cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sinaptonemni kompleks
Kompozicija
Sinaptonemski kompleks opisao je Montrose J. Moses 1956. godine u primarnim spermatocitima rakova i D. Fawcett u spermatocitima golubova, mačaka i ljudi. Kao što se vidi elektronskim mikroskopom, sinaptonemski kompleks formiraju dva "lateralna elementa", uglavnom formirana od SYCP3, a sekundarno od SYCP2, "centralnog elementa" koji sadrži najmanje dva dodatna proteina i aminoterminalnu regiju SYCP1, i "centralni region" raspoređen između dva bočna elementa, koji sadrži "poprečne filamente" sastavljene uglavnom od proteina SYCP1.
SC se mogu vidjeti svjetlosnim mikroskopom, korištenjem bojenja srebrom ili tehnikama imunofluorescencije koje označavaju proteine SYCP3 ili SYCP2.
Sastavljanje i rastavljanje
Formiranje SC obično odražava uparivanje ili "sinapsu" homolognih hromosoma i može se koristiti za ispitivanje prisustva abnormalnosti uparivanja kod osoba koje nose hromosomske abnormalnosti, bilo u broju ili u strukturi. Spolni hromosomi muških sisara pokazuju samo "djelimičnu sinapsu" jer obično formiraju samo kratki SC u XY paru. SC pokazuje vrlo malu strukturnu varijabilnost među eukariotskim organizmima uprkos nekim značajnim razlikama u proteinima. U mnogim organizmima SC nosi jedan ili nekoliko "rekombinacijskih čvorića" povezanih sa njegovim centralnim prostorom. Smatra se da ovi noduli odgovaraju događajima zrele genetičke rekombinacije ili "ukrštanja". Kod mužjaka miševa, gama zračenje povećava mejotska ukrštanja u SC. Ovo ukazuje da se egzogeno uzrokovana oštećenja DNK vjerovatno popravljaju krosingoverskom rekombinacijom u SC-ima. Nalaz interakcije između strukturne komponente SC proteina 2 sinaptonemskog centralnog elementa (SYCE2)] i rekombinacjskog popravka proteina RAD51 također sugeriše ulogu SC u popravci DNK.
U razvoju ćelije, sinaptonemski kompleks nestaje tokom kasne profaze mejoze I. Nastaje tokom zigotena.
Nužnost kod eukariota
Sada je očigledno da sinaptonemski kompleks nije potreban za genetičku rekombinaciju u nekim organizmima. Naprimjer, kod protozojskih cilijata kao što su Tetrahymena thermophila i Paramecium tetraurelia genetički krosigover ne izgleda da zahtijeva formiranje sinaptonemskog kompleksa. Istraživanja su pokazala da ne samo da se SC formira nakon genetske rekombinacije, već i mutantne ćelije kvasca koje nisu u stanju da sastave sinaptonemski kompleks mogu i dalje biti uključene u razmjenu genetskih informacija. Međutim, kod drugih organizama poput nematoda C. elegans, formiranje hijazmi zahtijeva formiranje sinaptonemskog kompleksa.
Vanjski linkovi
by 3D-Structured Illumination, photograph by Dr. Chung-Ju Rachel Wang University of California Berkeley, Department of Molecular and Cell Biology Berkeley, CA, USA, second place winner of the 2009 Olympus Bioscapes Digital Imaging Competition.
Ročevnica
Ročevnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Tržič, regija Gorenjska, Slovenija.
Edurne Pasaban
Edurne Pasaban Lizarribar španska je (baskijska) alpinistica. Rođena je u Tolosi, u provinciji Gipuzkoa u Baskijskoj autonomnoj zajednici. Dana 17. maja 2010. postala je 21. osoba i prva žena koja je osvojila svih 14 najviših vrhova na svijetu. Njen prvi uspon na vrh preko 8.000 metara desio se devet godina ranije, kada je ispenjala Mount Everest, najviši svjetski vrh. Penjala ih je devet godina, a prvi joj je uspon bio na Mount Everest. .
Uspon na svoj deveti vrh viši od 8.000 m ostvarila je u julu 2007, zajedno s austrijankom Gerlinde Kaltenbrunner. Tada se među njima razvio sportski rivalitet za naziv prve alpinistice s osvojenim svim vrhovima višim od 8.000 m. U maju 2009. ispenjala je Dhaulagiri i tako premašila Kaltenbrunner i italijanku Nives Meroi i postala prva žena s usponima na 12 vrhova.
Neposredno prije njenog posljednjeg uspona južnokorejska planinarka Oh Eun-sun objavila je da je ispenjala svoj posljednji osamhiljadaš – Kangchenjungu. Pasaban je u razgovoru sa Šerpama koji su se penjali s Korejkom saznala da nije ispenjala skroz do vrha. Južnokorejska penjačka federacija dala je Pasaban za pravo nakon što je razmotrila dokaze, pa je na kraju i Oh priznala da je stala nešto prije vrha zbog loših vremenskih prilika. .
Kaltenbrunner i Meroi jedine su alpinistice koje su ponovile njen rezultat.
Ročevnica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ročevnica je imala 529 stanovnika.
Eurosong 1984.
Eurosong 1984, bila je 29. po redu Eurovizija, održana 5. maja 1984. u Luxembourgu. Voditeljica Désirée Nosbusch, koja je tada imala samo 19 godina, vodila je šou dosta opušteno, što je prilično neobično za to vrijeme. Vodila je šou na čak 4 jezika: engleskom, francuskom, njemačkom i luksemburškom.
Švedska grupa Herreys je pobijedila s pjesmom "Diggi-Loo Diggi-Ley". Ovo je druga pobjeda Švedske, te prvi puta da pjesma na švedskom pobijedi. Prvi puta su pobijedili prije desed godina, a predstavljala ih je grupa ABBA, s pjesmom "Waterloo" na engleskom.
Ročevnica
Stanovništvo
Napomena: ''U 1979. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Bistrica pri Tržiču.''
Eurosong 1984.
Izrael je odustao zbog toga što se Yom Hazikaron poklapao sa danom održavanja Eurosonga. Island je odustao zbog finansijskih problema. 1984 je prva godina gdje se zviždanje moglo čuti, pogotovo nakon pjesme Ujedinjenog Kraljevstva. Širile su se glasine da je zviždanje bilo zbog toga što su se engleski fudbalski huligani pobunili u Luksemburgu 1983. godine nakon što su izbačeni sa Evropskog prvenstva u fudbalu. UK je ipak osvojila dobar plasman, tj. 7. mjesto.
