cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karcinom muške dojke
Patologija
Kao i kod žena, najčešći tip je infiltrirajući kanalni karcinom. Iako su opisani unutarkanalski kanceri, upalni karcinom i Pagetova bolest bradavice, lobulski karcinom in situ nije viđen kod. Rak dojke kod muškaraca širi se limfnim putem i krvotokom poput raka dojke kod žena. U skladu s tim, sistem TNM bojenje za rak dojke isti je za muškarce i žene. Veličina lezije i zahvaćenosti limfnih čvorova određuju prognozu; stoga male lezije bez zahvaćanja limfnih čvorova imaju najbolju. Treba prijaviti status estrogenog i progesteronskog receptora te pojačanje gena HER2 / neu (humani receptor za faktor epidermnog rasta 2), jer oni mogu uticati na mogućnosti liječenja. Oko 85% svih karcinoma dojke kod muškaraca pozitivno je na estrogene receptore, a 70% je pozitivno na receptore progesterona.
Premijer Francuske
Nominacija
Premijera imenuje predsjednik Republike, koji teoretski može slobodno izabrati koga želi za to mjesto. U praksi, s obzirom na to da Narodna skupština ima moć prisiljavanja na ostavku kabineta usvajanjem prijedloga za izricanje nepovjerenja, izbor premijera mora odražavati volju većine u Skupštini. Na primjer, odmah nakon parlamentarnih izbora 1986. godine, predsjednik François Mitterrand morao je imenovati Jacquesa Chiraca premijerom, iako je Chirac bio član RPR-a ( Miting za Republiku) i stoga politički protivnik Mitterranda. Uprkos činjenici da je Mitterrandova Socijalistička partija bila najveća stranka u Skupštini, ona nije imala apsolutnu većinu. RPR je imao savez sa UDF-om, što im je dalo većinu. Takva situacija, kada je predsjednik prisiljen raditi s premijerom koji je protivnik, naziva se kohabitacija.
Karcinom muške dojke
Dijagnoza
Obično samopregled dovodi do otkrivanja čvorića u dojci, što zahtijeva daljnje istraživanje. Ostali rjeđi simptomi uključuju bradavični iscjedak, povlačenje bradavice, oticanje dojke ili kožne lezije poput čira. Za njegovu dalju definiciju mogu se koristiti ultrazvuk i mamografija. Kvržica se može pregledati ili iglenom biopsijom, gdje se tanka igla stavi u kvržicu radi izdvajanja nekog tkiva ili ekscizijskom biopsijom gdje se pod lokalnom anestezijom napravi mali rez na koži i kvrga se ukloni. Nisu sve opipljive lezije u muškoj dojci kancerogene, na primjer biopsija može otkriti benigni fibroadenom. U većoj finskoj studiji, prosječna veličina lezije muškog karcinoma dojke bila je 1,8 cm. Pored histološkog pregleda provode se studije o receptorima estrogena i progesterona. Dalje, koristi se test HER2-a za provjeru proteina faktora rasta. Njegova aktivnost može se povećati u aktivnim ćelijama karcinoma i pomaže u utvrđivanju da li terapija monoklonskim antitijelima (tj. trastuzumab) može biti korisna.
PIP4K2A
Fosfatidilinozitol-5-fosfat 4-kinaza tip-2 alfa je enzim koji je kodiran genom PIP4K2A.
Funkcija
Fosfatidilinositol 4,5-bisfosfat, prekursor drugog glasnika fosfatidilinozitolskih signalnih puteva, smatra se uključenim u regulaciju sekrecije, ćelijske proliferacije, diferencijaciju i pokretljivost. Protein kodiran ovim genom jedan je iz porodice enzima koji mogu katalizirati fosforilaciju fosfatidilinozitol-4-fosfata na petom hidroksilu mio-inozitolskog prstena za stvaranje fosfatidilinositol-4,5-bisfosfata.
Karcinom muške dojke
Dijagnoza
Rak muške dojke može se lokalno ponoviti nakon terapije ili može postati metastatski.
PIP4K2A
Klinički značaj
Putem studije šire asocijacije na genomu (GWAS), primijećeno je da su neki od jednonukleotidnih polimorfizama (SNP-ovi) koji se nalaze u ovom genu značajno povezani sa osjetljivošću djetinjstvenu akutnu limfoblastnu leukemiju u etnički raznolikim populacijama.
Karcinom muške dojke
Stepenovanje
Pored TNM-skaliranja, koristi se hirurško insceniranje za rak dojke; isti je kao kod ženskog karcinoma dojke i olakšava liječenje i analizu.
Stdij I
Stadij I je invazivni rak dojke s tumorom koji ne prelazi 2 cm i odsustvom zahvaćenosti limfnih čvorova.
Stadij II
Faza II uključuje faze IIA i IIB.
Faza IIA
Primjenjuje se jedna od sljedeće tri stavke:
Premijer Francuske
Nominacija
Iako se premijeri obično biraju iz redova Nacionalne skupštine, predsjednik je u rijetkim prilikama izabrao nekoga tko nije nositelj funkcije zbog njihovog iskustva u birokraciji ili stranim službama ili njihovog uspjeha u poslovnom upravljanju—Dominique de Villepin, na primjer, bio je premijer od 2005. do 2007. godine, a da nikada nije bio na izabranoj funkciji.
Iako izbor predsjednika za premijera mora biti u skladu s većinom u Narodnoj skupštini, premijer ne mora tražiti glasanje o povjerenju nakon formiranja svog kabineta. Svoj legitimitet on ili ona mogu temeljiti na predsjednikovom imenovanju za premijera i odobrenju vlade.
Karcinom muške dojke
Faza IIB
Primjenjuje se bilo što od sljedećeg:
Stadij IV
Stadij IV primjenjuje se na metastatski rak dojke; tipski su uključena pluća, jetra, kosti ili mozak.
Dušan Makavejev
Dušan Makavejev bio je jugoslavenski i srbijanski filmski režiser i scenarist. Makavejevi dugometražni filmovi potvrdili su ga kao vodeću ličnost u Jugoslavenskom pokretu Crnog vala šezdesetih i ranih 70-ih. Grupa, kojoj su također pripadali Žika Pavlović, Saša Petrović i Želimir Žilnik, favorizirala je mračni humor i netradicionalni stil snimanja. Njegov najuspješniji film bio je politička satira iz 1971. Misterije organizma, za koji je dobio nagrade FIPRESCI na Berlinskom filmskom festivalu kao i Zlatnog Huga na Čikaškom filmskom festivalu. Montenegro i The Coca Cola Kid također su bili međunarodno priznati filmovi zaradivši nominacije za Zlatnu palmu na Kanskom filmskom festivalu 1981 i 1985. godine respektivno. Makavejev je bio nezavisni režiser i većina njegovih filmova proučavala je međusobni odnos seksualnog života i socioekonomskih struktura, dok je istovremeno eksperimentisao s narativnim formama koje dovode u pitanje tradicionalne pojmove filmskog stvaranja. Bio je član žirija na Međunarodnim filmskim festivalima u Berlinu 1970. godine i u Veneciji 2004. godine.
