cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Štivica
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Štivica je imalo 861 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Satelitska ćelija glije
Satelitske ćelije glije su glijske ćelije koje obavijaju površinu ćelijskih tijela nervnih ćelija u čulnoj, simpatičkoj parasimpatičkoj gangliji. Satelitske ćelije glije (SGCs) i Schwannove ćelije (ćelije koje omotavaju neka nervna vlakna) su tokom razvića izvedenice embrionskog nervnog grebena. Nađeno je da SGC imaju razne uloge, uključujući i kontrolu mikrosredinske simpatičke ganglije. Mislilo se da imaju sličnu ulogu kao i astrociti u centralnom nervnom sistemu (CNS). One dostavljaju hranjive tvari u okolne neurone i imaju neke strukturne uloge. Satelitne ćelije također djeluju kao zaštitni jastučići ćelije. Osim toga, imaju i različite receptore koji omogućavaju niz međudejstava sa neuroaktivnim hemikalijama. Mnogi od tih receptora i drugih ionskih kanala nedavno su upleteni u objašnjenje zdravstvenih problema, uključujući i hronični bol i herpes simplex. Postoji još mnogo toga da se nauči o tim ćelijama, a istraživanje njihovih dodatnih svojstava i uloge SGC je u toku.
Anatomija
thumb|Satelitskećelije glije su izražene u simpatičkoj i parasimpatičkoj gangliji. Satelitske ćelije glije su glavne glijine ćelije u perifernom nervnom sistemu, posebno u čulnoj, simpatičkoj i parasimpatičkoj gangliji. One čine tanki čelijski sloj koji omotava pojedinačne neurone ovih ganglija.
U SGC, ćelijsko tijelo je označeno područjem koje sadrži pojedinačna, relativno velika jedra. Svaka strana ćelijskog tijela proteže se prema vani, praveći perineuronske nastavke. To područje sadrži jedro koje ima veću zapreminu od citoplazme, čineći tanjom ovo područje SGC. Taj sloj može biti tanji čak i kada su višestruki SGC-ovi položeni jedan preko drugog, od kojih je svaki debljine oko 0,1 μm.
Unatoč tome što su spljoštenog oblika, satelitske ćelije glije sadrže sve uobičajene organele koje su potrebne za izgradnju ćelijskih proizvoda i za održavanje homeostatskog okruženja ćelije. Plazma membrana ovih ćelija je tanka i nije baš gusta, i povezana je sa adhezijskim molekulama, receptorima za neurotransmitere i ostalim molekulama, kao i ionskim kanalima, osobito kalijevim. Unutar pojedinih SGC, nalaze se i hrapavi i glatki endoplazmatski retikulum, ali je ovaj drugi znatno manje učestao. Golgijev aparat i centriole u SGC najčešće se nalaze u području vrlo blizu ćelijog jedra. S druge strane, mitohondrije su pronađene u cijeloj citoplazmi skupa sa organelama koje su uključene u autofagiju i ostale oblike katabolitske razgradnje, kao što su lizosomi, lipofuskinska zrnca i peroksisomi. Mikrotubule i intrmedijarni filamenti mogu se vidjeti u cijeloj citoplazmi, a najčešće leže paralelno sa SGC plaštom. Ova vlakna se nalaze u većim koncentracijama u aksonskom brežuljku i na početnom dijelu aksona u simpatičkoj gangliji SGC. U nekim SGC senzorne ganglije istraživači su vidjeli jednu treplju koja se proteže prema van od površine ćelije u jedro i u vanćelijski prostor duboko uvučena u plazma membranu. Treplja, međutim, ima samo devet parova perifernih mikrotubula, dok joj nedostaje aksijalni par mikrotubula, što njenu strukturu čini vrlo sličnom ciliji neurona, Schwannovih ćelija i astrocita u  CNS.
Uloga
U toku je istraživanje fiziološke uloge satelitskih ćelija glije. Postojeće teorije ukazuju na to da SGC imaju značajnu ulogu u kontroli mikrosredine simpatičkih ganglija. To se temelji na opažanju da SGC gotovo potpuno obavijaju neurone i mogu regulirati difuziju molekula kroz ćelijske membrane. Ranije je dokazano da kada se fluorescentni proteinski traser ubrizgava u grlić ganglije kako bi se zaobišao krvotok, one se ne nalaze na površini neurona. To ukazuje na to da SGC može regulirati vanćelijski prostor pojedinačnih neurona. Neki nagađaju da SGC u autonomnoj gangliji imaju sličnu ulogu krvno-moždane barijere kao barijere za velike molekule.
Uloga satelitskih glijinih ćelija (SGC) kao regulatora mikrosredine neurona je dodatno obilježena električnim svojstvima, koja su vrlo slična onima kod astrocita. Uloga astrocita je dobro istražena i definirana u kontroli mikrosredine u mozgu, pa istraživači proučavaju homolognu ulogu SGC u simpatičkoj gangliji. Uspostavljeni režim kontrole mikrosredine u čulnoj gangliji obuhvata uzimanje supstanci specijaliziranih transportera koji nose neurotransmiter u ćelijama kada su zajedno sa Na+ i Cl−. U satelitskim ćelijama glije nađeni su transporteri za glutamat i gama-aminobuternu kiselinu (GABA). Oni su aktivno uključeni u kontrolu sastava vanćelijskog prostora ganglija. Enzim glutamin sintetaza, koji katalizira konverziju glutamata u glutamin, u SGC nalazi se u velikim količinama. Pored toga, SGC sadrži enzime koji su srodni glutamat-dehidrogenazi i piruvat karboksilazi i na taj način mogu snabdijevati neurone, ne samo glutaminom, nego i malatom i laktatom.
Molekulska svojstva
Za razliku od svojih susjednih neurona, satelitske ćelije glije nemaju sinapsi, ali su opremljene receptorima za razne neuroaktivne supstance koje su analogne onima u neuronima. Aksonski terminali, kao i drugi dijelovi neurona koji nose receptore za supstance kao što su acetilholin (ACh), GABA, glutamat, ATP, noradrenalin, supstancu P i kapsaicin direktno utiču na fiziologiju ovih ćelija. Dosadašnjim istraživanjima otkriveno je da su SGC u stanju da odgovore na neke od istih hemijskih stimulansa kao neuroni. Istraživanje je u toku i uloge SGC u mehanizmima popravki povrede još uvijek nije u potpunosti shvaćeno.
Klinički značaj
Hronična bol: Ćelije glije, uključujući i satelitske, već dugo se prepoznaju po ulozi u odgovoru na oštećenja neurona i ozljede. Satelitske su posebno upletene u novu ulogu koja uključuje stvaranje i upornost hroničnog bola, što može obuhvatiti i hiperalgeziju i druge oblike spontane boli.
