cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zija Dizdarević
Biografija
Još kao srednjoškolac djeluje kao aktivist u društvu, učestvujući u đačkim štrajkovima, a taj buntovni karakter mu donosi nenaklonost režima i čestu prismotru policije. U tom periodu objavljuje i prve literarne radove: Halucinacije i Zapisi bolesnog čovjeka (1935.) što upućuje na njegov nesporni talenat. Zbog antirežimske političke aktivnosti ne uspijeva pronaći posao učitelja, te 1937. godine se upisuje na studij pedagogije i psihologije na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Tokom studentskog perioda izdržava se od pisanja priča za dnevne novine Politiku, pružanja privatnih časova i sviranja violine po kafanama na raznim zabavama. U tom periodu objavljuje mnoge pripovjetke i radove u Putokazu, Pregledu i Politici. Bolest ga nije sprječavala da se legalno i ilegalno uključi u mnogobrojna studentska tijela. Postao je i član Komunističke partije odmah po upisu na studij.
Iz studentskih dana ga vezalo čvrsto prijateljstvo sa bosanskohercegovačkim književnikom Brankom Ćopićem, koji je jedno od svojih najboljih djela Bašta šljezove boje posvetio upravo Ziji.
U prvoj godini Drugog svjetskog rata djelovao je kao ilegalac u Fojnici i Sarajevu. U proljeće 1942. uhapšen je u Sarajevu, dan prije odlaska u partizane, odveden u ustaški koncentracijski logor Jasenovac i odmah ubijen.
Djela
U svojim pripovijetkama Dizdarević je opisao tragične sudbine malih ljudi, a koje je on doživio vrlo emotivno. Opisivao je život u malom mjestu (kasabi), patnju običnog čovjeka, kao i čovjekovo mukotrpno odrastanje. On nikada nije imenovao kasabu, što je čini univerzalnom, iako se može pretpostaviti da se veže uz gradove: Fojnica, Visoko, Kiseljak, Zenica i Kreševo ili neki drugi srodni gradići.
Posthumno, objavljene su mu knjige:
Susreti Zija Dizdarević
Književno-kulturna manifestacija „Susreti Zija Dizdarević“ održava se svake godine u Fojnici, u znak sjećanja na bosanskohercegovačkog književnika koji je u svojim pripovijetkama najviše opisivao Fojnicu i ljude u njoj u vremenu između dva svjetska rata.
Apeiron
Apeiron (το απειρον), ono bezgranično, neograničeno, beskrajno, beskonačno, neizmjerno, neuređeno, neoblikovano. Po miletskom filozofu Anaksimandru, apeiron je prapočetak (η αρχη), prauzrok svega postojećega, svjetska substancija. Iz njega sve izvire i u njega se sve vraća. Kod Platona (v. navlastito Fileb, 23 C i dalje!), apeiron je, kao ono neograničeno, ujedno i manjevrijedno, lošije u odnosu na granicu (το περας). Neki kasniji interpreti Anaksimandrovu kategoriju apeirona tumače idealistički (Schleiermacher), neki materijalistički (Zeller), ali budući da joj je bit u neodređenosti, najbolje je smatrati kao neku vrstu iskonskog panteističkog Apsoluta, iz kojega emaniraju svjetske stvari da bi se napokon opet utopile i smirile u njemu.
NGC 6902B
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gospode, ne daj da je sanjam
Gospode, ne daj da je sanjam peti je LP-album bosanskohercegovačke pop-rok grupe Teška industrija iz 1981. godine, kojeg je objavila diskografska kuća Sound Galaxy na LP ploči i kaseti. Snimljen je u sarajevskom Studio Vogue. Za razliku od prethodnih albuma, tekstove pjesama napisali su Vedad Hadžiabdić i Duško Obradović, koji su ujedno bili i kompozitori.
O albumu
Nakon sedam godina članovi grupe Teška industrija snimili su ovaj album u novoj postavi sa novim pjevačem Alenom Mustafićem gitaristom Vedadom Hadžiabdićem, bubnjarem Đanijem Pervanom, klavijaturistom Dinom Olovčićem i basistom Seadom Trnkom. I na ovom muzičkom ostvarenju nastavili su svirati pop-rok muziku urađenu u popularnijem i modernijem pop-rok aranžmanu kao i na prethodnom albumu "Ponovo sa vama" iz 1984. Fotografiju za omot uradio je Slavko Erić, a dizajn Darko Skert. Producent je bio Mile Zovko.
Rumunski jezik
Rumunski jezik (na rumunskom, limba română) spada u grupu romanskih jezika. Rumunski je zvanični jezik Rumunije i govori ga 24 do 29 miliona ljudi u Rumuniji, Moldaviji i Vojvodini, Srbija.
NGC 2496
NGC 2496 (također poznat kao MCG 1-21-2, PGC 22359 i UGC 4127) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 439 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali pas. Najveći prečnik je 1,10 (141 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (115 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 15. novembra 1885. godine.
Azerbejdžan na Eurosongu
desno|150px Azerbejdžan kao nezavisna država po prvi put se pojavio na Eurosongu 2008. Ell & Nikki pobijedili su na Eurosongu 2011. osvojivši 221 bod s pjesmom "Running Scared". Zbog toga je Azerbajdžan sljedeće godine bio domaćin.
NGC 2496
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Čardaci
Čardaci su naseljeno mjesto u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Košarkaška reprezentacija Italije
Košarkaška reprezentacija Italije (Nazionale di pallacanestro dell'Italia) predstavlja Italiju na međunarodnim košarkaškim takmičenjima i njom upravlja Košarkaški savez Italije (FIP).
Italija se kvalifikovala za 36 evropskih prvenstava, gdje je osvojila dvije zlatne medalje (1983, 1999), četiri srebrne medalje (1937, 1946, 1991, 1997), te četiri bronzane medalje (1971, 1975, 1985, 2003). Iako su do sada devet puta učestvovali na svjetskim prvenstvima, najbliže osvajanju medalje su bili 1970. i 1978, kada su završili na četvrtom mjestu. U 12 nastupa na Olimpijskim igrama, Italija je osvojila dvije srebrne medalje 1980. i 2004.
Čavići
Čavići su naseljeno mjesto u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Kirenska škola
Kirenainci – sljedbenici grčke filozofske kirenske škole koju je osnovao Sokratov učenik Aristip iz Kirene oko 380. p. n. e. Apsolutizirajuči eudaimonističku stranu Sokratove etike, prema kojoj je sreća cilj moralne aktivnosti, oni odeđuju pojam dobra kao strane naslade, koja proizlazi iz zadovoljenog htijenja. Pritom je svejedno šta je predmet htijenja i naklonosti, jer je tu samo riječ o intenzitetu osjećaja zadovoljenja, a ono je najjače kod osjetilnog, tjelesnog užitka. Prema njima krepost nije ništa drugo nego sposobnost uživanja. Međutim, uživati može samo obrazovan čovjek, koji zna razumno procijeniti i među različitim užicima odabrati one koji omogućavaju najvišu ugodu, tj. s najmanje neugode pomiješanu ugodu.
