cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Triakontanol
Upotreba
Naučna i   praktična  upotreba triakkontanola  ima slijedeće  pozitivne učinke na biljke:
Kao regulator biljnog rasta može se koristiti i u in vitro uvjetima:
NGC 5679C
NGC 5679C (također poznat kao Arp 274) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 353 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,30 (31 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (21 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ali Abdullah Saleh
Ali Abdulah Saleh (21. mart 1942. – 4. decembar 2017.) bio je jemenski političar koji je bio prvi predsjednik ujedinjenog Jemena, od ujedinjenja 22. maja 1990. do ostavke 27. februara 2012., nakon Jemenske revolucije. Prethodno je bio predsjednik Sjevernog Jemena, od 18. jula 1978. do 22. maja 1990. godine.
Razvio dublje veze sa zapadnim silama u ratu protiv terorizma. Islamski terorizam je koristio i ohrabrivao da dobije podršku Zapada i za politički motivisane napade. Godine 2011, u jeku Arapskog proljeća, koje se proširilo Sjevernom Afrikom i Bliskim istokom (uključujući Jemen), njegovo vrijeme na vlasti postajalo je sve neodrživijim dok na kraju nije svrgnut s mjesta predsjednika 2012. Naslijedio ga je Abdrabbuh Mansur Hadi, koji je bio potpredsjednik od 1994. godine.
Otvoreno se udružio sa Hutima (Ansar Allah) u maju 2015. tokom građanskog rata u Jemenu. U decembru 2017. objavio je povlačenje iz koalicije s Hutima i umjesto toga stao na stranu svojih bivših neprijatelja Saudijske Arabije, Ujedinjenih Arapskih Emirata i predsjednika Hadija.
Dana 4. decembra 2017. godine, tokom bitke između pristalica Huta i Saleha u Sani, Huti su optužili Saleha za "izdaju" i ubio ga je snajperista. Izvještaji su glasili da je ubijen dok je pokušavao da pobjegne iz svog imanja u automobilu; međutim, to su negirali funkcioneri njegove stranke, koji su rekli da je pogubljen u svojoj kući.
Rtina
Rtina je naseljeno mjesto u sastavu općine Ražanac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Zadar.
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1890. do 1921. iskazivano pod imenom Hrtina. U 1857., 1869. i 1931. podaci su sadržani u naselju Ražanac. Od 1880. do 1931. iskazivano kao dio naselja, a od 1948. kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rtina je imalo 576 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 7186
NGC 7186 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 13. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1035
IC 1035 (također poznat kao MCG 2-37-28 i PGC 52305) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 417 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,40 (48 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 24. maja 1892. godine.
IC 1036
IC 1036 (također poznat kao PGC 52320) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 417 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,50 (61 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (24 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. juna 1892. godine.
IC 1035
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1036
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gornji Lenart
Gornji Lenart je naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Lenart je imao 235 stanovnika.
Miksotrofija
Miksotrofija ( grč- mixis = mešavina + trophos = hranjivo) je termin koji opisuje  sposobnost nekih organizama da apsorbiraju ugljik-dioksid  asimilata kao i da se hrane  organskim supstancama. Oni stoga nisu ni potpuni autotrofi niti kompletni heterotrofi; stoga mogu upravljati i fotosintezom ili  hemosintezom, kao i česticama hrane (ili čitavim organizmima) koje potiču iz drugih organizama (fagotrofija) ili rastvorenih supstanci (osmotrofija).
Organizmi sa ovakvim načinom ishrane, označavaju se kao miksotrofi.
Spektar prehrambenih strategija
Ugljik dobijen iz suprotnih načina ihrane, autotrofije i heterotrofije, može biti vrlo promjenljiv; tako da postoje vrste koje dobijaju više ugljika iz autotrofije nego iz heterotrofije i, nasuprot tome, vrste koje ga dobijaju više iz heterotrofije. Miksotrofija, dakle, nije apsolutna, ali postoji kontinuirani spektar, od apsolutne autotrofije do apsolutne heterotrofije.
Klase miksotrofije
Prema A. Mitra (2019), mogu se razlikovati sljedeće četiri klase mikrosrofije:
(Klase 2 i 3 potpadaju pod generički naziv kleptoplasti).
NGC 5679D
NGC 5679D (također poznat kao Arp 274, MCG 1-37-36 i PGC 52129) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 353 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,40 (41 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (41 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Aleksandar Stavrev
Godine 2011. proglašen je najboljim makedonskim sudijom.
NGC 2785
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Somovo more
Somovo more je more u Južnom okeanu smješteno sjeverno od najistočnijeg dijela Antarktika.
Somovo more ima površinu od 1.150.000 km2, a najveća dubina mora iznosi 3.000 metara.
Somovo more je dobilo ime po ruskom istraživači Mihailu Somovu koji je između 1955. i 1957. godine predvodio prvu sovjetsku ekspediciju na Antarktik.
Osnovni heliks-petlja-heliks
Osnovni heliks–petlja–heliks (bHLH) jest proteinski strukturni motiv koji karakterizira jednu od najvećih porodica dimerizirajućih transkripcijskih faktora. Riječ "osnovni" ne odnosi se na složenost, već na hemijsku strukturu motiva jer transkripcijski faktori općenito sadrže bazne aminokiselinske ostatke, kako bi se olakšalo DNK vezivanje.
BHLH transkripcijski faktori su često važni u razvoju ili aktivnosti ćelija. Kao prvo, BMAL1-Sat (također zvani ARNTL) je osnovni transkripcijski kompleks u molekulskom cirkadijskom satu. Drugi geni, poput c-Myc i HIF-1, povezani su sa rakom zbog njihovih efekata na ćelijski rast i metabolizam.
Struktura
Kanonska E-kutija je sa sekvencom CACGTG (palindromska), ali neki transkripcijski faktori bHLH, posebno oni iz porodice bHLH-PAS, vezuju se za srodne nepalindromske sekvence, koje su slične E-kutiji. bHLH TF mogu se homodimerizirati ili heterodimerizirati s drugim bHLH TF i formirati veliki broj dimera, od kojih svaki ima specifične funkcije.
