cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ekatarina Velika
Neko nas posmatra i raspad grupe
U maju 1993. izašla je ploča "Neko nas posmatra" na kojoj se Milan vratio otvorenijim, komunikativnijim temama "Ponos", "Jadransko more", "Just let me play some modern r'n'r music", "Zajedno", a prvi put su obradili tuđu pesmu "Istina mašina" grupe Time i Dade Topića. Milan je ploču sam producirao, a na snimanju su učestvovali Žika Todorović, Tanja Jovićević i dječiji hor. EKV, Partibrejkers i Električni orgazam svirali su septembra 1993. u Pragu i Berlinu, u okviru akcije "Ko to tamo pjeva?", zajedno sa zagrebačkom grupom Vještice.
Bend je nastavio s radom kada se Mladenović vratio u Srbiju. U planu je bilo snimiti novi album, uvjetnog naziva Ponovo zajedno, no ideja je odložena zbog Milanovih zdravstvenih problema. EKV je 24. augusta 1994. u Budvi na festivalu Pjesma Mediterana svirala njihov posljednji nastup. Već sljedeći dan Milan je smješten u bolnicu, a ubrzo je otkriveno da ima rak gušterače. Nekoliko mjeseci kasnije, 5. novembra 1994., u Beogradu je u 36. godini života umro Milan Mladenović, čime je Ekatarina Velika prestala postojati.
Nakon raspada
Margita Stefanović nastavila je s muzičkim radom, kratko vrijeme nastupajući s cover grupom Kurajberi. Godine 1995. s Vladimirom Stojanovićem, kao duo ambijentalne glazbe EQV, objavila je album Ti si sav moj bol u izdanju austrijske diskografske kuće Coop Arts Crafts Unltd. U oktobru iste godine EQV se pojavio na Bečkom Talkit festivalu. Povremeno je nastupala uživo s bendovima Direktori, Glisers i Zion Banda, a gostovala je i na albumima nekoliko beogradskih rock bendova. Godine 1996. gostuje na live albumu Električnog orgazma Živo i akustično.
Početkom 1997. objavljen je posthumni koncertni album pod nazivom Live '88 sa snimkama zagrebačkih i novosadskih nastupa održanih tokom turneje 1988. godine. Zagrebačke snimke, nastale u klubu Kulušić, najavio je rock kritičar Dražen Vrdoljak, a gostovao je Theodore Yanni na gitari. Snimke uživo bile su u vlasništvu Fecea koji je inicirao izdavanje albuma. Iste godine Margita Stefanović osniva diskografsku kuću EKV Records i započinje reizdanje studijskog albuma EKV s bonus materijalom. Reizdanje Ljubavi sadržavalo je bonus materijal uživo snimljen u beogradskom Domu Omladine 13. novembra 1991. i nastup novosadskog SNP-a 1988. Samo par godina za nas sadržavao je bonus pjesme uživo s Avala festa održanog u septembru 1990, a Dum dum je sadržavao demo snimke i live pjesme Doma Omladine iz 1991.
Reizdanju CD-a pridonio je i PGP RTS izdavanjem kompilacijskog albuma Kao nada, kao govor, kao more... 1997, na kojem se nalazi odabrani materijal s posljednja četiri studijska albuma. Tokom 2001. i 2002., EKV Records i IPS music ponovno su objavili ostatak kataloga benda, također sadržavajući bonus live materijal. Izdavačka kuća izdala je i live album Kao u snu - EKV uživo 1991. s nastupom beogradskog Doma Omladine 1991. Tokom iste godine izdan je tribute album Kao da je bilo nekad... Sljedeće godine izlazi live tribute album Jako dobar tattoo - Tribute to EKV.
Mascom Records je 2017. objavio dvostruki live album Krug na kojem se nalazi snimka Mladenovićevog i Stefanovićevog unplugged nastupa održanog u Prištini u maju 1994, samo pola godine prije Mladenovićeve smrti.
Ivan Vdović preminuo je od AIDS-a 25. septembra 1992. u 31. godini života. Bojan Pečar preminuo je od srčanog udara 13. oktobra 1998. u 38. godini života, Dušan Dejanović od AIDS-a 16. novembra 2000, a 18. septembra 2002. u 43. godini života umrla je Margita Stefanović, peta preminula članica benda.
Naslijeđe
Knjiga YU 100: Najbolji albumi jugoslovenske pop i pop muzike, objavljena 1998, sadrži dva albuma benda: S' vetrom uz lice (na 26. mjestu) i Katarina II (68, mjestu). Na listi 100 najvećih jugoslavenskih albuma, koju je 2015. objavilo hrvatsko izdanje Rolling Stonea, tri su albuma Ekatarine Velike: S' vetrom uz lice (10. mjesto), Katarina II (29. mjesto) i Ekatarina Velika (44. mjesto). Godine 1987. u YU legendama uživo, posebnom izdanju časopisa Rock, 19LIVE86 proglašen je jednim od 12 najboljih jugoslavenskih live albuma.
Rock Expressova lista Top 100 jugoslavenskih rock pjesama svih vremena, objavljena 2000. godine, sadržavala je pet pjesama Ekatarine Velike: "Krug" (broj 3), "Par godina za nas" (br. 11), "Ti si sav moj bol" (br. 41), "Zemlja" (br. 54) i "7 dana" (br. 86). U novembru 2006. "Par godina za nas" proglašena je najboljom jugoslavenskom popularnom pjesmom na B92 listi Top 100 domaćih pjesama. Godine 2011. u anketi slušatelja Radija 202 našle su se pjesme „Krug“ i „Par godina za nas“, dvije od 60 najvećih pjesama koje je PGP-RTB/PGP-RTS objavio u 60 godina postojanja izdavačke kuće.
U julu 2011. prostor ispred Doma omladine Beograda nazvan je Mjesto Milana Mladenovića. Godine 2012. jedna ulica u Zagrebu, rodnom gradu Milana Mladenovića, nazvana je njegovim imenom.
Srpski tjednik Nedeljnik proglasio je 2016. Milana Mladenovića jednim od 100 ljudi koji su zauvijek promijenili Srbiju.
Džin-tonik
mini|desno|200px|Džin i tonik Džin-tonik je naziv za koktel napravljen od džina i tonika, najčešće ukrašen sa kriškom limete ili limuna, servirano preko leda. Odnos džina i tonika varira od čaše džina sa malo tonika do odnosa 1:5 u korist tonika.
Historija
Ovaj koktel su prvi put napravili vojnici u Britanskoj Istočnoindijskoj Kompaniji u Indiji.
Vremenom je korištenje tonika postalo sve manje medicinsko, pa tako i džin tonika koji je postao popularno piće. Tonik danas sadrži manje kinina i manje je gorak, pa se koristi kao osvježavajuće piće tokom toplijih mjeseci.
