cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bosanski sandžak-begovi
Bosanski sandžak-begovi su bili upravnici Bosanskog sandžaka koji je od 1463. do septembra 1580. godine bio u sastavu Rumelijskog pašaluka, a poslije septembra 1580. godine je priključen novostvorenom Bosanskom pašaluku i s tim su Bosanski beglerbegovi postali i upravitelji Bosanskog sandžaka.
Abbey Road
Abbey Road jedanaesti je studijski album engleske rok-grupe The Beatles. To je posljednji album kojeg je grupa počela snimati, iako je Let It Be bio posljednji dovršeni album prije nego što se grupa raspala u aprilu 1970. Uglavnom snimljen u aprilu, julu i augustu 1969, objavljen je 26. septembra 1969. u Velikoj Britaniji i 1. oktobra 1969. u Sjedinjenim Državama, dosegnuvši prvo mjesto u obje zemlje. Dvostruki singl s A strane albuma, "Something" / "Come Together", objavljen je u oktobru i također je dostigao prvo mjesto u SAD-u.
Abbey Road je rok-album koji uključuje žanrove poput bluza, popa i progresivnog roka i koji se ističe korištenjem moogovog sintisajzera i zvučnika Leslie. Također sadrži dugu mješavinu pjesama na drugoj strani albuma koje su kasnije obradili kao suite drugi poznati umjetnici. Album je snimljen u kolegijalnoj atmosferi nego Get Back / Let It Be sesije ranije tokom godine, ali je još uvijek bilo značajnih sukoba unutar grupe, posebno oko pjesme Paula McCartneyja "Maxwell's Silver Hammer". John Lennon je bio odsutan na nekoliko pjesama. U vrijeme kada je album objavljen, Lennon je napustio grupu, iako to nije bilo javno objavljeno sve dok McCartney također nije napustio grupu sljedeće godine.
Iako je album ubrzo nakon objave pridobio komercijalni uspjeh, dobio je mješovite kritike. Neki su kritičari njegovu muziku smatrali neautentičnom i kritizirali umjetne efekte produkcije. Nasuprot tome, današnji kritičari album ocjenjuju jednim od najboljih albuma Beatlesa i svrstavaju ga među najbolje albume svih vremena. Pjesme Georgea Harrisona na albumu, "Something" i "Here Comes the Sun", smatraju se jednima od najboljih koje je napisao za grupu. Naslovnica albuma, koja prikazuje grupu kako hoda preko pješačkog prijelaza ispred studija Abbey Road, postala je jedna od najpoznatijih i imitiranih u historiji snimljene muzike.
Maovice
Maovice su naseljeno mjesto u sastavu grada Vrlike, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Maovice su imale 250 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. i 1880. iskazano pod imenom Mahovice, Mavice od 1890. do 1910, a u I. izdanju knjige "Naselja".''
LINC00273
Duga međugenska protein-nekodirajuća RNK 273 je protein koji je kod ljudi kodiran genom LINC00273.
Industrija motornih vozil
Industrija motornih vozil (skr: IMV) bio je proizvođač automobila u Novom Mestu, Slovenija. Naslijedilo ga je preduzeće REVOZ. Preduzeće je osnovano 1954. godine pod imenom Moto Montaža.
LINC00273
Otkriće antimetastatskih lijekova ima ogroman klinički značaj jer su metastaze odgovorne za 90% svih smrtnih slučajeva od raka. Podaci o inhibitornom djelovanju iz bis-shiff baze podataka (M2) objašnjavaju migraciju i invaziju ćelija karcinoma in vitro i in vivo. M2 je pokazao dobru topivost i propusnost kroz ćelijski zid crijeva, pa se stoga može klasificirati kao BCS (sistem klasifikacije biofarmaceutskih proizvoda) klase I. Studije mikrozraka identificirale su dugu nekodirajuću intergenu RNK, LINC00273 kao novu molekulsku metu M2. Nađeno je da LINC00273 ima jedinstvenu (4n-1) paralelnu G-kvdripleksnu strukturu u svom promotoru, što je potvrđeno DMS otiskom. M2 je predložen za stabilizaciju ove G-kvadripleksne strukture, što rezultira smanjenom regulacijom ekspresije LINC00273. Analiza dvostrukog reportera luciferaze također sugerira inhibiciju aktivnosti promotora LINC00273 putem M2. Uključivanje ovog linka u metastaze dokazano je sRNK i shRNK posredovanim lomljenjem LINC00273 in vitro i in vivo kod golih miševa, što značajno usporava migraciju i invaziju ćelija karcinoma, a ćelije također ne reagirauju na pro-metastatske efekte TGF-β. Nadalje, utvrđeno je da je ekspresija LINC00273 u realnom vremenu u trideset sedam kliničkih uzoraka kod ljudi u pozitivnoj korelaciji s histopatološkim gradiranjem metastaza.
Industrija motornih vozil
Proizvodnja britanskog Austina
mini|169x169piksel|IMV Austin 1300|lijevo Od 1967. godine do 1972. godine fabrika je sklapala automobile po licenci britanskog Austina. Sa proizvodnih traka IMV-a tako su silazili Austin 1300, Mini 1000 i Austin Maxi 1500/1750.
Saradnja sa Renaultom
Godine 1972. IMV potpisuje ugovor sa Renaultom i počinje proizvodnja modela Renault 4, a kasnije i 12, 16 i 18. Nezavisno se i nastavlja proizvodnja kamp vozila, kamp prikolica kao i putničkih i komercijalnih vozila sopstvenog dizajna. Već 1976. godine IMV postaje drugi po veličini proizvođač automobila u Jugoslaviji odmah poslije Zastave. Između 1977. i 1990. godine je u Novom Mestu izlazilo između 25 i 50 hiljada automobila godišnje. Međutim, pogrešno usmjerene investicije su već 1978. godine dovele dovele do ivice bankrota. Godine 1988. godine Renault i IMV formiranju zajedničku REVOZ. U ranim 90-im godinama REVOZ je postao jedan od najvećih izvoznika, jedan od najvećih poslodavaca u Sloveniji (preko 2000 zaposlenih). mini|164x164piksel|Renault 4|lijevo
Proizvodnja IMV kombija
desno|mini|164x164piksel|IMV 1600R Godine 1959. kompanija, preimenovana u IMV, pokrenula je vlastitu ideju o stvaranju malog lakog prevoznog vozila koje bi zamijenilo model DKW. Kombi čija je proizvodnja započela 1962. godine je pravljen u nekoliko različitih modela:
DEFB126
Beta-defenzin 126 je protein koji je kod ljudi kodiran genom DEFB126.
