cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radiolaria
Citoplazma
U ćeliji radiolarija obično se razlikuju dva dijela, odvojena membranom neorganske prirode, pod nazivom centralna kapsula. Odjeljci citoplazme, unutrašnji i vanjski prema središnjoj kapsuli, nazivaju se endoplazma, odnosno ektoplazma. Središnja kapsula je perforirana velikim središnjim otvorom ili brojnim manjim otvorima koji omogućavuju komunikaciju između endoplazme i ektoplazme. Endoplazma je gušća i unutar nje se nalazi ćelijsko jedro, koje je ponekad sa nekoliko ili čak hiljada, većine ostalih organela i inkluzija poput kapi ulja, pigmenata i kristala. Među njima su Golgijev aparat (sekretorna organela), endoplazmatski retikulum (membranski sistem), mitohondrije (disajns organela), ribosomi (biosinteza proteina) i lizosomi primarne organele koje imaju probavne enzime. Uključene su i različite vrste vakuola različitog sastava i rezervnih tvari, uključujući lipide i granule ugljikohidrata. Zbog toga se u endoplazmi odvijaju funkcije disanja, sinteze i reprodukcije proteina.
Ektoplazma se sastoji od želatinozne mase zvane kalima koja sadrži brojne vakuole. Među njima su velike probavne vakuole i globule ili alveole koji sadrže lipide ili plinove koji pomažu plivanje. Budući da su tako vakuumirani, imaju pjenast izgled, što im navodno pomaže u održavanju hidrostatske ravnoteže i na taj način kontroliraju njihovu plovnost. Digestija i stvaranje otpada obavljaju se u ektoplazmi. Ovde se nalaze i mitohondrije i simbiotske alge.
Aksopodije
Ektoplazma se proteže prema van u obliku složene mreža pseudopodija. Okružuje cijelu ćeliju, uključujući i elemente skelta koji strše i na taj način sprečavajući njihovo otapanje u morskoj vodi. Iz ektoplazme polaze brojne radijalne, fine, vrlo ravne, šiljate i nerazgranate zrnaste projekcije (od kojih potiče naziv radiolarija). Projekcije mogu biti dvovrsne, filopodije koje nemaju središnju os, ili češće aksopodije, koji su podržane mikrotubulama.
Tijelo ih aktivno koristi, jer im pomažu u flotaciji (povećanjem površine tijela), a koriste se i za pokretljivost (laganim plivanjem) i za hvatanje hrane. Slična je tjelesna organizacija pronađena u Heliozoa, ali njima nedostaje središnja kapsula i kao skelet proizvode samo jednostavne bodlje.
Skelet
Većina radiolarijana ima perforiran skelet. U Polycystinea su  silicijske, amorfne prirode i bez organskih intarzija, dok se u Acantharea sastoje od stroncij-sulfata (celestita). To ih razlikuje od srodnih foraminifera čiji je skelet zaobljena ljuska sastavljena od krečnjaka. Skelet radiolarija može biti u mnogim oblicima i može imati vrlo složenu strukturu i veliku ljepotu, sa opal skim prelivima. Skelet je okružen citoplazmom, a dio mu je smješten unutar kapsule, uključujući središnju mikrosferu.
Skelet ima obrazac perforacija koje doprinose smanjenju težine, a formiran je od dvije vrste elemenata, radijalnih i tangentnih, koji su isprepleteni na različite načine za izgradnju različitih vrsta konstrukcije. Radijalni elementi sastoje se od šiljikastih spojnica, unutrašnjih potpornih šipki ili izbočenih bodlji. Tangentni elementi su od školjki koje su perforirane na vrlo različite načine. Nekoliko njih se često nalazi u skladu s koncentričnim ili prekrivenim rasporedom. Nisu sve radiolarije sferne, jer neke grupe imaju elipsoidnu, diskoidnu ili konusnu organizaciju. Neke radiolarije imaju veliku sličnost sa poznatim varijantama pravilnih poliedara, kao što je oblik ikosaedar. S druge strane, mala je skupina radiolarija kojima nedostaje skelet ili su prisutni samo bodlje koje distribuira citoplazma.
Kada radiolarija ugine, skeleti se talože na morskom dnu, gde su dobro očuvani, često postajući mikrofosili. Skelet radiolarijskih fosila je lahak, a zbog brze evolucije njihovih vrsta važni su kao vodeći fosili iz kambrija. Najopćenitiji radiolarijski fosili su iz rodova Actinomma, Heliosphaera i Hexadoridium.
Razmnožavanje
Reprodukcija radiolarija može biti i aseksualna i seksualna, iako se slabo razumije. Među aseksualnim razmnožavanjem, primjećene su dioba, cijepanje i višestruka fisija. Seksualna reprodukcija nije direktno promatrana, ali po brojnim biflageliranim ćelijama, može biti slična reproduktivnim ćelijama drugih grupa protista.
Grupe
Među radiolarijama, razlikuju se dvije grupe: Polycystinea i Acantharea. Radiolaria mogu biti grupisane kao parafiletske, podijeljene u dvije pomenute grupe, koje zajedno sa Foraminifera čine poseban kladus.
Tradicijski, grupa Radiolaria je uključivala Phaeodarea, koja ims silicijeve skelete, ali se razlikuju od Polycystinea u nekoliko drugih aspekata. Međutim, sličnost je zbog konvergentne evolucije, kao što ih molekularno stablosmješts u Cercozoa, grupu koja uključuje nekoliko flagelatnih i ameboidnih protista. S druge strane, Radiolaria i Cercozoa uključeni su u supergrupu koja se zove Rhizaria.
Acantharea
Acantharea imaju skelet od celestita (stroncij-sulfata) i samo organizmi mogu ugraditi njihove mineralne skelete, sastavljene od 20 radijalnih šiljaka stroncij-sulfata, koji se stapaju u centru ćelije. Ove spikule vežu kontraktilne mioneme u periplazmi (kore ektoplazme). Ćelije imaju cjevaste mitohondrijske grebene. Osim što su aktivni grabežljivci, hvataju i male organizme uz pomoć aksopoda koji čine mrežu ektoplazme. Često u endoplazmi imaju desetine ili stotine simbionatskih mikroalgi. U određenim sredinama su Rhizaria mnogobrojniji, nadilazeći foraminifere i policistine i mogu formirati skupine koje dostižu i do pola miliona jedinki po m2. Ovi organizmi su također pronađeni u dubinama od stotinama ili čak hiljadama metara. Acantharea obuhvaa oko 50 rodova i 150 vrsta. Posebno je zanimljiv osebujni rod Sticholonche kojem nedostaje unutrašnji skelet, iako ima brojne spikule, a ponekad se smatrao i heliozoom.
