cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Derviš Korkut
Biografija
Od 1937. do 1944. ponovo je radio kao kustos Zemaljskog muzeja. 1940. oženio se Servet Ljužom, Albankom iz Kosovske Mitrovice. Tokom Drugog svjetskog rata uspio je sakriti Sarajevsku hagadu od njemačkog okupatora i spasiti djevojku Miru Papo, zbog čega je sa suprugom 1999. proglašen Pravednikom među narodima. Uz brata Besima bio je jedan od potpisnika Sarajevske rezolucije, kojom se osuđuju zločini nad Srbima i Jevrejima. Dao je doprinos stručnom elaboratu u kojem se tvrdi da su Romi "arijevci" te da su tzv. "bijeli Cigani" sastavni dio bošnjačkog naroda, zbog čega je Ministarstvo unutrašnjih poslova NDH u augustu 1941. naredilo obustavljanje progona Roma. I pored toga, poslije rata je u namještenom suđenju proglašen za "saradnika okupatora", zbog čega je osuđen na osam godina zatvora. Odležao je šest godina u zatvoru u Zenici. Od puštanja na slobodu do kraja života radio je kao kustos Muzeja grada Sarajeva. Umro je 28. augusta 1969. Imao je troje djece, sina Muniba i kćerke Abidu i Lamiju.
Objavljivao je tekstove o manjinama u Bosni, Albancima i Jevrejima. Pisao je u: "La Tribune des Peuplesu", "L'Abstinencu", "Gajretu", "Pravdi", "Iršadu", "Večernjoj pošti", "Glasniku Saveza trezvene mladosti", "Glasniku Zemaljskog muzeja", "Narodnoj starini", cetinjskim "Zapisima", "Novom beharu" i dr. U radovima se uglavnom bavio periodom osmanlijske vladavine. Bavio se i filologijom, posebno prikupljanjem turcizama. Od 1933. do 1936. bio je urednik "Glasnika IVZ".
Eudokija (žena Konstantina V)
Eudokija (grčki: Ευδοκία) bila je bizantijska Augusta te "carica Rimljana" kao treća supruga bizantijskog cara Konstantina V Kopronima. Njen nećak bio je patrijarh Teodot I od Konstantinopolja.
Konstantin je zavladao godine 741. Njegova prva supruga bila je Tzitzak, koja mu je rodila Leona IV Hazara. Konstantinova druga supruga bila je Marija; par je bio bez djece te je nakon njene smrti on oženio Eudokiju. 1. aprila 769. car Konstantin je Eudokiji dao titulu Auguste. Vjerovatno je da je brak Eudokije i Konstantina bio kontroverzan jer je tada treći brak bio protiv nauka Crkve.
Smrje
Smrje su naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Smrje su imale 119 stanovnika.
Petruševec
Petruševec je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Petruševec je imao 135 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Petruševec je imalo 184 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lepena (Bovec)
mini|280px|Lepena, [[Alpe|alpska kuća]] Lepena je naseljeno mjesto u sastavu općine Bovec, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Tolmin.
Martinšćina
Martinšćina je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Martinšćina je imala 375 stanovnika.
Napomena: ''Smanjeno za dio područja koji je 1981. pripojen naselju Lobor (općina Lobor).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Martinšćina je imalo 530 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Dinarska večernica
Dinarska večernica (lat. Hesperis dinarica Beck in Dorfler − sinonim: H. nivea G. Beck, non Baumg.) je biljka iz porodice Brassicaceae (Crucifere): krstašice (kupusnjače). U diploidnoj hromosomskoj garnituri ima 2n = 24.
Opis
Dinarska večernica je višegodisnja zeljasta biljka, visine 70-80, ponegdje i 100 cm,  sa odrvenjelim korijenom. Stabljike su joj us­pravne, obrasle listovima i jednostavnim račvastim, žljezdastim dlačicama. Zeleni listovi naizmje­nični, nazubljeni. Pokriveni su mnogobrojnim običnim, račva­stim žljezdastim dlakama. Donji su jajoliko lancetasti, sa kratkim peteljkama, a  gornji su sjedeći, lancetasti, pri osnovi naglo suženi.
Medvedje Brdo
mini|280px|Medvedje Brdo, rimokatolička crkva "Sv. Katarina" Medvedje Brdo (njem. Bärenberg in Oberkrain, it. Montorso) je naseljeno mjesto u sastavu općine Logatec, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Dinarska večernica
Opis
Cvjeta u junu i julu, kada po više cvjetova formira vršnu grozdastu cvast. Peteljke cvjetova su duge oko 20 mm, gusto žljezdasto-dlakave. Čaška im je bijela, prozirnih rubova. Duguljasta je i opnasta, žljezdasto-dlakava. La­tice su snježno bijele, blago   mirišljave, a duge oko 17–20 mm.
Medvedje Brdo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Logatec.
Dinarska večernica
Opis
Plod je komuška, dužine 7–10 cm. Izdužena je, kvrgava i gola. Sjemenke su duge oko 2,5–3 mm duge, a široke oko 1 mm. Gle su, kestenjastosmede, na  poprečnom presjeku okruglaste,  pri vrhu  pljosnato-klinaste.
Medvedje Brdo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Medvedje Brdo je imalo 205 stanovnika.
Dinarska večernica
Ekologija i rasprostranjenje
Dinarska večernica raste u manjim grupama, u  svijetlim, prorijeđenim šumama,  i njihovim rubovima, šumskim čisti­nama i prosjekama pretplaninskog i alpskog pojasa, osobito u klekovini bora.
Endem je Balkanskog poluostrva, od Bosne i Hercegovine do Grčke, sa centrom rasprostranjenosti na bosanskohercegovačkim Dinaridima.
IC 3697
IC 3697 (također poznat kao MCG 7-26-41 i PGC 42756) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 758 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,80 (177 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (154 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lavrovec
Lavrovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Logatec, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Sabonje
Sabonje su naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Lavrovec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Logatec.
Sabonje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Lavrovec
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lavrovec je imao 123 stanovnika.
