cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalij-cijanid
Kalij-cijanid je spoj hemijske formule KCN, odnosno kalijeva so cijanovodične kiseline. To je bezbojna kristalna so, izgleda sličnog šećeru, relativno dobro rastvorljiva u vodi. KCN se najvećim dijelom koristi za preradu rude zlata, u organskim sintezama i za elektroplatiranje (galvanizaciju). Osim toga, u nešto manjem obimu koristi se u izradi nakita za hemijsko pozlaćivanje i poliranje.
Moždana mamuza
Funkcije
Izlazi bočnih habenula meta dopaminergičnih regija (substantia nigra, pars compacta) i trbušno  tegmentsko područje serotonin-producirajuće  regije (jezgro srednje pregrade i jezgro leđne pregrade) i holin-proizvodne  regije (u bočno-leđnom tegmentnom jezgru). Ovaj izlaz inhibira dopaminske neurone  u crnoj supstanci  (substantia nigra pars compacta)  i ventralnom  tegmentskom  području, sa aktivacijom na bočnoj strani  habenulskog  povezivanja sa njuhovim isključivanjem, i obrnuto, isključivanje u lateralnoj  habenuli  sa njihovim  aktivacijom.
Egipat na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Egipat se takmičio na zimskim olimpijskim igrama prvi put 1948. Tada se ekipa se sastojala od dva člana, koju su dobili poseban proglas od egipatskog kralja Faruka da učestvuju pod državnom zastavom, ali bez finansijske podrške ili rizika u slučaju njihove povrede. Članovi ekipe su bili Marcel Nissim Behar i Ismael Nosrat (sin egipatskog ratnog ministra) koji su oba učestvovali u alpskom skijanju u disciplini spust na olimpijskim stazama u Areu, Švedska. Do 2014, Egipat je na zimskim olimpijskim igrama učestovao još jednom, i to na Zimskim olimpijskim igrama 1984 u Sarajevu, Jugoslavija. Jedini takmičar u 1984 je bio aplski skijaš Jamil El Reedy. On je imao najduže puno ime i prezime (napisano u njegovom pasošu) među svim učesnicima Zimskih olimpijskih igara 1984.
Gorenja vas pri Šmarjeti
Gorenja vas pri Šmarjeti je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarješke Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenja vas pri Šmarjeti je imala 214 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Gorenja vas.''
Zlatni medvjed
Zlatni medvjed (njemački: Goldener Bär) je najviša nagrada za najbolji film na Berlinskom međunarodnom filmskom festivalu. Medvjed je heraldičko obilježje Berlina, nalazi se na grbu i zastavi Berlina. Bosanskohercegovačka režiserka Jasmila Žbanić je 2006. godine sa filmom Grbavica osvojila Zlatnog medvjeda.
Novi Zeland na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Novi Zeland se takmičio na Zimskim olimpijskim igrama 1984 u Sarajevu, Jugoslavija.
Majkić Japra Donja
Majkić Japra Donja je naseljeno mjesto u sastavu općine Sanski Most, Bosna i Hercegovina.
Kalij-cijanid
KCN je izuzetno otrovan. Vlažna supstanca KCN otpušta male količine cijanovodika (HCN) zbog hidrolize, a koji miriše poput gorkih badema. Međutim, svaki čovjek ne može osjetiti taj miris, a mogućnost osjetila povezana je s genetičkim predispozicijama čovjeka. Okus kalij-cijanida je opisan kao oštar, kiseo uz osjećaj peckanja i gorenja.
Dobijanje
KCN se dobija tretiranjem cijanovodika vodenim rastvorom kalij-hidroksida, nakon čega slijedi isparavanje rastvora u vakuumu:
Majkić Japra Gornja
Majkić Japra Gornja je naseljeno mjesto u sastavu općine Sanski Most, Bosna i Hercegovina.
Kalij-cijanid
Dobijanje
U laboratoriji je moguće pripremanje kalij-cijanida od kalij-heksacijanidoferata(III) i sumporne kiseline. Nastala cijanovodična kiselina neutralizira se rastvorom kalij-hidroksida, nakon čega se KCN može istaložiti pomoću etanola. Moguće je i dobijanje putem redukcije kalij-cijanata pri visokim temperaturama:
Godišnje se u svijetu proizvede približno 50.000 tona kalij-cijanida.
Struktura
U vodenom rastvoru KCN disocira na hidrirane ione kalija (K+) i cijanidne ione (CN−). Uobičajeni oblik kalij-cijanida u čvrstom stanju, koji je stabilan u uslovima sobne temperature i normalnog pritiska, ima istu kubičnu kristalnu strukturu kao i natrij-hlorid, gdje je svaki ion kalija okružen sa po šest iona cijanida i obrnuto. Iako su cijanidni ioni dvoatomski, te zbog toga manje simetrični od iona hlorida, oni se vrlo brzo rotiraju, pa je njihov "prosječan" oblik sferičan. Pri niskim temperaturama i visokom pritisku ova slobodna rotacija unutar iona je onemogućena, čime je kristalna struktura mnogo manje simetrična, a ioni cijanida su postavljeni slojevito.
Upotreba
Cijanidi KCN i NaCN (natrij-cijanid) široko su korištene soli u organskim sintezama, najčešće za pripremanje nitrila i karboksilnih kiselina, posebno Von Richterovom reakcijom. Također se koristi i za sintezu hidantiona (glikoliluree), izrazito korisnog sintetičkog međuproizvoda, koji reagira s nekim karbonilnim spojem, poput aldehida ili ketona u prisustvu amonij-karbonata.
Čitluk (Promina)
Čitluk je naseljeno mjesto u sastavu općine Promina, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Kalij-cijanid
Upotreba
KCN se koristi kao sredstvo za fiksiranje fotografija na vlažnu ploču pomoću koloidnog procesa. Ovaj spoj rastvara srebro tamo gdje je zbog razvijača postalo nerastvorljivo. Time nastaje fotografija i stabilizira se, te prestaje biti osjetljiva na svjetlost. Moderni fotografi koji koriste vlažnu ploču danas upotrebljavaju manje otrovne fiksatore, najčešće mnogo manje otrovni natrij-tiosulfat, mada ni upotreba kalij-cijanida nije u potpunosti prestala.
