cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
RET proto-onkogen
Struktura
Zajednička za sve izoforme je struktura domena. Svaki protein podijeljen je u tri domena: N-terminalni vanćelijski domenu s četiri kadherin slična ponavljanja i cisteinom bogata regija, hidrofobni transmembranski domen i domen citoplazmatske tirozin kinaze, koji je podeljen insercijom 27 aminokiselina. Unutar citoplazmatskog tirozin-kinaznog domena postoji 16 tirozina (Tyr) u RET9 i 18 u RET51. Tyr1090 i Tyr1096 prisutni su samo u izoformi RET51.
Vanćelijski domen RET-a sadrži devet mjesta N-glikolizacije. Prijavljeno je da potpuno glikozilirani RET protein ima molekulsku težinu od 170 kDa, iako nije jasno na koji izoformu se odnosi ova molekulska masa.
Aktivacija kinaze
RET je receptor za ligand porodice GDNF (GFL).
Da bi aktivirali RET, GFL-i prvo moraju formirati kompleks sa glikozilfosfatidilinozitolski (GPI) usidreni koreceptor. Sami koreceptori su klasificirani kao članovi proteinske porodice GDNF receptor-α (GFRα). Različiti članovi porodice GFRα (GFRα1, GFRα2, GFRα3, GFRα4) pokazuju specifičnu aktivnost vezivanja za određene GFL-ove. Nakon formiranja kompleksa GFL-GFRα, on okuplja dvije molekule RET-a, pokrećući trans-autofosforilaciju specifičnih tirozinskih ostataka unutar tirozin-kinaznog domena svake molekule RET-a. Pokazalo se da su Tyr900 i Tyr905 unutar aktivacijske petlje (A-petlje) kinaznog domena autofosforilziraju mjesta masene spektrometrije. Fosforilacija Tyr905 stabilizira aktivnu konformaciju kinaze, što zauzvrat rezultira autofosforilacijom drugih ostataka tirozina koji se uglavnom nalaze u C-terminalnoj repnoj regiji molekule. Struktura prikazana lijevo preuzeta je iz koda banke proteinskih podataka 2IVT. Struktura je dimera formiran između dvije proteinske molekule, od kojih svaki obuhvata aminokiseline 703-1012 molekula RET-a, pokrivajući RET-ov unutarćelijski tirozin-kinazni domen. Jedna molekula proteina, molekula A prikazana je žutom bojom, a druga, molekula B sivom. Aktivacijska petlja obojena je ljubičasto, a odabrani ostaci tirozina zelenom bojom. Dio aktivacijske petlje iz molekula B je odsutan.
Fosforilacija Tyr981 i dodatnih tirozina Tyr1015, Tyr1062 i Tyr1096, koji nisu obuhvaćeni gore navedenom strukturom, pokazalo se da su važni za pokretanje unutarćelijskih transdukcija signala.
Uloga RET signalizacije tokom razvoja
Miševi koji imaju nedostatak GDNF -a, GFRα1 ili samog RET-proteina pokazuju ozbiljne nedostatke u razvoju bubrega i utrobnog nervnog sistema. Ovo implicira transdukciju RET signala kao ključ za razvoj normalnih bubrega i enternog nervnog sistema.
Klinički značaj
Aktiviranje tačkastih mutacija u RET -u može dovesti do sindroma nasljednog raka poznatog kao multipla endokrina neoplazija tip 2 (MEN 2). Postoje tri podtipa zasnovana na kliničkoj slici: MEN 2A, MEN 2B i porodični sržnii karcinom štitnjače (FMTC). Postoji visok stepen korelacije između položaja tačkaste mutacije i fenotipa bolesti.
Hromosomska preuređenja koja generiraju fuzijski gen, što rezultira jukstapozicijom C-terminalne regije RET proteina s N-terminalnim dijelom drugog proteina, također mogu dovesti do konstitutivne aktivacije RET-kinaze. Ovaj tip preuređenja prvenstveno je povezan s papilnim karcinomom štitnjače (PTC) gdje predstavljaj 10-20% slučajeva i nemaloćelijskog karcinoma pluća (NSCLC), gdje predstavljaj 2% slučajeva. U literaturi je opisano nekoliko fuzijskih partnera, a najčešći za oba tipa raka uključuju KIF5B, CCDC6 i NCOA4.
Dok su stariji inhibitori multikinaza, poput kabozantiniba ili vandetaniba, pokazali skromnu učinkovitost u ciljanju malignih bolesti uzrokovanih RET-om, noviji selektivni inhibitori (poput selpercatiniba i pralsetiniba) pokazali su značajnu aktivnost i mutacije i fuzije. Rezultati ispitivanja LIBRETTO-001, koji je proučavao selpercatinib pokazali su preživljavanje bez progresije od 17,5 mjeseci u prethodno liječenom RET-pozitivnom NSCLC-u i 22 mjeseca za RET-pozitivni karcinom štitnjače, što je dovelo do odobrenja FDA za obje ove indikacije u maju 2020. Nekoliko drugih selektivnih inhibitora RET-a je u razvoju, uključujući TPX-0046, makrociklični inhibitor RET-a i Src namijenjen inhibiranju mutacija i pružajući otpornost na trenutne inhibitore.
Baze podataka o bolestima
Genska varijanta RET [[baze podataka] na University of Utah, identificirala je (ovembra 2014) 166 mutacija kojr su uključene u MEN2.
Interakcije
RET proto-onkogen je pokazao interakcije sa:
IC 3275
IC 3275 (također poznat kao PGC 165137) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 829 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (121 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2024 – grupa H
Grupa H jedna je od deset grupa u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo u nogometu 2024.. U grupi se nalazi šest reprezentacija: Danska, Finska, Kazakhstan, Sjeverna Irska, San Marino i Slovenija, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja.
Dvije najbolje ekipe direktno će se kvalifikovati za finalni turnir.
Utakmice
Raspored utakmica UEFA je objavila istog dana kao i žrijeb, koji je održan 10. oktobra 2018. godine. Vremena odigravanja utakmica prikazana su po CET/CEST (lokalna vremena prikazana su u zagradama).