Rezultati
Bilješke
Genetička izolacija
desno|thumb|500px|Tok gena je transfer [[alela iz jedne populacije u drugu, putem migrirajućih jedinki. U ovom primjeru, jedna od ptica iz populacije A migrira u populaciju B (i obrnuto). Ako imaju rijetke dominantne alele koje parenjem prenose i ugrađuju u drugu populaciju, oni se relativno brzo ispolje. Ekspresija recesivnih alela je moguća samo kod recesivnih homozigota.]] Genetička izolacija (lat. isolare = osamiti), u novije vrijeme označena kao tok gena, odnosi se upravo na onemogućavanje slobodnog protoka gena (en. gene flow), jer sprečava slučajno parenje (sklapanje brakova) i slobodnu razmjenu genetičkog materijala među pojedinim grupama individua. Time se ograničava ili potpuno isključuje osnovni preduvjet genetičkog jedinstva vrste i adaptivne integracije genskih fondova njenih postojećih (sub)populacija. Iako se izolacija, obično, ispušta iz skupine faktora remećenja genetičke ravnoteže, nesumnjivo je da ona – bar na samom početku djelovanja – utiče na promjene genetičkog sastava novoformiranih reproduktivnih cjelina. Naime, u idealnim uvjetima za genetičku ravnotežu ona se uspostavlja već u prvoj generaciji, ali u novonastaloj konstelaciji alelogenskih frekvencija. Novoformirani genski fondovi, zatim, postaju podložni djelovanju ostalih faktora biodiversifikacije. Oni činioci koji ometaju fertilnu panmiksiju, odnosno nesmetano dvosmjerno strujanje gena među različito definiranim skupinama istovrsnih organizama – označavaju se kao izolacijski mehanizmi. Bez obzira da li se radi o potpunoj ili djelomičnoj izolaciji, pojava izolacionih barijera sprečava pomenute genetičko–integracione tokove i uvjetuje manje ili više nezavisno od¬vijanje mikroevolucionih procesa u pojedinim populacijama. Iako te zapreke mogu biti različite i složene prirode, one se, uglavnom, uvijek svode na restrikciju slučajnog parenja i rasprostranjenja (vanjske) ili na redukciju fertiliteta (unutrašnje). Prostorna ili geografska izolacija (neslučajno rasprostranjenje) jedinki i populacija neke vrste je, u prvom redu, posljedica notorne činjenice da povoljni životni uvjeti nisu ravnomjerno distribuirani po Zemljinoj kori. Ograničenje slučajnog formiranja reproduktivnih parova i redukcija fertiliteta izazivaju reproduktivnu izolaciju. Panmiksija može biti ograničena ili potpuno spriječena raznim ekološkim, etološkim i mehaničkim (nepodudarnosti građe genitalnog aparata) razlikama. Ograničenje (ili gubitak) fertilnosti predstavlja osobenu unutrašnju izolacionu barijeru koja se javlja zbog potpune sterilnosti (gametske izolacije) spolnog kontakta potencijalnih roditelja ili, pak, zbog različitih nivoa i oblika ugrožene fertilnosti potomaka. Pored sterilnosti kao barijere u potomstvu (hibridima) u živom svijetu uopće, javljaju se invijabilnost (začetog i nedonesenog) ploda, hibridna slabost (nepostizanje spolne zrelosti živorođenog potomka) i hibridno iznurenje (gubitak plodnosti nakon jedne ili nekoliko generacija).
Izolacija, bez obzira na porijeklo i oblik barijera, je uvijek uzrok ograničenja u slobodnoj razmjeni genetičkog materijala među pojedinim gru¬pama organizama; istovremeno, različiti stupnjevi (ne)potpune reproduktivne izolacije posljedica su gomilanja sitnih razlika u genetičkoj strukturi populacija, odnosno u procesu specijacije, značaj izolacije kao “saučesnika” u kompleksnom djelovanju mikroevolucijskih činilaca biodiverziteta, a posebno je razmatran odnos između izolacije i genetičkog drifta. Međutim, ona također može u značajnoj mjeri uticati i na učinke mutacijskih promjena, odnosno na intenzitet i pravce prirodnog odabiranja. Pošto u izolovanim populacijama selekcija djeluje na različit polazni materijal (različite genske fondove), pravci njihove evolucije, ako izolacija dovoljno dugo traje, relativno lako divergiraju. Na tu mogućnost naročito ukazuje pojava različitih mutacija u pojedinim izolatima. Naravno, raspadom ili fuzijom izolata ili pojedinačnim invazijama mutanata u širu populaciju, karakteristične mutacije jedne grupe jedinki javljaju se i u novonastaloj, odnosno recipijentnoj populaciji, u kojoj se ponašaju kao i ostale svježe genetičke novosti.
Također treba istaknuti da stvaralačka snaga selekcije u procesu mijenjanja genetičkog sastava populacije posebno dolazi do izražaja u velikim (neizolovanim) populacijama, dok su diversifikacioni putevi malih izolata često i u velikoj mjeri pod uticajem slučajnih, tj. genetičko–automatskih efekata (genetičkog drifta).
Tipovi izolacijskih barijera i mehanizama
Klasičnu kategorizaciju mogućih tipova izolacije elaborirao je najugledniji istraživač u ovoj oblasti u drugoj polovini 20. vijeka – Ernst Mayr. Sažetak njegovog shvatanja izolacije kao jednog od četiri glavna faktora evolucije prikazan je u tabeli ispod.
Dvostratificirana ćelija
Termin dvoslojevita ganglijska ćelija ili dvostratificirana i bistratificirana ganglijska ćelija može se odnositi na bilo koji od dva tipaganglijskih ćelija mrežnjače čije se ćelijsko tijelo nalazi u njenom ganglijskom sloju. To su bistrotificirana malopoljna  ganglijska ćelija, poznata i kao mala bistratificirana ćelija (SBC)  i bistrificirana velikopoljna ganglijska ćelija  ili velika bistratificirana  ćelija (LBC).
