cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srčani pejsmejker
Faza 3 – Repolarizacija
Još jedna važna napomena u ovoj fazi je da ionske pumpe vraćaju koncentracije iona na status prethodnog akcijskog potencijala. Ionska pumpa natrij-kalcij izmjenjivača radi na ispumpavanju kalcija iz unutarćelijskog prostora, čime se ćelije djelotvorno opuštaju. Natrij / kalij pumpa obnavlja ionske koncentracije iona natrija i kalija, ispumpavanjem natrija iz ćelije i upumpavanjem (razmjenom) kalija u ćeliju. Vraćanje ove koncentracije iona je od vitalnog značaja, jer omogućava ćeliji da se vrati na stanje mirovanja i omogućava da se ponovi proces spontane depolarizacije koji dovodi do aktiviranja akcijskog potencijala.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Virovitica)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10).
Grad Virovitica je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 178,49 km2 imao 21.291 stanovnika, što predstavlja 25,10% od ukupnog broja stanovnika Virovitičko-podravska županije, odnosno 0,50% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Virovitici je 119 stanovnika/km2.
Dehidroepiandrosteron
Dehidroepiandrosteron (DHEA), poznat i kao androstenolon, prekursor endogenog steridnih hormona, jedan je od najčešćih  cirkulirajućih steroida kod ljudi. DHEA se proizvodi u nadbubrežnoj žlijezdi, gonadama i mozgu. Djeluje kao metabolički međuprodukt u biosintezi androgena i estrogena (spolnini steroidi), u spolnim žlijezdama i u raznim drugim tkivima. Međutim, DHEA također ima niz potencijalnih bioloških efekata, koji se vežu za niz jedarnih i površinskih ćelijskih receptora i djeluje kao neurosteroid i modulator receptora neutrotrofnih faktora.
Bljuštevac
Bljuštevac je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Dehidroepiandrosteron
U Sjedinjenim Državama, DHEA se prodaje bez recepta, kao  dodatak prehrani i lijek pod nazivom prasteron.
Progestogen
Progestogeni, ponekad označeni kao progestageni ili gestageni, su klasa steroidnih hormona koji se vežu i aktiviraju progesteronski receptor  (PR). Progesteron je glavni i najvažniji gestagen u tijelu. Progestogeni su imenovani po svojoj funkciji u održavanju trudnoće (tj.progestacijski), iako su prisutni i u drugim fazama estrousnog i menstruacijskih ciklusa.
Dehidroepiandrosteron
Kao androgen
DHEA se lokalno potencira pretvorbom u testosteron i dihidrotestosteron (DHT) u koži i dlakinim folikuluklima. Žene sa sindromom potpune androgene neosjetljivosti (CAIS), koje imaju nefunkcionalni androgeni receptor (AR) i imune su na androgene efekte DHEA i drugih androgena, uopće nemaju ili su samo rijetke / oskudne stidne i aksilarne dlake i dlake na tijelu, demonstrirajući ulogu DHEA i drugih androgena u razvoju dlaka na tijelu i kod adrenarhe i pubarhe.
Progestogen
Progestogeni su jedN od tri tipa seksualnih hormona, a ostali su estrogen poput estradiola i androgen a/ anaboličkih steroida poput testosterona. Pored toga, oni su jedna od pet glavnih klasa steroidnih hormona, a ostali su androgeni, estrogeni, glukokortikoidi i mineralokortikoidi, kao i neurosteroidi. Sve endogene progestogene karakterizira njihov osnovni skelet od 21 ugljika, nazvan pregnanski skelet (C21). Na sličan način, estrogeni posjeduju estranski (C18), a androgeni, androstannski skelet (C19).
Dehidroepiandrosteron
Kao estrogen
U redonim okolnostima, DHEA je slab estrogen. U određenim tkivima i organima, kao što je vagina, može se transformirarti u snažne estrogene kao što je  estradiol i na taj način proizvodi estrogene efekte u takvim tkivima.
Progestogen
Termini progesteron, progestogen i progestin pogrešno se koriste naizmjenično i u naučnoj literaturi i u kliničkim uvjetima. Progestini su sintetski progestogeni i koriste se u medicini. Glavni primjeri progestina uključuju 17α-hidroksiprogesteron derivat medroksiprogesteron-acetata i derivata 19-nortestosterona noretisterona. Progestini su strukturni analog progesterona i slično imaju progesterogenu aktivnost, ali se  na razne načine razlikuju od progesterona, po farmakološkim svojstvima. Pored uloge kao prirodnih hormona, progestogeni se koriste kao lijekovi, naprimjer u hormonskoj terapija terapiji menopauze i transrodnoj hormonskoj terapiji za transrodne žene; za informacije o progestogenima kao lijekovima, pogledajte članke progesteron i progestogen.
Dehidroepiandrosteron
Kao neurosteroid
Kao neurosteroid i neurotropin, DHEA ima važne efekte u centralnom nervnom sistemu.
Progestogen
Tipovi i primjeri
Najvažniji progestogen u tijelu je progesteron (P4). Other endogenous progestogens, with varying degrees of progestogenic activity, include 16α-hydroxyprogesterone (16α-OHP), 17α-hidroksiprogesteron (17α-OHP) (vrlo slab), 20α-dihidroprogesteron (20α-DHP), 20β-dihidroprogesteron (20β-DHP), 5α-dihidroprogesteron (5α-DHP), 5β-dihidroprogesteron (5β-DHP) (vrlo slab),  3β-dihidroprogesteron (3β-DHP),  11-dezoksikortikosteron (DOC), i 5α-dihidrodezoksikortikosteron (5α-DHDOC). Svi su metaboliti progesterona, nizvodno od progesterona u smislu biosinteze.
Dehidroepiandrosteron
Androgeni receptor
Iako funkcionira kao endogeni prekursor za snažnije androgene,  kao što su testosteron i DHT, utvrđeno je da DHEA ima određeni stepen androgene aktivnosti, pa sama po sebi, deluje kao nisko afinitetni (Ki = 1 μM), slabi delimični agonist i androgeni receptor (AR). Međutim, njegova suštinska aktivnost na receptoru je prilično slaba i zbog toga, zbog konkurencije za vezanje sa potpunim agonistoima, sličnim testosteronu, on se zapravo može ponašati više poput antagonista, ovisno o cirkulirajućem nivou testosterona i dihidrotestosterona (DHT), a time i poput antiandrogena. Međutim, njegov afinitet za receptor je vrlo nizak, zbog čega, u normalnim okolnostima, vjerovatno neće biti od velikog značaja.