Cerje (Zagreb)
mini|280px|Cerje, raspelo Cerje je naseljeno mjesto u sastavu grada Zagreba, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Sesvete.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Cerje je imalo 408 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cerje je imalo 320 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
CTNS
CTNS je gen koji kod ljudi kodira  protein cistinozin. Cistinozin je lizosomski sedmotransmembranski protein koji funkcionira kao aktivni transporter za iznošenje molekula cistina iz lizosoma.
Mutacije u CTNS odgovorne su za cistinozu, autosomno recesivnu bolest lizosomskog skladištenja.
Otkriće
Godine 1995. gen je lokaliziran na kratkom kraku hromosoma 17. Međunarodni zajednički napor konačno je uspio izolirati  CTNS  pozicijskim kloniranjem 1998.
Tkivna distribucija
Gen se eksprimira u lizosomima svih organa i tkiva. Cistinozin je također pronađen u melanosomima melanocita.
Struktura
Dužina polipeptidnog lanca je 367  aminokiselina, a molekulska težina 41.738 Da.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Cistinozin je receptor sa sedam transmembranskih domena ugrađen u lizosomsku membranu i član je porodice lizosomskih cistinskih transportnih proteina. Sadrži 367 aminokiselinskih ostataka i ima molekulsku masu od 41738 Da. Cistinosin ima sedam mesta N-glikozilacije u N-krajnjem području, a obuhvata raspon od 128 aminokiselinskih ostataka.
Receptor također ima dva motiva sortiranja; GYDQL motiv u regiji C-kraja i YFPQA motiv, poznat kao 'PQ petlja', na petom međutransmembranskom α-heliksnom dijelu.
Mehanizam
Protein se ponaša po pravilima Michaelis-Mentenove kinetike i ima pridruženi KM of 278 ± 49 μM.
Funkcija
Cistinozin funkcionira kao simporter koji aktivno transportuje protone i cistin, oksidirani cisteinski dimer, iz lizosoma. To je neophodno za distribuciju cistina u ostatak ćelije i omogućavanje lizosumu da nastavi s radom.
Cistinosin je također otkriven u melanosomima i povezan je sa kontrolom i regulacijom melanina.
Cistinoza
Mutacije u  CTNS  mogu rezultirati cistinozom. Cistinoza je oblik poremećaja transporta lizosoma, podskup poremećaja skladištenja lizosoma. Varijacije kodiranog cistinozinskog proteina rezultiraju inhibicijom ili gubitkom njegove sposobnosti da transportuje cistin iz lizosoma. Molekule cistina se akumuliraju i stvaraju kristale unutar lizosoma, narušavajući njegovu funkciju.
Mutacije
Cistinoza je prisutna kod pacijenata s nizom mutacija CTNS; od 2017. identificirano ih je preko 100. Najčešća je mutacija delecije  57.257 baznis  parova, koja se obično naziva dlecijom  57 kb. To je formalno bilo poznato kao delecija od 65 kb; pogrešan naziv koji potiče iz ranih netačnih procjena. Ostale prijavljene mutacije uključuju drugwe delecije, misens mutacije, okvirne delecije i insercije.
Tip i opseg mutacije određuju oblik i težinu cistinoze kod nositelja. Ovo je rezultat stupnja inhibicije transporta, uzrokovanog pogrešnim savijanjem cistinozina. Naprimjer, blaga cistinoza tipski je povezana s mutacijama koje ne utiču na aminokiseline u transmembranskim domenima cistinozina. Suprotno tome, dječja nefropatska cistinoza, najteži oblik bolesti, najčešće je povezana s ukupnim gubitkom aktivnosti.
Delecija gena koja rezultira odsustvom bilo kojeg motiva sortiranja rezultira delokalizacijom cistinozina u ćelijskoj plazmamembrani.
Modelni sistemi
Ljudski modeli za cistinozin obično su izvedeni iz ćelijskih linija cistinotskih bubrežnih tubula. Ne-ljudski proteinski homolozi za cistinozin uključuju ERS1 u Saccharomyces cerevisiae (ćelije kvasaca) i protein Caenorhabditis elegans, C41C4.7. Korišteni su i mišji ctns.
Panzerfaust
Panzerfaust je bestrzajni protivoklopni raketni bacač kojeg koristila Njemačka tokom Drugog svjetskog rata. Zapravo, radi se o malom bestrzajnom topu za jednokratnu upotrebu, sa eksplozivnim punjenjem koje se ugrađivalo tokom procesa proizvodnje zbog čega je Panzerfaust, odmah po izlasku iz fabričke hale bio spreman za dejstvo. U naoružanje je uveden kao zamjena za Faustpatron. Različite verzije ovog protivoklopnog oružja bile su u upotrebi sve do kraja rata. Pretpostavlja se da je na principu Panzerfausta izrađeno jedno od najmasovnije proizvođenih protivoklopnih oružja sovjetskog porijekla, RPG-7, čije modernizovane verzije se i danas nalaze u naoružanju mnogih armija širom planete.
Razvoj
Razvoj nove, jače verzije Faustpatrona započeo je 1942. godine. Kao rezultat razvojnog programa nastalo je jednostavno protivoklopno oružje, težine izmežu 5–10 kg koje je nazvano Panzerfaust. Tijelo oružja bilo je sačinjeno od cijevi napravljene od čelika lošijeg kvaliteta, dugačke oko metar i prečnika oko 4–6 cm. Sa gornje strane cijevi nalazili su se zadnji nišan i okidački mehanizam. Umjesto prednjeg nišana, za nišanjenje se koristila gornja ivica bojeve glave. Unutar cijevi nalazilo se malo pogonsko punjenje od crnog baruta. Pričvršćena na vrhu cijevi, uz pomoć drvenog repa i metalnih krilaca, bila je velika bojeva glava, prečnika 15 cm i težine 3 kg. Bojevo punjenje sastojalo se od oko 800 g eksploziva.
Panzerfaust je često imao ispisano upozorenje, velikim crvenim slovima sa gornje zadnje strane cijevi, koje je glasilo «Achtung! Feuerstrahl!» («Pazi! Vatreni mlaz!»). Upozorenje se odnosilo na vojnike koji bi mogli biti povređeni prilikom dejstva ovog oružja, ukoliko bi se zatekli iza njega u trenutku opaljenja. Poslije upotrebe, cijev je odbacivana što je Panzerfaust činilo prvim protivoklopnim oružjem za jednokratnu upotrebu. Panzerfaust je mogao da probije oko 170 mm čelika što je bilo dovoljno za uništenje bilo kog oklopnog vozila koje se u to vreme nalazilo u naoružanju savezničkih snaga.
