cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Treće zasjedanje AVNOJ-a
Izbori za Ustavotvornu skupštinu
Izbori za Ustavotvornu skupštinu održani su 11. novembra 1945. Sa 96% glasova, pobjedile su snage Narodnog Fronta. Nakon izbora, nova Ustavotvorna skupština se prvi put sastala 29. novembra 1945. i jednoglasno usvojila Deklaraciju o proglašenju Federativne Narodne Republike Jugoslavije (FNRJ). Time je ona ispunila svoj prvi zadatak, rešavanja pitanja oblika vladavine. Drugi važan zadatak je bilo donošenje Ustava. Posle dva mjeseca pretresa u Skupštini i općenarodne debate, 31. januara 1946. usvojen je Ustav FNRJ. Njime su ozakonjene tekovine NOR-a, Istoga dana Ustavotvorna skupština je pretvorena u narodnu skupštinu. Na taj način zbačena je monarhija i uspostavljena Republika. AVNOJ je na taj način prestao da postoji.
Murati
Murati su naseljeno mjesto u općini Kozarska Dubica, Bosna i Hercegovina.
Ciglenica
Hrvatska:
Košarkaška reprezentacija Nizozemske
Košarkaška reprezentacija Nizozemske (nizozemski: Het Nederlands nationaal basketbalteam) predstavlja Nizozemsku na međunarodnim košarkaškim takmičenjima i njom upravlja Košarkaški savez Nizozemske. Nizozemska je trenutno na 46. mjestu na FIBA svjetskom poretku.
Hajdučka Republika Mijata Tomića
Hajdučka Republika Mijata Tomića jeste imaginarna tvorevina, odnosno mikronacija u Bosni i Hercegovini koja je nastala parodijom oko spora na granici triju općina: Posušje, Tomislavgrad i Jablanica. Navodna republika nema separatističkih niti hegemonističkih ambicija, a koristi se radi promocije turizma na teritoriji Hajdučke Republike.
Košarkaška reprezentacija Nizozemske
Reprezentacija Nizozemske se predstavlja kao Orange Lions (Narandžasti lavovi).
Hajdučka Republika Mijata Tomića
Osnovni podaci
Himna ove mikronacije je ganga, valuta je kubura, a hajduci imaju čak i svoj ustav, ministarstva i pasoše. Ustav je sačinjen od 25 članova i broji 70 ministarstava. Neka od najzanimljivijih su ministarstva za neženje, umjetne plavuše, provokacije, zaštitu od zlostavljanja žena, zabavu i razonodu, propale prijevoznike, osmijeh, nejasnoće, te neriješene slučajeve.
Brezovica (Gradina)
Brezovica je naseljeno mjesto u sastavu općine Gradina, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Virovitica.
Košarkaška reprezentacija Nizozemske
Trenutna ekipa
Sastav za EuroBasket 2022.
Hajdučka Republika Mijata Tomića
Osnivanje
Osnovana je na dan Dive Grabovčeve 29. juna 2002. godine. Ime je dobila prema hercegovačkom hajduku Mijatu Tomiću, koji se skrivao u obližnjim pećinama od Osmanlija u 17. vijeku. Sjedište se nalazi u motelu Hajdučke vrleti, čija je vlasnica jedina vladarica ove mikronacije.
Brezovica (Gradina)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezovica je imala 595 stanovnika.
Napomena: ''Od 1991. samostalno naselje nastalo spajanjem naselja Nova Brezovica, Stara Brezovica i dijela naselja Gradina. Za bivše naselje Nova Brezovica sadrži podatke od 1869., a za bivše naselje Stara Brezovica od 1857. do 1981. Do 1981. dio podataka sadržan je u naselju Gradina.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brezovica je imalo 777 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hajdučka Republika Mijata Tomića
Lokacija
Smještena je između planina Vran i Čvrsnice u bosanskohercegovačkom Parku prirode Blidinje, u zapadnoj Hercegovini, na nadmorskoj visini od 1.270 metara. Obuhvata trokut od najvišeg vrha planine Vran, preko kapelice svetog Ante sve do raskrižja Risovac – Kedžara.
Pravila
U Hajdučkoj Republici zabranjeno je osnivanje političkih stranaka i svako bavljenje politikom jer se, kako kažu, „time ugrožava pravni poredak i zdravlje ljudi“.
Vladar Republike
Marija, kćerka šaljivdžije Vinka Vukoja Lastvića, „vladarica“ je ove mikronacije. Titulu je dobila nakon očeve smrti i sada, uz hercegovačku srdačnost i dobrodošlicu, priča o nastanku „republike“:
Historija
Osobama koje su osnovale ovu republiku to nije bila prvobitna ambicija.
Nakon kraja Rata u Bosni i Hercegovini, postepeno se ekonomija (pretežno zimski turizam - skijanje) počela polako oporavljati. Problemi su se pojavili kad je vlasnik motela želio riješiti problem oko spajanja na elektroopskrbnu mrežu. Budući da se ovo područje nalazi na teritoriji oko kojeg se spore tri općine i koje se godinama nisu nikako usuglasile o granicama i nadležnostima (Posušje, Tomislavgrad i Jablanica), a kad god bi vlasnik motela pitao bilo koju od općina da riješe taj problem, bivao je odbijen s obrazloženjem nadležnosti neke od drugih dviju općina.
Zahvaljujući ovom šaljivo-prosvjednom projektu, motel je postao jednim od najpopularnijih turističkih lokacija u zapadnoj Hercegovini. Projekt je privukao pozornost medija regiona (Slobodna Dalmacija, Nezavisne, Gracija, Svet, Dnevni avaz i ostali), a kasnije i novinske agencije iz Turske i Katar a (Agencija Anadolija, Al Jazeera Balkans).
Godine 2009. u prometnoj nesreći poginuo je Vinko Vukoja Lastvić, vladar i osnivač ove republike. Nova vladarica postala je njegova kćer Marija Vukoja Lastvić, koja od tada vodi republiku.
Od 2010. godine održava se memorijalni Off Road Rally Vinko Vukoja Lastvić u čast prvog vladara republike.
UVRAG
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 699 aminokiselina, а molekulska težina 78.151 Da.
Funkcija
Ovaj gen nadopunjuje osjetljivost ćelija grupe C xeroderma pigmentosum na ultraljubičasto zračenje i kodira protein sa C2 domenom. Protein aktivira beclin1-PI (3) KC3 kompleks, podstičući autofagiju i potiskujući proliferaciju i tumorigenost ljudskih ćelija raka debelog crijeva.
