cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šestak Brdo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Velika Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šestak Brdo je imalo 76 stanovnika.
Napomena: U publikaciji Naselja.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šestak Brdo je imalo 94 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Križevići (Zvornik)
Križevići su naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Historija
Srpske paravojne formacije su nakon pada Križevića 12. juna 1992. ubile 41 Bošnjaka.
Darko Berljak
Darko Berljak (Zagreb, - 2. 12. 1950) je hrvatski alpinista, vođa Planinarska ekspedicija i diplomirani ekonomista. Ispenjao je preko 300 alpinističkih smjerova raznih teškoća u stijenama evropskih planina. Jedno vrijeme proveo je kao instruktor u jugoslavenskoj (slovenačkoj) školi za himalajske vodiče (Manang, Nepal, 1984). Dugogodišnji je profesionalni tajnik Hrvatskog planinarskog saveza, i volonterski tajnik Hrvatske gorske službe spašavanja.
Vođa ekspedicije
Berljak je vodio 16 alpinističkih ekspedicija, od toga 14 u Himalajima, između ostalih i četiri na najviši vrh svijeta Mount Everest. Na osamhiljadaše vodio je 11 ekspedicija. Bio je i organizacijski vođa na dvije slovenske ekspedicije (Lhotse 2000. god. i Manaslu 2003. god.). Kroz njegove ekspedicije prošlo je tačno 336 planinara, ali su neki bili više puta, pa je to ukupno oko 200 osoba. Svoj moto kao vođe, Berljak je iskazao riječima:
Pisac
Napisao je trilogiju inspirisanu svojim odlascima u Nepal i Tibet, gdje je bio 36 puta:
Lava
thumb|thumb|300px€Fontane lave dosežu visinu i oko 10 metara, [[Hawaii, Sjedinjene Države]] thumb|right|300px|Tok lave nakon erupcije rascjepa na [[Krafla|Krafli, Island, 1984.]] Lava je otopljena stijena (magma) koja je izbačena iz unutrašnjosti nekih planeta, (uključujući Zemlju) i neke njihove satelite. Magma nastaje zbog unutrašnje topline planete ili mjeseca i izbacuje se kao vulkanska lava ili kroz rascjepe u kori, obično na temperaturama od 700 do 1.200 oC. Čvrsta stijena koja je posljedica naknadnog hlađenja također se često opisuje kao "lava".
Lavin tok  je pokretni izliv lave stvoren tokom neeksplozivne erupcije. Kad se prestane kretati, lava se očvrsne u obliku magmatske stijene. Termin "tok lave" obično se skraćuje na "lava". Iako lava može biti i do 100.000 puta viskoznija od vode, zbog svojih tiksotropije i stanjivanja razblaženosti, lava može proći velike udaljenosti prije hlađenja i očvršćavanja.
Eksplozivna erupcija proizvodi mješavinu vulkanskog pepela i drugih fragmenata zvanih tefra, umesto da teče kao lava. Riječ "lava" dolazi od talijanskog i vjerovatno je izvedena od latinske riječi "labes" koja znači pad ili klizanje. Prva upotreba u vezi sa izbačenom magmom (rastopljenim kamenjem ispod Zemljine površine) očigledno je bila u kratkom opisu koji je napisao Francesco Serao o erupciji Vezuv, 1737. Serao opisao je „tok vatrene lave“ kao analogiju protoku vode i blata niz bočne strane vulkana prateći snažne kiše. thumb|right|Na [[Pāhoehoe i ʻaʻā lava je uporedo tekla na Hawaiima, septembra 2007.]]
U gotovo svim lavama Zemljine kore dominiraju silikatni minerali: većinom feldspari, olivin, pirokseni, amfiboli, liskun i kvarc. thumb|Lava Kilauee Ponašanje lave avisi od mnogih faktora, kao što su:
Sastav se kreče između krajnje baznog (45%-50% silicija) i krajnje kiselosti (70%-75% silicija). Sitene, kao posljedica prelaska lave u čvrsto stanje (stijena) održavaju taj sastav. Veoma čeasto imaju velike kristale koji dokazuju da su prethodno bilr u magmatskoj komori i koji su uronjeni u finu masu mikroskopskih minerala. Najbaznije stijene, kao što su bazalti, crne su boje i sadrže minerale sa malim procentom silicijuma, kakav je olivin. Stene koje se nalaze u međuprostoru, kao što je andezit, manje su tamne (tamnosive) i imaju dosta ortoklasa. Najkiselije stijene, kao što je riolit,  svjetlije su i imaju  boju mnogo kvarca. U zavisnosti od viskoznosti lave i ispoljavanja eksplozijskih fenomena, kod kontinentalnih vulkana postoji nekoliko tipova vulkanskog toka, koji često postoje u istom vulkanu u zavisnosti od njegovih aktivnih faza. Hawaiiski tip proizvodi, prije svega, veoma fluidne tokove lave. Vulkanski tip je poseban po tome što ima snažne erupcije izmrvljene viskozne lave plina i pepela. Strombolski tip lave alternativno stvara tokove lave i piroklastične izlive. Pelejski tip karakteraju veoma viskozne lave, sa veoma teškim izlivom, uz izbacivanje užarene lave.
Mrsovo
Mrsovo je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Stadion Beira-Rio
Estádio Beira-Rio je nogometni stadion u Porto Alegreu, Brazil. Otvoren je 1969. godine a za potrebe svjetskog nogometnog prvenstva 2014. renoviran je 2013. godine. Kapacitet stadiona je 51,300 gledaoca a vlasnik stadiona je nogometni klub Internacional.
These Are the Days of Our Lives
These Are the Days of Our Lives je singl britanske rock grupe Queen. Pjesmu je napisao bubnjar Roger Taylor a nalazi se kao osma pjesma na albumu Innuendo iz 1991. godine. Aranžman za klavijature su napravila sva četvorice članova benda u studiju dok je aranžman za konga udaraljke djelo njihovog producenta Davida Richardsa (iako je to u video spotu oponašao Roger Taylor). Pjesma je izdana kao singl u SAD-u na Freddijev 45. rođendan (5. septembra 1991. godine), a u Velikoj Britaniji tri mjeseca kasnije 9. decembra. Singl je debitovao na 1 mjestu UK top-liste singlova gdje se zadržao 5 sedmica. Pjesma je dobila britansku nagradu za Najbolji singl u 1992. godini. 1992. godine na Freddie Mercury Tribute Concertu pjesmu su izveli George Michael i Lisa Stansfield. 1999. godine objavljena je na kompilaciji Greatest Hits III.
