cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matena
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Matena je imala 249 stanovnika.
Napomena: ''U 1987. smanjeno za dio naselja koji je priključen bivšem naselju Ljubljana-del (gradska općina Ljubljana).''
Kukovina
Kukovina je naselje u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
Košćan
Košćan je naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
Ksenia Milićević
Ksenia Milicevic (15. septembar 1942, Drinić, Bosanski Petrovac) francuska je akademska slikarica, arhitektica i urbanistica porijeklom iz Bosne i Hercegovine. Živi i radi u Parizu.
Medvedjek
Slovenija:
Ksenia Milićević
Biografija
Rođena je za vrijeme Drugog svjetskog rata. Rane godine provodi s bakom i djedom u Crnoj Gori. Prve slikarske lekcije dobija u dobi od 17 godina kod Mihajla Petrova u Beogradu. Nakon diplome u Petoj gimnaziji u Beogradu, polaže prijemni ispit na Tehničkom fakultetu u Beogradu, a sljedeće godine u Školi arhitekture u Alžiru, u kojoj je diplomirala arhitekturu 1968. godine i poslije toga radi u ECOTEC-u s timom arhitekta Oscara Niemeyera. Paralelno je studirala urbano planiranje na Institutu za urbanizam na Univerzitetu u Alžiru, te je diplomirala također 1968. Zgrada škole arhitekture sastojala se od dva krila, u čijem se drugom krilu nalazila škola likovnih umjetnosti. U svom slobodnom vremenu, posjecivala je klasu slikara M'hameda Issiakhema. .
1970. godine preseljava se u Argentinu, gdje radi kao arhitektica u Tucumánu, na sjeveru zemlje. Upisuje se na Odsjek likovnih umjetnosti univerziteta u Tucumánu i diplomira 1975. .
Prvu samostalnu izložbu imala je 1970. Član je doma likovnih umjetnika Francuske od 1982. 1987. godine, poslije boravka u Španiji i Meksiku, seli se u Pariz i od 1989. dobija studio u Bateau-Lavoiru na Montmartreu.
Od 1970. izlagala je u Argentini, Španiji, Francuskoj, Japanu, Meksiku, Portugalu, Njemačkoj, Engleskoj, Italiji, Švicarskoj, Belgiji, Norveškoj, Luksemburgu, Ekvadoru i Brazilu. .
2011. godine otvoren je muzej za Slikarstvo sa stalnom postavom od 30 slika Ksenije Milićević u Saint-Frajouu (Francuska). U 2014. Ksenia Milićević je osnovala Pokret Art Résilience.
Reference
}
Obri (čvor)
Avari, (poznati i pod imenom Obri), nomadski narod porijeklom iz Središnje Azije.
Stari grad Drežnik
Stari grad Drežnik je utvrda u naselju Drežnik Grad u općini Rakovica, Karlovačka županija, centralna Hrvatska. thumb|Zračna snimka starog grada Drežnika. Prema historijskim izvorima, pominje se još 1185. godine. Kroz nekoliko idućih vijekova bio je u posjedu više gospodara, među kojima su bili članovi familija Nelipića, Gisingovaca, Babonića, te od 1321. godine knezova Krčkih (kasnijih Frankopana), i to njihove tržačke grane. Tokom 16. vijeka taj je frankopanski kaštel bio pod stalnom prijetnjom Osmanlija, i ne mogavši se odbraniti od nadmoćnijeg neprijatelja, godine 1592. pao je u njihove ruke. Oslobođen je tek krajem 18. vijeka (tačnije 1788.), na početku austrijsko-turskog rata 1788-1791. godine, i nakon toga korišten je za vojne potrebe.
Utvrđenje se nalazi na litici iznad strmog kanjona rijeke Korane, i to na dijelu gdje Korana, nekoliko kilometara nakon što je nastala na Plitvičkim jezerima, naglo skreće prema istoku da bi kod Tršca činila današnju višekilometarsku granicu Hrvatske s Bosnom i Hercegovinom. Nalazeći se na lijevoj, sjevernoj obali Korane, Drežnik je bio sastavni dio sistema, odnosno lanca fortifikacija – kordona (pa otuda naziv Kordun za taj region) – za obranu od Turaka, koji je, između ostalih, obuhvaćao i utvrde Tržac, Furjan, Slunj i Cetingrad.
Sam Stari grad Drežnik nepravilnog je četverougaonog oblika, kamenih zidina s dvije četverougaone i jednom okruglom kulom koja se nalazi sa sjeverne strane. Donedavna je bio gotovo potpuno u ruševinama, ali je sada u toku obnova okrugle kule, dok pojedini ostali ruševni dijelovi utvrđenja i dalje iz grmlja strše u vazduh.
Jenjić (Orašje)
Jenjić je naseljeno mjesto u općini Orašje, Bosna i Hercegovina. Naselje se do 1991. godine nalazilo u sklopu naselja Vidovice.
Lukomir
Lukomir je naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina. Naselje Lukomir je planinsko selo koje se nalazi na južnim obroncima Bjelašnice na 1495 metara nadmorske visine, što ga čini najvišim naseljenim mjestom Bosne i Hercegovine i jedinim preko 1300 m. Na osnovu stećaka koji se nalaze u selu i koji potiču iz 14. i 15. vijeka, vjeruje se da je selo bilo naseljeno i prije više stotina godina. Današnji stanovnici sela potomci su ovčara iz hercegovačkih sela Kamen i Žulj iz okoline Stoca, koji su zbog izuzetno bogatih pašnjaka ovdje ljeti čuvali velika stada ovaca. Gradeći prvo sezonska naselja (stanove), koja su poslije prerasla u današnje selo, najvećim dijelom su se ovdje naseljavali ljudi iz plemena Čomora i Masleša, koji su i danas najbrojnije porodice u Gornjem Lukomiru. mini|desno|270px|Tipična kuća u Lukomiru
Susjedna naselja:
Nacionalni spomenik
Kulturni krajolik – selo Lukomir (Gornji Lukomir), proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čine objekti smješteni u selu Lukomir (96 objekata, od čega 46 stambenih objekata, 49 privrednih objekata i objekat bivše škole), nekropola sa 18 stećaka na lokalitetu Vlaško groblje i nekropola sa devet stećaka na lokalitetu Jezerine.
