cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pariz
Trgovine
U Parizu su bezbrojni modni butici, koji prodaju prêt-à-porter odjeću poznatih modnih kuća. Visoka moda može se nabaviti u trgovinama Chanel u Rue Cambon, Dior u Aveniji Montaigne i Christian Lacroix u Rue du Faubourg-St-Honore ili Aveniji Montaigne. Moda s modnih pista može se dobiti u trgovini Gianni Versace u Rue des Saint Peres, Jean-Paul Gaultier blizu metro-stanice linije Bourse i Cerruti 1881 blizu metro-stanice linija   Madelaine. Elegantna odjeća može se dobiti i u Saint-Germainu, Maraisu ili u Galerie Vivienne (kod Les Hallesa).
Privreda
mini|desno|Linija pariskog metroa na stanici [[Châtelet (Metro Pariz)|Châtelet]] S BDP-om od 533.6 milijardi eura 2007. godine pariska regija ima jedan od najvećih BDP-a u Evropi, koji je čini glavnim pokretačem svjetske privrede. Pod pretpostavkom da se radi o zasebnoj državi, bila bi to 17. najveća ekonomska sila na svijetu, velika skoro kao i holandska. Pariska regija glavno je francusko ekonomsko središte. Dok stanovništvo regije čini 18.8% od ukupnog broja stanovnika Francuske, BDP čini 29.5% francuskog BDP-a. Privreda grada, iako raznovrsna, nema vodeću specijaliziranu industriju kao Los Angeles, London ili New York. U novije vrijeme privreda Pariza preusmjerava se na servisni sektor visoke dodane vrijednosti (finansije, informatičke tehnologije itd.) i visokotehnološku proizvodnju: elektronika, optika, avio-svemirska industrija itd.
Najintenzivnija ekonomska djelatnost pariske regije kroz središnji departman Hauts-de-Seine i prigradsku poslovnu četvrt La Défense smješta ekonomsko središte Pariza u zapadni dio grada, u trokutu između Opere Garnier, La Défensea i Val de Seine. Administrativne granice grada nemaju mnogo utjecaja na granice ekonomskih aktivnosti. Iako većina zaposlenih putuje na posao iz predgrađa u centar, mnogi putuju i iz centra u predgrađa. Premda je ekonomija Pariza uglavnom u uslužnim djelatnostima, grad ostaje važno proizvodno uporište u Evropi, posebno u oblasti automobilske industrije, avijacije i elektronike.
Popis stanovništva 1999. pokazao je da od 5.089.170 zaposlenih u pariskoj gradskoj zoni 16.5% radi u poslovnim uslugama, 13% u trgovini, 12.3% u proizvodnji, 10% u javnoj upravi i vojnoj industriji, 8.7% u zdravstvu, 8.2% u transportu i komunikacijama, 6.6% u obrazovanju i preostalih 24.7% u mnogim drugim ekonomskim sektorima. U proizvodnji je najviše zaposlenih bilo u elektroničkoj i elektrotehničkoj industriji (17.9% od ukupne radne snage 1999) i izdavaštvu i štamparskoj industriji (14% od ukupne radne snage), s preostalih 68.1% radne snage raspoređenih kroz mnoge druge industrije. Turizam i odgovarajuće turističke usluge zapošljavaju 6.2% radne snage i 3.6% svih zaposlenih u pariskoj regiji.
Promet
desno|mini|Aerodrom Charles de Gaulle Grad okružuje gradski autoput Boulevard périphérique s 8 voznih traka i povezuje skoro sve važnije francuske autoputeve. Preko autoputeva A1 iz pravca Lillea, A4 iz Reimsa, A5 iz Dijona, A6 iz Lyona, A77 iz Neversa, A10 iz Orléansa, A13 iz Rouena i A16 iz Amiensa, Pariz je povezan s unutrašnjošću Francuske. U okolini Pariza nalaze se tri aerodroma: Charles de Gaulle, Paris-Orly i manji, Paris-Beauvais, koji služi za slijetanje niskotarifnih avionskih kompanija. Najprometnije željezničke linije Francuske počinju u Parizu. Iz pravca Lillea sa sjevera, Rennesa i Bordeauxa na zapadu, Lyona i Marseillea na jugu, te Strasbourga na istoku u Pariz saobraćaju moderni brzi vozovi TGV. Pariz je povezan s Londonom, Kölnom, Amsterdamom i Bruxellesom linijama Eurostara. Važnije željezničke stanice u Parizu jesu Gare d'Austerlitz, Gare de l'Est, Gare de Lyon, Gare Montparnasse, Gare du Nord i Gare Saint-Lazare. U gradu je moguć i promet Seinom, kao i pariskim kanalima.
Gradski promet
mini|desno|mini|Tabla pariskog metroa mini|desno|mini|Kompozicija TGV-voza
Javni promet u Parizu odvija se uglavnom podzemnom željeznicom. Pariski metro, nakon metroa u Londonu, Glasgowu i Budimpešti, četvrti je najstariji metro u Evropi. Prva metro linija otvorena je 19. 7. 1900. Mreža pariskog metroa sastoji se od 16 linija, od kojih su dvije dodatne linije, s ukupnom dužinom od 212.5 km. Oznake metro linija su brojčane i simbolički su predstavljene različitim bojama od do. Metro dnevno koristi oko 5 miliona putnika.
Osim metroa, kroz grad prolazi i željeznica Réseau Express Régional (RER), koja Pariz povezuje s okolinom, s ukupno 5 linija, označenih slovima od do.
Obrazovanje i nauka
Razlike između grada Pariza i ostatka zemlje naročito su vidljive u oblasti obrazovanja, jer se čuveni univerziteti nalaze upravo tu. Najbolje visoke škole (Grandes écoles) imaju svoja sjedišta u Parizu, kao, npr., École Polytechnique (1794), HEC, Sciences Po Paris i ENS. Nakon 13-godišnjih rasprava elitna škola ENA prebačena je 2005. godine u Strasbourg. U njenoj zgradi danas je Sciences Po Paris.
Danas obrazovanje u pariskoj regiji (Île-de-France) zapošljava približno 330.000 ljudi, od kojih su 170.000 profesori i učitelji za približno 2.9 miliona učenika i studenata u 9.000 osnovnih, srednjih, viših škola i obrazovnih ustanova.
mini|180px|Lycée Louis-le-Grand
Osnovno i srednje obrazovanje
U Parizu se nalaze neke od najprestižnijih francuskih visokih (srednjih) škola, kao Lycée Louis-le-Grand i Lycée Henri-IV, Ostale visoke škole međunarodnog renomea u Parizu jesu Lycée International de Saint Germain-en-Laye i École Active Bilingue Jeannine Manuel.
Više obrazovanje
Do akademske godine 2004/05. Pariz je sa 17 javnih univerziteta u regiji i 359.749 prijavljenih studenata imao najveći broj studenata u Evropi. Prestižne grandes écoles pariske regije i mnoštvo privatnih i javnih škola, neovisnih o univerzitetima, imaju dodatnih 240.778 prijavljenih studenata, koji su zajedno s univerzitetskom populacijom činili brojku od ukupno 600.527 studenata te godine.
