cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2015 – 15 km
Rezultati
Početak utrke je bio u 18:15. ( Sva vremena početka utrka su po lokalnom vremenu (UTC+2) )
TCHP
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin
I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin
M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Izbori za poslanike u Skupštinu Republike Crne Gore 1992.
Skupštinski izbori u Republici Crnoj Gori 1992. održali su se 20. decembra 1992. Na izborima je birano 85 predstavnika u skupštinu Republike Crne Gore. Ovo su bili drugi slobodni i demokratski izbori u Crnoj Gori. Pravo glasa imalo je 429.047 glasača, a odaziv je bio 68.9%. Pobijedila je Demokratska partija socijalista Crne Gore, nasljednica Saveza komunista Crne Gore, osvojivši jednostavnu većinu sa 42,66% i 46 mandata. Istog dana je održan i prvi krug predsjedničkih izbora.
TCHP
Modelni organizmi
Muške i ženske životinje prolazile su standardizirani fenotipski skrining, kako bi se utvrdili efekti mutacije. Od 24 izvedena testa ina mutantnim miševima, uočene su dvije značajne abnormalnosti. Tokom gestacije, nije utvrđen homozigotni mutantni embrion, pa tako nijedan nije preživio do odvikavanja. Preostali testovi su izvedeni na mutiranim heterozigotnim odraslim miševima; opažena je samo jedna nikakve značajnija abnormalnosti kod ovih životinja.
Obedišće (čvor)
Hrvatska:
IC 4686
IC 4686 (također poznat kao ESO 140-9 i PGC 61601) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 227 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 0,60 (40 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 1. augusta 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Asteranthos
Asteranthos brasiliensis je vrsta cvjetnice u monotipskom  rodu Asteranthos, zasebne  porodica Scytopetalaceae,  redu Ericales, razred Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
U IUCN klasifikaciji je svrstavaju kao NT (smanjen rizik) kategoriju vrsta.
Vrsta raste na pjeskovitom tlu uz rijeke sa redovnim poplavama. Rasprostranjena je u sjevernoj Amazoniji Brazila i južnoj Venezueli u udarnim poljima Rio Negro i Orinoco.
Asteranthos brasiliensis jedina je vrsta iz roda Asteranthos i ranije se često smatralo da pripada monotipskoj porodici Asteranthaceae. Sada je smještena u potporodicu Asteranthoideae koja se inače nalazi samo u zapadnoj Africi. Sjemenke se šire sa plodom koji pliva u vodi pa se smatra da se iz Afrike, morskim strujama, raširirila do ušća i duž rijeka Amazon i Essequibo.
Prema drugim izvorima, Asteranthos pripada porodici Lecythidaceae. Jedina vrsta: Asteranthos brasiliensis Desf., porijeklom je iz Brazila, Kolumbije i Venecuele. Opisao ga je René Louiche Desfontaines, a objavljeno u  Mémoires du Muséum d'Histoire Naturelle 6: 9  godine 1820.
Opis
Iako je u svom arealu učestala, raste samo u poplavnim šumama, rjeđe je pod ljudskom okupacijom. Ima upečatljive žute cvjetove.
Naraste do visine od 15 m. Listovi su rasuti i kožasti, duguljasti, dugi 4–13 cm i široki 2–4,5 cm. Cvjetovi su veliki i pojedinačni u pazisima listova stabljike, promjera od 12–18 mm. Plod je dug do 2 cm, a sadrži samo jednu sjemenku.
Basar Čarovac
Basar Čarovac (rođen 7. juna 1953) alpinista je iz Srbije koji je prvi ispenjao Sedam vrhova. Sedam najviših svjetskih kontinentalnih vrhova osvojilo je, prije njega, samo 136 planinara iz cijelog svijeta. Na listi Planinarskog saveza Srbije nalazi se i među deset penjača koji su osvojili Mount Everest.
Čarovac se kao mlad bavio biciklizmom i maratonskim plivanjem, a tek kasnije i alpinizmom. Popeo se na zahtjevne vrhove: Damavand, Ararat, Loboče, Ajland Pik, Cho Oyu (8201 metar). Vlasnik je motela u Novom Pazaru.
Dragan Jaćimović
Dragan Jaćimović je vojno lice, alpinista i planinarski vodič iz Srbije. Na Mount Everest (8.848 m.) se ispenjao 20. maja 2000. god. i postao prvi čovjek iz Srbije kome je to uspjelo.
Alpinista
Rođen je 1969 u Požegi. Kao vojno lice živio je u Sloveniji i tada se, nakon završenog kursa kod najboljih slovenskih penjača, počeo baviti alpinizma. Na Himalaje je prvi put otišao 1996. godine i od tada se opredijelio za apinizam.
Na himalajski vrh Cho Oyu (8.201m) popeo se 1998. god., a tokom zimske sezone 1999 popeo je Ama Dablam (6.854m). Tokom uspješne vodičke karijere 7 puta je popeo najviši vrh Južne Amerike – Aconcagua
Uspon na Everest je počeo sa Goranom Ferlanom koji je odustao na Južnom vrhu (8.711 metara nadmorske visine). Nastavio je sam da se penje bez boca sa kiseonikom. Kasnije je objasnio da je to bila njegova najveća greška u životu i da je jedino ispravno bilo odustati, a onda slijedeće godine opet pokušati.
Njegov uspon na Mont Everest je i osporavan. Planinarski savez Srbije priznaje desetorici penjača uspon na Mount Everest i navodi da je to prvi učinio Dragan Jaćimović 26.05.2000. god.
Vodič
Sa nekoliko prijatelja osnovao je planinarski klub “Extreme Summit Team”, prvi te vrste u Srbiji u ekstremnim sportovima. Klub je od 2009. član Planinarskog saveza Srbije i UIAA.
Barbići
Barbići (ital. Barbi o Villa Barbich) su naseljeno mjesto u sastavu općine Raša, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Dragan Jaćimović
Vodič
Kao organizatator i planinarski vodič postigao je značajne rezultate:
Barbići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Labin.
Dragan Jaćimović
Vodič
Koautor je knjige Everest za svakog i za odabrane
Učestvovao je u više humanitarnih akcija za pomoć djeci bez roditeljskog staranja, a posebno je ponosan na pomoć Šerpa zajednici i opremanje osnovne škole u selu Namche Bazar (Khumbu, Nepal).
