cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historija botanike
Otkriće mikroskopa (krajem 17. vijeka) omogućilo je podrobnije proučavanje unutrašnje građe i anatomije biljaka, što je dovelo do snažnijeg razvoja vanjske anatomije ili morfologije biljaka u 17. stoljeću. Usporedno se razvijaju i druge oblasti nauke o biljkama, što je povezano s otkrićima različitih hemijskih i fizičkih metoda istraživanja, posebno u oblasti fiziologije, genetike i biohemije, biofizike i molekulske biologije. Usavršavanjem svjetlosnog mikroskopa, za zatim i elektronskog (20. stoljeće) omogućilo je ogroman napredak u proučavanju biologije osnovne jedinice života, ćelije; razvila se citologija, a krajem 20. vijeka i nauke o životnim pojavama i procesima n razini molekula: molekularna genetika, molekularna filogenetika, kladistika i mnoge druge.
U okviru botanike danas se razvijaju:
Prema predmetu proučavanja tu su i:
Slackware
Slackware je Linux distribucija za Intel PC računare (x86, odnosno IA32). Trenutno je distribucija sa najdužom tradicijom (od 1993), a ciljna publika su iskusniji korisnici, koji se ne boje rada u tekstualnom modu.
Bez obzira na dati opis, uz Slackware dolaze programi za grafičko okruženje (XWindows i KDE kao desktop okruženje). Razlika između Slackwarea i drugih distribucija je ta što Slackware uključuje samo minimalan set programa za konfiguraciju sistema (koji ne rade u grafičkom nego u tekstualnom modu) i ima instalacijski program isključivo u tekstualnom modu. Konfiguracija se vrši preko konfiguracijskih datoteka svakog od programa. Ova jednostavnija struktura Slackware čini malo bržom i skalabilnijom distribucijom u odnosu na druge (što znači da može raditi i na starijim računarima).
Osnovna odlika Slackware-a jeste jednostavnost. Svi programi se konfigurišu na isti način, editovanjem odgovarajuće konfiguracijske datoteke, u osnovnoj distribuciji skoro da nema softverskih paketa sa istom namjenom, tako da ne sadrži previše tekst editora, desktop okruženja, SMTP servera itd. Za razliku od drugih distribucija koje se trude da "prilagode" ili "zakrpe" određeni softver, Slackware se isporučuje sa softverskim paketima u originalnom stanju, bez specijalnih prilagodbi. Takve zahtjeve obično ispunjava samo provjeren i dokazan softver.
Nabavka
Slackware se može nabaviti preko interneta kupnjom CD-ova ili, pak, preuzimanjem ISO datoteka. Više o nabavci na sljedećim stranicama:
Sistemski zahtjevi
Slackware Linux (10.1) zahtijeva, kao minimum, sljedeću konfiguraciju sistema:
(Starije verzije imaju čak i manje zahtjeve, a Slackware 3.0 se i dan danas vrti na određenim 386 računarima, obično kao router ili sličan komad "infrastrukture").
Serije paketa
Zbog jednostavnosti, Slackware je historijski razvio podjelu u serije paketa;
Instalacija softvera
Slackware ima osnovni softver koji služi za instalaciju, update ili deinstalaciju softverskih paketa. To su samo tri komande koje trebate zapamtiti: installpkg, upgradepkg i removepkg. Za slučaj da vam komandni alati nisu jača strana, Slackware isporučuje rudimentalno konzolno GUI okruženje, pkgtool, koji kao ekstra dodatak ima mogućnost podešavanja sistema (opcije su identične onim koje dobijete prilikom instalacije sistema). Treba napomenuti da je Slackware paket u osnovi samo zipovana datoteka.
Slackware package manager se ne brine o zavisnostima između paketa (tj. paket A zahtijeva instaliran paket B, koji onda opet može tražiti paket C ...)
Za "online update" Slackware sistema postoji više opcija, evo par preporučenih:
Dodatni softver
Uz Slackware dolazi samo osnovni softver. Zbog načina na koji je Slackware kreiran (bez extra "zakrpa") gotovo je uvijek moguće iskompajlirati traženi softver na vašem računaru. Veliki broj testiranih i ocijenjenih Slackware paketa (sa feedbackom korisnika), te mogućnost korištenja slapt-get-a za automatski download paketa (naravno, i swaret je podržan).
Vertico prostorno modulirano osvjetljenje
Vertico prostorno modulirano osvjetljenje (Vertico-SMI) je najbrži svjetlosni mikroskop za 3D analizu kompletnih ćelija u nanometarskom opsegu. Zasnovan je na dvije tehnologije razvijene 1996. godine, SMI (prostorno modulirano osvjetljenje) i SPDM (spektralno precizna daljinska mikroskopija). Efektivna optička rezolucija ovog optičkog nanoskopa dostigla je blizinu od 5 nm u 2D i 40 nm u 3D, uveliko premašujući granicu rezolucije λ/2 (oko 200 nm za plavo svjetlo) koja se primjenjuje na standardnu mikroskopiju, koristeći transmisiju ili refleksiju prirodnog svjetla (za razliku od strukturiranog osvjetljenja ili fluorescencije) prema Abbeovoj granici rezolucije Tu granicu (također poznatu kao Rayleighov limit) odredio je Ernst Abbe 1873. godine i regulira dostižnu granicu rezolucije mikroskopa koji koriste konvencijske tehnike. Vertico-SMI mikroskop razvio je tim predvođen Christophom Cremerom, emeritusom na Heidelberg University, a zasniva se na kombinaciji svjetlosnih optičkih tehnika lokalizacijske mikroskopije (SPDM, spektarski precizna daljinska mikroskopija) i strukturiranog osvjetljenja (SMI, prostorno modulirano osvjetljenje). Od marta 2008. mnoge standardne fluorescentne boje kao što su GFP i Alexa fluorfluorescentne boje mogu se koristiti sa ovom takozvanom SPDMfimod (fizički modifikujući fluorofori) lokalizacijskom mikroskopijom, za koju je samo jedna talasna dužina lasera odgovarajućeg intenziteta dovoljan je za nanosnimanje.
Konfiguracija
SMI je skraćenica za poseban tip laserskog optičkog osvjetljenja (prostorno modulirano osvjetljenje), a Vertico odražava vertikalni raspored ose mikroskopa koji omogućava analizu fiksnih ćelija, ali i živih ćelije sa optičkom rezolucijom ispod 10 nanometara (1 nanometar = 1 nm = 1 × 10−9 m). Posebnost ove tehnologije u poređenju sa tehnikama fokusiranja kao što je 4Pi mikroskopija ekspozicija širokog polja koja omogućava da se čitave ćelije prikažu na nanoskali. Takva 3D ekspozicija cijele ćelije s tipskom veličinom objekta od 20 µm × 20 µm zahtijeva samo 2 minute. Ekspozicije širokog polja znače da je cijeli objekt osvijetljen i otkriven istovremeno.
