cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ludacris
Release Therapy (2006.)
Ludacris svoj peti studijski Release Therapy album objavljuje 26. septembra 2006. godine. Gosti na albumu su Pharrell Williams, R. Kelly, Young Jeezy, Mary J. Blige, Field Mob, Bobby Valentino, Pimp C, C-Murder i Beanie Sigel. Prvi singl "Money Maker" zajedno s Pharrellom je objavljen 17. srpnja 2006. godine. Drugi singl sa albuma je "Grew Up a Screw Up" zajedno sa Young Jeezyem, a treći je "Runaway Love". Album je u prvom tjednu prodan u 309.000 primjeraka.
Theater of the Mind (2008.)
mini|desno|220px|mini|Ludacris 2009. godine Ludacris svoj šesti studijski album Theater of the Mind objavljuje 24. novebra 2008. godine. Ludacris je za intervju časopisa Complex potvrdio da će na albumu gostovati Chris Brown, Lil Wayne, Rick Ross, T.I., Plies, Common, T-Pain, Jay-Z, Nas i The Game. U prvom tjednu album je bio prodan u 213.493 primjeraka. Singlovi s albuma su "What Them Girls Like", "One More Drink" i "Nasty Girl".
Battle of the Sexes (2010.)
Ludacrisov sedmi studijski album Battle of the Sexes objavljen je 9. aprila 2010. godine. Prvi singl s albuma je "How Low" koji je objavljen 8. decembra 2009. godine. Sljedeći singlovi su "My Chick Bad" i "Sex Room". Album je prvom tjednu prodan u 137.000 primjeraka. Ludacris je 2010. godine gostovao na Justin Bieberovom albumu My World 2.0 u pjesmi "Baby".
NGC 7497
NGC 7497 (također poznat kao IRAS 23065+1754, MCG 3-59-2, PGC 70569 i UGC 12392) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 79 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 4,40 (101 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1547
NGC 1547 (također poznat kao ESO 550-18, IRAS 04149-1758, MCG -3-11-20 i PGC 14794) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 440 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,30 (166 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (77 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 17. oktobra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1318B
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Limfni sud
Limfni sudovi, poznati i kao limfatski sudovi – u  anatomiji – su strukture tankih zidova, koje provode  limfu. Kao dio limfnog sistema, limfni sudovi su komplementarni sa  cirkulacijskim sistemom krvotoka. Obloženi su endotelnim ćelijama, a  imaju tanki sloj glatkih mišića i priključak  (adventiciju) koja  limfne sudova veže za okolno tkivo. Limfni sudova su posvećeni pogonu limfe iz limfnih kapilara, koji uglavnom obavljaju apsorpciju intersticijske tekućine iz tkiva. Limfni kapilari su nešto veći od analognih kapilara krvotoka. Limfni sudovi koji nose limfu ka limfnim čvorovima se zove aferentni limfni sud, a onaj koji je vodi  iz limfnog čvora naziva se eferentni limfni sud, odakle limfa može odlazitin u drugi  limfni čvor, može se vratiti u venu ili može se ulijevati  u veći limfni kanal. Limfni kanalski odvodi  limfu u jednu od vena i tako je vraća u opću cirkulaciju.
Struktura
Limfni provodni sistem široko se sastoji od dvije vrste kanala i mdash;početnih sudova, prelimfnih ili limfnih kapilara koji su  specijalizirani za prikupljanje limfe iz većih limfnih sudova, koji provode limfu naprijed.
Za razliku od kardiovaskularnog sistema, limfni sistem nije zatvoren i nema centralnu pumpu. Limfna se pokreće  unatoč niskiom pritisku,  zahvaljujući  peristaltici (pogon limfe  putem alternativne kontrakcije i relaksacije glatkih mišića), ventila i kompresije prilikom kontrakcije okolnih skeletnih mišića i pulsacije  arterija.
Limfni sudovi
Limfni capilkapilari djeluju kao kontraktilni sudovi koji imaju zaliske, kao i glatke mišiće oni se označavaju kao kolektorski limfni sudovi. Kako prikupljanje limfneih sudova akumulira  sve limfe, uključuje se   i više limfnih kapilara. Naravno, postaju veći i zovu se aferentni limfni sudovi jer ulaze u limfne čvorove. Ovdje se javljaju bočni limfni sudovi kroz tkivo limfnog čvora koji se uklanjaju eferentnim limfnim sudom. Jedan eferentni limfni sud  može  se direktno isprazniti u desni limfni ili grudni kanal ili se može izlijevati u drugi limfni čvora kao aferentni limfni sud. Oba limfna kanala vraćaju limfu u krvotok ulijevjuči se u potključnu vene. Funkcijske jedinice limfnih dudova poznate su kao limfangioni, koji su segmenti između dva zaliska. Budući da su kontraktilni, zavise od odnosa između dužine i radijusa, mogu djelovati kao kontraktille komore koje potiskuju tečnost naprijed  ili kao otporni sudovi koji mogu zaustaviti limfu na njenom datom mjestu.
Limfni kapilari
thumb|upright=1.4|Limfni kapilari Limfni cirkulacija, na površini tijela počinje slijepim završetkom (zatvorena na jednom kraju) vrlo propusnim potkožnim  limfnim kapilarima, formiranim od endotelnih ćelija sa raskrsnicama koje liče na dugme, a koja omogućavaju tekućini da prođe kroz njih, kada je intersticijski pritisak dovoljno visok. Ovi dugmetasti spojevi sastoje se od proteinskih vlakana kao molekula-1 adhezijskih trombocitnih endotelnih ćelija ili (pekam-1)  sistema ventila na mjestu koje  o sprečava apsorpciju limfnog curenja natrag u ISF. Postoji još jedan sistem polumjesečastih ventila koji sprečavaju povratak protoka limfe uz lumen suda. Između njih se formiraju vrlo fine mreže kao i u venama, u  polumjesečastim ventilim u limfnim sudovima koji osiguravaju jednosmjerno kretanje limfe.
Ritmičke kontrakcije zidova sudova mogu  pomoći izvlačenje  tekućine u najmanje limfne sudove, kapilare. Ako tečnosti nadimaju tkiva to se zove edem. Kako se kružni put kroz sistem nastavlja, tečnost se zatim prebacuje u progresivno veće limfne sudove koji se ulijevaju u desni limfni kanal (za limfu s desne strane gornjeg dijela tijela) i grudni kanal (za ostatak tijela); oba kanala se ulijevaju  u krvotok u desnoj i lijevoj veni. Sistem grade bijele krvne ćelije stanica u limfnim čvorovima, koje štite organizam od zaraza, ćelija raka, gljiva, virusa ili bakterija. Ovo je poznato kao sekundarni krvotok.
