cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ishemija
Tretman
Rano liječenje je neophodno kako bi zahvaćeni organ ostao održiv. Opcije liječenja uključuju injekciju antikoagulansa, trombolizu, embolektomiju, hiruršku revaskularizaciju ili djelomičnu amputaciju. Započinje se antikoagulansna terapija kako bi se spriječilo dalje povećanje tromba. Kontinuirano IV nefrakcionirani heparin je tradicionalno sredstvo izbora. Ako se stanje ishemijskog ekstremiteta stabilizira antikoagulacijom, nedavno nastali embolusi se mogu liječiti trombolizno usmjerenom kateterom pomoću intraarterijskih infuzija trombolitskog agens (npr. rekombinantni tkivni aktivator plazminogena (tPA), streptokinaza ili ukinaza). Perkutani kateter umetnut u femoralnu arteriju i uvučen na mjesto ugruška koristi se za infuziju lijeka. Za razliku od antikoagulansa, trombolitski agensi djeluju direktno na razrješavanju ugruška u periodu od 24 do 48 sati. Direktna arteriotomija može biti neophodna za uklanjanje ugruška. Hirurška revaskularizacija se može koristiti u slučaju traume (npr. laceracija arterije). Amputacija je rezervisana za slučajeve kada spasavanje ekstremiteta nije moguće. Ako pacijent i dalje ima rizik od dalje embolizacije iz nekog trajnog izvora, kao što je hronična atrijska fibrilacija, liječenje uključuje dugotrajnu oralnu antikoagulaciju kako bi se spriječile daljnje akutne arterijske ishemijske epizode. Smanjenje telesne temperature smanjuje brzinu aerobnog metabolizma zahvaćenih ćelija, smanjujući neposredne efekte hipoksije. Smanjenje tjelesne temperature također smanjuje odgovor na upalu i reperfuzijsku ozljedu. Kod ozljeda od promrzlina, ograničavanje odmrzavanja i zagrijavanja tkiva dok se ne mogu održati toplije temperature može smanjiti reperfuzijska ozljeda. Ishemijski moždani udar se ponekad liječi različitim nivoima terapije statinom nakon otpusta iz bolnice, nakon čega slijedi vrijeme kod kuće, u pokušaju da se smanji rizik od neželjenih događaja.
Etimologija
Riječ ishemija je iz grčkog ἴσχαιμος - iskhaimos = uvjerljiva krv, od ἴσχω iskhο=čuvati se, obuzdavati' + αἷμα haima = krv.
Vukojevica
Vukojevica je naseljeno mjesto u sastavu općine Čaglin, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vukojevica je imala 76 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1948.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vukojevica je imalo 105 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Vukojevica se kao samostalno naselje iskazuje od 1948. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
ZNF334
Protein 334 cinkovog prsta je protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF334.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Ovaj gen kodira člana porodice C2H2 cinkovih prstiju. Kodirani protein sadrži Kueppel-povezani boks, četrnaest domena C2H2 cinkovog prsta i četiri domena vezivanja DNK tipa C2H2/integraza. Smanjena ekspresija ovog gena može biti marker za reumatoidni artritis. Alternativna prerada rezultira u više varijanti transkripta koji kodiraju različite proteinske izoforme.
Salopek Luke
Salopek Luke su naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Salopek Luke postoje od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Gornji Lađevac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Salopek Luke su imale 17 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Gornji Lađevac.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Gornji Lađevac. Kao dio naselja iskazivano 1857., 1890. i 1900. te od 1948. U 1869. i 1880. te od 1910. do 1931. podaci sadržani u naselju Čamerovac. U 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Gornji Lađevac.''
Popovac
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Srbija:
Prisoje (Tomislavgrad)
Prisoje su naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Gornja Reka
Gornja Reka je naseljeno mjesto u sastavu grada Jastrebarskog, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Reka je imala 359 stanovnika.
Napomena: ''U 1869., 1880. i od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselju Donja Reka. Vidi napomenu kod naselja Donja Reka.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Reka je imalo 352 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Donja Reka.
MFAP1
Mikrofibrilama pridruženi protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom MFAP1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 439 aminokiselina, a molekulska težina 51.958 Da.
IC 5305
IC 5305 (također poznat kao MCG 2-59-21 i PGC 70987) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 482 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,40 (56 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (42 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Hermann Albert Kobold 26. oktobra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gornji Popovac
Gornji Popovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Popovac je imao 176 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. smanjeno izdvajanjem dijela naselja u samostalna naselja Donji Popovac i Lumbardenik. U 1981. i 1991. sadrži podatke za naselja Donji Popovac i Lumbardenik.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Popovac je imalo 453 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
ZNF343
Protein 343 cinkovog prsta je protein koji je kod ljudi kodiraan genom ZNF343.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2010 – štafeta (žene)
Utrka u biatlonu u štafeti 4x6 km na ZOI 2010. održana je 23. februara 2010. u Whistler Olympic Parku skijaškom centru u Whistleru blizini Vancouvera.
Atletika na Olimpijskim igrama 1964 – bacanje kladiva
Kvalifikacije
Norma za ulazak u finale, u kojem je trebalo nastupiti najmanje 12 takmičara, bila je 63 m. Svaki takmičar imao je 3 pokušaja. U finale je ušlo 15 takmičara.
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2010 – štafeta (žene)
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Atletika na Olimpijskim igrama 1964 – bacanje kladiva
Finale
Zsivótzky je već u 1. seriji bacio 69,09 m i oborio olimpijski rekord, ali ga je Klim nadmašio u 4. seriji. U preostale dvije serije ništa se nije promijenilo, pa je Klim postao olimpijski pobjednik.
Svjetsko prvenstvo u snukeru 2014.
Svjetsko prvenstvo u snukeru 2014. održano je od 19. aprila do 5. maja u Crucible Theatreu u Sheffieldu. To je bilo njegovo 77. izdanje i posljednji rangirni turnir u sezoni 2013/14. Ovo je prvi put da je Dafabet bio sponzor prvenstva.