Estrogeni receptori
Pored afiniteta za androgeni receptor, utvrđeno je da se DHEA takođe veže (i aktivira) na ERα i  ERβ estrogeni receptor sa Ki vrijednosti od 1,1 µM, odnosno 0,5 µM i  EC50 vrijednosti >1 μM, odnosno 200 nM. Iako je utvrđeno da je djelomični agonist ERα s maksimalnom efikasnošću od 30–70%, koncentracije potrebne za ovaj stupanj aktivacije, čini se malo vjerojatnim da aktivnost DHEA na ovom receptu ima fiziološki značaj. Izuzetno je međutim to da DHEA djeluje kao potpuni agonist Erβ, s maksimalnim odgovorom sličnim ili zapravo nešto većim od onog kod estradiola, a njegova razina u cirkulaciji i lokalnim tkivima u ljudskom tijelu dovoljno je visoka da aktivira receptor u istom stepenu kao onaj zabilježen kod nivoa estradiola u cirkulaciji, pri nešto višim od njihovih maksimalnih, neovulacijskih koncentracija. Kada se kombinira s estradiolom, na nivoima ekvivalentnim nivoima njihovih fizioloških koncentracija, ukupna aktivacija ERβ je udvostručena.
Receptori za neurotransmitere
Otkriveno je da DHEA direktno djeluje na nekoliko neurotransmiterskih receptora, uključujući djelovanje kao pozitivni alosterni modulator receptora NMDA, kao negativni alosterni modulator receptora GABAA i kao agonist receptor σ1.
Neurotrofinski receptori
U 2011. došlo je do iznenađujućeg otkrića da se DHEA, kao i njegov sulfatni ester, DHEA-S, direktno vežu i aktiviraju TrkA i p75NTR, receptore neurotrofina poput faktor nervnog rasta (NGF) i mozak-neurotrofni faktor (BDNF), s visokim afinitetom. Utvrđeno je da se i DHEA veže na TrkB i TrkC s visokim afinitetom, iako je aktivirao samo TrkC, a ne TrkB. DHEA i DHEA-S vezani su za ove receptore s afinitetima u niskom nanomolskom opsegu (oko 5 nM), koji su, bez obzira na to, bili otprilike dva reda veličine niži u odnosu na visoko snažni neurotrofini polipeptid poput NGF (0,01–0,1 nM).
U svakom slučaju, DHEA i DHEA-S cirkuliraju u potrebnim koncentracijama da aktiviraju ove receptore i stoga su identificirani kao važni endogeni neurotrofni faktori. Otada su označen kao "steroidni mikroneurotropini", zbog njihove male molekule i steroidne prirode u odnosu na njihove polipeptidne neurotrofinske hormone. Nalazi na koje se DHEA veže i snažno aktivira neurotrofinski receptor mogu objasniti pozitivnu povezanost između smanjenog cirkuliranja razine DHEA sa godinama i uzrasnih degenerativnih bolesti.
Proteini povezani sa mikrotubulama 2
Slično kao pregnenolon, njegov sintetski derivat 3β-metoksipregnenolon (MAP-4343) i progesteron, utvrđeno je da se DHEA veže za protein povezan sa mikrotubulama 2 (MAP2), tačnije podtip MAP2C (Kd=27 μM). Međutim, nejasno je da li DHEA povećava vezanje MAP2 za tubulin, poput pregnenolona.
Kancer
Dodaci DHEA promovirani su zbog njihovih svojstava prevencije raka, ali ne postoje naučni dokazi koji bi podržali ove tvrdnje.
Razno
Utvrđeno je da DHEA kompetitivno inhibira TRPV1.
Biosinteza
thumb| 450px |right|Sveobuhvatni pregled [[stereoidogeneza|steroidogeneze, prikazuje DHEA lijevo među androgenima ]] DHEA se proizvodi u zona reticularis kore nadbubrežne žlijezde pod kontrolom adrenokortikotropnog hormona (ACTH) i gonadama, pod kontrolom gonadotropin oslobađajućeg hormona (GnRH). Također se proizvodi i u mozgu. DHEA se sintetzira iz holesterola putem enzima enzim cijepanja bočnog lanca holesterola (CYP11A1; P450scc) i 17α-hidroksilaza / 17,20-liaza (CYP17A1), sa pregnenolonom i 17α-hidroksipregnenolonom kao intermedijarima. Dobija se uglavnom iz kore nadbubrežne žlijezde, s tim da se samo 10 % luči iz gonada. Otprilike 50 do 70% cirkuliranog DHEA potiče od odsumporavanja DHEA-S u perifernim tkivima. DHEA-S sam potiče gotovo isključivo iz kore nadbubrežne žlijezde, pri čemu se kod žena luči 95 do 100% iz kore nadbubrežne žlijezde.
Povećanje endogene proizvodnje
Poznato je da redovno vježbanje povećava proizvodnju DHEA u tijelu. Kod primata, također se pokazalo da ograničenje kalorija povećava DHEA. . Neki teoretiziraju da je povećanje endogenog DHEA uzrokovano ograničenjem kalorija djelomično odgovorno za duži životni vijek povezan s ograničenjem kalorija. Some theorize that the increase in endogenous DHEA brought about by calorie restriction is partially responsible for the longer life expectancy known to be associated with calorie restriction.
Katalpol i kombinacija acetil-karnitina i propionil-karnitina u omjeru 1: 1 također poboljšavaju endogenu proizvodnju i oslobađanje DHEA zbog direktne holinergičke stimulacije oslobađanja CRH i povećanja ekspresije IGF-1.
Distribucija
U krvotoku, DHEA je uglavnom vezan za albumin, a mala količina vezana za globulin koji veže spolni hormon (SHBG). Mali ostatak DHEA koji nije povezan sa albuminom ili SHBG-om je nevezan i slobodan u cirkulaciji.
U centralnom nervnom sistemu, DHEA lahko prelazi krvno-moždanu barijeru.
Metabolizam
DHEA se transformira u DHEA-S pomoću sulfacije na položaju C3β, pomoću enzima sulfotransferaza SULT2A1 i u manjoj mjeri SULT1E1. To se prirodno događa u kori nadbubrežne žlijezde i tokom metabolizma prvog prolaza u jetri i crijevima kada se DHEA daje endogeno, oralno. Razine DHEA-S u cirkulaciji približno su 250 do 300 puta veće od DHEA. DHEA-S se zauzvrat, u perifernim tkivima, može pretvoriti u DHEA, putem enzima steroid-sulfataza (STS).
