cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pečurka
Proizvodnja
Odavno je uočena pojava da se broj vrsta i ukupna količina samoniklih gljiva u prirodi smanjuje. Uzroci ovog nepovoljnog procesa suu smanjivanju staništa i povećanju antropogenog onečišćena životne sredine, te smnjenju potencijalnih površina za rast gljiva u divljini. Zato se prešlo na vještački uzgoj eftinih gljiva, posebno za siromašniji dio čovečanstva. To ovo je od posebnog značaja, kada se zna da jeftini proteini iz gljiva mogu u znatnoj mjeri zamijene proteine iz mesa. Potrošnju gljiva povećavaju i bogata društva – osobama koje svakodnevne poslove obavljaju uglavnom sjedeći nisu više potrebne visokokalorične namernice. S druge strane, proizvodnja gljiva doprinosi očuvanju životnog okruženja, jer gajene gljive su jeftinije od samoniklih, što smanjuje pritisak na šume, a proizvodnjom gljiva i velika količina biljnog otpada pretvara se u proteine (panjevi, piljevina, iverje slama i sl). Za ruralna područja u kojima ova vrsta otpada predstavlja problem proizvodnja gljiva mogla bi biti ključ održivog razvoja.
Proizvodnja pečurki, odnosno plodnih tijela makromiceta, u svijetu danas prelazi 10 miliona tona godišnje, što se sve više povećava. Ukupna vrijednost ove industrije, zajedno sa proizvodnjom za medicinske svrhe i prometom samoniklim gljivama, nadmašuje vrijednost industrije kahve i iznosi više desetina milijardi dolara. Na trpezama i bogatih i siromašnih je sve više različitih vrsta gajenih gljiva.
Od svih gljiva, se najviše proizvode šampinjoni (Agaricus biosporus, Agaricus storquis) ali se sve više uzgajaju i druge vrste gljiva, najčešće iz roda Pleurotus (bukovača i slične vrste). U porastu je i proizvodnja gljive šitake (Ši-take), a u toplijim krajevima se gaji i takozvana gljiva pirančane slame (Volvariella volvacea).
NGC 1728
NGC 1728 (također poznat kao MCG -2-13-30 i PGC 16495) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 173 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 2,00 (101 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard 10. novembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 929
NGC 929 (također poznat kao MCG -2-7-9 i PGC 9334) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 221 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,00 (64 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Frank Muller 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
20. juli
20. juli / srpanj (20. 7) jest 201. dan godine po gregorijanskom kalendaru (202. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 164 dana.
Rođendan (Sanela Sijerčić)
Rođendan je album Sanele Sijerčić iz 2002. u izdanju diskografske kuće Intakt.
Antun Barac
mini|desno|Bista Antuna Baraca Antun Barac (Kamenjak, 22. augusta 1894. - Zagreb, 1. novembra 1955. godine) je bio hrvatski historičar. Diplomirao na Filozofskom fakultetu (jugoslavenske književnosti, njemački, filozofija) u Zagrebu 1917. Doktorirao 1918. tezom o V. Nazoru. Raspon njegovog znanstvenog zanimanja vrlo je širok i kreće se od kritičko – esejističkih napisa o manje važnim piscima, preko monografija o vrhunskim hrvatskim stvaraocima poput Vladimira Nazora, Augusta Šenoe, Vladimira Vidrića ili Ivana Mažuranića, do velikih sinteza o hrvatskoj književnoj kritici 19. vijeka ili započete historije hrvatske književnosti od hrvatskog narodnog preporoda do stvaranja bivše Jugoslavije. Dva su temeljna njegova polazišta u vrjednovanju književnosti. Ona mora biti izraz čovjeka u njegovom totalitetu, kao individualnog i društvenog bića, te duboko zahvatiti u osnovna pitanja života. Druga mu je teza da se velika umjetnost rađa samo iz velike boli. Dakako, najvažniji je vrijednosni kriterij koliko je pisac za svoj doživljaj našao adekvatni izraz. U svoja proučavanja unio je i specifični nacionalni kriterij, držeći da svaka mala književnost u većoj mjeri odražava društveni život svoga naroda nego velika. Otuda i poznata njegova krilatica o veličini malenih.
Igor Vukojević
Igor Vukojević (Doboj, 12. juli 1975.) bosanskohercegovački je pjevač pop i zabavne muzike mlađe generacije.
Igorov muzički talenat otkriven je sa nepune tri godine, a tad počinje i njegova muzička edukacija zahvaljujući Igorovom ocu Vladimiru, također profesionalnom muzičaru.
Sa sedam godina postao je punopravni član očeve grupe Tok života u kojoj je, pored uloge bubnjara, pjevao domaće i svjetske pop i rock hitove.
Sa sviranjem gitare je počeo u desetoj godini, prvu pjesmu komponovao sa 11 godina, a prvi aranžman uradio sa 14 godina. U to vrijeme već je svirao tri instrumenta – bubanj, bas i gitaru.
U momentu kada je sve bilo zrelo za solo karijeru, desio se rat na ovim prostorima i sve se odgodilo na izvjesno vrijeme. U tom periodu Igor se bavio najviše autorskim radom, usavršavao već postojeća znanja i 1994-te debituje kao solista na "Budvanskom festivalu".
Decembra 1996. izlazi i prvi album "Rat ili Mir" za beogradsku izdavačku kuću "Komuna". Album je bio u rock-jazz maniru, a Igor je na tom albumu radio potpuno sam (kompozicije, tekstovi, aranžmani), svirao je sve instrumente i pjevao. Tada dobija ponudu od Kornelija Kovača da bude pjevač Korni grupe koja se trebala formirati u tom momentu, međutim do realizacije nikada nije došlo.
Od 1997. do 1998. godine je živio i radio u Beogradu gdje je stekao mnogo muzičkog iskustva, a pojavljuje se na nekoliko festivala u Srbiji i BiH (Beogradsko proleće, Banjalučki festival) i biva veoma zapažen.
Na izboru za Eurosong BiH prvi put učestvuje 1999. godine sa pjesmom "Glumica". Iste godine izlazi album " Južnije od duše " (Renome), žanrovski nedefinisan (od etno-popa do rocka), na kojem je primjetno njegovo muzičko lutanje, ali i sposobnost da se podjednako dobro izrazi kroz sve te različitosti i kao autor i kao interpretator. Pjesma "Južnije od duše" postaje veliki hit, a Igor je u to vrijeme nastupao najmanje tri puta sedmično po diskotekama i klubovima. Slijedi "Bihaćki festival" i festival "Forte 2000" (Sarajevo) a pjesma "1100 stepeni" se ubrzo svrstala u red najslušanijih te godine.
