cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Apple Macintosh
Historija
Razvoj na Macintoshu započeo je na početku 1979., kao grafički računar za široku potrošnju. Kao osnovu razvoja korišten je mikroprocesor Motorola 6808E, 64Kb memorije, a grafička rezolucija bila je monohromna bitmapna 256x256, u završnoj verziji za ovaj mikroprocesor grafička rezolucija bila je povećana na 512x342. Kasnije 1980. razvojni tim odlučio se da iskoristi 16-bitni mikroprocesor Motorola 68000, koje je bilo brže i sposobnije od 6809E, a grafička rezolucija bila je postavljena na 384 × 256 pikela. Novi Macintosh je bio u radnom stanju u decembru 1980. Nakon posjete Steve Jobsa (tadašnjeg glavnog direktora Apple Inc.) Xeroxu 1981. sa cijelim Macintoshovim razvojnim timom, dolazi do uvođenja novina koje su bile pristune u Xerox Paolo Alto laboratoriju: miš, ikone, vektorska grafika, okruženje za lokalnu mrežu ugrađeno u računar, fontovi. Kompanija Xerox je bila inovator u polju grafičkog korisničkog interfejsa, i bila je prva kompanija koja je pokušala komercijalizirati GUI računare.
Nasko Frndić
Nasko Frndić rođen je 3. aprila 1920. u Zenici, a umro 31. maja 2011.u Zagrebu. Bio je književnik, publicista, urednik i kritičar u Hrvatskoj.
Autor je knjige Dvije drame iz prošlosti Bosne, koja se sastoji od drama Alibegovo pismo Evropi i Americi, te Krvave sablje Omer-paše Latasa. Između ostalog njegova djela su i zbirke Bez dlake na jeziku epigrami, epitrafi, epigrafi i Muslimanske junačke pjesme. također je 2008. godine u Zagrebu objavio zbirku pjesama pod naslovom "Čudovita Bosna".
Križ (Sežana)
Križ je naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Križ je imao 592 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Šepulje.''
George Berkeley
George Berkeley (Džordž Barkli; 12. mart 1685 – 14. januar 1753) bio je utjecajni irski filozof, čiji je glavni filozofski rad bio promovisanje subjektivnog idealizma, koji se najbolje može izraziti kroz Berkeleyjevo fundamentalno načelo: "Postojati znači biti opažen" (Esse est percipi). Pripadao je empiristima 17. stoljeća. Smatrao je da se iskustvo ne zasniva na opažanju materijalnih stvari jer je materija samo riječ, ime. Po njegovom mišljenju, postoji samo naš duh i njegove ideje (to je krajnji oblik subjektivnog idealizma – solipsizam).
NGC 134
NGC 134 (također poznat kao ESO 350-23, IRAS 00278-3331, MCG -6-2-12 i PGC 1851) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 73 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 8,40 (178 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio James Dunlop 7. jula 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Carmelo Anthony
Carmelo Kyan Anthony nekadašnji je američki košarkaš. Visok je 203 cm i igrao je na poziciji niskog krila.
NBA karijera
Na NBA draftu 2003. izabrali su ga Denver Nuggetsi kao 3. pik. Bio je nosilac igre Nuggetsa, a po dolasku Allena Iversona u ekipi su očekivani veliki rezultati. 22. februara 2011, zajedno sa Chaunceyem Billupsom, Sheldenom Williamsom, Renaldom Balkmanom i Anthonyjem Carterom prelazi u Knickse. U sezonama 2005/06. i 2006/07. izabran je u treću petorku lige.
Dana 22. maja 2023. objavio je kraj karijere.
Đorđe od Danske
Đorđe od Danske (2. april 1653 - 28. oktobar 1708) je bio dansko-norveški princ i britanski plemić poznat kao suprug britanske kraljice Ane.
Mladost
Rođen je u Kopenhagenu kao mlađi sin dansko-norveškog kralja Fridrika III i Sofije Amalije od Braunschweig-Lüneburga. Godine 1674. bio je kandidat na izborima za poljskog kralja. Njegovu kandidaturu je podržavao francuski kralj Luj XIV. Međutim, njegova nevoljkost da se odrekne luteranizma u korist rimokatoličanstva značila je da se ti planovi nikad nisu ostvarili.
Za njega je aranžiran brak s Anom od Yorka, bratičnom tadašnjeg engleskog i škostkog kralja, Karla II. Đorđe je izabran za njenog supruga budući da je bio protestant, a njegova domovina jedna od rijetkih protestantskih kraljevina. Đorđe i Ana su vjenčani 28. jula 1683. godine u Londonu, gdje je on doselio i postao engleski državljanin. Od Aninog amidže je kasnije dobio titule vojvode od Cumberlanda, grofa od Kendala i barona Wokinghama.
Brak
Njegov brak s Anom je bio prilično sretan i vjeran, za razliku od većine ostalih kraljevskih brakova, ali ne i uspješan; Ana je bila trudna 18 puta između 1684. i 1700. godine, ali trinaest trudnoća završilo je pobačajem ili rođenjem mrtvorođenčeta. Četvero od živorođene djece umrlo je ne doživjevši drugu godinu života, a peto dijete, Vilim, kojem je njegov tetak i imenjak, englesko-irski i škotski kralj Vilim III i II, dao titulu vojvode od Gloucestera, umro je u jedanestoj godini života. Za Đorđa se stoga sumnja da je, kao i veliki broj prinčeva njegovog doba, patio od sifilisa.
Slavna revolucija
Društveno i političko grupisanje protestanta za vrijeme vladavine Aninog oca, katolika Jakova II i VII, se centriralo oko Ane i Đorđa, pošto je Anina starija sestra, oranska kneginja Marija, živjela u Holandiji sa svojim suprugom Vilimom. Đorđe i Ana su Mariju i Vilima pismima obavještavali o napetoj situaciji u protestantskoj Engleskoj kojom je vladao Anin i Marijin otac, preobraćeni katolik. Godine 1688. Đorđe, Ana, Marija i Vilim su zajedno odlučili zbaciti Jakova sa prijestolja; sljedeće godine Vilim i Marija su stigli u Englesku i protjerali Jakova, te zajedno zauzeli prijestolje uz podršku Ane i Đorđa.
Kasnije godine
Smatra se da je Vilim odbio prisustvovati krunidbi Jakova II i VII 1685. godine pošto bi ga Đorđe, kao član evropske kraljevske porodice, nadmašio kao izabranog predstavnika republike. Ovo nepovjerenje je bilo prevaziđeno za vrijeme revolucije kojom je Jakov zbačen sa trona, ali je loše utjecalo na odnos Vilima i Đorđa za vrijeme Vilimove vladavine. Đorđe nije posjedovao skoro nikakav politički uticaj sve do Vilimove smrti 1702. godine, kada krunu naslijeđuje njegova supruga. Đorđu kao suprugu kraljice nije bila data nikakva posebna titula, pošto je Ana bila odgovorena od nauma da zatraži od parlamenta davanje title kralja Đorđu.
