cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eksploatacijski film
Historija
Eksploatacijski filmovi mogu prikazivati sugestivne ili eksplicitane scene seksa, nasilje, upotrebu droga, golotinju, pobunu i haos. Takvi su filmovi prvi put prikazani u svom modernom obliku početkom 1920-ih ali su popularizirani 60-ih i 70-ih godina općim popuštanjem cenzure i filmskih tabua u SAD-u i Europi. Američko filmsko društvo (i proizvođači i distributeri filmova u Americi prije njega) surađivali su s cenzorskim odborima i lokalnim organizacijama u nadi da će sačuvati imidž "čistog" Hollywooda, ali su distributeri eksploatacijskog filma djelovali izvan toga kruga i često pozdravljali kontroverze kao oblik besplatne promocije. Njihovi producenti koristili su senzacionalne elemente kako bi privukli publiku koju su izgubili sa pojavom televizije. Od devedesetih godina prošlog stoljeća ovaj je žanr također privukao pažnju u akademskim krugovima, gdje se ponekad naziva i paracinema.
"Eksploatacija" je labavo definirana i ima više veze s percepcijom gledatelja o filmu nego sa stvarnim sadržajem filma. Uznemirujući materijal i umjetnički sadržaji često koegzistiraju, na šta ukazuje činjenica da su umjetnički filmovi koji nisu uspjeli proći Haysov kodeks često prikazani u istim kinima kao i eksploatacijski filmovi. Eksploatacijski filmovi dijele neustrašivost hvaljenih transgresivnih europskih redatelja, poput Dereka Jarmana, Luisa Buñuela i Jean-Luca Godarda, u rukovanju "spornim" sadržajem. Mnogi filmovi priznati kao klasici sadrže nivoe seksa, nasilja i šoka koji se obično povezuju sa eksploatacijskim filmovima; primjeri su "Narandžasta sa satom", Stanleyja Kubricka, "Freaks", Toda Browninga i "Repulman", Romana Polanskog. Buñuelov "Un Chien Andalou" sadrži elemente modernog splatter filma. Sugerirano je da bi se film Carnival of Souls, kada bi bio napravljen u Evropi, smatrao umjetničkim filmom, dok bi "Eyes Without a Face", da je snimljen u SAD-u, bio kategoriziran kao niskobudžetni horor film. I publika umjetničkog i eksploatacijskog filma smatra se da dijeli ukus koji odbacuje mainstream holivudsku ponudu.
Grabrovnik
Grabrovnik (mađ. Gáborvölgy) je naseljeno mjesto u sastavu općine Štrigova, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabrovnik je imao 274 stanovnika.
Mala Ilova Gora
mini|280px|Mala Ilova Gora, ulaz u naselje Mala Ilova Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Grosuplje, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Grabrovnik
Stanovništvo
Napomena: ''Sadrži podatke za bivša naselja Ciganjšćak, Mali Slatnjak, Štrigovčak i Veliki Slatnjak koja su od 1921. do 1948. iskazivana kao naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grabrovnik je imalo 411 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mala Ilova Gora
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mala Ilova Gora je imala 76 stanovnika.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Vladičin Han)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Vladičin Han živjelo je ukupno 20871 stanovnika, što predstavlja 0,29% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 13,12% od od ukupnog broja stanovnika Pčinjskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Vladičin Han bilo je 10.414 (49,90%) muškaraca i 10.457 (50,10%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 996:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,7 godina, muškaraca 41,6 godina, a žena 43,7 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,2% (17.161), kod muškaraca 81,8% (8.518), a kod žena 82,7% (8.643).
Thymus
Thymus je veliki rod majčinih dušica, cvjetnica porodice Lamiaceae, red Lamiales. Uključuje 215 do 350 zeljastih biljaka, trajnica, polugrmova i grmova. Porijeklom je iz Mediterana, a raširena širom svijeta, uključujući Evropu, Aziju, sjevernu Afriku i Grenland.
Vrh pri Šentjerneju
Vrh pri Šentjerneju je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
IC 3402
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marija Gradec
mini|280px|Marija Gradec, rimokatolička crkva "Karmelska Matera Božja" Marija Gradec je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marija Gradec je imao 256 stanovnika.
Napomena: ''U 1963. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Laško.''
Vrh pri Šentjerneju
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Šibenik (Šentjur)
Šibenik je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Vrh pri Šentjerneju
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrh pri Šentjerneju je imao 124 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Vrh.''
Šibenik (Šentjur)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šibenik je imao 114 stanovnika.
Dvostruki heliks nukleinske kiseline
U molekulskoj biologiji, termin dvostruki heliks odnosi se na strukturu koju formiraju dvolančane molekule nukleinske kiseline kao što je DNK. Dvostruka heliksna struktura kompleksa nukleinske kiseline nastaje kao posljedica njegove sekundarne strukture, i osnovna je komponenta u određivanju njegove tercijarne strukture. Termin je ušao u popularnu kulturu objavljivanjem 1968. godine knjige The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNK od strane Jamesa Watsona.
Dvostruku spiralu DNK biopolimera nukleinske kiseline drže zajedno nukleotidi baznih parova. U B-DNK, najčešćoj dvostrukoj spiralnoj strukturi pronađenoj u prirodi, dvostruka spirala je desnoruka sa oko 10-10,5 parova baza po okretu. Dvostruka heliksna struktura DNK sadrži „glavni žlijeb“ i „mali žlijeb“. U B-DNK glavni žlijeb je širi od manjeg žlijeba. S obzirom na razliku u širinama glavnog i manjeg žlijeba, mnogi proteini koji se vezuju za B-DNK to čine kroz širi glavni žljeb.
Historija
Spoznaja da je struktura DNK struktura dvostrukog heliksa razjasnila je mehanizam uparivanja baza pomoću kojeg se genetičke informacije pohranjuju i kopiraju u živim organizmima i široko se smatra jednim od najvažnijih naučnih otkrića 20. stoljeća. Crick, Wilkins i Watson su 1962. dobili po jednu trećinu Nobelove nagrade za fiziologiju ili medicinu za svoj doprinos otkriću.
Alex Iwobi
Alexander Chuka "Alex" Iwobi (Lagos, 3. maj 1996) je nigerijski profesionalni nogometaš koji nastupa za reprezentaciju Nigerije i engleski Everton.