U finalu je Mark Selby savladao branioca titule, Ronnieja O'Sullivana (kome je ovo bilo treće finale zaredom), rezultatom 18–14 i tako došao do svoje prve titule svjetskog prvaka u karijeri i četvrte rangirne titule ukupno. Ovim uspjehom postao je i deveti igrač s osvojenom trostrukom krunom (osvojeno SP, UK Championship i Masters).
Reakcije
O'Sullivan je rekao: "Želim čestitati Marku na fantastičnom turniru. On je bio najbolji igrač u proteklih 17 dana. To je bilo teško; držao me u raznim problemima. Na kraju sam bio umrtvljen jer je on bio prejak i pretežak." Selby je pobjedu posvetio svom ocu, koji je preminuo 2 mjeseca prije no što je Mark postao profesionalac.
Nagradni fond
Ukupni nagradni fond povećan je na 1.214.000 funti, za razliku od lanjskih 1.111.000. Povećana je i nagrada za pobjednika, i to na 300.000 funti, što je najveća nagrada za pobjednika u historiji snukera. Raspodjela fonda prikazana je ispod:
Glavni žrijeb
Ispod su prikazani svi rezultati po kolima. Brojevi u zagradama pored imena nekih igrača označavaju koji su nosioci bili dotični igrači (svako SP ima 16 nosilaca i 16 kvalifikanata u 1. kolu). Žrijeb za 1. kolo održan je 17. aprila u podne po lokalnom vremenu, dan nakon završetka kvalifikacija, i direktno je prenošen na YouTube-kanalu World Snookera.
Kvalifikacije
1, 2. i 3. kolo održano je između 8. i 13. aprila u Međunarodnom sportskom centru Ponge Fond u Sheffieldu, a posljednje kolo 15. i 16. aprila na istom mjestu. Ove kvalifikacije bile su prvo snukersko takmičenje koje je održano u ovom centru.
U kvalifikacijama je postignuto 69 trocifrenih brejkova:
Glavni turnir
U glavnom dijelu turnira (onome koji je prenošen na TV-ekranima) igrači su ostvarili ukupno 58 trocifrenih brejkova. Za svaki od njih postignut u 17 dana prvenstva glavni sponzor, Dafabet, donirao je 100 funti za službeni dobrotvorni projekt World Snookera, Dječiji hospicij Bluebell Wood.
Talmon Marco
mini|260x260piksel|Talmon Marco Talmon Marco je izraelsko-američki poduzetnik, najpoznatiji kao osnivač H2Pro, koji je najpoznatiji kao osnivač i bivši izvršni direktor Vibera vlasničke VoIP aplikacije za razmjenu trenutnih poruka na više platformi za pametne telefone,  i Juno, servisa za dijeljenje vožnje.
Karijera
Rođen u Izraelu, Marco je radio za izraelsku centralnu komandu. Diplomirao je na Tel-Aviv univerzitetu, a kasnije se preselio u Sjedinjene Države u kojima je većinu svog odraslih života proveo.
1997. osnovao je ekspandtworks.
1998. Marco je osnovao Imeš.
U 2010. Marco je osnovao Viber.
IC 3653
IC 3653 (također poznat kao MCG 2-32-178 i PGC 42550) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 27 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (3 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (3 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pengari
Pengari (ital. Pengari) su bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buzet. Na popisu 2021. godine naselje je ukinuto i priključeno naselju Marinci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pengari su imali 22 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Podkuk. Kao naselje iskazuje se od 1953. Na popisu 2021. naselje je ukinuto i priključeno naselju Marinci.''
TECPR1
Tektonin sa beta-propelerskim ponavljanjem 1 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TECPR1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.165 aminokiselina, а molekulska težina 129.696 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira faktor vezivanja uključen u autofagiju. Kodirani protein nalazi se na autolizosomima i uključen je u ciljanje proteinskih agregata, oštećenih mitohondrija i bakterijskih patogena za autofagiju.
BitLocker
BitLocker je funkcija uključena u Microsoft Windows, a koja vrši šifriranje čitavog diska. Uključena je u Windows verzije počevši sa Windows Vista. Dizajniran je za zaštitu podataka pružanjem enkripcije čitavog datotečnog sistema. Podrazumijevani algoritam je AES enkripcija u šifriranim blokovima (CBC) ili XTS modu s 128-bitnim ili 256-bitnim ključem. CBC se ne koristi preko cijelog diska već se primjenjuje se na svaki pojedinačni sektor.
BitLocker je dostupan na:
Radoši (Tomislavgrad)
Radoši su naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Peničići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buzet.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Peničići su imali 46 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Prodani, a u 1921. i 1931. u naselju Podkuk. Kao naselje iskazuje se od 1948.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Peničići je imalo 47 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nacionalni park Kornati
Nacionalni park Kornati čini veći dio grupe otoka Kornati u hrvatskom srednjem dijelu Jadranskog mora u srednjoj Dalmaciji, zapadno od Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji.
Zbog izuzetnih pejzažnih ljepota, zanimljive geomorfologije, velike razvedenosti obalne crte i naročito bogatih biocenoza morskog ekosistema, godine 1980. veći dio Kornatskog akvatorija proglašen je nacionalnim parkom. Danas NP "Kornati" zauzima površinu od oko 220 km2 i uključuje ukupno 89 otoka, otočića i hridi s priblizno 185 km obalne crte. I pored ovog, relativno velikog broja otoka, kopneni dio parka čini tek manje od 1/4 ukupne povrsine, dok je sve ostalo morski ekosistem.
Historija
Ispod brda Stranžica, pokraj polja Trtuša na otoku Kornatu pronađena je kamena sjekira. Čuva se u Arheološkom muzeju u Zadru. Predstavlja dokaz o prisustvu čovjeka u doba neolita.
Iliri
Male četverougaone nastambe, pojedinačne ili u grupama (kao što su ispod Pedinke, iznad Željkovaca, Pod selo kod Trtuše i Grbe na Žutu), gradine (Ščikat, Stražišće, Tureta, Grba) i gomile (tumulusi gotovo na svim uzvišenjima na otoku Kornatu i Žutu), svjedoče o značajnoj naseljenosti otočja u Ilirsko doba. Stočarstvo je bila glavna privredna djelatnost, ali je i ribarstvo igralo značajnu ulogu u ekonomiji tadašnjih stanovnika.
