cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Daniel Day-Lewis
Tokom ranih 1980-ih Day-Lewis uporedo radi u pozorištu i na filmu, pridružujući se Royal Shakespeare Company-u gdje je igrao Romea u predstavi Romeo i Julija i Flauta u predstavi San ljetne noći, prije nego što se 1984. godine pojavio u filmu Pobuna na brodu Bounty. Zatim se pojavio u filmu Moja lijepa praonica (1985), što je bila njegova prva hvaljena uloga, i stekao je dodatne pohvale sa filmom Soba s pogledom (1985). Sa filmom  Nepodnošljiva lakoća postojanja (1988) dobio je status stalnog glavnog glumca. Jedan od najpriznatijih glumaca svoje generacije, Day-Lewis je zaradio brojne nagrade, uključujući i tri Oscara u kategoriji najboljeg glavnog glumca za svoje nastupe u filmovima Moje lijevo stopalo (1989), Biće krvi (2007) i Lincoln (2012.), što ga čini jednim od tri glumaca u historiji kinematografije koji su osvojili tri Oscara za glavnu ulogu. Također je u istoj kategoriji bio nominiran za filmove U ime Oca (1993) i Bande New Yorka (2002 ). Osvojio je i četiri nagrade BAFTA za najboljeg glumca, tri Screen Actors Guild Award te dva Zlatna globusa za najboljeg glumca - drama. U novembru 2012. godine, magazin Time imenovao ga je "najboljim glumcem na svijetu". U junu 2014. godine, u Buckinghamskoj palači dobio je odlikovanje viteza Velike Britanije za zasluge za dramu.
South Park
Razvoj
Humor je u početnim epizodama većinom bio usmjeren na šokiranje gledalaca dok je s vremenom naglasak prešao na satiru i parodiju. Način prikazivanja tema se također promijenio. Parker i Stone su komentirali kako su od sredine četvrte sezone počeli praviti epizode koje se koncentriraju na jednu temu i zaplet umjesto na više njih.
Česte teme
Autori South Parka imaju libertarijanske političke stavove. Liberalni američki političari i druge javne ličnosti često su predmet ismijavanja u seriji, iako su tome izloženi i neki konzervativci i njihove ideje. Kombinacija političkih stavova South Parka je vrlo neuobičajena, primjerice ismijavanje teorija o globalnom zatopljenju (karakteristično za konzervativne američke političare) te istovremeno prilično pozitivni stavovi o homoseksualnosti i kritiziranje homofobije (karakteristika liberala). Zbog nemogućnosti jednostavnog određenja političke, izmišljen je termin South Park - republikanci kojim se opisuju mlađi naraštaji čiji su politički stavovi srodni onima iz serije. Matt Stone je član Republikanske stranke, a Trey Parker Libertarijanske.
Religija je vrlo česta tema; autori ismijavaju brojne aspekte mormonizma, islama, judaizma, fundamentalističkog kršćanstva, katolicizma i scijentologije. Bog je u seriji prikazan kao neugledna mješavina različitih životinja i tvrdi da je budist; Isus je lik koji živi u South Parku i vodi svoj vlastiti talk-show, a u jednoj epizodi umire kako bi spasio Djeda Mraza; Sotona se također nekoliko puta pojavio, a prikazan je kao homoseksualac koji nije tako loša osoba i samo nastoji obavljati svoj posao. Odnos spram religije je izazvao veliko negodovanje među katolicima i scijentolozima. No iako su vjerske nelogičnosti često ismijavane, ateisti i antireligiozni ljudi su također prikazani u lošem svijetlu, kao pretjerano arogantni.
U nekoliko epizoda se na meti našao ekološki aktivizam. Kritizirano je slabo stvarno poznavanje problematike među ljudima koji se smatraju ekološki svjesnima, kao i njihovo ponašanje. Također su česta tema kontroverze vezane uz globalno zatopljenje.
Osim toga, česte teme su zlostavljanje djece, homoseksualnost i društvena zaostalost malih sredina.
Glavni likovi
Glavni likovi su petorica osnovnoškolskih dječaka:
South Park: Bigger, Longer & Uncut
1999. napravljen je i dugometražni film, South Park: Bigger, Longer & Uncut, koji je dobro primljen od publike i kritike. U filmu je popriličan broj pjesma što je pohvaljeno kao doprinos odumirućem mjuziklu, a jedna pjesma, Blame Canada nominovana je i za Oscara. Smatra se da je između svih ostalih pjesma u filmu ta izabrana jer je najpristojnija. Oscara je ipak dobio Phil Collins za pjesmu You'll be in my Heart iz animiranog filma Tarzan; to je postao razlog brojnih šala na njegov račun u jednoj kasnijoj epizodi serije. Film je također u ušao u Guinessovu knigu rekorda kao animirani film s najvećom količinom prostota, 399.
NGC 7771
NGC 7771 (također poznat kao IRAS 23488+1949, MCG 3-60-35, PGC 72638 i UGC 12815) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 197 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 2,40 (137 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gonohorizam
Gonohorizam (grčki Γονοκορχισμός - gonokorhismós: γονή - goṅ = spolni organ + -o- + khōr - χωρή ksien = raspršivanje, disperzija + -ismos = proces) ili unispolnost ili  gonohorija je pojam koji opisuje stanje samo jednog ili najmanje dva različita spola u bilo kojem pojedinom organizmu. Termin se najčešće koristi za životinje kod kojih su pojedini organizmi često gonohoristi. Gonohorija je rjeđa kod biljaka. Naprimjer, kod cvjetnica pojedinačni cvjetovi mogu biti hermafroditski (tj. sa prašnicima i jajnicima) ili golohoristi (neseksualni), bez ili prašnika (tj. muških dijelova) ili bez jajnika (ženskih dijelova). Među vrstama cvjetnica koje imaju jednospolne cvjetove, neke imaju i hermafroditne, a tri tipa se javljaju u različitim aranžmanima na odvojenim biljkama; vrste mogu biti monoecijske, diecijske, triecijske, poligamomonoecijske, poligamodiecijske, andromonoecijske ili gnomonoecijske.
thumb| Za razliku od većine [[Platyhelminthes|pljosnatih glista, shistosomni su gonohoristi. Uska ženka može se vidjeti kako izlazi iz debljeg ginekofornog kanala mužjaka ispod njegove ventralne pijavke.]] Spol je najčešće genetički određen, ali može se odrediti drugim mehanizmima. Naprimjer, aligator koristi određivanje spola ovisnog o temperaturi za vrijeme inkubacije jaja. Primjeri gonohorista ili diecijsko oprašivanje uključuju božikovine i kivi. Kod njih se muška biljka koja opskrbljuje polenom naziva oprašivač.