Mars 2020
Mars 2020 jeste misija slanja rovera na Mars od strane NASA-inog programa istraživanja Marsa. Misija uključuje rover Perseverance i bespilotni helikopter Ingenuity. Lansirani su 30. jula 2020. u 11:50 UTC, i spustili su se u krateru Jezero na Marsu 18. februara 2021. Istraživat će astrobiološki bitno prahistorijsko okruženje na Marsu, proučavajući njegove površinske geološke procese i historiju, uključujući procjenu njegove protekle naseljivosti, mogućnost prošlog života na Marsu, i potencijal za zaštitu bioloških znakova u okviru pristupačnih geoloških materijala.
Misija
Rover i helikopter su lansirani 2020. godine. Jet Propulsion Laboratory upravlja ovom misijom. Korisni teret i naučni instrumenti za misiju su odabrani u julu 2014., nakon otvorenog konkursa za korisni teret baziranog na naučnim ciljevima postavljenim godinu dana ranije. Tim za definisanje naučnih ciljeva misije će odrediti precizne detalje poduhvata. lijevo|mini|Predloženi korisni teret rovera Mars 2020, (10. juni 2015.)
Avarski kaganat
Avarski kaganat je država koju su osnovali Evroazijski Avari nakon svog dolaska u Europu i koja je trajala oko dva i po stoljeća.
Nastanak i širenje
Tokom 557. godine Avari su došli na područje sjeverno od Kavkaza, a 558. sklapaju ugovor sa Vizantijom, uz obilnu količinu zlata. Zatim se 559. doseljavaju na sjeverne obale Crnog mora i podjarmljuju Ante, Slavene i Bugare (Kutriguri, Utiguri). Uz novu nadoknadu, Vizantija ih upućeje na zapad, gdje će nekoliko godina ratovati sa Francima.
Godine 567. Avari sklapaju savez sa Langobardima i ruše Gepidsko kraljevstvo. Nedugo zatim, Langobardi se nevoljno povlače prema sjevernoj Italiji. Avari od tada drže cijelu Panonsku niziju, a njihova država poznata je kao Avarski kaganat.
Avari osvajaju 582. godine Sirmijum, najvažniji branik za prelaz Save. Tim padom stvorena je prva rupa na bedemu Vizantije. Padom cara Mavrikija 602. napuštena je i njegova ofanzivna politika prema Avarima i Slavenima. On je bio posljednji car Istočne Imperije, koji je na dunavskoj liniji odbijao navale sjevernih i istočnih plemena.
Sve do 626. govine kaganat se širi po cijelom Balkanskom poluostrvu. Te godine Avari neuspješno opsjedaju Carigrad i time se završava ofanzivna faza u historiji Avara (propast Prvog avarskog kaganata). Bili su prisiljeni da se povuku sjeverno od Save i Dunave.
Propast avarske države
U franačko-avarskom ratu od 791. do 796. Godine, vojska kralja Karla Velikog osvojila je teritoriju Avarskog kaganata do rijeke Raba, koja se ulijeva u rukavac Dunava kod grada Đera (Győr), u današnjoj Mađarskoj. Ono što je osvojeno proglašeno je kao Awarenmark (Avarska krajina) i priključeno je Franačkom kraljevstvu.
Vojni zapovjednik Bugara Krum 802. ili 803. godine zauzeo je svu teritoriju Avarskog kaganata koja je ležala istočnije od Dunava u Panonskoj niziji i pripojio je Bugarskoj. Time prestaje istorija Avarskog kaganata.
Društveno uređenje Avarskog kaganata
Kaganata imao je više staleža ili društvenih klasa:
Posljedice
Potiskivanjem Avara u Panoniju, Balkansko poluostrvo se nominalno vratilo u sastav Vizantije koja nije imala snage da uspostavi svoju čvrstu vlast.
Takvo stanje koriste upravno-teritorijalne zajednice južno od Save, uglavnom se osamostaljuju, jačajući svoju političku individualnost što je neminovno vodilo oblikovanju i zasebnih autohtonih narodnosnih fenomena, posebno nakon novog doseljeničkog vala koji su predvodili Srbi i Hrvati.
CCDC47
Domen upredene zavojnice 47 (CCDC47) je gen  na  hromosomu 17, lokus 17q23.3 koji kodira protein CCDC47. Gen ima nekoliko alijasa, uključujući GK001 i MSTP041. Sam protein sadrži domene sa upredenom zavojnicom, superporodice SEEEED, domen nepoznate funkcije (DUF1682) i transmembranski domen. Funkcija proteina je nepoznata, ali predloženo je da je CCDC47 uključen u homeostazu iona kalcija i odgovor na preopterećenje endoplazmatskog retikuluma.
Gen
Sam gen CCDC47 nalazi se na minus lancu ljudskog hromosoma 17 i sadrži 13 egzonskih mjesta prerade i 14 različitih introna. Nakon uklanjanja egzona, gen je dugačak 3.445 baznih parova. Nisu pronađeni dokazi za mikro RNK ili pseudogenima .Gen nema razne izoforme, postoji samo varijanta transkripta 1X. [[slika:Chromosome 17 Diagram.jpg|thumb|400px|left|Genske lokacije CCDC47 na
Struktura
Dužina polipeptidnog lanca je 483 aminokiseline, sa molekulskom težinom od 55.874,.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Protein kiji je kodiran CCDC47-om ima dužinu od 483 aminokiseline i sadrži signalni peptid i transmembranski domen. Bogat je negativno nabijenim aminokiselinama, kao što su asparaginska i glutaminska kiselina, dajući mu kiselu izoelektričnu tačku od 4,56. Protein je također bogat metioninom. Ukupno je težak 55,9 kDa, što se konzervira kroz razne ortologe. CCDC47 također sadrži SEEEED superporodicu i domen nepoznate funkcije 1682 (DUF1682). Superporodica SEEEED je kratko, malo složeno područje, koje se uglavnom sastoji od serina. Porodica rutinski leži na kompleksu klatrinskog adaptera 3 proteinske beta-1 podjedinice. Tačna funkcija DUF 1682 nije jasna, ali jedan član porodice opisan je kao protein specifičan za adipocite.
U strukturi CCDC47, postoje dvije predviđene disulfidne veze, kod cisteina 209 do 214 i cisteina 215 do 283. C-terminalni dio proteina je visoko nabijen i predviđa se da je njegova sekundarna struktura regija alfa-heliksnog područja. Ovo područje također sadrži domene upredenih zavojnica, koji su strukturni motivi u kojima se zajedno savijaju 2-7 alfa-heliksi i potom uključuju u biološku ekspresiju. Ovi domeni obično slijede obrazac HxxHCxC, gdje je H hidrofobna aminokiselina, C je nabijena aminokiselina, a x je bilo koja aminokiselina. Mnoge aminokiselinskr sekvence koje slijede ovaj obrazac vide se u C-terminalnom području CCDC47, gdje je zastupljeno najveće konzerviranje putem ortologa.
