cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2654
NGC 2654 (također poznat kao IRAS 08451+6024, MCG 10-13-17, PGC 24784 i UGC 4605) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 62 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 4,20 (76 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 18. augusta 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Daniel Defoe
Iako rođen kao Daniel Foe, sin Jamesa Foea, mesara iz Londona, on je sebi kasnije dodao ispred prezimena "De" kako bi mu ime zvučalo kao imena tadašnjih aristokrata. Postao je poznati pisac u vrijeme prvih novela na engleskom jeziku.
Najpoznatije Defoeova novela, Robinson Crusoe (1719.), je priča o čovjeku koji je jedini preživio brodolom, te stigao na pusto ostrvo. Pokušao je preživjeti prolazeći kroz mnoge avanture.
Pretpostavlja se da je autor dobio inspiraciju kada je čuo za istiniti događaj o Alexanderu Selkirku.
Defoe je poznat po još dvije svoje novele:
Povećan tekst
NGC 7060
NGC 7060 (također poznat kao ESO 287-22, IRAS 21226-4237, MCG -7-44-6 i PGC 66732) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 221 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mikroskop. Najveći prečnik je 2,00 (129 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (77 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. septembra 1836. godine.
Globalna radijacija
Globalna radijacija predstavlja zbir direktnog Sunčevog zračenja i difuzne radijacije. Intenzitet globalne radijacije izražava se formulom IG=I x sinh + i Globalna radijacija zavisi od visine Sunca nad horizontom, oblačnost, geografske širine, reljefa i ostalih klimatskih modifikatora. Najveće vrijednosti globalnog zračenja su u anticiklonalnim područjima tropskih širina. Uglavnom, globalna radijacija u svom dnevnom hodu najveća je u onda kada je Sunce u zenitu. U našim umjerenim geografskim širinama od ukupne globalne radijacije oko 70% čini direktno Sunčevo zračenje, a oko 30% otpada na difuzno. Najveće vrijednosti tokom godine vezano za globalno zračenje imaju područja: Sahare i Arabijskog poluostrva (oko 220 kgcal/cm2min), područje Meksika i Arizone na sjevernoj Zemljinoj atmosferi dok područja Amazonskog bazena i Konga u ekvatorijalnom pojasu imaju daleko manje, odnosno primaju od 100 do 120 kgcal/cm2min. Razlog je u povećanoj oblačnosti iznad ovih područja koja su tokom dana u popodnevnim časovima karakterisana zenitalnim pljuskovima. Također, srednje godišnje vrijednosti iznad prostranih vulkanskih područja nemaju visoke vrijednosti globalne radijacije. Razlog tome je povećana vlažnost i oblačnost usljed intenzivnog isparavanja okeanskih površina. Općenito, uzevši vrijednosti globalnog zračenja su veće na kopnu nego na okeanskim površinama. Minimalne vrijednosti gobalne radijacije zabilježene su na područjimaa Arktika i Antarktika, zato što tamo 6 mjeseci vlada polarna noć. Tada je vrijednost globalne radijacije jednaka 0.
Aktivni ugalj
mini|desno|250px|Aktivni ugalj Aktivni ugalj, također poznat i kao aktivni ugljik ili aktivni karbon je oblik karbona koji je procesiran tako da je veoma porozan, s takvom strukturom čestica da mu je površina izrazito povećana, čime se dobijaju osobine povećane apsorpcije ili sposobnosti lahkog stupanja u hemijske reakcije
Riječ aktivni se ponekad zamjenjuje i sa pojmom aktivirani. Zbog svog velikog stepena mikroporoznosti, samo 1 gram aktivnog uglja ima površinu koja prelazi 500 m2 (oko desetog dijela veličine nogometnog igrališta), mjerljivo po količini upijanja gasa dušika. Dovoljna aktivacija uglja je korisna pri upotrebi gdje su potrebne velike površine, bilo da se radi o hemijskim tretmanima ili industriji. Dodavanjem aktivnog uglja određenim materijalima povećava se mogućnost apsorpcije tog materijala. Aktivni ugalj se najčešće proizvodi iz uglja.
Strane riječi u bosanskom jeziku
Općenito o stranim riječima
U svakom jeziku postoji, pored domaćih, određen broj riječi koje su primljene iz drugih jezika. Nazivaju se pozajmljenicama, posuđenicama, tuđicama, barbarizmima ili stranim riječima, ovisno o odnosu jezika primaoca prema njima i statusu koji dobijaju u njemu. Zalaganje za riječi koje su porijeklom domaće („narodne") i koje se tvore prema domaćim („narodnim") tvorbenim modelima a ne tuđim, naziva se purizam (od lat. purus - čist, bez stranih primjesa). Puristi su pobornici takve "jezičke homogenije".
Utjecaju stranih riječi izloženi su posebno manji jezici, otvoreni prema dominantnim jezicima, kao i njihovim kulturama u civilizacijskoj razmjeni, dok se to velikim, svjetskim jezicima rjeđe dešava. (Istina, i neki svjetski jezici osjećaju se ugroženim od drugih svjetskih jezika pa razvijaju posebnu purističku strategiju da se, u javnoj komunikaciji, ograniči upotreba stranih riječi.)
Strane riječi u bosanskom jeziku
Naš jezik je u prošlosti primio mnoge strane riječi, a prima ih i danas. Neke strane riječi posuđenice su u mnogim jezicima svijeta i manje-više prilagođene izgovornim pravilima i glasovima tih jezika. Nazivaju se internacionalizmi (npr. automobil, radio, televizija, humanizam, demokratija, renesansa, filozofija, poetika, komparativ, medicina...). Neke od stranih riječi posuđene su samo na ovim prostorima, kakvi su tzv. balkanski turcizmi (zbog nekoliko vijekova dugog uticaja orijentalne kulture i udjela koji je imala), a neke je pak posudio samo bosanski jezik.
Mnoge strane riječi postale su obične u različitim funkcionalnim stilovima: neutralno-standardnom (intervju, aplauz, student, indeks, telefon, faks/fax, certifikat, pauza), naučnom (kao termini: vokal, konsonant, kod, fonem, leksem, sinhronija, monom, lingvistika, botanika, cerebralan, infekcija, geologija), kolokvijalnom (štikle, šofer, šteka, frajer...), itd.
Klasifikacija stranih riječi u bosanskom jeziku
Posuđivanje može biti direktno, kad se iz jednog jezika posuđuje riječ u druge s kojim su u kontaktu govornici, ili preko drugog (npr. posredno, preko arapskog, u naš jezik je došla riječ etimologijski grčka karanfil, kao i riječ almas, od grč. asamas; na sličan je način veliki broj riječi arapskog jezika preko turskog došao u naš jezik, kao i jedan dio porijeklom iz perzijskog i hebrejskog).
