cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka lanaca
Strategija Halida ibn Velida
Vojska sasanidskog Perzijskog carstva je u to doba bila jedna od najmoćnijih i najbolje opremljenih vojski. Bila je idealno obučena za frontalne borbe sa borbenim rasporedom koji je podsjećao na šahovske figure na ploči.. Jedina slabost perzijske vojske bio je nedostatak mobilnosti jer teško naoružani i oklopljeni Perzijanci nisu bili u mogućnosti da se brzo kreću. S druge strane, Halidove trupe su bile mobilne, s kamilama i lahkom konjicom spremnom za napad. Halid ibn Velidova strategija se ogledala u tome da iskoristi pokretljivost svoje vojske protiv trome perzijske vojske. Planirao je da prisili Perzijance na obavljanje marševa i kontramarševa, onda bi napao kada su Perzijanci najiscrpljeniji. Reljef i topografija terena mu je pomogla u uspješnom provođenju ove strategije. Postojale su dvije rute do Uballe, preko Kazima ili preko Hufejra, s tim da je direktni i kraći put bio onaj preko Kazima.
Bitka
thumb|right|240px| {{legend|#ef1000|Muslimanska vojska}} {{legend|#5200FA|Perzijska vojska}} Pokreti muslimanske i perzijske vojske prije same bitke. Strategija Halida ibn Velida je bila u tome da iscrpi teško pokretnu perzijsku vojsku prije odlučujuće bitke Očekujući Halida ibn Velida iz pravca Kazima, Hormuz je sa vojskom iz Uballe otpočeo marširati prema tom gradu. Vojska se sastojala od pješadije i konjice. Kod Kazima je Hormuz rasporedio svoje snage sa centrom i dva krila. Naredio je da se vojnici međusobno povezu lancima, te čekao dolazak Halida. Međutim, kod Kazima nije bilo nikakvih naznaka o dolasku muslimanske vojske. Uskoro su izviđači Hormuzu dali informacije o tome da se Halid s vojskom kreće ka Hufejru. Pošto se Hufejr nalazi nešto više od 30 km od Uballe, važne perzijske luke i njegove baze, Hormuz se osjetio ugroženo pa je odmah naredio pokret do Hufejra koji se nalazio na oko 90 km udaljenosti. Prije nego je napustio Jemamu, Halid je imao zamisao kako ce se sresti sa Hormuzom. Njegov zadatak, dobijen od Ebu Bekra je bio borba protiv Perzijskog carstva a poraz perzijske vojske je bio uslov zauzimanja Iraka i ostvarivanja halifine zamisli. Halid je znao da Hormuz nece dopustiti da padne Ubulla, najvažnija perzijska luka i vrata Perzije pa ce krenuti za njim. Pa iako je Hormuz sa vojskom krenuo prema Hufejru, Halid je prečicom, preko pustinje krenuo prema Kazimi očekujući da se Hormuz sa teško oklopljenom vojskom neće usuditi ući u pustinju. Po dolasku u Hufejr Hormuz je shvatio Halid maršira prema Kazimu. Perzijancima je još jedanput naređen brz manevar i marš prema Kazimi gdje su stigli u stanju velike iscrpljenosti što je i bio Halidov plan. Međutim, Halid nije želio prvi stici u Kazimu i zauzeti položaj za bitku, jer bi Hormuz tada bio u mogucnosti da menevrise. Prepustio je Hormuzu da izabere položaj za bitku dok je on sa svojom vojskom zauzeo poziciju tako da mu pustinja bude iza leda. Hormuz je odmah rasporedio vojsku u uobicajenu formaciju sa centrom i dva krila. Komandanti dva krila su bili Kubejz i Anusjan. Vojnici su ponovo vezani lancima. Prije bitke, Hormuz je pozvao Halida ibn Velida na dvoboj. Halid je prihvatio dvoboj u kojem je i ubio Hormuza. Hormuz je postavio svoje najbolje vitezove u blizini prednjih redova, da u slučaju svoje smrti, ubiju Halida. Vitezovi su nakon smrti Hormuza pokušali stići i ubiti Halida ali su ubijeni od strane Qa'qa ibn Amra, jednog od komandanata Halidove vojske. Hormuzova smrt je bila psihološka pobjeda za muslimane, pa je Halid naredio opći napad kako bi iskoristo ovu psihološku prednost nad sasanidskom vojskom. Iscrpljena perzijska vojska nije mogla dugo odolijevati napadu muslimana koji su ubrzo probili perzijske linije na više mjesta. Osjetivši da neće moći odoliti napadu muslimana, perzijski generali koji su komandovali krilima perzijske vojske, Qubaz i Anušjan, naredili su povlačenje, uslijed čega je uslijedilo opće povlačenje. Većina Perzijanaca koji nisu bili okovani uspjelo je pobjeći, dok su oni vojnici koji su bili vezani i kojima je bilo otežano kretanje uglavnom poginuli u bitci.
Posljedice bitke
Nakon bitke lanaca, Halid je u još tri navrata porazio perzijsku vojsku i zauzeo njihov strateški grad Hiru, čime je ostvario svoj cilj. Prva muslimanska invazija Iraka završena je u roku od četiri mjeseca. Poslije ovoga, Ebu Bekr nije usmjeravao Halida za osvajanje u dubini perzijske teritorije jer su Perzijanci poslali pojačanja.
PTMS
Paratimozin je protein koji je kod ljudi kodiran genom PTMS.
Studije o timozinima započele su 1965. godine, kada je grupa A. Whitea tražila timusne faktore odgovorne za fiziološke funkcije timusa. Za obnavljanje funkcije timusa kod životinja bez timusa ili imunodeficijencije, kao i kod ljudi sa primarnim bolestima sa nedostatkom imunosti i kod imunosupresivnih pacijenata, pripremljen je standardizirani ekstrakt iz timusne žlijezde goveda pod nazivom timozinska frakcija 5. Frakcija timozina 5 zaista je poboljšala imunski odgovor. Ispostavilo se da se frakcija timozina 5 sastoji od mješavine malih polipeptida. Kasnije je nekoliko ovih peptida (polipeptid beta 1, timozin alfa 1, protimozin alfa, paratimosin i timozin beta 4) izolirano i testirano na njihovu biološku aktivnost. Istraživanja mnogih grupa pokazala su da nijedan od izoliranih peptida nije zaista timusni hormon; ipak, oni su biološki važni peptidi s različitim unutarćelijskim i vanćelijskim funkcijama. Studije o ovim funkcijama su još u toku.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 102 aminokiseline, a  molekulska težina   11.530 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Mala Lahinja
Mala Lahinja je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mala Lahinja je imala 26 stanovnika.