Primjeri
Filogenetska analiza sugerirala je da bHLH proteini spadaju u šest glavnih grupa, označenih slovima od A do F. Primjeri faktora transkripcije koji sadrže bHLH uključuju:
Grupa F
Ovi proteini sadrže dodatni COE domen
Regulacija
Budući da su mnogi bHLH transkripcijski faktori heterodimerni, njihova aktivnost je često visoko regulirana dimerizacijom podjedinica. Ekspresija ili dostupnost jedne podjedinice često se kontroliše, dok je druga podjedinica konstitutivno ieksprimirana. Mnogi poznati regulatorni proteini, kao što je protein Drosophila ekstramakrohete, imaju strukturu heliks-petlja-helix, ali im nedostaje osnovna regija, što ih čini nesposobnim da se vežu za DNK na svoju ruku. Oni su, međutim, u stanju da formiraju heterodimere sa proteinima koji imaju bHLH strukturu i inaktiviraju njihove sposobnosti kao transkripcijskih faktora.
Ljudski proteini sa domenom za vezivanje DNK heliks–petlja–heliks
AHR;      AHRR;      ARNT;      ARNT2;     ARNTL;     ARNTL2;    ASCL1;     ASCL2; ASCL3;    ASCL4;     ATOH1;     ATOH7;     ATOH8;     BHLHB2;    BHLHB3;    BHLHB4; BHLHB5;   BHLHB8;    CLOCK;     EPAS1;     FERD3L;    FIGLA;     HAND1;     HAND2; HES1;     HES2;      HES3;      HES4;      HES5;      HES6;      HES7;      HEY1; HEY2;     HIF1A;     ID1;       ID2;       ID3;       ID4;       KIAA2018;  LYL1; MASH1;    MATH2;     MAX;       MESP1;     MESP2;     MIST1;     MITF;      MLX;       MLXIP; MLXIPL;   MNT;       MSC;       MSGN1;     MXD1;      MXD3;      MXD4;      MXI1; MYC;      MYCL1;     MYCL2;     MYCN;      MYF5;      MYF6;      MYOD1;     MYOG; NCOA1;    NCOA3;     NEUROD1;   NEUROD2;   NEUROD4;   NEUROD6;   NEUROG1;   NEUROG2; NEUROG3;  NHLH1;     NHLH2;     NPAS1;     NPAS2;     NPAS3;    NPAS4;    OAF1;      OLIG1; OLIG2;    OLIG3;     PTF1A;     SCL;       SCXB;      SIM1;      SIM2;      SOHLH1; SOHLH2;   SREBF1;    SREBF2;    TAL1;      TAL2;      TCF12;     TCF15;     TCF21; TCF3;     TCF4;      TCFL5;     TFAP4;     TFE3;      TFEB;      TFEC;      TWIST1; TWIST2;   USF1;      USF2;
Hrastje pri Cerkljah
Hrastje pri Cerkljah su naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrastje pri Cerkljah su imale 134 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Hrastje.''
Izoamil-alkohol
Izoamil-alkohol –poznat i kao izopentil-alkohol – je bistri,  bezbojni  alkohol čija je formula (CH3)2CHCH2CH2OH. To je jedan od nekoliko It i izomera amil-alkohola. Glavni je sastojak u proizvodnji bananinog ulja,  estra koji se  javlja prirodno, ali i u industriji poboljšavanja okusa. Također je glavni sastojak i Kovacevog reagensa, koji se upotrebljava u dijagnostici bakterija, za  indol test.
Salton more
mini|desno|165px|Salton more Salton more je slano i endoreično jezero smješteno na jugu Kalifornije, u Sjedinjenim Američkim Državama.
Izoamil-alkohol
Upotrebljava se i kao agens protiv pjenjenja  u hloroformu: Izomil-alkoholni reagens.
Salton more
Jezero je nastalo velikom poplavom 1905. godine, kada je rijeka Colorado poplavila područje. Sa procijenjenom površinom od 970 km2, jezero Salton je najveće jezero u Kaliforniji. U Salton jezero se ulijeva nekoliko rijeka, a među veće se ubrajaju: Alamo River, New River, Whitewater River.
Izoamil-alkohol
Izoamil-alkohol se koristi u ekstrakciji fenol-hloroforma pomiješan sa hloroformom dalje inhibira RNaznu aktivnost i sprečava rastvaranje RNK sa dugim traktom  poli-adenina. Prema nekima, komponenta je arome Tuber melanosporum, crnog tartufa. Identificiran je kao hemikalija u feromonu stršljena za privlačenje ostalih članovima košnice za napad.
Salton more
mini|desno|165px|Položaj salton mora Najveća dubina jezera je 16 metara.
NGC 7187
NGC 7187 (također poznat kao ESO 404-24, MCG -6-48-18 i PGC 67909) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 123 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Južna riba. Najveći prečnik je 1,30 (46 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4200
NGC 4200 (također poznat kao MCG 2-31-57, PGC 39124 i UGC 7251) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 109 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,50 (48 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (25 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2627
IC 2627 (također poznat kao ESO 502-21, IRAS 11074-2327, MCG -4-27-2, PGC 33860 i UGCA 227) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 96 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 2,60 (73 hiljade sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (59 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 10. aprila 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2786
NGC 2786 (također poznat kao IRAS 09108+1238, MCG 2-24-2, PGC 26008 i UGC 4861) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 221 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 0,90 (58 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 5. aprila 1864. godine.
NGC 5680
NGC 5680 (također poznat kao PGC 52173) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 408 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,90 (107 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 12. aprila 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1421
NGC 1421 (također poznat kao IRAS 03401-1338, MCG -2-10-8 i PGC 13620) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 96 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 3,40 (95 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. februara 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1037
IC 1037 (također poznat kao MCG 3-37-28 i PGC 52319) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 420 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,80 (98 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. juna 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Toledo
Toledo je grad u Španiji. Glavni je grad španske regije Castilla-La Mancha. Prema popisu iz 2013. godine, u Toledu živi 83.108 stanovnika. Grad je smješten oko 70 km od Madrida.
