cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Ehrlich
Paul Ehrlich (14. mart 1854 - 20. august 1915) bio je njemački naučnik, dobitnik Nobelove nagrade za medicinu 1908. Poznat je po svojim radovima iz hematologije, imunologije i hemoterapije. Ehrlich je predvidio otkriće autoimuniteta i nazvao ga "horror autotoxicus". Autor je termina "hemoterapija". Također je autor koncepta "magičnog metka", i prvi je u svojim radovima opisao barijeru krv-mozak.
Život i otkrića
Rođen u jevrejskoj porodici 14. marta 1854. u Strehlenu (Šleska, danas Poljska). Kao učenik i student medicine zanimao se za proučavanje tkiva pod mikroskopom.
Doktorirao je na Univerzitetu u Lajpcigu na temu istraživanja bojenih tkiva ("Beiträge zur Theorie und Praxis der histologischen Färbung"). Radeći na klinici Charité u Berlinu, dobio je poziv od Roberta Kocha da pređe na Institut za zarazne bolesti u Berlinu. U institut je prešao 1891. godine.
Ehrlich je proveo dvije godine u Egiptu, oporavljajući se od tuberkuloze. Kasnije je radio na razvoju seruma protiv difterije.
Ove djelatnosti inspirisale su ga da definira „teoriju bočnih lanaca“ (Seitenkettentheorie) iz 1897. Ova teorija je objasnila dejstvo seruma i omogućila mjerenje količine antigena. Godine 1896. Ehrlich je postao direktor novoosnovanog Instituta za proučavanje seruma (Institut für Serumforschung und Serumprüfung). Tu je Ehrlich proučavao hemoterapiju i zarazne bolesti.
Godine 1906. je otkrio strukturnu formulu atoksila, jedinjenja koje je predstavljalo lijek za bolest spavanja. Zajedno sa svojim učenikom Sahachiro Hataom, 1909. je razvio Salvarsan, lijek protiv sifilisa. Ovo je bilo epohalno otkriće koje je utrlo put ka otkriću drugih lijekova, poput penicilina i drugih antibiotika.
Umro je od moždanog udara 20. augusta 1915, u 62. godini.
Teorija magičnog metka
Koncept magičnog metka proistekao je iz prakse njemačkih hemičara 19. vijeka, koji su selektivno bojili različita tkiva različitim bojama (kontrastima), u svrhu analize tkiva i bakterija. Ehrlich je smatrao da ako bi mogao da se izdvoji organizam izazivač bolesti, onda bi toksin za uništenje tog organizma mogao da se uvede uz pomoć kontrasta koji se prima za taj organizam. Otuda, magični metak bi selektivno uništio samo izazivača bolesti.
Problem sa ovim konceptom je u tome što boja agensa nema uvijek veze sa njegovim biološkim djelovanjem.
U današnjoj medicini, ovaj koncept je dobio ekvivalent uvođenjem u praksu monoklonalnih antitijela.
Juan Carlos, kralj Španije
Huan Karlos (Juan Carlos Alfonso Víctor María de Borbón y Borbón-Dos Sicilias; rođen 5. januara 1938) bio je kralj Španije od 1975. do 2014, kad je abdicirao u korist svog sina Felipea VI. General Francisco Franco, španski diktator, je preuzeo vladu Španije od kratkotrajne Druge Španske republike nakon pobjede u Španskom građanskom ratu 1939. godine. On je 1969. godine izabrao princa Huana Karlosa, unuka kralja Alfonsa XIII, za nasljednika zaobilazeći njegovog oca Huana de Borbóna očekujući da nastavi Francov autoritarni režim. Huan Karlos je postao kralj 22. novembra 1975. godine, dva dana nakon Francove smrti, kao prvi vladajući monarh Španije od 1931. godine.
Ubrzo nakon ustoličenja, Huan Karlos je uveo reforme koje su demontirale Francov režim i započele špansku tranziciju ka demokratiji. To je dovelo do usvajanja novog Ustava Španije 1978. godine koji je uspostavio ustavnu monarhiju. Godine 1981., Huan Karlos je spriječio državni udar koji su započeli članovi Francove diktature. Tokom vladavine, Huan Karlos je bio i predsjednik Organizacije Ibero-američkih država, koja predstavlja više od 700 miliona ljudi i 24 države članice. On je 2008. godine izabran za najpopularnijeg lidera Ibero-amerike.
Odrastanje
Rođen je u Rimu, gdje je njegov djed, Alfons XIII, protjeran nakon proglašenja Druge španske republike. Roditelji su mu bili Juan, nasljednik zbačenog kralja, i njegova supruga, María de las Mercedes de Borbón-Dos Sicilias.
Juan Carlosovo odrastanje uveliko je obilježeno režimom diktatora Francisca Franca. Franco je Juan Carlosovog oca, liberala Juana, gledao sa nepovjerenjem i nije mu želio ostaviti vlast. Umjesto nasljednika po primogenituri, za svog nasljednika odabrao je Juana Carlosa, za kojeg se nadao da će nastaviti njegov režim vlasti. Po odobrenju korteza, godine 1969. dodijelio mu je titulu princa od Španije (za razliku od tradicionalne titule princa od Asturije). Tokom tog perioda Juan Carlos je javno podržavao Franca i njegov režim, što je ljutilo liberale i demokrate. Kasnije se počeo sastajati i sa njegovom opozicijom, ali Franco je bio uvjeren da će princ ostati vjeran njegovom načinu vođenja države.
Vladavina
Juan Carlos je obavljao dužnosti čela države za vrijeme Francove nesposobnosti, a 30. novembra Franco mu daje sve ovlasti. Franco je umro 22. oktobra 1975. godine, ostavljajući Juana Carlosa kao diktatora. Tri godine kasnije odražni su prvi postfrankovski izbori u Španiji, na kojima je izglasano ponovno uspostavljanje ustavne monarhije sa Juanom Carlosom na prijestolju. On i njegova supruga, Sofija od Grčke, ustoličeni su tokom Mise Svetog Duha, nakon što se Juan Carlosov otac formalno odrekao svog prava na tron i učinio svoga sina de iure kraljem. Na opće razočaranje monarhista i falaginsta, prva odluka novog kralja bila je demokratizacija Španije i postavljanje Adolfa Suáreza na poziciju premijera.
Iako su izglasali restauraciju ustavne monarhije, mnogi još uvijek nisu vjerovali u njenu postojanost i budućnost. Juan Carlos je bio meta neuspjelog atentata u julu 2000. godine. Prema anketi provedenoj u novembru 2005. godine, 77,5% Španaca smatra kralja "dobrim ili vrlo dobrim".