Posuđene riječi mogu biti iz raznih jezika, pa se govori o:
Riječi, davno ušle u naš jezik i odomaćene (prosječan govornik ih ne prepoznaje kao strane, npr. jogurt, sandale, jastuk, kefir, šah, škola, limun, sapun, nafta i sl.) pišu se onako kako se izgovaraju -fonetski. Zato, pokušamo li riječi iz 11 navedenih rečenica zamijeniti domaćom riječju, to neće biti jednostavno. Neke možemo jednostavno zamijeniti (npr. rola - uloga, štikle - visoke potpetice, špalir - red, apsurd - besmisao, haos - nered) a neke ne. Tako npr. intervju i recept mogu u ovim kontekstima biti zamijenjene sinonimnim riječima razgovor i uputstvo, ali u bosanskom jeziku to nisu istoznačnice: nije svaki razgovor intervju (razgovor je hiperonim u odnosu na intervju). Ni svaki recept nije uputstvo, kao ni svaka pauza - šutnja (pauza između razgovora je šutnja, pauza između učenja može biti telefonski razgovor, u školi je pauza - „nemati nastavu", u radu redatelja - „nesnimanje"; recept može biti i preporuka i savjet i način pripremanja jela i sl.). Neke riječi naprosto nije moguće potpuno zamijeniti (profesor, geologija, student). Takve su i: telefon, nafta, šah, tuberkuloza i sl.
Pravopisna pravila pisanja stranih riječi u bosanskom jeziku
Riječi iz drugih jezika u našem se jeziku ponašaju na dva načina: kao odomaćene ili kao strane.
1. Kako ćemo ih pisati ako ne znamo pismo tog jezika (npr. grčki alfabet, arapsku ebdžediju i sl.)? Odmah odgovaramo: prebacujemo sve u naše latiničko pismo.
2. Kako ćemo „izvorno" pisati riječi koje imaju glasove za koje nema odgovarajućih znakova u latinici? Odgovor je i ovdje kratak: moramo utvrditi kako se približno, što približnije izgovaraju. To se stručno naziva transkripcija (prenošenje sistema jednih fonema u sistem drugih fonema). Jezici koji nemaju svoje latiničko pismo, prebacuju se, po tom principu, u latiničko pismo.
3. A šta ćemo sa nekim grafemima pisama za koje nemamo odgovarajući grafem - znak u našem pismu? Odgovor je i tu jednostavan: prebacujemo, utvrđenim pravilima, strane grafeme u one koje imamo, koristeći pri tome i druge pravopisne znakove, npr. apostrofe, crtice i dr. To prebacivanje grafema jednog jezika u grafeme drugog (u ovom slučaju našeg jezika) naziva se transliteracija. Pravopis našeg, kao i svakog jezika, utvrđuje opća pravila pisanja stranih riječi i da bismo znali pisati, moramo i njih naučiti. (Tako se, npr. i ruska i makedonska ćirilica transliteriraju u naše latiničko pismo).
Moramo znati i to da nisu sve strane riječi došle neposredno iz izvornih jezika, mnoge su ušle davno i to preko jezika posrednika (npr. mnogi arabizmi, perzizmi ili grecizmi), pa se poštuje njihovo tradicionalno pisanje kao, uostalom, i značenje i izgovor (mogu biti veoma udaljeni od značenja i izgovora koje imaju danas u svom jeziku!). Tako će se pisati (i izgovarati) kako je tradicionalno uobičajeno: Karađoz, Tokio, Lin Piao (iako je turskom izgovoru bliže Karagez, japanskom Tokjo, kineskom Lin Pjao).
Iz istih razloga danas imamo amen, Adam, David, Noe, Gabrijel... uz: amin, Adem, Davud, Nuh, Džibril... Naime, svojevremeno su ove riječi (amen, Adam...) dolazile preko grčkog i latinskog (a izvorno su iz hebrejskog i aramejskog). Riječi amin, Adem... došle su iz arapskog. U bosanskom savremenom jeziku imaju - tradicionalnom upotrebom - razgraničenu distribuciju, prve su dio kršćanske terminologije religijskog funkcionalnog stila, druge islamski termini religijskog funkcionalnog stila.
Pregled
1. Apelativi. Uobičajeno je da se odomaćene riječi kao zajedničke imenice (kao i druge riječi - pridjevi, prilozi...) pišu fonetski (prema izgovoru): aut, bife, valcer, kauboj, boja, kukuruz, gol, duet, rumba, sendvič, kip, čamac, korner, intervju, tvist, keks, car, statua, ofsajd, feljton, samba, bankrot, krompir, škola.
Tako se pišu i eponimi, riječi kojima se označavaju kulturna, književna i filozofska razdoblja a nastale tako što je ime postalo naziv (npr. averoizam, petrarkizam, manirizam...) i ezgotizmi, posuđene riječi kojima se imenuju posebnosti pojedinih naroda i njihove kulture (npr. boršč, balalajka, iglu, paelja, mazurka, flamenko, emir...). Ipak, jedan broj apelativa piše se izvorno. To su:
a) stručne riječi, termini i izrazi u naučnom tekstu, rezimeima u stručnim časopisima i literaturi, Ijekarskim nalazima i receptima, udžbenicima i sl., a često se pišu i na izvornom pismu (klasičnim grčkim alfabetom, arapskom ebdžedijom, goticom, staroslavenskom azbukom, njemačkim grafemima, danskim i sl.).
b) riječi u internacionalnoj komunikaciji (fax, telex...); kao što se na aerodromima i u nekim sličnim prometnim mjestima koriste strani jezici i pojedinačne strane riječi u komunikativne svrhe, kao upute (off, in, exit...), iz istih se pragmatičkih razloga često izvorno pišu: restaurant (:restoran), buffet (:bife), grill (:gril), loge (:loža), hot dog i sl.
Tako se u kratkom tekstu u jeziku Čolakovićeva junaka našlo čak osam riječi koje nisu po porijeklu domaće, manje-više općepoznatog značenja: uz turcizme (lezet - strast, ašićare - očigledno, insan - čovjek, hesabim - računam, topalast- šepav), tu je strani izraz alafranka (od tal. allafranca ili franc. ala... - na francuski način, kasnije zapadnjački) i još dvije strane u lokalnom obliku traktur i rengele (traktor i rendgen).