Privatni život
Iwobi je rođen u Lagosu, prije nego što se preselio u englesku sa 4 godine. On je nećak od bivšeg profesionalnog nogometaša Jay-Jay Okocha.
Klupska karijera
Iwobi se pridružio Arsenalu još dok je išao u osnovnu školu, i bio je uvršten u prvom timu gdje je bio na klupi u Liga kupu protiv West Bromwich Albiona 25. septembra 2013. Novi ugovor sa Arsenalom je potpisao u oktobru 2015.
27. oktobra 2015. debitovao je za prvi tim Arsenala, gdje je bio u prvih 11 i porazu od 3–0 protiv Sheffield Wednesdayja u osmini finala Liga kupa. Svoj premierligaški debi ostvario je 4 dana kasnije u gostujućoj pobjedi 3–0 protiv Swanseaja, koji je u sudijskoj nadoknadi zamijenio Mesuta Özila. Iwobi je debitovao u Ligi prvaka u porazu od 5–1 protiv Bayerna, gdje je ušao u igru u 85. minuti.
Reprezentativna karijera
Nakon što je igrao za mlađu englesku selekciju, Iwobi se odlučio da zaigra za reprezentaciju Nigerije, koji je debitovao 8. oktobra 2015., nakon što je zamijenio Ahmeda Musu u 57. minuti utakmice, u prijateljskoj (poraz 2–0) protiv Konga u Belgiji.
Klub
Arsenal
Dvostruki heliks nukleinske kiseline
Hibridizacija nukleinske kiseline
Hibridizacija je proces komplementarnog vezivanja baznih parova kako bi se formirala dvostruka spirala. Topljenje je proces kojim se prekidaju interakcije između lanaca dvostrukog heliksa, razdvajajući dva lanca nukleinske kiseline. Ove veze su slabe, lahko se odvajaju blagim zagrijavanjem, enzimima ili mehaničkom silom. Topljenje se dešava prvenstveno na određenim tačkama nukleinske kiseline. „T“ i „A“ bogate regije se lakše tope od „C“ i „G“ bogatih regija. Neki osnovni koraci (parovi) su takođe podložni topljenju DNK, kao što su „TA“ i „TG“. Ove mehaničke karakteristike se odražavaju upotrebom sekvenci kao što je TATA na početku mnogih gena da pomognu RNK-polimerazama u topljenju DNK za transkripciju.
Odvajanje lanaca blagim zagrijavanjem, kao što se koristi u lančanoj reakciji polimeraze (PCR), je jednostavno, pod uvjetom da molekule imaju manje od oko 10.000 parova baza (10 kilobaznih parova, ili 10 kbp). Preplitanje lanaca DNK otežava odvajanje dugih segmenata. Ćelija izbjegava ovaj problem dopuštajući svojim enzimima za topljenje DNK (helikazama) da rade istovremeno sa topoizomerazama, koje mogu hemijski cijepati fosfatnu kičmu jednog od lanaca, tako da se može okretati oko ostalog. Helikaze odmotavaju niti kako bi olakšale napredovanje enzima koji čitaju sekvence kao što je DNK-polimeraza.
Geometrija baznog para
Geometrija baze ili koraka baznog para može se okarakterizirati sa 6 koordinata: pomak, klizanje, uspon, nagib, kotrljanje i uvijanje. Ove vrijednosti precizno definiraju lokaciju i orijentaciju u prostoru svake baze ili baznog para u molekulu nukleinske kiseline u odnosu na prethodnika duž ose spirale. Zajedno, oni karakteriziraju spiralnu strukturu molekula. U regijama DNK ili RNK gdje je poremećena normalna struktura, promjena ovih vrijednosti može se koristiti za opisivanje takvog poremećaja.
Za svaki bazni par, razmatran u odnosu na njegovog prethodnika, postoje sljedeće geometrije baznih parova koje treba razmotriti:
Uspon i uvijanje određuju pokretljivost i nagib spirale. Druge koordinate, nasuprot tome, mogu biti nula. Klizanje i pomak su obično mali u B-DNK, ali su značajni u A- i Z-DNK. Rolanje i naginjanje čine uzastopne parove osnova manje paralelnim i obično su mali.
Treba imati na umu da se "nagib" često različito koristio u naučnoj literaturi, odnoseći se na odstupanje prve osi para baza među lancima od okomitosti na os heliksa. Ovo odgovara klizanju između niza parova baza, a u koordinatama baziranim na spirali pravilno se naziva "nagib".
Heliksne geometrije
Vjeruje se da se u prirodi nalaze najmanje tri DNK konformacije, A-DNK, B-DNK, i Z-DNK. Vjeruje se da u ćelijama prevladava oblik B koji su opisali James Watson i Francis Crick. Široka je 23,7 Å i proteže se 34 Å na 10 bp sekvence. Dvostruka spirala napravi jedan potpuni okret oko svoje ose na svakih 10,4–10,5 parova baza u rastvoru. Ova učestalost uvijanja (nazvana spiralni "nagib") u velikoj mjeri ovisi o silama slaganja koje svaka baza djeluje na svoje susjede u lancu. Apsolutna konfiguracija baza određuje smjer spiralne krive za datu konformaciju.
'''Moguće su i druge konformacije: A-DNK, B-DNK, C-DNK, E-DNK, L -DNA (the enantiomeric form of D -DNA), P-DNA, S-DNA, Z-DNA, etc. have been described so far. In fact, only the letters F, Q, U, V, and Y are available to describe any new DNA structure that may appear in the future'''. Međutim, većina ovih oblika stvorena je sintetski i nisu opažena u prirodnim biološkim sistemima. Postoje i oblici trostrukolančana DNK i četverostruki oblici kao što su G-kvadrupleks i i-motiv.
