cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 1326B
NGC 1326B (također poznat kao ESO 357-29, MCG -6-8-14 i PGC 12788) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 46 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 3,60 (48 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (15 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 852
IC 852 (također poznat kao MCG 10-19-35, PGC 45472 i UGC 8213) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 383 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,10 (123 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (100 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 17. aprila 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vatrogastvo
mini|desno|250px|Vatrogasci u akciji gašenja požara u [[Kanada|Kanadi.]] Vatrogastvo je djelo gašenja uništavajućih požara. Vatrogasac se bori protiv požara da spriječi opasnost po živote, imovinu i okolinu. Vatrogastvo je tehnička profesija koja zahtijeva godine vježbe i obrazovanja u cilju postizanja efikasnosti.
Vatrogasci su obučeni u uniforme koje ih štite od prekomjerne toplote, uključujući i šljemove. Posude koje sadrže gas pod pritiskom mogu eksplodirati. Pojedini hemijjki spojevi su također podložni eksploziji na višim temperaturama. Vrućina sagorijeva ljudsku kožu kao gorivo, uzrokujući mnogo problema. Opekotine mogu nastati u djeliću sekunde.
Dodatni rizici požara: pogled može biti spriječen dimom, tako da osoba u zgradi može biti spriječena da vidi, može da padne ili se dezorijentiše i izgubi. Takva biva zarobljena i može stradati od dima ili vatre. Izgorena zgrada se može srušiti na stanare. Kod požara je prvo potrebnoi naći izvorište, što može biti teško kod unutrašnjih požara, pogotovo bez svjedoka. Zatim je potrebno procijeniti rizike i moguće nesretne slučajeve. Vatrogasci su sposobni da stručno odrede mjesto nastanka požara i njegovo trenutno stanje raznim metodama procjene, vizuelne, taktilne i druge.
Elementi požara
mini|200px|desno|Vatrogasno vozilo u Sarajevu 2011. mini|lijevo|200px|Prijevoz prve profesionalne vatrogasne jedinice vozilom marke "Štajer" u Vrbasu 1955. Četiri su elementa potrebna za nastanak požara. 1. gorivo 2. toplota 3. samodovoljna hemijska lančana reakcija 4. kiseonik
Vatra može biti ugašena ako se otkloni jedan od četiri elementa. Često se požar može ugasiti vodom, koja ima dvije glavne uloge: u kontaktu sa vatrom, voda isparava i njena para odstranjuje kisik. Na 540 °C, voda ekspandira preko 4000 puta. U pojedinim slučajevima, nije moguće korištenje vode za gašenje požara, kao npr. u slučaju da gore električne instalacije.
U Bosni Hercegovini postoji vatrogasna služba u vidu profesionalnih i dobrovoljnih vatrogasnih brigada
Literatura
2. ^ a b Hall, Richard. Essentials of Fire Fighting. Fourth Edition. Stillwater, OK: Fire Protection Publications, 1998. 3. ^ Bernard Klaene. Structural Firefighting: Strategies and Tactics. Jones and Bartlett Publishers, 2007. ISBN 0-7637-5168-5, 9780763751685 4. ^ Don Engebretson (2008-03-08). "The Firefighter's Cross". Northwoods Seelsorger. http://nwseelsorger.blogspot.com/2008/03/firefighters-cross.html.
Srpski dinar
Srpski dinar (ISO 4217: RSD, numerički kôd: 941) je valuta Republike Srbije. Na sadašnjim novčanicama su prikazani portreti ljudi vezanih za historiju Srbije i Narodne banke Srbije, a na kovanom novcu prikazani su srpski manastiri. Skraćenica koja se koristi u Srbiji je din/дин. Dinar je korišten kao valuta Knjaževstva, te Kraljevine Srbije od 1868. do 1918. godine, kada je zamijenjen valutom Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca. U bivšoj autonomnoj pokrajini Kosovo i Metohija od 1999. godine korištena je njemačka marka, te od 2002. godine euro kao službena valuta. Dinar izdaje Narodna banka Srbije, čiji su prioriteti stabilnost cijena, te održanje ukupne financijske stabilnosti.
IC 2509
IC 2509 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 26. marta 1894. godine.
Srpski dinar
Historija srpskog dinara
Najstariji novac potječe iz 4. vijeka p.n.e., kojeg su kovali grčki gradovi. Tokom 2. i 1 vijeka p.n.e. Rimska republika kovala je srebrni novac denar (lat. "denarius"), čiji je naziv i danas prisutan u nazivima nacionalnih moneta raznih zemalja. Zbog dugotrajne dominacije i utjecaja Bizantije tada na Balkanu, bizantijski novac je od 5. pa do 13. vijeka prisutan na području današnje Srbije.
IC 2509
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Srpski dinar
Historija srpskog dinara
Srpski dinar se prvi put spominje u arhivskim dokumentima krajem 1214. godine, u vrijeme Stefana Prvovjenčanog. Za vrijeme cara Dušana uvodi se 1354. zakon kojim je uređeno kovanje novca. Od tada, pa sve do pada Despotovine 1459. godine, dinar su kovali gotovo svi srpski vladari. On je predstavljao jedno od najbitnijih obilježja samostalnosti i državnosti srpske države u srednjem vijeku. Sav srednjovjekovni novac Srbije se, zbog povlačenja zlata iz opticaja kovao isključivo u srebru. Osmanlijsko osvajanje Srbije potislo je dinar.
Uslijed gubitka samostalnosti srpske države, sve do polovine 19. vijeka u upotrebi je bio veliki broj različitih moneta: dubrovačka, venecijanska, austrijska, ugarska kao i novac evropskih monarhija toga doba. U razdoblju turske vladavine, na području današnje Srbije radilo je nekoliko kovnica turskog novca – Novo Brdo, Kučajna i Beograd. Naziv posljednje vrste turskog srebrnog novca para (od arapske riječi bara - što znači srebro), prisutan je i danas kao naziv stotog dijela savremenog srpskog dinara. Od 1919. pušta se u promet novac Kraljevine SHS. 1946. nakon kraja Drugog svjetskog rata uvodi se jednistvena valuta FNRJ. 23. decembra 1991 uvodi se dinar SR Jugoslavije. Nakon raspada Jugoslavije te osamostaljenja Crne Gore od 2003. uvodi se ponovo srpski dinar.
Historija kovanica
U 19. vijeku, u vrijeme vladavine Karađorđa i kneza Miloša, u Srbiji je u opticaju bio veliki broj različitih moneta, od turskih do zapadnoevropskih. Tokom tog perioda koristile su se 43 vrste stranog novca, i to 10 zlatnih, 28 srebrnih i 5 bakarnih. Međutim, uporedo sa uspješnim političkim oslobađanjem od turske zavisnosti, počinju da se čine prvi koraci ka uspostavljanju sopstvenog monetarnog sistema, da bi se, najzad, nakon više od četiri vijeka od kovanja posljednjeg srpskog srednjovekovnog novca, u obnovljenoj Srbiji ponovo počelo sa njegovim kovanjem.