Karcinom muške dojke
Razlike od karcinoma ženske dojke
Postoje značajne razlike između karcinoma muške i ženske dojke, u pogledu fizičkih simptoma, fizioloških i psiholoških reakcija i iskustava u zdravstvenoj zaštiti. Lezije kod muškaraca lakše je pronaći zbog manje veličine dojke; međutim, nedostatak svijesti može odgoditi traženje medicinske pomoći. Stanje može prikriti stanje orisustvo ginekomastije. Dijagnoza se postavlja kasnije kod muškaraca – u prosjeku u dobi od 67 godina – nego kod žena sa prosjekom od 63 godine. Manje ih je u muškaraca jer ne moraju ići daleko da bi se infiltrirale u kožu, bradavicu ili mišićno tkivo. Dakle, lezije kod muškaraca imaju tendenciju da budu uznapredovanije. Gotovo polovina pacijenata sa karcinomom dojke kod muškaraca je u stadiju III ili IV. U porodičnim slučajevima, muški nositelji BRCA2 su u većem riziku, nego oni koji nose BRCA1. S relativnom rijetkošću muškog karcinoma dojke, nedostaju randomizirane studije.
Liječenje
Tretman uglavnom slijedi obrasce koji su postavljeni za liječenje postmenopauznog karcinoma dojke. Početni tretman je hirurški i sastoji se od modificirane radikalne mastektomije s aksilarnom disekcijom ili lumpektomije i terapije zračenja sa sličnim rezultatima liječenja kao kod žena. Također, opcija liječenja je i mastektomija sa biopsijom sentinelnog  limfnog čvora. Kod muškaraca sa negativnim tumorima na čvorovima, pomoćna terapija primjenjuje se na isti način kao i kod žena s čvorno negativnim karcinomom dojke. Slično tome, kod tumora pozitivnih na čvorove, muškarci povećavaju preživljavanje koristeći iste adjuvanse kao i pogođene žene, naime i hemoterapija plus tamoksifen i druga hormonska terapija.<R+ref name = acs/> Ne postoje kontrolirane studije na muškarcima u kojima se porede adjuvantne mogućnosti. U velikoj većini muškaraca sa studijama receptora hormona raka dojke su pozitivne i te se situacije obično liječe hormonskom terapijom.
Dušan Makavejev
Rane godine
Dušan Makavejev je rođen u Beogradu u Srbiji, sin Sergija Makavejeva i Jelke (rođene Bojkić). Po završetku psihologije na Beogradskom univerzitetu, počeo je da pravi 35mm eksperimentalne kratke i dokumentarne filmove, među kojima se ističe Pečat (1955), satira na birokratiju - mrtav čovjek se sjeća svih pečata na koje je naišao u svom zemaljskom postojanju. Drugi kratki filmovi u istom satiričnom tonu bili su: Spomenicima ne treba verovati, 1958. Prokleti praznik, (oba 1958), ''Šta je radnički savjet? (1959), Pedagoška bajka (1961) i Ljepotica 62 (1962).
Karcinom muške dojke
Hemoterapijske i hormonalne opcije
Hemoterapijske opcije uključuju:
Dušan Makavejev
Filmska karijera
Njegov prvi igrani film, Čovek nije tica (1965), snimljen u mračnom industrijskom gradu u Sloveniji, i govori o gostujućem inženjeru koji ima aferu s mladom i bezbrižnom frizerkom (Milena Dravić). Sa svojom bezazlenom erotikom, vrtoglavim snimkama iz ručnih kamera i bespoštednim stavom prema autoritetu, film se pojavio kao novo otkriće iz istočne Evrope. Njegova svijetla strana balansirana je prikazom bučnog, prljavog, dehumanizirajućeg rada industrijskih radnika. Provokativni završetak ukršta se sa melodijama Beethovenove Devete simfonije kao poseban događaj za lokalne upravnike u fabrici, i vođenje ljubavi junakinje filma, koja pronalazi svoju Odu radosti. Filmski kritičar Jay Carr napisao je da "film zaslužuje mjesto na bilo kojoj užoj listi velikih debitantskih ostvarenja".
Karcinom muške dojke
Hemoterapijske i hormonalne opcije
Hormonske opcije uključuju:
Dušan Makavejev
Filmska karijera
U filmu Ljubavni slučaj ili tragedija službenice P.T.T. 1967., mlada nezavisna operaterka poštanske centrale (Eva Ras) zavodi stručnjaka za hvatanje pacova koji postaje ljubomoran i slučajno je ubije nakon što ju je zaveo poštar. Koristeći ručne kamere na ulicama, filmske žurnale, šaputanja i ironične jukstapozicije između tradicionalne i moderne Jugoslavije, Makavejev je u svoj drugi dugometražni film uložio vitalnost i anarhični duh. Pod uticajem Sergeja Eisensteina i Jean-Luc Godarda, Makavejev je ugradio složenu mješavinu dokumentarnih snimaka o istrebljenjima pacova, sa snimcima o tome kako se pravi štrudla.
Kariogamija
thumb|Kariogamija tokom ćelijske fuzije. 1 – haploidne ćelije, 2 – ćelijska fuzija, 3 – jednostruka ćelija sa dva pronukleusa, 4 – spajajući pronukleusi (kariogamija), 5 – diploidna ćelija Kariogamija (grč. κάρυον – karion = orah, jezgro + γάμος – gamos = spajanje, vjenčanje. ) je završni korak u procesu spajanja dvije haploidne eukariotske ćelije, a odnosi se posebno na fuziju dvaju jedara. Prije kariogamije, svaka haploidna ćelija ima jednu cjelovitu kopiju genoma organizma. Da bi se dogodila kariogamija, ćelijska membrana i citoplazma svake ćelije moraju se stopiti sa drugom u procesu poznatom kao plazmogamija. Jedra unutar membrana pridruženih ćelija, nazivaju se pronukleusi. Nakon što se membrane, citoplazma i pronukleusi spoje, rezultirajuća pojedinačna ćelija je diploidna, koja sadrži dve kopije genoma. Ova diploidna ćelija, zvana zigot ili zigospora tada može ući u mejozu (proces umnožavanja, rekombinacije i dijeljenja hromosoma, da bi nastale četiri nove haploidne ćelije) ili se nastaviti dijeliti mitozom. Oplodnja sisara prdstavlja usporedivi postupak za kombiniranje haploidne sperme i jajnih ćelija (gameta) kako bi se stvorilo diploidno oplođeno jaje.