Sabonje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sabonje su imale 75 stanovnika.
Lavrovec
Stanovništvo
Napomena: ''U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Hlevni Vrh, Lavrovec, Laze, Logatec, Petkovec, Praprotno Brdo, Rovte i Zaplana–del (općina Logatec) te Jerinov Grič, Marinčev Grič, Mirke, Mizni Dol, Podlipa, Prezid, Smrečje, Strmica, Trčkov Grič, Vrhnika, Zaplana i Zavrh pri Borovnici (općina Vrhnika).''
Sabonje
Stanovništvo
Napomena: ''U 2006. smanjeno za dio naselja koji je sa izdvojenim dijelovima iz naselja Harije, Podbeže i Tominje spojen u novo samostalno naselje Zalči.''
Lepena
Slovenija:
Potkraj (Kiseljak)
Potkraj je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
SCAMP2
Sekretorni membranski protein povezan sa nosačem 2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom SCAMP2. Međunarodni konzorcij za radijacijsku hibridizacijumapirao je gen SCAMP2 na hromosomu 15 (sts-W74766).
Ovaj genski proizvod pripada porodici proteina SCAMP, koji su sekretorni nosači, membranski proteini. Oni funkcioniraju kao nosači površine ćelije u putevima recikliranja nakon Golgijevog aparata. Različiti članovi porodice su srodni proizvodi različitih gena i obično su eksprimirani zajedno. Ova otkrića sugeriraju da SCAMP-ovi mogu funkcionirati na istom mjestu tokom transporta vezikula, umjesto na odvojenim putovima.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 329  aminokiselina, a molekulska težina   36.649 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Singleton et al. (1997) pojačali su SCAMP2 pomoću PCR-a, koristeći prajmere dizajnirane od SCAMP1. Klonirali su cDNK pune dužine iz cDNK biblioteke HeLa ćelijeđa. Također su identificirali SCAMP3 kao još jedan paralog u ćelijskoj biblioteci HeLa. SCAMP2 kodira izvedeni protein od 329 aminokiselina s izračunatom molekulskom masom od 36,6 kD. Protein dijeli strukturne karakteristike sa SCAMP1 i SCAMP3, uključujući segment sličan leucinskom zatvaraču, element bogat prolinom, prošireno središnje jezgro koju uključuječetiri navodna transmembranska domena, polarni segment i C-kraj bogat alaninom. SCAMP2 dijeli 54% i 56% ukupnog identiteta sekvence sa SCAMP1, odnosno SCAMP3, odnosno 94% identiteta s mišjim homologom. Najrazličitija područja su u N-kraji. Northern blot analizom otkriven je transkript SCAMP2 od 1,3 kb, s najvećom ekspresijom u srcu, posteljici i skeletnim mišićima, srednjom ekspresijom u plućima, gušterači i jetri i niskom ekspresijom u mozgu i bubrezima. Imunofluorescentna lokalizacija u HeLa ćelijama pokazala je tačkasta obojenja sa određenim perinuklearnim i perifernim obogaćivanjem, te djelimičnu kolokalizaciju sa SCAMP1 i SCAMP3.
Hotočina
Hotočina je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Timopoetin
Timopoetin je protein uključen u indukciju CD90 u timusu. Gen timopoetina (TMPO) kodira tri alternativno prerađene iRNK koje kodiraju proteine od 75 kDa (alfa), 51 kDa (beta) i 39 kDa (gama) koji se sveprisutno ispoljavaju u svim ćelijama. Ljudski gen TMPO nalazi se na hromosomskoj poziciji 12q22 i sastoji se od osam egzona. Gen TMPO, kod ljudi kodira polipeptid 2 povezan sa laminom (LAP2), izoforme beta/ gama. LAP2 je protein unutrašnje jedarne membrane (IN).
U timusu nastaje nekoliko tvari s hormonskim djelovanjem, od kojih su poznatiji timozini i timopoetin, ali njihova funkcija još nije posve razjašnjena.Misli se da te tvari vjerojatno reguliraju mnogobrojne fiziološke procese, kao što su diferencijacija timocita, regulacija funkcije limfocita u perifernim limfnim organima, djelovanje na nervni i endokrini sistem, obnavljanje oštećenih krvnih sudova.
Interakcije
Pokazano je da timopoetin međureagira sa Brijerom za faktor integracije 1, AKAP8L, LMNB1  and LMNA.
Poljice (Maglaj)
Poljice su naseljeno mjesto u općini Maglaj, Bosna i Hercegovina.
Salež
Salež (ital. Salise) je naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Buzet.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1910. iskazivano pod imenom Salež, a od 1921. do 1981. pod imenom Šalež. U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Seljaci i Škuljari te dio podataka za naselje Baredine. U 1921. i 1931.sadrži podatke za naselje Zonti.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Salež je imalo 20 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Salix
Salix je rod vrba,  listopadnog drveća i grmlja iz porodice Salicaceae.
Širom svijeta opisano je oko 660 vrsta ovog roda, koje najčešće rastu na vlažnim tlima u hladnijim područjima Sjeverne hemisfere.
Snežnik
Grčka:
Slovenija:
Radojčići (Maglaj)
Radojčići su naseljeno mjesto u općini Maglaj, Bosna i Hercegovina.
Killer Queen
Killer Queen je singl britanske rock grupe Queen. Autor teksta pjesme i kompozitor je Freddie Mercury. Pjesma se našla na trećem i uspješnom albumu Queena Sheer Heart Attack objavljenog iste godine kao i na kompilacijskom albumu Greatest Hits iz 1981. godine. Postala je prvi internacionalni hit grupe dosegnuvši broj 2 na britanskoj i broj 12 na američkoj top-listi singlova, te jedan od najvećih hitova i najboljih kompozicija u 1973. godini jer je kvalitetom u velikoj mjeri odudarala od tada dominantnih pop i rock materijala. Na B strani singla objavljena je također Mercuryjeva pjesma "Flick Of The Wrist".
