cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tihaljina (rijeka)
Mjesto Tihaljina se po prvi put spominje 1475 - 1477 g.
Knežica
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Srbija:
NGC 462
NGC 462 (također poznat kao PGC 4667) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 640 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,40 (75 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 23. oktobra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Maskat
Maskat jeste glavni i najveći grad Sultanata Oman. Ujedno je i najveći grad istoimene provincije. Grad ima oko 600.000 stanovnika (podaci iz 2005).
Veće (metropolitansko) područje grada, poznato i kao "Glavno područje", trenutno zauzima površinu od oko 1.500 km2. Nakon modernizacije Omana, koja je započela 1970-ih, Maskat se počeo ubrzano razvijati i urbanizirati te je, kao što se desilo i u mnogim drugim gradovima širom svijeta, veliki broj naselja koja su bila zasebna uključen u Glavno područje. Tako imamo slučaj da se u tom području smjenjuju dijelovi s rezidencijalnim i komercijalnim naseljima sa dijelovima neiskorištenog zemljišta.
Oblast grada se može podijeliti na tri glavne grupe:
IC 389
IC 389 (također poznat kao MCG -1-12-45 i PGC 15840) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 220 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (58 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. januara 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Orion Black
Orion Black (1929. – 1979.) je lik iz Harryja Pottera, najstariji sin Arcturusa Blacka II. i Melanije McMillan. On je oženio svoju sestričnu Walburgu Black, te dobio sinove Siriusa i Regulusa.
Orion je u Hogwartsu bio Slytherin. Zajedno sa svojom ženom je živio u kući na Grimmauldovom trgu u Londonu. Orion je zaštito kuću magijom. Orion i Walburga su voljeli Regulusa, te su bili ponosni kad je postao smrtonoša. I oni su se slagali sa lordom Voldemortom. Orion i Regulus su umrli 1979.
Kad je Sirius čistio kuću, pronašao je velik zlatni prsten koji je bacio u smeće, ali ga je Kreacher pokušao ukrasti. Sirius je na to rekao da je prsten pripadao njegovu ocu komu Kreacher nije bio onoliko odan koliko Walburgi.
Stadion FNB
Renovirani FNB Stadion|mini|300px|desno Soccer City  (prije FNB First-National-Bank-Stadion) je najveći stadion u Africi. Novo ime za stadion još nije izabrano, te se staro ime koristi još uvijek. Nalazi se u jugozapadnom dijelu Johannesburga, u blizini sajamskog centra NASREC i townshipa u Sowetu. Stadion se sa okolnim zgradama često naziva „Soccer City“. Prije dogradnje na njemu su se igrale utakmice nogometnog tima Kaizer Chiefs. Stadion je dograđen za potrebe Svjetskog prvenstva u nogometu 2010. godine i isključivo je nogomentni natkriveni stadion, bez atletske staze, te je na njemu održano otvaranje i finalna utakmica Svjetskog prvenstva. Ima oko 94.736 mjesta 1.170 loža, preko 6.000 poslovnih loža, ekskluzivne restorane, kao i moderni televizijski i informacijski centar. Završen je 21. oktobra 2009. godine. Troškovi izgradnje su procijenjeni na 205 miliona eura. Izgled stadiona predstavlja tradicionalnu afričku posudu za piće kalebasse.
Tolisa (Modriča)
Tolisa je naseljeno mjesto u općini Modriča, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Tolisa se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gradačac.
Knežica (Dubrovnik)
Knežica je naseljeno mjesto u sastavu grada Dubrovnika, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Dubrovnik. Kao samostalno naseljeno mjesto, Knežica postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Knežica je imala 148 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Dubrovnik.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Dubrovnik. Od 1857. do 1931. iskazivano kao naselje.'.
30. august
30. august / kolovoz (30. 8) jest 242. dan godine po gregorijanskom kalendaru (243. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 123 dana.
146.
Godina 146. (CXLVI) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Klara i Severa (ili, rjeđe, godina 899. Ab urbe condita). Oznaka 146. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ladislav, kralj Napulja
240px|mini|desno|Krunisanje Ladislava za hrvatsko-ugarskog kralja u [[Zadar|Zadru 1403. godine (slika hrvatskog slikara Celestina Medovića)]]
Ladislav (11. februar 1377 - 6. august 1414) je bio napuljski i titularni ugarsko-hrvatski kralj.
Vladavina u Napulju
Godine 1386, po očevoj smrti, postao je kralj Napulja i titularni kralj Hrvatske i Ugarske pod regentstvom svoje majke. Tokom 1390-ih Ludovik II, vojvoda Anžuja, i protupapa Ivan XXIII su se uporno suprostavljali njegovoj vlasti. Vojvoda Anžuja je bio rivalski kralj koji je 1389. godine uspio je zauzeti Napulj i istjerati Ladislava, koji ponovo vraća Napulj pod svoju vlast 1399. godine.
Period Ladislavove vladavine obilježen je i jačanjem kraljevske vlasti. Pošto je to umanjivalo vlast barona, došlo je do sukoba koji su okončani ubistvom nekoliko barona.
Protupapa Ivan XXIII je propovijedao krstaški rat protiv Ladislava. Prodavale su se indulgencije da bi se skupila finansijska sredstva za krstaški rat protiv Ladislava. Jan Hus je u Češkoj kritikovao prodaju indulgencija, i počeo se tome suprostavljati. To dovodi do husitskog pokreta u Češkoj.
Postao je vješt politički i vojni vođa, zaštitnik i kontrolor papstva tokom vlasti pape Inocenta VII. Pogodovao mu je nered koji je tada vladao Italijom. Bilo je to razdoblje Zapadne šizme koje Ladislav koristi, pa širi svoju vlast na račun papske države.
Borba za mađarski tron
200px|mini|lijevo|Grb Ladislava kao titularnog kralja Ugarske, titularnog kralja Jerusalema, i kralja Napulja Od 1390. godine polaže pravo i na tron Mađarske, Hrvatske i Dalmacije. Marija Anžuvinska i njen muž, Žigmund Luksemburški, su isto tako polagali pravo na taj tron. Nakon što je broj njegovih pristaša naglo porastao poslije nesređenih prilika u Ugarskom kraljevstvu, Ladislav je ustao protiv Žigmunda da bi preuzeo zemlje koje su mu kao izabranom ugarskom kralju pripadale. On je uputio mornaricu pod maršalom Sicilije i vrhovnim kapetanom napuljske mornarice Alojzijem Aldemariscom kako bi prisilio dalmatinske gradove da priznaju njegovu vlast. Aldemarisco je uspio da, osim Dubrovnika, svi gradovi pristanu uz Ladislava, koji se na poziv svečanog zadarskog poslanstva iskrcao u Zadru, gdje ga je 5. augusta 1403. godine u katedrali Sv. Stošije u prisutnosti vojvode Hrvoja okrunio ostrogonski nadbiskup Ivan Kanižaj.