Karcinom muške dojke
Prognoza
Prilagođena dobi i stadiju, prognoza za rak dojke kod muškaraca slična je kao i kod žena. Prognostički povoljne su manja veličina tumora i odsustvo ili oskudnost lokalnog zahvatanja limfnih čvorova.. Hormosko liječenje može biti povezano sa vrućim valunzima i impotencijom.
Dušan Makavejev
Filmska karijera
Kao anomalija u Makavejevom opusu bio je film Nevinost bez zaštite (1968), dokumentarac o nikada objavljenom filmu iz 1941. godine. Dragoljub Aleksić, cirkuski jahač, pisac, zvijezda i režiser filma Nezaštićena nevinost, i ostali preživjeli originalni glumci, podsjećaju na snimanje filma i njegovu konfiskaciju od strane okupacionih nacista. Iako su originalni isječci iz filma dokaz o melodramatičnosti, Makavejev se ne usredsređuje na to. Zapravo, njegov film se ne odnosi na djevojčicu-siroče koju je spasio heroj iz originalnog filma, nego na hrabre i nevine ljude koji su snimili film, kojima Makavejev odaje iskrenu počast.
Kariogamija
Značaj kod haploidnih organizama
thumb|250px| Korak pod brojem 4 ukazuje na mjesto kariogamije u životnom ciklusu [[gljive rodaTaphrina.]] Haploidni organizmi poput gljiva, kvasaca i algi mogu imati složen ćelijski ciklus kojem je izbor između spolnog ili nespolnog zazmnožavanja fluidan i na to često utiče okolina. Neki organizmi, osim svog uobičajenog haploidnog stanja, mogu kratko vrijeme postojati kao diploidni, omogućujući tako genetičku rekombinaciju. Kariogamija se može pojaviti u bilo kojem režimu reprodukcije: za vreme seksualnog ciklusa ili u somatskim (nereproduktivnim) ćelijama.
Dakle, kariogamija je ključni korak u okupljanju dvaju skupova različitog genetičkog materijala koji se mogu rekombinirati tokom mejoze. U haploidnim organizmima kojima nedostaju seksualni ciklusi, kariogamija takođe može biti važan izvor genetičke varijacije tokom procesa formiranja somatskih diploidnih ćelija. Formiranje somatskih diploida zaobilazi proces formiranja gameta tokom ciklusa spolne reprodukcije i umjesto toga stvara varijacije unutar somatskih ćelija već razvijenog organizma, poput gljiva.
Dušan Makavejev
Filmska karijera
Sa filmom Misterije organizma (1971), dokumentarno i fiktivno ispitivanje teorija seksologa, psihijatra i psihoanalitičara Wilhelma Reicha, postao je persona non grata u bivšoj Jugoslaviji. Ovaj šokantan, zabavan i razdražljiv film, čiji se naslov može lako pogrešno protumačiti, prouzrokovao je negativne kritike gdje god se prikazivao i zaradio je mnogo novca, iako ne u Jugoslaviji, gdje nikada nije bio pušten na prikazivanje.
Karcinom muške dojke
Epidemiologija
Oko 1% raka dojke razvija se kod muškaraca. Procjenjuje se da se godišnje otkrije oko 2.140 novih slučajeva u Sjedinjenim Državama (SAD) i oko 300 u Velikoj Britaniji (UK). Broj godišnjih smrtnih slučajeva u SAD-u iznosi oko 440 (za 2016. godinu, ali prilično stabilan u posljednjih 30 godina). U studiji iz Indije, osam od 1.200 (0,7%) muških dijagnoza raka u pregledu patologije predstavljale su rak dojke. Učestalost raka dojke kod muškaraca raste, što povećava vjerovatnoću da drugi članovi porodice razviju bolest. Relativni rizik od raka dojke za ženu s pogođenim bratom približno je 30% veći nego za ženu s oboljelom sestrom. Tumor se može javiti u širokom dobnom rasponu, ali se obično pojavljuje kod muškaraca u šezdesetim i sedamdesetim godinama.
Kariogamija
Uloga u spolnom razmnožavanju
thumb|320px|(a) U fisijama kvasaca (gornji red), proces parenja pokreće nedostatak [[dušika kada su prisutni kompatibilni partneri. (b) Ćelije kvasca suprotnog tipa parenja koje se stapaju mogu se umjesto spontano pariti na bogatom mediju da bi formirali stabilne diploide koji nakon gladovanja stvaraju  spore. U oba organizma nakon izmjene feromona, ćelije rastu polarizirano u smjeru svog partnera i spajaju, uz kariogamiju i sporulaciju]] Uloga kariogamije u spolnom razmnožavanju može se najlakše pokazati na jednoćelijskim haploidnim organizmima kao što su alge roda Chlamydomonas ili kvasci Saccharomyces cerevisiae. Takvi organizmi normalno postoje u haploidnom stanju, sadrže samo jedan set hromosoma po ćeliji. Međutim, mehanizam je i dalje uglavnom isti kod svih haploidnih eukariota.
Kada su izloženi stresu iz okoline, poput dušičnog gladovanja u slučaju „Chlamydomonas“, ćelije se induciraju u gamete. Formiranje gameta u jednoćelijskim haploidnim organizmima poput kvasca naziva se sporalacija, što rezultira mnogim ćelijskim promjenama koje povećavaju otpornost na stres. Formiranje gameta u višećelijskim gljivama događa se u gametangijama, organima koji su specijalizirani za takav postupak, obično mejozom. Kad su suprotni tip parenja, oni su primorani da napuste vegetativni ciklus i uđu u ciklus parenja. U kvascu postoje dvije vrste parenja, a i α. Kod gljiva, mogu biti dva, četiri ili čak do 10.000 tipova parfenja, ovisno o vrsti.
Prepoznavanje parnjaka u najjednostavnijim eukariotama postiže se feromonskom signalizacijom, koja inducira stvaranje šmua (projekcija ćelije) i započinje proces organizacije mikrotabula i migracije. Feromoni koji se koriste u prepoznavanju tipa parenja često su peptidi, ali ponekad i trisporna kiselina ili druge molekule, koje prepoznaju ćelijski receptori u suprotnoj ćeliji. Značajno je da feromonske signalizacije nema u viših gljiva, kao što su pečurke.
Ćelijske membrane i citoplazme ovih haploidnih ćelija tada se spajaju u procesu poznatom kao plazmogamija. To rezultira jednom ćelijom s dva jedra, poznata kao pronukleusi. Zatim se pronukleusi spajaju u dobro reguliranom procesu poznatom kao kariogamija. Ovo stvara diploidnu ćeliju poznatu kao zigot, ili zigospora, koja tada može ući u mejozu, proces umnožavanja hromosoma, rekombinacije i podjelu ćelija, da bi se stvorile četiri nove ćelije haploidnih gameta. Jedna od mogućih prednosti seksualne reprodukcije je ta što rezultira većom genetičkom varijabilnošću, pružajući mogućnost prilagodbe faktorima prirodnog odabiranja. Još jedna prednost je efikasno rekombinacijski popravila oštećenja DNK tokom mejoze. Dakle, kariogamija je ključni korak u okupljanju različitih genetičkog materijala kako bi se osigurala rekombinacija u mejozi.
