cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kotiledon
thumb|Kotiledon klijanca judinog drveta ([[Cercis siliquastrum)]] thumb| Usporedba klice monokotiledon a i dikotiledonaa. Vidljivi dio [[monokotiledone|monokotiledonske biljke (lijevo) zapravo je prvi pravi list proizveden iz meristema; sam kotiledon ostaje unutar sjemenke]] thumb|335px|Poređenje prizemnog i podzemnog klijanja thumb|Prepolovljena sjemenka [[kikirikija sa vidljivim embrionom, sa kotiledonima  i zametkom korijena]] thumb|Dvosedmična [[duglazija sa sedam kotiledona]] thumb|Klijanac Mimosa pudica sa dva kotiledona i prvim pravim listom sa šest [[listića]] Kotiledon, sjemenski list ili embrionski list ( lat. cotyledon,  od grč.: κοτυληδών  – kotilēdōn, gen.: κοτυληδόνος kotilēdonos,  iz  κοτύλη – kotílē = čaša, zdjela) ili primarni klicini listovi, značajan su dio embriona unutar  biljne sjemenke, a definiran je kao zametkovi listovi u biljkama sjemenjačama. Kod njih se jedan ili više njih pojavljuju prvi prilikom  klijanja sjemena. Broj prisutnih kotiledona jedna je od karakteristika koju botaničari koriste za razvrstavanje cvjetnica (angiospermi). Vrste s jednim kotiledonom nazivaju se monokotiledone ("monokotile"). Biljke s dva embrionska lista nazivaju se dikotiledone ("dikotile"). U slučaju dikotiledonskih klijanaca, čiji su kotiledoni fotosintetski, kotiledoni su funkcionalno slični lišću. Međutim, pravi listovi i kotiledoni razvojno se razlikuju. Kotiledoni nastaju tokom embriogeneze, zajedno s korijenom i pucaju meristemima, te su stoga prisutni u sjemenu prije klijanja. Pravi listovi, međutim, formirani su postembrionalno (tj. nakon klijanja) iz vrha apikalnog meristema, koji je odgovoran za stvaranje sljedećih zračnih dijelova biljke.
Kotiledoni u porodici trava i mnogih drugih monokotiledona izrazito je modificiran list sastavljen od skuteluma i koleoptila. Skutelum je tkivo unutar sjemena koje je specijalizirano za apsorpciju pohranjene hrane iz susjednog endosperma. Koleoptil je zaštitna kapa koja prekriva „plumule“ (prethodnike stabljike i listova biljke).
Klijanci golosjemenjača također imaju kotiledone i one su često promjenjivi u broju (višekotiledone), pri čemu od 2 do 24 kotiledona formiraju vrtlog na vrhu hipokotila  (embrionske stabljike) koji okružuje pupoljčić. Unutar svake vrste često se još uvijek pojavljuju neke varijacije u kotiledonskim brojevima, npr. klijanci bora  Pinus radiata   imaju ih  5–9, a Jeffreyev  bor ( Pinus jeffreyi ) 7–13, ali ostale su vrste fiksnije, npr. mediteranski čempres uvijek ima samo dva kotiledona. Najveći broj prijavljenih je za velikokonusni bor (Pinus maximartinezii), s 24 (Farjon & Styles 1997).
Epigealni naspram hipogealnog razvoja
Kotiledoni mogu biti epigealno, šire se pri klijanje sjemena, odbacujući sjemensku ljusku, dižući se iznad zemlje i možda postaju fotosintetski, ili hipogealni, ne širi se, ostaju ispod zemlje i ne postaju fotosintetski. Ovo posljednje je obično slučaj kada kotiledoni djeluju kao organ skladištenja, kao kod mnogih orašastih plodova i žirova.
Hipogealne biljke imaju (u prosjeku) značajno veće sjemenke od epigealnih. Također su sposobna za opstanak ako se klijanac presadi, jer meristem pupoljaka ostaje pod zemljom (kod epigealnih biljaka, ako se klijanac presadi, meristem ostaje. Kompenzacija je da biljka treba da proizvede veliki broj sitnih semenki ili manji broj semenki koje verovatnije prežive.
Krajnji razvoj epigealnog habitusa predstavljen je s nekoliko biljaka, uglavnom u porodici Gesneriaceae,  u kojoj kotiledon traje čitav život. Takva je biljka je Streptocarpus wendlandii iz Južne Afrike kod koje jedan kotiledon naraste i do 75 centimetara u dužinu i do 61 cm u širinu ( najveći kotiledon bilo koje dikkotiledonea, a premašio ga je samo rod Lodoicea ). Adventivni Dopunski cvjetni klasteri formiraju se duž srednjeg dijela kotiledona. Drugi kotiledon je mnogo manji i prolazniji.
Srodne biljke mogu imati mješavinu hipogealnog i epigealnog razvoja, čak i unutar iste porodice. Grupe koje uključuju i hipogealne i epigealne vrste su, naprimjer, porodice četinjara Južne hemisfere Araucariaceae, the pea family, Fabaceae, i and the rod  Lilium. Često uzgajani vrtni obični grah, "Phaseolus vulgaris" je epigealan, dok je usko srodni  grah trkač]],"Phaseolus coccineus", hipogealni.
Historija
Termin kotiledon  skovao je Marcello Malpighi (1628–1694). John Ray bio je prvi botaničar koji je prepoznao da neke biljke imaju dva, a druge samo jedan kotiledon, i na kraju je prvi prepoznao ogromnu važnost te činjenice za biosistematiku, u djelu Methodus plantarum (1682).
Teofrast (3. ili 4. stoljeće p. n. e.) i Albertus Magnus (13. stoljeće) također su prepoznavali razliku između dvokotiledona i monokotiledona.
Aita
Aita je ime etruščanskog boga podzemlja. Etruščani su ga preuzeli iz grčke mitologije, gdje je kralj podzemlja bio Had, Zeusov brat. Aitina je žena bila kraljica Persipnei (Perzefona). Na ovoj slici, Aita i [[Persipnei prikazani su desno.|198px|mini]]
Rimljani su Aitu zvali Pluton. I Grci su ponekad koristili to ime, a Aitino se ime piše i Eita.
Njegov glasnik je bog Turms.
