cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bibinje
Folklorna skupina Veseli Bibinjci[uredi | uredi kôd]
Folklorna skupina koja djeluje već preko 20 godina i iza sebe ima brojne i uspješne nastupe. U dva navrata nastupili su na državnoj smotri folklora 'Vinkovačke jeseni', na regionalnoj smotri folklora u Metkoviću, te na smotrama folklora u Sisku, Betini, Ogorju, Selima (kraj Siska), Otoku na Cetini (kraj Sinja), Polači, Pridrazi, Slivnici, Dobropoljani, Stankovcima, Radovinu, Biogradu, Škabrnji, Jasenicama, Raštanima, Galovcu, Popovićima. Više puta nastupili su u Mađarskoj (Koljnof), u sklopu međunarodne suradnje između KUD-a i Koljnofskog Hrv. društva – Gradišćanskih Hrvata, zatim na poznatoj Zadarskoj kulturnoj manifestaciji «Noći punog miseca» na Zadarskoj rivi, te na brojnim kulturnim priredbama u svojem mjestu, posebice tijekom ljeta. Svi članovi ove vesele družine aktivno su uključeni u organiziranje tradicionalne večeri folklora u Bibinjama. Ova marljiva skupina, čiji članovi su od dobi od 35 do 75 godina, svojim dugogodišnjim radom dali su veliki doprinos u očuvanju narodne kulturne baštine i kulturnog života svojega mjesta.
Mandolinski sastav MOBA[uredi | uredi kôd]
MOBA postoji od 1982. godine, a sastav je osnovao KUD I. G. Kovačić Bibinje. Sastoji se od više generacija Bibinjskih svirača. Voditelji MOBE su bili: Profesor Jakuš, Damir Kinda, Marin Šimunić i Ivica Kinda. Godine 2010. MOBA osjeća potrebu da osnuje svoju udrugu za promicanje mandolinske glazbe. Nastupi MOBE: Više puta Moba nastupa u Mađarskoj kod Gradišćanskih Hrvata U Koljnofu i Frakanavi u Austriji. Moba je redovni gost na susretu klapa Raspivano Bibinje. Mandolinski sastav nastupa na niz manifestacija organiziranih u Bibinju, nastup u Sesvetskom Kraljevcu, snimanje za HRT Lijepom našom u Bibinjama, snimanje Lijepom našom u Sukošanu, nastup u Filip i Jakovu. Sastav ima 10 aktivnih svirača a postoji i podmladak kojemu se nastoji usaditi ljubav prema mandolini koji bi trebao uroditi novim sviračima zaljubljenim u mandolinu.
Sport
mini|NK Bibinje U Bibinjama se, u sklopu Osnovne škole Stjepana Radića, nalazi Sportska dvorana, otvorena 2003. godine, u kojoj se osim školskih događaju i izvanškolske aktivnosti kao što su treninzi, utakmice, koncerti i sl.
Osim Sportske dvorane, Bibinje ima i 2 malonogometna igrališa: igralište kod željezničke postaje i Sportski centar "Crljenica" koji je 2010. godine obnovljen, a na kojem se ljeti održavaju i koncerti. Također, u Bibinjama je i igralište Franka Lisice, poznatije kao "Kobiljak", dom NK Bibinje.
U Bibinjama se održava tradicijski turnir u odbojci na pijesku Hvala braniteljima koji organizira lub odbojke na pijesku Bibinje povodom Dana domovinske zahvalnosti, Dana pobjede i Dana hrvatskih branitelja.
O Uskrsu održava se turnir u malom nogometu koji nosi ime poginulog hrvatskog branitelja Franka Lisice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina, odn. naseljeno mjesto Bibinje je imala 3.985 stanovnika.
Općina Bibinje
Napomena: ''Nastala iz stare općine Zadar. U 1857., 1869. i 1921. sadrži dio podataka grada Zadra. ''
Bibinje (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1857., 1869. i 1921. sadrži podatke za naselje Babindub (grad Zadar).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bibinje je imalo 3.777 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 850
IC 850 (također poznat kao IRAS 13052-0036, MCG 0-34-3 i PGC 45491) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 249 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,90 (65 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 10. maja 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hermetizam
desno|175p|mini|Prikaz Hermesa Trismegistosa – srednjovjekovni bakrorez Hermetizam je religijska, filozofska i ezoteristička tradicija bazirana uglavnom na pisanjima Hermesa Trismegistusa. Za hermetizam, kao izvor iz kojeg proizlazi šira tradicija hermetizma, može se reći da je posljedica sraza egipatske i helenističke kulture u stoljećima početka kršćanskog razdoblja. Aleksandija, grčko-egipatsko trgovačko, privredno i kulturno središte, postaje kulturni centar Sredozemlja pod pax romana. Religijski, filozofski i kulturološki uticaji slijevaju se u Aleksandriju. Egipatska tradicija u tome je snažno izražena. Zajedno s grčkim elementima, misterijima i filozofskim školama platonizma, neoplatonizma, stoicizma, neopitagoreizma, aleksandrijskog judaizma (posebice anđeologija i štovanje svete Knjige), s kršćanskim elementima (gnosticizam i ostali elementi), s perzijskim zoroastrizmom (odnos prema dobru i zlu) stvara se jedna sinteza religije, filozofije i prakse nazvana hermetizam. Treba spomenuti i ostale doktrine koje su djelovale na hermetizam, kao što je i hermetizam djelovao na njih. Uglavnom se tu misli na alkemiju i Jamblihovu teurgiju.
Hajdučka trava
Hajdučka trava (lat. Achillea millefolium L.), je biljka iz porodice Asteraceae (Glavočike) Ujedno je opći naziv za sve vrste u rodu Achillea. Poznata je još i kao kunica, stolisnik i sporiš. Latinsko ime je dobila po grčkom mitskom junaku Ahileju, koji je prema predanju privijao ovu biljku na rane. Predpostavlja se da je naše ime, Hajdučka trava, dobila zato što su je hajduci privijali na otvorene rane i uboje, jer ubrzava zgrušavanje krvi i zaustavlja krvarenje.
