cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klošter
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klošter je imao 77 stanovnika.
Bogovolja
Bogovolja je naseljeno mjesto u sastavu općine Cetingrad, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Slunj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bogovolja je imala 170 stanovnika.
Vaduz
Ime Vaduz je ili romanskog porijekla, od latinskog akvadukt (avadutg), ili potiče od njemačkog dijalektskog termina Valdutsch (dolina njemaca).
Bogovolja
Stanovništvo
Napomena: ''U 1880. dio podataka sadržan je u naselju Kruškovača. U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Trnovi. Od 1857. do 1880. sadrži podatke za naselje Trnovi.''
Vaduz
Položaj
Vaduz se nalazi u istočnom dijelu Lihtenštajna. Smješten je na obali rijeke Rajne. Geografski položaj grada je: 47°8' sjeverno, 9°31' istočno (47.1333° N 9.51667° E).
MOXD1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 613 aminokiselina, а molekulska težina 69.652 Da.
Vaduz
Historija
1719. godine grofovija Vaduz i posjed Šelenberg postali su nezavisna kneževina pod imenom Lihtenštajn. Ova kneževina je dobila mjesto u Reichtag 1723. godine.
Bogovolja
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bogovolja je imalo 372 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vaduz
Klima
Vaduz ima okeansku klimu sa blagim ljetima i zimama. Grad ima porast padavina tokom ljeta, međutim generalno svih dvanaest mjeseci često pada kiša. Prosječna godišnja količina padavina iznosi 90 mm. Najtopliji mjesec je juli, sa prosječnom temperaturom od 25 °C. A najhladniji mjesec je januar, koji ima prosječnu temperaturu od 3 °C.
Kultura
Nacionalna umjetnička galerija, kao i Nacionalni muzej nalazi se u Vaduzu. Umjetnička galerija je muzej moderne i savremene umjetnosti. Zgradu su izgradili švicarski arhitekti Morger, Degelo i Kerez. Radovi su završeni 2000. godine. Nacionalni muzej Lihtenštajna prijazuje izložbe o kluturi i historiji Lihtenštajna. Postoje još i Postage Stamp muzej i Ski muzej.
Grad ima razvijen turizam tokom cijele godine.
Obrazovanje
U gradu je smješten državni univerzitet, koji zadovoljava sve standarde i propise švicarskog univerzitetskog kongresa. Svi programi su usklađeni sa bolonjskim procesom. Stručnjaci švicarskog centra za akreditaciju i kavalitet u visokom obrazovanju klasificirali su univerzitet u Vaduzu kao "mali univerzitet sa visokim potencijalom".
Sport
FC Vaduz je fudbalski klub koji je smješten u gradu. Nastupa u drugoj ligi Švicarske. U sezoni 2008/09 igrali su u prvoj ligi Švicarske. Domaće utakmice igraju na stadionu Rheinpark Stadion, koji ima kapacitet od 7,584 sjedeća mjesta. Najuspješniji je klub iz Lihtenštajna sa 41 osvojenim Kupom Lihtenštajna.
U gradu su još zastupljeni Vaduz Tennis Club, osnovan 1925. godine, kao i Squash Rackets Club, osnovan 1984. godine.
MOXD1
Funkcija
DBH-oliki protein 1 održava mnoge strukturna obilježja dopamin beta-monooksigenaza DBH. Budući da je peptidilglicin alfa-hidroksilirajuća monooksigenaza (PHM; EC 1.14.17.3) homologna dopamin beta-monooksigenazi (DBM; EC 1.14.17.1) ovo se odnosi na strukturnu osnovu za novu porodicu bakarni tip II, značajno specifičnu za monooksigenaze ovisne od askorbata. na osnovu odgovarajućeg mišjeg homologa. Put sinteze kateholamina je moguće vezivanje kateholamina za metabolički bakar. enzimski domen, svojstvo nalik neuronskom koje kodira MOX bez signalne sekvence [metabolizam|[metabolizma]] enzima koji rješava monooksigenazni X hemijski put nepoznatog supstrata, egzogeni MOX se ne izlučuje i lokalizira se u cijelom endoplazmatskom retikulumu, i u endokrinim i/ili u neendokrinim ćelijama.
Raskrižje Tihovo
Raskrižje Tihovo je naseljeno mjesto u sastavu grada Delnica, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
MOXD1
Klinički značaj
Nedostatak DBH efikasno je liječen L-treo-3,4-dihidroksifenilserinom (DOPS).
Okus
Čulo okusa ili ukusa je jedno od pet čovjekovih čula. Okus je čulna percepcija koja se proizvodi ili stimulira kada supstanca u ustima hemijski reaguje sa stanicama receptora okusa smještenim na okusnim pupoljcima u usnoj šupljini, uglavnom na jeziku tj. okus čulni utisak o hrani ili drugim materijalima koji dospiju na jezik. Za čulo okusa zaslužni su okusni pupoljci, koji se nalaze na jeziku, nepcu, u ždrijelu i ostalim dilelovima usne šupljine. Ti pupoljci su uronjeni u epitel jezika, a građeni su od potpornih i receptorskih ćelija iz kojih izlaze nervna vlakna koja se stapaju u živce, koji dalje vode podražaje u koru velikog mozga.
Okus, zajedno sa mirisom i stimulacijom trigeminalnog živca (registruje teksturu, bol i temperaturu), određuje okus hrane i drugih supstanci. Ljudi imaju receptore za ukus na pupoljcima ukusa i drugim područjima, uključujući gornju površinu jezika i epiglotisa. . Ukusna kora je odgovorna za percepciju ukusa.
Raskrižje Tihovo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Delnice.
Okus
Glavni receptori
Na ljudskom jeziku postoje četiri vrste okusnih papila:
Raskrižje Tihovo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Raskrižje Tihovo je imalo 7 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Raskrižje Tihovo je imalo 16 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Okus
Glavni receptori
Na površini jezika, posebno pri njegovom korjenu, nalaze se brojne čulne bradavice ili kvržice, unutar kojih se nalaze čulni pupoljci, koji mogu biti podraženi od materija topljivih u pljuvački.
Osjećaj okusa, dakle, nastaje kada neka tvar u ustima hemijski reaguje s adekvatnim receptornim ćelijama koje se nalaze na jeziku. Okus, zajedno s osjećanjem mirisa stimulira nerv trigeminus (trograni moždani), za registraciju teksture, boli i temperature, određivanje okusa hrane ili drugih supstanci. Ljudi imaju i okusne receptore na nepcu (calyculi) i drugim područjima, uključujući gornju površinu jezika i grla.