Funkcija
Defenzini su cisteinskim kationima bogati polipeptidi koji su važni u imunski odgovor na invaziju mikroorganizama. Protein kodiran ovim genom se luči i član je porodice beta-defenzinskih proteina. Geni beta-defensina nalaze se u nekoliko klastera u čitavom genomu, s tim da se ovaj gen preslikava na klaster u 20p13. Kodirani protein je vrlo sličan epididimisno specifičnom sekretornom proteinu (ESP13.2) kod Maqaca cynomolgus (makak majmun koji jede rakove).
Sugerira se da uobičajena varijacija gena DEFB126 generira abnormalnu iRNK i može donekle oslabiti plodnost.
CPT2
Mitohondrijska karnitin O-palmitoiltransferaza 2  jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom CPT2 sa  hromosoma 1.
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 658 aminokiselina, a molekulska težina 73.777 Da. .
Funkcija
Prekursor karnitin-palmitoiltransferaze II (CPT2) je protein mitohondrijalne membrane koji se transportuje do unutrašnja mitohondrijske membrane. CPT2 zajedno sa karnitin-palmitoiltransferazom I oksidira dugolančane masne kiseline u mitohondrijama. Defekti ovog gena povezani su sa poremećajima oksidacije mitohondrijskih dugolančanih masnih kiselina (LCFA) i nedostatkom karnitin-palmitoiltransferaze II.
Modelni organizmi
U proučavanju funkcije CPT2 korišteni su modelni organizmi. Uslovna nokaut-mišja  linija pod nazivom Cpt2tm1b(KOMP)Wtsi je generirana u Institutu Wellcome Trust Sanger. Mužjaci i ženke su podvrgnute standardizovanom fenotipskom pregledu za utvrđivanje efekata delecija.
HBHR, ATR1
HBHR – ATR''' je gen koji kodira delecijski tip 1 mentalne retardacije, vezane za hemoglobin H.
Opis
Hemoglobinska H bolest je podtip alfa-talasemije kod koje pacijenti imaju heterozigotnost spoja za alfa (+)-talasemiju, uzrokovanu delecijom jednog gena alfa-globina i za alfa (0) -talasemiju, uzrokovanu delecijom u cis položaju dva gena alfa-globina (sažetak Lal i sur., 2011). Kada tri gena alfa-globina postanu neaktivna zbog delecija sa ili bez istovremenih nedelecijskih mutacija, pogođena osoba ima samo jedan funkcionalni gen alfa-globina. Ovi ljudi obično imaju umjerenu anemiju i izraženu mikrocitozu i hipohromiju. U pogođenih odraslih osoba postoji višak lanca beta-globina unutar eritrocita koji će formirati beta-4 tetramere, poznatiji i kao hemoglobin H (sažetak Chui et al., 2003).
Hb H bolest je obično uzrokovana kombinacijom alfa (0) -talasemije s delecijskom alfa (+) - talasemijom, kombinacijom koja se naziva "delecijska" Hb H bolest. U manjeg broja pacijenata, Hb H bolest je uzrokovana alfa (0) -talasemijom plus alfa (+)–talasemijom s tačkastom mutacijom ili malom insercijom/delecijom. Takva situacija je označena kao „nedelektivna“ Hb H bolest. Pacijenti sa nedolecijskom Hb H bolešću obično su anemičniji, sa izraženijim simptomima, skloniji značajnijoj hepatosplenomegaliji i vjerovatnije da će im trebati transfuzija krvi (sažetak Lal et al., 2011). Iako je većina hydrops fetalis povezanih s talasemijom uzrokovana nedostatkom svih gena alfa-globina, postoje izvještaji o fetusima s Hb H bolešću koji su imali sindrom hidrops fetalis.
Biohemijska svojstva
Hemoglobin H se posmatra kao „brza“ elektroforetska varijanta. Rigas i dr. (1955), Jones i sur. (1959), Kattamis i Lehmann (1970), Koler i sur. (1971) i Lie-Injo et al. (1971) pružili elektroforetska opažanja i genetske interpretacije hemoglobina H.
Nasljeđivanje
Necheles i dr. (1966) pružili su dokaze da je Hb H bolest rezultat parenja roditelja s alfa-talasemijom i roditelja s tihim H genom, te da je dvostruka heterozigotnost neophodna za Hb H bolest. Nalazi Na-Nakorn i sur. (1969) doveli su do približno istog zaključka. Među novorođenim potomstvom osoba sa Hb H našli su neke sa 1 do 2% Hb Barta, a druge sa 5 do 6%. Sugerirali su da su ove 2 vrste djece heterozigotne za 2 različita gena alfa-tala, od kojih jedan nije moguće otkriti kod odraslih heterozigota. Nasljeđuje se kao autosomno dominantno obilježje
Delecijska bolest hemoglobina H
Općenito se smatra da je bolest Hb H blagi poremećaj. Međutim, postoji izrazita fenotipska varijabilnost, koja se kreće od asimptomske, preko potrebe za periodičnim transfuzijama, do teške anemije s hemolizom i hepatosplenomegalijom, pa sve do fatalnog hydropsa fetalis in utero. Pacijenti s identičnim genotipovima alfa-globina mogu imati različite fenotipove, što upućuje na to da postoje i drugi genetički faktori i/ili faktori okoline koji mogu uticati na fenotipsku ekspresiju Hb H bolesti Lal et al. (2011) proučavali su 60 pacijenata sa delecijskom Hb H bolešću identificiranom skriningom novorođenčadi.
Iako se prvobitno pretpostavljalo da je samo azijski fenotip, među tim pacijentima 15% je imalo jednog ili oba roditelja s afroameričkim porijeklom. Rast je bio normalan kod pacijenata s delecijskim Hb H tokom prve decenije. Percentili visine za dob za delecijske bolesnike s Hb H bili su ispod prosjeka, ali iznad -1 Z ocjene za djecu u dobi od 12 godina. Većini djece s delecijskim Hb H nije bila potrebna transfuzija krvi; bila je potrebna samo jednog kod djeteta mlađeg od 20 godina, dvogodišnjaka s teškom upalom pluća kojem je bila potrebna mehanička ventilacija. Kod pacijenata starijih od 20 godina, dvije odrasle osobe trebale su transfuziju: jedna je bila 26-godišnjakinja s nivoom hemoglobina 7,6 g/dl, kojoj je bila potrebna transfuzija tokom febrilne bolesti, a druga je bila 30-godišnjakinja koja je bila na operaciji. Nijednom pacijentu s delecijskim Hb H nije bila potrebna splenektomija, a nivo feritina u serumu nije se značajno povećao između rođenja i 18 godina. Preopterećenje gvožđem uglavnom se nije manifestiralo kod pacijenata s delecijskim Hb H prije treće decenije.