Kao kralj Juan Carlos više ne igra ulogu apsolutnog vladara, iako i dalje aktivno učestvuje u politici Španije. Na samitu održanom u novembru 2007. godine u Čileu, za vrijeme uzavrele rasprave na kojoj je venecuelanski predsjednik Hugo Chávez prekinuo govor španskog premijera i opisao ga kao "manje humanog od zmija", kralj se ustao i povikao: "¿Por qué no te callas?" (bs. "Zašto ne ušutiš?!"). Nakon ovoga incidenta kralj je napustio salu, a njegov citat je odjeknuo svijetom.
Juan Carlos i njegova supruga, kraljica Sofija, porijeklom grčka princeza, imaju dvije kćerke: infantu Elenu i infantu Cristinu, te sina Felipea. Dana 2. juna 2014. godine objavio je da će abdicirati u korist svog sina Felipea, što je nedugo zatim i učinio.
Puriši
Puriši su naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Anneliese Michel
Anneliese Michel (Leiblfing, 21. septembar 1952 – Klingenberg am Main, 1. juli 1976) bila je njemačka katolkinja koja je tokom višemjesečnog egzorcizma, sprovedenog od dvojice katoličkih svećenika po nalogu Vircburškog (Würzburg) biskupa, od posljedica istog u svojoj dvadeset i trećoj godini umrla.
Tumačenja
Do danas je nemoguće objektivno tumačenje tog događaja. Veliki broj izjava od osoba, koje su tu posredno ili neposredno igrale neku ulogu, je pod religioznim uticajem, tako da se realno objašnjenje i pristup tom događaju čini nemogućim. Također i same činjenice nisu nesporne. Djelimično su čak i eksplicitna svjedočenja protivrječna. Mišljenja su veoma različita i kod samog pitanja, da li je Anneliese pripadala više tradicionalnom ili modernom vjerovanju? U suština postoje dva objašnjenja - prvo čisto psihološko tumačenje i drugo koje se oslanja na realnu mogućnost demonske opsjednutosti.
Mišljenja u slučaj upućenih doktora
Pet do šest napada, koje su doktori između 1968. i 1972. kod Anneliese ustanovili, imali su tipične znakove epilepsije. Anneliese je sve do kratko prije svoje smrti uzimala lijekove, koji su trebali spriječiti grčenje nervnog sistema. Međutim, medikamenti nisu djelovali i napadi su se nastavili. Kod dvije elektoenzafalografije (EEG) ustanovljeno je oštećenje mozga u predjelu lijeve sljepočnice. Kod obdukcije to oštećenje nije moglo biti ponovo dokazano. Nijednom od upućenih doktora nije ni najmanji znak bilo kakve religiozne komponente pao u oči. Jedino prvom doktoru u Ašafenburgu (Aschaffenburg) se Anneliese povjerila da vidi demonske grimase. Taj doktor je na sudskom saslušanju 1977. godine izjavio da "iza rečenog (to što mu je Anneliese u povjerenju rekla) nije lično doživljeni sadržaj mogao biti ustanovljen". Svi fenomeni i događaji, koji su se navodno pojavili tokom egzorcizma, nisu bili predmet nijednog medicinskog istraživanja.
Uwe Wolff
Njegovo mišljenje se prilično podudara mišljenju stručnjaka. Ali njega je više interesovalo pitanje: "Zašto je Anneliese Michel tako teško oboljela?", nego samo naučno-psihološko objašnjenje. Kao odgovor na to pitanje ponudi je teoriju njenog strogog katoličkog odgoja koji bio u znaku autoritetnog oca, prevelikih moralnih očekivanja i straha. Za razliku od većine svojih vršnjaka ona nije uspjela da se oslobodi i da odraste. Jedina mogućnost da se oslobodi iz "malog svijeta" njenog rodnog mjesta bila je da igra jednu ulogu – ulogu opsjednute. Kao opsjednuta mogla je da psuje i proklinje sve što je katoličko, kulturu svojih roditelja i cijele okoline a da se ne boji da za to bude kažnjena. Prema mišljenju od Uwe Wolff, ekstremne tradicionalne izjave tokom egzorcizma, izazvane su od svećenika Alt i Renz (Renz je navodno pripadao pokretu Marcel Lefebvres). Istovremen je Wolff zastupao i jedno drugo objašnjenje koje je prvom nasuprot stajalo. Prema tom objašnjenju je upravo njeno duboko korjenje u katolicizmu, Anneliese dovelo do nepovjerenja prema doktorima i njihovim mogućnostima da joj pomognu. Prema njenom mišljenju nijedan doktor nije bio u stanju da joj pomogne. Sasvim na suprot njena vjera, gdje je kroz svoje muke kao predstavnica svih paćenika, bila u stanju da ljudima skrati put kroz vatru čišćenja ili čak da ih spasi od pakla. Na drugu stranu joj je katolička crkva zabranila samoubistvo – koje bi kao smrtni grijeh upravo tu njenu ulogu paćenice uništilo. Prema tome, kao jedino spašenje, ostala joj je samo smrt na osnovu već postojećih muka. Zbog toga je od Uskrsa 1976. godine počela da gladuje.
Učesnici i svjedoci
Dok je Anneliese još živjela, svi oni koji su sa njom bili u kontaktu, bili su ubjeđeni da je bila opsjednuta demonima. Svećenik Alt je još i danas u to ubjeđen kao i njena majka i Thea Hein (koja je Anneliese "otkrila"). Također su i svećenik Renz i otac od Anneliese, prema svim podacima, do svoje smrti bili ubjeđeni njenom opsjednutosti demonima. Od posebnog značaja u ovom slučaju je bilo mišljenje svećenika Adolf Rodewyk S.J. (pisac dva standardna štiva za teološki predmet demonologija), koji je sa svojim mišljenjem, posebno doprinio izvedbi egzorcizma i svoju teoriju čak i pred sudom branio. Svećenik Rodewyk raspolaže velikim iskustvom na ovom području, jer je i on sam sprovodio veliki egzorcizam i bio savjetnik "Njemačke Biskupske Konferencije" na području teološke demonologije. Jedino se za Anneliesinu sestru Roswithu zna da se poslije priključila psihološkom tumačenju i objašnjenju tog slučaja.
