cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Upton Park FC
Historija
Klub je raspušten 1887. godine, ali je 1891. godine ponovo aktiviran. 1892. godine je bio jedan od osnivača Southern Alliance. Sezonu je završio na posljednjem mjestu sa samo jednom pobjedom, prije nego što je takmičenje ugašeno 1893. godine.
Grajenščak
Grajenščak je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Ptuj, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grajenščak je imao 506 stanovnika.
Krfska deklaracija
thumb|desno|Prva stranica teksta Krfske deklaracije. thumb|desno|Druga stranica teksta Krfske deklaracije s potpisom Ante Trumbića na ćirilici. thumb|desno|Nikola Pašić, potpisnik Krfske deklaracije thumb|desno|Ante Trumbić, potpisnik Krfske deklaracije
Trnava (Gornji Bogićevci)
Trnava je naseljeno mjesto u sastavu općine Gornji Bogićevci, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Krfska deklaracija
Krfska deklaracija prvi je zajednički politički akt Vlade Kraljevine Srbije i Jugoslavenskog odbora, objavljen 20. jula 1917. godine na Krfu u kojem se prvi puta navodi utemeljenje jedne nove zajedničke države južnoslavenskih naroda nakon Prvog svjetskog rata.
Trnava (Gornji Bogićevci)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Krfska deklaracija
Deklaraciju je u ime Jugoslavenskog odbora potpisao predsjednik Ante Trumbić, a u ime srpske vlade Nikola Pašić. Krfska deklaracija polazi od nacionalnoga jedinstva troimenog naroda Srba, Hrvata i Slovenaca. Ujedinjenje je zamišljeno kao spajanje naroda u dotadašnjem sastavu Austro-Ugarske sa Srbijom i Crnom Gorom, a uređenje buduće državne zajednice zamišljeno je kao ustavna, demokratska i parlamentarna monarhija na čelu s dinastijom Karađorđevića. Hrvatski političari prihvatili su deklaraciju vjerujući da će ujedinjenje donijeti slobodu i ravnopravnost svih naroda, a državno uređenje jamčiti demokraciju i parlamentarizam.
Historija
Nakon smrti cara Franje Josipa, u Austro-Ugarskoj je na prijestolje 1916. godine došao novi car Karlo. U maju 1917. godine, Hrvati iz Dalmacije i Slovenci Majskom i Krfskom deklaracijom predložili su da se Austro-Ugarska preuredi na trijalističkom principu, tj. da se uz Austriju i Ugarsku stvori treća jedinica koja bi obuhvatila sve južnoslavenske zemlje u Monarhiji (Sloveniju, Hrvatsku, Bosnu i Hercegovinu i Vojvodinu). Majska deklaracija je predviđala rješavanje hrvatskog pitanja unutar Austro-Ugarske; ali taj prijedlog nije bio prihvaćen. Nikolu Pašića uznemiravala je ideja ujedinjenja bez Srbije i trijalizam koji su zahtijevali hrvatski političari tražeći rješenje unutar Dvojne Monarhije.
Trnava (Gornji Bogićevci)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trnava je imala 178 stanovnika.
Krfska deklaracija
Historija
Članovi Jugoslavenskog odbora zastupali su narodno jedinstvo, pravo samoodredbe naroda, ravnopravnost u organizaciji buduće države i integralno ujedinjenje, a Nikola Pašić ideju velikosrpstva, te je u sjedište izbjegličke srbijanske vlade na otoku Krfu, pozvao predstavnike Jugoslavenskog odbora. Nakon mjesec dana pregovaranja Nikola Pašić, kao predstavnik srpske vlade i Ante Trumbić kao predstavnik Jugoslavenskog odbora, potpisali su Krfsku deklaraciju, prilično nejasan i dvosmisleni dokument. Krfsku deklaraciju prihvatio je i Crnogorski odbor za narodno ujedinjenje 27. augusta 1917.
U deklaraciji su se »autorizirani predstavnici Srba, Hrvata i Slovenaca« složili da na bazi samoodređenja naroda i na demokratskim principima osnuju zajedničku jedinstvenu, slobodnu i nezavisnu državu, koja će biti ustavna, demokratska i parlamentarna monarhija s dinastijom Karađorđevića na čelu, a prema toj unitarističkoj ideji, Srbi, Hrvati i Slovenci uzimani su kao jedan narod te se dalje priznavala ravnopravnost njihovih imena, znakova, pisama i vjera, pri čemu se na ostale narode i narodnosti nije ni mislilo.
mini|desno|Sastavljači Krfske deklaracije, 20. jula 1917. Frano Supilo, tada već teško bolestan, pozdravio je Deklaraciju, misleći kako je njome srpska vlada postavila pred Saveznike pitanje jugoslavenskog sjedinjenja, koje je tako postalo međunarodnim, i što je njom bilo isključeno djelimično sjedinjenje koje bi moglo dovesti do komadanja hrvatskih zemalja, tj. do podjele Hrvatske.
Trnava (Gornji Bogićevci)
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazivano pod imenom Gornja Trnava.''
Krfska deklaracija
Historija
Nikola Pašić kasnije je cinički izjavio kako je sve učinjeno radi inostranstva. Deklaracija u Hrvatskoj nije bila oduševljeno primljena, jer je njome negirana hrvatska državnost kojom je Hrvatska gubila sve elemente svoje suverenosti.
Trnava (Gornji Bogićevci)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Trnava je imalo 414 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lena
Lena rijeka je u Rusiji. Dužinom od 4400 km 11. je najduža rijeka na svijetu i 13. po prosječnom protoku. Najistočnija je od tri velike rijeke Sibira, (druge dvije velike rijeke su: Ob i Jenisej). Sliv Lene obuhvata veći dio istočnog Sibira.
Tok
Izvire na nadmorskoj visini od 1640 metara, u Bajkalskim planinama, južno od Srednjosibirske visoravni, 7 km od Bajkalskog jezera. Od izvora teče sjeveroistočno gdje joj se na tom putu pridružuju njene pritoke: Kirenga, Vitim i Olekma. Od Jakutska Lena teče kroz nizine ka sjeveru. Na tom putu u nju se ulijeva desna pritoka Aldan. Zbog gorja Verhojansk, rijeka skreće prema sjeverozapadu da bi potom sjeverno tekla do svog krajnjeg cilja gdje se velikim deltastim ušćem (oko 30 000 km2 ) ulijeva se u Laptevsko more. Na tom dijelu toka Lena prima svoju najvažniju lijevu pritoku Viluj. Glavni je plovni put u ovom, rudama bogatom dijelu Rusije. Plovna je do Ust'-Kuta a za manje brodove do Kačuge. Glavna pristaništa su: Kačuga, Žigalovo, Osetrovo, Kirensk, Vitim, Olekminsk, Jakutsk, Žigansk, Bulun i Tiksi. U ravničarskom dijelu rijeka je zaleđena od kraja oktobra do početka juna a u gornjem dijelu toka od početka novembra do maja. Zbog velikog volumena i svojih velikih pritoka čini ogroman hidroenergetski potencijal.
