cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Best of Zdravko Čolić (2008)
The Best of Zdravko Čolić (2008) je 8. po redu kompilacijski album Zdravka Čolića. Beogradska izdavačka kuća PGP RTS objavila ga je u dvostrukom CD izdanju 2008. godine. Album sadrži 39 pjesama, koje predstavljaju pregled nekih od njegovih značajnijih radova snimljenih tokom njegove dugogodišnje pjevačke karijere. Većina pjesama na ovom kompilacijskom albumu napisana je u pop stilu uz nekoliko balada, što je omogućilo Zdravku Čoliću veliku slušanost na radiju i televiziji, te dobru prodaju njegovih ploča u bivšoj Jugoslaviji. "The Best of Zdravko Čolić (2008)" objavljen je dvije godine nakon studijskog albuma pod nazivom Zavičaj.
Irkutsk
Irkutsk (burijatski: Эрхүү Erkhüü; mongolski: Эрхүү Erkhüü) jedan je od najvećih gradova u Sibiru i administrativno središte Irkutske oblasti. Grad je udaljen približno 5.000 kilometara od glavnog grade Rusije Moskve. Prema zadnjem popisu stanovništva grad broji 593.604 stanovnika.
Historija
Zbog svoje oštre klime, Sibirija je tokom vijekova uvijek bila poznata kao mjesto za protjerane osobe. Već za vrijeme Džingis Kana kazne su kao smrt ili protjerivanje u Sibiriju.
Reichardia
thumb|Reichardia tingitana: heteromorfne cipsele in situ Reichardia je rod cvjetnica koji pripada porodici Asteraceae i ima 7 prihvaćenih vrsta od 26 opisanih.
Etimologija
Naziv roda posvećen je Johannu Jakobu Reichardu (1743-1782), njemačkom, botaničaru, mikologu, briologu, pteridologu, i algologu, uredniku nekoliko radova Carla Linnea.
Opis
Ovaj rod uključuje jednogodišnje, dvogodišnje ili višegodišnje biljke, kalescentne, rijetko akaulaste, sa zeljastim stabljikama, ponekad drvenim u dnu, obično razgranatim. Listovi su čitavi do rasperjavanja, sa šiljastim rubnim zupcima i često prekriveni bijelim papilama; donji često ravijaju bazne rozete. Glavice su usamljene, sa involokrumom u nekoliko redova brakteja, koje su obično uključene u oskudnu marginu i sa kalusnom ili apikalnom mukronom. Receptakul nema ljuske. Ligule su žute, ponekad ljubičaste u podnožju limbusa. Plodovi su s ahenije homomorfni ili heteromorfni; spoljni sa 4 rebra naspram kvržice, unutrašnji sa ili bez takve tuberkule. Čičkov veo uključuje nekoliko redova tankih dlačica, neprimjetno bodljastih, koje nisu perasto raspoređene.
Porijeklo i rasprostranjenje
Rod je porijeklom iz Sredozemnog bazena, s nekim endemskim vrstama sa Kanarskih otoka.
Rasprostranjenost ovog roda je na području Evroazije: Južna Evropa, Azija (Bliski Istok do Indijskog potkontinenta), mediteranska Afrika; neke vrste se nalaze i u Australiji.
Taksonomija
Rod Reichardia, do prije nekoliko godina nalazio se u tribusu Dendroseridinae, ali su molekulske studije o ovom taksonu i srodnim rodovima omogućile da se uvrsti u tribus Sonchinae. hoy Hyoseridinae.
Ruku'
Rukū ili pregibanje u namazu je jedan od farzova namaza, na osnovu riječi Uzvišenog Allaha: O, vjernici, činite ruku' i sedždu i obožavajte svoga Gospodara!
MyHeritage
MyHeritage ("Moje naslijeđe") internetska je genealoška platforma s web, mobilnim genealoškim softvero, proizvodima i uslugama koje je razvila i popularizirala izraelska kompanija MyHeritage 2003. Korisnici platforme mogu kreirati porodična stabla, učitavati i pregledavati fotografije, te pretraživati više od devet milijardi javnih historijskih zapisa]], između ostalih funkcija
Ruku'
Muhammed je rekao onome koji nije dobro obavljao svoj namaz:
MyHeritage
Od 2018. godine usluga podržava 42 jezika i ima oko 92 miliona korisnika širom svijeta. Godine 2016. pokrenula je uslugu genetičkog ispitivanja pod nazivom MyHeritage DNK. U januaru 2017. objavljeno je da MyHeritage na svojoj web stranici ima 35 miliona porodičnih stabala.
Ruku'
Zatim učini ruku' i smiri se na njemu
MyHeritage
Sjedište kompanije je u gradu Ili Yehuda, u Izraelul, s dodatnim uredima u Tel Avivu, Lehiju, Juta, Kijevu, Ukrajina i Burbanku, Kalifornija.
Ruku'
Ruku' se čini tako što se saviju leđa toliko da se rukama mogu dohvatiti koljena. Potpuni ruku' je u savijanju leđa toliko da glava i leđa budu poravnani. Onaj ko je pognut (usljed bolesti) toliko da dostiže stepen ruku'a oborit će glavu, kako bi napravio razliku između ruku'a i kijama.
MyHeritage
Historija
Na početku, MyHeritage je zahtijevao od korisnika da prenose genealoške podatke s softvera na desktop. Informacije bi se mogle vidjeti na mreži, ali ih nije bilo moguće izmijeniti. U 2006. Godini, MyHeritage je predstavio nove prednosti, uključujući softver za prepoznavanje lica koji je prepoznavao crte lica iz baze fotografija kako bi međusobno  povezao pojedince. U decembru 2006., Kompanija je nabavila softver Pearl Street Software koji je bio tvorac softvera porodičnog stabla (Family Tree Legends) i web lokacije za traženje porodičnog stabla (GenCircles), sa preko 160 miliona profila i 400 miliona javnih zapisa.
Do 2007., MyHeritage je imao 150.000 porodičnih stabala, 180 miliona profila ljudi, 100 miliona fotografija i 17,2 miliona korisnika širom svijeta. Usluga je bila dostupna na 17 jezika. Kompanija je također počela nuditi novu internetsku značajku koja je korisnicima omogućila prijenos genealoških podataka direktno na MyHeritage stranicu. MyHeritage je također dobio ukupno 9 miliona dolara od investitora, od čega polovina dolazi iz Accel-a MyHeritage je u 2008. prikupio 15 miliona dolara od investicijske grupe koja uključuje Index Ventures i Accel. U to vrijeme web stranica je narasla na 260 miliona profila ljudi, 25 miliona korisnika, 230 miliona fotografija i 25 podržanih jezika. Ubrzo nakon što je osigurao financiranje, MyHeritage kupio je Kindo, uslugu izgradnje porodičnog stabla sa sjedištem u Velikoj Britaniji. Kompanija je 2009. objavila novu verziju svog besplatnog genealoškog softvera, Family Tree Builder, koja je uključivala mogućnost sinhronizacije između softvera i web stranice.
