cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otoskleroza
Patofiziologija
Patofiziologija otoskleroze je složena. Ključne lezije kod otoskleroze jesu multifokalna područja zadebljanja u okviru endohondralne sljepoočne kosti. Ove lezije dijele neke karakteristike s Pagetovom bolesti, ali se ne smatra da su bilo kako drugačije povezane. Sve histopatološke studije izvršene su na sljepoočnim kostima mrtvacâ tako da se zaključci o napretku bolesti mogu donijeti jedino histološki. Čini se da lezije prolaze kroz aktivnu "spongiotičnu"/hipervaskularnu fazu prije prelaska u "sklerotičnu" fazu. Identificirani su mnogi geni i proteini koji, kad mutiraju, mogu dovesti do ovih lezija. Također se pojavljuje sve više dokaza da je virus malih boginja prisutan u otoskleroznim žarištima, implicirajući infektivnu etiologiju (ovo je uočeno i kod Pagetove bolesti).
Konduktivnu nagluhost kod otoskleroze uzrokuju dva glavna mjesta pojavljivanja skleroznih lezija. Mehanizam koji je dosad najbolje upoznat jeste fiksacija baze stremena za ovalni prozor pužnice. Ovo uveliko slabi pokretanje stremena, a time i prenošenje zvuka u unutrašnje uho. U dodatku na to, okrugli prozor pužnice također može postati sklerotičan i na sličan način slabiti kretanje zvučnih talasa kroz unutrašnje uho.
Dijagnoza
Otoskleroza se tradicionalno dijagnosticira putem karakterističnih kliničkih nalaza, u koje spadaju progresivna konduktivna nagluhost, normalan bubnjić te izostanak dokaza za upalu srednjeg uha. Ispupčenje u pužnici može biti blijedoružičaste boje, odražavajući vaskularnost lezije, što se naziva Schwartzeovim znakom. Konduktivnoj nagluhosti obično prethodi oštećenje abnormalne kosti na bazi stremena. Ova uključenost ovalnog prozora stvara osnovu za naziv fenestralna otoskleroza ( = prozor). Najčešća lokacija otoskleroze jest kost koja se nalazi tik prije ovalnog prozora, u malom rascjepu poznatom kao fissula ante fenestram. Fissula je tanak sloj vezivnog tkiva koje se proteže kroz endohondralni sloj, otprilike između ovalnog prozora i kašikastog procesa, gdje se mišić zatezač bubnjića okreće bočno prema čekiću.
Kod pacijenata kod kojih se ne radi o kompliciranoj konduktivnoj nagluhosti i koji imaju karakteristične kliničke nalaze snimanje se obično ne obavlja. Oni koji pate jedino od konduktivne nagluhosti obično dobiju liječnički tretman ili bivaju podvrgnuti operaciji bez izrade snimaka. Dijagnoza može biti klinički nejasna u slučajevima neurosenzorne ili mješovite nagluhosti i može postati vidljiva jedino na snimcima. Stoga se snimanje često obavlja kad je nagluhost neurosenzorna ili mješovita. Mehanizam neurosenzorne nagluhosti pri otosklerozi manje je jasan. Ona može nastati usljed direktne povrede pužnice ili ispuštanja proteolitičkih enzima u pužnicu.
CT-snimak visoke rezolucije pokazuje veoma teško uočljive nalaze kostiju. Ipak, CT obično nije potreban prije operacije.
Liječenje
Liječenje se oslanja na dvije primarne mogućnosti: slušni aparat ili operaciju zvanu stapedektomija. Slušni aparati obično su vrlo djelotvorni u ranoj fazi bolesti, ali na kraju za konačno izlječenje može biti potrebna stapedektomija (ili, češće, njena varijanta zvana stapedotomija). Rani pokušaji popravljanja sluha jednostavnim oslobađanjem stremena od njegovih sklerotičnih spona na ovalni prozor za rezultat su imali privremeno poboljšanje sluha, ali konduktivna nagluhost gotovo uvijek bi se ponovo pojavila. Stapedektomija se sastoji od uklanjanja dijela sklerotične baze stremena i njegovog zamjenjivanja umetkom koji se pričvrsti za nakovanj. Moderna varijanta ove operacije, stapedotomija, izvodi se tako što se mikrobušilicom ili laserom izbuši mala rupa u bazi stremena, a zatim se umetne proteza nalik na klip. Stepen uspješnosti obje operacije umnogome zavisi od hirurgove vještine i upoznatosti s procedurom. Međutim, usporedbe su pokazale da se stapedotomijom postižu barem jednako dobri rezultati kao kod stapedektomije, s manje komplikacija te je stoga ona poželjnija u normalnim okolnostima.
Ostali manji uspješni tretmani uključuju lijekove ili oralno unesene nadomjeske. Jedan od njih je upotreba fluorida, koji se, teoretski, inkorporira u kost i sprečava napredovanje otoskleroze. Ovaj tretman ne može izliječiti konduktivnu nagluhost, ali može usporiti napredovanje i konduktivnih i neurosenzornih komponenti bolesti. "Otofluor" je jedan od takvih široko korištenih lijekova, koji sadržava natrij-fluorid. U skorije vrijeme pojavile su se tvrdnje i o uspješnosti drugog tretmana, u kojem se koriste bisfosfonatski lijekovi koji sprečavaju uništenje kosti. Ipak, ovi rani izvještaji zasnovani su na studijama slučajeva koji ne ispunjavaju uvjete za klinička ispitivanja. Postoje brojne nuspojave kod oba ova tretmana lijekovima, uključujući povremenu nervozu želuca, alergijski svrab i povećanu bol u zglobovima koja može dovesti do artritisa. U najgorem slučaju bisfosfonati mogu dovesti do osteonekroze u samom slušnom kanalu. Konačno, ni za jedan pristup nije dokazano da je koristan nakon što se primijeni općenito preferirana operativna metoda.
Poznati pacijenti
Za čuvenog njemačkog kompozitora Ludwiga van Beethovena teoretiziralo se da je patio od otoskleroze, iako je to kontroverzno. Novinarka Harriet Martineau postepeno je izgubila sluh u mlađim godinama i kasniji historičari medicine dijagnosticirali su da je i ona vjerovatno patila od ove bolesti. Howard Hughes, pionir avijacije u SAD-u, inženjer, industrijalist i filmski producent. također je imao otosklerozu. Frankie Valli, glavni vokal grupe The Four Seasons, patio je od nje u 1970-ima, što ga je prisililo da "pjeva iz pamćenja" u kasnijem dijelu te decenije (operacija mu je vratila veći dio sluha do 1980). Napadač Colorado Avalanchea Steve Downie ima ovu bolest. Aleksandra od Danske, kraljica Ujedinjenog Kraljevstva, patila je od nje. Adam Savage, jedan od voditelja emisije Mythbusters, nosi slušni aparat zbog otoskleroze.