Žljebovi
Dvostruki heliksni lanci formiraju okosnicu DNK. Još jedna dvostruka spirala može se pronaći praćenjem razmaka ili žlijebova između niti. Ove praznine su u blizini baznih parova i mogu pružiti mjesto vezanja. Kako niti nisu direktno suprotne jedna drugoj, žlijebovi su nejednake veličine. Jedan žlijeb, glavni žlijeb, širok je 22 Å, a drugi, manji žlijeb, širok je 12 Å. Uskost manjeg žljeba znači da su rubovi baza lakše dostupni u glavnom žlijebu. Kao rezultat toga, proteini kao što su transkripcijski faktori, koji se mogu vezati za specifične sekvence u dvolančanoj DNK obično ostvaruju kontakte sa stranama baza koje su izložene u glavnom žljebu. Ova situacija varira u neuobičajenim konformacijama DNK unutar ćelije (vidi dolje), ali glavni i manji žljebovi su uvijek imenovani tako da odražavaju razlike u veličini koje bi se mogle vidjeti ako se DNK vrati u obični B oblik.
Nedvostruki heliksni oblici
Alternativni neheliksni modeli su nakratko razmatrani kasnih 1970-ih kao potencijalno rješenje problema u replikaciji DNK u plazmidima i hromatinu. Međutim, modeli su stavljeni po strani u korist modela dvostrukog heliksa, zbog naknadnog eksperimentalnog napretka kao što je rendgenska kristalografija DNK dupleksa i kasnije čestica jezgra nukleosoma, te otkrića topoizomeraza. Također, nedvostruki heliksni modeli trenutno nisu prihvaćeni od strane glavnine naučne zajednice.
Dužina postojanosti, aksijalna krutost
DNK u rastvoru nema krutu strukturu, već kontinuirano mijenja konformaciju zbog termičkih vibracija i sudara s molekulama vode, što onemogućuje primjenu klasičnih mjera krutosti. Stoga se krutost DNK na savijanje mjeri dužinom postojanosti, definiranom kao:
Ova vrijednost se može direktno izmjeriti pomoću mikroskopa atomske sile za direktnu sliku molekula DNK različitih dužina. U vodenom rastvoru, prosečna dužina postojanosti je 46–50 nm ili 140–150 parova baza (prečnik DNK je 2 nm), iako može značajno da varira. To čini DNK umjereno čvrstom molekulom.
Dužina postojanosti dijela DNK donekle ovisi o njegovoj sekvenci, a to može uzrokovati značajne varijacije. Varijacije su uglavnom uzrokovane energijama slaganja baze i ostacima koji se protežu u sporedni i glavni žlijeb.
Modeli savijanja DNK
Ovaj efekt rezultira neuobičajenom lahkoćom cirkularizacije malih DNK molekula i većom vjerovatnoćom pronalaženja visoko savijenih dijelova DNK.
Preferencija savijanja
Molekule DNK često imaju preferirani smjer savijanja, tj. anizotropno savijanje. Ovo je, opet, zbog svojstava baza koje čine sekvencu DNK – slučajna sekvenca neće imati željeni smjer savijanja, tj. izotropno savijanje.
Molekule DNK sa izuzetnom preferencijom savijanja mogu postati suštinski savijeni. Ovo je prvi put uočeno u Tripanozomskoj kinetoplastnoj DNK. Tipske sekvence koje uzrokuju ovo sadrže dionice od 4-6 T i A ostataka razdvojenih G i C bogatim dijelovima koji drže A i T ostatke u fazi s molom žlijjeba na jednoj strani molekula. Naprimjer: Intrinzično savijena struktura indukovana je međusobnim 'propelerskim uvijanjem' parova baza, što omogućava neobične razdvojene vodikove veze između osnovnih stepenica. Na višim temperaturama ova struktura je denaturirana i tako se gubi unutrašnji zavoj.
Sva DNK koja se savija anizotropno ima, u prosjeku, veću dužinu postojanosti i veću aksijalnu krutost. Ova povećana krutost je potrebna kako bi se spriječilo nasumično savijanje koje bi učinilo da molekula djeluje izotropno.
Režim elastičnog istezanja
Duži dijelovi DNK su entropijski elastični pod tenzijom. Kada je DNK u rastvoru, ona prolazi kroz kontinuirane strukturne varijacije zbog energije dostupne u termalnom kupatilu rastvarača. To je zbog termičke vibracije molekula u kombinaciji s kontinuiranim sudarima s molekulama vode. Zbog entropijskih razloga, kompaktnija opuštena stanja su termički dostupnija od rastegnutih stanja, pa se molekule DNK gotovo univerzalno nalaze u zamršenom opuštenom rasporedu. Iz tog razloga, jedna molekula DNK će se rastegnuti pod silom, ispravljajući se. Koristeći optičku pincetu, proučavano je i analizirano ponašanje DNK pri entropijskom istezanju iz fizike polimera, i otkriveno je da se DNK ponaša uglavnom kao Kratky-Porodov crvoliki lanac pod fiziološki dostupnim energetskim skalama.
Fazni prijelazi pod rastezanjem
Pod dovoljnom napetošću i pozitivnim momentom, smatra se da DNK prolazi kroz fazni prijelaz s bazama koje se šire prema van, a fosfati se kreću u sredinu. Ova predložena struktura za prenapregnutu DNK nazvana je P-forma DNK, u čast Linusa Paulinga koji ju je prvobitno predstavio kao moguću strukturu DNK.
Dokazi mehaničkog istezanja DNK u odsustvu nametnutog momenta ukazuju na tranziciju ili prelaze koji vode ka daljim strukturama koje se općenito nazivaju „S-oblik DNK“. Ove strukture još uvijek nisu definitivno okarakterisane, zbog poteškoća u izvođenju snimanja atomske rezolucije u rastvoru dok su pod primijenjenom silom, iako su napravljene mnoge studije kompjuterske simulacije (npr., ).
Predložene strukture S-DNK uključuju one koje čuvaju slaganje parova baza i vodikovu vezu (obogaćene GC), dok oslobađaju ekstenziju naginjanjem, kao i strukture u kojima se odvija djelimično otapanje bazne grupe, dok je asocijacija baza-baza ipak sveukupno očuvana (obogaćen AT). Rosalind Franklin je ta koja je zaista otkrila dvostruku spiralu nukleinske kiseline.
Periodični lom snopa baznog para s prekidom koji se događa jednom na tri bp (dakle jedan od svaka tri bp-bp koraka) predložen je kao regularna struktura koja čuva planarnost osnovnog slaganja i oslobađa odgovarajuću količinu proširenja, sa terminom "Σ-DNK" uveden kao mnemonički, sa tri desno okrenute tačke znaka Sigma koje služe kao podsjetnik na tri grupisana para baza. Pokazalo se da Σ oblik ima preferenciju sekvence za GNC motive za koje se vjeruje da su prema GNC hipotezi od evolucijske važnosti.