Funkcija
Limfni sudovi djeluju kao rezervoari za plazmu i druge tvari, uključujući ćelije koje su procurile iz vaskularnog sistema i transporta limfne tečnosti ili vraćene  iz tkiva u krvotok. Bez funkcije limfnih sudova, limfa  se ne može efikasno odvoditi, a najčešća  posljedica  je edem.
Uzlazni (aferentni) sudovi
Aferentni limfni sudovi ulaze u sve dijelove periferije limfnih čvorova, a nakon grananja i formiranje gustih snopova  u srži  kapsule, otvaraju se u limfni sinus  u  korteksnom  dijelu. Oni nose nefiltriranu limfu u čvor. Pri tome gube sve svoje omotače, osim endotelne obloge, koja je kontinuirani sloj sličnih ćelija  u oblogama  limfnog puta.
Aferentni limfni sudovi se mogu naći samo u limfnim čvorovima. To je u suprotnosti sa silaznim (eferentnim)  limfnim sudovima koji se također nalaze u timusu i slezini.
Silazni (eferentni) sudovi
Eferentni limfni sudovi počinje sa limfnih sinusa sržnog dijela limfnih čvorova i odlaze iz  limfnih čvorova ili vena ili više čvorova. Iz čvorova, oni nose filtriranu limfu.
Silazni limfni sudovi se također nalaze u timusu i slezini. To je u suprotnosti sa aferentnim limfnim sudovima, koji se nalaze samo u limfnim čvorovima.
Klinički značaj
Limfangiomatoza je bolest koja uključuje višestruke ciste ili oštećenja limfnih sudova.
GSG-9
GSG-9 (skr. od Grenzschutzgruppe 9) je specijalna njemačka antiteroristička jedinica. Sjedište GSG-9 je u njemačkom gradu Sankt Augustinu, malom gradu u blizini Bonna na istoku Njemačke, u saveznoj republici Sjeverna Rajna-Vestfalija.
Osnivanje jedinice
Jedinica GSG-9 je osnovana 26. septembra 1972 godine, poslije terorističkog napada i otmice izraelskih sportista od strane palestinskih terorista na ljetnim Olimpijskim igrama u Minhenu. Jedanaest izraelskih sportista je oteto od strane palestinskih terorista, a nakon dužeg pregovaranja i ubijeno zbog nesposobnosti tadašnje policije u Njemačkoj, koja nije mogla da oslobodi taoce.
Cilj grupe
Od 1972. do 2003. godine, GSG-9 je izvršila preko 1,500 operacija. Također, svake godine na međunarodnim takmičenjima GSG-9 često zauzmu prva mjesta.
Južni Sinaj (guvernorat)
Guvernorat Južni Sinaj (arapski: محافظة جنوب سيناء) je jedan od 27 guvernorata Egipta. Nalazi se u istočnom dijelu države i obuhvata južnu polovinu egipatskog poluostrva Sinaj.
Glavni grad ove administrativne jedinice je El-Tor.
Prema podacima iz 2014. godine, 164.574 stanovnika živi na površini od 33.140 km 2 što znači da je guvernorat rijetko naseljen sa gustoćom od samo 5 stanovnika po km 2.
Geografija
Guvernorat je sa jugoistoka omeđen Akapskim a sa jugozapada Sueskim zalivom dok na sjeveru graniči sa guvernoratima Sjeverni Sinaj i Suez.
U guvernoratu se nalaze i poznata turistička mjesta od kojih su najpoznatija: ljetovalište Sharm el-Sheikh, Taba, Dahab kao i religijski važno Brdo Sinaj.
Željezno doba
Željezno doba je je konačna epoha trodobne podjele prahistorije i protohistorije čovječanstva. Prethodilo mu je kameno doba (paleolit, mezolit, neolit) i bronzano doba (halkolit). Koncept se najviše primjenjivao na Evropu iz željeznog doba i na antički Bliski istok, ali, po analogiji, i na druge dijelove Starog svijeta. Kao i kulture ostalih metalnih doba, počelo je u kolijevci kulture metala – na Bliskom Istoku. Otkrićem prve  tehnologije za  preradu  željezne rude i dobijanje željeza, evolucija kulture ulazi u dugotrajnu  epohu dominacije ovog metala u gotovo  svim  oblastima proizvodnje. Oko 1400 godina prije naše ere upotreba željeza   počinje ubrzano  da  se širi,   pa   za  nekoliko stoljeća  u Evropi i Aziji ono potpuno potiskuje bronzu;  dominacija željeza daje pečat i savremenoj fazi razvoja materijalne kulture u  većem dijelu svijeta. Za početak Željeznog doba drži se 1000. g. prije nove ere kada se znanje o taljenju željeza proširilo Bliskim Istokom i Grčkom.
Trajanje željeznog doba varira u zavisnosti od regiona koji se razmatra. Definisano je arheološkom konvencijom. „Željezno doba“ počinje lokalno kada je proizvodnja željeza ili čelika napredovala do tačke u kojoj željezni alati i oružje zamenjuju svoje bronzane ekvivalente u uobičajenoj upotrebi. Na Starom Bliskom istoku, ova tranzicija se dogodila nakon kolapsa bronzanog doba, u 12. vijeku prije nove ere. Tehnologija se ubrzo proširila po cijeloj regiji Mediteranskog bazena i u Južnoj Aziji (željezno doba u Indiji) između 12. i 11. vijeka prije Krista. Njegovo dalje širenje u Centralnu Aziju, Istočnu Evropu i Srednju Evropu je donekle odloženo, a u Sjevernu Evropu je stiglo tek početkom 5. vijeka prije Krista.
U zapadnoj Evropi Kelti su bili prvi koji su upotrebljavali željezo.
Željezno doba se, takođe po konvenciji, završava početkom historiografskog zapisa. Ovo obično ne predstavlja jasan prekid u arheološkom zapisu; za drevni Bliski istok, uspostavljanje Ahemenidskog carstva c. 550. godina prije Krista se tradicionalno i još uvijek obično uzima kao granični datum, a kasniji datumi se smatraju historijskim na osnovu Herodotovog zapisa, uprkos tome što su sada poznati značajni pisani zapisi iz mnogo ranijeg vremena (dakle unazad u bronzano doba). U srednjoj i zapadnoj Evropi, rimska osvajanja iz 1. vijeka prije nove ere služe kao oznaka za kraj željeznog doba. Smatra se da germansko željezno doba Skandinavije završava cca. 800. godine nove ere, sa početkom vikinškog doba.
Na indijskom podkontinentu, željezno doba se smatra da počinje kulturom obojenog sivog posuđa obradom željeza. Nedavne procjene sugerišu da se kreće od 15. vijeka prije nove ere, do vladavine Ašoke u 3. vijeku pre nove ere. Upotreba termina "željezno doba" u arheologiji južne, istočne i jugoistočne Azije je novija i manje uobičajena nego za zapadnu Evroaziju. U Kini je pisana historija počela prije nego što je stigla obrada željeza, tako da se taj izraz rijetko koristi. Sahel (regija Sudana) i podsaharska Afrika su izvan sistema trodobnog doba, ne postoji bronzano doba, ali se termin "željezno doba" ponekad koristi u odnosu na rane kulture koje su praktikovale obradu željeza, kao što je kultura Nok Nigerija.