Regulacijai translacija
CCDC47 je reguliran promotor GXP43413. Promotor je dug 819 baznih parova i izuzetno je konzerviran kod sisara. Konzervirana mjesta vezanja kod sisara koja se nalaze na ovom promotoru uključuju jedarnini respiratorni faktor 1 (NFR1), cAMP-reagujući element koji veže element (CREB), PAR b ZIP porodicu i Sp4 transkripcijski faktor. NRF1 kodira protein homodimerizacije i aktiviranja ekspresije ključnih metaboličkih gena. CREB se veže na elemente odgovora na cAMP, povećavajući ili smanjujući transkripciju gena nizvodno dok je porodica PAR b ZIP uključena u regulaciju cirkadijskih ritmova.
Što se tiče iRNK, transkacija počinje u baznom paru 337 i završava sa 1728. Postoji snažna matična petlja koja se nalazi u 5 'UTR regionu, od baza 289-318, koji je vjerovatno uključen u regulaciju iRNK, zbog njegove neposredne blizine startnom kodonu.
Ćelijska distribucija
Smatra se da se konačni protein prenosi iz endoplazmatskog retikuluma (ER) u ćelijsku citoplazmu. Protein je usidren u membrani ER na transmembranskom domenu koji se nalazi od aminokiseline 137 do 165. Predviđa se da je dio proteina koji se proteže u citosol vrlo fosforiliran, jer su mjesta fosforilacije proteina konzrvirana u ortolozima košljoriba. Istraživanje je pokazalo da se CCDC47 eksprimira u odgovoru na preopterećenje ER, što čini ovu blizinu ER važnom.
Posttranslacijska modifikacija
Pored visokog nivoa fosforilacija viđenog u CCDC47, predviđaju se i konzerviraju tri mjesta za sulfiniranje kod sisara, gmizavaca i ptica, ali ne i kod riba, vodozemaca i beskičmenjaka. Također se uočava et potencijalnih mjesta sumoilacija i konzervira u prošlost, sve do košljoriba. Ne postoji glikozilacija proteina jer se ne predviđa da će se proširiti u vanćelijski dio ćelije.
Ekspresija
Obrasci mikromreža ekspresije tkiva iz GEO analizirani su i pokazali su da se čini da je CCDC47 sveprisutno izražen u umjerenim nivoima u mnogim različitim ljudskim tkivima. Iako je protein sveprisutan, najveći nivo ekspresije zabilježen je u neuronskim tkivima kao što su gornja cerviksna ganglija, moždana amigdala i cilijarna ganglija. Povišena ekspresija se takođe vidi u štitnjači i CD34 + ćelijama.
Homologija
CCDC47 nema poznate paraloge putem tekstualnih upita, BLAST i BLAT. Gen ima mnogo ortologa, koji se protežu natrag do beskičmenjaka kao što je C. elegans i vrlo je konzerviran kod sisara sa procentom identiteta većim od 95%. CCDC47 sekvenciran je u širokoj taksonomiji organizama, uključujući sisare, ptice, gmizavce, vodozemce, košljoribe i beskičmenjake. Procenat identiteta ljudskog CCDC47 određenom ortologu opada sa porastom godina divergencije, kako se očekivalo. Homologni geni CCDC47 također su prisutni kod komarca, gljiva, arabidopsa i azijskoe riže. Ovi homolozi sadrže isti DUF1682 koji se nalazi u CCDC47. Ne postoji glikozilacija proteina jer se ne predviđa da će se proširiti u vanćelijski dio ćelije.
Amasya (pokrajina)
Pokrajina Amasya (turski: Amasya ili) je pokrajina smještena na rijeci Yeşil, na sjeveru Turske. Pripada crnomorskoj geografskoj regiji.
Prostire se na površini od 5.520 km2 a prema podacima iz 2010. godine u provinciji je živjelo 334.786 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 61 stanovnik/km2.
Glavni grad pokrajine je Amasya, antička Amaseia a spominje se još od perioda Aleksandra Velikog. Mjesto je rođenja geografa i historičara Strabona.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Bačka Palanka)
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Bačka Palanka bilo je 27.103 (48,81%) muškaraca i 28.425 (51,19%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 953:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,4 godina, muškaraca 40,6 godina, a žena 44,1 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,4% (45.743), kod muškaraca 81,3% (22.041), a kod žena 83,4% (23.702).
Amasya (pokrajina)
Geografija
Geografski gledano, Pokrajina se nalazi između Crnog mora na sjeveru i unutrašnjeg dijela Anadolije i leži u centru plodne regije. Zbog blizine Crnog mora klima se odlikuje toplim ljetima i umjereno hladnim zimama. Amasya je poznata po najboljim jabukama u državi kao i po proizvodnji duhana, breskvi i višanja.
Distrikti
Pokrajina se sastoji od 7 distrikta:
Ujedinjena Arapska Republika
Ujedinjena Arapska Republika (skr. UAR; arapski: الجمهورية العربية المتحدة‎; al-Jumhūrīyah al-'Arabīyah al-Muttaḥidah) bila je država koja se nalazila na Bliskom istoku od 1958. do 1971. godine. Bila je to politička unija između dvije arapske države, Egipta (sa teritorijama Pojasa Gaze) i Sirije. Ta politička unija je trajala samo 3 godine, gdje Sirija napušta tu političku uniju nakon državnog udara 1961. godine. Egipat se nazivao UAR i koristio simbole države sve do 1971. godine.
Republiku je vodio Egipćanin Gamal Abdel Nasser od nastanka države pa sve do svoje smrti 1970. godine. Njega je naslijedio Anwar el-Sadat koji je godinu dana kasnije, promijenio simbole i ime države nazad u Egipat, te ušao u novu političku uniju koja se zvala Federacija arapskih republika.
UAR je bila član Ujedinjenih Arapskih Država, konfederacije arapskih država sa Mutaveklijskim kraljevstvom Jemenom, sve do ukinuća 1961.
Spisak makedonskih autora stripa
Ovdje se nalazi spisak makedonskih autora stripa:
Kučić Kula
Kučić Kula je naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Brujić
Za vrijeme posljednjeg rata u Hrvatskoj, mnogo Brujića je poubijano od strane Vojske Hrvatske.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Čepin)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Čepin je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 106 km2 imala 11.599 stanovnika, što predstavlja 3,80% od ukupnog broja stanovnika Osječko-baranjske županije, odnosno 0,27% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Čepinu je 109 stanovnika/km2.
Pušća (čvor)
Hrvatska:
Mačkovo Selo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Petrinja.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mačkovo Selo je imalo 36 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1931. sadrži podatke za naselje Miočinovići.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mačkovo Selo je imalo 184 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Miočinovići.
