cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brkovi (čovjek)
Kulture
U zapadnoj kulturi je pokazano da žene ne vole muškarce koji pokazuju vidljive brkove ili bradu, već preferiraju one koji imaju vidljiv nagovještaj brade poput strništa (često poznatog kao sjena od pet sati) u odnosu na one koji su bili svježe obrijani. Ovo ide u prilog ideji da u zapadnoj kulturi žene preferiraju muškarce koji imaju sposobnost obrađivati dlake na licu, poput brkova, ali odluče da to ne čine. Međutim, neki istraživači sugeriraju da je moguće da u okolnostima u kojima je fizička agresivnost prilagodljivija od suradnje, žene više vole one s bradom. Različito mišljenje o brkovima nije rezervirano za međunarodne zajednice sa kulturnum razlikama, jer čak i unutar SAD-a, uočene su razlike u ženskoj sklonosti muškoj dlaci lica, jer je Freedmanova studija sugerirala da žene koje studiraju na Univerzitetu u Chicagu preferiraju muškarce s dlakama na licu jer su ih smatrale muževnijima, sofisticiranijima i zrelijima od glatko obrijanih. Similarly, a study performed by Kenny and Fletcher at Memphis State University, which is largely a commuter school and usually is regarded as more conventional than the University of Chicago, suggested that men with facial hair such as moustaches and beards, were perceived as stronger and more masculine by female students.
Religije
Pored različitih kultura, percepciju brkova mijenja i religija, jer neke podržavaju rast brkova ili dlaka na licu općenito, a druge obično odbijaju one s brkovima, dok su mnoge crkve na tu temu donekle ambivalentne.
Amiši
Iako Amiški muškarci nakon braka puštaju brade i nikad ih ne podrezuju, izbjegavaju brkove i nastavljaju brijati gornje usne. To je ukorijenjeno u odbacivanju njemačke vojne mode sportskih brkova, koja je bila raširena u vrijeme formiranja zajednice Amiša u Švicarskoj; stoga služe kao simbol njihove privrženosti pacifizmu.
Mormoni
Iako Crkva Isusa Hrista svetaca posljednjeg dana nikada izričito ne navodi da svi muški članovi moraju biti dobro obrijani, u mormonskim krugovima se često smatra "tabuom" da muškarci imaju brkove kao misionari i moraju biti dobro obrijani, kao i po kodeksu časti Univerziteta Brigham Young, koji zahtijeva da studenti imaju slične standarde njege. Ovo je postalo donekle društvena norma unutar same crkve. To često dovodi do toga da se oni koji odluče nositi brkove osjećaju donekle kao da ne odgovaraju u potpunosti normi, a opet, u studijama koje su pokazali Nielsen i White, ovim muškarcima navodno ne smeta taj osjećaj i zato nastavljaju puštati da rastu dlake na licu.
Islam
Iako se dotjerivanje lica posebno ne spominje u Kur'anu, brojne se predaje hadisa (Muhammedove izreke) bave ličnom higijenom, uključujući održavanje dlake na licu. U jednom takvom primjeru, Muhammed je savjetovao da muškarci moraju puštati bradu, a što se tiče brkova, ošišajte duže dlake kako im ne bi dopustili da prekrivaju gornje usne (jer je to Fitra – porijeklo). Dakle, uzgajanje brade uz zadržavanje kratkih i ošišanih brkova dobro su ustaljena tradicija u mnogim muslimanskim društvima.
Belovo
Belovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Belovo je imalo 196 stanovnika.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Prnjavor)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 29 članova Općinskog vijeća općine Prnjavor održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 56 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 39.490 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 21.320 glasača (53,98% od ukupnog broja), a od toga je 19.670 (92,26%) glasova bilo važećih, te 1.650 (7,74%) nevažećih. Birano je ukupno 29 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobio je Savez nezavisnih socijaldemokrata 5.905 (30,88% od ukupnog broja važećih glasova).
Messier 86
NGC 4406 (također poznat kao MCG 2-32-46, PGC 40653 i UGC 7532) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Charles-Joseph Messier 18. marta 1781. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bartholinova žlijezda
Bartholinove žlijezde (zvane i Bartholin žlijezde ili velike vestibulske žlijezde) su dvije spojene alveolske žlijezde veličine graška koje se nalaze  malo straga i lijevo i desno od otvora vagine. One izdvajaju sluz za podmazivanje rodnice i  homologne su sa  bulbouretarskim žlijezdama u muškaraca. Međutim, dok su Bartholinove žlijezde smještene u površinskoj perineumskoj vrećici u ženki, bulbouretralne žlijezde nalaze se u dubokoj perineumskoj vrećici u mužjaka. Njihova dužina kanala je 1,5 do 2,0 cm, a otvaraju se u strukturi zvanoj navikulska fosa. Provodi su upareni i otvaraju se na površini vulve.
Historija
thumb|De ovariis mulierum et generationis historia epistola anatomica, 1678 Bartholinove žlijezde prvi je puta opisao, u 17. stoljeću, danski anatom Caspar Bartholin mlađi (1655–1738). Neki izvori pogrešno pripisuju ovo otkriće njegovu djedu, teologu i anatomu (Caspar Bartholin stariji, 1585–1629).
Funkcija
Bartholinove žlijezde liče sluz za podmazivanje (lubrikaciju) vagine tokom seksualnog uzbuđenja. Tekućina može malo navlažiti labijalni otvor vagine, što će učiniti ugodnijim kontakt s ovim osjetljivim dijelom.
Klinička patologija
Moguće je da se Bartholinove žlijezde blokiraju i upale što rezultira bolom. To je poznato kao bartolinitis ili Bartholinova cista. Bartholinova cista zauzvrat se može zaraziti i oblikovati apsces. idenokarcinom žlijezde je rijedak, a benigni tumori a hiperplazija još su rjeđi. Karcinom Bartholinove žlijezde je rijetka malignost koja se javlja kod 1% karcinoma vulve. Ovo može biti posljedica prisustva tri različite vrste epitelnog tkiva. Upala Skeneove žlijezde i Bartholinovih žlijezda može biti slična cistokeli.
Basshunter
Basshunter, pravim imenom Jonas Erik Altberg (rođen 22. decembra 1984. u Halmstadu) švedski je pjevač, muzički producent i DJ.