SK Sturm Graz
Historija
Klub je osnovan 1909. Od 1966. Sturm se nalazi bez prekida u prvoj nogometnoj ligi Austrije.
Rezultati
Najveći uspjesi SK Sturma su osvajanje nacionalnog prvenstva u sezonama 1997/98., 1998/99. i 2010/11, te osvajanje nacionalnog kupa u sezonama 1995/96, 1996/97, 1998/99, 2009/10 i 2017/18.
Najuspješniji igrači
(Stanje: 10. decembar 2018)
NGC 6862
NGC 6862 (također poznat kao ESO 186-2, IRAS 20049-5632 i PGC 64168) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 193 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 1,60 (90 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Svjetsko prvenstvo u rukometu 1958.
Svjetsko prvenstvo u rukometu 1958. održano je u DR Njemačkoj od 27. januara do 8. marta. Učestvovalo je 16 reprezentacija, a svjetski prvaci su postali Šveđani.
.bm
.bm je najviši Internet domen za karipsku državu Bermudu. Administracija ovog domena vrši Bermuda College.
Carigradski sporazum (1562)
Carigradski sporazum 1562. potpisali su 1. juna car Svetog Rimskog Carstva Ferdinand I i osmanlijski sultan Sulejman I, čime je formalizirano primirje sklopljeno 1547.
Sporazum je potvrdio da Osmanlijsko Carstvo zadržava osvojene teritorije u centralnoj Mađarskoj, dok su zapadna i sjeverna Mađarska ostale pod vlašću Habsburga. Također sporazumom je potvrđeno da je Transilvanija ostaje pod osmanlijskom kontrolom.
Pozadina
Nakon smrti Ivana Zapolje 22. jula 1540. godine, njegova supruga Izabela Jagelonska dobila je odobrenje od osmanlijskog sultana Sulejmana I, kome je Ugarska bila vazal, da postane poglavar Ugarske u ime njenog sina Ivana Zapolje, koji je rođen nekoliko dana prije Ivanove smrti. Nakon ovog razvoja događaja, austrijski nadvojvoda Ferdinand I je opsjedao Budim u oktobru 1540. godine, ali nije mogao dobiti pobijediti mađarske snage u gradu. Sljedeće godine, vojska lojalna Ferdinandu krenula je na Budim. Vojska, koja je došla u grad 3. maja 1541. godine, opsjedala je grad 4. maja. Sulejman, koji je prvo poslao snage pod komandom Deli Husrev paše, a zatim trećeg vezira Mehmed-paše Sokolovića na Budim, krenuo je u pohod sa vojskom 23. juna 1541. godine. Prve osmanlijske snage stigle su u Budim 10. jula 1541. godine. 21. augusta, opsada je okončana i Ferdinandove snage su počele da se povlače. Ekspedicija je završena kada se vojska vratila u Istanbul 27. novembra 1541. godine. Nakon Ferdinandove opsade Budima i Pešte 1542. godine, Sulejman je odlučio da još jednom krene u pohod na Ugarsku. Nakon što su njegove pripreme u Istanbulu bile završene, Sulejman je 17. decembra 1542. krenuo u Edirne. Nakon što je ovdje proveo zimu, krenuo je u Sofiju 23. aprila 1543. godine. Ova ekspedicija, koja je rezultirala osvajanjem nekih gradova, završila se Sulejmanovim povratkom u Istanbul 16. novembra.
Alojz Benac
Alojz Benac (Plehan, Derventa, 20. oktobar 1914 – Sarajevo, 6. mart 1992) bio je bosanskohercegovački arheolog i historičar.
Rođen je u Plehanu kod Dervente, 20. X 1914. godine. Srednju školu pohađao je u Vinkovcima, Derventi, Visokom i Zagrebu. Klasičnu filologiju i arheologiju studirao je i diplomirao (1937) na Univerzitetu u Beogradu. Godine 1951. odbranio je doktorat na Filozofskom fakultetu u Ljubljani disertacijom Prehistorijsko naselje Nebo i problem butmirske Kulture. Bio je profesor gimnazije u Vranju (1939/1940) i u Mostaru (1940–1943).
Od 1943. do 1945. učestvuje u NOR-u. Poslije rada u Ministarstvu prosvjete NR BiH u Sarajevu prešao je 1947. na rad u Zemaljski muzej BiH, gdje je obavljao najprije dužnost kustosa i šefa Prahistorijskog odsjeka, pa načelnika Arheološkog odjeljenja, a od 1957. do 1968. bio je na dužnosti direktora. Od 1964. počeo je predavati arheologiju na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, a 1968. prešao je na taj fakultet gdje do 1978. kao redovni profesor predaje arheologiju i historiju starog vijeka. Kao gostujući profesor predavao je prahistorijsku arheologiju na Filozofskom fakultetu u Zadru (1962–1965), a 1965. držao je tečaj iz prahistorije Balkana na Univerzitetu u Münsteru.
Dolaskom u Zemaljski muzej, Benac je započeo mnogostruku i uspješnu djelatnost kao arheolog i organizator rada na proučavanju arheologije u BiH i Jugoslaviji. Svoja je istraživanja usmjerio najprije na probleme neolita i eneolita zapadnog Balkana te posebno BiH, a onda i na pitanja etnogeneze i kulture Ilira u brončanom i željeznom dobu te na problem seobe Indoevropljana na balkanski prostor. Iskapao je niz važnih arheoloških lokaliteta iz neolita i eneolita (Hrustovača u dolini Sane, Nebo kod Travnika, Kakanj, Varoš kod Koraja, Pivnica kod Odžaka, Obre kod Kaknja, Zelena pećina kod Mostara, Crvena Stijena u Crnoj Gori, Zecovi kod Prijedora i dr.), kao i neke iz kasnijih vremena (delmatske gradine na Duvanjskom i Livanjskom polju i dr.) i time bitno pridonio rasvjetljavanju prahistorijskog doba u BiH. Na temelju rezultata tih istraživanja napisao je niz sintetskih radova i monografija u kojima je riješio ili rješavao važna pitanja nastanka i razvoja mnogih neolitskih i eneolitskih kultura, posebno butmirske, kakanjske, vučedolske, lisičićke, kao i pitanja hronologije brončanodobne i željeznodobne ilirske kulture u Bosni, posebno na području Glasinca.