U industriji zlata, KCN u prisustvu metalnog zlata iz rude te kisika i vode iz zraka s njima gradi so kalij-zlato cijanid (ili zlato-kalij cijanid), rastvorljivu u vodi, i kalij-hidroksid:
Čitluk (Promina)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Drniš.
Kalij-cijanid
Upotreba
Sličan proces odvija se i upotrebom NaCN, čime se dobija natrij-zlato cijanid (NaAu(CN2)).
Čitluk (Promina)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čitluk je imao 112 stanovnika.
Kalij-cijanid
Otrovnost
Kalij-cijanid je vrlo snažan inhibitor ćelijskog disanja, djelujući na mitohondrijsku citohrom c oksidazu, čime blokira oksidativnu fosforilaciju. Time se organizam onemogućuje da oksidira hranu i iz nje dobija energiju. Zatim se javlja laktatna acidoza kao posljedica anaerobnog metabolizma. Akutno trovanje cijanidom najprije uzrokuje crvenilo ili rumenilo na licu i koži žrtve jer njeno tijelo nije u mogućnosti koristiti kisik iz krvi. Efekti trovanja kalij-cijanidom isti su kao i kod trovanja natrij-cijanidom, a simptomi se obično javljaju u roku nekoliko minuta nakon gutanja supstance. Žrtva gubi svijest, nakon čega slijedi moždana smrt. Tokom ovog perioda žrtva može doživjeti i snažne grčeve. Uzrok smrti je cerebralna hipoksija.
Čitluk (Promina)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Čitluk je imalo 272 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kalij-cijanid
Otrovnost
Približna smrtonosna doza kalij-cijanida za čovjeka (80 kg mase) iznosi 200 do 300 mg. Njegova otrovnost pri oralnom unosu zavisi od kiselosti u želucu, jer KCN mora reagirati s kiselinom kako bi se oslobodio cijanovodik (HCN), koji je smrtonosni oblik cijanida. Ruski sveštenik Grigorij Rasputin preživio je trovanje kalij-cijanidom jer je kiselost u njegovom želucu bila neuobičajeno niska.
Brojne poznate osobe su ubijene ili počinile samoubistvo pomoću kalij-cijanida, kao što su članovi organizacije Mlada Bosna i brojni čuveni nacisti u Trećem rajhu poput Rommela, Hitlerove dugogodišnje parterice Eve Braun, Josepha Goebbelsa, Heinricha Himmlera i Hermanna Göringa, kao i britanski agenti iz doba Drugog svjetskog rata, zatim računarski naučnik Alan Turing, hemičari Wallace Carothers i Viktor Meyer, te brojne samoubice pripadnici raznih vjerskih sekti kao što je Hram naroda. Danski pisac Gustav Wied također je počinio samoubistvo uzimajući ovaj spoj. Osuđeni ratni zločinac Slobodan Praljak počinio je samoubistvo ispijajući sadržaj iz bočice za koju se sumnja da je sadržavala kalij-cijanid, neposredno nakon što mu je potvrđena kazna pred Međunarodnim krivičnim sudom u Haagu 29. novembra 2017. godine.
Lug (Bilje)
Lug (mađ. Laskó) je naseljeno mjesto u sastavu općine Bilje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Beli Manastir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lug je imao 764 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijelova naselja u istoimena samostalna naselja Kozjak i Tikveš te pripajanjem dijela područja naselja naselju Kneževi Vinogradi (općina Kneževi Vinogradi), a povećano pripajanjem dijela područja naselja Darda (općina Darda). U 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Kozjak i Tikveš, a do 1961. dio podataka za naselje Kneževi Vinogradi (općina Kneževi Vinogradi). Do 1981. dio podataka sadržan je u naselju Darda (općina Darda, 1971. i 1981. bez stanovnika).''
Goetheova nagrada
Goetheova nagrada, puni naziv Goetheova nagrada grada Frankfurta (njemački: Goethepreis der Stadt Frankfurt) je prestižna literarna nagrada koju dodjeluje njemački grad Frankfurt na Majni u čast velikog književnika Goethea koji je rođen upravo u ovom gradu.
Lug (Bilje)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lug je imalo 1.036 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Goetheova nagrada
Nagrada je prvi put dodijeljena književniku Stefanu Georgeu 1927. godine. Nagrada se do 1955. godine dodjeljivala svake godine da bi od tada uglavnom predstavljala trijenalnu nagradu.
Mnogi dobitnici ove nagrade su autori, tj. stvaraoci u oblasti književnosti, iako su neki od laureata značajni stvaraoci u drugim kreativnim ili naučnim oblastima.
Dobitnik nagrade se nagrađuje sa novčanim iznosom od 50.000 eura.
Dobitnici nagrade
• 2
Štavanj
Štavanj je naseljeno mjesto u općini Rogatica, Bosna i Hercegovina.
Carevo Polje (Jajce)
Carevo Polje je naseljeno mjesto u općini Jajce, Bosna i Hercegovina.
Trnovo (Rogatica)
Trnovo je naseljeno mjesto u općini Rogatica, Bosna i Hercegovina.
Heckler & Koch G3
Heckler & Koch G3 je automatska puška porijeklom iz Njemačke razvijena krajem 1950tih od strane firme Heckler & Koch. i španske firme CETME.
Razvoj
Hstorijski razvoj ove svjetski poznate automatske puške zalazi na kraj Drugog svjetskog rata kada su njemački inženjeri otišli i emigrirali u Španiju. Na temelju njemačke automatske puške STG 45 kalibra 7,9mm razvili današnju pušku G-3 koja je u masovniju upotrebu dolazi 1959. G-3 je maksimalno iskorištena upravo zbog svoje moderne konstrukcije. Tradicionalne drvene obloge i metalni okviri zamijenjeni su daleko lakšim materijalima kao što je plastika.