Kompanija je 2010. godine kupila OSN Group sa sedištem u Njemačkoj, mrežu porodičnih stabala sa 7 genealoških lokacija pod svojim imenom. Neke web stranice u OSN mreži uključuju Verwandt.de u Njemačkoj, Moikrewni.pl u Poljskoj i Dynastree.com u Sjedinjenim Državama. Akvizicija je MyHeritageu pružila nekoliko novih funkcija (uključujući grbove, spajanja porodičnog stabla i opciju da se upuste u mobilne aplikacije) i ukupno 540 miliona ljudi, 47 miliona aktivnih korisnika i 13 miliona porodičnih stabala. Ubrzo nakon osiguravanja sredstava, MyHeritage kupuje Kindo, uslugu izgradnje porodičnog stabla sa sjedištem u Velikoj Britaniji.
2013 – danas: Partnerstva, dalji rast i širenje
Godine 2013. MyHeritage je sklopio strateško partnerstvo kako bi omogućio FamilySearch upotrebu svojih tehnologija, da bi svojim korisnicima omogućio lakše pronalaženje predaka. U trenutku dogovora, MyHeritage je imao 75 miliona registrovanih korisnika sa 1,6 milijardi profila ljudi. Kompanija je također dobila pristup svim evidencijama popisa u Sjedinjenim Državama od 1790. do 1940. godine. U aprilu 2013., MyHeritage je objavio Family Tree Builder 7.0, koji je uključivao nove funkcije poput sinhronizacije, jednokodne i slobodnopoklapajuće (Unicode i Record Matches).
Inteligencija i poremećaji inteligencije
Inteligencija je sposobnost koje je prvenstveno uvjetovana nasljednim faktorom, a okolina na nju može samo ograničeno djelovati. Razvoj inteligencije nije jednaka za sva životna razdoblja, a počinje se razvijati od rođenja i raste, ondosno razvija se do 16 god., a oko 30-te počne blago opadati. Brzina inteligencije opada ranije nego njena snaga. Veličina inteligencije se mjenja tokom života, dok znanje neprekidno raste i gomila se kod čovjeka od rođenje do smrti. Većina ljudi ima prosječnu inteligenciju. Da bi se mogao predviđati uspjeh u različitim poslovima, što zavisi od razvijenosti intelektualnih sposobnosti, korišteni su razni postupci ocjenjivanja. Dugo su ti postupci bili nesigurni, međutim danas mogu uspješno procjenjivati stepen naše inteligencije. To su testovi inteligencije, a oni sadrže skupove zadataka za koje je na osonovu prethodnog ispitivanja utvrđeno:
MyHeritage
2013 – danas: Partnerstva, dalji rast i širenje
MyHeritage je također uveo internetsku mogućnost nazvanu Record Detective koja automatski uspostavlja veze između različitih historijskih zapisa.
Inteligencija i poremećaji inteligencije
Prvi test inteligencije napravili su Francuzi Bine i Simon 1905. god.
MyHeritage
2013 – danas: Partnerstva, dalji rast i širenje
U 2014. godini, MyHeritage je najavio partnerstvo i suradnju sa brojnim kompanijama i entitetima. U februaru 2014. kompanija se udružila sa BillionGraves radi digitalizacije i dokumentiranja grobova i grobalja širom svijeta. U oktobru 2014. kompanija se udružila s EBSCO informacijskim uslugama, kako bi obrazovnim institucijama (bibliotekama, univerzitetima itd.) omogućila besplatan pristup bazi podataka o historijskim zapisima MyHeritage. U decembru 2014., MyHeritage je sklopio sporazum sa Danskim nacionalnim arhivom o indeksiranju popisa stanovništva i Župnog registra od 1646. do 1930. (ukupno oko 120 miliona zapisa). Kompanija je također nadmašila 5 milijardi povijesnih zapisa u svojoj bazi podataka u 2014. i pokrenula značajku Instant Discoveries, koja omogućava korisnicima da dodaju čitave grane rođaka u svoje porodično stablo odjednom. MyHeritage želi dovesti genealogiju u glavni tok trenutnim otkrićima.
U 2015. godini MyHeritage je dostigao 6,3 milijarde historijskih zapisa, 80 miliona registriranih korisnika i dostupnost na 42 jezika. Također je objavio tehnologiju Global Name Translation koja automatski prevodi imena iz različitih jezika za efikasniju potragu za precima. U martu 2016. godine zaposlenici MyHeritagea zabilježili su i sačuvali porodičnu historiju udaljenih naroda u Visokoplaninske regije, Papua Nova Gvineja.
U augustu 2017. objavljeno je da je kompanija kupila Millennia Corp. i njen softver Legacy Family Tree i program Legacy Webinars. Kompanija je 2018. najavila sponzorstvo za Eurovision Song Contest 2019. It also announced that, as of October 2018, the total number of historical records reached over 9 billion. Također u 2018. godini, glavni naučni direktor Yaniv Erlich dobio je medijsku pažnju zbog stvaranja porodičnog stabla od 13 miliona ljudi, koristeći podatke iz Geni.com.
Kiraet
Učenje je obavezno za vrijeme kijama ili onoga što ga zamjenjuje (u bolesti to je sjedenje) na dva rekata farza i u svakom rekatu vitra i nafile. Učenje je obavezno na svakom rekatu nafile, jer svaka dva rekata kod nafile su zaseban namaz. Vitr namazu se dodaju iz predostrožnosti, jer liče nafili po nekim karakteristikama. Najniži stepen glasnosti kod učenja je da učač izgovara glasove tako da čuje sam sebe u normalnim uslovima. Ako ne bi čuo sam sebe u situaciji kada nema nikakve smetnje koja zaprečava čujnost, to se ne bi smatralo učenjem kiraetom.
Obavezno je proučiti na svakom rekatu, najmanje, tri kratka ajeta ili jedan dugi, koji je kao tri kratka, jer se obično ne smatra učačem onaj ko prouči manje od toga. Uslov je da učenje bude na arapskom jeziku, osim ako osoba nije u stanju da tako nauči. Prijevod značenja Kur'ana nije doslovni Kur'an, nego se tako naziva u prenesenom smislu. Namaz je ispravan ako bi se na arapskom jeziku proučio nužni dio, potreban za ispravnost namaza, a ostali dio učenja i dova da bude na nekom drugom jeziku.
NGC 5017
NGC 5017 (također poznat kao MCG -3-34-16 i PGC 45900) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 117 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,80 (61 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 7. maja 1787. godine.
IC 224
IC 224 (također poznat kao MCG -2-7-5 i PGC 9148) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 192 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,50 (28 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. oktobra 1891. godine.