Već početkom novembra 1403. Ladislav je napustio Zadar, ali ne kako bi pošao u Ugarsku, nego da se vrati u Napulj. Za svoga namjesnika u Hrvatskoj i Dalmaciji postavio je vojvodu Hrvoja. Ali kad je Ladislav napustio Dalmaciju, rasplamsale su se borbe izmedu njegovih i pristaša kralja Žigmunda. Na Žigmundovu stranu su prešli čak i mnogi Ladislavovi privrženici, a među njima i Kanižaj, koji ga je okrunio. Žigmundova pobjeda kod Dobora (1408) je označila krah Ladislavove politike jer su na Žigmundovu stranu prešli Ladislavove pristalice, među kojima je bio i herceg Hrvoje. Tako je već 1408. cijela Hrvatska priznala Žigmundovu vlast, a početkom 1409. to su učinili i dalmatinski gradovi, osim Zadra. Uvidjevši da se neće moći održati u Hrvatskoj i Ugarskoj, do čijih mu interesa više ni nije bilo stalo, Ladislav je za 100.000 dukata prodao Veneciji 9. jula 1409. godine Zadar, Novigrad, Vranu, ostrvo Pag i sva svoja prava na čitavu Dalmaciju. Posljedice tog kupoprodajnog ugovora bile su porazne za Zadar i ostale primorske gradove.
De facto vladar Taranta
Zauzeo je Firencu 1414. godine, ali kuga je pokosila veliki dio njegove vojske, pa je bio primoran napustiti grad. Započeo je sa građenjem renesansnih građevina u Firenci. Bio je i suvereni princ Taranta od 1406. godine. Prvo je pokušao zauzeti grofoviju Lecce opsadom zamka, ali to mu nije uspjelo, pa je promijenio taktiku i započeo pregovore sa Marijom, groficom Leccea. Oženio se groficom, koja je istovremeno bila majka tarantskog kneza, pa je time de facto zavladao Tarantom.
Smrt
Umro je u Napulju 6. augusta 1414. Smatra se da je bio otrovan. Uprkos trima brakovima, nije imao djece. Naslijedila ga je sestra, Ivana II, koja je bila posljednji napuljski monarh iz dinastije Anjou.
Čovjek za sva vremena (1966)
Čovjek za sva vremena filmska je adaptacija Roberta Bolta i Constance Willis po istoimenoj Boltovoj pozorišnoj predstavi. Glavnu ulogu tumači Paul Scofield, trijumfalno ponavljajući svoju teatarsku ulogu Sir Thomasa Morea. Glavna tema filma je Moreovo tvrdoglavo katoličko odbijanje da prizna raskid Henrika VIII s katoličanstvom i razvod od svoje prve žene.
Radnja
Thomas More (Paul Scofield) je u sukobu s Henrikom VIII (Robert Shaw) zbog kraljeve želje da se razvede od svoje žene, Katarine Aragonske, da bi zatim oženio Anne Boleyn. More shvata da bi Katolička crkva smatrala kralja heretikom. More, novoimenovani kancelar, stiče mnogo poštovanja zato što je izričit u održavanju veza s Rimom, tako da Henrik VIII ispada nerazuman što izaziva njegov bijes. Budući da kralj postaje sve ljući, on pokušava diskreditirati Morea zakonskim igrama, ali taj pokušaj propada. More osjeća opasnost koja mu prijeti i odlučuje da bi najbolje bilo da se povuče u miran život. Nažalost, Moreova ostavka nije prihvaćena od kralja sve dok on ne odobri njegov razvod. More, međutim, odbija ovaj zahtjev. Henrik provodi zakon koji mu omogućava da ima apsolutnu moć odlučivanja o engleskim vjerskim pitanjima, raskidajući s Rimom i tako osnivajući Englesku crkvu. Zatim sprovodi zakon koji proglašava da bilo koji član kraljevske palate je izdajnik ukoliko ne potpiše. Moreovo odbijanje predodređuje mu sudbinu da bude pogubljen, ali on će ostati zapamćen kao duboko principijelan "čovjek za sva vremena."
Zgornje Jezersko
mini|280px|Zgornje Jezersko, rimokatolička crkva "Sv. Andrej" Zgornje Jezersko je naseljeno mjesto i sjedište općine Jezersko, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornje Jezersko je imalo 568 stanovnika.
NGC 6612
NGC 6612 (također poznat kao MCG 6-40-11 i PGC 61665) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 292 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lira. Najveći prečnik je 0,70 (59 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (59 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 1886. godine.
Kofi Annan
Kofi Atta Annan (8. april 1938 - 18. august 2018) bio je ganski diplomat, bivši glavni sekretar Ujedinjenih naroda.
Annan je svoju karijeru započeo godine 1962. u Svjetskoj zdravstvenoj organizaciji. Od 1972. do 1974. godine bio je direktor turizma u Gani. Od godine 1987. držao je neke od najvažnijih položaja u UN-u, uključujući mjesto pomoćnika glavnog sekretara. U 1990.-ima je bio zadužen za mirovne operacije, a od oktobra 1995. bio je posebni izaslanik UN-a za bivšu Jugoslaviju.
U to vrijeme Annan je uživao veliku podršku američke administracije Billa Clintona, nezadovoljne dotadašnjim generalnim sekretarom UN Boutrosom Boutrosom Ghalijem i njegovom insistiranju na proceduri prilikom američke vojne intervencije u bivšoj Jugoslaviji. Uz američki diplomatski pritisak, Vijeće sigurnosti UN je 13. decembra 1996. imenovalo Annana glavnim sekretarom. Mandat mu je obnovljen godine 2002.
U posljednjih nekoliko godina Annan je došao u sukob sa novom američkom administracijom Georgea W. Busha jer je izrazio protivljenje napadu na Irak. Nakon nekog vremena organizacija UN došla je pod žestoki udar kritika zbog nesposobnosti, korupcije, seksualnog zlostavljanja te pronevjere sredstava iz iračkog programa "Hrana za naftu", u što je navodno umiješan i Annanov sin Kojo.
IC 974
IC 974 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 21. maja 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
147.