U urbanom okruženju, u kojem se borba odvijala na malim rastojanjima, Panzerfaust se pokazao izuzetno efikasnim. Zahvaljujući ovom oružju Sovjeti su izgubili veliki broj oklopnih vozila tokom Bitke za Berlin. Zahvaljujući jednostavnom procesu proizvodnje Panzerfaust je proizvođen u velikom broju čak i za vrijeme same bitke za njemačku prijestolnicu. Tokom Drugog svjetskog rata razvijeno je više verzija ovog oružja.
Panzerfaust 30
thumb|4 Panzerfausta 30. thumb|Finski vojnici naoružani Panzerfaustom. Prvobitna verzija ovog oružja sa oznakom Panzerfaust 30 uvedena je u upotrebu tokom augusta 1943. godine. Broj «30» u nazivu odnosio se na domet oružja koji je iznosio 30 m. U cijevi prečnika 4,4 cm bilo je smješteno 95 g ekslozivnog pogonskog punjenja koje je pokretalo projektil težine 2,9 kg sa 800 g eksploziva. Brzina projektila iznosila je 30 m/s. Ukupna težina ovog oružja bila je 5,1 kg.
Panzerfaust 60
Panzerfaust 60 bio je najbrojnija verzija ovog oružja čija je proizvodnja započela u augustu 1944. godine. Njegov domet je bio 60 m ali je s obzirom na malu brzinu projektila od 45 m/s, prilikom napada na ciljeve u zoni krajnjeg dometa, bila potrebna 1,5 s da projektil pogodi metu. Da bi se postigla veća brzina projektila, prečnik cijevi povećan je na 5 cm, a pogonsko ekslozivno punjenje povećano je na 134 g. Ova verzija imala je poboljšan nišan i okidački mehanizam. Ukupna težina oružja iznosila je 6,1 kg.
Panzerfaust 100
Panzerfaust 100 bila je posljednja verzija ovog oružja koja je ušla u masovnu industrijsku proizvodnju u novembru 1944. godine. Maksimalni domet oružja iznosio je 100 m. Prečnik cijevi povećan je na 6 cm kako bi primio pogonsko eksplozivno punjenje od 190 g koje je projektilu omogućavalo brzinu od 60 m/s. Nišan je imao podioke za 30, 60 80 i 150 metara, koji su bili označeni fluorescentnom bojom kako bi bili vidljivi i u mraku. Ukupna težina oružja iznosila je 6,8 kg.
Panzerfaust 150 i 250
Panzerfaust 150, koji je u malom broju uveden u naoružanje pred kraj Drugog svjetskog rata, predstavljao je znatno izmjenjenu verziju modela 100. Imao je istu količinu eksplozivnog pogonskog punjenja kao i Panzerfaust 100 ali je modifikovana bojeva glava, sa dvostepenim pogonskim punjenjem omogućila brzinu od 85 m/s čime je značajno povećana probojna moć ovog oružja. Panzerfaust 150 trebalo je da bude oružje za višekratnu upotrebu sa mogućnošću ispaljivanja 10 bojevih glava prije odbacivanja. Proizvodnja ove varijante počela je u martu 1945. godine, samo dva meseca prije završetka rata. Panzerfaust 250 je trebalo da uđe u proizvodnju u septembru 1945. godine ali se rat završio prije nego što je razvojni projekat završen. Slično protivoklopno oružje saveznika bila je Bazooka, koja je kao i njemački Panzerschreck mogla da se puni. Tokom Hladnog rata, vojska Zapadne Njemačke bila je naoružana potpuno novim raketnim protivoklopnim bacačem Panzerfaust 3.
IC 4884
IC 4884 (također poznat kao ESO 142-33 i PGC 63546) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 208 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,30 (79 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (24 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 17. septembra 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Špišić Bukovica
mini|280px|Špišić Bukovica, rimokatolička crkva "Sv. Ivan Krstitelj" Špišić Bukovica je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Virovitičko-podravskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Špišić Bukovica je imala 4.221 stanovnika, od čega u samoj Špišić Bukovici 1.686.
Općina Špišić Bukovica
Napomena: Nastala iz stare općine Virovitica.
Špišić Bukovica (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Do 1981. iskazivano pod imenom Špišić–Bukovica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Špišić Bukovica je imalo 1.866 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
SPG9
Protein spazamske autosomno dominatne paraplegije 9 je protein koji je kod ljudi kodiran genom SPG9. U jednoj studiji proučavan je veliki italijanski rodoslov s novom rijetkom autosomno dominantnom spazamskom paraparezom. U tri uzastopne generacije, 13 oboljelih osoba imalo je bilateralni katarakt, gastroezofagusni refluks s upornim povraćanjem i spazamsku paraparezu s amiotrofijom. Bilateralni katarakt uoćen je kod svih zahvaćenih osoba, s izuzetkom jednog pacijenta koji je imao horiomrešnjačnu distrofiju, dok su klinički znakovi spazamske parapareze pokazali varijabilnu ekspresivnost. Korištenjem pristupa mapiranja u cijelom genomu, mapiran je poremećaj na dugi krak hromosoma 10 na pojasu q23.3–q24.2, u 12-cM hromosomskoj regiji, gdje su lokalizirani dodatni geni za neurvne poremećaje. Spektar fenotipskih manifestacija u ovoj porodici podsjeća na manji rodoslov, nedavno objavljen, potvrđujući mogućnost novog sindroma. Konačno, predviđanje simptoma sugerira da bi nestabilno ponavljanje trinukleotida moglo biti odgovorno za to stanje.
Srna
Srna, obična srna - mužjak: srndać - je najbrojnija i najrasprostranjenija krupna divljač Evrope. Široko je rasprostranjena i u Bosni i Hercegovini, osobito u Bosni.
Opis
Tijelo srne je vitko i skladno. Visoko je do 80 cm, uz masu od oko 15–30 kg. Dlaka leđa i bokova je plameno-crvenkasta (ljeti), odnosno mrko siva (zimi). Trbušna strana je svjetlija.
Križeča vas
Križeča vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Poljčane, regija Podravska, Slovenija.
Srna
Opis
Najuočljivija diferencijalna oznaka spolnog dimorfizma je rogovlje. Ima ga samo mužjak, kao i bijelo elipsasto obilježje ispod zakržljalog repa. Rogovi počinju rasti u jesen prve godine života, direktno iz čeone kosti,  bez formiranja ruže ili vijenca.
Križeča vas
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Križeča vas je imala 84 stanovnika.
Srna
Opis
Srna je isključivi biljojed – preživar. Hrani se pretežno travom i ostalim zeljastim biljkama.
Veći dio života, mužjaci su samotnjaci. Međutim, u sezoni parenja se formiraju manja krda od oko 10 jedinki oba spola. Ni u ovom periodu, ni poslije donošenja mladih, mužjak nije vezan za ženku i potomstvo.
Rasprostranjenje
lijevo|mini|130px Areal srne se prostire od Ladoškog jezera prema Crnom moru, zaobilazeći njega zaobilazi strepe i prema Balkanu. Zapadna granica je od skandinavskih planina uz zapadne obale Velike Britanije prema Gibraltaru. Srne nema u Irskoj, na Korzici, Siciliji, Sardiniji i Grčkoj. Na Balkanu je najučestalija u Hrvatskoj (29%),  Sloveniji (23%), Bosni i Hercegovini (14%) i Makedoniji ( 9%).
Ministarstva rada, socijalne politike i izbjeglica po kantonima u Federaciji Bosne i Hercegovine
mini|304x304piksel|Kantoni [[Federacija Bosne i Hercegovine|Federacije Bosne i Hercegovine]] Ministarstvo rada, socijalne politike i izbjeglica čini jedno od ministarstava kantonalnih vlada u Federaciji Bosne i Hercegovine, nadležno za rad, socijalnu politiku i izbjeglice.
Historija
Nakon sticanja nezavisnosti Bosne i Hercegovine od Socijalističke federativne republike Jugoslavije (SFRJ) 1992. godine, osnovano je ministarstvo rada i socijalne politike Republike Bosne i Hercegovine, a za prvog ministra je imenovan Martin Raguž.
Nadležnosti
Glavna osoba u ministarstvu rada, socijalne politike i izbjeglica jednog kantona je ministar, koji ima pravno na jednog sekretara, dok je broj pomoćnika nejednako raspoređen po kantonima.
Djelokrug
Kantonalno ministarstva rada, socijalne politike i izbjeglica obavljaju poslove koje se odnose na ostvarivanje nadležnosti kantona Federacije BiH u oblasti rada, socijalne politike i povratka izbjeglih i prognanih osoba.
Prema tome, ministarstvo je nadležno da obezbijedi primjenu najviših standarda međunarodnih ljudskih prava i sloboda, te da koordiniše i obezbijedi rad humanitarnih organizacija, ali i za radne odnose, zaštitu zaposlenih i njihovu zaštitu na radu, te obezbjeđivanje prava nezaposlenih.
U nadležnosti ministarstva spadaju i socijalna zaštita, zaštita civilnih žrtava rata i zaštita porodica, te razvoj i unaprjeđenje iste ali i nadgledanje rada ustanova na području kantona koja se bave tom tematikom, te njihovu registraciju u kantonalni registar.
Osim navedenog, ministarstvo se bavi i tematikom povratka raseljenih i izbjeglih osoba. Ono se bavi planiranjem njihovog povratka na područje kantona, utvrđuje koje će se objekti i naselja za smještaj povratnika izgraditi i obnoviti, planira koje su osnovne potrebe za obezbjeđivanje planiranog povratka i koliko novca se za to mora izdvojiti iz budžeta. te prati njihovu realizaciju tih sredstava i podnosi adekvatne izvještaje. S ciljem realizacije planiranog povratka, ministarstvo je i nadležno za saradnju sa nadležnim institucijama u Bosni i Hercegovini i inostranstvu.
Bosansko-podrinjski kanton Goražde
Na čelu ministarstva za socijalnu politiku, zdravstvo, raseljena lica i izbjeglice Bosansko-podrinjskog kantona Goražde (skraćeno MS BPKG) se od 25. 4. 2017. nalazi Sabira Bešlija (Novi pokret). Sjedište ministarstva se nalazi u ulici 1. slavne viteške brigade 2a u Goraždu. Ministarstvo se sastoji od pet sektora: Sektor za socijalnu i dječiju zaštitu, Sektor za budžet i zdravstveno osiguranje, Sektor za zdravstvenu zaštitu i javno zdravstvo, Sektor za normativno-pravne poslove i Sektor za raseljena lica i izbjeglice i humanitarnu pomoć.
Hercegovačko-neretvanski kanton
Hercegovačko-neretvanski kanton je jedan od dva kantona u FBiH, u kojem je oblast rada i socijalne i povratka izbjeglica politike podijeljena. Tako je za rad i socijalnu zaštitu nadležno Ministarstvo zdravstva, rada i socijalne zaštite Hercegovačko-neretvanskog kantona (skraćeno MZRSS HNK; hrvatski: Ministarstvo zdravstva, rada i socijalne skrbi) na čijem se čelu od 23. septembra nalazi Goran Opsenica (HDZ BiH). Ono se sastoji od tri sektora: Sektor zdravstva, Sektor rada i Sektor socijalne zaštite (hrvatski: Sektor socijalne skrbi). Za povratak izbjeglica je međutim nadležna Uprava za prognanike i izbjeglice HNK, čiji je direktor Kemal Isaković. Sjedište ministarstva i uprave se nalaze u ulici Stjepana Radića 3 u Mostaru.
Kanton 10
Na čelu ministarstva rada, zdrastva, socijalne zaštite i izbjeglica Kantona 10 (hrvatski: Ministarstvo rada, zdravstva, socijalne skrbi i prognanih) se od 21. juna 2017. nalazi Vasilija Broćeta (SNSD). Sjedište ministarstva se nalazi u ulici Kralja Zvonimira u Tomislavgradu.
Posavski kanton
Na čelu ministarstva zdravstva, rada i socijalne politike Posavskog kantona se od 26. marta 2015. nalazi Damir Živković (HDZ BiH). Sjedište ministarstva se nalazi u ulici Jug I u Orašju. Ministarstvo se sastoji od dva sektora: Sektor rada i Sektor socijalne politike.
