cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crijevna mikrobiota
Geografija
U manjem obimu, pokazalo se da je dijeljenje brojnih zajedničkih izloženosti okolišu u porodici jaka determinanta individualnog sastava mikrobioma. Ovaj efekt nema genetički uticaj i konzistentno se primećuje u kulturološki različitim populacijama.
Pothranjenost
Neuhranjena djeca imaju manje zrelu i manje raznoliku crijevnu mikrobiotu od zdrave djece, a promjene u mikrobiomu povezane s nedostatkom nutrijenata mogu zauzvrat biti patofiziološki uzrok pothranjenosti. Pothranjena djeca također obično imaju više potencijalno patogene crijevne flore i više kvasca u ustima i grlu. Promjena prehrane može dovesti do promjena u sastavu i raznolikosti crijevne mikrobiote.
Rasa i etnička pripadnost
Istraživači iz American Gut Project i Human Microbiome Project otkrili su da dvanaest porodica mikroba varira u obilju na osnovu rase ili etničke pripadnosti pojedinca. Snaga ovih asocijacija ograničena je malom veličinom uzorka: American Gut Project prikupio je podatke od 1.375 osoba, od kojih su 90% bili kavkazoidi. U Studiji „Zdrav život u urbanom okruženju“ (HELIUS) u Amsterdamu otkrili su da oni nizozemskog porijekla imaju najviši nivo raznolikosti crijevne mikrobiote, dok oni južnoazijskog i surinamcskog porijekla imaju najmanju raznolikost. Rezultati studije sugeriraju da osobe iste rase ili etničke pripadnosti imaju više sličnih mikrobioma od onih različite rasne pozadine.
Socioekonomski status
Do 2020., najmanje dvije studije pokazale su vezu između socioekonomskog statusa (SES) osoba i njihove crijevne mikrobiote. Studija u Chicagou otkrila je da osobe u naseljima s višim SES-om imaju veću raznolikost mikrobiote. Ljudi iz naselja s višim SES-om također su imali više bakterija Bacteroides. Slično tome, studija blizanaca u Ujedinjenom Kraljevstvu otkrila je da je viši SES također povezan s većom raznolikošću crijevnde mikrobiote.
Funkcije
Kada je počelo proučavanje crijevne flore u 1995, Smatralo se da ima tri ključne uloge: direktnu odbranu od patogena, jačanje odbrane domaćina svojom ulogom u razvoju i održavanju crijevnog epitela i induciranju proizvodnje antitijela u njemu i metabolizmu inače neprobavljivih spojeva u hrani ; kasniji rad otkrio je njegovu ulogu u treniranju imunskog sistema u razvoju, a daljnji rad se fokusirao na njegovu ulogu u osi crijeva i mozga.
Metabolizam
Bez crijevne flore, ljudsko tijelo ne bi moglo iskoristiti neke od neprobavljenih ugljikohidrata koje konzumira, jer neke vrste crijevne flore imaju enzim koji ljudskim ćelijama nedostaju za razgradnju određenih polisaharida. Glodari uzgojeni u sterilnom okruženju i kojima nedostaje crijevna flora moraju jesti 30% više kalorija samo da bi ostali iste težine kao njihovi normalni parnjaci. Ugljikohidrati koje ljudi ne mogu probaviti bez pomoći bakterija uključuju određene skrobne, vlaknasted, oligosaharidne i šećerne nutrijente koje tijelo nije uspjelo probaviti i apsorbirati poput laktoze u slučaju netolerancije glukoze i šećernog alkohola, sluzi proizveden u crijevima i proteinima.
Modem
Modem je skraćenica od MODulate/DEModulate i ona je ime za uređaj koji modulira analogni nosač signala (kao zvuk), i koji isto tako demodulira - dekodira digitalni signal sa analognog nosača. Modem je iz računara najčešće spojen na telefonsku liniju, ali moguće je spojiti modem na bilo koji podatkovni kabal ili na bežični nosač signala.
Crijevna mikrobiota
Metabolizam
Bakterije pretvaraju ugljikohidrate koje fermentiraju u kratkolančane masne kiseline oblikom fermentacije zvanom saharolitska fermentacija. Proizvodi uključuju acetatnu, propionsku i buternu kiselinu, Ove materijale mogu koristiti ćelije domaćini, pružajući glavni izvor energije i hranjivih tvari. Plinovi (koji su uključeni u signalizaciju i može uzrokovati nadutost) i stvaranje organskih kiselina, kao što je mliječna kiselina, također nastaju fermentacijom. Koristi se acetatna kiselina mišića, a propionska kiselina olakšava jetrenu proizvodnju ATP, a buterna kiselina obezbjeđuje energiju crijevnim ćelijama.
Modem
Uglavnom služi za spajanje na Internet, ali je njime moguće slati i primati telefaks (ako je to faks modem), programirati da glumi automatsku sekretaricu. Radi tako da prevodi podatke koje dobije iz telefonske linije u podatke smislene računaru i obrnuto. Najsvježiji, i već ustaljeni, standard je v.92 koji je u velikoj mjeri zamijenio malo stariji v.90. Najveća brzina današnjih modema je 56 kbps, što je u računarstvu veoma mala brzina, i najčešće nalazi mjesto kod korisnika koji koriste samo osnovne servise na Internetu kao što su email ili povremeno provjeravanje novosti.
Crijevna mikrobiota
Metabolizam
Crijevna flora također sintetizira vitamine kao što su biotin i folat i olakšava apsorpciju minerala iz ishrane, uključujući magnezij, kalcij i željezo. Methanobrevibacter smithii je jedinstvena jer nije vrsta bakterija, već je član domena Archaea, i najzastupljenija je vrsta arheja koja proizvodi metan u ljudskoj gastrointestinalnoj mikrobioti.
Crijevna mikrobiota također služi kao izvor vitamina K i B12 koje tijelo ne proizvodi ili proizvodi u maloj količini.