Jezik je prekriven hiljadama malih neravnina pod nazivom papile, koje su vidljive i golim okom. Unutar svake papile su stotine receptora. Izuzetak su filiformne papile koje ih ne sadrže. Na prednjoj i zadnjoj strani jezika ima ih između 2.000 i 5.000. Druge su na nepcu, sa strane i straga usne šupljine i u grlu. Svaki okusni pupoljak sadrži 50 do 100 receptorskih ćelija.
Osećaj ukusa mogu se svrstati u pet osnovnih okusa:
Nepce je u stanju da razlikuju okuse, otkrivanjem interakciju s različitim molekulama ili ionima.
Svi osnovni okusi su klasifikovani kao: u zavisnosti od efekta koji osjeti imaju na naš organizam. Slatkost pomaže da se prepoznaju energetski bogate namirnice, a gorčina služi kao znak upozorenja na otrove.
Okusna percepcija blijedi s godinama: U prosjeku, ljudi izgube pola sposobnosti receptora okusa do napunjene 20. godine. Sve životinje ne mogu osjetiti sve ukuse.
Diferenciranje okusa
Pet vrsta okusa se registruje na različitim dijelovima ovog čula:
To je pet osnovnih vrsta okusa, ali čovjek može razlikovati beskonačno mnogo okusa (između ostalih i masne kiseline, okus vode, i druge). U tome pomaže i čulo mirisa, koji nadopunjava impulse koji idu prema mozgu.
Zaštita čula okusa
Čulo okusa, slično čulu mirisa, potrebno je također štititi i njegovati. Nepotrebno izlaganje vrelim jelima i pićima, žestokim začinima, raznim hemikalijama, alkoholu, duhanskom dimu, drogama i sl. dovodi do smanjivanja osjetljivosti ili čak do potpune neosjetljivosti ovog čula. Neke od pomenutih i drugih materija mogu trajno oštetiti čulo okusa.
Čulo okusa i mirisa nisu samo ispitivači postavljeni na ulazu u tijelo, već stvaraju osjećaj prijatnog i neprijatnog te tako utiču na opće raspoloženje i emotivno stanje čovjeka.
Klinički značaj
Pacijenti s Addisonovom bolešću, hipofiznom insuficijencijom ili cističnom fibrozom ponekad imaju preosjetljivost na pet primarnih okusa
Poremećaji ukusa
Virusi takođe mogu uzrokovati gubitak ukusa. Oko 50% pacijenata sa SARS-CoV-2 (uzrokujući COVID-19) doživljava neku vrstu poremećaja povezanog s njihovim čulom mirisa ili okusa, uključujući ageuziju i disgeuziju. SARS-CoV-1, MERS-CoV, pa čak i gripa (virus gripe) također mogu poremetiti čulo okusa
Energija disocijacije veze
Energija razlaganja hemijske veze (BDE), energija disicijacije veze ili D0 je mjera snage hemijske veze. Može biti definirana kao standardna entalpijska promjena, kada se veze raskidaju putem homolize, sa reaktantima i proizvodima na K=0 (apsolutnoj nuli). Naprimjer, energija razlaganja C–H veze u etanu (C2H6) je određena procesom:
CH3CH2–H → CH3CH2• + H•
D0 = ΔH = 101,1 kcal/mol = 423.0 kJ/mol = 4.40 eV (po vezi)
Definicija BDE i srodnih parametara
Energija raskidanja hemijske veze se ponekad označava i kao entalpija disocijacije veze (ili vezna entalpija). Ovi nazivi nisu strogi ekvivalenti, kao što se kasnije obično navodi za gornju entalpijsku reakciju na 298 K (standardni uslov), nego na 0 K. To se razlikuje od D0 za oko 1,5 kcal/mol (6 kJ/mol), u slučaju veze sa vodikom u velikim organskim molekulama. Ipak, naziv energija razlaganja veze i simbol Do često se upotrebljavaju i za reakciju entalpije na 298 K.
Odnos BDE - energija veze
Izuzev diatomskih molekula, energija razlaganje veze se razlikuje od energije veze, prosjeka koji se izračunava iz zbira energija razlaganja svih veza u molekuli.
Naprimjer, veza HO–H, u molekuli vode (H–O–H) ima 493,4 kJ/mol energije razlaganja, a potrebno je 424,4 kJ/mol da se raskine ostatak veze O–H. Energija kovalentne veze O–H u vodi je 458,9 kJ/mol, koja je prosjek tih iznosa. Disocijacijska energija vodikove veze u vodi je oko 23 kJ/mol.
Na isti način, za uklanjanje uzastopnih atoma vodika iz metanskih veza, energije razlaganja veze su: 104 kcal/mol (435 kJ/mol), za D(CH3–H) 106 kcal/mol (444 kJ/mol) za D(CH2–H):  106 kcal/mol (444 kJ/mol),  za D(CH–H) i konačno 81 kcal/mol (339 kJ/mol) za D(C–H). Energija veze je tako, 99 kcal/mol ili 414 kJ/mol (prosječna energija disocijacije veza). Treba uočiti da je C-H BDE 99 kcal/mol.
Nakon disocijacije, ako se formiraju nove veze većih energija raskidanja veze, ovi proizvodi su na nižim entalpijama, javlja se neto gubitak energije, a time je i ukupni proces egzoterman. Konkretno, pretvaranje slabe dvostruke veze u O2 u jaču vezu u CO2 i H2O daje egzotermno sagorijevanje.
Homolitsko ili heterolitsko razlaganje
Veze se mogu raskinuti simetično ili asimetrično. Prva se zove homoliza i osnova je za obične BDE. Asimetrično razlaganje veza se zove heteroliza. Za molekule vode, alternative su:
Bromougljici su često labilni i upotrebljivi za gašenje požara.
Navedeni podaci pokazuju kako prednosti veza variraju u odnosu na periodni sistem. Postoji veliki interes, posebno u organskoj hemiji, za relativne snage veza u okviru date grupe spojeva.
Krasinec
mini|280px|Krasinec, ribnjak "Prilozje" Krasinec je naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krasinec je imao 196 stanovnika.
Glossop North End AFC
Klub je osnovan 1886. godine. Član North Cheshire League postaje 1890. godine. Četiri godine kasnije prelazi u Combination ligu. Iste godine počinje igrati na profesionalnom nivou. Potom je nastupao u Midland League, da bi 1898. godine postao član Football League. Od 1901. do 1903. za klub je nastupao John Goodall, najbolji strijelac prve sezone Football League.