Bistratificirane ćelije dobijaju impulse od bipolarnih i amakrinih ćelija. Svoje aksone projiciraju kroz optički nerv i optički trakt u konioćelijske (čepićne) slojeve u lateralnom genikulatnom jezgru (LGN), stvarajući sinapse  sa konioćelijskim ćelijama. Konioćelijski znači "ćelije male poput prašine"; zbog male veličine bilo ih je teško i pronaći. Oko 8 do 10% ganglijskih ćelija mrežnjače su bistratificirane. Primaju nervne impulse od srednjeg broja štapića i čepića. Imaju umjerenu prostornu rezoluciju, umjerenu brzinu provođenja i mogu reagirati na podražaje umjerenog kontrasta. Mogu biti uključenu i u viđenje boja.
Međeđak
Međeđak je naseljeno mjesto u sastavu općine Plaški, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Međeđak je imao 100 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. iskazano pod imenom Medveđašće.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Međeđak je imalo 211 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Galovec (čvor)
Hrvatska:
IC 4010
IC 4010 (također poznat kao PGC 2111366) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 477 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,40 (56 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Šemnik
mini|280px|Šemnik, kapelica Šemnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorje ob Savi, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Zagorje ob Savi.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šemnik je imao 229 stanovnika.
Napomena: ''U 1990. povećano za dijelove naselja Podlipovica i Ravne pri Mlinšah. U 1991. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Podlipovica. U 2008. smanjeno za dijelove naselja koji su proglašeni za nova samostalna naselja Spodnji Šemnik i Strahovlje.''
Skupštinski izbori u Austriji 2013.
Skupštinski izbori u Austriji održani su 29. septembra 2013. godine. Na izbore je od 6.384.308 birača sa pravom glasa, izašlo 4.782.410 (74,91%). Od toga je važećih glasova bilo 4.692.907 (98,13%), a nevažećih 89.503 (1,87%). Ovo su bili 25. skupštinski izbori po redu u Austriji i po drugi put su na izborima mogle glasati osobe sa napunjenih 16 godina. Od 2008. godine mandat skupštinskim predstavnicima traje 5 godina. Za Skupštinu Austrije brano je 183 predstavnika, a birale su se stranačke liste, sa kojih su u procentualnom udjelu po većinskom izbornom sistemu birani predstavnici.
Rezultati
Na izborima je nastupilo ukupno 14 stranaka: Socijaldemokratska partija Austrije (SPÖ), Austrijska narodna partija (ÖVP), Slobodarska partija Austrije (FPÖ), Zeleni, liste FRANK, NEOS, Savez za budućnost Austrije (BZÖ), Komunistička partija Austrije (KPÖ), Piratska partija Austrije (PIRAT), Kršćanska partija Austrije (CPÖ), liste WANDL, Socijalistička lijeva partija (SL), liste EUAUS i Muška partija (M). Izborna granica bila je 4% te su samo šest partija dobile svoje predstavnike u parlamentu.
Donja Batina–dio (217–258)
Donja Batina–dio (217–258) (do popisa 2021. Donja Batina) je naseljeno mjesto u sastavu općine Konjščina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica. Naselje je nastalo novom teritorijalnom organizacijom u Hrvatskoj. Bivše naselje Donja Batina je podijeljeno 2001. godine između grada Zlatara i općine Konjščina. Naselje obuhvata dio bivšeg naselja Donja Batina odn. seoske kućne brojeve od 217 do 258. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Donja Batina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Batina–dio (217–258) je imala 89 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. nastalo dijeljenjem naselja Donja Batina između općine Konjščina i grada Zlatara. Sadrži podatke za bivše naselje Donja Batina od 1857. do 1991.''
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Donja Batina.
Svjetsko prvenstvo u nordijskom skijanju 2015 – mala skakaonica (žene)
Takmičenje u disciplini mala skakonica na Svjetskom prvenstvu u nordijskom skijanju 2015. u ženskoj konkurenciji, održane su 20. februara 2015. godine. U takmičenju je učestvovalo 40 skijašica skakačica iz 13 zemalja. Kvalifikcaije su održane 19. februara.
Kvalifikacije
Kvalifikacije su održane sa početkom u 17:00.
Finale
Runda 1 je održana sa početkom u 17:00, finalna runda sa početkom u 17:58.
Makedonija na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Makedoniju je na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljala jedna atletičarka.
Mauzolej u Halikarnasu
Mauzolej se nalazio u Halikarnasu, na području današnjeg turskog grada Bodruma i predstavlja jedno od sedam svjetskih čuda.
Grobnicu je dizajnirana od strane grčkih arhitekata Satyrosa i Pythiusa.
Građevina je bila oko 45 m visoka, s četiri strane ukrašena skulpturalnim reljefima, svaki izrađen od strane jednog od četiri grčka skulptora: Leocharesa, Bryaxisa, Scopasa i Timotheusa.
Mauzolej je uništen uzastopnim zemljotresima koji su se desili u periodu od 12. do 15. stoljeća.
Danas se termin mauzolej, zahvaljujući ovoj grobnica izgrađenoj za vladara Mauzola, općenito koristi za sve nadzemne grobnice.
Sebenje
mini|280px|Sebenje, krajolik Sebenje su naseljeno mjesto u sastavu općine Tržič, regija Gorenjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sebenje su imale 423 stanovnika.
Donji Daruvar
Donji Daruvar (češ. Dolní Daruvar) je naseljeno mjesto u sastavu grada Daruvara, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Daruvar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donji Daruvar je imao 731 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Daruvar je imalo 1.122 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Belaj
Hrvatska:
Historijska geografija
Historijska geografija je granična disciplina geografije, koja je tijesno povezana sa historijom. Bavi se proučavanjem, istraživanjem i objašnjavanjem društvenohistorijskih i društvenogeografskih pojava i procesa vezanih za pojedine teritorije u prošlosti (razmještaj stanovništva, njegov život, položaj, funkcije naselja, privredu i dr). Za svoja istraživanja služi se historijskim izvorima, pisanim spomenicima, arheološkim nalazima i slično.
Rezultati istraživanja historijske geografije su od veoma velikog značaja za razumijevanje nekih savremenih geografskih pojava i procesa (razvoj neke države, razlozi njenog današnjeg položaja i statusa i sl).
Naučnici u više od 40 zemalja trenutno istražuju historijsku geografiju.