Željezno doba u Evropi
Krajem bronzanog doba počinje u Evropi, sa prostora gornjeg i srednjeg Podunavlja, širenje stanovništva iz kulture žarnih polja, nakon čega nastaje nekoliko skupina naroda: Kelti u srednjoj Evropina, Slaveni na sjeveroistoku, Italci na jugu, Iliri na jugoistoku, rani Germani i Baltički narodi na obalama Baltičkog mora, dok su se na jugoistoku nalazili Tračani, Dačani i Grci.
Željezno doba podijeljeno je u dvije faze:
thumb|300px| Mapa halštatske (žuto) i latenske kulture (zeleno) s imenima keltskih plemena.
Halštatska kultura - starije željezno doba
Naziv je dobila prema najvećem nalazištu u mjestu Hallsttatu na obali jezera u pokrajini Salzkammergut u Austriji, južno od Salzburga. Ova kultura se često smatra proto-keltskom ili keltskom, te proto-ilirskom zapadnih Ilira. Period kulture podijeljen je u četiri faze:
Latenska kultura - mlađe željezno doba
Latenska kultura drugo je razdoblje željeznog doba Evrope nazvano po lokalitetu La Ten, na obali jezera Nešatel u Švicarskoj, gde je otkriveno značajno keltsko naselje i najveće nalazište ostataka ove kulture. Periodizacija: Značajne odlike latenske kulture su upotreba grnčarskog točka, masovna izrada usavršenog oruđa, oružja i vojne opreme, poput mačeva, noževa, kao i konjske opreme. Počinje da se kuje novac.
Na područje Panonije i Podunavlja u ovom periodu dolaze Kelti, zasnovavši plemensku zajednicu Skordiska, koja se zadržala sve do dolaska Rimljana.
Željezno doba u Bosni i Hercegovini
Društveno politički život vodio je od jačanja lokalnih (rodovskih i uže olemenskih) do nadplemenskih zajednica koje su poznate iz antičkih pisanih izvora: Japodi, Mezeji, Oserijati, Breuci, Desitijati, Dalmati, Autarijati i jedan broj manjih zajednica. Istovremeno dolazi i do socijalnog raslojavanja i rasta moći vodećeg aristokratskog sloja, što potvrđuju bogato opremljeni grobovi (kneževski grobovi) i sistematska izgradnja fortifikacija.
Privredu karakteriše prestanak nomadskog stočarenja, a zemljoradnja dobiva na važnosti. Nova privredna grana je željezarstvo na čijoj osnovi dolazi do veće proizvodnje oružja, što je imalo socijalne i političke posljedice. Uz željezo obrađuje se bronza i u manjoj mjeri srebro (nakit, oruđe, posuđe...). Uz stočarstvo i zemljoradnju, sada i metalurgija dovode do razvoja trgovine. Mnoga mjesta postaju proizvođački (razvoj zanatstva) i trgovinski centri (gradina Pod).
Eksploatacija željezne rude u Bosni i Hercegovini počela je tokom IX stoljeća. Poces razvoja proizvodnje oružja i oruđa tekao je postepeno, kao što će teći i proces razvoja kultura željeznog doba. Na istoku se razvila Glasinačka kultura , a u centralnoj Bosni Srednjobosanska kulturna grupa.
William Parsons Rosse
mini|250px|desno|Wiliam Parsons Rosse. William Parsons Rosse (York, Yorkshire, 17. juni 1800. – 31. oktobar 1867.) bio je irski astronom i plemić. Nosilac je naslova vitez Reda sv. Patrika. Otac je astronoma Lawrencea Parsonsa. Smrću svog oca 1841. godine, naslijedio je naslov earla, postavši 3. earl of Rossea. Prije toga njegov je naslov bio lord Oxmantown.
Bio je jedan od izabranih peera irskih plemića u Domu lordova. U službi je bio kao lord lieutenant okruga Uíbh Fhailí (ondašnji Kraljev okrug, King's County), okruga u kojem je imao veliki posjed. Iste je dužnosti imao i njegov sin.
1845. je napravio 72-palčani (183 cm) teleskop Leviathan of Parsonstown u mjestu Birru, mjesto kojeg poslije znamo kao Parsonstown u grofoviju Offaly. Teleskop je bio najveći svjetski teleskop sve do ranih godina 20. stoljeća.
Sin mu je objavio otkrića u djelu Observations of Nebulae and Clusters of Stars Made With the Six-foot and Three-foot Reflectors at Birr Castle From the Year 1848 up to the Year 1878 u Scientific Transactions of the Royal Dublin Society Vol. II, 1878. . U njemu je bilo 226 objekata iz Novog općeg kataloga.
Električne instalacije
mini|Električne instalacije
Električne instalacije se izvode u stambenim objektima, poslovnim prostorima, industriji, poljoprivrednim dobrima, gradilištima itd. Postoje sljedeće vrste instalacija: elektroenergetske, gromobranske, telekomunikacione i signalne. Elektroenegetske instalacije se izvode kako bi se osiguralo napajanje potrošača električnom energijom. Gromobranska instalacija se postavlja u cilju zaštite ljudi i objekata od štetnog djelovanja atmosferskog električnog pražnjenja.
Telekomunikacijske instalacije omogućavaju prijenos podataka. Postoje sljedeće vrste telekomunikacijskih instalacija:
U signalne instalacije spadaju
Kao što se vidi, signalne i telekomunikacione instalacije su srodne i očekivati je da će daljim razvojem tehnike doći do njihovog integrisanja.
Elektroenergetske i gromobranske instalacije spadaju u grupu instalacija jake struje, dok se telekomunikacione i signalne instalacije ubrajaju u instalacije slabe struje.
Fundamentalizam
Fundamentalizam (lat. fundamentum - osnova) je način mišljenja u kome se određena načela smatraju za suštinske istine koje, bez obzira na njihov sadržaj imaju nepromjenljiv i neprikosnoven autoritet. Supstancijalni fundamentalizmi imaju malo ili ništa zajedničkog osim što njihove pristalice obično pokazuju ozbiljnost i vatrenost koje proističu iz doktrinarne čvrstine. Iako se obično dovodi u vezu sa religijom i doslovnom istinom svetih spisa fundamentalizam se susreće i u političkim doktrinama. Štaviše i za liberalni skepticizam može se reći da sadrži fundamentalno vjerovanje da sve teorije treba dovesti u pitanje. Iako se termin često koristi pežorativno da bi označio nefleksibilnost, dogmatizam i autoritarizam, fundamentalizam može da izrazi i nesebičnost i odanost načelima.