Đorđe je bio sposoban vojni strateg koji je kao lord visoki admiral od 1702. do 1708. godine službeno vodio kraljevsku mornaricu. Umro je 28. oktobra 1708. godine, a njegova smrt je shrvala kraljicu Anu.
August
August je osmi mjesec godine po julijanskom i gregorijanskom kalendaru, a peti od sedam mjeseci koji traje 31 dan. Prema dekretu Senata koji je citirao Macrobius Ambrosius Theodosius, Car Augustus izabrao ovaj mjesec jer je to bilo vrijeme nekoliko njegovih velikih trijumfa, uključujući osvajanje Egipta. Johannes de Sacrobosco je u 13 vijeku tvrdio da august ima 31 dan jer je August želio da njegov mesec odgovara dužini mjeseca jula Julija Cezara, ali historičari imaju oprečna mišljenja. Sextilis je u stvari imao 31 dan prije nego što je preimenovan, a nije izabran zbog svoje dužine.
Njegov slavenski naziv, specifičan naročito za hrvatski jezik, glasi kolovoz. U tom se mjesecu skuplja ljetina i kolima prevozi u hambare, tj. tada kola voze.
Na južnoj hemisferi, august je sezonski ekvivalent februaru na sjevernoj hemisferi. Na sjevernoj hemisferi august pada u ljeto. Na južnoj hemisferi mjesec pada tokom zime. U mnogim evropskim zemljama avgust je mjesec praznika za većinu radnika. Brojni vjerski praznici dešavali su se tokom augusta u starom Rimu.
Određene kiše meteora se dešavaju u augustu. Kapa Cygnids se održava u augustu, a datumi se mijenjaju svake godine. Kiša meteora Alpha Capricornids se dešava od 10. jula i završava se oko 10. avgusta, a Južna Delta Akvaridi se dešava od sredine jula do sredine avgusta, sa vrhuncem obično oko 28. do 29. jula. Perzeidi, velika kiša meteora, obično se dešava između 17. jula i 24. augusta, a vrhunac varira svake godine. Zvjezdano jato Messier 30 najbolje se posmatra u augustu.
Među aboridžinima Kanarskih ostrva, posebno među Guančevima sa Tenerifa, august je nazvan Beñesmer ili Beñesmen, što je ujedno bio i festival žetve koji se održava ovog meseca.
IC 1716
IC 1716 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Kit. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 29. oktobra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Atwoodov broj
Atwoodov broj je bezdimenzionalna veličina u dinamici fluida koji se koristi za proučavanje hidrodinamičkih nestabilnosti kod tokova sa slojevito raspoređenom gustoćom. To je bezdimenzionalni omjer gustoća definisan kao:
gdje je
Polje primijene
Atwoodov broj je važan parametar u proučavanju Rayleigh–Taylorove i Richtmyer-Meshkove nestabilnosti. Kod Rayleigh–Taylorove nestabilnosti, udaljenost penetracije mjehurića teškog fluida u lahki fluid je funkcija od ubrzanja na vremenskoj skali, A g t^2 gdje je g gravitaciono ubrzanja, a t je vrijeme.
Kraljica Sabe
mini|Susret Solomona i Kraljica od Sabe Kraljica Sabe, koju pominju Biblija, Kur'an i etiopijska historija, bila je vladar Sabe, koju moderna arheologija smiješta u današnji Jemen. Različiti izvori nazivaju je još i Bilkis ili Makeda.
Priča po Bibliji
Prema Bibliji, (neimenovana) kraljica Sabe čula je za veliku mudrost kralja Solomona od Izraela, i otputovala u njegovo kraljevstvo sa poklonima, biljkama i začinima za kralja, kako je navedeno u Prvoj knjizi kraljeva. Kraljica je bila zadivljena Solomonovom mudrošću koju je testirala raznim zagonetkama, i bogatstvom, za koje je blagosiljala Solomonovog boga. Solomon joj je uzvratio poklone i ona se sa njima vratila u svoju zemlju.
Priča po Kur'anu
Kur'an nigdje ne pominje Kraljicu od Sabe po imenu, mada je arapski izvori nazivaju Belkis. Biblijska priča je slična arapskoj. Prema ovoj verziji, Sulejmanu stižu vjesti o kraljevstvu kojim vlada žena, u kojem obožavaju Sunce. Pošto su razmjenili poklone, kraljica stiže u Sulejmanov dvor, gdje prima monoteizam i poštovanje Boga.
Sura En-Neml - Mravi (15. do 44. ajeta)
Priča prema etiopijskim izvorima
Vladarska porodica Etiopije smatra da potiče direktno od Kralja Solomona i Kraljice od Sabe, koja se u etiopijskim pričama zove Makeda. Smatra se da je etiopijska epska historija kraljeva, "Kebra Negast" ili "Slava Kraljeva", zabilježila historiju o Makedi i njenim nasljednicima. Kralj Solomon je, prema ovoj priči, zaveo Kraljicu i sa njom imao sina koji je kasnije postao Menelik I, prvi imperator Etiopije. Drevno društvo koje je preraslo u modernu etiopijsku državu, formirano je migracijama južnih Arabljana preko Crvenog mora i njihovim brakovima sa lokalnim stanovništvom. Drevna kraljevina Etiopije, Aksum, je obuhvatala veliki dio Južne Arabije, uključujući Jemen sve do dolaska islama, a Amharik i Tigraj jezici Etiopije su Semitski jezici. Dokazi o postojanju južnoarabijskih zajednica na tlu današnje Etiopije i Eritreje su rašireni, i uključuju artefakte i drevne sabinjanske zapise. Ništa specifično za Makedu do sada nije iskopano, ali veliki bazen za kupanje u blizini Aksuma i ruševine drevne palaće domaće stanovništvo često povezuje sa njom, iako se smatra da je palaća iz mnogo kasnijeg perioda. Vjerovatno je da su južnoarabijska i etiopijska verzija jedna te ista priča.
Savremeno arapsko viđenje
Neki od savremenih arapskih naučnika smještaju Kraljicu od Sabe ne u Jemen, kako su to činili stariji arapski izvori, nego radije na poziciju vladara trgovačke kolonije na sjeverozapadu Arabije, ustanovljenu od južnoarapskih kraljevstava. Savremeni arheološki nalazi potvrđuju da je takva kolonija postojala, sa južnoarapskim zapisima i artefaktima, iako ništa specifično za Bilkis nije otkriveno do sada.
Olimpijska staza za bob i sankanje Trebević
mini|desno|250px|Olimpijska staza 2012.
Olimpijska staza za bob i sankanje u Sarajevu nalazi se na Trebeviću. Sagrađena je za Zimske olimpijske igre 1984.
ZOI 1984.
