cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atlantski mekousnik
Atlantski mekousnik je vrsta ribe iz porodice Zoarcoidei. Izduženog je tijela, gotovo proziran, tijelo je prekriveno golom labavom kožom oko koje se nalazi želatinozno tkivo. Gornji dio tijela je ružičasto siv, a prema repu postaje sve tamnija, skoro do crne. Trbuh, usna šupljina i škrge su crni. Gornja peraja je spojena sa repom, te nema trbušnih peraja. Najveća zabilježena dužina ove ribe je 15 cm. Živi na većim dubinama, obično na dubini 400-1000 m, hrani se veslonošcima (kopepodima), ljuskarima (ostrakodima) i eufazidima.
NGC 1742
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Atlantski mekousnik
Rasprostranjenost
Prirodno stanište ove ribe je oko zapadne obale Škotske, na obalama sjevernozapadne Afrike, te u sjevernom Atlantiku. Može se naći i u Mediteranu (Italija - Đenovski zaljev, Španija-Matallanas).
NGC 944
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Najevi
Najevi su naseljeno mjesto u sastavu općine Marina, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Trogir. Kao samostalno naseljeno mjesto, Najevi postoje od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Gustirna.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Gustirna. Od 1953. iskazuje se kao dio naselja. U 1981. i 1991. podaci su sadržani u naselju Gustirna.''
Kontinentalna Francuska
lang=bs|mini|200p|Karta Francuske Izraz kontinentalna Francuska označava onaj dio Francuske koji se nalazi u Evropi. U ovo spada kontinentalni dio države i bliska ostrva u Atlantiku, la Mancheu i Sredozemnom moru zajedno sa Korzikom.
U francuskom jeziku se izraz France métropolitaine ili Métropole koristi za ta područja, kao odvojeni dio od prekomorske Francuske u koju spadaju svi oni dijelovi koji nisu u Evropi.
Izraz France continentale se ponekad koristi kako bi se opisao evropski dio Francuske bez Korzike.
Kontinentalna Francuska se proteže na 543 965 km2, što čini 80 % ukupnog teritorija te zemlje. Početkom 2006. godine, na tom području je živjelo oko 61 044 700 stanovnika, što je 96 % stanovništva Francuske.
Myzomonadea
Myzomonadea je grupacija specifičnih koljena unutar Alveolata, koji se hrane putem mizocitoze ili su se prethodno mogle hraniti na takav način.
U mizozoe uključeni su mnogi redovi protozoa. Ponekad se opisuje kao koljeno, koji sadrži glavne potkoljena Dinozoa i Apicomplexa, plus neka manja potkoljena. Termin Myzozoa potisnuo je prethodni izraz "Miozoa", od strane istih autora, i dobio malo izmijenjeno značenje.
Koljena
Myzozoa obuhvata četiri koljena:
Termin/grupa Myzozoa nije razmatran u nedavnoj rezoluciji o grupama protista, prema Adl et al. 2012. Stroga taksonomija uzima u obzir samo zajedničke osobine koje imaju svi organizmi u grupi. Neki organizmi unutar svake od sastavnih skupina Myzozoe izgubili su sposobnost mizocitoze. Nadalje, kako taksonomija ne plaća račun molekularne filogenije, jedna sadašnja klasifikacija ima sve alveolatne taksone, osim apikompleksa, cilijata i dinoflagelata, pod nazivom "Protalveolata". Teškoću postavljanja vrlo ranih dinozoa unutar ili izvan grupe "dinoflagelata" i dalje favorizira klasifikaciju kao što su Protalveolata, kao i potencijalnu polifiliju između dva roda "kolpadellida" Voromonas i Colpodella.
Evolucija
Veliki kladus mizozoa najbliže je povezana sa cilijatama. Obje ove grupe organizama – za razliku od većine eukariota do danas – imaju linearni mitohondrijski genom. Većina ostalih eukariota kod kojih su pregledani, ima kružne mitohondrijske genome. Međutim, taksonomski termin Myzozoa posebno isključuje ciljiate koje su više pod višim taksonomskim rangom Alveolata. Tako Alveoata uključuje dvije velike grupe: Myzozoa i Ciliophora plus neke manje pomenute grupe.
Sve mizozoe evoluirale su od pretka koji je imao plastide, dobijene nakon endosimbioze.
Redoslijed razgranavanja unutar Myzozoe i Protalveolata samo je djelomično razumljiv. Tri grupe – Colpodellida, Chromerida i Apicomplexa – izgledaju kao sestrinski kladusi. Tri ostale grupe – Perkinsida, Syndiniales i Oxyrrhis – daleki su srodnici dinoflagelata.
Administrativna podjela Rusije
Rusija je federacija podjeljena na 83 "subjekta". Ovi subjekti imaju jednaka federalna prava u smislu da imaju jednaku zastupljenost - svaki po dva delegata - u Vijeću Ruske federacije (gornji dom ruskog parlamenta). Međutim, postoje razlike u stepenu autonomije koju dotični subjekti uživaju.
Svaki subjekt pripada jednoj od sljedećih kategorija:
Subjekti Ruske federacije
centar|600px|Ruski federalni subjekti prema vrsti
Hidrostatička ravnoteža
Hidrostatička ravnoteža dešava se kada se pritisak zbog gravitacije uravnoteži sa gradijetom pritiska, koji pravi silu gradijenta pritiska u suprotnom smijeru. Ravnoteža ove dvije sile poznata je kao hidrostatička ravnoteža.
Matematičko razmatranje
mini|desno|Ako se označena zapremina plina ne kreće, sile koje djeluju odozgo moraju biti jednake silama koje djeluju odzodo Za zapreminu fluida koji se ne kreće ili koji je u stanju konstantnog kretanja, Newtonovi zakoni iskazuju da suma tih sila mora biti jednaka nuli – sile koja djeluje odozgo moraju biti jednake silama koje djeluju odozdo.
Sada možemo rastaviti plin u veliki broj elemenata zapremine odblika kvadra. Razmatrajući samo jedan od tih elemenata, možemo odrediti šta se gešava sa cjelokupnim plinom.
Sila, koja djeluju odozgo na vrh elementarnog kvadra, a koje nastaje zbog pritiska P fluida iznad, iznosi, prema definiciji pritiska,
Slično, sile na element zapremine od pritiska fluida ispod, koji djeluju odozdo, iznosi
U ovoj jednačini, znak minus imamo zbog smijera sila.
Konačno, težina zapremine elementa zapremine uzrokuje silu koja djeluj prema dole. Ako je gustoća ρ, zapremina V, a g standardna gravitacija, tada je:
Zapreminu elementa možemo napisati kao proizvod površine gornje ili donje strane elementarnog kvadra i visine tog elementa.