UEFA Kup pobjednika kupova 1979/1980.
UEFA Kup pobjednika kupova 1979/1980. je bilo 20. izdanje klupskog nogometnog takmičenja kojeg je organizirala UEFA.
Takmičenje u 20. izdanju UEFA Kupa pobjednika kupova igrano je od septembra 1979. do 14. maja 1980. godine. Valencia je u finalu nakon izvođenja jedanaesteraca bila uspješnija od Arsenala te osvojila prvi put UEFA Kup pobjednika kupova u historiji. Finalna utakmica odigrana je na stadionu Heysel u Briselu. Glavni sudija finalne utakmice bio je Vojtech Christov. Najbolji strijelac sa devet postignutih golova u cjelokupnoj sezoni bio je nogometaš Valencije Mario Kempes.
Nelumbo
thumb|250px|[[Pupoljak Nelumbo nucifera ]] Nelumbo je malehni je rod u  zasebnoj porodici Nelumbonaceae, cvjetnica  u redu Proteales, razred Magnoliopsida, divizija Magnoliophyta.
Ovaj rod vodenih biljaka liči na lotose i lokvanje, sa kojima nije u srodstvu već čini zasebnu porodicu. Ima dvije priznate vrste: Nelumbo lutea, sa žutim cvijetovima, samoniklo raširena u Sjevernoj i Srednjoj Americi, i Nelumbo nucifera ili indijski lotos.
Korijen ovih bilkaka je člankovit, više-manje zadebljao i bijel. Dok su mladi, listovi plutaju po površini vode a kasnije mogu izrasti i dva metra u visinu, a široki i preko 50c m. Okrugli su i krajnje hidrofonni, po rubovima lahko valoviti. Peteljke su obrasle bodljama. Cvjetovi mogu biti promjera i oko 15 – 20 cm, kod američkog žuti,  a kod indijskog ružičasti. Mogu se zagrijati i do 30° C, nakon što se zatvore, što pogoduje oprašivačima – insektima.
Genska mapa
100p|desno|mini|Hromosom 1 [[hromosomska garnitura|hromosomske garniture čovjeka, sa obilježenim genskim lokusima]] Genska mapa ili genetička mapa je opisna reprezentacija linearne genske strukture u haploidnoj hromosomskoj garnituri. Uključuje DNK sekvence gen sa intronima i egzonima 3' ili 5' transkribirano-netranskribirano regija, terminacijski (poliadenilacijski) signal, regulacijske elemente (kao što su geni promotori) i poboljšivače (popravljače). Mogu sadržavati i poznate mutacije sa određenim alternativnim alelima istog gena.
Drugim riječima, genska ili genetička mapa je grafički prikaz linearnog rasporeda (relativnih pozicija) mutabilnih mjesta na hromosomu, zasnovan na eksperimentalnim rezultatima genetičke rekombinacije. Preciznije uzevši, to je mapa relativnih pozicija gena na DNK molekulama (hromosoma ili plazmida) i njihove međusobne udaljenosti, mjerene relativnom frekvencijom rekombinativne vezanosti ili fizičkim jedinicama.
IC 3007
IC 3007 (također poznat kao PGC 38486) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 312 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,30 (27 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 26. maja 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 1992 – 7,5 km
Utrka u biatlonu u sprintu na 7,5 km na ZOI 1992. održana je 11. februara 1992. u Les Saisiesu, mjestu udaljenom oko 30 km od domaćina Albertvilla. Ova utrka u sprintu na 7,5 km je prva na zimskom olimpijskim igrama u ženskoj konkurenciji.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Svrževo
Svrževo je naseljeno mjesto u sastavu općine Krašić, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Svrževo je imalo 28 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Svrževo je imalo 57 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 4522
NGC 4522 (također poznat kao IRAS 12311+0926, MCG 2-32-137, PGC 41729 i UGC 7711) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 107 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,60 (112 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. januara 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Novi Dulići
Novi Dulići su naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Priles
Priles je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Đurđ, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ludbreg.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Priles je imao 230 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Priles je imalo 262 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
RBMY1A1
Protein RNK-vezujućeg motiva hromosoma Y, porodica 1, član 2 je protein, koji je kod ljudi kodiran genom RBMY1A1'''.
Ovaj gen kodira protein koji sadrži motiv koji veže RNK na N-kraju i četiri SRGY (serin, arginin, glicin, tirozin) boksa na C-kraju. Višestruke kopije ovog gena nalaze se u AZFb azoospermijskom faktoru u području Y.hromosoma, a smatra se da je kodirani protein uključen u spermatogenezu. Većina kopija ovog lokusa su pseudogenski, iako šest vrlo sličnih kopija imaju ORF-ove pune dužine i smatraju se funkcionalnima. Četiri funkcionalne kopije ovog gena nalaze se u inverznom ponavljanju IR2; dvije funkcionalne kopije ovog gena nalaze se u palindromu P3, zajedno s dvije kopije PTPN13-sličnog Y-vezanog. Alternativna prerada RNK transkripata rezultira njihovim dvjema varijantama koje kodiraju različite proteine.
Biljača (Bratunac)
Biljača je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Antonio López Nieto
Antonio Jesús López Nieto nekadašnji je španski nogometni sudija. Višestruki je dobitnik najvažnijih španskih nagrada za nogometne sudije.
Karijera
U La Ligi je debitirao 18. septembra 1988. u susretu između Celte i Espanyola. U najjačoj španskoj ligi sudio je 230 utakmica, a posljednja mu je bila ona između Osasune i Alavésa 15. juna 2003. u Pamploni.
Sudio je na Evropskom prvenstvu 1996. u Engleskoj i Svjetskom prvenstvu 2002. u Japanu i Južnoj Koreji. Sveukupno je dijelio pravdu u 56 međunarodnih utakmica.
