cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pandemija COVID-a 19 u Bosni i Hercegovini
Prvi slučaj širenja pandemije koronavirusa u Bosni i Hercegovini zabilježen je 5. marta 2020, kada je osoba iz Banje Luke testirana pozitivno na virus SARS-CoV-2 nakon što se vratila iz posjete Italiji. Prva je Banja Luka postala žarište zaraze s najvećim brojem oboljelih, a ostali oboljeli uglavnom su se vezali za prvog oboljelog pacijenta.
Još jedno žarište razvilo se u Konjicu 11. marta, kad je na proslavi 70. godišnjice postojanja fabrike Igman održana zabava na kojoj je prisustvovao građanin Srbije za kojeg se ispostavilo da je zaražen. Veliki broj slučajeva koji su se pojavili u Konjicu, Sarajevu, Travniku i Goraždu povezani su s tom zabavom.
U Mostaru je 19. marta zaraženi pacijent samovoljno otišao u bolnicu sa simptomima gripe, nakon čega je najmanje 10 ljekara završilo u samoizolaciji. Ubrzo nakon tog incidenta registrovana su dva nova slučaja povezana s prvim oboljelim.
EBCDIC
Znakovna stranica
Ispod je pokazana CCSID 500 verzija EBCDIC. Znakovi 0x00–0x3F i 0xFF su upravni simboli, 0x40 je praznina, 0x41 je ne-prijeloma praznina , 0xCA je 'meka' crta.
Pandemija COVID-a 19 u Bosni i Hercegovini
Vijeće ministara je 17. marta proglasilo stanje prirodne i druge nesreće. Dana 21. marta uveden je policijski sat u Federaciji BiH i Republici Srpskoj, ali ne i u Brčko Distriktu gdje dotad nije bilo potvrđenih slučajeva.
Porijeklo
12. januara 2020, Svjetska zdravstvena organizacija (WHO) potvrdila je novi koronavirus koji je bio uzrok respiratornoj bolesti u klasteru ljudi u gradu Wuhan, provincija Hubei, Kina, koji su potvrđeni SZO-u 31. decembra 2019.
Smrtnost od COVIDa-19 bila je mnogo manja nego od SARS-a iz 2003., ali je prenosivost bila značajno veća, sa značajnim smrtnim ishodima.
Sumnjivi slučajevi
Sve do 25. februara, 12 ljudi je bilo pod nadzorom kao sumnjivi slučajevi. U Sarajevu, tri kineska turista koji pokazivali simptome imali su negativne testove na virus.
2. marta, sumnjalo se da je čovjek iz Tomislavgrada donio virus iz Italije, te je upućen u Mostar na zdravstveni pregled. Njegovi rezultati bili su negativni.
Prvi slučajevi
Prvi slučaj bolesti je zabilježen u Bosni i Hercegovini 5. marta 2020. Zdravstveni službenici Republike Srpske potvrdili su da je pacijent iz Banje Luke nakon posjete Italiji, koja je posebno pogođena pandemijom, bio pozitivan na bolest, a dan kasnije potvrđeno je da je i sin oboljelog zaražen.
Glavni događaji
Dana 9. marta peti slučaj u Bosni i Hercegovini potvrđen je u Zenici, prvi u Federaciji BiH. Istog dana su izdate preporuke da se ne održavaju javni skupovi na području Federacije BiH.
Nakon prvog slučaja iz Banja Luke i onih koji su slijedili, gdje je zaraza uvezena iz Italije, 15. marta prijavljen je slučaj u Domaljevcu-Šamcu kod pacijenta koji se nedavno vratio iz Njemačke. To je bio ukupno 24. slučaj.
Krizni štab Federalnog ministarstva zdravstva donio je naredbu o obustavi nastave u osnovnim, srednjim i visokoškolskim obrazovnim ustanovama. Također, obustavljen je rad u dječijim vrtićima, kao i održavanje kulturnih i sportskih događaja.
Odlukom Predsjedništva Bosne i Hercegovine angažovane su Oružane snage Bosne i Hercegovine za potrebe pružanja pomoći civilnim organima u prevenciji i sprečavanju širenja virusa SARS-CoV-2.
Prvi slučaj u Sarajevu, glavnom gradu Bosne i Hercegovine, desio se 24. marta, što je utvrđeno nakon što je pacijent preminuo.
Prvi smrtni slučaj zabilježen je 21. marta u Bihaću. Pacijent je bila starija žena koja je hospitalizovana dva dana ranije. Isti dan Policija RS-a uvela je policijski sat od 20 sati do 5 sati ujutro. U Federaciji BiH od 22. marta također je uveden policijski sat od 18 sati do 5 sati ujutro.
Brčko distrikt svoj prvi slučaj zabilježio je 23. marta, kada je dvoje ljudi testirano pozitivno nakon što su se vratili sa Kariba preko aerodroma iz Francuske i Srbije.
Dana 24. marta zabilježen je prvi slučaj u Širokom Brijegu, u mjestu Jare, ujedno i prvi u Zapadnohercegovačkom kantonu.
Dana 27. marta zabilježen je prvi slučaj zaraze u Tuzlanskom kantonu. Medicinska sestra je nakon uočavanja simptoma testirana pozitivno na SARS-CoV-2. Prethodno je bila u kontaktu sa pacijentima. Izvor zaraze nije utvrđen, jer medicinska sestra nije bila u regijama zaraženim koronavirusom, ali je imala kontakt sa pacijentima u Medicinskom institutu Bayer (bivši Centar za srce u Tuzli). Pacijent koji je boravio u Tuzli i Medicinskom institutu Bayer, a koji je kasnije testiran pozitivno na COVID-19, prebačen je u bolnicu u Zenici, zbog čega je 45 zdravstvenih radnika moralo ići u izolaciju.
Dana 28. marta Republika Srpska proglasila je vanredno stanje nakon što je u tom entitetu zabilježen 162 slučaj zaraze virusom SARS-CoV-2.
Dana 2. aprila broj slučajeva je po prvi put prešao 500.
Dana 9. aprila donesena je odluka da Hercegovačko-neretvanski kanton od 10. aprila ulazi u karantin čime je zabranjeno kretanje van mjesta prebivališta. Odluka je donesena nakon pogoršanja epidemiološke situacije u nekoliko općina u kantonu kao što su Mostar, Čitluk i Konjic.
Federacija BiH je 24. aprila ukinula obavezni policijski sat, kao i obavezni 14 dnevni karantin, a stanovništvu mlađem od 18 godina i starijem od 65 su ublažene mjere zabrane kretanja.