Godina 147. (CXLVII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Mesalina i Larga (ili, rjeđe, godina 900. Ab urbe condita). Oznaka 147. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Krk (grad)
260px|mini|Krk, rimokatolička katedrala Krk je grad u Hrvatskoj, na ostrvu Krku, u Primorsko-goranskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Krk.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Krk je imao 6.281 stanovnika, od čega u samom Krku 3.730.
Grad Krk
Napomena: Nastao iz stare općine Krk.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Krk je imalo 3.022 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hedonizam
Hedonizam je pojam koji dolazi od grčke riječi "hēdonē" (ἡδονή) koja znači užitak. Ovaj pojam se odnosi na nekoliko povezanih teorija o tome šta je dobro za nas, kako treba da se ponašamo i ono što motivira nas da se ponašamo na način na koji se ponašamo. Filozofi hedonisti se obično usredsređuju na hedonističke teorije vrijednosti, a posebno na blagostanje (dobar život za čovjeka da ga proživi). Kao teoriju vrijednosti hedonizam navodi da od svega samo zadovoljstvo je suštinski vrijedno, a bol suštinski nije vrijedan.
Kao etičko učenje hedonizam je podvrsta eudaimonizma koje užitak smatra vrhovnim dobrom i ciljem ljudskog djelovanja. Pritom se užitak može odrediti vrlo različito: kao čulni, kao duhovni ili oboje. Užitak je najviše dobro, a svako bi djelovanje trebalo težiti što većem povećanju užitka.
Vrste hedonizma
Postoje mnoge vrste filozofskih oblika hedonizma, ali se mogu razlikovati tri osnovne vrste:
Psihološki hedonizam
Psihološki hedonizam smatra da je bitan aspekt ljudske prirode da traže zadovoljstvo i izbjegavaju bol i da ljudska bića ne mogu djelovati na bilo koji drugi način. Ljudsko biće uvijek će djelovati na način koje će prema njegovom razumijevanju proizvesti ono što on/ona vidi kao najveće zadovoljstvo ili će ga zaštitili od nepoželjne boli. Psihološki hedonizam je zasnovan ili na posmatranju ljudskog ponašanja ili na neophodnosti po definiciji "želje." Psihološki hedonizam je često oblik egoizma, preokupiran zadovoljstvom individualnog subjekta kao i sa zadovoljstvom društva ili čovječnosti u cjelini. Altruističke verzije psihološkog hedonizma zasnivaju se na dubokim uvjerenjima, bile one kulturna ili vjerska uvjerenja koja motiviše osobu da djeluje u korist porodice ili društva ili očekivanja od zagrobnog života. Problemi psihološkog hedonizma uključuju definicije želje i zadovoljstva. Da li je želja vezana sa zadovoljstvom fizičke senzacije ili to treba proširiti i na mentalnu i racionalnu koncepciju zadovoljstva? Da li su sva pozitivna iskustva, čak i mala i ovozemaljska psihološka motivacija?
Etički hedonizam
Ova vrsta hedonizma je pokušaj da se uspostave određeni ciljevi kao poželjni i da se uvjere drugi da bi ti ciljevi trebali biti u središtu pažnje, a da će se ostvarivanjem njih doći do zadovoljstva. Etički hedonizam se ponekad koristi za podršku ili opravdanje postojećeg sistema moralnih vrijednosti. Mnogi altruistički i utilitarni moralni sistemi su ovog tipa, jer podstiču pojedinca da žrtvuje ili ograničava neposredna senzualna zadovoljstva u korist racionalnijeg zadovoljstva, kao što je zadovoljstvo služenja drugima, ili održavanje egalitarnog društva u kojem svaki pojedinac prima određene beneficije. Ova vrsta hedonizma postavlja problem odlučivanja upravo o onim ciljevima koji su poželjni i zašto su oni poželjni.
Racionalni hedonizam
Ova vrsta hedonizma nastoji definirati vrijednosti u smislu zadovoljstva. Čak i najsloženijim ljudskim stremljenjima pripisuje se želja da se ostvari najveće zadovoljstvo, a upravo je ta želja ono što je čini racionalnom. Prigovori na utvrđivanje vrijednosti na osnovu zadovoljstva uzimaju u obzir činjenicu da ne postoji zajedničko stanje svijesti ili imovina koji se nalaze u svim iskustvima zadovoljstva, koja bi se kasnije mogla koristiti za uspostavljanje objektivnog mjerenja. Ne mogu se sva iskustva zadovoljstva smatrati vrijednim, posebno ako su nastala iz kriminalnih aktivnosti ili iz slabosti karaktera ili ako nanose štetu drugima. Drugi prigovor je da postoje mnoge druge vrste vrijednih iskustava pored neposrednog iskustva zadovoljstva, kao što je biti dobar roditelj, stvarajući umjetničko djelo ili odabirajući pošteno djelovanje, koje iako bi se moglo reći da proizvodi nekakvo altruistično zadovoljstvo, vrlo ga je teško kategorizirati. Racionalni hedonizam određuje vrijednost isključivo u skladu sa iskustvenim zadovoljstvom, bez obzira na buduće zadovoljstvo ili bol kao rezultat određene akcije.
Cārvāka
Možda najraniji pisani zapis hedonizma dolazi iz Cārvāka (bos. čarvaka), indijske filozofske tradicije zasnovane na Barhaspatya sutrama. Ovo učenje je trajalo dvije hiljade godina (od oko 600 pne do 1400 n.e.). Najvećim dijelom ova filozofska tradicija je zagovarala skepticizam i hedonistički egoizam - da je prava akcija ona koja čovjeku donosi najviše ukupnog zadovoljstva. U ovom učenju priznaju da je malo patnje česti pratilac, ili je kasnije prouzrokovan senzualnim zadovoljstvom, ali da je to zadovoljstvo bilo vrijedno te patnje.