Vjerski fundamentalizam
Vjerski fundamentalizam je naziv za različite političke ideologije i pokrete koji nastoje cjelokupni društveni život uskladiti s dosljednim tumačenjem određene vjerske doktrine.
Religija i politika se preklapaju u mnogo tačaka, a svakako nije najmanje značajna ona koja se tiče razvoja najvažnijih ideoloških tradicija. Etički socijalizam je naprimjer postao sastavni dio različitih vjerskih doktrina, doprinjevši nastanku kršćanskog i muslimanskog socijalizma. Protestantizam je doveo do oblikovanja ideje o samomotivisanoj i individualnoj odgovornosti koja je našla izraz u klasičnom liberalizmu. Vjerski fundamentalizam se razlikuje po tome što posmatra sve aspekte javnog i privatnog života kao sekundarne u odnosu na objavljene vjerske doktrine. Sa tog gledišta politički i društveni život trebao bi da bude organizovan na osnovu onoga što se smatra ključnim, odnosno istinskim vjerskim načelima, obično poduprtim vjerom u doslovnu istinu vjerskih učenja. Pošto je takva načela moguće razviti u potpun pogled na svijet, vjerski fundamentalizam se opravdano može smatrati ideologijom.
Postoje dva suprostavljena mišljenja odakle potiče vjerski fundamentalizam i zašto se on javlja na kraju dvadesetog vijeka. Jedno prikazuje fundamentalizam kao skretanje, odnosno prilagođavanje koja čine društva tokom navikavanja na modernu i sekularizovanu kulturu. Drugo ističe da fundamentalizam ima trajan značaj i da je posljedica neuspjeha sekularizma da zadovolji vječitu ljudsku potrebu za duhovnom istinom.
Oblici vjerskog fundamentalizma pojavili su se u različitim dijelovima svijeta. U SAD je sedamdesetih godina 20. vijeka počeo da raste značaj kršćanskog fundamentalizma kao posljedica pojave nove kršćanske desnice koja se zalaže za zabranu pobačaja, uvođenje molitve u američkim školama i povratak tradicionalnim porodičnim vrijednostima. U pokušaju da se palestinskoj državi u nastajanju onemogući ustupanje teritorija koju smatraju za jevrejsku domovinu, u Izraelu je porastao značaj jevrejskog fundamentalizma koji je dugo predstavljala grupa malih religioznih partija. Hinduistički fundamentalizam u Indiji razvio se kao otpor širenju zapadnog sekularizma i težnje da se suprostavi uticaju suparničkih vjerovanja kao što su islam i religija Sika. Islamski fundamentalizam je nastao zahvaljujući islamskoj revoluciji 1979, koja je dovela do stvaranja islamske republike pod ajatollahom Homeinijem (1900-1989). Zatim se postepeno širio po bliskom istoku, u Sjevernoj Africi i u dijelovima Azije. Osnovne karakteristike su ispoljavanje antizapadnjaštva i to kao antipatija prema neokolonijalizmu zapadnih sila i pokušaj da se suprotstavi širenju materijalizma i liberalnog kapitalizma.
Tvrtko Kulenović
Tvrtko Kulenović bio je bosanskohercegovački pripovjedač, esejist, putopisac i scenarist. Profesor na Filozofskom fakultetu u Sarajevu i član Akademije nauka i umjetnosti BiH. Prvi predsjednik P.E.N. Centra u Bosni i Hercegovini (1992–1996)..
Biografija
Od 1965. do 1967. boravio je na Osmania University u Hyderabadu, Indija, gdje je studirao klasičnu indijsku i azijsku estetiku, posebno pozorište. Od januara do juna 1971. na Istituto del Teatro, Universita di Roma, izučavao je commedia del' arte i njene veze s azijskim pozorištem.
Godine 1971. izabran je za asistenta na novootvorenom Odsjeku za komparativnu književnost, teatrologiju i bibliotekarstvo Filozofskog fakulteta u Sarajevu. U novembru 1974. doktorirao je na temu "Teorijske osnove modernog evropskog i klasičnog azijskog pozorišta" na Filozofski fakultet u Sarajevu, te je 1975. biran u zvanje docenta, 1980. u zvanje vanrednog profesora i 1983. u zvanje redovnog profesora na Odsjeku za opću književnost i bibliotekarstvo (preimenovan u Odsjek za komparativnu književnost i bibliotekarstvo).
Predavao je na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, Akademiji umjetnosti u Novom Sadu i Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu (postidplomski studij). Učestvovao je na brojnim domaćim i međunarodnim simpozijima. U dva navrata, 1981. i 1987, boravio je i predavao kao gostujući profesor u okviru Fulbrightove fondacije u SAD-u (Univerzitet Rutgers, Univerzitet Floride i Univerzitet Illinoisa – projekt o genocidu).
Bio je prvi predsjednik P.E.N. centra Bosne i Hercegovine, osnovanog 30. oktobra 1992, te direktor Narodnog pozorišta Sarajevo (1999–2003). Također je bio redovni član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, te saradnik časopisa Sarajevske sveske. Pisao je romane, eseje iz oblasti teatrologije i književne teorije i kritike, putopise, pripovijetke, radio drame.
Umro je 13. aprila 2019. godine u Sarajevu.
Kritički osvrt na djelo
U eseju "Književnost kao sporazum svjetova" Muhamed Dželilović o Kulenovićevom djelu piše:
"Tvrtko Kulenović se u svojim djelima jednostavno i ne pokušava sakriti i stoga su ona puna ne samo elemenata autobiografskog, nego i autoreferencijalnog. Pisac – svjetski građanin – uvijek je otvoreno prisutan: i onda kada piše o Drugom svjetskom ratu u romanu Kasino, spretno povezujući svoje viđenje ljudske sudbine kao loptice koja skakuće na nepredvidivom historijskom ruletu u kasinu sa bitkom kod Monte Kasina; i onda kada u Istoriji bolesti govori o konkretnoj sudbini svoje supruge koja je u užase rata u Bosni stupila sa istorijom duge karcinomne bolesti od koje će i umrijeti usred opsade Sarajeva, vezujući tu priču sa krvavom historijskom pričom izazvanom bolešću čitavih naroda na Balkanu – „bolešću bez imena i lijeka“, kako je sam naziva... itd. Ali njegovo poimanje čovjeka i svijeta, kao i tip njegove otvorenosti jasno se vidi u romanu Čovjekova porodica. Kao i obično, autor započinje pričom o sebi, o svom djetinjstvu, o vlastitoj, najužoj porodici."