Godine 1995. optužio je predstavnike Dinama iz Kijeva da su ga pokušali podmititi prije utakmice Lige prvaka protiv Panathinaikosa, što Dinamo nastavlja negirati. Kao rezultat ove optužbe, UEFA je prvo zabranila kijevskom klubu nastupanje u njenim takmičenjima na dvije godine da bi kasnije ta odluka bila povučena.
Sudio je i u tri finala Kupa UEFA: 1995 (prva utakmica), 1998. i 2000.
Zanimljivost
Na stadionu ECOPA u Shizuoki 11. juna 2002. oborio je rekord po broju dodijeljenih kartona na nekoj utakmici Svjetskog prvenstva pokazavši 14 žutih i dva crvena (druga žuta) u susretu Kamerun – Njemačka, i to samo nekoliko sati nakon što je postavljen prethodni, na utakmici Senegal – Urugvaj odigranoj u Suwonu (12 kartona). Rekord je trajao do utakmice Portugal – Nizozemska na sljedećem Mundijalu, kada je Valentin Ivanov pokazao 16 žutih i četiri crvena (druga žuta).
Konzervirana sekvenca
Konzervirane sekvence su slične ili identične sekvence DNK koje se javljaju u molekulama DNK, a uzrokuju odgovarajućesekvence u RNK, proteinima i ugljikohidratima.
Ove sekvence javljaju se kod različitih vrsta, što dokazuje da su se sekvence održavale u evoluciji unatoč njihovoj specijaciji. Što se u više sigurnosnih kopija filogenetskog stabla javlja određena konzervirana sekvenca, to je ona više konzervirana. Pošto se informacije o sekvenci normalno prenose sa roditelja na potomstvo pomoću gena, konzervirana sekvenca implicira da postoji konzervirani gen.
Konzervirane sekvence događaju se kada mutacije u visoko konzerviranoj regiji dovedu do neodrživih oblika života, to jest oblika koji se eliminira putem prirodnog odabiranja. Drugim riječima, takav proizvod gena je vitalan za život, a njegovu funkciju uništavaju gotovo sve promjene (mutacije) u sekvenci.
Konzervirane sekvence nukleinske kiseline
Mnoga područja DNK, uključujući visoko konzervirane sekvence DNK, sastoje se od ponavljajućih elemenata sekvence. Ako bi se uklonio samo jedan od niza ponovljenih sekvenci, a ponavljanja nisu bila potrebna, tada se neće vidjeti razlika kod miševa. U radu nije objavljeno da li su eliminirane sekvence ponovljene sekvence.
Konzervirane proteinske sekvence i strukture
Visoko konzervirani proteini često su potrebni za rad ili dijeljenje ćelija. Konzerviranje proteinskih sekvenci pokazuje prisutnost identičnih aminokiselinskih ostataka na analognim dijelovima proteina. Na konzerviranost proteinskih struktura ukazuje prisutnost funkcionalno ekvivalentnih, iako ne nužno identičnih, aminokiselinskih ostataka i struktura između analognih dijelova proteina.
Dolje je prikazano poravnavanje aminokiselina između proteina dva ljudska cinkova prsta. Konzervirane sekvence aminokiselina označene su sekvencama  u trećem retku poravnavanja sekvence. Kao što se može vidjeti iz ovog poravnavanja, ova dva proteina sadrže brojne konzervirane sekvence aminokiselina (predstavljene identičnim slovima poravnatim između dvije sekvence).
Identifikacija
Konzervirane sekvence se tipski identifikuju bioinformatičkim pristupima zasnovanim na poravnavanju sekvenci. Napredak visokopropusnog sekvenciranja DNK i masene spektrometrije proteina značajno je povećalo dostupnost proteinskih sekvenci i cijelih genoma za poređenje od ranih 2000-ih.
Traženje homologije
Konzervirane sekvence mogu se identificirati pretraživanjem homologije, korištenjem alata kao što su BLAST, HMMER. OrthologR, and Infernal. Alati za pretraživanje homologije mogu uzeti pojedinačnu sekvencu nukleinske kiseline ili proteina kao ulaz ili koristiti statističke modele generirane iz poravnavanja višestrukih sekvenci poznatih srodnih sekvenci. Statistički modeli kao što su profil-HMM i modeli kovarijanse RNK koji također uključuju strukturne informacije, može biti od pomoći kada se traže sekvence koje su udaljenije. Ulazne sekvence se zatim usklađuju s bazom podataka sekvenci srodnih osoba ili drugih vrsta. Rezultirajuća poravnavanja se zatim boduju, na osnovu broja odgovarajućih aminokiselina ili baza i broja praznina ili delecija koje je generiralo poravnavanje. Prihvatljive konzervativne supstitucije mogu se identifikovati korištenjem matrica supstitucije kao što su PAM i BLOSUM. Pretpostavlja se da su poravnanja sa visokim rezultatom iz homolognih sekvenci. O konzerviranosti sekvence se tada može zaključiti detekcijom vrlo sličnih homologa u širokom filogenetičkom rasponu.
Genomsko poravnavanje
Za identifikaciju visoko konzerviranih regija može se koristiti i poravnavanje cijelog genoma (WGA) među vrstama. Dsadašnja tačnost i skalabilnost WGA alata i dalje je ograničena zbog računarske složenosti bavljenja preuređivanjem, ponavljajućim regijama i velike veličine mnogih eukariotskih genoma. Međutim, WGA od 30 ili više blisko povezanih bakterija (prokariota) sada su sve izvodljivije.
Sistemi bodovanja
GERP (Genomic Evolutionary Rate Profiling = genomska evolucijska stopa profiliranja) okvir ocjenjuje konzerviranosti genetičkih sekvenci među vrstama. Ovaj pristup procjenjuje stopu neutralnih mutacija u skupu vrsta iz višestrukog poravnavanja sekvenci, a zatim identificira regije sekvence koje pokazuju manje mutacija nego što se očekivalo. Ovim regijama se zatim dodjeljuju bodovi, na osnovu razlike između uočene stope mutacije i očekivane stope pozadinske mutacije. Visok GERP-rezultat tada ukazuje na visoko konzerviranu sekvencu.
