cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eneida
Društveni i književni kontekst
Doba Avgustove restauracije, kako se često naziva, nametnulo je i naziv "Avgustovo doba" ovom odsječku klasičnog doba rimske književnosti, za čije granice se tradicionalno uzimaju 30. godina p.n.e. i 14. godina n. e. i time nedvosmisleno vezuju za period samovlade Oktavijana Avgusta. Iako te godine sigurno nisu ni početak ni kraj i čak nemaju direktnog književnog značaja, ipak su to prekretnice koje se duboko zasijecaju u društvenu, političku i kulturnu historiju. U periodizaciji rimske književne historije ovdje bi se ipak mogla napraviti mala ispravka i početak tzv. Avgustovog doba pomjeriti na 43. godinu p.n.e, kada su Oktavijan, Antonije i Lepid uzeli za sebe ovlaštenja ad rem publicam constituendam. Pisci Avgustove obnove počeli su svoje stvaralaštvo upravo između 43. i 30. godine: Vergilije je, nakon svojih mladalačkih pjesama sačuvanih u Vergilijevom dodatku, u periodu od 42. do 39. godine sastavio Pastirske pjesme, svoje prvo znamenito djelo, koje veoma dobro simboliše ovo prelazno doba, u kojem nestaje republika; a postepeno smirivanje političkih prilika i izrastanje novog poretka ogledaju se u njegovom didaktičkom epu Georgike, pisanom između 37. i 29. godine. Na početku Horacijevog stvaralaštva stoje prva knjiga Satira (izdata 35), te druga knjiga Satira i knjiga Epoda, obje pisane između 35. i 30. godine. I ostali pjesnici, osim Ovidija, tj. Kornelije Gal, Tibul, Propercije, su svoj književni rad počeli prije definitivnog učvršćivanja Avgusta na čelu rimske države. Zbog toga bi se period od 43. do 30. godine mogao izdvojiti kao "trijumviratski" period rimske književnosti.
Prvi Avgustov period započinje 30. godine i premda je već 27. formalno osnovan principat kao novi oblik državnog uređenja, donja granica ovog odsječka mora se pomjeriti otprilike u 20. godinu p.n.e. Propercijeva druga knjiga Elegija, Tibulova prva i druga knjiga Elegija, Horacijeve Ode I–III i Vergilijeva Eneida, sva ta djela u osnovi pripadaju prvom Avgustovom periodu (premda Eneida ostaje nedovršena i poslije Vergilijeve smrti 19. p.n.e). Kraju ovog odsječka pripadaju Horacijeva Pisma I i II, 1, te Propercijeva treća knjiga Elegija: u tim djelima se već primjećuju znaci atmosfere drugog Avgustovog doba. Oko 20. godine dolazi do prekretnice u prirodi vladavine Avgusta, koji napušta raniju politiku "mehkog patronata" nad pjesnicima i demonstrira čvrstu ruku neprikosnovene vlasti. Mecenat, koji je do tada taktički posredovao između želja cara i moralnih skrupula pjesnika, iz nepoznatih razloga oko 20. godine p.n.e. se povukao iz javnog života, a Avgust počeo da raskida, ili barem modificira mnoge od onih republikanskih formi što su kao atavizmi zaostali iz prethodnog perioda. Drugom Avgustovom periodu pripadaju Propercijeva četvrta knjiga i Horacijeve Ode IV, Pisma II, 2 (Avgustu) i II, 3, (tzv. Ars poetica). Ovidijeve Ljubavne pjesme zahvataju oba Avgustova perioda, dok sva ostala njegova djela pripadaju drugom periodu.
Mada se pokazuje nemogućim dati jednoznačnu karakterizaciju pjesništva Avgustovog doba, činjenica je da u tom periodu dolazi do konačne promjene statusa pjesnika i poezije u rimskom društvu, do promjene koja je imala veliki značaj. Pisanje poezije se sada pojavljuje kao ugledna profesija plemenitih Rimljana. Pjesnici napuštaju esteticizam, to katulovsko zanimanje za pjesničku vještinu radi vještine same, i povezuju se s društvom, otkrivaju ili priznaju svoju društvenu angažovanost, ili se osjećaju obaveznim da brane svoju neangažiranost. Oživljava klasični grčki pogled na poeziju: smatra se da je ona djelo važnih ljudi i da može koristiti građanima, bilo u moralnom ili u vaspitnom smislu. Od elegijskih pjesnika, Tibul je bio viteškog porijekla i Horacije ga je smatrao imućnim; Ovidije i Propercije su također bili vitezovi (equites), a Propercije je imao veze sa ljudima iz senatorskog staleža i prijatelje u konzulskim porodicama. Horacije ne stoji tako dobro: on je sin oslobođenika, ali oslobođenika koji je ipak imao dovoljno sredstava da svom sinu obezbijedi tada najbolje moguće obrazovanje. Na kraju je Horacije dostigao status svojevrsnog dvorskog pjesnika (poeta laureatus): on ne samo da na sebe uzima ulogu etičkog i vaspitnog pjesnika, nego daje i teoriju takve poezije.
Pošto su pjesnici tradicionalno poticali iz nižih društvenih slojeva i pošto u rimskom svijetu nije bilo nekog sistema "honorara" (osim za pisce drama), njima je sredstva za život obezbjeđivalo prije svega pokroviteljstvo. Pjesnici su se okupljali oko bogatih rimskih aristokrata, pa je veliki epski pjesnik Enije, naprimjer, za pokrovitelja, pored ostalih, imao i Marka Fulvija Nobiliora, a postoji i čitav niz drugih pjesnika koji su živeli od svojih epova u kojim su slavili aristokratske vojskovođe. Premda su se tako pjesnici u osnovi uklopili u općerimski sistem klijenata i patrona, već je u naranije doba postojala razlika između običnih klijenata i klijenata-pjesnika, jer je ono što je pjesnik mogao pružiti svom patronu bilo na daleko većoj cijeni nego ono što su mu pružali ostali klijenti, a to je ovjekovječenje njegove slave. Štaviše, mnogi Rimljani, uključujući Cicerona, smatrali su da će im upravo memoria sempiterna (= vječno sjećanje) omogućiti da i poslije smrti nastave svoj "život". Ciceron, na svoju žalost, nije uspio pronaći pjesnika voljnog da opjeva njegove res gestae, pa se sam poduzeo tog posla. Tako je svaki pjesnik na izvjesan način mogao obezbijediti besmrtnost. Upravo je to ključan argument u poznatoj Ciceronovoj odbrani pjesnika Arhije: Arhija je omogućio besmrtnost Mariju i Lukulu, a preko njih i cijelom rimskom narodu. Ovaj aspekt uloge pjesnika u Rimu zadržava svoju izvanrednu važnost i u Avgustovom dobu.