IC 5350
IC 5350 (također poznat kao ESO 471-14, MCG -5-56-9 i PGC 72396) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 393 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 0,90 (103 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (103 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 14. septembra 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pankreasni polipeptid
350px|right 350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski lokus je na dugom (q) kraku [[hromosom 17 (čovjek)|hromosoma 17; pozicija: 17.p11.1]]
thumb| IHC za polipeptid u gušterači miša, 200 × Pancreasni polipeptid (PP) i je peptipolipeptid koji luče PP-ćelije u endokrinoj gušterači pretežno u njenoj glavi. Sastoji se od 36 aminokiselina i ima molekulsku težinu oko 4.200 Da. Funkcija PP je da samoregulira aktivnosti lučenja gušterače (endokrine i egzokrine). Također ima i efekte na razinu glikogena u  jetri i gastrointestinalnu sekreciju.
Njegova sekrecija kod ljudi povećava se nakon proteinskog obroka, posta, vježbanja i akutne hipoglikemije, a smanjuje se somatostatinom  i intravenoznom glukozom.
Pokazalo se da je razina PP u plazmi smanjena u stanjima povezanim s povećanim unosom hrane i povišena u poremećaju zvanom anorexia nervosa. Pored toga, pokazalo se da periferna primjena PP smanjuje unos hrane kod glodara.
Polipeptid gušterače (PP) je peptidni hormon koji se nalazi u Langerhansovim otočićima i između acinarnih ćelija, a koji inhibira lučenje gušterače u tekućini, bikarbonatu i enzimima. Također stimulira sekreciju želučanog soka, ali inhibira želučanu sekreciju induciranu pentagastrinom. Antagonist je holecistokinin u i inhibira sekreciju gušterače koju stimulira holecistokinin. Pri postu, serijska koncentracija PP iznosi 80 pg/ml; nakon obroka poraste od 8 do 10 puta više; glukoza i masti također uzrokuju porast razine PP, ali parenteralnim uvođenjem tih supstanci, razina hormona se ne mijenja. Primjena atropina, vagotomije (uklanjanje vagusa), blokira sekreciju PP nakon obroka. Ekscitacija vagusnog živca, davanje gastrina, sekretina ili holecistokinina izazivaju sekreciju PP.
Povećanje sekrecije PP uočeno je kod hormonski aktivnih tumora gušterače (insulin, glukagon, kod Verner-Morrisonovog sindroma i kod gastrinoma.
Gen PPY kodira neobično kratak proteinski prekursor koji se cijepa da bi se stvorio PP, kao i pankreasni ikosapeptid i oligopeptid od 5 do 7 aminokiselina.
OLFML3
Olfaktomedinoliki protein 3 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom OLFML3 sa hromosoma 1. Pokazalo se da djeluje kao proangiongeni faktor u mikrookruženju tumora, oslobađajući ga endotelnih ćelija i pericita.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 406 aminokiselina, a molekulska težina 46.010 Da.
Libušnje
Libušnje su naseljeno mjesto u sastavu općine Kobarid, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Libušnje su imale 40 stanovnika.
Gjekë Marinaj
Rani život i karijera
Rođen 1965. godine u distriktu sjeverne Albanije Malesi e Madhe, Marinaj je započeo svoju karijeru pisanja kao ograničeni dopisnik objavljivajući u nizu albanskih medija, prvo u lokalnim novinama u Skadru, a zatim u nizu albanskih nacionalnih publikacija, uključujući Zëri i Rinisë ("Glas mladih"), Luftëtari ("Borac"), Vullnetari ("Volonter"), i Drita (Svjetlost). U augustu 1990. godine, Marinaj je objavio antikomunističku satiričnu pjesmu pod nazivom "Konji" (izvorno albanski: Kuajt) i svjestan svog neposrednog hapšenja od strane komunističkog režima, Marinaj je 12. septembra 1990. pobjegao vlastima nezakonitim prelaskom albansko-jugoslavenske granice te je prvo pobjegao u Jugoslaviju, a kasnije u Sjedinjene Američke Države. Stigao je u San Diego u julu 1991. godine, a zatim je otišao u Richardson, Texas. Marinaj je 2001. godine osnovao Udruženje albansko-američkih književnika, čiji je bio i predsjednik do 2009. godine.
Boravak u Srbiji
U jutarnjim satima 12. septembra 1990, stigao je u Podgoricu, u Crnoj Gori. Dvije sedmice kasnije prebačen je u Srbiju gdje je proveo nekoliko mjeseci u Padinskoj Skeli, izbjegličkom kampu u blizini Beograda. Kasnije je preseljen u hotel Avala, planinski turistički resort koji je pretvoren u izbjeglički logor od strane Ujedinjenih naroda. Osigurao je posao ugrađivanja telefonskih linija, učeći u svoje slobodno vrijeme srpski jezik. U maju 2011, za vrijeme intervjua za OMNIBUS TV, Marinaj je izjavio da je vrlo zahvalan srpskom narodu za izuzetno dobar tretman u vrlo teškim trenucima njegovog života.
Autorski intervjui
Uporedo sa početkom svog novog života u Americi, Marinaj je nastavio raditi kao honorarni novinar za albanske medije; njegov honorarni rad uključuje intervjue s predsjednikom George H. W. Bushom, devetim predsjednikom države Izrael Shimon Peresom, i nogometašem Peléom.