Gonohorizam stoji u suprotnosti s drugim reprodukcijskim strategijama, kao što su bespolno razmnožavanje i hermafroditizam. Spol jedinke može se mijenjati i tokom njegovog životnog vijeka – ovaj sekvencijski hermafroditizam postoji, naprimjer, kod  papagaja. ribe papagaja i nekih školjki bivalvia.
Richard Hamilton (košarkaš)
Richard Hamilton bivši je američki košarkaš koji je najveći dio karijere igrao za Detroit Pistonse. Visok je 201 cm i igrao je na poziciji beka šutera ili krilnog beka. Bio je prepoznatljiv po zaštitnoj masci, koju je nosio za vrijeme utakmica iz razloga što je više puta lomio nos.
Kao 7. pik na NBA draftu 1999. izabrali su ga Washington Wizardsi, za koje je odigrao 3 sezone. Godine 2002. razmijenjen je u Pistonse, s kojima je osvojio NBA titulu 2004. Karijeru je završio u Chicago Bullsima.
NGC 6259
NGC 6259 (također poznat kao ESO 277-SC22) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Škorpion. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 13. maja 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
TV tuner
200p|mini|Hauppauge Win-TV serija TV tunera TV tuner je računarska komponenta koja omogućava prijem televizijskih signala putem računara. Većina TV tunera je u mogućnosti snimiti televizijski program na hard disk.
Uglavnom u obliku kartice za PCI sabirnicu, mogu biti i vanjski uređaj sa USB vezom sa računarem. Neke grafičke kartice imaju ugrađen TV tuner, najpoznatija serija je ATI-eva All-In-Wonder serija grafičkih kartica. Kartice obično sadrže prijemnik, tuner, demodulator i analogno-digitalni pretvarač. Kao i obični TV prijemnici, TV tuneri su dizajnirani za posebne regije i države sa posebnim standardima, no skoro svaki koristi DSP (Digital signal processing) što znači da je za promjenu potrebnog video standardna potrebno samo osvježiti firmware. Noviji tuneri imaju ugrađenu Flash memoriju dovoljno veliku za više firmware-a koji omogućuju istovremeno dekoridranje više video formata. Dosta TV tunera dolazi i sa FM radio podrškom, a najviše zahvaljujući tome što FM radio frekvencije leže između TV 6 i 7 kanala, dok se DSP veoma lagano može isprogramirati tako da dekodira FM valove.
Neki modeli omogućuju DVB prijem za digitalni radio, televiziju ili podatkovne signale (sa ili bez hardverskog MPEG dekodiranja). Takve kartice mogu primati satelitske prijenose. Većina internih tunera rade svu demodulaciju na niskom nivou koja je potrebna za pretvaranje signala u sliku koristeći DSP čip ili ASIC. Jeftini tuneri nemaju na sebi signalnih procesora tako da se procesiranje slike odvija u centralnom procesoru.
TV tuneri za digitalne televizije su također dostupni, tako da je moguće snimiti kvalitetne HDTV snimke i na računar (što je protuzakonitu u nekim državama). Ovakvi tuneri za računar su mnogo jeftinij nego čitavi HDTV sistemi.
IC 1677
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nadrealizam
Nadrealizam je umjetnički pokret nastao u Parizu. Njen manifest je sastavio pjesnik André Breton. Iako je kao pokret nastao tek 1924., nadrealizam se može već primijetiti i u italijanskoj metafizičkoj školi.
Metafizička škola
Metafizička škola je nastala u italijanskom gradu Ferrara 1917. godine. Nastao je iz susreta četvorice umjetnika: Giorgia de Chirica, Carla Carráa, Alberta Savinija i Filippa de Pisisa. Naredne godine joj se pridružuje i Giorgio Morandi. Grupa se 1920. raspada. Ti umjetnici sami sebe određuju kao metafizičare, to jest smatraju da vide onkraj stvarnosti. Njihova djela, čije značenje često ostaje tajanstveno, priopćavaju osjet nestvarnosti, iščekivanja neobičnog događaja, prizivaju tišinu i san. Što metafizičke slike čini tako "uznemirujućima"? Raspoloženje koje ih prožima - očaravajuće, a istovremeno odbojno. Ništa od onoga što je naslikano nije onako kakvim se čini: predmeti se postavljaju jedan uz drugi bez logičkog smisla, a odnosi koji ih povezuju ostaju nepoznati. U tehničkom pogledu savršeno kao antičko slikarstvo, metafizičke slike ne teže tome da budu provokativno neugodne kao i dadaističke, već nas upozoravaju da nas i neživi predmeti mogu uvući u čarobni krug, u začaranu dimenziju.
Pariski pokret
Kao što je već navedeno, pokret je nastao 1924. godine u Parizu. Nadrealizam se oslanja na iskustvima drugih pokreta, u prvom redu ekspresionizma i dade. Nadrealisti na svojim slikama do krajnjih granica dovode vizuelno izmještanje i osjećaj nestvarnosti. Nadahnuće traže u podsvjesnom te jedan kraj drugog stavljaju likove koji su jedan drugom strani, kao što su to nekoliko godina ranije radili metafizičari i dadaisti. Bizarno, neobično, uznemirujuće - sve to karakterizira djela nadrealista koji otvoreno izjavljuju da žive zajedno s čudovištima ljudskog uma. U slikarstvu se nadrealisti služe veoma preciznom tehnikom, čineći gotovo opipljivima vizije koje pripadaju dimenziji uma, a ne dimenziji stvarnosti. Na platnu predmeti trpe izobličenja ili se smještaju u kontekst koji je potpuno stran njihovoj uobičajenoj okolini.
Časopis Minotaure
Albert Skira, mlad i poduzetan bibliofil, koji je u Lausannei 1928. godine osnovao izdavačku kuću istog imena, započinje karijeru 25. oktobra 1931. godine objavljivanjem Ovidijevih Metarmofoza koje je, na poziv Pierra Matissea, ilustrirao Pablo Picasso s 30 bakroreza. Uz pomoć Efstratiosa Tériadea, Skira povjerava André Bretonu uređivanje novog umjetničkog časopisa Minotaure. Naslovnicu za prvi broj Minotaurea dizajnirao je Pablo Picasso. Ostale su izradili Marcel Duchamp, Juan Miró, Salvador Dalí, Henri Matisse, René Magritte te Max Ernst. Iako je časopis prije svega glas nadrealista, oštroumno i nepristrano daje prostor raspravama među umjetnicima različitih mišljenja i stremljenja, od Georges Bracquea do André Deraina, te od Henri Laurensa do Constantin Brancusija. Posljednji broj Minotaurea izlazi u maju 1939. godine, a zatim političke okolnosti sprječavaju daljnje izlaženje. Unatoč kratkom vijeku, časopis ima veliki značaj za razvoj i širenje slikarske avangarde i temeljno je svjedočanstvo o umjetnosti između dva rata.