Kontrolna tačka ćelijskog ciklusa
Kontrolne tačke ćelijskog ciklusa su kontrolni mehanizmi u eukariotskom ćelijskom ciklusu koji osiguravaju njegovo pravilno napredovanje. Svaka kontrolna tačka služi kao potencijalna završna tačka tokom ćelijskog ciklusa, kada se procenjuju uslovi ćelije, pri čemu se progresija kroz različite faze ćelijskog ciklusa dešava samo kada su ispunjeni povoljni uslovi. Postoji mnogo kontrolnih tačaka u ćelijskom ciklusu, ali tri glavne su: G1 kontrolna tačka, takođe poznata kao Start ili restrikcijska kontrolna tačka ili glavna kontrolna tačka; G2/M kontrolna tačka i prijelaz iz metafaze u anafazu, također poznat kao vretenska kontrolna tačka. Progresija kroz ove kontrolne tačke je uglavnom određena aktivacijom ciklin-zavisne kinaze regulatornim proteinskim podjedinicama zvanim ciklini, čiji se različiti oblici proizvode u svakoj fazi ćelijskog ciklusa za kontrolu specifičnih događaja koji se tamo dešavaju.
G1 (restrikcijsla) kontrolna tačka
Kontrolna tačka G1, poznata i kao restrikciona tačka u ćelijama sisara i početna tačka u kvascu, je tačka u kojoj se ćelija obavezuje da uđe u ćelijski ciklus. Kako ćelija napreduje kroz G1, ovisno o unutrašnjim i vanjskim uvjetima, može ili odgoditi G1, ući u stanje mirovanja poznato kao G0, ili nastaviti dalje od restrikcijske tačke.Oštećenje DNK je glavna indikacija da se ćelija "ograniči" i da ne ulazi u ćelijski ciklus. Odluka da se posveti novom krugu ćelijske diobe događa se kada ćelija aktivira transkripciju zavisnu od ciklina-CDK koja promovira ulazak u S fazu. Ova kontrolna tačka osigurava dalji proces.
Pozitivna povratna sprega ima esencijalnu ulogu u regulaciji progresije od G1 do S faze, posebno uključujući fosforilaciju Rb kompleksom ciklin/CDK proteina. Rb bez fosfata, ili nefosforilirani Rb, reguliše izlazak i diferencijaciju G0 ćelijskog ciklusa. Tokom početka G1 faze, faktori rasta i oštećenje DNK signaliziraju porast nivoa ciklina D, koji se zatim vezuje za Cdk4 i Cdk6 i formira kompleks ciklinD:Cdk4/6. Poznato je da ovaj kompleks inaktivira Rb fosforilacijom. Međutim, detalji fosforilacije Rb prilično su složeni i specifični u poređenju sa prethodnim saznanjima o G1 kontrolnoj tački. CiklinD:Cdk4/6 postavlja samo jedan fosfat, ili monofosforilate, Rb na jedno od svojih četrnaest pristupačnih i jedinstvenih mjesta fosforilacije. Svaka od četrnaest specifičnih monofosforiliranih izoformi ima različitu preferenciju vezanja za članove porodice E2F, što vjerovatno doprinosi raznolikosti ćelijskih procesa u tijelu sisara.
E2F 4 i E2F 5 ovise o p107 i p130 kako bi zadržali svoju jedarnu lokalizaciju. Međutim, ciklin D:Cdk 4/6 također fosforilira p107 i p130, proces koji oslobađa njihovo vezivanje iz E2F 4 i 5 (koji zatim pobjegnu u citoplazmu) i omogućava E2F 1-3 da se veže za DNK i započne transkripciju ciklina E. Rb proteini održavaju svoje monofosforilirano stanje tokom rane G1 faze, dok se ciklin E akumulira i vezuje za Cdk2.
Ciklin-zavisni inhibitor kinaze 1B (CDKN1B), također poznat kao p27, vezuje se za i inhibicijom sprečava aktivaciju ciklinaE:Cdk2. Međutim, kako se ciklin A akumulira i veže za Cdk2, oni formiraju kompleks i inhibiraju p27. U G1 faze, ciklin zavisna kinaza radi zajedno sa ciklin-zavisnom kinazom S faze ciljajući p27 za razgradnju. Zauzvrat, ovo omogućava potpunu aktivaciju ciklina A:Cdk2, kompleksa koji fosforilira E2F 1-3 inicira njihovu disocijaciju od promotorskih mjesta DNK. Ovo omogućava E2F 6-8 da se veže za DNK i inhibira transkripciju. Negativna povratna sprega koja se koristi za uspješno inhibiranje inhibitora, p27, je još jedan bitan proces koji koriste ćelije kako bi osigurale jednosmjerno kretanje i bez povratka kroz ćelijski ciklus.
Kada dođe do oštećenja DNK, ili kada ćelija otkrije bilo kakve defekte koji zahtijevaju da odgodi ili zaustavi ćelijski ciklus u G1, do zaustavljanja dolazi kroz nekoliko mehanizama. Brzi odgovor uključuje događaje fosforilacije koji započinju ili s kinazom ATM (mutirana ataxia telangiectasia) ili ATR, koji djeluju kao senzori, ovisno o tipu oštećenja. Ove kinaze fosforilišu i aktiviraju efektorske kinaze Chk2 i Chk1, koje zauzvrat fosforilišu fosfatazu Cdc25A, označavajući je tako za ubikvitinaciju i degradaciju. Kako Cdc25A aktivira prethodno pomenuti ciklin E-CDK2 kompleks uklanjanjem inhibitornih fosfata iz CDK2, u odsustvu Cdc25A, ciklin E-CDK2 ostaje neaktivan, a ćelija ostaje u fszi G1.
Za održavanje zastoja, pokreće se drugi odgovor, kojim Chk2 ili Chk1 fosforiliraju p53, supresor tumora, a to stabilizira p53 sprečavajući ga da veže Mdm2, ubikvitin-ligazu koja inhibira p53, ciljajući ga na degradaciju. Stabilni p53 tada djeluje kao aktivator transkripcije nekoliko ciljnih gena, uključujući p21, inhibitor G1-do-S kompleksa ciklin E-CDK2 koji promoviše. Osim toga, drugi mehanizam kojim se p21 aktivira je akumulacija p16 kao odgovor na oštećenje DNK. p16 remeti ciklin D-CDK4 komplekse, uzrokujući otpuštanje p21 iz kompleksa, što dovodi do defosforilacije i aktivacije Rb, što omogućava Rb da se veže i inhibira E2F 1-3, čime se održava ćelija od prelaska u S fazu. Recently, some aspects of this model have been disputed.