Bolest hemoglobina H bez razlika od beta-talasemije
Za razliku od beta-talasemije, nedelecijske mutacije alfa (+)-talasemije relativno su rijetke. Gen alfa-2 globina (HBA2) ima dva do tri puta veću proizvodnju iRNK alfa-globina i lanca alfa-globina od gena alfa-1. Stoga tačkaste mutacije gena alfa-2-globina uglavnom uzrokuju ozbiljniju anemiju od istih mutacija koje uključuju gen alfa-1-globina. Pacijenti sa nedolecijskom Hb H bolešću obično su anemičniji, simptomatskiji, skloniji značajnijoj hepatosplenomegaliji i vjerovatnije da će im trebati transfuzija krvi.
Oblik nedelecijske bolesti hemoglobina H zvana Hb H „konstantno proljeće“ (Constant Spring) nastaje delecijskum uklanjanjem oba gena alfa-globina na jednom hromosomu 16 i alfa (+)-talasemijske mutacije ovog hemoglobina (X142Q) na drugom hromosomu 16. Ova hemoglobinopatija se uglavnom nalazi u osoba porijeklom iz jugoistočne Azije. Lal et al. (2011) proučavali su 23 pacijenta sa Hb H Constant Spring. Pacijenti sa konstantnim proljećem Hb H pokazivali su deficite rasta već u djetinjstvu. Anemija je bila teža u bolesnika s Hb H konstantnim proljećem u svim dobnim skupinama, a akutno pogoršanje anemije infekcijama koje zahtijevaju hitne transfuzije krvi primijećeno je u bolesnika s Hb H konstantnim proljećem, ali ne i u onih s delecijskim Hb H. Vjerovatnoća primanja najmanjejedne transfuzije u dobi od 20 godina bila je 3% za pacijente sa delecijskim Hb H i 80% za one sa Hb H konstantnim proljećem (p< 0,001). Među pacijentima s konstantnim proljećem Hb H, transfuzija je obavljena kod 13% novorođenčadi i 50% djece mlađe od šest godina; splenektomija je povezana sa značajnim poboljšanjem nivoa hemoglobina (p= 0,01) i smanjenjem broja transfuzija. Pacijenti s konstantnim proljećem Hb H bili su kineske, laoske i kambodžanske nacionalnosti. Pacijenti sa konstantnim proljećem Hb H imali su vrlo visok rizik od teške anemije koja je dovela do hitnih transfuzija krvi. Transfuzije su ubrzane infekcijama u 37 događaja (82%), pri čemu je većina događaja (60%) dijagnosticirana kao virusna bolest, zbog nepoznatog izvora ili organizma. Pet od 23 pacijenta sa Hb H Constant Spring podvrgnuto je splenektomiji u dobi od 3,9 do 13,0 godina, zbog potrebe za čestom transfuzijom krvi. Prosječni osnovni nivo hemoglobina prije splenektomije bio je 6,8 (raspon 6,4 do 7,4), koji se povećao na 9,7 (raspon 7,0 do 11,3) nakon splenektomije (p= 0,01). Splenektomija je smanjila ili eliminirala akutne hemolitske epizode koje zahtijevaju hitnu transfuziju kod četiri od pet pacijenata. Jetro u jetri bilo je veće kod pacijenata s konstantnim proljećem Hb H i ti su pacijenti imali povećani broj godišnjih posjeta klinikama i povećani broj godišnjih prijema u bolnicu za faktor 3,9 u odnosu na pacijente s delecijskim hemoglobinom H. Lal et al. (2011) izjavili su da bi Hb H Constant Spring trebalo prepoznati kao izraziti sindrom talasemije s visokim rizikom od anemije opasne po život tokom febrilne bolesti. Hill et al (1987) opisali su jedinstveni oblik nestanka Hb H bolesti na Papui Novoj Gvineji: sva četiri gena alfa bila su netaknuta.
Molekulska genetika
Bolest hemoglobina H rezultat je inaktivacije tri od četiri gena za alfa-globin, na oba hromozoma 16. Poznato je više od 20 prirodnih delecija koje uklanjaju oba gena alfa-globina sa istog hromosoma 16 (u cisu) ili kompletan zeta- alfa-globinski genski klaster, a poznati su kao mutacije alfa-0-talasemije. Pored toga, rijetka su uklanjanja koja utišavaju ekspresiju gena alfa-globina delecijom HS-regulatornih sekvenci uzvodno od klastera zeta-alfa-globina (sažetak Chui et al., 2003).
Delecija alfa-0-talasemije u jugoistočnoj Aziji, zvana – (SEA), iznosi približno 19,3 kb i uklanja oba gena alfa-globina u cis položaju, ali ne i embrionski gen-zeta-globin. Ova mutacija je najčešći uzrok Hb H bolesti i sindroma hidrops fetalis u tom dijelu svijeta. Pored toga, delecije – (FIL), – (MED) i – (alfa20.5) relativno su česte na Filipinima, odnosno u mediteranskoj regiji (sažetak Chui et al., 2003).
Chui et al. (2003) pregledali su genotipove 319 pacijenata sa Hb H bolešću iz Kalifornije, Hong Konga i Katara, prijavljene tokom prethodne dvije godine. Od tih pacijenata, 266 (83%) je imalo delecijsku Hb H bolest. Najčešći genotip bio je – (SEA)/ – (alfa3.7), pronađen kod 175 pacijenata (55%), praćen – (SEA)/– (alfa4.2) kod 37 pacijenata (12%) i – (FIL)/– (alfa3.7) kod 36 pacijenata (11%). Pedeset i tri pacijenta (17%) imali su nepotpunu Hb H bolest. Najrasprostranjeniji genotip među ovom podskupinom bio je – (SEA) / Constant Spring, pronađen kod 31 pacijenta (10%). Među 638 hromosoma ovih 319 pacijenata, – (SEA) je pronađen kod 263 (41%), – (alfa3.7) kod 224 (35%), - (alfa4.2) kod 42 (7%), – (FIL) u 38 (6%), i Constant Spring u 32 hromosoma (5%). Preostalih 14 mutacija pronađeno je u 39 hromosoma (6%). U mediteranskoj regiji, najčešće delecije uklanjanjem oba gena alfa-globina u cis poziciji je delecija – (MED). Među 78 kiparskih pacijenata sa Hb H bolešću, 79% je imalo deleciju – (MED), a 17% – (alfa20.5).
