cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loška Gora
Loška Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Radeče, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Loška Gora je imala 9 stanovnika.
EHF Liga prvaka 2017/2018.
EHF Liga prvaka je bilo 58. izdanje najvišeg evropskog rukometnog klupskog takmičenja. Takmičenje se igra pod pokroviteljstvom EHF-a. U takmičenje je učestvovalo 28 klubova.
Vraneši (Sokolac)
Vraneši su naseljeno mjesto u općini Sokolac, Bosna i Hercegovina.
EHF Liga prvaka 2017/2018.
Sezona je počela 13. septembra 2017. godine, a završila se finalnom utakmicom 27. maja 2018. godine.
Klubovi
27 timova je direktno kvalifikovano u grupnu fazu.
Termini
Parovi kvalifikacija su izvučeni u Beču, a grupe u Ljubljani.
Kvalifikacije
Četiri kluba su igrala kvalifikacije za grupnu fazu. Pobjednik kvalifikacija je ostvario plasman u Grupu D EHF Lige prvaka. Utakmice su odigrane 2. i 3. septembra 2017. godine. Tatran Prešov je bio domaćin turnira.
Živaja
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Kostajnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Živaja je imala 309 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. iskazano pod imenom Živaj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Živaja je imalo 726 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Novi Martinac
Novi Martinac je naseljeno mjesto u općini Srbac, Bosna i Hercegovina.
Unutrašnji otvor mokraćovoda
Unurrašni ureterski otvor je otvor mokraćnog mjehura u ureter. Postavlja se na vrhu vrha trigonum vesicae, u najzavisnijem dijelu mokraćnog mjehura, i obično je u obliku polumjeseca; sluznica odmah iza njega pokazuje blago povišenje u muškaraca, uvula vesicae, uzrokovano srednjim režnjem prostate.
Nogometni savez Tunisa
Nogometni savez Tunisa (arapski: الجامعة التونسية لكرة القدم) je krovna nogometna organizacija u Tunisu. Osnovan je 1957. godine. Član FIFA-e postaje 1960. godine, a iste godine postaje član CAF-a. Sjedište saveza je u glavnom gradu Tunisu. Pod kontrolom nogometnog saveza Tunisa nalaze se sve nogometne selekcije te zemlje.
Fizioterapija
Pored kliničke prakse, drugi aspekti fizioterapeutske prakse uključuju istraživanje, obrazovanje, konsultacije i zdravstvenu administraciju. Fizička terapija se pruža kao primarna zaštita tretman ili uz, ili u kombinaciji sa drugim medicinskim uslugama. U nekim jurisdikcijama, kao što je Ujedinjeno Kraljevstvo, fizioterapeuti imaju ovlaštenje da propisuju lijekove.
Lože (Laško)
Lože su naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Fizioterapija
Pregled
Fizioterapija se bavi bolestima ili povredama koje ograničavaju sposobnost osobe da se kreće i obavlja funkcionalne aktivnosti u svakodnevnom životu. PT koriste historiju i fizički pregled pojedinca da bi došli do dijagnoze i uspostavili plan upravljanja i, kada je potrebno, uključuju rezultate laboratorijskih i slikovnih studija kao što su rendgen, CT ili MRI nalazi. Elektrodijagnostičko testiranje (npr. elektromiogrami i ispitivanje brzine nervnog provođenja) također se može koristiti.
Lože (Laško)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Laško.
Fizioterapija
Pregled
Fizička terapija je profesionalna karijera koja ima mnogo specijalnosti uključujući mišićno-koštanu, ortopediju, kardioplućnu, neurologiju, ndokrinologiju, sportsku medicinu, gerijatriju, pedijatriju, zdravlje žena, njegu rana i elektromiografiju. Neurološka rehabilitacija je, posebno, oblast koja se brzo pojavljuje. PT praktikuju u mnogim okruženjima, kao što su privatne klinike za fizičku terapiju, ambulantne klinike ili ordinacije, zdravstvene i wellness klinike, bolnice za rehabilitaciju ustanove, ustanove za kvalifikovanu njegu, ustanove za produženu njegu, privatne kuće, edukativni i istraživački centri, škole, hospicija, industrijska i ova radna mjesta ili druga profesionalna okruženja, fitnes centri i sportski trenažni objekti.
Lože (Laško)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lože su imale 102 stanovnika.
Fizioterapija
Pregled
Fizioterapeuti također prakticiraju uloge nepacijenata kao što je zdravstvena politika, zdravstveno osiguranje, administraciju zdravstvene zaštite i kao rukovodioci zdravstvene zaštite. Fizioterapeuti su uključeni u medicinsko-pravnu oblast i služe kao stručnjaci, vrše recenzije i nezavisne medicinske preglede.
Obrazovanje se jako razlikuje od zemlje do zemlje. Raspon obrazovanja kreće se od nekih zemalja koje imaju malo formalnog obrazovanja do drugih koje imaju ljekarske diplome i postdoktorske studije i stipendije. U Bosni i Hercegovini obrazovanje u oblasti fizioterapije stiče se u srednjim medicinskim školama (fizioterapeutski tehničar) i fakultetima zdravstvenih studija (fizioterapeuti).
Zaposlenje
Poslovi vezani za fizioterapiju u Sjevernoj Americi pokazuju brz rast posljednjih godina, ali stope zaposlenosti i prosječne plate mogu značajno varirati između različitih zemalja, država, provincija ili regiona. Studija iz 2013. godine navodi da je 56,4% fizioterapeuta u svijetu bilo zadovoljno svojim poslom.. Plaća, interesovanje za posao i ispunjenost na poslu važni su prediktori zadovoljstva poslom. U poljskoj studiji, izgaranje na poslu među fizioterapeutima se manifestiralo povećanom emocijskom iscrpljenošću i smanjenim osjećajem ličnog postignuća. Emocijska iscrpljenost je značajno veća kod fizioterapeuta koji rade sa odraslima i zaposlenih u bolnicama.Ostali faktori koji povećavaju sagorijevanje uključuju rad u bolničkom okruženju i staž od 15 do 19 godina.
Specijalna područja
Opseg znanja o fizičkoj terapiji je velik, pa se fizioterapeuti mogu specijalizirati za određenu kliničku oblast. Iako postoji mnogo različitih tipova fizioterapije, American Board of Physical Therapy Specialities navodi deset sadašnjih specijalističkih certifikata. Većina fizioterapeuta koji praktikuju neku specijalnost proći će dalju obuku, kao što je akreditovani boravništni program, iako pojedinci mogu polagati specijalistički pregled nakon 2.000 sati fokusirane prakse u svojoj specijalnosti stanovništva, pored zahtjeva koje postavlja svaki dotični odbor specijalnosti.
