cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Janez Janša
Biografija
Njegova politika često je bila usmjerena na očuvanje nacionalne suverenosti, snažniju ulogu države u privredii jačanje slovenskog identiteta. Međutim, politika Janeza Janše često je bila predmet kontroverzi, a njegove odluke i stajališta izazivale su podjele u slovenskom društvu.
Janša je ostao značajan politički lider u Sloveniji s dugogodišnjom političkom karijerom i nastavlja djelovati kao jedan od ključnih aktera u slovenskoj politici.
1980-te
Politička ograničenja koja su nametnuta Janezu Janši prožimala su sve aspekte njegovog života, te je tako izgubio mogućnost zapošljavanja u državnim institucijama ili kompanijama. Između 1985. i 1986. godine, odbijen je u 250 slučajeva kada je aplicirao za javno oglašene pozicije za koje je bio potpuno kvalificiran.
U tom periodu, Janez Janša postao je politički aktivan u novo nastajućim pacifističkim i ekološkim pokretima, koje su vlasti smatrale "društveno poremećenim". Zarađivao je pišući računarske programe i obavljajući povremene "visokogorske" poslove zajedno s prijateljima iz planinarskog kluba.
Krajem 1986. godine, Janša postaje sekretar mjesečnika "Časopis za kritiko znanosti", koji je izdavala studentska organizacija Univerziteta u Ljubljani, a koji je počeo obrađivati teme koje su tada bile smatrane politički nepoželjnim.
Godine 1987. došlo je do djelomične liberalizacije uredničkog odbora Mladine, glavnog izdanja SSOS-a, što je omogućilo Janši da piše i objavljuje kritičke komentare i priloge na teme kao što su demokratija i nacionalni suverenitet.
U proljeće 1987. godine, Janez Janša i Igor Omerza osnovali su malu računarsku kompaniju pod nazivom MikroAda, koja se uskoro pretvorila u vrstu tehničke službe za novonastale političke alternative i društvene pokrete.
Tu je tajno pripremljen i dnevnik Stane Kavčiča, bivšeg predsjednika vlade Slovenske republike koji je 1972. godine odstranjen s funkcije od strane komunističkih vlasti zbog previše liberalnih stavova (urednici Janez Janša i Igor Bavčar). Dnevnik je objavljen 1988. godine i izazvao veliki interes - prvo izdanje rasprodano je u roku od nekoliko sati.
Na isti način, u aprilu 1988. godine na MikroAdi pripremljen je i radni papir za Ustav Slovenije, koji su napisali slovenski pisci, pravnici i sociolozi. Radni papir je oštro osuđen od strane predsjednika Centralnog komiteta Saveza komunista Slovenije, Milana Kučana, i visokih zvaničnika Jugoslovenske narodne armije. Ipak, radni papir u cijelosti je poslužio kao osnova za sadašnji Ustav Slovenije, usvojen 1991. godine.
Rano ujutro 31. maja 1988. godine, Janez Janša je uhapšen od strane agenata Državne službe za sigurnost. Takođe su uhapšeni zastavnik JNA Ivan Borštner, novinar David Tasić i urednik Franci Zavrl. Tako je započelo poznato suđenje Četvorici, koje je bilo suđenje od strane komunističke nomenklature protiv novonastale opozicije i izazvalo snažan odgovor slovenske javnosti. Počeli su se pojavljivati zahtjevi za promjenom u višestranačku demokratiju, što je bio jedan od glavnih poluga procesa nezavisnosti Slovenije.
Mase demonstracija u Ljubljani i upis desetina hiljada građana u novoformirani Odbor za zaštitu ljudskih prava karakterizirali su ono što je postalo poznato kao Slovensko proljeće.
Na suđenju održanom zatvorenog vrata, tokom kojeg optuženi nisu imali pravo na pravnu zastupljenost, Janša je osuđen na 18 mjeseci zatvora. Nakon što je presuda postala pravomoćna u maju 1989. godine, Janša je ponovno uhapšen od strane komunističkih vlast i poslan na izdržavanje kazne u zatvoru maksimalne sigurnosti u Dobu pri Mirni; tek nakon javnog negodovanja Janša je prebačen u otvoreni zatvor u Igu.
Na tim demonstracijama pročitana je Majsk deklaracija 1989. godine - deklaracija u kojoj je opozicija zahtijevala demokratsku i suverenu Sloveniju i poštovanje ljudskih prava. Zbog ogromnog javnog pritiska, Janša je pušten iz zatvora tokom ljeta 1989. godine nakon što je odslužio trećinu svoje kazne.
Nakon izlaska iz zatvora, Janša je postao glavni urednik opozicijskog tjednika Demokracija, gdje je ostao do maja 1990. godine. Demokracija je postala neslužbeni glas ujedinjene opozicije poznate kao Demos.
Kopnene odbrambeno-oružane snage Japana
mini|desno|180px|Pripadnici japanske vojske Kopnene odbrambeno-oružane snage JapanaRikujō Jieitai (陸上自衛隊) ili KOOSJ je najveća od tri roda oružanih snaga Japana. KOOSJ djeluje pod zapovjedništvom načelnika kopnenih snaga sa sjedištem u gradu Ichigaya, Tokio. Sadašnji načelnik kopnenih snaga je general Yoshifumi Hibako. KOOSJ broje oko 147.000 vojnika.
Taktička organizacija
KOOSJ se sastoje od sljedećih taktičkih jedinica:
Janez Janša
1990-te
mini|Igor Bavčar i Janez Janša (1991. godina) U maju 1990. godine, Janša je postao Ministar odbrane. Igrao je ključnu ulogu u stvaranju sposobnog odbrambenog sistema koji je omogućio zemlji da se u junu 1991. godine suprotstavi agresiji jugoslovenske vojske s relativno malo gubitaka i konačno proglasi potpunu nezavisnost, preko Manevrske strukture narodne odbrane i transformacije Teritorijalne odbrane u prave Slovenske Oružane Snage.
Janez Janša je obavljao dužnost Ministra odbrane do 1994. godine; tokom svoje četverogodišnje vladavine i njegovi saradnici su stvorili vojnu strukturu koja je omogućila Sloveniji da potpiše Program partnerstva za mir s NATO-om. Kao Ministar odbrane, Janša je imao ključnu ulogu u uključivanju Slovenskih Oružanih Snaga u druge međunarodne mehanizme kolektivne bezbednosti, te je uspostavio parlamentarnu kontrolu nad vojskom kao osnovni demokratski standard.
Godine 1993. predložio je osnivanje Saveza veterana rata za Sloveniju, koji obuhvata patriote koji su aktivno pružali otpor jugoslovenskoj dominaciji i agresiji između 1990. i 1991. godine.