Puška radi na principu usporenog trzanja zatvarača, a može djelovati pojedinačno i rafalno na daljinama do 400m.
Neke novije puške imaju tu mogućnost da mogu ispaliti rafalno samo 3 metka zbog preciznosti i iskorištenosti streljiva.
Na neke novije modele je moguće postavljanje bacača granata. Trombloni se uredno ispaljuju sa odgovarajućim tromblonskim mecima.
G3 je doživio velik izvozni uspjeh i prodan je u više od 40 država, a vlastitu proizvodnju pod licencom su pokrenule: Francuska (MAS), Grčka (Hellenic Arms Industry), Iran (Defense Industries Organization), Meksiko, Mjanmar, Norveška (Kongsberg Vapenfabrikk), Pakistan (Pakistan Ordnance Factories), Portugal (FVS), Saudijska Arabija, Švedska (FFV), Tajland, Turska (MKEK) i Velika Britanija (Royal Ordnance).
Korisnici
thumb|HK G3 u rukama gvajanskih vojnika. thumb|Turski vojnici s HK G3. thumb|Saudijski vojnik s HK G3.
Miljevci (Sanski Most)
Miljevci su naseljeno mjesto u sastavu općine Sanski Most, Bosna i Hercegovina.
Daniel-André Tande
Daniel-André Tande norveški je skijaš-skakač.
Karijera
U Svjetskom kupu debitirao je 11. januara 2014. u austrijskom Tauplitzu na letaonici Kulm, kada je osvojio 31. mjesto, tj. za samo jedno mjesto ostao je bez plasmana u drugu seriju, ali je sljedećeg dana zauzeo 15. mjesto, osvojivši prve bodove u Svjetskom kupu. Prije toga je četiri sezone nastupao u Kontinentalnom kupu.
Bio je u sastavu norveške reprezentacije na ZOI 2014. u Sočiju, ali nije učestvovao ni u jednom od tri takmičenja.
Na Svjetskom prvenstvu u letovima 2016. u Tauplitzu osvojio je zlatnu medalju u ekipnom takmičenju, što mu je prva seniorska medalja s velikih takmičenja u karijeri. Prvi plasman na pobjedničko postolje, a ujedno i prvu pobjedu ostvario je 22. novembra 2015. u njemačkom Klingenthalu, na samom početku sezone 2015/16.
Na Novogodišnjoj turneji 2016/17. došao je do još dvije uzastopne pobjede, u Garmisch-Partenkirchenu i Innsbrucku, i bio je vodeći u ukupnom poretku nakon tri stanice, ali je u Bischofshofenu imao dosta problema s vjetrom i zauzeo tek 26. mjesto, što mu je bilo dovoljno da u ukupnom poretku ipak ostane na pobjedničkom postolju kao treći.
Na Svjetsko prvenstvu 2017. u Lahtiju s reprezentacijom Norveške osvojio je srebrnu medalju u ekipnim skokovima, što mu je prva medalja sa svjetskih prvenstava u karijeri.
Najveći pojedinačni uspjeh ostvario je na SP u letovima 2018. u Oberstdorfu osvojivši zlatnu medalju. To mu je i prvi veći pojedinačni uspjeh na velikim takmičenjima. Već sljedećeg dana Norveška je odbranila ekipnu zlatnu medalju iz Tauplitza, ponovo s Tandeom u sastavu, kao i dvije godine kasnije na Planici.
Veći dio sezone 2018/19. propustio je što zbog povrede, što zbog drugih zdravstvenih problema, pa je u ukupnom poretku zauzeo 35. mjesto. Nakon toga su uslijedili novi zdravstveni problemi i težak pad na Planici te dugotrajna borba za povratak u formu, s povremenim plasmanima na postolje. Na Svjetskom prvenstvu u letovima 2022. na domaćem terenu u Vikersundu osvojio je ekipnu bronzanu medalju.
Postolja
– održana samo jedna serija zbog lošeg vremena
Jugovac
Hrvatska:
Srbija:
Norveška na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Norvešku je na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljalo 13 sportista u 15 disciplina. Ukupno su osvojili dvije medalje: jednu zlatnu i jednu bronzanu.
Gorenje Dole (Škocjan)
Gorenje Dole su naseljeno mjesto u sastavu općine Škocjan, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Dole su imale 43 stanovnika.
Napomena: ''U 2003. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Jelendol.''
Gorenje Gradišče pri Šentjerneju
Gorenje Gradišče pri Šentjerneju je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Gradišče pri Šentjerneju je imalo 109 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Gorenje Gradišče.''
Barbat
Barbat (do popisa 2021. godine Barbat na Rabu) je naseljeno mjesto u sastavu grada Raba, na ostrvu Rabu, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Rab.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Barbat je imao 1.242 stanovnika.
Ljubotić
Ljubotić je naseljeno mjesto u sastavu općine Promina, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Barbat
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1931. iskazivano pod imenom Barbat, zatim Barbat na Rabu, a od popisa 2021. ponovo vraća staro ime Barbat.''
Ljubotić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Drniš.
Gorenje Gradišče
Gorenje Gradišče je naseljeno mjesto u sastavu općine Dolenjske Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Ljubotić
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ljubotić je imao 35 stanovnika.
Gorenje Gradišče
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
IC 4165
IC 4165 (također poznat kao MCG 7-27-25 i PGC 45223) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 378 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,70 (77 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (77 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gorenje Gradišče
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Gradišče je imalo 86 stanovnika.
Napomena: ''U 1999. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dolenjske Toplice i Gorenje Gradišče.''
Ljubotić
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Matase.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ljubotić je imalo 113 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Modra
Modra je naseljeno mjesto u sastavu općine Sanski Most, Bosna i Hercegovina.
Rab (grad)
260px|mini|Rab, rimokatolička crkva "Sv. Ivan Krstitelj" Rab je grad u Hrvatskoj, na ostrvu Rabu, u Primorsko-goranskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Rab.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Rab je imao 8.065 stanovnika, od čega u samom Rabu 437.