Lučenje bioaktivnih molekula
SGC imaju sposobnost otpuštanja citokina i ostalih bioaktivnih molekula koje putem nerava prenose bol. Ostali faktori koji djeluju na osjećanje neoronske boli su neurotrofini i faktora α nekroze tumora (TNFα).
Izražavanje receptora i ionskih kanala
Na satelitskim ćelijama glije prisutni su razni neuronski receptori, imenovani kao učesnici u signaliziranju bola koji izaziva ATP, posebno homomultimer P2X3 i heteromultimer P2X2/3 purinoceptori. U principu, porodica receptora porodica P2X odgovara neuronski otpuštenom ATP. Svaki od P2X podvrsta se nalazi u senzornim neuronima sa izuzetkom receptora P2X7, koji selektivno ispoljavaju glijine ćelije, uključujući i satelitske. Receptor je upleten u oslobađanje interleukina IL-1β iz makrofaga ili mikroglije i astrocita. Receptor vjerobvatno ima ulogu u kaskadi događaja koji završavaju upalom i neuropatskom boli. Otkriveno je da ovaj receptor ima antagoniste u obliku A-317491, koji kada su prisutni, imaju sposobnost da smanjuju prizvano i odloženo otpuštanje različitih klasa neurona kičmene moždine, kao i da zaustavljaju oslobađanje IL 1β. Međutim, izvan su uticaja receptora P2X3 i P2Y1. Smatra se da kompliciraju međudejstvo P2X7 i njegovih antagonista, što ih ne čini najboljom metom kada se koriste u farmakološkoj strategiji. thumb|Predstavljanje podjedinice receptora vrste P2X koji je vezan za plazma membranu.
thumb|Virioni herpes simplex.
P2Y receptori se mogu naći i na neuronima i na glijinim ćelijama. Njihova uloga je manje jasno određena0 nego kod P2X receptora, ali je navedeno da imaju unekoliko sukobljene uloge. U nekim slučajevima, ovi receptori djeluju kao analgetici, jer P2Y1 ima sposobnost da zaustavi djelovanje P2X3. U drugim slučajevima, receptori doprinose nocicepciji putem oblikovanja vanćelijske koncentracije peptida koji je srodan genu kalcitonina (CGRP). Ova oprečna uloga se dalje istražuje, tako da bi oni mogli poslužiti kao moguće mete za razvoj raznih terapijskih lijekova.
Neradnovci
mini|280px|Neradnovci, križ Neradnovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Gornji Petrovci, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Murska Sobota.
Partije Svjetskog prvenstva u šahu 2018.
Ovaj članak sadrži sve partije Svjetskog prvenstva u šahu 2018.
!rowspan=2 | !! align=center colspan=14| Klasične partije !! align=center colspan=6| Brzopotezne partije !width=20px| 1. !! width=20px| 2. !! width=20px| 3. !! width=20px| 4. !! width=20px| 5. !! width=20px| 6. !! width=20px| 7. !! width=20px| 8. !! width=20px| 9. !! width=20px| 10. !! width=20px| 11. !! width=20px| 12. !! Pob. !! Bod. !! width=20px| 13. !! width=20px| 14. !! width=20px| 15. !! width=20px| 16. !! Pob. !! Bod.
1. partija
Sicilijanska odbrana (Nimzovich-Rossolimov napad) (ECO B31) London, 9. 11. 2018.
U prvoj partiji Caruana je imao bijele figure i kao uobičajeno otvorio je kraljevim pješakom, na što je Carlsen, mada često igra 1. … e5. neuobičajeno odgovorio sa 1. … c5. Caruana je izbjegao nastavak glavnom otvorenom varijantom Sicilijanske odbrane 3. d2–d4 nakon čega slijedi c5xd4, te je igrao varijantu Nimzovich-Rossolimovog napada Ovdje je Carlsen, vjerovatno previdio 34. … De5 čime bi kasnije sa Db2 mogao napasti slabog pješaka na daminom krilu. Umjesto toga igrao je: Carlsen je dobro završio otvaranje, preuzevši inicijativu, koju je držao do kraja partije. Kratko prije kontrole vremena u 40. potezu, imao je povoljno situaciju i dobru mogućnost za pobjedu. Iako je Caruana u zadnjih 8 poteza bio u nedostatku vremena, a 40-ti je potez odigrao samo 3 sekunde prije kontrole vremena, Carlsen nije iznenađujuće uspio odlučiti partiju prije kontrole vremena, mada je u 34-om i 38-om potezu imao laganu mogućnost za pobjedu. Izmjenom lakih figura Caruana se spasio igranjem topovske završnice, koju Carlsen uprkos materijalnoj prednosti od jednog pješaka, nije uspio dobiti.
Partija je završena nakon 115 poteza i sedam sati igre remijem. Time je po broju poteza treća najduža partija u historiji Svjetskih prvenstava, nakon 5-te partije sa 124 poteza između Korčnoja i Karpova na SP 1978. godine i 7-me partije sa 122 poteza između Carlsena i Ananda na SP 2014. godine.
2. partija
Odbijeni damin gambit (ECO D37) London, 10. 11. 2018.
Crni igra neubičajeno: Ovdje bi Carlsen kao bijeli mogao odigrati napadački, žrtvom skakača sa 17. Sxf7, nakon čega slijedi 17... Kxf7 18. Lxd6 Txd6 19. Lh5+ Kg8 20. e4 čime ostaje materijalni nedostatak, ali bi imao laganu inicijativu i napad na kraljevom krilu. No Carlsen se odlučuje za mirniju varijantu:
U drugoj partiji, uprkos različitoj poziciji, mogle su se naći paralele sa prvom partijom, ali u promijenjenim ulogama: Ovaj put je Carlsen sa bijelim figurama morao braniti i izvući se topovskom završnicom sa manjkom jednog pješaka. Pozicija je za crnoga isto tako bila teška za dobiti, kao i jučerašnja, ali je Caruana odustao od duge završnice sa materijalnom prednošću od jednog pješaka, zbog jakog crnog kralja, koji je već došao do četvrtog reda, ali zatvorenog, vezanog i nepokretljivog crnog topa, te je partija završila remijem.
3. partija
Sicilijanska odbrana (Nimzovich-Rossolimov napad) (ECO B31) London, 12. 11. 2018.
5. partija
Sicilijanska odbrana (Nimzovich-Rossolimov napad) (ECO B31) London, 15. 11. 2018.
6. partija
Ruska odbrana (ECO C42) London, 16. 11. 2018.
7. partija
Odbijeni damin gambit (ECO D37) London, 18. 11. 2018.
8. partija
Sicilijanska odbrana (Svešnikova varijanta) (ECOB38) London, 19. 11. 2018.
9. partija
Englesko otvaranje (Eng) (ECOA29) London, 21. 11. 2018.
