cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sarkofag
Sarkofag je kamena grobnica za sahranjivanje kovčega ili tijela umrlog. Riječ σαρκοφαγος (starogrčki sarx = meso; phagos = jesti) znači "jedač mesa". Herodot je pogrešno vjerovao, da su sarkofazi isklesani od posebne vrste kamena, koja može da pojede meso leša unutar sarkofaga.
Sarkofag može biti od kamena, metala, pečene gline ili drveta, redovno oslikan ili ukrašen reljefima u koji su se u antici pokopavali mrtvaci. Poklopac mu je ili ravan, ili u obliku krova na dvije vode sa "rogovima" na uglovima. Stranice su mu gotovo redovno bogato ukrašene figuralnim prikazima portreta pokojnika i scena iz njegovog života ili mitološkim scenama. Od antike upotrebu sarkofaga preuzelo je i kršćanstvo, ali mu mijenja ikonografski sadržaj reljefne dekoracije. U početku, centralno mjesto zauzima krst, a kasnije, biblijske scene koje simboliziraju ili neposredno govore o uskrsnuću i zagrobnom životu.
Riječ sarkofag se u skorije vrijeme koristi kao naziv za veliku betonsku strukturu, koja je nakon Černobilske nesreće podignuta oko ostataka nuklearne elektrane u Černobilu kako bi se izolovala od okoline.
Program "Surveyor"
mini|desno|200px|Astronaut [[Pete Conrad (Apollo 12) uz Surveyora 3]] Program Surveyor, serija od sedam NASA-inih svemirskih sondi lansiranih sa ciljem fotografisanja Mjeseca i ispitivanja mogućnosti slijetanja; podrška programu Apollo. Lansirani u periodu od 1966. do 1968. na površinu Mjeseca uspješno su sletjeli Surveyori 1, 3, 5, 6 i 7 dok su izgubljeni Surveyor 2 i 4.
Torm (Točak vremena)
Torm je imagnarno biće iz serijala knjiga Točak vremena. Korlm je životinja koja živi u Seanšanu.
Tormovi su najinteligentnije seanšanske ‘egzotike’ (poslije damana, naravno). Podsjećaju na mješavinu mačke veličine konja i guštera, ima bronzanu krljušt, stopala sa šest kandži koje koje mogu da ščepaju kamenje pločnika, kao i tri oka. Torm je prvenstveno mesožder, ali će izdržati i na biljnoj ishrani do tri, četiri dana, ako mora. Ako je duže uskraćen za meso, torm postaje sve teži za kontrolisanje, jer teži da lovi.
Pored svog reptilskog izgleda, rađaju žive potomke uvek samo po jedno i gaje ih. Nisu široko rasprostranjeni, delimično zbog visoke smrtnosti pre odrastanja. Pre nego što odrastu bore se žestoko među sobom, da bi uspostavili primat, a takve borbe često dovode do smrti.
Mnogi koji su vidjeli torma nalaze da je njegov pogled veoma uznemirujuć, što nema nikakve veze sa brojem očiju. Daleko su ispod ljudi po razumu, ali nam se mogu približiti u određenim oblastima rješavanja problema, kao što su lavirinti.
Zbog svojih odličnih lovačkih sposobnosti, prvi dreseri su pokušali da iskoriste torma kao tragača i lovca, ali su otkrili da torm lovi samo kada on odabere i da nikako ne može biti primoran. Neki tu činjenicu prihvataju kao jednu od indikacija inteligencije ove životinje.
Kao životinje koje se jašu, njihova brzina i izdržljivost su bolji od konja, ali su izbirljiviji po pitanju jahača. Ne može svako da jaše torma; u stvari, teže je naći nekog ko je sposoban da bude morat’torm nego naći morata za bilo koju od ovih ‘egzotika’. Bez razumljivog razloga će odbiti jednog za drugim potencijalne jahače, dok konačno ne prihvati jednog. Kada jednom nađe svog jahača, torm neće dozvoliti nikom drugom da ga jaše. Ako taj jahač umre, potrebno je neko vreme da torm prihvati novog.
IC 1365
IC 1365 (također poznat kao MCG 0-54-7 i PGC 66381) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 678 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždrijebe. Najveći prečnik je 1,10 (217 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (138 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Swift 28. septembra 1891. godine.
Torm (Točak vremena)
Kao i konji, torm se kontroliše uzdama i nogama.
IC 1365
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Torm (Točak vremena)
Uprkos činjenici da su odlični borci, jašu ih prvenstveno izviđačke jedinice. Iako se zbog njihovih kandži i tvrde kože mogu učiniti da su bolji u borbi od konja, nisu zgodni za dužu borbu. Naravno, manje ih je od konja, a teže ih je zameniti zbog velike smrtnosti pri odrastanju i vremena koje je potrebno da bi se izdresirali. Možda najveća prepreka je to što upadaju u borbeno ludilo ako se predugo bore. Tada ih čak ni najbolji dreseri ne mogu obuzdati. Kada ludilo nastupi, morat se može samo držati, jer torm postaje nekontrolisan, gazeći i ubijajući po sopstvenom izboru, zastajući samo da bi raskomadao ili jeo leševe. Mogu proći sati dok se ne povrati nakon bitke. Začuđujuće je to što torm retko kada napada svog jahača tokom ludila, ali će udariti bilo koga ko mu priđe.
Torm će uvek napasti bilo kog korlma u dometu, i dok morat može da obuzda da napad pređe u borbu, jednostavno se nikada ne koriste zajedno.
Olena Ljašenko
Elena Liašenko (Олена Ляшенко) je ukrajinska klizačica u umjetničkom klizanju.
Rođena je 8. septembra, 1976. u Kijevu, Ukrajina. Njen trener je bila Marina Amirkhanova. Počela je da kliže 1980. godine, kada je imala četiri godine. Tri puta je osvojila medalju na evropskim šampionatima - bronza (1995.), srebro (2004.) i bronza (2005.), osam puta je bila ukrajinskinacionalni šampion i tri puta je učestvovala na Olimpijadi. U tom periodu uvijek se nalazila na ljestvici od deset najboljih na Svjetskim prvenstvima. Njen najveći plasman na Svjetskom takmičenju je bilo šesto mesto 2002. godine.
mini|desno|175p|Elena Liašenko
Program "Ranger"
desno|mini|200x200piksel| Prva slika Mjeseca vraćena misijom Ranger (Ranger 7 1964.) Program Ranger bio je niz bespilotnih svemirskih misija Sjedinjenih Država, 1960-ih godina, čiji je cilj bio dobiti prve krupne slike površine Mjeseca. Svemirska letjelica Ranger bila je dizajnirana za snimanje mjesečeve površine, prenoseći te slike na Zemlju sve dok svemirska letjelica nije uništena nakon udara. Niz nesporazuma, međutim, doveo je do neuspjeha prvih šest letova. U jednom trenutku program je bio nazvan "pucaj i nadaj se". Kongres je pokrenuo istragu o "problemima upravljanja" u sjedištu NASA -e i Laboratoriji za mlazni pogon. Nakon dvije reorganizacije agencija, Ranger 7 uspješno je vratio slike u julu 1964., nakon čega su uslijedile još dvije uspješne misije.