Epikurejstvo
Epikur (živio od 341-271 pne), osnivač epikurejstva razvio je normativni hedonizam u potpunoj suprotnosti sa onim od Aristipa. Epikurejstvo od Epikura je sasvim suprotan uobičajenom korištenju epikurejstva, koji podrazumijeva našu želju za odlaskom na luksuzni "epikureanski" praznik prepun ukusne hrane i umjereno prekomjernog ispijanja vina. Epikur bi nas upozorio da bi ovako samo sami sebi prouzrokovali buduće boli. Za Epikura, sreća je potpuno odsustvo tjelesnih i posebno duševnih bolova, uključujući i straha od bogova i želje za bilo čim osim golih životnih potrepština. Čak i sa samo ograničenom ponudom u pretjerivanjima iz antičke Grčke, Epikur je savjetovao svojim sljedbenicima da izbjegavaju gradove, a posebno tržnice, kako bi se ograničio rezultat želje za nepotrebnim stvarima. Jednom kad iskusimo nepotrebna zadovoljstva, kao što su seks i raskošna hrana, onda ćemo patiti i teško zadovoljiti želju za više i bolje od ovih istih zadovoljstava. Bez obzira koliko bogati bismo mogli biti, Epikur je tvrdio da će naša želja na kraju prestići naše mogućnosti i biće smetnja našoj sposobnosti da živimo miran i sretan život. Uopšteno, Epikurejstvo je filozofija egoizma, zato što ohrabruje sve ljude da nastave tragati za srećom svi za sebe. Međutim, epikurejci vjerovatno ne bi počinili bilo koje od sebičnih djela koje možemo očekivati ​​od drugih egoista jer epikurejci treniraju sebe da žele samo osnovne stvari. Ovo im daje vrlo malo razloga da urade bilo šta što bi ometalo poslove drugih.
Hedonizam za vrijeme Renesanse i Srednjeg vijeka
thumb|lijevo|150px|Thomas More pisac poznatog djela "Utopija". Tokom Srednjeg vijeka hrišćanski filozofi su osuđivali Epikurejski hedonizam za koji su smatrali da je u suprotnosti sa ciljevima hrišćanskog izbjegavanja grijeha, poštujući Božiju volju, njegovanje vrlina kao što su dobrotvorne svrhe i vjera, traženje nagrade u zagrobnom životu za žrtvu i patnju na zemlji. Tokom Renesanse, filozofi poput Erasmusa (1465 - 1536) oživljava hedonizam zastupajući tezu da je Božija želja da ljudska bića budu sretna i da iskuse zadovoljstvo. Opisujući idealno društvo u njegovom djelu Utopija iz 1516. godine, Thomas More je rekao da se "glavni dio sreće neke osobe sastoji se zadovoljstva." Tvrdio je da je Bog stvorio čovjeka da bude sretan, a želju za zadovoljstvom da koristi kao motivaciju za moralno ponašanje. Thomas More je napravio razliku između zadovoljstva tijela i zadovoljstva uma i pozivao je na potragu za prirodnim zadovoljstvima nego onim koji su proizvodi vještačkog luksuza.
Tokom 18. vijeka, Francis Hutcheson (1694-1747) i David Hume (1711-1776) sistematski ispituju ulogu zadovoljstva i sreće u moralu i društvu, a njihove teorije su bile prethodnici utilitarizma.
Utilitaristički hedonizam
Britanski filozofi iz 19. vijeka John Stuart Mill i Jeremy Bentham uspostavljaju temeljna načela hedonizma kroz njihove etičke teorije utilitarizma. Utilitarna vrijednost stoji kao prethodnica hedonističke vrijednosti u koje sve akcije treba usmjeriti ka postizanju najvećeg stepena sreće za najveći broj ljudi. Sve akcije se procjenjuju na temelju koliko zadovoljstva one proizvode u odnosu na iznos boli koji proizlazi iz njih. S obzirom da se utilitarizam bavi javnom politikom, bilo je potrebno da se razvije "hedonistička računica" kojom se dobija odnos zadovoljstva u odnosu na bol za bilo koju datu akciju ili politiku. Iako dosljedni u svojoj potrazi za najvećom količinom zadovoljstva za najveći broj ljudi, Bentham i Mill razlikovali su se u metodama kojima su mjerili sreću.
John Stuart Mill je zastupao kvalitativni pristup. Mill vjeruje da postoje različiti nivoi zadovoljstva, a zadovoljstvo je kvalitetnije što ima više vrijednosti nego zadovoljstvo nižeg kvaliteta. Mill je zastupao da jednostavnija bića (često je navodio svinje) imaju lakši pristup jednostavnijem zadovoljstvu; jer oni nisu svjesni drugih aspekata života. Oni se mogu jednostavno prepustiti užitku sami bez razmišljanja. Složenija bića više razmišljaju o drugim stvarima, a time smanjuju vrijeme koje provode za uživanje u jednostavnim zadovoljstvima. Kritičari kvalitativnog pristupa pronašli su nekoliko problema kod ove teorije. Oni su ukazivali da 'užici' ne moraju dijeliti zajedničke osobine, osim činjenice da se mogu shvatiti kao "ugodni". Definicija "ugodno" je subjektivna i razlikuje se među pojedincima, tako da se "kvaliteti" zadovoljstava teško studiraju i objektivno i u smislu univerzalnih apsolutnosti. Drugi prigovor je da "kvalitet" nije suštinski atribut zadovoljstva; "kvalitet" zadovoljstva se sudi kroz količinu i intenzitet ili neku nehedonističku vrijednost (kao što je altruizam ili sposobnost da se uzdigne um).
Brnik
Slovenija:
Anica Dobra
Anica Dobra (rođena u Beogradu, 3. juna 1963) je jedna od istaknutijih srbijanskih glumica. Igra uglavnom u njemačkim filmovima.
Kao tinejdžerka preselila se sa roditeljima u Njemačku, gdje pohađa školu od 1977. do 1981. godine. Nakon toga, vraća se u Beograd i upisuje Akademiju dramskih umjetnosti.
Godine 1988. dobija nagradu na Filmskom festivalu u Puli za glavnu ulogu u filmu Već viđeno.
Od 1990. godine počinje da snima filmove i TV serije u Njemačkoj.
Boban Šimšić
Boban Šimšić (17. decembar 1967, Višegrad) ratni je zločinac kojeg je vrhovni sud BiH osudio za zločine protiv čovječnosti počinjene tokom 1992. i 1993. na području višegradske općine.
Vanjski linkovi
BIRN - Justice Report - a specialist reporting agency focusing on war crimes trials taking place before local courts in BiH; Simsic trial - https://web.archive.org/web/20070928134810/http://www.bim.ba/en/54/?tpid=45&tpl=95
31. august
31. august / kolovoz (31. 8) jest 243. dan godine po gregorijanskom kalendaru (244. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 122 dana.
Oleaceae
Oleaceae je porodica cvjetnica reda  Lamiales. Uključuje 26 rodova, od kojih je jedan nedavno izumro. Postojećih 25 rodova obuhvataju i rod Cartrema, koji je reotkriven 2012. Procjenjuje se da u porodici maslina ima oko 700 vrsta, grmova, stablašica i nekoliko lijana. Cvjetovi su obično mnogobrojni i veoma mirisni.