Popis stanovništva na Kosovu 2011 (Istok)
'''Popis stanovništva na Kosovu 2011. godine''' proveden je od 1. do 15 aprila 2011. na osnovu Zakona o popisu stanovništva (Zakon broj 03/L-237). Po popisu stanovništva na površini od 86,5 km2, 2011. godine u općini Istok (Kosovo) živjelo je 39.289 stanovnika, što predstavlja 2,26%, od ukupnog broja stanovnika Kosova. Od toga je 19.962 osoba muškog i 19.327 osoba ženskog spola. (Odnos m/ž je 1000:968). Gustoća naseljenosti u Istoku je 454 stanovnika/km2.
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Istok (Kosovo) je 19.962 osoba muškog i 19.327 osoba ženskog spola. Kod osoba muškog spola udio mlađih od 18 godina je 34,50%, sa 6.886, dok je kod osoba ženskog spola 33,26%, sa ukupno 6.429 popisanih.
Fabio Strinati
Fabio Strinati (San Severino Marche, 19. januara 1983) je talijanski pjesnik, pisac i esperantist. Takođe je napisao i objavio molitvenike i aforizme.
Biografija
Fabio Strinati je rođen u San Severino Marche 1983 i živi i radi u Esanatoglia, gradu u provinciji Macerata u regiji Marche. Nakon studija klavira kod pijanista Fabrizio Ottaviucci i studija esperanta, debituje kao pesnik 2014 sa zbirkom pjesama ''Pensieri nello scrigno. Nelle spighe di grano è il ritmo.'' Objavio je 15 knjiga, a pjesme su mu prevedene na katalonski, njemački, engleski, makedonski, bosanski, albanski, hrvatski i esperanto.
Travni Dol
Travni Dol je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Novo Mesto, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Travni Dol je imao 13 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. povećano za naselje Seč koje je ukinuto.''
Gabrje pri Ilovi Gori
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gabrje pri Ilovi Gori su imale 11 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Gabrje.''
'Abese
Sura 'Abese jest 80. sura Kur'ana. Sadrži 42 ajeta i ubraja se u mekanske sure (sure objavljene u Meki).
Sadržaj
Početak sure govori o jednom događaju koji se desio poslaniku Muhammedu, te mufesiri smatraju da je taj događaj povod objave ove sure ili bar njenih početnih ajeta. Neki od hadisa navode da je Poslanik tom prilikom razgovarao sa kurejšijskim prvacima. On im je, u namjeri da prihvate islam, izlagao o onome s čim je poslan pa mu je tom prilikom prišao slijepac po imenu Abdullah ibn Ummi-Mektum koji ga je zamolio da ga poduči ajetu iz Kur'ana riječima: O Allahov Poslaniče, pouči me nečemu čemu je tebe Allah poučio! U hadisu se navodi da je taj slijepac bio Abdullah ibn Ummi-Mektum. Međutim, Allahov Poslanik se okrenuo od njega i namrštio te nastavio razgovor sa prvacima Kurejšija.
Pri povratku kući obuhvatio ga je drijemež pa su objavljeni sljedeći ajeti:
Vanjski linkovi
✅
Gartnerov kanal
Gartnerov kanal ili Gartner kanal  i ductus longitudinalis epoophori, je mogući embrionski ostatak kod žena, tokom razvoja  mezonefroskog kanala u razvoju mokraćnih i reproduktivnih organa. Otkrio ga je i opisao Hermann Treschow Gartner, 1822. Gartnerov kanal smješten je u širokom ligamentu maternice. Položaj je paralelan s bočnom cijevi maternice i bočnim zidovima vagine i grlića maternice. Upareni mezonefroski kanali u mužjaka, nasuprot tome, nastaju u obliku uparenih epididimisnih, ductus deferens, ejakulacijskih kanala i sjemenskih vezikula. Kod ženki mogu se zadržavati između sloja širokog ligamenta maternice i u zidu vagine.
IC 4984
IC 4984 (također poznat kao ESO 186-23 i PGC 64388) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 711 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 0,90 (186 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (103 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 31. augusta 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jajnički suspenzorski ligament
Jajnički suspenzorski ligament ili infundibulopelvisni ligament (skraćeno IP-ligament ili samo IP), je nabor  peritoneuma koji se proteže od jajnika do zida karlice. Neki izvori smatraju ga dijelom širokog ligamenta maternice dok ga drugi izvori smatraju "terminacijom" ligamenta. Ne smatra se pravim ligamentom jer fizički ne podržava nijednu anatomsku strukturu; Međutim, to je važan orijentir i u njemu se nalaze jajnički sudovi. Suspenzorni ligament je usmeren prema gore od ilijačnog suda.
Struktura
Sadrži slijedeće strukture: jajnička arterija, jajnička vena, pleksus jajničkog nerva, and lymphatic vessels.
Sastav
Suspenzorni ligament jajnika je jedno neprekidno tkivo koje povezuje jajnik sa zidom karlice. Postoje posebna imena za dvije regije ovog tkiva. Ukratko, suspenzorni ligament sastoji se od istog vezivnog tkiva koje ima različite regionalne notacije, peritoneum i široki ligament.
Donje Mekušje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Karlovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donje Mekušje je imalo 207 stanovnika.
Jajnički suspenzorski ligament
Razvoj
Suspenzorni ligament potiče iz mezonefrosa, koji zauzvrat, nastaje iz intermedijarnog mezoderma. Prenatalni razvoj suspenzorskog ligamenta jajnika je dio razvoja reproduktivnog sistema.
Donje Mekušje
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Mekušje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donje Mekušje je imalo 300 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3372
IC 3372 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Postnatalni rast i razvoj čovjeka
Postnatalni period ontogeneze ispoljava niz osobenosti rasta, koje su karakteristične za većinu primata, a posebno za čovjeka i čovjekolike majmune. Nakon dugog perioda, od najmanje desetak godina dosta ujednačenog prirasta ukupne tjelesne visine i mase, slijedi nagli mladalački (adolescentni) zamah rasta gotovo svih mjera organizma, poslije kojeg pozitivni rast praktično prestaje. Taj “skok” je toliko karakterističan za normalan individualni razvoj da se, na osnovu njega, postnatalni život dijeli na tri razdoblja: predadolescentno, adolescentno i postadolescentno.
IC 3372
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Postnatalni rast i razvoj čovjeka
thumb|center|700px|Razvojni periodi u [[djetinijstvo|djetinjstvu]]
Predadolescencija
Predadolescentni rast i razvoj u svom trajanju ispoljava relativno velike međuindividualne razlike, a uobičajeno je da se u njegovom proučavanju obuhvata period od rođenja do kraja desete godine postnatalnog života. U tom periodu nižu se uzrasne kategorije: novorođenče, dojenče i dijete.