Od ukupno devet sondi lansiranih u periodu od 1961. do 1965., samo su Rangeri 7, 8 i 9 obavili misiju, s tim da su Rangeri 1 i 2 korišteni za testiranja u Zemljinoj orbiti.
NGC 7538
NGC 7538 je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Kefej. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. novembra 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4622
NGC 4622 (također poznat kao ESO 322-57, MCG -7-26-31 i PGC 42701) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 201 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 1,70 (99 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (93 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. juna 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rajko Kuzmanović
Rajko Kuzmanović (rođen 1. decembra 1931) bosanskohercegovački je akademik i bivši predsjednik Republike Srpske.
Kao naučni radnik, izabran je za dopisnog člana najviše naučne ustanove u Republici Srpskoj – Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske – 27. juna 1997, a za redovnog 21. juna 2004. godine. Bio je sekretar Odjeljenja društvenih nauka i potpredsjednik Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske, a za njenog predsjednika izabran je 2004. godine. Preporuke za njegov izbor dali su, između ostalih, Radomir Lukić, Ljubomir Tadić i Milorad Ekmečić.
Član je još triju akademija nauka i umjetnosti: Međunarodne kneževske akademije humanitarnih i prirodnih nauka (MAGEN) Rusije u Moskvi od 2001 (redovni član), Balkanske akademije nauka i kulture (BASE) u Sofiji od 2005 (dopisni član) i Svjetske akademije nauka i umjetnosti (WAAS) u San Francisku, od 2006 (redovni član).
Na prijevremenim izborima 9. decembra 2007, kao nestranačka ličnost ispred SNSD-a i SPRS-a. Na tim izborima koji se održavaju po većinskom sistemu, prema preliminarnim rezultatima Centralne izborne komisije BiH dobio je 41,78% glasova.
Enver Kazaz
Enver Kazaz (rođen 15. januara 1962) bosanskohercegovački je historičar književnosti, književni kritičar, pjesnik i publicist.
Enver Kazaz rođen je u Kamenici, općina Ilijaš. Završio je studij na Odsjeku za južnoslavenske književnosti Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1985. Pohađao je postdiplomski studij na Filološkom fakultetu u Beogradu, gdje je odbranio magistarski rad pod nazivom: "Poezija Muse Ćazima Ćatića – književno naslijeđe i duh moderne" 1991. Doktorsku disertaciju pod nazivom: "Bošnjački roman XX vijeka" odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu [2000. Radio je u Institutu za književnost u Sarajevu u periodu 1986-92]. Na Odsjeku za književnosti naroda BiH Filozofskog fakulteta u Sarajevu radi od 1996]. Profesor je za područja bosanskohercegovačke i hrvatske književnosti i komparativne južne slavistike. Tokom 2005. godine bio je gostujući profesor na Institutu za zapadnu i južnu slavistiku Univerziteta u Varšavi.
Enver Kazaz bavi se književnom historijom, književnom kritikom i političkom publicistikom. Objavio je i priredio veći broj knjiga, radova, ogleda i studija u brojnim časopisima i zbornicima (Izraz, Lica, Život, Diwan, Sarajevske sveske, Bosna franciscana). Bio je glavni urednik u izdavačkoj kući Zoro te pokretač i glavni urednik časopisa Lica, kao i član redakcije časopisa Književna revija i časopisa Sarajevske sveske. Član je P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine. Učestvovao je na više međunarodnih naučnih skupova kao i u radu niza naučnih skupova organiziranih u BiH.
Književnohistorijske studije i eseji prevedeni su mu na nekoliko jezika: engleski, njemački, poljski, mađarski i bugarski i uvršteni u više međunarodnih naučnih zbornika. Uvršten je u Antologiju bošnjačkog eseja koju je za izdavačku kuću Alef  priredio Alija Isaković.
Spisak utakmica Evropskog prvenstva u nogometu 1992.
Evropsko prvenstvo u nogometu 1992. je bilo deveto evropsko nogometno prvenstvo. Takmičenje se održalo od 10. do 26. juna 1992. godine u Švedskoj. Od ukupno 34 reprezentacije koliko ih je učestvovalo u kvalifikacijama na turniru je učestvovalo osam reprezentacija: Švedska, Francuska, Škotska, Zajednica nezavisnih država, Danska, Njemačka, Holandija i Engleska.
NGC 1587
NGC 1587 (također poznat kao MCG 0-12-35, PGC 15332 i UGC 3063) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 170 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Bik. Najveći prečnik je 1,70 (84 hiljade sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (69 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. decembra 1783. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak utakmica Evropskog prvenstva u nogometu 1992.
Vremena odigravanja utakmica prikazana su po srednjoevropskom (lokalnom) vremenu (CET).
Benzen
Benzen (IUPAC-nomenklaturi - benzen iako nije alken, naziva se još i benzol mada ne spada u alkohole) jeste bezbojna tekućina karakterističnog mirisa. Spada u aromatske ugljikovodike. Sumarna formula mu je C6H6. Benzen je kancerogen, te je stoga zamijenjen kao otapalo. Danas je umjesto njega upotrebljavaju toluol i ksilol. Danas se benzen upotrebljava gotovo isključivo u hemijskoj industriji za proizvodnju nekih hemikalija. Pošto se nalazi u nafti, jedan je od sastojaka pogonskog benzina i dizela.
Historija
mini|lijevo|140px|Benzen u boci Riječ benzen potječe od arapske riječi luban dschawi, koja doslovno znači Tamjan sa Jave. Putem trgovačkih veza u srednjem vijeku, ovaj pojam je došao u Evropu, te je nazvan benjui (ital.) i benzoé (lat.) Engleski fizičar Michael Faraday je 1825. godine uspio izolirati benzen iz tekućih ostataka nafte nakon sagorijevanja i destilacije.
Dijadosi
Dijadosi je naziv koji označava generale Aleksandra III Velikog koji su u 323. god. pne u Babilonu međusobno podijelili teritoriju. Nakon toga će međusobnim ratovima nastaviti dijeliti njegovo veliko carstvo. Vremenski, ratovanje dijadosa obuhvata razdoblje 323. p. n. e.-281. p. n. e.
Nakon 280. p. n. e. tri su dinastije zavladale gotovo cijelim bivšim Aleksandrovim carstvom. To su Antigonidi ( Makedonija i Grčka ), Ptolemeji ( Egipat ) i Seleukidi ( Mala Azija ). Sve tri dinastije su vladale do dolaska Rimskog imperija.
Napomena: Ovo je spisak onih generala koji su imali moć u trenutku Aleksandrove smrti 323. p. n. e.