Klaster vezan za fabriku Igman u Konjicu
Određeni broj slučajeva u Federaciji BiH dovodi se u vezu s proslavom 70. godišnjice postojanja fabrike Igman iz Konjica koja se desila 11. marta, a kojoj je prisustvovalo oko 200 ljudi. Proslavi je prisustvovao i građanin Srbije za kojeg se kasnije ispostavilo da je pozitivan na SARS-CoV-2. Ubrzo su slijedili potvrđeni slučajevi bolesti COVID-19 kod osoba koje su prisustvovali proslavi iz Konjica, kao i slučajevi iz Visokog, Tešnja , Goražda , Novog Travnika i Sarajeva. Dana 16. marta, kad se saznalo za taj slučaj, svi učesnici proslave bili su primorani u samoizolaciju. Između ostalog, i premijer Federacije BiH Fadil Novalić podvrgnut je testu, ali bio je negativan. Skup se desio nakon što je Federacija BiH 11. marta uputila preporuke o izbjegavanju održavanja većih javnih skupova. Tužilaštvo Bosne i Hercegovine oformilo je predmet o skupu koji se desio 11. marta u Konjicu.
<!-- == Statistike ==
<!-- == Zahvaćene teritorije ==
-->
Uticaj
mini|Prazne police gdje je bilo brašno u tržnom centru u Sarajevu Dana 10. marta 2020. Republika Srpska zvanično je donijela zabranu svih javnih okupljanja, zatvorila sve škole i zabranila ulaz svim turistima koji dolaze iz bilo koje od zaraženih zemalja.
Dana 12. i 13. marta 2020. godine brojni gradovi donijeli su odluku o ograničavanju rada trgovina prehrambenim proizvodima, restoranima, kafićima, kao i zabranu svih aktivnosti u teretanama i fitnes centrima. Među njima su bili Banja Luka, Čelinac, Prnjavor, Mrkonjić Grad i Doboj.
Društveno-ekonomske posljedice
Bosanskohercegovačke kompanije su efekte epidemije u Kini osjetile već ranije i to zbog blokade lanaca snabdijevanja koje su počele početkom 2020. godine. Uvoz iz Kine u januaru je bio manji za 5,17% odnosno 2,4 miliona KM u odnosu na isti mjesec 2019. godine. Već tada neke manje kompanije, izvoznici i svi ostali koji su zavisili od specifičnih uvoznih proizvoda iz Kine, djelimično ili potpuno zaustavljaju svoju proizvodnju.
Turizam je bila jedna od prvih privrednih grana koja je osjetila udar povodom pandemije kada su mnoge države zabranile putovanja. Tako je u Mostaru za prvi kvartal 2020. zabilježeno 60% manje noćenja u odnosu na isti period prošle godine. Smatra se da je turistička sezona efektivno završena u Mostaru. Ukupno je otkazano 850.000 noćenja za mart, april i maj 2020.
Članovi Odbora Grupacije turizma i ugostiteljstva Vanjskotrgovinske komore Bosne i Hercegovine (VTK BiH) su upozorili kako bi situacija u turizmu mogla dovesti do znatnih posljedica za sve subjekte u sektoru turizma i ugostiteljstva. Mnoge aviokompanije otkazale su letove na Sarajevski aerodrom.
Uz najdirektnije pogođene branše kao što su ugostitelji, hotelijeri, frizeri, prodavnice neosnovne robe, uveliko je pogođena i proizvodnja u velikom broju fabrika. Posebno su pogođene industrije proizvodnje namještaja, namjenske industrije, proizvodnja obuće i odjeće, i metalska industrija. Kako se očekuje drastično smanjenje potražnje u Evropi i recesija, tako se i očekuje drastično opadanje količine izvoza.
Rast cijena i nestašice
Povodom rasta cijena koji je zabilježen poslije 5. marta, vlada FBiH naredila je da se cijene životnih namirnica vrate na nivo prije toga. Republika Srpska propisala je kazne do 20.000 KM za prodavce koji ne vrate cijene. Neke apoteke u FBiH kažnjene su nakon što je ustanovljeno da su povisile cijene dezinfekcionih sredstava i zaštitne opreme i do 600 posto. Od proglašenja pandemija do 15. marta Federalna inspekcija izrekla je 16 kazni u iznosu od 43.500 KM zbog podizanja cijena. Dežurni tim federalnog tržišnog inspektorata je između 14. i 18. marta po prijavama građana izvršio 37 redovnih i 18 kontrolnih inspekcijskih nadzora u apotekama i drugim prodajnim objektima i izdao 41 prekršajni nalog s kaznama u iznosu 85.200 KM. Slične mjere su i u entitetu Republike Srpske, a jedan trgovac koji nije korigovao cijene kažnjen je s 15.000 KM. Zaključno s 11. aprilom 2020. u Federaciji BiH izrečene su kazne u vrijednosti od 300.000 KM, s ukupno 197 izdaih prekršajnih naloga.
Cijene koje ne smiju rasti odnose se, između ostalog, na sve vrste brašna, hljeba i drugih pekarskih proizvoda od brašna i žitarica, mlijeko i mliječne proizvode, jaja, rižu, tjesteninu, sve vrste svježeg mesa, ribe i njihove prerađevine, voće i povrće, mesne konzerve, riblje konzerve, vodu za piće i jestivo ulje. Proizvođači brašna Klas i Mlin Majić uputili su apel građanstvu da ne stvaraju paniku masovnim kupovanjem i da su zalihe stabilne i da se cijena neće mijenjati. Međutim, u nekim gradovima dešavaju se nestašice brašna, kao i blago povećanje cijena. Premijer Federacije BiH Fadil Novalić izjavio je 25. marta da Federacija ima dovoljno hrane, ali je istovremeno najavio veće ulaganje u domaću poljoprivredu koja će morati podnijeti veći teret nego prije pandemije.
Širenje dezinformacija
Manje posjećeni portali, neki blogovi i objave na socijalnim mrežama plasirali su više dezinformacija, poput onih da je koronavirus već davno stigao u Sarajevo, da je Tuzlanski kanton dezinfikovan deterdžentom Degragerm i da je Milorad Dodik zaražen. Dodik je ipak tek krajem 2020. godine bio zaražen COVID-om.
Kultura i sport
Košarkaški savez BiH donio je odluku o završetku košarkaškog prvenstva BiH u košarci za sezonu 2019/2020.
Mjere prevencije
mini|Sredstva za dezinfekciju ruku su postavljena u Visokom, kao mjera prevencije širenja zaraze Među prvim mjera prevencije širenja zaraze odnosila se na putnike koji ulaze u Bosnu i Hercegovinu bilo je postavljanje termalnih kamera za lakše uočavanje putnika sa simptomima bolesti. Uz entitetske, kantonalne i gradske krizne štabove formirana su dodatna dva na nivou države, jedan za suzbijanje širenja virusa, a drugi za ublažavanje ekonomskih posljedica.
