cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jonathan Brandis
Biografija
Rođen je 13. aprila 1976. godine na istočnoj obali SAD-a u gradu Danbury u saveznoj državi Connecticut. Bio je sin jedinac Grega i Mary Brandis. Otkrio ga je agent za oglašivanje iz susjedstva, što mu je već u drugoj godini omogućilo da dobije prve uloge u raznim reklamama. Pojavio se u više od 85 reklama za razne proizvode. U devetoj godini seli se s roditeljima u Los Angeles tako da bi bio bliže filmskoj industriji. Glumio je u nekoliko filmova i serija, ali je ipak njegova najzapaženija uloga u seriji SeaQuest DSV u kojoj tumači mladog naučnika i genija (te prije svega mladića željnog života i uspjeha) Lucasa Wolenczaka.
To da on nije bio samo talentirani glumac i dječak lijepoga lica govori činjenica da je u trećem razredu srednje škole udvostručio svoje predmete i obaveze, tako da bi godinu dana ranije mogao maturirati.
Pratilja na maturalnoj večeri bila mu je glumica Brittany Murphy. Ona je poznata po ulozi u seriji Clueless (1995), te po ulogama u filmovima 8 Mile (2002) i Just Married (2003).
Odluka o tome da godinu dana ranije završi srednju školu, njegova popularnost iz prijašnjih uloga, njegove izvanredne glumačke sposobnosti i nevjerovatno dobar izgled omogućili su mu da u sedamnaestoj godini počne glumiti u naučno-fantastičnoj seriji Stevena Spielberga "SeaQuest DSV". I iako niko nije očekivao da bi došlo do toga, ali serija se uspjela održati samo do treće sezone. Od početka druge sezone Jonathan Brandis bio je vodeća snaga ove SF serije. Američka televizijska kompanija NBC koja je prikazivala ovu seriju u SAD-u htjela ju je ukinuti, ali Jonathanova baza obožavatelja spasila ju je dva puta od ukidanja. Svejedno je svemu došao kraj u trećoj sezoni baš kada se činilo da je sve krenulo na bolje s novom glumačkom ekipom, novim kombinacijama scenarija, pa čak i novim imenom za seriju, SeaQuest 2032. Jonathan je napisao scenarij za jednu epizodu ove serije u drugoj sezoni i baš se spremao na to da režira jednu epizodu kada je serija ukinuta. Sve od serije SeaQuest glumio je ili u nisko budžetnim filmovima koji su većinom snimani za televiziju, ili je pak imao manje uloge u velikim produkcijskim filmovima kao što su Zajahati s vragom.
Napisao je scenarij pod naslovom The Siamese Dream - Sijamski San po kojem se trebala snimiti epizoda u prvoj sezoni serije SeaQuest DSV. Scenarij nije bio prihvaćen jer su svi scenariji za tu sezonu već bili napisani, što ga je razočaralo. No, kako je druga sezona bila prilično otvorena za prijedloge njegov scenarij je ipak prihvaćen. Pošto su u drugoj sezoni uvedene neke promjene scenarij se morao djelomično izmijeniti kako bi odgovarao novoj glumačkoj postavi.
Nominiran je šest puta za američku nagradu za mlade glumce Youth in Film Awards od 1991. do 1995. godine. 1993. godine nominiran je dva puta. 1994. godine na petnaestoj godišnjoj dodjeli te nagrade osvaja nagradu za najboljeg mladog glumca u vodećoj ulozi u televizijskoj seriji za "SeaQuest DSV".
Za vrijeme svoje najveće popularnosti dok je glumio u seriji "SeaQuest", pa sve do danas bio je jedina tinejdžerska zvijezda čije su se slike pojavljivale u najvećem broju na naslovnicama tinejdžerskih časopisa u SAD-u. Slike, posteri, intervjui i informacije o njemu su u to vrijeme postali svakodnevica u svim tinejdžerskim časopisima širom SAD-a. U to vrijeme Jonathan postaje tinejdžerska nacionalna zvijezda u SAD-u. Čak je imao svoju osobnu kolumnu u tinejdžerskom časopisu BOP u kojoj je davao savjete.
Tokom svoje karijere izrazio je želju da se bavi i drugim poslovima unutar filmske industrije. Želja mu je bila da se više pozabavi režiranjem nego glumom. Ujedno mu je i želja bila da piše scenarije za razne filmske projekte (filmove, serije, itd.).
Osim što je glumio u seriji "SeaQuest", glumio je i u brojnim drugim serijama i filmovima.
2002. godine Jonathan je bio na audiciji za ulogu Anakina Skywalkera za film Georga Lucasa Star Wars: Epizoda II - Klonovi napadaju, ali je nije dobio.
Tokom svog kratkog života bio je u nekoliko veza s nekoliko glumica. Glumice s kojima je bio u vezi su: Tatyana M. Ali, Heather McComb, Vinessa Shaw i Monica Keena. Iako je bio u vezi s nekoliko glumica medijima je ipak bila najzanimljivija njegova veza s glumicom Tatyanom M. Ali.
Jonathan Brandis je 11. novembra 2003. godine u 27. godini života počinio samoubistvo tako što se pokušao objesiti u hodniku svog stana u Los Angelesu. Neko vrijeme nakon što se objesio pronašao ga prijatelj kako u nesvijesti visi na užetu. Odmah je nakon toga u 23 sata i 40 minuta pozvao hitnu pomoć koja ga je prebacila u Cedars Sinai Medical Center gdje je i umro od ozljeda koje je zadobio. Medicinsko osoblje ga je proglasilo mrtvim u 14 sati i 45 minuta 12. novembra 2003. godine.
Prilikom pretrage njegovog stana policija nije pronašla nikakvu oproštajnu poruku. Toksikološki nalazi su pokazali da se u njegovom tijelu nisu nalazile nikakve droge ili druge supstance koje bi utjecale na njegovu odluku da sebi oduzme život. Obdukcija je pokazala da je umro od zadobijenih ozljeda jer je predugo visio na užetu u svom stanu.
Jonathanova smrt predstavlja misterij stoga što nisu poznati mogući razlozi zbog kojih se ubio. Postoji mnogo špekulacija i nagađanja u vezi s mogućim razlozima iako ni jedan nije potvrđen.
Sistem javnih prihoda
Sistem javnih prihoda predstavlja sve porezne sisteme u jednoj zemlji.
Država ima mogućnost da svoja sredstva ostvari na osnovu međusobnog diferenciranja javnih prihoda koje se vrši zavisno od metode koja se koristi prilikom njihovog ustanovljavanja i realiziranja. S obzirom na to javni prihodi se dijele na:
Velibor Čolić
Velibor Čolić (Odžak, 1964.), bosanskohercegovački pjesnik i romanopisac.