Vrijeme Bizanta
Vrijeme Bizanta ostavilo je najmarkantniju građevinu koja se nalazi u Kornatima: tvrđavu Tureta na otoku Kornatu (graditeljstvo kasne antike i ranog srednjeg vijeka - vjerojatno iz 6. stoljeća). Pretpostavlja se da je imala vojnu namjenu sa svrhom osiguranja i kontrole plovidbe tada prilično nesigurnim Jadranskim morem.
Vrlo zanimljivo zdanje iz doba Bizanta jest i starokršćanska trobroda bazilika koja se nalazi u podnožju tvrđave Tureta, a kojoj je i danas vidljiv veći dio apside i dio nekadašnjih temelja. S obzirom na veličinu crkve (30 x 13), pretpostavlja se da je u to vrijeme na Kornatima boravio znatan broj stanovnika. Upravo po ovoj crkvi Svete Marije otok Kornat se kroz cijeli srednji vijek nazivao imenima kao što su Insulae Sanctae Mariae, Stomorin otok i slično. U neposrednoj blizini crkve, nalaze se tragovi temelja nekadašnje zgrade za koju se predpostavlja da se radilo o samostanu templara ili o benediktinskom samostanu.
Dolazak Hrvata
Dolazak Hrvata na Jadransko more prouzrokovao je veće demografske promjene na svim otocima, pa tako i na Kornatima. Romansko stanovnistvo je zbog najezde Hrvata bilo prinuđeno bježati s kopna i potražiti utočište na otocima. To vrijeme - vrijeme slabljenja Bizanta, jačanja Venecije i dolazak Hrvata na Jadran - bilo je kritično za naseljenost Kornata. Tada su Kornati bili za život prilično nesigurno područje, pa se pretpostavlja da sve do 13. stoljeća na njima nije bilo stalnog stanovnistva.
Cruiser Mk I
Cruiser Mk I (službeno eng. Cruiser Tank Mark I) je bio britanski brzi tenk projektiran između dva svjetska rata. Planiran je kao zamjena za starije srednje tenkove Mark I i Mark II.
Nacionalni park Kornati
Dolazak Hrvata
U 13. stoljeću Kornati su ponovo počeli oživljavati. Iz srednjeg vijeka datiraju vrlo zanimljive kulturne građevine u području parka. To je svakako crkvica Gospe od Tarca, skromna jednobroda sakralna gradjevina (tip ruralne kasnoromaničke crkve) sagrađena na mjestu starokršćanske bazilike i izgradjena najvjerojatnije od ostataka te starije crkve. Njeno vrijeme gradnje nije sasvim jasno. U ovoj crkvici i danas se održavaju mise (svake prve nedjelje u julu) čije je značenje preraslo isključivo religiozne okvire i postalo dio turističke atrakcije ovog prostora. Iz srednjeg vijeka datiraju i ostaci skladišta za sol i potopljeni ostaci solane u uvali Lavsa.
Cruiser Mk I
John Carden je projektirao tenk 1934., testiranja su počela u aprilu 1936., a serijska proizvodnja u augustu 1937. godine. Ukupno je izgrađeno 125 tenkova koji su bili u službi od 1938. do 1941. godine. Težina tenka je bila relativno mala, pa je ugrađen komercijalni benzinski motor snage 150 KS namijenjen ugradnji u autobuse. Cruiser Mk I je mogao postići brzinu od 40 km/h. Bio je naoružan sa glavnim topom kalibra 40 mm i tri 7,7 mm mitraljeza od kojih je jedan bio koaksijalni, a druga dva montirana u dvije zasebne kupole. U Cruiser Mk I je prvi tenk u kojeg je ugrađen hidraulični pogon za kupolu.
Nije proizveden u mnogo primjeraka zbog boljeg i pouzdanijeg tenka Cruiser Mk IV, ali podvozje i mnogo mehaničkih rješenja su poslužili kao osnova vrlo uspješnog pješadijskog tenka Valentine.
Njušni režanj
Njušni režanj, olfaktorni bulbus ili mirisni režanj (latinski: bulbus olfactorius) je neuronska struktura kičmenjačkog prednjeg mozga uključena u čulo mirisa, osjećaj mirisa. Šalje njušne informacije koje se dalje obrađuju u amigdalama, orbitočeonoj kori (OFC) i hipokampusu, gdje ima ulogu u emocijama, pamćenju i učenju. Podijeljen je u dvije različite strukture: glavni i pomoćnni dio  olfaktornog režnja. Glavna struktura povezuje se s amigdalom, preko piriformnog korteksa primarnog olfaktornog korteksa i izlazi iz glavne olfaktorne strukture direktno na određena područja amigdale. Pomoćni mirisni režanj nalazi se na leđno-stražnjem dijelu glavnog njušnog režnja i čini paralelni put. Uništavanje njušnog režnja rezultira ipsilateralnom anosmijom, dok iritativne lezije mogu rezultirati njušnim i gustativnim halucinacijama.