Dana 16. marta donesena je odluka o obaveznoj 14-dnevnoj karanteni za građane Bosne i Hercegovine i ostale koji ulaze u državu na graničnim prijelazima ili aerodromima u Federaciji BiH.
Vlada FBiH 19. marta usvojila je Program aktivnosti za stabilizaciju privrede i saniranje posljedica pandemije koronavirusa gdje je uspostavljen fond za stabilizaciju privrede s ciljem podrške kompanijama koje su izvozno orijentisane. Slične mjere uvedene su i u RS-u. mini|Dezinfekcija ulice u Doboju Do 20. marta donesene su odluke o zabrani kretanja mlađima od 18 i starijim od 65 godina u FBiH i RS. Dodatno, usvojena je i Odluka o nabavci materijala za sprečavanja širenja infekcije, između ostalog 100 hiljada zaštitnih maski, dvije hiljade litara dezinfekcionog sredstva, 250 hiljada zaštitnih rukavica, 20 ručnih medicinskih kamera sa sistemom mjerenja tjelesne temperature, hiljadu višekratnih varenih zaštitnih odijela, 600 kreveta s madracem i posteljinom za karanten i 30 hiljada testova za detekciju SARS-CoV-2.
Vlada Federacije BiH je 3. aprila usvojila 10 mjera za spas ekonomije u tzv. "korona zakonu" gdje je, između ostalog, osigurana stabilnost isplata iz budžeta, penzija, boračkih, socijalnih i drugih naknada.
Nakon pregovora vodećih političkih stranaka u Bosni i Hercegovini dogovorena je raspodjela kreditnih sredstava Međunarodnog monetarnog fonda na sastanku u Delegaciji Evropske unije u Bosni i Hercegovini. Od ukupno 330 milion eura sredstava namijenjenih za saniranje ekonomskih posljedica, Federacija BiH je dobila 62 posto, Republika Srpska 38 posto, dok je po pola posto od oba entiteta proslijeđeno Brčko distriktu.
Međunarodna pomoć
Države i međunarodne organizacije koje su isporučile ili obećale pomoć:
Zastava Adigeje
mini|200px|Zastava Adigejske republike
Zastava Adigeje se sastoji od dvanaest zvijezda i tri strelice na zelenoj podlozi. Zelena boja je simbol islama, dvanaest zvijezda predstavljaju dvanaest plemena koja su se ujedinila u borbi za nezavisnost protiv Rusije. Devet zvijezda u luku predstavljaju devet "aristokratskih" plemena, dok tri horizontalne zvijezde prestavljaju tri "demokratska" plemena. Tri strelice simboliziraju jedinstvo i hrabrost. Zastavu je originalno nacrtao britanski delegat David Urquhart 1830. a usvojena je nakon pada Sovjetskog saveza
Raška
Naziv Raška za srpsku srednjovjekovnu državu uobičajen je u zapadnim središtima i njihovim izvorima, u Veneciji i u papinskoj kancelariji. Stjepan II Kotromanić nagradio je Vuka Vukosalića (iz roda Hrvatinići) za njegovu vjernu službu 'kada bih u Rasi'.
15. grupa hemijskih elemenata
Elementi ove grupe, kao i elementi 14. grupe, imaju dosta različite osobine; od nemetala dušika i fosfora, preko polumetala (arsen i antimon) do metala (bizmut). Zanimljivo je da su tri posljednja tri elementa ove grupe (arsen, antimon i bizmut) bili poznati mnogo prije dušika i fosfora, koji su izolovani u 18. i 17. vijeku, respektivno. Međutim, ta otkrića, koja su načinili alhemisti iz 15. vijeka, su zaboravljena.
Elementi
Dušik i fosfor su tipični nemetali i daju okside kiselog karaktera. Arsen i antimon su polumetali i njihovi oksidi su amfoternog karaktera, dok je bizmut tipični metal i daje samo bazične okside. Konfiguracija posljednjeg energetskog nivoa elemenata ove grupe je ns2np3. Porastom atomskog broja pravilno raste atomski radijus, opada elektronegativnost i ionizacijski potencijal (opada nemetalni karakter).
Programer
Programer je zanimanje koje uključuje zadavanje niza instrukcija u formaliziranom programskom jeziku koji se koristi na računarima koji u ovisnosti o sadržaju instrukcije obavlja neku radnju.
15. grupa hemijskih elemenata
Dušik
Dušik (nitrogen) je sastavni dio Zemljine atmosfere. Sačinjava je oko 78,1% (volumenski) te je najrasprostranjeniji element na Zemlji. Uspješno je izoliran iz zraka tek 1772. godine od strane grupe naučnika Rutherforda, Cavendisha i Scheelea, koji su neovisno izdvojili  komponente zraka (kisik, dušik i ugljik-dioksid).
Programer
Niz instrukcija se zove izvorni kod programa.
15. grupa hemijskih elemenata
Dušik
Dušik se u prirodi nalazi kao dvoatomski gas, što znači da su dva atoma dušika spojena međusobno trostrukom vezom, koja je neuobičajeno snažna. Ova stabilnost molekule je u mnogome doprinijela da je dušik dosta nereaktivan (inertan) gas. Do nedavno (1999) se smatralo da se dušik može samostalno (bez drugih elemenata) pojaviti samo u formi N2 ili kao ion N3-. Međutim, otkriven je dušik kao petovalentni ion N5+ u vidu N5+ [ AsF6 ] -. Tečni dušik (na temperaturi od -196,15 °C) se često upotrebljava kao praktično rashladno sredstvo koje je pogodno za proučavanje reakcija superprovodljivosti, rashlađivanje destilacionih frakcija i u mnoge druge svrhe.
Programer
Danas se najčešće programiraju elektronički računari iako je moguće programirati i mehaničke uređaje kao što su posebni klaviri, šivaći strojevi i drugi elektro-mehanički uređaji. Također, veliku primjenu programiranja u zadnjih 20 godina nalazimo u mašinskoj industriji na NC mašinama a poslije i na CNC mašinama.
15. grupa hemijskih elemenata
Fosfor
Fosfor je prvi izolirao H. Brandt 1669. godine iz urina. Dao mu je ime fosfor (grč. phos - svjetlost i phoros - davati), pošto je svijetlio u mraku u prisustvu kisika. Fosfor ima mnogo alotropskih modifikacija. Najčešći je bijeli fosfor, koji se javlja u dvije modifikacije: α-P4 (kubični) i β-P4 (heksagonalni). Kondenzacijom tečnog i gasovitog fosfora (oba sadrže tetraedarsku P4 molekulu) daje α-formu, koja se polahko pretvara u β-formu na temperaturama iznad -76,9 °C. Tokom spore oksidacije na zraku, α-P4 emitira žuto-zelenu svjetlost, fosforescenciju koja je poznata još iz antičkih vremena. Bijeli fosfor koji se nekad upotrebljavao u proizvodnji šibica je veoma otrovan te je zamjenjen drugim materijalima, naročito crvenim fosforom i P4S3. Bijeli fosfor se zbog velike reaktivnosti mora držati pod vodom. Zagrijavanje bijelog fosfora bez prisustva kisika daje amorfni crveni fosfor koji postoji u niz alotropskih modifikacija. Postoji i tzv. crni fosfor koji se dobija iz bijelog fosfora zagrijavanjem na veoma visokoj temperaturi.