NGC 3930
NGC 3930 (također poznat kao MCG 6-26-45, PGC 37132 i UGC 6833) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 42 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 3,00 (37 hiljada sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. marta 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marin Barleti
mini|Naslovnica knjige Historia de vita et gestis Scanderbegi Epirotarum principis Marin Barleti, poznat i kao Marin Skadranin (oko 1450–1512. ili 1513), bio je humanist, historičar i rimokatolički svećenik, redovnik, slavenskog porijekla. Na kraju spisa o Skenderbegu napisao je: "Pisa o njemu ovo Marin Skadranin, rodom Sloven, na latinskom jeziku veoma učen".
Njegovo najpoznatije djelo je životopis Skenderbega, Historia de vita et gestis Scanderbegi Epirotarum principis (Priča o životu i djelima Skenderbega, kneza Epira), za koje su brojni autori utvrdili da posjeduje brojne greške kojima se favorizuje ličnost Skenderbega kao što je na primjer Barletijeva tvrdnja da je sultan umro zbog bolesti pod zidinama Kroje.
Marin je 1478. učestvovao u odbrani Skadra od hordi sultana Mehmeda II, koji je tada lično predvodio svoju vojsku. Pad Skadra teško je doživio i emigrirao je u Veneciju. Vjerovatno jedno vrijeme živi i u Rimu gdje je objavljeno njegovo djelo o Skenderbegu, oko 1510, na latinskom jeziku. U djelu je izražena patriotska ideja humanističkog osjećanja slobode. Cetinjski ljetopis ovo djelo navodi kao Povijest o Skenderbegu Crnojeviću na svetom kršćenju nazvanom Đurađ, a Skenderbegovog oca Ivana navodi kao Crnojevića Kastriotu iz roda kraljeva makedonskih. Ova historija je kasnije doživjela još tri izdanja 1537. u Strasbourgu, 1578. u Frankurtu i 1743. u Zagrebu.
Ivan Jastrebov pisao je o Skenderbegu, pa je spominjao i Barletija. O njemu je zapisao da u historiji o Skenderbegu sakupio i mnogo basni. Po Gibbonu, Barlecije ga je "učinio prije pozorišnim junakom nego stvarnim". Ta biografija Skenderbega od Barletija objavljena je 1573, a Skenderbeg je umro 1468, što je 105 godina nakon njegove smrti. Barleti je 1478. iz Skadra pobjegao u Veneciju i tamo je napisao tu biografiju. Izdavač je mnogo toga preradio i pripisao. U knjizi su netačne i godine rođenja i smrti Skenderbega. Nije bio talac sultana Murata. Laž je po Jastrebovu i snoviđenje Skenderbegove majke Vojisave, kada je bila trudna. Sanjala je da je rodila zmaja, čija su krila prekrila čitav Epir, a glava upirala u zidine Carigrada. Ta pjesma se pjevala kako u Dalmaciji tako i u Prizrenu i drugdje u Staroj Srbiji. Djela Skenderbega po Barletiju su ravna natprirodnim bićima ili podvizima Aleksandra Velikog (po kojem nosi ime Skenderbeg – Aleksandar beg) i Cezara.
Deskriptivna statistika
Deskriptivna statistika je zbirna statistika koja kvantitativno opisuje ili sumira karakteristike iz zbirke informacija. Deskriptivna statistika se razlikuje od inferencijalne statistike po svom cilju da sumira uzorak, umjesto da koristi podatke za učenje o populaciji za koju se smatra da uzorak podataka predstavlja. Ovo općenito znači da deskriptivna statistika, za razliku od inferencijalne statistike, nije razvijena na osnovu teorije vjerovatnoće i da je često neparametarska statistika. Čak i kada analiza podataka donosi svoje glavne zaključke koristeći inferencijalnu statistiku, deskriptivna statistika se općenito također prikazuje. Na primjer, u radovima u kojima su subjekti ljudi, obično je uključena tabela koja daje ukupnu veličinu uzorka, veličinu uzorka u važnim podgrupama (npr. za svaki tretman ili grupu izloženosti) i demografske ili kliničke karakteristike kao što su prosječna starost, udio ispitanika svakog spola, udio subjekata sa povezanim komorbiditetima, itd.
Neke mjere koje se obično koriste za opisivanje skupa podataka su mjere centralne tendencije i mjere varijabilnosti ili disperzije. Mjere centralne tendencije uključuju srednju vrijednost, medijan i mod, dok mjere varijabilnosti uključuju standardnu devijaciju (ili varijansu), minimalne i maksimalne vrijednosti varijabli, mjere zaobljenosti i mjere asimetrije.
Upotreba u statističkoj analizi
Deskriptivna statistika pruža jednostavne sažetke o uzorku i zapažanjima koja su napravljena. Takvi rezimei mogu biti ili kvantitativni, odnosno zbirni statistički podaci, ili vizuelni, odnosno grafikoni koji su jednostavni za razumijevanje. Ovi sažeci mogu ili činiti osnovu za početni opis podataka kao dio opsežnije statističke analize, ili mogu sami po sebi biti dovoljni za određeno istraživanje.
Na primjer, postotak šuta u košarci je deskriptivna statistika koja sumira učinak igrača ili tima. Ovaj broj je broj pogođenih šuteva podijeljen sa brojem ukupnih šuteva. Na primjer, igrač koji šutira 33% pogodi otprilike jedan šut od svaka tri. Postotak sažima ili opisuje više diskretnih događaja.
Upotreba deskriptivne i zbirne statistike ima opsežnu historiju. Tabelarno prikazivanje stanovništva i ekonomskih podataka bio je prvi način na koji se pojavila tema statistike. Nedavno je formulisana kolekcija tehnike koje sumiraju podatke pod naslovom istraživačke analize podataka: primjer takve tehnike je box plot.
U poslovnom svijetu, deskriptivna statistika pruža koristan sažetak mnogih vrsta podataka. Na primjer, investitori i brokeri mogu koristiti historijski izvještaj o ponašanju prinosa tako što će obavljati empirijske i analitičke analize svojih ulaganja kako bi donijeli bolje odluke o ulaganju u budućnosti.
Univarijantna analiza
Univarijantna analiza uključuje opisivanje distribucije jedne varijable, uključujući njenu centralnu tendenciju (uključujući srednju vrijednost, medijan i mod) i disperziju (uključujući raspon i kvartile skupa podataka, te mjere širenja kao što su varijansa i standardna devijacija). Oblik distribucije se također može opisati pomoću indeksa kao što su asimetrija i zaobljenost. Karakteristike distribucije varijable također mogu biti prikazane u grafičkom ili tabelarnom formatu, uključujući histograme i prikaz stabljike i lista.