Superzavojnica i topologija
Unutar ćelije većina DNK je topološki ograničena. DNK se obično nalazi u zatvorenim petljama (kao što su plazmidi u prokariotima) koji su topološki zatvoreni, ili kao vrlo duge molekule, čiji koeficijenti difuzije proizvode efektivno topološki zatvorene domene. Linearni dijelovi DNK su također obično vezani za proteine ili fizičke strukture (kao što su membrane) kako bi formirali zatvorene topološke petlje.
Francis Crick je bio jedan od prvih koji je predložio važnost povezivanja brojeva kada se razmatraju DNK superspirale. U radu objavljenom 1976. godine, Crick je ocrtao problem na sljedeći način: U razmatranju superzavojnica formiranih od zatvorenih dvolančanih molekula DNK, potrebni su određeni matematički koncepti, kao što su broj povezivanja i zavoja. Objašnjeno je značenje ovih za zatvorenu traku, kao i značenje broja uvijanja zatvorene krive. Dati su neki jednostavni primjeri, od kojih neki mogu biti relevantni za strukturu hromatina.
Analiza topologije DNK koristi tri vrijednosti: Svaka promjena T u zatvorenom topološkom domenu mora biti uravnotežena promjenom W, i obrnuto. Ovo rezultira strukturom višeg reda DNK. Kružna DNK molekula sa vijugom od 0 će biti kružna. Ako se uvijanje ove molekule naknadno poveća ili smanji supernamotavanjem, tada će se uvijanje na odgovarajući način izmijeniti, čineći molekulu podvrgnutom plektonemskom ili toroidnom superhelksnom namotavanju.
Kada se krajevi komada dvolančane spiralne DNK spoje tako da formira krug, lanci su topološki čvorovi. To znači da se pojedinačne niti ne mogu odvojiti bilo kojim procesom koji ne uključuje lomljenje niti (kao što je zagrijavanje). Zadatak raskidanja topološki povezanih lanaca DNK pripada enzimima koji se nazivaju topoizomerazama. Ovi enzimi su posvećeni raspletu kružne DNK, cijepanjem jednog ili oba lanca tako da drugi dvolančani ili jednolančani segment može proći. Ovo raskidanje čvorova je potrebno za replikaciju kružne DNK i različite tipove rekombinacija u linearnoj DNK koji imaju slična topološka ograničenja.
Paradoks broja povezivanja
Dugi niz godina, porijeklo rezidualnog supersmotanja u eukariotskim genomima ostalo je nejasno. Ovu topološku zagonetku neki su nazvali „paradoksom broja povezivanja ". Međutim, kada su eksperimentalno određene strukture nukleosoma pokazale preokrenuti ljevoruki omotač DNK oko histonskih oktamera, naučna zajednica je smatrala da je ovaj "paradoks" riješen.
IC 5022
IC 5022 (također poznat kao ESO 47-5 i PGC 65186) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 541 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Oktant. Najveći prečnik je 0,90 (142 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (94 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 22. septembra 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
ODC1
Ornitin-dekarboksilaza jest enzim koji je kod ljudi  kodiran genom ODC1  sa  hromosoma 2.
Funkcija
Ovaj gen kodira enzim koji ograničava brzinu puta biosinteze poliamina koji katalizira ornitin u putrescin. Nivo aktivnosti enzima varira kao odgovor na stimulanse koji podstiču rast i pokazuje visoku stopu obrtanja u poređenju sa drugim sisarskim proteinima. Prvobitno lokaliziran i na hromosomu 2 i  hromosomu 7, utvrđeno je da se gen koji kodira ovaj enzim nalazi na poziciji 2p25, sa pseudogenom smještenim na 7q31-qter.
Prekopa (Štrigova)
mini|280px|Prekopa, rimokatolička kapela "Kraljica Sv. krunica" Prekopa (mađ. Prekopahegy) je naseljeno mjesto u sastavu općine Štrigova, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1880. i 1890. podaci su sadržani u naselju Železna Gora, a u 1869. sadrži dio podataka za naselje Železna Gora.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Prekopa je imalo 265 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Škarnice
Škarnice su naseljeno mjesto u sastavu općine Dobje, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Škarnice su imale 100 stanovnika.
Brežane Lekeničke
Brežane Lekeničke su naseljeno mjesto u sastavu općine Lekenik, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brežane Lekeničke su imale 302 stanovnika.
Napomena: ''Iskazivano pod imenom Brežani od 1857. do 1890, Brežane u 1900., Lekenički Brežani od 1910. do 1948. i Brežane Lekeničke od 1953.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brežane Lekeničke je imalo 299 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
FK Željezničar U-19 – sezona 2018/2019.
Nastupi i minutaža
''Posljednja izmjena:14. mart 2019.''
Brojevi u zagradama označavaju ulaske s klupe.
Boškovići (Laktaši)
Boškovići su naseljeno mjesto u gradu Laktaši, Bosna i Hercegovina.
Umjetničko klizanje na Zimskim olimpijskim igrama 1984 – sportski parovi
[[Elena Valova i Oleg Vasiliev, sovjetski klizači, pobjednici u konkurenciji sportskih parova na ZOI 1984.|desno|mini]] Takmičenje u umjetničkom klizanju na ZOI 1984. u Sarajevu u konkurenciji sportskih parova održano je 12. februara u Olimpijskoj dvorani Zetra.
Rezultati
Sudija:
Asistent:
Žiri:
Marijina vas
Marijina vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Laško.
MSH6
MSH6 ili mutS homolog 6 jest gen koji se kod ljudi nalazi na   hromosomu 2. To je gen koji kodira  protein Msh6 za popravak neusklađenosti DNK u pupajućem kvascu  Saccharomyces cerevisiae. To je homolog ljudskog "G/T vezujućeg proteina" (GTBP) koji se također naziva p160 ili hMSH6 (ljudski MSH6). Protein MSH6 je član mutatora S (MutS), porodice proteina koji su uključeni u popravku oštećenja DNK.
Defekti u hMSH6 su povezani sa atipskim nasljednim nepolipoznim kolorektumskim karcinomom koji ne ispunjava Amsterdamske kriterije za HNPCC. Mutacije hMSH6 su takođe povezane sa karcinomom endometrija i razvojem karcinoma endometrijuma.
