cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hromosom 2
Hromosom 2 jedan je od dvadeset i tri para hromosoma čovjeka. Ljudi obično imaju dvije kopije ovog hromosoma. Hromozom 2 je drugi po veličini u ljudskoj garnituri, koji obuhvata više od 242 miliona baznih parova i predstavlja gotovo 8% ukupne DNK u ljudskim ćelijama.
Evolucija
Ljudi imaju samo dvadeset i tri para hromozoma, dok svi ostali postojeći članovi porodice Hominidae imaju po dvadeset i četiri para. (Smatra se da su neandertalci i denisovci imali po dvadeset i tri para.) Ljudski hromosom 2 rezultat je fuzije dvaju predačkih hromosoma vezanih krajevima.
Lista gena
Slijedi djelimična lista gena na ljudskom hromozomu 2. Potpunu listu potražite u linku u informacijskom okviru s desne strane.
Šašići
Šašići su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Hromosom 2
Kratki (p) krak
Djelimična lista gena smještenih na p-kraku (kratkom kraku) ljudskog hromosoma 2: • ACTR2: Kodira proteina, aktin 2-vezani protein
• ADI1: Kodira  enzim 1,2-dihidroksi-3-keto-5-metiltiopenten dioksigenaze
• AFF3: Kodira  protein člana porodice AF4 / FMR2 3
• AFTPH: Kodira  protein aftiphilina
• ALMS1: Kodira protein 1 Alströmovog sindroma
• ABCG5 i ABCG8:Kodira članove 5 i 8 potporodice A ATP-vezujuće kasete
• SLC35F6: Kodira  protein, transmembranski protein SLC35F6
• ATRAID: Kodira  protein,  apoptoza-vezani protein  3
• CAPG: Kodira protein koji ograničava djelovanje makrofaga
• CCDC142: Kodira proteinski domen sa heliksom koji sadrži protein 142
• CTLA4: Kodira citotoksični antigen T-limfocita 4
• DPYSL5: Kodira dihidropirimidinaznoliki protein 5
• ERLEC1: Kodira lektin 1 endoplazmatskog retikuluma
• EVA1A: Kodira protein Eva-1 homologa A (C. elegans)
• FAM49A: Kodira člana A porodice sa sličnošću sekvence 49
• FAM98A: Kodira člana A porodice sa sličnošću sekvence 98
• FAM136A: Kodira člana A porodice sa sličnošću seknce 136
• GEN1: Kodira Hollidayevu spojnu 5' zalisnu endonukleazu
• GFPT1: Kodira glutamin — fruktoza-6-fosfat transaminaza 1
• GKN1: Kodira Kodira gastrokin 1
• GPATCH11: Kodira  G-parče domena koji sadrži protein 11
• HADHA: Kodira alfa podjedinicu hidroksiacil-koenzim A dehidrogenaza/ 3-ketoacil-koenzim A tiolaza/enoil-koenzim A hidrataze (trifunkcionalni protein)
• HADHB: Kodira beta podjedinicu hidroksiacil-koenzim A dehidrogenaza/3-ketoacil-koenzim A tiolaza/enoil-koenzim A hidrataze (trifunkcionalni protein),
• HPCAL1: Kodira hipokalcinoliki protein 1
• HSPC159: Kodira protein povezan s galektinom
• LEPQTL1: Kodira serumske nivoe leptina,
• MEMO1:Kodira posrednika 1 pokretljivosti ćelija
• MPHOSPH10: Kodira M-fazni fosfoprotein 10
• MSH6: Kodira mutS homolog 6 (E. coli)
• MTHFD2: Kodira dvofunkcijsku mitohondrijsku metilentetrahidrofolat-dehidrogenaza/ciklohidrolazu
• MTIF2: Kodira mitohondrijski translacijski inicijacijski faktor 2
• NRBP1: Kodira protein koji veže jedarni receptor 1
• ODC1: Kodira ornitin-dekarboksilazu
• OTOF: Kodira otoferlin
• PCYOX1: Kodira enzim prenilcistein oksidaza 1
• PELI1: Kodira enzim ubikvitin-ligaza
• POLR1A: Kodira podjedinicu RPA1 DNK usmjerene RNK-polimeraze
• PXDN: Kodira homolog peroksidazina
• RETSAT: Kodira sve-trans-retinol 13,14-reduktaze
• SH3YL1: Kodira domene SH3 i SYLF  koji sadrže protein 1
• TGOLN2: Kodira integralni membranski protein 2 trans-Golgijeve mreže
• THADA: Kodira protein pridružen adenomu štitnjače
• TIA1:Kodira protein koji veže RNK sa citotoksičnim granulama TIA1
• TMEM150:  Kodira transmembranski protein 150A
• TP53I3: Kodira putativnu kinon oksidoreduktazu
• TPO: Kodira enzim štitnjačna peroksidaza
• TTC7A: Kodira protein porodične višestruke crijevne atrezije
• C2orf16: Kodira nepoznati protein otvorenog okvira čitanja C2orf16
Dugi (q) krak
Djelimična lista gena smještenih na q-kraku (dugom kraku) ljidskog hromosoma 2:
Babina Rijeka (Zenica)
Babina Rijeka je naselje u Zenici koje pripada naselju i mjesnoj zajednici Staro Radakovo i ima oko 7000 stanovnika.
Klermonski sabor
Klermonski sabor je crkveni sabor održan u Klermonu 1095. na poziv pape Urbana II. Papa je na saboru pozvao da se krene u Krstaški rat za „oslobođenje groba gospodnjeg“. Kršćani su oduševljeno prihvatili poziv u rat. Papa je obećavao bogat plijen oslobodiocima Jerusalima kojeg su tada držali Turci Seldžuci. Krstaši su na svoja odijela zašivali krstove od crvene tkanine, pa otuda naziv krstaši i krstaški ratovi. Kršćani polaze u Prvi krstaški rat 1096.
Srebrenka Golić
Srebrenka Golić (29. jula 1958. u Banjoj Luci) bosanskohercegovačka je političarka i ministrica za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju Republike Srpske, te članica Saveza nezavisnih socijaldemokrata (SNSD).
Biografija
Golićeva politička karijera je počela 2001. godine, kada je postala sekretar Glavng odbora Saveza nezavisnih socijaldemokrata. Pet godina kasnije je ušla i u administraciju, kada je preuzela funkciju šefica kabineta i savjetnice tadašnjeg premijera Republike Srpske Milorada Dodika. Na toj funkciji je bila dvije godina, da bi poslije do izbora za ministricu bila direktorica Službenog glasnika RS.
Nakon Općih izbora u Bosni i Hercegovini 2010. godine i formiranju nove Vlade Republike Srpske Aleksandra Džombića Srebrenka Golić je imenovana za novu entitetsku ministricu za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju. Time je nasljedila Fatimu Fetibegović na toj funkciji. 29. decembra 2010. je službeno preuzela dužnost, a poziciju ministrice za taj resor je imala i u idućim vladama Željke Cvijanović i Radovana Viškovića.