Rezultate arheoloških istraživanja, kao i radove o raznim problemima prahistorije zapadnog Balkana, Benac je objavio u brojnim domaćim i stranim časopisima i u nekoliko monografija, najviše u Glasniku Zemaljskog muzeja, te u periodicima Archaeologia Iugoslavica, Članci i građa za kulturnu istoriju istočne Bosne, Bericht der Römisch-Germanischen Kommission, Diadora, Prilozi za proučavanje istorije Sarajeva, Vjesnik za arheologiju i historiju dalmatinsku, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Balcanica i u zborniku Adriatica praehistorica et antiqua (posvećenom Grgi Novaku, Zagreb 1970). Njegovi radovi o problemu etnogeneze i kulture Ilira štampani su u časopisima Arheološki radovi i rasprave, Studia Albanica, Godišnjak Centra za balkanološka ispitivanja, u zborniku Simpozijum o teritorijalnom i hronološkom razgraničenju Ilira u prahistorijsko doba i dr. Njegov izrazit smisao za sinteze vidljiv je u radovima o duhovnom (religija, umjetnost) i privrednom (stanovanje, ishrana itd.) životu prahistorijskog čovjeka u BiH. Osim prahistorijskih, važna su i njegova istraživanja srednjovjekovnih nadgrobnih spomenika – stećaka, o kojima je pokrenuo izdavanje posebne serije monografijâ. Sâm je u toj seriji monografski obradio nekropole na području Olova, Širokog Brijega i na Radimlji. God. 1963. osnovao je u okviru Naučnog društva BiH (od 1966. u okviru ANU BiH) Centar za balkanološka ispitivanja. Kao rukovodilac tog Centra organizirao je niz tematskih simpozija iz paleobalkanistike, pokrenuo izdavanje velike sinteze o prahistoriji Jugoslavije, usmjeravao sistematska istraživanja na niz dotada slabo proučavanih područja i pokrenuo važnu izdavačku djelatnost.
Alojz Benac je također obavljao i niz odgovornih funkcija u znanstvenim i stručnim tijelima i u društveno-političkim organizacijama u kojima je razvio mnogostranu i plodnu djelatnost. Bio je prvi predsjednik Koordinacijskog odbora arheologa Jugoslavije, predsjednik Arheološkog društva Jugoslavije 1953/1954, predsjednik Muzejskog društva BiH 1955/1956, predsjednik Nacionalnog komiteta za balkanologiju Jugoslavije (od 1977), bio je stalni član Conseil permanent de l’Union internationale des sciences préhistoriques et protohistoriques od 1956, te Association international d’études sud-est européen od 1977; također je bio član mnogih republičkih i saveznih savjeta i odbora za nauku i kulturu, nekih međuakademijskih odbora i znanstvenih institucija u inostranstvu (Italijansko društvo za prethistoriju i protohistoriju u Firenci, Njemačko arheološko društvo u Berlinu i Frankfurtu na Majni, od 1958). God. 1961. izabran je za dopisnog člana Naučnog društva BiH, a 1967. i za redovnog člana ANU BiH. U toj Akademiji je obavljao dužnost sekretara odjeljenja za društvene znanosti 1969–1972, od 1972. do 1977. generalni je tajnik, a od 1977. predsjednik te Akademije. Dopisni je član SANU od 1972, JAZU od 1975. i SAZU od 1977. God. 1977/1978. obavljao je dužnost predsjednika Savjeta akademija nauku i umjetnosti SFRJ. Od 1982. je glavni urednik redakcije Enciklopedije Jugoslavije za SR BiH. Za svoj rad odlikovan je nizom domaćih i stranih odlikovanja: Ordenom zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom (1970), Nagradom AVNOJ-a (1976), Orden republike sa zlatnim vijencem (1977), Ordine »Al merito della Repubblica Italiana« (1979) i dr. Umro je u Sarajevu 1992. godine.
NGC 3897
NGC 3897 (također poznat kao MCG 6-26-41, PGC 36902 i UGC 6784) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 295 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,90 (163 hiljade sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (163 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5379
NGC 5379 (također poznat kao MCG 10-20-49, PGC 49508 i UGC 8860) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 74 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,20 (47 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
.bs
.bs je najviši Internet domen za karibsku državu Bahame. Administracija ovog domena vrši College of the Bahamas.
Neki to vole vruće
Neki to vole vruće američka je filmska komedija snimljena 1959. čija se radnja odvija 1929. godine, u režiji i produkciji Billyja Wildera, a u kojem glavne uloge tumače Marilyn Monroe, Tony Curtis i Jack Lemmon. U sporednim ulogama ističu se George Raft, Pat O'Brien, Joe E. Brown, Joan Shawlee i Nehemiah Persoff. Priča se zasniva na scenariju Roberta Thoerena i Michaela Logana iz francuskog filma Fanfare ljubavi. Film govori o dva muzičara koji se preoblače u žensku odjeću kako bi uspjeli pobjeći od gangstera koji ih progone kao svjedoke zločina počinjenog na Dan zaljubljenih. Film je snimljen u crno-bijeloj tehnici iako su filmovi u boji bili u porastu popularnosti.
Radnja
Februar je 1929. u Chicagu. Joe (Tony Curtis) je nemarni jazz saksofonista, kockar i zavodnik; njegov prijatelj Jerry (Jack Lemmon) je staloženi jazz svirač kontrabasa. Oni postaju slučajni svjedoci masakra na dan zaljubljenih. Kada su gangsteri, na čelu sa "Spatsom" Kolombom (George Raft), otkrili njihovo prisustvo, njih dvojica bježe kako bi spasili svoje živote. Bez prebijene pare i u žurbi da izađu iz grada, dva muzičara prihvataju posao da rade sa Sweet Sue (Joan Shawlee) i njenim bendom Society Syncopators, u čijem su sastavu sve žene i na putu su prema Miamiju. Oni se prerušavaju u žensku odjeću i mijenjaju imena u Josephine i Daphne, i zatim se ukrcavaju na vlak zajedno sa bendom i muškim menadžerom, Bienstockom. Prije nego što se ukrcavaju u vlak, Joe i Jerry upoznaju se sa Sugar Kane (Marilyn Monroe), koja je vokal benda i sviračica na ukulele-u.
Po dolasku u Miami, Joe zavodi Sugar tako što se prerušava u milionera po imenu Junior, nasljednika naftne kompanije Shell Oil. Stvarni milioner, oženjeni razmaženi mamin sin Osgood Fielding III, (Joe E. Brown) pokušava nekoliko puta da zavede Daphne, koja ga odbija. Osgood poziva Daphne na šampanjac i večeru na svojoj jahti. Joe uvjerava Daphne da zadrži Osgooda na kopnu, tako da Junior može odvesti Sugar u Osgoodovu jahtu, koju predstavlja kao svoju. Kad su bili na jahti, Junior objašnjava Sugar da je, zbog psihičke traume, impotentan i frigidan, ali da će oženiti bilo koga ko bi mogao to stanje da promijeni. Sugar pokušava da probudi seksualne nagone u Junioru, i počinje da uspijeva u tome. U međuvremenu, Daphne i Osgood plešu tango ("La Cumparsita") sve do zore. Kada su se Joe i Jerry vratili nazad u hotel, Jerry objašnjava da je Osgood predložio brak Daphne i da je on, kao Daphne, prihvatio, očekujući brzi razvod i ogroman novac nakon razvoda. Joe uvjerava Jerryja da se on zapravo ne može udati za Osgooda.