Nadimak kluba je The Hillmen. Tradicionalne boje su plava i bijela. Domaće utakmice igra na stadionu Arthur Goldthorpe.
Malino (Oriovac)
Malino je naseljeno mjesto u sastavu općine Oriovac, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Malino je imalo 485 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Malino je imalo 653 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
VTA1
Sortiranjem pridruženi VTA1 homolog vakuolskog proteina jest protein koji je kod ljudi kodiran genom VTA1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 307 aminokiselina, а molekulska težina  33.879 Da.
PGK1P2
Fosfoglicerat-kinaza 1, pseudogen 2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom PGK1P2, sa pseudogenima na hromosomu X.
Opis
Gen PGK1 kodira fosfoglicerat-kinazu-1, poznatu i kao ATP: 3-fosfoglicerat 1-fosfotransferaza (EC 2.7.2.3), koja katalizira reverzibilnu konverziju 1,3-difosfoglicerata u 3-fosfoglicerat, tokom glikolize, generirajući jednu molekulu ATP. PGK1 se razlikuje od testisnog PGK2, koji se preslikava na hromosomu 6p21.
Kloniranje i ekspresija
Michelson et al. (1983) izolirali su klon cDNK pune dužine PGK iz biblioteke cDNK ljudske fetusne jetre,  koristeći sintetske oligonukleotidne smjese kao hibridizacijske sonde. Izvedeni protein sadrži 417 aminokiselinskih ostataka. Southern blot analiza ljudskih genomskih DNK pokazala je složeni obrazac hibridizirajućih fragmenata, od kojih dva nisu porijeklom iz X-a. Rezultati su protumačeni kao odraz postojanja male porodice raspršenih gena sličnih PGK ili PGK. Koristeći smjesu sintetskih oligodezoksiribonukleotida, Singer-Sam et al. (1983) izolirali su cDNK, koja kodira aminokiseline 291-296 PGK.
Struktura i funkcija gena
Ljudski gen PGK1 sadrži 11 egzona i obuhvata približno 23 kilobaze.
Pseudogeni
Jedan pseudogen PGK1 (PGK1P1) nalazi se na Xq, pozicija Xq11-Xq13, proksimalno izraženom genu PGK1 na Xq13 (Michelson et al., 1985; Willard et al., 1985). Pseudogen je mapiran somatskim hibridnim ćelijama i in situ metodima hibridizacije, koristeći kloniranu sondu DNK u svakom slučaju. Willard et al. (1985) su identificirali sekvencu DNK u vezi s PGK od 10 kb na ljudskom hromosomu 19, za koju su autori sugerirali da bi mogla predstavljati pseudogen, navodni gen PGK specifičan za testise ili neki drugi srodni gen. Gartler et al. (1986) preslikali su sekvencu PGK od 1 kb na hromosomu 19, koji predstavlja drugi pseudogen PGK1P2.
Molekulska genetika
Chen et al. (1971) opisali su elektroforetsku varijantu PGK sa enzimskom aktivnošću u normalnom opsegu. Korištenjem PGK sonde cDNK, Hutz et al. (1984) identificirali su uobičajeni polimorfizam DNK, s restrikcijskim enzimom PstI. Otkriveno je da je oko 48% žena u svim etničkim skupinama heterozigotno. Podaci o učestalosti alelnih varijanti gena, tabelirali su Roychoudhury and Nei (1988).
Nedostatak fosfoglicerat-kinaze 1
Kod pacijenta sa hroničnom hemolitskom anemijom, povezanom s nedostatkom aktivnosti PGK1, Fujii et Yoshida (1980) koristili su analizu mapiranja peptida, kako bi identificirali supstituciju arg206-za-pro (R206P),  u proteinu PGK1. Varijanta PGK1 nazivana je 'Uppsala'. Sugie et al. (1998), u PGK genu opisali su mutaciju 837T-C pacijenta sa PGK Hamamatsu i miopatskim oblikom nedostatka PGK1. Kod dva nepovezana dječaka španskog porijekla, s teškom doživotnom hroničnom hemolitskom anemijom i progresivnim neurološkim oštećenjima, Noel et al. (2005) identificirali su dvije različite mutacije u genu PGK1. Spiegel et al. (2009) izvijestili su o 18-godišnjaku arapskog beduinskog porijekla s nedostatkom PGK1 potvrđenim genetičkom analizom (T378P). Imao je čisto miopatijski fenotip, s pojavom grčeva u mišićima i pigmenturijom izazvanom vježbama u dobi od sedam godina. Nije imao dokaze o hemolitakoj anemiji ili neurološkom sudjelovanju; povećana je serumska kreatin-kinaza. Biokemijske studije pokazale su smanjenu aktivnost PGK1 u mišićima (0,9% kontrolnih vrijednosti) i eritrocitima (1,6%). Nepogođena majka pacijenta i dvije sestre bile su heterozigotne za mutaciju.
Jednoosobinski polimorfizam
Jednoosobinski polimorfizmi (eng. Single Feature Polymorphism: SFP) polimorfne DNK sekvence koje se odnose na varijaciju jednog svojstva. Vrijedni sugenetički markeri koji potencijalno nude neposrednije fizičke veze ka samim  strukturama  gena. Međutim, većina aktulelnih SFP  predikcijskih metoda su  razvijene  za sekvenciranjer DNK  proučavanih  vrsta, iako su posebno pogodni  za vrste sa složenim i nesekvenciranim genomima.
Na osnovu broja SFP može se predvidjeti i njihovu sposobnost da identifikuju poznate polimorfne sekvence, da bi se potvrdili postojeće SNP genotipove, provjerile postojeće  genske mape i pojedinačni haplotipovi. Raspoloživi metodi su visoko osposobljeni za funkcije sekvenci koje sadrže polimorfizme, ali sve jednoobrazno identificiraju većinu SFP u komponentama za koje nije bilo polimorfnih sekvenci na različitim lokacijama. To ukazuje da SFP uglavnom predstavljaju polimorfizam cis –aktivnih  regulatora. Sve metode su efikasne, kao predikcijski markeri  ili u  mapiranju gena.
