cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zoran Tegeltija
Predsjedavajući Vijeća ministara Bosne i Hercegovine
Nakon Općih izbora u Bosni i Hercegovini 2018. godine iz njih su kao pobjednici izašli Stranka demokratske akcije (SDA), Savez nezavisnih socijaldemokrata i Hrvatska demokratska zajednica Bosne i Hercegovine (HDZ BiH). Međutim, ni nakon godinu dana od izbora Vijeće ministara nije moglo biti formirano. Razlog tome je bilo što su, nakon aktiviranja Akcionog plana za članstvo (MAP) Bosni i Hercegovini od strane NATO-a, predstavnici stranaka iz Republike Srpske odbili inicirati slanje Godišnjeg nacionalnog plana (ANP), jer se protive članstvu BiH u toj organizaciji. S druge strane, predstavnici SDA su odbili formiranje Vijeća ministara bez pristanka SNSD-a za slanje tog plana, čije su odbijanje smatrali kršenjem državnog zakona o odbrani, koji propisuje rad na integraciji Oružanih snaga BiH u NATO. Ta politička kriza je riješena tek krajem novembra 2019, kada je nađen kompromis da se umjesto ANP-a pošalje izmjenjeni plan pod nazivom "Program reformi Bosne i Hercegovine". 23. novembra 2019. Predjedništvo je na svojoj sjednici i službeno donijela ovu odluku, zajedno sa imenovanjem Zorana Tegeltije za mandatara novog saziva Vijeća ministara. 23. decembra Parlament Bosne i Hercegovine je potvrdilo novi saziv Vijeća ministara.
Samo dva mjeseca nakon imenovanja novog Vijeća ministara, ponovo je došlo do političke krize u Bosni i Hercegovini i blokiranja rada institucija. Razlog toga je odluka Ustavnog suda BiH o proglašenju Zakona o zemljištu Republike Srpske neustavnim, jer njim po sili zakona državna imovina postaje imovina Republike Srpske. Ova odluka je izazvala negodovanje među članovima političkih predstavnika iz RS-a. Nakon što je Narodna skuptina Republike Srpske 17. februara 2020. donijela zaključak da članovi državnih institucija iz Republike Srpske treba da obustave rad, oni su blokirali daljnje funkcioniranje državne vlade, uvjetovajući nastavak rada odlaskom stranih sudija u Ustavnom sudu Bosne i Hercegovine.
Milatkovići
Historija
Iz doba bosanske srednjovjekovne države nema podataka o Čajniču. Cijeli kraj se nalazio u Gornjem Podrinju, koje je do 1377. godine bilo u granicama srpske države. Te godine je ova oblast pripala Bosni pri podjeli posjeda Nikole Altomanovića između bosanskog kralja Tvrtka I i srpskog kneza Lazara. Jačanjem vlasteoske porodice Kosača krajem XIV i u XV vijeku ovaj kraj je pod vlašću Sandalja Hranića i hercega Stjepana Vukčića Kosače.
Staro vojničko groblje, koje je proglašeno za nacionalni spomenik, nalazi se u šumi oko pola sata hoda prema zapadu u predjelu koji nosi naziv Hrtar u naselju Milatkovići. Ostaci ovog starog vojničkog groblja prostiru se na nevelikoj površini od oko 150x50 m. Cijeli teren je prekriven suhim lišćem i granjem, a ponegdje raslinjem. Puno kamenja, koje djelomično viri na površini, obraslo je mahovinom. Nije moguće ustanoviti koliko je bilo grobova na groblju. Pored tri prevaljena nišana i gomile klesanika od sedre, ističe se jedan sačuvan grob sa uspravno postavljenim nišanima.
Gabriela von Habsburg
Njena Carska i Kraljevska Visost Nadvojvotkinja Gabriela od Austrije (puno ime: Gabriela Maria Charlotte Felicitas Elisabeth Antonia; rođena 13. septembra 1954) je njemačka kiparica i unuka posljednjeg austrijskog cara. Njena najčešća djela su apstraktne željezne skulpture, ali bavi se i litografijom. Kao umjetnica je poznata kao Gabriela von Habsburg.
Roeđna je u Luksemburgu kao četvrta od sedmero djece Otta von Habsburg i Regine od Sasko-Meiningena i Hildburghausena. Pored nepriznate nadvojvodske titule, nosi također nepriznate titule princeze od Mađarske, Češke, Hrvatske, Slavonije, i Dalmacije. Njena sestra blizanka je nadvojvotkinja Monika, vojvotkinja od Santangela.
Gabriela je studirala filozofiju dvije godine u Minhenu. Od 1978. do 1982. studirala je umjetnost. Od 2001. godine radi kao profesorica u Tbilisiji u Gruziji. Od 26. maja 2007. godine Gabriela je državljanka Gruzije. Od 2001. do 2005. godine radila je kao profesorica na Ljetnoj akademiji umjetnosti u Njemačkoj.
Gabriela von Habsburg održava nekoliko izložbi svake godine. Do 1990ih izložbe je fokusirala na Zapadnu Evropu i Sjedinjene Američke Države, ali u posljednje vrijeme održava više izložbi u Istočnoj Evropi i Centralnoj Aziji.
Dana 30. augusta 1978. godine dala se za Christiana Meistera, njemačkog pravnika. Sa njim ima troje djece. Razveli su se 1997. godine.
NGC 345
NGC 345 (također poznat kao MCG -1-3-64 i PGC 3665) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 242 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,20 (85 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 27. septembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Apendektomija
mini|Apendektomija Apendektomija je hirurška procedura koja uključuje otvaranje trbušne duplje i uklanjanje crvuljka (Appendix vermicularis) obično zbog akutne ili hronične upale crvuljka. Apendektomija predstavlja jedan od najčešćih operativnih zahvata u općoj hirurgiji.