Populacijska genetika
Hb H bolest se javlja u mnogim dijelovima svijeta, uključujući populacije jugoistočne Azije, Bliski Istok]Bliskog Istoka i Mediterana. Naročito je rasprostranjen u jugoistočnoj Aziji i južnoj Kini, zbog visokih frekvencija nositelja – (SEA) delecija i u manjoj mjeri – delecija (FIL). U tajlandskOJ populacijI od 62 miliona ljudi, procijenjeno je da se godišnje rodilo 7.000 novorođenčadi s Hb H bolešću i da je u toj zemlji bilo 420.000 pacijenata s Hb H bolešću (sažetak Chui et al., 2003). Pressley et al. (1980) pokazali su da je oblik hemoglobina H koji je izuzetno čest u populaciji oaza istočne Saudijske Arabije rezultat drugačije aberacije haplotipa alfa-globina nego što je to slučaj u drugim populacijama. Zeinali et al. (2011) primijetili su da su neobjavljeni podaci iz studije Hb H bolesti u Iranu bili u skladu s zapažanjima Lal et al. (2011) u vezi sa delecijskom Hb H bolešću, a ti su rezultati pokazali veću raznolikost u genotipu i kliničkoj prezentaciji nedelecijske Hb H bolesti. Zaključili su da će njihovi podaci i podaci drugih s Mediterana i Bliskog Istoka biti korisni za kliničare koji liječe pacijente iz tih regija u drugim zemljama. Vichinsky i Lal (2011) odgovorili su da su općenito podaci Zeinali et al. (2011) pružili podršku svojim zapažanjima da je delecijska Hb H bolest relativno benigna, a nedelecijski Hb H umjereno ozbiljan. Međutim, mnoge druge genetičke varijable utiču na fenotip, uključujući sudjelovanje gena alfa-2 globina. Faktori okoline glavni su pokazatelji težine. U njihovoj studiji, manje febrilne bolesti pokrenule su ozbiljnu anemiju kod pacijenata sa konstantnim proljećem hemoglobina, a splenektomija je smanjila ili eliminirala ove hemolitičke događaje.
Procijenjeni broj godišnjih porođaja pacijenata sa Hb H bolešću je 9.568, a sa hidropsom Hb Bart 5.183 (Modell i Darlison, 2008. i Weatherall, 2010.).
DEFB118
Beta-defenzin 118 je protein koji je kod ljudi kodiran genom DEFB118.
Klonirane su ESC42 iz cDNK biblioteke epididimisa rezus majmuna i, pretraživanjem baze podataka sekvenci, identificirao ljudski ESC42. ESC42 proteini majmuna i čovjeka sadrže po 123 aminokiseline i dijele 94% aminokiselinskih identiteta. ESC42 ima signalni peptid i N-terminalnu polovinu bogatu cisteinom, koja sadrži cinkov prst koji veže DNK tipa CCHC i epidermalni faktor trolisnog domena nalik na 3 petlje. Postoji mjesto N-glikozilacije i nekoliko navodnih mjesta fosforilacije. ESC42 ima izračunatu molekularnu masu od 11,2 kD nakon uklanjanja signalnog peptida. Northern blot analiza različitih tkiva rezus majmuna otkrila je ekspresiju ESC42 samo u epididimisu. Western blot analiza otkrila je protein od oko 20 kD u ljudskoj ejakuliranoj spermi. COS-1 ćelije transficirane rezusnom ESC42 otkrile su protein od 18,5 kD i nekoliko multimernih tipova s višim molekulskim masama. Imunohistokemijska lokalizacija ESC42 u epididimisu majmuna otkrila je obilnu količinu proteina u epitelnim ćelijama omotača, u epitelnim ćelijama eferentnih kanala i u spermi.
Konfokusna mikroskopija lokalizirala je ESC42 u perijedarnim regijama epitelnih ćelija. U ljudskoj ejakuliranoj spermi ESC42 je bio koncentriran u postakrosomskim regijama glave i vrata.klonirali su ESC42 iz biblioteke cDNK epididimisa rezus majmuna i, pretraživanjem baze podataka sekvenci, identificirali ljudski ESC42. ESC42 proteini majmuna i čovjeka sadrže po 123 aminokiseline i dijele 94% aminokiselinskih identiteta. ESC42 ima signalni peptid i N-terminalnu polovinu bogatu cisteinom, koja sadrži cinkov prst koji veže DNK tipa CCHC i epidermni faktor trolisnog domena nalik na tri petlje. Postoji mjesto N-glikozilacije i nekoliko navodnih mjesta fosforilacije. ESC42 ima izračunatu molekulsku masu od 11,2 kD, nakon uklanjanja signalnog peptida. Northern blot analiza različitih tkiva rezus majmuna otkrila je ekspresiju ESC42 samo u epididimisu. Western blotom otkriva da se u ljudskoj ejakuliranoj spermi nalazi protein od oko 20 kD. COS-1 ćelije, transficirane rezusnim ESC42 otkrile su protein od 18,5 kD i nekoliko multimernih tipova s višim molekulnim masama. Imunohistokemijska lokalizacija ESC42 u epididimisu majmuna otkrila je obilnu količinu proteina u epitelnim ćelijama omotača, eferentnih kanala i u spermi. Konfokusna mikroskopija lokalizirala je ESC42 u perijedarnim regijama epitelnih ćelija. U ljudskoj ejakuliranoj spermi ESC42 je bio koncentriran u postahrosomskim regijama glave i vrata.
Utvrdili su da gen ESC42 sadrži dva egzona. Možda postoji alternativni prvi egzon. Regija promotora sadrži pretpostavljeni TATA okvir blizu cDNK 5-bazn og kraja.
Tuk
Hrvatska:
Kamna Gorca
Kamna Gorca je naseljeno mjesto u sastavu općine Rogaška Slatina, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamna Gorca je imala 112 stanovnika.
Napomena: ''U 2015. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Kamna Gorca i Spodnja Kostrivnica.''
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Novigrad)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Novigrad je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 27 km2 imao 4.345 stanovnika, što predstavlja 2,09% od ukupnog broja stanovnika Istarske županije, odnosno 1,01% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Novigradu je 161 stanovnika/km2.
Radovi Jože Plečnika
Jože Plečnik je rođen 1872. u Ljubljani. Školovao se u Grazu, i umjetničkoj akademiji u Beču, odsjek arhitekture, kod Otta Wagnera. Poslije studija radio je kratko u Italiji, zatim deset godina u Beču u Wagnerovom studiju i na kraju kao slobodni arhitekt. Između 1911 i 1921 Plečnik je živio u Pragu a između Prvog i Drugog svjetskog rata u Ljubljani.
