cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dicer
Funkcionalni domeni
Ljudski dicer (također poznat kao hsDicer ili DICER1) je klasificiran kao ribonukleaza III jer sadrži i helikazu i PAZ (Piwi/argonaut/Zwille) proteinski domen. Pored ovih domena, hsDicer sadrži još četiri funkcionalna domena: dva Rnazna III domena i dva dvolančana RNK-vezujuća domena (domen nepoznate funkcije DUF283 i dsRBD).
Mikro RNK
Interferencija RNK je proces u kojem razlaganje molekula RNK u miRNK inhibira ekspresiju gena specifičnih sekvenci mRNK domaćina. miRNA se proizvodi unutar ćelije počevši od primarne miRNK (pri-miRNA) u jezgro. Ove dugačke sekvence se cijepaju na manje prekursorske miRNA (pre-miRNA), koje se obično sastoje od 70 nukleotida sa strukturom ukosnice. Pri-miRNA identifikuje DGCR8 i cijepa Drosha kako bi se formirala pre-miRNA, proces koji se odvija u jezgru. Ove pre-miRNA se zatim izvoze u citoplazmu, gdje ih Dicer cijepa da formira zrelu miRNA.
Mala interferirajuća RNK
Male interferirajuće RNK (siRNA) proizvode se i funkcioniraju na sličan način kao miRNK, cijepanjem dvolančane RNK dicerom na manje fragmente, dužine 21 do 23 nukleotida. Obje, imiRNK i siRNK aktiviraju RNK-inducirani kompleks za utišavanje (RISC), koji pronalazi komplementarnu ciljnu sekvencu iRNK i cijepa RNK pomoću RNkaza. Utišavanje pojedinih gena obavlja se putem interferencije RNK. siRNK i miRNK se razlikuju po činjenici da su siRNA tipski specifične za sekvencu iRNK, dok miRNK nisu u potpunosti komplementarne sekvenci iRNK. miRNK mogu komunicirati s ciljevima koji imaju slične sekvence, što inhibira translaciju različitih gena. Općenito, RNK-interferencija je bitan dio normalnih procesa u organizmima kao što su ljudi, i to je područje koje se istražuje kao dijagnostički i terapeutski alat za mete raka.
Makulska degeneracija
Starosna makulska degeneracija je istaknuti uzrok sljepoće u razvijenim zemljama. Dicerova uloga u ovoj bolesti postala je očigledna nakon što je otkriveno da oboljeli pacijenti pokazuju smanjene razine dicera u svom retinskom pigmentnom epitelu (RPE). Miševi s nokautiranim dicerom, kojima je nedostajao samo u nihovom RPE, pokazali su slične simptome. Međutim, drugi miševi kojima nedostaju važni proteini RNAi puta poput Drosha i Pasha, nisu imali simptome makulne degeneracije kao sicer-nokaut-miševi. Ovo zapažanje sugerira da dicer ima specifičnu ulogu u zdravlju mrežnjače koja je neovisna o RNKi putu i stoga nije funkcija generiranja si/miRNK. Utvrđeno je da je oblik RNK zvani Alu RNK (RNK transkripti alu elementa) povišen kod pacijenata sa nedovoljnim nivoom dicera. Ovi dugi nekodirajući lanci RNK mogu u petlji formirati strukture dsRNK koje bi Dicer razgradio u zdravoj retini. Međutim, sa nedovoljnim nivoom dicera, akumulacija alu RNK dovodi do degeneracije RPE, kao posljedice upale.
Kancer
Promijenjeni profili ekspresije miRNK kod malignih karcinoma ukazuju na ključnu ulogu miRNK, a time i dicera u razvoju i prognozi raka. miRNK mogu funkcionirati kao supresori tumora i stoga njihova izmijenjena ekspresija može rezultirati tumorigenezom. U analizi karcinoma pluća i jajnika, loša prognoza i smanjeno vrijeme preživljavanja pacijenata koreliraju sa smanjenom ekspresijom dicera i drosha. Smanjeni nivoi iRNK dicera koreliraju sa uznapredovalim stadijem tumora. Međutim, visoka ekspresija dicera kod drugih karcinoma, poput prostate i jednjaka pokazalo se da korelira sa lošom prognozom za pacijenata. Ova neslaganja između tipova raka sugerira da se jedinstveni RNAi regulatorni procesi koji uključuju dicer razlikuju među različitim tipovima tumora.
Dicer je također uključen u popravak DNK. Oštećenje DNK se povećava u ćelijama sisara sa smanjenom ekspresijom dicera, kao posljedica smanjene efikasnosti popravljanja oštećenja DNK i drugih mehanizama. Naprimjer, siRNK iz prekida dvostrukog lanca (koji proizvodi dicer) može djelovati kao vodič za proteinske komplekse koji su uključeni u mehanizme popravke dvostrukog lanca i također može usmjeravati modifikacije hromatina. Osim toga, obrasci ekspresije miRNK se mijenjaju kao posljedica oštećenja DNK, uzrokovanog ionizujućim ili ultraljubičastim zračenjem. Mehanizmi RNKi odgovorni su za utišavanje transpozona i u njihovom odsustvu, kao kada je D dicer nokautiran/dauniran, mogu dovesti do aktiviranih transpozona koji uzrokuju oštećenje DNK. Akumulacija oštećenja DNK može rezultirati ćelijama sa onkogenim mutacijama, a time i razvojem tumora.
Diceroliki proteini
Biljni genomi kodiraju proteine poput dicera sa sličnim funkcijama i proteinskim domenima kao životinjski, uključujući i insekte. Naprimjer, u modelnom organizmu Arabidopsis thaliana, napravljena su četiri proteina nalik na kockice i označena su od DCL1 do DCL4. DCL1 je uključen u stvaranje miRNK i proizvodnju sRNK iz invertiranih ponavljanja. DCL2 stvara siRNK iz cis-djelovanja antisens transkripata koji pomažu u imunosti na viruse i odbrani. DCL3 generira siRNK koja pomaže u modifikaciji hromatina, a DCL4 je uključen u metabolizam trans-aktivne siRNK i utišavanje transkripta na posttranskripcionom nivou. Dodatno, DCL 1 i 3 su važni za cvjetanje u rodu Arabidopsis. Kod arabidopsisa, nokaut DCL ne uzrokuje ozbiljne probleme u razvoju. Riža i grožđe također proizvode DCL, jer je mehanizam kockice uobičajena odbrambena strategija mnogih organizama. Riža je razvila druge funkcije za pet DCL-a koje proizvodi i oni imaju važniju ulogu u funkciji i razvoju nego u arabidopsisu. Osim toga, obrasci ekspresije se razlikuju među različitim vrstama biljnih ćelija riže, dok je ekspresija u arabidopsisu više homogena. Na ekspresiju DCL-a riže mogu uticati uslovi biološkog stresa, uključujući sušu, salinitet i hladnoću, tako da ovi stresori mogu smanjiti otpornost biljaka na viruse. Za razliku od arabidopsisa, gubitak funkcije proteina DCL uzrokuje razvojne defekte riže.