Sistem javnih prihoda
Za nefiskalne prihode karakteristično je to da država ne koristi autoritet vlasti da bi ostvarila svoja sredstva, već se radi ili o prihodima po osnovu ugovaranja odnosa (npr. zajam), ili o ekonomskoj aktivnosti države ili njene imovine (npr. javni sektor privrede itd.).
Dakle, država koristi više vrsta prihoda, a posebno mjesto zauzimaju porezi.
Velibor Čolić
Biografija
Rođen je 13. juna 1964. godine u Odžaku ali i djetinjstvo i mladost provodi u Modriči. Započeo studije književnosti u Sarajevu. Krajem 1992. godine odlazi u izbjeglištvo u Francusku. U međuvremenu selio se više puta: Rennes, Strasbourg, Budimpešta, Pariz. Od 2004. godine piše i priloge o rock muzici i jazzu za novine "Dernierès Nouvelles d´Asace" u Strasbourgu.
Književni rad
Prije rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) objavljuje u časopisima: "OKO" (Zagreb), "LICA" (Sarajevo), "Naši Dani" (Sarajevo), "POLJA" (Novi Sad), "QUORUM" (Zagreb), "Polet" (Zagreb), kao i dvije knjige: "Madrid, Granada ili bilo koji drugi grad" (roman, Quorum, Zagreb, 1987). i "Odricanje svetog Petra" (priče, Quorum, Zagreb, 1990). U izbjeglištvu u Francuskoj, bez prethodnog objavljivanja na maternjem jeziku, prevedena su mu na francuski (prevodilac: Mireille Robin) i objavljena sljedeća djela:
Nakon 16 godina prvi put ponovo objavljuje na maternjem jeziku. Roman "Kod Alberta" objavljuje 2006. god. u nakladi LJEVAK iz Zagreba, čiji je urednik Edo Popović.
Priče iz knjige "Les Bosniaques" adaptirane su mu za pozorište i izvođene u "XL Thêàtre" (Purgos) u Bruxellesu, a roman o Modiglianiju je urađen na radiju "France Culture" kao radiodrama. Knjiga "Les Bosniaques" je objavljena u cijelosti na italijanskom ("I Bosniaci", Zanzibar, Milano 1996) i na turskom jeziku ("Bosnalilar", Yapi Kredi Yauinlari, Istanbul 1997). Odlomci iz romana i priče iz njegovih knjiga su prevođene i na druge jezike. Na njemačkom su objavljene njegove priče u književnom časopisu "Lettre International" (prevodilac: Synke Thoss). Najavljeno je i objavljivanje romana "Kod Alberta" (Bei Alberto) u prijevodu Alide Bremer za 2007. godinu.
Gandhi (1982)
Gandhi biografski je film snimljen 1982. baziran na životu Mohandasa Karamchanda Gandhija, koji je vodio pokret nenasilnog otpora protiv britanske kolonijalne vladavine u Indiji tokom prve polovine 20.-og vijeka. Režiser i producent filma je bio sir Richard Attenborough a glavnu ulogu je tumačio Ben Kingsley kao Gandhi. Oni su obojica osvojili nagrade Oskara za svoj rad na ovom filmu. Film je također osvojio nagradu Oskara za najbolji film osvojivši ih ukupno 8 u različitim kategorijama. To je bila međunarodna ko-produkcija između filmskih kompanija Indije i Velike Britanije. Film je imao premijeru u New Delhiju 30. novembra 1982. Scenarij Gandhija se može nabaviti kao štampana knjiga. Film počinje sa izjavom autora filma objašnjavajući njihov pristup problemu snimanja Gandhijeve složene životne priče: radnja počinje sa atentatom na Gandhija 30. januara 1948. i sa njegovom sahranom. Nakon večernje molitve, stari Gandhi uz teškoće i pomoć ostalih izlazi u svoju večernju šetnju da se susretne sa velikim brojem obožavalaca i poštovalaca. Jedan od ovih posjetilaca, Nathuram Godse, puca mu pravo u prsa. Gandhi uzvikuje historijsko, "Oh, Bože!" ("Hē Ram!"), i zatim pada mrtav.
Prvi dio
New Delhi, Indija, 30. januar 1948. nad Mahatmom Gandhijem je izvršen atentat i održan je državni pogreb.
Zabajkalski kraj
Zabajkalski kraj jest federalna jedinica u Rusiji. Prema popisu iz 2010. godine u ovom kraju je živjelo 1.106.611 stanovnika. Administrativno središte kraja je Čita. Kraj je uspostavljen 1. marta 2008 kao rezultat spajanja Čitske oblasti i Aginskoburjatskog autonomnog okruga.
Gandhi (1982)
Prvi dio
Južna Afrika, 1893. Gandhi, mladi indijski advokat, izbačen je iz voza zato što je putovao prvom klasom, što nije bilo dopušteno za njegovu rasu. Pod zastavom Indijske partije kongresa Južne Afrike, on odlučuje da protestuje protiv tretmana indijskih imigranata, uz pomoć jednog indijskog biznismena, g. Khana. Nakon što Gandhi ohrabruje narod da spale isprave usprkos zakonu, policija ga premlaćuje a Khan je uhapšen. Britanske novine su izvještavale o incidentu. G. Walker, američki novinar, zainteresirao se za Gandhijevu stvar i posjećuje ga u njegovom ashramu. Gandhi održava govor u prepunoj sali, pozivajući na nenasilni otpor generalu Smutsu koji je predložio promjene u zakonu o segregaciji, koji bi zahtijevao od svakog indijca da ostavi otiske prstiju i da svaki nekršćanski brak se proglasi nevažećim. On uspješno predvodi marš rudara u štrajku. Kasnije, Gandhi, zajedno sa hiljdama indijskih protestanata, biva pritvoren, ali rudnici ostaju zatvoreni. General Smuts se dogovara sa Gandhijem i poništava zakon o segregaciji, ali indijska imigracija mora da se zaustavi. Svi protestanti su oslobođeni.
Bombay, 1915. Gandhi stiže u Indiju, i biva dočekan od strane članova Partije kongresa, uključujući Pandit Nehrua i Sardara Patela. Oni ga upoznaju sa Mohammedom Alijem Jinnahom, članom Kongresa i liderom Muslimanske lige. Gandhi putuje kroz Indiju kako bi više naučio o stanju u zemlji. On se suočava sa siromaštvom i svjedokom je ubistava pobunjenika od strane britanskih snaga.