I kad u književnoumjetničkom djelu progovore bogati sarajevski Židovi, trgovci sefardi, koji su miješali bosanske sa španskim i hebrejskim riječima, efekti će biti slični, usp: - Sinjora moj, tvoja Ješua, sanki, veliku grešniku! /.../ - Bojnos nočos! (E. Čolaković, Legenda o Ali-paši) (šp. sinjora - gospođa, bojnos nočos - laku noć, dobru noć) Slično u samo jednoj replici Ibrišimovićevog „Karabega" imamo čak sedam turcizama (od ukupno sedamnaest punoznačnih riječi) i svi su standardni, osim arhaične riječi telal (javni objavljivač novosti), pa se u bosanskom jeziku i ne osjećaju kao posuđenice: ALIJA: Zabijamo naš bajrak na mostarsku tvrđavu... Pođimo po barut i topove... Pustite telale... Neka se po džamijama uči ratna dova... Rat je farz! (N. Ibrišimović, Karabeg)
IC 2478
IC 2478 (također poznat kao MCG 5-23-3 i PGC 26865) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 370 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,70 (75 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 14. aprila 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Adrian Conan Doyle
mini|desno|Adrian Conan Doyle sa svojim ocem Adrian Malcolm Conan Doyle (Crowborough, 19. novembar 1910 – Ženeva, 3. juni 1970) bio je najmlađi sin Arthura Conana Doylea i njegov literarni nasljednik. Opisan je kao trkač, igrač, istraživač i pisac. Rođen je u mjestu Crowborough (Engleska), a umro je u Ženevi (Švicarska).
Sam ili pod koautorstvom s piscem Johnom Carrom nastavio je pisati o Sherlocku Holmesu. Motiv mu je bio da dovrši očeve priče, one koje on nikad nije napisao. Priče su napisane 1952 i 1952, a izdane su tek kasnije. Godine 1954. izlazi zbirka priča Pothvati Sherlocka Holmesa. I drugi autori su pisali o Sherlocku Holmesu na temelju drugih priča.
NGC 1305
NGC 1305 (također poznat kao MCG 0-9-69, PGC 12582 i UGC 2697) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 288 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,50 (126 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (84 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 4. januara 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dolac
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Srbija:
Spisak naseljenih mjesta u općini Posušje
'''Naseljena mjesta u općini Posušje, po popisu stanovništva iz 1991. (ukupno 19)'''
Sunčevo zračenje
mini|desno|200px|Sunčevo zračenje kroz oblake (primjer [[krepuskularne zrake|krepuskularnih zraka)]] Direktno Sunčevo zračenje je količina energije izražena u kalorijama koja u jednoj minuti dospije na horizontalnu površinu Zemlje po 1 cm2. Zavisi od količine vodene pare i koncentracije lebdećih čestica u atmosferi, te od upadnog ugla Sunčevih zraka, a vrlo je važan i utjecaj reljefa, geografske širine te rasporeda kopna i mora.
Velika koncentracija vodene pare u troposferi iznad ekvatorijalnih područja (Amazon, bazen Konga) i prostranih okeana značajno umanjuje efekt direktnog Sunčevog zračenja, čak i do 50%.
Najveće vrijednosti trajanja Sunčevog zračenja pokazuju kontinentalna područja Sahare, Iranske visoravni, Arizone, sjevernog Meksika tokom juna (sjeverna hemisfera), a u decembru pustinje u Zapadnoj Australiji te Kalahari u Africi (južna hemisfera).
Drugi krstaški rat
Drugi krstaški rat trajao је od 1147. do 1149. godine i pokrenulo ga је tursko osvajanje Edese i cijele istoimene grofovije. Krstaši su pokušali da osvoje Damask, ali u tome nisu uspjeli i cijeli pohod se završio potpunim neuspjehom.
Početak i tok rata
Krastaške države, nastale u Prvom krstaškom ratu, postojale su do 1144. kada je pod tursku vlast pala grofovija Edesa. Taj pad je dosta uzdrmao Evropu, a tadašnji papa Еugenije II је smatrao da bi trebalo organizovati krstašku vojsku i vratiti izgubljene teritorije. Vladari koji su prihvatili ideju o ratu su bili njemačko-rimski car Коnrad III i francuski kralj Luj VII. Međutim, odnosi između njih su bili loši, tako da su se vratili kući. U međuvremenu, u Egiptu jača Saladin koji je na sebe preuzeo ulogu da vrati krstaške države u оkvire islamskih. 1187. osvaja Jerusalem i bio je manje okrutan u odnosu na hršćane.
Erol Avdović
Erol Avdović, novinar i autor, rođen je 1958. u Skopju (Makedonija, bivša SFR Jugoslavija). Do 1992. živio je u Sarajevu (Bosna i Hercegovina), a od 1993. u New Yorku. Od 1992, dopisnik je iz Ujedinjenih naroda za medije iz BiH, iz Hrvatske, Njemačke i Turske, kao i londonsku WTN ( Worldwide Television News), agenciju "Sense" iz Bruxellesa, te saradnik američkih medija. Bio je stalni dopisnik iz New Yorka za "Vjesnik" i "Jutarnji list" iz Zagreba (2005 do 2009), kolumnista "Oslobođenja" iz Sarajeva (2008-2010), dopisnik "Zamana" iz Istanbula. Od maja 2010 dopisnik je iz New Yorka za "Dnevni Avaz"; od 1997 izvještač je njemačkog radija "Deutsche Welle" i WDR (Program za jugoistočnu Evropu). Bio je i stringer iz UN-a za hrvatski i bosanskohercegovački program "Glasa Amerike - VOA". Saradnik je i za "BH Radio 1" i "Face TV" iz Sarajeva.
U periodu od 1980. do 2010. objavio je veliki broj članaka u medijima s područja bivše Jugoslavije. Od 1991. do 2011. objavio i intervjue sa većinom predsjednika i šefova vlada ili diplomatija sa zapadnog Balkana. Imao je intervjue sa glavnim sekretarima UN-a Kofi Annanom (čije je dijelove prenio The New York Times) i Ban Ki-moonom, te sa predsjednikom SAD Joe Bidenom. Objavljuje stručne članke iz oblasti UN-a i američke politike. Učestvovao je na panel diskusijama u UN-u i američkim univerzitetima Columbia i Leigh University. Kao analitičar se javljao i na globalnoj TV mreži "Al-Jazeera" English. U UN-u je uređivao poseban program na internet TV "ICastNews.com" sa kojom još saradjuje. Od oktobra 2010. vodi i multimedijalnu agenciju "Webpublicapress" u New Yorku.
