cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jorge Luis Borges
Wardrip-Fruin i Montfort tvrde da je Borhes „možda bio najvažnija ličnost u književnosti na španskom jeziku od Servantesa. Očigledno je bio od ogromnog utjecaja, pisao je zamršene pjesme, kratke priče i eseje koji su instancirali koncepte vrtoglave moći." Borhesov rad se poredi sa Homerovim i Miltonovim. Zaista, kritičar Harold Bloom svrstava Borhesa među ključne ličnosti zapadnog književnog kanona.
Makedonski književnik Vlado Urošević, dobar poznavalac Borhesa kaže: ”Doprinos Borhesa u razbijanju stvarnosne literature bio je ključan. Pitanje je da li bi postmoderne uopće bilo bez ovog pisca. Danas se Borhes možda manje čita, više djeluju poruke koje su drugi, kasniji pisci izvukli iz njegovog djela.”
IPv4
IP protokol verzija 4, ili kraće IPv4 je najrašireniji IP protokol na Internetu. Pojedine verzije IP protokola se razlikuju po načinu adresiranja, izgledu zaglavlja paketa ali i brojnim drugim detaljima. Najvažnija karakteristika IPv4 protokola je da koristi 32-bitnu IP adresu, tj. propisana dužina svake IP adrese u ovoj verziji protokola je 32 bita.
IPv4 adrese
IPv4 adresa je u osnovi 32-bitni binarni broj. Kako je u pravilu vrlo teško pamtiti niz od 32 znaka '0' ili '1', češće se koriste druge notacije, a najčešće od svih decimalna notacija. Decimalnu notaciju se od 32-bitnog binarnog broja dobije na sljedeći način: 32-bitni broj se odvoji u četiri 8-bitne grupe, svaka grupa se zapiše u dekadskom obliku, te zatim u zapisu prikažu odvojene tačkama. Primjer:
Binarni zapis: 00100000111100000000111100001111
(odvajanje u 4 grupe po 8 bitova): 00100000 11110000 00001111 00001111
(svaka grupa se zapisuje dekadski):   32       240      15        15
Decimalni zapis: 32.240.15.15
Zavisno od toga kojim binarnim ciframa započinje 'vodeća' grupa bitova (prva s lijeva) IP adrese se dijele u tzv. klase IP adresa, prema tabeli:
Iz tabele se vidi da je za svaku klasu pretpostavljen dio IP adrese koji označava mrežu, odnosno dio koji označava host (mrežni računar ili drugi IP uređaj unutar te mreže). Za gore navedeni primjer IP adrese (32.240.15.15) pregledom binarnog zapisa može se ustanoviti da je vodeći bit s lijeva 0, što dakle govori da se radi o IP adresi A klase. Iz tabele dalje se zaključuje da je za A klasu 7 bitova (nakon vodeće 0) predviđeno kao oznaka mreže, a ostatak od 24 bita kao oznaka hosta. Prilikom zapisivanja adrese mreže, preostali se bitovi zapisuju kao nule, dok se kod adrese hosta obično zapisuje cijela adresa. Tako bi u gornjem primjeru imali:
IP adresa: 32.240.15.15
Klasa za tu adresu: A klasa
Adresa mreže: 32.0.0.0
Adresa hosta: 240.15.15 u mreži 32.0.0.0, ili jednostavno 32.240.15.15
Ponekad se koristi i postupak subnetiranja (od engleskog izraza subnet tj. podmreža) kada se primjenom tzv. maske podmreže na određenu IP adresu broj bitova koji označavaju mrežu odnosno host dio može promijeniti. Tada nije moguće direktno iz IP adrese odrediti mrežnu adresu odnosno adresu hosta, već se mora znati i masku podmreže (engleski subnet mask).
Iskorištenje IPv4 adresnog prostora
S obzirom da je IP adresa u ovoj verziji IP protokola propisane dužine od 32 bita, lahko je izračunati da je maksimalni broj različitih adresa 232, ili približno 4,3x109 odnosno 4,3 milijardi adresa. Iako se taj broj čini prilično velikim, širenje Interneta i rast potrebe za novim IP adresama doveli su do toga da je taj adresni prostor postao daleko premali za sve potrebe. Naime, nije daleko dan kada bi svaka osoba u svijetu trebala imati svoj lični računar koji treba javnu IP adresu, brojni su serveri koji za svoj rad također trebaju IP adrese, itd.. Nadalje, otvoreno je cijelo novo područje mobilne telefonije koje se integrisalo s Internetom, a razvija se i područje različitih drugih uređaja (kućanski aparati, razni uređaji u industriji, prometu, turizmu...) koji će se također vrlo skoro koristiti ili se već koriste Internetom za razmjenu i prikupljanje informacija, komunikaciju, upravljanje na daljinu i sl.
Stoga su predložena različita rješenja, od različitih metoda adresnih translacija kao što je NAT, pa do potpuno nove verzije IP protokola koja bi imala veći raspon raspoloživih adresa, kao što je IPv6.
Format zaglavlja IPv4 paketa
IPv4 verzija protokola detaljno propisuje izgled paketa, gdje su pojedina polja u zaglavlju detaljno specificirana, dok je sama dužina podataka u paketu varijabilna. Prema standardu minimalna dužina tako formiranog datagrama je 20 bajtova, dok je maksimalna dužina 65535 bajtova. Slijedi prokaz propisanih polja u IPv4 paketu:
Škotski jezik
Škotski jezik (škotski: Scots leid) jest jezik nastao iz srednjoengleskog jezika, a koristi se u južnim dijelovima Škotske i među Škotima u Ulsteru. U Škotskoj se ponekad koristi ime nizijski škotski u kontrastu prema brdskom škotskom, koji je gelski jezik, a koji se koristi na sjeveru Škotske i ostrvima. Dijalekt ovog jezika koji se koristi na sjeveru Irske ponekad se naziva Ulster-škotski jezik.
Sciadopityaceae
Sciadopitys verticillata, izvorno  kōyamaki ili japanski kišobranasti bor, u Hrvatskoj pogrešno zvani kišobranasta jela, je  jedinstven  četinarski endem Japana. Jedini je član monotipske porodice Sciadopityaceae i  monotipskog roda Sciadopitys, živi fosil,  bez bliskih srodnika i prisutan u fosilnim tragovima  starim oko 230 miliona godina.
Etimologija
Ime roda dolazi od grčkog prefiksa sciado- što znači "sijenka" i pitys, što znači bor; specijski epitet znači vrtložni.
