cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edvard VIII, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Posljednje godine
Eduardova porodica nije nikada prihvatila Wallis i formalno se nije nikada sastala sa njom. Eduard je posjećivao majku i brata, te prisustvovao bratovoj sahrani, ali njegov odnos sa majkom nije nikada bio popravljen. Eduard je umro od raka grla 28. maja 1972. godine, ne ostavivši iza sebe djece.
NGC 7041A
NGC 7041A (također poznat kao ESO 235-84, IRAS 21144-4836 i PGC 66519) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 316 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,60 (147 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (129 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Uzašašće
mini|desno|300px|Slikovni prikaz Isusovog uzašašća Uzašašće, Spasovo ili Spasovdan je kršćanski blagdan. Slavi se 40 dana poslije Uskrsa.
Prema Bibliji, Isus je 40 dana poslije uskrsnuća ostao na zemlji. Na 40. dan javio se svojim učenicima u Jeruzalemu. Rekao im je da ostanu u gradu i čekaju dolazak Duha Svetoga. Zatim ih je poveo na Maslinsku goru. Tamo je podigao ruke i blagoslovio ih. I poče uzlaziti na nebo, a oblak ga je zaklonio i više ga nisu vidjeli. Dok su apostoli gledali na nebo, pokazala su im se dva anđela u bijelim haljinama i rekla: „Ovaj Isus, koji je uzašao na nebo, tako će opet doći kao što ste vidjeli, da je otišao na nebo.”
Stanić Rijeka (Doboj-Istok)
Stanić Rijeka je naseljeno mjesto u općini Doboj-Istok, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Stanić Rijeka se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Doboj.
Brskut
Brskut (ćir. Брскут) je naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Podgorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Brskut je imao 3 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Baškortostan
mini|250px|desno Republika Baškortostan ili Baškirija   je federalna jedinica Rusije. Nalazi se između rijeke Volge i Urala. Glavni grad joj je Ufa. Prema popisu stanovništva 2010. godine, Baškortostan je sa 4.072.292 stanovnika najmnogoljudnija republika u Rusiji.
Uspostavljena je 28. novembra 1917. kao prva etnička autonomija u Rusiji. Dana 20. marta 1919. godine, pretvorena je u Baškirsku Autonomnu Sovjetsku Socijalističku Republiku u sklopu RSFSR-a. Dana 11. oktobra 1990. godine, pretvorena je u Baškirsku Sovjetsku Socijalističku Republiku - Baškortostan na osnovu Deklaracije o državnom suverenitetu, a od 25. februara 1992. nosi svoje trenutno ime. U skladu sa Ustavom Baškortostana i Ustavom Ruske Federacije, Baškortostan je država, ali nema suverenitet.
Historija
Prva naselja na teritoriji modernog Baškortostana datiraju iz ranog paleolita, ali je bronzano doba potaknulo porast broja stanovnika na ovom teritoriju. Kada se je Abaševska kultura počela naseljavati na ovo područje posjedovala je napredne vještine u proizvodnji bronzanih alata, oružja i ukrasa. Oni su prvi osnovali stalna naselja na Južnom Uralu.
Baškortostan je ime dobio po svom autohtonom narodu, Baškirima. Slavensko ime države, Baškirija, nastalo je krajem 16. stoljeća.
Velid Bajramović
Velid Bajramović (20. februar 1962. Ključ, SFRJ) bosanskohercegovački je književnik.
Živi i radi u Sarajevu.
Biografija
Osnovnu školu "Nikola Mačkić" u Ključu završava 1976. godine a srednju školu, gimnaziju "Lazar Đukić", 1980. godine. Iste godine upisuje se na Vazduhoplovnu tehničku vojnu akademiju u Rajlovcu - Sarajevo, gdje diplomira 30. jula 1983. godine. Tom prilikom biva proizveden u prvi oficirski čin - potporučnika. Od 1983. do 1992. godine radi u Vazduhoplovnom školskom centru Rajlovac kao predavač devet stručnih predmeta, komandir pitomačkih vodova i pomoćnik komandanta pitomačkog bataljona za moral. Unaprijeđen je 1985. godine u čin poručnika, a 1988. godine u čin kapetana.
1992. godine prelazi u Armiju Republike Bosne i Hercegovine. Ranjen je 8. augusta 1992. godine minobacačkom minom. 1993. godine u Predsjedništvu Republike Bosne i Hercegovine uspješno okončava kurs za vojno-diplomatska izaslanstva. Kao oficir postavljan je na visoke dužnosti u Armiji Republike Bosne i Hercegovine i unaprjeđivan u činove: nadkapetana (1994), majora (1996), pukovnika (2000) i brigadira 2004. godine kada na lični zahtjev i odlazi u vojnu penziju. Po odlasku u penziju, posvećuje se pisanju knjiga.
Na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Sarajevu završio je postdiplomski studij "Bosna i Hercegovina u savremenom svijetu" - odsjek politologija, odbranio 30.11.2020. godine magistarski rad na temu "Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju kao pravni osnov unaprjeđenja regionalne saradnje zemalja Zapadnog Balkana", te time stekao akademsko i naučno zvanje - magistar nauka.
Heckler & Koch 416
Heckler i Koch 416 je jurišna (automatska) puška koju proizvodi njemački Heckler & Koch.
Opis
thumb|lijevo|Norveški vojnik naoružan HK 416N puškom u Afganistanu. Odlična balansiranost i ergonomska rješenja čine ovo oružje pogodnim za taktičku upotrebu pri uslovima bliske borbe.
Glavni adut ove puške jeste sistem kratkog trzaja gasnog klipa, sličan onom na G36. Ova tehnologija umanjuje nakupljanje barutnih čestica u prijemniku. Sličnog izgleda kao M4, HK 416 ima isto konstrukciono rješenje kada je u pitanju ubacivanje/izbacivanje okvira i regulator paljbe.
Regulator paljbe je obostran (nalazi se sa obje strane puške, iznad rukohvata) što u velikoj mjeri olakšava rukovanje i ljevorukim strijelcima. Režim paljbe menja se promjenom položaja regulatora, koji je vidno krupniji nego onaj na M4. Mogući su jedinačni, rafalni ili zakočeni režim. Režimi su označeni slovima, a na nekim modelima i piktogramima.
Otvor za izbacivanje čaura nalazi se sa desne strane sanduka i opremljen je poklopcem koji štiti od spoljašnjih uticaja. Metalni deflektor štiti lice ljevorukom strijelca od pogotka vrele čahure. Poluga za zapinjanje zatvarača smeštena je na istom mjestu kao i kod M4, sa gornje strane sanduka, odmah na početku kundaka. Teleskopski kundak je podesiv na 6 dužina, a konstrukciono rješenje je preuzeto sa M4.