LIST (Local Identity and Shared Taxa = lokalni identitet i zajednički za taksone) zasniva se na pretpostavci da su varijacije uočene u vrstama koje su blisko povezane s ljudima više značajno pri procjeni konzerviranosti u poređenju sa onima kod udaljenih vrsta. Prema tome, LIST koristi identitet lokalnog poravnanja oko svake pozicije da identifikuje relevantne sekvence u višestrukom poravnanju sekvenci (MSA), a zatim procjenjuje konzerviranost na osnovu taksonomskih udaljenosti ovih sekvenci do čovjeka. Za razliku od drugih alata, LIST zanemaruje broj/učestalost varijacija u MSA.
Aminoda kombinira višestruka poravnavanja sa filogenetskom analizom da sagleda promjene u homolognim proteinima i proizvede dijagram koji ukazuje na lokalne stope evolucijskih promjena. Ovaj pristup identificira evolucijski ograničene regije u proteinu, a to su segmenti koji su podložni pročišćavajućoj selekciji i tipski su kritični za normalnu funkciju proteina.
Drugi pristupi kao što su PhyloP i PhyloHMM uključuju statističkofilogenetičke metode za upoređivanje distribucije vjerovatnoće stopa supstitucije, što omogućava otkrivanje i konzerviranja i ubrzane mutacije. Prvo, generira se pozadinska distribucija vjerovatnoće broja zamjena za koje se očekuje da će se dogoditi za kolonu u višestrukom poravnavanju sekvenci, na osnovu filogenetskog stabla. Procijenjeni evolucijski odnosi između vrsta od interesa koriste se za izračunavanje važnosti bilo koje supstitucije (tj. zamjena između dvije blisko srodne vrste može biti manja od onih koje su udaljene, a samim tim i značajnija). Da bi se otkrila konzervacija, distribucija vjerovatnoće, izračunava se za podskup višestrukog poravnavanja sekvenci i upoređuje se sa pozadinskom distribucijom pomoću statističkog testa kao što su test omjera vjerovatnoće ili test rezultata. P-vrijednosti generirane iz poređenja dvije distribucije se zatim koriste za identifikaciju konzerviranih regija. PhyloHMM koristi Markovljev model skrivenosti za generiranje distribucije vjerovatnoće. Softverski paket PhyloP upoređuje distribucije vjerovatnoće koristeći test omjera vjerovatnoće ili test rezultata, kao i korištenjem sistema bodovanja sličan GERP-u.
Uporedna genomika
Područje istraživanja koje proučava evoluciju i funkciju višegenskih porodica naziva se  komparativna genomika'''.
Mala sela
Slovenija:
Zlatna riba (sazviježđe)
Zlatna riba je sazviježđe na južnoj hemisferi. Ponekad se naziva i riba sabljarka. Najsjajnija zvijezda je Alfa Dor sa prividnom magnitudom od 3.27 U antičkom dobu ovo sazviježđe nije bilo poznato. Prvi put ga je zapazio njemački astronom Johann Bayer (1572-1625), koji je kod katalogiziranja koristio izraze s kopna i mora.
Sadrži najveći dio Velikog Magellanovog oblaka sa ostatkom koji se nalazi u sazviježđu Sto. Južni Ekliptički pol također leži unutar ovog sazviježđa.
Vanjski linkovi
[https://web.archive.org/web/20151029053957/http://astrodata.bplaced.net/sternbilder.htm ASTRODATA. Privatna stranica za astronome amatere, kompletan spisak od 88 sazviježđa ] 26.01.2014
Bjelovac
Bjelovac je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
PRH1
Pljuvačni kiseli prolinom bogati fosfoprotein 1/2 je protein koji je kod ljudi kodiran gen PRH1.
Elektroforetske studije fenotipova Pa u pljuvački parotidne ili podvilične pljuvačne žlijezde lahko se određuju u škrobnim gelovima s kiselinom ureje, sa prisutnošću (+) ili odsustvom (–) tamno obojenog anodnog proteina. Iako cijela pljuvačka koja se odmah smrzne i liofilizira može dopustiti unos Pa i Pb, ona često stvara loše razriješen uzorak gela. Ova varijabilnost nije objašnjena. Čini se da to nije povezano sa faktorom pljuvačke per se, jer njena kratka inkubacija koja se nije mogla odrediti za Pa i Pb sa jednakim alikvotima parotidne ili submandibularne pljuvačke od iste osobe nije imala očigledan učinak na komoricu definiranih obrazaca gela čistih uzoraka. Uoćeno je smanjenje glikoproteina i drugih komponenti koje se gradiraju blizu Pa pojasa, kada se parotidna  pljuvačka taloži s 8% TCA, još jednom tehnikom povremeno korisnom za derekciju. Dijagram relativne elektroforetske migracije prikazuje proteine iz pljuvčkei krvi i konzistentan je s ranije objavljenim.
Proizvodi gena Pb i Amy1 jasno se razlikuju u sistemu gela. Iako se čini da imunoglobulini migriraju u položaju sličnom Pa traci, protein Pa slabo se boji Amido crnom lOB, dok se imunoglobulini slabo boje bojom Sung i Smithie. Čini se jasnim da se sada Pr materijal može odvojiti od Pa gelom, kao (+) i Pa  (–) fenotipovi u parotidnoj (P), cijeloj (W), submandibularnoj (Sm) i miješanoj pluvački eksprimirani u kiselo-urejinom škrobnom gelu (pH 2,4), obojenom metodom Sung i Smithies. Posmatrani su kanali: 1-3, Pa (+), pojedinačno A; kanali 4-7, Pa (–), pojedinačni B. Svi uzorci su Pb 1-1 i nemaju pojas C. Zapažen je relativno slaba struktura proteina u uzorcima cijele pljuvačke.
Mala sela (Črnomelj)
Mala sela su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mala sela su imala 14 stanovnika.
NGC 5955
NGC 5955 (također poznat kao MCG 1-40-6 i PGC 55510) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 454 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 0,90 (119 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 25. marta 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Idol (japanska pop kultura)
thumb|right|250px|[[Momoiro Clover Z, ženska idol grupa.]] mini|desno|250px|[[AKB48, ženska idol grupa.]] thumb|right|250px|Sajumi Mićišige, liderka grupe [[Morning Musume.]] thumb|right|250px|Logotip grupe [[Cute|°C-ute.]]
Idol (アイドル) u japanskoj pop kulturi je medijska osoba (pjevač, glumac, model itd.), obično tinejdžer/ka, sa slatkom i nevinom slikom u medijima. Idoli su posebna kategorija japanskih umjetnika.
Termin je komercijalizovan od strane japanske agencije za talente. Idoli su namijenjeni da budu idealan predmet ljubavi vatrenih fanova.
Također, tu je i mišljenje da Japanci vide idole kao sestre ili „djevojke iz susjedstva”.
U japanskoj popularnoj muzici idoli predstavljaju određeni žanr, posebnu vrstu nepretencioznih sentimentalnih pjesama. Ove pjesme ne zahtijevaju mnogo vokalno, ali umjetnik mora biti sladak i lijep. U svom svakodnevnom životu idoli također moraju biti u skladu s njihovim pjesmama, imati savršen javni imidž, biti primjer za mlade generacije.
Historija
Fenomen je nastao početkom 1970-ih godina zbog buma popularnosti francuskog filma pod nazivom Cherchez l'idole („Tražite idola“), koji se pojavio na japanskim kino ekranima u novembru 1964. godine. Glumica Sylvie Vartan, koja je igrala glavnu ulogu, je postala izuzetno popularna. Izraz „idol“ počeo se koristiti za djevojčice, uglavnom između 14 i 16 godina starosti, koje su tek počinju svoj put do slave ili za vrlo mlade nove zvijezde.
Selektivni spisak japanskih idolovih grupa
To je selektivni spisak japanskih idolovih muzičkih grupa podijeljen po projektima ili agencijama za talente.
Ćelijska komunikacija
Ćelijska komunikacija dio je složenog sistema komunicirtanja koji upravlja osnovnim ćelijskim aktivnostima i koordinira djelovanja ćelije. Sposobnost ćelija da percipiraju i pravilno reaguju na svoja mikrosredinu osnova je razvoja, popravljanja tkiva i imunosti, kao i homeostaze normalnog tkiva. Greške u obradi ćelijskih informacija odgovorne su za bolesti kao što su kancer, autoimunost i ''diabetes melitus.
Tradicijske aktivnosti u biologiji fokusirane su na proučavanje pojedinih dijelova sekvenci ćelijske komunikacije. Istraživanje u strukturnoj biologiji pomaže da shvatimo osnovnu strukturu ćelijskih komunikacionih mreža i kako promjene u tim mrežama mogu uticati na prijenos i protok informacija. Takve mreže su složeni sistemi u svojoj organizaciji i mogu pokazivati veliki broj emergentnih svojstava, uključujući bistabilnost i ultrasenzibilnost. Dugi domet alosterne regulacije često je značajna komponenta ćelijske komunikacije.
Pregled
Ćelije prenose i primaju signale stečene od drugih ćelija ili od okoline koja ih okružuje. Signali se prenose kroz ćeliju membranu, kako bi se podstaknuo odgovor. Signal može preći samu membranu ili može stupiti u interakciju sa receptorskim proteinima koji kontaktiraju i unutrašnjost i spoljašnost ćelije. Da bi mogao reagirati na signal, na površini ćelija mora biti prisutan ispravan receptor. Kada signal koji ulazi u ćeliju putuje kroz ćelijsku membranu, signali prelaze s proteina na protein. Signal nastavlja put do svog odredišta, bilo da je to ćelijsko jedro ili bilo koja druga struktura ili organela u ćeliji.
Kada se ovi signali prenose između proteina, oni se modificiraju, stvarajući signalni put koji može dovesti do određenog dijela ćelijee ili se razgranati i poslati signal na više dijelova ćelije. Kako se signal kreće od svakog receptora u proteinima, može se pojačati, mijenjajući mali signal u veliki odgovor, dijeljenjem i pojačavanjem signala. Signalni put je sličan načinu na koji štafetni trkači rade zajedno. Signal se prenosi s receptora jednog proteina na receptor drugog, na isti način na koji prvi trkač predaje štafetu drugom, a ovaj slijedećem.
Kada dosegnu odredište, proteini izravnim ćelijskim odgovorom počinju mijenjati ponašanje ćelije. Ćelijaa može reagirati na niz načina, ovisno o molekulama uključenim u signalizaciju. Signal aktivira enzim koji razgrađuje veću molekulu. Signal također može usmjeriti vezikulu da se stopi s plazemskom membranom i oslobađa njen sadržaj na vanjskoj strani ćelije. Još jedan odgovor koji ćelija može imati je signal koji usmjerava molekule aktina da se slože u filament, omogućavajući ćeliji promjenu oblika. Protein-nosač daje signal jedarnoj pori gdje može ući u jedro i uključiti ili isključiti gen. Ćelije mogu asimilirati višestruke signale i svaka prikuplja značniju kombinaciju signala, na koje sve treba ćelija reagirati istovremeno, prenoseći različite signale kroz različite signalne puteve. Ćelija asimilira podatke od signala do više signalnih puteva, kako bi dobila pravi odgovor.
Tipovi ćelijske komunikacije
Perineumsko tijelo (ili centralna tetiva perineuma ) je piramidna fibromuskularna masa u srednjoj liniji perineuma, na spoju između trougaourogenitalnog i analnusnog trougla. Ima ga i kod muškaraca i kod žena. Kod muškaraca se nalazi između penisnog bulbusa i anusa; kod žena se nalazi između vagine i anusa na oko 1,25
Jedan od načina na koji ćelije mogu međusobno komunicirati kroz proces koji se naziva ćelijski spoj. Ćelijski spojevi mogu se dogoditi u mnogim oblicima, ali tri glavna su pukotinske (lat. nexus; eng. gap junction),, tijesne veze i dezmosomi.
Pukotinski spojevi
Pukotinski ili gep spojevi imaju vrlo važnu ulogu u stvaranju cijevi između dvije ćelije što omogućava transport iona i vode. Spojne cijevi pomažu ćelijama da šire elektrokemijske signale od ćelije do ćelije. Elektrohemijski signali su proizvod akcijskih potencijala, koji se javljaju u neuronima i srčanim ćelijama. Bez spojeva između gepova ne bismo mogli imati srce koje kuca ili nervni sistem koji funkcionira.
Signali kroz tijesne veze
„Tijesni“ signali približno su ono što znači njihov radni  naziv. Dvije ćelije su stisnute jedna uz drugu, izravno povezujući dvije ćelijske membrane, ali sadržaj ćelije nije povezan jer između njih nema cijevi. Ova vrsta ćelijske veze odvija se tamo gdje određene tečnosti moraju biti sadržane u datim dijelovima tijela poput crijeva, bubrega i mjehura. Ovaj spoj formira vodonepropusnu brtvu koja zabranjuje da tekućine sadržane u tim organima slobodno cirkuliraju tijelom.
Dezmozomski ćelijski spojevi
Dezmosomski ćelijski spojevi fizički drže ćelije na okupu, ali im ne dopuštaju da prolaze između sebe kao u spoju. Dezmozomski spojevi povezuju ćelije supstancom poput niti koje se također povezuju s citoskeletom, pomažući u strukturnoj potpori ćelije. Ovi tipovi spojeva nalaze se u dijelovima tijela koji su podvrgnuti velikom stresu, zahtijevaju veliku fleksibilnost i pomjeranje, poput epiderme i crijeva. Dezmosomi sadrže molekule kadherina koji su ujedno i receptori signala. Kadherin jedne ćelije djeluje kao receptor za kadherin u susjednoj i ima ulogu u inhibiciji.
Kada ćelije imaju prekid komunikacije
Prekid ćelijske komunikacije rezultira mnogim oblicima bolesti, a različite vrste tih prekida uzrokuju različite bolesti. Multipla skleroza (MS) je nastaje kada se signal izgubi i ne dosegne cilj. Kod MS zaštitno omotavanje nervnih ćelija koje se nalazi u mozgu i kičmenoj moždini uništava se, što uziče na nervne ćelije tako da više ne mogu slati signale iz jednog dijela mozga u drugi, što rezultira gubitkom funkcija poput kretanja. Kada ciljni receptor u potpunosti ignorira signal, na kraju izaziva bolesti tipa 1 i tip 2 diabetes mellitus. Kod dijabetesa tipa 1 ne može se proizvesti signal insulina, dok sau kod dijabetesa tipa 2 ćelije izgubile sposobnost reagiranja na signale, što rezultira abnormalno visokim i opasnim razinama šećera u krvi. Moždani udar rezultira stvaranjem previše signala, pri čemu umiruće moždane ćelijee oslobađaju veliku količinu glutamata, ubijajući zdrave moždane ćelije, što dovodi do širenja oštećenja mozga. Glutamat je molekula koja je odgovorna za mnoge funkcije u mozgu, kada se proizvodi u niskim koncentracijama, ali kada se proizvodi prekomjerno, izuzetno je toksičan. Ekscitotoksitacija je širenje visoko koncentriranog glutamina koji ubija zdrave moždane ćelije koje nisu pogođene moždanim udarom. Višestruki kvarovi u ćelijskoj komunikaciji rezultiraju nekontroliranim rastom ćelija. Kada se dogodi jedan prekid, ćelija dobija sposobnost rasta i dijeljenja, bez signala koji je upućuje da to čini. Ćelija ima sposobnost da aktivira sekvencu samorazgradnje (RNAi) za kontrolu nereguliranog rasta ćelije, ali kada se dogodi višestruki kvar, ćelija gubi sposobnost samouništenja i dijeli sse nekontrolisano mutira i stvara tumor. Daljnja ćelijska komunikacija uzrokuje rast krvnih ćelija unutar tumora, što ga čini većim, dok jače signaliziranje omogućava kancerskim ćelijama da se šire tijelom.
Interferencija RNK
U ćelijama je DNK smještena u jedru, odakle nikad ne izlazi. Unutar jedra transkribira genetičku informaciju, a transkript postaje iRNK. RNK (ribonukleinska kiselina) napušta jedro da slobodno pluta po citoplazmi i sadrži uputstva DNK koja su vitalna za kodiranje, dekodiranje, regulaciju i ekspresiju gena. Ribosomi tada preuzimaju RNK poruku i pretvaraju je u proteine koji grade ćelije. Kada u ćeliju uđe virus i ubaci svoj DNK kôd u jedro, on se transkribira i oslobađa u ćeliju da bi se u ribosomu stvorio protein po njegovom kodu. Tako se javljaju virusne infekcije. Tada ćelija eksplodira prekomjernom proizvodnjom virusa, puštajući ih u tijelo da zaraze i sve ostale ćelije koje pronađu. Teoretizira se da su kroz evoluciju ćelije razvile odbrambeni sistem nazvan interferencija RNK (RNKi), kako bi zaustavile proizvodnju proteina koji imaju sumnjive virusne poruke RNK. Oni ne uništavaju samo sumnjive, nego i ispravne poruke, kako bi zaustavili svu proizvodnju na bazi te poruke. Ovo je mehanizam samouništenja ćelije i svaka od njih, biljna i životinjska imaju RNKi: način da se isključi proizvodnja određenog gena unutar proteina.
Terapija pomoću RNKi
RNKi terapija sada se testira u liječenju karcinoma. Naučnici pokušavaju iskoristiti sposobnost RNKi da uništi genetički kod koji se izražava kao ćelija kancera.
Komunikacija kod raka
Kancerske ćelije će komunicirati većinom kroz uske veze, a proteini koji tvore te spojeve poznati su kao koneksini. Pokazalo se da ovi koneksini potiskuju ćelije raka, ali ovo suzbijanje nije jedino što koneksini olakšavaju. Koneksini mogu također pospješiti napredovanje tumora; stoga ih ovo čini samo uslovnim supresorima tumora. Međutim, ovaj odnos koji povezuje ćelije omogućava širenje lijekova mnogo učinkovitijim sistemom, jer male molekule mogu proći kroz spojeve i brže i efikasnije šire lijek. Ideja da se povećanjem ćelijska komunikacija, ili preciznije, koneksina, za suzbijanje tumora izazvala je duge, trajne rasprave  koje potkrepljuju činjenicu da u mnogim gtipovima karcinoma, uključujući rak jetre, nedostaje ćelijska komunikacija koja karakterizira normalne ćelije.
POLR3G
Polimerazno (RNK) III (DNK-usmjereni) polipeptid G (32kD) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom POLR3G sa hromosoma 5.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 223 aminokiselina, а molekulska težina 25.914 Da.