Nakon završetka Prvog svjetskog rata, Partija kongresa vrši pritisak za samoopredjeljenje. Gandhi kritikuje partijske vođe zbog njihovih povlastica, propagirajući jednostavniji život. U svom ashramu, Gandhi živi kao indijac, ali ubrzo počinje da shvata da u njegovoj sopstvenoj zemlji upravo su britanci ti koji upravljaju sa sudskim sistemom i donose sve odluke. Gandhi napada na siromaštvo uzrokovano od strane britanca, ali savjetuje nenasilan otpor. Kad je bio uhapšen, nemiri izbijaju. Gandhi je ponovo pušten na slobodu. Nakon nekoliko mjeseci zamjenik guvernera udovoljava zahtjevima protestanata da im se vrati dio novca od najma, da im se omogući sloboda koje usjeve da uzgajaju i da bude mješovita komisija koja bi primala žalbe. Gandhi predlaže štrajk glađu i molitve, nakon što je saznao za predloženi zakon koji dozvoljava hapšenje bez naloga i automatsko zatvaranje za posjedovanje nezakonitih materijala. Štrajk zakazan na 6. april, datum kad su zakoni trebali stupiti na snagu, dovodi Indiju do zastoja. Gandhi je ponovo uhapšen, ali britanci, u namjeri da suzbiju pobune, slažu se da oslobode Gandhija zato što on propagira nenasilje. Britanski general Dyer naređuje svojim trupama da pucaju na javni skup. Masakr u Amritsaru odnosi 1,516 života.
Drugi dio
Kraljev namjesnik insistira da Britanija osudi masakr, ali Gandhi zahtijeva nezavisnost Indije. On apeluje na jedinstvo hindusa i muslimana, pozivajući indijce za spale svu odjeću uvezenu iz Velike Britanije. Britanci proglašavaju policijski sat u Bengalu. Tokom marša spaljivanja britanske odjeće, gomila napada policajce, i ubija ih. Gandhi štrajkuje glađu kao znak protesta protiv nasilja, i uspješno ga zaustavlja. On biva uhapšen zbog pobune i priznaje krivnju. Sud ga osuđuje na kaznu od šest godina zatvora, ali sudija izražava nadu da bi kazna mogla biti kraća. Država Porbandar, nekoliko godina kasnije. Gandhi se vraća u svoje rodno mjesto. Walker ga posjećuje i saznaje da on ima novi plan. Gandhi podstiče marš do mora dug 380 kilometara kako bi proizveli so, što je bilo nezakonito bez odobrenja vlasti, nadajući se da bi mogao stići na more do godišnjice masakra u Amritsaru. Walker osigurava globalnu medijsku pažnju. Javna proizvodnja soli posvuda se širi. Britanci hapse skoro 100,000 ljudi ali ne mogu nikako da zaustave mirne proteste. Gandhi obavještava lorda Irwina da će on predvoditi nenasilni upad u fabriku soli u gradu Dharasana. Gandhi je uhapšen, ali to ne ometa upad; mnogi indijci su teško pretučeni. Gandhi putuje u Englesku da bi prisustvovao konferenciji okruglog stola u Londonu i da raspravlja o mogućoj nezavisnosti Indije. On je bio jedini predstavnik Indijskog nacionalnog kongresa. Nijedan trajni ugovor nije bio postignut zbog zabrinutosti oko odnosa između hindusa i muslimana. Gandhi i njegova supruga Kasturba, su bili uhapšeni tokom Drugog svjetskog rata zato što su govorili protiv rata. Nehru je također bio uhapšen. Margaret Bourke-White, foto-reporterka magazina Life, posjećuje Gandhija. Gandhi je zabrinut pošto je Jinnah prigrabio previše moći kroz saradnju sa britancima, i što širi strah među muslimanima šta bi se moglo desiti sa njima u pretežno hinduističkoj zemlji. Kasturba umire u zatvoru od srčanog udara.
Nakon završetka rata, lord Mountbatten stiže u Indiju kao novi kraljevski namjesnik, nadajući se da će olakšati rođenje Indije kao dijela britanskog komonvelta. Gandhi, u naporu da ujedini zemlju, predlaže Jinnahu da bude prvi indijski premijer, ali Jinnah se zalaže za odvajanje pošto se boji građanskog rata. Nezavisna Indija i nezavisni Pakistan su rođeni. August 1947. muslimanske i hinduističke izbjeglice se sukobljavaju na indijsko-pakistanskoj granici. Gandhi odlazi u Kalkutu nakon izvještaja o nasilnim sukobima. On započinje štrajk glađu kako bi apelovao na mir. Gandhi je u opasnosti da umre ukoliko ne prestane sa gladovanjem i ukoliko sve borbe ne prestanu. Gandhi se sprema na put za Pakistan. Prije nego što je krenuo, na njega je izvršen atentat. Gandhijev pepeo je prosut u rijeku Ganges.
KIAA0930
KIAA0930 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom KIAA0930 sa hromosoma 22.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 404 aminokiseline, a molekulska težina 45.794 Da.
Rimski toponimi antičke Bosne
U sljedećem spisku navedeno je oko 70 latinskih toponima, odnosno romanizovanih iz starog grčkog, za koje postoje bilo kakvi zapisi iz vremena Rimske imperije. Ovaj spisak obuhvata rimske nazive starih naselja, rijeka i planina na području Bosne i Hercegovine. Najvažniji antički izvori brojnih informacija o osvojenim zemljama su rimski cestovni vodiči (itineraria) nalik današnjim autokartama, na kojima su uz makadamske drumove šematski naznačeni hanovi (kao danas moteli) za predah, nabavu živeža i zamjenu svježih konja.
Kao pragmatični vojnici i trgovci, stari Rimljani nisu previše mijenjali domaće toponime osvojenih zemalja, pa su imena ženskog roda većinom ostala ista, a u muškom i srednjem rodu bi tek dodali nastavak -us ili -um. Ovdje nisu navedeni mogući stariji toponimi koji se tek indirektno izvode iz današnjih etimološkom rekonstrukcijom, nego samo pravi pisani antički nazivi.
Kontinuitet autohtonih toponima
Iz ovog spiska je odmah vidljivo da su u Bosni i Hercegovini antički toponimi do danas prilično dobro sačuvani u slabo izmjenjenom obliku, pa se na ostalom Balkanu izvan Grčke i jadranskih ostrva, baš u BiH dosad sačuvalo ponajviše antičkih toponima. Od pismeno usporedivih 70 naziva, njih oko 2/5 u današnjoj BiH imaju vidljivu antičku podlogu. Ovo je nadasve očito u današnjim imenima bosanskih rijeka gdje među usporedivim antičkim hidronimima (vodeni toponimi), gotovo svi nazivi rijeka pa čak i manjih rječica u BiH potiču iz antičkih hidronima: tu je jedna od malobrojnih iznimaka Trebižat (antički Orontius).
Bassanias i Bassantes
Naročito je važno da je i samo ime Bosne zapravo antičkog porijekla: ilirsko Bathinus označuje dolinu rijeke Bosne čiji se naziv kasnije proširio i na svu okolnu zemlju. Također i posebni rimski antroponim Bassantes (latinski singular: Bassans, gen. Bassantis, plur. Bassantes = 3. deklinacija), označuje antičke stanovnike uzduž doline Bosne, pa je to prastari izvorni protonim iz kojeg zatim nastaju srednjovjekovni Bošnjani i kasniji oblik Bošnjaci.