Farmakomikrobiomika
{{Citat|Neke metagenomske studije sugerišu da su manje od 10% ćelija koje čine naše telo ćelije Homo sapiensa. Preostalih 90% su bakterijske ćelije. Opis ovog takozvanog ljudskog mikrobioma je od velikog interesa i važnosti iz nekoliko razloga. Kao prvo, pomaže nam da redefiniramo šta je biološka jedinka. Predlažemo da se ljudska individua sada najbolje opisuje kao super-individua u kojoj koegzistira veliki broj različitih vrsta (uključujući čovjeka). Postoji značajan potencijal za interakcije između lijekova i mikrobioma pojedinca, uključujući i njihove mikrobiome: lijekovi koji mijenjaju sastav ljudskog mikrobioma, metabolizam lijeka mikrobnim enzimima koji modificiraju farmakokinetički profil lijeka i mikrobni metabolizam lijeka koji utječe na kliničku efikasnost lijeka i profil toksičnosti. }}
Brojni mikroorganizmi borave sa ljudskim domaćinom u simbiotskom odnosu i imaju važnu ulogu u metaboličkim procesima i zdravlju domaćina. Nekoliko studija u nedavnoj prošlosti izvijestilo je da postoji su kompozicijske razlike u ljudskom mikrobiomu zbog faktora kao što su geografska lokacija, ishrana, starost i genetićke varijacije. Posebno u slučaju ljudskih crijeva, koja sadrži veliku raznolikost bakterijskih vrsta, razlike u mikrobnom sastavu mogu značajno promijeniti metaboličku aktivnost u lumenu crijeva. Diferencijalna metabolička aktivnost zbog razlika u vrstama crijevnih mikroba nedavno je povezana s različitim metaboličkim poremećajima i bolestima. Pored uticaja mikrobne raznolikosti crijeva ili disbioze na različite ljudske bolesti, sve je više dokaza koji pokazuju da crijevni mikrobi mogu uticati na bioraspoloživost i djelotvornost različitih oralno davanih molekula lijeka kroz promiskuitetni enzimski metabolizam. Ova studija o atomističkim detaljima vezivanja amfetamina i afiniteta vezivanja za tiramin-oksidazu zajedno sa poređenjem sa dva prirodna supstrata ovog enzima; tiramin i fenilalanin, pružaju snažne dokaze za metabolizam amfetamina zasnovan na promiskuitetu pomoću enzima tiramin-oksidaze E. coli. Dobijeni rezultati bit će ključni u dizajniranju surogat molekula za amfetamin koji može pomoći ili u poboljšanju djelotvornosti i biodostupnosti lijeka amfetamina putem kompetitivne inhibicije ili u redizajniranju lijeka za bolje farmakološke efekte. Ova studija će također imati korisne kliničke implikacije u smanjenju crijevne mikrobiote uzrokovane varijacijama u odgovoru na lijekove među različitim populacijama.
Fourierov red
U matematici, Fourierov red rastavlja periodičnu funkciju u sumu jednostavnih oscilatornih funkcija, to jest, u sinuse i kosinuse. Proučavanje Fourierovih redova je grana Fourierove analize. Fourierove redove uveo je Joseph Fourier (1768–1830) u svrhu rješavanja toplotne jednačine u metalnoj ploči. Ovo je dovelo do revolucije u matematici, tjerajući matematičare da preispitaju temelje matematike, što je dovelo do mnogih modernih teorija, kao što je Lebesgueova integracija.
Toplotna jednačina je parcijalna diferencijalna jednačina. Prije Fourierovog rada, nije postojalo poznato rješenje toplotne jednačine u općem slučaju, iako su pojedinačna rješenja bila poznata ako se izvor toplote ponašao na jednostavan način, naprimjer, ako je toplotni izvor bio sinusni ili kosinusni talas. Ove jednostavne situacije se sad ponekad nazivaju sopstvena rješenja. Fourierova ideja je bila da se uzme komplikovani izvor toplote kao superpozicija (ili linearna kombinacija) jednostavnih sinusnih i kosinusnih talasa, te da se rješenja napiše kao superpozicija odgovarajućih sopstvenih rješenja. Ovaj superpozicija ili linearna kombinacije naziva se Fourierov red.
Iako je prvobitna motivacija bila riješiti toplotnu jednačinu, kasnije je postalo očito da ista tehnika može biti primijenjena na širok spektar matematičkih i fizičkih problema. Osnovne rezultate lahko je razumijeti koristeći se modernom teorijom.
Fourierovi redovi imaju mnogo primijena u elektrotehnici, analizi vibracija, akustici, optici, procesuiranju signala, procesuiranju slika, kvantnoj mehanici, i tako dalje.
Historijski razvoj
mini|200px|desno|[[Joseph Fourier otpočeo je proučavanje Fourierovih redova kako bi riješio toplotnu jednačinu.]]
Fourierov red dobio je naziv u čast Josepha Fouriera (1768-1830), koji je dao važan doprinos proučavanju trigonometrijskih redova, nakon početnih proučavanja od strane Leonharda Eulera, Jeana le Rond d'Alemberta i Daniela Bernoullija. Ovu je tehniku primijenio je kako bi pronašao rješenje toplotne jednačine, a svoje početne rezultate objavio je 1807. i 1811. godine, dok je Théorie analytique de la chaleur objavio 1822. godine.
Sa modernog stajališta, Fourierovi rezultati su, na neki način, neformalni, zbog nepreciznog označavanja funkcije i integrala u ranom 19. vijeku. Kasnije, Dirichlet i Riemann izrazili su Fourierove rezultate sa većom preciznošću i formalnošću.
Revolucionarni članak
U ovih nekoliko linija, koje su jako bliske modernom formalizmu koristenom kod Fourierovih redova, Fourier je nenamjerno doveo do revolucije u matematici i fizici. Iako je slične trigonometrijske redove prethodno koristio Euler, d'Alembert, Daniel Bernoulli i Gauss, Fourier je vjerovao da takvi trigonometrijski redovi mogu predstavljati proizvoljne funkcije. Iako ovo nije tačno, pokušaji tokom mnogo godina kako bi se ova ideja klasifikovala dovelo je do važnih otkrića u teorijama konvergencije, funkcionalnih prostora i harmonijske analize.
Rođenje harmonijske analize
Od Fourierovog vremena, otkriveni su mnogi različiti pristupi kako de se definisao i razumio koncept Fourierovih redova, gdje su svi dosljedni jedni drugima, ali gdje svaki naglašava različite aspekte ove tematike. Neke od moćnijih i elegantnijih prostupa su bazirane na matematičkih idejama i alatima koji nisu bili dostupni u vrijeme kada je Fourier završio svoj originalni rad. Fourier je, originalno, definisao Fourierov red za funkcije realne vrijednosti realnih argumenata, te je koristio sinusne i kosinusne funkcije kao bazni skup za razvijanje.
Od tada su definisane mnoge druge transformacije vezane za Fouriera, proširujući početnu ideju na druge primjene. Ovo opće područje ispitivanja se sada, ponekad, naziva harmonijska analiza. Fourierovi se redovi, međutim, mogu koristiti samo za periodične signale.