Kopnene odbrambeno-oružane snage Japana
Specijalne jedinice
Specijalne jedinice se sastoje od:
Janez Janša
1990-te
U martu 1994., Narodna skupština Republike Slovenije, na zahtjev premijera dr. Janeza Drnovšeka, razrešila je Janeza Janšu dužnosti Ministra odbrane. Razlog dat za smjenu bio je navodni prekoračaj vojnog sektora u civilnom okruženju. Skoro godinu dana kasnije, Državno tužilaštvo i Parlamentarni odbor za zakonodavstvo i pravna pitanja donijeli su jednoglasnu odluku da su vojne vlasti postupale u skladu sa slovenačkim zakonom.
Tokom rasprave o razrješenju Janeza Janše s pozicije Ministra odbrane, hiljade njegovih pristalica demonstriralo je ispred zgrade parlamenta zahtijevajući vladavinu prava i okončanje korupcije u državnoj službi.
Kopnene odbrambeno-oružane snage Japana
Rezervne snage
KOOSJ imaju dvije komponente snaga rezerve: komponenta rezervnih snaga za brzu reakciju (即応予備自衛官制度) i glavna komonenta rezervnih snaga (一般予備自衛官制度). Članovi komponente za brzu rekaciju prolaze obuku u trajanju od 30 dana u toku jedne godine. Članovi glavne komponente rezervnih snaga prolaze obuku u trajanju od 5 dana u toku godine. U decembru 2007-e komponenta rezervnih snaga za brzu reakciju brojala je 8425 ljudi dok je glavna komponenta rezervnih snaga brojla 22,404 čovjeka.
Janez Janša
1990-2000
U proljeće 1992. godine, Janez Janša se pridružio Socijaldemokratskoj stranci Slovenije pod vodstvom dr. Jožeta Pučnika. Na izborima 1992. godine, Janez Janša je ponovno izabran za zastupnika, a u maju 1993. godine izabran je za predsjednika Socijaldemokratske stranke Slovenije na trećem stranačkom kongresu. Janez Janša je ponovno izabran za predsjednika Socijaldemokratske stranke na stranačkim kongresima održanim 1995., 1999., 2001. i 2005. godine.
Godine 1996., Janez Janša je ponovno izabran za zastupnika, a Socijaldemokratska stranka postala je vodeća opoziciona stranka u Sloveniji.
U periodu od januara 1997. do jula 1998. godine, Janez Janša je također bio šef slovenske parlamentarne delegacije u Sjevernoatlantskoj skupštini (NAA).
Od juna do oktobra 2000. godine, Janez Janša obavljao je dužnost Ministra odbrane u vladi kojom je predsjedavao dr. Andrej Bajuk. Tokom tog perioda, on i njegovi saradnici izradili su rezoluciju o nacionalnoj strategiji bezbjednosti Republike Slovenije, najvažniji strateški dokument u oblasti odbrane, a na njegov prijedlog, Vlada je također usvojila Doktrinu odbrane Republike Slovenije. mini Tokom svog mandata, Ministarstvo odbrane realno je procijenilo sprovođenje osnovnih programa razvoja odbrambenih snaga za period od 1994. do 2003. godine, te usvojilo plan za njihovu djelimičnu restrukturiranost, koja je trebala biti završena između 2000. i 2003. godine; pripadnicima Slovenskih Oružanih Snaga također je bilo omogućeno pravo na duhovnu brigu.
U vrijeme kada je Janez Janša bio Ministar odbrane, Slovenija je pripremila svoj drugi akcioni plan za punopravno članstvo u NATO-u i bila je prva među zemljama kandidatima koja je dostavila zahtjev Lordu Robertsonu, tadašnjem generalnom sekretaru NATO-a u Briselu.
Na izborima za Narodnu skupštinu održanim u oktobru 2000. godine, Janez Janša je izabran za zastupnika Narodne skupštine po treći put, a Socijaldemokratska stranka postala je druga najveća politička stranka u Sloveniji.
2004
9. novembra 2004. godine, Janez Janša, nominirani kandidat za mandat da formira novu slovenačku vladu, izabran je za predsjednika Vlade Republike Slovenije sa 57 glasova.
3. decembra 2004. godine, nova Vlada je položila zakletvu u Narodnoj skupštini Republike Slovenije i sastala se pod vodstvom Janeza Janše za svoju konstitutivnu sjednicu tog istog dana.
Tokom Janez Janšinog mandata, Republika Slovenija postala je prepoznatljiv i uspješan član Europske unije: 1. januara 2007. godine usvojila je jedinstvenu europsku valutu; 22. decembra 2007. godine eliminirala je unutarnje granice i pridružila se Schengenskom području; a 1. januara postala je prva nova država članica koja je preuzela predsjedavanje EU.
U svojstvu premijera, Janez Janša je posjetio Sjedinjene Američke Države, Kinu, Rusiju, Francusku, Veliku Britaniju, Saudijsku Arabiju, Kuvajt, Irak, Tursku, Italiju, Austriju, Hrvatsku, Estoniju, Litvaniju, Latviju, Poljsku, Češku Republiku, Slovačku, Mađarsku, Vatikan, Portugal, Nizozemsku, Bosnu i Hercegovinu, Ukrajinu, bivšu Jugoslovensku Republiku Makedoniju i Luksemburg.
Nacionalni izbori u septembru 2008. godine doveli su slovenačku političku situaciju do nove dimenzije. Tri tjedna prije izbora, u saradnji s finskim novinarom Magnusom Berglundom, tadašnja opozicija (i sadašnja vlada) pokrenula je optužbe za korupciju protiv tadašnjeg premijera Janeza Janše. Lažne tvrdnje da je Janša primio mito od finske kompanije imale su svoje posljedice - Socijaldemokratska stranka pobijedila je sa uskim postotkom razlike.
Slučaj je kasnije detaljno objašnjen u članku »Slučaj Janša-Patria (ili potjera): Izazov za kriminologiju medija« uglednog finskog stručnjaka dr. Johana Bäckmana (izvanrednog profesora sociologije na Univerzitetu u Helsinkiju i izvanrednog profesora kriminologije na Univerzitetu u Turku).
Europska narodna stranka jednoglasno je osudila slučaj u svojoj rezoluciji o Sloveniji.
2008
mini|Janez Janša i tadašnji predsjednik [[Rusija|Ruske Federacije, Dmitrij Medvedev (2008.godina)]] Na sljedećim parlamentarnim izborima održanim 21. septembra 2008. godine, vladajuća koalicija izgubila je većinu u parlamentu, a Janšina vlada je zamijenjena vladom koalicije koju su vodili Socijaldemokrati.
2011
Na prevremenim parlamentarnim izborima održanim u decembru 2011. godine, SDS je postala druga najjača politička snaga. Janši je uspjelo formirati centar-desnu koaliciju s četiri manje stranke, a ponovno je postao premijer.