Kardiovaskularni i plućni
Kardiovaskularni i plućni rehabilitatori respiratorni praktičari i fizioterapeuti nude terapiju za širok spektar kardioplučnih poremećaja ili prije i nakon kardijalne ili plućne hirurgije. Primjer kardiohirurgije je operacija koronarne premosnice. Primarni ciljevi ove specijalnosti su povećanje izdržljivosti i funkcionalne samostalnosti. Manualna terapija koristi se u ovom polju za pomoć u čišćenju plućnog sekreta sa cistastom fibrozom. Plućni poremećaji, srčani udari, nakon operacija koronarne premosnice, hronična opstruktivna plućna bolest i plućna fibroza, su tretmani koji mogu imati koristi od kardiovaskularnih i plućnih specijaliziranih fizioterapeuta.
Klinička elektrofiziologija
Ovo specijalno područje uključuje elektroterapiju/fizičke agense, elektrofiziološku evaluaciju (EMG/NCV), fizičke agense i zbrinjavanje rana.
Gerijatrijski
Gerijatrijska fizička terapija pokriva široku oblast pitanja koja se tiču ljudi koji prolaze kroz normalno starenje odraslih, ali je obično fokusirana na stariju odraslu osobu. Postoje mnoga stanja koja pogađaju mnoge ljude kako stare i uključuju, ali nisu ograničena na sljedeće: artritis, osteoporoza, rak, Alzheimerova bolest, nadoknada kuka i zglobova, poremećaji ravnoteže, inkontinencija, itd. Gerijatrijski fizioterapeuti su specijalizovani za pružanje terapije za takva stanja kod starijih osoba.
Fizička rehabilitacija može spriječiti pogoršanje zdravlja i aktivnosti svakodnevnog života među štićenicima doma za staranje. Dosadašnji dokazi sugeriraju koristi za fizičko zdravlje od sudjelovanja u različitim tipovima fizičke rehabilitacije za poboljšanje svakodnevnog života, snage, fleksibilnosti, ravnoteže, raspoloženja, pamćenja, tolerancije vježbanja, straha od pada, ozljeda i smrti.. It may be both safe and effective in improving physical and possibly mental state, while reducing disability with few adverse events.
Postojeći dokazi sugeriraju da fizička rehabilitacija može biti efikasna za štićenike dugotrajne njege u smanjenju invalidnosti uz nekoliko štetnih događaja. Međutim, nema dovoljno da se zaključi da li su korisni efekti održivi i povoljni u odnosu koštanje-efikasnost. Nalazi su zasnovani na dokazima umjerenog kvaliteta.
Neurologija
Neurološka fizička terapija je polje fokusirano na rad sa osobama koje imaju neurološki poremećaj ili bolest. To može uključivati moždani udar, hronični bol u leđima, Alzheimerovu bolest, Charcot-Marie-Toothovu bolest (CMT), ALS, ozljede mozga, cerebralnu paralizu, multiplu sklerozu, Parkinsonovu bolest, paraliza lica i ozljede kičmene moždine. Uobičajena oštećenja povezana s neurološkim stanjima, uključuju oštećenje vida, ravnoteže, kretanja, dnevne aktivnosti, kretanja, mišićne snage i gubitak funkcionalne nezavisnosti. Tehnike uključene u neurološku fizioterapiju su širokog spektra i često zahtijevaju specijaliziranu obuku.
Neurološka fizioterapija se još naziva neurofizioterapija ili neurološka rehabilitacija. Preporučuje se neurofizioterapeutima da sarađuju sa psiholozima prilikom pružanja fizičkog tretmana poremećaja kretanja. Ovo je posebno važno jer se kombinovanjem fizičke terapije i psihoterapije može poboljšati neurološki status pacijenata.
Ortopedija
Ortopedski fizioterapeuti dijagnosticiraju, upravljaju i liječe poremećaje i ozljede mišićno-koštanog sistema, uključujući rehabilitaciju nakon ortopedske operacije, akutne traume kao što su uganuća, istegnuća, ozljede podmuklog početka kao što su tendinopatija, burzitis i deformiteti kao skolioza. Ova specijalnost fizičke terapije najčešće se nalazi u ambulantnim kliničkim uslovima. Ortopedski terapeuti su obučeni za liječenje postoperativnih ortopedskih zahvata, prijeloma, akutnih sportskih ozljeda, artritisa, uganuća, istegnuća, bolova u leđima i vratu, stanja kičme i amputacija.
Mobilizacija/manipulacija zglobova i kičme, suho ubijanje (slično akupunkturama), terapeutske vježbe, neuromuskularne tehnike, reedukacija mišića, topli/hladni oblozi i električna stimulacija mišića (npr. krioterapija, ionoforeza, elektroterapija) su modaliteti koji se koriste za ubrzavanje oporavka u ortopedskom podešavanju. Osim toga, novi dodatak dijagnozi i liječenju je upotreba sonografije za dijagnozu i usmjeravanje tretmana kao što je ponovna obuka mišića. Oni s ozljedom ili bolešću koja pogađa mišiće, kosti, ligamente ili tetive imat će koristi od procjene fizioterapeuta specijaliziranog za ortopediju.
Pedijatrija
Pedijatrijska fizička terapija pomaže u ranom otkrivanju zdravstvenih problema i koristi različite modalitete za pružanje fizioterapije za poremećaje u pedijatrijskoj populaciji. Ovi terapeuti su specijalizirani za dijagnozu, liječenje i dojenčadi, djece i adolescenata s različitim kongenitalnim, razvojnim, neuromišićnim, skeletnim ili stečenim poremećajima/bolestima. Tretmani se uglavnom fokusiraju na poboljšanje bruto i fine motoričke vještine, ravnoteže i koordinaciju, snagu i izdržljivost, kao i kognitivnu i senzornu obradu/integraciju.
Sport
Fizioterapeuti su usko uključeni u brigu i dobrobit sportista, uključujući rekreativne, poluprofesionalne (plaćene) i profesionalne (sa punim radnim vremenom) učesnike. Ova oblast prakse obuhvata liječenje atletskih povreda u 5 glavnih kategorija: Fizioterapeuti koji rade za profesionalne sportske timove često imaju specijalizovane sportske sertifikate izdate preko njihove nacionalne organizacije za registraciju. Većina fizioterapeuta koji vježbaju u sportskom okruženju također je aktivna u kolaborativnim programima sportske medicine (vidi također: atletski treneri).
Zdravlje žena
Zdravlje žena ili fizioterapija dna karlice se uglavnom bavi ženskim problemima vezanim za ženski reproduktivni sistem, porođaj i postporođaj. Ova stanja uključuju limfedem, osteoporozu, bol u karlici, preneonatusni i postpartalni period i urinarnu inkontinenciju. Također se bavi inkontinencijom, bolovima u karlici i drugim poremećajima povezanim s disfunkcijom dna karlica. Manual physical therapy has been demonstrated in multiple studies to increase rates of conception in women with infertility.