Autor je knjiga "Daytonska podmornica" (izdanje KAJ, Zagreb, 1996), i "Dnevnik imitacije", (izdanje Grafos, Beograd, 1988). Bio je proglašen Novinarom godine (1999) od strane NRTV "Studio 99" iz Sarajeva. Dva puta je bio predsjednik UNCA-e (United Nations Correspondents Association, 1999 i 2000 godine) - udruženja akreditovanih novinara u UN-u iz oko 60 zemalja. Trenutno je (2011) jedan od devet direktora u Upravnom odboru UNCA-e u New Yorku. Avdović objavljuje na bosanskom, hrvatskom i makedonskom, kao i na engleskom i turskom jeziku. Diplomirao je Ekonomski fakultet na Univerzitetu Sveti Kiril i Metodi u Skoplju.
Galicija (Španija)
Galicija (španski Galicia, galješki Galiza ili  Galicia) je španska autonomna zajednica smještena na krajnjem sjeverozapadu Pirenejskog poluostrva. Nalazi se na obali Atlantskog okeana, graniči na jugu s Portugalom, na istoku s Asturijom i Kastiljom i Leónom (provincije Zamora i León).
Galiciji, također, pripadaju arhipelag Cíes (kojeg čine ostrva Faro, Monteagudo i San Martiño), arhipelag Ons (kojeg čine ostrva Ons i Onza), i arhipelag Sálvora (kojeg čine ostrva Sálvora, Vionta y Sagres), kao i druga ostrva kao Cortegada, Arousa, Sisargas, i Malveiras; većina ih pripada Nacionalnom parku Islas Atlánticas (Atlantska ostrva).
Službeni jezik u Galiciji, pored španskog, je i galješki jezik (špan. gallego, gal. galego). Jezik se smatra srodnim portugalskom jeziku, a prema nekim podjelama on je portugalski dijalekt.
Glavni grad je Santiago de Compostela. Galicija je priznata kao historijska nacija u svom Statutu o autonomiji iz 1981. godine.
Provincije
Galicija se dijeli na četiri provincije:
Ford Madox Ford
Ford Madox Ford (Ford Hermann Heuffer, Merton, 17. decembar 1873. - Deauville, 26. juni 1939.), engleski književnik
Baskervilski pas (1914)
Baskervilski pas jeste njemački nijemi film iz 1914. godine. To je prva filmska adaptacija istoimenog romana škotskog pisca, Arthura Conana Doylea.
Historija
1907. godine Richard Oswald priredio je verziju Baskervilskog psa u Praterstraßeu zasnovanu na drami ''Der Hund von Baskerville: Schauspiel in vier Aufzugen aus dem Schottischen Hochland. Frei nach motiven aus Poes und Doyles Novellen (Baskervilski pas: predstava u 4 čina iz Škotskog gorja. Slobodna adaptacija prema motivima iz romana Poea i Doylea''), koju je napisao Ferdinand Bonn.
Do 1914. Oswald je radio na kao nadzornik scenarija u studiju Union-Vitascope u Weissenseeu (dijelu Berlina). Filmovi zasnovani na krimi-romanima bili su u to vrijeme veoma uspješni u njemačkim kinima, pa se Oswald našao u poziciji da napiše scenarij zasnovan na Baskervilskom psu.
Produkcija
Dakle, Oswald je napisao scenarij, koji je pomiješao Doyleovu priču s navedenom dramom, a kao režiser je angažiran Rudolf Meinert.
Za ulogu Sherlocka Holmesa odabran je Alwin Neuß, koji je istu ulogu tumačio 1910. u filmu Das Milliontestament (Milionska oporuka).
Baskervilski pas bio je toliko uspješan da je snimljeno još 6 nastavaka: Neuß je glumio Holmesa u prva 3 nastavka, a u posljednja 2 ulogu je tumačio Erich Kaiser-Titz.
Džamija hadži Ahmeta Dukatara
mini|desno|250p|Dukatareva džamija u Livnu Džamija Hadži Ahmeta Dukatara, Dukatareva džamija ili Glavica džamija jedan je od najprepoznatljivijih simbola grada Livna i jedna od njegovih najznačajnijih džamija. Smještena je u starom dijelu grada Livna, na uzvisini iznad donjeg dijela Livna. Izgrađa je između 1562. i 1574. godine na prirodnoj glavici čije se tri strane strmo spuštaju prema rijeci Bistrici, po kojoj je i dobila svoje alternativno ime.
Historijska vrijednost
Evlija Čelebija spominje je u svom putopisu kroz livanjski kraj 1660. godine kao staru, tvrdo zidanu, potkupolnu džamiju koja se nalazi blizu čaršije. Nad njenim vratima našao je kronogram iz kojeg je prepisao kronostih, koji glasi:
Sa sjeverne strane džamije stajalo je groblje sa starim, uglavnom neoznačenim nišanima, koji su, cijeli ili polomljeni, pronađeni prilikom posljednje popravke džamije. Groblje je vjerovatno stradalo 1878. godine za vrijeme otpora Livnjaka protiv trupa Austro-Ugarske u Livno. Tu se nalazilo topovsko uporište, tako da je prostor nemilosrdno bombardiran. Ono što nisu uništili austrijski topovi, učinio je zub vremena i nemar ljudi. Svjedoci kažu da je džamija obnovljena 1938. godine, a harem očišćen i utvrđen čvrstim betonskim zidom, no talijanska vojska je 1941. džamiju koristila kao skladište municije.
Desno od džamije nalazi se i sahat-kula, koja i danas pokazuje vrijeme.
NGC 5555
NGC 5555 (također poznat kao ESO 579-15, IRAS 14160-1854, MCG -3-36-11 i PGC 51124) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 503 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,00 (146 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (59 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zoë Heller
File:Zoë Heller English write D Shankbone adapted.tif mini|desno|300px| Zoë Heller Zoë Heller (London, 1965. - ), britanska novinarka i književnica
Heller je rođena u sjevernom Londonu kao najmlađe od četvoro djece u porodici njemačko-jevrejskog imigranta, koji je također bio uspješan scenograf. Njena majka je bila aktivistica kampanje Laburističke stranke. Heller je studirala engleski jezik na St. Anne Collegeu u Oxfordu, a zatim na Univerzitetu Columbia, država New York. Nakon završetka studija Heller se vraća u London i radi kao novinarka.
Trenutno živi u New Yorku i piše za Daily Telegraph. Njeni članci izlaze u magazinu The New Yorker i drugim magazinima. Objavila je dva romana, Everything You Know (1999.) i Notes on a Scandal (2003.) (Bilješke o jednom skandalu), koji je zajedno sa šest drugih romana ušao u uži izbor za prestižnu nagradu Booker za 2004. godinu. U New Yorku živi sa svojim partnerom, scenografom Larrijem Konnerom i njihove dvije kćerke.