Kontrolna tačka G2
Nakon replikacije DNK u S fazi, ćelija prolazi kroz fazu rasta poznatu kao G2. Za to vrijeme se proizvode neophodni mitotski proteini i ćelija je još jednom podvrgnuta regulatornim mehanizmima, kako bi se osigurao odgovarajući status za ulazak u proliferativnu mitotsku (M) fazu. Više mehaničkih kontrolnih tačaka uključeno je u ovu tranziciju iz G2 u M, sa zajedničkim faktorom ujedinjavanja aktivnosti ciklin-Cdk.
Iako postoje varijacije u potrebnim kompleksima ciklin-Cdk među organizmima, neophodnost aktivnosti kinaze je konzervirana i tipski se fokusira na jedno uparivanje. U fisijskom kvascu (‘’Sacharomyces pombae) postoje tri različita oblika mitotskog ciklina, a šest u pupajućem  kvascu  (Sacharomyces c erevu+isiae, ali primarni ciklin koji se koristi je ciklin B. Ciklina B će poslužiti kao referenca za diskusiju o tranziciji G2/M kontrolne tačke.
Slično S fazi, G2 doživljava kontrolnu tačku oštećenja DNK. Ćelija se još jednom ispituje na mjesta oštećenja DNK ili nepotpune replikacije, a kinaze ATR i ATM se regrutuju za mjesta oštećenja. Aktivacija Chk1 i Chk2 se također odvija, kao i aktivacija p53, da izazove zaustavljanje ćelijskog ciklusa i zaustavljanje progresije u mitozu. Dodatna komponenta S faze, prereplikacijski kompleks, mora biti inaktivirana fosforilacijama ciklina B-Cdk1.
Mehanizmi pomoću kojih se sprečava ulazak mitoze kao odgovor na oštećenje DNK slični su onima u G1/S kontrolnoj tački. Oštećenje DNK pokreće aktivaciju gore pomenutog ATM/ATR puta, u kojem ATM/ATR fosforilira i aktivira kinaze kontrolne tačke Chk1/Chk2. Chk1/2 fosforilira cdc25 koji, osim što je inhibiran, također se sekvestrira u citoplazmi od strane 14-3-3 proteina. 14-3-3 su regulirani p53, koji se, kao što je ranije spomenuto, aktivira Chk1 i ATM/ATR. p53 također transaktivira p21, a i p21 i 14-3-3 zauzvrat inhibiraju ciklin B-cdc2 komplekse kroz fosforilaciju i citoplazmatsko sekvestriranje cdc2. Osim toga, inaktivacija cdc25 rezultira njegovom nesposobnošću da defosforilira i aktivira cdc2. Finally, another mechanism of damage response is through the negative regulation of Plk1 by ATM/ATR, which in turn results in the stabilization of Wee1 and Myt1, which can then phosphorylate and inhibit cdc2, thus keeping the cell arrested in G2 until the damage is fixed.
Metafazna komntrolna tačka
Kontrolna tačka mitotskog vretena javlja se na tački u metafazi, gdje su svi hromosomi trebali da se poravnaju na mitotskoj ploči i da su pod bipolarnom tenzijom. Napetost koju stvara ova bipolarna vezanost je ono što se osjeća, što inicira ulazak u anafazu. Da bi se to postiglo, senzorski mehanizam osigurava da kompleks koji promovra anafazu (APC/C) više nije inhibiran, koji sada može slobodno razgraditi ciklin B, koji sadrži D-kutiju (kutiju za uništavanje ), i razbiti sekurin. Potonji je protein čija je funkcija da inhibira separazu, koja zauzvrat siječe kohezine, proteinski kompozit odgovoran za koheziju sestrinskih hromatida. Jednom kada se ovaj inhibitorni protein razgradi ubikvitinacijom i naknadnom proteolizom, separaza tada uzrokuje odvajanje sestrinske hromatide. Nakon što se ćelija podijeli na svoje dvije kćerke ćelije, ćelija ulazi u G1.
Galovec
Galovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Konjščina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Senično
Senično je naseljeno mjesto u sastavu općine Tržič, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Tržič.
Galovec
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1910. do 1971. iskazivano pod imenom Galovec Konjšćinski, a 1981. pod imenom Galovec Konjščinski.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Galovec je imalo 129 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Senično
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Senično je imalo 287 stanovnika.
Gigantske ćelije mrežnjačne ganglije
Gigantske ganglijske čelije mrežnjače su fotoosjetljive ganglijske ćelije s velikim dendritičkim stablima mrežnjače čovjeka i psetolikog majmuna makaka,  koje su otkrili Dacey et al'. (2005.). Sadrže fotoosjetljivi pigment melanopsin, omogućavajući im da direktno reagiraju na svetlost. One takođe primaju impulse od štapića i čepića, omogućavajući im da dekodiraju boju i prostorne informacije. Dacey et al. utvrdili su da su veličine gigantskih ćelija receptivnog polja otprilike tri puta veće od dijametra parasolnih ganglijskih ćelija. U svakoj mrežnjači postoji samo oko 3.000 gigantskih ganglijskih ćelija, što čini oko 0,2% od ukupnog broja ganglijskih ćelija mrežnjače.
Taib Šarić
Taib Šarić bio je jedan od vodećih bosanskohercegovačkih agroekologa i najistaknutiji herbolog. Rođen je u Čapljini, 1934. godine, a umro u Sarajevu, 15. juna 2019.
Gigantske ćelije mrežnjačne ganglije
Otkriveni je da kada ive ćelije reagiraju direktno na svjetlost, njegova funkcija spektarske osjetljivosti slična je kao kod štapića i čepića, ali s vrhom od 482 nm, između S-čepićs i štapića. Dacey et al. akođer su utvrdili da je dinamički opseg gigantskih ćelija 3-4 log jedinice, daleko veći od bilo kojeg drugog tipa fotoreceptora i pokriva gotovo čitav opseg osvetljenja prirodne dnevne svetlosti. U prirodnim uslovima osvjetljenja, odgovori na štapiće i čepiće se stvaraju melanopsinskim odgovorom gigantskih ganglijskih ćelija mrežnjače. Boju dekodiraju putem S-Off-(L + M)-On oponenta. Njihova funkcija prijenosa prostorne modulacije je niskopropusna, s gornjom granicom od oko 0,6 ciklusa po stepenu.
Dacey et al. predložili su da gigantske ganglijske ćelije podstiču podsvjesne funkcije 'oblikovanja slike' cirkadijskog fotoentramenta i promjera zjenice, a putem impulsa štapića i čepića, mogu pomoći u posredovanju svjesne percepcije zračenja.
