cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Islamske nauke
Fikh
Fikh je islamska pravna nauka, s tim da je od drugih pravnih nauka razlikuje to što ona reguliše i pravila ibadeta - islamskog obredoslovlja.
Akaid
Glavna preokupacija akaidske nauke jeste vjerovanje, tj. u koga i u što se vjeruje i na koji način. Najjednostavnije je to objasniti ako kažemo da se akaid bavi detaljnim proučavanjem imanskih šarta.
Ahlak
Ahlak je islamska nauka koja se bavi proučavanjem lijepog ponašanja i lijepih osobina. Ugrubo rečeno to je islamska etika.
Tesavvuf
Tesavvuf je praktična islamska nauka koja se bavi duhovnim odgojem čovjekove duše. Jedan od vrlo važnih termina u tesavvufu je "borba sa samim sobom" tj. sa svojim strastima i svim negativnostima u sebi.
NGC 6683
NGC 6683 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Štit. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. jula 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Strujići (Ravno)
Strujići su naseljeno mjesto u općini Ravno, Bosna i Hercegovina.
IC 23
IC 23 (također poznat kao MCG -2-2-32 i PGC 1872) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 282 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,70 (57 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (57 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 2. novembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Time
Mjesta
NGC 3717
NGC 3717 (također poznat kao ESO 439-15, IRAS 11290-3001, MCG -5-27-15, PGC 35539 i UGCA 238) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 80 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 6,20 (144 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. aprila 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marcus Ericsson
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda)(Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označuju najbrži krug utrke)
349.
Godina 349. (CCCXLIX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Limenija i Katulina (ili, rjeđe, godina 1102. Ab urbe condita). Oznaka 349. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Čerigaj
Čerigaj je naseljeno mjesto u gradu Širokom Brijegu, FBiH, Bosna i Hercegovina. Naselje se nalazi 5 km jugozapadno od Širokog Brijega.
Geografija
Nad selom se nalazi brdo Magaonik (Magovnik) sa kojeg se vidi gotovo cijeli zapadnohercegovački kanton. Brdo je visoko 450 metara.
18. p. n. e.
Godina '''18. p. n. e. (XVIII''') bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Lentula i Lentula ili, rjeđe, '''godina 736. Ab urbe condita'''. Oznaka 18. p. n. e. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Historija Danske
Danska je u historiji, zbog svog geografskog položaja između Sjevernog i Baltičkog mora, bila strateški i ekonomski važno kraljevstvo između Švedske i Njemačke, i u središtu međusobne borbe za kontrolu Baltičkog mora (Dominium maris baltici). Danska je dugo bila u sporu sa Švedskom oko kontrole nad Skanelandom i sa Njemačkom oko kontrole nad Schleswigom (Danski posjed) i Holsteinom (Njemački posjed).
Na kraju, Danska je izgubila te sukobe i izgubila Skaneland od Švedske a kasnije Schleswig-Holstein od Njemačkog carstva. Nakon pristupanja Norveškoj 1814. godine, Danska je zadržala kontrolu nad starim norveškim kolonijama Farskim ostrvima, Grenlandom i Islandom. Tokom 20. stoljeća, Island je stekao nezavisnost, a Grenland i Farski otoci su postali sastavni dijelovi Danske. Sjeverni Schleswig se ponovo nakon referenduma pripojio Danskoj 1920. godine. Za vrijeme Drugog svjetskog rata, Danska je okupirana od strane nacističke Njemačke, ali je na kraju oslobođena od strane britanskih snaga 1945. godine, kada je primljena u UN. Sa pojavom Hladnog rata, Danska se pridružuje vojnom savezu NATO-u, kao jedan od osnivača 1949. godine.
Prahistorija
U Danskoj su ljudi živjeli prije više od 100.000 godina, ali izgleda da su bili prinuđeni da napuste to područje kada su ledenjaci pokrili Dansku tokom ledenog doba. Smatra se da ljudi neprekidno žive u Danskoj posljednjih 12.000 godina. Tokom nordijskog bronzanog perioda mrtvi su se sahranjivali ispod gomila. Postoji mnogo uzvišica stijena kao nadgrobnih spomenika iz tog doba.
Tokom predromanskog željeznog doba (od 4. do 1. stoljeća p.n.e) klima je postala hladnija i vlažnija, tako da se mnogi sele južno na područje današnje Njemačke. U to doba počinje se koristiti željezo. Postoje dokazi jakog keltskog kulturnog uticaja u tom periodu. Rimske provincije su održavale trgovačke veze sa stanovnicima Danske. Materijalna kultura tokom velikih seoba često se označava kao germansko željezno doba.
Vikinško doba
Kada se u ranom 9. stoljeću hrišćanska Franačka država proširila do južne granice Danske, napisani su mnogi izvori koji pružaju najranije historijske dokaze o dancima. Oni govore o kralju Godfredu koji je započeo rat sa Franačkom državom 804. godine. Nakon zauzimanja grada Rerika 808. godine, kralj Godfred i emisari kralja Karla Velikog su pregovarali o miru. Nakon uspostave mira 809. godine, kralj Godfred je napao Frizijce sa 200 brodova.
Pokrštavanje i osnivanje Danske
mini|200px|Kraljevstva Knuta Velikoga 1014.-1035.Danska se godinama sastojala od malih kraljevstava. Harald I je 980. uspostavio ujedinjeno kraljevstvo Dansku. Njemački misionari su uspjeli uvjeriti kralja Haralda I da prihvati kršćanstvo. Nova vjera je zamijenila staru normansku mitologiju. Nova religija je donijela kralju neke prednosti. Bio je priznat od Svetog Rimskog Carstva. Osim toga lako je mogao smijeniti protivnike ako su bili pripadnici stare religije. Crkva je doprinijela stabilnoj administraciji.
Početkom 11. stoljeća kralj Knut Veliki je ujedinio Dansku i Englesku od 1014. do 1035. Pomoću flote od 50 brodova iz Engleske Knut Veliki je 1028. osvojio Norvešku. Službeno je krunisan na saboru u Trondhajmu. Njegova titula je postala "Kralj cijele Engleske, Danske, Norveške i dijela Švedske". Norveškom je kratko vladao. Poslije smrti Knuta Velikog 1035. Engleska se oslobodila danske vlasti i Danska je bila neko vrijeme u neredu. Vikinzi iz Norveške su napadali s vremena na vrijeme. Sven II Danski je ponovo uspostavio jaču kraljevsku vlast. Uspostavio je dobre odnose sa nadbiskupom Bremena, koji je tada bio nadbiskup cijele Skandinavije.