Prostorno modulirano osvjetljenje
SMI mikroskopija je svjetlosni optički proces takozvanog funkcija širenja tačaka-inženjerstva. To su procesi koji modificiraju funkciju širenja tačke (PSF) mikroskopa na prikladan način, kako bi se povećala optička rezolucija, kako bi se maksimizirala preciznost udaljenostii mjerenja fluorescentnih objekata koji su mali u odnosu na talasnu dužinu osvjetljavajućeg izvora, ili za izdvajanje drugih strukturnih parametara u nanometarskom rasponu. SMI mikroskop koji se razvija na Institutu za fiziku Kirchhoff na Univerzitetu u Heidelbergu postiže to na sljedeći način. Intenzitet osvjetljenja unutar raspona objekata nije ujednačen, za razliku od konvencijskih širokopojasnih fluorescentnih mikroskopa, ali je prostorno moduliran na precizan način, upotrebom dva suprotna interferirajuća laserska zraka duž ose. Princip prostorno moduliranog talasnog polja razvili su 1993. godine Bailey et al. Pristup SMI mikroskopije koji se koristi u Heidelberškoj aplikaciji pomiče objekt u koracima visoke preciznosti kroz talasno polje, ili se samo talasno polje pomjera u odnosu na objekt faznim pomakom. Ovo rezultira poboljšanom aksijalnom veličinom i rezolucijom udaljenosti. SMI se može kombinovati sa drugim tehnologijama superrezolucije, naprimjer sa 3D LIMON ili LSI-TIRF kao totalna unutrašnja refleksija interferometara sa bočno strukturiranim osvetljenjem. Ova SMI tehnika je omogućila dobijanje svjetlosno-optičkih slika distribucije autofluorofora u dijelovima tkiva ljudskog oka sa prethodno neusporedivom optičkom rezolucijom. Upotreba tri različite talasne dužine pobude (488, 568 i 647 nm), omogućava prikupljanje spektarskih informacija o signalu autofluorescencije. Ovo je korišteno za ljudsko očno tkivo zahvaćeno makulskom degeneracijom AMD-om.
20. mart
20. mart / ožujak (20. 3) jest 79. dan godine po gregorijanskom kalendaru (80. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 286 dana.
SPRR1B
Kornifin-B jest protein koji je kod ljudi kodiran genom SPRR1B sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 89 aminokiselina, a molekulska težina 9.888 Da.
NGC 6120
NGC 6120 (također poznat kao IRAS 16180+3753, MCG 6-36-29, PGC 57842 i UGC 10343) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 422 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 1,00 (123 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (86 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. marta 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Papa Siksto IV
Papa Siksto IV (21. juli 1414. - 12. august 1484.), rođen kao Francesco della Rovere, je bio papa od 9. augusta 1471. do svoje smrti 1484. godine. Njegova dostignuća kao pape uključuju izgradnju Sikstinske kapele; okupio je grupu umjetnika koji su predstavili ranu renesansu u Rimu sa svojim prvim remek djelom. Također je uspostavio vatikansku arhivu. Siksto je doprinio stvaranju španske inkvizicije i poništio uredbe sabora u Konstanci. Bio je poznat po svom nepotizmu i lično se uključio u zloglasnu Pazzi zavjeru.
Rana karijera
Francesco je rođen u skromnoj porodici iz Ligurija u Italiji, kao sin Leonarda della Rovere i Lucine Monleon. Rođen je u Celle Legure, gradiću u blizini Savone. Kao mladić pridužio se franjevačkom redu, a njegove intelektualne kvalitete su otkrivene dok je studirao filozofiju i teologiju na Pavijskom univerzitetu. Nakon toga je predavao u Padovi i mnogim drugim italijanskim univerzitetima.
NGC 7614
NGC 7614 je četverostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Ribe. Prvo otkriće je napravio Gaspare Stanislao Ferrari 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Polycystinea
Polycystinea je grupa protista  koja uključuje najćešće Radiolaria. Njihovi skeleti su od čvrstih elemenata od silicij-dioksidnog opala. Kod nekih vrsta ima oblik relativno jednostavnih šiljaka, dok kod drugih formira složenije mreže, poput koncentričnih sfera s radijalnim bodljama ili sekvenci konusnih odjeljaka. Mogu biti solitarni ili kolonijalni, u izuzetnim slučajevima sa promjerom i do tri metra. Grupa uključuje ogromnu većinu fosilnih radiolarija. Nihovi skeleti su posebno brojni u morskim sedimentima su, što ih čini jednom od najčešćih grupa mikrofosila. Policistine su grupa radiolarija o čijim fosilima ima najviše podataka. Dosad je poznato 700-1000 živih vrsta.
Grupe
Među policistinama postoje slijedeće grupe:
Galerija
Ilustracije Ernsta Haeckela, Kunstformen der Natur (Prirodne umjetničke forme), 1904, Ekspedicija Challenger, 1873-1876.
Sumporna kiselina
Sumporna kiselina (H2SO4, po IUPACu - dihidrogensulfat) bezbojna je uljasta tečnost i jedan od najvažnijih proizvoda hemijske industrije. To je snažna, neorganska kiselina sa oksidirajućim i dehidratacijskim djelovanjem.
Pregled
Sumporna kiselina je najznačajnija od svih kiselina sumpora i  jedan od glavnih proizvoda  obimnije hemijske industrije. U malim koncentracijama, u prirodi se javlja u sumpornim vodama i u kiseloj kiši. Čista (100%) sumporna kiselina je bezbojna i uljasta i bezmirisna tekućina, vrlo korozivna. Zagrijavanjem se razgrađuje, uz otpuštanje sumpor-trioksida, SO3 i vode, kada  nastaje azeotropna smjesa sa tačkom ključanja  na 338 °C i relativnim učešćem H2SO4 od 98,3%. U najširoj upotrebi  najčešće je obična ili koncentrirana sumporna kiselina, koja sadrži 96% supstance i 4% vode.
Sumporna kiselina je jedna  od najjačih kiselina. Zagrijana i koncentrirana, ispoljava  jako oksidacijsko djelovanje pa može oksidirati i metale pozitivnoga redukcijskog potencijala, kao što je bakar, ali ne nagriza željezo, na kojem se  stvara zaštito  sloj, što omogućava  bezbijedan  transport u željeznim spremištima. Razrijeđena smporna kiselina reagira s mnogim metalima negativnoga redukcijskog potencijala,   nakon čega se oslobađa  vodik i nastaju soli,  isključujući olovo, jer se na njegovoj površini stvara sloj netopivog  sulfata koji čini zaštitni sloj metala od daljnjeg otapanja.