Historija apendektomije
U abdominalnoj hirurgiji operacija “slijepog crijeva” tj. apendektomija predstavlja jedan od najčešćih operativnih zahvata. Sam pojam apendektomija datira iz 1889. godine kada je Reginald Fitz iz Bostona, SAD prvi objavio izdanje o upali crvuljka te nazvao operativno odstranjenje istoga apendektomija. Historijat seže unazad cca 3 vijeka tj. kada je prvu uspješnu apendektomiju izveo Claudius Amyand, engleski vojni hirurg. Dypuytren (1777-1835.) iz Pariza je smatrao da akutna upala desne strane abdomena dolazi od oboljenja cekuma a ne apendixa. S obzirom da u to vrijeme hirurzi nisu često otvarali trbuh za ispitivanje, rana faza oboljenja je ostala nepoznanica. James Parkinson je 1812. godine dao dobar opis fatalnog apendicitisa kada je post-mortem na lešu dječaka pronašao perforaciju upaljenog crvuljka sa posljedičnim peritonitisom. Neki hirurzi su uspješno drenirali apendikularne abscese. Prvo uspostavljanje dijagnoze te hirurško odstranjenje crvuljka učinio je Robert Lawson Tait 1880. godine. Pred kraj 19. vijeka mnogi hirurzi tog doba među kojima se ističu Kronlein, Mikulicz, Morton te već spomenuti Fitz su doprinjeli da apendektomija bude široko prihvaćena u kliničkoj praksi širom Amerike i Evrope. 1894. godine je McBurney opisao novi način odstranjenja crvuljka kroz inciziju koja je i danas je poznata po ovom autoru. Skoro sto godina kasnije, tačnije 1983. godine, Kurt Semm, ginekolog iz Kiela u Njemačkoj je izveo prvu laparoskopsku apendektomiju. Od tog vremena u hirurškoj praksi širom svijeta laparoskopska apendektomija zauzima sve značajnije mjesto a naročito sa ekspanzijom endoskopske hirurgije krajem 80-ih i početkom devedesetih godina prošlog vijeka.
Bez obzira na sve veću rasprostranjenost laparoskopske apendektomije u mnogim bolnicama širom svijeta u Bosni i Hercegovini ovaj način zbrinjavanja upale crvuljka još uvijek nije zauzeo značajnije mjesto u hirurškoj praksi. Dosadašnja svjetska istraživanja pokazuju značajniju prednost laparoskopske u odnosu na klasičnu apendektomiju naročito kod debelih pacijenata, kod žena te u slučaju sumnje u tačnost dijagnoze. Također se smatra da je velika prednost laparoskopske operacije u veličini operativnog reza, manjem postoperativnom bolu te bržem oporavku i povratku svakodnevnim aktivnostima, dok se kao mane smatraju duži tok operacije te veća incidenca postoperativnih intraabdominalnih abscesa (samo u nekim studijama).
Crvuljak (Appendix vermiformis)
Crvoliki produžetak, crvuljak, jest crvolika tanka cijev koja započinje na dnu slijepog crijeva. Može biti dug od 5mm do 30 cm. Promjera je između 0.3 - 1 cm. Crvuljak postoji samo kod čovjeka, primata i nekih glodara. Prije se smatralo kako je crvuljak zakržljao i suvišan organ, a danas se smatra kako je to posebno oblikovan dio slijepog crijeva s osobitom građom. U njemu se nalazi mnogo limfnog tkiva zbog čega ga neki i nazivaju crijevni krajnik.
U embrionalnom i fetalnom dobu te u djetinjstvu crvuljak je znatno širi u odnosu na veličinu debelog crijeva nego kod odraslih pa se teže začepi. Crvuljak postaje atrofičan, smanjuje se, u starosti čime se može objasniti znatno niža učestalost upale crvuljka u starijih osoba6. Postoji nekoliko varijacija položaja crvuljka. To su: ilijačni, retrocekalni, pelvični i subhepatalni.
Akutna upala crvuljka (appendicits acuta)
Akutna upala crvuljka predstavlja stanje koje treba da se hitno riješava jer može dovesti do teških komplikacija, sepse ili čak do smrtnog ishoda.Za razliku od hronične upale historija bolesti je kratka, počinje iz punog zdravlja sa bolovima najprije oko pupka koji se daljim razvojem upale premjeste u područke McBurneyeve tačke u desnom donjem dijelu trbuha. Razlog pojave bola na vom mjestu je upala peritoneuma trbušnog zida. Bol bilo kojeg dijela crijeva se reflektira u središnjoj liniji i zbog toga se početni bol često javlja u području pupka. Uzrok je obično začepljenje lumena crvuljka i do razvoja infekcije u zatvorenom dijelu crijeva koja se širi na zidove crvuljka i okolne organe. Može doći do pucanja zida crijava zbog gangrene crvuljka koja je posljedica tromboze krvnih sudova zida crvuljka. Pacijent ima bijel, obložen jezik, povišene leukocite i bolnu osjetljivost u McBurneyovoj tačci. Najnoviji konsenzus EAES-a koji je publiciran u EAES Guidelines for endoscopic Surgery, 2006 Laparoskopska apendektomija je efikasna nova metoda. Sigurnost i primjenjivost metode prikazani u objavljenoj literaturi dolaze uglavnom iz centara specijaliziranih za endoskopsku hirurgiju. Međutim, objavljeno je i nekoliko slučajeva ozbiljnih komplikacija. Mogu se očekivati sljedeće prednosti ove metode a to su mnogo preciznija dijagnoza, smanjena mogućnost infekcije rane, brži povratak na posao i svakodnevnim aktivnostima, bolji kozmetski učinak.
Hronična upala crvuljka (appendicits chronica)
Smatra se kako hronična upala crvuljka uzrokuje povremene bolove u donjem desnom kvadrantu trbuha praćene probavnim poremećajima te da ga uzrokuju ponavljane blage upale crvuljka. U takvom stanju crvuljak zauzima različite morfološke oblike. Deformisan je atrofičan, stanjenih ili zadebljalih zidova. Postoje ožiljne promjene u samom apendixu i okolini. Usljed stagnacije njegovog sekreta ponekad je povećan i ispunjen mucilaginoznim sekretom što predstavlja apendikularnu mukokelu koju neki smatraju i prekancerozom19. Većina hirurga smatraju kako je u ovim slučajevima opravdano odstranjenje crvuljka, međutim prije treba isključiti prisutnost drugih bolesti koje dolaze u obzir u diferencijalnoj dijagnozi kao što su čir na dvanaestercu, upala žučnog mjehura, divertikulitisi, upala mokraćnih kanala, mokraćni kamenci te u žena bolesti genitalnog trakta.
Pojava upale crvuljka niža je u manje razvijenim zemljama, osobito u Africi te u nižim socioekonomskim grupama što bi se moglo pripisati razlici u ishrani. Manja incidenca je u kulturama koje unose više vlakana u hrani. Biljna vlakna povećavaju volumen stolice, smanjuju vrijeme prolaska stolice kroz debelo crijevo i stvaranje fekalita (stvrdnutih masa stolice) koji su preduvjet za nastanak ove bolesti. Crvuljak se najčešće začepi masama stolice koje se nakupljaju i zgrušavaju oko biljnih vlakana. Prošireno limfno tkivo zbog virusne infekcije (npr. ospice, mononukleoza), zgusnuti barij, paraziti (Enterobius, Ascaris, Taenia) i tumori (karcinoid, karcinom) također mogu zatvoriti crvuljak.