Crno (čvor)
Hrvatska:
IC 2356
IC 2356 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Lipnica Donja
Lipnica Donja je naseljeno mjesto u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
NGC 6961
NGC 6961 (također poznat kao PGC 65372) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 178 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,60 (31 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio R. J. Mitchell 27. augusta 1857. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Češće
Češće su naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
Medvedjek (Velike Lašče)
Medvedjek (njem. Medwedjegg) je naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Crno (Zadar)
Crno je naseljeno mjesto u sastavu grada Zadra, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Zadar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Crno je imalo 537 stanovnika.
Queensland
mini|Queensland na karti Australije Queensland je druga po površini država Australije i treća po broju stanovnika. Nalazi se na sjeveroistoku kontinenta. Graniči se sa Sjevernom teritorijom na zapadu, Južnom Australijom na jugozapadu, Novim Južnim Velsom na jugu, dok granicu na istoku i sjeveroistoku čini Veliki koralski sprud, odnosno Koraljno more. Sa površinom od 1.852.642 km2, Queensland je šesta najveća administrativna jedinica prvog nivoa na svijetu. Glavni i najveći grad države je Brisbane, treći najveći australijski grad. Često nazivana Sunčana država, Queensland je država u kojoj se nalazi 10 od 30 najvećih australijskih gradova a čini treću po jačini ekonomsku cjelinu Australije.
Crno (Zadar)
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869. i 1931. podaci su sadržani u naselju Zadar.''
Avet
Avet je biće iz mitologije Južnih Slavena. Vjerovanje o postojanju ovog mitološkog bića je rašireno među stanovnicima u Srbiji (Šumadija, zapadna Srbija i Vojvodina), u Crnoj Gori, u Bosni i Hercegovini, u Hrvatskoj (u okolini Dubrovnika) i u Sjevernoj Makedoniji.
Queensland
Demografija
Prema podacima iz 2005. broj stanovnika u Kvinslend iznosio je 4.053.444. Od cjelokupnog broja procjenjuje se da u Brisbaneu i njegovoj okolini živi oko 45% cjelokupnog stanovništva.
Crno (Zadar)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Crno je imalo 662 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Queensland
Religije
Prema najnovijim podacima u Kvinslendu je najviše zastupljeno hrišćanstvo i to sa čak 70,9%. Ovako izgleda religijska struktura:
Avet
Etimologija
Postoje različita tumačenja naziva avet. Postoje pretpostavke da ovaj naziv potiče od arapske riječi hajalet što znači priviđenje, ili turske riječi afet što znači nesreća ili čudo. Međutim, neke paralele ukazuju na mogućnost izvođenja naziva iz slavenske osnove sa značenjem „videti“, što bi bio sinonim rasprostranjenim nazivima priviđenje i prikaza. U staroruskom i praslavenskom jeziku se pojavljuje izraz aviti što znači javiti/javiti se ili pokazati/pokazati se.
Titel
mini|desno|300px|Lokacija općine Titel na karti Srbije right|thumb|250px Titel je grad i sjedište istoimene općine u Vojvodini, Srbija. Po podacima iz 2004 općina zauzima površinu od 262 km2 (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 21712 ha, a na šumsku 510 ha). Po podacima iz 2002 godine u općini je živjelo 17.050 stanovnika, a u samom gradu 5.894 stanovnika. Titel se nalazi kod ušća Begeja u Tisu, nedaleko od mjesta gdje se Tisa uljeva u Dunav.
Avet
Etimologija
U nekim krajevima se mogu pronaći i drugi nazivi za avet, kao što su: avetinja, avetot (u makedonskom jeziku), avijes (kod Uskoka) i havetinja. Naziv avet sreće se u ustaljenim pogrdnim izrazima, kletvama ili u poređenjima.
Opis aveti u mitologiji i narodnim predanjima
U mitologiji i narodnim predanjima postoji nekoliko različiti opisa aveti koji variraju od kraja do kraja:
Zajedničko za sve opise aveti je to da se radi o noćnom strašilu, prikazi koja svojom pojavom izaziva strah kod ljudi. Za aveti se često spominje da borave u napuštenim kućama i ruševinama (odatle i narodni izraz za ova mjesta - avetinje) gdje dave svoje žrtve. Najčešće ih se može sresti u periodu "nekrštenih dana" (tj. u dane od pravoslavnog Božića do Bogojavljenja) kad su najopasnije po ljude. Radi zaštite od aveti ljudi su često koristili bijeli luk, koji su nosili u džepu, da bi ih aveti zaobilazile. Prema zapisima iz početka 20. stoljeća u okolini Kragujevca žene su uveče vezivale svoje čarape i suknje, kako ih aveti ne bi noću uzimale i oblačile, a u okolini Sarajeva su se štitili tako što su u sanduk stavljali tisovinu. Ovo narodno vjerovanje je slično narodnim vjerovanju Hrvata iz Zapadne Hercegovine koji su smatrali da vile uzimaju noću ženama suknje iz sanduka, nose ih i ponovo ostavljaju na istom mjestu bez znakova da su ih nosile.
NGC 1202
NGC 1202 (također poznat kao PGC 11593) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 411 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,60 (72 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak nogometnih stadiona po kapacitetu
Australija
Većina stadiona na ovoj listi je za različite upotrebe i na njima se može organizirati nekoliko sportova, kao što su fudbal po australijskim pravilima, ragbi, kriket...
Brazil
Napomena: Određeni kapaciteti koji su gore navedeni odnose se na stojeća mjesta, a ne mjesta za sjedenje.
Anoksijski događaj
Anoksijski događaji su nastali prilikom stvaranja okolinskih uvjeta u morskim i okeanskim vodama, koje je karakterizirala ekstremna oskudnost ili odsustvo kisika (O2) u slojevima ispod površine. Prisutnost ovih anomalnih stratifikacijskih uvjeta voda utiče na sedimentaciju i dovodi do taloženja geoloških horizonata s osobitim karakteristikama (na primjer, nivo Bonarelli u gornjoj kredi ), koji čine stratigrafski izraz tih događaja. Na kamenjarima i sedimentima na kojima se prolazilo istraživanje nafte, ove su razine prepoznate kao jednakovrijedne na velikim površinama, što ukazuje na pojavu anoksičnih događaja na globalnoj razini.
Anoksijski događaji prvi su put prepoznati i dokumentirani u jurskim i krednim sedimentima, a potom iu paleozojskim (kambrijskim, ordovicijskim i devonskim ) sedimentima, te mezozojskim (trijaskim) i kenozojskim (paleocen, eocen). Ponekad se ovi događaji podudaraju sa masovnim izumiranjem ili značajnim smanjenjem biološke raznolikosti u morskom okruženju.