Opis
left|thumb| Sciadopitys verticillata iz rada  "Flore des serres et des jardins de l'Europe" To je zimzelena stablašica, visine  15–27 cm m, sa smeđim glavnim izdancima koji nose dugačke zelene vrtloge od 7–12 cm  kladode,  koji su po izgledu i funkciji listovi, ali zapravo su sastavljena od tkiva  stabljike; povremeno se kladode forsiraju i stvaraju pupoljak u obliku V vilice. Šišarke četinjara duge su 6–11 cm, sazriju za oko 18 mjeseci; imaju pločaste ljuskice koje se otvaraju kako bi otpustilr sjemenke.
Taksonomija
Postoje nedosljedni dokazi u vezi s biljnom porodicom koja je proizvela baltički ćilibar. Dokazi o makrofosilu i mikrofosilu sugeriraju srodstvo sa rodom Pinus, dok hemijski i infracrveni mikrospektroskopski dokazi upućuju da su im srodniji ili Agathis ili Sciadopitys.
Historija
U Evropu, ovu biljku prvi put je uveo John Gould Veitch u septembru 1860. Vrlo je atraktivno drvo i popularno je u vrtovima, uprkos sporoj brzini rasta. Kraljevsko hortikulturno društvo dobilo je Nagradu za hortikulturne zasluge.
Simbolički prikaz stabla (na japanskom poznato kao kōyamaki) izabran je kao japanski carski grb za princa Hisahitoa od Akishinoa, trenutno drugog po redu prema Tronu hrizantema.
Srednje egipatsko carstvo
mini|200px|Glava faraona iz srednje države Srednja država je razdoblje u historiji starog Egipta od početka jedanaeste egipatske dinastije do kraja četrnaeste egipatske dinastije, otprilike između 1991. i 1648. p. n. e.
Razdoblje srednje države obilježeno je miroljubivom politikom i širenjem trgovačkih veza sa istočnim Mediteranom. Egipatska trgovačka predstavništva osnivana su u Palestini, Siriji, na Kreti i Kipru. Faraon Mentuhotep II. odaslao je lađe u nepoznatu zemlju Punt i one su se vratile natovarene začinima i tamjanom. Sezostris III. prekinuo je razdoblje mirnog širenja egipatskog uticaja i krenuo je u osvajačke pohode na Nubiju i Palestinu. Radi čvršće kontrole nad državom proveo je upravnu reformu kojom je ukinuo službu monarha, a na njihovo mjesto postavio kao činovnike sposobne obrtnike i trgovce.
Opće blagostanje u razdoblju srednje države odrazilo se i u kulturi i književnosti. Putovanja u daleke krajeve nadahnula su pripovjedaće, pa uz čuvenu pripovijest Sinuhe Egipćanin nastaje i niz drugih djela o velikim pustolovinama.
Jedanaesta dinastija
Za početak jedanaeste dinastije obično se uzima vrijeme kada je faraon Mentuhotep II iz Tebe porazio posljednjeg vladara desete egipatske dinastije i time završio prvi prijelazni period. Neki stručnjaci ističu razlike u kulturi jedanaeste i dvanaeste egipatske dinastije i zato počinju Srednju državu dvanaestom dinastijom.
Šatorsko jezero
Šatorsko jezero je ledničko jezero na nadmorskoj visini od 1488 m. Nalazi se na zapadu Bosne i Hercegovine, ispod istoimene planine, koja spada u planinski lanac Dinarida. Jedno je od najljepših planinskih jezera u Bosni i Hercegovini. Usvojena je odluka od strane Skupštine Kantona 10 o proglašenju pećine Ledenica i Šatorskog jezera Eko zonama od posebnog interesa za Kanton. Napravljena i usvojena je Stručna studija od strane općine Bosansko Grahovo, koja će se baviti zaštitom i preporukama o očuvanju Šatorskog jezera i pećine Ledenica.
Srednje egipatsko carstvo
Dvanaesta dinastija
Amenemhat I. je izgradio novu prijestolnicu poznatu pod imenom Itjtawy;nije poznato gdje je taj grad bio smješten ali pretpostavlja se da je bio na lokaciji današnjeg el-Lishta, iako Manetho tvrdi da im je prijestolnica ostala u Tebi. Amenemhet je smirio nemire u Egiptu i smanjio prava nomarsima. Poznato je da je pokrenuo barem jedan vojnički pohod na Nubiju. 1962. p. n. e. postavio je svog sina Senusreta I. kao svog suvladara. Kada je Amenemhata I. Navodno ubio njegov tjelohranitelj, Senusret se vratio iz odbrambenog rata s Libijom u Itjtawy da bi spriječio preuzimanje vlasti. To je dokazalo korist institucije suvladara budući da je novi vladar time već stekao korisno iskustvo prije nego što je trebao i sam preuzeti vladanje državom. Sistem suvladara potrajao je kroz cijelu dvanaestu dinastiju i donio je veliku stabilnost.mini|lijevo|300px|Figurice iz srednje države
Šatorsko jezero
Jezero je opkoljeno sa sjeverne, istočne i južne strane padinama i vrhovima Velikog i Malog Šatora i Babine Grede. Te se impresivne klisure dižu od samog jezera sa visinskom razlikom od preko 400 metara. Naročitu sliku pružaju takozvani Vražji Vrtovi na Babinoj Gredi. Sve ove padine obrasle su klekovinom bora, a na sjevernim ekspozicijama nalazi se vrlo rijetka i zaštićena vrsta Runolist (Leontopodinum alpinum).
Srednje egipatsko carstvo
Dvanaesta dinastija
Senusret I. (1971. p. n. e. – 1926. p. n. e.) nastavio je pokušaje svog oca da ponovno osvoji Nubiju i ostale teritorije koji su izgubljeni u prvom prijelaznom periodu. U njegovih 45 godina vladavine obuzdana je Libija, što je Egiptu osiguralo napredak i sigurnost.
Senusretov nasljednik Amenemhat II. (1929. p. n. e. – 1895. p. n. e.) vratio je nomarsima da svoj položaj stiču nasljeđivanjem (iako je tim oslabio središnju vlast), uspostavio trgovinske veze s Nubijom i, čini se, vodio rat u Levantu.
Šatorsko jezero
Na jugozapadnoj strani jezera, nekoliko metara od njegove obale nalazi se Šatorsko vrelo (izvor), dijagonalno, na sjeveroistočnoj strani nalazi se „sifon ili odljev“, tako da jezero uvijek zadržava isti nivo vode.
Široko je 120, dugo 280, a najveća dubina iznosi 6 m. Ljetna temperatura vode kreće se oko 17 °C, dok izvor na obali, koji jezeru daje vodu, ima temperaturu 6 °C. Zaleđeno je od decembra do aprila pri čemu debljina leda dostiže i do 70 cm.
Srednje egipatsko carstvo
Dvanaesta dinastija
Senusret II. (1897. p. n. e. – 1878. p. n. e.) poboljšao je trgovinske veze s Nubijom, Palestinom i Levantom.