Neki su hirurzi opisivali da čak i anomalije koje se mogu javiti u razvoju crvuljka utiču kao precipitirajući faktor na razvoj upale (dvostruki i potkovičasti crvuljak). Krajnja funkcija crvuljka i dalje ostaje misterija ali po nekim istraživanjima ima ulogu u razvoju mnogih crijevnih oboljenja a naročito u etiologiji upalnih bolesti crijeva, gdje su neke studije pokazale da apendektomija reducira 70% rizik od razvijanja ulceroznog kolitisa do tvrdnji da čak dolazi i do povećanja fertilnosti kod žena nakon u mladosti odstranjenog crvuljka.
Prednost laparoskopske tehnike može biti:
Liječenja hronične upale crvuljka
Postoje dvije metode liječenja hronične upale crvuljka. To su laparoskopska te klasična apendektomija. Poznato je da je apendektomija jedan od najčeščih operativnih zahvata u abdominalnoj hirurgiji te da je broj pacijenata operiranih na hirurškim odjelima velik što za sobom povlači i povećane troškove liječenja. Za pacijente je od najvećeg značaja brz oporavak i što brži povratak normalnim aktivnostima. Ako je brži oporavak manji je broj bolesničkih dana te je i apsentizam skraćen a i sredstva utrošena za liječenje pacijenata su manja.
Klasična apendektomija
Za klasičnu apendektomiju koristi se standardni laparotomijski set za appendix bez potrebe za drugim dodatnim instrumentarijem. Pristup je ili naizmjeničnim McBurneyovim ili desnim pararektalnim rezom sa zbrinjavanjem bataljka apendixa obodnim šavom (šav duhan kese) ili Z šavom. Trbuh u principu se ne drenira a operativna rana se zatvara po uzusima klasične abdominalne hirurgije.
Laparoskopska apendektomija
Operativni tim sačinjavaju dva hirurga koji stoje na lijevoj strani pacijenta. Pacijent je u položaju Trendelenburga 20% te blago naget na lijevu stranu. Operativni zahvat se izvodi korištenjem tri troakara, dva od 10 mm i jedan od 5 mm, sa intraabdominalnim pritiskom od 10mmHg. Jedan 10mm troakar postavi se umbilikalno, jedan 5 mm u desnu ilijačnu jamu a drugi 10 mm paramedijalno lijevo iznad mons pubisa. Koristi se tehnika otvorene laparoskopije sa Hassonovim troakarom te 10mm, kosa optika i bazični set za laparoskopske operacije. Reseciranje mezoapendixa radi se sa monopolarnom kukicom i/ili bipolarom, a u može i sa sa harmoničnim skalpelom. Bazu crvuljkase zbrine sa Roederovom omčom. Pri zatvaranju otvora troakara ušiva se fascija na 10mm otvorima te kod većine pacijenata plasira intradermalni šav.
Podavrelo
Podavrelo je naseljeno mjesto u općini Čajniče, Bosna i Hercegovina.
Nobelova nagrada za mir
Nobelova nagrada za mir jedna je od pet Nobelovih nagrada osnovanih voljom švedskog industrijalca, izumitelja i proizvođača naoružanja Alfreda Nobela, zajedno s nagradama za hemiju, fiziku, fiziologiju ili medicinu i književnost Od marta 1901. dodjeljuje se godišnje (s iznimkama) onima koji su "učinili najviše ili najbolje djelo za bratstvo među narodima, za ukidanje ili smanjenje stajaće vojske i za držanje i promicanje kongresa mira”.
Prema volji Alfreda Nobela, primatelja bira Norveški nobelov komitet, petočlani odbor kojeg je imenovao parlament Norveške. Od 1990. godine nagrada se dodjeljuje 10. decembra u gradskoj vijećnici Oslo. Nagrada je ranije dodjeljivana u Atrijumu Pravnog fakulteta Univerziteta u Oslu (1947–1989), Norveškom nobelovom institutu (1905–1946) i Parlamentu (1901–1904).
Zbog svoje političke prirode, Nobelova nagrada za mir tokom većeg dijela svoje povijesti bila je predmet brojnih kontroverzi. desno|mini|[[Alfred Nobel]]
Međunarodni filmski festival u Tokiju
mini|Poster festivala iz 2005. godine Međunarodni filmski festival u Tokiju (TIFF, jap. (東京国際映画祭), Tōkyō Kokusai Eigasai) je najveći filmski festival u Aziji.
Historija
Prvi festival organiziran je 1985. godine u Tokiju. Tadašnji predsjednik festivalskog žirija bio je britanski filmski producent David Puttnam. Danas se na festivalu prikazuje preko 300 filmova u međunarodnoj konkurenciji, kao i specijalni programi pod nazivom Winds of Asia (za azijske filmove) i Japanese Eyes (za nove japanske filmove).
Filmski festival u Tokiju organizira Japan Association for the International Promotion of Moving Images (UniJapan). Trenutni predsjednik žirija je Tsuguhiko Kadokawa.
Nagrade
Glavna nagrada festivala je nagrada Tokyo Sakura Grand Prix, koja se dodjeljuje u međunarodnoj konkurenciji.
LeoBank
LeoBank je prva azerbejdžanska neobanka izgrađena i pokrenuta na bazi Unibanke 2021. godine.
Leobank je razvila kompanija Fintech Farm zajedno sa Unibankom u cilju razvoja digitalnog bankarstva u Azerbejdžanu. Leobank je pokrenut u avgustu 2021. godine, uz kampanju prednarudžbi. U novembru 2021. godine bankarske kartice postale su dostupne svim korisnicima.
Uz Leobank kartice, klijenti mogu dobiti kreditni limit direktno u aplikaciji, pohraniti lična sredstva, dobiti cashback i izvršiti razna plaćanja. Kartica se može koristiti i kao debitna kartica. U januaru 2022. broj klijenata banke premašio je 100.000.
Prema izvještaju Unibanke za januar 2022., mobilnu aplikaciju Leobank dnevno koristi 35.400 klijenata; broj aktivnih korisnika sedmično dostiže 81.000. U periodu poslovanja banka je obavila više od 3 miliona i 200 hiljada transakcija u vrednosti većoj od 200 miliona manata.
Simbol banke je lav sa ljubičastom grivom.
Perg (okrug)
Okrug Perg nalazi se u istočnom dijelu austrijske pokrajine Gornjoj Austriji.
Dvorac Montsoreau
Dvorac Montsoreau (francuski: château de Montsoreau) je renesansna zgrada koja se nalazi u dolini Loare u Montsoreau u Francuskoj. Izgradio ga je 1453. godine diplomata francuskog kralja Karla VII, Ivan II de Chambes. Dvorac Montsoreau je jedini od svih dvoraca u dolini Loare koji su izgrađeni u koritu rijeke Loara.
2000. godine UNESCO je proglasio tok rijeke Loara između gradova Sully-sur-Loire i Chalonnes-sur-Loire svjetskom kulturnom baštinom.
Dvorac Montsoreau od 2016. godine domaćin je Muzeja savremene umjetnosti - Dvorac Montsoreau.