Definicija
U ovom dijelu, ƒ(x) označava funkciju realne varijable x. Ova se funkcija, obično, uzima kao periodična sa periodom od 2π, što znači da vrijedi ƒ(x + 2π) = ƒ(x), za sve realne brojeve x. Pokušat ćemo napisati takvu funkciju u vidu beskonačne sume, ili reda jednostavnijih funkcija. Počet ćemo koristeći beskonačnu sumu sinusnih i kosinusnih funkcija na intervelu [−π, π], kao što je i sam Fourier radio (pogledajte citat iznad), a zatim ćemo diskutovati različite formulacije i generalizacije.
Fourierova formula za 2π-periodične funkcije koristeći se sinusima i kosinusima
se nazivaju Fourierovim koeficijentima od ƒ. Beskonačna suma
je Fourierov red od funkcije ƒ na intervalu [−π, π].
Fourierov red ne konvergira uvijek, a čak i kada konvergira, vrijednost reda može se razlikovati od vrijednosti funkcije. Jedno od glavnih pitanja u harmonijskoj analizi je da se odredi kada red konvergira, a kada je jednak originalnoj funkciji. Ako je funkcija kvadrat integrabilna funkcija na intevalu [−π, π], tada Fourierov red konvergira u funkciju u skoro svakoj tački. U inženjerskim primjenama, za Fourierov red se, u općem slučaju, pretpostavlja da konvergira svuda osim u tačkama prekida, pošto se funkcije, na koje nailazimo u inženjerstvu, bolje ponašaju od onih koje matematičari mogu dati kao kontra-primjere za ovu pretpostavku. Pojedinačno, Fourierov red konvergira apsolutno i uniformno u ƒ(x) kad god je derivacija od ƒ(x) (koja ne mora postajati svuda) kvanrat integrabilna. Pogledajte članal: Konvergencija Fourierovog reda.
Moguće je definisati Fourierove koeficijente za općenitije funkcije ili raspodjele, gdje, u takvim slučajevima, imamo interes za određivanjem konvergencije, po pravilu slabe konvergencije.
Primjer: jednostavan Fourierov red
mini|desno|Grafički prikaz funkcije periodičnog identiteta - [[testersati talas.]] mini|desno|400px|Animirani grafički prikaz prvih pet uzastopnih parcijalnih Fourierovih redova.
Sada koristimo formule, date u odjeljku iznad, kako bi jednu jednostavnu funkciju rzvili u Fourierov red. Uzmino jednu testerastu funkciju (pogledajte sliku):
U ovom slučaju, Fourierovi koeficijenti su dati kao
A odatle imamo:
Može se primijetiti da funkcija razvijena u Fourierov red izgleda mnogo manje jednostavna od formule ƒ(x) = x, te nije odmah očito zašto si nam bio potreban ovaj Fourierov red. Dok postoje mnoge primjene, naglasit ćemo Fourierovu motivaciju da riješi toplotnu jednačinu. Naprimjer, zamislite metalnu ploču u obliku kvadrata čija je stranica π metara, sa koordinatama (x, y) ∈ [0, π] × [0, π]. Ako ne postoji izvor toplote unutar ploče, i ako se tri od četiri stranice drže na 0 stepeni celzijusa, dok se četvrta stranica, data sa y = π, drži na temperaturnom gradijentu T(x, π) = x stepeni celzijusa, za x u (0, π), tada možemo pokazati da je stacionarna raspodjela toplote (ili raspodjela toplote nakon dugog perioda vremena) data sa
Ovdje, sinh je funkcija hiperbolički sinus. Ovo rješenje toplotne jednačine dobijeno je množenjem svakog člana sa od  sa sinh(ny)/sinh(nπ). Dok se za funkciju iz našeg primjera f(x) čini da ima bespotrebno komplikovan Fourierov red, raspodjela toplote T(x, y) jeste netrivijalna. Funkcija T ne može biti napisana kao izraz zatvorenog oblika. Ova metoda rješavanja ovog problema postala je moguća samo nakon Fourierovog rada.
Druga primjena ovog Fourierovog reda je da se riješi Baselov problem koristeći Parsevalov teorem. moguće je, također, izračunati ζ(2n), za svaki pozitivan cijeli broj n.
Moderne verzije koristeći kompleksne eksponente
Možemo koristiti Eulerovu formulu,
Fourierovi koeficijenti su dati kao:
Fourierovi koeficijenti su povezani preko izraza
i
Oznaka cn ne neadekvatna za diskusiju Fourierovih koeficijenat nekoliko različitih funkcija. Zbog toga je uobičajno da se oni zamijenene sa prilagođenim oblikom ƒ (u ovom slučaju), kao što je F ili. Odatle imamo:
Fourierov red na općem intevalu [a, b]
Ako je funkcija kvadrat integrabilna na intervalu [a, a + τ], tada se, u tom intevalu, može predstaviti preko formule napisane iznad. Ako je g(x) integrabilna, tada su Fourierovi koeficijenti dati sa:
Uočite da ako je funkcija, koje se predstavlja, također i τ-periodična, tada se a može proizvoljno izabrati. Dva pupularna izbora su a = 0 i a = −τ/2.
gdje varijabla ƒ predstavlja neprekidan frekventni domen. Kada varijabla x ima jedinicu sekunda, ƒ ima jedinicu hertz. Originalna funkcija g(x) može se dobiti iz ovog prikaza preko inverzne Fourierove transformacije:
Funkcija G(f)\, se često naziva Fourierova transformacija, iako Fourierov integral periodične funkcije nije konvergentan.
Fourierov red na kvadratu
Također možemo definisati Fourierov red za funkcije sa dvije varijable x i y na kvadratu [−π, π]×[−π, π]:
Pored toga što su korisni za rješavanje parcijalnih diferencijalnih jednačina, kao što je toplotna jednačina, još jedna značajna primjena Fourierovih redova na kvadratu je kod kompresije digitalne slike. Specifično, JPEG standard kompresije slika koristi dvodimenzijalnu diskretnu kosinusnu transformaciju, koja je, u stvari, Fourierova transformacija uz koristenje funkcije sa kosinusnom bazom.
Hilbertova interpretacija prostora
U jeziku Hilbertovog prostora, skup funkcija je ortonormalna baza za prostor  kvadrat-integrabilnih funkcija [-\pi,\pi]. Ovaj prostor je, u stvari, Hilbertov prostor sa unutrašnji proizvod dat sa:
Osnovni rezultat Fourierovog reda za Hilbertove prostore može se napisati kao
(gdje je \delta_{mn} Kroneckerova delta), i
Gustina njihovog raspona je posljedica Stone-Weierstrassovog teorema.