2013
Godine 2013. Janša je optužen za korupciju u poznatom slučaju nazvanom "Patria afera". Izgubio je premijersku poziciju nakon što je izgubio povjerenje u parlamentu.
2014-2020
Janša je ostao u političkoj areni kao oporbeni lider. SDS je sudjelovala u parlamentarnim izborima i ostvarivala značajan politički utjecaj.
2020-2020
mini|Janez Janša i predsjednik [[Francuska|Francuske Emmanuel Macron na samitu u Briselu 2021. godine]] Nakon ostavke premijera Marjana Šareca u januaru 2020. godine, Janši je uspjelo formirati koaliciju od četiri stranke i postati premijer po treći put. Nakon izbijanja pandemije uzrokovane koronavirusom, Janez Janša je postao predmetom kritike zbog represivnih mjera koje je uveo.
Na Parlamentarim izborima održanim 24. aprila 2022. godine, Janez Janša je osvojio 27 mandata u Parlamentu Slovenije, što nije bilo dovoljno da produži premijerski mandat koji je osvojio dr. Robert Golob sa osvojenim 41 mandatom i time je posato novi Premijer Slovenije.
Privatni život
On je otac četvero djece, Žana, Nike, Črtomira i Jakoba. U slobodno vrijeme igra nogomet i golf, uživa u skijanju i snowboardingu, ali najviše uživa u planinarenju u slovenskim planinama, gdje je također upoznao svoju suprugu, Uršku Bačkovnik Janša, doktorku.
Barentsovo more
Barentsovo more jest rubno more Arktičkog okeana, a smješteno je uz sjeverne obale Norveške i Rusije, pri čemu je većim dijelom u ruskim teritorijalnim vodama. Prosječna dubina mu je 230 m. Graniči s Norveškim morem na zapadu, ostrvom Svalbard na sjeverozapadu i ostrvima Zemlja Franje Josipa i Nova Zemlja na sjeveroistoku i istoku.
Historija
Barentsovo more bilo je mjesto važnih dešavanja tokom Drugog svjetskog rata, zbog njemačkih napada na britanske konvoje, što je poslije postalo poznato kao Bitka za Barentsovo more.
Barentsovo more ima ekoloških problema zbog zagađenja koje se desilo nakon potonuća ruske nuklearne podmornice.
AS Roma
Associazione Sportiva Roma (obično samo AS Roma ili samo Roma) je italijanski nogometni klub sa sjedištem u Rimu. Roma je osnovana 1927. godine spajanjem više klubova i od tada se takmiči u prvoj italijanskoj ligi, sa izuzetkom sezone 1951/52.
Roma je bila šampion Italije tri puta (1941/42, 1982/83 i 2000/2001), osvojila je Italijanski kup devet puta i dva puta Italijanski superkup. Na evropskoj sceni, popularna Vučica je osvojila Kup velesajamskih gradova (1960/61), izgubili su u dramatičnoj završnici izvođenjem jedanaesteraca Kup prvaka protiv Liverpoola u sezoni 1983/84, te su izgubili finale Kupa UEFA protiv Intera u sezoni 1990/91.
Roma svoje domaće utakmice igra na stadionu Olimpico, kojeg dijele sa gradskim rivalom, Laziom. Kapacitet stadion iznosi 70.634 mjesta.
Historija
U poslijeratnom periodu Roma je u sezoni 1946/47. završila tek na 15. mjestu. Sljedeće četiri sezone Roma je završavala u donjem dijelu tabele da bi u sezoni 1950/51. ispala iz lige. Roma je već sljedeću sezonu osvojila prvo mjesto u Seriji B te se opet vratila u društvo najboljih.
Igrači
''Posljednja izmjena: 14. august 2021.''
Tvrđava Diyarbakır
Tvrđava Diyarbakır smještena je na jugoistoku Turske, na području poznatom kao takozvani Plodni polumjesec. Grad Diyarbakır i okolni predjeli bili su značajan centar u helenističkom, rimskom, sasanidskom, bizantijskom, islamskom i osmanskom vremenu, sve do današnjih dana.
Tvrđevu su podignuli Rimljani 297. godine po nalogu cara Konstancija II. Tokom sljedećih 1500 i više godina, ovi zidovi su prošireni i utvrđeni vulkanskim stijenama iz okolnog područja, prvenstveno u osmanlijsko doba. Na zidovima se nalaze četiri glavne kapije i 82 osmatračnice.
Tokom sukoba između Turske armije i Kurda 2015. god. tvrđava je vidno oštećena.
NBA 1982/1983.
NBA sezona 1982-83 je bila 37. sezona NBA lige. .
Tvrđava Diyarbakır
Svjetska baština
Tvrđava Diyarbakır i kulturni pejzaž Hevsel vrt su 2015. godine uvršteni na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
Unutar naselja Diyarbakır nalazi se dvorac, poznat kao İçkale zajedno sa Amida humkom i 5,8 km duge gradske zidine Diyarbakıra sa brojnim kulama, kapijama, kontraforima i 63 natpisa. Poslije Velikog kineskog zida, ovo je drugi najduži neprekinuti zid na svijetu. Teodosijev zid je duži, ali je isprekidan.
Drugi dio baštine čine zeleni pojas između grada i rijeke Tigrisa koji je snabdjevao grad hranom i vodom, izvor vode Anzele i Desetoki most.
26. novembar
26. novembar / studeni (26. 11) jest 330. dan godine po gregorijanskom kalendaru (331. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 35 dana.
Nukuʻalofa
Nukualofa (Nuku'alofa) je glavni grad tihookeanske Kraljevine Tonga. Nalazi se na sjevernoj obali ostrva Tongatapu, na vrlo maloj nadmorskoj visini. Broj stanovnika 2006. je bio 22,400.
Historija
Grad je nastao na mjestu tvrđave iz 1807. Ona je više puta rušena i obnavljana. Konačno je Tonga ponovo ujedinjena 1845, a kralj Džordž Tupu I je proglasio Nukualofu za prijestonicu Tonge. Ime grada u slobodnom prijevodu znači „Kuća ljubavi“.
Prvi zapadni zapis ovog mjesta potiče iz 10. juna 1777., kada je britanski kapetan James Cook zapisao o svom dolasku u svoje sidrište. Njegov opis potvrđuje, zajedno sa mapom, da je to bio zaliv Nukuʻalofa.
Uprava
Postoje upravnici distrikta (ʻofisa vahe) i upravnici grada (ʻofisa kolo), kao i u svim selima Tonge. Njihov glavni zadatak je da distribuiraju naredbe vlade, do stanovnika. Oglasi za ove pozicije su obično objavljene u lokalnim novinama. Službe kao što su policija, vatrogasci i bolnice, su upravljane od strane vlade. Glavni izvozni proizvodi Tonge se izvoze preko luke Nukualofe. To su: kopra, banane, vanila i tradicionalne rukotvorine. Turizam ima veliki značaj. Grad ima međunarodni aerodrom koji je udaljen 35 kilometara.