Migracija pronukleusa
thumb|Jedro je sivo, a tijelo polova diobenog vretena je crni krug. Mikrotubule (MT) su crne šipke; aktinska vlakna su sive vrpce; aktinske površine su mali sivi krugovi. (A) Orijentacija jedra je na vrh šmua. (B) MT pričvršćivanje na vrh šmua (C) Prije fuzije ćelija-ćelija, MT se održavaju na vrhu šmua. (D) Klizni model križnog mosta za jedarnu kongresiju. Suprotno orijentirani MT-ovi preklapaju se i umreženi su po njihovoj dužini, dok se depolimerizacija inducira na polovima vretena. (E) Model  plus kraja  za nuklearnu kongresijuu. MT plus završava unakrsnu vezu i inducira depolimerizaciju da zajedno povuku suprotna jedra. Krajnji rezultat kariogamije je fuzija dva haploidna jedra. Prvi korak u ovom procesu je pomicanje dvaju pronukleusa jednog prema drugom, koje se događa neposredno nakon plazmogamije. Svaki pronukleus ima tijelo diobenog vretena koje je ugrađeno u jedrovu ovojnicu i služi kao mjesto za pričvršćivanje mikrotubula. Mikrotubule, važna komponenta citoskeleta, pojavljuju se na tijelu vretena. Tačka pričvršćivanja na tijelu vretena označava minus kraj, a plus kraj se proteže u citoplazmu. Završni kraj ima normalnu ulogu u mitotskoj diobi, ali tokom jedarne kongresije, plus krajevi se preusmeravaju. Mikrotubule i krajevi pričvršćuju se na suprotni pronukleus, što rezultira povlačenjem dva pronukleusa jednog prema drugom. Kretanje mikrotubula posreduje porodica motornih proteina poznatih kao kinezini, kao što je Kar3 u kvascu. Pomoćni proteini, poput Spc72 u kvascu, djeluju kao ljepilo, povezujući motorni protein, polarno tijelo diobenog vretena i mikrotubule u strukturi poznatoj kao polumost. Ostali proteini, poput Kar9 i Bim1 u kvascu, pričvršćuju se na plus kraj mikrotubula. Aktiviraju se feromonskim signalima da se pričvrste na vrh šmua. Šmu je projekcija ćelijske membrane koja je mjesto inicijalne fuzije ćelija u plazmogamiji. Nakon plazmogamije, mikrotubule i krajevi i dalje rastu prema suprotnom pronukleusu. Smatra se da se rastući plus kraj mikrotubule direktno veže za motorni protein suprotnog pronukleusa, što pokreće reorganizaciju proteina na polumostu. Sila potrebna za migraciju nastaje direktno kao odgovor na ovu interakciju. Predložena su dva modela nuklearne kongresije: klizni poprečni most i model plus kraja. U modelu kliznog križnog mosta, mikrotubule se pokreću antiparalelno jedna prema drugoj za cijelo rastojanje između dvaju pronukleusa, tvoreći unakrsna veze i svaka se pričvršćuje na plus kraj suprotnog jegdra. Ovo je najčešći model. Alternativni model predlaže da se plusovi završe jedni s drugima na sredini između dva pronukleusa i samo lagano preklapaju. U oba modela vjeruje se da se skraćivanje mikrotubula pojavljuje na pozitivnom kraju i zahtijeva Kar3p (u kvascu), člana porodice kinezinu sličnih proteina.
Pokazalo se da je organizacija mikrotubula u citoskeletu neophodna za pravilnu jedarnu kongresiju tokom kariogamije. Organizacija neispravnih mikrotubula uzrokuje totalni neuspjeh kariogamije, ali ne prekida u potpunosti mejozu i proizvodnju spora u kvascima. Do neuspjeha dolazi jer se proces nuklearne kongresije ne može odvijati bez funkcionalnih mikrotubula. Tako se pronukleusi ne približe dovoljno blizu jedan drugom da bi se spojili, a njihov genetički materijal ostaje odvojen.
Spajanje pronukleusa – kariogamija
Spajanje jedrove ovojnice odvija se u tri koraka:
Za fuziju nuklearnih membrana, kod kvasaca je potrebno nekoliko članova proteina porodice Kar, kao i protamin. Protamin Prm3 se nalazi na vanjskoj površini svake nuklearne membrane i potreban je za fuziju vanjske membrane. Tačan mehanizam nije poznat. Kar5, protein sličan kinezinu, potreban je za širenje razmaka između vanjske i unutrašnje membrane u fenomenu poznatom kao ekspanzija mosta. Smatra se da su Kar8 i Kar2 neophodni za spajanje unutrašnjih membrana.
Kao što je gore opisano, reorganizacija pomoćnih i motornih proteina tokom pronuklearne migracije služi i za orijentaciju tijela vretena u ispravnom smjeru za efikasnu jedarnu kongresiju. Ta kongresija se i dalje može odvijati bez te preorijentacije polarnih tijela diobenog vretena, ali je sporije. Na kraju, dva pronukleusa kombiniraju sadržaj svojih nukleoplazmi i tvore jedinstvenu ovojnicu oko rezultirajuće strukture.
Dušan Makavejev
Filmska karijera
Nakon toga Makavejev je bio prisiljen snimati filmove na zapadu. Sweet Movie (1974), snimljen je u Nizozemskoj, Kanadi i Francuskoj, na pet različitih jezika, a sastoji se od dva dijela. U prvom, pobjednica Miss svijeta (Carole Laure) je udana i progonjena od strane g. Kapitala. Nakon mnogih poniženja, ona završava u terapijskoj komuni, gdje članovi doživljavaju infantilne regresije vezane za tjelesne funkcije. Drugi dio prati brod, sa gigantskom slikom Karla Marxa na pramcu, koji plovi pod komandom Anne Planete, koja zavodi i ubija mlade muškarce i dječake, prije nego što uskrsnu. Izazovan i provokativan, Sweet Movie je bio jedan od najmoćnijih filmova sa temom o seksualnom i političkom oslobađanju, i bio je i jedno od najskandaloznijih i najviše zabranjivanih filmskih radova. Tadašnje stanje Dušan Makavejev je objasnio:
Filmski kritičar Vincent Canby, koji je pisao o Kanskom filmskom festivalu 1974. godine, nazvao ga je "film koji većina ljudi želi vidjeti, tako da mogu kasnije pričati koliko je bio strašan."