Modenil organizmi
''
Vranjak Žumberački
Vranjak Žumberački je naseljeno mjesto u sastavu općine Krašić, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vranjak Žumberački je imao 3 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Vranjak.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vranjak Žumberački je imalo 9 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Beta Eridani
Beta Eridani (β Eri, β  Eridani) je druga zvijezda  po sjajnosti u sazviježđu Eridan. Udaljena je 89 sg s prividnim sjajem od 2.79 a spada u divove. Kao i Ahernar Beta Eridani ima veoma visoku rotacionu brzinu koja iznosi oko 196 km/s.Spada u vizuelne dvostruke zvjezde, ima pratioca na udaljenosti od 120 ugaonih sekundi. Tradicionalni naziv Cursa dolazi iz arapskog naziva "stolica one u sredini" (arap. Al-Kursiji-Al-Džauzah) što se odnosi na njenu asocijaciju sa zvijezdama Lamda Eridani, Psi Eridani i Tau Orionis.
Kahoukapu
Kahoukapu je bio kralj ostrva Havaji na drevnim Havajima. Bio je 10. poznati kralj ostrva; umro je 1405.
Prema vjerovanju Havajaca, Kahoukapu je imao „najbolje“ porijeklo – bio je sin polubrata i polusestre; taj brak je bio „sveta unija“. Roditelji su mu bili kralj Havaja Kuaiwa i njegova polusestra, poglavarka Kamuleilani (Kainuleilani) te je bio potomak sveštenik-čarobnjaka Haunaʻakamahale i kraljice Malamaʻihanaʻae.
Oženio je svoju sestru Hukulani te je njihov sin bio princ Makalae, koji je smatran bogom te je imao velik kapu (kapu = zabrana pristupa podanicima). Na Havajima je unija brata i sestre – ili bratića i sestrične – bila sveta i djeca rođena iz nje smatrana su ljudima posebnih moći.
On je oženio i ženu zvanu Laakapu. Njihov sin je bio kralj Kauholanuimahu.
NGC 7438
NGC 7438 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Kasiopeja. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. novembra 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nepenthes
Nepenthes, poznatiji kao vrčasti grm, je veliki je rod u  porodici Nepenthaceae, cvjetnica  u redu Caryophyllales, razred Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
Ovaj rod ima preko 140 vrsta zimzelenih epifitnih trajnica, grmova, puzačica i penjačica – biljki mesožderki.
Paun (sazviježđe)
Mitologija
Boginja Hera je imala pauna koji je vukao njena nebeska kola. Ona je tako krišom slijedila svoga supruga Zevsa kada je išao svojim ljubavnicama.
Vanjski linkovi
[https://web.archive.org/web/20151029053957/http://astrodata.bplaced.net/sternbilder.htm ASTRODATA. Privatna stranica za astronome amatere, kompletan spisak od 88 sazviježđa ] 26.01.2014 njem.
Blječeva
Blječeva je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Samobor (Gacko)
Samobor je naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Mali Nerajec
Mali Nerajec je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mali Nerajec je imao 46 stanovnika.
PPIP5K2
Difosfoinozitol-pentakisfosfatna kinaza 2 jest protein/enzim koji je kod ljudi kodiran genom PPIP5K2 sa hromosoma 5.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.243 aminokiseline, а molekulska težina 140.407 Da.
Funkcija
Inozitol-fosfati (IP) i difosfoinozitol-fosfati (PP-IP), poznati i kao inozitol-pirofosfati, djeluju kao molekule ćelijske signalizacije.
HISPPD1 ima aktivnosti IP6 kinaza (EC: 2.7.4.21) i PP-IP5 (također zvane IP7) kinaze (EC: 2.7.4.24) koje proizvode visokoenergetske pirofosfate PP-IP5 i PP2 -IP4 (naziva se i IP8) (Fridy et al., 2007 PubMed 17690096]).
NGC 4523
NGC 4523 (također poznat kao IRAS 12313+1526, MCG 3-32-68, PGC 41746 i UGC 7713) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 12 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,90 (6 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (6 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 19. aprila 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 4656
IC 4656 (također poznat kao ESO 102-10, IRAS 17329-6341 i PGC 60595) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 217 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Oltar. Najveći prečnik je 2,30 (145 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart u julu 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Glavati
Glavati (ćir. Главати) su naseljeno mjesto u sastavu općine Kotor, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Kotor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Glavati su imali 391 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Brana Bačići
Brana Bačići je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Musaceae
Musaceae je porodica cvjetnica u redu Zingiberales, razred Liliopsida, divizija Magnoliophyta. Imenovana je po tipskom rodu Musa. Ova tropska porodica ima dva roda: Musa i Ensete, dok je Musella je po nekima sinonim za Ensete. Pripadajuće vrste imaju jestive ili nejestive plodove; jestivi se upotrebljavaju kao ljudska ili životinjska hrana. Pored toga, banana se uzgaja i kao ukrasna baštenska ili sobna biljka. Prema upotrebi za ishranu, banana je četvrta biljka u svijetu, nakon riže, pšenice i kukuruza. Porijeklom je iz Jugoistočne Azije, ali raste u svim tropskim područjima svijeta: Južna i Jugoistočna Azija, najveći dio Afrike, Srednja i najveći dio Južne Amerike).
Kako je sada ograničena, porodica uključuje tri roda. Svi rodovi i vrste porijeklom su iz tropskih dijelova Starog svijeta. Najveći i ekonomski najvažniji rod u obitelji je  Musa , poznat po bananama i Plantain. Rod Musa formalno je osnovan u prvom izdanju Linnaeusovog djela Species Plantarum 1753. – publikaciji koja obilježava početak ove formalne botaničke nomenklature. U vrijeme kada je pisao Species Plantarum, Linnaeus je iz prve ruke poznavao samo jednu vrstu banane, koju je lično imao priliku vidjeti kako raste pod staklom u vrtu gospodina Georgea Clifforda, u blizini Haarlema u Nizozemskoj.
Prije 1753. godine, rod je već opisao prelineovski (botaničar) Georg Eberhard Rumphius, a sam Linnaeus je opisao bananu koju je vidio kao Musa cliffortiana 1736. godine (to bi se moglo opisati kao "pred-lineovsko" lineovsko ime). Naziv iz 1753. Musa paradisiaca L. za Plantain i Musa sapientum L. za desertne banane).  U taksonomiji roda Musa hibridizacija i poliploidija bili su uzrok velike zabune koja nije bila riješena do 40-ih i 1950-ih.
U ovom raščišćavanju taksonomije, Ernest Entwistle Cheesman 1947. oživio je ime roda Ensete koje je Horaninow objavio 1862., ali nije bilo prihvaćeno.
Musa sekciju Musella Franch. podigao je na rang roda H.W. Li, 1978. za kinesku vrstu  Musella lasiocarpa , koja je prvobitno opisana u Musa 1889., a Cheesman 1948. preimenovao u Ensete v kombinirajući obilježja poput nabubrene stabljike Ensete s klonskim sposobnostima roda Musa dok ostali izvori sumnjaju u ovakvo viđenje.
Pregled
Razmnožavanje ili isključivo iz sjemena (rod Ensete) ili i iz sjemena i nadzemnih izdanaka (Musa), a mnoge sorte dobijene su vještačkom sekekcijom tako da daju plodove bez sjemenki koji su bogati vitaminima A, B6 i C, a bogali su i mineralima, osobito kalijem. Uobičajeno se jedu sirovi, dok se nedozreli  melju u brašno. Jestive plodove imaju banane iz roda Musa, koji uklučuje preko 50 različitih vrsta banana, uglavnom jestive, ali i neke nejestive, bez okusa, sa brašnastim plodovima punim sjemenki. Također ima i jako mnogo sorti svake od vrsta, kao i interspecijskih hibrida.
U jugoistočnoj Aziji, plodovi banana koristili su se još u prahistorijskim razdobljima. Vjeruje se da su prvi Europljani koji su ih vidjeli su bili vojnici Aleksandra Makedonskog u Indiji. U Africi su ih proširili Arapi te evropski kolonisti: Španci, Portugalci i Englezi, koji su ju unijeli i u Južnu Ameriku. Najveći sadašni proizvođači su Indija, Brazil i Kina. U Ekvadoru i Kostarici banane su glavnina izvoza.
Važniji sastojci u plodovima banane su:
Podovi banana sadrže triptofan, aminokiselinu koju metabolizam pretvara u serotonin, poznat po opuštajućem djelovanju i poboljšavanju raspoloženja. Sadrži i veliku količinu kalija, koji je od vitalne važnosti za kontrakciju mišića i pravilan nerfvnog sistema. U usporedbi s jabukom, ima čak 4 puta više bjelančevina, dva puta više ugljikohidrata, tri puta više fosfora, pet puta više vitamina A i gvožđa, a dva puta više svih ostalih vitamina i minerala.
Najotpornija na hladnoću je vrsta Musa basjoo, koja se i gaji kao ukrasna biljka. Njeni plodovi nisu jestivi, a brašnasti su i puni sjemenki. Uz odgovarajuću zaštitu, može izdrtžati temperature i do –23 °C.
Rod Musa ima  83 priznate vrste, dok se u rodu  Ensete nalazi 8 vrsta.
Filogenija
Porodicu su taksonomi praktično univerzalno prepoznali, iako s različitim obuhvatanjima. Stariji opisi porodice obuhvatali su rodove koji su sada uključeni u Heliconiaceae i Strelitziaceae.
APG III sistem, of 2009 (nepromijenjen APG sistem, 1998), prihvatio je Musaceae u  red Zingiberales, kladus  Commelinide u monokotiledonama.
Filogenetski položaj uže porodice u redu prikazuje ovaj kladogram:
Lincoln Chafee
Lincoln Chafee (rođen 26. marta 1953., Providence, Rhode Island, SAD) američki je političar, koji je bio 74. po redu guverner američke savezne države Rhode Island. Prije izbora na mjesto guvernera, Chafee je bio senator SAD kao republikanac od 1999. godine do 2006. godine kada je izgubio ponovni izbor u Senat SAD od demokrate Sheldona Whitehousea. Godine 2007. napustio je Republikansku stranku i postao nezavisan. On je i prvi nezavisni kandidat koji je služio kao guverner Rhode Islanda od John Collinsa, koji je bio guverner u periodu 1786. do 1790. godine.
Maline (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Slovenija:
Sesvete Ludbreške
Sesvete Ludbreške su naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Đurđ, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Ludbreg.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sesvete Ludbreške su imale 492 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Sesvete.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sesvete Ludbreške je imalo 561 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 5956
NGC 5956 (također poznat kao IRAS 15326+1154, MCG 2-40-3, PGC 55501 i UGC 9908) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 87 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 1,60 (41 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 29. aprila 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dubravice (Bratunac)
Dubravice su naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Pind
mini|Pogled na Pind iz Tesalije, [[Grčka]] Pind ili Pindos (grč. Πίνδος - Pindos) je druga najviša planina u Grčkoj (visina 2.637 m). To je planinski masiv na sjeveru Grčke i u južnoj Albaniji. Dug je oko otprilike 160 km. Najviši vrh planine i cijelog lanca je Smolikas sa 2.637 m, koji je drugi najviši vrh Grčke, iza Olimpa (2.917 m). Zato što se pruža duž granice između Teselije i Epira, Pindski lanac se označava i kao "kičma Grčke". Proteže se od grčko-albanske granice u područje Sjevernog Epira i ulazi u grčki dio Makedonije u sjevernoj Grčkoj, sve do sjeverno od Peloponeza. Geološki gledano, pindski masiv predstavlja produžetak Dinarskog sistema planina, koji dominira u zapadnom području Balkanskog poluotoka.
Ovaj stjenoviti kompleks planina, vrhova, platoa, dolina i klisura prolazi grčkim kopnom od sjeverozapada ka jugoistoku. Njegova dužina dostiže gotovo 230 kilometara, a najveća širina je 70 kilometara.
U grčkom dijelu Pindskih planina postoje dva nacionalna park prirode, od 1966: sjeverno od grada Metsovo i južno od Perivolija. Parkovska površina je oko 7.000 hektara. Tu su šume evropskog crnog bora i bukve, a na većim nadmorskim visinama i bosanskog bora (Pinus leucodermis). Park je refugij za medvjede, divlje mačke i risove. thumb|250px|Dolina Aspropotamos i selo Milia u regiji Trikala thumb|250px|Južni dio Pinda
Maline pri Štrekljevcu
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Maline pri Štrekljevcu su imale 26 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Maline.''