Najpoznatija građevina Nukualofe je Kraljevska palata. Ostale atrakcije su kej kraljice Salote, kraljevsko groblje i brojne crkve. U Nukualofi je jedino kino u državi. Tu je i stadion za ragbi.
U neredima 16. novembra 2006. stradao je veliki dio poslovne četvrti.
Vanjski linkovi
mini|lijevo|250px|Parlament Tonge u Nukualofi
John de Jongh
John Percy de Jongh, Jr. (rođen 13. novembra 1957.) jeste političar i bivši guverner Američkih Djevičanskih ostrva.
De Jongh je prethodno vršio dužnost komesara za finansije, funkciju na koju je postavljen 1987. godine. Godine 1992. napustio je javnu službu i posvetio se uspješnom privatnom biznisu. Kandidirao se za mjesto guvernera ostrva na općim izborima 2002. godine kao nezavisni kandidat, ali bez uspjeha. Na izborima 2002. godine osvojio je drugi najveći broj glasova odnosno 24,4%. Četiri godine kasnije, na izborima 2006. pobijedio je bivšeg zamjenika guvernera Kennetha Mappa u drugom krugu izbora i postao guverner. Prije mjesta guvernera, nije vršio nijednu izvršnu niti zakonodavnu funkciju. Svoj drugi mandat na mjestu guvernera započeo je 2010. godine, također pobjedivši na izborima. U svom djelovanju kao guverner, podržavao je mnoge poslovne zajednice i projekte, jednim dijelom jer je i sam bio biznismen i sekretar za finansije.
NGC 7699
NGC 7699 (također poznat kao PGC 71782) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 252 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,60 (44 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 18. novembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pyramiden
mini|desno|300px|Glavna ulica u Pyramidenu sa drvenim barakama Pyramiden (rus. Пирамида) je bilo sovjetsko naselje i rudarska zajednica na norveškom arhipelagu Svalbard. Naselje je osnovano od strane Švedske 1910. da bi poslije bilo prodano SSSR-u 1927.
Naselje leži u dnu fjorda Billefjorden na ostrvu Spitsbergen, a dobilo je naziv po planini u obliku piramide koja se nalazi uz naselje. Naselje je napušteno 10. januara 1998. od strane njegovog vlasnika, sovjetske kompanije "Arctikugol Trust". Danas je to skroz napušteno mjesto, tzv. grad duhova.
Trenutno ovo mjesto je u fazi obnove za turiste od strane Rusije. Turisti danas slobodno mogu posjetiti Pyramiden, ali bez odobrenja im je zabranjen ulaz u zgrade.
NGC 3855
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1574
IC 1574 (također poznat kao ESO 474-18, MCG -4-2-43, PGC 2578 i UGCA 9) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 17 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 2,10 (10 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (3 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 3. novembra 1898. godine.
Nemrut Dağ
Nemrut Dağ je planina u planinskom lancu Taurus na jugoistoku Turske. Poznata je po vrhu na kojem su podignute brojne velike statue oko kraljevske grobnice iz 1. vijeka p.n.e. . Neki od kamenih blokova teški su oko 9 tona.
IC 1574
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nemrut Dağ
Statue i grobnice su jedna je od najambicioznijih građevina helenističkog perioda i mauzolej Antioha I (69–34. p.n.e.), vladara Komagena, kraljevine osnovane sjeverno od Sirije i Eufrata nakon raspada Aleksandrovog carstva. Karakteristike mauzoleja i loza sahranjenih kraljeva, pripadaju dvostrukoj, grčkoj i perzijskoj kulturi.
Svjetska baština
Nemrut Dağ je 1987. godine uvršten na listu UNESCO-ove svjetske baštine. Zauzima površinu prečnika 145 m, sa tri strane okruženu terasama. Sa istočne i zapadne terase su dva odvojena reda. Pet divovskih sjedećih kipova od krečnjaka, identificiranih po svojim natpisima kao božanstava, okrenuto je prema van od tumula na gornjem nivou istočne i zapadne terase. Na krajevima su okružene statuama životinja čuvara – lava i orla.
Kipovi su bili u sjedećem položaju, a njihova imena su bila uklesana u njihova postolja. Glave su im naposljetku odvojene od tijela, najvjerojatnije tokom kršćanskog ikonoklazma, i danas leže razbacane po cijelom lokalitetu. Uništenje kipova ubrzava i činjenica da svake godine provedu pola godine zatrpane snijegom.
Glave kipova su otpale na donji nivo, sa dva reda stela od pješčenjaka, postavljenih na postolje sa oltarom ispred svake stele. U jednom redu nalaze se reljefni kipovi Antiohovih perzijskih predaka po ocu, a u drugom njegovih makedonskih predaka po majci.
Arheologija
Lokalitet je 1881. godine iskopao Karl Sester, njemački inženjer, tražeći transportne rute za Osmanlije. Arheolog Theresa Goell je iskopavanja na lokalitetu počela 1954. Ni njena ni kasnija iskopavanja nisu uspjela otkriti Antiohovu grobnicu. Ipak se vjeruje da je ovo mjesto njegovog sahranjivanja. Svi "odrubljeni" kipovi nisu vraćeni u prvobitno stanje.
Justinijan I
Justinian I Veliki, pravim imenom Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus (Tauresium, Dardanija, 11. maj 483. – Konstantinopolj, 14. novembar 565.), car Istočnog Rimskog Carstva (Bizanta) od 1. augusta 527. godine pa do svoje smrti.
Nećak je i nasljednik cara Justina I. Došavši na prijestolje, težio je uspostaviti nekadašnje jedinstvo Rimskog carstva, kojem će središte biti Carigrad. Za ostvarenje tog cilja izabrao je dvojicu sposobnih vojskovođa, Belizara i Narzesa, kao i pravnika Tribonijana.
6. vijek donosi prekretnicu u razvitku Bizantijskog carstva. Kad je 527. godine stupio na carsko prijestolje, Justinijan I naslijedio je administracijski sređeno i upravno organizirano carstvo, jaku vojnu silu i prepunu državnu blagajnu. To će mu omogućiti da pokrene tzv. "Bizantsku ili Justinijanovu rekonkvistu" u kojoj je do 565. godine, tj. do godine svoje smrti uspio srušiti dvije barbarske države (Vandalsku, Ostrogotsku) te proširiti bizantsku vlast na cijeli Ilirik, Italiju, Sjevernu Afriku i jugoistok Španije. Ove uspjehe mogao je zahvaliti svojim sposobnim generalima Belizaru, Mundusu i Narzesu.