Rick Snyder
Rick Snyder je američki političar i poslovni čovjek, poznatiji kao 48. po redu i trenutni guverner američke savezne države Michigan. Član je Republikanske stranke. Na mjesto guvernera došao je 1. januara 2011. godine. U periodu od 2005. do 2007. godine Snyder je bio na mjestu predsjednika upravnog odbora kompanije Gateway Inc. sa sjedištem u gradu Irvine, Kalifornija. Prije nego što je izabran na mjesto guvernera bio je direktor i predsjednik upravnog odbora te jedan od osnivača kompanije Ardesta LLC, špekulativne firme sa sjedištem u Ann Arbor u Michiganu. Snyder se spominjao kao jedan od mogućih kandidata Republikanske stranke za potpredsjednika SAD na izborima 2012. godine.
M47 Patton
M47 Patton je američki srednji tenk razvijen početkom 1950-tih godine, predstavlja drugi tenk iz serije Patton tenkova, koja je dobila ime po slavnom američkom generalu George Pattonu.
Razvoj i opis
Razvoj tenka M-47 Patton II započet je 1949. Riječ je o konvencionalnoj konstrukciji, sa kupolom vrlo izduženog oblika, postavljenom više prema naprijed, sa hodnim dijelom bez bočnih štitnika. U prednjem dijelu unutrašnjosti nalazili su se vozač i rukovalac mitraljeza, a iza njih u središnjem dijelu kupole bili su komandir, nišandžija i punilac, s motorno-transmisijskim dijelom u pozadini. Na tenku su četiri ulazna otvora i dva na podu za spašavanje posade u borbenim uvjetima.
Tenk ima ugrađen četverotaktni dvanaestocilindrični, zrakom hlađeni benzinski motor Continental AV-1790-5A, maksimalne snage 800 KS. Zbog velike potrošnje tenk je imao radijus kretanja do 130 km. Imao je i manji pomoćni benzinski motor sa generatorom električne energije od 10 kW. Mjenjač je bio planetarni sa jednim stepetnom prijenosa naprijed i dva stepena unazad. Hodni dio čine i šest potpornih točkova, tri točka gusjenica sa po jednim kompenzirajućim točkom sa svake strane za natezanje gusjenica.
Ukupna zapremina oklopljenog prostora bila je 18 m2, debljine oklopa od 22,2 do 101,6 mm. Kupola je bila debljine 101,6 mm naprijed, 63,5 mm bočno i 76,2 mm zadnjeg dijela.
Osnovno oružje je top M36, izolučene cijevi kalibra 90 mm. Cijev topa je dužine 4.497 mm (L/44). Vertikalno polje dejstva je od -5 do +19 stepeni. Top nije stabilisan, ne može dejstvovati iz pokreta, a pokretanje je ručno ili elektrohidraulično. Vijek cijevi je 700 ispaljenih metaka, a borbeni komplet čini 71 metak različitih vrsta i to: Trenutno-fugasni (HE, 26 metaka), pancirno-obilježavajući ( APC, 18 metaka), dimni i dimno-obilježavajući (WP, 2 metka), potkalibarni (HVAP-T, 10 metaka) i kumulativni (HEAT, 15 metaka). Pomoćno oružje čini povezani mitraljez od 7,62 ili 12,7 mm M2 Browning.
Od uređaja za osmatranje i nišanjenje tenk ima komandirovu turelu, koja je fiksna i montirana na kupolu. Opremljena je sa pet višeslojnih prizmi, kružno postavljenih i koristi se dnevno osmatranje okruženja. Komandirova turela je opremljena još i sa nišanskom spravom čije je vertikalno pomjeranje -18 do +22 stepena. Nišandžija raspolaže nišanskom spravom (stereoskopski daljinomjer) M12 ili T41/E3 sa mogućnošću mjerenja daljina do 5.000 m sa uvećanjem 7,5x u vidnom polju od 5 stepeni. Nišandžija još raspolaže i sa periskopskom nišanskom spravom M20A1 sa uvećanjem 1x u vidnom polju širine 33 stepena. Vozač i mitraljezac imaju po jedan periskop tipa M6 ili M13, a vozač ima i IC periskop M19 ili T41 koji noću osigurava vidljivost od 50-60 m. Od ostalih uređaja tenk M47 Patton ima, elektrouređaj sa 4 akumulatora, protivpožarni uređaj, radio uređaj, uređaj sa kablom dužine 12 m koji omogućuje razgovor pješadije i posade tenka, uređaj za grijanje posade.
Trnovi (Cetingrad)
Trnovi su naseljeno mjesto u sastavu općine Cetingrad, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Trnovi postoje od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Bogovolja.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trnovi nisu imali stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Bogovolja.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Bogovolja. Kao dio naselja iskazivano od 1890. U 1857. i 1869. podaci sadržani u naselju Bogovolja, a u 1880. u naselju Kruškovača.''
Krapinica
Hrvatska:
PLVAP
Protein plazmalemske vezikule je protein koji je kod ljudi kodiran genom PLVAP.
Tkivna specifičnost
Gen PLVAP eksprimira se u plućima, bubrezima, srcu, aorti, posteljici, mišićima, hipofizi, nadbubrežnim i mliječnim žlijezdama, bešici, limfnim čvorovima, koštanoj srži, dušniku, gastrointestinalnom traktu, jetri i tumorskom endotelu.
Struktura
Ovaj glikoprotein sastoji se od 442 aminokiseline, uključujuči malu N-terminalnu regiju, jedan transmembranski fragment i C-terminalni vanćelijski domen. Vanćelijski domen sadrži četiri N-glikozilacijska mjesta i dva velika super namotana alfa-heliksna domena, što ukazuje na štapičastu strukturu proteina. Veličina proteina je, ovisno o nivou glikozilacije, od 50 do 60 kDa.
HD 46375
HD 46375 je zvijezda u sazviježđu Jednorog. Udaljena je 114 sg od Sunca. Ubraja se u narandžaste divove spektralne klase K1 IV .Prividnog je sjaja 7.84, njena starost se procjenjuje na oko 4.9 milijardi godina. Zvijezda se nalazi ispred poznate emisijske magline Rozeta (Caldwell 49, en. Rosette nebula). Ima 0.24 masa Sunca. Odnos Fe/H iznosi 0.24.
PLVAP
Struktura
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
HD 46375
Vanjski linkovi
ž
Zdravko Čelar
Zdravko Čelar (Rašinovac, Bosanski Petrovac, 15. septembra 1917 — Rakovac, Srbac, juli, 1942, Narodni heroj Jugoslavije, komandant Četrvrtog krajiškog proleterskog bataljona.