Haeckelove radiolarije
Njemački biolog Ernst Haeckel napravio je izvrsne (možda i pomalo pretjerane) crteže radiolarijan, foraminifera i diatomeja pomažući popularizaciji ovih protozoa u Viktorijansko doba.
Natalija Poklonska
Natalija Poklonska (ruski: Наталья Поклонская) je ukrajinska i ruskа pravnica, v.d. vrhovnog tužioca Republike Krim u sastavu Rusije od 2014 - 2016. te zastupnica u ruskoj Dumi. Bila je od 11. marta 2014. vrhovna tužiteljica Autonomne Republike Krim u sastavu Ukrajine i samoproglašene nezavisne Republike Krim.
Biografija
Rođena je 18. marta 1980.
Poklonskaja je na samom Krim pažnju prvi put privukla 2011. godine, kada je kao državna tužiteljica vodila krivični postupak protiv Ruvima Aronova, bivšeg potpredsjednika Vrhovnog sovjeta Republike Krim, optuženog za povezanost s organiziranim kriminalom. Iste godine je imenovana za simferopoljsku tužiteljicu zaduženu za zaštitu životne sredine. Nakon toga je premještena u Kijev, u ured Vrhovnog tužioca Ukrajine.
Poslije promjene vlasti u Kijevu, 25. februara 2014. je podnijela ostavku, objavivši kako "se stidi živjeti u zemlji u kojoj banditi mogu slobodno hodati po ulicama" (o aktivistima koji zauzimaju ulice). Ostavka nije prihvaćena. Umjesto toga, Poklonskaja se vratila na rodni Krim.
Premijer Sergej Aksjonov imenovao je 11. marta Poklonsku vrhovnim tužiocem Autonomne Republike Krim, prije nje četvorica muškarca odbili su ovaj posao. Poklonska je promjenu vlasti u Kijevu nazvala "antiustavnim pučem". Na svojoj prvoj pres-konferenciji je izazvala veliku pažnju zbog svog neuobičajeno atraktivnog izgleda, a u roku od nekoliko dana je postala internet fenomen, zahvaljujući novostvorenim poklonicima u Istočnoj Aziji koji su počeli raditi njene slike u anime stilu.
Ukrajinske vlasti su protiv nje 26. marta izdale potjernicu.
Butil-acetat
Proizvodnja
Butil-acetat su obično proizvodi putem Fischerove esterifikacije  butanola (ili  se od njegovih izomer pravi izomer butil-acetata) i sirćetne kiseline,  uz katalitsko djelovanje  sumporne kiseline pod refluksnim uvjetima, u  slijedećoj reakciji:
Prirodni izvori
Jabuke, a oposebno varijetet „crveni delišes“ (Red Delicious), dijelkom imaju okus ovog hemijskog spoja. Alarmni feromoni koje emitira Koschevnikova žlijezda  medonosnih pčela  sadrže butil-acetat.
Petrovo Vrelo
Petrovo Vrelo je naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
Mladogramatičari
Mladogramatičari (njemački Junggrammatiker) je izraz koji se koristi za predstavnike škole u usporedno-historijskoj lingvistici koja razvoj jezika tumači u prvom redu kao posljedicu djelovanja bezizuzetnih fonetskih zakona i analogije.
Historija
Sedamdesetih godina prošlog vijeka, na univerzitetu u Leipzigu, našla se na okupu grupa lingvista čija je uloga u razvijanju lingvističkih studija bila od izvanrednog značaja. Ta grupa je prvobitno nazvana lajpciškom školom. Danas je, međutim, najšire poznat termin mladogramatičari koji je nastao kao jedna vrsta rugalice za predstavnike te škole, uglavnom studente Univerziteta u Leipzigu; škola je formirana u vrijeme kada je lajpciška grupa, sastavljena od predstavnika mlade generacije, vodila borbu protiv konzervativnih ideja starijih lingvista koji su bili zaokupljeni izučavanjem prajezika.
Učenje mladogramatičara
Mladogramatičari su jezik shvatali kao psihičku i fizičku (psiho-fizičku, psiho-fiziološku) djelatnost. Zbog toga smatraju da u prvom redu treba proučavati žive, govorne jezike, jer su oni pristupačniji i daju pouzdanije jezičke podatke nego pisani i mrtvi jezici. Veoma su cijenili narodni jezik i njegove dijalekte. Iako su njihova proučavanja jezičkih pojava bila historijski usmjerena, zanimanje za fantomski prajezik kod njih ne postoji. Mladogramatičari su se historijom jezika bavili sa uvjerenjem da je historicizam u nauci metodološki postupak koji najpotpunije odgovara visokim ciljevima naučnog saznanja. Najviše pažnje su posvetili glasovnim promjenama, a pored toga dali su veliki značaj razvoju semantike. Prema shvatanju mladogramatičara glasovi se mijenjaju prema određenim zakonima koji se sprovode bez izuzetka; izuzeci nastaju tek naknadno, analogijom. Ideja o zakonitosti u jeziku bila je glavni moto koji je odredio osnovnu formu njihovog rada na jeziku. Istraživali su svaku jezičku pojedinost kroz sve njene evolutivne faze, pazeći da uhvate osnovnu nit konkretne zakonitosti odstranjujući izuzetak po izuzetak potrebnim objašnjenjima.
Heymann Steinthal
Jedan od predstavnika mladogramatičara koji je u svom djelu Die Classification der Sprachen, dragestellt als die Entwickelung der Sprach Idee dao važan doprinos jasnoj određenosti pojmova kako u jezikoslovlju tako i u filozofiji jezika. Na temelju morfoloških obilježja Steinthal razlikuje jezike sa nepromjenljivim riječima (izolativni), s dodavanjem (aglutitativni) te fleksivne jezike.
Hermann Paul
Lingvista koji se najglasnije zalagao za stav mladogramatičara da je historicizam u lingvistici metodološki postupak koji najpotpunije odgovara visokim ciljevima naučnog saznanja. Njegovo klasično djelo Principien der Sprachgeschichte doživjelo je, kako mnogobrojne kritike, tako i pohvale. U njemu se octrava i sva veličina mladogramatičarskog podviga na unapređenju lingvističkih studija i sve njihove krupnije i sitnije slabosti na polju jezičke teorije i metoda. Paul se izjasnio protiv proste deskripcije datog jezičkog stanja kojoj nedostaje historijska prespektiva. Ostao je najviše zapamćen kao nepomirljivi apostol historicizma. Ovaj je teoretičar polazio od uvjerenja da je lingvistika jedna od nauka o ljudskoj kulturi.
August Leskien
Bavio se poredbenim istraživanjem baltičkih i slovenskih jezika Die Deklinatium in Slawischen, Litauischen und Germanischen, Leipzig, (1876.), sastavio je gramatiku srpsko-hrvatskog jezika od koje je izašao samo prvi dio Grammatik der serbokroatischen Sprache, Heidelberg, (1914.).