"Kulenović je intelektualac, duhovni i duševni strasnik koji ponire u suštinu stvari – ma o čemu razmišljao i pisao; zato je i pojavni svijet ovozemaljske stvarnosti prisutan u njegovim putopisno-esejističkim prozama upravo toliko i tako – koliko i kako kroz njega proviruje i probija sama suštastvenost ljudskog postojanja u određenim povijesnosocijalnim okvirima. Sav njegov prozni izraz je u žudnji za proziranjem, za raskrivanjem biti, osobenosti i osebujnosti života kao kompleksnog procesa – tajnovitost i nedokučivost kojega nas upravo i podstiče na duhovnu avanturu okupljanja i samosabiranja u ljudstvu raspršenog i raskomadanog Božanskog bića čovjeka..."
Poetički kredo Kulenovićevih romana često se povezuje sa tzv. "novom osjećajnošću" i potrebi etičkog angažmana pisca, o čemu govori i Alma Skopljak:
"Istoriju bolesti Tvrtka Kulenovića ne određuje samo insistiranje na mediju knjige, niti insistiranje na transformacijama tradicionalnih oblika pripovijedanja, već i eksplicitno insistiranje na etičkom angažmanu umjetnika i umjetničkog djela. Ono je prepoznatljivo i u Jesenjoj violini, dakle u dijelu Kulenovićevog romanesknog opusa koji nastaje nakon agresije na BiH, i usložnjava inače veoma kompleksnu arhitektoniku ova dva romaneskna ostvarenja, kao i njihovu interpretaciju, ali, iako nikada tako eksplicitno, i u dijelu romanesknog opusa koji im je prethodio, dakle u romanima Kasino i Čovekova porodica. U Istoriji bolesti Kulenović se opredijelio za knjigu kao svjedočenje o egzistencijalnoj traumi u ratnim zbivanjima i, potvrđujući ideju Mihaila Epštejna o povratku nove iskrenosti, razotkrio svu složenost drame odnosa između autora i teksta u momentu kada se piščeva pozicija van teksta izjednači sa pozicijom žrtve i svjedoka opsade grada."
Naučni skup povodom književnog djela Tvrtka Kulenovića pod nazivom "Čovjekova porodica" održan je 2009. Sva izlaganja prikupljena su i objavljena u specijalnom broju Odjeka, revije za umjetnost, nauku i društvena pitanja.
Spisak naseljenih mjesta u općini Mrkonjić Grad
Opći podaci
Mrkonjić Grad je naselje i središte općine u zapadnom dijelu Bosne i Hercegovine. Naseljena mjesta u općini Mrkonjić Grad, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 38) su:
Lukavac Gornji
Lukavac Gornji su naseljeno mjesto u općini Lukavac, Bosna i Hercegovina.
Uran
Uran je sedma planeta u Sunčevom sistemu i treća po veličini. Uran je udaljen 19,218 AJ ili 2.870.990.000 km od Sunca. Ima prečnik 51.118 km (na ekvatoru) i masu 8,683 × 1025 kg. U orbiti oko Urana do sada je otkriveno 27 prirodnih satelita i 11 planetarnih prstenova.
Uran odbija oko 51% sunčeva svjetla (albedo 0,51). Za prosječne opozicije (kada je najbliži Zemlji) vidi se pod uglom od 4 lučne sekunde, a magnituda mu je oko 5,3. Budući da naše oko može vidjeti objekte svjetlije od magnitude 6,5, Uran se može vidjeti i golim okom, ali ga je teško raspoznati od okolnih zvijezda. Mali teleskop je dovoljan da se iz tačke pretvori u mali plavo-zeleni disk.
Fizičke osobine
Uran spada u plinovite divove, kao i Jupiter, Saturn i Neptun. Smatra se da, kao i Neptun, ima malu kamenu jezgru. Na jezgro se nastavlja omotač od vodenog leda, metana i amonijaka, koji prema van postupno prelazi u atmosferu. Uran, za razliku od ostalih plinovitih divova, nema vlastiti izvor toplote u unutrašnjosti.
Orbita i rotacija
Uran je neobičan po tome što je okrenut "na bok", t.j. osa rotacije mu je nagnuta čak 98° u odnosu na putanju oko Sunca (retrogradno kretanje). Mogući uzrok bi nekoliko uzastopnih sudara s manjim tijelima iz istog smjera.
Magnetsko polje
Uranovo magnetsko polje je nagnuto čak 55° prema ose rotacije, a smatra se da nastaje relativno blizu površine. Intenzitet Uranovog magnetskog polja otprilike odgovara Zemljinom polju, iako Uranovo polje znatno varira od mjesta do mjesta zbog velikog odmaka izvora polja od središta planete. Izvor magnetskog polja je nepoznat.
Kao i kod ostalih planeta s magnetskim poljima, postoji magnetski rep u smjeru suprotnom od Sunca, koji se kod Urana proteže najmanje 10 miliona km iza planete. Veliki nagib ose rotacije planete zajedno s nagibom magnetskog polja čine magnetski rep zavijenim u spiralu.
Uranovi sateliti
Do danas je pronađeno ukupno 27 Uranovih satelita. Uran je sve do nedavno, sa svojih tadašnjih 20 poznatih satelita, držao rekord u Sunčevom sistemu, dok ga nedavno nisu pretekli Saturn sa 31 i Jupiter sa ukupno 61 satelitom. Za razliku od ostalih planeta čiji sateliti dobijaju imena po mitskim likovima, Uranovi dobijaju imena likova iz djela Williama Shakespearea i Alexandera Popea.
Možemo ih podijeliti u tri grupe:
Uranovi prstenovi
Godine 1977, za vrijeme okultacije (pomračenja) zvijezde Sigma Kentaura Uranom, primjećena je jedna nepredviđena pojava. Naime, zvijezda nije naglo nestala iza Urana, već je prije i poslije pomračenja 9 puta zatitrala. To je bio rezultat prolaska iza Uranovih 9 prstenova.
Deseti i jedanaesti prsten su otkriveni kasnije, 1985. godine (Voyager 2). Redom od Urana prema vani nalaze se prstenovi: 1986U2R, 6, 5, 4, Alfa, Beta, Eta, Gama, Delta, Lambda (bivši 1986U1R) i Epsilon.
Većina prstenova je široka tek nekoliko kilometara, osim prstena 1986U2R koji je širok 2500 km. Albedo prstenova je samo 0.03 (odbijaju tek 3% svjetlosti). Prstenovi su eliptični, posebno vanjski, i ne izgledaju cjelovitima poput Saturnovih prstenova. Veličina čestica je u rasponu od prašine do 10-metarskih gromada.
Višnja
mini Višnja (lat. Prunus cerasus) je drvo iz porodice Rosaceae a pripada rodu Prunus, zajedno s trešnjom i šljivom. Raširena je po velikom dijelu Evrope i jugozapadne Azije.
Uran
Uranovi prstenovi
Najudaljeniji prsten, Epsilon, je ujedno i najsvjetliji. Radio-mjerenja su pokazala da ovom prstenu nedostaju čestice manje od nekoliko decimetara. Rijetka Uranova vanjska atmosfera vodika bi mogla biti odgovorna za ovaj nedostatak.