10. partija
Sicilijanska odbrana (Svešnikova varijanta) (ECOB38) London, 22. 11. 2018.
Zimski uspon na Lupoglav
Prenj je visoki planinski masiv u sjevernom dijelu Hercegovine, a njegov izdvojeni vrh Lupoglav uživa pomalo kultni status bosanskohercegovačkih alpinista. Prenj i Lupoglav (2.102 m/nv) se ne ističu samo po svojoj ljepoti i atraktivnosti već i po sudaranju mediteranske i planinske klime koje uzrokuju vrlo česte i nagle promjene vremena. Prvi uspon bez snijega i leda ostvario je Drago Šefer 1936. god. Vremenske neprilike su jedan od bitnijih razloga što je Lupoglav u zimskim uslovima ostao neosvojiv do 1970. godine.
Partije Svjetskog prvenstva u šahu 2018.
11. partija
Ruska odbrana (ECOC42) London, 24. 11. 2018.
Zimski uspon na Lupoglav
Prvi su to pokušali Drago Šefer i Jakica Gaon u februaru 1936. Uprkos velikoj želji nisu uspjeli jer je vrh sa svih strana okovan tvrdim strmim ledom. Imali su i dosta sreće jer je bilo i padova i leta niz led. Daleki, teško dostupni, čak i rijetko vidljivi vrh bio je želja mnogih alpinista, ali ga niko nije uspio zimi osvojiti.
Ilija Dilber, tada jedan od najboljih BiH alpinista, Zijah Jajatović mladi i perspektivni alpinista, student DIF-a, i Milorad Stjepanović, najmlađi član naveze, 14. februara 1970. god. krenuli su na taj vrh iz planinarskog doma na Jezercu i tragično stradali.
Tog dana na planini je počela oluja, koja je donijela skoro dva metra novog snijega. Skoro pet mjeseci trajala je potraga za njima dok nisu 1. maja nađeni njihovi tragovi na vrhu Lupoglava, a u junu i julu ostaci opreme i njihova tijela. Zijah Jajatović, prvi pronađeni, ukopan je u Sarajevu, a Ilija Dilber i Milorad Stjepanović u Barnom dolu, ispod Lupoglava. Rekonstrukcija je pokazala da su po lijepom vremenu, na skijama  prešli gotovo cijelu planinu, došli do Lupoglava, popeli se na vrh sa istočne strane, i u vrijeme oluje, pali niz zapadnu stijenu u Barni do.
Memorijalni pohod na Lupoglav
U vrijeme lijepih februarskih dana na desetine planinara i alpinista istovremeno se nađe na vrhu. Na 49. memorijalnom usponu na Lupoglav 166 učesnika iz cijele regije odalo je počast na grobovima stradalih alpinista i njima u čast izveli su zimski uspon na vrh. Ostali pristupi traže odličnu kondiciju, i vrsno znanje alpinizma.
Khumbu (lednik)
mini|lijevo|Položaj Khumbua u odnosu na Mount Everest mini|lijevo|Lednik Khumbu Lednik Khumbu  u istoimenom je području sjeveroistočnog Nepala, između Mount Everesta i grebena Lhotse-Nuptse. Izvor mu je na visini 7600 m, pa tako predstavlja najviši lednik na svijetu, a završava se na nadmorskoj visini 4.900. Dug je 17 km i istovremeno je najširi ledopad u Nepalu.
Zimski uspon na Lupoglav
Memorijalni pohod na Lupoglav
Na usponu 2020. god. jedan alpinista se pokliznuo na vrlo strmoj ledenoj površini, izgubio ravnotežu te skliznuo niz ledenu padinu preko 200 m kroz nekoliko kuloara koji su ga naposljetku izbacili u podnožje stijene. Incident se završio bez posljedica. Za sve prisutne planinare, njih oko 160, bila je to pravu školu, sa gotovo svim elementima male planinarsko-alpinističke ekspedicije. Ovaj uspon i iskustvo koje su doživjeli, znači i vrijedi puno više nego i nekoliko uspješnih uspona na sam vrh.
Khumbu (lednik)
Početak lednika je u Doline šutnje, na njenom zapadnom kraju, ispod samog vrha Everesta, u vidu jednog širokog ledopada, (Khumbu ledopad).
Zimski uspon na Lupoglav
Film
Dino Kasalo, bosanskohercegovački autor dokumentarnih filmova, umjetnik fotografije i ekolog snimio je dokumentarni film pod naslovom "Lupoglav 2102". Film predstavlja rekonstrukciju događaja koja je urađena na temelju 14 fotografija i izjava gorskih spasilaca, učesnika u akciji potrage za nastradalim alpinistima.
Dubovec
Dubovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Gornja Stubica, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dubovec je imao 328 stanovnika.
Khumbu (lednik)
Khumbu lednik predstavlja završni dio pješačenja do južnog Baznog kampa, postavljenog uz sami lednik na mjestu velike okuke. Ovaj ledopad predstavlja prvu glavnu opasnost na standardnoj alpinističkoj ruti prema vrhu Everesta preko Južnog prijevoja.
Dubovec
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1910. do 1948. iskazivano pod imenom Dubovec Stubički.''
Nogometna reprezentacija Istočne Njemačke
Nogometna reprezentacija Istočne Njemačke (njemački: Fußballnationalmannschaft der DDR) je nogometni tim koji je predstavljao Istočnu Njemačku od 1952. do 1990. na međunarodnim nogometnim takmičenjima i bio je pod kontrolom Nogometnog saveza Istočne Njemačke.
Nakon ujedinjenja Njemačke 1990, Nogometni savez Istočne Njemačke zajedno s reprezentacijom Istočne Njemačke se pridružio Nogometnom savezu Njemačke.