Zuideinde
Zuideinde (ni: južni kraj) se odnosi na nekoliko holandskih sela:
Planina Field (Britanska Kolumbija)
Planina Field je planina koja se nalazi 10 km istočno od grada Field u Nacionalnom parku Yoho, Kanada. Planina je dobila ime 1883. godine po Cyprus W. Fieldu, čovjeku, koji je gradio kanadsku nacionalnu željeznicu. mini|lijevo
Međunarodni dan borbe protiv raka
Međunarodni dan oborbe protiv raka obilježava se svakog 4. februara kako bi se podigla svijest oboljenjima od raka, njihovom preveniranju, dijagnosticiranju i liječenju. Kampanju vodi Internacionalna unija protiv raka (International Union Against Cancer – UICC) koja je globalni konzorcij sastavljen od preko 280 organizacija koje se u preko 90 država svijeta bore protiv raka. Obilježavanje Međunarodnog dana oboljelih od raka ima za cilj da ohrabri uticajne pojedince i članove UICC organizacija da učine problem bolesti raka političkim prioritetom.
Kampanja naglašava činjenicu da 43% kancerogenih oboljenja mogu biti spriječena ako se:
Ločnik
Slovenija:
Kosci (Tuzla)
Kosci su naseljeno mjesto u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
NGC 6959
NGC 6959 (također poznat kao PGC 65369) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 169 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,60 (30 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 22. septembra 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nacionalna galerija
mini|desno|300px|Nacionalna galerija
Nacionalna galerija (engl. National Gallery) je državni muzej umjetnosti Ujedinjenog Kraljevstva u središtu Londona, na slavnom Trafalgarskom trgu. U galeriji se nalazi kolekcija od preko 2300 umjetničkih djela od sredine 13. stoljeća sve do 1900. Ulaz u galeriju je besplatan, a posjetioci mogu dati dobrovoljne priloge. Godišnje je posjeti od 4–5 miliona posjetilaca i treći je muzej po posjećenosti u svijetu, poslije Louvrea u Parizu i Metropolitan muzeja u New Yorku. Trenutni upravitelj Nacionalne galerije je Nicholas Penny. mini|desno|300px|Plan prizemlja Nacionalne galerije od 2010. god.
Historija
mini|desno| Prostorije koje je dizajnirao [[E. M. Barry 1872–1876.]] mini|desno| Dvorana sa stubištem koje je dizajnirao [[John Taylor 1884–1887.]] mini|desno| Sainsburyjevo krilo Nacionalne galerije (2004) s Trafalgarskog trga Nacionalna galerija je osnovana 1824, kada je britanska vlada otkupila zbirku ruskog bankara Johna J. Angersteina (36 slika). Kasnije je zbirka dopunjena poklonima donatora koji danas čine njene dvije trećine. Galerija se 1838. godine uselila u sadašnju zgradu koju je u stilu neoklasicizma projektirao William Wilkins. Od 1906. galerija kupuje djela sredstvima iz nacionalnog fonda za kupovinu umjetničkih djela. Od godine 1917. zbirka sadrži i djela impresionista. Zgrada je više puta proširivana, posljednji put istočnim Sainsbury krilom 2004. god. koje su u duhu postmoderne dizajnirali arhitekti Robert Venturi i Denise Scott Brown. No, danas se Nacionalna galerija smatra pretijesnom i neodgovarajućom za svoju vrijednu kolekciju.
Galerija odabranih eksponata
Neka od slavnih djela u kolekciji muzeja jesu:
Bare (Hadžići)
Bare su naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
NGC 1200
NGC 1200 (također poznat kao MCG -2-8-43 i PGC 11545) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 186 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 2,90 (157 hiljada sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (124 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. novembra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Male Lašče
Male Lašče su naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Male Lašče su imale 281 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Velike Lašče. U 2009. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Male Lašče i Velike Lašče.''
Mali Ločnik
Mali Ločnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mali Ločnik je imao 54 stanovnika.
Napomena: ''U 2009. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Mali Ločnik i Turjak.''
Oliver Milburn
Oliver Milburn (rođen 25. februara 1973. godine) je britanski glumac rođen u Dorsetu. Najpoznatiji je po ulozi Matthewa Bannermana u TV seriji Families, te Liama u Green Wing.
Također se pojavljivao u The Bill, Backup, Tess of the D'Urbervilles, David Copperfield, Sweet Medicine, Byron, Born and Bred i Bodies. Supruga mu je Katie Razzall, kćerčka političara Tim Razzall-a, (Baron Razzall). Imaju kćerku Matildu.
Skupština Kantona 10
Skupština Kantona 10 jest institucija i zakonodavno tijelo u Kantonu 10. Sastoji se od jednog doma, čiji je broj poslanika 25, utvrđen u odnosu na nacionalnu strukturu stanovništva ovog kantona. Poslanici u Skupštini imaju mandat od četiri godine, koji se biraju na općim demokratskim i neposrednim izborima, tajnim glasanjem, na cijeloj teritoriji kantona. Prije svakih izbora, svaka registrirana stranka objavljuje svoju izbornu listu kandidata. Kantonalni poslanici biti će birani sa vrha liste te stranke prema broju osvojenih glasova. Zamjene za poslanike vrše se od osoba koje slijede na ostatku liste, a svaki stanovnik kantona može biti biran za kantonalnog poslanika.
Grb i zastavu kantona, koji su identični obilježjima bivše paradržave Herceg-Bosne, Ustavni sud Federacije Bosne i Hercegovine također je proglasio neustavnim, jer oni predstavljaju samo jedan konstituvan narod, Hrvate, čime je povrijeđen princip nacionalne ravnopravnosti konstituvnih naroda Federacije Bosne i Hercegovine.
Ovlasti
Federalna vlast i kanton nadležni su, kao zakonodavna vlast za:
Skupština kantona priprema i dvotrećinskom većinom usvaja kantonalni ustav, donosi ostale propise za izvršavanje kantonalnih nadležnosti i usvaja budžet kantona i donosi zakone o oporezivanju i na druge načine osigurava potrebno finansiranje. Nakon izbora Skupština bira izvršnu vlast odnosno Vladu kantona, premijera odnosno predsjednika vlade kantona i ministre.
Simfonija br. 23 (Mozart)
'''Simfonija br. 23 u D-duru''', KV 181/162b, je simfonija Wolfganga Amadeusa Mozarta, za koju je završni datum komponiranja napisan 19. maj 1773. Radi se o jednoj od takozvanih "salzburških simfonija", koje je tako prvi nazvao Alfred Einstein, iznoseċi hipotezu da ih je sve naručivao nepoznati italijanski mecena. Simfoniju je posthumno u Hamburgu objavio 1848. August Cranz.