Karl Burgman
Autor je grčke gramatike iz 1885. godine. Zajedno sa Hermannom Osthoffom, Burgman je sačinio djelo Morphologische Untersuchungen auf dem Geibete der indogermanischen Sprachen, (1878 – 1890.) Osnovno im je polazište psihološki mehanizam govornog čina, te stajalište da je spoznaja razvoja jezika moguća jedino na temelju promatranja savremenih govornika.
August Schleicher
Lingvista koji u svom djelu Kompendium der vergleichenden Grammatik der indogermanischen Sprachen, (1861.) iznosi stav da je jezik za njega čista priroda, proizašla iz ravnomjernog nastanka u prapovijesti. Njegov cilj je proučavanje indoevropskog jezika prije odvajanja pojedinih jezika.
Franc Miklošić
Među imenima najpoznatijih mladogramatičara nalazi se i ime velikog slaviste Franca Miklošića. Osobito je važna njegova poredbena gramatika slavenskih jezika Vergleichende Grammatik der slavischen Sprachen, te rječnici Lexicon Palaeoslovenico-graeco-latinum i Etymologisches Wörterbuch der slavischen Sprachen.
Predstavnik nezavisnih Hugo Schuchardt
Pod nezavisnim se podrazumijevaju savremenici mladogramatičara koji su odstupili od mladogramatičarskog kruga svojim nezavisnim tokom lingvističkih ideja. Njih nije bilo mnogo, a najistaknutija ličnost u lingvistici koja je spadala u ovu kategoriju mladogramatičara je Hugo Schuchardt. Poredbeni jezikoslovac i romanist u djelu o vokalizmu vulgarnog latinskog, iznosi ideju o jezičnim promjenama, a detaljnije je razrađuje u raspravi Über die Klassifikation der romannischen Mundarten, Graz, (1900.). Istraživanje vokalizma latinskog jezika dovelo je Schuchardta do spoznaja kojima se suprostavio mladogramatičarima. Posebno je zaslužan za razrađivanje ideje o miješanim jezicima. Po tradicionalnoj koncepciji komparatista – genetički odnosi su čisti, tj. svaki je jezik po porijeklu vezan samo za jednu jezičku familiju. On je, međutim, posebnu pažnju posvetio tzv. kreolskim jezicima, tj. jezicima koji su nastali ukrštanjem sasvim nesrodnih lingvističkih struktura. Iz svojih ispitivanja on je izvukao zaključke koji su se oštro kosili sa pomenutom tradicionalnom koncepcijom komparatista. Originalnost Schuchardtove ličnosti ogleda se i u činjenici da se on intezivno interesirao za problem značenja riječi, što je mladogramatičarima bilo tuđe. O idejama Huga Schuchardta pročulo se mnogo više tek poslije njegove smrti, nego što su se one stvarno usvajale dok ih je on lično izlagao. Vrijeme u kojem je živio nije bilo njegovo, ono je pripadalo mladogramatičarima. Njega su usvojile tek sljedeće generacije čiji je glas on predosjećao.
Šerijatska sudačka škola
mini|300p|Šerijatska sudačka škola u Sarajevu
Tiškovac
Bosna i Hercegovina:
Šerijatska sudačka škola
Šerijatska sudačka škola
Zgrada šerijatske sudačke škole sagrađena je 1887. godine po projektu Karla Paržika u bogatom pseudomaurskom dekorativnom maniru sa elementima i detaljima skupljenim iz raznih regionalnih škola islamske umjetnosti. Šerijatska sudačka škola (mektebi-nuvab) je otvorena 6. aprila 1889. kao petogodišnja viša škola. Ovdje je značajno sasvim tačno opažanje da se koncept organizacije osmanlijsko-turskih medresa zasniva na principu unutrašnjeg dvorišta, što potiče još iz helenističke arhitekture. To pravilo se ne odnosi samo na monumentalne objekte, već i one sasvim skromne izvedbe. Šerijatska sudačka škola prestala raditi aprila 1937. Naime, razloge prestanka rada ove škole neki tumače i činjenicom da je ona prerasla u Višu islamsku šerijatsko-teološku školu (u narodu poznata kao VIŠT, a njeni svršenici kao "vištovci"). Poslije drugog svjetskog rata u toj zgradi je bio smješten Muzej grada Sarajeva, a nakon rata u Bosni i Hercegovini u zgradi je smješten Fakultet islamskih nauka.
Tiškovac
Hrvatska:
Šerijatska sudačka škola
Arhitektura
Na raskrsnici ulica Sagrdžije i Čemerlina nalazi se zgrada Šerijatske sudačke škole. Sagrađena je 1887. godine u bogatom pseudomaurskom stilu prema projektu Karla Paržika. Šerijatska sudačka škola (mektebi-nuvab) otvorena je u decembru iste godine kao petogodišnja viša škola.
Zgrada je smještena na uzvišenju, što stvara dojam impozantnosti. Unutrašnjost je specifična, jer ima dva atrija, odnosno, unutrašnja dvorišta sa šadrvanima. Zgrada ima dva nivoa, a ima i dva ulaza, od kojih je glavni povezan s ulicom dugim stepeništem.
Zaseok (Sapna)
Zaseok je naseljeno mjesto u općini Sapna, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Zaseok se do rata u cjelini nalazilo u sastavu općine Zvornik.
Ušni vestibulum
Ušni vestibulum ili ušno predvorje jest centralni dio koštanog labirinta u unutrašnjem uhu, smješten medijalno od bubne opne, iza pužnice i ispred tri polukružna kanala.
Ime dolazi od latinskog vestibulum, što doslovno znači ulazni hol.
Struktura
Vestibulum je nešto ovalnog oblika, ali poprečno spljošten; ima oko 5 mm od naprijed prema nazad, isto od vrha do dna i oko 3 mm u prečniku.
Na njegovom medijalnom zidu, na prednjem dijelu, nalazi se malo kružno udubljenje, recessus sphaericus, koje je na svom prednjem i donjem dijelu perforirano s nekoliko minuta otvora (macula cribrosa media) za prolaz filamenata slušnog živca do vrećice; a iza ove depresije je kosi greben, crista vestibuli, čiji se prednji kraj naziva piramida predvorja.
Ovaj greben se račva prema dolje da bi zatvorio malu depresiju, fossa cochlearis, koja je perforirana brojnim rupama za prolaz filamenata slušnog nerva koji opskrbljuju vestibulumski kraj ductus cochlearis (pužničnog kanala).
Otvor aquaeductus vestibuli je zadnji dio medijalnog zida; proteže se do zadnje površine petroznog dijela sljepooćne kosti.