Tokom 12. stoljeća Danska dobija vlastitu nadbiskupiju za cijelu Skandinaviju. Nešto poslije toga Norveška i Švedska formiraju svoje nadbiskupije van danske kontrole. Sredinom 12. stoljeća Danskom bjesne građanski ratovi. Valdemar Veliki je stabilizirao kraljevstvo i reorganizirao administraciju. Stvorio je od Danske bitnu silu na Baltiku. Danska se takmičila sa Hanzeatskim savezom, grofovima Holsteina i Teutonskim vitezovima za trgovinu, teritorije i uticaj na Baltiku. Valdemar Veliki je započinjao razne ratove i krstaške ratove za teritorije, kao, npr, rat u Estoniji.
mini|200px|Skandinavija 1219. Kraljevstva Danske, Norveške i Švedske. Žuto je estonsko ostrvo, koje je zauzela Danska i teritorije koje je Danska zauzela u sjevernoj Njemačkoj
Kraljevski problemi
Danski kraljevi su imali sve više problema u uspostavljanju kontrole u kraljevstvu. Plemstvo i crkva su postajali sve jača opozicija. Krajem 13. stoljeća plemstvo je prisililo kralja da izda povelju, koja se smatra prvim danskim ustavom. I Hanzi i grofovima Holsteina odgovarala je oslabljena Danska, pa grofovi Holsteina uspijevaju dobiti velike djelove Danske od kralja u zamjenu za novac. Teritoriju Skanije zauzima Švedska.
Na vlast je 1340. došao Valdemar IV Danski, koji je uspio da ponovo ujedini Dansku, okrećući jednog grofa protiv drugoga. Neprekidan napredak i širenje Danske nakon 1360. pod Valdemarom IV Danskim, dovodi ga u sukob sa Hanzom. Hanzi je naročito smetalo što je Danska zauzela Gotland sa vrlo važnim trgovačkim gradom Vizbijem. Hanza se udružila sa Švedskom i napala Dansku. Danci su zarobili veliku flotu od Hanze i vratili su je Hanzi tek kad su dobili ogromni otkup. Hanza je imala sreće, jer se plemstvo na Jutlandu 1370. ponovo pobunilo protiv kralja zbog visokih poreza koji su bili posljedica rata. Hanza i domaća pobuna su prisilili kralja Valdemara IV Danskog u izbjeglištvo. Hanza je nekoliko godina kontrolisala sve tvrđave između Skanije i Zelanda, tačnije kontrolisala je moreuze na ulasku u Baltik.
Margareta i Kalmarska unija
Margareta I Danska bila je kći Valdemara IV Danskog. Udala se za Hakona VI Norveškog u pokušaju da se ujedine dva kraljevstva zajedno sa Švedskom, jer je Hakon bio povezan sa švedskom kraljevskom porodicom. Njen sin Olaf IV Norveški je trebao da objedini tri kraljevstva, ali umro je prerano, tako da je tokom života kraljice Margerete ujedinjena 1397. Danska, Norveška i Švedska u Kalmarsku uniju. Švedska je tada obuhvatala i Island, Grenland, Finsku i Farska ostrva.
Njen nasljednik je bio odgovoran za raspad Kalmarske unije. Kasnije se Kalmarska unija obnavlja. Švedsko plemstvo je postalo nezadovoljno unijom, tako da je unija bila samo koncept sa malo praktičke političke važnosti. Početkom 16. stoljeća na vlast je došao Kristijan II Danski, koji je osvojio Švedsku silom namećući joj uniju. Pri tome je pobio oko 100 ovođa švedskih protuunionističkih snaga. Švedsku se definitivno odvojila 1521.
Odmah nakon toga odvajanja uslijedio je građanski rat, a protestantizam je postao vodeća religija u Danskoj i Norveškoj. Danska i Norveška su formirale uniju, koja se zvala Danska-Norveška. Norveška je zadržala različite zakone i ustanove, čak različit novac i vojsku. Dva kraljevstva su ostala u uniji do 1814.
Reformacija
Reformacija, koja je poticala iz Njemačke od ideja Martina Lutera, imala je veliki uticaj na Dansku. Danska nacionalna crkva je luteranska. Reformacija je uvedena 1536. u Danskoj. Širenje protestantizma je bilo moguće zbog kombinacije narodnog oduševljenja i želje za reformom crkve, ali i željom vlasti da se oslobodi ovisnosti od rimskih papa. To je omogućilo kralju da se domogne crkvenih posjeda. Uzimanjem crkvenih posjeda danski kralj je povećao kraljevske prihode za 300%.
Postojalo je veliko nezadovoljstvo katoličkom crkvom, a ranih 1530-ih narod je bio potaknut da napada manastire i crkve. Kada je umro Fridrih I Danski biskupi su odbili da dozvole izbor novog legitimnog kralja Kristijana III Danskog, jer su se bojali da će odobriti luteranizam. Naoružani plemići i gradonačelnik Lübecka prisili su biskupe da prihvate novog kralja Kristijana III Danskog. Crkveni posjedi su oduzeti, a sveštenici su prisiljeni da prihvate luteranstvo. Danska je postala stroga luteranska zemlja. Nije dopuštala ni kalvinizam ni druga protestantska učenja.
Bogatstvo zahvaljujući oporezivanju trgovine kroz Oresund
Danska je postal bogata tokom 16. stoljeća, najviše zahvaljujući povećanom saobraćaju kroz Oresund. Danska je oporezovala svu trgovinu kroz Oresund, jer je kontrolirala obje strane moreuza. U to vrijeme trgovina žitom je jako porasla od Poljske prema Holandiji, a i ostatak Evrope je tada napredovao. Španija i Portugal su u kolonijama dobijali velike količine srebra, kojim su kupovali žito na Baltiku.
Danska je imala koristi i od Osamdesetogodišnjeg rata u Holandiji. Veliki broj vještih i obrazovanih izbjeglica iz ekonomski najrazvijenijeg dijela Evrope došao je u Dansku. To je pomoglo da se moderniziraju mnogi aspekti društva i da se uspostave jake trgovačke veze sa Holandijom.