Osma krajiška muslimanska udarna brigada
Osma krajiška muslimanska udarna brigada vojna je jedinica Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije koja je osnovana 28. septembra 1942 u Cazinu po naredbi Štaba 1. Bosanskog korpusa. Po osnivanju ušla je u sastav Četvrte udarne divizije 1. Bosanskog korpusa.
Zdravko Čelar
Biografija
Poslije kapitulacije i okupacije Kraljevine Jugoslavije u aprilu 1941., vratio se u Bosanski Petrovac, gde je radio na pripremama za ustanak. U julskom ustanku 1941. godine postao je komandir Štaba za petrovački kraj. Već u prvim borbama dolazi do izražaja njegova hrabrost i organizacione sposobnosti. Prilikom formiranja partizanske čete u selu Vođenici, postavljen je za komandira.
Osma krajiška muslimanska udarna brigada
Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije imala je preko 300 brigada u svom sastavu. Osma krajiška osnovana je 38-ma po redu u Jugoslaviji, a od 40 brigada u Bosni i Hercegovini 10-a, dok je od 20 krajiških i srednjebosanskih brigada, osma po redu. Ratna dejstva počela je posljednjih dana 1942, a završila ih maja 1945. na širem rejonu Celja u Sloveniji. Tokom 850 ratnih dana brigada prošla je borbeni put dug preko 7.000 km. Za čitavo vrijeme rata borili su se njeni borci, često gladni, slabo odjeveni i iscrpljeni od iznemoglosti, protiv fašističkih okupatore i kolaboracionista svih vrsta na našem ratištu. Pobjeđivali su ih u Bosanskoj Krajini a zatim u srednjoj Bosni, na Baniji, Kordunu, Žumberku i u Sloveniji. Na tom surovom putu ostalo je više od hiljadu grobova boraca Osme brigade.
Zdravko Čelar
Biografija
Prema planu CK KPJ i Vrhovnog komandanta NOP i DVJ Josipa Broza Tita, u sastav Prve proleterske udarne brigade trebalo je da uđe i jedan krajiški proleterski bataljon. Zdravko je, zajedno sa ostalim vojnim i partijskim rukovodiocima, dobio zadatak da izvrši pripreme i formira taj bataljon. Kada je bataljon formiran, 25. marta 1942. godine, u Čelincu, Zdravko je postavljen za komandanta.
Osma krajiška muslimanska udarna brigada
Osnivanje
Krajem 1942. god partizani su imali slobodnu teritoriju poznatu kao Bihaćka republika. U to vrijeme osnovan je veliki broj partizanskih jedinica (brigada, divizija i korpusa). Jedna od novoosnovanih jedinica bila je i Osma krajiška muslimanska udarna brigada.
Zdravko Čelar
Biografija
Bataljon je krenuo u pravcu istočne Bosne, s namjerom da se tamo spoji sa Prvom proleterskom brigadom. Međutim, zbog jačanja četničkih snaga u centralnoj Bosni i previranja u četama Četvrtog krajiškog partizanskog odreda bataljon je ostao jedina partizanska jedinica na ovom terenu, izložena danonoćnim napadima četnika, ustaša i Nijemaca. Krajem maja i početkom juna 1942. godine bataljon je potisnut je na planinu Motajicu i u teškoj borbi bio desetkovan. Zdravko se, sa Štabom bataljona i grupom boraca, probio do sela Ilove, gde su upali u četničku zasjedu i bili uhvaćeni. Jedan dio bataljona je uspio da se probije iz obruča noću 14/15. juna i prebacio se preko Save u Slavoniju, gde je više od četiri mjeseca djelovao zajedno sa slavonskim partizanima.
Osma krajiška muslimanska udarna brigada
Osnivanje
Brigada osnovana je u Cazinu 28. decembra 1942. godine na osnovu usmene naredbe Josipa Broza Tita Vrhovnog komandanta NOV i POJ, i naredbe štaba 1.og krajiškog korpusa. Toga dana Štab brigade koji se smjestio u Cazinu uspio je djelimično da formira brigadu koja se sastojala od četiri nepotpuna bataljona. Od tada Osma krajiška muslimanska udarna brigada nosi svoj naziv. Treći bataljon Šeste krajiške brigade sa svoje četiri čete postao je jezgro. Brigada je ušla u sastav 4.udarne divizije 1. bosanskog korpusa.
Zdravko Čelar
Biografija
Četnici su u julu 1942. godine streljali Zdravka Čelara, u selu Rakovcu, kod Srpca. Ukazom Vrhovnog štaba NOP i DVJ, 7. avgusta 1942. godine, proglašen je za narodnog heroja, među prvim borcima NOV i POJ.
Srbijansko selo Čelarevo, kod Bačke Palanke, koje je se prije zvalo Čib, naseljeno je 1946. godine kolonistima iz Bosne i dobilo njegovo ime.
Osma krajiška muslimanska udarna brigada
Osnivanje
Do kraja rata brigada promijeniti će nekoliko puta svoj komandni kadar. U njen sastav ušli su, još u toku formiranja, ne samo borci sa teritorije Cazinske Krajine, već i sa susjednih opština (Bihać, Bosanska Krupa, Velika Kladuša i Bosanski Novi).
Četvrta neprijateljska ofanziva
Nastavljajući operacije po planu Vajs II Nijemci kreću od Bosanskog Petrovca (čak i preko planine Osječenice uz pomoć četničkih snaga) i dolaze do Drvara. Osma brigada se povlači na kratki predah do sela Tičevo, gdje dolazi 1.og marta.
Uslijedio je najteži marš brigade na planinu Šator u trajanju 12 sati. A na Šatoru snijeg je bio visok 2 metra, bez skloništa i hrane. Bili su okruženi neprijateljem. Četvrti bataljon se uputio u probijanje kod sela Popovići i bio desetkovan. Ta borba omogućila je ostalom dijelu brigade da manevrom preko sela Rore izbije 12.og marta u Podgrmeč kod Lušci Palanke. U toku ove Četvrte neprijateljske ofanzive brigada je imala 70 mrtvih. Mart mjesec iskorišten je za organizaciono sređivanje brigade i njeno učvršćivanje.
Uslijedio je tifus kao posljedica preživljenih teških vremenskih uslova na području Šatora i loših higijenskih uslova. Mart i april brigada je na terenu Bosanske krajine i početkom maja odlazi na Kordun i Baniju u sastav Unske operativne grupe zajedno sa jedinicama tog područja vodila je neprestane borbe, uključujući i teren Cazinske krajine. U toku svog boravka u Unskoj operativnoj grupi brigada je imala 63 borca izbačena iz stroja pa je tada brojala 960 boraca, zajedno sa onima u bolnicama i na oporavku.