Gel
mini|Gel Gel (latinski: gelu "smrzavanje, led" ili gelatus "smrznuto, nepokretljivo") je hidrofilni koloid, koji se tipično sastoji od 99% vode, koja je organizovana u makromolekularnu mrežu uslijed površinskog napona između vode i prisutne gelirajuće supstance. Gel se sastoji od finih niti ili slojeva. U međuprostorima te mrežaste strukture su uklopljene molekule vode. Najpoznatija anorganska supstanca koja daje gelove je ortosilikatna kiselina. Stvaranje gelova je karakteristično za proteine, npr. želatin nastaje od kolagena.
Otoskleroza
Reference u popularnoj kulturi
Tokom prve tri sezone CBS-ove TV-serije CSI: Las Vegas Gil Grissom patio je od otoskleroze, koju je naslijedio od majke. Na kraju treće sezone podvrgao se stapedektomiji kako bi se izliječio.
Dwayne Schneider, nadzornik zgrade u seriji One Day at a Time (Dan po dan), također se podvrgao stapedektomiji u jednoj epizodi.
Fokus
Fokus ili žižna tačka ogledala i sočiva označava u geometrskoj optici tačku u kojoj paralelne zrake svijetlosti koje kada prolaze kroz optički aparat lome u jednu tačku na optičkoj osi.
Fokus se obilježava sa F a tačka na optičkoj osi kao žižna daljina (f) od centra optičkog aparata ( glavna osa).Predstavlja dakle osobinu optičkog sistema i ne zavisi od situacije primanja svojetlosti također ne od fokusiranja.
Postoje opticki sistemi kao mikroskop i teleskop gdije se u njihov fokus stavja drugo socivo i dolazi do posmatranja prve skike od prvog sočiva kao predmet drugod sočiva(prvo sočivo uvečava a onda prvo uvečano uvečava još i drugo sočico)
Fokusiranje svi zraka svijetlosti u jednu tačku nije baš istina(pogledaj: Aberacija).Zato što zrake svijetlosti se ne sijeku perfektno izraz žižna tačka nije korektna.
Gore navedeno ne važi samo za vidljivi spektar,koji se nalazi od 400 nm do 700 nm,također važi za ultravioletno ili toplotne zrake koje mogu također u žižnu tačku da se fokusiraju. Npr.:Kada bi uzeli sabirno ogledalo i pomjerajuči ga gore,dole našli tačku u kojoj se sunčave zrake spajaju u jednu tačku na listu papira,piljevina,slama može se zapaliti nastaje toplotna energija.U Australiji i Americi najčešće prouzrokovai požari (npr.:razbijena Flaša)
Laseri odnosno njihove zrake se fokusiraju sa sabirnim sočivima koji se mogu koristiti za obradu raznih materijala i razne funkcije(bušiti,sijeći,variti,kaliti itd.)zavisno gdje se nalazi fokus u,na ili preko materijala za obradu
Kalij-bromid
Kalij-bromid je so kalija sa hemijskom formulom KBr. Krajem 19. i početkom 20. vijeka bio je u širokoj upotrebi kao antikonvulzant i sedativ. Njegovo djelovanje prvenstveno je utjecaj bromidnog iona (natrij bromid jednako je efektivan). Danas se kalij-bromid koristi u veterini kao antiepileptik za pse i mačke.
Fizičke osobine
Kalij-bromid je bijeli kristalni prah, rastvorljiv u vodi. U vodenim rastvorima u manjim koncentracijama ima sladak okus, dok u većim ima gorak i slan okus. Ovaj efekt najviše uzrokuje kalijev ion budući da, npr, natrij-bromid ima slankast okus u svim koncentracijama. U većim koncentracijama iritira sluzokožu probavnih organa, prvenstveno želuca, a može dovesti do povraćanja, što je tipično za gotovo sve rastvorljive kalijeve soli.
Hemijske osobine
On je tipična ionska so, koja se potpuno disocira, a u vodenim rastvorima ima pH vrijednost oko 7. Služi kao izvor bromidnih iona, što je važno u reakcijama koje se koriste u proizvodnji srebro-bromida u industriji fotografskih filmova:
Vodeni bromidni ion Br- će formirati određene komplekse ako reagira s nekim metalnim halidima, poput bakar(II) bromida:
Medicina i veterina
Antikonvulsantne karakteristike je prvi primijetio Charles Locock, na sastanku Kraljevskog medicinskog i hirurškog društva 1857 godine. Kalijum bromid se može smatrati prvim efektivnim lijekom protiv epilepsije. U to vrijeme je bilo rašireno pogrešno mišljenje da je epilepsija izazvana masturbacijom. Locock je uočio da bromid smiruje seksualno uzbuđenje te je smatrao da u tome leži njegov uspjeh u liječenju epilepsije. Sve do 1912. nije postojao efikasniji lijek protiv ove bolesti do otkrića fenobarbitala. Kalij-bromid često je pogrešno upotrebljavan zbog ovih pogrešnih shvatanja, kao, npr, kad ga je britanska vojska dodavala svojim vojnicima u čaj, u nastojanju da njime smanji seksualne potrebe vojnika. Međutim, ovo nikad nije potvrđeno.
U veterini se koristi u tretmanima protiv epilepsije kod pasa, bilo kao primarni lijek ili kao dodatak fenobarbitalu, kada je njihova pojedinačna upotreba neadekvatna. Korištenje kalij-bromida kod mačaka je ograničeno jer nosi određeni rizik od upale pluća.
U SAD-u nije odobreno korištenje KBr u humanoj medicini. U Njemačkoj nije zabranjena njegova upotreba kao antiepileptičkog sredstva, naročito kod djece i adolescenata. Prodaje se pod trgovačkim nazivom Dibro-be mono. Daje zadovoljavajuće rezultate ako se koristi u propisanim dozama. Dostupan je u formi 850 mg tablete. U čovjekovom organizmu ima izuzetno dugo poluvrijeme eliminacije (vrijeme za koje se iz organizma izluči polovina unesenog lijeka) od 6 sedmica. Nisu poznata međudjelovanja ovog lijeka s apsorpcijom ili izlučivanjem drugih antikonvulzanata.
Optika
KBr je transparentan u širokom spektru vidljive svjetlosti, od ultraljubičastih do dugih infracrvenih talasa (0,25-25 µm). Nema značajnih optičkih apsorpcionih linija u svom regionu transmisije. Koristi se za optičke prozore i prizme. Mora se držati u suhom okruženju zbog velike rastvorljivosti i higroskopske prirode. Indeks prelamanja mu je oko 1,55 pri talasnoj dužini od 1,0 µm.