Skupština Kantona 10
Napomene
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Simfonija br. 23 (Mozart)
Simfonijski stavci i muzička instrumentacija
Mozart je napisao ovu simfoniju kao jedan neprekinuti stavak koji se sastojao od 3 različita tempa:
NGC 3977
NGC 3977 (također poznat kao MCG 9-20-34, NGC 3980, PGC 37497 i UGC 6909) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 267 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,50 (116 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (109 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. aprila 1789. godine.
Simfonija br. 23 (Mozart)
Simfonijski stavci i muzička instrumentacija
Uvod u stavak Allegro spiritoso :
NGC 3977
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Simfonija br. 23 (Mozart)
Simfonijski stavci i muzička instrumentacija
Uvod u stavak Andantino grazioso :
Buturovići kod Drozgometve
Buturovići kod Drozgometve su naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
Kovačica (Tuzla)
Kovačica je naseljeno mjesto u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
NGC 2549
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2354
IC 2354 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hazor
mini|250p|desno|Hazor Hazor (heb. חצור [hacor] = "ograđeni prostor"; grč. Ασωρ [asōr], Ασωρα [asōra]) je stari utvrđeni grad na sjeveru Galileje, uz sjeverozapadni rub doline Hule, oko 14 km sjeverno od Galilejskog jezera.
Njegov mu je strateški položaj donio naslov "vrata zemlje", budući da se nalazio na stjecištu glavnih trgovačkih puteva od Sidona prema Bet Šeanu i od Damaska prema Megidu.
Biblijski izvještaji o Hazoru
U Bibliji se Hazor spominje u kontekstu izraelskog osvajanja zemlje u doba Jošue (vidi Historija Izraela i Palestine), što bi se moglo smjestiti u 11. vijek p. n. e. Ondje se govori o koaliciji sjevernih gradova pod vodstvom Jabina, hazorskoga kralja, a protiv Izraelaca. Jošua je razorio Hazor, koji se potom pojavljuje na popisu osvojenih gradova te je dodjeljen izraelskom plemenu Naftali.
Grad se ponovno spominje u vezi s izraelskim sucima Deborom i Barakom. I ondje se kao kralj Hazora spominje Jabin i vjerovatno je da je ovdje riječ o tačnom podatku, dok je u izvještaju o osvajanju zemlje njegovo ime umetnuto.
Kasnije, u 10.-11. vijeku p. n. e., Hazor je utvrdio kralj Salomon. Na koncu ga je, oko 733. p. n. e., osvojio asirski kralj Tiglat Pileser III
Spominje se još jednom u doba Makabejaca, a u kontekstu bitke židovskoga vođe Jonatana protiv Demetrija II Nikatora iz helenističke dinastije Seleukovića.
Arheološki ostaci
1928. počelo se s istraživanjem ostataka Hazora na brežuljku koji se arapski zove Tel el-Qedah, a arheološki su radovi, s prekidima, nastavljeni sve do današnjeg dana.
Među ruševinama nađeni su ostaci iz srednjeg i mlađeg bronzanog doba, kao i iz željeznog doba. Među njima je nađeno svetište s uzdignutim kamenom koji predstavlja božanstvo, iz 11.-10. vijeka p. n. e. Osim toga, tu su i ostaci tipične seoske kuće s četiri prostorije iz istoga razdoblja. Nađena su i gradska vrata iz 10. ili 9. vijeka p. n. e., te grad iz 9. i 8. vijeka p. n. e., to jest, iz doba kraljeva Ahaba i Jeroboama II u sjevernom izraelskom kraljevstvu, kada je ono bilo na svome vrhuncu.
Posebna je zanimljivost velika cisterna za vodu s pristupnim stepenicama, što je omogućavalo gradu da izdrži i osobito dugotrajne opsade.
Tačno datiranje pojedinih nalaza i njihovo dovođenje u vezu s pojedinim biblijskim likovima do danas je predmetom žive rasprave među znanstvenicima.
Pisani izvori
Takvo bogatstvo pisanih izvora govori o velikom zanimanju što ga je položaj i značenje Hazora izazivao među okolnim narodima kroz čitavu 2. deceniju p. n. e.
Arheolozi se nadaju da će jednom naći i hazorski arhiv u koji je mogao biti pohranjen dio dopisivanja s okolnim vladarima.
Mali Osolnik
Mali Osolnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mali Osolnik je imao 63 stanovnika.
NGC 6960
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5471
NGC 5471 (također poznat kao MCG 9-23-30 i PGC 165629) je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 22. augusta 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Premijer liga Bosne i Hercegovine 2003/2004.
'''Premijer liga Bosne i Hercegovine 2003/04. godine''' četvrta je po redu sezona Premijer lige, nogometnog prvenstva Bosne i Hercegovine.
Pregled
Takmičilo se ukupno 16 ekipa, a NK Široki Brijeg je osvojio prvenstvo.
Skupština Bosansko-podrinjskog kantona Goražde
Skupština Bosansko-podrinjskog kantona Goražde jest institucija i zakonodavno tijelo u Bosansko-podrinjskom kantonu Goražde. Sastoji se od jednog doma, čiji je broj poslanika 25, utvrđen u odnosu na nacionalnu strukturu stanovništva ovog kantona. Poslanici u Skupštini imaju mandat od četiri godine, koji se biraju na općim demokratskim i neposrednim izborima, tajnim glasanjem, na cijeloj teritoriji kantona. Prije svakih izbora, svaka registrirana stranka objavljuje svoju izbornu listu kandidata. Kantonalni poslanici biti će birani sa vrha liste te stranke prema broju osvojenih glasova. Zamjene za poslanike vrše se od osoba koje slijede na ostatku liste, a svaki stanovnik kantona može biti biran za kantonalnog poslanika.
Ovlasti
Federalna vlast i kanton nadležni su, kao zakonodavna vlast za:
Skupština kantona priprema i dvotrećinskom većinom usvaja kantonalni ustav, donosi ostale propise za izvršavanje kantonalnih nadležnosti i usvaja budžet kantona i donosi zakone o oporezivanju i na druge načine osigurava potrebno finansiranje. Nakon izbora Skupština bira izvršnu vlast odnosno Vladu kantona, premijera odnosno predsjednika vlade kantona i ministre.