Delta
thumb|Delta rijeke Lene - snimak sa satelita Landsat 2000 Pri ušću u Laptevsko more Lena tvori deltu dugu oko 100 km i široku oko 400 km. Delta je zamrznuta tokom 7 mjeseci u godini a u maju se ovo područje pretvara u bujnu močvaru. Dio ovog područja je zaštičeni rezervat divljih životinja. Delta Lene je podijeljena na mnoštvo ostrva. Neka od njih su: Petruške, Sagastir, Grigorijeva ostrva, Samakh Ari, Dalalak ostrva, Nerpa Uolun Arita i dr. Jedno od ostrva u delti Lene, "Ostrvo Amerika-Kuba-Arita" ili "Ostrvo Kuba-Arita" je dobilo naziv po ostrvu Kubi za vrijeme SSSR-a a nalazi se na rubu sjeverne obale delte.
Draguzeti
Draguzeti (ital. Dragosetti) su naseljeno mjesto u sastavu općine Barban, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pula.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Orihi, a u 1921. i 1931. u naselju Kožljani.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Draguzeti je imalo 94 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ponirak
Ponirak je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Kalij-metoksid
Kalij-metoksid ili kalij-metanolat je organski spoj, alkoholat metanola, bijeli kristalni prak, koji ima jedan  atom ugljika i  molekulsku masu od 70,132. To je negativni ion kalija koji se i koristi se kao jaka   baza i kao  katalizator za transesterifikacije, osobito za dobijanje biodizela.
Upotreba
Sinteza kalij-metanolata u laboratorijskim uvjetima obavlja se u visoko  egzotermnoj reakciji  metaliziranog  kalija  s metanolom, pri čemu se oslobađa ekvimolna količina vodika. 400px|centar|Stvaranje kalij metanolata iz kalija i metanola.
Sekundarni značaj ima  proizvodnja kalija  u reakciji metalnih hidrida, kao što je  kalij hidrid,  s metanolom.
400px|centar|Dobijanje kalij metanolat iz kalij hidrida i metanola
Egzotermna reakcija kalij hidroksida sa metanolom – izbjegavajući formiranje zapaljivog vodika – u ravnotežnoj reakciji, kalijetanolat i voda moraju se stalno uklanjati  iz ravnoteže u kontinuiranom procesu. 350px|centar|Dobijanja kaliij metanolata iz kalij hidroksida i metanola
Klakar (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Kalij-metoksid
Upotreba
Zbog jake higroskopnosti kalij hidroksida, koji sadrži oko 10% vode, također je neophodno potpuno uklanjanje vode, koja je kritična  za reakcije konverzije. Značajno viša stopa raspada kalij hidroksida u metanolu je prednost u odnosu na natrij hidroksid. Industrijska proizvodna kalij metanolata počiva na razgradnji  putem hlorsalkalne hidrolize kalij hlorida,  nakon procesa amalgamiranje, stvarajući  kalijevih amalgama sa metanolom. Nečistoće u kalij metanolatskog otpada, mogu se ukloniti  ultrafiltracijom u metanolu s metalnom živom. Čvrsti kalij-metanolat se dobija se destilacijom metanola.
Klakar (čvor)
Hrvatska:
Kalij-metoksid
Upotreba
Zbog lahkoće ispoljavanja i boljeg rukovanja, neophodan je kontinuirani proces amalgamiranja rastvora kalija u koncentraciji 25-32 težinskih postotaka, što se preferira  se koriste u hemijskim analizama.
Zamjena amalgamiranju je ekološki i ekonomski superiorna hloralkalna elektroliza za proizvodnju rasutih hemikalija natrij hidroksida i kalija, šrto predstavlja budućnost primjene ovakvih spojeva.
Igman Konjic
Privredno društvo Igman d.d. Konjic (skraćeno Igman Konjic) je bosanskohercegovačko preduzeće notirano na sarajevskoj berzi SASE sa sjedištem u Konjicu, koje se bavi proizvodnjom oružja i streljiva, koje je u većinskom državnom vlasništvu.
Igman Konjic je najveći proizvođač i izvoznik među preduzećima, koja se bave vojnom industrijom u Bosni i Hercegovini.
Historija i razvoj
6. marta 1950. godine Vlada Federativne narodne republike Jugoslavije dala je odluku o osnivanju Privrednog društva od opšte društvenog značaja pod imenom "Igman" sa sjedištem u bosanskohercegovačkom gradu Konjicu. Razlog je bio i strah od napada tadašnjeg Sovjetskog saveza, zbog čega je tri godine kasnije, 1953. godine u Konjicu sagrađen i bunker vrijedan 4,6 milijardi dolara, poznatiji i kao "Titov bunker".
16 godina kasnije, Igman Konjic je 1968. godine sa srodnim preduzećima iz Vogošće, Bugojna i Goražda osnovao UNIS sa sjedištem u bosanskohercegovačkom glavnom gradu Sarajevo, preduzeće koje se do 1992. godine počelo i baviti proizvodnjom automobila i automobilskih djelova, repromaterijala, hemijske industrije, mašinogradnje, ležajeva, alata, bicikla i mašinskih djelova. UNIS je prije rata u Bosni i Hercegovini predstavljao privredni gigant unutar SR Bosne i Hercegovine i tadašnje SFRJ. Igman Konjic u ratu u BiH nije pretrpio značajne ratne štete, ali se proizvodnja morala obustaviti zbog nepristupačnosti stranim tržištima usljed ratnih dešavanja.
2010. godine uprava Igman Konjic-a ugovorila je sa vladom jedne azijske države isporuku visokosofisticiranih vojnih proizvoda, koja je ponovo pokrenula visok nivo proizvodnje u Igman Konjic-u.
Zabrana izvoza u Ukrajinu
Međutim, ta narudžba nije mogla biti izvršena, jer ministarstvo vanjske trgovine i privrednih odnosa nije dalo odobrenje za izvoz oružja u Ukrajinu uprkos tome, što su ministarstvo odbrane, sigurnosti i ministarstvo vanjskih odnosa Bosne i Hercegovine dali odobrenje da se izvozi oružje u Ukrajinu.