Integrisane šine nalaze se sa sve četiri strane sanduka puške i omogućavaju montiranje dodatne taktičke opreme (dnevnih, noćnih, optičkih nišana, laserskih obeleživača ciljeva, taktičkih lampi, bajoneta i bacača granata.
Đorđe V, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
George V (George Frederick Ernest Albert; 3. juni 1865. - 20. januar 1936.) je bio kralj Ujedinjenog Kraljevstva i britanskih prekomorskih dominiona, te car Indije od 1910. do 1936. godine. Rođen tokom vladavine svoje bake Viktorije, George je bio treći nasljednik u nizu iza oca princa Alberta Edvarda i starijeg brata princa Alberta Viktora. Tokom služenja u kraljevskoj mornarici 1892. godine, neočekivana smrt starijeg brata ga je izravno postavila u prvi red za prijestolje. Nakon smrti kraljice Viktorije 1901. godine, njegov otac je zasjeo na britansko prijestolje kao Edvard VII, pa je George postao princ od Velsa. Kralj je postao nakon očeve smrti 1910. godine.
Njegova vladavina je zabilježila uspon socijalizma, komunizma, fašizma, irskog republikanizma i indijskog pokreta za nezavisnost koji su radikalno promijenili političku poziciju Britanskog carstva. Novi zakon o parlamentu 1911. godine je uspostavio nadmoć izabranog britanskog Donjeg doma nad neizabranim Domom lordova. Tokom Prvog svjetskog rata došlo je do pada Ruskog i Njemačkog carstva kojim su upravljali njegovi rođaci, Nikolaj II i Vilim II, pa je George V zbog antinjemačkog raspoloženja preimenovao dinastiju Saxe-Coburg-Geta u dinastiju Windsor. Tokom vladavine imao je zdravstvenih problema izazvanih prekomjernim pušenjem, pa ga je nakon smrti naslijedio njegov najstariji sin Edvard VIII.
1976.
Decembar
12. decembar – Pavla Jesih, slovenska planinarka i poduzetnica
Đorđe V, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Mladost
Budući da je njegov otac imao starijeg sina, princa Alberta Viktora, nije se očekivalo da će George ikada postati kralj. Kako je George bio samo petnaest mjeseci mlađi od Alberta Viktora, odlučeno je da će biti obrazovani zajedno. Ni Albert Viktor ni George se nisu posebno intelektualno isticali, pa su poslani na obuku u britanskoj mornarici. Braća su u mornarici služila tri godine i za to vrijeme proputovali cijelo Britansko carstvo, te Virdžiniju, Južnu Ameriku, Mediteran i Japan. Po povratku u London braća su razdvojena kada je stariji upisan na koledž, a mlađi ostao u mornarici.
Brak
George se tokom svoje karijere u mornarici zaljubio u Mariju od Saskokoburga i Gote, kćerku svoga amidže. Georgeva nana, otac i amidža su odobravali njihov brak, ali njihove majke nisu. George ju je zaprosio, ali ona je odbila, da bi kasnije brakom postala kraljica Rumunije.
Godine 1891. Georgev stariji brat je bio zaručen sa princezom Marijom od Tecka. Međutim, Princ Albert Viktor je umro od upale pluća samo šest mjeseci poslije, prepuštajući mlađem bratu Georgeu svoje mjesto u nasljednom nizu. George se tada morao odreći svoje karijere u mornarici, jer se sada od njega očekivalo da preuzme ulogu u politici. Kraljica Viktorija je i dalje favorizirala princezu Mariju kao snahu, te je uspjela aranžirati brak sa bratom Marijinog umrlog zaručnika. Vjenčanje je održano 6. jula 1893. godine. Vojvoda i vojvotkinja od Yorka su zatim dobili vlastitu rezidenciju u Londonu i tu živjeli kao porodica iz srednje klase, te dobili pet sinova i jednu kćer.
Dana 22. januara 1901. godine umrla je Georgeva nana Viktorija i njegov otac je preuzeo krunu kao Eduard VII. Dana 9. novembra 1901. godine, kao očekivani nasljednik suverena, George je dobio titulu princa od Velsa. Njegov otac, kralj, smatrao je da George treba biti bolje pripremljen za svoju buduću ulogu monarha. Za razliku od samog Eduarda VII, kojeg je njegova majka Viktorija isključila iz svih državnih afera, George je od oca dobio pristup svim državnim dokumentima.
Vladavina
Georgev otac, kralj Eduard VII, umro je 6. maja 1910. godine i George je automatski preuzeo krunu kao George V. On i njegova supruga krunisani su u opatiji Westminster 22. juna 1911. godine. Nešto kasnije iste godine kralj i kraljica su otputovali u Indiju, gdje su 12. decembra od strane indijskih državnika i prinčeva priznati kao car i carica Indije.
Godine 1914. izbio je Prvi svjetski rat i Britanija je ubrzo zaratila sa Njemačkom, čiji je car, Vilim II, bio prvi rođak kralja Georgea V. Čak je i kraljeva supruga, kraljica Marija, imala njemačke krvi sa očeve strane. George je, kao i njegov otac, pripadao njemačkoj dinastiji Saskokoburg i Gota, budući da je njegov dedo pripadao toj dinastiji. Pored toga, mnogi kraljevi rođaci nosili su njemačke plemićke titule, što je narodu utjerivalo nepovjerenje prema kraljevskoj porodici. Kralj je, stoga, dana 17. jual 1917. godine sazvao parlament i promijenio ime svoje dinastije u Windsor. Sve njemačke titule koje su on i njegova porodica nosili kao potomci princa Alberta George V je ukinuo, a svim potomcima kraljice Viktorije koji nisu bili kraljevskog roda prezime je promijenio u Windsor. Kako je Ujedinjeno Kraljevstvo tada imalo previše prinčeva, zahvaljujući pravilu kojim se ta titula dodjeljivala svim potomcima suverena u muškoj liniji i suprugama prinčeva, George je iskoristio ovu priliku da ograniči prinčevske titule samo na suverenovu djecu i djecu suverenovih sinova.
Kada je u Rusiji nasilno zbačen Georgev prvi rođak, dotadašnji car Nikolaj II, George je ponudio azil bivšoj ruskoj carskoj porodici. Sa ovom kraljevom odlukom nisu se slagali premijer i ostali državnici, koji su se bojali da bi zajedno sa Romanovima revolucija mogla stići i u Ujedinjeno Kraljevstvo. Dok su se u Londonu vodile rasprave o mogućnostima spašavanja Romanova, u Rusiji su boljševici jačali. Georgev plan o spašavanju rođaka nije nikada izvršen, te su car, carica, četiri njihove kćerke i sin strijeljani. Nešto kasnije iste godine, Georgeva tetka, carica majka Marija Fjodorovna, stigla je u London kod svoje sestre, kraljice majke Aleksandre.
Georgev odnos sa najstarijim sinom, Eduardom, princom od Velsa, uveliko se pogoršao pred kraj kraljevog života. George je kritikovao Eduardovu nevoljkost da se oženi i osnuje porodicu, te da svoju ulogu budućeg monarha shvati ozbiljnije. Kralj je posebno bio nezadovoljan njegovim odnosom sa Wallis Warfield, Amerikankom koja se tokom veze sa Eduardom razvodila po drugi put. George je iskreno vjerovao da Eduard neće biti sposoban voditi kraljevstvo, te se nadao da će kruna na kraju doći do njegovog mlađeg sina Alberta i princeze "Lilibet".
Smrt
Prvi svjetski rat i navika na pušenje uzela je maha na Georgevom zdravlju. Godine 1928. kralj se ozbiljno razbolio i njegovi sinovi su počeli preuzimati njegove dužnosti. Nikada se nije potpuno oporavio od bronhitisa kojeg je zadobio u tom periodu. Umro je pet minuta prije ponoći, u noći između 20. i 21. januara. Naslijedio ga je sin Eduard, ali je, baš prema Georgevom predviđanju, abdicirao nepunu godinu po dolasku na tron i prepustio krunu mlađem bratu Albertu koji je vladao kao George VI.
8. vijek
mini|300px|Istočna hemisfera na početku 8 vijeka. mini|300px|Istočna hemisfera na kraju 8. vijeka.
Eta Geminorum
Eta Geminorum (η Gem, η Geminorum) je zvijezda u sazviježđu Blizanci. Riječ je o trostrukoj zvijezdi koja se sastoji od spektroskopijske dvostruke zvijezde i crvenog patuljka. Primarna zvijezda ima prividni sjaj od 3.28 i spada u crvene divove. Njena sjajnost varira između 3.15-3.49 s periodom od 234 dana. Sekundarna zvijezda ima spektralnu klase B i kruži je u orbiti od 8.2 godine. Tradicionalni naziv je Tejat Prior ili Propus.
8. vijek
8. vijek je razdoblje koje je trajalo od 701. do 800. godine. U Evropi se tradicionalno smatra dijelom ranog srednjeg vijeka.
Pregled
Na istočnoj hemisferi je tada najveća država - Arapsko Carstvo, odnosno Omejadski halifat - na samom početku 8. vijeka ponovno pokrenulo teritorijalnu ekspanziju, što je na krajnjem zapadu kao rezultat imalo muslimansko osvajanje Iberijskog poluotoka, odnosno prvo uporište islama na evropskom kontinentu. Ekspanzija je, međutim, relativno brzo zaustavljena, prvo od strane Bizanta razbijanjem opsade Carigrada, zatim od strane Franaka u bitci kod Poitiersa. Halifat, koji se više nije mogao širiti, suočio se sa ekonomskom i političkom krizom, koja se odrazila kako kroz dinastijske sukobe, tako i kroz velike ustanke u Sjevernoj Africi i Perziji. Potonji je na vlast donio novu, abasidsku, dinastiju halifa, mada ona nije uspjela u potpunosti nametnuti vlast Halifatu, s obzirom da su Omejadi zadržali kontrolu nad Iberijskim poluotokom. Time je prestalo dotadašnje političko jedinstvo islamskog svijeta, ali su se Abasidi nakon toga posvetili kako unutrašnjim reformama, tako i razvoju arapske kulture i nauke, zbog čega njihov dolazak na vlast predstavlja početak tzv. islamskog zlatnog doba.
Abasidi su nedugo nakon dolaska na vlast uspjeli u bitci za Talas zaustaviti širenje Kineskog Carstva na zapad, odnosno omogućiti kasniju islamizaciju Centralne Azije. Taj veliki poraz je slijedilo i izbijanje velikog Anshi ustanka protiv dinastije Tang; iako je ustanak nakon nekoliko godina skršen, izazvao je dotada nezapamćeno krvoproliće i razaranja te se od njega dinastija Tang nikada nije uspjela oporaviti. Vakuum moći su počeli postepeno koristiti regionalni gospodari rata, dok je na zapadnim granicama kinesku vlast počela izazivati Tibetansko Carstvo.
Dolga Poljana
mini|280px|Dolga Poljana, seoski detalj Dolga Poljana je naseljeno mjesto u sastavu općine Ajdovščina, regija Goriška, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolga Poljana je imala 343 stanovnika.
Digenea
Digenea (grč. dis –  dvostruko, genos –  pleme) je razred reda Trematoda  u koljenu  Platyhelminthes. Sastoji se od parazitskih pljosnatih glista s (poznatog kao metilji ) sa sincicijskim tegumentom (tjelesnim omotačem) i obično, dvije pijavke, jedna ventralna i jedna usna. Odrasli obično žive u probavnom traktu, ali se javljaju u svim organima svih razreda kičmenjaka. Nekada se mislilo da su povezane sa Monogenea, ali je prepoznato da su one najbliže grupi Aspidogastrea i da su monogenee bliže  Cestoda. Do danas je opisano oko 6 000 vrsta.
Ključna obilježja
Karakteristična obilježja Digenea uključuju sincicijski tegument; to jest tegument gdje su spojevi između sćelija razgrađeni pa jedna kontinuirana citoplazma okružuje cijelu životinju. Sličan tegument nalazi se i u ostalim članovima Neodermata; grupa Platyhelminthes uključuje Digenea, Aspidogastrea, Monogenea i Cestoda. Digenea imajuju crvoliko, nesegmentirano tijelo i čvrst parenhim, bez tjelesne šupljunešupljine (celom)a kao kod svih pljosnatih glista. thumb|Prednja pijavka [[Overstreetia cribbi (Zoogonidae) ]]
Obično postoje dva pijavke, prednja oralna I acetabularna, na ventralnoj površini. Oralna okružuje usta, dok je ventralna pijavka slijepi mišićni organ koji nema veze s bilo kojom unutrašnjom strukturom. Monostome su crvi s jednom pijavkom (oralnom). Trematoda sa oralnom i acetabulumom pijavkom na zadnjem kraju tijela nazivaju se Amfistomi".  Distome  su oblici sa oralnim  i ventralnim sisaljkama, ali ventralni  je negdje drugdje osim otraga. Ovi su pojmovi uobičajeni u starijoj literaturi, kada se smatralo da odražavaju sistemske odnose unutar grupa. U savremenoj  taksonomiji Digenea, nisu više u upotrebi.
Reprodukcijski sistem
Ogromna većina Digenea su hermafroditi. To je vjerovatno prilagođavanje maloj brojnosti unutar domaćina, omogućavajući da se životni ciklus nastavi i kada samo jedna individual uspješno zarazi krajnjeg domaćina. Oplodnja je unutrašnja, a sperma se prenosi cirusom u Laurerov kanal ili genitalni otvor. Ključna grupa Digenea koje su dvodomne su šistosome. Sveprisutna je seksualna reprodukcija u prvom larvalnom stadiju. Dok se seksualna formacija jaja Digenea i aseksualna reprodukcija u prvom stadiju larve (miracidij) široko izvještavaju, razvojna biologija aseksualnih faza ostaje problem. Studije elektronskim mikroskopskom pokazale su da se svetlosnomikroskopski vidljive kuglice zametaka sastoje od ćelija u mitozi, koje stvaraju embrion i liniju novih zametnih ćelija kojie ostaju uključene u ove embrionske faze. Budući da izostanak mejotskih procesa nije dokazan, tačna definicija ostaje dvojbena.
Muški organi
Protandrija je opće pravilo kod Digenea. Obično su prisutna dva testisa, ali neke mogu imati i više od 100. Prisutni su i vasa eferentia, vas deferens, sjemenska vezikula, ejakulatorni kanal i cirus (analogan penisu) koji je obično (ali ne uvijek) zatvoren u vrećicu. Cirus se može, ali ne mora prekrivati i bjelančevinskim bodljicama. Tačna konformacija ovih organa unutar genitalija muških terminala je taksonomski važna na porodičnoj i generičkoj razini.
Ženski organi
Obično postoji jedan jajnik sa jajovodom, semenska posuda, par vitelinskih žlijezda (uključenih u stvaranje žumanjka i proizvodnju ljuske jajeta) s kanalima, otitip (komora u kojoj se formiraju jajašca), složena kolekcija žljezdanih ćelija koja se naziva ''Mehlisova žlijezda' ', za koju se veruje da podmazuju matericu za prolazak jajašca.
Osim toga, neke digenea pimaju kanal zvan Laurelovog, koji vodi od ovidukta do dorzalne površine tijela. Raspravlja se o funkciji ovog kanala, ali može se koristiti za osjemenjavanje kod nekih vrsta ili za odlaganje otpadnih proizvoda reprodukcije u drugim vrstama. Većina trematoda posjeduje ovikapt, povećani dio jajovoda koji se pridružuje jajniku. Vjerovatno kontrolira oslobađanje iz jajnika i raširuje se prema dolje u maternicu. Maternica se obično otvara u zajednički genitalni atrij koji je prima distalni muški kopulatorni organ (cirus) prije nego što se otvori na vanjskoj površini crva. Distalni dio maternice može se proširiti u metratermu, koja se mišićnim sfinkterom odvaja od proksimalnog diela maternice ili se može postaviti uz bodlje, kao u Monorchiidae i nekim drugim porodicama.
Nervni sistem
Uparene ganglije na prednjem kraju tijela služe kao mozak. Od toga se živci protežu sprijeda i straga. Senzorni receptori uglavnom nedostaju među odraslima, iako imaju tangoreceptorske ćelije. Stadiji larve imaju mnogo vrsta senzornih receptora, uključujući one za svjetlost i hemoreceptore. Hemorecepcija ima važnu ulogu u miracidijskoj larvi koja slobodno živi i prepoznaje i locira svog domaćina.
Životni ciklusi
Postoji složen niz varijacija u složenom životnom ciklusu Digenea, a plastičnost u ovoj sposobnosti vjerovatno je ključna za uspjeh grupe. Općenito, životni ciklusi mogu imati dva, tri ili četiri obvezna (potrebna) domaćina, ponekad s prijenosom ili paratenijskim međudomaćinima. Životni ciklus s tri domaćina vjerovatno je najčešći. U gotovo svim vrstama prvi domaćin u životnom ciklusu su mehkušci. Ovo je dovelo do zaključka da je predak bio parazit mehkušaca i da su domaćini kičmenjaci dodani naknadno. Izmjena seksualnih i aseksualnih generacija važno je obilježje Digenea. Ovaj fenomen uključuje prisustvo nekoliko diskretnih generacija u jednom životnom ciklusu.
Tipski životni ciklus digenanskih trematoda je sljedeći. Jaja napuštaju kičmenjačkog domaćina  u izmetu i koriste različite strategije da zaraze prvog srednjeg domaćina, u kojem se ne događa seksualna reprodukcija. Digenea mogu zaraziti prvog srednjeg domaćina (obično puža) bilo pasivnim ili aktivnim sredstvima. Naprimjer, jaja nekih od njih (pasivno) jedu puževi (ili, rijetko, crvi  annelida) u kojima se izlegu. Alternativno, jaja se mogu odlagati u vodu da bi oslobodila larvu koja pliva, trapljasti miracidij, koji mora locirati i prodrijeti u tjelesni zid domaćina puža.
Nakon incestacije puževa ili prodora u puža, miracidij metamorfozira u jednostavnu, majčinsku sporocistu sličnu vrećici. Matična sporocista prolazi kroz krug unutarnjih b espolnih dijeljenja, što stvara ili „redije“ ili „kćeri sporociste“. Druga generacija je, dakle, kći parhenitske sekvence. Oni prolaze daljnju aseksualnu reprodukciju, što u konačnici rezultira velikim brojem drugog stadija slobodno živuće larve zvane cercarija.
Cerkarije koje plivaju slobodno napuštaju domaćiske puževe i kreću se kroz slatkovodnu ili morsku okolinu, često koristeći rep poput biča, iako postoji ogromna raznolikost morfologije repa. Cercarije su zarazne drugom domaćinu u životnom ciklusu, a infekcija se može dogoditi pasivno (npr. ribe) konzumiranjem cerkarija ili aktivno (cerkarija prodire kroz ribu).
Životni ciklusi nekih vrsta uključuju samo dva domaćina, a drugi je kičmenjak. U tim skupinama seksualna zrelost se događa nakon što cerkarija probije tjelesni omotač drugiog domaćin, što je u ovom slučaju i definitivni domaćin. Životni ciklusi sa dva domaćina mogu biti primarni (nikad nije postojao treći domaćin) kao u Bivesiculidae ili sekundarni (postojao je svojedobno u evolucijskoj historiji treći domaćin, ali je izgubljen).