Krtolije
Krtolije su naseljeno mjesto u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
Smrtonosne mašine
Smrtonosne mašine je roman epske fantastike za djecu koji je napisao Philip Reeve, a objavio 2001. Bio je prvi objavljen od sedam romana u hronikama gladnog grada (2001–2006) i najpoznatija je dobio Nestlé Smarties Book Prize.
Persipnei
Na ovoj slici, [[Aita i Persipnei prikazani su desno.|230px|mini]] Prema etruščanskim mitovima, Persipnei (Phersipnai) kraljica je podzemlja i supruga boga Aite. Etruščani su vjerovali u njeno postojanje nakon što su preuzeli neke elemente grčke mitologije. Grci su tu božicu zvali Perzefona, a Rimljani Prozerpina.
Uskršnje ostrvo
mini|250px|Karta Uskršnjeg ostrva mini|desno|250px|[[Zastava Uskršnjeg ostrva]] Uskršnje ostrvo (Rapanui: Rapa Nui; španski: Isla de Pascua) je čileansko ostrvo koje se nalazi na jugu Tihog okeana.
Na lokaciji od oko 3600 km zapadno od Čilea, Uskršnje ostrvo je jedan od najnenaseljenijih ostrva na svijetu. Ime je dobilo zbog toga što ga je na Uskršnji dan godine 1722. otkrio Holanđanin Jakob Roggeveen. Nalazi se na 27°09′ južne geografske širine i na 109°27′ zapadne geografske dužine, u ravnini s čileanskim gradom Kaldere, sjeverno od Santijaga.
Ostrvo je otprilike trouglastog oblika, površine 163,6 km2 i broji 3.791 stanovnika od kojih 3.304 žive u glavnom gradu Hanga Roa. Ostrvo čine tri vulkana Poike, Rano Kau-a i Terevake. Najpoznatiji je po svojim mnogobrojnim moaima, velikim kamenim kipovima koji se prostiru duž obale.
700px|center|thumb|Uskršnje ostrvo
Historija ostrva
lijevo|mini|200px|Jedna od fotografija [[Moai kipa]]
Kultura izrade moai
desno|mini|210px|Krater Rano Kao, jugoistočni dio ostrva
Danas je ostrvo poprilično pusto, sa biljem koje rijetko formira čak i nisko rastinje ili višu travu. Ranije, ostrvo je bilo šumovito, te je osnovna pretpostavka da su domoroci iskoristili sve šume na ostrvu kako bi izradili kipove. Arheološka istraživanja pokazuju da su za izradu kipova korišteni drveni kalupi, te da su se donosili na trenutne lokacije pomoću drvenih okvira za vrijeme obreda (Rapanuiska se tradicija metaforički odnosila na duhovnu snagu).
Još jedna činjenica je da su klimatski uslovi za vrijeme manjeg ledenog doba (od oko 1650. do 1850.) vjerovatno još doprinijeli nestajanju šuma na ostrvu, kao i drugim promjenama.
Babindub
Babindub je naseljeno mjesto u sastavu grada Zadra, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Uskršnje ostrvo
Kontakt s Evropom
Prvi kontakt s Evropom Uskršnje ostrvo ostvario je 5. maja 1722. (na Uskrsnu nedjelju) kada je holandski moreplovac Jacob Roggeveen pronašao ostrvo s populacijom od oko 2.000 do 3.000 naseljenika, iako bi, da je došao prije par vijekova, vjerovatno pronašao 10.000 do 15.000 stanovnika.
Babindub
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zadar.
Uskršnje ostrvo
Kontakt s Evropom
Smatra se da je civilizacija Uskršnjeg ostrva pala drastično oko stotinu godina prije dolaska Holanđana, kao rezultat prevelike populacije, uništavanja šuma te iskorištavanja ograničenih prirodnih resursa.
Babindub
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Babindub je imao 31 stanovnika.
Uskršnje ostrvo
Kontakt s Evropom
Francuski istraživač Jean François de Galaup La Pérouse posjetio je ostrvo u 1786. godini došavši sa rta Horn, u Čileu. Za vrijeme svog boravka na Uskršnjem ostrvu izradio je detaljnu kartu ostrva. Kasnije, nastavio je putovanje prema Havajskim ostrvima, Japanu i ostatku Azije.
Babindub
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. te od 1953. do 1971. iskazivano pod imenom Babindub Pločanski. Od 1880. do 1910. nazvano i Dubina. U 1857., 1869. i 1921. podaci su sadržani u naselju Bibinje (općina Bibinje). Do 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Babindub je imalo 33 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Uskršnje ostrvo
Ropstvo i pripajanje Čileu
Do sredine 19. vijeka, populacija je vratila na oko 4.000 stanovnika. Tada, u samo 20 godina, progonjeni trgovcima robovima i bolestima koje su donijeli stanovnici kopna gotovo je izumrla cijela populacija - samo 110 stanovnika ostalo je na ostrvu u 1877.
Uskršnje ostrvo konačno je pripojeno Čileu 1888. po Policarpo Toru, "Ugovoru o pripajanju ostrva" (Tratado de Anexión de la isla) koji je vlada Čilea potpisala zajedno s domorocima.
Ostrvo danas
mini|320px|Sedam moai-ja kod Ahu Akivi
Jedna od kontroverznih činjenica oko stanovnika ostrva jeste porijeklo moai kipova. Mnogi evropski posjetioci nisu mogli prihvatiti činjenicu da su kipove izgradili Polinezijci (često smatrani "običnim divljacima"). 1960ih, Erich von Däniken objavio je teoriju da su bića sa drugih planeta, koja su nekako završila na ostrvu, izgradila kipove sa ultramodernim alatom. Njihovo nepostojanje danas objašnjava drugom teorijom o tome kako su u međuvremenu spašeni.
Rapa Nui zapravo nije originalno ime ostrva; skovali su ga doseljeni radnici iz Rape u Bassovom arhipelagu, kojima je bio nalik na njihovo zavičajno ostrvo. Rapanujansko ime za Rapa Nui bilo je Te pito o te henua ("Pupak Svijeta") zbog svoje izolacije, ali, izgleda da i to vjerovatno proizlazi sa druge lokacije. Drugo domorodačko ime za ostrvo je Mata ki te rangi ("Oči koje gledaju nebo").
Nedavna događanja pokazuju veliki porast turizma na ostrvu; popraćen velikim brojem ljudi evropskog porijekla iz Čilea koji prijete narušavanju polinezijskog porijekla ostrva. Prepirke na kopnu stvorile su političke napetosti od 80ih godina 20. vijeka, gdje se dio domorodaca Rapanui protivi privatnom vlasništvu u korist tradicionalnom vlasništvu zajednice.