Za rezultat imamo nulu, ako se plin ne kreće. Ako sve podijelimo sa A, dobijamo
ili
Ptop − Pbottom je razlika u pritisku, a h je visina elementa zapremine – promjena udaljenosti od površine. Ako kažemo da su ove promejene infinitezimalno male, jednačina se može napisati u diferencijalnom obliku.
Gustoća se mijenja sa pritiskom, a gravitacija se mijenja sa visinom, tako da će jednačina glasiti:
Uočite da se ova posljednja jednačina može derivirati rješavanjem trodimenzionalnih Navier-Stokesovih jednačina za stanje ravnoteže, gdje imamo da je
Tada dobijamo da je jedina netrivijalna jednačina ona po z, iz koje dobijamo da je
Tako se dokazuje da se hidrostatička ravnoteža može smatrati prilično jednostavno rješenje ravnoteže Navier-Stokesovih jednačina.
Fluidi
Hidrostatička ravnoteža odnosi se na hidrostatiku i na principe ravnoteže fluida. Hidrostatička ravnoteža pradstavlja ravnotežu substanci, koje imaju svoju težinu, u vodi. Hidrostatička ravnoteža dopušta oktrivanje specifične gravitacije tih substanci.
Bitanga i princeza (Bijelo dugme)
Bitanga i princeza je četvrti studijski album sarajevske rok grupe Bijelo dugme iz 1979. godine u izdanju zagrebačke diskografske kuće Jugoton. Bio je to prvi album Bijelog dugmeta na kojem je Điđi Jankelić svirao na bubnjevima i posljednji album ove grupe orijentiran na hard rock muziku prije njihovog prelaska na novi val sljedeće godine.
Historija
Bubnjar Goran "Ipe" Ivandić i klavijaturista Laza Ristovski napustili su ovu muzičku grupu 1978. godine nakon objavljivanja njihovog zajedničkog muzičkog projekta "Stižemo", Bijelom dugmetu se pridružio klavijaturista Vlado Pravdić, koji ih je napustio 1976. zbog služenja obaveznog vojnog roka. Ipe Ivandić je zamijenjen Điđijem Jankelićem, koji je prethodno svirao na solo albumu pjevača Željka Bebeka "Skoro da smo isti". Bijelo dugme je svoj novi album započelo pripremati tokom 1978. godine u Niškoj Banji, dok je vođa Bijelog dugmeta Goran Bregović još služio vojsku u Nišu, ali su se definitivno ponovo okupili u Sarajevu 1. novembra.
Plug
mini|250px|Savremeno (mašinsko) oranje plugom koji vuče [[traktor.]] Plug je sprava za osnovnu obradu zemljišta. Postoje različite vrste plugova, od kojih je najčešći raoni plug. Pored raonih postoje i: diskosni (radni deo je disk), tanjirasti (radni deo tanjir), čizel plugovi (radni deo u obliku motičica). U slučaju da na izvesnoj dubini postoji vodonepropusni sloj pre oranja (ili zajedno sa njim) vrši se podrivanje različitim tipovima podrivača.
Bitanga i princeza (Bijelo dugme)
Historija
Stvaranje albuma pratila je cenzura. Originalnu naslovnicu, koju je dizajnirao stari saradnik Bijelog dugmeta Dragan Stefanović, na kojoj je prikazana ženska noga koja udara muške genitalne dijelove, odbila je izdavačka kuća Jugoton kao "vulgarnu". Stefanović je tada dizajnirao potpuno bijelu naslovnicu albuma, ali urednici Jugotona odbili su je s obrazloženjem da će zahtijevati da album bude jeftiniji. Album je završio na naslovnici koju je dizajnirao Jugotonov dizajner Ivan Ivezić. Stih "Koji mi je moj" isključen je iz pjesme "Ala je glupo zaboravit' njen broj", a stih "A Hrist je bio kopile i jad" iz pjesme "Sve će to, mila moja, prekriti ruzmarin, snjegovi i šaš "zamijenjeno je sa "A on je bio kopile i jad ".
Plug
Plugove su tradicionalno vukle radne životinje kao što su konji ili volovi, dok ih u današnje vrijeme vuku traktori. Plugovi su pravljeni od drveta, željezera, ili čeličnih okvira sa pričvršćenom oštricom za sečenje i prevrtanje zemlje. Plug predstavlja jedan od najvećih poljoprivrednih pronalazaka u ljudskoj historiji.
Bitanga i princeza (Bijelo dugme)
Historija
Album je objavljen 16. marta 1979., a u aprilu iste godine, Goran Bregović je u razgovoru za muzički magazin Džuboks izjavio da je prihvatio uređivanje teksta, ali da se usprotivio promjeni Stefanovićeve naslovnice:
Plug
Historija
mini|lijevo|200px|Oranje sa drvenim ralom čiju zapreg čine dva vola, naslikano u grobnici u [[Stari Egipat|Starom Egiptu (oko 1200 god. p. n. e.).]] mini|desno|Ralo koje vuku volovi, izrezbareno u kamenu, nordijsko bronzano doba (oko 1100 god p. n. e.), [[Švedska. U to doba, na Bliskom istoku i Maloj Aziji postojale su razvijene države, poput: Egipta, Vavilonije, Asirije, Mitanije i Hetitsko carstvo, a na Peloponezu, odnosno Balkanu razvija se Mikena.]]
Bitanga i princeza (Bijelo dugme)
Historija
Bregović je komentirao montažu tekstova "Ala je glupo zaboravit' njen broj" i "Sve će to, mila moja, prekriti ruzmarin, snjegovi i šaš":
Plug
Historija
Počeci zemljoradnje nastali su u doba Neolita na Bliskom istoku u području plodnog zemljišta oko 9000—8000. godine p. n. e. gajenjem ječma i pšenice. Na Balkanu zemljoradnja je nastala oko 6500—5500. godine p. n. e.  Nastanak zemljoradnje bio je u vezi sa korišćenjem raznovrsnog alata, oruđa. Doba zaprežne obrade zemlje sa ralom i plugom u vezi je sa pripitomljavanjem životinja. Prvi primijerci rala razvili su se od oruđa, odnosno od ručnog rala i motike, u doba srednjeg Neolita, na Bliskom istoku. Najraniji dokazi pronađeni na Bliskom istoku datiraju oko 6000 godine p. n. e. Željezne verzije javljaju se oko 2300 godine p. n. e. kako u Asiriji tako i u vrijeme 3. dinastije u Starom Egiptu. Smatra se da je vrlo ubrzo od rala, koja je jednostavnija i primitivnija sprava za obradu zemlje, nastao i razvio plug.