Kad je 1977. Sarajevu povjerena organizacija ZOI 1984, predložena je izgradnja staze za bob i sankanje. Dizajn staze odobren je 1981, a radovi na izgradnji počeli su 1. juna iste godine. Izgradnja je završena 30. septembra 1982, a ukupni troškovi iznosili su 563.209.000 dinara. Na Igrama 1984. olimpijska sankaška takmičenja gledalo je 20.000, dok su takmičenja u bobu bila nešto posjećenija (30.000 gledalaca). Nakon Igara staza je korištena za takmičenja u sklopu Svjetskog kupa sve do početka jugoslavenskih ratova 1991, uključujući opsadu Sarajeva, koja je počela 1992. Staza je oštećena tokom ove opsade, kada je korištena kao artiljerijski položaj od strane Vojske Republike Srpske. Danas je staza većinom očuvana, mada se na jednoj od posljednjih krivina nalaze rupe od odbrambene paljbe. Staza je također postala popularno mjesto za crtanje grafita.
Tehnički podaci
Krivinama na stazi nisu data imena.
Leukociti
mini|desno|350px|Razvoj krvnih ćelija Leukociti (drugi naziv: bijele krvne ćelije) su komponenta krvi. Ona pomažu u odbrani tijela od infektivnih bolesti i stranih tijela kao dio imunog sistema. U jednoj litri krvi zdrave odrasle osobe obično ima između 4x109 i 11x109 bijelih krvnih zrnaca.
I nasljedna bolest poznata kao nedostatak Alpha 1 Anti-tripsina može dovesti do toga da bijele krvne ćelije počnu napadati zdrave ljudske ćelije.
Tipovi
Postoje tri glavna vida bijelih krvnih ćelija.
Bagnoldov broj
Bagnoldov broj, nazvan po Ralphu Algeru Bagnoldu, korišten kod cirkulacije sa granularnim tokum, je bezdimenzionalna veličina definisana kao:
Leukociti
Granulociti
Granulociti su kategorija bijelih krvnih ćelija, koje karakterizira činjenica da sve vrste imaju različito obojene granule u svojoj citoplazmi pod svjetlosnim mikroskopom. Postoje tri vrste granulocita: neutrofilni granulociti, bazofilni granulociti i eozinofilni granulociti.
Limfociti
Limfociti su mnogo učestaliji u limfnom sistemu i uključuju takozvane "T ćelije ubice". Krv ima tri vrste limfocita: B ćelije, T ćelije i prirodne ćelije ubice. B ćelije proizvode antitijela koja se vežu za patogene mikroorganizme kako bi omogućila njihovo uništenje. CD4+ T ćelije (T pomagački limfociti) koordiniraju imunu reakciju (u slučaju infekcije virusom HIV-a one su te koje postaju defektne). CD8+ T ćelije (citotoksične T ćelije) i prirodne ćelije ubice su u stanju da ubiju ćelije tijela koje je inficirano virusom.
Bagnoldov broj
Bagnold je izvodio eksperimente sa kuglicama od voska prečnika 1 mm potoljenim u mješavinu glicerina, vode i alkohola were sheared in a coaxial cylinder rheometer. Reometar je pamentno dizajniran, tako da je mogao mjeriti i smicajne i normalne sile koje dijeluju na zidove. Identifikovao je dva različita strujna režima: makroviskozni i inercijalni (od granule). Ovi režimi se mogu razlikovati koriteći veličinu koja se naziva Bagnoldov broj.
Leukociti
Monociti
Monociti su vrsta bijelih krvnih zrnaca koja pripadaju monocito-makrofagnom sistemu. Monociti su krupne, mononukleusne ćelije (najveće ćelije krvi), poseduju fagocitne sposobnosti. Iz njih nastaju makrofagi, ćelije sa najvećom sposobnošću fagocitoze.
Bolesti
Vrsta raka pri kojoj se bijele krvne ćelije nekontrolisano razmnožavaju se zove leukemija.
Ambasada Bosne i Hercegovine u Washingtonu, D.C.
mini|desno|200px|Ambasada Bosne i Hercegovine u Washingtonu, D.C. Ambasada Bosne i Hercegovine u Washingtonu, D.C. (en. Embassy of Bosnia and Herzegovina in Washington D.C.) diplomatsko je predstavništvo Bosne i Hercegovine u SAD-u. Ambasada se nalazi na adresi 2109 E Street N.W. u poznatoj vašingtonskoj četvrti Foggy Bottom. Trenutni ambasador Bosne i Hercegovine u SAD-u je Haris Hrle. Pored ambasade, u SAD-u postoji i generalni konzulat Bosne i Hercegovine sa sjedištem u Chicagu.
Gangrena
Gangrena je komplikacija narušenog zdravstvenog stanja uzrokovanog nekom bolešću. Gangrenu karakteriše odumiranje ćelija, odnosno raspadanje tkiva u organizmu. Dijelovi tijela zahvaćeni gangrenom imaju tipično zelenkastu ili crnu boju. Najčešći uzroci su prekid dovoda hranljivih tvari u ćelije zbog začepljenja uzrokovanih trombom, embolijom, infekcijom, traumom, smrzavanjem, dijabetesom i sl. Dakle, narušavanje funkcije krvnih sudova i nerava, odnosno prekid ili nedovoljan dovod krvi u tkivo može prerasti u gangrenoznu komplikaciju. Ovako kompromitovana tkiva lahko postaju meta bakterija. Gangrena može zahvatiti bilo koji dio organizma a najčešće su to donji ekstremiteti, nos, pluća i crijeva.
Etiologija
Riječ gangrena potiče od lat. gangraena, odnosno gr. gangraina (γάγγραινα), i znači "truhljenje tkiva".
Klasifikacija
Posebne vrste gangrene:
Terapija
Prije otkrića antibiotika, larve muha su se koristile kod tretiranja hroničnih čireva ili za spriječavanje širenja nekroze. Neke vrste larvi se hrane isključivo mrtvim tkivom tako da ostavljaju zravo tkivo netaknuto. Naravno, ovakva praksa je prestala i zamijenjena je antibioticima, cijanometanom (C2H3N) i enzimima. Ipak, u novije vrijeme, terapija larvama je ponovo dobila kredibilitet, posebno u slučajevima hronične nekroze tkiva.
Obično je nephodno primijeniti hirurški zahvat i ukloniti nekrotično tkivo, ponekad i amputiranjem cijelog uda. Infekcije se blokiraju velikim dozama antibiotika ali oni nisu dovoljni jer ne mogu dospjeti u dijelove pogođene ishemijom. Ako se ne preduzmu potrebne intervencije gangrena može prerasti u sepsu, zatim septički šok i na kraj smrt. Kod liječenja pacijeta treba ponovo uspostaviti njegov metabolički i elektrolitski balans.