Međunarodni aerodrom Mataveri jedini je na ostrvu; s pistom dugom 2903 m procijenjena je i kao alternativna sletna pista svemirskog programa Sjedinjenih Američkih Država u slučaju nesreće ili hitnog slučaja.
Ekologija
mini|[[Satelitski snimak Uskršnjeg ostrva iz 2001.]]
Zajedno sa svojim najbližim susjedom, sitnim ostrvcem Sala-y-Gomez 400 km istočnije, Uskršnje ostrvo ekolozi smatraju odvojenom ekoregijom, zvanom Rapa Nui podtropske velikolisne šume. Malo kiše na ostrvu je pridonijelo uništavanju šuma. Prvobitne tropske šume na ostrvu više ne postoje, ali paleontološka istraživanja fosila i ostataka koji su ostali ispod slojeva gdje je tekla magma ukazuju na činjenicu da je ostrvo prije bilo pošumljeno drvećem, travama, šikarama i papratima. Velika palma (koja je u rodu sa Čileanskom vinskom palmom) Jubaea chilensis, bila je jedno od dominantnih drveća na ostrvu, zajedno sa toromiro drvetom (Sophora toromiro). Palma je do danas istrijebljena kao i toromiro (ali samo u prirodi), tako da danas cijelo ostrvo većinom prekrivaju travnata područja (livade). Ipak, grupe naučnika i ekologa iz Kraljevskih botaničkih vrtova u Kewu i Geteborških botaničkih vrtova trude se ponovo pošumiti toromiro po ostrvu.
IC 2355
IC 2355 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marinčki
mini|280px|Marinčki, ulaz u naselje Marinčki su naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marinčki su imali 23 stanovnika.
Napomena: ''U 2007. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Logarji. U 2009. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Marinčki i Tomažini.''
Kontinentalni prag
Kontinentalni prag je dio kontinenta koji je potopljen u područje relativno plitke vode poznate kao pražno more. Veći dio ovih pragova bio je stvoren tokom glacijacija i interglacijalnih razdoblja. Prag koji okružuje otok poznat je kao izolacijski prag.
Kontinentalna margina, između kontinentalnog praga i abisalne ravni, sastoji se od strme kontinentalne padine, okružene ravnim kontinentalnim usponom, u kojem se nakupljaju sedimenti sa kontinenta iznad kaskada niz padinu, kao gomila u podnožju padine. Produžujući do 500 km (310 mi) od padine, sastoji se od gustih sedimenata koje taloži struja zamućenja s praga i padine. Kontinentalni uspon je područje između gradijenta nagiba i kontinentalnog praga.
Prema Konvenciji Ujedinjenih nacija o pomorskom pravu naziv kontinentalni prag je dobio pravnu definiciju kao protežuće morsko dno uz obale određene zemlje kojoj pripada.
Geografska distribucija
Širina kontinentalnog praga znatno varira – nije neuobičajeno da ga neko područje uopšte nema, posebno tamo gdje prednji rub napredne okeanske ploče zaranja ispod kontinentalne kore u obalnoj subdukcijskoj zoni, poput obale Čilea ili zapadne obale Sumatre. Najveći – Sibirski prag u Arktičkom okeanu – proteže se u širinu do 1500 km. Južno kinesko more nalazi se preko još jednog opsežnog područja kontinentalnog praga, Sundajskog, koji spaja Borneo, Sumatru i Javu na azijsko kopno. Druga poznata vodna tijela koja prelaze kontinentalne pragove su Sjeverno more i Perzijski zaliv. Prosječna širina kontinentalnih pragova je oko 80 km. Dubinapraga također varira, ali uglavnom je ograničena na vodu pliću od 100 m. Nagib praga je obično prilično nizak, reda 0,5°.
Iako se kontinentalni prag tretira kao fiziografska provincija okeana, on nije dio samog korita dubokog okeana, već poplavljenog ruba kontinenta. Pasivna kontinentalna margina poput većine obala Atlantika imaju široke i plitke pragove, načinjene od debelih sedimentnih klinova izvedenih dugotrajnom erozijom susjednog kontinenta. Aktivna kontinentalna margina ima uske, relativno strme pragove, zbog čestih zemljotresa koji prenose sedimente u duboko more.
Topografija
Prag se obično završava na mjestu povećanja nagiba (zvanog prekid praga). Morsko dno ispod prekida je kontinentalna padina. Ispod padine je „kontinentalni uspon“, koji se konačno stapa u duboko okeansko dno, abisalnu ravan. Kontinentalna prag i padina dio su kontinentalne margine.
Područje pragova obično se dijeli na „untrašnji “, „srednji“ i „vanjski kontinentalni prag“, svaki sa svojim specifičnom geomorfologijom i biologijom mora. Karakter praga se dramatično mijenja na njegovom prijelomu, gdje započinje kontinentalni nagib. Uz nekoliko izuzetaka, prelom pragova nalazi se na izrazito ujednačenoj dubini od oko 140 m; ovo je vjerovatno obilježje prošlih ledenih doba, kada je nivo mora bio niži nego što je sada.
Kontinentala padina je puno strmija od praga; prosječni ugao je 3°, ali može biti I niži od 1° ili čak 10°. Nagib je često presiječen podmorskim kanjonima. Fizički mehanizmi koji su bili uključeni u formiranje ovih kanjona nisu bili dobro shvaćeni do 1960-ih.
Sedimenti
Kontinentalni pragovi prekriveni su terigenim (zemljastim) sedimentima; to jest onim koji proizilaze iz erozije kontinenata. Međutim, malo taloga je iz struje rijeka; oko 60–70% sedimenata na svjetskim pragovima predstavlja „reliktni sediment“ koji se taložio tokom posljednjeg ledenog doba, kada je nivo mora bio 100–120 m niži nego sada, Sedimenti obično postaju sve finiji sa udaljenošću od obale; pijesak je ograničen na plitke, valovito uzburkane vode, dok su mulj i gline taloženi u više tihoj, dubokoj vodi daleko od obale. Oni se akumuliraju po 15–40 cm svakog milenija, mnogo brže od dubokomorskih pelagijskih sedimenata.