NGC 5017
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 224
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Contrata del re
Contrata del re je dubrovački izraz za Kraljevu zemlju, posjed koji su bosanski vladari imali pod svojom direktnom ingerencijom u 15. vijeku. Kraljeva zemlja obuhvatala je Bosnu u užem smislu, naspram posjeda velmoža Hrvatinića, Pavlovića i Kosača, a prije svega na području Visokog, Bobovca i Kraljeve Sutjeske. To je bio posjed u kojem je bosanski kralj uspio da sačuva svoje ekonomske, regalne, izvore prihoda (zemljišni posjed koji je dijelio svojim vazalima, rudnici i carine). Kraljeva zemlja je područje na kojem se razvila prvobitna zemlja Bosna, prostor oko kojeg su vremenom u Bosansku banovinu i Bosansko kraljevstvo uključene okolne zemlje (Donji Kraji, Usora, Soli, Hum, Primorje, Travunija, Konavli).
Koljeno (biologija)
Koljeno (lat. φῦλον - phylon = rasa, grana u vezi sa φυλή - phyle = pleme, klan) – je taksonomski rang – u biosistematici: u botanici, zoologiji i bakteriologiji. Ponekad se dijeli na potkoljena (subphyla, jednina subphylum). Više koljena se u nekim slučajevima povezuje u natkoljeno (superphylum), a taksonomski rang tada obuhvata sva pripadajuća koljena.
Takson koljeno nalazi se između carstva i razreda.
Virus (biologija)
mini|Rotavirus Virus je submikroskopski patogen koji se replicira samo unutar živih ćelija organizma. Oni zaraze sve vrste životnih formi, od životinja i biljaka do mikroorganizama, uključujući bakterije i arheje. Nakon članka Dmitrija Ivanovskog iz 1892. godine koji opisuje nebakterijski patogen koji zarazi biljke duhana i otkrića virusa mozaika duhana 1898. godine od strane Martinus Beijerinck, detaljno je opisano više od 9.000 vrsta virusa od nekoliko miliona virusa u okruženju. Virusi se nalaze u gotovo svakom ekosistemu na Zemlji i najbrojnija su vrsta bioloških bića. Studija virusa je poznata kao virologija, podvrsta mikrobiologije.
Koljeno (biologija)
Carstvo Animalia (životinje) obuhvata približno 35 koljena, Plantae (biljke) 12, a Fungi (gljive) oko 7. Novija filogenetička istraživanja odnosa u ovom taksonomskom rangu, svrstavaju ih u veće grane, kao što su Ecdysozoa i Embryophyta.
Virus (biologija)
Kad se zarazi, ćelija domaćina je primorana da brzo proizvede hiljade identičnih kopija izvornog virusa. Kada se ne nalaze unutar zaražene ćelije ili u procesu zaraze ćelije, virusi postoje u obliku nezavisnih čestica ili viriona koji se sastoje od genetskog materijala - dugih molekula DNK ili RNK koji kopiraju strukturu proteina pomoću kojih virus djeluje i proteinskog omotača kapsida koji okružuje i štiti genetski materijal i vanjsku ovojnicu lipida. Oblici ovih virusnih čestica sežu od jednostavnih spiralnih i ikosaednih oblika do složenijih struktura. Većina vrsta virusa ima virione koji su premali da bi se mogli vidjeti optičkim mikroskopom jer su veličine jedne stotinke većine bakterija.
Porijeklo virusa u evolucijskoj historiji života je nejasno: neki su možda evoluirali iz plazmida - dijelova DNK koji se mogu kretati između ćelija - dok su drugi možda evoluirali iz bakterija. U evoluciji su virusi važno sredstvo horizontalnog prenošenja gena što povećava genetičku raznolikost preko seksualne reprodukcije. Neki biolozi smatraju viruse životnim oblikom jer nose genetski materijal, razmnožavaju se i razvijaju prirodnom selekcijom, iako im nedostaju ključne karakteristike poput ćelijske strukture koja se općenito smatra potrebnim kriterijem za život. Budući da posjeduju neke životne osobine, virusi su opisani kao "organizmi na rubu života" ili samoreplikači.
Koljeno (biologija)
Opći opis i poznati primjeri
Neformalno, koljeno se može smatrati većom grupom organizama nižih taksonomskih rangova, koji su povezani zajedničkim, općim i/ili posebnim planom tjelesne građe.
Virus (biologija)
Virusi se šire na više načina. Jedan put prenošenja je kroz organizme koji prenose bolest poznate kao vektori; na primjer, virusi se često prenose s biljke na biljku insektima koji se hrane biljnim sokom poput afida, dok životinjama viruse prenose insekti koji sišu krv. Virusi gripe se šire kašljem i kihanjem. Norovirus i rotavirus, uobičajeni uzročnici virusnog gastroenteritisa, se prenose fekalno-oralnim putem, kontaktom ruku na usta ili preko vode. Infektivna doza norovirusa potrebna za proizvodnju infekcije kod ljudi je manja od 100 čestica. HIV je jedan od nekoliko virusa koji se prenose seksualnim kontaktom i izlaganjem zaraženoj krvi. Raznolikost ćelija domaćina koje virus može zaraziti se nazivaju "dometom domaćina". To može biti usko, što znači da je virus sposoban zaraziti nekoliko vrsta ili široko, što znači da je sposoban zaraziti mnoge vrste.
Koljeno (biologija)
Opći opis i poznati primjeri
Razvrstavanje organizama u hijerarhijske sisteme je u upotrebi od XVII i XVIII stoljeća. Obično su organizmi bili grupisani u skladu sa njihovim morfološkim sličnostima, kako su ih vidjeli ti rani autori, a grupe su zatim povezivane prema njihovim sličnostima, da se napravi hijerarhijska vertikala. Na najosnovnijoj razini, koljeno se može protumačiti na dva načina:
Bilo je pokušaja da se protumači nivo Linneove hijerarhije, bez (evolucijske) srodnosti, koji su bili nezadovoljavajući, ali fenetičko tumačenje je korisno onda kada se bavi pitanjima morfološke prirode, kao što su ona koliko su relativno (ne)uspješniji drugačiji planovi tjelesne građe.