Taib Šarić
Edukacija i karijera
Taib Šarić je osnovnu školu pohađao u Čapljini i Mostaru, a srednju u Derventi. Diplomirao je, magistrirao i doktorirao agronomiju na Poljoprivrednom fakultetu Univerziteta u Sarajevu.
Spodnji Šemnik
Spodnji Šemnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorje ob Savi, regija Zasavska, Slovenija.
Taib Šarić
Edukacija i karijera
Postmagistarski studij je obavio u SAD (Kansas State University i Bucknell University, Pennsylvania), a postdoktorski u Holandiji (Wageningen Agricultural University). Zatim je dvije godine učestvovao u kreiranju naučnih projektata iz južnih ratarskih kultura u Indiji (Indian Agricultural Research Institute, New Delhi). Na studijskim usavršavanjima bio je i u Njemačkoj, Češkoj, Slovačkoj i Švicarskoj.
Spodnji Šemnik
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Zagorje ob Savi. Kao samostalno naseljeno mjesto Spodnji Šemnik postoji od 2008. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Šemnik.
Taib Šarić
Edukacija i karijera
Šarić je bio profesor emeritus na Poljoprivrednom fakultetu u Sarajevu na kojem je kreirao programe i izvodio nastavu na postdiplomskom studiju iz agroekologije. Učestvovao je u obrazovanju 44 generacije studenata agronomije. Objavio je i 24 knjige (s ponovljenim proširenim izdanjima ukupno 45 knjiga) iz navedenih oblasti – univerzitetske i srednjoškolske udžbenike i priručnike za praksu. Publicirao je i više od 100 naučnih radova i oko 600 stručnih radova iz oblasti ratarstva, agroekologije, herbologije i zaštite okoliša, Ove oblasti bile su u fokusu njegovih istraživanja tokom pet decenija rada.
Najduže – tokom četiri decenije – na matičnom Fakultetu je predavao predmet Opće ratarstvo, a određen broj godina je predavao i Agroekologiju sa agrotehnikom, Osnove ratarstva, Specijalno ratarstvo i Zaštitu i uređenje okoliša. Na postdiplomskim studijima je predavao više predmeta iz oblasti ratarstva, herbologije i zaštite okoliša.
Spodnji Šemnik
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnji Šemnik je imao 76 stanovnika.
Pothum Plaščanski
Pothum Plaščanski je naseljeno mjesto u sastavu općine Plaški, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Taib Šarić
Edukacija i karijera
U 1977. na Poljoprivrednom fakultetu u Sarajevu osnovao je općejugoslavenski postdiplomski studij iz herbologije, prvi takav u Evropi. Na njemu su predavali i predavači iz Švicarske, Italije i drugih zemalja.
Spodnji Šemnik
Stanovništvo
Napomena: ''U 2008. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Šemnik.''
Taib Šarić
Edukacija i karijera
Akademik Šarić bio je utemeljitelj herbologije kao nauke u Bosni i Hercegovini i jedan od njenih pionira u onovremenoj Jugoslaviji. Bio je jedan od pionira nove naučne oblasti alelopatije, odnosno biohemijskih inhibitornih ili stimulirajućih međuutjecaja biljaka uodređenim fitocenozama u Evropi. Tokom sedam godina rukovodio je velikim jugoslavensko-američkim naučnim projektom u jekojem istraživana alelopatija usjeva i korova.
Pothum Plaščanski
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin.
Taib Šarić
Edukacija i karijera
Pored velikog broja naučnih saopćenja koje je podnio na naučnim konferencijama u raznim gradovima širom Jugoslavije, od Ohrida do Bleda, podnio je i više naučnih referata na međunarodnim simpozijima i kongresima: u Uppsali, Moskvi, Varšavi, Leipzigu, Brnu, Bratislavi, Keszthelyu (Mađarska), Poznanju, Breightonu, Gentu, Visakapatnamai (Indija), Sidneju itd. Bio je jedan od osnivača Jugoslavenskog društva za proučavanje i suzbijanje korova (u Sarajevu, 1973) i njegov višegodišnji predsjednik. Jedan je od osnivača European Weed Research Society (EWRS, Pariz, 1975) i dugo vremena član raznih njegovih rukovodećih organa (Scientific Committee, Educational Committee, National Representative of Yugoslavia and Bosnia and Herzegovina). Od svih osnivača EWRS-a najduže je bio aktivan u njegovim organima (30 godina). Predsjedavao je evropskim simpozijima o korovima u Uppsali, Brajtonu, Parizu i Lisabonu.
Pothum Plaščanski
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pothum Plaščanski je imao 77 stanovnika.
Taib Šarić
Edukacija i karijera
Tri decenije bio je glavni i odgovorni urednik triju časopisa iz poljoprivrede. Izabran je za evaluatora međunarodnih naučnih projekata iz oblasti poljoprivrede i zaštite okoline za administraciju Evropske unije u Briselu. Bio je glavni urednik međunarodnog naučnog časopisa Herbologia (na engleskom) u kojem se objavljuju radovi prominentnih autora s više kontinenata. Za naučni rad i stručnu publicistiku dobio je nagradu „Veselin Masleša”. Tri puta je nominiran za laureata World Food Prize (neformalna Nobelova nagrada za hranu i poljoprivredu).
Pothum Plaščanski
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Pothum.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pothum Plaščanski je imalo 190 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Taib Šarić
Edukacija i karijera
Za dopisnog člana ANUBiH izabran je 2002, a za redovnog 2008. godine.
Catalanov broj
Catalanovi brojevi predstavljaju niz prirodnih brojeva važnih u kombinatorici. Prvih nekoliko Catalanovih brojeva jesu 1, 1, 2, 5, 14, 42, 132, 429, 1430, 4862, 16796, 58786, 208012, 742900, 2674440, 9694845, 35357670, 129644790, 477638700, 1767263190.. Nazvani su u čast belgijskog matematičara Eugènea Charlesa Catalana.
Definicija
Definišu se preko binomnih koeficijenata:
za n\ge 0
Alternativni izraz je:
Rekurzija
Catalanovi brojevi zadovoljavaju rekurziju: Kako je tada je: Zadovoljavaju i sljedeću rekurziju
Osobine
Generirajuća funkcija Catalanovih brojeva je:
Asimptotska vrijednost je:
Strahovlje
Strahovlje su naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorje ob Savi, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Zagorje ob Savi. Kao samostalno naseljeno mjesto Strahovlje postoje od 2008. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Šemnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Strahovlje su imale 75 stanovnika.