Borbe protiv četnika
Nakon kraćeg odmora brigada odlazi na područje Manjače. Nastupio je period borbi protiv četnika. Nije se radilo samo o razbijanju i uništenju četničkih formacija nego je ta borba imala širi značaj. Morao se razbiti uticaj četnika u krajevima u kojima su se oni nalazili, a njihov uticaj nije bio mali. Zbog odnosa prema Saveznicima trebalo je dokazati ko učestvuje u antifašističkoj borbi a ko je kolaboracionista.
Broj četničkih grupa, a pogotovo broj četnika u njima, bilo je iz raznih razloga teško utvrditi, ali procjene govore o 3000 naoružanih četnika. U pomoć su stigle i jedinice popa Đujića sa kninskog područja.
Do 30.og avgusta rezultati su bili veoma slabi. Četnici su se stalno povlačili prema Banjoj Luci da bi im tu pomogli Nijemci svojim kombinovanim napadom uz pomoć avijacije. Početkom septembra borba protiv četnika je obustavljena, uz ocjenu, da i pored svih napora, četničke snage nisu uništene. Sredinom septembra brigada se našla na terenu Lušci Palanke.
Borbe u Podgrmeču
Sredinom oktobra brigada je izvela uspješan napad na rudnik Ljubija i tom prilikom su uništeni električna centrala, kompresor, žičana željeznica, 15 lokomotiva, rudnički bunkeri, a zaplijenjena je znatna količina naoružanja. Zatim slijedio je uspješni napad na Sanski Most. U toku 6.og novembra izvršen je napad na Otoku pod komandom Milana Miljevića, novog komandanta Brigade.
U vrijeme Desanta na Drvar brigada je vodila borbe u području Bosanska Krupa –Bosanski Petrovac. Bilo je to novo iskustvo jer su Nijemci masovno koristi tenkove. Naredna tri mjeseca Brigada je na području Bosanskog Petrovca. Jesen 1944. Brigada je ponovo na području Bosanski Novi – Prijedor – Banja Luka.
Borbe za konačno oslobođenje
Krajem 1944 Brigada odlazi na područje Zenica i Sarajevo gdje je velika koncentracija njemačkih jedinica koje se prebacuju iz Grčke. Oslobođen je Travnik i u decembru zadatak je to područje držati u svojim rukama. Krajem oktobra brojno stanje brigade je oko 1500 boraca jer su odlični uslovi za mobilizaciju. U kvislinškim redovima se osjeća malodušnost zbog jasnog ishoda četvorogodišnjeg rata. Ustaške vlasti u decembru donijele su Zakonsku odredbu o organizovanju „Opće narodne odbrane“, a mobilnost se održavala strahom od zarobljavanja.
Sve to trajalo je do kraja marta. Borci Osme brigade dobro su upoznali područje između Travnika i Zenice, ali i dugo pamtili oštru zimu i duboki snijeg.
U borbama za oslobođenje Sarajeva brigada skoro da nije ni učestvovala zbog naglog povlačenja neprijatelja.
Još jednom brigada prošla je Podgrmečom i Cazinskom Krajinom, ali u drugo vrijeme i u drugom izdanju. Sada je brigada imala 3022 borca, 11 teških i 16 lakih minobacača, veliki broj teških mitraljeza i preko 140 lakih mitraljeza, dobro organizovanu komoru i pozadinsku službu. Veliki broj pridošlih u brigadu bio je iz grada Sarajeva i njegove okoline. Preostalo je da se 6.og maja oslobodi Karlovac. Jedinice Osme brigade ušle su grad Brežice 10.og maja oko 12 časova. I narednog dana nastavljeno je gonjenje sa dva bataljona, ali je sa ovim za Osmu brigadu rat bio definitivno završen.
Odlikovanja
Za Narodne heroje Jugoslavije iz brigade proglašeni su: Avdo Ćuk, Blažo Đuričić, Mahmut Ibrahimpašić, Ibrahim Mržljak Mali.
Vanjski linkovi
Osma krajiška brigada
Pikometar
thumb|right|Pojednostavljeni prikaz atoma [[helija, čiji procijenjeni prečnik iznosi 62 pikometra ]] Pikometar (SI simbol: pm) je jedinica za dužinu u metričkom sistemu, koja odgovara trilliontom (1/1,000.000.000.000) dijelu metra, u SI sistemu osnovnih mjernih jedinica. U naučnom obilježavanju se piše kao 1x10−12 m, a u inženjerskom kao 1 E−12 m = 0,000.000.000.001 m.
Upotreba
Primjena dužine pikometra je u primjena gotovo u potpunosti ograničena na fizičku česticu, kvantnu fiziku, hemiju i akustiku. Atomi imaju prečnik između 62 i 520 pm, a tipska dužina ugljik – ugljik jednostruke veze je 154 pm. Manje jedinice i dalje mogu koristiti za opisivanje manjih čestica (od kojih su neke komponente samih atoma), kao što su hadroni, a donje granice moguće veličine su za  fermionske tačkaste čestice.
Laserska interferometarska prostorna antena (LISA) sonda je planirana za lansiranje u 2034. Namijenjena je za direktno otkrivanje gravitacijskih talasa, koja će mjeriti relativna pomjeranja sa rezolucijom od 20 pikometara na rastojanju od od 5 miliona kilometara, što daje bolju osjetljivost od 1/1020.
Krašnji Vrh
Krašnji Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krašnji Vrh je imao 25 stanovnika.
MTRF1L
Faktoroliki protein 1 translacijskog otpuštanja mitohondrija jest protein koji je kod ljudi kodiran genom MTRF1L.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 380 aminokiselina, а molekulska težina 43.600 Da.
Funkcija
Mitohondrijska DNK kodira 13 proteina koji imaju bitnu ulogu u respiratornom lancu, dok su svi proteini uključeni u mitohondrijsku translaciju kodirani jedarnim genima koji se nosee iz citoplazme. MTRF1L je jedarno kodirani protein koji funkcionira kao faktor oslobađanja koji prepoznaje stop kodone i oslobađa mitohondrijske ribosome iz sintetiziranog proteina (sažetak Nozaki et. al, 2008 PubMed 18429816, prema OMIM-u.