Hermetizam
Knjige i spisi
Hermetizam se kao duhovno znanje prenosio i knjigama. One knjige koje se pripisuju Hermesu Trismegistosu nazivaju se hermetika, ali uobičajen je i latinski oblik, hermetica. One obrađuju poprilično široki raspon tema: kosmička načela, prirodu, redove bića, spoznavanje božanskog, misticizam, magiju, alhemiju i medicinu. Naučnici danas tekstove hermetike dijele na dva dijela: filozofsku i religijsku hermetiku, i tehničku (magijsku i teurgijsku) hermetiku. Smatra se da tehnička hermetika datira između 1. i 4. vijeka prije Hrista, ali vjerovatno su neki tekstovi pisani prema već postojećim i ranijim modelima. Najpoznatiji spis su Smaragdne tablice s vrlo poznatom devizom "Kako gore, tako i dolje", no Corpus Hermeticum glasi kao najsveobuhvatnija. Osim teksta Corpus Hermeticum, postoje i drugi tekstovi koji se pripisuju Hermesu Trismegistosu, a po definiciji jesu hermetika. Među njima je poznati Asklepije (izvorno Savršena rasprava), koji je i filozofski i magijski, te tekstovi kao što su Opomena duši, te neki novo pronađeni spisi u Nag Hammadiju. Postoji također i određeni broj grčko-egipatskih magijskih papirusa za koje se tvrdi da su radovi Hermesa Trismegistosa. Jedan od njih je i dijalog između Izide i Horusa, nazvan Kore Kozmosu ili "Kći svemira".
Hajdučka trava
Osobine
To je višegodišnja snažna, zeljasta biljka, koja na nekim mjestima može biti i odrvenjena. Naraste od 7 do 70 cm. Rizom je tanak i horizontalan. Može sačinjavati i do 50 cm duge korijene sa sterilnim izdancima. Listovi su mnogostruko izdijeljeni, odakle i potiče njeno latinsko ime mille - hiljadu folie - list. Donji listovi su mu drvenasti, a gornji su sjedeći i imaju povećane bazalne dlačice. Cvjetne krune hajdučke trave iz naših krajeva, uglavnom su bijele do slabo ružičaste boje ili sa mogućom blijedo plavom nijansom, sa cvjetićima raspoređenim u obliku štita. Sjevernoameričke vrste mogu biti u cijelom spektru jarkih boja. Biljka cvjeta između jula i septembra. Raste do nadmorske visine od 1900 metara. Izrazito je ljekovita biljka koju mnogi smatraju običnim korovom.
Hermetizam
Učenja
Klement Aleksandrijski govori nam o 42 Hermesove knjige. Smatra ih vrlo važnima za rituale egipatskih svećenika. Četiri od njih naziva "Hermesovim astrološkim knjigama", a tekst je vrlo sličan onom koji se nalazi na zidinama egipatskog hrama u Edfuu. Hermetizam u svojim misterijima proučava odnose mikrokozmosa (čovjeka) i makrokozmosa (univerzuma). Sveta knjiga Hermesa Asklepiju govori o astrološkoj botanici i mineralogiji, a Petnaest zvijezda, kamena, biljaka i likova govori o ljekovitim svojstvima. Egipatski i grčki misteriji su se putem hermetizma i neoplatonizma snažno uobličili u alkemiji. Rani alhemijski radovi Bolosa Demokrita iz Mendsa, oko 200. god. p. n. e., nam govore o supstancama kao što su zlato, srebro i drago kamenje. Također znamo da se neki alhemijski tekstovi počinju pojavljivati prije početka kršćanskog razdoblja pod imenom Hermesa, Agathodaimona, Izide i drugih. Neki hermetički fragmenti sadrže tumačenje hermetičke kozmogeneze i razvitak ljudske duše, a egiptaski uticaj jako je izražen. Međutim mnogi papirusi tumače i razne postupke, kao što su zatvaranje duše demona ili anđela u kip uz pomoć biljaka, dragulja i mirisa, kako bi kipovi mogli govoriti i proricati. Hermetički tekstovi su navođeni kao primjer kasnog helenskog sinkretizma zato što očituju obilježja magije, astrologije, alhemije, platonizma, stoicizma, misterija, ali i judaizma i gnostičke misli. Ovakvi uticaji dominantni su u kasnom helenskom razdoblju.
Hajdučka trava
Rasprostranjenost
Obično raste na livadama, pašnjacima, polusuhim stepama, travnjacima, njivama i šumarcima. U Alpama raste sve do 1900 metara nadmorske visine. Gotovo kosmopolitski je raširena po cijeloj Evropi, većem dijelu Sjeverne Amerike, dok je u Mediteranskom području nešto rjeđa.
Hermetizam
Hermes Trismegistos
Egiptaski Thoth je grčki Hermes, Hermes Trismegistos, "Triput Veliki Hermes", zaštitnik nauke. Nazivan je i imenima: Tajanstevni, Nepoznati. Plotinov učenik Proklo kazuje o tom tajanstvenom bogu: "on stoji nad svakom vrstom uzroka; od smrtnog staništa vodi nas do pojmljive suštine i upravlja raznim grupama duša."
U početku je Grčki Hermes jednak Thothu. On je kosmičko božanstvo, ali i ono koje se nalazi u srcima ljudi. Tradicionalni grčki Hermes nije nepoznat u magijskim papirusima, ali ime Thota češće se spominje. Hermes je isprva egiptiziran i ima atribute Thotha. To se može vidjeti kod njegovih titula, ali i iz svetkovine nazvane Hermetaea koja se podudara s jednom od glavnih Thothovih svetkovina. Velika popularnost kulta u Hermopolisu utjecala je na nadilaženje raznih kulturoloških prepreka i razvitak kasnijeg kozmopolitskog Hermesa Trismegistosa.
Hajdučka trava
Medicinski značaj
Hajdučka trava je jedna od naših najljekovitijih biljaka. Od davnina je poznato da ima mnogobrojna medicinska svojstva u odnosu na funkcije jetre. Biljka djeluje kao holagog i holeretik. Osim toga, list hajdučke trave je hemostatik i antispazmodik. Koristi se i kao gorki tonik, sedativ, diuretik, fermifug.
Indikacije: Insuficijencija jetre, kamenci u žuči i žučnoj kesici. Kamenac u bubregu. Spazam probavnih i uternih puteva, metroragije, nervoze, astma, poteškoće kod cirkulacije, šuljevi, reumatizam.
Pojačava osjetljivost organizma na insulin i može se koristit kod pacijenata sa visokim i povišenim šećerom u krvi. Posebno se preporučuje pacijentima u početnom stadijumu dijabetesa.
Hermetizam
Hermes Trismegistos
Tekstovi hermetizma uglavnom opisuju Hermesa Trismegistosa kao sveca iz jednog davnog razdoblja, onoga koji je primio objavljenje nebeskog svijeta i koji razgovara s bogovima.