Bivarijantna i multivarijantna analiza
Kada se uzorak sastoji od više od jedne varijable, deskriptivna statistika se može koristiti za opisivanje odnosa između parova varijabli. U ovom slučaju deskriptivna statistika uključuje:
Glavni razlog za razlikovanje univarijantne i bivarijatne analize je taj što bivarijantna analiza nije samo jednostavna deskriptivna analiza, već opisuje i odnos između dvije različite varijable. Kvantitativne mjere zavisnosti uključuju korelaciju (kao što je Pearsonov r kada su obje varijable kontinuirane, ili Spearmanov rho ako jedna ili obje nisu) i kovarijansu (koja odražava varijable skale na kojima se mjere). Nagib, u regresionoj analizi, također odražava odnos između varijabli. Nestandardizirani nagib ukazuje na jediničnu promjenu u kriterijskoj varijabli za jednu jediničnu promjenu u prediktoru. Standardizirani nagib označava ovu promjenu u standardiziranim (z-score) jedinicama. Veoma iskrivljeni podaci se često transformišu uzimanjem logaritama. Upotreba logaritama čini grafove simetričnijim i sličnijim normalnoj distribuciji, što ih čini lakšim za intuitivno tumačenje.
Reference
<references group="" responsive="1">
NGC 1148
NGC 1148 (također poznat kao MCG -1-8-18 i PGC 11148) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 238 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,40 (97 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 10. novembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5418
NGC 5418 (također poznat kao IRAS 13597+0755, MCG 1-36-16, PGC 49997 i UGC 8946) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 210 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,10 (67 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. aprila 1830. godine.
Tunelski efekt
mini|desno|200px|Refleksija i tunelovanje talasnog paketa elektrona na potencijalnoj barijeri. Dio talasnog paketa prolazi kroz barijeru kroz koju, prema zakonima klasične fizike, to ne bi bilo moguće. (Treba obratiti pažnju na desnu polovinu slike - tunelovani dio paketa vrlo je blijed i jedva se vidi.) Tunelski efekt ili tunelovanje pojava je u kojoj atomska čestica može savladati konačnu potencijalnu barijeru čak i kada je njena energija niža od visine (energije) barijere. Prema klasičnoj fizici, to bi bilo nemoguće, međutim, prema zakonima kvantne mehanike, to je moguće. Naprimjer, alfa-raspad se objašnjava preko tunelskog efekta kao prodiranje alfa čestice kroz potencijalnu barijeru nuklearnih sila. Tunelski efekt našao je tehničku primjenu u skenirajućem tunelskom mikroskopu.
Prvi ga je eksperimentalno opazio Robert Williams Wood 1897. posmatrajući kretanje elektrona u emisionom polju, ali ga nije uspio protumačiti. Istraživači u području radioaktivnog raspada još 1899. izražavali su nejasne sumnje u vezi s mogućnošću da se raspad događa zbog tunelskog efekta, što je teorijski opisao tek George Gamow 1929. nakon prethodnih otkrića Rutherforda i saradnika da je alfa čestica zapravo jezgro helija. Mada se otkriće ovog efekta pripisuje Gamowu (koji ga je tako i nazvao), prvi teorijski opis dao je 1926/27. Friedrich Hund za opisivanje izomerije kod molekula. mini|desno|200px|Friedrich Hund
Veljko Bulajić
Veljko Bulajić (rođen 22. marta 1928) jeste jugoslavenski, crnogorski i hrvatski filmski režiser i dobitnik nagrade UNESCO-a Kalinga.
Završio je srednju školu u Sarajevu. On je većinu svog života radno proveo u Hrvatskoj i prvenstveno je poznat po režiranju  filmova pod pokroviteljstvom filmova sa tematikom iz Drugog svjetskog rata. Bulajić je bio partizan u Drugom svjetskom ratu, i priključio se grupi jugoslavenskih partizana u dobi od 13 godina. Bulajić i njegova dva starija brata su ranjeni u borbama, i u jednom je trenutku cijela njegova porodica bila zatvorena u italijanskom fašističkom koncentracionom logoru. Dvojica preživjele braće, Veljko i Stevan, kasnije će pisati filmove Kozara i Bitka na Neretvi. Prema podacima Hrvatske javne radiotelevizije, njegovi su filmovi dostigli publiku veću od 500 miliona gledalaca širom svijeta. Četiri najgledanija jugoslovenska filma svih vremena režirao je Bulajić.
IC 2300
IC 2300 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 654
IC 654 (također poznat kao MCG -2-28-18 i PGC 32716) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 380 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 1,20 (133 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (66 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 21. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Robert Jordan
Robert Jordan (Robert Džordan) (rođen 17. oktobra 1948. godine u Charleston, South Carolina, SAD; preminuo 16. septembra 2007. godine) je američki pisac.
Rođen je kao James Oliver Rigney, Jr., a pored pseudonima Robert Jordan, koristio je i pseudonim Reagan O'Neal, Jackson O'Reilly i Chang Lung. Naučio je da čita u četvrtoj godini uz pomoć svog dvanaestogodišnjeg brata. Diplomac je Citadele, Vojnog fakulteta South Carolina. Diplomirao je fiziku. Veliki je ljubitelj historije, a pisao je i kritike za pozorišta i balet. Uživa u sportovima na otvorenom, kao što su lov, ribolov i jedrenje. Obožava poker, šah, bilijar i sakupljanje lula.
Svoju karijeru pisca je započeo 1981. prvom knjigom trilogije o Felonima, a napisao je i osam knjiga o Konanu. Proslavio se pisanjem serijala Točak Vremena (The Wheel Of Time) koji se sastoji od 14 knjiga i jednog prethodnika. Osim Točak vremena napisao je sedam romana o Konanu barbarinu.
Nakon smrti Roberta Jordana, njegova supruga Hariet je odabrala pisca Brandona Sandersona da završi zadnju serijal Točak Vremena što je na kraju Sanderson i učinio završivši zadnje tri knjige uz pomoć bilješki i rukopisa koji su ostali nakon smrti Roberta Jordana.
Djela
Točak Vremena
Jagodići (Bugojno)
Jagodići su naselje u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Kruševac
mini|desno|200px|Kruševac Kruševac - grad bogate tradicije i sa dugostoljećnom historijom, nekada srednjovjekovna srbijanska prijestonica, nalazi se u središnjem dijelu Srbije, na raskrsnici komunikacija koje su od oduvijek presjecale Balkan i spajale njegove periferne dijelove. Knez Lazar grad podiže oko 1371. godine, a grad se prvi put pominje 1387. godine, u povelji kojom knez Lazar potvrđuje ranije trgovačke privilegije Dubrovčanima. Kruševačka kotlina koja obuhvata kompozitnu dolinu Zapadne Morave prostire se između: Levča i Temnića na severu, Župe, Kopaonika i Jastrepca na jugu, Kraljevačke kotline i Ibarske doline na Zapadu.