Arapska Federacija
Hašemitska Arapska Federacija (ar.: الاتحاد العربي الهاشمي; Al-Ittihad Al-‘Arabī Al-Hashimi) bila je kratkotrajna zemlja na Bliskom istoku u Aziji koja je nastala 1958. godine političkom unijom Iraka i Jordana. Iako imenom podrazumijeva federalnu strukturu, de facto je to bila konfederacija.
Federacija je osnovana 14. februara 1958. godine, kada su irački kralj Faisal II i njegov rođak, jordanski kralj Hussein, pokušali ujediniti svoja dva hašemitska kraljevstva, kao odgovor na stvaranje Ujedinjene Arapske Republike između Egipta i Sirije. Unija je trajala samo šest mjeseci, zvanično je raspuštena 2. avgusta 1958. godine, nakon što je Faisal svrgnut državnim udarom 14. jula.
Donji Oštrc
Donji Oštrc je naseljeno mjesto u sastavu općine Žumberak, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donji Oštrc je imao 72 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Oštrc je imalo 161 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zelembać
Zelembać jest veliki gušter rasprostranjen od Slovenije i istočne Austrije na zapadu do crnomorskih obala Ukrajine i Turske na istoku. Često se vidi kako se sunča na stijenama ili travnjacima ili se krije u grmlju.
Taksonomija
Postoji diskusija o tome jesu li Lacerta viridis i Lacerta bilineata različite vrste. Genetički podaci daju slabu podršku njihovom razdvajanju na dvije vrste, ali potrebno je obaviti dodatna istraživanja.
Opis
Od vrha njuške do kloake dug je do 15 cm. Rep može biti dvostruko duži od tijela, pa ukupna dužina zelembaća može iznositi do 40 cm. Ponekad može otkinuti vlastiti rep (autotomija) kako bi pobjegao grabljivcu koji ga uhvati; rep kasnije može ponovo narasti.
Mužjak ima veću glavu i potpuno je zelen, s tim da ima tačkice po cijelom tijelu, koje su izraženije na leđima. U odraslih mužjaka grlo je plavkasto, a kod ženki u manjoj mjeri. Ženka je mršavija od mužjaka i ima uniformniju boju, često s dvije do četiri svjetlije pruge oivičene crnim tačkicama.
Vicente del Bosque
Vicente del Bosque González (rođen 23. decembra 1950) španski je nogometni trener i bivši nogometaš. Poznat po svojim igrama u madridskom Realu gdje je igrao na poziciji zadnjeg veznog, kao igrač je sa Realom pet puta osvajao La Ligu i Kup kralja četiri puta.
Zelembać
Ponašanje, ishrana i razmnožavanje
Zelembać živi na tlu i u niskoj gustoj vegetaciji i voli se izležavati na suncu, početkom i krajem dana. Hrani se uglavnom insektima i ostalim malim beskičmenjacima, ali ponekad jede i voće, ptičija jaja, tek izlegle ptiće, male guštere i čak miševe.
Vicente del Bosque
Osam godina je bio selektor nogometne reprezentacije Španije. Jedini je trener koji je osvojio Evropsko, Svjetsko prvenstvo i Ligu prvaka. Evropsko i Svjetsko prvenstvo osvojio je sa Španijom 2012. u Ukrajini i Poljskoj i 2010. u Južnoafričkoj Republici, a Ligu prvaka sa Realom 2000. i 2002. godine. Smatra se jednim od najvećih i najuspješnijih nogometnih trenera svih vremena. Nedugo nakon što su Španci ispali s Evropskog prvenstva 2016. u Francuskoj, Del Bosque je podnio ostavku na mjesto selektora Španije.
Zelembać
Ponašanje, ishrana i razmnožavanje
Parenje počinje krajem maja i početkom juna i tada mužjaci dobijaju plavu boju ispod vrata, a također postaju agresivni prema ostalim mužjacima. U borbama između mužjaka često se desi da pobijeđeni mužjak ostane bez repa. U proljeće ženka polaže 6-20 jaja, koja se izlegu za dva do četiri mjeseca. Jaja su okrugla, bijela i veličine graška. Mladi zelembaći su svijetlosmeđi i dugi 3–4 cm od njuške do kloake. Sljedeće godine dostižu zrelost, a dotad se njihova veličina udvostruči.
Vicente del Bosque
Igrački
Real Madrid
Trenerski
Real Madrid
Španija
Bosanci (selo u Rusiji)
Bosanci (rus. Босницы) je selo u jugozapadnom dijelu Strugokrasnenske opštine u Pskovskoj oblasti.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2002. godine u ovom mjestu je živjelo 76 stanovnika.
IC 3199
IC 3199 (također poznat kao PGC 39983 i UGC 7417) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 365 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,00 (106 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Brigade NOV Makedonije
Tokom Narodnooslobodilačke borbe naroda Jugoslavije, od 1941. do 1945. godine u okviru Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije formirano je ukupno 23 brigade, koje su nosile naziv makedonske.
Sve makedonske brigade su formirane kao udarne, a Prva makedonsko-kosovska brigada bila je proglašena za proletersku i odlikovana Ordenom narodnog heroja. Većina makedonskih brigada sudjelovala je u borbama na teritoriju Vardarske, ali i Egejske Makedonije.
Uche Nwofor
Uche Nwofor (rođen 17. septembra 1991. u Lagosu, Nigerija) je nigerijski nogometaš koji trenutno igra za holandski VVV-Venlo. Igra na poziciji napadača. Karijeru je započeo 2008. godine u Anambra Pillarsu. Najveći uspjeh u dresu Nigerije ostvario je učešćem na Svjetskom prvenstvu 2014. godine.
Reprezentacija
Uche Nwofor je za Nigeriju debitovao 3. marta 2010. godine protiv Demokratske Republike Kongo.
Ciglenica (Popovača)
Ciglenica je naseljeno mjesto u sastavu grada Popovače, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Kutina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ciglenica je imala 134 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1931. Do 1971. iskazivano kao dio naselja pod imenom Ciglenica Mikleuška. U 1973. izdvojeno kao samostalno naselje iz dijela naselja Mikleuška (grad Kutina).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ciglenica je imalo 142 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Mikleuška.
VPS26B
Homolog B vakuolskog sortirajućeg proteina 26 (S. pombe)  jest protein koji je kod ljudi kodiran genom VPS26B.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 336 aminokiselina, а molekulska težina 39.155 Da.
Cezarova linija
mini|desno|260px|Njemačke odbrambene linije južno od Rima Cezarova linija bila je posljednja njemačka odbrambena linija u Italiji prije Rima tokom Drugog svjetskog rata. Pružala se od zapadne obale (u blizini Ostije) preko Albanskog gorja južno od Rima, od Valmontonea do Avezzana, a zatim do Pescare na jadranskoj obali. Iza zapadne polovine linije nalazila se pomoćna linija, Rimska skretnična, koja je išla sjeverno od Rima.