Etilbenzen
Etilbenzen je organski hemijski spoj koji spada u aromatske ugljikovodike. Najviše se upotrebljava u petrohemijskoj industriji kao međuproizvod u proizvodnji stirena, i dalje u proizvodnji polistirena i plastike. Obično se nalazi u manjim količinama u sirovoj nafti, a najvećim dijelom se dobija putem Friedel-Craftsovog aciliranja iz benzena i etilena. Etilbenzen je također i sastojak nekih boja. Putem katalitičke dehidrogenacije etilbenzena dobija se stiren i vodonik. centar|380px|Dobivanje stirena iz etilbenzena
Adoxaceae
Adoxaceae je mala porodica cvjetnica iz reda Dipsacales, koja se sada sastoji od pet rodova i oko 150–200 vrsta. Karakteriziraju ih suprotno nazubljeni listovi, maleni peto-, rjeđe četverolatični cvjetovi, sa četiri lapa u cimastim cvatovima i plod koštunica. Po tome su slične mnogim predstavnicima porodice Cornaceae.
Adoxa je mala višegodišnja zeljasta biljka, koja cvjeta rano u proljeće i odumire do nivoa tla ljeti odmah nakon sazrijevanja bobica; listovi su složeni.
Stariji preimjerci su uglavnom grmovi, ali dvije vrste velike zeljaste biljke; svi imaju složene listove. Svi viburnumi su grmovi, s jednostavnim listovima.
Somalija na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Somaliju na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljao je jedan atletičar.
Crna velika vjeverica
Ova vjeverica može narasti do jednog metra.
Najčešće živi samostalno na drveću i rijetko kad silazi na zemlju. Hrani se voćem, orasima, insektima i ptičijim jajima.
Spisak naseljenih mjesta u općini Sanski Most
Opći podaci
Općina Sanski Most se nalazi u Unsko-sanskom kantonu, Bosna i Hercegovina. Naseljena mjesta u općini Sanski Most, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 67) su:
NGC 3127
NGC 3127 (također poznat kao MCG -3-26-22 i PGC 29357) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 213 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,20 (74 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 1. januara 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gasherbrum I
Gasherbrum I (Urdu: گاشر برم -1‎; simplified Chinese: 加舒尔布鲁木I峰; traditional Chinese: 加舒爾布魯木I峰; pinyin: Jiāshūěrbùlǔmù I Fēng) poznata još i kao Hidden Peak ili K5 je 11. najviša planina na Zemlji, locirana na granici Pakistana (region Gilgit–Baltistan) i Kine (region Xinjiang). Dio je masiva Gasherbrum smještenog na Karakorum lancu Himalaja. Mada se naziv masiva često prevodi kao "Blještavi zid" (Shining Wall), vjerovatno kao aluzija na vrlo istaknuti obližnji vrh Gasherbrum IV; stvarni naziv dolazi iz riječi Balti jezika "rgasha" što znači lijepo i "brum" tj. planina, te tako imamo i naziv "lijepa planina". Planinu je prvi uočio Montgomery 1856. godine, kada je na udaljenosti od oko 200 km, za vrijeme velikog trigonometrijskog pregleda Indije, primijetio lanac Karakorum. Pošto je to peti vrh lanca, Gasherbrum I je automatski dobio naziv K5. 1892. godine William Martin Conway dodijelio je planini dodatni naziv Hidden Peak, što na bosanskom jeziku znači "skriveni vrh" a vjerovatno zbog svoje ekstremne udaljenosti. Prvi uspješan uspon na vrh izveli su 5. jula 1958. godine Pete Schoening i Andy Kauffman. Ostali članovi ove osmočlane američke ekspedicije predvođene Nicholasom B. Clinchom bili su Richard K. Irvin, Tom Nevison, Tom McCormack, Bob Swift i Gil Roberts.
NGC 6048
NGC 6048 (također poznat kao MCG 12-15-38, PGC 56484 i UGC 10124) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 354 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali medvjed. Najveći prečnik je 2,20 (227 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (175 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. maja 1791. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ahmed II
Ahmed II (25. februar 1643. - 6. februar 1695.) je bio turski sultan. Ahmed II postaje sultan nakon smrti brata Sulejmana II 1691. godine. Njegov otac je Sultan Ibrahim I i majka Hatidža Muazzez Sultana. Njegova majka se pobrinula za njegovo obrazovanje. Znao je arapski i perzijski jezik, a imao je prosječno obrazovanje. Međutim, veoma je pažljivo pratio poslove vlade.
Kada je sultan Ahmed II došao na tron Koprulu Mustafa paša je bio veliki vezir. Imao je sjajnu vojnu karijeru za vrijeme vladavine sultana Sulejmana II. Paša je prošao Beograd i napredovao preko rijeke Tise marširajući kroz Austriju sa namjerom da napadne austrijsku vojsku. Ali upao je u zasjedu i poražen je u bitci kod Slankamena gdje je i poginuo. Rat nije mogao biti završen i Osmanski napadi na Evropu su završeni. Paša je planirao reformisati Otomansko carstvo, ali nakon njegove smrti ovim reformatorskim pokretima je također došao kraj.
Sultan Ahmed II je bio briljantan kaligraf, a da je koristeći ovu tehniku prepisao mnoge stihove (ajete) iz Kurana. Bio je ljubitelj pjesništva i poezije. Umro je od ciroze jetre 1695. godine, a sahranjen je u Istanbulu. Naslijedio ga je Mustafa II, sin sultana Mehmeda IV.
Stiren
Stiren (također poznat i kao vinil-benzen, cinamen, stirol, etenbenzen, fenetilen, fenileten, stiropol) jeste hemijski organski spoj koji spada u grupu aromatskih ugljikovodika. Hemijska formula mu je C6H5CH=CH2. Pod normalnim uslovima je uljasta tekućina, koja lahko isparava. Ima slatkast miris ako je čist, a zbog nekih primjesa može imati i neugodan. Stiren je veoma važan međuproizvod u proizvodnji vrlo važnog sintetičkog materijala polistirena (stiropor).
Historija
Manje količine stirena se mogu prirodno naći u nekim biljkama kao i mnogim prehrambenim namirnicama poput voća, povrća, oraha, pića i mesa. Proizvodi se u velikim količinama iz benzena i etena preko međuproizvoda etilbenzena. U Americi tokom Drugog svjetskog rata dramatično je povećana proizvodnja stirena za potrebe vojne industrije zbog potreba za sintetičkom gumom. Pošto molekula stirena ima vinilnu funkcionalnu grupu sa dvostrukom vezom, može graditi polimere.
Ptolemejidi
Ptolemeji su dinastija koja je vladala Egiptom 305. p. n. e.- 31. p. n. e.