Osobine
Kažemo da je ako je f funkcija od \mathbb{R}, koja je k puta diferencijabilna, njena k-ta derivacija je neprekidna, te ako je 2\pi-periodična.
Opći slučaj
Postoji mnogo načina da se uopći Fourierov red. Proučavanje Fourierovih redova i njhivih uopćavanja naziva se harmonijska analiza.
Generalizovane funkcije
Oznake Fourierovih koeficijenata mogu se proširiti u funkcije koje nisu kvadrat-integrabilne, pa čak i u objekte koji nisu funkcije. Ovo je veoma korisno u inženjerskim primjenama, zato šte često trebamo Fourierov red periodičnog ponavljanja Diracove delta funkcije. Diracova delta δ nije, u stvari, funkcija; međutim, ona ipak ima fourierovu transformaciju, a njeno periodično ponavljanje ima Fourierov red:
Riemannianova višestrukost
mini|desno|[[Atomska orbitala|Atomske orbitale u hemiji su sferični harmonici i mogu se koristit za nalaženje Fourierovog reda na sferi.]]
Ako domen nije grupa, tada ne postoji bitno definisana konvolucija. Međutim, ako je X kompaktna Riemannianova višestrukost, ona ima Laplace-Beltramijev operator. Laplace-Beltramijev operator je diferencijalni operator koji odgovara Laplaceovom operatoru za Riemannianovu višestrukost X. Tada, po analogiji, možemo razmatrati toplotnu jednačinu na X. Pošto je Fourier došao do svoje baze pokušavajući riješiti toplotnu jednačinu, prirodna generalizacija je ta da koristimo sopstvena rješenja Laplace-Beltramijebog operatora kao bazu. Ovo uopćuje Fourierov red u prostor tipa L^2(X), gdje je X Riemannianova višestrukost. Fourierovi redovi konvergiraju na načine slične slučaju za interval [-\pi,\pi]. Tipičan primjer da se uzme da je X sfera, kada bi imali slučaj da se Fourierova bazasastoji od sferičnih harmonika.
Aproksimacija i konvergencija Fourierovog reda
Važno pitanje u teoriji, kao i u primjenama, je pitanje konvergencije. Naprimjer, često je potrebno u prijmenama zamijeniti beskonačni red sa konačnim,
To je naziva parcijalna suma. Htjeli bismo da znamo, u kojem smislu SN(x) konvergira u f(x) kada N teži u beskonačnost.
Osobina najmanjeg kvadrata
Kažemo da je p trigonometrijski polinom stepena N kada ima oblik
Uočite da je S_N(x) trigonometrijski polinom stepena N. Parsevalov teorem kaže da je
Ovdje, norma Hilbertovog prostora je
Konvergencija
Zbog osobine najmanjeg kvadrata, i zbog potpunosti Fourierove baze, dobijamo razultat elementarne konvergencije.
Teorem: Ako vrijedi, tada Fourierov red konvergira u , to jest, konvergira u 0 kada N teži u beskonačnost.
Već smo spomenuli da ako je f dva puta neprekidno diferencijabilna, tada konvergira u nulu kada n teži u beskonačnost. Ovo odmah daje drugi rezultat konvergencije.
Teorem: Ako vrijedi, tada konvergira u nulu, npr., S_N konvergira u f uniformno.
Divergencija
Pošto Fourierovi redovi imaju tako dobre osobine konvergencije, možemo se iznenaditi sa nekim negativnim rezultatima.
1922. godine, Andrey Kolmogorov objavio je članak pod nazivom "Une série de Fourier-Lebesgue divergente presque partout" u kojem je dao primjer Lebesgue-integrabilne funkcije, čiji Fourierov red divergira skoro svuda. Kasnije je pokazao primjer integrabilne funkcije čiji Fourierov red divergira svuda.
Jelačići (Kladanj)
Jelačići su naselje u općini Kladanj, Bosna i Hercegovina.
Trentino-Južni Tirol
mini|desno|Lokacija Trentina-Južnog Tirola na karti Italije Trentino-Južni Tirol najsjevernija je regija u gornjoj Italiji, koja raspolaže posebnom zakonodavnom autonomijom. Glavni gradovi regije su Bocen i Trento. Trentino-Južni Tirol se sastoji od dvije autonomne Provincije Trentino i Južni Tirol, koje su gotovo posve preuzele zakonodavnu ulogu same regije, zbog čega je daljnje postojanje ove regije u administrativnom smislu dovedeno u pitanje. Sama regija sa svoje dvije provincije zauzima površinu od 13.619 km2, na kojoj živi oko 940.000 stanovnika, odnosno 69 stanovnika po km2. Službeni jezici provincije su: italijanski i njemački, odnosno lokalni jezici: ladinski i cimbriški.
Krajolikom regije dominira planinski masiv Alpa, i to posebno Dolomiti. Glavna rijeka regije je Adige (ital.)/Etsch (njem.), iz kojeg se izvodi i italijansko ime regije (Alto Adige, gornje Adiđje). Glavne privredne grane su poljoprivreda i turizam, dok je industrija razvijena uglavnom oko glavnih gradova provincija.
NGC 7524
NGC 7524 (također poznat kao MCG 0-59-10 i PGC 70737) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 322 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,80 (75 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 18. novembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6028
NGC 6028 (također poznat kao MCG 3-41-43, NGC 6046, PGC 56716 i UGC 10135) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 206 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,30 (78 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (66 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 4. maja 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Roger Apéry
1979. godine, šokirao je matematički svijet sa svojim neočekivanim dokazom iracionalnosti sume racipročnih kubova cijelih brojeva ζ(3). Pokazatelj težine ovog problema je taj, da za druge neparne stepene, ovaj problem ostao je neriješen. Ipak, mnogi matematičari su radili na, tzv., Apéryjevom nizu kako bi pronašli alternativne dokaze koji bi se mogli primijeniti na ostale neparne stepene (F. Beukers, A. van der Poorten, M. Prevost, K. Ball, T. Rivoal, Wadim Zudilin i ostali).
Apéry je bio aktivan u politici, te je na nekoliko godina u 60tim bio predsjednik Calvadoske radikalne stranke. Napustio je politiku nakon reformi koje je napravio Edgar Faure nakon revolucije 1968. godine, kada je shvatio da univerzitetski život ide protiv tradicije, koju je on uvijek podržavao.