Onkologija
Fizioterapija u oblasti onkologije i palijativnog zbrinjavanja je specijalnost koja se kontinuirano razvija i razvija, kako malignih tako i nemalignih bolesti. Fizička terapija za obje grupe pacijenata sada je prepoznata kao bitan dio kliničkog puta, jer rane dijagnoze i novi tretmani omogućavaju pacijentima da žive duže. Općenito je prihvaćeno da pacijenti trebaju imati pristup odgovarajućem nivou rehabilitacije, kako bi mogli funkcionirati na minimalnom nivou ovisnosti i optimizirati svoj kvalitet života, bez obzira na očekivani životni vijek.
Jedinica intenzivne nege
Rehabilitacija vježbanjem nakon otpusta iz jedinice intenzivne njege radi oporavka od kritične bolesti
Nakon otpuštanja iz jedinice intenzivne nege radi oporavka od kritične bolesti, ukupni efekat rehabilitacije vežbanjem je trenutno neizvjestan. Potrebna su dalja istraživanja u ovoj oblasti jer je trenutna masa dokaza vrlo niske kvalitete.
Odnos saradnje između fizioterapeuta i pacijenta
Sistematski pregled koji je uključivao pacijente s ozljedom mozga, mišićno-koštanim stanjima, srčanim stanjima ili višestrukim patologijama otkrio je da savez između pacijenta i terapeuta pozitivno korelira s ishodom liječenja. Ishodi uključuju sposobnost obavljanja svakodnevnih aktivnosti, upravljanje bolom, obavljanje specifičnih zadataka fizičke funkcije, depresiju, globalnu procjenu fizičkog zdravlja, pridržavanje tretmana i zadovoljstvo tretmanom.
Studije su istraživale četiri teme koje mogu uticati na interakciju pacijenta i terapeuta: interpersonalne i komunikacijske vještine, praktične vještine, individualizirana njega usmjerena na pacijenta, te organizacijski i faktori okoline. Fizioterapeuti moraju biti u stanju da efikasno komuniciraju sa svojim pacijentima na različitim nivoima. Pacijenti imaju različite nivoe zdravstvene pismenosti, tako da fizioterapeuti to moraju uzeti u obzir kada razgovaraju o bolesnikovim tegobama, kao i planiranom liječenju. Istraživanja su pokazala da korištenje komunikacijskih alata prilagođenih zdravstvenoj pismenosti pacijenata dovodi do poboljšanog angažmana sa svojim praktičarima i njihovom kliničkom njegom. Osim toga, pacijenti su izjavili da će zajedničko donošenje odluka rezultirati pozitivnim odnosom. Praktične vještine kao što su sposobnost edukacije pacijenata o njihovim stanjima i profesionalna stručnost smatraju se vrijednim faktorima bolničke njege. Pacijenti cijene sposobnost kliničara da pruži jasna i jednostavna objašnjenja o svojim problemima. Nadalje, pacijenti cijene kada fizioterapeuti posjeduju odlične tehničke vještine koje učinkovito poboljšavaju pacijenta.
Faktori okoline kao što su lokacija, oprema koja se koristi i parking su manje važni za pacijenta od samog kliničkog susreta fizičke terapije.
Na osnovu sadašnjeg shvatanja, najvažniji faktori koji doprinose interakciji pacijent-terapeut uključuju da fizioterapeut: provodi adekvatnu količinu vremena sa pacijentom, posjeduje snažne vještine slušanja i komunikacije, odnosi se prema pacijentu s poštovanjem, daje jasna objašnjenja tretmana i omogućava pacijentu da bude uključen u odluke o liječenju.
Efektivnost
Utvrđeno je da je fizioterapija efikasna za poboljšanje ishoda, kako u smislu boli tako i funkcije, kod višestrukih mišićno-koštanih stanja. Sistematski pregled iz 2012. godine pronašao je dokaze koji podržavaju upotrebu manipulacije kičmom od strane fizioterapeuta kao sigurne opcije za poboljšanje ishoda boli u donjem dijelu leđa. Prema randomiziranim kontrolnim studijama, kombinacija ručne terapije i terapije vježbanjem pod nadzorom fizioterapeuta daje funkcionalne prednosti za pacijente s osteoartritisom koljena i može odgoditi ili čak spriječiti potrebu za operacijom. Druga randomizirana kontrolirana studija pokazala je da su hirurški dekompresijski tretman i fizioterapija jednak lumbalnoj spinalnoj stenozi u poboljšanju simptoma i funkcije. Nekoliko studija sugerira da fizička terapija, posebno tehnike manualne terapije fokusirane na vrat i srednje nerve, u kombinaciji s vježbama istezanja, mogu biti ekvivalentne ili čak poželjnije operaciji za sindrom karpusnog tunela. Sistematski pregled iz 2015. sugerirao je da dok su manipulacija kičmom i terapeutska masaža efikasne intervencije za bol u vratu, elektroakupunktura, naprezanje-kontranaprezanje, relaksirajuća masaža, toplinska terapija i ultrazvučna terapija nisu tako efikasne i stoga se ne preporučuju.
Studije također pokazuju da je fizička terapija efikasna za pacijente sa drugim stanjima. Sistematski pregled iz 2012. o efikasnosti fizioterapijskog tretmana kod pacijenata sa astmom zaključio je da fizioterapijski tretman može poboljšati kvalitet života, promovirati kardiopulmonalni fitnes i inspiratorni pritisak, kao i smanjiti simptome i upotrebu lijekova. Fizioterapija se ponekad pruža pacijentima na intenzivnoj, jer rana mobilizacija može pomoći u smanjenju trajanja intenzivne njege i boravka u bolnici i poboljšati dugoročnu funkcionalnu sposobnost. Sistematski pregled iz 2013. godine pokazao je da je rana progresivna mobilizacija odraslih, intubiranih pacijenata na intenzivnoj njezi na mehaničkoj ventilaciji sigurna i efikasna.
Rezultati sistematskog pregleda iz 2019. sugeriraju da psihološki utemeljena fizička terapija (PIPT), gdje fizioterapeut liječi pacijente, dok drugi članovi multidisciplinarnog tima za njegu pomažu u preoperativnom planiranju za upravljanje bolom i kvalitetom života pacijenata, pomaže u poboljšanju ishoda pacijenata. Ovo je posebno prisutno kada se koristi prije i nakon operacije kičme, kuka ili koljena.