Suočen sa problemima koje je izazivala upotreba brojnih vrsta novca u Kneževini Srbiji, knez Mihailo Obrenović donosi rješenje o kovanju srpske monete. Tako je nastao kovani novac izrađen od legure bakra u apoenima od 1, 5, i 10 para, sa likom kneza Mihaila na aversu i godinom izdanja 1868. Nova novčana jedinica, dinar, iskovana je u srebru 1875. godine. Ona je nosila lik kneza Milana, a izrađena je u apoenima od 50 para i 1 i 2 dinara. Prvi zlatni novac u Srbiji, u nominalnoj vrednosti od 20 dinara, iskovan je 1879. godine. Povodom proglašenja kneza Milana za kralja Srbije 6. marta 1882. godine iskovan je zlatni novac od 10 i 20 dinara, popularno nazvan „milandor”.
Srbija je svoju nacionalnu monetu uobličila usvojivši standarde Latinske novčane unije, čije su stroge odredbe propisivale stepen finoće metala za izradu kovanog novca, kao i kovničke stope.
U kasnijem periodu emitovano je još nekoliko vrsta kovanog novca. Poslijednja emisija novca sa likom vladara iz dinastije Obrenovića potiče iz 1897. godine, kada je u srebru iskovan novac od 1 i 2 dinara sa likom kralja Aleksandra I Obrenovića.
Dinastička smjena na prijestolju 1903. godine donijela je izvjesne promjene u oblasti izdavanja novca. Zakonom iz 1904. godine predviđeno je kovanje metalnog novca sa likom novog vladara, Petra I Karađorđevića. Iz iste godine je i prva emisija od pet različitih apoena novca kovanog u bronzi i srebru, kao i jubilarni srebrni novac od 5 dinara sa likovima Karađorđa i Petra I, iskovan povodom stogodišnjice Prvog srpskog ustanka. Ta emisija novca, kao i slijedeće dvije, iz 1912. i 1915. godine, kovane su u Beču. Izbijanjem rata prekinuta je svaka veza sa tom kovnicom, pa je dio emisije iz 1915. godine iskovan u pariskoj kovnici. Novac sa godinom kovanja 1917. izrađen je u Americi.
Novčanice u opticaju
U opticaju su novčanice sa potpisima guvernera Mlađana Dinkića, Kori Udovički, Radovana Jelašića, Dejana Šoškića i Jorgovanke Tabaković u apoenima 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000, 2000 i 5000 dinara.
Novčanice koje nose oznaku Narodna banka Jugoslavije nisu više u opticaju.
20 dinara
Na prednjoj strani je portret Petra II Petrovića Njegoša, Spomenik iz mauzoleja na planini Lovćen. Novčanica je puštena u optjecaj 2000. godine u pretežno zelenoj i oker-žutoj boji sa smeđim i žutim nijansama. Novčanica izdanja Narodne Banke Srbije od 18. jula 2006. ima svijetlije tonove od stare i izmijenjen motiv. Na stražnjoj strani je pored lika Njegoša, crtežom predstavljen detalj Cetinjskog manastira, te detalj sa ukrasne minijature s prvog slovenskog oktoiha, štampanog na Cetinju 1494. godine i planinski masiv Komova. Dimenzije 64mm x 135 mm.
100 dinara
Na prednjoj strani je portret Nikole Tesle i detalj Teslinog elektro-magnetnog indukcionog motora. Novčanica je prvi put puštena u opticaj 2000. godine u pretežno svijetlo plavoj boji, sa zelenkastim i oker-žutim nijansama. 2003. godine je dizajn promjenjen.
200 dinara
Na prednjoj strani je portret Nadežde Petrović i silueta Manastira Gračanice. Novčanica je prvi put puštena u opticaj 2001. godine u pretežno tamnožutoj, crvenoj i smeđoj boji sa sivo-plavim nijansama. Dizajn je promjenjen 2005. godine.
500 dinara
Na prednjoj strani se nalazi portret Jovana Cvijića i stilizirani etno-motivi. Novčanica je puštena u opticaj 2004. godine u pretežno zelenim i žutim bojama sa plavo-zelenim nijansama.
2000 dinara
Na novčanici se nalazi portret Milutina Milankovića. Novčanica je prvi put puštena u opticaj 2011.
5000 dinara
Na novčanici se nalazi portret Slobodana Jovanovića i ukrasni detalj zgrade Srpske akademije nauka i umjetnosti; Silueta Parlamenta Srbije. Novčanica je prvi put puštena u opticaj 2002. godine u pretežno zelenoj boji sa ljubičastim i sivo-žutim nijansama. Dizajn je promjenjen 2003. godine.
Igri
Igri je naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Phoronida
Phoronida – zvani potkovičasti crvi ili potkovičari – su malo koljeno morskih životinja koje koje filtriraju hranu iz vode, sa lofoforom ("krunom" ticalima) koji prav uspravne hitinske cijevi koje podupiru i štite njihova mehka tijela. Žive u većem dijelu okeana i mora, uključujući Arktički, ali isključujući Antarktički okean, između međuplimne zone do oko 400 metara dubine. Većina odraslih foronida su dugi oko 2 cm i široki oko 1,5 mm, iako su najveći dugačk i do 50 cm.
Donji kraj tijela je ampula (zadebljanje slično tikvici), koja usidrava životinju u cijev i omogućava joj da se vrlo brzo povuče svoje tijelo kada joj se prijeti. Kad se lofofore ispruži na vrhu tijela, cilije (male dlačice) na bočnim stranama od antena povuku čestice hrane u usta, koja su unutra i malo s jedne strane osnova lofofora. Neželjeni materijal može se isključiti zatvaranjem poklopca iznad usta ili ga odbiti grebenima, čije se cilija mogu prebaciti u naličje. Tada se hrana pomiče prema stomaku, koji je u ampuli. Čvrsti otpad se transportira zduž creva i kroz anus, koji se nalazi na kraju tijela i malo ispod lofofora.
Glavni cirkulacijski sud vodi sredinom tijela iz stomaka do kružnog suda u podnožju lofofora, a odatle pojedinačno slijepi sudovi izlazr u svaki pipak. Par žila u blizini tjelesnog zida vodi od lopfoforskog prstena do stomaka i prema slijepim granama po tijelu. Nemaju srce, ali glavni sudovi mogu se talasasto stiskati da bi prebacili „krv“. Foronidi ne prozračuju svoj trup kisik iz vode, već se oslanjaju na disanje kroz lofophore. Krv sadrži hemoglobin, što je kod tako malih životinja neobično i čini se da je prilagodba anoksičnom i hipoksičnom okruženju. Krv crva Phoronis architecta nosi dvostruko više kisika od čovjeka iste relativne težine. Dvije metanefridije filtriraju tjelesnu tekućinu, vraćajući sve korisne proizvode, a zbacujući preostali rastvorljivi otpad kroz par pora pored anusa.