Terminalni poluživot DHEA je kratak i traje samo 15 do 30 minuta. Nasuprot tome, terminalni poluživot DHEA-S je daleko duži, od 7 do 10 sati. Kako se DHEA-S može pretvoriti natrag u DHEA, služi kao cirkulirajući rezervoar za DHEA, produžujući time trajanje djelovanja DHEA. Metaboliti iz DHEA uključuju DHEA-S, 7α-hidroksi-DHEA, 7β-hidroksi-DHEA, 7-keto-DHEA, 7α-hidroksiepiandrosteron i 7β-hidroksiepijandrosteron, kao i androstenediol i androstenedion.
Trudnoća
Tokom trudnoće, DHEA-S se metabolizira u sulfate 16α-hidroksi-DHEA i 15α-hidroksi-DHEA, a u fetusnoj jetri kao  intermedijer u proizvodnji estrogena estriola i estetrola.
Razine
Prije puberteta, razine DHEA i DHEA-S povišene u diferencirajućpj zona reticularis u kori nedbubrežne žlijezde. Vršni nivoi DHEA i DHEA-S opažaju se oko 20. godine života, što je praćeno padom ovisnim o dobi tokom cijelog života i na kraju se vraća na pretpubertetske koncentracije. Razine DHEA u plazmi kod odraslih muškaraca su 10 do 25 nM, u žena u premenopauzi su od 5 do 30 nM, a u žena u postmenopauzi od 2 do 20 nM. Suprotno tome, nivoi DHEA-S su za red veličina veći na 1-10 µM. Kod muškaraca i žena u dobi od 60 do 80 godina, nivoi DHEA i DHEA-S opadaju na niži nanomolarni i mikromolarni raspon. Razine DHEA nivoi su sljedeće:
Mjerenje
Kako je gotovo sva DHEA izvedena iz nadbubrežne žlijezde, mjerenja krvnog DHEA-S / DHEA korisna su za otkrivanje povećane aktivnosti nadbubrežne žlijezde, kao što je vidljivo u karcinomu nadbubrežne žlijezde ili hiperplaziji, uključujući određene oblike prirođene hiperplazije nadbubrežne žlijezde. Žene sa sindromom policističnih jajnika imaju povišen nivo DHEA-S.
Hemija
DHEA, poznat i kao androst-5-en-3β-ol-17-on, je koji se prirodno javlja androstan steroid i 17-ketosteroid. Strukturno je usko povezan sa androstenediolom (androst-5-ene-3β, 17β-diol), androstenedionom (androst-4-en-3,17-dion) i testosteronom (androst-4-en-17β-ol-3-on). DHEA je 5 - dehidro analog epiandrosterona (5α-androstan-3β-ol-17-on), a također je poznat i kao 5-dehidroepiandrosteron ili kao δ5-epiandrosteron.
Izomeri
Izraz "dehidroepiandrosteron" hemijski je dvosmislen jer ne uključuje specifične položaje u epiandrosteronu, na kojima nedostaju atomi vodika. Sam DHEA je 5,6-didehidroepiandrosteron ili 5-dehidroepiandrosteron. Postoje i brojni izomeri koji se javljaju u prirodi i mogu imati slične aktivnosti. Neki izomeri DHEA su 1-dehidroepiandrosteron (1-androsteron) i 4-dehidroepiandrosteron. Ovi izomeri su takođe tehnički "DHEA", jer su dehidroepiandrosteroni u kojima se vodici uklanjaju iz epiandrosteronskog kostura. Dehidroandrosteron (DHA) je 3α - [epimer] DHEA i također je endogeni androgen.
Historija
DHEA je prvi put izoliran iz ljudskog urina, 1934., što su uspjeli Adolf Butenandt i Kurt Tscherning.
The No Smoking Orchestra
The No Smoking Orchestra, češće nazvana Emir Kusturica & The No Smoking Orchestra, je srbijanska rock grupa osnovana u Beogradu 1993. godine.
Grupu je 1993. godine osnovao Nenad Janković koji je nakon preseljenja u Beograd iz Sarajeva odlučio oživjeti Zabranjeno pušenje, bend koji je 1980. godine osnovao s Davorom Sučićem, a koji je u to doba bio u mirovanju nakon 1990. godine. Grupa je u početku nastupala kao "Zabranjeno pušenje", ali je na kraju promijenila naziv u "Emir Kusturica & The No Smoking Orchestra" kada se 1998. godine pridružio poznati srbijanski režiser Emir Kusturica, koji je prethodno bio član Zabranjenog pušenja 1987. godine.
Diskografija
Izvori: thenosmokingorchestra.com, discogs.com
Memorijalni centar Srebrenica - Potočari
mini|desno|[[Šehidski nišani žrtvama genocida u memorijalnom centru]] Memorijalni centar Srebrenica - Potočari je memorijalni kompleks izgrađen u znak sjećanja na žrtve genocida nad Bošnjacima Srebrenice tokom rata u Bosni i Hercegovini. Centar je izgrađen u naselju Potočari u blizini Srebrenice a sastoji se od spomen obilježja i mezarja. Do jula 2012. godine, pomoću DNK analize posmrtnih ostataka žrtava iz različitih masovnih grobnica, identificirano je 6.838 žrtava genocida dok je 6.066 žrtava pokopano u ovom memorijalnom centru.
Dešavanja koja su prethodila genocidu
Iako je 16. aprila 1993. UN donio Rezoluciju 819 kojom se podružja Srebrenice i Žepe proglašavaju zaštićenim zonama UN-a, na terenu je to bilo puko slovo na papiru. Početkom jula 1995. godine započela je velika ofanziva vojske RS na zaštićene zone. Kako UN nisu poduzeli nikakve konkretne mjere da se zaštite zaštićene zone a branioci bez dovoljno naoružanja i hrane, iscrpljeni trogodišnjom napadima i u totalnom okruženju nisu uspjeti oduprijeti neprijatelju, 11. jula zauzeta je Srebrenica. Većina stanovnika ove dvije zone, u nadi da će biti zaštićeni su došli u Potočare, nadomak Srebrenice, u bazu UN-a u kojoj je bio smješten holandski bataljon. Tu je bilo između 20.000 i 25.000 Bošnjaka. Holandski bataljon nije učinio ništa da zaštiti stanovnike Srebrenice te kada su pali i Potočari neprijatelj je započeo sa odvajanjem muškaraca od žena i djece. Žene i djeca su potom deportovani do slobodnih teritorija dok se o izdvojenim muškarcima i najvećem broju onih koji su pokušali stići do slobodne teritorije, probijajući se kroz neprijateljske zasjede, gubi svaki trag.