Univerziteti
Kralj Filip II ovlastio je univerzitete 1200. godine kao društva koja su svojim učiteljima i studentima dozvoljavala samostalno djelovanje neovisno o kruni i porezima. U to doba mnoga predavanja održavana su na otvorenom. Studenti i učitelji iz okoline Pariza odsjedali bi u hostelima ili u koledžima, sagrađenim za stipendiste koji su dolazili izdaleka. Čuven već u 13. stoljeću, pariski univerzitet imao je studente iz cijele Evrope. Pariski skolastički centar na lijevoj obali, nazivan "Latinska četvrt", jer su učenja tada održavana na latinskom, reorganizirat će se oko koledža koji je 1257. osnovao Robert de Sorbon (1201–1274), College de Sorbonne. Sorbonne je osnovan kao teološka škola. Papa Klement IV daje svoj pristanak za osnivanje 1268 godine. Od prvobitne škole za siromašne studente teologije, s uglednim učiteljima i bogatom opremom raste ugled Sorbonne, koja to ime nosi od 14. stoljeća.
Ostale visoke škole jesu: Collège de France (1530), Institut Catholique (1875) i École du Louvre (1882).
Francuska akademija najstarija je institucija u oblasti duhovnog života i ujedno i najuglednija. Od 1801. godine smještena je u Collège des Quatre Nations, gdje je i službeni stan doživotno izabranog sekretara, a nalazi se nedaleko od Louvrea. Akademija je nastala iz jednog pariskog literarnog kruga, koji se od 1629. susretao kod danas gotovo nepoznatog Valentina Conrarta. 1634. udruženje je imalo 34 člana. 2. januara 1635. Luj XIII proglašava Akademiju državnom institucijom. Ministar, kardinal Richelieu tvorac je Statuta, koji je 1637. godine registrirao i priznao pariski sud i parlament. Od 1803. Akademija pripada Institutu Francuske.
1991. osnovana su još 4 univerziteta u predgrađima Pariza, što je ukupan broj javnih sveučilišta u regiji Île-de-France dovelo na 17. Novi univerziteti nazvani su po predgrađima u kojima su smješteni: Cergy-Pontoise, Évry Val d'Essonne, Marne la Vallée i Versailles Saint-Quentin-en-Yvelines. Drugi instituti uključuju Američki univerzitet u Parizu, Američku poslovnu školu i Institut Londonskog univerziteta u Parizu (ULIP), koji nudi neakademske i postdiplomske studije priznate od Londonskog univerziteta.
Grandes écoles
Sistem grandes écoles podržava broj pripremnih škola koje nude kurseve od 2 ili 3 godine, nazvane Classes préparatoires, poznate i kao classes prépas ili prépas. Takvi kursevi omogućavaju pristup u grandes écoles. Mnoge od najboljih pripremnih škola smještene su u Parizu, uključujući Lycée Louis-le-Grand, Lycée Henri-IV, Lycée Saint-Louis, Lycée Janson de Sailly i Lycée Stanislas. Još 2 vrhunske pripremne škole (Lycée Hoche i Lycée Privé Sainte-Genevieve) nalaze su u Versaillesu, kraj Pariza. Izbor studenata bazira se na ocjenama i primjedbama učitelja. Pripremne škole privlače mnoge među najboljim studentima u Francuskoj i poznati su kao vrlo zahtjevne po obimu rada i psihološkom naporu.
Biblioteke
Francuska nacionalna biblioteka (Bibliothèque nationale de France) najveća je biblioteka u Parizu. Osnovao ju je kralj Karlo V s 911 osobnih knjiga i rukopisa u Louvreu. Kako je tada bio običaj uništiti sve dokumente nakon kraljeve smrti, bibliotečka zbirka nadograđena je tek sa kraljem Luj XI, koji je prestao s ovom tradicijom.
14. 7. 1988. godine francuski predsjednik François Mitterrand najavio je izgradnju nove zgrade Francuske nacionalne biblioteke, koja je započela 1990. po planovima arhitekte Dominiquea Perraulta. Biblioteka je otvorena 20. 12. 1996. i sadrži sve publikacije objavljene u Francuskoj, s preko 10 miliona naslova.
Francuska nacionalna biblioteka upravlja bibliotekama u Parizu, među kojima su François-Mitterrand, Richelieu, Louvois, Opéra i Arsenal.
Vodovod
U prošlosti je Pariz za vodoopskrbu imao samo rijeke Seine i Bievre. Kasniji oblici navodnjavanja bili su rimski akvadukt iz 1. stoljeća iz Wissousa (kasnije napušten), izvori s desne obale od kasnog 11. stoljeća, akvadukt izgrađen približnom putanjom napuštenog rimskog akvadukta, od 15. stoljeća i od 1809. kanal L'Ourcq, koji Pariz opskrbljuje vodom iz manje zagađenih rijeka sa sjeveroistoka. Svoj prvi stalni i obilni izvor vode Pariz je dobio tek u drugoj polovini 19. stoljeća. Od 1857. inženjer Eugene Belgrand, pod prefektom Napoleona III, baronom Haussmannom, nadgledao je izgradnju niza novih akvadukata, koji su doveli vodu s izvorâ oko grada u nekoliko rezervoara, izgrađenih na najvišim uzvišenjima u gradu. Otada je novi sistem rezervoara postao glavni izvor pitke vode u Parizu, dok se ostaci starog sistema, koji vodu crpe iz nižih nivoa istih rezervoara, koriste za čišćenje ulica.
Pariz ima oko 2.400 km podzemnih prolaza namjenjenih odvodu otpadnih voda. Većina ih datira s kraja 19. stoljeća, kao posljedica kombiniranih planova prefekta Haussmanna i inženjera Belgranda na poboljšanju tada vrlo nezdravih uvjeta u gradu. Stalno održavan od same izgradnje, samo manji postotak mreže pariskih kanala zahtijevao je potpunu obnovu. Cijelom mrežom kanala i kolektora od kraja 20. stoljeća upravlja kompjuterizirani sistem, poznat po akronimu "G.A.AS.PAR", koji kontrolira svu distribuciju vode u Parizu, te čak i protok Seine kroz glavni grad.
Zdravstvo
Zdrastvenu njegu i interventnu zdrastvenu pomoć u Parizu i predgrađima pruža Assistance publique - Hôpitaux de Paris (AP-HP), javni bolnički sistem koji zapošljava više od 90.000 ljudi (zdrastveno osoblje i administracija) u 44 bolnice. To je najveći bolnički sistem u Evropi. .
Čuvena vojna bolnica Val-de-Grâce nije dio AP-HP sistema.
Kćeri i sinovi Pariza
Pariz je rodni grad brojnih poznatih ličnosti. Između ostalih, tu su rođeni kompozitor Georges Bizet, šansonjerka Édith Piaf, slikar François Boucher, pedagog, historičar i sportski funkcioner Pierre de Coubertin, političar Jacques Chirac, šansonjer, kompozitor i pisac Serge Gainsbourg, arhitekt Charles Garnier, upravitelj i planer Georges-Eugène Haussmann, glumac i režiser Mathieu Kassovitz, režiseri Claude Chabrol, François Truffaut i Roman Polanski, glumica Sophie Marceau kao i glumica i pjevačica Caterina Valente.
Ličnosti koje su živjele i radile u Parizu
Među ličnostima koje su živjele i radile u Parizu nalaze se, pored ostalih, pisac Honoré de Balzac, poljski kompozitor Frédéric Chopin, glumica Marlene Dietrich, inženjer Gustave Eiffel, njemački pisac Heinrich Heine, američki pjevač Jim Morrison (grupa The Doors), njemačko-francuski kompozitor Jacques Offenbach i irsko-engleski pisci Oscar Wilde i James Joyce.
Od 1950-ih godina Pariz privlači afroameričke jazz-muzičare, koji su se u Parizu mogli osjetno slobodnije kretati, nego u SAD-u, gdje je još bio osjetno prisutan rasizam. Sidney Bechet preselio se u Francusku jer je tu bliže Africi. Na jazz-festivalu 1948. u Nici i Parizu trijumfira mladi Miles Davis, koji je na Seinei upoznao i zavolio Juliette Gréco. Pariz je nadahnuo i Buda Powella, Idreesa Suliemana i Bennyja Watersa. Režiseri kao Louis Malle (Lift za vješala) i Roger Vadim eksperimentiraju 1950-ih sa spontanim jazz-soundtrackom. Krajem 1960-ih u Pariz emigriraju muzičari kao Anthony Braxton, Art Ensemble of Chicago ili Frank Wright, a tu je do 2007. živio i saksofonist David Murray.
Počasni građani
Slikar, grafičar i kipar Pablo Picasso proglašen je počasnim građaninom Pariza 1971. Nakon toga ova titula nije više dodijeljena sve do 2003, a otada su je dobili:
Međunarodni odnosi
Pariz ima jedan bratimljeni grad i brojne gradove partnere.
Mućke
Mućke višestruko je nagrađivana britanska humoristička serija, koju je kreirao i napisao John Sullivan. Serija je dobila nagradu Britanske akademije filmske i televizijske umjetnosti (BAFTA). Snimljeno je 7 sezona koje su se prikazivale na BBC-ju u periodu od 1981. do 1991 (u Ujedinjenom Kraljevstvu), uključujući specijalne epizode za Božić sve do 2003. U martu 2014. snimljena je specijalna epizoda u kojoj glumi i David Beckham.
Serija je snimljena u Peckhamu, južnom Londonu. Glavni glumci su David Jason, koji glumi ambicioznog trgovca Dereka "Del Boya" Trottera, Nicholas Lyndhurst, koji glumi Delovog mlađeg brata Rodneya, i Lennard Pearce kao njihov djed (nakon Pearceove smrti zamijenio ga je Buster Merryfield, koji je glumio njihovog ujaka Alberta). Radnja većine epizoda vezana je uz ambiciju braće da na bilo koji način zarade novac te se obogate, što im većinom ne uspijeva.
Kanarska ostrva
Kanarska ostrva ili Kanari ( ili Islas Canarias) jesu arhipelag od sedam većih i više manjih ostrva i hridi vulkanskog porijekla u Atlantskom okeanu, u blizini sjeverozapadne obale Afrike. Pripadaju Španiji, unutar koje čine autonomnu zajednicu. Kanari su najjužnija regija Španije i najveći i najnaseljeniji arhipelag Makaronezije.
Historija
Kanarska ostrva otkrili su stari Grci, ali su osvojena tek oko 1400. godine.
Geografija
Ostrva i njihovi glavni gradovi:
Najbliže ostrvo udaljeno je 108 km od sjeverozapadne afričke obale.
Vulkan Teide na Tenerifeu najviša je planina u Španiji i treći najveći vulkan na Zemlji. Klima je obično blaga i vrlo suha.
Četiri od 13 španskih nacionalnih parkova nalaze se na Kanarima:
Adam Franjo Burić
Adam Franjo Burić (njemački: Adam Franz Freiherr Burich von Pournay; 1732–1803) bio je hrvatski plemić, vojno lice i mirovni poslanik u Habsburškoj monarhiji. Tokom vojničke karijere, koja je trajala 36 godina (1750–1786), stekao je čin potpukovnika.
Biografija
Burić je kao osamnaestogodišnjak postao vojnik u 2. banskoj krajiškoj pješadijskoj pukovniji. U njenom sastavu učestvovao je u nizu bitaka Sedmogodišnjeg rata, među kojima u bitkama kod Lobositza (1756), Praga (1757), Schweidnitza (1757), Torgaua (1760) i drugima. Sporo je napredovao u vojničkoj hijerarhiji pa je tek 1772. dobio čin poručnika.
Kada je 1778. počeo Rat za bavarsko nasljeđe, unaprijeđen je u čin kapetana. Sa svojom četom, koja je bila u sastavu 1. banske krajiške pješadijske pukovnije, pridružio se habsburškim vojnim jedinicama u Češkoj. U tamošnjim opsadama i bitkama sa snagama pruskog kralja Friedricha II, Burić se iskazao kao hrabar vojnik. Učestvovao je u okršajima kod Grossaupe (1778), Biebersdorfa (1778), Königgrätza (1778), Dittersbacha (1778), Zuckmantela (1779) i drugdje. Za vještu i hrabru odbranu svojih položaja od višednevnih napada pruske vojske kod klanca Grossaupe u augustu i početkom septembra 1778, Burić je odlikovan Viteškim krstom Vojnog ordena Marije Terezije, najvišim habsburškim ordenom za vojne zasluge. Od kralja Josipa II dobio je i titulu barona.
Istovremeno je unaprijeđen u čin majora i nešto kasnije preuzeo komandu nad novoformiranim dobrovoljačkim korpusom. Korpus je početkom 1779. branio položaje kod naselja Zuckmantel od napada Prusa. Ubrzo nakon završetka rata za bavarsko nasljeđe i zaključivanjem mira u Tešinu 13. maja 1779, korpus je vraćen u Hrvatsku, a kasnije i raspušten.
Godine 1780. Burić je prekomandiran u Slunjsku krajišku pješadijsku pukovniju, koja je povremeno imala sukobe s Osmanlijama. Kako bi se situacija smirila, Burić je 1782. izabran za mirovnog poslanika i upućen na pregovore osmanlijskom komandantu Čijuš-agi u Rakovicu. Pregovori su uspješno završeni i neko vrijeme je vladao mir na granici, a Burić je uskoro (1786), postavši u međuvremenu potpukovnik, penzionisan.
Adam Franjo Burić bio je oženjen Renatom von Schönthal i imao sina Ivana Vilima, rođenog 1794. u Zagrebu, kasnijeg habsburškog podmaršala. Umro je i pokopan 1803. u Varaždinu.
Zgonjevo
Zgonjevo je naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Bosna i Hercegovina.
Hadžići (Ilijaš)
Hadžići su naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
Kup Republike Srpske u nogometu
Kup Republike Srpske u nogometu je kup takmičenje koje se održava na teritoriju Republike Srpske u organizaciji Nogometnog saveza Republike Srpske.
Osvajači
Najviše puta kup RS je osvojila Kozara iz Gradiške, tri puta. Po dvije titule osvajača kupa imaju Borac iz Banje Luke, Rudar Ugljevik, Leotar i Jedinstvo iz Brčkog.
Vanjski linkovi
Službena stranica Fudbalskog saveza Republike Srpske
New Orleans Pelicans
New Orleans Pelicans (ranije poznati kao New Orleans Hornets) je košarkaški klub, iz New Orleansa, SAD. Igraju u NBA ligi. Zbog uragana Katrina klub je svoje domaće utakmice igrao u Oklahoma Cityju u sezonama 2005-06 i 2006-07. Predviđeno je da se vrati u New Orleans od sezone 2007-08.
Dobro Čečavac
Zapažen je kao junior u Derventi. U RK Borac dolazi 1977., i već u prvoj sezoni počinje igrati za reprezentaciju. U Borcu je zapažen kao rijetki talenat, koji se nije do kraja dokazao. Prva takmica za reprezentaciju mu je bila Jugoslavija - DDR, u Rijeci. Nakon toga je igrao za najbolji tim još tri puta.
U tadašnjem Borcu su igrali i: Popović, Štrbac, Elezović, Ravlić, Arnautović, Karalić, Koso, Krsnić, Petković, Unčanin, M. Golić i Anušić. Sa Borcem je osvojio Kup Jugoslavije 1979. godine. Ukupno je za Borac igrao 69 puta, i dao 198 golova.
Elon Musk
Elon Reeve Musk (rođen 28. juna 1971) jest tajkun i investitor. Musk je osnivač, predsjednik upravnog odbora, direktor i šef tehnologije SpaceX-a; anđeoski investitor, direktor i proizvodni arhitekt Tesle; vlasnik i šef tehnologije Twittera; osnivač kompanije The Boring Company; suosnivač kompanija Neuralink i OpenAI te predsjednik organizacije Musk Foundation. Najbogatija je osoba na svijetu s 239 milijardi dolara prema procjeni Bloomberg Billionaires Indexa, odnosno 248,8 milijardi prema procjeni časopisa Forbes.
Musk je izjavio da se ciljevi SolarCity-ja, Tesle i SpaceX-a vrte oko njegove vizije da promijeni svijet i čovječanstvo. Njegovi ciljevi uključuju smanjenje globalnog zatopljenja kroz proizvodnju i korištenje održive energije i smanjenje "rizika ljudskog izumiranja čineći život multiplanetarnim" uspostavljanjem ljudske kolonije na Marsu.
Osim njegovog osnovnog posla, on je također zamislio sistem transposrta velikom brzinom poznatog kao Hyperloop i predložio je VTOL supersonični mlazni avion na pogon električnih ventilatora, poznat kao Musk electric jet.
Musk je u 2017. godini također predstavio koncept pod nazivom The Boring Company.
Rani život
Musk je rođen i odrastao u Južnoafričkoj Republici, kao sin južnoafričkog inženjera i majke kanađanke, koja je radila kao nutritionista i model. Musk je svoj prvi računar kupio kad mu je bilo 10 godina, i sam je učio programiranje; sa 12 godina je prodao prvi komercijalni računarski program za oko 500 američkih dolara. To je bila računarska igra Blastar.
Nakon završetka srednje škole izbjegao je obavezno služenje vojnog roka, protiveći se potiskivanju crnačkog stanovništva. To za njega ne bi bilo dobro utrošeno vrijeme. Želio je da preseli u SAD, "tamo gdje su moguće značajne stvari".
Musk je imigrirao u Kanadu u junu 1989. Radio je kod rođaka na farmi pšenice, gdje je čistio žito i uzgajao povrće. Čistio je bojlere u pilani u Britanskoj Kolumbiji, a zatim je radio na gateru. Prešao je u Toronto i jedno ljeto radio u računarskom odjelu u banci, dok je istovremeno aplicirao za upis na Queen's University.
Napustio je Kanadu 1992. nakon što je dobio stipendiju za studiranje biznisa i fizike na University of Pennsylvania. Sa ovog univerziteta, odnosno fakulteta Wharton School, dobio je diplomu, a zatim ostao još godinu da završi svoju drugu diplomu, ovaj put u fizici.
Uzori su mu bili Thomas Edison i Nikola Tesla.
Musk je tada uzeo u razmatranje tri oblasti, u kojima je želio da rješava "značajne probleme", kako je kasnije rekao. To su bili: internet, čista energija i svemirska istraživanja.
Muskovo bogatstvo je 2005. procijenjeno na 328 miliona US$ dok procjena za januar 2021. iznosi 185 milijardi US$.
Komori
Savez Komora ili skraćeno Komori (kom. Udzima wa Komori, fr. Union des Comores, arap. الإتّحاد القمري) su ostrvska država na jugoistoku Afrike. Smješteni su u Indijskom okeanu u Mozambičkom kanalu, između ostrva Madagaskara i afričkog kopna.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (žene)
Takmičenja u bacanju kugle za žene na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 6. i 7. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. Christina Schwanitz iz Njemačke osvojila je zlatnu medalju, Anita Márton iz Mađarske osvojila je srebro, dok je Emel Dereli iz Turske osvojila bronzanu medalju.
Kalpainopatija
Kalpainopatija je najčešći tip autosomno recesivna mišićna distrofija udova-pojasa (LGMD). Prvenstveno utiče na mišiće kuka i ramenog pojasa. Od 2019. nisu razvijeni lijekovi koji modificiraju bolest, iako fizioterapija, modifikacija načina života i ortopedska kirurgija mogu riješiti simptome.
Komori
Etimologija
Naziv "Komori" potiče od arapske riječi qamar (قمر), što u prevodu znači mjesec.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (žene)
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovala su 27 takmičarki iz 19 država.
Kalpainopatija
Podtipovi
Opisana su tri podtipa autosomno recesivnog oblika Postoji rjeđi, autosomno dominantni oblik, koji je blaži od autosomno recesivnih oblika, u rasponu od bez simptoma do ovisnosti o invalidskim kolicima nakon 60. godine života.
Komori
Srednjovjekovni Komori
Prema legendi, 632. godine, nakon što su čuli za islam, ostrvljani su poslali izaslanika Mtswa-Mwindza u Meku - ali dok je stigao tamo prvi poslanik po Islamu Muhammed je umro. Ipak, nakon boravka u Meki, vratio se u Ngazidju i vodio postepeno prevođenje svojih otočana u islam.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (žene)
Kvalifikacije
Kvalifikacijsko tamičenje održano je 6. jula 2016. u 19:10 (CEST).
Kalpainopatija
Genetika
Mutacija gena CAPN3, koji kodira protein kalpain-3 (CAPN3), uzrok je kalpainopatije. Do 2019. godine, prijavljeno je više od 480 mutacija CAPN3, od kojih neke mogu biti povezane sa teškim ili benignim tokom bolesti. Obično, bolest prati autosomno recesivni obrazac nasljeđivanja, zahtijevajući oba CAPN3 alela treba mutirati da bi se bolest pojavila. Međutim, mogu postojati mutacije CAPN3 koje slijede autosomno dominantni obrazac nasljeđivanja.
Komori
Srednjovjekovni Komori
Među najranijim izvještajima o istočnoj Africi, djela El-Masudi opisuju rane islamske trgovačke rute i kako su obalu i otoke muslimani često posjećivali, uključujući perzijske i arapske trgovce i mornare u potrazi za koraljima, ambergrisom, slonovačom, kornjačevim zlatom, zlatom i robovi. Također su islam donijeli stanovnike Zanja, uključujući Komore. Kako je važnost Komora rasla duž obale Istočne Afrike, izgrađene su i male i velike džamije. Komori su dio kulturno-ekonomskog kompleksa svahilija, a otoci su postali veliko središte trgovine i važno mjesto u mreži trgovačkih gradova koji su uključivali Kilwa, u današnjoj Tanzaniji, Sofala (izlaz za zimbabvejsko zlato) u Mozambik, a Mombasa u Keniji.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (žene)
Kvalifikacije
Kvalifikacijsko takmičenje je bilo podijeljeno u dvije grupe. Kvalifikacijska norma bila je 17,30 m (Q), a ispunilo ju je 8 takmičarki. Ostale 4 takmičarke određene su prema postignutim rezultatima.
Kalpainopatija
Patofiziologija
Do 2019. godine, patofiziologija uglavnom nije shvaćena, iako se sve više prihvata da disregulacija kalcija ima ulogu. Kalpain 3 je jedinstven od ostalih kalpainskih proteaza po tome što je relativno specifičan za mišiće. Kalpain 3 je i proteaza i strukturni protein. Kao proteaza, cijepa proteine sarkomera i citoskeleta, označavajući ih da ih razgrađuju proteasomi, dio remodeliranja mišića. Strukturna uloga kalpaina 3 je stabilizacija trijade proteinskih kompleksa. Proteinski kompleks trijade igra ulogu pretvaranja električne ekscitacije u oslobađanje kalcija, a sastoji se od dva kalcijumova kanala, rijanodinskog receptora (RYR1) i dihidropiridinskog receptora (DHPR ). Sa mutacijom kalpaina 3, proteini koji se tipično nalaze u trijadi su smanjeni, uključujući CaMKII (Ca2+/calmodulin-zavisna protein kinaza II). Smanjena aktivnost CaMKII narušava indukciju spore oksidativne ekspresije gena, što zauzvrat narušava gene koji uključuju mitohondrije i metabolizam lipida.
Komori
Srednjovjekovni Komori
Portugalci su u Indijski okean stigli krajem 15. vijeka, a prva posjeta otocima bila je druga flota Vasco da Game 1503. Za veći dio 16. vijeka otoci su pružali odredbe portugalskoj utvrdi kod Mozambika i iako nije bilo formalnog pokušaja portugalske krune da preuzme posjed, našao se niz portugalskih trgovaca.
Kalpainopatija
Dijagnoza
Genetičko testiranje je najdefinitivniji test. Ako genetičko testiranje nije dostupno, može se koristiti biopsija mišića sa imunoanalizom proteina. Biopsija pokazuje opće distrofijske karakteristike, kao što su područja mišićne smrti, varijabilnost u veličini mišića, jezgra u centru mišića vlakna i neorganizirana mišićna vlakna unutar mišićnih ćelija. Serumska kreatin-kinaza, nespecifični marker oštećenja mišića, može biti povišen u ranoj fazi bolesti. Facioskapulohumerusna mišićna distrofija (FSHD) može se pojaviti slično, iako su slabost lica i asimetrična slabost uobičajene kod FSHD.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (žene)
Finale
mini|desno|150px|[[Christina Schwanitz]] Finalno takmičenje održano je 7. jula 2016. u 17:05 (CEST).
NGC 6251
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kalpainopatija
Upravljanje
Do 2019. godine nisu poznati lijekovi koji modificiraju bolest. Pokazalo se da su i vježbe snage i aerobne vježbe korisne, iako treba izbjegavati naporne i pretjerane vježbe. Fizioterapija može riješiti kontrakture. Ortopedska hirurgija se bavi deformitetima stopala, skoliozom, kontrakturama Ahilove tetive i krilatom lopaticom. Krilasta lopatica se može tretirati ili skapulopeksijom ili skapulotoraksnom fuzijom. Okolnosti koje treba izbjegavati uključuju ekstremne tjelesne težine, frakture kostiju i produženu nepokretnost.
Epidemiologija
Prevalencija se kreće od 1 do 9 slučajeva na 100.000 ljudi. LGMDR1 rčini 30% of svih slučajeva LGMD.
NGC 4839
NGC 4839 (također poznat kao MCG 5-31-25, PGC 44298 i UGC 8070) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 338 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 4,00 (394 hiljade sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (187 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Komori
Srednjovjekovni Komori
Krajem 16. vijeka lokalni vladari počeli su vršiti organizovani otpor i uz podršku osmanlijskog sultana Saifa bin Sultana počeli poražavati Nizozemce i Portugalce. Njegov nasljednik Said bin Sultan povećao je arapski utjecaj Omana u regiji, premjestivši svoju administraciju u obližnji Zanzibar, koji je došao pod vlast Omana. Ipak, Komori su ostali nezavisni, i iako su tri manja otoka obično bila politički ujedinjena, najveći otok Ngazidja bio je podijeljen na brojna autonomna kraljevstva (ntsi).
Kupa (geometrija)
mini|Opći konus mini|Rotacioni konus (lijevo) i kosi konus (desno). Konus je oblo geometrijsko tijelo, koje nastane kao presjek konusnog prostora i sloja ravni.
Konusni prostor
mini|Konusni prostor Neka imamo zatvorenu krivu k, koja leži u ravni. tačke, koje pripadaju pravoj koja prolazi proizvoljnom tačkom krive k i vrhom V koji leži van krive k čini konusovu oblast. Dio prostora omeđena konusovom oblasti se zove konusovi prostor.
Konusova oblast je skup tačaka u prostoru, koja nastane iz konusa tako, što se odstrani baza konusa i svaka duž omotača produži na pravu.
Jednačine
Konusna oblast (kvadratni konus) s vrhom u početku, koja u ravni z=c prolazi elipsom, ima jednačinu
Ta oblast je asimptotska oblast (asimptotski konus) hiperboloida
Za a=b radi se o rotacionom konusu sa osom rotacije z.
Osobine
Za volumen konusa vrijedi gdje S_p je površina baze a h je visina konusa.
Rotacioni konus
mini|Rotacioni konus Rotacioni konus je rotaciono tijelo nastalo obrtanjem pravouglog trougla u prostoru oko jedne od kateta. Obrtanjem druge katete nastane baza konusa, obrtanjem hipotenuze nastane omotač konusa. U osnovi omotač konusa je "smotani" kružni isječak. Zajednička tačka ose rotacije i hipotenuze je vrh konusa.
Konusni presjeci
Sa geometrijskog stajališta konusni presjeci su nastali presjekom konusove površi i neke ravni. Razlikujemo:
Komori
Srednjovjekovni Komori
U vrijeme kada su Evropljani pokazivali interes za Komore, otočani su ih na početku opskrbljivali brodovima na rutama do Indije, posebno Engleze, a kasnije i robove koji su prevoženi na plantažne otoke u Mascareneima.
Grb Ulcinja
mini|Zastava Općine Ulcinj, zajedno sa zastavama [[Zastava Crne Gore|Crne Gore i Albanije.]] Grb Općine Ulcinj je zvanični grb Ulcinja.
Komori
Savremeno doba
Nakon Drugog svjetskog rata Komori su postali francuskom prekomorskom teritorijom, a nezavisnost su stekli 1975. godine. Po ustavu iz 2001. godine Komori su savez tri ostrvske države sa širokom autonomijom i jedinstvenom vanjskom, odbrambenom i monetarnom politikom.
Grb Ulcinja
U opisu grba u Statutu općine piše:
Komori
Geografija
Komori su grupa gusto naseljenih vulkanskih otoka u Indijskom okeanu između istočnoafričke obale i sjevernog Madagaskara. Obuhvaćaju tri vrlo brdovita otoka: Mgaydija, Mywani i Mwali. Četvrti otok iz grupe, Mazotte, je ostao francuska kolonija.
Grb Ulcinja
Grb ima oblik štita na kome su figurativno ukomponovani svi simboli karakteristični za grad Ulcinj: Zastava općine je bijele boje i također sadrži grb općtine na sredinu.
Komori
Ekonomija
Komori se ubrajaju među najsiromašnije zemlje svijeta. Privreda se zasniva na poljoprivredi i ribarstvu, stranoj pomoći i doznakama radnika iz inostrantva. Poljoprivredna proizvodnja je dovoljna uglavnom za zadovoljavanje vlastitih potreba. Turizam je privredna grana koja donosi značajnije prihode zemlji. Francuska je i dalje najveći vanjskotrgovinski partner i glavni izvor strane pomoći.
Stanovništvo
Prema popisu iz 1980. u Komorima je živjelo 335.150 stanovnika, 1991. godine 453.200 stanovnika, a 2003. godine 575.660 stanovnika ili 309,2 stanovnika; prema procjeni 2013. godine na otocima je živjelo 743.797 stanovnika Oko 150.000 stanovnika Komora živi izvan domovine, od čega oko 80% u Francuskoj i na otoku Mayotteu. Najgušće je naseljen otok Nzwani, na kojem žive 243.732 stanovnika (2003) ili 574,8 stanovnika/km2; na Ngazidji živi 296 177 stanovnika ili 258,0 stanovnika/km2, a najrjeđe je naseljen Mwali s 35.751 stanovnika, odnosno 123,3 stanovnika/km2. Stanovnici Komora mješanci su Malagasa, crnaca, Malajaca i Arapa. Službeni su jezici komorski (shikomor; arabizirano narječje svahilija), francuski i arapski jezik. Islam je službena religija i ispovijeda ga većina stanovništva (muslimani suniti; 98%). U razdoblju 2007–12. broj stanovnika rastao je prosječno po stopi od 2,7% godišnje, što je prvenstveno posljedica visokoga prirodnog priraštaja (27,1‰, 2012). Stopa nataliteta, iako se smanjuje, još je uvijek visoka (33,8‰, 2012., a 40,2‰, 1999), a stopa mortaliteta (6,7‰, 2012) niža je od svjetskog prosjeka (8,1‰); visoka je i smrtnost dojenčadi (72,8‰, 2010). Zbog visokoga nataliteta stanovništvo je vrlo mlado; u dobi je do 14 godina 42,7% stanovništva, od 15 do 64 godine 54,3%, a u dobi od 65 i više godina samo 3,0% (2006). Očekivano trajanje života za žene iznosi 62,5 godina, a za muškarce 59,7 godina (2011). Ekonomski je aktivno 247 000 stanovnika (2012). Stanovništvo se uglavnom bavi poljoprivredom (45,2%, 2003); u proizvodnim djelatnostima radi 20,1% stanovništva, a u uslužnim 34,7%. Nepismeno je 25,1% stanovništva starijeg od 15 godina (2010). Sveučilište je 2003. osnovano u Moroniju. Glavni je i najveći grad Moroni (41 557 stanovnika, 2003) na otoku Ngazidja. Ostala su veća naselja (2003) Mutsamudu (20 828 stanovnika) na otoku Nzwani i Fomboni (12 881 stanovnika) na otoku Mwali. Sva su veća naselja smještena na obalama otoka. U gradovima živi 28,3% stanovništva (2011).
Kupa (geometrija)
Konusni presjeci
Singularni rez konusa – ako ravan reza prolazi vrhom konusa, mogu nastati tri slučaja:
Paraboloid
Paraboloid je geometrijsko tijelo, njegovi rezovi ravni su dvije parabole i elipsa ili hiperbola.
Kupa (geometrija)
Konusni presjeci
Regularni rez konusa - ako ravan reza ne prolazi vrhom konusa, mogu nastati četiri slučaja:
Paraboloid
Pojmom paraboloid biva označen omotač navedenog tijela.
Seckelov sindrom
Razvijen je mišji model. Ovaj mišji model karakterizira ozbiljan nedostatak proteina ATR Ovi miševi imaju visok nivo replikativnog stresa i oštećenje DNK. Seckel-modeli odraslih miševa pokazuju ubrzano starenje. Ovi nalazi su u skladu sa teorijom oštećenja DNK starenjem.
Genetika
Vjeruje se da je Sickelov sindrom uzrokovan defektima gena na hromosomima 3 i 18. Jedan oblik Seckelovog sindroma može biti uzrokovan mutacijom gena koji kodira ataksija telangiektazija i Rad3-srodni protein koji je mapiran na hromosomu 3, pozicija q22.1-q24. Ovaj gen je centralni u ćelijskom odgovoru na oštećenje DNK i mehanizmu popravka.
Historija
Sindrom je imenovan po njemačko-američkom ljekaru Helmutu Paulu Georgeu Seckelu (1900–1960). Sinonim Harperin sindrom je prema Riti G. Harper.
Paraboloid
Eliptični paraboloid
mini|Eliptični parabolid Eliptični paraboloid je tijelo, čija baza ima eliptični oblik.
Algebarski model
Eliptični paraboloid s vrhom u tački i ravni simetrije paralelnim s ravni x=0 i y=0 ima jednačinu gdje pq>0.
Rotacioni paraboloid
mini|Rotacioni paraboloid Rotacioni paraboloid je tijelo omeđeno prostorom, koji nastane rotacijom parabole oko njene ose i krugom, koji tvori bazu tijela.
Osobine
Volumen rotacionog paraboloida je gdje \rho je poluprečnik kružne baze i h je visina paraboloida.
Hiperbolički paraboloid
mini|Hiperbolički paraboloid Osim eliptičnog postoji i hiperbolički paraboloid.
Kupa (geometrija)
Konusni presjeci
480px|Konusni presjeci
Stampedo u Mekki 2015.
Pozadina
Hadždž je godišnje hodočašće u Mekku svakog sposobnog muslimana barem jednom u životu. Sastoji se od niza obreda, uključujući i kamenovanje šejtana (arapski: رمي الجمرات Rami AJ-Jamarat) koji se održava u Mini, distrikt Mekka. U ritualu hadždža kamenovanje je posljednji veliki ritual i često se smatra kao najopasniji dio hadždža gdje se desilo nekoliko stampeda u prošlosti. U sličnom incidentu 346 osoba je poginulo 2006. godine što je navelo vlasti Saudijske Arabije na poboljšanju infrastrukture. Sedmicu dana pred početak hadždža, 11. septembra nakon pada dizalice na Veliku džamiju poginulo je 118 ljudi.
Han Karaula
Han Karaula je naselje u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
Stampedo u Mekki 2015.
Incident
Prema izjavi koju je objavila Saudijska civilna zaštita direkcija, stampedo se dogodio u 09:00 po lokalnom vremenu (UTC+03:00) na spoju između ulica 204 i 223 kada su hodočasnici bili na putu za Jamaraat most. Nagli porast broja hodočasnika na putu ka Mini izazvao je stampedo. Procjenjuje se da je 160.000 šatora raspoređeno na nekoliko lokacija u kampu Mina.
Direkcija saudijske civilne zaštite je najavila raspoređivanje oko 4.000 osoblja na mjesto stampeda. Ostali hodočasnici su preusmjereni od mjesta stampeda na drugu stranu. Saudijski crveni polumjesec je također mobiliziran i povrijeđeni hodočasnici se liječe u četiri bolnice.
Christian Schwarz-Schilling
Christian Schwarz-Schilling (rođen 19. novembra 1930) njemački je političar koji je od 1982. do 1992. bio ministar komunikacija. U decembru 2005. je izabran kao nasljednik Paddy Ashdowna kao visoki predstavnik u Bosni i Hercegovini, čiji mandat je počeo 1. februara 2006. Schwarz-Schilling je nominovan od strane bosanskog i srpskog predsjednika, a njegovo imenovanje je podržano od sve tri etničke grupe u Bosni.
On se obavezao da će njegova uloga biti "savjetodavnog" karaktera, što je direktan kontrast Ashdownu, koji je na sebe privukao dosta kritike, pogotovo od strane bosanskih Srba, jer se previše oslanjao na svoje moći u zakonodavstvu i otpuštanju izabranih službenika.
Neki komentatori tvrde da bi gosp. Schwarz-Schilling mogao imati poteškoća korišteći isključivo metodu ubjeđivanja kako bi se postigla potpuna tranzicija Bosne i Hercegovine iz ratne anarhije u stabilnu članicu Evropske Unije.
Politička karijera
Od 1957. do 1982 je vodio fabriku baterija u Budingenu, u državi Hessen.
U međuvremenu je počeo stvarati interes za politiku, pa je se pridružio konzervativnoj Kršćanskoj Demokratskoj Uniji (CDU) 1960, da bi članom regionalnog parlamenta u Hessenu postao 1966., a godinu kasnije i generalnim sekretarom CDU-a u Hessenu.
1976. je izabran u Bundestag, njemački savezni parlament, a ministrom pošte i komunikacija je postao kada je lider CDU-a Helmut Kohl došao na mjesto kancelara 1982.
"Posramljen"
Minhenske dnevne Sueddeutsche Zeitung  su napisale da je njegov "najzapaženiji akt na mjestu ministra bio trenutak kada ga je napustio". Gosp. Schwarz-Schilling je dao ostavku 1992. jer je bio ljut što je Njemačka pasivno posmatrala zvjerstva na prostorima bivše Jugoslavije, odbijajući Kohlovo objašnjenje da ustav poslijeratne Njemačke ne dozvoljava vojno uplitanje.
Tada je rekao kancelaru "da se stidi" što pripada takvoj vladi, i da je u politiku ušao upravo da bi spriječio da se nacistička zvjerstva "nikada ne ponove".
I dok je prostor Jugoslavije srljao u haos, Schwarz-Schilling je zasukao rukave i pokušao posredovati između zaraćenih strana – uloga koje je kasnije formalizirana Vašingtonskim sporazumom iz 1994, a koju je držao sve do 2004, kada je ukinuta.
Tokom i poslije rata, Schwarz-Schilling je neumorno putovao Bosnom i Hercegovinom, pokušavajući riješiti sporove a kasnije i nadgledanje povratka 2,2 miliona izbjeglica, pola bh. stanovništva.
Klaudin
Klaudini su porodica proteina koji su, zajedno sa okludinima, najvažnije komponente čvrstog spoja (zonulae occludentes). Čvrsti spojevi uspostavljaju paraćelijsku barijeru koja kontrolira protok molekula u međućelijskom prostoru između epitelnih ćelija. Imaju po četiri transmembranska domena, sa N– i C-terminalom u citoplazmi.
Struktura
Klaudini su mali (20–24/27 kilodaltonski; kDa transmembranski proteini koji se nalazi u mnogim organizmima, u rasponu od [[nematoda do ljudskih bića. Svi imaju vrlo sličnu strukturu. Klaudini pokrivaju ćelijsku membranu četiri puta, sa N– i C-terminalniim krajevima koji se nalaze u citoplazmi, i dvije vanćelijske petlje koje pokazuju najviši stepen konzerviranosti.
Općenito, čvrsti spoj poznat je po svojoj nepropusnosti. Međutim, ovisno o tiou klaudina i njihovim interakcijama postoji selektivna permeabilnost. Ovo uključuje selektivnost punjenja i selektivnost veličine.
N-Terminal
N-terminalni kraj je obično vrlo kratak (1–10 aminokiselina) Nalazi se u citoplazmi, gdje se smatra da doprinosi ćelijskoj signalizaciji, organizaciji citoskeleta i druge+im mogućim funkcijama.
C-Terminal
C-terminal ima duži lanac i nalazi se u citoplazmi. Varira u dužini od 21 do 63 aminokiseline i neophodan je za lokalizaciju ovih proteina u uskim međućelijskim spojevima. Smatra se da može imati ulogu u ćelijskoj signalizaciji. Svi ljudski klaudini (sa izuzetkom klaudina 12) imaju domene koji im omogućavaju da se vežu za PDZ-domene od proteinskih skela.