Hotel je domaćin konferencije pod nazivom "Prijatelji italijanske opere", ali gosti su zapravo mafijaši. Spats i njegova banda iz Chicaga prepoznaju Joea i Jerrya kao svjedoke masakra na dan zaljubljenih. Joe i Jerry, u strahu za svoje živote, shvataju da moraju napustiti bend i hotel. Joe lomi srce Sugar govoreći joj da on, Junior, mora da oženi ženu po izboru njegovog oca i da se preseli u Venecuelu. Nakon potjere, Joe i Jerry su svjedoci još jednog masakra, ovaj put su nastradali Spats i njegova banda. Joe, obučen kao Josephine, vidi Sugar na pozornici koja pjeva ljubavnu pjesmu. On je poljubi prije nego što je otišao, a Sugar shvata da je Joe ustvari i Josephine i Junior.
Sveti Ivan Krstitelj (čvor)
Sveti Ivan Krstitelj se može odnositi na:
Kerstin Moring
Kerstin Moring rođena 26. septembra 1963. Hasselfelde, Istočna Njemačka, nekadašnja je njemačka biatlonka i nordijska skijašica-trkačica, koja je isprva nastupala za Istočnu Njemačku, a nakon ujedinjenja, za Njemačku.
Biatlon
Kerstin Moring nije nastupila na Zimskim olimpijskim igrama u biatlonu.
Svjetska prvenstva
Nastupila je na samo jednom Svjetskom prvenstvu i to na SP 1991. Osvojila je jednu bronzanu medalju u finskom Lahtiju u štafetnoj utrci sa Uschi Disl i Antje Misersky. Najbolji plasman u pojedinačnim utrkama bilo joj je šesto mjesto na istom prvenstvu u utrci na 7,5 km, kada je sa četiri promašaja i zaostatkom od 1:23.2 min bila sporija od pobjednice Grete Ingeborg Nykkelmo, koja je završila utrku s jednim promašajem.
Svjetski kup
Prvi nastup Kerstin Moring u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1989/90. U prvoj utrci u austrijskom Obertauernu 16. decembra 1990, kada je osvojila 21-o mjesto u utrci sprinta na 7,5 km s pet promašaja i zaostatkom od 3:03.6 min u odnosu na pobjednicu Jiřinu Pelcovu. Najbolji rezultati su joj treće mjesto u francuskom Albertvillu 13. decembra 1990. u sezoni 1990/91, kada je s dva promašaja i zaostatkom od 20.6 s bila sporija u odnosu na pobjednicu Uschi Disl, koja je završila utrku s jednim promašajem; te pobjeda u štafeti na istom takmičenju tri dana kasnije sa Uschi Disl i Antje Misersky.
Ukupni plasman
U Svjetskom kupu u sezoni 1990/91. osvojila je 11 mjesto sa 107 bodova.
Privatni život
Njen otac Werner Moring takmičio se u skijaškom trčanju na Zimskim olimpijskim igrama 1956. Udata je za njemačkog olimpijskog pobjednika u sankanju Jochena Pietzscha. Živi u Suhlu, gdje radi kao sociolog i pedagog.
Pozorište
mini|200p|Pozorište. mini|200p|The Theatre - Alexander Blok (1909). Pozorište (grč.: theatron izvedeno od riječi theásthai; gledati) ili teatar je skupno ime za sve vrste scenske umjetnosti koje se izvode na pozornici u prisustvu publike. Pozorište je kolaborativni oblik izvedbene umjetnosti koji koristi izvođače uživo, obično glumce i glumice, da predstave iskustvo stvarnog ili zamišljenog događaja pred publikom uživo na određenom mjestu, često na pozornici. Izvođači mogu prenijeti ovo iskustvo publici kroz kombinacije gesta, govora, pjesme, muzike i plesa. Elementi umjetnosti, kao što su oslikana scenografija i scenski rad, kao što je rasvjeta, koriste se kako bi se poboljšala fizikalnost, prisutnost i neposrednost iskustva. Specifično mjesto izvedbe također je nazvano riječju "pozorište".
Moderno zapadnjačko pozorište dolazi, u velikoj mjeri, iz pozorišta antičke Grčke, iz kojeg je pozajmilo tehničku terminologiju, klasifikaciju u žanrove i mnoge svoje teme, osnovne likove i elemente radnje. Pozorišni teoretičar Patrice Pavis definira teatralnost, pozorišni jezik, scensko pisanje i specifičnost pozorišta kao sinonimne izraze koji pozorište razlikuju od ostalih scenskih umjetnosti, književnosti i umjetnosti općenito.
Drama
Drama je specifičan način fikcije predstavljen u izvedbenom obliku. Termin dolazi od grčke riječi koja znači "radnja", a koja je izvedena od glagola δράω, dráō, "činiti" ili "djelovati". Izvođenje drame u pozorištu, koju glumci izvode na sceni pred publikom, pretpostavlja kolaborativne načine produkcije i kolektivni oblik recepcije. Na strukturu dramskih tekstova, za razliku od drugih oblika književnosti, direktno utječe ova zajednička produkcija i kolektivna recepcija. Rana moderna tragedija Hamlet (1601), koju je napisao William Shakespeare i klasična atinska tragedija Kralj Edip (oko 429. p.n.e.), koju napisao Sofokle spadaju među remek djela dramske umjetnosti. Nešto savremeni primjer je Dugo putovanje u noć, Eugenea O'Neilla (1956).
Drama se često kombinuje sa muzikom i plesom: drama se u operi gotovo u potpunosti pjeva; mjuzikli općenito uključuju i govorne dijaloge i pjesme; a neki oblici drame imaju usputnu muziku ili muzičku pratnju koja naglašava dijalog (npr. melodrama i japanski Nō teatar). U određenim periodima historije (starorimski i Romantizam) neke drame su pisane ciljano kako bi se čitale, a ne gledale.