Struktura
U većine kičmenjaka, olfaktivni režanj je najviše rostrumski (prednji) dio mozga, kao što se vidi kod pacova. Međutim, kod ljudi je na  donjoj strana mozga. Olfaktorni bulbus je podržan i zaštićen kribriformnom pločom etmoidne kosti, koja je kod sisara odvaja od olfaktornog epitela, a koja je perforirana aksonima mirisnog živca. Podijeljen u dvije različite strukture: glavni i pomoćni olfaktorni režanj
Slojevi
Glavna mirisni režanj ima višeslojnu ćelijsku arhitekturu. Redoslijed od centra do površinskih slojeva su: Njušni režanj prenosi informacije o mirisu iz nosa u mozak i stoga je neophodan za pravilan njuh. Kao nervni krug, glomerulski sloj prima direktan ulaz od aferentnog živca, koji se sastoji od aksona iz približno deset miliona neuronskih olfaktornih receptora u olfaktornoj sluznici],  u području nosne šupljine. Krajevi aksona skupljaju se u sferne strukture, poznate kao glomeruli, tako da svaki glomerul prima ulaz prvenstveno od neurona olfaktornog receptora koji izražavaju isti olfaktorni receptor. Sloj glomerula prvi je nivo sinapsne obrade. Sloj glomerula predstavlja prostornu mapu organiziranu mirisom hemijske strukture odorans, poput funkcionalne grupe i dužine lanca ugljika. Ova prostorna mapa podijeljena je na zone i nakupine, koje predstavljaju slične glomerule i samim tim osjećaju slične mirise. Jedna skupina povezana je s određenim rangom, razblaženim mirisima koji su predstavljeni određenim hemijskim karakteristikama. Ova klasifikacija može biti evolutivna za pomoć u identificiranju hrane koju više nije dobro jesti.
Funkcija
Ovaj dio mozga osjeti miris. Kao neuronski krug, olfaktorni nrežanj ima jedan izvor senzornog unosa (aksoni iz neurona olfaktornog receptora olfaktornog epitela) i jedan izlaz (aksoni mitralnih ćelija). Kao rezultat toga, općenito se pretpostavlja da on funkcionira kao filter, za razliku od asocijativnog kruga koji ima mnogo ulaza i mnogo izlaza. Međutim, mirisni rfežanj također prima informacije odozgo prema dolje iz takvih područja mozga kao što su amigdala, neokorteks, hipokampus, locus coeruleus i substantia nigra. Njegove potencijalne funkcije mogu se svrstati u četiri neekskluzivne kategorije:
Iako bi sve ove funkcije teoreijki mogle proizaći iz rasporeda krugova njušnog režnja, nejasno je koje od ovih funkcija, ako postoje, izvodi isključivo on. Analogno sličnim dijelovima mozga kao što je mrežnjača, mnoga istraživanja usredotočiena su na to kako njušna filtrira dolazne informacije iz receptorskih neurona u prostoru ili kako filtrira dolazne informacije na vrijeme. U osnovi ovih predloženih filtera su dvije klase interneurona; periglomerulske ćelije i granulaste ćelije. Obrada se odvija na svakom nivou glavne olfaktorne strukture, počevši od prostornih mapa koje kategoriziraju mirise u sloju glomerula.
Interneuroni u vanjskom pleksiformnom sloju reagiraju na potencijale predsinapsnog djelovanja i pokazuju ekscitacijski postsinapsni potencijali i inhibitorni postsinapsni potencijali. Neuronsko reagiranje vremenski varira, postoje periodi brzog, spontanog i spore modulacije. Ovi obrasci mogu biti povezani sa njuškanjem ili promjenom intenziteta i koncentracije odoransa. Vremenski obrasci mogu imati efekta u kasnijoj obradi prostorne svijesti o odoransu. Naprimjer, čini se da sinhronizirana vlakna mitralnih ćelija pomažu u razlikovanju sličnih mirisa bolje nego kad ti nisu sinhroniziran.
Evolucija
Poređenjem strukture njušnog režnja među vrstama kičmenjaka, poput žabe Rana pipiens i Mus musculus, odnosno laboratorijskog miša, otkriva da svi imaju isti temeljni raspored (pet slojeva koji sadrže jedra tri glavna tipa ćelija, iako su različiti u obliku i veličini. Sličnu strukturu dijeli i analogni njušni centar vinske mušice Drosophila melanogaster, antenski režanj. Jedna je mogućnost da olfaktorni ržanj kičmenjaka i struktura antenskog režnja insekata mogu biti slični jer sadrže optimalno rješenje za računarski problem koji imaju svi olfaktorni sistemi, pa su stoga mogli neovisno evoluirati u različitim vrstama – fenomen koji je općenito poznat kao konvergentna evolucija.
"'Povećanje veličine mozga u odnosu na veličinu tijela – encefalizacija – usko je povezano s evolucijom čovjeka. Međutim, dvije genetički različite evolucijske loze, neandertalci i moderni ljudi, stvorile su slične velikomoždane ljudske vrste. Dakle, razumijevanje evolucije ljudskog mozga trebalo bi uključivati istraživanje specifične cerebralne reorganizacije, koja se možda odražava promjenama oblika mozga. Ovdje se koristi evolucijska integraciju između mozga i njegove osnovne skeletne baze kako bi se testirala hipoteza o evoluciji mozga u rodu Homo. Trodimenzijske geometrijske morfometrijske analize endobasikranijalnog oblika otkrivaju ranije nedokumentirane detalje evolucijskih promjena u Homo sapiens. Veći mirisni režnjevi, relativno širi orbitočeoni korteks, relativno povećani i istureni polovi režanja izgledaju jedinstveni za moderne ljude. Takva reorganizacija mozga, pored fizičkih posljedica na cjelokupni oblik lobanje, mogla je doprinijeti evoluciji  H. sapiens  i socijalnih kapaciteta, u kojima su više njušne funkcije i njene kognitivne, nervne implikacije na ponašanje mogli biti do tada potcijenjeni faktori.'"
Klinički značaj
Olfaktorni režanj je struktura prednjeg mozga kičmenjaka koji je uključen u njuh ili osjet mirisa. Uništavanje ovog bulbusa rezultira ipsilateralnom anosmijom.
TBRG4
Beta regulator 4 transformirajućeg faktora rasta (TBRG4), poznat i kao protein za obnavljanje progresije ćelijskog ciklusa 2 (CPR2) i protein 4 koji sadrži domen FAST-kinaze (FASTKD4), je protein koji je kod ljudi kodiran genom TBRG4 na hromosomu 7. Ovaj protein je dio porodice FASTKD, koja je poznata po regulaciji energetske ravnoteže mitohondrija pod stresom i progresije ćelijskog ciklusa. TBRG4 je uključen u proliferaciju ćelija u hematopoezi i multipli mijelom.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 631 aminokiselina, а molekulska težina 70.738 Da.