Šumet (Proložac)
Šumet je naseljeno mjesto u sastavu općine Proložac, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Imotski.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Šumet je imao 304 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šumet je imalo 307 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Minos
mini|250p|[[Gustave Doré: Minos donosi konačnu odluku, 1861. - 1865.]] Minos (grč. Μίνως, Mínôs) bio je legendarni kretski kralj, Zeusov i Europin sin.
Po njemu je nazvana minojska civilizacija. Moguće je da na kretskom minos znači "kralj". Jedan je od tri suca u Hadu, zajedno s Eakom i Radamantom.
Historija
Kralj Minos vladao je Kretom i ostrvima Egejskog mora tri generacije prije Trojanskog rata. Živio je u Knossosu devet godina, a nakon toga se povukao u svetu pećinu gdje se govori da je dobio Zeusove upute da utemelji homoseksualnost kao kontrolu populacije na ostrvu (Aristotel: Politika), uvede kretski ustav i postavi temelje kretskoj pomorskoj premoći (Herodot, Tukidid).
Za Atinjane on je bio okrutni i bezdušni tiranin koji je žrtvovao živote njihove djece Minotauru koje je Atina morala svake godine poslati - 7 mladića i 7 djevojaka.
Prema mitolozima i pjesnicima, postojala su dva kralja. Prvi je bio Zeusov i Europin sin, Radamantov i Sarpedonov brat, poznat kao i "dobri" Minos. Nakon njegove smrti olimpski bogovi su ga postavili kao suca u Hadu, zajedno sa njegovim bratom Radamantom i polubratom Eakom. Imao je ženu Itonu (Liktijeva kći) ili Kretu (nimfa ili Asterionova kći) te sina Likasta, njegovog nasljednika na kretskom prijestolju. Likast je potom imao sina Minosa kojeg mu je rodila njegova žena Ida. Sa svojom ženom Pasifajom imao je brojne potomke, od kojih je najpoznatija Arijadna. To je bio takozvani drugi Minos, "loši". Njemu dugujemo mitove o Tezeju, Pasifaji, Minotauru, Dedalu, Glauku i Nisu. Bio je pradjed kralja Idomena, koji je vodio Krećane u Trojanski rat.
Budući da je fenički uticaj bio jak u kasnijem periodu, Minosa se često smatralo Feničaninom. Govori se da je umro na Siciliji gdje je možda otišao budući da ga je gonio Dedal. Ubila ga je Kokalova kćerka (kćerka agrigentskog kralja) koja ga je zalila vrućom vodom dok se kupao. Njegovi ostaci poslani su na Kretu, a na sarkofagu je uklesano "Grobnica Minosa, Zeusovog sina".
Milet
Asterije, kretski kralj posvojio je tri Zeusova i Europina sina - Minosa, Sarpedona i Radamanta. Jednom su se braća svađala oko prekrasnog dječaka u kojeg su se sva trojica zaljubila. Zvao se Milet, sin Apolona i Areje i volio je Sarpedona te se Minos osvetio zarativši i osvojivši cijelo ostrvo. Sarpedon je sa Miletom pobjegao u Likiju gdje je Milet osnovao istoimeni grad. Druga verzija mita govori da se Milet zvao Atimnije te da je bio Zeusov i Kasiopejin sin.
Glauk
Glauk se jednog dana igrao loptom ili mišem te je iznenada nestao. Njegovi roditelji posjetili su proročicu u Delfima koja im je rekla da se veličanstveno stvorenje rodilo među njima, a ko god nađe sličnost u tom stvorenju, naći će i dijete. Oni su to shvatili kao novorođeno tele u Minosovom stadu. Tri puta na dan tele je mijenjalo boju od bijele preko crvene do crne. Polidije je uočio sličnost sa dozrijevanjem kupine. Minos ga je poslao da nađe Glauka.
Tražeći ga, uočio je sovu koja je tjerala pčele iz vinskog podruma u Minosovoj palači. Unutar podruma bila je bačva meda sa mrtvim Glaukom unutra. Minos je zapovjedio da se Glauk oživi, ali se Polidije usprotivio, međutim Minos je rekao da je proročica rekla da će vidovnjak vratiti dijete u život. Minos je zatvorio Polidija u podrum s mačem. Kad se u blizini pojavila zmija, Polidije je ubio mačem, a potom je došla druga zmija. Nakon što je vidjela svog partnera mrtvog, zmija je otišla i vratila se sa travom koja je oživjela prvu zmiju. To je učinio i Polidije da bi uskrsnuo Glauka.
Minos nije htio pustiti Polidija s Krete sve dok Glauka ne pouči toj moći. Polidije je to učinio, ali je u posljednji trenutak zatražio Glauka da pljune u njegova usta. Glauk je to učinio i zaboravio sve što je naučio.
Tezej
Androgeja, Minosovog sin, ubili su Atinjani, ljubomorni na njegove pobjede na Panatenskom festivalu, Egejovim igrama, gdje je svaki put pobijedio. Druga verzija mita govori da ga je ubio kretski bik na Maratonu, na Egejovu zapovijed. Da bi osvetio sinovu smrt, Minos je zaratio s Atenom. Zahtijevao je da se sedam atenskih djevojaka i mladića (izabranih izvlačenjem slamki) žrtvuje Minotauru svakih devet godina (ili prema nekim izvorima svake godine; prema kretskoj astronomiji, pun Mjesec bio je u ekvinociju svakih osam godina). Kad se treće žrtvovanje bližilo, Tezej se dobrovoljno javio da će ubiti čudovište. Obećao je svom ocu Egeju da će postaviti bijela jedra ako pohod bude uspješan.
Minos je bio ljut što je Tezej uspio pobjeći te je zatvorio Dedala i njegovog sina Ikara u labirint ili, prema nekim izvorima, u toranj. Uspjeli su pobjeći tako da su napravili krila. Međutim, Ikar je letio previsoko te se vosak na krilima otopio, a on je pao u more.
Druga verzija mita govori da je Minos odustao od rata jer je volio Tezeja.
Kralj Nis
Nis je bio megarski kralj koji je bio nepobjediv sve dok je uvojak njegove crvene kose postojao, skriven ispod njegove sijede, bijele kose. Minos je napao Megaru, ali je Nis znao da je nepobjediv jer je uvojak još postojao. Njegova kći, Skila, se zaljubila u Minosa, te mu je to dokazala odrezavši očev uvojak. Nis je umro, a Megara je postala kretska. Minos je ubio Skilu jer je izdala svog oca. Skila je pretvorena u morsku pticu koju je progonio njen otac, morski orao.