Danska je bila relativno jaka država toga doba. Evropska politika vodila se oko sukoba protestanata i katolika, tako da nije čudo, da se Danska uključila u Tridesetogodišnji rat na protestantskoj strani. Protestanti su pozvali Dansku da spasi protestante, pa je danski kralj Kristijan IV Danski intervenirao u danskoj fazi Tridesetogodišnjeg rata. Danska je bila poražena, ali kasnije se uključuje Švedska sa većim uspjehom.
Apsolutizam
Zbog poraza u ratu sa Švedskom kralj Fridrih III Danski zahtijevao je od plemstva da kralj dobije više ovlasti i da plemstvo gubi izuzeća od oporezivanja. Time počinje razdoblje apsolutizma. Danska skupština je raspuštena i nije je više bilo nekoliko stoljeća. Vlast je reorganizovana, tako da je Danska postala centralizovana država. Kraljevski službenici dominiraju administracijom, a tradicionalna aristokratija je izgubila veliki dio moći. Administracija i zakoni su modernizovani. Standardizovani su utezi i mjere, kao i zemljišni katastar. Zemljišni katastar omogućava direktno oporezivanje.
Stanovništvo Danske je naraslo od 600.000 1660. do 700.000 1720. Do 1807. bilo je 978.000 stanovnika. Neuspješno se pokušala spriječiti ovisnost ekonomije o poljoprivredi. Bilo je jako malo industrije. Bilo je 2.000 plemića, koji su posjedovali pola obradive zemlje. Tokom 18. stoljeća danska ekonomija napreduje, najviše zahvaljujući povećanoj potražnji za poljoprivrednim proizvodima. Danski trgovački brodovi počinju da trguju širom Evrope, odlazeći i u nove danske kolonije.
Prosvetiteljske ideje su postale izuzetno popularne među srednjom klasom. Time je narasla potreba za ličnim slobodama. Zbog toga krajem 18. stoljeća cenzura postaje znatno slabija. U isto vrijeme jača i danski nacionalizam, očitujući se u nezadovoljstvu sa prisustvom Nijemaca i Norvežana na kraljevskom dvoru. Porastao je ponos za vlastiti jezik i kulturu.
Kolonijalizam
Danska je imala brojne kolonije u Skandinaviji od 17. do 20. stoljeća. Imala je kolonije na Grenlandu i Islandu, koje je držala unijom sa Norveškom. Danska je prvu koloniju van Sjevernog Atlantika osnovala 1620. i to je bila Trankebar u Indiji. U Karibima Danska osniva 1671. Sent Tomas, a 1718. Sent Džons. Sent Krua je 1733. kupila od Francuske. Danska istočnoindijska kompanija je imala sjedište u Trankebaru. Tokom najboljih vremena danska i švedska istočnoindijska kompanija uvozile su više čaja od Britanske istočnoindijske kompanije. Taj čaj su uglavnom (90%) krijumčarili u Britaniju zbog velike cijene. Obje skandinavske istočnoindijske kompanije propadaju tokom napoleonskih ratova.
Napoleonovi ratovi
mini|Bitka kod Kopenhagena 1801. Dugo desetljeće mira došlo je do naglog kraja tokom Napoleonovih ratova. Britanija se osjetila ugroženom nakon potpisivanja vojnoneutralnog sporazuma 1794. godine između Danske i Švedske, kojima se kasnije pridružuju Pruska i Rusija. Britanska flota je napala Kopenhagen 1801. godine, uništavajući veći dio danske mornarice. Danska je ipak uspjela ostati neutralna tokom Napoleonovih ratova do 1807. godine. Britanska flota ponovo bombarduje Kopenhagen te godine, prouzrokujući velike civilne žrtve i materijalnu štetu. Zatim su zarobili cijelu dansku flotu i odvukli je u Britaniju što dovodi do Anglo-danskog rata (1807. - 1814.).
Nacionalizam i liberalizam
Liberalni i nacionalni pokreti su se razvili tokom 1830-ih, a Danska postaje ustavna monarhija 5. juna 1849. Buržoazija zahtjeva svoj udio u vlasti, da bi spriječila krvave revolucije, koje su se zbivale svuda po Evropi. Kralj je ostao na čelu izvršne vlasti. Parlament je dobio zakonodavnu vlast. Uspostavljen je nezavisan sudski sistem. Dansko kraljevstvo se sastojalo od četiri dijela:
Danci su tokom 18. i 19. stoljeća oba vojvodstva, Schleswig i Holstein, smatrali dijelom svoje države. Njemačka većina u ta dva vojvodstva nije imala isto mišljenje. Pojavio se pokret u tim područjima za odvajanje od Danske.
Prvi rat za Schleswig bio je potaknut ustavnim promjenama 1849. i završio je bez promjena, najviše zahvaljujući intervenciji Britanije i velikih sila. Danska se sukobljava sa Prusijom i Austrijom 1864. i to je poznato kao Drugi rat za Schleswig. Danska je bila prisiljena predati Prusiji Schleswig-Holstein i postati neutralna zemlja.
Monetarna unija
Švedska i Danska su 5. maja 1873. formirale skandinavsku monetarnu uniju. Fiksirale su svoje valute prema zlatu i jednu prema drugoj. Norveška je ušla u uniju 1875.
Države su imale različite valute, ali pošto su imale istu vrijednost bile su prihvaćene u cijelom području kao jednako dobra valuta. Izbijanjem Prvog svjetskog rata prestaje monetarna unija, jer je Švedska odustala od vezanja valute za zlato.
20. stoljeće
Početkom 20. stoljeća lijeva partija Venstre je preuzela vlast, što je kralj odbijao dok nije bio prinuđen da prihvati. Kasnije je nova radikalna partija zajedno sa partijom Venstre preuzela vlast. Tada žene dobijaju 1915. pravo glasa, danski kolonijalni posjedi u Karibima se prodaju SAD-u. Izvršene su značajne socijalne reforme i reforme zakona o radu, što je postavilo temelje kasnije države blagostanja.
Danska je bila neutralna u Prvom svjetskom ratu. Rat je imao efekat i na Dansku zbog finansijske nestabilnosti u Evropi. Kad je Njemačka poražena Versajski sporazum je zahtijevao da se pitanje Schleswiga riješi plebiscitom, pri čemu je bilo odlučeno da sjeverni Schleswig (sada južni Jutland) pripadne Danskoj. Kralj i dijelovi opozicije su bili nezadovoljni, jer predsjednik vlade nije iskoristio njemački poraz da se povrati veći dio Schleswiga. Kralj je smatrao da treba raspustiti vladu, ali uslijed toga stvorila se uskršnja kriza 1920. u Danskoj, koja je dovela do novog ustava, koji je smanjio ovlaštenja kralja.