Sveti Đurađ (Virovitica)
Sveti Đurađ (mađ. Szentgyörgy) je naseljeno mjesto u sastavu grada Virovitice, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveti Đurađ je imao 564 stanovnika.
Napomena: ''Od 1991. samostalno naselje nastalo izdvajanjem dijela naselja Virovitica. Od 1890. iskazuje se kao dio naselja. U 1971. i 1981. iskazivano pod imenom Đurađ. U 1921. podaci su sadržani u naselju Virovitica.''
IC 4772
IC 4772 (također poznat kao MCG 7-38-14 i PGC 62217) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 327 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lira. Najveći prečnik je 0,40 (38 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Herbert Alonzo Howe 7. septembra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hromosomska garnitura
Prema tome, diploidnu hromosomsku garnituru čini n njenih homolognih parova (homologan = istosmislen, odgovarajući, s istim odnosima). U svakom paru ovih hromosoma jedan potiče od oca, a drugi (istosmisleni) od majke. Veličina i oblik hromosoma su različiti kod raznih vrsta; također su različiti i u istoj garnituri. I broj i veličina hromosoma su stalni i predstavljaju specifičnu oznaku svake vrste organizama. Ilustrativno govoreći, hromosomska garnitura i njen najbitniji sadržaj (DNK) su svojevrsna genetička “lična karta” svake individue i svih vrsta organizama. One su osnovni predmet proučavanja citogenetike i citotaksonomije, kao bitnih oblasti genetike, genomike, odnosno suvrenene taksonomije i biosistematike.
Obrvena
Obrvena je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Palinovec
Palinovec (mađ. Alsópálfa) je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Kraljevec, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Palinovec je imao 712 stanovnika.
Zgurić Brdo
Zgurić Brdo je naseljeno mjesto u sastavu općine Pokupsko, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Velika Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgurić Brdo je imalo 46 stanovnika.
Napomena: U I. izdanju knjige Naselja.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zgurić Brdo je imalo 44 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2011.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2011. bilo je prvenstvo koje je održano zajedno za muškarce i za žene od 3. do 13. marta 2011. u ruskom Hanti-Mansijsku. U muškoj konkurenciji ovo je bilo 44. po redu, a u ženskoj 26. prvenstvo. Ukupno je održano pet utrka za koju se dodjeljene medalje: pojedinačne utrke u obje konkurencije, sprint,  utrke štafeta 4 × 6 km u ženskoj i 4 × 7,5 km u muškoj konkurenciji, utrke u potjeri u muškoj konkurenciji na 12,5 km, i u ženskoj na 10 km, utrka u masovnom startu na 15 km za muškarce i 12,5 km za žene. Ove godine je održano po sedmi put takmičenje u mješovitoj štafeti na 2x6 km/2x7,5 km.
Hiljadu i jedna noć (serija)
Hiljadu i jedna noć jest turska televizijska serija koja se prikazivala od 2006. do 2009. Radnja serije smještena je u Istanbulu u Turskoj. Glavne uloge tumače Halit Ergenç, Bergüzar Korel, Tardu Flordun i Ceyda Düvenci.
Imenovana je prema istoimenom djelu iz srednjeg vijeka, a u muzičkoj podlozi se u nekim scenama javlja i Šeherezada Nikolaja Rimskog-Korsakova.
Muzika
Za prekrasnu muziku u seriji, zaslužni su veliki svjetski umjetnici, među kojima se ističe Korskaov, Basch i mnogi drugi. Ali, za glavnu muzičku temu serije zaslučen je Ali Tufan Kirac koji je svojim melodijama uljepšao kompletan ugođaj serije.
Radnja
Šeherezada je talenovana arhitektica, zaposlena u velikoj građevinskoj firmi Binyapi, čiji su vlasnici Onur Aksal i Kerem İnceoğlu. Obojica su uspješni i poznati, ali Onur, zbog lošeg iskustva u prošlosti, potajno gaji bijes i mržnju prema ženama. Ipak, vjeruje da je Šeherazada drugačija od ostalih žena, ona plijeni ljepotom, posvećena je poslu i zahvaljujući njenom talentu firma osvojila je prestižnu nagradu na takmičenju arhitekata i dobila izuzetno važan i skup projekt u Dubaiju.
U lijepu Šeherezadu je zaljubljen i Kerem, Onurov poslovni partner i najbolji prijatelj. Ta činjenica će narušiti prijateljstvo i unijeti dosta napetosti u njihov odnos. Ali Šeherazdu muče mnogo veći problemi. Njen sin jedinac Kan boluje od izuzetno teške bolesti, leukemije. Da bi preživio, potrebna mu je hitna operacija za koju je potrebno mnogo novca. Ona očajnički pokušava osigurati sredstva i jedino je njen šef, Onur spreman pozajmiti novac. I to pod jednim uvjetom - da provede s njim jednu noć.
Šeherezada je spremna učiniti sve kako bi spasila život sinu. Pristaje na Onurovu ponudu ne govoreći mu zašto joj je novac potreban. Nakon te noći Onur postaje opsjednut Šeherezadom. Čini sve da bude u njenoj blizini nudeći joj ponovo novac, ovaj put veću svotu. Šeherezada ne pristaje i počinje tražiti drugi posao.
Onur je očajan, shvata da ne može živjeti bez nje, a saznaje i pravi razlog zbog kojeg je pristala spavati s njim. Onur stoga odlazi zaprositi Šeherezadu, na šta ona konačno pristane.
Stvari se dodatno zakopliciraju, kada Onurova majka, Peride, ne odobrava njihovo vjenčanje. Na kraju, Peride ipak uvidi njegovu ljubav prema Šeherezadi i prihvati svoju snahu.
Šeherezada se iznenadi kada otkrije da je Onur sudjelovao u natječaju za buduću gradnju naselja i da je osnovao građevinsku tvrtku kako bi ponovno surađivao s njom. Zbog toga poželi odustati od projekta, ali njezin kolega Burhan se tome usprotivi. Svi su šokirani kada se prošire glasine da su Onur i Zafer doživjeli zrakoplovnu nesreću nad Karpatima. Šeherezadu je tužni jer je izgubila Onura, Kerema grize savjest, a Feride tuguje. Svi koji su bliski Onuru i Zaferu odlaze na aerodrom. Saznaje se kako Onur zapravo nije poginuo. Šeherezada priprema malo, intimno otvorenje svoje i Burhanove firme. Između Onura i Kerema dolazi do velike svađ zbog Šeherezade. Onur i Kerem po prvi puta otvoreno razgovaraju o svojem prijateljstvu. Šeherezada ne može oprostiti Keremu što je čitavo vrijeme varao njezinu prijateljicu i što je htio razoriti njezinu vezu s Onurom.