Krajem 2001 izlazi album " Samo ona" (City records) i Igor ponovo postaje stanovnik Beograda.
2002. godine učestvuje na međunarodnom festivalu u Bugarskoj (Varna 2002) gdje osvaja nagradu za interpretaciju i nagradu novinara.
2003. godine pojavljuje se na Eurosongu BiH sa pjesmom "Srce ne pita" čiji je kompletan autor. Poslije glasanja žirija je bio prvi, ali u ponovljenom glasanju "zaslužuje" tek treće mjesto. Dok je pjesma držala vrhove top-lista širom BiH još 3-4 mjeseca nakon festivala, uslijedio je "Slavenski bazar 2003" u Bjelorusiji na kojem Igor osvaja treće mjesto i nagradu novinara. Iste godine bio je učesnik i "Melodija Mostara", "Banjalučkog festivala" i "Budvanskog festivala".
U decembru 2003 objavljuje četvrti album "Ringišpil" (PBS).
Po anketama 2004. proglašen je za pop pjevača godine u RS i BiH, dobija Oskara i mnogobrojna priznanja, a u radni kalendar evidentirano je oko 200 živih nastupa.
2005. godine ponovo konkuriše na Eurosong BiH sa pjesmom "Jabuka", čiji je također autor, a dobija maksimalan broj bodova putem telefonskog glasanje publike i u generalnom plasmanu osvaja treće mjesto.
2006. god. u maju izlazi album "Bijelo zlato" (Hayat, Gold music), sa kojeg su se kao hitovi za prostor cijele bivše Jugoslavije izdvojile pjesme "Haljina bijela" i "Vječna robija". Te godine osvaja nagradu "Davorin" u Sarajevu za spot godine (Jabuka), a na BH Radijskom festivalu u Zenici, pjesma "Vječna robija" osvaja prvo mjesto u konkurenciji za hit godine. Promovišući taj album, obišao je BiH, Srbiju i Crnu Goru, imao preko 200 nastupa po klubovima i diskotekama.
Uz sve to, imao je sjajnu saradnju sa Sarajevskom filharmonijom, te im je nekoliko puta bio gost na koncertima u Sarajevu, Banjaluci i Mostaru, pjevajući s njima "Bohemian Rhapsody" (Queen), "Modra rijeka" (Indexi), i druge. Bio je gost Tošeta Proeskog na njegovoj BiH turneji.
2007. godina je protekla u koncertnim aktivnostima, a treba spomenuti učešće na Beoviziji 2007, gdje se Igor odazvao na poziv autora kompozicije "Dobro te znam".
Krajem 2008. godine rodila se ideja o pratećem bendu i živoj svirci kao željenoj formi nastupa Igora Vukojevića, pa okuplja bend talentovanih muzičara i priprema novi album.
Pjesma "Bura" osvaja nagradu za interpretaciju na festivalu "Melodije Mostara 2009", a bend je imao preko 100 nastupa te godine.
Album "Lovac i Plijen" primjetan je zaokret ka pop i rock formi, a rezultat je rada, talenta, vještine, ljubavi prema muzici i ustrajnosti Igora Vukojevića i benda koji čine basista Dragan Petković, gitarista Ronald Rezniček, klavijaturista Dragan Marković i prateći vokal Aleksandar Vukojević.
Pjesma "Kišni čovjek" je osvojila Grand Prix festivala "Melodije Mostara 2010" i tako na najbolji mogući način najavila novi album koji je u prodaju izašao u maju 2010. , pod izdanjem Muzičke Produkcije BH RT.
Igor Vukojević, pored svoje solo karijere, komponuje, piše pjesme, aranžira i producira za sebe i druge. Ima licencu vrhunskog estradnog umjetnika, a od 2009. godine je predsjednik upravnog odbora "Udruženja estradnih radnika i umjetnika RS", te član upravnog odbora kompozitora BiH.
Mt. Helium
Mt. Helium je ime američke alternativne heavy metal grupe iz Los Angelesa(Kalifornija) pod ranijim nazivom The Apex Theory. Muzičari u ovoj grupi se okupljaju po etničkoj osnovi. Pjevač Andy Khachaturian, gitarista Art Karamian, i basista Davida Hakopyan su armenskog porijekla. Dok su odrastali u predgrađu Los Angelesa, svaki od njih je bio izložen raznim vrstama svjetske muzike, kao i pop muzike, jazza i klasične. Bubnjar Sammy J. Watson, koji nije bio armenskog porijekla, pridružuje se ovoj grupi 1999. godine nakon samo jedne auducije. The Apex Theory ubrzo postaju poznato ime nakon njihovih izvanrednih živih nastupa u i oko zapadnog Hollywooda.
Pod ovim imenom snimaju šest albuma, a kao Mt. Helium imaju prvi nastup 23. maja 2008. godine u slavnom The Roxy Theater u Los Angelesu.
Alifakovac
Alifakovac je naselje u općini Stari Grad u Sarajevu, naziv ulice (Veliki Alifakovac i Mali Alifakovac), a tu je locirano istoimeno groblje.
Groblje na Alifakovcu
Na Alifakovcu, iznad Šeher-ćehajinog mosta, nalazi se veliko i po svom položaju jedno od najljepših starih sarajevskih grobalja.