Koločep (čvor)
Hrvatska:
Oleaceae
Opis
Listovi maslinovki su nasuprotni, a mogu biti jednostavni ili složeni. Plod može biti mesnata bobica sa košticom, suha kapsula ili plod s krilcima.
Upotreba
Mnogi članovi porodice su značajni za privredu. Maslina (Olea europaea) je važna zbog ploda i ulja koje se dobija iz njega; jaseni (rod Fraxinus) cijene se zbog tvrdog drveta, a forzicija, jorgovan i jasmin su ukrasne biljke.
Rodovi
Nakon nedavne revizije porodice, 2004. godine, spisak prihvaćenih rodova sadrži svih 25 taksona.
148.
Godina 148. (CXLVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Kornelija i Kalpernija (ili, rjeđe, godina 901. Ab urbe condita). Oznaka 148. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Makroekonomija
mini|desno|200px|Cirkulacija u makroekonomiji Makroekonomija je grana ekonomije koja se bavi performansama, strukturom, ponašanjem i donošenjem odluka ekonomije u cjelini—na primjer, korištenjem kamatnih stopa, poreza i državne potrošnje za reguliranje rasta i stabilnosti ekonomije. Ovo uključuje regionalne, nacionalne i globalne ekonomije.
Prirodni plin
mini|200p|Skladište zemnog plina Zemni ili prirodni plin je fosilno gorivo koje se najvećim dijelom (85 do 95 posto) sastoji od metana (CH4), koji je najjednostavniji ugljikovodik bez mirisa i okusa. Lahko je zapaljiv i eksplozivan. Preostali udio (5 do 15 posto) su složeniji ugljikovodici, dušik i ugljik-dioksid.
Kao fosilno gorivo, prirodni plin ima ograničene zalihe. Procjene su da bi zalihe prirodnog plina, uz današnji nivo iskorištavanja, mogle potrajati još nekih sto godina. Najveći problemi s plinom leže u tome što udio metana u njemu se mijenja od države do države, pa tako naprimjer udio metana u prirodnom plinu u Rusiji se kreće oko 98 posto dok je u Holandiji taj udio od 80 do 85 posto.
Makroekonomija
Makroekonomija potiče od grčkih riječi makros (veliki) i oikonomia (ekonomija), što znači da proučava ekonomske agregatne veličine. Drugim riječima, bavi se proučavanjem problema društvene privrede, kao cjeline, gdje se varijable svode na mali broj globalnih veličina, tj. kompleksnih agregatnih veličina. U tom smislu makroekonomija se bavi izučavanjem pojava, procesa i problema, kao što su: bruto domaći proizvod (BDP), nezaposlenost, društveni proizvod, nacionalni dohodak, potrošnja, štednja, investicije, ekonomski rast, vanjskotrgovinska razmjena, društvena reprodukcija, platni bilans, ciklična kretanja privrede, budžet, fiskalna i monetarna politika, agregatna tražnja i ponuda, inflacija itd. Prema tome, makroekonomija proučava funkcioniranje i upravljanje ekonomijom u cjelini.
Prirodni plin
Upotreba i iskorištenje
Upotreba prirodnog plina je raznovrsna. Plin se upotrebljava u domaćinstvu, koristi se kao sredstvo za grijanje, u industriji itd., ali se u zadnje vrijeme sve više javlja kao i alternativno gorivo za pogon motornih vozila, gdje se upotrebljava u jednom od naziva CNG (compressed natural gas) ili ukapljen na temperaturi od minus 162 stepena LNG (liquefied natural gas). Prednosti upotrebe prirodnog plina za pogon je u tome što motori pogonjeni prirodnim plinom ispuštaju za polovicu manje štetnih plinova od odgovarajućih dizel motora koji ispunjavaju Euro 2 normu. Osim toga, prednost mu se očituje i u činjenici nepostojanja krutih čestica u ispušnoj cijevi, buka je neusporedivo manja kao i niža cijena u odnosu na dizel ili benzin. Prirodni plin je značajan i u pogledu da su autonomija kretanja i nosivost bitno veći nego kod ostalih alternativnih goriva. Budući da CNG ima visoku oktansku vrijednost (120), upotrebljava se kod motora s Ottovim postupkom sagorijevanja, a što ima nešto lošije iskorištenje u odnosu na dizel, ali budući da se koristi u režimu siromašne smjese razlike nisu velike.
Danas u svijetu postoji više od milion komercijalnih vozila koja su bivalentna, odnosno koja osim plina mogu koristiti i benzin, ali vozila pogonjena samo plinom imaju bolju iskoristivost. Jedno od najpoznatijih je Sprinter NTG (Natural Gas Technology), koji je opremljen posebnim sistemom za tzv. sekvencijalno ubrizgavanje plina koje dodatno smanjuje buku i količinu štetnih ispušnih plinova kod motora pogonjenih plinom.
Makroekonomija
Makroekonomija dobija na značaju poslije velike ekonomske krize (1929-1939. godine), kada su objelodanjeni ekonomski problemi sa nesagledivim posljedicama, koji se nisu mogli riješiti putem mehanizma Smithove "nevidljive ruke". Među ekonomistima je to najbolje uočio John Maynard Keynes (1883-1946. godine), te se nastanak navedene makroekonomske teorije i politike vezuje za njegovo ime. mini|desno|100px|John Maynard Keynes
Zgornji Brnik
mini|280px|Zgornji Brnik, [[Ljubljana|ljubljanski aerodrom "Letališče Jožeta Pučnika"]] Zgornji Brnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerklje na Gorenjskem, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornji Brnik je imao 704 stanovnika.
149.
Godina 149. (CXLIX) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Scipiona i Priska (ili, rjeđe, godina 902. Ab urbe condita). Oznaka 149. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ferrari SF71H
Ferrari SF71H je Formula 1 automobil dizajniran od strane Scuderia Ferrari za takmičenje u Formuli 1. 2018. godine. Vozili su ga četverostruki svjetski prvak Sebastian Vettel i 2007. svjetsko prvak Kimi Räikkönen.
Scuderia Ferrari je svoj bolid predstavio 22. februara 2018. sa online prezentacije u Maranellu, u sjedištu tima.
ERS (Energy Recovery System)
Integrirani hibridni ERS preko jedinice generatora motora, radilice u kombinaciji s električnim MGU-K, turbopunjač u kombinaciji s električnim MGU-H.
Crkva svetog Krševana u Zadru
Povijest
Crkva je romanička i 1175. godine posvetio ju je prvi zadarski nadbiskup Lampridije. Izgrađena je na mjestu rimskog emporija, a zamijenila je crkvu svetog Antuna Pustinjaka koja se na tom mjestu nalazila u 6. vijeku. Crkva svetog Krševana je izgrađena u 10. vijeku, a pregrađena i povećana je 1175. godine kada je i posvećena. Trenutno je jedini preostali dio nekadašnjeg velikog srednjovjekovnog muškog benediktinskog samostana. Godine 1387, Elizabeta Kotromanić, ubijena hrvatsko-ugarska kraljica udovica, potajno je zakopana u crkvu gdje joj je tijelo ostalo tri godine dok se nije prebacilo u baziliku Székesfehérvár. Izgradnja zvonika započela je 1485. godine, ali se zaustavila 1546. godine te nikada nije dovršena. Pokraj crkve se nalaze ostaci srednjovjekovnog benediktinskog samostana koji je u 19. stoljeću bio pregrađen, a kasnije, u Drugom svjetskom ratu porušen.
Crkva svetog Krševana je 1808. godine za vrijeme francuske vlasti u Zadru trebala biti srušena. Francuzi su željeli gimnaziju, koja je od 1804. godine djelovala u samostanu, pretvoriti u licej. Taj projekt nije realiziran, te je licej od 1809. do 1811. godine djelovao u starim samostanskim prostorijama kao centralna škola gdje se studirala medicina, farmacija, arhitektura, geodezija, pravo i teologija. Kasnije, za vrijeme austrijske vlasti u Zadru, tu se nalazio licej s konviktom i gimnazija. Od njih je kasnije nastala viša gimnazija u kojoj se nastava izvodila na talijanskom jeziku.
Opis crkve
desno|mini|303x303piksel|Crkva sv. Krševana 1909. godine. Crkva je antičkim stupovima i pilastrima podijeljena na tri lađe. Završava s tri polukružne apside. Središnja apsida ima otvorenu galeriju arkada s vitkim stupićima kubičnih kapitela. U povišenoj središnjoj apsidi nalazi se barokni oltar iz 1701. godine s bijelim mramornim kipovima četiri zadarskih svetaca zaštitnika, a to su sveti Krševan, sveti Šimun, sveta Stošija i sveti Zoilo. To je djelo mletačkog kipara Alvisea Tagliapietra. Oltar je nastao kao ispunjenje zavjeta grada protiv kuge, danog 1632. godine. Na poleđini oltara nalazi se reljef Bogorodice s Djetetom. Na sjevernom zidu nalaze se mramorni oltari Majke božje s drvenim kipovima Gospe Žalosne i Gospe Lurdske, dok se na južnom zidu nalaze mramorni oltari sa slikama svetog Zoila i svete Obitelji. Na sjevernom zidu se također vide i ostaci romaničkih fresaka s kompozicijom Kristova rođenja te ostaci likova svetaca. Nasred pročelja nalazi se glavni portal s polukružnom lunetom i trokutastim zabatom nad njom. Bočni zid raščlanjuje niz slijepih lukova koji su oslonjeni na zavijene pilastre.
Značaj
Crkva svetog Krševana je zajedno s katedralom svetog Stošije najznačajniji primjer romaničke umjetnosti u graditeljstvu Dalmacije, te predstavlja visoku razinu razvijenost Zadra u 12. stoljeću. Skriptorij ove bazilike je jako važan za općekulturno naslijeđe i povijest Hrvatske jer su tu napisane mnoge važne isprave i pisane umjetnine među kojima se nalaze glazbeni zapisi, gradual iz 1. stoljeća, kartular iz 12. stoljeća, antifonar iz 14. stoljeća, obrednik iz 15. vijeka, misal opata Veniera, te drugi materijali iz drugih zadarskih crkava i samostana.
Trebižat
300px|mini|Trebižat u gornjem toku Trebižat je rijeka u Hercegovini, na jugu Bosne i Hercegovine. Najveća je pritoka Neretve kad se uzme u obzir čitav tok ove rijeke, koja izvire i ponire više puta, zbog čega ima nekoliko imena. U općini Ljubuški Trebižat stvara dva atraktivna čuda prirode: slapove Kravice i Koćušu. Od izvora u Peć-Mlinima u blizini Ljubuškog do ušća u Neretvu u selu Struge Trebižat je dug 51,3 km i s riječnim slivom površine blizu 646 km². Ova rijeka ima čak devet imena: Culuša – Ričina – Brina – Suvaja (Posušje) – Matica – Vrlika (Imotski) – Tihaljina – Mlade – Trebižat (Ljubuški).
Tok
Trebižat počinje od jakog kraškog vrela, iz pećine u podnožju planine Jagodnice, što je nastavak podzemnog toka Vrlike. Teče iz Imotskog polja i nastavlja od Posušja (Tribistovo, kota 903) prema jugoistoku duž krečnjačkog riječnog korita i teče pod imenom Tihaljina do sela Klobuk. Dolaskom u Ljubuško polje postaje Mlade, uz djelomično postavljene nasipe kraj plitkih korita. Po izlasku iz područja Ljubuškog dobija ime Trebižat i teče duž korita uklesanog duboko u kraško tlo obrazujući velike kanale i vodopade na svom putu. Kod mjesta Studenci stvara se slap Kravice, visine 30-ak metara.
Trebižat ima samo četiri pritoke: Studenčicu, Vriošticu, Parilo i Brzu vodu. Pred samo ušće odvaja se u više kanala obrazujući više ušća. Glavni kanal Trebižata ulijeva se u Neretvu u selu Struge kod Čapljine. Trebižat nema kamenite obale niti je kamenje zastupljeno u njemu. Uz tok ove rijeke raste mnogo ljekovitog bilja. Jedna je od rijeka u Bosni i Hercegovini koje imaju najbogatiju floru. Od riba najviše ima jegulje, a tu su i riječni rakovi, endemska riba te jadranski losos, riječne školjke.
Korita kraških rijeka, kakva je Trebižat, izuzetno su porozna i često dolazi do odlijevanja vode, što je razlog zašto neki dijelovi tih rijeka teku pod zemljom. Priliv vode u Trebižat nestabilan je i varira u toku godine od suhog korita do poplava na susjednim poljoprivrednim poljima.
Nasipi i vještačke brane odmah iznad okolnog zemljišta podignuti su sa svrhom da preusmjere ili spriječe poplave pored ove rijeke.
Koločep (Dubrovnik)
mini|300px|Koločep, kula Toreta Koločep je naseljeno mjesto u sastavu grada Dubrovnika, na ostrvu Koločepu, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Koločep je imao 231 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. iskazano pod imenom Kolećep, a 1880. pod imenom Kaloćep. Od 1857. do 1971. sadrži podatke za bivša naselja Donje Čelo i Gornje Čelo koja su 1880., 1900., 1910. i 1948. iskazivana kao naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Koločep je imalo 148 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 2166
NGC 2166 (također poznat kao ESO 57-SC64) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 27. septembra 1826. godine.
Đuro Basler
Đuro Basler (Sijekovac, 6. mart 1917 – Sarajevo, 3. februar 1990) bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački historičar, arheolog i konzervator, rođen je u Sijekovcu kod Bosanskog Broda, 6. marta 1917. godine. Umro je u Sarajevu 3. februara 1990. godine. Sahranjen je na Gradskom groblju u Bosanskom Brodu.
Biografija
U vrijeme rada u konzervatorskoj struci iskapao je i konzervirao niz značajnih prahistorijskih, rimskih i srednjovjekovnih lokaliteta, kao što su kasnoantička vila na Mogorjelu blizu Čapljine (1952–1958), srednjovjekovna nekropola u Grborezima kod Livna (1955–1957), kasnoantička bazilika u Oborcima (1956/1957), ilirska nekropola u Gostilju na Skadarskom jezeru (1957–1958), a proučavao je i ilirsku gradinu u Ošanićima kod Stôca (1953–1956), gdje se nalazilo središte ilirskog plemena Daorsa. Od radova na zaštiti starih gradova osobito su značajni konzervatorski zahvati na tvrđavi u Doboju (1951–1955), Jajcu (1952–1959), Tešnju (1954–1956), Ključu (1954–1956), Vranduku (1955) i Srebreniku (1955/1956). U to vrijeme obavljao je i opsežna rekognosciranja terena u Bosni i Hercegovini i time znatno doprinijeo upoznavanju njene arheološke topografije. Već u to vrijeme bavio se proučavanjem ostataka iz paleolita (1949. otkrio je prve ostatke iz tog doba u Bosni), no tim će se razdobljem mnogo intenzivnije baviti prelaskom u Zemaljski muzej, gdje je osnovao (1960) istraživački centar za kulture paleolita i mezolita. Također je poduzimao niz važnih iskopavanja paleolitskih nalazišta, posebno u dolinama sjevernobosanskih rijeka Ukrine, Usore i Bosne. Na tom je području otkrio mnogo staništa iz srednjeg i mlađeg paleolita. Obimnija iskopavanja obavio je na Crkvini u Makljenovcu (1955/1956), Lušćiću u Kulašima (1958–1962), Visokom brdu u Ljupljanici kod Dervente (1959–1961, 1970–1971), Lonđi u Makljenovcu (1965–1968) te na Kadru kod Odžaka (1974–1976).
Od osobite su važnosti njegovi istraživački radovi u nalazištu Badanj kod Stoca (od 1976), gdje je, osim bogatih nalaza materijalne kulture, otkrio i umjetničke gravure pračovjeka na stijeni. U brojnim radovima obrađivao je arheološka i kulturno-historijska pitanja od paleolita do srednjeg vijeka. Posebno su važne njegove sinteze koje se odnose na paleolit, na arhitekturu kasne antike i na heraldičku srednjovjekovnu umjetnost u Bosni i Hercegovini.
Imotski
280px|mini|Imotski, stara tvrđava Imotski je grad u Hrvatskoj, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Imotski.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, grad Imotski je imao 9.153 stanovnika, od čega u samom Imotskom 4.008.
Grad Imotski
Napomena: Nastao iz stare općine Imotski.
Imotski (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1869. sadrži podatke za naselja Glavina Donja i Glavina Gornja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Imotski je imalo 4.000 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Video Jockey
Video jockey (često korišteni nazivi su VJ ili VeeJay) znači slijedeće:
Naziv "video jockey" je nastao od "disc jockey", "DJ" (deejay) koji je nastao na radio stanicama. Ovaj naziv je postao popularan u 1980-im uz pomoć Music Television Network (MTV). Drugi nazivi su "VDJ" (Video DJ) i "MVJ" (Mobile VJ).
Video Jockey
VJ (Video Jockey) je termin preuzet od skraćenice DJ (Disco Jockey). Video Jockey, za razliku od DJ-a, miksa video materijal. VJ live nastup se odnosi na paralelno učešće VJ-a na DJ miksu ili koncertu benda, sa tim da VJ na video topu “prati” muzičku podlogu, te je vizuelizira.
Također, danas se isti pojam koristi za mnogo više video “akcija”, tako da dosta ljudi svoj video performans, VJ mix i sl., koristi za instalaciju art radova na multimedijalnim festivalima ili u art galerijama itd. Za popularizaciju kako naziva, tako i tehnike VJ-inga je zaslužan MTV. Iako se MTV VJ-i koriste sličnim tehnikama, oni u potpunosti ne odgovaraju definiciji VJ-a, tako da ne treba miješati ove pojmove.
Požarevac
Požarevac je grad u istočnoj Srbiji, sa 42.000 stanovnika po posljednjem popisu iz 2002. godine, dok je područje općine po popisu iz iste godine naseljavalo 76.000 stanovnika. Administrativni je centar Braničevskog okruga.
Historijski gledano, grad je poznat po Požarevačkom sporazumu 1718. godine i sporazumu između vođa Huna Atile i Blede i Bizantijske carevine 435.
Aerodrom Split
Aerodrom Split je jedan od devet aerodroma u Hrvatskoj. Udaljen je 6 km od Trogira i Kaštela, te 25 km od Splita.
Historija
Aerodrom Split otvoren je 25. novembra 1966. godine. Iz godine u godinu rastao mu je broj putnika. Taj je rast zaustavljen 1988. godine zbog krize nastale težnjom za nezavisnošću u republikama SFRJ. U septembru 1991. godine zatvoren je zbog rata, a u aprilu 1992. godine je opet otvoren.
NGC 5143
NGC 5143 (također poznat kao MCG 6-30-5 i PGC 46918) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 267 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,70 (54 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio R. J. Mitchell 17. aprila 1855. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kapidžića kuća
Opis
Prema tlocrtnoj koncepciji, objekat ima složenu asimetričnu osnovu sa centralnim hodnikom, koja karakteriše gradsku stambenu arhitekturu sjeverne Bosne iz XIX vijeka.
Spratna i dio prizemne etaže urađeni su od lakih materijala, a prizemlje urađeno je od lomljenog kamena sa krečnim malterom kao vezivnim sredstvom. Cijeli sprat objekta, osim njegove sjeverne strane, za oko 50 cm je smaknut prema vani. Veliki broj pravougaonih prozorskih otvora obogaćuje njegove fasade.
Kostolačka kultura
Rasprostranjenost i istraživanja
U prvim ispitivanjima koja su počela 1943. god. na lokalitetima: Kostolac, Gomolava, Vinča, Pivnica kod Odžaka, Vučedol i Sarvaš utvrđeno je postojanje kulture u prvoj fazi na prostoru istočne Slavonije, Srijema, sjeverne Bosne, srednje Srbije i Pomoravlja, a zatim se proširila na područje Karpatske kotline, srednjega Balkana i rumunskoga Podunavlja, odnosno na današnji prostor istočne Hrvatske, srednje i istočne Srbije, sjeverne Bosne, Rumunije, Mađarske i dijelove Slovačke. Porijeklom kostolačke kulture bavili su se mnogi autori, a većina ih se slaže oko toga da je nastala djelovanjem badenske kulture na autohtonu neolitsku osnovu na prostoru istočne Slavonije i Srijema te da je samostalno egzistirala do formiranja vučedolske kulture kojoj je poslužila kao temelj za razvoj ornamentalnog stila. Datacija iz 1979. godine je kostolačku kulturu smjestila u vrijeme između 2400. i 2200. godine pne (Tasić 1979). .
Kapidžića kuća
Opis
Kuća je pokrivena drvenim četvorostrešnim krovom sa užlijebljenim crijepom kao krovnim pokrivačem, a ranije šindrom.
Kostolačka kultura
Rasprostranjenost i istraživanja
Novim istraživanjima i terenskim pregledima u XXI vijeku ukupan broj kostolačkih nalazišta u Hrvatskoj povećan je s prethodno poznatih 55 na njih 85. Radiokarbonskom analizom trajanje kulture pomaknuto je znatno ranije, u vrijeme između 3300. i 2700. god. pne, uz utvrđivanje nekoliko novih činjenica: .
Kapidžića kuća
Opis
U kući se nalazi spomen-soba Nasihe Kapidžić-Hadžić sa očevom i njenom bibliotekom, njenim knjigama, dokumentacijom i književnim nagradama. Još uvijek je u upotrebi. Zajednica Bošnjaka za kulturu "Preporod" je postavila spomen-ploču na istočnu fasadu objekta sa njenim stihovima.
Kostolačka kultura
Naselja
Prema izboru mjesta naselja razlikuju se tri tipa Zajednička osobina naselja je želja da se naselja na neki način zaštite, bilo samim pozicioniranjem ili dodatnim utvrđivanjem.
Keramika
Kao glavno obilježje ističe se bogat dekorativni stil upotpunjen bijelom inkrustacijom te motivi koji su izvedeni brazdastim urezivanjem, urezivanjem, kraćim zarezivanjem, ubadanjem te žigosanjem (korištenjem tupih alatki ovalnog, kružnog, pravougaonok i/ili potkovastog presjeka), a koji su grupirani u horizontalne i vertikalne zone i polja. Utvrđeno je da inkrustacija nije umetana prije, već nakon pečenja posuda, ali da je kalcit korišten u njezinu sastavu prethodno bio termički obrađivan. Prikazi dvaju likova čiji se, dinamično prikazani, položaji tijela mogu interpretirati kao plesni pokreti, otvaraju mogućnosti mnogo složenijih razmatranja i interpretacija takvih antropomorfnih prikaza.
Od svakodnevnih predmeta pronađeni su različiti tipovi keramičkih pršljenova, kalemovi, veći utezi kružnog ili piramidalnog oblika uz ognjišta, a koji ukazuju na mogućnost postojanje kulta plodnosti i poštovanje rogatih životinja.
Ekonomija
Stanovništvo je uzgajalo domaće životinje (goveda, ovca, koza, svinja), bavilo se lovom na divlje životinje (jelen, srna) i ptice, ribolovom (šaran, som, štuka) i skupljanjem školjki. Uzgajana je jednozrna pšenica, grašak, a skupljani drijen, bazga i još neke divlje biljke. Hemijskim analizama stijenki posuda, ustanovljeni su ostaci pčelinjeg voska, skupljenog u prirodi.
Sahranjivanje
Pokojnici su sahranjivani u zgrčenom položaju, sa rukama ispod glave, zadržavajući stav dobro poznat iz doba neolita (Dobanovci, Vučedol, Šuplja Stijena, Zlotska pećina, Bogojevo, Gomolava, Silajet kod Bijeljine). Skeletni prilozi su zdjela ukrašena tipičnim ornamentalnim motivima, izvedenih žigosanim ubodima, ispunjenih bijelom inkrustracijom. Međutim, uporedo sa njim javlja se i nov način, sahranjivanje pod humkama sa spaljenim kostima pokojnika, poklopljenim zdjelom, ili u zdjeli (urni), što se bar jednim dielom povezuje sa stepskim načinom sahranjivanja (Silajet kod Bijeljine). Biritualnost u sahranjivanju karakteristika je i badenske kulture u Mađarskoj, gde se često i na istim nekropolama pojavljuje spaljivanje pokojnika i skeletno sahranjivanje. .
Kostolačka kultura u Bosni i Hercegovini
Lokaliteti Kostolačke kulture: Pivnica kod Odžaka, Alihodže u dolini Bile kod Travnika, Vis kod Dervente, Obre II kod Kaknja i Donja Mahala na Savi. Nakon istraživanja u Pivnici, Alojz Benac je napisao: na osnovu svega smijem tvrditi da je do danas čista Kostolačka kultura nađena jedino u sjevernoj Bosni, dok se u drugim krajevima može govoriti o miješanju ove kulture sa drugim kulturama.
Treonin
mini|250px|Skeletna formula L-Treonina mini|250px|3D prikaz L-treonina Treonin (Thr ili T) je esencijalna, polarna α - aminokiselina, sa formule HO2CCH(NH2)CH(OH)CH3. Zajedno sa serinom, treonin je jedan od proteinmogenih kiselina, a iako ima alkohol nu grupu, tirozin nije alkohol, već fenol, sa  hidroksilnom grupom koja je direktno vezana za aromatični prsten, dajući mu različite kiseline / baze i oksidativna svojstva. To je također jedna od dvije zajedničke aminokiseline koje nose kiralni bočni lanac, zajedno sa izoleucinom. Njegovi kodoni su ACU, ACA, ACC, i ACG.
Historija
Treonin je otkrio William Cumming Rose (1930.), kao posljednju od standardnih 20 zajedničkih proteinogenih aminokiselina.