Konji
Marinaj je objavio svoju pjesmu pod nazivom "Konji" u albanskom biltenu "Drita", koja je na prvi pogled jednostavna pjesma o domaćim životinjama, ali je zapravo satirični društveni i politički komentar o albanskom narodu koji je tiraniziran od strane opresivnog komunističkog režima. Pjesma je objavljena u "Driti" 19. augusta 1990. godine, a reakcije su bile vrlo brze, jer je obična drskost objavljivanja takve jasno subverzivne pjesme u nacionalnom biltenu zaprepastila Albance (a ubrzo nakon toga i međunarodnu zajednicu). "U roku nekoliko sati, kopije "Drite" rasprodane su širom zemlje, pa su ljudi napisali pjesmu na komadiće papira i dijelili jedni drugima u prolazima i na ulicama i mjesecima kasnije demonstranti su pjevušili pjesmu preko megafona tokom protivvladinih protesta. Gledano iz ove perspektive, "Marinajeve riječi inspirirale su slobodu, pomogle pobjediti komunizam u Albaniji." Ipak, "nakon što je vidio druge pjesnike obješene u središtu grada zbog izražavanja sličnih pojmova slobode, Marinaj je znao da mora napustiti zemlju; spakirao je neke od svojih omiljenih knjiga, rekao svojim prijateljima i porodici da ide na godišnji odmor, i krenuo na osmosatno pješačenje kroz planine u Jugoslaviju.
Obrazovanje u Americi
Nakon školovanja u Albaniji, Marinaj je stekao višu stručnu spremu na Brookhaven College u 2001. godini. Nastavio je školovanje na Univerzitetu Texas u Dallasu gdje je diplomirao Magna Cum Laude 2006. godine kao diplomant na književnim studijama, a magistrirao je na istoj temi 2008. godine. Tri godine kasnije, dobio je certifikat za studije Holokausta od Ackerman Centra za studije Holokausta.
Doktor filozofije
Univerzitet Texas u Dallasu dodjelio je Marinaju doktorat 2012. godine. Fokus njegove teze je na historiji i filozofiji usmenog pjesništva na Balkanu i na teoriju prevođenja pod nazivom "Usmena poezija u albanskoj i drugim balkanskim kulturama: Prevođenje labirinata neprevodivosti.
Teorija protonizma
Prema The Dallas Morning News, Marinajeva teorija protonizma nastoji "promovirati mir i pozitivno razmišljanje" kroz književne kritike. Teorija protonizma predlaže da postoje jake i slabe tačke u svakom komadu literature, ali tvrdi da kritičarevi lični interesi i predrasude utječu na to koliko pažnje te tačke dobivaju. Marinaj je osnovao teoriju protonizma 2005. godine kao odgovor na poplavu neopravdane negativne kritike u istočnoevropskoj akademskoj zajednici nakon raspada komunizma. Razvio je protonizam kako bi osigurao zajedničku osnovu iz koje kritičari mogu ocijeniti književno djelo objektivnije. Protonizam radi uz pet središnjih načela: istina, upit, istraživanje, protonismiotika i etika.
Lisec
Slovenija:
Gjekë Marinaj
Trenutno zanimanje
Marinaj od 2001. godine podučava engleski jezik i komunikacije, među ostalim tečajevima, na Univerzitetu Richland.
Objavljene knjige
Marinaj je objavio nekoliko knjiga poezije, žurnalistike i književne kritike. Njegove tri knjige poezije uključuju Mos më ik larg (Ne napuštaj me), Infinit (Beskonačno) i Lutje në ditën e tetë të javës (Molitva osmog dana sedmice). Osim toga objavio je knjigu autorskih intervjua pod nazivom Ana tjetër e pasqyrës (Druga strana ogledala), knjigu izabranih članaka i eseja pod nazivom Ca gjëra nuk mund të mbeten sekret (Neke stvari ne mogu ostati u tajnosti) i jednu knjigu književne kritike pod nazivom Protonizmi: nga teoria në praktikë (Protonizam: iz teorije u praksu).
Prijevodi
Marinaj je bio gost urednik Translation Review, preveo je nekoliko knjiga s engleskog na albanski jezik, a dvije sa albanskog na engleski, uključujući i zbirku albanske usmene epike (sa Frederickom Turnerom (pjesnik)) te je uredio više desetaka knjiga na oba jezika.
Priznanja
Marinaj je dobitnik u 2008. godini Pjetër Arbnori nagrade za književnost od QNK, dijela albanskog Ministarstva kulture.
Prva nogometna divizija Norveške
Prva nogometna divizija Norveške, poznata i kao OBOS-ligaen je profesionalna norveška nogometna liga, te predstavlja drugi rang u norveškom nogometu. Osnovana je 1948. godine. Sezona traje od aprila do oktobra.
Format takmičenja
U ligi se takmiči 16 klubova. Igraju se po dvije utakmice, svako sa svakim (30 kola). Prve dvije ekipe ostvaruju promociju u Eliteserien, dok klubovi od trećeg do šestog mjesta igraju play-off za plasman u najviši rang. Četiri posljednjeplasirane ekipe ispadaju u niži rang.
Soze
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Soze su imale 31 stanovnika.
Radanovići (Kiseljak)
Radanovići je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Selo Radanovići se spominju na općoj karti Bosne i Hercegovine iz 1885. godine kao Radanović.
Administrativna podjela Nizozemske
Nizozemska je podijeljena na 12 pokrajina od kojih svakom upravlja Komesar (Commissaris van de Koning), izuzev u pokrajina Limburg, gdje se ista pozicija naziva Guverner (Gouverneur). Sve pokrajine su dalje administrativno podijeljene na općine (Gemeenten) a kojih ima ukupno 408. Međutim, neevropski dio Nizozemske a koji se sastoji od tri ostrva koja se nalaze u Karipskom moru, Karipska Nizozemska imaju drugačiju administrativnu strukturu. Ova ostrva su: Bonaire, Sveti Eustahije i Saba i imaju status posebnih općina, te nisu dio pokrajine.
Glukozo-6-fosfo-dehidrogenaza
Djelovanje
Ovaj enzim je značajan kod ljudi kada postoji genetički nedostatak G6PD koji predodređuje na ne-imunu hemolitsku anemiju, koja je posljedica mutacije na lokusu za proizvodnju G6PD.
Regulacija
Glukoza-6-fosfat dehidrogenaza je stimulisana njenim supstratom – glukoza 6 fosfatom. Obični odnos NADPH/NADP+ u citosolu tkiva koja su objedinjena u biosintezu je oko 100 : 1. Porast iskorištavanja NADPH za biosintezu masnih kiselina može dramatično povećati razinu NADP+, a to pospješuje G6PD da proizvodi više NADPH.