Dinastiju je osnovao Ptolemej I Soter, general Aleksandra III Velikog. Nakon Aleksandrove smrti dobio je na upravu Egipat, kao satrap. U ratovima dijadosa proglasio se kraljem i zavladao Egiptom. Ptolemejevići su vladali Egiptom sve dok Egipat nije pao pod upravu Rimskog imperija, 31. p. n. e. Svi muški vladari u dinastiji se zovu Ptolemej. Kraljevi su se ženili sa svojim sestrama koje su bile i, uglavnom samo formalno, suvladari.
Koalicijska intervencija u Libiji
mini|desno|Položaj Libije Zona zabrane letenja nad Libijom (američko kodno ime operacije: Operation Odyssey Dawn; Britansko kodno ime: Operation Ellamy; francusko kodno ime: Opération Harmattan; kanadsko kodno ime: Operation MOBILE) je zona u kojoj je Savjet sigurnosti Ujedinjenih Nacija svojom odlukom zabranio letove, 17. marta 2011. Ova zona zabrane je predložena tokom ustanka u Libiji, 2011. godine, kako bi se snage lojalne vladi Muammar Gaddafi-ja spriječile da bombarduju pobunjenike.
Uvod
Na dan 12. marta, Arapska liga je pozvala Savjet sigurnosti Ujedinjenih Nacija da uspostavi zonu zabrane letenja. mini|desno|150px|Snimak ispaljivanja rakete, 19. mart 2011. godine 17. marta 2011., Savjet sigurnosti Ujedinjenih Nacija je sa glasanjem 10-0-5 odobrio uspostavljanje zone zabrane Rezolucijom 1973. Bilo je pet suzdržanih, uključujući Brazil, Rusiju, Indiju i Kinu, koje su bile protiv vojne intervencije protiv suverene zemlje, dok je Njemačka odbila da učestvuje u bilo kojoj vojnoj operaciji u Libiji.
Cjelovita lista država koje učestvuju, kao i njihove uloge u primjeni različitih mjera još nisu određene, iako su Francuska i Velika Britanija pri stavu hitnosti da se to odredi. Liban i SAD su jako podržale Rezoluciju.
18. marta libijski ministar vanjskih poslova Mussa Kussa je izjavio da je vatra prekinuta, u skladu sa rezolucijom UN, iako je artiljerijski napad na gradove Misurata i Ajdabiya nastavljen, i vladine snage se nastavljaju približavati gradu Benghazi.
Vladine trupe i tenkovi su ušle u Bengazi 19. marta. Artiljerija i minobacači su granatirali grad.
19. marta silom se uspostavlja zona zabrane letenja, i francuski avioni poduzimaju letove iznad Libije, a mornarica Velike Britanije uspostavlja pomorsku blokadu.
UN svojom rezolucijom dozvoljavaju udare po libijskim kopnenim snagama i ratnim brodovima koji su prijetnja civilima. Potvrđeni su napadi francuskih aviona na borna vozila, kao i udar sa 112 Tomahawk raketa po položajima libijske protivvazdušne odbrane. mini|minitime=45|Podrška SAD zoni zabrane letenja nad Libijom, izvještaj stanice [[Voice of America|VOA News]]
Lista zemalja koje učestvuju u akciji
Jordan, Saudijska Arabija, Švedska, Turska i Malta će najverovatnije aktivno podržati zabranu letenja. Albanija je izjavila da je spremna da pomogne koaliciji.
Argumenti protiv
Ruski ambasador pri NATO-u, Dmitry Rogozin je 1. marta izjavio da je zabrana letenja civilnih ili vojnih aviona iznad vlastite teritorije ozbiljno miješanje u unutrašnje poslove druge zemlje. affairs of another country".
John Rees, iz britanske organizacije Stop the War Coalition, je rekao da je zabrana letenja uvod u novi rat.
Predsjednik Odbora za vanjske poslove ruske Dume, Konstantin Kosachyov, je 18. marta izjavio da zračni udari na Libiju mogu biti iskra koja će zapaliti veliki sukob između tzv. Zapada i tzv. arapskog svijeta.
Detalji operacije
Operaciju vodi Afrička Komanda SAD, pod vođstvom generala Carter Ham-a. Taktička komanda se izvršava sa broda USS Mount Whitney, stacioniranog u Mediteranu, pod komandom admirala Sam Locklear-a.
20. marta 2011., nekoliko Storm Shadow raketa je ispaljeno sa britanskih aviona. U Tripoliju se ujutro oko 2:33 po libijskom vremenu čula protivavionska paljba. Tri bombardera B-2 su ispustila 40 bombi na glavni libijski aerodrom.
Anatolij Dimarov
Anatolij Dimarov, rođen kao Anatolij Andrejevič Harasjuta, 2. maja 1922. u Mirgorodu, USSR, SSSR (danas Ukrajina) bio je ukrajinski književnik.
Biografija
Anatolij Dimarov se rodio na seoskom gazdinstvu u selu Hutir, u blizini Mirgoroda (danas u ukrajinskoj Poltavskoj oblasti) kao Anatolij Andrejevič Harasjuta. Otac mu je bio bogati zemljoposjednik, a majka kćerka sveštenika. Da bi izbjegao deportaciju u Sibir, otac je napustio porodicu, te su mu djeca preuzela drugo prezime. Nakon što je maturirao, mobiliziran je u Crvenu armiju, i učestvovao u Drugom svjetskom ratu kao vojnik. Nakon završetka rata radio je u redakciji novina "Sovjetska voljn", a 1944. počeo je objavljivati prve radove. Od 1946. godine je postao član Komunističke partije Sovjetskog Saveza, a 1949. godine postaje član Unije sovjetskih pisaca. Svoju prvu zbirku kratkih priča "Gosti z volini", objavio je 1948. godine. Studirao je 1950/51. u Moskvi na Literartnom institutu "Maksim Gorki", a između 1951-53. na Pedagoškom institutu u Lavovu. Nakon apsolviranja radio je kao urednik u raznim izdavačkim kucama. Autor je romana "Jogo simja" 1956, "Idol"  1961, "I buditja ljudi"  1964, "Bilja i gniv"  1974, kao i niza kratkih pripovjetki. Nakon toga je pisao uglavnom priče za djecu. Nekoliko njegovih djela su bile scenarij za film. Umro je u bolnici Feofanija u Kijevu. Sahranjen je na groblju Bajkovo u Kijevu.
Filmovi
Po motivima njegovih djela snimljena su četiri filma:
Hillary Clinton
Hillary Diane Rodham Clinton (rođena Rodham; 26. oktobra 1947) američka je političarka, diplomatkinja, pravnica i spisateljica koja je bila 67. državna sekretarka SAD-a od 2009. do 2013. tokom mandata predsjednika Baracka Obame.
Također je bila savezna senatorka iz države New York od 2001. do 2009., prva dama SAD-a od 1993. do 2001. kao supruga predsjednika Billa Clintona i kandidatkinja Demokratske stranke na predsjedničkim izborima 2016. Clinton je prva ženska kandidatkinja neke veće stranke i prva žena koja je osvojila većinu glasova na predsjedničkim izborima u američkoj historiji.