U infracrvenoj spektroskopiji, uzorci se analiziraju tako što se pospu prahom kalij-bromida i presaju u obliku diska. Alternativno, uzorci se mogu analizirati kao tečni film između dva polirana diska napravljenih od KBr.
Glina
mini|Glina Glina predstavlja sediment nastao raspadom magmatskih stijena pod uticajem faktora iz atmosfere. Posjeduje složen hemijski sastav, a obično se sastoji od sitnih čestica alumosilikata i drugih raznih primjesa: kvarca, raznih željeznih, kalcijumovih i drugih spojeva, kao i humusa i organske materije. Karakteristika gline je u tome da ona pri temperaturi od 550 °C u potpunosti gubi vodu. Tvrdoća gline je oko 1, a specifična težina oko 2,4. Čiste gline imaju bijelu ili sivkastu boju, a nečiste žutu (od limonita), crvenu (od hematita), zelenkastu od glaukonita, tamnosivu odnosno crvenu (od organskih materijala).
Premijer liga Bosne i Hercegovine u rukometu 2019/2020.
Premijer liga Bosne i Hercegovine u rukometu 2019/2020. je dvadeseta sezona Premijer lige. U ovoj sezoni se takmiči šesnaest klubova. Zrinjski Mostar je odustao od takmičenja. Liga je počela 20. septembra 2019. godine. Odlukom Rukometnog saveza sezona je okončana 1. juna 2020. nakon što je istekao kalendar predviđen za odigravanje sezone, povodom prekida takmičenja uzrokovanog pandemijom koronavirusa. Plasman je utvrđen nakon 18 odigranih kola prije nego što je takmičenje prekinuto. Borac iz Banja Luke osvojio je titulu prvaka, a plasman u evropska takmičenja ostvarili su Gračanica i Bosna iz Visokog. Iz Premijer lige ispali su Iskra, Goražde i Drina.
Eter (mitologija)
U grčkoj mitologiji Eter, starogrčki: Αἰθήρ (Svjetlost) je jedan od primordijalnih bogova, personifikacija sjajnog gornjeg neba. Prema Hesiodu, bio je sin Erebusa (Tama) i Nikte (Noć) i brat Hemere (Dan). U orfičkoj kosmogoniji Eter je bio potomak Krona (Vremena), te brat Haosa i Ereba.
Rodoslov
Prema Hesiodovoj Teogoniji, koja je sadržavala "standardnu" grčku genealogiju bogova, Eter je bio Erebov i Niktin potomak i Hemerin brat. Međutim, drugi rani izvori daju druge genealogije. Prema jednoj, sjedinjenje Ereba i Nikte rezultiralo je Eterom, Erosom i Metidom (a ne Eterom i Hemerom), dok su prema drugom Eter i Nikta bili roditelji Erosa (po Hesiodu četvrtog boga koji je nastao nakon Haosa, Geje (Zemlje) i Tartara). Drugi nam govore da je Uran (Nebo) (po Hesiodu, sin Geje) bio Eterov sin i da je "sve došlo od Etera.
U orfičkoj kosmogoniji Eter je bio potomak Krona (Vremena), prvog primordijalnog božanstva i brat Haosa i Ereba. Eter je bio kosmičko jaje, iz kojeg se izlegao Fanes, pa se za Etera ponekad govorilo da je njegov otac. Orphic Argonautica daje Teogoniju (rodoslov bogova) koja počinje sa Haosom i Kronom, a Kron daje Eter i Erosa.
"Bol, Obmana, Ljutnja, Tuga, Laž, Zakletva, Osveta, Samougađanje, Svađa, Zaborav, Lijenost, Strah, Oholost, Incest, Tuča, Okean, Temida, Tartar i Pont; i Titani, Briareus, Gyges, Steropi, Atlas, Hyperion i Polus, Saturn, Ops, Moneta, Diona i tri Furije (Alecto, Megaera, Tisiphone)."
Horasan (grad)
mini|desno|300px|Položaj grada i općine Horasan u turskoj pokrajini [[Erzurum (pokrajina)|Erzurum]] Horasan je turski grad i općina koji se nalaze u pokrajini Erzurum u istočnoj Anatoliji. Smješten je na istoku pokrajine Erzurum i graniči s općinama Narman, Pasinler, Köprüköy i Karayazı na zapadu, odnosno pokrajinama Kars i Ağrı na istoku. Grad je 2008. godine imao 17.838 stanovnika, a šire područje općine 44.588. Potres iz 1983. godine uzrokovao je velika oštećenja u gradu kao i široj okolini pokrajine. Ima površinu od 1,662.12 km2
Torpiljarka
U užem smislu torpiljarka ili torpedni brod je naziv za vrstu ratnog broda koja se razvila u drugoj polovini 19. vijeka nakon pronalaska torpeda.
Torpiljarke su predstavljale prvi ozbiljniji odgovor na razvoj oklopnjača kao novih kapitalnih brodova. One su u pravilu bile male veličine, s malom ili nikakvom brodskom artiljerijom i bez oklopa. Međutim, oklopnjačama su se mogle suprotstaviti svojim torpedima kao i većom brzinom koja im je, u zato pogodnim uvjetima, omogućavala da se oklopnjači prikradu, ispale torpedo i pobjegnu.
Razvoj torpiljarke je krajem 19. vijeka podstakao francuske mornaričke stratege da razviju strategije tzv. Mlade škole koja je naglasak stavljala na masovnu proizvodnju i upotrebu torpiljarki umjesto skupih bojnih brodova.
Razvoj motora s unutrašnjim sagorijevanjem je početkom 20. vijeka doveo do toga da torpiljarke postanu daleko manje, ali i brže. Od tada su poznate kao motorne torpiljarke, odnosno torpedni čamci.
Stare klasične torpiljarke su nakon prvog svjetskog rata počele nestajati s mora i biti zamjenjivane modernijim razaračima koji su dobili torpeda.
NGC 6077
NGC 6077 (također poznat kao MCG 5-38-24, PGC 57408 i UGC 10254) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 441 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 1,20 (154 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (141 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 24. juna 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mašice
One omogućavaju da se hrana pomiče, rotira i preokreće, sa osjetljivom preciznošću.
Postoje i hvataljke koje rade na principu makaza.
NGC 7565
NGC 7565 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Ribe. Ovaj objekat je zapisao Gaspare Stanislao Ferrari 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
1658.
Godina 1658. (MDCLVIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odnosno redovna godina koja počinje u petak po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
lijevo|thumb|180px|Slika Bitka na dinama (1658), slikar Charles-Philippe Larivière, izložena u dvorcu [[Dvorac Versailles|Versailles]]
1. vijek p. n. e.
mini|300px|Istočna hemisfera na početku 1. vijeka p. n. e. mini|300px|Istočna hemisfera na kraju 1. vijeka p. n. e.