Kad je 30. maja 1944. nakon proboja iz Anzija američka 5. armija probila ovu liniju, za čije je čuvanje bila zadužena njemačka 14. armija, put prema Rimu konačno je bio otvoren. Nijemci su se povukli na njihovu sljedeću odbrambenu liniju, Trazimensku, gdje se 14. armija ponovo povezala sa 10. armijom prije no što su se povukle na snažnu Gotsku liniju.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Inđija)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Inđija živjelo je ukupno 47433 stanovnika, što predstavlja 0,66% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 15,19% od od ukupnog broja stanovnika Srijemskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Inđija bilo je 23.414 (49,36%) muškaraca i 24.019 (50,64%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 975:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,3 godina, muškaraca 40,8 godina, a žena 43,7 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 83,1% (39.396), kod muškaraca 82,2% (19.243), a kod žena 83,9% (20.153).
Patuljastost
Patuljastost ili nanizam je anomalija po kojoj je jedinka znatno manja od uobičajene visine svoje vrste. Među ljudima, čovjek visok manje od 1,50 m često se smatra osobom male veličine, a kod žena koje su visoke manje od 1,40 m, tj. statistički ispod tri standardna odstupanja od prosjeka populacije, ali te visine moraju se posmatrati s oprezom, jer zavise od populacijske grupe kojoj jedinka pripada i treba razmotriti i visinu roditelja. Neki niski ljudi, međutim, nisu prešli 64 cm po dostizanju skeletne zrelosti. Nesrazmjerni patuljasti oblik karakterizira ili kratki udovi ili kratki trup. U slučajevima proporcionalnog nanizma i udovi i trup neobično su mali. Inteligencija je obično normalna i većina ima gotovo normalan životni vijek.
Uzroci
Mala visina u ljudskoj vrsti može imati više uzroka. Zato postoje razni tipovi nanizma. Općenito, uzroci su grupisan u dvije velike grupe:
Idiopatska mala visina
Javlja se kada ne postoji poznati uzrok koji uzrokuje malu visinu, tjelesne proporcije su normalne, ne otkrivaju se urođene bolesti ili izmjene prehrane ili endokrinog sistema. Često je povezana sa malom visinom roditelja.
Oštrc (čvor)
Slovenija:
Nekropola u Gizi
desno|thumb|300px|Kompleks piramida u Gizi thumb|[[Mastaba|Mastabe u istočnom groblju Keopsove piramide]] thumb|Mastaba Kufukafa I. na istočnom groblju Keopsove piramide Nekropola u Gizi jeste kompleks piramida koji se nalazi na visoravni Gize u Velikom Kairu, Egipat. Nekropola uključuje Veliku piramidu u Gizi, Kefreovu piramidu i piramidu Menkaure. S Nekropolom su povezani piramidalni kompleksi i Velika Sfinga u Gizi. Svi su izgrađeni tokom Četvrte dinastije Starog kraljevstva starog Egipta, između 2600. i 2500. godine prije Krista. Lokalitet takođe uključuje nekoliko groblja i ostatke radničkog sela. Nekropola pored Sakare i Tebe predstavlja najvažnije groblje Starog Egipta.
Nalazište se nalazi na rubovima Zapadne pustinje, otprilike 9 kilometara zapadno od rijeke Nil u gradu Gizi, i oko 13 kilometara jugozapadno od centra grada Kaira. Zajedno sa obližnjim Memphisom, ovo mjesto je 1979. godine upisano na UNESCO-ov popis svjetske baštine.
Velika piramida i Khafreova piramida najveće su piramide izgrađene u starom Egiptu, i historijski su bile uobičajene kao amblemi starog Egipta u zapadnoj mašti. Popularizirani su u helenističko doba, kada je Antipatar Sidonski Veliku piramidu naveo kao jedno od sedam svjetskih čuda. To je daleko najstarije od drevnih čuda i jedino koje još postoji.
Pooideae
Potporodica ima preko 170 rodova u 14 plemena. Imenovana je po tipskom rodu Poa.
Filogenija
Međuodnosi plemena u potporodici Pooideae, prema klasifikaciji Sorenga Petersona (2017), po kojoj su sestrinska grupa sa bambusima:
Nekropola u Gizi
Piramida i Sfinga
Kompleks piramida u Gizi sastoji se od Velike piramide (takođe poznate kao Keopsova ili Khufuova piramida i izgrađena oko  2580 – c. 2560 pne), nešto manja Khafreova (ili Chefrenova) piramida nekoliko stotina metara jugozapadno, i piramida relativno skromne veličine Menkaure (ili Mikerinos) nekoliko stotina metara dalje jugozapadno. Velika Sfinga leži na istočnoj strani kompleksa. Trenutni konsenzus među egiptolozima je da je glava Velike Sfinge Kafreova. Uz ove glavne spomenike nalaze se niz manjih satelitskih zdanja, poznatih kao "kraljice" piramide, nasipi i piramide u dolini.
Khufuov kompleks
Kompleks Khufuovih piramida sastoji se od hrama u dolini, koji je sada zakopan ispod sela Nazlet el-Samman; Pronađeno je dijabazno popločavanje i zidovi od numulitnog krečnjaka, ali lokalitet nije istražen. Hram u dolini bio je povezan sa nasipom koji je uveliko uništen kada je selo izgrađeno. Nasip je vodio do Khufuovog posmrtnog hrama. Od ovog hrama jedino je ostalo bazaltni pločnik. Mrtvački hram je bio povezan sa kraljevom piramidom. Kraljeva piramida, završena 2560. godine p.n.e., ima tri manje kraljičine piramide povezane s njom i tri jame za čamce. : 11–19  Jame za čamce sadržavale su brod, a dvije jame na južnoj strani piramide su još uvijek bile netaknute. Jedan od ovih brodova, Khufu brod, je restauriran i prvobitno je bio izložen u muzeju solarnih brodova u Gizi, a zatim je premješten u Veliki egipatski muzej.
Khufuova piramida još uvijek ima ograničen broj obloženih kamenja u svojoj osnovi. Ovo kamenje za oblaganje napravljeno je od finog bijelog krečnjaka vađenog iz obližnjeg područja.