Karakteristike
Razine anoksije imaju litološke i teksturne karakteristike: Izuzetno nakupljanje organske tvari (koje može doseći i nekoliko postotaka na ukupnom sedimentu), može se objasniti očuvanjem u uvjetima oskudice ili odsutnosti kisika, što sprječava njegovu oksidaciju.
Pod tim uvjetima, dolazi do raspada živih organizama pomoću anaerobnih bakterija, s razvojem sumporovodika, koji se u sedimentu može fiksirati u obliku sulfida (tipično željezni sulfida, poput pirita i markazita ). Uvjeti okoliša s pH kiseli; stvaraju se, dakle, nepovoljni uvjeti za očuvanje karbonata (kalcita i aragonita) koji čine skelete i školjke brojnih nektonskih i planktonskih organizama i koji se obično talože na morskom dnu dekantacijom. Silicij (SiO2), nepropusan za sumporovodik, može se značajno akumulirati.
Konačno, prisutnost sumporovodika (vrlo toksičnog) u donjem sedimentu i u susjednom vodenom sloju, inhibira (ili blokira) razvoj organizama (omogućujući očuvanje sedimentnih struktura) i nekrofagnih organizama (na taj način omogućava očuvanje mehkih dijelova mrtvih organizama). Pojave fosilizacije često se javljaju zbog zamjene organizama ili dijelova organizama sulfidima (piritizacija). Anoksijske razinei često predstavljaju fosilne naslage od primarne važnosti za broj, raznolikost i stanje očuvanja fosila koji omogućavaju preciznu paleoekološku rekonstrukciju pronađenih zajednica faune ili flore. Među najpoznatijim ležištima ove vrste su Holzmadena (Njemačka), donje jure i italijanskog Besana, iz srednjeg trijasa, na području Varesea. U oba slučaja to su bituminozni "škriljevci“ (zapravo pravilnije bituminozna glina), bogati organskim ostacima, beskičmenjaka (mehkušci, rakovi, crvi) i kičmenjaka (ribe i gmizavci), ponekad s mehkim dijelovima sačuvanim u obliku ugljikova filma (poznati su ihtiosaura iz Holzmadena, u kojem je prepoznatljiv profil tijela i koji su omogućili preciznu rekonstrukciju ovih vrsta).
Uzroci i mehanizmi
Uzroci globalnih anoksijskih događaja još uvijek su nejasni i prilično kontroverzni. Generalno gledano, opaža se da se glavni dokumentirani anoksijski događaji (jurski i kredni) dešavaju u periodima s relativno vrućom klimom. Prosječna godišnja temperatura u tim periodima u historiji Zemlje sigurno je bila viša od sadašnje, što potvrđuje nekoliko studija o izotopskom sastavu kisika u karbonatnim sedimentima i u mineraliziranim školjkama različitih taksonomskih grupa (na primjer Foraminifera). Budući da je iz dostupnih studija koncentracija kisika u vodama obrnuto proporcionalna njihovoj temperaturi, vjerovatno je u tim razdobljima koncentracija kisika u okeanima bila u prosjeku niža od sadašnje, čime je povećana vjerovatnoća pojave anoksijskih epizoda. Međutim, kako ove epizode nisu generalizirane ili naročito česte, već su ograničene na razdoblja u trajanju od nekoliko stotina hiljada godina, potrebni su konkretniji uvjeti da bi se opravdalo njihovo prisustvo u sedimentnom zapisu. Do sada su postavljene dvije istraživačke hipoteze:
Međutim, ova vrsta pojava trenutno se događa samo u lokalnom kontekstu. Da bi se objasnilo tako generalizirano povećanje plodnosti u okeanima, potrebno je pretpostaviti povećanje priliva vodotopivih hranjivih sastojaka (poput nitrata i fosfata) izvedenih iz nastalih područja, uz istodobno pojačavanje uzbudljivih pojava dubokih voda i posljedično eksplozivnog širenja fitoplanktona u fotičnom području (sloj vode zahvaćen prodorom sunčeve svjetlosti). Međutim, takav okvir zahtijeva globalne klimatske varijacije. Studije izotopskog sastava kisika i omjera magnezij/kalcij u fosilima zapravo ukazuju na prisutnost toplinskih maksima u skladu s anoksijskim događajima jursko-krednog i paleocensko-eocenskog razdoblja, što bi moglo uzrokovati porast stope erozije u kontinentalnim područjima i posljedično porast protoka hranjivih sastojaka u okeane.
Prema nekim istraživanjima, zagrijavanje klime moglo bi biti povezano s cikličkim varijacijama zemaljskih orbitalnih parametara (ekscentričnost i nagnutost Zemljine orbitea, precesija ekvinocij): pozitivna interferencija različitih komponenti orbitalnog signala mogla je prouzrokovati porast energije, uključujući i solarnu energiju koju apsorbuje Zemlja i globalno klimatsko zagrijavanje. Ovo povećanje hranjivih sastojaka drugi objašnjavaju masovnim ispuštanjem ugljik-dioksida (CO2) u atmosferu, nakon porasta vulkanske aktivnosti, što bi izazvalo porast efekta staklene bašte i globalno zagrijavanje klime. Prividna slučajnost povećanja vulkanske aktivnosti u nekim područjima (naprimjer, u pokrajini centralme atlantske magme sa glavnim događajima primijećeni u anoksijskoj donjoj juri (toarcia) i kredi (aptij i cenomana - turon), mogla djelimično potvrditi ova teorija.
U sadašnjem stanju spoznaje nema odlučujućih elemenata u korist jedne ili druge hipoteze (uostalom, sve sa širokim marginama neizvjesnosti i interpretacije).
NGC 2550A
NGC 2550A (također poznat kao IRAS 08230+7354, MCG 12-8-43, PGC 23781 i UGC 4397) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 167 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,60 (78 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (68 hiljada sg).