Napomena: ''U 2008. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Šemnik.''
Belaj (Cerovlje)
Belaj (ital. Bellai) je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerovlje, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pazin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Belaj je imao 16 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. sadrži podatke za bivše naselje Posert. U 1948. iskazano pod imenom Belaj-Posert. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Belaj je imalo 34 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Stefan Vojislav
Stefan Vojislav (srp. Стефан Војислав, grč. Στέφανος Βοϊσθλάβος; 990–1043) bio je knez Duklje od 1040. do 1043. godine. Bio je bizantijski guverner od 1018. do 1034. godine kada je poveo neuspješnu pobunu koja ga je odvela u zatvor u Konstantinopolj. Uspio je da pobjegne i vrati se kući te uspješno osamostali svoju državicu. Proširio je Duklju do južne Dalmacije i njenog zaleđa i osnovao novu dinastiju Vojislavljevića.
Porijeklo i porodica
Porijeklo Stefana Vojislava još uvijek nije razjašnjeno. Zna se da mu je otac bio Dragimir, sin travunjskog kneza Hvalimira. Kada je Hvalimir u pitanju, porijeklo mu je nepoznato; neki tvrde da je sin Krajine Belojevića, ali je to manje vjerovatno, jer je on stariji od Krajininog sina Čučimira, koji je naslijedio teritorije Krajine. Druga verzija je verzija Ljetopisa popa Dukljanina koji govori da je on sin Tuđemira, slavenskog kralja koji je vladao gotovo cijelim Ilirikumom.
Ljetopis također navodi da je, poput Jovana Vladimira, bio oženjen princezom iz Samuilove porodice sa kojom je imao petoricu sinova (Gojislav, Predimir, Mihajlo, Saganek i Radoslav). Slavenski ustanici, koji su se 1072. godine pobunili protiv Bizantije, tražili su od Vojislavljevog sina Mihajla da im pošalje jednog od svojih sinova da ga proglase za cara i Samuilovog nasljednika, što bi mogla biti potvrda njegovog braka sa nekom Samuilovom srodnicom.
IC 4011
IC 4011 (također poznat kao PGC 44705) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 334 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,50 (49 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Hermann Albert Kobold 22. aprila 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Slap (Tržič)
mini|280px|Slap, seoske kuće Slap je naseljeno mjesto u sastavu općine Tržič, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Tržič.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Slap je imao 190 stanovnika.
T-12
2A19 ili T-12 je sovjetski glatkocijevni protivoklopni top 100 mm. Glavni korisnici ovog topa bile su zemlje Varšavskog pakta. Zbog svoje iznimne preciznosti često ga nazivaju top-snajper.
Razvoj
T-12 je uveden u operativnu upotrebu 1961. godine s ciljem da zamijeni stariji BS-3 top 100 mm. U sovjetskoj armiji je obično bio raspoređivan u protivoklopnim jedinicama, te u jedinicima samohodnog topništva kako bi zaštitio samohodnu artiljeriju od mogućeg brzog neprijateljskog kontra-napada.
1970. godine je razvijena i verzija MT-12 koja ima izmjenjene lafete i štit kako bi se lakše vršio transport i bolja zaštita posade. Zbog velikih točkova T-12 se može transportovati cestovnom brzinom do 60 km/h i po terenu do 25 km/h. Za vuču topa originalno je namijenjem oklopni transporter MT-LB.
Opis topa
lijevo|thumb|T-12, pogled od pozadi. Top obično poslužuje 6 članova uključujući i komandira. Kada se koristio MT-LB kao vučno vozilo borbeni komplet se obično sastojao od 20 granata (10 APFSDS, 4 HE-Frag, 6 HEAT). Top može biti opremljen sa skijaškom opremom za sniježne terene ili močvare.
Streljivo
desno|thumb|Potkalibarno - obilježavajući projektil (APFSDS)
Potkalibarno - obilježavajući projektil (APFSDS)
APFSDS-T Tungsten
APFSDS
Šentgotard
Šentgotard je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorje ob Savi, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Zagorje ob Savi.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šentgotard je imao 77 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. povećano za naselje Trzin koje je ukinuto.''
Gornji Daruvar
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Daruvar je imao 436 stanovnika.
Karlo Afan de Rivera
Karlo Afan de Rivera (28. oktobar 1885 – 2. juni 1979) bio je hrvatski slikar, dugo radio u Mostaru.
Stvarajući između dva rata u teškim životnim i umjetničkim uslovima, ostavio je opsežno slikarsko djelo toplih, prozračnih, svježih i suptilnih akvarela.
Počeci i školovanje
Osnovnu školu pohađao je u Dubrovniku, Obrtnu u Zagrebu (1899–1903). Asistent u privatnoj slikarskoj školi Bele Čikoša Sesije i Mencija Klementa Crnčića (1904).
Na Višoj školi za umjetnost i umjetni obrt studirao je, s prekidima, 1915–1917
Na studijskom putovanju u Rim, Firencu i Veneciju bio je 1926.
Rad
Od 1905. radio je kao dekorativni slikar na javnim, privatnim i sakralnim objektima u Zagrebu, Slavoniji i Dalmaciji, a zatim u Trstu. Sa svojim profesorom Perošem radio je 1912. na dekoraciji Crkve sv. Filipa i Jakova u Novome Vinodolskom. U Mostar se doselio 1918. Ondje je između dva svjetska rata radio kao zubotehničar i slikar, a poslije Drugog svjetskog rata rata kao scenograf Narodnog pozorišta i Kulturno-umjetničkog društva Abrašević, te kao nastavnik crtanja 1949–1957.''
Stvaralaštvo
Njegov slikarski opus kritika dijeli u dvije faze. Prva (1918–1930) obuhvata radove pretežno u ulju, pod utjecajem zagrebačke slikarske škole sa početka prošlog stoljeća. Drugu fazu (1930–1970) – pod utjecajem prijateljstva s Antunom Motikom (profesorom crtanja u mostarskoj Gimnaziji 1929–1939) – karakteriziraju akvareli, slikani velikom lahkoćom, uglavnom bez prethodnog skiciranja: pejzaži, marine, interijeri, mrtve prirode, portreti, folklorni motivi itd.
Literatura
Zelenika, Anđelko. ''Karlo Afan de Rivera. Retrospektiva 1903-1976'' (katalog izložbe), Mostar: Umjetnička galerija SRBiH, 1976.