Modelni organizmi
Modelni organizmi bili su iz linije nokaut-miševa zvane Mtrf1ltm1a(KOMP)Wtsi generirani po programu  Međunarodnog konzorcija za nokaut-miševe — visokopropusnog projekta za mutagenezu, generiranje životinjskih modela,  na Institutu Wellcome Trust Sanger, zainteresiranim naučnicima   Mužjaci  i ženke podvrgniti su standardiziranom fenotipskom pregledu za određivanje efekata delecija. Izvedeno je 26 testova na mutantnim miševima i nađene su tri značajne  abnormalnosti. Nijedan homozigotni mutirani embrion nije zabilježen tokom gestacije, a u posebnoj studiji nisu primijećene homozigotne životinje na odbijanju. Preostali testovi provedeni su na odraslim heterozigotnim mutiranim životinjama među kojima su mužjacu koji su pokazali povećan nivo slobodnih masnih kiselina u cirkulaciji.
Razloge
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Razloge je imalo 28 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
DUSP10
Dvospecifična protein-fosfataza 10 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom DUSP10 sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 482 aminokiseline, a molekulska težina 52.642 Da.
Funkcija
Dvospecifične proteinske fosfataze inaktiviraju svoje ciljne kinaze defosforilacijom i fosfoserin/treonin[]skih i fosfotirozinskih ostataka. Oni negativno regulišu članove natporeodice MAPK (MAPK/ERK, SAPK/JNK, p38), što je povezano sa ćelijskom proliferacijom i diferencijacijom. Različiti članovi ove porodice fosfataza dvostruke specifičnosti pokazuju različite specifičnosti supstrata za MAPK, različitu distribuciju tkiva i subćelijsku lokalizaciju, te različite načine inducibilnosti njihove ekspresije vanćelijskim stimulansima. Ovaj genski proizvod veže se i inaktivira p38 i SAPK/JNK, ali ne i MAPK/ERK. Njegova subćelijska lokalizacija je jedinstvena; ravnomjerno je raspoređen i u citoplazmi i u jedru. Ovaj gen je široko eksprimiran u različitim tkivima i organima, a njegova ekspresija je pojačana stresnim podražajima. Za ovaj gen su pronađene tri varijante transkripta koje kodiraju dvije različite izoforme.
Interakcije
Pokazalo se da DUSP10 ima interakcije sa MAPK14  i MAPK8.
Pričac
Pričac je naseljeno mjesto u sastavu općine Oriovac, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pričac je imao 103 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pričac je imalo 152 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3859
IC 3859 (također poznat kao PGC 170216) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 192 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,00 (56 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 12. aprila 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Portret infante Marije Terezije Kastiljske
Infanta Marija Terezija Kastiljska je portret Marije Terezije Kastiljske iz 1653, koji je naslikao španski barokni slikar Diego Velázquez. Isječen je pri vrhu i dnu, a čuva se u Muzeju historije umjetnosti u Beču.
Smatra se jednim od najboljih portreta ovog španskog umjetnika iz kasnog perioda njegovog stvaralaštva. Na portretu je infanta prikazana u veličanstvenoj pozi, osvijetljena u laganoj haljini naspram tamne pozadine. Njenu ozbiljnost i formalnost dodatno ističu dva sata na rukama, dok je maramica u lijevoj ruci jedan od najistaknutijih detalja.
Velázquez i njegovi pomoćnici naslikali su tri slike koje su poslane potencijalnim muževima Marije Terezije Kastiljske (koja se kasnije udala za francuskog kralja Luja XIV). Dvije druge verzije prikazane su u Muzeju lijepih umjetnosti u Bostonu i Louvreu u Parizu.
Zvečaj
mini|desno|280px|Ostaci tvrđave Zvečaj Zvečaj je bio strateški veoma značajana utvrda u srednjevjekovnoj Bosni. Njegove razvaline se i danas nalaze na južnoj strani strme stijene u dolini  Vrbasa. Udaljene su oko 10 km uzvodno od Banjaluke, odnosno 40 km nizvodno od Jajca. Imajući u vidu (za onovremenu  gradnju) nepovoljnu konfiguraciju terena, Zvečaj je bio prostrana tvrđava, nepravilnog oblika, svrsishodno uklopljen u stjenoviti okoliš. Njegovi ruševni ostaci su neshvatljivo zapušteni i propadaju na očigled lokalnih vlasti.
Ovaj grad se nalazio na mogostruko značajnoj poziciji, u blizini uzvodnog ulaza u kanjon Vrbasa, na lokalitetu Tijesno (iza Krupe na Vrbasu). O tome svjedoče i ostaci tri dobro utvrđena grada: Zvečaj, Bočac i Greben. Tijesno je i do danas ostalu odista tijesno za ulaz u kanjon Vrbasa, na relaciji Banjaluka – Jajce, jer se neposredno uz korito plahog Vrbasa uzdiže okomita i visoka stijena. Zvečaj se prvi put spominje 15. januara 1404. godine kao dvor hercega Hrvoja Vukčića Hrvatinića, kada je sa Dubrovčanima potpisan savez protiv kralja Stjepana Ostoje. Nakon 15 godina (15. marta 1419.), tu je i Ostojin sin primio dubrovčke izaslanike i potvrdio im prethodne privilegije. Kada je pao Ključ (1463., Zvečaj su zauzele Osmanlije i postavile posadu od 50 janjičara i 30 ostalih vojnika, a za zapovijednika postaviše Konstantina iz Ostrovice (pisca poznate hronike). Koncem iste godine, uz još neke bosanske gradove, zauzeo  ga je kralj Matija Korvin. Za vrijeme njegovog prodora na Balkan, 1480. boravio je  i u Zvečaju. U tursko-ugarskom ugovoru iz 1519., pominju se i Zvečaj, Banjaluku i Vrbas (Orbasz; Banya Lwka, Zweczay cum castro Verbaz), koji su pripali kralju Ljudevitu II.
Osmanlije su ponovo zauzele Zvečaj (1528.) za vrijeme namjesnika Gazi Husrev-bega, kada ga je, bez otpora, predao Andrija Dresneky. Zato ga je kralj Ferdinand proglasio izdajicom i oduzeo mu njegove posjede u Požeškoj županiji, o čemu svjedoči dokument koji je potpisan 10. februara 1528. Nema dokumenata o daljoj sudbini Zvečaja, sve do Boja pod Banjalukom.
Zvečaj je imao izuzetno značajnu ulogu u mnogim odbrambenim bitkama oko Banjaluke i u Bosni uopće, uključujući i veliki Boj pod Banjalukom 1737. godine.