Teroristički napad u Parizu 2015.
Igman Konjic je nakon januarskih terorističkih napada u Parizu 2015. godine ponovo bio spominjan u javnosti zbog toga, što su islamisti tokom terorističkog napada na redakciju satiričnog magazina Charlie Hebdo koristili municiju, na kojoj je pisalo "IK Konjic 86", što znači da je ta municija 1986. godine proizvedena u Igmanu. .
Vlasništvo
Igman Konjic je notiran na sarajevskoj berzi SASE.
Dioničari Igman Konjica su:
Uprava
Na čelu kompanije stoji Uprava i Nadzorni odbor.
CCDC130
Domen 130 upredene zavojnice jeprotein koji je kod ljudi kodiran genom CCDC130. Dio je U4 / U5 / U6 tri-snRNP dijela U5. Ovaj tri-snRNP dolazi zajedno s drugim proteinima da bi stvorio kompleks B zrelog splajsosoma. Zreli protein iznosi približno 45 kilodaltona (kDa) i izuzetno je hidrofilan zbog abnormalno velikog broja nabijenih i polarnih aminokiselina. CCDC130 je visoko konzervirani protein, koji ima ortologne gene u nekim kvascima i biljkama, nađenim korištenjem nukleotidnih i proteinskih verzija osnovnog alata za lokalno poravnanje (BLAST) iz Nacionalnog centra za biotehnološke informacije. GEO profili za CCDC130 pokazali su da se ovaj protein sveprisutno eksprimira, ali najviši nivoi ekspresije nalaze se u T-limfocitima.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Iako je funkcija CCDC130 specifična i još uvijek nepoznata, postojalo je nekoliko studija i istraživačkih radova koji su ga identificirali kao komponentu U5 dijela U4 / U5 / U6 tri-snRNP, koji pomaže u stvaranju kompleksa B ljudskog splajsosoma, zajedno sa kompleksom A. Kompleks B tada prolazi kroz više modifikacija i konformacijskih promjena, prije nego što postane zreli splajsosom. U jednoj studiji raspravlja se o očuvanju splajsosomskih komponenata, uspoređujući ljudski splajsosom sa kvaščevim. U ovoj studiji CCDC130 je kategoriziran kao poznati faktor prerade i njegov homolog u kvascu je Yju2. Ovaj protein kvasca je faktor prerade koji pomaže u formiranju cjelovitog, aktivnog splajsosoma i promovira prvi korak prerade RNK, koji uključuje cijepanje na 5' mjestu prerade prvog egzona. Na temelju ove informacije, vjerojatno je da CCDC130 ima sličnu ulogu u ljudskom splajsosomu, ali zbog njegove veće složenosti, ovaj protein može obavljati druge funkcije ili potpuno drugačiju funkciju. Zbog velikog broja mjesta fosforilacije, vjerovatno je da se ovaj protein aktivira i regrutuje u splajsosomni kompleks, fosforilacijom ili defosforilacijom (vidi posttranslacijske modifikacije). Budući da je ovaj gen sveprisutno eksprimiran 2,9 puta više od prosječnog gena, jasno je da ovaj protein ima sastavni dio u pravilnoj funkciji splajsosoma.
Sinonimi
Domen sa upredenom zavojnicom koja sadrži 130 aminokiselina ima nekoliko pseudonima, uključujući CCDC130, SB115, LOC81576 i MGC10471. 420px|Lokus i susjedstvo gena CCSC130
Lokus
Kod ljudi, CCDC130 se nalazi na kratkom kraku hromosoma 19. Tačan lokus je 19p13.2. Čitav gen je konzerviran u rasponu od 13858753-13874106 na + lancu hromosoma 19. CCDC130 je uzvodno omeđen sa CACNA1A na – lancu, glatobuu, smaglyu i sochou na + poziciji, a nizvodno od MGC3207, C19orf53, ZSWIM4 na + lancu i joypaw, smeygly, floytobu, smaggly i wycho na – polulancu. Glatobu, smagly, socho, joypaw, smeygly, floytobu, smawgly i wycho su verificirani samo pomoću sekvenci cDNK i u GenBank i nemaju dostupne informacije o njihovoj funkciji. Postoji nekoliko malih gena koji se nalaze unutar CCDC130 sekvence, ružnih, glikobu, stiglnih i glartobua koji se javljaju na + lancu i chacho, zoycho, spogly, glotobu, glutobu, and sneygly koji se javljaju na – lancu. Svi ovi mali geni imaju izuzetno niske nivoe ekspresije (ispod 3% prosječnog gena), s tim što stiglno imaju najvišu ekspresiju od 2,8% prosjeka.
Paralozi
Postoji samo jedan identificirani paralog za CCDC130, a to je CCDC94, jedini drugi poznati ljudski član u CWC16 porodici proteina. Njih dva imaju oko 27% identiteta, od kojih se većina nalazi u domenu COG5134 i na C-kraju. CCDC94 ima tri predviđena serinska fosforilacijska mesta na pozicijama 213, 220 i 306, koja se poklapaju sa serinima u CCDC130 u poravnanju višestrukih sekvenci, i mesto fosforilacije treonina kojw se slaže sa fosforiliranim serinom u CCDC130.
Ortolozi i homolozi
CCDC130 je visoko konzervirani protein, s prvim ortolozima u primata, drugih sisara, vodozemaca, gmizavaca, riba, pa čak i beskičmenjaka, poput insekata i morskih beskičmenjaka. Ortolozi za ptice nisu pronađeni u nukleotidnim ili proteinskim BLAST-ima Bilo je homolognih gena dokumentiranih u kvascima i drugim gljivama, kao i biljkama. Nejasno je kada je nastao najudaljeniji homolog CCDC130, ali to je bilo mnogo prije divergencije autotrofa i heterotrofa.
Konzervirane regije
CCDC130 ima dva konzervirana domena i regiju sa zavojnicom. Prvi je domen COG5134 za koji se tvrdi da je konzerviran u krastavcima i vjerovatno ima ulogu u funkciji proteina jer je uvijek najkonzerviranija regija u bilo kojem višestrukom poravnanju sekvenci. Obuhvata približno prvih 170 aminokiselina u proteinu. Drugi domen je DUF572 domen, koji je eukariotski domen nepoznate funkcije koju dijele svi ortolozi i većina udaljenijih homologa. Ovaj domen nema definirani opseg, jer različiti izvori prijavljuju različite dužine; neki kažu da je riječ o cijelom proteinu. Područje upredene zavojnice sastoji se od 182-214 aminokiselina u ljudskom proteinu i bogato je nabijenim aminokiselinama. Modificirani ostaci su također vrlo dobro konzervirani.