Grad Rab
Napomena: Nastao iz stare općine Rab.
Rab (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Sadrži podatke za naselje Mundanije u 1869. i naselje Palit u 1869. i 1931. U 1981. smanjeno izdvajanjem dijela Palit u istoimeno naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rab je imalo 592 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tikveš (Bilje)
Tikveš (mađ. Tökös) je naseljeno mjesto u sastavu općine Bilje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Beli Manastir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tikveš je imao 10 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazuje se kao dio naselja, a od 1991. kao samostalno naselje nastalo izdvajanjem iz naselja Lug. U 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Lug.''
Ertić
Ertić je naseljeno mjesto u sastavu općine Žakanje, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ertić je imao 16 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ertić je imalo 26 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gornji Bukovac Žakanjski
Gornji Bukovac Žakanjski je naseljeno mjesto u sastavu općine Žakanje, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Bukovac Žakanjski je imao 14 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Gornji Bukovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Bukovac Žakanjski je imalo 27 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Andrej Lanišek
Andrej Lanišek (Ljubljana, 13. oktobar 1957.) je nekadašnji jugoslavenski biatlonac, slovenskog porijekla. Bio je član SK Kamnik iz Kamnika.
Svjetsko prvenstvo
Lanišek je nastupio na tri Svjetska prvenstava od SP 1979. do SP 1983. Najbolji rezultat u pojedinačnoj konkurenciji bilo mu je 57-o mjesto na SP 1983. u utrci na 20 km, a u ekipnim utrkama je nastupio samo jednom na SP 1979, kada je sa Marjanom Vidmarom, Ivanom Pirsom i Marjanom Burgarom osvojio 17-mjesto u štafeti.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Jadrići
Jadrići su naseljeno mjesto u sastavu općine Žakanje, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jadrići su imali 7 stanovnika.
Napomena: ''U 1880. podaci su sadržani u naselju Stankovci.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jadrići je imalo 28 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mrkalji (Sanski Most)
Mrkalji su naselje u sastavu općine Sanski Most, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Mrkalji se do 1963. nalazilo u sastavu općine Ljubija.
Velika Trnava
Velika Trnava je naseljeno mjesto u sastavu općine Hercegovac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Garešnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velika Trnava je imala 298 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Trnava.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Velika Trnava je imalo 401 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kampor
mini|260px|spomen-područje Kampor, centralni spomenik Kampor je naseljeno mjesto u sastavu grada Raba, na ostrvu Rabu, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Rab.
Rezolucija Generalne skupštine Ujedinjenih nacija 68/262
thumb|300px|Rezultati glasanja Generalne skupštine Ujedinjenih naroda u vezi teritorijalnog jedinstva Ukrajine. {{Legend|#74C365|Za rezoluciju}} {{Legend|#ab4e52|Protiv}} {{Legend|#FADA5E|Uzdržani}} {{Legend|#89CFF0|Odsutni}} {{legend|#C0C0C0|Države koje nisu članice UN-a}} Rezolucija Generalne skupštine Ujedinjenih naroda 68/262 bila je usvojena 27. marta 2014. godine na šezdeset osmoj sjednici Generalne skupštine Ujedinjenih nacija, kao odgovor na pripajanje poluostrva Krim od strane Ruske Federacije. Usvojena je kao neobavezujuća rezolucija pod nazivom "Teritorijalni integritet Ukrajine", a podržana je od strane 100 država članica Ujedinjenih nacija. Ovom rezolucijom je potvrđena posvećenost Generalne skupštine teritorijalnom jedinstvu Ukrajine u međunarodno priznatim granicama i naglašena je ništavnost Krimskog referenduma iz 2014. godine. Predstavnici jedanaest (11) naroda su glasali protiv rezolucije, dok ih je 58 bilo uzdržano, a predstavnici još 24 države su bili odsutni tokom glasanja.
Kampor
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kampor je imao 1.173 stanovnika.
Rezolucija Generalne skupštine Ujedinjenih nacija 68/262
Rezoluciju su predložile Kanada, Kostarika, Njemačka, Litva, Poljska i Ukrajina. Usvajanju rezolucije prethodili su neuspješni pokušaji Vijeća sigurnosti Ujedinjenih naroda, koje je u 7 navrata sazivalo sjednicu u cilju rješavanja krize na Krimu. Rezultat svih ovih napora u cilju sprovođenja ove rezolucije je bio ruski veto.
Kampor
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kampor je imalo 1.178 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rezolucija Generalne skupštine Ujedinjenih nacija 68/262
Stavovi tokom glasanja
Nicos Emiliou, stalni predstavnik Kipra pri Ujedinjenim narodima, koji je zagovarao rezoluciju izjavio je da: Emiliou je pozvao da se sprovede istraga o svim djelima nasilja i ohrabri Rusija da se uključi u diplomatsko rješenje ovog problema.
Vardarac (Bilje)
mini|280px|Vardarac, kalvinistička crkva Vardarac (mađ. Várdaróc) je naseljeno mjesto u sastavu općine Bilje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Vragolovi
Vragolovi su naseljeno mjesto u općini Rogatica, Bosna i Hercegovina.
Vardarac (Bilje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Beli Manastir.
Rezolucija Generalne skupštine Ujedinjenih nacija 68/262
Stavovi tokom glasanja
Stalni predstavnik Kine pri Ujedinjenim nacijama Liu Jieyi, čija je zemlja bila uzdržana od glasanja, izjavio je da:
Vardarac (Bilje)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vardarac je imao 630 stanovnika.
Rezolucija Generalne skupštine Ujedinjenih nacija 68/262
Reakcija Rusije
28. marta 2014. godine, samo dan nakon glasanja za ovu rezoluciju, Rusija je navela da je rezolucija bila kontraproduktivna i optužila zapadne države da koriste ucjene i prijetnje kako bi se pridobili glasovi za usvajanje rezolucije.