1. vijek p. n. e., također poznat i kao posljednji vijek p. n. e. počeo je na prvi dan godine 100. p. n. e. i završio na posljednji dan godine 1. p. n. e.
Označavanje "novom erom" ne koristi nultu godinu; međutim, astronomsko brojanje godina koristi znak minus, pa "2. p. n. e." može biti "godina -1".
U holocenskom kalendaru je ovo 99. vijek; pokriva godine od 9901. do 10.000.
Pregled
Za 1. vijek p. n. e. na istočnoj hemisferi je karakterističan nastavak uspona dva svjetska carstva. Na krajnjem istoku je Kinesko Carstvo pod dinastijom Han poslije smrti kralja Wua svoju teritorijalnu ekspanziju usmjerila na zapad, prema Centralnoj Aziji, dok se na unutrašnjem planu pod konfucijanizmom kao državnom ideologijom stvorio prosperitet i razvila kultura. Na krajnjem zapadu je, pak, Rimska Republika prolazila kroz izuzetno buran period društvenih sukoba koji su se odrazili kako kroz građanske ratove i nastavak teritorijalne ekspanzije na okolne oblasti. Rim je tako direktno ili preko klijentskih država proširio svoju vlast na gotovo cijelu Malu Aziju, Levant i Egipat, uništivši pri tome ostatke nekadašnjih helenističkih carstava, a dalju ekspanziju na istok je zaustavio jedino otpor Partskog Carstva. Na zapadu su Rimljani pacificirali Hispaniju i pod Cezarom osvojili Galiju. Građanske ratove je okončao Oktavijan August, transformiravši Republiku u Carstvo i stvorivši tako preduslove za pax romana, dugi period relativnog mira i blagostanja, koji će dovesti do vrhunca antičke civilizacije.
Velika Hubajnica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velika Hubajnica je imala 25 stanovnika.
Napomena: ''U 2009. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Osredek pri Hubajnici i Velika Hubajnica.''
Njemačka književnost
Njemačka književnost obuhvata literarne tekstove napisane na njemačkom jeziku. Ona se ne ograničava na književnost stvorenu u Njemačkoj, već obuhvaća i onu nastalu u: Austriji, njemačkom govornom pofručju Švicarske, Belgiji, Lihtenštajnu, Južni Tirol u Italiji i u manjoj mjeri djela njemačke dijaspore. Njemačka književnost modernog perioda je uglavnom pisana standardnim nemačkim jezikom, ali postoje neke struje u ovoj književnosti koje su u većoj ili manjoj mjeri pod utjecajem dijalekata (naprimjer, Alemanski).
Srednjovjekovna njemačka književnost je književnost pisana u Njemačkoj, koja potječe još iz vremena dinastije Karolinga. Dati su različiti datumi za kraj njemačkog književnog Srednjeg Vijeka, a reformacija (1517) je posljednja moguća prekidna tačka ovog književnog perioda. Staronjemački period se računa do sredine 11. vijeka, a najpoznatija djela su Hildebrandslied (Hildebrandova pjesma) i herojski ep poznat pod nazivom [[Heliand. Srednjo visokonjemački počinje u 12. vijeku, a ključna djela iz ovog perioda su: Der Ring (Prsten) iz 1410. i pjesme Oswalda von Volkensteina i Johannesa von Tepla. Barokni period (1600. do 1720.) bio je jedno od najplodnijih književnih perioda u njemačkoj književnosti. Moderna književnost na njemačkom jeziku počinje s autorima prosvjetiteljstva (kao što je Johann Gottfried Herder). Pokret senzibiliteta iz 1750-ih i 1770-ih završio je Goetheovom najprodavanijom knjigom Jadi mladog Werthera (njemački: Die Leiden des jungen Werther) iz 1774. Umjetnički pokreti Sturm und Drang i Weimarski klasicizam predvodili su Johann Wolfgang von Goethe i Friedrich Schiller. Njemački romantizam bio je najviše zastupljen pokret krajem 18. i početkom 19. stoljeća.
Bidermajer se odnosi na književnost, muziku, vizuelnu umjetnost i dizajn interijera u periodu između 1815. godine (Bečki kongres), kraj Napoleonovih ratova i 1848., godine evropskih revolucija. Pod nacističkim režimom, neki autori su otišli u izgnanstvo (njemački: Exilliteratur), a drugi su bili podvrgnuti cenzuri ("unutrašnja emigracija", njem. Innere Emigration). Nobelova nagrada za književnost dodijeljena je autorima njemačkog jezika trinaest puta (od 2009. godine), ili treća najčešće nakon autora engleskog i francuskog jezika (sa 27 i 14 laureata, redom). Osvajači obelove nagrade za književnost su bili: Thomas Mann, Hermann Hesse, i Günter Grass.
Zaštićena krstarica
desno|280px|mini|Šema oklopa zaštićene krstarice (oklop označen crveno). Zaštićena krstarica je naziv za vrstu krstarice koja se razvila krajem 19. vijeka, i koja se od dotadašnjih krstarica razlikovala po oklopu kojim su se štitili topovi, odnosno brodsku mašinu.
Trup i ostali dijelovi broda nisu bili obloženi oklopom.
Zaštićene krstarice su vrlo brzo inferiornima učinili oklopni krstaši, a početkom 20. vijeka je razvoj metalurgije doveo do jeftinijeg oklopa i stvaranja tzv. lahkih oklopnih krstaša, danas poznatih kao lahke krstarice.
Najpoznatija zaštićena krstarica u historiji je ruska Aurora, čiji su pucnjevi označili početak oktobarske revolucije.
NGC 1
NGC 1 (također poznat kao IRAS 00047+2725, MCG 4-1-25, PGC 564 i UGC 57) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 209 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,70 (103 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 30. septembra 1861. godine.
Razvoj svjetskog rekorda na 10.000 m
mini|Bivši svjetski rekorder [[Kenenisa Bekele slavi nakon pobjede na 10.000 m na SP 2009.]] Službene svjetske rekorde na 10.000 m drže Uganđanin Joshua Cheptegei u muškoj i Etiopljanka Letesenbet Gidey u ženskoj konkurenciji.
Prvi svjetski rekord na 10.000 m za muškarce priznat je od IAAF-a 1912. Prvi ratificirani rekord, 30:58.8, istrčao je Jean Bouin godinu ranije. Zaključno s 2021. godinom, IAAF je ratificirao 38 svjetskih rekorda u ovoj disciplini.