Borova
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Srbija:
Borova (Suhopolje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Borova je imala 710 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazivano pod imenom Borova Suhopoljska. U 2011. povećano za naselje Bukova koje je ukinuto.''
Mekiši kod Vižinade
Mekiši kod Vižinade (ital. Mechissi) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vižinada, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mekiši kod Vižinade su imali 39 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Vižinada. Od 1890. do 1910. i u 1948. iskazivano kao dio naselja.''
FA Inter-Liga kup
FA Inter-Liga kup (nekada poznat kao FA National League System kup ili FA NLS kup) je nogometno takmičenje u Engleskoj. Takmičenje organizuje nogometni savez Engleske. Osnovano je 2003. godine. Klubovi iz ovog takmičenja predstavljaju Englesku na UEFA kupu regija.
Andersen–Tawilov sindrom
Andersen–Tawilov sindrom, poznat i kao Andersenov sindrom i sindrom dugog QT 7, je rijedak genetički poremećaj koji pogađa nekoliko dijelova tijela. Tri dominantne karakteristike uključuju poremećaje električne funkcije srca koje karakteriše abnormalnost uočena na elektrokardiogramu (dugačak QT interval) i tendencija ka abnormalni srčani ritmovi, fizičke karakteristike uključujući nisko postavljene uši i ala donja vilica i isprekidani periodi mišićne slabosti poznati kao hipokalijemijska periodična paraliza.
Andersen–Tawilov sindrom se nasljeđuje po autosomno dominantnom obrascu. U većini slučajeva, uzrokuje ga mutacija u genu  KCNJ2 koji kodira ionski kanal transporta kalija iz srčanih mišićnih ćelija. Aritmije uočene u ovom stanju mogu se liječiti s flekainidom ili beta blokatorima, ali ponekad može biti potreban implantabilni defibrilator. Periodična paraliza može se liječiti inhibitorom karboanhidraze, kao što je acetazolamid. Stanje je vrlo rijetko i procjenjuje se da pogađa jednu osobu na svakih milion. Tri grupe karakteristika koje se vide u ovom stanju prvi put opisao je Ellen Andersen, 1971., a značajan doprinos njegovom razumijevanju dao je Rabi Tawil
Znaci i simptomi
Andersen–Tawilov sindrom klasično sadrži tri skupine karakteristika: abnormalnu električnu funkciju srca, hipokalemijska periodična paraliza i karakteristične fizičke osobine, iako neki od pogođenih neće pokazivati sve aspekte stanja.
Andersen–Tawilov sindrom utiče na srce. produžavanjem QT intervala, mjere koliko dugo treba srcu da se opusti nakon svakog otkucaja. Ovo, kao i kod drugih oblika sindroma dugog QT-a, može dovesti do abnormalnig srčanih ritmova, kao što je ventrikulska ektopija ili komorska tahikardija, uzrokujući palpitacije. Komorskaa tahikardija viđena ovog sindroma često ima oblik poznat kao dvosmjerna komorna tahikardija. Aritmije uočene u vezi sa tim stanjem mogu uzrokovati iznenadnu srčanu smrt, ali rizik od toga je manji nego kod drugih oblika sindroma dugog QT intervala. Fizičke abnormalnosti povezane sa Andersen–Tawilovim sindromom obično pogađaju glavu, lice, udove i kičmu. Abnormalnosti glave i lica uključuju neobično malu donju vilicu (mikrognatija), nisko postavljene uši, široko razmaknute oči (hipertelorizam), široko čelo i nosni korijen, visoko zasvođeno ili Rascjep usne i rascjep nepca i duga uska glava (skafocefalija). Abnormalnosti udova i kičme uključuju abnormalnu zakrivljenost prstiju, posebno peti prst (klinodaktilija), srasli prsti na rukama i nogama (snidaktilija), nizak rast i zakrivljene kičme (skolioza).
Treća ključna karakteristika Andersenon–Tawilovog sindroma je povremena slabost mišića. To može trajati od nekoliko sekundi do minuta, ali u nekim slučajevima i danima. Slabost se često javlja onda kada su razine kalija u krvi niže od normalne (hipokalemija), a naziva se hipokaliemijskom periodičnom paralizom. Ta se slabost, međutim, može pojaviti u vremenima kada su razine kalija normalne, što je potaknuto drugim faktorima, uključujući vježbanje, prehladu ili čak menstruaciju.
Uzrok
Protein kodiran genom KCNJ2 tvori ionski kanal koji transportuje kalijeve ione u mišićne ćelije. Ovaj specifični kanal (kalijski kanal ispravljača prema unutra Kir2.1) nosi struju kalija poznatu kao IK1 koja je odgovorna za postavljanje potencijal memorije u mirovanju mišićnih ćelija i stoga je presudan za održavanje normalnih funkcija skeletnih i srčanog mišića. Negativne mutacije u genu KCNJ2 mijenjaju uobičajenu strukturu i funkciju kalijevih kanala ili sprečavaju njihovu pravilnu inserciju u ćelijsku membranu. Mnoge mutacije sprečavaju molekulu zvanu PIP2 da se veže za kanale i efikasno regulira njihovu aktivnost. Ove promjene remete protok kalijevih iona, što dovodi do periodične paralize i abnormalnih srčanih ritmova. karakterističnih za Andersen–Tawilov sindrom.
Mehanizmi
Andersen–Tawilov sindrom povećava rizik od abnormalnih srčanih ritmova, narušavanjem električnih signala koji se koriste za koordinaciju pojedinih srčanih ćelija. Genetička mutacija remeti ionski kanal odgovoran za protok kalija, smanjujući struju /K1. Ovo produžava potencijal srčanog djelovanja – karakteristični obrazac promjena napona na ćelijskoj membrani, koji se javljaju sa svakim otkucajem srca i depolarizira akcijski potencijal odmora srca i ćelije skeletnih mišića.