Izgradnja memorijalnog centra
Odlukom tadašnjeg Visokog predstavnika u BiH Wolfganga Petritscha od 25. oktobra 2000. godine, određena je trajna zemljišna lokacija za izgradnju mezarja i spomen obilježje za stradale u srebreničkom genocidu. Za ovu lokaciju izabrani su Potočari, kod Srebrenice. Drugom odlukom istog visokog prestavnika za BiH od 10. maja 2001. godine određeno je osnivanje Fondacija “Srebrenica – Potočari”, Spomen obilježje i mezarje. Odlukom su definisane i uloge Izvršnog odbora i Savjetodavne radne grupe Fondacije. Fondacija je osnovana kao neprofitna organizacija sa ciljem da izgradi a zatim i održava kompleks izgrađen u znak sjećanja na žrtve genocida u Srebrenici. U neposrednoj blizini mezarja nalazila se bivša tvornica akumulatora sa halama u kojima su bili smješteni vojnici iz holandskog bataljona. Pošto su u ovim prostorijama počinjeni brojni zločini i ubistva zarobljenika, uredbom Paddyja Ashdowna od 25. marta 2003. godine određeno je da i ova lokacija sa objektima uđe u sastav memorijalnog centra.
25. juna 2007. godine donešena je odluka a sastavni dio te odluke bio je i Zakon o ''Memorijalnom centru Srebrenica - Potočari, spomen obilježje i mezarje za žrtve genocida iz 1995. godine''. Tim zakonom ustanovljen je ovaj Memorijalni centar, kao pravni nasljednik prvobitne Fondacije sa sjedištem u Potočarima a definisan je i službeni naziv ovog memorijalnog centra kao: ''Memorijalni centar Srebrenica - Potočari, spomen obilježje i mezarje za žrtve genocida iz 1995. godine''.
Naknadnim ukopavanjima po nekoliko stotina žrtava, uglavnom na datum sjećanja na genocid, ovaj memorijalni centar sa mezarjem je uspostavljen kao mjesto trajnog očuvanja sjećanja na srebrenički genocid i kao opomena budućim generacijama na ratne strahote i posljedice koje mogu iz svega toga proisteći.
Vanjski linkovi
Zvanična stranica memorijalnog centra
Račice (Buzet)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Buzet. Na popisu 2021. godine povećano za naselja Martinci i Rimnjak koja su ukinuta.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Račice su imale 16 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Račički Brijeg i Rimnjak, a u 1921. i 1931. za naselja Juradi, Kosoriga, Krušvari, Martinci, te dio podataka za naselje Štrped. U 1857. i 1869. sadrži dio podataka za naselje Juradi. Na popisu 2021. povećano za naselja Martinci i Rimnjak koja su ukinuta.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Račice je imalo 24 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Podigrac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podigrac je imao 69 stanovnika.
Napomena: ''U 2014. povećano za dio naselja Kresnica (općina Šentilj).''
Miholašćica
Miholašćica je naseljeno mjesto u sastavu grada Cresa, na ostrvu Cresu, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Miholašćica je imalo 23 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Račički Brijeg
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Buzet. Na popisu 2021. godine povećano za naselje Kosoriga koje je ukinuto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Račički Brijeg je imao 51 stanovnika.
Napomena: ''Od 1880. do 1910. iskazano pod imenom Breg, a od 1921. do 1981. pod imenom Račički Breg. U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Račice. Od 1880. do 1900. iskazano kao dio naselja. Na popisu 2021. povećano za naselje Kosoriga koje je ukinuto.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Račički Brijeg je imalo 52 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Igrači AFC Azijskog kupa 2015.
AFC Azijski kup 2015. je međunarodno nogometno kontinentalno prvenstvo Azije koje se održalo u Australiji od 9. do 31. januara 2015. godine. Ukupno 16 reprezentacija je učestvovalo na prvenstvu na koje su prijavile 23 nogometaša, od kojih su tri morali biti golmani. Samo prijavljeni nogometaši su imali pravo da učestvuju na turniru. Konačan spisak nogometaša svaka reprezentacija je morala prijaviti do 30. decembra 2014. godine.
Starost nogometaša na listi navedena je za 9. januar 2015. godine, prvog dana turnira. Broj utakmica za reprezentaciju na listi za svakog nogometaša ne uključuje odigrane utakmice nakon početka Azijskog kupa 2015. kao i broj postignutih golova. Klub za koji nogometaš igra je naveden prije početka turnira. U nacionalnost za svaki klub naveden je nogometni savez (ne liga u kojoj se klub takmiči).
Selektor: Ange Postecoglou
Ange Postecoglou je 7. decembra 2014. je objavio prvobitni spisak od 46 nogometaša. Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 23. decembra 2014.
Selektor: Uli Stielike
Selektor: Paul Le Guen
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 25. decembra 2014. Nakon objavljenog spiska desile su se dvije izmjene: Sulaiman Al-Buraiki je zamijenio Mohannad Al-Zaabija i Amer Said Al-Shatri je zamijenio Saad Al-Mukhainija.
Selektor: Nabil Maâloul Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 30. decembra 2014.
Selektor: Mirjalol Qosimov
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 30. decembra 2014.
Selektor: Cosmin Olăroiu
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 25. decembra 2014. Nasser Al-Shamrani je zamjenjen naknadno zbog povrjede Ibrahima Ghaleba.
Selektor: Alain Perrin
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 24. decembra 2014.
Selektor: Jo Tong-sop
Konačan spisak je objavljen 30. decembra 2014.
Selektor: Carlos Queiroz
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 30. decembra 2014. Hashem Beikzadeh je zbog povrede 7. januara 2015. godine zamjenjen. Zamijenio ga je Mohammad Reza Khanzadeh.
Selektor: Mahdi Ali
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 27. decembra 2014.
Selektor: Djamel Belmadi
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 23. decembra 2014.
Selektor: Marjan Eid
Selektor: Javier Aguirre
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 15. decembra 2014. Atsuto Uchida je zbog povrede zamjenjen. Zamijenio ga je Naomichi Ueda.
Selektor: Ray Wilkins
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 18. decembra 2014.
Selektor: Radhi Shenaishil
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 29. decembra 2014.
Selektor: Saeb Jendeya
Konačan spisak od 23 nogometaša je objavljen 25. decembra 2014.
Broj nogometaša iz država u kojim igraju
♦ Uključujući Nathan Burnsa koji igra za Wellington Phoenix iz Novog Zelanda, kluba koji se takmiči u A-League.