Anoksijski događaj
Prekid anoksije
Kraj anoksijskog događaja desio se obnavljanjem uvjeta cirkulacije na okeanskom dnu. U slučaju lokalnih ili regionalnih anoksijskih događaja, prestanak takvih stanja može biti povezan s fiziografskim modifikacijama morskog (ili jezerskog) dna i uglavnom sa nestankom morfoloških pragova koji sprečavaju cirkulaciju vodenih masa. U slučaju globalnih događaja, obnova uvjeta oksigenacije može ovisiti o faktorima sličnim prethodnim, ali u većem obimu: Konkretno, prestanak anoksijskog događaja brojni autori povezuju sa klimatskom promjenom proizvedenom pojavom inverzije stakleničkog efekta. U periodima maksimalne toplotne energije (koja se može podudarati s anoksijskim događajem), viša temperatura pogoduje prolasku CO2 u rastvoru u oceanima. Ovaj fenomen, oduzimanjem CO2 iz atmosfere, može dovesti do progresivnog smanjenja efekta staklene bašte i posljedičnog hlađenja klime. To bi imalo dvije važne posljedice: Konačno, periodičnost orbitalnih parametara mogla bi dovesti do prestanka anoksijskih događaja koji pokreću epizodu klimatskog hlađenja.
NGC 2550A
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Skupština Hercegovačko-neretvanskog kantona
Skupština Hercegovačko-neretvanskog kantona jest institucija i zakonodavno tijelo u Hercegovačko-neretvanskom kantonu. Sastoji se od jednog doma, čiji je broj poslanika 30, utvrđen u odnosu na nacionalnu strukturu stanovništva ovog kantona. Poslanici u Skupštini imaju mandat od četiri godine, koji se biraju na općim demokratskim i neposrednim izborima, tajnim glasanjem, na cijeloj teritoriji kantona. Prije svakih izbora, svaka registrirana stranka objavljuje svoju izbornu listu kandidata. Kantonalni poslanici biti će birani sa vrha liste te stranke prema broju osvojenih glasova. Zamjene za poslanike vrše se od osoba koje slijede na ostatku liste, a svaki stanovnik kantona može biti biran za kantonalnog poslanika.
Ovlasti
Federalna vlast i kanton nadležni su, kao zakonodavna vlast za:
Skupština kantona priprema i dvotrećinskom većinom usvaja kantonalni ustav, donosi ostale propise za izvršavanje kantonalnih nadležnosti i usvaja budžet kantona i donosi zakone o oporezivanju i na druge načine osigurava potrebno finansiranje. Nakon izbora Skupština bira izvršnu vlast odnosno Vladu kantona, premijera odnosno predsjednika vlade kantona i ministre.
Napomene
<references group="lower-alpha" responsive="1">
IC 703
IC 703 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Pehar. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 21. aprila 1889. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kostrč
Kostrč je naseljeno mjesto u općini Orašje, Bosna i Hercegovina.
Niniva
Smještaj
Niniva je danas dio grada Mosula, koji je drugi grad po veličini u Iraku, a nalazi se na istočnoj obali Tigrisa, tek nekoliko kilometara nizvodno od Kurdskog gorja. Savremeni Mosul proširio se i duž zapadne obale rijeke. Ovo je područje bilo pogodno za stvaranje značajnog naselja, budući da riječ o poljoprivredno bogatom kraju. Trgovačka prednost Ninive bila je u tome što se nalazila na putu koji je uz Tigris spajao sjever i jug, te u blizini puta koji je, slijedeći južne obronke Kurdskoga gorja, spajao istok i zapad.
Izgled i arheološka istraživanja
mini|Restaurirana Adad kapija U vrijeme svog uspona, grad je obuhvatao područje površine otprilike 12,5 km, a unutar njega nalazile su se dvije utvrde koje se danas nazivaju Kujundžik i Nebi Junus, a dijeli ih rijeka Hosr. Samo je područje Kujundžika moglo biti detaljno istraženo, budući da se na Nebi Junusu nalazi svetište proroka Jone (odatle i ime Nebi Junus, što na arapskom znači »Prorok Jona«), pa ga savremeni arheolozi gotovo nisu mogli ni taknuti.
Ozbiljnija istraživanja u Ninivi počela su sredinom 19. vijeka, a vršili su ih francuski i britanski arheolozi, a kasnije su se u iskapanja uključile i druge zemlje, kao i sami irački arheolozi. Ipak, za razliku od Ašura i Kalaha, istraživanja u Ninivi uvijek su bila isprekidana i povremena. Usprkos tome, tamo je krajem 19. vijeka nađena Asurbanipalova biblioteka, koja predstavlja najznačajniji izvor za historiju i kulturu Asirije. Danas su ti nalazi pohranjeni u British Museumu.
Historija
Historija Ninive je sastavni dio historije Asirije. Glavno božanstvo i zaštitnica grada bila je Ištar, božica ljubavi i rata, koja je ujedno bila i zaštitnica Arbele. Mjesto je bilo naseljeno već u prahistoriji, međutim ništa nije poznato o njegovoj historiji sve do sredine 3. milenija p. n. e. (oko 2400. p. n. e.), kad je Niniva došla pod političku kontrolu akadskih kraljeva s juga, te je zabilježeno da je jedan od tih kraljeve, Maništušu (oko 2269.-2255. p. n. e.) obnovio Ištarin hram.
Sljedeći put Niniva je imala značajniju ulogu u historiji u doba Šamši Adada I. (oko 1813.-1781. p. n. e.), koji je također obnovio Ištarin hram, a u svom natpisu spomenuo i djelo Maništušuovo. Osim u ta dva perioda u kojima su Ninivom gospodarili strani vladari, ona je bila nezavisan grad-država bez značajnijih političkih veza sa ostalim gradovima središnjeg dijela Asirije.
Sredinom 2. milenija p. n. e. Niniva je došla pod vlast kraljevstva Mitani, a potom su je preuzeli vladari Ašura. Bio je to početak stvaranja Asirija, a od kraljevanja Ašur Ubalita I. (1363.-1328. p. n. e.) Niniva je, zajedno s ostalim gradovima središnje Asirije, smatrana sastavnim dijelom asirske zemlje.
U vrijeme Srednjeg asirskog carstva, asirski veliki kraljevi poduzimali su opsežne građevinske radove u gradu, uvijek pokazujući naročitu pažnju hramu božice Ištar. S istom su politikom nastavili i kraljevi Novoasirskog carstva.
U 7. vijeku Niniva je, Sanheribovom (704-681. p. n. e.) odlukom, postala prijestolnicom Asirije. Istovremeno u gradu je počeo i veliki program obnove i izgradnje. Sanherib je tako dao izgraditi veličanstvenu palaču, te svečanu ulicu koja je središtem grada vodila od palače prema mostu preko Tigrisa. Njegovi graditelji ostvarili su složeni sistem vodovoda i kanala kako bi u grad doveli vodu i omogućili navodnjavanje kraljevskih vrtova. Usto, grad je opasan velikim zidinama sa nekoliko utvrđenih vrata, čiji ostaci su još vidljivi. mini|Pojednostavljena skica zidina Ninive Niniva je ostala prijestolnica Asirije, sve do pada carstva i samog grada (612. p. n. e.) pod vlast Medijaca i Babilonaca.