Transmembranski domen
Transmembranski domeni su aminokiseline koje prolaze kroz ćelijsku membranu. Transmembranski domen je važan za cis-interakciju klaudina.
Prva vanćelijska petlja
Prva vanćelijska petlja ima raspon od 42–56 aminokiselina i duža je od druge vanćelijske petlje. Sumnja se da cisteini pronađeni u prvoj petlji formiraju disulfidne veze. Ova petlja ima nabijene aminokiseline koje mogu biti prediktori za selektivnost naboja uskih spojeva. Prva vanćelijska petlja ima ulogu u trans-interakciji klaudina susjednih ćelija.
Druga vanćelijska petlja
Druga vanćelijska petlja je kraća od prve petlje. U ovom kratkom lancu aminokiselina postoje tri hidrofobna ostatka. Sumnja se da ova tri ostatka doprinose trans-interakciji proteina između susjednih ćelija.
Geni
U ljudskom genomu postoje 23 gena za kodiranje klaudina i  27 transmembranskih domena kod sisara. Konzervacija se ne posmatra na genetičkom nivou. Uprkos tome što taj nivo nije konzerviran među klaudinima, njihova strukturna konzervacija je vrlo slična.
Kardiologija
Kardiologija (grč. καρδίᾱ - Kardiā = srce + -λογία – logia = nauka, znanje) je studija srca. Kardiologija je grana medicine koja se bavi poremećajima srca i kardiovaskularnog sistema. Polje uključuje dijagnozu i tretman njihovih bolesti, kao što su, one koronarnih, zatajenje srca i elektrofiziologija. Ljekari koji se specijaliziraju za ovo polje liječenja nazivaju se "" kardiolozi ", specijalnost interna medicina. Pedijatrijski kardiolozi su pedijatri koji su se specijalizirali za dječiju kardiologiju. Ljekari koji su specijalizirani za srčanu operaciju nazivaju se "" kardiotoraksni hirurzi ili "srčani hirurzi", specijalnost opća hirurgija.
Specijalizacije
Svi kardiolozi u grani medicine proučavaju poremećaje srca, ali studija odraslih i dječjih srčanih poremećaja zahtijevaju različite puteve treninga. Stoga je kardiolog za odrasle (često jednostavno nazvan "kardiolog") neadekvatno obučen za brigu o djeci, a dječji kardiolozi nisu obučeni za liječenje srčane bolesti odraslih. Hirurški aspekti nisu uključeni u kardiologiju i u domenu su kardiotoraksne hirurgije. Naprimjer, obilaznica koronarne arterije (CABG), kardioplućni bajpas i zamjena zalistaka su hirurške procedure koje su izvedeni hirurške, a ne kardiološke. Međutim, za neke minimalno invazivne postupke poput kateterizacije i implantacija pejsmejkera osposobljeni su kardiolozi koji imaju dodatnu obuku u nehirurškim intervencijama (interventna kardiologija i [[elektrofiziologija]) ).
Dario Džamonja
Dario Džamonja (Sarajevo, 18. januar 1955 - Sarajevo, 15. oktobar 2001) bio je bosanskohercegovački pisac, novinar i kolumnista u časopisima Slobodna Bosna, Oslobođenje, Kolumnista, te urednik u časopisu Lica.
Biografija
Dario Džamonja rođen je 18. januara 1955. godine u Sarajevu, gdje je upisao gimnaziju. Nikada je nije završio, jer je već živio po kafanama. Bio je dijete razvedenih roditelja, radi čega ga je uvijek pratio osjećaj da nikome ne pripada sem Sarajevu. Njegov život je od samog početka bio praćen tragičnim događajima: najprije mu stric izvršava samoubistvo, potom i otac, a majka zauvijek odlazi u Holandiju. Odrastao je sa bakom i djedom u sarajevskoj ulici ''Jezero br. 11 (kasnije ta ulica mijenja ime u Kate Govorušić''). Kada je počeo rat na području Bosne i Hercegovine, Dario ostaje u Sarajevu do 1993. godine. Nakon ranjavanja, sa porodicom odlazi u Ameriku. U Sarajevo se vraća 1998. godine. Otac je dvije kćeri - Nevene i Vesne. Također, ima dvije sestre - Martu i Mirnu.
Književna djelatnost
Priče iz života su ovjekovječile čitavu njegovu prošlost, sadašnjicu i budućnost. Njegovi književni počeci sežu još u osnovnu školu, kada svojom jednostavnošću izraza ne očarava nastavnicu maternjeg jezika i dobija četiri plus. Kasnije je napisao da je baš za tu priču dobio 30.000 dinara. Dario Džamonja kao prozni pisac je katkad istančano, metaforično, surovo i realno unosio u stvarne likove, među kojima je on bio i protagonista i antagonista - do srži iskren i nerijetko dvosmislen. Dario Džamonja živio je od pisanja kolumni i vrlo kratkih novinskih komentara na teme svakodnevice. Njegov autorski rad odavao je nebrušenu, autobiografsku crtu ličnosti u kojima su mnogi čitali retke koje je napisao i o tome naglas šutjeli. Teme u njegovim pričama bile su o: samoći, pijanstvima i mahmurlucima, svom "psećem" prljavom stanu, tužnoj sudbini koja ga je uporno pratila, svome djedu i o naoko uobičajenim ljudskim životima. Bio je kolumnista Slobodne Bosne (koja mu nakon izgnanstva nudi da piše o svojoj američkoj svakodnevnici), Oslobođenja, Kolumniste i radio je kao urednik u časopisu Lica.  "Priče iz moje ulice" bila je njegova prva debitantska knjižica od svega 50-ak stranica, koju je objavio 1979. godine. Zatim slijedi "Zdravstvena knjižica" 1985. godine, potom "Priručnik" 1988. godine, "These days" 1989. godine. Za svog života, objavio je 10 knjiga u kojima je uočljiva kultnost njegovog sarajevskog izraza i svjedodžbe o vremenu koje je nagrizalo svaku poru istinske nesreće kojom je odisao.
Književne nagrade
Dobitnik je nagrade Veselin Masleša za najbolju knjigu proze za 1985. godinu, te Fund Free Expression Award 1993. godine; Writers' Club Madison - druga nagrada za dokumentarnu književnost (eng. non-fiction) 1994. godine i otkupne nagrade za poeziju Madison, 1996. godine.
Hotična
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hotična je imala 71 stanovnika.
NGC 3316-1
NGC 3316-1 (također poznat kao ESO 501-54, MCG -4-25-46 i PGC 31571) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 181 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,40 (74 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (63 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak nogometnih stadiona u Azerbejdžanu
Ovaj članak je spisak nogometnih stadiona u Azerbejdžanu, poredanih po kapacitetu. Navedeni kapaciteti su kapaciteti sjedišta, što znači da potencijalni broj gledalaca, koje stadion može primiti u događajima bez sjedišta, nije naveden.
NGC 7766
NGC 7766 (također poznat kao MCG 4-56-17 i PGC 72611) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 374 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,50 (54 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ralph Copeland 9. oktobra 1872. godine.