Umjetnici
Glavni umjetnici
Malešići (Ilijaš)
Malešići su naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
Habitus (biologija)
right|250px|thumb|Ovaj [[kultivar japanskog javora ima kupolasti habitus.]] Habitus ili habit, u nekim aplikacijama u biologiji je pojam se različito odnosi na aspekte ponašanja ili strukture, kako slijedi:
Ponašanje
Habitus biljaka i životinja često se mijenjaju kao odgovor na promjene u njihovom biofizičkom okruženju. Naprimjer: ako neka drastično promijeni stanište ili se promijeni  lokalna klima, onda se uobičajeno ponašanje može promijeniti. Takve promjene obično mogu biti usmjerene ka adaptivnm ponašanju ili prilagođavanju (adaptaciji) na novonastale okolnosti.
Struktura
U botanici, habitus  je opći izgled, oblik rasta ili arhitektura. Na primjer: Biljke mogu biti drvenaste ili zeljaste. Glavne vrste drvenastih biljaka su drveče, grmlje i lijane. Penjačke biljke (vinova loza) mogu biti drvenaste (lijane) ili zeljaste (loze). Postoji i izvjesno preklapanje između klasifikacija biljaka prema habitusu i njihovog životnog oblika.
Ostali pojmovi u biologiji odnose se na različite habituse naksona; na primjer: Kako su razlike između pojmova – načina ponašanja i morfoloških oblika - značajne u zoologiji, pojam "habitus" (iz kojeg potječe riječ "habit") koristi se za opis oblika, kao različit pojam od ponašanja (habit). Naziv "habitus" pojavljuje se i u botaničkim tekstovima, ali tamo se upotrebljava gotovo naizmjenično s "habitom", jer ponašanje biljaka uglavnom ne odgovara pojmu habita u zoološkom smislu.
Spisak rijeka u Kini
Ovo je spisak rijeka u Kini.
W
<!--
This list of rivers that flow through China is organized according to the body of water into which each river empties, beginning with the Sea of Japan in the northeast, moving clockwise on a map and ending with the Arctic Ocean.
Lake Alakol
Comment -->
Kakmuž
Kakmuž je naseljeno mjesto u općini Petrovo, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Kakmuž se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gračanica. Ime naselja potiče od Kakmuža Odramčića, koji se pominje u povelji bosanskog bana Matije Ninoslava 1269. godine.
Geografski podaci
Naselje Kakmuž se prostire sa lijeve strane rijeke Spreče, u podnožju planine Ozren. Na jugozapadu od naselja je uzvišenje Volujak (489 m), a kroz naselje protiče i manji riječni tok, Kamenička rijeka, pritoka rijeke Spreče. Nadmorska visina naselja je od 150 do 489 metara.
Naselje Kakmuž je mjesna zajednica u općini Petrovo, koja obuhvata sjeveroistočni dio planine Ozren. Graniči se sa tri naselja u općini: Petrovo, Sočkovac Kaluđerica. Preko rijeke Spreče je općina Gračanica.
Površina seoskog atara je 28,4 km2. Kao i ostala ozrenska sela sastoji se iz donjeg, ravnijeg dijela u dolini Spreče i gornjeg u brdima. Samo naselje je spontanog tipa i skoncentrisano je na prelazu ravničarskog u brdsko-planinsko područje. Sačinjavaju ga sljedeći zaseoci: Pjeskulje, Aluge, Potočani, Bare, Volujak, Sredina, Ivanovići, Mekiljica, Međaš, Lugovi i Slatina.
Klima je umjereno-kontinentalna, sa toplim ljetima i hladnim zimama. Maksimum padavina je u proljeće i početkom ljeta, a minimum početkom jeseni. U toku zime izrazit je snježni pokrivač. U pogledu geološkog sastava na teritoriji atara postoje manja nalazišta ruda azbesta, bakra i uglja.
Kroz teritoriju atara protiče Kamenička rijeka i nekoliko manjih tokova, potoka i potočića. U Kakmužu se nalaze ostaci banje "Terme - Ozren", koja je prije posljednjeg rata bila poznata po termomineralnoj vodi pogodnoj za liječenje niza oboljenja. U ratu je banja teško oštećena. Obnovljena je 2007. godine i u funkciji je u ljetnom periodu (samo otvoreni bazen). U blizini banje se nalazi fabrika za proizvodnju ugljendioksida, gdje se iz termomineralne vode proizvodi CO2 gas čija je prirodna čistoća 99,4%. Ovo je jedina fabrika za proizvodnju ugljendioksida u Bosni i Hercegovini a kontrolni paket akcija preduzeća je u vlasništvu Kompanije SOL iz Italije, velike evropske multinacionalne gasarske kompanije. Područje planine Ozren je poznato po ljekovitim izvorima i čistom vazduhu.
Demografski podaci
Broj stanovnika u Kakmužu je 2400, a gustina naseljenosti je 92 stanovnika po kvadratnom kilometru. Međutim, taj broj se mijenja i to najčešće negativno, što je posebno došlo do izražaja u periodu prošlog rata, ali i poslije uzrokovano ekonomskim migracijama. Polna struktura stanovnistva je takva da 51% stanovnistva obuhvata muški pol, a 49% ženski. Radno sposobno stanovništvo od 18 do 60 godina čini oko 57% ukupnog stanovništva.
Starosjedilačko stanovništvo Ozrena pa i ovog sela je vremenom nestalo. Iseljavani su i stradali u epidemijama i ratovima tako da među današnjim stanovništvom uopće nema starosjedilaca. Stanovništvo je doseljeno iz raznih krajeva. Uzimajući u obzir rodovsku slavu, Jeremići i Lazarevići, koji slave Simeundan, porijeklom su iz planinskih krajeva zapadno od rijeke Bosne. Po usmenom predanju Jovanovići su stigli iz Smoluće, a Radići iz Foče.
Religija i vjerski život naselja
mini|desno|200px|"Crkva Svete Trojice" u Kakmužu Naselje broji 780 domaćinstava, a domaćinske slave su: Ivanjdan, Jovanjdan, Sveti Vasilije, Ignjatdan, Lazarica, Srđevdan, Aranđelovdan, Stjepanjdan, Nikoljdan, Simeundan, Stefanjdan, Đurđevdan, Petrovdan, Mala Gospojina, Miholjdan i Markovdan.