Općina Kruševac zahvata površinu od 854 km². Sa 75.256 stanovnika na teritoriji grada i 133.732 stanovnika na teritoriji Općine i 101 naseljem, privrednim resursima, razvijenim društvenim djelatnostima i duhovnom nadgradnjom, Kruševac danas predstavlja ekonomski, administrativni, kulturni, zdravstveni, obrazovni, informativni i sportski centar od značaja za Rasinski okrug, čije je sjedište u Kruševcu i Republiku Srbiju. Općina Kruševac zahvata površinu od 854 kvadratnih km. Osnovu privrednog razvoja općine Kruševac svih ovih godina čine metalo-prerađivačka i hemijska industrija. Osim velikih društevnih kolektiva u gradu ima i preko 1200 privatnih preduzeća i preko 3500 samostalnih radnji u svim djelatnostima. Značajna pažnja u proteklih 30-tak godina u općini Kruševac posvećivana je, i dalje se to čini, razvoju osnovnog i srednjeg obrazovanja: podizane su nove škole, dograđivani su i rekonstruisani mnogi školski objekti uz opremanje savremenim nastavnim sredstvima, opremom i učilima.
Gradske slave i proslave
U narodnoj sveslovenskoj mitologiji Sveti Vid označava vrhovno, svevideće božanstvo. U srpskoj narodnoj tradiciji Vidovdan se obilježava kao dan Kosovske bitke 1389. godine. Stoga ga je srpska crkva od 1892. godine, ozvaničila i uvrstila u svoje praznike, a poslije proroka Amosa i svetog kneza Lazara. Najznačajniji praznik za grad Kruševac svakako je Vidovdan, duboko ukorenjen u svijesti stanovništva na ovim prostorima kao dan pogibije kneza Lazara u borbi za očuvanje svoje države. Proslavlja se sa svim atributima gradske slave, kao i Duhovi ili Sv. Trojica. Na Vidovdan također svake godine, u crkvi Lazarici, daje se spomen kosovskim, ali i svim drugim izginulim srbijanskim ratnicima u tzv. "oslobodilačkim ratovima". U prošlosti se toga dana održavao i vašer, najveći u Kruševcu. Vašeri ili sajmovi, nekada važan vid trgovine, uvedeni su u Kruševcu kad i u cijeloj Srbiji, zakonskom uredbom 1839. godine. Osim Vidovdanskog, održavali su se na Blagovijesti, 7. aprila, Sv. Iliju, 2. augusta i na "Malu Gospojinu", 21. septembra, što se održalo do današnjih dana. Esnafske slave, nekada važna karakteristika građanskog društva, kada su razni esnafi, društva i udruženja, uglavnom humanitarnog karaktera, proslavljali svog patrona - zaštitnika (najstariji esnafi u Kruševcu su lončarski iz 1839, mumdžijski iz 1842, trgovačko-bakalski iz 1846, meandžijski iz 1848...) zadržale su se još samo kod humanitarnog društva "Dobra narav", ili "Baksuzi, ugursuzi i namćori", specifičnog za ovaj grad, koje se okuplja svake godine devetog utorka od Božića, imajući svoja pravila ponašanja.
Gondvana
desno|mini|250px|Sjeverni i južni superkontinent: Laurazija i Gondvana
Gondvana je prahistorijski kopnena masa koja je sadržavala današnje kontinente Afriku, Južnu Ameriku, Australiju, Indijski subkontinent, Arabiju kao i ostrva Madagaskar i Novi Zeland. Gondvana se ponekad naziva i južni superkontinent. Ime je dobila prema Gondwana regionu sjevernoj Indiji.
Romanski jezici
Danas u svijetu živi oko 800 miliona govornika ovog jezika, uglavnom u Evropi, Africi i Americi, ali i na drugim mestima. Osim toga, glavnim jezicima ove grupe jezika služe se i mnnogi narodi kojima to nije maternji jezik a u velikoj mjeri se koristi i kao lingua franca. Ovo je naročito slučaj sa francuskim, koji se u velikoj mjeri koristi u centralnoj i zapadnoj Africi, Madagaskaru, Mauricijusu i Magrebu.
Pet najrasprostranjenijih romanskih jezika po broju izvornih govornika su: španski (470 miliona), portugalski (250 miliona), francuski (150 miliona), italijanski (70 miliona) i rumunski (25 miliona).
Podjela
Romanski jezici se dijele na dvije skupine:
Cecil Rhodes
mini|desno|175px|Cecil Rhodes
(Engleska, 5. juli 1853 - Južnoafrička Republika, 26. mart 1902), je britanski ekonomista i etičar.
Rhodes je čuven i po svojoj izjavi "Razmišljam o zvijezdama dok ih posmatram na noćnom nebu, tim svjetovima koje nikada ne možemo dosegnuti. Rado bih aneksirao planete da samo mogu; Često razmišljam o tome. Čini me tužnim što ih vidim tako jasno, dok su istovremeno tako daleko."
Varjazi
Varjazi (staronordijski: væringjar; grčki: Βάραγγοι, Várangoi) su bili Vikinzi koji su tokom 9. i 10. stoljeća naseljavali teritoriju današnje Bjelorusije, Rusije i Ukrajine. Prema Kijevskoj historiji minulih ljeta iz 12. stoljeća, grupa Varjaga pod vodstvom Rjurika se nastanila u Novgorodu 862. godine. Njegov rođak Oleg je 882. godine osvojio grad Kijev i uspostavio novu državu Kijevsku Rusiju kojom su kasnije vladali Rjurikovi potomci. Baveći se trgovinom, piratstvom i plaćeničkim aktivnostima, Varjazi su kontrolisali plovne puteve koji su spajali Baltičko more sa Kaspijskim jezerom, te trgovačke puteve koji su vodili do Crnog mora i Konstantinopolja. Tada su ovi putevi bili izuzetno važne trgovačke veze koje su povezivale srednjevjekovnu Europu sa Arapskim halifatima i Bizantijskim carstvom. Privučeni bogatstvom Konstantinopolja, Varjazi su pokrenuli niz Rusko-bizantijskih ratova koji su ponekad rezultirali povoljnim trgovinskim ugovorima. Kasnije su mnogi Varjazi služili kao plaćenici u bizantijskoj vojsci čineći elitnu varjašku gardu (lični tjelohranitelji bizantijskih careva). Na kraju su prihvatili pravoslavno kršćanstvo što je kulminiralo hrišćanizacijom Kijevske Rusije 988. godine. Padom vikinškog doba prestao je priliv Nordijaca, pa su Varjaze postepeno asimilirali Istočni Slaveni tokom 11. stoljeća.
NGC 6903
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Općine Angole
Angola je administrativno podijeljena na 18 pokrajina, 162 okruga i 559 općina.