Vardarac (Bilje)
Stanovništvo
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela naselja u istoimeno samostano naselje Podunavlje, a povećano pripajanjem dijela područja naselja Darda (općina Darda). U 1921. podaci su sadržani u naselju Bilje. U 1880., 1890. i 1931. sadrži podatke za naselje Podunavlje. Do 1981. dio podataka sadržan je u naselju Darda (općina Darda).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vardarac je imalo 782 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4166
IC 4166 (također poznat kao MCG 5-31-122, PGC 45264 i UGC 8180) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 499 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,90 (131 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 26. juna 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Babinac
Bosna i Hercegovina:
UEFA Intertoto kup 1997.
UEFA Intertoto kup 1997. je bilo nogometno klupsko takmičenje koje je organizirala UEFA između 21. juna i 26. augusta 1997. godine. Pobjednici takmičenja su bili Olympique Lyon, Bastia i Auxerre koji su stekli pravo igranja u Kupu UEFA 1997/1998.
Matase
Matase su naseljeno mjesto u sastavu općine Promina, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
UEFA Intertoto kup 1997.
Polufinale
1 Auxerre je sveukupni pobijednik polufinala zbog većeg broja postignutih golova u gostima.
Matase
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Drniš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Matase su imale 50 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Matase je imalo 172 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Naprelje
Naprelje je naseljeno mjesto u sastavu općine Sanski Most, Bosna i Hercegovina.
Ćusine
Ćusine su naseljeno mjesto u općini Jajce, Bosna i Hercegovina.
Gorenje Kamence
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Kamence su imale 155 stanovnika.
Island na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Island se takmičio na Zimskim olimpijskim igrama 1984 u Sarajevu, Jugoslavija.
Vražalice (Rogatica)
Vražalice su naseljeno mjesto u općini Rogatica, Bosna i Hercegovina.
Gorenje Kamenje (čvor)
Slovenija:
Vrelo (Rogatica)
Vrelo je naseljeno mjesto u općini Rogatica, Bosna i Hercegovina.
Alfa-heliks
Alfa-heliks naziva se i klasično kao Pauling-Corey-Bransonov α-heliks. Za ovaj tip zavojnica također se koristi i naziv 3.613–heliks, označavajući prosječni broj ostataka po spiralnom zavoju, s 13 atoma koji su uključeni u prsten koji tvori vodikova veza.
Među tipovima lokalne strukture u proteinima, α-heliks je najekstremnija i najpredvidljivija u nizu, kao i najrasprostranjenija
Otkriće
Astbury je za vlakna u početku predložio strukturu previjenog lanca. Kasnije se pridružio drugim istraživačima (posebno američkom hemičaru Mauriceu Hugginsu) predlažući da su:
Iako netačni u svim pojedinostima, Astburyjevi modeli ovih oblika bili su u biti tačni i odgovaraju modernim elementima sekundarne strukture, α-heliksa i β-lanca (zadržana je Astburyjeva nomenklatura), koje su razvili Linus Pauling, Robert Corey i Herman Branson, 1951. (vidi dolje); taj rad pokazivao je i desni i lijevi heliks, iako je 1960. kristalna struktura mioglobina pokazala da je desnoruki oblik uobičajen. Hans Neurath prvi je pokazao da Astburyjevi modeli ne mogu biti u detaljima tačni, jer su uključivali sukobe atoma. Neurathov članak i podaci Astburyja nadahnuli su H. S. Taylora, Maurice Huggins i Bragga sa suradnicima da predlože modele keratina koji donekle nalikuju modernom α-heliksu.
Dva ključna razvojma koraka u modeliranju suvremene strukture α-heliksa bila su: pravilna geometrija veze, zahvaljujući određivanje kristalne strukture aminokiselina i peptida i Paulingovo predviđanje planarnih peptidnih veza, kao i njegovo odustajanje od pretpostavke o integralnom broju ostataka po zavoju heliksa. Ključna spoznaja pojavila se u rano proljeće 1948. godine, kada se Pauling prehladio i legao u krevet. Dosađujući se, nacrtao je polipeptidni lanac na traci papira, otprilike tačnih dimenzija i presavio ga u zavojnicu, vodeći računa da održava ravne peptidne veze. Nakon nekoliko pokušaja izradio je model s fizički vjerojatnim vodikovim vezama. Pauling je zatim surađivao s Coreyem i Bransonom kako bi potvrdio svoj model prije objave. Pauling je 1954. dobio svoju prvu Novelovu nagradu "za istraživanje prirode hemijske veze i njene primjene na rasvjetljavanje strukture kompleksnih supstanci", kao što je istaknuto, uključujući i strukturu α-zavojnice.
Struktura
Zbog svoje strukture, sa izuzetkom biljnog GCR2, svi receptori povezani sa G-proteinima pripadaju nadporodici heptaheliksnim transmembranski proteinima (uobičajeni sinonimi: sedam receptora za transmembranski domen, 7-TM receptori i heptahelskiki receptori). Sastoje se od podjedinice sa sedam (grčki hepta) (transmembranskih) heliksnih struktura, koje obuhvataju ćelijsku membranu i povezane su s tri unutarćelijske i tri vanćelijske petlje. Receptori povezani sa G-proteinima imaju vanćelijski ili transmembranski domen vezanja za ligande. G-protein se veže za ćelijsku unutrašnju (unutarćelijsku) stranu receptora. Kako bi se međusobno upoređivale strukture različitih receptora povezanih sa G-proteinima, razvijen je Ballesteros-Weinsteinov sistem nomenklature. Dugo vremena, struktura receptora povezanih sa G-proteinima mogla se predvidjeti samo na osnovu analogije sa poznatom strukturom bakterijrskog rodopsina. Trodimenzijsko utvrđivanje strukture receptora vezanog za G-protein kod kičmenjaka, rodopsina domaće stoke postignuto je 2000. Godine, analizom rendgenske strukture. S druge strane, kristalizacija i objašnjenje strukture ostalih receptora povezanih sa G-proteinima teža je, zbog njihovih fizičko-kemijskih svojstava i zbog male gustine receptora u membrani. Stoga je tek 2007. godine mogla biti utvrđena kristalna struktura ligandom aktiviranog receptora vezanog za G-protein (ljudski) β2–adrenoceptor  pomoću tehničkih trikova kao što je upotreba stabilizirajućih antitijela ili fuzija sa proteinima koji se lahko kristaliziraju.