Barbići
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Barbići su imali 66 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Kunj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Barbići je imalo 84 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Šiprage
Šiprage su naseljeno mjesto u općini Kotor-Varoš, Bosna i Hercegovina. Administrativni status mjesta se mijenjao – od mjesne zajednice postalo je općina u srezu Kotor-Varoš, da bi ga Zakon o komunalnom uređenju u BiH (1954) ponovo vratio na nivo mjesne zajednice.
Ime
Savremeno ime mjesto je dobilo po porodici Šipraga.
Geografija
mini|Položaj Šipraga među naseljenim mjestima u općini [[Kotor Varoš]] Šiprage su na rijeci Vrbanji, oko 60 km jugoistočno od Banjaluke i Kotor-Varoši (30 km) i centar su istoimene mjesne zajednice. Regionalnom komunikacijom R-440, u Obodniku su povezane sa magistralnom cestom M-4: Banjaluka – Kotor-Varoš – Teslić – Matuzići; u Matuzićima je ulaz na magistralnu cestu M17.
Mjesto se nalazi u razgranatoj dolini (uz Vrbanju i njene pritoke) između nekoliko planinskih vijenaca: sjeveroistočno je Šipraško brdo (vrh Glavić, 950 m), južno Jasik (769 m), jugoistočno kompleks Šahinovina – Stražbenica (848 m), zapadno Radohova (vrh Kape, 950 m) i sjeverozapadno Borčići (799 m) sa Hrastikom. Naselje, uz Vrbanju i njene pritoke, dugo je oko tri, a široko oko dva kilometra. Obiluje izvorima pitke vode, od kojih je jedan (uz Crkvenicu) iskorišten za opskrbu mjesne vodovodne mreže. U samom mjestu, u Vrbanju se ulijevaju – s desna: Musić potok, Crkvenica, Bakin potok i Borčićki potok, te Ćorkovac, Zagradinski potok i Demićka s lijeve strane.
Klima
* Varijacije u padavinama između najsuhljih i najvlažnijih mjeseca su 41 mm. Tokom godine, prosječna temperatura varira oko 20,6 °C.
Predosmanlijsko doba
thumb|250px|Ranokršćanska bazilika, 3-5. stoljeće Tlocrt (18,42 x 14,20 m) nekadašnjih ostataka ranokršćanske bazilike u Šipragama: A – Predvorje (13,90 x 4,09 m) B – Glavna soba (12,38 x 8,30 m) C – Srednja soba (12,38 x 3,95 m) D – Apsida a – Prozor C – Vrata (širina 1,90 m) D – Vrata (širina 1,20 m) e – Zazidana vrata b, h – Ložište I – Konzola k – Ljudski kostur Prema relevantnim izvorima, prvih naselja u dolini Vrbanje bilo je još u neolitu. Ovo područje su tada naseljavali Iliri, a u 4. stoljeću p.n.e. tu su po prvi put prodrli Kelti. Oni su se u više najezda zadržavali u Bosni. Krajem Starog vijeka doline Vrbasa, Vrbanje i Sane naseljavali su ilirsko pleme Mezeji (Maezaei, Maizaioi, Mazaioi). Nakon gotovo jednog stoljeća otpora domorodaca, u 1. stoljeću ovu dolinu osvajaju Rimljani koji postepeno potiskuju Ilire i asimiliraju Mezeje. Regrutiraju ih i u svoju vojsku, uključujući i mornaricu. Gotovo cijelo jedno stoljeće domoroci i Iliri su pružali otpor nadirućoj Rimskoj Imperiji. Iz tog perioda postoji više lokaliteta koji ukazuju na rimske građevine: u Šipragama pri ušću Crkvenice u Vrbanju („na njivi Omer-bega Šiprage“, 1891.), otkriveni su ostaci ranokršćanske bazilike (3. – 5. stoljeće).
Vjenceslav Radimski smatrao je da je u Šipragama morala postojati jedna veća rimska naseobina. U narodu se očuvalo mnogo predanja o bijegu "Crne kraljice" sa Vlašića. Navodni pravac njenog bijega podudara sa trasom rimskih cesta koje su sada "napuštene ili su obrasle šipražijem".
Danas ova komunikacija postoji samo na geografskim mapama i u izvedbenim projektima dijela regionalne ceste, na relaciji Kruševo Brdo − dolina Bile.
Južni Slaveni u dolinu Vrbanje doseljavaju tek u 7. stoljeću nove ere, gdje većinu čine domoroci („Dobri Bošnjani“). Miješajući se sa starosjediocima zadržili su se do suvremene epohe. Slavenizacijom Balkana formiraju se prve južnoslavenske državice, među kojima je i prva bosanska – u 10. stoljeću. Sedreni stećci u Šipragama svjedoče o starobosanskoj naseobini (najkasnije) iz 12. stoljeća. Stećci su bili pri ušću pritoke Crkvenice u Vrbanju (uz sāme obale rijeka). Pedesetih i šezdestih godina XX vijeka, izrezani su i ugrađeni (moguće je – zbog vjerovanja u legendu o njihovoj "čudotvornosti") u zidove okolnih kuća ili drugih objekata. U toj nekropoli bilo je: Jedan od najbolje sačuvanih stećaka - sarkofaga, vjerovatno onaj neprerezani, danas je potopljen u koritu Vrbanje, neposredno uz primarnu lokaciju, a svaka naredna jača bujica ga pomjera dalje. Na lokaciji nekropole danas se nalazi štala i neki drugi privremeni objekti.
Dualna vjera starobosanska ("bogumilska") u Bosni se dugo opirala, unatoč povremenim upadima krstaša, čiji je cilj bio uvođenje katoličanstva, a zatim i pravoslavlja.
Prema Ljetopisu popa Dukljanina, polovinom 12. stoljeća, u Bosni su, između ostalih, bile i župe Uskoplje, Pljeva i Luka. Prvi pisani dokumenti o naseljima u dolini Vrbanje datiraju iz 1322., 1323. i 1412.. Poveljom Stjepana II. Kotromanića (bosanskog bana: 1322. – 1353.) župe Danica i Vrbanja, s gradovima Ključ i Kotor, darovane su u osobni posjed Vukosavu Hrvatiniću, 1322., nakon što mu je ovaj pomogao u preuzimanju vlasti u sukobu sa Babonićima. Kasnije (1404., ovaj feudalni posjed je proširio Hrvoje Vukčić Hrvatinić, koji se titulirao kao gospodar Donjih Kraja (od Vrbasa do preko Sane, a kasnije još i dalje), uključujući i dolinu Vrbanje. Iako su ugarski kraljevi pokušavali osvojiti Bosnu (kao Ludovik I, kralj Ugarske), nisu to uspjeli, zbog njenog snažnog otpora. Konačno je kralj Sigismund I (1411. godine) Hrvoju Vukčiću Hrvatiniću (koji je stolovao u Kotoru) zvanično priznao pravo posjedaDonjih Kraja. U to vrijeme gradovi Kotor i Zvečaj (pri Tijesnom kod Banja Luke) su imali strateški značaj za odbranu Bosanske države. Sigismund je, međutim, u tim vojnim pohodima osvojio Hrvatsku, Češku i Njemačku.