Opuštene ćelije srčanih i skeletnih mišića imaju manje pozitivno nabijenih ionskih zamki na unutrašnjoj strani ćelijske membrane nego na spoljnoj strani, što se naziva polarizacijom njihovih membrana. Glavna ionska struja odgovorna za održavanje ovog polariteta je /K1/, a smanjenje ove struje dovodi do manje polarnosti u mirovanju ili depolariziranog potencijala membrane u mirovanju. Kada se ove ćelije stegnu, pozitivno nabijeni joni poput natrijuma i kalcijuma ulaze u ćeliju kroz jonske kanale, depolarizirajući ili preokrećući ovu polarizaciju. Nakon kontrakcije, ćelija vraća svoju polarnolst (ili repolarizira) dopuštajući pozitivno nabijenim ionima, kao što je kalij da napuste ćeliju, vraćajući membranu u opušteno, polarizirano stanje. Genetička mutacija kod osoba s Andersen–Tawilovim sindromom smanjuje protok kalija, usporavajući brzinu repolarizacije, što se može vidjeti u pojedinačnim ćelijama srčanog mišića, kao duži akcijski potencijal, a na površinskom EKG-u kao produženi QT interval.
Potencijali produženog djelovanja mogu dovesti do aritmija putem nekoliko potencijalnih mehanizama. Česta komorska ektopija i dvosmjerni VT tipski za Andersen–Tawilov sindrom pokreću se pokretačkim otkucajima u obliku postdepolarizacije. Rane dedepolarizacije, koje se javljaju prije nego što se ćelija potpuno repolarizira, nastaju uslijed reaktivacije kalcijevih i natrijevih kanala koji bi se normalno inaktivirali dok ne dođe do sljedećeg srčanog otkucaja. Pod pravim uslovima, reaktivacija ovih struja može prouzrokovati dalju depolarizaciju ćelije, olakšanu natrij-kalcij izmjenjivačem. Rane dedepolarizacije mogu se javiti kao pojedinačni događaji, ali se mogu dogoditi i više puta, šo dovodi do višestrukih brzih aktivacija ćelije. Odložene naknadne depolarizacije, koje nastaju po završetku repolarizacije, nastaju spontanim oslobađanjem kalcija iz unutarćelijske zalihe kalcija u sarkoplazmatskom retikulumu. Ovaj oslobađeni kalcij zatim napušta ćeliju kroz izmjenjivač natrija i kalcija, u zamjenu za natrij, stvarajući neto unutrašnju struju i depolarizirajući ćelijsku membranu. Ako je ta privremena unutrašnja struja dovoljno velika, aktivira se prerano djelovanje potencijala.
Mišićna slabost kod osoba s Andersenovim–Tavilovim sindromom proizlazi iz depolarizacije potencijala odmarajućih membrana, izazvane smanjenjem /K1. Depolarizirani membranski potencijal u mirovanju znači da se natrijevi kanali, koji su odgovorni za pokretanje akcijskih potencijala, ne mogu potpuno oporaviti od inaktivacije, što dovodi do manje podražljivosti membrane i manje snažne kontrakcije mišića.
Mehanizmi koji leže u osnovi koštanih abnormalnosti uočenih kod Andersen-Tawilovog sindroma nisu u potpunosti objašnjeni. Mogućnosti uključuju oštećenje funkcije osteoklasta, ćelija koje regulišu rast kostiju ili poremećaj signalne kaskade koštanog morfogenetskog proteina.
Dijagnoza
thumb|160x160px|Stopalo s djelimičnom [[sindaktilija|sindaktilijom – fuzijom dva prsta]] Andersen–Tawilov sindrom se obično dijagnosticira na osnovu simptoma, nalaza na pregledu i rezultata elektrokardiograma. Predloženi su klinički dijagnostički kriteriji koji sugeriraju da se dijagnoza može postaviti ako su zadovoljena dva od sljedeća četiri kriterija: (1) periodična paraliza, (2) komorske aritmije (česti ektopijski otkucaji ili komorska tahikardija), produženi QT interval kada se koriguje za brzinu i/ili istaknuti U talas, (3) najmanje dvije od sljedećih dismorfnih karakteristika: nisko postavljene uši, široko postavljene oči, mala donja vilice,  klinaodaktilija petog prsta i sindaktilija  i (4) član porodice sa potvrđenim Andersen–Tawilovim sindromom.
Genetičko testiranje može se koristiti za identificiranje specifične mutacije kod pogođene osobe, koja ako se pronađe može pomoći u provjeri članova porodice. Druge prerage koje mogu biti korisne u postavljanju dijagnoze uključuju ambulantno praćenje EKG-a za procjenu aritmija, mjerenje nivoa kalija u krvi na početku i tokom perioda slabosti i mjerenje funkcija štitnjače.
Diferencijalna dijagnoza
Diferencijalna dijagnoza za produženi QT interval uključuje i druge oblike sindroma dugog QT intervala kao što je Romano–Wardov sindrom, kod kojih je pogođena samo električna aktivnost srca bez uključivanja bilo kojih drugih organa; Jervell i Lange–Nielsenov sindrom u kojem se produženi QT interval kombinira s urođenom gluhoćom i Timothyjev sindrom u kojem se produženi QT interval kombinira s abnormalnostima u strukturi srca, uz poremećaj autističnog spektra. Česta komorska ektopija i dvosmjerna komorska tahikardija kod Andersen-Tawil sindroma, mogu se javiti i u bolesti zvanoj kateholaminergična polimorfna komorska tahikardija.
Liječenje
Kao genetičko stanje, Andersen–Tawilov sindrom se ne može izliječiti. Međutim, mnogi simptomi, poput zamračenja zbog abnormalnih srčanih ritmova ili periodične paralize, mogu se uspješno liječiti pomoću lijekova ili implantabilnih uređaja. Rijetkost stanja znači da se mnogi od ovih tretmana zasnivaju na konsenzusnom mišljenju, jer ima premalo pacijenata koji bi mogli provesti adekvatno potvrđivanje kliničkog ispitivanja.
Opće mjere
Treba izbjegavati lijekove koji dalje produžuju QT interval, kao što su sotalol i amiodaron, jer ovi lijekovi mogu promovirati abnormalne srčane ritmove. Liste lijekova povezanih s produljenjem QT intervalom se mogu naći CredibleMeds-onlajn]]. Lijekove koji smanjuju nivo kalija u krvi kao što su diuretici poput furosemida i bendroflumetiazida također treba izbjegavati jer mogu pogoršati tendenciju ka periodičnoj paralizi i aritmijama. Suprotno tome, suplementi koji sadrže kalij, za povećanje nivoa kalija u krvi, mogu biti korisni. Treba obeshrabriti vrlo naporne ili natjecateljske sportove jer mogu povećati rizik od aritmija, iako bi trebalo podržati pažljivo vježbanje.