U međuvremenu je uspostavljena trodimenzijska struktura, uključujući strukturu transmembranskih domena, za brojne receptore povezane sa G-proteinima, kao što je fiziološki i terapeutski važna klasa A. Struktura je uglavnom određena uz pomoć rentgenske kristalne analize, pomoću fuzijskih proteina ili metoda termičke stabilizacije. Na taj način, između ostalog, rtazjašnjena jwe struktura β 1–adrenoceptor. Struktura beta (1) -adrenergičnog receptora vezanog za G-protein. A 2A-adenozinski receptori. Na taj način, između ostalog, struktura β1-adrenoceptori, A2A–adenozinreceptora, D3–dopaminreceptora, d opioidrceptora κ, μ, δ, nociceptin, S1P1–receptora, muskarinskog acetilholinskog receptor M2 und M3, Histaminski-H1-receptori, serotoninski receptori 5-HT1B i 5-HT2B, hemokinski receptori CCR5
Geometrija i vodikova veza
Aminokiseline u α-heliksu raspoređene su u strukturu desnoruke zavojnica, pri čemu svaki aminokiselinski ostatak odgovara zavoju od 100 ° u zavojnici (tj. zavojnica ima 3,6 ostataka po zavoju), a prevedena sekvenca ima 1,5 Å  nm, duž zavojne osi. Dunitz ga opisuje kako Paulingov prvi članak na tu temu zapravo prikazuje lijevoruku zavojnicu, enantiomer prave strukture. Kratki komadići ljevoruke zavojnice javljaju se ponekad s velikim sadržajem ahiralnih glicinskih aminokiselina, ali su nepovoljni za ostale normalne, biološke  L – aminokiseline. Visina alfa-heliksa (vertikalna udaljenost između uzastopnih zavoja heliksa) je 5,4 Å, što je umnožak 1,5 x 3,6. Ono što je najvažnije je da NH grupa aminokiseline formira vodikovu vezu sa C = O grupom aminokiselinskih ostataka ranije rezidua. Ovo se ponavlja u i + 4 → i vodikova veza je najistaknutije obilježje α-heliksa. Službena međunarodna nomenklatura specificira dva načina definiranja α-heliksa, pravilo 6.2 u smislu ponavljanja torzijskih uglova φ, ψ (vidi dolje) i pravilo 6.3 u pogledu kombiniranog uzorka visine nagiba i vodika. α-heliksi se mogu identificirati u strukturi proteina pomoću nekoliko računskih metoda, od kojih je jedna DSSP.
Slične strukture uključuju 310heliks (i  3 →  i  vodikova veza) i π-heliks ( i  +   5 → i vodikova veza). α-heliks može se opisati kao zavojnica od 3,6 13, jer razmak i 4 dodaje još tri atoma u H-vezanu petlju, u odnosu na čvršću 310heliks, a u jedan prsten α-heliksa prosječno su uključene  3,6 aminokiseline. Indeksi se odnose na broj atoma (uključujući i vodik) u zatvorenoj petlji, formiranoj vodikovom vezom.
Ostaci u α-heliksa obično usvajaju oblik okosnice (φ, ψ) diedarskog ugla ogo (−60°, −45°), kao što je prikazano na slici desnos. Općenitije govoreći, usvajaju dvostrane uglove, takve da je zbir ψ  diedarskog ugla jednog ostatka i φ diedarskog ugla  slijedećeg ostatka oko −105°. Kao posljedica toga, α-heliksni dvostruki uglovi, općenito, padaju na dijagonalnu prugu na Ramachandranovog dijagrama (nagiba –1), u rasponu od (x –90°, –15°) do (–35°, –70°). Za usporedbu, zbroj dvostranih uglova za zavojnicu310 iznosi otprilike –75 °, dok je za heliks π, približno –130°. Opća formula za kut rotacije  Ω  po ostatku bilo koje polipeptidne zavojnice sa  trans  izomerima data je jednadžbom
α-heliks je čvrsto zbijen; gotovo nema slobodnog prostora unutar zavojnice. Aminokiselinski bočni lanci nalaze se na vanjskoj strani zavojnice i usmjeravaju se otprilike "prema dolje" (tj. prema N-kraju), poput grana zimzelenog stabla (božićno drvce efekt). Ova usmjerenost se ponekad koristi u preliminarnim mapama elektronske gustine niske rezolucije za određivanje smjera proteinske okosnice/kičme.
Eksperimentalno određivanje
Budući da je α-heliks definiran svojim vodikovim vezama i konformacijom okosnice, najdetaljniji eksperimentalni dokaz za α-spiralnu strukturu potiče od atomske rezolucije putem X- kristalografije kao što je primjer prikazan desno. Jasno je da svi kičmeni karbonilni kisici usmjeravaju prema dolje (prema C-kraju), ali se lagano razilaze, a H-veze su približno paralelne osi zavojnice. Proteinske strukture iz NMR spektroskopije također dobro pokazuju helikse, sa karakterističnim zapažanjima Overhauserovog uklearnoga efekt (NOE) sprega između atoma na susjednim spiralnim zavojima. U nekim slučajevima, pojedinačne vodikove veze mogu se posmatrati direktno kao mala skalarna sprega u NMR.
Dugi homopolimeri aminokiselina često tvore helikse ako su topljivi. Tako duge, izolirane zavojnice mogu se otkriti i drugim metodima, kao što su dielektrična relaksacija, dvostruko lomljenje protoka i mjerenja konstantas|difuzijske konstante. Strožije rečeno, ovi metodi otkrivaju samo karakteristični prolat (duga cigara) hidrodinamični oblik zavojnice ili njen veliki dipolni moment.