Bitanga i princeza (Bijelo dugme)
Historija
Godine 2005., na snimanju dokumentarne serije Rockovnik, Bregović je izjavio:
Plug
Historija
Velika razlika između rala i pluga je u tome, što se ralom zemlja samo razredi, vrlo plitko razroji zemlja, dok sečivo pluga ide mnogo dublje i plugom zemlja se prebacuje, što omogućava da se seje dublje. U bronzanom dobu dolazi do rasprostiranja rala u nove krajeve. Na teritoriji današnje Republike Srbije nedaleko od velikih rijeka, kod Požarevca i Novog Bečeja, pronađeni su bronzani raonici, koji su datirani na oko 1100 – 1000 godina p. n. e. Željezno doba karakteriše upotreba željeznog raonika. Ovi raonici masovnije se upotrebljavani u mlađem željeznom dobu kada se u Evropi javljaju prvi plugovi. Ralo i plug sa željeznim raonikom preuzela je Stara Grčka a potom i Stari Rim i ono je sa izvesnim poboljašanjima egzistiralo ceo Srednji vijek, zadržavši se na Balkanskom poluostrvu do sredine 20. vijeka.
Na osnovu arheoloških istraživanja na tlu današnje Srbije otkriveni su iz rimskog periodu brojni simetrični raonici i svega nekoliko asimetričnih raonika što govori da se na Balkanu po svemu sudeći u to doba daleko više koristilo ralo za oranje nego plug. U Srbiji se nalazi jedan od najvećih i najbolje očuvanih arheoloških lokaliteta poljoprivrednog imanja na Balkanu iz perioda Rimskog carstva "Anine" u selu Ćelije kod Lajkovca. Ovakva poljoprivredna imanja koja su na svom obodu obično imala ekonomske objekte i vile rustike fomirali su blizu gradova i fortifikacija najčešće municipalne aristokrate i isluženi legionari - veterani, a poznato je da su rimske provincije na Balkanu bile dom legionara koje su iznedrili brojne tzv. "careve-vojnike" koji nisu bili baš previše popularni u Rimu zbog svog provincijskog porijekla. mini|desno|190px|Oranje sa dvostranim ralom čiju zapregu čine dva vola. Slikar je preneglasio dimenzije raonika kao i materijal od kojeg je ralo napravljenl, raonik od metala, a ostali delovi od drveta. Deo kompozicije Prinošenje žrtve Kaina i Avelja, [[Visoki Dečani, Srednjovjekovna Srbija, oko 1343. godine. (Također pogledaj: Buša)]] mini|lijevo|220px|Drveno ralo i jaram teljig "bosanski jaram“, koji ima gredu "šiva“ i dva savijena pruta "šivice", Etnografski muzej. Najstariji oblik koji je sačuvan na Balkanu do 20. vijeka. U Srbiji su na osnovu arheoloških istraživanja pronađena 49 raonika iz perioda 9 - 16. vijek. U Srbiji, osim arheoloških istraživanja, značajno mjesto predstavljaju srednjovjekovni živopisi za proučavanje zemljoradnje. Riječ ralije pominje se u Dečanskoj hrisovulji kralja Dušana. Pisani podatak o ralu kao spravi za oranje sačuvan je i u prijevodu bizantijskog Zemljoradničkog zakona. Minijatura volova kako vuku ralo prikazana je u tzv. Minhenskom psaltiru despota Stefana. Po svemu sudeći, u srednjovjekovnoj Srbiji dominantnija sprava za oranje je bila ralo. Također, tokom osmanlijskog perioda u Srbiji i Balkanu za oranje se više koristilo ralo nego plug.
Amerika, južna Afrika, Australija i Okeanija nisu poznavale plug sve do evropske kolonizacije ovih oblasti. Prvi plugovi su bili izrađeni od drveta, a za vuču je služila stoka (volovi, bivoli, deve, jakovi, konji itd). Iako su već antički narodi okivali plugove, tek je 19. vijek, odnosno Prva industrijska revolucija donela značajan napredak u njihovoj konstrukciji. Jednu od prvih manufaktura za proizvodnju plugova osnovao je Robert Ronsomere u Engleskoj 1789. godine. Već 1803. godine Ronsomer konstruiše raonik od livenog željeza kod koga se oštrice oštre same tokom oranja. Iako je ovaj plug bio otporniji nego prethodni nije se moga upotrebljavati na svakoj vrsti zemljišta, pogotovo ne na pijeskovitom tipu zemljišta. Naredno unapređenje konstruisao je 1819. godine Jethro Wood koji je napravio prvi plug sastavljen iz djelova čime su se lako mogli da mjenjaju pošto se istroše. Džon Lejn 1833. godine konstruisao je drveni plug čije oštrica kod raonika je bila od čelika. mini|200px|desno|Fabrički plugovi 1885-1890 (američki, engleski, njemački i austrijski) mini|200px|lijevo|Faulerov parni plug (parna lokomobila sa plugom na uže), [[Australija, 1888. godine]] Međutim, tek je John Deere 1837. godine proizveo prvi čelični plug čija će prodaja u početku biti veoma skromna, da bi 1855. proizvodnja dostigla čak 13 hiljada primjeraka. Fabrike za izradu plugova osnovana su: Dž & F, Hodžart, Engleska, 1837.; H. F. Eskert, Berlin, 1846.; Eberhard, Ulm, 1854.; Rudolf Sak, Lajpcig, 1863. Fabrički metalni plugovi potisnuli su postepeno iz upotrebe stare drvene i drveno-metalne plugove tek krajem 19. vijeka. U Srbiji i u pasivnim krajevima novoformirane Jugoslavije (osim Vojvodine, Slovenije i Slavonije) masovnija upotreba fabričkih plugova počinje tek nakon Prvog svjetskog rata. Tada na osnovu ratne reparacije iz Njemačke nabavlja se veliki broj fabričkih metalnih plugova.
Prve zanatske radionice za izradu plugova i druge poljoprivredne mehanizacije na tlu današnje Republike Srbije osnovane su tokom industrijalizacije u Austrugarskoj krajem 19. vijeka. Manufakture su osnovane u Crvenki, Novom Sadu i Velikom Bečkereku. Prva ozbiljnija metalska preduzeća formirana su ipak u Kraljevini Jugoslaviji. Zanimljivo da su u somborskom ataru 1872. godine bila 952 drvena i samo 103 željezna pluga. Dok su se koristili drveni plugovi, u narodu poznati kao pemci, u jaram je prezano po šest ili osam volova. Za oranje jednog jutra zemlje volovima je bilo potrebno od 10 do 12 sati teškog rada. Više od 80 odsto od svih grla najviše korišćena rasa bila je podolsko goveče.