Prvi svjetski rekord na 10.000 m za žene priznat je 1981. Zaključno s 2021. godinom IAAF je ratificirao 11 ženskih svjetskih rekorda. Prije nego što je IAAF priznao 10.000 m kao disciplinu u kojoj se vode službeni svjetski rekordi utrka na 3000 m bila je najčešća ženska dugoprugaška utrka na međunarodnim takmičenjima. Ipak, žene se jesu povremeno takmičile i na 10.000 m prije dodavanja ove discipline u program svjetskih prvenstava (od 1987) i Olimpijskih igara (od 1988).
Era IAAF-a
Od 1981. IAAF je prihvatio elektroničko mjerenje vremena do stotinke sekunde za discipline do 10.000 m, uključujući i nju. Ipak, vrijeme Henryja Rona 27:22.4, ažurirano na 27:22.47, nije prilagođeno 1981.
RK Slavija
RK Slavija je rukometni klub iz Istočnog Sarajeva, Bosna i Hercegovina. Takmiči se u Premijer ligi, prvom rangu bosanskohercegovačkog rukometa.
Historija
Klub je osnovan 2000. godine. Počeo se takmičiti u Prvoj ligi Republike Srpske. U sezoni 2016/17. ostvaruje plasman u Premijer ligu Bosne i Hercegovine.1
Eufrozina Paleolog
Eufrozina (Eufrosina) Paleolog (Εὐφροσύνη Παλαιολογίνα) bila je bizantijska princeza, a znana je i kao Irena. Bila je nazvana po božici Eufrozini i božici Ireni, a roditelji su joj bili car Mihael VIII Paleolog i njegova konkubina.
Imala je sestru Mariju, a polusestra im je bila Irena Paleolog, carica Bugarske, dok im je polubrat bio Andronik II Paleolog.
O Eufrozini se relativno malo zna jer je bila vanbračna kćerka. Ono šta se zna sa sigurnošću je to da se udala za slavnog Nogai-kana. Bila je maćeha cara Čake te kuma carice Eufrozine Bugarske.
Čini se da Eufrozina i Nogai nisu imali djece.
Spisak engleskih kraljeva
Nakon Normanskog osvajanja
Godine 1066. desio se veliki preokret u engleskoj historiji. Englesku je osvojio normanski vojvoda Vilim II i okrunio se kao kralj Vilim I. Njegovi potomci su od tada vladali Engleskim kraljevstvom dok je god ono postojalo.
Samo kraljevi koji su vladali nakon Normanskog osvajanja nose rimske redne brojeve.
Nakon 1707. godine više nema kraljeva ni kraljica Engleske. Od Ane do Georgea III, vladari Velike Britanije nose titulu kralja ili kraljice Velike Britanije, a od Georgea III pa do danas nose titulu kralja ili kraljice Ujedinjenog Kraljevstva.
Abby Langdon Alger
Abby Langdon Alger (3. augusta 1850 - 22. maja 1905.) bila je američka spisateljica i prevoditeljica, uglavnom vjerskih, književnih ili folklornih tekstova.
Biografija
Alger je rođena u Roxburyju, u američkoj državi Massachusetts, kao kći unitarističkog svećenika Williama Rounseville Algera i Anne Langdon Lodge Alger. Pisac Horatio Alger bio je bratić njezina oca, a državnik Henry Cabot Lodge bio je jedan od njezinih rođaka po majci. Njezin brat Philip Rounseville Alger bio je mornarički oficir; drugi brat, William E. Alger, bio je diplomat koji je radio u američkim ambasadama u Latinskoj Americi. Njezina nećakinja i imenjakinja, Abby Langdon Alger Wilder (1889 – 1978), bila je istaknuta državna dužnosnica u New Hampshireu.
Alger je prevodila vjerske, književne i folklorne tekstove s italijanskog, francuskog i njemačkog, uključujući djela historičara Henrija Martina, dramaturga Ernesta Legouvéa, Benôit-Constanta Conquelina, Judith Gautier, romanopisca Victora Hugoa, Augusta Josepha Alphonsa Gratryja, filozofa Ernesta Renana, sv. Franjo Asiški, naučnika Louisa Figuiera i dramaturga X. B. Saintina. "Bila je izvanredna lingvistica i odmah je vladala francuskim, njemačkim, italijanskim i drugim jezicima", bilježi nekrolog iz 1905. u Boston Evening Transcriptu. "Posjedujući ovo vrijedno postignuće, često je bila tražena među izdavačkim kućama za koje je mnogo prevodila."
Alger je također producirala dobrotvornu izvedbu čudesne predstave, temeljene na talijanskoj tradiciji, izvedene s talijanskim glazbenicima i lutkarima, u bostonskoj dvorani Minot 1894. godine. "Bila je moja želja", kasnije je objasnila, "prikazati najraniji oblik dramskog prikazivanja. Mi, sadašnji, možemo ga nazvati grubim i grotesknim; ali kad se prisjetimo da je to bila vjerna reprodukcija onoga što je dano stotinama godina prije, i da je tada primljen sa svakim znakom poštovanja, sigurna sam da neće biti negativne kritike." Intervjuirala je poglavice američkih indijanskih plemena Passamaquoddy i Penobscot kako bi sastavila zbirku narodnih priča "In Indian Tents" iz 1897.
Privatni život
Alger je umrla nakon operacije u bolnici u Brooklineu 1905, u dobi od 54 godine, nekoliko mjeseci nakon očeve smrti.
Elton John
Sir Elton Hercules John, CBE (rođen 25. marta 1947. kao Reginald Kenneth Dwight),  engleski je pjevač, klavirist i kompozitor. S tekstopiscem Berniejem Taupinem počeo je sarađivati 1967; zajedno su stvorili preko 30 albuma od tada do danas. Tokom svoje pedesetogodišnje karijere, Elton John prodao je preko 300 miliona albuma, što ga čini jednim od najuspješnijih muzičara po broju prodanih djela. Preko 50 djela pojavilo se na jednoj ili više ljestvica koje bilježe 40 najboljih pjesama, sedam albuma uzastopno rangirano je na prvo mjesto američkih muzičkih ljestvica, 58 singlova našlo se na Billboardovoj ljestvici Top 40 (četrdeset najboljih), 27 na Top 10 (deset najboljih), a četiri na drugom te devet na prvom mjestu ljestvica. Barem jedna pjesma uvijek je bila na Billboardovoj ljestvici Hot 100 (sto najboljih) u periodu od 1970. do 2000, odnosno 31 godinu uzastopno. Njegov singl "Candle in the Wind 1997", iznova napisan u čast preminuloj princezi Dijani, prodan je u preko 33 miliona primjeraka, što ga čini najprodavanijim singlom u Sjedinjenim Američkim Državama i Ujedinjenom Kraljevstvu. John također komponira muziku, producira albume i s vremena na vrijeme glumi u filmovima. Bio je vlasnik fudbalskog kluba Watford od 1976. do 1987, te ponovo od 1997. do 2002. Ima počasnu titulu doživotnog predsjednika kluba, i dijelu stadiona Vicarage Road, na kojem klub igra domaće utakmice, imenovan je 2014. njemu u čast.