Iako je Danska proglasila neutralnost, nacistička Njemačka je 9. aprila 1940. napala Dansku i držala je okupiranu sve do 5. maja 1945. Okupacijska vlast bila je dosta tolerantna, policija je bila pod danskom kontrolom, a koalicijska vlada vladala je sklapajući kompromise s Nijemcima. Tek 1943. koalicijska vlast više nije mogla da zadovolji njemačke zahtjeve, pa Nijemci preuzimaju punu kontrolu. Otada je počeo oružani otpor. Danski Jevreji su sklonjeni 1943. u Švedsku, kada je zaprijetilo da će Nijemci potpuno preuzeti kontrolu.
Poslije rata Danska je ukinula kolonijalni status Grenlanda. Napustila je politiku neutralnosti i postala je članica NATO saveza. Danska postaje 1973. članica EU.
Damir Uzunović
Damir Uzunović, rođen 17. decembra 1965. u Sarajevu, je bosanskohercegovački književnik. Studirao je građevinarstvo. Suosnivač je, zajedno sa Goranom Samardžićem, knjižare i izdavačke kuće "Buybook". Poezija i proza mu je objavljivana na engleskom, francuskom, turskom i slovenskom jeziku. Živi i radi u Sarajevu.
Šćenica Bobani
Šćenica Bobani su naseljeno mjesto u općini Ravno, Bosna i Hercegovina.
Dagens Nyheter
Dagens Nyheter (u prijevodu Današnje vijesti) su švedske jutarnje novine.
Prvi broj ovih novina je izašao 23. decembra 1864. Tiraž novina je 360 000 radnim danima i 400 000 neradnim danima što ih čini najvećim jutarnjim novinama u Švedskoj. Ove novine se smatraju najuticajnim novinama u Švedskoj.
NGC 2238
NGC 2238 je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Jednorog. Prvo otkriće je napravio Albert Marth 28. februara 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
11. p. n. e.
Godina '''11. p. n. e. (XI''') je bila redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Tuberona i Maksima ili, rjeđe, '''godina 743. Ab urbe condita'''. Oznaka 11. p. n. e. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
350.
Godina 350. (CCCL) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Sergija i Nigrijana (ili, rjeđe, godina 1103. Ab urbe condita). Oznaka 350. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Rimski katastar u provinciji Dalmaciji
Bio je to službeni dokument koji je kao svojevrsni katastar provincije bio pohranjen u tabulariju namjesnikova ureda u Saloni. Do danas  je  poznato  tridesetak  tzv. terminacijskih natpisa  s  prostora rimske provincije Dalmacije,  a  najviše  ih  je  pronađeno  na  prostoru  Liburna. Jedan međaš danas je  izložen u Arheološkom  muzeju  u  Splitu.
Razgraničenje
Mjerenje zemljišta i razgraničenja teritorija počela su se obavljati i prije Dolabele, za potrebe doseljenika i novoformiranih naselja, i to na štetu autohtonog stanovništva. Svi predmeti nisu imali jednaku težinu i rješavali su se na dva načina: (consilio adhibit) sa  strankama u sporu.
Konačna odluka bio je dekret namjesnika sa njegovim imenom i titulom. Na natpisu se navodio zaključak o  mjestu  postavljanja  međaša  određene granice između dviju peregrinskih zajednica, čija su imena navođena standardnom formulacijom. Namjesnikova odluka o razgraničenju bila je konačna, bez prava žalbe.
NGC 538
NGC 538 (također poznat kao MCG 0-4-130, PGC 5275 i UGC 991) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 251 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,30 (95 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 20. novembra 1886. godine.
Rimski katastar u provinciji Dalmaciji
Kamen međaš
Međaš je bio od kamena krečnjaka, ugrađen u suhozidnu među. Na njemu je ispisan tekst odluke sa zaključkom i imenima dviju zajednica. Jedan takav natpis iz Gornjeg Karina govori o regulisanju međa između liburnskih zajednica Nedita i Korinjana. Na liburnske Korinjane i njihovo naselje Coriniu, danas podsjeća ime samog Karina, 20-tak km sjeveroistočno od Benkovca, a na liburnske Nedite/Nedine i njihovo naselje Nedinium/Nadinium, podsjeća mjesto Nadin, 25 km istočno od Zadra i 10 km zapadno od Benkovca. Naziv ova dva naselja ukazuje da je ilirsko stanovništvo u ovom dijelu današnje Dalmacije ostavilo dosta snažan pečat.
NGC 538
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rimski katastar u provinciji Dalmaciji
Kamen međaš
U slučajevima  kada su markacije granice bile prirodne, natpis je mogao biti isklesan u živoj stijeni. Takav slučaj poznat je s Velebita, gdje je bila određena  granica  između  japodskih  Parentina  i  liburnskih  Ortoplina. Ortoplinima je istovremeno bio dopušten i pristup izvoru vode (ditus ad aquam vivam), koji se nalazio na teritoriji Parentina, ali tačno određenim putem, dužine petsto koraka i širine jednoga koraka. U narodu je taj natpis poznat pod nazivom “Pisani kamen”; on i danas stoji i nakon 2.000 godina svjedoči o nastojanjima rimske provincijalne vlasti da u tim, čak i danas, vrlo nepristupačnim vrletima Velebita, djeluje kao pravna država i ozakoni vlasničke odnose među zajednicama.
Ondje gdje  priroda  terena  nije  bila  dovoljna  markacija,  međaši  su  postavljani na više mjesta duž linije razgraničenja. To dokazuju tri pronađena međaša sa istim tekstom natpisa o razgraničenju između Aserijata i Alverita početkom vladavine cara Vespazijana.
Arbitraža
U slučaju sporova oko međa, vršile su se arbitraže, koje su bile vrlo česta pojava. U praksi je bilo uobičajeno da namjesnici, kao zapovjednici svih vojnih snaga u provinciji, za sudije imenuju svoje potčinjene, najčešće centurione, većinom samo jednog, ali u složenijim slučajevima i dvojicu, kojima bi se po potrebi nekada pridruživao i vojni tribun.
Goljevica
mini|280px|Goljevica, raspelo Goljevica je naseljeno mjesto u sastavu općine Kanal, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Nova Gorica. Kao samostalno naseljeno mjesto, Goljevica postoji od 2006. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Anhovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Goljevica je imala 36 stanovnika.
Napomena: ''U 2006. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Anhovo.''