Aritmije
Kao i kod drugih oblika sindroma dugog QT-a koji predisponiraju one koji su pogođeni opasnim poremećajima srčanog ritma, rizik od aritmija može se smanjiti uzimanjem beta-blokatora, kao što je propranolol koji blokiraju efekte adrenalina na srce. Ostali antiaritmički lijekovi, kao što su flekainid i verapamil, također mogu biti od pomoći. Oni s najvećim rizikom od ponovljenih aritmija, poput onih koji su već pretrpjeli zastoj srca, mogu imati koristi od implantabilnog kardioverterskog defibrilatora – malog uređaja ugrađenog ispod kože, koji može otkriti opasne aritmije i automatski ih liječiti malim električnim udar]om.
Periodična paraliza
Periodična paraliza može se poboljšati uzimanjem inhibitora karboanhidraze s takvim kao što je acetazolamid.
Epidemiologija
Andersen–Tawilov sindrom je vrlo rijedak, a od 2013. godine u medicinskoj je literaturi opisano približno 200 slučajeva. Procjenjuje se da to stanje pogađa jednu osobu na svakih 1,000.000.
Historija
Iako je Klein opis stanja vjerojatno dao 1963., sindrom nazvan je po Elleni Andersen koji je opisala trijadu simptoma 1971., Rabi-ju Tawilu koji je značajno učestvovao u objašnjenju ovog stanja, 1994.
TM4SF1
Član 1 porodice 4 L6 transmembranskih proteina jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  TM4SF1  sa hromosoma 3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 202 aminokiseline, а molekulska težina 21.632 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je član natporodice 4  transmembranskih proteina, poznate i kao porodica tetraspanina. Većina ovih članova su proteini na površini ćelije koje karakteriše prisustvo četiri hidrofobna domena. Proteini posreduju u događajima transdukcije signala koji imaju ulogu u regulaciji razvoja, aktivacije, rasta i pokretljivosti ćelija. Ovaj kodirani protein je antigen ćelijske površine i visoko je eksprimiran u različitim karcinomima.
Lisica
Lisica je je naziv mnogih životinja iz porodice pasa (Canidae).
Opis
Obična evropska lisica je malog do srednjeg rasta, dugog kitnjastog repa, šiljate njuške i istaknutih ušiju. Boja dlake ispoljava uočljive regionalne razlike, ali najčešće je crveno-smeđa, sa bjeličasto-žutom trbušnom površinom.
Hrani se manjim sisarima (najčešće glodarma), zečevima, pticama i njihovim jajima ali i strvinama, voćem, žitaricama i otpacima.
U prirodi lisice uspiju živjeti 2–3 godine, a po zoološkim vrtovima i 8–10. Solitarne su, samotnjačke životinje, a udržuju se u parove u sezoni parenja i u porodičnoj zajednici tokom podizanja mladih. Nema ih u čoporima (kao kod ostalih pasa).
Iako je korisna za poljoprivredne površine (na kojima uništava mnoštvo malih glodara), od pamtivijeka je proganjana kao "podmukla", "prepredena" i  "lukava"  štetočina. Po tim obilježjima, i danas se neka karakterna svojstva pojedinaca i ljudskih grupa porede sa lisicom.
Rasprostranjenje
Lisice su, uz čovjeka, najrašireniji kopneni sisari. Najviše ih ima u Evroaziji i Americi,a žive na svim kontinentima od sjevernog do južnog pola, pa čak i u Australiji, gdje su se uspjele vrlo dobro adaptirati. Nema ih samo u području Antarktika.
Bioraznolikost
U užem smislu, u lisice se ubraja nekoliko srodnih vrsta koje se označavaju kao prave lisice iz roda - Lisica (Vulpes). Na Balkanu se pod tim imenom podrazumijeva crvena ili obična lisica (Vulpas vulpes), koja je inače rasprostranjena širom Evroazije i Amerike. Nekoliko drugih "lisica" pripadaju čak drugim rodovima a ne vulpinima, kao što su a to su sjevernoamerička siva lisica, pet vrsta južnoameričkih lisica, polarna lisica, dugouha lisica i majkong.
Zmajeva šaka
Škola za viteštvo (tradicionalni kineski: 精武門, pojednostavljeni kineski: 精武门, pinyin: Jīng Wǔ Mén, kantonski jyutping: Zing1 Mou2 Mun4), u svijetu poznatiji pod engleskim naslovom Fist of Fury (bos. Šaka gnjeva), a u bivšoj Jugoslaviji prikazivan pod naslovom Zmajeva šaka, je hongkonški film borilačkih vještina snimljen 1972. godine u režiji Lo Weija, poznat kao drugo ostvarenje u kojem je Bruce Lee tumačio glavnu ulogu.
Film je djelomično inspiriran stvarnim događajima koji su se zbili u Šangaju početkom 20. vijeka, vezanim uz Huo Yuanjiju, majstora borilačkih vještina koji je postao nacionalni junak nanoseći poraze izazivačima sa Zapada i susjednog Japana u vrijeme kada su te zemlje ponižavale oslabljenu Kinu. Protagonist, kojeg tumači Bruce Lee, je Chen Zhen, njegov daroviti učenik koji dolazi u Šangaj tik nakon Houve misteriozne smrti. Radnja prikazuje kako je odlučuje rasvijetliti, te pri tome dolazi u sukob sa japanskom školom borilačkih vještina za koju sumnja kako je otrovala njegovog voljenog učitelja.
Bruce Lee je prilikom snimanja došao u sukob sa režiserom Lo Weijem, a jedan od razloga je bilo Loovo insistiranje na sceni u kojoj lik Chen Zhena naoružan nunčakuom nanosi poraz japanskom majstoru naoružanom katanom, a što je Bruce Lee smatrao nereealističnim. Uprkos toga, kao i završnice koja je izbjegla konvencionalni hepi end, Fist of Fury je postigao izuzetan uspjeh, ne samo u Hong Kongu, nego i u inozemstvu. Nakon Leejeve smrti je snimljen nastavak New Fist of Fury gdje je jednu od svojih prvih značajnijih uloga imao Jackie Chan, a potom još dva nastavka Fist of Fury II i ''Fist of Fury III. Lik Chen Zhena se kasnije pojavio u još nekoliko filmova i TV-serija. ''
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Top (šah)
Top♖ ♜ (Kula) prvobitno od perzijskog رخ rokh, sanskrita रथ rath, "kočija") je poslije dame druga po jačini figura u šahu. Svaki igrač na početku šahovske partije ima dva topa. Jednog na lijevom - daminom krilu i jednog na desnom - kraljevom krilu table, te se po tome razlikuju damin top i kraljev top. Bijeli topovi su na početku šahovske partije na poljima a1 i a8, a crni na h1 i h8. Oznaka topa u algebarskoj notaciji je T, a po međunarodnim pravilima R, po engleskoj riječi rook. desno|100px|thumb|Lovac i top na poštanskoj marki Bosne i Hercegovine 2013.