U prvoj polovini 19. vijeka u Kneževini Srbiji ukrštaju se panonsko stepsko podolsko goveče i balkansko planinsko goveče - buša čime su nastali najbolji zapati kolubarskih goveda. Pored kolubarskih goveda, u Srbiji su se izdvajala još i tamnavski i resavski soj goveda. Sva ova goveda odlikuju se izdržljivošću i sposobnosti za vuču. Nakon otvaranje pruge Beograd - Niš krajem 19. vijeka uvezene su brojne plemenite rase goveda (marijahovska, labudska, bernska, pincgavska, algajska, holandska, frajburška i simentalska) među kojima je prepoznata kao proizvodno vredna švajcarska simentalska rasa goveda, koja će postati dominantna kombinovana rasa goveda tokom postojanja Jugoslavije u 20. vijeku. mini|desno|260px|Deo tematske izložbe Alatke i oruđa za oranje - Oraće sprave - zaprežni fabrički metalni plugovu u [[Poljoprivredni muzej u Kulpinu|Poljoprivrednom muzeju u Kulpinu kod Bačkog Petrovac.]]
Prvi parni plug, odnosno plug koji vuče uz pomoć užeta parna lokomobila (parna mašina) postavljena na jedan kraj oranice patentiran je u Engleskoj 1856. godine. Prvu generaciju parnih plugova počele su da proizvode kompanije, John Fowler i Hauard Kasali, čime je otpočelo mašinsko doba obrade zemlje. Zanimljivo da je vjeleposednik Šulhof iz banatskog sela Denta blizu Vršca kupio engleski parni plug Fowler 1861. godine. Bio je to prvi parni plug u Austriji i Ugarskoj. Nosioci i pobornici privrednog razvoja u Banatu i novoformiranoj Austrougarskoj su bili bogati vjeleposednici. U to doba, razvoj kapitalizma dovodi do usavršavanja poljoprivredne mehanizacije. U Britaniji, čitav ovaj inovativni period poznat je po nazivu Viktorijansko doba. mini|lijevo|200px|Gedža ore sa ralom koje vuku les volovi (1930-ih?). Prvi moderne fabričke poljoprivredne mašine u Srbiju nabavljene su 1870-ih zalaganjem prosvjetitelja i pregaoca Dr Đorđa Radića, rodom iz Velikog Bečkereka, člana Srpskog učenog društva i prvog doktora poljoprivrednih nauka. Bio je jedan od osnivača Društva za poljsku privredu i urednik stručnih poljoprivrednih listova Seljak, Težak i Domaćin. On je u Kneževinu Srbiju uvezao prve vršalice, željezne Burgove plugove i druge poljoprivredne mašine, ali i nove rase goveda. Dr Radić otvara opitno poljoprivredno dobro i Ratarsku školu u Kraljevu 1882. godine. Krajem 19. vijeka, u Kraljevini Srbiji, broj plugova prijemašuje ralo. Tako je 1893. godine popisano 106.841 plug i 63.070 rala. Do početka Prvog svjetskog rata, u Kraljevini Srbiji dominantniji plug je bio tradicionalne izrade, a već od kraja 19. vijeka javljaju se fabrički plugovi, koje u početku masovnije prvo koriste, iznajmljuju i promovišu okružne poljoprivredne stanice, kao i napredna ekonomska poljoprivredna dobra i zadruge. Skoro 100 godina nakon otvaranja prve engleske manufakture, u Kraljevu otvaraju prvu fabriku (manufakturu) poljoprivrednih sprava Aksentije Bogdanović i Srećko Vasić. U njoj su izrađivani liveni i kovani plugovi, okopači, brazdači, drljače, krupače, vjetrenjače (rešeta) za vjejanje na gumnu.
Ralo
Ralo je drvena sprava za oranje čiji su osnovni delovi: raonik (lemeš), gredelj (oje), plaz na koji je pričvršćen raonik i ručica. Glavna karakteristika rala je simetrični raonik koji je horizontalno položen na zemlju preko plaza i podseca je tako da ona pada na obe strane raonika. Ralo se najduže zadržalo u planinskim i brdskim predelima zbog karakteristike samog planinskog tla - plitkog sloja zemlje. Ralo plitko ore i ima jednu ručicu sa kojom se lakše reguliše ugao pod kojim se obrađuje zemlja. Ralo je vuklo par volova – les volova.
Plug
mini|230px|lijevo|Stari tradicionali zaprežni drveni plug u Etnografskom muzeju u Beogradu. 230px|mini|desno|Različiti fabrički metalni zaprežni plugovi u [[Poljoprivredni muzej u Kulpinu|Poljoprivrednom muzeju u Kulpinu]]
Plug je složenija sprava od rala i njegovi djelovi su: gredelj (oje), plaz, raonik (lemeš), dve ručice, crtalo (prednje sečivo), kozlac, daska, a može da ima i oraća kolica. Plugovi su se delili na plugove sa kolečkama i plugovi bez kolečke. Na kolečkama se razilikuje mali točak, koji ide po oranici, i veliki točak, koji ide u uzoranu brazdu. Glavna karakteristika pluga je asimetrični raonik, koji imao oblik približno pravouglog trougla, čija je najduža strana (hipotenuza) oštrica koja seče zemlju. Crtalo ili prednje sečivo podseca zemlju i obeležava širinu koju će raonik da zahvati. Svi delovi su od drveta, osim raonika, crtala i lanaca za povezivanje grede sa kolicima koji su jedini metalni delovi. Raonici od gvožđa su veoma dugo u upotrebi. mini|lijevo|230px|Stari zaprežni fabrički metalni plugovi iz prve polovine 20. vijeka, Poljoprivredni muzej u Kulpinu, kod Bačkog Petrovca. Za oranje drvenim plugom bilo je potrebno više pari volova. U proseku se radilo sa tri, ali se dešavalo da se radilo sa dva i sa pet pari volova, zavisno od njihove jačine, vrste zemljišta i useva koji se sejao. Drveni plug su pravili sami seljaci ili seoski majstori. Pravljen je najčešće od hrastovine. Najteže je bilo pronaći krivo drvo za gredelj i dvostrukim plazom. Drveni plug daleko dublje ore od rala zbog čega se više koristio u ravničarskim predelima. Glavna karakteristika drveno-metalnog pluga je gvozdena glava, koja se kupovala kod gvožđara, a drvene delove su pravili seoski majstori ili samouki seljaci. Prelaskom na fabričke metalne plugove, koje su znatno lakše za rad, počinju da se upotrebljavaju krave u oranju i one vremenom potiskuju volove. Konje u oranju sa metalnim plugom upotrebljavaju bogatiji seljaci.
Raoni plug
Osnovni radni dio raonog pluga, plužno telo, vrši deformaciju, drobljenje, prevrtanje, mješanje i premeštanje zemljišne plastice (trake zemljišta na koju nailazi plužno telo). Plužno telo se sastoji iz: raonika, plužne daske, plaza i kozlaca. Na plužno telo i ram pluga postavljaju se pomoćni radni delovi: crtalo, pretplužnik, pero, a ređe podrivač. Pri radu pluga horizontalno odsecanje plastice vrši raonik, a vertikalno, prednja ivica plužnog tela ili crtalo ako je prisutno. Plužna daska odrezanu plasticu okreće i odlaže na stranu prislanjajući je na prethodno izoranu.
Dijelovi raonog pluga
mini|250px|Dijelovi pluga (objašnjenje oznaka dijelova je u tekstu). Raonik (A): najčešće se koriste dva tipa: trapezoidni i raonik u obliku dleta. Raonik se učvršćuje na kozlac pomoću zavrtnjeva sa upuštenom glavom kako bi bili u ravni radne površine. Ivica oštrice raonika sa pravcem kretanja pluga sklapa ugao od 35-42°. Pošto raonik pruža najveći otpor od svih delova pluga (oko 50%) izrađuje se od specijalnih kvalitetnih čelika, a pre upotrebe se mora dobro otkovati i naoštriti.
Plužna daska (B): odnosno njena radna površina podeljena je na dva dela: prednji „grudi“ i zadnji „krilo“. Izrađuje se od troslojnog čelika, tako da je srednji sloj mekši, što obezbeđuje elastičnost. Po radnoj površini plužna daska se cementira u cilju smanjenja otpora (oko 10% od svih delova pluga) i lepljenja zemlje. Postoje četiri osnovna tipa plužnih dasaka: cilindrična daska, poluspiralna daska, spiralna i kulturna. Prvi tip dobro drobi, ali slabije prevrće plasticu; druga dva tipa dobro prevrću, ali slabo drobe plasticu; dok posljednji tip kod koga su grudi cilindroidne, a krilo blago spiralno, objedinjuje dobre osobine prva tri tipa.
Plaz (C): je pravougaona čelična ploča na donjem delu kozlaca uz zid brazde. On prima bočne sile pritiska plastice na površinu raonika i plužne daske i sprečava pomeranje plužnog tela prema neoranom delu. Kraj plaza najviše se troši pa su česti plazovi sa izmenjivom petom. Kozlac (D): vezuje raonik, plužnu dasku i plaz sa ramom pluga (E). Mogu biti visoki i niski u zavisnosti od tipa rama (ravan ili savijen). Deo kozlaca na koji se vezuju plužna daska i raonik naziva se sedlo. Ono je izdubljeno prema zakrivljenosti raonika i daske. Sa suprotne strane istog kraja je mesto za pričvršćivanje plaza, a na suprotnom kraju kozlac se vezuje za ram uz pomoć zavrtnjeva ili stege.
Crtalo (F): je radni deo pluga za vertikalno, uzdužno obrezivanje plastice. Postoje diskosna (češća) i crtala u obliku sečiva (samo za vrlo duboka oranja). Crtalo se pomeranjem kolenastog nosača postavlja 1-2 cm bočno u odnosu na raonik ka neobrađenoj površini da plužno telo ne zapinje o zid brazde.
Pretplužnik: je sličan plužnom telu, samo je manji i nema plaz. Pretplužnik se postavlja na 25-30 cm ispred vrha glavnog plužnog tela. Korišćenjem pretplužnika gornji sloj plastice sa biljnom masom se reže i baca na dno brazde, a plužno telo tad bolje drobi plasticu.
Pero (G): je čelična letva koja se sa zadnje strane vezuje za kraj plužne daske. Pero nastavlja rad plužne daske - oblikovanje izorane plastice.
Podela raonih plugova
Prema načinu dizanja plugova pri okretanju na uvratini i transportu plugovi se dele na: vučene (ram sa radnim delovima se diže a točkovi pluga ostaju na zemlji; imaju dva glavna točka levi - ledinaš i desni -brazdaš, a mogu imati i zadnji točak), nošene (dižu se hidrauličnim uređajem traktora; bez točkova su ili imaju jedan, zadnji, koji se diže sa plugom) i polunošene (prednji deo se diže hidrauličnim uređajem a zadnji spuštanjem zadnjeg točka; imaju jedan ili dva zadnja točka i ponekad ledinaš). Vučeni plugovi su sve manje u upotrebi. Ako se kao kriterijum uzme broj plužnih tela plugovi se dele na jednobrazdne i višebrazdne(od 2 do 5 plužnih tela, ređe 6-8)
Orahovljani (Mrkonjić Grad)
Orahovljani su naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina.
Peritonitis
Peritonitis je upala peritoneuma, serozne membrane koja oblaže abdominalnu šupljinu i unutrašnje organe. Može biti generaliziran ili lokaliziran. Često je rezultat rupture (prsnuća) šupljeg organa, abdominalne traume ili upale crvuljka ili nekog neinfektivnog procesa.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 4 × 100 m (muškarci)
Takmičenja na 4 x 100 m za muškarce na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 9. i 10. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. Takmičari iz Velike Britanije James Dasaolu, Adam Gemili, James Ellington, i Chijindu Ujah s najbržim vremenom u finalu 38.17 osvojili su zlatnu medalju. Marvin René, Stuart Dutamby, Mickael-Meba Zeze, i Jimmy Vicaut iz Francuske osvojili su srebro, dok su Julian Reus, Sven Knipphals, Roy Schmidt, i Lucas Jakubczyk iz Njemačke osvojili bronzanu medalju.
Peritonitis
Bol u abdomenu i osjetljivost
Glavna klinička manifestacija peritonitisa je abdominalna bol i osjetljivost i branjenje pacijenta. Pokretanje peritoneuma pojačava bol, naprimjer kašljanje (kašljanje se koristi kao test). Blumbergov znak se provocira tako što se najprije pritisne trbuh što izaziva manju bol i nakon toga se ruke naglo podignu s abdomena što naglo pogorša bol jer se peritoneum naglo vrati na svoje mjesto. Prisustvo ovog znaka se označava kao peritonizam.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 4 × 100 m (muškarci)
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Peritonitis
Bol u abdomenu i osjetljivost
Mjesto gdje se javlja bol zavisi od lokacije upaljenog organa (upala crvuljka ili divertikulitis) ili može biti prisutna osjetljivost cijelog abdomena kod difuznog peritonitisa. Bol često počinje kao slabo lokalizirana difuzna bol u središnjem dijelu abdomena da bi se tokom razvoja upalnog procesa bol lokalizirala na mjestu upaljenog organa. Tipičan primjer je pomjeranja boli od pupka (visceralni bol, bol organa) prema desnoj preponskoj regiji gdje se bol javi na mjestu kontakta upaljenog crvuljka s peritoneumom (somatski bol). Peritonitis je primjer za akutni abdomen.
875.
Godina 875. (DCCCLXXV) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 875. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 4 × 100 m (muškarci)
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 66 takmičara iz 16 država.