U Bibliji
Većina biblijskih mjesta koja spominju Ninivu, odnose se na period kad je bila prijestolnica Asirije. Uz njih, tu je i izvještaj iz Knjige Postanka, koji govori o Nimrodu i njegovim gradovima, među kojima se spominje i Niniva. Za biblijske pisce ovaj grad uvijek je sjedište najvećeg neprijatelja kraljevstava Jude i Izraela, a proroci spominju njen pad (usp. Sef 2,13). Niniva je u središtu zanimanja knjige Jonine, pa se stoga u tom mjestu i nalazi svetište ovog proroka.
Skupština Zapadnohercegovačkog kantona
Skupština Zapadnohercegovačkog kantona jest institucija i zakonodavno tijelo u Zapadnohercegovačkom kantonu. Sastoji se od jednog doma, čiji je broj poslanika 23, utvrđen u odnosu na nacionalnu strukturu stanovništva ovog kantona. Poslanici u Skupštini imaju mandat od četiri godine, koji se biraju na općim demokratskim i neposrednim izborima, tajnim glasanjem, na cijeloj teritoriji kantona. Prije svakih izbora, svaka registrirana stranka objavljuje svoju izbornu listu kandidata. Kantonalni poslanici biti će birani sa vrha liste te stranke prema broju osvojenih glasova. Zamjene za poslanike vrše se od osoba koje slijede na ostatku liste, a svaki stanovnik kantona može biti biran za kantonalnog poslanika.
Ovlasti
Federalna vlast i kanton nadležni su, kao zakonodavna vlast za:
Ljepunice
Ljepunice su naseljeno mjesto u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
Skupština Zapadnohercegovačkog kantona
Ovlasti
Skupština kantona priprema i dvotrećinskom većinom usvaja kantonalni ustav, donosi ostale propise za izvršavanje kantonalnih nadležnosti i usvaja budžet kantona i donosi zakone o oporezivanju i na druge načine osigurava potrebno finansiranje. Nakon izbora Skupština bira izvršnu vlast odnosno Vladu kantona, premijera odnosno predsjednika vlade kantona i ministre.
Napomene
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Susa
desno|mini|200px|Krilata [[sfinga iz palate Darija Velikog u Susi.]]
Susa (na perzijskom: شوش Shush) je grad u iranskoj provinciji Kuzistan. Prema procjenama iz 2005. godine imao je 64.960 stanovnika.
Historija
Susa (biblijski Šušan; također grčki: Σέλεύχεια, Seleukeia ili Seleukheia; latinski Seleucia ad Eulaeum; moderni Shush, koordinate: ) bio je drevni grad u Elamskom, Perzijskom i Partskom carstvu u Iranu, smješten oko 240 km istočno od rijeke Tigris u današnjoj provinciji Kuzistan u Iranu. Osim što je vrijedno arheološko nalazište, Shush je danas i živopisno naselje zahvaljujući tome što šiitski muslimani i perzijska židovska zajednica poštuju proroka Daniela.
Susa je jedno od najstarijih naselja u regiji, vjerovatno osnovano oko godine 4000. p. n. e.; iako prvi tragovi seoskog života datiraju oko 7000. p. n. e. Dokazi o civilizaciji koja je bojala grnčariju datiraju do 5000. p. n. e. U historijskom dobu, Susa je bila prijestonica Elamskog Carstva. Ime dolazi od elamskog jezika; različito se piše (Šušan, Šušun etc.) i izgleda da je izgovarano kao Šušən. Šušan je bio napadan i od Babilonskog carstva i od Asirskog carstva u nasilnim najezdama. Nakon babilonskog osvajanja, za ime se pogrešno vjerovalo da dolazi od semitske riječi Šušan, "ljiljan."
Susa se spominje u Ketuvimu u Hebrejskoj Bibliji, uglavnom u knjizi o Esteri, ali također jednom u knjizi o Nehemiji i Danielu. I Danijel i Nehemija su živjeli u Susi za vrijeme Babilonskog ropstva u 6. vijeku p. n. e. Estera je postala tamošnja kraljica i spasila Židove od genocida. Grob za koga se pretpostavlja da pripada Danijelu se nalazi u oblasti Suse, i poznat je pod nazivom Shush-Daniel. Grob je označen neobičnim bijelim stožastim kamenom, koji nije simetričan.
"Susu, veliki sveti grad, mjesto njihovih bogova, sjedište njihovih misterija, osvojih. Uđoh u njihove palate, otvorih njihove riznice gdje srebro i zlato, roba i bogatstvo bijahu prikupljeni... Uništih zigurat Susin. Razbih njene sjajne bakarne rogove. Razbih hramove Elama u paramparčad; njihove bogove i božice razbacah po vjetru. Uništih grobove njihovih drevnih i nedavnih kraljeva, I izložih ih suncu, i ponesoh njihove kosti u zemlju Ašura. Poharah Elam i na njihovu zemlju posijah sol."
Teritorija australijskog glavnog grada
Teritorija australijskog glavnog grada (eng. Australian Capital Territory, ACT) je samopuravna teritorija unutar Novog Južnog Walesa. U njemu se nalazi glavni grad Australije, Canberra. Australijska prijestonička teritorija je enklava u okviru Novog Južnog Walesa.
Susa
Historija
Grad su nakon toga relativno brzo preuzeli ahemenidski Perzijanci pod Kirom Velikim godine 538. p. n. e. Pod Kirovim sinom Kambizom II, prijestonica carstva se premjestila iz Pasargadae u Susu. desno|mini|200px|Islamska umjetnost: Ćup s [[Ruža|ružinim laticama, 8-9. vijek]]
Grad je izgubio dio svoje važnosti nakon osvajanja od strane Aleksandra Makedonskog godine 331. p. n. e. i uništenja prvog Perzijskog carstva, ali nakon što je veliko Aleksandrovo carstvo propalo nakon njegove smrti, Susa je uz Ktesifon postala jednom od dvije prijestonice Partije. Susa je pala pod Seleučko carstvo pri čemu je dobila ime Seleukeia. Susa je često služila kao utočište za partijske, a kasnije i perzijske sasanidske kraljeve jer su Rimljani opljačkali Ktesifon pet puta između 116. i 297. n. e. Partski vladari su imali običaj zimovati u Susi, a ljetovati u Ktesifonu.