Prenosi malu venu i sadrži cjevasto produžetak membranoznog labirinta, endolimfni kanal, koji završava u slijepoj cijevi između slojeva dura mater unutar lobanjske šupljine.
Na gornjem zidu ili krovu nalazi se poprečno ovalno udubljenje, recessus ellipticus, odvojeno od recessus sphaericus već spomenutom crista vestibuli. Piramida i susjedni dio recessus ellipticusa su perforirani brojnim rupama (macula cribrosa superior).
U čeonom dijelu nalazi se elipsasti otvor koji komunicira sa scala vestibuli pužnice.
NGC 5610
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lorensij
Lorensij jeste sintetički hemijski element sa simbolom Lr (ranije Lw) i atomskim brojem 103. Ime je dobio po prezimenu fizičara Ernesta O. Lawrencea, izumitelju ciklotrona, uređaja koji se koristio za otkriće mnogih umjetnih radioaktivnih elemenata. Radioaktivni metal, lorensij je 11. transuranijski element a također i posljednji član serije aktinoida. Kao i svi elementi sa atomskim brojem većim od 100, i on se može dobiti samo u ubrzivaču čestica putem bombardiranja nabijenim česticama lakših elemenata. Do danas je poznato 12 izotopa lorensija, među kojima je najstabilniji 266Lr sa vremenom poluraspada od 11 sati, dok se izotop 260Lr nešto kraćeg životnog vijeka (vrijeme poluraspada od 2,7 minuta) mnogo više koristi u hemiji jer se može proizvesti u mnogo većim količinama.
Dječija književnost
Dječija literatura je književni žanr gdje su djeca ciljana publika, iako je moguće da u ovim knjigama uživaju i odrasli. U grupu spadaju i knjige koje djeca sama izabiru i čitaju kao i one koje nastavnici, roditelji, kritičari, izdavači, bibliotekari ili knjižare odred pogodnim za djecu.
Lorensij
Hemijski eksperimenti su potvrdili da se lorensij doista ponaša kao teži homolog elementa lutecija u periodnom sistemu elemenata, te je trovalentni element. Stoga bi se također mogao klasificirati i kao prvi prelazni metal 7. periode. Međutim, očekuje se da je njegova elektronska konfiguracija donekle anomalna za njegovo mjesto u periodnom sistemu, jer ima konfiguraciju s2p umjesto konfiguracije s2d kakvu ima njegov homolog lutecij. Ovo znači da bi lorensij mogao biti manje volatilan nego što bi se to očekivalo na osnovu njegovog mjesta u periodnom sistemu, te bi se njegova volatilnost mogla usporediti sa onom kod olova.
Dječija književnost
Neki smatraju da je dječija literatura napisana isključivo za djecu, ali mnoge knjige koje su pisane za odrasle se danas smatraju dječijim, kao na primjer Mark Twainove Avanture Huckleberry Finna. I suprotno se dešavalo, da knjige pisane za djecu imaju primarno odraslu publiku.
Lorensij
Tokom 1950tih pa sve do 1970tih, postojale su mnogobrojne tvrdnje iz laboratorija iz Sovjetskog saveza i SAD-a o uspješnom sintetiziranju elementa 103 različite stabilnosti. Prvo otkriće i čast za dodjelu imena novom elementu bili su predmet spora između sovjetskih i američkih naučnika, sve dok IUPAC nije odredio ime lorensij kao zvanično te čast otkrića dao američkom timu naučnika, što je 1997. godine promijenjeno, te su oba tima podijelila čast otkrića elementa, ali je ime elementa ostalo nepromijenjeno.
Dječija književnost
Dosta klasika dječije literature u stavri imaju nekoliko nivoa tako da ih rado čitaju i djeca i odrasli. Na primjer, mnogi će pročitati Alisu u Zemlji čuda kao djeca i kao odrasli i vidjeti značenja koja su im bila skrivena kao djeci.
Lorensij
Fizičke
thumb|lijevo|180px|Nobelovac Ernest O. Lawrence, po kojem je element dobio ime Lorensij je posljednji član serije aktinoida a ponekad se smatra i elementom iz 3. grupe, zajedno sa skandijem, itrijem i lutecijem, jer se očekuje da mu njegova popunjena f-ljuska daje osobine prelaznih metala 7. periode. U periodnom sistemu elemenata, on se nalazi desno od aktinoida nobelija, a lijevo od 6d prelaznog metala raderfordija, te ispod lantanoida lutecija s kojim dijeli mnoge fizičke i hemijske osobine. Očekuje se da je lorensij u čvrstom stanju pod normalnim uslovima i smatra se da ima heksagonalnu gusto pakiranu kristalnu strukturu (c/a = 1,58), sličnu svom lakšem kongeneru luteciju, mada to još nije pouzdano dokazano eksperimentima.
Dječija književnost
Pokušaj da se identifikuju karakteristike djela pod nazivom dječija literatura nam pruža dobre smjernice koje kritičari obično prihvataju. Međutim za svaku od ovih osobina postoje brojni izuzeci, ili knjige za odrasle koje posjeduju iste.
Lorensij
Fizičke
Entalpija sublimacije lorensija se procjenjuje na 352 kJ·mol−1, što je bliska vrijednost kao i kod lutecija, što snažno sugerira da je metalni lorensij trovalentan sa delokaliziranim elektronima 7s i 7p1/2 (ili 6d), što je blisko predviđanjima iz sistematske ekstrapolacije vrijednosti toplote isparavanja, modula elastičnosti i atomske zapremine susjednih elemenata lorensija. Konkretno, očekuje se da je lorensij trovalentni sjajni metal, koji lahko oksidira na zraku, kao i u prisustvu vodene pare i kiselina, te ima atomsku zapreminu sličnu luteciju i trovalentni metalni radijus od 171 pm. Također se predviđa da ima tačku topljenja na oko 1900 K (1627 °C), što nije velika razlika od vrijednosti za lutecij (1925 K).
Hemijske
Američki naučnik Glenn T. Seaborg, koji je osmislio koncept aktinoida kojim elementi od atomskog broja 89 (aktinij) do elementa 103 formiraju seriju homolognu seriji lantanoida od elementa 57 (lantan) do 71, predvidio je 1949. godine da bi element 103 (lorensij) mogao biti posljednji član ove serije te da bi ion Lr3+ trebao biti toliko stabilan poput iona Lu3+ u vodenim rastvorima. Tek nekoliko decenija kasnije, element 103 je uspješno sintetiziran te su ova predviđanja i eksperimentalno potvrđena.