Biografija
Odgojena u čikaškom predgrađu Park Ridge, Clinton je 1969. godine diplomirala na Wellesley Collegeu i stekla zvanje doktora medicine na Pravnom fakultetu Yale 1973. Nakon službovanja kao pravni savjetnik u Kongresu, preselila se u Arkansas i udala za budućeg predsjednika Billa Clintona 1975. godine; njih dvoje su se upoznali na Yaleu. 1977. godine osnovala je Arkansas Advocates for Children and Families. Imenovana je prvom ženskom predsjednicom pravne službe korporacije 1978. godine, a sljedeće godine postala je prvom ženskom partnericom u odvjetničkom društvu Little Rock's Rose. The National Law Journal dva puta ju je naveo kao jednu od stotinu najuticajnijih pravnika u Americi. Clinton je bila prva dama Arkansasa od 1979. do 1981. i ponovno od 1983. do 1992. Kao prva dama Sjedinjenih Američkih Država, Clinton se zalagala za reformu zdravstvene zaštite. Njezina glavna inicijativa - plan zdravstvene zaštite Clinton - 1994. nije uspjela dobiti odobrenje Kongresa. Clinton je 1997. i 1999. igrala vodeću ulogu u zagovaranju stvaranja Državnog programa dječijeg zdravstvenog osiguranja, Zakona o usvojenju i sigurnim porodicama i Zakona o neovisnosti o hraniteljstvu. Clinton se zalagala za rodnu ravnopravnost na UN-ovoj konferenciji o ženama 1995. godine. Njezina bračna veza našla se pod lupom javnosti tokom skandala Lewinsky, zbog čega je izdala izjavu koja je potvrdila njenu predanost braku.
mini|lijevo|Ruski ministar vanjskih poslova [[Sergej Lavrov i Clinton drže "dugme za resetovanje", mart 2009.]]
Clinton je 2000. godine izabrana za prvu žensku senatorku iz države New York. Ponovno je izabrana 2006. i predsjedala je Demokratskim upravnim i terenskim komitetom Senata od 2003. do 2007. Tokom svog mandata u Senatu, Clinton se zalagala za medicinske beneficije za one koji su prvi reagirali čije je zdravlje oštećeno u napadima 11. septembra. Podržala je rezoluciju kojom se odobrava rat u Iraku 2002. godine, ali se usprotivila rastu američkih trupa 2007. Clinton se 2008. kandidirala za predsjednicu, ali je poražena od konačnog pobjednika Baracka Obame u demokratskim predizborima. Clinton je bila američka državna sekretarka u prvom mandatu Obamine administracije od 2009. do 2013. godine. Tokom svog mandata Clinton je uspostavila četverogodišnju reviziju diplomacije i razvoja. Arapskom proljeću odgovorila je zagovarajući vojnu intervenciju u Libiji, ali su je republikanci oštro kritizirali zbog neuspjeha u sprečavanju ili adekvatnom odgovoru na napad u Bengaziju 2012. godine. Clinton je pomogla organizirati diplomatsku izolaciju i režim međunarodnih sankcija protiv Irana, nastojeći da ga prisili da smanji svoj nuklearni program; taj je napor na kraju doveo do multinacionalnog nuklearnog sporazuma JCPOA 2015. Njezina upotreba privatnog servera e-pošte dok je bila državna sekretarica bila je predmet intenzivnog nadzora; iako protiv Clinton nije podignuta optužnica, kontroverza oko e-pošte bila je najobuhvatnija tema tokom predsjedničkih izbora 2016. godine.
T-ćelija
thumb|180px|desno|3D struktura T-ćelije
Od nekoliko podskupova T-ćelija, svaki ima različite funkcije. Većina ljudskih T-ćelija koje preuređuju svoje alfa i beta lance na ćelijskom receptoru, nazivaju se alfa i beta T-ćelije (αβ T-ćelije) i dio su adaptivnog imuniteta. Specijalizirane gama delta ćelije, (mali broj T-ćelija u ljudskom tijelu, mnogo češće kod preživara), imaju nevarirajuće receptore T-limfocita, s ograničenom raznolikosti, koji se mogu efektivno predstavljati antigene drugim T-ćelijama. i smatraju se dijelom urođenog imunskog sistema.
Ćelije pomoćnice - Helperi
Helper T-ćelije (THćelije) – ćelije pomoćnici – pomažu ostalim bijelim krvnim ćelijama u imunskim procesima, uključujući sazrijevanje B ćelija u plazma ćelijama i memorijskim B ćelijama, te aktivaciji citotoksičnih T-ćelija i makrofaga. Ove ćelije su također poznate kao CD4+ T-ćelije, zbog ispoljavanja CD4 glikoproteina na površini. Helper T-ćelije postaju aktivne kada se prezentiraju peptidnim antigenima molekula MHC II klase, koje se ispoljavaju na površini antigen-prezentirajućih ćelija (APC). Jednom aktivirane, brzo se dijele i lučw male proteine zvane citokini, koji reguliraju ili pomažu aktivni imunski odgovor. Ove ćelije se mogu diferencirati u jedan od nekoliko podtipova, uključujući TH1, TH2, TH3, TH17, TH9, or TFH, koje luče različite citokine imunskog odgovora. Signalizacija iz APC usmjerava T-ćelije u posebne podstipove.
Citotoksične T-ćelije
Citotoksične T-ćelije (TC ćelije ili CTL) uništavaju ćelije koje su inficirane virusima i tumorskim ćelijamaan, a također su uključene i u reakcije na transplantacije organa. Ove ćelije su također poznate i kao CD8+ T-ćelije jer na površini ispoljavaju CD8 glikoprotein. Ove ćelije prepoznaju svoje ciljeve putem vezanja za antigen koji je asociran sa molekulama MHC klase I, koje se ispoljavaju na površini nukleiranih ćelija. Tokom sekrecije IL-10, adenozina i ostalih molekula koje se luče putem regulacijskih T-ćelija, CD8+ ćelije mogu preći u neaktivno stanje koje prevenira autoimunske bolesti.
Memorijske T-ćelije
Memorijske T-ćelije su podskup antigen – specifičnih T-ćelija koje traju dugoročno nakon savladavanja infekcije. One se brzo proširuju na veliki broj efektorskih T-ćelija na ponovno ispoljavanje svog srodnog antigena, omogućavajući da imunski "memorira" aktivnost protiv prošlih infekcija. Memorijske T-ćelije obuhvataju tri podtipa:
Supresorske ćelije
Supresorske T-ćelije su ključne za održavanje imunske tolerancije. Njihova glavna uloga je da ugase imunost koja je posredovana T-ćelijama, krajem imunske reakcije i da suzbiju autoreaktivne T-ćelije koje su izbjele proces negativne selekcije u timusu.
Supresorske T-ćelije, uz helper ćelije, po regulacijskoj funkciji, mogu se zajednički nazvati regulatorskim T-ćelijama.