Osmanlijsko doba
U svom ratnom pohodu na zapadnu Bosnu, Gazi Husrev-beg je 1520-ih brzo napredovao, osvojivši Kotor (1521.), (vjerovatno) Zvečaj, Greben, Sokol, Jezero, Vinac, Vrbaški Grad, Livač, Karmatin, Bočac, Udbinu, Vranu, Modruč i Požegu. Budući da se u dolinu Vrbanje može stići iz dva pravca: Imajući u vidu brzinu ovog prodora, vjeruje se da su Kruševo Brdo i Šiprage pali dan prije Boja na Večićkom polju, osnosno grada Kotora.
Zna se da su dolinu Vrbanje i njen administativni centar, srednjevjekovni grad Kotor, Osmanlije su zaposjele 1519., tek 56 godina nakon pada Bosne (1463.). Zatim, pedvođeni Gazi Husrev-begom, osvajaju i Banju Luku 1521.
Pod današnjim imenom popisna mjesta u ovoj dolini se prvi put spominju 1889. godine, poslije popisa stanovništva, koji je realizirala Austro-Ugarska vlast, nakon aneksije Bosne i Hercegovine, 1878.
Izuzev prenošenja "s koljena na koljeno", veoma je malo dostupnih podataka o osmanlijskoj epohi u dolini Vrbanje. Zna se, međutim, da je u tom razdoblju dolina Vrbanje bila u Kobaškoj kapetaniji, čije je sjedište, pred aneksiju, bilo u Kotoru (Kotorgradu, današnji Kotor-Varoš). Pod današnjim imenima popisna mjesta u ovoj dolini se prvi put spominju 1889. godine, poslije popisa stanovništva, koji je realizirala Austro-Ugarska vlast, nakon aneksije Bosne i Hercegovine, 1878. (prema sporazumu „velikih sila“).
Austrougarsko doba
Austrijsko-ugarske vlasti su izgradile razgranatu mrežu šumskog (uskotračnog) saobraćaja duž korita Vrbanje i njenih pritoka. Primarna namjera im je bila da, uz posredovanje Zemaljske vlade u BiH, intenziviraju eksploataciju šumskog blaga i ostalih prirodnih resursa. Pruga je dolazila iz Kotor-Varoši, a na području Šipraga se račvala u nekoliko pravaca. Uz Demićku je išla do pod Dunića stijena (825 m n/v), a uz Crkvenicu do Griča (823 m n/v). Od Kruševa Brda su išla dva kraka pruge: uz Vrbanju i Bobovicu. Trasa uz Vrbanju, od Čudnića je vodila preko Bobovice do "Čekrka", a zatim – nakon transporta lokomotive, pomoću "čekrka" (u klancu između Šepirica i Jasena) – do Riječica (1300 m n/v). Odvojak uz Bobovicu (do Čekrka) je prolazio kroz selo Bobovice, pa između Palike i Pašinca do Srebrenog brda (prema Meokrnju), tj. do ušća potoka Krna (921 m n/v). Na trasama demontiranih pruga, kasnije su izgrađene lokalne ceste za mnoga šipraška sela.
Prvi svjetski rat i "Prva Jugoslavija"
Prvi svjetski rat je desetkovao muško stanovništvo Šipraga. Većina ih je izginula u ratu ili odvedena u zarobljeništvo, odakle ih se samo nekolicina vratila. Od 1. decembra 1918. do 3. oktobra 1929. Šiprage su bile u sastavu Kraljevine SHS, a zatim do 1941. u Kraljevine Jugoslavije.
Drugi svjetski rat
U Drugom svjetskom ratu, Šiprage su bile snažno uporište i utočište više partizanskih jedinica, uključujući i 12. divizijsku bolnicu (u klisuri Demićke). Na području Šipraga je, na samom početku rata, bilo nekoliko lokalnih partizanskih odreda koji su se kasnije uključili u dolazeće veće formacije.
Dolaskom vladavine NDH, u Šipragama i Maslovarama su ostale (prethodne) jake žandarmerijske stanice, tako da su se pristalice pokreta otpora priključile nastajućim grupama istomišlkjenika u manje pristupačnim dijelovima općine. Početkom augusta, na  1941, na platou Vlašića, Ilija Slavnić iz Korićana okupio je masovne sastanke na kojima poziva na ustanak protiv NDH. Pet dana poslije, 7. augusta 1941. održan je sastanak više od 200 ustanika, uglavnom iz Imljana, Korićana, Šipraga i okolnih sela u šumi na Petrovom polju. Na njemu je donesen jednoglasan zaključak da se digne ustanak i povede akcija protiv ustaške vlasti. Ove sastanke treba promatrati i u svjetlu zapovijesti komandanta četničkih gorskih štabova Đeneralštabnog pukovnika Draže M. Mihailovića u septembru 1941. o formiranju četničkih jedinica. U njemu daje i upute za djelovanje četničkih jedinica jugoslavenske vojske. Ilija Slavnić je svoju djelatnost usmjerio na sličan način, ali se paralelno uključio u organiziranje pobune pod vodstvom KPJ-u i Josipa Broza.