Morski pragovi
Morski pragovi se odnose na okeanske vode na kontinentalnom polu. Njihovo kretanje kontroliraju kombinirani uticaji plime, prisiljavanja vjetrom i bočatne vode nastale iz riječnih dotoka (regije utjecaja slatke vode). Ove regije često mogu biti biološki vrlo produktivne zbog miješanja uzrokovanog plitkim vodama i povećanim brzinama struje. Uprkos pokrivanju samo oko 8% Zemljine površine okeana, morski pragovi podržavaju 15-20% globalne primarne produkcije. .
Dok je Sjeverno more jedan od bolje proučenih morskih pragova nije nužno reprezentativan za sva postojeća mora jer se može naći širok raspon ponašanja. Morskim koritima Indijskok okeana morskim dominiraju glavni riječni sistemi, uključujući Ganges i Ind. Morski pragovi Novog Zelanda su kompliciran jer potopljeni kontinent Zealandija stvara široki plato. . Morski pragovi oko Antarktika i u Arktičkom okeanu su pod uticajem proizvodnje morskog leda i polinija
Postoje dokazi da promjena vjetra, kiše i regionalnih okeanskih struja u zagrijavajućem okeanu imaju utjecaja na neka mora. . Poboljšano prikupljanje podataka putem Integriranog sistema za promatranje okeana u regijama morskih polja omogućuju identifikaciju tih promjena.
Biota
Kontinentalni pragovi obiluju životom zbog sunčeve svjetlosti koja je dostupna u plitkim vodama, za razliku od biotske pustinje okeana abisalnih ravni. Okruženje pelagijskih vodenih stubova kontinentalnog praga čini neritska zona, a provincija bentoskog (morskog pragsa) je sublitoralna zona. Pragovi čine manje od deset posto okeana, a gruba procjena sugerira da samo oko 30% morskog dna na kontinentalnom dijelu primi dovoljno sunčeve svjetlosti da omogući bentosku fotosintezu. Iako su pragovi obično plodn, ako preovladavaju anoksijski uslovi tokom sedimentacije, naslage mogu tokom geološkog vremena postati izvori za fosilno gorivo.
Ekonomski značaj
Iako relativno dostupni, kontinentalni pragovi najbolje su shvaćeni dio okeanskog dna. Većina komercijalne eksploatacije iz mora, poput metalnih I nemetalnih ruda i ugljikovodika, odvija se na kontinentalnom polu.
Suverena prava nad njihovim kontinentalnim pragovima do dubine od 100 m ili na udaljenosti na kojoj su dubinu voda dopuštenih za iskorištavanje resursa zahtijevale morske države koje su potpisale Konvenciju o kontinentalnom pragu koju je sastavila UN-ova Međunarodna komisija za pomorsko parvo 1958. godine. Ovo je dijelom supstituiralo Konvenciju UN o pomorskom pravu. kojim je stvorena ekskluzivna ekonomska zona od 200 nautičkih milja, plus prava na kontinentalni prag za države s fizičkim kontinentalnim pragovima koji se protežu izvan te udaljenosti.
Zakonska definicija kontinentalnog praga znatno se razlikuje od geološke definicije. UNCLOS navodi da se proteže do granice kontinentalne margine, ali ne manje od 200 km i ne više od 350 km od početne linije. Tako naseljeni vulkanski otoci, poput Kanara, koji nemaju stvarni kontinentalni prag, iako imaju legalni kontinentalni, dok nenaseljeni otoci nemaju prag.
IC 702
IC 702 (također poznat kao PGC 1051683) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 412 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,60 (72 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. maja 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kvalifikacijski turnir za "Masters" (snuker)
Kvalifikacijski turnir za "Masters", poznat i kao Benson & Hedges Championship, bio je profesionalni snukerski turnir koji se održavao od 1990. do 2009, izuzev 2004. Svake sezone pobjednik ovog turnira dobijao je pozivnicu za učešće na Mastersu.
U 1992/93. bio je manji rangirni turnir, na kojem se dobijalo deset puta manje bodova nego na ostalim rangirnim turnirima. Ovo je bilo zamišljeno kao poticaj da se poveća broj novih profesionalaca, ali većina vodećih igrača nije htjela nastupati, tako da je turnir izgubio status rangirnog.
NGC 1201
NGC 1201 (također poznat kao ESO 480-28, MCG -4-8-23 i PGC 11559) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 78 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 3,60 (81 hiljada sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. oktobra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Međunarodni praznici
Međunarodni praznik označava dan, sedmicu, godinu ili vijek kada se podsjeća na neku temu koja je od opće važnosti ili brige. Obilježavanje takvog praznika ima za cilj da privuče pažnju svjetske javnosti na važne međunarodne interese, promovira važnu ideju i pokrene na akciju. Mnoge od ovih proslava ustanovile su međunarodne institucije kao što su: Generalna skupština Ujedinjenih nacija, Ekonomsko i socijalno vijeće i UNESCO. U tom slučaju, vodeća agencija za određenu proslavu koristi simboliku Ujedinjenih nacija ili UNESCO-a, posebno dizajniran logo za godinu, te njihovu infrastrukturu za koordinaciju događaja širom svijeta. Također prezentira i pismeni izvještaj. Njime se sumiraju aktivnosti koje su poduzete širom svijeta pod pokroviteljstvom međunarodnog praznika i daju se preporuke za budućnost.
Spisak međunarodnih praznika
Slijedi spisak dana, godina i vijekova koje su Ujedinjene nacije obilježile kao međunarodne praznike. Postoje i druge organizacije koje su proglasile međunarodne praznike, ali oni nisu toliko priznati i obilježavani širom svijeta.
Brgulje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Zadar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brgulje su imale 48 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Zapuntel.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brgulje je imalo 56 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Scottish Masters
Scottish Masters, poznat i pod sponzorskim nazivima Lang's Scottish Masters ili Regal Scottish Masters, bio je profesionalni nerangirni snukerski turnir koji se održavao svake godine od 1981. do 2002, s izuzetkom 1988.
Turnir je bio pozivni i održavao se na različitim lokacijama u Škotskoj, uključujući Hospitality Inn i Thistle Hotel (oboje u Glasgowu) i Civic Centre u Motherwellu. Nakon zabrane reklamiranja duhanskih kompanija i proizvoda turnir nije bio u mogućnosti naći novog sponzora, pa je ukinut. Po tri titule osvojili su Steve Davis, Stephen Hendry i Ronnie O'Sullivan.