Opisane su dvije glavne klase CD4+ Tregćelija cells have been described — FOXP3+ Treg i and FOXP3− Treg ćelije. Regulatorne T-ćelije mogu nastati u bilo kom dijelu toka normalnog razvoja u timusu, kada su poznate kao timusne Treg ćelije, ili mogu biti izazvane periferno i nazivaju se periferno izvedene Treg ćelije. Ova dva podskupa su ranije bila pod nazivom "prirodn" i "adaptivni" ili "inducirani". Obje podskupine odgovaraju ekspresiji transkripcijskog faktora FOXP3 koji se može upotrebiti za identifikaciju ćelija mutacije gena za bolest FOXP3, koja se može prevenirati razvojem regulatornih T-ćelija, a koja je uzrok fatalne autoimunske bolesti IPEX.
Nekoliko drugih vrsta T-ćelija imaju supresivnu aktivnost, ali ne izražavaju FOXP3. To uključuje Tr1 i Th3 ćelije, za koje se smatra da nastaju tokom imunskog odgovora i aktom proizvodnje supresivnih molekula. Tr1 ćelije su povezane sa IL-10, Th3 ćelije su povezani sa TGF-beta. Nedavno, na ovu listu su dodate i Treg17 ćelije.
Prirodne ćelije ubice
Prirodne T-ćelije ubice (NKT-ćelije - ne treba miješati sa prirodnim ćelijama ubicama urođenog imunskog sistema) premostiti adaptivni imuni sistem sa urođeni imuni sistem. Za razliku od konvencijskih T-ćelija, koje prepoznaju peptidne antigene prezentirne molekulama glavnim kompleksom histokompatibilnosti (MHC), NKT-ćelije prepoznaju glikolipidne antigen predstavljene molekulama pod nazivom CD1d. Kada se aktiviraju, ove ćelije mogu obavljati funkcije koje se pripisuju i Th i TC ćelijama (tj. proizvodnju citokina i oslobađanje citolitskih ćelija koje ubijaju molekule). Također su u stanju prepoznati i ukloniti neke tumorske ćelije i ćelije zaražene herpes virusima.
Nevarijantne sluzokožne ćelije
Sluzokožno povezani invarijantni T-limfociti (MAIT) su posebna vrsta T-ćelija, priznatih od oko 2009.
Gama delta T-ćelije
Gama Delta T-ćelije (γδ T-limfociti) predstavljaju mali podskup T sćelija koje na površini imaju poseban receptor T-ćelije (TCR). Većina T-ćelija imaj receptor T-ćelija koji se sastoji od dva glikoproteinska lanca koji se zovu α- i β-TCR lanci. Međutim, u γδ T-limfocitima, TCR se sastoji od po jednog γ-lanca i δ-lanca. Ova grupa T-ćelija je manje uobičajena kod ljudi i miševa (oko 2% od ukupnog broja T-limfocita). Nalaze se uglavnom u sluznicama crijeva, unutar populacije limfocita poznate kao unutarepitelni limfociti. U kunića, ovaca i kokoši, broj γδ T-ćelija može biti visok i oko 60% od ukupnog broja T-limfocita. Antigene molekule koje aktiviraju γδ T-ćelije su još uvijek široko poznate. Međutim, γδ T-ćelije nisu ograničene MHCom i čini se da su u stanju da prepoznati cijeli protein, a ne zahtijevaju peptide koji će biti predstavljeni iz MHC molekula na transporteru. Neke Murinae (miševi), γδ T-ćelije prepoznaju MHC klase IB molekula. Ljudske Vγ9 / Vδ2 T-ćelije, koje čine najveći broj γδ T-limfocita u perifernoj krvi, su jedinstvene po tome što konkretno i brzo odgovaraju na niz nepeptidnih fosforiliziranih izoprenoidnik prekursora, skupnog naziva fosfoantigeni, koji se proizvode u gotovo svim živim ćelijama. Najčešći fosfoantigeni životinjskih i ljudskih ćelija (uključujući i ćelije raka) su izopentenil pirofosfati (IPP) i njegov izomer dimetilallil pirofosfat (DSPP). Mnogi mikrobi proizvode vrlo aktivni spoj hidroksi-DMAPP (HMB-PP) i odgovarajuće mononukleotidne konjugate, pored IPP i DMAPP. Biljne ćelije proizvode oba tipa fosfoantigena. Ljudske Vγ9/Vδ2 T-ćelije koje se aktiviraju lijekovima, sadrže sintetske fosfoantigene i aminobisfosfonate, koji reguliraju endogeni IPP/DMAPP.
Genetičko inženjerstvo
U 2015, tim istraživača predvođen Alexanderom Marsonom na University of California, San Francisco, uspješno je editirao genom ljudskih T-ćelija primjenom Cas9 ribonukleoproteinskog metoda isporuke. Ovaj napredak ima potencijal za primjenu u liječenju putem "immunoterapije raka i terapije na bazi ćelija za HIV, primarnog nedostatka imunosti i autoimunih bolesti.
Nedostaci
Uzroci nedostataka T-ćelija uključuju limfocitopeniju T-ćelija i/ili nedostatke funkcije pojedinih T-ćelija. Kompletna insuficijencija funkcije T-limfocita može rezultirati zbog nasljednih stanja, kao što su teška kombinirana imunodeficijencija (SCID), Omennov sindrom i hipoplazija hrskavice i kose. Uzroci parcijalnih nedostataka funkcije T-limfocita uključuju sindrom stečene imunodeficijencije (AIDS), i nasljedne promjene, kao što su DiGeorgeov sindrom (DGS), sundrom hromosomskih lomova (HBSD), i B-ćelija i T-ćelija u kombinaciji poremećaja kao što su ataxsija telangiectatica (AT) i Wiskott-Aldrichov sindrom (WAS).
Glavni zabrinjavajući patogeni T-limfocita uključuju unutarćelijske patogene, kao što su i  Herpes simplex virus ,  Mycobacterium  i  Listeria . Pri nedostatku T-ćelija, također su i uobičajene i gljivične infekcije.
Kancer
Kancer T-ćelija se označava limfom T-ćelija, a ubraja se možda kao jedan deset slučajeva ne-Hodkinovog limfoma. Glavni oblici limfoma T-ćelije su:
Robert S. Mulliken
thumb|220px|Robert Mulliken, Chicago 1929 Robert Sanderson Mulliken je bio američki fizičar i hemičar, dobitnik Nobelove nagrade za hemiju 1966. godine.
Biografija
Mullikenov otac bio je profesor organske hemije na MIT-u. Robert je još kao dijete imao je odlično (iako selektivno) pamćenje. Naučio je dovoljno njemačkog da nije morao pohađati predavanja iz njemačkog. Diplomirao je hemiju na MIT-u 1917. godine. a doktorirao je 1921. godine u Chicagu temom o separaciji izotopa žive ishlapljivanjem. Od 1926.- do 1928. predavao je fiziku na Univerzitetu New York (NYU), a 1934. godine osmislio je novu skalu elektronegativnosti elementa koja nije potpuno kompatibilna onoj Paulingovoj, ali joj je blisko srodna.