Menkaureov kompleks
Menkaureov kompleks piramida  sastoji se od hrama u dolini, nasipa, mrtvačnice i kraljeve piramide. Hram u dolini nekada je sadržavao nekoliko Menkaureovih statua. Tokom 5. dinastije, hramu u dolini je dograđen manji predhram. U mrtvačnici hrama nalazi se i nekoliko Menkaureovih statua. Kraljeva piramida, završena ca. 2510 pne, ima tri pomoćne ili kraljičine piramide. : 26–35  Od četiri glavna spomenika, danas se vidi samo Menkaureova piramida bez originalnog poliranog krečnjaka.
Sfinga
Sfinga datira iz vladavine kralja Khafrea. Tokom Novog kraljevstva, Amenhotep II je posvetio novi hram Hauron-Haremakhetu, a ovu strukturu su dodali kasniji vladari. : 39–40
Grobnica kraljice Khentkaus I
Khentkaus I je sahranjena u Gizi. Njena grobnica je poznata kao LG 100 i G 8400 i nalazi se u Centralnom polju, u blizini hrama Menkaure u dolini. Kompleks piramida kraljice Khentkaus uključuje: njenu piramidu, jamu za čamce, hram u dolini i piramidalni grad. : 288–289
Mercedes-Benz Citaro
Mercedes-Benz Citaro (poznat također kao O530) je niskopodni gradski i prigradski autobus koji se proizvodio od 1997. godine. 2007. godine dolazi do redizajna, a 2011. je predstavljena druga generacija Citara. Nastao je kao nasljednik Mercedes-Benz O405-a. Dostupan je u kratkoj, prigradskoj, gradskoj, dugoj, zglobnoj i dugoj zglobnoj varijanti. Proizvedeno je preko 40.000 komada.
U početku je predstavljen s Euro 2 dizelskim motorima, ali je danas dostupan u EEV i Euro 6 varijantama. Od 2018. godine je počela proizvodnja Citara na električni pogon, te se također eksperimentiše sa hidrogenskim i hibridnim pogonom.
Generacije
Prva generacija je bila u proizvodnji od 1997. do 2011. godine. 2007. godine je došlo do redizajna, te je promjenjen izgled prednje i zadnje maske.
Od 1997. do 2001. su korišteni motori Euro 2, od 2001. do 2006. su korišteni motori Euro 3, od 2007. do 2009. korišteni su motori Euro 4, od 2009. do 2015. su korišteni Euro 5, a od 2015. godine su korišteni Euro 6 motori. lijevo|mini|Citaro s karoserijom koju je dizajnirao Irvine u Hamburgu Također, na šasiji prve generacije su korištene razne karoserije. Jedna od češćih, pored standardne fabričke, je karoserija koju je dizajnirao James Irvine za Expo 2000.
Druga generacija je nasljedila opšti izgled prve generacije, ali je prednja maska dobila drugačiji izgled. Pored standardnog dizelskog i CNG pogona, proizvodi se i verzija sa električnim pogonom.
Vrste
Citaro K - novi model sa Euro VI emisionim standardom, dužine 10,633 m, dvoja vrata
Citaro K - midibus dužine 10,503 m. Dvije osovine. Broj vrata: 2 ili 3.
Citaro - gradski autobus dužine 12 m. Dvije osovine. Broj vrata: 2 ili 3.
Citaro LE (Low Entry) - niži pod od običnog Citara. lijevo|mini|Citaro C2 Citaro L - gradski autobus dužine 15m. Tri osovine. Troja vrata.
Citaro G - gradski zglobni autobus dužine 18m. Tri osovine. Broj vrata: 3 ili 4.
Citaro GL Capacity - gradski zglobni autobus dužine 20m. Četiri osovine. Broj vrata: 3 ili 4
Citaro GL Capacity L - gradski zglobni autobus dužine 21m. Četiri osovine. Broj vrata: 4 ili 5.
Citaro Ü - prigradski autobus dužine 12m. Dvije osovine. Dvoja vrata.
Citaro LÜ - prigradski autobus dužine 15m. Tri osovine. Dvoja vrata. mini|Citaro G u [[Münchenu]] Citaro GÜ - prigradski zglobni autobus dužine 18m. Tri osovine. Troja vrata.
SECTM1
Izlučeni i transmembranski protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom SECTM1.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i eksresija
Ovaj gen kodira transmembranski i izlučeni protein sa karakteristikamatransmembranskih proreina tipa 1a. Nalazi se u perijedarnom Golgijevom obrascu i smatra se da je uključen u procese hematopoeze i/ili imunskog sistema.
Dužina polipeptidnog lanca je 248  aminokiselina, a molekulska težina  27.039.
Analizom DNK-hipersenzibilne regije, otprilike 5 kb uzvodno od gena CD7 na 17q25.2-q25.3, Slentz-Kesler et ak. (1998) klonirali su SECTM1 cDNK, koju su nazvali K12. Northern blot analiza otkrila je da se K12 eksprimira kao iRNK od 1,8 kb u mnogim testiranim tkivima, sa najvišim nivoom ekspresije u leukocitima periferne krvi. Predviđeni protein K12 od 248 aminokiselina ima hidropatske karakteristike transmembranskog proteina tipa 1a, koji je definiran vanćelijskim N-krajem i odcijepljenim signalnim peptidom. Autori su pokazali da se protein K12 biohemijski ponaša kao integralni membranski protein. Koristeći imunofluorescenciju, lokalizirali su K12 na Golgijevom aparatu. Western blotiranje pokazalo je da protein K12 migrira kao klaster traka na 27 kD. Pored toga, ćelije luče približno 20 kD rastvorljivog oblika K12. Utvrdili su da gen K12 sadrži četiri egzona i da se proteže približno na 14 kb.
Novoselci (Kozarska Dubica)
Novoselci su naseljeno mjesto u općini Kozarska Dubica, Bosna i Hercegovina.
Ovula
thumb|Položaj ovula u cvijetu [[Helleborus foetidus]] Ovula – kod biljaka sjemenjača – je struktura koja stvara i sadrži ženske reproduktivne ćelije. Sastoji se od tri dijela: integument, koji tvori njegov vanjski sloj, nucelus (ili ostatak megasporangije) i ženski gametofit (formiran od haploidne megaspore) u njenom središtu. Ženski gametofit – posebno nazvan megagametofit – kod cvjetnica naziva se također embrionska vrećica. Megagametofit stvara jajnu ćeliju u svrhu oplodnje.