Aeroput
Društvo za vazdušni saobraćaj AD Aeroput je bilo prvo jugoslavensko akcionarsko preduzeće za civilni vazdušni saobraćaj, koje je osnovano 17. juna 1927. godine u palati Jadransko-podunavske banke u Beogradu, a formalno je prestalo sa radom 24. decembra 1948. godine. Aeroput je bio među prvim civilnim avio-prevoznicima u Evropi, i u svijetu.
Početak i razvoj civilnog aviosaobraćaja
Dana 13. februara 1913. godine kralj Srbije Petar I donosi Uredbu o sabraćajnim spravama koje se kreću po vazduhu. Kraljevina Srbija se priključila modernom vazdušnom saobraćaju. Bila je peta država na svetu (posle Njemačke, Velike Britanije , Francuske i Austro-Ugarske) koja je regulisala pravne norme svoga neba. Za Kraljevinu Srbiju, bio je to pokušaj odbrane od austrugarskih aviona, koji su još od novembra 1912. godine nadletali, bez ikakvog odobrenja, srpsku teritoriju.
Prvi civilni avioni leteli su i pre završetka Prvog svjetskog rata, raznoseći poštu. U saradnji sa Poštansko-telegrafskim odeljenjem u Solunu organizovao je više letova kojima su piloti Prve srpske eskadrile AP 521 prenosili poštu na relaciji Skoplje — Solun. Kada je uspostavljena Kraljevina SHS, dvosjedi „brege 14" skoro svakodnevo saobraćali su od Novog Sada preko Beograda i Niš a do Skoplja. Usledio je poštanski aviosaobraćaj od Novog Sada i Beograda do Sarajeva, Mostara i Zagreba. Prijevoz putnika počeo je 1919. godine.
Dok se nije sagradilo vazduhoplovno pristanište kod Bežanije u Beogradu, nađeno je rješenje: privremeni aerodrom u selu Jabuka, kod Pančeva. Grad je odobrio 500 puta 500 m pašnjaka kraj puta koji se "... ima koristiti za ispašu stoku osim za ono kratko vrjeme dok se aeroplan spušta ili diže, jer se isto radi u Pragu i drugim mjestima“. Na ovaj improvizovani aerodrom prvi avion je sleteo 25. mart 1919. godine, dvokrilni „spad 46-berlina“. Ubrzo se pokazalo da položaj aerodroma nije najpovoljniji jer se putnici, u nedostatku mosta preko Dunava, morali parobrodom da putuju do Beograda, što je često trajalo duže nego let avionom do Budimpešta ili Bukurešta.
Prvu međunarodnu vazdušnu liniju koja je prolazila preko teritorije Kraljevine SHS otvorilo je Mješovito društvo „Franko-Rumen“. U namjeri da svojim avionima konkuriše poznatom vozu "Orient Express" koji je dugo prjedstavljao najbržu vezu između zapadne Evrope i Bliskog Istoka, ovo društvo je prvo na svjetu uvelo redovnu noćnu liniju i to na relaciji Beograd - Bukurešt. Tromotorac „Kodron C 61" poleteo je iz Bukurešta u 4.00 ujutru, a sleteo u Pančevu u 9.00 sati, 9. septembra 1923. godine. Iste godine počela je izgradnja aerodroma duž puta za Bežaniju i Zemun.
Osnivanje Aeroputa
mini|lijevo|250px|Kapetan i pilot Tadija Sondermajer 1923. godine. Te godine napustio je Vojno vazduhoplovstvo i postao potpredsednik nacionalnog Aero-kluba. Na inicijativu aero-kluba 6. februara 1926. godine održana je konferencija na kojoj su usvojena pravila za osnivanje Društva za vazdušni saobraćaj, a svi učesnici su postali osnivači. Pravila su upućena u Minstarstvo trgovine i industrije koje ih je odobrilo 13. marta. Posle toga pristupilo se upisivanju akcija. Međutim, upis akcija tekao je ispod očekivanja i bilo je jasno da je dalje rad besmislen ako se prethodno ne zaključi ugovor sa državom da bi se Društvu zagarantovala potrebna pomoć u novcu i naturi. Ovaj ugovor je potpisan 25. januara 1927. ali upis akcija ni dalje nije išao željenim tempom. Od planiranih i neophodnih 24.000 akcija (tj. šest miliona ondašnjih dinara, potrebnih za kupovinu aviona), do kraja marta 1927. godine bilo je upisano i uplaćeno tek oko 10%, zbog čega je, u skladu s važećim zakonom o akcionarskim društvima, zapretila opasnost da Aeroput bude ukinut.
Avanturistički let
mini|desno|320px|Maršruta etapnog transkontinetalnog leta avionom [[Potez 25, 1927. godine, Pariz - Beograd - Alep - Basra - Đask - Karači - Bombaj.]]
Ljubotići
Kultura
U ovom mjestu je osamdesetih godina 20. vijeka sniman film "Povratak Katarine Kožul", tadašnjeg režisera Slobodana Praljka.