Oko 98% stanovništva je pravoslavne vjere, tako da postoji Kakmuška crkvena općina u okviru Srpske pravoslavne crkve. Selo ima crkvu. Crkva "Svete Trojice" u Kakmužu spada među novije pravoslavne hramove na Ozrenu. Izgradnja je počela 1986. godine, da bi samo tri godine kasnije bilo završeno podizanje zidova i krova. Osvećenje hrama i prvo bogosluženje obavio je vladika Zvorničko-tuzlanski Vasilije. Crkva je najvećim dijelom građena dobrovoljnim prilozima stanovništva. Crkvena slava je na dan Svete Trojice. Veće pravoslavne praznike seoski narod proslavlja okupljajući se kod crkve.
Infrastruktura
mini|desno|200px|Osnovna škola u Kakmužu Kroz naselje prolazi regionalni put Doboj-Petrovo i željeznička pruga Doboj-Petrovo-Tuzla. Zaposleno stanovništvo uglavnom je vezano za grad Doboj.
Kakmuž je jedno od rijetkih sela na planini Ozren koje ima asfaltiranu putnu mrežu i dobro je povezano sa okolnim selima. Od seoskog centra do općinskog centra u Bosanskom Petrovom Selu udaljenost je 5 km.
Kanalizaciona mreza nije izgrađena ali postoji plan za njenu skorašnju izgradnju.
Selo ima osmogodišnju osnovnu skolu "Sveti Sava". Školske 2007/2008 godine naselje je imalo 333 upisanih učenika i 29 nastavnika. Od zdravstvenih ustanova postoji samo ambulanta koja služi kao ambulanta porodične medicine. "Dom zdravlja Petrovo" udaljen je 5 km a najbliža opća bolnica je u Doboju, udaljena oko 35 km.
Selo je imalo i "Dom kulture" koji je srušen u prošlom ratu i još uvijek nije obnovljen. Od sportskih klubova postoji F.K. "Zvijezda" od 1970. godine i stonoteniski klub koji je osnovan u januaru 2003. godine. Postoji jedna humanitarna organizacija Kolo srpskih sestara "Sveta Irina".
Privreda i razvoj
Privredni razvoj sela koji je, s obzirom na značajne prirodne resurse i potencijale dosta obećavao, naglo je prekinut skorašnjim burnim i tragičnim ratom. Selo se još nije oporavilo i cijeli taj proces teče veoma sporo i teško s obzirom na privredno-ekonomsko stanje. U skladu sa teškim uslovima života i time da se stanovništvo danas bori za golu egzistenciju.
Privreda je slabo razvijena. Seosko stanovništvo koje se bavi poljoprivredom uglavnom to čini za vlastite potrebe a, ne za tržište. Najviše se gaje pšenica i kukuruz, u dolini Spreče. Svako domaćinstvo gaji povrće i voće za svoje potrebe, manjim dijelom za tržište. Od voćarskih kultura dominira šljiva i jabuka. Selo nema seosku pijacu i pijačni dan pa se proizvodi prodaju na zelenoj pijaci u gradu Doboju.
Stočarstvo je relativno slabo razvijeno. Dominira gajenje svinja tako da postoje tri farme: farma "Ristić", farma "Lazić" i farma "Nedić". U manjoj mjeri je u brdskom dijelu sela razvijeno ovčarstvo.
Industrija je također slabo razvijena. Postoji nekoliko manjih privatnih pilana za eksploataciju i preradu drveta. Postoje i dvije fabrike duhanske ambalaže "Duvaplast" i "Tehnoplast".
Pete Sampras
Pete Sampras bivši je profesionalni američki teniser, jedan od najboljih tenisera svih vremena.
Pobjede na Grand Slam turnirima
Sam Grand Slam karijere nikad nije osvojio, iako je pobijedio na 14 Grand Slam turnira, što je bio rekord sve do 5. jula 2009, kad je Švicarac Roger Federer osvojio svoj 6. Wimbledon i 15. Grand Slam turnir u karijeri i time prešao Samprasov rekord.
Inženjer
Inženjer jeste stručnjak tehničkih ili tehnoloških nauka visoke (VSS) ili više (VŠS) stručne spreme. Skraćenica je: ing.
Viši obrazovni stepen od inženjerskog je magistar.
Proxima Centauri b
desno|mini|300x300piksel|Umjetnički prikaz Proksime b.
Antonov An-225
Antonov An-225 Mrija je bio šestozračni transportni avion i najveći avion na svijetu koji se nalazio u upotrebi. Do sada je završen samo jedan primjerak. Ovaj tip aviona imao je internacionalnu dozvolu za najveću težinu pri startu. Vodi se kao nasljednik An-124. NATO kod ovog aviona je Cossak.
Proxima Centauri b
Proksima Centaura b ili Proxima Centauri b (ponekad jednostavnije Proxima b ) je vansolarna planeta koja ima putanju oko crvenog patuljka Proksima Centaura, najbliže zvijezde našem Suncu. Udaljena je oko 4,2 svjetlosne godine (1,3 parsek) od Zemlje u sazviježđu Kentaur. To je najbliža poznata vansolarna planeta, ali je mala mogućnost da je naseljena sa živim svijetom.
NGC 3320
NGC 3320 (također poznat kao IRAS 10366+4739, MCG 8-20-10, PGC 31708 i UGC 5794) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 107 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,20 (68 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. aprila 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ribonukleinska kiselina
mini|200px|desno|Dio zavojnice pre-mRNK. Označene su baze (svijetlo zeleno) i skelet zavojnice (svijetlo plavo) Ribonukleinska kiselina (RNK) (engl. Ribonucleic acid - RNA) je biološki važan tip molekula koje imaju značajnu ulogu u kodiranju, dekodiranju, regulaciji i ekspresiji gena. RNK i DNK predstavljaju dva tipa nukleinskih kiselina, koje sa proteinima spadaju u esencijalne makromolekule svih živih bića. Kao i DNK, molekule RNK se sastoje od dugih kovalentno vezanih jedinica - nukleotida, s tim što su RNK molekule najčešće jednolančane. Svaki nukleotid u RNK molekuli se sastoji od heterociklične baze, šećera riboze i fosfatne grupe.
RNK molekule u ćeliji nastaju transkripcijom (prepisivanjem) DNK pomoću enzimâ koji se nazivaju RNK polimeraze. Većina gena u DNK molekuli određuje aminokiselinsku sekvencu određenog proteina. RNK molekule, koje nastaju kao kopije tih gena a u funkciji su prenosa genetičke informacije sa DNK iz nukleusa (ćelijskog jedra) u proteinsku molekulu koja se sintetizira u ribosomima, označavaju se kao iRNK (informacijska, kurir, glasnička RNK). Međutim, finalni produkti nekih gena su različite RNK molekule koje imaju ili funkcionalnu (enzimatsku) ili strukturnu ulogu u ćeliji. Iako je uloga mnogih od ovih nekodirajućih RNK molekula još nepoznata, poznata je funkcija nekih od njih (npr. transportna RNK - tRNK; ribosomska RNK - rRNK i dr.)