Tragedija
"Tragedija je, dakle, podražavanje ozbiljne i završene radnje koja ima određenu veličinu, govorom koji je otmjen i poseban za svaku vrstu u pojedinim dijelovima, licima koja djeluju a ne pripovedaju, a izazivanjem sažaljenja i straha vrši se pročišćavanje takvih afekata." - Aristotel, O pjesničkom umijeću
Aristotelova fraza "za svaku vrstu u pojedinim dijelovima" je referenca na strukturalno porijeklo tragedije. U njeoj su govorni dijelovi napisani na atičkom dijalektu, dok su horski (recitovani ili pjevani) na dorskom dijalektu, te nepodudarnosti odražavaju različito religijsko porijeklo i poetičke mjere dijelova koji su spojeni u novu cjelinu, pozorišnu dramu. mini|Japanski No teatar zanimljiv je primjer neevropskog pozorišta Tragedija se odnosi na specifičnu tradiciju drame koja je odigrala jedinstvenu i važnu ulogu historijski u samodefinisanju zapadne civilizacije. Ta tradicija je bila višestruka i diskontinuirana, ali se izraz često koristio za prizivanje snažnog efekta kulturnog identiteta i historijskog kontinuiteta. Od njenog nejasnog porijekla u atinskim pozorištima prije 2.500 godina, od kojih je preživio samo djelić djela Eshila, Sofokla i Euripida, preko njenih jedinstvenih artikulacija u djelima Shakespearea, Lopea de Vege, Racinea i Schillera, do novijih naturalističkih tragedija Strindberga, Beckettovih modernističkih refleksija na smrt, gubitak i patnju i Müllerovih postmodernističkih prerada tragičkog kanona, tragedija je ostala značajna za kulturno eksperimentiranje, pregovore, borbe i promjene.
Komedija
Komedija je pozorišna vrsta koja u smiješnom ili podrugljivom tonu obrađuje društvene ili psihološke sukobe razrješavajući ih na vedar način. Za razliku od tragedije, koja se na ozbiljan način bavi nerješivim proturječjima ljudske sudbine i naginje metafizičkom uopćavanju, radnja i likovi komedije ironičnom relativizacijom ljudskih slabosti izravnije se vezuju za društvene navike određenog doba. Komedija i tragedija imaju dvosmislen međusobni odnos, kao što, među ostalim, pokazuju dvolični primjeri Shakespeareova Mletačkog trgovca ili Čehovljevog Višnjika, mnogobrojni mješoviti primjeri, da se i ne govori o tragikomediji. Sadržaj pojma komedija, njezini naglasci (na zapletu, običajima, značajima, situacijama, što vodi podjeli u različite vrste komedije) te njen status među dramskim vrstama mijenjaju se i tokom povijesti i u različitim kulturama.
Ostali oblici
Pored tradicionalne podjele pozorišta na tragediju, komediju i dramu u užem smislu, postoje i drugačije podjele. Klasična podjela na teatarske forme bila je podjela na dramu, operu i balet. Savremene podjele na teatarske forme su fleksibilnije, pa se pod glavnim pozorišnim formama često podrazumijevaju dramsko pozorište, plesno pozorište (plesni teatar, moderni ples), muzičko pozorište (mjuzikl, opera, opereta), lutkarsko pozorište itd. Ali i ova podjela nije konačna. Bogatstvo i raznolikost pozorišnih formi i tradicija, kako evropskih tako i vanevropskih, savremenom gledaocu nudi ogroman broj formi, stilova i vrsta raznih pozorišnih oblika, njihovih mješavina i hibrida.
IC 2259
IC 2259 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 9. januara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Goveđari
Goveđari su naseljeno mjesto u sastavu općine Mljet, na ostrvu Mljetu, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Goveđari su imali 138 stanovnika.
Napomena: ''U 1981. smanjeno izdvajanjem istoimenih dijelova u samostalna naselja Polače i Pomena. U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselje Polače, a od 1890. do 1931. za naselje Pomena.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Goveđari je imalo 179 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Konvertibilna marka
Konvertibilna marka (oznaka: KM; kôd: BAM) jest nacionalna valuta Bosne i Hercegovine od 1998. Uvedena je na cjelokupnom području Bosne i Hercegovine zamijenivši bosanskohercegovački dinar (BAD) po tečaju 1 KM = 100 BAD. Stoti dio konvertibilne marke je fening.
Valuti odbor
Konvertibilna marka je odlukom Centralne banke Bosne i Hercegovine vezana za euro i svaka izdana novčanica ima pokriće u eurima. Fiksni kurs je
NGC 1108
NGC 1108 (također poznat kao PGC 10633) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 428 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,80 (100 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 31. oktobra 1886. godine.
Konvertibilna marka
Valuti odbor
Centralna banka BiH izdaje domaću valutu koja ima puno pokriće u deviznim sredstvima.
Novčanice
Novčanice od 50 feninga, 1, 5, 10, 20, 50 i 100 konvertibilnih maraka štampane su u francuskoj štampariji Francois-Charles Oberthur, Fiduicare u Parizu, a novčanica od 200 KM u austrijskoj štampariji Österreichische Banknoten und Sicherheitsdruck GmbH (OeBS) u Beču. Sve novčanice su proizvedene u dvije varijante, osim 200 KM koja je ista za oba entiteta.
Prva serija
U prvoj seriji sa nominalnim datumom izdavanja 22. juna i 27. jula 1998. godine, izašle su novčanice u apoenima od 50 feninga, 1 marke, 5, 10, 20 50 i 100 maraka. Novčanice su prepoznatljive po tome, na licu novčanice u desnom donjem uglu, ispod potpisa guvernera Centralne banke Bosne i Hercegovine, nema godine izdavanja.
1 Novčanica od 50 feninga povučena je iz opticaja 31. marta 2003. godine
2 Na novčanici od 50 feninga na licu i naličju riječ Pfening je odštampana bez n kao: 3 Novčanica od 1 KM povučena je iz opticaja 31. marta 2009. godine.
4 Novčanica od 5 maraka je proizvedena sa greškom na naličju. Vrijednost novčanice je otiskana u ćirilićnom pismu kao PET КОНВЕРТИБИЛНИХ МАPАКА
5 Novčanica od 5 maraka za Republiku Srpsku i Federaciju BiH imaju isti motiv na licu i naličju, a razllkuju se u redoslijedu ćirilićnog i latiničnog pisma.
6 Novčanica od 5 KM povučena je iz opticaja 31. decembra 2009. godine.
7 Kod svih novčanica do 100 maraka, u sigurnosnoj traci je pogrešno oštampana skraćenica Centralne banke BiH i to ЏББХ umjesto ЦББХ.
8 Naziv stotog dijela konvertibilne marke nije istovjetan na novčanicama (Pfenig - Пфениг) i na kovanom novcu (Fening-Фенинг).
Druga serija
U drugoj seriji sa nominalnim datumom izdavanja 2002. godine, izašle su novčanice u apoenima od 50 i 100 maraka. Novčanicima su dodati novi sigurnosni znakovi, te se ispod potpisa guvernera Centralne banke Bosne i Hercegovine, nalazi godine izdavanja. Poleđina novčanica nije promijenjena, te je jednaka prvoj seriji.
Treća serija
U trećoj seriji sa nominalnim datumom izdavanja 2007. godine, izašle su novčanice u apoenima od 50 i 100 maraka, a 2008. godine apoeni od 10 i 20 maraka. Novčanicama su dodati novi sigurnosni znakovi, nominalne vrijednosti apoena utisnute su u promijenjenoj boji, zaštitna je nit postala djelomično vidljiva, na licu novčanice su utisnuti fluoroscentni zaštitni simboli, te se ispod potpisa guvernera Centralne banke Bosne i Hercegovine, nalazi godine izdavanja. Poleđina novčanica nije promijenjena, te je jednaka prvoj seriji.