Ulice u okolini Alifakovca
desno|mini|Razglednica - Alifakovac desno|mini|Ulica na Alifakovcu Ulica Alifakovac se nalazi na lijevoj strani Miljacke, u istočnom dijelu grada koji se naziva Alifakovac. Počinje od Šeher-Čehajinog mosta kraj Vijećnice pa vodi na istok preko spomenutog naselja Alifakovac, zatim trasom ispod turbeta do mjesta gdje se sastaje sa ulicom Podcarina. Predjel grada kroz koji vodi ta ulica poznat je pod imenom Alifakovac; obuhvata još niz tamošnjih ulica i ima znatnu historiju, a danas i turističku vrijednost. Slijedeći narodnu etimologiju, ime je nastalo po Ali Ufaku ( „Alija Niski“), legendarnom šejhu iz starije historije Sarajeva, koji je, po tradiciji i pokopan na alifakovačkom groblju. Ali Ufaka ovjekovječio je u našoj književnosti Vladimir Tmuša. Slijedeći pak puteve nauke, ta etimologija nije tačna zbog jednostavnog razloga, zato što u turskom jeziku nije moglo postojati ime sa pridjevom iza imenice. Stvarno, kraj je dobio ime Alifakovac po Ali-Fakihu, sarajevskom pravniku i učenjaku iz druge polovine 15. vijeka, koji je u svojstvu svjedoka naveden u Gazi Isa begovoj zakladnoj povelji 1462. godine. Najstariji poznati naziv ove ulice u sastavu predjela Alifakovca je Carina. To ime je ubilježeno u prvom planu grada iz 1882. godine, a nastalo je mnogo prije po tome što se negdje na dužini saobraćajnice sličnog imena carinila roba koja je sa istočne strane donošena na sarajevsko tržište. Biće da se ta carina stvarno vršila na krajnjem istoku današnje ulice, na sastavu sa ulicom Podcarina, gdje je u prvim godinama austrougarske uprave sagrađena zgrada maltarnice (carine) koja se i danas nalazi tamo. Po toj istoj carini, ili, bolje rečeno, po imenu ulice Carina nastao je naziv nešto niže položene susjedne ulice Podcarina, čije je prvobitno ime bilo Pod carinom. Ime te druge ulice ostalo je do danas, a ime osnovne saobraćajnice Carine izgubilo se. Otprilike negdje 1885. godine ulica je dobila novo ime Veliki Alifakovac po imenu kraja kroz koji vodi. Takav naziv je bio u upotrebi sve do 1931. godine, a a tada se ulica prozvala imenom srpskog političara i državnika Stojana Protića (1857-1923.), autora odgovora Srbije na austrougarski ultimatum uoči prvog svjetskog rata, 1914. godine. Za vrijeme okupacije 1941.-1945. godine ulica se opet zvala Veliki Alifakovac. Ulica se sve do negdje 1996. godine zvala Vladimira Gaćinovića, a to ime dato joj je 6. aprila 1946. godine, na dan oslobođenja Sarajeva, u spomen na Vladimira (Vladu) Gaćinovića, zapaženog bosanskog političara, revolucionara i pisca ( rođen 1890. godine u Kačanju kraj Bileće, umro 1917. godine u Freiburgu u Švicarskoj). On je također bio i jedan od organizatora, vođa i ideologa Mlade Bosne. Tada su ulične table u toj ulici imale pogrešno napisano prezime: Gačinović. Nakon 1996. godine ulica je opet vratila svoj stari naziv, Veliki Alifakovac. Tako se i danas ulica zove. U naselju Alifakovac se nalaze i druge ulice, kao što su Podcarina, Ulica Braće Morića, Toplik i.t.d..
21. juli
21. juli / srpanj (21. 7) jest 202. dan godine po gregorijanskom kalendaru (203. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 163 dana.
NGC 930
NGC 930 (također poznat kao knot in NGC 932) je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Ovan. Prvo otkriće je napravio Ralph Copeland 26. oktobra 1872. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Srce od papira (Sanela Sijerčić)
Srce od papira je album Sanele Sijerčić iz 2000. u izdanju diskografske kuće Intakt.
Odgovori (Sanela Sijerčić)
Odgovori je album Sanele Sijerčić iz 1998. godine.
Lotika Zellermeier
Lotika Zellermeier (Lotika Cilermajer) (rođena 1860. u Krakovu, Poljska, umrla 1938. u Višegradu, Jugoslavija) bila je inspiracija nobelovcu Ivi Andriću za glavnog lika romana Na Drini ćuprija. Najstarija je od tri sestre Zellermeier koje su se krajem 19. vijeka iz Krakova doselile u Bosnu.
Biografija
Malo se zna o Lotikinom djetinjstvu i ranoj odrasloj dobi. Bila je udata za doktora u Krakovu, ali njegov identitet do danas je nepoznat. Umro je kad je Lotiki bilo 19 godina. Ubrzo nakon suprugove smrti, Lotika se sa sestrama preselila u bosanskohercegovački grad Višegrad (tada Austro-Ugarska). Istovremeno su se iz Krakova u Višegrad doselile još dvije jevrejske porodice, Zaller i Apfelmeier. Njihove sudbine će se nerazdvojno ispreplitati u narednim godinama.
Iako je bila udovica od rane mladosti, Lotika se više nije udavala i nije imala potomke.
U Višegradu je radila kao upravnica hotela Zur Brucke, kojeg su mještani zvali Lotikin hotel. Vlasnik hotela bio je suprug njene sestre Debore, Adolf Zaller. Dok je vodila hotel, jedan od stalnih gostiju bio je Ivo Andrić. Njih dvoje su tokom godina izgradili blisku vezu.
Lotika i Ivo Andrić
Ivo Andrić proveo je svoje djetinjstvo, mladost i ranu odraslu dob u Višegradu rado provodeći vrijeme u Lotikinom hotelu. Uspostavivši blizak odnos sa Lotikom, iskoristio je nju i njenu porodicu za osnovu za mnoge likove u svom romanu Na Drini ćuprija. Kada je 1961. godine, 23 godine nakon Lotikine smrti, dobio Nobelovu nagradu za književnost, u pismu su mu čestitale njene nećakinje Ina i Helena. Ljubazno je odgovorio zahvalivši im se.
Porodica
Lotikina sestra Debora bila je udata za Adolpha Zallera, također spomenutog u Andrićevom romanu. Njihova kćer Ina udala se za zagrebačkog doktora Dragu Marasa. Živjeli su u Montrealu, Quebec, u Kanadi, do kraja života.
Klinger (čvor)
Klinger može značiti:
902.
Godina 902. (CMII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 902. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 3084
NGC 3084 (također poznat kao ESO 499-29, IC 2528, MCG -4-24-10 i PGC 28841) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 117 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,80 (61 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. marta 1835. godine.
890.
Godina 890. (DCCCXC) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 890. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
UEFA Liga prvaka 2017/18 - nokaut faza
UEFA Liga prvaka 2017/18 - nokaut faza bilo je nogometno takmičenje koje se igralo u sklopu Lige prvaka 2017/18. Takmičenje u nokaut fazi Lige prvaka 2017/18. igralo se od 13. februara do 26. maja 2018. godine.
Vrijeme odigravanja utakmica u osmini finala prikazana su po srednjoevropskom vremenu (UTC+1) a nakon toga po srednjoevropskom ljetnom vremenu (UTC+2).
Runde i datumi izvlačenja
Izvlačenja parova nokaut faze održana su u Nyonu, Švicarska.
Format takmičenja
Nokaut fazu uključuje 16 timova koji su se plasirali kao pobjednici ili drugoplasirani iz svake od osam grupa u grupnoj fazi takmičenja.
Svaki par u nokaut fazi, osim finala, igrao je dvije utakmice, s tim da svaki tim igra jednu utakmicu kod kuće. Tim koji je postigao više golova u obje utakmice osigurao je plasman u sljedeći krug takmičenja. Ukoliko je sveukupni rezultat bio neriješen, primjenilo se pravilo više postignutih golova u gostima. Ako je broj postignutih golova u gostima također isti, tada su se u drugoj utakmici igrala dva produžetka po 15 minuta. Pravilo postignutih golova u gostima također se primjenjivalo i nakon produžetaka. Ako u produžecima nije bilo golova tada se se izvodili jedanaesterci. U finalu, koje se igralo samo jednu utakmicu, u slučaju neriješenog rezultata u regularnom dijelu utakmice igrala su se produžeci te po potrebi izvodili i jedanaesterci.
Izvlačenje parova nokaut faze sproveden je na sljedeći način:
Osmina finala
Izvlačenje parova osmine finala održalo se 11. decembra 2017.
Utakmice
Juventus pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
Manchester City pobjednik sveukupnim rezultatom 5–2.
Real Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 5–2.
Polufinale
Izvlačenje parova polufinala održaće se 13. aprila 2018.
Athletissima 2014.
Athletissima 2014. bila je 37. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Athletissima u Lausannei i 7. stanica Dijamantne lige 2014.
NGC 3241
NGC 3241 (također poznat kao ESO 436-16, IRAS 10220-3213, MCG -5-25-2 i PGC 30498) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 139 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 2,40 (97 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. februara 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4747
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
22. juli
22. juli / srpanj (22. 7) jest 203. dan godine po gregorijanskom kalendaru (204. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 162 dana.
Centurion (tenk)
Razvoj
Razvoj Centurion tenka započet je već za vrijeme drugog svjetskog rata, kad je britanska vojska zahtjevala novi tenk koji će biti u stanju da se suprostavi njemačkim Tigar i Panter tenkovima. Do kraja drugog svjetskog rata u maju 1945. godine dovršeno je 6 primjeraka Centuriona, koji su dopremljeni u Njemačku, ali nisu upotrijebljeni u borbi. Nakon završetka tenka razvoj tenka je tekao dalje, tako da je uveden u operativnu upotrebu britanske vojske 1946. kao glavni borbeni tenk. Na osnovu svojih karakteristika po pitanju oklopa, naoružanja, SUP-a smatra se jednim od najboljih tenkova hladnog rata. Tenk je tokom godina upotrebe višestruko modernizovan, njegova osnovna verzija je unaprijeđena čak 12 puta (zadnja verzija Mk 13). Pored toga napravljen je velik broj verzija inžinjerskih vozila kao što su nosači lansirnih mostova, tenkova za izvlačenje i oklopnih transportera. Tokom 1960ih ga je u upotrebi britanske vojske zamijenio moderniji Chieftain.
Centurion je uveliko korišten u oružanim snagama drugih zemalja diljem svijeta, smatrao se naraširenijim zapadnim glavnim borbenim tenkom. Korišten je u brojnim sukobima kao što su jomkipurski rat gdje je koršten od izraelske strane, zatim u vijetnamskom ratu od strane Australije, u angolskom građanskom rata gdje ga je koristila južnoafrička vojska. Tenk je modernizovan ne samo od strane Velike Britanije, već i od drugih zemalja, najviši stepen modernizacije predstavlja južnoafrički Olifant tenk koji se koristi i danas kao glavni borbeni tenk južnoafrčkih nacionalnih odbrambenih snaga.
Korejski rat
Prvi britanski Centurion tenkovi su došli u skolpu regimente 8. kraljevskih irskih Husara na korejski poluotok u grad Busan 1950. godine. Prvi zabilježeni pogodak ovim tenkom u borbi je bio protiv Cromwell tenka kojeg su zarobile sjevernokorejske snage. Uslovi borbe na temperaturama ispod nule, podučile su britanske vonjnike zimskom ratovanju, tenkove su parkirali na slamu koja se nalazila između tla i dna čeličnih gusjenica tenka, kako se gusjenice ne bi zaledile. Još jedna mjera bilo je paljenje motora tenkova u razmaku od pola sata. Tokom bitke na rijeci Imjin tenkovi su postali poznati kada su pokrivali povlačenje 29. pješadijske brigade sa gubitkom od 5 tenkova, većina ih je kasnije bila opravljena. Tenkovi 1. kraljevske tenkovske regimente 1953. bili su uključeni u drugu bitke Kuke gdje su odigrali značajnu ulogu prilikom odbijanja kinekog napada.
Sueska kriza
Za vrijeme sueske krize britanski general Hugh Stockwell je smatrao da će metodičke i sistematske oklopne operacije skoncentrisane na Centurion biti ključ pobijede.
Egipćani su uništili unutrašnju luku Port Said, što je prisililo Britance da improvizuju i koriste ribarsku luku za iskrcavanje svojih snaga, gdje se brodovljem iskrcala padobranska regimenta. Centurioni britanskog 6. kraljevske tenkovske regimente su sletjeli i do 12:00 sati stigli do francuskih padobranaca. Dok su Britanci slijetali, pripadnici padobranske regimente su se borili protiv egipatskih protivnapada u kojima su upotrijebljeni lovci tenkova SU-100.
Vijetnamski rat
1967. godine, 1. skvadron oklopnih transportera, kraljevskog australskog oklopnog korpusa, prebačen je u "A" skvadron 3. konjičke regimente u Vijetnam. Iako su uspješno vodili borbena djelovanja u krugu svojih operativnih zona, izvještaji navode da njihovi oklopni transporteri M113A1 nisu mogli probiti svoj put kroz džunglu, ograničavajući tako njihova ofenzivna djelovanja protiv neprijatelja. Australska vlada je pod kritikom parlamenta odlučila poslati skvadron australskih Centurion tenkova u Južni Vijetnam.Naoružani 20 pdr (84 mm) topovima australski Centurion tenkovi "C" skvadrona 1. oklopne regimente su sletjeli u Južni Vijetnam 24. februara 1968. godine, te smješteni u Nui Dat u sklopu III korpusa.
Nakon tri i pol godine borbenih djelovanja, 58 tenkova je korišteno, od kojih su 42 bili oštećeni, 6 opravljenih, te su poginula 2 člana posada ovih tenkova. Posade Centurion tenkova su ukljanjale bočne oklope sa obje strane tenka iz razloga nakupljanja vegetacije i blata. Svaki od ovih Centuriona je nosio 62 granate 20 pdr u borbenom kompletu, 4.000 metaka kalibra 12.7 mm i 9.000 metaka kalibra .30. Tenkovi su bili pokretani benzinskim motorima što je zahtjevalo ugradnju dodatnog vanjskog rezervoara od 100 galona (450 litara) goriva, koji je bio pričvršćen na stražnjem dijelu tenka.
Indo-pakistanski ratovi
1965. godine većinski dio indijske tenkovske flote predstavljali su već stariji M4 Sherman tenkovi, ali su također korišteni Centurion Mk.7 tenkovi sa 20 pdr topom kao i lahki tenkovi AMX-13 i M3 Stuart. U to vrijeme Centurion Mk.7 je bio jedan od najodernijih zapadnih tenkova. Centurion tenkovi su se pokazali kao uspješni u borbi protiv pakistanskih M47 Patton i M48 Patton tenkova, ali također s druge strane pakistanski Patton tekovi su uspjeli probiti oklop nekoliko indijskih Centurion tenkova. Indijska strana je također koristila uporedo sa Centurionima i sovjetske T-55 tenkove.
Bliski istok
Prva zemlja koja je kupila britanske Centurion tenkove je bio Egipat, koji ih je uveo u operativnu upotrebu 1950. godine. Izraelcima su prvi Centurion tenkovi isporučeni 1959. godine. Izarel je vremenom nabavljao mnogo različitih verzija tenka od mnogih zemalja ili ih je zarobljavao u borbi. Izraelci su brzo nakon nabavke Centurion tenkove nadogradili britanskim topom L7 120 mm umjesto 20 pdr topa i preimenovali Centurion tenkove u Sho't (hebr. "bič").. Kada je izbio šestodnevni rat 1967. godine izraelske odbrambene snage (IDF) su raspolagale sa 293 Centurion/Sho't tenka koji su bili spremni za borbu od ukupno 385 tenkova. Na Sinaju Egipat je raspolagao sa 30 Centurion tenkova, svih 30 tenkova je uništeno ili zarobljeno od strane izraela. Izrael je također zarobio 30 Centurion tenkova od Jordana koji ih je imao ukupno 90 u službi.
Svi Sho't tenkovi su nadograđeni sa efikasnijim Continental AVDS-1790-2A dizelskim motorima (koje također koriste M48 i M60 tenkovi) i Allison CD850-6 transmisijom od 1970. do 1974. godine. Daljnje nadogradnje su uključivale deblji oklop, mehanizam rotacije kupole, poboljšan raspored granata sa većim kapacitetom, novi stabilizator topa i povećan rezervoar goriva. Također značajne modifikacije Centuriona su predstavljali novi SUP, protivpožarni sistem, bolji električni sistem, kočnice te mogućnost ugradnje eksplozivno reaktivnog oklopa.
Tokom rata onesposobljeno je 1.063 izraleskih tenkova (više od polovine Centurioni), od čega je oko 600 uništeno ili zarobljeno. Egipat je zarobio 35 izraelskih Centuriona, nekoliko ih je zarobljeno od strane Sirije Iraka. S druge strane, onesposobljeno je 2.250 arapskih tenkova (uključujući 54 jordanska Centuriona ), od kojih su 1.274 uništeni ili zarobljeni. Nakon rata kako bi nadomjestili izraelske gubitke, SAD su dostavile 200 tenkova M48 i M60. UK je Izraelu isporučio 400 Centuriona.
Izraelski tenkovi Sho't, opremljeni reaktivnim oklopom, upotrijebljeni su prilikom invazije na Liban 1982. Tokom rata 21 tenk izbačen je iz stroja, od kojih je osam uništeno.
Izraelci su svoje Centurione počeli povlačiti iz upotrebe tokom 1980-ih da bi ih u potpunosti povukli tokom 1990-ih. Mnogi od njih prenamijenjeni su u teška borbena vozila pješadije i borbena inženjerska oklopna vozila Puma.
Zaljevski rat
Tokom Zaljevskog rata 1991. britanska vojska koristila je inženjersku verziju FV4003 Centurion Mk5 AVRE.
Jordan
U septembru 1970. tokom Crnog septembra Jordan je Centurione svoje 40. oklopne brigade protiv sirijskih tenkova T-55. Jordan je izgubio od 75 do 90 tenkova od 200 koliko ih je bilo upotrijebljeno. Mnogi od njih su uništeni od strane sirjskih tenkova kod Ar-Ramte. Neke od njih uništio je PLO u Ammanu. Palestinci su koristili zarobljene Centurione protiv jordanske vojske.
Godine 1972. Centurioni su poboljšani topovima kalibra 105 mm. Tokom Jomkipurskog rata jordanska 40. oklopna brigada je učestvovala u borbama na Golanskoj visoravni kako bi podržala sirijske snage.
Od 1982. do 1985. 293 Centurion tenka jordanske vojske su opremljena dizelskim motorom i transmisijom sa M60A1 tenkova, belgijskim SABCA kompjuterskim SUP-om, laserskim daljinomterom, pasivnim noćnim nišanom nišandžije, elektrohidrauličkim sistemom Cadillac Gage, stabilizacijskim sistemom i novom hidropneumatskom suspenzijom Teledyne Continental. Ova nadograđena verzija poznata je pod nazivom Tarik. Nakon preuzimanja već korištenih britanskih tenkova Challenger 1 nekoliko tenkova Tarik konvertirano je u teške oklopne transportere.
JAR
Južnoafrička Republika naručila je 1953. od Ujedinjenog Kraljevstva 203 tenka Centurion Mk.3. Južnoafrički Centurioni ušli su u operativnu upotrebu između 1955. i 1958, a uključivali su 17 inženjerskih vozila. Južnoafrčki glavni strateški prioriteti tog vremena su bili ispomoć britanskih oružanih snaga i oružanih snaga drugih zemalja Commonwealtha tokom konvencionalnog rata na Bliskom istoku ili u anglofonoj Africi. Centurioni su nabavljani posebno iz razloga što su bili kompatibilni s tenkovskom taktikom Commonwealtha i postojećim oklopnim snaga Ujedinjenog Kraljevstva.
Nakon što je Južna Afrika istupila iz Commonwealtha 1961, njeni prioriteti postali su unutrašnja sigurnost i diverzifikacija nacionalne nabavke naoružanja izvan dotadašnjih dobavljača, kao što je UK. Nakon toga, 100 tenkova Centurion Mk.3 i 10 inžinjerskih vozila je prodano Švicarskoj 1961. godine. Preostali Centurioni su u velikoj mjeri prebačeni u rezervne uloge, što je rezultirano problemom održavanja zbog nedostatka rezervnih dijelova i sklonosti pregrijavanju usljed visokih temperatura afričke klime. Godine 1972. južnoafrička vojska opremila je nekoliko svojih Centuriona motorima i transmisijom od američkih tenkova M48 Patton u pokušaju poboljšanja tehničkih karakteristika. Ove nadograđene verzije Centuriona nazvane su Skokiaan i bile su nepopularne zbog velike potrošnje goriva i lošeg radnog dosega.
Tenkovi su ponovo dobili na važnosti 1975. nakon operacije "Savana", gdje su lako oklopljenim vozilima južnoafričkih snaga prijetile velike formacije tenkova sovjetske proizvodnje koje je koristila FAPLA i njihovi kubanski saveznici. Ova operacija praćena je daljnjim izmjenama i ispitivanjima modifikacija ovog tenka, tako da je osnovano preduzeće koje se bavila obnovom ovih tenkova, Olifant Manufacturing Company (OMC). Tokom tog perioda JAR je uspjela vratili svoju flotu tenkova u prvobitnu veličinu nabavkom Centuriona iz Jordana i Indije. Donošenjem rezolucije 418 Vijeća sigurnosti UN-a ovoj zemlji je uveden embargo na oružje, tako da je JAR uvozio trupove tenkova bez kupole i naoružanja. OMC je svaki Centurion nadogradio 29-litarskim dizelskim Continental motorom i novim mjenjačem brzine sa tenka M60 Patton. Nadograđeni Centurioni su također bili naoružani južnoafričkom verzijom britanskog topa L7 105 mm. Ova verzija tenka je uvedena u upotrebu u oklopni korpus južnoafrčkih oružanih snaga 1985. godine kao Olifant Mk1A.
Južnoafričke ekspedicijske snage su se sukobile sa T-54/55 tenkovima formacije FAPLA tokom operacije Askari krajem 1983. i početkom 1984. godine, međutim zbog logističkih poteškoća Olifant tenkovi nisu upotrijebljeni u ovoj akciji. Južnoafrička motorizovana pješadija uz pojačanje oklopnih vozila Eland i Ratel uspjevala je uništavati tenkove iako je dolazilo do ozbiljnog kašnjenja zbog nedostatka odgovarajućeg protivoklopnog naoružanja. Mnogobrojne kritike su dovele do raspoređivanja Olifant Mk1A tenkova duž angolske granice u sklopu 61. grupe motorizovanog bataljona. Nakon primirjem iz Lusake, Olifant tenkovi su povučeni u skladišta, a posade su se rotirale. Propadanjem ovoga primirja, te pokretanjem operacije Modular krajem 1987. godine, Olifanti su ponovno aktivirani. 9. novembra 1987. godine Olifanti su u devetominutnoj paljbi uništili dva angolska T-55 tenka, što je prestavljalo prvu upotrebu južnofaričkih tenkova nakon drugog svjetskog rata. Tokom ove operacije južnoafričke snage su obično djelovale u formaciji strelica sa Olifant tenkovima na čelu, oklopnim vozilima Ratel na bokovima, mehanizovanom pješadijom na stražnjem i središnjem dijelu. Neki od ovih tenkova su oštećeni aktiviranjem mina ili tenkovskom vatrom, neki su zarobljeni od strane FAPLA.
Tokom devedesetih godina Olifant Mk1A je zamijenjen je verzijom Olifant Mk1B, koji je imao značajnija poboljšanja po pitanju oklopa, jači motor, dvostruki oklop poda u svrhu zaštite od mina te ojačan ovjes.
FV verzije
=== Danska === Mk V nadograđen sa britanskim topom L7A1 kalibra 105 mm te njemačkim mitraljezom 7.62 mm MG3. Nadograđeno je 106 Mk V tenkova od 1964. godine.
Mk V, 2 opremljen sa laserski daljinometrom i noćnim vizirom. Nadograđeno je 90 komada 1985.
Holandija
1965. holandski Mk 5 i Mk 5/2 su bili opremljeni IC reflektorima, optičkim instrumentima porijeklom od Philipsa za razliku od britanskih verzija. Također je u to vrijeme i dodan mitraljez kalibra .50 te nosač rezervnog točka na stražnjem dijelu kupole, od 1969. godine mitraljez M1919 Browning je zamijenjen mitraljezom FN MAG. Od 1973. radio uređaj je zamijenjem Philipsovim uređajem.
Između 1962. i 1965. godine, Mk 5 tenkovi su konvertovani u lansirne mostove (holandski: bruggenlegger), koristeći isti mehanizam i most kao i američki M48 Patton i M60 AVLB.
U periodu 1962-95. Mk 5 verzije sa 20-pdr topo su preuređene u buldožer tenkove sa opremom od starih M4 Sherman tenkova.
Izrael
Izraelska oznaka za Centurion tenkove.
Verzije tenka sa originalnim Meteor motorom.
Modernizovani Centurion tenkovi sa topom 105 mm iz 1963. i novim Continental AV1790 dizelskim motorom i Allison CD850-6 transmisijom. Uvedeni u upotrebu 1970. godine. 1974. godine izraelski Centurioni su modernizovani na Sho't Kal standard sa oklopom Mk 13, novim SUP-om, stabilizatorom topa, moehanizmom rotacije kupole i pripremom za postavljanje eksplozivno-reaktivnog oklopa.
Izraelski teški oklopni transportteri bazirani na Centurion tenku.
Borbeno inžinjersko vozilo.
Samohodni višecijevni bacač raketa 290 mm postavljen na šasiju Centurion tenka. Također postoji i verzija postavljena na američki M4 Sherman tenk.
JAR
Ovaj naziv nose verzije Centuriona koje su modernizovane u službi vojske južnoafričke republike uz pomoć Izraela. Riječ "Olifant" potiče iz Afrikaans jezika što u prevodu znači "slon".
(1978) dizelski motor od 750 KS, poluatomatski mijenjač.
(1985) zadržan SUP od originalne verzije, ali dodan ručni laserski daljinometar, povećana vidljivost nišandžije.
(1991) torzioni ovjes, produženi trup, pojačanje oklopa, dizelski motor V-12 od 950 KS, kompjuterizovani SUP, laserski daljinometar.
Izmjenjena kupola tenka, novi SUP, mogućnost ugradnje LIW 105 mm GT-8 ili 120 mm topa.
Švedska
Oznaka švedske vosjke za prvih 80 Centuriona Mk 3 i 160 Centuriona Mk 5 kupljenih 1955. godine.
Oznaka za 110 Centuriona MK 10 opremljenih topom 105 mm i radio uređajem švedske proizvodnje.
Oznaka za modernizovane Stridsvagn 81 sa topom 105 mm u periodu od 1964. do 1966. godine.
Modernizovani Stridsvagn 101 tokom 1980tih godina.
Modernizovani Stridsvagn 102.
Modernizovani Stridsvagn 102 sa novom pogonskom grupom i automatskim mjenjačem.
Modernzovani Stridsvagn 102R sa novom suspenzijom i SUP-om. Prototip.
Modernizacija Stridsvagn 101R sa novom suspenzijom, nije niakda izgrađen.
Švedska oznaka za inžinjerske verzije Centuriona.
Švicarska
100 Centuriona Mk 3 poručenih 1955. i dostavljanih od 1956. do 1957. godine.
Švicarska oznaka za Mk 5 i Mk 7 verzije, neki od njih su bili modernizovani sa topom L7 105 mm.
