cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
GMT
Danas ta skraćenica izlazi iz upotrebe (osim u pomorstvu, gdje je zadržala svoje tradicionalno ime), zamjenjuje je UTC što znači Koordinirano svjetsko vrijeme.
Tour de France 2016.
Tour de France 2016. bio je 103. izdanje najpoznatije biciklističke utrke na svijetu. Utrka je startala 2. jula iz Mont Saint-Michela u Normandiji, a završila se tradicionalnom etapom na Elizejskim poljanama 24. jula.
Timovi
Svih 18 timova koji imaju UCI ProTeam licencu imalo je obavezu učestvovati u ovoj utrci. Osim njih, u utrci su učestvovala i 4 tima s licencom Pro-kontinental koja su dobila pozivnicu organizatora.
†: pozvani Pro-kontinentalni timovi
Etape
Etape su podijeljene u 7 težinskih kategorija, koje određuju količinu bodova koji se dodjeljuju (sprinterska klasifikacija). Brdski ciljevi podijeljeni su u 5 kategorija (VK, 1, 2, 3 i 4), koje određuju količinu bodova koji se dodjeljuju (brdska klasifikacija).
Razvoj poredaka
Četiri su glavna poretka na Tour de Franceu 2015. Najvažniji je generalni poredak, koji se računa tako što se završna vremena svih biciklista sabiraju nakon svake etape. Biciklist s najkraćim ukupnim vremenom vodeći je u utrci i oblači žutu majicu; pobjednik u ovom poretku smatra se pobjednikom cijelog Toura. Ove godine ponovo je uvedena vremenska bonifikacija za prva tri mjesta u svakoj etapi (10 sekundi za 1. mjesto, 6 za drugo i 4 za treće).
Naredni poredak je poredak sprintera, koji se nagrađuje zelenom majicom. U ovom poretku biciklisti dobijaju bodove za završavanje među najboljima u finišu etape ili u srednjim sprintovima. Biciklist s najviše bodova vodi u poretku i nosi zelenu majicu.
Postoji i poredak penjača. Organizatori kategoriziraju određene uspone kao vankategorijske te kao uspone 1, 2, 3. i 4. Kategorije. Bodove u ovom poretku osvajaju prvi biciklisti koji dođu do vrha ovih uspona, s tim da se za uspon veće kategorije dobija i više bodova. Biciklist s najviše bodova je vodeći u ovom poretku i dodjeljuje mu se tačkasta majica. Tu su još i 2 posebne nagrade: "Henri Desgrange" za vozača koji bude prvi na najvišem usponu na Touru i "Jacques Goddet" za vozača koji prvi prođe pokraj spomenika Jacquesu Goddetu na Col du Tourmaletu. Za ove uspone ne dobijaju se bodovi za poredak penjača, nego novčana nagrada od 5000 €. Za ovu godinu bilo je određeno da se nagrada "Henri Desgrange" dodijeli na Col du Galibieru u 20. etapi, ali 9 dana prije početka utrke objavljeno je da se neće voziti tim usponom. Umjesto njega vozilo se uz Col d'Allos.
Četvrti pojedinačni poredak je poredak mladih vozača; vodeći u ovom poretku nosi bijelu majicu. Računao se na isti način kao generalni, ali učestvovali su samo vozači rođeni 1. januara 1990. ili poslije.
U timskom poretku sabiraju se vremena trojice najboljih biciklista svakog tima u svakoj etapi; vodeći tim je onaj s najkraćim ukupnim vremenom. Vozači u timu koji vodi u ovom poretku dobijaju majice sa žutim brojevima, a od 2012. i žute kacige.
Nagrada za borbenost (ili nagrada za najagresivnijeg vozača) dodjeljuje se nakon svake etape onom vozaču za koga se smatra da je bio najborbeniji u toj etapi, a određuje se glasanjem žirija. Dobitnik nosi crveni broj na leđima narednog dana. Po završetku Toura biciklist koji je dobio najviše glasova gledano u svim etapama dobija priznanje kao najborbeniji vozač na cijelom Touru.
5. juni
5. juni / lipanj (5. 6) jest 156. dan godine po gregorijanskom kalendaru (157. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 209 dana.
Ampula rektuma
mini|desno|Karlični organi čovjeka sa vidljivom ampulom Ampula rektuma je prošireni dio rektuma gdje se sakuplja feces, prije njegove eliminacije kroz anus. Sposobnost ampule da se relaksira kako bi se prilagodila prvobitnom i kasnijem dolasku fekalnog materijala je jedan od esencijalnih elemenata očuvanja fekalnog kontinuiteta.
Kupa
Kupa (slovenski Kolpa) jest rijeka čiji je izvor i ušće u Hrvatskoj, a dijelom toka čini državnu granicu između Hrvatske i Slovenije. Područje uz Kupu naziva se Pokuplje.
Opis toka
mini|lijevo|220px|Kupa kod Siska mini|lijevo|220px|Kupa na granici Hrvatske i Slovenije mini|lijevo|220px|Vodopad na Kupi Izvire iz krškog jezerceta u Nacionalnom parku Risnjak kod mjesta Razloge u Gorskom kotaru. Stotinjak metara nizvodno s desne strane prima vodu povremenog bujičnog potoka Krašićevica, a dalje s lijeve strane povremenog toka Sušice i skreće prema sjeveroistoku, a zatim prema sjeveru. Ispod izvora Kupa je brza rijeka, dok se nakon nekoliko kilometara smiruje i postaje mirna rijeka, ispresijecana mnogim vještačkim slapovima koji su u prošlosti služili za pokretanje vodenica. Granična rijeka postaje na ušću lijeve pritoke Čabranke u Kupu.
U svom gornjem toku, Kupa se probija kroz šumovit kanjon. Na nekim se mjestima kanjon proširuje te se tamo nalaze njive i polja. Sljedeća veća rijeka koja se ulijeva u Kupu je Lahinja.
Kod Ozlja ulazi u ravničarski tok. Zatim stiže do Karlovca, gdje se sa desne strane ulijeva Dobra, a ubrzo nakon toga i Korana. Kasnije se u Kupu još ulijevaju Kupčina s lijeve i Glina s desne strane. Nedaleko od ušća u Savu kod Siska u nju se s lijeve strane ulijeva još i Odra.
Ukupna dužina toka rijeke Kupe je 296 kilometara, a plovna je na dužini od 136 kilometara (od ušća u Savu do Karlovca).
Zanimljivosti
Na Kupi postoji samo jedna hidroelektrana u Ozlju, koju je konstruisao Nikola Tesla.
IC 1509
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Neamț (okrug)
Neamț je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u sjeveroistočnom dijelu države, unutar historijske regije Moldavije. Prostire se na površini od 5.897 km2 i 18. je okrug po veličini u državi. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 470.766 stanovnika.
Geografija
U zapadnom dijelu okruga nalaze se planine, Istočni Karpati, s visinama preko 1.800 metara i imresivnim vrhom Ceahlău. Duž rijeke Bicaz nalazi se kanjon Bicaz. Izgradnja brane Bicaz 1950-ih na rijeci Bistrici dovela je do formiranja jezera Bicaz, najvećeg umjetnog jezera u Rumuniji. Nadmorska visina se smanjuje od zapada ka istoku. Na zapadu okruga, najniža točka je visine oko 160 metara i nalazi se duž doline rijeke Siret.
Graniči sa sljedećim okruzima: Iași i Vaslui na istoku, Harghita na zapadu, Suceava na sjeveru, Bacău na jugu.
Administrativna podjela
Okrug se sastoji 2 općine, 3 grada i 78 lokalnih zajednica.
Općine su: Piatra Neamț i Roman dok su gradovi Bicaz, Roznov i Târgu Neamț.
Demografija
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 470.766 stanovnika što je prosječna gustina od 80 stanovnika po km.2
Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
Vjekoslav Bevanda
Vjekoslav Bevanda (rođen 13. maja 1956) bosanskohercegovački je poličar. Od 2015. do 2023. godine obavljao je funkciju ministra finansija i trezora Bosne i Hercegovine. Od 2015. godine je dopredsjednik Hrvatske demokratske zajednice Bosne i Hercegovine (HDZ BiH).
Mladost, obrazovanje i posao
Vjekoslav Bevanda rođen je kao sin Vencela i Anice Bevanda 13. maja 1956. godine u Mostaru.
Sa sedam godina je 1962. godine počeo ići u Prvu osnovnu školu u Mostaru. Nakon završetka osmogodišnje osnovne škole, upisao je se 1970. godine u gimnaziju u Mostaru, na kojem je bio četiri godine. Nakon toga, upisao je se na Ekonomski Fakultet Univerziteta u Mostaru (današnjo Sveučilište Mostar) i studirao tu četiri godine ekonomiju do 1978. godine.
Nakon završetka studija, iste godine je se zaposlio u zrakoplovnoj industriji SOKO u Mostaru kao referent finansiranja investicija i kasnije postao direktor interne banke. Od 1989. godine je prestao raditi u SOKO-u i tek 1991. godine našao novo zaposljenje u APRO banci u Mostaru. Od 1991. do 1993. godine u toj banci bio je direktor Sektora factoring, zamjenik direktora banke i kasnije posato i direktor nje. 1993. godine postaje član uprave Eurošped group-e iz Zagreba, što je bio do 2000. godine, kada na godinu dana postaje direktor Euro centar-a u Splitu. 2001. godine ponovo se vrača u Bosnu i Hercegovinu i tu do 2007. godine postaje direktor filijale NLB group-e u Mostaru, te direktor CBS i Commerce Bank-e sa sjedištem u Sarajevu.
Politička karijera
2007. godine postaje član Hrvatske demokratske zajednice Bosne i Hercegovine (HDZ BiH) i ministar finansija Federacije Bosne i Hercegovine u vladi Nedžada Brankovića, a u periodu od 2009. do 2011. godine u vladi Mustafe Mujezinovića. Nakon toga, iste godine postaje zastupnik u Predstavničkom domu Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine. To je bio do 2012. godine, kada postaje predsjedavajući Vijeća ministara Bosne i Hercegovine u vladi između HDZ BiH-a, Socijaldemokratske partije Bosne i Hercegovine (SDP BiH) i Saveza nezavisnih socijaldemokrata (SNSD). Sa te funkcije ide 2014. godine, a nakon općih izbora u Bosni i Hercegovini te godine i uspostavljenju nove koalicije na teretoriji Bosne i Hercegovine između HDZ BiH-a, Stranke demokratske akcije i Saveza za promjene (SDS, PDP, NDP, PUP RS, SRS RS i SSSSB) Vjekoslav Bevanda 31. marta 2015. godine postaje novi ministar finansija i trezora Bosne i Hercegovine.
Lažno stanje imovine i prihoda
2010. godine Vjekoslav Bevanda je, kako navodi Centralno istraživačko novinarstvo (CIN), zajedno sa još nekoliko političara, usljed općih izbora u Bosni i Hercegovini 2010. godine upisao lažne podatke o imovini i prihodima. Naime, on tada u svom imovinskom kartonu 2010. godine nije naveo da je on i svoja supruga Liljana u vlaništvu 90m² stana u Sarajevu.
Sumnjiva kupovina automobila
Kako izvještava CIN, 2013. godine je za potrebe Vjekoslava Bevande kupljen Volkswagen New Touareg V6 u vrijednosti od 148.590 KM, što je za 20.000 KM više nego planirano javnim pozivom za nabavku automobila. Komisija Generalnog sekretara Vijeća ministara Bosne i Hercegovine je od tri ponuđača, koji su se javili na javni poziv objavljen u Službenom glasniku BiH u januaru 2013. godine sa gotovi identičnom cijenom, prihvatila ponudu M.R.M.-a export-import iz Ljubuškog. Na početku ponuda bio je prisutan predstavnik MRM-a Mario Rupčić, koji je bio nekadašnji pomoćnik Vjekoslava Bevande tokom svog vremena kao federalni ministar finansija i bivši direktor Hercegovina osiguranja. Mario Rupčić je u drugoj polovici 2004. godine i osuđen na zatvorsku kazna jer je novac namijenjen ministarstvu odbrane Federacije Bosne i Hercegovine preusmjerio HDZ BiH-u, stranci čiji je Vijekoslav Bevanda član. Mario Rupčić je za CIN izjavio kako on ne pripada HDZ-u i da je se on slučajno zatekao u Sarajevu pa su ga slučajno iz Firme zamolili da on tu bude prisutan, te da on sa tim nema ništa i da je umirovljenik, iako je prema podacima Registra privrednih subjekata suvlasnik MRM-a Blago Rupčić, otac Miroslava Rupčića.
Radohova
Radohova je naseljeno mjesto u općini Kotor Varoš, Bosna i Hercegovina. U stvarnosti to je niz padinskih sela – zaselaka, koja se prostiru od Uličkog potoka do izvorišta Demićke (lijeve pritoke Vrbanje) i Djevojačke ravni, u rasponu od 10-ak kilometara. Najveći zaseoci su Dunići, Demići, Letići, Gigovići i Lapići.
Na popisu stanovništva 1991. na tom prostoru je živjelo ukupno 700 stanovnika, a prema preliminarnim rezultatima popisa 2013. bilo ih je 267.
Geografija
Radohova obuhvata niz zaselaka na padinama Zastijenja na nadmorskim visinama od 640–850 m i pojasu dugom oko 10 km. Lokalnim putevima, svi zaseoci imaju izlaz na regionalnu cerstu R-440: Šiprage − Kotor-Varoš − Banja Luka.
Historija
Najveći zaseoci Radohove su veoma stara naselja na nepristupačnim lokacijama, pa se pretpostavlja da je njihva daleka historija vezana za događaje u dolini Vrbanje, od autohtonog starobosanskog naselja i Ilira do današnjih dana. Iznad Dunića su otkriveni i ostaci nekropole stećaka.
U toku Drugog svjetskog rata, Radohova je bila ustanički kraj, sa više prvoboraca Narodnooslobodilačkog rata.
Ispod Dunića stijena i Demića, u klisuri Demićke bila je smještena partizanska Divizijska bolnica, koja je višekratno bombardirana (za vrijeme Šeste neprijateljske ofanzive).
Vjekoslav Bevanda
Privatni život
Vjekoslav Bevanda ima sa svojom suprugom Liljanom dvije kćerke i živi u Mostaru.
NGC 3228
NGC 3228 (također poznat kao ESO 214-SC1) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Jedro. Prvo otkriće je napravio Nicolas-Louis de Lacaille 1751. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Divojevići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Kaštela.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Divojevići su imali 32 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Divojevići je imalo 99 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rektum
mini|desno|250px|Presjek rektuma i anusa Rektum ili ravno crijevo je završni dio debelog crijeva koji završava anusom.
Medicinske procedure
Ravno crijevo služi i za mjesto aplikacije lijekova, odnosno supozitorija (poznatiji kao čepići), kao i mjesto mjerenja tjelesne temperature kod djece i kod životinja.
NGC 2686A
NGC 2686A (također poznat kao MCG 8-16-36 i PGC 25026) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 720 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,50 (105 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (63 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Amanda Peet
Amanda Peet (11. januar 1972. godine, New York City, SAD) je američka glumica.
Karijeru je započela pojavljujući se u TV reklamama i neovisnim filmovima. Postala je poznata 2000. ulogom u filmu Ubica mehkog srca, a poznatije uloge uključuju i one u filmovima Sirijana i 2012.
Defekacija
mini|desno|200px|Defekacija, crtež iz 16. vijeka Defekacija je završni akt probave kada organizam izbacuje u vanjsku sredinu otpadne proizvode varenja, tj. izmet. Pojam defekacija dolazi od riječi feces što znači izmet i de što znači otkloniti. U normalnim uslovima defekacija se odvija na principu dva mehanizma:
Kod ljudi učestalost defeciranja je od od 3 puta na dan do 3 puta sedmično.
Messier 52
NGC 7654 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kasiopeja. Prvo otkriće je napravio Charles-Joseph Messier 7. septembra 1774. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
6. juni
6. juni / lipanj (6. 6) jest 157. dan godine po gregorijanskom kalendaru (158. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 208 dana.
François Mitterrand
François Maurice Adrien Marie Mitterrand (Jarnac, 26. oktobar 1916 – Pariz, 8. januar 1996) bio je francuski političar i državnik, prvi socijalista koji je 1981. izabran za predsjednika Francuske. U Drugom svjetskom ratu bio je jedan od vođa francuskog Pokreta otpora, a od 1971. vođa Socijalističke partije.
Jean-Baptiste Sanfourche
Jean-Baptiste Sanfourche (1831-1860) bio je francuski arhitekta iz druge polovine 19. vijeka. .
Biografija
Rođen je u mjestu Cénac u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija. Pohađao je Školu likovnih umjetnosti u Parizu. Najznačajnije obrazovanje na polju arhitekture imao je kod profesora Simona-Claudea Constanta-Dufeuxa, čije učenje je imalo odlučujuću ulogu u historiji arhitekture 19. vijeka. Nedavno je objavljen skup bilješki iz tog perioda koji dokumentiraju njegovo učenje. Godine 1860. Jean-Baptiste Sanfourche je postao specijalni agent zadužen za vođenje dnevnih priloga propisanih za redovnost računovodstvenog poslovanja Popisa vjerskih objekata u gradu Angersu (Maine-et-Loire). Preselio se u grad Vitoria-Gasteiz u Španiji, gdje je po njegovom arhitektonskom projektu izgrađena željeznička stanica Vitoria-Gasteiz. Željeznica je stigla u ovaj gradić 1862. godine, kada je otvorena dionica željezničke pruge Miranda de Ebro-Alsasua koja je povezivala Madrid sa francuskom granicom.
NGC 1711
NGC 1711 (također poznat kao ESO 56-SC10) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Sto. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 3. augusta 1826. godine.
Smithson Tennant
Tennant je najpoznatiji po otkrićima iridija i osmija koje je otkrio kao rezidue u rastvoru platine 1803. Također je doprinio dokazivanju identiteta dijamanta i uglja. Mineral tenantit je imenovan po njemu.
Vera Obrenović Delibašić
Vera Obrenović Delibašić (1906–1992) prva je bosanskohercegovačka romansijerka. Osnovnu školu završila je u selu pored Bosanskog Šamca kada je i počela pisati prve pjesme. Gimnaziju je maturirala u Kostajnici, a učiteljsku i muzičku školu u Sarajevu. Nakon gimnazijske mature i preseljenja u Sarajevo, objavila je prvu zbirku pjesama Nemiri mladosti 1927. U Sarajevu je završila Višu pedagošku školu u kojoj je radila kao nastavnica muzičke kulture i umjetnosti do 1932. kada dobija otkaz i zabranu rada u javnim ustanovama zbog proleterskih i komunističkih stavova koje je međuratna monarhijska jugoslavenska vlast strogo sankcionirala. U Sarajevskoj filharmoniji svirala je prvu violinu. Bila je članica bosanskohercegovačkog udruženja književnika međuratne Jugoslavije Grupa Sarajevskih književnika (1928–1941). Radove je objavljivala u časopisima Pregled, Srpski književni glasnik, Gajret, Bosanska vila, Oslobođenje, Žena danas i drugima.
Tokom rata bila je učesnica Narodnooslobodilačke borbe (NOB), a nakon rata članica glavnog odbora Antifašističkog fronta žena (AFŽ) u Sarajevu i suosnivačica Udruženja književnika BiH 1945. Uređivala je časopis za kulturu i društvena pitanja Vidik u izdanju Oslobođenja i nekoliko brojeva AFŽ-ovog glasila Nova žena.
Kao članica Umjetničke čete Užičkog partizanskog odreda "Dimitrije Tucović" izravno je pratila i učestvovala u narodnooslobodilačkim događajima i oblikovala prvi socrealistički romaneskni narativ iz ženske književne perspektive. Roman Kroz Ničiju zemlju objavljen je u dva nastavka (1948. i 1950) i glavna je okosnica književnoga stvaralaštva ove autorice kojim je ujedno postala i prva bosanskohercegovačka romansijerka.
U Muzeju književnosti i pozorišne umjetnosti Bosne i Hercegovine u Sarajevu nalazi se zbirka dokumentarnih i književnih materijala o njenom životu i književnom radu. Zbirku je formirala Razija Handžić, osnivačica i prva direktorica Muzeja.
U okviru svog rada i djelovanja, Muzej nastoji kreirati i čuvati znanje o radu i značaju "književnice Revolucije" Vere Obrenović Delibašić. U povodu obilježavanja Međunarodnog dana žena 8. marta 2015, prvi je puta organizirana izložba o njezinoj književnosti i javnom angažmanu Ničija zemlja: Vera Obrenović Delibašić: rekonstrukcija nepostojećeg kanona bosanskohercegovačke književnosti u autorstvu Zlatana Delića, kustosa-istraživača i Šejle Šehabović, direktorice ovog muzeja. Premda je Vera Obrenović Delibašić bila angažirana književnica i kulturna djelatnica, aktivna učesnica modernizacijskih i emancipacijskih preobražaja međuratne i socijalističke Jugoslavije godine,
Bibliografija
Objavljena djela:
Osim poezije, romana, pripovijetki i književnost za djecu, pisala je drame i scenarije za filmove koje nije objavljivala.
Portland Trail Blazers
Portland Trail Blazers (fon. Portlend Trejl Blejzers) košarkaški je klub iz Portlanda. Takmiči se u NBA ligi.
Historija
U NBA ligi počeli su od 1970, a prvo doigravanje osigurali su 1977. godine. U prvom krugu su izbacili Chicago Bullse (2–1), a u drugom Denver Nuggetse (4–2). U konferencijskom finalu "pomeli" su Los Angeles Lakerse (4–0) da bi u NBA finalu savladali Philadelphia 76erse i osvojili svoju prvu i jedinu titulu NBA prvaka.
Otad su postali redovan učesnik doigravanja do 2003, propustivši završnicu samo 1982. godine. Igrali su u još dva NBA finala i izgubili, kao i u tri konferencijska finala, koja su također izgubili.
Conciergerie
mini|250px|Conciergerie - Pogled sa mosta der Brücke [[Pont au Change]] Pariska Conciergerie nalazi se u zapadnom dijelu pariskog otoka Île de la Cité u 1. arondismanu. Pripada dijelu Palais de la Cité, čiji noviji dijelovi danas služe kao Palača pravde i od 1914. godine je otvorena za posjetitelje.
Historija
Početkom 9. stoljeća na području Île de la Cité, koje je tada bilo središte srednjevjekovnog Pariza, nalazile su se rezidencije vladara Ile de France. Odo, kralj Zapadne Franačke imao je rezidenciju na otoku, kao i Hugo, kralj Francuske, koji je ovdje proglasio kraljevsku upravu (curia regis). 1358. godine za vrijeme Žakerije, dolazi do napada trupa pod komandom Étienne Marcela na Palais de la Cité. Zbog nesigurnosti i posljedica napada, kraljevska porodica Karlo V, kralj Francuske seli se u Palaču pravde. Drugi dijelovi palače postali su sjedište kraljevskih upravitelja tzv. concierge, te od tada palača nosi svoje ime. Za vrijeme Francuske revolucije, Conciergerie je služila kao zatvor za oko 1200 zatvorenika. Od 2. aprila 1793. do 31. maja 1795. godine u palači je bilo sjedište revolucionarnog tribunala, za čije je vrijeme oko 2600 ljudi bilo osuđeno na smrt. Poznatiji zatvorenici bili su Marija Antoaneta, Marie-Jeanne Dubarry, Georges Danton i Maximilien de Robespierre. Nakon restauracije Francuske u palači je bio zatvoren i Napoleon III
Smilja Pokrajac
Smilja Pokrajac je heroina narodnooslobodilačke borbe. Za narodnu heroinu je proglašena 20. decembra 1951. godine.
Abbe (jezero)
mini|lijevo|250px|Jato [[flamingosa na jezeru Abbe]] Jezero Abbe, poznato i kao Jezero Abhe Bad, slano je jezero koje se nalazi na granici Džibutija i Etiopije. Jedno je od šest u lancu povezanih jezera, a osim ovog jezera to su još jezera (od sjevera ka jugu) Gargori, Laitali, Gummare, Bario i Afambo. Rijeka Avaš se uliva u jezero koje je bez odlivnih voda. Jezero Abbe je centar Afarske depresije. Područje jezera se smatra jednim od najnepristupačnijih područja na Zemlji. Vode jezera su poznate po flamingosima dok je krajolik jedinstven.
Smilja Pokrajac
Biografija
Rođena je 8. februara 1920. u selu Medak kraj Gospića, Kraljevina SHS. Osnovnu i srednju školu je završila u rodnom selu, a gimnaziju i učiteljsku školu u Gospiću i Banjoj Luci. Bila je učiteljica, članica KPJ od 1939. i predsjednica Okružnog odbora Antifašističkog fronta žena za Liku. U NOB je stupila 1941. Živjela je do 18. marta 1943.
Abbe (jezero)
Karakteristike
Jezero Abbe je krajnje odredište vodama rijeke Avaš. Leži na Afarovom trostrukom čvoru, centralnom mjestu susreta tri tektonske ploče: Afričke, Somalijske i Arabijske što je definiralo područje kao Afarsku depresiju. Ovdje se ove tri Zemljine ploče međusobno udaljavaju jedna od druge, ali ne istom brzinom.
Smilja Pokrajac
Biografija
Prvo, a i posljednje mjesto njenog učiteljevanja, bilo je u selu Prljevo kod Zrmanje. Već od prvih dana svog rada u Prljevu pokazala je da nije samo prosvjetna, nego i politička radnica, komunistkinja, ilegalka.
Abbe (jezero)
Karakteristike
Na sjeverozapadnoj obali jezera uzdiže se planina Dama Ali (1.069 m), pritajeni štitasti vulkan, dok se duž jugozapadne i južne obale prostiru ogromna slaništa, širine i do 10 km. Pored rijeke Avaš, tokom sezone vode jezera dopunjavaju dva vadija Oleldere i Abuna Merekes, koji se nalaze sa zapadne i južne strane jezera. Iako je trenutna površina jezera oko 32.000 hektara, nedavne suše i odvođenje vode iz rijeke Avaš radi navodnjavanja okolnih područja uzrokovali su pad vodostaja jezera i smanjenje njegove površine. Do 1984. godine površina jezera smanjila se na dvije trećine površine jezera iz 1940. Tokom tog razdoblja na jugozapadu jezera formirano je oko 11.500 hektara slaništa. Jezero Abbe je hiperslano jezero jer vode koje sadrže minerale soli dotiču u jezero, a jezero nema odliva već se čista voda isparava s površine jezera. Afari su tokom historije osnivali naselja u blizini obale jezera. Jezero Abbe poznato je i po krečnjačkim dimnjacima, koji dostižu visinu i do 50 m, a povremeno ispuštaju i paru. Ovi krečnjački dimnjaci nastaju miješanjem jezerske vode i dublje geotermalne tekućine.
Smilja Pokrajac
Biografija
Dvije su se škole nazivale po njoj, osnovna škola "Smilja Pokrajac" u njenom rodnom selu Medak i srednja ekonomska škola "Smilja Pokrajac" u Gračacu.
U selu Prljevo gdje je radila ju je zatekla okupacija i biva uhapšena. Uspjela je pobjeći. Ustaše su joj uhapsile i ubile supruga što je potaklo Smilju da sa još većim žarom radi na organizaciji oružanog ustanka. Obilazi sela, okuplja narod i raskrinkava politiku talijanskih okupatora kao navodnih zaštitnika srpskog naroda i suzbija četnički utjecaj.
Smilja Pokrajac je brinula za narod u zbjegovima i skloništima Like nakon što je u ožujku 1943. slomljena Četvrta neprijateljska ofenziva. Odlazila je u sela gdje je četnički utjecaj bio najjači i gdje su joj prijetili fizički i smrću da održava sastanke s omladinom i ženama. Neprijatelj ju je tražio da je uništi. Četnici su 18. 3. 1943. napali sjedište Kotarskog komiteta KPJ za Gračac u Bruvnu gdje se nalazila i Smilja. U noći su je probudili zvuci hitaca. Smilja je naoružana skočila kroz prozor u borbu i kada se više nije mogla othrvati brojčano nadmoćnijem neprijatelju je bacila bombu među njih i ispalila posljednji metak iz pištolja u sljepoočnicu.
Aton
Aton je Sunčev disk u drevnoj egipatskoj mitologiji, a isprva je bio aspekt boga Ra. On je postao glavno – i jedino – božanstvo u monoteističkoj religiji atonizmu. Puni naslov ovog boga je "Ra-Horus koji se uzdiže nad horizontom, u njezinom/njegovom imenu svjetla koje se vidi u Sunčevu disku". Aton je samo Sunce, nebesko tijelo poštovano kao božanstvo i središte svemira. Aton je poštovan u vrijeme faraona Ehnatona. Po Atonu je nazvan asteroid 2062 Aton te grupa asteroida. Aton je imao hram u Karnaku.
Opis Atona i njegov značaj
mini|lijevo|Ehnaton i Nefertiti sa tri kćeri, pod Atonom, Berlin Aton se prvi put spominje u 12. dinastiji, u priči o Sinuhu. U toj je priči kralj opisan kao bog koji se uzdiže u nebesa i sjedinjuje se sa Suncem. Ra-Horus, obično zvan Ra-Harakhte (Ra koji je Horus dva horizonta), je spoj Ra i Horusa. Prije nego što je Aton poštovan, a i poslije, Ra i njegove kćeri Hathor, Sekhmet i Tefnut, te neka druga božanstva, nose Sunčev disk, doduše crvene boje, dok je Aton žut. U Novom kraljevstvu glavni bog postaje Amon. Atonov se prikaz izrađivao od zlata. Aton je predstavljen kao Sunčev disk sa rukama, koji vlada cijelim svemirom. On predstavlja samo Sunce, koje se kreće po nebu. Prije atonizma, Egipćani su vjerovali da je Sunce predstavljeno sa tri različita boga – Khepri, Ra i Atum. Poslije je ostala vjera u Ra, čije je tijelo nevidljivo, a njegov Sunčev disk je Sunce, ili je to njegovo oko. Ponekad su se Sunce i Mjesec smatrali Horusovim očima. Ali Ehnaton je odvojio Atona od ovog svijeta, smatrajući da je Aton jedino božanstvo, te da ostali bogovi ničemu ne koriste. Ehnaton se nije osvrtao na Mjesec i zvijezde, obožavao je samo Sunce. Aton se razlikuje od ostalih egipatskih bogova, jer dok su drugi bogovi personifikacije prirode ili utjelovljenje životinja, Aton je nebesko tijelo. U atonizmu je Ra ipak poštovan, kao Atonov aspekt. Aton se obično smatra diskom, ali postoji mišljenje da on predstavlja neko svevideće oko (Horus je smatran svevidećim jer je njegovo oko smatrano Suncem, koje je na nebu pa na sve gleda).
Atonov kult
U 18. dinastiji je faraon Ehnaton, zajedno sa svojom ženom, lijepom Nefertiti, proglasio Atonov kult, te uništio ostala božanstva. On i Nefertiti su iskoristili Raove blizance, Šua i Tefnut, u političke ciljeve. Ako je Ra postao Aton, onda je Ehnatona bilo logično da sebe i svoju ženu proglasi Raovom djecom. Ehnaton je dao zatvoriti Amonove hramove te je dao izgraditi novi glavni grad, Ahetaton (Amarna). Ljudima je Ehnaton dijelio zlato i nakit, pa je ubrzo prihvaćen atonizam. Ali, neki su vjernici i dalje poštovali druge bogove, što pokazuje vaza sa likom boga smijeha Besa, pronađena u Amarni. Neki bogovi su za Egipćane bili sama priroda, pa su i dalje poštovani (Geb i Nut). Nakon Ehnatonove smrti poštovanje Atona je nestalo. Ehnatonov sin Tutankhamon je prikazan na svom prijestolju sa svojom polusestrom, a iznad njih je Aton, koji ih blagoslivlja.
Aton u staroegipatskoj kulturi
mini|190 px|Tutankhamon i Ankhesenamon pod Atonom, Tutankhamonovo zlatno prijestolje Sam faraon Ehnaton se prije zvao Amenofis IV. (Amenhotep IV.), ali je u Atonovu čast promijenio svoje ime. Ime Nefertiti nema veze sa Atonom. Imena povezana sa Atonom:
Lujza Kuzmić Mijić
Lujza Kuzmić Mijić bila je bosanskohercegovačka slikarica i jedna je od pripadnica najstarije generacije akademski obrazovanih umjetnika. Njena slikarska aktivnost poklapa se početkom razvoja slikarstva u Bosni i Hercegovini. Rođena je u Sarajevu, 1889. godine. Godine 1906. upisala je privatni slikarski kurs kod profesora Jana Karela Janevskog, a godinu dana kasnije odlazi u Beč da studira slikarstvo u klasi Roberta Scheffera. Studirala je na Umjetničkoj školi za žene u Sarajevu s Adelom Behr, budući da im, kao ženama, nije bio dozvoljen upis na Akademiju. Njen najproduktivniji i najvažniji slikarski period bio je poslije Prvog svjetskog rata, oko 1919. godine, i trajao je otprilike do 1923. godine. Godine 1919. udala se za slikara Karla Mijića, a 1928. prekinula je svoju slikarsku karijeru i posvetila se porodici. Sve svoje slikarske napore usmjerila je na podršku stvaralaštvu svoga muža. Iz njenog slikarskog opusa, ostalo je oko 25 ulja, 15 akvarela i nešto crteža. Umrla je 1959. godine u Zagrebu.
Slovački jezik
Slovački se, kao grupa dijalekata, izdvojio iz kasnog praslovenskog još u 10. vijeku, ali je kao standardni jezik uspostavljen tek polovinom 19. vijeka. Od 15. do 17. vijeka služio je kao kulturni jezik u Slovačkoj, češki sa mnogim slovačkim osobinama. Prvi pokušaji uvođenja slovačkog književnog jezika zabilježeni su u 18. vijeku. Na istoku Slovačke pokušali su to kalvinisti, a na zapadu A. Bernolak. Međutim, tek je Ljudovitu Šturu četrdesetih godina 19. vijeka uspjelo uspostaviti književni jezik zasnovan na srednjoslovačkim dijalektima.
Izgradnji standardne norme bitno je doprinijela slovačka gramatika Mluvnica jazyka slovenského Martina Hatale iz 1864. godine, a zasluge za daljnji razvoj standardnog jezika ima Rukoväť spisovnej rječi slovenskej S. Cambela iz 1902. godine. Prvi pravopis je Pravidlá slovenského pravopisu štampan 1931. godine. Za vrijeme slovačke države, između 1939. i 1945, mnogi su čehizmi, koji su bili brojni kao i germanizmi i hungarizmi, zamijenjeni domaćim riječima. Slovačko pismo je latinica obogaćena s nekoliko dijakritičkih znakova i dvoslova koji označavaju jedan glas.
Historija
Historija slovačkog književnog jezika bila je određena prije svega činjenicom da je u drugoj polovini 10. vijeka, umnogome na dostignućima državne organizacije velikomoravske države, stvoreno Mađarsko carstvo, koje je sebi potčinilo i slovačko plemstvo i u kojoj je latinski jezik bio jezik crkve, administracije i kulture sve do 19. vijeka. Zato su se i Slovaci morali prilagoditi situaciji slovensko-neslovenske poliglosije, i zato su od osnivanja Mađarskog carstva do sredine 19. vijeka pisali uglavnom na latinskom jeziku.
Pošto se Velika Moravska raspala, Češka se kao samostalna država odvojila od Slovačke, koja je ušla u sastav Mađarske, ali su između Češke i Slovačke i dalje postojali kulturni kontakti. Oni su naročito ojačali poslije osnivanja univerziteta u Pragu 1348. godine, na kojem su studirali i Slovaci. Ta činjenica, kao i husitski pohodi u Slovačku, a zatim naseljavanje čeških protestanata u Slovačkoj u 16. vijeku doprinijeli su širenju češkog jezika u Slovačkoj, a zatim i njegovoj upotrebi u funkciji književnog jezika Slovaka sve do kraja 18. vijeka. Tako su Slovaci pisali na latinskom ili češkom (sa unošenjem u taj jezik svojih, slovačkih elemenata), a govorili na maternjem, slovačkom jeziku. Taj jezik, koji doduše nije bio ni državni ni crkveni, pa čak ni normirani književni jezik, ali na kojem se stvarala narodna poezija, bio je stub slovačke nacionalne kulture.
Do pokušaja da se ustanove pismenost i književnost na slovačkom jeziku došlo je u 17. vijeku, ali ti pokušaji nisu bili dovoljno snažni, tako da su tek krajem 18. vijeka napisani prva gramatika i prvi rječnik slovačkog jezika. Autor tih djela bio je Anton Bernolak. On je normu slovačkog književnog jezika odredio pretežno na zapadnoslovačkoj, ali i na srednjoslovačkoj osnovi. Međutim, nisu svi Slovaci taj jezik prihvatili kao svoj književni jezik. Protestanti su i dalje pisali na češkom jeziku Kraljičke biblije (tzv. biblitčina). Osnove savremenog slovačkog jezika, zasnovanog na srednjoslovačkom dijalektu, postavila je sredinom 19. vijeka grupa slovačkih književnika, filologa i kulturnih poslanika, predstavnika slovačkog nacionalnog preporoda, okupljenih oko Ljudevita Štura, koji je sam 1846. godine napisao gramatiku slovačkog jezika i više filoloških radova o slovačkim govorima, o pravopisu i drugim pitanjima slovakistike. Na tom jeziku počinju se objavljivati knjige, novine i časopisi. Godine 1852. objavljena je gramatika slovačkog jezika Martina Hatale, koja je napisana prema strožim naučnim kriterijima i dugo uzimana kao obrazac gramatičke norme slovačkog književnog jezika sve do pojave modernijih normativnih gramatika, pravopisa i rječnika u 20. vijeku. Poslije 1918. godine, u Čehoslovačkoj republici, i od 1993. godine, u samostalnoj Slovačkoj Republici, slovački književni jezik dobio je nesmetane mogućnosti za daljnji razvoj i upotrebu u svim društvenim i kulturnim sferama.
Razvoj slovačke književnosti bio je određen, prije svega, činjenicom da su Slovaci dugo bili pod mađarskom vlastvu koja je kočila razvoj slovačke kulture. Ipak, njegovala se i razvijala bogata narodna književnost. Pored toga, ometani u nastojanjima da pišu na slovačkom jeziku, mnogi slovački pisci pisali su na češkom jeziku i učestvovali u češkom preporodu (npr. J. Kolar, P. J. Šafarik i drugi). Kada se sredinom 19. vijeka formirao slovački književni jezik, stvara se pretežno romantična i revolucionarna poezija (J. Boto, O. Sladkovič), kao i proza. Krajem 19. vijeka slovačka književnost je doživela talas mađarizacije (S. X. Vajanski, P. Hvjezdoslav, J. Kraska i drugi). Poslije 1919. godine razvija se u mnogo povoljnijim uslovima i uključuje u evropske kulturne tokove. Po završetku Drugog svjetskog rata i do početka devedesetih godina 20. vijeka u slovačkoj književnosti dominirao je socijalistički realizam i bio je gotovo sasvim onemogućen razvoj drugih književnih pravaca, slično kao i u drugim zemljama tzv. istočnog bloka. Danas u Slovačkoj postoje mnogo bolji uslovi za tematski, žanrovski i idejno raznovrsno književno stvaralaštvo.
IC 1511
IC 1511 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 20. septembra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kladnjice
Kladnjice su naseljeno mjesto u sastavu općine Lećevica, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Kaštela.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Kladnjice su imale 131 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1890. te u 1931. i 1948. iskazivano pod imenom Kladnjice, a od 1953. do 1991. pod imenom Kladnice.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kladnjice je imalo 318 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Šri Lanka
Šri Lanka, službeno Demokratska Socijalistička Republika Šri Lanka, ostrvska je država u južnoj Aziji. Zauzima ostrvo Šri Lanku (u prošlosti zvano i Cejlon), te nekoliko manjih ostrva u Indijskom okeanu. Nalazi se jugozapadno od Bengalskog zaliva te jugoistočno od Arapskog mora. Geografski je odvojena od Indijskog potkontinenta Manarskim zalivom i Palkovim moreuzom. Sri Jayawardenepura Kotte je glavni grad države, a Colombo je najveći grad i ekonomska prijestolnica države.
Geografija
Većinu zemlje zauzimaju nizine i brežuljkasta područja. Planine se nalaze samo u unutrašnjosti ostrva, s najvišim vrhom Pidurutalagala (2.524 m). Klima je monsunska.
Historija
Pretpostavlja se da su se danas većinski Singalezi doselili na Šri Lanku pred kraj 6. vijeka p. n. e.. Nakon što se u 3. vijeku p. n. e. iz Indije prenio Budizam nastale su značajne civilizacije sa središtima u Anuradhapuri (oko 200. p. n. e. – oko 1000. p. n. e.) i Polonnaruwi (oko 1070. p. n. e. – 1200. p. n. e.).
Na ostrvo su se s indijskog kopna doselili i Tamili koji su se nastanili uglavnom na sjeveru i duž obale. Broj doseljenika i vrijeme migracije su još uvijek predmet rasprave. Singalezi i Tamili povremeno su se sukobljavali oko prevlasti na ostrvu.
Prvi evropski kolonizatori, Portugalci u 16. i Holanđani u 17. vijeku ograničili su se na zauzimanje obalnih područja, a unutrašnjost je ostala uglavnom nezavisna kao i njen glavni grad u Kandyju. Cijelo ostrvo postalo je dio Britanskog Imperija 1796.
Nakon nezavisnosti dominantnu ulogu u politici zemlje imala je singaleška većina, što je dovelo do nezadovoljstva Tamila i njihove otvorene pobune 1983. pod vodstvom gerilske skupine Tamilskih tigrova. Prekid vatre između Vlade i pobunjenika traje od 2001.
Šri Lanka je jedna od zemalja najteže pogođenih cunamijem u decembru 2004. Poginulo je više od 30.000 ljudi.
Stanovništvo
Dvije najveće zajednice su Singalezi, uglavnom Budisti (75%) i Tamili čija je religija tradicionalno Hinduizam (18%). Na ostrvu živi i značajna sunitska muslimanska zajednica (7%) čiji pripadnici govore tamilskim jezikom.
Ekonomija
mini|Izvoz Šri Lanke Za ekonomiju Šri Lanke tradicionalno najznačajniju ulogu ima plantažna poljoprivreda (čaj, guma, cimet). Nakon liberalizacije i privatizacije ekonomije u prošla dva desetljeća u prvi plan je izbila tekstilna industrija i proizvodnja hrane, kao i snažni uslužni sektor (finansije, telekomunikacije). BDP po stanovniku u 2004. bio je oko 4.000 USD, mjereno po PPP-u.
Saobraćaj
Članci o saobraćajnoj infrastrukturi:
Sanja Burić
Sanja Burić (Sarajevo, 10. mart, 1973 - Sarajevo, 14. septembar, 2021.) bila je bosanskohercegovačka glumica i profesorica na sarajevskoj Akademiji scenskih umjetnosti.
Biografija
Studirala je na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, gdje je i diplomirala. Postdiplomske studije glume završila je na Međunarodnoj teatarskoj školi Jacques Lecoq u Parizu i na Cours Florentu, također u Parizu. U periodu od 2018. godine do 2020. godine predavala je na predmetu Pokret, u sklopu odsjeka glume na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu. Na Univerzitetu u Sarajevu obnašala je funkciju prorektorice za umjetnost.
Poznata je po ostvarenim ulogama u televizijskim serijama "Viza za budućnost" (2002.) i "Crna hronika" (2004), te filmskim ostvarenjima kao što su "Kod amidže Idriza" (2004]) i "Dobro uštimani mrtvaci" (2005). Osim toga, glumila je u teatarskim predstavama u Narodnom pozorištu Sarajevo, Kamernom teatru 55, Bosanskom narodnom pozorištu Zenica, Otvorenoj sceni Obala i Pozorištu Mladih Sarajevo.
Jakub Kolas
Jakub Kolas, također i Jakub Kołas, (bjeloruski: Яку́б Ко́лас), (Akinčyci, Stovbci, Minska oblast, 3. novembar 1882. po starom računanju vremena – 13. august 1956.), pravog imena Kanstancin Mihajlavič Mickevič (bjeloruski: Міцке́віч Канстанці́н Міха́йлавіч) je bio bjeloruski pisac, "narodni pjesnik Bjeloruske SSR" (1926.) te član (1928.) i potpredsjednik (od 1929.) Bjeloruske akademije nauka.
Počeo je pisati na ruskom jeziku, a kasnije i na bjeloruskom.
Pisao je zbirke pjesama, od kojih ističemo:
Pored njih, pisao je i priče i djela za djecu.
Njegova pjesma Ribareva kućica (Рыбакова хата, 1947.) govori o borbi poslije ujedinjenja Bjelorusije u SSSR.
Dobitnik je Državne nagrade SSSR-a (ruski: Госуда́рственная пре́мия СССР) 1946. i 1949..
Mubera Pašić
Mubera Pašić (Sarajevo, 22. februar 1945 – 2007. godine) je bosanskohercegovačka pjesnikinja i prevoditeljica sa engleskog jezika.
Biografija
Poezija Mubere Pašić uvrštena je u ediciju "Pedeset knjiga savremene književnosti u BiH". U predgovoru knjizi " Antologija bošnjačke pripovijetke XX vijeka", Enes Duraković istaknuo je Muberu Pašić kao predstavnicu “antimimetičkog” postupka, te kao pjesnikinju “iracionalnog pejzaža duše i posvemašnje razdešenosti antropološke slike svijeta". Hanifa Kapidžić-Osmanagić je u tekstu "Predvojeni svijet Mubere Pašić" istakla zaslugu "pjesnikinje Mubere Pašić da je te nove, teške metamorfoze - duha, tijela, doživljaja ljubavi, opstajanja i držanja među ljudima - na svoj način i do kraja, ne štedeći se i bez truni glume ili pjesničke koketerije, jednostavno i neposredno, a ustvari krajnje dramatično, spoznala i izrekla."
Amidaza
U enzimologiji, amidaza (EC 3.5.1.4, acilamidaza, acilaza (obmanjujuće), amidohidrolaza (dvosmisleno), deaminaza (dvosmisleno), masna acilamidaza, N-acetilaminohidrolaza (dvosmisleno) je enzim koji katalizira hidrolizu amida:
Dakle, dva supstrata ovog enzima su amid i H2O, dok su njegova su dva proizvoda  monokarboksilat i NH3.
Ovaj enzim pripada porodici hidrolaza, onih koji djeluju na veze ugljik-dušik, osim na peptidne veze, posebno u linearnim amidima. Sistematski naziv ove klase enzima je acilamid amidohidrolaza. Drugi nazivi u uobičajenoj upotrebi su acilamidaza, acilaza, amidohidrolaza, deaminaza, masna acilamidaza i  'N-acetilaminohidrolaza'. Ovaj enzim učestvuje u šest metaboličkih puteva: ciklus ureje i metabolizam amino grupa, metabolizam fenilalanina, metabolizam triptofana, metabolizam cijanoaminokiselina, koagulacijska razgradnja benzoata i razgradnja stirena. Amidaze sadrže konzerviranu dionicu od približno 130 aminokiselina, poznatu kao AS sekvenca. Široko su rasprostranjene; nalaze se i kod prokariot a i eukariot a. AS enzimi katalizuju hidrolizu amida. Karakteristična je veza (CO-NH2), iako se porodica uveliko razilazi u pogledu specifičnosti i funkcija enzimskog supstrata. Ipak, ovi enzimi održavaju alfa/beta/alfa strukturu jezgra, gdje su topologije N- i C-terminalnih polovina slične. AS enzimi karakteristično imaju visoko konzerviranu C-terminalnu regiju bogatu serinskim i glicinskim ostacima, ali bez ostataka asparaginske kiseline i histidin a, stoga razlikuju se od klasičnih serinskih hidrolaza. Ovi enzimi imaju jedinstvenu, visoko konzerviranu Ser-Ser-Lys katalitsku trijadu koja se koristi za hidrolizu amida, iako se katalitski mehanizam za formiranje acil-enzim intermedijera može razlikovati između enzima.
Primjeri enzima koji sadrže AS potpis uključuju:
Strukturne studije
Do kraja 2018. godine riješeno je 162 struktura za ovu porodicu, kojima se može pristupiti na Pfam.
7. juni
7. juni / lipanj (7. 6) jest 158. dan godine po gregorijanskom kalendaru (159. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 207 dana.
Mehmed Pargan
Mehmed Pargan (Zvornik, 1971-), bosanskohercegovački književnik i novinar
Mehmed Pargan rođen je 1971. godine u Zvorniku, a od 1990. godine živi u Tuzli.
Radio je u periodu 1995-2010. kao novinar u političkoj reviji «Slobodna Bosna» iz Sarajeva, a objavljivao je u desetak dnevnih, sedmičnih i mjesečnih novinskih izdanja, kao i u književnim časopisima. U periodu od 2010. do 2013. radi u BMG Bosanska medijska grupa Tuzla, gdje je angažiran kao urednik izdanja ove kuće. Osnivač je i urednik prvog bosanskohercegovačkog portala za turizam www.vodic.ba. Suosnivač mjesečnika "Dijaspora" koji izlazi od 2005. do 2010. u St. Louisu.
Bio je urednik u radio-stanicama «Radio Glas Drine», Zvornik i «Radio Kameleon», Tuzla, te sedmičnika «Narodne novine», koji je također izlazio u Tuzli.
Do sada je objavio knjige poezije «U potrazi za beskonačnim», «Na tragu svjetlosti» i «Pjesme zemlje i tla». Piše prozu, a autor je i knjige drama «U ime naroda», koja je izašla u izdanju Bosanke riječi iz Tuzle. Autor je knjige «Umjetnički i stari zanati u Bosni i Hercegovini», zatim kapitalnog djela "Tradicija Bosne i Hercegovine - zanati" i knjige "Tradicionalno zanatstvo tuzlanske regije sa registrom zanatlija. Priređivač je i glavni urednik knjige Monografija Narodne i univerzitetske biblioteke "Derviš Sušić" Tuzla, u poodu 65 godina postojanja, te urednik brojnih književnih i dokumentarnih izdanja, dokumentarnih filmova i reportaža.
Autor je i priređivač knjiga «Srebrenica – dokumenti o genocidu» i «Bratunac-svjedočanstvo o nekažnjenom genocidu».
Danas živi u Tuzli, i radi kao slobodni novinar i pisac. Izvršni je direktor Udruženja za mir obrazovanje i kreativnost.
Djela
Priređivač i glavni urednik knjige Monografija Narodne i univerzitetske biblioteke "Derviš Sušić" Tuzla, u poodu 65 godina postojanja.
Irokezi
Irokezi – izvorno Iroquois − su skupina primarno jezički povezanih sjevernoameričkih indijanskih plemena (Mohawk, Oneida, Onondaga, Cayuga i Seneca). Bili su plemenski savez (u vidu lige plemena ili konfederacije) autohtonog stanovništva iz sjeveroistočnih sjevernoamerićkih šuma. Glavnina potiče sa područja današnjeg New Yorka. Pri osnutku saveza neka od ovih plemena bila su ljudožderska (Mohawk), što su osnivači saveza Deganawida i Hiawatha ukinuli. Svojom ekspanzivnom politikom i borbenošću savladali su sva okolna i druga irokeška plemena i razne grupe Algonquian-Indijanaca.
Izvorno su naseljavali područja oko istočnih Velikih jezera. Sredinom 16. stoljeća formirali su savez sa uređenjem Konfederacije (Iroquois League sa pet plemena). U 1722. pridružilo im se i pleme Tuscarora. Procjenjuje se da ih je oko 1600. godine bilo oko 5.500, iz pet plemena i oko 5.000 ljudi iz plemena Tuscaror.
Lynyrd Skynyrd 1991
Lynyrd Skynyrd 1991 je šesti studijski album američke rock grupe Lynyrd Skynyrd, izdat 1991. godine. Na albumu se nalazi jedanaest pjesama. To je prvi Skynyrdov album snimljen nakon tragične avionske nesreće 1977, u kojoj su poginula tri člana benda.
Irokezi
Mooney je njihov broj sveo na svega 5.000. Potomci Irokeza danas žive po rezervatima u New Yorku, Ontariju, Wisconsinu i Oklahomi. Poznati su kao radnici na velikim visinama, radeći na sklapanju čeličnih konstrukcija nebodera. U 1990. bilo ih je oko 50. 000.
Pretpostavlja se da je Savez Irokeza sklopljen oko 1570 godine. vjerojatno na području rijeke Saint Lawrence. U tom periodu oni su protjerali niz plemena koja su kasnije stvorila saveza Hurona. Savez je prema predaji nastao govorom koji je započeo Dekanawida (ili Deganawida; po nekima bio je Huron) Savez se kasnije posvetio ratovima protiv svojih susjeda. U prvoj polovini sedamnaestog stoljeća otjerali su Conestoge s rijeke Susquehanna, njihovih bliskih rođaka. U daljnjim napadima (1648-1650) porazili su,uz pomoć pušaka i bolesti boginja plemena saveza Huron. Narod (Tobacco Nation) uništili su 1649.; Neutralni Narod (Neutral Nation; 1650-51); Erie (1653-56). Kasnije su stradali i Indijanci Illinois i Delaware u prvoj polovici 18. stoljeća. Poharali su i čitavu Virginiju. Na jugu su ih ipak zaustavili Cherokee i Catawba, te Ojibwe na zapadu. Irokezi su bili gorki neprijatelji Francuza, klasičnih saveznika i prijatelja kanadskih Hurona i Abenaka. Oni su bili saveznici Holanđana i kasnije Engleza. Od njih su dobivali vatreno oružje i artikle za trgovinu. U vrijeme Američke revolucije većina Irokeza bila je na engleskoj strani, no Amerikanci su dobili rat pa su domaći morali otići u Ontarijo, gdje i danas mnogi žive. Mnogi Onondaga i Seneca ostali su na rezervatima u New Yorku, dok su Oneide kasnije preseljeni u Wisconsin.