Ovo je diprotonska kiselina  iz koje  se odvode dva niza soli, koje se označavaju  kao
Sumporna kiselina jako je higroskopna, pa snažno veže vodu,  u svim omjerima. Pritom se oslobađa velika količina toplote, zbog čega je moguće prskanje ove tečnosti, pa,  prilikom  razrjeđivanja, vrijedi opće hemijsko pravilo: kiselina  u vodu, a nikako voda  u kiselinu. Zbog higroskopnosti, ova  kiselina lahko oduzima vodu iz  organskih materijala, pa  ih pougljeniše   i razgrađuje. Na površini tijela, koži stvara oštećenja slična opekotinama, a udisanjem oštećuje  sluzokožu i organe za disanje.
Sumporna kiselina se dovija na dva načina. Ranije je bio rasprostranjen postupak olovnih komora,  u kojima je sumpor-dioksid, (SO2), nastao  prženjem pirita ili sagorijevanjem sumpora, oksidirao  u prisustvu  vode,  pomoću dušičnih oksida. Suvremena proizvodnja sumporne kiseline je uglavnom po kontaktnim postupkom. U ovj tehnološkoj varijanti, sumpor-dioksid oksidira na zraku,  uz  dodatak katalizatora, kao što je  vanadij  (V)  oksid u sumpor-trioksidu, koji se apsorbira u 98%-tnoj sumpornoj kiselini. Tako nastaje disumporna kiselina ( H2S2O7, koja razrjeđivanjem  u vodi daje koncentriranu sumpornu kiselinu,  koja je znatno čistija  od one iz postupka olovnih komora.
Sumporna kiselina je danas najvažnija je kiselina u hemijskoj  industriji. Najveće količine – procjenjuje se oko 50% svjetske proizvodnje –  potroši se  u proizvodnji vještačkih  đubriva, kao što su superfosfati, amonij-sulfat i dr, a odtstsk u dobijanju  ostalih sumpornih spojeva i drugih hemikalija, industriji vještačkih  vlakana, sintetskih bojila i eksploziva, industriji nafte za pročišćavanje naftnih frakcija. Upotrebljava se i kao akumulatorska kiselina, u farmaceutskoj industriji  i dobijanju tekstilnih pomoćnih sredstava, polimernih materijala,  te u metalurgiji, kao sredstvo za  isušivanje, osobito plinova.
Dobijanje
Sumporna kiselina se dobija kontaktnim postupkom. Prvi korak je spaljivanje sumpora pri čemu nastaje sumpor dioksid:
Zatim smjesa sumpor dioksida i kisika prelazi preko katalizatora vanadij-pentoksida (V2O5) pri čemu nastaje SO3:
Nastali SO3 se uvodi u rastvor koncentrovane sumporne kiseline pri čemu nastaje pirosumporna kiselina:
Dodatkom vode nastaje sumporna kiselina:
Upotreba
Upotrebljava se najviše za umjetna gnojiva (50%), u hemijskoj industriji (20%), za boje (5%), u proizvodnji željeza i čelika (3%), u petrohemijskoj industriji (2%) i ostalim industrijama kao što su tekstilna, kožarska i prehrambena (koja troši oko 15% proizvodnje). Kao dodatak namirnicama nosi broj E513. Sumporna kiselina daje soli sulfate i hidrogensulfate. U vodi se otapa uz naglo oslobađanje topline, pa se mora oprezno miješati s vodom, dodajući uvijek kiselinu u vodu.
IC 1473
IC 1473 (također poznat kao IRAS 23086+2922, MCG 5-54-43, PGC 70633 i UGC 12404) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 38 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 2,10 (24 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Truman Henry Safford 1. oktobra 1866. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bašeskija, san o Sarajevu
Bašeskija, san o Sarajevu, dramska igra u dvanaest slika sa epilogom, jeste djelo bosanskohercegovačkog književnika Darka Lukića iz 1991. godine. Drama, koja se odvija u Sarajevu krajem 18. vijeka, je priča o ružnim vremenima i dobrim ljudima.
Pozorišna predstava "Bašeskija, san o Sarajevu" je svoju premijeru doživjela 12. aprila 1991. godine. Jubilarni stoti put predstava je izvedena 23. februara 2006. u sarajevskom Pozorištu mladih u režiji Gradimira Gojera. Istog dana emitovana je i na talasima "BH radija 1".
Kosara
Kosara (crnogorski i bugarski: Косара), znana i kao Teodora (Теодора), bila je supruga dukljanskog vladara kneza Jovana Vladimira. Vjenčali su se oko 1000. godine.
Najveći broj informacija o Kosari sadrži 36. poglavlje Ljetopisa popa Dukljanina, koje predstavlja ostatak zagubljenog žitja njenog supruga Jovana Vladimira. Njen otac je bio Samuil, car Bugarske, a majka joj je možda bila Agata, Samuilova supruga (bugarski Агата). Mihael od Duklje je zapisao da je Kosara bila kćerka nekog Teodoreta (grčki Theodoretos). Jovan Vladimir i Kosara su bili roditelji kćerke koja se udala za vladara Duklje Stefana Vojislava.
Ana Diogen
Ana Diogen (grčki Άννα Διογένη, srpski Ана Диогенеса) (o. 1074. – 1145.) bila je grčka plemkinja iz kuće Diogen koja je postala velika kneginja (princeza) Srbije.
Ivan Lovrenović
Ivan Lovrenović (Zagreb, 1943) je bosanskohercegovački i hrvatski romanopisac, esejista i publicista. Osnovnu školu i nižu realnu gimnaziju završio je u Mrkonjić Gradu, a gimnaziju i Filozofski fakultet u Zagrebu, Odsjek hrvatski ili srpski jezik i jugoslavensku književnost, a kao pomoćnu grupu etnologiju.
Ana Diogen
Rođena je u Konstantinopolju oko 1074. godine. Njen otac je bio princ Konstantin Diogen (sin Romana IV) (Κωνσταντίνος Διογένης). Majka joj je bila plemkinja Teodora Komnena, sestra cara Aleksija I Komnena.
Ivan Lovrenović
Do 1976 predavao je književnost u gimnaziji u Mrkonjić Gradu, potom radio u Sarajevu kao urednik u reviji za kulturu i društvena pitanja Odjek, te kao glavni urednik u izdavačkim kućama "Veselin Masleša" i "Svjetlost".
Ana Diogen
Ana, koja je bila pravoslavka, udala se za velikog kneza Srbije, Uroša I.