Peritonitis
Inficirani peritonitis
Najčešći uzrok peritonitisa je perforacija dijela gastrointestinalnog trakta. Primjeri su distalna perforacija jednjaka (Boerhaaveov sindrom), želuca (peptički ulcus, rak želuca), dvanaesnika (peptički ulkus) i ostalih crijeva (upala crvljka, divertikulitis, Meckelov divertikulum, upalna bolest crijeva, infarkt crijeva, strangulacija crijeva, kolorektalni rak, mekonijum peritonitis) ili žučnog mjehura (holecistitis). Drugi mogući razlog je trauma, ingestija stranog tijela (kost ribe, čačkalica, staklo), perforacija endoskopom ili kateterom, curenje anastomoze crijeva nakon hirurškog zahvata. U zadnjem slučaju bol u abdomenu i paralitički ileus se smatraju se normalnim posljedicama operativnog zahvata u domeni abdominalne hirurgije. Kod većine slučajeva perforacije šupljeg organa miješane bakterije su izolirane, najčešće gram negativni bacili kao što je Esherichia coli i anaerobne bakterije (naprimjer Bacteroides fragilis). Fekalni peritonitis podrazumijeva prisutnost fecesa (stolice) u peritonealnoj šupljini. Događa se nakon traume i hirurških intervencija na debelom crijevu.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 4 × 100 m (muškarci)
Kvalifikacije
Kvalifikacijska utrka održana je 9. jula 2016. u 19:40 (CEST).
Peritonitis
Inficirani peritonitis
Ozljeda peritoneuma i bez ozljede šupljeg organa može biti razlog peritonitisa zbog ulaska mikroorganizama u peritonealnu šupljinu. Primjeri su povrede, hirurške rane, ambulantna peritonealna dijaliza, intraperitonealna hemoterapija. I ovdje imamo miješane infekcije a najčešći uzročnik je Staphylococcus aureus, ali i drugi koagulaza negativni stafilokoki. Čak i gljivice kao što je Candida mogu biti uzročnici.
Dužd
200p|mini|Venecijski dužd, 16. vijek Riječ dužd (dijalektalni italijanski: doge, standardni italijanski: duce) označava vođu, a dolazi od latinskog dux. Ovaj naslov se koristio za šefa države u nekoliko italijanskih republika sa okrunjenim vođom. Dvije najpoznatije takve republike su Venecija (Mletačka Republika) i Genova (Republika Genova).
Peritonitis
Inficirani peritonitis
Spontani bakterijski peritonitis je forma koja se javlja bez očitog izvora kontaminacije. Događa se kod pacijenata sa ascitesom posebno kod djece. Intraperitonealna dijaliza dovodi do takozvanog tercijarnog peritonitisa.
Dužd
Još jedna, praktički nezamjetiva takva "najuzvišenija republika" je bila Senarica u Abruzzu na jadranskoj obali središnje Italije. Ova država je također izabirala dužda, najvjerovatnije godišnje, od 1343. pa sve do pripojenja Napuljskom kraljevstvu Sicilije 1797. godine.
Knez, dužd je predstavnik izvršne vlasti u Veneciji. Do francuske građanske revolucije 1789. demokratska vlast se u pojedinim gradskim komunama, kneževinama, vojvodstvima i republikama zasnivala na podjeli na zakonodavnu, izvršnu i sudsku vlast u okviru jednog privilegovanog društvenog sloja. To savršenstvo aristokratskog izraza demonstrirala je Venecija, koja se od vremena hunskih provala u 5. vijeku do početka 19. vijeka razvijala i politički održavala uprkos brojnih društvenih i političkih promjena u svome susjedstvu.
Peritonitis
Inficirani peritonitis
Sistemska tuberkuloza može u rijetkim slučajevima imati intraperitonealnu lokalizaciju
Dužd
Institucija dužda, predstavnika izvršne vlasti, krvavo je zapisana na stranicama venecijanske historije u ranom srednjem vijeku. U početku dužd je imao široke ovlasti i vladao je kao suveren. To je omogućavalo iskorištavanje te funkcije radi koristi za pojedinca i njegove srodnike. Istaknuti rodovi nastojali su da instituciju dužda zadrže u porodici i rodu, što je rezultiralo teškim građanskim ratovima među rodovima. Pobjednik je na kraju bila srednjovjekovna demokratija u krilu plemstva. Rodovi su našli kompromis. Ovlasti dužda su smanjene, a državu je dalje dužd predstavljao samo po mandatu svih ostalih zakonodavnih tijela u krilu vlasteoskog sloja (plemićkih rodova).
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 4 × 100 m (muškarci)
Kvalifikacije
Prva tri takmičara u svakoj grupi (Q) i sljedeća dva najbrža (q) plasirali su se u finale.
26. septembar
26. septembar / rujan (26. 9) jest 269. dan godine po gregorijanskom kalendaru (270. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 96 dana.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 4 × 100 m (muškarci)
Finale
Finalna utrka održana je 10. jula 2016. u 17:55 (CEST).
Boja (mineralogija)
Boja minerala može biti: Idiohromatska boja je ona koja potiče od minerala, odnosno njegova sopstvena boja koja zavisi od hemijskog sastava i od strukture minerala. Alohromatska boja se javlja kao posledica uklapanja drugih mineralnih vrsta u procesu nastanka minerala. Pseudohromatska boja nastaje od promena po površini minerala koje su u vidu skrame.
Dužd
Institucija dužda u Dubrovniku ima svoj uzor u mletačkom duždu iz vremena mletačke dominacije nad Dubrovnikom (1205-1358). Dužd, knez (Rector) je biran samo na 30 dana, a njegove ovlasti su svedene na reprezentativni karakter. Predsjedavao je pojedinim tijelima, a ograničenje njegove funkcije, bez mogućnosti reizbora u toku godine, bilo je osiguranje da se ne bi dala mogućnost za prizvanje vremena venecijanskog ranosrednjovjekovnog apsolutističkog vladara.
Boja (mineralogija)
Boja minerala je jedan od parametara za identifikaciju minerala pri čemu jedan mineral može imati neku boju (npr. sumpor je žute boje) ali ukoliko u sebi sadrži primjesu (mikroelement-mala količina nekog elementa) zavisno od vrste primjese boja može biti i značajno promijenjena.
Peritonitis
Neinfektivni peritonitis
Sterilne abdominalne operacije normalno uzrokuju blagi peritonitis koji može dovesti do formiranja priraslica. Zaostalo strano tijelo (gaza) može dovesti do peritonitisa ako se greškom ostavi u peritonealnoj šupljini
Dijagnoza
Dijagnoza se nazira na kliničkim manifestacijama opisanim u ranijem tekstu. Ako je sumnja na peritonitis jasna hirurška intervencija se obavlja bez daljnih pretraga. Leukocitoza, hipokalemija, hipernatremija i acidoza mogu biti prisutne mada nisu specifični nalazi za peritonitis. Isto važi za proširene vijuge crijeva na rendgenskom snimku. Rendgenski snimak može pokazati pneumoperitoneum (zrak u peritonealnoj šupljini) što je znak da postoji perforacija šupljeg organa. Ultrazvučni pregled i kompjuterizirana tomografija mogu otkriti različite izvore abdominalnog bola. Ako postoji sumnja, peritonealna lavaža ili eksplorativna laparoskopija mogu otkriti razlog postojanje i uzrok peritonitisa. Kod postojanja ascita paracenteza može otkriti peritonitis ukoliko se nađu leukociti u dobijenoj tekućini. Antibiogram ove tekućine može utvrditi uzročnika bolesti.