Otkriće
MSH6 je prvi put identificiran u kvascu S. cerevisiae zbog svoje homologije sa MSH2. Identifikacija ljudsog gena GTBP i naknadna dostupnost aminokiselinske sekvence pokazala je da su MSH6 kvasca i ljudski GTBP više povezani jedni s drugima nego bilo koji drugi MutS homolog, sa 26,6% aminokiselinskog identiteta. Tako je GTBP dobio ime ljudski MSH6 ili hMSH6.
Struktura
U ljudskom genomu, hMSH6 nalazi se na hromozomu 2. Sadrži strukturni motiv koji vezuje Walker-A/B adeninski nukleotid, što je najkonzerviranija sekvenca pronađena u svim MutS homolozima. Kao i kod drugih MutS homologa, hMSH6 ima unutrašnju aktivnost ATPaze. Funkcionira isključivo kada je vezan za hMSH2 kao heterodimer, iako sam hMSH2 može funkcionirati kao homomultimer ili kao heterodimer s hMSH3.
Značaj popravke neusklađenosti
Nepodudarnosti se obično javljaju kao rezultat grešaka u replikaciji DNK, genetičke rekombinacije ili drugih hemijskih i fizičkih faktora. Prepoznavanje tih neusklađenosti i njihovo popravljanje izuzetno je važno za ćelije, jer neuspjeh u tome rezultira nestabilnošću mikrosatelita, povećanom stopom spontanih mutacija (fenotip mutatora) i osjetljivošću na HNPCC.. hMSH6 se kombinuje sa hMSH2 i formira aktivni proteinski kompleks, hMutS alfa, koji se također naziva i hMSH2-hMSH6.
Prepoznavanje neusklađenosti
Prepoznavanje neusklađenosti putem ovog kompleksa regulirano je transformacijom ADP → ATP, što pruža dokaz da hMutS alfa kompleks funkcionira kao molekulni prekidač. U normalnoj DNK, adenin (A) se vezuje za timin (T), a citozin (C) se vezuje za guanin (G). Ponekad će doći do neusklađenosti u kojoj će se T povezati sa G, što se naziva G/T neusklađenost. Kada se prepozna G/T neusklađenost, hMutS alfa kompleks se veže i razmjenjuje ADP za ATP. Razmjena ADP → ATP uzrokuje konformacijsku promjenu za pretvaranje hMutS alfa u kliznu stezaljku koja može difundirati duž DNK kičme. ATP inducira oslobađanje kompleksa iz DNK i omogućava hMutS alfa da se disocira duž DNK kao klizna stezaljka. Ova transformacija pomaže u pokretanju nizvodnih događaja za popravku oštećene DNK.
Kancer
Iako mutacije u hMSH2 uzrokuju jak opći fenotip mutatora, mutacije u hMSH6 uzrokuju samo skroman muttorski fenotip. Na nivou gena, otkriveno je da mutacije uzrokuju prvenstveno mutacije supstitucije na jednoj bazi, što sugerira da uloga hMSH6 prvenstveno je za ispravljanje mutacija supstitucije jedne baze i u manjoj mjeri mutacija insercije/delecije jedne baze.
Mutacije u genu hMSH6 uzrokuju da protein bude nefunkcionalan ili samo djelomično aktivan, čime se smanjuje njegova sposobnost popravljanja grešaka u DNK. Gubitak funkcije MSH6 rezultira nestabilnošću kod ponavljanja mononukleotida. HNPCC je najčešće uzrokovan mutacijama u hMSH2 i hMLH1, ali mutacije u hMSH6 povezane su s atipskim oblikom HNPCC. Čini se da je penetrantnost kolorektumskog karcinoma niža u ovim mutacijama, što znači da je nizak udio nositelja mutacije hMSH6 prisutan sa bolešću. Rak endometrija, s druge strane, čini se važnijom kliničkom manifestacijom za žene nositeljice mutacije. Početak raka endometrija, kao i raka debelog crijeva u porodicama sa hMSH6 mutacijama je oko 50 godina. Ovo je odgođeno u poređenju sa pojavom tumora povezanih s hMSH2 u dobi od 44 godine.
Epigenetička kontrola MSH6 kod kancera
Jedna od ovih mikroRNK, miR21, regulirana je epigenetički metilacijskoh stanja CpG-ostrva u jednj ili drugoj od svoje dvije promotorske regije. Hipometilacija njegovog promotorskog regionapovezana je se povećanom ekspresijom miRNK. Visoka ekspresija mikroRNK izaziva represiju tih ciljnih gena (vidi mikroRNK utišavanje gena). U 66% do 90% oslučajeva raka debelog crijeva, miR-21 je nadeksprimiran, a općenito mjereni nivoi hMSH2 opadaju (a hMSH6 je nestabilan bez hMSH2 ).
Kada je miR-155 bio povišen, hMSH2 je bio nedovoljno eksprimiran u 44% do 67% istih tkiva (a hMSH6 je vjerovatno i nedovoljno eksprimiran, a također je nestabilan u odsustvu hMSH2).
Interakcije
Pokazano je da MSH6 reagruje sa MSH2,     PCNA   i BRCA1.
Prva liga Jugoslavije u košarci 1987/1988.
Prva liga Jugoslavije u košarci 1987/88. je bilo 44. po redu prvenstvo SFRJ u košarci. Titulu je osvojila splitska Jugoplastika.
Rješavanje problema
Rješavanje problema se sastoji od korištenja generičkih ili ad hoc metoda, urednim načinom, za pronalaženje rješenja problema. Neke od tehnika za rješavanje problema su razvijene i koriste se u  vještačkoj inteligenciji, računarstvu, inženjerstvu, matematici, medicini itd. i odnose se na mentalne tehnike rješavanja problema proučavanih u pshologiji.