Ivan Lovrenović
Od 1992. godine, nakon bijega iz okupirane sarajevske četvrti Grbavica, godinu dana je živio u opkoljenom Sarajevu. Od 1993 živi u Zagrebu i radi kao diplomat u Ambasadi BiH i urednik kod izdavača Nenada Popovića, zatim u Berlinu. Nakon Dejtonskog mirovnog sporazuma i reintegracije Grbavice 1996 godine, vraća se u Sarajevo. Živi kao nezavisni publicista i kolumnista sarajevskog magazina BH Dani, kojeg je 1992. godine osnovao sa još nekoliko uglednih pisaca i publicista. Bio je član je i jedan od osnivača P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine, a članstvo je na sopstveni zahtjev iz napustio 19. maja 2020. zbog protestnog pisma Udruženja od 9. maja povodom održavanja komemorativne mise povodom Masakra u Bleiburgu 1945. godine.
Publicistički rad
Književnu prozu, eseje, novinske članke i komentare objavljuje od 1970. godine. Sarađivao je u svim važnijim listovima i časopisima u Bosni i Hercegovini i u Jugoslaviji. Njegova proza, članci i eseji prevođeni su na njemački, engleski, arapski, ruski, francuski, španski, poljski, češki, holandski, slovenski, makedonski i druge jezike. Od 1992. do 1996. njegovi eseji i članci o aspektima rata u Bosni objavljivani su u listovima i časopisima New York Times, Frankfurter Rundschau, Frankfurter Algemeine Zeitung, Die Zeit, Le Messager Europeen, itd. Knjiga o kulturnoj historiji Bosne i Hercegovine (Unutarnja zemlja) prevedena je na njemački, češki i engleski jezik.
Uređivao je nekoliko kulturnih biblioteka u Svjetlosti, u kojima je, između ostalog, objavio knjige:
Bio je član uredništva časopisa za kulturu demokratije Erasmus u Zagrebu i jedan od pokretača i urednika nezavisnog news-magazina Tjednik. Pokrenuo je i uredio dvadeset brojeva sarajevskog časopisa za kulturu, nauku, društvo i politiku Forum Bosnae. Između 1993. i 1997. uređivao je s Nenadom Popovićem ediciju bosanske egzilantske književnosti Ex Ponto u zagrebačkoj izdavačkoj kući Durieux. Uređuje književnu biblioteku Dani, u kojoj je tokom 2004/2005 godine objavljeno 60 knjiga. Kod sarajevsko-zagrebačkog izdavača Synopsis pokrenuo je i uređuje biblioteku Iz Bosne Srebrene - izabrani spisi bosanskih franjevaca od 17. do 20. vijeka u dvadeset tomova. Supotpisnik je otvorenoga pisma petorice bosanskohercegovačkih i hrvatskih intelektualaca (Ivo Komšić, Miljenko Jergović, Ivan Lovrenović, Mile Stojić i Ivan Kordić) upućenog iz Sarajeva, 6. januara 1992, predsjedniku Hrvatske Franji Tuđmanu kao "odgovornomu za političko uništenje Bosne i Hercegovine".
P. E. N.
Ivan Lovrenović je zajedno sa nekoliko bosanskohercegovačkih književnika bio jedan od suosnivača  bosanskohercegovačkog P.E.N. centra u 31. oktobra 1992. godine u Sarajevu. Nakon prosvjednog pisma Udruženja objavljenog 9. maja 2020, a povodom održavanja mise u Katedrali Srca Isusova u Sarajevu 16. maja 2020, u spomen na žrtve Masakra u Bleiburgu 1945. godine, potpisanog od strane 42 člana sa Ivicom Đikićem, Miljenkom Jergovićem, Željkom Ivankovićem u otvorenom pismu objavljenom na Lovrenovićevoj veb-stranici, izjavio da se ne smatra članom ovog udruženja, a kao jedan od razloga navedeno je tolerisanje nacionalizma i fašizma od sarajevske uprave, kao i bosanskohercegovačkog PEN-a, koja dozvoljava veličanje ustaškog pokreta davanjem imena ulica simpatizerima i pripadnicima ustaškog pokreta.
Bibliografija
Knjige:
Antologije: Tekstovi za dokumentarne filmove:
Donja Močila (Brod)
Donja Močila (nekad Močila Donja) su naseljeno mjesto u općini Brod, Bosna i Hercegovina.
Sticholonchea
Sticholonche je  monotipski rod Radiolaria sa jedinom vrstom, Sticholonche zanclea, nađenom u otvorenim okeanima na dubinama oko  99–510 metara. Obično se smatra heliozoom, u sopstvenom redu, zvanom Taxopodida. Međutim, klasifikovan je i kao neobična radiolarija, što je dobilo podršku genetičkih studija, koje ga postavljaju blizu Acantharea.
Sticholonche je obićno duga oko 200 μm, iako se to znatno razlikuje jer imaju dvostrano simetričan oblik, nešto spljošteni i prošireni na prednjoj strani. Aksopodije su raspoređene u različite redove, od kojih je šest u dorzalnom žlijebu i kruti su, a ostali su pokretni. Koriste se prije svega za plutanje, a ne za hranjenje. Također imaju četrnaest skupina istaknutih bodlji i mnogo manjih bodljica ( spikula), iako ne postoji središnja kapsula kao u pravih radiolarija.
IC 1165A
IC 1165A (također poznat kao IC 1165, MCG 3-41-48 i PGC 56769) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 471 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,80 (110 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (69 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rutger Hauer
Rutger Oelsen Hauer bio je holandski glumac, pisac i ekolog. Godine 1999. holandska publika ga je proglasila za najboljeg holandskog glumca stoljeća. Hauerova karijera započela je 1969. sa naslovnom ulogom u holandskoj televizijskoj seriji  Floris, a proslavio se sa svojom glavnom ulogom u filmu iz 1973. Užitak na turski način, koji je 1999. godine proglašen najboljim holandskim filmom stoljeća. Nakon stjecanja međunarodne slave filmom Vojnik narandža 1977, opredjeljuje se za američke filmove poput Noćne ptice (1981) i Istrebljivač (1982), gdje u potonjem glumi samosvjesnog androida Roya Battya.
Njegov nastup u Istrebljivaču donio mu je uloge u filmovima kao što su:  Osterman Weekend (1983), Žena soko (1985), Autostoper (1986), Bijeg iz Sobibora (za koji je 1987. osvojio nagradu Zlatni globus za najboljeg sporednog glumca u kategoriji serije, mini serije ili televizijskog filma), zatim slijede Slijepa srdžba (1989), Krv heroja (1989) i Wedlock'' (1991).
21. mart
21. mart / ožujak (21. 3) jest 80. dan godine po gregorijanskom kalendaru (81. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 285 dana.
Rutger Hauer
Biografija
1968. nastupio je u seriji Floris, srednjovjekovnom ostvarenju nalik na filmove o Ivanhoeu, kojom je stekao ime i ugled u Holandiji. Nakon što je kratko bio u Hollywoodu, vratio se kući, gdje počinje saradnju s režiserom Paulom Verhoevenom.