Tretman
Ovisno o stadiju tretman obuhvata sljedeće: Opće mjere potpore kao što je rehidratacija intravenskim otopinama i korekcija poremećaja elektrolitne ravnoteže.
Antibiotici se obično daju intravenski, često se daje i više antibiotika širokog spektra. Kada se izolira uzročnik terapija se daje prema antibiogramu.
Hirurški tretman zahtijeva pregled cijelog abbdomena sa lavažom peritoneuma uz korekciju uzroka peritonitisa (naprimjer apendektomija, šivanje rupe na želucu). . Izuzetak je spontani bakterijski peritonitis koji nema uvijek koristi od hirurškog tretmana.
Prognoza
Koliko se blagovremeno tretira prognoza je povoljna naročito u mlađih ljudi s mortalitetom ispod 10%. Kod starijih ljudi mortalitet je i do 40%. Nakon 48 sati mortalitet je velik dok je generalizirani peritonitis obično fatalan ako se ne liječi.
Seksologija
Seksologija je naučna studija ljudske seksualnosti, uključujući ljudske seksualne interese, ponašanje i funkcije. Termin "seksologija" se općenito ne odnosi na nenaučno proučavanje seksualnosti, kao što je društvena kritika. Seksolozi primjenjuju alate iz nekoliko akademskih područja, kao što su antropologija, biologija, medicina, psihologija, epidemiologija, sociologija i kriminologija. Teme studija uključuju seksualni razvoj (pubertet), seksualnu orijentaciju, rodni identitet, seksualne veze, seksualne aktivnosti, parafiliju i atipske seksualne interese. Također uključuje proučavanje seksualnosti tokom čitavog životnog vijeka, uključujući seksualnost djece, pubertet, seksualnost adolescenata i seksualnost među starijima. Seksologija također obuhvata seksualnost među osobama s mentalnom ili fizičkom invalidnošću. Seksološka studija seksualne disfunkcije i poremećaja, uključujući erektilnu disfunkciju i anorgazmiju, također su glavni oslonci.
Značajni saradnici
Ovo je lista seksologa i značajnih saradnika u oblasti seksologije, prema godini rođenja:
Lyve from Steel Town
Lyve from Steel Town je live album američke southern rock grupe Lynyrd Skynyrd, izdat 1998. Album se sastoji od dva CDa, sa ukupno petnaest pjesama, dok se na drugom CDu nalaze i ekskluzivni intervjui sa članovima benda. Album je snimljen na koncertu u Pittsburghu 15. jula 1997.
Gladwyn Jebb
Gladwyn Jebb, punim imenom Hubert Miles Gladwyn Jebb (25. april, 1900. – 24. oktobar, 1996.) bio je ugledni britanski javni djelatnik, diplomata i političar, te prvi vršilac dužnosti (vd.) generalnog sekretara UN-a. Na toj funkciji je bio od oktobra 1945. do februara 1946. kada je imenovan prvi generalni sekretar UN-a.
Afektivna haptika
Potaknuti motivacijom da poboljšaju socijalnu interaktivnost i emocionalno imerzivno iskustvo korisnika, u razmjenjivanju poruka u realnom vremenu, virtualnoj i uvećanoj realnosti, predstavljena je ideja pojačavanja sopstvenih osjećanja, kao i reprodukcija (simulacija) emocija koje osjeća partner.
Četiri su osnovna haptička (osjetilna) kanala koji rukovode našim emocijama, i koji se mogu prepoznati:
Potencijalne primjene
Moguće su primjene ove tehnologije za:
Afektivna haptika je izvidinica emocionalnog prisustva na daljinu, tehnologije koja omogućava korisnicima da osjećaju emocije, kao da su prisutni jedni uz druge, i da komuniciraju na udaljenim fizičkim lokacijama.
Evangelista Torricelli
Evangelista Torricelli (Rim, 15. oktobar 1608. – Firenca, 25. oktobar 1647.) je bio italijanski fizičar, matematičar i dobar prijatelj Galileo Galileja.
Najpoznatiji je po izumu barometar 1643, i doprinio eventualnom razvoju integrisanog računanja kroz njegov rad u geometriji. a značajni su njegovi doprinosi na polju optike i metodu nedljeljivih. Inspiriran Galileovim djelima, napisao je djelo o mehanici i kasnije postao bolji od svog mentora u matematici. Evangelista Torricelli preminuo je u Firenci 25. oktobra 1647.
Slobodna površina
mini|upright|Slobodna površina mora, gledano odozdo U fizici, slobodna površina je površina tijela koja nije predmet ni okomitog normalnog napona, niti paralelnog tangencijalnog napona, kao što je granica između dva homogena fluida, na primjer, tečne vode i zraka u Zemljinoj atmosferi. Za razliku od tečnosti, plinovi ne mogu formirati slobodnu površinu sami od sebe.
Tečnost u gravitacionom polju će formirati slobodnu površinu ako spremnik sa tekućinom nije zatvoren odozgo. Po mehaničkoj ravnoteži ova slobodna površina mora biti okomita na sile koje djeluju na fluid; ako to nije slučaj, onda postoji slika koja djeluje duž površine, uslijed koje bi fluid strujao u smijeru te iste sile. Zbog toga, na površini Zemlje, sve slobodne površine tečnosti su horizontalne ukoliko nema poremećaja.
François Rabelais
François Rabelais (Poitou, oko 1494. - Pariz, 9. april 1553.), francuski pripovjedač
Prvi je veliki francuski prozaist, uz Montaignea najkrupnija figura francuske renesanse. U mladosti je bio redovnik (franjevac pa benediktanac). Već rano je pokazao interes za antičke jezike (grčki, latinski, hebrejski) i prirodne znanosti. Osumnjičen da čita "heretičke" knjige, napušta samostan ("brlog lijenosti i pohote"), studira medicinu i sprijateljuje se s istaknutim humanistima. Rabelais je imao bezgranično povjerenje u prirodu i nauku. Poklonik je antike, erudit, uvijek žedan novih spoznaja. Epikurejski je zaljubljen u život i zemaljske radosti, slavi dobrotu prirodu te vjeruje u napredak i divne mogućnosti koje stoje pred čovjekom.