Naprotiv u susjednoj Srbiji i kopnenoj Hrvatskoj je broj dosad baštinjenih antičkih toponima znatno manji - osim na jadranskim ostrvima i dijelu obale. Za razliku od autohtonih antičkih Basanta, na Balkanu su Hrvati, Srbi i Bugari sve do srednjeg vijeka bili nepoznati, jer su tek kasnije pristigli nakon seobe naroda i tu su po propasti Rimske Imperije zapisani kao srednjovjekovni Croatae, Serbi et Bulgari (ili bizantski: Chrobatoi, Serboi kai Balgaroi).
Klasična imena planina
Skraćenice: M. = Mons i visina u metrima
Popis stanovništva u Crnoj Gori 2011 (Mojkovac)
Po popisu stanovništva, kućanstava i stanova 2011. u Crnoj Gori, koji je obavljen od 1. do 15. aprila 2011. u općini Mojkovac živjelo je ukupno 8.622 stanovnika, što predstavlja 1,39% od ukupnog broja stanovnika Crne Gore. Broj gradskog stanovništva na području općine bio je 3.590 (41,64%), a seoskog 5.032 (58,36%).
Broj zaposlenih osoba iznosio je 1.857, što predstavlja 21,54% od ukupnog broja stanovništva Mojkovca. Broj zaposlenih muškaraca bio je 1.125 (25,85% od ukupnog broja muškaraca), a zaposlenih žena bilo je 732 (17,14% od ukupnog broja žena). Najčešća muška imena na području općine bila su Nikola, Milan i Dragan, a ženska Jelena, Milica i Milena.
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Mojkovac bilo je 4.352 (50,48%) muškaraca i 4.270 (49,52%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.019:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 38,4 godina, muškaraca 37,0, a žena 39,7 godina.
Udio stanovništva starijeg od 18 godina u općini Mojkovac je 77,7%  (6.699), od čega je udio punoljetnih muškaraca 77,0% (3.350), a udio punoljetnih žena 78,4% (3.349). Omjer broja punoljetnih muškaraca i žena je 1000:1000,
IC 2444
IC 2444 (također poznat kao MCG 5-22-12 i PGC 25969) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 300 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 0,60 (52 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 8. aprila 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kamčatski kraj
Kamčatski kraj jest federalna jedinica u Rusiji koja obuhvata poluostrvo Kamčatka na krajnjem istoku zemlje. Prema popisu iz 2002. godine u ovom kraju je živjelo 358.801 stanovnika. Administrativno središte kraja je Petropavlovsk Kamčatski.
Kraj je uspostavljen 1. jula 2007. kao rezultat spajanja Kamčatske oblasti i Korjačkog autonomnog okruga nakon referenduma 2005.
Historija
Narod Korjaka živjeli su u ovoj regiji mnogo prije nego što su prvi stigli evropski istraživači. Evropljani su ih opisivali kao ratoboran narod. U 17. stoljeću ruski istraživači prvi su stigli na ovo područje, ali zbog teških klimatskih uvjeta, i neprijateljski raspoloženih stanovnika istraživanja ovih krajeva su otežavana. Nakon što je tokom 18. stoljeća ruski car naredio da se više istražuje Kamčatski kraj, izbile su borbe između starosjedilaca i Rusa. Godine 1768.-1769. bolest velikih boginja gotovo je istrijebila stanovništvo. Godine 1854. na tom području vodile su se borbe između Rusa, Britanaca i Francuza tokom Krimskog rata. Godine 1867., nakon prodaje Aljaske Sjedinjenim Američkim Državama, Kamčatka gubi na značaju s obzirom da putnici više nisu zaustavljali na ovom području tokom putovanja u Aljasku. Tokom posljednjih mjeseci Drugog svjetskog rata Kamčatski kraj je postalo važno mjesto za invaziju sovjetskih trupa na Japan. Nakon rata područje je postalo vojna zona. Ova je zona bila zatvorena za sovjetske državljane do 1990. i za strance do 1991.
Geografija
Kamčatka se nalazi u krajnjem istočnom dijelu Sibira. Ima subpolarnu klimu, s dugim, hladnim zimama i kratkim, blagim ljetima. Oborine u tom području neuobičajeno su veće nego u ostatku istočnog Sibira, zbog zapadnih vjetrova koji dolaze s Japanskog mora. Krajolik je uglavnom planinski, a planinski lanac Sredinny zauzima veliki dio regije. Planina Sredinny ima najviše ledenjaka u sjeveroistočnoj Aziji. Područje također ima veliku gustoću planina koje su aktivni vulkani. Ti su vulkani uvršteni kao mjesto svjetske baštine UNESCO-a. S obzirom da se Kamčkatski kraj nalazi oko Pacifičkog vatrenog prstena, područje je sklono erupciji vulkana i potresima.
Stanovništvo
Etnički Korjaci i drugi starosjedioci čine vrlo mali postotak stanovništva, dok Rusi čine većinu stanovništva. Stanovništvo Kamčatke je većinski pravoslavno, dok je značajan dio stanovništva nereligiozan. Šamanizam, što je vjerovanje koje obožava duhove i prirodu, još uvijek prakticiraju neki starosjedioci na ovom području. Ruski jezik se uglavnom koristi u Kamčatki, a od ostalih jezika govore se korjački, itelmenski i čuvanski. Prema popisu iz 2002. godine u ovom kraju je živjelo 358.801 stanovnika.
Ekonomija
Privreda Kamčatke uglavnom se temelji na ribolovu i preradi prirodnih resursa. Ti resursi uključuju drvo, ugljen i zlato, uključujući drvnu i rudarsku industriju. Kamčatka leži duž glavnih pomorskih ruta, zbog čega pruža usluge poput gradnje brodova, popravka i prijevoza robe. U prošlosti je Kamčatka bila dio regionalne trgovine krznom. Ova trgovina krznom bila je povezana s Kinom i Aljaskom.
Transportacija
Kamčatka je izolirana od ostatka Rusije. Nema željezničke i cestovne pruge koja ga povezuje s ostatkom Rusije. Ulazak ili napuštanje Kamčatke je moguće preko avionskog saobraćaja. Postoji nekoliko aerodroma, poput aerodroma Yelizovo. Letovi iz ovih aerodroma povezuju Kamčatku s ostatkom Rusije. Međutim, nema međunarodnih letova u to područje. Kamčatka također leži uz glavne pomorske rute. Ove pomorske rute povezuju Kamčatku s Aljaskom i istočnom Azijom morem.