Tumačenje na temelju genetičkih odnosa
Najvažniji cilj objašnjavanja pojma datog taksona u okviru genetike je mjera "određenog stupanja" srodnosti i kako nevezani organizmi moraju biti pripadnici različitih koljena. Minimalni uslov je da bi svi organizmi u ovom taksonomskom rangu trebalo da budu jasno uže međusobno povezani, nego bilo koja druga grupa. Čak i ovo je problematično, jer ovisi o poznavanju odnosa organizama. Kako postaje dostupno više podataka, posebno iz molekulskih istraživanja, pružaju se bolje mogućnosti za prosuđivanje odnosa između grupa. Tako se koljena mogu spojiti ili podijeliti, ako postane jasno da su međusobno srodniji ili ne, odnosno da su srodniji nekim drugim taksonima. Naprimjer, bradati crvi (Siboglinidae) su opisani kao novo koljeno (u Pogonophora), sredinom 20. stoljeća. Međutim, molekulskim istraživanjima izvedenim gotovo pola stoljeća kasnije, utvrđeno je da su oni grupa Annelida, tako da su sada mekadašnji filum bradatih crva spojeni sa annelidima (kao porodica). Na drugoj strani, visoko parazitsko koljeno Mesozoa je podijeljeno u dva koljena, Orthonectida i Rhombozoa, kada je otkriveno da Orthonectida vjerovatno spadaju u deuterostomia, a Rhombozoa u protostomia.
Ova smjenjivost filuma je navela neke biologe da se pozovu na koncept napuštanja srodne grupe koljena u korist kladistike, načina na koji su grupe postavljene bez ikakve procjene srodnih obilježja date taksonomske grupe.
Definicija na osnovu plana tjelesne građe
Naučno objašnjenje datog koljena koje je zasnovano na planu građe tijela, predložili su paleontolozi Graham Budd i Sören Jensen (kao što je to Haeckel učinio jedno stoljeće ranije). To objašnjenje je postavljeno zbog toga što su izumrli organizmi najteži za ravrstavanje: oni mogu biti ogranci koji su se odvojili od linije, ali i koljeno, pred znakove koji određuju moderne koljeno. Po Buddovom i Jensenovom naučnom objašnjenju, koljeno je objašnjeno kao skup organizama sa oznakama koje dijele svi današnji predstavnici.
Ovaj pristup donosi neke male probleme, jer oznake predaka kod većine članova koljena možda su samo evolucijski izgubljene kod nekih članova. Također, ova definicija se zasniva na proizvoljnom trenutku sadašnjosti. Međutim, pošto je obilježeno bazno, lahko ga je primijeniti na fosilnim ostacima. Veći problem je u tome što se oslanja na lične odluke samih naučnika o tome koje grupe organizama treba smatrati koljenima.
Prema nekima, podjela prema ovom naučnom objašnjenju može biti snažno pogođena šansom za opstanak rijetkih grupa, koje mogu napraviti mnogo raznovrsnija koljena nego što bi to bilo inače. Međutim, nije jasno koji bi evolucijski mehanizmi mogli pospješiti takve procese.
Predstavnici mnogih modernih koljena nisu se pojavili i dugo nakon kambrija.
Životinje
Najstarijim svrstavanjem životinjsko carstvo je podijeljeno prema vrsti tjelesne simetrije.
Danas je široko prihvaćena sljedeća podjela grupa koljena:
Grupe koljena kod kopnenih biljaka
U narednoj tabeli je prikazano deset grupa današnjih embriofita (kopnene biljke). Na njih se mogu dodati dvije grupe koljena algi: Chlorophyta i Charophyta, koje su uključene zajedno sa kopnenim biljkama u kladus Viridiplantae. Definicija i svrstavanje biljaka na ovom nivou mijenja se od izvora do izvora i progresivno se mijenjalo u posljednjih nekoliko godina. Tako neki izvori stavljaju preslice u grupu Arthrophyta i paprati u grupu Pteridophyta, dok ih drugi uključuju u Pteridophyta, kao što je prikazano u nastavku. Podjela Pinophyta se može koristiti za sve golosjemenjače (tj. uključujući cikade, ginkgo i gnetofte), ili četinjača samo u nastavku.
Od prvog objavljivanja APG sistema, 1998. godine, koji je predložio uvrštavanje cvjetnica do nivoa reda, mnogi izvori radije zamjenjuju redove neformalnim kladusima. Kod formalnih redova, tradicionalne podjele navedene u nastavku su svedene na mnogo nižem nivou, npr. potklase, kao što su konifere (Conifera).
Grupe bakterijskih koljena
Danas je poznato 29 koljena koje prihvata Spisak prokariotskih imena sa statusom u nomenklaturi (LPSN)
Klekovača
Klekovača je planina u Bosni i Hercegovini. Nalazi se na teritoriji općina Drvar, Istočni Drvar i Drinić. Okružuju je planine Srnetica (1375m), Grmeč (1604), Osječenica (1791m), Lunjevača (1706m) i Crna Gora (1650m). Sa zapadne strane spušta se u Petrovačko polje, a sa južne u Drvarsku kotlinu.
Reljef
Klekovača je surova planina, koja se proteže dužinom od 43 km. Najviši vrh je Velika Klekovača, visok 1961 metra. Klekovaču odlikuje velike stijene koje se protežu samim vrhom od Velike do Male Klekovače. Prema mišljenju većine planinara Mala Klekovača je najimpozantniji predio sa surovim sklopom stijena. U tom dijelu planine nalazi se i nekoliko velikih livada i prostranih amfiteatara stijena. Geološki supstrat Klekovače čine krečnjaci. Zbog toga je reljef rezervata veoma razvijen, a mjestimično i jako karstifikovan. Prisutne su mnoge krške pojave. Ima i nekoliko pećina (neke sa vječnim snjegom koji se do prije par decenija organizovano isporučivao slastičarima).
Prašuma Lom
Nedaleko od vrha Velika Klekovača nalazi se Lomska prašuma. Prašumski rezervat "Lom" osnovan je 1956. godine. Zauzima površinu od 297,8 hektara. Ima izdvojeno jezgro - strogi rezervat divljine, veličine 55,8 hektara (kategorija Ia po IUCN - klasifikaciji). Vegetaciju lomske prašume uglavnom čini (75%) tipična šuma ovih dinarskih planina, zajednica bukve-jele-smrče (Piceo-Abieti-Fagetum illyricum).
Hidrografija
Sa južne strane planine protiče rijeka Unac. Planina je siromašna izvorima vode.
Flora i fauna
Runolist (Leontopodinum alpinum) je veome rijetka i zaštićena biljka ne samo kod nas već i u čitavoj Evropi. Može se naći samo na veoma nepristupačnim kamenitim, planinskim liticama (otud ime - lat: alpinus = planinski), pa je često planinari poistovjećuju sa pojmom nedirnute prirode. Pripada falmiliji glavočika (Asteraeceae) sa vrlo uočljivim i karakterističnim cvijetom koji je glavno obilježje ove biljke. Cvijet izgledom podsjeća na lavlju šapu pa otuda i ime biljke (grčki: leon = lav i grčki: podion = nožica).
Mnoštvo gljiva iz porodica FUNGIJA, koje rastu na drveću, ukazuje na prašumski karakter planine. Nekada je i lincura bila rasprastranjena.