Rimski car Trajan osvojio je Susu 116. n. e., ali se zbog pobune u pozadini morao povući. To osvajanje je predstavljalo najistočniju točku do koje su doprle rimske vojske u svojoj historiji.
Philip Reeve
Philip Reeve (rođen 28. februara 1966.) jest engleski književnik.
Teritorija australijskog glavnog grada
Na teritoriji živi ukupno 333.667 stanovnika od čega 332.798 u Canberri.
Historija
Prije dolaska Evropljana 1820, teritoriju su naseljavala 3 aboridžanska plemena - Ngunaval, Valgalu i Ngarigo. Od 1824. pojavljuju se prva sela (Tarva, Hal) i male farme.
Susa
Historija
Susa je uništena najmanje dva puta u svojoj historiji. Godine 647. p. n. e., asirski kralj Asurbanipal je uništio grad za vrijeme rata tokom kojeg su građani Suse bili njegovi neprijatelji. Drugo uništenje Suse se dogodilo 638. n. e., kada su muslimanske vojske prvi put osvojile Perziju. Susa je konačno i potpuno uništena godine 1218. od strane Mongola. U godinama što su slijedile, drevni grad je postepeno napušten.
Moderna Susa
U posljednje vrijeme arheološka nalazišta su ugrožena od strane nelegalnog iskopavanja, bacanja smeća od strane lokalnih vlasti i planova da se na još neiskopanom području sagradi autobuska stanica.
Znamenitosti
mini|400px|Karta grada Suze s ucrtanim palatama [[Darije I|Darija Velikog i Artakserksa II., akropolom, kraljevskim gradom i umjetničkom četvrti]]
Teritorija australijskog glavnog grada
Historija
Zvanično je dobila status autonomnog regiona - „federalne prijestoničke teritorije“ 1910. godine. Naziv je promijenjen u australijska prijestonička teritorija 1938. Parlament se preselio u Canberru 9. maja 1927. godine.
Geografija
Teritorija je okružena državom Novi Južni Wales. Prostire se na površini od 2.358 km2. Najviši vrh sa 1.912 m je vrh Bimberi.
Nacionalni park Namagdi zauzima značajan dio planinske oblasti.
Osim Canberre u teritoriji se nalazi i nekoliko manjih mjesta - Williamsdale, Naas, Uriarra, Tharwa and Hall.
Ist (čvor)
Hrvatska:
Duranovići
Duranovići je naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
IC 2357
IC 2357 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gradski stadion Banja Luka
Gradski stadion Banja Luka je multifunkcionalni stadion u Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina. Trenutno se najviše koristi za nogometne utakmice, a predstavlja domaći stadion FK Borca Banja Luka, koji igra u Premijer ligi Bosne i Hercegovine.
Historija
Arhitekta novog stadiona je bio Žarko Malić. Stadion je službeno otvoren 5. septembra 1937. godine, sa prvim službenim imenom "Stadion Bogoljuba Kujundžića" u čast Kujundžiću, jednom od glavnih donatora za stadion. Nakon Drugog svjetskog rata, stadion je dobio svoje sadašnje ime, Gradski stadion Banja luka. Najveća posjećenost na stadionu je zabilježena 1989. godine, kada je na stadionu bilo oko 30.000 ljudi. Stadion je nekoliko puta rekonstruiran i proširen tokom 1973, 1981, 2010 i 2012. godine. Prva utakmica pod reflektorima je odigrana 11. oktobra 1973. godine. Istočna tribina, na kojoj su smješteni najodaniji navijači, Lešinari, je izgrađena 1981. godine. 2010. godine, stadion je prošao kompletnu rekonstrukciju. Postavljena su nova sjedala, renovirane su svlačionice, izgrađen je potpuno novi VIP salon i soba za medije, postavljna je nova rasvjeta, zvučni sistem i video nadzor, renovirane su trofejna i tehničke prostorije. 2012. godine, izgrađena je nova sjeverna tribina sa 2.492 sjedećih mjesta, što je povećalo ukupni kapacitet stadiona na konačnih 9.730 mjesta. Danas, stadion ispunjava zahtjeve UEFA-e za sigurnost i udobnost gledatelja i ima poseban dio za gostujuće navijače. Kroz historiju, bio je domaćin mnogim međunarodnim utakmicama na višem nivou, atletskim mitinzima, koncertima poznatih regionalnih i svjetskih zvijezda, te drugim manifestacijama.
Mohorje
mini|280px|ulaz u Mohorje Mohorje su naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
NGC 5472
NGC 5472 (također poznat kao IRAS 14042-0513, MCG -1-36-8 i PGC 50345) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 134 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,20 (47 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio R. J. Mitchell 19. aprila 1855. godine.
Mohorje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mohorje su imale 15 stanovnika.
Gradski stadion Banja Luka
Novi stadion
2008. godine, stručna komisija je odabrala koncept izgradnje novog stadiona. Novi stadion će imati 30.000 mjesta i cijeli kompleks će pokriti 205.000 kvadratnih metara. Uključivao bi dva dodatna nogometna terena, te teniske, košarkaške i odbojkaške terene. Cijena cijelog ovog projekta se procjenjuje na €50 moliona i tada bi stadion ispunjavao sve najviše zahtjeve FIFA-e i UEFA-e.
Stadion Pirota
Stadion Pirota je nogometni stadion koji se nalazi u Travniku, Bosna i Hercegovina. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub Travnik. Smješten je u južnom dijelu grada. Kapacitet stadiona je 3.200 sjedećih mjesta.
Nebo iznad krajolika
Nebo iznad krajolika je komedija bosanskohercegovačkog režisera Nenada Đurića iz 2006. godine. Film je rađen u koprodukciji "Heft" i Federalne televizije. Direktor fotografije je Hakija Topić, scenograf Irena Sladoje, a kostimograf Jasna Hadžimehmedović-Bekrić. Film je sniman na autentičnim lokacijama Bjelašnice (selo Gornji Lukomir), Treskavice, Igmana i u Sarajevu.
U filmu glavne uloge tumače mlada, francuska glumica Audrey Hamm i Aleksandar Seksan, dok se u sporednim ulogama pojavljuju Haris Burina, Nada Đurevska, Anita Kajasa, beogradski glumac Rastko Janković, Milan Pavlović, Emina Muftić, Jasna Diklić i drugi. Haris Burina u filmu igra dva lika, seljaka Dževada i francuskog ambasadora u Bosni i Hercegovini.