Odmah nakon rođenja, rast ukupne tjelesne dužine (visine) i mase nešto je usporen u odnosu na prenatalni i nastavak doadolescentnog perioda. Ustvari, taj proces usporavanja počinje već krajem prenatalnog razvoja, a pod uticajem fizičkih i drugih ograničavajućih faktora maternice. U ranom postnatalnom životu ta odstupanja uzrokuje i prilagođavanje novorođenčeta na uvjete nove životne sredine. Međutim, ubrzo nakon toga, stvarni prirast se približava teorijski očekivanim vrijednostima. Zatim, sve do puberteta, ukupna tjelesna visina i masa rastu približno konstantno eksponencijalno.
Adolescencija - mladalaštvo
Mladalačko doba počinje pojavom prvih naznaka sazrijevanja spolnih organa i ekspresijom sekundarnih spolnih obilježja, a završava dostizanjem pune spolne zrelosti i prestankom rasta, odnosno dostizanjem adultnog stupnja ontogeneze. U evropskom stanovništvu, kod žena traje između 11.–12. i 18.–21. godine, a kod muškarca od 12.–14. do oko 20.–24. Taj prijelaz od djetinjstva ka potpunoj somatičko–biološkoj, funkcionalnoj, mentalnoj i socijalnoj zrelosti obilježen je nizom stupnjevitih, neravnomjernih i često nesinhronizovanih preobrazbi psihofizičke individualnosti svakog čovjeka. Na osnovu osobenosti pojedinih razvojnih faza, posebno onih koje su u vezi sa procesom spolnog sazrijevanja, tokom adolescencije mogu se uvjetno diferencirati:
Adolescentni zamah
Adolestcentni zamah rasta i razvoja predstavlja redovnu pojavu u određenom periodu normalnog postnatalnog života svih primata. Ispoljava relativno široku individualnu varijaciju kako po početnom uzrastu tako i po intenzitetu, obilježjima razvojnih faza i dužini trajanja. Godišnji prirast ukupne tjelesne visine tokom mladalačkog doba je veoma složeno određen, a  u  teorijsko–matematičkoj formi najpribližnije ga predočava tzv. “Gompertzova kriva”. Ona počiva na pretpostavci da u ovom periodu organizam u jednakim vremenskim intervalima gubi istovjetne proporcije preostalih potencijala rasta. I ova teorijska krivulja i stvarni rezultati masovnih mjerenja ukazuju na stupnjevito ubrzavanje rasta početkom adolescencije. Ono, zatim, poprima karakter pravog zamaha (skoka), nakon čega slijedi stupnjevito opadanje brzine rasta svih značajnijih mjera organizma.
Maksimalna brzina rasta ukupne tjelesne visine kod djevojčica u Evropi najčešće se javlja između 12. i 13, a kod dječaka – između 14. i 15. godine. U tom periodu, prosječni godišnji prirast visine dječaka iznosi oko 10 cm, a kod djevojčica nešto manje. Glava, trup i udovi nejednako doprinose porastu ove tjelesne mjere: veći dio “skoka” u prirastu visine ostvaruje se ubrzanjem dužinskog rasta trupa. Maksimum brzine rasta tjelesne mase, u odnosu na maksimalnu brzinu “visinskog” rasta, kasni oko pola godine, a mišićne mase – oko tri mjeseca. Zbog naglog rasta “dugih” kostiju, izdužuju se i mišićna vlakna i mišići u cjelini. To utiče na slabljenje muskulature (posebno kod djevojčica), nepravilno držanje tijela i karakteristično nespretne pokrete adolescenata. Razlika u visini između odraslih žena i muškaraca najvećim dijelom potiče iz adolescentnog perioda. Prije mladalačkog doba, dječaci su prosječno za svega 2% viši od djevojčica, a nakon tog perioda – za oko 8%.
Adolescentni skok rasta se u nešto blažoj formi odražava i na određenim mjerama lica, i to kod dječaka u višem stupnju nego kod djevojčica. U ovom periodu se stupnjevito formira fizionomija budućeg odraslog čovjeka, pa se u tom pogledu povećava i međuindividualna raznolikost. Vilice postaju duže u odnosu na front lica, tj. profil je ravniji, a čeljusti isturenije. Nos, također, postaje istaknutiji i dobija konačne konture, mijenjaju se odnosi veličine organa u vratu i grkljanu, zatim “boja”, “dubina” i druga karakteristična svojstva glasa itd.
Rast i razvoj reproduktivnih organa (primarnih spolnih oznaka) tokom adolescencije moguće je pratiti samo indirektno, posmatranjem promjena u sekundarnim (vanjskim) spolnim oznakama. Prema dogovorenim kriterijima, dostignuti stupanj razvoja seksualnosti procjenjuje se na osnovu serije usvojenih standardiziranih modela, koji odgovaraju karakterističnim prosječnim stanjima dobijenim na osnovu masovnih posmatranja i mjerenja. Kod muškaraca se najčešće posmatraju razvoj testisa, penisa i pigmentacije skrotuma, pubične (stidne) i pazušne dlakavosti te pojava prvog i plodnog ejakulata, modifikacija glasa itd. Kod žena se, u tom smislu, prati razvoj grudi, stidne i pazušne dlakavosti, pojava kisele (umjesto bazne) reakcije sekreta rodnice i prve menstruacije (menarha).
Razvoj spolno–specifičnog fenotipa zahvata i lokalnu i opću tjelesnu dlakavost. Formirani “ženski tip” pubične dlakavosti odlikuje se blago konkavnom gornjom granicom, koja se nalazi nešto iznad simfize, a prema dolje ne doseže do anusa. Kod odraslih muškaraca se, medijalno i obostrano, ukoso uspinje prema pupku; straga se prostire do perianalne regije, a bočno prema unutrašnjoj strani bedara (“muški tip”). Pored toga, uz brkove i bradu, za muškarce je karakteristična i dlakavost bedara, prsa, a ponekad i leđa.