Neke vrste žive odvojeno, u vertikalnim cevima ugrađenim u mehki sediment, dok druge tvore zapletene mase ukopane u kamenje i školjke. U nekim staništima populacije foronida dostižu desetine hiljada jedinki po kvadratnom metru ( 10.000/ m2). Larve aktinotrohi poznati su planktonski oblici i ponekad predstavljaju značajan dio biomase zooplanktona. Predatori potkovičara uključuju ribe, gastropode (puževi) i nematode (sitni okrugli crvi). Jedna foronidna vrsta nije prijatna mnogim epibentoskim predatorima. Razni paraziti infestiraju tjelesne šupljine foronida, probavni trakt i rese. Nije poznato imaju li foronidi značenje za ljude.Međunarodna unija za zaštitu prirode (IUCN) nije navela nijednu foronidnu vrstu kao ugroženu.
Kladistika i poređenje sa sličnim koljenima
Međuodnosi Phoronida sa ostalim Bilateria: Sipuncula su spojene sa Annelida, 2007.
thumb|right|Anatomija odraslog foronoida )
Anatomija
Naziv "potkovnjaci" dobili su po karakterističnom, u obliku slova U savijenom aparatu za filtriranje hrane (pipcima). Ovaj aparat naziva se "lofofor" (grčki lophos - kresta, čuperak, ćuba) i nosi pojedine pipke. Slično vijenac pipaka nalazi se oko usnog otvora Brachiopoda i mahovnjaka (Bryozoa). iako najveći su dugi 50 cm. Njihova koža nema kutikulu, ali luče krute cijevi od hitina, slično materijalu koji koriste člankonožci sa egzoskeletom, a ponekad je ojačana česticama sedimenta i drugim krhotinama. Cijevi većine vrsta su uspravne, ali one kod Phoronis vancouverensis su vodoravne i zapletene.
NGC 7084
NGC 7084 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. oktobra 1825. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2683
NGC 2683 (također poznat kao MCG 6-20-11, PGC 24930 i UGC 4641) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 19 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 9,30 (51 hiljada sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. februara 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4104
NGC 4104 (također poznat kao IRAS 12040+2827, MCG 5-29-16, PGC 38407 i UGC 7099) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 388 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 2,60 (294 hiljade sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (181 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4105
NGC 4105 (također poznat kao ESO 440-54, MCG -5-29-13 i PGC 38411) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 89 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,80 (73 hiljade sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 7. marta 1791. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Crkva svetog arhangela Gavrila u Batajnici
mini|desno|Crkva svetog [[arhangela Gavrila u Batajnici]] Crkva svetog arhangela Gavrila najstarija je od tri pravoslavne crkve u Batajnici. Nalazi se u ulici Pukovnika Milenka Pavlovića 2, u centru Batajnice. Predstavlja nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture Republike Srbije. Pripada srijemskom vladičanstvu Srpske pravoslavne crkve.
Historija
Crkva je podignuta između 1780. i 1785. godine na mjestu starije crkve iz 18. vijeka, koja je bila od drveta i blata. Prvobitno je crkva bila posvećena svetim arhangelima Mihailu i Gavrilu, što se vidi na starom ktitorskom natpisu na iznad carskih dveri na ikonostasu, a u današnje vrijeme se zvanično spominje samo kao crkva svetog arhangela Gavrila.
Arhitektura
mini|desno|Unutrašnjost crkve, pogled na [[polijelej (luster) i ikonostas]] Crkva predstavlja najstariji arhitektonski spomenik i glavnu urbanističko-prostornu dominantu u Batajnici, podignuta je kao jednobrodna barokna građevina sa polukružnom apsidom, pripratom i visokim trokatnim baroknim zvonikom. Zdanje današnjeg hrama je građeno od opeke i maltera.
Slikarstvo
U crkvi se čuvaju umjetnička djela izuzetne kulturne vrijednosti: ikonostas sa 54 ikone koje se pripisuju istaknutom srpskom baroknom slikaru Teodoru Kračunu, zatim 28 ikona poznatog zemunskog slikara 19. vijeka Živka Petrovića, kao i niz djela primjenjene umjetnosti 18. i 19. vijeka i nekoliko rijetkih knjiško-arhivskih predmeta.
Kup Federacije Bosne i Hercegovine u nogometu
Kup Federacije Bosne i Hercegovine je kup takmičenje koje se održava na teritoriju Federacije Bosne i Hercegovine u organizaciji Nogometnog saveza Federacije BiH.
Kup FBiH nije takmičenje klasičnog tipa iz jednog jednostavnog razloga - nema konačnog pobjednika. Naime, ono služi samo kao pretkolo za Kup Bosne i Hercegovine jer pobjednici utakmica jednog kola stiču pravo nastupa u šesnaestini finala najmasovnijeg fudbalskog takmičenja u zemlji
Gnojivo
mini|desno|200px|Savremeni uređaj za nanošenje gnojiva Gnojivo ili đubrivo jest smjesa tvari koja se koristi u poljoprivredi ili vrtlarstvu za poboljšanje rasta biljki. Obično se primjenjuje na poljoprivrednim zemljištima. Gnojiva se grubo mogu podijeliti na organska i anorganska (mineralna), gdje je osnovna razlika izvor iz kojeg je gnojivo nastalo, a ne nužno sastav nutrijenata.
Organska gnojiva i neka neorganska gnojiva dobivena iz ruda, su se koristila stoljećima, dok su se hemijski sintetizirana neorganska gnojiva počela razvijati tokom industrijske revolucije. Poboljšano razumijevanje djelovanja i početak upotrebe gnojiva bili su važni koraci u pred-industrijskoj i zelenoj revoluciji 20. stoljeća.
mini|desno|200px|Demonstracija djelovanja gnojiva (Tennessee, 1942)
Gnojiva tipično sadrže sljedeće elemente (u varijabilnim proporcijama):
Označavanje gnojiva
Makronutrijenti u gnojivu označavaju se na osnovu “NPK” analize, a također i kao “N-P-K-S” u Australiji.
Primjer označavanja za gnojivo potaša, koje ima omjer 1:1 kalija prema karbonatu ili 47% kalija i 53% karbonata u masenim postocima (što se dobije uzimajući u obzir razlike u molekularnoj težini između kalija i karbonata). Tradicionalna analiza 100g soli bi dala 60g K2O. Procentualni prinos K2O iz originalnih 100 g gnojiva predstavlja broj prikazan na oznaci. Kalijevo gnojivo u ovom slučaju imalo bi oznaku 0-0-60, a ne 0-0-52.