Organska kiselina
mini|Strukture nekih slabih organskih kiselina: fenol, enol, alkohol i tiol Organska kiselina je organski spoj sa kiselim osobinama. Najčešće organske kiseline su karboksilne kiseline, čija je kiselost posljedica prisustva karboksilne funkcionalne grupe. Sulfonske kiseline sadrže OSO3H grupu i jače su kiseline od karboksilnih. Ostale funkcionalne grupe koje mogu dati kiselost su hidroksilna (-OH), tiolna (-SH) i enol grupa. Fenoli su zbog prisustva -OH grupe vezane za aromatski prsten kiseli spojevi.
Osobine
Organske kiseline su većinom nepotpuno disocirane u vodi, za razliku od jakih mineralnih kiselina. Organske kiseline sa niskom molekularnom težinom se uglavnom miješaju sa vodom, dok su kiseline sa većom molekularnom težinom (npr. benzojeva kiselina) u neutralnom obliku nerastvorljive u vodi.
Karboksilna kiselina
mini|Strukturna formula karboksilne kiseline. mini|Štapićasti model karboksilne kiseline. mini|Kalotni model karboksilne kiseline. Karboksilne kiseline su organske kiseline opće formule R-COOH, pri čemu je R- ugljikovodični lanac, a -COOH karboksilna grupa karakteristična za sve karboksilne kiseline.
Karboksilne kiseline mogu biti mono-, di- i poli-karboksilne kiseline, zavisno od broja -COOH grupa. Dijele se na: zasićene, nezasićene i aromatske. Karboksilne kiseline su općenito slabe kiseline iako imaju oštar i neugodan miris.
Nomenklatura karboksilnih kiselina
Karboksilne kiseline se imenuju tako da se ispred nastavka -ska kiselina doda ime alkana ovisno o broju ugljikovih atoma. Tako će naprimjer, kiselina s tri C atoma po alkanu propanu biti imenovana propanska kiselina iako je njeno puno češće korišteno ime propionska ili mliječna kiselina (jer je nalazimo u mlijeku).
Najpoznatije karboksilne kiseline
Karboksilnih kiselina ima mnogo vrsta. Najjednostavniji niz karboksilnih kiselina gradi se prema homolognom nizu alkana. Kao primjer, prve četiri (po broju atoma ugljika) su:
Isto vrijedi i za izomere. Naprimjer, iz izobutana se gradi odgovarajuća izobutanska kiselina. CH3-CH-CH3     CH3-CH-CH3 |     ->      |                           CH3             COOH izobutan    izobutanska kiselina Pri tome treba imati u vidu da je struktura karboksilne grupe -COOH u stvari: -C=O | OH
Iznad deset ugljikovih atoma javljaju se takozvane masne kiseline. To su organske, karboksilne kiseline koje imaju veći broj ugljikovih atoma od običnih karboksilnih kiselina. Takve su kiseline masnog opipa i čvrstog agregatnog stanja.
Don S. Davis
mini|desno|Don S. Davis 2001 Don Sinclair Davis je rođen 4. augusta 1942, u Aurori, u Missouriju. On je američki glumac najpoznatiji po ulozi Majora Generala George-a S. Hammond-a u naučno fantastičnoj televizijskoj seriji Stargate SG-1 kao i ulozi majora Garlanda Briggsa u televizijskoj seriji Twin Peaks. Veoma je često mijenjan za Dana Elcar. Davis se također pojavio u dvije epizode američke televizijske seije MacGyver oba puta u drugoj ulozi. On je glumac, bivši pozorišni profesor i kapetan u vojsci Sjedinjenih Američkih Država u šezdesetima. On je Bachelor nauke u teatarskoj i umjetničkoj formi na Southwest Missouri State College. Diplomu Mastera u teatru dobio je na Southern Illinois University Carbondale godine 1970. 1987 godine je prekinuo profesorski posao da bi se u potpunosti posvetio glumi.
Također se bavi i slikanjem i pravljenjem skulptura.
Pijemont
mini|desno|Lokacija regije na karti Italije Pijemont jedna je od 20 regija Italije, smještena na sjeverozapadu zemlje. Zauzima površinu od oko 25.400 km2, a u njoj živi oko 4.3 miliona stanovnika. Glavni grad regije je Torino.
Regija je s tri strane okružena Alpama. Na zapadu graniči s Francuskom, na sjeveru sa Švicarskom, te drugim italijanskim regijama (Lombardija, Ligurija, Emilia-Romagna i Valle d'Aosta). Uz glavni grad Torino, ostali važniji gradovi su Alessandria, Asti, Biella, Cuneo, Novara, Vercelli, Verbania, Moncalieri i Rivoli, po kojima su nazvane i pripadajuće provincije pijemontske regije.
Na planini Monte Viso (Monviso) izvire rijeka Po, a od ostalih važnijih planina vrijedi spomenuti i planinu Monte Rosa. Inače, sama riječ "piemonte" znači "podnožje brda" i u geografiji je postala sinonim za (nizinska) područja u podnožju visokih planina.
Nizinski dio regije je plodno poljoprivredno područje, gdje uspijevaju pšenica, riža, kukuruz i grožđe. Pijemont je jedna od najpoznatijih vinorodnih regija u Italiji. Od ukupno 700 km2 pod vinogradima, na više od polovine proizvodi se vino s oznakom kontroliranog porijekla. Pijemontska vina krasi nadaleko poznat okus sa dubinom, a među najznačajnija spadaju Barbera, Barolo i Barbaresco, kao i nešto pristupačniji Dolcetto.
U regiji se nalaze i jaki industrijski centri, posebno u okolini Torina, koji je sjedište fabrike automobila Fiat.
Egipat na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Egipat na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljalo je četvoro sportista u četiri discipline.
H3K9me2
H3K9me2 je epigenetička modifikacija proteina za pakovanje DNK histona H3. To je oznaka koja ukazuje na dimwtilaciju na 9. lizinskom ostatku proteina histona H3. H3K9me2 je snažno povezan sa transkripcijskom represijom. Nivoi H3K9me2 su viši pri tihom upoređivanju aktivnim genima u 10kb regiji koja okružuje početno mjesto transkripcije. Nivoi H3K9me2 su viši u tihom u poređenju s aktivnim genima u regiji od 10 kb koja okružuje početno mjesto transkripcije. H3K9me2 potiskuje ekspresiju gena i pasivno, zabranjujući acetilaciju i deacetilaciju histona kao zbog toga vezivanje RNK-polimeraze ili njenih regulatornih faktora, i aktivno, regrutovanjem transkripcujskih represora. H3K9me2 je također pronađen u megabaznim blokovima, zvanim vrliki organizirani hromatinski K9 domeni (LOCKS), koji su primarno locirani u genski rijetkim regijama, ali također obuhvataju genske i međugenske intervale. Njegovu sintezu kataliziraju G9a, G9a-liki protein i PRDM2. H3K9me2 je važan za različite biološke procese uključujući posvećenost ćelijskom vezivanju, reprogramiranje somatskih ćelija u indukovane pluripotentne matične ćelije, regulaciju upalnog odgovora, i ovisnost o upotrebi lijekova.