Bitka se bila pod Banjom Lukom 4. avgusta 1737., a bošnjačka vojska je, u pet juriša,  izvojevala je veliku pobjedu. Iza odbačenog neprijatelja ostalo je 1.300 mrtvih. U toj borbi su Bošnjaci su odnijeli jednu od sudbonosnih pobjeda, iako je iz Stambola stigla vijest da ne pružaju otpor, a Austro-Ugarska pozvala kršćanskio stanovnštvo da ne učestvuje u odbrani Bosne. Bosanski vezir Hećimoglu Ali-paša (tur. Hekimoğlu Ali Paşa) je očekivao da će austrijska vojska od preko napasti Bosnu. Na svoju ruku sazvao je sve kapetane i ajane na vijećanje u Travnik. Budući da od Stambola nije mogao dobiti pomoć, organizovao je odbranu Bosne sopstvenim snagama. Relativno brzo je okupio sakupio oko 10.000 vojnika na travničkom polju. Svi kapetani u tadašnjoj bosanskoj vojsci su se odazvali pozivu. Austrijeke snage je činilo oko 14.000 dobro opremljenih vojnika.
Iako su napadnuti iz više pravaca (sa Save i Drine), Ali-paša i ostali narodne vođe su organirali moćnu odbranu, a u protibnapadu do nogu potukli neprijateljsku vojsku, koja ni narednih oko 150 godina nije mogla pokoriti Bosnu, sve do raspada Osmanlijske imperije, odnodno aneksije nakon Berlinskog kongresa 1878.
Krapinica (Budinščina)
Krapinica je naseljeno mjesto u sastavu općine Budinščina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krapinica je imala 260 stanovnika.
Napomena: ''U 1948. sadrži podatke za bivša naselja Krapinica I i Krapinica II koja su te godine bila odvojeno iskazana.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Krapinica je imalo 282 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Cetinski Varoš
Cetinski Varoš je naseljeno mjesto u sastavu općine Cetingrad, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cetinski Varoš je imao 29 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Bilo, Kapljuv, Podcetin i Strmačka. U 1869., 1880., od 1910. do 1931. te 1981. i 1991. sadrži podatke za naselje Bilo. Od 1869. do 1890. te 1981. i 1991. sadrži podatke za naselje Kapljuv. U 1981. i 1991. sadrži podatke za naselje Podcetin, od 1857. do 1948. te 1981. i 1991. sadrži podatke za naselje Strmačka, a 1880. za naselje Kuk.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cetinski Varoš je imalo 441 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Bilo (čvor)
Hrvatska:
Srbija:
Krivoglavice
Krivoglavice su naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krivoglavice su imale 59 stanovnika.
Mark Dayton
Mark Dayton je američki političar na funkciji guvernera američke savezne države Minnesota počev od 3. januara 2011. godine. Član je Demokratske farmersko-radničke stranke Minnesote, bliske nacionalnoj Demokratskoj stranci. Prije ove, bio je na mjestu senatora u Senatu SAD ispred države Minnesote u periodu od 2001. do 2007. godine, te državni revizor Minnesote od 1991. do 1995. godine. Rođen u Minnesoti, Dayton je praunuk biznismena George Daytona, osnivača trgovačkog lanca Dayton's koji je kasnije prerastao u kompaniju Target Corporation. Mark je svoju karijeru počeo u obrazovanju i socijalnom radu u New Yorku i Bostonu nakon što je diplomirao na Univerzitetu Yale 1969. godine. Tokom 1970tih, služio je kao pravni pomoćnik senatoru Walter Mondaleu i guverneru Minnesote Rudy Perpichu. Godine 1978. Dayton je postavljen u Komisiju za ekonomski razvoj Minnesote. Iste godine se oženio Alidom Rockfeller Messinger, iz poznate porodice Rockefeller.
Marigutić
Marigutić je naseljeno mjesto u sastavu općine Budinščina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marigutić je imao 26 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Marigutić je imalo 33 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Opsada Damaska
Opsada Damaska je trajala je od 21. augusta do 19. septembra 634. godine, prije nego je grad Damask pao u ruke muslimanskih vojske Pravednog halifata. Damask je bio prvi glavni grad Bizantijskog Carstva koji su zauzeli muslimani a njegovo osvajanje je predstavljalo jednu od najznačajnijih operacija tokom muslimanskog osvajanja Sirije. Posljednji od rimsko-perzijskih ratova završio se 627. godine, kada je Heraklije završio uspješnu kampanju protiv Perzijanaca u Mezopotamiji. U isto vrijeme, Muhammed s.a.w.s. je ujedinio Arape pod zastavom islama. Nakon njegove smrti 632. godine, naslijedio ga je prvi halifa Ebu-Bekr. Poslije suzbijanje nekoliko unutrašnjih pobuna, Ebu Bekr je nastojao proširiti vlast izvan granica Arapskog poluostrva. U aprilu 634. godine, Ebu Bekr je vojskom napao Bizantijsko carstvo u području Levanta i porazio Bizantijce u bitci kod Adžnadajna. Muslimanska vojska je potom marširala na sjever i izvršila opsadu Damaska. Kada je Halid ibn Velid ušao u grad napadom sa istočne strane, Thomas, komandant bizantijskog garnizona, pregovarao je mirnu predaju s Ebu Ubejdom. Nakon predaje grada, komandanti su dogovorili uslove mirovnog sporazuma.
Položaj grada i utvrđenje
thumb|right|265px|alt=Thomas gate of Damascus|Dio zidina Damaska kod Thomasove kapije. Iako je trenutna visina zida samo 7 m, u vrijeme opsade zid je bio 11 m visok Smješten na strateški važnom mjestu, Damask je privlačio mnoge trgovce iz cijelog svijeta. U to doba, Damask je bio poznat kao raj Sirije.
Utvrda je odgovarala značaju grada. Glavni dio grada je ograđen masivnim, 11 metara visokim zidom. Utvrđeni grad bio je oko 1500 m dug i oko 800 m širok.
Utvrđenje grada je imalo šest kapija:
Iako je rijeka Barada išla uz sjeverni zid utvrđenja, bila je previše plitka da bi imala obrambeni značaj.
U vrijeme ove kampanje, komandant bizantijske vojske u gradu bio je Thomas, zet cara Heraklija. Kao pobožni kršćanin, bio je poznat po svojoj hrabrosti i vještini komandovanja, ali i po svojoj inteligenciji i učenju.