Alpska kombinacija
Alpska kombinacija jedna je od disciplina u alpskom skijanju. Tradicionalno takmičenje sastoji se od jedne vožnje spusta u jednom danu i dvije slalomske vožnje drugog dana. Od 1990. godine pobjednik je takmičar s najbržim sabranim vremenom, a do te godine primjenjivao se komplicirani bodovni sistem kako bi se odredili plasmani.
Historija
Na prvom svjetskom prvenstvu, održanom 1931, nije bilo alpske kombinacije, ali je dodana u takmičarski program već na sljedećem prvenstvu godinu kasnije. Alpsko skijanje nije bilo uvršteno u program Zimskih olimpijskih igara do 1936. i tada je alpska kombinacija bila jedina disciplina. Na sljedećim Igrama kombinacija je bila jedna od tri discipline u alpskom skijanju. Za nju su se računali rezultati jedine spustaške utrke (nije vožen poseban spust za kombinaciju) i dvije utrke kombinacijskog slaloma. Pravi takmičarski slalom održan je dan kasnije.
Nakon uvođenja veleslaloma u program na Svjetskom prvenstvu 1950. alpske kombinacije nije bilo na Olimpijskim igrama sljedeće četiri decenije, do 1988. godine. Od 1948. do 1980. Zimske olimpijske igre služile su ujedno i kao svjetska prvenstva i dodjeljivala su se dva kompleta medalja. Svjetski prvaci u kombinaciji određivani su "na papiru" na osnovu rezultata u slalomu, veleslalomu i spustu. Tri prvoplasirana takmičara u kombinaciji dobijala su medalje za svjetsko prvenstvo od FIS-a, ali ne i olimpijske medalje od MOK-a. Ta metoda određivanja pobjednika primjenjivana je od 1954. do 1980; FIS nije dodijelio medalje 1950. i 1952. godine. Posebni spust i slalom za kombinaciju dodani su na Svjetskom prvenstvu 1982, a na Olimpijskim igrama 1988. godine.
Svjetska prvenstva, koja su se održavala godišnje od 1931. do 1939, prekinuo je Drugi svjetski rat, a nastavila su se održavati nakon rata, s početkom od ZOI 1948, ali sada s razmakom od dvije godine i održavana su svake parne godine do 1982. Dvije godine kasnije, na Igrama u Sarajevu, prvenstvo je preskočeno i od 1985. održava se u neparnim godinama (SP 1995. odgođeno je za 1996. zbog nedostatka snijega u jugoistočnoj Španiji).
Na Olimpijskim igrama i svjetskim prvenstvima spustaški i slalomski dio alpske kombinacije voze se odvojeno od takmičarskog spusta i slaloma, obično na kraćim i manje zahtjevnim stazama. U Svjetskom kupu tradicionalna takmičenja u kombinaciji bile su "utrke na papiru" s obzirom na to da se kombiniralo vrijeme iz "pravih" spustaških i slalomskih utrka, održanih obično u istom mjestu u dva dana. Godine 2005. FIS je počeo zamjenjivati te "obračunate" kombinacije takmičenjima u superkombinaciji, koja se održavaju u istom danu, a za koja su se administratori nadali da će privući veći broj učesnika.
Superkombinacija
Modificirana verzija, superkombinacija, sastoji se od jedne vožnje u brzoj disciplini (spustu ili superveleslalomu) i jedne slalomske vožnje, obje istog dana.
Svjetski kup
Prva superkombinacija održana je 2005. u švicarskom Wengenu, 14. januara; pobjednik je bio Austrijanac Benjamin Raich. Prva ženska utrka u novom formatu održana je šest sedmica kasnije, 27. februara, u italijanskom San Sicariju, a pobijedila je Janica Kostelić. U kalendaru Svjetskog kupa u sljedećoj sezoni bile su tri superkombinacije i samo jedna tradicionalna za muškarce, dok su žene vozile dvije superkombinacije, bez tradicionalnih. Kostelić je trijumfirala u prve tri superkombinacije u historiji Svjetskog kupa.
Od sezone 2006/07. FIS je počeo dodjeljivati i peti mali "Kristalni globus" za ukupne pobjednike u kombinaciji. Te sezone i muškarci i žene vozili su po pet kombinacijskih utrka. Devet od tih deset utrka bile su superkombinacije; izuzetak je bilo samo takmičenje u austrijskom Kitzbühelu, koje je zadržalo dvije slalomske vožnje, mada je tu pobjednik određen "na papiru". Prelazak s tradicionalne na superkombinaciju očekivano je izazvao negativne reakcije specijalista za slalom, a najglasniji kritičar bio je Ivica Kostelić. Čak i nakon promjene na samo jednu slalomsku vožnju mnogi specijalisti za brze discipline vjeruju da specijalisti za tehničke discipline imaju prednost u superkombinaciji.
Svjetska prvenstva i Olimpijske igre
Na svjetskim prvenstvima supekombinacija je debitirala 2007. u švedskom Åreu, a na Olimpijskim igrama prvi je put održana 2010. u kanadskom skijaškom centru Whistler Blackcomb.
Cigareta
mini|desno|300px|Cigareta Cigareta (fr. cigarette - mala cigara) je proizvod koji se pravi od prethodno prerađenih (prečišćenih) i konačno isječenih listova duhana, koji su čvrsto umotani u papirni valjak (obično manji od 120 mm u dužini i 10 mm u prečniku). Cigarete su u upotrbi za pušenje, obično hroničnu naviku uživatelja duhana, tj. pušača. Osim što stvara veoma jaku ovisnost sličnu drugim oblicima toksikomanije kao što su, npr. alkoholizam ili narkomanija, pušenje je također i veoma štetno po zdravlje. Zbog toga su u mnogim zemljama svijeta danas uvedeni i pooštreni zakoni protiv pušenja na javnim mjestima i u zatvorenim službenim prostorijama, kao i propisi protiv mnogih vidova reklamiranja cigareta. Također, proizvođači cigareta podliježu zakonskoj obavezi su da na svojim proizvodima vidno istaknu upozorenje o štetnosti pušenja po zdravlje.
Cigarete se razlikuju od cigara po tome što su manje, i prave se od prerađenih listova duhana i omota od bijelog papira. Često se za cigaretu koristi pogrešan termin cigara.
Tvari koje proizvođači cigareta dodaju duhanu
Duhanu se dodaju mnoge tvari kako bi se pojačalo djelovanje nikotina i na taj način povećalo potencijal ovisnosti.
Velik broj aditiva služi prema izjavama duhanskih tvrtki za poboljšanje okusa, je konzerviranje, za vlažnost, za poboljšanje izgaranja i povezanost sastojka. .
Posljedice pušenja
Medicina više od pedeset godina pokušava da produži ljudski vijek. Nikotinizam je kroz pušače anulirao ovaj medicinski progres dug pola stoljeća. i zaista, brojna istraživanja uzroka smrtnosti pokazuju direktnu srazmjeru sa povećanjem broja pušača i dnevne količine konzumiranih cigareta. Otprilike 80% od povećanog broja je vezano za kancer bronhija i pluća, za kardiovaskularna oboljenja i hronični bronhitis. Starost od 70 godina doživi 70% nepušača, a samo 40% onih koji puše kutiju cigareta dnevno. Toksičnost duhana pokazuje kumulativni efekat: rizik od raka se povećeva sa brojem popušenih cigareta.