Lucidni snovi
Lucidni snovi su oni snovi usljed čijeg trajanja je osoba svjesna da sanja, a najčešće postaje svjesna kada sanja neku nemoguću ili nevjerovatnu pojavu, ili bez ikakvog jasnog razloga jednostavno shvati da sanja.
U takvim snovima moguće je biti lucidan i imati određenu kontrolu nad sadržajem snova i obratno, imati mnogo kontrole bez čiste svjesnosti da sanjamo. Ako je osoba lucidna i ima dobru kontrolu, onda može birati neku aktivnost koja je moguća samo u snovima, postići ono što u budnom stanju ne bi nikada mogla ostvariti. Iako se takvi snovi tokom života spontano događaju, moguće ih je potaknuti posebnim metodama i vježbama (pisanje dnevnika snova i sl.), a također i pojačati stanje lucidnosti i time dobiti veću kontrolu nad vlastitim lucidnim snovima.
Anthony Davidson
Anthony Denis Davidson (Hemel Hempstead, Hertfordshire, 28. januar 1977) je britanski je vozač Formule 1 iz Engleske.
Lucidni snovi
Naučna potvrda
Celia Green prva je prepoznala naučni potencijal lucidnog sanjanja u studiji Lucid Dreams iz 1968. godine. Green je analizirala glavne osobine takvih snova oslanjajući se na prethodno objavljene radove na temu, uz dopunu sa vlastitim istraživanjima. Zaključuje da su lucidni snovi iskustvena kategorija posve različita od uobičanjeih snova i predviđa povezivanje lucidnosti u snu i REM faza sna. Također, Green je prva povezala fenomen lucidnog sna sa fenomenom lažnog buđenja.
Anthony Davidson
Potpuni popis rezultata u F1
(key) (Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označuju najbrži krug utrke)
Lucidni snovi
Naučna potvrda
Filozof Norman Malcolm 1959. godine u tekstu Dreaming zastupa teze protiv mogućnosti tačne provjere zapisa snova. Ipak, shvatanje da pomicanje očiju u snovima može utjecati na pomicanje očiju osobe koja sanja u fizičkom svijetu je pružilo mogućnost dokazivanja da akcije dogovorene u vrijeme budnosti mogu biti prizvane i izvedene u lucidnom snu. Prvi dokaz navedene pretpostavke pružio je krajem 1970-ih britanski parapsiholog Keith Hearne uz pomoć volontera Alana Worsleya. Worsley je pomicanjem očiju davao signale iz lucidnog sna koji su zabilježeni polisomnografom.
Hearnovi rezultati nisu bili distribuirani u širokoj javnosti i prvu stručnu recenziju objavio je tek nekoliko godina kasnije Stephen LaBerge sa Univerziteta Stanford. LaBerge je nezavisno, za potrebe doktorske disertacije, razvio tehnike induciranja lucidnih snova koje se i danas masovno koriste i osnova su lucidnog sanjanja. Tokom 1980-ih istraživanja u području lucidnih snova postaju sve brojnija i rezultati istraživačkih eksperimenata sve više izlaze u javnost.
Istraživanja i klinička primjena
Neuronaučnik J. Allan Hobson postavio je hipotezu o tome šta bi se moglo događati u mozgu za vrijeme lucidnog sna. Prvi korak za lucidni san je prepoznavanje samog sna. Ono se događa u prefrontalnom korteksu koji je jedno od nekoliko područja neaktivnih za vrijeme REM sna i u kojem se pohranjuje radna memorija. Kada se to područje aktivira i dogodi se prepoznavanje sna, spavač mora biti dovoljno oprezan da svjesno dopusti nastavak sna ali i sposoban pojmiti da se radi o snu.
Tretman noćnih mora
Kao jedan od predloženih tretmana za pomoć ljudima sa problemom noćnih mora predložene su koristi bivanja svjesnima tokom sanjanja. Inicijalana studija provedena 2006. dokazala je da terapija lucidnim snovima uspješno smanjuje učestalost noćnih mora. Tretman se sastojao od upoznavanja ideje lucidnosti, te ovladavanju tehnikama i vježbama. Nije razjašnjeno koji aspekti tretmana su bili zaslužni za uspješno uklanjanje noćnih mora iako je tretman kao cjelina bio uspješan. Australijski psiholog Milan Čolić istražuje primjene principa narativne terapije i lucidnih snova u svrhu smanjenja učestalosti noćnih mora ali i depresije, anksioznosti i sličnih problema budnog života.
Percepcija vremena
Stephen LaBerge pokrenuo je 1985. godine studiju koja je pokazala da je precepcija vremena pri brojanju jednaka tokom sna kao i za vrijeme budnosti. Lucidni sanjači brojali bi 10 sekundi u snu, signalizirajući kraj brojanja unaprijed dogovorenim micanjem očiju. Iznenađujuće, subjektivna percepcija proteklog vremena nije se razlikovala tokom lucidnog sna. Studija je doprla i izvan naučnih krugova te potakla brojne entuzijaste širom svijeta na ekspirementiranje sa lucidnim sanjanjem.
IC 1957
IC 1957 (također poznat kao ESO 155-48 i PGC 13120) je galaksija koja je udaljena oko 576 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 0,90 (151 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. oktobra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 262
IC 262 (također poznat kao MCG 7-6-80, PGC 10850 i UGC 2335) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 248 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 1,60 (115 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (101 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Swift 3. novembra 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dablinska konvencija
Dablinska konvencija je međunarodni ugovor Evropske unije (EU) koji određuje koja je država članica EU odgovorna za ispitivanje zahtjeva za azil, koje su podnijele osobe koje traže međunarodnu zaštitu prema Ženevskoj konvenciji i Direktivi o kvalifikacijama EU, unutar Evropske unije. To je kamen temeljac Dablinskog sistema, koji se sastoji od Dablinske uredbe i Uredbe EURODAC, koja uspostavlja evropsku bazu podataka o otisku prstiju za neovlašćene ulaske u EU. Dablinska uredba ima za cilj "brzo određivanje države članice odgovorne za zahtjev za azil" i predviđa transfer tražitelja azila u tu državu članicu.
Dablinski režim je uspostavljen Dablinskom konvencijom, koja je potpisana u Dublinu u Irskoj 15. juna 1990. godine, a prvi put je stupila na snagu 1. septembra 1997. za prvih dvanaest potpisnica (Belgija, Danska, Francuska, Njemačka, Grčka, Irska, Italija, Luksemburg, Holandija, Portugal, Španija i Ujedinjeno Kraljevstvo), 1. oktobra 1997. za Austriju i Švedsku, i 1. januara 1998. za Finsku. Dok je konvencija bila otvorena za pristupanje samo državama članicama Evropskih zajednica, Norveškoj i Islandu, države nečlanice su 2001. godine sklopile sporazum sa EK o primjeni odredbi Konvencije na svojim teritorijama.