Telezdravstvo
Telezravstvo (ili telerehabilitacija) je oblik fizioterapije u razvoju kao odgovor na sve veću potražnju za ovom terapijom. Telezdravstvo je komunikacija na mreži između kliničara i pacijenta, bilo uživo ili u unaprijed snimljenim sesijama s mješovitim recenzijama u poređenju s uobičajenom osobnom njegom. Prednosti telezdravstva uključuju poboljšanu dostupnost u udaljenim područjima, ekonomičnost i poboljšanu udobnost za ljude koji su vezani za krevet i kućni ograničeni ili su fizički invalidi. Neka razmatranja za telezdravstvo uključuju: ograničene dokaze za dokazati učinkovitost i usklađenost više od osobne terapije, pitanja politike licenciranja i plaćanja i ugrožene privatnosti. Studije su kontroverzne u pogledu efikasnosti telezdravstva kod pacijenata sa ozbiljnijim stanjima, kao što su moždani udar, multipla skleroza i bol u donjem delu leđa.
Tokom pandemije COVID-19, potreba za telezdravstvom došla je do izražaja jer pacijenti nisu mogli bezbedno da prisustvuju lično, posebno ako su bili stariji ili imaju hronične bolesti. Telezdravstvo se smatralo proaktivnim korakom da se spriječi pad broja pojedinaca koji nisu mogli pohađati nastavu. Fizički pad u rizičnim grupama je teško riješiti ili kasnije poništiti. Utvrđeno je da su licenciranje ili razvoj platforme najveći trošak u telezdravstvu. Telezdravstvo ne otklanja potrebu za fizioterapeutom jer oni i dalje trebaju nadgledati program.
IC 5013
IC 5013 (također poznat kao ESO 400-30, MCG -6-45-3 i PGC 64773) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 108 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mikroskop. Najveći prečnik je 0,70 (22 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 29. augusta 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Major League Soccer 2010.
Major League Soccer 2010. je bila petnaesta sezona MLS-a. Colorado Rapids je osvojio Supporters' Shield dok je Los Angeles Galaxy bio pobjednik MLS kupa. Najbolji strijelac lige je bio Chris Wondolowski sa 18 postignutih golova.
Format
Takmičilo se 15 ekipa koje su bile podijeljene u dvije divizije. Najbolji tim na kraju regularnog dijela sezone je osvojio trofej Supporters' Shield. Dva kluba iz Istočne konferencije i šest klubova iz Zapadne konferencije na kraju regionalnog dijela sezone su igrali play-off za pobjednika MLS kupa.
Nogometni savez Alžira
Nogometni savez Alžira (arapski: الاتحادية الجزائرية لكرة القدم) je krovna nogometna organizacija u Alžiru. Osnovan je 1962. godine. Član FIFA-e postaje 1963. godine, a godinu dana kasnije postaje član CAF-a. Sjedište saveza je u glavnom gradu Alžiru. Pod kontrolom nogometnog saveza Alžira nalaze se sve nogometne selekcije te zemlje.
Telomorfoza
Telomorfoza ili telogeneza je takav pravac regresivne evolucije u kojoj specijacijalizacija organa i organskih sistema vodi ka prilagođenosti živih bića uvjetima određene uže sredine. Opći nivo morfološko-anatomske i fiziološke složenosti ostaje jednak ili neznatno snižen u odnosu na pedačku skupinu.
Leskovec (Ivančna Gorica)
mini|280px|Leskovec, rimokatolička crkva "Sv. Ožbolt" Leskovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Leskovec je imao 108 stanovnika.
Potkožno tkivo penisa
Potkožno penisno tkivo ili subkutano tkivo penisa ili  površinska peniska fascija je kontinuirana gore s Scarpinom fascijom, a dolje s dartos tunicom skrotuma i Collesovom fascijom.
Nekad se naziva samo "dartos sloj".
Pričvršćuje se na presjeku tijela i glansa.
Termin "površinska fascija penisa" je češći, ali "potkožno tkivo penisa" je pojam koji koristi ''Terminologia Anatomi
Kupid (Michelangelo)
Usnuli Kupid bila je skulptura koju je uradio italijanski renesansni umjetnik Michelangelo Buonarroti, a koju je umjetno načinio starijom da bi izgledala poput antičkih skulptura po savjetu Lorenza de' Medicija. Upravo je ova skulptura prvi put skrenula pažnju pokrovitelja umjetnosti u Rimu i pomogla je pokrenuti karijeru jednog od najpoznatijih umjetnika u historiji. Skulptura Usnulog Kupida smatra se i jednom od najpoznatijih krivotvorina u historiji umjetnosti.
Usnuli Kupid
thumb|250px|desno|Mladi Jupiter, djelo italijanskog renesansnog slikara [[Giulio Romano|Giulia Romana, Nacionalna galerija, London, možda sadrži citat Michelangelovog "Usnulog Kupida"]] Unatoč talentu i ugledu koji su bili daleko iznad njegovih godina i iskustva, Michelangelo je bio samo još jedan izgladnjeli umjetnik koji je pokušavao pronaći načine za finansiranje svoje umjetnosti. U 21. godini života imao je talent i strast, ali ne i ime neophodno za prodaju svojih umjetničkih djela po isplativoj cijeni. Radio je u Firenci na početku renesanse, kada su mnogi kolekcionari umjetnosti bili više zainteresirani idejom posjedovanja nekih klasičnih skulptura (koje su se u to vrijeme tek počele otkrivati), nego stjecanjem savremene umjetnosti. Suočen s ovom dilemom, odlučio se za naizgled logično rješenje: napravio je klasičnu skulpturu koristeći tehniku umjetnog starenja. U tinejdžerskim godinama bio je štićenik Lorenza de' Medicija, koji mu je i predložio da uradi skulpturu Kupida. Godine 1495. Michelangelo je započeo rad na svom poznatom djelu Usnuli Kupid, neposredno nakon povratka u Firencu iz Bologne. Skulpturu Kupida tretirao je kiselom zemljom da bi izgledala kao antičke skulpture.