Posejdnon, Pasifaja, Dedal i Ikar
Prije nego što je postao kralj, Minos je od boga Posejdona zatražio znak da će on, a ne njegov brat doći na prijestolje. Posejdon se složio te je poslao bijelog bika, ali pod uslovom da ga Minos njemu žrtvuje. Prekrasan bik izašao je iz mora, a Minosu je bio tako lijep da je radije žrtvovao drugog bika, misleći da Posejdon neće primijetiti. Posejdon se razbjesnio te je učinio da se Minosova žena, Pasifaja, ludo zaljubi u bika.
Pasifaja je otišla Dedalu da joj pomogne, a on je smislio kako će utažiti njenu strast. Napravio je drvenu kravu, a Pasifaja je ušla u nju i skrila se, a bik ju je oplodio. Tako je Pasifaja začela i rodila polubika i polučovjeka - Minotaura. Pasifaja ga je odgajala dok je bio dijete, ali kako je rastao, tako je postao bjesniji. Delfijska proročica rekla je Dedalu da sagradi labirint u kojem bi držao Minotaura. To je i učinio, a labirint je bio ispod Minosove palače u Knossosu. Da bi osigurao da ko ne sazna tajnu Labirinta, Minos je zatvorio Dedala i njegovog sina Ikara u toranj odakle su pobjegli odletjevši, a prilikom bijega Ikar se utopio, jer su mu se otopila krila budući da je letio preblizu suncu.
Tražeći Dedala, odlazio je od grada do grada postavljajući zagonetku. Pokazao bi spiralnu morsku školjku i tražio da se provuče konopac kroz cijelu školjku. Kad je stigao kralju Kokalu u Siciliji, kralj je znao da će Dedal znati riješiti zagonetku. Dedal je privezao konopac za mrava koji je hodao kroz spirale te školjke i tako riješio zagonetku. Tako je Minos znao da je to Dedal te je zatražio izručenje. Kokal ga je uvjerio da se prvo okupa, a kraljeve kćeri su ga zalile vrućom vodom i ubile.
Nakon smrti postao je jedan od sudaca u Hadu, skupa sa bratom Radamantom i Eakom. Donosio je konačnu odluku gdje će ići duša umrlog.
Casablanca (vulkan)
Casablanca je stratovulkan iz perioda holocena. Smješten je u Andima, u regiji Los Lagos u Čileu. Udaljen je približno 90 km istočno od grada Osorna, a smješten je između jezerâ Puyehue i Rupanco. Visok je 2240 m.
Dio je nacionalnog parka Puyehue. Na njegovim padinama nalazi se zimski centar Antillanca, koji je naročito pogodan za skijanje i snoubording, a ukupna površina staza za skijanje iznosi 512 ha.
NGC 1983
NGC 1983 (također poznat kao ESO 56-SC133) je otvoreno zvjezdano jato i emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. novembra 1836. godine.
Šehovići
Šehovići su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Plivanje na Olimpijskim igrama 2016 – 100 m leđno (muškarci)
Takmičenja u disciplini 100 m leđno za muškarce na Olimpijskim igrama 2016. održana su 7. i 8. augusta.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli. Na ovim Igrama srušen je sljedeći rekord:
Flunoksaprofen
Flunoksaprofen je lijek iz grupe nesteroidnih antiupalnih lijekova.
Mudrost
mini|220px|Simbol mudrosti, [[Utrecht]] Mudrost je pojam koji označava duboko znanje, uvid, dobro rasuđivanje. Ljudi koji teže mudrosti nazivaju se filozofima (gr: filia - ljubav, sofia  - mudrost). Onaj ko se okreće mudrosti, nalazi vremena za duhovno usavršavanje, ne dopuštajući da ga "progutaju" zahtjevi praktičnog života. Tradicionalna predstava mudraca, po pravilu, podrazumijeva stare ljude.
Type 96
Type 96 je kineski glavni borbeni tenk temeljen na tenku Type 85-III. Type 96 ušao je u upotrebu kineskih oružanih snaga tokom 1997. godine, a do 2005. godine proizvedeno je oko 1500 Type 96 tenkova.
Historija
Prije razvoja Type 96 tenka, kineski tenkovi bili su većinom kopije sovjetskih tenkova. Tako je prva takva kopija bila Type 59, koji je razvijen na temelju zarobljenih sovjetskih T-55 tenkova. Kasnije su kopirani i drugi tenkovi koji u kineskoj izvedbi dobili istu prvu oznaku u nazivu kakvu ima i originalni sovjetski tenk. Ti tenkovi bili su puno lošiji od onih sovjetskih zbog loše kvalitete kineskog čelika, motora i streljiva.
Type 96 je napravljen na temelju kineskog tenka Tip 85-III. Poboljšan mu je oklop, top, motor (koji sad ima veću izdržljivost i dugotrajnost) i cjelokupni sistem za upravljanje paljbom (SUP). Proizvodio se do 2005. godine kada ga je zamijenila modernizirana verzija Type 96G. Na temelju tenka Type 96 nastao je najmoderniji tenk kineske vojske Type 99.
Opis
mini|lijevo|Type 96 na tenkovskom biatlonu 2017. godine.
Naoružanje
Glavno naoružanje predstavlja 125 mm ruski 2A46M glatkocijevni top stabiliziran u dvije ravnidužine cijevi 48 kalibra. Zbog ugradnje automatskog punjača topa broj članova posade je smanjen na 3, a broj ispaljenih granata se povećao na 6 do 8 granata u minuti. Tenk nosi 42 granate od kojih su 22 smještene u automatskom punjaču, a ostalih 20 u tijelu tenka. Tenk može i ispaljivati ruske 9M119 Refleks (NATO naziv: AT-11 Sniper) protivoklopne vođene rakete. Domet je od 100 - 4000 metara, a namijenjena je gađanju tenkova sa ERA oklopom i niskoletećih helikoptera. Kina proizvodi 9M119 rakete pod licencom od ranih 1990-ih.
Sekundarno naoružanje sastoji se od 7,62 mm suspregnutog mitraljeza, koji ima domet do 1500 m i brzinu paljbe 250 metaka u sekundi i 12,7 mm mitraljeza smještenog na krovu kupole koja ima domet 2000 m.
Oklop
Tijelo i kupola tenka izrađeni su od višeslojnog oklopa. Na svakoj strani kupole ugrađeni su po 6 Type 84 bacača dimne zavjese. Tenk ima 3 člana posade. U prednjem lijevom dijelu nalazi se vozač, u srednji dio ugrađena je kupola, a u stražnji motor. Nišandžija se nalazi u lijevom, a komandir u desnom dijelu kupole. Komandir ima na raspolaganju 12.7 mm mitraljez koji se nalazi na krovu kupole. Na višeslojni oklop, radi dodatne zaštite od visoko eksplozivnih projektila (HEAT), može postaviti eksplozivno - reaktivni oklop (ERA). On se postavlja na prednji i bočni dio kupole i tijela tenka.
Pokretljivost
Type 96 pokreće vodom hlađeni dizelski motor snage 1000 KS. Motor se može u potpunosti zamijeniti za 40 minuta. Tenk s ovim motorom postiže maksimalnih 65 km/h po dobrom putu.
Type 96G
Type 96G prvi puta je prikazan 2006. godine. Namijenjen je izvozu, a najveća razlika u konceptu je zašiljena prednja strana kupole i eksplozivno-reaktivni oklop koji je ugrađen na sve Type 96G tenkove. Kao aktivna zaštita postavljen je sistem zaštite sličan ruskom Štora-1, koji je ugrađen na ruske tenkove T-80 i T-90 te ukrajinski T-84. On pomaže u obrani tenka od vođenih protivoklopnih raketa. Poboljšan je i sistem upravljanja paljbom (SUP) koji se sastoji od laserskog daljinometra, balističkog računara, razne optike i termovizije koja mu omogućava da djeluje noću i u svim vremenskim uvjetima. Na temelju njega je napravljen Type 99.
Casablanca
Casablanca ( ad-Dār al-bajḍāʾ) je grad u zapadnom Maroku, na obalama Atlantskog okeana. Ime Casablanca u prijevodu sa španskog jezika znači bijela kuća.
Sa populacijom od 3.269.962 ljudi, Casablanca je najveći grad u Maroku i glavna luka, dok regija Grand Casablanca sačinjava konglomeraciju sa populacijom od 3.897.748 stanovnika. Također je i najveći grad u zemljama Magriba i jedan od većih gradova Afrike.
Historija
Od 8. vijeka je na prostoru današnje Casablance postojalo naselje Anfa koje je dugo vremena bilo glavni grad berberskog carstva Berguta. Tek u 12. vijeku ga pokoravaju Almohadi. U narednim godinama, naselje se razvija u važno trgovačko središte žitaricama, ali i kao sjedište pirata. Iz tog razloga su Portugalci pokušavali krajem 15. vijeka kao i ponovo početkom 16. vijeka da zauzmu Anfu. Godine 1496. grad uništava armija Don Ferdinanda. Ponovni napad portugalske vojske na grad desio se 1515. godine.
Napokon, 1575. godine, grad zauzimaju Portugalci i daju mu naziv Casa Branca. Nakon jednog razornog zemljotresa 1755. godine, Casa Branca (odnosno Bijela kuća na portugalskom) je gotovo do temelja razrušena, da bi je samo nekoliko godina kasnije ponovo izgradio alavidski sultan Muhamed bin Abdullah, pod današnjim imenom al-Dar al-bajda. On je u gradu izgradio medrese, javna kupatila i jednu džamiju, koja nosi njegovo ime.
mini|lijevo|Konferencija u Casablanci
Horska olimpijada - Graz 2008.
Logo 5.horske olimpijade|desno|200px
Casablanca
Historija
Sredinom 19. vijeka, španski trgovci daju gradu današnje ime Casablanca. Pod vlašću Mulai al-Hasana I (1873-1894), grad je brojao oko 20.000 stanovnika.
Horska olimpijada - Graz 2008.
Peta po redu horska olimpijada održava se u Grazu, Austriji od 9. do 19. jula 2008. godine. Prijavljen je 441 hor iz 93 zemlje sa svih kontinenata, pod motom Zajedničkim pjevanjem spajamo narode. Horovi će imati preko 600 nastupa u 28 različitih kategorija i preko 1000 koncerata u Grazu i okolini.
Casablanca
Historija
U Casablanci je naređenjem sultana Maroka 1907. godine otpočelo s radovima na poboljšanju lučkih postrojenja. Tokom radova došlo je do oštećenja na lokalnom mezarju pa su se zbog toga desili incidenti u kojima su pripadnici lokalnog plemena Šavija napali 30. jula 1907. godine strane radnike u luci. Poginulo je devet radnika (po tri Francuza, Španca i Italijana), a nakon toga su napali i jevrejsku četvrt Casablance. Poslije toga francuska vlada donosi odluku o zaposjedanju Casablance, gdje su stacionirane jake pomorske i kopnene snage. Početkom augusta došlo je do krvavih bitaka između lokalnog stanovništva i francuskih trupa. Broj poginulih je dosegnuo nekoliko hiljada. Iako su Francuzi poslije okončanja borbi ostali u gradu, i nakon toga dolazilo je često do sporadičnih okršaja i pobuna. Napokon u januaru 1908. pod vodstvom generala Drudea, Francuzima je pošlo za rukom da značajno smanje teritoriju pobunjenika. U najvećem obimu, broj francuskih vojnika u području Casablance iznosio je oko 15 hiljada. Do juna 1908. godine, u oblasti Casablance je došlo do smirivanja pobune, a nakon toga se i francuske trupe postepeno povlače
Horska olimpijada - Graz 2008.
Učesnici
Zemlje sa najvećim brojem učesnika su: Kina, Rusija, Austrija i Njemačka sa preko 170 prijavljenih horova. Indoneziju, Mađarsku i Hrvatsku predstavljaju preko 90 horova.
Casablanca
Historija
Početkom 20. vijeka, Casablanca je doživjela privredni rast i ubrzo prestigla Tanger kao najvažniju luku Maroka. U vrijeme francuskog protektorata, ona postaje privredni centar. Taj brzi industrijski rast i razvoj je obilježio razvoj grada sve do danas. Oko 80% cjelokupne marokanske industrije je koncentrirano u Casablanci, dok se oko 60% pomorske trgovine Maroka odvija preko luke Casablanca. Mnoge važne marokanske kompanije, poput Consumara, imaju ovdje svoje sjedište. U Casablanci je otvorena i nova berza, 7. novembra 1929. godine.
Tokom Drugog svjetskog rata, Casablanca je bila važna strateška luka. Tamo su se 1943. godine sastali američki i britanski državnici na čelu sa Roosveltom i Churchillom, na poznatoj Konferenciji u Casablanci.
Horska olimpijada - Graz 2008.
Učesnici iz Bosne i Hercegovine
U kategorijama mješoviti kamerni horovi i folklor
Casablanca
Historija
Grad je stekao svjetsku slavu po filmu iz 1942. godine sa Ingrid Bergman i Humphrey Bogartom u glavnim ulogama, čija se radnja dešava u Casablanci za vrijeme Drugog svjetskog rata. Međutim, film je zapravo snimljen u Hollywoodu.
Horska olimpijada - Graz 2008.
Učesnici iz Bosne i Hercegovine
U kategorijama mješoviti horovi i folklor otvorena kategorija
U kategoriji sakralna muzika - otvorena kategorija,
Casablanca
Znamenitosti
U blizini luke nalazi se jedina ranžirna željeznička stanica u Maroku (Rocher Noires). Južno od grada je aerodrom Casablanca koji je i najvažniji u Maroku. Četiri kilometra jugozapadno od luke prostiru se luksuzne četvrti uz bulevar de la Corniche u predgrađu Ain Diab. Nešto dalje od mora između centra grada i Ain Diaba je u današnjoj Anfi glavna oblast grada sa brojnim vilama. U tamošnjem hotelu Anfa je održana poznata konferencija. U okolini grada prostiru se široki dijelovi predgrađa siromašnijih slojeva stanovništva, među kojima se svakodnevno javljaju socijalni i privredni problemi.
NGC 4973
NGC 4973 (također poznat kao IC 847, MCG 9-22-6 i PGC 45280) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 410 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,70 (83 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (83 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
BairesDev
BairesDev je kompanija za razvoj softvera u Latinskoj Americi, specijalizirana za IT outsourcing, testiranje, održavanje i rješenja za proširenje. BairesDev ima sjedište u San Franciscu, Kalifornija.
Istorija
Kompaniju su 2009. godine osnovali Nacho De Marco i Pablo Azorin. Odlučili su da kreiraju novi projekat sa ciljem da postanu najveća kompanija za outsourcing softvera u Latinskoj Americi.
Za nekoliko godina kompanija je proširila svoje aktivnosti u Argentini, Brazilu, Kolumbiji i Meksiku. Kompanija je tada otvorila urede u San Franciscu (CA) i Harvardu (MA).
Do 2015. godine, BairesDev je konsolidovao svoj proces selekcije i primao je više od 240.000 prijava kandidata godišnje, što mu je omogućilo da zaposli samo 1% najboljih IT talenata. Eksponencijalni rast doveo je do stvaranja inovativnih centara u gotovo svim zemljama regiona.
Od oktobra 2019., izvršni direktor BairesDev-a je Ignacio De Marco.
O kompaniji
Misija BairesDev-a ostaje netaknuta: iskoristiti neiskorišćene IT talente u Latinskoj Americi i postati najveća kompanija za spoljne poslove u regionu svih vremena.
Kompanija je Microsoft Certified Partner, ima Scrum certifikat, AWS certifikate, Blockchain, Agile Project Manager i druge.
BairesDev ima procijenjeni godišnji prihod od 17,2 miliona dolara. BairesDev se takmiči sa Softtek, Globant i Velocity Partners.
Usluge
Kompanija je realizovala najmanje 850 projekata, uz podršku tima sastavljenog od 74% Senior Developers.
Kompanija radi sa startupima, kompanijama srednjeg tržišta i više od 10% kompanija sa liste Fortune 500. Ključni klijenti: SiriusXM, Google, Rolls-Royce, Viacom, Groupon, Netgear, Univision, AP, Turner, IBM, Thomson Reuters, RightSide, Salesforce, Whirlpool, HP, Autodesk, BBVA, Motorola, Volkswagen, AdRoll, R/GA, Instructure, Fresenius, Square, Kapsch, Gemalto, IPG Mediabrands.
Dostignuća kompanije
Top 10 najbrže rastućih kompanija u Silicijumskoj dolini, 2019.
Vodeća kompanija za razvoj IT sistema, 2019.
Globalno tržište softvera za akreditaciju 2019.
30 najboljih kalifornijskih agencija za web dizajn 2019.
30+ najboljih kompanija za outsourcing softvera.
Eksterne veze
Web stranica
LinkedIn stranica
Twitter stranica
Panonska nizija
mini|300p|Pejzaž Panonske nizije u blizini [[Novi Sad|Novog Sada u Vojvodini]] Panonska nizija je ravnica u centralnoj Evropi.
Nizija zauzima sjeverni ravničarski dio Srbije i obuhvata ravnicu Vojvodine (Srijem, Banat, Bačka) i uski pojas južno od Dunava i Save. Najveći dio Panonske nizije leži ispod 200 m nadmorske visine, a monotoniju ravnice ublažavaju ostrvske planine, aluvijalne ravni, lesne zaravni i pješčare.
Položaj
mini|desno|300p|Panonska nizija Slijedeće države obuhvataju Panonsku niziju:
Ostrvske planine
Ostrvske planine predstavljaju ostatke spuštenog dijela stare mase tj. unutrašnjih Dinarida. Protežu se od zapada prema istoku. Izgrađene su od stijena različite starosti: paleozojskih škriljaca, mezozojskog krečnjaka itd. Padine Fruške gore i Vršačkih planina izgrađeni su od organskih neogenih sedimenata i pleistocijenih naslaga lesa. Javljaju se u Panonskom bazenu, a to su sljedeće planine: Fruška gora, Vršačke planine, Cer, Avala, Kosmaj, Bukulja, Venčac, Rudnik, Gledićke planine, Juhor.
Aluvijalne ravni
Aluvijalne ravni Dunava, Tise, Morave i Save su karakteristične za Panonski bazen. To su najniži i najmlađi oblici reljefa ove regije. Sastoje se od riječnih nanosa: gline, pijeska i lesa. Obrasle su ritskim šumama i trskom. Zbog čestog plavljenja u aluvijalnim ravnima sprovode se procesi melioracije.
Lesne zaravni
mini|300p|Farma u [[Mađarska|Mađaskoj u Panonskoj niziji]] Lesne zaravni su eolski elementi reljefa u dnu Panonskog bazena. Nastale su tokom pleistocena prenosnom snagom vjetra. U Panonskom bazenu javlja se više lesnih zaravni. To su: Srijemska (od Zemuna do Vukovara, prekriva južne padine Fruške gore); Bačka (južno od Bačke pješčare, između Dunava, Tise i Bačkih kanala); Titelska (sjeverno od ušća Tise u Dunav); Banatska (sa svih strana opkoljava Banatsku peščaru).Od ovih lesnih zaravni mogla se utvrditi prelesna topografija. Srijemska lesna zaravan je navejana oko Fruskogordkog grebena. Na južnom obodu bačke lesne zaravni u Novom Sivcu les je u nižim dijelovima glinovit a jugoistočno od Starog Sivca pjeskovit. Lesne zaravni su formirane za vrijeme glacijalnih stanja i to u zimskim vremenima. Velike panonske rijeke taložile su pijesak i mulj u svojim koritima dok su u jesen i zimu vjetrovi raznosili pijesak i mulj stvarajući lesne zaravn. Zime glacijalnih perioda bile su siromašne snijegom, to je bio poseban slučaj u niskim depresijama koje su bile opkoljene visokim planinama. Lesne zaravni su nastale eolskom akumulacijom tako da su u osnovi eolski oblici.
Kanosa
mini|Ruševine zamka Kanosa Kanosa je srednjovjekovni zamak u Italiji. Danas su to ostaci nekad moćnog dvorca u Magna Comitissa Matilda koji nadvisuje okolne doline. Godine 1076. ovaj dvorac je bio mjesto sukoba između pape Grgura VII i njemačkog cara Heinricha IV oko investiture, tj. prava postavljanja biskupa. Zbog nepoštivanja papinskih prava Heinrich IV je isključen iz crkve, a njegovi podanici su razriješeni zakletve. Saznavši da njemački car dolazi sa vojskom u Italiju papa se na nagovor plemkinje Matilde od Toskane morao skloniti u njen dvorac Kanosu. Januara 1077. Heinrich IV stiže pred dvorac Kanosu, ovaj put bez namjere da vodi rat, nego da moli svog najvećeg neprijatelja za pomilovanje. Tamo je tri dana i tri noći, u snijegu, bosonog, čekao milost i oproštaj od pape. Odatle izraz 'ići u Kanosu' znači poniziti se i moliti za oproštaj. Legenda kaže da je prvi dvorac na ovom mjestu sagrađen u prvoj polovini 10. vijeka, po zahtjevu Sigifreda da Luccae, koji je došao do ovog mjesta za vrijeme lova. Ono što je sigurno je da je godine 950. kraljica Adelaide potražila sklonište u dvorcu, bježeći od Berengariusa kralja Lombarda.
NGC 6413
NGC 6413 je četverostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 20. jula 1870. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3467
NGC 3467 (također poznat kao MCG 2-28-30, PGC 32903 i UGC 6045) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 435 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,80 (101 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (101 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. januara 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Južna Karolina
Južna Karolina (engl. South Carolina) je savezna država u „dubokom jugu“ Sjedinjenih Država. Graniči se sa Georgijom na jugu, Sjevernom Carolinom na sjeveru i izlazi na Atlantski okean na istoku. Prvobitno dio Provincije Karolina, Provincija Južna Karolina je jedna od 13 kolonija koje su proglasile nezavisnost od Britanske krune tokom Američke revolucije. Koloniji je ime dao kralj Charles II u čast svog oca, Charlesa I (Carolus je latinska verzija imena Charles). Južna Karolina je bila prva država koja je izglasala otcjepljenje od Unije, i bila je država-osnivač Konfederativnih Američkih Država. Po Popisu u Sjedinjenim Državama 2010., Južna Karolina je 24. savezna država po broju stanovnika sa 4.625.384 stanovnika. Južna karolina se sastoji od 46 okruga, a glavni grad je Columbia.
Gimnastika na Olimpijskim igrama 1924 – višeboj
Takmičenje u višeboju za muškarce na OI 1924. u Parizu održano je od 17. do 23. jula. Zlatnu medalju osvojio je Leon Štukelj.
Čerkaška oblast
Čerkaška oblast jest oblast u centralnoj Ukrajini čiji je jedan dio uz tok Dnjepra. Prema popisu iz 2001, u njoj je živjelo 1.403.000 stanovnika. Administrativno središte je Čerkasi. Oblast je uspostavljena 7. januara 1954.
Geografija
Sa ukupnom površinom 20.900 km2, Čerkaška oblast je 18. po veličini oblast u Ukrajini i sačinjava oko 3,5% od ukupne površine ove zemlje. Rijeka Dnjepar koja teče ka jugu sa brdovitom zapadnom obalom i ravničarskom istočnom obalom dijeli oblast u dva po veličini nejednaka dijela. Veći zapadni dio pripada području koje se naziva Pridnjeprovsko visočje, a na kojem se nalazi i najviši vrh sa 275 metara nadmorske visine. Nizinski istočni dio oblasti nekada je često plavio Dnjepar prije nego što je tok rijeke ukroćen s više hidroelektrana koje su izgrađene tokom 20. stoljeća.
U ovom području su i Irdino-Tjasminske močvarne nizine, kao i Kanivske planine. Četiri procenta Čerkaške oblasti se sastoji od izvora vode kao što su: jezera, bare, rijeke, vještačke akumulacije i podzemne vode. Ov oblast se proteže 245 km od jugozapada prema sjeveroistoku i 150 km od sjevera do juga. Najsjevernija tačka ove oblasti je u blizini sela Kononivka u Drabivskij rejonu (okrugu), najjužnija je u blizini sela Kolodiste u Talnivskij rejonu, najzapadnija je u blizini sela Koritnija u Žaškivskij rejonu, a najistočnija u blizini sela Stecivka u Čihirinskij rejonu. Geometrijsko središte ove oblasti je u blizini sela Žuravki u Horodiščenskij rejonu. Čerkaška oblast graniči sa Kijevskom oblašću na sjeveru, Kirovohradskom oblašću na jugu, Poltavskom oblašću na istoku i Viničkom oblašću na zapadu. Čerkaška oblast je bogata mineralima koji se sastoje od kombinacije granita, gline, željezne rude i kvarca. Ovo područje pruža i značajne količine fosilnih goriva, gdje se nalaze velike naslage mrkog uglja i treseta. Uglavnom preovladavaju stepska vegetacija, koja se sastoji uglavnom od kratkih trava i šumske stepe. Šumske stepe u ovom području sadrže više vrsta drveća kao što su: bor, grab, javor, breza i hrast. Tu su i mnogobrojne vrste grmlja koje se nalaze u šumskoj stepi poput: šipka, trešnja, i Viburnum opulus (đul).
Klima
Čerkaška oblast ima umjerenu kontinentalnu klimu, što znači da se temperature tokom godine kreću u rasponu od 21 °C do 32 °C ljeti i -12 °C do 7 °C zimi.
Historija
Čerkaška oblast je nastala kao dio Ukrajinske sovjetske socijalističke republike 7. januara 1954.godine. Na području ove oblasti nalaze se veći gradovi poput: Čerkasi, Smila i Uman, sa odgovarajućim rejonima (okruzima), kao i 30 bivših rejona počevši od Viničke oblasti, Kijevske oblasti, Kirovohradske oblasti i Poltavske oblasti.
Arheološka otkrića su pokazala da su ljudi naseljavali dolinu rijeke Dnjepar još od pamtivijeka. Najstariji predmeti iskopani na području Čerkaške oblasti potječu još iz kamenog doba i paleolita.
Administrativna podjela
thumb|desno|200px|Karta Čerkaške oblasti. Čerkaška oblast je administrativno podijeljena na 20 rejona (okruga), kao i 6 gradova (općina) koji su direktno podređeni oblasnim vlastima: Vatutine, Zolotonoša, Kaniv, Smila i administrativno središte oblasti Čerkasi. Lokalna uprava za oblast je pod kontrolom Čerkaške oblasne rade. Guverner ove oblasti je glasnogovornik Čerkaške oblasne rade koga imenuje predsjednik Ukrajine.
Stanovništvo
U Čerkaškoj oblasti ima više od sto trideset različitih etničkih grupa, koje su uglavnom ruskog ili ukrajinskog porijekla. Ukrajinci sačinjavaju 93.6%, a Rusi 5.4% od ukupnog broja stanovnika ove oblasti. Tatari, Armenci, Jevreji, Bjelorusi, Bugari i Moldavci su neke od brojnijih etničkih grupa koje žive na ovom području. Prema najnovijoj zvaničnoj procjeni od 1. januara 2016. godine, ukupan broj stanovnika u ovoj oblasti iznosio je 1. 242. 965 stanovnika.
Privreda
Poljoprivreda je glavna privredna grana u Čerkaškoj oblasti. Dok su ozima pšenica i šećerna repa glavni proizvodi koji se uzgajaju u ovoj oblasti, uzgoj ječma, kukuruza, duhana i konoplje je također porastao. Stočarstvo je također jedna od važnih privrednih grana.
Industrija se uglavnom nalazi u Čerkasiju, glavnom i najvećem gradu ove oblasti. Hemijska industrija je bila razvijena u ovom gradu tokom kasnim 1960-ih, kao i izrada mašina, namještaja i prerada poljoprivrednih proizvoda.
Znamenitosti
Jedna od najznačajnijih znamenitosti u Čerkaškoj oblasti je Sofijin park (ukr. Софіївський парк) koji se nalazi u gradu Umanu. Ovaj park sa svojim živopisnim slapovima, fontanama, jezercima i kameni vrtom se smatra danas jednim od najpoznatijih primjera evropskog pejzažnog vrtnog dizajna s kraja 18. i početka 19. vijeka koji je sačuvan do danas. Godine 2007. ovaj park je uvršten na listu Sedam čuda Ukrajine. U rodnom selu Subotiv se nalazi crkva kod koje je sahranjen hetman Bogdan Hmeljnicki, a nalazi se blizu grada Čigirin, gdje je ova veoma značajna ukrajinska historijska ličnost imala svoju kuću i zemljišne posjede.
U sjevernom dijelu ove oblasti nalazi se brdo Černeča Hora (ukrajinski: Чернеча гора) na obali Dnjepra u blizini grada Kaniv. Ono predstavlja važnu znamenitost u okviru Nacionalnog parka "Taras Ševčenko," gdje su ostaci poznatog ukrajinskog pjesnika i umjetnika Tarasa Ševčenka sahranjenog 1861. godine.
NGC 271
NGC 271 (također poznat kao IRAS 00481-0210, MCG 0-3-12, PGC 2949 i UGC 519) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 190 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 2,20 (122 hiljade sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (94 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. oktobra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Paul Bostaph
Paul Steven Bostaph (rođen 6. marta 1964 u San Francisku) je američki bubnjar. Svirao je za grupe Slayer i Exodus, a u međuvremenu svira za grupe Forbidden i Testament. Bio je jedan od osnivača grupe Forbidden gdje je i svirao na prva dva albuma Forbidden Evil i Twisted into Form. Poslije gubitka ugovora i potražnjom za novim partnerom,koja je duže vrijeme trajala, Bostaph prelazi u grupu Slayer, gdje mijenja Dave Lombarda Sa grupom Slayer snima albume Divine Intervention i Undisputed Attitude. Krajem 1960-e napusta Slayer i počinje sa pripremama za solo-projekat. 1997. se ponovo vraca u grupu Slayer (jer je njegov zamjenik John Dette bio izbačen), sa kojom snima sljedeća 2 albuma, Diabolus in Musica i God Hates Us All, da bi konačno 2002 oslobodio stolicu za Lombarda.
U proljeće 2005-e priključuje se grupi Exodus gdje privremeno zauzima mjesto Toma Huntinga, koji iz ličnih razloga uzima pauzu. Povratkom Huntinga Bostaph se ponovo vraća u grupu Forbidden, da bi u jesen 2007 postao novi bubnjar grupe Testament.
B. B. King
Riley B. King (16. septembar 1925 – 15. maj 2015), poznat po umjetničkom imenu B.B. King, bio je američki blues gitarista, pjevač i tekstopisac hvaljen zbog svog osjećajnog pjevanja i sviranja na gitari.
Kritike i rasprostranjena popularnost su zacementirale njegovu reputaciju vjerovatno kao najpoštovanijeg i najuspješnijeg blues muzičara, ne samo u Sjedinjenim Državama, nego i u svijetu.
Časopis Rolling Stone ga je rangirao na 3. mjesto na popisu "100 najvećih gitarista svih vremena" odmah iza Jimi Hendrixa i Duane Allmana. B.B. King je bio oženjen dva puta, sa Martha-om Lee Denton, 1946.-1952., te sa Sue Carol Hall, 1958.-1966. Oba braka su završila razvodom najvjerovatnije zbog njegovih 250 nastupa godišnje. Otac je 15. djece. Bio je slavljen zbog dovođenja sirove muzike sa pamučnih polja u rasno podvojenom južnom dijelu SAD-a do publike u cijelom svijetu. Također, zaslužan je zbog muzičkog nadahnjivanja gitarista Erica Claptona, Stevie Ray Vaughana i mnogih drugih.
Umro je u 89. godini života usljed komplikacija uzrokovanih dijabetesom nadživivši svoje blues savremenike poput Muddy Watersa, Howlin 'Wolfa i John Lee Hookera.
Počeci
Riley B. King je rođen 16. septembra 1925. godine, čiji pradjed je bio rob. Ubrzo nakon toga je sa svojom majkom preselio u malo mjesto Kilmichael da radi na plantaži pamuka. U mladim godinama je razvio ljubav prema muzici bivajući izložen Gospel muzici, dok je prisustvovao crkvenim službama sa svojom majkom i bakom. Ubrzo je postao stalni član hora, gdje je razvijao svoj glas pjevajući, pa čak i učeći osnove sviranja gitare kod lokalnog crkvenog sveštenika.
Kod njegove tetke je slušao ploče slijepog Lemona Jeffersona. Njegov rođak, veliki blues muzičar Bukka White bi povremeno dolazio u posjete iz Memphisa da svira i pjeva. Nakon što mu je majka umrla, brigu o njemu preuzela je baka. Radeći na plantaži pamuka zaradio je novac za koji je kupio svoju prvu gitaru. Nakon što mu je i baka umrla Riley B. King je nastavio da radi na farmi, ali je ubrzo zarađivao dvostruko više novca svirajući kao ulični muzičar u gradiću Indianola.
Nakon preseljenja u Memphis, Tennessee, 1946. godine počelo je njegovo istinsko blues obrazovanje. Ostao je sa svojim rođakom blues muzičarem Bukka Whiteom koji ga je učio sviranju gitare. Kada nije svirao gitaru, on je provodio mnogo svog slobodnog vremena gledajući druge blues muzičare kako sviraju. Njegov prvi korak ka muzičkoj karijeri došao je 1948. godine kada je nastupao na radio KWEM, programu Sonny Boy Williamsona namijenjenom crnačkoj publici. To mu je širom otvorilo vrata za nastupe u blues klubovima u centru Memphisa u ulici "Beale Street" gdje je stekao ugled talentovanog mladog gitariste i saradnju sa takvim pjevačima kao što su Bobby "Blue" Bland. Radio je i kao DJ, gdje je stekao nadimak "Beale Street Blues Boy", kasnije skraćeno na "B.B.". B.B. King je započeo kao umjetnik snimajući singl "Miss Martha King" u izdanju Bullet Recordsa, koji nije postigao zapažen uspjeh na listama popularnosti i kod kritike.