Na Klekovači je moguće sresti i divnog šarenog leptirića, zvanog Apolonov leptir (Parnassius apollo, Papilio apollo) koji je takođe karakterističan za pri-alpske i alpske predjele Evrope i Azije na visinama između 1000 i 2800 m. Jedan je od najljepših leptirova, al i istovremeno je i u opasnosti da nestane, jer je vrlo osjetljiv na promjene. Razmnožava se samo jednom godišnje, tako što jaje zimi "spava zimski sam", a ukoliko gusjenica i iziđe u jesen neće se razviti do slijedećeg proljeće. Larva se u svojoj kukuljici smjesti na samu zemlju ili ispod kamena.
Danas nesavjesni posjetioci nemilice uništavaju navedene vrste.
Historija
Otto Steinbeis osnovao je preduzeće za eksploataciju šume u Bosni i Hercegovini. U tu svrhu izgrađena je i šumska željeznica koju je pratila i izgradnja nekoliko naselja (Oštrelj, Srnetica i Potoci).
Jedno vrijeme se nije moglo prići vrhu Velika Klekovača iz razloga što je tamo bio relejni centar JNA, a nakon 1995. godine tu su boravili vojnici SFOR-a. Danas je sve napušteno i pokidano.
Turizam
Prve planinarske staze na oba njena najviša vrha, Malu Klekovaču 1761 m i Veliku Klekovaču 1962 m, provedene su oko 1970. Današnja planinarska staza je dobro obilježena, a postoji i planinarski dom sa južne strane, u neposrednoj blizini najvišeg vrha.
Lovište se prostire na površini od 40 790 hektara i ima naziv "Lovište Drinić". Lovište je u visinskom rasponu od 689 do 1961 metara. Od divljači se u lovištu nalaze medvjedi, divlje svinje, srneća divljač, tetrijeb, lještarka i ostalo. Posebno je atraktivan lov na medvjeda i tetrijeba čija se staništa nalaze u planini Klekovači na nadmorskoj visini od preko 1000 metara. Postoje čeke, lovačke kućice - brvnare kao i drugi lovno-uzgojni i lovno-tehnički objekti. Tu je i gater za obuku lovačkih pasa na površini od dva hektara kao i gater za uzgoj divljih svinja na površini od jednog hektara.
Vanjski linkovi
https://web.archive.org/web/20151108201145/http://planinarenje.ba/pocetna/planine-u-bih/klekovaca
Knud Holmboe
Knud Valdemar Gylding Holmboe ili Ali Ahmed el Gheseiri (22. april 1902. Horsens, Danska – 13. oktobar 1931. Akaba, Jordan), je bio danski novinar i istraživač. Prešao je na islam nakon svojih putovanja po Sjevernoj Africi te promijenio ime u Ali Ahmed. Kao mladić boravio je u Maroku kako bi naučio arapski jezik i pobliže se upoznao sa arapskom i muslimanskom kulturom.
Nut
mini|160 px|Nut, hram u Denderi u kojem se štovala Hathor Nut ili Nuit je egipatska božica neba i zvijezda. Ona je majka zvijezda i bogova.
Nutin je muž stasiti Geb, a djeca su im Oziris, Izida, Set i Neftis. Majka Geba i Nut je Tefnut, a otac im je Šu. Šu pridržava svoju kćer kako bi živa bića mogla postojati na površini. Svake noći, Nut guta Sunce (Ra), pa ga ujutro ponovno rađa.
Knud Holmboe
Putovanje na Bliski istok i Balkan
Tokom 1925. započeo je svoje putovanje po Bliskom istoku gdje je posjetio Siriju, Palestinu, Jordan, Irak i Perziju te je bio svjedokom političkih nemira koji će ubrzo uzdrmati čitavu regiju. Godine 1927. Knud je proputovao preko Balkana zajedno sa svojom novovjenčanom suprugom gdje je u Albaniji bio svjedokom italijanskog ponižavajućeg odnosa prema muslimanskoj populaciji. Tu je Knud napisao jedan od najkontroverznijih članaka koji je objavljen u Danskoj a potom i širom Evrope o vješanju poznatog albanskog katoličkog svećenika od strane Italijana. Veliki publicitet priče izazvao je bijes italijanskih vlasti.
„Desert encounter“ ili „U susret Omeru Muhtaru“
Po povratku u rodnu Dansku, Knud objavljuje svoj putopis iz Sjeverne Afrike pod naslovom „Desert Encounter“ (Na bosanskom jeziku objavljena pod naslovom „U susret Omeru Muhtaru“ u prevodu dr. Enesa Karića). Nakon izlaženja knjiga postaje bestseler u Danskoj, širom Evrope i u SAD-u. U Italiji knjiga je bila odbačena, zabranjena, te je bila prevedena na italijanski jezik tek 2004. godine. Nakon izlaska knjige italijanska vlada je potrošila hiljade dolara da odkleveta i obezvrijedi Knuda i njegovu knjigu u javnosti.
Posljednje putovanje i smrt
U maju 1931. godine, Knud je započeo svoje hodočašće ka Meki. Na svom putovanju posjetio je nekoliko libijskih organizacija pokret otpora koje su djelovale u egzilu u Turskoj, Jordanu i Siriji. Nakon Knudovog dolaska u Siriju, arapi su počeli velike proteste ispred italijanskog konzulata u Damasku, nakon čega je od Knuda zatraženo da napusti zemlju, i samo nakon žestokog protesta danskog konzulata u Istambulu Knudu je bilo dozvoljeno da prođe kroz Jordan na svome hodočašću. Italijani su strahovali od činjenice da bi Knud na Hadžu mogao pozvati na sveti rat protiv italijanskog okupatora te su sve učinili da Knud ne dopre do Meke. Prilikom boravka u Amanu, ne Knuda je pokušano nekoliko atentata. Iz Amana Knud je otputovao u Akabu gdje je odsjeo čekajući na dozvolu saudijskih vlasti za ulazak na njihovu teritoriju. Put ka saudijskoj granici Knud je započeo 11. oktobra 1931. Poznato je da je odsjeo da prenoći u oazi Hakl gdje su ga presreli beduini lokalnog plemena poznati po saradnji sa italijanima. Namamili su Knuda da putuje sam između Al Hakla i Humejda. Tokom noći zarobljen je ali je uspio da pobjegne i odpliva sa morske obale. Međutim beduini su ga ubrzo našli nakon što se umorio od plivanja, ubili ga i sahranili tijelo u blizini obale. Knudu je bilo 29 godina. Jordanske pogranične snage uhvatile su vođu plemena koje je ubilo Holmboa i zadržale ga na ispitivanju u Akabi nekoliko sati. Međutim, na intervenciju Britanaca on je ubrzo bio pušten. Nekoliko mjeseci kasnije, pripadnici plemena koji su ubili Knuda Holmboa ubijeni su nakon sukoba sa snagama lojalnim Ibn Saudu. Iako je Italiji bilo suđeno za ratne zločine nakon Drugog svjetskog rata nikada nije pozvana naodgovornost za zločine u Libiji. Tijelo Knuda Holmboa nikada nije bilo ekshumirano.