Protein
Najrasprostranjenija varijanta CCDC130 kodirana je drugom po dužini otvorenim okvirom ćitanja (ORF), što odgovara 396 aminokiselinskom proteinu molekulske težine 44,8 kDa i izoelektrične tačke 8,252. Protein CCDC130 bogat je napunjenim aminokiselinama, a ostatak mu je sa nabijenim, nepolarnim aminokiselinama. Mobyle @ Pasteur predvidio je da će CCDC130 biti izuzetno hidrofilan, zbog velikog broja nabijenih i polarnih aminokiselina, bez mjesta koja imaju bodove iznad nule na grafikonu hidrofobnosti, a neka mjesta dosežu i do –6 (F180). Postoji područje u domen upredene zavojnice (182-214) u kojima je nabijeno 14 od 18 aminokiselina. SAPS analiza je predvidjela da će ovaj protein biti nestabilan. Zbog svoje visoke hidrofilnosti, ovaj protein definitivno ne sadrži transmembranske segmente.
Varijacija
Postoji 17 različitih iRNK proizvedenih iz gena CCDC130. Od njih je 13 iRNK iz alternativne prerade, a ostale četiri su bez takvih znakova. Postojala su četiri opisana alternativna promotora, pet alternativnih poliadenilacijskih lokacija i četiri alternativna zadnja egzona. Opisana su i dva slučaja zadržavanja introna. Iz gena CCDC130 identificirano je 14 različitih proteina, od kojih svi sadrže domen DUF572, ali čini se da samo pet pokazuje istezanje upredene zavojnice. Ostale tri iRNK bile su vrlo niskog kvaliteta i nisu translatirane. Također je primijećeno da ovaj gen može kodirati nekoliko proteina, koji se ne preklapaju. Nađeno je 45 jednonukleotidnih polimorfizama (SNP), dokumentiranih  za CCDC130 na NCBI: 29 misens mutacija i 16 sinonimnih mutacija koje ne mijenjaju aminokiselinu.
Post-translacijske modifikacije
CCDC130 je jako fosforilirani protein, s 31 različitim mjestima fosforilacije koje je predvidio NetPhos, a 26 od njih 31 nalazi se u C-terminalnoj polovini proteina. 17 od 22 serina, 4 od 6 treonina i dva od tri predviđena tirozina imali su ocjene vjerovatnoće preko 800, što ukazuje na veliku vjerovatnoću da su to prava mjesta fosforilacije. Predviđeno je šest sumoilacijskih mjesta, ali samo jedno od njih mjesto (K177) imalo je vjerovatnoću veću od .500, na .640. Fiziološka funkcija sumoilacije i dalje je relativno misteriozna, ali ova modifikacija može dodati značajnu količinu molekulske težine na protein (11 kDa). Predviđeno je 13 glikacija mjesta s ocjenom vjerovatnoće preko .500, a 10 od 13 gliciranih lizina u N-terminalnoj polovini proteina. NetOGlyc je predvidio 11 mogućih O-glikozilacija lokacija s ocjenom vjerovatnoće preko .500, a svih 11 se dogodilo u rasponu od 64 aminokiseline, od T313 do T376. Nekoliko od ovih mjesta bilo je predviđeno i kao mjesta fosforilacije i kao mjesta O-glikozilacije. Nije predviđeno da CCDC130 bude sulfatiran, acetiliran, miristoiliran, N-glikozilirani, C-manozilatiran, ili podvrgnut bilo kojoj GPI modifikaciji.
Sekundarna struktura
U CCDC130 predviđa se dugačka sekvenca alfa-heliksa, od R121-A211, koju je predvidio YASPIN. Ostali programi za analizu sekundarne strukture, poput PELE, CHOFAS i SABLE, također su predviđali alfa helikse različitih dužina u ovom regionu. Nije bilo konzistentnih predviđanja za beta-listove u CCDC130.
Informacije o interakciji
Navedeno je nekoliko proteina koji komuniciraju s CCDC130, uključujući EEF1A1, NINL, TRAF2, ZBTB16, ZNF165 i ZNF24. EEF1A1 je eukariotski faktor elongacije, koji je uključen u vezanje aminoacil-tRNK na A-mjesto ribosom tokom translacije. NINL je protein sličan devetinu, koji je uključen u organizaciju mikrotubula i ima aktivnost vezanja kalcijevih iona. TRAF2, tumor nekroznog faktora (TNF) s receptorom povezani faktor 2, dio je nekih kompleksa E3 ubikvitin-ligaza i uključen je u ubikvitinirajuće proteine kako bi se mogao razgraditi proteasom. ZBTB16, cinkov prst i protein 16 koji sadrži BTB domen, također su dio kompleksa E3 ubikvitin-ligaze i najvjerovatnije je uključen u prepoznavanje supstrata. Postoji i alternativni oblik CCDC130 gdje setranskribiraju samo 803, umjesto 1.433 baze, ali ne postoje dodatne informacije.
Ekspresija
CCDC130 je sveprisutno eksprimirani protein, koji pokazuje određeni nivo ekspresije u svim analiziranim uzorcima tkiva i ćelija. Profil AceView za CCDC130 pokazuje nivoe ekspresije 2,9 puta veće od prosječnog proteina. Nivo ekspresije uveliko varira među tkivima, ali postoji barem neki nivo ekspresije u svakom uzorku. Prema NCBI GEO profilima i podacima BioGPS-a, fetusna štitnjača, kora nadbubrežne žlijezde, maternica, prostata, testisi, sjemenske vezikule, srce, PB-CD4 + T-ćelije, PB-CD8 + T ćelije, limfni čvorovi, pluća, timus, štitnjača, leukemija hroničnog mijelogenog K562 i limfoblastna leukemija, u svim uzorcima molt4 imali su nivoe ekspresije iznad 75 percentila za ekspresiju gena u najmanje jednom od dva uzorka. Ekspresija gena bila je niža od 25. percentila u najmanje jednom od dva uzorka za peteljke malog mozga, potiljačni režanj, pons, trigemiknuisnu gangliju, subtalamusno jezgro, gornju cerviksnu gangliju (drastično različiti nivoi ekspresije ), ganglija leđnog korijena, fetusna jetra, korpus maternice, atrioventrikulski čvor, dodatak, skeletni mišići, srčani miociti, jezik i pljuvačne žlijezde. PB-CD8 + T-ćelije imale su najveću relativnu ekspresiju  CCDC130, a jezik najmanju. Za više informacija o ekspresiji CCDC130, pogledajte podaci o ekspresiji u mišjem mozgu ili human brain microarray data Allen Brain Atlas ili diferencijalna skspresija u GEO profiles iz NCBI.