Fuad Muzurović
Fuad Muzurović (rođen 3. novembra 1945. godine u Bijelom Polju, Crna Gora) je bivši bosanskohercegovački fudbaler i trener.
Trenerska karijera
Nakon završene igračke karijere 1977. godine po prvi put postaje trener FK Sarajeva, kojeg je do sada trenirao u tri navrata. Također je u dva navrata bio selektor bosanskohercegovačke fudbalske reprezentacije. Prvi put u razdoblju od 1995. do 1997. godine, a drugi put od 2006. do 2007. godine. Nakon toga je obavljao i funkciju direktora reprezentacije. Zanimljivo je da je 2004. godine postao trener japanskog kluba Cerezo Osaka, gdje je dobio otkaz nakon samo dvije utakmice, što je drugi najbrži otkaz u japanskoj prvoj ligi.
NGC 6483
NGC 6483 (također poznat kao ESO 102-20 i PGC 61233) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 226 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,60 (105 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (59 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. juna 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Prvanj
Prvanj je naseljeno mjesto u općini Čajniče, Bosna i Hercegovina.
Sofokle
Sačuvan je i odlomak satirične drame „Sljednici” („Tragači”, „Lovački psi”), koji je 1911. pronađen na jednom egipatskom papirusu.
Život
Sofokle je bio na prilično visokim državnim položajima. U ratu sa Samom bio je član strateškog saveza zajedno s Periklom. Radio je kao diplomat, političar i svećenik. Osnovao je zajednicu za Muze, koja je okupljala najslavnije umjetnike toga doba.
Epitaf mu glasi: "Krijem u ovom grobu Sofokla, koji je prvi mjesto stekao tragičkom umjetnošću, najčasniji ukras."
Kao i Eshila, Aristofan ga je portretirao u svojim „Žabama”, a također i Frinih u svojim „Muzama”.
Plutarh opisuje kako se Sofokle prvi put natjecao i odmah odnio prvu nagradu, a Eshil je teško podnio taj poraz. Stari izvori tvrde da Sofokle nikad nije bio posljednji u natjecanju, te da je imao dvadesetak pobjeda (Eshil ih je imao 13, a Euripid 5, od čega je jedna posmrtna). S „Filoktetom” je također dobio prvu nagradu, a tragedija je značajna po tome što se junak pokušava ubiti na samoj pozornici, što je za tadašnje poimanje tragedije bilo nečuveno.
Dramske inovacije
Sofokle u tragediju uvodi trećeg glumca i pojačava dramsku radnju. Povećava hor s 12 na 15 osoba, ali mu smanjuje uticaj. Njegov hor ne utiče na radnju, on je samo pasivni promatrač koji sa zanimanjem prati radnju, a u svom se sudu ne uzdiže nad običnim ljudima. Sofokle je prvi tragičar koji je uveo junakinje u svoje tragedije.
Kaže se da je Sofokle jednom rekao: "Ja prikazujem ljude kakvi bi trebali biti, a Euripid kakvi jesu."
Karakteristike
Sofoklovo se shvaćanje života temelji na religiji i mitovima. Bitno je poštovanje bogova molitvom i žrtvama, te izvršavanje njihovih naredbi. Njegovu religioznost odlikuje moralna strogost koja se zasniva na pokoravanju i poštovanju božanskih autoriteta, čija je volja apsolutna i koji određuju šta je pravedno i moralno. Čovjekova samostalnost, nezavisnost i vlastito mišljenje podložni su božanskoj volji i zakonima. Čovjekovim životom upravlja iracionalna, tajanstvena sila, te potpuna moć bogova, on ne može uticati na svoju sudbinu i buniti se protiv nje:
Čovjek mora podnositi sve što mu dosude bogovi. Tako i Edip pada kao žrtva proročanstva, volje bogova i zle sudbine.
Tematiku je preuzimao iz mitova i Homerovih djela. Za razliku od Eshila, bogovi nisu u središtu dramske radnje. Osnovu tragične radnje kod Sofokla čini slobodna ljudska volja, a radnja se pokreće aktivnošću samih protagonista. Oni su odlučni i do kraja slijede svoje ideale. Njegovi su tragični junaci idealizirani. Njihove karaktere naglašava i uvođenjem junaka sa suprotnim karakternim crtama od protagonista, primjerice, suprotnost hrabroj i odlučnoj Antigoni jest plašljiva Izmena.
Rimska mitologija
Rimska mitologija je uglavnom preuzela mitove i legende od starih Grka i Etruščana, uz promjenu imena bogova, pa se ovdje nalazi tabla bogova i heroja u te tri mitologije: mini|200 px|Junona - božica braka, Jupiterova žena
Palinićev grbovnik
Palinićev bosanski zbornik (kodeks), nazivan i Palinićev grbovnik, predstavlja jednu od brojnih kopija poznatog Ilirskog grbovnika. Grbovnik je rađen za obitelj Vojković-Palinić. On se nalazi u Arhivu HAZU u Zagrebu. Ima 90 listova dimenzija 10x15 cm. Prema vodenim znakovima datira se krajem 16. i početkom 17. vijeka. Sadržaj čitavog kodeksa dijeli se na dvije cjeline. Prvih 47 listova su grbovi (njih 47) posvećeni jugoistočnoj Evropi (zemlje i obitelji). Drugi dio čine prepisi pjesama pisanih bosančicom iz osmanskog vremana, te jedan ferman Mehmeda IV upućen 1651. kadijama Jajca i Banja Luke.
Iako je ovaj grbovnik improvizacija, sačinjena na osnovu zahtjeva jedne obitelji u težnji da se domogne plemićkog dostojanstva, ipak on je urađen od strane osobe koja je bila upućena u heraldiku, kao i u prošlost pojedinih rodova i porodica. Palinićev grbovnik je stariji od Fojničkog grbovnika, koji je od svih poznatih prepisa najljepši primjerak grbovnika.
Reference
Seid Traljić, Palinićev bosanski zbornik, Zbornik Historijskog instituta JAZU 1, Zagreb 1954.
Woodrow Wilson
Thomas Woodrow Wilson bio je 28. predsjednik Sjedinjenih Američkih Država, i to od 1913. do 1921. Vodio je SAD u Prvom svjetskom ratu i osigurao formiranje Lige naroda.
Dobitnik je Nobelove nagrade za mir 1919. godine.