Ivana II, kraljica Napulja
Ivana II (23. juni 1373 - 2. februar 1435) je bila kraljica Napulja i pretendentica na ugarsko, hrvatsko, sicilijansko i jeruzalemsko prijestolje od smrti svoga brata, 1414. godine do svoje smrti. Ivanina vladavina je bila obilježena rastućim uticajem njenih ljubavnika i prijatelja, među kojima je najznačajniji bio Pandolfello Alopo.
Porodica
Rođena je u Zadru u Dalmaciji kao kćerka budućeg napuljskog kralja Karla III i Margarete Dračke. Otac joj je bio patrilinearni praunuk kralja Karla II, a majka kćerka jedine sestre kraljice Ivane I i patrilinearna praunuka kralja Roberta.
Vladavina
Godine 1414. naslijedila je bratovu krunu kao 41-godišnja udovica austrijskog vojvode Vilima, koji je prethodno bio zaručen za njenu rodicu, buduću poljsku kraljicu Jadvigu.
Neuspjeli brak
Godine 1415. vjenčala se po drugi put, ovaj put za Jakova II, grofa La Marchea. Jakov je iz ljubomore naredio Alopovo ubistvo i prislio Ivanu da mu da titulu kralja, iako je ona ostala solo-monarhinja. Međutim, Jakovljevo ponašanja je ubrzo izazvalo mržnju napuljskog naroda. Godine 1416. izbila je pobuna protiv njega i on je bio prisiljen svoju francusku pratnju poslati nazad u Francusku i odreći se titule. Tada Ivana II počinje aferu sa čovjekom po imenu Giovanni Caracciolo, koji je kao njen ljubavnik imao veliki utjecaj na Ivaninu vladavinu. Godine 1418. Jakov je napustio Napulj.
Sukob sa papom
mini|200px|lijevo|Grb Ivane II kao titularne kraljice Ugarske, titularne kraljice Jerusalema, i kraljice Napulja Nakon što se riješila Jakova, Ivana se okrunila 19. oktobra 1419. godine. Međutim, njen odnos s njenim nadređenim, papom Martinom V, se pogoršao. Ivana II mu je odbila pružiti finansijsku pomoć pri okupljanju papinske vojske. Kao odgovor na to, papa je pozvao vojvodu anžujskog vojvodu Ludovika III, sina rivala Ivaninog brata i pretendenta za napuljski tron. Godine 1420. Ludovik je izvršio invaziju na Campaniu, ali papa je sazvao ambasadore obiju strana u Firencu. Ivana je odbila papin prijedlog i zatražila pomoć od moćnog aragonskog kralja Alfonsa V, kojem je obećala da će ga imenovati svojim nasljednikom ukoliko ona u međuvremenu ne rodi dijete (što je, zbog njene poodmakle dobi i lošeg odnosa s mužem, tada bilo malo vjerovatno). Alfons je ušao u Napulj u julu 1421. godine.
Ludovik je ubrzo izgubio podršku pape, ali se u isto vrijeme pogoršao odnos Ivane i Alfonsa. U maju 1423. Alfons je okupirao Ivanin zamak. Ivana je uspjela pobjeći i sastati se s Ludovikom, te je tada poništila svoj ugovor sa Alfonsom, a Ludovika je proglasila svojim prijestolonasljednikom. Alfons se vratio u Aragoniju, a Ivana u svoje kraljevstvo u aprilu 1424. godine. Posljednje godine života i vladavine provela je u miru. Ludovik je umro prije Ivane, pa je Ivana posvojila njegovog brata Renata i proglasila ga svojim prijestolonasljednikom.
Smrt
Ivana II je umrla 1435. godine i naslijedio ju je Renato. S njom je izumrla cijela starija Anžuvinska linija.
Strabon
mini|150px|Strabon prikazan na gravuri iz XVI vijeka.
mini|150px|Geographica, knjiga XVII, izdanje Isaac Casaubon, 1620. godina.
Strabon (grčki: Στράβων, živio oko 63/64. godine p. n. e. do 24. godine n. e.), bio je antički grčki historičar, geograf i filozof. Strabon je autor djela pod nazivom Geografija (grčki: Γεωγραφικά - Geografika), od 17 tomova - knjiga koje sadrže historijske i geografske podatke i opise ljudi i mjesta iz njegovog vremena.
Život i rad
Učio je kod nekoliko geografa i filozofa, prvo u vlastitom kraju, a kasnije i u Rimu. U filozofiji je bio stoik, a u politici zagovornik rimskog imperijalizma. Kasnije je išao na brojna i daleka putovanja, među ostalim, posjetio je Egipat, plovio rijekom Nil i stigao do kraljevstva Kush (područje današnjeg Sudana). Nije tačno poznato kada je napisao Geografiju iako naznake u njoj smještaju završnu verziju u vrijeme vladavine cara Tiberija. Neki smještaju njegove prve skice u vrijeme oko 7. godine n. e. a drugi oko 18. godine n. e. Posljednji zapisi kojima se može odrediti datum odnose se na smrt mauretanijskoga kralja Jube II (23. godine n. e.) za kojeg kaže da je "nedavno preminuo". Ako se pretpostavi da "nedavno" znači period do 1 godine onda se za Strabonovu smrt može predložiti nekoliko datuma smještenih odmah nakon 23. godine n. e.
Strabonova Historia je izgubljena: sam Strabon se pozivao na nju a i drugi antički autori je pominju. Sve što je ostalo od nje jest fragment papirusa koji se danas čuva na univerzitetu u Milanu, Italija.
Geografija
Geografija je sveobuhvatno djelo na grčkom jeziku u 17 knjiga koja se može smatrati enciklopedijom geografskog znanja u Strabonovo vrijeme. Sačuvana je u cjelosti, osim nekih dijelova iz knjige 7. Iako pokriva cijeli svijet u ono vrijeme poznat Grcima i Rimljanima, pati od nekoliko mana: stalna i nametljiva odbrana pjesnika Homera kao geografskog izvora nasuprot izostavljanju savremenijih autora, kao što je Herodot, koji je zajedno sa Strabonom često bio očevidac onoga o čemu je izvještavao; zaokupljenost zapisnikom često s varavim zaključcima, te kritika drugih pisaca; naročito grčki apriorni stav prema činjenicama tražeći da ih se izvodi uz čistu primjenu razuma.
Ukratko, nedovoljno činjenične geografije a previše zaključaka. Ipak, njegovi opisi slabije poznatih područja ipak su opskrbila moderne naučnike vrijednim historijskim podacima o metodama antičke geografije i o mnogim starijim geografima čija djela nisu sačuvana.