Zbog kontrakcije aktinoida, ionski radijus Lr3+ bi trebao biti manji od Md3+, te stoga bi se trebao izdvajati prije Md3+ ukoliko se kao eluant koristi amonij α-hidroksiizobutirat (amonij α-HIB). Kasniji eksperimenti iz 1987. na dugovječnijem izotopu 260Lr potvrdili su da je lorensij trovalentan i da se eluira ugrubo na isto mjesto kao erbij, te je pronađeno da je ionski radijus lorensija (88,6 ± 0,3) pm, veći nego što je očekivano putem jednostavne ekstrapolacije iz periodnih trendova. Eksperimenti iz 1988. sa više atoma lorensija su detaljnije odredili ovu vrijednost na (88,1 ± 0,1) pm i izračunali vrijednost entalpije hidracije na −(3685 ± 13) kJ·mol−1. Također ukazano je na činjenicu da je kontrakcija aktinoida na kraju serije aktinoida veća nego analogna kontrakcija lantanoida, sa izuzetkom posljednjeg aktinoida, lorensija. Špekulira se da bi razlog za to mogli biti relativistički efekti.
Špekulira se da su 7s elektroni relativistički stabilizirani, tako bi u uslovima redukcije, bili ionizirani samo 7p1/2 ili 6d elektroni, što bi dovelo do jednovalentnog Lr+ iona. Međutim, svi eksperimenti da se redukuje ion Lr3+ do Lr2+ ili Lr+ u vodenom rastvoru, bili su neuspješni. Na osnovu ovog, izračunat je standardni elektrodni potencijal od para E°(Lr3+→Lr1+) koji je manji od −1,56 V, što ukazuje da postojanje Lr+ iona u vodenom rastvoru nije moguće. Gornja granica para E°(Lr3+→Lr2+) se procjenjuje na 0,44 V: vrijednosti za E°(Lr3+→Lr0) i E°(Lr4+→Lr3+) prepostavljene su da iznose −2,06 V i +7,9 V, respektivno. Stabilnost grupe oksidacijskih stanja u 6d prelaznoj seriji je najviša za lorensij, te se smanjuje redom Lr3+ > Rf4+ > Db5+ > Sg6+.
Izotopi
Poznato je dvanaest izotopa lorensija, sa masenim brojevima od 252 do 262, te 266. Svi izotopi su radioaktivni. Osim njih, poznat je i jedan nuklearni izomer sa masenim brojem 253. Izotop sa najdužim vijekom je 266Lr, ima vrijeme poluraspada od 11 sati i jedan je od najdugovječnijih superteških izotopa koji su do danas poznati, što sugerira da se nalazi na obali "ostrva stabilnosti" superteških jezgri. Međutim, u hemijskim eksperimentima obično se koriste izotopi kraćeg vijeka jer se 266Lr trenutno može proizvesti samo kao konačni proizvod raspada još težih elemenata koji se teško mogu sintetizirati. Ovaj izotop pronađen je 2014. godine u lancu raspada izotopa tenesina-294.
Izotop 256Lr (vrijeme poluraspada 27 s) se koristio u prvim hemijskim studijama o lorensiju. Danas se u ove svrhe obično koristi izotop 260Lr sa nešto dužim vremenom poluraspada (2,7 minuta). Poslije izotopa 266Lr, izotopi sa najdužim vremenima poluraspada su 262Lr (3,6 h), 261Lr (44 min), 260Lr (2,7 min), 256Lr (27 s) i 255Lr (22 s). Svi ostali izotopi lorensija imaju vremena poluraspada kraća od 20 sekundi, a najkraće među njima ima izotop 252Lr, čije vrijeme poluraspada iznosi samo 390 ms. Međutim, za još neotkrivene izotope sa masenim brojevima od 263 do 265 očekuje se da imaju duža vremena poluraspada (263Lr, 5 h; 264Lr i 265Lr, 10 h). Vremena poluraspada izotopa lorensija se uglavnom ravnomjerno povećavaju idući od 252Lr do 266Lr, uz određeni pad od izotopa 257Lr do 259Lr.
Literatura
🇵🇸
Nusreta Kobić
Nusreta Kobić, rođena u Zenici, je bosanskohercegovačka interpretatorka sevdalinki. Pjeva u "Institutu sevdaha", fondacija Omera Pobrića. Njene najpoznatije interpretacije su "Nejma ljepše knjige od Kur'ana", "Ramazan mjesec odabran", "Šećer Mujo i besjede tvoje", "Cijela Bosna", "Majka šehida" i dr.
IC 878
IC 878 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Djevica. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 28. aprila 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Radaslije
Radaslije su naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
12. dodjela "Zlatnog globusa"
{{Infokutija filmska nagrada
Karoo Array teleskop
MeerKat je radio teleskop, čija je gradnja u toku, u oblasti Northern Cape u Južnoafričkoj Republici. Teleskop će se koristiti za istraživanja kosmičkog magnetizma, galaktičke evolucije, najvećih struktura kosmosa, tamne materije i prirode kratkotrajnih (tranzijentnih) radio izvora.
12. dodjela "Zlatnog globusa"
Najbolji film: Drama Na dokovima New Yorka
Karoo Array teleskop
On će također služiti kao tehnoIoška demonstracija za južnoafričko konkurisanje da bude sjedište astronomskog programa Square Kilometer Array.
Dizajn i konstrukcija
Teleskop je zamišljen da se sastoji od 80 12-metarskih (39 ft) paraboličnih antena.
Da bi stekli iskustvo u gradnji interferometrijskih teleskopa, članice programa "Karoo Array Telescope" su konstruisale tzv. "Phased Experimental Demonstrator" (PED) na južnoafričkoj astronomskoj opservatoriji u Cape Town-u, između 2005. and 2007.
Tokom 2007. the 15-metarski "eXperimental Development Model Telescope" (XDM) je napravljen u "Hartebeesthoek Radio Astronomy" opservatoriju, da bi poslužio za pripremna istraživanja u vezi MeerKat-a.
Konstrukcija "KAT-7", prve od sedam antena u Northern Cape-u, je počela u augustu 2009. Od tada je KAT-7 preimenovan u više opisno ime: MeerKAT Precursor Array (MPA). Pet antena je uspravljeno i prva interferometrijska područja su detektovana 3. decembra 2009.
Južnoafrička Republika se takmiči sa Australijom da dobije na svojoj teritoriji projekat astronomski "Square Kilometer Array", za koji se već sada predviđa ulaganje od 20 milijardi dolara.
NGC 2708
NGC 2708 (također poznat kao IRAS 08535-0309, MCG 0-23-15, NGC 2727 i PGC 25097) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 92 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,70 (73 hiljade sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. januara 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Krtova (Lukavac)
Krtova su naseljeno mjesto u općini Lukavac, Bosna i Hercegovina.