Bengo
Ambriz, Kakalo-Kahango, Ícolo e Bengo, Cassoneca, Bela Vista, Tabi, Zala, Kikabo, Barra do Dande, Muxiluando, Kixico, Kanacassala, Gombe, Kicunzo, Kage, Mabubas, Caxito, Ucua, Piri, Kibaxe, São José das Matas, Kiaje, Paredes, Bula-Atumba, Pango-luquem, Kabiri, Bom Jesus, Catete, Calomboloca, Kazua, Muxima, Dembo Chio, Mumbondo, Kixinje
Benguela
Alda Lara, Asfalto, Babaera, Balombo, Benfica, Benguela, Biópio, Bocoio, Candumbo, Catumbela, Chigongo, Chikuma, Chila, Chindumbo, Chongorói, Compão, Cote, Cubal, Cubal do Lumbo, Dombe Grande, Lobito Canata, Catumbela, Egito, Monte Belo, Passe, Caimbambo, Catengue, Baia Farta, Cupupa, Imbala, Quendo, Chiongoroi, Capupa, Bolongueira, Ganda, Babaera, Kasseque, Chicurnu, Ebanga
Bié
Munhango, Caivera, Sachinemuna, Andulo, Belo Horizonte, Cambândua, Chicala, Chinguar, Chipeta, Chitembo, Chiuca, Chivaúlo, Dando, Gamba, Kachingues, Kaiei, Kalucinga, Kamakupa, Kangote, Kassumbe, Katabola, Kuemba, Kuito, Kunhinga, Kunje, Kutato, Kwanza, Luando, Lúbia, Malengue, Mumbué, Mutumbo, Nharea, Ringoma, Sande, Soma Kwanza, Santo António da Muinha, Trumba, Umpulo
Cabinda
Miconje, Luali, Cabinda, Malembo, Tanto-Zinze, Landana, Massabi, Inhuca, Necuto, Belize
Cuando Cubango
Baixo Longa, Bondo, Chinguanja, Cuangar, Dirico, Kaiundo, Kalai, Kuchi, Kueio, Kuito Kuanavale, Kutato, Kutuile, Longa, Luengue, Luiana, Maue
Cuanza Norte
Aldeia Nova, Banga, Danje - ia - Menha, Dondo, Golungo Alto, Kaenda, Kakulo, Kamabatela, Kambondo, Kanhoca, Kiangombe, Kiculungo, Kilombo dos Dembos, Kissola, Luinga, Lucala, Massangano, Maúa, Ndalatando, Quiage, Quibaxe, São Pedro da Kilemba, Samba Cajú, Samba Lukala, Tango, Zenza do Itombe, Bindo, Bolongongo, Cariamba, Terreiro, Quiquemba, Cacongo, Cerca, Camome, Cavunga, Kiluanje
Cuanza Sul
Assango, Botera, Dumbi, Ebo, Gabela, Gangula, Kabuta, Kalulo, Kapolo, Kariango, Kassanje, Kassongue, Kibala, Kienha, Kikombo, Kilenda, Kissanga Kungo, Kissongo, Konda, Kungo e Sanga, Kunjo, Munenga, Mussende, Ndala Kachibo, Pambangala, Quissanga, Sanga, São Lucas, Ucu–Seles, Waco Cungo, Sumbe, Porto Amboim, Quipaze, Atome, Quirimbo, Ambovia
Cunene
Bangula, Cacite, Castilhos, Chitado, Evale, Humbe, Kafima, Kahama (Angola), Kalonga, Kuvati, Kuvelai, Môngua, Mukope, Mupa, Namakunde, Naulila, Ombala yo Mungu, Ondjiva, Oximolo, Shiede, Xangongo, Nehone Cafima, Evale, Simporo, yonde, Xagongo, Oncócua, Otthinjau
Huambo
Alto–Uama, Bailundo, Bimbe, Chiaca, Chinhama, Chinjenje, Chipipa, Chiumbo, Huambo, Kaála, Kachiungo, Kakoma, Kalenga, Kalima, Kambuengo, Katabola, Katata, Kuima, Lépi, Londuimbali, Longonjo, Lunge, Mbave, Mungo, Sambo, Tchipeio, Thicala Yhilohanga, Ukuma, Ussoke, Hengue-Caculo, Ecuma, Tchiahana, Chilata, Tchiumbo, Hungulo, Mundundo
Huíla
Cacula, Cacula-Sede, Capunda-Cavilongo, Chiange-Sede, Chibemba, Chibia-sede, Chicomba, Chipindo, Dongo, Galangue, Gungue, Humpata-Sede, Jamba, Jau, Kakonda, Kalépi, Kalukembe, Kassinga, Kilengue Kusse, Kutenda, Kuvango, Lubango, Matala, Ngola, Quihita, Quipungo-Sede, Tchipungo, Uaba, Santo Arina, Huila, Quilengues, Dinde, Imulo, Degola, Cusse, Bambi, Vincungo, Tchibembe, Capelango, Mulondo
Luanda
Bairro Operário, Barra do Cuanza, Benfica e Mussulo, Cacuaco, Camama, Cassequel, Cazenga, Corimba, Da Ilha, Futungo de Belas, Golfe (Luanda), Havemos de Voltar, Hoji Ya Henda, Kinanga, Margal, Neves Bendinha, Ngola Kiluange, Prenda, Ramiro (Luanda), Rangel (Luanda), Rocha Pinto, Sambizanga, Tala Hady, Terra Nova (Luanda), Vila Estoril, Cuca (Luanda), Ilha do Cabo, Patrice Lumuba, Maculusso, Kilamba Kiaxi, Palanca (Luanda), Malanga (Luanda), Samba (Angola), Funda, Quicolo, Viana (Angola), Calumbo
Lunda Norte
Iongo, Kachimo, Kamaxilo, Kambulo, Kamissombo, Kanzar, Kapenda Kamulemba, Kaungula, Kuango, Lóvua, Luachimo, Luia, Luremo, Xa–Cassau, Xá-Muteba, Xinge, Lucapa, Sombo, Capaia, Thitato, Cuilo, Caluango, Iubalo, Muvulege, Luangue, Cassengue, Quitapa.