Struktura
mini|desno|230px|Watson-Crick parovi baza u siRNK (atomi vodika nisu prikazani) Svaki nukleotid u RNK molekuli (ribonukleotid) sadrži petougljični šećer ribozu, jednu od četiri heterociklične baze (adenin - A, citozin - C, guanin G ili uracil - U) vezanu za ribozu na poziciju prvog atoma ugljika i fosfatnu grupu vezanu za ribozu na poziciji trećeg atoma ugljika. Preko fosfatne grupe vrši se povezivanje susjednih nukleotida fosfodiesterskom vezom na taj način što je fosfatna grupa jednim krajem vezana za 3. C atom riboze jednog nukleotida a drugim za 5. C atom riboze susjednog nukleotida. Fosfatne grupe imaju negativni naboj, sa pH vrijednošću u fiziološkim granicama, čineći RNK molekulu polianionom. RNK molekule, s obzirom da su jednolančane kao i polipeptidi mogu se savijati u određene trodimenzionalne strukture što je kod nekih RNK molekula i neophodno za ostvarivanje njihove strukturne i katalitičke funkcije. RNK molekule često sadrže kratke nukleotidne sekvence koje sa komplementarnim sekvencama na drugom dijelu molekule ostvaruju konvencionalno kovalentno uparivanje baza (između citozina i guanina, kao i između adenina i uracila). Također, u formiranju trodimenzionalnih struktura značajne su i nekovalentne interakcije između baza.
mini|lijevo|Hemijska struktura RNK Važna strukturna osobina RNK koja je razlikuje od DNK je prisustvo hidroksil grupe na poziciji 2 šećera riboze. Prisustvo ove funkcionalne grupe uzrokuje da zavojnica poprimi geometriju A-forme DNK umjesto B-forme koja je obično prisutna u DNK. Ova osobina dovodi do veoma dubokih i uskih velikih žljebova i plitkih a širokih malih žljebova u molekuli. Druga posljedica prisustva hidroksilne grupe na drugoj poziciji riboze je ta da u konformaciono fleksibilnim područjima molekule RNK (koja nisu uključena u formiranje trodimenzionalne strukture) može doći do cijepanja fosfodiesterskih veza unutar molekule.
mini|Sekundarna struktura RNK telomeraze Iako u sintezi RNK učestvuju samo četiri baze (adenin, citozin, guanin i uracil) , one, zajedno sa vezanim šećerom, tokom sazrijevanja RNK molekule mogu biti modificirane na različite načine. Pseudouridin, u kojem je veza između uracila i riboze izmjenjena iz C-N veze u C-C vezu, te ribotimidin (T) su pronađeni na raznim mjestima (među najznačajnijim u T?C zavoju u transportnoj RNK). Druga značajna modificirana baza je hipoksantin, deaminirani adenin čiji se nukleozid naziva inozin (I). Inozin ima ključnu ulogu u dinamičkoj hipotezi genetičkog koda. Poznato je gotovo 100 drugih prirodnih modifikacija nukleosida. Najrazličitije strukturne modifikacije se nalaze u tRNK, a pseudoridin i nukleosid sa 2'-0-metilribozom, često prisutni u rRNK, su najčešće. Specifične uloge mnogih od ovih modifikacija u RNK nisu u potpunosti istražene. Međutim, značajno je da se u ribosomskoj RNK pojavljuju mnoge od post-transkripcijskih modifikacija u visoko funkcionalnim područjima, poput središta peptidil transferaze, što vodi do zaključka da su veoma važne za normalne funkcije.
Funkcionalna forma jednostruko uvijene molekule RNK, poput bjelančevina, često zahtijeva određene tercijarne RNK strukture. Osnova za ovu strukturu je zasnovana na sekundarnim strukturalnim elementima koji su u principu vodikove veze unutar molekule. Ovo dovodi do nekoliko prepoznatljivih domena sekundarne strukture poput zašiljenih prstenova, unutrašnjih prstenova i deformacija. Pošto je RNK molekula sa naelektrisanjem, ioni metala poput magnezija Mg2+ su neophodni za stabilizaciju mnogih sekundarnih i tercijarnih struktura.
Usporedba sa DNK
mini|desno|50S ribozomska podjedinica. RNK (narandžasto), bjelančevina (plavo). Aktivno mjesto je u sredini (crveno) RNK i DNK su nukleinske kiseline, ali se razlikuju u tri važna elementa.
Biološki najaktivnije RNK molekule, poput iRNK, tRNK, rRNK, male nuklearne RNK i druge nekodirajuće RNK, sadrže sekvence komplementarne sebi koje omogućavaju dijelovima RNK da se uparuju obrazujući na taj način dvostruke zavojnice. Analiza ovih RNK je otkrila da su one veoma kompleksno struktuirane. Na ovaj način RNK molekule imaju hemikatalitičku sposobnost. Na primjer, analizom strukture ribozima, enzima koji kataliziraju formiranje peptidne veze, otkriveno je da je njegovo aktivno mjesto sastavljeno u potpunosti od RNK.
Sinteza
Sintezu RNK katalizira djelovanje enzima - RNK polimeraza - koristeći jedan od lanaca DNK (kodirajući, matrični lanac) kao šablon, što je proces označen kao transkripcija. Uspješna transkripcija je esencijalna za gensku ekspresiju s obzirom da je to glavni momenat u kome ćelija reguliše koje proteine će proizvoditi i kojom stopom produkcije. Uspješna transkripcija gena zahtjeva da RNK polimeraze precizno djeluju a način na koji se to djelovanje ostvaruje se razlikuje kod prokariota i eukariota. Početak trankripcije određuje vezanje enzima na specifičnu sekvencu nukleotida koja predstavlja startnu tačku RNK sinteze promotor na DNK molekuli. Dvostruka zavojnica DNK se odmotava djelovanjem enzima helikaze. Enzim zatim na matričnom lancu napreduje u 3' prema 5' smijeru, sintetizirajući komplementarnu RNK molekulu ugradnjom novih ribonukleotida u smijeru od 5' prema 3' kraju. DNK sekvenca također određuje kada će se desiti prekid sinteze RNK. Novonastali RNK lanac se odmah po završetku transkripcije odvaja od DNK matrice što omogućava produkciju velikog broja RNK kopija sa istog gena u relativno kratkom vremenu. Primarni transkript se često modificira nakon transkripcije djelovanjem enzima. Na primjer, poliadeninski - poli(A) rep i 5' kapa se dodaju na pre-RNK a introni bivaju eliminisani.