Osvajački napori iscrpili su snage zemlje i oslabili njene pozicije na istoku, te se Justinijan obavezuje na plaćanje danka Perzijancima, a te nevolje uvećale su i provale Slavena na bizantsko područje.
Osim sposobnih generala svakako je važno spomenuti i Justinijanovu ženu caricu Teodoru, kojoj Justinijan može zahvaliti većinu uspjeha koje je postigao za vrijeme svog carevanja. Kao Justinijanova suvladarica, Teodora se aktivno bavila politikom carstva, a posebno se kao dostojan suvladar pokazala kad je ugušila pobunu "Nika" 532. godine.
Pobuna je započela okupljanjem naroda na carigradskom hipodromu gdje su sve stranke (deme) udruženo izvikivale ''Nika! Nika!'' što na grčkom jeziku znači Pobjedi! Treći dan pobune, pobunjenici su počeli jurišati na carsku palaču. U ključnom momentu kad je Justinijan namjeravao abdicirati Teodora je zapovijedila vojsci da napadne pobunjenike na hipodromu.
Došlo je do strahovitog pokolja u kojem je u jedno poslijepodne oko 50.000 stanovnika izgubilo život. Ovim činom odbranjena je carska vlast Justinijana I i njegove carice Teodore zahvaljujući upravo njenoj hladnokrvnosti i odlučnosti.
U toj pobuni je, među ostalim, bila uništena i stara crkva Svete Mudrosti (Hagia Sofia), pa su se Justinijan i Teodora dali u gradnju nove bazilike, svojom veličinom dostojne središta carstva.
Glavni arhitektri ovog velebnog zdanja bili su Antemije iz Trala i Izidor iz Mileta. Gradnja je trajala od 532. godine do 537. godine kada je posvećena. Međutim oko 550. godine bila je prilično devastirana u potresu pa je gotovo nanovo građena. Tada joj je dodana kupola. Nakon turskog osvajanja Carigrada 1453. godine Hagia Sofia je pretvorena u džamiju, a danas se u njoj nalazi muzej.
Osim graditeljske djelatnosti, važno je spomenuti i Justinijanovu zakonodavno-pravnu djelatnost. On se uz pomoć svojih saradnika Trebonijana i gradskog prefekta Ivana Kapadokijskog upustio u kodifikaciju rimskog prava. Tako su izdana četiri važna pravna djela: Institutiones, Digesta ili Pandekta, Justinijanov kodeks i Novellae. Zbornik ovih djela sačinjava Corpus Iuris Civilis – zbornik rimskog prava.
Spahovića kula u Bihovu
Spahovića kula, (stara kuća Dživar), je stambeno-fortifikacijski objekat iz osmanlijskog perioda u naselju Bihovo, općina Trebinje, Bosna i Hercegovina. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Lokacija
Selo Bihovo se nalazi u Dživarskom polju, 5 km južno od Trebinja, na putu Trebinje - Dubrovnik. Značenje arapske riječi «dživar» jeste: susjedstvo, neposredna blizina, okolina.
Historija
Dživar je kraj u istočnoj Hercegovini koji se nalazi južno od Trebinja i u kojem su za vrijeme osmanske vlasti živjeli muslimani (Alijagići, Budalice, Busuladžići, Hadžovići i Spahovići), koji su 1684. godine protjerani iz Risna i 1687. godine iz Herceg Novog. U to vrijeme u Dživaru i okolini izgrađeno je više objekata. Tako je u Donjem Čičevu u XVII vijeku sagrađena džamija, zgrada mekteba, čatrnja i prostrano groblje.
NGC 962
NGC 962 (također poznat kao MCG 5-7-4, PGC 9682 i UGC 2013) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 212 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 1,40 (86 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 13. decembra 1871. godine.
Spahovića kula u Bihovu
Historija
O vremenu izgradnje kule nema podataka, ali prema građevinskim detaljima izgrađena je krajem XVIII vijeka. Danas je u lošem stanju, nije u funkciji, a od objekata su ostali zidovi kule, konak, ekonomski objekat, zidovi mutvaka i zidovi dvorišta.
NGC 962
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spahovića kula u Bihovu
Opis
Kompleks sačinjavaju prostori za stanovanje i prostori za vođenje domaćinstva. Prostori za stanovanje su: kula koja je centralna građevina i konak ili gostinjska kuća, koja se nalazi nešto sjevernije od kule. Prostori za vođenje domaćinstva su: ekonomska zgrada koja se nalazi u prednjem dvorištu, zatim ljetna kuhinja i staja. Objekat staje je bio prizemni, sa kamenim zidovima i dvovodnim krovom. Ostaci zidova ovog objekta se nalaze se na sjeverozapadnom dijelu kompleksa, na samom njegovom kraju..
Kompleks Spahovića kula sa dvorima je građevinski u lošem stanju. Objekti već duže vremena nisu u funkciji, napušteni su.
Bukovica
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Slovenija:
Srbija:
27. novembar
27. novembar / studeni (27. 11) jest 331. dan godine po gregorijanskom kalendaru (332. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 34 dana.
Bitka za Iwo Jimu
Bitka za Iwo Jimu bila je žestoka borba za ostrvce Iwo Jima, koje je administrativno pripadalo Tokiju.
Historija bitke
Nakon teškog poraza u pomorskoj bici kod Marijanskih ostrva Japanci su počeli pripremati odbrambene fortifikacije na Iwo Jimi. Zapovjednik odbrane od jula 1944. bio je general Tadamichi Kuribayashi, sposoban ratnik koji je bio dobro upoznat sa snagom i slabostima vojske SAD-a. Kuribayashi se odlučio suprotstaviti američkom napadu lukavo izgrađenim sistemom tunela i bunkera koje su branili odlučni japanski borci. Japanci su očekivali američku invaziju na Iwo Jimu već u ljeto 1944, no američki prodor usmjerio se ka Filipinima. To je omogućilo japanskoj mornarici da dopremi dodatni ratni materijal i pojačanja u ljudstvu. Japanski vojnici i mornari mjesecima su kopali tunele i proširivali postojeće špilje. Američke podmornice potopile su dio brodova koji su opskrbljivali Iwo Jimu, no nisu uspjele značajno zaustaviti dopremanje dodatnih vojnika i naoružanja.
Niklas Luhmann
Niklas Luhmann (8. decembar, 1927 - 6. novembar, 1998) bio je njemački sociolog i pravnik.