Definicija
Izraz rješavanje problema se koristi u mnogim disciplinama, ponekad sa različitim perspektivama, i često sa različitim terminologijama. Na primjer, to je mentalni proces u psihologiji i kompjuterizovani proces u računarstvu. Problemi također mogu biti  razvrstani u dva različita tipa (loše definisani i dobro definisani) od kojih treba sačiniti odgovarajuća rješenja. Loše  definisani problemi su oni koji nemaju jasne ciljeve, puteve rješenja, ili očekivana rješenja. Dobro definisani problemi imaju  specifične ciljeve, jasno definisane puteve rješenja, i jasno očekivana rješenja. Ovi problemi također dozvoljavaju više početnog planiranja nego loše definisani problemi. Sposobnost rješavanja problema ponekad uključuje bavljenje pragmatičnim (logičnim) i semantičkim tumačenjima problema. Darovitost razumijevanja šta je cilj rješavanja problema i kojim se pravilima vodi rješenje može biti  primijenjena predstava ključa rješavanja problema. Ponekad problem zahtijeva donekle apstraktno razmišljanje i rezultira kreativnim rješenjem.
Računarstvo i algoritmika
U računarstvu i djelimično vještačkoj inteligenciji koja se bavi algoritmima ("algoritmika"), rješavanje problema obuhvata brojne tehnike poznate kao algoritmi, heuristika, analiza korijena problema,  i druge. U ovim disciplinama, rješavanje problema je dio većeg procesa koji obuhvata determinaciju problema, uklanjanje duplih podataka, analizu, dijagnostiku, popravke itd.
Popis stanovništva na Kosovu 2011 (Klokot-Vrbovac)
'''Popis stanovništva na Kosovu 2011. godine''' proveden je od 1. do 15 aprila 2011. na osnovu Zakona o popisu stanovništva (Zakon broj 03/L-237). Po popisu stanovništva na površini od 23,4 km2, 2011. godine u općini Klokot-Vrbovac živjelo je 2.556 stanovnika, što predstavlja 0,15%, od ukupnog broja stanovnika Kosova. Od toga je 1.318 osoba muškog i 1.238 osoba ženskog spola. (Odnos m/ž je 1000:939). Gustoća naseljenosti u Klokot-Vrbovcu je 109 stanovnika/km2.
Rezultati popisa na Kosovu su nepotpuni zbog bojkota popisa u općinama sa većinskim srpskim stanovništvom (Leposavić, Zubin Potok, Zvečan i u sjevernom dijelu Mitrovice). Po izvorima nekih srbijanskih medija, izbore je bojkotovalo srpsko stanovništvo i u drugim općinama Kosova.
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Klokot-Vrbovac je 1.318 osoba muškog i 1.238 osoba ženskog spola. Kod osoba muškog spola udio mlađih od 18 godina je 33,92%, sa 447, dok je kod osoba ženskog spola 32,88%, sa ukupno 407 popisanih.
Svjetski kup u alpskom skijanju 1972/1973.
Svjetski kup u alpskom skijanju 1972/1973. je bila šesta sezona Svjetskog kupa u alpskom skijanju održana u organizaciji Međunarodne skijaške federacije (FIS). Niz takmičenja u disciplinama spust, slalom i veleslalom započeo je u Francuskoj 7. decembra 1972. a završio 24. marta 1973. u SAD. Pobjednik u muškoj konkurenciji bio je po treći put nakon sezone 1970/71. i sezone 1971/72. Italijan Gustav Thöni, kao i u ženskoj takođe po treći put Austrijanka Annemarie Pröll.
Ukupno
Za bodovanje u ukupnom plasmanu, u ovoj su sezoni utrke bile podijeljene na tri perioda: Od prvih pet utrka vrijednovana su tri najbolja rezultata, od slijedećih 9 (utrke sa rednim brojem 6-14) pet najboljih se bodovalo za ukupni plasman, te od zadnjih deset utka, vrijednovano je šest najboljih rezultata.
Spust
U ovoj sezoni bodovani su pet najboljih rezultata.
Slalom
U ovoj sezoni bodovani su pet najboljih rezultata.
ANK1
Eritrocitni ankirin 1, znan i kao ANK1, je protein koji je kod ljudi kodiran genom ANK1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.881 aminokiselina, а molekulska težina  206.265 Da.
Tkivna distribucija
Protein kodiran ovim genom, ankirin 1, prototip je porodice ankirina, prvi put je otkriven u eritrocitima, ali je od tada pronađen i u mozgu i mišićima.
Vezane bolesti
Kod Alzheimerove bolesti, ANK1 pokazuje promijenjenu metilaciju i ekspresiju. Studija ekspresije gena posmrtnog mozga pokazala je da ANK1 stupa u interakciju sa signalizacijom interferona-γ.
Interakcije
Pokazalo se da ANK1 stupa u interakciju sa invazivnim limfomom T-ćelija i proteinom 1 koji izaziva metastaze, Titinom, RHAG-om i OBSCN-om.
Elektroprivreda Republike Srpske
Mješoviti Holding Elektroprivreda Republike Srpske matično preduzeće a.d. Trebinje bosanskohercegovačko je preduzeće koje se bavi proizvodnjom i prodajom električne energije.
Historija i razvoj
Godine 1894. u Zenici je osnovano prvo preduzeće za proizvodnju i dostavu električne energije u Bosni i Hercegovini.
Narodna vlada Bosne i Hercegovine donijela je odluku 3. augusta 1945. o osnivanju preduzeća za električnu energiju na području tadašnje Socijalističke republike Bosne i Hercegovine pod nazivom "ElektroBiH", koja je stupila na snagu 7. septembra 1945, datum koji se smatra danom osnivanja Elektroprivrede Bosne i Hercegovine.
Godine 1973. potpisan je sporazum o udruživanju osnovnih organizacija udruženog rada djelatnosti proizvodnje i prenosa električne energije, čime je osnovano "Preduzeće proizvodnje i prenosa električne energije Elektroprivreda BiH".
Dvije godine nakon toga, odnosno 1975, potpisan je drugi samoupravni sporazum o osnivanju "Samoupravne interesne zajednice Elektroprivreda BiH".
Godine 1977, četiri godine nakon prvog, a dvije godine nakon drugog sporazuma, završena je transformacija u "Složenu organizaciju udruženog rada za proizvodnju i distribuciju električne energije Elektroprivreda Bosne i Hercegovine Sarajevo".
Nekoliko mjeseci nakon početka rata u Bosni i Hercegovini, 2. juna 1992, Narodna skupština Republike Srpske donijela je odluku o osnivanju Elektroprivrede Republike Srpske kao javno preduzeće.