Historija
Toledo ima dugu i bogatu historiju. Nastanak grada veže se za Bronzano doba, što su i potvrdila brojna arheološka iskopavanja. U svojoj bogatoj historiji Toledo je bio sjecište različitih kultura i naroda. Dubok trag i brojne znamenitosti iza sebe su ostavili Rimljani, Vizigoti i Arapi. Upravo za vrijeme Arapa grad je doživio procvat. Sve su religije živjele miran suživot, što je dovelo do toga da se na tako malom prostoru može vidjeti kombinacija renesansnih crkava, sinagoga i džamija. Arapi su izvršili i veliki utjecaj na naučnu sliku Toleda.
Međunarodni odnosi
Toledo je ostvario internacionalna prijateljstva sa nekoliko svjetskih gradova:
Znamenitosti
Historijsko središte starog grada je već 1940. godine proglašeno španskim historijsko-umjetničkim spomenikom, a 1986. godine upisano je na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Europi. Zaštićeni lokalitet uključuje:
Gregovce
Gregovce su naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gregovce su imale 58 stanovnika.
Napomena: ''U 2018. izvršena je izmjena granice i površine naselja Gregovce, što je posljedica usklađivanja državne granice između Slovenije i Hrvatske.''
Jereslavec
Jereslavec je naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jereslavec je imao 155 stanovnika.
NGC 1422
NGC 1422 (također poznat kao ESO 548-77, IRAS 03393-2150, MCG -4-9-51 i PGC 13569) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 75 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 2,30 (50 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 19. novembra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Midhat Uščuplić
Midhat Uščuplić bio je istaknuti bosanskohercegovački naučni radnik i redovni član ANUBiH.
Rođen je 1933. godine u Tuzli. Diplomirao je na Šumarskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu 1958. godine. Predavao je predmete fitopatologija, integralna zaštita šuma i specijalni proizvodi šuma (gljive). Rukovodio je postdiplomskim studijem iz zaštite šuma. Bio je gostujući profesor na Tehničkom univerzitetu u Zürichu i na Univerzitetu Lerida (Španija).
Objavio je više od 150 naučnih i stručnih radova iz oblasti zaštite šuma, te mnoge naučno-popularne članke iz oblasti šumarstva i zaštite okoliša. Autor je ili ko-autor nekoliko univerzitetskih udžbenika i priručnika.
U dva mandata biran je za dekana Šumarskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu. Dobitnik je brojnih priznanja. Za dopisnog člana ANUBiH izabran je 2002, a za redovnog 2008. godine.
Kamence
Slovenija:
Petrovaradinska tvrđava
300px|mini|desno|Petrovaradinska tvrđava Petrovaradinska tvrđava se nalazi u Novom Sadu, Srbiji, u mjestu Petrovaradin na obali Dunava i obroncima Fruške gore.
Prahistorija
Prema ranijim saznanjima, na Petrovaradinskoj tvrđavi prvo ljudsko naselje postojalo je još 4500. godina prije nove ere ali nakon arheoloških otkrića na samom početku istraživanja historija ovog prostora pomjerena je na period 19.000-15.000 godina prije nove ere. Zahvaljujući tome znamo da čovjek u kontinuitetu nastanjuje prostor Petrovaradinske stijene od prahistorije do danas, pa čak i paleolitu kada su se ljudska staništa uglavnom nalazila u pećinama.
Srednji vijek
Poslije eneolita na Petrovaradinskoj stijeni su se smjenjivale različite kulture. Oko stote godine prije nove ere ove prostore naseljavaju Kelti koje sto godina kasnije smjenjuju Rimljani koji utvrđivanjem granice na Dunavu grade tvrđavu Kuzum koju će u petom vijeku razoriti Huni. Polovimom XIII vijeka skoro na istom mjestu naseljavaju se katolički monasi iz reda " cistercita". Dozvolom ugarskog kralja Bele IV grade manastir koji nazivaju Belakut. Manastir je nakon provale Tatara utvrđen.
Veći značaj tvrđava dobija sa povećanom opasnošću od novog osvajača - Turaka Osmanlija. U Petrovaradinu često je boravio mađarski kralj Matija Korvin. Tu je 1463. godine sklopio ugovor sa Mletačkom republikom i istovremeno razgovarao sa vlastelom oko odbrane od Turaka. Godine 1475. godine Korvin donosi odluku da zarati sa Turcima. Mađarski kralj Vladislav II također posjećuje Petrovaradin gdje raznim olakšicama podstiče napore da se sakupi više radne snage na opravkama kula i bedema. Nadbiskup Petara Varadi 1501. godine uz velike napore uspijeva da obnovi tvrđavu.
Izgled Petrovaradinske tvrđave u srednjem vijeku
Tvrđava se sastojala iz dva dijela - spoljašnjeg i unutrašnjeg. Glavna kapija spoljašnjeg zida koja je imala mali pokretni drveni most sagrađena je tokom XV vijeka. Ispred spoljnog zida tvrđave nalazio se dubok rov. Spoljni zid je samo sa istočne strane imao sve polukule ojačane potpornim stubovima. Od spoljne kapije vodio je put prema kapiji unutrašnje tvrđave koja je bila pravougaonog oblika. Istočni zid unutrašnje tvrđave je bio zajednički zid sa spoljašnjim zidom. Gdje su bili spojeni bio je ojačan polukulama. Ovaj zid je također bio pojačan potpornim kosim stubovima a na zapadnoj strani je imao dvije polukule kao pojačanje. U sredini unutrašnje tvrđave nalazila se crkva čija je apsida bila okrenuta ka istoku. Sa obje strane crkve nalazili su se okrugli rezervoari za vodu. U sjeverozapadnom dijelu unutrašnje tvrđave nalazila se komandantova palata. Na lijevoj obali Dunava nalazio se mostobran oko koga je bio rov ispunjen vodom. Na zapadnoj strani zida mostobrana nalazila se kula za artiljerijsku bateriju sa pet otvora za topove. Na sjevernoj i južnoj strani zida nalazile su se kapije.
Izvir
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Brežice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Izvir je imao 16 stanovnika.
Petrovaradinska tvrđava
Vladavina turaka
Godine 1525. u Petrovaradinskoj tvrđavi bilo je svega 1000 konjanika i 500 pješaka da bi se krajem godine taj broj povećao na 4000 vojnika. Pred opasnošću od Turaka zapovjedništvo nad Petrovaradinom preuzeo je Pavle Timori, raniji zapovednik Budimskog grada. Njegovi zahtjevi za pojačanjem u vojsci i novcu nisu stizali. Umjesto od pomoći, od kralja Lajoša II, stiže samo uputstvo da se sa glavnim snagama prebaci na lijevu obalu Dunava a zapovjedništvo nad tvrđavom prepusti Đorđu Alapiju.
Pod zidine Petrovaradina 13. jula 1526. godine stigla je turska vojska jačine 40.000 ljudi predvođena velikim vezirom Ibrahimom. Sultan Sulejman Veličanstveni se sa glavninom svojih snaga ulogorio kod Iloka. Nakon dvonedjeljne opsade i uz upotrebu minskog napada turci su uspjeli da osvoje tvrđavu čiji su gotovo svi branioci poginuli. Petrovaradin pod turskom vlašću kao i ogroman deo Ugarske države ostaje sve do Velikog bečkog rata (1683-1699).
Nakon upada u Austriju i neuspjele opsade Beča, turska vojska počinje povlačenje i u nizu poraza napušta većinu gradova kao i Petrovaradin. Glavnina carske austrijske vojske koju su činili 27 bataljona pješadije i 77 eskadrona konjice stigla je u Petrovaradin 18. jula 1688. godine. U prisustvu ove vojske oko 3000 vojnika određeno je da se radi na ojačavanju tvrđave. Popravljene su samo breše i izgrađen rov sa četiri redute na mjestu današnjeg Podgrađa ispred koga je bio rov ispunjen vodom. Također su se tu nalazile sedam napuštenih i spaljenih kuća. Također je podignut i pontonski most. Nakon protjerivanja Turaka iz Petrovaradina započinje rušenje stare srednjevjekovne tvrđave kako bi se započela izgradnja nove po tada najmodernijem sistemu gradnje fortifikacija. Želeći da povrati izgubljenu tvđavu Turci započinju nekoliko pohoda. Doživljavaju strahovite poraze u bitkama kod Slankamena 1691 i bitke kod Sente 1697. godine a usljed loših vremenskih prilika napuštaju opsadu Petrovaradina 1694. godine.
Opsada 1694. godine
Pred opasnošću od Turaka, na Petrovaradinskoj tvrđavi se dosta radilo. Izgrađena su dva pojasa zemljanih šančeva na južnoj strani tvrđave. Ovaj element poljske fortifikacije, prvi put se pominje 1692. a dupliran je 1694. godine po nalogu grofa Karafe. Veliki vezir Surmeli Ali-paša stigao je iz pravca Beograda pre Petrovaradinsku tvrđavu 9. septembra 1694. godine. Dunavom je plovila turska ratna flotila. Namjera je bila da opsadom zauzmu tvrđavu. Bombardovanje je počelo 12. septembra sa kopna i vode. Koncentracija turske artiljerijske vatre bila je na šančeve, vodeni grad, dve redute uzvodno od mostobrana i austrijsku vojsku ispred mostobrana. Postavljanje turske artiljerije na Veliko ratno ostrvo prilikom ove opsade dovešće kasnije da se na tom mjestu sagradi jedno malo utvrđenje. Ispred zemljanih šančeva Turci su napravili prvu palalelu od koje su dalje kopali sape prema šančevima kako bi započeli minski napad. Također su bacanjem balvana u Dunav pokušali da poruše dva pontonska mosta kao i plivačima koji su makazama trebali da prerežu konopce koji su držali pontonske mostove. Oslanjajući se na tvrđavu, Austrijanci su 14. septembra ispadom pokušali da razbiju opsadu ali su bili odbačeni. Uspjeli su, međutim, da spreče razbijanje pontonskih mostova. Sačuvavši pontonske mostove Austrijanci su prebacili konjicu i pješadiju koja je kao pojačanje stigla iz Futoga. Napadi na turske položaje nastavljeni su do 19. septembra ali također bez uspeha. U međuvremenu, Šajkaška flotila je nizvodno zaplijenila turske šajke koje su bile namjenjene za snabdjevanje hranom. Svakodnevne borbe, kiša, vjetrovi, velike hladnoće iscrpljivali su Turke. Velika bujica je preplavila turske rovove i odnijela šatore. Novonastale neprilike i pojava epidemija među turskom vojskom kao i približavanje predstojeće zime nakon samo 23 dana opsade, počelo je povlačenje prema Beogradu.
Početak obnove tvrđave i bitka 1716. godine
Katastrofalan poraz Turske vojske kod Sente stvorio je povoljne uslove za austrijance na mirovnim pregovorima u Karlovcima 1699. godine. Prvi plan za izgradnju tvrđave izradio je inženjerski pukovnik grof Matijas Kajzersfeld, a naredni inženjerski pukovnik grof Luiđi Ferdinando Marsilji. Za izvršenje radova bio je zadužen inženjerski pukovnik Mišel Vamberg a nakon njegove smrti (1703.) inženjerski pukovnik Gisenbir do 1728. godine. Tvrđava je polako dobijala svoj oblik. Sagrađeni su bastioni, ravelini i kontragarde na gornjoj tvrđavi. Položeni su temelji stalnih objekata. Sagrađen je novi mostobran i malo utvrđenje na Velikom ratnom ostrvu. Bedemi donje tvrđave ozidani su 1711. godine.
Radove prekida izbijanje novog Austrijsko-turskog rata (1716-1718). U nastojanju da izmjeni odluke Karlovačkog mira Turska je preduzela pohod na Austriju. Princ Eugen Savojski došao je u Futog 9. jula 1716. godine sa 42.000 pješaka (62 bataljona) i 23.000 konjanika (187 kompanija). U Petrovaradinskoj tvrđavi se već nalazilo 8.000 vojnika. Tokom 26, 27 i 28 jula Veliki vezir Damad Ali-paša je prešao Savu sa oko 120.000 vojnika (oko 40.000 janjičara, 30.000 konjanika i pješadija sastavljena od Albanaca i Vlaha). Između Petrovaradina i Karlovaca 2. avgusta došlo je do sukoba predhodnica. Grof Johan Palfi sa 1.300 konjanika i oko 500 pješaka naišao je na 15.000 turskih konjanika. Nakon višesatne bitke Palfi se povukao ka Petrovaradinu. Opkolivši Petrovaradin turska vojske je započela bombardovanje i kopanje rovova ka tvrđavi. Sa druge strane tokom noći između 4 i 5 avgusta Eugen je prebacio svoje trupe na Sremsku stranu i u rano jutro napao tursku vojsku koja nije očekivala napad. Lijevo krilo austrijske vojske pod komandom grofa Aleksandra Virtenberga snažno je udarilo na tursko desno krilo. Zajedno sa lijevim krilom austrijski centar je napao janičare koji su se snažno suprotstavili i odbili napad i potisnuli ga u centar. Regrupisanjem snaga u centru Eugen je uspio zaustaviti napad i lijevo krilo je dobilo otvoren put ka mjestu gdje se nalazio Damad Ali-paša koji je ispred svog šatora sa najvišeg brda posmatrao bitku. Udarom desnog krila i rezervnih trupa austrijske vojske turska linija odbrane je počela pucati. Konjica koja je trebala da pomogne janjičarima se okrenula i napustila bojište. Među turskim vojnicima je nastala panika i nered koja se prenijela i na zapovjedništvo. Bitka je do 11 sati bila riješena. Turska vojska se u paničnom bijegu povlačila prema Beogradu, a Veliki vezir je poginuo. Postoji nekoliko verzija njegove smrti. Jedna kaže da je vidjevši bezizlaznu situaciju sjeo na konja i zajedno sa grupom najodanijih boraca uletio u srce bitke gdje je bio pogođen puščanim metkom dok je prema drugoj izvršio samoubistvo. Beživotno tijelo Velikog vezira je prenijeto u Beogradsku tvrđavu gdje je sahranjen. Sjajna ofanzivna taktika Eugena Savojskog i vođenje trupa njegovih generala riješilo je bitku sa dvostruko brojčano nadmoćnijim neprijateljem za četiri sata. Austrijski gubici su iznosili 2212 poginula vojnika, 2358 ranjenika od toga 206 oficira. Gubici sa druge strane procjenjeni su na oko 6.000-7.000 vojnika. Austijanci su zaplijenili ogromnu količinu ratnog materijala. Podaci o zaplijenjenom materijalu su dosta različiti. Turski izvori navode da je izgubljeno 110 topova. Vrijednost cjelokupne zaplijene procijenjena je na ondašnjih 2.500.000 guldena. Ova velika bitka je ostavila tragove koji se i danas vide u toponima okolnih brda: Vezirac, Alibegovac i Tatarsko brdo. Nakon bitke kod Petrovaradina Eugen je u narednoj godini osvojio Temišvar i Beograd čime su stečeni povoljni uslovi za sklapanje Požarevački mirwmira u Požarevcu kojim je Austrija dobila Banat, Malu Vlašku i sjeverni dio Srbije.
Nastavak izgradnje tvrđave
Pošto je granica između Austrije i Turske sa Srema pomjerena na centralnu Srbiju Petrovaradinska tvđava je ostala u pozadini i manje važna. Radovi na izgradnji su usporeni, a zastoj nastaje 1728. godine. Sve do 1753. godine na tvrđavi se radilo samo ono što je bilo najnužnije. Nijedan započeti objekat nije bio završen. U izvještaju komisije Ratnog savjeta iz 1735. godine vidi se da je istočna strana hornverka bila otvorena a zemljani bedemi donje tvrđave su bili zapušteni i napola srušeni. Predložen je plan da se ovi nedostaci otklone ali nikakvog pomaka nije bilo.
Zamašni radovi na tvrđavi započeti 1753. godine mijenjaju izgled vodenog grada, gornje tvrđave, mostobrana, "hornverka", ruše se neozidani bedemi "kronverka". Izgrađuju se nove kasarne, barutni magacini, staje i topovske šupe i konjušnice. Ovi radovi rađeni su do 1766. godine.
Vojni inženjer i komandant minerskog korpusa major Šreder započinje 1764. godine planove na izgradnji kontraminskog sistema (Podzemne vojne galerije) ispod "hornverka" u dužini od 16 kilometara. Izgradnja kontraminskog sistema potrajala je do 1776. godine.
Zvanično, posljednji radovi na izgradnji tvrđave su obavljeni 1780. godine, ali se sa radovima produžilo do 1790. godine kada petrovaradinska tvrđava postaje najsavremenije naoružana tvrđava cijele Monarhije. Tadašnje njeno naoružanje sastojalo se od 400 artiljerijskih oruđa rezličitog kalibra što je za tadašnje prilike bio izvanredno veliki broj.
Slobodna streljačka kompanija
Privilegovan status u okviru Sremske vojne granice stekao je Petrovaradin, ali ne u obliku vojnog komuniteta nego kao Slobodna streljačka kompanija (njem. Frey Schützen Compagnie). To se dogodilo 31. oktobra 1748. godine kada je Regulativ generala Engelshofena stupio na snagu a koji je Dvorski ratni savjet potvrdio 10. marta 1751. Kao Slobodna streljačka kompanija Petrovaradin je uključen u Petrovaradinsku regimentu, ali je jurisdikciju nad njim imao Dvorski ratni savjet u Beču, koji ju je ostvarivao preko komandanta Petrovaradinske tvrđave. Kompanija je imala 220 strijelaca-građana, a njen glavni cilj bila je odbrana tvrđave u slučaju opsade, kao i snabdjevanje vojske u Tvrđavi i opsluživanje oficira i vojnih službenika u njoj. Inače, svi su bili oslobođeni od redovne vojno-graničarske službe. Na čelu Kompanije, kao organ vlasti, bio je kapetan koga je imenovala Slavonska generalna komanda čije je središte bilo u Osijeku. Punopravni članovi Kompanije, odnosno strijelci, prolazili su kroz vojnu obuku dijelom kod topova, kao artiljerci, dijelom sa puškama kao strijelci. Kompanija je imala svoj pečat, grb i zastavu na koju su građani polagali zakletvu vjernosti. Stanovnici Kompanije bili su svrstani u dvije kategorije: slobodne strijelce (ili građane) i bećare. Godine 1766. u Kompaniji bilo je 370 građanskih (streljačkih) i 70 bećarskih porodica. Stanovnici Petrovaradina tog doba bili su austrijski Nijemci i Nijemci iz Rajha, Česi, Hrvati odnosno (Slavonci-katolici), a u manjoj mjeri Armeni, Cincari i Jevreji a kasnije i Srbi iz Komuniteta Bukovac priključeni Petrovaradinu 1777. Godine 1787. prestala je da postoji Kompanije slobodnih strijelaca, a Petrovaradin je i faktički i formalno dobio status komuniteta. Kada je 1808. došlo do stvaranja građanske milicije (njem. Landver), Petrovaradinski komunitet uključujući i Bukovac, trebao je da sadrži dvije kompanije ili čete, kao rezervu za posadu u tvrđavi u vrijeme velike ratne opasnosti.
Tvrđava u 19. vijeku
Želeći da pomognu Prvi srpski ustanak, novosađani su zlatnicima platili podmitljive austrijske oficire, uspjeli su da iz Petrovaradinske tvrđave prokrijumčare dva topa.
Nakon propasti Prvog srpskog ustanka, njegov vođa, vožd Đorđe Petrović, pored još nekih vođa ustanka bio je zatočen u Petrovaradinskoj tvrđavi.
Kao tokom 18. vijeka tako i u 19. vijeku tj. od njenog osnivanja 1750. do 1880, jedinice Petrovaradinske regimente učestvovale su u 30 ratova i preko 140 bitaka koje je Austrija vodila širom Evrope.
Nakon velikih poplava 1827 i 1832. godine u Dunav je potonulo mala fortifikacija koja je bila izgrađena na Velikom ratnom ostrvu.
Revolucionarni događaji koji su zahvatili Austriju 1848. godine nisu zaobišli ni Petrovaradin ni Novi Sad. Garnizon Petrovaradinske tvrđave je prišao vođi revolucije Lajošu Košutu. Kontrarevolucionarne jedinice pod komandom bana Josipa Jelačića ulaskom u Novi Sad 12. juna 1849. godine izazvale su reakciju garnizona koji je otvorio artiljerijsku vatru na grad i gotovo ga potpuno srušile.
Prvi svjetski rat
Nakon Sarajevskog atentata odnos vlasti prema slovenskom stanovništvu veoma se pogoršao. U Petrovaradinu je zabranjen rad rvatskog pjevačkog društva "Neven", Hrvatske čitaonice i Hrvatskog sokola. Poslije prodora srpske vojske u Srem 1914. godine došlo je do hapšenja velikog broja Srba iz Srema. Većina njih je internirana u Petrovaradin i smještena u već pripremljene logore. U logoru je bilo preko 2000 lica. Neki su optuženi za veleizdaju i izvedeni pred vojni sud. Oni su bili osuđeni na smrt i streljani su na Petrovaradinskoj tvrđavi 14. oktobra 1914. godine. Tri dana kasnije sud je osudio na smrt još 37 ljudi nad kojima je odmah izvršena smrtna kazna.
IC 1038
IC 1038 (također poznat kao PGC 52377) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 398 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,40 (46 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 19. jula 1892. godine.
Petrovaradinska tvrđava
Prvi svjetski rat
Za vrijeme rata u Petrovaradinu je bio smješten veliki broj zarobljenika sa balkanskog i italijanskog fronta. Oni su korišteni kao besplatna radna snaga za izgradnju nasipa na desnoj obali Dunava. U Petrovaradinskoj vojnoj bolnici nalazio se veliki broj ranjenika. Jedno vrijeme u Petrovaradinu se nalazila i Ratna komanda protiv Srbije.
IC 1038
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jesenice (Brežice)
Jesenice su naseljeno mjesto u sastavu općine Brežice, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Brežice.
Petrovaradinska tvrđava
Prvi svjetski rat
Nakon proboja Solunskog front i oslobođenja Srbije srpska vojska je nastavila napredovanje na sjever i 9. novembra 1918. godine ušla je u Petrovaradin zajedno sa francusim kolonijalnim trupama iz Senegala.
Nakon Prvog svjetskog rata, Petrovaradinska tvrđava ulazi u sastav novoformirane države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Kako su, razvojom vojne tehnike, tvrđave sagrađene tokom 17. i 18. vijeka izgubile svoj strategijski značaj i namjenu, vojni vrh odlučuje da se potpuno ili djelimično sruše tvrđave u Beogradu, Osijeku, Brodu, Rači, Karlovcu... na listu za rušenje bila je i Petrovaradinska tvrđava. Pukovnik Dragoš Đelošević, čovjek koji je bio zadužen ovaj nezahvalan posao naredio je rušenje ovih tvrđava ali je poštedio te sudbine Petrovaradinsku tvrđavu. Govorilo se da ju je poštedio jer mu je bila "suviše lijepa da bi je srušio".
Drugi svjetski rat i Petrovaradinska tvrđava
Pred Drugi svjetski rat, na Petrovaradinskoj tvrđavi u Petrovaradinu i njegovoj bližoj okolini izgrađen je pojas betonskih bunkera za smještaj mitraljeza i posade koja ga opslužuje. Slomom i podjelom Kraljevine Jugoslavije nakon Aprilskog rata 1941. godine Petrovaradin ulazi u sastav novoformirane Nezavisne države Hrvatske. Na tvrđavi bila je smještena Pilotska škola, protivvazdušna odbrana a kasnije i komanda SS trupa.
Jesenice (Brežice)
Stanovništvo
Napomena: ''U 2018. izvršena je izmjena granice i površine naselja Jesenice, što je posljedica usklađivanja državne granice između Slovenije i Hrvatske.''
Petrovaradinska tvrđava
Drugi svjetski rat i Petrovaradinska tvrđava
Iz Petrovaradinske tvrđave pokretan je veći broj bezuspješnih operacija kako bi se uništile partizanske snage na Fruškoj gori. Do septembra 1944. godine više od polovine petrovaradinskog garnizona prešao je na stranu narodnooslobodilačke vojske.
Petrovaradinska tvrđava oslobođena je 23. oktobra 1944. godine, jedan sat nakon ponoći.
NGC 2787
NGC 2787 (također poznat kao IRAS 09148+6924, MCG 12-9-39, PGC 26341 i UGC 4914) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 32 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 3,10 (29 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. decembra 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dinophyceae
Dinophyceae je razred dinoflagelata. Obuhvata bentoske dinoflagelate koji se nalaze u sedimentima.
Pregled
Dinophyceae su grupa protista, jednocelijskih organizama iz koljrna  Dinoflagellata koja uključuje one vrste dinoflagelata čije jedro ostaje dinokariontno tokom cijelog ciklusa, kojim dominira haploidni stadij. Uključuje sve tipske dinoflagelate, poput rodova Peridinium i Gymnodinium, pored drugih neobičnijih, uključujući neke kolonijalne, ameboidne ili parazitske oblike.
Dinofícea su jednoćelijski organizmi, većina sa dva biča, iako se mogu pojaviti aflagelirani oblici: kokoidi, vlaknasti, palmeloidi ili ameboidi, koji su povezani sa velikom raznolikošću oblika prehrane. Općenito su fotosintetski, mada postoje i heterotrofni oblici: saprofitski, paraziti, simbiotski i holozoici. Mnogi morski autotrofi su auksotrofi za nekoliko vitamina.
Ćelijski zid ili teke, kada ih ima, sastavljene su uglavnom od celuloze. Imaju dvije flagele, smještene u utorima ili udubljenjima čekijske površine. Bič je akronematski (glatka, završna fibrila), stražnji, smješten u uzdužnom utoru ili brazdi. Još jedan aktinski bič smješten je u poprečnom utoru, cingulumu, ekvatorski, koji omogućava rotaciju i pomicanje. Kao pigment imaju hlorofil a i c, β-karoten, ksantofile, peridinin, neoperidinin, dinoksantin, neodinoksantin i diatoksantin. Supstanca za skladištenje je skrob.
Dinophyceae su grupa protista, jednoćelijskih organizama iz koljena  Dinoflagellata koja uključuje one vrste dinoflagelata čije jedro ostaje dinokariontno tokom cijelog ciklusa, kojim dominira haploidni stadij. Uključuje sve tipske dinoflagelate, poput rodova Peridinium i Gymnodinium, pored drugih neobičnijih, uključujući neke kolonijalne, ameboidne ili parazitske oblike.
Dinofícea su klasificirane po svojoj morfologiji. Vrste sa tekama podijeljene su u četiri reda na temelju rasporeda njihovih ploča u oklopu: Peridiniales (npr. Peridinium), Gonyaulacales (npr. Ceratium,  Gonyaulax ), Dinophysiales (ex.  Dinophysis ) i Prorocentrales (ex. Prorocentrum). Peridinijales su vjerovatno parafiletski u odnosu na ostale, a na rRNK filogenetskim stablima pomiješani su s vrstama kojima nedostaje teka. Skupine bez teka smatraju se polifilitskim i svrstavaju se u nekoliko redova. Primjeri rodova su Gymnodinium, Amphidinium, Symbiodinium i Dinamoeba. Skupina dinoflagelatnih parazita s dinokarionom, Blastodiniophyceae, je nevažeća. Uključivala je, između ostalog, i poznati rod Pfiesteria, pored Oodinijum i Haplozoon, koji su sada podijeljeni u nekoliko redova dinoficea.
Porijeklo
Proces simbiogeneze uključio bi se u porijeklo dinoficea, dan biološkom fuzijom dinoflagelatog heterotrofnog predatora koji je postao domaćin endosimbiontske alge Haptophyte. Zbog toga su njihovi tipiski plastidi naslijedili prisustvo hlorofile a, c1, c2, c3, β-karoten i raznolike ksantofile. Obje grupe većinom imaju peridinin, kao i Brachidiniales koji poseduju fukoksantin i povezane su s tim monofiletskim porijeklom.
Filogenija
Dio podskupina filogenetski je povezan kako slijedi:
Pojava teke tipska za dinoficea bila bi jedinstvena pojava, pa bi dinoflagelatni oblici sa tekama  bili monofiletska skupina. Teke sastoje se od celuloznih ploča unutar subkutikularnih alveola.
PubChem
PubChem je  baza podataka  hemijskih molekula i njihovih aktivnosti protiv bioloških testova. Sistem održava Nacionalni centar za biotehnološke informacije (National Center for Biotechnology Information) (NCBI), komponenta Nacionalne biblioteke za medicinu (National Library of Medicine), koja je dio Nacionalnog instituta za zdravlje (National Institutes of Health) (NIH),  SAD. PubChem-u se može pristupiti besplatno putem web korisničkog interfejsa. Milioni složenih struktura i opisnih baza podataka mogu se slobodno preuzeti putem FTP. PubChem sadrži opise supstanci i malih molekula koje sadrže manje od 1000 atoma i 1000 veza. Rastućoj bazi podataka PubChem-a doprinosi više od 80  dobavljačkih baza podataka.
Baze podataka
PubChem se sastoji od tri dinamične primarne baze. Od 28. januara 2016 ima:
Pretraživanje
Pretraživanje baze podataka moguće je za širok spektar svojstava, uključujući hemijski sastav, ime fragmenta, hemijsku formulu, molekulsku težinu, XLogP i brojeve donore i akceptorw vodikovih veza
PubChem sadrži sopstveni online molekulski editor sa SMILES/SMARTS i InChI podrškom koja omogućava unos i ispis svih zajedničkih formata hemijskih datoteka za traženje strukture i fragmenata.
Svaki klik pruža informacije o sinonimima, hemijskim svojstvima i strukturi, uključujući SMILES i InChI nizove, bioaktivnost i linkove za strukturno srodne spojeve  i druge NCBI baze podataka, kao što je PubMed. U pretraživnju teksta, formiraju se  polja baze podataka koja se mogu pretraživati dodavati prema  njihovom imenu u uglastim zagradama na traženi pojam. Numerički opseg predstavlja dva broja odvojena dvotačkom. Pojmovi za pretragu i imena polja su neosjetljivi na dati slučaj. Mogu se koristiti zagrade i logički operatori I (AND), ILI (OR) i NE (NO). I (AND) je pretpostvka, ako se ne koristi operator.
Historija
PubChem je realiziran u 2004.
Zabrinutost ACS
Ubrzo nakon kreiranja PubChem, American Chemical Society je  lobiralo u Kongresu Sjedinjenih Američkih Država da se  ograniči rad PubChem, za koji su tvrdili  da je u  sukobu interesa sa njegovim Chemical Abstracts Service.
NGC 1423
NGC 1423 (također poznat kao MCG -1-10-25 i PGC 13628) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 292 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (77 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (51 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 31. oktobra 1886. godine.
IC 2628
IC 2628 (također poznat kao PGC 34038) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 581 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,80 (135 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (101 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. marta 1906. godine.
NGC 1423
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2628
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5681
NGC 5681 (također poznat kao IRAS 14332+0831, MCG 2-37-25, PGC 52169 i UGC 9393) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 363 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,90 (95 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 1. maja 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mister No
Mister No
Mister No je italijanski pustolovni strip čiji se prvi broj pojavio na kioscima 1975. godine. Autor ovog stripa je Sergio Bonelli, a prvi crtač Gallieno Ferri, ali on će nacrtati samo prvu epizodu, iako će nastaviti da crta naslovnice u narednih deset godina.
Radnja
Većina epizoda su smještene u pedesete godine 20. vijeka. Jerry Drake, poznat po nadimku Mister No, nekada pripadnik pješadije i pilot američke vojske, razočaran čovječanstvom, napušta New York i odlazi u Manaus, nadajući se mirnom životu tamo gdje "civilizacija" još nije doprla. Nabavlja "Piper" avion s kojim planira prebacivati turiste i time zarađivati za život. mini|lijevo|225px|Mister No, crtač [[Roberto Disso|Roberto Diso]]
Mister No je predstavljao novi tip strip-junaka od onih koji su do tada proizašli iz Sergio Bonelli Editore. Za razliku od glavnih likova drugih serijala, koji su prikazani kao moralne veličine koji su sami izabrali život posvećen pravdi, Mister No je antijunak. Opija se, kocka, ženskaroš je i uopće nema ambicija da izigrava pravednika, ali ga nevolje pronalaze same. Njegove mušterije koje trebaju prevoz avionom obično ga uvuku u raznorazne zavrzlame, često se nađe u opasnosti u vrtlogu sukoba Indiosa i bijelih izrabljivača prašume, a i progone ge duhovi prošlosti. Njegov najbolji prijatelj je Nijemac Otto Kruger poznat pod nadimkom "SS", koji se tokom Drugog svjetskog rata borio na suprotnoj strani.
NGC 4201
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7188
NGC 7188 (također poznat kao ESO 601-11, MCG -4-52-12 i PGC 67943) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 81 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,60 (38 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 9. oktobra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Murcia
Murcia je grad u Španiji. Glavni je grad istoimene španske regije Murcia. Prema popisu iz 2013. godine, Murcia broji preko 400.000 stanovnika. Po broju stanovnika Murcia zauzima sedmo mjesto u Španiji.
Položaj
Grad je smješten u dolini rijeke Segura. Na jugu se izdiže mali planinski vijenac, na zapadu grada nalazi se Sierra Espuña, a na sjeverozapadu leži Sierra del Espartal sa najvišim vrhom provincije-Romolcadores.
Murcia važi za jedan od najsuhljih regiona Evrope. Pošto je oblast smještena u polupustinji, temperatura vrlo lako dostiže i 50 °C. Zime su relativno prijatne, ali u određenim oblastima temperatura bude i u minusu.
Valladolid
Valladolid je glavni grad španske regije Kastilja i León. Prema popisu iz 2013. godine, u Valladolidu živi 309.704 stanovnika. Grad je smješten na obalama rijeka Pisuerga i Esgueva. Nalazi se oko 180 kilometara od Madrida.
Historija
Filip II Valladolidu daje titulu grada, najviše zahvaljujući činjenici što se rodio u njemu, preselivši u njega također administraciju svoga kraljevstva.
Murcia
Kultura
Murcia ima jedan od najvećih univerziteta Španije.
Valladolid
Historija
Između 1601. i 1606. godine Valladolid je bio glavni grad Španije.
Klima
Valladolid ima mediteransku klimu. Prosječna ljetna temperatura iznosi 27,4 °C. A najviša izmjerena temperatura je iznosila 40,2 °C, 1995. godine. A najniža zabilježena temperatura je bila 19 °C.
Murcia
Međunarodni odnosi
Murcia je ostvarila internacionalna prijateljstva sa šest svjetskih gradova:
Valladolid
Klima
Prosječna količina padavina iznosi 435 mm.
Kultura
Zbog svoje ljepote, otvorenosti, zanimljive historije, kulture, običaja, mnogobrojnih festivala i sajmova, tokom cijele godine u grad pristiže hiljade turista.
U gradu postoji nekoliko muzeja:
Sport
Najpoznatiji sportski klub je Real Valladolid, koji se takmiči u prvoj španskoj fudbalskoj ligi. Domaće utakmice igra na stadionu José Zorrilla. Igrači koji su iz ovog kluba nastupali za reprezentaciju Španije su: Fernando Hierro, José Luis Caminero i Rubén Baraja.
U rukometu Valladolid predstavlja BM Valladolid. Klub se takmiči u Liga ASOBAL.
Delta Virginis
Delta Virginis (δ Vir, δ Virginis) je  zvijezda  u sazviježđu Djevica. Spada u crvene divove s prividnim sjajem  od 3.38 a udaljena je 198 sg od Sunca. Ima relatvno visoku radijalnu brzinu. Tradicinalni naziv je lajući pas (arap.Auva ili Min-El-Ava). Pretpostavlja se da spada i u dvostruke zvijezde. U njenoj orbiti bi mogla biti patuljasta zvijezda s revolucijom od 200.000 godina ali to još nije definitivno potvrđeno.