Kretanje
Top se po šahovskoj tabli kreće okomito i vodoravno, neograničen broj polja pod uslovom, da mu ni jedna figura ne stoji na liniji kretanja. Jedini izuzetak su rokade (mala 0-0 i ili velika 0-0-0, gdje top preskače preko kralja, na polje do njega.
Status u partijama
Vrijednost topa po pravilu pješačke jedinice odgovara vrijednosti pet pješaka. Postoje mnogobrojne varijacije vrednovanja topa, koje su po skali relativne vrijednosti, u kompjuterskim programima razvijene u drugim srazmjerama. U šahovskoj završnici, top i kralj, protiv kralja, mogu uvijek matirati protivničkog kralja. U standardnim okolnostima, top je mnogo jači od skakača i lovca, Mada u zavisnosti od situacije, skakač i lovac, su jači od topa. Uzimanje topa, lovcem ili skakačem smatra se dobitkom materijala, dok se žrtva topa za laku figuru, može definisati kao kvalitetna žrtva, te se njome može zadobiti tempo, ili iznuditi dobru situaciju u završnici. Dva topa protiv protivničke dame u većini slučajeva imaju gotovo jednaku vrijednost.
Otvaranje
Potezi topom u početku partije, nemaju posebnu ulogu u razvoju otvaranja, jer top zbog svog zatvorenog položaja igra podređenu ulogu, te na početku partije nije efektivna i vrlo se rijetko koristi. Prvi potez topom je obično rokada, ili u slučaju da se igrač ne odluči na rokadu, potez bijelog pješaka na h4 (crnog na h5), otvara prolaz topu sa kraljevog krila.
Središnjica
Uloga topova u središnjici, je obično osvajanje jedne od linija udvajanjem, te pokušaj zauzimanja drugog protivničkog reda, čime se protivnički kralj onemogućava u kretanju. Udvojeni topovi su jedna od najjačih formacija u šahu, jer brane jedan drugoga, ali zbog svoje relativne nepokretljivosti u početku partije, ovu formaciju treba izbjegavati u otvaranju i u zatvorenim središnjicama.
Unicode
Unicode definira 2 koda za topa:
♖ U+2656 Bijeli šahovski top (HTML &#9814;)
♜ U+265C Crni šahovski top (HTML &#9820;)
Stara pisma / Pod lumbrelom
Stara pisma / Pod lumbrelom je singl Zdravka Čolića. Objavila ga je izdavačka kuća Jugoton 1972. godine. Naslovna pjesma pod nazivom "Stara pisma" prvi put je javno izvedena iste godine na Splitskom festivalu uz pratnju Zabavnog orkestra i zbora, kojim je dirigirao Stjepan Mihaljinec. Muziku i tekst napisao je Boris Bizetić, a aranžman Vojkan Borisavljević. Na B strani singla je pjesma pod nazivom "Pod lumbrelom" za koju je muziku napisao Vilibald Čaklec, tekst T. Zuppa i aranžman Darko Lukač, koji je ujedno dirigirao svojim ansamblom.
Obje pjesme na ovom muzičkom singlu urađene su u festivalskom pop stilu pogodnom za takmičenje na Splitskom festivalu. Zanimljivost je i to da ih je Zdravko Čolić otpjevao koristeći dalmatinsku ikavicu.
CACNA2D3
Naponski ovisna podjedinica 3 kalcijevog kanala alfa2/delta jest protein koji je kod ljudi kodiran genom CACNA2D3 sa hromosoma 3, lokus 3p21.1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.091 aminokiselina, а molekulska težina 123.011 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira člana porodice alfa-2/delta podjedinica, proteina u kompleksu kalcijski kanal zavisnom od napona. Kalcijski kanali posreduju u dotoku iona kalcija u ćeliju nakon polarizacije membrane i sastoje se od kompleksa alfa-1, alfa-2/delta, beta i gama podjedinica u omjeru 1:1:1:1. Postoje različite verzije svake od ovih podjedinica, ili eksprimirane iz sličnih gena ili rezultat alternativne prerade. Istraživanja na vrlo sličnom proteinu kod kunića sugeriraju da se opisani protein cijepa na alfa-2 i delta podjedinicu. Uočene su alternativne transkripcijske varijante transkripta ovog gena, ali nisu detaljno okarakterisane.
Klinički značaj
Brojne studije prijavile su povezanost između metilacija gena CACNA2D3 i kancera.
Rak dojke
Utišavanje transkripcije gena CACNA2D3 ovisno o metilaciji može doprinijeti metastatskom fenotipu karcinom dojke. Analiza metilacije u CACNA2D3 CpG otoka može imati potencijal kao biomarker za rizik od razvoja metastatske bolesti.
Rak želuca
Gubitak ekspresije gena CACNA2D3 preko aberantne hipermetilacije promotora može doprinijeti karcinogenezi želuca, a metilacija CACNA2D3 je koristan prognostički marker za pacijente s uznapredovalim rakom želuca. Fizičko vježbanje korelirano je sa nižom učestalošću metilacija CACNA2D3-a.
Velika nagrada Abu Dhabija 2020.
Velika nagrada Abu Dhabija 2020. (službeno poznata kao "Formula 1 Etihad Airways Abu Dhabi Grand Prix 2020") automobilska je utrka Formule 1 koja se održana 13. decembra 2020. na stazi Yas Marina Circuit u Ostrvu Yas, u Abu Dhabiju. Ovo je bila sedamnaesta utrka u sezoni 2020, i ujedno i 12. utrka za Veliku nagradu Abu Dhabija.
Francuski vozač Romain Grosjean nije bio u mogućnosti da se takmiči na posljednjoj utrci sezone u Abu Dhabiju, nakon što je na utrci u Bahreinu doživio užasnu nesreću. Vozač Haasa zamijenio je Brazilac Pietro Fittipaldi, koji ga je zamijenio i na prethodnoj utrci.
Prvi trening (petak)
Vremena prvih pet vozača na prvom treningu.
Drugi trening (petak)
Vremena prvih pet vozača na drugom treningu.
IC 3252
IC 3252 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Energija veze
Energija veze (E) ili entalpija veze (H) je mjera  snage vezanja u hemijskoj vezi. Energiju veze, IUPAC defininira kao prosječnu vrijednost plinske faze disocijacijske  energije (obično na temperaturi od 298 K) za sve  iste veze unutar iste hemijske vrste. Naprimjer, energija veze ugljik–vodik u metanu H(C–H) je  naboj entlapije koja je uključena u jednu molekulu metana u ugljikovom atomu i četiri  vodikova  radikala, podijeljeno sa 4. Tabelarno prikazane energije veza  su uglavnom vrijednosti u prosjeku preko broja odabranih tipskih hemijskih vrsta koje sadrže takvu  vezu.