Lunda Sul
Alto-Chikapa, Chiluage, Dala (Angola), Kakolo, Kassai-Sul, Kukumbi, Mona-Kimbundo, Mukonda, Murieje, Saurimo, Sombo, Xassengue, Cazeje, Luma Cassai
Malanje
Cacuso, Cinguengue, Kacuso, Pungo-Andongo, Cuale, Quinge, Cambundy, Catembo, Dumba (Malanje), Cabango, Tala Mungongo, Bembo (Malanje), Caombo, Micanda, Luquembo, Capunda, Dombo, Marimba (Angola), Quimbango, Quihuhu, Muquize, Catala, Quirima, Saltar, Cazongo, Cainda, Calunda, Lumbala, Candundo, Macondo, Lumbala-Ngimbo, Chiume, Lumai, Lutembo, Mussuma, Ninda, Sessa, Kalamagia, Kalandula, Kambaxe, Kambo, Kambondo, Kangandala, Kangando, Karibo, Kateco-Kangola, Kaxinga, Kela, Kimambamba, Kissele, Kiuaba-Nzoji, Kizenga, Kota, Kunda-iá-Baze, Lombe, Malanje, Massango, Mikixi, Milando, Moma, Mufuma, Mukari, Ngola-Luije, Sokeko, Tembo-Aluma, Xandele
Moxico
Alto Zambeze, Chiume, Kaianda, Kalunda, Kamanongue, Kangamba, Kangumbe, Kavungo, Lago-Dilolo, Léua, Liangongo, Lovua, Luakano, Lukusse, Lumbala-Kakengue, Lumbala N'guimbo, Lumeje Kameia, Lutembo, Lutuai ou Muangai, Macondo, Mussuma, Ninda, Tempué, Sessa, Cassamba, Muié
Uíge
Aldeia Viçosa, Alto Zaza, Bembe, Beu, Buengas, Bungo, Cambembe, Cuilo Pombo, Dimuca, Kinvuenga, Lucanga, Mabaia, Macuba, Mbanza Nnosso, Quinzala, Sacandica, Uamba, Vista Alegre (Uíge), Uíge, Negage, Dimuca, Quisseque, Puri (Angola), Cangola, Mengo, Caiongo, Sanza Pompo, Milunga, Macocola, Massau, Macolo, Quimbele, Cuango, Icoca, Nova Esperança (Uíge), Qitexe, Cuilo-Camboso, Cambamba, Songo, Nova Caipenba, Quipedro, Camatambo, Lembua, Petecussso, Maquela do Zombo, Quibocolo, Cuilo-Futa,
Zaire
Kanda, Kelo, Kiende, Kindeji, Kinzau, Kiximba, Kuimba, Loje-Kibala, Luvu, Mangue Grande, Mbanza Kongo, Mbuela, Mussera, Nkalambata, Nóqui, Nzeto, Pedra de Feitiço, Soyo, Sumba, Caluca, Nadinba, Buela, Luvaca, Lufico, Mpala Lulendo, Loge, Tomboco, Quingombe, Caluca, Nadimba, Buela,
NGC 2497
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Benzil grupa
thumb|desno|250px|: Benzil radikal, [[benzl-amin, benzil-bromid, benzil-hloroformat i benzil-metil eter. R = heteroatom, alkil, aril, alil itd. ili ostali supstituenti.]] Benzil grupa ili benzil je supstituent ili molekulski fragment koji ima strukturu C6H5CH2–. Benzilska svojstva benzenskog prstena vezana su za CH2 grupu.
Nomenklatura
U IUPAC nomenklaturi prefiks benzil odnosi se na C6H5CH2 supstituent, naprimjer  benzil hlorid ili benzil benzoat. Benzil ne treba brkati sa  fenil  sa formulom  C6H5. Naziv benzilski je upotrijebljen za opis položaja prvog ugljika koji je vezan za benzen ili drugi aromatski prsten. Naprimjer, molekula koja se ponaša kao "benzilski" karbokation. Benzilski slobodni radikal ima formulu. Benzilski karbokation ima formulu, a karbanion:. Nijedna od ovih vrsta ne može nastati u značajnoj količini pod normalnim okolnostima, ali su upotrebljivi u diskusiji o mehanizmima reakcije.
Skraćenice
Skraćenica "Bn" se često upotrebljava za označavanje benzil groupa u nomenklaturi i prikazima strukture hemijskih spojeva. Naprimjer, benzil alkohol može biti predstavljen kao BnOH. Ova skraćenica se ne treba miješati sa "Bz", koja se odnosi n benzoil grupu C6H5C(O)– ili fenil grupu C6H5, skraćeno "Ph".
Reaktivnost benzilskih centara
Poboljšana reaktivnost benzilskih mjesta pripisuje se niskoj energiji razlaganja veze za benzilsku C-H vezu. Naime, veza C6H5CH2−H je oko 10-15% slabija u odnosu na druge vrste C-H veza. Susjedni aromatski prsten stabilizuje benzil radikale. U sljedećoj tabeli su upoređeni podaci o benzilskim C-H vezama u odnosu na njihovu snagu.
Najslabija od C−H veza odražava stabilnost benzilnih radikala. Iz povezanih razloga, benzilski supstituenti ispoljavaju poboljšanu reaktivnost kao u oksidaciji, halogenaciji slobodnih radikala ili hidrogenolizi. Kao praktičan primjer može biti kada, u prisutnosti odgovarajućih katalizatora, P-ksilen oksidira isključivo na benzilnim mjestima i daje tereftalnu kiselinu: Ovom metodom, godišnje se proizvedu milioni tona tereftalne kiseline.
Zaštita alkohola
thumb|171x171px|Benzil grupa štiti [[alkohol.]] Benzil, skraćeno kao Bn, obično se upotrebljava u organskoj sintezi robusne zaštitne grupe za alkohole i karboksilne kiseline.
Najčešći metodi otklanjanja zaštite
Benzil etri mogu se ukloniti pod redukcijskim i oksidacijskim uslovima, kao i upotrebom Lewisovih kiselina''.
Zaštitna p-metoksibenzil grupa
p-Metoksibenzil (PMB) se upotrebljava kao zaštitna grupa za alkohole u organskoj sintezi. thumb|Zaštitna p-metoksibenzil grupa.
Zaštita amina
thumb|Benzil grupa štiti [[amin (hemija)|amin.]] Benzil grupa se dosta primjenjuje kao zaštitna grupa za amine, u organskoj sintezi.
Crkva
mini|desno|200p|Sarajevska katedrala Crkva je kršćanska bogomolja. Ista riječ se koristi i kao oznaka za određenu vjersku zajednicu. U Bosni je u vrijeme srednjeg vijeka pored katoličke i pravoslavne crkve veliki uticaj imala autohtona Crkva bosanska, čiji su se sljedbenici nazivali "dobri krstjani", u literaturi poznati kao bogumili, bosanski heretici, patareni itd. koji su vremenom prešli na islam ili se asimilirali u druge dvije crkve.
Porijeklo naziva
Riječ "crkva" ima korijene u latinskoj riječi: ecclesia i grčkoj: ekklesia, što znači "skupština, zbor, vijeće". Također, potječe od staroengleske riječi cirice, nastaloj od grčke riječi: kyriake oikia što znači "kuća Gospodnja".
Početno značenje je bilo upravno-političke prirode, a kasnije vjerske.
mini|200p|Unutrašnjost katedrale St. Denis u [[Francuska|Francuskoj]]
Zanimljivosti
mini|200p|[[Barokna crkva svetog Nikole u Čakovcu, Hrvatska]]
NGC 3930A
NGC 3930A (također poznat kao PGC 213893) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 494 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,30 (43 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (29 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Klaus Ebner
Klaus Ebner (Beč, 8. august 1964) je austrijski književnik i prevodilac. Piše na njemačkom, ali je također katalonski pjesnik. Autor živi u Beču i redovni je član književničkih asocijacija Grazer Autorenversammlung i Österreichischer Schriftstellerverband.
Biografija
Klaus Ebner je rođen u Beču 1964. Studirao je germanistiku i romanistiku, prevod i evropsku ekonomiju. Radio je u bečkom literarnom magazinu. Potom je radio kao prevodilac, učitelj jezika i menadžer projekta. 1989-2004 on je pisao informatičke članke i knjige o računarskim programima i mrežama.
Poslije vremena školovanja je pisao kratku prozu, liriku i radio drame. Objelodanio je tekstove u literarnim i kulturnim magazinima. Poslije 2004. je izdavao češće. . Ebner je autor pripovjedačke proze, eseja i poezije. On piše prozu isključivo na njemačkom, ali poeziju na njemačkom i na katalonskom jeziku. U 2007. je pisao esej o maloj evropskoj državi u Pirenejima Andori sa stipendijom vlasti Austrije.