Svjetsku premijeru film je doživio 16. marta 2006. u okviru takmičarskog programa "10. Sofia International Film Festivala" gdje je osvojio specijalnu nagradu međunarodnog žirija.
Radnja
Film prikazuje mladu Francuskinju Deboru, zaposlenicu Francuske ambasade u Bosni i Hercegovini, koja sa nekoliko ljudi iz lokalnog osoblja odlazi na izlet na Olimpijske planine u okolini Sarajeva. Zajedno sa momkom upušta se u avanturu paraglidinga, ali nesretnim slučajem završava visoko u planinama Bosne. Debora "pada s neba" i tako susreće mladog bosanskog seljaka Mehmeda koji napasa kravu na vrhu planine Bjelašnice. Mehmed pokušava pomoći Debori tako što će pronaći telefon i vratiti Deboru u Sarajevo. Debora i Mehmed, koji inače ne razumiju jedno drugo te se sporazumijevaju rukama i nogama, upadaju u niz humorističnih situacija na putu ka Sarajevu.
Ljubače
Ljubače su naseljeno mjesto u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
Stadion Police
Stadion Police je multifunkcionalni stadion u Trebinju, Bosna i Hercegovina. Trenutno se većinom koristi za odigravanje nogometnih utakmica, te predstavlja domaći stadion Leotara.
Karakteristike
Stadion ima kapacitet od 8.500 gledalaca.
Gradski SRC stadion Slavija
Sportsko-rekreativni centar Slavija (skraćeno SRC Slavija; ili stadion Slavija) je multifunkcionalni stadion u Istočnom Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Trenutno se, većinom, koristi za odigravanje nogometnih utakmica, te predstavlja domaći stadion FK Slavije. Kapacitet stadiona je 4.000 sjedećih i 2.000 stajaćih mjesta.
Položaj
Stadion se nalazi u Naselju Starosjedilaca u I. Sarajevu, na mjestu stadiona prijeratnog OFK Lukavica. U blizini stadiona se nalaze hotel "Espanja", restoran "Knez", studentski dom "Čiča", te rijeka Dobrinja. Pored stadiona potiče rijeka Lukavica.
Historija
Nakon što je Grbavica pripala Federaciji Bosne i Hercegovine, uprava "FK Željezničar Srpsko Sarajevo" prelazi na područje današnjeg Istočnog Sarajeva, sa namjerom da klub tu nastavi postojanje. Prvi problem je bio nepostojanje adekvatnog nogometnog terena na kome bi Slavija i Željezničar igrali utakmice.
1996. godine Željezničar je krenuo u izgradnju stadiona. Prva lokacija novog stadiona je bila na teritoriju Istočne Ilidže (na prostoru današnje autobuske stanice Istočno Sarajevo i naselja Soko), ali je se od toga odustalo i krenulo u izgradnju stadiona na lokaciji terena bivšeg OFK Lukavica. Stadion je otvoren iste godine, sa mnogo manjim kapacitetom nego danas. 1998. godine je fuzionisanjem Slavije i Željezničara vlasništvo nad stadionom pripalo FK Slaviji. Narednih godina, stadion je u nekoliko navrata proširen i rekonstruisan, u najvećoj mjeri 2004. i 2008. godine, kada je obilježeno sto godina od osnivanja Slavije. Tada je stadion dobio današnji prepoznatljivi izgled, na kome svoje utakmice igra Slavija.
Kapacitet
Današnji kapacitet Sportsko-rekreacionog centra Slavija, je 4000 mjesta za sjedenje i 2000 mjesta za stajanje. Izgrađene su tri tribine, zapadna, sjeverna i južna. Na zapadnoj tribini su postavljene stolice i ona je u centralnom dijelu natkrivena. Na zapadnoj tribini se nalaze VIP lože. Navijačka grupa Slavije, Sokolovi, se nalaze na sjevernoj tribini.
Victoria (Australija)
Victoria je savezna država koja se nalazi u jugoistočnom dijelu Australije. Iako je najmanja australska država, najgušće je naseljena i urbanizirana. Graniči sa Novim Južnim Walesom i Južnom Australijom.
Ivan Kantakuzin (pinkernes)
Oženio je grčku plemkinju Irenu Paleolog, sestru cara Mihaela VIII Paleologa. Irena je Ivanu rodila Teodoru, Mariju, Anu i Eugeniju. Moguće je da su imali još jednu kćerku.
Marija je postala carica Bugarske; Ivanovi zetovi preko nje bili su Aleksije Philes, car Konstantin Tih i car-seljak Ivajlo.
Ivan je postao redovnik Joanikije.
Spectre (2015)
Spectre je dvadesetčetvrti film o James Bond film kojeg je producirala kompanija Eon Productions. U glavnoj ulozi je Daniel Craig po četvrti put kao James Bond, i Christoph Waltz kao Ernst Stavro Blofeld, sa naznakom da film ponovno uvodi ove likove u filmske serije. Režirao ga je Sam Mendes i to je njegov drugi film o James Bondu nakon filma Skyfall, a scenaristi su John Logan, Neal Purvis, Robert Wade i Jez Butterworth. Distributeri su Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) i Columbia Pictures. Sa budžetom od $300 miliona, ovo je uz Pirate s Kariba: Na kraju svijeta drugi najskuplji film ikada snimljen.
Likovi
right|thumb|[[Christoph Waltz kao Ernst Stavro Blofeld, filmski negativac.]]
right|thumb|283x283px|[[Monica Bellucci je u ovom filmu Bondova djevojka.]]
right|thumb|322x322px|Sam Mendes kao ponovni režiser.
Odžak (Hadžići)
Odžak je naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
NGC 6962
NGC 6962 (također poznat kao IRAS 20447+0008, MCG 0-53-3, PGC 65375 i UGC 11628) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 193 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 2,90 (163 hiljade sg) a najmanji 2,2 uglovnih minuta (124 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. augusta 1785. godine.
NGC 2551
NGC 2551 (također poznat kao MCG 12-8-38, PGC 23608 i UGC 4362) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 108 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,60 (50 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 9. augusta 1882. godine.