Broj nogometaša iz konfederacija u kojim igraju
♦ Uključujući Nathan Burnsa koji igra za Wellington Phoenix iz Novog Zelanda, kluba koji se takmiči u A-League. Svi ostali klubovi sa Novog Zelanda su članovi OFC konfederacije.
Broj nogometaša iz države iz koje dolaze
♦ Uključujući Nathan Burnsa koji igra za Wellington Phoenix iz Novog Zelanda, kluba koji se takmiči u A-League.
Lapovac
Lapovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Lapovac postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Veljun.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lapovac je imao 35 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Veljun.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Veljun. Do 1948. iskazivano kao naselje, a od 1953. kao dio naselja.''
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Sveta Marija)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Sveta Marija je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 23,40 km2 imala 2.317 stanovnika, što predstavlja 2,04% od ukupnog broja stanovnika Međimurske županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Svetoj Mariji je 99 stanovnika/km2.
Obavještajna služba
mini|desno|George Bush obavještajni centar, sjedište [[CIA-e]] Obavještajna služba je državna agencija odgovorna za prikupljanje, analizu i eksploataciju informacija u cilju podrške sprovođenju zakona, očuvanja nacionalne bezbjednosti i ostvarivanja različitih vojnih i vanjskopolitičkih ciljeva.
Sredstva i načini kojima se prikupljaju informacije su i javna i prikrivena i mogu uključivati širok spektar sredstava kao što su: špijunaža, presretanje komunikacija, kriptoanaliza, saradnju sa drugim institucijama kao i procjena i analiza javno dostupnih informacija. Sakupljanje i proučavanje ovih informacija poznato je i kao analiza obavještajnih podataka ili procjena obavještajnih podataka.
Obavještajne službe ili agencije državnim ustanovama pružaju sljedeće usluge:
Postoji razlika između sigurnosnog obaveštajnog rada i obaveštajnog rada u inostranstvu. Bezbjednosna obavještajnost tretira eventualne domaće prijetnje (npr. terorizam, špijunažu i sl). S druge strane, spoljna obaveštajna služba uključuje prikupljanje informacija vezanih za političke ili ekonomske aktivnosti stranih država.
Pojedine obavještajne službe su umiješane u atentate, trgovinu oružjem, državne udare i plasiranje dezinformacija (propagandno djelovanje), kao i druge tajne operacije sve sa ciljem ostvarivanja svojih i interesa svojih vlada.
RAD51
RAD51 je eukariotski gen. Enzim kodiran ovim genom član je porodice proteina RAD51 koji pomaže u popravljanju dvolančanog prekida DNK. Članovi porodice RAD51 su homologni bakterijskom l RecA, a kod Archaea l RadA i Rad51 Saccharomyces cerevisiae. Protein je visoko konzerviran u većini eukariota, od kvasca do ljudi.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 339  aminokiselina, a molekulska težina   36.966 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Varijante
Prijavljene su dvije alternativno prerađene varijante transkripta ovog gena, koje kodiraju različite proteine. Postoje varijante transkripta koji koriste alternativne poliA signale.
Porodica
U sisara je identifikovano sedam gena sličnih recA: Rad51, Rad51L1/B, Rad51L2/C, Rad51L3/D, XRCC2, XRCC3 i DMC1/Lim15. Svi ovi proteini, osim DMC1 specifičnog za mejozu, neophodni su za razvoj sisara. Rad51 je član RecA-like NTPases.
Funkcija
Kod ljudi, RAD51 je 339-aminokiselinski protein koji ima glavnu ulogu u homolognoj rekombinaciji DNK tokom popravljanja dvostrukog lanca. U ovom se procesu odvija razmjena DNK lanca ovisna o ATP-u u kojoj matrica lanca napada invadirane nizove homolognih molekula DNK. RAD51 je uključen u potragu za homologijom i fazama uparivanja niti.
Za razliku od ostalih proteina koji su uključeni u metabolizam DNK, porodica RecA/Rad51 stvara spiralni nukleoproteinski filament na DNK-u.
Ovaj protein može stupiti u interakciju s ssDNK-vezujućim proteinom RPA, BRCA2, PALB2 i RAD52.
Strukturna osnova za stvaranje filamenta Rad51 i njegov funkcionalni mehanizam i dalje su slabo razumljivi. Međutim, nedavna istraživanja koja su koristila fluorescentno označenu Rad51, ukazala su da se fragmenti Rad51 izdužuju višestrukim nukleacijskim događajima praćenim rastom, a ukupni fragment završava kada dostigne oko 2 μm dužine. Međutim, razdvajanje Rad51 od dsDNA je sporo i nepotpuno, što sugerira da postoji zaseban mehanizam koji to postiže.
Ekspresija RAD51 u kanceru
U eukariotima, protein RAD51 ima središnju ulogu u homolognom rekombinacijskom popravku. RAD51 katalizira prijenos lanaca između oštećene sekvence i njenog neoštećenog homologa kako bi omogućio ponovnu sintezu oštećenog područja (vidi homologni rekombinacijski modeli).
Brojne studije pokazuju da je  RAD51  prekomjerno eksprimiran kod različitih karcinoma (vidi Tabelu 1). U mnogim od ovih studija, povišena ekspresija RAD51 korelira sa smanjenim preživljavanjem pacijenta. Postoje i izvještaji o nedovoljnoj ekspresiji RAD51 kod karcinoma (vidi Tabelu 1).
Tamo gdje je zabilježena ekspresija RAD51, zajedno s ekspresijom BRCA1, pronađena je inverzna korelacija. Ovo je protumačeno kao selekcija za povećanu ekspresiju RAD51 i time povećanu homolognu rekombinacijsku popravku (HRR) (pomoću HRR RAD52-RAD51 rezervnog puta ) da nadoknadi dodano oštećenje DNK preostalo kada je nedostajao BRCA1.
Mnogi karcinomi imaju epigenetičke nedostatke u različitim genima za obnavljanje DNK, što vjerovatno uzrokuje povećanu pojavu nepopravljene oštećenja DNA. Prekomjerna ekspresija RAD51 viđena kod mnogih karcinoma može odražavati kompenzacijsku prekomjernu ekspresiju RAD51 (kao kod nedostatka  BRCA1) i povećani HRR, da bi se barem djelimično riješio takvog viška oštećenja DNK.
Nedovoljno eksprimiranje RAD51 samo bi po sebi povećalo oštećenja bez popravljanja DNK. Greške replikacije nakon ovih oštećenja (vidi Sintska translezija), dovele bi do povećanih mutacija i raka.