Metilacija lizina
[[Metilacija lizina: Ovaj dijagram prikazuje progresivnu metilaciju lizinskog ostatka. Dimetilacija označava metilaciju prisutnu u H3K9me2.|alt=|429x429piksel]]
Razumijevanje histonskih modifikacija
Genomska DNK eukariotskih ćelija omotana je oko posebnih proteinskih molekula poznatih kao histoni. Kompleksi formirani petljom DNK poznati su kao hromatin. Osnovna strukturna jedinica hromatina je nukleosom: sastoji se od jezgarno oktamera histona (H2A, H2B, H3 i H4) kao i linkera histona i oko 180 baznih parova DNK. Ovi jedarni histoni su bogati ostacima lizina i arginina. Karboksilni (C) terminal ovih histona doprinosi interakcijama histon-histon, kao i interakcijama histon-DNK. Nabijeni repovi amino (N) terminala su mjesto posttranslacijske modifikacije, kao što je ono koje se vidi u H3K9me2.
Epigenetičke implikacije
Posttranslacijska modifikacija histonskih repova bilo kompleksima za modifikaciju histona ili kompleksima za remodeliranje hromatina se tumače od strane ćelije i dovode do složenog, kombinatornog transkripcijskog izlaza. Smatra se da histonski kod diktira ekspresiju gena kompleksnom interakcijom između histona u određenoj regiji. Sadašnje razumijevanje i tumačenje histona dolazi iz dva projekta velikih razmjera: ENCODE i Epigenomic roadmapa. Svrha epigenomske studije bila je istražiti epigenetičke promjene u cijelom genomu. Ovo je dovelo do stanja hromatina koja definiraju genomske regije, grupisanjem interakcija različitih proteina i/ili histonskih modifikacija zajedno. Stanja hromatina su istraživana u ćelijama roda Drosophila posmatranjem lokacije vezivanja proteina u genomu. Upotreba imunoprecipitacije hromatina (ChIP)-sekvenciranja otkrila je regije u genomu koje karakteriziraju različito pruganje. Različiti razvojni stadiji su profilisani i kod Drosophila, a naglasak je stavljen na relevantnost modifikacije histona. Uvid u dobijene podatke doveo je do definicije stanja hromatina na osnovu modifikacija histona. Određene modifikacije su mapirane i vidjelo se da se obogaćivanje lokaliziralo u određenim genomskim regijama. Pronađeno je pet jezgri histonskih modifikacija, a svaka je povezana s različitim funkcijama stanica.
Ljudski genom je označen stanjima hromatina. Ova označena stanja mogu se koristiti kao novi načini za označavanje genoma neovisno o sekvenci genoma u osnovi. Ova nezavisnost od sekvence DNK pojačava epigenetsku prirodu histonskih modifikacija. Stanja hromatina su takođe korisna u identifikaciji regulatornih elemenata koji nemaju definisanu sekvencu, kao što su pojačivači. Ovaj dodatni nivo napomene omogućava dublje razumijevanje regulacije gena specifične za ćeliju.
Zavisnost
Hronična izloženost ovisnosti dovodi do ΔFosB posredovane represije G9a i smanjene dimetilacije H3K9 u nucleus accumbens, što zauzvrat uzrokuje dendritsku arborizaciju, izmijenjena sinapsna proteinska ekspresija i povećano ponašanje u potrazi za lijekom. Nasuprot tome, akumalna hiperekspresija G9a rezultira značajno povećanom dimetilacijom H3K9 i blokira indukciju ovog neuralnog i plastičnost ponašanja hroničnom upotrebom lijekova, koji se javlja putem H3K9me2 posredovane represije transkripcijskog faktora za ΔFosB i H3K9me2 posredovane represije različitih ΔFosB transkripcijskih ciljeva (npr. CDK5).
Safet Nadarević
Safet Nadarević (rođen 30. augusta 1980. godine u Cazinu, Bosna i Hercegovina) je bosanskohercegovački fudbaler i član bosanskohercegovačke fudbalske reprezentacije. Trenutno nastupa za hrvatski NK Zagreb.
Klupska karijera
Fudbalsku karijeru počeo je u omladinskom pogonu FK Krajine iz Cazina. Prvi profesionalni ugovor imao je u NK Jedinstvu iz Bihaća. Nakon Jedinstva, igrao je i dvije sezone u FK Sarajevu, te tri u NK Zagrebu. Nakon NK Zagreba, igra četiri sezone u Eskişehirspor. Ponovno se vraća u NK Zagreb.
Reprezentacija
Za bosanskohercegovačka fudbalsku reprezentaciju nastupa od 2002. godine. Za reprezentaciju završava igrati u 2011. godini
Georgios Samaras
Georgios Samaras (grčki: Γιώργος Σαμαράς; rođen 21. februara 1985) je grčki nogometaš koji igra u škotskoj Premijer ligi za klub Celtic F.C. kao i za grčku nogometnu reprezentaciju. Uglavnom igra na poziciji napadača, a može igrati i kao lijevo krilo.
IC 1349
IC 1349 (također poznat kao PGC 940379) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 385 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,60 (67 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. augusta 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Višegodišnja biljka
thumb|Obični [[konjogriz (Cichorium intybus) je zeljasta višegodišnja (perena) biljka]] Višegodišnje biljke ili perene su one koje živi duže od dvije godine. Ovaj termin se upotrebljava kako bi se razlikovale od jednogodišnjih biljaka, ili one koje nemaju sekundarni rast (drveta), a kako bi se razlikovale od drveća i grmlja, koje su isto višegodišnje biljke.
Višegodišnja biljka koja živi više od dvije, a po nekim izvorima, kao biljke koje žive više od tri godine. Izraz (višegodišnji, "kroz godine") često se koristi za razlikovanje zeljastih biljaka i dvogodišnjaka. Izraz se također široko koristi za razlikovanje biljaka s malo ili nimalo drvenastog rasta od drveća i grmlja, koje su i tehnički višegodišnje biljke.