Geografija je važan izvor podataka o antičkom svijetu, naročito kada su ti podaci potvrđeni drugim izvorima. Među stranicama Geografije nalazi se i mapa Evrope (slika dolje).
Tridesetak rukopisa prijepisa Geografije ili njenih dijelova je sačuvano, većina njih su srednjovjekovni prijepisi prijepisa, iako postoje fragmenti s papirusnih svitaka koji su prepisani oko 100. - 300. godine. Naučnici su ulagali napore tokom vijeka i po kako bi napravili izdanje što približnije onome kako ga je Strabon napisao. Završno izdanje izdano je 2002. godine pojavljujući se po jedan svezak godišnje.
Sadržaj
mini|desno|Mapa Evrope prema Strabonu
M-95 Degman
M-95 Degman je naziv za hrvatski glavni borbeni tenk nastao na platformi sovjetskog tenka T-72, odnosno jugoslovenskog M-84 u fabrici „Đuro Đaković specijalna vozila d.d.“
Jugoslavija je 1980-ih počela sa razvojem novog tenka nazvanog M-91 Vihor. Prije nego što je završen razvoj Vihora, Jugoslavija se raspala, a neki dijelovi tog tenka su završili u Hrvatskoj. Kasnije Hrvatska u tvornici „Đuro Đaković specijalna vozila d.d.“ dovršava M-91 Vihora (po nekim izvorima su dovršena dva prototipa). Kombinacijom najboljih tehničkih rješenja sa M-84 i M-91 Vihora je napravljen prototip savremenog glavnog borbenog tenka Degman.
Degman je težak 44 tone (2 tone teži od M-84A4) i ima novi softicirani sistem koji mu pomaže da brže pronalazi i uništava više ciljeva istovremeno.
Degman predstavlja borbeni tenk koji je uspješno izveden spoj dobrih karakteristika tenka M-84 i suvremenih rješenja. Zadržana su osnovna dobra svojstva tenka M-84: niska silueta, mala masa, velika specifične snaga i snažno naoružanje. Ugradnjom poboljšanog sistema upravljanja paljbom, termovizijske sprave, laserskog detektora, poboljšanog sustava pokretanja kupole, ugradnjom eksplozivno reaktivnog oklopa dobiva se savremeni tenk. Degman još nije u serijskoj proizvodnji iako je za njega zainteresiran Kuvajt. Hrvatska vojska ima jedina dva prototipa Degmana.
Oklopna zaštita
Na području oklopne zaštite dodana je nova višeslojna kupola s ERA eksplozivno reaktivnim oklopom, sustavom upozorenja na laserske zrake kontrasprava i vođenih protutenkovskih projektila, automatsko izbacivanje dimnih zavjesa, zaštita posade od krhotina i mina. Eksplozivno-reaktivni oklop stavljen je na kupolu i tijelo sprijeda i na bočnim stranama. Ima po 6 bacača dimnih kutija sa svake strane kupole, što dodatno povećava vjerovatnost preživljavanja na ratištu.
Sistem paljbe
Degman ima elektronički pokretanu kupolu i top, sistem upravljanja paljbom Omega 2, termovizijska kamera za dnevno-noćne i otežane uvjete, sposobnost lociranja i uništavanja više ciljeva odjednom itd. Može se birati između topa kalibra 120 mm ili 125 mm s automatskim punjenjem i može koristiti od 3 do 6 vrsta streljiva. Dodatno je naoružan mitraljezima kalibra 7,62 mm i 12,7 mm.
Sistem upravljanja paljbom (SUP) Omega 2 je proizvod slovenske firme Fotona. SUP ima dnevni i noćni kanal, brzinu stabilizacije topa u dvije ravnine za manje od 1 tisućinke sekunde, a kupola je hidraulički pokretana. Punjenje topa je automatsko, čime se smanjio broj članova posade na 3. Borbeni komplet za glavni top iznosi 42 granate, od kojih su 22 smještene u automatski punjač. Brzina paljbe je do 8 granata u minuti.
Pokretljivost
Degman za kretanje koristi dizel motor s 1200 ks što mu daje dobar omjer mase i snage (27 ks/t) i maksimalnu brzinu od 70 km/h. Ubrzava do 35 km/h za 8,5 sekundi a uz rezervoar goriva od 1450 litara domet mu je 700 km. Može bez problema prijeći preko okomitu zapreku visine do 0,85 metara, preko rova širine 2,8 m i savladati vodenu prepreku dubine do 1,8 m bez ikakve pripreme. Ako se doda disalica, može savladati prepreku dubine do 5 metara.
Klobuk (Trebinje)
Klobuk je naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Bosna i Hercegovina.
Historija
Stari grad Klobuk se nalazi na koti 956, na kosom platou Mirotinskih greda, 582 m iznad sela Aranđelova i doline rječice Sušice ispod strmih stijena - na jugu, i sela Klobuk uz put za Nikšić-na sjeveru.
Konstantin Porfirogenet u djelu De administrando imperio polovinom 10. vijeka navodi u oblasti Travunije grad tòOrmóς u župi Vrm. Od kraja 12. vijeka trebinjska oblast je u posjedu Nemanjića do 1377. godine kada je došla u sastav bosanske srednjovjekovne države. Najprije je bila u posjedu Sankovića, od 1395. do 1442. godine u posjedu Pavlovića. Kolobuk se pominje u jednom dokumentu iz maja 1428. U srednjem vijeku imao je podgrađe Podklobuk, na kojem se organizovala i održavala trgovina i život ljudi. Klobuk se pominje u jednoj tužbi iz početka maja 1428. godine. Tužba se odnosi na Petusina Poznanovića. Od 1438. godine u posjedu je Stefana Vukčića Kosače.
Osmanlije su zauzeli Klobuk u periodu između 1466 – 1477. U župi Vrm je 1472. zabilježen jedan džemat Vlaha. Nahija je pripadala Hercegovačkom sandžaku.
Požunskim mirom 1805. godine, za vrijeme napoleonskih ratova dobila je Francuska Dalmaciju. Tada Rusi i Crnogorci opsjedaju grad. Prema francuskim izvorima borbe oko opkoljenog Klobuka su se vodile od 7. do 16. 07. 1807. godine. Opsjednutim braniocima došli su u pomoć hercegovački velikaši s Ali-agom Dedićem i francuske trupe iz Dubrovnika pod komandom generala Lonea i razbili opsadu.