Energija veze (E) ili entalpija veze (H) ne treba miješati sa energijom disocijacije veze. Energija veze je prosjek svih energija  disocijacije veza  u molekuli i  pokazuje različite vrijednosti za datu vezu energije njene disocijacije. To je zato što se energija koja je potrebna da se razgradi jedna veza u određenoj molekuli razlikuje za svaku vezu  u toj molekuli. Naprimjer, metan ima četiri C-H veze, a energija disocijacije veze je 435 kJ/mol za  D(CH3–H), 444 kJ/mol za D(CH2–H), 444 kJ/mol for D(CH–H) i 339 kJ/mol za D(C–H). Njihov prosjek, a time i energija veze, je 414 kJ/mol, iako nije potrebno da  ijedna veza, posebno 414 kJ/mol bude razgrađena.
Korelacija distance i energije veze
Čvrstoća veze (energija) može biti u direktnoj vezi sa dužinom veze i udaljenošću veza. Stoga se možgu koristiti metalni radijus, ionski radijus ili kovalentni radijus svakog atoma u molekuli da bi se utvrdila veza. Naprimjer, kovalentni radijus bora se procjenjuje na 83.0 pm, ali dužina veze B–B u B2Cl4 je 175 pm, što je značajno veća vrijednost. To bi značilo da je veza između dva atoma bora prilično slaba jednostruka veza. U drugom primjeru, metalni radijus od renija je 137.5 pm, sa dužinom  Re–Re veze od 224 pm u spoju Re2Cl8. Iz ovih podataka, može se zaključiti da je ova veza  je vrlo snažna  ili četverostruka veza. Ovaj metod određivanja je najkorisniji za kovalentno vezane spojeve.
Faktori uticaja na energiju ionske veze
Postoji nekoliko faktora doprinose energiji ionske veze, ali obično najvažnija je razlika u elektronegativnosti dva povezana atoma.
Liverpool FC – sezona 2018/2019.
2018-19 sezona fudbalskog kluba Liverpool FC je ukupno 127. sezona ovog kluba u fudbalskoj Premier ligi Engleske, a 56. zaredom u najboljem nogometnom prvenstvu Engleske. Prethodnu sezonu, klub je završio na 4. mjestu u engleskoj Premier ligi, koje vodi direktno u grupnu fazu UEFA Lige prvaka. Iako u domaćim kupovima, nisu ostvarila značajniji rezultat, u UEFA Ligi prvaka klub je stigao do finala u kojem je poražen od strane Real Madrida rezultatom 3-1. Obzirom da je sezona bila solidna, vlasnici su se odlučili na veća ulaganja u igrački kadar te su ovosezonska očekivanja na visokom nivou. Kako je sezona odmicala, fudbaleri Liverpoola igrali su sve bolje i bolje, a prvi dio sezone prije nove godine su dočekali kao jesenji prvaci. Međutim, rivali iz Manchestera su ipak bili uspješniji na kraju, jer se ispostavilo da je pobjeda nad Liverpoolom bila dovoljna Manchester City-u da odbrani naslov prvaka Engleske. Na kraju prvenstva ekipa Manchester City-a imala je samo 1 bod više od ekipe Liverpoola (98:97). Iako je Liverpool odigrao relativno slabo grupnu fazu Lige prvaka, upisavši 3 pobjede i 3 poraza (od kojih je poraz od Crvene Zvezde bio totalno neočekivan), kako je ovo takmičenje odmicalo Liverpool je pokazivao sve bolje predstave. Naročito uvjerljive bile su gostujuće pobjede protiv Bayerna iz Minhena i Porta. Polufinalni protivnik bila je Barcelona, koja je prvu utakmicu odigrala odlično i činilo se da Liverpool ne može sustići poraz od 3-0 na Camp Nou stadionu. Međutim, fudbaleri Liverpoola su u uzvratnoj utakmici odigrali nevjerovatno i upisali pobjedu od visokih 4-0 i na taj način se revanširali Barceloni i izborili nastup u finalu Lige prvaka. Finalna utakmica se odigrala u Madridu, a protivnička ekipa bila je Tottenham Hotspur iz Londona, koji je pomalo neočekivano izbacio ekipu Manchester City-a. U prvom prodoru igrača Liverpoola Sadio Mane je pokušao izvesti centaršut, ali je Sissoko rukom spriječio isti, pa je slovenski arbitar Damir Skomina pokazao na penal. Jedanaesterac je izveo Mohammed Salah i tako doveo svoju ekipu u vodstvo. Do kraja utakmice Liverpool i Tottenham su bili skoro izjednačeni, a golmani Alisson Becker i Hugo Lloris imali su nekoliko odličnih odbrana. U 87. minuti nakon izvođenja kornera, fudbaleri Tottenhama su pokušali ispucati loptu izvan šesnaesterca ali se lopta odbila do fudbalera Liverpoola, pa je Origi uputio šut prema golu, koji pogađa za konačnih 2-0. Tako je ekipa Liverpoola slavila u finalu osvojivši ukupno 6. titulu naslova prvaka Evrope u klupskom takmičenju. Osim što je nova titula donijela veliku finansijsku dobit, Liverpool je time dobio još više na popularnosti kao najuspješniji engleski klub u evropskim takmičenjima i treći najuspješniji klub ikada u evropskim takmičenjima (iza Reala iz Madrida i AC Milana).
Izgled opreme
Opremu (dresovi, šorcevi, čarape) fudbalskom klubu Liverpool FC dostavlja kompanija New Balance. Za domaću varijantu dresa izabrana je klasična crvena boja sa bijelim detaljima. Dres je karakterističan po logotipu s jubilarnom 125-godišnjicom i karakterističnim V-izrezom na okovratniku. Boja gostujućeg dres je tamna nijansa ljubičaste, sa narandžastim elementima. Za treću garnituru dresova izabrana je bijela podloga sa sivim i crvenim detaljima.
Grupna faza
** SSC Napoli kao trećeplasirana ekipa nastavlja takmičenje u UEFA Europa ligi
Međusobne utakmice grupe C
Knock-out faza
1/8 finala
1/4 finala
Polufinale
Finale
Troškovi i zarade
Izvor podataka: Transfermarkt
IC 4874
IC 4874 (također poznat kao ESO 283-11 i PGC 63403) je galaksija koja je udaljena oko 258 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 1,20 (90 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 1. septembra 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nardući
Nardući (ital. Narducci) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vižinada, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nardući su imali 19 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Vižinada. Od 1880. do 1900. iskazivano pod imenom Pastoršić, a u 1910. pod imenom Pastorčić. Od 1880. do 1910. i u 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nardući je imalo 22 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hemijska energija
Hemijska energija je potencijal hemijske supstance da se transformira u hemijskoj reakcii za pretvorbu u druguge hemijske supstance. Primjeri uključuju baterije, hranu, benzin i još mnogo toga. Razlaganje ili stvaranje hemijskih veza uključuje energiju, koja se  apsorbuje ili evoluira iz hemijskog sistema.