Višegodišnje biljke rastu i/ili cvijetaju u proljeće i ljeto, umiru na jesen i zimu, te se ponovno vrate i ožive idućeg proljeća. Pojedina drveća znaju doseći iznimnu starost: neki borovi (bristlekonski, npr.) i metuzalem je naprimjer star 4.838 godina, a kalifornijski mamutovac Predsjednik 3.200 godina.
Stanica Vostok
mini|desno|285px|Položaj Stanice na Antarktiku. Stanica Vostok je ruska (bivša sovjetska) istraživačka stanica na Antarktiku. Stanica se nalazi na na istočnom dijelu Antarktičke ledene ploče, unutar Australijske antarktičke teritorije (iako potpisnica Sistema antarktičke povelje, Australija ne upražnjava suverenitet nad teritorijom).
U stanici Vostok je izmjerena najniža temperatura na Zemlji od −89,2 °C, a ispod stanice je otkriveno jezero Vostok, najveće poznato subglacijalno jezero na svijetu.
Historija
Istraživačku stanicu Vostok je podigla Druga sovjetska antarktička ekspedicija 16. decembra 1957. godine, tokom Međunarodne geofizičke godine i radila je sve do 1994. godine, kada je privremeno zatvorena. Danas stanicu zajedno koriste ruski, američki i francuski naučnici.
Opis
mini|desno|230px|Stanica Vostok. Stanica se nalazi oko 1.300 km od Južnog pola, na visini od 3.488 m i najizolovanija je od svih istraživačkih stanica na Antarktiku. Njen položaj blizu Južnog magnetnog pola je čini optimalnim mjestom za posmatranje promjena u Zemljinoj magnetosferi. Druge oblasti koje se proučavaju su aerometeorologija, aktinometrija, geofizika, medicina, klimatologija i druge. U stanici se tokom ljeta nalazi obično 25 naučnika i inžinjera, dok se zimi taj broj spusti na 13.
Klima
Najniža zabilježena temperatura od −89,2 °C je izmjerena ovdje 21. jula 1983. (kako temperatura opada sa visinom, skoro je izvjesno da se niža temperatura mogla desiti na višim dijelovima ledene ploče. Godine 1997. je javljeno da je izmjereno -91 °C, ali to nije potvrđeno . Tokom dugih zima prosječna temperatura je oko −65 °C, a u kratkim ljetima oko −30 °C. Najviša izmjerena temperatura u stanici Vostok nikad se nije podigla iznad -19 °C, što je izmjereno 1992. godine, a tokom jula 1987. godine, temperatura se nije podigla iznad -72,2 °C.
Pored niske temperature, postoje drugi faktori koji čine Vostok jednim od najtežih mjesta na Zemlji za život ljudi:
Aklimatizacija na takve uslove može trajati od jedne nedjelje do dva mjeseca i prate je glavobolje, bolovi u ušima, krvarenje iz nosa, iznenadan rast krvnog pritiska, nesanica, smanjeni apetit, povraćanje, bolovi u mišićima i zglobovima i gubitak težine.
Bušenje uzoraka leda
mini|desno|265px|Ledena jezgra izvađena kod stanice Vostok. Sovjetski Savez je tokom 1970ih izbušio nekoliko uzoraka ledene kore na dubini od 500–952 m. Oni su iskorišteni da se prouči odnos izotopa kiseonika u ledu, što je pokazalo da led od posljednjeg ledenog doba počinje na dubini od oko 400 m. Kasnije su izbušene još tri rupe: 1984. godine rupa 3G je stigla do dubine od 2.202 m, 1990. godine rupa 4G je stigla do dubine 2.546 m, 1993. godine rupa 5G je stigla do 2.755 m. Nakon kratkog zatvaranja stanice, bušenje se prekinulo tokom zime 1995. godine, a bušenje je 1996. godine obustavljeno na dubini od 3.623 m, zbog zahtjeva Naučnog komiteta za istraživanja Antarktika, koji je iskazao bojazan zbog potencijalnog zagađenja jezera Vostok. Ovo ledeno jezgro, izbušeno zajedno sa Francuzima, je dalo podatke o životnim uslovima iz prošlosti koja se protezala do pre 420.000 godina i pokrila 4 ledena doba. Dugo vremena ovo jezgro je bilo jedino koje je pokrivalo nekoliko ledenih doba, ali ju je 2004. nadmašilo jezgro EPICA, koje pokriva veći vremenski period. Godine 2003. je odobren nastavak bušenja, ali je obustavljeno na procijenjenoj udaljenosti od 130 m od jezera.
Iako je rupa kod Vostoka stigla do dubine od 3.623 m, korisne klimatske informacije se ne protežu ovoliko duboko. Samo dno ledene kore je led koji potiče od vode iz jezera Vostok i ne sadrži informacije o klimi.
Weltklasse Zürich 2015.
Weltklasse Zürich 2015. bio je 87. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Weltklasse u Zürichu i pretposljednja, 13. stanica Dijamantne lige 2015.
Irina Antanasijević
Irina Antanasijević rođena u Severodonjecku, SSSR, 27. juna 1965, kao Irina Nikolajevna Antanasijevič je ruski i srpski filolog, književni kritičar, prevodilac. Doktor filoloških nauka od 2002. i profesor od 2004. godine. Počasni doktor Tjumenjskog univerziteta. Naučna interesovanja su joj: folklor i postfolklor, vizuelna književnost i vizuelni tekst, poetika stripa, ilustracija, književnost za djecu, historija ruske emigracije.
Biografija
Rođena u gradu Severodonjeck, Luganska oblast, Ukrajinska SSR, SSSR. Po dolasku u Jugoslaviju živjela je u Splitu, a od 1991-99. u Prištini. Radila je kao lektor, a zatim asistent za rusku književnost na Filološkom fakultetu Univerziteta u Prištini. Doktorsku disertaciju "Pejzaž u ruskom i srpskom epskom" odbranila je 1999. godine. Napustila je Prištinu u junu 1999. i preselila se u Niš. Radila je kao profesor ruske književnosti na Filozofskom fakultetu u Nišu, a nastavila da radi na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Prištini (sa sjedištem u Kosovskoj Mitrovici). Godine 2002. odbranila doktorsku tezu "Poetika tužbalice". Inicijator otvaranja Odjeljenja za slavistiku sa balkanistikom na Filološkom fakultetu u Nišu (od 2002. godine Odjeljenje za ruski jezik i književnost). Profesor ruske književnosti na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Član Uređivačkog Odbora časopisa Gradina do 2009. Član Uređivačkog Odbora časopisa Facta universitatis do 2010. Član Uređivačkog Odbora časopisa Slavistika. Član Uređivačkog Odbora časopisa Научный результат, Серия Социальные и гуманитарные исследования..