U popravku dvostrukog prekida
U popravaku dvostrukog prekida (DSB) homologna rekombinacija započinje resekcijom 5' do 3' lanaca. Kod ljudi, nukleaza DNA2 presijeca 5'-do-3' lanac na DSB da bi stvorila 3' jednolančana presavijena nit DNK
Određeni broj paraloga (vidi sliku) RAD51 ključni su za regrutovanje ili stabilizaciju proteina RAD51 na mjestima oštećenja DNk kod kičmenjaka.
U kičmenjacima i biljkama, pet Homologija sekvence paraloga RAD51 eksprimirano je u somatskim ćelijama, uključujući RAD51B (RAD51L1), RAD51C (RAD51L2), RAD51D (RAD51L3 ), XRCC2 i XRCC3. Svaki od njih dijeli oko 25% identiteta aminokiselinskih sekvenci sa RAD51 i međusobno.
Paralozi RAD51 doprinose efikasnom popravljanju dvostruko lanca DNK homologna rekombinacija, a iscrpljivanje bilo kojeg paraloga često rezultira značajnim smanjenjem učestalosti homologne rekombinacije.
Paralozi tvore dva identificirana kompleksa: BCDX2 (RAD51B-RAD51C-RAD51D-XRCC2) i CX3 (RAD51C-XRCC3). Ova dva kompleksa djeluju u dvije različite faze homologne rekombinacije popravljanja DNK. Kompleks BCDX2 odgovoran je za regrutovanje ili stabilizaciju RAD51 na mjestima oštećenja. Čini se da kompleks BCDX2 djeluje olakšavajući sklop ili stabilnost RAD51 nukleoproteinski filament. Kompleks CX3 djeluje nizvodno od regrutacije RAD51 da ošteti mjesta.
Daljnji koraci detaljno su opisani u članku Homologna rekombinacija.
Mejoza
Rad51 ima ključnu funkciju u mejotskoj profazi kod miševa i njegov gubitak dovodi do iscrpljenja kasne profaze I spermatocita.
Tokom mejoze, dvije rekombinaze, Rad51 i Dmc1, međusobno djeluju s jednolančanom DNK formirajući specijalizirane filamente koji su prilagođeni za olakšavanje rekombinacija između homolognih hromozoma. I Rad51 i Dmc1 imaju suštinsku sposobnost samoagregacije. Prisustvo Dmc1 stabilizira susjedne niti Rad51 sugerirajući da unakrsni odgovor između ove dvije rekombinaze može uticati na njihova biohemijska svojstva.
Hemoterapija i starenje
U starijih i hemoterapijom tretiranih žena, oociti i folikule iscrpljeni su apoptozom (programirana ćelijska smrt) što dovodi do otkazivanja jajnika. Apoptoza oocita izazvana oštećenjem DNK zavisi od efikasnosti mehanizma popravka DNK, koji opada s godinama. Preživljavanje jajnih ćelija nakon hemoterapije ili starenja može se poboljšati povećanom ekspresijom Rad51. Otpornost oocita na apoptozu, inducirana Rad51 vjerojatno je posljedica središnje uloge Rad51 u homolognoj rekombinaciji i saniranju oštećenja DNK.
MikroRNK kontrola ekspresije RAD51
U sisara, mikroRNK (miRNK) regulišu oko 60% transkripcijske aktivnosti gena koji kodiraju proteine. Neke miRNK također prolaze kroz utišavanje povezano sa metilacijom u ćelijama karcinoma. Ako se represivna miRNK utiša hipermetilacijom ili delecijom, tada gen koji cilja postaje prekomjerno eksprimiran.
Još četiri miRNK koje potiskuju RAD51 (miR-148b * i miR-193b*, miR-506, i miR-34a ) su podeksprimirani u kancerima, što bi moglo dovesti do indukcije RAD51.
Podekspresija miR-148b* i miR-193b* inducira uočenu ekspresiju RAD51. Deletions of 148b* and miR-193b* in serous ovarian tumors correlate with increased incidences of (possibly carcinogenic) losses of heterozygosity (LOH). This excess LOH was thought to be due to excess recombination caused by induced expression of RAD51.
Metilacija promotora miR-34a, rezultira podekspresijom miR-34a, uočenom u 79% karcinoma prostate i 63% primarnih melanoma. > Niže izraženi nivoi miR-34a također se javljaju u 63% karcinoma pluća nemalih ćelija i 36%  rakova debelog crijava. miR-34a je također općenito podeksprimiran u primarnim tumorima neuroblastoma.
Tabela 2 sažima ovih pet mikroRNK, njihovu prekomjernu ili premalu ekspresiju i karcinome kod kojih je zabilježeno da se javlja njihova promijenjena ekspresija.
Podaci sažeti u Tabeli 2 sugeriraju da se podekspresija mikroRNK (uzrokujući indukciju RAD51) često javlja kod karcinoma. Čini se da je nadekspresija mikroRNK koja uzrokuje potiskivanje  RAD51 rjeđa. Podaci u Tabeli 1 (gore) ukazuju da je općenito prekomjerna ekspresija RAD51 češća kod karcinoma nego podekspresija.
Identificirane su i tri druge mikroRNK, prema različitim kriterijima, kao vjerovatne da potiskuju RAD51 (miR-96, miR-203, and miR-103/107 ). Zatim su ove mikroRNK testirane nadekspresijom u ćelijama in vitro i utvrđeno je da zaista potiskuju  RAD51 . Ova represija uglavnom je bila povezana sa smanjenim HR i povećanom osetljivošću ćelija na agense koji oštećuju DNK.
Patologija
Utvrđeno je i da ovaj protein komunicira sa PALB2 i BRCA2, što može biti važno za ćelijski odgovor na oštećenje DNK. Pokazano je da BRCA2 regulira i unutarćelijsku lokalizaciju i sposobnost vezivanja DNK ovog proteina. Gubitak ovih kontrola nakon inaktivacije BRCA2 može biti ključni događaj koji dovodi do genomske nestabilnosti i tumorigeneze.
Nekoliko izmjena gena Rad51 povezano je s povećanim rizikom od razvoja karcinoma dojke. Proteini osjetljivosti na rak dojke BRCA2 i PALB2 kontroliraju funkciju Rad51 na putu za popravka DNK homolognom rekombinacijom. Pored podataka navedenih u Tabeli 1, identificirani su povećani nivoi ekspresije RAD51 u metastatskom karcinomu mliječnih žlijezda pasa, što ukazuje da genomska nestabilnost ima važnu ulogu u karcinogenezi ovog tipa tumora.