Medicinske informacije
Pokazalo se da se CCDC130 diferencirano izražava u nekoliko karcinoma, uključujući dojke, debelo crijevo i gušteraču, putem mikrosnimanja ćelija karcinoma. Pokazalo se da je podreguliran kod karcinoma debelog crijeva, što sugerira da bi mogao biti biomarker za karcinome. Još uvijek se rade istraživanja na ovoj temi, kako bi se potvrdila njegova funkcija identifikatora raka. Mnoge web stranice također kažu da je uključen u odgovor ćelije na virusnu infekciju, ali o tome ne postoje konkretne informacije niti bilo kakva razrada.
Proksimalna izuvijana cijev
Proksimalna cjevčica je segment nefrona u bubrezima, koji započinje od bubrežnog pola Bowmanove čahure do početka Henleove petlje. Dalje se može podijeliti u proksimalni izuvijani kanalić (PCT) i proksimalni ravni kanalić (PST).
Struktura
Najizrazitije obilježje proksimalne cjevčice je lumenska  četkasta granica.
Ćelije četkaste granice
Lumenska površina epitelnih ćelija ovog segmenta nefrona prekrivena je gusto nabijenim mikrovilima čineći granicu koja se lahko vidi pod svetlosnim mikroskopom, po kojima suimenovane i  ćelije četkaste granice. Mikrovili uveliko povećavaju lumensku površinu ćelija, pretpostavljajući da olakšavaju njihovu funkciju reapsorpciju, kao i pretpostavljanjenu osjetljivosti protoka unutar lumena.
Citoplazma ovih ćelija je gusto popunjena mitohondrijama, koje se u velikoj mjeri nalaze u baznom području unutar prevoja bazne plazmatske membrane. Velika količina mitohondrija daje ćelijama acidofilnu prirodu. Mitohondrije su potrebne za napajanje energijom za aktivni transport natrijevih iona iz ćelija, a kako bi se stvorio gradijent koncentracije koji omogućava da više natrijevih iona da uđu u ćeliju sa lumenske strane. Voda pasivno prati natrij iz ćelije duž njegovog gradijenta koncentracije.
Kuboidne epitelne ćelije koje oblažu proksimalne tubule imaju široke bočne prstaste poveznice između susjednih ćelija, koje izgledaju kao da nemaju diskretne rubove ćelija kada se gledaju svjetlosnim mikroskopom.
To je navelo neke promatrače da lumen proksimalnih tubula opisuju kao začepljen ili "prljavog izgleda", za razliku od "čistog" izgleda distalnih tubula, koje imaju prilično različita svojstva.
Dijelovi
Proksimalna cjevčica, kao dio nefrona, može se podijeliti u dva segmenta: pars convoluta (izuvijani dio) i pars recta (ravni dio). Postoje razlike u obrisima ćelija između ovih segmenata, pa prema tome i u funkciji.
Što se tiče ultrastrukture, ova cjevčica može se podijeliti u tri segmenta, oS1, S2 i S3 : thumb|Ćelije proksimalnog kanalića, sa pumpama koje su uključene u regulaciju kiselinsko-bazne ravnoteže (lijevo je limen tubule)
Prokimalna izuvijana cjevčica
Prokimalna izuvijana cjevčica ("pars convoluta") početni dio izuvijana cjevčice.
U odnosu na morfologiju bubrega u cjelini, izvijani segmenti proksimalnih tubula u potpunosti su ograničeni na bubrežnu koru.
Neki istražitelji su, na osnovu posebnih funkcijskih razlika, izuvijani dio podijelili u dva segmenta označena sa S1 i S.
Proksimalna ravna cjevčica
Pars recta (latinski = ravni dio) je sljedeći ravni (silazni) dio.
Ravni segmenti spuštaju se u vanjski dio bubrežne srži. Završavaju na izuzetno ujednačenom nivou i linija njihovog završetka uspostavlja granicu između unutrašnje i vanjske pruge vanjske zone bubrežne medule.
Kao logično proširenje gore opisane nomenklature, ovaj je segment ponekad označen kao  S3.
Apsorpcija
Proksimalna tubula efikasno regulira pH filtrata, izmjenom vodikovih iona u intersticiju za bikarbonatne ione u filtratu; odgovorna je i za lučenje (u filtrat) organskih kiselina, poput kreatinina i drugih baza.
Tečnost u filtratu koja ulazi u proksimalnu izuvijanu cjevčicu reapsorbuje se u peritubulske kapilare. To je pokrenuto transportom natrija iz lumena u krv, pomoću Na+/K+ATPaze u bazolateralnoj membrani epitelne ćelije.
Reapsorpciju natrijuma prvenstveno pokreće ova P-tip ATPaza. Oko 60-70% filtriranog natrija  reapsorbira se u proksimalnoj cjevčici, aktivnim transportom, povlačenjem rastvarača i  paraćelijskom elektrodifuzijom. Aktivni transport odvija se uglavnom kroz natrij/vodik antiporter NHE3. Paraćelijski transport povećava efikasnost transporta, određenu potrošenim kisikom po jedinici reapsorbiranog Na+, igrajući tako ulogu u održavanju bubrežne homeostaze kisika.
Izlučivanje
U proksimalni tubuli izlučuju se mnogi tipovi lijekova.
Većina amonijuma koji se izlučuje urinom nastaje u proksimalnoj tubuli, razgradnjom glutamina do alfa-ketoglutarata. To se odvija u dva koraka, od kojih svaki stvara amonijev anion: pretvaranje glutamina u glutamat i pretvaranje glutamata u alfa-ketoglutarat. Alfa-ketoglutarat koji se stvara u ovom procesu zatim se dalje razgrađuje u dva aniona bikarbonata, koji se ispumpavaju iz bazolateralnog dijela tubulske ćelij, ko-transportom sa natrijevm ionima.
Klinički značaj
thumb|250px|Imunohistohemijski obojene izuvijane tubule i [[glomeruli sa CD10.]] Epitelne ćelije proksimalnih tubula (PTEC) imaju ključnu ulogu u bolesti bubrega. Dva modele sisara, ćelijske linije obično se koriste kao modeli proksimalnog tubula: svinjske LLC-PK1 ćelije i torbarske OK-ćelije.