NDH vlasti su uspostavljene i u kotarevima Jajce i Kotor Varoš, sa općinama: Seoci, Skender Vakuf, Maslovare i Šiprage. Odmetnici postupno zauzimaju prostor između rijeka Vrbasa, Vrbanje, Ugra i planine Vlašić na kojem ometaju telefonsko – telegrafske i cestovne komunikacije. Iz šipraškog kraja, u partizansku frakciju ustanika najprije odlaze Omer i Mustafa Šipraga, Obrad Josipović, Huso Hasić, Hakija Lozić, Ljuboje Arsenić i drugi. U mjestu djeluje Narodnooslobodilački odbor, kojim rukovodi Ismet Hadžiselimović. Iako je ovo mjesto bilo i ostalo van značajnijih saobraćajnica, više puta je bombardirano, uz napade njemačkih i četničkih snaga. Duboka riječna klisura na obroncima Brestovače (između selâ Zlovarići i Dunići, tj. Dunića stijena) bila je teško uočljiva za njemačku avijaciju. Kasnije se ispostavilo da ni neprijateljske snage nisu imale precizne informacije o njenoj lokaciji. Zbog učestalih avionapada, predostrožnosti radi, Bolnica je 4. januara 1944. dislocirana u okolna sela i dalje prema Korićanima. Tada je oko 600 ranjenika i bolesnika premješteno u sela Stopan i Loziće, a zatim u Palivuk, Čudnić i Kruševo Brdo. Neprijateljske snage su 6. januara 1944. probile partizansku liniju odbrane (na raskršću seoskih puteva za Stopan i Kerle; lokalitet "Raskršće") i 7. januara ušle u centar Šipraga. Linije partizanske odbrane, na grebenu između Crkvenice i Stopanskog potoka, iznenadila je elitna njemačka jedinica specijalaca, koji su se, na skijama, spustili niz planinsku padinu, uz snažnu vatru iz automatskog oružja. Nakon prolaska tzv. Šeste neprijateljske ofanzive u ovom kraju, za desetak dana 15. januara 1944., Bolnica se vraća u Šiprage. Prije i u toku evakuacije, razmještanja ranjenika i povratka u Šiprage, Bolnicu je štitila 14. srednjobosanska udarna brigada.
Preminuli ranjenici i drugi bolesnici su kasnije, iz primarnih grobnica u šumi, premješteni u zajedničko Partizansko groblje u Šipragama (lokalitet: Zagradine. ). Prije toga, na širem području Teslića, sve do Šipraga, operirala je i jedna kontroverzna odmetnička grupa, koja je bila protiv okupatora, oružanih snaga NDH i četnika. Sarađivala je sa partizanima, ali se nije uključivala u njihove redove. Zvala se "Četiri ruže", navodno po četiri naoružana čovjeka. Grupu je predvodio Uroš Boštrumić iz Pribinića, jedan među najmarkantnijim i najhrabrijim borcima prvih dana ustanka u tom dijelu Srednje Bosne. Na početku ustanka bio je veoma angažiran. Između ostalog, izveo je nekoliko zapaženih akcija, ali je u napadu na žandarmerijsku stanicu u Šipragama, 1941, bio teže ranjen pa se dugo oporavljao u Očaušu.
Dva dana, 26. i 27. aprila 1945], u pokušaju zavaravanja traga u bijegu na zapad, četnici Draže Mihailovića su pokušali proboj preko Šipraga ali su tu ponovo poraženi i odbačeni prema Travniku.
Od 25. novembra 1943. i Drugog zasjedanje AVNOJ-a, 29. novembra 1943, Šiprage pripadaju SR Bosni i Hercegovini u okviru FNRJ, a kasnije u SFRJ, sve do [1992, kada su dio Republike Bosne i Hercegovine. Po Dejtonskom sporazumu (1995.) postale su dio Republike Srpske u Bosni i Hercegovini.
Rat u Bosni
thumb|right|250px| Nova džamija u Šipragama (Stara je rušena do temelja, 1992.) mini|Prva pravoslavna crkva u Šipragama Tokom rata u Bosni i Hercegovini (1992-95.), Vojska Republike Srpske, policijske i paravojne snage su porušili okolna bošnjačka sela, osobito ona uzvodno uz Vrbanju do Kruševa Brda, kao i sva bošnjačka sela nizvodno do Banje Luke. . Lokalno stanovništvo je ubijano, a glavnina je protjerana. Nakon 1996., većina šipraških bošnjačkih sela je djelimično obnovljena, zahvaljujući Vladi i vojnicima Luksemburga, tj. bataljonu BELUGA (skr. od: Belgium – Luxembourg – Greece – Austria; u okviru EUFOR-SFOR-a.      Obnovljena je i jedina džamija. U toku rata u Bosni i Hercegovini, u centru naselja, izgrađena je pravoslavna crkva (na lokaciji bivše „šumarske kuće“ i bivšeg sjedišta mjesne administracije).
Stanovništvo
♦ Područje Šipraga Prema popisu stanovništva 1953., na području općine Šiprage živjelo je 7.746 stanovnika. U periodu 28.-31. maja 1973., u šipraškoj centralnoj Osnovnoj školi "Rudi Čajevec", nastavu je pohađalo 730-740 učenika, od 3. do 8. razreda.
Jasena
Jasena je naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
Mikrohromosom
. Mikrohromosom je tip vrlo malih hromosoma, uobičajena komponenta hromosomskih garnitura ptica, nekih gmizavaca, riba i vodozemaca;rijetki sukod sisara. Veličine su manje od 20 Mb; hromosomi koji su veći od 40 Mb poznati su kao makrohromosomi, dok su oni između 20 i 40 Mb klasifikovani kao intermedijarni hromosomi.
Ptice
Ptice (osim porodice Falconidae) obično imaju kariotipove od približno 80 hromosoma (2n = 80), pri čemu se razlikuje samo nekoliko makrohromosoma, a prosječno je 60 mikrohromosoma. Ptice su više modelne za mikrosome nego bilo koje druge grupe životinja. Kokoši (Gallus gallus) su važan modelni organizmi za proučavanje mikrohromosoma. Ispitivanje mikrohromosoma kod ptica dovelo je do hipoteza da su oni možda nastali kao konzervirani fragmenti predačkih makrohromosoma, i obrnuto da su makrohromosomi mogli nastati kao agregati mikrohromosoma. Uporedna genomska analiza pokazuje da mikrohromosomi sadrže genetičke informacije koje su konzervirane u više razreda. Ovo ukazuje na to da je najmanje deset kokošijih mikrokromosoma nastalo dijeljenjem većih hromosoma i da je tipski kariotip ptica nastao prije 100-250 miliona godina.
Kokoši
Kokoši imaju diploidni hromosomski broj od 78 (2n = 78) hromosoma, a kao što je uobičajeno kod ptica, većina su mikrohromosomi. Klasifikacija njihovih hromosoma razlikuje se među autorima. Neki ih klasifikuju kao šest parova makrohromosoma, jedan par spolnih, a preostala 32 para su intermedijarni ili mikrohromosomi. Drugi aranžmani, poput onog koji koristi Međunarodni konzorcij za sekvenciranje kokošijeg genoma, uključuju po pet parova makro- intermedijarnih hromosoma i 28 parova mikrohromosoma. Mikrohromosomi predstavljaju jednu trećinu ukupne veličine genoma, a utvrđeno je da imaju mnogo veću gustinu gena od makrohromosoma. Zbog toga se procjenjuje da se većina gena nalazi na mikrohromosomima, iako zbog poteškoća u fizičkoj identifikaciji mikrohromosoma i nedostatka mikrosatelitskih markera, bilo je teško postaviti gene na specifične mikrohromosome.