Izvještaj o nastanku i ranoj historiji ovog skulptorskog djela Michelangelov biograf Ascanio Condivi vjerodostojno povezuje. On iznosi poznatu priču o tome kako je Michelangelo prodao skulpturu Usnuli Kupid trgovcu umjetničkim predmetima Baldassareu del Milaneseu. Zatim ju je Baldassare prodao kardinalu Raffaellu Riariju iz San Giorgia u Rimu, koji je kupio Usnulog Kupida vjerujući da je to antičko djelo. Kardinal je kasnije otkrio svoju grešku, vratio kip lukavom trgovcu i uzeo nazad svoj novac. Ali u isto vrijeme, kardinal je bio impresioniran Michelangelovom umjetničkom virtuoznošću, pa nije podigao nijednu optužnicu protiv njega. . Razlog za to je (prema historičaru umjetnosti Noa Charneyu) i činjenica da su se renesansni pokrovitelji umjetnosti u to vrijeme divili umjetnicima koji su mogli reproducirati djela antičkih majstora. Dobar imitator time je dokazao da ima istinski potencijal. Stoga je mogućnost pravljenja drevnog rimskog kipa pokazala nevjerovatan talent koji je Michelangelo imao. Zbog toga kardinal mu je dozvolio da zadrži svoj dio novca, a pozvao ga je i da dođe u Rim. Ovaj trenutak odredio je novo poglavlje u životu umjetnika, koji je još uvijek imao samo dvadeset i jednu godinu. Michelangelo je u međuvremenu otkrio da je Baldassare pretjerano zaradio prodajući njegovu skulpturu kardinalu, otišao je u Rim i od trgovca zatražio nazad svog Kupida. Trgovac je to odbio rekavši da bi je radije uništio.
Usnuli Kupid je bilo značajno umjetničko djelo u uspostavljanju ugleda mladog Michelangela, na samom početku njegove umjetničke karijere. Skulpturu je kasnije Cesare Borgia poklonio jednoj od tada poznatih mecena umjetnosti Isabelli d'Este, a vjerovatno ju je kasnije pokupio Karlo I, kralj Engleske kada su sve kolekcije loze Gonzaga kupljene i odnesene u London u 17. vijeku. Godine 1698. skulptura Usnuli Kupid je vjerovatno bila uništena u velikom požaru u Palati Whitehall u Londonu. Da je sačuvana, skulptura Usnuli Kupid Michelangela Buonarrotija i dalje bi se smatrala neprocjenjivom, uprkos statusu krivotvorine.
Stojeći Kupid
Još jedna skulptura Kupida, u stojećem položaju, urađena je za Riariovog bankara, Jacopa Gallija. Savremenici koji su imali priliku vidjeti ovo skulptorsko djelo opisali su ga kao Kupida ili Apolona, ​​s vazom među stopalima.
Messier 4
NGC 6121 (također poznat kao ESO 517-SC1) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Škorpion. Prvo otkriće je napravio Jean-Philippe Loys de Chéseaux 1746. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hipomorfoza
Hipomorfoza (hipogeneza, filogenetska neotenija) je pravac evolucije u kojem se sposobnost reprodukcije (spolna zrelost) doseže nad predadultnim stupnjevima razvoja. Zrelost reproduktivnih organa se ostvaruje prije postizanja specifične tjelesne konstitucije za pripadajuću skupini organizama. To znači da se viši stupanj adaptiranosti na određene uvjete životne okoline postiže uprošćavanjem tjelesne organizacije i određenih životnih funkcija. Ovo je jedan od vidova regresivne evolucije. Ilustriraju je prestavnici neotenijskih oranizama (čovječija ribica neotenični tritoni, npr.).
Iota Trianguli Australis
Iota Trianguli Australis (ι Trianguli Australis, ι TrA) je zvijezda u sazviježđu Južni trokut. Udaljena je 132 sg od Sunca. Ima prividan sjaj od 5.27 spektralne klase F4IV. Njena starost procjenjuje se između 1.7-2.7 milijardi godina. Ubraja se u trostruke zvijezde.Primarna zvijezda sastoji se od dva žuto-bijela patuljka (ι TrA A, ι TrA B) spektralne klase F. Njihov orbitalni period iznosi 39.8 dana. Jedna od njih promjenljiva zvijezda podvrste Gamma Doradus. Ima pravilnu promjenu sjaja s periodom od 1.45 dana. Sekundarna, odnosno treća zvijezda ima prividan sjaj od 10 magnituda. Udaljena je 20 uglovnih sekundi od primarne. Kreće se brzinom od 12.2 km/s. Nalazi se oko 23800-41700 sg od centra naše galaksije. Odnos željeza/vodika je manji (77.6 %) nego kod Sunca.
Amiotrofna lateralna skleroza
Definicija i simptomi
Amiotrofna lateralna skleroza (ALS; poznata i kao Lou Gehrigova bolest'  u Kanadi i Sjedinjenim Državama, kao bolest motornih neurona (MND) u Australiji, Irskoj, Novom Zelandu, Južnoj Africu i UK, a Charcotova bolest' u frankofonskim zemljama), je neurodegenerativna neuromuskularna bolest koja rezultira progresivnim gubitkom motornih neurona koji kontroliraju voljne mišiće. ALS je najčešći tip bolesti motornih neurona. Rani simptomi ALS uključuju ukočeni mišići, trzanje mišića i postepeno rastuću slabost i trošenje mišića.
Može započeti slabošću ruku ili nogu, kada je poznat kao udovni početak ili s poteškoćama u govorenju ili gutanju, kada je poznato kao bulbusni početak. Otprilike polovina pogođenih ljudi razviju barem blage poteškoće sa razmišljanju i ponašanju, a većina iskusi bol. Pogođeni mišići odgovorni su za žvakanje hrane, govor i hodanje. Gubitak motornih neurona nastavlja se sve dok se ne izgubi sposobnost jedenja, govora, kretatanja i konačno disanja. ALS na kraju uzrokuje paralizu i ranu smrt, obično od respiratorne insuficijencije.
Uzroci i mehanizmi
Većina slučajeva ALS (oko 90% do 95%) nemaju poznati uzrok, a označeni su kao  sporadični ALS . Međutim, vjeruje se da su uključeni i genetički i okolinski faktori. Preostalih 5% do 10% slučajeva ima genetički uzrok povezan sa historijom bolesti u porodici, a oni su poznati kao porodični ALS. Otprilike polovina ovih naslčjednih slučajeva posljedica je prisustva jednog od dva specifična gena. Osnovni mehanizam uključuje oštećenje i gornjih i donjih motornih neurona. Dijagnoza temelji se na znakovima i simptomima osobe, a testiranje se provodi kako bi se isključili drugi potencijalni uzroci.
Klasifikacija
ALS je bolest motornih neurona, grupa neuroloških poremećaja koji selektivno utiču na motorne neurone, ćelije koje kontroliraju voljne mišiće tijela. Ostale bolesti motoričkih neurona uključuju stanja kao što su primarna lateralna skleroza (PLS), progresivna mišićna atrofija (PMA), progresivna bulbusna paraliza, pseudobulbusna paraliza i monomelna amiotrofija ( MMA).