Lokacija unutar biljaka
Kod cvjetnica, ovula se nalazi unutar dijela cvijeta koji se naziva ginecij. Jajnik ginecija proizvodi jednu ili više ovula i na kraju postaje zid ploda. Ovule su pričvršćene na posteljicu u jajniku kroz strukturu sličnu peteljci koja je poznata i kao funiculus. Među biljnim vrstama mogu se naći različiti obrasci vezanja ovule ili placentacija, koji uključuju:
Kod golosjemenjača kao što su četinari, ovule su na površini ovuliferne ljuspe (obično nose u ovuliji), obično unutar ovulatne šišarke (koja se također naziva  megastrobilus). U ranim izumrlim sjemenskim papratima, ovule su nastajale na površini listova. U najnovijim od ovih taksona, kupola (modificirana grana ili grupa grana) okružila je ovulolu (npr.  Caytonia ili Glossopteris).
Dijelovi i razvoj
thumb|Anatropna struktura ovule structure – 1: nucleus 2: [[halaza 3: funikulus 4: rafa]] Orijentacija ovula može biti anatropna, kada se mikropila obrne prema licu placente (ovo je najčešća ovalna orijentacija kod cvjetnica), amfitropna, kampilotropna ili ortotropna ( anatropne  su uobičajene, a mikropil je u donjem položaju i halazni kraj je na gornjoj poziciji, otuda, u amfitropnom i anatropnom aranžmanu  je nagnut za 90 stepeni i u  ortotropnom je u potpunoj inverziji).
Čini se da je ovula megasporangija sa integumentima koji je okružuju. Ovule se u početku sastoje od diploidnog majčinskog tkiva, koje uključuje megasporocit (ćeliju koja će putem mejoze stvoriti megaspore). Megaspore ostaju unutar ovule i dijele se mitozom da bi nastali haploidni ženski gametofit] ili megagametofit, koji također ostaje unutar ovule. Ostaci megasporangijskog tkiva (nukleus) okružuju megagametofit. Megagametofiti stvaraju [[arhegonije (nestale u nekim skupinama kao što su cvjetnice), koje proizvode jajne ćelije. Nakon oplodnje, ovula sadrži diploidni zigot, a zatim, nakon što ćelija započne, nastaje zametak sljedeće generacije sporofita. Kod cvjetnica, drugo jedro sperme spaja se s drugim jedrima u megagametofitu formirajući tipsko poliploidno (često triploidno) endospermno tkivo, koje služi kao hranilica za mladi sporofit.
Integumenti, mikropila i halaza
thumb|300px|Biljne ovule: gimnospermna lijevo, angiospermna desno (unutar ovarija) thumb|Modeli raznih ovula, (Botanical Museum Greifswald) Integument je zaštitni sloj ćelija koje okružuju ovulu. Gimnosperme obično imaju jedan (unitegmične), dok angiosperme obično imaju dva (bitegmične). Za evolucijsko porijeklo unutrašnjeg integumenta (koji je sastavni dio omotača ovula iz megasporangije) predloženo je da je omotač megasporangija sa sterilnim granama (telomi). Elkinsia, preovulski takson, ima režnjevitu strukturu spoj donje trećine megasporangije s režnjevima koji se pružaju prema gore u prstenu oko megasporangija. To bi, fuzijom između strukture režnjeva i megasporangija, moglo stvoriti integument.
Porijeklo drugog ili vanjskog integumenta već se neko vrijeme aktivno osporava. Češeri nekih izumrlih taksone sugerirani su kao izvor vanjskog omotača. Nekoliko angiospermi stvara vaskularno tkivo u vanjskom integumentu, a orijentacija mu sugerira da je vanjska površina morfološki aksiksalna. Ovo upućuje na zaključak da su vrste češera proizvedene kod Caytoniales ili Glossopteridales možda evoluirale u vanjski integritet angiospermi.
Integumenti se razvijaji kada ovula sazrije nakon oplodnje, tako što se dlačice se razvijaju u sjemenski omotač.
Integumenti ne obuhvataju nucelus u potpunosti, već zadržavaju otvor na vrhu koji se naziva mikropila. Otvor mikropile omogućava polenu (muški gametofit) da uđe u ovulu za oplodnju. Kod teretanospermi (npr. četinjara), polen se uvlači u ovuulu na kapljici tekućine koja ističe iz mikropile, takozvanm mehanizmom kapljičastog oprašivanja. Nakon toga, mikropila se zatvara. Kod angiospermi, u mikropilu ulazi samo mikroprehida polena. Za vreme klijanja kroz mikropile izlazi klijančeva radikula.
Smještena nasuprot mikropile je halaza gdje se nucelus spaja sa integumentom. Hranjive tvari iz biljke putuju kroz floem provodnog sistema, pa sve do funikulusa i vanjskog integumenta, a odatle apoplastno i simplastno i kroz halazu do nucelusa unutar ovule. U halazogamnih biljaka, polenska cijev ulazi u ovulu kroz halazu umjesto kroz mikropilski otvor.
Nucelus, megaspora i perisperm
Nucelus je dio unutrašnje strukture ovule, tvoreći sloj diploidnih (sporofitnih) ćelija neposredno unutar integumenta. Strukturno je i funkcionalno ekvivalentan megasporangiji. U nezrelim ovulama nucelus sadrži megasporocit (matična ćelija megaspore), koji prolazi sporogenezu putem mejoza. U megasporocitima Arabidopsis thaliana, mejoza zavisi od ekspresije gena koji olakšava popravke molekula DNK i homologne rekombinacije.
Kod golosjemenjača, tri od četiri haploidne spore proizvedene u mejozi obično degeneriraju, ostavljajući jednu preživjelu megasporu unutar nucelusa. Među angiospermima, međutim, postoji širok raspon varijacija u onome što se nakon toga događa. Varira broj (i položaj) preživjelih megaspora, ukupni broj dioba ćelija, bilo da se javljaju nuklearne fuzije. To se odnosi i na konačni broj, položaj i razmnožavanje ćelija ili jedara. Uobičajeni obrazac razvoja zametaka u embrionu (obrazac sazrevanja tipa Polygonum) uključuje jednu funkcionalnu megasporu praćenu s tri kruga mitoze. U nekim slučajevima, međutim, preživljavaju dvije megaspore (na primjer, u rodovima Allium i Endymion). U nekim slučajevima, sve četiri megaspore opstaju, naprimjer, u tipu razvoja "Fritillaria" (prikazanom na rodu "Lilium" na slici) ne dolazi do odvajanja megaspora nakon mejoze. Tada se jedra spajaju i formiraju triploidna i haploidno jedro. Naknadni raspored ćelija sličan je obrascu Polygonum, ali plodija jedara je različita.
Nakon oplodnje, nucelus se može razviti u perisperm koji hrani embrion. U nekim biljkama diploidno tkivo nucelusa može stvoriti zametak unutar sjemena pomoću mehanizma nespolnog razmnožavanja zvanog nucelearna embrionija.