NGC 790
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Trygve Lie
Trygve Halvdan Lie bio je norveški političar.
Biografija
Rođen je u Oslu 1896. Diplomirao na pravnom fakultetu na Univerzitetu u Oslu. Obavljao je visoke dužnosti u administraciji Norveške. U više navrata bio je ministar u norveškoj vladi, kao i guverner Osla. Kao ministar vanjskih poslova predvodio je norvešku delegaciju na prvom zasjedanju Ujedinjenih nacija, gdje je 1. februara 1946. izabran za generalnog sekretara. Na dužnosti je ostao do 1952. I nakon odlaska s funkcije povremeno je obavljao poslove za Ujedinjene nacije, između ostalog, i kao posrednik.
NGC 1568B
NGC 1568B (također poznat kao MCG 0-12-27, PGC 15042 i UGC 3032) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,10 (68 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (50 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3112
NGC 3112 (također poznat kao ESO 567-11 i PGC 29189) je galaksija koja je udaljena oko 183 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,00 (53 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
.at
mini|desno|200px|Logo domene .at .at je najviši Internet domen za Austriju.
Tešanjska tvrđava
desno|mini|Tešanjska tvrđava Tešanjska tvrđava, poznatija kao Gradina, je srednjovjekovna tvrđava na području općine Tešanj, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Stari grad je sagrađen u središtu Tešnja, na jednom strmom i stjenovitom brijegu, uz rijeku Tešanjku.
Historija
Na ovom mjestu Iliri imali su svoju utvrdu, koju su porušili Rimljani i izgradili svoj refugijum. Dolaskom Slavena na prostor Balkana, tešanjska utvrda je ponovo razrušena, i tek u kasnom srednjem vijeku sagrađen je oblasni dvor vlastelinske porodice Zlatonosovići. Nije poznato ko je osnovao grad.
Prvi put spominje se 23. marta 1461. godine u jednom pismu rimski papa Pije II koje se nalazi u Vatikanskom arhivu. Iste godine u povelji kralj Stjepan Tomašević poklanja Tešanj, kao krunsko dobro, svome stricu Radivoju. Mađarska vojska, nakon upada Osmanlija u Srebrenik 1520. godine, u bijegu zapalila je i porušila grad. Krajem 17. vijeka imao je veoma važnu ulogu pa je tada renoviran i savremeno utvrđen. Početkom 18. vijeka za vrijeme sultana Mustafe (od 1695.do 1703.godine) izgrađen je novi, donji dio grada. Tvrđava napuštena je 1840. godine. U Drugom svjetskom ratu Nijemci su koristili tvrđavu kao bunker.
Opis
Tehnika zidanja koja je primijenjena pri gradnji tešanjske tvrđave zajednička je za sve srednjevjekovne bosanske gradove. Koristila se kamena oplata u koju se sipala kaša od lomljenog kamena i krečnog maltera. Zid je debeo 2.40 m, od toga prsobran je 1.50 m, a 0.90 m je korišteno za saobraćaj. Visina obimnih zidova je od 2 do 10 m. Bilo je nekoliko kula, građenih u različitim periodima.Ispred kula prokopan je jarak, koji je pred kapijom bio premošten drvenim mostom.
Osmanlije su 1520. godine zatekle spaljen i porušen grad i takvog su ga držale sve do 17.vijeka. Tada je tvrđava renovisana i prilagođena za savremeniji način borbe, a novi, dograđeni dio, dao je gradu sasvim novu fizionomiju. Osmanlije su prvo izgradile iz temelja Krnju kulu na mjestu nekadašnje donžon kule, zatim cisternu za 70.000 l vode. Iznad cisterne bio je prostor za djelovanje manjih topova kroz pet otvora u zidu kule. Pristup je omogućen preko debelog zida i male četvrtaste kule na koju se penjalo kamenim stepeništem iz dvorišta. Izgrađena su po dva bunkera pokrivena bačvastim svodom.
Kasnije je izgrađena Dizdareva kula, zaštitni zid dug 90 metara, sagrađena je tabija, u osnovi nepravilni krug, prečnika 23 m. Kroz sredinu tabije je bio prokopan tunel, a desno i lijevo od njega kazamati.
Ispod tvrđave, krajem 17. ili početkom 18. stoljeća sagrađena je sahat-kula.
Tvrđava leži na nadmorskoj visini od 305 m. Ukupna površina iznosi 5600 m2, a obim 390 m. Dužina je 120 m, a najveća širina 80 m. Tešanjska tvrđava je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Slavko Kvaternik
Slavko Kvaternik (Komorske Moravice, 25. august 1878 – Zagreb, 13. juni 1947) bio je hrvatski vojnik, političar i ratni zločinac. U Prvom svjetskom ratu je kao oficir služio vojsku Austro-Ugarske Monarhije. Po stvaranju Kraljevine SHS penzionisan je te se priključio Ustaškom pokretu. Po njemačkoj invaziji na Jugoslaviju 10. aprila 1941. je proglasio Nezavisnu državu Hrvatsku u kojoj je držao neke od najviših vojnih i političkih funkcija. Nakon penzionisanja 1942. se povukao u Austriju te je po završetku Drugog svjetskog rata izručen vlastima Jugoslavije koje su ga 1947. osudile na smrt.
Gojsalići
Gojsalići su naseljeno mjesto u općini Kladanj, Bosna i Hercegovina.
Adnan Mravac
Adnan Mravac  (rođen 10. aprila 1982. godine u Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina) je bivši bosanskohercegovački nogometaš i član nogometne reprezentacije Bosne i Hercegovine.
Klupska karijera
Nogometnu karijeru Adnan Mravac počeo je u Jedinstvu iz Bihaća. 2009. godine prešao je iz austrijskog SV Mattersburg u belgijski KVC Westerlo za koji je debitovao 12. septembra 2009. godine. U junu 2011. godine vraća se u austrijski SV Mattersburg, te potpisuje ugovor na tri godine.
Reprezentacija
Adnan Mravac za bosanskohercegovačku reprezentaciju debitovao je 15. oktobra 2008. godine protiv reprezentacije Armenije u pobjedi od 4–1 u Zenici. Posljednju utakmic za reprezentaciju odigrao je 10. augusta 2011. protiv Grčke.
Nastupi za reprezentaciju
Ažurirano: 15. 2. 2017.
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Mostar)
U ovom je članku spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije Republike Bosne i Hercegovine, s područja prijeratne općine Mostar, odnosno današnjih općina Mostar i Istočni Mostar.