Rak
Većina karcinoma bubrežnih ćelija, najčešći oblikom karcinoma bubrega, proizlazi iz izuvijanihih tubula.
Ostalo
Akutna tubulska nekroza nastaje kada PTEC direktno oštete toksini, kao što su antibiotici (npr. Gentamicin), pigmenti (npr. mioglobin) i sepsa (npr. posredovani lipopolisaharidom od gram negativnih bakterija). Bubrežna tubulska acidoza (proksimalni tip) (Fanconijev sindrom) se javlja kada PTEC ne mogu pravilno reapsorbirati glomerulski filtrat, tako da dolazi do povećanog gubitka bikarbonata, glukoze, aminokiselina i fosfata.
PTEC takođe učestvuju u napredovanju tubulointersticijske ozljede uslijed glomerulonefritisa, ishemije, intersticijskog nefritisa, vaskularnih ozljeda i dijabetske nefropatije. U tim situacijama na PTEC mogu direktno uticati proteini (npr. Proteinurija kod glomerulonefritis, glukoza (kod dijabetes melitus) ili citokini (npr. interferon-γ i faktor nekroze tumora). Postoji nekoliko načina na koje PTEC mogu reagirati: stvaranje citokina, hemokina i kolagena; prolazi kroz esencijalnu mezenhimsku trans-diferencijaciju; nekrozu ili apoptozu.
Grdina
Grdina je naseljeno mjesto u sastavu općine Majšperk, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grdina je imala 128 stanovnika.
House of the King (instrumental)
thumb|300px|desno|[[Jan Akkerman, gitarist nizozemske progresivne rock grupe Focus i kompozitor instrumentalne kompozicije House of the King.]] House of the King je instrumentalna kompozicija nizozemskog progresivnog rock sastava Focus. Zajedno sa pjesmom na B strani pod nazivom Black Beauty izdana je kao singl u januaru 1971. godine i dostigla je 10. mjesto na nizozemskim ljestvicama popularnosti. Singl je ostvario dobru prodaju širom Evrope. U Velikoj Britaniji kompozicija House of the King uvrštena je na prvom albumu grupe Focus pod nazivom ''In And Out of Focus i na dvostrukom albumu Focus 3 iz 1972. godine.
House of the King instrumentalna je kompozicija komponirana u baroknom pop stilu. Napisao ju je gitarist Jan Akkerman, a na osnovu improviziranog instrumentala koji je grupa Focus izvela nakon što im je struja bila isključena na koncertu u Mallorci u junu 1970. godine, jer su svirali duže od predviđenog vremena za njihov nastup. Na tonskom snimku vođa grupe Thijs van Leer svira na flauti, što je mnoge navelo do toga da ih uspoređuju s muzikom britanske rock grupe Jethro Tull. Akkerman je svirao akustičnu gitaru tokom glavne muzičke teme u kompoziciji, a kratko i solo na električnoj gitari u prijelazu u sredini pjesme. Za razliku od mnogih drugih pjesama grupe Focus, koje su sadržavale produžene instrumentale, "House of the King" je duga samo dvije i pol minute. Grupa Focus se gotovo raspala tokom 1970. godine, nakon što je ova pjesma snimljena, ali zbog komercijalnog potencijala "House of the King", muzička poslovna uprava ovog sastava ih je nagovorila da ostanu zajedno, iako s drugačijom postavom. Izvedena je uživo kao dio jednokratnog okupljanja ovog sastava na nizozemskoj televiziji 1990. godine.
Puhovac (Zenica)
Puhovac je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Piperci
Piperci su naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
IC 3817
IC 3817 (također poznat kao PGC 1676864) je pekulijarna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Grlinci
Grlinci su naseljeno mjesto u sastavu općine Juršinci, regija Podravska, Slovenija.
Belovar Zlatarski
Belovar Zlatarski je naseljeno mjesto u sastavu općine Bedekovčina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Grlinci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grlinci su imali 146 stanovnika.
Belovar Zlatarski
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zabok.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Belovar Zlatarski je imao 102 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Belovar. Od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselju Grabe.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Belovar Zlatarski je imalo 115 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Grabe.
Stari grad Zvornik
Stari grad Zvornik je utvrđenje i naselje iz kojeg se razvilo današnje naselje i općinski centar Zvornik, Bosna i Hercegovina
Historija
Područje Zvornika bilo je u okviru ranosrednjovjekovne župe Podrinje ili Sapna, koja je zauzimala geografsku cjelinu između rijeke Drine i krajnjih istočnih izdanaka planine Majevice. U kasnom srednjem vijeku Zvornik je bio posebna župa za koju su se povremeno otimali bosanski, ugarsko-hrvatski i srpski vladari. Njegovom privrednom usponu, osim blizine Srebrenice, doprinio je i povoljan položaj na raskrsnici važnih puteva za Bosnu, Srbiju i Mađarsku. U periodu između 1410 - 1430. godine Zvornik se razvio u važno trgovačko središte. Definitivnim padom srpske despotovine 1459. godine pod osmansku vlast su potpali i njeni dijelovi na lijevoj obali Drine, tj. rudarsko Podrinje i dijelovi usorske oblasti, vjerovatno još početkom 1460. godine. Zvornički sandžak osnovan je oko 1480. godine. Nastao je odvajanjem zapadnih dijelova Smederevskog sandžaka u srednjem Podrinju, i nekih područja sjeveroistočnog dijela Bosanskog sandžaka. Konačni teritorijalni oblik ovaj sandžak je dobio 1521. godine padom Šapca i Beograda pod osmansku vlast.
U vojno - administrativnom pogledu Zvornički sandžak je od osnivanja pa do 1541. godine pripadao Rumelijskom pašaluku. Kada je osnovan Budimski pašaluk, Zvornički sandžak je ušao u njegov sastav. Kada je 1580. godine osnovan Bosanski pašaluk, Zvornički sandžak je pripao njemu.
Osmanska posada bila je raspoređena u zvorničkoj tvrđavi sve do 1878. godine, kada se austro-ugarska posada smjestila samo u Gornji grad i tu ostala do kraja prvog svjetskog rata 1918. godine. U tom periodu Donji grad je počeo da propada. U Gornjem gradu bila je i posada Jugoslovenske vojske sve do 1934. godine. Posljednji koji su koristili zvorničku tvrđavu bili su Nijemci za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Srednjovjekovni period
Srednji grad sa Velikom kulom je prvi podignut u graditeljskoj cjelini starog zvorničkog grada. Prvobitno to je bio tipično srednjovjekovni kompleks sa pravougaonom kulom i malim oborom oko nje. Zaravan duga 60 m, na kojoj je kula sagrađena, bila je sa svih strana, osim sa sjeverne, okružena nepristupačnim strminama. Dvorište kule je opasano masivnim i do 2,0 m debelim zidovima.