Fanconijeva anemija
Fanconijeva anemija (FA) je nasljedni poremećaj koji karakterizira ćelijska preosjetljivost na agense za umrežavanje DNK. Izvješteno je da dominantna negativnia mutacija u genu Rad51 dovodi do FA fenotipa sa karakteristikama mentalna retardacija|mentalne retardacije. Ovaj izvještaj uključuje dokaze da Rad 51 posredovana homologna rekombinacija popravka vjerovatno ima važnu ulogu u neurorazviću.
Interakcije
Pokazano je da RAD51 ima interakcije sa:
Virtualna privatna mreža
mini|Pregled VPN povezivanja Virtualna privatna mreža (, skraćeno VPN) proširuje privatnu mrežu preko javne mreže kao što je internet i omogućava korisnicima da šalju i primaju podatke preko zajedničkih ili javnih mreža kao da su njihovi računarski uređaji direktno povezani sa privatnom mrežom kao što je LAN. Enkripcija je uobičajena, time štiteći podatke prilikom prenošenja preko javne mreže, ali nije obavezan dio VPN-a.
Tehnologija omogućava udaljenim korisnicima i poslovnicama da pristupe resursima koji se nalaze u sjedištu firme. Veza se uspostavlja pomoću enkriptovanog tuneliranja, a dodatno korisnici mogu koristiti metode provjere autentičnosti, uključujući lozinke ili certifikate. U drugim primjenama koristi se za zaobilaženje geografskih ograničenja i cenzure, ili povezivanja proxy poslužiteljima kako bi zaštitili lični identitet i lokaciju zbog anonimnosti na internetu. Međutim, neke mrežne usluge i lokacije blokiraju pristup poznatoj VPN tehnologiji kako bi spriječile zaobilaženje geografskih ograničenja, a mnogi davaoci VPN usluga razvijaju strategije za zaobilaženje tih prepreka.
Mreža se stvara uspostavljanjem virtuelne od tačke do tačke veze preko postojećih mreža i može pružiti neke funkcije WAN-a. Iz perspektive korisnika, VPN omogućava pristup privatnoj mreži i njenim resursima sa udaljene lokacije.
Sigurnosni mehanizmi
Sigurni VPN protokoli uključuju sljedeće:
MTHFR
Metilentetrahidrofolat-reduktaza (MTHFR) jest enzim  ograničavanja stope u metilnom ciklusu, koji je kod ljudi kodiran genom MTHFRsa  hromosoma 1. Metilentetrahidrofolat-reduktaza katalizira konverziju 5,10-metilentetrahidrofolata u 5-metiltetrahidrofolat, kosupstrat za remetilaciju homocisteina. Prirodne varijacije ovog gena uobičajene su kod inače zdravih ljudi. Iako je prijavljeno da neke varijante utiču na osjetljivost na okluzivnu vaskularnu bolest, defekt nervne cijevi, Alzhheimerovu bolest i druge oblike demencija, kolorektumsaki rak i akutnu leukemiju, nalazi iz malih ranih studija nisu reprodukovani. Neke mutacije ovog gena su povezane sa nedostatkom metilentetrahidrofolat-reduktaze. Nedostatak kompleksa I sa recesivnom spazamskom paraparezom je takođe povezan sa „“ varijantama MTHFR-a. Pored toga, aberantni promoter hipermetilacije ovog gena povezan je sa muškom neplodnošću i ponavljajućim spontanim pobačajima.
Biohemija
U koraku koji ograničava brzinu metilnog ciklusa, MTHFR nepovratno reducira 5,10-metilentetrahidrofolat (supstrat) u 5-metiltetrahidrofolat (proizvod).
MTHFR sadrži vezani flavinski kofaktor i koristi NAD(P)H kao redukciono sredstvo.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 656 aminokiselina, a molekulska težina 74.597 Da.
Struktura
MTHFR kod sisara sastoji se od N-terminalnog katalitskg domena i C-terminalnoh regulatornog domena. MTHFR ima najmanje dva promotora i dvije izoforme (70 kDa i 77 kDa).
Aktivnost MTHFR može biti inhibirana vezivanjem dihidrofolata (DHF) i S-adenozilmetionina (SAM ili AdoMet). MTHFR također može biti fosforiliran – to smanjuje njegovu aktivnost za ~20% i omogućava da ga SAM lakše inhibira.
Genetika
Enzim je kodiran pomoću gena sa simbolom MTHFR na hromosomu 1 lokaciji p36.3 kod ljudi.. Postoje varijante sekvence DNK (genetički polimorfizam) povezane sa ovim genom. U izvještaju 2000. godine broj polimorfizama je povećan na 24. Dva najistraživnija suC677T (rs1801133) A1298C (rs1801131) jednonukleotidna polimorfizma (SNP).
C677T SNP (Ala222Val)
MTHFR nukleotid na poziciji 677 u genu ima dvije mogućnosti: C (citozin) ili T (timin). C na poziciji 677 (koja vodi do alanina na aminokiselini 222) je normalan alel. Alel 677T (koji vodi do supstitucije valinom na aminokiselini 222) kodira termolabilni enzim sa smanjenom aktivnošću.
Jedinke sa dvije kopije 677C (677CC) imaju najčešći genotip. 677TT osobe (homozigoti) imaju nižu aktivnost MTHFR od CC ili CT (heterozigotnih) osoba. Oko deset posto populacije Sjeverne Amerike je T-homozigotno za ovaj polimorfizam. Postoji etnička varijabilnost u učestalosti alela T – učestalost kod Mediteranasc/Hispanaca je veća od učestalosti kod kavkazoida koja je, pak, veća nego kod Afrikanaca/Afroamerikanaca.
Stepen termolabilnosti enzima (procijenjen kao rezidualna aktivnost nakon toplotne inaktivacije) je mnogo veći kod osoba 677TT (18–22%) u poređenju sa 677CT (56%) i 677CC (66–67%). Odobe sa 677TT su predisponirani na blagu hiperhomocisteinemiju (visoki nivoi homocisteina u krvi), jer imaju manje aktivan MTHFR dostupan za proizvodnju 5-metiltetrahidrofolata (koji se koristi za smanjenje homocisteina). Nizak unos folatnog vitamina hranom također može uzrokovati blagu hiperhomocisteinemiju.