Biografija
Wilson je svoje rane godine proveo na američkom jugu, uglavnom u Augusti u državi Georgia, tokom građanskog rata i obnove. Nakon stjecanja doktorata iz političkih nauka sa Univerziteta "Johns Hopkins", Wilson je predavao pravo u raznim školama prije nego što je postao predsjednik Univerziteta Princeton. Kao guverner New Jerseyja od 1911. do 1913., Wilson je raskinuo sa šefovima stranke i pobijedio u usvajanju nekoliko progresivnih reformi. Uspjeh u New Jerseyu dao mu je nacionalnu reputaciju progresivnog reformatora i pobijedio je u predsjedničkoj nominaciji na Demokratskoj nacionalnoj konvenciji 1912. godine. Wilson je pobijedio dotadašnjeg republikanskog predsjednika Williama Howarda Tafta i kandidata za Naprednu stranku, bivšeg predsjednika Theodorea Roosevelta, pobijedivši na predsjedničkim izborima u SAD-u 1912., postavši prvi Južnjak koji je izabran za predsjednika od američkog građanskog rata.
Tokom svog prvog mandata, Wilson je predsjedavao donošenjem njegove progresivne domaće agende Nova sloboda. Njegov prvi glavni prioritet bio je usvajanje Zakona o prihodima iz 1913. godine, kojim su snižene carine i proveden savezni porez na dohodak. Kasnijim poreznim zakonima proveden je savezni porez na imovinu i podignuta je najviša stopa poreza na dohodak na 77 posto. Wilson je također predsjedao donošenjem Zakona o federalnim rezervama, koji je stvorio centralni bankarski sistem u obliku sistema federalnih rezervi. Dva glavna zakona, Zakon o saveznoj trgovinskoj komisiji i Clayton-ov antitrustovski zakon, usvojena su radi reguliranja i razbijanja velikih poslovnih interesa poznatih kao trustovi.
Na razočaranje svojih afroameričkih pristalica, Wilson je svojim sekretarima u kabinetu, od kojih je nekoliko bilo otvorenih bijelih supremacista, dao diskreciju da provedu rasnu segregaciju i diskriminaciju u svojim odjelima. Ova promjena politike dovela je do toga da su mnogi afroamerički savezni službenici degradirani ili otpušteni zbog svoje rase.
Po izbijanju Prvog svjetskog rata 1914. godine, Wilson je održavao politiku neutralnosti između savezničkih i centralnih sila. Ponovno je izabran na predsjedničkim izborima u SAD.u 1916. godine, porazivši republikanskog kandidata Charlesa Evansa Hughesa. Početkom 1917., Wilson je od Kongresa zatražio objavu rata protiv Njemačkog carstva nakon što je provodio politiku neograničenog podmorskog ratovanja, a Kongres se pridržavao. Wilson je predsjedavao ratnom mobilizacijom, ali je velik dio svojih napora posvetio vanjskim poslovima, razvijajući Četrnaest tačaka kao osnovu za poslijeratni mir. Nakon što je Njemačka potpisala primirje u novembru 1918. godine, Wilson i drugi saveznički vođe sudjelovali su na Pariskoj mirovnoj konferenciji, gdje se Wilson zalagao za uspostavljanje multilateralne organizacije, po svojoj "četrnaestoj tački". Nastala Liga naroda ugrađena je u Versajski sporazum i druge ugovore s poraženim Centralnim silama, ali Wilson kasnije nije bio u stanju uvjeriti Senat da ratificira taj ugovor ili dopustiti SAD-u da se pridruže Ligi. Wilson je imao bolest tokom konferencije, a neki stručnjaci vjeruju da je uzrok bila španska gripa. Wilson je pretrpio težak moždani udar u oktobru 1919. godine i bio je onesposobljen za ostatak svog predsjedništva. Povukao se s javne funkcije 1921. i umro 1924. Znanstvenici su Wilsona uglavnom rangirali kao jednog od boljih američkih predsjednika, iako je dobio snažne kritike zbog toga što je bio pristaša rasne segregacije i nadmoći bijelih.
NGC 2057
NGC 2057 (također poznat kao ESO 56-SC174) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Sto. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 24. septembra 1826. godine.
Kakaalaneo
Život
Kakaʻalaneovi roditelji bili su kralj Kaulahea I od Mauija i njegova supruga, poglavarica Kapohanaupuni od Hila, dok je Kakaʻalaneov brat bio Kakae. Nakon očeve smrti, Kakae i Kakaʻalaneo su zajedno vladali Mauijem i još jednim ostrvom, Lanaijem te je Kakae, kao stariji sin, imao titulu Moʻi. Dvor dvojice braće bio je u Lahaini te je Kakaʻalaneo dao zasaditi stabla biljke Artocarpus altilis u Lahaini, po kojima je to mjesto postalo poznato. Nakon Kakaeove smrti, Kakaʻalaneo je sam vladao Mauijem.
Supruge Kakaʻalanea bile su Kanikaniaula – potomkinja kralja Kamauaue od ostrva Molokaija – i Kaualua, koja je Kakaʻalaneu rodila sina nazvanog Kaihiwalua, a koji je bio otac princa Luaije (muž poglavarice Oahua, Kūkaniloko). Sin Kakaʻalanea i Kanikaniaule bio je princ Kaululaʻau, koji je, prema legendi, spasio stanovnike Lanaija od zlih duhova. Kakaʻalaneova kćerka bila je Wao, koja je dala iskopati kanal Auwaiawao.
Nakon šta je Kakaʻalaneo umro, naslijedio ga je nećak, kralj Kahekili I.
Richard Gere
Richard Tiffany Gere (rođen 31. augusta 1949.), američki filmski glumac.
Rodom iz Philadelphije, odrastao je na očevoj farmi u blizini grada Syracuse u saveznoj državi New York. Već u školskim danima se počeo baviti glumom u školskoj pozorošnoj grupi. Svira nekoliko instrumenata (klavir, gitara, truba). Sportska stipendija mu omogućuje studiranje filozofije na Univerzitetu u Massachusettsu.
Glumačku karijeru započeo je 1969. i to s raznim ulogama u Broadwayskim produkcijama, a na filmu je debitirao 1975. godine. Međutim, tek 1980. godine se proslavio u Američkom žigolu. Njegov izgled i talent za karakterne uloge su mu glavni adut, pa tako dobija redovno uloge, ali nikada nije osvojio Oscara.
Rafael Boban
Rafael Ranko Boban (Bobanova Draga, Sovići kraj Gruda, 23. decembar 1907-?), ustaški pukovnik i general Hrvatskih oružanih snaga.
NGC 5051
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rafael Boban
Ustaška djelatnost
Isprva oficir u vojsci Kraljevine Jugoslavije. U ustaški logor Bovegno u Italiji došao je u ljeto 1932., ali se odmah vratio i sudjelovao u Velebitskom ustanku (u septembru 1932.), te opet preko Zadra potražio boravište u Italiji. U maju 1934. Ante Pavelić imenovao ga je rojnikom vodnikom. Iduće je godine (1935.) zamjenik zapovjednika satnije na Liparima, potom ga Italijani prebacuju u Kalabriju. Početkom decembra 1937. uhapšen je s grupom ustaša zbog navodnog pripremanja atentata na Milana Stojadinovića, ali je ubrzo pušten. Pripadao je krugu najpovjerljivijih Pavelićevih suradnika.