Celijakija
Celijakija ili celijačna bolest  je  autoimuni poremećaj tankog crijeva koji se pojavljuje kod  genetički predisponiranih osoba  svih uzrasta, od  isrednjeg detinjstva pa nadalje. Simptomi uključuju bol i nelagodnost u probavnom traktu, hronični zatvor i prolive, uz nenapredovanje (kod djece), anemiju i umor, ali ti simptomi  mogu biti odsutni, a  prisutni u drugim organskim sistema. Nedostaci vitamina često se navode u osoba s celijakijom i to zahvaljujući smanjenoj sposobnost tankog crijeva da pravilno apsorbiraju hranjive tvari iz hrane. Celijakija još poznata pod nazivom glutenska enteropatija i sindrom malapsorpcije je nasljedni imunološko posredovani gastroenterološki poremećaj  koji obilježava trajna nepodnošljivost glutena, bjelančevine pšenice, ječma, raži i zobi. Jedno je od najčešćih hroničnih gastroenteroloških oboljenja.
Uzrok i patofiziologija
Celijakija je uzrokovana reakcijom na glijadinske tvari, a prolamin (gluten (proteini) se nalaze u pšenici, a sličnih proteina ima i u  u kulturama u plemena Triticeae (koji uključuje i druge zajedničke žitarice, kao što su ječam i raž). Nakon izlaganja glijadinskim, a posebno na tri peptida koji se nalaze u  prolaminu, enzim tkivna transglutaminaza modificira protein, a imuni sistem suprotno reagira  s  tkivom tankih crijeva uzrokujući upalne reakcije. To dovodi do istanjivanja obloge  resica  tankog crijeva (tzv. atrofije resica). Ovo  ometa apsorpciju hranljivih sastojaka, jer je su za to odgovorne uprvo  crijevne resice. Jedini poznati efikasan tretman je doživotna dijete bez glutena.  Iako je bolest uzrokovana reakcijom na proteine pšenice, obično se klasifikuje kao drugačija od drugih oblika pšeničnih  alergija.
Vojislav Lubarda
Vojislav Lubarda (Rogatica, 17. juni 1930 – Beograd, 13. oktobar 2013) bio je srpski i bosanskohercegovački književnik, romansijer, član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske i član Senata Republike Srpske.
Biografija
Rodio se u Rogatici, BiH. U Sarajevu je završio Srednju šumarsku školu i Filozofski fakultet, odsjek književnost. Tamo je radio kao novinar, profesor, urednik lista za kulturu, i kao urednik redakcije za umjetnost i kulturu na Televiziji Sarajevo. Njegova književna djela, u kojima se bavio stradanjima Srba u Podrinju za vrijeme Drugog svjetskog rata, su ga dovela u nemilost vlasti tadašnje SR BiH i donijela mu reputaciju srpskog nacionalista. Njegov roman Ljuljaška iz 1963. je zabranjen, a nakon što je u časopisu Student objavio tekst "Poslanica Maku Dizdaru" u kojoj napada Maka Dizdara, ostao je bez posla urednika kulture na TVSA. Godine 1975. se iz Sarajeva preselio u Beograd. Godine 1989. je za roman Vaznesenje dobio NIN-ovu nagradu.
Član je Senata Republike Srpske od 1996. godine. Dopisni član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske je postao 27. juna 1997, a redovni 21. juna 2004.
Marš mira
Marš mira je pješački pohod, koji se održava u sklopu obilježavanja godišnjice genocida nad Bošnjacima u Srebrenici i njenoj okolini s ciljem odavanja počasti žrtvama genocida te podsjećanja na stravične zločine koje su počinile snage vojske i policije Republike Srpske, potpomognute snagama iz Srbije, nad Bošnjacima iz "sigurnosne zone UN-a" - Srebrenica u julu 1995. Pohod nosi naziv "protestni" jer ima za cilj animiranje svih relevantnih aktera na lokalnom i međunarodnom nivou za brže hapšenje i procesuiranje osoba odgovornih za počinjene zločine radi zadovoljavanja pravde kao preduvjeta za izgradnju trajnog mira i tolerancije među narodima u BiH. Kolona učesnika, koja broji hiljade ljudi sa skoro svih dijelova planete i svake godine se povećava, kreće iz MZ Nezuk (općina Sapna) i u periodu od 3 dana prelazi put dug oko 110 km, da bi došla do Potočara (općina Srebrenica). Učesnici po završetku Marša imaju priliku prisustvovati komemoraciji i učestvovati u obavljanju dženaze-namaza i ukopu identificiranih žrtava genocida, pronađenih u nekoj od masovnih grobnica s lokaliteta kojima su i sami prolazili u sklopu planirane maršrute. Marš mira traje 3 dana, od 8. do 10. jula svake godine, s isto toliko etapa. Svaka etapa duga je između 25 i 30 km. Učesnici prolaze sljedećom maršrutom: Nezuk - Baljkovica - Parlog - Crni Vrh - Snagovo - Liplje - Jošanica - Donja Kamenica - Bakrači - Glodi - Udrč - Cerska - Kaldrmica - Đugum - Mravinjci - Burnice - Kameničko Brdo - Ravni Buljim - Jaglići - Šušnjari - Budak - Potočari (Memorijalni centar).
Trasa uključuje teško prohodne brdsko-planinske predjele (Udrč, 1043 m), gusto pošumljene predjele s potocima. Na svakoj od navedenih lokacija učesnici su u prilici vidjeti neko od značajnih mjesta iz ne tako davne prošlosti, na kojima je došlo do masovnih pogubljenja zarobljenih Bošnjaka ili na kojima su pronađene primarne ili sekundarne masovne grobnice. Alternativna trasa odvija se na potezu Borak (Žepa)-Potočari u trajanju od 2 dana sa znatno manjim brojem učesnika.
2013
Ove godine do Srebrenice je pješačilo 5000 učesnika. Pridružili su im se učesnici biciklističkog maratona "Bihać-Srebrenica", trkači štafetnog supermaratona Bihać-Potočari, učesnici "Marša mira Sarajevo-Nezuk-Potočari 2013". , kao i devetero učesnika biciklističkog maratona Beograd-Srebrenica pod nazivom "Mirovni aktivizam – aktivistički biciklizam", prvi put organiziranog ove godine.
2014
Devet mladića iz Ilijaša je 1. jula krenulo putem Srebrenice, dajući doprinos sjećanju na genocid. Ovaj put dug je oko 140 kilometara, preko Olova, Kladnja, Živinica i Nezuka. Ukupan broj učesnika, koji su krenuli od Nezuka, iznosi oko 5.000. Iz Beograda je isti dan krenulo deset aktivista i aktivistkinja SOS na biciklima, organizovanom pod pokroviteljstvom Žena u crnom.