Utvrđeno je da se vrijeme replikacije i stope rekombinacije razlikuju između kokošijih mikrohromosoma i makrohromosoma kod. Mikrohromosomi se repliciraju ranije u S-fazi interfaze nego makrohromosomi. Utvrđeno je da su stope rekombinacije veće i na mikrohromosomima. Vjerovatno zbog visoke stope rekombinacije, otkriveno je da kokošiji hromosom 16 (mikrohromosom) sadrži najveću genetičku raznolikost bilo kojeg hromosoma u određenim pasminama. Ovo je vjerovatno zbog prisustva na njemu glavnog kompleksa histokompatibilnosti (MHC).
Za mnoge male grupe veza u kokošijem genomu koje nisu postavljene na hromosomima, pretpostavlja se da se nalaze na mikrohromosomima. Grupe ovih gotovo tačno odgovaraju velikim dijelovima određenih ljudskih hromosoma. Naprimjer, grupe veza E29C09W09, E21E31C25W12, E48C28W13W27, E41W17, E54 i E49C20W21 odgovaraju hromosomu 7.
Ćurke
Divlja ćurka ima diploid broj od 80 (2n = 80) hromosoma. Kariotip sadrži dodatni hromosomski par u odnosu na kokoš zbog prisutnosti najmanje dvije različite fisije/fuzije (GGA2 = MGA3 i MGA6 i GGA4 = MGA4 i MGA9). S obzirom na ove razlike koje uključuju makrohromosome, mora postojati dodatna fisija/fuzija između vrsta koje uključuju mikrohromosome ako su diploidni brojevi valjani. Ostala preuređenja su identificirana putem uporednih genetičkih mapa, fizičkih mapa i sekvenciranjem cijelog genoma.
Kornjače
Mikrohromosomi igraju ključnu ulogu u određivanju spola kod mehkih kornjača.
Ljudi i ostale životinje
Mikrohromosomi nedostaju u kariotipima sisara, krokodila i žaba. U rijetkim slučajevima, mikrohromosomi uočeni su u karotipovima pojedinih ljudi. Predložena je veza između prisutnosti mikrohromosoma i određenih genetičkih poremećaja poput Downovog sindroma i sindroma fragilnog hromosoma X. Najmanji hromozom kod ljudi je normalni hromosom 21, sa 47Mb.
Sakarya (pokrajina)
Pokrajina Sakarya (turski: Sakarya ili) je pokrajina koja se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Turske, na obali Crnog mora.
Prostire se na površini od 4.878 km2 a prema podacima iz 2010. godine u pokrajini je živjelo 917.373 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 190 stanovnika/km2.
Čini dio geografske regije Marmara. Graniči sa pokrajinama: Kocaeli na zapadu, Bilecik na jugu, Bolu na jugoistoku i pokrajinom Düzce na istoku. Glavni grad je Sakarya po kome je pokrajina i dobila naziv. Nalazi se na trasi autoceste Ankara-Istanbul. Sa oba ova važna grada je povezana i cestovnim i željezničkim vezama. Ovdje se nalazi i istanbulski međunarodni aerodrom Sabiha Gökçen.
Distrikti
Provinsija se sastoji od 16 distrikta:
Plesmo
Plesmo je naseljeno mjesto u sastavu grada Novske, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Novska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Plesmo je imao 87 stanovnika.
Napomena: ''U 1880. i 1890. iskazano pod imenom Plesno.''
TESPA1
Timocitno eksprimirani pozitivno selektirano pridruženi protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom TESPA1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 521 aminokiselina, a  molekulska težina   59 213  Da.
Harry Dean Stanton
Harry Dean Stanton (West Irvine, 14. juli 1926 – Los Angeles, 15. septembar 2017) bio je američki glumac i muzičar. Važio je za svestranog glumca američkog filma.
Biografija
Harry Dean Stanton rođen je u Kentakij u, njegov otac uzgajao je duhan a majke je radila kao domaćica. Učestvovao je, kao pripadnik američke mornarice u Drugom svjetskom ratu. Kasnije studira na Univerzitetu Kentucky gdje nastupa u pozorišnom komadu Pygmalion. Autor komada bio je George Bernard Shaw. Seli se u Kaliforniju gdje radi u Pasadena Playhouse. Prvi put se pojavljuje na televiziji u Hičkokovom filmu The Wrong Man. Kasnije se često pojavljuje u brojnim vestern ima kao negativac
Postao je pouzdan i čuven po karakterističnom izrazu lica. Od 90-tih Stanton je važio za ikonu američkog kina.
Rijetko je igrao glavnu ulogu izuzmu li se filmovi poput Paris, Texas koji je režirao Wim Wenders. Tu glumi čovjeka koje je nakon gubitka pamćenja, nakon nekoliko godina pronašao svoju porodicu. Uglavnom je glumio svojeglave i tajanstvene ličnosti. Američki filmski kritičar Roger Ebert uveo je Stanton-Volšovo pravilo (en: Stanton Walsh rule): Film nije loš ako u njemu igra Stanton ili M. Emmet Walsh.
Pojavljuje se u kratkim ali pregnantnim ulogama: Alien (1979, režija Ridely Scott), Skorseseva adaptacija The last temptation Christi (1988, režija  Nikos Kazantzakis), filmska adaptacija iz pera Stifen Kinga The Green Mile (1999, režija Frank Darabonts). Prvu saradnju s Dejvidom Linčom (David Lynch) ostvaruje u filmu Wild at Heart gdje glumi privatnog detektiva. U seriji Twin Peaks, koju je režirao Lynch, glumi lutalicu s kamp kućicom. Glumio je u staroj verziji od 1990-1991 kao i 2017 u novoj. Praktično je glumio do svoje smrti. U režiji Džona Kerola Linča (John Keroll Lynch) u Lucky glumi po posljednji put gdje ima ulogu ateiste koji se suočava sa svojom smrtnošću. Pored glumačke karijere svirao je gitaru i pjevao 10 godina u bendu Harry Dean Stanton Band. Njegov bend je svirao miks kantri, pop, džeza, teksmeks i mariachi muzike. U nekim svojim filmovima poput Rose, imao je priliku dokazati i svoj muzički talent.
Stanton nije bio oženjen. Umro je 15. septembra 2017 u 91 godini u bolnici Cedars-Sinai Medical Center u Los Anđelesu.