Tiškovac Lički
Tiškovac Lički je naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tiškovac Lički je imao 15 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. i od 1910. do 1948. iskazivano pod imenom Tiškovac. U 1890. i 1900. sadrži podatke za tada odvojeno iskazano bivše naselje Gornji Tiškovac. Sadrži podatke za bivše naselje Vagan Osredački.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Tiškovac Lički je imalo 114 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Apertium
Apertium je nastao kao jedna od jezgri za kompjutersko prevođenje u okviru projekta OpenTrad. Iako je u početku razvijen za prevođenje bliskih jezika, njegove mogućnosti su u međuvremenu poboljšane, te je sada moguće tretirati i divergentne jezične parove. Novi jezični par kreira se pripremom jezičkih podataka u obliku rječnika i pravila u dobro dokumentovanom XML formatu.
Jezični podaci koji su trenutno razvijeni za upotrebu u Apertiumu (u saradnji sa Univerzitetom u Vigu, Politehničkim univerzitetom u Kataloniji, te Univerzitetom Pompeu Fabra) podržavaju romanske jezike Španije (kastiljanski jezik, katalanski jezik i galicijanski jezik), te engleski, portugalski, francuski, rumunski i oksitanski jezik.
Vitinica (Sapna)
Vitinica je naseljeno mjesto u općini Sapna, Bosna i Hercegovina.
Tomingaj
Tomingaj je naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Gračac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tomingaj je imao 26 stanovnika.
Loricifera
Loricifera (latinski lorica =  korzet  (oklop) + ferre = nositi) – u slobodnom tumačenju četkoglavci ili četkstoglavi crvi – su samostalno koljeno  beskičmenjaka i razred  razred  malehnih  morskih organizama, koji su prvi puta opisani tek 1983. godine.
Opisano je preko dvadeset vrsta od kojih su svi svrstani u red Nanaloricida sa dvije porodice: Nanaloricidae i Pliciloricidae. Ovom koljenu ili razredu navodno pripada i rod Spinoloricus sa vrstom Spinoloricus turbatio, otkrivenom 2007, a 2014. na dnu Sredozemnog mora otkrivena je vrsta Spinoloricus cinziae, koja može živjeti bez kisika
Struktura
Sa veličinom od samo 100 do gotovo 500 mikrometra, bilateralno simetrične oklopljene  životinje više liče na pojedine ćelije, ali imaju ih i do 10.000.
Na glavi su prednapregnuta, konusna usta, a slijedi do 400 dodataka zvanih šiljci, koji su opremljeni vlastitim mišićima i vjerovatno služe kao čula i u lokomociji. Obično su raspoređeni u devet prstenova, od kojih je prvi okrenut prema naprijed, drugi sa osam spinoskalida okrenutoh prema nazad, pa a pomalo podsjećaju na šipke kišobrana.
Tjelesni zid i mišići
Tjelesni zid sastoji se od sloja jednoćelijske epiderme i disproporcionalnih ćelija vanjskog sloja kože, koja  se sastoji od tri sloja: epikutikula, intrakutikula i prokutikula. Epikutikula je na većini mjesta stvrdnuta (sklerotizirana) i, ovisno o vrsti, formira ili šest ili dvadeset dvije uzdužno orijentirane ploče koje formiraju korzet oko trupa; s druge strane, epicutikula između ploča je vrlo fleksibilna i funkcionira kao šarka. Na pločicama obično se nalaze razne vrste pora i prepona, a prema kraju usta, u nekih vrsta, strše bodlje. Mišići su poptrčnoprugasti i sastoje se isključivo od pojedinačnih vlakana koja se mogu orijentirati u uzdužnom smjeru, od trbuha do leđa (dorzoventralno) ili dijagonalno, a javljaju se i prstenasta vlakna. Kontinuirani slojevi mišića, međutim, ne postoje. Životinje koriste dvije skupine posebnih introvertnih mišića za povlačenju kako bi uvlsčilr glavu i vrat u loriku, dok se istezanje odvija pod hidrostatskim pritiskom.
Organi za varenje, izlučivanje i reprodukciju
Posebni respiratorni ili cirkulacijski organi nisu neophodni kod životinja s oklopom, zbog male veličine životinja, a takođe nisu ni dostupni.
Upareni testisi su vrećasti i skupa sa organima zaizlučivanja, protonefridijama, sa bičastim i jednostavnim ćelijama. Solenocite postoje zajedno i povezane su kao i u Priapulida zajedničkom genitourinarnim traktom, koji se prazni pored ili u anusu.
Nervni sistem
Nervni sistem loricifera sastoji se od relativno velike ganglije, u introvertnom mozgu. Prsten od deset ganglija polazna je tačka za ukupno deset živčanih vlakana koja se teku prema natrag u uzdužnom smjeru; dva od njih koja se nalaze u sredini trbušne strane, znatno su veća od ostalih i u redovnim intervalima imaju i ganglije. Opskrbljuju živce grudnog dijela i vjerovatno trupa. Na stražnjem kraju životinja ponekad se nalaze čulne čekinje raspoređene u rozetama na stražnjoj strani.
Distribucija i staništa
mini|Spinoloricus nov. sp. živi u zakiseljenom, bogato zaslanjenom okruženju Životinje ovog koljens žive kao dio faune pijeska (mezopsamon) u moru, pa su pričvršćene na sitna zrnca pijeska ili drugih čestica u blatu i mulju morskog dna. Dosad su ih uglavnom pronašli oko 350 do 400 metara ispod vodene površine, ali mogu se naći i u dubokom moru; poznata je jedna vrsta sa dubine veće od 8-000 metara. Kasno otkriće i teško istraživanje oklopljenih životinja vjerovatno nije posljedica njihove rijetkosti: danas se pretpostavlja da su jedna od dominantnih skupina mejofaune. Larve nekih vrsta žive u morskom planktonu.
Osim toga, u 2010. otkrivene su i tri nove vrste iz rodova Spinoloricus, Rugiloricus i Pliciloricus, koje žive u sredinama bogatim solju bez kisika u sedimentima Sredozemlja. Ovo su prve poznate višećelijske životinje koje mogu dugotrajno opstojati bez kisika.
Način života
Praktično nema saznanja o načinu života ovih životinja. Iz strukture usnog aparata i ždrijela kao usisnog grla, ponekad se zaključuje da životinje žive predatorski ili kao ektoparaziti i usisavaju tjelesnu tekućinu bogatu hranjivim tvarima iz svojih žrtava. Poznato je otkriće u kojem je pronađena životinja pričvršćena na karcinom donjeg nosa, daljnji nalazi još nisu dokumentirani. Ne može se isključiti ni prehrana bakterijama.