Bolesti koje su povezane sa konzumiranjem duhana
Pušenje je posebno štetno za djecu i trudnice. Trudnice koje puše rađaju sitniju djecu, a mogu čak dovesti u pitanje preživljavanje ploda. Medicina je uspjela značajno produžiti ljudski vijek. Smatra se da je nikotinizam poništio postignite te medicinske doprinose iz protekle polovine stoljeća. Zato se organizuju različite ustanove za odvikavanje od pušenja, usavršavaju se odgovarajuće metode ilijekovi, ali je u svemu najznačajnije naše: NE!
Duhan i rak
Konzumiranje duhana podrazumijeva njegovu povezanost s nizom kanceroznih oboljenja: rak usne duplje, jezika, ždrijela, jednjaka, te mokraćnog mjehura. 90% ukupnog broja ovakvih oboljenja otpada na rak pluća i bronhija.
Duhan i hronični bronhitis
Hronični bronhitis je dosta rašireno oboljenje i reklo bi se tipična pušačka bolest. Tome idu u prilog i statistički podaci koji govore da je od ukupnog broja umrlih od ove bolesti pušača šest puta više od nepušača. Prekid pušenja smanjuje ozbiljnost bolesti I otvara mogućnost ozdravljenja.
Kardiovaskularne bolesti
Bolesti srca i krvnih sudova (infarkt, angina pektoris, začepljenje krvih sudova, moždani udar) uzrokovani su dejstvom raznih faktora. Ali naučna istraživanja u ovoj oblasti dokazala su pozitivnu korelaciju između izloženosti duhanskom dimu i sklonosti ka oboljevanju od pomenutih bolesti.
Sastav duhanskog dima se ako ne kvalitativno onda kvantitivno razlikuje ovisno o tomne da li je riječ o dimu cigarete, cigare ili lule. Bez obzira na satav sve su komponente uglavnom toksične. Dim cigare ili lule je još nepovoljniji za okolinu jer pusač ne udiše duhanski dim.
Duhanski dim je aerosol i čestice koje sadrži su vrlo sitne tako da se lako adsorbuju na zidove alveola i dospijevaju u krv. Hemijski sastav dime je vrlo kompleksan. U njemu se nalazi 1.400 hemijski različitih sastojaka među kojim su najtoksičniji:
Sve nabrojane supstance su zastupljene u vrlo malim količinama, ali njihovim nakupljanjem tokom niza godina uzrokuju razne smetnje čiji je konačan ishod najčešće vrlo štetan za zdravlje.
Duhan i društvo
Ponuditi ili prihvatiti ponuđenu cigaretu je dio svakodnevnog rituala, razmjena, vid komunikacije. Savremena istraživanja došla su do poražavajućeg rezultata - svaka cigareta skraćuje život 5,5 minuta. Nemoguće je, pak, zanemariti činjenicu da je duhanska industrija ekonomski jedna od najznačajnijih privrednih grana i da zapošljava ogroman broj radnika svugdje u svijetu. Kao sto je to slučaj s alkoholizmom, odnos društva i nikotinizma je toliko kompleksan da je često uzrok sukobljavanja različitih interesa.
Mjere suzbijanja
Zbog ogromne štetnosti nikotinizma za pojedince i društvo neophodno je podići svijest javnosti o ovom problemu:
Nikotinizam (tabakizam) – ovisnost o nikotinu (duhanu)
Iako će malo pušača priznati svoju ovisnost o nikotinu, i obva navika ozbiljno ugrožava zdravlje i skraćuje život. To se ne odnosi samo na aktivne pušače, nego i na osobe koje udišu tuđi duhanski dim. Tako se i nepušači u zadimljenoj prostoriji truju toliko kao da su i sami popušili svaku treću cigaretu. Najnovija istraživanja, pak, pokazuju da iste posljedice imaju aktivno i pasivno pušenje.
Broj umrlih od raka bronha na 1000 stanovnika u šestoj deceniji života – prema kategorijama pušenja:
Solipsizam
Solipsizam je filozofsko vjerovanje da postoji samo osoba i njeno iskustvo. Solipsizam je ekstremna posljedica vjerovanja da se znanje mora tražiti unutar ličnog iskustva i potom neuspjeha da se nađe most preko koga bi osoba mogla da nas obavjesti o bilo čemu što je izvan nje. Solipsizam sadašnjeg trenutka proteže svoj skepticizam čak i na vlastita prethodna stanja, tako da sve što je ostalo, jesam ja, sada. Solipsizam je poseban oblik subjektivnog idealizma.
Ernest Rutherford
Ernest Rutherford (30. august 1871 – 19. oktobar 1937) bio je britanski hemičar, koji se smatra ocem nuklearne fizike.
Bio je profesor na fakultetu u Montrealu; direktor odjela za fiziku Univerziteta u Manchesteru (od 1907.), a od 1919. direktor Cavendisheva laboratorija u Cambridgeu. Godine 1903. izabran za člana (1925-30 za predsjednika) Royal society. Nobelovu nagradu za hemiju dobio 1908. godine. Najprije se bavio proučavanjem radioaktivnih raspada. Prvi je uočio da se zračenje radijuma sastoji od dviju vrsta zraka, koje je nazvao alfa-zrake i beta-zrake te gama-zračenje. Zajedno sa F. Soddyem uveo je pojam vremena poluraspada i formulisao zakone radioaktivnog raspada. Proučavanjem raspršivanja alfa-čestica na atomima Rutherford je došao do zaključka da atom čija je veličina 10−8 cm nije kompaktan djelić materije, nego složen od pozitivne jezgre (veličine 10−12 cm) i elektrona koji kruže oko nje. Rutherford je prvi upotrijebio riječ proton za pozitivno naelektrisanu česticu u jezgri atoma. Od njega potiče i formula (nazvana njegovim imenom) za raspršivanje alfa-čestica na atomima; kasnije (1925. godine), Rutherford je utvrdio i odstupanje od te formule do kojeg dolazi kod vrlo bliskih sudara alfa-čestice i jezgre, kad nuklearno međudjelovanje postaje mnogo važnije od električnog. Godine 1919. Rutherford je, bombardirajući dušik alfa-česticama izveo prvu pretvorbu (transmutaciju) jednog elementa u drugi. Tako je izvršena prva nuklearna reakcija.
Moravska banovina
1941. godine, u Drugom svjetskom ratu, je bila okupirana od strane Sila osovine i bila je raspodjeljena između nacističke Njemačke (koja je okupirala Srbiju) i fašističke Italije (koja je okupirala Albaniju). Poslije završetka Drugog svjetskog rata, Moravska banovina je pripojena Republici Srbiji, u okviru Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije.