Sam ALS može se klasificirati na nekoliko različitih načina: po tome koliko brzo bolest napreduje, a što je povezano sa dobom početka; po tome da li je porodična ili sporadična, te po prvopogođenoj regiji. U oko 25% slučajeva najprije su pogođeni mišići lica, usta i grla, jer motorni neuroni u dijelu moždanog stabla zvanom medulla oblongata (ranije nazvana "bulbus") počinje umirati prvo zajedno sa donjim motornim neuronima. Ovaj obrazac se naziva "bulbusni – početak ALS". U oko 5% slučajeva prvo su pogođeni mišići trupa. U većini slučajeva bolest se širi i zahvata druge regije kičmene moždine. Nekoliko osoba s ALS-om imalo je simptome koji su ograničeni na jednu regiju kičmene moždine, najmanje 12 do 24 mjeseca prije širenja na drugu regiju; ove regijske varijante ALS-a povezane su s boljom prognozom.
Klasični ALS, PLS i PMA
thumb|upright= 1.3 | Tipski ili "klasični" ALS uključujus neurone u mozgu (gornji motorni neuroni) i u kičmenoj moždini ([[donji motorni neuroni. ]] Primarna lateralna skleroza (PLS) uključuje samo gornje motorne neurone, a progresivna mišićna atrofija (PMA) samo donje motorne neurone. Raspravlja se o tome jesu li PLS i PMA zasebne bolesti ili su samo varijante ALS-a.
Klasični ALS čini oko 70% svih slučajeva ALS-a i može se podijeliti na ALS s početkom u ekstremitetima (poznat i kao spinalni napad) i ALS s bulbusnim početkom. ALS s početkom u ekstremitetima, započinje slabošću u rukama i nogama i čini oko dvije trećine svih klasičnih slučajeva ALS-a. ALS s bulbusnim napadom započinje slabošću u mišićima govora, žvakanja i gutanja i čini ostalih trećinu slučajeva. Bulbusni napad povezan je s lošijom prognozom od ALS-a s početkom na udovima ; populacijsko istraživanje pokazalo je da ALS s bulbusnim napadom ima medijanu preživljavanja 2,0 godine i desetogodišnju stopu preživljavanja od 3%, dok ALS s pojavom na ekstremitetima ima medijanu 2,6 godina i 10-godišnju stopu preživljavanja od 13 %. Rijetka varijanta je ALS respiratornog početka koji čini oko 3% svih slučajeva ALS, u kojima su početni simptomi poteškoće s disanjem (dispneja) s naporima, u mirovanju ili dok se leži (ortopneja). Kičmenomoždinski i bulbusni simptomi obično su blagi ili odsutni u početku. Češća je kod muškaraca. ALS s respiratornim početkom ima najgoru prognozu od bilo koje varijante ALS-a; u populacijskoj studiji, oni sa respiratornim početkom imali su medijanu preživljavanja 1,4 godine i 0% preživljavanja nakon 10 godina.
Primarna lateralna skleroza (PLS) čini oko 5% svih slučajeva ALS-a i pogađa gornje motorne neurone na rukama i nogama. Međutim, više od 75% ljudi s očiglednim PLS-om razvija znakove pogođenosti donjih motornih neurona u roku od četiri godine od pojave simptoma, što znači da se do tada ne može uspostaviti definitivna dijagnoza PLS-a. PLS ima bolju prognozu od klasičnog ALS-a, jer sporije napreduje, rezultira manje funkcionalnim padom, ne utiče na sposobnost disanja i uzrokuje manje ozbiljan gubitak kilograma,
Progresivna mišićna atrofija (PMA) čini oko 5% svih slučajeva ALS-a i pogađa donje motorne neurone ruku i nogu. Iako je PMA u prosjeku povezan s dužim preživljavanjem od klasičnog ALS-a, on i dalje napreduje u druge dijelove kičmene moždine s vremenom, što na kraju dovodi do respiratorne insuficijencije i smrti. Znakovi napada na gornje motorne neurone mogu se razviti kasno u toku PMA, u tom slučaju dijagnoza može biti promijenjena u klasičnu ALS.
Regijske varijante
Regijske varijante ALS-a imaju simptome koji su ograničeni na jednu regiju kičmene moždine najmanje godinu dana; napreduju sporije od klasičnog ALS-a i povezani su s dužim preživljavanjem. Primjeri uključuju sindrom mlatne ruke, sindrom mlatne noge i izolirani bulbusni ALS. Sindrom mlatne ruke i sindrom mlatne noge često se smatraju regijskim varijantama PMA, jer uključuju samo donje motorne neurone. Izolirani bulbusni ALS može uključivati gornje ili donje motorne neurone. Ove regijske varijante ALS-a ne mogu se dijagnosticirati na početku simptoma; mora se uočiti neuspjeh širenja bolesti na druge regione kičmene moždine tokom dužeg vremenskog perioda (najmanje 12 mjeseci).
Sindrom mlatne ruke, koji se naziva i brahijalna amiotrofična diplegija (dodatni nazivi uključuju skapulohumeralni oblik ALS-a, Vulpian-Bernartov sindrom, sindrom viseće ruke i sindrom neurogenog čovjeka u bačvi) karakterizira niže oštećenje motornih neurona samo na vratnom dijelu kičmene moždine, što dovodi do postepenog početka slabosti proksimalnih mišića ruke i smanjenih ili odsutnih refleksa. Sindrom mlatnih nogu, koji se naziva i amiotrofna diplegija nogu (dodatni nazivi uključuje obje potkoljenice, tj. obostrano distalno zahvatanje) uključuju pseudopolineuritski ALS, Patrikiosov sindrom, Marie-Patrikiosov ALS i peroneusni oblik ALS-a. Karakterizira ga niže oštećenje motornih neurona samo u lumbosakrumskoj kičmenoj moždini, što dovodi do postepenog početka slabosti nogu i smanjenih ili odsutnih refleksa. Izolirani bulbusni ALS karakterizira oštećenje gornjih ili donjih motornih neurona samo u bulbusnom području, što dovodi do postepenih poteškoća s govorom (disartrija i gutanjem (disfagija); disanje je uglavnom očuvano, barem u početku. Dvije male studije pokazale su da ljudi s izoliranim bulbusnim ALS-om mogu živjeti duže od ljudi s ALS-om s početkom bulbusne.
Dob početka
ALS se također može klasificirati na osnovu dobi početka. Iako je najviša dob početka 58 do 63 gogine za sporadični ALS i 47 do 52 za porodični ALS, oko 10% svih slučajeva ALS-a započinje prije 45. godine (ALS s "mladim početkom") i oko 1% svih slučajeva započne prije 25. godine (mladalački ALS). Osobe koje imaju  ALS mladog uzrasta vjerojatnije su muškarci, rjeđe s bulbusnim simptomima, i vjerovatnije je da će sporije napredovati. Maloljetnička ALS vjerovatnije je porodična od ALS odrasle osobe; geni za koje je poznato da su povezani sa maloljetničkom ALS uključuju  ALS2 ,  SETX, SPG11, FUS i SIGMAR1. Iako većina ljudi s maloljetničkim ALS živi duže od onih s ALS odraslih, neki od njih imaju specifične mutacije u genima FUS i SOD1, koje su povezane s lošom prognozom. Kasni početak (nakon 65. godine) povezan je s bržim funkcionalnim padom i kraćim preživljavanjem.