Makavejev, koji nalazi posao predavača na Harvardu, ipak uspijeva napraviti film Montenegro (1981.), čija se radnja, uprkos svom nazivu, dešava u Švedskoj. Makavejev je u svojoj neobuzdanoj maniri nastavio da istražuje seksualnost politike i politiku seksualnosti. Montenegro je priča o tome kako jedna dokona, udata žena srednje klase (Susan Anspach) u Švedskoj oživljava svoju seksualnost sa nekim srpskim imigrantskim radnicima. Film je imao najveći finansijski uspjeh od svih njegovih prijašnjih filmova.
Makavejevljeve političke i seksualne teme bile su manje očigledne u njegovom sljedećem filmu, The Coca-Cola Kid (1985), neobičnoj komediji o korporativnim idealima. Film je snimljen u Australiji a u glavnoj ulozi bio je Eric Roberts, koji je poslat tamo da sazna zašto niko ne pije Coca-Colu u tom određenom području, ali umjesto toga samog sebe dovodi u situaciju da preispitiva smisao svog života i postojanja.
Film Manifesto čija je radnja smještena u maloj evropskoj zemlji, u kojoj se različite frakcije svađaju oko revolucije, zasnovan je na kratkoj priči Emilea Zole. Film je uglavnom sniman u Jugoslaviji. Iako je obilježen najdiscipliniranijim, tradicionalnim načinom pripovijedanja, film je gledao ograničen broj gledalaca u SAD-u.Gorilla Bathes at Noon (1993), još jedna je alegorija, koja se bavi oficirom Crvene armije u Berlinu 1989.-1990., koji se suočava sa promjenljivim svijetom, u koji režiser ubacuje snimke scena iz sovjetskog filma o padu Berlina 1945. godine.
Filmski stil
U intervjuu za The Boston Globe 1976. rekao je: "Volim slobodnu montažu između slike i zvuka, skokove od sentimentalnosti do patosa, skokove od klišea do intimnih detalja. Stil mora biti slobodan da pulsira kroz cijelo djelo."
Utakmice nogometne reprezentacije Brazila
{{legend|#FFCCCC|Reprezentacije koje više ne postoje|border=#AAAAAA}}
Nova Cabuna
Nova Cabuna je bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Suhopolje, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Spisak jezera na Kosovu
Ovo je spisak jezera na Kosovu. Spisak je nepotpun a jezera su navedena po abecednom nizu, s nekim od osnovnih podataka.
Nova Cabuna
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Virovitica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Cabuna.
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1948. U 2001. pripojeno naselju Cabuna. Vidi napomenu pod Cabuna.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nova Cabuna je imalo 199 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Cabuna.
Dih-Tau
Pristup
Najbolji pristup ovoj planini jeste sa sjevera. Do sela Bezingija može se doći iz Nalčika ne tako čestim linijama javnog saobraćaja. Ovdje se moraju koristiti vozila s pogonom na sva 4 točka. Kamp Bezingi nalazi se na 2180 m. Odatle je potrebno još 2 dana da se dođe do baze za uspon.
Rute za uspon
Ovo je jedan od velikih kavkaskih vrhova s pogledom na Bezingijski zid preko istoimenog lednika. Na vrh su se prvi popeli Mummery i Zarfluh 1888. i to je tada bio veliki podvig. Ruta uz jugozapadni greben, kojom su oni tada išli, više se ne koristi, već se ide preko sjevernog grebena, čiji je stepen težine 4b (ruska oznaka).
Mape
Na internetu se mogu naći razne sovjetske vojne mape (na ćirilici). Dvije mape pokrivaju ovo područje.
IC 3255
IC 3255 (također poznat kao PGC 40241) je galaksija koja je udaljena oko 297 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,40 (35 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Pale, RS)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 25 članova Općinskog vijeća općine Pale (RS) održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 39 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 19.924 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 13.683 glasača (68,67% od ukupnog broja), a od toga je 12.988 (94,92%) glasova bilo važećih, te 695 (5,08%) nevažećih. Birano je ukupno 25 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobio je Savez nezavisnih socijaldemokrata 3.111 (23,95% od ukupnog broja važećih glasova).
Neboder Željezničarsko-štedne zadruge u Sarajevu
Neboder Željezničarsko-štedne zadruge u Sarajevu je stambeno – poslovni objekat i prvi neboder izgrađen u Sarajevu. Nalazi se u ulici Augusta Brauna, u općini Centar u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 11. maja 2017. godine, donijela je odluku da se neboder proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević (predsjedavajući), Radoje Vidović.
Lokacija
Nalazi se u strogom centru Sarajeva, u sjevernom nizu ulice Avgusta Brauna. Na objekat se nadovezuje stambena zgrada izvedena tokom perioda između dva svjetska rata, a na južnoj strani ulice nalazi se zgrada Marijin-Dvora iz austrougarskog perioda.
Historija
Tokom dvadesetih i tridesetih godina, sa studija arhitekture završenih na nekim od najprestižnijih evropskih akademija, u Bosnu i Hercegovinu se vraća grupa mladih arhitekata školovanih pod uticajem moderne. Tada nastaju objekti moderne arhitekture, koji odgovaraju osnovnoj funkciji i zahtijevanoj upotrebi. Arhitektonsko stvaralaštvo tog perioda u Sarajevu je uglavnom vezano za stambene zgrade. Ti objekti su interpolirani između ranije izvedenih građevina, a rijetko su planirani ili izvođeni širi urbanistički potezi. Takav primjer je naselje Crni vrh. Projektant prvog sarajevskog nebodera na uglu današnjih ulica A. Brauna i Doline je bio arhitekta Isidor Rajs, istaknuti predstavnik sarajevske moderne. Neboder je izgrađen 1938. god.
Neboder je avangardno ostvarenje u Bosni i Hercegovini. Radi se o objektu koji je bio opskrbljen kotlovnicom za centralno grijanje u suterenu, liftom za prevoz stanara, teretnim liftom, telefonskim instalacijama i skloništem sa pratećim sadržajima. Lift za prevoz stanara se otvarao ključem, dok su ga gosti mogli koristiti ubacivanjem dinara. Teretni lift je pretvoren u ostave stanara. Svi stanari su u stanovima imali lokalne telefone za internu komunikaciju. Zgrada je imala i posebne protivpožarne hidroinstalacije, koje danas nisu u funkciji. Nakon završetka Drugi svjetskog rata, u nivou devetog sprata nalazio se ugostiteljski objekat sa vanjskom terasom. Tu funkciju deveti sprat je imao do 1950. godine, kada se adaptira u prostor administrativne namjene, a nakon 1962. godine služi za potrebe ”Stambene željezničke zadruge“. Šezdesetih godina je izvršena djelimična dogradnja, opravka fasade i rekonstrukcija. Tokom zadnjeg rata u BiH (period 1992–1995.), u poslovnim prostorima Željezničarske štedno-kreditne zadruge je bila smještena vojna komanda. Nakon rata neboder je saniran.