Obedišće
Obedišće je naseljeno mjesto u sastavu općine Križ, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Obedišće je imalo 580 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Obedišće je imalo 672 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 4562
NGC 4562 (također poznat kao MCG 4-30-4, NGC 4565A, PGC 41955 i UGC 7758) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 62 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 2,40 (44 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Yu Shumei
Yu Shumei, rođena 20. oktobra 1977. u Dalianu u provinciji Liaoning, je nekadašnja kineska biatlonka i nordijska skijašica-trkačica. Sa jednom pobjedom u Svjetskom kupu i jednom srebrnom medaljom na Svjetskom prvenstvu je najuspješnija kineska biatlonka (Stanje: 8. novembra 2020.)
Trški Lazi
Trški Lazi su naseljeno mjesto u sastavu općine Skrad, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Yu Shumei
Karijera
Shumei je kineska sportistica, pripadnica Kineske vojske iz Daliana, počela se baviti biatlonom 1994. godine. Vrlo precizna u gađanju, svoje najbolje rezultate ostvarila je u utrkama u kojima nije imala promašaja, čime je kompenzirala slabosti u trčanju u odnosu na vrhunske takmičarke tog vremena.
Olimpijske igre
Yu Shumei je dva puta nastupila na Zimskim olimpijskim igrama: ZOI 1998  i ZOI 2002. Nije osvojila ni jednu medalju, a najbolji plasman, na prvom nastupu u japanskom Naganu, joj je bilo peto mjesto u utrci na 7,5 km, kada je bez promašaja i sa zaostatkom od 36 s bila sporija od Ruskinje Galine Kukljeve. U štafeti, sa Sun Ribo, Liu Jenfing i Liu Xianying zauzela je sedmo mjesto sa zaostatkom od 3:19 iza njemačke štafete.
Trški Lazi
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trški Lazi nisu imali stanovnika.
Yu Shumei
Svjetski kup
Već u svojoj prvoj sezoni nastupanja u Svjetskom kupu, Shumei je u martu 1996. u slovenskoj Pokljuki, u pojedinačnoj utrci na 15 km osvojila 24-o mjesto, a dva dana kasnije u sprintu na 7,5 km treće mjesto iza Uschi Disl i pobjednice Petre Behle sa zaostatkom od 31 s bez ijednog promašaja. Sedam dana kasnije u austrijskom Hochfilzenu, ponovo je bila na pobjedničkom postolju u sprintu na 7,5 km osvojivši drugo mjesto iza Slovakinje Soňe Mihokove bez promašaja i 51 s zaostatka. Tu je sezonu sa samo četiri nastupa završila na 32-om mjestu u ukupnom plasmanu Svjetskog kupa. Jedinu pobjedu ostvarila je u sezoni SK 2000/01 19. marta 2001. u norveškom Holmenkollenu u utrci masovnog starta, ispred višestruke pobjednice Svjetskog kupa Šveđanke Magdalene Forsberg i Ukrajinke Olene Zubrilove sa prednošću od 1.7 s sa samo jednim promašajem.
Trški Lazi
Stanovništvo
Napomena: ''U 1991. i 2001. bez stanovnika.''
Yu Shumei
Svjetska prvenstva
Nastupila je na tri Svjetska prvenstva od 1997-2001. i osvojila jednu srebrnu medalju. Na prvom nastupu na SP 1997. u slovačkom Breznu, nije zabilježila dobre plasmane u pojedinačnim utrkama, kao ni u štafeti. Najbolje rezultate i jedinu medalju osvojila je tri godine kasnije na SP 2000, kada je u utrci na 15 km osvojila srebrnu medalju iza Francuskinje Corine Niogret sa zaostatkom od 53 s, bez promašaja pobjedivši trećeplasiranu Magdalenu Forsberg. Najbolji rezultat u štafeti ostarila je na SP 2001. u slovenskoj Pokljuki, osvojivši deseto mjesto od 15 u utrci 4 × 7,5 km sa Xiaoni Cheng, Yingchao Kong i Xianying Liu.
Biatlon
Na Azijskim igrama u biatlonu osvojila je četiri zlatne medalje: U štafeti 1996 sa Liu Jinfeng, Song Aiqin i Wang Jinfen i 2003. sa Kong Yingchao, Liu Xianying i Sun Ribo; te dvije u pojedinačnim disciplinama na igrama 1999. godine u utrci na 15 km i 7,5 km.
Trški Lazi
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Trški Lazi nije imalo stanovnika.
Trnovitica
Hrvatska:
Bušević (čvor)
Hrvatska:
NGC 7466
NGC 7466 (također poznat kao IC 5281, IRAS 22596+2647, MCG 4-54-17, PGC 70299 i UGC 12319) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 345 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,50 (151 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 20. septembra 1873. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3033
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jugovići (Nevesinje)
Jugovići su naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1988 - grupa 4
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1988 - grupa 4 bila je jedna od sedam grupa u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1988. U grupi je bilo četiri reprezentacije, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Engleska, kao prvoplasirana ekipa u grupi, kvalificirala se za prvenstvo.
Utakmice
*Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu mjesta gdje su utakmice igrane.
Toni Innauer
Anton "Toni" Innauer nekadašnji je austrijski skijaš-skakač koji se takmičio u drugoj polovini 1970-ih i početkom 1980-ih.
Karijera
Njegov najpoznatiji uspjeh svakako je zlatna medalja na ZOI 1980. u Lake Placidu na maloj skakaonici, a četiri godine ranije osvojio je srebro na velikoj u Innsbrucku. Također je bio drugi na Skijaškom festivalu Holmenkollen 1975. Još jednu srebrnu medalju osvojio je na SP-u u letovima 1977. u Vikersundu.
Godine 1987. diplomirao je na Univerzitetu u Grazu iz filozofije, psihologije i sportskih nauka; tema mu je bila sociologija skijaških skokova. Od 1987. do 1989. bio je i skakač i trener, a od 1989. do 1992. te 2001/02. bio je trener austrijske reprezentacije. Od 1993. do 2001. bio je na funkciji direktora austrijskih reprezentacija u nordijskom skijanju. Osim toga, radio je i kao stručni komentator za njemačku TV-stanicu ZDF.
Na takmičenju u Oberstdorfu 1976. postao je prvi skakač u historiji koji je za skok dobio savršene ocjene od svih sudija (tj. pet puta 20). To je nakon njega uspjelo ostvariti samo šest skakača: Kazuyoshi Funaki na ZOI 1998. u Naganu, Sven Hannawald i Hideharu Miyahira na istom takmičenju u Willingenu 2003, Wolfgang Loitzl u Bischofshofenu u okviru Novogodišnje turneje 2008/09, te Peter Prevc i Jurij Tepeš na završnici sezone 2014/15. u Planici.