Plečnikova Ljubljana je usko povezana sa njegovim domom u ljubljanskom naselju Trnovo. Kopnena osa od Trnova i istoimenog mosta, po Emonskoj i Vegovoj cesti, pa sve do centra grada i Kongresnog centra i parka Zvijezda nosi Plečnikovu ideju. Vodenu osu čine njegovi projekti uređenja riječnog toka rijeke Ljubljanice, njene pritoke Gradoščice, riječnih obala u centru grada, Čevljarskog mosta, poznatog Tromostovja, i riječne brane. Plečnikova djela se nalaze uzduž obe linije, kopnene i vodene, te stvaraju cjelinu koja se danas naziva Plečnikova Ljubljana. Sastoji se od trgova, parkova, ulica, šetališta, mostova i javnih objekata (Nacionalna biblioteka, crkve, tržni centri, groblje)
Svjetska baština
Prije proglašenja za svjetsku baštinu Evropska komisija proglasila je Ljubljanu Zelenom prijestolnicom Evrope 2016. Ljubljana je osvojila i turistički Oscar, Zelenu jabuku Međunarodnog udruženja turističkih novinara i pisaca FIJET. Ljubljana je na konferenciji Global Green Destinations Day, dva puta uvrštena među 100 najbolje razvijenih zemalja u vidiku održivog razvoja na svijetu (Global Top 100 Sustainable Destinations). Turistička Zajednica Slovenije joj je na Slovenskim danima turizma udjelila još dvije nagrade; Ljubljana je osvojila prvo mjesto u kategoriji urbanih jezgri za ekološku zonu Slovenska cesta te prvo mjesto u kategoriji većih mjesta.
Navedena djela su proglašena za spomenike kulture nacionalnog značaja, prema Pravilniku o proglašenju rada arhitekta Jožeta Plečnika u Ljubljani (Službene novine Republike Slovenije Br. 51/09 od 3. juli 2009.)
Godine 2021. i UNESCO je Plečnikovu Ljubljanu proglasio za Svjetsku baštinu.
SC DHfK Leipzig
SC DHfK Leipzig je njemački rukometni klub iz Leipziga, Saksonija. Takmiči se u Handball-Bundesliga, prvom njemačkog rukometa. Klub je osnovan 1954. godine.
Džamija Esme sultanije
Džamija Esme sultanije, ili Čaršijska džamija, nalazi se u Jajcu, Bosna i Hercegovina, u glavnoj ulici koja povezuje Travničku i Banjalučku kapiju. Ovo je u Bosni i Hercegovini jedina džamija koja nosi ime po jednoj ženi. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Historija
Esma sultanija je bila supruga bosanskog namjesnika Mehmed paše Muhsinovića i sagradila je ovu džamiju i dva mosta na Vrbasu. Mehmed paša Muhsinović bio je namjesnik Bosne u dva navrata – prvi put 1760. do 1763. godine, a drugi put od 1770. do1772. godine. Na mjestu današnje Esme Sultanije džamije ranije postojala je džamija, a koju je, prema tarihu iznad portala podigao čauški čehaja Emir Mustafa 1749./50. godine. Ova džamija spada među posljednje izgrađene džamije u Bosni i Hercegovini koje su pokrivene kupolom.
Esme Sultanije džamija u potpunosti srušena je 1993. godine. Svi fragmenti su uklonjeni sa lokacije i odvezeni u nepoznatom pravcu. Obnovljena je 2010. godine.
Opis
Pripada centralnom potkupolnom tipu džamije, sa natkrivenim sofama i kamenim minaretom. Kupola je izdužena. Zauzima prostor od 9,49 X 9,55, a umjesto tambura ima u izduženju osam prozora. Kod ove džamije kupola oslonjena je na četverougaonu bazu i njena visina od poda do vrha iznosi 13 m.
Munara je vitka i vrlo proporcionalna, izgrađena od istog kamena od koga i džamija. Baza munare je osmostrana dok je tijelo sa šesnaest strana. Baza je dekorirana motivima u formi pupoljka. Ovaj motiv se u stiliziranoj formi javlja i na dnu i pri vrhu tijela munare, ispod šerefeta. Ima stalaktitne ukrase ispod šerefe. Stranice ograde munare su sa reljefnim dekoracijama na kojima se javljaju motivi kruga, zvijezde i heksagona. Svaka stranica ograde je dekorirana na drugačiji način.
IC 5182
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Mali Bukovec)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Mali Bukovec je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od - km2 imala 2.212 stanovnika, što predstavlja 1,26% od ukupnog broja stanovnika Varaždinska županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Malom Bukovcu je - stanovnika/km2.
TSV Hannover-Burgdorf
TSV Hannover-Burgdorf je njemački rukometni klub iz Hannovera, Donja Saksonija. Takmiči se u Handball-Bundesliga, prvom njemačkog rukometa. Klub je osnovan 1912. godine.
KDM8
Lizin-demetilaza 8 je protein – enzim  koji je kod ljudi kodiran genom KDM8.
Patricia Hartz (2008) mapirala je gen JMJD5 na hromosom 16p12.1, na osnovu poravnanja sekvence JMJD5 (GenBank AK225066) sa genomskom sekvencom (gradnja 36.1).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 416  aminokiselina, a molekulska težina   47.270 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Ovaj gen vjerovatno kodira histonsku lizin-demetilazu. Studije sličnih proteina na miševima ukazuju na potencijalnu ulogu ovog proteina kao supresora tumora. Opisane su i alternativno prerađene varijante transkripta.
Spisak gradova na Kosovu
Spisak gradova na Kosovu sadrži spisak 37 gradova Kosova razvrstanih po broju stanovnika (popis iz 2011). Glavni grad Priština ujedno je i najveći grad sa 145.149 stanovnika.
mini|1. [[Priština]] mini|2. [[Prizren]] mini|3. [[Gnjilane]] mini|4. [[Peć]] mini|5. [[Kosovska Mitrovica]] mini|6. [[Uroševac]] mini|7. [[Đakovica]]
Klake (Kozje)
Klake su naseljeno mjesto u sastavu općine Kozje, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klake su imale 31 stanovnika.
Bakir Tanović
Bakir Tanović rođen je u Sarajevu 1930. godine.
Diplomirani je profesor nacionalne historije prve generacije historičara Univerziteta u Sarajevu 1956. godine. Sin je sarajevskog advokata Jusufa Tanovića i Fate Tanović rođ. Čurčić. Jedan je od osnivača Stranke demokratske akcije (SDA) 1990. godine (treći potpisnik).
Filmsku karijeru započeo je pedesetih godina prošlog vijeka. Smatra se pionirom bosanskohercegovačke kinematografije, jedan je od osnivača Sarajevske škole dokumentarnog filma, autor brojnih nagrađivanih filmskih ostvarenja, producent i istraživač kulturnog i historijskog nasljeđa Bosne i Hercegovine.
Za igrani film "Ovčar" nagrađen je Šestoaprilskom nagradom Grada Sarajeva, a 1973. godine odlikovan je Srebrenim vijencem za naročite zasluge u oblasti filmske umjetnosti i kinematografije, te je nosilac brojnih drugih nagrada i priznanja.
Bio je jedan od pionira bh. filma, radio je kao snimatelj brojne dokumentarne filmove, da bi od šezdesetih počeo da režira. „Kesonci“ (1965), za je tekst pisao novinar i prijatelj Tihomir Lešić, film „Kameni spavač“ (1969), je scenarij napisao Mak Dizdar. Svoj interes za prošlost svoje zemlje pokazao je kroz dokumentarne filmove „Znamenje srednjovjekovne Bosne“, „Gazi Husrev-begova biblioteka“, „Sve što je zapisano ostaje“ i „Muhadžiri“.
Osnivač je Radne zajednice "Bosna" - koja je postala vodeća producentska kuća u bivšoj Jugoslaviji i Studija za crtani film. Početkom rata u BiH osniva Filmski arhiv pri Armiji RBiH.
Na općim izborima u Bosni i Hercegovini 2002. godine bio je kandidat za bošnjačkog člana Predsjedništva BiH.
Bio je i predsjednik Pomorskog društva Bosne i Hercegovine i zagovarao je luku u Neumu kao strateški interes Bosne i Hercegovine. Profesor Bakir Tanović objavio je dvije historijske studije ("Ko je vlasnik Bosne i Hercegovine" (1993) i "Čurčića vakuf"), te historijski roman "Huska Miljković" i "Omer paša Latas". Autor je i historijske knjige "Historija Bosne u okviru Osmanskog carstva" (2011)
Za igrani film "Ovčar" nagrađen je Šestoaprilskom nagradom, a 1973. godine odlikovan je Srebrenim vijencem za naročite zasluge u oblasti filmske umjetnosti i kinematografije, te je nosilac brojnih drugih nagrada i priznanja.
Poslije piše scenario i režira dva igrana filma: "Ljubav i bijes" i "Ovčar", za koje je dobio nagrade na međunarodnim filmskim festivalima.
Početkom osamdesetih godina, radi uglavnom filmove koji su govorili o Bosni i bošnjačkom narodu. Iz tog perioda su "Muhadžiri", film o migraciji i egzodusu muslimana. Ovom dokumentarcu pridodao je film o Gazi Husrev-begovoj medresi, kao i "Znamenje bosanske države".
Bakir Tanović je preminuo u Sarajevu, 2012. godine u 81. godini.
Otišić
Otišić je naseljeno mjesto u sastavu grada Vrlike, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Otišić je imao 39 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Otišić je imalo 1.006 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
CRYZ
Kinon-oksidoreduktaza jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom CRYZ  sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 329 aminokiselina, a molekulska težina 35.207 Da.
Funkcija
Kristalini se dijele u dvije klase: specifične za taksone ili enzime i sveprisutne. Potonja klasa čini glavne proteine kičmenjaka očne leće i održava transparentnost i indeks prelamanja sočiva. Prva klasa se naziva i filogenetski ograničeni kristalini. Ovaj gen kodira kristalinski protein specifičan za takson koji ima NADPH-ovisnu aktivnost kinon-reduktaze, različitu od drugih poznatih kinon-reduktaza. Nedostaje mu aktivnost alkohol-dehidrogenaza, iako se po sličnosti smatra članom porodice alkohol-dehidrogenaza koje sadrže cink. Za razliku od drugih sisarskih vrsta, kod ljudskih sočiva ekspresija je niska. Poznato je da postoji jedan pseudogen.
Tuk Bjelopoljski
Tuk Bjelopoljski je naseljeno mjesto u sastavu općine Plitvička Jezera, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Live in Sarajevo
Live in Sarajevo je solo album Sinana Alimanovića izdat 2016. godine u sklopu izdavačke kuće "Bosnaton" - Sarajevo. To je live koncert, realiziran 12. marta 2015. godine, u Bošnjačkom institutu - Fondacija: Adil Zulfikarpašić, u okviru 31. Internacionalnog festivala Sarajevska zima.
Tuk Bjelopoljski
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Titova Korenica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tuk Bjelopoljski je imao 15 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Tuk. Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Bjelopolje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Tuk Bjelopoljski je imalo 87 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
DEFB119
Beta-defenzin 119 je protein koji je kod ljudi kodiran genom  DEFB119.
Prva rukometna liga RS
Prva rukometna liga Republike Srpske, je drugi rukometni rang u Bosni Hercegovini. Pobjednik Prve rukometne liga Republike Srpske ostvaruje plasman u Premijer ligu Bosne i Hercegovine.
Polimorfizam (biologija)
Polimorfizam (grč. πολύ  - poli = mnogo + μορφή -morf = oblik, figura, silueta),  u  biologiji se javlja kada se jedna osobina, u istoj populaciji određene vrste ispoljava u  dva ili više jasno različitih fenotipova. Drugim riječima, pojavljuje se u više od jedne forme ili morfe. Da bi se klasificirao kao takav, mora se nalaze u istom staništu i u isto vrijeme i pripadati panmiktičnoj populaciji  (sa slučajnim parenjem).
Opisani polimorfizam uključuje varijaciju fenotipa. Međutim, ovaj termin se također koristi i u drugom smislu, kao kod molekulskih biologa kada opisuju  mutacije u genotipu, kao što su jednonukleotidni polimorfizam (SNP) ili  RFLP.
Polazna definicija, sama po sebi, dopušta da se termin polimorfizam u biologiji može odnositi na svaku pojavu ili čak i proces, ako se javlja u najmanje dvije varijante (morfe). Polimorfizam je uobičajen u prirodi, jer, u najširem smislu, uključuje i sveukupni  biodiverziteta, genetičke varijacije i adaptacije. Obično funkcionira tako da da održava različite forme u populaciji koja živi u promjenljivom okruženju okruženju. Najuobičajena pojava je spolni dimorfizam, koji se javlja kod mnoštva organizama. Drugi ilustrativan primjer može biti zaštitna obojenost leptira  (vidi: mimikrija) ilihemoglobin i  krvne grupe.
DEFB119
Opis
Beta-defensini su porodica tipskih kationskih antimikrobnih peptida koji dijele motiv koji se sastoji od šest konzerviranih cisteina. DEFB119 i njegova spojena varijanta, DEFB120, dio su nakupine beta-defenzina na hromosomskoj poziciji 20q11.1, koji su eksprimirani u muškom reproduktivnom traktu.
Polimorfizam (biologija)
Prema teoriji evolucije, posljedica polimorfizma su procesi usmjeravanja evolucijskih procesa, u koje su uključeni  i bilo koji drugi aspekti  jedne vrste. To je nasljedna varijacija modofikovana putem  prirodne selekcije. U polimorfizmu jedinke genetička konstitucija omogućuje veoma različita preoblikovanja u okvirima zadatog genotipa, kao i mehanizam prekidač koji određuje koji je morf ispoljio najveću prilagodljivost određenoj  životnoj sredini.
DEFB119
Opis
Analizom genomske sekvence, koristeći višestruke računarske alate, Schutte i sur. (2002) identificirali su ljudske DEFB119 i DEFB120. Oba predviđena proteina sadrže domen 6-cisteina karakterističan za beta-defenzine. Analiza baze podataka EST sugerirala je da su i DEFB119 i DEFB120 transkribirani. Koristeći RT-PCR i EST analizu baze podataka, Radhakrishnan i sur. (2005) klonirali su ljudske i makakove DEFB119 i DEFB120 i utvrdili da su to spojene varijante. Predviđeni ljudski protein DEFB119 sadrži 84 aminokiseline, dok predviđeni protein DEFB120 sadrži 88 aminokiselina. DEFB119 i DEFB120 sadrže konzervirani motiv 6-cisteinskog transkripta. RT-PCR analiza ljudskih tkiva otkrila je obilnu ekspresiju DEFB119 i DEFB120 samo u muškom reproduktivnom traktu. [Ekspresija DEFB119 bila je obilna u testisima i regije omotača  epididimisa, ali niska u regiji korpusa. Suprotno tome, ekspresija DEFB120 bila je obilna u proksimalnom epididimisu (caput i corpus) i niska u distalnom epididimisu i testisima.
Polimorfizam (biologija)
U genetičkom polimorfizmu genotip determinira fenotip (u interakciji sa faktorima životne sredine).
Sajković
Sajković je naseljeno mjesto u gradu Livnu, Bosna i Hercegovina.
Polimorfizam (biologija)
Terminologija
Iako je u općoj upotrebi polimorfizam je prilično širok pojam, u biologiji je dobio posebno značenje, što ga razlikuje od  pojma monomorfizam (koji ima samo jedan oblik). Kada postoji i druga forma precizniji termin je dimorfizam.
DEFB119
Opis
Radhakrishnan i dr. (2005) utvrdili su da, za razliku od većine beta-defenzinskih gena, DEFB119 sadrži tri egzona umjesto dva. Prvi egzon dijele i varijante DEFB119 i DEFB120, dok su egzoni 2 i 3 alternativno prerađeni.
LOC124220
Homolog B zimogenih granula proteina 16  je protein koji je kod ljudi kodiran genom ZG16B.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 208  aminokiselina, a molekulska težina   22.739 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Koordinacijski kompleks
Koordinacijski kompleks sastoji se od centralnog atoma ili iona, koji je obično metalni i naziva se koordinacijskim centrom, i okolnog niza vezanih molekula ili iona, koji su pak poznati kao ligandi ili agensi za kompleksiranje. Mnogi hemijski spojevi koji sadrže metal, posebno oni od prelaznih metala, su koordinacijski kompleksi. Koordinacioni kompleks čiji je centralni atom metal nazvan je metalni kompleks blok elementa.
Nomenklatura i terminologija
Koordinacijski kompleksi toliko su rašireni da su njihove strukture i reakcije opisane na mnogo načina, ponekad zbunjujuće. Atom u ligandu koji je vezan za centralni atom ili ion metala naziva se donorski atom. U tipskom kompleksu, metalni ion vezan je za nekoliko donorskih atoma, koji mogu biti isti ili različiti. Polidentatni (višestruko vezani) ligand je molekula ili ion koji se veže za centralni atom preko nekoliko atoma liganda. Uobičajeni su ligandi sa 2, 3, 4 ili čak 6 veza na centralni atom. Ti se kompleksi nazivaju helatni kompleksi; formiranje takvih kompleksa naziva se helacija, kompleksacija i koordinacija. Središnji atom ili ion, zajedno sa svim ligandima, čine koordinacijsku sferu. Centralni atomi ili atomi iona i donora čine prvu koordinacijsku sferu.
Koordinacija odnosi se na "koordinatne kovalentne veze" (dipolarne veze između liganda i centralnog atoma. Prvobitno je kompleks podrazumijevao reverzibilnu asocijaciju molekula, atoma ili iona preko tako slabe hemijske veze. Primijenjeno na koordinacijsku hemiju, ovo značenje je evoluiralo. Neki metalni kompleksi nastaju gotovo nepovratno, a mnogi su povezani prilično čvrstim vezama.
Broj donorskih atoma koji su vezani za središnji atom ili ion naziva se koordinacijski broj. Najčešći koordinacijski brojevi su 2, 4, a posebno 6. Hidratizirani ion je jedna vrsta složenog iona (ili jednostavno kompleks), vrsta nastala između središnjeg metalnog iona i jednog ili više okolnih liganada, molekula ili iona koji sadrže najmanje jedan usamljeni par elektrona.
Ako su svi ligandi monodentatni, tada je broj donorskih atoma jednak broju liganada. Naprimjer, ion kobalta (II) heksahidrata ili ion heksaakvakobalta(II) [Co(H2O)6]2+ je hidratizirani kompleksni ion koji se sastoji od šest molekula vode, pričvršćenih na metalni ion Co. Stanje oksidacije i koordinacijski broj odražavaju broj veza nastalih između metalnog iona i liganada u kompleksnom ionu. Međutim, koordinacijski broj Pt (en) je 4 (umjesto 2), jer ima dva bidentatna liganda, koji sadrže ukupno četiri donorska atoma.
Bilo koji atom donora daje par elektrona. Postoje neki donorski atomi ili grupe koji mogu ponuditi više od jednog para elektrona. Takvi se nazivaju bidentatni (daje dva para elektrona) ili polidentatni (nudi više od dva para elektrona). U nekim slučajevima, atom ili grupa nudi par elektrona dvama sličnim ili različitim centralnim metalnim atomima ili akceptorima – podjelom elektronskog para – u trocentralnoj dvoelektronskoj vezi. Oni se nazivaju premošćujući ligandi.
Strukture
Ako su svi ligandi monodentatni, tada je broj donorskih atoma jednak broju thumb|Struktura heksola Ioni ili molekule koji okružuju središnji atom nazivaju se ligandi. Ligandi su klasificirani kao L ili X (ili njihova kombinacija), ovisno o tome koliko elektrona daju za vezu između liganda i centralnog atoma. L ligandi daju dva elektrona iz usamljenog elektronskog para, što rezultira koordinatnom kovalentnom vezom. X ligandi pružaju jedan elektron, a središnji atom drugi elektron, čineći tako pravilnu kovalentnu vezu. Za ligande se kaže da su koordinirani sa atomom. Za alkene, pi-veze mogu se koordinirati s atomima metala. Primjer je etilen u kompleksu [PtCl3(C2H4)]–.