Njegov nasljednik Senusret III. (1878. p. n. e. – 1839. p. n. e.]]) bio je kralj-ratnik koji je često i sam učestvovao u bitkama. Poveo je svoje snage duboko u Nubiju te izgradio niz velikih utvrda da bi odredio granice između Egipta i još neosvojenog teritorija. Izgradio je hram u Abydosu koji je uništen ali se i na njegovim ostacima vidi visoka kvaliteta ukrasa. Proglašen je božanstvom pri kraju Srednje države, a obožavali su ga faraoni Nove države. Predao je krunu svome sinu ali je ostao stariji suvladar.
Šatorsko jezero
Temperatura vode u ljetnim mjesecima kreće se i do 20 °C, pa mnogim izletnicima i planinarima omogućava ugodno kupanje. Na dnu jezera su biljke potamogeton i zbog njih providnost vode iznosi i do 4 metra, skoro do dna, osim u najdubljim dijelovima. Boja vode je zelena zbog trave i biljki koje rastu na dnu jezera a uzdižu se do površine vode i stvaraju čitavu podjezersku šumu.
Od životinja u njemu žive žaba i vodeni gušter.
Srednje egipatsko carstvo
Dvanaesta dinastija
Amenemhat III. (1860. p. n. e. – 1815. p. n. e.) bio je posljednji veliki faraon Srednje države. Egipatsko stanovništvo počelo je prerastati razine proizvodnje hrane. Amenemhat III. je naredio eksploataciju Fayyuma te pojačano rudarenje u Sinajskoj pustinji. Ponovno je ukinuo nasljedno pravo nomarha. Njegov nasljednik Amenemhat IV. je vladao 9 godina (1816. p. n. e. – 1807. p. n. e.) prije svoje preuranjene smrti.
Sestra Amenemhata IV kratko je vladala kao kraljica Sobekneferu (1807. p. n. e. – 1803. p. n. e.). budući da nije imala nasljednika, dvanaesta dinastija naglo je završila, a s njome i zlatno doba Srednje države.
Šatorsko jezero
Nekoliko stotina metara sjeverno od jezera nalazi se Bulino vrelo, za koje lokalno stanovništvo vjeruje da ima ljekovita svojstva.
Srednje egipatsko carstvo
Trinaesta i četrnaesta dinastija
Trinaesta dinastija:
Trinaesta egipatska dinastija vladala je, prema Manethu, oko 453 godine, no to je možda pogrešno obzirom da su u grčkim prijepisima njegovog dijela brojevi 1 i 4 vrlo slični, znači to bi mogao biti i broj 153.
Šatorsko jezero
Iz Šatorskog jezera izvire Mlinski potok, koji se kasnije spaja sa Šatorskim potokom i tako nastaje rijeka Unac. Pristup jezeru je sa ceste Bosansko Grahovo - Livno iz mjesta Gornje Peuljemini|lijevo|250px|Šatorsko jezero
Srednje egipatsko carstvo
Trinaesta i četrnaesta dinastija
Četrnaesta dinastija:
Čini se da su ovi vladari postupno gubili vlast nad Egiptom. Četrnaesta egipatska dinastija je izgleda bila dinastija manjih vladara u području Delte.
Dvodomnost
Dvodomne biljke ili diecijske (grč.: διοικία -diokia = imanje dva doma, dvodomost) je karakteristika vrste koja  ima različite muške i ženske jedinke. Di(o)ecijska reprodukcija je dvoroditeljska (biparentalna) reprodukcija. Dvodomost je jedan od modela koji isključuju samoplodnju i promovira alogamiju (prekrivanje) i na taj način teži smanjenju izraženosti recesivnih štetnih mutacija koje su prisutne u populaciji. Cvjetnice imaju nekoliko drugih načina isključenja samoplodnje, zvane samoinkompatibilnost biljaka.
Kada se govori o dvodomnosti ili dvodomosti, češće se podrazumijevaju samo biljke, iako je ta pojava vezana i za životinje i gljive.
Životinje
thumb|right|280px|[[Physalia physalis, morska kolonijska životinja je diecijska; reprodukcijske meduze u koloniji, kao što je ova, sve su istog spola. ]] U zoologiji se dvoecijske vrste mogu suprotstaviti hermafroditskim vrstama, što znači da je jedinka samo jednog spola, u kojem slučaju se češće upotrebljava  sinonim gonohorist ili gonohorija češće. Diecijskim se također mogu opisati kolonije unutar neke vrste, poput kolonije Siphonophorae, koje mogu biti ili dvoecijske (dvospolne) ili monoecijke (jednospolne). Jedna jedinka dvospolne kolonije je samo muška ili samo ženska. Većina vrsta životinja su razdvojenih spolova (gonohoristi). thumb|350px|Monoecija i dioecija kod [[cvjetnica.]]
Biljke
Dvodomne vrste imaju muške i ženske strukture odvojene na razlićitim jedinkama.
Alternative
Postoji nekoliko alternativa dieciji za organizaciju spolne reproduktivne strukture biljaka, uključujući bdvospolne cvjetove, monoeciju, gnomoneciju i andromonecju. To je opisan u Reproduktivna morfologija biljaka.
Smjena generacija
thumb|right|280px|[[Marchantiophyta, vrste jetrenjača su i diecijske (kao što je ovdje prikazano) ili (dioične) ili monoecijske (monoične), i sa anteridijama i sa arhegonijama na istom gametofitu]] Kopnene biljke imaju smjenu generacija, od kojih sporofitna stvara spore, a ne gamete. Strogo gledajući, sporofiti kopnenih biljaka nemaju ni muške ni ženske reproduktivne organe. Cvjetovi gametoftnih biljaka su jednog spola; muški gametofiti su sadržani unutar polena, a ženski  unutar ovula. Generacija sporofita naziva se diecijska kada svaki sporofit ima samo jednu vrstu organa koji stvara spore, koje u konačnici rađaju sve muške gamete (spermu) ili sve ženske gamete (jajašca). Nešto drugačiji pojmovi, dioičnost i monoičnost, mogu se koristiti za gametofitnu generaciju, iako se koriste i dioecijski i monoecijski.
Gljive
Monoecija and diecija kod gljiva odnose se na ulogu davatelja i primatelja u parenju, pri čemu se jedro prenosi iz jedne haploidne hife u drugu, a dva jedra koja su tada prisutns u istoj ćeliji spajaju se kariogamijom i tvore zigot. Definicija izbjegava spominjanje muških i ženskih reproduktivnih struktura, koje su kod gljiva rijetke. Jrdinka diecijske vrste gljiva, ne samo da treba partnera za parenje, već obavlja samo jednu od uloga u prenosu jedarnog stanja, kao davatelj ili primatelj. Monoične vrste gljiva mogu obavljati obje uloge, ali možda nisu samokompatibilne.