NGC 5529
NGC 5529 (također poznat kao IRAS 14134+3627, MCG 6-31-85, PGC 50942 i UGC 9127) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 132 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 6,00 (231 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. maja 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vrijeme nježnosti
Vrijeme nježnosti američka je filmska drama snimljena 1983. u adaptaciji Jamesa L. Brooksa bazirana na romanu Larryja McMurtryja. Glavne uloge tumačili su Shirley MacLaine, Debra Winger, i Jack Nicholson. To je priča o trideset godina dugim odnosima između Aurore Greenway (MacLaine) i njene kćerke Emme (Winger). Film je osvojio ukupno 5 Oskara, uključujući i one za najbolji film, najbolju režiju, najbolji adaptirani scenarij, najbolju sporednu mušku ulogu za Jacka Nicholsona, i najbolju glavnu žensku ulogu za Shirley MacLaine, i još 4 Zlatna globusa. Aurora (Shirley MacLaine) i Emma Greenway Horton (Debra Winger) su mati i kćerka koje traže iskrenu romantičnu ljubav. Njih dvije imaju pretjerano izraženi odnos ljubavi-mržnje kako Emma odrasta. Film prati obje žene tokom nekoliko godina dok je svaka od njih u potrazi za smislom života i uživanja.
On the Way to Wonderland
On the Way to Wonderland je prvi studijski album finske rock grupe Sunrise Avenue.
Teleskop
mini|Harlan J. Smith Teleskop pri Univerzitetu Texas u Austinu, [[Sjedinjene Američke Države]]
Teleskop je optička sprava koja uz pomoć leća i/ili ogledala omogućava posmatranje i oslikavanje udaljenih astronomskih objekata. Riječ teleskop ima svoje porijeklo u grčkoj riječi telesko'pos što znači gledanje u daljinu.
Historija
Prvi teleskop je napravio Galileo Galilej 1609. godine, pošto je došao na ideju da bi se novi holandski izum – dvogled mogao koristiti za posmatranje nebeskih tijela. Sam Galileo je koristio isprva riječ "perspicillum" da bi kasnije počeo koristiti termine "telescopium" na latinskom i "telescopio" na italijanskom. Bosanska riječ za ovaj izum vuče svoje porijeklo iz Galileovih gore navedenih riječi.
Kasnije Johannes Kepler poboljšava Galileov teleskop korištenjem duplih leća. On također objašnjava principe na kojima teleskop radi u svojoj knjizi "Astronomiae Pars Optica and Dioptrice"
Postolje
Montiranje teleskopa na postolje se vrši na dva osnovna načina – ekvatorijalno i azimutalno. Većina jednostavnijih teleskopa se montira ekvatorijalno zbog lakšeg kompenziranja zemljine rotacije pri opservacijama.
Optički teleskop
Postoje dvije glavne vrste optičkih teleskopa – refraktori i reflektori. U refraktorima slika nastaje refrakcijom svjetlosti na površinama leći dok kod reflektora slika nastaje odbijanjem od ogledala unutar teleskopa.
Refraktor
mini|Moderni azimutalno montiran teleskop tipa refraktor mini|Teleskop tipa refraktor. Prvi teleskopi su bili refraktori - poput Galileovog. Njihova prednost je u tome što su kompaktni, daju oštru sliku sa visokim kontrastom, jednostavni su za upotrebu i pouzdani.
Čitava konstrukcija refraktora je zatvorena u teleskopskoj cjevi i stoga njena unutrašnjost nije izložena prašini. Refraktori su međutim skuplji za izradu od reflektora zbog same pridode proizvodnje leća, posebno pri otvorima ciji je diametar veći od oko 120 mm. To ograničenje u veličini otvora pravi refraktore manje pogodnim za proučavanje manje svjetlih objekata kao što su galaksije i nebule. Za posmatranje svjetlijih objekata kao što su mjesec i planete su refraktori dobar izbor. Refraktori su pogodni i za posmatranje objekata na zemlji jer je slika koju oni daju normalno okrenuta uz korištenje korekcione prizme (za razliku od reflektora čija je slika naopako okrenuta).
Ahromatizam (neželjeni efekat prelamanja svjetla u leći gdje se svjetlost razlaže u svoje komponente što rezultira utome da sve boje nisu u fokusu istovremeno tako da svjetli objekti dobiaju auru lila boje) je mana gotovo svih refraktora, osim onih najskupljih tipa apochromat.
Reflektor
mini|Moderan ekvatorijalno montiran katadiopter
Reflektori generalno daju najviše skupljene svjetlosti za uloženi novac i stoga su danas svi veći teleskopi ovog tipa. Zbog te svoje osobine su reflektori pogodni za posmatranje manje svjetlih objekata. Njihova je slika međutim naopako okrenuta i amateru-početniku to može komplicirati opservacije.
Optika reflektora se povremeno mora kolimirati, to jeste ose primarnog ogledala i okulara se moraju preusmjeriti tako da podudaraju. Ogledala su osjetljiva na temperaturne promjene tako da se reflektori, specialno oni sa većim diametrima primarnih ogledala, moraju aklimatizovati prije no što opservacije počnu da bi se dobio zadovoljavajući kvalitet slike.
Katadiopter
Katadiopteri su hibridi reflektora i refraktora. Skupljaju svjetlost pomoću leća i ogledala a glavna prednost im je kompaktnost. Većina katadioptera su tipa Schmidt-Cassegrain ili Maksutov-Cassegrain.
Radio teleskop
mini|100-metarski radioteleskop u Effelsbergu, [[Njemačka]]
Radio teleskop je znatno kasniji izum od optičkog teleskopa. Namjenjen je za promatranje elektromagnetnog zračenja dužih talasnih dužina. Umjesto optike koriste se antene - obično vrlo velike parabolične antene - za primanje radio talasa.
Najveći radio-teleskop na svijetu - ALMA (skraćenica od The Atacama Large Milimeter/Submilimeter Array) nalazi se na jednoj visoravni visoko iznad pustinje Atacama u Čileu, čiji je zadatak da traga za rješenjem tajne nastanka svemira. Teleskop sačinjava mreža od 66 antena i u stanju je da dopre u svemir dalje od bilo kojeg drugog radio-teleskopa.
Aktivna optika
mini|Pozadina primarnog ogledala jednog modernog teleskopa sa aktivnom optikom
Adaptivna optika
Adaptivna optika je jedna tehnička konstrukcija koja mjeri i brzo koriguje različita optička izobličenja kao aberaciju u jednom optičkom sistemu za vrijeme operacije. Tehnika se može koristiti za redukciju atmosferske distorzije u teleskopu.
Primjena na velikim teleskopima
Teleskopi na zemlji čiji je promjer veći od nekoliko metara su ograničeni u svojoj rezoluciji zbog atmosferske turbulencije. Oštrina slike se može popraviti sa adaptivnom optikom, što znači da računarski upravljani regulatori brzo prilagođavaju teleskop atmosferskoj turbulenciji. Ova tehnologija se danas koristi u mnogim velikim teleskopima u svjetu.