Felicitas D. Goodman
Njemačko-amerikanka Prof. Dr. Felicitas Goodman, profesorica antropologije na Denison univerzitetu u Ohio, pokušala je događaje da objasni na osnovu svojih ličnih kulturno-antropoloških istraživanja. Prema njoj u svakoj religiji postoji fenomen jednog "religioznog vanrednog stanja", koji može kako pozitivno tako i negativno da se ispolji. To vanredno stanje je principijelno u svakom čovjeku, s tim što su različiti ljudi različito obdareni to stanje da dostignu. Ako se to stanje pozitivno ispolji onda ono djeluje na moždani centar strasti. U drugom slučaju to stanje zahvata "kazneni" centar mozga. Poseban znak "religioznog vanrednog stanja" je govor u jednoj posebnoj i ponavljajućoj vokalizaciji (govor u posebnom ritmu i melodiji). Taj način govora gospđa Goodman je navodno otkrila na audiosnimcima koji su nastali prilikom egzorcizma. Prema njenom mišljenju sve religije poznaju lijekove za takve slučajeve negativnog vanrednog stanja. U katoličkoj crkvi za to postoji, tokom vijekova isproban, veliki egzorcizam. On služi pogođenim da to stanje iz "kaznenog" u centar strasti preusmjere. Tačno to se i kod Anneliese desilo. Nakon mnogih vizija i prikazivanja Majke Božije, raznih drugih Svetaca i anđela kao i samoga Isusa, svi demoni su iz nje izašli 31. oktobra 1975. Fatalno ulogu su imali medikamenti. Od samog početka su neurohemijski medikamenti spriječili egzorcizam. Na kraju krajeva su se demoni, kratko nakon istrebljenja, ponovo vratili. Od tog momenta medikameni su počeli da djeluju kontraproduktivno. Imenom poznati demoni sve su manje dolazili do riječi da bi 29. februara 1976. godine potpuno zanijemili. Također od Velikog petka 1976. godine su i pozitivni glasovi prestali da se čuju. Nakon što joj je gutanje postalo nemoguće, Anneliese nije mogla više da uzima medikament Tegretal. Prema tezi gospđe Goodmans, Anneliesini simptomi se podudaraju sa simptomima koji nastaju nakon prekida uzimanja medikamenta Tegretal. Na kraju je Anneliese umrla, zato što je Tegretal prouzrokovao izumiranja crvenih krvnih zrnaca, zanči de facto od gušenja.
Malév Hungarian Airlines
Malév Hungarian Airlines (fonol:Ma-lejv), prijevod sa mađarskog: Magyar Légiközlekedési Vállalat, je bila glavna mađarska aviokompanija, koja je bankrotirala 2012. godine
Historija
Avionska kompanija je osnovana 29. marta 1946 god. kada je Hungarian-Soviet Civil Air Transport Joint Stock Company (Magyar-Szovjet Légiforgalmi Rt. tako zvani Maszovlet) osnovana. Prva flota je imala samo nekoliko aviona kao Li-2, ruske DC-3 i Po-2 "taxis". mini|280p|Malév Boeing 737-700 25. novembra 1956 god., Mađarska je kupila rusku kompaniju Maszovlet, sa tim je osnovan Malév. Za samo nekoliko godina, kompanije je letila u međunarodne države. 1968 god., Malév je kupila nove Tupolev Tu-134 avione od Sovjetskog saveza. Nekoliko godine prije raspada SSSR-a,kompanija je kupila "zapadne" avione Boeing 737-200. Sada Malév ima naj modernije avione sa 17 Boeing 737-a.
Februara 2012. godine objavljeno je bankrotstvo ove kompanije. 3.februara 2012. god., Malév je zvanično ugašena.
Današnja flota
Flota Maléva je: (od jula 2011): mini|280p|Malév Beoing 737-200
Juraj Radivojević
Knez i vojvoda Juraj Radivojević vlastelin je iz čuvene loze porodice Bogavčići-Radivojevići-Jurjevići-Vlatkovići koja je zajedno sa Nikolićima, Sankovićima i Milatovićima pripadala najvažnijim predstavnicima Huma iz kraja 14. i prve polovine 15. vijeka.
Juraj Radivojević je sin Radivoja i Vlade Bogavčić. Iamo je brata Vukića Radivojevića. Prvi put spomenut je 1385. kao knez i u službi bosanskog kralja Tvrtka I Kotromanića u Dubrovniku. Humski knez Juraj Radivojević je u hijerarhiji Bosanskog kraljevstva putem diplomatskih misija za svoga sizerena tada ispunjavao svoju vazalnu obavezu. Dalje se Juraj prati skoro na svim kraljevskim poveljama kao svjedok 'od Huma' ili 'od Humske zemlje'.Stekao je dubrovačko građanstvo 1395. godine.
Knez Juraj Radivojević se rodbinski povezao sa bosanskom vladarskom dinastijom. On je bio oženjen Vladicom, unukom bosanskog kralja Dabiše i kraljice Grube, a kćerkom Dabišine kćerke Stane. Njihovo vjenčanje se desilo prije aprila 1395. godine, jer tada kralj Dabiša daruje selo Veljake u Humu (Humskoj zemlji) (naše selo gospodsko u Humskoj zemlji u ime Veljake) kćerki Stani i predviđa da poslije Stanine smrti ta donacija pređe u ruke kneza Jurja Radivojevića i njegove supruge Vladice, Stanine kćerke. U braku sa Vladicom Juraj je imao sinove Pavla, Nikolu, Vlatka i Vuka Jurjevića (Jurjevići). Kasnije su djeca Vlatka Jurjevića, korištenjem patronimika, dobila prezime Vlatković, a jedan od istaknutijih pripadnika te porodice je i Ivaniš Vlatković.
Juraj Radivojević se pojavljuje kao vojvoda 1405. On je obezbjedio porodici četvrtinu carine u Drijevima. Vojvoda Juraj Radivojević je umro prije 1415.
Harald V, kralj Norveške
Harald V trenutni je kralj Norveške.
Djetinjstvo
Rođen je kao sin norveškog krunskog princa Olafa i švedske princeze Marte u gradu Askeru, što ga nakon čini prvim norveškim kraljem nakon nekoliko stoljeća rođenim na norveškom tlu.
Norveška kraljevska porodica je bila prisiljena napustiti palaču usljed njemačke invazije i skloniti se u Švedsku, koju napuštaju osjećajući se ugroženima od strane ondašnjih nacista i odlaze u Sjedinjene Američke Države. Princ Harald je s majkom i dvije sestre živio u Washingtonu, dok su njegov djed i otac Drugi svjetski rat proveli u Londonu. Sa završetkom rata 1945. princ Harald s ostatkom kraljevske porodice vraća se u Norvešku.
Prestolonasljednik
Godine 1957. umire Haraldov djed, ostavljajući prijestolje svom sinu Olafu. Od toga trenutka Harald postaje princ prestolonasljednik i preuzima dužnosti regenta u ime svoga oca kada je on u inostranstvu. Kada je Haraldu parlament zabranio da oženi običnu građanku, Sonju Haraldsen, on je zaprijetio odricanjem od trona. Njegove starije setre su se već udale za građane, te tako obje izgubile prava na tron. Budući da bi Haraldovo odricanje od trona značilo kolaps monarhije, kralj Olaf V je popustio i dopustio Haraldu da oženi Sonju.