Struktura
TBRG4 ima strukturne karakteristike porodice FASTKD, uključujući N-terminal mitohondrijski ciljani domen i tri C-terminalna domena: dva domena slična FAST-kinazi (FAST_1 i FAST_2) i RNK-vezujući domen (RAP). Mitohondrijsko ciljno područje usmjerava TBRG4 na import u mitohondrije. Iako su funkcije C-terminalnih domena nepoznate, RAP vjerovatno veže RNK tokom trans-spajanja. TBRG4 također sadrži više navodnih domena leucinskog zatvarača.
Klinički značaj
Učešće TBRG4 u hematopoezi povezuje ga s multiplim mijelomom (MM), što proizlazi iz maligne proliferacije plazmatskih ćelija u koštanoj srži. Visoka ekspresija TBRG4 povezana je sa poboljšanom proliferacijom ćelija i lošijim ishodom; stoga snižena regulacija njegove ekspresije može doprinijeti smanjenju rasta tumora, zaustavljanjem progresije ćelijskog ciklusa.
Cruiser Mk II
Cruiser Mk II (službeno eng. Cruiser Tank Mark II) je bio britanski brzi tenk projektiran između dva svjetska rata. Njegov razvoj je tekao usporedno s razvojem tenka Cruiser Mk I, kao njegova teža verzija s ulogom pješadijskog tenka. Isto kao i Cruiser Mk I, i ovaj je tenk projektirao John Carden 1934. kao teža i bolje oklopljena verzija prvog tenka. U julu 1938. je bio spreman za ulazak u serijsku proizvodnju, ali se smatralo da pješadijski tenk mora imati deblji oklop (Matilda I je imala maks. 60 mm, a Matilda II 78 mm oklopa), zbog čega je klasificiran kao teški brzi tenk. Cruiser Mk II je koristio isti motor i suspenziju kao i njegov prethodnik, ali je zbog veće mase bio sporiji. U operativnu upotrebu je ušao 1940. godine. Do septembra 1940. je ukupno napravljeno 175 ovih tenkova.
Oton III, car Svetog Rimskog Carstva
Oton III (njemački: Otto III; 980. - 23. januar 1002.) je bio car Svetog rimskog carstva od 996. do prerane smrti 1002. godine. Bio je jedini sin cara Otona II i njegove supruge Teofanije. Krunisan je za kralja Njemačke 983. godine nakon očeve smrti u južnoj Italiji dok se borio protiv Bizantijskog carstva i Sicilijskog emirata. Iako je nominalno bio vladar Njemačke, njegovo maloljetstvo je osiguravalo raznim regentima da imaju moć nad carstvom. Njegov rođak Henrik II, vojvoda Bavarske je pokušao da iskoristi regenstvo kako bi postavio sebe za cara 984. godine. Kako nije dobio podršku njemačke aristokratije, Henrik II je bio prisiljen da odustane od regenstva i omogući carevoj majci Teofaniji da postane regent do njene smrti 991. godine. Nakon smrti Teofanije 991. godine, regent Otona III je postala baka carica Adelaide Welf do 994. godine.
Oton III je 996. godine umarširao u Italiju zahtijevajući titulu kralja Italije i cara Svetog rimskog carstva, koji su ostali upražnjeni od smrti njegovog oca Otona II 983. godine. Oton III je također tražio da se ponovo uspostavi carska kontrola nad Rimom, koji se pobunio pod vodstvom Crescentiusa II. Nakon krunisanja za cara Svetog rimskog carstva, Oton III je uništio rimsku pobunu i postavio svog rođaka Grgura V za papu, koji je postao prvi papa njemačkog porijekla. Nakon što ga je car pomilovao, Crescentius II se ponovo pobunio, smijenio Grgura V i postavio Ivana XVI za papu. Oton III se ponovo vratio u grad 998. godine i ponovo postavio Grgura V za papu te pogubio Crescentiusa II i antipapu Ivana XVI. Kada je Grgur V umro 999. godine, Oton III je postavio Silvestara II za novog papu. To je dodatno ojačalo carsku kontrolu nad Rimokatoličkom crkvom.
Od početka vladavine, Oton III je bio suočen sa upadima Slavena na istočnoj granici carstva. Nakon smrti njegovog oca 983. godine, došlo je do velikog slavenskog ustanka, zbog čega je carstvo izgubilo svoje teritorije istočno od rijeke Elbe. Oton III se kasnije borio kako bi vratio izgubljene teritorije sa ograničenim uspjehom. Kako ne bi više gubio teritorije na istoku, Oton III je ojačao prijateljske odnose sa Poljskom, Češkom i Ugarskom. Zahvaljujući tome, bio je u mogućnosti da proširi hrišćanstvo podržavajući misije u Poljskoj te krunidbu Stjepana I kao prvog hrišćanskog kralja Ugarske. Vrativši se u Rim 1001. godine, Oton III se suočio sa pobunom rimskog plemstva, što ga je primoralo da napusti grad. Dok je marširao da povrati grad 1002. godine, dobio je iznenadnu groznicu i umro u dvorcu u blizini Civita Castellana u 21. godini bez nasljednika. Njegova prerana smrt je dovela carstvo u političku krizu.
Rane godine
Oton III je rođen u junu 980. godine u Klever Reichswaldu (današnja Sjeverna Rajna-Vestfalija). Kao jedini sin cara Otona II i njegove supruge Teofanije, Oton III je bio najmlađi od četvoro djece. Neposredno prije rođenja, njegov otac je završio vojnu kampanju protiv kralja Lotara. Dana 14. jula 982. godine, vojska cara Otona II je pretrpjela težak poraz protiv muslimanskog Sicilijskog emirata u bici kod Stila. U toj bici Oton II je prošao neozlijeđen, ali su mnogi carski službenici bili žrtve. Nakon poraza, na insistiranje plemića Oton II je 983. godine sazvao Carsku skupštinu u Veroni. Na toj skupštini je predložio da se trogodišnji Oton III imenuje kraljem Njemačke i njegovim nasljednikom. To je bilo prvi put da je njemački kralj izabran na italijanskom tlu.
Kamil Stoch
Kamil Wiktor Stoch (čit. Stoh) poljski je skijaš-skakač i jedan od najuspješnijih takmičara u historiji tog sporta.
Karijera
Svjetski je pojedinačni prvak na velikoj skakaonici iz 2013. i ekipno 2017. te dvostruki olimpijski pobjednik iz Sočija. Pobjednik je Svjetskog kupa u sezoni 2013/14, a dosad je osam puta bio prvak Poljske. Također je pobjednik Novogodišnje turneje 2016/2017, čime je upotpunio kolekciju najvažnijih titula u skijaškim skokovima. Titulu na Turneji odbranio je sljedeće godine, pobijedivši na sve četiri skakaonice i postavši drugi skakač u historiji nakon Svena Hannawalda 2002. kome je to uspjelo. Dvije sedmice nakon odbrane titule na Turneji osvojio je i srebrnu medalju na SP u letovima u Oberstdorfu, što je najbolji plasman nekog poljskog skakača u historiji na tom takmičenju. Već sljedećeg dana Poljska je, predvođena Stochom, osvojila i prvu ekipnu medalju u historiji svjetskih prvenstava u letovima zauzevši treće mjesto, a tu bronzu odbranila je dvije godine kasnije na Planici.
Na Olimpijskim igrama 2018. u Pyeongchangu nije uspio odbraniti zlatnu medalju na maloj skakaonici, završivši na "najgorem", četvrtom mjestu, ali jest na velikoj, postavši prvi skakač nakon Mattija Nykänena otprije 30 godina kome je to pošlo za rukom. Dva dana kasnije osvojio je i bronzanu medalju u ekipnim skokovima.
Nakon ZOI-a 2018. u nastavku sezone osvojio je i drugo izdanje turneje Raw Air, s više od 35 bodova prednosti ispred drugoplasiranog u ukupnom poretku, Norvežanina Roberta Johanssona (prednost je tokom turneje bila i znatno veća), zaradivši pritom 60.000 €. Svoju najuspješniju sezonu okrunio je osvojivši i prvo izdanje takmičenja Planica 7, zaradivši dodatnih 20.000 CHF i potvrdivši pritom prvo mjesto u ukupnom poretku Svjetskog kupa, što mu je drugi veliki "Kristalni globus" u karijeri. Nedostajalo mu je samo sedam bodova da osvoji i mali "Kristalni globus" u poretku letača, koji je na kraju pripao Andreasu Stjernenu.
U sezoni 2020/21. treći je put osvojio Novogodišnju turneju, pobijedivši u Innsbrucku i Bischofshofenu, a ukupnom poretku Svjetskog kupa bio je treći, također treći put.
Lični život
Rođen je u Zakopanima od oca Bronisława (kliničkog i sudskog psihologa) i majke Krystyne, a odrastao je u obližnjem mjestu Ząb. Ima dvije starije sestre: Annu (1983) i Nataliju (1986). 2006. diplomirao je na Fakultetu za tjelesni odgoj u Krakówu, a 2010. stekao je titulu mastera. Iste godine, 7. augusta, vjenčao se s Ewom Bilan.
Pojedinačna
– održana samo jedna serija zbog jakog vjetra / lošeg vremena
Ljetni Grand Prix
– zbog pandemije su održana samo dva takmičenja
MIB2
E3 ubikvitin-protein ligaza MIB2 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom MIB2 sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.013 aminokiselina, a molekulska težina 109.939 Da.
Hreljin (Bakar)
mini|280px|Hreljin, rimokatolička crkva "Sv. Juraj" Hreljin je naseljeno mjesto u sastavu grada Bakra, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hreljin je imao 2.206 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. povećano za područje naselja Meja Gaj i Ružić Selo koja su prestala postojati. Za ta bivša naselja sadrži podatke od 1857. do 1991. Sadrži i podatke za bivša naselja Melnice Hreljinske, Plase i Zastene.''
UČK
UČK se može odnositi na:
UEFA koeficijent 2014.
'''0UEFA koeficijent 2014. godine''' je koeficijent kojim se određuje broj učesnika iz nacionalnih nogometnih saveza u sezoni 2015/16. godine u takmičenjima UEFA (UEFA Evropska liga 2015/16. i UEFA Liga prvaka 2015/16.).
Zadnji put aktualizirano 29. maja 2014. godine
Počekaji
Počekaji (ital. Pocecai) su naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buzet.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Počekaji su imali 41 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Sveti Martin, a 1921. i 1931. u naselju Buzet. U 1948. sadrži podatak za bivše naselje Stanica Buzet koje se iskazivalo samo te godine. Od 1880. do 1910. iskazano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Počekaji je imalo 42 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 5306
IC 5306 (također poznat kao MCG 2-59-22 i PGC 70992) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 349 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,70 (71 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Hermann Albert Kobold 26. oktobra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Svjetsko prvenstvo u atletici 1995 - maraton (muškarci)
Takmičenje u maratonu za muškarce na Svjetskom prvenstvu u atletici 1995. održano je 12. augusta u Göteborgu. Martín Fiz iz Španije s najbržim vremenom 2:11:41 osvojio je zlatnu medalju. Dionicio Cerón iz Meksika osvojio je srebro, dok je Luíz Antônio dos Santos iz Brazila osvojio bronzanu medalju.
Perci (Buzet)
Perci (ital. Perzi) su naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buzet.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Perci su imali 52 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naseljima Črnica i Štrped, a 1921. i 1931. u naseljima Buzet i Črnica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Perci je imalo 62 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Donji Popovac
Donji Popovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Donji Popovac postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Gornji Popovac.
Drago Šefer
Drago Šefer i Vojo Ilić u novembru 1929. godine ispenjali su prvi alpinistički smjer (I stijena drugog tornja) u Bosni i Hercegovini i to u Djevojačkim stijenama (Đevi) na Romaniji. Penjanje su ostvarili improvizovanom opremom, a prvi put su malo kvalitetniju opremu dobili 1932. god. od Draginog brata iz Beča: cepin, 30-metarsko uže od 10 mm, tri karabinera, čekić i penjačice.
Donji Popovac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donji Popovac je imao 20 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Gornji Popovac.
Drago Šefer
Godinu dana kasnije njih dvojica su izveli prvi uspon u zimskim uslovima na Prenj. Izveli su ga na skijama iz doline Idbra. Nakon bivaka u Tisovici po lošem vremenu prebacili su se do Jezerca i spustili niz Boračku Dragu.
Donji Popovac
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Gornji Popovac. Do 1948. iskazivano kao naselje, a od 1953. kao dio naselja. U 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Gornji Popovac.''
Drago Šefer
Godine 1934. opet su na Romaniji ispenjali Centralni smjer.
Šefer i Drago Šaraba su 1935 na Đevi ispenjali novi smjer, koji teče lijevo od drugog tornja i kroz kamin sa zaglavljenim kamenom izašli na vrh.
Godine 1936. godine zajedno sa Jakovom Gaonom dva puta je neuspješno pokušavao prvi zimski uspon na Lupoglav, kultni vrh alpinizma u Bosni i Hercegovini. Uprkos velikoj želji nisu uspjeli jer je vrh sa svih strana okovan tvrdim strmim ledom. Imali su i dosta sreće jer je bilo i padova i leta niz led. Daleki, teško dostupni, čak i rijetko vidljivi vrh bio je želja mnogih alpinista, ali ga dugo niko nije uspio zimi osvojiti. Ostao je neosvojiv do 1970. godine. Uspon su ostvarili Ilija Dilber, tada jedan od najboljih BiH alpinista, Zijah Jajatović mladi i perspektivni alpinista, student DIF-a, i Milorad Stjepanović, najmlađi član naveze. Pri povratku sva trojica su smrtno stradali.
Iste te godine Šefer i Šaraba u sjevernoj stijeni Otiša na Prenju (u lijevom dijelu) izveli su prvi smjer.
Godine 1938. god. Šefer je ispenjao solo uspon po jugoistočnom bridu kroz okno u Lupoglavu, a sa Jakovom Gaonom prvi zimski uspon na Osobac na Prenju.
Godine 1935. god Šefer je pri PD Prijatelj prirode osnovao alpinistički odsjek koji se nije održao, i to iz dva razloga. Prvi je taj što ga ni matično društvo nije podržalo, a drugi nesloga penjača. U svojoj knjizi sjećanja, Šefer je napisao:
Poslije penzionisnja preselio se u Makarsku gdje je 1974 god. obnovio rad PD Biokova, i život završio kao njegov počasni predsjednik.
TMEM130
Transmembranski protein 4 sa emp24 domenom jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TMED4.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 227 aminokiselina, а molekulska težina 25.943 Da.
Visina trougla
malo|desno
Visina trougla je duž određena vrhom trougla i podnožjem normale spuštene iz tog vrha na pravu koja sadrži naspramnu stranicu trougla.
U svakom trouglu moguće je konstruisati tri visine. Presjek pravih koje sadrže visine trougla naziva se ortocentar.
Visina trougla koristiti se za izračunavanje površine trougla, koja je jednaka polovini proizvoda stranice i njoj odgovarajuće visine:
Visina u pravouglom trouglu
h=\sqrt{pq}.
Visina u jednakokrakom trouglu
U jednakokrakom trouglu podnožje visine se poklapa sa središtem stranice. U ovom slučaju, visina se poklapa sa simetralom ugla i simetralom stranice.
Ortocentar
Ortocentar trougla je tačka u kojoj se sijeku sve tri visine trougla.
Ortocentar pripada unutrašnjosti trougla ako i samo ako je trougao oštrougli.
U pravouglom trouglu, ortocentar se nalazi u vrhu kod pravog ugla, dok se u tupouglom trouglu ortocentar nalazi izvan trougla.
Trilinearne koordinate ortocentra
Ortocentrični sistem
Za četiri tačke u ortocentričnom sistemu karakteristično je da je u isto vrijeme svaka od njih ortocentar za trougao koji obrazuju preostale tri tačke kao njegovi vrhovi. Ovako definisana četiri trougla: ABC, ABH, ACH i BCH imaju zajedničku Ojlerovu kružnicu.
Heronova formula
Heronova formula daje obrazac za izračunavanje dužine visine u trouglu poznavanjem dužina sve tri stranice.
U trouglu ABC u kojem su dužine stranica a, b i c, i, visina normalna na stranicu a računa se po formuli
Odnosi
,
r radijus upisane kružnoce. , gdje je c osnova
— za istostranični trougao
Izvori
Definition of Altitude
Orthocenter of a Triangle
HERON′˘S FORMULA
Треугольники
TMEM196
Transmembranski protein 196 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TMEM196.
Visina trougla
Izvori
Značajne tačke i linije u trouglu
TMEM196
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 178 aminokiselina, а molekulska težina  19.025 Da.
Aidomaggiore
Aidomaggiore (lokalno: Aidumajòre, Bidumajòre) jest općina u provinciji Oristano na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 250 metara i ima 451 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 10,94 st/km². Općina zauzima površinu 41,21 km².
Susjedne komune su Borore, Dualchi, Ghilarza, Norbello, Sedilo i Soddì.
Rašeljke
Rašeljke su naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Spodnja Jablanica
mini|280px|Spodnja Jablanica, seoske kuće Spodnja Jablanica je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmartno pri Litiji, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnja Jablanica je imala 50 stanovnika.
Podrebar
Hrvatska:
IC 3654
IC 3654 (također poznat kao PGC 86326) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Datotečni sistem
U računarstvu Datotečni sistem (eng. file system) upravlja time kako se podaci pohranjuju i preuzimaju. Bez datotečnog sistema, informacije smještene na nekom mediju pohrane podataka bi bila jedna velika količina podataka bez načina da se odredi gdje se jedan dio informacije zaustavlja, a sljedeći počinje. Svaka grupa podataka se naziva datoteka.
Datotečni sistem se može koristiti na brojnim različitim uređajima za skladištenje koji koriste različite vrste medija. Tvrdi diskovi su ključni uređaji za skladištenje i predviđeni su da ostanu kao takvi doglednoj budućnosti. Druge vrste medija koji se koriste uključuju SSD-ove, magnetne trake i optičke diskove.
Neki datotečni sistemi se koriste na lokalnim uređajima za pohranu podataka; drugi omogućavaju pristup datotekama putem mrežnog protokola (na primjer, NFS, SMB ili 9P klijenti). mini|Datotečni sistem može postati fragmentiran
Datotečni sistemi u operativnim sistemima
Mnogi operativni sistemi uključuju podršku za više od jednog sistema datoteka. Ponekad su OS i sistem datoteka su čvrsto isprepleteni.
Linux
Linux podržava brojne datotečne sisteme, ali to su najćešće sistemi iz ext * porodice (ext2, ext3 i ext4), XFS, JFS i btrfs.
macOS
macOS (ranije Mac OS X) koristi Apple File System (APFS), koji je nedavno zamijenio sistem datoteka naslijeđen od klasičnog Mac OS-a nazvan HFS Plus (HFS +).
OS / 2
OS/2 1.2 je uveo datotečni sistem visokih performansi (HPFS).
Microsoft Windows
desno|mini|300x300piksel| Popis direktorija u [[Microsoft Windows|Windows komandnoj ljusci ]] Windows koristi datotečne sisteme FAT, NTFS, exFAT, Life File System i ReFS (posljednji je samo podržan i upotrebljiv u Windows Server 2012, Windows Server 2016, Windows 8, Windows 8.1 i Windows 10).
FAT
Porodica FAT datotečnih sistema podržavaju gotovo svi operativni sistemi za osobne računare, uključujući sve verzije Windowsa i MS-DOS/PC DOS, OS/2 i DR-DOS. FAT je zbog toga popularan kao univerzalni format razmjene između računara i uređaja bilo koje vrste i starosti.
exFAT
exFAT je patentno zaštićen datotečni sistem sa određenim prednostima u odnosu na NTFS. exFAT je jedini potpuno podržani sistem u macOS i Windows operativnim sistemima koji mogu pohraniti datoteku veću od 4 GB.
Albagiara
Albagiara (lokalno: Ollàsta) jest općina u provinciji Oristano na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 215 metara i ima 263 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 29,65 st/km². Općina zauzima površinu 8,87 km².
Susjedne komune su Ales, Assolo, Genoni, Gonnosnò, Mogorella, Usellus i Villa Sant'Antonio.
Aldosteron
Aldosteron, glavni mineralokortikoidni hormon, je steroidni hormon kojeg proizvodi zona glomerulosa  kore nadbubrežne žlijezde. Esencijalan je za čuvanje natrija u bubrezima, pljuvački znojnim žlijezdama i debelom crijevu. Ima centralnu ulogu uhomeostaznoj regulaciji razine krvnog pritiska, natrija (Na+) i kalija (K+) u plazmi. To se ponajprije događa djelovanjem na mineralokortikoidne receptore u distalnim tubulama i sabitnim kanalima bnefrona. Utiče na reapsorpciju natrija i izlučivanje kalija (iz i u tubulske tekućine) bubrega, čime posredno utiče na zadržavanje ili gubitak vode, krvni pritisak i količinu krvi. Kada je disreguliran, aldosteron je patogen i doprinosi razvoju i napredovanju kardiovaskularne i bubrežne bolesti. Aldosteron ima upravo suprotnu funkciju atrijskog natriuretskog hormona koga izlučuje srce.
Aldosteron je dio sistema renin – angiotenzin – aldosteron. Ima poluživot u plazmi ispod 20 minuta. Lijekovi koji ometaju lučenje ili djelovanje aldosterona koriste se kao antihipertenzivi, poput lizinoprila koji snižava krvni pritisak blokirajući angiotenzin-konvertirajući enzim (ACE), što dovodi do smanjenog lučenja aldosterona. Neto učinak ovih lijekova je smanjenje zadržavanja natrija i vode, ali povećano zadržavanja kalija. Drugim riječima, ovi lijekovi podstiču izlučivanje natrija i vode mokraćom, dok blokiraju izlučivanje kalija.
Drugi primjer je spironolakton, dijumtik koji štedi kalij, iz grupe steroidnih spirolaktona, koji ometa receptor aldosterona (između ostalog) što dovodi do snižavanja krvnog pritiska po gore opisanom mehanizmu.
Aldosteron su prvi izolirali Simpson i Tait, 1953.
Biosinteza
Kortikosteroidi se sintetiziraju iz holesterola unutar zona glomerulosa kore nadbubrežne žlijezde. Većinu steroidogenih reakcija kataliziraju enzimi porodice citohrom P450. Nalaze se unutar mitohondrija i treba im adrenodoksin kao kofaktor (osim 21-hidroksilaze i 17α-hidroksilaze.
thumb|450px|[[Steroidogeneza, sa sintezom aldosterona (u gornjem desnom uglu). ]]
Napomena: aldosteron-sIntaze nema u ostalim dijelovima  nadbubrežne žlijezde.
Stimulacija
Sintezu sldosterona stimulira nekoliko faktora:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Klana)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Klana je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 94 km2 imala 1975 stanovnika, što predstavlja 0,67% od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Klani je 21 stanovnika/km2.
Aldosteron
Stimulacija
Lučenje aldosterona ima dnevni cirkadijski ritam.
Biološka funkcija
Aldosteron je primarna karika endogenih članova klase mineralokortikoida u ljudi. Dezoksikorticosteron je još jedan njen važan član. Aldosteron teži da pospješuje zadržavanje Na+ i vode i snižava koncentraciju K+ u plazmi, pomoću sljedećih mehanizama:
Aldosteron, vjerovatno djelujući putem mineralokortikoidnih receptora, može pozitivno utiati na neurogenezu u dentatnom girusu.
Podkuk
Podkuk (ital. Piedicucco) je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Buzet. Na popisu 2021. godine naselje je ukinuto i priključeno naselju Prodani.