Njegov sin Mario također se bavio skijaškim skokovima.
Crkva svetog proroka Ilije u Marićkoj
Crkva Svetog Proroka Ilije u Marićkoj jest srpska pravoslavna crkva, Eparhije banjalučke smještena 20 km od Prijedora i najpoznatija je crkva brvnara u Republici Srpskoj.
NGC 5985
NGC 5985 (također poznat kao IRAS 15385+5929, MCG 10-22-30, PGC 55725 i UGC 9969) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 116 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 5,50 (185 hiljada sg) a najmanji 3,0 uglovnih minuta (101 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. maja 1788. godine.
Crkva svetog proroka Ilije u Marićkoj
Kako predstavlja vrijedan i izuzetno dobro očuvan primjer drvenih crkava brvnara u Bosni i Hercegovini, proglašena je za nacionalno dobro kao nacionalni spomenik u Bosni i Hercegovini (Službeni glasnik BiH, broj 102/11).
Arhitektura
Arhitektura crkve se odlikuje konstruktivnim rješenjima krova crkve sa prepuštenim širokim strehama, niskim drvenim zidovima, dekorativno-arhitektonskim elementima trijema i zvonika, domišljatim i konstruktivno uspjelim tesarskim vezama drvenih konstruktivnih elemenata, velikih konstruktivnih raspona, ali i vanredan osjećaj za proporcionalnost objekta, svjedoče o izuzetnom zanatskom umijeću lokalnih drvodjelja-neimara. Dostignuće graditelja je tim vrednije, imajući u vidu kompleksnost društveno-političkih i ekonomskih prilika kraja 19. vijeka, u vrijeme kada je crkva bila obnavljana.
Brgod
Brgod (ital. Bergodi) je naseljeno mjesto u sastavu općine Raša, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Labin.
Crkva svetog proroka Ilije u Marićkoj
Arhitektura
U neposrednoj blizini crkve nalazi se stari hrast lužnjak, za koga stručnjaci smatraju da je star oko 600 godina. Slava crkve je Ilindan, kada se organizuje Veliki narodni zbor u Marićkoj gde se okuplja oko 10.000 posjetilaca. U porti hrama podignuta je spomen-bista dr Jovanu Raškoviću.
Brgod
Stanovništvo
Napomena: ''U 1921. podaci su sadržani u naselju Most-Raša, a u 1931. u naselju Trget. U 1857. i 1869. sadrži podatke za naselja Most-Raša, Polje, Rogočana (grad Labin) i Trget te dio podataka za naselje Trgetari.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brgod je imalo 230 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vitoria-Gasteiz
Vitoria-Gasteiz (španski: Vitoria; baskijski: Gasteiz) je grad u Španiji. Glavni je grad autonomne zajednice Baskija. Grad je smješten na sjeveru Španije. Prostire se na 276 kilometara kvadratnih. Prema posljednjem popisu u gradu živi preko 240 hiljada stanovnika.
Historija
Grad je osnovao 1181. godine Sancho VI, kralj Navare, pod imenom Nueva Victoria. 1199. godine grad je bio pod opsadom, a naposljetku i osvojen od strane Alfonsa VIII, kralja Kastilje.
Klima
Na klimatske uslove grada utiče njen položaj. Sjeverni dio grada je pod utjecajem okeanske klime, dok je u centralnom i u južnom dijelu kontinentalna klima. Grad karakterišu vlažne zime i svježa ljeta. Najhladniji mjesec je januar, dok je najtopliji august. Prosječna količina padavina iznosi 779 mm.
Kultura
Grad je pod uticajem različitih kultura. U drugoj polovini dvadesetog stoljeća stigao je veliki broj imigranata, iz Sjeverne Afrike i Južne Amerika, kao i velikh broj građana iz drugih dijelova Španije. Prema tome, Vitoria je danas užurban i multikulturalan grad. Ubraja se među evropske najodrživije gradove. Također, Vitoria spade u grad sa najviše zelenih površina u Španiji.
Gastronomija
Blizina provincije Álava i Biskajskog zaliva pruža odličnu ponudu morskih plodova i različitih vrsta usjeva. Specijalitet predstavljaju puževi, koji se serviraju sa jakim umakom. Važan dio domaće kuhinje je svakako i supa. Meso je također u centru pažnje, od šniclina na roštilju pa do kobasica koje se nabavljaju u različitim selima pokrajine.
Sport
mini|desno||200px|Stadion Mendizorrotza
Poznate ličnosti
mini|desno||250px|Iker Iturbe mini|desno||250px|Aitor Ocio Carrión
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Nova Gradiška)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Nova Gradiška je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 49,58 km2 imao 14.229 stanovnika, što predstavlja 8,97% od ukupnog broja stanovnika Brodsko-posavske županije, odnosno 0,33% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Novoj Gradišci je 287 stanovnika/km2.
Hideki Yukawa
Hideki Yukawa ForMemRS FRSE (湯川 秀樹, Yukawa Hideki, 23. januar 1907 – 8. septembar 1981.) bio je japanski teoretski fizičar, i prvi Japanac dobitnik Nobelove nagrade, za predviđanje postojanja pi mesona, ili piona.
Rođen je kao Hideki Ogawa u Tokiju,a odrastao je u Kyotu s dva starija brata, dvije starije sestre i dva mlađa brata. Čitao je Konfučijevu Doktrinu o zlu, a kasnije i Lao-Tsea i Chuang-Tsea. Njegov otac je razmišljao o tome da ga pošalje na tehnički fakultet, a ne na univerzitet, jer "nije bio tako sjajan student kao njegova starija braća". Međutim, kada je njegov otac to objasnio direktoru srednje škole, direktor je pohvalio njegov "veliki potencijal" u matematici i ponudio da usvoji samog Ogawu kako bi ga zadržao u naučnoj karijeri. Otac je tada popustio.
Ogawa je u srednjoj školi odlučio da ne postane matematičar; njegov učitelj je označio njegov ispitni odgovor kao netačan kada je Ogawa dokazao teoremu, ali na drugačiji način nego što je nastavnik očekivao. Odlučio se protiv karijere u eksperimentalnoj fizici na fakultetu kada je pokazao nespretnost u puhanju stakla, što je uslov za eksperimente u spektroskopiji.