NGC 2655
NGC 2655 (također poznat kao Arp 225, IRAS 08491+7824, MCG 13-7-10, PGC 25069 i UGC 4637) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 64 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 4,90 (92 hiljade sg) a najmanji 4,1 uglovnih minuta (77 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. septembra 1802. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vod smrti
Vod smrti američki je ratni film snimljen 1986. a napisao ga je i režirao Oliver Stone. Glavne uloge su tumačili Tom Berenger, Willem Dafoe i Charlie Sheen. Ovo je bio prvi iz Stoneove vijetnamske ratne trilogije, zatim slijede Rođen 4. jula iz 1989. te Nebo i zemlja iz 1993. Stone je napisao priču zasnovanu na iskustvima američke pješadije u Vijetnamu da bi kontrirao viziju rata prikazanu u John Wayneovom filmu Zelene beretke. Film je osvojio Oskara za najbolji film 1986. Američki filmski institut je 2007. rangirao Vod smrti kao 83. od ukupno stotinu najboljih filmova. Britanski televizijski kanal 4 postavio je ovaj film kao šesti najbolji ikad napravljeni, odmah iza filma Bojevi metak a ispred filma Nedostižni most. 1967. Chris Taylor (Charlie Sheen) napušta koledž i javlja se kao dobrovoljac za Rat u Vijetnamu. Biva raspoređen u brigadu "Bravo", blizu granice sa Kambodžom, ali je iznuren sa teškim uslovima i njegov entuzijazam za rat nestaje. Jedne noći njegova jedinica je napadnuta od vojnika Sjevernovijetnamske armije.
Radnja
Chris Taylor (Charlie Sheen) je mladi Amerikanac koji je napustio privilegovani život na koledžu i upisuje se u pješadiju, i dobrovoljac je za rat u Vijetnamu. Septembra 1967. po dolasku u Da Nang, južni Vijetnam, on vidi tijela mrtvih vojnika u vrećama, ali više ga uznemirava stanje jednog vojnika na odlasku koji je u šoku od eksplozija. Taylor i nekoliko drugih vojnika dodijeljeni su jedinici "Bravo" 25.-oj pješadijskoj diviziji, negdje u blizini kambodžanske granice. Zbog iscrpljujućih radnih i životnih uslova, njegov entuzijazam za rat brzo nestaje, ali on gaji divljenje prema iskusnijim vojnicima, unatoč njihovoj nedruštvenosti. Jedan dan, još jedan novajlija stiže, zapovjednik voda poručnik Wolfe (Mark Moses), i razmatra planove za patrolu tokom noći sa narednicima: saosjećajnim narednikom Eliasom (Willem Dafoe), oštrim i krutim narednikom Barnesom (Tom Berenger), kukavičkim, ulizivačkim narednikom Redom O'Neilom (John C. McGinley), te ovisnikom o drogama narednikom Warrenom (Tony Todd). Barnes i Elias raspravljaju hoće li poslati nove ljude u patrolu za koju se smatra da bi vjerovatno mogli da se nađu u zasjedi. O'Neil insistira da novi regruti treba da idu u patrolu umjesto nekoliko veterana koji su skoro završili sa svojom dužnosti. Barnes se slaže, samo pod uslovom da O'Neil također ide sa njima.
Te noći, vojnici sjevernog Vijetnama napadaju na jedinicu Taylora dok su spavali. Gardner (Bob Orwig),novi regrut, je ubijen, a drugi vojnik, Tex (David Neidorf), je osakaćen. Unatoč tome što je predao dužnost straže Junioru (Reggie Johnson), iskusnijem, ali prilično neodgovornom vojniku koji je zaspao, Taylora se okrivljuje za žrtve (O'Neil je kriv, što je bacio granatu koja je osakatila Texa). Odmah nakon borbe Taylor otkriva lakšu ranu na svom vratu, pa je poslan u poljsku bolnicu na liječenje. Nekoliko dana kasnije, Taylor se vraća u svoju jedinicu iz bolnice, a preko vojnika po nadimku "Glava" (Keith David), saznaje da biva prihvaćen od čvrsto povezane grupe na čelu sa Eliasom koji se zabavlja plesovima i uzima drogu u svom privatnom bunkeru. U sljedećem bunkeru, Barnes predvodi malo tradicionalnije članove jedinice koji piju pivo i kartaju se. Taylor postaje iskusiji vojnik pošto nastavlja patrole i uskoro se sve više ističe među ostalima.
Tokom jedne patrole na dan Nove godine, 1. januara 1968., dva člana voda, Sandy (J. Adam Glover) i Sal (Richard Edson) pronašli su napušteni bunker i ginu kada zapinju o zamku pričvršćenom za okvir dokumenata. Ubrzo nakon toga, vojnik po imenu Manny Washington (Corkey Ford) nestaje. Njegovo osakaćeno tijelo je pronađeno svezano za drvo u neposrednoj blizini. Vod se razbjesnio zbog besmislene smrti svog suborca i naređuje im se da odu u obližnje selo gdje su živjeli vijetnamski civili. Vod stiže u selo, gdje je otkriveno spremište za hranu i oružje. Ostali vojnici pretražuju ​​selo. U jednoj kući, Taylor otkriva gluhonijemog i mentalno hendikepiranog dječaka i njegovu majku koji se skrivaju u rupi ispod poda. Taylor maltretira i ismijava retardiranog dječaka pucajući mu pored nogu, i onda ide dalje. Međutim, Bunny (Kevin Dillon), tuče dječaka na smrt s pištoljem, iako mu narednik O'Neil naređuje da napusti kolibu. Dok propitivaju seoskog poglavicu, Barnes gubi strpljenje i besmisleno ubija čovjekovu ženu unatoč njegovim negiranjima da pomaže Viet Cong. Barnes prijeti ubistvom kćerke jednog od žitelja kako bi ga natjerao da mu oda gdje je neprijatelj, ali utom narednik Elias stiže na scenu i počinje borba prsa u prsa sa Barnesom. Poručnik Wolfe, pasivan tokom ubistva žene, na kraju završava borbu, i sprovodi naređenje svog nadređenog da spali selo. Nakon što civili odlaze, grupa od četiri vojnika, uključujući Bunnyja i Juniora, odvlače mladu vijetnamsku djevojku u grmlje s namjerom da je siluju. Taylor dolazi do njih i sprečava ih u toj namjeri. Oni ga izvrgavaju ruglu zbog toga.