U životnim ciklusima s tri domaćina, cerckarije se u drugom intermedijarnom domaćinu razvijaju u stadiju mirovanja, "metacerkarija" koja se obično učahuri u cistu domaćina ili je kapsulirana u sloj tkiva izvedenog  samo od domaćina. Ova faza je infektivna za definitivnog domaćina. Prijenos se događa kada je konačni domaćin predator inficiranog drugog srednjeg domaćina. Metacerkarije se ekscistiraju u crijevima konačnog domaćina kao odgovor na različite fizičke i hemijske signale, kao što su nivoi pHu [u krvi], probavni enzimi], temperatura itd. Jednom kada su ekscistirani, odrasli  migriraju na manje ili više specifična mjesta u konačnom domaćinu i životni se ciklus ponavlja.
Evolucija
O evolucijskom porijeku Digenee raspravlja se već neko vrijeme, ali čini se da se općenito slaže da je protodigenea bio parazit mehkušaca, moguće u plaštanoj šupljini. Dokaz za to proizlazi iz sveprisutnosti mehkušaca kao njihovih prvih posrednih domaćina, te činjenice da većina aspidogastreanskih oblika (sestrinska grupa Digenei) također ima  zjednice sa  mehkušacima. Smatra se da su rani trematodi (skupni naziv za Digenea i Aspidogastrea) vjerovatno evoluirali iz rabodokolskih turbellaria  koji su kolonizirali otvorenu šupljinu plašta ranih mehkušaca. Vjerojatno su se složeniji životni ciklusi razvijali putem procesa terminalnih dodataka, pri čemu su Digenea preživjeli grabljivice svojih domaćina mehkušaca, vjerojatno pomoću  riboe. Ostali domaćini dodani su istim postupkom sve dok se nije razvila moderna nevjerojatna raznolikost obrazaca životnog ciklusa.
Infekcije kod ljudi
Samo oko 12 od 6.000 poznatih vrsta su zarazne za ljude, ali neke od tih vrsta su važne za bolesti od kojih koja pati od 200 miliona ljudi. Vrste koje zaraze ljude mogu se podijeliti u skupine, shistosome i neshistosome.
Shistosome
Shistosomi se javljaju u istemu curkulacije konačnog domaćina. Ljudi se zaraze nakon što slobodnoplivjuća cerkarija oslobođenaiz zaraženih puževa prodre u kožu. Ovi dionoliki crvi su dugi i tanki, veličine su od 10 do 30 mm, a promjera od 0,2 do 1,0 mm. Mužjaci odraslih su kraći i deblji od ženki i imaju dugi utor duž jedne strane tijela u koji je ženka upletena. Ženke postižu spolnu zrelost nakon što se parenja. Nakon toga njih dvoje ostaju uvezani do kraja života. Mogu živjeti nekoliko godina i proizvesti mnogo hiljada jaja.
Četiri vrste shistosoma koji inficiraju ljude članovi su roda  Schistosoma .
Važnije porodice
Digenea uključuje oko 80 porodica. Slijedi spisak po redovima: Digenea
Intraduktalni karcinom dojke
Intraduktalni karcinom dojke (Carcinoma intraductale mammae - comedo carcinoma) je neinvazivni karcinom dojke porijeklom od tubularnog epitela. Ovaj karcinom čini 20 - 25% svih karcinoma dojke.
Makroskopski izgled
To je nejasno ograničen tumor smješten u centralnom dijelu dojke. Veličine je do 5 cm. Na presjeku se vidi kao nejasno ograničen, sivobjeličast, nehomogen, čvrst tumor. Čuvrstoću mu daju česte mikrokalcifikacije u tubulima. Pritiskom na tumor iz prerezanih kanala se istiskuje nekrotična, suha, bjeličasta masa.
Mikroskopski izgled
Tumor ne infiltrira okolna tkiva dojke i ne daje metastaze.
Varijanta intraduktalnog karcinoma dojke je intraduktalni papilarni karcinom dojke.
NGC 4062
NGC 4062 (također poznat kao IRAS 12015+3210, MCG 5-29-4, PGC 38150 i UGC 7045) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 35 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 4,00 (41 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. marta 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mentalist (serija)
Mentalist je američka kriminalistička TV-serija koja je prvi put emitirana 23. septembra 2008. Glavni protagonist serije je Patrick Jane (tumači ga Simon Baker), istražitelj koji u rješavanju zločina koristi visoko razvijene vještine primjećivanja, zaključivanja i umne manipulacije (mentalizam) kako bi pomogao Kalifornijskom istražnom birou (CBI) pri rješavanju složenih kriminalističkih istraga. Kritičari su seriju nazvali modernom verzijom Sherlocka Holmesa jer glavni lik rješava najsloženije zločine bez razvijenih naučnih metoda kojima se trenutno koriste mnogobrojne krimi-serije. Umjesto forenzičarskih metoda, u seriji je prisutna klasična detektivska istraga koju usmjerava predosjećaj, a svaki slučaj riješen je kompleksno i uvjerljivo.
10. maja 2014. CBS je naručio 7. sezonu, s 13 epizoda, a kasnije je objavljeno da je to i posljednja sezona serije.
Likovi
mini|Glavni glumac [[Simon Baker (2013)]]
Glavni likovi
Napomena 1: Amanda Righetti i Owain Yeoman napustili su seriju u 15. epizodi 6. sezone. Vratili su se u posljednjoj epizodi 7. sezone, ujedno i posljednjoj epizodi cijele serije.
Napomena 2: Lik koji tumači Josie Loren ubijen je u 10 epizodi 7. sezone.
Adenom dojke
mini|desno|180px Adenom dojke (Adenoma mammae) je benigni epitelni tumor dojke porijeklom od malih tubula dojke. Javlja se najčešće kod žena između 30. i 50. godine.
Makroskopski izgled
To je pojedinačni tumor veličine je do 4 cm.
Na presjeku se vidi da je žućkastocrvene boje, homogene građe, jasno ograničen, mekan.
Mikroskopski izgled
Mikroskopski se može vidjeti običan i laktirajući adenom.
Običan adenom građen je od sitnih tubulusa koji liče na acinuse. Tubuli imaju očuvanu bazalnu membranu na koju naliježu pravilne kockaste epitelne ćelije u jednom ili dva reda. Ove žljezdane formacije nemaju izvodnih kanala, a stroma je oskudna.
Laktirajući adenom se viđa u periodu laktacije, a istog je porijekla i makroskopskog izgleda, samo se mikroskopski vide velike ćelije sa mnogo lipidnog sadržaja u citoplazmi. Te ćelije učestvuju u stvaranju mlijeka.
Tumor nije sklon malignoj alteraciji.
Neurologija
Neurologija je grana medicine koja se bavi poremećajima nervnog sistema. Ona vodi porijeklo od Interne medicine. Krajem 19.-og vijeka osnivana je na Medicinskom Fakultetu u Parizu prva katedra za neurologiju. Posebno se bavi opisom i objašnjenjem kliničke slike bolesti prouzrokovane patološkim procesima i lezijama u određenim strukturama nervnog sistema ili poremećajima u njegovom funkcionisanju. Neurologija i psihijatrija se dijelom prepliću. Predmet interesovanja neurologa su centralni nervni sistem (mozak i kičmena moždina), kao i njima bliske strukture krvnih sudova, perifernih nerava i veza nerava sa muskulaturom.
Patologija nervnog sistema
{| width="100%" align="center" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="border: 1px solid #CCCC99; background-color: #F1F1DE"
IC 2457
IC 2457 (također poznat kao PGC 1616119) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 401 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 0,50 (58 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 9. aprila 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 800
IC 800 (također poznat kao MCG 3-32-69, PGC 41763 i UGC 7716) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 107 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,60 (50 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 22. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
R-23 (raketa)
Vympel R-23/24 (NATO naziv: AA-7 Apex), sovjetska raketa zrak-zrak srednjeg dometa. Razvijena je u verzijama s infracrvenim i poluaktivnim radarskim navođenjem posebno za zrakoplov MiG-23.
Razvoj
Razvoj rakete R-23 započeo je ranih 1960tih u projektnom birou Bisnovat (kasnije Vympel). Uz radar RP-23 Safir-23 predstavljala je komponentu borbenog sistema S-23 namijenjenog lovcu MiG-23.
1968. SSSR je došao u posjed američke rakete AIM-7M Sparrow na osnovu koje su izradili vlastitu kopiju poznatu kao K-25 ("Sparrowski"). Kako je R-23 (tada K-23) već bila odmakla u razvoju, organizirana su usporedna testiranja koja su pokazala veći domet i otpornost na ometanje izvorne sovjetske rakete. Razvoj K-25 zaustavljen je 1971.
Opis
Prema sovjetskoj doktrini R-23 je isporučivana u dvije osnovne verziji: R-23T s infracrvenim samonavođenjem i R-23R s poluaktivnim radarskim navođenjem. Osim po načinu navođenja, navedene su se razlikovale, manjim dijelom po masi i dužini te većim po dometu.
Kako bi se održao korak s novopredstavljenim MiG-23ML javila se potreba i za novijom verzijom R-23. U moderniziranu raketu oznake R-24 ugrađen je poboljšani blizinski upaljač i preciznije tražilo što je rezultiralo produženjem tijela za 0,34 m. Proizvedena je, kao i ranije, u verzijama s infracrvenim (R-24T) i poluaktivnim radarskim (R-24R) navođenjem. U operativnu upotrebu uvedena je 1981. za korištenje na zrakoplovima MiG-23ML, MLD i P.
Verzije
mini|250px|AA-7 Apex
MKL1
MKL megakarioblastne lukemije 1 (znan i kao MRTFA/miokardski transkripcijski faktor A) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom MKL1 sa hromosoma 22.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 931 aminokiselina, a molekulska težina 98.919 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom reguliran je aktinskim citoskeletom i premješta se između citoplazme i jedra, kao posljedica dinamike aktina. U jedru koaktivira transkripcijski faktor faktor serumskog odgovora, ključni regulator diferencijacije ćelija glatkih mišića, u interakciji posredovanoj njegovim osnovnim domenom. Usko je povezan sa MKL2 i miokardinom, s kojima dijeli pet ključnih konzerviranih strukturnih domena.
Klinički značaj
Ovaj gen uključen je u specifične translokacije, koje stvaraju fuziju ovog gena i RNK-vezujućeg proteina, produkta protein-15 gena. Ova translokacija povezana je sa akutnom megakariocitnom leukemijom. Također funkcioniše u procesu normalnog sazrevanja megakariocita.
Duplje
Duplje su naseljeno mjesto u sastavu općine Vipava, regija Goriška, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Duplje su imale 215 stanovnika.
NGC 5538
NGC 5538 (također poznat kao PGC 51056 i PGC 91351) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 317 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,80 (74 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Bindon Blood Stoney 6. marta 1851. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eleonora, kraljica Navare
Eleonora (2. februar 1426-12. februar 1479) je bila de iure kraljica Navare petnaest godina od sestrine do svoje smrti, ali de facto tek dvije sedmice između očeve i svoje smrti.
Regentsvo
Bila je najmlađe dijete aragonskog kralja Ivana II i navarske kraljice Blanke I. Godine 1442. udala se za Gastona IV, grofa Foixa. Godinu dana prije njen otac je zbacio njenog brata koji je, kao Karlo IV, zakonski naslijedio njihovu majku. Karlo je ratovao s ocem za krunu, a nakon njegove smrti 1461. godine naslijedila ga je njegova i Eleonorina sestra, Blanka II.
Godine 1455. otac ju je proglasio svojim regentom u Navari. Nakon bratove smrti potpisala je sporazum kojim svog oca priznaje za kralja i odriče se svojih nasljendih prava u njegovu korist, te prihvata očevu ponudu da brine o tom da njena sestra, Blanka II, ostane zatvorena. Blanka je tri godine kasnije umrla, a za njenu smrt se, između ostalih, sumnjičila i grofica Eleonora. Njenom smrću je postala de iure kraljica Navare, ali, za razliku od brata i sestre, nije se opirala ocu.
De iure kraljica
Godinu dana nakon sestrine smrti, de iure kraljica Navare se potpisuje kao: "prvorođena princeza, nasljednica Navare, infanta Aragonije i Sicilije, grofica Foixa i Bigorrea, gospodarica Béarna, generalka pukovnica u ime najsvjetlijeg kralja, mog gospodara i oca u ovoj Kraljevini Navari".
Godine 1468. Eleonora se usudila pobuniti protiv oca i zatražiti krunu za sebe. Ivan na to reaguje naručenim ubistvom njenog savjetnika, biskupa Pamplone, a nju smjenjuje s pozicije regenta. Regentom proglašava njenog najstarijeg sina Gastona. Međutim, unukova smrt prisilila je Ivana da ponovo kćer proglasi regenticom.
De facto kraljica
Godine 1479. otac joj umire i ona postaje de facto kraljica Navare. Međutim, sama Eleonora umire nakon tek dvije sedmice de facto vladavine. Pošto joj je najstariji sin Gaston umro prije nje, naslijedio ju je unuk, Gastonov sin Franjo.
M3/M5
mini|desno|300px|M3A3 tenk u vojnom muzeju u [[Beogradu]] M3/M5 Stuart je bio američki tenk koji je korišten tokom Drugom svjetskog rata.
Nastanak
Uvidjevši da će prvobitni američki tenk, imena M2, biti nezadovoljavajući u budućim burnim godina, 1939. godine, tamošnji vojni vrh se odlučio na gradnju njegovog nasljednika. U potpunoj suprotnosti s prevladavajućom ratnom teorijom toga doba te godine se donosi odluka o gradnji teškog tenka (za tadašnje doba) M3, koji će kasnije dobiti ime Lee i laganog tenka M3 budućeg imena Stuart. Kako će kasnije verzije tenka Stuart dobiti oznaku M5 općenito se kao njegovo ime prihvatilo M3/M5 kako bi ga se moglo razlikovat od Lee tenka. Prvi primjerci Stuarta napuštaju proizvodnu traku već 1941. godine to jest samo dvije godine kasnije od trenutka nastanka prvih planova.
Ratna upotreba
Prvi primjerci ovog tenka doživljavaju svoje vatreno krštenje u novembru 1941. godine kada ih upotrebljava britanska vojska protiva njemačkog Afrika korpusa. Rezultat tog testiranja je bio katastrofalan. Strahovitu gubici povezani s slabošću topa rezultiraju ograničenjem upotrebe M3/M5 samo na katastrofalno kritične situacije. Tokom ljeta 1942. godine kada Britanci dobiju dovoljno tenkova M3 Lee oni ovaj lagani tenk izbacuju potpuno iz ratne upotrebe.
Američko vatreno krštenje ovog tenka se dešava u drugoj polovini 1942. godine. Nakon samo jednog sukoba s njemačkim Panzer IV i Panzer VI Tigar američka donosi naređenje slično britancima zabranjujući njegovu tenkovsku upotrebu. Ostatak rata u Evropi ovaj tenk se koristi ponekad samo kao potpora pješadija ili vozilo za istraživanje terena. Njegova kasnije jedina ratna upotreba je bila protiv Japana koji i protiv tako lošeg tenka nije imao rješenja.
Određen broj primjeraka ovog tenka je poslan i u Sovjetski savez gdje doživljava još gore kritike od onih američkih i britanskih. Na kraju tokom 1943. godine, Crvena armija je odbijala da primi ijednu verziju ovog tenka.
Oprema
mini|200px|Stuart tenkovi 1942. Dok se koliko, toliko može reći da je njegov oklop od 51 mm bio zadovoljavajući (za 1941. godinu) ništa slično se može reći za išta drugo. Njegov top od 37 mm je bio u najmanju ruku smješan za protivnike. On ulazi u upotrebu kada Njemačka smatra da je njen Panzer III zastario zbog topa od "samo" 50 mm. Jednostavno top je bio preslab za probit bilo koje Njemačko oklopno vozilo toga doba na zadovoljavajućoj udaljenosti. Rusi pored tih nedostataka su iznijeli kritiku i da ima preosjetljiv motor za koji se mora praviti previše kvalitetno gorivo.
Prenamjene
Jedina prenamjena ovog tenka je bila nastanak oklopnog vozila M8 kojemu se na mjesto kupole od Stuarta postavlja top od 75 mm. Bez obzira na potpunu nekvalitetu ovog proizvoda dokazanog kritikama svih koji su ga koristili on ostaje u proizvodnji tokom cijelog rata. Ako uzmemo u obzir i M8 sveukupno je bilo proizvedeno 25.000 primjeraka ovog tenka kojega niko nije htio koristiti.
Bez obzira na svoj kompletni neuspjeh s ovim lakim tenkom amerikanci od gradnje sličnih vozila ne odustaju tako da se pokreće proizvodnja njegovog nasljednika imena M24 Chaffee.
Upotreba nakon rata
Isto kao što će se kasnije dogoditi s M4 Sherman tako i ovaj tenkovski proizvodni neuspjeh postaje veliki izvozni hit SADa nakon rata kada ga se šalje u sve zemlje s prijateljskim režimima. Svoj novi trenutak "slave" od doživljava tokom prvog Pakistansko-Indijskog rata 1947. godine. Bez obzira na sve nedostatke ovaj tenk ostaje u upotrebi vojnih snaga Pakistana sve do 1996. godine.
Invazivni maligni tumori dojke
Invazivni maligni tumori dojke su tumori kod kojih postoji umnožavanje epitelnih ćelija sa malignim osobinama koje probijaju bazalnu membranu, te infiltriraju okolno tkivo.
Invazivni maligni tumori dojke su:
Poseban oblik malignog tumora dojke je:
7. vijek
mini|300px|Istočna hemisfera početkom 7. vijeka. mini|300px|Istočna hemisfera krajem 7. vijeka.
7. vijek jest razdoblje od 601. do 700. u skladu s julijanskim kalendarom u kršćanskoj/novoj eri
Pregled
Muslimanska osvajanja su počela sa ujedinjenjem Arabijskog poluostrva pod Božijim poslanikom Muhamedom počevši od 622. Poslije smrti Poslanika Muhameda, 632., Islam je proširen izvan Arabijskog poluostrva u vrijeme Pravednih halifa od 632. – 661. n. e. i Omajadskog hilafeta od 661. – 750. Islamsko osvojanje Perzije je dovelo do pada Sasanidskog carstva. Također, osvojene su Sirija, Palestina, Armenija, Egipat i sjeverna Afrika.
Bizantijsko carstvo je nastavilo da trpi neuspjehe usljed brzog širenja islamskog hilafeta.
Iako je življenje na selu nazadovalo, Konstantinopolj je rastao, sve do perioda kada je postao najveći i najbogatiji grad u svijetu.
Na Iberijskom poluostrvu, 7. vijek je bio obilježen crkvenim sinodima (lat. "Siglo de Concilios") održanim u španskom gradu Toledu, poznatijim kao Vijeća Toleda.
U Kini, Dinastija Sui je zamijenjena Dinastijom Tang, koja uspostavlja svoje vojne baze od Koreje, do Srednje Azije, da bi se kasnije graničila sa islamskim hilafetom. Kina počinje da se uzdiže.
Kraljevstvo Sila se udružuje u savez sa Dinastijom Tang, pobjeđujući i stavljajući pod svoju kontrolu ostala korejska kraljevstva Baekje i Goguryeo ujedinjujući tako Korejsko poluostrvo pod jednim vladarom.
Asuka Period odolijeva u Japanu tokom cijelog 7. vijeka.
Događaji
mini|[[Al-Fatiha|Prva sura u rukopisu Kur'ana]] mini|[[Tang Dinastija Velika pagoda divlje guske u Chang'anu, sagrađena 652. n. e., u Xi'anu u današnjoj Kini.]] mini|Teritorija pod kontrolom Tang dinastije [[669. n. e. iz Historijskog atlasa Kine iz 1982. godine.]]
Pasjemenik
thumb|Dijagram pasjemenika: 1 Pasjemenik 2 Glava pasjemenika 3 Režnjići pasjemenika 4 Tijelo pasjemenika 5 Rep pasjemenika 6 Cijev pasjemenika 7 Sjemenovod
Epididimis ili pasjemenik (lat. epididymis) je parni organ muškog spolnog sistema u muških jedinki svih sisara. Izvana gledano pasjemenik se dijeli na: glavu pasjemenika, tijelo i rep pasjemenika (epididimisa).
Sastoji se od sistema kanalića koji su složeni u zavoje i čine režnjiće, a nastavljaju se na odvodne kanale sjemenika. Kanali pasjemenika se spajaju u jednu epididimisnu cijev (lat. ductus epididymidis) koja prelazi u sjemenovod.
Cijev pasjemenika je duga (3-4 m) ali i isprepletena, tako da čini tijelo i rep pasjemenika.
Intraduktalni papilarni karcinom dojke
Makroskopski izgled
To je nejasno ograničen tumor smješten u središnjem dijelu dojke. Na presjeku se vidi kao nejasno ograničen, sivobjeličast, homogen, mekan tumor.
Mikroskopski izgled
Mikroskopski se u lumenima vide resičaste formacije, koje oblažu epitelne ćelije nepravilnog oblika i veličine, koje su haotično orijentisane u odnosu na očuvanu bazalnu membranu. Broj mitoza je povećan. Stroma papilarnih formacija je oskudna.
Tumor ne infiltrira okolna tkiva dojke i ne daje metastaze
Duktalni invazivni karcinom dojke
Duktalni invazivni karcinom dojke (Carcinoma ductale mammae invasivum) porjeklom je od duktalnog epitela, a histološki se može podijeliti na one:
Također pogledajte
Ostali tumori dojke
NGC 2636
NGC 2636 (također poznat kao Arp 82, PGC 24747 i UGC 4583) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 95 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 0,40 (11 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 27. jula 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Niz (čvor)
Niz ili sekvenca je logički redoslijedni spisak elemenata koji su međusobno povezani preko nekih relacija, najčešće matematičkih.
Predsjednički izbori u Austriji 1957.
Izbori za predsjednika Austrije 1957. godine, su održani 5. maja 1957. godine. Za izbore su se kandidovala dva kandidata Adolf Schärf, kao predstavnik Socijalističke partije Austrije i zajednički kandidat Narodne partije Austrije i Slobodnjačke partije Austrije Wolfgang Denk. Pobjedio je Adolf Schärf dobivši već u prvom krugu izbora 51,12 % od ukupno važećih glasova.
Buronji
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Podgorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Buronji su imali 58 stanovnika.
Lobularni karcinom dojke in situ
Lobularni karcinom dojke in situ (Carcinoma lobulare in situ) je neinvazivni karcinom dojke porijeklom od epitela terminalnih duktusa i acinusa. Ovaj tumor je jako rijedak.
Makroskopski izgled
To je nejasno ograničen, često obostran tumor. Na presjeku se vidi kao nejasno ograničen, sivobjeličast, homogen, tumor nešto čvršće konzistencije.
Mikroskopski izgled
Mikroskopski se vidi maligna proliferacija epitela acinusa i terminalnih duktusa. Epitelne ćelije su nepravilne, hiperhromatične i poredane u nekoliko redova tako da zauzimaju više od polovine lumena. Broj mitoza je umjeren, a vidi se i ćelijski pleomorfizam. Bazalna membrana je očuvana. U lumenima se često vidi nekrotični detritus.
Tumor ne infiltrira okolna tkiva dojke i ne daje metastaze, ali može preći u invazivni lobularni karcinom, koji može metastazirati i ima lošiju prognozu od ovog tumora.
Erzelj
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ajdovščina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Erzelj je imao 70 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Kodreti (općina Komen, regija Obalno-kraška).''
NGC 1287
NGC 1287 (također poznat kao PGC 12310) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 395 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,80 (92 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (80 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Metazoa
Višećelijske životinje (lat. Metazoa),  su bioraznolika skupina životinja,  čije je  tijelo, za razliku od jednoćelijskih praživotinja (Protozoa), građeno od većeg broja ćelija koje su  specijalizirane za različite funkcije. Te ćelije se nalaze u najmanje dva sloja: vanjski, koji je u dodiru s okolinom i  štiti organizam  i prima podražaje, i unutrašnji, koji ima probavne i druge  funkcije. Ti slojevi se javljaju kao zametni listići (ektoderm i endoderm) u embrionskom razvoju svih viših organizama,  a osobito  su obilježavajući  za tzv. diploblaste. To su  ili organizmi kojima se odraslo tijelo sastoji samo od dva (spužve, dupljari).
Tjelesne ćelije metazoa se tokom razvića diferenciraju u skupine onih koje su slične po obliku i funkciji i  čine različita tkiva;  različita tkiva koja imaju zajedničku funkciju tvore organe. Kod triploblasta (svi viši organizmi) između ektoderma i endoderma javlja se treći sloj – mezoderm,  od kojeg nastaju organski sistemi za kretanja i potporu tijela,  ulaz, raspodjelu  proizvoda  metabolizma, a sučestvuje i u strukturirama i mnogih organa. Visoko složena, tkivno i organski bogato izdiferencirana  tijela višećelijskoh životinja imaju nervni sistem koji osigurava djelotvornost  mehanizma koji sve ćelije  umrežava u organizacijski  funkcionalni međuodnos, prenosi podražaje i omogućava svrsishodne  reakcije odgovarajućih organa.
Sve višećelijske životinje karakterizira i njihov razvoj iz jedne jedine početne ćelije, oplođene jajne ćelije –zigota, koji se, u toku niza progresivnih promjena, razvija u novi organizam. Metazoe su životinje koje  tvore jedno od potcarstava životinjskog carstva; čine ga organizacijskih tipova: