Evropa
20. vijek pa do danas
U maju 1940. godine Njemačka je napala Francusku sa sjevera preko Niskih Zemalja (zemlje Beneluksa). Francuska je kapitulirala u junu 1940. Do augusta iste godine, Njemačka je započela ofanzivu na Britaniju, ali nije uspjela uvjeriti Britance da odustanu od odbrane. Veliki dio Londona je uništen, a u "blitzu" tokom bombardovanja je uništeno ili oštećeno 1.400.245 zgrada. Njemačka je 1941. godine napala Sovjetski Savez u vojnoj operaciji pod kodnim nazivom Barbarossa. Dana 7. decembra 1941. napad carskog Japana na Pearl Harbor uvukao je Sjedinjene Države u sukob kao saveznika Britanskog Carstva i drugih savezničkih snaga. thumb|250px|desno|Saveznici iz Drugog svjetskog rata (Velika trojka) tokom [[Konferencija u Jalti|Konferencije u Jalti 1945, sjede s lijeva: Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt i Josif Staljin.]] Nakon velike bitke za Staljingrad 1943. godine, njemačka ofanziva na Sovjetski Savez pretvorila se u stalno povlačenje. Bitka kod Kurska, koja je obuhvatila najveću tenkovsku bitku u historiji, bila je posljednja velika njemačka ofanziva na Istočnom frontu. U junu 1944. godine, britanske i američke snage napale su Francusku iskrcavanjem u Normandiji. U pokušaju da ublaže napade njemačkih vojnih snaga, saveznici su bombardovali 1.570 francuskih gradova i sela između juna 1940. i maja 1945, ubivši 68.778 civila. Berlin je konačno pao 1945. godine, čime je okončan Drugi svjetski rat u Evropi, koji je bio najveći i najrazorniji u ljudskoj historiji, sa 60 miliona mrtvih širom svijeta. Više od 40 miliona ljudi u Evropi umrlo je od posljedica Drugog svjetskog rata, uključujući između 11 i 17 miliona ljudi koji su poginuli za vrijeme holokausta. Sovjetski Savez je tokom rata izgubio oko 27 miliona ljudi (uglavnom civila), otprilike polovinu svih žrtava Drugog svjetskog rata. Do kraja Drugog svjetskog rata Evropa je imala više od 40 miliona izbjeglica. Nekoliko poslijeratnih protjerivanja iz Srednje i Istočne Evrope raselilo je ukupno oko 20 miliona ljudi, posebno etničkih Nijemaca iz cijele Istočne Evrope. thumb|200px|lijevo|[[Quai d'Orsay, zgrada francuskog Ministarstva vanjskih poslova u kojoj je održan govor, a Schumanova deklaracija je dovela do stvaranja Evropske zajednice za ugalj i čelik. Time su počeli procesi integracije Evropske unije (Dan Evrope 9. maja 1950.)]] Nakon Prvog, a posebno nakon Drugog svjetskog rata Evropa gubi svjetsku vlast i kolonije. Karta Evrope je izmijenjena na Konferenciji u Jalti, a hladni rat stvara jaku podjelu na kapitalističku Zapadnu Evropu pod kontrolom SAD-a i komunističku Istočnu Evropu pod kontrolom Sovjetskog Saveza, razdvojene onim što je Winston Churchill kasnije nazvao "željeznom zavjesom". Dvije nove supersile, Sjedinjene Države i Sovjetski Savez bile su uključene u pedesetogodišnjem hladnom ratu usredotočenom na širenje nuklearnog naoružanja. U isto vrijeme, Dekolonizacija Afrike, koja je započela već nakon Prvog svjetskog rata, postepeno je dovela do nezavisnosti većine evropskih kolonija u Aziji i Africi. Tokom 1980-ih, reforme Mihaila Gorbačova i pokreta Solidarnost u Poljskoj ubrzale su raspad istočnog bloka i kraj hladnog rata. Njemačka je ponovno ujedinjena, nakon simboličnog pada Berlinskog zida 1989. godine, a karte Srednje i Istočne Evrope ponovo su iznova izrađene. thumb|250px|desno|[[Zastava Evropske unije, usvojena u Vijeću Evrope 1955. kao zastava cijele Evrope. ]] Evropska integracija je također bila u usponu nakon Drugog svjetskog rata. Godine 1949. osnovano je Vijeće Evrope nakon govora Winstona Churchilla, s idejom objedinjavanja Evrope u postizanju zajedničkih ciljeva. Obuhvaća sve evropske države osim Bjelorusije i Vatikana. Rimskim ugovorom 1957. uspostavljena je Evropska ekonomska zajednica (EEZ) između šest zapadnoevropskih država s ciljem jedinstvene ekonomske politike i zajedničkog tržišta. 1967. godine EEZ, Evropska zajednica za ugalj i čelik i Evropska zajednica za atomsku energiju (Euratom) osnovali su Evropsku ekonomsku zajednicu koja je 1993. postala Evropska unija. EU je uspostavila parlament, Evropski sud pravde i Evropsku centralnu banku i uvela euro kao jedinstvenu valutu. Između 2004. i 2013, više zemalja Srednje i Istočne Evrope počelo se pridruživati, proširivši EU na trenutnih 27 evropskih zemalja i ponovno učinivši Evropu velikim ekonomskim i političkim središtem moći. Međutim, u junu 2016. godine narod Velike Britanije je na neobavezujućem Referendumu o članstvu Ujedinjenog Kraljevstva u EU glasao za izlazak iz Evropske unije (Brexit).