Historija
Istočna Njemačka je 6. februara 1951. podnijela zahtjev za članstvo FIFAe. FIFA je 6. oktobra 1951. Istočnu Njemačku prihvatila kao privremenog člana te je 24. jula 1952. Istočna Njemačka postala i punopravni članica FIFA-e. Reprezentacija Istočne Njemačke je svoju prvu službenu utakmicu odigrala 21. septembra 1952. protiv reprezentacije Poljske. Prvu utakmicu na domaćem terenu je odigrala 14. juna 1953. protiv Bugarske pred 55.000 gledalaca na stadionu Heinz-Steyer u Dresdenu rezultat je bio 0-0. thumb|left|Postava Istočne Njemačke pred početak prve utakmice na SP 1974. Samo tri dana kasnije zbog ustanka u Istočnoj Njemačkoj igranje utakmica nastavljeno je tek 8. maja 1954. Istočna Njemačka nije ni razmatrala da učestvuje na Svjetskom prvenstvu koje je dva mjeseca ranije osvojeno od strane Zapadne Njemačke. Istočna Nemačka je u svojim prvim kvalifikacijama za Svjetsko prvenstvo 1958. bila domaćin Velsu 19. maja 1957. na Zentralstadionu u Leipzigu. Zatraženo je 500.000 karata, zvanično je prihvaćeno 100.000, ali je 120.000 ljudi na krcatom stadionu prisustvovalo pobjedi od 2-1. thumb|lijevo|[[Bruxelles 1990: Pozdrav igrača navijačima nakon posljednje utakmice Istočne Njemačke protiv Belgije]] Istočna Nemačka nije bila uspješna na Svjetskim i Evropskim prvenstvima kao što je bila Zapadna Njemačka. Nikad se nije kvalificirala na završni turnir Evropskog prvenstva i samo se jednom kvalificirala na Svjetsko prvenstvo i to 1974. Međutim, oni su uvijek bili ozbiljan kandidat u kvalifikacijama kroz svoju historiju. Međutim, Istočna Njemačka je postigla znatno veći uspjeh na Olimpijskim igrama. Do 1968. godine oba tima su slala Ujedinjeni tim Njemačke. Kako bi bili izabrani da učestvuju na Olimpijskim igrama 1964. tim Istočne Nemačke je morao da pobjedi tim iz Zapadne Njemačke. Na Olimpijskim igrama 1964. su osvojili bronzu kao Ujedinjeni tim Njemačke a kao Istočna Njemačka osvojili su bronzu 1972. u Münchenu, zlato 1976. u Montrealu i srebrnu medalju 1980. u Moskvi, u odsustvu zapadnih zemalja koje su bojkotovale ove Olimpijske igre.
Istočna Njemačka je svoju posljednju utakmicu odigrala u Briselu 12. septembra 1990.
Istočna Njemačka na SP 1974.
Nakon uspješnih kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 1974. Istočna Njemačka se kvalificirala na svoje jedino Svjetsko prvenstvo. Bili su u grupi 4 Evropskih kvalifikacija gdje su u 6 utakmica zabilježili pet pobjeda i jedan poraz. Jedini poraz doživjeli su od Rumunije na gostujućem terenu a zabilježili pobjede protiv Albanije, Finske i Rumunije.
Prvu historijsku utakmicu na Svjetskom prvenstvu Istočna Njemačka je odigrala protiv Australije. Prvi gol, autogol na utakmici postigao je australski nogometaš Colin Curran u 58. minuti. Joachim Streich golom u 72. minuti utakmice osigurava pobjedu Istočnoj Njemačkoj Svoju drugu utakmicu Istočna Njemačka je odigrala protiv Čilea. Martin Hoffmann u 55. minuti je postigao gol za Istočnu Njemačku te Sergio Ahumada u 69. minuti za Čile U trećem kolu grupnog takmičenja Istočnoj Njemačkoj je odgovarao i neriješen rezultat protiv domaćina Svjetskog prvenstva za prolazak u drugu grupnu fazu. U Hamburgu 22. juna Istočna Njemačka je golom u 77. minuti Jürgena Sparwassera pobijedila domaćina Zapadnu Njemačku i ne samo da se kvalificirala u drugi krug takmičenja nego je i osvojila i prvo mjesto u grupi.
U drugoj grupnoj fazi Svjetskog prvenstva Istočna Njemačka je bila u grupi sa Brazilom, Argentinom i Holandijom. Prvu utakmicu druge grupne faze Istočna Njemačka je odigrala protiv tada aktuelnog prvaka Brazila. Jedini gol na utakmici je postigao Roberto Rivelino za Brazil u 60-oj minuti utakmice. Svoju drugu utakmicu Istočna Njemačka je odigrala protiv Holandije. Holandija je golovima Neeskensa i Rensenbrinka ostvarila pobjedu. Treću utakmicu Istočna Njemačka je odigrala protiv Argentine. Već je bilo poznato da se Istočna Njemačka i Argentina ne mogu plasirati u završnu fazu prvenstva. Utakmica je odigrana za prestiž na tabeli te završena bez pobjednika. Golove su postigli Joachim Streich za Istočnu Njemačku u 14. i René Houseman za Argentinu u 20. minuti utakmice.
Cerklje
Slovenija:
Noršinci
mini|280px|Noršinci, križ Noršinci su naseljeno mjesto u sastavu općine Moravske Toplice, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Murska Sobota.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Noršinci su imali 267 stanovnika.
Gorenje (Kočevje)
mini|280px|Gorenje, kapela Gorenje su naseljeno mjesto u sastavu općine Kočevje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Kočevje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje su imale 379 stanovnika.
Pet prijatelja protiv obalskih gusara
Pet prijatelja protiv obalskih gusara (engl. Five Go Down to the Sea) je dvanaesti u nizu romana iz dječijeg serijala Pet prijatelja, britanske spisateljice Enid Blyton. Objavljen je 1953. godine.
Fotolijaza
Fotolijaze (EC4.1.99.3) su enzimi popravka DNK koji popravljaju oštećenja uzrokovana izlaganjem ultraljubičastom svjetlu. Ovi enzimi zahtijevaju vidljivo svjetlo (sa ljubičastog/plavog kraja spektra) i za vlastitu aktivaciju and for the actual DNA repair. Mehanizam popravka DNK koji uključuje fotolijaze naziva se fotoreaktivacija. Oni uglavnom pretvaraju pirimidinske dimere u normalan par pirimidinskih baza.
Funkcija
Fotolijaze vezuju komplementarne lance DNK i prekidaju određene tipove pirimidinskih dimera koji nastaju kada par timinskih ili citozinskih baza na istom lancu DNK postane kovalentno povezan. Dužina veze ove dimerizacije je kraća od dužine veze normalne strukture B-DNK koja proizvodi netačan šablon za replikaciju i transkripciju. Češća kovalentna veza uključuje formiranje ciklobutan skogmosta. Fotolijaze imaju visok afinitet za ove lezije i reverzibilno ih vezuju i pretvaraju nazad u originalne baze.
Evolucija
Fotoliaza je filogenetički stari enzim koji je prisutan i funkcionalan u mnogim vrstama, od bakterija preko gljiva do biljaka i do životinja. Fotolijaza je posebno važna u popravljanju oštećenja izazvanih UV-zračenjem u biljkama. Mehanizam fotolijaze više ne radi kod ljudi i drugih placentnih sisara koji se umjesto toga oslanjaju na manje efikasan popravak ekscizijom nukleotida, iako zadržavaju mnogo kriptohroma.