Adolescencija dječaka
Adolescencija dječaka se, na svom početku, pouzdano registrira na osnovu pretpubertetskog intenziviranja rasta testisa i skrotuma te pojave prvih pubičnih dlaka. Značajniji porast veličine penisa slijedi tek nakon godinu dana; najuočljiviji je između 17. i 18. godine, a završava se do 24. Prve pazušne dlake i primjetan rast brkova i brade obično se javljaju godinu nakon početka ubrzanijeg rasta spolnih organa, odnosno dvije godine iza pojave prvih pravih pubičnih dlaka. Dlakavost ovih i ostalih tjelesnih regiona povećava se još dugo nakon puberteta i adolescencije, a njen intenzitet, kvalitet i raspored u značajnoj mjeri su nasljedno određeni. Prve ejakulacije su sinhronizirane sa pojavom pubične dlakavosti, kovrdžanjem stidnih dlaka, koja se obično javlja istovremeno kada i prvi spermatozoidi u ejakulatu (nakon 15. godine), a potpuno razvojno sazrijevanje testisa teče sve do kraja adolescencije. Kod muških adolescenata se progresivno odvija i proces opće tjelesne maskulinizacije, tj. formiranja osobenih crta muške konstitucije (građe) i habitusa (spoljnjeg izgleda). Odrasli muškarci su u prosjeku za 10 cm viši od žena, a trup i grudi su relativno duži i veći (u odnosu na ukupnu visinu). Kostur i muskulatura su masivniji i snažniji, a ramenski pojas širi od karličnog. U općem habitusu dominiraju uglastiji oblici, a potkožno masno tkivo se obično nakuplja u gornjoj polovini tijela. Razvija se “muški tip” pubične i ostale tjelesne dlakavosti. I ostali akcesorni spolni organi muškarca (epididimis, sjemene vrećice, prostata) kao ni glavni (testisi), ne pokazuju značajniji rast sve do 11. godine, a njihov konačni oblik i dimenzije se dostižu tek između 16. i 20. Dok se pubertet (u užem smislu) kod djevojčica pouzdano registruje pojavom menarhe, kod dječaka njegova temporalna definicija nije ni laka ni pouzdana jer se prvi spermatozoidi u ejakulatu javljaju tek nekoliko mjeseci (pa i godina) nakon prvih polucija, a obično između 16. i 18. godine.Tako se cjelokupni spolni razvoj muškarca, ustvari, najčešće odvija u toku oko dvije godine, a adolescencija okončava dovršavanjem razvoja glavnih i pomoćnih spolnih organa i uspostavljanjem pune seksualne sposobnosti. thumb|right|400px|lijevo|Dinamika rasta visine žena tokom godina thumb|right|400px|centar| Dinamika rasta visine muškaraca tokom godina
Adolescencija djevojčica
Adolescencija djevojčica se na početku uočava po prvim znacima povećavanja grudnih bradavica ili mamila (u vidu pupoljka), iako tome ponekad prethodi i pojava prvih stidnih dlaka. Glavni i akcesorni ženski spolni organi (ovarij, jajovod, uterus, rodnica i vagina) počinju se intenzivnije razvijati oko 10. godine, a punu formu i dimenzije dostižu tek oko 18. do 20. Ubrzani rast najprije zahvata jajnike, a zatim i dojke; između 10. i 12. godine najprije se povećavaju mamile a, nakon toga, raste i volumen žljezdanog i masnog tkiva; bradavica se izboči, pa dojka dobije sferičan oblik, pri čemu nisu rijetki ni asimetričan i intermitentni rast. Adolescentne dojke u početku sadrže samo mliječne kanaliće, a žljezdani miješkovi se formiraju tek pod uticajem hormona “žutog tijela” (žute serofibrozne mase koja popunjava šupljinu “De Grafovog miješka” nakon oslobađanja zrelog jajeta), a prve menstruacije označavaju tek srednju fazu mladalaštva. Jajnici rastu postupno i u 20. godini njihova prosječna masa iznosi od oko 6,3 g (dimenzije oko 4 x 2 x 1 cm), što je gotovo šest puta više u odnosu na (oko 1,1 g) u 10.; u zreloj dobi masa ovarija varira u širokom rasponu od 7 do 20 g. Maternica se intenzivno povećava, a mijenja i oblik i položaj. Zbog relativno snažnijeg rasta zadnjeg zida, postaje pljosnata i (unaprijed) svinuta. Sinhrono se mijenja i njena građa a muskulatura jača. Uporedo sa razvojem unutrašnjih, razvijaju se i vanjski spolni organi žene. Velike stidne usne postaju deblje i sočnije, klitoris erektibilan, a razvijaju se i “Bartholinove žlijezde” (vulvo–vaginske) žlijezde koje vlaže vaginu i imaju značajnu ulogu u fiziologiji spolnog akta). Povećane male usne nadrastaju i prekrivaju otvor vulve, koji mijenja položaj i usmjerava se prema dolje. Rodnica se izdužuje, a sluznica joj se nabire i mijenja izgled. Njeni gornji slojevi orožnjavaju, a pretpubertetska alkalna reakcija sekreta u pubertetu postaje kisela. Prva menstruacija (menarha) se najčešće javlja dvije godine nakon prvih pretpubertetskih znakova, a prvi ciklusi obično nisu praćeni formiranjem plodnih jajnih ćelija. Kod Evropljanki  menarha se javlja između 11. i 15. godine, a najčešće u 12. i 13. godini; individualna hronološka starost pri njenoj pojavi široko varira – između 10. i 22. godine. Prvo začeće je moguće tek oko  2–4 (pa i 6) godina nakon prve menstruacije, a smatra se da je (prosječno) najranije moguće u 14. godini. Sposobnost začeća označava suštinski kraj adolescencije. Dotle se završi i proces feminizacije – oblikovanja karakterističnih spoljnih oznaka ženskog spola, kao što su: relativno proširenje kukova (karlice) u odnosu na ramenski pojas, distribucija masnog tkiva po odgovarajućim regionima i njihovo zaobljavanje, anatomsko–morfološko formiranje grudi, razvoj “ženskog tipa” dlakavosti itd.