Najpoznatiji teleskopi u svijetu danas
mini|[[Hubble teleskop u njegovoj orbiti oko Zemlje]]
Varvara (Prozor-Rama)
Varvara je naseljeno mjesto u općini Prozor-Rama, Bosna i Hercegovina. U ovom mjestu je rođena Diva Grabovčeva o čijem tragičnom životu postoji narodno predanje.
Wilhelm Grimm
Wilhelm Grimm (Hanau, 24. februar 1786. - Berlin, 16. decembar 1859.), njemački književnik i filolog.
Malvales
Malvales je red cvjetnica, sljezolikih bikljaka iz razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta, carstvo Plantae.
Nekadašnja samostalna porodica Bombacaceae Kunth sada je kao potporodica Bombacoideae Burnett pripojena porodici Malvaceae, Tiliaceae Juss. se, kao potporodica Tilioideae Arnott, također priključuje  porodici Malvaceae, dok se porodica Elaeocarpaceae DC. smješta u red Oxalidales.
Red sljezolikih biljaka uključuje 10 porodica sa 338 rodova i oko 6.000 vrsta. Većina vrsta su grmovi ili stablašice. Neke vrste poznate su po svojoj lahkoći drveta, dok se druge upotrebljavaju u kulinarstvu, kao npr. kakaovac (Theobroma cacao) i ugroženi rod Cola sa visokim sadržajem  kofeina. Ostale poznate vrste su baobab, pamuk (rod Gossypium), hibiskus i druge.
Mnoge vrste imaju kosmopolitsko rasprostranjenje u tropima i suptropima, uz ograničeno širenje u umjereni pojas. Znimljiva im je distribucija na Madagaskar, sa tri endemske porodice: Sphaerosepalaceae, Sarcolaenaceae i Diegodendraceae.
Opis
right|280px|thumb|Hibiscus moscheutos Morfologija Malvales je raznolika, s nekoliko zajedničkih karakteristika. Među onima koje se najčešće susreću su palmatni listovi, konatni čašićni listići i specifična struktura i hemijski sastav sjemena. Kora je često vlaknasta izgrađena od mehkih slojeva floem.
Taksonomija
Rane klasifikacije poput one u Dahlgrenovom sistemu svrstale su Malvales u nadred Malviflorae (koji se također naziva i Malvanae). Porodične granice i opisi "jezgarnih" porodica Malvales: Malvaceae, Bombacaceae, Tiliaceae i Sterculiaceae, već su dugo problematični. Bliski odnos među tim porodicama, posebno Malvaceae i Bombacaceae, općenito je prepoznat,iako ih je donedavno većina klasifikacijskih sistema podržavala kao odvojene porodice. S brojnim molekularnim filogenijama koje prikazuju vrste Sterculiaceae, Bombacaceae i Tiliaceae kao parafiletne ili polifiletne, pojavljuje se konsenzus za trend širenja ovog reda i na ove tri porodice. Ovaj prošireni opis Malvaceae prepoznat je u najnovijoj verziji Thorneovog sistema i APG Grupe za filogeniju angiospermi, a i u najnovijoj sveobuhvatnoj obradi vaskularnih porodica i rodova, Kubitzki sistema. Dominantna porodica u APG II sistemu je proširenija Malvaceae (Malvaceae sensu lato) s preko 4.000 vrsta, a slijedi je Thymelaeaceae sa 750 vrsta. Ovaj prošireni opis Malvaceae podrazumijeva porodice Bombacaceae, Sterculiaceae i Tiliaceae. Po starijem Cronquistovom sistemu, red je sadržavao ove četiri porodice j''ezgarnih Malvales plus Elaeocarpaceae i bio je smešten među Dilleniidae. Neke od sada uključenih porodica, Cronquist je postavio u Violales. Na osnovu podataka iz Kataloga života, napravljen je slijedeći kladogram.
Leda (satelit)
Leda (lat. Leda) je deveti, poznati, Jupiterov satelit. Po grčkoj mitologiji Leda je bila kraljica Sparte i majka, sa Zeusom dok je bila u obliku labuda, Poluksu i Heleni trojanskoj. Ovaj satelit je otkrio Kowal 1974. godine. Leda, Ananka i Sinopa su među najmanjim satelitima u sunčevom sistemu. Promjer ovog satelita je 16 kilometara a udaljenost od Jupitera 11.094.000 kilometara.
1. dodjela "Zlatnog globusa"
1. dodjela "Zlatnog globusa", za filmska ostvarenja u 1943. godini, održana je 20. januara 1944. godine u studiju 20th Century Fox u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu. Dodijeljeno je ukupno 6 Zlatnih globusa u šest kategorija: najbolji film, najbolji režiser, najbolji glumac, najbolja glumica, najbolji sporedni glumac i najbolja sporedna glumica.
Najbolji film
Bernardettina pjesma u režiji Henryja Kinga;
Najbolji glumac
Paul Lukas - Straža na Rajni;
Najbolja glumica
Jennifer Jones - Bernardettina pjesma;
Najbolji režiser
Henry King - Bernardettina pjesma;
Najbolji sporedni glumac
Akim Tamiroff - Kome zvono zvoni;
Krajevi u Rusiji
Ruska Federacija se dijeli na 83 federalna subjekta, od kojih su 9 krajevi (rus. края). Krajevi su također poznati kao teritorija i imaju isti pravni status kao oblast. Upotreba riječi kraj je tradicionalna i uglavnom se koristi u označavanju područja koja se nalaze u ruskim graničnim regijama. Ne postoji razlika između oblasti i krajeva u današnjoj Ruskoj federaciji, ali u vrijeme Sovjetskog saveza u nekim slučajevima autonomne oblasti su mogle biti podređene republikama ili krajevima (ali ne i oblastima).
Krajevi u Rusiji
Udruženje holivudskih stranih novinara
Hollywood Foreign Press Association osnovana je 1943. godine od dopisnika britanskih novina Daily Mail. Organizacija je najpoznatija po filmskoj nagradi Zlatni globus, koju dodjeljuje od 1944. godine, za najbolje filmove proucirane u protekloj godini. Po navodima New York Times ova neprofitna organizacija je na organiziranju dodjele Zlatnog globusa 2003. godine zaradila 5,7 Mio. US-$.
Ananka (satelit)
Ananka (lat. Ananke) je trinaesti, poznati, Jupiterov satelit. Po rimskoj mitologiji, Ananka je, sa Jupiterom, bila majka Adrasteji. Ovaj satelit je otkrio Nicholson 1951. godine. Ananka, Karma, Pasifaja i Sinopa imaju neuobičajene ali male orbite. Promjer ovog satelita je 30 km a udaljenost od Jupitera 21.200.000 km.