Megagametofit
thumb|500 px|Formiranje megagametofita u rodovima Polygonum i Lilium. Triploidna jedra vide se kao elipse sa tri bijele tačke. Tri prve kolone prikazuju mejozu megaspore, koju prate 1-2 mitoze. 300px|thumb|Ovule sa megagametofitom: jajna ćelija (žuta), sinergide (narandžaste), centralna ćelija sa dva polarna jedra (svijetlozelena) i antipodi (tamnozelena) Haploidne megaspore unutar jedra određuju ženski gametofit, koji nazivamo "megagametofit".
U gimnospermima megagametofit sastoji se od oko 2.000 jedara i oblika arhegonija, koji proizvode jajne ćelije za oplodnju.
U cvjetnica, megagametofit (koji se naziva i "embrionska vrećica ") je mnogo manji i obično se sastoji od samo sedam ćelija i osam jedara. Ovaj tip megagametofita razvija se iz megaspore kroz tri kruga mitoznih dioba. Ćelija koja je najbliže mikropilskom otvoru integumenta diferencira se u jajnu ćeliju, a dvije sinergide su bočne i uključene u proizvodnju signala koji usmjeravaju polenovu cijev. Tri "antipodne ćelije" formiraju se na suprotnom (halaznom) kraju ovule i kasnije degeneriraju. Velika "centralna ćelija" embrionske vrećice sadrži dva "polarna jedra"
Zigot, embrion i endosperm
Polenska cijev u ovulu ispušta dva spermska jedra. U golosjemenjača, oplodnja se javlja unutar arhegonije koju proizvodi ženski gametofit. Iako je moguće da je prisutno i oplođeno nekoliko jajnih ćelija, obično će se samo jedna zigot razviti u zreli zametak jer su resursi u sjemenu ograničeni.
Kod cvjetnica, jedno jedro sperme spaja se s jajnom ćelijom kako bi se stvorio zigot, a drugo se stapa s dva polarna jedra srednje ćelije kako bi se stvorio poliploidni (obično triploidni) endosperm. Ova dvostruka oplodnja jedinstvena je za cvjetnice, iako se u nekim drugim skupinama drugi spermatozoid spaja s drugom ćelijom u megagametofitu da bi stvorio drugi zametak. Biljka u endospermu pohranjuje hranjive tvari poput skroba, proteina i ulja, kao izvor hrane za embrion koji se razvija i klijance, a služi slično funkciji žumanceta životinjskih jaja.
Embrioni se mogu opisati raznim pojmovima, uključujući linearni (imaju osovinsku placentaciju i duži su nego široki) ili rudimentni (bazni u kojima je zametak sitan u odnosu na endosperm).
Izlučeni protein
Izlučeni protein ili sekretorni protein je bilo koji protein, bilo da je endokrini ili egzokrini, koga luči ćelija. Sekretorni proteini uključuju mnoge hormone, enzime, toksine i antimikrobne peptide. Sekretorni proteini se sintetiziraju u endoplazmatskom retikulumu.
Proizvodnja
Proizvodnja sekretornog proteina započinje kao i bilo kojeg drugog proteina. iRNK se proizvodi i transportuje do citosola, gde djeluje u interakciji sa slobodnim citosolnim ribosomima. Prvi dio koji se proizvodi, N-terminal, sadrži signalnu sekvencu koja se sastoji od šest do 12 aminokiselina s hidrofobnim bočnim lancima. Ovu sekvencu prepoznaje citosolni protein, čestica za prepoznavanje signala (SRP), koja zaustavlja translaciji i pomaže u transportu kompleksa iRNK-ribosom do SRP receptora u membrani endoplazmatskog retikuluma. Kad stigne do ER, signalna sekvenca se prenosi u translokon, kanal koji provodeći protein u membrani omogućava translokaciju novosintetizovanog polipeptida u lumen ER.
Modifikacija
Nakon završetka proizvodnje datog proteina, on stupa u interakciju s nekoliko drugih proteina, kako bi stekao svoje konačno stanje.
Endoplazmatski retikulum
Nakon translacije, proteini unutar ER osiguravaju da se protein [savijanje proteina|[pravilno savije]]. Ako je presavijanje nakon prvog pokušaja neuspješno, pokušava se ponovno presavijanje. Ako i to ne uspije, protein se iznosi u citosol i obilježava za uništavanje. Osim nabora, proteinima se dodaje i lanac šećera.
Golgijev aparat
U Golgijevom aparatu lanci šećera se modificiraju dodavanjem ili uklanjanjem određenih šećera.
Vrh nad Krašnjo
mini|280px|Vrh nad Krašnjo, ulaz u naselje Vrh nad Krašnjo je naseljeno mjesto u sastavu općine Lukovica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Johann Christoph Friedrich Bach
Johann Christoph Friedrich Bach (21. juna 1732. - 26. januara 1795.) bio je virtuozo na čembalu i kompozitor, peti sin Johanna Sebastiana Bacha, kojeg su ponekad nazivali i "Bückeburg Bach".
Izlučeni protein
Sekrecija
Neke vezikule se ne spajaju odmah, do a prije početka fuzije. To se vidi kod vezikula koji nose neurotransmiter u pretsinapsnim ćelijama. Ovaj proces predstavlja učinkovit signalni mehanizam ćelija putem prometa vezikulskih membrana sekretorne ćelije do ciljnih ćelija u ljudskom ili životinjskom tijelu. Nedavno je proces proširen na interfejs domaćin-patogen, pri čemu gram negativni mikrobi izlučuju bakterijske vezikule vanjske membrane koji sadrže potpuno konformirane signalne proteine i faktore virulencije putem egzocitoze vezikule nano veličine, kako bi se kontrolirale aktivnosti domaćina ili ciljne ćelije i iskoristilo njihovo okruženje.
Vrh nad Krašnjo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Domžale.
Johann Christoph Friedrich Bach
Biografija i muzičko stvaralaštvo
Johann Christoph Friedrich Bach je tokom svoje muzičke karijere napisao: sonate za klavijature, simfonije, oratorijume, liturgijske pjesme i motete, opere i pjesme. Zbog sklonosti grofa Wilhelma prema italijanskoj muzici, Bach je morao prilagoditi svoj stil u skladu s tim, ali je zadržao stilske crte muzike svog oca i brata Carla Philippa Emanuela Bacha.
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 1998 – štafeta (žene)
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Vrh nad Krašnjo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrh nad Krašnjo je imao 55 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Vrh.''