Karijera u NDH
Nakon proglašenja NDH vratio se u domovinu i djelovao u Ustaškoj vojnici. U novembru 1941. promaknut je u čin ustaškog satnika. Nakon izbijanja partizanskog ustanka protiv vlasti NDH, postaje zamjenik zapovjednika elitne jedinice Ustaške vojnice, Crne legije, Jure Francetića. U junu 1942. zapovjedao je jednom bojnom Crne legije koja je dva dana i dvije noći branila grad Kupres od partizanskih napada. Nakon pogibije Jure Francetića (potkraj 1942.) postaje zapovjednik Crne legije, koja iste godine biva rasformirana. 3. bojna bivše Crne legije postaje V. Stajaći djelatni sdrug, koji kasnije operira u Podravini a Boban postaje njegov zapovjednik. Pod njegovim zapovjedništvom V. ustaški stajaći zdrug 13. oktobra 1944. odbija napad partizanskog 6. i 10. korpusa te 7. banijske divizije na Koprivnicu. U istom mjesecu čuva zatočene bivše ministre, Mladena Lorkovića i Antu Vokića u Koprivnici. Na kraju rata imao je čin ustaškog pukovnika i generala Hrvatskih oružanih snaga. U maju 1945. povlači se u Austriju, te se kod Bleiburga uspijeva probiti na sigurno.
Teorije o sudbini
Postoji više verzija o Bobanovoj životnoj sudbini nakon 1945. Prema jednoj je poginuo 1946. u Podravini u borbi s partizanima, a prema drugoj 1947. kao križar u Hercegovini. (Postoje i priče da se prebacio u Argentinu, potom u SAD, gdje je pristupio američkoj vojsci i sudjelovao u Korejskom ratu. Ondje je navodno izgubio ruku te je umirovljen i vraćen u SAD, nakon čega je preselio u Austriju i ondje umro.) Poznato je samo da je prilikom rekonstrukcije Vlade NDH u izbjeglištvu 1951. Ante Pavelić imenovao Bobana ministrom Oružanih snaga, iako on nije bio prisutan.
Poznati hrvatski historičar dr. Zdravko Dizdar je prema vlastitom navodu raspolagao sa Bobanovim pismom koje je poslao svojoj supruzi, u kojem stoji da je kao anti-komunistički borac sudjelovao u redovima Američke vojske u Korejskom ratu, te je nakon umirovljenja kao oficir američke vojske živio u Irskoj do smrti.
Zanimljivosti
mini|Ulica viteza Ranka Bobana, grad Grude
Literatura
Tko je tko u NDH
Montsoreau
Montsoreau (fonet. mɔ̃sɔʁo) je grad u zapadnoj Francuskoj, koji pripada departmanu Maine-et-Loire u regiji Pays de la Loire. Ovaj grad u dolini Loare ima oko 447 stanovnika i historiju koja je stara više od 10 vijekova. Grof Fulko III Nerra je 1001. n.e. pripojio ovaj grad Anjou grofoviji, te brzo postaje jedan od glavnih, vojnih središta u Francuskoj tokom narednih vijekova. Njegova lokacija na ušću rijeka Loara i Vienne omogućila je ovom gradu da razvija važne trgovinske aktivnosti.
Demografija
Demografia (Montsoreau)
Kanjon Krke
mini|Kanjon Krke Kanjon Krka je smješten Među gredama u Nacionalnom parku Krka.
Opis
Kanjon Krke je nizvodno od Roškog slapa, u Nacionalnom parku Krka. Dužina kanjona je 500 metara, širina od pedeset do sto metara, nalazi se među stijenama visokim do 150 metara. To je jedan od najzanimljivijih geomorfoloških dijelova rijeke Krke. Voda je smaragdno zelena, duboka i hladna. Niže od Roškog slapa Krka se proširila u izgled jezera dugog oko 1 km, da bi se suzila na 150-200 metara, do Babin-grada. Pećine u golom kamenu mogu se vidjeti posvuda duž kanjona. U visovima iznad kanjona mogu se vidjeti divlji golubovi i orlovi. Dolaskom do Uskih stijena vidi se čudna igra prirode. Kroz otvor šuplje grede vidi se tok Krke, Velika peć ili Šuplja greda, koja se nalazi na izlazu na lijevoj strani obale kanjona. Kako je špilja otvorena s obje strane, pogled seže na Roški slap s druge strane na otok Visovac. Pećina je dugačka 17 metara u blizini tvrđave Kamičak. Kanjonom plove izletnički brodovi Nacionalnog parka Krka. U blizini je sagrađena kapela Svetog Nikole, zaštitnika pomoraca. Na dnu kanjona, u sredini, nalazi se rasjed gdje se prilikom glasanja glasanje pretvara u trostruki eho. Mjesto Među Gredama poznato je po filmu "Winnetou".
Slatina (Čajniče)
Slatina je naseljeno mjesto u općini Čajniče, Bosna i Hercegovina.
Pret-a-porter
Prêt-à-porter je francuski izraz koji u prijevodu znači „spremno za obuvanje“ (eng. Ready to wear). Za razliku od mode Haute couture ova odmah-nosiva odjeća je mnogo ekonomičnija i profitabilnija. U svojoj proizvodnji služi se standardiziranim obrascima, industrijskom opremom i brzim konstrukcijskim tehnikama kako bi troškovi bili što manji. Njena glavna odlika je masovna produkcija i industrijska prilagodljivost. Mnogi dizajneri Haute couturea kao što su Chanel, Dior ili Lacroix koriste se i masovnom proizvodnjom kako bi obezbjedili veću zaradu. Sa sociološkog gledišta Prêt-à-porter odjeća je mnogo praktičnija i neformalnija. Njihova prezentacija se odvija na Fashion Week-ovima uvije prethodeći sezoni koja dolazi – jesen/zima predstavlja se uglavnom već u februaru.