Fotoliaze su flavoproteini i sadrže dva kofaktora koji sakupljaju svjetlost. Mnoge fotolijaze imaju N-terminalni domen koji vezuje drugi kofaktor. Sve fotolijaze sadrže po dva elektrona redukovanu FADH–; podijeljeni su u dvije glavne klase na osnovu drugog kofaktora, koji može biti ili pterinski meteniltetrahidrofolat (MTHF) u "folatnim fotolijazama" ili deazaflavin 8-hidroksi-7,8-didemetil -5-deazariboflavin (8-HDF) u "deazaflavin- fotolijazama". Iako je samo FAD potreban za katalitsku aktivnost, drugi kofaktor značajno ubrzava brzinu reakcije u uvjetima slabog osvjetljenja. Enzim djeluje transferom elektrona u kojem se redukovani flavin FADH– aktivira svjetlosnom energijom i djeluje kao donor elektrona za razbijanje pirimidinskog dimera.
Na osnovu sličnosti sekvenci DNK, fotolijaze mogu se grupirati u nekoliko klasa:
Applikacija
Dodavanje fotolijaze iz plavo-zelene alge Anacystis nidulans, u HeLa ćelije djelimično je smanjilo oštećenje DNK od izlaganja UVB-u.
Ljudski proteini koji sadrže ovaj domen
Kriptohromi: CRY1 i CRY2
Nomenklatura
sistematski naziv ove klase enzima je dezoksiribociklobutadipirimidin pirimidin-lijaza. Drugi nazivi u uobičajenoj upotrebi uključuju fotoreaktivirajući enzim, DNK-fotolijaza, DNK-fotoreaktivirajući enzim, DNK ciklobutan-dipirimidin fotolijaza, DNK-fotolijaza, dezoksiribonukleinska fotolijaza, dezoksiribodipirimidin-fotoliaza, fotoliaza, PRE, PhrB fotoliaza, deoksiribonukleinska ciklobutan dipirimidin fotolijaza, phr A fotolijaza, dipirimidin fotolijaza (fotoosjetljiva), i dezoksiribonukleat-pirimidinsks dimerns lijaza (fotoosjetljiva). Ovaj enzim pripada porodici lijaza, posebno u klasi sveobuhvatnih ("catch-all") ugljik-ugljik lijaza.
Gusakovec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donja Stubica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gusakovec je imao 217 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gusakovec je imalo 310 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
A-DNK
A-DNK ili ADNK je jedna od mogućih dvostrukih spiralnih struktura koje DNK može usvojiti. Smatra se da je A-DNK jedna od tri biološki aktivne dvostruke spiralne strukture zajedno sa B-DNK i Z-DNK. To je desna dvostruka spirala prilično slična uobičajenom obliku B-DNK, ali sa kraćom, kompaktnijom spiralnom strukturom čiji bazni parovi nisu okomiti na os heliksa kao u B-DNK. Otkrila ju je Rosalind Franklin, koja je također nazvala A i B forme. Pokazala je da se DNK pretvara u A oblik kada je u uslovima dehidracije. Takvi uslovi se obično koriste za formiranje kristal a, a mnoge kristalne strukture DNK su u A obliku. Ista spiralna konformacija se javlja u dvolančanim RNK, i u DNK-RNK hibridnim dvostrukim spiralama.
Tisovac (Staro Petrovo Selo)
Tisovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Staro Petrovo Selo, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
A-DNK
Struktura
Kao i češća B-DNK, A-DNK je desnostrana dvostruka spirala s velikim i manjim žljebovima. Međutim, kao što je prikazano u tabeli poređenja ispod, postoji blagi porast u broju parova baza (bp) po okretu. Ovo rezultira manjim uglom uvijanja i manjim porastom po baznom paru, tako da je A-DNK 20-25% kraća od B-DNK. Glavni žlijeb A-DNK je dubok i uzak, dok je mali žlijeb širok i plitak. A-DNK je šira i više komprimirana duž svoje ose od B-DNK.
Tisovac (Staro Petrovo Selo)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
A-DNK
Struktura
Prepoznatljiva karakteristika A-DNK je rendgenskokristalogarfska rupa u centru. Praznina u centru strukture DNK nastaje slaganje parova baza, ili „nabiranje šećera“. A-DNK ima C3-endo nabor, koji označava blizinu baza fosfatu u šećernofosfatnoj okosnoci DNK.
Tisovac (Staro Petrovo Selo)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tisovac je imao 363 stanovnika.
A-DNK
A/B intermedijari
Istraživanja također pokazuju da se DNK A oblika može hibridizirati sa uobičajenijom B-DNK. Ovi A-B međuoblici usvajaju svojstva nabiranja šećera i/ili osnovnu konformaciju oba oblika DNK. U jednoj studiji, karakteristični C3-endo nabor je pronađen na prva tri šećera u DNK lancu, dok posljednja tri šećera imaju C2-endo nabor, poput B-DNK. Ovi intermedijari se mogu formirati u vodenim rastvorima kada su citozinske baze metilirane ili bromirane, mijenjajući konfiguraciju. Alternativno, pokazalo se da se fragmenti bogati guaninom i citozinom lahko pretvaraju iz B u A-oblik u vodenim rastvorima.
Tisovac (Staro Petrovo Selo)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Tisovac je imalo 437 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
A-DNK
Biološka funkcija
A-DNK se može dobiti iz nekoliko procesa, uključujući dehidraciju i vezivanje proteina. Dehidracija DNK ga dovodi u A oblik, za koji se pokazalo da štiti DNK u uslovima kao što je ekstremno isušivanje bakterija. Vezivanje proteina također može ukloniti rastvarač sa DNK i pretvoriti ga u A oblik, kao što je otkriveno strukturom nekoliko hipertermofilnih arhejskih virusa. Ovi virusi uključuju štapićaste rudiviruse SIRV2 and SSRV1, omotani vlaknasti lipotriksvirusi AFV1, SFV1 i SIFV, tristromavirus PFV2 kao i ikosaedarski portoglobovirus SPV1. Vjeruje se da je DNK A-oblika jedna od adaptacija hipertermofilnih arhaičnih virusa na teške uvjete okoline u kojima ovi virusi napreduju.
Predloženo je da motori koji pakuju dvolančanu DNK u bakteriofage iskorištavaju činjenicu da je A-DNK kraća od B-DNK, te da su konformacijske promjene u samoj DNK izvor velikih sila koje generiraju ovi motori. Eksperimentalni dokazi za A-DNK kao intermedijer u virusnom biomotornom pakovanju dolaze iz mjerenja dvostruke boje Försterov rezonantni prijenos energije koji pokazuju da se B-DNK skraćuje za 24% u zaustavljenom ("zgnječenom") međuproduktu A-forme. U ovom modelu, hidroliza ATP-a se koristi za pokretanje konformacijskih promjena proteina koje alternativno dehidriraju i rehidriraju DNK, a ciklus skraćivanja/produženja DNK je povezan s ciklusom hvatanja/otpuštanja proteina-DNK kako bi se stvorilo kretanje naprijed koje pomiče DNK u kapsidu.