Po povratku u bazu, Elias izvještava kapetana Harrisa (Dale Dye) o Barnesovim akcijama, koji mu govori da ne mogu priuštiti da uklonu Barnesa zbog nedostatka regruta. Međutim, Harris prijeti da će poslati Barnesa na vojni sud, ako postoje dokazi da je on ubio nenaoružanog civila. O'Neil i Bunny, nervozni zbog mogućnosti istrage, ragovaraju sa Barnesom i Bunny sugerira da uklonu Eliasa. U svom monologu Taylor govori o tome kao o "građanskom ratu u vodu. Pola ih je sa Eliasom, pola sa Barnesom." Taylor razgovora sa Eliasom jedne noći i on mu kaže da je red na Sjedinjene Države da izgube rat, jer oni su bili uglavnom uspješni u posljednjih nekoliko ratova. On također priznaje da je on razočaran američkom misijom u jugoistočnoj Aziji, za koju je mislio da se može dobiti čak prije nekoliko godina, ali sada zna da to nije moguće. Njihova sljedeća patrola je bila napadnuta iz zasjede i nastaje bitka ali nepoznat je broj neprijateljskih vojnika. Flash (Basile Achara) je poginuo, a narednik Warren (Tony Todd) i Lerner (Johnny Depp) teško su ranjeni. Poručnik Wolfe poziva artiljerijsku podršku ali daje im pogrešne koordinate, što je rezultiralo smrću Fu Shenga (Steve Barredo), Morehousea (Kevin Eshelman), i Tubbsa (Andrew B. Clark) i teško je ranjen Ace (Terry McIlvain). Velikom Haroldu (Forest Whitaker) je nogu raznijela potezna mina dok je pokušavao pobjeći od artiljerijske vatre. Elias, Taylor, Rhah, i Crawford (Chris Pedersen), odlaze da presrestnu bočne neprijateljske jedinice. Iako je poručnik Wolfe zapovjednik, njegove netačne koordinate za navođenje artiljerijskog bombardovanja uzrokovale su ranjavanje nekoliko njegovih vojnika i Barnes preuzima komandu. On naređuje ostatku voda da se povuku iz područja, i idu nazad u džunglu kako bi pronašli Eliasovu grupu. Nakon što je poslao nazad Taylora, Rhaha i Crawforda (koji je ranjen u pluća), Barnes pronalazi Eliasa. Barnes ispaljuje tri metka u Eliasova prsa, te ga ostavlja mrtvog. Barnes pronalazi Taylora i kaže mu da je Elias mrtav i da je vidio njegovo tijelo u blizini. Barnes naređuje Tayloru da ide nazad na zonu slijetanja. Nakon što su poletjeti, vojnici primjećuju teško ranjenog Eliasa kako izlazi iz džungle, koji pokušava da umakne velikoj grupi NVA vojnika. On umire nakon što su NVA vojnici pucali u njega nekoliko puta dok su američki helikopteri uzaludno pokušavali pružiti mu pomoć.
Po dolasku u bazu, Taylor pokušava nagovoriti preživjelu grupu od njih šestero da ubiju Barnesa u znak odmazde. Dok se King s tim slaže, Doc Gomez (Paul Sanchez) vjeruje da treba pričekati da "vojni sud" odluči Barnesovu sudbinu. Rhah podsjeća Taylora koliko se divio Barnesu kad je prvi put stigao, i da Barnes ne bi trebao umrijeti, ističući da je u više navrata Barnes zadobijao rane koje su se trebale pokazati smrtnim: "Jedina stvar koja može ubiti Barnesa, je on sam Barnes." Barnes se utom pojavljuje, vrlo pijan sa flašom burbona, nakon što je čuo da Taylor poziva na njegovo ubistvo. On ulazi u sobu, izazivajući ih da ga ubiju. Niko se ne usuđuje, ali kad Barnes odlazi, Taylor ga napada. Barnes se brzo snalazi, ruši Taylora na zemlju i drži nož na njegovom licu. Rhah ga poziva da to ne čini, govoreći Barnesu da će otići na prijeki sud i u zatvor, i on onda odlazi, ostavljajući Tayloru ožiljak pod okom.
Nekoliko dana kasnije, vod je poslan nazad u područje zasjeda kako bi izgradili i održavali teške odbrambene položaje protiv potencijalnih napada. Rhah je unaprijeđen u narednika, i postaje zapovjednik ostatka Eliasove grupe. Vod je tako teško oslabljen, tako da postoje brojni propusti u njihovoj odbrani. Kada je to prigovoreno poručniku Wolfeu on samo odgovara da ga briga za to. Vojnici se pokušavaju pripremiti za nadolazeće bitke, tokom kojih oni znaju da će većina njih poginuti. Samo nekoliko sati prije mraka, Kingu je dopušteno da ode kući zato što je njegovoj dužnosti došao kraj. Bunny izjavljuje da on ne osjeća kajanje za ubistva koje je počinio, rekavši da on uživa u Vijetnamu, i da će samog sebe proglasiti "Audiejem Murphyjem", poznatim i visoko cijenjenim ratnim herojem iz Drugog svjetskog rata. Francis (Corey Glover), jedan od posljednjih preostalih iz stare grupe, raspoređen je u isti bunker kao i Taylor. Te noći veliki napad se događa i američki odbrambeni perimetar je slomljen i kamp pregažen od stotina sjevernovijetnamskih vojnika. Taylor i Francis ubijaju nekoliko neprijateljskih vojnika ali su obojica stali kada su začuli signalne zviždaljke od NVA narednika koji naređuju svojim vojnicima da prestanu pucati. Čuvši vijetnamski glas preko zvučnika i razumijevši naredbu da se RPG-ovima raznese njihov bunker, Taylor zgrabi Francisa i obojica otpuzavaju od bunkera nekoliko sekundi prije nego što je bunker pogođen RPG-om. Taylor i Francis tada napadaju i ubijaju nekoliko neprijateljskih vojnika koji pokušavaju da pregaze njihove uništene bunkere, ali Taylor kreće u pokolj, i ubija jednog po jednog neprijateljskog vojnika.
NGC 7061
NGC 7061 (također poznat kao ESO 236-13 i PGC 66785) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 414 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,20 (145 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (84 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. septembra 1834. godine.