Aeroput
Avanturistički let
Rješenje za ubrzavanje upisa akcija našao je inženjer Tadija Sondermajer, član uprave Društva, rezervni kapetan i pilot sa Solunskog fronta. Predložio je da zajedno s pilotom Leonidom Bajdakom, obavi etapni let avionom od Pariza do Bombaja, i da na taj način dokažu vrednost i sposobnost avijatičara, računanajući pri tome na propagandne efekte za afirmaciju domaćeg vazduhoplovstva i brži upis akcija. Nakon kratkih priprema, Sondermajer i Bajdak su poleteli iz Pariza 20. aprila 1927. godine. Za ovaj poduhvat Tadiji uzor je bio poljski vojni pilot Boleslav Orlinski koji je zajedno sa Leonom Kubjakom, od 27. avgusta do 25. septembra 1926. godine, leteo od Varšave do Tokija (10,300 km) i nazad, u avionu Brege 19 A2. Potporu za let su dobili od Ministarstva vojske i mornarice, koje je ustupilo jedan od u to vreme najboljih aviona Potez 25 sa jednim motorom Loren Ditrih snage 330 kW. U isto vreme kupljena je i licenca po kojoj se u zemunskoj fabrici aviona Ikarus ovaj avion proizvodio od 1928. do 1932. godine. Radi povećanja doleta aviona serijske proizvodnje namjenjen za ovaj let ugrađeni su u Francuskoj dodatni rezervoari goriva, koji su omogućavali dolet od 2.000 km. Takođe su ugrađeni najmoderniji navigacioni instrumenti toga doba s obzirom da su preletana velika nenaseljena prostranstva Bliskog Istoka i Jugozapadne Azije. mini|lijevo|Sondermajer fotografiše sebe kao i Leonida Bajdaka, u avionskom retrovizor ogledalu na letu za Bombaj|260x260px Nakon kratkih priprema, na let su krenuli iz Pariza 20. aprila 1927. godine. Leteli su preko Beograda i Male Azije, odnosno novoformirane Republike Turske do Alepa, u francuskoj Siriji. Iz Alepa su leteli preko Bagdada do Basre, u britanskoj Mesopotamiji. Tokom ove etape glavni orijentir su im predstavljale prelepe antičke reke Eufrata i Tigris. Međutim, od Bliskog Istoka pa sve do reke Ind su ih često pratile pustinjske oluje i snažni vjetrovi koje su avion skrenuli sa predviđenog pravca, što je u nekim trenucima predstavljalo opasnost za letilicu i pilote. Iz Basre su potom leteli iznad obale Persijskog zaliva koja im je predstavljala orijentir do Đaska, u nezavisnoj Persiji kojom je vladao Šah. Iz Persije su potom leteli ponovo ali ovog puta iznad obale Arapskog mora do Karačija u britanskoj Indiji (današnji Pakistan). Poslednju etapu do predviđenog cilja predstavljao je let od Karačija do Bombaja (današnji Mumbaj, u nezavisnoj Indiji). U povratku su iskusni piloti u nekoliko navrata izbegli kritične situacije.
Posle ovog podviga pilota Sondermajera i Bajdaka, upis akcija „Aeroputa“ porastao je preko svakog očekivanja. Aeroput je osnovan sa kapitalom od šest miliona dinara, koje je sakupilo 412 akcionara. Pakete akcija imali su: Vračarska zadruga, Privredna banka, Poštanska štedionica, Gejret, Srpska banka iz Zagreba, Amerikansko-srpska banka iz Sarajeva, Teleoptik, Velauto, Ikarus iz Novog Sada, Tehničko društvo Voks i drugi. Ukupno 412 akcionara uplatilo je 14.000 akcija po 250 dinara, ili šest miliona dinara. Aeroput je sa tim kapitalom počeo sa radom i tom prilikom su nabavljena četiri aeroplana. Za tri mjeseca upisano je preko 30.000 akcija, što je omogućilo da nova kompanija prebrodi krizu. Društvo je konstituisano 29. maja, a već 17. juna 1927. godine izvršena je „protokolacija“ Društva kod Beogradskog trgovačkog suda i od toga dana Društvo za vazdušni saobraćaj Aeroput, pravno postoji.
Izgradnja aerodroma
Aerodrom je svečano otvoren 25. marta 1927. godine, uz veliko narodno veselje i akrobaciju ukupno 25 vojnih aviona lovaca tipa „Devoatin“. Otvoreno je zdanje prvog civilnog pristaništa - Aerodrom Beograd. Hangare je projektovao profesor Milutin Milanković, koji se do tada u inostranstvu već ogledao u izradi sličnih objekata i prvi u svijetu izveo osnovne jednačine za određivanje armature betonskih nosača. Aerodrom je izrađen na livadi koja se zvala Dojno polje, između Bežanijske kose i lijeve obale Save, oko dva kilometra od Zemuna. Aerodrom je raspolagao sa četiri travnate poletno-sletne staze. Na njemu je 1931. godine izgrađena savremena pristaništna zgrada, a 1936. godine ugrađena je i oprema za sletanje pri slaboj vidljivosti.
Prvi promotivni let
Prvi avioni Aeroputa stigli su na Vazdušno pristanište Beograd početkom februara 1928. godine. Uprava Aeroputa je kupila četiri aviona dvokrilca od francuske kompanije tipa Potez 29/2. Na izbor ovog tipa aviona Uprava Aeroputa se odlučila zbog toga što se u domaćoj fabrici Ikarus u Zemunu proizvodili po licenci, od iste francuske kompanije, avioni tipa Potez 25 za potrebe Komande Vojnog Vazduhoplovstva i njenih vazduhoplovnih jedinica. Aeroputu je bilo važno da se u neposrednij blizini aeorodroma nalazi fabrika koja je osposobljena za servisiranje njihovih novih aviona. Avion Potez 29/2 u to vreme je imao dobre karakteristike putničkog aviona, posadu su činila dva člana, imao je pet sjedišta za putnike, dolet do 500 km, sa motorom 450 KS, leteo je brzinom od 210 km na sat, a prtljažnik je primao teret do 250 kg. Prvi promotivni let Aeroputa je obavljen na liniji Beograd - Zagreb, 15. februara 1928. godine. Avion tipa Potez 29/2, registarskih oznaka X-SECD, pod nazivom „Beograd“ poleteo je sa Vazdušnog pristaništa Beograd, kod Zemuna, u 9 časova ujutru. Piloti u avionu su bili direktor Aeroputa Tadija Sondermajer i Vladimir Striževski, a dok su prvi putnici bili pet novinara i foto-reportera iz beogradskih redakcija. Nakon dva sata leta po tmurnom vremenu i niskoj oblačnosti iznad reke Save koja je pilotima bila glavni orijentir primećeni su tornjevi zagrebačke katedrale. Avion je sleteo na aerodrom Borongaj u 11 časova i 25 minuta prethodno napravivši par krugova iznad Zagreba. Avion je dočekao veliki broj građana, kao i predstavnici civilnih i vojnih vlasti. Istog dana u popodnevnim časovima grupa zagrebačkih novinara doletela je u Beograd. Ovim letom je promovisana od strane Aeroputa prva buduća redovna linija domaćeg vazdušnog saobraćaja. Na liniji Beograd - Zagreb avioni Aeroputa su tokom prve godine leteli svakog dana, osim nedelje, sve do novembra, kada je, zbog zimskih uslova, aviosaobraćaj prekinut. I pored visoke cene karte i straha putnika od letenja, odziv putnika je, bio veći od očekivanog, tako da je bilo više od 80% popunjenih mjesta.
Razvoj avio-saobraćaja
mini|434x434px|Tadija Sondermajer okružen pilotima Aeroputa u 1937. na proslavi 10-godišnjice osnivanja. U pozadini flota Aeroputa sastavljena većinom od modernih [[Lockheed Model 10 Electra i Caudron C.449 Goéland.|alt=]]
Godine 1929. kompanija Aeroput je postala član Međunarodne unije za vazdušni transport (IATA). Tokom te iste godine nabavljena su još dva aviona Potez 29 čime je flota brojala ukupno 6 aviona. Prvi međunarodni let Aeroput zabeležio je 7. oktobra 1929. godine, avioni Aeroputa Potez 29 leteli su (sa pet putnika) preko Zagreba do Beča, a 1930. otvorena je linija Beograd - Skoplje - Solun. U to vreme Aeroput je sa nekoliko domaćih linija povezao Beograd i Zagreb sa većim centrima u unutrašnjosti zemlje i obalom Jadrana. mini|250px|desno|Plakat Aeroput. Linija Beograd - Sarajevo - Podgorica je otvorena 5.juna 1930. godine. Avion Potez 29 je poleteo u 07.00 sati pod punim opterećenjem sa 7 lica: direktor Aeroputa Tadija Sondermajer, pilot Striževski, mehaničar Ćuk i saradnici beogradskih listova "Vreme", "Politika", "Pravda" i "Trgovački glasnik". U 08.30 sati avion je bio nad Sarajevom, na čiji se aerodrom spustio, a već u 09.00 avion je krenuo iz Sarajeva i u 11.00 se spustio u Podgorice.
U direkciji Aeroputa održan je sastanak između direktora Čehoslovačkih državnih avio linija i direktora Sondermajera. Postignut je sporazum o liniji Bratislava - Zagreb - Sušak (Rijeka). Na dan 1. avgusta 1930. godine otvorena je linija Sušak-Zagreb sa vezom za Prag. Tačno u 15.45 stigao je iz Praga veliki čehoslovački Fordov avion sa 6 putnika i pilotom. Avion je bio sav od aluminijuma, težak 3200 kg i snabdeven sa tri motora po 400 KS i imao je 13 mjesta za putnike. Ubrzo zatim stigao je iz Beograda malim avionom Mot (Moth) direktor jugoslovenskog društva za vazdušni saobraćaj Sondermajer, koji je došao samo da bi prisustvovao otvaranju ovih dveju vazdušnih linija. Posle pola sata krenuo je jedan Potez (sa 5 sedišta) za Sušak, a u 19.00 isti se avion vratio u Zagreb. Avionom su putovali direktor Sondermajer i predstavnici zagrebačkih redakcija. Ovim je Aeroput započeo redovni saobraćaj na svom delu ove međunarodne linije, od Zagreba do Sušaka.
19. p. n. e.
Godina '''19. p. n. e. (XIX''') bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Saturnina i Vespilona ili, rjeđe, '''godina 735. Ab urbe condita'''. Oznaka 19. p. n. e. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
mini|Vergilije
Nagrada Davorin 2006
Muzička nagrada "Davorin 2006" je od 2006. godine regionalna nagrada, te se sad biraju najbolji u Hrvatskoj, BiH, Srbiji i Crnoj Gori.
Dobitnike biraju glasačka tijela u svakoj od zemalja.
Pobjednici se okupljaju na izboru za najbolja ostvarenja u regiji. Prva dodjela regionalne nagrade "Davorin" održala se krajem 2006. godine u Sarajevu.
Davorin 2006 Sarajevo
Muzičke nagrade "Davorin 2006" za Bosnu i Hercegovinu dodijeljene su u sarajevskom klubu "Coloseum", 11. maja 2006, uz direktni TV prijenos na kanalu BHT1.
Davorin 2006 Zagreb
Muzičke nagrade "Davorin 2006" za Hrvatsku dodijeljene su u zagrebačkoj Kinoteci, 16. maja 2006.
Davorin 2006 Novi Sad
Muzičke nagrade "Davorin 2006" za Srbiju i Crnu Goru dodijeljene su u Novom Sadu, 1. juna 2006.
20. p. n. e.
Godina '''20. p. n. e. (XX''') bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Apuleja i Nerve ili, rjeđe, '''godina 734. Ab urbe condita'''. Oznaka 20. p. n. e. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
mini|Eufrat - nova granica Rimskog i Partskog Carstva
21. p. n. e.
Godina '''21. p. n. e. (XXI''') bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Marcela i Aruncija ili, rjeđe, '''godina 733. Ab urbe condita'''. Oznaka 21. p. n. e. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
IC 24
IC 24 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 10. oktobra 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
352.
Godina 352. (CCCLII) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Decentija i Paula (ili, rjeđe, godina 1105. Ab urbe condita). Oznaka 352. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Narodna skupština Republike Srbije
Narodna skupština Republike Srbije (NSRS) jest najviše zakonodavno tijelo Srbije. Skupštinu čini 250 poslanika koji se biraju tajnim glasanjem po proporcionalnom izbornom sistemu na četvorogodišnji mandat. Skupština bira predsjednika koji predsjedava sjednicama. Sastavljena je od jednog doma.
Skupština se sastaje u Domu Narodne skupštine u Beograd u.
Trenutni saziv
Raspored mandata prema izbornim rezultatima.
Rukovodstvo
Članovi rukovodstva koji su stupili na dužnost 22. oktobra 2020. su:
Zgrada skupštine
Danas se skupštinske sjednice održavaju u Domu Narodne skupštine, u kojem je, do razdvajanja Srbije i Crne Gore, zasjedala Savezna skupština. Od 1936 — 1941 zasjedala je Skupština Kraljevine Jugoslavije. Zgrade u kojima su se održavale sjednice skupštine Srbije tokom historije su:
TNT Radio Travnik
TNT Radio Travnik je osnovan 20. augusta 1997. u Travniku kao prvi nezavisni medij u Srednjobosanskom kantonu.
Osnivač je Dino Lolić, lokalni novinari dugogodišnji uposlenik Radio Travnika.
Prvi glavni i odgovorni urednik je Karlo Jurić sportski novinar po kojem se danas zove i nagrada za najboljeg sportskog novinara SBK koju svake godine dodjeljuje Sportski savez Srednjobosanskog kantona. Najveća zvijezda radija Mitar Dakić
TNT Radio Travnik je prvi medij u vlasništvu medijske grupacije TNT Group koja posjeduje dva radijska brenda (Narodni radio i TNT Radio), različitih formata sa 7 lokalnih radio stanica u Travniku, Tuzli, Zenici, Sarajevu, i četiri tematske televizije (Kanal 6 HD, Sevdah TV, TNT KIDS TV, DP HD) te mrežu od 50 novih portala i naša stranica u Bosni i Hercegovini, Srbiji i Hrvatskoj.
Spisak satelita za osmatranje Zemlje
mini|Slika Zemlje u pravim bojama iz svemira. Ova slika je kompozitna slika koju je tokom 16 dana prikupljao [[MODIS senzor na NASA-inom satelitu Terra.]] mini|[[NASA|NASA-ina flota satelita za nauku o Zemlji od septembra 2020., a planirana do 2023. godine.]] mini|Misije satelita za posmatranje Zemlje koje je razvila [[Evropska svemirska agencija|ESA od 2019.]] Sateliti za osmatranje Zemlje su svemirske letjelice koje kruže oko Zemlje sa senzorima koji se koriste za prikupljanje slika i mjerenja površine zemlje. Ovi sateliti se koriste za praćenje kratkoročnih vremenskih prilika, dugoročnih klimatskih promjena, prirodnih katastrofa. Sateliti za osmatranje Zemlje pružaju informacije istraživačkim subjektima koji imaju koristi od gledanja zemljine površine odozgo (kao što su meteorologija, okeanografija, ekologija tla, glaciologija, nauka o atmosferi, hidrologija, geologija i još mnogo toga). Tipovi senzora na ovim satelitima uključuju pasivne i aktivne daljinske senzore. Senzori na satelitima za posmatranje Zemlje često vrše mjerenja emitovane energije u nekom dijelu elektromagnetnog spektra (npr. UV, vidljivi, infracrveni, mikrotalasni ili radio).
Nepotpuni spisak satelita za osmatranje Zemlje po serijama/programima.
Evropska svemirska agencija (ESA)
mini|200px|Model u punoj veličini satelita za posmatranje Zemlje, agencije [[ESA, ERS 2.]]
Dobrič (Široki Brijeg)
Dobrić je naseljeno mjesto u gradu Širokom Brijegu, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Nehrđajući čelik
mini|desno|192 metra visok luk od nehrđajućeg čelika U metalurgiji, nehrđajući čelik, poznat kao inox, rostfraj ili prohrom, čelična je legura s najmanje 10,5% masenog sadržaja hroma.
Nehrđajući čelik je poznat po otpornosti na hrđanje, te se između ostalog koristi za pribor za hranu.
thumb|Nehrđajući čelik se koristi za alate otporne na hrđu kao što je ova [[krckalica za orahe.]] Nehrđajući čelik ne korodira odmah, ne hrđa niti se mrlja vodom kao ostali čelici. Ipak, nije potpuno otporan na mrlje u nisko-oksidiranim, visoko-slanim, niti u okolinama sa slabom cirkulacijom zraka.
Za smanjenje mrljanja, podloga nehrđajućeg čelika mora se držati čistom tokom procesa starenja kada kisik reaguje s podlogom pri formiranju zaštitnog sloja hrom-oksida. Jednom kada se desi ovaj proces, površina postaje dosta otpornija na mrlje.
Postoje različiti stepeni i završne obrade površine nehrđajućeg čelika koji odgovaraju okolini koju legura mora podnijeti. Nehrđajući čelik se koristi gdje su potrebni mehanička svojstva čelika i otpornost na koroziju.
Nehrđajući čelik se razlikuje od ugljičnog čelika po sadržaju hroma. Nezaštićeni ugljični čelik hrđa odmah pod uticajem zraka i vlage. Ovaj film od željeznog oksida (hrđa) aktivan je i ubrzava koroziju što čini lakšim da se kreira još željeznog oksida. Pošto željezni oksid ima nižu gustoću od čelika, sloj se širi i teži da se ljušti i otpada. Uporedo, nehrđajući čelici sadrže dovoljno hroma da bi se podvrgli pasivizaciji, praveći inertan sloj hrom-oksida na površini. Ovaj sloj sprječava dalju koroziju blokiranjem difuzije kisika na površinu čelika i zaustavlja širenje korozije unutar glavnine metala. Pasivizacija se dešava samo kada je omjer hroma dovoljno visok i kada je u njemu prisutan kisik.
Otpornost nehrđajućeg čelika na koroziju i mrlje, lahko održavanje i familijaran sjaj čine ga idelanim materijalom za višestruke namjene. Legura se topi u namotaje, ploče, listove, trake, žice i cijevi da bi se potom koristila u kuhinji, escajgu, domaćinstvu, za instrumente u medicini, u velikim aparatima, u industrijskoj opremi (naprimjer, u rafinerijama šećera) te kao automobilska i zračna konstrukcijska legura i konstrukcijski materijal za velike zgrade. Rezervoari za skladištenje i tankeri koji se koriste za transport soka i ostale hrane obično su napravljeni od nehrđajućeg čelika, zbog otpornosti na koroziju. Ovo također utječe na upotrebu u komercijalnim kuhinjama i pogonima za procesiranje hrane, jer se inox može parno očistiti i sterilizirati te ne zahtijeva bojenje (farbanje) niti ostale obrade površine.
Etimologija
Riječ "inox" dolazi od francuske riječi inoxydable, što znači neoksidirajući. Koristi se i naziv "rostfraj", od njemačke riječi Rostfrei, što znači "otporan na hrđanje". Naziv "prohrom" dolazi zbog visokog udjela hroma u ovom čeliku.
Osobine
thumb|Nehrđajući čelik (red 3) daje otpor [[slana voda|slanovodenoj koroziji bolje od legura aluminijske bronze (red 1) ili kupronikla (red 2)]] thumb|Nehrđajući čelik nije potpuno imun na koroziju kod ove opreme za [[desalinacija|desalinacije.]]
Oksidacija
Visoka otpornost na oksidaciju u zraku pri temperaturi ambijenta normalno se postiže sa dodatkom od najmanje 13% (po težini) hroma, te do 26% u grubim sredinama. Hrom formira sloj pasivizacije od hrom(III) oksida (Cr2O3) kada se izloži kisiku. Sloj je pretanak da bi se vidio, dok metal ostaje gladak i sjajan. Sloj je otporan na vodu i zrak, štiteći metal ispod, te se ovaj sloj brzo reformira ako je površina ogrebana. Ova pojava se naziva pasivizacicja te je prisutna i kod ostalih metala, kao što su aluminij i titanij. Na otpornost na koroziju može se negativno utjecati ako se komponenta koristi u neoksigeniziranoj sredini, tipični primjer su podvodni vijci kobilice zakopani u drvo.