G6PD pretvara glucoza-6-fosfat u 6-fosfoglukono-δ-lakton i enzimski ograničavajući korak pentoznog fosfatnog puta.
G6PD je jedan od brojnih glikolitskih enzima koji se aktivira pomoću transkripcijskog faktora H+hipoksija-inducibilnog faktora 1 (HIF1). G6PD je negativno regulisan acetilacijom na lizinu 403 (K403), evolucijski konrerviranom ostatku. K403 acetilirana G6PD je nesposobna za stvaranje aktivnih dimera i ispoljava potpuni gubitak aktivnosti. Ćelije čula vanćelijskog oksidacijskog podražaja na redukciju G6PD acetilacije u SIRT2 – zavisnom obliku. U SIRT2-posredovanoj deacetilaciji i aktiviranju G6PD stimuliše pentoza fosfat za opskrbu citosolne NADPH da se suprotstavi oksidativnom oštećenju i štiti eritrocite miša.
Klinički značaj
G6PD ima izvanrednu genetsku raznolikost. Mnoge varijante G6PD, uglavnom proizvedenih iz misens mutacija, opisane su sa širokim rasponom razina aktivnosti enzima i pratećih kliničkih simptoma. Dvije varijante transkripta kodiraju različite izoforme ovog gena.
Glukoza-6-fosfat dehidrogenaza je vrlo uobičajena u svijetu, a izaziva akutnu hemolitsku anemiju u prisustvu jednostavne infekcije, ishranom bobom ili reakcijom sa određenim lijekovima, antibioticima, antipireticima i antimalaricima center|none|500px Ćelijski rast i proliferacija su obilježeni putem G6PD.
Spisak lijekova koji uzrokuju razgradnju G6PD
Slijedeći ovaj popis, on ne sadrži sve lijekove koji izazivaju hemolizu:
Radeljevići
Radeljevići je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Lisec (Tolmin)
Lisec je naseljeno mjesto u sastavu općine Tolmin, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lisec nije imao stanovnika.
Herculis 2017.
Herculis 2017. bio je 30. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Herculis u Monaku i 11. stanica Dijamantne lige 2017.
Rezultati
Nisu prikazani rezultati disciplina koje nisu bodovane u Dijamantnoj ligi 2017.
Rajnovo Brdo
Rajnovo Brdo je naselje u općini Maglaj, Bosna i Hercegovina.
Novi Svet
Novi Svet je naseljeno mjesto u sastavu općine Logatec, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Logatec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Novi Svet je imao 110 stanovnika.
Podastinje
Podastinje je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Arheološki nalazi
Na arheološkom lokalitetu Crkvina u Podastinju arheolozi su nekoliko puta u posljednjim desetljećima obavili iskapanja. Ispitivanja na ovom lokalitetu vodili su: Karlo Pač 1894. god., M. Mandić 1925. godine, Đuro Basler 1954. godine, Fra Krunoslav Misilo, 1936. godine i Pavao Anđelić 1958. i 1959. godine.Pronađeno je: tridesetak srednjovjekovnih stećaka, ostaci srednjovjekovne crkve posvećene svetoj Luciji i kasnoantičko tvrđava – refugij. Spomenička cjelina i historijsko područje proglašeni su za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Legenda o crkvi svete Lucije u Podastinju
Usmena predaja spominje da je u Podastinju na vrhu stijene na ruševinama stare ilirske gradine i kasnoantičkog refugija bila crkva posvećena svetoj Luciji, te da je u njoj je bio pokopan i jedan biskup. To je legenda nastala na osnovu nadgrobne ploče koja se pripisivala navodnom biskupu i natpisu o crkvi sv. Lucije. Arheolog Đuro Basler je objasnio kako je legenda nastala. Navedena ploča je rimska nadgrobna stela na kojoj je zabilježeno: C. MANLIVS C. L HONESIMVS ANN. L  H. S. E (Gaj Manlije Honesimo), a navedeno H. S. E znači hic situs est - ovdje leži. Mještani su zadnja slova sa stele (L H.S.E) protumačili kao “LUCE”. Takvim tumačenjem nastala je legenda o crkvi sv. Lucije. Arheolozi nisu pronašli ostatke ove crkve.
Repno (čvor)
Hrvatska:
Slovenija:
Selca (Buzet)
Selca (ital. Selsa) su naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Livek
Livek je naseljeno mjesto u sastavu općine Kobarid, regija Goriška, Slovenija.
Selca (Buzet)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Buzet.
Livek
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Tolmin.
Selca (Buzet)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Selca su imala 60 stanovnika.
Napomena: ''Od 1890. i 1900. iskazano pod imenom Sevce, a u 1948. i 1961. pod imenom Selce. U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Cunj, a 1921. i 1931. u naselju Buzet. Od 1880. do 1900. iskazano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Selca je imalo 60 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ratkovec
Ratkovec je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ratkovec je imao 105 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazivano pod imenom Ratkovec Zlatarski. U 1921. i 1931. sadrži podatke za bivše naselje Loborski Ratkovec koje je tih godina bilo odvojeno iskazivano.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ratkovec je imalo 161 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ravna (Maglaj)
Ravna je naseljeno mjesto u općini Maglaj, Bosna i Hercegovina.
IC 3698
IC 3698 (također poznat kao IRAS 12408+1128, MCG 2-32-193 i PGC 42790) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 381 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (55 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hromosom 18
Hromosom 18 je jedan iz 23 para hromosoma čovjeka. Ljudi normalno imaju njegove dvije kopije. Hromosom 18 sadrži oko 85 miliona baznih parova (gradivnog materijala DNK), a predstavlja oko 2.5% ukupne količine DNK u ćeliji.
Prepoznavanje broja gena na svakom hromosomu je aktivno područje genetičkih istraživanja. Pošto istraživači imaju različite pristupe predviđanja broja gena na svakom hromosomu, procijenjeni broj gena varira. Hromosom 18 vjerovatno sadrži između 300 i 400 gena.