Odrastao je u Pinneru, gradiću u sjeverozapadnom dijelu Londona, gdje je u ranom uzrastu naučio svirati klavir, a s 15 godina (1962) osnovao je grupu Bluesology. Upoznao je tekstopisca Bernieja Taupina 1967, nakon što su se obojica odazvali na oglas u kojem se nudio posao tekstopisca. Proveli su dvije godine pišući pjesme za druge umjetnike, poput pjevačice Lulu, s tim da je John radio kao studijski muzičar za grupe poput the Holliesa i the Scaffolda. Njegov debitantski album, Empty Sky, objavljen je 1969. Godinu dana kasnije, pjesma "Your Song", s njegovog drugog albuma Elton John, pojavila se na ljestvici deset najboljih u Ujedinjenom Kraljevstvu i Sjedinjenim Američkim Državama i time postala njegov prvi hit-singl. Nakon desetljeća komercijalnog uspjeha na muzičkim ljestvicama, postigao je uspjeh i u mjuziklima, kako na West Endu u Londonu tako i na Broadwayu u New York Cityju, te je komponirao muziku za Kralja lavova (za film i mjuzikl), Aidu i za mjuzikl Billy Elliot, napravljen po istoimenom dramskom filmu iz 2000.
Dobitnik je mnogih nagrada, od kojih se ističu sljedeće: pet Grammyja, pet Brit Awardsa, Oscar, Zlatni globus, Tony i nagrada "Disney Legends". Časopis Rolling Stone svrstao ga je 2009. na spisak 100 najutjecajnijih muzičara ere rock'n'rolla, plasiravši ga na 49. mjesto. Časopis Billboard proglasio ga je najuspješnijim muškim solo-umjetnikom na spisku Hot 100 Top All-Time Artists (sto najboljih umjetnika svih vremena; sveukupno je na trećem mjestu /Beatlesi su na prvom, a Madonna na drugom/). Uvršten je u Rock and Roll Kuću slavnih 1994, te je član Tekstopisačke Kuće slavnih (SHOF) i Britanske akademije tekstopisaca, kompozitora i autora (BASCA). Orden Britanskog carstva dobio je 1996, a Elizabeta II dodijelila mu je titulu viteza 1998. kao nagradu za "muzičke i dobrotvorne zasluge". John je nastupao na raznim kraljevskim događajima, poput sprovoda princeze Dijane u Vestminsterskoj opatiji 1997, koncerta Party at the Palace (doslovno "zabava u palači") 2002. i koncerta kojim se obilježavao dijamantski jubilej (60 godina vladavine) Elizabete II ispred Bakingemske palače deset godina kasnije.
Krajem 1980-ih aktivirao se oko borbe protiv side, otvorivši 1992. fondaciju "Elton John" za borbu protiv side. Godinu dana kasnije, počeo je voditi Academy Award Party, jednu od zabava nakon Oscara koja je s vremenom postala najpoznatija te vrste u holivudskoj filmskoj industriji. Fondacija je od svog osnivanja do danas sakupila preko 200 miliona dolara. John, koji je za sebe prvobitno rekao da je biseksualac 1976, a od 1988. je otvoreno gej, stupio je u građansko partnerstvo s Davidom Furnishem 21. decembra 2005, a vjenčali su se 21. decembra 2014, devet mjeseci i osam dana nakon što su istospolni brakovi ozakonjeni u Engleskoj i Velsu.
Diskografija
Solo studijski albumi
Kolaborativni albumi
Muzika za film, mjuzikli
OPTC
Opticin jest protein koji je kod ljudi kodiran genom OPTC sa  hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 332 aminokiseline, a molekulska težina 37.261 Da.
Funkcija
Opticin pripada klasi III porodice mali leucinom bogati ponavljajući protein (SLRP). Članovi ove porodice su tipski povezani sa vanćelijskim matriksom. Opticin je prisutan u značajnim količinama u staklastom tijelu očiju, a također i u rožnjači, irisu, cilijarnom tijelu, očnom živcu, horiodei, mrežnjači i fetusnoj jetri. Opticin može nekovalentno vezati kolagenske fibrile i regulirati morfologiju razmak i organizaciju vlakana. Opticinski gen mapiran je u regiji hromosoma 1 koja je povezana s nasljednom bolešću oka starosnom degeneracijom makule (AMD) i ataksijom stražnjeg stupca s retinskom pigmentozom (AXPC1).
1657.
Godina 1657. (MDCLVII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak po gregorijanskom kalendaru odnosno redovna godina koja počinje u četvrtak po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
thumb|180px|lijevo|Teritorijalne promjene na području današnje Poljske u 1657. godini
Klakar
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Klakar je imala 2.319 stanovnika, od čega u samom Klakaru 272.
Općina Klakar
Napomena: Nastala iz stare općine Slavonski Brod.
Klakar (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1880. i 1900. iskazano pod imenom Klakarje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Klakar je imalo 306 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Teška krstarica
Teška krstarica je naziv za vrstu krstarice koja je po svojom naoružanju (a ponekad i oklopu) jača od lahke krstarice, ali slabija od bojnih brodova i bojnih krstaša.
Spisak najstarijih džamija
Spisak najstarijih džamija obuhvata sve najstarije džamije. S obzirom na različite definicije ovog termina, spisak sadrži ne samo džamije koje još služe prvobitnoj funkciji već i one džamije koje su kao takve sagrađene a trenutno se ne koriste kao džamije. U pogledu islamskih zajednica, ovdje se razlikuju ranouspostavljene zajednice koje su postojale u kontinuitetu i one muslimanske zajednica koje su postojale tokom jednog perioda historije. Također, džamije u glavnim svjetskim regijama kao što su Afrika i Evroazija, su poredane abecednim redom, dok su manje regije, poput sjeveroistočne i sjeverozapadne Afrike, te Arabijskog poluostrva i južnog dijala Euroazija, razvrstane po datumima kada su, kako se navodi iste prvobitno sagrađene.
Teška krstarica
Razlika između lahke i teške krstarice su jasno formulirane tek Vašingtonskim pomorskim ugovorom iz 1922. godine. Njime je ustanovljeno da se teškom krstaricom smatra svaka krstarica čije glavno naoružanje čine topovi kalibra većeg od 155 mm.