U neboderu su, pored stambenog dijela, smještene uprave Željezničarske kreditne i potporne zadruge Z.S.O.J. osnovane 26. juna 1923. godine i Stambene zadruge koja je osnovana 1925. godine
Opis
Tlocrtna osnova nebodera je pravougaonog oblika 20,55 m x 13,30 m i spratnosti Sut+P+9. Na sjevernoj strani nalazi se dio zgrade pravougaone tlocrtne osnove dimenzija 20,55 m x 19,15m i spratnosti Sut+P+2. Konstrukcija objekta je izvedena u armiranom betonu.
Fasade objekta su oblikovane pod utjecajem ideja modernog pokreta. U kompoziciji akcenat je dat na sučeljavanju dominantne vertikale nebodera na jugu i horizontalne mase stražnjeg sjevernog dijela. U kompoziciji preovladavaju racionalne forme i oštre ivice, ali je forma obogaćena polukružnim završetkom u nivou prvog sprata na jugoistoku
Spisak gradova u Španiji
mini|desno|400px| Lokacije najvećih gradova u Španiji mini|desno|[[Madrid, glavni grad Španije]] mini|desno|[[Barcelona]] mini|desno|[[Valencia]] mini|desno|[[Sevilla]] mini|desno|[[Zaragoza]] mini|desno|[[Málaga]] mini|desno|[[Murcia]] mini|desno|[[Palma, Majorca|Palma]] mini|desno|[[Las Palmas]] mini|desno|[[Bilbao]] mini|desno|[[Alicante]] mini|desno|[[Córdoba (Španija)|Cordoba]] mini|desno|[[Valladolid]] mini|desno|[[Vigo]] mini|desno|[[Gijón]] mini|desno|[[L'Hospitalet de Llobregat]] mini|desno|[[A Coruña]] mini|desno|[[Vitoria-Gasteiz]] mini|desno|[[Granada]] mini|desno|[[Elche]] mini|desno|[[Oviedo]] mini|desno|[[Badalona]] mini|desno|Cartagena mini|desno|[[Terrassa]] U Španiji postoji 8.119 općina (grad), podijeljenih u pedeset provincija, uključujući i dva autonomna grada: Ceutu i Melillu. Provincija Burgos se sastoji od najviše gradova u Španiji, njih 371, dok provincija Las Palmas broji najmanje, tek 34.
Narod i pravda
Narod i pravda (NiP) jest bosanskohercegovačka politička stranka desnog centra.
Spisak gradova u Španiji
Broj gradova po autonomnim zajednicama
Napomena:
T Indi
T Indi je zvijezda u sazviježđu Indijanac. Ima prividan sjaj od 6.0. Udaljena je 1900 sg. Ubraja se u crvene divove spektralne klase C. Ona je time ugljična zvijezda. Spada u polupravilne promjenjive zvijezde. Njema sjajnost varira od 5 do 7 magnituda u periodu od 11 mjeseci.
Spisak gradova u Španiji
Broj gradova po autonomnim zajednicama
*Jedinstvena provincija/autonomna zajednica.
Najveće općine po broju stanovnika
Španija ima 46.745.807 stanovnika, raspoređenih u 8.117 općina. Postoje samo dvije općine koje prelaze milijun stanovnika: Madrid i Barcelona, 22 grada ima više od 200.000 stanovnika, 33 općine između 100.000 i 200.000 stanovnika, a 83 općine između 50.000 i 100.000 stanovnika.
Narod i pravda
Historija
Osnovana je 12. marta 2018. godine, nakon što je Elmedin Konaković dao ostavku na sve stranačke funkcije u Stranci demokratske akcije. Osnivačka skupština održana je istog dana, u prisustvu 60 osnivača, na kojoj je Konaković izabran za predsjednika, Senada Bosno i Elvedin Okerić dopredsjednici, a Mirza Selimbegović generalni sekretar.
CNTN4
Kontaktin-4 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom CNTN4 sa hromosoma 3.
Narod i pravda
Izbori
Na općim izborima održanim iste godine, stranka je osvojila 6 mjesta u Skupštini Kantona Sarajevo, dva mjesta u predstavničkom domu FBiH i jedno mjesto u domu naroda FBiH.
CNTN4
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.026 aminokiselina, а molekulska težina 113.454 Da. .
Narod i pravda
Napomene
<references group="lower-alpha" />
CNTN4
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je član natporodice imunoglobulina. To je protein neuronske membrane usidren glikozilfosfatidilinozitolom (GPI) koji funkcionira kao molekula ćelijske adhezije. Može imati ulogu u formiranju aksonskih veza u nervnom sistemu u razvoju. Opisano je nekoliko alternativno prerađenih varijanti transkripta ovog gena, ali priroda nekih od ovih varijanti u punoj dužini nije utvrđena.
Genomika
Gen se nalazi na kratkom kraku hromosoma 3, pozicija 3p26.3. To je jedna kopija gena unutar Watson (plus) lanca, dužine 957.399 baza i kodira protein od 1.026 aminokiselina (molekulska težina 113.454 kDa)
Klinički značaj
Abnormalna ekspresija ovog gena je implicirana u nekim slučajevima autizma. Također je povezan sa degeneracijom malog mozga kod spinocerebelarne ataksije tipa 16.
Bunker
Bunker je u odbrambeno vojno utvrđenje podešeno za zaštitu ljudi, naoružanja ili drugih vojno vrijednih materijala od bombi, granata ili drugih oblika napada. Bunkeri su uglavnom pod zemljom, u odnosu na bunkerirane zgrade koje su uglavnom iznad tla. Intenzivno su se koristili u toku Prvog i Drugog svjetskog rata, a za vrijeme Hladnog rata su objekti za naoružanje, komande i kontrolne centre  i skladištenje (na primjer, u slučaju nuklearnog rata). Bunkeri se može se koristiti i kao zaštita od elementarnih i drugih prirodnih nepogoda. Rovovski (tranšejni) bunkeri su male betonske konstrukcije, djelomično ukopane u zemlju. Mnoge artiljerijske instalacije, posebno za obalnu artiljeriju, historijski su zaštićene velikim bunkerskim  sistemima. Tipski industrijski bunkeri uključuju rudnička nalazišta, skladišne prostore za hranu, deponije za razne materijale, skladištenje podataka, a ponekad i skloništa za ljude. Kada je bunker u vidu zgrade, normalan položaj je ojačan podzemnim sanitarnim čvorovima i  kupatilom, sa zidovima koji su  ojačani vlaknima od plastike koji su neprobojni za granate. Zidovi bunkera su takvi da mogu skrenuti val obližnje eksplozije za sprečavanje ozljeda uha i unutrašnjih povrede ljudi koji su sklonjeni u bunkeru. Nuklearni bunker se također mora nositi i s podpritiskom koji traje nekoliko sekundi nakon prolaska udarnog talasa i blokiraju zračenja. Vrata bunker moraju biti najmanje jaka kao i zidovi. U bunkerema za boravak u produženom periodu, mora biti dostupna velika količine uređaja za ventilaciju ili klimatizaciju. Bunker se može uništiti veoma snažnim eksplozivima i bojeve glave zvane bunkerski razbijači.