Vratio se u Hollywood gdje se uspio probiti i ostvariti značajne uloge. Do sada je nastupio u nizu više ili manje uspješnih ostvarenja, ali njegov talent je uvijek dolazio do izražaja. Među filmovima se kao najpoznatiji ističe Istrebljivač.
Rutger se ženio dva puta, ima kćer Ayshu, također glumicu, a 1988. postao je i djed. Veliki je pristalica ekologije, a uspostavio je i fondaciju koja se bori za podizanje svijesti o AIDS-u.
Dazzle je prvi film koji je Hauer snimio u domovini nakon gotovo 29 godina. Indiewire opisuje Dazzle kao "super-cool filmski izazov, triler nalik na Odvratnost s estetikom dnevničkog filma Chrisa Markera".
Zovu ga "holandski Paul Newman".
99 Allahovih imena
99 Allahovih imena (arapski: أسماء الله الحسنى‏) jesu, po vjerovanju muslimana, imena i svojstva koja je Allah objavio ljudima posredstvom meleka Džibrila posljednjem Božijem poslaniku Muhammedu.
Izvori imena
"Allah ima 99 imena, jedno manje od stotine. Onaj ko ih nabroji ući će u Džennet; On je posebno Onaj koji voli da se nabrajaju njegova imena jedno po jedno." (Buharija, tom 8, B.12, R.12) (hadis prenosi Ebu-Hurejre)
Postoji jedan hadis (prenosi ga Tirmizi) koji spominje 99 imena, ali islamska ulema ne pripisuje taj hadis Muhammedu nego stanovitim prenosiocima hadisa. Ne postoji jedna od muslimana jednodušno prihvaćena lista Allahovih imena jer su ta imena izdvojena iz različitih odlomaka Kur'ana i hadisa.
U jednom hadisu spominje se Muhammedova dova, u kojoj se, između ostalog, kaže: po čemu islamski učenjaci zaključuju da postoji više od 99 imena, ali je "samo" 99 objavljeno ljudima.
Slijedi lista imena s transkripcijom i prijevodom s arapskog jezika od Mehmeda Handžića, objavljena prvi put u Zbirci izabranih dova, štampanoj 1944. u Zagrebu.
Najveće Allahovo ime
U jednom hadisu spominje se da je Allah spustio među ljude svoje najveće ime (ismul-e'azam) i da će onome ko Ga tim imenom zamoli nešto molba biti uslišana. Muhammed nije precizirao koje je to ime, ali je ono među 99 navedenih. Neki islamski učenjaci navode da je to upravo ime "Allah".
234 Barbara
234 Barbara je tipičan asteroid iz Glavnog asteroidnog pojasa. Klasifikovan je kao asteroid S-tipa, i vjerovatno je sastavljen od mješavine silicija i metala. Površina je svijetlog odsjaja.
NGC 889
NGC 889 (također poznat kao ESO 298-27, MCG -7-5-16 i PGC 8843) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 238 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Feniks. Najveći prečnik je 1,00 (69 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (62 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. septembra 1834. godine.
234 Barbara
Otkrio ga je C. H. F. Peters 12. augusta 1883. godine u mjestu Clinton.
Godine 2009. je otkriveno da bi 234 Barbara mogao biti dvostruki asteroid.
NBA 2000/2001.
NBA sezona 2000-01 je bila 55. sezona NBA lige.
NGC 889
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2014 – masovni start (muškarci)
Takmičenje u disciplini masovni start u muškoj konkurenciji na Zimskim olimpijskim igrama 2014. u Sočiju održat će se na kompleksu za skijaško trčanje i biatlon Laura u Krasnoj Poljani, Krasnodarskom kraj 60 km udaljenoj od Sočija 17. februara, 2014. sa početkom u 15:30 sati po lokalnom vremenu. Trka se trebala održati 16. februara u 19:00, ali je zbog magle, prvo pomjerena na 17. februar u 10:00, te kasnije na 15:30 i odgođena za 18. februar 8:30.
Pravila takmičenja
Masovni start je disciplina u biatlonu, koja se za muškarce održava na kružnoj stazi od 15 kilometara. Trče se 5 krugova po 3,3 km. Takmičari počinju trku istovremeno, a na startu je samo najboljih 30 na osnovu plasmana u tekućoj godini. U toku trke gađa se dva puta: poslije prvog i drugog kruga iz ležećeg, a poslije trećeg iz stojećeg položaja, ukupno 10 meta. Nakon prvog kruga na strelište se dolazi po startnom broju, a u narednim rundama, po plasmanu. Svaki promašaj donosi kazneni krug trčanja od 150 metara.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 30 takmičara iz 13 zemalja.
NGC 4701
NGC 4701 (također poznat kao IRAS 12466+0339, MCG 1-33-15, PGC 43331 i UGC 7975) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 33 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,80 (27 hiljada sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. aprila 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gornji Klakar
Gornji Klakar (nekad Klakar Gornji) je naseljeno mjesto u općini Brod, Bosna i Hercegovina.
Donjecka Narodna Republika
Donjecka Narodna Republika jest samoproglašena i međunarodno nepriznata paradržava na području Donjecke oblasti u istočnoj Ukrajini. Graniči s Rusijom na istoku, Luganskom Narodnom Republikom (također separatističkom državom) na sjeveru i istoku i Ukrajinom na zapadu. Proglasila je nezavisnost 11. maja 2014. godine, a priznale su je Rusija, međunarodno nepriznate države Južna Osetija, Abhazija i Luganska Narodna Republika.
Dana 21. februara 2022. godine, ruski predsjednik Vladimir Putin potpisao je sporazum o proglašenju nezavisnosti Luganske i Donjecke Narodne Republike. Istog dana nakon potpisivanja nezavisnosti, naredio je da se ruska vojska premjesti na teritoriju tih paradržava.
Četiri dana kasnije, 25. februara 2022. godine, predsjednik Abhazije Aslan Bzhania objavio je priznanje nezavisnosti Luganske i Donjecke Narodne Republike. Diplomatske odnose službeno su ustanovili 9. marta 2022.
Kirgistan
Kirgistan (kirgiski: Кыргызстан), službeno Kirgiska Republika (kirgiski: Кыргыз Республикасы; ruski: Кыргызская Республика;), jest država u srednjoj Aziji. Kirgistan je kontinentalna i pretežno planinska država sa oko 80 % površine na nadmorskoj visini iznad 1.500 m. Graniči se sa Kazahstanom na sjeveru, Uzbekistanom na zapadu i jugozapadu, Tadžikistanom na jugozapadu i Kinom na istoku. Glavni i najveći grad države je Biškek.