Ali Kemalova ljubavnica Džansel umire, a sina Umuta ostavlja mužu Jamanu, koji ga, iako se ne slaže s tim, preda njegovu biološku ocu Ali Kemalu. On se, pak, rastane od Fusun i oženi Ahu, njegovu dalju rođakinju. Kerem i Bennu se vjenčaju i ona zatrudni, no rađa mrtvorođenče. Kerem otkriva kako nije Sevalin sin, nego sin njezine sestre Mine koja se bacila sa sedmoga kata jer nije bila u stanju sama odgajati sina. Kerem poslije pronađe svoga biološkog oca i upozna njegovu kćer Sezen. Nakon nekog vremena, Ali Kemal se razvodi od supruge i vraća se bivšoj ženi Fusun. Onur, pak, otkriva kako ima izvanbračnu kćer Nilufer, kojoj je majka njegova bivša zaručnica Nil. Iako ju Šeherezada i Peride u početku neće htjeti prihvatiti, naviknut će se na život s njom.
Kerem otkriva Onurovu i Šeherezadinu tajnu (da je Šeherezada spavala s Onurom zbog novca) što je razlog njihova udaljavanja.
IC 3146
IC 3146 (također poznat kao PGC 89579) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Iris Bostjančić
Iris Bostjančić je alpinistkinje iz Hrvatske, koja se 19. V. 2009. god. popela na Mount Everest. Iris je uspon ostvarila kao članica Hrvatske ženske ekspedicije, zajedno sa sestrom Darijom Bostjančić, Enom Vrbek i Milenom Šijan. Ovim usponom Darija i Iris Bostjančić postale su prve žene te godine na vrhu svijeta, ali i prve sestre u historiji koje su istovremeno došle na vrh Mount Everesta.
Rođena je 1980. god u Rijeci. Po obrazovanju je diplomirani inžinjer geologije sa stalnim zaposlenjem u Hrvatskom geološkom institu. Sa planinarstvom se počela baviti 1998. god. sa 18 god. po nagovoru starije sestre Darije.
Zajedno sa sestrom učesnica je brojnih pustolovnih i treking trka u Hrvatskoj i inostranstvu (Velebit, Istra, Južna Afrika, Brazil i dr.)
Uspon na Mount Everest
Na Mount Everest se popela kao članica Hrvatske ženske ekspedicije koju je vodio Darko Berljak. Završni i teški iscrpljujući uspon po jugoistočnom grebenu zajedno sa sestrom je završila 19.05.2009. u 9,40 sati. Sa njima je bio i Šerpa Lakhpa.
Sveti Juraj u Trnju
mini|280px|Sveti Juraj u Trnju, rimokatolička crkva "Sv. Juraj" Sveti Juraj u Trnju (mađ. Tüskeszentgyörgy) je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Kraljevec, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveti Juraj u Trnju je imao 300 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. te od 1921. do 1948. i od 1991. iskazuje se pod imenom Sveti Juraj u Trnju, a od 1869. do 1910. i od 1953. do 1981. pod imenom Juraj u Trnju.''
Bečka secesija
thumb|250px|desno|[[Zgrada Bečke Secesije u Beču, izgradena 1897. godine prema dizajnu Josepha Marie Olbricha za izložbe secesijske grupe.]] Bečka secesija (njem: Wiener Secession, poznata i kao "Savez austrijskih umjetnika" ili Vereinigung Bildender Künstler Österreichs) bio je umjetnički pokret koji je 1897. godine osnovala grupa austrijskih umjetnika koji su napustili "Udruzenje austrijskih umjetnika", koje je bilo smješteno u Bečkoj umjetničkoj zgradi (njem. Wiener Künstlerhaus). Prva Secesijska grupa je osnovana u Minhenu 1892. godine, a nedugo nakon toga je osnovana i Berlinska secesija. Najpoznatiji Secesijski pokret bio je Bečka secesija osnovana 1897. godine koja je slijedila karakteristike ornamentalnog Art Nouveau stila, a koja se danas definiše kao dio većeg umjetničkog smjera Art Nouveau stila. U ovom umjetničkom pokretu su bili slikari, vajari i arhitekte koji prevashodno potječu iz Njemačke i Austrije, a koji su se odvajali od tradicionalnih umjetničkih smjerova i težili progresivnom stilu.. Prvi predsjednik secesije bio je Gustav Klimt, a Rudolf von Alt postao je počasni predsjednik. Njihov zvanični časopis nosio je naziv "Ver Sacrum" (bos. Sveto prolječe).
Stil secesije
thumb|"Jugendstil sove" - Detalj sa fasade Zgrade Bečke Secesije. Ovi ukrasni dizajni za fasadu ove zgrade smatra se da su urađeni od strane [[Koloman Moser|Kolomana Mosera.]] thumb|lijevo|"Beethoven friz", djelo Gustava Klimta, a nalazi se u prizemlju Zgrade Bečke Secesije. Pokret secesije je bio ne samo filozofski nego i estetski. Za razliku od drugih pokreta, nije postojao samo jedan stil koji bi ujedinjavao rad umjetnika koji su bili dio Bečke secesije. Zgrada secesije je najbolje predstavljala ideale ovog pokreta. Iznad njenog ulaza napisana je fraza: "Der Zeit ihre Kunst, Der Kunst ihre Freiheit." ("Svakom uzrastu njihova umjetnost, svaka umjetnost je njihova sloboda"). Umjetnici secesije su prije svega težili mogućnostima izražavanja njihove umjetnosti izvan granica akademske tradicije. Nadali su se da će stvoriti novi stil koji ništa ne duguje historijskom utjecaju, u skladu s duhom na prijelazu u 20. vijek (u to vrijeme u Beču su objavljeni i prvi zapisi Sigmunda Freuda).
Secesionistički stil je bio izložen u časopisu pod nazivom Ver Sacrum koji je grupa proizvela, u kojem su bili predstavljeni visoko dekorativni radovi predstavnika iz tog perioda.
Arhitektura
thumb|upright=1.35|Karlsplatz Stadtbahn nekadašnja tramvajska stanica u Beču.
Zajedno sa slikarima i vajarima, bilo je nekoliko istaknutih arhitekata koji su se pridružili Bečkoj secesiji. Tokom ovog perioda, arhitekte su se usredsredile na donošenje čistijih geometrijskih oblika u dizajn svojih zgrada. Iako su imali sopstvenu vrstu dizajna, nadahnuće za njihova arhitektonska djela je dolazilo iz neoklasične arhitekture, uz dodavanje listova i prirodnih motiva. Tri glavna osnivača tog pokreta bili su: Josef Hoffmann, Joseph Maria Olbrich i Otto Wagner. Arhitekti secesionista često su ukrašavali površinu svojih zgrada sa linearnim ukrasima u obliku koji se obično naziva stomak ili jegulja, iako su Vagnerove zgrade težile ka većoj jednostavnosti i smatrane su pionirima modernizma. thumb|200px|lijevo|Glavna fasada Austrijske Poštanske Štedionice u Beču (Österreichische Postsparkasse, P.S.K.) u Beču.