CMTM7
CKLF-liki protein sa MARVEL transmembranskim domenom 7 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom CMTM7 sa hromosoma 3.
Hemijska energija
Energija koja se može osloboditi (ili apsorbirati) u reakcijama između skupa hemijskih supstanci je jednaka razlici između sadržaja energije proizvoda i reaktanata, ako su jednake početna i završnas temperature. Ova promjena u energiji može se procijeniti iz energijom veze različitih hemijskih veza u reaktantima i proizvodu. To se može izračunati po obrascu unutrašnje energije formiranja molekula reaktanata i unutrašnje energije formiranje molekula proizvoda. Unutrašnje promjene energije hemijskog procesa jednaka je toplini razmjene ako je izmjerena u uvjetima konstantnog volumena i jednake početne i završne temperature, kao u zatvorenoj posudi ( kao što je kalorimetar). Međutim, u uslovima konstantnog pritiska, kao i u reakcijama u posudi koja otvorena u atmosferu, izmjerene promjena toplina nije uvijek jednaka unutrašnjoj promjeni energije, jer pritisak obima aktivira i oslobađa ili apsorbira energiju. (Promjena topline pri konstantnom pritisku naziva se entlapijska promjena; u ovom slučaju entalpijska reakcija, ako su početne i konačne temperature  jednake).
Još jedan koristan termin je toplota sagorijevanja, što je energija uglavnom slabe dvostruke veze molekularnog kisika, otpuštene u reakciji sagorijevanja, a često se koristi u istraživanju goriva. Hrana je slična ugljikovodičnim i ugljikohidratnim gorivima, a kada se oksidira u ugljik-dioksid i vodu, oslobođena energija je analogna toploti sagorijevanja (iako se ne ocjenjuje na isti način kao ugljikovodična goriva (pogledajte energija hrane).
CMTM7
Program Nacionalnog instituta za zdravlje sisara (MGC) predstavlja multiinstitucionalni napor da se identifikuje i sekvencira klon cDNK koji sadrži kompletan otvoreni okvir čitanja za svaki ljudske i mišje gene. EST-ovi su generirani iz biblioteka obogaćenih za cDNK pune dužine i analizirani da bi se identificirali kandidati za klonove punog ORF-a, koji su potom sekvencionirani do visoke preciznosti. MGC je do sada sekvencirao i verificirao puni ORF za neredundantni skup od >9.000 ljudskih i >6.000 mišjih gena. Identifikovani su i kandidati za klonove sa punim ORF za dodatnih 7.800 ljudskih i 3.500 mišjih gena. Sve MGC sekvence i klonovi dostupni su bez ograničenja kroz javne baze podataka i mreže za distribuciju klonova.
Funkcija
Ovaj gen pripada natporodici genskih faktora sličnih hemokinu, novoj porodici koja je slična hemokinima i porodici 4 transmembranih proteina. Ovaj gen je jedan od nekoliko gena faktora sličnih hemokinima koji se nalaze u klasteru na hromosomu 3. Djeluje kao supresor tumora koji regulira G/S tranziciju u ćelijskom ciklusu i signalizaciju receptora/proteina kinaza B epidermnog faktora rasta tokom patogeneze tumora. Alternativna prerada rezultira višestrukim varijantama transkripta koje kodiraju različite izoforme.
Hemijska energija
Zeleni autotrofi su jedini organizmi u živom svijetu, koji su putem fotosinteze, sposobni za „zarobljavanje“ svjetlosne  energije Sunca i njeno pretvaranje u hemijsku energiju organskih spojeva, uz učešće vode i ugljik-dioksida. Svi ostali organizmi (heterotrofi) su („gotovani“) koisnici gotove hemijske energije koja protiče kroz lance ishrane.
Sličan pojam, hemijski potencijal, koristi se da ukaže na potencijal tvari da prođu promjenu konfiguracije, u obliku hemijske reakcije, prostornog transporta, razmjene čestica iz rezervoara itd. Nema oblika potencijalne energije same po sebi, ali je još u bliskoj vezi sa slobodnom energijom. Konfuzija u terminologiji proizlazi iz činjenice da u drugim područjima fizike ne dominiraju entropije, a sva potencijalna energija je na raspolaganju za koristan rad i spontano pokretanje sistema prolazeći kroz promjene konfiguracije. Na taj način ne postoji razlika između "slobodne" i "neslobodne" potencijalne energije. Međutim, u sistemima velikih entropija, kao što su hemijski, u ukupnom iznosu energije koja je prisutna (i konzervirana po prvom zakonu termodinamike), dio je potencijalne hemijske energija, odvojeno  od iznosa  termodinamičke slobodne energije (čiji hemijski potencijal je izveden iz (čini se) spontanog napredujućeg sistema, kako entropija raste (u skladu sa drugim zakonom).
Marcin Czermiński
Marcin Czermiński, fonetski: Marcin Čerminjski (7. januar 1860., Glinjsk, Austro-Ugarska – 7. januar 1931., Lavov, Poljska) bio je poljski isusovac, misionar, hagiograf, etnograf, pionir poljske misiologije.
Biografija
Marcin Czermiński bio je sin Janusza i Zofije rođene Jędrzejewicz. Završio je srednju školu "Gimnazjum św. Jacka" (srednja škola svetog Hijacinta) 1878. godine u Krakovu, nakon čega odlazi studirati na Papinski univerzitet Gregoriana (Pontificia Università Gregoriana) u Rimu. Tamo je 1885. godine doktorirao filozofiju i diplomirao teologiju. Prije nego što je diplomirao, 24. marta 1883. zaređen je u bazilici sv. Ivana u Lateranu. Nakon studija vratio se u Galiciju i stupio u novicijat isusovačkog reda u Stara Wieś, Poljska. Vratio se u Krakov, gdje je zbog svog znanja historije i sposobnosti pisanja brzo stekao veliku popularnost među lokalnim isusovcima. Objavljivao je svoje radove u galicijskim časopisima: "Nasze Wiadomości" (Naše vijesti), "Czas" (Vrijeme), "Przegląd Powszechny" (Univerzalni pregled). Od 1889. do 1919. radio je u isusovačkom periodičnom časopisu "Misje katolickie" (Katoličke misije), gdje je nakon određenog vremena postao i urednik. Tokom 30 godina rada Czermińskog u ovom mjesečniku, postao je on jedan od vodećih naučno-popularnih časopisa u Galiciji i Lodomeriji. U to vrijeme bio je to jedan od rijetkih izvora znanja o neevropskim zemljama. Objavljivana su pisma misionara, papinski dokumenti o  ​​misijama, misionarske biografije, članci o misijskim terenima, vijesti iz misijskih ustanova. Bio je kapelan u Družbi sestara Gospe od Milosrđa – Łagiewniki u Krakovu, te u infektivnoj bolnici i obrazovnoj ustanovi za djevojke koje su također vodile.