Postoji i veliki broj RNK ovisnih RNK polimeraza koje koriste RNK kao svoj šablon za sintezu novih lanaca RNK. Na primjer, veliki broj RNK virusa (kao što je poliovirus) koriste ovaj tip enzima za repliciranje svog genetičkog materijala. Također, RNK zavisna RNK polimeraza je dio RNK interferiranja u mnogim organizmima.
Tipovi RNK
mini|desno|Struktura [[ribozima koji režu RNK]]
Informacijska RNK
Informacijska RNK (iRNK) je tip RNK molekule koja prenosi genetičku informaciju od DNK do ribosoma, ćelijskih organela na kojima se vrši sinteza bjelančevina (translacija). Kodirajuća sekvenca iRNK određuje sekvencu aminokiselina u novosintetiziranim bjelančevinama. Međutim, mnoge RNK molekule ne kodiraju proizvodnju bjelančevina (oko 97% transkripcijskih produkata ne kodiraju bjelančevine u eukariotskim ćelijama   ).
Nekodirajuće RNK (nkRNK)
Ove takozvane nekodirajuće RNK (nkRNK) kodiraju RNK geni. Najpoznatiji primjeri nekodirajućih RNK su transportne RNK (tRNK) i ribosomske RNK (rRNK), obje uključene u proces translacije. Postoje i nekodirajuće RNK koje su uključene u regulaciju gena, procesiranje RNK i druge uloge. Određene RNK molekule imaju mogućnost da kataliziraju hemijske reakcije poput isjecanja i vezivanja drugih RNK molekula, te katalizu formiranja peptidnih veza u ribosomima; te RNK su poznate kao ribozimi.
Translacija
Transportna RNK (tRNK) je RNK lanac od oko 80 nukleotida koji prenosi određenu aminokiselinu u rastući polipeptidni lanac prilikom translacije. Transportna RNK ima mjesto za vezanje specifične aminokiselina i antikodon - region za prepoznavanje kodona u lanacu iRNK.
Ribosomska ribonukleinska kiselina (rRNK) je katalitička i strukturna komponenta ribosoma. Eukariotski ribosomi sadrže četiri različite rRNK molekule: 18S, 5.8S, 28S i 5S rRNK. Kod eukariota geni za rRNK (osim za 5S rRNK) mogu biti locirani na više hromosoma, na tzv. nukleolarnim dijelovima genoma koji učestvuju u formiranju nukleolusa (jedarceta. Geni za rRNK, uključujući i one za 5S rRNK koja se sintetizira odvojeno od ostalih rRNK, su visoko repetitivni, tako da ćelija sisara može da sadrži od 100 do 2000 kopija rRNK gena. U citoplazmi, rRNK i bjelančevine se kombiniraju u nukleobjelančevinaste strukture - ribosome. Ribosomi vežu iRNK, a u njima se odvija sinteza bjelančevina. Nekoliko ribosoma može biti istovremeno vezano na jednu iRNK . Ribosomska RNK je glavni proizvod transkripcije i čini 80-90% ukupne RNK ekstrahovane iz tipične eukariotske ćelije.
NGC 4844
NGC 4844 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 19. aprila 1882. godine.
Ribonukleinska kiselina
Translacija
Transportno-informaciona RNK (tiRNK) je pronađena u mnogim bakterijama i plastidima. Ona označava bjelančevine koje kodira iRNK a kojima nedostaju stop kodoni za degradaciju i prevenira odugovlačenje rada ribosoma.
Regulacijske RNK
Postoji nekoliko tipova RNK koje, na osnovu svoje komplementarnosti sa iRNK ili DNK gena, mogu supresirati ili reducirati ekspresiju gena.
NGC 4844
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ribonukleinska kiselina
Regulacijske RNK
Mikro ribonukleinska kiselina (miRNK; 21-22 nt) su pronađene u eukariotskim ćelijama i djeluju putem RNK interferencije (RNKi), pri čemu kompleks miRNK i enzima može razdvojiti iRNK od komplementarne miRNK, blokirati translaciju iRNK ili ubrzati proces njene degradacije.
Mnoge prokariotske ćelije imaju CRISPR RNK, regulatorni sistem sličan RNK interferenci .Antisens RNK su široko rasprostranjene, uglavnom smanjuju ekspresiju gena ali neke djeluju kao aktivatori transkripcije. Jedan od načina kako antisense RNK može djelovati je vezivanje za iRNK formirajući tako dvostruku zavojnicu RNK koja se enzimski degradira.
Postoji veliki broj dugih nekodirajućih RNK koje regulišu ekspresiju gena u eukariotskim ćelijama, jedna od tih RNK je Xist koja prekriva jedan X hromosom u ćelijama ženki sisara i inaktivira ga.
Mnoge RNK molekule učestvuju u modificiranju drugih RNK molekula. introni se pomoću splajsosoma engl. spliceosome koji sadrži nekoliko malih nuklearnih RNK - snRNK (engl. small nuclear RNA) isjecaju iz primarnog transkripta ili se introni ponašaju kao ribozimi koji sami sebe isjecaju. RNK može biti izmjenjena i modifikacijom nukleotida koja je kod eukariota uglavnom pod uticajem malih nukleolarnih RNK - snoRNK (engl. small nucleolar RNA) veličine od 60 do 300 nukleotida. snoRNK se udružuju sa enzimima i na osnovu uparivanja baza usmjeravaju ih ka odgovarajućoj poziciji na RNK na kojoj enzimi vrše modifikaciju nukleotida. rRNK i tRNK su intenzivno modificirane, ali snRNK i iRNK mogu biti modificirane RNK može također biti i metilirana.
Marsovski dan
mini|Na Marsu, vrijeme 1 koje slijedi vrijeme 2 jest dužina sideralnog dana. Vrijeme 1 koje slijedi vrijeme 3 jest dužina solarnog dana ili sola. Sol (posuđena od latinske riječi za Sunce) jest Marsov solarni dan, tj. dan na Marsu. Sol je prividni interval između dva uzastopna povratka Sunca do istog meridijana (Sunčevog vremena) kao što ga vidi posmatrač na Marsu. Jedna je od nekoliko jedinica za mjerenje vremena na Marsu. Prvobitno je usvojen 1976. za vrijeme misija Viking Landera i mjerilo vremena koje je uglavnom koristila NASA kad je, naprimjer, zakazivala upotrebu rovera za Mars.