Porosom
Porosomi su supramolekulske strukture u obliku čaše u ćelijskim membranama eukariotskih ćelija u kojima sekrecijske vezikule prolazno pristaju u procesu fuzija vezikula i sekrecije. Tranzicijska fuzija sekretorne membrane vezikula na bazi porosoma preko SNARE proteina, rezultira formiranjem fuzijskih pora ili kontinuitetom za oslobađanje intravezikulskog sadržaja iz ćelije. Nakon što se sekrecija završi, fuzijske pore koje su privremeno formirane na bazi porosoma su zapečaćene. Porosomi su veličine nekoliko nanometara i sadrže mnogo različitih tipova proteina, posebno hloridnih i kalcijskih kanala, aktina i SNARE proteina koji posreduju u spajanju i fuziji vezikula sa ćelijskom membranom. Kada se vezikule spoje sa SNARE proteinima, one nabubre, što povećava njihov unutrašnji pritisak. Tada se prolazno spajaju na dnu porosoma, a ovi sadržaji pod pritiskom izbacuju se iz ćelije. Ispitivanje ćelija nakon sekrecije pomoću elektronske mikroskopije pokazuje povećano prisustvo djelimično praznih vezikula nakon izlučivanja. Ovo sugerira da tokom procesa sekrecije samo dio vezikulskog sadržaja može izaći iz ćelije. Ovo bi moglo biti moguće samo ako bi vezikula privremeno uspostavila kontinuitet sa ćelijskom plazmamembranom, izbacila dio svog sadržaja, zatim bi se odvojila, ponovo zatvorila i povukla u citosol (emdocitozom). Na taj način, sekretorna vezikula bi se mogla ponovo koristiti za naredne runde egzo-endocitoze, sve dok se potpuno ne isprazni svoj sadržaj.
Porosomi se razlikuju po veličini u zavisnosti od tipa ćelije. Porosomi u egzokrinom pankreasu te u endokrinim i neuroendokrinim ćelijama kreću se od 100 nm do 180 nm u prečniku, dok se u neuronima kreću od 10 nm do 15 nm (oko 1/10 veličine porosoma pankreasa). Kada sekretorna vezikula koja sadrži v-SNARE pristane na bazi porosoma koja sadrži t-SNARE, između njih se formira kontinuitet membrane (prstenasti kompleks). Veličina t/v-SNARE kompleksa je direktno proporcionalna veličini vezikula. Ove vezikule sadrže dehidrirane proteine (neaktivne) koji se aktiviraju kada se hidriraju. GTP je neophodan za transport vode kroz vodene kanale ili akvaporine, a iona kroz onske kanale za hidrataciju vezikule. Jednom kada se vezikula spoji na bazi porosoma, sadržaj vezikule izbacuje se pod visokim pritiskom iz ćelije
Općenito, porosomi se otvaraju i zatvaraju aktinom, međutim, neuroni zahtijevaju brzu reakciju, stoga imaju središnje čepove koji se otvaraju da otpuštaju sadržaj i zatvaraju se, kako bi zaustavili oslobađanje (sastav središnjeg čepa tek treba otkriti). Porosomes have been demonstrated to be the universal secretory machinery in cells. Porosom neuronskog porozoma je riješen, pružajući moguću molekulsku arhitekturu i kompletan sastav komponenti mehanizma.
Hstorija otkrića
Porosom je početkom i sredinom 1990-ih  otkrio tim predvođenog profesorom  Bhanuom Pratapom Jenom na Yale University, fakultetu medicine, koristeći mikroskopiju atomske sile.
IC 263
IC 263 (također poznat kao PGC 10716) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,60 (68 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 9. novembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3544
NGC 3544 (također poznat kao ESO 570-11, MCG -3-29-1, NGC 3571 i PGC 34028) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 172 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 3,00 (150 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 7. januara 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 346
NGC 346 (također poznat kao ESO 51-SC10) je emisijska maglina i otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Tukan. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 1. augusta 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pretor
Pretor je bio stalni zamjenik konzula u Rimskoj Republici. Potreba za uvođenjem funkcije pretora bio je porast upravnih zadaća o kojima se morao brinuti sam konzul. Osim toga pretori su bili uspostavljeni za pojedine novoustanovljene rimske provincije.
Pretori su, osim pravnih funkcija, u carsko vrijeme bili zaduženi i za igre, a po isteku mandata imenovani su bili upraviteljima provincija.
Staronići
Staronići su naseljeno mjesto u općini Čajniče, Bosna i Hercegovina.
Haute couture
Haute couture je francuski izraz za visoku modu čiji razvoj se prati na modnim pistama i koja uglavnom nije funkcionalna za razliku od Prêt-à-porter mode koja označava gotovu odmah-nosivu modu. Haute couture služi kao plodno tlo za nadahnuće modnoj industriji a njena primarna svrha je promocija modne kuće. Razlika je također i u produkcijskoj količini. Prêt-à-porter se proizvodi u standardnim veličinama i dostupna je u prodavaonicama odjeće, dok se Haute couture proizvodi u limitiranim količinama po mjeri naručioca u ograničenom vremenskom roku. Ova potonja služi i kao inspiracija za proizvodnju i kreaciju nove mode a prezentira se na velikim modnim pistama Pariza, Milana i Londona te biva rijetko prodana. Osnivač Haute couture i prve velike modne kuće uopće je Englez Charles Worth 1857. godine. On je voštane figure zamijenio menekenkama kako bi na inventivan i svjež način promovirao svoje ekstremno skupe kreacije. Worthov asistent bio je Paul Pioret koji će početkom 20. vijeka odigrati značajnu ulogu u razvoju modnog shvatanja. Haute couture imao je centralnu ulogu u širenju mode po Evropi tokom prve polovine 20. vijeka. U ovom periodu uspostavljeni su i značajni vitalni medijski sistemi koji doprinose širenju mode. To su časopisi kao što je Vogue (1892) ili Gazette du Bon Ton (1912 – 1925). Za značajan utjecaj na razvoj Haute couture tokom 20. vijeka zaslužni su Coco Chanel, Yves Saint Laurent i Christian Dior. Zbog njih, međunarodni centar Haute couturea postaje Pariz. Postoje veoma strogi uslovi za uspostavljanje Haute couture modne kuće koji otežavaju njegovanje ove vrste odjevne kulture. Naime, centralni studio mora biti smješten Parizu te mora zapošljavati minimalno 20 zaposlenih sa punim radnim vremenom, a kolekcija mora biti prezentirana u Parizu dva puta godišnje. Dizajner mora kreirati 50 različitih modela od kojih svi moraju biti unikati. Uslovi se provjeravaju svake godine a dizajner se mora iznova prijavljivati svake godine.
NGC 2058
NGC 2058 (također poznat kao ESO 56-SC173) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Sto. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 24. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Abiy Ahmed
Abiy Ahmed Ali ( Amharski ዐቢይ አህመድ አሊ, Oromo Abiyyii Ahimad Alii; rođen 15. augusta 1976.) etiopski je političar koji je od 2. aprila 2018. godine četvrti po redu premijer Savezne demokratske republike Etiopije. Predsjedavajući je vladajuće Etiopske narodne revolucionarne demokratske fronte (EPRDF) i Oromo demokratske stranke (ODP), koja je jedna od četiri koalicijske stranke EPRDF. Abiy je također izabrani član etiopskog parlamenta, te član izvršnih odbora ODP-a i EPRDF-a.