Kula je kasnije dobila kružni oblik, početkom primjene vatrenog oružja, prije uspostavljanja osmanske uprave. Visina kule, koja se prema vrhu znatno sužava, iznosi od 18 do 20 m, a obim više od 50 m. U drugom svjetskom ratu Nijemci su probili zidove u donjem dijelu kule, te je unutrašnjost zatrpana porušenom zidnom masom. Kula je zidana od pritesanog kamena iz okoline. Gornji dio kule, u visini od 4 do 7 m, dozidan je kasnije. Pri samom vrhu su prozorski otvori. U blizini otvora su ostaci puškarnica.
Novi način ratovanja, upotreba vatrenog oružja i potreba da se ovaj kompleks bolje zaštiti doveli su do razvoja Gornjeg grada. Ovaj dio grada leži na platou okruženom visokim zidom. Pri vrhu platoa podignut je glavni odbrambeni štit u kom je vjerovatno bila i jedna kula. Na sjeverozapadnoj strani ovog štita je bio iskopan poprečni jarak. Na krajnjoj istočnoj strani platoa, na najdominantnijem mjestu, stajao je bastion ili jedna od kula. Sa južne strane od ovog bastiona vodio je put do Velike kule. Put je bio zaštićen sa obje strane visokim zidom koji je sačuvan, uglavnom, u tragovima i do visine od 1,0 m. Bastioni su nekada stajali i na pristupačnijim stranama platoa, ali su se sačuvali samo južni. U ovakvom obliku grad je stajao do 1433. godine, kada ga je zauzeo despot Đurađ Branković.
Osmanski period
U osmanskom periodu, grad je dodatno utvrđen i proširen izgradnjom Donjeg grada. Zauzimao je površinu od 7.600 m². Uz rijeku Drinu, u prvim godinama osmanske uprave, sagrađena je osmerougaona kula koja je povezana zidovima sa ostatkom utvrđenja u sjevernom dijelu: kapijskom kulom, tabijom i jednim malim redutom. Kao građevinski materijal Osmanlije su koristile stećke sa obližnje nekropole. Kula je zatrpana do 8,0 m visine. Na vrhu je prostorija sa pet topovskih otvora i kamin. Sjeverno od ove sagrađena je još jedna kapijska kula. Grad je dalje utvrđen po strmim liticama izgradnjom različitih uporišta koja su povezana zidovima. Tako je zatvoren krševiti prostor u obliku trougla, poznat kao Srednji i Donji grad. Dio koji se prostirao pored rijeke bio je zaštićen kapi-kulama. U ovakvom obliku grad je trajao do početka 16. vijeka. Evlija Čelebija u svom Putopisu pominje Carevu džamiju. Džamija je bila situirana između sjeverne kapijske kule i Velikog kazamata, gdje su pronađeni njeni temelji. Uz Drinu je ojačan ranije podignuti bedem, dug 300 m. U njemu su bili ugrađeni dva mala bastiona, prsobran, veliki broj puškarnica i topovskih otvora. U Donjem gradu je sagrađen veliki kazamat u stijeni.
Gornji grad je u osmanskom periodu pretrpio značajne prepravke. Zauzimao je površinu od 8.000 m2. Oko njega je iskopan duboki jarak, gotovo uspravnih strana, obzidan tesanim kamenom. Sa istočne strane jarci su bili zatvoreni kapijama (dimenzija 2,30 x 2,10 m) sa polukružnim nadvratnicima. Do sjeverne kapije nalazila se glavna ulazna kapija u Gornji grad, koja je u osmanskom periodu poznata pod nazivom "Jedrenska". Na mjestu ranije srednjovjekovne kule izgrađen je Veliki bastion, dva manja i popravljena je cisterna. Pod ovim bastionima je bilo sklonište sa tajnim izlazom. U unutrašnjosti Gornjeg grada bio je sagrađen veliki broj objekata za stanovanje, kancelarije i skladišta, te jedna manja džamija. Svi ovi objekti su porušeni nakon 1878. godine.
Austrougarski period
Ovaj period obilježen je intervencijama koje se, uglavnom, odnose na rušenje objekata Starog grada, a u manjoj mjeri na izgradnju. Karavanski put u Donjem gradu nije više zadovoljavao pojačani intenzitet saobraćaja usljed čega dolazi do manjih intervencija na sjevernoj kapiji, zaziđivanja južne kapije i proboja bedema za prolaz puta. U Gornjem gradu Austrija je za potrebe svoje vojske izgradila kasarnu dimenzija 60,0 x 13,0 m. Objekat je imao podrum sa cisternom, prizemlje i sprat. Ulaz je bio na istočnoj strani. Do sprata je vodilo spoljno stepenište. Na sjevernoj strani je stajao bunker nad čijim se ulazom i danas nalazi ploča sa natpisom.
Po završetku prvog svjetskog rata vrše se daljnje intervencije na proširenju puta. Proširuje se prolaz kroz sjevernu kapiju, znatno nasipa unutrašnji prostor grada, podiže niveleta puta i gotovo u cijelosti ruši južna kapija. Ovim radovima su znatno devastirani Donji grad i Stari grad Zvornik u cjelini.
Stari grad Zvornik je proglašen za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Kasuni
Kasuni su naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kasuni su imali 58 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kasuni je imalo 49 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IUCN kategorije zaštićenih područja
Kategorija Ia - strogi rezervat prirode
Strogi rezervat prirode (SRP) je područje zaštićeno od svega osim lagane ljudske upotrebe u cilju zaštite biološke raznolikosti, a možda i njegovih geoloških/geomorfnih značajki. Ova područja su često dom gustim autohtonim ekosistemima u kojima je zabranjeno svako djelovanje ljudi osim u cilju izrade naučnih studija, praćenja okoliša i obrazovanja. Zbog toga predstavljaju idealno netaknuto okruženje koje omogućava mjerenje vanjskog ljudskog utjecaja usporedbom s drugim područjima.
Kategorija II – nacionalni park
Po veličini je slično području divljine i ima glavni cilj zaštite funkcionalnih ekosistema. Nacionalni parkovi su blaži u pogledu posjeta ljudi i prateće infrastrukture. Nacionalnim parkovima upravlja se na način koji može doprinijeti lokalnoj ekonomiji preko obrazovnog i rekreacijskog turizma u razmjerima koji neće umanjiti efikasnost napora u očuvanju prirode.
Kategorija III – spomenik prirode (obilježje)
Zaštićena područja III kategorije izdvajaju se radi zaštite određenog spomenika prirode, koji može biti oblik zemljišta, podmorski predio, podmorska pećina, pećina ili čak životno obilježje poput drevnog gaja. To su općenito prilično mala zaštićena područja i često imaju veliku vrijednost za posjetioce.
Kategorija V – zaštićeni pejzaž (park prirode)
Zaštićeno područje u kojem je odnos ljudi i prirode vremenom proizveo područje izrazitog karaktera sa značajnom, ekološkom, biološkom, kulturnom i scenskom vrijednošću: i gdje je očuvanje integriteta ove interakcije od vitalnog značaja za zaštitu i održavanje područja i povezanih područja očuvanje prirode i druge vrijednosti
Kategorija VI – područje za upravljanje resursima
Zaštićena područja VI kategorije čuvaju ekosisteme i staništa zajedno sa pridruženim kulturnim vrijednostima i tradicionalnim sistemima upravljanja prirodnim resursima. Oni su općenito veliki, s većim dijelom područja u prirodnom stanju, gdje se dio nalazi pod održivim upravljanjem prirodnim resursima i gdje je neindustrijska upotreba na niskom nivou prirodnih resursa, kompatibilna sa očuvanjem prirode i smatra se jednim od glavnih ciljeva u području.
Katja Holanti
Katja Minna Marita Holanti rođena 5. aprila 1974. u bivšoj općini Vehkalahtiju, koja danas pripada gradu Hamina u Finskoj, je nekadašnja finska biatlonka.
Olimpijske igre
Katja Holanti je nastupila na trima olimpijskim igrama: Na Zimskim olimpijskim igrama 1994, ZOI 1998. i na ZOI 2002, ali nije osvojila ni jednu medalju. Najbolji plasmanu pojedinačnoj konkurenciji bilo joj je 13-o mjesto u utrci na 15 km na ZOI 2002. kada je s dva promašaja i 2:23.2 min zaostatka bila sporija od pobjednice Njemice Andree Henkel. U štafetnim utrkama najbolji joj je plasman bilo desto mjesto u štafeti 1994. s Tuija Sikiö, Mari Lampinen i Tuijom Vuoksialom.
Brestovec (čvor)
Hrvatska:
Putovičko Polje
Putovičko Polje je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Brestovec (čvor)
Slovenija:
Donja Bebrina
Donja Bebrina je naseljeno mjesto u sastavu općine Klakar, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Bebrina je imala 425 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donja Bebrina je imalo 483 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popovi
Popovi su naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
Eurosong 2021.
Eurosong 2021. bio je 65. izdanje Eurosonga. Održan je u Ahoyu u Rotterdamu (Nizozemska) zahvaljujući pobjedi Duncana Laurencea na Eurosongu 2019. u Tel Avivu (Izrael) s pjesmom "Arcade". Nizozemska je trebala biti domaćin 2020. ali je to takmičenje otkazano zbog pandemije koronavirusa. Ovo je bio peti put da je takmičenje održano u Nizozemskoj; domaćini su bili 1958, 1970, 1976. i 1980.
Takmičenje je organizirala Evropska radiodifuzijska unija (EBU) u saradnji s nizozemskim emiterima Nederlandse Publieke Omroep (NPO) i AVROTROS-em. Polufinalne večeri održane su 18. i 20. maja, dok je finalna večer održana 22. maja. EBU je razmotrio mogućnost da dozvoli takmičarima koji su trebali nastupiti 2020. da nastupe 2021. bez ikakve dodatne procedure, a mnoge zemlje učesnice izabrale su iste takmičare da ih predstave i ove godine. Voditelji sve tri večeri bili su Chantal Janzen, Edsilia Rombley, Jan Smit i Nikkie de Jager.
Učestvovalo je 39 zemalja. Nakon odsustva s takmičenja 2019, vratile su se Bugarska i Ukrajina, dok su se Mađarska i Crna Gora povukle. Armenija i Bjelorusija trebale su učestvovati, ali se Armenija povukla zbog društvene i političke krize prouzrokovane drugim ratom u Gorskom Karabahu, dok je Bjelorusija diskvalificirana zbog kršenja pravila.
Pobijedili je predstavnici Italije Måneskin s pjesmom "Zitti e buoni" koju su napisali članovi benda Damiano David, Ethan Torchio, Thomas Raggi i Victoria De Angelis. To je treća pobjeda Italije, nakon 1964. i 1990, što ih čini drugim pobjednikom iz grupe koja je poznata kao "velika petorka" (predstavnica Njemačke pobijedila je na Eurosongu 2010). Među prvih pet našle su se Francuska, Švicarska, Island i Ukrajina, dok su Francuska, Švicarska i Island zabilježile najbolje rezultate od 1991, 1993, odnosno 2009. Prvi put od primjene novog sistema glasanja 2016, četiri zemlje nisu dobile nijedan bod od publike: Nizozemska, Španija, Njemačka i Ujedinjeno Kraljevstvo. Ujedinjeno Kraljevstvo po drugi put nije dobilo nijedan bod ni od žirija, ni od publike (prvi put na Eurosongu 2003). Australija se, po prvi put od debija 2015, nije kvalificirala u finale.
Drugo polufinale
Drugo polufinale održano je 20. maja 2021. u 21 sat (CEST). Nastupalo je 17 zemalja. Glasati su također mogle Francuska, Španija i Ujedinjeno Kraljevstvo. Armenija je trebala nastupati u drugoj polovini drugog polufinala, ali se povukla zbog društvene i političke krize prouzrokovane drugim ratom u Gorskom Karabahu. Istaknute su zemlje koje su se kvalificirale u finale.
Glavani
Glavani (ital. Glavani) su naseljeno mjesto u sastavu općine Barban, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pula.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Glavani su imali 77 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Glavani je imalo 99 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gruškovec
Gruškovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Cirkulane, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gruškovec je imao 152 stanovnika.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 100 m delfin (muškarci)
Takmičenja u disciplini 100 m delfin za muškarce na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 7. i 8. augusta 2015.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Grupe
Napomena: Sva vremena su po istočnoevropskom vremenu (UTC + 3).
Kvalifikacije su počele 7. augusta u 10:09.
Polufinala
Polufinala su održana 7. augusta u 18:35.
Finale
Održano je 8. augusta u 18:13.