B-tip zvijezda glavnog niza
Klasifikacija
Uvedene su u Harvardsku klasifikaciju i objavljene u revirinanom Harvardskom katalogu. U početku ubrajane su u podrazred B2. Kasnije, redefinisanjem spektra helija uvrštene su u B0. Slično zvjezdama A0 pokazuju slabe linije neioniziranog heilja. Neki podkatalozi, kao Morgan Keenanov sistem, pokazuju dužinu linija oko 438,7 nm. Balmerove linije vodika rastu jače kod B zvijezda, najviše kod A2. Linije ioniziranog silicija koriste se kao specifikacija podrazreda B zvijezda. dok linije magnezij a odrežuju razlike u temperaturi. Ove zvijezde nemaju korone i zonu konvekcije u vanjskoj atmosferi. Imaju visoku brzinu gubitka mase, veću nego inače u poređenju manjih zvijezda sa Suncem, zvjezdani vjetar iznosi i do 3000 km/s. Energija nastaje tokom CNO ciklusa tokom fuzije. Budući da je ovaj ciklus veoma ovisan o temperaturi većina energije je koncentrisana u jezgru zvijezde gdje kao posljedica nastaje zona konfekcije. Tu se vodik se miješa s helijom. Be zvijezde imaju visoku rotaciju koja može na ekvatoru iznositi i do 200 km/s. Mnoge zvijezde B-tipa imaju vrlo veliku brzinu rotacije, gdje brzina rotacije na ekvatoru dostiže brzinu i do 200 km/s.
Klaus Ebner
Biografija
Klaus Ebner živi i radi u Beču. On je član austrijskih književničkih asocijacija Grazer Autorinnen Autorenversammlung (GAV) i Österreichischer Schriftstellerverband (ÖSV)
B-tip zvijezda glavnog niza
Poznate zvijezde
Zvijezde Spica i Regulus, s oko 3 odnosno 20 Sunčevih masa imaju 100 odnosno 50.000 veću sjajnost od Sunca. Poznat je i Rigel, koji je kao naddiv, 25 teži i 250.000 puta sjajniji od Sunca.
Kadirovina
Kadirovina je naselje u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Niskonjemački jezik
mini|desno|300p|Područja u kojim se govori niski njemački Niski njemački jezik (poznat kao Plattdeutsch, Plattdüütsch ili Niski saksonski) je ime regionalnog jezika kojim se govori u sjevernoj Njemačkoj, i istočnoj Holandiji. Po nekim lingvističkim kategorizacijama, niski njemački obuhvata niski franački (holandski) kao jednu granu, dok su druga grana niski saksonski (dijalekti sjeverne Njemačke i dijela Holandije).
Niski njemački je dio zapadno germanskog dijalektskog kontinuuma.
Njime kao maternjim govori 3 miliona ljudi, a razumije ga oko 10 miliona.
Na zapadu, prelazi u niske franačke dijalekte, na jugu u visoke germanske dijalekte centralnog njemačkog jezika. Na istoku, graniči se sa poljskim i kašupskim jezikom. Na sjeveru od njega su danski i frizijski.
NGC 5419
NGC 5419 (također poznat kao ESO 384-39, MCG -6-31-19 i PGC 50100) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 189 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 4,10 (226 hiljada sg) a najmanji 3,3 uglovnih minuta (182 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. juna 1837. godine.
Niskonjemački jezik
Kao nekadašnji jezik trgovine, naročito udruženja Hanza, niski njemački je dosta utjecao na engleski i skandinavske jezike.
NGC 5419
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Niskonjemački jezik
Gramatika
Generalno, gramatika nisko-njemačkog pokazuje sličnosti sa gramatikom holandskog, frizijskog, engleskog i škotskog, ali leksika i sintaksa je bliskija njemačkim dijalektima.
Historija Njemačke
Historija Njemačke kao posebne regije Srednje Evrope može se pratiti još od doba rimskog komandanta Julija Cezara, koji je želio osvojiti, za Rimljane neosvojivo područje istočno od Rajne, poznato kao Germanija a koje se nalazilo nasuprot Galije (dijelom današnja Francuska) koju je ranije osvojio. Pobjeda germanskih plemena u bici kod Teutoburške šume 9. n. e. spriječila je pripajanje njihove teritorije od strane Rimskog carstva. Nakon pada Rimskog carstva, Franci su osvojili zapadna germanska plemena. Kada je Franačko carstvo bilo podijeljeno između nasljednika Karla Velikog 843. n. e., istočni dio je postao Istočna Franačka. Oton I je 962. n. e. postao prvi car Svetog rimskog carstva, srednjovjekovne njemačke države.
Tokom razvijenog srednjeg vijeka regionalne vojvode, knezovi i biskupi su došli na vlast umanjujući vlast careva. Martin Luther je 1517. godine vodio protestantsku reformaciju protiv Katoličke crkve i time je sjeverni dio zemlje postao protestantski, dok je južni dio ostao katolički. Dva dijela Svetog rimskog carstva sukobili su se tokom Tridesetogodišnjem ratu (1618. – 1648.), koji je bio poguban za 20.000.000 civila. 1648. godina je označila kraj Svetog rimskog carstva i početak modernih nacija-država, sa Njemačkom podijeljenom u brojne nezavisne države, kao što je Pruska, Bavarska i Saksonija.
Njemačka je bila najjača sila na evropskom kontinentu. Do 1900. godine, njen ubrzan razvoj industrijskaeekonomije je nadmašio britansku, omogućavajući pomorsku trku i agresivnu vanjsku politiku. Njemačka je vodila Centralne sile u Prvom svjetskom ratu (1914. – 1918.) protiv Francuske, Velike Britanije Rusije i SAD-a. Poražena i djelimično okupirana, Njemačka je bila primorana platiti ratnu odštetu prema Versajskom sporazumu. Također, bila je lišena svih svojih kolonija, kao i dijelova zapadne Poljske i oblasti Alzasa i Lorene. Njemačkom revolucijom (1918. – 1919.) svrgnut je car, što dovodi do uspostavljanja Vajmarske republike, koju je karakterisala nestabilna parlamentarna demokratija.