Anorganska (vještačka) gnojiva
Gnojiva se mogu grubo podijeliti u organska gnojiva (sastavljena od obogaćene organske materije – biljnog ili životinjskog porijekla) i anorganska gnojiva (sastavljena od vještačkih supstanci i/ili minerala). Anorganska gnojiva često se sintetiziraju tokom Haber–Boschovog procesa, koji se koristi za sintezu amonijaka. Amonijak se koristi kao sirovina za stočnu hranu i druga dušična gnojiva, npr. amonij-nitrat i urea. Ovi koncentrovani proizvodi mogu se razblaživati vodom, pri čemu se dobija koncentrovano tečno gnojivo. Amonijak se može kombinovati s fosfatnim stijenama i fosfatnim gnojivom (Odda proces), pri čemu nastaje “kombinovano gnojivo”. Upotreba vještačkih dušičnih gnojiva se konstantno povećava u posljednjih 50 godina, i dostigla je gotovo 20 puta veću količinu te iznosi otprilike milijardu tona dušika godišnje. Upotreba fosfatnih gnojiva također se povećala s devet miliona tona 1960. na 40 miliona tona u 2000. godini. Količina od šest do devet tona kukuruza u zrnu po hektaru zahtijeva upotrebu 30–50 kg fosfatnog gnojiva, dok soja zahtijeva 20–25 kg po hektaru. Yara International najveći je svjetski proizvođač dušičnih gnojiva.
Upotreba
Vještačka gnojiva najčešće se upotrebljavaju kod uzgoja kukuruza, ječma, šećerne trske, soje i suncokreta. Jedna studija pokazala je da primjena dušičnih gnojiva na usjev preostao izvan sezone, povećava biomasu i povoljno utječe na sadržaj dušika u glavnom usjevu, koji se sije u ljetnom periodu.
Prekomjerna upotreba
lijevo|mini|100px|Efekti prekomjerne upotrebe gnojiva
Prekomjerna upotreba gnojiva može biti jednako štetna kao i premala količina. “Sagorijevanje” može se dogoditi kada se primijeni previše gnojiva, što rezultira sušenjem korijena i oštećenjem ili čak odumiranjem biljke.
Prevelika potrošnja energije
Proizvodnja “vještačkog” amonijaka trenutno troši oko 5% globalne potrošnje prirodnog gasa, što je nešto ispod 2% svjetske energetske proizvodnje. Troškovi korištenja prirodnog gasa u proizvodnji amonijaka predstavljaju 90% troškova proizvodnje amonijaka. Porast cijene prirodnog plina u prošloj deceniji doprinio je porastu cijene gnojiva. .
Dugoročna održivost
Anorganska gnojiva trenutno se proizvode na način koji je nemoguće koristiti beskonačno. Kalij i fosfor dolaze iz rudnika (ili slanih voda, kao što je Mrtvo more) i takvi izvori su ograničeni. Atmosferski nevezani dušik je efektivno neograničen izvor (više od 70% sastava atnosfere čini dušik), ali je u takvom obliku neupotrebljiv za biljke. Da bi taj dušik postao upotrebljiv biljkama, potrebna je fiksacija (prevođenje atmosferskog dušika u oblik koji biljke mogu koristiti). Vještačka dušična gnojiva tipično se sintetiziraju koristeći fosilna goriva, kao što su prirodni plin i ugalj, koji predstavljaju ograničene izvore.
Organska gnojiva
mini|Proizvodnja organskog gnojiva manjeg obima mini|Velika komercijalna proizvodnja komposta Organska gnojiva sadrže prirodne organske materijale (npr. đubre, kompost) i prirodno prisutne mineralne depozite (npr. šalitra – natrij-nitrat).
Poređenje s anorganskim gnojivima
Organska gnojiva tipično imaju manji sadržaj nutrijenata, rastvorljivost i brzinu oslobađanja nutrijenata u odnosu na anorganska gnojiva. . Jedna studija je pokazala da u periodu od 140 dana, nakon sedam ispiranja nutrijenata da:
Generalno, nutrijenti u organskim gnojivima više su razblaženi i manje dostupni biljkama. Prema UC IPM, sva “organska gnojiva” klasifikuju se kao gnojiva sa sporim oslobađanjem i ne mogu prouzrokovati sagorijevanje dušikom. Organska gnojiva dobijena iz komposta i drugih izvora, mogu znatno varirati od jednog lota do drugog. Bez ispitivanja lota nije moguće precizno znati sadržaj nutrijenata.
Životinjski izvori
mini|Raspadajući životinjski izmet, izvor organskog gnojiva Urea životinjskog porijekla je pogodna za upotrebu u organskoj poljoprivredi, dok vještačka urea nije pogodan izvor. . Često se “organska” poljoprivreda definiše kao minimalna upotreba procesiranja, a također i upotreba prirodnih bioloških procesa (npr.stvaranje komposta). Otpadni mulj ima veoma ograničenu upotrebu u organskoj poljoprivrednoj proizvodnji u SAD, zbog zabrane njegove upotrebe (zbog akumulacije toksičnih metala, između ostalih faktora). USDA sada zahtijeva certificiranje od treće strane za gnojiva s visokim sadržajem dušika, koja se prodaju u SAD-u.
Biljni izvori
Da bi se zemljište obogatilo fiksacijom dušika iz atmosfere, često se uzgajaju usjevi koji služe kao zeleno gnojivo. Ovi usjevi mogu također povećati i sadržaj fosfora (mobilizacijom nutrijenata).
Lav
Lav (Panthera leo) je životinjska vrsta iz porodice mačaka. Za razliku od drugih mačaka, lavovi žive u čoporima. Danas najviše naseljavaju Afriku kao i u neka područja Azije. Lako ga je prepoznati po grivi koju imaju mužjaci.
Obilježja
Lavovi imaju kratko, žuto-zlatno do tamno smeđe krzno, a mužjaci osim toga i gustu i dugačku grivu koja je najčešće tamnosmeđa, ali može biti svijetlo- ili crvenosmeđa. Griva počinje od sredine lica i širi se niz vrat do preko ramena, a rijetko i preko prsiju i trbuha. Njena svrha je vjerovatno da životinja djeluje veće i zastrašujuće u odnosu na konkurente u lancu ishrane. Praktična korist od grive bi mogla biti zaštita od udaraca pandži drugog lava u konkurentskoj borbi. Osim toga, istraživanja na terenu su dokazala, da mužjaci s vrlo tamnom i velikom grivom imaju veće izglede da osvoje ženku. Azijski lavovi imaju puno manje izraženu grivu nego afrički. Mladi lavovi ju uopće nemaju. Potrebno je čitavih pet godina da se griva kod lava razvije do pune mjere.
Osim toga, upadljiv je i crni čuperak na vrhu repa, u kojem se zapravo nalazi zakržljali kičmeni pršljen.
Mladi lavovi imaju po tijelu pjege koje do godine dana starosti izblijede. U rijetkim slučajeva se zna dogoditi da pjege ostanu vidljive i kod odraslih lavova, ali one su uvijek neupadljive, vidljive samo iz neposredne blizine.