Violina
Violina je gudački instrument sa četiri žice, i od svih gudačkih instrumenata proizvodi najviše tonove i najmanjih je dimenzija. Sastoji se od trupa (kutije za rezonancije) dugačkog oko 35 cm pljosnatog i izvijenog oblika sa ispupčenim dnom. Trup je prekriven tankim pokrovcem od smrekovine, dok se dno i obod izrađuju od javora. Na pokrovcu (glasnjači) simetrično su urezana dva kosa otvora u obliku slova f, radi širenja zvučnih talasa iz rezonantne kutije. Na gornjem dijelu trupa ugrađen je vrat dužine oko 15 cm, koji se završava sa glavom, u koju su usađene 4 čivije za zatezanje žica. Ranije su se koristile žice od sušenih crijeva, dok su danas u upotrebi čelične žice. Ton na violini proizvodi se prevlačenjem gudala preko žica. Gudalo se razvilo iz "luka" i napravljeno je od oko 75 cm dugog štapića, od elastičnog tvrdog drveta, u koji je utaknut snop konjske strune koji se posebnom žabicom zateže. Da bi trenje o žice bilo što veće, strune se premazuju posebnom vrstom smole (kalafonijumom). Riječ violina dolazi od latinske riječi vitula što označava žičani instrument.
Historija
Violina je nastala u sjevernoj Italiji u ranom 16. vijeku. Prvi graditelji violina vjerovatno su spojili elemente tri tada raširena instrumenta: rebek koji je bio u upotrebi od 10. vijeka (nastao od arapskog muzičkog instrumenta zvanog rabab), renesansne gusle i lira da braccio. Jedan od najranijih detaljnih opisa tog muzičkog instrumenta, uključujući i njegovo ugađanje je Jambe de Ferov Epitome musical, objavljen u Lyonu 1556. godine. Do tada se violina već bila počela širiti Evropom. Najstariju dokumentiranu violinu sa četiri žice nalik današnjoj, izgradio je 1555. godine Andrea Amati. Druge violine koje se spominju ranije imale su samo tri žice. Postala je omiljeni muzički instrument među uličnim sviračima i plemstvom, što pokazuje i činjenica da je francuski kralj Karlo IX 1560. godine od Amatija naručio 24 violine. Iz toga kompleta je i najstarija očuvana violina poznata kao "Karlo IX", proizvedena u Cremoni oko 1560. godine. Violina "Mesija" ili "Le Messie" (poznata i kao "Salabue" koju je proizveo Antonio Stradivari 1716. godine. Nikada nije korištena i još uvijek je u očuvanom stanju. Danas se nalazi u muzeju Ashmolean u Oxfordu.
NGC 4875
NGC 4875 (također poznat kao PGC 44640) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 370 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,40 (43 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (32 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 16. maja 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hepatitis A
Hepatitis A (ranije poznat kao infektivni hepatitis) je akutno zarazno oboljenje jetre uzrokovano virusom hepatitisa A (HAV). U mnogim slučajevima javlja se veoma malo simptoma ili ih uopće nema, posebno kod mlađih osoba. Vrijeme koje protekne između infekcije i pojave simptoma, kod onih kod kojih se razviju, je između dvije i šest sedmica. Kada simptomi postoje, oni obično traju osam sedmica i mogu da budu u vidu: mučnine, povraćanja, proliva, žutila kože, groznice i abdominalnog bola. Oko 10–15% ljudi doživi ponovno vraćanje simptoma tokom šest mjeseci nakon prvobitne infekcije. Akutno zatajenje jetre rijetko može da se desi, s tim da je uobičajenije kod starijih osoba.
Uzroci
Obično se prenosi putem hrane i pića, ili vode, koji su kontaminirani zaraženim fekalijama. Školjke koji nisu dovoljno skuhane su relativno čest izvor infekcije. Bolest se također može raširiti bliskim kontaktom sa zaraženom osobom. Iako djeca često nemaju simptome kada su zaražena, još uvijek mogu da zaraze odrasle. Nakon jedne infekcije osoba je imuna do kraja života. Za dijagnozu je potreban test krvi jer su simptomi slični onima koji se javljaju kod mnogih drugih bolesti. To je jedan od ukupno pet poznatih virusa hepatitisa: A, B, C, D, i E.
Tristan da Cunha
Tristan da Cunha je grupa vulkanskih ostrva u južnom Atlantskom okeanu. Depandans je Svete Helene, britanske prekomorske teritorije, od koje je udaljen 2.430 km.
Hepatitis A
Prevencija i liječenje
Vakcina hepatitisa A je efikasna za prevenciju. Neke zemlje je rutinski preporučuju za djecu i osobe izložene većem riziku koje nisu ranije vakcinisane. Izgleda da je efikasna doživotno. Ostale preventivne mjere obuhvataju pranje ruka i pravilno skuhanu hranu. Ne postoji poseban tretman, treba se odmarati i uzimati lijekove za mučninu ili proliv koji se preporučuju zavisno od potrebe. Infekcija obično nestane potpuno i bez tekuće bolesti jetre. Liječenje akutnog zatajenja jetre, ako dođe do njega, moguće je putem transplantacije jetre.
Epidemiologija
Globalno, oko 1,5 milion simptomatskih slučajeva se pojavi svake godine  od vjerovatnih desetina miliona infekcija ukupno. Češće se javlja u regionima koji imaju loše higijenske uslove i nedostatak vode za piće. U zemljama u razvoju, oko 90% djece se zarazi do uzrasta od 10 godina, tako da su imuni do odraslog doba. Bolest se često javlja u vidu epidemija u umjereno razvijenim zemljama, gdje djeca nisu izložena u mlađem uzrastu i gdje nema masovne vakcinacije. U 2010. godini, akutni hepatitis A je doveo do 102.000 smrtnih ishoda. Svjetski dan hepatitisa se obilježava svake godine, 8. jula, kako bi se podigla svijest o virusnom hepatitisu.
Tristan da Cunha
Teritorija se sastoji od glavnog ostrva, Tristan da Cunha (98 km2), kao i nekoliko nenaseljenih ostrva.
Historija
Ostrva je 1506. otkrio portugalski pomorac Tristão da Cunha i nazvao ih po sebi - Ilha de Tristão da Cunha. Ime se kasnije angliziralo u Tristan da Cunha.
NGC 3349-2
NGC 3349-2 (također poznat kao MCG 1-28-2 i PGC 2800964) je pekulijarna galaksija koja je udaljena oko 372 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,50 (54 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (32 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Krtinovica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krtinovica je imala 9 stanovnika.
Oslo
Oslo je glavni grad Norveške. Ima preko 630.000 stanovnika i prostire se na površini od 454 km2. Nalazi na obali istoimenog fjorda - Oslo.
Ekonomski je, finansijski, obrazovni i kulturni centar Norveške. Oslo ima jedan od najvećih bruto društvenih proizvoda (GDP-a) u Evropi – dvostruko viši od EU prosjeka.
Grad je bio domaćin VI Zimskih olimpijskih igara održanih 1952. godine.
U novije vreme Norveška i Oslo su postali privlačni za imigrante, tako da su danas četrvtina stanovništva Osla stranci. Pridošlica ima iz nekoliko zemalja – od susjedne Švedske, pa preko Poljske do Balkana kao i Turske, Maroka sve do Tajlanda i Filipina. Pakistanci čine najveću etničku skupinu u ovom gradu.
Položaj
Oslo zauzima najsjeverniji dio Oslofjorda. Grad je okružen brdima i planinama. Postoji oko 40 ostrva unutar granica grada, najveći je Malmøy. Oslo ima 343 jezera, a najveće jezero je Maridalsvannet. To je ujedno i glavni izvor pitke vode. Kroz Oslo protiču dvije male rijeke: Akerselva i Alna. Najviši vrh je Kirkeberget.
Historija
U "Sagi o norveškim kraljevima" autor Snorre Sturlason napisao je da je Oslo osnovao kralj Harald III Sigurdsson 1048, ali su tokom posljednjih arheoloških istraživanja pronađeni ostaci kršćanskih grobova koji su nastali prije 1000. i koji su potvrda naseljenosti toga kraja u to doba. Na osnovu ovih saznanja Oslo je proslavilo svoju 1000. godišnjicu 2000. godine. Porijeklo imena Oslo je u određenoj mjeri nejasno: "-lo" znači luka, dok "os" ima par značenja partenon, ušće ili strana brda.
Oslo je postao glavni grad za vrijeme kralja Håkona V. (1299.-1319.), koji je bio prvi kralj koji je živio stalno u gradu. On je bio započeo gradnju tvrđave Akershus. Vijek poslije, Norveška je postala manji partner u personalnoj uniji sa Danskom, i Oslo je izgubilo svoje značenje preobrazivši se u provincijalni upravni centar. Zbog zapostavljenosti, te zbog niskog položaja u uniji sa Danskom, Norveška se slabo razvijala u svim pogledima. Prvi fakultet otvorio se tek 1811. godine.
Oslo je bilo uništeno u požaru 1624., i novi grad se ponovno izgradio, ali na novom mjestu preko zaliva, odmah do tvrđave Akershus. Ovu izgradnju je proveo kralj Christian IV od Norveške, i dao je novo ime Christiania.
Tek u 19. vijeku Norveška raskida personalu uniju sa Danskom. Ovim raskidom Norveška se počinje ubrzano razvijati. Grade se mnoge poznate zgrade u gradu Christiania: Kraljevska palata, parlament, Univerzitet, Nacionalno pozorište, zgrada berze. Kroz 19. vijek Christiania mjenja ime u Kristiania, dok 1924. grad dobija svoje originalno ime Oslo. Tokom 19. vijeka i procvata Norveške mnogi pozati umjetnici i pisci su ostavili traga u Oslu: Henrik Ibsen, Edvard Munch, Knut Hamsun i Sigrid Undset. Zadnja dva spomenuta pisca su dobili Nobelovu nagradu za književnost.
Sport
Lyn Fotball, je fudbalski klub iz Osla. Osnovan je 1896. godine. Domaće utakmice igra na stadionu Bislett, čiji je kapacitet 15.400 sjedećih mjesta. Dva puta su bili prvaci Norveške, a kup su osvajali 8 puta.
Gradovi partneri
Oslo je ostvarilo internacionalna prijateljstva sa nekoliko svjetskih gradova:
Filip II, kralj Kastilje
Filip II (21. maj 1527 – 13. septembar 1598) bio je kralj Španije (1556–1598), kralj Portugala (1581–1598) kao Filip I, kralj Napulja i Sicilije 1554. i iure uxoris kralj Engleske i Irske tokom braka s kraljicom Marijom I (1554–1558). Također je bio i vojvoda Milana i gospodar Sedamnaest pokrajina Habsburške Holandije. Njegovo carstvo je imalo teritorije na svim kontinentima tada poznatim Evropljanima, uključujući i Filipinska ostrva. Tokom njegove vladavine, Španija je bila na vrhuncu utjecaja i moći. Tokom ovog zlatnog doba Španije, skovan je izraz "carstvo u kojem sunce nikada ne zalazi".
Prvi brakovi
Rođen je u Valladolidu 21. maja 1527. godine, kao jedini zakoniti sin Karla V, cara Svetog Rimskog Carstva i Izabele Portugalske.
Filipov prvi brak, sklopljen 1543. godine sa njegovom rodicom, portugalskom prijestolonasljednicom Marijom Emanuelom, donio mu je sina Karla. Marija je umrla 1545. godine ne nasljedivši portugalsku krunu, pa je Filip odlučio brakom sklopiti alijansu sa Engleskom. Pristao je na brak s engleskom kraljicom Marijom I, kćerkom njegove pratetke Katarine. Pred vjenčanje dobio je Kraljevstvo Napulj i titulu kralja Jeruzalema koja je uz njega došla, a engleski parlament ga je proglasio kraljem Engleske i Marijinim savladarem. Brak s Filipom učinio je Mariju I izuzetno nepopularnom u njenom narodu. Filip je ušao u brak sa jedanaest godina starijom rodicom čisto iz političkih razloga, dok je Marija vjerovala da je ispunjen strastvenom ljubavlju. Nakon samo četrnaest mjeseci bračnog života, Filip, koji je Mariju smatrao vrlo neatraktivnom, našao je izgovor da otplovi u Španiju.
Vladavina
Karlo I abdicirao je 16. januara 1556. godine, pa je na španski tron sjeo Filip II, iako nije doselio u Španiju sve do očeve smrti 1558. godine. Iste godine umire i Marija I, prošavaši kroz dvije lažne trudnoće, ali ne rodivši dijete. Time je Filip prestao biti kralj Engleske. Engleska kruna otišla je Marijinoj polusestri, Elizabeti I. Filip je zaprosio i Elizabetu, ali ga je ona odlučno odbila.
Godine 1559. završen je šezdesetogodišnji rat sa Francuskom, pa je Filip za suprugu izabrao Elizabetu, kćer francuskog kralja Henrika II. Karlo umire nedugo nakon ovog vjenčanja, izgladnjujući se do smrti u protestu protiv oca, koji mu nije dozvolio da napusti Španiju. Filipovi neprijatelji su ga optuživali da je sam naručio sinovo ubistvo.
Filipov četvrti brak sklopljen je sa kćerkom njegove sestre. Iz ovoga se braka rodio i Filipov nasljednik, budući kralj Filip III.