Četvrta serija
Centralna banka Bosne i Hercegovine pustila je u opticaj 2012. godine četvrtu seriju novčanica u apoenima od 10, 20, 50 i 100 KM. Novčanice ove serije, imaju devet novih sigurnosih obilježja, a prepoznatljiva su još i po potpisu novog guvernera i godini izdavanja. Nova zaštitna obilježja su: Vodeni znak, zaštitna nit s tekstom, prozirni registar, zaštititna nit "Motion", iridiscentna traka, optički promjenljiva boja, intaglio štampa, mikroštampa, UV obilježja.
Vodeni znak
Nova serija novčanica ima višetonski vodeni znak s motivom skulptura sa svjetiljkama na glavnom ulazu zgrade Centralne banke Bosne i Hercegovine u Sarajevu. Ispod motiva skulpture svaki apoen ima svijetli vodeni znak - oznaku nominalne vrijednosti. Vodeni znak se vidi pod propusnim svjetlom.
Zaštitna nit s tekstom
Zaštitna nit je potpuno ugrađena u papir i unutar nje se vidi tekst različit za svaki apoen: 10 KM, 20 KM, 50 KM i 100 KM. Tekst ima efekat ogledala, te se pod propusnim svjetlom može čitati i s lica i s naličja.
Prozirni registar
Kad se novčanica drži prema svjetlu, elementi štampani na lici i naličju novčanice uklapaju se i čine petougao.
Zaštititna nit "Motion",
Sve novčanice četvrte serije imaju mikrooptičku zaštitnu nit, širine 4mm, s prozorima. Apoeni od 10 KM i 20 KM imaju tri prozora, a apoeni od 50 KM i 100 KM imaju četiri prozora u kojima nit izlazi na površinu papira. Motion-nit ima različitu boju za svaki apoen: Motiv niti na svim apoenima je pero, koje se pomjera zavisno od ugla posmatranja na način da, kada se:
Iridiscentna traka
Na apoenima od 10 KM i 20 KM, vertikalno preko cijelog naličja novčanice, nalazi se iridiscentna traka širine 10 mm. Kod oba apoena traka prikazuje oznaku KM, te oznaku nominalne vrijednosti. Kada se novčanica posmatra pod različitim glom. traka svjetluca i mijenja boju.
Optički promjenljiva boja
Na apoenima od 50 KM i 100 KM, oznaka nominalne vrijednosti u donjem desnom uglu naličja novčanice štampa se posebnom optički promjenjivom bojom. Efekat promjene boje može se vidjeti kada se novčanica posmatra pod različitim uglom. Na 50 KM boja se mijenja od ljubičastocrvene u zelenkastosmeđu. Na 100 KM boja se mijenja od zlatnosmeđe do maslinastozelene.
Intaglio štampa
Intaglio štampa se nalazi na licu novčanice u određenim područjima i može se osjetiti pod prstima.
Mikroštampa
Novčanica ima mikrotekst na oba pisma (latinicom i ćirilicom) CBBH ЦББХ u dnu lica novčanice.
UV obilježja
Novčanice na licu i naličju imaju područja štampana fluoroscentnom bojom, koja svijetle pod UV zracima. U području vodenog znaka, sve novčanice na licu imaju i fluoroscentnu oznaku nominalne vrijednosti. Osim toga vlakna, ugrađena u papir i nevidljiva na dnevnom svjetlu, pod UV svjetlom se vide u crvenoj, zelenoj i plavoj boji. Fluoroscentne osobine imaju i serijski brojevi novčanica.
Prva serija
1 Novčanica od 50 feninga povučena je iz opticaja 31. marta 2003. godine.
2 Na novčanici od 50 feninga na licu i naličju riječ Pfening je odštampana bez n kao: 3 Zbog štamparske greške u imenu Ive Andrića, koje je ćirilicom bilo napisano kao Андриђ novčanica od 1 konvertibilne marke za područje Republike Srpske nikada nije puštena u opticaj.
4 Novčanica od 5 maraka je proizvedena sa greškom na naličju. Vrijednost novčanice je otiskana u ćirilićnom pismu kao PET КОНВЕРТИБИЛНИХ МАPАКА.
9 Novčanica od 10 konvertibilnih maraka sa dizajnom za Republiku Srpsku ima ime Alekse Šantića ispisano latinicom, iako bi trebalo da je ispisano ćirilicom.
Četvrta serija
Vidi: Sigurnosna obilježja Federacija BiH
Kovanice
Danas su u Bosni i Hercegovini u opticaju sljedeće kovanice: 1 Naziv stotog dijela konvertibilne marke nije istovjetan na novčanicama (Pfenig - Пфениг) i na kovanom novcu (Fening-Фенинг).
Evropsko prvenstvo u košarci 2007.
Evropsko prvenstvo u košarci 2007 se održalo od 3. septembra do 16. septembra u pet gradova Španije: Granada, Sevilja, Palma de Majorka, Alikante i Madrid.
Ukupno je na prvenstvu učestvovalo 16 ekipa iz Evrope, koje su se kvalificirale na razne načine;
ARCNET
ARCNET (Attached Resource Computer NETwork) je mrežni protokol za LAN mreže, ima sličnu namjenu kao Ethernet i Token Ring protokoli. ARCNET je bio prvi široko prihvaćeni mrežni sistem za umrežavanje računara koji je postao popularan 1980-tih godina. Izvorno ARCNET koristi RG-62/U koaksijalne kablove i pasivne ili aktivne hubove u zvjezdastoj topologiji. U ranim 1990-tim Thomas-Conrad korporacija je razvila 100 Mbit/s TCNS mrežu, baziranu na ARCNET protokolu, koja je podržavala RG-62, twisted-pair, i optičko vlakno. Razvoj ARCNET-a je prekinut pojavom jeftinih rješenja za 100 Mbit/s Ethernet mreže.