mini|200px|[[Penati pozivaju Eneju da napusti Kretu i krene ka Italiji (scena iz III, 147)]]
Ali s promjenom položaja pjesnika mijenjala se i priroda patronata. Katul, čija porodica ima prijateljske odnose s Julijem Cezarom, nema ekonomske potrebe za pokroviteljem. Njegov krug je "koterija", društvo jednakih: kada se u svojoj prvoj pjesmi obraća Korneliju Nepotu, to predstavlja samo gest prijateljstva ili učtivosti i ništa više. Slično je i s Propercijem u vrijeme kad piše prvu knjigu. Ali patronat postoji i dalje, čak i među pjesnicima Avgustovog doba koji se nalaze visoko na društvenoj ljestvici. Najvažniji književni krug ovog doba bio je onaj čiji je zaštitnik i pokrovitelj bio bliski Avgustov saradnik, Gaj Cilnije Mecenat (između 74. i 64. – 8. god. p.n.e). Iz uglednog etrurskog roda, na koji je bio veoma ponosan, Mecenat je u vrijeme Avgustovog uspona obavljao i neke političke funkcije, među ostalim imao i posredničku ulogu u izmirenju Antonija i Oktavijana 40. godine i dva puta bio Oktavijanov zastupnik u Rimu. Inače se držao podalje od državnih službi. Njegovom književnom krugu, u kojem je, čini se, Epikurova filozofija bila vezna nit, pripadali su: Lucije Varije i Vergilije, koji su u krug uveli Horacija, a kasnije im se pridružio Propercije. Među manje značajnim književnicima učestvovali su Mecenatov oslobođenik Gaj Melis i epigramatičar Domicije Mars, zatim Vergilijevi i Horacijevi prijatelji Plocije Tuka i Kvintilije Var.
S nastupom drugog Avgustovog perioda mijenja se priroda carskog pokroviteljstva nad pjesnicima. Sofisticirani Mecenat, iz nedovoljno jasnih razloga, gubi na važnosti i pjesnici dolaze pod neposredni patronat cara. Njegova ruka je bila teža i postajala je sve teža. Politički život oko 20. p.n.e. otkriva jednog više autokratskoga vladara (18. godine su, naprimjer, donijeti strogi zakoni o braku), a poezija, izgubivši posredništvo Mecenata, također mora odgovoriti novim prilikama. Horacije je, naprimjer, nevoljno izdao četvrtu knjigu Oda, koja sadrži ono što je ranije uglavnom izbjegavao: panegirik. Propercije je istovremeno smatrao mudrim da u četvrtu knjigu svojih Elegija uvrsti i pjesme koje odgovaraju zvanično proklamovanim idealima Avgustove restauracije.
Horacije i Propercije su, dakle, ljubazno odbili Avgustovu i Mecenatovu molbu da napišu djelo koje bi proslavilo prvog rimskog cara i njegove res gestae, ali činilo se, bar sudeći po uvodu u treću knjigu Georgika, da bi Vergilije bio voljan sastaviti jedno takvo djelo. On se toga i pothvatio, ali na kraju je stvorio djelo koje je daleko nadraslo svoju prvobitnu tematiku osnivanja Rima i slavljenja Avgusta.
Značaj i utjecaj
Spijev koji je Vergilije stvorio, a koji je prvobitno trebalo da proslavlja rimske početke i prvog rimskog cara, stoji kao veoma složeno književno djelo. Okvir tog djela čini homerska epika, koja podrazumijeva prisustvo božanstava i njihovu intervenciju u ljudsko djelovanje, kao i herojske podvige. Pojedine epizode u epu pokazuju dug prema spjevu Argonautica Apolonija Rođanina, kao i prema starim rimskim pjesnicima Gneju Neviju i Kvintu Eniju. Ipak, cijela Vergilijeva pjesma je duboko prožeta rimskim temama, rimskim vrijednostima i rimskom historijom. Na osnovnom nivou rimski narod i vodeće rimske porodice proslavljaju se prikazom njihovih predaka koji su živeli u davno herojsko vrijeme, a istovremeno velike rimske pobjede prikazuju se progresivno, tako kao da one neumitno vode ka vrhuncu koji se ostvaruje u Avgustovoj vladavini. I grad Rim i cijela Italija prikazani su kao dijelovi jednog velikog božanskog plana. Važnu karakteristiku epa čini prikaz Italije kao jedinstvene cjeline, gotovo u modernom značenju nacije, te prikaz rimske historije kao neprekinute cjeline od osnivanja grada do osnivanja carstva.
Religijska vjerovanja kojim je ep prožet su mnogo dublja od tradicionalnih mitoloških predstava grčkih i rimskih božanstava. Antička vjerovanja i rituali, prema kojim se u epu iskazuje dužno poštovanje, koegzistiraju zajedno sa filozofskim stavovima koje su Rimljani preuzeli iz grčke filozofije i modificirali ih prema vlastitom sistemu vrijednosti. Teologija u VI knjizi i etička pitanja koja se raspravljaju u IV i XII knjizi izazivaju pitanja na koja se ne može dati konačan odgovor. Naročito je ljubav između Eneje i Didone u IV knjizi bila predmet mnogih rasprava, a pjesnik je izazivao i kritike zbog toga što je tu Eneju predstavio kao prilično zlobnog čovjeka, za razliku od Kartaginjanke Didone koja izaziva sve simpatije čitalaca. Veliko pjesnikovo dostignuće je ne samo to što je prikazao božansko predoređenje Rima da osvaja, vlada i nameće mir, nego i to što je opisao patnje i osvajača i osvojenih, i plemenitih i običnih ljudi, i onih koji su se zapleli u sudbinu drugih ljudi, kao što su Kreuza, Turno, Laus, Palas i Mezencije.
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Ljubuški)
U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Ljubuški.
Komi
mini|250px Republika Komi je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacija. Površina joj je 415.900 kvadratnih kilometara, ima 1.018.674 stanovnika, a glavni grad je Syktyvkar.
Etnički sastav stanovništva je: 59,6% Rusi, 25,2% Komi, 6,1% Ukrajinci i drugi.
Historija
Komi-Zirijanska autonomna oblast je uspostavljena 22. augusta 1929, a 5. decembra iste godine je postala Komi-Zirijanska ASSR. Republika Komi je uspostavljena 26. maja 1992.
Revenik
Revenik je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosanski Petrovac, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Revenik je selo smješteno ispod Osječenice, zapadno od sela Kolunića kao njegov produžetak, u neposrednoj blizini Bosanskog Petrovca.
Pored sela protiče najduža ponornica Petrovačkog polja, Japaga, čija tačka poniranja je sjeverno od Kadinjače (727 m.) i južno od Rastove glavice (680 m.). Voda odavde se pojavljuje u kanjonu Unca, što je utvrđeno bojenjem.
Na Žutoj glavici, na nadmorskoj visini 720 m. nalazi se pećina Manastirka. Postoji samo jedan prost pećinski kanal. Pećina je nastala na mjestu ukrštanja horizontalnih i vertikalnih pukotina, u debelo uslojenim jurskim krečnjacima. Okolo ulaznog otvora je mnoštvo vrtača i krečnjaci su ispresijecani mnogobrojnim pukotinama.
Historija
U Reveniku je Gradić na Žutoj glavici, sa zidovima u malteru i bunarom. Tu je i gradina Kadinjača, na vrlo dominantnom položaju. Oko 1960. ovdje su B. Gavela i B. Raunig otkopali temelje nastambi, koje pripadaju Halštatu C (rano željezno doba). To je vrijeme kada su ove krajeve naseljavali Iliri. Dolaskom Rimljana društvena organizacija plemenske zajednice se nije bitnije izmijenila. Iliri su i dalje nastavili živjeti u okvirima svoje teritorijalne zajednice (civitas), dakle pod vodstvom svojih prvaka (principes, praepositil), ali pod nadzorom rimskih prefekata, kao i ostala ilirska plemena. Centar peregrinske civitas u Petrovačkom polju bio je oko Kolunića i Revenika (Gradina u Koluniću, Gradić na Žutoj glavici i Kadinjača).
U zaseoku Revenik rođen je veliki jugoslovenski slikar Jovan Bijelić. Bio je autor preko 1800 umjetničkih radova za koja je dobio brojna priznanja. Njegova zbirka umjetničkih djela i ličnih predmeta, pokretno dobro, proglašena je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Posljednji stećci i prvi nišani
Posljednji stećci i prvi nišani je kulturološki fenomen na teritoriji Bosne i Hercegovine tokom druge polovine XV i prve polovine XVI stoljeća.
Gornje Impolje
Gornje Impolje su naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Posljednji stećci i prvi nišani
Posljednji stećci
Od ukupnog broja stećaka, čije podizanje je počelo u XII stoljeću, 95,5 % su ležeći – ploče, sanduci i sljemenjaci. Oko 4,5% su uspravni stećci, od toga 3,9 stubovi i 0,6% krstače. Po vremenu nastanka, uspravni stećci spadaju u kraj perioda stećaka. Teritorij i vrijeme njihovog nastanka kao i neka druga svojstva potvrđuju da su nastali pod uticajem muslimanskih nišana. U velikom broju slučajeva u nekropolama sa stećcima su stara muslimanska groblja sa nišanima, koji su, sa druge strane, po svojim osobinama u mnogo čemu slični stećcima. Teritorijalna bliskost i svaka druga sličnost se vremenski odnosi na period druge polovine XV i prve polovine XVI stoljeća. To je vrijeme kada je srednjovjekovna bosanska država izgubila samostalnost i došla pod vlast Osmanskog carstva.
NGC 1548
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gornje Impolje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sevnica.
Posljednji stećci i prvi nišani
Posljednji stećci
Najznačajnija je, međutim, činjenica da se u to vrijeme sami stećci, kao nadgrobnici domaćih kršćana i sljedbenika Crkve bosanske, klešu i postavljaju uspravno. Tako, uz ležeće oblike – ploče, sanduke i sljemenjake – sada počinju da se postavljaju stele, stubovi, obelisci i prelazni oblici ka nišanima. Oblici stećaka orijentalnog porijekla značili su njihovo završno poglavlje. Novi oblici, uz znak krsta, postali su trajni grobni znak. Krstače su pretežno originalno oblikovane, sa velikom okruglom glavom i tek naznačenim poprečnim krakovima. Najviše ih je u zeničko – travničkom području. Lagano prodiranje nišana na istočna područja Bosne i Hercegovine tokom XV stoljeća, koje je moguće pratiti i brojnim natpisima na nišanima, kulminiralo je u nišanu brojnih razmjera iz Donjih Bakića kod Olova čiji harmonični ukras pripada onom po kojem se prepoznaju stećci, uklesani u ovoj namjeni, možda posljednji put.
Konferencija u Jalti
mini|250px|desno|[[Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt i Josif Staljin u Jalti 1945. godine]] Sve lošije stanje njemačkih trupa dovelo je do sastanka "velike trojice"- vodećih državnika SAD-a, Velike Britanije i SSSR-a.Oni su se sastali u Jalti na poluostrvu Krimu.(4. februara 1945.)
Posljednji stećci i prvi nišani
Hrišćanski nišani
Nad izvjesnim brojem hrišćanskih grobova toga vremena stoje spomenici koji se ni po čemu ne razlikuju od nišana osim što je na njima isklesan krst ili natpis po kojem se zna da je ukopani bio hrišćanin (pripadnik katoličanstva, pravoslavlja ili Crkve bosanske). Takvi nadgrobnici se nazivaju hrišćanski nišani.
Sabahudin Kurt
Sabahudin Kurt bio je bosanskohercegovački pjevač i glumac. Prvi je bosanski pjevač koji je predstavljao Jugoslaviju na Eurosongu održanom u Kopenhagenu 1964. godine sa pjesmom: Život je sklopio krug. Osvojio je 0 bodova i posljednje 13. mjesto. Otac je sarajevskog glumca Almira Kurta. Tokom svoje dugogodišnje pjevačke karijere snimio je šest EP, singl ploča i jedan kompilacijski album. Imao je mnogobrojne koncertne nastupe u Bosni i Hercegovini i bivšoj Jugoslaviji. Osim pjevanja, bavio se i glumom. Glumio je u humorističkoj seriji Karađoz, koja je bila emitirana na Radioteleviziji Sarajevo između 1969. i 1971. godine. 25. novembra 2012. bio je jedan od uglednih gostiju povodom obilježavanja 50. godišnjice profesionalne muzičke karijere Kornelija Kovača.
Konferencija u Jalti
Na konferenciji se raspravljalo o završniom vojnim akcijama protiv Njemačke,ali i o tome što treba učiniti nakon njenog sloma.Dogovorili su se da će se Njemačka podijeliti na četiri okupacijske zone."Velika trojica" dogovorila su se i da u Njemačkoj nakon njenog sloma treba iskorjeniti militarističku i nacističku politiku, koja je i izazvala tako velik i razoran rat. Oni su zaključili da Njemačka mora nadoknaditi štetu koju je počinila u pojedinim državama.
Posljednji stećci i prvi nišani
Hrišćanski nišani
Najčešće su to uspravne ploče sa zaobljenjem na vrhu. Ispod oblog dijela imaju često dva zaobljena ispupčenja. Na nekim se ne nalazi ni znak krsta.
Sabahudin Kurt
Biografija
Rođen je 18. jula 1935. godine u Sarajevu, a već kao devetnaestogodišnjak snimio je prvu pjesmu pod nazivom "Dim u tvojim očima". Oženio se 1966. godine, a sa suprugom Ismetom imao je dva sina, Almira i Damira. Nakon što je 2007. doživio srčani udar i operaciju trostrukog bajpasa, Kurt se povukao iz muzike i odlučio do kraja života proživjeti na selu. Preselio se u selo Vlakovo u sarajevskom naselju Ilidža.
Gornje Impolje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornje Impolje su imale 22 stanovnika.
Konferencija u Jalti
U Jalti se raspravljalo i o očuvanju svjetskog mira, pa je prihvaćen zaključak da se osnuje stalna međunarodna organizacija "Ujedinjeni narodi" koja će se brinuti o tome.
Posljednji stećci i prvi nišani
Hrišćanski nišani
Spomenici ovog tipa redovno se nalaze u krajevima koji su ranije bili udaljeni od osmanskih naselja. Umjesto stećaka, nadgrobne spomenike nišanskog oblika, pa i bez znaka krsta, zadržavajući još bojažljivo poneki običajni simbolični znak sa ranijih stećaka, podizali su hrišćani, u novim istorijskim uslovima. Iz pregleda spomenika pod imenom hrišćanski nišan može se, s više ili manje postepenosti, uočiti prelaz iz ležeće forme stećka, preko uspravne masivne prizmatične forme, na nišanski oblik, do na kraju i na sam pravilan krst.
Sabahudin Kurt
Biografija
Ponovo je hospitalizovan 29. avgusta 2014. godine zbog kardiovaskularnih problema. Preminuo je 30. marta 2018. godine.
Posljednji stećci i prvi nišani
Pojava nišana u Bosni
Nišani su nadgrobnici koji se podižu pripadnicima islamske vjeroispovjesti. Naziv je uzet iz turskog i perzijskog jezika a ima i druga značenja (meta, orden i dar). Arapi, kao prvi nosioci islama, nisu poznavali nadgrobnike u obliku nišana. Turci Seldžuci su svoje nadgrobnike klesali u obliku stela raznih oblika. Oblik stele Seldžuci su preuzeli od Gruzijaca i Armena, a ukrašavanje iz Perzije. Drugim riječima seldžučka stela je kombinacija armensko-gruzijskog nadgrobnika udruženog sa centralno-azijskim i perzisko-islamskim kulturnim naslijeđem. Stele se završavaju ravno ili kao krov na dvije ili tri vode. Drugi tip nišana - nišan sa turbanom - u svojoj osnovi je originalan seldžučki tip nadgrobnika. Sedžučki nišani bili su ukrašavani simbolima i figuralnim motivima. Dolaskom Osmanlija i pojavom islama, nišani postaju nova vrsta nadgrobnika u Bosni. Liberalno seldžučko gledanje na predstave živih bića, doprinijelo je stvaranju povoljne klime da nišani, iako objekti islamske umjetnosti, u Bosni prihvate figuralne predstave stećaka, naročito kao izraz ukorijenjene klesarske tradicije stećaka. U tom periodu je jasno zajedništvo stećaka i nišana. Sami klesari muslimanskih nišana bili su hrišćani a tek u kasnijem periodu i sami muslimani izrađuju nišane sasvim drugačijih oblika.
Oblici
Dolazak islama i sam proces islamizacije nije zatirao narodne običaje i navike stanovnika nekadašnjeg Bosanskog kraljevstva. Ova faza obuhvata vremenski period od 15. pa do sredine 17. stoljeća.
Nišani iz ovog perioda se znatno razlikuju po svojim formama i oznakama na njima od čisto osmanlijskih nišana zastupljenih u drugim reginoma i od nišana iz kasnijeg perioda. Odlikuju se jednostavnošću u izradi sa primjesama klesarskih tradicija srednjovjekovne Bosne. Mogu se svrstati u tri grupe: Sve tri spomenute vrste nišana su brojno zastupljene, posebno u centralnoj i istočnoj Bosni, dok ih je manje u ostalim krajevima. Svi imaju zajedničke osobine: arhaičnih su oblika, dosta grubo klesani.
Stećak (obelisk, stub, nišan) u Donjim Bakićima (Olovo)
U naselju Bakići kod Olova na lokalitetu Vlaškovac nalazi se, kao dio historijske cjeline i obelisk (stub, nišan). Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Spomenik je i bogato ukrašen simboličnim predstavama na sve četiri strane, a ukrasi su podijeljeni po poljima. Mjesto oštrih ivica spomenik ima sa svih strana tordiranu vrpcu kao ornament, koja služi i za diobu ukrasnih polja.
Svi ukrasi su rađeni u vidu reljefnih ispupčenja. Osnovni motivi na obelisku su: S-motivi i životinjski lik sa štitom. Potom dolaze spiralni zavoji, grozdovi i tačkice. Kompozicija životinjskog lika sa štitom bi trebalo da označava heraldički znak, ponavlja se na sve četiri strane i jedan je od rijetkih na spomenicima ove vrste u Bosni i Hercegovini.
Nišan Mahmuta Brankovića
Nišan Mahmuta Brankovića iz Petrova polja u Brankovićima kod Rogatice je u obliku obeliska, visok 3 m, prenešen u Zemaljski muzej Sarajevo. U natpisu se kaže da je poginuo u boju na Despotovo, da je sahranjen na svojoj baštini (porodično nasljedno imanje) u Polju (napisano je pole jer tada u ćirilici nije bilo slova lj), i na kraju se blagosilja majstor koji je nišan izradio. U ovom natpisu spomenik se zove biljeg. Spomenik je podignut na vlastitom zemljištu, a ne na zajedničkom, što je znak da su u to doba izdiferencirane porodice koje su htjele da imaju porodično groblje i znak da se nije poštovao hrišćanski običaj o pokopavanju uz crkve i na lokalitetima koji su zvanično osvećeni u tu svrhu.
Mahmut Branković, prema narodnom predanju, potječe iz despotske porodice Brankovića koja je prešla na islam. To se vidi i po zajedničkim heraldičkim motivima lava. To znači da je jedan član te vlastelinske kuće prešao na islam i istakao se u borbama sa Vukom Grgurevićem kod Sarajeva kada je i poginuo. Spomenik je podignut oko 1480. god. Brankovića ima i danas u Rogatici.
Nišan Radivoja Oprašića
Nišan Radivoja Oprašića bio je podignut na lokalitetu Biljeg, naselje Oprašić, Rogatica i prenijet u Zemaljski muzej u Sarajevu. To je obelisk u obliku pravilne četverostrane prizme sa prikraćenom piramidom i loptom na vrhu. Ukrašen je motivima lava, mača, topuza, koplja sa zastavicom, diska, polumjeseca i polujabuke.
O Radivoju Oprašiću nema historijskih podataka, ali po detaljima nišana vidi se da je bio pripadnik bosanskog plemstva. Po motivima lava se zaključuje da je kao i Mahmut Branković pripadao feudalnoj porodici Brankovića. Po dolasku Osmanlija, postao je njihov funkcioner, priznat mu je društveni status i ostao u staroj vjeri.
Staro groblje Harem
Staro groblje zvano Harem kod trnovskog naselja Turovi najilustrativnije oslikava starost istoimenog naselja. Na ovom prostoru brojne su nekropole srednjovjekovnih nagrobnih spomenika. U Haremu se nalazi stari nišan na čijoj jednoj strani jasno se prikazuje muškarac u srednjovjekovnoj kratkoj haljini (čiju ilustraciju možemo vidjeti na stećcima), dok su mu pored glave sunce i mjesec kao simboli dvije slike svijeta. S druge strane je uklesana zemlja. Uz ovaj nišan su raštrkani stari šehidski nišani na kojima su jasno uklesani mačevi, sablje i sjekire i buzdovani.
Najveći nišan je na Pašinom mezaru. Vjeruje se da je tu pokopan izvjesni Solan paša koji se protivio sultanovoj volji i koji je skončao u podrumu vratničke tvrđave u Sarajevu. Uspomena na njega je ostala u nazivu Pašine planine koja se nalazi u neposrednoj blizini. Zanimljivo je da nišane ovdašnji mještani svake godine kreće zbog čega se ističu svojom bjelinom. Niko ne zna zašto se kreće, ali svi znaju da je to tradicija i običaj. Ovaj dio groblja je značajno mjesto u selu i po tome što se ispred njih ispraćaju djeca i rodbina, gosti i svatovi.
Ukrašavanje
Nišani 15 i 16 vijeka se odlikuju velikim dimenzijama i reljefnim motivima nastalim pod utjecajem klesarske tradicije stećaka. Dolazak novog kulturnog utjecaja sa Istoka veoma teško i sporo je potiskivao stare forme i običaje. Ukrasi na prvim nišanima su čista dekoracija, simboli ili figuralne predstave. Obično su plitko plastični u odnosu na pozadinu ili su samo urezani. Sve su predstave nejednako klesane, uglavnom jednostavno i grubo, mada ima i fino klesanih.
Na lokalitetima područja Sarajeva, Trnova, Kalinovika, Rogatice, Olova, Sokoca, Nevesinja, Prozora, Travnika i Glamoča postoje 29 nišana na čijim stranicama su figuralni motivi. U 24 slučaju su životinjski motivi: ptica, konj, jelen, srna, pas, zmija, lav i vepar. Ljudske figure se javljaju u 19 slučajeva.
Dekorativni motivi su: polumjesec, luk sa strijelom, polulopta (jabuka), čomaga (didovski štap), tordirania vrpca, i motivi rata, lova i turnira (sjekira, balta, sablja, bajrak).
Natpisi
Nišani toga vremena nemaju natpise na orijentalnim jezicima, već na bosanskoj ćirilici (bosančica), kakvi se javljaju i na stećcima. Zna se za sedam natpisa na nišanima pisanih bosančicom. Svi nišani sa natpisima imaju dosta zajedničkog sa stećcima, a malo zajedničkog sa kasnije podizanim nišanima. Pisani su istim pismom i slovima istog oblika. I u natpisima stećaka i u natpisima nišana zastupljen je isti izvorni narodni jezik. Zajednički su im karakteristični izrazi kao što su: ASE, ASIE, SIE, BAŠTINA, BILEG i dr. Pisani su istim tehničkim postupkom. Nišani su klesani u istim radionicama, a ponegdje je isti i majstor - klesar. U vezi sa ovim je zanimljiv arhivski podatak o jednom klesaru iz Sarajeva. Godine 1528 spominje se taščija (klesar) Mahmut, sin Vukmanov, koji živi i radi u Sagr Hadži Alijinoj mahali u Sarajevu. Mahmut je, prešavši na islam, nastavio očev zanat. Iz svega navedenog proizilazi zaključak da je umjetnički uticaj stećaka na nišane sa natpisima bosančicom bio veoma jak.
Preostali nišani sa epitafima na bosanskoj ćirilici: Radilovića nišan u Čadovini, Nišan Skendera iz Fatnice, Nišan Sulimana Oškupice iz Dumanjića, nišan iz Govedovića (Kalinovik).
Srđ
mini|desno|300px|Srđ
Srđ je brdo na sjevernoj strani iznad Dubrovnika, nadmorske visine 415 metara. Padine brda se spuštaju do morske obale. Igralo je važnu ulogu u odbrani Dubrovnika, kako u prijašnjim pokušajima okupacije grada, tako i u Domovinskom ratu. Do 1991. godine Dubrovnik i Srđ su bili povezani žičarom, a danas se na Srđ može doći automobilom i pješice serpentinama.
Blizu sjevernih obronaka Srđa je i​zvor Omble, koja pitkom vodom snabdijeva Grad Dubrovnik.
Orahovica (Lukavac)
Orahovica su naseljeno mjesto u općini Lukavac, Bosna i Hercegovina.
Igrači Svjetskog prvenstva u nogometu 2010. - Grupa C
Engleska
Selektor: Fabio Capello
! colspan="9" style="background:#b0d3fb; text-align:left;"|
Sjedinjene Američke Države
Selektor: Bob Bradley
! colspan="9" style="background:#b0d3fb; text-align:left;"|
Katedrala u Speyeru
Izgradio ju je car Konrad II 1030. godine kao baziliku ravnog stropa, vjerovatno ubrzo nakon njegovog krunisanja na caru. Obnovio ju je Henri IV, nakon njegovog pomirenja sa papom 1077. godine, kao prvu i najveću dosljedno zasvođenu crkvenu građevinu u Evropi. Služila je kao grobno mjesto za Salijsku dinastiju, obitelj Staufer i Habsburgovske careve i kraljeve skoro 300 godina.
Opis
Katedrala je markantna trobrodna nadsvođena bazilika od crvenog pješčenjaka. Ističe se sa četiri tornja. Ovo je prva poznata građevina s galerijama koje idu okolo cijele građevine. Spoj arkada, dodan prilikom Henrikove obnove je također prvi takav u historiji arhitekture. U gradskom požaru 1689. godine uništen je veći dio glavnog broda, ali je potpuno renoviran i vraćen i prijašnje stanje. Bavarski kralj Ludvig I. je naručio slike za interijer, koje su uređene u nazarenskom stilu. Od 1854.-58. god. zapadno pročelje katedrale obnovljeno je u neoromaničkom stilu. Tokom obnove 1950-ih, većina slika iz 19. stoljeća je uklonjena kako bi se otkrila veličanstvena arhitektura.
Igrači Svjetskog prvenstva u nogometu 2010. - Grupa C
Alžir
Selektor: Rabah Saâdane
! colspan="9" style="background:#b0d3fb; text-align:left;"|
Slovenija
Selektor: Matjaž Kek
! colspan="9" style="background:#b0d3fb; text-align:left;"|
Marij El
mini|250px|desno Republika Marij El je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacija. Površina joj je 23.200 kvadratnih kilometara, ima 727.979 stanovnika, a glavni grad je Joškar-Ola.
Etnički sastav stanovništva je: 47,5% Rusi, 42,9% Mari, 6,0% Tatari i drugi.
Historija
Mari autonomna oblast je uspostavljena 4. novembra 1920, a 5. decembra 1926. je postala Mari ASSR. Republika Marij El je uspostavljena 22. decembra 1990.
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Ljubinje)
U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Ljubinje.
Andhrímnir
Andhrímnir je bio kuhar za Æsire i einherjare (poginule ratnike), u Skandinavskoj mitologiji. Svakog dana on bi ubijao Serímnira kozmičkog vepra i kuhao ga u Eldhrimniru, njegovom loncu sa magičnim moćima. Svake noći bi se vepar vraćao u život kako bi ga sutra opet mogli jesti. On Æsirima pravi medovinu koristeći mlijeko koze Heidrún koja stoji na vrhu svjetskog drveta i jede njegovo lišće.
NGC 7499
NGC 7499 (također poznat kao MCG 1-59-5, PGC 70608 i UGC 12397) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 539 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,20 (188 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (110 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 2. septembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bziny
mini|desno|300p|[[Distrikt Dolný Kubín]] Bziny je selo i općina u distriktu Distrikt Dolný Kubín u regiji Žilina na sjeveru Slovačke.
Historija
U historijskim izvorima selo se prvi put pominje 1345. godine.
Geografija
Općina leži na nadmorskoj visini od 502 metra, a njena površina iznosi 5.842 km2. Broj stanovnika je oko 530.
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Trebinje)
U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja prijeratne općine Trebinje, odnosno današnjih općina Trebinje i Ravno.
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Tomislavgrad)
U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Tomislavgrad.
IC 1320
IC 1320 (također poznat kao IRAS 20239+0244, MCG 0-52-9, PGC 64685 i UGC 11560) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 228 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Delfin. Najveći prečnik je 1,00 (66 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 19. augusta 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kilopond
Kilopond (oznaka: kp) je mjerna jedinica za silu, a također uz metar i sekundu jedna od osnovnih jedinica u starom tehničkom sistemu jedinica (MKpS). Definisana je kao težina tijela mase jedan kilogram pri gravitacijskom ubrzanju od 9,80665 m/s2. SI prefiksi koriste se uz hiljadu puta manju jedinicu pond (oznaka: p).
Odnosi prema drugim jedinicama za silu navedeni su u tabeli:
Borr
Borr ili Burr je u Nordijskoj mitologiji bio Burijev sin i Odinov otac. Spominje se u Gylfaginningu (ili Obmanjivanju Gylfija), dijelu Prozne Edde Snorrija Sturlusona.
Borr se, osim ovdje, više i ne spominje u Proznoj Eddi. U narodnoj poeziji Odin se tek povremeno pominje kao Borrov sin, ali se osim toga ne daje više informacija o njemu. Borrova uloga u mitologiji je nejasna i nema dokaza da je bio obožavan u Nordijskom paganizmu.
Poljice (Lukavac)
Poljice su naseljeno mjesto u općini Lukavac, Bosna i Hercegovina.
Risovac (Bosanski Petrovac)
Risovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosanski Petrovac, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Risovac je planinsko selo, smješteno na Grmeču, uz put Bosanski Petrovac - Bosanska Krupa. U Risovcu su ovi zaseoci: Brdo (Podbiguz), Grabovac, Cerovače, Mali Risovac i Ravni Risovac. Selo je bogato vodom. U njemu ima oko stotinu izvora. Neki od tih izvora sastavljaju svoje vode te obrazuju oveće potočiće, a svi teku od zapada prema istoku ili jugo-istoku. Ovi potoci su ponornice. Risovac je na krajnjem sjeverozapadu Petrovačkog polja i predstavlja treću ponorsku zonu polja. Obojena voda se pojavila u slivu Une kod Bosanske Krupe.
Ispod Risovačke grede, ogranka Grmeča, nalaze se dvije jame. Jedna je u predjelu Vodice, na nadmorskoj visini 600 m. i ona je bivši ponor rijeke u Risovcu. Po načinu postanka pripada tipu ponorskih, a po položaju jamskih kanala pripada tipu prostih jama. Druga jama ima karakter stalnog ponora, jer prima vodu i u najsušnijem periodu.
Horná Lehota
mini|desno|300p|Lokacija distrikta Brezno u regiji Banská Bystrica Horná Lehota (mađarski:Felsőszabadi) je selo i općina u distriktu Dsitrikt Brezno, u regionu Banská Bystrica u centralnoj Slovačkoj.
Historija
U historijskim izvorima, selo se prvi put spominje 1406. godine (kao Superior Lehota). Pripadalo je dvoru Slovenská Ľupča.
Dolný Kubín
Dolný Kubín (njemački: Unterkubin, mađarski: Alsókubin) je grad u sjevernoj Slovačkoj, koji leži na rijeci Orava u Regionu Žilina. 2004. godine, grad je imao oko 19.900 stanovnika.
Prvi pisani dokazi opostajanju grada Dolný Kubín datiraju iz 1314. godine. Grad je osnovan u 14. vijeku, kada je pripadao tadašnjoj državi Orava. Status grada dobio je 1632. godine, da bi njegov status bio još više ojačan kada je, 1632. godine, grad dobio trgovačka prava i povlastice. 1683. godine je grad postao sjedište države Orava. 1776. godine, grad je postao sjedište i distrikta Processus.
U 19. vijeku, Dolný Kubín je bio centar slovačkog nacionalnog života. U tom gradu živio je pjesnik Pavol Országh Hviezdoslav, kao i ostali poznati Slovaci.
Grad je doživio veliki razvitak tek nakon Drugog svjetskog rata, kada je u grad dovedena električna enegerija, kao i ostala infrastruktura.
NGC 766
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4587
NGC 4587 (također poznat kao MCG 1-32-123, PGC 42253 i UGC 7805) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 41 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,10 (13 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (6 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Johann Palisa 17. aprila 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
MmHg
Milimetar živinog stuba (oznaka: mmHg) je mjerna jedinica za pritisak izvan Međunarodnog sistema (SI) čija je upotreba danas iznimno dopuštena samo za mjerenje pritiska tjelesnih tekućina. Definisan je kao pritisak koji pokazuje živin manometar pri visini stuba od 1 milimetar. Ova jedinica je u prošlosti korištena i u meteorologiji, gdje se za normalni pritisak zraka smatrala vrijednost od 760 mmHg (živin barometar), pa je time bila definisana i standardna atmosfera.
Kako bi se omogućilo korištenje decimalnih prefiksa kod mjerenja vrlo niskih pritisaka, u tehnici visokog vakuuma je za ovu jedinicu bio uveden poseban naziv tor (torr), prema italijanskom matematičaru i fizičaru Evangelisti Torricelliju.
Kada je standardna atmosfera naknadno definisana u odnosu na paskal, vrijednost je zaokružena na 6 značajnih decimala, čime je nastala razlika od 0,14 μPa u odnosu na staru definiciju prema živinom stubu. Time su strogo gledano jedinice mmHg i tor postale različite, međutim u praksi se ta razlika zanemaruje.
Odnos prema drugim jedinicama za pritisak prikazan je u tablici:
Din
U fizici, din (oznaka: dyn, iz grčkog δύναμις (dinamis) što znači snaga, sila) je mjerna jedinica za silu određenu u sistemu centimetar-gram-sekunda (CGS), prethodniku današnjeg modernog SI sistema jedinica. Jedan din je jednak tačno 10 mikronewtona. Dalje, jedan din se može definisati kao "potrebna sila da se ubrza masa od jednog grama sa ubrzanjem od jednog centimetra po sekundi na kvadrat".
Din po centimentru je mjera koja se obično povezuje sa mjerenjem površinskog napona. Na primijer, površinski napon destilovane vode iznosi 72 din/cm na temperaturi od 25 °C.
Gornje Orle
Gornje Orle su naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornje Orle su imale 50 stanovnika.
Juan Laurentino Ortiz
mini|desno|200px|Juan Laurentino Ortiz Juan Laurentino Ortiz (11. juni 1896. - 2. septembar 1978. godine) je bio argentinski pjesnik, koji se rodio u malom gradu po imenu Puerto Ruiz, u provinciji Entre Ríos.
Nacionalna banka Austrije
Historija
Nacionalna banka Austrije osnovana je 1816. godine od strane Johann Philipp Stadiona, ministra finansija u vladi prvog cara Austrije Franje II. Osnivanju ove banke predhodio je period visoke devalvacije valute u Austriji, nakon ratnim vremena kada je papirnati novac izdala Habsburška država.
Oršići
260px|desno|mini|[[Dvorac Oršić u Gornjoj Stubici|Dvorac Oršić u Gornjoj Stubici, sjedište porodice u 18. vijeku]] Oršići Slavetićki, hrvatska plemićka porodica, prema predaji porijeklom iz starih hrvatskih rodova Lapčana i Karinjana, čiji su članovi vršili značajne državne, vojne i druge funkcije (župani, visoki oficiri), te ostavili trag i na polju kulture.
Porodična historija
U izvorima se prvi put pominju u jednoj ispravi iz Knina 1420. godine, i to na području Unca, u srednjovjekovnoj hrvatskoj županiji Pset, a kao Oršići od Udrinića (danas je to naselje Drinić, jugoistočno od Bosanskog Petrovca) 1449. godine.
Sredinom 15. vijeka sele se, bježeći pred prodorom Osmanlija, na sjeverozapad, u goričku županiju (danas područje Karlovca). Godine 1487. hrvatsko-ugarski kralj Matija Korvin darovao je Petru Oršiću posjed Slavetić, sjeverozapadno od Jastrebarskog, po kojem su prozvani Slavetićki, i on im je postao matični posjed. Na njemu su dali izgraditi utvrđeni dvorac, koji i danas postoji. Kasnije su stekli i druge posjede i dvorce, među kojima Gornju Stubicu, Gornju Bistru i Jurketinec (Varaždinska županija).
U 17. vijeku sva porodična imanja našla su se u rukama jednog jedinog Oršića, Matije, sina Stjepanova, koji je bio krajiški kapetan i svojim bogatstvom omogućio nasljednicima daljnji uspon, moć i društveni ugled.
Matijin sin Ivan Franjo Oršić, vicegeneral Karlovačkog generalata i veliki župan Modruške županije, stekao je godine 1675. titulu barona, a njegov praunuk Krsto II Oršić (1718-1782.), podmaršal habsburške carske armije, veliki župan Zagrebačke županije i prisjednik Banskog stola, dobio je 1744. godine grofovstvo. Najstariji Krstin sin Adam (1748-1820.) bio je carsko-kraljevski komornik i hroničar svoje porodice, a Adamov sin Juraj (1780-1847.) pukovnik i političar, veliki pristaša Ilirskog narodnog preporoda i uvođenja hrvatskog narodnog jezika kao zvaničnog.
Od Ivana Nepomuka, jednog od mlađih Krstinih sinova, potiču svi daljnji Oršići, čiji potomci danas žive u više zemalja svijeta.
NGC 6008
NGC 6008 (također poznat kao IRAS 15507+2114, MCG 4-37-52, NGC 6008A, PGC 56289 i UGC 10076) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 224 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 1,40 (91 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (85 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 10. juna 1880. godine.
Konstantin III, car Bizantije
Konstantin III (3. maj 612. - 25. maj 641.) bio je car Bizantijskog carstva od februara do maja 641. godine.
Konstantin III je bio najstariji sin cara Heraklija i njegove prve supruge Fabije Eudokije, a vladao je svega četiri mjeseca 641. godine. Kršten je i okrunjen 22. januara 613. godine, a ubrzo potom, dok je još bio u kolijevci, zaručen je za svoju rođakinju Gregoriju, kćerku njegovog prvog rođaka Nikete. Taj je brak bio incest, ali političke prilike i prednosti koje je brak donio su odnijele prevagu. Ubrzo je to postalo nevažno, jer je u prvi plan došao car, koji je drugi brak sklopio sa svojom nećakinjom.
Konstantin i Gregorija su sklopili brak 629. godine ili početkom 630. godine. Imali su dva sina, Konstansa II i Teodozija.
Prema odredbama careve oporuke, Konstantin III je naslijedio oca zajedno sa mlađim polubratom Heraklonom. Konstantin je bio teško bolestan, pa se zabrinuo za nasljedstvo. Utrošio je ogroman novčani iznos od oko dva miliona dukata da osigura vlast svojoj djeci, a taj je iznos podijeljen vojsci. Nakon kratke vladavine umro je od tuberkuloze, pa je Heraklona vladao sam. Kada su se počele širiti glasine da ga je Martina otrovala, Martina i mladi car su svrgnuti, a krunu je naslijedio Konstans II.
Placozoa
Placozoa, bosanski: plakozoe ili plakozoi su  koljeno životinja, koje je opisao njemački zoolog  Franz Eilhard Schulze (1840 - 1921). Posmatrao je male, ravna i pužuće životinje koja se nalazi u morskom akvariju Instituta za zoologiju, Graz (Austrija). Interpretirao ih je kao nove životinje povezane sa teorijom planula. Sadrži jednu vrstu, Trichoplax adhaerens , iako se sugerira da može biti do 100 vrsta, još uvijek nepoznatih.
To je vjerovatno najjednostavnija građevina životinja na našoj planeti. Živi u morskim vodama i izgleda kao sićušne pogača sastavljena od mnoštva ćelija. Penje se na stijene i jede sve alge koje žive na njima. Iako je organizam nešto složeniji od protozoa, nema nijedan specijalizirani organ. U početku se mislilo da je to larva neke životinje.
Opis
Prvi uzorak koji je pronašao Schulze i nazvao Trichoplax adhaerens, etimološki znači "ploča sa dlačicama (cilijama) koja se lijepi". Tada su mnogi autori doveli u pitanje njegovo značenje, jer nikada nisu pronađeni u prirodi; pretpostavljeno da je to faza larve (ne odrasla jedinke) neke druge životinje (meduze]) ili spužve) koja je slučajno ušla u akvarij.
U 1971, Grell, protozoolog, pronašao je T. Adhaerens u slobodnoj prirodi, u Mediteranu i u Crvenom morua  kasnije i Ivanov (1980]) u Kaspijskom moru. Dakle, radi se o kosmopolitskom obliku toplih voda, koji je urušio teoriju da je riječ o larvi.
NGC 7500
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Placozoa
Opis
Trichoplax nema diferencirane organe i većinu tkiva, mada se vjeruje da je nastao od životinja sa tkivima i organima. Ima ameboidno tijelo veličine 0,5 mm. Sastoji se od nekoliko ćelija koje se završavaju u jednoj  slojevitoj treplji (ciliji) za kretanje. Obično dobro prijanja za podloge i obično se živi i u međuprostornom mediju. Hrani se apsorpcijom preko strukture koje hvataju hranu. Proizvodi ovule i spermu, ali nema spolnih organa. Primećeno je da se razmnožava bespolno.
Filogenetski odnosi
S obzirom na njihovu jednostavnost, u početku se vjerovalo da su plakozoe najprimitivnije današnje životinje. Međutim, kada su otkrili da su njihove epitelne ćelije povezane vanćelijskim proteinskim spojnicama (dezmosomi), što se nalazi kod svih životinja osim pužva, predloženo je da su se plakozoa mogle pojaviti kasnije i može biti u podnožju filogenetskog stabla eumetazoa, kao što je prikazano u slijedećem kladogramu:
Također se sugerira da bi se plakozoe mogla nalaziti u dnu stabla Bilateralia, kao što je prikazano u slijedećem kladogramu:
Ako su ove hipoteze tačne, plakozoa, a ne jednostavne životinje, bile bi pojednostavljene životinje, izvedene iz složenijih.
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Prozor)
U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Prozor.
Pokojni (film)
Pokojni je američki kriminalistički triler snimljen 2006. u režiji Martina Scorsesea. Scenarij je napisao William Monahan na temelju hongkonškog filma Pakleni poslovi iz 2002. Glavne uloge tumače Leonardo DiCaprio, Matt Damon, Jack Nicholson i Mark Wahlberg, dok su Martin Sheen, Ray Winstone, Vera Farmiga, Anthony Anderson i Alec Baldwin u sporednim ulogama. Film je osvojio nekoliko nagrada, uključujući i 4 Oscara na 79. dodjeli nagrada, za najbolji film, najbolju režiju (Scorsese), najbolji adaptirani scenarij i najbolju montažu. Wahlberg je bio nominiran za najboljeg sporednog glumca. Film se odvija u Bostonu, gdje irski šef mafije Francis "Frank" Costello ubacuje Colina Sullivana kao doušnika u policiji Massachusettsa. Istovremeno, policija ubacuje tajnog policajca Williama "Billyja" Costigana da se infiltrira među Costellove ljude. Kad obje strane shvate situaciju, svaki čovjek pokušava otkriti pravi identitet prije nego što je njegova uloga otkrivena. Colin Sullivan (Damon) povezan je s organiziranim kriminalom preko irskog mafijaša Franka Costella (Nicholson) u irskom susjedstvu u južnom Bostonu. Costello ga trenira da postane "krtica" unutar policije Massachusettsa.
Radnja
Film počinje u južnom Bostonu i Charlestownu, gdje irski šef mafije Francis "Frank" Costello (Nicholson) namamljuje dječaka iz susjedstva po imenu Colin Sullivan (Conor Donovan), koji ulazi u Costellovu kriminalnu organizaciju u mladoj dobi. Godinama kasnije, Colin (sada ga glumi Damon) završava svoj ​​trening za policiju Massachusettsa i diplomira kao državni policajac. Colin, koji se vrlo brzo se ističe, raspoređuje se u jedinicu za posebne namjene Državne policije po naređenju kapetana Olivera Queenana (Sheen) i narednika Seana Dignama (Wahlberg). Međutim, Colinova prava namjera je da služi kao dvostruki agent za Costella unutar policije.
U drugom programu obuke državne policije je William "Billy" Costigan Jr. (DiCaprio). Nakon diplomiranja, Queenan i Dignam intervjuišu Billyja, uvjereni da njegove porodične veze s bostonskim podzemljem čine Billyja neprikladnim za bilo šta drugo osim za špijunažu. Billy pristaje raditi za Queenana i Dignama u tajnom odjelu i da postane "krtica" u Costellovoj mafijaškoj organizaciji. Da bi njegov novi identitet bio što uvjerljiviji, odjel stvara lažnu kaznu za Billyja, tako da on služi zatvorsku kaznu, i stavljen je na probni rok, a pohađa obavezne psihijatrijske sesije s psihijatarom po imenu Madolyn (Vera Farmiga), a igrom slučaja dogodiće se da ona bude Colinova djevojka. Billyjev podatak da je bio na Policijska akademiji su skriveni od odjela, ostavljajući samo Queenanu i Dignamu do znanja o njegovom pravom identitetu.