Višnja
Karakteristike
Drvo višnje je manje od trešnje, naraste od 4–10 m, te su joj grane tanje i kraće od trešnje. Plod joj je kiselkast i opor.
Uran
Historija ljudskog istraživanja
Uran je prvi planet otkriven u moderno doba. Otkrio ga je William Herschel, za vrijeme sistematskog pretraživanja neba, 13. marta 1781 godine. Herschel je u početku mislio da je ugledao kometu. Uran je, zapravo, viđen i mnogo puta prije (na granici je vidljivosti golim okom), ali je bio uvršten u karte kao obična zvijezda. John Flamsteed ga je 1690. katalogizirao kao 34 Tauri (34 Bika).
Višnja
Upotreba
Plodovi višnje se manje upotrebljavaju od trešanja, zbog svoje kiselosti. Često se od nje pravi liker i druga alkoholna pića. Poznat je veliki broj sorti višanja.
Ženski turbofolk bend
Ženski turbofolk bend je pozorišna predstava u režiji Sulejmana Kupusovića koja je rađena po motivima komedije "Ženski orkestar" francuskog dramskog pisca Jean Anouilha. Predstavu izvodi ansambl Kamernog teatra '55. Predstava je pozorišni hit u Kamernom teatru '55, karte za predstavu budu rasprodane mjesec dana ranije. U okviru Četvrtog festivala komedije Bosne i Hercegovine "Mostarska liska 2006." izvedena je predstava Ženski turbofolk bend. Izvedba je nagrađena "Velikom mostarskom liskom", dok su pojedinačne nagrade dodijeljene Žanu Maroltu za najbolju kreativnu improvizaciju i Sulejmanu Kupusoviću za najbolju režiju.
Višnja
Historija
Kultivirana višnja je selektirana od raznih divljih vrsta Prunus cerasus. Prve kultivirane vrste su se pojavile na obalama Kaspijskog i Crnog mora, a bila je poznata starim Grcima u 3.vijeku p. n. e. Bila je dosta popularna kod Perzijanaca i Rimljana, koji su je raširili po cijelom carstvu. U Ameriku je stigla odmah po doseljavanju prvih kolonizatora.
Uran
Historija ljudskog istraživanja
Herschel je nakon nekoliko godina (1787.) otkrio i 2 velika Uranova satelita Titaniju i Oberon, a Lassell je 1851. otkrio Ariel i Umbriel. Miranda, najmanji od 5 velikih Uranovih satelita, otkrivena je 1948. (Kuiper).
Ženski turbofolk bend
"Ženski turbofolk bend" je priča o bivšim članicama Sarajevske filharmonije koje su, da bi preživjele, prinuđene pjevati turbofolk pjesme u kafani "Arizona" u bosanskoj zabiti. Filharmonistice pjevaju "hitove"  Karleuše, Cece, Bubamare, Stoje, Kebe i sličnih dok istovremeno uzdišu za svijetom Bacha, Mozarta i Beethovena. U finalu predstave gazda kafane traži od muzičarki da pjevaju i igraju dok se u pozadini vidi obješena jedna od muzičarki, koja je uzdisala za Mozartom, a morala svirati i pjevati turbofolk.
Uran
Historija ljudskog istraživanja
Godine 1977, za vrijeme okultacije (pomračenja) zvijezde sigma Kentaura Uranom, praćenjem treperenja pomračene zvijezde prije zalaska za Uran, otkriveno je devet prstenova.
Ženski turbofolk bend
Adaptacija i režija: Sulejman Kupusović Scenografija: Marijela Margeta Kostimografija: Amra Džinalija Muzička obrada: Dejan Pejaković Inspicijent: Bojan Trišić Producent: Zlatko Topčić
Uran
Historija ljudskog istraživanja
Samo je jedna letjelica posjetila Uran: Voyager 2, koji je 24. januara 1986. prošao 81 500 km iznad vrhova Uranovih oblaka. Tada je fotografirano 5 poznatih Uranovih satelita, te otkriveno novih 10 satelita unutar Mirandine putanje (Kordelija, Ofelija, Bjanka, Kresida, Dezdemona, Julija, Portija, Rozalinda, Belinda i Pak). Voyager 2 je otkrio i dva nova Uranova prstena.
U novije vrijeme se ponovo (uz pomoć starih Voyagerovih fotografija, te promatranja modernim teleskopima) otkrivaju novi Uranovi sateliti. Tako su 1997 otkriveni Kaliban i Sikoraks (Gladman), a 1999 još tri satelita: Prospero (Holman), Setebos (Kavelaars) i Stefano (Karkoscha).
Tabela matematičkih simbola
thumb|Neki od simbola koji se često koriste u matematici. Ovo je spisak matematičkih simbola koji se koriste u svim oblastima matematike za izražavanje formula ili predstavljanja konstanti.
Matematički koncept ne zavisi od simbola koji je izabran da ga predstavlja. Za mnoge od simbola navedenih ispod, sam simbol obično predstavlja sinonim za odgovarajući koncept (prozivolji izbor simbola koji nastaje kao rezultat sveukupne historije matematike), ali u određenim situacijama, moguće je korištenje drugačije konvencije. Na primjer, ovisno o kontekstu, trostruka crta "
≡
" može predstavljati kongruenciju ili definiciju. Međutim, u matematičkoj logici, brojna jednakost se ponekad predstavlja sa znakom "
" umjesto sa "
=
", gdje drugi znak predstavalja dobro formiranu formulu. Ukratko, konvencija diktira značenje.
Vodič
Ovaj spisak je organizovan prema vrsti simbola, a njegov vizualni izgled trebao bi olakšati pronalazak nepoznatog simbola. Za povezane liste organizovane po matematičkim temama, pogledajte Spisak matematičkih simbola po oblastima. Ova lista također uključuje i prikaz LaTeX koda.
Na Wikiknjigama na engleskom jeziku postoji vodič za korištenje LaTeX-a, te detaljan spisak sa svim simbolima u LaTeX-u. Također je moguće provjeriti ukoliko su naredbe iz Unicode koda dostupne u LaTeX-u, i obrnuto. Također imajte na umu da tamo gdje LaTeX naredba nije izvorno dostupna za određeni simbol (although there may be options that require adding packages), simbol se može dodati drugim metodama, kao što je podešavanje dokumenata za podršku Unicodea, te unos karaktera na različite načine (npr. kopiranje i lijepljenje, korištenje prečica tastature, naredba ) kao i druge opcije i ostale opsežne dodatne informacije. .
=
", uključujući dvostruke strelice. Ovi simboli se često povezuju sa relacijom ekvivalentnosti.
<
" i "
>
", kod kojih se čini da pokazuju na jednu ili drugu stranu.
.
X
ב ,א, δ, Δ, π, Π, σ, Σ, Φ.
Bilješka: simboli koji podsjećaju na
su grupisani sa slovom
V
u kategoriji latiničnih slova.
Modifikatori slova
Također se nazivaju dijakritici.
Spektr-RG
mini|SPEKTR RG Spektr-RG (ruski : Spektr-RG, Spectrum + Röntgen + Gamma; naziva se još i Spectrum-X-Gamma, SRG, SXG ) jeste rusko-njemačka opservatorija astrofizike za visoku energiju koja je lansirana 13. jula 2019. Ovaj satelit slijedi nakon satelitskog teleskopa Spektr-R, lansiranog 2011. godine.
Profil misije i orbita
Svemirska letjelica ući će u orbitu oko Sunca, kružeći Lagrangeovom tačkom L2 Sunce-Zemlja u halo orbiti, oko 1,5 miliona kilometara udaljenoj od Zemlje. Krstarenje tom lokacijom trajat će tri mjeseca, tokom kojih će se oba teleskopa provjeriti i kalibrirati. Naredne četiri godine će se provesti u vođenju osam istraživanja cijelog neba. Kao cilj, tri godine nakon toga planirana su posmatranja odabranih galaksijskih klastera i AGN-a ( Aktivno galaksijsko jezgro ).
Jakoba
Jakoba je rod u taksonu Excavata i  ima samo jednu opisanu vrstu,  Jakoba libera. (Ranije opisana Jakoba incarcerata preimenovano je u Andalucia incarcerata, a Jakoba bahamensis/Jakoba bahamiensis nije formalno opisana).
Opis
Jakoba je mala  bakterivorna  morska zooflagellata (jakobid), nađena i u hipersalinskom okruženju. . One su slobodne plivajuće trofičke ćelije s dva biča i dužineizmeđu pet i deset mikrometara. Okreću se duž svoje uzdužne osi kako bi omogućile plivanje u pravim linijama osim ako se zbog kompresije u krhotinama ne dogodi deformacija i „škljocanje“. Za vreme hranjenja, bakterije se izlaze iz vodenog stuba strujom koju stvara zadnji bič. Ova struja uzrokuje da se bakterije sakupe u brazdi on the right ventral side of the cell – pomažući u gutanju i stvaranju hranjive vakuole.
Ultrastrultura
Ćelijske komponente kod Jakoba nisu naročito jedinstvene. Sadrže jedno jedro koje se nalazi u blizini baze biča, jedno Golgijevo tijelo, a mitohondrijske organele su spljoštene.
Međutim, mitohondrije kod Jakoba posebno su evolucijski zanimljive zbog jedinstvene bakteriolikosti – poput mitohondrijskog genoma. Utvrđeno je da njihovi mitohondrijski genomi sadrže znatno više funkcionalnih gena drugih eukariotskih grupa i čini se da su zadržali eubakterijsku predačku RNK polimerazu, koja je zamijenjena polimerazom virusa tipa u svim ostalim mitohondrijskim eukariotima. Sve u svemu, jakobidni mitohondrijski genomi su primitivno složeni po tome što više nalikuju svojim proteobakterijskim precima nego što je to kod bilo kojih drugih mitohondrija.
Životni ciklus
Jakobe  karakterizira aseksualna reprodukcija putem binarne fisije. Nije primijećena spolna reprodukcija ili stvaranje cista.
Molekulske sekvence
Kružni mitohondrijski genom Jakoba libera ATCC 50422 veličine je  96.6 kbp. Sekvenciranje je gotovo završeno. Dosad je identificirano 77 gena, od kojih nijedan nije uključivao intron. Intergenične regije čine ~ 30% genoma i sadrže nakupine tandemskih ponavljanja čija je jedinična dužina ~ 20 bp. Transkribirani geni nalaze se na oba lanca nukleotida u DNK. Za translaciju koristi se standardni genetički kod.
Enkodirani geni uključuju one koji se obično nalaze u mtDNK, uključujući gene koji kodiraju proteine iznad 1,2,2,4,4L, 5,6, cob, cox1,2,3 i atp 6,8,9. kao velike podjedinice (rnl) i male podjedinice (rns) rRNK geni i >22 gema za tRNK. Prisutni su i brojni proteinski geni tipski za protist, ali ne i životinjske ili gljivične mtDNK. Oni uključuju nad7,9,11, atp1, rpl2,5,6,14,16 i rps2-4,11-14,19. Mnogo jedinstvenih ORF-ova je također kodirano s mtDNK u J. libera.
Poređenje sekvenci gena u mtDNK J. libera pokazuje klastere koji se inače ne nalaze u bakterijama, ali koji su se očito pojavili tokom evolucije mitohondrijskog genoma, nakon divergencije protomitohondrija iz bakterijske loze. Primjeri su klasteri dpo, rpoB,C, rrn5, rnpB, tufA, yejU-W.
Kulture
Danas su dostupne tri kultivirane linije „Jakoba libera“. Ne mogu se uzgajati posebno, već se lahko uzgajaju u minimalnom mediju s dodatkom bakterija (Klebsiella aerogene )
Slični rodovi
Jakobids (Jakobida ili Jakobea) Malawimonas: 1 opisana vrsta.
Retortamonade: Carpediemonas-liki organizmi:
Dinastija Ming
Dinastija Ming je bila carska dinastija koja je vladala Kinom od 1368. do 1644 nakon propasti dinastije Yuan predvođene Mongolima. Bila je posljednja dinastija čiji su vladari porijeklom bili Han Kinezi, većinska etnička grupa u Kini. Iako je glavni glavni grad Peking pao 1644. zbog pobune koju je predvodio Li Zicheng (koji je uspostavio kratkotrajnu dinastiju Shun), brojni krnji režimi kojima su vladali ostaci carske porodice Ming – zajednički nazvanim Južni Ming – opstali su do 1662.