Donjecka Narodna Republika
Historija
Nakon svrgavanja proruskog ukrajinskog predsjednika Viktora Janukoviča 21. februara 2014. godine, nasilje se proširilo među proruskim i proevropskim grupama u zemlji. Sredinom marta, u nekoliko gradova, posebno u Donjecku i Luganski, naoružane grupe, koje su u početku nazvane "jedinice za samoodbranu", počele su da zauzimaju jednu po jednu administrativnu zgradu. Njihovi zahtjevi su bili različiti: jedni su tražili da Ukrajina postane federacija, drugi da se te regije pridruže Rusiji, po uzoru na rusku aneksiju Krima.
Kirgistan
Zabilježena historija Kirgistana obuhvaća 2.000 godina različitih kultura i carstava. Iako je geografski izoliran svojim visokim planinama koji su pomogli u očuvanju antičke kulture, Kirgistan je bio na raskršću nekoliko velikih civilizacija kao dio Puta svile i drugih trgovačkih i kulturnih pravaca. Iako je dugo bio naseljen mnogim nezavisnim plemenima i klanovima, Kirgistan je periodično padao pod stranu dominaciju i suverenitet je stekao kao nacionalna država tek nakon raspada Sovjetskog Saveza 1991. godine.
Donjecka Narodna Republika
Historija
Naoružane jedinice u Donjecku su 7. aprila proglasile "Donjecku Narodnu Republiku". Paravojne jedinice postavile su nekoliko kontrolnih punktova navodno su se opirali kontroli ukrajinske vlade. Oni su također preuzeli kontrolu nad određenim putevima, a zatim uspostavili nekoliko kontrolnih punktova i vojno prisustvo u okolnim gradovima na istoku Ukrajine.
Kirgistan
Od nezavisnosti, ova suverena država je zvanično bila unitarna parlamentarna republika, iako je preživljavala etničke sukobe, pobune, ekonomske probleme, tranzicijske vlade i politički sukob. Kirgistan je članica Zajednice nezavisnih država, Euroazijske ekonomske unije, Organizacije ugovora o kolektivnoj sigurnosti, Šangajske organizacije za saradnju, Organizacije islamske saradnje, Vijeća Turkofonih država, Međunarodne organizacije turkofone kulture i Ujedinjenih nacija. Većinu od preko šest miliona stanovnika čine Kirgizi sa značajnom manjinom Uzbeka i Rusa. Kirgiski jezik je usko srodan ostalim turkijskim jezicima iako je ruski i dalje jedan od službenih jezika. Većina stanovništva su muslimani, dok kirgistanska kultura ima elemente perzijskog, mongolskog i ruskog utjecaja.
Donjecka Narodna Republika
Historija
Prijelazna ukrajinska vlada, uspostavljena do predsjedničkih izbora 25. maja, s oklijevanjem je pokrenula protunapad na istoku, koji je nazvala "antiterorističkom operacijom". Vladine snage uspostavile su vlast nad nekoliko odmetnutih gradova.
Kirgistan
Geografija
Kirgistan je kontinentalna država u Srednjoj Aziji, bez izlaza na more. Graniči s Kazahstanom, Kinom, Tadžikistanom i Uzbekistanom.
Donjecka Narodna Republika
Historija
Proruske grupe su 11. maja organizovale referendum o odcjepljenju Donjecka i Luganska od Ukrajine, proglašavajući nezavisnost nakon što je navodno više od 90% glasača glasalo za. Evropska unija je referendum proglasila "nezakonitim". Ruski predsjednik Vladimir Putin ranije je pozvao pobunjenike da odgode referendum i da traže dogovor sa vlastima u Kijevi, ali su proruski pobunjenici to odbili. Tokom predsjedničkih izbora u Ukrajini, predstavnici samoproglašenih narodnih republika Donjecka i Luganska izdali su odredbe o "zabrani glasanja" u tim područjima i zaprijetili smrću svima koji su učestvovali na tim izborima. U sedmicama prije izbora, pobunjenici su zauzeli biračka mjesta u tim područjima, uništili opremu i dokumente, te oteli ili prijetili članovima izborne komisije.
Kirgistan
Geografija
Reljef države je pretežno brdovit (najveći dio je unutar planinskog lanca Tien Šan). U njemu se, na krajnjem istoku zemlje, nalazi i najviši vrh, Jengish Chokusu (Vrh pobjede, 7.439 m). Preko 80% površine leži iznad 1500 m nadmorske visine. Kirgistan obuhvata rubove Ferganske doline (dolina je u Uzbekistanu, a ivice su u Kirgistanu, te je zbog toga neobičan oblik granice Kirgistana i Uzbekistana). U Kirgistanu su ivični dijelovi gorja Pamir i Altaj.
Najveće rijeke su Chui, Naryn i Talas. Rijeka Naryn se ulijeva u rijeku Sir-Darju koja je u porječju Aralskog jezera. Na sjeveru je veliko slano jezero Issyk-Kul (drugo najveće planinsko jezero na svijetu nakon jezera Titicaca).
Vlada
Kirgistan je ustrojem vlasti višestranačka predsjednička republika s dva zakonodavna doma.
Političke podjele
Kirgistan se sastoji od 7 oblasti (oblastlar, jednina - oblast) i jednog grada* (shaar); Oblast Batken, Biškek Shaar*, Oblast Čuj (Biškek), Oblast Žalalabat, Oblast Naryn, Oblast Oš, Oblast Talas, Oblast Ysykköl (Karaköl).
Privreda
Privreda Kirgistana je u velikoj mjeri stagnirala nakon raspada Sovjetskog saveza kada je propao veći dio industrijskih preduzeća.
Danas glavni dio privrede čini poljoprivreda (proizvodnja žitarica, pamuka, šećerne repe, voća i povrća) i stočarstvo (uzgoj goveda, ovaca i konja). Postoji velika tradicija nomadskog stočarstva, te se većina stočara i danas bavi uzgojem na ovaj način.
Kirgistan je bogat rudama (ugalj, zlato, srebro). Smatra se da u zemlju postoje neka od najvećih svjetskih nalazišta zlata i srebra koja se slabo iskorištavaju zbog teške dostupnosti. Najvažnija industrija je metaloprerađivačka. Razvijene su tekstilna i prehrambena industrija.
Stanovništvo
Kirgistan ima 6 miliona stanovnika. Većina je mlađih dobnih skupina i prirodni priraštaj je visok. 2/3 stanovništva živi na selu. Većina stanovnika su Kirgizi, a ima oko 14% Uzbeka i 9% Rusa. Još postoje Tatari, Ujguri, Tadžici i Kazasi. 80% stanovništva su muslimani. Još ima oko 17% pravoslavaca. Većina stanovnika živi na rubu Ferganske doline uz granicu s Uzbekistanom.