Ostali elementi
a alfa-P4
b sublimira na 615 °C
IC 115
IC 115 (također poznat kao MCG 3-4-39 i PGC 5395) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 588 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,50 (86 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (86 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Sherbourne Wesley Burnham 25. jula 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pet Shop Boys
Pet Shop Boys su britanska grupa. Njihova muzika je najviše elektronska, i samo su 2 člana.
Historija
Pet Shop Boys (što na bosanskom jeziku znači dječaci prodavnice kućnih ljubimaca) su se sreli početkom 80ih godina kad je Neil Tennant se upoznao sa Chris Loweom u jednoj tehničkoj prodavnici u Londonu. Imali su dobro vrijeme skupa i 1983. godine kad je Neil Tennant morao da ima intervju s grupom Police u New Yorku, Chris Lowe je pravio demo snimak da pusti njihovom producentu. U ta doba je napisao mnogo pjesama koji će kasnije biti hitovi: "West End Girls" (cure sa zapadnog kraja), 'It's a Sin" (grijeh je), "Rent" (renta), "Jelousy" (ljubomora), i drugi.
Prvi uspjeh
U 1986. godini PSB moraju da se spremaju za snimak drugog album koji će se zvati "Actually". Prije toga izlazi prvi remix album "Disco".
Za ovaj drugi album su odlućeni singlovi, a posebno je koleberacija sa pjevačicom iz 60-ih Dusty Springfield na pjesmi "What Have I Done to Deserve This?" (šta sam ja uradio da ovo zaslužim?). Drugi hitovi "Suburbia", "It's a Sin", i "Rent" su isto snimjeni i album je izašao krajem 1986. godine.
Nastavak
1987. god. PSB se pojavljaju na predstavi Love me Tender za pokojnog pjevaća Elvisa Preesleya. Morali su da odpjevaju jedno od njegovih najboljih pjesama. Odlučili su na pjesmu "Always on my Mind" (uvjek mi na umu), i odmah je postao veliki hit i u Velikoj Britaniji i u SAD-u.
Uslijedio je album koji ce se zvati "Imperpheral". Ovaj album ima najvise dance pjesme kao na primjer "Domino Dancing" (dominsko plesanje), i "Heart" (srce).
Početkom 1988. god. je bio snimak slijedeceg singla "It's Alright" (uredu je). Isto tako 1989. godine je izdat singl "So Hard" (tako teško). Potom album "Behaviour" izdat 1990. god. Najveći hit je isto "Being Boring", koji je bio prvi od singlova radi AIDS epidemie. Prva turneja je počela i 1991. godine.
Prije nego što su napravili pauzu, PSB su izdali komplaciju najboljih singlova nazvana Discography: The Complete Hit Singles Collection. 1992. godine su pravili muziku za filmove najviše Scandal, i novu su pjesmu snimili s Dusty Springfield "Nothing has been Proved (ništa nije bilo dokazano).
1993-2003
U ljeto 1993. godine izlazi novi singl "Liberation" (Sloboda) i "Can You Forgive Her?" (možeš li joj oprostiti?). Spotovi za ta 2 singla nisu imali ništa pravo. Onda u jesen 1993 godine je izdat slijedeći studiski album od PSB koji se zvao "Very". On je bio uspješan, i bio je na njemu sledeci singl u vezi AIDS-a koji se zvao "Dreaming of the Queen" (sanjati kraljicu). Very je bio promjenjen da bude naranđast i da ima tačkice po njemu.
U zimu 1994. godine PSB su odlucili da izdaju novi remix album. On bi se zvao jednostavno "Disco 2", i imao je remixa sa Very albuma. Isto tako 1995 god. izlazi dupli album pod imenom Alternative. Ovaj album ima 30 singlova koji su bili b strane po hronologskom rasporedu. U 1996 godini snima im se i ovaj slijedeći album "Bilingual". On je bio izdat početkom 1997. godine.
Od 1998. godine i dalje PSB su imali puno promjena. Bili su spremi za slijedeci album koji se zvao "Nightlife". On je bio sniman 1999. godine i izdat početkom 2000. godine.
Onda su 2001-2002. godine snimali album "Release". Imao je pjesmu najveću "Home and Dry" (kuči i suho) koja se miksovala mnogo puta, i postao je popularni klupski hit u Londonu.
IC 1809
IC 1809 (također poznat kao IRAS 02288+2241, MCG 4-7-4, PGC 9616 i UGC 1996) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 256 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 0,90 (67 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 16. januara 1896. godine.
Pet Shop Boys
1993-2003
2003. godine je objavljena bolja komplacija PopArt The Hits.
IC 1809
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zastava Alžira
Na mornarskoj zastavi u gornjem desnom uglu se nalaze dva ukrštena sidra.
Pet Shop Boys
2005. pa na dalje
2004. godine snimili album "Fundemental" i izdali ga 2005. godine. Najveći je uspjeh bio hit "New York City Boy" (dječak iz New York Citya), i "Music for the Boys" (muzika za dječake).
2006. godine preko ljeta je bila slijedeća velika turneja na koju su PSB krenuli. Isto su snimili prvi dupli koncertni album "Concrete". Na tom albumu su imali goste BBC orkestar, i naravno druge engleske pjevače iz svih generacija kao na primjer Robbie Williams.
Trivia
Ime Pet Shop Boys je bilo izabrano zato što Chris Loweov jedan drug je radio u prodavnici kućnih ljubimaca, a PSB su voljeli Londonov zapadni kraj i mislili su se zvati West End. Pet Shop Boys se najviše skrati u pisanju na PSB.
Dan nezavisnosti Hrvatske
mini|Spomen ploča postavljena ispred zgrade u kojoj je proglašena nezavisnost Dan nezavisnosti je državni praznik koji se obilježava od 2001. svake godine, 8. oktobra u Hrvatskoj i proslavlja jednoglasnu odluku Hrvatskog sabora da se prekine politička povezanost između Hrvatske i ostatka tadašnje SFR Jugoslavije.