Hajdučka trava
Primjena u narodnoj medicini
Hajdučka trava je poznata kao ljekovita biljka od davnina, a može se naći i u grčkim mitovima. U našim krajevima jedna je od najpoznatijih i najčešće korištenih ljekovitih biljaka za cijeli spektar unutarnjih i vanjskih zdravstvenih problema. U narodnoj medicini upotrebljava se kod smetnji s jetrom, pogotovo kod ciroze i hroničnog hepatitisa. Hajdučka trava pozitivno utiče na infekcije urinarnog i probleme probavnog trakta. Stari narodni ljekari su je preporučivali za liječenje infekcija mokraćnog mjehura i mokraćnih kanala te za ublažavane grčeva u stomaku. Zbog gorkih supstanci pojačava apetit i smanjuje nadutost stomaka. Može se koristiti i kod problema ženske prirode, kao što su: bolna, preobilna i neredovna menstruacija i kod menstrualnih grčeva. Hajdučka trava pojačava znojenje i pomaže kod snižavanja visoke tjelesne temperature uzrokovane gripom ili prehladom. Efikasna je kod snižavanja visokog krvnog pritiska i može se koristiti za liječenje proširenih krvnih sudova i hemoroida. Preporučuje se kao sredstvo za odstranjivanje toksina iz jetre i krvi u mješavini s pirevinom, kao i za pojačavanje cirkulacije. Narodni ljekari su davali hajdučku travu za zaustavljanje krvavog kašlja i krvarenja nosa.
Hermetizam
Uticaj Hermetizma na umjetnost
O uticaju hermetizma na umjetnost spomenut ćemo samo neke pojedinosti. Botticellijeva Primavera, nastala 1377-78, sadrži neoplatonističko hermetičko obilježje, kao i Dürerova Melancolia iz 1514. godine. Zanimljivo je ovdje spomenuti mozaik katedrale iz Siene, koji sadrži citat iz Asklepija, Giovanni da Stefano koji je svoje umjetničko djelo stvorio 1488. godine, ne unosi poganske elemente u katoličko zdanje, jer je samatrano da se Bog objavio kroz radove Hermesa Trismegistosa. Nadalje, na oslikanim svodovima crkve u Zupthenu iz 1495, također je prikazan Hermes Trsimegistos. Još jedan njegov prikaz je slika Luca Horfeia na stupu Vatikanske biblioteke.
Hajdučka trava
Primjena u narodnoj medicini
Kod nekih osoba upotreba hajdučke trave može izazvati alergijske reakcije na koži. U vrlo rijetkim slučajevima osjetljivost može biti toliko velika da i sam dodir svježe biljke izazove upalu kože i kožni osip.
NGC 4102
NGC 4102 (također poznat kao IRAS 12038+5259, MCG 9-20-94, PGC 38392 i UGC 7096) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 39 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 3,10 (35 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. aprila 1789. godine.
PDGFB
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 241 aminokiselina, a molekulska težina  27.283 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je član porodice trombocitnih faktora rasta. Četiri člana ove porodice su mitogeni faktori za ćelije mezenhimskog porijekla i karakteriše ih motiv od osam cisteina. Ovaj genski proizvod može postojati ili kao homodimer (PDGF-BB) ili kao heterodimer sa polipeptidnim faktorom rasta alfa (PDGFA) koji potiče od trombocita (PDGF-AB), gdje su dimeri povezani disulfidnim vezama.
Klinički značaj
Mutacije ovog gena povezane su sa meningiomom. Recipročne translokacije između hromozoma 22 i 17, na mjestima gdje su locirani geni PDGFB i COL1A1 ili, alternativno, abnormalni mali prekobrojni prstenasti hromosom spajaju ova dva gena u formiraju COL1A-PDGFB fuzijski gen. Ovaj fuzijski gen u velikoj mjeri prekomjerno proizvodi PDGFB i smatra se odgovornim za izazivanje razvoja i/ili progresije tri blisko povezana fibroblastna i miofibroblastna tumora kože: fibroblastom divovskih ćelija, dermatofibrosarcoma protuberans i sarkomski dermatofibrosarkom protuberans.
Dubljevići (Gacko)
Dubljevići su naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
NGC 7082
NGC 7082 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Labud. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. oktobra 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Chandrasekhara Venkata Raman
Sir Chandrasekara Venkata Raman (tamilski: சந்திரசேகர வெங்கடராமன; Tiručirapali, 7. novembar 1888. - Bangalore, 21. novembar 1970.), indijski fizičar i Nobelovac.
Bavio se izučavanjima zvuka i difrakcije svjetlosti, sa veoma skromnim sredstvima na Univerzitetu u Madrasu. Od 1917. do 1933. bio je profesor na Univerzitetu u Kalkuti. Raman je prvi potvrdio da se svjetlost raspršava na molekule, mijenjajući talasnu dužinu, što je po njemu nazvano Ramanov efekt. Ti nalazi, objašnjeni kvantnom teorijom, doveli su do razvoja nove metode za identifikaciju oblika molekula, što se po njemu naziva Ramanova spektroskopija. Godine 1930. postao je prvi Azijac kome je dodijeljena Nobelova nagrada za fiziku.
NGC 5585
NGC 5585 (također poznat kao IRAS 14182+5657, MCG 10-20-94, PGC 51210 i UGC 9179) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 13 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 5,80 (23 hiljade sg) a najmanji 3,6 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2508
IC 2508 (također poznat kao PGC 28106) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 558 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 0,40 (65 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 12. maja 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2681
NGC 2681 (također poznat kao IRAS 08500+5130, MCG 9-15-41, PGC 24961 i UGC 4645) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 32 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 3,60 (33 hiljade sg) a najmanji 3,3 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. marta 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Regija Bío-Bío
320px|mini|desno|Geografski položaj Regije Bío-Bío u Čileu Regija Bío-Bío (španski: Región del Bío-Bío) je regija u Čileu. Regija ima 1.861.562 stanovnika (po popisu iz 2002. godine) na površini od 37,062.6 km2. Gustoća regija je 50,2 stanovnika na km2. Glavni grad regije je Concepción.
Administrativna podjela
Bío-Bío je regija podjeljena na 54 "općina".
Fojnica (Gacko)
Fojnica je naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Dobropolje (Tešanj)
Zaseoci
Zaseoci u Dobropolju:
Bogomolje
U Dobropolju postoji džamija pored glavne saobraćajnice (Magistralni put Prnjavor - Novi Šeher). Sagrađena je 2006. godine.
Institucije
U Dobropolju nema institucija osim četverogodišnje područne škole Huso Hodžić.
Senzor
Senzor je uređaj koji mjeri fizički kvantitet i konvertuje ga u signal kojeg može očitavati posmatrač ili instrument. Na primjer, živin termometar konvertuje izmjerenu temperaturu tako što se širi ili skuplja, što može biti očitano na kalibriranoj cjevčici. Termopar konvertuje temperaturu u struju koja može biti očitana na voltmetru. Za tačnost, svi senzori moraju biti kalibrirani prema unaprijed utvrđenom standardu.