Rat s Elizabetom
mini|Filip kao kralj Engleske i Irske sa suprugom i savladaricom, Marijom I. Nakon smrti Marije I, odnosi između Engleske i Španije su se naglo pogrošali zbog politike koju je vodila njena nasljednica, kraljica Elizabeta I. Cilj ove invazije je bio sprječavanje Engleske u pomaganju Ujedinjenim holandskim provincijama koje su tada bile dio Španske Holandije, kao i sprečavanje daljih napada engleskih gusara na španske posjede u Americi i galije koje su prevozile zlato. Filip nije tolerirao Elizabetino dopuštanje toga gusarstva, a nesporazum sa njom nije uspio riješiti diplomatskim putem. Kao zvaničan razlog za invaziju uzeo je papinsku bulu koju je izdao papa Siksto V i koja je Elizabetu proglašavala heretikom, te pogubljenje katolkinje, zbačene škotske kraljice Marije I. U julu 1587. dobio je zvaničnu dozvolu pape da izvrši invaziju na Englesku i vrati je katoličanstvu, te da sam izabere novog engleskog monarha.
Armada je u početku imala veoma iskusnog komandanta, Álvaro de Bazán, 1. markiza od Santa Crusa, ali on je umro u februaru 1588. godine, tako da je vojvoda od Medine Sidonije zauzeo njegovo mjesto. Flota je krenula sa 22 ratna broda Španske kraljevske mornarice i 108 trgovačkih brodova adaptiranih za borbu. Namjera je bila da se pređe La Manche, da se ukotvi u Flandriji gde je vojvoda Parme čekao spreman za invaziju na jugoistočnu Englesku.
Armada je postigla svoj prvi cilj i ukotvila se u Sjevernom moru nedaleko od Gravelinesa, na morskoj granici između Francuske i Španske Holandije. Dok su čekali na uspostavljanje komunikacije sa vojskom vojvode od Parme, engleski ratni brodovi su osuli paljbu po španskim brodovima, natjerali ih da dignu sidra i napuste mjesto sastanka sa vojvodom od Parme. Armada je uspjela da se regrupiše i povuče na sjever, dok su je progonili engleski brodovi. Povratak u Španiju je također bio poguban — snažne oluje su flotu skrenule sa kursa i više od 24 broda je nastradalo na sjevernoj i zapadnoj obali Irske, dok su preživjeli našli utočište u Škotskoj. Flota je izgubila oko pedeset plovila od početnih 22 galije i 108 naoružanih trgovačkih brodova.
Smrt i ostavštvina
mini|Statua Filipa II u Madridu. Za vrijeme vladavine Filipa II Španija je dosegla vrhunac moći, ali je upoznala i granice iste. Nakon što je skoro u potpunosti preosvojio pobunjenu Holandiji, Filip ju je, zbog nespremnosti za popuštanje i toleranciju protestantizma, u potpunosti i zauvijek izgubio. Nije uspio sačuvati Holandiju niti potisnuti protestantizam, uprkos ogromnom bogatstvu zarađenom od južnoameričkog srebra i portugalskih začina, te podršci Habsburgovaca.
Još jedna posljedica upornosti u održavanju katoličanstva jedinom vjerom Španskog carstva putem Inkvizicije bilo je lagano otupljenje intelektualnog života Španaca. Učenicima je bilo zabranjeno studirati van Španije i koristiti strane knjige, u strahu od prihvatanja protestantskih ideja. Iako je na ovaj način Španija sačuvana od reformacija koje su tada razarale evropska kraljevstva, ovo je plaćeno vrlo visokom cijenom, budući da su španske akademske institucije za vrijeme Filipovih nasljednika izgubile značaj i vrijednost.
Filipova vladavina se, ipak, ne može smatrati promašajem; ojačao je vlast u španskim prekooceanskim kolonijama, pred očima evropskih suparnika bogatio je zemlju uvozeći ogromne količine srebra, te se vrlo uspješno branio od Osmanlijskog carstva. Također je, nakon mnogo vjekova, ponovo uspio ujediniti Španiju i Portugal u personalnu uniju. Iako se protestantizam u Engleskoj obnovio za vrijeme Elizabete I, u Holandiji učvrstio, a dio Njemačke ostao protestantski, očuvanje katoličanstva i potpuno uništavanje protestantizma u Španiji jedan je od njegovih najvećih postignutih ciljeva.
Filip II je umro 1598. godine, uslijed neidentificiranog oblika raka koji je nešto prije ubio i njegovu zadnju suprugu Anu. Nekoliko mjeseci prije smrti zemlje svoje nane Marije je prepustio svojoj kćerki Izabeli Klari Eugeniji i zetu Albertu, pod uvjetom da se mogući kasniji ženski nasljednik tih zemalja uda za kastiljskog kralja i da se one vrate kastiljskoj kruni ukoliko jedno od njih umre ne ostavivši djece.
Hasan Begičević
Hasan Begičević bio je bosanskohercegovački akademski slikar, rođen je 1929. godine u Zenici. Školovao se u Zenici i Sarajevu u klasi akademika Ismeta Mujezinovića. Poslije završetka školovanja vratio se u Zenicu i do penzionisanja radio je kao pedagog likovne umjetnosti u brojnim zeničkim školama. Bio je član likovnog kluba zeničkih slikara. Svoja djela izlagao je na velikom broju zajedničkih i samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Pored niza priznanja za svoj slikarski opus, Hasan Begičević dobitnik je i Nagrade grada Zenice. Hasan Begićević je umro 10. septembra 2000. godine u Zenici.
Filip II, kralj Kastilje
Potomstvo
mini|Kenotaf Filipa i njegove porodice u [[El Escorial]] S prvom suprugom i dvostrukom prvom rodicom, portugalskom prijestolonasljednicom Marijom Emanuelom, kćerkom kralja Ivana III i Katarine Kastiljske, imao je jednog sina koji se zvao:
S drugom suprugom i očevom prvom rodicom, englesko-irskom kraljicom Marijom I, nije imao djece.
S trećom suprugom, Elizabetom, kćerkom kralja Henrika II i Katarine Medici, imao je:
Elizabeta je umrla od posljedica posljednjeg pobačaja. Sa četvrtom suprugom i bratičnom, Anom Austrijskom, Filip je imao petero djece:
Magija (Srednja zemlja)
Magija, ovdje definisana kao natprirodna, paranormalna i mistična aktivnost, pojavljuje se u različitim formama u Srednjoj zemlji, imaginarnom svijetu J.R.R Tolkina.
Prirodni zakoni
U Srednjoj zemlji postoji svijet sijenki gdje neka stvorenja, kao Nazguli, imaju drugačije prisustvo nego u normalnom, vidljivom svijetu. Ovo se može zaključiti iz opisa nošenja Prstena moći od strane Froda Bagginsa u prisustvu Nazgula i Vilenjačkog lorda Glorofindela. Stvorenja koja su možda povezana sa tim svijetom su duhovi Mrtvih baruština i mrtvih ljudi Dunharoua.