Studirao je pravne znanosti na Sveučilištu u Freiburgu (1946–49) te upravne znanosti i sociologiju kod T. Parsonsa na Harvardovu sveučilištu (1960-1961). Isprva radio u državnoj upravi, od 1965. bio je voditelj Odjela za socijalna istraživanja Sveučilišta Münster u Dortmundu, a od 1968. do 1993. profesor sociologije na Sveučilištu u Bielefeldu. Bio je suizdavač časopisa Zeitschrift für Soziologie (1977-1980). Luhmann je predstavnik strukturalno-funkcionalne teorije, koju je razvio u samosvojnu socijalnoznanstvenu teoriju sustava. Sveukupnu stvarnost nastojao je obuhvatiti u okviru univerzalne teorijske konstrukcije i opisati kao složenu cjelinu socijalno integriranih sustava.
Dok je u prvome razdoblju bio zaokupljen prekomjernom kompleksnošću društva i funkcionalnim diferenciranjem novih parcijalnih sustava kao načinom smanjivanja te kompleksnosti, u drugom je razdoblju težište teorijskih razmatranja premjestio na samotvorbu sustava. Temeljne postavke svoje teorije sustava Luhmann počinje iznositi u djelu Legitimacija kroz proceduru (Legitimation durch Verfahren, 1969), nastavlja u Socijalnim sustavima (Soziale Systeme, 1984), a završava u djelu Društvo društva (Die Gesellschaft der Gesellschaft, I–II, 1997) koje se smatra njegovim glavnim djelom.
Teorija sistema
Suštinski element Luhmannove teorije je komunikacija. Socijalni sistemi su sistemi komunikacije i društvo je upravo socijalni sistem u kojem se sjedinjenost u komunikaciji najbolje očitava. Polazeći od toga da socijalni sistemi obuhvataju sveukupnu komunikaciju današnje društvo se može nazvati svjetskim društvom. Sistem je određen granicom između njega i okoline koja ga razdvaja od beskrajno kompleksnog, kolokvijalno rečeno, haotične vanjštine. Prema tome unutrašnjost sistema je zona reducirane kompleksnosti: komunikacija koja se dešava unutar sistema se zasniva na selektiranju isključivog ograničavanja ukupne količine informacija koje dolaze spolja. Ovaj proces je stoga nazvan "redukcijom kompleksnosti". Kriterij prema kome se vrši selekcija i procesiranje informacije je značenje (na njemačkom - Sinn). Socijalni sistemi, psihički kao i personalni sistemi operiraju upravo putem procesiranja značenja.
NGC 6182
NGC 6182 (također poznat kao MCG 9-27-48, PGC 58338 i UGC 10424) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 236 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,40 (96 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NBA 1981/1982.
NBA sezona 1981-82 je bila 36. sezona NBA lige.
FK Sloga
Bosna i Hercegovina
Crna Gora
Hrvatska
Srbija
Labud (sazviježđe)
Labud je sazviježđe na sjevernoj hemisfera. Najsjajnija zvijezda je Alpha Cygni (arap.Deneb) s prividnom magnitudom od 1.25, koja spada u svjetlije zvijezde. Deneb čini zajedno sa Altair i Vega asterizam Ljetni trougao.
Istočnoslavenski jezici
Istočnoslovenski jezici su:
Labud (sazviježđe)
Mitologija
Treći Herkulesov zadatak bio je pobiti sve Stinfalijeske ptice (labuda, orla i lešinara.).
Metro-linija 3bis (Pariz)
mini|Plan linije Metro-linija u Parizu je najkraća linija pariskog metroa u gradu. Povezuje dvije stanice na istoku grada Gambetta i Porte des Lilas, te linije i
Miodrag Žalica
Miodrag Žalica (Sarajevo, 16. decembar 1926 – Sarajevo, 17. decembar 1992) bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački dramski pisac i pjesnik. Jedan od najznačajnijih modernističkih pjesnika i vodeći bosanskohercegovački dramski pisac druge polovine dvadesetog vijeka. Josip Lešić je u knjizi "Drama i njene sjenke" o Miodragu Žalici rekao: "Za njega je čovjek usitinu građa od koje se prave snovi."
Školovao se u Sarajevu i Zagrebu. Na Radio Sarajevu adaptirao i režirao veliki broj radio novela i drama. Jedan od pionira Televizije Sarajevo, glavni urednik u igranog programa i urednik dokumentarnom programu TVSA. Drame su mu igrane na mnogim scenama u Jugoslaviji i Poljskoj. Uvršten je u mnoge antologije, poetske i prozne.
Svemirski teleskop Hubble
mini|300px||desno|Svemirski teleskop Hubble Svemirski teleskop Hubble (HST)    je projekt nastao saradnjom NASA-e i Evropske svemirske agencije. Teleskop se nalazi u orbiti oko Zemlje i snima 5 puta kvalitetnije slike svemirskih tijela i pojava, kao i mnoštvo naučnih informacija. Posmatranja se mogu izvoditi u vidljivom, infracrvenom i ultraljubičastom dijelu spektra. Hubble je na mnoge načine izmijenio našu predodžbu o svemiru – donio je revoluciju u modernu astronomiju i to ne samo kao vrlo dobar instrument, već i kao stalan poticaj novim istraživanjima.
Položaj
Smješten je na 600 km visine uz pomoć Space Shuttlea. Zemlju obilazi pod nagibom od 28,5 stepeni a obiđe je za prosječno 96 minuta.
Troškovi misije
Jedna je od najskupljih svemirskih misija, troškovi iznose oko 6,5 milijardi dolara, 15% plaća ESA ostalo NASA koja je i zadužena za pogon.
Historija
mini|desno|Slika prije popravke (lijevo) i poslije popravke (desno).Slanje teleskopa u orbitu je bila zamišljeno puno prije lansiranja Hubbleovog teleskopa u svemir. Pa ipak, nauka i tehnologija su napredovali toliko da su ljudi mogli poslati teleskop u orbitu. Gradnja je započela 1977. godine a odlučeno je da se teleskop nazove po Edwinu Hubbleu. Telekop je završen 1985., a nakon odgode zbog katastrofe Challengera 1986., teleskop je lansiran 1990. godine.
Uskoro, nakon prvih snimaka, bilo je jasno da s Hubbleom nije nešto u redu. Slike su bile mutne i nisu se mogle fokusirati. One su mogle doduše pomoću kompjutera biti korigovane, ali time se ne bi postigao planirani kvalitet i oštrina snimaka. Sa sljedećim letom shutllea, tri godine (1993.) kasnije greška je popravljena pomoću korigujuće optike. Zatim slike koje su uslijedile bile su bolje od i kojih do tada.
Uslijedile su još misije servisiranja SM2 u 1997. godini, instalirani su novi instrumenti. SM3 u 1999. godini donijela je novi žiroskope, nakon što je jedan od četiri postojeća zakazao. 2002. ugrađuju se nove solarne ćelije. 2005. NASA najavljuje kraj finansiranja ali 2006. se situacija mijenja i odlučuje se dodatnim komponentama (akumulatori, žiroskopi) produžiti rok trajanja za 5 godina. To je i zadnja servisna misija.