Ribonukleinska kiselina
RNK genomi
Kao DNK i RNK može nositi genetičku informaciju. Genom RNK virusa čini RNK koja kodira brojne protein od kojih neki učestvuju u replikaciji a neki u zaštiti viralnog genoma prilikom ulaska u ćeliju domaćina. RNK im je uglavnom jednolančana ali može bit ii dvolančana. Brojna humana oboljenja (SARS, gripa, hepatitis C i druge) uzrokuju RNK virusi. Viroidi su još jedna grupa patogena koji sadrže samo RNK molekule koje ne kodiraju proteine a njihova replikacija zavisi od ćelijskih polimeraza biljnog domaćina.
Retrovirusi
Virusi koji imaju RNK kao genetički material i DNK intermedijer tokom replikacije nazivaju se retrovirusi. Ovdje spadaju [HIV-1] i [HIV-2]. Retrovirusi se repliciraju na način da svoj RNK genom kopiraju pomoću RNK ovisnih DNK polimeraza (reverznih transkirptaza). Nastale DNK kopije se onda prepisuju u nove RNK molekule. Telomeraza sadrži RNK koja služi kao matrica za izgradnju krajeva eukariotskih hromosoma.
Marsovski dan
Dužina
Prosječno trajanje dnevnog i noćnog ciklusa na Marsu – tj. Marsovski dan – iznosi 24 sata, 39 minuta i 35.244 sekunde. ekvivalentno 1,02749125 zemaljskih dana.
Ribonukleinska kiselina
Dvolančani RNK virusi (dsRNK virusi)
Dvolančana RNK je RNK sa dva komplementarna lanca. Predstavlja genetički material nekih virusa.
Otkriće
Nukleinske kiseline su otkrivene 1868. godine. Otkrio ih je Friedrich Miescher, koji je otkrivene supstance nazivao nuklein jer su nađene u ćelijskom jedru. Kasnije je otkriveno da prokariotske ćelije, koje nemaju ćelijsko jedro, također sadržavaju nukleinske kiseline. Uloga RNK u sintezi bjelančevina je pretpostavljena već od 1939. godine. Naučnik Severo Ochoa je zajedno sa Arthur Kornbergom dobio Nobelovu nagradu za medicinu 1959. godine nakon što je otkrio enzim koji u laboratorijskim uslovima može sintetizirati RNK .Ipak, naknadno je otkriveno da je ovaj enzim (polinukleotid fosforilaza) odgovorna za degradaciju a ne sintezu RNK.
Sekvenca tRNK od 77 nukleotida kod plijesni je otkrivena 1965. godine od strane Robert W Holleya, što je Holleyju (zajedno sa Har Gobind Khorana i Marshall Nirenberg donijelo Nobelovu nagradu za medicinu 1968. godine.
Godine 1967, Carl Woese je iznio teoriju da RNK može djelovati kao katalizator te je pretpostavio da su se najraniji oblici života zasnivali na RNK koja im je služila i kao genetički materijal a ujedno je i vršila kataliziranje biohemijskih reakcija. Ta teorija je poznata i kao hipoteza RNK svijeta.
Tokom ranih 70-ih 20. vijeka otkriveni su retrovirusi i reverzna transkriptaza čime je prvi put utvrđeno da enzimi mogu kopiranjem RNK dati DNK molekulu. I za ovo otkriće David Baltimor, Renato Dulbecco i Howard Temin su dobili Nobelovu nagradu 1975.
Godine 1976, tim naučnika na čelu sa Walter Fiersom je otkrio prvu potpunu nukleotidnu sekvencu RNK genoma virusa, i to od bakteriofaga MS2.
Godine 1977. otkriveni su introni i RNK splicing za šta su 1993. Nobelovu nagradu dobili Philip Sharp i Richard Roberts. Katalitičke RNK molekule ribozimi su otkrivene ranih 80-ih godina 20. vijeka a za ovo otkriće Nobelovu nagradu su dobili Thomas Cech i Sidney Altman.
Godine 1990, pronađeno je da strani geni koji su uneseni u biljku petuniju mogu da onemoguće slične gene koji su prisutni u biljci, što je danas poznato i kao interferencija RNK. Otprilike u istom periodu, otkrivene su ribonukleinske kiseline duge 22 nukleotida, danas poznate kao mikroRNK, a koje imaju ulogu u razvoju nematode Caenorhabditis elegans. Za istraživanje RNK interferencije Nobelovu nagradu su dobili Andrew Fire i Craig Mello 2006. godine kada je dodjeljena i Nobelova nagrada za istraživanje transkripcije a dobio ju je Roger Kornberg.
Otkriće regulatornih RNK u genu je dovela do pokušaja da se razviju lijekovi na bazi RNK, kao što je siRNK, u svrhu onemogućavanja djelovanja određenih gena.
IC 1678
IC 1678 (također poznat kao PGC 4875) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 650 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,40 (76 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (76 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 24. novembra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7772
NGC 7772 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 7. oktobra 1825. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Isusovci
mini|Crkva Il Gesù u [[Rimu - centralna crkva jezuitskog reda]] Isusovci ili Družba Isusova su rimokatolički crkveni red.
Ovaj red je osnovan 1540. godine.
Danas je u svijetu najbrojniji crkveni red s oko 20.000 članova. Poglavar cijelog reda, tzv. "general" reda trenutno je Adolfo Nicolás. Na prostorima bivše Jugoslavije te Bugarske se nalazi oko 150 isusovaca.
Sveci, blaženici i sluge Božije iz njihovih redova:
Anna Baar
Anna Baar rođena 1973. u Zagrebu, je austrijska književnica.
Isusovci
Ostali poznati isusovci:
Anna Baar
Biografija
Baar je kći oca Austrijanca i majke Hrvatice iz Dalmacije, koja je studirala medicinu u Beču i radila kao specijalist radiologije, odrastala je dvojezično u Beču, Klagenfurtu i ljeti kod bake i djeda na dalmatinskom otoku Braču. Nakon što je završila maturu u odsjeku za muziku u Gimnaziji Viktring u Cistercitskoj opatiji Viktring u Klagenfurtu, studirala je novinarstvo, slavistiku, teatrologiju i medijski rad na univerzitetima u Beču i Klagenfurtu nakon što je napustila studij medicine. Godine 2008. doktorirala je na Univerzitetu Klagenfurt. Anna Baar piše poeziju, prozu i eseje, kao i književna djela za umjetničke produkcije i izložbe. Djela su joj prevedena na nekoliko jezika i objavljena u brojnim njemačkim i međunarodnim književnim časopisima i antologijama. Živi u Beču i Klagenfurtu.
Mrakovo (Ilijaš)
Mrakovo je naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
NGC 6260
NGC 6260 (također poznat kao MCG 11-20-29 i PGC 59142) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 302 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,80 (70 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (70 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 5. augusta 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Univerzitet u Sarajevu
Univerzitet u Sarajevu je najstariji i najveći univerzitet u Bosni i Hercegovini. Jedini je javni univerzitet od nekoliko univerziteta koji postoje u glavnom gradu države.