Kao i kod tigrova, i kod lavova se može povremeno dogoditi leucizam; to znači, da se može dogoditi da se pojavi neki lav s bijelim krznom. To, međutim, nisu albini, jer nemaju za pojavu albinizma tipične crvene oči. Bijela boja krzna se nasljeđuje recesivnim genom. Kako su bijeli lavovi upadljivi i potencijalna lovina ih lakše uočava, njima je preživljavanje puno teže. Osim toga, postoje i izviještaji o potpuno crnim lavovima što je rezultat melanizma, ali o njihovom stvarnom postojanju nema dokaza. Međutim, kod drugih velikih mačaka, jaguara, leoparda i pume crni primjerci nisu rijetkost.
Rasprostranjenost
Prvobitno je prostor na kojem su živjeli lavovi obuhvaćao, osim Afrike, južnu Evropu kao i prednju Aziju i Indiju. U razdoblju ledenog doba su u srednjoj Evropi kao i u Sjevernoj Americi živjele podvrste Panthera leo fossilis i Panthera leo spelaea (pećinski lav). Međutim, lavovi su sa tih područja nestali povlačenjem leda. Najstariji i najveći lavovi su lovili Evropom prije više od 500.000 godina u okolini Wiesbadena u Hessenu i pored Heidelberga u Baden-Württembergu. Ti su primjerci bili gotovo jednako veliki poput najvećih lavova u historiji Zemlje koji su živjeli u Kaliforniji prije 12.000 godina s rekodrnom veličinom od maksimalnih 3,60 m (dužina tijela 2,40 m, dužina repa oko 1,20 m). U srednjoj Evropi izumrli su prije više od 12.000 godina.
Postoje brojni zapisi antičkih savremenika (n.pr. Herodot i Aristotel), da su u njihovo vrijeme na Balkanu još živjeli lavovi. Pretpostavlja se, da su lavovi u Evropi izumrli negde u 1. stoljeću naše ere zbog posljedica ljudskih aktivnosti.
Danas, prostor na kojem žive lavovi je uglavnom ograničen na područje južno od Sahare. Sjeverno od Sahare vrsta je izumrla negdje oko 1940-ih godina, a jednako tako je i azijska populacija lavova tokom 20. vijeka gotovo potpuno iskorijenjena. Održao se jedan mali ostatak vrste u Nacionalnom parku Gir u Gudžaratu u Indiji.
Ranije su lavovi živjeli u svim sredinama osim u šumama. Područja na kojima danas žive lavovi su vrlo smanjena. Sredina koja lavovima najviše odgovara je savana. Međutim, oni žive i u sušnim šumama i u polupustinjama, dok ih u pustinjama i kišnim šumama uopće nema.
Socijalno ponašanje
mini|200p|lijevo|Lavica u [[savana|savani ]] Za razliku od drugih, uglavnom samotnjačkih, velikih mačaka, lavovi žive u čoporu. On se sastoji prije svega od ženki koje su međusobno sve u srodstvu. Veličina područja koje je "njihovo" kao i količina potencijalne lovine određuju veličinu čopora koji može imati od 3 do 30 pripadnika. U čoporu su, najčešće, od jednog do tri odrasla mužjaka koji su hijerarhijski nadređeni ženkama. Područje čopora može biti veliko od 20 do 400 km2. Njegove "granice" se obilježavaju izmetom i urinom, a i glasnom rikom, koja konkurentima daje do znanja da je područje zauzeto.
Mladi mužjaci ostaju u čoporu dvije, eventualno tri godine, dok ne dosegnu spolnu zrelost. Nakon toga, čopor ih otjera.
Nakon protjerivanja iz čopora u kojem je rođen, mladi mužjak najčešće godinama luta i obično se pridruži drugim mužjacima koji isto tako lutaju. Pri tome veza između mužjaka koji mogu ali i ne moraju biti u srodstvu postaje vrlo snažna. Ovakvi nomadi prelaze velike udaljenosti i pri tome ne poštuju granice područja drugih čopora, ali sami ne zasnivaju svoje područje. Kako lavovi kao pojedinci nemaju baš uspjeha u lovu, najčešće se hrane strvinom koju otmu drugim uspješnim lovcima.
Mossberg 500
Mossberg 500 je serija sačmarica koje proizvodi O.F. Mossberg & Sons. Serija 500 obuhvata naširoko varirajuće modele koji svi dijele isti prijemnik i djeluju na isti mehanizam, ali se mogu razlikovati po kalibru, dužini cijevi, kapacitetu i materijalu kundaka i drške. Brojevi modela serije 500 su: 500, 505, 510, 535 i 590.
Lav
Socijalno ponašanje
Ako takav "nomad" u svojim lutanjima naiđe na čopor koji predvodi neki stari ili slab mužjak, dolazi do borbe između njih. Te su borbe u pravilu nemilosrdne, i u krajnjem slučaju mogu završiti i smrću jednog od rivala. Ako stari vođa čopora izgubi borbu, sad on dalje živi samotnjački, a često i ugine od posljedica borbe.
Mossberg 500
Karakteristike
Uvedeno 1961., svi 500 modeli su zasnovani na istom dizajnu. Tubularni spremnik za patrone nalazi ispod glavne cijevi, zašarafljen u prijemnik. Otpust za prednju dršku je ispred štitnika za okidač (triggerguard) i osigurač je gore ispred prijemnika.
Lav
Socijalno ponašanje
Ako iz borbe novi mužjak izađe kao pobjednik, u pravilu dolazi do infanticida, što znači da ubije svu mladunčad svog prethodnika u čoporu. Time postiže, da se ženke vrlo brzo nakon gubitka mladunaca ponovo tjeraju. Suprotno mužjacima, ženke provode čitav svoj život u čoporu u kojem su se okotile, što znači da su ženke jednog čopora sve u međusobnom srodstvu.
Mossberg 500
Karakteristike
Nišani su različiti po modelima, od jednostavnog kuglastog do montiranog čeličnog nišana ili integrirane šine za teleskopski nišan.
Lav
Razmnožavanje
Lavovi dosežu socijalnu zrelost s dvije do tri godine, a fiziološku sa 18 mjeseci. Da bi utvrdio da li je ženka spremna za parenje, mužjak lava koristi Jakobsonov organ. Tokom tog procesa, mužjak zadigne gornju usnu, lagano otvori usta i intenzivno udiše zrak kako bi što bolje mogao odrediti osobine mirisa ženke.
Franchi SPAS-15
Franchi SPAS-15 je borbena sačmarica koju je proizvela italijanska industrija oružja Luigi Franchi S.p.A.