Karakteristike
Ima dvije antene. Jednu za primanje naredbi sa Zemlje a drugu za slanje podataka na Zemlju]].
Hubble, naravno, ima sistem za ispravljanje položaja, te precizne žiroskope koji pomažu u vrlo preciznim mjerenjima.
Hubble može pomoću 4 instrumenta snimati u rasponu od infracrvenog pa sve do ultraljubičastog dijela spektra. Uz jednu kameru ima dva kombinirana uređaja spektrograf kombiniran s kamerom. Lako se može popraviti u svemiru, bez potrebe vraćanja na Zemlju. Sastoji se od puno odvojenih modula koji se mogu lako zamijeniti i odvojiti.
Nick Pope (nogometaš)
Nicholas David Pope engleski je nogometni golman koji igra za engleski Newcastle te reprezentaciju Engleske. Karijeru je počeo u omladinskim timovima Ipswich Towna, a nakon odlaska iz kluba sa 16 godina pridružio se Bury Townu. U maju 2011. potpisao je za drugoligaški klub Charlton Athletic, prije nego što je bivao posuđen u Harrow Borough, Welling United, Cambridge United, Aldershot Town, York City i Bury. Pridružio se Burnleyju u julu 2016.
Samoodbrambene snage Japana
Odbrambeno-oružane snage Japana (jap. 自衛隊 - Jieitai), ili OSJ, su jedinstvene vojne snage Japana koje su oformljene nakon završetka Drugog svjetskog rata američke okupacije Japana. Za većinu tog poslijeratnog perioda djelovanje OSJ je ograničeno na teritoriju Japana i njene jedinice nisu smjele biti raspoređivane u inostranstvu. U posljednih nekoliko godina su bili angažovani u međunarodnim mirovnim operacijama. Nedavne napetosti, naročito sa Sjevernom Korejom su potaknule raspravu oko statusa OSJ i oko njenog odnosa prema japanskom društvu.
Osoblje i organizacija
OSJ broje 239.430 ljudi, (Službeni podaci iz 2005) i to: 147.737 u Kopnenim Odbrambenim snagama Japana, 44.327 u Pomorskim Odbrambenim snagama Japana, 45.517 u Zračnim Odbrambenim snagama Japana, i 1.849 u Uredu združenog stožera. Rezervne snage broje 57.899 mini|desno|200px|Kadeti oficirske škole mini|200px|Obilježje Ministra odbrane
Vojni rodovi, komponente
mini|desno|250px|Japanski tenk tipa 74
Vojne jedinice
mini|lijevo|180px|Japanski moreplovci na broduJDS Kongo Rezultat ove reforme je jedinstveni vojni sistem. Svo osoblje OSJ su praktično civili: oni koji su uniformisani klasificiraju se kao posebi državni službenici i podređeni su običnim civilnim službenicima Ministarstva odbrane. Nema vojnih tajni, vojnih zakona ili prekršajnih djela od strane vojnih lica; počinjenih unutar ii izvan baze, na dužnosti ili van dužnosti, vojne ili civilne prirode, sve presude se provode u normalnim postupcima od strane civilnih sudova odgovarajuće jurisdikcije.
Odbrambena politika
mini|200px|Ministarstvo odbrane Osnovna politika nacionalne odbrane japana propisuje sljedeća pravila:
Japanski vojni proračun treba održavati na 3% od okupnog japanskog proračuna. Oko 50% tog budžeta se troši na osoblje a ostatak je podjeljen nabavku materijala, oružja, razvoj oružja itd. Razmišljajući o eventualnim tenzijama oko pravnog legaliteta u vojsci, pojedine riječi kao što je puška "Nihongo3", koja se tiče vojske ili oružanih snaga, i termini "Vojska", "Armija", "Mornarica", "Avijacija" se nikada ne koriste u službenoj upotrebi OSJ.
Augsburg Arena
Augsburg Arena, trenutno poznata kao WWK ARENA, multifunkcionalni je stadion u Augsburgu, Njemačka. Koristi se većinom za odigravanje nogometnih utakmica i predstavlja domaći teren ekipe FC Augsburg. Stadion ima kapacitet od 31.000 gledalaca, ali se u budućnosti može proširiti na kapacitet od 49.000 gladalaca. Ovaj stadiona zamijenio je njihov stari Rosenaustadion.
Samoodbrambene snage Japana
Član 9
U teoriji, ponovno naoružavanje Japana je zabranjeno Članom 9 japanskog ustava koji kaže: "Narod Japana se zauvijek odriče rata kao suverenog prava naroda i prijetnje silom ili upotrebom sile kao sredstva za riješavanje međunarodnih sporova", ali se također izjašnjava, "kopnene, pomorske, i zračne snage, kao i drugi ratni potencijali nikada neće biti razvijani." U praksi međutim, japanski Parlament, članom 41. Ustava koji se definiše "najvećim organom državne vlasti", osniva Odbrambeno-oružane snage 1954 godine. Zbog ustavne debate u vezi oružanih snaga, svaki pokušaj povećanja oružanih snaga i njenih mogućnosti kao i budžeta može biti veoma sporno. Tako OSJ imaju veoma ograničene mogućnosti za djelovanje u inostranstvu, nedostatak mogućnosti dužeg operativnog dosega kao što je dalekometna raketa zemlja-zemlja, zračno nadopunjavanje goriva,Marinci, amfibijske jedinice, i velike zalihe municije. Pravila vođenja borbe su striktno definisane aktom Odbrambeno-oružanih snaga 1954.
Nedavne reforme i razvoj
lijevo|mini|180px|Raketa "A SM-3" lansirana sa brodaJDS Kongo Nakon što je Sjeverna Koreja izvršila probno lansiranje Taepodong-1 balističkog projektila preko japanskog zračnog prostora u Augustu 1998, naknadni testovi Sjeverne Koreje kao i druga pitanja koja doprinose razvoju napetosti između dvije zemlje doveli su do povećanog interesa Japana za razvoj protu-balističkog odbrambenog (PBO) sistema. Japan je u procesu implementacije multi kombinovanog PBO sistema sastavljenog od nadograđenog Aegis vozila i Patriot PAC-3 raketnog sistema. Zakonodavstvo koja će omogućiti vlastima odobrenje za obaranje dolazećih balističkih projektila se također razmatra. U decembru 2004 godine, Japan i Sjedinjene Američke Države su potpisale memorandum o razumijevanju stvaranja općeg okvira saradnje za zajednički razvoj PBO sistema.