Mukonat cikloizomeraza
Mukonat cikloizomeraza ili mukonatna cikloizomeraza (EC 5.5.1.1) – mukonat cikloizomeraza I, cis,cis-mukonat-laktonizirajući enzim, cis,cis-mukonat cikloizomeraza, mukonat laktonizirajući enzim, 4-karboksimetil-4-hidroksiizokrotonolakton lijaza (deciklizacija), CatB, MCI) – je enzim sa sistemskim imenom 2,5-dihidro-5-oksofuran-2-acetat lijaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizira slijedeću hemijsku reakciju]: 2,5-dihidro-5-oksofuran-2-acetat cis,cis-heksadienedioat Za djelovanje ovog enzima je neophodan [[ion mangana  Mn2+. Uključen je u razlaganje  ligninski deriviranih aroma, katehhola i  protokatehuata, međuproduktimaciklusu limunske kiseline kao dijela β-ketoadipatnog puta mikroba tla. Neke  bakterijske vrste su također sposobne za also dehalogenizaciju  hloroaromatskih jedinjenja, aktivnošću  hloromukonat laktonizirajućih  enzima.  Bakterijski  MLEs pripadaju skupini porodice enolaza, od nekoliko poznatih struktura,
Gornja Konjščina
Gornja Konjščina je naseljeno mjesto u sastavu općine Konjščina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Konjščina je imala 117 stanovnika.
Napomena: ''Do 1961. i u I. Izdanju knjige Naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Konjščina je imalo 171 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Trg Taksim
mini|250px|Pogled na trg Taksim sa džamijom Taksim u pozadini Trg Taksim je trg u najvećem turskom gradu Istanbulu. Nalazi se u okrugu Beyoğlu, evropskom dijelu grada i glavna je turistička i rekreativna četvrt poznata po restoranima, prodavnicama i hotelima. Smatra se srcem modernog Istanbula, sa centralnom stanicom istanbulskog metroa. Na Trgu Taksim se nalazi i spomenik Republike, djelo italijanskog skulptora Pietra Canonica. Spomenik je podignut 1928. godine u spomen na 5 godina od osnivanja Republike Turske 1923., nakon Turskog rata za nezavisnost.
Trg je sa južne strane okružen hotelom Marmara, na istoku kulturnim centrom Atatürk, na sjeveru parkom Gezi i na zapadu džamijom Taksim. Trg je mjesto spajanja nekoliko važnih saobraćajnica: Gümüşsuyu, Cumhuriyet, Tarlabaşı, İstiklal i Sıraselviler.
Historija
Riječ Taksim na arapskom jeziku znači "podjela" ili "distribucija". Trg Taksim je prvobitno bio tačka na kojoj su se prikupljale glavne vodovodne linije sa sjevera Istanbula i granale na druge dijelove grada. Ovu namjenu za ovo područje uspostavio je sultan Mahmud I. Trg je nazvan po kamenom rezervoara iz osmanlijskog doba koji se nalazi uz jednu stranu trga.
Još jedna značajna građevina koja je nekada stajala na trgu bila je artiljerijska kasarna Taksim iz 19. vijeka (Taksim Kışlası), koja je kasnije postala Taksim stadion ali je srušena 1940. godine tokom građevinskih radova u skladu sa planovima francuskog arhitekte i urbanista Henrija kako bi se oslobodio prostor za trg Taksim i park Taksim Gezi.
Trg danas
Taksim je glavno saobraćajno čvorište i popularna destinacija kako za turiste tako i za stanovnike Istanbula. Avenija Istiklal (İstiklal Caddesi - avenija nezavisnosti), duga pješačka trgovačka ulica, završava se na ovom trgu, a nostalgični tramvaj vozi od trga duž avenije, završavajući u blizini Tünela (1875.) koji je druga najstarija linija podzemne željeznice na svijetu nakon londonske. Pored toga što služi kao glavna tačka transfera za općinski autobuski prijevoz, trg Taksim je i krajnja stanica linije Levent-Taksim-Yenikapı istanbulskog metroa.
Taksimova pozicija je dodatno ojačana 29. juna 2006. godine, kada je otvorena nova linija žičare Kabataş-Taksim koja povezuje stanicu metroa Taksim sa tramvajskom stanicom Kabataş i lukom Seabus, omogućavajući ljudima da sa ovog mjesta na Taksim stignu za samo 110 sekundi.
Oko trga Taksim nalaze se brojne turističke agencije, hoteli, restorani, kafići i međunarodni lanci brze hrane. Također je dom nekih od najvećih hotela u Istanbulu, uključujući InterContinental, Divan i Marmara Hotel. Taksim je nekada bio omiljena lokacija za javne događaje kao što su parade, proslave Nove godine i druga društvena okupljanja, iako se od 2016. rijetko daju dozvole za takva okupljanja.
Kulturni centar Atatürk(Atatürk Kültür Merkezi), višenamjenska koncertna dvorana i kulturni centar koji je ponovo otvoren nakon renoviranja 2021. godine, također se nalazi na trgu Taksim. Orjentisan je prema džamiji Taksim koja je također otvorena 2021. godine.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1959 (Argentina)
Južnoameričko prvenstvo u nogometu (Argentina) 1959. je bilo 26. kontinentalno nogometno takmičenje Južne Amerike. Turnir je odigran u Argentini od 7. marta do 4. aprila 1959. godine. Na prvenstvu je učestvovalo sedam ekipa. Argentina je 12. put u svojoj historiji osvojila šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojio Brazil a treće Paragvaj. Pelé, reprezentativac Brazila je bio najbolji strijelac prvenstva sa osam postignutih golova.
Format takmičenja
Na prvenstvu Južne Amerike je učestvovalo sedam ekipa: domaćin Argentina, te Peru, Urugvaj, Čile, Brazil, Bolivija i Paragvaj. Kolumbija i Ekvador nisu učestovali na turniru. Primijenjen je Bergerov sistem te je prvak bila ekipa koja skupi najveći broj poena.
Lista strijelaca
Na prvenstvo je odigrana 21 utakmica i postignuto 86 golova što je iznosilo 4.1 dati gol po utakmici. Ukupno se 36 nogometaša upisalo u listu strijelaca.
Stribog
Stribog, u staroruskom paganstvu, jest božanstvo sa, ne tako jasnim funkcijama – vjerovatno je bio bog vjetrova i vazdušnog prostranstva.