Adaptacijski značaj
Diecija ma populacijski nedostatak u usporedbi s hermafroditizmom: sjeme proizvodi samo oko pola reproduktivnih odraslih. Obično se pretpostavlja da dvospolne vrste stoga moraju imati kondicijske prednosti da bi nadoknadile taj trošak povećanim preživljavanjem, rastom ili razmnožavanjem. Kod drveće  se ta nadoknada ostvaruje uglavnom putem povećane proizvodnje sjemena kod ženskih stabala. To zauzvrat pomaže nižim doprinosom reprodukcije rastu populacije, što rezultira pojavom da ne postoje vidljivi neto troškovi kada su muške jedinke u populaciji u poređenju s hermafroditskim. Dvodomost može također ubrzati ili usporiti diverzifikaciju loze cvjetnica. Diecijske loze su u nekim rodovima raznovrsnije, a u drugima manje. Analiza je sugerirala da diecija nikada nije jaka kočnica za diverzifikaciju, niti je snažno pokreće.
NGC 4845
NGC 4845 (također poznat kao IRAS 12554+0150, MCG 0-33-25, NGC 4910, PGC 44392 i UGC 8078) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 57 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 4,90 (81 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. februara 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Slavenka Drakulić
Slavenka Drakulić (rođena 4. jula 1949) hrvatska je književnica i publicistkinja, koja trenutno živi u Švedskoj.
Rođena je 1949. u Rijeci (FNRJ). Završila je studije komparativne književnosti i sociologije na zagrebačkom univerzitetu 1976. Od 1982. do 1992. stalna je novinarka za dvosedmične novine Start i sedmičnjak Danas (oba u Zagrebu), pišući uglavnom o feminističkim temama.
Hrvatski sociolog i pisac Slaven Letica je je u jednom članku iz 1992. u Globusu optužio pet hrvatskih književnica, uključujući i Drakulić, da su "vještice" i da "siluju" Hrvatsku. Prema Letici, ove književnice nisu se distancirale od akta silovanja, planirane vojne taktike Srba iz Bosne iz Hercegovine protiv nesrba, već da su ga uglavnom tretirale na feministički način, tj. kao zločin "neidentificiranih muškaraca" protiv žena. Ubrzo nakon objave članka, Drakulić je počela primati telefonske prijetnje, a i njena imovina je vandalizirana. S obzirom na to da nije dobila gotovo nikakvu podršku i pomoć od prijatelja i kolega, Slavenka Drakulić napušta Hrvatsku.
Drakulić je pisala za više novina i magazina na raznim jezicima, uključujući The Nation, La Stampa, švedski Dagens Nyheter, Frankfurter Allgemeine Zeitung i danski Politiken.
Njeni poznatiji radovi u posljednje vrijeme su svakako oni koji se bave ratovima na Balkanu. U romanu Kao da me nema se radi o zločinima protiv žena tokom rata u Bosni i Hercegovini, dok Oni ne bi ni mrava zgazili je knjiga u kojoj analizira svoja iskustva tokom posmatranja procese i zatvorenike Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju u Hagu.
Drakulić danas živi u Stockholmu i Zagrebu.
2030-e
Decenija 2030-tih će početi 1. januara, 2030., i završiti će 31. decembra, 2039. To je četvrta decenija 21. vijeka, i 3. milenija.
IC 1679
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nerežišća
Nerežišća su naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, na ostrvu Braču, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Brač.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, općina Nerežišća je imala 878 stanovnika, od čega u samim Nerežišćima 642.
Općina Nerežišća
Napomena: ''Nastala iz stare općine Brač. U 1857., 1869. i 1921. sadrži dio podataka za općinu Bol. U 1921. dio podataka sadržan je u općini Sutivan.''
Nerežišća (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Do 1981. iskazivano pod imenom Nerežišće. U 1857., 1869. i 1921. sadrži podatke za naselje Murvica (općina Bol), a u 1921. za naselje Dračevica. Od 1857. do 1971. sadrži podatke za bivše naselje Obršje, a od 1857. do 1961. za bivše naselje Smrka, koja su od 1880. do 1910. i u 1931. iskazivana kao naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nerežišća je imalo 700 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kajmak
Kajmak predstavlja mliječni proizvod mekane, kremaste konzistencije i blago kiselog ukusa. Dobija se fermentacijom mliječne masti izdvojene tokom kuhanja sirovog kravljeg mlijeka. Tradicionalno se proizvodi u brdskim predjelima srednje Azije, turkijskim državama i Balkanu (naročito u Bosni i Srbiji). Veoma je cijenjen, bilo svjež ili upotrijebljen pri spremanju tradicionalnih jela. Razlikuju se mladi kajmak blažeg, i stari kajmak oštrijeg ukusa i žućkaste boje.
NGC 3321
NGC 3321 (također poznat kao IRAS 10363-1123, MCG -2-27-10, NGC 3322, PGC 31653 i UGCA 214) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 114 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 2,50 (83 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 3. januara 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dvostruka oplodnja
Dvostruka oplodnja je složeni mehanizam oplodnje  cvjetnica (Angiospermae). Ovaj proces uključuje spajanje ženkog gametofita (megagametofita, koji se naziva i zametak embriona) sa dva muška gameta (sperma). Počinje kada polenovo zrno stigne na stigme karpela ženske reproduktivne strukture cvijeta. Polenovo zrnce tada uzima vlagu i počinje klijati, formirajući polenovu cijev koja kroz vrat tučka raste prema jajniku. Vrh polenove cijevi tada ulazi u jajnik i prodire kroz otvor mikropile u ovuli. Polenova cijev, u megagametofitu, oslobađa dva spermatozoida.
U neplođenenoj ovuli ima 8 ćelija, koje su raspoređene po modelu 3 + 2 + 3 (od vrha do dna), tj. 3 antipodalne ćelije, 2 polarne središnje, 2 sinergide i 1 jajna ćelija. Jedan spermatozoid oplođuje jajnu ćeliju, a drugi se kombinira sa dva polarna jedra velike centralne ćelije megagametofita. Haploidna sperma i haploidno jaje kombiniraju se tako da formiraju diploidnni zigot, a proces se naziva singamija, dok se drugi spermatozoid i dva haploidna polarna jedra velike centralne ćelije megagametofitnog oblika stvaraju triploidno jedro (trostruka fuzija). Neke biljke mogu formirati poliploidna jedra. Velika ćelija gametofita će se razviti u endosperm, tkivo bogato hranjivim tvarima, koje će obezbediti ishranu embriona u razvoju. Jajnik, koji okružuje ovule, razvija se u plod, koji štiti sjeme i može funkcionirati tako da ih rasprostire. Dva matična jedra središnje čelije (polarna jedr) koja pridonose endospermu nastaju mitozom iz istog jednog mejotskog proizvoda koji je stvorio jaje. Majčin doprinos genetičkoj konstituciji triploidnog endosperma dvostruko je veći nego kod embriona.
U studiji provedenoj 2008. godine biljke "Arabidopsis thaliana",  prvi put je dokumentiran ulaz muških jedara unutar ženskog  gameta, u fuziji sa ženskim jezgrama, snimanjem in vivo. Određeni su i neki geni koji su uključeni u proces migracije i fuzije.
Zabilježeni su dokazi o dvostrukoj oplodnji kod predstavnika reda Gnetales koji su biljke necvjetnice.
Historija
Dvostruku oplodnju otkrili su prije više od jednog stoljeća Sergej Navašin i Léon Guignard u Kijevu (Ruska Imperija i Francuska). Ovo otkriće ostvarili su nezavisno jedan od drugog. Prva posmatranjima dvostuke oplodnje učinjena su kod Lilium martagon i Fritillaria tenella, uz primjenu  klasičnog svjetlosnog mikroskopa. Zbog ograničenja takvog mikroskopa pojavilo se mnogo neodgovorenih pitanja u vezi s procesom dvostruke oplodnje. Međutim, razvojem elektronske mikroskopije odgovoreno je na mnoga pitanja. Najistaknutija opažanja W. Jensena pokazala su da muški gameti nisu imali ćelijski zid i da je plazmamembrana gameta blizu plazmamembrane ćelije koja ih okružuje unutar polenovog zrna.
Dvostruka oplodnja golosjemenjača
Daleko rudimentarniji oblik dvostruke oplodnje javlja se pri seksualnom razmnožavanju gimnospermnih vrsta poznatih kao red Gnetales. Konkretno, ovaj događaj je dokumentiran i u rodovima Ephedra i Gnetum, podskupu Gnetophytes. Kod Ephedra nevadensis, u jajnu ćeliju se deponuje jedan dvojedarni spermatozoid. Nakon početnog događaja oplodnje, drugo jedro sperme se preusmjerava kako bi se oplodilo dodatno jedro jajeta koje se nalazi u citoplazmi jajašca. Smatra da je ovo drugo „jedro ventralnog kanala“ funkcionalno beskorisno za većinu ostalih sjemenjača.
U  Gnetum gnemon  u ženskoj citoplazmi unutar ženke gametophyte postoje brojna slobodna jezgra jaja. Uspijevajući prodiranje zrelog ženskog gametofita pomoću cvjetne cijevi, ženska citoplazma i slobodna jezgra kreću se da okruže cjevčicu polena. Oslobođene iz binukleatne stanice sperme su dve jezgre sperme koje se zatim spajaju sa slobodnim jezgrama jajašca kako bi se proizvela dva održiva zigota, homologna karakteristika između porodica  Ephedra  i  Gnetum . Kod  Gnetum gnemon  u ženskoj citoplazmi unutar ženskog gametophyte postoje brojna slobodna jezgra jaja. Uspijevajući prodiranje zrelog ženskog gametofita pomoću cvjetne cijevi, ženska citoplazma i slobodna jezgra kreću se da okruže cjevčicu polena. Oslobođene iz binukleatne stanice sperme su dve jezgre sperme koje se zatim spajaju sa slobodnim jezgrama jajašca kako bi se proizvela dva održiva zigota, homologna karakteristika između porodica  Ephedraceae i  Gnetumaceae. U obje porodice, drugi događaj oplodnje proizvodi dodatni diploidni embrion. Taj nadzemni embrij se kasnije abortira, što dovodi do spajanja samo jednog zrelog embriona. Dodatni oplodni proizvod u  Ephedra  ne hrani primarni zametak, jer je ženski gametofit odgovoran za snabdijevanje hranjivim tvarima. Primitivniji postupak dvostruke oplodnje u gimnospermi rezultatira u  dva diploidna jedra zatvorena u istoj jajnoj ćeliji. To se razlikuje od stanja angiospermi, gdje je rezultat odvajanje jajne ćelije i endosperma. Uporedna molekularna istraživanja genoma G. gnemon su otkrila da su gnetofite bliže četinarima nego što su angiosperme. Odbacivanje hipoteze o antofitama, kojom se identificiraju gnetale i angiosperm kao sestorski taksoni, dovodi do nagađanja da je proces dvostruke oplodnje proizvod konvergentne evolucije i da je nastao neovisno među gnetofitima i angiospermima.
Univerzitet u Zagrebu
Univerzitet u Zagrebu je najstariji univerzitet s neprekidnim radom u Hrvatskoj i među najstarijim je u Evropi. Njegova historija počinje 23. septembra 1669. godine kada su diplomom rimskog cara i ugarsko-hrvatskog kralja Leopolda I priznati status i povlastice univerzitetske ustanove tadašnjoj isusovačkoj Akademiji u slobodnom kraljevskom gradu Zagrebu.
Od 1692. godine "Filozofski studij u Zagrebu" počinje i formalno-pravno djelovati kao Neoacademia Zagrabiensis, javnopravna visokoškolska ustanova. Akademija ostaje u rukama isusovaca više od jednog vijeka, do godine 1773., kada papa Klement XIV raspušta taj red. Godine 1776. carica i kraljica Marija Terezija dekretom osniva "Kraljevsku akademiju nauka" (Regia scientiarum academia) s tri studija ili fakulteta: Filozofskim, Bogoslovnim i Pravnim.
Iako su se organizacijski oblici mijenjali, do godine 1874. ona ostaje najvišom školskom ustanovom u Hrvatskoj i Slavoniji, ustanovom koja je obrazovala većinu hrvatske inteligencije. Na poticaj velikog mecene hrvatske prosvjete, kulture i umjetnosti biskupa Josipa Juraja Strossmayera Hrvatski sabor je godine 1861. donio zakonsku osnovu o "Univerzitetu u Zagrebu".
U vrijeme svog boravka u Zagrebu 1869. godine car Franjo Josip I potpisao je zakonski član koji 5. januara 1874. godine dobija vladarevu sankciju. Na osnovu toga je 19. oktobra 1874. godine svečano otvoren moderni univerzitet u Zagrebu. U njegovom sastavu su tada djelovala četiri fakulteta: Pravni, Bogoslovni, Filozofski i Medicinski.
Prva dva su već bila organizirana: Pravni u okviru bivše Pravoslovne akademije, a Bogoslovni u okviru sjemeništa. Filozofski fakultet započeo je svoj rad akademske godine 1874/1875. U njegovom sastavu je u početku djelovalo šest katedri (za filozofiju, opću historiju, hrvatsku historiju, slavensku filologiju, klasičnu filologiju latinsku i klasičnu filologiju grčku), bilo je zaposleno šest profesora, a upisano 26 studenata. Iz katedri su se postupno razvijali odjeli, odnosno odsjeci kao složenije naučno-nastavne jedinice s više katedara.
Univerzitet u Zagrebu danas čine 29 fakulteta, tri akademije i jedan univerzitetski centar. mini|220px|Zgrada Fakulteta saobraćajnih nauka u zagrebačkom kvartu Borongaj
Fakulteti
mini|220px|Ulaz u Edukacijsko-rehabilitacijski fakultet mini|220px|Svečana dodjela univerzitetskih diploma
.cv
.cv je najviši Internet domen za Zelenortsku Republiku.
Franjo Asiški
Franjo Asiški (5. juli 1182. Assisi; umro 3. oktobra 1226. Portiuncula kod Assisija) je 1209. godine utemeljio franjevački red.
Sindrom kratkog QT
Sindrom kratkog QT (SQT) je vrlo rijetka genetička bolest srčanog električnog sistema, a povezana je sa povećanim rizikom od abnormalnih srčanih ritmova i iznenadne srčane smrti. Sindrom je dobio ime po karakterističnoj osobini koja se vidi na elektrokardiogramu (EKG) – a skraćivanje QT intervala. To je uzrokovano mutacijama u genima koji kodiraju ionske kanale koji skraćuju srčani akcijski potencijal, a čini se da se nasljeđuje u autosomno dominantnom obrascu. Stanje se dijagnosticira pomoću 12-kanalnog EKG-a. Sindrom kratkog QT intervala može se liječiti upotrebom implantabilnog kardiovertera-defibrilatora ili lijekova uključujući [[kinidin] ]. Sindrom kratkog QT intervala je prvi put opisan 2000. godine, a prva genetička mutacija povezana sa ovim stanjem je identificirana 2004.
Skiti
Ime
Herodot u svom djelu Historija daje opis ovog naroda i naziva ih Skolotoi. U istom djelu Herodot spominje da su ih tim imenom nazivali i drevni Perzijanci pa je vjerovatno grčki naziv za Skite Skythēs izveden iz istog imena, ili Skuδa- (gdje Herod nepoznati glas [ð] mijenja s Λ; dok -toi predstavlja istočnoiransku množinu nastavka -ta). Ova riječ u izvornom značenju je označavala "strijelca", a izvedena je od indoevropskog korijena skeud- u značenju "bacati, pucati".
Sindrom kratkog QT
Znakovi i simptomi
Oni koji su pogođeni sindromom kratkog QT intervala (SQT) imaju povećan rizik od razvoja abnormalnih srčanih ritmova. Ovi abnormalni srčani ritmovi se često javljaju u mladosti. Mogu imati relativno benigne oblike, kao što je pretkomorska fibrilacija, što dovodi do simptoma palpitacija, nedostatak daha ili umora. Shodno tome, pretkomorska fibrilacija koja se pojavljuje kod novorođenčeta treba da izazove sumnju na sindrom kratkog QT intervala. Osim toga, daleko opasniji poremećaji srčanog ritma kao što je komorska fibrilacija mogu se javiti i kod onih sa sindrom kratkog QT intervala, koji dovodi do zamračenja ili čak iznenadne smrti. Više od trećine onih sa kratkim QT intervalom ima komorske aritmije ili iznenadne srčane smrti, dok se svaki peti slučaj otkrije tokom porodičnog skrininga, a svaki peti slučaj se pronađe nakon snimanja elektrokardiograma (EKG) iz drugog razloga. Ako se neko sa sindromom kratkog QT pregleda dok mu srce kuca u abnormalnom ritmu kao što je atrijska fibrilacija, to se može otkriti opipanjem puls. Obično se neće naći nikakvi abnormalni znaci kada se pregleda osoba sa sindromom kratkog QT dok im srce kuca u normalnom ili sinusnom ritmu.
Skiti
Ime
Sogdijanci su svoje ime - Swγδ, najvjerovatnije izveli iz istog korijena (*Skuδa > *Suγuδa s anaptičkim glasnikom). Ime postoji i u asirskom jeziku u obliku Aškuzai ili Iškuzai ("Skit"). Što je možda bio izvor biblijskom hebrejskom nazivu Aškenaz (izvorno *אשכוז ’škuz se pogrešno čita kao אשכנז ’šknz), što je bio kasniji židovski naziv za germanska područja srednje Evrope i skupni naziv za židove koji su živjeli na tim područjima - Aškenazi ("Nijemci") koji su sebe tada nazivali Teutoncima ili Vendelima.
Sindrom kratkog QT
Uzrok
Sindrom kratkog QT intervala je genetički poremećaj uzrokovan mutacijama gena odgovornih za proizvodnju određenih ionskih kanala unutar srčanih ćelija. Čini se da se nasljeđuje po autosomno dominantnom obrascu. Neke genetičke varijante uzrokuju povećan protok kalija iz ćelije, dok druge smanjuju protok kalcija u ćeliju. Zajednički efekt svih ovih varijanti je skraćivanje srčani akcijski potencijal, koji se reflektuje na površini [[Elektrokardiografija|EKG] ] kao skraćivanje QT intervala. Spisak gena u kojima su varijante povezane sa sindromom kratkog QT intervala može se naći u tabeli ispod.
Epidemiologija
Sindrom kratkog QT intervala je vrlo rijetko stanje s manje od 300 slučajeva opisanih u medicinskoj literaturi do 2018. godine. Kao genetički sindrom, oboljeli se rađaju s tim stanjem. Simptomi se mogu javiti kod novorođenčadi, potencijalno se manifestujući kao sindrom iznenadne smrti dojenčeta. Podjednako je vjerovatno da će oboljeti muškarci i žene i imaju sličan rizik od iznenadne srčane smrti.
Skiti
Historija
Od 5. do 3. vijeka p. n. e. Skiti su kao narod prosperirali. Za vrijeme Herodota Skiti su već naseljavali područja od današnje Rumunije i Bugarske preko stepa Ukrajine do bazana rijeke Don. Rijeka Don, tada poznata pod nazivom Tanaïs, je služio kao glavni trgovački put te su Skiti ojačali zahvaljujući kontroli trgovine robljem koja se odvijala od sjevera Grčke preko crnomorskih luka Olbia, Chersonesos, Cimmerian Bosporus, and Gorgippia. Također je porasla proizvodnja pšenice i kukuruza, kao i napredak u proizvodnji sira i uzgoju ovaca.