Beleriand
desno|mini|250px|Mapa Belerianda. Beleriand je imaginarna zemlja iz Tolkinovih knjiga. Beleriand se nalazio zapadno od Plavih planina. Vilenjaci su bili prvi i najbrojniji stanovnici Belerianda. Kralj Avara (rod Vilenjaka) u Beleriandu je bio Elu Tingol, kralj Dorijata. Njegova žena je bila majarski duh Melijana Maja. Njih dvoje su vladali Beleriandom kroz sva doba zvijezda. Međutim, sve se mijenja sa početkom Prvog doba sunca. Melkor stiže na daleki sjever Belerinada i gradi tvrđavu Angband, poznatu kao gvozdeni pakao. Velika vojska Noldora, predvođena Feanorom i Fingolfinom također dolazi, goneći Melkora. Noldori su uništili Melkorove trupe u Bici pod zvijezdama, iako je Feanor poginuo. Tingol je, iako preko volje, dao dopuštenje Noldorima da nasele Beleriand. Princ Turgon stvara grad Gondolin, sakriven u planinama Ehorijata. Finrod Felagund stvara prostrano kraljevstvo Nangotrond, a Fingolfin i njegov sin Fingon naseljavaju zemlju Hitlum. Sedam Feanorovih sinaova zauzimaju sve istočne zemlje Belerianda. Za neko vrijeme sav Beleriand raste i bogati se. Melkor je poražen u još jednoj bici, nazvanoj Dagor Argaleb, ili Slavna bitka. Nakon naseljavanja ljudi u Beleriand, nastaje novi raspored teritorija. Kuća Hador naseljava južni Hitlum. Kuća Haletina naseljava šumu Bretil, a kuća Beorova zauzima Dor-lomin. Vilenjaci, ljudi i Patuljci bivaju poraženi u dvije velike bitke: Bici iznenadnog plamena i u bici Arnoit Arnoidad iliti Bici nebrojenih suza. Nakon ove dvije bitke, Malkor zauzima sva kraljevstva ljudi i Vilenjaka. Valari kreću u rat protiv Melkora, koji se završava potpunim porazom Melkora. Nažalost, Beleriand se raspao od siline borbe i potonuo u more. Od Belerianda je ostao samo mali dio zemlje, kasnije nazvat Lindon. Gil-galad je tu osnovao jedno vilin-kraljevstvo, 1. godine Drugog doba.
Regionen und Orte in Tolkiens Welt Middle-earth locations
NGC 2456
NGC 2456 (također poznat kao MCG 9-13-82, PGC 22129 i UGC 4073) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 338 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 1,10 (108 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. februara 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kolonija (politika)
Kolonija, u političkom i historijskom smislu, je teritorija pod neposrednom političkom kontrolom i upravom geografski udaljene države ili, u staro doba, grada. Pojam kolonija je usko povezan s koloniziranjem. Kod koloniziranja se u suštini radi o naseljavanju zemlje. Otuda je kolonija u širem smislu riječi skup osoba koje žive izvan svog područja naseljavanja. Osim toga, u području politike postoji potpuna ovisnost o "zemlji matici".
Mojito
mini|desno|200px|Mojito koktel Mojito (fon. Mohito) je koktel od bijelog kubanskog ruma, soka limete, svježe mente, šećera šećerne trske, soda vode i izlomljenog leda.
Historija
Mojito se pojavio na Kubi između 1910. i 1920. Smatra se da je lokal "La Bodeguita del Medio" u Havani mjesto gdje je nastao originalni recept 1946. Ime koktela je kombinacija riječi vlažan (mojadito) i imena kulinarskog sosa (mojo), što odgovara karakteru ovog tropskog i egzotičnog pića.
NGC 6863
NGC 6863 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Orao. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. jula 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Koktel
mini|desno|300px|Kokteli Koktel je stil miješanja pića. Koktel se može pripremiti od najmanje dvije vrste različitih pića. U receptu se mogu preporučiti 3, 4, 5 pa i više vrsta raznih alkoholnih i bezalkoholnih pića. Kokteli se mogu pripremiti u šejkeru, čaši za koktel ili direktno u čaši u kojoj se i uslužuje.
Historija
Riječ koktel (cocktail) je sastavljena iz dvije riječi: cock (pijetao) i tail (rep). Kako je piće dobilo ime, još nije potpuno objašnjeno, ali legenda kaže da su svojevremeno u Americi priređivane borbe pijetlova po uzoru na Špance. Vlasnik pijetla pobjednika imao je pravo pobijeđenom pijetlu iščupati rep, te je ostalim sudionicima plaćao pića (vjerovatno su to bila miješana pića raznih boja kao i pijetlov rep).
Prema starom američkom barmenskom almanahu, prvi koktel nastao je sasvim slučajno kao mješavina vrućeg destilata sa šećerom i limunom koji se dopunjavao raznim biterima potom rashlađivao velikim komadima leda.
Danas postoje na hiljade recepata sa zvučnim nazivima, pa nije nikakvo čudo da među njima često ima i onih koji se jedni od drugih razlikuju samo po imenu.
IC 605
IC 605 (također poznat kao IRAS 10197+0127, MCG 0-27-3, PGC 30363 i UGC 5606) je galaksija koja je udaljena oko 298 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 0,60 (52 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 11. marta 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Klasična fizika
Na šta se pojam "klasična fizika" odnosi, zavisi od konteksta. Kada se govori o posebnoj teoriji relativnosti, odnosi se na Newtonovu fiziku koja je prethodila teoriji relativnosti, to jest, grane fizike nazirane na principima usvojenim prije uspona relativnosti i kvantne mehanike. Kada se govori o općoj teoriji relativnosti, odnosi se na rezultat modifikovanja klasične mehanike kako se se povezala sa posebnom teorijom relativnosti. Kada se govori o kvantnoj mehanici, odnosi se na nekvantnu fiziku, u koju se često ubraja i opća teorija relativnosti.
Polje rada
Među granama teorije, uključenih u klasičnu fiziku, su:
Komuna
Komuna (na engleskom, commune) je upravna podjedinica u različitim evropskim zemljama (Belgija, Francuska, Njemačka, Italija, Luksemburg, Norveška, Poljska, Rumunija i Skandinavske zemlje) kao i u Africi (bivša francuska kolonija Senegal). U socijalističkoj Jugoslaviji, komuna je bio izraz za općinu. Izraz komuna nema veze s komunizmom.
Naziv komuna se također upotrebljava kada se određena grupa karakteriše kao društvena zajednica, odnosno kada veći broj osoba ima određene zajedničke poveznice.
Cionizam
Cionizam (Hebrejski: ציונות‎,Cijonut) je prvenstveno jevrejski nacionalistički pokret. To je još i termin koji se koristi za oslobađajući pokret, koji u najširem smislu predstavlja borbu Jevreja za samostalnost i suverenost Jevrejske domovine. Pokret je dobio ime po brdu Cion koje se nalazi u istočnom Jerusalemu i simbolizira Državu Izrael. Od uspostavljanja Države Izrael, potezi Cionista se uglavnom odnose na čuvanje prava na njihovu državu. Pojam cionizam se još može odnositi na: 1) nepolitički - Kulturalni Cionizam, osnovan od strane Jevrejskog književnika Ahad Ha'ama; 2) političku podršku za Državu Izrael od strane nejevreja - Kršćanski Cionizam.