S obzirom na to da je isti ugovor ustanovio da krstarica može imati maskimalni deplasman od 10.000 tona, to je u praksi prilično ograničilo dimenzije, oklop i naoružanje teških krstarica, te stvorilo standard koji se često naziva vašingtonska krstarica.
Taj standard mnoge države nisu bile u stanju prihvatiti, pa su se teške krstarice gradile jedino u državama koje nisu potpisale ugovor, odnosno u doba neposredno i u toku samog Drugog svjetskog rata, kada su ograničenja postala bespredmetna.
Spisak najstarijih džamija
Evroazija
Evroazija se u ovom slučaju ne tretira kao kopnena masa već kao kombinacija država i Avrope i Azije pri čemu obuhvata i ostrvske države poput Ujedinjenog Kraljevstva i Japana.
Teška krstarica
Teške krstarice su se prestale graditi nakon Drugog svjetskog rata. Neke su ostale u službi do 1970-ih nakon konverzije u raketne krstarice.
Georgije de' Buondelmonti
Georgije de’ Buondelmonti (grčki Γεώργιος Μπουοντελμόντι) bio je vladar Janjine u Grčkoj još kao dijete.
Bio je sin plemića Ezava i njegove treće supruge, plemkinje Jevdokije Balšić. Bio je potomak cara Mihaela VIII Paleologa.
Ezav je umro 6. februara 1411. te je Jevdokija pokušala sama upravljati gradom. Lokalni plemići ju baš i nisu voljeli.
Jevdokija se htjela udati za nekog srpskog plemića te su epirski plemići svrgnuli nju i njenog sina samo 20 dana nakon šta je on došao na vlast. Janjinom je zatim zavladao Karlo I. Tocco.
Georgije je preživio barem do 1453.; njegovo ime se pojavljuje u brojnim dokumentima Dubrovačke republike.
Knittelfeld (okrug)
Okrug Knittelfeld nalazio se u centralnom dijelu austrijske pokrajine Štajerske. Po odluci Vlade Štajerske iz 2011. godine ova su se dva okruga od 1. januara 2012. godine ujedinila u novi okrug Murtal. Time se sve dosadašnje političke kompetencije prenose na novi okrug.
Upravna podjela
Okrug se sastojao od ukupno 14 općine. Od toga je jedan grad i tri općine sa statusom Markt. Broj stanovnika u pojedinoj općini nalazi se u zagradi.
IC 1397
IC 1397 (također poznat kao PGC 170372) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 340 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,70 (69 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 15. septembra 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Veliki Cirnik
Veliki Cirnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Veliki Cirnik je imao 72 stanovnika.
NGC 836
NGC 836 (također poznat kao ESO 544-17, MCG -4-6-12 i PGC 8304) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 201 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,20 (70 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Frank Muller 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Federico García Lorca
Federico Garcia Lorca (selo Fuente Vaqueros kod Granade, Španija, 5. juni 1898 – Granada, 19. august 1936) bio je španski pjesnik i dramatičar, član poznate Generacije '27.
Njegov život i djela su obilježila vrijeme prije i nakon Španskog građanskog rata. Putovao je po Španiji i Americi, živeći i pišući djela koja su prevedena na desetke jezika, a njegovo ime je poznato po cijelom svijetu.
Biografija
Federico Garcia Lorca je bio španski pjesnik i dramatičar rođen 1898. u selu Fuente Vaqueros pored Granade. Sin imućnog andaluzijskog veleposjednika koji nije baš bio uspješan đak. 1909. se s roditeljima seli u Granadu. 1919. godine radi studiranja književnosti i prava odlazi u Madrid gdje se upoznaje i druži s mnogim tadašnjim španskim intelektualcima. Tamo se upoznaje i sprijateljuje s umjetnicima Luisom Bunuelom i Salvadoreom Dalijem. Muziku je učio kod M. de Falle koji mu je usadio ljubav prema narodnoj pjesmi i usmjerio ga prema sakupljanju narodnog blaga. U Madridu se upoznaje s aktualnim evropskim i svjetskim zbivanjima i problemima. Krajem dvadesetih godina postaje depresivan ponajviše zbog neprihvaćanja okoline i prijatelja njegovu homoseksualnu orjentaciju. Bunuel i Dali skupa sarađuju na filmu „Andaluzijski pas“ koji je Lorca protumačio kao lični napad na njega. Uvidjevši problem, njegovi roditelji ga šalju na put po Americi. Od 1929. do 1930. boravi u SAD-u, ponajviše u New Yorku, a posjetio je i Kubu. Nakon toga se vraća u novoproglašenu Republiku Španiju. Na poziv svoga granadskog profesora, socijaliste F. de la Riosa, prihvaća posao direktora i umjetničkog animatora studentskog putujućeg pozorišta La Barraca s kojim je obišao sve krajeve Španije, od najbogatijih do onih najzabačenijih. Pomoću pozorišta je prikazivao djela španske klasike i provodio je ideju o društvenoj ulozi pozorišta.
Pjesničko stvaralaštvo
Prvu zbirku pjesama „Dojmovi i krajolici“ izdaje 1918. Napisana je u tradicionalnom stilu deskriptivnog realizma. Iako je romantično raspjevana, tugaljiva i impresionistička, njegova sljedeća zbirka „Knjiga pjesama“ počinje odražavati odlike Lorcine poezije: duboki osjećaj za krajolik i rodnu zemlju, senzibilnost, smisao za muziku stiha, slikovitost, inventivnost metafora, a glavni motiv je smrt. Nakon toga 1927. slijedi zbirka „Pjesme“ koja obuhvata sve njegove stihove nastale 1921-1924. Njegova najpoznatija zbirka „Ciganski romancero“ izlazi 1928, a do 1936. izlazi u čak 6 izdanja. Navedena zbirka sadrži 18 romanci o andaluzijskim Ciganima, o njihovim iskonskim strastima, vjerovanjima i slijepom predavanju sudbini. Ona sjedinjuje lirske, dramske i narodne elemente pjesničkog izraza. U zbirci „Spjev dubokog pjeva“ (1931.) je spojio iskustvo modernog pjesnika i andaluzijske narodne pjesme. Kompozicijski male pjesme ne poštuju stroge metričke i strukturalne zakone teksta andaluzijske narodne pjesme, ali zato odaje pjesnički doživljenu dušu Andaluzije kroz slike i simbolike u kojima izražavu duboke i bolne patnje. Njegova sljedeća zbirka nastaje za vrijeme pjesnikova boravka u SAD-u. „Pjesme u New Yorku“ su izdane postumno 1940. u Mexicu. One su nadrealistički pjesnikov doživljaj Amerike kao haos moderne civilizacije bez imalo čovječnosti u sebi. Piše i elegije „Tužaljka za Ignacijom Sanchezom Mejiasom“ (1935.), koji je napisan povodu smrti njegova prijatelja toreadora, i „Šest galjeških pjesama“ (1935.) koje su pisane na galicijskom dijalektu. Piše i zbirku gazela i kasida „Tamaritski ciklus“ (1936.).