NGC 2626
NGC 2626 (također poznat kao ESO 313-N*4) je emisijska i odrazna maglina i nalazi se u sazviježđu Jedro. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. januara 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4053
NGC 4053 (također poznat kao MCG 3-31-24, PGC 38069 i UGC 7029) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 330 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,20 (115 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 9. maja 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eurobarometar
Eurobarometer je serija istraživanja uglavnom sprovedenih od strane Evropske komisije počevši od 1973. godine.
Eurobarometar anketama mjeri javno mišljenje u svim državama članicama EU, kao i u zemljama kandidatima. Tako Evropska komisija može vidjeti šta građani misle o Evropskoj uniji i jesu li ili nisu zadovoljni njenim funkcionisanjem. Istraživanja se provode barem 2 puta godišnje još od 1973. godine u svakoj državi članici. Na internetu, na portalu EU može se vidjeti npr. kakvo je stajalište građana EU prema euru ili evropskom Ustavnom ugovoru. Na taj je način Evropska komisija upoznata sa mišljenjem građana EU, te ona rezultate tih istraživanja stalno proučava i uzima u obzir pri donošenju novih odluka i zakona.
Predsjednički izbori u Austriji 1951.
Prvi krug izbora za predsjednika Austrije 1951. godine, održani su 6. maja 1951. godine. Za izbore se kandidovalo šest kandidata. Ovo su bili prvi direktni izbori za predsjednika u Austriji. Dva kandidata sa najvećim brojem glasova, birani su u direktnim izborima 27. maja 1951. godine. Pobjedio je Theodor Körner dobivši apsolutnu većinu glasova sa 52,06 %.
Zastava Sankt Peterburga
mini|desno|300px|Zastava Sankt Peterburga Zastava Sankt Peterburga je zastava crvene boje sa grbom grada u sredini. Grb se sastoji od dva ukrštena bijela sidra (morskog i riječnog) i zlatnog skiptra u sredini. Sidra predstavljaju činjenicu da je grad i morska i riječna luka. Skiptar pokazuje da je Sankt Peterburg bio glavni grad Rusije.
Zastava je usvojena 6. septembra 1991. Proporcije zastave su 2:3.
Giovanni Pico della Mirandola
Giovanni Pico della Mirandola (24. februar 1463 - 17. novembar 1494) bio je italijanski renesansni filozof. Poznat je po događajima in 1486 kada je sa svoje 23 godine pondio da odbrani 900 teza o religiji, filozofiji i magiji zbog čega je napisao Govor ljudskog ponosa koja se smatra Manifestom renesanse i glavnim tekstom renesansnog humanizma
Karma (satelit)
Karma (lat. Carme) je četrnaesti, poznati, Jupiterov satelit. Po grčkoj mitologiji Karma je, sa Zeusom, bila majka Britomartise, Kretske božice. Ovaj satelit je otkrio Nicholson 1938. godine. Ananka, Karma, Pasifaja i Sinopa su posebni sateliti jer su im orbite retrogradne (za razliku od drugih Jupiterovih satelita koji se kreću u suprotnom smjeru). Promjer ovog satelita je 40 km a udaljenost od Jupitera je 22.600.000 km.
Santalales
Santalales je veliki red cvjetnica iz razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta, carstvo Plantae.
Imenovan je po rodu mirisnih zimzelenih stablašica, tipskog roda Santalum,  iz Indije i Australije. Neke vrste, naprimjer Santalum album, unesene su u mnoga područja sa pogodnim klimatima kao što su Tajland, Nepal, Kina, Madagaskar i mnogi otoci.
Red uključuje 13 porodica sa više od 2.300 vrsta. , od kojih je 30 vrsta ugroženo
Porodice
Sinonimi:
IC 786
IC 786 (također poznat kao MCG -2-32-8 i PGC 40189) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 202 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Gavran. Najveći prečnik je 1,00 (59 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 21. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Živinice Donje
Živinice Donje, nekad Donje Živinice, odnosno Hrvatske Živinice, su naseljeno mjesto u gradu Živinicama, Bosna i Hercegovina.
Myrtales
thumb|Cvjetovi i pupoljci [[Fuchsia sp. („plave oči“), red Myrtales, porodica  Onagraceae]] Myrtales je red cvjetnica iz razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta, carstvo Plantae. Klasificiran je kao sestrinski kladusa euroside II, kako je objavljeno u opisu genoma Eucalyptus grandis, juna 2014.
APG III sistem klasifikacije za angiosperme i dalje ga svrstava u euroside. Ovaj nalaz potkrepljuje postavljanje Myrtalesa u malvidni kladus, prema Inicijativi biljnog transkriptoma hiljade biljaka. The following families are included as of APGIII:
Cronquistov sistem daje u biti isti sastav, osim što su Vochysiaceae uklonjene u red Polygalales, a uključene su Thymelaeaceae. Porodice Sonneratiaceae, Trapaceae i Punicaceae uklanjaju se iz Lythraceae. U sistemu klasifikacije po Dahlgrenu, Myrtales su bile u nadredu Myrtiflorae (koji se naziva i Myrtanae). Sistem APG III slaže se sa starijim Cronquistovim obuhvatima Psiloxylaceae i Heteropyxidaceae unutar Myrtaceae i Memecyclaceae unutar Melastomataceae.
Postoje izvještaji o prisustvu elagitanina u dikotiledonskim  angiospermama, a osobito kod  vrsta reda Myrtales.
NGC 7034
NGC 7034 (također poznat kao MCG 2-54-3, PGC 66227 i UGC 11687) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 410 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,00 (119 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (83 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 17. septembra 1863. godine.
Myrtales
Kladogram reda urađen je prema katalogu života.
NGC 7034
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Myrtales
Porijeklo
Myrtales je datiraju od prije 89–99 miliona godina u Australaziji. Međutim, postoji određena tvrdnja o tom datumu, koja je dobijena korištenjem jedarne DNK. Kada se gleda DNK hloroplasta, smatra se da je predak mirti evoluirao sredinom krede (prije 100 miliona godina, u jugoistočnoj Africi, a ne u Australaziji. Iako APG sistem klasificira mirte među euroside, nedavno objavljeni nalazi o genomu „Eucalyptus grandis“ smješta Mirtales kao sestrinski takson eurosidama, a ne unutar njih. Smatra se da je odstupanje nastalo zbog razlike između korištenja brojnih taksona nasuprot korištenju različitih gena za izgradnju filogenenetskog stabla.
Jacob Grimm
Braća Grimm, njemački folkloristi, filolozi, lingvisti i leksikografi. Glasovitom zbirkom narodnih predanja Dječje i domaće bajke značajno su doprinijeli stvaranju moderne folkloristike, a kao istraživači njemačkog jezika utemeljili su, posebno Jacob, većinu grana njemačke filologije i lingvistike.