Historija
Na Referendumu o hrvatskoj samostalnosti, održanom 19. maja 1991, 93% glasača podržalo je nezavisnost. Hrvatski je Sabor 25. juna 1991. proglasio nezavisnost Hrvatske. Sedam dana kasnije, 7. jula, Hrvatska i Slovenija potpisale su Brionsku deklaraciju, kojom su se obvezale na tri mjeseca suspendirati sve deklaracije i poteze koje su poduzeli parlamenti u Hrvatskoj i Sloveniji, a koji se tiču otcjepljenja te dvije republike od ostatka Jugoslavije. U tom je razdoblju započeo rat u Hrvatskoj.
Koralno more
mini|desno|250px|Mapa sa ucrtanim Koralnim morem Koralno more je rubno more Pacifika a nalazi se izvan Velikog koralnog grebena sjeveroistočno od Australije i sjeverno od Tasmanskog mora. Omeđeno je na zapadu istočnom obalom australijskog Queenslanda, na istoku Vanuatuom i Novom Kaledonijom, na sjeveroistoku Solomonskim Ostrvima dok na sjeverozapadu more doseže do južne obale istočnog dijela Nove Gvineje uključujući i Papuanski zaliv.
Dan nezavisnosti Hrvatske
Historija
Hrvatski Sabor je 8. oktobra 1991. odlučio prekinuti sve odnose s SFR Jugoslavijom, te je usvojio Odluku o raskidu državno-pravne sveze s ostalim republikama i pokrajinama SFRJ. Ta sjednica nije održana u zgradi Sabora, nego u podrumu zgrade INA-e, zbog mogućnosti ponovnog granatiranje Banskih dvora od strane JNA.
Koralno more
More je povezano sa Tasmanskim morem na jugu, sa Solomonskim morem na sjeveru i sa Pacifikom na istoku.
Na sjeverozapadu Koralno more je povezano sa Arafurskim morem preko Torresovog prolaza.
More je karakteristično po svojoj toploj i stabilnoj klimi, sa čestim kišama i tropskih ciklonima. More sadrži brojna ostrva i grebene, kao i najveći svjetski sistem grebena, Veliki koralni greben, koji je od strane UNESCO-a 1981. godine proglašen dijelom svjetske baštine.
Na oko 4.791.000 km2 površine mora raspoređeno je preko 25 koralnih grebenova i atola koji su djelimično stalno pod vodom i vidljivi samo za vrijeme oseke.
Teritorija od 1969. pripada Australiji.
More je bilo poprište bitke tokom 2. svjetskog rata između Japanskog carstva i SAD-a i Australije na drugoj strani.
Edil
Dužnost edila uglavnom su obavljali mladi ljudi koji su se nalazili na samom početku svoje političke karijere i kojima je to predstavljao prvi korak ka višim državnim položajima u okviru sistema poznatog pod imenom cursus honorum.
Prema rimskoj analističkoj tradiciji, dužnost edila ustanovljena je iste godine kada i položaj narodnih tribuna, dakle 494. godine p. n. e. Edili su se prvobitno birali isključivo među plebejcima i bili su pomoćnici narodnih tribuna, ali su ubrzo stekli i određena politička ovlašćenja, pravo da izriču novčane kazne i upravljaju organizacijom javnih predstava i svečanosti, od kojih su najvažnije bile tzv. "Rimske igre" (ludi Romani). Prema Titu Liviju (VI, 42), nakon usvajanja Licinijevog zakona, trajanje Rimskih igara produženo je za još jedan dan, ali su edili odbili da snose dodatne troškove, pa su se patriciji ponudili da daju novac pod uslovom da se i njima dopusti da budu birani za edile. Plebejci su prihvatili tu ponudu, pa su se otada birala i dvojica kurulnih edila, prvo samo među patricijima, zatim naizmjenično među patricijima i plebejcima, i najzad bez obzira na to kojoj od ove dvije grupe su kandidati pripadali. Kurulni edili su birani na tributskim skupštinama pod predsjedavanjem konzula, imali su pravo da sjede na kurulnom sjedištu i da nose togu sa širokim purpurnim rubom (toga praetexta). Kurulni su edili organizovali javne svečanosti, brinuli o održavanju hramova i nadzirali tržnice u gradu Rimu. Premda su se kurulni edili uvijek smatrali višim magistratima od plebejskih edila, ovlašćenja ove dvije grupe edila postepeno su sasvim izjednačena.
Ciceron (De leg. III, 3, 7) dijeli osnovne dužnosti edila na tri grupe:
Giulietta Masina
Giulia Anna (Giulietta) Masina (22. februar 1921 – 23. mart 1994) je bila italijanska filmska glumica i supruga režiseru Federicu Felliniu.
Rodila se u San Giorgio di Piano, od oca Gaetano Masina, violiniste, i majke Anna Flavia Pasqualin, učiteljice. Masina je prvo počela studirati književost ali se kasnije počela baviti glumom. Dok je bila na Univerzitetu u Rimu pridružila se dramskoj grupi a kasnije se prijavila i u Ateneo Theatre Grupu.
I prije 1943 Masinu su primijetili kao radio glumicu i dobila je ulogu Pauline u Cico e Pallina, radio seriji o mladom bračnom paru koju je napisao Fellini. Uskoro su se, 30 oktobra 1943, ona i Fellini vjenčali. Nekoliko mjeseci nakon vjenčanja Masina je pala niz stepenice i imala spontani pobačaj, a u martu 1945. rodila je Pierfederico (koji je imao nadimak Federichino) ali je i on preminuo mjesec dana kasnije.
Masinaino prvo značajno filmsko ostvarenje je bio film Bez Sažaljenja snimljen 1948 sa John Kitzmillerom. Nakon nekoliko filmova dobila je i nagradu filmskog festivala u Cannesu za najbolju glumicu za glavnu ulogu u filmu Noći Kabirije. Glumila je prostitutku koja trpi životne tragedije i prihvata ih dječijom nevinošću.
Umrla je sa 73 godine, nekoliko mjeseci nakon smrti svoga muža. Sahranjeni su zajedno na groblju Rumini, a njen grob je označen spiralnim monumentom kojeg je dizajnirao Arnaldo Pomodoro.
Amblem Republike Srpske
mini|150px|Amblem [[Republika Srpska|Republike Srpske (u upotrebi od 16. juna 2007)]] Amblem Republike Srpske jest službeni znak Republike Srpske od 16. juna 2007. Sadrži naziv Republike Srpske ispisan ćirilicom i latinicom te stilizirane ćirilične inicijale "PC" u središtu amblema. U podlozi inicijala nalazi se zastava Republike Srpske, trobojka okružena zlatnim hrastovim lišćem, dok se u podnožju nalazi lenta u bojama zastave. Na amblemu se nalaze dvije krune: kruna Nemanjića na vrhu i kruna Kotromanića na dnu.