Johann Christoph Friedrich Bach
Biografija i muzičko stvaralaštvo
Oženio se 1755. pjevačicom Lucijom Elisabeth Münchhausen (1728–1803), a grof je kumovao sinu Wilhelmu Friedrichu Ernstu Bachu. Johann Cristoph Friedrich Bach je svog sina školovao u muzici kao što je njega je podučavao njegov otac, a Wilhelm Friedrich Ernst postao je muzički direktor na dvoru Fridrika Wilima II, kralja Pruske.
U aprilu 1778. on i Wilhelm otputovali su u Englesku u posjetu Johannu Christianu Bachu. Johann Christoph Friedrich Bach umro je 1795. u Bückeburgu, u 62. godini života.
Britanska enciklopedija iz 1911. kaže za njega da je:
Značajan dio njegovog muzičkog stvaralaštvata izgubljen je u razaranju (tokom Drugog svjetskog rata) Instituta Staatliches für Musikforschung (Državnog instituta za istraživanje muzike) u Berlinu, gdje su partiture bile na čuvanju od 1917. godine. Muzikolozi Hansdieter Wohlfahrth, koji je katalogizirao njegova djela, i Ulrich Leisinger smatraju Bacha prelaznom muzičkom figurom po uzoru na njegovog polubrata Carla Philippa Emanuela Bacha, njegovog brata Johanna Christiana Bacha, braće Graun (Carl Heinrich Graun i Johann Gottlieb Graun) i Georga Philippa Telemanna. Neka muzička djela koja je komponirao bila su u stilu visokog baroka, a neka u galantnom muzičkom stilu, a u drugim djelima kombinirao je elemente oba, zajedno sa osobinama novonastalog klasičnog stila.
Football League Two 2014/2015.
Football League Two 2014/2015. (poznat i kao Sky Bet League Two zbog sponzora) je jedanaesta sezona League Two. Sezona je počela 9. augusta 2014. godine.
Izlučeni protein
Podaci o sekvencama i srodne baze podataka
UniProt sadrži ručno kurirane sekretorne proteine. Postoje i računski predviđene baze podataka o sekretornim proteinima, koje su navedene u odjeljku sekretom.
Football League Two 2014/2015.
Promjene u novoj sezoni
Slijedeći klubovi su promijenili ligu u odnosu na prošlu sezonu.
Tabela
Legenda:
Centrotrans
Centrotrans (službeno Centrotrans-Eurolines) je bosanskohercegovački autobuski prevoznik. Firma je nastala 1963. godine spajanjem tadašnjih prevoznika Autoprevoz, Drvotransporta i Udarnika. Uloga Centrotransa u početnom periodu je bila da ukinute linije uskotračne željeznice zamjeni s autobuskim prometom. Tokom vremena je firma narasla na ukupnu flotu od preko 200 autobusa.
Danas se u sklopu Centrotransa nalaze kompanije Centroservis, Centrotours, Centrotrade, Centrotrans a.d. Istočno Sarajevo, Autobuska stanica Sarajevo, Autobuska stanica Visoko, Autobuska stanica Kakanj i Centrotrans PGS.
Historija razvoja
Nakon Drugog svjetskog rata, u Bosni i Hercegovini je uspostavljena prva prijevozna organizacija pod nazivom "DASP" - "Državno automobilsko saobraćajno preduzeće", koje je kasnije ime promijenilo u "Autoprevoz". Autoprevoz je održavao redovne autobuske linije iz Sarajeva za Zvornik, Banja Luku, Kalinovik, Fojnicu i Kreševo. Također, početkom pedesetih godina je formirano transportno preduzeće "Udarnik", koje je obavljalo prijevoz na brojnim lokalnim i federalnim linijama, povezujući Sarajevo s Beogrado, Ulcinjom, Dubrovnikom, Zagrebom, Novim Sadom, Tuzlom i drugim važnim gradovima u SFRJ.
Prvog januara 1963. spajanjem "Autoprevoza", "Udarnika" i "Drvotransporta" (kamionskog prevoznika) formira se preduzeće "Centrotrans" koje je preuzelo potpuni prijevoz putnika na području tadašnje Bosne i Hercegovine. alt=Centrotransov međugradski autobus Ayats Eclipse|mini|lijevo|Centrotransov međugradski autobus Ayats Eclipse 6. aprila 1968. Centrotrans je otvorio Autobusku stanicu Sarajevo, čime je međugradski autobuski promet odvojen od gradskog autobuskog i tramvajskog saobraćaja. Centrotrans također uspostavlja radne jedinice u Doboju, Rogatici, Višegradu, Goraždu, Foči, Kaknju, Visokom i Olovu.
Centrotrans je u periodu od nastanka do 1992. nabavljao autobuse marke TAM i SANOS, te autobuse marke Mercedes-Benz koji su proizvedeni u SANOS-ovim fabrikama.f
Za potrebe Zimskih olimpijskih igara 1984., Centrotrans je angažovao 300 autobusa i 600 vozača iz čitave Jugoslavije.
Tokom rata u Bosni i Hercegovini Centrotrans je pretrpio velike gubitke, te je 256 autobusa uništeno ili ukradeno, 183 radnika je ranjeno, a 60 ih je ubijeno.
U 1994. godini, Centrotrans je kupio šest Mercedesa O303 i jedan O305, koji je uništen tokom rata, ali je bio zamjenjen donacijom. Nakon toga je kupljeno još 10 autobusa. U 1995. godini kupljeno je još 33 autobusa. U periodu od 1996. do 2000. kupljeno je ukupno 129 vozila - 30 Van Hool gradskih autobusa, 24 Steyr prigradska autobusa, 20 Gräf & Stift prigradskih autobusa, 23 Neoplan turistička autobusa, 13 Setra turistička autobusa, 8 MAN turističkih autobusa, tri Ikarusa i dva Mercedes-Benz autobusa. mini|Centrotransov gradski autobus na liniji 31e Od 1997. do 2017. Centrotrans je bio član međunarodne organizacije autobuskih prevoznika - Eurolines. Od 2017. Centrotrans je jedan od prevoznika koji radi u kooperaciji sa Flixbusom.
Od 2002. kada je uspostavljena firma Sejari d.o.o. Sarajevo, Centrotrans je u njenom većinskom vlasništvu.
Od 2010. Centrotrans vozi na gradskim linijama unutar Kantona Sarajevo, te od 2013. počinje voziti na većem broju linija. Na linijama se vozi na komercijalnom principu - bez mjesečnih karti i povlastica za određene kategorije putnika.