Broj gena
Slijede neke od procjena broja gena za ljudski hromosom 18. Budući da istraživači koriste različite pristupe označavanju genoma, njihova predviđanja broja gena na svakom hromosomu variraju (za tehničke detalje pogledajte predviđanje gena). Među različitim projektima, zajednički projekat konsenzusnog kodiranja (CCDS) zauzima izuzetno konzervativnu strategiju. Dakle, predviđanje broja gena CCDS predstavlja donju granicu ukupnog broja gena koji kodiraju ljudske proteine.
Lista gena
Slijedi djelimična lista gena na ljudskom hromosomu 18. Potpunu listu potražite u linku u informacijskom okviru s desne strane.
Bolesti i poremećaji
Sljedeće bolesti su neke od onih koje su vezane za gene na hromozomu 18:
Snežnik (Ilirska Bistrica)
mini|280px|pogled na kraški plato Snežnik u lancu [[Dinaridi|Dinarida]] Snežnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1989. nastalo spajanjem izdvojenih dijelova iz naselja Ilirska Bistrica i Koritnice.''
Govještica
Govještica je pećina, ili – kako je zovu mještani – Dugovještica, i nalazi se u kanjonu rijeke Prače, dvadeset i jedan kilometar od Rogatice, Bosna i Hercegovina.
Za Govješticu se znalo kada i za Banj Stijenu (Mračna pećina), iz vremena izgradnje pruge uskog kolosjeka Sarajevo-Višegrad 1906. godine, samo što je Govješticu bez savremene speleološke opreme bilo teško savladati. U to vrijeme najdalje se otišlo oko 100 metara, o čemu svjedoči potpis iz 1911. godine, i tu se ispriječila vertikala od 20 metara, gdje je potrebno koristiti tehniku penjanja na užetu.
Narednih sto godina tišinu Govještice je remetio jedino mali vodopad između prvog i drugog jezera, sve dok 2010. godine nisu došli italijanski speleolozi iz Bolonje i Novare i uz saradnju sa Centrom za krš i speleologiju Sarajevo, počeli istraživanja pećine.
Naredne dvije godine broj ekipa se povećavao i učešće u istraživanjima je uzeo sve veći broj speleologa. Iz godine u godinu (2010-2013) i pećina je dobijala nove dimenzije, 2011. – 3800 metara, 2012. – 7715 metara, da bi konačno 2013. godine sa ispitanih 9682 metra postala apsolutni prvak Bosni i Hercegovini, ostavljajući iza sebe ranije rekordere, pećinu Izvor Mokranjske Miljacke (7200 m) i Vjetrenicu (6700 m).
Speleološka istraživanja pećine Govještice u period 10–24. august 2013. godine potvrdila su da je to trenutno najduža pećina u Bosni i Hercegovini. Zahvaljujući posebno postavljenom kampu unutar pećine, na nekoliko sati putovanja od ulaza u pećinu, savladavanju zahtjevnih uspona u pećini, kao i prolazak kroz potopljene dijelove pećine, doveli su do otkrića novih dva kilometra podzemnih galerija, tako da pećina Govještica, svojom ukupnom dužinom od 9.682 metara, trenutno važi za najdužu pećinu u Bosni i Hecegovini.
Ekspedicija je organizovana četiri godine zaredom, od strane italijanske grupe speleologa iz Bolonje, Novare, Mase, Forlija, Faence i Sijene, kao i domaće grupe iz Banja Luke, Sarajeva, Visokog i Mostara. Ukupno pedeset speleologa naizmjenično trinaest dana učestvovalo je u zahtjevnom istraživanju.
Tokom trajanja ekspedicije vršena su i određena biološka i druga istraživanja u unutrašnjosti pećine, prikupljeni su određeni biološki uzorci i talozi. Posebna pažnja posvećena je istraživanju specifičnih kolonija šišmiša koje postoje u pećini i u širem prostoru kanjona Prače.
Tokom istraživanja pronađeni su brojni ostaci lobanja i kostiju pećinskog medvjeda (Ursus spelaeus), izumrlog još prije 20.000 godina.
Morfologija
Pećina Govještica nalazi se na nadmorskoj visini 580 m (ulaz), dužine 9682 m, sa velikim ulazom koji je istovremeno i izvor. Ulaz u pećinu je s južne strane, 8 metara je širok, a visok 12 metara. Na samom ulazu u stropu desnog dijela pećine nalazi se ovalan otvor obrastao listopadnim drvećem; sa gornje strane ovaj je otvor potpuno obrastao i pretstavlja veliku opasnost za prolaznike. Ulaz pećine kao i okolne stijene prekrivene su mahovinama (Bryophyta).
Nedugo poslije ulaza glavni hodnik se račva na sjevernozapadni i jugoistočni krak. Sjevernozapadni krak još uvijek otvoren je za daljnja ispitivanja i napredovanja.
Odmah na startu treba preći prvu prepreku – jezerce čije dimenzije variraju u zavisnosti od količine padavina. U sušnom periodu to uopšte nije problem, kada je prečnik jezera samo 8 metara. Voda u jezero dolazi iz jednog izvora iz neispitanih dijelova podzemlja same pećine. U zimsko i proljetno doba izlazi voda iz pećine kao velika rijeka. Nivo vode jezera podigne se za 3 metra i tada voda ističe slapom iz prostranog ulaza u pećinu stvarajući nesvakidašnji prizor. Pretpostavlja se da se podzemne vode rječice Rešetnice, koja ponire na Glasinačkoj visoravni, pojavljuju ovdje u Govještici Tada nije moguć ulaz u pećinu.
Prvi dio pećine pretstavlja veoma širok i dugačak natsvod, koji je veoma impozantan, te se proteže 30 m u pravcu sjevera. Iz ovoga natsvoda prolaz vodi prema zapadu, gdje se pećina produžava još 40 m do malog, približno kružnog jezerca, koje je dugo 10 m, a široko 8 m. Kroz prolaze ispunjene prelijepim kristalima kalcita i neobičnim heliktitima, dolazi se u ogromne dvorane po čak 100 m dužine. Mnogobrojne vertikale, nekoliko jezera, sifoni i rijeka u udaljenim dijelovima pećine, te ponori preko 60 metara dubine, čine Govješticu i veoma opasnom.