13 godina kasnije, 30. decembra 2005, Vlada Republike Srpske pretvorila je tadašnje "Javno preduzeće Elektroprivreda Republike Srpske" u "Mješoviti Holding Elektroprivreda Republike Srpske" sa sjedištem Trebinju, čime je pretvoreno u dioničko društvo.
U martu 2015. potpisan je ugovor o podsticanju proizvodnje električne energije iz obnovljivih izvora i obaveznom otkupu iz privatnih hidroelektrana po zagarantiranoj otkupnoj cijeni između Elektroprivrede Republike Srpske i Bobar-Taubinger elektroniku iz Foče. Pravo na podsticaj se po tom ugovoru može zatražiti od 1. aprila 2012. do 10. decembra 2025.
Investicije
Elektroprivreda Republike Srpske trenutno planira izgraditi deset hidroelektrana na slivu rijeke Drine, Vrbasa i Trebišnjice. Na teritoriji Republike Srpske trenutno je planirana izgradnja jedne termoelektrane u Ugljeviku, ali je ta termoelektrana u vlasništvu privatne kompanije "Comsar Energy RS".
Hidroelektrane na Trebišnjici
Za izgradnju hidroelektrana, planirano je da se dio voda iz Gatačkog polja, koje se nalazi u blizini Gacka, prebaci u akumulaciju Zalomka na rijeci Zalomci, koja se nalazi na 970 metara nadmorske visine. Taj projekt, prema riječima ERS-a, predstavlja ključnu tačku u hidrosistemu izravnjana voda.
Vode HE Dabar bi se sa zajedno sa prirodnim vodama Dabarskog polja kanalom i tunelom Dabar-Fatnica (tunel je već probijen) prevodile u Fatničko polje, gdje bi se te vode zajedno sa vodama Fatničkog polja preko tunela Fatnica-akumulacija Bileća (nalazi se u izgradnji) i HE Bileća odvodile u Bilećko jezero.
Tunel Fatnica-akumulacija Bileća, dužine od 15,6 km, u prvoj fazi izgradnje služit će kao spojni tunel za odvođenje voda, dok će u finalnoj fazi biti dovodni tunel za HE Bileća.
Ovaj projekat je započet 1980, ali još uvijek nije završen.
Ukupno se planira izgradnja triju novih hidroelektrana na Trebišnjici: Hidroelektrana Dabar (60 MW), Hidroelektrana Bileća (160 MW) i Hidroelektrana Nevesinje (36 MW).
Projekat nosi naziv "Gornji horizonti rijeke Trebišnjice".
Hidroelektrane na Drini
Elektroprivreda Republike Srpske planira izgradnju četiri hidroelektrana na slivu rijeke Drine ukupne instalirane snage od 592,5 MW i ukupne planirane godišnje proizvodnje u iznosu od 1666 GWh.
Hidroelektrana Buk Bijela
mini|Sjedište Elektrokrajine u Banjoj Luci Elektroprivreda Republike Srpske planira izgradnju hidroelektrane Buk Bijela, koja će se nalaziti 9 kilometara od Foče. Ova hidroelektrana bi imala za 140 MW veću proizvodnju nego dosadašnja HE Višegrad, čime bila najveća na rijeci Drini s instaliranom snagom od 450 MW, a godišnjom proizvodnjom od 1150 GWh električne energije.
HE Buk Bijela će biti betonska-lučno-gravitaciona, s građevinskom visinom od 125 metara uz pribransko postrojenje neposredno uz branu i brzotokom koji ide od preliva do mašinske zgrade.
Do sada je između Vlade Crne Gore (s 26,15%) i Vlade Republike Srpske (s 73,85%) postignut ugovor o finansiranju i korištenju hidroelektrane Buk Bijela.
Hidroelektrana Foča
Elektroprivreda Republike Srpske planira izgradnju HE Foča s instaliranom snagom od 55,5 MW i planirane godišnje proizvodnje od 195 GWh, koja će se nalaziti 500 metara uzvodno od Foče.
Hidroelektrana Mrsovo
Elektroprivreda Republike Srpske gradi i Hidroelektranu Mrsovo na Limu s instaliranom snagom od 43,8 MW i planiranom godišnjom proizvodnjom od 165 GWh električne energije.
Hidroelektrana Paunci
Elektroprivreda Republike Srpske planira također izgraditi hidroelektranu Paunci na Drini s instaliranom proizvodnjom od 43,2 MW i planiranom godišnjom proizvodnjom od 156 GWh
Male hidroelektrane
Elektroprivreda Republike Srpske planira izgraditi ukupno 75 malih hidroelektrana na slivnom području Drine :
Neuspjela izgradnja hidroelektrana na Vrbasu
Na slivu rijeke Vrbas Elektroprivreda Republike planira izgraditi ukupno tri hidroelektrane, s ukupnom instaliranom snagom od 102,1 MW, dok bi ukupna planirana godišnja proizvodnja iznosila 396,88 MW.
U oktobru 2015. advokatska kancelarija "Baroš" saopćila je da je raskinut ugovor o koncesiji za izgradnju hidroelektrana na Vrbasu između Vlade Republike Srpske i Elektroprivrede Republike Srpske.
Ugovor je potpisan 25. novembra 2004, te je ukupna vrijednost ugovora procijenena na 164,7 miliona eura. Period trajanja je bio planiran na 25 godine, ne računajući vrijeme za izgradnju, koja je trebala trajati 4,5 godine.
Prije toga predstavnici banjalučkih nevladinih organizacija, udruženja građana, ekoloških organizacija, sportskih društava, ali i mještani mjesnih zajednica Krupa na Vrbasu, Rekavica i Karanovac bili su protiv izgradnje hidroelektrana, koji su se udružili u "Koaliciju za Vrbas". mini|RiTE Ugljevik Elektroprivrede Republike Srpske, najveći zagađivač pod termoelektranama u Evropi
El-Muddessir
Sura El-Muddessir jest 74. sura Kur'ana. Sastoji se od 56 ajeta i ubraja se u mekanske sure (sure objavljene u Meki).