Grčki historičar Strabon izvještava da je kralj Ateas pod svojom vlašću ujedinio skitska plemena koja su živjela na području između rijeke Dunav i močvare koja se nalazila pri ušću rijeke Don u Azovsko more. Širenje njegovog uticaja prema zapadu ga je dovelo u sukob s makedonskim vladarom Filipom II Makedonskim koji je izveo vojnu akciju protiv Skita 339. godine p. n. e. Ateas je poginuo u toj bici, a njegovo carstvo se poslije toga raspada. U periodu nakon tog poraza, Kelti su potisnuli Skite s Balkana. 329. godine p. n. e. Aleksandar Veliki je u bici kod Jaxartesa porazio Skite, nakon čega su Skiti priznali vrhovnu vlast Makedonaca. Za vrijeme historičara Strabona (prvo desetljeće nove ere), Krimski Skiti su osnovali novo carstvo koje se prostiralo donjeg toka rijeke Dnjepar do poluostrva Krim. Kraljevi Skilurus i Palakus su vodili ratove s Mitridatom Velikim za kontrolu Krimskog primorja. Njihov glavni grad, Neapolis se nalazio u blizini današnjeg Simferopola kojeg su Goti uništili polovinom 3. vijeka.
Sindrom kratkog QT
Historija
Prvi izvještaj o sindromu kratkog QT intervala koji je objavljen 2000. godine, opisuje porodicu sa kratkim QT intervalima na EKG-u od 12 odvoda, pretkomorsku fibrilaciju koja se javlja u mladalačkoj dobi i nepovezanog pacijenta koji je imao iznenadnu srčanu smrt povezanu sa kratkim QT intervalom. Veza između kratkog QT intervala i iznenadne srčane smrti opisana je 2003, a prvi gen povezan s ovim stanjem identificiran je u 2004. Kriteriji za dijagnosticiranje sindroma kratkog QT intervala predloženi su 2011. Nedavno je predstavljen prvi životinjski model sindroma kratkog QT intervala koji je omogućio dublju analizu mehanizama aritmije.
Skiti
Etnografske osobine
mini|200px|Konjanik iz Pazyryka u Sibiru. Čuva se u [[Ermitažu, Sankt Peterburg]] Skiti su prvi nomadski narod koji se pojavio na stepi kao narod sa vještim jahačima, na konjima, i bez sedla. Njihova velika vještina u jahanju uskoro će biti prihvaćena od susjednih naroda sa kojima su došli u kontakte. Služili su se i volovskim zapregama na kojima su prenosili svoje šatore prilikom čestih seoba. Herodot spominje da su Skiti nosili visoke kape i hlače izrađene od tkanog pamuka, vlakana konoplje ili kože. mini|Skitski ratnik Arheološka nalazišta u Pazyryku na rijeci Bolshoy Ulagan otkrivaju skitske grobove iz 5. vijeka p. n. e. a pronađeni su pod naslagama leda, gdje se organski material sačuvao u vrlo dobrom stanju. Pazyryk se nalazi u suhoj dolini u Kazahstanu, a sastoji se od 5 velikih i devet malih grobnih humaka koji datiraju iz vremenu između 5. i 3. vijeka p. n. e. Oni su najvažniji izvor podataka o Skitima prije njihove migracije u zapadnu Aziju i Evropu. Arheološka nalazišta kod Pazyryka daju najveći broj gotovo u potpunosti očuvanih odjevnih predmeta Skita. Na pojedinim arheološkim područjima Ukrajine, Rusije i Kazahstana postoje vizuelni prikazi tih odjevnih predmeta. Također kod Pazaryka je pronađen i najstariji pleteni ćilim, pronađen u smrznutom skitskoj grobnici na planinama Altaj, a procjenjuje se da datira iz 5. vijeka p. n. e. Ovaj narod razvio je kulturu sa umjetnošću koja je poznata kao "stepska umjetnost", a poznavali su i jedan običaj za koje mnogi misle da je bio raširen tek kod američkih Indijanaca, to je skalpiranje. Skiti su bili prvi narod kod kojih je uočen ovaj surovi ratnički običaj, a još ga je prije 2500 godina opisao grčki historičar Herodot. Potvrdu o običaju skalpiranja raširenu među Skitima potvrdili su i arheolozi koji su pronašli prve čvrste dokaze. Iskopane su četiri muške lobanje na kojima su ostali tragovi operacije skalpiranja i koje se danas nalaze u ruskim muzejima. Tri od ove lobanje porijeklom su sa skitskog groblja, a četvrta iz skitskog kraljevskog groba, na mumificiranom tijelu, a oba se mjesta nalaze u južnom Sibiru.
Ono što se zna o Skitima ostavio nam je Herodot, ili je ostalo zakopano u skitskim grobovima, veoma dobro očuvanim. Pronađena su drvena kola, razni predmeti od kože i drveta, konjska oprema, krzno, tekstil, ćilimi i sl. Skiti su razvili svoju vlastitu umjetnost. Imali su i zlata, a neki zlatni i bronzani predmeti pronađeni su i u području Kostromskaye u južnom Sibiru i porijeklom su iz grčkih gradova na crnomorskoj obali ili su ih radili grčki umjetnici koji su živjeli u Skitiji. Skit je jahač, naoružan lukom i strijelom, vrstan ratnik koji poznaje gerilsku taktiku i koji će u skalpirati svog pobijeđenog neprijatelja. I Grci i Perzijanci Skitima su se znali služiti kao unajmljenom konjicom, u to vrijeme najboljih jahača svijeta. Skitska plemena napadaju na istočnu i jugoistočnu Evropu u 4. vijeka p. n. e, a njihovi grobovi pronađeni su od sjeverne Njemačke do Balkana.
Kultura
Kontakti koji su Skiti ostvarivali s umjetnicima iz grčkih kolonija duž sjeverne obale Crnog mora rezultiralo je poznatim skitskim zlatnim ukrasima koji su među najglamuroznijim artefaktima u mnogim svjetskim muzejima.
Religija
Religija koja je bila rasprostranjena kod Skita je jedna vrsta predzoroastrijske religije i razlikovala se u odnosu na iranski zoroastrizam. Prema Herodotu, Skiti su obožavali panteon od sedam bogova i božica. On spominje osam božanstava i daje imena šest od njih koje su Skiti obožavali kako slijedi:
Osim navedenih božanstava Herodot dodaje još i Herakla i Aresa kao bogove rata. Upotreba kanabisa zbog izazvanja transa i proricanje vrača je obilježje skitskog tradicionalnog sistema vjerovanja.
Himna Sovjetskog Saveza
Himna Sovjetskog saveza (rus. Гимн Советского Союза) zamijenila je Internacionalu 1944. kao himna Sovjetskog saveza. Napisao ju je Sergej Mihalkov, a muziku je napisao Aleksandar Aleksandrov.
Vokalski sistem bosanskog jezika
Bosanski jezik poznaje pet vokala: a, e, i, o, u.Pri njihovom izgovoru važnu ulogu imaju jezik i nepce, tj. položaj jezika u odnosu na tvrdo i mehko nepce te uzdignutost jezika prema nepcu.
Podjela vokala s obzirom na podignutost jezika prema nepcu:
Vokali se mogu samostalno i neprekidano izgovarati, jer nemaju prepreku.Zahvaljujući tim osobinama vokali tvore slog (samostalno ili uz pratnju konsonanta, npr.: ma-ma, ba-bo, na-na, de-do).
Ponekad i konsonant r može dobiti vokalska svojstva, npr. u riječima: sr-ce, br-zo, prst.Tada r postaje nosilac sloga pa se naziva slogotvorno ili samoglasno r.
2021.
Februar
mini|desno|120px|[[Đorđe Balašević]]
999.
Godina 999 (CMXCIX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 999. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Nišići
Nišići su naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina. Smješteno je 35 kilometara od Sarajeva na putu prema Olovu, od kojeg je udaljeno 15 kilometara. Nalazi se na oko 1.000 metara nadmorske visine na istoimenoj, Nišićkoj visoravni. Starije ime je Crnoriječka visoravan, po rijeci koja ovuda teče. Zadnjih godina poznata i po uzgoju heljde. Po procjenama zasijano je preko tisuću dunuma zemljišta. Nišićka visoravan je izvrsno mjesto za rast heljde, jer ona uspijeva na visokim nadmorskim visinama. Kvaliteta je besprijekorna a potencijal uzgoja heljde ali i ljekovitog bilja još je veći.
.it
.it je najviši Internet domen za Italiju.
Donji Humac
Donji Humac je naseljeno mjesto u sastavu općine Nerežišća, na ostrvu Braču, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Brač.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1921. podaci su sadržani u naselju Sutivan (općina Sutivan).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Humac je imalo 210 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 6261
NGC 6261 (također poznat kao MCG 5-40-6, PGC 59286 i UGC 10617) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 488 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,20 (170 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 13. jula 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7773
NGC 7773 (također poznat kao IRAS 23496+3059, MCG 5-56-15, PGC 72681 i UGC 12820) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,20 (136 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (136 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. oktobra 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
998.
Godina 998. (CMXCVIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 998. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 1825
NGC 1825 (također poznat kao ESO 56-SC53) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Savezne Države Mikronezije
Savezne Države Mikronezije (en:/ˌmaɪkroʊˈniːʒə/)su ostrvska država koja se prostire u zapadnom dijelu Pacifika. To je nezavisna, suverena ostrvska država, koju čine četiri države, sa zapada na istok: Yap, Chuuk, Pohnpei i Kosrae. Sastoji se od oko 607 malih ostrva u zapadnom Pacifiku, na dužini od skoro 2.700 km, odmah iznad ekvatora, oko 4,000 km jugozapadno od Havaja, i oko 2,900 km sjeverno od Australije. Ujedno, leži sjeveroistočno od Nove Gvineje, južno od Guama i Marijana, zapadno od Nauru i Maršalskih ostrva, i istočno od Palau-a i Filipina.
Iako samo kopno zauzima tek oko 700 km2, država zauzima milion kvadratnih kilometara Tihog okeana.
Geografija
Mikronezija je grupa raštrkanih vulkanskih ostrva, a uključuje i središnja Karolinska ostrva.
Privreda
Mikronezija u cjelosti zavisi o američkoj novčanoj pomoći. Privreda je slaba, a turizam nije razvijen. Privredne aktivnosti domorodačkog stanovništva su poljoprivreda i ribolov za vlastite potrebe.
Klima
Klima je na ostrvima vruća i s obiljem kiše koja potiče bujan rast vegetacije.
Odžak (Ilijaš)
Odžak je naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
996.
Godina 996. (CMXCVI) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 996. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ahmet Hadžipašić
Ahmet Hadžipašić (1. juni 1952 – 23. juli 2008) bio je bosanskohercegovački političar i premijer Federacije Bosne i Hercegovine.
Biografija
Rođen je 1. juna 1952. u Cazinu. Gimnaziju je završio u Sarajevu, a Metalurški fakultet u Zenici. Postdiplomski studij i doktorsku disertaciju na Mašinskom fakultetu u Zenici završio je 1990.
Objavio je preko 60 naučnoistraživačkih i stručnih radova i dvije stručne knjige. Radio je u firmama "Željezara" Zenica, "Agrokomerc" Velika Kladuša, "Tehnoprojekt" Zenica, "RMK Inžinjering" Zenica i na Mašinskom fakultetu u Zenici. Od 24. 11. 1993. radio je u "Metalnom" iz Zenice. Obavljao je poslove tehnologa-specijalista, upravnika pogona, samostalnog istraživača, šefa razvoja, člana Upravnog odbora, prodekana na Mašinskom fakultetu u Zenici i direktora firme "Metalno".
Proglašen je menadžerom godine Ze-do kantona 1999. i za menadžera decenije 2001. U zvanju redovnog profesora bio je vanjski saradnik Univerziteta u Sarajevu - Mašinskog fakulteta u Zenici (sada već Univerzitet u Zenici) i Univerziteta u Bihaću - Tehnički fakultet u Bihaću. Imao je više stručnih specijalizacija u inozemstvu. U okviru društvenih aktivnosti bio je predsjednik KK "Metalno" Zenica i predsjednik NK Čelik. Bio je oženjen i otac tri kćerke.
Jugovo jezero
Jugovo jezero jedino je vještačko jezero na Zelengori. Nalazi se u blizi Orlovačkog jezera. Ime je dobilo po svom idejnom tvorcu Jusufu Jugi, koji je bio lovočuvar u Nacionalnom parku Sutjeska. Njegova ideja o pregradnji jednog obližnjeg potoka dovela je do nastanka ovog jezera.
Dugo je 250, a široko oko 100 metara. Nadmorska visina jezera iznosi 1.550 metara. Okruženo je vrhovima Kalelija i Stog. U njemu ima ubačene kalifornijske pastrmke, čija se mlađ svake godine ponovo ubacuje.
Jezerom gazduje Nacionalni park Tjentište u okviru Nacionalnog parka Sutjeska.
Netolerancija saharoze
Netolerancija saharoze ili genetički nedostatak saharaza-izomaltaze (GSID) je stanje u kojem je se ne proizvodi ili je proizvedeni enzim ili djelomično funkcionalan ili nefunkcionalan saharaza-izomaltaza, enzim potreban za pravilan metabolizam saharoze (šećera) i škroba (npr. žitarice) u tankom crijevu. Svim pacijentima sa GSID nedostaje potpuno funkcionalna saharaza, dok aktivnost izomaltaze može varirati od minimalne funkcionalnosti do skoro normalne aktivnosti. Prisustvopreostale aktivnosti izomaltaze može objasniti zašto neki pacijenti sa GSID-om bolje podnose škrob u svojoj ishrani od drugih sa GSID-om.