Dinastija je astala kao posljedica pobune domaćeg stanovništva protiv mongolskih vladara iz dinastije Yuan. Zhu Yuanzhang, zvan Taizi, uspio je otjerati Mongole i okruniti se za prvog cara dinastije. Osnivač dinastije Ming, car Hongwu (r. 1368–1398), pokušao je stvoriti društvo samodovoljnih ruralnih zajednica uređenih u krutom, nepokretnom sistemu koji bi garatovao i podržavao stalnu klasu vojnika za njegovu dinastiju:148–175 stalna vojska carstva premašila je milion vojnika, a brodogradilišta mornarice u Nanjingu bila su najveća na svijetu.: :271 Takođe je vodio veliku brigu o razbijanju moći dvorskih eunuha :115–148 i nepovezanih magnata, imenujući svoje brojne sinove širom Kine i pokušavajući da ove prinčeve vodi pomoću Huang-Ming Zuxun, skup objavljenih dinastičkih uputstava. Ovo nije uspjelo kada je njegov tinejdžerski nasljednik, car Jianwen, pokušao da smanji moć svojih ujaka, što je izazvalo kampanju Jingnana, ustanak koji je postavio princa od Yana na prijesto kao Yongle cara 1402. Yongle car je postavio Yan kao sekundarni glavni grad i preimenovao ga u Peking, izgradio Zabranjeni grad i renovirao Veliki kanal i vratio primat carskih ispita u službenim imenovanjima. Nagradio je svoje pristalice evnuhe i zaposlio ih kao protivtežu konfucijanskim učenjacima-birokratama. Jedan od njih, Zheng He, vodio je sedam ogromnih istraživanja Indijskog okeana do Arabije i istočnih obala Afrike. Na svom početku dinastija Ming je Kinu ne samo oslobodila, nego učinila i velikom vojnom silom. Drži se da je početkom 15. vijeka Kina bila najciviliziranija, najbogatija, najprosvjećenija i najnaprednija država na svijetu.
mini|Kina 1415. godine za vrijeme vladavine cara [[Yongle iz Ming dinastije]] mini|Kina 1580 za vrijeme Ming dinastije Uspon novih careva i novih frakcija umanjio je takve poduhvate; zarobljavanje cara Yingzonga iz Minga tokom Tumu krize 1449. godine ih je potpuno okončalo. Carska mornarica je uštena da propadne dok je prisilni rad izgradio palisadu Liaodong i povezao i utvrdio Veliki zid u njegovom modernom obliku. Opsežni popisi stanovništva čitavog carstva vođeni su decenijama, ali želja da se izbjegne rad i porezi i teškoća pohranjivanja i pregleda ogromnih arhiva u Nanjingu ometali su tačne brojke. :148–175 Procjene za populaciju kasnog Minga variraju od 160 do 200 miliona, ali potrebni prihodi su prikupljani iz sve manjeg i manjeg broja farmera jer je više njih nestajalo iz zvaničnih evidencija ili "doniralo" svoju zemlju evnusima ili hramovima oslobođenih od poreza. :148–175 Haijinski zakoni namijenjeni zaštiti obala od "japanskih" pirata umjesto toga su mnoge pretvorili u krijumčare i same pirate.
Do 16. vijeka, ekspanzija evropske trgovine – iako ograničena na ostrva u blizini Guangzhou što je Macaukaoa – proširila je Kolumbijsku razmjenu usjeva, biljaka i životinja u Kinu, uvodeći čili papričice u sečuansku kuhinju i visoko produktivan kukuruz i krompir, što je smanjilo glad i podstaklo rast stanovništva. Rast portugalske, španjolske i holandske trgovine stvorio je novu potražnju za kineskim proizvodima i izazvao ogroman priliv japanskog i američkog srebra. Ovo obilje vrsta remonetiziralo je ekonomiju Minga, čiji je papirni novac pretrpio ponovnu hiperinflaciju i više mu se nije vjerovalo. Dok su se tradicionalni konfucijanci protivili tako istaknutoj ulozi trgovine i novopečenih bogataša koje je ona stvorila, heterodoksnost koju je uveo Wang Yangming dopuštala je popustljiviji stav. Prvobitno uspješne reforme Zhang Juzhenga pokazale su se razornim kada se usporavanje poljoprivrede koje je izazvalo Malo ledeno doba pridružilo promjenama u japanskoj i španskoj politici koje su brzo prekinule zalihe srebra koje je sada potrebno poljoprivrednicima da bi mogli platiti poreze. U kombinaciji s neuspjehom usjeva, poplavama i epidemijom, dinastija je propala 1644. godine kada su snage Li Zichenga ušle u Peking, iako su Lijeve snage ubrzo nakon toga bile poražene od strane Manchu predvođene Osam baner vojske dinastije Qing.
U 19. i 20. stoljeću, pod snažnim dojmom stranih osvajanja, kolonizacije i bezbrojnih poniženja, Kinezi su često dinastiju Ming idealizirali kao zlatno doba vlastite historije.
Ruska revolucija
Iako su boljševici imali veliku podršku u urbanim sredinama, imali su mnogo neprijatelja i stranih i domaćih koji su odbijali priznati njihovu vladu. Kao rezultat toga, u Rusiji je izbio krvavi građanski rat, koji je sukobio "crvene" (boljševike) protiv neprijatelja boljševičkog režima poznatih pod zajedničkim nazivom Bijela garda. Bijela garda se sastojala od: pokreta za nezavisnost, monarhista, liberala i antiboljševičkih socijalističkih partija. Kao odgovor, Lav Trocki počeo je da naređuje radničkim milicijama odanim boljševicima da se počnu spajati u cilju osnivanja Crvene armije. Dok su se mnogi značajni historijski događaji desili u Moskvi i Petrogradu, došlo je i do velikih promjena u gradovima širom države, među nacionalnim manjinama širom carstva i u ruralnim oblastima, gdje su seljaci preuzimali i preraspodijelili zemlju.
Kako je rat odmicao, Ruska Sovjetska Federativna Socijalistička Republika (RSFSR) počela je uspostavljati sovjetsku vlast u novim nezavisnim republikama koje su se otcijepile od Ruskog Carstva. U početku su napori usmjereni na nove nezavisne republike: Armeniju, Azerbejdžan, Bjelorusiju, Gruziju i Ukrajinu. Ratna kohezija i intervencija stranih sila podstakli su RSFSR da započne ujedinjenje ovih nacija pod jednom zastavom i stvaranjem Savez Sovjetskih Socijalističkih Republika (SSSR). Historičari općenito smatraju da je kraj revolucionarnog perioda bio 1923. godine kada je građanski rat u Rusiji završio porazom Bijele garde i svih rivalskih socijalističkih frakcija. Pobjednička boljševička partija rekonstituirala se u Komunističku partiju Sovjetskog Saveza i ostat će na vlasti više od šest decenija.
Identitet
Identitet (lat.: identitas = karakteristična jedinica) je individualna karakteristika odnosno osobina po kojoj je predmet ili osoba prepoznatljiva ili znana. Pitanje u vezi ličnog identiteta se bavi uslovima, pod kojima je neka osoba u jednom vremenu, ista osoba u drugom vremenu, što je poznato kao lični kontinuitet.
Ova vrsta analize ličnog identiteta osigurava skup potrebnih i dovoljnih uslova za identitet neke osobe, kroz vrijeme.
Zakonom se propisuju uslovi, kada službeno lice ili institucija imaju pravo da utvrđuju nečiji identitet. Za identificiranje žive osobe mogu poslužiti:
Postoje slučajevi kada osoba nema ličnu kartu, ili kada se sumnja u porijeklo dokumenta. Tada se upotrebljavaju metode kriminalističke taktike i tehnike, kao i druga specijalna vještačenja.