IC 3953
IC 3953 (također poznat kao PGC 1681197) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Angiotenzin
Angiotenzin je peptidni hormon koji uzrokuje vazokonstrikciju i porast krvnog pritiska. Dio je sistema renin – angiotenzin, koji regulira krvni pritisak. Angiotenzin također stimulira oslobađanje aldosterona iz kore nadbubrežne žlijezde da bi promovirao zadržavanje natrija u bubrezima.
Poligopeptid, angiotenzin je hormon i dipsogen. Dobija se iz prekusorske molekule angiotenzinogena, serumskog globulina koji se proizvodi u jetri. Angiotenzin je izoliran krajem 1930-ih (prvi put nazvan „angiotonin“ ili „hipertenzin“), a potom su ga grupe karakterizirale i sintetizirale u laboratorijama Cleveland Clinic i Ciba Specialty Chemicals.
Angiotenzinogen
Angiotenzinogen je α-2-globulin koji se sintetizira u jetri i prethodnik je angiotenzina, ali također ima i mnoge druge uloge koje nisu povezane s angiotenzinskim peptidima. Član je proteinske porodice serpina, što dovodi do drugog imena: serpin A8, iako nije poznato da inhibira druge enzime poput većine serpina. Pored toga, generalizirana kristalna struktura može se procijeniti ispitivanjem drugih proteina iz porodice serpina, ali angiotenzinogen ima izduženiji N-kraj u odnosu na druge proteine iz porodice serpina.
Angiotenzinogen je poznat i kao reninski supstrat. Renin ga cijepa na N-kraju da bi se dobio angiotenzin I, koji će kasnije biti modificiran da postane angiotenzin II. This peptide is 485 amino acids long, and 10 N-terminus amino acids are cleaved when renin acts on it. Za njegovu aktivnost najvažnije su prvih 12 aminokiselina.
Koncentracija angiotenzinogena u plazmi povećava se u plazmatskim kortikosteroidom, estrogenom, tireoideom hormonom i angiotenzinom II.
Arhinefros
thumb|340px|Dijagram stupnjevitog razvoja i degeneracije pronefrosa i mezonefrosa, kao i indukcije mokraćovodnog pupoljka i metanefroskog mezenhima tokom razvoja bubrega kod sisara. Arhinephros je primitivni bubreg koji su zadržale larve kolousta i nekih cecilija. Također se javlja u embrionima viših životinja, kao najjednostavniji tip organa za izlučivanje. Arhinefros je nefunkcionalan kod ljudi i drugih sisara.
Angiotenzin
Angiotenzin I
thumb|[[Sistem renin–angiotenzin–aldosteron|480x480px]]
Arhinefros
U razvoju bubrega zrelih kičmenjaka, iz arhinefrosa razvijaju se tri tipa/stadija: proneros iz prednjeg dijela, mezonefros iz srednjeg i metanefros iz stražnjeg dijela.
Angiotenzin
Angiotenzin I
Angiotenzin I (CAS # 11128-99-7), službeno nazvan proangiotenzin, nastaje djelovanjem renina na angiotenzinogen. Renin cijepa peptidnu vezu između ostataka leucina (Leu) i valina (Val), na angiotenzinogenu, stvarajući dekapeptid (deset aminokiselina) (des-Asp) angiotenzin I. Renin se proizvodi u bubrezima kao odgovor na bubrežnu simpatičku aktivnost, smanjeni unutarbubrežni krvni pritisak (<90 mmHg sistolni krvni pritisak ) na jukstaglomerulskim ćelijama ili smanjena dostava Na+ i Cl– do macula densa. Ako je u distalnoj cjevčici smanjena koncentracija NaCl podražena macula densa, povećava oslobađanje renina u jukstaglomerulskim ćelijama. Čini se da ovaj mehanizam osjetljivosti za sekreciju renina posredovanu preko macula densa ima specifičnu ovisnost o hloridnim, a ne o natrijevim ionima. Studije na kojima su korišćeni izoliriani preparati debelog uzlaznog natavka sa glomerulom prikačeni u niskom NaCl perfusatu nisu uspjeli da inhibiraju sekreciju renina kada su dodane razne natrijeve soli, ali su mogle inhibirati sekreciju renina dodatkom hlornih soli. Ovaj i slični nalazi dobijeni in vivo, navelo je neke da vjeruju da je možda "inicijalni signal za MD kontrolu sekrecije renina promjena u brzini usvajanja NaCl pretežno putem luminala Na, K, 2Cl ko-transportera čija fiziološka aktivnost određena je promjenom koncentracije lumenskog Cl.
Angiotenzin II
Angiotenzin I se konvertuje u angiotenzin II (AII), uklanjanjem dva C-terminalna ostatka pomoću enzima angiotenzin-konverrtirajući enzim (ACE), prvenstveno kroz ACE u plućima (ali takođe prisutan i u endotelnim i epitelnim ćelijama bubrega i mozga). Angiotenzin II djeluje na CNS, kako bi povećao proizvodnju vazopresina, a djeluje i na venske i arterijske glatke mišiće da pokrenu vazokonstrikciju. Angiotenzin II također povećava sekreciju aldosterona; on stoga djeluje kao endokrini, autokrini / parakrini i intrakrini hormon.
ACE je meta lijekova ACE inhibitora, koji smanjuju brzinu proizvodnje angiotenzina II. Angiotenzin II povećava krvni pritisak, stimulišući Gq protein u vaskularnim glatkim mišićnim ćelijama (što zauzvrat aktivira IP3-zavisni mehanizam, što dovodi do porasta nivoa unutarćelijskog kalcija i na kraju uzrokuje kontrakciju). Pored toga, angiotenzin II djeluje na izmjenjivaču izmjenjivač Na+/H+ u proksimalnoj tubuli bubrega, kako bi stimulirao reapsorpciju Na i izlučivanje H+, što je povezano sa reabsorpcijom bikarbonata. To u konačnici rezultira povećanjem volumena krvi, pritiska i pH. Stoga su ACE inhibitori glavni antihipertenzivni lijekovi.
Poznati su i drugi proizvodi cijepanja ACE, dugi sedam ili devet aminokiselina; imaju diferencijalni afinitet za angiotenzinske receptore, iako njihova tačna uloga još uvijek nije jasna. Djelovanje samog AII ciljano je antagonist receptora angiotenzina II, koji direktno blokiraju angiotenzin II AT1 receptori.
Angiotenzin II se razgrađuje do angiotenzina III, pomoću enzima angiotenzinaza koje se nalaze u crvenim krvnim zrncima i vaskularnim slojevima većine tkiva. U cirkulaciji ima poluživot oko 30 sekundi, dok u tkivu može biti oko 15–30 minuta.