Fagus sylvatica
thumb|Daska od Fagus sylvatica thumb|Plodovi Fagus sylvatica Obična bukva ili evropska bukva (lat. Fagus sylvatica) je listopadno drvo iz porodice Fagaceae, najrasprostranjenija vrsta šumska vrsta u Evropi, uključujući i Bosnu i Hercegovinu i susjedne balkanske drzave U tim područjima je autohtona vrsta biljaka. thumb|left|Bakrenasta bukva u jesen thumb|left|Evropska bukva sa plodovima (žirom)
Rasprostranjenje
thumb|250px|Rasprostranjenje bukve Fagus sylvatica Obična bukva uspijeva u brdskim i planinskim područjima srednje, zapadne i  jugoistočne Europe.
Iznad pojasa hrastovih šuma pa sve do 1.200 m nadmorske visine, ostaje posljednji pojas listopadnog drveća u kojem najvažniju ekološku  ulogu ima bukva. U nekim krajevima javlja se čak iznad pojasa četinarskih šuma na visinama 1.800 do 2.000 m. Bukva koja raste na toj visini naziva se pretplaninskom, a često ima kvrgava i/ili kriva stabla (zbog izloženosti surovim zimskim vjetrovima)
Habitus
Obična bukva naraste u visinu do oko 40 m. Debljina stabla može biti i  sa dijametrom od preko 1 m. Krošnja  joj je široko zaobljena.
Kora debla je siva, glatka i tanka. Pupovi su 2 cm dugi, vretenasti, otklonjeni od izbojka pod kutom od 45°. Srčika izbojka je trobrida. Lišće je eliptično, dugo 8 cm. Rub lista je valovit i fino trepavičasto dlakav. List bukve u mladosti je bogat vitaminom C. Cvjetovi su jednospolni u resastim, glavičastim cvatovima. Muški su u okruglim resama na dugoj stapki, ženski po dva cvijeta u kupuli, koja je obrasla končastim ljuskama. Kupula ili zajednički ovoj, nastaje bujanjem cvjetne osi. Tokom cvjetanja kupula je sočna, a poslije otvrdne i postane drvenasta, a listići  joj se pretvore u duge bodljike ili ljuske. Bukva cvjeta iza listanja, u aprilu ili maju. Muški i ženski cvjetovi su na novoizraslim izdancima.
Plodovi su raspoređeni po dva su u kupuli, zvanoj bukvica ili bukov žir. Smeđi su, trokutasti i jestivi. Dozrijevaju u septembru ili početkom oktobra, a opadaju nakon prvih oktobarskih mrazeva  ili početkom novembra. U 1 kg plodova ima oko 3-600 do 6.800 plodova. Klijavost je prosječno oko 35 %; kratkotrajna je, svega oko 6 mjeseci. Zrela kupula puca na 4 dijela. Bukvica ima dva mesnata, bubrežasta kotledona. Prvi listovi su nasuprotni.
Oprašivanje je vjetrom. Punim kapacitetom plodonosi svake 7. do 12. godine. Prve plodove daje u dobi od 30 do 50 godina.
Ekologija
Bukove šume dolaze na svim matičnim supstratima (bazofilni, neutrofilni, acidofilni). Podnosi zasjenu najbolje od listopadnog drveća. Klijanci su osjetljiviji na mraz i jako sunce.
Kora je tanka, pa je osjetljiva na naglo osvjetljenje. Dobro se zakorijenjuje, korijen se dobro prilagođava uvjetima na terenu; otporna je na vjetrove, a preferira vlažnija tla.
Ljekovitost i jestivost
Bukva spada i u ljekovito biljke. Upotrebljava se kora mladih grana te katran dobiven suhom destilacijom grančica. Sasvim mladi listovi, a i kora, mogu  se  jesti u  sirovom ili prokuhanom stanju. Jestivi su i prženi plodovi iz kojih se  može  dobiti  kvalitetno jestivo ulje (bukvice sadrže oko 36 % ulja ).
Lipom
Lipom (lat. lipoma) je benigni tumor sastavljen iz masnog tkiva. To je najčešći oblik tumora mekih tkiva. Lipomi su mekani na dodir, obično pomični, te su općenito bezbolni. Mnogi lipomi su mali (ispod jedan centimetar promjera), ali mogu narasti i do šest centimetara. Obično se nalaze u odraslih osoba od 40 do 60 godina starosti, ali može se naći i u djece. Neki izvori tvrde da se maligna pretvorba može dogoditi, dok drugi tvrde da nema uvjerljivih dokumenata koji to dokazuju.
Tipovi
desno|mini|Lipom odsranjen sa trupa čovjeka Postoji nekoliko tipova lipoma 624-5:
Prevalencija
Oko jedan posto opće populacije ima lipome. Ovi tumori se mogu pojaviti u bilo kojoj dobi, ali najčešći su u srednjoj dobi, često se pojavljuje u ljudi od 40 do 60 godina starosti. . Kožni lipomi su rijetki u djece, ali ovi tumori se mogu pojaviti kao dio nasljedne bolesti Bannayan-Zonana sindrom.
Simptomatologia
U većini slučajeva lipomi su bez simptoma. Često predstavljaju kozmetski problem a u rijetkim slučajvima mogu da pritisnu nerve ili krvne sudove.
Terapija
Terapija lipoma je hirurška a sastoji se od hirurše ekcizije (izrezivanja) lipoma. Operacija se može uraditi ulokalnoj anesteziji a izuzetno je potrebna opća anestezija kod većih lipoma.
250 Bettina
250 Bettina je veliki asteroid iz Glavnog asteroidnog pojasa. Klasifikovan je kao asteroid M tipa, i vjerovatno je sastavljen od nikla, čistog ili izmiješanog sa kamenim stijenama.
Otkrio ga je Johann Palisa on 3. septembra, 1885. godine u Beču. Ime je dobio u čas baronice Bettine von Rothschild, žene istaknutog bečkog bankara Alberta Salomona von Rothschild.
Papa Siksto II
'''Sv. Siksto II''' je bio 24. papa, nasljednik pape Stjepana I.
Prema knjizi „Liber Pontificalis” rodio se u Grčkoj, ali nije posve poznato. Kao papa, obnovio je veze s afričkim i istočnim crkvenim zajednicama. Pisao je knjige. Car Valerijan, dao ga je smaknuti i odrubiti mu glavu. Dok je predvodio bogoslužje u Kalistovim katakombama pogubljen je zajedno sa četiri đakona. Tu mu je jedno vrijeme tijelo bilo pokopano dok je kasnije preneseno u njegovu baziliku na Latinskoj cesti.
22. mart
22. mart / ožujak (22. 3) jest 81. dan godine po gregorijanskom kalendaru (82. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 284 dana.
Vitomir Lukić
Vitomir Lukić (Zelenika, 24. septembar 1929. - Sarajevo, 30. maj 1991.) je bio hrvatski i bosanskohercegovački pripovjedač, romanopisac, esejist, putopisac, književni i likovni kritičar.