Dubioza kolektiv
mini|Dubioza kolektiv (2012) Dubioza kolektiv (poznati i kao Dubioza) je bosanskohercegovačka muzička grupa. Njihova muzika uglavnom sadrži elemente rocka i hip-hopa, punka, reggaea, duba i ska uz prizvuke folk muzike. Tema pjesama je obično političkog karaktera.
Historija
Grupa je osnovana 2003. godine od članova grupa "Gluho doba against Def Age", Adisa Zvekića i Almira Hasanbegovića iz Zenice, Adise Zvekić i Alana Hajduka i "Ornamenata", Brane Jakubovića i Vedrana Mujagića iz Sarajeva. Kasnije, bendu se priključuju gitarista Armin Busatlić, bubnjar Senad Šuta, perkusionista Orhan Oha Maslo, te inženjer zvuka Dragan Jakubović, te perkusionista Orhan Oha Maslo.
U aprilu 2004. godine objavljuju svoj prvi studijski album nazvan Dubioza kolektiv. U decembru iste godine u saradnji sa Benjaminom Zephaniahom i Mush Khanom iz pakistansko-britanskog benda "Fun-da-mental" objavljuju EP Open Wide, te u junu 2006. album Dubnamite. 2008. godine izdali su svoj prvi album na bosanskom jeziku - Firma Ilegal, a do tad su isključivo pjevali na engleskom. U aprilu 2010. izdaju album 5 do 12, koji je stavljen na besplatno preuzimanje sa njihove službene internet stranice.
Filipini na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Filipine na zimskim olimpijskim igrama 2014. u Sočiju, koje se održavaju od 7. februara do 23. februara 2014. predstavlja jedan takmičar u umjetničkom klizanju, koji je u protekloj sezoni ostvario kvotu za učestvovanje.
Napomene
<references group="N"/>
NGC 6161
NGC 6161 (također poznat kao IRAS 16264+3255, MCG 6-36-46 i PGC 58235) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 464 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,90 (121 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 30. juna 1870. godine.
Kap po kap (Sanela Sijerčić)
Kap po kap je album Sanele Sijerčić iz 1995. godine.
NGC 6161
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Serotonin
Struktura serotonina|200px|mini|desno Serotonin ili 5-hidroksi-triptamin je jedan važan neurotransmiter. Serotonin je hormon zadovoljstva.
Sinteza
200px|mini|desno|Postupak sinteze serotonina iz triptofana
Zastupljenost i uloga
1. gastrointestinalnom sistemu u neuroendokrinim ćelijama-oslobađanjem serotonina iz ovih ćelija nastaje osjećaj mučnine i povraćanja-odbrambena reakcija.
2. centralnom nervnom sistemu u (latinski: nucleus raphe magnus) gdje ima uloge u regulisanju sna, REM faza sna. Učestvuje u regulisanju osjećaja sitosti i gladi, i modulisanju bola. Veoma važna uloga je i u izazivanju osjećaja zadovoljstva.
3. trombocitima gdje učestvuje u procesu koagulacije. Serotonin djeluje vazokonstrikotorno.
Metaboliti
Trodimenzionalni model serotonina|200px|mini|desno
Razgrađuje se dejstvom enzima monoaminooksidaze MAO. Inaktivacijom nastaje produkt 5 hidroksi indol sirćetna kiselina koja se može mjeriti u mokraći. Povećana je kod bolesti-karcinoid, gdje dolazi do tumorske proliferacije neuroendokrinih ćelija gastrointestinalnog trakta. Karcinoid se odlikuje napadima povraćanja, osipa po koži, temperature, halucinacije i drugo.
Iz serotonina se može sintetisati melatonin-hormon epifize (epifiza), koji ima ulogu u inhibiji sekrecije gondotropina iz hipofize i tako odlaže pojavu puberteta.
Supstance koje sadrže serotonin
Serotonina ima u čokoladi, ali i u mnogim drugim namirnicama: mlijeko, sir, voće, vino. Također, neke droge npr. ekstazi-MDMA, LSD povećavaju količinu serotonina što izaziva euforiju i zavisnost.
Medikamenti koji povećavaju količinu serotonina (SSRI) se koriste u liječenju depresije.
Johnny Van Zant
John Roy "Johnny" Van Zant (rođen 27. februara 1960. u Jacksonvilleu, Florida, SAD) je američki muzičar i trenutni pjevač američke southern rock grupe Lynyrd Skynyrd. On je mlađi brat Ronniea Van Zanta, osnivača Lynyrd Skynyrda, i Donniea Van Zanta, osnivača grupe .38 Special.
Karijeru počinje 1970tih godina u The Austin Nickels Bandu. Kasnije mijenjaju ime u The Johnny Van Zant Band i 1980. izdaju svoj prvi album No More Dirty Deals. Originalni sastav The Johnny Van Zant Banda su činili Johnny Van Zant kao glavni vokalista, Robbie Gaye na gitari, Danny Clausman na bas-gitari, Eric Lundgren na solo gitari, Robbie Morris na bubnjevima i Joan Hecht i Nancy Henderson kao prateći vokali. Johnny Van Zant je izdao još tri solo albuma između 1981 i 1985, kad se prestaje baviti muzikom.
1987 postaje glavni vokalist ponovo okupljenog Lynyrd Skynyrda, umjesto poginulog brata Ronniea, i sa Skynyrdom izdaje šest albuma. Sa bendom nastupa i danas.
Ofion
Ofion (, Ophiôn) u grčkoj mitologiji primordijalna je zmija koja je s Eurinomom vladala zemljom i koje su Reja i Kron zbacili s prijestolja.
NGC 1729
NGC 1729 (također poznat kao IRAS 04577-0325, MCG -1-13-43 i PGC 16529) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 167 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Orion. Najveći prečnik je 1,70 (83 hiljade sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (68 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. februara 1786. godine.
Ofion
Mitologija
Nema izvora koji navode roditelje Ofiona, ali su to najvjerojatnije Geja (Majka Zemlja) i njezin sin-muž Uran (Otac Nebo).
NGC 1729
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ofion
Mitologija
Ferekid prvi put spominje Ofiona, priča je bila popularna u orfičkoj poeziji, od koje su sačuvani samo fragmenti. Ferekid tvrdi da su se bogovi predvođeni Kronom borili s jedne strane, a Ofion i njegova djeca s druge strane. Pobjednik je onaj koji gurne drugu stranu u Ogen (Ogenos) te će tako zadržati nebesa.