Pećina nije samo značajna zbog svojih dimenzija, već ona ima svoju prirodnu, estetsku i naučnu vrijednost. Velika kolonija šišmiša od otprilike hiljadu jedinki, pronadjena u pećini, kao i značajne količine kostiju pećinskog medvjeda (Ursus Speleus), procjenjene na 20000 godina starosti, široka rasprostranjenost trogbolitske vrste Anthroherpon cylindricollis, kao i ukrasi velike estetske vrijednosti, čine Govješticu i jednom od najljepših pećina BiH.
Starod
mini|280px|Starod, krajolik Starod je naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Starod je imao 52 stanovnika.
Seljaci
Seljaci (ital. Segliazzi) su naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buzet.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Seljaci su imali 19 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Salež.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Seljaci je imalo 23 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 200 m leđno (muškarci)
Takmičenja u disciplini 200 m leđno za muškarce na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 6. i 7. augusta 2015.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Grupe
Napomena: Sva vremena su po istočnoevropskom vremenu (UTC + 3).
Kvalifikacije su počele 6. augusta u 09:56.
Polufinala
Polufinala su održana 6. augusta s početkom u 18:57.
Rauševac
Rauševac je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Evropsko prvenstvo u rukometu 2014.
Evropsko prvenstvo u rukometu 2014. je 11. izdanje prvenstva i održano je u Danskoj od 12 do 26 januara. Mađarska/Hrvatska (zajedno) su bili protukandidati za domaćina prvenstva.
Francuska je osvojila treću titulu nakon pobjede nad Danskom 41–32 u finalu.
Pjesma prvenstva je bila Bang that drum u izvedbi Nabihae.
Sudije
23. oktobra 2013, objavljeno je 12 sudijskih parova u Beču.
Žrijeb
Žrijebanje je održano 21. juna 2013 u Herningu u 18:00 po lokalnom vremenu. Šeširi su objavljeni 18. juna 2013.
Grupna faza
Sva vremena su lokalna (UTC+1).
Grupa A
Dvorana: Jyske Bank Boxen, Herning
Grupa B
Dvorana: Gigantium, Aalborg
Grupa C
Dvorana: NRGi Arena, Aarhus
Grupa D
Dvorana: Brøndby Hall, Brøndby
Grupa I
Dvorana: Jyske Bank Boxen, Herning
Grupa II
Dvorana: NRGi Arena, Aarhus
Knockout faza
Dvorana: Jyske Bank Boxen, Herning
Poredak i statistike
thumb|upright=1.7|Konačni rezultat
Konačni poredak
Konačni poredak od 7 do 16 mjesta je određen po rezultatima iz grupne faze.
Ekipa prvenstva
Ekipa prvenstva i dobitnici priznanja su objavljeni 26. januara 2014.
Najbolji strijelci
Izvor: EHF.com
Gornja Rijeka
Bosna i Hercegovina:
Livške Ravne
Livške Ravne su naseljeno mjesto u sastavu općine Kobarid, regija Goriška, Slovenija.
Gornja Rijeka
Hrvatska:
Livške Ravne
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Tolmin.
Repno (Zlatar)
Repno je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Livške Ravne
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Livške Ravne su imale 16 stanovnika.
Repno (Zlatar)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Kišna glista
Lumbricus terrestris (obična kišna glista, uobičajeni naziv kišna glista) je vrsta velikog crvenklastog, prstenastog crva, koji je rasprostranjen širom svijeta, skupa sa nekoliko ostalih pripadnika porodice Lumbricidae. U nekim područjima je unesena vrsta, koju neki smatraju ozbiljnom štetočinom za lokalne prirodne crve.
Repno (Zlatar)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Repno je imalo 231 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Repno je imalo 302 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kišna glista
Uobičajena imena
Iako ovo nije najzastupljenija vrsta gliste, čak ni u svom prirodnom okruženju, to je vrlo upadljiva i prepoznatljiva vrsta glista u vrtovima (baštama) i uopće poljoprivrednim zemljištima umjerene klimatske zone. Često se može vidjeti na površini, za razliku od većine drugih glista. Također se koristi kao udžbenički primjer gliste za milione studenata biologije širom svijeta, čak i u područjima gdje ova vrsta ne postoji. Međutim, naziv "crv" može biti izvor zabune, jer u najvećem dijelu svijeta, tipske su neke druge vrste. Naprimjer, u većem dijelu nenavodnjavannih umjerenih područja svijeta, "obična glista" zapravo dolazi iz grupe trapezoidi (Aporrectodea =  Allolobophora ), koja je u tim područjima slične veličine, a tamnija je od L. terrestris.
Pregled
U većem dijelu Evrope to je najveća prirodna vrsta glista. Obično dostiže dužinu do oko 20 – 25 cm, kada je proširena, iako su u nekim dijelovima južne Evrope autohtone vrste mnogo veće. U septembru 2012. godine, u jugozapadnoj Kini, pronađena je jedinka dužine oko 50 cm. Međutim, kada se govori o dužini člankovitih glista uopće, mnoge podatke treba uzimati sa rezervom, jer je poznato da im se trenutno uočena dužina u istoj minuti može čak udvostrućiti. To prvenstveno ovisi o naponu celomske tečnosti i kretanju/mirovanju organizama. Kišna glista ima neobičan oblik pospolnog ponašanja, koji se očituje u noćnom parenju na površini tla, što je u ranim jutarnjim satima čini uočljivijom od većine drugih glista.
Veće zemaljane gliste se doslovno označavaju kao makrodrili ("veliki crvi"), za razliku od mikrodrila ("mali crvi") u semiakvatičnoj porodici Tubificidae. Velike gliste se odlikuju posebno velikim klitelumom i krvnim sistemom sa pravim kapilarima. Gliste su daleko manje česte u poremećenim okruženjima i obično su aktivne samo ako je prisutna voda, odnosno u vlažnoj sredini.
Opis
mini|320px|Kišna glista u karakterističnom baštenskom okruženju.
right|thumb|300px|Podzemni hodnici kišne gliste.
Plan građe: morfologija i anatomija
Kišna glista ima izduženo i člankovito tijelo od većeg broja gotovo istovjetnih segmenata (metamera), koji su prilagođeni za bušenje (posebno rahlih) podloga. Na prednjem kraju tijela ima mali zaobljeni režanj, koji predstavlja ograničeni prostomij, a iza njega je segment (peristomij ) sa usnim otvorom.
Površina tijela je obložena jednoslojnim epitelom koji luči tanku poroznu kutikulu. Kroz nju se izlučuje sluz koja vlaži površinu tijela, čime se smanjuje trenje i olakšava razmjena gasova, jer se cjelokupno disanje odvija preko kože. Ispod epiderme ima sloj kružne pa zatim uzdužne muskulature. Na površini tijela se nalazi pojas žljezdanog epitela, zvani klitelum, koji luči sluz koja pomaže pri parenju i kokon u koji se polažu oplođena jaja.
Celom je u vidu parnih mješaka koji su okruženi peritoneumom, koji stvara leđnu trbušnu mezenteru i pregrade između segmenata. Mezentere i septe održavaju crijevo u središnjem dijelu sekundarne tjelesne šupljine. Celomska tečnost ma ulogu hidrauličnog skeleta, jer kišna glista, kao ni ostali predstavnici grupe Oligohaeta nemaju ni egzoskelet niti endoskelet.
Kišne gliste se kreću naizmjeničnim izduživanjem i skraćivanjem dijelova tijela, u talasima susjednih članaka, uz odupiranje malobrojnim hetama o podlogu. Ovakvo kretanje podrazumijeva da se svaki segment ponaša kao zasebna kesa unutar koje je tjelesna tečnost okružena sa dva sloja mišić a. Kružni i uzdužni mišići se skupljaju antagonistički, bez čega nije moguć ovakav način kretanja.
Krvni sistem ovih glista je zatvorenog tipa, sastavljen od krvnih sudova kao i mreže i kapilara. Okosnicu mu čine dva glavna krvna suda – leđni i trbušni, koji se pružaju cijelom dužinom tijela, iznad, odnosno ispod crijeva. Dorzalni i ventralni krvni sudovi su u svakom segmentu povezani bočnim krvnim sudovima. Pet bočnih krvnih sudova pulsira i označavaju se kao bočna srca, koja omogućavaju da se krv u dorzalnom sudu kreće od zadnjeg ka prednjem dijelu tijela, a u ventralnom obratno.
Nervni sistem je ljestvičast, a sastoji se od moždane ganglije iz koje se unazad pruža parna trbušna dvočlana vrpca. U svakom segmentu se nalazi po par ganglija koje su međusobno povezane poprečnim vezama, a istovremeno i uzdužnim – sa parom ganglija susjednih segmenata. Probavni sistem čini jednostavno crijevo, prava nesegmentirana cijev, koja počinje usnim otvorom te se nastavlja u ždrijelo koje djeluje kao pumpa. Ostatak je podijeljen u: prednje, srednje i zadnje crijevo. U prednjem slijede jednjak, voljka i želudac, te srednje i zadnje crijevo sa analnim otvorom. Kišne gliste se hrane organskim materijama koje su ugrađene u zemljište, tako da kroz njihovo crijevo prolazi ogromna količina zemlje.
Studena Gora
Studena Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Kišna glista
Plan građe: morfologija i anatomija
Spolni organi kišne gliste uključuju donade oba spola, tj. spada u hermafroditske vrste.
Poznato je da kišna glista ima veliku moć obnavljanja, tako da ponekad i ispodpolovični dio tijela može nadoknaditi cijeli organizam. Zato je ovaj organizan jedan od najčešćih udžbeničkih primjera mogućnosti obnavljanja tijela kod životinja.
Studena Gora
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Kišna glista
Razmnožavanje
Spolni sistem je kao i kod ostalih hermafrodita uređen tako da se parenje obavlja recipročnim parenjem dvije jedinke koje se spajaju i međusobno razmjenjuju spermatozoide. Oplođena jaja i hranjive tvari se polažu u kokon, koji se zatim odbacuje. Razvijanje je direktno, tj. iz jajeta se izleže jedinka koja je morfološki i fiziološki slična svojim roditeljima.
Studena Gora
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Studena Gora je imala 33 stanovnika.
Kišna glista
Razmnožavanje
left|thumb|Parenje kišnih glista.
Dva para testisa se nalaze u 10. i 11. tjelesnom segmentu, a par jajnika u 13. članku, koji se otvaraju na površinu 14. Parenje se obavlja obično u toplim ljetnim noćima na površini tla, a partneri se međusobno privlače mirisnim signalima. Tokom spolnog kontakta dolazi do razmjene spermatozoida prekrivenih spermatoforama koji se pohranjuju u skladišne vrećice do sazrijevanja jaja. Oplođena jaja stvaraju učvrščujuči omotač, lučenjeem pojasnih žlijezda, stvarajući kokon, koji se povlači u prednji dio tijela. Kokon služi za zaštitu i sadrži do dvadeset jaja. Iz zatvorene čahure, koja može izdržati izuzetno teške vremenske uslove, obično se izleže samo jedna glista.
Opća biologija
200px|thumb|Glava kišne gliste. Kišna glista je "priključna" životinja koja pravi privremene duboke "jazbine" i povremeno dolazi na površinu da se hrani, za razliku od onih koje kopaju rupe kroz tlo u potrazi za hranom, kao što čini i većina drugih glista. Neobična navika ove vrste je da ustima povuče lišće u svoju jazbinu (koji su djelomično raspadnuti) prije nego što ga pojede. Dok se zna da se uglavnom hrani ostacima biljnog materijala, nije uočeno da jede mrtve insekte i izmet.