Život
Rođeni u uglednoj porodici s mnoštvom braće i sestara, djetinjstvo im je obilježila smrt oca, pravnika i državnoga službenika, rano ih dovela u siromaštvo. Tokom studija prava u Marburgu, potaknuti prijateljima Ludwigom Achimom von Arnimom i Clemensom Brentanom, koji su objavili popularnu narodnu zbirku Dječakov čarobni rog, kao i Karlom von Savignyjem, historičarom prava koji ih je upoznao s metodama istraživanja narodne baštine i pod čijim je mentorstvom tokom 1805. Jacob proveo istraživačku godinu u Parizu, započinju zapisivati usmena narodna predanja. Wilhelm je 1806. diplomirao, a Jacob zbog neimaštine prekida studije te 1808. u Kasselu postaje privatni bibliotekar kralja Vestfalije Jérômea Bonapartea, što je ostao do Bonaparteove abdikacije 1813. nakon čega je do 1815. bio u diplomatskoj službi kneževine Hessen-Kassel da bi se 1816. zaposlio u kasselskoj kneževskoj biblioteci, gdje je Willhelm radio od 1814. Obojica su bili bibliotekari i predavači njemačke historije prava, jezika i književnosti na Univerzitetu u Götingenu u Kraljevini Hannover od 1829. do 1837., kada su se sukobili s profesorskim zborom oko autokratske politike novog kralja Ernsta Augusta. Od 1840. (Jacob), odn. 1841. (Wilhelm), članovi su pruske Kraljevske akademije nauka te od 1841. obojica profesori Humboldtova univerziteta u Berlinu (Jacob do 1848. kada je kratkotrajno bio zastupnik u Nacionalnoj skupštini u Frankfurtu, a Wilhelm do 1852), i nastavili su se baviti naukom do kraja života.
Folklorna književnost
Prvi primjerak zbirke Dječje i domaće bajke (Kinder- und Hausmärchen), koji sadržava 86 priča, objavili su 1812; drugi, s njih još 70, slijedio je 1815. Djelo je do 1857. štampano u devet sažetih i sedam proširenih izdanja, u konačnici sadržavajući 210 tekstova od kojih mnogi, uprkos naslovu, nisu bajke u užem smislu, već legende, basne, zagonetke, pošalice i priče iz historijskih predanja. Koncepciju je mahom osmislio Jacob, dok je Wilhelm, kao vrsniji pisac, većinom bio zadužen za stilsko ujednačavanje te jezično i sadržajno prilagođavanje tekstova radi njihovog aktueliziranja. Mada se prikupljena djela drže narodnom baštinom, uglavnom je riječ o germanskim inačicama predaja koje su se vijekovima prenosile i mijenjale širom indoevropskog govornog područja (neke od njih su prethodno obradili Giambattista Basile i Charles Perrault). Najpopularnije su inačice bajki o Crvenkapici, Cvilidreti, Ivici i Marici, Matovilki, Palčiću, Pepeljugi, Snježani, Trnoružici i dr. Karakteristično za narodnu mitologiju, svima im je većinom karakteristična narativna formulaičnost, utjecaj nadnaravnih sila na sudbine likova, tema sukoba dobra i zla, kao i motiv moralne nagrade na kraju djela. Iako su braća zastupala romantičarsko uvjerenje da se u tim oblicima narodne epike očituje baština drevnih mitova i »duh naroda«, obilježje kolektivnog pjesničkog stvaralaštva, Grimmovi su u praksi znatno preuredili priče: u mnoge početne zabilješke Wilhelm je naknadno unio elemente nordijske, grčke i rimske mitologije te biblijskih priča, kao i mnoge druge izmjene (živopisne, literarizirane opise i dijaloge, dodatne epizode i razrađene motivacije likova, ponavljanja u skladu s »pravilom broja tri«, i dr.), kojih je svakim novim izdanjem bilo sve više (naročito u drugoj redakciji djela 1819. te onoj iz 1857. s Wilhelmovim uspoređujućim napomenama). Naročito su se izmjene odnosile na uklanjanje nepoćudnih motiva nasilnog ili seksualnog sadržaja, kako bi zbirka bila podobnija moralu obrazovanojg čitateljstva kojem je ispočetka bila namijenjena; od 1820-ih takvi su se motivi dodatno ublažavali radi prilagodbe dječjoj čitalačkoj publici, koja je zbirku poslije i proslavila.
Braća su objavila i nekoliko manje popularnih djela koja, međutim, također imaju važnu ulogu u razvoju folkloristike: posebno se ističu zajednička zbirka predanja preuzetih iz pisanih izvora Njemačke pripovijetke (Deutsche Sagen, I–II, 1816–18), te Wilhelmove Stare danske junačke pjesme, balade i bajke (Altdänische Heldenlieder, Balladen und Märchen, 1811) i Njemačka junačka priča (Die Deutsche Heldensage, 1829). Folklornom se književnošću Jacob bavio u svojoj knjizi Njemačka mitologija (Deutsche Mythologie, 1835), u kojoj pronalazi starogermanske paganske izvore njemačkih predanja.
Proteales
Proteales je veliki red cvjetnica iz razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta, carstvo Plantae.
Ovaj red dikotledonskih biljaka imenovan je po tipskom rodu Protea, porijeklom iz  južne Afrike. Najpoznatija vrsta je Protea cynaroides, nacionalni cvijet Južnoafričke Republike, koji se smatra za jednim od najljepših na svijetu.
Red Proteales ima četiri porodice sa oko 2.000 vrsta. ranih prostranjenih po tropima i suptropima Amerike i južne i jugoistočne Azije, u Sjevernoj Americi, Australiji, tropskoj Africi i Mediteranu, a najviše rodova i vrsta je u porodici Proteaceae. Porodica Sabiaceae nekada je bila i posebni red: Sabiales.
Porodice
Prema katalogu života, kunstruiran je slijedeći kladogram ovog reda.
Živinice Gornje
Živinice Gornje, nekad Gornje Živinice, odnosno Muslimanske Živinice, su naseljeno mjesto u zapadnom dijelu općine Živinice, Bosna i Hercegovina.
Mjesnu zajednicu čini ukupno 13 naseljenih mjesta; Glavni put, Siočići, Kopjevići, Rasadište, Kudići – Aljići, Tadići, Atlić Mahala, Brezik, Hrvatske Barice, Novo Naselje, Grabik, Petrovići i Omerovići.
Historija
Vodovod su izgradili građani Mjesne zajednice Gornje Živinice, Skupština Općine Živinice i radne organizacije Općine Živinice. Realizacija ove aktivnosti uspješno je sprovedena 27.07.1974. godine.
Put je izgrađen 27.07.1977. godine u čast 27. jula, Dana ustanka naroda i narodnosti SR BiH. U izgradnji su učestvovali građani tadašnje Mjesne zajednice Gornje Živinice.
Kultura
mini|240px|Spomen-obilježje u Živinicama Gornjim - septembar 2017.