Godine 1898. arhitekte secesije dali su da se izgradi njihova izložbena kuća u blizini Karlsplatza. Dizajnirana od strane Josepha Maria Olbricha, izložbena zgrada je ubrzo postala poznata pod nazivom "secesija" (Die Sezession) i postala je ikona pokreta. Zgrada secesije pokazala je umjetnost nekoliko drugih utjecajnih umjetnika kao što su: Max Klinger, Eugène Grasset, Charles Rennie Mackintosh i Arnold Bocklin.
Otto Wagnerova Majolika Haus u Beču (1898) je značajan primjer austrijske upotrebe linije. Ostala značajna djela Otto Wagnera uključuju tramvajsku stanicu Karlsplatz Stadtbahn u Beču iz 1900. godine i Austrijsku poštansku štedionicu u Beču 1904. - 1906.
Vagnerov način mijenjanja ukrasa u stilu Art Nouveau na klasičan način, nije pronašao naklonost kod nekih njegovih učenika, koji su se odvojili da osnuju secesioniste. Jedan od njih je bio Josef Hoffmann, koji je otišao da osnuje Bečku Radionicu (njem. Wiener Werkstätte). Dobar primjer njegovog rada je Stoclet Palata u Briselu iz 1905. godine.
MIRLET7A2
MikroRNK let-7a-2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom MIRLET7A2.
Funkcija
mikroRNK (miRNA) su kratke (20-24 nt) nekodirajuće RNK koje su uključene u posttranskripcijsku regulaciju ekspresija gena u višećelijskih organizama, utičući i na stabilnost i na translaciju iRNK. miRNK se transkribiraju RNK-polimerazom II, kao dio pokrivenih i poliadeniliranih primarnih transkripata (pri-miRNK), koji mogu biti protein-kodirajuće ili nekodirajuće. Primarni transkript cijepa enzim Drosha-ribonukleaza III, kako bi se proizvela približno 70-nt matična petljha prekursornr miRNK (pre-miRNA), koja se dalje cijepa citoplazmatskim Dicer-ribonukleazama za stvaranje zrele miRNK i antisense proizvoda miRNK zvijezda (miRNM*). Zrela miRNK je inkorporirana u RNK-inducirani kompleks za utišavanje (RISC), koji prepoznaje ciljane mRNK, putem nesavršenih uparivanja baza miRNK i najčešće rezultira translacijskom inhibicijom ili destabilizacijom mete jRNK. RefSeq predstavlja predviđenu matičnu petlju mikroRNK.
Dragana Tomašević-Karahasan
Dragana Tomašević-Karahasan je bosanskohercegovačka književnica, književna kritičarka i novinarka, rođena u Zenici 1958. godine. Studirala je filozofiju na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Objavljivala je kritike i eseje u Oslobođenju, Dijalogu, zagrebačkom Danasu i Republici, beogradskom Delu i novosadskim Poljima. Objavljuje eseje i priče u novinama i časopisima koji izlaze na njemačkom, engleskom, francuskom i italijanskom jeziku: Die Zeit, Frankfurter Rundschau, Der Standard, Welt der Frau, Literatur und Kritik, Freedom Review, Les cahiers de Prospero, Confluences, Alternative. Živi u Grazu i Sarajevu sa suprugom Dževadom Karahasanom
Ujedinjene Arapske Države
Ujedinjene Arapske Države (skr. UAD, ) bila je kratkotrajna konfederacija između Ujedinjene Arapske Republike (Egipat i Sirija) i Mutaveklijskog kraljevstva Jemena od 1958. do 1961. godine.
Ujedinjena Arapska Republika bila je suverena država nastala unijom Egipta i Sirije 1958. Iste godine, Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen (Sjeverni Jemen), koje je s Egiptom već potpisalo obrambeni pakt, pridružilo se novoj državi 1958. godine u labavu konfederaciju pod nazivom Ujedinjene Arapske Države. Jedan od razloga ove odluke bila je činjenica da se Jemen već dugo osjećao ugroženim od svog znatno većeg i moćnijeg sjevernog susjeda, Saudijske Arabije koji su ratovali 1934. i još uvijek dijele djelomično nerazgraničenu granicu, te su na taj način konfederaciju vidjeli kao izvor sigurnosti. Međutim, za razliku od zemalja Ujedinjene Arapske Republike, Jemen je ostao neovisna i suverena država. Održao je članstvo u UN-u i odvojene ambasade tokom čitavog perioda konfederacije.
Ni unija ni konfederacija nisu ispunili svoju ulogu nosača panarabizma ili arapskog nacionalizma, jer su raspuštene 1961. godine, a Egipat je samostalno nosio ime i simbole Ujedinjene Arapske Republike sve do 1971.
Melina (Dobretići)
Melina je naseljeno mjesto u općini Dobretići, Bosna i Hercegovina. Prema preliminarnim rezultatima popisa iz 2013. naselje Melina broji 305 stanovnika. Prije rata u Bosni i Hercegovini, naselje je bilo dio općine Skender-Vakuf.
Historija
Dosta logično se pretpostavla da je u dalekoj prošlosti Melina bila centar Župe Mel. U njoj su se nalazili ostaci utvrde grada Korlač (ili Orlač). Odatle se mogao kontrolirati značajan put prema Župi Lašva, preko današnjeg Vitovlja i Dobretića.
INTS12
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 462 aminokiseline, а molekulska težina 48.808 Da.
Funkcija
INTS12 jest podjedinica integratorskog kompleksa, pridružena  C-terminalnom  domenu RNK-polimeraze II velike podjedinice (POLR2A) i posreduje  3' preradu malih jedarnih RNK U1 (RNU1) i  U2 (RNU2)
Modelni organizmi
U istraživanji posljedica delecija gena INT12 upotrebljeni su i modelni organizmi nokaut-miševa linije Ints12 Modelni organizmi bili su iz linije nokaut-miševa zvane Ints12, generirani po programu Međunarodnog konzorcija za nokaut-miševe — visokopropusnog projekta za mutagenezu, generiranje životinjskih modela,  na Institutu Wellcome Trust Sanger, zainteresiranim naučnicima
Omačina
Omačina je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
GATA1
GATA-vezujući faktor 1 ili GATA-1 (znan i kao eritroidni transkripcvijski faktor) je osnivački član porodice GATA transkripcijskih faktora. Ovaj protein je široko ieksprimiran u svim vrstama kičmenjaka. Kod ljudi i miševa kodiran je genima GATA1 i Gata1. Ovi geni nalaze se na X hromosomu u obje vrste.
GATA1 regulira ekspresiju (tj. formiranje proizvoda gena) skupa gena koji posreduju u razvoju crvenih krvnih zrnaca i trombocita. Njegove kritične uloge u stvaranju crvenih krvnih zrnaca uključuju promociju sazrijevanja ćelija prekursora, npr. eritroblasta, crvenim krvnim zrncima i stimulišući ih da podignu svoj citoskelet i biosintetizuju komponente koje prenose kisik, putem hemoglobina i hema. GATA1 ima sličnu kritičnu ulogu u sazrijevanju krvnih trombocita iz megakarioblasta, promegakariocita i megakariocita; potonje ćelije zatim oslobađaju membranom zatvorene fragmente svoje citoplazme, tj. trombocite, u krv.
Kao posljedica vitalne uloge koju GATA1 ima u pravilnom sazrijevanju crvenih krvnih zrnaca i trombocita, inaktiviranje mutacija u genu  GATA1  (tj. mutacija koje rezultiraju nestvaranjem GATA1, smanjenim nivoima ili manje aktivnom) uzrokuju X-vezane anemije i / ili bolesti krvarenja, zbog smanjene formacije i funkcionalnosti crvene krvnih zrnaca i / ili trombocita, pod određenim okolnostima, patološke proliferacije megakariooblasta. Te bolesti uključuju prolazni mijeloproliferativni poremećaj koji se javljaju u Downovom sindromu, akutnu megakardiolastnu leukemiju koja se javlja u Downovom sindromu, Diamond-Blackfanovu anemiju i razne kombinirana sindrome anemija – trombocitopenije, uključujući poremećaj tipa sindrom sivih trombocita.
Gen
Ljudski gen GATA1 nalazi se na kratkom ("p") kraku X hromosoma, na položaju p11.23. Dužine je 7,74 kilobaza, a sastoji se od 6 egzona i kodira proteina pune dužine, GATA1, od 414 aminokiselina, kao i jedan  kraći, GATA1-S. GATA1-S-u nedostaje prvih 83 aminokiselina GATA1 i stoga se sastoji od samo 331 aminokiseline. GATA1 kodira strukturni motiv za dva cinkova prsta C-ZnF i N-ZnF, koji su prisutni u proteinima GATA1 i GATA1-S. Ovi motivi su kritični za akciju reguliranja gena oba faktora transkripcije. N-ZnF je često mjesto mutacija koje uzrokuju bolesti. U nedostatku prvih 83 aminokiseline, a samim tim i u jednoj od dvija domena aktivacije GATA1, GATA1-S ima znatno manju aktivnost regulacije gena od GATA1.
Grčki prefiksi
Grčki prefiksi obično označavaju međusobni prostorni i/ili vremenski odnos posmatranih objekata ili pojava. Slijedi popis najčešćih koji su usvojeni u bosanskom jeziku.
GATA1
Gen
Studije na Gata1 – nokaut miševima, tj. miševima kojima nedostaje alel Gata1, pokazuju da je ovaj gen neophodan za razvoj i održavanje hematolopoetskih ćelija na bazi krvi i / ili tkiva, posebno crvenih krvnih zrnaca i trombocita, ali također i eozinofila, bazofila, mastocita i dendritskih ćelija. Nokaut-miševi umiru do 11,5. dana embrionskog razvoja zbog teške anemije, koja je povezana s odsustvom ćelija loze crvenih krvnih zrnaca, prevelikog broja neispravnih ćelija trombocitnog prekursora i odsustvom trombocita. Ovi nedostaci odražavaju suštinsku ulogu Gata-1 u stimuliranju razvoja, samoobnavljanja i/ili sazrijevanja crvenih krvnih zrnaca i trombocitnih prekursorskih ćelija. Studije na miševima kojima je uklonjen gen Gata1 tokom odrasle dobi pokazuju da je:
Fiziologija i patologija
Klinička obilježja povezana sa inaktivacijom mutacija GATA1 ili drugim uzrocima smanjenih nivoa GATA1 uveliko se razlikuju s obzirom ne samo na vrste ispoljenih bolesti. već i na težinu bolesti. Ova varijacija ovisi o najmanje četiri faktora.
Genetički poremećaji
Mutacije gena GATA1 povezane su s razvojem različitih genetičkih poremećaja koji mogu biti porodični (tj. naslijeđeni) ili novostečeni. Kao posljedica mutiranja lokusa X hromosoma, mutacije GATA1 uglavnom imaju daleko veći fiziološki i klinički uticaj na muškarce koji imaju samo jedan X  s genom GATA1, nego žene koje imaju dva od ovih hromosoma i gena: GATA1 mutacije dovode do X-vezanih bolesti koje se javljaju pretežno kod muškaraca. Mutacije u aktivacijskom domenu GATA1 (GATA1-S nedostaje tom domenu) povezane su s prolaznim mijeloproliferativnim poremećajem i akutnom megakarioblastičnom leukemijom Downovog sindroma, dok su mutacije u N-ZnF motivu GATA1 i GATA1-S povezane sa bolestima sličnim urođenim dieritropoetskim anemijama, prirođenom trombocitopenijom i određenim obilježjima koja se javljaju u bolestima zvanim talasemija, sindrom sivih trombocite, urođena eritropoetska porfirija i mijelofibroza..
Akutna megakarioblastna leukemija
Akutna megakarioblastična leukemija je podtip akutne mijeloidne leukemije koja je izuzetno rijetka kod odraslih i, iako još uvijek rijetka, češća kod djece. Dječja bolest klasificirana je u dvije glavne podgrupe, na osnovu pojave kod osoba sa ili bez Downovog sindroma. Bolest u Downovom sindromu javlja se kod 20% do 30% osoba koje su ranije imale prolazni mijeloproliferativni poremećaj. Njihove mutacije GATA1 su okvirne u egzonu 2, koje rezultiraju neuspjehom stvaranja proteina GATA1, kontinuiranim stvaranjem GATA1-S, a time i znatno smanjenom sposobnošću regulacije gena ciljanih na GATA1. Prolazni mijeloproliferativni poremećaj otkriva se na rođenju ili ubrzo nakon rođenja i općenito prolazi tokom sljedećih mjeseci, ali ga u roku od 1 do 3 godine prati akutna megakarioblastična leukemija. Tokom ovog razdoblja od 1 do 3 godine, pojedinci akumuliraju više somatskih mutacija u ćelijama koje nose neaktivne GATA1 mutacije plus trisomiju 21. Smatra se da su ove mutacije rezultat nekontrolirane proliferacije blastocita, uzrokovane mutacijom GATAT1 u prisustvu viška hromosoma 21 iodgovorne za napredovanje prolaznog poremećaja u leukemiju. Mutacije se javljaju u jednom ili, češće, u više gena, uključujući:  TP53, RUNX1, FLT3, ERG, DYRK1A, CHAF1B, HLCS, CTCF, STAG2, RAD21, SMC3, SMC1A, NIPBL, SUZ12, PRC2, JAK1, JAK2, JAK3, MPL, KRAS, NRAS, SH2B3 i MIR125B2'',  koji je gen za mikroRNA MiR125B2.
Diamond–Blackfanova anemija
Diamond-Blackfanova anemija je porodična (tj. naslijedna) (45% slučajeva) ili stečena (55% slučajeva) genetička bolest koja se javlja u djetinjstvu ili, rjeđe, kasnijem djetinjstvu kao aplazijska anemija i cirkulacija abnormalno uvećanih crvenih krvnih zrnaca. Ostali tipovi krvnih zrnaca i trombociti cirkuliraju u normalnom nivou i strukturno izgledaju normalno. Otprilike polovina oboljelih osoba ima različite urođene mane. Bolest se smatra jednoliko genetičkom bolešću, iako geni koji je uzrokuju nisu identificirani u ~ 30% slučajeva. U gotovo svim preostalim slučajevima, autosomno recesivna inaktivacija mutacija javlja se u bilo kojem od 20 od 80 gena koji kodiraju ribosomski protein. Otprilike 90% potonjih mutacija javlja se u 6 gena ribosomskih proteina RPS19, RPL5, RPS26, RPL11, RPL35A i RPS24. Međutim, nekoliko slučajeva porodične Diamond-Blackfanove anemije povezano je s mutacijama gena GATA1 u očiglednom odsustvu mutacije u proteinima ribosomskih gena. Ove mutacije GATA1 javljaju se na mjestu prerade egzona 2 ili startnog kodona GATA1, uzrokujući proizvodnju GATA1-S, u odsustvu GATA1 transkripcijskog faktora, te zato u prirodi inaktiviraju gen. Predlaže se da su ove mutacije GATA1 uzrok Diamond-Blackfanove anemije.
Kombinirani sindromi anemije i trombocitopenije
Određene GATA1-inaktivacijske mutacije povezane su s porodičnim ili, rjeđe, sporadičnim X-vezanim poremećajima, koji se sastoje od anemije i trombocitopenije, zbog neuspjeha u sazrijevanju prekursora crvenih krvnih zrnaca i trombocita, kao i drugih krvnih abnormalnosti. Ove mutacije GATA1 identificiraju se početnim slovom kojim se identificira normalna aminokiselina, nakon čega slijedi broj koji daje položaj ove aminokiseline u GATA1, a iza toga slijedi završno slovo kojim se identificira aminokiselina zamijenjena normalnom. Aminokiseline su identificirane kao V = valin; M = metionin; G = glicin; S = serin, D = asparaginska kiselina; Y = tirozin, R = arginin; W = triptofan, Q = glutamin). Ove mutacije i neke ključne abnormalnosti koje uzrokuju jesu:
Sindrom sivih trombocita je rijedak urođeni poremećaj krvarenja uzrokovan smanjenjem ili odsustvom alfa-granula u trombocitima. Alfa-granule sadrže različite faktore koji doprinose zgrušavanju krvi i drugim funkcijama. U njihovom odsustvu, trombociti su neispravni. Obično se smatra da je sindrom rezultat samo mutacija gena NBEAL2, koji se nalazi na ljudskom hromosomu 3, pozicija p21. U tim slučajevima sindrom ima autosomno recesivno nasljeđivanje, uzrokuje blagu do umjerenu tendenciju krvarenja i može biti praćen nedostatkom u sekreciji sadržaja granula u neutrofilima. Postoje i drugi uzroci kongenitalnog poremećaja krvarenja sa nedostatkom alfa-granula: autosomno recesivna bolest Arc sindrom uzrokovana mutacijama bilo u  VPS33B  (na ljudskom hromozomu 15. na q26) ili VIPAS39 (na 14. Hromosomu, q34); autosomno dominantna bolest sindroma povezanog sa GFI1B uzrokovana mutacijama u  GFI1B  (nalazi se na ljudskom hromosomu 9 na q34); i bolest uzrokovana mutacijama R216W i R216Q u GATA1. Bolest povezana s mutacijom GATA1 liči onoj uzrokovanoj mutacijama NBEAL2 jer je povezana s cirkulacijom smanjenog broja (tj. trombocitopenija) abnormalno uvećanih (tj. makrotrombocita), trombocita s nedostatkom alfa-granula. Razlikuje se od bolesti izazvane NBEAL2-om, po tome što je povezan sa X hromosomom, praćena umjereno jakom tendencijom krvarenja i povezana s abnormalnostima u crvenim krvnim zrncima (npr. anemija, poremećaj poput talasemije zbog neuravnotežene proizvodnje hemoglobina i / ili poremećaja sličnog [[porfirija|porfiriji. Nedavna studija otkrila je da GATA1 snažno pojačava ekspresiju NBEAL2 i da inaktivirajuće mutacije R216W i R216Q u GATA1 mogu prouzrokovati razvoj trombocita s nedostatkom alfa-granula, neuspjehom stimuliranja ekspresije proteina NBDAL2. S obzirom na ove razlike, čini se da je poremećaj povezan sa mutacijom GATA1 bolje klasificiran kao klinički i patološki različit od sindroma sivih trombocita.
GATA1 mijelofibroze
Mijelofibroza je rijetka krvna zloćudna bolest koju karakterizira progresivna fibroza koštane srži, ekstramedulska hematopoeza (tj. stvaranje krvnih zrnaca izvan njihovog normalnog mjesta u koštanoj srži), promjenljivo smanjenje nivoa krvnih zrnaca u cirkulaciji, razine cirkulacije prekursora u potonjim ćelijama, abnormalnosti u sazrijevanju ćelija prekursora trombocita i nakupine grubo deformiranih megakariocita u koštanoj srži. Na kraju, bolest može preći u leukemiju. Nedavna istraživanja pokazuju da su megakariociti, ali ne i drugi tipovi ćelija u rijetkim slučajevima mijelofibroze, znatno smanjili nivo GATA1, kao rezultat nedostatka ribosoma u translaciji iRNK GATA1 u faktor transkripcije GATA1. Studije sugeriraju da ovi smanjeni nivoi GATA1 doprinose napredovanju mijelofibroze, dovodeći do oštećenja u sazrijevanju prekursornih ćelija trombocita, promovirajući ekstramedulskuu hematopoezu i, vjerojatno, doprinoseći njenoj leukemijskoj transformaciji .