Vod smrti
Radnja
U međuvremenu, NVA napad na bazu i dalje je neumoljiv. Komandni bunker je uništen od strane bombaša samoubice (Oliver Stone lično glumi zapovjednika koji se zadesio unutar bunkera). Tokom sveopšteg napada sjevernovijetnamske vojske, mnogi borci voda su ubijeni, uključujući i poručnika Wolfea, Parkera (Peter Hicks), Doca, Bunnyja, i Juniora kada su im bunkeri bili zauzeti od strane neprijatelja. O'Neil preživljava krijući se pod mrtvim tijelom. Očajni zapovjednik bataljona, kapetan Harris, naređuje pilotima zrakoplovstva da "unište sve živo" unutar njegovog perimetra. Tokom haosa, Barnes i Taylor se nalaze licem u lice. Barnes pokušava ubiti Taylora s lopatom, obojica padaju u nesvijest kao posljedica američkog bombardovanja napalmom. Sljedećeg jutra ranjeni Taylor dolazi svijesti s ozbiljnom ozljedom na svom donjem dijelu trbuha. Ubrzo pronalazi Barnesa, koji je također ranjen u obje noge tokom bitke. Taylor uzima AK-47 pušku od mrtvog neprijateljskog vojnika i nišani na Barnesa, koji nemoćno leži na zemlji. Ipak, Barnes ne osjećajući opasnost, naređuje Tayloru da pozove sanitet. Taylor se oglušuje na njegova naređenja, i umjesto toga i dalje ga drži na nišanu, a Barnes ga izaziva da povuče okidač rekavši: "Učini to!" Taylor puca u Barnesova prsa tri puta, i time ga ubija. Taylor zatim spušta pušku, pada na zemlju, i čeka liječničku pomoć.
NGC 7061
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vod smrti
Radnja
Francis izlazi iz svog bunkera i sebe ubada s bajonetom u cilju da bude evakuiran kao ranjenik. O'Neila su pronašli, i Harris (na O'Neilovo negodovanje) daje mu zapovjedništvo nad vodom. Nakon što se ukrcava u helikopter, Francis podsjeća Taylora da su oni ranjeni dva puta, tako da mogu ići kući. Nakon što su se oprostili od Rhaha, Francis, Tony Hoyt (Ivan Kane) i Ebenhoch (Marko Ebenhoch) (njegovi posljednji preživjeli prijatelji iz voda; ostali preživjeli su Rodriguez (Chris Castillejo), Huffmeister (Robert Galotti), i O'Neil), Taylor se ukrcava u svoj ​​helikopter. Helikopter odlazi a Taylor plače gledajući prizore uništavanja, dok on (iz buduće perspektive) govori u monologu da će zauvijek biti u Vijetnamu, sa Barnesom i Eliasom koji su se borili za ono što Rhah zove "posjedovanje njegove duše", i vjeruje da se on i drugi veterani moraju sami oporaviti i pronaći dobrotu i svrhu u svojim životima.
Sarah Kane
Sarah Kane (Essex, 3. februar 1971. - London, 20. februar 1999.) bila je britanska dramatičarka i režiserka
Njen prvi komad Blasted premijerno je izveden 1995. godine u Royal Court Theatre Upstairs. Njen drugi komad Phaedra’s Love doživio je premijeru 1996. godine u Gate Theatre. U aprilu 1998. Cleansed je postavljen u Royal Court Theatre Downstairs, a u septembru iste godine Crave je izveden u Traverse Theatre, Edinburgh u produkciji Paines Plougha i Bright d.o.o. Njen posljednji komad 4.48 Psychosis premijerno je izveden u Royal Court Jerwood Theatre Upstairs u junu 2000. godine. Njen kratki film Skin u produkciji British Screen/Channel Four, premijerno je prikazan u junu 1997. godine.
KK Vršac
KK Vršac je srbijanski košarkaški klub.
Sincicij
Sincicij (grč. σύν - syn = sa, slijedeći + κύτος -kytos = ćelija) – u biologiji – je citoplazmatska masa s više jedara, rezultat fuzije nekoliko ćelija. Termin se nebi trebao miješati sa cenocit (od grčkog κοινός - koinos = zajednički + κύτος - kytos = ćelija), koji je ćeliju koja sadrži mnogo jedara koja nastaje poslije mitoze bez naknadne citokineze. Većina ćelija u eukariotskim organizmima biljaka i životinja imaju jedno jedro; sinciciji su posebni oblici. Međutim, kod nekih organizama to nisu samo uobičajene strukture, već čak predstavljaju najvažnije stanje u životnom ciklusu, kao kod određenih nematoda ili Myxomyceta.
Sincicij se formira fuzijom pojedinih ćelija u slučaju poprečnoprugastih mišića u sisara ili ćeliji nepotpune ćelijske diobe kod insekata, naprimjer. Sincicij je potrebno razlikovati i od plazmodija, što je druga vrsta višejedarne ćelije koja nastaje iz već diferencirane miksamebe ili fuzijom pokretnih grupe gameta Myxomycota. Funkcija sincicija je raznolika i ovisi o organizmu koji se procjenjuje, mada se općenito može reći da djeluje kao jedinstvena i koordinirana cjelina sastavljena od nekoliko strukturno i funkcionalno povezanih ćelija koje omogućuju razmjenu molekula i električnih impulsa. Sincicij, osim što je rezultat normalnog razvojnog plana organizma, može biti posljedica zaraznih procesa uzrokovanih virusima i drugim patogenima.
Aktivnost mladihi larvi drugog stadija parazitskih nematoda poput rodova Heterodera ili Globodera na konačnom mjestu unutar domaćina uzrokuje zadebljanje ćelijskog zida, zgušnjavanjem citoplazme i spajanjem tri do deset ćelija oko glave parazita. Nastali sincicij ima visoku metaboličku aktivnost, neophodnu za ishranu mladih. Domaćin je, s druge strane, ograničen u funkcionalnosti korijena jer sincicij prekida provodne i drvene sudove. Učinak je smanjenje rasta i prinosa biljaka, napredovanje starenja.
Formiranje
SIncicij se može formirati na dva načina: fuzijom ili dijeljenjem ćelija. Kod jednoćelijskih organizama rjeđi oblik je fuzija citoplazme jedinki iste vrste, bez fuzije jedara. Konjunkcija ovih ameboidnih ćelija naziva se plazmodij. Uobičajen je model kod miksomicetskih gljivica. Fuzija je, s druge strane, oblik zajedničkog sincicija koji omogućava primitivnoj ćeliji da raste uzastopnim djeljenjem jedra, pod cijenu da njihovo segmentiranje ne povećava količinu citoplazme. Ovaj mehanizam može rezultirati multijedarnim jednoćelijskimjedinkama ili postati tvorba višećelijskih organizama. Vrste koje uključuju samo sincicijske organizme uključuju Protozoa, kao i Opalina ranarum i nekoliko vrsta Radiolaria i talofita, među kojima su uključene alge Sifonales i sluzaste gljive. U višećelijskim organizmima sincicij se može formirati fuzijom ili dijeljenjem ćelija. Mnogi insekti, poput Drosophila melanogaster, polažu jajašca koja se u početku razvijaju kao sincicijski blastoderm, tj. na početku stvaranja embriona imajuju nepotpunu ćelijsku diobu, razdvajaju jedra i ponovno sastavljaju, ali bez citokineze. Zbog toga se jedra množe u zajedničkom citoplazmatskom prostoru. Nasuprot tome, velika vlakna skeletnih mišića formirana su fuzijom pojedinačnih mišićnih ćelija. Mioblasti – ćelije koje potiču iz mišićnih vlakana – prolaze proces diferencijacije usmjeren transkripcijskim faktorima kao što je MyoD, koji ih prisiljava na razmnožavanje u prisustvu faktora rasta. Kad nema IGF-a, mioblasti se prestaju razmnožavati i počinju se spajatii, tvoreći jednu ćeliju s više jedara.