Ranih 1930-ih, svijet je pogodila velika depresija koja je imala teške posljedice po Njemačku praćene velikim porastom nezaposlenosti i izgubljenim povjerenjem Nijemaca u njihovu vladu. Nacisti pod vodstvom Adolfa Hitlera su 1933. godine došli na vlast i uspostavili totalitarni režim. Politički protivnici su ubijani ili zatvarani. Nacistička Njemačka je agresivnom vanjskom politikom preuzela kontrolu nad Austrijom i dijelovima Čehoslovačke, a njena invazija na Poljsku je pokrenula Drugi svjetski rat. Nakon potpisivanja sporazuma sa Sovjetskim savezom 1939. godine, Hitler i Staljin su podijelili Istočnu Evropu. Nakon toga u proljeće 1940. godine nacistička Njemačka pokreće blitzkrieg koji je zahvatio Skandinaviju, zemlje Beneluksa i Francusku. Na ovaj način bila je ostvarena kontrola nad gotovo svim državama Zapadne Evrope osim Velike Britanije. Hitler je napao Sovjetski savez u junu 1941. godine. U Njemačkoj i okupiranim područjima vršio se sistematski program genocida poznat kao Holokaust u kojem je ubijeno šest miliona Jevreja, kao i pet miliona Poljaka, Roma, Rusa i drugih. Godine 1942. njemačka invazija na Sovjetski savez je posrnula, a nakon što su Sjedinjene Američke Države ušle u rat, Britanija je postala osnova za masivno anglo-američko bombardovanje njemačkih gradova. Njemačka se borila na više frontova između 1942. i 1944. godine, međutim, nakon savezničke invazije na Normandiju (u junu 1944. godine), njemačka vojska je gurnuta nazad do konačnog kolapsa u maju 1945. godine.
Pod okupacijom od strane saveznika, njemačke teritorije su bile odvojene, a Hladni rat je rezultirao podjelom zemlje na demokratsku Zapadnu Njemačku i komunističku Istočnu Njemačku. Milioni nijemaca pobjegli su iz komunističke u Zapadnu Njemačku, koja je doživjela brzu ekonomsku ekspanziju i postala dominantna ekonomija u zapadnoj Evropi. Zapadna Njemačka je ušla u NATO 1950. godine ali bez pristupa nuklearnom oružju. Francusko-njemačko prijateljstvo postalo je osnova za političku integraciju Zapadne Evrope u Evropsku uniju. Berlinski zid je uništen 1989. godine, Sovjetski savez je propao a Istočna Njemačka se ponovo ujedinila sa Zapadnom Njemačkom 1990. godine. Njemačka je 1998. godine bila jedna od zemalja osnivača eurozone. Njemačka postaje jedna od ekonomski najmoćnijih zemalja Evrope, doprinoseći oko jedne četvrtine godišnjeg bruto domaćeg proizvoda eurozone. Njemačka je 2010. godine odigrala ključnu ulogu u pokušaju rješavanja eksalacije krize eura, a posebno u vezi Grčke i drugih južnoevropskih naroda.
Migracije i osvajanja
Pretpostavlja se da se etnogeneza germanskih plemena dogodila u vrijeme Nordijskog bronzanog doba, ili najkasnije u vrijeme predrimskog željeznog doba. Iz južne Skandinavije i sjeverne Njemačke, plemena su se počela širiti na jug, istok i zapad u 1. stoljeću p.n.e. te dolaze u kontakt sa keltskim plemenima Galije, kao i iranskim, baltičkim i slavenskim plemenima u Srednjoj Evropi. Malo se zna o ranoj germanskoj historiji, osim kroz knjigovodstvene interakcije Rimskog carstva, etimoloških istraživanja i arheoloških nalaza.
U prvim godinama 1. stoljeća, rimske legije su sprovodile dugu kampanju u Njemačkoj, na području sjeverno od gornjeg Dunava i istočno od Rajne, u pokušaju da se prošire granice carstva i skrati njihova granična linija. Oni su pokorili nekoliko germanskih plemena, kao što su Cherusci. Plemena postaju upoznata sa rimskom taktikom ratovanja zadržavajući svoj plemenski identitet. U 9. godini, Cheruscki poglavica po imenu Arminius je porazio rimsku vojsku u bici kod Teutoburg Foresta. Tom pobjedom je zaustavljeno rimsko prodiranje u germanski teritorij i rođena je njemačka historija. Moderna Njemačka, istok Rajne, ostala je izvan rimskog carstva. Germanska plemena su se 100. godine naselila pored rimske granice na Rajni i Dunavu, zauzimajući većinu područja moderne Njemačke.
U 3. stoljeću brojna germanska plemena (Alemani, Franci, Bavari, Chati, Saksonci, Frisi, Sikambri i Turingi) su probili rimsku granicu na Dunavu. Sedam velikih njemačkih plemena (Vizigoti, Ostrogoti, Vandali, Burgundi, Langobardi, Sasi i Franci) su se preselili na zapad i učestvovali u padu Rimskog carstva i transformaciji starog Zapadnog Rimskog carstva. U nenaseljene dijelove današnje Njemačke invazija Huna dovela je do početka perioda migracije. Hunska hegemonija Njemačke trajala je do 469. godine.
Plemenska vojvodstva
Plemenska vojvodstva u Njemačkoj su uglavnom područja starih njemačkih plemena u regionu, posebno na istoku. U 5. stoljeću je germanska migracija dovela niz barbarskih plemena iz Rimskog carstva. Plemena koja su postala stabilna plemenska vojvodstva su Alemani, Turinzi, Saksonci, Franci. Burgundi i Rugi. Oni su stvorili rana vojvodstva koja nisu bila definisana strogom administrativnom granicom, nego na području naselja velikih germanskih plemena. U narednih nekoliko vijekova, neka plemena su ratovala, migrirala i spajala sa drugim plemenima. Sva ova plemena u Germaniji su na kraju potčinili Franci. Međutim, ostaci nekoliko matičnih vojvodstava su danas preživjele kao države ili regije modernih zemalja zapadne Evrope: njemačke regije Švabija, Bavarija i Saksonija; i francuske regije Burgundija i Lorena. Njemačka plemena na istoku su osnovala vojvodstva kao što je Brandeburg i Pruska, a na jugu Kranjska, Štajerska i Austrija koja će postati država Austrija.
Franačko carstvo
Nakon pada Zapadnog Rimskog carstva, Franci su stvorili carstvo sa kraljevima iz dinastije Merovinga i pokorili druga germanska plemena. Franački kraljevi su osvojili sjevernu Galiju 486. godine, Švabija je postala vojvodstvo u okviru Franačkog carstva 496. godine nakon bitke kod Tolbiaca, a 530. godine Saksonci i Franci su uništili kraljevinu Tiringiju. U 5. i 6. stoljeću Franački kraljevi su osvojili nekoliko drugih germanskih plemena i kraljevina. Kralj Klotar I (558. - 561.) vladao je većim dijelom teritorija koje je danas Njemačka i pravio je pohode u Saksoniji, dok je jugoistočna današnja Njemačka i dalje bila pod utjecajem Ostrogota. Saksonci su naseljavali područje do rijeke Unstrut.
Njemačke teritorije su postale dio regiona Austrazija (Istočna zemlja) u sjeveroistočnom dijelu Franačkog carstva. U cjelini, Austrazija je činila dijelove današnje Francuske, Njemačke, Belgije, Luksemburga i Holandije. Nakon smrti Franačkog kralja Klovisa I 511. godine, njegova četiri sina su podijelila carstvo. Austrazija je prvo bila nezavisno vojvodstvo u Franačkom carstvu, a zatim vojvodstvo u okviru Franačkog carstva, i na kraju uništena i podijeljena na nekoliko vojvodstava.