Postadolescentni rast
"Duge kosti" kod čovjeka obično ne rastu nakon mladalaštva pa se izvjesno povećanje tjelesne visine u periodu između 20. i 30. godine ostvaruje blagim rastom visine trupa. Nakon toga, do 45. (pa i 50.) ova mjera stagnira, a zatim počinje opadati. Osnovni faktor pomenutog porasta je “slaganje” hrskavičavog i koštanog tkiva na dnu i vrhu kičmenih pršljenova. Ukupno povećanje tjelesne visine u tom periodu iznosi prosječno oko 3–5 mm i redovno se javlja. Međutim, općeprihvaćen je dogovor (konvencija) da se kao kraj perioda rastenja u praksi uzima onaj trenutak kada posmatrana mjera organizma dostigne (oko) 98% svoje maksimalne veličine kod odrasle osobe. Po tom kriteriju, u evropskom stanovništvu, rast kod žena prestaje praktično početkom 17. a kod muškaraca krajem 18. godine; to, međutim, individualno varira za oko ± 2 godine.
Većina mjera glave (posebno lica) polagano raste sve do oko 60. godine života. Taj porast, u prosjeku, ukupno iznosi oko 2–4% odgovarajuće mjere prosječnog dvadesetogodišnjaka.
Faze sveukupnog odrastanja
Opisane uzrasne odrednice primarno odnose na procese biološkog sazrijevanja [organizam|[organizma]], dok se u toku postnatalnog razvoja sveukupnog psihofizičkog, etološkog i društvenog razvoja svake individualne posebnosti redovno javljaju tri karakeristična doba dorastanja (dozrijevanja, puberteta).
Pubertet djeteta odnosi se na prvi skok individualnog razvoja, koji obično traje od 4. do 6. godine. Tada se dijete najprije deblja, a zatim intenzivnije raste u visinu, dok su u psihičkom životu karakteristični prkos i prvi znaci interesovanja za spolne oznake i suprotni spol.
Mladalački pubertet ("pubertet omladinca") obuhvata drugi i najznačajniji skok razvoja, odnosno pravi biološki pubertet, u kojem se dešavaju najkrupnije promjene u staturno–ponderalnoj, skeletnoj, dentalnoj i funkcionalnoj metamorfozi, praćenoj sazrijevanjem spolnih žlijezda i formiranjem sekundarnih spolnih znaka.
Pubertet odraslog ("kulturni pubertet") obilježen je dozrijevanjem pune psihofizičke individualnosti, a obično se dešava u prvim godinama treće decenije života. U tom periodu se okončava biološko, a naročito psihološko oblikovanje najbitnijih elemenata strukture ličnosti. Za razliku od biološkog, koji se (prema psihološkim parametrima) označava i kao “pubertet negacije”, ovo stanje i razvojna faza odraslih osoba predstavlja "pubertet afirmacije" njihove personalnosti i samoostvarivanja u datom socio–kulturnom okruženju.
Životne dobi
Rastenje ljudskog organizma traje od prve diobe zigota do svog završetka i okoštavanja spojne hrskavice ključne kosti. Obično okončava između 20. i 25. godine postnatalnog života (nešto kasnije kod muškaraca nego kod žena). Nakon prenatalnog (fetalnog) rasta i razvoja, uzrasne faze najintenzivnijeg postnatalnog razvoja se označavaju kao stupnjevi dojenčeta, djetinjstva, dječaštva, puberteta i mladalaštva. Osnovni pokazatelji individualnog rasta su porast tjelesne visine (dužine) i mase (tj. staturno–ponderalno rastenje), povećanje volumena unutrašnjih organa, fiziološko sazrijevanje mozga i mentalnih sposobnosti te pojava novih (reproduktivnih) funkcija i njihovih pratećih obilježja. Normalno individualno rastenje nije ujednačen i jednolik proces, nego teče u karakterističnim zamasima (intermitentno), sa intervalima većeg ili manjeg intenziteta ili stagniranja, a staturno–ponderalni, dentalni, skeletni, visceralni i psihički razvoj i sazrijevanje odvijaju se alometrijski – uporedo, ali ne i sinhronizirano. Stoga je i stvarni ukupni uzrast organizma u svakoj fazi ontogeneze interakcijska funkcija svih ovih (i ostalih) komponenti individualnosti. Prema tome, životna doba (dobi, uzrasti, stupnjevi “zrelosti”) svake posmatrane osobe se diferenciraju na osnovu posebnih morfološko-anatomskih i funkcionalnih pokazatelja stupnja razvijenosti u svakom ovom kompleksu. Ona predstavljaju karakteristične kvalitativno-kvantitativne stupnjeve i razdoblja ontogeneze. Poremećaji balansiranog razvoja manifestiraju se kao njegova zakašnjelost, prekomjernost ili disharmoničnost.
Hronologija životnih doba osobena je za svaku od pomenutih komponenti, pa se međusobno ne mogu poistovjećivati konvencionalni stupnjevi fizičkog, anatomskog, dentalnog, reproduktivnog ili psihičkog razvoja, bez obzira na povremeni temporalni paralelizam. Doba zrelosti se, naprimjer, javlja u širokom rasponu variranja postnatalne hronološke starosti, a prestanak staturno–ponderalnog rastenja rijetko označava početak adulta kako u somatskom tako i u psihičkom smislu. Prema standardizovanim parametrima, diferencira se nekoliko nezavisnih sistema procjene uzrasnog stanja (životne dobi, razvojne “zrelosti”) ispitanika; pojedinim stupnjevima i fazama u svakom od njih odgovara specifična hronološka starost. Prihvaćeni kriteriji se zasnivaju na empirijskoj statistici, a u punoj mjeri su primjenjivi samo za opserviranu matičnu populaciju. Naredni prikaz sukcesije i dinamike razvoja najbitnijih značajki pojedinih životnih doba odnose se na (zapadno) evropsko stanovništvo.
SLC35F6
SLC35F6 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  SLC35F6 sa  hromosoma2. Ortolog kod miševa je 4930471M23Rik.
Blatni Vrh
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Laško.
SLC35F6
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 371 aminokiselina, a molkekulska iežina 40.214 Da
Blatni Vrh
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Blatni Vrh je imao 98 stanovnika.
Napomena: ''U 1994. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Jurklošter.''
Epooforon
Anatomijas
Može sadržavati 10–15 poprečnih malih kanala ili tubula koji vode u Gartnerov kanal (također uzdužni kanal epoofrona) koji predstavlja kaudalni ostatak mesonefroskog kanala i prolazi kroz široki ligament i bočni zid grlića maternice i vagine. Epoofron je homolog epididimisa u mužjaka. Dok se epoforon nalazi u bočnom dijelu mezosalpinnksa i mezovarija, parooforon (rezidualni ostatak tog dijela mezonefroskog kanala koji tvori paradidimis u mužjaka) leži više medijalno u mezosalpinksu.