Czermiński je i sam vodio misije, uglavnom na Balkanskom poluostrvu gdje je nekoliko godina bio aktivan u Bugarskoj. Od 1898. do 1909. šest puta je posjetio Bosnu i Hercegovinu u kojoj je vršio crveken službe među lokalnim Poljacima. Također je stigao i do Turske (poljska kolonija u Adampolu), Dalmacije, Crne Gore, Albanije, Francuske, Rusije, Švedske, Njemačke, Grčke i na Kretu (1899). Nakon Prvog svjetskog rata, zbog promjene političke situacije i zdravstvenih problema, povukao se iz misionarskih aktivnosti.
Za života Czermińskog objavljeno je 116 njegovih publikacija (članaka i knjiga), napisano je 5 056 njegovih propovijedi. Djela Czermińskog nisu obuhvatala samo misionarske teme, već i historiju Crkve, mariologiju, biografiju (radio je na biografijama isusovaca (Wojciech Męciński, Maksymilian Ryłła, Jan Beyzym), nekrologiju i hagiografiju. Osim toga, sa njegovih misionarskih putovanja sačuvani su časopisi i memoari koje je redovno vodio, a od kojih su mnoga djela objavljena nakon njegove smrti na jezicima naroda koje je opisivao, npr. na bosanskom i albanskom. U svojim putopisima, osim opisivanja vlastitih aktivnosti u sklopu svog rada, veliki dio posvetio je etnografiji i hrišćanskoj arheologiji. Pokazao je veliku estetiku riječi, te je na taj način detaljno opisao lokalnu kulturu, običaje, svakodnevne aktivnosti, narodne nošnje, vjerska vjerovanja i obrede. Na osnovu njegovih djela možemo zaključiti da se Czermiński pojavljuje kao čovjek koji je otvoren za vjersku (uključujući i islam) i etničku različitost. Savremeni istraživači njegova djela također opisuju kao "vrijedan etnografski izvor".
Razvoj svjetskog rekorda u brzom hodanju na 20 km – muškarci
Sljedeća tabela prikazuje razvoj svjetskog rekorda u brzom hodanju na 20 km za muškarce onako kako je priznato od strane IAAF-a.
Sveti Stefan
Crna Gora:
Aneurizmalna cista kostiju
Termin je pogrešan jer lezija nije ni aneurizma ni cista.
Znakovi i simptomi
Oboljeli može imati relativno malo bolova, koji se pojačaju u periodu od šest do 12 sedmica. Temperatura kože oko kosti može se povećati, može se dogoditi očito oticanje kostiju i kretanje u susjednim zglobovima.
Lokacije
Često zahvaćena mjesta jesu metafize kičmenih pršljenova, ravne kosti, femur i goljenica. Približni postoci po lokacijama:
Uzroci
Ova bolest smatra se reaktivnim procesom neizvjesnog uzroka od prvobitnog opisa Jaffea i Lichtensteina 1942. Predložene su mnoge hipoteze koje objašnjavaju uzrok i patogenezu ove ciste, a sve donedavno najčešće prihvaćena ideja jest da je posljedica povišenog venskog pritiska i rezultirajućeg širenja i puknuća lokalne vaskularne mreže. Međutim, studije Panoutsakopoulusa et al. i Oliveire et al. otkrile su klonsku neoplazijsku prirodu aneurizmalne ciste kostiju. Primarni je uzrok arteriovenska fistula unutar kosti.
Lezija može nastati de novo ili može sekundarno u okviru već postojećeg tumora kostiju, jer abnormalna kost uzrokuje promjene u hemodinamici. Aneurizmalna cista kostiju može nastati iz već postojećeg hondroblastoma, hondromiksoidnog fibroma, osteoblastoma i tumora gigantskih ćelija ili fibrozne displazije. Ogromni ćelijski tumor najčešći je uzrok, a javlja se u 19% do 39% slučajeva. Rjeđe je rezultat nekih malignih tumora, kao što su osteosarkom, hondrosarkom i hemangioendoteliom.
Patologija
Histološki su klasificirane u dvije varijante:
Prema riječima Buraczewskog i Dabskog, razvoj ovakve ciste događa se u tri faze: Također se mogu povezati sa translokacijom TRE17/USP6.
Ove ciste mogu biti intrakoštane (zadržavajući se unutar koštane srži) ili ekstrakoštane (razvijaju se na površini kosti i protežu se u srž). Radiografija može otkriti izgled mjehurića kao od sapunice.
Budanica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Virovitica.
Aneurizmalna cista kostiju
Diferencijalna dijagnoza
Sljedeći uvjeti isključeni su prije nego što dijagnoza može biti potvrđena:
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Lajkovac)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Lajkovac živjelo je ukupno 15475 stanovnika, što predstavlja 0,22% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 8,87% od od ukupnog broja stanovnika Kolubarskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Budanica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Budanica je imala 107 stanovnika.
Aneurizmalna cista kostiju
Liječenje
Kod nekih pacijenata izvodi se kiretaža, i dovoljna je za neaktivne lezije. Stopa recidiva s kiretažom znatna je u aktivnim lezijama i savjetuje se marginalna resekcija. Tečni dušik, fenol, metil-metakrilat smatraju se upotrebljivima za ubijanje ćelija na rubovima resecirane ciste.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Lajkovac)
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Lajkovac bilo je 7.738 (50,00%) muškaraca i 7.737 (50,00%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.000:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,0 godina, muškaraca 40,9 godina, a žena 43,2 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 81,9% (12.673), kod muškaraca 81,3% (6.291), a kod žena 82,5% (6.382).
Aneurizmalna cista kostiju
Prognoza
Stopa recidiva čvrstog oblika tumora niža je nego kod klasičnog oblika.
Epidemiologija
Ovo stanje često je u uzrastu od 10 do 30 godina. To je drugi najčešći tumor kičme i najčešći benigni tumor karlice u pedijatrijskoj populaciji. Incidencija je nešto viša kod muškaraca nego kod žena (1,3: 1).
Budanica
Stanovništvo
Napomena: ''U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Jugovo Polje. Do 1981. sadrži dio podataka za naselje Jugovo Polje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Budanica je imalo 158 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava: