cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 410
NGC 410 (također poznat kao MCG 5-3-80, PGC 4224 i UGC 735) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 243 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 2,40 (170 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (92 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2012
IC 2012 (također poznat kao ESO 117-13 i PGC 14027) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 955 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mreža. Najveći prečnik je 0,60 (167 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (111 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 8. decembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tommy Stinson
Tommy Stinson (Tomi Stinson) (rođen kao Thomas Eugene Stinson (Tomas Judžin Stinson), 6. oktobra, 1966. godine u Minneapolisu, SAD) je američki basista, koji je trenutno član benda Guns N' Roses.
Sa muzikom je počeo sa samo 12 godina, kada se pridružio alternativnom bendu The Replacements. Gunsima se priključio 1998. godine.
Port-au-Prince
Historija
Port-au-Prince su 1749. osnovali francuski plantažeri šećerne trske. Godine 1770. ovaj grad je postao prijestonica francuske kolonije Haiti, umjesto grada Kap Haitjen. Od stjecanja nezavisnosti 1804, Port-au-Prince je glavni grad nezavisnog Haitija.
Privreda
U Port-au-Princeu se proizvodi hrana, tekstil, cement i obuća.
Wilhelm Busch
Wilhelm Busch (15. april 1832 – 9. januar 1908) bio je njemački slikar i književnik.
Studirao je strojarstvo u Hannoveru, a zatim slikarstvo u Düsseldorfu, Antwerpenu i Münchenu. Bio je inženjer, slikar i crtač karikatura po kojima je postao poznat širom svijeta, a značajan je i kao satirički pjesnik. Znao je spojiti sliku i riječ da se u što grotesknijoj svjetlosti pokaže suprotnost između privida i istine.
U smislu nazora na svijet pod snažnim je uticajem Schopenhauera, a oštrica njegove satire okrenuta je filistarskom mentalitetu i njegovim štitovima u obliku države, crkve, braka. Po svojoj neiscrpnoj duhovitosti i jednostavnosti najznačajniji je njemački humorist, a uz to je i pjesnik intimnih lirskih ugođaja i prozaik kozerskog tona.
Use Your Illusion II
Use Your Illusion II je album Guns N' Rosesa. To je drugi od dva albuma izdana uz Use Your Illusion turneju. Obdaren singlom You Could Be Mine, Use Your Illusion II je bio malo popularniji od albuma Use Your Illusion I, debitirajući na prvom mjestu na ljestvicama u SAD-u (iako su oba dosegla 7x platinastu prodaju).
Historija
Use Your Illusion albumi su bili stilistička prekretnica za Guns N' Roses (vidi Use Your Illusion I za raspravu). U dodatku, Use Your Illusion II je više politički okrenut nego prijašnji radovi, s pjesmama poput "Civil War", obrada Dylanove pjesme "Knockin' on Heaven's Door" i "Get in the Ring" koje sadržavaju teme nasilja, provođenja zakona i medija. Tematski materijal se manje bavi korištenjem droge nego prijašnji albumi.
Prvi singl, "You Could Be Mine", je izdan u julu 1991. i bio je u filmu Terminator 2: Sudnji dan, međutim pjesma nije izdana na soundtracku filma. Bend je također snimio video spot koji uključuje Arnolda Schwarzeneggera kao Terminatora i zaplet u kojem Axl Rose postaje meta. Stvarna tematika pjesme se bavila Stradlinovom propalom vezom s njegovom bivšom djevojkom Angelom Nicoletti.
Use Your Illusion se mogu gledati kao jedno djelo i određeni elementi sa Use Your Illusion II podupiru ovu trvdnju. Naprimjer, oba albuma imaju verziju pjesme "Don't Cry". Oba albuma također imaju jednu obradu pjesme ; "Live and Let Die" Paula McCartneya (Use Your Illusion I) i "Knockin' on Heaven's Door" Boba Dylana (Use Your Illusion II). Svaki od njih također ima barem jednu pjesmu koju pjevaju ostali članovi benda: glavni vokal na "So Fine" je otpjevao basist Duff McKagan, glavni vokal na "14 Years" je otpjevao Izzy Stradlin (ritam gitarist Izzy Stradlin pjeva i "Dust N' Bones" i "Double Talkin' Jive" na Use Your Illusion I).
"My World," zadnja pjesma, je bila iznenađenje nekim članovima benda. Pjesma je solo Axla Rosa i većina članova nije znala da postoji dok album nije izdan.
U dodatku, neke riječi govore značenje imena benda i nazive albuma:
Iz "Breakdown": Iz "Locomotive":
Napokon, pjesma "Get in the Ring" pljuje po mnogim kritičarima i neprijateljima. Među onima na koje se odnosi poimenice su urednici nekoliko zabavnih časopisa.
Zasluge
Također:
Kantara
Zamak Kantara (Κάστρο της Καντάρας, Kantara Kalesi) je zamak na Kipru. To je najistočniji dvorac na otoku i nalazi se na padinama Kirinejskih planina Sjevernog Kipra. Kako se nalazi se na nadmorskoj visini od 630 m, davao je dobre prilike za kontrolu kretanja na poluotoku Karpas i ravnice Mesaorija.
U povijesnoj kronici, dvorac se prvi put spominje u vezi sa zauzimanjem otoka Kipar od Ričarda Lavljeg Srca, 1191. godine. Dvorac je tih godina služio kao utočište bizantskom uzurpatoru otoka Izaku Komnenu.
1228. zamak je jako nastradao u opsadi Lombardijaca, i praktički trebalo ga je potpuno obnoviti. Kasnije, izgubivši stratešku važnost, lokalno plemstvo ga je koristilo kao mjesto boravka tijekom lova na divlje koze i leoparde.
San José (Kostarika)
Leži na visini od 1170 metara na podnožju Centralnih Kordiljera. Osnovan je 1736. kao Villa Nueva, proglašen gradom 1813., a 1823. glavnim gradom. Ima jaku prehrambenu, tekstilnu i hemijska industriju. Naftovod za derivate ga povezuje sa lukom Limón. Univerzitet je osnovan 1946. Ima i međunarodni aerodrom, El Coco.
Gradska područja
San José je podijeljen na 11 gradskih distrikta (distritos):
Sestrinski gradovi
Sestrinski gradovi San Joséa su:
Novela
Nastaje početkom renesanse paralelno sa romanom u vrijeme sekularizacije i desakralizacije književnosti.
Izbor teme u noveli je slobodan. Širokim područjem ljudskih sudbina, karaktera, događaja, doživljaja pojedinih ličnosti i zapažanjima o životnim pojavama koristi se ona kao građom koju, međutim, zbog kratkoće u izlaganju, mora obraditi na poseban način. Novela redovno počinje iznošenjem osobina lika ili događaja koji će se obrađivati na takav način da to u čitaoca izaziva neko očekivanje. S obzirom na potrebu da se kratko i sažeto pripovjedanje na neki način "zatvori", kako bi se postigao dojam cjelovitosti i kako bi se ispunilo očekivanje čitaoca, odnosno postigao dojam da je upravo dovoljno ono što je rečeno, i da je rečeno upravo toliko koliko je potrebno reći, novela obično završava poentom, tj. naglim isticanjem nečeg što je naročito važno za ono što novela obrađuje. Takva poenta se postiže naglim uvođenjem neočekivanog događaja, obrata u radnji, ili određenim stilskim efektima.
Novela je od renesanse do danas prošla razvoj u skladu sa razvojem cjelokupne književnosti. Boccacciova zbirka Dekameron (1348–1353) bila je i ostala uzor za jedan tip novele koja zanimljiv događaj, ili usmenom predajom već oblikovanu građu, virtuozno obrađuje u sažetom i stilski dotjeranom obliku. Romantizam nastoji novelu povezati sa bajkom, a realistički orijentirani novelisti, npr. Guy de Maupassant, teže da iz detalja svakodnevnice izvuku što jači dojam. Psihološku produbljenost i instistiranje na ličnoj atmosferi razvija u noveli pogotovo Anton Pavlovič Čehov, a moderni novelisti vole naročite stilske efekte i upotrebu raznolikih i često sasvim posebnih tehnika pripovijedanja.
Mnoge novele povezuju se u cikluse, i to najčešće na taj način što jedna okvirna novela objašnjava povezanost ostalih (tako u zbirci novela i bajki Hiljadu i jedna noć novela o Šeherzadi, koja pričanjem odlaže izvršenje smrtne presude, služi kao onaj okvir u koji ulaze sve ostale novele), ili tako što uzajamnu vezu pojedinih novela čini jedan lik ili isti pripovjedač koji se pojavljuje u svim novelama. Na primjeru takvih novela stvoren je pojam "uokvirene novele", odnosno uokvirene pripovjesti, kojim se označava obuhvatanje nekog niza ili grupe novela jednom ili više okvirnih novela. Takav postupak neki teoretičari smatraju jednim od izvornih postupaka u kompoziciji umjetničke proze. Kada se, opet, novele čvršće vezuju međusobno (npr. tako što se u njima postupno zahvata i obrađuje sudbina nekog karaktera), ciklus novela prelazi u roman.
McLaren MP4-20
McLaren MP4-20 je Formula 1 automobil dizajniran od strane Adrian Newey i Mike Coughlan za McLaren da se natječu u Formula 1 - sezona 2005.
NGC 6544
NGC 6544 (također poznat kao ESO 521-SC28) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Strijelac. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. maja 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bizeljsko
mini|280px|Bizeljsko, rimokatolička crkva "Sv. Vid" Bizeljsko je naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bizeljsko je imalo 691 stanovnika.
Napomena: ''U 1957. nastalo spajanjem naselja Spodnja Sušica i Zgornja Sušica, koja su ukinuta. U 1982. povećano za dijelove naselja Brezovica na Bizeljskem i Vitna vas.''
IC 326
IC 326 (također poznat kao MCG -3-9-49 i PGC 13030) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 468 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,30 (177 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (123 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 1. decembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eduard Peričić
Eduard Peričić (31. decembar 1935 – 8. mart 2018) bio je hrvatski crkveni historičar, svećenik i doktor humanističkih znanosti.
Biografija
Eduard Peričić, rođen je u Sukošanu 31. decembra 1935. od oca Branimira i majke Anke rođene Dijan. Zaređen je u Zadru 29. juna 1963, mladu misu održao je u matičnoj crkvi svetog Kasijana. Godine 1965. diplomirao je historiju na Filozofskom fakultetu u Zadru, 1979. doktorirao humanističke nauke iz područja historije na Filozofskom fakultetu u Zadru.
Sukošanskom župniku don Andriji Raspoviću prvotno je dvije godine bio pomoćnik. Potom je tri godine poslužitelj Murvice. U međuvremenu je i profesor društvenih nauka u Nadbiskupskoj srednjoj školi u Zadru. Dvadeset devet godina bio je upravitelj Petrčana, od 1968. do 1997. Godine 1972. postaje članom Međunarodnog društva skotista; 1985. redoviti član Međunarodne papinske Marijanske akademije; 1985. pročelnik Dijecezanskog vijeća za kulturu; 1999. iz zdravstvenih razloga umirovljen. Od 1992. do 2009. predavač crkvene historije na Visokoj teološko katehetskoj školi u Zadru; 2002. kapelan pape. Umro je 8. marta 2018. u Zadru.
Značajnija djela
Priredio:
Alismataceae
Alismataceae, sa najbližim bosanskim značenjem vodene bokvice, su cvjetnice reda Alismatales, razred Liliopsida. Uključuju 11 rodova, sa izmwđu 85 i 95 vrsta. Porodica ima kosmopolitsko rasprostranjenje, sa najvećim brojem vrsta u umjerenim područjima  Sjeverne hemisfere. Većina je zeljastih vodenih biljaka koje rastu  u močvarama, barama, bazenima i ribnjacima.
Opis
Većina Alismataceae su robusne trajnice, ali ima i jednogodišnjih i višegodišnjih, zavisno od vodnih uvjeta — višegodišnje su obično u stalnim vodama, jednogodišnje u više sezonskih uvjeta, ali postoje i iznimke. Stabljike biljke su kormusolike ili stolonske. Mladi i potopljeni listovi često su linearni, dok zreliji i izrasli mogu biti linearni prema jajoliki ili čak sagitatni. Većina ima izražen Peteljčice, s obloženom podlogom.
Cvast je obično sastavljena sa vrtuljcima grana, mada su neki slični štitattoj, a drugi imaju samotne cvjetove. Cvetovi su pravilni, dvospolni ili jednospolni. Postoje tri čašična lista koji obično ostaju u plodu. Imaju po tri latice, obično upadljive, bijele, ružičaste, ljubičaste, povremeno sa žutim ili ljubičastim pjegama. Latica rijetko traje više od jednog dana. U rodovima  Burnatia  i  Wiesneria  latice su sitne, pa čak i povremeno odsutne u ženskim cvjetovima. Imaju 3, 6, 9 ili više prašnika. Plodnica je nadrasla, a sastoji se od 3 do mnogobrojnih slobodnih plodnih listova (karpela) u jednoj vijugi ili su u skupljenoj glavici. Svaka karpela sadrži 1 (-2) anatropne ovule. Plod je orašica (osim u rodu  Damasonium). Sjeme nka nema endosperm i zakrivljena je ili je embrion presavijen.
Klasifikacija
Po APG III sistemu, Alismataceae uključuje tri roda ranijih članova Limnocharitaceae. Sveukupno, ima 17 postojećih i dva fosilna roda:
Starački dom
Starački dom je ustanova za starije osobe koje nemaju mogućnosti da žive sami. Za ovo može postojati više razloga ali duboka starost u kombinaciji sa bolešću je glavni.
Alismataceae
Kultivacija i upotreba
thumb|right|[[Echinodorus isthmicus]] Nekoliko vrsta, osobito iz roda Sagittaria ima jestive rizome, koje se uzgajaju i za ljudsku hranu i za životinjsku krmivo u južno i istočnoj Aziji. Kao hranu,  jeli  su ih domorodački narodi Sjeverne Amerike. Većina ih ima vrijednost kao hrana za životinje. Neki se uzgajaju kao ukrasne biljke u močvarskim vrtovima, ribnjacima i akvarijima. Listovi i cvjetni pupoljci Limnocharis flava jedu se u jugoistočnoj Aziji kao "sirotinjsko povrće".
Starački dom
Uobičajeno je da starački domovi za svoje korisnike nude zajedničke površine za rekreaciju, jelo i druženje, a da korisnici usluga doma imaju posebne apartmane. Nivo usluga u staračkim domovima dosta varira u zavisnosti od države ili mjesta gdje se nalazi dom pa do cijene boravka u istom. Plaćanje za boravak u domu se može vršiti u mjesečnom iznosu, ili jednokratno.
Sanko Miltenović
Sanko Miltenović (1335-1372) humski vlastelin koji pripada lozi porodice Sankovići.
Sankov otac je župan Milten Draživojević. Sanko je imao brata Gradoja Draživojevića i sestru Radaču. Prvi put Sanko je pomenut 1335. Dobija dubrovačko građanstvo 1348. Sa titulom kaznac pominje se od 1366. Sanko je bio među protivnicima bosanskog bana Tvrtka I. Kotromanića 1366-1367. Malo kasnije, 1368. Sanko je prišao srpskom oblasnom gospodaru Nikoli Altomanoviću. Opet je prišao bosanskom vladaru.
Spisak predsjednika SFRJ
Po Ustavu Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, od 7. aprila 1963., "za izbor na položaj predsjednika republike nema ograničenja za Josipa Broza Tita".
Marija Šestić
Počeci karijere
Muzičku karijeru počinje sa šest godina na dječijim festivalima. Postiže zapažene rezultate na dječijim festivalima u BiH i regionu. Sa trinaest godina upisuje se na studij klavira u Banjoj Luci. 2003 godine izdaje svoj debitantski album i počinje profesionalnu karijeru
Muzička porodica
Njen otac, Dušan Šestić je autor bosanskohercegovačke himne poznatije kao Intermeco.
James Roday
James Roday (rođen 4. aprila, 1976.) je američki glumac, režiser i scenarist. Zvijezda je serije Psych, kao policijski savjetnik u Santa Barbari i lažni vidovnjak Shawn Spencer.
Lični život
Roday je rođen u San Antonio, Texas kao James David Rodriguez. Pohađao je Taft High School u San Antoniju. Otac mu je rodom iz Meksika, dok mu je majka irskog, engleskog i škotskog porijekla. Rodayov otac Jaime "Jim" Rodriguez je radio za Boardwalk Auto Grupu, a danas radi kao menadžer u Taco Cabani. .
Na Univerzitetu u New Yorku je studirao glumu i dobio diplomu iz umjetnosti. U 22. godini odlučio se promijeniti ime u James Roday, obzirom da je već postojao "James Rodriguez" u američkoj udruzi glumaca.
Roday je umjetnički direktor Red Dog Squadron-a, pozorišne kompanije iz Los Angelesa, koju je osnovao sa Brad Raiderom. U vezi je sa kolegicom iz serije Psych, Maggie Lawson od 2006.
Karijera
Roday je glumio u mnogim pozorišnim predstavama uključujući Tri sestre, Dvanaesta noć kao Sebastian, Dostojno vjenčanje, i Seksualna perverzija u Chicagu sa svojom pozorišnom kompanijom, Red Dog Squadron. Glumio je u filmu iz 2003. Rolling Kansas, i pojavio se u rimejku filma The Dukes Of Hazzard kao Billy Prickett i u filmu iz 2006. Beerfest. Iza scene, on i njegovi partneri Todd Harthan i James DeMonaco napisali su scenario za film Skinwalkers. Također, tim je radio na filmskoj adaptaciji video-igre Driver
Na TV-u, nastupao je u NBC-jevoj seriji Miss Match, kao i u First Years, kao "Edgar 'Egg' Ross". Premijera serije Psych doživjela je veliki uspjeh i bila je najgledanija premijera na američkoj kablovskoj mreži 2006. godine.
Nagradne i nominacije
2006. godine nominiran je za najboljeg glumca u seriji, komediji ili mjuziklu za Psych na Satellite Awards. Rangiran je kao 62. na listi najljepših ljudi koju je objavio People magazin 2007. godine. 2008. je nominiran za najboljeg glumca u TV-komediji, također za Psych, na ALMA Awards.
Uloga Shawna Spencera mu je donijela i nominaciju za najboljeg glumca u komediji na EWwy Award 2009. godine.
I 2009. godine je dobio nominaciju na ALMA nagradama, kao i 2011. za omiljeng glavnog glumca. Također, ima i nominaciju za nagradu za pisanje scenarija, koju dodjeljuje Image Awards, u epizodi Psych-a "High Top Fade Out",. Roday je osvojio nagradu za najboljeg glumca u seriji na Timmy nagradama 2012. godine, nakon što ga je godinu ranije pobjedio Hugh Laurie. 2012. je dobio nagradu za najboljeg glumca u TV-serijama na Imagen Awards.
Dobova
mini|280px|Dobova, rimokatolička crkva "Sveto ime Marijino" Dobova je naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Krška vas
Slovenija:
Dobova
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dobova je imala 744 stanovnika.
Milanko Vujanović
Milanko Vujanović je ratni zločinac porijeklom iz općine Bosanskog Novog. Osuđen 9. marta 2006. godine od strane općinskog suda u Banjoj Luci za ratne zločine počinjene nad civilnim stanovništvom u mjestu Blagaj Rijeka, Bosanski Novi.
NGC 3595
NGC 3595 (također poznat kao MCG 8-21-9, PGC 34325 i UGC 6280) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 101 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,60 (47 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. februara 1788. godine.
T-pomoćna ćelija
T-pomoćne ćelije (Th ćelije), također poznate kao CD4+ ćelije ili CD4-pozitivne ćelije, su tip T-ćelija koje imaju važnu ulogu u prilagodljivom imunskom sistemu. Potpomažu aktivnost drugih imunskih ćelija oslobađanjem citokina. Smatraju se bitnim u B-ćelijskim promjena klase antijela, kršenju unakrsne tolerancije u dendritskim ćelijama, u aktivaciji i rastu citotoksičnih T-ćelija, i u maksimiziranju baktericid neaktivnosti fagocita kao što su makrofagi i neutrofili. CD4+ ćelije su zrele Th ćelije koje eksprimiraju površinski protein CD4. Genetičke varijacije u regulatornim elementima koje eksprimiraju CD4+ ćelije određuju osjetljivost na široku klasu autoimunskih bolesti
Milanko Vujanović
Ratni zločini
Optužnica prema kojoj je Vujanović osuđen na maksimalnu kaznu zatvora od 20 godina navodi da je isti 19. oktobra 1992. godine došao pred kuću Aziza Huzeirovića u Blagaj Rijeci i ispalio nekoliko rafala. Malo kasnije je izveo Huzeirovića pred kuću gdje ga je ubio. Isti dan Vujanović je na isti način ubio i Envera Huzeirovića.
NGC 3595
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
T-pomoćna ćelija
Struktura i funkcija
Th ćelije sadrže i oslobađaju citokine, kako bi pomogli drugim imunskim ćelijama. Citokini su mali proteinski medijatori koji mijenjaju ponašanje ciljnih ćelija koje eksprimiraju receptore za te citokine. Ove ćelije pomažu u polarizaciji imunskog odgovora u zavisnosti od prirode imunskog inzulta (naprimjer; virus vs. vasnćelijske bakterije vs. unutarćelijske bakterije vs. helmint vs. gljiva protiv protista). Zrele Th ćelije eksprimiraju površinski protein CD4 i nazivaju se CD4+ T ćelije. CD4+ T ćelije se generalno tretiraju kao da imaju unapred definisanu ulogu kao pomoćne T ćelije unutar imunskog sistema. Naprimjer, kada antigen-prezentirajuća ćelija prikazuje peptidni antigen na MHC klasi II proteinima, CD4+ ćelija će pomoći tim ćelijama kroz kombinaciju interakcije između ćelije (npr. CD40 (protein) i CD40L) i preko citokina. Th ćelije nisu monolitni imunski entitet jer su raznolike u smislu funkcije i interakcije sa partnerskim ćelijama. Općenito, zrele nevine T-ćelije stimulišu se profesionalnim ćelijama koje predstavljaju antigen da bi stekle efektorski modul. Oni su definirani prisustvom itsanskripcijski faktor|faktora transkripcije]] koji određuje lozu (ili lozu specificira) (koji se također naziva glavni regulator, iako je termin kritikovan zbog previše reduktivnog). Gubitak funkcije u liniji koja specificira transkripcijski faktor rezultira odsustvom odgovarajuće klase pomoćnih T-ćelija što može biti razorno za zdravlje domaćina.
Milanko Vujanović
Ratni zločini
Dan kasnije 20. oktobra Vujanović se vraća u Blagaj Rijeku gdje provaljuje u kuću Kasima Halilovića. Iz nje izvodi Minu Halilović i Safetu Memić. Obje žrtve veže žicom, poliva benzinom i zatim pali. Ubrzo kasnije ubija i Arifa Memića.
T-pomoćna ćelija
Aktivacija (signal 1)
. Tokom imunskog odgovora, profesionalne antigen-prezentirajuće ćelije (APC) endocitozni antigeni (obično bakterija ili virusa), koji prolaze procesuiranje, a zatim putuju od mjesta infekcije do limfnih čvorovas. Tipski, odgovorni APC je dendritska ćelija. Ako antigen izražava odgovarajuće molekulske obrasce (ponekad poznat kao signal 0), može izazvati sazrijevanje dendritske ćelije što rezultira pojačanom ekspresijom kostimulacijskih molekula potrebnih za aktiviranje T-ćelija (vidi signal 2) and MHC Class II. Jednom u limfnim čvorovima, APC počinju da predstavljaju antigene peptide koji su vezani za MHC klase II, omogućavajući CD4+ T-ćelijama koje eksprimiraju specifične TCR protiv kompleksa peptid/MHC da se aktiviraju. Kada Th ćelija naiđe i prepozna antigen na APC, TCR-CD3 kompleks se snažno vezuje za peptid-MHC kompleks prisutan na površini profesionalnih oklopnih vezikula. CD4, koreceptor TCR kompleksa, također se vezuje za drugi dio MHC molekula. Procjenjuje se da je otprilike 50 od ovih interakcija potrebno za aktivaciju pomoćne T-ćelije i uočeni su sklopovi poznati kao mikroklasteri koji se formiraju između TCR-CD3-CD4 kompleksa T-ćelije i MHC klasa II proteina dendritske ćelije. u zoni kontakta. Kada se sve ovo spoji, CD4 je u stanju da regrutuje kinazu zvanu Lck koja fosforiliše motiv aktivacije zasnovan na imunoreceptoru tirozina (ITAM), prisutne na CD3 gama, delta, epsilon i zeta lancima. Protein ZAP-70 može da veže ove fosforilirane ITAM-ove preko svog SH2-domena, a zatim i sam postaje fosforiliran, pri čemu orkestrira nizvodnu signalizaciju potrebnu za aktivaciju T-ćelija. Aktivacija Lck-a je kontrolisana suprotnim delovanjem CD45 i Csk tirozin-protein kinaze. CD45 aktivira Lck, defosforilacijom tirozina u njegovom C-terminalnom repu, dok Csk fosforiliše Lck na tom mjestu. Gubitak CD45 proizvodi oblik SCID-a jer neuspjeh da se aktivira Lck sprječava odgovarajuću signalizaciju T-ćelija. Memorijske T-ćelije također koriste ovaj put i imaju više izražene nivoe Lck i funkcija Csk je inhibirana u ovim ćelijama. Vezivanje antigen-MHC za TCR kompleks i CD4 takođe može pomoći da se APC i Th prianjaju tokom aktivacije Th ćelije, ali protein integrin LFA-1 na T-ćeliji i ICAM na APC-u su primarna molekula adhezije u ovoj ćelijskoj interakciji. Nepoznato je kakvu ulogu relativno glomazni vanćelijski region CD45 i,a tokom ćelijskih interakcija, ali CD45 ima različite izoforme koje se menjaju u veličini u zavisnosti od aktivacije i statusa sazrijevanja Th-ćelija. Naprimjer, CD45 se skraćuje nakon Th-aktivacije (CD45RA+ do CD45RO+), ali nije poznato da li ova promjena dužine utiče na aktivaciju. Predloženo je da veći CD45RA može smanjiti dostupnost receptora T-ćelija za molekulu antigen-MHC, što zahtijeva povećanje afiniteta (i specifičnosti) T-ćelije za aktivaciju. Međutim, kada dođe do aktivacije, CD45 se skraćuje, omogućavajući lakše interakcije i aktivaciju kao efektorska T-pomoćna ćelija.
Opstanak (signal 2)
Nakon što je primila prvi TCR/CD3 signal, nevina T-ćelija mora da aktivira drugi nezavisni biohemijski put, poznat kao Signal 2. Ovaj korak verifikacije je zaštitna mjera kako bi se osiguralo da T-ćelija reaguje na strani antigen. Ako ovaj drugi signal nije prisutan tokom početnog izlaganja antigenu, T-ćelija pretpostavlja da je autoreaktivna. Ovo dovodi do toga da ćelija postaje anergijska (anergija se generiše iz nezaštićenih biohemijskih promena Signala 1). Anergijske ćelije neće reagovati ni na jedan antigen u budućnosti, čak i ako su oba signala prisutna kasnije. Općenito se vjeruje da ove ćelije kruže po cijelom tijelu bez vrijednosti sve dok se ne podvrgnu apoptozi. Drugi signal uključuje interakciju između CD28 na CD4+ T-ćeliji i proteina CD80 (B7.1) ili CD86 (B7.2) na profesionalnim oklopnim transporterima. I CD80 i CD86 aktiviraju CD28 receptor. Ovi proteini su takođe poznati kao kostimulativne molekule. Iako je faza verifikacije neophodna za aktivaciju nevinih pomoćnih T-ćelija, važnost ove faze najbolje se pokazuje tokom sličnog mehanizma aktivacije CD8+ citotoksičnih T-ćelija. Kako nevine CD8+ T-ćelije nemaju istinsku pristranost prema stranim izvorima, ove se T-ćelije moraju oslanjati na aktivaciju CD28 za potvrdu da prepoznaju strani antigen (pošto CD80/CD86 eksprimiraju samo aktivni APC-i ). CD28 ima važnu ulogu u smanjenju rizika od autoimunosti T-ćelija protiv antigena domaćina. Kada naivna T-ćelija ima aktivirana oba puta, biohemijske promjene izazvane Signalom 1 se mijenjaju, omogućavajući ćeliji da se aktivira umjesto da se podvrgne anergiji. Drugi signal je tada zastario; samo prvi signal je neophodan za buduću aktivaciju. Ovo važi i za memorijske T-ćelije, što je jedan od primera stečene imunosti. Brži odgovori se javljaju nakon reinfekcije jer su memorijske T-ćelije već prošle potvrdu i mogu proizvesti efektorske ćelije mnogo prije.
Diferencijacija (signal 3)
Kada se aktivacija sa dva signala završi, T-pomoćna ćelija (Th) tada sebi dozvoljava da proliferira. To postiže oslobađanjem snažnog faktora rasta T-ćelija zvanog interleukin 2 (IL-2) koji djeluje na sebe na autokrini način. Aktivirane T-ćelije također proizvode alfa podjedinicu IL-2 receptor (CD25 ili IL-2R), omogućavajući potpuno funkcionalan receptor koji se može vezati s IL-2, a zauzvrat aktivira puteve proliferacije T-ćelija. Autokrino ili parakrino izlučivanje IL-2 može se vezati za istu Th-ćeliju ili susjedne The preko IL-2R, čime se pokreće proliferacija i klonska ekspanzija. Th ćelije koje primaju signale aktivacije i proliferacije tada će postati Th0 (T pomoćne 0) ćelije koje luče IL-2, IL- 4 i interferon gama (IFN-γ). Th0 ćelije će se zatim diferencirati u Th1 ili Th2 ćelije u zavisnosti od citokinakog okruženja. IFN-γ pokreće Th1 ćelijsku proizvodnju dok IL-10 i IL-4 inhibiraju Th1 ćelijsku proizvodnju. Suprotno tome, IL-4 pokreće proizvodnju Th2 ćelija, a IFN-γ inhibira Th2 ćelije. Ovi citokini su plejotropni i obavljaju mnoge druge funkcije imunskog odgovora.
Efektorska funkcija
Godine 1991. tri grupe su prijavile otkriće CD154, koji je molekulska osnova pomoćne funkcije T-ćelija. Seth Lederman sa Columbia College of Physicians and Surgeons generirao je mišje monoklonsko antitijelo, 5c8 koje inhibira pomoćnu funkciju T-ćelija zavisnu od kontakta u ljudskim ćelijama koja karakterizira površinski protein od 32 kDa koji se prolazno eksprimira na CD4 + T-ćelijama. Richard Armitage iz Immunex je klonirao cDNK koja kodira CD154, skriningom ekspresijske biblioteke sa CD40-Ig. Randolph Noelle sa Geisel School of Medicine stvorio je antitijelo koje je vezalo protein od 39 kDa na mišjim T-ćelijama i inhibiralo pomoćnu funkciju.
Određivanje efektorskog T-ćelijskog odgovora
Pomoćne T-ćelije su sposobne da utiču na različite imunske ćelije, a generisani odgovor T-ćelija (uključujući vanćelijske signale kao što su citokini) može biti od suštinskog značaja za uspešan ishod infekcije. Da bi bile efikasne, T-ćelije pomoćnice moraju odrediti koji će citokini omogućiti imunskom sistemu da bude najkorisniji ili najdjelotvorniji za domaćina. Razumijevanje tačno kako helperske T-ćelije reagiraju na imunološke izazove je od velikog interesa u imunologiji, jer takvo znanje može biti vrlo korisno u liječenju bolesti i povećanju efikasnosti vakcinacija.
Moldel Th1/Th2
Proliferirajuće pomoćne T-ćelije koje se razvijaju u efektorske T-ćelije diferenciraju se u dva glavna podtipa ćelija poznate kao Th1 i Th2 ćelije (također poznate kao Tip 1 i Tip 2 pomoćnih T-ćelija). Th1 pomoćne ćelije dovode do povećanog ćelijski posredovanog odgovora (prvenstveno makrofaga i citotoksičnih T-ćelija), tipski protiv iunutarćelijskih bakterija i protozoa. Pokreću ih polarizirajući citokin IL-12, a njihovi efektorski citokini su IFN-γ i IL-2. Glavne efektorske ćelije Th1 imunosti su makrofagi, kao i CD8 T-ćelije, IgG B-ćelije i IFN-γ CD4 T-ćelije. Ključni Th1 faktori transkripcije su STAT4 i T-bet. IFN-γ koji luče CD4 T-ćelije može aktivirati makrofage za fagocitozu i probavu unutarćelijskih bakterija i protozoa. Osim toga, IFN-γ može aktivirati iNOS (inducibilna sintaza dušik-oksida) da proizvodi slobodne radikale dušik-oksida koji direktno ubijaju unutarćelijske bakterije i protozoe. Prekomjerna aktivacija Th1 protiv autoantigena će uzrokovati tip IV ili reakciju preosjetljivosti odgođenog tipa. Tuberkulinska reakcija i dijabetes tipa 1 pripadaju ovoj kategoriji autoimunosti. Th2 pomoćne ćelije dovode do humoralnih imuskih odgovora, tipski protiv vanćelijskih parazita kao što su helminti. Pokreću ih polarizirajući citokini IL-4 i IL-2, a njihovi efektorski citokini su IL-4, IL-5, IL-9, IL-10, IL-13 i IL-25. Glavne efektorske ćelije su eozinofili, bazofili i mastociti, kao i B-ćelije i IL-4/IL-5 CD4 T-ćelije. Ključni Th2 transkripcijski faktori su STAT6 i GATA3. IL-4 je citokin pozitivne povratne sprege za diferencijaciju Th2-ćelija. Osim toga, IL-4 stimulira B-ćelije da proizvode IgE antitijela, koja zauzvrat stimulišu mastocite da oslobađaju histamin, serotonin, i leukotrien da izazovu bronhokonstrikciju, crevnu peristaltiku, zakiseljavanje želudačne tečnosti za izbacivanje helminta. IL-5 iz CD4 T-ćelija će aktivirati eozinofile da napadnu helminte. IL-10 potiskuje diferencijaciju Th1 ćelija i funkciju dendritskih ćelija. Prekomjerna aktivacija Th2 protiv antigena će uzrokovati preosjetljivost tipa I, što je alergijska reakcija posredovana IgE. Alergijski rinitis, atopijski dermatitis i astma spadaju u ovu kategoriju prekomjerne aktivacije. Osim ekspresije različitih citokina, Th2 ćelije se također razlikuju od Th sub>1 ćelija u svojoj ćelijskoj površini glikani (oligosaharidi), što ih čini manje podložnim nekim induktorima ćelijske smrti.
NGC 2118
NGC 2118 (također poznat kao ESO 57-SC39) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 25. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 411
NGC 411 (također poznat kao ESO 51-SC19) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Tukan. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 1826. godine.
Gorlinov sindrom
Sindrom nevoidnog karcinoma baznih ćelija (NBCCS), je nasljedno medicinsko stanje koje uključuje defekte unutar višestrukih tjelesnih sistema kao što su koža, nervni sistem, oči, endokrini sistem i kosti. Ljudi sa ovim sindromom posebno su skloni razvoju uobičajenog i obično neopasnog oblika nemelanomskog karcinoma kože. Oko 10% ljudi sa ovim stanjem ne razvije karcinom baznih ćelija (BCC).
Naziv Gorlinov sindrom odnosi se na američkog oralnog patologa i genetičara Roberta J. Gorlina (1923–2006). Američki dermatolog Robert W. Goltz (1923–2014) bio je njegov koautor, što je osnova za pojam "Gorlin-Goltzov sindrom".
Znakovi i simptomi
Nešto ili sve od sljedećeg može se vidjeti kod nekoga sa Gorlinovim sindromom:
Dijagnoza
Dijagnoza NBCCS-a postavlja se na osnovu "dva glavna kriterija" ili "jedan glavni" i "dva manja kriterija"''.
Ljudi sa NBCCS trebaju edukaciju o sindromu i genetičko savjetovanje i podrška, jer je suočavanje s višestrukim BCC i višestrukim operacijama često teško. Trebali bi smanjiti izloženost UV-zračenju, kako bi se smanjio rizik od BCC-a. Također ih treba upozoriti da primanje radioterapija zbog raka kože može biti kontraindikovano. Trebali bi potražiti simptome koji se odnose na druge potencijalno uključene sisteme: centralni nervni, genitourinarni, kardiovaskularni sistem i denticiju.
Budućim roditeljima preporučuje se genetičko savjetovanje, jer jedan roditelj sa NBCCS uzrokuje 50% šanse da će i njihovo dijete biti pogođeno.
Liječenje
Liječenje je obično potporno, odnosno liječenje za smanjenje simptoma, a ne za liječenje stanja.
Učestalost
NBCCS ima incidenciju od 1/50.000 do 1/150.000 sa većom incidencijom u Australiji. Jedan aspekt NBCCS-a je da će se karcinomi baznih ćelija pojaviti na dijelovima tijela koji općenito nisu izloženi sunčevoj svjetlosti, kao što su dlanovi i tabani, a lezije se mogu razviti u podnožju dlanskih i tabanskih jama. Jedna od glavnih karakteristika NBCCS-a je razvoj višestrukih BCC-a u ranoj dobi, često u tinejdžerskim godinama. Svaka osoba koja ima ovaj sindrom je pogođena u različitom stepenu, neke imaju mnogo više obilježja ovog stanja od drugih.
NGC 5099
NGC 5099 (također poznat kao PGC 46627) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 61 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,60 (11 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 3. juna 1886. godine.
Milten Draživojević
Milten Draživojević (1322-1343) je humski vlastelin iz loze Sankovići.
Bio je župan na području Nevesinja i Zagorja. Njegov otac je Dražen Bogopenec. Milten je prvi put spomenut 1322. Tada se pominje kao pristalica bosanskog bana koji je imao teritorijalne pretenzije na Hum, a što ostvaruje 1326. Od tada je i definitivno loza budućih Sankovića u hijerarhiji bosanske države. Zadnji spomen Miltena Draživojevića je iz 1343. Milten je imao sinove Sanka i Gradoja Miltenovića i kćerku Radaču.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Cazin)
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 29.524 glasača (58,08% od ukupnog broja), a od toga je 27.589 (93,44%) glasova bilo važećih, te 1.935 (6,56%) nevažećih. Birano je ukupno 30 članova Vijeća, od kojih su 29 birani iz prijavljenih partija, a jedan član Vijeća biran je za predstavnika manjina. Članovi Vijeća su izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je A-SDA 11.899 (43,67% od ukupnog broja važećih glasova).
Vjeverica
thumb|260px|Trobojna Prevostova vjeverica (ovdje u [[Zoološki vrt grada Zagreba|zagrebačkom zoološkom vrtu) porijeklom je iz jugoistočne Azije]] Vjeverice je zajednički naziv za mnoge životinje porodice Sciuridae, iz reda glodara (Rodentia). Tipičan predstavnik ove porodice su vjeverice sa dugačkim repom, koje naseljavaju Evropu, Aziju i Amerike. Također, u porodici Sciuridae su i leteće vjeverice, dok leteće vjeverice iz porodice Anomaluridae koja naseljavaju Afriku nisu iz ove skupine.
Opis
Vjeverice narastu do 24 (19,5-28) cm i rep od 19 (14-24) cm.
Žive u šumama, parkovima, vrtovima, i aktivna je danju (nekad i noću), dobro se penju i skaču. U krošnjama grade nekoliko loptastih gnijezda u kojima skrivaju hranu i mlade. Nemaju pravi zimski san i povremeno se bude. Prehranjuju se bobicama, plodovima, gljivama, jajima, sjemenkama i mladim pticama.
Vrijeme parenja je od januara do jula, bremenite su 38 dana, kote od februara do avgusta 2-5 puta po 3-7 mladih (slijepi 31 dan, sišu 35-42 dana, samostalni su sa 49-56 dana, spolno zreli sa 12 mjeseci). Žive 8-10 godina.
Rasprostranjenje
U Evropi žive samo dvije vrste vjeverica: siva i crvena vjeverica. Na svijetu ih je poznato oko 200 vrsta. Međutim, uz crvenu vjevericu, koja je do 1970ih godina bila jedini stanovnik Evrope, na starom kontinentu odnedavno se viđa i sivu. Prvi primjerci, uvezeni iz Sjeverne Amerike, pušteni su u Italiji, da bi se u posljednjih 50-ak godina nevjerovatno proširili i ugrozili opstanak zaštićene crvene vjeverice.
Zbog kitnjastog, uspravno položenog repa, te gotovo ljudskog izgleda dok sjede na stražnjim šapama i grickaju hranu, ti glodari su dobro poznati, i često se mogu vidjeti u parkovima u naseljima. Sive vjeverice ljeti često zadobiju svijetlo smeđkastocrvenu nijansu, posebno na leđima i bokovima pa ih je lako zamijeniti sa crvenima. Crvene, tokom zimskih mjeseci imaju dlakave čuperke na vrhovima uški koje sive vjeverice nemaju nikada.
Obje vrste vjeverica vole lješnjake. Međutim, sivih je više pa su i proždrljivije, iako bi se mogle zadovoljiti i žirevima koje crvene ne vole, jer ih ne mogu dobro probaviti. Ni jedna vrsta vjeverica ne hibernira, iako su manje aktivne, pa je u hladnim zimama u prednosti siva vjeverica koja nakupi znatno deblji sloj zaliha masti. U Velikoj Britaniji su lokalne populacije crvenih vjeverica nestale u samo 15 godina nakon dolaska sivih vjeverica.
Kad pronađe lješnjak, vjeverica najprije provjeri je li jestiv, ali, ponekad ga ne pojede odmah, već spremi u spremište hrane. Mirisnim žlijezdama na usnama vjeverica označava hranu, koju će zakopati što je dublje moguće, na mekanom terenu, a potom, uzdignutog repa, krenuti u novu potragu. Miris lješnjaka osjetit će čak i pod snježnim pokrivačem.
IC 2013
IC 2013 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Eridan. Ovaj objekat je zapisao DeLisle Stewart 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dnjipro
Dnjipro, nekadašnji Dnjepropetrovsk (1926–2016), i prije toga Jekaterinoslav je četvrti po veličini grad u Ukrajini, sa oko milion stanovnika. Nalazi se u istočnom dijelu Ukrajine, 391 km jugoistočno od ukrajinskog glavnog grada Kijeva na rijeci Dnjepar, po kojoj je i dobio naziv. Dnjipro je administrativni centar Dnjipropetrovske oblasti. U njemu se nalazi uprava Dnjiparske urbane zajednice. Dnjipro ima 968.502 stanovnika (procjena 2022).
Arheološki dokazi sugerišu da su na mjestu današnjeg grada kozačke zajednice naseljavale to područje najkasnije od 1524. Jekaterinoslav („slava Katarini“) je ustanovljen ukazom ruske carice Katarine Velike 1787. kao administrativni centar Novorosije. Na kraju 19. vijeka, grad je privlačio strani kapital i međunarodnu, multietničku radnu snagu koja je kopala željeznu rudu Krivbasa i ugalj Donbasa.
Preimenovan je u Dnjipropetrovsk 1926. po naređenju vođe ukrajinske komunističke partije Grigorog Petrovskog. Nakon toga postao je fokus staljinizma, i samim tim je imao brzi razvoj industrije. Nakon Drugog svjetskog rata, postao je jedan od ključnih centara nuklearne, vojne i svemirske industrije Sovjetskog Saveza, zbog strateške bitnosti funkcionisao je kao zatvoreni grad.
Nakon događaja na Euromajdanu 2014., grad se politički udaljio od proruskih stranaka i ličnosti, te se okrenuo prema onima koji ugovaraju bliže veze države sa Evropskom unijom. Kao rezultat dekomunizacije, grad je 2016. preimenovan u Dnjipro. Nakon ruske invazije na Ukrajinu koja je počeka u februaru 2022., Dnjipro se brzo razvio kao logistički centar za humanitarnu pomoć i prihvatno mjesto za ljude koji bježe sa različitih frontova.
Geografija
thumb|lijevo|Pogled na Dnjepar iz zraka. Može se vidjeti rijeka Dnjepar, lijeva i desna obala grada, te brojni mostovi.
Grad je izgrađen uglavnom na obje obale rijeke Dnjepar. U velikoj petlji meandra, Dnjepar mijenja svoj tok od sjeverozapada da bi nastavio na jug, a kasnije na jugozapad kroz Ukrajinu, konačno prolazeći kroz Herson gdje se konačno ulijeva u Crno more.
Danas su i sjeverna i južna obala dom raznih industrijskih poduzeća i proizvodnih pogona. Aerodrom se nalazi oko 15 km jugoistočno od grada.
Centar grada je izgrađen na desnoj obali, koja je dio Dnjeparske visoravni, dok je lijeva obala dio Dnjeparske ravnice. Stari grad se nalazi na brdu koje je nastalo kao rezultat promjene toka rijeke na jug. Promjenu smjera rijeke uzrokuje blizina Azovske visoravni, koja se nalazi jugoistočno od grada.
Jedna od gradskih ulica, Prospekt Akademika Javorničkog, povezuje dvije glavne arhitektonske cjeline grada i predstavlja važnu saobraćajnicu kroz centar, koja uz prigradske radijalne putne sisteme obezbjeđuje neke od najvažnijih saobraćajnih veza za prigradska i međugradska putovanja.
Klima
Prema Köppenovoj klasifikaciji klime, Dnjepar ima umjereno kontinetalnu klimu (Dfa/Dfb). Sniježne padavine su češće u brdima nego u nižim dijelovima grada. Grad ima četiri različita godišnja doba: hladne, snježne zime, vruća ljeta i dva relativno vlažna prelazna perioda. Međutim, prema drugim šemama (kao što je bioklimatski sistem Salvadora Rivas-Martineza), Dnjepar ima gornju umjerenu bioklimu i zbog visoke evapotranspiracije pripada umjerenoj kseričnoj stepskoj termoklimatskoj zoni. Dnjepar je tokom ljeta veoma topao (srednja dnevna temperatura u julu je od 24° do 28 °C, ponekad i toplija od 32° do 36 °C. U maju temperature do 36 C Zima nije tako hladna (prosječna dnevna temperatura u januaru je -4° do 0 °C, ali kada snijega nema i vjetar jako duva, subjektivni osjećaj je da je izuzetno hladno. Mješavina snijega i kiše obično pada u decembru.
Krška vas (Brežice)
mini|280px|Krška vas, rimokatolička crkva "Sv. Mohor i Fortunat" Krška vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krška vas je imala 555 stanovnika.
Tomislav I Trpimirović
Tomislav I Trpimirović (latinski: Tamisclaus) je bio vladar Hrvatske u srednjem vijeku. Vladao je Hrvatskom od 910. do 928. godine, prvo kao knez (latinski: Dux Croatorum) kneževine Hrvatske, a zatim je postao prvi kralj (latinski: Rex Croatorum) kraljevine Hrvatske. Tokom njegove vladavine Hrvatska je ušla u savez sa Bizantijom u ratu protiv Bugarskog carstva, a koji je kulminirao odlučujućom bitkom na Bosanskim planinama 926. godine. Iako je često bio u sukobu sa Kneževinom Ugarskom, Tomislav I je uspio zadržati svoje granice i proširiti se do neintegrisanog Vojvodstva Panonija.
Žuta bukva (spomenik prirode)
Žuta bukva (Fagus moesiaca) nalazi se u MZ Vagani, selo Zaselje, zaseok Stolići, opština Kotor-Varoš, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina.
Tomislav I Trpimirović
Tomislav je prisustvovao crkvenom saboru u Splitu 925. godine, koji je sazvao papa Ivan X kako bi razgovarali o upotrebi slavenskog jezika u liturgiji i crkvenoj nadležnosti nad Hrvatskom i Dalmacijom. Iako je papa zabranio liturgiju na slavenskom jeziku, savjet je donio odluku da nadležnost nad crkvom dobija nadbiskup Splita umjesto hrvatskog biskupa Grgura Ninskog. Pošto su historijski izvori o Tomislavu nedovoljni, njegov datum rođenja i smrti nije poznat. Vladavina njegovih nasljednika obilježena je nizom građanskih ratova i postepenim slabljenjem države.
Žuta bukva (spomenik prirode)
Mezijska bukva
Mezijska bukva (Fagus moesiaca (Domin, Maly) Czecz.) po svojim osnovnim karakteristikama slična je evropskoj bukvi (Fagus sylvatica), pa se dugo vremena i determinisala kao takva. Tek su novija istraživanja tokom 20. veka pokazala da se ona na području Balkanskog poluostrva po mnogim osobinama razlikuje od evropske bukve koja raste u zapadnoj Evropi i one koja raste na istoku, kavkaske bukve (Fagus orientalis). Otuda se u literaturi još javljaju neslaganja oko starog (''Fagus sylvatica subsp. moesiaca (K. Maly) Szafer'') i novog imena ovog varijeteta (Fagus moesiaca (Domin, Maly) Czecz.).
Tomislav I Trpimirović
Vladavina
Oca je naslijedio 910. godine i vladao je u doba prodiranja mađarskih konjanika, prema zapadnoj i južnoj Evropi. Nakon osvajanja Panonske, Mađari su napali i Dalmatinsku Hrvatsku, ali Tomislav ih je u žestokim izravnim okršajima, te ratnim lukavstvima i zamkama potpuno razbio i uništio.
Žuta bukva (spomenik prirode)
Bukva sa zlatno-žutim lišćem
Bukva sa zlatno-žutim lišćem (Fagus moesiaca (K. Maly) Czecz. var. aurea serbica Tošić), poznata i kao „Žuta bukva“ drugi je varijetet mezijske bukve, prepoznatljiva po žutim listovima. Javnosti je otkrivena 2004. godine u selu Zaselje kod Kotor Varoši. Stablo je karakteristično po izrazito žutom lišću od pupanja u proljeće do opadanja u jesen, što je čini jedinim takvim varijetetom bukve u Evropi. Stablo je veoma staro, pravilne i široko granate krošnje. Razlikuje se od osnovnog varijateta mezjske bukve po boji listova i grančica – listovi su veoma žuti i sjajni, a grančice su crvenkaste boje. Na površini od 400 kvadratnih metara oko bukve nalazi se oko 100 mladih jedinki. Pukotina u stablu je ispunjena kamenom, gipsom i pur-pjenom kako bi se drvo zaštitilo od daljeg truljenja.
Tomislav I Trpimirović
Vladavina
Teško poražene i ponižene ostatke Arpadove vojske, knez Tomislav stao je čistiti iz svoje kneževine. Tako je pobjednički ušao u Panonsku Hrvatsku, gdje ga je lokalno stanovništvo oduševljeno dočekalo kao svog spasioca, dok su razbijeni Mađari prebjegli preko Drave.
Žuta bukva (spomenik prirode)
Spomenik prirode
Vlada Republike Srpske na sjednici od 14. marta 2012. god donijela je odluku da se Žuta bukva, kao dendrološki raritet, proglasi za zaštićeno područje - spomenik prirode. Površina zone zaštite je 5007 m2. O spomeniku prirode brine se opština Kotor Varoš, koja je upravljanje povjerila privrednom društvu Eko-etno selo "Žuta bukva.
Tomislav I Trpimirović
Vladavina
Tu pobjedu Hrvati danas smatraju važnom, jer su se tada po prvi put spojili sjeverni i južni krajevi, od Drave do mora u jedinstvenu državu, koja je zapremala površinu od oko 119.823 km2. Ona se prostirala od Raše pa do Srijema, Drine i Zahumlja, a u njoj su bili i neretvanska ostrva Vis, Brač i Hvar, te dalmatinski gradovi. Naime, Bizant je u to doba zbog opasnih bugarskih prijetnji sklopio savez sa Tomislavom i za uzvrat mu je predao dalmatinske gradove.
Žuta bukva (spomenik prirode)
Karakteristike
Stablo žute bukve staro je oko 300 godina i karakteristično je po ujednačenoj zlatnožutoj boji lišća.
Tomislav I Trpimirović
Vladavina
Širenjem Kneževine, jačala je i njena vojna snaga. Tako je bizantski car Konstantin VII Porfirogenet napisao u svojoj knjizi "O upravljanju carstvom" ("De administrando imperio"), da je za Tomislava "Hrvatska mogla dići 60.000 konjanika i 100.000 pješaka; da je imala 80 velikih brodova (sagena), na svakom do 40 mornara-ratnika, i 100 manjih brodova (kondura), na svakom 10-20 mornara-ratnika". Na brodovima je osim mornara-ratnika bilo i veslača.
U knjizi car Konstantin također je zapisao: "Ni sagene ni kondure Hrvata ne polaze u rat ni protiv koga, osim ako ih neko napadne, nego s tim brodovima hrvatski trgovci plove od luke do luke po neretvanskom kraju i po dalmatinskom zaljevu sve do Venecije."
Godine 924. Bugari su napali Srbiju i porazili župana Zahariju, koji je potom s mnogo Srba pobjegao u Hrvatsku, gdje su zahvaljujući Hrvatima i Tomislavu spasili žive glave. Tomislav je i ranije par puta prilazio Srbima u pomoć, spašavajući ih od Bugara. Zbog jake države i vojske, te velikog rasta lične moći i ugleda, Tomislav odlučuje svoju kneževinu pretvoriti u Kraljevinu Hrvatsku. Tako je godine 925. prema legendi okrunjen za hrvatskog kralja (latinski: rex Croatorum) uz blagoslov Svete Stolice i pape Ivana X na Duvanjskom polju. Da li je Tomislav uistinu bio kralj i danas je predmet spora među hrvatskim historičarima.