U Novembru 2005 godine, predložene ustavne izmjene će formirati kabinet na nivou ministarstva odbrane ne odstupajući od stare klauzule o nenanapadanju. Pod predloženim izmjenama, OSJ formalno se naziva vojnim snagama po prvi put od vremena osnivanja. Novi prijedlog teksta je "Kako bi se osigurali mir i nezavisnost naše zemlje, kao i sigurnost države i ljudi, vojne snage za samoodbranu će se održavati sa premijerom vlade kao vrhovnim zapovjednikom." Amandman u posljednih nekoliko godina dobija sve više javne podrške. 8 juna 2006 godine japanska vlada je odobrila nacrt zakona o transformisanju agnecije za odbranu u ministarstvo odbrane. Odluka je realizovana u parlametnu decembra 2006 godine. mini|desno|200px|Japanski vojnik sa spravom za noćno osmatranje Japan je također produbio svoje sigurnosne i vojne veze sa Australijom i njihove vođe razgovaraju o formiranju vojnog pakta sličnog NATO-u.
Eisenstadt
Eisenstadt jeste glavni grad  austrijske pokrajine Gradišća. Grad je političko i kulturno središte pokrajine i okruga Eisenstadt-Umgebung.
Historija
mini|lijevo|Dvorac Esterházy u Eisenstadtu Područje je bilo naseljeno oko 500 godine p. n. e. Kasnije ga naseljavaju Kelti, te Rimljani. Prvo pismeno spominjanje Eisenstadta potiče iz 1264. godine kao minor morti, odakle dolazi i današnje mađarsko ime grada -Kismarton. Jedno vrijeme grad je pod upravom porodice Habsburg, a 1648. godine prelazi u posjed mađarske plemićke porodice Esterházy. Za vrijeme Austro-ugarske, grad je pripadao mađarskom dijelu, te tek 1921. godine mirovnim ugovorom u Saint- Germainu, Eisenstadt pripada Austriji.
Manaia
mini|300px|Tāwhirimātejina oluja je uništila Manaiju. U maorskoj mitologiji, Manaia je bio poglavica Hawaikija, mitske zemlje.
Manaia i Ngātoro-i-rangi
Manaijina žena se zvala Kuiwai, a njen brat Ngātoro-i-rangi (u njegovom imenu je ime boga neba Rangija). Manaia i Kuiwai su imali kćerku Haungarou. Kad se Ngātoro-i-rangi odselio na Novi Zeland, Manaia ga je prokleo. Poslao je svoju kćer i neke druge djevojke da mu to kažu. Ngātoro-i-rangi je prokleo muža svoje žene i krenuo sa vojskom na Hawaiki. Jedino je Manaia preživio od svog naroda, a Ngātoro-i-rangi su se vratili na svoje novo ostrvo. Manaia je okupio vojsku i krenuo na Novi Zeland, ali su se Ngātoro-i-rangi i njegova žena molili Rangijevom sinu, bogu oluja i kiša Tāwhirimāteji, koji je olujom uništio Manaiju i njegovu vojsku.
NGC 1760
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
28. novembar
28. novembar / studeni (28. 11) jest 332. dan godine po gregorijanskom kalendaru (333. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 33 dana.
NGC 4773-1
NGC 4773-1 (također poznat kao MCG -1-33-41 i PGC 43810) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 160 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,30 (61 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (47 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Puanga
mini|240 px|Rigel - Puanga U maorskoj mitologiji, Puanga je personifikacija zvijezde Rigel.
Za Puangu se kaže da upravlja životima ljudi rođenih u augustu. Takođe, ta zvijezda označava početak Nove godine za Maore kad se pojavi u junu. Puangine sestre su Matariki (Plejade), a roditelji su im Raro i Raumati, bogovi podzemlja. Bog sličnog imena je Tangaroin sin Punga.
Intel 8086
8086 je osnivač cijele familije µP-a na kojoj su temeljeni PC računari. Ta familija je popularno nazvana x86 familija i u nju spadaju: 8086, 8088, 80286, 80386, 80486, P1, P1 MMX, Pentium PRO, P2, P3, P4. Kompatibilnost su sačuvali i najnoviji Core, Core 2 i Core i7 procesori tako da se mogu smatrati logičkim članovima i nastavljačima X86 familije.
8086 je prvi potpuno 16-bitni µP i u svoje vrijeme predstavljao je pravu revoluciju. Na nivou koda zadržao je kompatibilnost sa svojim uspješnim prethodnicima 8-bitnim µP-ima 8080 i 8085. Radi se o µP-u sa jednim akumulatorom što je tipično rješenje Intela u to vrijeme. Motorola je prakticirala složenije i bolje rješenje sa dva akumulatorska registra. 8086 registri
Programski model sadrži tri grupe registara: 1. Bazni registri – ukupno 4 registra 2. Pointeri (pokazivači) – ukupno 6 registara 3. Segmentni registri – ukupno 4 registra
Bazni registri su kompatibilni sa starijim 8-bitnim modelima µP-a, samo su 16-bitni. Najveća novost u arhitekturi su segmentni registri koji su omogućili tzv. segmentno adresiranje. Uz pomoć segmentnog adresiranja 8086 je mogao direktno da adresira 1024 KiB (1 MiB) adresnog prostora što je u to vrijeme bila nezamislivo velika količina memorije. Prvi PC računari su koristili između 16 i 64 KiB RAM-a. Za izvršavanje programa rezervisan je prostor od prvih 640 KiB, smatrajući da nikad neće trebati više RAM-a za izvršne programe. Nakon toga slijedi blok od 128 KiB rezervisan za video memoriju i BIOS. I najnoviji Core i Pentium procesori poštuju tu organizaciju iako je to danas besmisleno i sputava procesore umanjujući im performanse. Danas izvršni fajlovi dostižu veličinu od 20 MiB i nema načina da se smjeste u povlaštenu zonu prvih 640 KiB. Izvršni fajlovi čija veličina ne prelazi 6i4 KiB označavaju se ekstenzijom bin, što znači da se mogu direktno izvršavati bez memorijske relokacije. Izvršni fajlovi veći od 64 KiB koriste ekstenziju exe. Cjelokupan memorijski prostor od 1 MiB bio je podjeljen na 16 segmenata (blokova) po 64 KiB velićine.
Sabirnica podataka : 16 bitna
Adresna sabirnica : 16+4 = 20 bitna
Broj pinova : 48
Broj tranzistora : 29.000
Keš memorija : nema
Radna frekvencija : 4.77 MHz
mini|lijevo|8086 procesor
Jasenovac
mini|280px|srpskopravoslavni [[manastir Jasenovac sa crkvom "Rođenje Svetog Jovana Preteče"]] Jasenovac je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Sisačko-moslavačkoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Novska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Jasenovac je imala 1.997 stanovnika, od čega u samom Jasenovcu 653.
Općina Jasenovac
Napomena: Nastala iz stare općine Novska.