U prvoj polovini 19. vijeka česti su bili sukobi između hercegovačkog vezira Ali-paše Rizvanbegovića i Crnogoraca. Klobuk je bio 1858. godine, poslije grahovske bitke, opsednut trupama iz Crne Gore. Osmanske vlasti su 1866. godine dale sagraditi karaulu Aziziju. Od tada pa do 1878. godine u Klobuku je bio manji odred redovne osmanlijske vojske, koja se povukla uoči austrougarske okupacije. U Klobuk su ušli Korjenići i pružili posljednji otpor austrijskim trupama u septembru 1878. godine. Austrijska vojska je od 10. do 20. 09. 1878. gađala klobučki grad i potpuno ga razorila.
Značaj Klobuka je bio i u tome što je to bila pogranična tvrđava čije su trupe sprečavale šverc robe u oba pravca na relaciji primorje-Bosna i Hercegovina.
Početkom 21.-og vijeka zidovi utvrđenja i objekata unutar njega su dosta ruševni.
Spacetoon TV
Spacetoon TV (arapski: سبيستون) je arapski besplatni televizijski kanal koji je specijaliziran za animaciju i dječje programe. Počeo je da se emituje 15. marta 2000. godine, a sedište mu je u Dubaiju, UAE sa kancelarijama u Rijadu. Kanal je namijenjen djeci od 4 godine i više i namijenjen je porodici. Njegov kasnonoćni blok Space Power iadults.ted na tinejdžere i mlade odrasle. Spacetoon Go
Kompanija Spacetoon je imala dva sada nepostojeća kanala u arapskom svijetu, osim glavnog i dalje postojećeg Spacetoon kanala: Space Power TV i Spacetoon English i aplikaciju za video na zahtjev pod nazivom Spacetoon Go.
Glavni indonežanski kanal počeo je da se emituje 23. marta 2005. u Džakarti, kasnije je postao NET. a njegovo emitovanje ostaje na satelitskoj televiziji. Trenutno postoje tri Spacetoon kanala u Indoneziji, Spacetoon, Space Shopping i Spacetoon Plus. U Indiji, Spacetoon India postoji kao kompanija za izdavanje dozvola, ali ne kao poseban TV kanal. U Južnoj Koreji, Spacetoon je lansiran 2005. godine, ali je od tada zatvoren. Spacetoon se emituje u 22 zemlje i ima publiku od preko 130 miliona gledalaca.
Rubens Barrichello
Rubens Gonçalves "Rubinho" Barrichello jest brazilski vozač Formule 1.
Potpuni spisak rezultata u F1
(Key)(Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke) * Sezona u toku † Pola boda za utrke koje su prekinute prije prelaska 75% dužine utrke.
Specijalna bolnica "Centar za srce BH" Tuzla
Specijalna bolnica Centar za srce BH Tuzla je zdravstvena institucija specijalizirana za tretman i liječenje bolesti srca i krvnih žila u ovom dijelu Evrope. Bolnica je osnovana 2008. godine sa sjedištem u Tuzli. Centar za srce BH nudi zdravstvene usluge iz oblasti interventne kardiologije, kardiohirurgije i vaskularne hirurgije i liječenje svih vrsta kardiovaskularnih oboljenja. Centar za srce BH predstavlja kontinuitet rada i razvoja Klinike za kardiovaskularne bolesti Tuzla u Univerzitetskom kliničkom centru Tuzla. Specijalna bolnica Centar za srce BH u svojoj organizaciji obavlja rada sekundarnog i tercijarnog nivoa zdravstvene zaštite, a koji se finansiraju iz obaveznog zdravstvenog osiguranje putem vertikalnih programa Zavoda zdravstvenog osiguranja FBiH.
Historijat
Specijalna bolnica Centar za srce BH Tuzla je produkt razvoja kardiovaskularne hirurgije na području Tuzle. Razvoj kardiovaskularne hirurgije u Tuzli počeo je još u toku rata, 1994. godine kada su  u Tuzlu stigle snage UN-a i otvorile Plavu bolnicu. Tada je iz Buffalla u Tuzlu stigao i kardiohirurg Jacob Bergsland. Poznanstvom između njega i dr Emira Kabila, tada šefa opće hirurgije, rodila se ideja za formiranje jedinstvene klinike za srce. Međutim tokom rata i neposredno nakon rata mogućnosti za razvoj savremenog centra za lječenje kardiovaskularnih oboljenja su bile veoma male. Ipak, zahvaljujući saradnji zdravstvenih insitucija iz Buffalla, SAD, sa UKC Tuzla, 1996. godine UKC Tuzla dobiva grant sredstva u iznosu od oko dva miliona američkih dolara.
U 1998. godini osnovana je Klinika za kardiovaskularne bolesti pri UKC Tuzla, a na čelo klinike imenovan je dr. Emir Kabil. Zaposlenici klinike narednih godina usavršavaju se u najvećim medicinskim centrima u svijetu i teme se postavljaju temelji za specijalističku bolnicu za kardiovaskularne bolesti u Tuzli. Tokom prvih godina rada, klinika je imala 35 zaposlenih, od čega 14 doktora medicine. Kontinuiran razvoj klinike dovodi do prve operacije na otvorenom srcu u Bosni i Hercegovini u septembru 1998. godine. Narednih godina broj operacija na godišnjem nivou kontinuirano raste, pa je tako 1999. godine urađeno oko 200 operativnih zahvata i 800 dijagnostičkih procedura. Svake naredne godine broj operativnih zahvata raste za 20% u odnosu na predhodnu godinu.
Godina 2008. je jedna od najvažnijih u historiji ove klinike. U augustu mjesecu završava se izgradnja i svečano otvara moderni novoizgrađeni objekta Centra za srce BH. Tada zaposlenici Klinike za kardiovaskularne bolesti sa UKC Tuzla nastavljaju svoj rad u Centru za srce BH, kao jednoj od najsavremenijih bolnica u ovom dijelu Evrope.
Organizacija
Centar za srce BH u Tuzli je podjeljen na sljedeća odjeljenja: Ukupna površina natkrivenog korisno iskoristivog prostora iznosi centra je 11.800 m2, od toga bolnica zauzima oko 7.800 m2, hotel 1000 m2, te zajedničke prostorije oko 3000 m2. Bolnički odjel Centra za srce BH raspolaže sa ukupno 91 krevetom, a od toga 12 kreveta unutar intenzivne njege, 37 kreveta unutar kardiovaskularnog odjela, 15 kreveta unutar kardiološkog odjela, 4 kreveta unutar poluintenzivnog odjela, 20 kreveta unutar odjela interventne kardiologije, te 3 kreveta unutar dnevne bolnice. Centar za srce BH u sklopu svog kompleksa posjeduje i hotelsko-apartmanski objektat koji služi za smještaj porodica pacijenata koji su na liječenju u centru. U sklopu ovog objekta nalazi se 17 soba sa 34 kreveta i 2 apartmana.
U Centru za srce BH ukupno je zaposleno 158 uposlenika, od toga je 112 medicinsko osoblje, 34 tehničko osoblje i 12 uposlenika administracije.