Uzrok
Iako je tačan uzrok ALS nepoznat, smatra se da su genetički faktori i faktori okoline otprilike jednake važnosti. Genetički faktori se bolje razumiju od faktora okoline; nije definitivno utvrđeno da određeni faktor životne sredine uzrokuje ALS. Model praga odgovornosti za ALS predlaže da se ćelijska oštećenja akumuliraju tokom vremena zbog genetičkih faktora prisutnih pri rođenju i izloženosti rizicima iz okoline tokom života.
Genetika
ALS se može klasificirati kao porodični ili sporadični, ovisno o tome postoji li porodična historija bolesti ili ne. Ne postoji konsenzus među neurolozima oko tačne definicije porodičnog ALS-a. Najstrožija definicija je da osoba s ALS-om mora imati dvoje ili više rođaka prvog stepena (djecu, braću i sestre ili roditelje) koji također imaju ALS. Manje stroga definicija je da osoba sa ALS-om mora imati najmanje jednog prvog ili rođaka drugog stepena (bake/nane/nene i djedovi/dede/didovi, unuci, tetke, ujaci/daidže, nećaci, nećakinje ili polubraća i sestre) koji također ima ALS. Obično se kaže da porodični ALS čini 10% svih slučajeva ALS-a, iako se procjene kreću od 5% do 20%. Više procjene koriste širu definiciju porodičnog ALS-a i temeljitije ispituju porodičnu historiju osoba s ALS-om.
Više od 20 gena povezano je s porodičnim ALS-om, od čega četiri čine većinu porodičnih slučajeva: C9orf72 (40%), SOD1 (20%), FUS (1–5%), and TARDBP (1–5%). Genetika porodičnog ALS-a se bolje razumije od genetike sporadičnog ALS-a; od 2016., poznati geni ALS objasnili su oko 70% porodičnih i oko 15% sporadičnih ALS. Sve u svemu, rođaci osobe sa ALS-om prvog stepena imaju 1% rizika od razvoja ALS-a. ALS ima oligogenski način nasleđivanja, što znači da su mutacije dva ili više gena potrebne da izazovu bolest.
ALS i frontotemporalna demencija (FTD) sada se smatraju dijelom zajedničkog spektra bolesti (FTD-ALS) zbog genetičkih, kliničkih i patoloških sličnosti. Genetički, ponavljajuća proširenja  C9orf72  čine oko 40% porodičnih ALS i 25% porodičnih FTD-a. Klinički, 50% ljudi s ALS-om ima određena kognitivna ili etološka oštećenja, a 5-15% ima FTD, dok 40% ljudi s FTD-om ima neke simptome motornih neurona, a 12,5% ima ALS. Patološki, abnormalno agregacije proteina TDP-43 vide se u do 97% bolesnika s ALS i do 50% bolesnika s FTD-om. Ostali geni za koje je poznato da uzrokuju FTD-ALS uključuju  CHCHD10 ,  SQSTM1  i  TBK1 .
Faktori okoline
Tamo gdje nije prisutna porodična historija bolesti -oko 90% slučajeva -nije poznat nijedan uzrok. Moguće združenosti za koja dokazi nisu konačni uključuju služenje vojnog roka i pušenje. Iako su studije o vojnoj istoriji i učestalosti ALS nedosljedne, postoje slabi dokazi za pozitivne korelacije. Razni predloženi faktori uključuju izloženost toksinima iz okoline (zaključeno iz geografskih studija distribucije), kao i upotrebu alkohola i duhana tokom vojne službe.
Pregled 16 metaanaliza iz 2016. godine zaključio je da postoje ubedljivi dokazi o povezanosti sa hroničnom profesionalnom izloženošću olovu; sugestivni dokazi za rast i izloženost teškim metalima, osim olova, vide i unos beta-karotena i ozljeda glave; i slabi dokazi za unos omega-3 masnih kiselina, izlaganje elektromagnetnim poljima izuzetno niske frekvencije, pesticidi i mokraćna kiselina u serumu.
U studiji iz Sjedinjenih Država,  2017. godine Centara za kontrolu i prevenciju bolesti, koja analizira američke smrtne slučajeve od 1985. do 2011. godine, zanimanja u korelaciji sa smrtnim slučajevima od ALS-a bila su „radnici sa bijelim okovratnicima“, kao što su upravljanje, financije, arhitektonski, računarski, pravni i obrazovni poslovi. Ostali potencijalni faktori rizika ostaju nepotvrđeni, uključujući izlaganje hemikalijama i elektromagnetnom polju, zanimanje, fizičke traume i električni udar. Okvirna je povezanost sa izloženošću raznim pesticidima, uključujući organohlorne insekticide aldrin, dieldrin, DDT i toksafen.
Neuropatologija
Definitivna karakteristika ALS je smrt i gornjih motornih neurona (smještenih u motornom korteksu mozga) i donjih motornih neurona (smještenih u moždanom stablu i kičmenoj moždini). U ALS-u s frontotemporalnom demencijom umiru i neuroni i frontalnog i temporalnog režnja mozga. Patološko obilježje ALS-a je prisustvo inkluzijskih tijela (abnormalne agregacije proteina ) poznata kao Bunina tijela  u citoplazmi motornih neurona. U oko 97% ljudi sa ALS-om glavna komponenta inkluzijskih tijela je protein TDP-43; međutim, kod onih sa mutacijama  SOD1  ili  FUS , glavna komponenta inkluzijskih tijela je protein SOD1, odnosno protein FUS. Gruba patologija ALS-a, koja su obilježja bolesti koja se može vidjeti golim okom, uključuje atrofiju skeletnih mišića i motornog korteksa, sklerozu kortikospinalnog i kortikobulbusnog trakta, stanjivanje hipoglosusnih nerava (koji kontroliraju jezik) i stanjivanje prednjih korijena kičmene moždine. Osim smrti motornih neurona, dvije druge karakteristike zajedničke većini varijanti ALS-a su žarišna početna patologija, što znači da simptomi počinju u jednoj regiji kičmene moždine, uz progresivno kontinuirano širenje, što znači da se simptomi s vremenom prošire na dodatne regije. Prionoliko širenje pogrešno sklopljenih proteina iz ćelije u ćeliju može objasniti zašto ALS započinje u jednom području, a širi se u druge. U patogenezu ALS-a također može biti uključen i limfni sistem.
Biohemija
Još uvijek nije potpuno razumljivo zašto neuroni umiru u ALS-u, ali smatra se da ova neurodegeneracija uključuje mnogo različitih ćelijskih i molekulskih procesa. Geni za koje je poznato da su uključeni u ALS mogu se grupirati u tri opće kategorije, zasnovane na njihovoj normalnoj funkciji: razgradnja proteina, citoskelet i prerada RNK. Mutantni protein SOD1 stvara unutarćelijske agregacije koje inhibiraju razgradnju proteina. Citoplazmatske agregacije divljeg tipa (normalnog) proteina SOD1 česte su u sporadičnom ALS-u. Smatra se da pogrešno savijeni mutant SOD1 može prouzrokovati pogrešno sklapanje i agregaciju divljeg tipa SOD1 u susjednim neuronima na način sličan prionima. Ostali geni za razgradnju proteina, koji mogu uzrokovati ALS kada su mutirani uključuju VCP ,OPTN, TBK1 i SQSTM1. Tri gena uključena u ALS koji su važni za održavanje citoskeleta i za aksonski transport uključuju  DCTN1 ,  PFN1   i  TUBA4A.
Postoji veliki broj ALS gena koji kodiraju RNK-vezujuće proteine. Prvi koji je otkriven bio je protein TDP-43, jedarni protein koji se agregira u citoplazmi motornih neurona u gotovo svim slučajevima ALS-a; međutim, mutacije u  TARDBP , genu koji kodira TDP-43, rijedak su uzrok ALS-a. FUS kodovi za FUS, drugi protein koji veže RNK sa sličnim funkcija na TDP-43, može uzrokovati ALS kada mutira. Smatra se da mutacije u  TARDBP  i  FUS  povećavaju afinitet vezanja domena male složenosti, uzrokujući njihove dotične proteine koji se agregiraju u citoplazmi. Kada se ovi mutirani RNK-vezujući proteini pogrešno presaviju i agregiraju, oni će možda moći pogrešno uklopiti normalni protein i unutar i između ćelija na prionski način. To također dovodi do smanjenog nivoa RNK -vezujućih proteina u jedru, što može značiti da njihovi ciljni RNK-transkripti ne prolaze normalnu obradu. Ostali geni za metabolizam RNK povezani sa ALS uključuju  ANG, SETX i MATR3. C9orf72 je najčešće mutirani gen u ALS-u i uzrokuje smrt motornih neurona kroz niz mehanizama. Patogena mutacija je heksanukleotidna ponovljena ekspanzija (serija od šest nukleotida ponovljenih šest i više puta); osobe sa 30 ponavljanja su normalne, dok ljudi sa stotinama ili hiljadama ponavljanja mogu imati porodični ALS, frontotemporalnu demenciju ili ponekad sporadični ALS. Tri mehanizma bolesti povezana s tim ponavljanjima  C9orf72  su taloženje transkripata RNK u jedru, translacijom RNK u toksične proteine dipeptidnih ponavljanja u citoplazmi i smanjenim nivoima normalnog proteina C9orf72. Bioenergetska disfunkcija mitohondrija, koja dovodi do disfunkcionalne homeostaze aksonskog motornog neurona (smanjena aksonska dužina i brz aksonski transport mitohondrijskog tereta) pokazala se u  C9orf72  – ALS-u, koristeći inducirane pluripotentne matične ćelije (iPSC),  tehnologije povezane sa CRSIPR / Cas9 uređivanjem gena i ljudskim post-mortem ispitivanjem tkiva kičmene moždine.
Dijagnoza
thumb |upright= 1.3 | MRI (aksijalno [[Oporavak inverzije oslabljen fluidom|FLAIR) pokazuje povećano T2 signal unutar stražnjeg dijela unutrašnje kapsule, u skladu s dijagnozom ALS.]] Nijedan test ne može pružiti definitivnu dijagnozu ALS-a, iako je prisustvo znakova gornjeg i donjeg motornog neurona u jednom udu izrazito sugestivno. Umjesto toga, dijagnoza ALS-a temelji se prvenstveno na simptomima i pregleda ljekara, uz niz testova kako bi se isključile druge bolesti. Ljekari dobivaju punu medicinsku historiju te osobe i obično redovno obavljaju neurološki intervalni pregled za procjenu ili se pogoršavaju simptomi, kao što su mišićna slabost, atrofija mišića, hiperrefleksija i spastičnost. Brojni biomarkeri se proučavaju za to stanje, ali do sada nisu u općoj medicinskoj upotrebi.
Upravljanje
Ne postoji lijek za ALS. Upravljanje se fokusira na liječenje simptoma i pružanje potporne njege, s ciljem poboljšanja kvaliteta života i produženja preživljavanja. Ovu njegu najbolje pružaju multidisciplinarni timovi zdravstvenih radnika; pohađanje multidisciplinarne ALS klinike povezano je s dužim preživljavanjem, manje hospitalizacija i poboljšanjem kvaliteta života. Riluzol produžava preživljavanje za oko 2-3 mjeseca. Edaravon lagano usporava funkcionalni pad kod malog broja ljudi s ALS-om; skup je i mora se davati svakodnevnom intravenskom infuzijom koja može smanjiti kvalitet života. Za liječenje drugih simptoma mogu se koristiti drugi lijekovi.
Fizioterapija može promovirati funkcionalnu neovisnost, putem aerobika, opsega pokreta i vježbi istezanja. Radna terapija može pomoći u aktivnostima svakodnevnog života, putem adaptivne opreme. Logopedija može pomoći osobama s ALS-om koji imaju poteškoće u govoru. Sprječavanje gubitka kilograma i pothranjenosti kod osoba s ALS-om poboljšava preživljavanje i kvalitet života. U početku se poteškoćama u gutanju (disfagija) mogu upravljati promjenama u prehrani i tehnikama gutanja. Treba uzeti u obzir cijev za hranjenje, ako neko s ALS izgubi 5% ili više tjelesne težine ili ako ne može sigurno progutati hranu i vodu. Sonda za hranjenje obično se ubaci perkutanom endoskopskom gastrostomijom (PEG). Slabi su dokazi da PEG cijevi poboljšavaju preživljavanje. Umetanje PEG-a obično se izvodi s namjerom poboljšanja kvaliteta života.
Palijativna njega trebala bi započeti nedugo nakon što se nekome dijagnosticira ALS. Rasprava o problemima s krajem života daje ljudima s ALS vremena da razmisle o svojim preferencijama za njegu na kraju života i mogu pomoći u izbjegavanju neželjene intervencije ili postupaka. Nega u hospiciju može poboljšati upravljanje simptomima na kraju života i povećava vjerovatnoću mirne smrti. U posljednjim danima života, opioidi se mogu koristiti za liječenje bolova i dispneje, dok se benzodiazepini mogu koristiti za liječiti anksioznost.