Razmnožavanje i razvoj
Muške i ženske gonade se uvijek nalaze odvojeno kod različitih jedinki. Dok se kod nekih vrsta spolovi mogu međusobno razlikovati po strukturi prednjeg dijela, kod drugih to nije moguće. Značenje razlika u klavobodljama je nejasno, ali može se odnositi na upotrebu tih struktura pri traženju partnera.
U ženskim spolnim žlijezdama, jajnicima, razvija se samo jedno, vrlo veliko jaje. Budući da je kod ženki pronađen oblik skladištenja sjemena, pretpostavlja se da se oplodnja odvija unutar, ali o daljnjem embrionskom razvoju ništa se ne zna.
Životinje prolaze kroz stadij larve zvane Higginsova larva. Na stražnjem kraju ima velike "nožne prste" u obliku listova, koji se ili koriste zajedno s dva ili tri trna na trbuhu kao veslo za kretanje u planktonu, ili imaju ljepljive žlijezde pomoću kojih se životinje vežu za sediment.
Larve također imaju uvlačiva, ali konusna usta koja još nisu ojačana čvrstim štiklama kao u odraslih životinja. Stadij odraslih se postiže nakon višestrukog presvlačenja putem metamorfoze, kojoj je ponekad prethodilo stvaranje rezistentne ciste.
Neke larve imaju fenomen neotenije, tako da postaju spolno zrele u larvnom stanju i razmnožavaju se partenogenetski, tj. bez oplodnje. Da bi to postigle, formiraju cistu u koju odlažu svoju kožu.
Filogenija
Međutim, koji od dva životinjska taksona predstavlja evolucijsku sestrinsku skupinu Loricifera, mnogo je spornije; sve tri moguće kombinacije su zoolozi predložili i opravdali. Prisutnost ovih oblika sa kutikulom, koji se u potonjem nalazi u fazi larve, govori o bliskom odnosu između korzetskih životinja i priapulida.
Spisak diplomatskih misija u Bosni i Hercegovini
thumb|right|400px|Mapa sa državama koje imaju misije u Bosni i Hercegovini Spisak diplomatskih misija u Bosni i Hercegovini sadrži neke osnovne podatke o stranim misijama koje se nalaze na teritoriji Bosne i Hercegovine. Od proglašavanja nezavisnosti, Bosna i Hercegovina u kontinuitetu uspostavlja nove i nadograđuje postojeće veze sa državama i međunarodnim organizacijama širom svijeta. Jedan od načina za unapređenje saradnje s drugim državama i međunarodnim organizacijama jest i otvaranje ambasada, konzulata i stalnih misija u Bosni i Hercegovini.
Trenutno se u glavnom gradu države, Sarajevu nalaze 44 ambasade. Nekoliko drugih država nerezidentno pokrivaju teritoriju Bosne i Hercegovine iz svojih ambasada iz glavnih gradova regije, poput Beča i Budimpešte.
Ambasade
desno|mini|242x242piksel|[[Ambasada Republike Poljske u Sarajevu]] Spisak država koje imaju ambasade u Sarajevu dat je u nastavku:
Osim ambasada, u Sarajevu se nalaze i Uredi ambasada Ukrajine i Belgije kao i Ured misije Evropske unije.
Rekonkvista
Rekonkvista, u vjerskom pogledu, predstavlja sukob između kršćanstva, preciznije katoličanstva, s jedne i islama s druge strane, koji se okončao potpunim nestankom islama sa prostora zapadne Europe.
Rastošnica
Rastošnica je naseljeno mjesto u općini Sapna, Bosna i Hercegovina.
Rekonkvista
Uzrok
Borba oko prijestolja početkom 8. stoljeća među Vizigotima koji su vladali Pirinejskim poluostrvom, omogućila je 711. godine Maurima koji su vladali sjevernom Afrikom ulaz u Europu. Već poslije godinu dana Mauri su počeli invaziju na poluostrvo, zauzevši do 714. godine njegov veći dio. Njihov prodor nije se tu zaustavio i oni su nastavili na sjever napavši Merovinšku Franačku državu. Stigli su do Toursa gdje ih je 732. godine potukao i zaustavio Karlo Martel u čuvenoj bitci.
Rastošnica
Historija
Naselje Rastošnica se do rata u cjelini nalazilo u sastavu općine Zvornik.
Rekonkvista
Tok
Rekonkvista je počela ponovnim osvajanjem Leona i Galicije 718. godine, odnosno organiziranim otporom koji je pokrenuo don Pelayo koji dovodi do pobjede kod Covadonge četiri godine poslije. Međutim, međusobni sukobi su uskoro umanjili učinkovitost udruženih kršćanskih snaga sve do 13. stoljeća.
Spisak diplomatskih misija u Bosni i Hercegovini
Uredi ambasada
Pojedine ambasade imaju i Urede u gradovima izvan Sarajeva.
Rekonkvista
Tok
Tek u 13. stoljeću počinje uspješan otpor i potiskivanje Maura. Kastiljski kralj Ferdinand III 1236. godine primorava Granadski emirat na vazalske odnose, a portugalski kralj Alfons I 1249. godine osvaja Algavru čime se okončava portugalska Rekonkvista. Konačno protjerivanje Maura izvele su 1492. godine trupe tzv. Katoličkih kraljeva (Los Reyes Católicos), kastiljske kraljice Izabele I i njenog muža, aragonskog kralja Ferdinanda II, uništenjem Granadskog emirata.
Protjerivanje Židova i muslimana
mini|desno|200px|Predaja Granade Katoličkim kraljevima 13. decembra 1492. godine, Katolički kraljevi potpisuju u Granadi proglas o protjerivanju Jevreja (odnosno Sefarda) iz Kraljevine Kastilije. Ferdinand II također potpisuje drugi dokument koji se odnosi na Židove u Kraljevini Aragoniji. Opravdanje za ovu mjeru je dano na osnovu dokumenta koji je izradio glavni inkvizitor i lični ispovjedatelj kraljice Izabele I, Tomás de Torquemada nekoliko dana ranije. Argumenti su bili isključivo religiozne prirode: mjere se poduzimaju u cilju očuvanja jedinstva i širenja katoličke vjere, jer prema mnogobrojnim izvještajima raznih svećenika, Židovi na sve načine pokušavaju kršćane privoliti na judaizam.
Spisak diplomatskih misija u Bosni i Hercegovini
Uredi ambasada
U Banjoj Luci se nalaze uredi ambasada sljedećih država:
Rekonkvista
Protjerivanje Židova i muslimana
Poslije pada Granade 1492. godine, granadski emir Muhamed XII je pregovarao o uvjetima predaje i jedan od uvjeta, koji je bio prihvaćen od strane Katoličkih kraljeva, bio je vjerska tolerancija prema muslimanima. To je značilo da će im biti dozvoljeno slobodno ispovjedanje islama, neplaćanje većeg poreza od kršćana, da kršćani koji su prihvatili islam neće biti nasilno vraćani u kršćanstvo, i dr. Isprva, Katolički kraljevi poduzimaju mirno propagiranje katoličanstva, zadatak koji povjeravaju nadbiskupu Granade. Međutim, poslije jedne posjete Granadi, 1499. godine, vidjevši koliko je grad još uvijek imao muslimanske karakteristike, odlučuju konverziju povjeriti kardinalu Cisnerosu koji će upotrijebiti energičnije mjere. Nasilno pokrštavanje dovodi do ustanka od strane muslimana 1500. godine, koji katolički kraljevi iskorištavaju kao izgovor za još drastičnije mjere pokrštavanja.
Spisak diplomatskih misija u Bosni i Hercegovini
Uredi ambasada
U Mostaru se nalazi ured ambasade:
Generalni konzulati
U Mostaru su generalni konzulati država:
U Tuzli generalni konzulat ima:
Akreditovane ambasade
Pojedine države iz svojih regionalnih ambasada pokrivaju teritoriju Bosne i Hercegovine. Nerezidentne ambasade (i gradovi u kojima se nalaze) date su u nastavku:
NGC 7107
NGC 7107 (također poznat kao ESO 287-52, IRAS 21392-4501 i PGC 67209) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 101 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 2,10 (62 hiljade sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1350
NGC 1350 (također poznat kao ESO 358-13, IRAS 03291-3347, MCG -6-8-23 i PGC 13059) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 87 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 5,90 (150 hiljada sg) a najmanji 3,1 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio James Dunlop 24. novembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2535
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Chicago (film)
Chicago je mjuzikl snimljen 2002, adaptiran po satiričnom pozorišnom mjuziklu istog imena, a istražuje živote slavnih, skandale i korupcije u Chicagu u eri džeza. Režiju i koreografiju je odradio Rob Marshall, a scenario je adaptirao Bill Condon. Chicago je osvojio šest Oscara, uključujući i onaj za najbolji film. Film je hvaljen od kritičara i prvi je mjuzikl koji je dobio Oscar za najbolji film još od Olivera! 1969. Chicago se usredotočuje na Roxie Hart i Velmu Kelly, dvije razbojnice, koje se zajedno nađu u zatvoru i čekaju suđenje u Chicagu 1920. Velma, vodviljska zvijezda i Roxie, domaćica, bore se za slavu koja će ih spasiti od vješala. Glavne uloge tumače Renée Zellweger, Richard Gere i Catherine Zeta-Jones a također se pojavljuju Queen Latifah, John C. Reilly, Christine Baranski, Lucy Liu, Taye Diggs, Colm Feore i Mya Harrison. U Chicagu, oko 1924, naivna Roxie Hart (Renée Zellweger) je u posjeti noćnom klubu, gdje zvijezda Velma Kelly (Catherine Zeta-Jones) izvodi "All That Jazz". Roxie je tamo sa Fredom (Dominic West), ljubavnikom od kojeg se nada će joj pomoći da se domogne vodvilja.
ZB-30
ZB-30 je Čehoslovački mitraljez kalibra 7.9 mm, nastao na osnovu ranijeg ZB vz.26.
Opis
Zbrojevka je jedan od najboljih, najpouzdanijih puškomitraljeza koji je ikad napravljen. Sigurno spada i u najizdržljivija oružja, jer su Britanci i nekoliko drugih zemalja uzeli isti bazični dizajn za NATO naoružanje, 7.62x51mm (.308 Win). ZB-30 i njegov brat ZB-26 imaju tako superioran dizajn da su Britanci veoma brzo zaključili da je ovaj puškomitraljez daleko superiorniji od svih dotada napravljenih u Enleskoj i dogovorili su se sa predstavnicima u Čehoslovačkoj da par zbrojovki odnesu kući sa sobom, u Englesku. To je rezultiralo poznatim britanskim modelom BREN, koji je i danas u upotrebi.
Dejstvo
Zbrojovka djeluje na principu pozajmice gasova, ima vazdučno hlađenje, i predstavlja idealno oružje za moderno ratovanje. Može posjedovati tronožac za koncetrisanu paljbu ili dvonožac za mobilnu upotrebu. Možemo izabrati vrstu paljbe, polu-automatska i automatska. Na lijevoj strani obarača je selektor vrste paljbe. Automatska paljba vrši se kada je selektor u prednjem položaju. Kod vertikalnog položaja selektora paljba nije moguća. Dobro istreniran strijelac može ispaliti 6 šaržera u jednoj minuti, to jest 120 metaka. Glavni nedostaci ovog oružja su mali broj metaka u šaržeru, veća cijena, i zbog većih tolerancija nešto ga je teže proizvoditi nego druga oružja u njegovoj klasi.
NGC 4127
NGC 4127 (također poznat kao IRAS 12060+7705, MCG 13-9-12, PGC 38550 i UGC 7122) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 83 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 2,50 (61 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. decembra 1797. godine.
Balanophoraceae
Balanophoraceae je porodica cvjetnica iz reda Santalales, tropskih područja Afrike, Azije i Pacifika. Neke vrste žive kao holoparaziti na drugim biljkama, kao što su Dactylanthus taylorii i  Balanophora elongata.
NGC 4127
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Balanophoraceae
Prema Katalogu života, filogenetski odnos njenih 16 rodova prikazan je na slijedećem kladogramu.
Institut sevdaha
Institut sevdaha, skraćeni naziv za Fondacija Omera Pobrića "Institut sevdaha", je ustanova koju je osnovao Omer Pobrić 14. februara 2003. godine s ciljem očuvanja sevdalinke kao nacionalnog kulturnog dobra Bosne i Hercegovine. Sjedište Instituta je u Mulićima u Visokom.
Fondacija čuva i sakuplja notne zapise svih dosad poznatih sevdalinki, nosače zvukova na kojima su objavljivani te sve vidove filmskog materijala i video-zapisa sevdalinki. Fondacija također sakuplja i klasificira sva književna, sociološka, kulturološka, etnološka i druga izdanja u kojima se na bilo koji način tretiraju sevdah i sevdalinka. Bavi se i čuvanjem i prikupljanjem muzičkih instrumenata na kojima se izvode sevdalinke.
Popina (čvor)
Hrvatska:
Srbija:
Henrik VI, car Svetog Rimskog Carstva
Henrik VI (1165 - 28. septembar 1197) bio je njemački kralj od 1169. do 1197. godine i car Svetog rimskog carstva od 1191. do 1197. godine. Također je bio i kralj Sicilije (kao Henrik I) od 1194. do 1197. godine vladajući zajedno sa suprugom Konstancijom i po njenom pravu.