Cionizam nema jedinstvenu ideologiju, nego više njih sadržane u svojim pod-idelogijama poput: Generalnog Cionizma, Religioznog Cionizma, Radničkog Cionizma, Revizionističkog Cionizma, Zelenog Cionizma itd. Ipak, Cionisti su najjedinstveniji u zalaganju za Eretz Izrael kao domovinu svih Jevreja vodeći se religioznim vjerovanjima koji taj geografski prostor označavaju svetim.
Nakon skoro dva milenijuma postojanja jevrejske dijaspore bez svoje države, Cionizam kao pokret je osnovan krajem 19. vijeka od strane sekularnih Jevreja, u najvećem broju aškenaskih Jevreja. Ta ideja je uslovljena tadašnjom pojavom antisemitizma u Evropi, koja se naročito ogledala kroz Dreyfusovu aferu u Francuskoj i pokretom protiv Jevreja u Rusiji. Pokretač cionističkog političkog pokreta je bio austro-ugarski novinar Theodore Herzl svojom knjigom Der Judenstaat . U to vrijeme, glavni cilj je bilo ohrabrivanje Jevreja da migriraju u Palestinu, tada pod teritorijom Osmanlijskog Carstva.
Kao jedan od nekoliko jevrejskih pokreta koji su nastali kao odgovor na asimilaciju i antisemitizam, širi se veoma brzo i postaje dominantan faktor u jevrejskoj politici. Kao rezultat, počinje uništavanje života Jevreja u Centralnoj i Istočnoj Evropi gdje je i nastao sam cionizam.
Pokret je bio prilično uspješan u uspostavljanju države Izrael 14. maja 1948. godine, kao domovine za sve Jevreje. Od tada, njihov broj u Izraelu se naglo povećao i tako danas oko 40% svih Jevreja živi tamo. Ovo je promovisalo cionizam u najuspješniji jevrejski politički pokret u zadnjih 2000 godina.
1975. godine, Ujedinjene Nacije su izdale rezoluciju koja cionizam naziva formom rasizma i rasističke diskriminacije . Ista rezolucija je ukinuta 1991. godine. U kontekstu Arapsko-Izraelskog sukoba pokret je okarakterizovan kao sistem koji podstiče apartheid i rasizam.
Plave planine
Plave planine su imaginarne planine iz Silmariliona i trilogije Gospodar prstenova. U Prvom dobu sunca, Plave planine su bile ogromni planinski lanac na krajnjem istoku zemlje Beleriand. Tu su se nalazila dva grada Patuljaka: Nogrod i Belegost. Plave planine su bile povezane sa Dorijatom i Nangotrondom mnogim trgovačkim putevima. Nogrod je uništen u ratu sa Dorijatom, a Belegost je potonuo u more poslije Bijesnog rata. Velika poplava poslije Bijesnog rata je potopila veći dio Plavih planina, a veliki zaliv Lun je dijelio preostali planinski lanac na dva dijela. Zapadno od Plavih planina sada se nalazila zemlja Lindon. Patuljci nisu više živjeli u ovim planinama, iako su tu imali mnoga skladišta i trgovačke postave.
Cionizam
Historija
Još od prvih stoljeća nove ere većina jevreja je živjela van Države Izrael (Eretz Izrael, poznatije većini kao Palestina) ali uprkos tome na tom prostoru su oni bili konstantno prisutni. Prema Judaizmu, Eretz Izrael je zemlja koju je Bog dao jevrejima.
Plave planine
Lista gór i wzgórz Śródziemia Список второстепенных географических объектов Арды
Cionizam
Historija
Nakon velikih ustanaka u prvom i drugom stoljeću nove ere, Rimljani su potpuno iskorjenili jevreje na prostoru Judeje, čije su ime promijenili u Syria Palaestina. Ovo je rezultiralo formiranju jevrejske dijaspore.
U 19. vijeku ideja povratka u Cion je počela dobijati na popularnosti, naročito u Evropi, gdje je antisemitizam i nasilje nad jevrejima postajalo sve češće. Tako dolazi do migracija u Palestinu i prije 1897. godine koja se smatra godinom početka prakticiranja cionizma
Prve migracije su zabilježene 1882. godine. Najviše izbjeglica je dolazilo iz Rusije, uslijed masivnih progona i bježeći od Pogroma. Oni su uglavnom osnovali veliki broj poljoprivrednih naselja potpomognuti jevrejima iz Zapadne Evrope. Slijedećem valu izbjeglica će prethoditi Ruska revolucija i nacistički progoni. mini|desno|150px|[[Theodore Herzl]] 300px|desno|mini|Delegati prvog cionističkog kongresa održanog u [[Bazelu, Švicarska.]] 1890-tih Theodore Herzl je u cionizam unio novu ideologiju i pravac djelovanja koji je rezultirao prvim cionističkim kongresom 1897. godine u Bazelu u Švicarskoj. Na njemu je osnovana Svjetska cionistička organizacija (WZO). Herzlove namjere su bile da inicira početak priprema za stvaranje jevrejske države. Pokušaji pregovora sa vladarom Palestine, Osmanlijskim Carstvom, su propali i politička potpora je bila potrebna. WZO je pomagao izgradnju manjih jevrejskih naselja u Palestini i jačanje svijesti jevreja o potrebi stvaranje zajedničke domovine. Organizacija je i radila na širenju njenog utjecaja u cijelom svijetu.
Ipak, Herzlova diplomatija i dalje nije imala uspjeha. Kolonizacija Palestine je slabo napredovala a stvar je dodatno pogoršao novi val nasilja u Ruskom Carstvu. U Kišinjevu je u aprilu 1903. godine ubijeno 45 jevreja, 1000 ranjeno te je zapaljeno i opljačkano 2000 njihovih kuća i radnji. Inicijator pogroma je bio Vjačeslav von Plehve, tadašnji ruski ministar unutrašnjih poslova.
Iste godine u Rusiji su se pojavili čuveni Protokoli cionskih mudraca koji su dokazivali jevrejsku zavjeru sa masonima. Još uvijek se spori o autetičnosti ovog dokumenta. To je poslužilo tadašnjim vlastima kao povod za daljne pogrome. Nastaje plan nazvan tri trećine kojim trećina jevreja treba biti pobijena, trećina prekrštena i trećina protjerana.
Theodore Herzl u augustu 1903. godine, bez konsultacija sa ostalim vođama pokreta, odlazi u glavni grad Carske Rusije, Sankt Peterburg gdje se sastaje sa kreatorom pogroma, Vjačeslav von Plehveom. Ruska vlada je izdala deklaraciju u kojoj navodi da neće smetati jevrejskoj kolonizaciji Palestine nego da će je još i pomagati i zauzeti se za nju u međunarodnim krugovima. Međutim, ispostavilo se da su ta obećanja bila lažna te su pogromi nastavljeni i tako odlazak ruskih jevreja u Zapadnu Evropu i SAD.