IC 4875
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bunker
Rov
Pogledajte također: bunker (vojni)
Ovaj tip bunkera je mala betonska konstrukcija, djelomično ukopana u zemlju, koja je obično dio rovovskog sistema. Takvi bunkeri pružaju bolju zaštitu vojnicima braniteljima nego na otvorenom rovu i uključuju topove za zaštitu od napada iz vazduha (granate, aviomombe, minobacačke granate). Također pružaju i sklonište od vremenskih neprilika. Prednji bunker rovovskog sistema obično uključuje fmitraljeza ili minobacača i formira dominantan pregledni položaj. Zadnji bunkeri se obično koriste kao zapovjedna mjesta ili taktički operacijski centari, za skladištenje zaa terenske bolnice za ranjene vojnike.
Artiljerijski
Mnoge artiljerije instalacije, posebno za obalsku artiljeriju, istorijski su zaštićene velikim bunkerskim sistemima. U njima se obično nalazila posada koja opslužuje oruđa, zaštićena municija od požara i ostale potrepštine za funkcioniranje specijslizirane artiljherije dalekih dometa. Artiljerijski bunkeri su neki od najvećih pojedinačnih iz prethodnog Hladnog rata bunkera. Zidovi "baterija Todt' u sjevernoj Francuskoj bili su debeli do 3,5 m, a podzemni bunker je izgrađena za V-3 top.
Industrijski
Tipski industrijski bunkera uključuju rudnička nalazišta, skladišne prostore za hranu, deponije za materijale, skladištenje podataka, a ponekad i četvrti za život. Gradili su ih uglavnom zemlhe poput Njemačke tokom Drugog svjetskog rata za zaštitu važne industrije od bombardovanja. Industrijski bunkeri su također izgrađeni i za kontrolu opasnih aktivnosti, npr. u testovima raketnih motora ili eksperimentima sa  eksplozivima. Također su građeni kako za obavljanje opasnih eksperimenata ili za skladištenje radioaktivne ili eksplozivne robe. Takvi bunkeri također postoje i u ne-vojnim objektima.
Osobni
Kada je svrsishodni bunker izgrađen u vidu kuće, normalan položaj je ojačan ispod zemlje kupaonicama s velikim kabinetima. Jedan zajednički pristup u dizajnu je upotreba vlaknima ojačane plastike. Zaštitu od pritiska mogu pružati zaobljene konstrukcije. Pokrovna jalovina je podešena za zaštitu od zračenja. Pogodnim materijalima se osigurava i zaštita od podzemnih voda.
Zaštita od eksplozije
Između ostalog, bunker ima funkciju da skrene val obližnje eksplozije val eksplozije, što sprečava ozljede  uha i unutrašnje povrede ljudi sklonjenih u bunkeru. Dok je okvir rušenja zgrada samo 3 psi (0,2 bara ) od prevelikog pritiska, bunkeri se redovno grade da prežive nekoliko stotina psi (preko 10 bara). Ovo značajno smanjuje mogućnost da bomba (osim eksplozije u bunkeru) može naškoditi bunkerskoj konstrukciji. Osnovni plan je da se napravi struktura koja je vrlo otporna na  fizičku kompresiju. Svrsishodno izgrađena struktura najčešći je od čelika, armiranog betona, u vidu trezora ili luka. Većina takvih (improvizovani)  skloništa od eksplozija su niskogradnje koje sadrže velike ukopane cijevi, kao što su kanalizacija ili brzi tranzitni tuneli. Skloništa za improvizirane namjenske eksplozije skloništa obično koriste zemljane lukove i svodove. Uski (1-2 metra) fleksibilna šatorasta tanka drvena konstrukcija se  nalazi u dubokom rovu (obično je ispod tjemena strukture), a zatim prekrivena krpom ili plastikom, pa1-2 metra debelim slojem nabijene zemlje.
Nuklearna zaštita
Pogledajte i: atomsko sklonište Protivnuklearni bunkeri također moraju imati zaštitu od potpritiska koji traje nekoliko sekundi nakon što prođe udarni talas i blokira zračenje. Obično je lako osigurati ove karakteristike, jer jalovina (tlo) i struktura pružaju značajan štit od zračenje, a negativan pritisak iznosi obično samo 1/3 prevelikog pritiska.
Opće karakteristike
Vrata bunkera moraju biti najmanje jaka kao i zidovi. Uobičajeni dizajn su zamka vrata, kako bi se smanjila njihova veličina i trošak. Kako bi smanjilia težinu, vrata je obično izgrađen od čelika, s ugrađenim čeličnim nadvratnikom i okvirima. Vrlo gusta struktura drveta služi je otpornija na toplotu jer ugljeniše a ne topi se. Ako su vrata je na površini i očekuje se da će biti izložena eksplozijskom valu, na rubu vrata se obično postavlja kontra okvir tako da talas eksplozije ili njen odraz ne može podići ivice.
Bunkeri moraju imati dva vrata. Vratila vrata se mogu udvostručiti za ventilaciju, da se smanji kopanje.
U bunkerima koji su naseljeni u produženom periodu, mora se obezbijediti veoma jaka ventilacija ili klimatizacija, kako bi se spriječili opasni efekti topline. U bunkerima koji su dizajniran za upotrebu za vrijeme rata, moraju se osigurati (alternativni) ručno upravljani ventilatori, za slučaj prestanka dotoka električne energije ili plina, koji su manje pouzdani. Ventilacijski otvori u bunkeru moraju biti zaštićeni od eksplozije ventila. Jedan oblik ventila pri svrsishodnoj eksploziji nosi zaštitu gazišta od ravne gume guma, zakucane ili pričvršćene na okvir dovoljno jako da se odupre maksimalnom pritisku.
Protivmjere
Bunker se može uništiti snažnim eksplozivom i  bojevim glavama – razaračima bunkera. Posada u bunkeru može biti ubijena bojnim otrovima. Dobro građen kompleksi i dobro zaštićena utvrđenja su često ranjiva na napade na pristupne tačke. Ako izlaz na površinu može biti zatvoren ili prilikom popune objekta, može biti zarobljen. Utvrđenje se zatim može zaobići.
Poznate instalacije
Poznati bunkerI uključuju postratnu
Spisak gradonačelnika Sarajeva
Ovo je lista ljudi koji su obnašali dužnost gradonačelnika ili predsjednika gradskog vijeća grada Sarajeva, glavnog grada Bosne i Hercegovine. Sarajevo je imalo 38 različitih gradonačelnika u 39 različitih gradonačelničkih mjesta od kada je pozicija uspostavljena 22. augusta 1878. godine, nakon austrougarske okupacije.
Historija
Prvi gradonačelnik Sarajeva Mustafa-beg Fadilpašić ujedno je bio i najdugovječniji gradonačelnik grada, ostajući na toj funkciji 14 godina. Jedini gradonačelnik koji je služio više puta bio je Edhem Bičakčić, koji je bio gradonačelnik od 1928. do 1929, a zatim ponovo od 1935. do 1939. Prvi nebošnjački gradonačelnik je Aristotel Petrović (1918–1920). Semiha Borovac postala je prva žena gradonačelnica Sarajeva 2005. godine. Fehim Čurčić, peti gradonačelnik, služio je tokom Prvog svjetskog rata. Godine 1941. za gradonačelnika je izabran Atih Hadžikadić, što je kratko trajalo jer je obješen tokom Drugog svjetskog rata u augustu 1941. godine.
Trenutna, 39. gradonačelnica grada je Benjamina Karić, na službi od 8. aprila 2021.
Cabuna
Cabuna je naseljeno mjesto u sastavu općine Suhopolje, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cabuna je imala 787 stanovnika.
Verbalna komunikacija
Verbalna komunikacija je ona koju pojedinac ostvaruje govorom (i pismom kao zapisom govora). Verbalna komunikacija ima dva osnovna vida: monolog i dijalog.
Neke stvari o verbalnoj komunikaciji bi trebalo imati na umu:
Usmeni govor
Usmeni govor čini razgovor, koji je i osnovni oblik verbalne komunikacije, s tim što treba naglasiti činjenicu svaki razgovor ne predstavlja i dijalog, jer dijalog, u pravom smislu te riječi, postoji jedino ako dvije osobe koje razgovaraju imaju potpuno različita stanovišta.
Kada se poruka prenosi putem usmenog govora, često do primaoca stigne izmenjena, a najčešće izmjene ogledaju se u „skraćivanju poruke, njenom „izoštravanju”, odnosno pamćenju samo njenih određenih delova i asimilaciji, to jest kombinovanju upamćenih dijelova u novu poruku”,i javljaju se zbog različitih pristrasnosti kao što su „dobro ili loše prosuđivanje, referentni okvir, odnosno vlastito gledište, selektivno slušanje ili potreba da čujemo ono što želimo čuti” i slično. Stoga se smatra da duge i važne poruke treba slati u pisanom obliku.
Vanjski linkovi
Verbalna komunikacija
Maracaibo (jezero)
mini|desno|220px|Jezero Maracaibo je djelimično spojeno sa okeanom. Jezero Maracaibo (španski: Lago de Maracaibo) je veliko jezero na sjeverozapadu Venecuele. Ono je ujedno i zaljev, jer je preko tjesnaca Tablazo (širine 5,5 km) na sjeveru, povezan sa Venezuelanskim zalivom i Karipskim morem. U ovo jezero ulijevaju se brojne rijeke, od kojih je najveća Catatumbo. Sa površinom od 13.210 km2 nekada je bilo najveće jezero u Južnoj Americi. Geološki zapis pokazuje da je to bilo pravo jezero u prošlosti i kao takvo je jedno od najstarijih jezera na našoj planeti staro 20-36 miliona godina. Jezero Maracaibo je glavna pomorska ruta do luka Maracaibo i Cabimas. Okolni bazen Maracaibo sadrži velike rezerve sirove nafte, što čini jezero glavnim izvorom prihoda za Venecuelu. U ovom području živi skoro četvrtina od ukupnog broja stanovnika Venecuele. Iskopani kanal daje okeanskim brodovima pristup zaljevu. 8,7 kilometara dugačak most general General Rafael Urdaneta, koji je završen 1962. godine i koji se proteže duž uvale, jedan je od najdužih mostova na svijetu.
Vremenski fenomen poznat kao munje Catatumba na jezeru Maracaibo redovno proizvodi više munja nego bilo koje drugo mjesto na planeti.
Hidrografija
thumb|250px|lijevo|Pogled na jezero Maracaibo iz [[svemira.]] Jezero Maracaibo je najveće prirodno jezero u Južnoj Americi, koje pokriva površinu od oko 13 300 km² Jezero se proteže prema jugu nekih 210 km od Venezuelanskog zaliva, do najveće širine od 121 km. U jezero uviru brojne rijeke od kojih je najznačajnija Catatumbo, žila kucavica za proizvode iz unutrašnjosti i kolumbijsko-venecuelanske visoravni. Vode jezera su u južnom dijelu slatke, ali su na sjeveru slane zbog jačeg utjecaja plime. Jezero je prilično plitko, osim na jugu, gdje je okruženo močvarnim nizinama. Dugi niz godina, niska dubina na ušću jezera u more, široka nekih 26 km, ograničavala je plovidbu brodova s gazom većim od četiri metra. Nakon intenzivnog jaružanja dna jezera koje je počelo od 1930-ih povećana je dubina na 8 m. Nakon toga je 1957. taj kanal učvršćen 3 km dugim kamenim lukobranom, a njegova dubina povećana na 11 m, tako da danas u jezero mogu uploviti i veliki prekookeanski brodovi i tankeri. desno|260px|thumb|Most General Rafael Urdaneta, preko tjesnaca kod grada [[Maracaibo]] Bazen Jezera Maracaiba je jedno od najbogatijih područja na svijetu po količinima nafte i prirodnog gasa. Prve bušotine na jezeru izbušene su još 1917., danas se naftonosno polje prostire duž pojasa od 105 km na istočnoj obali, koja se širi do 32 km u vode jezera. Tako da je površina jezera izbrazdana cjevovodima, koji dovode naftu u rezervare na kopnu.
Bazen Jezera Maracaiba daje oko dvije trećine od ukupne venecuelanske naftne proizvodnje. Naftnu proizvodnju pokrenule su velike američke, britanske i holandske kompanije, ali je 1975. iskorištavanje nafnog bogatstva nacionalizirano.
Muallim (čvor)
Muallim je riječ arapskog porijekla a znači učitelj, odnosno učiteljica.
Može se odnositi na:
Dvorska
Srbija:
Pirjo Aalto
Pirjo Hannele Aalto rođena 19. februara 1961, kao Pirjo Hannele Mattila u Huittinenu, Finska, je nekadašnja finska biatlonka.
Olimpijske igre
Pirjo Aalto je nastupila na jednim olimpijskim igrama i to na ZOI 1994. u samo jednoj disciplini u utrci sprinta na 7,5 km, kada je osvojila 61-o mjesto.