Upotreba
mini|desno|180px|Senzori za mjerenje visokih temperatura. Senzori se koriste u svakodnevnim predmetima, kao što su pozivna dugmad lifta (osjetilni senzor) ili lampa koja se pali na dodir. Postoje i mnoge druge aplikacije o koijma ljudi uopće ne razmišljaju. primjene uključuju automobile, letjelice, medicinu, proizvodnju i robotiku. Senzor je uređaj koji prima signal i reaguje na njega ili na neki poticaj. Poticaj mora biti konvertovan u električnu formu.
Signal tako konvertovan može biti korišten dalje u elektroničkim uređajima. Senzori mogu biti veoma osjetljivi, zavisno od namjene. Dobar senzor je osjetljiv na mjerenu osobinu, ujedno je neosjetljiv na bilo koju drugu nebitnu a prisutnu osobinu. Senzor ne utiče na mjerenu osobinu.
Senzori u prirodi
Svi živi organizmi posjeduju biološke senzore sa funkcijama sličnim kao kod već opisanih uređaja. Većina prirodnih senzora su specijalizovane ćelije koje su osjetljive na: svjetlo, pokret, temperaturu, magnetno polje, gravitaciju, vlažnost, vibracije, pritisak, električno polje, zvuk, i druge fizičke pojave iz okruženja. Drugi biološki senzori koji se nazivaju unutrašnjim, jesu osjetljivi na istezanje, pokret organizma i nesvjesni osjećaj pokreta i prostorne pozicije.
NGC 1326A
NGC 1326A (također poznat kao ESO 357-28, MCG -6-8-13 i PGC 12783) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 84 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 1,90 (47 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (42 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 851
IC 851 (također poznat kao IRAS 13061+2118, MCG 4-31-9, PGC 45552 i UGC 8219) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 120 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,00 (35 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Herbert Couper Wilson 25. februara 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nelipići
Nelipići (ili Nelipčići), hrvatska plemićka porodica koja vuče porijeklo od starohrvatskog plemena Snačića (ili Svačića), naseljenog na području nekadašnje Cetinske županije, odnosno Cetinske krajine. U historijskim izvorima porodica se javlja od sredine 13. vijeka.
Historija
Prvi poznati član porodice bio je Nelipac I. koji se pominje 1244. godine. Njegov sin Izan I. dobio je od kralja Bele IV. županiju Drežnik, koju je kasnije izgubio u korist Babonića (kasnijih knezova Blagajskih). Uspon porodice počinje početkom 14. vijeka, kada Nelipići obavljaju visoke funkcije na dvoru hrvatskog bana Mladena II Bribirskog.
Godine 1322., nakon poraza Mladena II Bribirskog u bitki kod Bliske (danas Blizna u zaleđu Trogira), kada je hrvatsko-ugarski kralj Karlo I Robert Anžujski pokušao uspostaviti svoju vlast u južnoj Hrvatskoj, knez Nelipac II. zauzeo je grad Knin i zasjeo u njemu. Odbivši sljedećih godina u više navrata napade svojih protivnika, on se učvrstio na položaju kninskog kneza, te proširio svoju vlast na širem području kninske, cetinske i psetske županije.
Poslije smrti Nelipca II. 1344. godine novi kralj Ludovik I Anžujski poslao je veliku vojsku na Knin koji je branila Nelipčeva udovica Vladislava od roda Gusića. Svjesna da neće moći trajno odolijevati napadima kraljevih snaga, kneginja je povela pregovore s kraljem kako bi spasila baštinu svome sinu Ivanu. Naposlijetku je godine 1345. Ludovik I. oduzeo Nelipićima Knin, Počitelj, Srb, Ostrog i Unac, a ostavio im utvrdu Sinj sa cetinskom županijom, Brečevo i djedovski grad Kamičac na Krki, te Ključić i Nečven. Time je bila slomljena moć Nelipića, koji su otada bili vjerni kraljevi vazali.
Knez Ivan Nelipić je 1358. godine za svoje zasluge u ratu protiv Venecije od kralja dobio župansku vlast u Klisu. Godine 1372. stekao je i gradove Novi na Neretvi i Imotski s kneževinom Hum.
Nasljedio ga je sin Ivaniš, koji je učestvovao u građanskom ratu između Anžuvinaca i Luksemburgovaca, isprva podržavajući kralja Ladislava Napuljskog. Od njega je dobio gradove Skradin i Klis. Poslije je prešao na stranu Žigmunda Luksemburškog, zbog čega je izgubio Skradin, ali je zadržao Klis. Godine 1416. došao je u posjed Omiša s okolnim područjem. Umro je 1434. godine ne ostavivši muškog potomka.
Iza Ivaniša ostale su njegove dvije kćerke, Katarina i Margarita. Nasljednica porodičnih posjeda bila je Katarina, udana za kneza Ivana Anža Frankopana. Kralj Žigmund je, međutim, zatražio da mu se preda baština Nelipića te je poslao slavonskog bana Matka Talovca da izvrši primopredaju. Budući da je u međuvremenu 1436. godine umro Katarinin muž Anž, ona je bez protivljenja predala baštinu kralju, a ovaj je najveći dio te baštine prepustio Talovcima.
NGC 5586
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ćelijski rast
Ćelijski rast je termin koji se upotrebljava u kontekstu biološkog ćelijskog razvoja i ćelijske diobe (reprodukcije). Kada se koristi u kontekstu ćelijskog razvoja, termin se odnosi na povećanje zapremine citoplazme i organela (G1 faza), kao i povećanje genetičkog materijala (G2 faza) nakon replikacije tokom S faze. Ovo se ne smije brkati sa rastom u kontekstu diobe ćelija, koje se naziva proliferacijom, kada ćelija, poznata kao "matična ćelija", raste i dijeli kako bi proizvela dvije "ćelije kćeri (M faza).
Ćelijske populacije
Populacija ćelija, kao i većina populacija organizama, prolazi kroz određenu vrstu eksponencijalnog rasta ili geometrijske progresije. Stoga bi svaka generacija ćelija trebala biti dvostruko brojnija od prethodne. Međutim, broj generacija daje samo maksimalni iznos jer ne postoje sve ćelije u svakoj generaciji. One se mogu razmnožavati u M-fazi, tj. fazi mitoze, gdje se udvostruče i dijele na dvije genetički jednake ćelije.
Rast organizma ostvaruje se povećanjem (1) broja ćelija, (2) porastom njihove zapremine, te (3) povećanjem međućelijske mase.
Veličina ćelije
Veličina ćelije je veoma promenljiva među organizmima, sa nekim algama kao što je Caulerpa taxifolia, gdje je jedna ćelija duga i nekoliko metara. Biljne ćelije su općenito mnogo veće od životinjskih ćelija, pa protozoe poput roda Paramecium mogu biti duge 330 μm, dok prosječna ljudska ćelija može biti duga oko 10 μm. Kako ove ćelije "odlučuju" kolike bi trebale biti prije diobe, otvoreno je pitanje. Poznato je da su djelimično odgovorni hemijski gradijenti, pa se pretpostavlja da je u pitanju mehanički stres u citoskeletnim strukturama. Rad na ovoj temi uglavnom zahtijeva organizam čiji je ćelijski ciklus dobro okarakteriziran. thumb|400px|Ćelijski ciklus i rast
Dioba ćelije
Proces diobe ćelije, nazvan ćelijski ciklus, ima četiri glavna dijela koja se nazivaju fazama. Prvi dio, nazvan G1faza označen je sintezom različitih enzima koji su potrebni za replikaciju DNK. Drugi dio ćelijskog ciklusa je S faza, gdje replikacija DNK proizvodi dva identična skupa hromosoma. Treći dio je G2 faza, u kojoj se događa značajna sinteza proteina, koja uglavnom uključuje proizvodnju mikrotubula koje su potrebne tokom procesa diobe, koja se naziva mitoza.
Četvrta faza, M faza, sastoji se od podele jedra (kariokineza) i podjele  citoplazme (citokineza), praćene stvaranjem nove ćelijske membrane. Ovo je fizička podjela ćelija "majke" i "ćerke". M faza odvija se u nekoliko različitih faza diobe, uzastopno poznatih kao profaza, prometafaza, metafaza, anafaza i telofaza što dovodi do citokineze.
Podjela ćelija je složenija u eukariota nego u ostalim organizmima. Prokariotske ćelije, poput bakterijskih, razmnožavaju se binarnom fisijom, u procesu koji uključuje replikaciju DNK, segregaciju hromosoma i citokinezu. Podjela eukariotskih ćelija uključuje ili mitozu ili složeniji proces koji se zove mejoza. Binarna fisija slična je reprodukciji ćelija eukariota koja uključuje mitozu. Obje dovode do proizvodnje dve ćelije kćeri sa istim brojem hromosoma kao i roditeljska ćelija. Mejoza je za poseban ćelijski proces u reprodukciji dvospolnih organizama. Proizvodi četiri posebne ćelije kćeri (gamete) koje imaju polovinu normalne ćelijske količine DNK i haploidnu hromosomsku garnitiuru. Zatim se muški i ženski gameta mogu kombinirati da bi nastzao zigot, prva ćelija novog organizma, koja opet ima normalnu (diploidnu) količinu hromosoma.
Spisak aerodroma u Maroku
mini|desno|250px|Karta Maroka Ovo je lista aerodroma u Maroku, sortiranih po lokaciji.
Aerodromi
Imena napisana u formatu bold su aerodromi za putnički promet
Jacques-Louis David
Jacques-Louis David (30. august 1748., Pariz – 29. decembar 1825., Brisel) glavni predstavnik klasicizma u Francuskoj.
Život i djelo
Prvi put boravi u Rimu od 1775. do 1780. godine, gdje studira antičku umjetnost i Rafaelova djela. Za vrijeme drugog boravka u Rimu, od 1784. do 1785. radi na slici Horacijeva zakletva (Zakletva braće Horacija). Crtežom kao temeljnim likovnim elementom slika herojske i patetične kompozicije. Sliku gradi na liku odnosno grupi likova koje modelira u reljefnoj modelaciji, izrazito hladnim koloritom u jednostavnom arhitektonskom okruženju
Bio je sljedbenik Robespierra za vrijeme Francuske revolucije i bio je izrazito politički aktivan. U ovom periodu nastala je slika Maratova smrt.
Od presudnog značaja za njegovo stvaralaštvo bio je susret sa Napoleonom. Godine 1804. postavljen je za prvog dvorskog slikara, usljedile su slike u kojima veliča cara. Nakon pada Napoleona morao je da napusti Pariz i preseli se u Brisel, gdje je i umro u izgnanstvu.
Živa
Živa (, iz starogrčkog ὑδρος: hydros - voda i άργυρος: árgiros - srebro) jeste hemijski element sa simbolom Hg i atomskim brojem 80. Spada u prelazne metale. Nalazi se u 12. grupi i 6. periodi periodnog sistema elemenata. Ona je jedini metal i pored broma jedini element koji je u normalnim uslovima u tečnom stanju. Zbog svoje velike napetosti površine, živa ne vlaži površinu na kojoj se nalazi, već zbog jake kohezije stvara kapi u obliku sočiva. Ona, kao i svi drugi metali, odlično provodi električnu struju.
Historija
thumb|lijevo|100px|Alhemijski simbol za živu Živa je poznata najmanje iz vremena antike. Tako naprimjer spomenuta je već u djelima Aristotela, Teofrasta iz Erozosa, Plinija Starijeg i drugih antičkih pisaca. U srednjem vijeku koristila je i kao ljekovito sredstvo (mada je zbog svoje otrovnosti djelovala suprotno). U to vrijeme živa se dobijala utrljavanjem cinabarita u sirće ili zagrijavanjem cinabarita preko procesa sublimacije. Vitruvije je poznavao legure žive i zlata. To se koristilo za pozlaćivanje predmeta pri čemu je živa isparavala. U 5. vijeku spoznalo se da je sublimat živa(II)-hlorida zapravo živin spoj. Paracelsus je bio prvi ljekar koji je izradio bazične živine soli i komplekse i njih koristio kao ljekovito sredstvo. Od 16. vijeka živa postaje sve značajnija, jer je bila neophodna za dobijanje srebra iz srebrenih ruda zbog stvaranja amalgamskih spojeva. Holandski fizičar Heike Kamerlingh Onnes otkrio je 1911. godine po prvi put fenomen superprovodljivosti kod žive. Na temperaturi od 4,2 K (-268,9 °C) potpuno nestaje električni otpor žive.
Etimologija
thumb|lijevo|Kapljice žive u ampuli Živa je na latinskom nazivana argentum vivum (doslovno živo srebro). U germanskim jezicima (njemačkom, švedskom, danskom i drugima) i danas se njen naziv izvodi iz latinskog (Quecksilber, Kvicksilver), dok je engleski mercury te slični nazivi u romanskim jezicima povezani su sa rimskim božanstvom Merkurom. Ruski naziv rtut' izveden je iz praslavenskog rьtǫtь u značenju kotrljanja. U južnoslavenskim jezicima njen naziv također označava njenu osobinu da teče, da se kreće kao da je živa.
Alhemija
U grčkoj antici živu je simboliziralo božanstvo Hermes, koji je također bio zadužen i za planetu Merkur. Tu mitologiju su preuzeli Rimljani i alhemičari, te su stvorili svoj pandan u obliku božanstva Merkura. Stoga engleski naziv mercury i danas označava oba pojma: živu i planetu Merkur. Kao alternativni naziv za živu u engleskom jeziku koristi se i riječ Quicksilver. Za srednjevjekovne alhemičare, živa, sumpor i kuhinjska so su bila tri osnovna elementa. Mitološka životinja jednorog je simbolizirao živu.
Osobine
thumb|lijevo|Živa na sobnoj temperaturi Živa je srebrenobijeli, tečni teški metal. Još samo ponegdje se ubraja u plemenite metale ali je mnogo reaktivnija od klasičnih plemenitih metala (poput platine i zlata), a nalaze se u istoj periodi. Gradi legure sa brojnim metalima koji se nazivaju amalgami. Živa u odnosu na druge metale dosta slabije provodi električnu struju. Ona je jedini element pored plemenitih plinova koji je jednoatomni na sobnoj temperaturi u gasnoj fazi. Živa je oko 13,5 puta gušća od vode, tako da je po Arhimedovom zakonu njena nosivost 13,5 puta viša od vode. Stoga na živi pliva i željezna kocka (željezo je oko 7,87 puta gušće od vode). Nedavno uvedena Monte Carlo simulacija pokazuje da i gustoća žive podliježe relativističkim efektima. Nerelativističkim izračunima došlo se do procjene gustoće od oko 16,1 g/cm3.
Odgovor na pitanje zašto je živa tečna na sobnoj temperaturi može se razmatrati na osnovu veza između atoma žive. Atom žive ima jednu izuzetnu i jedinstvenu konfiguraciju elektrona, koja je ne dopušta nikakve stabilne veze između pojedinih atoma. Atome svih drugih metala, koji su na sobnoj temperaturi u čvrstom stanju, na okupu drži putem elektrostatike takozvani elektronski gas koji se sastoji iz delokaliziranih elektrona iz vanjskih orbitala atoma. Metalne veze elemenetarnih metala se javljaju zbog takozvanih modela elektronskih traka, gdje su sadržani određeni elektroni nekog energetskog nivoa. Takve trake su neophodne da bi se ispoštovao Paulijev princip. Kod metalnih veza elektroni iskaču iz valentne trake, koja je energetski najviša traka potpuno ispunjena elektronima, te uskaču u provodnu traku, koja nije potpuno ispunjena elektronima, i nazad. Tim procesom od atoma metala nastaje jedna vrsta slabih kationa, koji se drže na okupu putem negativnog naboja udaljenih elektrona, kao i tzv. elektronskog gasa. U isto vrijeme elektroni su dovoljno pokretljivi da mogu služiti i kao nosioci naboja za električnu struju, što objašnjava i električnu provodljivost metala.
Kao element 12. grupe periodnog sistema elemenata atomi žive imaju potpuno ispunjene s- i d-orbitale, što znači da imaju veoma stabilnu i energetski vrlo povoljnu konfiguraciju. Zbog toga je provodna elektronska traka kod nje prazna. Kod lakših homolognih elemenata poput cinka i kadmija koji se nalaze u istoj grupi PSE kao i živa, a na sobnoj temperaturi su ipak u čvrstom stanju, energetske razlike između valentne i provodne trake su dosta manje tako da elektroni bez problema mogu skakati iz valentne u provodnu traku, čime nastaju metalne veze. Posebnost žive je da sa 14 elektrona ima potpuno popunjenu 4f-orbitalu, koja se nalazi i kod cinka i kadmija, ali kod njih ona nije popunjena. Dok cink i kadmij imaju u vanjskoj ljusci po 12 elektrona, živa ima 26. Iz razloga lantanoidne kontrakcije i relativističkog efekta dolazi do porasta masa i manje efikasnog pokrivanja naelektrisanja jezgre. Tek nedavno se došlo do dokaza putem Monte Carlo simulacije da je anomalija niske tačke topljenja kod žive povezana sa relativističkim efektom. Bez tog efekta moglo bi se očekivati da talište žive iznosi oko 105 K iznad onog koje je eksperimentalno dokazano.
Na taj način, zauzeta orbitala se privlači bliže jezgra, kao što je slučaj kod valentne trake kod žive. Nezauzeta orbitala, provodna traka, se ne privlači blizu jezgra, što dovodi do posebno velike razlike u energijama između valentne i provodne trake, koja je značajno manja kod cinka i kadmija. Na taj način, valentnu traku elektroni gotovo da ne mogu napustiti, što se manifestira da se metalna veza izuzetno slabo drži. Ovim se može objasniti tekuče stanje kod žive kao i činjenica da ima neuobičajeno slabu električnu provodljivost.
Živa rastvara metale (izuzetak su: željezo, platina, volfram i molibden). Prag bezbjednosti žive u zraku iznosi 0,05 mg Hg m-3 zraka, zato prosuta živa predstavlja potencijalnu opasnost od trovanja.
Izotopi
Poznato je ukupno 34 izotopa žive i 9 nuklearnih izomera sa masenim brojevima između 175 i 208. Sedam ovih izotopa su stabilni, sa masenim brojevima 196, 198, 199, 200, 201, 202 i 204. Od radioaktivnih izotopa jedino izotop 194Hg ima relativno dugo vrijeme poluraspada od 444 godine (po novijim podacima 520 godina ). Drugi izotopi i jezgreni izomeri imaju vremena poluraspada između 1,1 milisekunde i 46,612 dana.
Rasprostranjenost
thumb|lijevo|Zrnca žive na mineralu [[cinabaritu]] Živa se može pronaći u čistom obliku u prirodi i jedina je tečna supstanca tradicionalno svrstana u minerale od strane Međunarodne mineraloške asocijacije (IMA). Najveći depoziti rude žive nalaze se između ostalih u Sloveniji, Španiji, Srbiji (rudnik "Šuplja stena" na Avali ), Italiji, Kini, Alžiru i Rusiji. Na području Bosne i Hercegovine ruda žive se nekad kopala na području Fojnice u rudniku Čemernica, a ležišta žive nalaze se i u Draževićima u blizini Srednjeg, ali rudnik nije otvoren zbog slabe potražnje na međunarodnom tržištu. Rude žive se uglavnom javljaju u mineralnom obliku kao cinabarit (HgS), najviše na mjestima nekadašnje vulkanske aktivnosti. Mnogo rjeđe, živa se javlja i u samorodnom obliku. U španskom mjestu Almadén nalazi se najveće ležište cinabarita na Zemlji. Od 2003. godine njegova eksploatacija je zaustavljena a rudnik je preinačen u turističku atrakciju. U slovenskom gradu Idrija se nalazio drugi po veličini rudnik žive na svijetu, ali je nedavno zatvoren. Danas postoji inicijativa da se rudnici u Idriji i španskom Almadénu uvrste na UNESCO-ov spisak svjetske baštine. Nešto rjeđi minerali žive su montroydit (kao HgO), paraschachnerit, schachnerit , eugenit, luanheit i moschellandsbergit (svi kao AgHg). Donekle drugačijeg sastava je i mineral belendorffit (kao CuHg).
Živa se uobičajeno skladišti u metalnim posudama (eng. flask) težine 76 funti (34,473 kg) a na berzi metala označava se kao FL (flask).
Čista živa se dobija u procesu prženja rude žive, odnosno cinabarita (HgS) u prisustvu kisika iz zraka. Kao proizvod reakcije dobijaju se elementarna živa i sumpor-dioksid:
Termometar
mini|lijevo|Živa Termičko istezanje žive je zapravo veoma malo, ali u gotovo svim vidovima primjene ono je gotovo direktno proporcionalno povećanju i smanjenju temperature: Osim toga, živa ne kvasi staklo i vrlo dobro je primjetna. Zbog toga je idealna za upotrebu kod termometara na bazi tekućine i kontaktnih termometara. Kao vanjski termometar u područjima koja imaju izuzetno hladnu klimu može se koristiti samo za mjerenje temperatura koje nisu niže od njene tačke smrzavanja odnosno -38,83°C.
Zbog otrovnosti danas je njena upotreba je dosta smanjena i ograničena još samo na naučnu oblast. U termometrima se umjesto žive danas koriste obojeni alkohol ili tečna legura galinstan a sve više se koriste elektronski termometri. Prvi živin termometar je napravio i u upotrebu uveo Daniel Gabriel Fahrenheit oko 1720. godine. U termometrima se u prosjeku nalazi oko 150 mg žive, a u nekim medicinskim termometrima količina žive može dostizati i jedan gram. To otprilike odgovara kuglici prečnika oko 5,2 mm.
Od 3. aprila 2009. godine u Evropskoj uniji je zabranjena proizvodnja i stavljanje na tržište novih medicinskih termometara, barometara i aparata za mjerenje krvnog pritiska na bazi žive, uz izuzetak mjernih uređaja koji su namijenjeni za naučnu i medicinsku upotrebu kao i starih i polovnih aparata do isteka njihovog vijeka trajanja.
Manometar/barometar
thumb|lijevo|Manometar sa živinom cijevi Klasični dizajn manometra (mjerač razlike pritisaka) je u obliku U-cijevi, čiji su krajevi spojeni preko cijevi sa obje atmosfere čiji se pritisak mjeri. Sve do današnjeg vremena kao tečnost u manometrima upotrebljava se živa. Stari način izrade barometara je također jedna uspravno postavljena U-cijev čiji je gornji kraj zatvoren, te tako predstavlja posebnu vrstu manometra. Živina cijev na zatvorenom kraju se potapa sve dok pritisak zraka i težina živa ne budu u ravnoteži. Kod normalnog pritiska (npr. 1 atmosfera), visina žive iznosi oko 760 mm. Stare mjere za pritisak zraka (torr) su odgovarale visini žive u cijevi u milimetrima tako da je jedan milimetar žive u cijevi odgovarao pritisku od 133,322 paskala.
Prekidači
thumb|150px|Stari živini prekidači Zbog svoje električne provodljivosti i vrlo visokog površinskog napona (0,476 N/m na temperaturi od 20 °C) živa je idealna kao kontaktni materijal u nekada korištenim živinim prekidačima. Međutim, zbog problema oko zbrinjavanja elektronskog i električnog otpada od 2005. godine u EU (Direktiva o ograničenju upotrebe opasnih materija RoHS direktiva) je zabranjena upotreba živinih prekidača. U posebnim okolnostima, i danas se koriste kontakti koji sadrže živu, samo u slučajevima kada se nastoji dobiti posebno malehan otpor kod kontakta ili da se izbjegnu kratki spojevi u kontaktu (npr. kod živinih releja). Kod posebnih živnih prekidača, živa se kreće unutar prekidača te zatvara ili otvara strujni krug u zavisnosti od mehaničkog položaja prekidača, analogno kao kod libele (vaser-vage). Takva vrsta prekidača je našla primjenu kod starih vremenskih prekidača za osvjetljenje stepeništa, kod termostata u bojlerima, prekidača za pritisak kod pumpi za domaćinstva ili kao osigurača protiv nepoželjnog kretanja kod mašina za pranje rublja. Kod, danas zastarijelih, turbo invertora mlaz žive se koristio kao prekidač.
Ispiranje zlata
Velike količine žive se koriste za dobijanje srebra i zlata. Pri ispiranju zlata, živom se otapa fina zlatna prašina pri čemu nastaje zlatni amalgam. Zbog živine niske tačke topljenja, ona pravi legure koje se također vrlo lahko tope. Pri pranju i kasnijem zagrijavanju amalgama, dobija se čisto zlato, a živa pri tom procesu vrlo često dospijeva u okolinu. Ovaj proces je jedan od osnovnih uzorka velikog zagađenja područja gdje se zlato dobija na ovaj način.
Ovim načinom moguće je pozlaćivanje bakarnih predmeta i limova, a na ovaj način je pozlaćena i kupola katedrale svetog Izaka u Sankt Peterburgu iz 19. vijeka. Ranije je i srebro dobijano na ovaj način u njemačkom gorju Harz.
Ostalo
Živa se upotrebljava u sijalicama i lampama koje rade na principu cijevi unutar kojih se vrši električno pražnjenje kao što su štedljive lampe, katodne cijevi, živine lampe pod pritiskom i kvarcne lampe (takozvane lampe sa crnom svjetlošću). U grobnici jednog prvih poznatih kineskih careva Qin Shihuangdija navodno su tekle rijeke žive. Naučnici su pri istraživanju tla u okolini njegove grobnice pronašli neuobičajeno visoke koncentracije žive. Međutim, ovo otkriće ne daje konačni dokaz kojim bi se potvrdila legenda o rijekama žive. Američki umjetnik Alexander Calder je 1937. godine izgradio živinu fontanu u čast žrtava rudara koji su umrli pri kopanju žive. Navodno su oko 1000. godine postojali bazeni ispunjeni živom u palatama i dvorcima halife u Córdobi (Medina az-Zahra), Kairu i Bagdadu, koji su služili za stvaranje svjetlosnih efekata.
Otrovnost
Ako živa dospije u vodenu sredinu, mikroorganizmi je prerađuju tako da nastaje organometalni spoj koji se rastvara u mastima. Mnoge tragične događaje su izazvali baš organski spojevi žive, naprimjer u Japanu, Gvatemali, Iraku, Pakistanu. Svi ti slučajevi su bili izazvani korištenjem namirnica koje su bile zatrovane živom. U Iraku je 1971-1972 pomrlo oko 650 ljudi zbog korištenja pšenice koja je u sebi sadržavala fenil-živu. Unošenjem alkalnih spojeva žive u ljudski organizam, živa pomoću krvotoka dolazi do moždanih ćelija onemogućavajući mozgu dotok krvi i izazivajući poremećaje u nervnom sistemu. Kationi žive Hg2+ i Hg22+ imaju različite osobine. Kation Hg22+ pripada prvoj analitičkoj grupi kationa, a kation Hg2+ drugoj analitičkoj grupi.
Reference
🇵🇸
Lyon
Lyon (fonet. Lion) je grad u istočnoj Francuskoj, u regiji Rhône-Alpes. Sa oko 472 305 stanovnika, Lyon je 3. po veličini grad u Francuskoj i ima historiju koja datira više od 20 vijekova. Osnovan od strane rimskog cara Augusta u 1. vijeku p.n.e. kao glavni grad Galije, te brzo postaje jedan od glavnih ekonomskih, vojnih, vjerskih i političkih centara u Francuskoj u narednim vijekovima. Njegova lokacija na ušću rijeka Rhone i Saone omogućila je ovom gradu da razvija važne trgovinske aktivnosti. Kao rezultat toga Lyon postaje rodno mjesto francuske industrije svile, proizvodnje rafiniranih komada ove plemenite tkanine za dvor Luj-a XIV-og.
Još od srednjeg vijeka Lyon se smatra glavnim gradom Francuske gastronomije. Danas je to najbolje vidljivo po velikom broju restorana u gradu i okolini, u rasponu od poznatih bouchons (tipičnih lokalnih restorana) sve do Michelin zlatnim zvjezdicama nagrađivanih restorana. Ovaj grad je također dom svjetski poznatog kuhara Paula Bocusea i njegovih proslavljenih restorana.
Sa historijom dužom od 2000 godina, grad ima izuzetnu graditeljsku baštinu. Širenjem prema istoku kroz vijekove, bez uništavanja postojećih područja, 500 hektara njegovog gradskog centra postao je mjesto UNESCO-ove Svjetske baštine 1998. godine. Lutajući Lyonom je kao upuštanje u fascinantno putovanje kroz vrijeme. Ovaj grad je i sjedište međunarodne policijske organizacije Interpol.
Klima
Lyon ima kontinentalnu klimu, u kojoj su padavine ljeti veće (uglavnom zbog relativno čestih oluja), a zimi je hladniji osjećaj zbog pojačanog vjetra. Lyon je grad na koji poseban kontinentalni utjecaji, ali i uticaj okeana ali u manjoj mjeri mediteranska. Minimalna temperatura je bila -24,6 °C 22.12.1938, a najviša 40,5 °C 13.08.2003. Apsolutni rekord u visini snijega je 33 cm (krajem decembra 1970.). Uprkos isušivanju močvara rezultiralo je smanjenjem isparavanja vode, broj maglovitih dana u jesen, zimu i proljeće ostaje vlažna, posebno u dolini Saône. Zime su relativno suhe i dovoljno hladne. Mrazevi su česti i temperature se uglavnom kreću od desetak stepeni više u toku dana.
Kultura
Što se tiče kulture, Nacionalna opera, jedna jeod 20 najprestižnijih baletskih kuća u svijetu (franc. Théâtre des Célestins) nudi ambiciozan program tokom cijele godine. Osim toga grad ima muzeje koji ne postoje nigdje u svijetu kao što su: Lumière Institut, Muzej tkanine, Historijski muzej grada Lyona, Muzej likovnih umjetnosti i Svjetski lutkarski muzej (Musée Gadagne).
Zahvaljujući brojnim događajima održanim u Lyonu, grad je živahan tokom cijele godine. Među najzanimljivijim događajima su: Festival svjetla, Bijenale savremene umjetnosti, Plesni bijenale, Festival muzike i zvuka (franc. Nuits Sonores), Festival kulture (Nuits de Fourvière), Festival evropske kriminalističke fikcije (Quais du Polar) i najnovijeg velikog Lyonskog filmskog festivala. Svi ovi događaji privlače milione posjetilaca svake godine.
Gornja Bodežišta
Gornja Bodežišta su naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Messier 67
NGC 2682 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Johann Gottfried Koehler 1779. godine.
Spisak marokanskih zastava
mini|desno|Državna zastava Maroka Spisak marokanskih zastava
Za više informacija o državnoj zastavi Maroka, pogledajte članak zastava Maroka.
Bo Qin
Rođen u kraljevskoj porodici Ji (姬), bio je najstariji sin Vojvode od Zhoua. Umjesto da naslijedi očevo imanje u Zhou, dodijeljena mu je novoosnovana država Lu sa središtem u Qufu. Smatra se da je vladao državom otprilike od 1042. do 997. godine p.n.e. Njegovo posthumno ime bilo je Veliki vojvoda (太公, Tàigōng).
Naslijedili su ga njegovi sinovi Vojvoda Kao i Vojvoda Yang.
Gračanica (Gacko)
Gračanica je naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
NGC 7083
NGC 7083 (također poznat kao ESO 107-36, IRAS 21318-6407 i PGC 67023) je galaksija koja je udaljena oko 143 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 3,90 (162 hiljade sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (95 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio James Dunlop 28. augusta 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bot
bot - skraćeni naziv za robota, u značenju računarskog programa koji se izvršava samostalno.
Botovi često uključuju elemente umjetne inteligencije. U internetskom okruženju pod tim se pojmom podrazumijevaju softverski agenti koji integriraju s mrežnim servisima namijenjenim ljudima kao da su i oni sami ljudi. Najčešće se primjenjuju za prikupljanje informacija, kada se obično nazivaju programima za indeksiranje Web stranica, puzačima (od crawler) ili paucima (od web spider).
Neki botovi mogu komunicirati s ljudima putem takvih standardnih internetskih servisa kao što su servisi čavrljanja ili trenutne razmjene vijesti. Primjer takvih botova su roboti za čavrljanje kojima ljudi mogu postavljati pitanja iskazana u prirodnom jeziku, najčešće engleskom, i dobivati pisane i verbalne odgovore. U praksi, takvi se roboti koriste za odgovaranje na pitanja o vremenskoj prognozi, o sportskim rezultatima, o poštanskim ili telefonskim brojevima, o kursevima valuta, o voznim redovima ili redovima letenja, itd.
Koriste se i u elektronskom poslovanju kada po zahtjevu korisnika prikupljaju informacije o nuđenim proizvodima i uslugama određene vrste, uspoređuju cijene i uvjete prodaje, najma ili isporuke, pronalaze optimalne kombinacije proizvoda i/ili usluga, npr., u industriji putovanja i u turizmu, pronalaze Web stranice s posebnim ponudama, itd.
Značajna im je i upotreba i u obrazovanju, kada mogu preuzeti ulogu instruktora ili ispitivača, te u računarskim igrama gdje oponašaju protivnika igraču čovjeku. Dobro poznati primjer takvih promjena je računarski šah.