Znak je zamijenio staro obilježje, odnosno grb koji je Ustavni sud Bosne i Hercegovine proglasio neustavnim. Amblem je usvojen kao privremeno obilježje i ostat će u službenoj upotrebi sve dok ne bude usvojen novi grb. Narodna skupština Republike Srpske usvojila je novi grb 15. jula 2008, ali ga je 22. decembra iste godine neustavnim proglasio Ustavni sud Republike Srpske.
Historija
mini|150px|Raniji grb koji je proglašen neustavnim Ustavni sud Bosne i Hercegovine donio je odluku 31. marta 2006. da se grb Republike Srpske mora promijeniti u roku od šest mjeseci. Odluka Ustavnog suda Bosne i Hercegovine službeno je stupila na snagu 14. juna 2007. objavljivanjem odluke u "Službenom glasniku BiH 45/07". Ovakva odluka uslijedila je jer je zaključeno da grb diskriminira Bošnjake i Hrvate kao druga dva konstitutivna naroda.
Isabel Martínez de Perón
María Estela Martínez de Perón (rođena u 4. februara 1931 u argentinskom gradu Rioji) bolje poznata kao Isabel Martínez de Perón je treća supruga argentinskog predsjednika Juan Peróna te je nakon njegove smrti služila kao predsjednik Argentine od 1. jula 1974. do 24. marta 1976.
Amblem Republike Srpske
Historija
Iako odlukom Ustavnog suda Bosne i Hercegovine nije predviđeno usvajanje dodatnih obilježja, Narodna skupština Republike Srpske usvojila je Amblem kao prelazno rješenje, koji je oboren na Vijeću naroda Republike Srpske, ali je Ustavni sud Republike Srpske ustanovio da amblem ne ugrožava vitalni nacionalni interes bošnjačkog naroda. Amblem je 16. juna 2007. stupio na snagu.
Isabel Martínez de Perón
Juan Peron je Isabelu Peron upoznao 1950-ih u izgnanstvu u Panami, gdje je Isabela radila kao plesačica u noćnom klubu. Oženio ju je 1960. godine u Španiji.
Nakon smrti muža je naslijedila njegov položaj, ali se ispostavilo da nema nikakvog autoriteta. Argentina je sve više tonula u glib terorizma i ekonomske krize, a peronistički pokret se podijelio na lijevu i desnu frakciju čiji su obračunali eskalirali u prljavi rat.
Godine 1976. ju je zbacila vojska i pet godina držala u kućnom pritvoru. Nakon toga je otišla u izgnanstvo u Španiju.
Godine 2006. je u Argentini započela istraga zbog njene umiješanosti u likvidacije i nestanke ljevičarskih političara i aktivista. 12. janura 2007. je uhapšena u Madridu temeljem argentinskog naloga za hapšenje.
Henrika Marija od Francuske
Henrika Marija od Francuske (16. novembar 1609 - 10. septembar 1669) je brakom sa Karlom I bila kraljica Škota, te kraljica Engleske i Irske.
Djetinjstvo
Bila je najmlađa kćerka francuskog kralja Henrika IV i Marije de' Medici. Kao kćerka francuskog kralja bila je zvana Fille de France. Njen otac je ubijen prije nego što je napunila godinu dana, a njena majka protjerana sa dvora 1617. godine.
Brak
Za novog engleskog i škotskog kralja, Karla I, udala se putem predstavnika 11. maja 1625. godine. Vjenčani su uživo u Canterburyu, Kentu, 13. juna 1625. godine. Henrika Marija je bila katolkinja i kao takva nije mogla biti krunisana zajedno sa svojim mužem. Brak kralja i kraljice bio je hladan i pun prepirki. Henrika Marija je sa sobom iz Francuske dovela mnogo dvorjana, od kojih su svi bili rimokatolici i koji su kralja koštali mnogo novca. Karlo je te dvorjane na kraju poslao nazad u Francusku, dozvolivši Henriki Mariji da zadrži samo kapelana i dvije dvorske dame.
Henrika Marija je odmah razvila loš odnos i sa Georgeom Villiersom, vojvodom od Buckinghama, prijateljem njenog muža i čovjekom koji se smatrao ljubavnikom njenog svekra, Jakova I i VI. Nakon njegove smrti u augustu 1628. njen odnos sa mužem se popravio. Njena nevoljkost da se odrekne katoličanstva u protestantskoj kraljevini koštala ju je popularnosti na dvoru.
Sukobi u Engleskoj
Tokom 1630ih, kada je zemlja počela polako ulaziti u otvorene sukobe, Henrika Marija se počela miješati u politiku. Radila je na štetu puritanaca i željela diplomatski pristup odnosima sa Španijom. Kako se približavao Engleski građanski rat, Henrika Marija je tražila novac i podršku za svog muža, ali se koncentrirala na katolike poput pape Urbana VIII i Francuze, što je samo još više razljutilo Engleze i potopilo Karlove pokušaje.
Henrika Marija je bila na kontinentu kada je u augustu 1642. započeo rat. Nastavila je po evropskim dvorovima sakupljati novac kako bi pomogla rojalistima i nije se vratila u Englesku sve do 1643. godine. Njen brod je uplovio u luku u Yorkshireu sa vojskom i naoružanjem, te se udružila sa rojalistima na sjeveru Engleske. Ostala je na sjeveru sa vojskom nekoliko mjeseci prije nego što se pridružila mužu u Oxfordu. Karlo nije pristajao na uslove koje mu je nudio parlament, te je pogubljen 1649. godine. Henrika Marija je sa sinovima pobjegla u Francusku već u julu 1644. godine.
Udovištvo
Kao kraljica u egzilu živjela je u Parizu. Razljutila je i rojaliste i najstarijeg sina, budućeg kralja Karla II, kada je pokušala preobratiti najmlađeg sina Henrika na katoličanstvo. Vratila se u Englesku 1660. godine nakon što je monarhija restaurirana sa njenim sinom, Karlom II, na čelu. Tu je živjela kao kraljica majka sve do 1665. godine kada se trajno vratila u Francusku, gdje je primala velikodušnu penziju. Osnovala je samostan u Chaillotu i u njemu živjela. Umrla je u zamku Colombes i sahranjena je u kraljevskoj grobnici u bazilici Saint-Denise blizu Pariza.
U njenu čast jedna od tadašnjih britanskih kolonija u Sjevernoj Americi dobila je naziv Provincija Maryland, koja je kasnije postala istoimena američka savezna država.