Sadržaj
U prvom dijelu sure govori se o obavezi posljednjeg Poslanika pozivanju u vjeru i opominjanja nevjernika, te mu se naređuje i neke druge obaveze kao klonjenje od kumira što je bila uobičajena praksa za predislamske Arape. Muhammeda se u ovoj suri oslovljava sa Pokriveni po čemu je sura i nazvana a o razlogu se u hadisu, kojeg bilježi Buharija, kaže se da se Muhammed jedne prilike nakon pojave meleka Džibrila i prijema objave uplašio pa kada je došao porodici rekao im je da ga pokriju što mufesiri smatraju i povodom objave prvih ajeta ove sure.
Elektroprivreda Republike Srpske
RiTE Ugljevik
RiTE Ugljevik je prva na listi zagađivača termoelektrana na zapadnom Balkanu.
El-Muddessir
Vanjski linkovi
✅
Elektroprivreda Republike Srpske
RiTE Ugljevik
Rudnik i termoelektrana Ugljevik proizvodi godišnje i do 160.000 tona sumpordioksida SO2, što 125 puta više nego što dozvoljavaju evropski propisi, dok udio sumpora u uglju, koji RiTE Ugljevik koristi, iznosi oko pet posto.
Time što je Bosna i Hercegovina 2006. potpisala ugovor s Evropskom unijom o osnivanju Energetske zajednice (EZ), RiTE Ugljevik treba do 2017. smanjiti količinu SO2 sa 25.000 na 200 miligrama SO2 po metru kubnom (mg/mSO3).
Tri godine nakon potpisivanja ugovora, 2009. godine RiTE Ugljevik uzela je kredit u iznosu od 181 miliona KM, kako bi se ugradilo postrojenje za odsumporavanje dimnih gasova (ODG). Ugradnja ODG-a bila je planirana do 2013, ali do danas nije izvršena.
Prema navodima RiTE Ugljevik, zemljište i vodu u okolini termoelektrane zagađuju i čestice, koje padaju iz 310 metara visokog dimnjaka TE Ugljevik ili se nose vjetrom sa odlagališta pepela. Osim toga, u toku proizvodnje nastanu i velike količine otpadnih voda, koje se izliju u rijeke Mezgraju i Janju, koje teču kroz Ugljevik.
Prema navodima Elektroprivrede Republike Srpske, polovina sumpordioksida SO2 pepela, koja pada iz dimnjaka RiTE Ugljevik, zagađuje Bosnu i Hercegovinu, dok vjetar drugu polovinu tog SO2 raznese u Srbiju, Crnu Goru, Hrvatsku i Sredozemne zemlje, pa i u Francusku.
Prema istraživanju Centralne informativne agencije (CIN) zagađenje sumpora iz RiTE Ugljevik Bosnu i Hercegovinu košta oko 2,1 milijarde KM godišnje. mini|RiTE Gacko Elektroprivrede Republike Srpske
RiTE Gacko
Rudnik i termoelektrana Gacko ne nalazi se na listi deset najvećih zagađivača na zapadnom Balkanu, time što udio sumpora u uglju, prema navodima Elektroprivrede Republike Srpske, iznosi 1,33%, dok izlazna koncentracija u dimnom gasu iznosi 845 mg/m3.
Finansijski rezultati
Prihodi Elektroprivrede Republike Srpske 2007. iznosili su 293.105.455 KM, dok su rashodi te godine iznosili 287.853.429 KM. Finalni dobitak 2007. iznosio je 7.680.396 KM.
Iduće godine, prihodi ERS-a povećani su za 30,3% na 420.550.420 KM, dok su rashodi te godine također povećani za 30,4% na 413.575.319 KM. Finalni dobitak 2008. iznosio je 6.455.075 KM, čime je smanjen za 18,98% u odnosu na 2007. godinu.
Dvije godine nakon toga, Elektroprivreda Republike Srpske uspjela je povećati dobitak na 10.204.006 KM, čime su povećani za 35,88% u odnosu na 2009, a u odnosu na 2008. za 36,74%, dok su prihodi te godine u odnosu na 2009. povećani za 6,39% na 432.875.238 KM, a rashodi također povećani za 7,55% u odnosu na 2009. godinu.
Od 2011. do 2012. dobitak Elektroprivrede Republike Srpske kretao se između 6,414 miliona KM (2011) i 7,181 KM (2012).
Elektroprivreda Republike Srpske 2013. ostvarila je rekordnu dobit u iznosu od 53,135 miliona KM, čime je povećana u odnosu na 2012. za 739,94%. Prihod ERS-a te godine iznosio je 706,743 miliona KM, te su povećani u odnosu na 2012. za 13,59%, dok su rashodi iznosili 650,590 miliona KM, čime su povećani za 6,53% u odnosu na 2012. godinu.
Godine 2014. dobit ERS-a smanjen je za 585% na 9,082 miliona KM, dok je prihod te godine iznosio 668,394 miliona KM, čime je smanjen za 5,74% u odnosu na 2013. godinu. Rashodi te godine su inosili 654,352 miliona KM, te su povećani za 0,57% u odnosu na 2013. godinu.
Proizvodnja
Elektroprivreda Republike Srpske je tokom druge godine rata u Bosni i Hercegovini, 1993. godine, odnosno u prvoj godini poslovanja, proizvela 1595,2 gigavatsati (GWh) električne energije, dok je potrošnja iznosila 1691,1 GWh, čime je stvoren prvi i do sada jedini manjak proizvodnje u Elektroprivredi Republike Srpske.
U ostalim godinama rata u Bosni i Hercegovini, ERS je proizvodio 2462,9 GWh (1994) i 2354,8 GWh (1995).
U prvoj godini nakon rata u Bosni i Hercegovini, ERS je ukupno proizvela 3956,8 GWh električne energije, što je za 68,03% više u odnosu na 1995. godinu. Udio termoelektrana u ukupnoj proizvodnji bio je tada 1098 GWh ili 27,74%, dok je u hidroelektranama proizvedeno 2894,8 GWh ili 73,16%.
Pet godina kasnije, 2001. proizvedeno je 4676,04 GWh, što je 15,38% više nego 1996. godine. Udio termoelektrana u ukupnoj proizvodnji iznosio je te godine 2050,57 GWh ili 43,85%, čime je taj udio povećan za 16,11% u odnosu na 1996. godinu. Udio hidroelektrana u ukupnoj proizvodnji 2001. godine iznosio je 2625,47 GWh ili 56,15%.
Tajhte
Tajhte su naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.