Muzički uspjeh
Prvi pravi muzički uspjeh je bio njegov blues klasik "Three O’Clock Blues", koji je bio pet sedmica na vrhu R&B (Ritam i blues) liste popularnosti 1951. godine. Ova pjesma je ostala i danas kao jedan od velikih primjera savršene kombinacije blues pjevanja i sviranja gitare. Ubrzo nakon uspjeha ove pjesme B.B. King je započeo sa muzičkim turnejama širom SAD-a. Godine 1956., on i njegova muzička grupa su odsvirali zapanjujućih 342 koncerta. Njegova muzička karijera koja je započela sa nastupima u mnogobrojnim kafićima u malim gradovima, seoskim plesnim dvoranama sa vrtoglavim uspjehom dostigla je taj nivo da je nastupao u najpoznatijim rock dvoranama, simfonijskim koncertnim dvoranama, univerzitetima, luksuznim hotelskim ljetovalištima i amfiteatrima u SAD i inostranstvu.
Tokom 1950-ih i 1960-ih B.B. King je snimio mnogobrojne pjesme koje su postigle veliki uspjeh poput: "You Know I Love You," "When My Heart Beats like a Hammer," "Every Day I Have the Blues," "Sweet Little Angel," Sweet Sixteen," i "Don't Answer the Door," ...itd. Njegov uživo nastup iz 1965. godine snimljen na LP ploču "Live at the Regal" smatra se veoma važnim koncertnim albumom, na kojem je snimljena dinamična koncertna atmosfera majstorskog muzičkog izvođenja B.B. Kinga i reakcija njegove entuzijastične crne publike. Ostali uspjesi tokom njegove dugotrajne saradnje sa izdavačkom kućom "ABC" uključuju par koncertnih albuma iz sredine 1970-ih sa Bobby Blue Blandom i jazz saradnja sa grupom Crusaders na albumu "Midnight Believers." Blues čistunci su blagonaklono gledali na njegove "povratak na korijene" napore na albumima "Lucille Talks Back" (1975) i "Blues 'n' Jazz" (1983). Jedan od omiljenih albuma ljubitelja rock muzike "Indianola Mississippi Seeds" (1970), ostvaren je u saradnji sa Leonom Russellom, Joe Walshom i Carole King. Album "B.B. King in London" (1971), je snimljen sa domaćinima britanskim rock muzičarima, a "Riding With the King" (2000), je snimljen u saradnji sa Ericom Claptonom. B.B. King je osvojio "Grammy" nagrade za najbolji tradicionalni blues snimke za albume "Live at Apollo" (1991) i "Blues Summit" (1993). godine. Kroz sve to, B.B. King je putovao na koncertnim turnejama kao malo koji izvođač u historiji muzike. Put je bio njegov dom od sredine 1950-ih. Godine 1956. odsvirao je 342 koncerta, a svirao je u prosjeku više od 200 koncerata godišnje čak i u 70-im godinama njegovog života. Svakog mjeseca juna bi izdvojio nekoliko sedmica za sebe, da bi se vratio u Indianolu, što je on nazivao "povratak kući u Misisipi" (eng. "Mississippi Homecoming").
Muzički stil i njegov utjecaj na druge muzičare
Kao gitarista B.B. King je najpoznatiji po svojim jednostavnim i melodičnim gitarskim solo dionicama, koje je izvodio na Gibson gitari. Ostvario je jedinstveni baršunasti i "kraljevski" ton na svojoj gitari, uz uočljivi oštri ton poput "uboda". Bio je poznat po svom prijatnom vibrato zvuku, jakom uvrtanju žica prilikom sviranja i razboritom pristupu koji čini svaku notu veoma važnom. Na početku svoje karijere B.B. King je dao nadimak svojoj gitari "Lucille", kao da je to žena s kojom je imao dijalog. Uvijek je smatrao da je muzika koju je svirao na gitari kao produžetak njegovog glasa (i obrnuto). Jednom je i izjavio da B.B. King je kao ime za svoju gitaru "Lucille" odabrao sredinom 1950-ih nakon što je spasio svoju gitaru od požara u noćnom klubu koji su započela dva muškarca zbog rasprave oko djevojke čije ime je bilo Lucille. Njegov gitarski stil odražava njegov odgoj iz područja oko ušća rijeke Mississippi i sazrijevanja u Memphisu. Rani muzički utjecaj na njega imali su blues muzičari poput T-Bone Walkera (čija pjesma "Stormy Monday," ga je i nadahnula da zaista počne i da svira blues"), Lonnie Johnson, Sonny Boy Williamson i Bukka White. B.B. King se divio jazz gitaristima Charlie Christianu i Djangou Reinhartu. Puhačka sekcija u njegovom orkestru je odigrala veliku ulogu u njegovoj muzici, praveći uspješnu kombinaciju jazza i bluesa u okviru velikog orkestra (big-band). Njegova spremnost da istražuje i da se razvija kao muzičar objašnjava njegovu popularnost tokom pet decenija okušavanja u različitim muzičkim stilovima.
Feba (mitologija)
mini|desno|300px|Feba i [[Asterija, Berlin]] Feba (grč. Φοίϐη, Phoíbê) je bioa jedna od prve generacije Titana, Uranova je i Gejina kći. Bila je baka boga sunca Apolona, boginje mjeseca Artemide i boginje vještičarenja Hekate. Prema mitu, ona je bila prvobitni vlasnik Proročišta iz Delfa prije nego što ga je poklonila svom unuku Apolonu. Njeno ime, što znači "svijetla", također je dato brojnim lunarnim boginjama poput Artemide i kasnije rimskih boginja Lune i Dijane, ali sama Feba nije bila aktivno smatrana kao boginja mjeseca u drevnoj mitologiji.
Porodica
Feba je Titanida, jedna od dvanaestero (ili trinaestero) božanske djece rođene od Urana (Nebo) i Geje (Zemlji). Febin suprug je bio njen brat Kej, sa kojim je imala dvije kćeri, prvo Leto, koja je rodila Apolona i Artemidu, a zatim Asteriju, zvijezdu boginju koja je rodila jedinu kćer Hekatu. Hesiod u Teogoniji opisuje Febu kao " χρυσοστέφανος " (khrysostéphanos, što znači "zlatno krunisana").
Druge Febe
Druga Feba je nimfa, a to je također ime i jedne Leukipide.
Mehdi-bega Imamovića džamija
mini|Mehdi-bega Imamovića džamija Mehdi-bega Imamovića džamija ili mahdibegija, Hisečka džamija, nalazi se u banjalučkom naselju u Hiseta.