Stadion "Bilino polje"
Bilino Polje je nogometni stadion u Zenici, Bosna i Hercegovina. Trenutno se koristi za odigravanja nogometnih utakmica NK Čelika, te reprezentacije Bosne i Hercegovine.
Historija
Stadion je izgrađen i otvoren 1972. godine. Izgradnja je okončana pred finalnu utakmicu Srednjoevropskog Mitropa Kupa u kojoj je FK Čelik pobijedio ACF Fiorentinu i drugi put zaredom osvojio ovo takmičenje. Svojevremeno je stadion imao kapacitet od 30.000 gledalaca, a postavljanjem sjedalica kapacitet je oko 18.000 mjesta. U međuvremenu stadion je značajno rekonstruisan i zadovoljava sve UEFA-ine i FIFA-ine kriterije za odigravanje susreta svih nivoa takmičenja. Trenutni kapacitet stadiona iznosi 13.600 sjedećih mjesta.
Nekoliko godina nakon izgradnje, stadionu je dat epitet "najljepšeg stadiona u Jugoslaviji". Bilino polje ima dimenzije u britanskom stilu sa kvadratnim oblikom, a ne ovalnim, kakav ima Stadion Koševo u Sarajevu.
U svojoj prvoj utakmici protiv Albanije 1995. godine, koristila ga je reprezentacija Bosne i Hercegovine (rezultat je bio 0-0). Reprezentacija BiH dugo nije bila poražena na ovom stadionu, ali 6. septembra 2006. doživjela je svoj prvi poraz u Zenici, protiv reprezentacije Mađarske, rezultatom 3:1.
Kovčeg Saveza
desno|mini|300px|Slika koja prikazuje Kovčeg Saveza kako se unosi u Salomonov hram "Kovčeg Saveza" ili "Zavjetni kovčeg" (hebrejski: ארון הברית, latinično: Aron habrit) je opisan u hebrejskoj Bibliji kao sveti kovčeg koji sadrži kamene ploče sa Deset Božijih zapovijedi. Kovčeg je sagrađen po Božijoj zapovijedi a upute za izgradnju je dao Mojsije. Prema opisu je kovčeg bio napravljen od drveta, prekriven zlatom, a na vrhu su bila dva kipa anđela. Njegova primarna funkcija je bila komunikacija Mojsija sa Bogom, a bio je i simbol Božijeg saveza sa Židovima. Tokom putovanja Izraelaca, kovčeg su nosili svečenici te su ga omotali maramama kako bi ga sakrili od očiju ljudi.
Opis
Biblija opisuje da je kovčeg napravljen od bagrema ili od neke druge vrste drveta. Bio je širok i visok kubit i pol (u egipatskoj kulturi jedan kubit je bio oko 52 cm) te dugačak dva i pol kubita (dakle dimenzija 114 puta 68 puta 68 cm). Kovčeg je bio prekriven sa najčiščim zlatom. Poklopac je bio prekriven sa kolutom zlata. Na svakoj strani bila su po dva zlatna prstena u koje su položena dva drvena štapa kako bi se kovčeg mogao nositi. Iznad kovčega su bila dva kipa anđela koja su gledala jedan prema drugome.
Prema Bibliji dvije kamene ploče sa izjavom kao dokazom Božijeg saveza sa ljudima su bile pohranjene u kovčegu. Zlatna zdjela koja je sadržavala dijelove mane od Izraelaca te Aaronov štap su također dodani u kovčeg, ali su kasnije ipak izvađeni kada je stavljen u Salomonov hram. Čak je i Aaronu i visokim svečenicima bilo zabranjeno ulaziti u prostorije kovčega prečesto – ulazilo se samo jednom u godini na poseban dan, kada su se održavale posebne ceremonije koje bi ga posvetile svetim uljem. Mojsije je kovčeg dao napraviti od Bezaleela, sina Urija od plemena Juda, te od Aholiaba, sina Ahisamaha od plemena Dan. No prema drugim izvorima Mojsije je već unaprijed izgradio kovčeg prije nego se popeo na planinu Sinaja kako bi dobio drugi set ploča.
Historija
lijevo|mini|300px|Osvajanje grada [[Jerihona]]
Pri dugom putovanju kroz Sinaj i prelasku Jordana, kovčeg je uvijek išao prvi te je tako bio signal za napredovanje Hebrejaca. Prema legendi, iskre od dva kipa anđela su ubijali zmije i škorpione te uklanjali razne prepreke. Čak se i rijeka Jordan osušila čim su stopala svečenika dotaknuli vodu, te su tako ljudi mogli priječi. Kovčeg se nosio i u ratove, poput u ceremonijama prije osvajanja grada Jerihona. Kovčeg je nakon toga bio smiješten u šatoru kod Shiloha tokom Samuelova učenja. Nakon naseljavanja Hebrejaca u Kani, kovčeg je ostao u nekom šatoru kraj Gilgala neko vrijeme, a zatim premiješten u Shiloh tokom vladavine Elija, kada je tokom bitke otet od Filestinaca. Kada je to čuo Eli, umro je od šoka. Filestinci su odveli kovčeg na više mjesta po njihovoj zemlji, a na svakom mjestu ih je dočekala neka nesreća – tako ih je u Ashdodu snašla bolest, a kada su kovčeg stavili u hram boga Dagona, njegov kip je ujutro pronađen kako se klanja njemu, a idučeg jutra kako je razbijen. Nakon sedam mjeseci, Filestinci su na kraju odlučili vratiti ga Hebrejcima. Natrag u njihovom vlasništvu, Hebrejci su ga stavili u kuću Abinadaba u Kirjat-jearimu.
Tokom vladavine kralja Davida, kovčeg je uklonjen od Kirjat-jearima. Na putu prema Zionu, jedan od vozača kola koje su vukle kovčeg je stavio ruku na njega te je preminuo za kaznu od Boga. David je u strahu kovčeg odnio u kuću Obed-edoma, gdje je ostao tri mjeseca. Kada je kovčeg donio blagostanje u kuću, odnio ga je u Zion, gdje je pripremio žrtve, hranu i blagoslovio građane. Htio je izgraditi hram za njega, ali mu je Bog savjetovao da to ne učini.