Biografija
Osnovnu školu završio je u Donjem Vakufu, prvi razred Srednje tehničke škole u Banjoj Luci, a gimnaziju u Slavonskom Brodu 1952. Studirao je jugoslavenske književnosti i hrvatsko-srpski jezik na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Nakon studija 1959. godine radio kao profesor u srednjim školama u Konjicu i Sarajevu.
1965. godine štampana je Lukićeva prva zbirka pripovjedaka "Soba za prolaznike" koja otkriva već zrelog pisca. Te godine odlazi u Indiju, gdje je u svojstvu lektora predavao jugoslavenske književnosti na Sveučilištu u New Delhiu. Istovremeno je bio i dopisnik lista Oslobođenje za koji je svakog tjedna slao putopisne reportaže iz Indije.
Po povratku u Sarajevo, radio u Učiteljskoj školi, a zatim na Radio-televiziji Sarajevo, gdje je kao urednik u obrazovnom programu. Inicijator je i jedan od sedmorice hrvatskih književnika (S.Bašić, V.Lukić, V.Koroman, M.Marjanović, N.Martić, V.Pavlović, M.Pešorda) potpisnika "Sarajevske deklaracije o hrvatskom jeziku", 21.januara 1971.
Bio potpredsjednik Hrvatske demokratske zajednice BiH (HDZ) i ministar vjera u prvoj vladi Bosne i Hercegovine nakon prvih demokratskih izbora 1990. Umro je u Sarajevu, 1991. godine u šezdeset i drugoj godini života.
NGC 3197
NGC 3197 (također poznat kao MCG 13-8-9, PGC 29870 i UGC 5500) je galaksija koja je udaljena oko 371 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,30 (141 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (108 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. aprila 1801. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ried im Innkreis (okrug)
Okrug Ried nalazi se u austrijskoj pokrajini Gornjoj Austriji. Graniči s okrugom Braunau na zapadu, na istoku s okruzima Schärding i Grieskirchen, na jugu s okrugom Vöcklabruck i na sjeveru sa njemačkom pokrajinom Bavarskom. Nalazi se u regiji Innviertel.
Upravna podjela
mini|Općine u okrugu Ried Okrug se sastoji od ukupno 36 općine. Od toga jedan grad i osam općina sa statusom Markt. Broj stanovnika u pojedinoj općini nalazi se u zagradi.
Dennis Gabor
mini|desno|250px|Dennis Gabor 1971. Dennis Gabor (izvorno mađarsko ime: Gábor Dénes; rođen 5. juna 1900. u Budimpešti, umro 9. februara 1979. u Londonu) bio je mađarsko-britanski elektroinženjer i inovator. Najviše je poznat po svom izumu holografije, za koju je dobio Nobelovu nagradu za fiziku 1971. kao i IEEE Medalju časti 1970. godine.
Dok je radio u kompaniji British Thomson-Houston, izumio je holografiju 1947. godine.
Slijedeći veoma brz razvoj lasera i raznih holografskih aplikacija, kao što su primjena u umjetnosti, smještaju informacija i prepoznavanju obrazaca, Gabor je doživio potvrdu svog uspjeha širom svijeta, za šta je dobio niz vrijednih priznanja, nagrada i počasnih doktorata.
SPRR2A
Mali prolinom bogati protein 2A jest protein koji je kod ljudi kodiran genom SPRR2A sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 72 aminokiseline, a molekulska težina 7.965 Da.
1390.
Godina 1390 (MCCCXC) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
NGC 1681
NGC 1681 (također poznat kao IRAS 04493-0553, MCG -1-13-26 i PGC 16195) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 127 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,30 (48 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 6. januara 1878. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Strokkur
mini|desno|250px|Strokkur u stanju mirovanja Strokkur (islandski izgovor: ˈstrɔhkʏr̥; "bućkalica") jest gejzir smješten u geotermalnoj zoni duž rijeke Hvite na jugozapadu Islanda, istočno od Reykjavíka. Obično izbacuje vodu svakih 6–10 minuta do visine 15–20 m, a ponekad i do 40 m.
Lokacija
Strokkur pripada području doline Haukadalur, oko koje postoje i drugi oblici geotermalne aktivnosti, kao što su blatni bazeni, fumarole te drugi gejziri, poput Geysira, udaljenog samo 50 m sjeverno.
Historija
Prvi je put spomenut 1789. nakon što je zemljotres raščistio kanal kojim se voda penje do površine. Aktivnost mu je bila promjenjiva tokom 19. stoljeća; godine 1815. visina mlaza procjenjivana mu je i na 60 m. Nastavio je izbacivati vodu do prijelaza u 20. stoljeće, kada je drugi zemljotres ponovo začepio kanal. Godine 1963, po savjetu Komisije za gejzire, lokalni stanovnici očistili su začepljeni kanal kroz dno bazena i otad redovno izbacuje vodu.
Turizam
Strokkur i okolna područja redovno privlače turiste koji se nadaju da će vidjeti erupciju gejzira s obzirom na to da je jedan od vrlo malo njih koji izbacuju vodu često i pouzdano.
Evolucija erupcije
Sličice su snimljene u razmaku od četvrtine sekunde između svake, tj. u ukupnom vremenu od približno dvije sekunde:
Bicosoecida
Bicosoecida (po Međunarodnom kodeksu zoološkoj nomenklature) ili Bicosoecales/Bicoecea (ICBN) je red Bikosea, mala grupa jednoćelijskih flagelata, uključenih među  Heterokonta. Neformalno su poznati kao bikosoecide. Organizmi – ćelije su slobodnoživeće, bez hloroplasta, a kod nekih rodova su zatvorene u  loriku (kožasti omotač).
Naziv roda  Bicosoeca  opisao je  James-Clark 1866. Godine, izve den iz grčkih korijena (bikos = vaza, posuda + oekein = naseljavati). Filološki poželjni spoj bio bi „Bicoeca“, kako ga je „ispravio“ Stein 1878. godine, a slijedila ga i većina kasnijih autora. Međutim, prema ICBN i ICZN, izvorni pravopis imena ne može se smatrati netočnim i mora se koristiti u izvornom obliku. Prethodno se smatralo da je skupina povezana s Chrysophyceae.
Neki autori koriste vernakulskii termin "bicosoecid" (ili "bicoecid") u užem smislu, samo za Bicosoeca, primjenjujući 'bicoeceans' na Bicosoeca i srodne skupine poput Cafeteria.
Sa pojavom korištenja molekulskih filogenija za rješavanje odnosa mnogih eukariota, prvobitno opisivanje bicosoecida uveliko se proširilo i na ostale redove i rangove, koji su promijenili iz reda u razred.
Janja Beč Neumann
Janja Beč Neumann je srbijanski sociolog, istraživač genocida, pisac i predavač. Diplomirala je tehnologiju na Beogradskom univerzitetu, a doktorirala sociologiju na Zagrebačkom univerzitetu i Univerzitetu Cambridge.