Bosna i Hercegovina u Osmanlijskom Carstvu
Razdoblje Bosne pod vladavinom Osmanlijskog Carstva traje od pada Bosanskog Kraljevstva 1463. godine, do Austrougarske okupacije Bosanskog pašaluka 1878. godine. Dolazak Osmanlija je važan događaj u historiji Bosne i Hercegovine, i imao je ogromne vjerske, jezičke, kulturne, političke, i vojne posljedice za područje današnje Bosne i Hercegovine. Za vrijeme osmanlijske vladavine islam i judaizam se po prvi put značajno pojavljuju u Bosni dok se pravoslavlje širi na čitav prostor današnje države. U Bosni su utemeljeni gradovi poput Sarajeva i Mostara, a sa njima i izgrađeni impresivni arhitektonski objekti poput Starog Mosta i Ferhadije džamije. Savremene granice Bosne i Hercegovine su formirane u ovome dobu.
Osvajanje i širenje (1448–1606)
Godine 1580. uspostavlja se Bosanski ejalet. Bosanski ejalet je bio pod upravom paše ili beglerbega, a uključivao je u sebi cijelu današnju Bosnu i Hercegovinu, uključujući dijelove koji se danas nalaze u sastavu Hrvatske, Crne Gore i Srbije. Vrlo je važno uočiti ovu cjelovitost Bosne i poseban status koji ona uživa do samog kraja njene okupacije od strane strane Osmanlijskog Carstva; dok su susjedne zemlje bile rascjepkane na više ejaleta, Bosna ostaje jedinstvena zemlja i zadržava teritorijalni integritet kroz cijelo vrijeme osmanlijske okupacije.
Islamizacija Bosne i Hercegovine
Islam se prvi put značajno pojavljuje u Bosni sa dolaskom Osmanlija u 15. vijeku. Prelazak na islam je započeo za vrijeme vladavine sultana Murata II (1421-1451) i sultana Mehmeda II (1451-1481), dok je ovaj proces bio najveći u 16. stoljeću. Osmanlije su od kraja 14. stoljeća često prisutni na tlu Bosne. Prvi upadi osmanske vojske desilo se 1386. godine kada ih je kod rijeke Neretve zaustavila bosanska vojska pod vodstvom vojvode Vlatka Vukovića Dalji prodori Osmanlija u Bosnu se nastavilo u prve dvije decenije 15. stoljeća. Već su tada povremeno zauzimali Nevesinje, Čajniče, Foču i Pljevlju, a od 1428. su zauzeli Hodidjed i Vrhbosnu (područje današnjeg Sarajeva). U ovome periodu se već podižu prve džamije na tlu Bosne. U Sarajevu je 1452. godine Nesuh-beg sagradio džamiju sa kamenom munarom, dok je džamija Turhan Emin-begova u Ustikolini podignuta 1448/49. godine. U prvih nekoliko decenija nakon pada Bosne islam je primilo mali broj Bošnjana. Prvi popisni defter iz 1468/69. godine pokazuje da je na prostoru Bosanskog sandžaka (s dijelovima Hercegovine) živjelo svega 332 kuće muslimana naspram 37.125 kršćanskih kuća. Na popisnom defteru iz 1485. godine (bez Hercegovačkog sandžaka) dolazi do povećanja broja muslimana kojih je zabilježeno 4.134 kuća pored 30.552. kršćanskih kuća. Proces prihvatanja islama u Bosni je teklo bez prisile jer osmanske vlasti nisu sprovodili nikakvu planiranu službenu akciju islamiziranja stanovništva, nego je svako imao slobodu biranja svoje vjere. Svakome je osigurana vjerska sloboda ukoliko plačaju harač (porez). Pored toga, u islamu je općenito zabranjena ikakva prisila, što je zapisano u Kur’anu (“U vjeri nema prisile, Pravi put se jasno razlikuje od zablude” – 2:256). U prilog tome ide i činjenica da je neposredno nakon osvajanja Bosne sultan Mehmed II na Milodražu 28. 5. 1464. godine izdao bosanskom franjevcu fra Anđeu Zvizdoviću ahdnamu, povelju kojom jamči vjersku slobodu bosanskih katolika. Ovim dokumentom katolička crkva je opstala u Bosni. Islam su jednostavno širile prilike i ljudske okolnosti. Predzadnji bosanski kralj Stjepan Tomašević se žalio papi Piu II 1461. godine da su “Turci u mome kraljevstvu podigli nekoliko tvrđava i laskaju seljacima, prikazivajući se tobože ljubazni prema njima, i obećavaju da će svaki od njih biti slobodan koji k njima otpadne”. Njegov sin Stjepan Tomaš je na sličan način u razgovoru sa papinim izaslanikom Nikolom Barbucijem 1459. godine žalio da “manihejci (krstjani) više vole Turke nego kršćane”. Ovi zapisi su izuzetno važni jer oni pokazuju da Turci obećavaju stanovništvu društvenu jednakost. Proces prihvatanje islama se intenziviralo tokom 16. stoljeća, pogotovo nakon Mohačke bitke 1526. godine, što se nastavlja kroz čitavo 17. stoljeće. Prihvatanje islama je trajao 250 godina, odnosno do pred austro-ugarske okupacije, samo što je u 18. i 19. stoljeću ovaj proces tekao u manjem obimu nego u ranijem periodu, jer je većina stanovništva Bosne u tom periodu bili muslimani.
Razni historičari govore o tome da su bosanski krstjani odmah nakon dolaska Osmanlija masovno prešli na islam, ili čak da se taj čin odvijao odjednom u jednom mahu. Često se pozivaju na navodnu predaju o prelasku 30.000 ili 36.000 bosanskih krstjana na islam pred sultanom Mehmedom II u Jajcu u junu 1463. godine. Ovaj podatak ne može da bude tačan iz više razloga. Prvo, nije moguće da je te godine uopšte bilo toliko krstjana, jer se njihova vjerska organizacija potpuno ugasila par godina prije pada Bosne. Neposredno prije dolaska Osmanlija velik broj bosanskih krstjana je nasilno katolicizirano usljed progona dvaju posljednih bosanskih kraljeva. Osmanski defteri pokazuju da je za prvih 150 godina osmanske vladavine postojalo u Bosni svega 700 pripadnika nekadašnje Crkve bosanske. Drugi razlog je zbog toga što nije moguće pohraniti toliki broj ljudi u jednom mjestu. Pored toga, ni turski ljetopisac i hroničar Dursun-beg, koji je pratio sultana Fatiha u svom pohodu na Bosnu, ne navodi ovaj podatak. Mavro Orbini također ne spominje ovaj događaj u svojoj knjizi Kraljevstvo Slavena. Ovaj nestvaran i suviše pretjeran podatak je moderna historiografija odbaila kao nevjerodostojnom. Oni bosanski krstjani koji nisu pobjegli iz Bosne su sigurno prešli na islam, ali ne u tolikom broju odjednom. Uz to ide u prilog prvi popisni defter iz 1468/69. godine koji pokazuje da je na području Bosne živjela svega 332 muslimanske kuće.
Mnogi historičari smatraju da je jedan od glavnih razloga prelaska pripadnika Crkve bosanske na islam bila i vjerska podudarnost i sličnost među dvije vjere. Tako npr. profesor londonskog univerziteta Sir Thomas Arnold u svome djelu “Historija širenja islama” kaže sljedeće: “''Mi smatramo jačim razlogom to, što su bogomili pomiješani sa muslimanima bili skloni islamu radi mnogih tačaka u njihovom vjerovanju, koje su slične s islamskim učenjem. Bogomili su zabacivali obožavanje Marije, ustanovu krštenja i sve vrste klera. Krst su, kao znamen vjere, mrzili. Smatrali su idolopoklonstvom upućivanje molitvi slikama i kipovima svetaca i relikvijama. Protivno katoličkim crkvama, koje su nedostojno ukrašene slikama, njihovi su hramovi bili skromni i jednostavni. Kao i muslimani imali su hrđavo mišljenje o crkvenim zvonima, koja su nazivali ‘satanske trube’. Vjerovali su, da Isus nije lično razapet, nego da je to bio neki iluzorni lik, te su se u ovom pogledu djelomično slagali sa Kur’anom. Osuđivanje alkohol a i sklonost asketskom životu i jednostavnosti spadaju u one okolnosti koje su poslužile zbližavanju bogomila sa islamom. I oni su se pet puta dnevno molili. Često su puta padali na koljena i izražavali blagodarnost Bogu. Prema tome, za njihovo sudjelovanje pri molitvi u džamiji izgleda da nije trebalo velike preinake''.“
Islamizacija je vrlo sporo napredovala u Hercegovini, sjevernoj i sjeveroistočnoj Bosni. Gradovi su se brže islamizirali nego sela. Na području čitave sjeveroistočne Bosne godine 1533. muslimani su činili jednu trećinu stanovništva, a već 1548. godine 40%. Za vrijeme osmanskog doba ime Bošnjanin je pretvoreno u današnje Bošnjak, pri čemu je sufiks -ak zamijenjen sa -anin, da bi se prilagodilo turskom jeziku. Nakon 1530. prestaju se voditi popisni defteri pa nedostaju tačni podaci, ali krajem 16. i početkom 17. stoljeća muslimani su stekli apsolutnu većinu na teritoriji današnje Bosne i Hercegovine. Jedan posjetilac bilježi da je u Bosni 1626. godine živjelo 250 000 katolika, i da je broj muslimana bio veći od broja katolika.
Stagnacija (1606–1683)
Na vojnom planu u ovome periodu Bošnjaci bivaju regrutirani i učestvuju u mnogim ratovima koje je vodilo Osmanlijsko Carstvo; od rata protiv Austrije od 1593. do 1603, rata s Venecijom (Mlecima) od 1640. do 1669, te ponovo protiv Austrije 1663, nakon čega dolazi do primirja, koje traje sve do 1683, kad je rat nastavljen.
Propadanje (1683–1804)
Kapetan je bio vojni administrator u pograničnim pojasevima i njegov zadatak je bio da uspostavlja vojsku, provjerava putnike koji su prelazili granicu, održava putove sigurnim od razbojnika i da izvršava razne druge policijske i administrativne dužnosti. Teritorija kojom je upravljao se zvala "kapetanija", koja je mogla biti manja ili veća od kadiluka. Tokom 17. vijeka ovaj sistem je bio znatno proširen na unutrašnjost zemlje, a također su bile proširene ingerencije samih kapetana, tako da su neke porodice počele da tretiraju kapetanije kao nasljednu instituciju. U vrijeme sklapanja "Karlovačkog mira" 1699. godine, u Bosni je bilo 12 kapetanija, da bi krajem 18. vijeka njihov broj porastao na 32, pokrivajući praktično cijelu Bosnu. Kapetanije su postojale jedino u Bosni. U svojoj suštini, kapetanije su predstavljale skoro apsolutnu nezavisnost Bosne, što se tiče lokalne uprave, dok se još uvijek morao plaćati porez Osmanlijskom Carstvu, ali nisu više stranci direktno vladali, nego sami Bosanci, što je predstavljalo značajan pomak ka nezavisnosti Bosne i činilo je veoma privilegiranom u odnosu na sve ostale zemlje koje su bile pod osmanlijskom okupacijom.
Stanovništvo
Osmanlijsko Carstvo je bila u svojoj suštini vojna organizacija, koju su interesirala samo nova osvajanja i ubiranje poreza, te je njen administrativni sistem bio dizajniran za osiguravanje prevashodno dvije stvari: ljudstva za vojsku i novac za njeno plaćanje. Ovaj administrativni sistem je bio vrlo revnosno provođen, prvenstveno kroz porezne registre stanovništva iz kojih se mogu vidjeti, što se Bosne tiče, dvije stvari: proces prelaženja stanovništva na islam, jer su ovi porezni registri razvrstavali stanovnike po vjeroispovjesti. Prvi porezni registar Osmanlijskog Carstva uspostavlja u Bosni već 1468. godine i iz njega se može vidjeti da u prvih pet godina ne baš veliki broj stanovništva prelazi na islam, da bi već, po poreznom registru iz 1520. godine broj muslimana prešao 45% ukupnog broja stanovnika, dok nam porezni registar iz 1624 godine govori da u Bosni zivi oko 150.000 katolika, oko 75.000 pravoslavaca i 450.000 muslimana. Bosna je za cijelo vrijeme Osmanlijskog Carstva imala povlašteni status u odnosu na sve druge zemlje koje ulaze u njen sastav. Tokom srednjovjekovne Bosne pravoslavlje je šireno među Bošnjanima bogumilima, izuzev u Hercegovini gdje je dio Bošnjana prihvatio pravoslavlje mirnim putem dok je kod Drine šireno nasilno. Međutim, po ulaženju Bosne u sastav Osmanlijskog Carstva u Bosnu se doseljavaju Vlasi (pravoslavni stočari) i preko njih je još jedan dio Bošnjana prihvatio pravoslavlje.
Televizija Kantona Sarajevo
TVSA ili Televizija Kantona Sarajevo regionalna je javna televizija u službi javnog interesa građana Kantona Sarajevo. Sjedište televizije i studijski prostori nalaze se u zgradi sarajevskog RTV-doma.
Historija
Osnivač Televizije Kantona Sarajevo jest Skupština Kantona Sarajevo (KS), pa se ova televizija u najvišem postotku finansira iz budžeta KS. S emitiranjem je počela 29. juna 1998. kako bi izvještavala o zbivanjima u Kantonu Sarajevo i Bosni i Hercegovini. Neprekidnim radom i emisijama iz vlastite produkcije TVSA postaje programski prepoznatljiva i gledana televizijska stanica u Sarajevu.