Alge
Nekoliko vrsta algi u potpunosti se sastoji od cenocita. Primjer je rod zelenih algi Caulerpa porodice Caulerpaceae. Jedinke ovih algi čine jedna gigantska ćelija koja može doseći tri metra, što ih čini najvećim živim ćelijama na svijetu. Ćelije alge reda Chlorophyta su sincicijske zato što ćelijski zid nakon dijeljenja postaje nejasan, kao i ćelija. Suprotno tome, sifonske ili kladoforne alge kao što je Acetabularia započinju život kaojednoćelijsk, ali tada postaju cenocitne.
Talus vrste Siphonocladus pusillus, naprimjer, ima sličan izgled vezikule čiji je ćelijski zid prekriven slojem multijedarne citoplazme, a u centru nalazi se vakuola. Kako jedinka stari, citoplazma se počinje odvajati tvoreći male vezikule s vakuolama prekrivenim slojem polinuklearne citoplazme koji se fragmentira od izvornog sloja. Te male vakuole razvijaju celulozni zid dok lebde unutar središnje vakuole, čiji izgled postaje sličan filamentu sa pregradama koje rastu razgranato bočno, fenomen poznat kao segregacijska dioba i koji je karakterističan za ovu grupu algi. Kod kladoformnih algi, kao što su rodovi Chaetomorpha ili Cladophora, proces je nešto drugačiji. Neovisno o jedarnoj podjeli, citoplazma se podijeli na dva dijela, odvojena od ćelijskog zida, formirajući na tom području membranski prsten prema središtu, a koji stvara dvostruku poprečnu pregradu. Ona se spaja sa svake strane s unutarnjim slojem uzdužnog zida.
Gljive
Većina gljiva rastu kao hife, cilindrične i nitaste strukture promjera 2 do 10 mikrometara i dužine do nekoliko centimetara. Nove hife nastaju obično pojavom novih apeksa duž postojećih hifa procesom zvanim razgranavanje, mada se može dogoditi i da apikalni kraj hifa bifurkira (udvoji), što rezultira u dvije hife s paralelnim rastom. Hife mogu biti pregradne (sa septama) ili cenocitne: prve se dijele u odjeljke s jednim jedrom pomoću unutarnjih pregrada ili septa, koje se formiraju pod pravim uglom prema zidovima hifa. Cenocitne hife se, s druge strane, ne razdvajaju, pa formiraju velike višećelijke jedinstvene strukture.
U mnogih nižih nitastih gljivica micelij je vrlo malo podijeljen i ima malo septi, pa tvori pravi sincicij. Suprotno tome, većina viših vlaknastih gljiva ima dikarion – dva jedra – u kojima su filiformne (nitaste) ćelije dijelom podijeljene u segmente, svaka s dva različita jedra, iz različitih matičnih ćelija, koje se ne spajaju.
Biljke
U procesu dvostruke oplodnje u cvjetnica, jedno od generativnih jedara polenovog zrna dopire do jajne ćelije i nastaje zigot, dok se drugi generativne nukleus veže sa polarnim jedrom centralne ćelije embrionske kese za formiranje triploidnog jedra centralne ćelije ili ćelije iz koje će se razviti endosperm. Mogu biti tri tipa ovog spajanja, ovisno o vrsti procesa. U ćelijskom tipu kariokineza je praćena citokinezama, dakle potiču samo od nepodijeljene ćelije. Suprotno tome, u nuklearnom i helobijalnom tipu, prva podjela endospermogenetskog ćelijskog jedra nije praćena podjelom citoplazme pomoću ćelijskog zida, tako da nastaju cenocitne ćelije koje mogu naknadno formirati ćelijske zidove.
U endospermu žitarica, cenocitni stadij razvoja karakterizira sinhronizirana ćelijska podjela oko velike središnje vakuole slijedeći obrazac anteroposteriornog polariteta. Ovaj stadij traje 3 do 5 dana nakon dvostruke oplodnje, ovisno o vrsti i uslovima okoliša, a odmah slijedi niz citokineza koje transformiraju cenocit u višećelijsko tkivo.
Insekti
Kod nekoliko vrsta insekata odlučuje se o sudbini matičnih ćelija interakcijom između njihovih različitih dijelova, u procesu koji se naziva sincicijska specifikacija. U embriónu Drosophila melanogaster postoji samo jedna citoplazma za sva jedra. Genetički materijal se razmjenjuje u cijelom jajetu pošto se membrane upravo pojavljuju iz trinaest uzastopnih mitotičkih dioba od njihove oplodnje. Kada sincicij dostigne fazu od oko 1500 ćelija, na vanjskoj strani se pojavljuju pojedinačne monojedarne ćelije, koje će formirati blastoderm.
Skeletni mišići
Za skeletni mišić smatra se ima pravi anatomski sincicij jer svaka ćelija ima više jedara, uzrokovano spajanjem više ćelija. Mioblasti se počinju umnožavati, pod uticajem faktora rasta, poput FGF-a. Receptori integrina iz fibronektina i drugih molekula, kao što su kaderini se poravnavaju a kasnije spajaju u sincicijske mišićne ćelije. Ovaj posljednji proces posreduju meltrini – metaloproteaze. U kulturi, mioblasti formiraju sincicij razmnožavanjem i fuzijom stvarajući kontraktilne proteine. Taj je postupak kooperativan, tako da ćelijska fuzija mijenja medij kultura tako da inducira fuziju drugih mioblasta. Sincicij skeletnog mišića omogućava brzu koordiniranu kontrakciju mišića po cijeloj njegovoj dužini. Akcijski potencijal propagira se duž površine mišićnih vlakana sa grupom sinaptsnih kontakata s motornog neurona. U patološkim stanjima kao što je miopatija, prisustvo sincicija omogućava vitalnost mišića, jer žarišta nekroze dijela skeletnog mišića ne rezultiraju nekrozom susjednih dijelova tog područja pošto ove regije imaju vlastiti nuklearni materijal, iako neki od preživjelih segmenata ostaju inervirani gubitkom kontinuiteta s neuromuskularni spojem.