Standardne aminokiselinske sklonosti α -heliksa
Procijenjene razlike u slobodna energija, Δ (ΔG ), procijenjena u kcal / mol po ostatku u α-heliksnoj konfiguraciji, u odnosu na proizvoljno postavljeni alanin na nulu. Veći brojevi (pozitivnije slobodne energije) su manje favorizirani. Moguća su značajna odstupanja od ovih prosječnih brojeva, ovisno o identitetu susjednih ostataka. !rowspan=2| Aminokiselina !rowspan=2 class="unsortable"| 3. slovo !rowspan=2 class="unsortable"| 1. slovo !colspan=2| Heliksni trošak !kcal/mol !kJ/mol
Dipolni moment
Sveukupni dipolni moment α-heliksa, zbog agregiranog učinka pojedinačnih mikrodipolova iz karbonil grupa peptidne veze usmjeren je  duž osi zavojnice. Efekti ovog makrodipola otvaraju neke kontroverze. α-heliksi se često javljaju na N-krajevims, vezani negativno nabijenom skupinom, ponekad sa aminokiselinskim bočnim lancem kao što je glutamatni ili aspartatni ili ponekad s fosfatnim ionom. Neki smatraju da je spiralni makrodipol elektrostatski u interakciji s takvim grupama. Drugi smatraju da je to obmanjujuće i realnije je reći da potencijal vodikove veze slobodnih NH grupa na N-kraju α-heliksa može biti zadovoljen vodikovom vezom; ovo se također može smatrati skupom interakcijom između lokalnih mikrodipola, kao što su C=O···H−N.
Namotane zavojnice
Zavojnice α-heliksa su visoko stabilni oblici, u kojima se dvije ili više zavojnica umotavaju jedna oko druge u strukturu "superzavojnice". Namotane zavojnice sadrže visoko karakteristični motiv sekvence poznat kao 'heptadno ponavljanje , u kojem se motiv ponavlja svakih sedam ostataka duž sekvence (aminokiselinskih ostaka, a ne parovi baza DNK). Prvi, a posebno četvrti ostaci (poznati kao položaji a i d) su gotovo uvijek hidrofobni; četvrti ostatak je (tipski) leucin –  iz čega nastaje naziv strukturni motiv koji se naziva  leucinski zatvarač , što je vrsta heliksa. Ovi hidrofobni ostaci pakuju se u unutrašnjosti snopa zavojnica. Općenito, peti i sedmi ostatak (položaji e i g) imaju suprotstavljene naboje i čine mostić soli stabiliziran elektrostatskim interakcijama. Vlaknasti proteini kao što je keratin ili "peteljkasti" miozin ili kinezin često usvajaju namotane zavojnice, kao i nekoliko dimeralizacija. Par zavojnica –  i četiri, tj. – snop zavojnica –  vrlo je čest strukturni motiv u proteinima. Naprimjer, kod čovjeka javlja se u hormonu rasta i nekoliko tipova citohroma. Rop protein, koji promovira replikaciju plazmida u bakterijama, zanimljiv je slučaj u kojem jedan polipeptid formira heliks, a dva monomera okupljaju se da formiraju četveroheliksni snop.
Raspored lica
Aminokiseline koje čine određeni heliks mogu se ucrtati na spiralni točak, prikaz koji ilustrira orijentaciju sastavnih aminokiselina (takav dijagram potražite u članku za leucinski zatvarač. Često u loptastim proteinima, kao i u specijaliziranim strukturama, kao što su heliksi i leucinski zatvarač, α-heliks će pokazivati dva "lica"  –  od kojih jedno sadrži pretežno hidrofobne aminokiseline orijentirane prema unutrašnjosti proteina, u hidrofobnom jezgru i one koje sadrže pretežno polarne aminokiseline, koje su  orijentirane prema rastvaraču – izloženoj površini proteina.
Promjene u orijentaciji vezanja javljaju se i kod facijski organiziranih oligopeptida. Ovaj obrazac je posebno čest kod antimikrobnih peptida, a napravljeni su mnogi modeli koji opisuju kako  to utiče na njihovu funkciju. Zajedničko mnogim od njih je da hidrofobno lice antimikrobnog peptida stvara pore u plazemskoj membrani, nakon povezivanja sa masnim lancima u jezgru membrane.
Sklopovi većih razmjera
Mioglobin i hemoglobin, prva dva proteina čije su strukture utvrđene rendgenskim kristalografskim snimkom imaju vrlo slične nabore koji čine oko 70% α-heliksa, a ostatak nije ponavljajuće područje ili "petlje" koje povezuju zavojnice. U klasifikaciji proteina prema njihovom dominantnom naboru, Structural Classification of Proteins baza podataka održava veliku kategoriju posebno za sve α-proteine.
Hemoglobin tada ima još veće razmjere kvaternarne strukture, u kojoj se funkcijska molekula koja veže kisik sastoji od četiri podjedinice.
Vezanje DNK
α-Heliksi imaju posebno značenje u motivima vezanja DNK, uključujući motive heliks zavojnice, leucinski zatvarač i motive cinkovog prsta. To je zbog pogodne strukture u kojoj je prečnik α-heliksa oko 12 Å, uključujući prosječni skup bočnih lanaca, približno jednak širini glavnog žlijeba u B-obliku DNK, a također i zbog toga što dimeri heliksne sirale (ili leucinski zatvarač) mogu lahko postaviti par interakcijskih površina, kako bi kontaktirali tip simetričnog ponavljanja, uobičajenog u dvostrukoj spiralnoj DNK. Primjer oba aspekta je faktor transkripcije Max (vidi sliku s lijeve strane), koji ima spiralnu spiralnu zavojnicu za dimenzioniranje, postavljajući drugi par spirala za interakciju u dva uzastopna zavoja glavnog utora DNK.