Kanton Sarajevo
Ministrica za rad, socijalnu politiku, raseljena lica i izbjeglice Kantona Sarajevo (skraćeno MRSRI KS) je od 26. 12. 2018 Malik Garibija (SDP BiH). Ministarstvo se sastoji od tri sektora (Sektor za socijalnu politiku, Sektor za socijalno planiranje i Sektor za finansijsko - računovodstvene i pravne poslove), dok se njegovo sjedište nalazi u ulici Reisa Džemaludina Čauševića 1 u Sarajevu.
Srednjobosanski kanton
U Srednjobosanskom kantonu su, kao i u HNK, oblasti rada i socijalne politike i izbjeglica podijeljene.
Za povratak izbjeglica je nadležno Ministarstvo prostornog uređenjam zaštite okoliša, povratka i stambenih poslova SBK, na čijem se čelu od 9. juna 2015. nalazi Amer Mrako (SDA). Ministarstvo se sastoji od četiri sektora: Sektor prostornog planiranja, Sektor za zaštitu okoliša, Sektor obnove i povratka i Sektor za drugostupanjsko upravno rješenje iz oblasti urbanizma, građenja, okoliša i stambenih poslova. Njegovo sjedište se nalazi u Prnjavorskoj ulici 16a u Travniku.
Tuzlanski kanton
Ministrica za rad, socijalnu politiku i povratak Tuzlanskog kantona je od 29. marta 2018. Sandra Memić. Ono se sastoji od tri sektora (Sektor za socijalnu i dječiju zaštitu, Sektor za rad i zapošljavanja, pravnih, općih i ekonomskih poslova i Sektor za zbrinjavanje prognanih osoba i izbjeglica, povratak i repatrijaciju), dok se njegovo sjedište nalazi u ulici Fra Grge Martića 8 u Tuzli.
Unsko-sanski kanton
Na čelu ministarstva zdravstva, rada i socijalne politike Unsko-sanskog kantona se od 29. januara 2017. nalazi Salih Mesić, dok se njegovo sjedište nalazi u ulici Alije Đerzeleza 6 u Bihaću.
Zapadnohercegovački kanton
Ministar zdravstva, rada i socijalne zaštite Zapadnohercegovačkog kantona (hrvatski: Ministarstvo zdravstva, rada i socijalne skrbi) je od 17. decembra 2018. Tomislav Pejić (HDZ BiH). Sjedište ministarstva se nalazi u ulici Stjepana Radića u Grudama.
Zeničko-dobojski kanton
Ministar za rad, socijalnu politiku i izbjeglice Zeničko-dobojskog kantona je od 11. marta 2015. Nurđehan Šahinović (SDA). Ministarstvo se sastoji od dva sektora (Sektor za rad, humanitarnju djelatnost i povratak i Sektor za socijalnu politiku), dok se njegovo sjedište trenutno nalazi u Kučukovićkoj ulici 2 u Zenici.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Srebrenica)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 21 član Općinskog vijeća općine Srebrenica održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 27 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 13.803 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 8.817 glasača (63,87% od ukupnog broja), a od toga je 8.603 (97,57%) glasova bilo važećih, te 214 (2,43%) nevažećih. Sa ukupno 4.678 glasova (54,38%) za načelnika izabran je Mladen Grujičić, član stranke Zajedno za Srebrenicu.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 8.809 glasača (63,82% od ukupnog broja), a od toga je 8.505 (96,55%) glasova bilo važećih, te 304 (3,45%) nevažećih. Birano je ukupno 21 član Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je koalicija SDA/SBB/SZ BiH 2.906 (34,17% od ukupnog broja važećih glasova).
Kontroverze
Za vrijeme i nakon lokalnih izbora u Srebrenici aktuelni načelnik Ćamil Duraković ukazivao je na mnogobrojne malverzacije tokom izbora u Srebrenici. Prije svega malverzacije su se odnosile na glasanje stanovništva iz Srbije, brojni Bošnjaci koji žive u inostranstvu nisu dobili materijale za izbore, te neodobravanje novih posmatrača i veće prisustvo međunarodnih predstavnika te ulazak MUP-a RS-a u prostorije općine Srebrenica na mjesta gdje se čuvao izborni materijal.
Zbog političkih malverzacija tokom izbora aktuelni načelnik Ćamil Duraković je 1. novembra 2016. godine Ustavnom sudu Bosne i Hercegovine podnio apelaciju protiv rješenja Suda Bosne i Hercegovine od 25. oktobra 2016. godine kojim je Sud Bosne i Hercegovine odbio kao neutemeljen apelantov priziv na Odluku o utvrđivanju i objavi rezultata lokalnih izbora u Bosni i Hercegovini 2016. godine koju je donijela Centaralna izborna komisija (CIK) 17. oktobra 2016. godine.
Brzo klizanje na kratkim stazama na Zimskim olimpijskim igrama 2014 – 1000 m (žene)
Utrka na 1000 m za žene u brzom klizanju na kratkim stazama na ZOI 2014. u Sočiju održana je od 18. do 21. februara u dvorani Ajsberg.
Križni Vrh
Slovenija:
Brzo klizanje na kratkim stazama na Zimskim olimpijskim igrama 2014 – 1000 m (žene)
Kvalifikacije
Državama su kvote dodijeljene na osnovu kombinacije četiriju specijalnih kvalifikacija koje su održane na dva svjetska kupa u novembru 2013. Svaka država mogla je imati maksimalno 3 predstavnika po disciplini. Za ovu disciplinu kvalificiralo se 36 takmičarki iz 18 država.
Vitanovići Gornji
Vitanovići Gornji su naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
Radio stanica
Radio-stanica (skraćeno: stanica) je  –  prema članu 1.61  Međunarodnih telekomunikacijskih unija (ITU). ITU Radio regulacije|RR]] – definirana kao "jedan ili vise  od transmitera ili prijemnika ili kombinacije transmitera i prijemnika, uključujući i dodatnu opremu, koja je neophodna na lokaciji radio-komuniciranja.  Svaka stanica bi trebalo da bude registrirana kod stalnog ili povremenog operatera. Mobilne  radio-stanice su, od otkrića do danas, na različitim talasnim dužinama, imale veoma važnu ulogu u komuniciranju u različitim špijunskim i ratnim  operacijama. Također su značajne i u koordinaciji djelovanja u slučaju elementarnih nepogoda, akcija spašavanja i u drugim situacijama. Radio-stanice relativno velike i široke moći, danas imaju i radioamateri, uz dozvolu ovlaštenih operatera i nadležnih državnih organa.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Paraćin)
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Paraćin bilo je 26.417 (48,70%) muškaraca i 27.825 (51,30%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 949:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 43,2 godina, muškaraca 41,9 godina, a žena 44,4 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,6% (44.790), kod muškaraca 81,8% (21.601), a kod žena 83,3% (23.189).
Spisak članova Predsjedništva Bosne i Hercegovine
Ovaj članak navodi članove Predsjedništva Bosne i Hercegovine od novog Ustava države iz decembra 1995. godine. Predsjedništvo Bosne i Hercegovine sastoji se od tri člana, svaki član predstavlja jedan od tri konstitutivna naroda Bosne i Hercegovine: Bošnjake, Hrvate (izabrani iz Federacije) i Srbe (izabrani iz Republike Srpske). Od 1992. godine do Dejtonskog sporazuma 1995. godine, sastojao se od sedam članova (dva Bošnjaka, dva Hrvata, dva Srbina i jedan iz reda ostalih etničkih grupa).
Križni Vrh (Slovenska Bistrica)
Križni Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Križni Vrh je imao 302 stanovnika.
Napomena: ''U 1987. nastalo spajanjem izdvojenih dijelova iz naselja: Laporje, Razgor pri Žabljeku, Zgornja Brežnica i Žabljek.''
LARS2
Vjerovatna mitohondrijska leucl-tRNK sintetaza jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom LARS2 sa hromosoma 3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 903 aminokiseline, а molekulska težina 101.976 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira klasa 1 aminoacil-tRNA sintetaze, mitohondrijjske leucil-tRNK sintetaze. Svaka od dvadeset aminoacil-tRNA sintetaza katalizira aminoacilaciju specifične tRNK ili tRNK izoakceptirajuće porodice sa srodnom amino kiselinom.
Obrazovanje u Bosni i Hercegovini
thumb|[[Gimnazija "Aleksa Šantić" u Mostaru je bila jedna od najprestižnih akademskih obrazovnih institucija u Jugoslaviji.]] thumb|Gimnazija [[Mostar (2014)]] Obrazovanje u Bosni i Hercegovini ima dugu historiju, a prva visokoškolska ustanova koja je uspostavljena je škola sufizma Gazi Husrev-bega koja je osnovana 1531. godine, nakon čega je vremenom došlo do otvaranja drugih vjerskih škola. 1887. godine, za vrijeme de facto Austro-Ugarske kontrole, osnovana je Pravna šerijatska škola koja je započela sa petogodišnjim planom obrazovanja. 1940-ih Univerzitet u Sarajevu je postao prvi sekularni institut visokog obrazovanja u gradu. Tokom 1950-ih dostupno je postalo post-diplomsko obrazovanje. Teško oštećen tokom rata, nedavno je obnovljen u saradnji sa više od 40 drugih univerziteta. Postoje i mnoge druge institucije visokog obrazovanja, uključujući: Univerzitet u Banjoj Luci, Univerzitet u Mostaru, Univerzitet u Tuzli, Univerzitet u Zenici, Univerzitet u Istočnom Sarajevu, Univerzitet "Džemal Bijedić" Mostar, Univerzitet u Bihaću, Američki univerzitet u Bosni i Hercegovini... Sistem obrazovanja u BiH je u velikoj mjeri decentralizovan jer ne samo da obrazovanje nije u nadležnosti države nego je npr. u slučaju Federacije Bosne i Hercegovina nadležnost nad ovim resorom spušten na nivoe kantona pa čak u nekim slučajevima i u nadležnost općina.
Obrazovanje je organizovano u četiri osnovna nivoa :
Segregacija
U nekim osnovnim školama prisutna je segregacija djece, nazvana Dvije škole pod jednim krovom, gdje hrvatska i bošnjačka djeca u istoj zgradi pohađaju nastavu, ali sa odvojenim ulazima i posebnim školskim programom. Segregacija postoji i djelimično u srednjim školama.
Osnovno obrazovanje
Osnovno obrazovanje u Bosni i Hercegovini je obavezno i besplatno za svu djecu u dobi od 6 do 15 godina života i traje 9 godina u tri trogodišnja ciklusa (godine 6-9; 9-12 i 12-15). Ovaj sistem je usvojen 2004. godine, kao zamjena za stari osmogodišnji sistem osnovnog obrazovanja, koji je nudio djeci dobi od 6 do 14 godina, dva četverogodišnja ciklusa (godine 6-10 i 10-14) i koji se koristi i sada u nekim regijama.
Srednje obrazovanje
Srednje obrazovanje u Bosni i Hercegovini je kao i u slučaju osnovnog obrazovanja besplatno. Međutim, iako postoje inicijative da ovaj nivo obrazovanja postane obavezan to je slučaj samo u Kantonu Sarajevo. Srednje škole se dijele na opće i tehničke; studiji počinju u dobi od 15 godina (ili 14, kao dio starog obrazovnog sistema) i traju 3 ili 4 godine. Većina djece u BiH kreće u školu sa šest godina, a završvaju srednju školu sa osamnaest ili devetnaest godina. Učenici koji završe opću srednju školu (Gimnazija) rade maturu i opredjeljuju se za upisivanje nekog fakulteta nakon polaganja prijemnog ispita kojeg zadaje institucija, dok učenici tehničkih škola po završetku dobivaju diplomu.
Visoko obrazovanje
thumb|right|Zgrada Rektorata Univerziteta u Sarajevu U Bosni i Hercegovini postoje javne i privatne visokoškolske institucije. Sistem javnih univerziteta sastoji se od sljedećih osam univerziteta: Univerzitet u Sarajevu, Univerzitet u Tuzli, Univerzitet u Mostaru, Univerzitet u Banjoj Luci, Univerzitet "Džemal Bijedić" Mostar, Univerzitet u Istočnom Sarajevu, Univerzitet u Bihaću i Univerzitet u Zenici sa oko 90 fakulteta i umjetničkih akademija. Također postoje i 22 privatne visokoobrazovne institucije koje zakon o visokom obrazovanju (usvojen u julu 2007. godine) podjednako tretira kao i javne visokoobrazovne institucije.
Sistema visokog obrazovanja u BiH se zasniva na principima Bolonjske deklaracije. Prema ovom principu visoko obrazovanje je organizovano po sistemu prenosivih bodova (ECTS) i ima tri nivoa:
Univerzitet može, osim ovih zvanja, ponuditi i specijalističke studije u trajanju od jedne ili dvije godine, kojim se može steći zvanje specijalista određene oblasti kao što je medicina.
U skladu sa zakonima i propisima, institucije visokog obrazovanja finansiraju vlasti RS-a ili FBIH. Aktivnosti visokog obrazovanja se na taj način upravljaju zakonima RS-a ili FBIH, dok na državnom nivou Ministarstvo civilnih poslova preuzima zadatak da koordinira aktivnosti visokog obrazovanja dvaju entiteta.
Ministarstvo zdravlja i socijalne zaštite Republike Srpske
Ministarstvo zdravlja i socijalne zaštite Republike Srpske je jedno od 16 ministarstava Vlade Republike Srpske, nadležno za zdravstvo i socijalnu zaštitu u tom entitetu. Sjedište ministarstva se nalazi u Administrativnom centru Vlade RS-a na Trgu Republike Srpske u Banjoj Luci, dok se na njegovom čelu trenutno nalazi Alen Šeranić (SNSD).
Historija
Godine 1992, nakon sticanja nezavisnosti Republike Bosne i Hercegovine od Socijalističke federativne republike Jugoslavije (SFRJ), osnovano je Ministarstvo zdravstva Republike Bosne i Hercegovine, a za ministra je tada imenovan Mustafa Beganović.
Nakon rata u Bosni i Hercegovini i potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma 1995. godine, a s obzirom na ustavne nadležnosti, nadležnost nad zdravstvom i socijalnoj zaštiti dodijeljena je entitetima – Federaciji Bosne i Hercegovine i Republici Srpskoj – nakon čega su formirana odgovarajuća entitetska ministarstva.
Nadležnosti
Glavna osoba u Ministarstvu zdravlja i socijalne zaštite RS-a je ministar ili ministrica zdravstva i socijalne zaštite RS.
Ministarstvo zdravlja i socijalne zaštite Republike Srpske obavlja upravne, stručne i druge poslove koji se odnose na ostvarivanje entiteta Bosne i Hercegovine u zdravstvu i socijalne zaštiti.
To se odnosi na sljedeće djelatnosti:
Organizacija
Ministarstvo zdravlja i socijalne zaštite Republike Srpske se sastoji od sljedećih organizacionih jedinica:
Mediteranska unija
Mediteranska unija (engleski: Union for the Mediterranean) je međunarodna organizacija koja predstavlja okvir za saradnju država članica Evropske unije i država mediteraskog bazena. Osnivanje ovakve organizacije je predložio bivši francuski predsjednik Nicolas Sarkozy a sprovedena je u djelo 13. jula 2008. godine kada je zvanično i osnovana.
Članice
thumb|300px|Zastave članica locirane ispred kraljevske palate u [[Barcelona|Barceloni]] Članice Mediteranske unije su sve članice Evropske unije: Austrija, Belgija, Bugarska, Češka,  Danska, Estonija, Finska, Francuska, Grčka, Holandija, Hrvatska, Kipar, Mađarska, Irska, Italija, Latvija, Litvanija, Luksemburg, Malta, Njemačka, Poljska, Portugal, Rumunija, Slovačka, Slovenija, Španija, Švedska i UK. Od ostalih država mediteranske regije još su članice i slijedeće države: Albanija, Alžir, Bosna i Hercegovina, Crna Gora, Egipat, Izrael, Jordan, Liban, Mauritanija, Monako, Maroko, Palestina, Sirija, Tunis i Turska. Libija je članica posmatrač a Unija je izrazila želju da joj odobri punopravno članstvo, te je i Mohamed Abdelaziz, ministar vanjskih poslova Libije, izjavio da je njegova zemlja "otvorena" za pridruživanje.
Demerje
Demerje je naseljeno mjesto u sastavu grada Zagreba, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu užeg područja grada Zagreba.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Demerje je imalo 737 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. sadrži podatke za naselje Hrvatski Leskovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Demerje je imalo 612 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Bruckov sindrom
Bruckov sindrom ima osobine urođenih kontraktura, krhkosti kostiju, ponavljajućih fraktura kostiju, fleksionih zglobova i deformacija udova, pterigija, male tjelesne visine i progresivne kifoskolioze. Pogođeni se susreću sa ograničenom pokretljivošću i plućnom funkcijom. Također se mogu otkriti Smanjenje sadržaja minerala u kosti i veći kristali hidroksiapatita Zglobne kontrakture su prvenstveno bilateralne i simetrične, te su najotpornije na gležnjevima. Bruckov sindrom nema utjecaja na inteligenciju, vid ili sluh.
Genetika
Genetika Bruckovog sindroma razlikuje se od nasljeđivabha osteogenesis imperfecta. Osteogenesis imperfecta uključuje autosomno dominantne mutacije na Col 1A2 ili Col 1A2, koji kodiraju prokolagen tipa 1. Bruckov sindrom povezan je s mutacijama dva gena, pa je stoga podijeljen u dva tipa. Bruckov sindrom tipa 1 uzrokovan je homozigotnom mutacijom u genu FKBP10, a tip2 homozigotnom mutacijom u genu PLOD2.
Nemanja Gordić
Nemanja Gordić je bosanskohercegovački košarkaš. Visok je 193 cm i igra na poziciji plejmejkera, a može igrati i kao bek šuter. Trenutno je član Cedevite iz Zagreba.
Karijera
Karijeru je započeo u crnogorskom klubu Budućnost iz Podgorice. Nakon dobrih igara u dresu Budućnosti, u decembru 2010. prelazi u italijansku Lotomatiku, gdje nastupa do 2012. Nakon toga odlazi u ukrajinski Azovmaš, gdje se zadržao samo 3 mjeseca. Nakon toga prelazi u beogradski Partizan, gdje završava sezonu 2013/14. U dresu Partizana osvojio je Jadransku ligu. U oktobru 2013. dolazi u redove Igokee iz Aleksandrovca, a 2014. potpisao je ugovor s Cedevitom.
Bruckov sindrom
Mehanizam
Tip 1 kodira FKBP65, peptidil-prolil cis / trans izomerazu povezanu s endoplazmatskim retikulumom (PPIaza) koja funkcionira kao pratilac u biosintezi kolagena. Osteoblasti kojima nedostaje FKBP65 imaju nakupinu agregata prokolagena u endoplazmatskom retikulumu, što smanjuje sposobnost formiranja kostir. Nadalje, pacijenti sa Bruckovim sindromom tipa 1 imaju podhidroksilirane ostatke lizina u telopeptidu kolagena i kao rezultat pokazuju smanjene unakrsne veze hidroksilizilpiridinolina.
Tip 2 kodira enzim, lizil-hidroksilazu 2, koji katalizira hidroksilaciju ostataka lizina u umreženim vezama kolagena. PLOD2 je najizraženiji u aktivnim osteoblastima, jer je umrežavanje kolagena specifično za tkivo. Mutacija u PLOD2 mijenja strukturu telopeptid lizil-hidroksilaze i sprečava stvaranje fibrila kolagena tipa 1. Analiza kostiju pokazuje da su lizinski ostaci telopeptida u kolagenu tipa 1 nedovoljno hidroksilirani.
Upravljanje
Dok se ne izvrše molekulske i kliničke studije, neće biti načina za sprečavanje bolesti. Tretmani su usmjereni na ublažavanje simptoma. Za liječenje bolesti ključno je pravilno je dijagnosticirati. Ortopedska terapija i upravljanje prijelomima su neophodni, kako bi se smanjila težina simptoma. Lijekovi bisfosfonata također su učinkovit tretman.
Historija
Prvi slučaj bio je 1897. godine kod muškarca za kojeg je Bruck opisao da ima krhkost kostiju i koštane kontrakture. Brucku je pripisan prvi opis i eponim bolesti.
SRGN
Serglicin, znan i kao hematopoietski proteoglikanski jezgreni protein ili proteoglikanski jezgreni protein sekrecijskih granula, jest protein koji je kod ljudi kodiran genom SRGN. It is primarily expressed in hematopoietic cells and endothelial cells, and is the only known intracellular proteoglycan.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 158 aminokiselina, а molekulska težina 17.652 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira protein najpoznatiji kao hematopoetska ćelija proteoglikanskih granula. Proteoglikani pohranjeni u sekrecijskim granulama mnogih hematopoetskih ćelija također sadrže peptidno jezgro otporno na proteazu, koja može biti važna za neutraliziranje hidrolitiskih enzima. Utvrđeno je da je ovaj kodirani protein povezan s makromolekulnim kompleksom granzima i perforina, koji može poslužiti kao posrednik apoptoza posredovanih granulama.
Vučilovac
Vučilovac je naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
Lačna Gora
Lačna Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Oplotnica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lačna Gora je imala 174 stanovnika.
Napomena: ''U 2017. izvršene su manje razmjene teritorija između naselja Koritno i Lačna Gora, te između naselja Lačna Gora, Markečica i Oplotnica.''
Bansko Vrpolje
Bansko Vrpolje je naseljeno mjesto u sastavu općine Dvor, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Dvor.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Vrpolje, a do 1991. pod imenom Vrpolje Bansko.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bansko Vrpolje je imalo 182 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mosin-Nagant
Mosin Nagant je poznata ruska repetirajuća puška iz prve polovine 20. vijeka koja je korištena tokom Prvog svjetskog rata i Drugog svjetskog rata. Puška je masovno korištena od strane ruske carske vojske, Crvene armije, te amija zemalja Varšavskog pakta. Puška je ime dobila po ruskom poručniku Sergeju Ivanoviču Mosinu i Belgijancu Leonu Nagantu.
Pohranjivanje se vrši sa gornje strane puške okvirima od 5 metaka kalibra 7.62x54mm. Ukupna težina puške je oko 4 kg, a dužina cijevi je 730 mm. Efektivan domet je 50 0m, a 800+m sa optikom. Mosin-Nagant je u upotrebi od Rusko-japanskog rata, Prvog i Drugog svjetskog rata do danas u nekim zemljama. Koristi poseban Mosin-Nagant operativni mehanizam koji se dosta razlikuje od Mauser i Lee-Enfiled petometnih sistema. Mosin-Nagantov model je kasnije kopirala Kanada, Austrija, Švicarska i Norveška.
Lastomerci
mini|280px|Lastomerci, dolina rijeke Ščavnice Lastomerci su naseljeno mjesto u sastavu općine Gornja Radgona, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lastomerci su imali 122 stanovnika.
Bušetina
Bušetina je naseljeno mjesto u sastavu općine Špišić Bukovica, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bušetina je imala 815 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bušetina je imalo 988 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 1991 (Pakrac)
Popis stanovništva u Hrvatskoj je izvršen u martu 1991. godine, kao dio Popisa stanovništva u Jugoslaviji. Po popisu stanovništva na površini od 567 km2 1991. godine u općini Pakrac živjelo je 27.589 stanovnika raspoređenih u 68 naseljenih mjesta.
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima, 1991.
Apsolutna etnička većina
DC United
DC United jest profesionalni nogometni klub iz SAD-a. Nalazi se u Washington, D.C.. Takmiči se u Major League Soccer.
Historija
Klub je osnovan 15. juna 1994. godine. Prvu ligašku utakmicu je odigrao 6. aprila 1996. godine protiv ekipe San Jose Clash na stadionu Spartan u San Joseu. U prvim sezonama lige DC United je bio najuspješniji od svih timova MLS-a. U prvoj sezoni osvaja MLS kup da bi naredne sezone osvojio oba trofeja (MLS kup i Supporters' Shield). 1998. godine osvaja CONCACAF Ligu prvaka nakon što je u finalu bio bolji od meksičke ekipe Club Toluca sa 1-0. Ukupno je četiri puta bio osvajač MLS kupa, isto toliko puta je osvajao Supporters' Shield.
Od 1996. do 2017. godine klub je igrao na stadionu Robert F. Kennedy Memorial. 2018. godine prelazi na Audi Field čiji je kapacitet 20.000. Najveći rivali kluba su New York Red Bulls i Philadelphia Union. Vlasnik kluba je kompanija DC United Holdings.
Ion Creangă
Ion Creangă rođen 1. marta 1837. u Humuleștiju bio je moldavski i rumunski književnik.