Budući kralj je sa suprugom dobio dvoje djece, princezu Märthu Louise i princa prestolonasljednika Haakona. Princ prestolonasljednik je također oženio građanku, Mette-Marit Tjessem Høiby.
Vladavina
Smrt njegovog oca 17. januara 1991. učinila je Haralda kraljem Norveške i poglavarom Norveške crkve. Nakon ustoličenja dobio je niz stranih odlikovanja i doktorata.
Godine 2003. objavljeno je da kralj boluje od raka mjehura, koji je uspješno odstranjen operacijom u Oslu. Nakon kraljeve operacije državne poslove vodio je princ prestolonasljednik, a kralj je opet preuzeo vlast u aprili. Sve do pojave raka kralj je bio strastven pušač, ali tu je naviku odbacio tokom liječenja. Kralj je zatim prošao kroz operaciju srca, prilikom čega je princ prestolonasljednik opet preuezo očeve dužnosti. Vratio se svojim poslovima 7. juna, na dan kada su Norvežani slavili stotu godišnjicu izdvajanja iz unije sa Švedskom.
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2018 – 15 km
Utrka u biatlonu u pojedinačnoj utrci na 15 km na ZOI 2018. održana je 15. februara 2018. u biatlonskom kompleksu Alpensia u skijaškom centru - km udaljenom od Pjongčanga.
Pravila takmičenja
Disciplina 15 km je disciplina u biatlonu, koja se za žene održava na kružnoj stazi od 15 kilometara. Trči se 5 krugova po 3,5 km. Takmičarke počinju trku pojedinačno, a startuju u intervalu od 30 sekundi. U toku trke gađa se četiri puta: poslije prvog i trećeg kruga iz ležećeg, a poslije drugog i četvrtog iz stojećeg položaja,ukupno 20 meta. Svaki promašaj donosi dodatnu minutu.
Rezultati
Start utrke bio je u 17:15.
Filatelija u Maroku
Prije uvođenja poštanskih maraka u Maroku, korištena su izdanja privatnih pošta. Osim ovih izdanja, pošiljke su frankirane sa britanskim, francuskim i španskim markama, u stranim poštanskim ekspoziturama tih zemalja.
Use Your Illusion I
Use Your Illusion I je album Guns N' Rosesa. To je prvi od dva albuma izdani uz Use Your Illusion turneju, drugi se zove Use Your Illusion II. Svaki od ova dva albuma je prodat u 7 miliona primjeraka u SAD-u.
Use Your Illusion predstavljaju prekretnicu u zvuku Gunsa. Iako nisu napustili svoj očiti hard rock zvuk sa svog prvog albuma, Appetite for Destruction, Use Your Illusion I je demostrirao, po prvi puta, više ili manje, elemente bluesa, klasične muzike, i country muzike. Na primjer, pjevač Axl Rose svira piano na nekoliko pjesama oba albuma. U dodatku s Use Your Illusion turnejom, i muzika i scenski nastup su postali više teatralni, u tradiciji progresivnog rocka. Ova je činjenica dokazana muzičkim spotovima pjesama s albuma. Use Your Illusion I sadrži dvije od tri pjesme, "November Rain" i "Don't Cry", čiji su video spotovi smatrani trilogijom od strane obožavatelja (treća pjesma, "Estranged", je na Use Your Illusion II). Pjesme poput "November Rain" su Gunsima donijele popularnost među publikom koja inače ne sluša hard rock ili heavy metal.
Mnogo pjesama s albuma su napisane u ranim danima benda, ali nisu bile na albumu Appetite for Destruction. Back Off Bitch, Bad Obsession, Bad Apples, Don't Cry (prema Roseu, prva pjesma koju su napisali), November Rain i The Garden se smatraju tim pjesmama. Također postoji i obrada pjesme "Live And Let Die".
Osim stilskih razlika, novi aspekt na Use Your Illusion I su bile duže pjesme. "November Rain", jedinstvena balada, traje duže od 8 minuta i Coma je duža od 10 minuta. Druga promjena su glavni vokali na nekim pjesmama koje preuzimaju ostali članovi benda: glavni vokal na "Dust N' Bones" i "Double Talkin' Jive" je ritam gitarist Izzy Stradlin (basist Duff McKagan pjeva "So Fine" na Use Your Illusion II). mini|desno|150p|The School of Athens Postoje značajne razlike koje se mogu primijetiti između Use Your Illusion I i II. Omoti oba albuma su isti, jedino se razlikuju u boji i to označava razlike: Use Your Illusion I je crven i ima malo agresivniji i žešći zvuk; Use Your Illusion II je plav i ima blaži zvuk koji vuče na blues.
Omote albuma je izradio Mark Kostabi, koji je uzeo detalj iz Raphaelove freske The School of Athens i preradio ga.
Zasluge
Također:
Germania (aviokompanija)
Germania (Germania Fluggesellschaft mbH) jest njemačka aviokompanija sa sjedištem u Berlinu.
Historija
Germania je osnovana aprila 1978 god. kao SAT u Kölnu. prvi let je bio septembra 1978 godine. Naziv Germania je doblia juna 1986 godine. 1992 god., kompanija je odselila u Berlin.
Destinacije
Germania leti kao čarter kompanija od Berlina, Kölna, Düsseldorfa i nekoliko regionalni aerodroma do Kanarskih Otoka, Egipta, Izraela, Madeire, Mediterana, Sjeverne Afrike i Gruzije (od januara 2005 godine).
mini|280p|Germania Fokker-100 avion
Flota
Flota Germanije je 1 Boeing 737-300 avion (od novembra 2005 godine). Kompanija je imala 14 Boeing 737-300 and 14 Boeing 737-700 aviona. Trenutno sve ijedan avion, osim jednog, je prodan.
NGC 2115B
NGC 2115B (također poznat kao ESO 205-6A i PGC 18002) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 321 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Slikarski stalak. Najveći prečnik je 0,60 (56 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (47 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NK Nemila
Nogometni klub "Nemila" je nogometni klub iz istoimenog naselja u blizini Zenice. Takmiči se u Kantonalnoj nogometnoj ligi ZDK.
Historija
Do 1992. godine djelovao je pod imenom FK "Bistričak" Nemila. Kroz klub su prošle brojne generacije nogometaša, kako iz Nemile, tako iz okolnih mjesta koja gravitiraju Nemili (Topčić Polje, Vranduk, Orahovica, Begov Han), kao i brojni fudbaleri iz Zenice i Žepča.
U poslijeratnom periodu klub je dobio novi zamah, tako da je omasovljen rad, izvršena rekonstrukcija i modernizacija stadiona, te je uz pomoć lokalne zajednice i privrednika Nemile, klub dobio znatno bolju sportsku infrastrukturu. Posljedica organizacione i infrastrukturne obnove kluba je i stasavanje novih sjajnih fudbalskih imena od kojih su neki angažirani i u znatno jačim prvoligaškim klubovima u BiH.
Psihijatrijska bolnica Tokanui
Psihijatrijska bolnica Tokanui (Tokanui Psychiatric Hospital) je bila smjestena oko 14 kilometara jugistočno od Te Awamutu-a na Novom Zelandu.
Historija
1980-ih se desio svjetski pokret za deinstitucionalizaciju i društvenu brigu i vlada je objavila plan za deistitucionalizaciju i slala medicinske sestre na školovanje u Veliku Britaniju. Mnogi zaposleni nisu mogli da vjeruju da bi se bolnica, koja je bila glavni poslodavac u ruralnoj oblasti i davala posao čitavim porodicama kroz generacije, mogla ikad zatvoriti. Misljenja su bila podijeljena i neki su mislili da bi trebala ostati otvorena a drugi da je vrijeme da se stvari rade drugačije.
Pacijenti koji su proveli godine života u bolnici su smatrali bolnicu svojim domom, drugi pacijenti koji su bili u bolnici kraće periode su se osjećali izolovano i nedostajale su im porodice i prijatelji. Gravitaciono područje bolnice je bio centralni dio sjevernog ostrva. Pacijentima iz ovog područja je bilo teško da održavaju kontakt sa svojim porodicama.
Bolnička uprava je namjeravala da u ranim 1990-im obezbijedi zgrade za smještaj u lokalnim zajednicama za intelektualno onemogućene i hronično mentalno bolesne i napravljena su dva fonda Rakau Ora, koji se sada zove Pathways, I Waikato Community Living Trust. U martu 1998. I posljednji pacijent, koji je dugo ležao u bolnici, je pronašao smještaj u lokalnoj zajednici.
Zemlja je bila oduzeta za bolnicu pod Public Works Act-om i vraćena je originalnim vlasnicima (lokalni ogranak Iwi). Većina zgrada je netaknuta, ali dom medicinskih sestara, odjeljenja G I H su srušeni.
Postoji i groblje na staroj bolničkoj farmi sa ostacima preko 500 pacijenata (Maora i Pakeha-a), sahranjenih između 1912. I 1968. Poslije toga su siromašni pacijenti sahranjivani na lokalnom groblju Te Awamutu. Farmom danas rukovodi Ministarstvo poljoprivrede, a na groblju postoji memorijani kamen.
Sadašnja upotreba
Bolnička farma korištena za poljoprivredna istraživanja 1970-ih. Bolničke zgrade su napuštene, mjesto se ne koristi samo je jedan dio ograđen za ispašu. 50 ili više zgrada koje je koristilo osoblje je iznajmljeno a bolnička kanalizacija na koju su spojene je još uvijek u upotrebi.
Obezbjeđenje
Vrjednije stvari su odnesene, ali su ostali bakarni oluci na nekim zgradama. Druge stvari koje bi mogle biti zanimljive lopovima su još na mjestu i nijedna zgrada još nije srušena. Postoji opasnost po zdravlje od azbestne izolacije pa su naoružani čuvari tamo 24 sata dnevno.
Krivaja (župa)
Krivaja je župa u srednjovjekovnoj Bosni u slivu rijeke Krivaje. U opticaju za naziv ove župe su i imena Kamenica i Jelaška.
Župa Krivaja je na granici Gornje Bosne sa područjem Usore i Soli. Prirodna je geografska cjelina koja je uokvirena planinama Devetak, Romanija, Ozren, Zvijezda, Konjuh i Javor. Uzima se da je u sastav prvobitne Bosne Krivaja ušla početkom 12. vijeka.
Kraj je bogat rudom olova, a u manjoj mjeri srebra i željeza. Preko Krivaje idu putevi iz srednje u istočnu Bosnu u Podrinje. Glavna naselja u župi su Kamenica i Olovo. Područje je u 15. vijeku bilo u posjedu porodice Pavlovići. Zbog značaja eksploatacije olova carinu su držali bosanski vladari, a kasnije Pavlovići i Kosače.
Aulonijade
Aulonijade (grčki: Αὐλωνιάς od klasičnog grčkog αὐλών „dolina, gudura“) su bile nimfe koje su se nalazile na planinskim pašnjacima i dolinama, često u društvu Pana, boga prirode.
Gradišće (čvor)
Austrija:
Bosna i Hercegovina:
Igor Melher
Igor Melher (rođen 1. novembar 1979) bosanskohercegovački je golman, koji trenutno igra za HŠK Zrinjski Mostar. U Zrinjski je došao 2008.
Karijera
Melher je karijeru započeo u NK Posušju, a zatim prešao u Široki Brijeg, gdje je branio 3 godine. Imao je i jednu sezonu provedenu u mađarskom klubu Zalaegerszegi. U Zrinjski je došao 2008. godine, iz GOŠK Gabele. U sezonama 2009/10 i 2010/11 na golu se mijenjao sa Adnanom Hadžićem, da bi u sezoni 2011/2012 postao standardan.
Reprezentativna karijera
Igor Melher ima i jedan nastup za Bosanskohercegovačku nogometnu reprezentaciju, iz 2004. godine.
Erupcija Hunga Tonge i cunami 2022.
lijevo|mini|Erupcija vulkana
Dana 14. januara 2022. godine počela je veoma velika erupcija na Hunga Tonga–Hunga Haʻapai, nenaseljenom vulkanskom ostrvu Tonganskog arhipelaga u južnom Tihom okeanu. Hunga Tonga je 65 km sjeverno od Tongatapua, glavnog ostrva u zemlji, i dio je vrlo aktivnog vulkanskog luka Tonga-Kermadec Islands, zone subdukcije koja se proteže od Novog Zelanda na sjevero-sjeveroistoku do Fidžija. Erupcija je izazvala cunamije u Tongi, Fidžiju, Američkoj Samoi, Vanuatuu i duž oboda Tihog okeana, uključujući i štetne cunamije na Novom Zelandu, Japanu, Sjedinjenim Državama, Ruskom Dalekom istoku, Čileu i Peruu. Najmanje tri osobe su poginule, a mnogi se vode kao nestali u Tongi od talasa cunamija visine do 15 metara. Dvije osobe su se udavile u Peruu kada je 2 metra visok val udario u obalu. Preliminarni podaci pokazuju da je događaj vjerovatno bila najveća vulkanska erupcija u 21. stoljeću i od erupcije planine Pinatubo 1991. godine.
Michael Jackson
Michael Joseph Jackson (29. august 1958 – 25. juni 2009)   bio je američki pjevač, zabavljač i pop-ikona, čiji je kontroverzni privatni život bio dio pop-kulture zadnjih četvrt vijeka.
Svoju muzičku karijeru započeo je sa 7 godina kao pjevač u grupi The Jackson 5. Svoj prvi solo album Got to Be There snimio je 1971. godine.
Solo karijeru započeo je 1979. godine. Jackson je u svojoj solo karijeri snimio i izdao najprodavani album svih vremena Thriller i za taj album 1996. godine na dodjeli World Music Awards dobio tu počasnu titulu. Michael Jackson je primio trinaest Grammy nagrada. Tokom četrdesetogodišnje karijere Michael je nagrađen brojnim nagradama ukjučujući World Music Award's Best-Selling Pop Male Artist of the Millennium, American Music Award's Artist of the Century Award i Bambi Award's Pop Artist of the Millennium Award.
Od 1988. do 2005. godine Jackson je živio na Neverland Ranch imanju, u kojem je izgradio zabavni park i privatni zoološki vrt za djecu sa posebnim potrebama. Glasine da je tokom dječijih zabava odvodio dječake u svoju spavaću sobu i tu ih napastvovao rezultirale su 1993. godine i prvom optužnicom. Njegovi odnosi sa djecom su pod medijsku pažnju došli ponovo do izražaja 2003. godine tokom TV emisije zvane Living with Michael Jackson. To je rezultiralo da Jacksonu bude suđeno i kasnije 2005. godine na teret stavljeno još optužbi za seksualno uznemiravanje djece. Sve optužbe su odbačene, i Michael je proglašen nevinim.
Jackson je planirao izdati svoj povratnički album u jesen 2007. godine. Album je trebala izdati njegova sopstvena kompanija The Michael Jackson Company.
Tokom 2009. i 2010. trebao je održati seriju povratničkih koncerata u londonskoj O2 Areni, kako bi se riješio nagomilanih dugova.
Gomoljasta skleroza
Kompleks gomoljaste skleroze (TSC) je rijedak multisistemski autosomno dominantna nasljedna bolest koji uzrokuje rast nekancerskih tumora u ljudskom mozgu i drugim vitalnim organima, kao što su bubrezi, srce, jetra, oči, pluća i koža. Kombinacija simptoma može uključivati napade, intelektualnu nesposobnost, razvojno kašnjenje, probleme u ponašanju, abnormalnosti kože, bolesti pluća i bubrega.
TSC je uzrokovan mutacijom bilo kojeg od dva gena, TSC1 i TSC2, koji kodiraju proteine hamartin, odnosno tuberin, sa TSC2 mutacijama koje čine većinu i imaju tendenciju da izazovu teže simptome. Ovi proteini deluju kao supresori rasta tumora, agensi koji regulišu ćelijsku proliferaciju i diferencijaciju.
Prognoza je vrlo varijabilna i ovisi o simptomima, ali očekivano trajanje života je za mnoge normalno. Prevalencija bolesti procjenjuje se na 7–12/100.000. Bolest se često skraćeno naziva gomoljasta skleroza, što se odnosi na čvrste otekline u mozgu pacijenata, a prvi ju je opisao francuski neurolog Désiré-Magloire Bourneville 1880.
Znakovi i simptomi
Fizičke manifestacije TSC-a nastaju zbog formiranja hamartija (malformirano tkivo kao što su korteksni gomolji), hamartoma (dobroćudnih izraslina kao što su facijalni angiofibromi i subependimski čvorići), i vrlo rijetko, kancerogeni hamartoblastom. Njihov efekat na mozak dovodi do neuroloških simptoma kao što su napadi, intelektualna invalidnost, kašnjenje u razvoju i problemi u ponašanju.
Neurološki
Sa TSC povezana su tri tipa tumora mozga:
Gomolji su tipski trokutaste konfiguracije, sa vrhom usmjerenim prema komorama, a smatra se da predstavljaju žarišta abnormalne migracije neurona. Abnormalnosti T2 signala mogu nestati u odrasloj dobi, ali će i dalje biti vidljive na histopatološkoj analizi. Na magnetnoj rezonanciji (MRI), TSC pacijenti mogu ispoljavati i druge znakove koji su u skladu s abnormalnom migracijom neurona, kao što su radijalni trake bijele tvari hiperintenzivne na T2WI i heterotopna siva masa.
Subependimni čvorići sastoje se od abnormalnih, natečenih glijskih ćelija i bizarnih ćelija sa više jedara koje nisu određene za glijsko ili neuronsko porijeklo. Interponirano nervno tkivo nije prisutno. Ovi čvorovi imaju tendenciju kalcifikacije kako pacijent stari. Čvor koji se značajno povećava i raste tokom vremena treba smatrati sumnjivim za transformaciju u subependimni astrocitom džinovskih ćelija, koji se tipski razvija u regiji Monroovog foramena, u kojem postoji rizik od razvoja opstruktivnog hidrocefalusa.
Vidi se promjenjiv stepen komornog proširenja, bilo opstruktivnog (npr. subependimnim čvorom u regiji Monroovog foramena) ili idiopatske prirode.
Neuropsihijatrijski
Oko 90% ljudi sa TSC dobija niz neurorazvojnih, bihevioralnih, psihijatrijskih i psihosocijalnih poteškoća. "Neuropsihijatrijski poremećaji povezani sa TSC" su skraćeno TAND. Ove poteškoće se rjeđe identificiraju i stoga se nedovoljno liječe u poređenju s neurološkim simptomima. Većina problema povezana je sa ozbiljnijim intelektualnim kašnjenjem ili sa djetinjstvom i adolescencijom, a neki (naprimjer depresivno raspoloženje) mogu biti neprijavljeni ako osoba nije u stanju komunicirati. TAND se može istraživati i razmatrati na šest nivoa:
Najčešći problemi u ponašanju uključuju pretjeranu aktivnost, impulsivnost i poteškoće sa spavanjem. Česti su i anksioznost, promjene raspoloženja i teška agresija. Manje uobičajeni su depresivno raspoloženje, samopovređivanje i opsesivno ponašanje.
Ljudima sa TSC se često dijagnosticiraju i psihijatrijski poremećaji: poremećaj iz spektra autizma (ASD), poremećaj pažnje i hiperaktivnost (ADHD), anksiozni poremećaj i depresivni poremećaj. TSC je jedan od najčešćih genetičkih uzroka poremećaja iz autističnog spektra, koji pogađa skoro polovinu ljudi s TSC. ASD je češći u TSC2 nego TSC1 i češći kod ranije i teže epilepsije i sa nižim intelektualnim sposobnostima. ADHD se skoro jednako često viđa u TSC kao i ASD (do polovine svih ljudi sa TSC). Anksiozni i depresivni poremećaji, kada se pojave, obično se dijagnosticiraju u ranoj odrasloj dobi i među onima koji su intelektualno sposobni da izraze svoja raspoloženja. Shizofrenija (i simptomi poput halucinacija ili psihoza) nije češća u TSC-u nego u općoj populaciji.
Intelektualne sposobnosti ljudi sa TSC se veoma razlikuju. Oko 40-50% ima normalan IQ. Normalan koeficijent inteligencije vidi se mnogo češće kod TSC1 nego TSC2, a u jednoj studiji, duboka intelektualna ometenost uočena u 34% TSC2 u poređenju sa 10% TSC1. Mnoge studije su ispitivale da li su rani početak, tip i težina epilepsije povezani sa intelektualnim sposobnostima. Akademski problemi se javljaju čak i kod ljudi sa TSC koji imaju normalne intelektualne sposobnosti. To su često specifični poremećaji učenja kao što je diskalkulija (nerazumijevanje matematike), ali također uključuju druge aspekte koji utiču na školski/akademski život, kao što su anksioznost, nedostatak društvenih vještina ili nisko samopoštovanje.
Otprilike polovina ljudi sa TSC, kada se procijene neuropsihološke vještine, nalazi se u donjem 5. percentilu u nekim područjima, što ukazuje na ozbiljno oštećenje. To uključuje probleme sa pažnjom (naprimjer, mogućnost koncentracije na dvije odvojene stvari kao što su gledanje i slušanje), pamćenje (posebno podsjećanje, Verbalna i prostorna radna memorija i izvršna funkcija (naprimjer, planiranje, samokontrola, kognitivna fleksibilnost ).
psihosocijalni uticaji TSC-a uključuju nisko samopoštovanje i samoefikasnost kod pojedinca, i opterećenje porodice suočavanje sa složenim i nepredvidivim poremećajem.
Varijabilnost
Pogođeni sa TSC-om mogu imati nijedan ili sve kliničke znakove o kojima je bilo riječi gore. Sljedeća tabela prikazuje prevalenciju nekih kliničkih znakova kod osoba s dijagnozom TSC.
Genetika
TSC je genetički poremećaj sa autosomno dominantnim obrascem nasljeđivanja, varijabilnom ekspresivnošću i nekompletnom penetrabilnošću. Dvije trećine slučajeva TSC-a posljedica je sporadičnih genetičkih mutacija, a ne nasljeđivanja, ali ih njihovo potomstvo može od njih naslijediti. Sadašnji genetički testovi imaju poteškoća u lociranju mutacije kod otprilike 20% osoba kojima je dijagnosticirana bolest. Do sada je mapiran na dva genska lokusa, TSC1 i TSC2.
TSC1 kodira protein hamartin, a nalazi se na hromosomu 9 q34 i otkriven je 1997. godine. TSC2 kodira protein tuberin, a gen se nalazi na hromosomu 16, pozicija p13.3; otkriven 1993. TSC2 je u susjedstvu sa PKD1, genom uključenim u jedan oblik policistaste bolesti bubrega (PKD). Ogromna delecija koja utiče na oba gena može predstavljati 2% osoba sa TSC-om, koje također razviju policistastu bolest bubrega u djetinjstvu. TSC2 je povezan sa težim oblikom TSC. Međutim, razlika je suptilna i ne može se koristiti za kliničku identifikaciju mutacije. Procjene udjela TSC uzrokovanih "TSC2" kreću se od 55% do 90%.
I TSC1 i TSC2 su geni supresije tumora koji funkcionišu prema Knudsonovoj hipotezi o "dva pogotka". To jest, druga nasumična mutacija se mora dogoditi prije nego što se tumor može razviti. Ovo objašnjava zašto, uprkos visokoj penetrabilnosti, TSC ima široku ekspresivnost.
Patofiziologija
Hamartin i tuberin funkcioniraju kao kompleks koji je uključen u kontrolu rasta i diobe ćelija. Čini se da kompleks stupa u interakciju sa RHEB GTPazama, čime ga sekvestrira od aktiviranja mTOR-signalizacije, dijela signalnog puta faktora rasta (insulin). Dakle, mutacije na lokusima "TSC1" i "TSC2" rezultiraju gubitkom kontrole nad rastom i diobom čelija, a samim tim i predispozicijom za stvaranje tumora. TSC utiče na tkiva iz različitih zametnih slojeva. Mogu se pojaviti kožne i visceralne lezije, uključujući angiofibrom, srčane rabdomiome i angiomiolipome bubreg[]a. Lezije centralnog nervnog sistema (CNS) -koje se vide kod ovog poremećaja uključuju hamartome korteksa, hamartome zidova komora i subependimne tumore džinovskih ćelija, koji se tipski razvijaju u blizini Monroovih foramena.
Molekulskogenetičke studije definirale su najmanje dva lokusa za TSC. Kod TSC1, abnormalnost je lokalizirana na hromosomskom segmentu 9q34, ali priroda koiranog proteina, zvanog hamartin, ostaje nejasna. U TSC1 se ne javljaju misens mutacije. Kod TSC2, abnormalnosti gena su na hromosomu 16, krak p13. Ovaj gen kodira tuberin, protein koji aktivira gvanozin-trifosfatazu. Specifična funkcija ovog proteina je nepoznata. U TSC2 su prijavljeni svi tipovi mutacija; često se javljaju nove mutacije. Nekoliko razlika je još uočeno u kliničkim fenotipovima pacijenata sa mutacijom jednog ili drugog gena. Ćelije osoba sa patogenim mutacijama u TSC2 genu pokazuju abnormalnu akumulaciju glikogena koja je povezana sa iscrpljivanjem lizosoma i oštećenjem sposobnosti autofagije. Defektna degradacija glikogena putem autofagije-lizosoma je, barem djelomično, neovisna o poremećenoj regulaciji mTORC1 i obnavlja se, u kultiviranim ćelijama, kombinovanom upotrebom PKB/Akt i farmakoloških inhibitora mTORC1.
Dijagnoza
Kompleks tuberozne skleroze dijagnosticira se kliničkim i genetičkim testovima. Postoji mnogo različitih mutacija u genima TSC1 i TSC2 koje su identifikovane kod osoba sa TSC. Patogena mutacija u genu sprječava stvaranje proteina ili ih inaktivira. Ako se pronađe takva patogena mutacija, samo to je dovoljno za dijagnozu TSC. Međutim, neke mutacije su manje jasne u svom djelovanju, pa stoga same po sebi nisu dovoljne za dijagnozu. Između 1/10 i 1/4 osoba sa TSC nema mutaciju koja se može identifikovati. Jednom kada se određena mutacija identifikuje kod nekoga sa TSC, ova se može koristiti za postavljanje sigurne dijagnoze kod drugih članova porodice..
TSC može se prvi put dijagnosticirati u bilo kojoj fazi života. Prenatalna dijagnoza je moguća slučajno ako se tumori srca otkriju tokom rutinskog ultrazvuka. U dojenačkoj dobi, epilepsija, posebno dojensački grčevi, ili kašnjenje u razvoju mogu dovesti do neuroloških testova. Bijele mrlje na koži također se mogu prvo primijetiti. U djetinjstvu, problemi u ponašanju i poremećaj spektra autizma mogu uputi na dijagnozu. Tokom adolescencije javljaju se problemi sa kožom. U odrasloj dobi mogu se razviti problemi s bubrezima i plućima. Pogođenom se također može dijagnosticirati u bilo kojoj dobi. kao rezultat genetičkog testiranja članova porodice druge pogođene osobe.
Epidemiologija
TSC se javlja kod svih rasa i etničkih grupa, kod oba spola. Prevalencija živorođenih se procjenjuje na između 10 i 16 slučajeva na 100.000. Studija iz 1998 procijenila je ukupnu prevalenciju stanovništva između oko 7 i 12 slučajeva na 100.000, pri čemu je više od polovine ovih slučajeva neotkriveno. Prije pronalaska CT-skeniranja za identifikaciju čvorova i gomolja u mozgu, vjerovalo se da je prevalencija mnogo niža, a bolest povezana s tim ljudima kojima je klinički dijagnosticirana smetnja u učenju, napadi i angiofibrom lica. Iako se još uvijek smatra da je rijetka bolest, TSC je uobičajen u poređenju sa mnogim drugim genetičkim bolestima, s najmanje milion osoba pogođenih širom svijeta.
Historija
TSC je prvi put došao do medicinske pomoći kada su dermatolozi opisali karakterističan osip na licu (1835. i 1850.). Potpuniji slučaj predstavio je von Recklinghausen (1862), koji je identificirao tumore srca i mozga kod novorođenčeta koje je samo kratko živjelo. Međutim, Bourneville (1880) je zaslužan za to što je prvi okarakterizirao bolest, skovao naziv "tuberozna skleroza", čime se dobio eponim Bournevilleovu bolest. Neurolog Vogt (1908) ustanovio je dijagnostičku trijadu epilepsije, idiotizma i adenom-sebaceuma (zastarjeli termin za angiofibrom lica).
Simptomi su se periodično dodavali kliničkoj slici. Bolest kako se sada shvata je prvi u potpunosti opisao Gomez (1979). Izum medicinskog ultrazvuka, CT i MRI omogućio je ljekarima da pregledaju unutrašnje organe živih pacijenata i znatno poboljšao dijagnostičku sposobnost.
Rijeka (Foča, RS)
Rijeka je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
IC 322
IC 322 (također poznat kao PGC 12820) je patuljasta galaksija koja je udaljena oko 423 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Bik. Najveći prečnik je 0,90 (111 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (98 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 15. decembra 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3592
NGC 3592 (također poznat kao MCG 3-29-11, PGC 34248 i UGC 6267) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 60 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,80 (31 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (10 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 4. marta 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bolnica Wakari
Bolnica Wakari (Wakari Hospital) je psihijatrijska bolnica smještena u Dunedin-ovom predgrađu Wakari, oko tri kilometra sjeverozapadno od centra grada. Bolnicom upravlja Otago District Health Board u i bliskoj je vezi sa Dunedin Public Hospital-om.
Specijalizovana je psihijatrijska bolnica ali liječi i ljude sa intelektualnim i fizičkim oštećenjima. Ima i odjeljenja za sudsku psihijatriju, hitnu psihijatrijsku službu, hitnu i manje hitnu policijsku psihijatrijsku jedinicu, odjeljenje za mentalno zdravlje Maora, fizikalnu rahabilitaciju i pripadajuće službe.
NGC 408
NGC 408 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Ribe. Prvo otkriće je napravio Per Magnus Herman Schultz 22. oktobra 1867. godine.
NGC 5098A
NGC 5098A (također poznat kao MCG 6-29-77 i PGC 46529) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 499 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,70 (102 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (102 hiljade sg).
NGC 408
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5098A
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Medicina
Medicina je naučna oblast čiji su predmet interesovanja zdravlje i blagostanje živih bića, najprije podrazumjevajući zdravlje čovjeka, a potom i zdravlje nekih redova životinja. Riječ medicina porijeklom je iz latinskog jezika i znači lijek (remedium), a upotrebljava se i izraz ars medicina kao umjetnost liječenja. Zasnovana je dva principa: teorijsko-istraživačkom i praktičnom, ili često nazvanim, kliničkim principom. Teorijsko-istraživački princip će omogućiti da se određena oblast, bolest, urođena mana ili stanje definiše, detaljno prouči i nakon izvršenih testova uputi na zaključivanje. Zaključena medicinska teorija se putem raznih edukacijskih procesa najčešće provodi u praktični oblik, što će dovesti do konačnog cilja - unaprijeđenja zdravlja živih oblika na kojima će se ta teorija i primjenjivati. Sve navedeno čini medicinu spojem naučnog i praktičnog, jer pored teorijske osnove, u medicini postoji niz tehnika, proizvoda, postupaka, planova i drugih definicija koje su u najvećoj mjeri sposobne da život održe zdravim ili ponovo takvim učine ukoliko on to nije. U modernoj medicini, sve je važnije pitanje prevencije određenih bolesti. Ljekari pokušavaju skrenuti pažnju na to koliko je važno održati optimalne uslove života i svoje postupke prilagoditi harmoniji koja vlada unutar jednog života, ukoliko u istom nema posljedica urođenih (kongenitalnih) nedostataka. Pažnja se naročito skreće na danas vrlo prisutne probleme sa viškom tjelesne mase, seksualno prenosive bolesti, dermatološke probleme, disfunkcije regulacijskih mehanizama, toksikomaniju i druge zdravstvene probleme koje čovjek može izbjeći adekvatnom brigom o svom i o zdravlju ljudi koji ga okružuju. Medicinske klasifikacije omogućavaju kodiranje raznih oboljenja i procedura. Medicina kao nauka ima u opsegu nekoliko velikih grana ili (pod)nauka:
Svaka od ovih grana sveukupne medicinske nauke ima svoje specifičnosti, ali su u svakoj od njih prisutne osnovne odrednice očuvanja i obnavljanja homeostaze (općeg blagostanja) organizma. Osnovne medicinske nauke nude glavninu svih naučnih saznanja, iz nauke uopće, u smislu da povezuju određene oblasti pojedinih nauka i integriraju ih u medicinu u onoj mjeri koliko je to primjenjivo na život. Kliničke medicinske nauke pružaju priliku da se budući ili već priznati ljekar upozna sa metodama i tehnikama koji će mu omogućiti da aplicira znanje stečeno kroz učenje subjekata koji su u domenu baznih medicinskih nauka. Ova instanca u edukaciji jednog ljekara dovest će do definisanja njegove uže specijalnosti, koja može dosezati visoko i osposobiti ga za najpreciznije radove jednom organu.