SLC35F6
Modelni organizmi
U proučavanju funkcije C2orf18 korišteni su modelni organizmi. Uslovna linija nokaut-miševa, tzv 4930471M23Riktm1a(EUCOMM)Wtsi generirana je kao dio programa IKMC — širokopropusnog projekta za generiranje i distribuciju modela životinjskih bolesti zainteresiranim naučnicima  — na  Institutu Wellcome Trust Sanger.
Epooforon
Histologija
Epooforon ima jedinstven histološki profil.
SLC35F6
Modelni organizmi
Mužjaci i ženke uključivani su u standardizirani fenotipski pregled za određivanje efekata delecije. Obavljena su 22 testa na mutantnim miševima, ali nisu uočene značajne abnormalnosti.
Epooforon
Klinički značaj
Klinički gledano, organ može dovesti do lokalne pojave paraovarijskih cista ili adenoma.
Valle d'Aosta
Valle d'Aosta u prijevodu na bosanski Dolina Aoste je jedna od 20 regija Italije. Regija je uglavnom planinska a nalazi u sjeverozapadnoj Italiji. Graniči sa francuskom regijom Auvergne-Rhône-Alpes na zapadu, švicarskim kantonom Valais na sjeveru i Metropolitanskim gradom Torinom i italijanskom regijom Pijemont na jugu i istoku.
Glavni grad je Aosta.
Geografija
Valle d'Aosta je planinska alpska regija koja obuhvata italijanske obronke Mont Blanca, Monte Rose, Gran Paradisa i Matterhorna. Njen najviši vrh je Mont Blanc (4.810 m ) što je čini najvišim područjem u Italiji i regijom sa najvišom tačkom.
Klima
Dolinama regije, koje su obično iznad 1.600 metara, preovladava hladna kontinentalna klima. Sniježna sezona je vrlo duga, čak 8 ili 9 mjeseci na najvišim tačkama. Tokom ljeta, magla se javlja skoro svaki dan. Ova područja su najokušnija u zapadnim Alpama. Temperature su niske, između -7 i -3 °C u januaru dok su tokom jula između 20 °C i 35 °C. U ovom području je grad Rhêmes-Notre-Dame, koji je jedan od najhladnijih gradova u zapadnim Alpima i gdje je zimska prosječna temperatura oko -7 °C.
Trebča vas
Trebča vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Žužemberk, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trebča vas je imala 78 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. povećano za naselje Mačkov Hrib koje je ukinuto.''
ATRAID
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 229 aminokiselina, a molkekulska iežina 24.747 Da.
Funkcija
Smatra se da je ovaj gen uključen u apoptozu, a također može biti uključen u hematopoetski razvoj i diferencijaciju. Za ovaj gen pronađene su dvije alternativno prerađene varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme.
Parooforon
Parooforon ili Johnsonov parooforon sastoji se od nekoliko raspršenih rudimentnih tubula, najbolje vidljivih kod djeteta, smještenih u širokom ligamentu, između epoöphorona i maternice. Imenovan je prema velsdkom anatomu Davidu Johnsonu, koji je izvorno opisao njegovu strukturu na University of Wales, Aberystwyth
Uszka
200px|mini|desno|Boršč sa uszkama
Uszka je vrsta tjestenine iz tradicionalne poljske kuhinje. Slični su tortelinima, a dobili su ime zbog izgleda koji podsjeća na uši. Osim u poljskoj kuhinji, poznati su u ukrajinskoj, bjeloruskoj i ruskoj kuhinji.
Varijante
180px|mini|desno|Uszka Slična jela u Poljskoj su piroge, u Rusiji peljmeni, u Italiji tortelini, u Njemačkoj - mada veće - Maultasche, a u Bosni i Hercegovini, uglavnom u Sarajevu klepe.
Sjeničak (čvor)
Hrvatska:
Materična šupljina
Maternična šupljina ili maternična duplja je unutrašnjost maternice.
Trouglastog je oblika, a baza (najširi dio) je formirana na unutrašnjoj površini  fundusa) između otvora maternične cijevi, vrha  unutrašnjeg otvora maternice kroz koju šupljina tijela komunicira sa kanalom grlića maternice. Maternična šupljina tijela maternice je puki prorez, spljošten antero-posteriorno.
Vezikulski dodaci epooforona
Vezikulski dodaci epoöforona su male pedunkulirane (sa drškom) vezikule fimbrije maternične cijevi ili povezane s širokim ligamentom maternice. Opisao ih je Giovanni Battista Morgagni i ostaci su kranijalnog dijela mezonefroskog kanala. Obično su asimptomatski.
U muškim ostacima paramezonefroskog kanala mogu biti prisutni i poznati i pod nazivom "dodatak testisima" ili Morganijeve hidatide. Rijetko su odsutni, a vezani su za slobodni rub mezosalpinksa ili do jedne od fimbrija, i predstavljaju pedunkulirane vezikule, napunjene tekućinom, veličine zrna malog graška.
Pedikule (drške) često dostižu značajnu dužinu.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Malo Crniće)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Malo Crniće živjelo je ukupno 11458 stanovnika, što predstavlja 0,16% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 6,24% od od ukupnog broja stanovnika Braničevskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Malo Crniće bilo je 5.663 (49,42%) muškaraca i 5.795 (50,58%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 977:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 45,7 godina, muškaraca 43,5 godina, a žena 47,9 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 83,7% (9.585), kod muškaraca 82,1% (4.650), a kod žena 85,2% (4.935).
Spisak gradova u Ukrajini
Spisak gradova u Ukrajini obuhvata najveće gradove kojih je u Ukrajini prema podacima od 1. januara bilo 459. Status grada se odobrava odlukom ukrajinskog parlamenta (Vrhovna rada). Kod dodjeljivanja statusa grada broj stanovnika naselja nije od presudnog značaja.
Spisak najvećih gradova
U nastavku je dat prikaz gradova u Ukrajini.
Gabrje pri Stični
Gabrje pri Stični su naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gabrje pri Stični su imale 179 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Gabrje.''
Amidohidrolaza
Amidohidrolaze ili amidaza su tip hidrolaza koje djeluju na  amidne veze.
Kategorirane su pod EC brojevima EC 3.5.1 and 3.5.2.
Primjeri uključuju enzime kao što su:
Superfamilija amidohidrolaza je velika proteinska porodica od više od 20.000 članova sa različitim hemijskim i fiziološkim ulogama. Zavisno od njihove kompleksnosti i veličine, ovu superfamiliju je Inicijativa enzimske funkcije (EFI) upotrebila za razvoj strategije funkcijskog označavanja Enzyme Function Initiative]] nepoznatih proteina.
Popis stanovništva na Kosovu 2011 (Kačanik)
Rezultati popisa na Kosovu su nepotpuni zbog bojkota popisa u općinama sa većinskim srpskim stanovništvom (Leposavić, Zubin Potok, Zvečan i u sjevernom dijelu Mitrovice). Po izvorima nekih srbijanskih medija, izbore je bojkotovalo srpsko stanovništvo i u drugim općinama Kosova.
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Kačanik je 16.970 osoba muškog i 16.439 osoba ženskog spola. Kod osoba muškog spola udio mlađih od 18 godina je 35,36%, sa 6.000, dok je kod osoba ženskog spola 34,23%, sa ukupno 5.627 popisanih.
Vaginska atrezija
Simptomi i znakovi
Simptomi i znakovi kod novorođenčeta mogu biti sepsa, trbušna masa i respiratorni distres. Ostale kongenitalne anomalije abdominokarlice ili perineuma često podrazumijevaju radiografsku procjenu novorođenčeta, što rezultira dijagnozom slučajne atrezije rodnice. Simptomi uve atrezije uključuju ciklične bolove u trbuhu, nemogućnost započinjanja menstrualnih ciklusa, malu vrećicu ili jamicu na mjestu gdje treba biti otvor rodnice i masa zdjelice kad se gornji dio rodnice ispuni menstrualnom krvlju. Znakovi i simptomi vaginske atrezije ili vaginske ageneze često mogu ostati neprimijećeni kod žena dok ne dostignu dob menstruacije. Žene mogu također osjetiti neki oblik bolova u trbuhu ili grčeva.
Uzroci
Uzrok vaginske atrezije je nepoznat. Tipsko je stvaranje vaginskog kanala u fetusu završeno do 20. sedmice gestacije. Istraživači vjeruju da se pacijenti s vaginalnom atrezijom, cijevi poznate kao Müllerovi kanali ne razvijaju se ispravno u prvih 20 sedmica trudnoće / trudnoća. Obično se jedan od ovih kanala razvija u jajovodnu cijevi, dok se drugi kanali razvijaju u vaginu i maternicu. Utvrđeno je da se atrezija rodnice javlja kada urogenitalni sinus ne doprinosi formiranju donjeg dijela vagine. Kao što je prethodno pomenuto, postoje i drugi poremećaji ili sindromi koji se mogu naći zajedno kod osoba koje žive s vaginalnom atrezijom. Ti poremećaji su:
Rokitansky-Mayer-Küster-Hauserov sindrom
Rokitansky-Mayer-Küster-Hauser sindrom je poremećaj kod žena koji uzrokuje da maternica i vagina budu odsutne ili nerazvijene. One koje su rođene s ovim poremećajem smatraju se genetičkim ženkama i imaju hromosome 46XX. Kidney anomalies often accompany this disorder as well. Naziva se i Müllerova ageneza, vaginska ageneza ili Müllerova aplazija, a ovaj poremećaj pogađa 1/4.000-5.000 žena. Kloakna malformacija često prati ovaj poremećaj, a to zahtijeva hirurško liječenje koje uključuje nekoliko tehnika vaginskog nadomještanja. Ovaj poremećaj je uzrokovan implikacijom gena koji kodira protein WNT4, koji se nalazi na ratkom kraku ruka (p)]] hromosoma 1. Događa se genetička mutacija koja uzrokuje supstituciju leucinskih ostatkaka prolinskim na položaju 12. na aminokiselini u proteinu WNT4. U suštini, to će prouzrokovati smanjenje intrjedarnih nivoa β katenin. Pored toga, zbog ove mutacije su inhibirani steroidogeni enzimi kao što su 17α-hidroksilaza i 3β-hidroksisteroid dehidrogenaza, što dovodi do prekomjerne količine androgena u sistemu. Kako je gen "WNT4" neophodan za razvijanje proteina koji je neophodan za ženski spolni razvoj, Müllerov kanal je ili odsutan ili deformiran kada ovaj gen nije prisutan. Razvoj ženskog reproduktivnog sistema može biti poremećen u odsustvu regulacije proteina WNT4. Također se inducira abnormalna proizvodnja androgena, što na kraju dovodi do hiperandrogenizma i Mullerske aplazije.
Bardet-Biedlov sindrom
Bardet-Biedlov sindrom (BBS) je kliopatski ljudski genetički poremećaj koji može zahvatiti različite dijelove tijela. Dijelovi urogenitalnog sistema na kojima se vide efekti BBS uključuju: ektopski ureter, otkazivanje bubrega, maternicu dupleks, hipogonadizam, pregradu vagine i hipoplaziju jajovoda, maternice, jajnika. Neke od uobičajenih karakteristika povezanih s ovim sindromom uključuju intelektualne poremećaje, gubitak vida, probleme s bubrezima i pretilost.
Mehanizam koji uzrokuje BBS i dalje ostaje nejasan. Mutacije u više od 20 gena mogu izazvati BBS i naslijeđeno je recesivno stanje. Neke od mutacija gena koje se javljaju u BBS navedene su u nastavku:
BBS1, BBS2, ARL6 (BBS3), BBS4, BBS5, MKKS (BBS6), BBS7, TTC8 (BBS8), BBS9, BBS10, TRIM32 (BBS11), BBS12, MKS1 (BBS13), CEP290 (BBS14), WDPCP (BBS15), SDCCAG8 (BBS16), LZTFL1 (BBS17), BBIP1 (BBS18), IFT27 (BBS19), IFT72 (BBS20) i C8ORF37(BBS21) Većina gena koji su povezani sa BBS kodiraju proteine koji se nazivaju cilijama i bazna tijela, što su srodne strukture.
Fraserov sindrom
Fraserov sindrom je poremećaj koji utiče na razvoj djeteta prije rođenja. Dojenčad rođena sa ovim sindromom često imaju neispravne oči i potpuno prekrivene kožom. Također se dijete rađa s prstima na rukama i nogama koji su srasli zajedno sa abnormalnostima u urinarnom traktu. Kako se ovaj poremećaj odnosi na vaginsku atreziju, novorođenčad rođena s Fraserovim sindromom rađaju se i sa malformacijama u genitalijama.