Borat Sagdiyev
mini|250px|Borat Sagdiyev Borat Sagdiyev (30. juli, 1979.) je izmišljeni satirični lik kojeg je osmislio te ga i glumi britanski komičar i glumac Sacha Cohen.
Univerzitet u Sarajevu
Historija
mini|desno|250px|Sjedište sarajevskog univerziteta
Borat Sagdiyev
Nastanak lika i prvi nastupi
Lik Borata je Cohen osmislio kao novinara iz Kazahstana, koji se susreće sa zapadnom civilizacijom i pri tome stalno radi usporedbe između svoje navodne domovine i zapadnih država (obično Ujedinjenog Kraljevstva i SAD-a). Lik se prvo pojavljivao u televizijskoj seriji Da Ali G Show.
Univerzitet u Sarajevu
Historija
Savremena historija Univerziteta u Sarajevu počela je osnivanjem prvih svjetovnih visokoškolskih institucija uoči Drugog svjetskog rata. Osnovani su Poljoprivredno-šumarski fakultet (1940) i Medicinski fakultet (1944). Godine 1946. obnovljen je rad Medicinskog fakulteta, a otvoreni su i Pravni fakultet te Viša pedagoška škola. Dvije godine kasnije obnovljen je rad Poljoprivredno-šumarskog fakulteta, a 1949. osnovan je Tehnički fakultet.
Borat Sagdiyev
Nastanak lika i prvi nastupi
Komični efekt Borat postiže potpunim nerazumijevanjem nekih osnovnih civilizacijskih dosega (od odijevanja, preko ponašanja u društvu i slično) potencirajući pri tome razlike u odnosu na Kazahstan kojeg prikazuje kao potpuno zaostalu i neciviliziranu državu u kojoj se primjerice žene tretiraju kao niža bića, Jevreji se smatraju opasnom prijetnjom i sl.
Univerzitet u Sarajevu
Historija
Izborom prvog rektora 2. decembra 1949. Univerzitet u Sarajevu zvanično je počeo s radom.
Borat Sagdiyev
Kontroverze
Iako se radi o sasvim izmišljenom fiktivnom liku koji potenciranjem određenih tema u stvari samo teži postizanju humorističnog efekta, nastupi i film s Boratom su redovito izazivali burnu reakciju. Posebno su na udaru njegovi vrlo iskrivljeni komentari o ženskom spolu i Jevrejima općenito. Njegovi kritičari često međutim zapadnu u kritiku svega onog što Borat čini i kaže, kao da se radi o stvarnom a ne o igranom liku. Posebno je zanimljivo da je sam Cohen Jevrej, a po obrazovanju vrlo dobro poznaje i razumije jevrejske teme.
Među brojnim osobama koje su se javno zgražale i oštro napadale taj tip humora je primjerice i Ministarstvo vanjskih poslova Kazahstana.
NGC 1824
NGC 1824 (također poznat kao ESO 119-36, IRAS 05061-5947 i PGC 16761) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 57 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Najveći prečnik je 3,20 (53 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. decembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jorge Luis Borges
Jorge Luis Borges ( [//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b9/Jorge_Luis_Borges.ogg audio]) (Buenos Aires, Argentina, 24. august 1899 - Geneva, Švicarska, 14. juni 1986), argentinski pisac.
Horhe Luis Borhes je rođen 1899. godine u Buenos Airesu, Argentina. Osnovno obrazovanje je stekao najvećim dijelom u kući, od roditelja i bake, Engleskinje. U toku Prvog svjetskog rata Borhesova porodica je putovala po Evropi, da bi se nastanili u Švicarskoj.
Godine 1961. privukao je međunarodnu pažnju kada je dobio prvu nagradu Formentor, koju je podijelio sa Samuelom Beckettom. Godine 1971. osvojio je Jerusalimsku nagradu. Njegova međunarodna reputacija učvršćena je 1960-ih, potpomognuta sve većim brojem prevoda na engleski, latinoameričkim bumom i uspjehom Sto godina samoće Garsije Markesa. Svoje završno djelo, The Conspirators, posvetio je gradu Ženevi u Švicarskoj. Pisac i esejista JM Coetzee je o njemu rekao: "On je, više od ikoga, obnovio jezik fikcije i tako otvorio put izuzetnoj generaciji špansko-američkih romanopisaca."
Sa deset godina, Horhe Luis Borhes je preveo Srećnog princa Oskara Vajlda na španski. Objavljena je u lokalnom časopisu, ali Borgesovi prijatelji su mislili da je pravi autor njegov otac. Borges Haslam je bio pravnik i nastavnik psihologije koji je gajio književne težnje. Borhes je rekao da je njegov otac "pokušao da postane pisac i nije uspio u pokušaju", uprkos opusu El caudillo iz 1921. Horhe Luis Borhes je napisao: "Kako su većina mojih ljudi bili vojnici i znao sam da to nikada neću biti, postidio sam se, prilično rano, što sam knjiška vrsta osobe, a ne čovjek od akcije."
U Argentinu se vratio 1921. godine, a 1923. je počeo karijeru pisca.
Od prvog broja, Borges je bio stalni saradnik Sura, koji je 1931. osnovala Viktorija Okampo. Tada je to bio najvažniji argentinski književni časopis i pomogao je Borhesu da pronađe svoju slavu. Okampo je Borhesa upoznao sa Adolfom Bioyom Casaresom, još jednom poznatom likom argentinske književnosti koji je trebao postati čest saradnik i blizak prijatelj. Zajedno su napisali niz djela, neka pod imenom H. Bustos Domecq, uključujući parodijske detektivske serije i fantastične priče. Tokom ovih godina, porodični prijatelj, Macedonio Fernández, postao je veoma uticajan na Borhesa. Njih dvojica bi vodili razgovore u kafićima, u seoskim domovima ili u Fernandezovom malom stanu u četvrti Balvanera. On se pojavljuje po imenu u Borgesovom Dijalogu o dijalogu, u kojem njih dvojica raspravljaju o besmrtnosti duše.
Borhes je 1967. godine započeo petogodišnji period saradnje sa američkim prevodiocem Normanom Thomasom di Giovannijem, preko kojeg je postao poznatiji na engleskom govornom području. Di Giovanni je tvrdio da je Borhesova popularnost posljedica njegovog pisanja s više jezika na umu i namjernog korištenja latinskih riječi kao mosta od španskog do engleskog.
Umro je 1986. godine u Ženevi. Posebno je poznat po svojim kratkim pričama koje imaju metafizičke, fantastične osobine. Jedna je od glavnih spisateljskih ličnosti 20. vijeka.