Dramsko stvaralaštvo
Lorca je veliku pažnju posvetio i dramskom stvaralaštvu, pogotovo nakon povratka iz Amerike. Njegovo prvo dramsko djelo je „Urok leptirice“ (1920.) u kojoj na ironičan način obrađuje temu neprihvatljive ljubavi. Premijerno je izvedeno u madridskom pozorištu Eslava, ali doživljava neuspjeh. Potom slijedi pučka romanca o legendarnoj granadskoj junakinji „Mariana Pineda“ koja je premijerno izvedena u Barceloni 1927. Zatim slijedi farsa „Čudnovata postolarka“(1930.) i „Don Perlimpin ukazuje ljubav prema Belisi u svom vrtu“ (1931). Piše i tekst za pozorište lutaka „Oltarić Don Kristofora“ (1931.) i romantičnu komediju „Dona Rosita neudata ili govor cvijeća“ (1935). Lorca je najsnažniji dramski pjesnik ljudske strasti i patnje, neposredan je i slikovit. Glavni likovi u njegovim tragedijama su žene, njihova ljubav, materinstvo i opterećenost društvenih i religijskih predrasuda. Njegove najpoznatije drame su „Krvava svadba“ (1933.) koje je jedno od najsnažnijih djela svjetskog pozorišta koje govori o strasti, protivništvu, ubistvu i nagonima. Zatim slijede „Yerma“ (1934.) koja obrađuje mučnu sudbinu neplodne žene i „Dom Bernarde Albe“ (1936.) koja govori o majci koja svojih pet kćeri željnih života drži zatvorene u mračnoj, dosadnoj kući. Od drama je još napisao „Kada prođe pet godina“(1931.),„Publika“ (1930-1936), „Drama bez naslova“(1936.) Napisao je i scenarij za film „Put na mjesec“.
Garcia Lorca je najugledniji španski pjesnik 20. vijeka koji je spontanim stvaralačkim nagonom sjedinio tradicionalne vrijednosti španske književnosti, narodne baštine i moderne književnosti.
Hapšenje i pogubljenje
Za vrijeme izbijanja građanskog rata, Lorca se zatekao u Viznaru u Granadi. 19. augusta 1936. fašistički vojnici su ga hapse i odvode, a tijelo su mu bacili u neobilježen grob. Francova vlada je pokušala uništiti spomen na Lorcu tako što je uništila sva njegova djela, a spominjanje njegova imena je bilo zabranjeno. Budući da je bio među prvim i najslavnijim žrtvama španskog građanskog rata, Lorca je ubrzo postao simbol žrtve političke represije i fašističke tiranije. Prema pisanju britanskog lista Guardian Lorca je bio uhapšen i ubijen po nalogu desničarskih vojnih vlasti u Granadi, što pokazuju nedavno objavljeni dokumenti. Dokumenti, koji datiraju iz 1965. godine u policijskoj stanici u Granadi, i do kojih je došao Guardian, prvo su priznanje zvaničnika Frankove Španije da su bili umiješani u Lorcinu smrt. Okolnosti oko smrti Lorce i gdje se nalazi njegov grob jedna su od najvećih misterija u novijoj historiji Španije. Do sada se vjerovalo da je pjesnik strijeljan sa trojicom drugih ljudi. U dokumentima se navodi da su Lorcu progonili zbog njegovih uvjerenja, da su ga optuživali da je bio "socijalista i slobodni zidar", kao i da je bio homoseksualac. Od 2009. godine, u nekoliko navrata se tražio njegov grob i do sada su arheolozi imali malo uspjeha. Sam Franco je jednom prilikom rekao da su optužbe da je njegov režim bio umiješan u smrt pjesnika "propaganda". "Pisac je umro zbog umiješanosti sa pobunjenicima, a to su prirodne nesreće u ratu", rekao je tada Franko.
567.
Godina 567. (DLXVII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 567. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
1656.
Godina 1656. (MDCLVI) bila je prestupna godina koja počinje u subotu po gregorijanskom kalendaru odnosno prestupna godina koja počinje u utorak po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
thumb|lijevo|180px|Ivan IV, kralj Portugala
OTUD7B
Protein 7B sa domenom OTU  jest protein koji je kod ljudi kodiran genom OTUD7B sa  hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 843 aminokiseline, a molekulska težina 92.526 Da.
Vranje (čvor)
Slovenija:
Srbija:
Walter Gropius
mini|Walter Gropius 1919. Walter Gropius (Berlin, 18. maj 1883. – Boston, 5. juli 1969) bio je njemački arhitekt i teoretičar arhitekture.
Prije Prvog svjetskog rata projektovao je tvornice i stambena naselja, koja se odlikuju funkcionalnošću i primjenom novih građevinskih materijala. U Weimaru je 1919. osnovao Bauhaus, visoku školu za arhitekturu i oblikovanje. U svom atelijeru u Berlinu od 1928. godine projektovao je mnoge stambene zgrade, radnička naselja, javne zgrade, a ta su djela obilježena strogom jednostavnošću. Nakon dolaska nacista na vlast emigirira 1934. godine u London, a 1937. u SAD, gdje predaje na Harvardu i osniva u Chicagu New Bauhaus. Projektovao je ambasadu SAD-a u Ateni, neboder Pan-Am u New Yorku i izradio plan za rekonstrukciju starog središta Bostona.
1655.
Godina 1655. (MDCLV) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odnosno redovna godina koja počinje u ponedjeljak po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
thumb|lijevo|180px|Papa Inocent XIII
Srpska književnost
Historija srpske književnosti počinje sa teološkim radovima iz 10. i 11. vijeka, razvija je Sveti Sava i njegovi učenici. Padom Srbije i susjednih zemalja u 15. vijeku, nastaje praznina u književnoj historiji, koja se nakratko vraća u 18. vijeku pojavom pisaca iz Vojvodine, pod austrougarskom vlašću. Srbija stiče nezavisnost u revolucijama od (1804-1815) i srpska književnost od tada prosperira.
Princ od Asturije
mini|Grb princa ili princeze od Asturije
Princ od Asturije (kastiljski: Príncipe de Asturias) je titula koju nosi španski prijestolonasljednik. To je historijska titula koja ima svoje korijene u Kruni Kastilje, a koju danas Ustav Španije iz 1978. garantuje prijestolonasljedniku Kraljevine Španije. Danas je nosi princ Filip.