Klanjec
280px|mini|Klanjec, franjevački samostan Klanjec je grad u Hrvatskoj, u Krapinsko-zagorskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Klanjec.
Koordinacijski kompleks
Geometrija
U koordinacijskoj hemiji, struktura se prvo opisuje svojim koordinacijskim brojem, brojem liganada koji su vezani za metal (tačnije, brojem donorskih atoma). Obično se mogu brojati vezani ligandi, ali ponekad čak i brojanje može postati dvosmisleno. Koordinacijski brojevi su obično između dva i devet, ali veliki broj liganda nije rijetkost za lantanide i aktinide. Broj veza ovisi o veličini, naboju i konfiguraciji elektrona metalnog iona i liganda. Ioni metala mogu imati više od jednog koordinacijskog broja.
Klanjec
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Klanjec je imao 2.915 stanovnika, od čega u samom Klanjcu 567.
Koordinacijski kompleks
Geometrija
U hemiji kompleksa prijelaznih metala obično dominiraju interakcije između s i p molekulaskih orbitala s atoma donora u ligandima i d orbitala metalnih iona. S, p i d orbitale metala mogu primiti 18 elektrona (vidi pravilo 18-elektrona). Stoga je maksimalni koordinacijski broj za određeni metal povezan s elektroničkom konfiguracijom metalnog iona (tačnije, brojem praznih orbitala) i s omjerom veličine liganada i metalnog iona. Veliki metali i mali ligandi dovode do visokih koordinacijskih brojeva, npr. [Mo(CN)8]4−. Mali metali s velikim ligandima dovode do niskih koordinacijskih brojeva, npr. Pt[P(CMe3)]2. Zbog svoje velike veličine, lantanidi, aktinidi i rani prijelazni metali imaju tendenciju da imaju visoke koordinacijske brojeve.
Klanjec
Grad Klanjec
Napomena: Nastao iz stare općine Klanjec.
Koordinacijski kompleks
Geometrija
Većina struktura slijedi uzorak tačaka na sferi (ili, kao da je središnji atom u sredini poliedra, gdje su uglovi tog oblika lokacije liganda), gdje će orbitno preklapanje (između orbitale liganda i metala) i odbijanja ligand-ligand teže dovesti do određenih pravilnih geometrija. Najuočljivije geometrije su navedene u nastavku, ali postoji mnogo slučajeva koji odstupaju od pravilne geometrije, npr. zbog upotrebe liganda različitih tipova (što rezultira nepravilnom dužinom veze, a atomi koordinacije ne slijede uzorak tačaka na sferi. Ioni ili molekule koji okružuju središnji atom nazivaju se ligand. Ligandi su klasifikovani kao L ili X (ili njihova kombinacija), ovisno o tome koliko elektrona daju za vezu između liganda i centralnog atoma. L ligandi daju dva elektrona iz usamljeni elektronski par, što rezultira u koordinatna kovalentna veza. X ligandi pružaju jedan elektron, a središnji atom drugi elektron, čineći tako pravilnu kovalentnu vezu. Za ligande se kaže da su  koordinisani  'sa atomom. Za alkene, pi veza se mogu koordinirati s atomima metala. Primjer je etilen u kompleksu [PtCl3(C2H4)]–.
Klanjec
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Klanjec je imalo 614 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Koordinacijski kompleks
Geometrija
Najuočljivije geometrije su navedene u nastavku, ali postoji mnogo slučajeva koji odstupaju od pravilne geometrije, npr. zbog upotrebe liganada različitih tipova (što rezultira nepravilnom dužinom veze; koordinacijski atomi ne slijede uzorak tačaka na kugli), zbog veličine liganda ili zbog elektronskih efekata (vidi, npr. Jahn-Tellerova deformacija):
Idealizirani opisi koordinacija 5-, 7-, 8- i 9- često se geometrijski ne razlikuju od alternativnih struktura s malo različitim uglovima L-M-L (ligand-metal-ligand), npr. razlika između kvadratnih piramidnih i trigonalnih bipiramidnih struktura.
U sistemima sa malim d brojem elektrona, zbog specijalnih elektronskih efekata kao što je (drugi red) Jahn–Tellerove stabilizacije, određene geometrije (u kojima atomi koordinacije ne slijede uzorak tačke na kugli) stabilizirane su u odnosu na ostale mogućnosti, npr. za neke spojeve trigonalna prizmatska geometrija je stabilizirana u odnosu na oktaedarske strukture za šestokoordinaciju.
Izomerija
Raspored liganada je fiksiran za dati kompleks, ali u nekim slučajevima je promenljiv reakcijom koja stvara drugi stabilni izomer.
IC 3542
IC 3542 (također poznat kao PGC 41970) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 745 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,40 (87 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Koordinacijski kompleks
Stereoizomerija
Stereoizomerija se javlja s istim vezama u različitim orijentacijama. Stereoizomerija se dalje može klasificirati, kako slijedu.
Cis – trans izomerija i facijalno-meridionalna izomerija
Cis-trans izomerija javlja se u oktaedarskim i kvadratnim ravninskim kompleksima (ali ne i u tetraedru). Kada su dva liganda susjedna, kaže se da su u cis, a nasuprot jedni drugima su u trans položaju. Kada tri identična liganda zauzmu jedno lice oktaedra, za izomer se kaže da je lični ili fac. U fac izomeru, bilo koja dva identična liganda su međusobno susjedna ili cis. Ako su ova tri liganda i ion metala u jednoj ravni, za izomer se kaže da je meridionalan ili mer. Izomer mer može se smatrati kombinacijom trans i cis, jer sadrži i trans i cis parove identičnih liganada.
Optička izomerija
Optička izomerija se dešava kada kompleks sa svojom ogledalskom slikom nije superponiran. Naziva se tako jer su dva izomera svaki optički aktivni, odnosno rotiraju ravninu polarizovane svjetlosti u suprotnim smjerovima. U prvoj prikazanoj molekuli simbol Λ (lambda) koristi se kao prefiks za opisivanje okreta propelera lijevostrano formiranog od tri bidentatna liganda. Druga molekula je slika u ogledalu prve, sa simbolom Δ ( delta) kao prefiks za okretanje desnog vijka. Treća i četvrta molekula su sličan par Λ i Δ izomera, u ovom slučaju sa dva bidentatna i dva identična monodentatna liganda. .