Lav
Razmnožavanje
mini|200p|desno|Parenje mini|200p|desno|Lavlja mladunčad I ako ima položaj na vrhu ljestvice čopora, mužjak se može pariti sa ženkom samo uz njen pristanak. Ona svoju spremnost pokazuje na način, da legne trbuhom na zemlju i savije rep u stranu. Za vrijeme kopulacije mužjak zubima drži ženku za šiju. Zbog tog ugriza u šiju ženka je instinktivno potpuno mirna. Ako ženka pristaje na kopulaciju, oni se pare svakih oko 20 minuta, a kopulacija traje tridesetak sekundi. Nakon oko pet dana, prestaje spremnost ženke za parenje. Prema spremnosti ženke na parenje, posmatrač može procijeniti mužjakov položaj u čoporu i pretpostaviti vjerovatnoću da ga uskoro smijeni drugi mužjak na mjestu vođe.
Franchi SPAS-15
Dizajn
SPAS-15 se zasniva na prethodniku SPAS-12 te oboje imaju slične pumpajuće / polu-automatske načine paljbe. Korištenjem pumpajućeg načina paljbe sačmarica koristi niski pritisak kojim se može izbacivati suzavac ili manje-smrtonosnu municiju (eng. less-lethal ammunition). Za razliku od SPAS-12 sačmarice, SPAS-15 koristi različite okvire kapaciteta tri, šest i osam metaka te ima hromiranu cijev. Ima i sklopivi kundak te sigurnosnu kočnicu.
Leopold Mozart
Johann Georg Leopold Mozart (Augsburg, 14. novembar 1719. - Salzburg, 28. maj 1787.), njemačko-austrijski kompozitor, dirigent, učitelj i violinista. Poznat je kao otac Wolfganga Amadeusa Mozarta i po svom violinskom udžbeniku (njemački Versuch einer gründlichen Violinschule) sa kojim je stekao međunarodnu slavu. Nakon 1760. godine zapostavlja vlastitu muzičku karijeru da bi se posvetio obrazovanju svoje djece, Marije Anne ('Nannerl') i posebno Wolfganga kojeg je vodio na brojne muzičke turneje.
Lav
Razmnožavanje
Nakon razdoblja skotnosti od oko četiri mjeseca, lavica se sklanja iz čopora i na skrivenom mjestu koti do četiri slijepa mladunca, teške oko 1,5 kg i velike oko 50 cm. Mladunci ostaju u skrovištu šest do osam sedmica i za to vrijeme samo majka brine o njima. Ako je skrovište postrani od lovišta čopora, ženka lovi sama. Pri tome se može dogoditi, da mladunci i do 48 sati ostanu sami u skrovištu. U tom su razdoblju mladunci vrlo ugroženi, posebno od hijena, ali i drugih grabežljivaca. Po isteku najviše osam sedmica, majka odvodi mladunce do čopora, i vrlo rijetko pri tome može biti problema s prihvatanjem mladunaca od strane čopora.
Leopold Mozart
Rane godine
Leopold Mozart rođen je u Augsburgu kao sin knjigoveže Johanna Georga Mozarta (1679 1736 i njegove druge supruge Anne Marie Sulzer. Od rane mladosti je pjevao u horu. Pohađao je lokalnu jezuitsku školu St. Salvator gimnazija, gdje je studirao logiku, nauke, teologiju, diplomirajući magna cum laude 1735. godine. Potom je prešao na višu naprednu školu St. Salvator Licej. Dok je bio student u Augsburgu nastupao je u studentskim pozorišnim predstavama kao glumac i pjevač, te je postao vrsni violinista i orguljaš. Tu je također razvio dugotrajno interesovanje za mikroskope i teleskope. Nakon manje od godinu dana boravka u ovoj školi napušta je i seli se u Salzburg da bi nastavio sa obrazovanjem. U novembru 1737. godine se upisuje na Benediktinski univerzitet da studira filozofiju i sudsku praksu. Leopold je diplomirao na Filozofskom fakultetu 1738. godine.
Lav
Razmnožavanje
Od trenutka dolaska u čopor, mladunci više ne sišu samo svoju majku, sve lavice koje trenutno doje dozvoljavaju svim mladuncima u čoporu sisanje. S oko šest mjeseci mladunčad se odvikava od sisanja, ali ostaje uz majku još oko dvije godine.
Leopold Mozart
Muzička karijera
thumb|Porodica Mozart na turneji: Leopold, Wolfgang i Nannerl na slici iz 1763. godine. Godine 1740. započeo je svoju karijeru kao profesionalni muzičar gdje postaje violinista i sobar jednom od glavnih ljudi na univerzitetu, Johannu Baptistu grofu od Thurn-Valsassina i Taxisa. To je bila godina njegovog prvog muzičkog objavljivanja šest Trio sonata, Opus 1. pod prvobitnim nazivom Sonate sei da Chiesa e da kamera. Leopold je nastavio da komponuje, proizvodeći niz kantata za Njemačke pasije. 1743. godine Leopold Mozart je imenovan na mjesto četvrtog violiniste u muzičkoj grupi grofa Leopolda Antona von Firmiana, vladajućeg princa-nadbiskupa u Salzburgu. Njegove dužnosti su bile učenje studenata muzičkoj kompoziciji i sviranju violine (kasnije klavira) hora dječaka u salzburškoj katedrali. Kasnije je bio unaprijeđen u drugog violinistu 1758. godine i 1763. godine na zamjenika kapelnika. Muzički stručnjaci još uvijek raspravljaju o pitanju da li je Leopold bio uspješan kao kompozitor (bilo u smislu umjetničkog uspjeha ili slave). Stručnjaci se slažu u jednom, da je Leopold bio uspješan kao pedagog. Godine 1755. on je napisao svoju sveobuhvatnu raspravu o violinskom sviranju Versuch einer gründlichen Violinschule. Ovaj rad je objavljen 1756. (godina rođenja Wolfgang-a), te je prošla kroz još dva Njemačka izdanja (1769, 1787. godine), te je prevedena na holandski (1766. godine) i francuski jezik (1770. godine). Danas, ovaj rad konsultuju zainteresovani muzičari za izvođačku praksu iz 18. vijeka. To mu donosi ugled u Evropi, a njegovo ime počinje da se pojavljuje u ovo doba po muzičkim riječnicima i drugim radovima iz muzičke pedagogije.
Lav
Razmnožavanje
Očekivani životni vijek lavova je od četrnaest do dvadeset godina. Ali u pravilu samo ženke doživljavaju tu starost. Mužjaci puno ranije bivaju protjerani sa svog položaja vođe čopora od mlađih mužjaka, ne nalaze novi čopor i često uginu od gladi. Vrlo često u prirodi ne žive duže od sedam godina. Međutim u zoološkim vrtovima su zabilježeni slučajevi da su mužjaci doživjeli i 34 godine.
Prehrana
mini|200p|desno|Azijski lav u Bristolskom zoološkom vrtu Žrtve lavova su najčešće mlade ili bolesne životinje. Love najčešće u mraku ili u ranim jutarnjim satima dok je još svježe. Kako lavovi nisu baš ustrajni niti brzi trkači (najviše 60 km/h, a i to samo na kratke staze), jedina mogućnost za uspješan lov im je saradnja. Otprilike samo svaki peti pokušaj lova završava uspješno. Uobičajena lovina lavova su antilope, gazele, gnu antilope, bivoli i zebre, ali ponekad i zečevi, ptice a prema prilici i ribe. U nekim područjima su lavovi razvili i lov na netipične životinje. Tako u NP Chobe (Bocvana) redovno love slonove u Savutiju, a u Linyantiju nilske konje.
Leopold Mozart
Porodični život u Salzburgu
Ženi se 1747. godine s Annom Marijom Pertl, s kojom je imao sedmoro djece. Samo dvoje od njihove djece doživjelo je određenu starost koji su već u djetinjstvu postali muzička čuda od djece: Maria Anna Mozart (nazvana Nannerl) i Wolfgang Amadeus Mozart.
Lav
Prehrana
Mladi lavovi kreću u lov s majkom već u starosti od tri mjeseca, ali tek u dobi od dvije godine se može reći da su naučili tehniku lova. To je prije svega prikradanje i saradnja. Lavice okruže lovinu i prikradaju joj se često i više stotina metara koristeći vrlo spretno sve prednosti terena na kojem se nalaze. Pri tome odlično međusobno učestvuju tjerajući lovinu prema zasjedi u kojoj su druge lavice. Što su bliže lovini, to više paze na zaklon u prikradanju. Kad stignu do razdaljine od oko 30 m, lavice kreću u napad s nekoliko skokova. Pri tome skokovi su dugi oko 6 m, a lovinu ubijaju ugrizom u grlo ili šiju. Međutim, vrlo često i guše žrtvu tako, da dok nekoliko lavica drži lovinu, jedna uhvati njušku žrtve u svoju gubicu i tako joj zatvori dovod zraka.
Leopold Mozart
Porodični život u Salzburgu
Leopold Mozart je bio dvorski kapelnik i kompozitor na tadašnjem dvoru salzburškog nadbiskupa. U današnje doba uglavnom je poznat kao otac i pedagog genijalnog sina, iako je komponovao djela koja se i danas izvode.
Lav
Prehrana
Mužjaci rijetko učestvuju u lovu, i to samo ako se radi o netipično velikoj lovini. Kad lov završi uspješno, do izražaja dolazi ljestvica važnosti u čoporu. Prvo jede mužjak, pa zatim najvažnije ženke, i na kraju mladunci. Uz lešinu, često dolazi do borbe oko utvrđivanja mjesta na ljestvici čopora, pri kojim se često dogodi da neki članovi čopora zadobiju i prave rane.
Leopold Mozart
Porodični život u Salzburgu
Godine 1763. Leopold je započeo jedan od mnogih trijumfalnih muzičkih predstavljanja  svoje talentovane djece  Marije Anne ("Nannerl") koja je bila  vrsni klavirista i dovoljno zrelog genija Wolfganga Amadeusa koji je u dobi od šest godina svirao svoja i tuđa muzička djela na nekoliko instrumenata, improvizirajući i svirajući teške i nepoznate kompozicije na licu mjesta. Ovo sve je izazivalo veliki publicitet tokom njihovih turneja. Iako često kritikovan zbog iskorištavanja sina i komercijalizacije njegovog talenta, Leopold Mozart je iskreno smatrao da mu je Bog dao obavezu da razvija muzičke sposobnosti mladog Wolfganga i da ih treba predstavljati svijetu. Nešto od opsežnog dopisivanja između oca i sina je sadržano u pismima Mozarta i njegove porodice prema E. Andersonu iz 1963. godine. Odnos oca i sina očito je zahladio oko 1781./82. godine, kada se Wolfgang nastanio u Beču i oženio Constanze Weber. U kasnijim pismima svojoj kćeri Nannerl spominje Wolfganga Amadéa bez imena, navodeći ga samo kao "tvoj brat". Leopold Mozart suprotstavljao se braku svog sina s Constanze Weber te je tokom jedne posjete Beču kritizirao Wolfgangovu neuhranjenost, njihov neuredan stan i katastrofalnu finansijsku situaciju.
Kao uzrok smrti Leopolda Mozarta navodi se otvrdnuće želuca, što se eventualno može povezati s rakom želuca.
Lav
Lavovi i čovjek
Lavovi spadaju u najpoznatije životinje i ubraja ih se u "Big Five", pet vrsta velikih životinja koje su posebno cijenjene kod lovaca.
Ugroženost
Kao i sve ostale velike životinje Afrike, lavove najviše ugrožavaju ljudi i lova. Međutim, zadnjih je godina smanjen lov na njih u gotovo svim područjima gdje žive.
Slijedeći problem su bolesti, posebno u južnoafričkom Krügerovom nacionalnom parku. Nakon što je u njemu 1995 utvrđeno prvo uginuće jednog lava izazvano tuberkulozom u parku su poduzeli vrlo detaljna istraživanja. Utvrdili su da je u južnom dijelu parka više od 90% zivotinja inficirano tim smrtonosnim bakterijama. Infekcija je potekla od kafarskih bivolaa koje love lavovi, a oni su se zarazili u kontaktu s domaćim govedima koja su bolest unijela u park. Oko 70 % bivola boluje od tuberkuloze pluća, a kod lavova se bolest manifestira prije svega u probavnom traktu. Životinje slabe, ekstremno omršave i ugibaju u roku od nekoliko godina. Osim tuberkuloze, oko 60 do 70 posto lavova je inficirano jednim virusom koji jako podsjeća na ljudski HIV virus, a ima jednako tako za posljedicu oštećenje imunološkog sistema životinje, što dodatno otvara put tuberkulozi. Protiv ni jedne od ovih bolesti ne postoji vakcina.
Lavovi u religiji i mitologiji
mini|250p|desno|[[Sfinga u Gizi]] Još su ljudi u mlađem paleolitičkom dobu prije više od 30.000 godina. Među upečatljive primjerke umjetnosti iz tog doba spada jedna gotovo 30 cm visoka figurica žene s lavljom glavom izrađena od mamutove bjelokosti koja je nađena u jednoj špilji u Baden-Würtembergu. Možda je predstavljala određeno božanstvo.
Leopold Mozart
Porodični život u Salzburgu
Leopold Mozart je kao i Wolfgang bio član lože slobodnih zidara "Zur wahren Eintracht" u Beču.