Nizak unos folata utiče na osobe sa genotipom 677TT u većoj meri nego na one sa 677CC/CT genotipom. 677TT (ali ne i 677CC/CT) osobe sa nižim plazmatskim nivoima folata su pod rizikom od povišenih nivoa homocisteina u plazmi. In studies of human recombinant MTHFR, the protein encoded by 677T loses its FAD cofactor three times faster than the wild-type protein. 5-Methyl-THF usporava brzinu oslobađanja FAD-a u enzimima divljeg tipa i mutantnim enzimima, iako je u mnogo većoj mjeri u mutantnim enzimima. Nizak status folata sa posljedičnim gubitkom FAD-a povećava termolabilnost enzima, pružajući na taj način objašnjenje za normalizirane nivoe homocisteina i metilacije DNK kod osoba 677TT pune folata.
Ovaj polimorfizam i blaga hiperhomocisteinemija povezani su sa defektima neurvne cijevi kod potomaka, povećanim rizikom od komplikacija trudnoće, drugim komplikacijama trudnoće, arterijske i venske tromboze i kardiovaskularna bolest. Osobe sa 677TT 677TT su pod smanjenim rizikom od akutne limfoblastne leukemije i raka debelog crijeva.
Mutacije u "MTHFR" genu mogu biti jedan od faktora koji dovode do povećanog rizika od razvoja shizofrenije. Shizofrenični pacijenti koji imaju alel rizika (T\T) pokazuju više nedostataka u izvršnofunkcijskim zadacima.
Genotip C677T je nekada bio povezan s povećanim rizikom od ponovnog gubitka trudnoće (RPL) kod nekavkazoida, međutim, ova veza je opovrgnuta posljednjih godiina. Smjernice za preporuke Američkog koledža za medicinsku genetiku sada navode da osobe s rekurentnim gubitkom trudnoće ne bi trebale biti testirane na varijante u MTHFR genu.
Također postoji privremena veza između MTHFR mutacija i demencija. Jedno istraživanje starije japanske populacije otkrilo je korelacije između MTHFR 677CT mutacije, Apo E polimorfizma i određenih tipova senilne demencije. Druga istraživanja su otkrila da osobe s mutacijama povezanim s folatom i dalje mogu imati funkcionalni nedostatak čak i kada su razine folata u krvi unutar normalnog raspona, i preporučena suplementacija metiltetrahidrofolata za potencijalno sprječavanje i liječenje demencije (zajedno s depresijom). Studija iz Kine iz 2011. također otkrila je da je C677T jednonukleotidni polimorfizam povezan sa Alzheimerovom bolešću u azijskoj populaciji (iako ne i kod evropeida).
C677T polimorfizam povezan je s rizikom od infarkta miokarda u afričkoj, sjevernoameričkoj i starijoj populaciji.
A1298C SNP (Glu429Ala)
Kod nukleotida 1298 MTHFR, postoje dvije mogućnosti: A ili C. 1298A (dovodi do Glu kod aminokiseline 429) je najčešći, dok je 1298C (koji vodi do zamjene Ala kod aminokiseline 429) rjeđi. 1298AA je "normalan" homozigot, 1298AC heterozigot, a 1298CC homozigot za "varijantu". U studijama ljudskog nrekombinantnog MTHFR, protein kodiran sa 1298C ne može se razlikovati od 1298A u smislu aktivnosti, termolabilnosti, oslobađanja FAD-a ili zaštitnog efekta 5-metil-THF. C mutacija izgleda da ne utiče na MTHFR protein. Ne dovodi do termolabilnog MTHFR i izgleda da ne utiče na nivoe homocisteina. Međutim, utiče na konverziju MTHF u BH4 (tetrahidrobiopterin), važan kofaktor u proizvodnji neurotransmitera i sintezi dušik-oksida.
Bilo je nekih komentara o 'obrnutoj reakciji' u kojoj se tetrahidrobiopterin (BH4) proizvodi kada se 5-metiltetrahidrofolat ponovo konvertuje u metilentetrahidrofolat. Međutim, ovo nije općeprihvaćeno. Smatra se da ta reakcija zahtijeva 5-MTHF i SAMe. Alternativno mišljenje je da 5-MTHF obrađuje peroksinitrit, čime se čuva postojeći BH4, te da nema dokaza da takve 'obrnute reakcije ' nastaju
Polimorfizam MTHFR A1298C majke povezan je sa trudnoćom s Downovim sindromom. Rezultati analize podgrupa i osjetljivosti pokazali su da je ovaj polimorfizam faktor rizika za trudnoću s Downovim sindromom u azijskoj populaciji, ali ne i u populaciji kavkazoida, kao ni u ukupnoj meta-analizi.
MTHFR A1298C može imati ulogu ili kao pokretač u razvoju velikog depresivnog poremećaja ili kao prediktivni ili dijagnostički marker, moguće u kombinaciji sa C677T.
Detekcija MTHFR polimorfizama
ARMS-PCR metod s tripleksnim tetraprimerom razvijena je za simultanu detekciju polimorfizama C677T i A1298C s polimorfizmom A66G MTRR u jednoj PCR reakciji.
Teški nedostatak MTHFR
Teški nedostatak MTHFR-a je rijedak (oko 50 slučajeva širom svijeta) i uzrokovan je mutacijama koje rezultiraju sa 0–20% zaostalom enzimskom aktivnošću. Pacijenti pokazuju kašnjenje u razvoju, disfunkcija motorike i hodanja, napadi i neurološka oštećenja i imaju izuzetno visoke razine homocisteina u plazmi i urinu, kao i niske nivoa metionina normalne plazme. Ovaj nedostatak i mutacije u "MTHFR" također su povezani sa recesivnom spahzamskom paraparezom sa kompleksnim nedostatkom I.
Studija o populaciji kineskih Ujgura pokazala je da je rs1801131 polimorfizam u MTHFR povezan sa nsCL/P u populaciji kineskih Ujgura. S obzirom na jedinstvene genetičke i ekološke karakteristike ujgurske populacije, ovi nalazi mogu biti od pomoći za istraživanje patogeneze ove složene bolesti.
Epigenetika
MTHFR aberantni promotor hipermetilacija povezan je sa muškom neplodnošću. Štaviše, ovaj neprikladan epigenetički fenomen je uočen u uzorcima sperme neplodnih muškaraca koji pripadaju parovima sa historijom ponavljajućeg spontanog pobačaja. Nepravilna hipermetilacija MTHFR promotora može utjecati na dvije bitne uloge DNK metilacije u spermatogenetskim ćelijama, globalnog procesa metilacije genoma i genomskog utiskivanja očevih gena. Pored toga, hipermetilacija promotora gena MTHFR je također povezana sa gubitkom metilacije na H19 utisnutom genu u uzorcima sperme neplodnih muškaraca.