Godine 1929, nakon što je diplomirao na Carskom univerzitetu u Kyotu, ostao je četiri godine kao predavač. Nakon diplomiranja zanimala ga je teorijska fizika, posebno teorija elementarnih čestica. Oženio je 1932. godine Sumi Yukawa. U skladu sa tadašnjim japanskim običajima, budući da je poticao iz porodice sa mnogo sinova, a njegov tast Genyo nije imao nijednog, Genyo ga je usvojio i promijenio prezime iz Ogawa u Yukawa. Par je imao dva sina, Harumija i Takaakija. Godine 1933. postao je docent na Univerzitetu u Osaki, s 26 godina.
1935. godine objavio je svoju teoriju o mezonima, koja objašnjava interakciju između protona i neutrona, te je imala veliki utjecaj na istraživanje elementarnih čestica. Godine 1940. postao je profesor na Univerzitetu u Kyotu. 1940. osvojio je Imperijalnu nagradu Japanske akademije, 1943. Odlikovanje japanske vlade za kulturne zasluge. Godine 1949. postao je profesor na Univerzitetu Columbia, iste godine kada je dobio Nobelovu nagradu za fiziku, nakon otkrića Cecila Franka Powella, Giuseppea Occhialinija i Césara Lattesa, baziranog na predviđanju pi mesona od strane Yukawe 1947. godine. Yukawa je također radio na teoriji K-hvatanja, u kojoj jezgro apsorbira elektron niske energije, nakon početnog predviđanja G. C. Wicka.
Godine 1955. pridružio se deset drugih vodećih naučnika i intelektualaca u potpisivanju Russell -Einstein Manifesta, pozivajući na nuklearno razoružanje.
Yukawa se penzionisao sa Univerziteta u Kyotu 1970. godine kao profesor emeritus. Zbog sve veće nemoći, u posljednjim godinama pojavio se u javnosti u invalidskim kolicima. Umro je 8. septembra 1981. godine u svojoj kući u Sakyo-kuu u Kyotu od upale pluća i zatajenja srca, u dobi od 74. Njegova grobnica se nalazi u Higashiyama-ku, Kyoto. mini|Yukawa s porodicom 1949.
Sikirić
Sikirić je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Tusti Vrh
Tusti Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Skrad, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tusti Vrh je imao 18 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Tusti Vrh je imalo 24 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4687
IC 4687 (također poznat kao ESO 140-10, IRAS 18093-5744 i PGC 61602) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 239 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 0,90 (63 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 1. augusta 1904. godine.
Svjetski kup u biatlonu 2000/2001.
Svjetski kup u biatlonu 2000/2001. je bilo 24-o po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji međunarodne biatlonske sportske organizacije UBI. Sezona je počela 30. novembra 2000. u Antholzu u Italiji, a završena 18. marta 2001. u Holmenkollenu u Norveškoj. U ovoj sezoni, takmičenja su održavana po 19-i put u ženskoj konkurenciji. Takmičenja u muškoj konkurenciji održana su u disciplinama pojedinačno na 20 km, sprint 10 km, potjera 12,5 km, štafeta 4 × 7,5 km i masovni start, a u ženskoj pojedinačno na 15 km, sprint 7,5 km, potjera 10 km, masovni start i štafeta 4 × 7,5 km. Vrhunac takmičenja bilo je Svjetsko prvenstvo na slovenskoj Pokljuki, a održana takmičenja u ženskoj i muškoj konkurenciji su se bodovala za plasman u Svjetskom kupu. Pobjednik Svjetskog kupa u muškoj konkurenciji postao je po drugi put Francuz Raphaël Poirée, dok je u ženskoj konkurenciji po pet put pobijedila Šveđanka Magdalena Forsberg.
IC 4687
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Okupacija Malheur National Wildlife Refugea od strane milicije
mini|Ammon Bundy, jedan od vođa okupacije ureda Na dan 2. januar, 2016., nekoliko naoružanih članova iz više paravojnih milicija je preuzelo kontrolu središnje zgrade u Uredu SAD za ribarstvo i divljač, Malheur National Wildlife Refuge, u znak protesta zbog zadržavanja u pritvoru rančera iz okruga Harney, Oregon, SAD Dwight-a i Steve Hammond-a. Događaj u istočnom Oregonu je povezan sa Bundy pat pozicijom. Hammondsi su odbacili intervenciju milicija i porekli povezanost sa Bundy familijom.
Neki od članova milicija su izjavili da su spremni da "ubiju i budu ubijeni". Zauzimanje je potaklo raspravu o značenju terorizma.
Na dan 26. januara, pet militanata, uključujući Ammon Bundy-ja i njegovog brata Ryan-a, je uhapšeno na oko pedeset milja sjeverno od zauzetog položaja na autoputu 395. Tokom procedure hapšenja, razmijenjena je vatra iz oružja i LaVoy Finicum je ubijen.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2015 – 4 × 6 km
Utrka u štafeti na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2015. u konkurenciji žena održala se 13. marta 2015. u finskom gradu Kontiolahtiju.
Rezultati
Početak utrke je bio u 18:15.
Veliko Selce
Veliko Selce je naseljeno mjesto u sastavu općine Skrad, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Veliko Selce je imalo 73 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Veliko Selce je imalo 108 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 5986
NGC 5986 (također poznat kao ESO 329-SC18) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Vuk. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 10. maja 1826. godine.
Velika Trnovitica
Velika Trnovitica je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Garešnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Velika Trnovitica je imala 1.370 stanovnika, od čega u samoj Velikoj Trnovitici 631.
Velika Trnovitica (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Naselje Velika Trnovitica iskazuje se 1890. i 1900. te od 1948. nadalje. Od 1857. do 1880. te od 1910. do 1931. iskazivano je naselje pod imenom Trnovitica. Za to bivše naselje sadrži podatke u navedenom razdoblju.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Velika Trnovitica je imalo 808 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljima Gornja Trnovitica i Mala Trnovitica.
Evropsko prvenstvo u košarci 2022 – grupa B
Grupu B na Evropskom prvenstvu u košarci 2022. čine reprezentacije Bosne i Hercegovine, Francuske, Njemačke, Mađarske, Litvanije i Slovenije. Utakmice su se igrale od 1. do 7. septembra 2022. u Lanxess Areni u Kölnu. Najbolje četiri ekipe plasirale su se u nokaut-fazu.
Utakmice
Sva vremena su lokalna (UTC+2).
NGC 4563
NGC 4563 (također poznat kao MCG 5-30-33 i PGC 42030) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 339 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,50 (49 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 13. aprila 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.