Lav
Lavovi u religiji i mitologiji
Lav je u mnogim kulturama zauzeo položaj "kralja životinja". Smatra se, da je takav položaj dobio temeljem jedne ranokršćanske knjige o životinjskoj simbolici i odigrao veliku ulogu na zapadnjačku kulturu.Očita je fascinacija koju lav ima na ljude ako se pogledaju grbovi na kojima se pojavljuje. Tako se lav nalazi, primjerice, na grbovima Hessena, Züricha, Akvitanije, Crne Gore, kao i mnogim drugim. Evropljani su ga poznavali jer je nekada živio uz obale Sredozemlja. U jednoj Ezopovoj basni pobjegli rob sreće lava koji je imao trn u šapi. Rob se sažalio na lava, i izvadio mu trn. Kad su ga kasnije uhvatili i za kaznu odredili da ga bace lavovima za hranu. Lav ga je prepoznao i odbio ga je pojesti.
Leopold Mozart
Muzička djela
thumb|upright|Prvo izdanje Violinske škole ([[Njemački jezik|njem. Violinschule) Leopolda Mozarta na kojem se nalazi i portret autora.]] Muzika Leopolda Mozarta je neizbježno bila zasjenjena radom njegovog sina Wolfganga, a u svakom slučaju otac je dobrovoljno žrtvovao svoju karijeru za promociju svog sina. Međutim, Leopold je ''Kasacijom u G duru za orkestar i igračke (tzv. Igračke simfonija), koja se prije pripisivala Josephu Haydnu, je i dalje popularna, kao i niz simfonija, Koncert za trubu, i drugi radovi su također preživjeli. Njegov savremenik u svom izvještaju je opisao ono što je Leopold komponovao prije 1757. godine:
Lav
Lavovi u religiji i mitologiji
U nizu antičkih kultura lav igra veliku ulogu. U Egiptu su faraone prikazivali kao sfinge, kao lavove s ljudskom glavom. Najpoznatiji takav prikaz je Velika sfinga u Gizi.
Leopold Mozart
Muzička djela
Njegov opus je bio veliki, ali tek nedavno su naučnici počeli da procjenjuju opseg i kvalitet njegovog stvaralaštva. Mnogo je izgubljeno i ne zna se koliko njegova preživjela djela predstavljaju njegovo ukupno muzičko stvaralaštvo. Neki od njegovih radova se pogrešno pripisuju Wolfgangu, a neka djela koja su se pripisivala Leopoldu se naknadno pokazalo da su rad Wolfganga. Mnogo onoga što je preživjelo je lagana muzika, ali neka značajnija djela su preživjela uključujući i njegovu Sakrament litaniju u D-duru iz 1762. godine i tri Fortepiano sonate, sve objavljene za njegovog života.
Lav
Lavovi u religiji i mitologiji
Na sjevernom nebu postoje čak dva zviježđa s nazivom: Lav i Mali lav. Dokaz da lav i danas uživa glas moćne i snažne životinje je da su afganistanskog ratnog vođu Ahmad Šah Masuda njegovi pristaše zvali "Lav iz Pandžira".
Lavovi-ljudožderi
Bitno veći broj ljudi u Africi strada od nilskih konja nego od lavova. I leopardi su na glasu da su ljudima opasniji od lavova. Međutim, postoje slučajevi da su lavovi ciljano lovili ljude. Najpoznatiji takav slučaj odigravao se 1898. kod gradnje mosta preko rijeke Tsavo u današnjoj Keniji. Tokom više mjeseci dva lava su ubila i djelomično i pojela 135 indijskih i afričkih radnika na mostu. Šefu gradilišta je trebalo 9 mjeseci da im uđe u trag i ubije ih. Bila su to dva vrlo krupna, zdrava mužjaka bez grive. Danas su izloženi u Field Museumu u Chicagu. Po ovom su događaju snimljena dva holivudska filma, prvi 1952. i drugi 1996. pod imenom The Ghost and the Darrkness (Duh i tama).
Azijski lav
Azijski lav (Panthera leo persica) je jako sličan afričkom lavu. Novija molekularnobiološka istraživanja su pokazala, da su se od afričkih odvojili prije oko 50.000 do 100.000 godina.
Imaju manje izraženu grivu i uzdužni nabor kože na trbuhu. Osim toga, imaju dužu dlaku na "laktovima", a općenito su nešto manji od afričkih rođaka. Mužjaci teže od 160 do 190 kila, a ženke 110 do 120 kila. Nekada su bili rasprostranjeni sve do jugoistočne Evrope, srednjeg i bliskog istoka. I čopori su prosječno manji nego afrički. Lovina su im uglavnom aksis jelen, sambar jelen, divlja svinja indijska gazela i četveroroga antilopa. Činilo se da je azijski lav osuđen na izumiranje, bilo je preostalo još samo 20 primjeraka, no zaštićeni od 1975. u indijskom nacionalnom parku Gir je populacija ipak narasla na oko 300 životinja.
NGC 5587
NGC 5587 (također poznat kao MCG 2-37-5, PGC 51332 i UGC 9202) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 106 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 2,60 (80 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (25 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
SAMM50
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 469 aminokiselina, a molekulska težina  51.976 Da.
Klinički značaj
Pomoću sekvenciranja egzoma, utvrđeno je da dvije varijante - P377A i V231I na genu SAMM50 imaju potencijalnu vezu sa fenotipom bolesti Ezre, 9-godišnjeg muškarca s epilepsijom, ESES-om, hemiplegijskom migrenom, egzokrinom insuficijencijom gušterače, CSID, općom apraksijom, razvojnim zaostajanjem. Historija je uključivala tortikolis, psihomotorne regresije, kolitis kao i nedostatak karnitina.
Lav
Druge podvrste
Od trinaest opisanih podvrsta, dvije su izumrle. To su berberski lav (Panthera leo leo) koji je živio u sjevernoj Africi i do 1922. se uspio održati u Atlasu, i kapski lav koji je živio u južnoj Africi. mini|desno|250p|[[Bijeli lav]]
Merlin (protein)
Merlin, znan i kao neurofibromin 2 ili švanomin, jest citoskeletni  protein koji je kod ljudi kodiran genom NF2 sa hromosoma 22. Kod ljudi, to je protein supresije tumora uključen u neurofibromatozu tip II. Podaci o sekvenci otkrivaju njegovu sličnost sa ERM porodicom proteina.
Ime "merlin" je akronim za "merlin-erzin-radiksin-liki protei'''n'".
Gen
Ljudski merlin kodiran je genom NF2 da hromosoma 22. MišJI gen ZE merlin nalazi se na hromosomu 11 i pacovski merlin gen na hromosomu 17. Gen za merlin (simbol Mer) kod vinske mušice nalazi se na njenom hromosomu 1 i dijeli 58% sličnosti sa ljudskim homologom. Drugi geni slični merlinskim poznati su iz širokog spektra životinja, a smatra se da je divergencija merlina desila kod ranih proteinskoj natporodici protein 4.1. Merlin je također poznat kao švanomin, naziv koji potiče od najčešćeg tipa tumora u fenotipu NF2 pacijenata, švanoma.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 595 aminokiseline, a molekulska težina  69.690 Da.