Godine 1532. je liječnik u Lyonu i profesor anatomije. Tu objavljuje u prijevodu Hipokratove aforizme i "Medicinska pisma" Giovannija Manardija, te zapažen šaljivi almanah ("La Pantagrueline prognostication"). Životno mu je djelo fantastično - satirični roman "Gargantua i Pantagruel" kojim je izrazio ideje pravde, dobrote, čovječnosti, kulture i tolerancije. Kao osobni liječni kardinala Jeana du Bellaya, ambasadora pri Vatikanu, boravi u više navrata u Rimu, gdje proširuje svoje znanje studijem arheologije, botanike i arhitekture.
IC 1549
IC 1549 (također poznat kao MCG 1-2-5, PGC 1464 i UGC 218) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 557 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,80 (130 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (130 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 8. decembra 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Audicija (predstava)
Audicija je kultna predstava nastala u decembru 1984. godine kao dio nastavnog procesa na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, prvi put izvedena na Otvorenoj sceni OBALA. Samo par godina nakon otvaranja sarajevske Akademije, studenti prvih generacija glume, razvijajući zadatak koji se zove "skica za lik i imitacija", uz pomoć profesora Emira Kusturice i Bore Stjepanovića, dolaze do predstave koja će postati popularna pod imenom "Audicija". Tadašnji studenti Željko Ninčić, Admir Glamočak, Emir Hadžihafizbegović, Haris Burina, Saša Petrović, Jasmin Geljo, Željko Kecojević, Senad Bašić, Branko Đurić i Mladen Nelević, postaju imena koja zna cijela bivša Jugoslavija. Svoju predstavu izvode više stotina puta, a ostaje zabilježeno da u Beogradu, u Sava Centru, redovi za kupovinu karata bivaju dugi nekoliko stotina metara. Jedini scenski projekat koji je doživio ex-Yu turneju. Predstavu je odgledalo preko 2,5 miliona ljudi.
U nešto izmjenjenom obliku, prilagođena novom vremenu, izvodi se se i dan danas, kao autorsko dijelo glumca ove predstave, Željka Ninčića.
Povodom 25 godišnjice nastanka Audicije u Sarajevu su se 20. decembra 2009. godine skupili svi glumci iz originalne postavke i održali dvije predstave.
Nihat Genç
mini|desno Nihat Genç je popularni turski pisac i publicista novije generacije.
27. septembar
27. septembar / rujan (27. 9) jest 270. dan godine po gregorijanskom kalendaru (271. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 95 dana.
Wallis i Futuna
mini|desno|250px|Položaj francuskog prekomorskog kolektiviteta Wallis i Futuna Wallis i Futuna, službeno Teritorija ostrva Wallis i Futuna (francuski: Wallis et Futuna ili: Territoire des îles Wallis et Futuna, Fakauvea i Fakafutuna: Uvea mo Futuna), je ostrvska teritorija Francuske u Polineziji (ali nije dio, pa čak ni ne graniči sa Francuskom Polinezijom. Wallis i Futuna je smješten nasuprot zapadnog kraja Polinezije) U Južnom Pacifiku između Tuvalu na sjeverozapadu, Rotuma (Fiji) na zapadu, glavnog dijela Fiji-ja na jugozapadu, Tonge na jugoistoku, Samoe na istoku, Tokelau (država pridružena Novom Zelandu) na sjeveroistoku i dalje na sjeveru ostrva Phoenix (Kiribati).
Površina kopnenog dijela 264 km2 sa oko 15 000 stanovnika. Mata-Utu je glavni i najveći grad. Teritorija je sastavljena od tri glavna vulkanska tropska ostrva i mnoštva malih ostrvca, i podijeljen je na dvije ostrvske grupe koje su na rastojanju od 260 km, sa imenima: ostrva Wallis (Uvea) na sjeveroistoku, i ostrva Hoorn (Futuna ostrva) na jugozapadu, uključujući i nadleštvo nad uglavnom nenastanjenim ostrvom Alofi.
Grb i zastava
mini|desno|200px|Grb Wallisa i Futune
Grb Wallisa i Futune jest štit crvene boje na kojem se u gornjem lijevom uglu nalazi zastava Francuske, a u donjem desnom uglu crveni krst sv. Andrije na bijeloj podlozi. mini|desno|300px|Zastava Wallisa i Futune
Zastava Wallisa i Futune (nezvanična) crvene je boje. U gornjem lijevom uglu nalazi se zastava Francuske, a na desnoj strani crveni krst sv. Andrije na bijeloj podlozi.
Zvanična zastava na ostrvima je zastava Francuske.
Podbrdo (Mrkonjić Grad)
Podbrdo je naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina.
UEFA Evropska liga 2017/18 - nokaut faza
UEFA Evropska liga 2017/18 - nokaut faza je nogometno takmičenje koje se igralo u sklopu Evropske lige 2017/18. Takmičenje u nokaut fazi Evropske lige 2017/18. igralo se od 13. februara do 16. maja 2018. godine.
Vrijeme odigravanja utakmica u šesnaestini i osmini finala prikazana su po srednjoevropskom vremenu (UTC+1) a nakon toga po srednjoevropskom ljetnom vremenu (UTC+2).
Runde i datumi izvlačenja
Izvlačenja parova nokaut faze održana su u Nyonu, Švicarska.
Format takmičenja
U nokaut fazi Evropske lige 2017/18. učestvovalo je 32 tima. Iz grupne faze takmičenja plasiralo se 24 ekipe kao pobjednici ili drugoplasirani iz svake od 12 grupa te osam ekipa iz grupne faze Lige prvaka 2017/18.
Svaki par u nokaut fazi, osim finala, igrali su dvije utakmice, s tim da je svaki tim igrao jednu utakmicu kod kuće. Tim koji je postigao više golova u obje utakmice osigurao je plasman u sljedeći krug takmičenja. Ukoliko je sveukupni rezultat neriješen, primjenjivalo se pravilo više postignutih golova u gostima. Ako je broj postignutih golova i u gostima isti, tada su se u drugoj utakmici igrali dva produžetka po 15 minuta. Pravilo postignutih golova u gostima također se primjenjivalo i nakon produžetaka. Ako u produžecima nije bilo golova tada su se izvodili jedanaesterci. U finalu, koje se igralo samo jednu utakmicu, u slučaju neriješenog rezultata u regularnom dijelu utakmice igrali bi se produžeci te po potrebi izvoditi i jedanaesterci.
Izvlačenje parova nokaut faze je sproveden na sljedeći način:
UEFA je 17. jula 2014. donijela odluku da se klubovi iz Ukrajine i Rusije ne mogu susresti do daljnjeg u UEFA-inim takmičenjima. Ta odluka je važila i za sezonu 2017/18.
Šesnaestina finala
Izvlačenje parova šesnaestine finala održalo se 11. decembra 2017.
Romain Rolland
Romain Rolland (Clamecy, 29. januar 1866. - Vezelay, 30. decembar 1944.), francuski romanopisac, dramatičar i muzikolog
UEFA Evropska liga 2017/18 - nokaut faza
Utakmice
Borussia Dortmund pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.