Raspon membrane
α-Heliksi su također najčešći element proteinske strukture koji prelazi kroz biološke membrane (transmembranski protein), pretpostavlja se jer spiralna struktura može zadovoljiti sve okosnične vodikove veze, ne ostavljajući polarne grupe izložene membrani, ako su bočni lanci hidrofobni. Proteini su ponekad usidreni u jednoj zavojnici koja se proteže kroz membranu, ponekad u paru, a ponekad u snopu zavojnica, koji se klasično sastoji od sedam zavojnica raspoređenih gore-dolje u prstenu kao što je rodopsin s (vidi slika desno) ili za G-protein spregnuti receptor (GPCR).
Mehanička svojstva
α-Heliksi pod aksijalnom zateznom deformacijom, karakterističnim stanjem opterećenja koje se pojavljuje u mnogim nitima i tkivima bogatim alfa-heliksom, rezultira svojstvenim trofaznim ponašanjem modula tanke ugaone tangente. Faza I odgovara režimu male deformacije tokom kojeg se heliks homogeno rasteže, nakon čega slijedi faza II, u kojoj se alfa-spiralni zavoji prekidaju, posredstvom pucanja skupina H-veza. Faza III tipski je povezana sa rastezanjem velike deformacije kovalentne veze.
Tranzicija heliks – namotaj
Homopolimeri aminokiselina (kao što je polilizin) mogu imati α-heliksnu strukturu na niskoj temperaturi koja se „topi“ na visokim temperaturama. Nekada se smatralo da je ovaj prijelaz spiralne zavojnice analogan proteinu denaturacije. Statistička mehanika ovog prijelaza može se modelirati elegantnim metodom zvanim tranzicijska matrica, koju karakteriziraju dva parametra: sklonost pokretanju i sklonost proširenju heliksa.
U umjetnosti
Umjetnica iz San Francisca Julie Newdoll, koja je diplomirala mikrobiologiju, iz  oblasti „malih“ umjetnosti, specijalizirala se za slike inspirisane mikroskopskim snimcima i molekulama od 1990. Na njenoj slici "Uspon alfa-heliksa" (2003) nalaze se ljudske figure poredane u spiralnom aranžmanu. Prema umjetniku, "cvijeće odražava različite tipove bočnih lanaca koje svaka aminokiselina drži u svijetu".
Julian Voss-Andreae je kipar njemačkog porijekla sa diplomom eksperimentalne fizike i skulpture. Od 2001. Voss-Andreae stvara "proteinske skulpture" zasnovane na strukturi proteina, a α-heliks je jedan od njegovih omiljenih objekata. Voss-Andreae je napravio skulpture od α-heliksa od različitih materijala, uključujući bambus i cijela stabla. Spomenik Voss-Andreae stvoren 2004. godine za proslavu sjećanja na Pulinga, otkrivača α-heliksa, izrađen je od velike čelične grede preuređene u strukturu α-heliksa, jarkocrvena skulptura stoji ispred Paulingove kuće iz djetinjstva u Portlandu, Oregon.
Mike Tyka je računarski biohemičar na Univerzitetu u Washingtonu, koji radi sa Davidom Bakerom. Tyka izrađuje skulpture molekula proteina od 2010., od bakra i čelika, uključujući ubikvitin i tetramer kalijevog kanala.
Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju u Sarajevu, od 2018. godine dodjeljuje stilizirani alfa heliks, kao najveću povremenu nagradu za doprinos razvoju i afirmaciji ove ustanove.
Mundanije
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Rab.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mundanije su imale 520 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Rab.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mundanije je imalo 539 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ivanska
mini|280px|Ivanska, šumarija Ivanska je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Čazma.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Ivanska je imala 2.911 stanovnika, od čega u samoj Ivanskoj 722.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ivanska je imalo 885 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jugovac (Žakanje)
Jugovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Žakanje, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jugovac je imao 14 stanovnika.
Mratovo
Mratovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Promina, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Jugovac (Žakanje)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jugovac je imalo 83 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mratovo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Drniš.
Gorenje Kamenje
mini|280px|Gorenje Kamenje, zamak "Hmeljnik" Gorenje Kamenje su naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Novo Mesto, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
IC 4167
IC 4167 (također poznat kao PGC 1659732) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Mratovo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mratovo je imalo 56 stanovnika.
IC 4167
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mratovo
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mratovo je imalo 204 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gorenje Kamenje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Kamenje su imale 92 stanovnika.
Babinac (Ivanska)
Babinac je naseljeno mjesto u sastavu općine Ivanska, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čazma.
Australija na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Australija se takmičila na Zimskim olimpijskim igrama 1984 u Sarajevu, Jugoslavija. Učestvivalo je jedanaest sportaša, a takmičili su se u alpskom skijanju, biatlonu, skijaškom trčanju, umjetničkom klizanju i brzom klizanju. Najbolji rezultat (19. mjesto) za Australiju je ostvario Steven Lee u spustu.
Gorenje Grčevje
Gorenje Grčevje je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Novo Mesto, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Australija na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Ovo su prve Olimpijske igre na kojima se Australija takmičila u biatlonu.
Gorenje Grčevje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Kırklareli (pokrajina)
Pokrajina Kırklareli (tur.: Kırklareli ili) je pokrajina koja se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Turske. Svojim istočnim dijelom izlazi na obalu Crnog mora.
Babinac (Ivanska)
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1948. do 1981. iskazivano pod imenom Babinac Ivanski.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Babinac je imalo 174 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gorenje Grčevje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Grčevje je imalo 10 stanovnika.
Kırklareli (pokrajina)
Glavni grad pokrajine je Kırklareli.
Dijeli granicu s Bugarskom u dužini od oko 180 km a osim toga graniči s pokrajinama Edirne na zapadu, Tekirdağ na jugu i pokrajinom Istanbul na jugoistoku.
Distrikti
Pokrajina Kirklareli je podijeljena na 8 distrikta:
Kamenica (Lepoglava)
Kamenica je naseljeno mjesto u sastavu grada Lepoglave, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamenica je imala 141 stanovnika.