2015
"Marš mira 2015" Nezuk-Potočari će biti organizovan od 8. do 10. jula 2015. godine.
2018
Ove godine su se učesnici kretali originalnom rutom, pošto je prethodno deminirana. Na ovoj ruti je 1995. stradalo nekoliko stotina ljudi. Učesnici su bili kako iz BiH, tako i iz dijaspore, Albanije i Irana. Mnogi su prepješačili i duže od 100 kilometara do Nezuka, odakle su se svi uputili u Srebrenicu.
Fildžan viška
Fildžan viška je peti studijski album grupe Zabranjeno pušenje objavljen 1997. godine u izdanjima Dallas Recordsa i Nimfa Sounda. Pretprodukcija albuma napravljena je u novembru 1996. godine u studiju "Arte" u Parizu, a snimljen je u decembru 1996. godine u studiju "Soundbound Rent A Cow" u Amsterdamu, te miksan u januaru 1997. u studiju "Tivoli" u Ljubljani.
Spisak pjesama
Izvori: Discogs
Izvođači i suradnici
Preneseno s omota albuma.
Zabranjeno pušenje
Produkcija
Dizajn
IRF6
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 467 aminokiselina, a molekulska težina 53.130 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira člana porodice interferonskih regulatornih transkripcijskih faktora (IRF). Članovi porodice dijele visoko konzerviran N-terminal helix-turn-helix DNK-vezujući domen i manje očuvan C-terminal domen za vezivanje proteina. Funkcija IRF6 povezana je s formiranjem veznog tkiva, na primjer onog nepca. Ovaj gen kodira člana porodice interferonskog regulatornog transkripcionog faktora (IRF). Osim toga, uočeno je da je gen IRF6 pod epigenetičkom regulacijom promotora metilacij DNK.
Patologija
Mutacija IRF6 gena može dovesti do autosomno dominantnog van der Woudeovog sindroma (VWS) ili srodnog sindroma poplitelnog pterigija (PPS). Van der Woudeov sindrom može uključivati rascjep usne i nepca, zajedno sa dentalnim anomalijama i fistulama usana. Osim toga, uobičajeni aleli u IRF6 su također povezani sa nesindromskim slučajevima rascjepa usne i/ili nepca prema studiji asocijacije na cijelom genomu i u mnogim studijama kandidata za gen. Ovi poremećaji uzrokovani su mutacijama u genu IRF6, a dio fenotipske heterogenosti uzrokovan je različitim tipovima mutacija IRF6-a. Jedno objašnjenje za ovu fenotipsku varijaciju između sindroma zasniva se na različitom uticaju na strukturu dimerizovanih mutantnih proteina. Čini se da VWS mutacije rezultiraju haploinsuficijencijom dok PPS mutacije mogu biti dominantno negativne prirode. Spektar mutacija u VWS i PPS nedavno je sumarizovan. Pokazalo se da IRF6 ima ključnu ulogu u razvoju keratinocita. Uloga IRF6 u uobičajenim oblicima je također demonstrirana je i u slučajevima rascjepa usne i nepca i može objasniti samo ~20% slučajeva rascjepa usne. Varijante u IRF6 dale su dosljedne dokaze o povezanosti sa sindromskim rascjepom i/ili nepcem u više studija. Studija Birnbauma i kolega iz 2009. godine potvrdila je uticaj ovog gena na etiologiju rascjepa usne i/ili nepca, a studija GENEVA Cleft Consortium, koja je proučavala porodice iz više populacija, ponovo je potvrdila nalaze da su mutacije IRF6 snažno povezane s rascjepom usne i/ili nepca. Uloga IRF6 u izazivanju rascjepa usne i/ili nepca dalje je podržana analizom IRF6 mutantnih miševa koji pokazuju hiperproliferativnu epidermu koja ne prolazi kroz terminalnu diferencijaciju, što dovodi do višestrukih epitelnih adhezija koje mogu začepiti usnu šupljinu i rezultirati rascjepom nepca. Istraživanja na životinjskim modelima pokazuju da IRF6 određuje proliferaciju keratinocita i također ima ključnu ulogu u formiranju usnn periderme. Nedavno, korištenjem genetike miša, analiza ekspresije gena, studija imunoprecipitacije hromatina i testova reportera luciferaze, pokazalo se da je IRF6 direktna meta p63, koji je u osnovi nekoliko sindromskih malformacija, koje uključuju obilježja rascjepa, a p63 aktivira transkripciju IRF6 putem IRF6 pojačivačkog elementa. Varijacije u elementu pojačivača povećavaju podložnost samo rascjepu usne. I rascjep usne sa ili bez rascjepa nepca i samo rascjepom nepca uočene su u porodicama sa mutacijom IRF6-a. Osim toga, različiti tipovi rascjepa mogu se odvojiti unutar iste porodice.
Epigenetika
Uočeno je da je aberantni promotor IRF6 hipermetilacije DNK povezan sa pojavom/progresijom raka. Zaista, ovaj neprikladan epigenetički fenomen uočen je kod žena zahvaćenih kancerom vulvinih pločastih ćelija nastao je iz vulver lichen sclerosus. Metilacija promotora IRF6 može biti marker rizika od raka kod pacijenata oboljelih od ove bolesti.
Kancer
Uočeno je da je gen IRF6 progresivno smanjen u ljudski papiloma virus-pozitivnim neoplastični keratinociti izvedenim iz cerviksne preneoplazijske lezije na različitim nivoima malignosti. Iz tog razloga, ovaj gen je vjerovatno povezan s tumorigenezom i može biti potencijalni prognostički marker za progresiju preneoplazijske lezije grlića maternice. Slično tome, otkriveno je da je IRF6 genetički i epigenetički nereguliran u raku vulve.
Sudan na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Sudan na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljao je jedan atletičar.
Mahmud I
Mahmud I (osmanlijski turski: محمود اول‎; 2. august 1696 – 13. decembar 1754) bio je sultan Osmanlijskog Carstva od 1730. do 1754.
Vladavina
Mahmud I postaje sultan u septembru 1730. nakon svrgavanja Ahmeda III izazvanog neuspješnim ratom protiv Perzije.
Sve ono što je bilo ostvareno u prvom desetljeću vladavine Ahmeda III sada se gubi tokom duge nesposobne vladavine Mahmuda I.
Tursko carstvo svoje ratove protiv Rusije i Perzije gubi uz velike teritorijalne gubitke. Jedini kakav takav plus su uspjesi protiv Austrije koja je zauzeta ratom nasljeđivanja Marije Terezije.
Ovaj sultan koji je bio prije pjesnik nego političar ostaje na vlasti do svoje smrti 1754. godine nakon čega je naslijeđen od brata Osmana III.
Hiperravan
Hiperravan je koncept u geometriji. Radi se o generalizaciji koncepta ravni.