Apolonije sa Rodosa u svojoj Argonautici (1.495f) sažima Orfejevu pjesmu:
"Pjevao je kako su se zemlja, nebo i more, jednom pomiješani u jednom obliku, nakon smrtonosne borbe razdvojili jedno od drugog; i kako zvijezde i mjesec i putevi sunca uvijek drže svoje mjesto na nebu; i kako su se planine dizale, i kako su rijeke koje odjekuju sa svojim nimfama nastajale i sve gmizave stvari. I pjevao je kako su prije svega Ofion i Eurinoma, kćer Okeana, držali vlast nad snježnim Olimpom, i kako je snagom ruke jedan ustupio svoje pravo Kronu, a drugi Reji, i kako su pali u valove Okeana; ali su druga dvojica u međuvremenu vladala nad blagoslovenim bogovima Titanima, dok je Zeus, još dijete i sa mislima djeteta, boravio u Diktajskoj pećini; a zemaljski Kiklopi ga još nisu naoružali grmljavinom i munjom; jer ove stvari daju slavu Zeusu."
Likofron (1191.) prenosi da je Zeusova majka, Reja, vješta u hrvanju, pošto je bacila bivšu kraljicu Eurinomu u Tartar.
Hera u Dionizijaki od Non kaže (8.158f): Otići ću do krajnjih granica Okeana i podijeliti ognjište prvobitne Tetide; odatle ću preći u kuću Harmonije i ostati kod Ofiona.
Harmonija je u tekstu vjerovatno greškom zamijenila Eurinomu. Non ponovo spominje Ofiona (12.43):"Pored zida proroka ugledala je prvu ploču, staru kao beskonačna prošlost, koja je sadržavala sve stvari u jednom: na njoj je bilo sve što je Ofion, vrhovni gospodar učinio, sve što je drevni Kron postigao."Imamo i fragmente spisa ranog filozofa Ferekid (6. vijek p. n. e.), koji je osmislio mit ili legendu u kojoj su sile poznate kao Zas i Kron postojali od početka i u kojem Kron stvara svijet. Neki fragmenti ovog djela pominju rođenje Ofiona i bitku bogova između Krona (titana) (ne Kron (vrijeme)) s jedne strane i Ofiona i njegove djece s druge strane u kojoj je sklopljen dogovor da će onaj ko gurne drugu stranu u Ogenos izgubiti, a pobjednik će držati raj.
Euzebije Cezarejski u svom Praeparatio Evangelica (1.10) citira Filona iz Biblosa koji je izjavio da je Ferekid preuzeo Ofiona i Ofeonidu od Feničana.
Interpretacija
Robert Graves (1955) maštovito rekonstruiše mit o pelazgijskom stvaranju u svojoj knjizi Grčki mitovi, uključujući zmiju "Ofiona":"Ofion je stvorila Eurinoma, vrhovna creatrix boginja koja pleše na okeanskim talasima. Ophion je oplođuje i ona uzima oblik goluba da položi jaje u vodu. Ofion se prepliće oko Eurinominog jajeta dok se svijet ne izleže iz njega. Ofion i Eurinoma tada vladaju sa planine Olimp, sve dok se Ofion ne pohvali da je on jedini stvorio svijet. Eurinoma mu izbija zube za kaznu i protjeruje ga u podzemni svijet. Pelazg, koji je podučavao ljude svim umjetnostima i zanatima, ponikao je iz Ofionovih izgubljenih zuba."
IC 1532
IC 1532 (također poznat kao ESO 78-17 i PGC 695) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 84 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 1,60 (39 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 12. oktobra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Alfons V, kralj Aragonije
Alfons Velikodušni (1396 - 27. juni 1458) je bio kralj Aragonije (kao Alfonso V), Sicilije, Sardinije, Korzike, Valencije i Majorke od 1416. do svoje smrti. Od 1442. bio je i kralj Napulja.
Porijeklo
Bio je najstariji sin aragonskog kralja Ferdinanda I i Eleonore, 3. grofice od Alburquerquea. Godine 1416. naslijedio je većinu svojih kruna od svoga oca.
Vladavina
Pet godina kasnije napuljska kraljica Ivana II, koja nije imala djece ni bliskih srodnika, imenovala ga je svojim nasljednikom. Alfons je iste godine otputovao u Napulj. Njegov i Ivanin suparnik, anžujski vojvoda Ludovik III, je ubrzo izgubio podršku pape, ali se u isto vrijeme pogoršao odnos Ivane i Alfonsa. U maju 1423. Alfons je okupirao Ivanin zamak. Ivana je uspjela pobjeći i sastati se s Ludovikom, te je tada poništila svoj ugovor sa Alfonsom, a Ludovika je proglasila svojim nasljednikom. Alfons se vratio u Aragoniju, a Ivana u svoje kraljevstvo u aprilu 1424. godine. Ludovik je umro prije Ivane, pa je Ivana posvojila njegovog brata Renata i proglasila ga svojim nasljednikom. Alfons je pokušao popraviti svoj odnos s kraljicom, ali neuspješno. Alfons je uspio zbaciti Renata i zavladati Napuljem 1442. godine.
Brak i potomci
Bio je oženjen svojom prvom rodicom, kastiljskom infantom Marijom, kćerkom kastiljskog kralja Henrika III i sestrom Ivana II, ali nisu imali djece. Njihov odnos se vremenom sve više pogoršavao, budući da je kralj Alfons živio u Napulju s ljubavnicom, Lucrezijom d'Alagno, dok je kraljica Marija živjela u Aragoniji, kojom je upravljala kao regent zbog muževog odsustva. Papa mu je odbio poništiti brak, a Alfons je nije uspio ni nadživjeti kako bi oženio svoju ljubavnicu. S drugom ljubavnicom, Giraldinom Carlino, imao je sina Ferdinanda i dvije kćerke, Eleonoru i Mariju. Prije njegove smrti papa Eugen IV je odobrio Alfonsu da nasljednikom napuljske krune imenuje svog vanbračnog sina Ferdinanda.
Smrt
Alfons je umro pripremajući se za osvajanje Genove. U Napulju ga je naslijedio vanbračni sin, Ferdinand I, a u ostalim kraljevinama mlađi brat, Ivan II.
Charlotteina mreža (1973)
Charlotteina mreža (engl. Charlotte's Web) je američki animirani film iz 1973. godine. Temelji se na istoimenoj knjizi za djecu E. B. Whitea.
Fisijski kvasac
Ove ćelije održavaju svoj oblik rastući isključivo kroz vrhove ćelija i dijele se medijalnom fisijom da bi proizvele dvije ćelije kćeri jednake veličine, što ih čini moćnim alatom u istraživanju ćelijskog ciklusa.
Charlotteina mreža (1973)
Godine 2003. je snimljen animirani nastavak Charlotteina mreža 2: Wilburova velika avantura, a 2006. i igrani remake pod naslovom Charlotteina mreža.