Djelovanje angiotenzina II rezultira povećanom inotropijom, hronotropijom, oslobađanjem kateholamina (noradrenalina), osetljivošću na kateholamin, nivoom aldosterona i vazopresina i preuređivanjem srca i vazokonstrikcijom putem AT1 receptora na perifernim sudovima (suprotno, AT2 receptori oštećuju preoblikovanje srca). Zbog toga ACE inhibitori i ARB pomažu u sprečavanju remodeliranja koje se javlja sekundarno u odnosu na angiotenzin II i korisno je za CHFA
Angiotenzin IV
Angiotenzin IV je heksapeptid koji, poput angiotenzina III, ima nešto manju aktivnost. Angiotenzin IV ima širok spektar aktivnosti u centralnom nervnom sistemu.
Tačan identitet AT4 receptora nije utvrđen. Postoje dokazi da je AT4 receptor insulin-regulirana aminopeptidaza (IRAP). Također postoje dokazi da angiotenzin IV stupa u interakciju sa HGF sistemom putem c-Met receptora.
Razvijeni su sintetske male molekule analozi angiotenzina IV sa sposobnošću prodiranja kroz krvno-moždanu barijeru.
Mjesto AT4 može biti uključeno u prikupljanje i opoziv memorije, kao i u regulaciju protoka krvi.
Učinci
Angiotenzini II, III i IV imaju brojne efekte u čitavom tijelu:
Skandinavski klinker čamci
Skandinavski klinker čamci su mali, otvoreni drveni čamci dugi između pet i deset metara, sa ivicama dasaka trupa koje preklapaju jedna drugu. Simbol zajedničkog nordijskog obalnog naslijeđa, klinker čamci su se tradicionalno koristili za ribolov i transport materijala i ljudi. Danas se prvenstveno koriste u tradicionalnim feštama, regatama i sportskim priredbama
Izrada
U brodogradnji postoje dvije različite metode nanošenja oplata na kostur. Gotovo dvije hiljade godina ljudi skandinavskog područja grade klinker čamce koristeći iste osnovne tehnike, što je ptvrđeno arheološkim nalazima. Ivice tanke daske se pričvršćuju na okosnicu kobilice, a daske koje se preklapaju se pričvršćuju metalnim zakovicama, ekserima ili užetom. Oklop čamca je ojačan okvirima.
Angiotenzin
Adipozni
Angiotenzini "moduliraju širenje masne mase putem regulacije lipogeneze masnog tkiva ... i smanjenje regulacije lipolize."
Skandinavski klinker čamci
Izrada
Ovakav način gradnje zahtjeva dugogodišnje sticanje znanja i vještina za izradu tradicionalnih čamaca. U prošlosti je bilo uobičajeno počinjati obuku od malih nogu, a za učenje zanata bilo je potrebno i do deset godina.
Angiotenzin
Kardiovaskularni
Angiotenzini su snažni direktni vazokonstriktori, koji sužavaju arterije i vene i povećavaju krvni pritisak. Ovaj se efekt postiže aktivacijom GPCR AT1, koji signalizira preko Gq protein da aktivira fosfolipazu C, a zatim poveća intraćelijski kalcij.
Angiotenzin II ima protrombski potencijal adhezijom i agregacijom trombocita i stimulacijom PAI-1 i PAI-2. Kada se stimulira rast srčanih ćelija, u srčanom miocitu aktivira se lokalni (autokrino-parakrini) sistem renin – angiotenzin, koji stimulira rast srčanih ćelija pomoću protein kinaze C. Isti sistem se može aktivirati u ćelijama glatkih mišića u uslovima hipertenzije, ateroskleroze ili oštećenja endotela. Angiotenzin II je najvažniji Gq stimulator srca tokom hipertrofije, u poređenju sa adrenoreceptorima endotelin-1 i α1.
Skandinavski klinker čamci
Izrada
Smatra se da je ovaj način izgradnje vodonepropusne školjke čamca nastao negdje u centralnoj Aziji. Vremenom je došao do obala Baltika preko velikih rijeka Rusije koje se u njega ulivaju. Geomorfologija Skandinavije, isječena fjordovima i uskim rukavcima mora i planinska klima, učinile su da je voda najpraktičniji oblik transporta.
Among Us
Among Us jest višeigračka detektivska igra koju je razvio i objavio američki studio InnerSloth 15. juna 2018. Igra se odvija na jednoj od tri lokacije u svemiru i igrači mogu biti u jednoj od dviju uloga: članovi posade ili uljezi, s tim da su većina članovi posade, a jedan do tri igrača uljezi, u zavisnosti od postavki partije. Dužnosti članova posade jesu da otkriju ko su uljezi, riješe ih se i završe zadatke koji su im dodijeljeni, dok je cilj uljeza da neprimjetno ubiju članove posade.
Premda prvobitno nije bila popularna, doživjela je rast popularnosti sredinom 2020. zahvaljujući popularnim YouTuberima i streamerima na Twitchu. U augustu 2020. najavljen je nastavak, Among Us 2, ali je mjesec dana kasnije otkazan da bi se studio mogao usredotočiti na poboljšanje originalne verzije igre.
Doživljaj igre
U igri učestvuju najmanje četiri osobe, a najviše njih deset. Nasumičnim izborom na početku partije jedan, dva ili tri igrača mogu biti uljezi (u zavisnosti od postavki), dok su ostali članovi posade. Radnja se odvija na jednoj od tri karte: svemirskom brodu (The Skeld), sjedištu kompanije Mira (Mira HQ) i planetarnoj bazi (Polus). Članovi posade dobijaju zadatke, poput popravljanja žica i punjenja benzina, koje obavljaju u vidu mini igara. Uljezi dobijaju spisak lažnih zadataka koji im pomaže da se bolje uklope među članove posade; također mogu sabotirati pojedine sisteme na karti, kretati se ventilacijskim otvorima, vidjeti ko su drugi uljezi, zaključavati vrata (ne odnosi se na kartu Mira HQ jer nema vrata) i ubijati članove posade. Ako igrač umre, postaje duh; duhovi se mogu kretati kroz zidove, završiti preostale zadatke, ali su nevidljivi drugim igračima koji su živi (s tim da se duhovi mogu međusobno vidjeti). Bez obzira na to što je pogled igre odozgo nadolje, svi igrači, osim duhova, imaju ograničeno vidno polje.