NGC 6962
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2551
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nekropola stećaka u Šabićima
mini|200p|Stećak u Šabićima Nekropola stećaka u selu Šabići općina Trnovo (FBiH), Bosna i Hercegovina, nalazi se na jugoistočnim padinama Bjelašnice. Nekropola je i nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Nekropola od 58 srednjovjekovnih nadgrobnih spomenika-stećaka polomljeni su i oštećeni 1994. za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini, kada su Francuzi iz tadašnjeg sastava UNPROFOR-a stigli u selo Šabiće. Stećke su počupali i pobacili pored puta jer im je bila potrebna lokacija za bazu.
Ambassador's Fund for Cultural Preservation, Department of State, američka organizacija koja finansira zaštitu kulturnog naslijeđa u manje razvijenim zemljama širom svijeta, donirala je 2001. godine 15.000 $ za zaštitu Nekropole stećaka u selu Šabići. Federacija Bosne i Hercegovine također je odobrila sredstva Federalnom ministarstvu prostornog uređenja i okoliša u iznosu od 20.000 KM za realizaciju "Programa trajne zaštite nekropole stećaka u selu Šabići - općina Trnovo" 2001.
Od 16. jula do 10. augusta 2001. izvršena su arheološka istraživanja grobova. Naredne, 2002. godine stećci su vraćeni na prvobitnu lokaciju, ali nije bilo moguće izvršiti rekonstrukciju prvobitnog stanja nekropole. Sva dokumentacija sa arheoloških istraživanja i postavljanja stećaka na staru lokaciju, nalazi se u Kantonalnom zavodu za zaštitu kulturno-historijskog i prirodnog naslijeđa u Sarajevu.
Opis
Ukopi su vršeni na nekoliko načina: pokojnici su polagani direktno u zemljanu raku (12 grobova), u drvene sanduke zakovane željeznim ekserima (7 grobova), a jedan grob je imao kamenu konstrukciju u vidu dvoslivnog krova. Svi pokojnici su polagani na leđa. Položaj glave, ruku i nogu u većini slučajeva nije bilo moguće ustanoviti zbog oštećenosti skeleta. Priloga u grobovima nije bilo, što bi se prije moglo pripisati ujednačenom socijalnom statusu članova roda, nego uništenosti nalaza.
Stećak br.53, sanduk, dim. 1,7 x 0,75 x 1,05 m. je reprezentativni primjerak. Ukrašeno je svih pet ploha. Svi bridovi su oivičeni tordiranom trakom. U sredini gornje vodoravne plohe je urezan mač sa nakrsnicom i jabukom. Bočne, podužne strane su ukrašene sa po pet polukružno zasvedenih arkada. Na južnoj strani je iznad arkada friz koji se sastoji od valovite linije iz koje izlaze male spiralne vitice. Površina sjeverne strane je isprana jer je stećak ležao pored Rakitnice. Na toj strani je, iznad središnjih arkada, pet stiliziranih poprsja, a iznad krajnjih poprsja su spiralne vitice. Na zapadnoj, užoj strani je ukras u vidu kraćeg štapa iz kojeg simetrično izlaze dvije spirale. Iznad svake spirale je dlan sa raširenim prstima iznad kojeg je u gornjem južnom uglu rozeta, a u sjevernom polumjesec okrenut krakovima prema zemlji. Na, užoj, istočnoj strani urezan je kratak štap koji dolje završava potkovičastim ukrasom okrenutim prema zemlji. Gore su dvije veće simetrično postavljene spirale. U gornjem južnom uglu je također dio spiralnog ukrasa.
Sjeverna teritorija
Sjeverna teritorija (eng. Northern Territory) je savezna teritorija Australije. Glavni grad je Darwin, a veći gradovi su Alice Springs i Katherine.
Borovo (Hrvatska)
mini|280px|[[Dunav kod Borova]] Borovo je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Vukovarsko-srijemskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Vukovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina, odn. naseljeno mjesto Borovo je imala 5.056 stanovnika.
Općina Borovo
Napomena: ''Nastala iz stare općine Vukovar. U 1991. smanjena izdvajanjem dijela područja koji je pripojen gradu Vukovaru, za koji sadrži dio podataka do 1961.''
Borovo (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja naselja koji je pripojen naselju Vukovar (grad Vukovar). Do 1961. sadrži dio podataka naselja Vukovar (grad Vukovar).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Borovo je imalo 6.442 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 704
IC 704 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Pehar. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 21. aprila 1889. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Obri (Konjic)
Obri je naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina. Udaljeno je od centra Konjica oko 11,80 km zračne linije u pravcu sjeverozapada, na nadmorskoj visini od 297 m.
Historija
U mlađem kamenom dobu područje između Konjica i Jablanice zasigurno je bilo nastanjeno, što potvrđuje i jedno od najvažnijih nalazišta ovoga doba na sjeverozapadnom Balkanu. To je neolitsko naselje u Lisičićima. Dio je hvarsko-lisičićke kulturne grupe, rasprostranjene u Dalmaciji i u Hercegovini.
Iz bronzanog doba (ilirskog) doba potiče tumulus, na kojem se nalaze i srednjovjekovni grobovi sa stećcima. Za lokalitet se veže narodna tradicija obilaženja oko tumulusa i velikog brijesta, koji je tu izrastao. Obilaženje vrše i katolici i muslimani da bi otklonili razne nevolje i tegobe.
Na području sela Obri pronađeni su i spomenici iz antičkog doba. Jedna rimska stela sa usadnikom, dobro očuvana, rađena od krečnjaka, nalazi se u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu, veličine: 1,86x0,72x0, 30 m. Sastoji se od pseudoedikule na svodu i profiliranog četvrtastog natpisnog anepigrafskog polja. Svod je ukrašen profilacijom, a počiva na dva pilastra koji imaju korintne kapitele i baze. Kako je gore stela ravna, u praznim kutovima kao dekorativni elemenat urezana je po jedna rozeta. U pročelju edikule na svod prikazuje se u reljefu poprsje pokojnika. Na glavi se ne vidi kosa, a od odjeće zapaža se tunika s dugim rukavima i ogrtač koji pokriva lijevo rame, a zakopčan je fibulom na desnom ramenu. Fibula pripada tipu kopča na sidro. Zanimljiv je položaj desne ruke s dva ispružena prsta. Što bi se moglo nazvati “redegestus“, a pripisuje se retoricima. Ispod opisane likovne kompozicije nalazi se ukras koji liči na neki pojas vezen mnogobrojnim listovima u redove. Na gornjem ravnom završetku ima rupu, najvjerojatnije za dodatak.