Sadašnje moguće lokacije
Neki pojedinci tvrde da su pronašli kovčeg, ali to još nije potvrđeno. 1989. Ron Wyatt je objavio da je ušao u komoru dok je kopao ispod planine Moriah te naišao na kovčeg, ali su mu fotografije koje je slikao ispale mutne, što je povečalo skepticizam prema njegovim tvrdnjama. Wyatt se smatra arheologom koji traži pozornost javnosti te koji često tvrdi da posjeduje važne objekte koje ne posjeduje. I Vendyl Jones je tvrdio da je pronašao kovčeg u Kumranu te da će ga pokazati javnosti, ali to se nije dogodilo.
desno|mini|300px|Crkva Gospe Marije od Ziona, u kojoj se navodno nalazi Kovčeg Saveza
Prema nekim izvorima tokom vladavine kralja Manasseha kovčeg je prokrijumčaren iz hrama u Jeruzalemu u Egipat, pa je naposljetku stigao u Etiopiju. Etiopska ortodoksna crkva u Aksumu je jedina na svijetu koja još uvijek tvrdi da posjeduje kovčeg Saveza. Prema knjizi Kebra Nagast, nakon što je Menelik I. stigao u Jeruzalem kako bi posjetio oca, kralja Salomona, ovaj mu je dao kopiju kovčega te mu naredio da se preseli u Etiopiju zajedno sa sinovima starješina kraljevstva. No ti Hebrejci nisu htjeli živjeti daleko od kovčega, pa su zamijenili kopiju sa originalom i poveli ga sa sobom. Tako je Salomon izgubio svoju naklonost prema Bogu. Objekt se danas nalazi pod stalnom stražom u riznici kraj crkve naše drage Gospe Marije od Ziona, a samo glavni svečenici ju smiju vidjeti. Većina historičara je skeptična prema ovoj tvrdnji.
Na početku 20. vijeka, mladi Finac Valter H. Juvelius je tvrdio da zna gdje se skriva kovčeg. Smatrao je da određene šifre u biblijskim tekstovima mogu otkriti tajnu lokaciju. 1909. započeo je sa svojom ekspedicijom kopanja u svetoj zemlji, ali dvije godine kasnije nisu ništa našli osim nekih starih objekata, te su ih protjerali Turci.
Velika nagrada Malezije 2010.
Kvalifikacije
850px
NGC 2550
NGC 2550 (također poznat kao IRAS 08188+7410, MCG 12-8-37, PGC 23604 i UGC 4359) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 104 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,00 (30 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 7. septembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Polisaharidi
mini|[[Agar je polisaharid koji se koristi u mikrobiologiji]] Polisaharidi su ugljikohidrati sastavljeni od velikog broja monosaharida (više od 10). Nemaju redukcione osobine jer nemaju slobodnih poluacetalnih grupa.
Podjela
Polisaharidi građeni od jedne vrste monosaharida, nazivaju se homopolisaharidi (škrob, celuloza, glikogen, agar, pektin). Polisaharidi građeni od dvije ili više vrsta monosaharida nazivaju se heteropolisaharidi (heparin).
Funkcija polisaharida
Prema funkciji koju imaju u živim organizmima mogu se podijeliti u tri grupe:
Dmitrij Andrejkin
Dmitrij Vladimirovič Andrejkin je ruski šahovski velemajstor (titulu je stekao 2007). Postao je svjetski juniorski prvak 2010.
Karijera
U augustu iste godine u Moskvi osvojio je 65. rusko prvenstvo nakon što je dobio brzopotezno razigravanje protiv peterice igrača. Na Taljevom memorijalu u junu 2013. bio je igrač s najnižim rejtingom, ali je turnir završio neporažen, s 8 remija i pobjedom protiv Kramnika, što mu je donijelo diobu od 3. do 5. mjesta. Na Svjetskom kupu 2013, održanom u Norveškoj od 11. augusta do 2. septembra, Andrejkin je osvojio 2. mjesto, izgubivši od Kramnika 1½–2½ u meču na 4 partije za 1. mjesto. Ovim rezultatom kvalificirao se za Turnir kandidata 2014, na kojem je na kraju zauzeo 5. mjesto sa 7 bodova (+2 =10 -2). Pobijedio je Aroniana i Topalova, a izgubio od Məmmədyarova i Svidlera.
U oktobru / novembru 2014. ostvario je velik uspjeh na drugom od 4 turnira u sklopu FIDE Grand Prixa 2014/15, održanom u Taškentu. Osvojio je 1. mjesto ispred Nakamure, Mamedjarova, Caruane i još 8 elitnih velemajstora; u 11 partija imao je 7 bodova i rejting njegove izvedbe na ovom turniru iznosio je 2852.
Skupština Srednjobosanskog kantona
Skupština Srednjobosanskog kantona jest institucija i zakonodavno tijelo u Srednjobosanskom kantonu. Sastoji se od jednog doma, čiji je broj poslanika 30, utvrđen u odnosu na nacionalnu strukturu stanovništva ovog kantona. Poslanici u Skupštini imaju mandat od četiri godine, koji se biraju na općim demokratskim i neposrednim izborima, tajnim glasanjem, na cijeloj teritoriji kantona. Prije svakih izbora, svaka registrirana stranka objavljuje svoju izbornu listu kandidata. Kantonalni poslanici biti će birani sa vrha liste te stranke prema broju osvojenih glasova. Zamjene za poslanike vrše se od osoba koje slijede na ostatku liste, a svaki stanovnik kantona može biti biran za kantonalnog poslanika.
Ovlasti
Federalna vlast i kanton nadležni su, kao zakonodavna vlast za:
Harry Potter i Kamen mudraca (igra)
Harry Potter i Kamen mudraca je ime videoigre. Prve su četiri verzije izdane 2001. za PC, Game Boy Color, Game Boy Advance i PlayStation. Druge verzija, za Nintendo GameCube, PlayStation2 i Xbox, su izdane 2003. Igra se temelji na romanu J. K. Rowling, Harry Potter i Kamen mudraca. Mnoge su recenzije igre bile kritične, najviše zbog jednostavnog načina igre koji je prikladan za mlađu publiku.
Radnja
Harry Potter je jedanaestogodišnjak koji živi sa svojom tetom i tetkom. Saznaje da je čarobnjak i odlazi na školovanje u školu vještičarenja i čarobnjaštva Hogwarts. Tokom školske godine uči nove čarolije koje će mu pomoći pobijediti najvećeg zlog čarobnjaka, Lorda Voldemorta.
Skupština Srednjobosanskog kantona
Napomene
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Matena
mini|280px|Matena, rimokatolička crkva "Sv. Mohor i Fortunat" Matena je naseljeno mjesto u sastavu općine Ig, regija Srednja Slovenija, Slovenija.