Skupština Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije
desno|mini|200px|[[Standarta predsjednika Savezne skupštine SFR Jugoslavije]] 200px|mini|desno|Zgrada Skupštine SFRJ u Beogradu Skupština Socijalističke federativne republike Jugoslavije ili Savezna skupština  je bila najviše predstavničko tijelo i nositelj ustavotvorne i zakonodavne vlasti u Socijalističkoj federativnoj republici Jugoslaviji, od 1945. do 1992. godine.
Osnivanje
Formirana je novembra 1945. godine, poslije izbora za Ustavotvornu skupštinu. Do tada je ulogu skupštine vršilo Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), koji je 10. augusta 1945. godine promijenio naziv u Privremena narodna skupština Demokratske federativne Jugoslavije (DFJ).
1943-45.
Prvi skupštinski saziv i prva skupština bila je proglašena na Drugom zasjednaju AVNOJ-a 29-30. novembra 1943. godine u Jajcu. Za predsjednika je izabran Ivan Ribar, a potpredsjednici su bili: Antun Avgustinčić, Dimitar Vlahov, Marko Vujačić, Moša Pijade i Josip Rus, te je istovremeno osnovan Nacionalni komitet oslobođenja Jugoslavije (NKOJ), koji je bio najviši izvršni naredbodavni organ narodne vlasti u Jugoslaviji. Na tom su zasjedanju donesene odluke, od koji je najvažnija da se Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije konstituiše u zakonodavno i izvršno predstavničko tijelo Jugoslavije, kao vrhovni predstavnik naroda i uspostavlja se Nacionalni komitet oslobođenja Jugoslavije (NKOJ), sa svim obilježjima narodne vlade, preko koga će AVNOJ ostvarivati ​​svoju izvršnu funkciju.
1945-46.
Nakon završetka Drugog svjetskog rata i oslobođenja DFJ, održano je 7. augusta 1945. Treće zasjedanje AVNOJ-a na kom su donesene odluke o pripremanju i organizaciji izbora za Ustavotvornu skupštinu. 1945. godine. Tim je odlukama AVNOJ zvanično prestao da postoji, a upravu nad državom, preuzela bi Ustavotvorna skupština. AVNOJ je 10. augusta pretvoren u Privremenu narodnu skupštinu Demokratske federativne Jugoslavije te je nastavio rad do 26. augusta 1945.
1946.
Nakon izbora 11. novebra 1945. za Ustavotvornu skupštinu DFJ, donesen je Ustav FNRJ u kom se definišu nove funkcije Skupštine. Ustavotvorna skuština radila je od novembra 1945. do januara 1946. Bila je dvodomna i sastojala se od Savezne skupštine i Skupština naroda.
1946-53.
Ustavom iz 1946. ime skupštine promijenjeno je u Narodna skupština FNRJ, a ustavnim članovima 49-72. definišu se obaveze, djelovanje i funkcija Skupštine kao predstavnik narodnog suvereniteta Federativne narodne republike Jugoslavije, te kao vrhovni organ državne vlasti Federativne narodne nepublike Jugoslavije i vrši sva ona prava koja pripadaju Federativnoj narodnoj nepublici Jugoslaviji, ukoliko Ustavom nisu prenijeta u nadležnost drugim saveznim organima državne vlasti i državne uprave, čime se definiše zakonodavna vlast u FNRJ. Skupštinu su sačinjavala dva doma Savezno vijeće i Vijeće naroda, koje su birali svi građani FNRJ, a na svakih 50.000 stanovnika birao se po jedan poslanik. Građani svake republike birali su po 30, autonomne pokrajine po 20, a autonomne oblasti po 15 poslanika i poslanici su se birali na mandat od četiri godine. Savezno vijeće kao i Vijeće naroda birali su predsjednika, dva potpredsjednika i tri sekretara. Ove zakonske odredbe vrijedile su su januara 1953. godine. Narodna skupština FNRJ birala je Prezidijum narodne skupštine FNRJ, koji je imao jednog predsjednika, šest potpredsjednika, sekretara i najviše trideset članova.
1953-63.
thumb|250px|Zasjedanje Savezne narodne skupštine 27. oktobra 1958. Donošenjem Ustavnog zakona FNRJ iz 1953. 14. januara 1953. godine, donesen je veliki paket izmjena Ustava Jugoslavije od 1946. godine, sa ciljem uvođenja pojma samoupravljanja u ustavnu materiju. Između ostalog naziv skupštine je promijenjen u Saveznu narodnu skupštinu i ona se definiše kao: ...predstavnik narodnog suvereniteta i najviši organ vlasti federacije.
Funkcija
U nadležnost skupštine spada:
Guy de Maupassant
Henri René Albert Guy de Maupassant (, ;   Francuski: [di d (ə) mopasɑ̃] ; 5. augusta 1850. - 6. jula 1893.) bio je francuski autor iz 19. vijeka, zapamćen kao majstor forme kratke priče i kao predstavnik naturalističke škole, koji je u razočaranom i često pesimističnom prikazu prikazivao ljudske živote i sudbine i društvene snage.
Skupština Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije
Struktura
Saveznu narodnu skupštinu sačinjavala su dva doma: Savezno vijeće i Vijeće proizvođača. Građani su u srezovima i gradovima birali poslanike za Savezno vijeće po normi: jedan poslanik na 60.000 stanovnika, Republičko vijeće svake narodne republike biralo je deset poslanika, pokrajinsko vijeće autonomne pokrajine šest, a oblasno vijeće autonomne oblasti četiri poslanika. U Vijeće proizvođača biralo se onoliki broj poslanika koliki odgovara normi: jedan poslanik na 70.000 proizvođačkog stanovništva.
Guy de Maupassant
Maupassant je bio štićenik Gustava Flauberta i njegove priče odlikuju ekonomija stila i efikasni, a ishodi, naizgled bez napora odricanja. Mnogi su smješteni za vrijeme francusko-pruskog rata 1870-ih, opisujući uzaludnost rata i nevine civile koji su, zahvaćeni događajima izvan njihove kontrole, njihova iskustva trajno promijenili. Napisao je 300 kratkih priča, šest romana, tri putopisa i jedan tom stiha. Njegova prva objavljena priča, "Boule de Suif" ("Knedla ", 1880), često se smatra njegovim remek- djelom. mini|Guy de Maupassant na početku svoje karijere.
Skupština Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije
1963-74.
Ustavnom reformom u aprilu 1963. i donošenjem Ustava (1963.), skupštini se mijenja ime u Saveznu skupštinu, i ona postaje petodomna, sve do 1968. kada postaje ponovo dvodomna sve do februara 1974 i donošenja novog Ustava (1974.) Ustavom se Skupština definiše kao ...najviši organ vlasti i organ društvenog samoupravljanja, u okviru prava i dužnosti federacije.