Da bi članovi posade pobijedili moraju završiti sve zadatke prije nego što ih uljezi ubiju ili pronaći i riješiti se uljeza. Da bi uljezi pobijedili, moraju ubiti dovoljno članova posade tako da broj uljeza bude istovjetan broju članova posade ili im jedna od "većih" sabotaža mora poći za rukom (brojač u lijevom uglu ekrana mora doći do nule). Dužnost duhova jest da pomognu članovima posade tako što će završiti svoje zadatke (ako su bili članovi posade) ili tako što će sabotirati igrače (ako su bili uljezi). Kad uljez aktivira sabotažu, posljedica može biti neposredna (naprimjer, svjetla će se odmah ugasiti, vrata zatvoriti itd.) ili se može aktivirati odbrojavanje (u ovom se slučaju sabotaža mora sanirati prije nego što brojač na ekranu dođe do nule; u suprotnom će svi članovi posade umrijeti, a uljezi pobijediti). Sabotaže se saniraju na različite načine u zavisnosti od izabrane vrste, a mogu ih sanirati i sami uljezi.
Kad igrač nađe leš, može ga prijaviti, što zaustavlja sve druge elemente igre i pokreće grupni sastanak na kojem igrači razgovorom pokušavaju otkriti uljeza. Da bi se lakše utvrdio identitet uljeza, postoji nekoliko sistema za praćenje na svakoj karti koji mogu biti od pomoći: sigurnosne kamere na Skeldu, zapisnik prolaza kroz vrata na Mira HQ i računar za provjeru ko je živ, a ko mrtav na Polusu. Ako neko od igrača dobije većinu glasova, izbacuje ga se s karte i umire (u postavkama partije moguće je namjestiti da se ne otkrije je li izbačeni igrač uljez). Igrači također mogu sazvati vanredni sastanak pritiskom dugmeta na karti. Komunicira se porukama i to samo tokom sastanaka, s tim da duhovi mogu međusobno razgovarati i tokom glavnog dijela igre. Iako nema ugrađenog sistema glasovnog razgovora, česta je pojava da se tokom igre koriste programi s tom mogućnosti, kao što je Discord. Pred početak svake runde moguće je prilagoditi razne parametre igre, poput veličine vidnog polja i broja vanrednih sastanaka. Dostupne su i kozmetičke opcije, poput promjene boje lika, šešira i odjeće, s tim da se neke od njih plaćaju.
Nuskova
mini|280px|Nuskova, kapela Nuskova je naseljeno mjesto u sastavu općine Rogašovci, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Murska Sobota.
Gorenji Potok
Gorenji Potok je naseljeno mjesto u sastavu općine Kostel, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Kočevje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenji Potok je imao 1 stanovnika.
Kotor (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Mount Kosciuszko
Mount Kosciuszko, nekada poznata i kao Mount Kosciusko najviša je planina kopnenog dijela Australije s 2.228 metara nadmorske visine. Nalazi se na glavnom lancu Snježnih planina, u Nacionalnom parku Kosciuszko, dijelu Nacionalnih parkova i rezervata australijskih Alpa, u Novom Južnom Walesu u Australiji, zapadno od Crackenbacka i u blizini grada Jindabynea.
Etimologija
Planinu je 1840. godine poljski istraživač Paweł Edmund Strzelecki nazvao u čast poljsko-litvanskog borca za slobodu, generala Tadeusza Kościuszka, zbog njene uočljive sličnosti s humkom Kościuszkog koja se nalazi u poljskom gradu Krakovu.
Ekspedicija koju su predvodili Paul Edmund Strzelecki i James Macarthur, uz pomoć autohtonih vodiča Charliejem Tarrom i Jackeyem Tarrom, krenula je u takozvanu južnu ekspediciju Strzeleckog. Macarthur je tražio nove pašnjake. Strzelecki je želio istražiti klimu, geologiju, paleontologiju i geografiju Novog Južnog Walesa i objaviti svoja otkrića. To je između ostalog uključivalo i utvrđivanje najvišeg vrha Australije, na koji je Strzelecki stigao 12. marta 1840.
Formiranje
Nastala je usljed geološkog uzdizanja tla i nije rezultat novijih vulkanskih aktivnosti.
Najviši australijski vrh
S nadmorskom visinom od 2.228 metara nadmorske visine Mount Kosciuszko je najviši vrh australijskog kontinenta iako postoje i viši vrhovi pod upravom Australije ili na području na koja ova država polaže prava kao što su: Mawson Peak (2.745 m) na ostrvu Heard i Dome Argus (4.030 m) izvan kontinenta odnosno Mount McClintock (3.490 m) i Mount Menzies (3.355 m) na australijskoj teritoriji Antarktika.
Iako se ne nalazi na kontinentu Australiji, Puncak Jaya na ostrvu Novoj Gvineji u Indoneziji, s visinom od 4.884 metra nadmorske visine najviša je planina australijskog kontinenta i Okeanije.
Ivanec
mini|280px|Ivanec, župni dvor Ivanec je grad u Hrvatskoj, u Varaždinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine grad Ivanec je imao 13.758 stanovnika, od čega u samom Ivancu 5.234.
Grad Ivanec
Napomena: ''Nastao iz stare općine Ivanec. Od 1857. do 1981. dio podataka sadržan je u općini Klenovnik.''
Ivanec (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1981. povećano pripajanjem naselja Kaniški Vrhovec, Krašovec i Mačkovec. Za ta bivša naselja sadrži podatke od 1857. do 1971.''
Pet prijatelja protiv otmičara
Pet prijatelja protiv otmičara (engl. Five Fall Into Adventure) je deveti u nizu romana iz dječijeg serijala Pet prijatelja, britanske spisateljice Enid Blyton. Objavljen je 1950. godine.
Slavnu petorku čine Julian, Dick, George, Anne i pas Timmy. Skitnica Jo mogla je biti prava Georgeina dvojnica - djevojčice su začuđujuće nalikovale jedna na drugu. Uz to, i Jo je znala postupati sa psima. Bila je neustrašiva i verala se poput mačke, što je bila naročito sretna okolnost kad je trebalo pobjeći Crvenom Tornju. Za petorku je doista počela pustolovina kad su na plaži na otoku Kirrin susreli Jo.
Draga Crikvenička
Draga Crikvenička je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Crikvenice, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Crikvenica.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Draga. U 2001. pripojeno naselju Crikvenica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Draga Crikvenička je imalo 124 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gornja Briga
Gornja Briga je naseljeno mjesto u sastavu općine Kočevje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Na putu (film)
Na putu je bosanskohercegovački dramski film snimljen 2010. u režiji Jasmile Žbanić. Glavne uloge tumače Zrinka Cvitešić kao Luna i Leon Lučev kao Amar. U sporednim ulogama se ističu Mirjana Karanović, Nina Violić, i Ermin Bravo. Film je bio nominiran za Zlatnog medvjeda na 60. Berlinskom filmskom festivalu. Na Pulskom filmskom festivalu Zrinka Cvitešić je osvojila Zlatnu arenu za najbolju glavnu glumicu.
Gornja Briga
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Briga je imala 7 stanovnika.