McKusick-Kaufmanov sindrom
Žena sa McKusick-Kaufmanovim sindromom ima vaginsku atreziju koja je često prisutna sa nezupčanim anusom, srčanim mahanama, hidrometrokolposom i / ili polidaktilijom. I dalje razvijati sekundarne spolne karakteristike.
Mehanizam
Tačan mehanizam vaginalne atrezije nije dobro poznat, jer su specifični molekulski mehanizmi koji dovode do zatvaranja ili odsustva vagine nejasni. Postoje različiti putevi koji mogu podržati ili ograničiti redovni razvoj vagine. Istraživanje je pokazalo da faktori mogu također uključivati parakrinu i autokrinu signalizaciju i promjene u osnovi organa u razvoju. Specifični obrasci genetičkog prijenosa ovog stanja nisu identificirani. Normalna proizvodnja reproduktivnih organa zahtijeva pravovremenu koordinaciju sljedećih sistema: vanjskih genitalija, sistema unutrašnjih kanala i strukture spolnih žlijezda. Nenormalan razvoj vagine rezultira nekompletnom jedinicom (niska, srednja, visoki poprečni septum), neuspjeh degeneracije epitela (nezupčani himen) i varezna atrezija.
Prema velikom broju medicinskih stručnjaka, za normalan razvoj reproduktivnih organa i kod muškaraca i kod žena potrebna je pravovremena koordinacija međuovisnih sistema. Opis mehanizma vaginske atrezije može se objasniti u nekoliko koraka razvoja uterovaginskog kanala prema informacijama koje pružaju ovi medicinski radnici. Ovi međuovisni sistemi su vanjski genitalije, gonadne strukture i unutrašnji kanalni sistem. Odsustvo androgena, muller-inhibirajuće supstance (MIS) i testisi uzrokuju kontinuiranu diferencijaciju Mullerske kanale sa reverzijom Wolffovih kanala u ženskimi embrionima. Milerov kanal će se zatim izdužiti da bi dostigao urogenitalni sinus u roku od devet sedmica gestacije; ovo formira uterovaginski kanal.  Do 15-26 sedmice gestacije, glaveni rast je završen sinovijalnim bulbusom. Vaginska ploča također nastaje spajanjem vaginske moždine sa sinovaginalnim bulbusom.
Smatra se da se formiranje uterovaginskog kanala događa od kaudalnog do glavenog dijela, sve dok se urogenitalni sinus koristi za stvaranje epitelne sluznice. Razvoj vagine završava se do petog mjeseca gestacije. Dok mezenhim koji okružuje strukture prelazi u muskulaturu genitalnog trakta, jajovodi nastaju kroz glavenene ostatke Mullerskog kanala. Ovaj razvojni proces pripisuje procesu kako se odvija pravilan razvoj vagine. Neuspjeh regresije septuma između sraslih Mullerskih kanala rezultira pregrađenom maternicom. Nepotpuna fuzija Mullerskih kanala pripisuje se stvaranju lučne, dvoroge ili didelfidne maternice. Za žene koje imaju i Rokitansky-Mayer-Küster-Hauserov sindrom i uterovaginsku atreziju smatra se da nemaju kaudalni razvoj unutar Mullerovih kanala. Varijacije poprečnog vaginskog septuma mogu se opisati neispravnostima na nivou vaginske ploče. Iako mullerovski i urogenitalni sinusi imaju veliku ulogu u izvođenju vagine, nejasno je koliku ulogu svaki od njih iima za normalan razvoj vagine.
Dijagnoza
Varezna atrezija ponekad se može dijagnosticirati fizičkim pregledom ubrzo nakon rođenja. Dijete s vaginskom atrezijom često ima druge urođene abnormalnosti i rade se drugi testovi kao što su rendgen i testovi za procjenu bubrega. Nalazi kod adolescenata mogu uključivati bolove u trbuhu, poteškoće u iscrpljivanju i bol u leđima, ali najčešći sa amenorejom. Poteškoće sa seksualnim odnosima mogu sugerirati atreziju. U slučaju da se stanje ne uhvati ubrzo nakon rođenja, atrezija rodnice postaje očitija kada ne dođe do menstruacijskog ciklusa. Ako ljekat posumnja na vaginsku atreziju, test krvi može se zatražiti i za bilo koji od prethodno spomenutih sindroma, magnetnu rezonancu (MRI)  ili ultrazvuk. Redovno ocjenjivanje djece rođene sa nazupčanim anusom ili anorektumskim malformacijama trebalo bi biti upareno s procjenom rezultata ovih testova.
Liječenje
Postoji nekoliko metoda liječenja osoba s atrezijom vagine. Prvi metod liječenja koji se preporučuje je samoproširenje vagine. Ljekar može preporučiti pacijentu da prvo pokuša sam stvoriti vaginu kroz postupak samoširenja. Tehnika samoširenja sastoji se od korištenja vaginskih dilatatora, koji su male okrugle cijevi koje se razlikuju po veličini i slične su veličinom i oblikom tamponima. Vaginski dilatatori mogu se redovito pritiskati uz vaginsko područje, kako bi se dodatno otvorio vaginski kanal. Frankov postupak je tehnika koja koristi progresivnu seriju dilatatora koji se uvode u jamicu vagine pod pritiskom. To će proširiti svaki prostor koji postoji između mokraćne bešike i rektuma. Frankov postupak pacijent može izvesti direktno, stoga ne zahtijeva operaciju ili anesteziju. Postupak / tehnika mogu potrajati mjesecima, uz redovno poštovanje. Ukupna stopa uspjeha za žene koje koriste Frankov postupak iznosi 80%. Ako ovaj postupak ne uspije, tada bi operacija bila sljedeća metoda liječenja. Drugi alternativni oblik liječenja bila bi operacija ili stvaranje nove vagine.
Prognoza
Prognoza za vaginsku atreziju je složena. Postoje varijacije u anatomskim nalazima pacijenata, kao i odsustvo dosljednih hirurških tehnika, što otežava davanje prognoza za ovo stanje. Zajedno s drugim stanjima koja dovode do abnormalnog perineuma (tj. dvosmislenih genitalija i drugih različitih abnormalnosti koje se kreću od kloake do urogenitalnog sinusa), osobe s vaginskom atrezijom često prijavljuju rekonstrukciju kao ishod liječenja. Zbog ovoga je teško uspoređivati ishode kod osoba s vaginskom atrezijom.