cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moša Pijade
Biografija
Moša Pijade je u ratu bio poznat pod pseudonimom „Čika Janko“. Naročito je bio poznat kao oštar i besprijekoran komunista. Vladavina Moše Pijade u Kolašinu (od početka 1942. do polovine 1942), praćena je i politikom "Levih skretanja", kojima se i sam Pijade pridružio.
Imao je čin general-majora JNA u rezervi.
Odlikovanja
Odlikovan je:
7TP
7TP je naziv za poljski tenk iz Drugog svjetskog rata.
Razvoj
7TP predstavlja poljski razvoj britanskog tenka Vickers 6-ton Mark E pod licencom. U usporedbi s Vickersom, 7TP je imao nove značajke: pouzdaniji i snažniji dizelski motor, protivtenkovski top kalibra 37 mm, deblji oklop (na prednjoj strani umjesto 13 mm kod Vickersa, 7TP je imao oklop debljine 17 mm), Gundlach periskop i radio. Oko 132 tenka su proizvedena u periodu od 1935. godine do izbijanja rata, te još 4 prototipa. Oznaka 7TP je označavala "7-tonski, poljski" (kasnije je njegova težina povećana na 9 tona).
Iako se često tvrdi da je 7TP bio prvi tenk pogonjen dizelskim gorivom, to je ustvari bio japanski Type 89 I-Go tenk koji se s dizelskim motorima proizvodio od 1934.
Poput svojeg britanskog prethodnika, 7TP je imao dvije verzije: jednu s dvije kupole naoružane s dva Ckm wz. 30 mitraljeza kalibra 7.92 mm i drugu verziju s jednom kupolom naoružanom protivoklopnim topom 37 mm Bofors. Nakon testiranja bilo je sasvim jasno, da je verzija s dvije kupole zastarjela, te sa slabom vatrenom moći, tako da se pažnja usmjerila na verziju s jednom kupolom.
1938. Państwowe Zakłady Inżynieryjne je proizveo 13 prototipnih modela, bolje oklopljene verzije 7TP koja je označena kao 9TP. Iako 9TP nije ušao u serijsku proizvodnju, korišten je u odbrani Varšave u septembru 1939. godine.
Borbena upotreba
7TP tenkovi su učestvovali u Septembarskoj kampanji 1939., te su bili bolji od njemačkih lakih tenkova iz 1939. godine i mogli su uspješno da se suprotstave tadašnjim njemačkim srednjim tenkovima.
U borbama 1939. njemačka armija je zarobili određenu količinu ovih tenkova. Od njih je napravljen 203. Oklopni Bataljon. Godine 1940. većina ovih tenkova je prenijeta u Norvešku, a jedan odred u Francusku.
NGC 7508
NGC 7508 (također poznat kao MCG 2-59-5, PGC 70663 i UGC 12408) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 559 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,00 (163 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 13. oktobra 1825. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6014
NGC 6014 (također poznat kao IC 4586, IRAS 15535+0604, MCG 1-41-2, PGC 56413 i UGC 10091) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 114 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 1,70 (57 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. aprila 1830. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4595
NGC 4595 (također poznat kao IRAS 12373+1534, MCG 3-32-81, PGC 42396 i UGC 7826) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 29 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,70 (14 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. januara 1787. godine.
NGC 3099B
NGC 3099B (također poznat kao MCG 6-22-58 i PGC 29088) je dvostruka kompaktna galaksija koja je udaljena oko 678 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 0,30 (59 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (59 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eduard Wirths
Wirths započinje studij medicine 1930. godine u Würzburgu i apsolvira ga 1935. godine, a 1936. godine piše svoju disertaciju sa naslovom Današnji nalazi o pseudoartrozi. Već 1933. godine učlanjuje se u NSDAP i SA. 1934. godine prelazi u SS. Na kraju studija radio je u zdravstvenoj službi u Sonnebergu, a od 1937. godine radi kao asistent na Univerzitetskoj klinici za žene u Jeni. Od 1940. godine radu u državnoj liječničkoj komori.
Rat i služba u logorima
Početkom rata 1939. godine Wirths je mobiliziran u jedinicu Waffen-SS sa kojom učestvuje u borbama u Skandinaviji i na Istočnom frontu. Zbog zalaganja u borbi dobija orden Željezni križ II reda, te se zbog slabog zdravlja vraća se u Njemačku gdje je raspoređen u službu kao liječnik. Karijeru u koncentracionim logorima započinje 1942. godine u koncentracioniom logoru Dachau, zatim u Neuengammeu, a od 1. septembra 1942. godine je glavni liječnik u logoru Auschwitz, te je bio direktno nadređeni doktorima i ratnim zločincima Josefu Mengeleu i Horstu Fischeru. Kao vođa medicinskog odjela bio je odgovoran za selekciju i ubijanje starih, bolesnih i slabih logoraša u tzv. Akciji 14f13. Također bio je odgovoran za medicinske pokuse nad logorašima.
Po izjavama nekih preživjelih logoraša Wirths se zalagao u borbi protiv zaraznih bolesti koje su se širile logorom. Također se zalagao svojim liječničkim autoritetom za političke zatvorenike koji bi prijekim sudom Gestapo-a bili osuđeni na smrt. Na osnovu tih izjava, kao i njegovih kontakata sa logorašima ne može se izvući zaključak i ocijeniti njegovo učestvovanje u zločinima, ali je jedan od rijetkih koji su na neki način poboljšavali život logorašima u Auschwitzu.
Hapšenje i smrt
Nakon kraja rata uhapšen je od strane britanskih vojnika i u strahu od mogućeg izručenja Poljskoj, počinio je samoubistvo 20. septembra 1945. godine. U oproštajnom pismu svojoj ženi napisao je da ne zna što je loše uradio. Također u izjavi koju je napisao prije samoubistva napisao je, da sve što je radio, radio je pod punom kršćanskom i liječničkom sviješću u pomaganju bolesnih logoraša.
CD18
Integrinski beta lanac-2 (CD18 ) jest protein integrinskog  koji je kod ljudi kodiran genom ITGB2 sa hromosoma 21. Nakon vezivanja sa jednim od brojnih alfa lanaca, CD18 je sposoban da formira više heterodimera, koji imaju značajnu ulogu u ćelijskoj adheziji i signalizaciji ćelijske površine, kao i važnu ulogu u imunskim odgovorima. CD18 takođe postoji u rastvorljivim oblicima koji se vezuju za ligand. Nedostaci u ekspresiji CD18 mogu dovesti do poremećaja adhezije u cirkulirajućim bijelim krvnim zrncima kod ljudi, smanjujući sposobnost imunskog sistema da se bori protiv stranih antigena.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 769 aminokiselina, a molekulska težina  84.782 Da.
Struktura i funkcija
ITGB2 proteinski proizvod je CD18. Integrini su integralni proteini na površini ćelije koji se sastoje od alfa-lanca i beta-lanca, a ključni su za ćelije da se efikasno vežu za vanćelijski matriks. Ovo je posebno važno za neutrofile, jer ćelijska adhezija ima veliku ulogu u ekstravazaciji iz krvnih sudova. Dati lanac može se kombinovati sa više partnera, što rezultira različitim integrinima.
Poznati vezujući partneri CD18 su CD11a, CD11b, CD11c i CD11d. Vezivanje CD18 i CD11 rezultira formiranjem antigena 1 povezanog sa funkcijama limfocita (LFA-1), proteina koji se nalazi na B-ćelijama, svim T-ćelijama, makrofagima, neutrofili mai NK-ćelijama. LFA-1 je uključen u adheziju i vezivanje za ćelije koje prezrntiraju antigen, interakcijom sa površinskim proteinom ICAM-1
Vezivanje CD18 i CD11b-d dovodi do formiranja komplementnog receptora (npr. receptora antigena makrofaga 1, Mac-1, kada je vezan za CD11b), koji su proteini  na neutrofilima, makrofagima i NK-ćelijama. Ovi receptori komplementa učestvuju u urođenom imunskom odgovoru, tako što prepoznaju strane peptide i fagocitiraju ih, uništavajući tako antigene.
Klinički značaj
Kod ljudi, nedostatak funkcionalnog CD18 uzrokuje nedostatak leukocitne adhezije, bolest definiranu nedostatkom leukocitnih ekstravazacija iz krvi u tkiva, zbog nesposobnosti cirkulirajućih leukocita da odgovore na strana tijela prisutna u tkivu.. Ovo naknadno smanjuje sposobnost imunskog sistema osobe da se bori protiv infekcije, što ga čini podložnijim stranim infekcijama od onih sa funkcionalnim CD18 proteinima. Beta 2 integrin]i također su pronađeni u rastvorljivom obliku, što znači da nisu usidreni u ćeliskim plazmamembranama, već postoje izvan ćelije u plazmi i sposobni su da se vežu za ligand. Rastvorljivi ntegrini beta 2 vezuju se za ligand i nivoi u plazmi su obrnuto povezani sa aktivnošću bolesti kod autoimunske bolesti spondiloartritis.
Interakcije
Pokazalo se da CD18 ima interakcije sa:
NGC 1555
NGC 1555 je odrazna maglina i nalazi se u sazviježđu Bik. Prvo otkriće je napravio John Russell Hind 11. oktobra 1852. godine.
Hoenir
U Nordijskoj mitologiji Hoenir je bio jedan od Aesira. Zajedno sa Mimirom on je otišao do Vanira kao taoc da sklopi primirje. Vaniri su Hoenira napravili jednim od svojih članova ali on je bio neodlučan i računao je na Mimira da za njega donosi sve odluke, bez Mimira bi samo brbljao nerazmune odgovore.
NGC 1555
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hoenir
U Völuspi,kada su se stvarali prvi ljudi, Ask i Embla, Hoenir i Lodurr su pomogli Odinu. U Gylfaginningu, Vili i Ve se spominju umjesto njih. Prema Völuspi Hoenir će biti jedan od rijetkih bogova da preživi Ragnarok.
Hoenir krater na Callistu je imenovan po njemu.
Prnjavor
Prnjavor je grad i naseljeno mjesto koje se nalazi na sjeveru Bosne i Hercegovine. Administrativno je dio Republike Srpske. Prema popisu stanovništva 2013. grad ima 35.956, a naseljeno mjesto 8.120 stanovnika.
Geografija
Grad Prnjavor nalazi se u slivu rijeke Ukrine. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 185 metara. Površina grada je oko 629,95 km2, a naseljeno mjesto Prnjavor se prostire na površini od oko 5,5 km2. U blizini grada Prnjavora se nalazi banja Kulaši, poznata po svom ljekovitom, prirodnom vrelu mineralne vode.
Kultura
Prnjavor bez obzira na svoju veličinu ima bogatu tradiciju amaterskog kulturnog rada, naročito vezano za pripadnike nacionalnih manjina koje su tamo živjele ili još uvijek žive u manjem broju.
Nacionalni spomenici
mini|desno|250px|Gradska džamija u Prnjavoru. Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za grad Prnjavor se nalaze sljedeći spomenici:
Ukrajinska manjina
Kad je riječ o Ukrajincima, prvo ukrajinsko društvo pod nazivom Rusinska čitaonica društva "Prosvita" osnovano je 1909. Tu je u principu počeo prvi kulturno prosvjetni rad ukrajinaca u Bosni i Hercegovini. Na osnovi "Prosvite" 1909. u Prnjavoru je sazvana osnivačka Skupština gdje kroz kratko vrijeme preregistrovana u filijalu "Prosvite" iz Lavova (Galicije). Nakon njega Ukrajinci su osnovali 1919. "Dramski kružok". Zatim 17. marta 1934. osnovali filijalu ukrajinskog zagrebačkog društva "Prosvita" sa 58 članova. Dana 19. decembra 1935. osnovali su ukrajinsku čitaonicu. Pred Drugi svjetski rat počelo je da radi Ukrajinsko kulturno-prosvjetno društvo "Taras Ševčenko". Ono je nastavilo rad nakon rata i djeluje sve do danas.
IC 1331
IC 1331 (također poznat kao MCG -2-53-5 i PGC 65396) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 263 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,80 (138 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. septembra 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hip-hop muzika
Hip hop također poznat kao rep muzika i ranije poznat kao disko rep, je žanr popularne muzike i kulturni pokret koji je započeo među urbanim Afroamerikancima, Jamajkancima i Portorikancima u Bronxu, kvartu New Yorka, tokom ranih 1970ih i otad se proširio po cijelom svijetu. Sastoji se od stilizovane ritmičke muzike (obično izgrađene oko udaranja bubnjeva) koja obično prati repovanje, ritmičnog i rimovanog govora koji se pjeva.
Četiri glavna obilježja, ili "elementa", hip hop kulture su MCanje (repanje), DJanje, grafiti, i breakdance. Neki smatraju beatbox petim elementom hip hopa; neki bi dodali politički aktivizam, hip hop modu, hip hop sleng, double dutching (urbana forma preskakanja užeta) ili druge elemente kao važne dijelove hip hopa. Pojam je otad postao sinonim za hip hop muziku (ili rap muziku) publici.
NGC 774
NGC 774 (također poznat kao MCG 2-6-8, PGC 7536 i UGC 1469) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 212 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 1,50 (93 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. oktobra 1784. godine.
Hip-hop muzika
Iako se često koristi kao sinonim za repanje, "hip hop" pravilnije označava praksu čitave subkulture. Termin hip hop muzika se ponekad koristi kao sinonim za termin rep muzika, iako repanje nije obavezna komponenta hip hop muzike; žanr može uključiti i druge elemente hip hop kulture, uključujući DJing, turntablism, scratching, beatboxing i instrumentalne pjesme.
NGC 774
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hip-hop muzika
Porijeklo izraza "hip hop" je nejasno. Pokret koji je kasnije postao poznat kao "hip hop" je navodno počeo sa DJ Kool Hercom, dok se DJu Afrika Bambaataa često pridodaju zasluge izuma termina "hip hop" za opisivanje kulture. Razne mitske etimologije i komplicirana značenja se dodana izrazu i nastavljaju se propagirati unutar hip hop zajednice.
Početkom 1990-ih hip hop dostiže popularnost rocka, a do 2002. ga daleko prestiže u vidu popularnosti.
Hip Hop muzika
Mnogi faktori koji su uticali na rani hip hop su složeni i brojni. Iako se većini može uzeti korijen iz Afričke kulture, multikulturalno društvo New York Cityja rezultiralo je raznim muzičkim uticajima koji su pronalazili svoj put do hip hop muzike.
Elementi stila i tehnike repanja potiču od griota Zapadne Afrike; putujući pjevači i pjesnici imali su muzičke stilove koji su sadržavali elemente od kojih će se kasnije razviti hip hop muzika. Neke griotske tradicije došle su u Sjedinjene Američke Države, Ujedinjeno Kraljevstvo i Karibe s prijevozom afričkih Robova u "Novi Svijet". Drugi bitni faktori su govorne sekcije u pjesmama soul i funk muzičara kao što su James Brown i Isaac Hayes.
Jedan od mnogih faktora za stvaranje današnje hip hop muzike je jamajkanski stil zvan Dub, koji se uzdigao kao podvrsta Reggaea u 1960-ima. U dub muzici su producenti kao što su King Tubby stvarali instrumentalne verzije popularnih reggae pjesama za svrhe klubova i zvučnih sastava; otkrili su da plesači bolje reagiraju na produžene, izolirane ritmove pjesama, često predstavljajući čvrste nastupe udaraljki i snažne bas-linije.
Ubrzo su MC-evi koji su vodili plesove počeli pričati preko instrumentalnih ploča i vještine MCeva poput U-Roya, Dr. Alimontada i Dillingera su im pomogle da dostignu popularnost. Ova se tradicija nastavlja u današnjoj Dancehall muzici. 1967., jamajkanski imigranti poput DJ Kool Herca primijenili su metode Dub dionica na Funk dionice koje su bile popularne u New Yorku. Prema Davidu Topu, reggae nije bio popularan među hip hop obožavaocima u ranim godinama hip hopa, unatoč njegovu uticaju.
U parkovima i društvenim centrima, nadolazeći DJi svirali su okupljenim grupama mladeži željnih čuti stare funk zvukove. Vrlo ubrzo (do 1976/77) DJi i plesači odavali su posebnu pažnju teškim, funky instrumental dionicama udaraljki u bilo kojoj ploči s dobrim prekidima bubnjeva. Tu su spadale pjesme poput "It's Just Begun" Jimmy Castora, "Scorpio" Dennisa Coffreya i "Dance To The Drummers Beat" Hermana Kellya, kao i pjesme Rolling Stonesa i drugih bjelačkih rock bendova. Jedna od prvih izdanih hip hop pjesama bila je "Rapper's Delight" Sugarhill Ganga, koja je uzela sample popularne disco pjesme "Good Times" grupe Chic.
Djeca koja su plesala na ritmove počeli su se zvati B-Boys, a energetični, akrobatski stil plesa popraćen ritmom nazvao se "breaking". Najpopularniji Bronx DJi poput Kool Herca, Afrika Bambaatae i Grandmaster Flasha počeli su miksati dvije snimke iste pjesme da bi ritmovi trajali duže, s brzim cuttingima na miksetama. Bubnjarska dionica od 20 sekundi mogla je biti pretvorena u 5-minutni mix.
Osim eksperimentiranja s tehničkom stranom DJ-anja (kao Cutting i Scratching), Bronx Jocksi su počeli eksperimentirati s elektronskom muzikom iz Evrope. Kraftwerkov hit iz 1977. "Trans-Europe Express" bio je miljenik B-Boya zbog vozajuće metalne mješavine kompjuteriziranih bubanj-dionica i sintisajzera. Dok se sve ovo događalo na vrućim podijima Bronxa, drugi bitan element hip hop scene pojavljivao se na ulicama.
Prirodne jedinice
U fizici, prirodne jedinice su fizikalne jedinice za mjerenje definisane pomoću univerzalnih fizikalnih konstanti, tako da neke izabrane fizikalne konstante imaju numeričku vrijednost 1, kada su izražene u nekom skupu prirodnih jedinica.
Planckove jednice
Fizikalne konstante koje Planckova jedinice normalizuju su osobine slobodnog prostora, a ne osobine (kao što su naboj, masa, veličina ili radijus) bilo kojeg objekta ili elementarne čestice.
Stoneyeve jedinice
Predložio ih je George Stoney 1881. godine. Mogu se dobiti iz Planckovih jedinica sa zamjenom:
"Schrödingerove" jedinice
Naziv je predložio Michael Duff. Mogu se dobiti iz Planckovih jedinica uz zamjenu:
Atomske jedinice (Hartree)
Prvi ih je predložio Douglas Hartree kako bi pojednostavio fiziku atoma vodika. Michael Duff ih naziva "Bohrovim jedinicama". Jedinica energije u ovom sistemu je ukupna energija elektrona u prvoj kružnoj orbiti Bohrovog atoma i naziva se Hartreejeva energija, Eh. Jedinica brzine je brzina elektrona, jedinica mase je masa elektrona, me, a jedinica za dužinu je Bohrov radijus,. Mogu se dobiti iz "Schrödingerovih" jedinica uz zamjenu:
Elektronski sistem jedinica
Michael Duff ih naziva "Diracovim jedinicama". Mogu se dobiti iz Stoneyjevih jedinica uz zamjenu:
Mogu se dobiti i iz atomskih jedinica uz zamjenu:
Ahmed Cherif
Ahmed El Sherif je jedan od najpoznatijih mladih arapskih pjevača. Rođen je 1980. godine u Tunisu.
Biografija
Ahmed je rođen u muslimanskoj porodici u Tunisu, glavnom gradu istoimene države. Od najranijeg djetinstva Ahmed je pokazao izuzetan talenat i nadarenost ka muzici. Sa 24 godine seli se u Libanon, gdje se prijavio na TV Show "Star Academy". Na tom takmičenju je osvojio drugo mjesto.
Zatim je izdao svoj debi album "Bein Al Nass" (negdje možete naći Bein Enass), koji je doživio nevjerovatnu popularnost širom arapskog svijeta, posebno u svojoj domovini. Izdao je nekoliko spotova i singlova sa albuma, a najzapaženija je bila naslovna pjesma. Odradio je promotvine koncerte u Damasku, Bejrutu, Tunisu, Tripoliju, Dubaiu i Dohi. Album je izdala slavna saudijska producentska kuća Rotana.
Drugi album izdao je u ljeto 2007. godine pod nazivom "Baddi Atir", spot za naslovnu pjesmu je bio više nego slavan. Spot je napravio libanski producent Emile Slailati, a i spot je snimljen u Libanonu.
Tuva
mini|250px|desno Republika Tuva je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacije smještena na jugu Sibira. Površina joj je 170.500 kvadratnih kilometara, ima 307.930 stanovnika (popis iz 2010.), a glavni grad je Kizil.
Etnički sastav stanovništva je: 77,0% Tuvanci, 20,1% Rusi, 0,4% Hakasi i drugi.
Historija
Tuvanska narodna republika, popularno nazvana Tannu-Tuva, je uspostavljena 14. augusta 1921. Između dva svjetska rata Tuvanska republika je de jure bila nezavisna država između SSSR-a i Kine. 11. oktobra 1944. Tuva je kao Tuvanska autonomna oblast ponovo ušla u sastav SSSR-a, 1961. je postala Tuvanska ASSR, a nakon raspada SSSR-a ostala je samo republika Tuva.
Forseti
Forseti (Staro Nordijski "Predsjedavajući", na moderno Islandskom "predsjednik") je Aesirski bog pravde, mira i istine u Nordijskoj mitologiji. On je sin Baldera i Nanne. Njegov dom je bio Glitnir što znači isijavanje jer je taj dvor imao srebren plafon i zlatne stubove koji su isijavali svjetlost koja se mogala vidjeti iz velike daljine.
Forseti je smatran najmudrijim i najelokventnijim bogom u Asgardu. U kontrastu njegovom kolegi bogu Tyru koji je presjedavao u krvavim poslovima kaznenog zakona, Forseti je sudio u slučajevima sukoba i prepirke i rješavao ih dogovorom. On je sjedio na svom dvoru, djeleći pravdu onima koji su je tražili i rečeno je da je bio u stanju da uvijek nađe rješenje sa kojim će svi biti sretni. Poput njegovog oca Baldera on je bio nježan bog i volio je mir i tako svi oni kojima je on sudio su mogli da žive u sigurnosti sve dok su se držali presude. Forseti je bio tako poštovan da su se samo največe zakletve zgovarale u njegoovo ime.
On se ne pominje kao ratnik tokom Ragnaroka, pa se predpostavlja da se kao bog mira suzdržao od borbe.
Heligoland
Forsetijevo svetište je bio Heligoland. Prema legendi dvanaest Asegeira ili drevnih su nekad lutali po cijeloj Skandinaviji sakupljajući lokalne zakone. Htjeli su da pokupe najbolje zakone od svih plemena i da ih sklope u jedan set zakona koji se mogu primjenjivati na svima i tako ih ujediniti u miru.
rečeno je da nakon što su sakupili zakone iz svih regiona da su krenuli na morsko putovanje do dalekog mjesta gdje bi mogli u miru da diskutiraju o procesu kompilacije zakona. Ali velika oluja se digla i dok su se borili sa olujom zamolili su Forsetija da ih spasi. Odjednom se trinaesta osoba pojavila na brodu i odvela ih je sigurno na napušteno ostrvo. Tamo je ta osoba (predpostavlja se da je to bio sam Forseti) rastavila zemlju i izvor se stvorio. Nakon toga je izdiktirao unificirani zakonik koji je najbolje ujedinio razne lokalne zakone i odjednom nestao.
To ostrvo je postalo mjesto obožavanja Forsetija i izvor je postao sveto mjesto. Ostrvo je postalo poštovano i nijedan Noridjac nije smio da ga napadne od straha da ne bi dobio kaznu koja bi ga poslala u kraljevstvo Hele.Svi važniji legalni skupovi su održavani na ostrvu. Sporovi su vođeni samo tokom dana i nikada u zimu.
Mravlja kiselina
Metanska kiselina (metan-kiselina, formična kiselina, poznata i kao mravlja kiselina) je najjednostavnija od svih karboksilnih kiselina. Prvi put je izolirana iz crvenih mrava, pa je po tome dobila i trivijalno ime. To je bezbojna tekućina, oštrog mirisa. Njena formula je HCOOH.
Dobijanje
Uvođenjem ugljik monoksida u rastvor natrijum hidroksida, pri temperaturi od 150 °C i pritisku od 8 bar se dobijanatrijum formijat, so metan-kiseline:
Daljim reakcijama natrijum-formijata sa sumpornom kiselinom (H2SO4) dobija se čista metan-kiselina:
Disocijacija
HCOOH + H2O→ H3O+ + HCOO-
Reakcija sa metalima
2HCOOH + 2Na→ 2HCOONa + H2
2HCOOH + Zn → (HCOO)2Zn + H2
Neutralizacija
HCOOH + NaOH→ HCOONa + H2O
2HCOOH + CaO → (HCOO)2Ca+H2O
Republike u Rusiji
Ruska Federacija je podjeljena na 83 federalna subjekta od kojih 21 su republike. Republike predstavljaju područje ne-ruskog etnicititeta. Starosjedilačka etnička grupa unutar te republike se zove titularna nacija i po njoj republika dobija ime. Tokom historije i brojnih migracija unutar Rusije, ta nacija u nekim republikama nema većinu.
Republike se razlikuju od ostalih federalnih subjekata zato što imaju pravo da uvedu svoj službeni jezik i pravo na svoj ustav.
Udmurtija
mini|180px|desno Republika Udmurtija je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacije. Površina joj je 42.100 kvadratnih kilometara, ima 1.570.316 stanovnika, a glavni grad je Iževsk.
Ugošće
Ugošće je naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
Udmurtija
Etnički sastav stanovništva je: 60,1% Rusi, 29,3% Udmurti, 7,0% Tatari i drugi.
Historija
Udmurtska autonomna oblast je formirana 4. novembra 1920. Do 1932. je nosila naziv Votska autonomna oblast. 28. decembra 1934. postala je Udmurtska ASSR, da bi nakon raspada SSSR-a postala samo Udmurtska republika.
Dalida
Dalida (rođena je kao Iolanda Cristina Gigliotti 17. januara 1933. u Kairu) bila je francuska pjevačica i glumica italijanskih korijena. Internacionalni uspjeh postigla je tokom 1960tih hitovima poput Bambino i Ciao, ciao Bambina. Prema slobodnim procjenama, prodala je između 120 i 170 miliona ploča u cijelom svijetu, za koje je dobila brojna priznanja, medalje, nagrade i brojne zlatne ploče. Njen život je bio obilježen glamuroznim nastupima na sceni i velikim tragedijama u privatnom životu, koji su se smjenjivali kao u filmu.
Karijera
Dalida se po prvi put pojavljuje u javnosti 1954. godine, kad postaje Miss Egipta, predstavljajući svoju domovinu na svjetskom takmičenju, a u prvo vrijeme nastupa i u filmovima ("Joseph et ses frères", "The Mask of Toutankhamon" i "A Drink and a Cigarette"). Dana 25. decembra 1954. Dalida odlazi u Pariz, kako bi postala glumica. U glavnom gradu Francuske, Dalida u prvo vrijeme ostvaruje uloge u dva filma, ali bez nekog značajnijeg uspjeha.
Dalidina karijera kao pjevačica počinje dvije godine kasnije, kad 1956. nastupa na takmičenju mladih pjevača šansone u pariskom Music Hallu "Olympia". Tu je otkrivaju istovremeno tri ključne osobe tadašnje francuske muzičke scene: šef kuće Bruno Coquatrix, muzički producent Eddie Barclay i direktor programa Radija "Evrope 1" Lucien Morisse. Coquatrix će za Dalidu reći, da njen glas pun boje i volumena ima sve što muškarci žele: nježnost, senzualnost i erotiku.
Već prva ploča "Bambino" 1956. postaje superhit i prelijepoj Italijanki donosi prvu Zlatnu ploču. Od tada se njeno ime redovno pojavljuje u međunarodnim hit-paradama, uključujući i Jugoslaviju. Godine 1958. Dalida postaje "Pjevačica godine", te zajedno sa Yvesom Montandom dobija nagradu "Music Hall Bravo".
Narednu Zlatnu ploču Dalida je dobila 1959. za hit sa Festivala San Remo "Ciao Ciao Bambina", a sljedeće 1960. dobija čak pet Zlatnih ploča za pjesme "Romantica", "Je t’aime follement", "Les enfants des Pireé", "Itsi-Bitsi-Teeni" i "Milord", sve sami radio-hitovi ranih 1960ih.
Dana 18. aprila 1961. Dalida stupa u brak sa Lucienom Morisseaufom, čovjekom koji ju je otkrio. Brak sa stidljivim i povučenim Morisseaufom trajao je tek nekoliko mjeseci: 28-godišnja Dalida se ubrzo zaljubila u četiri godine mlađeg i temeperamentnijeg poljskog slikara Jeana Sobieskog, s kojim uskoro seli i pod isti krov.
Za Dalidu je 1961. također bila uspješna. Zlatnu ploču ovaj put je dobila za šansone "Last Waltz", "Papa achète moi un jukebox" i "Garde moi la dernière". U decembru iste godine Dalida se na Montmartreu u Parizu useljava u pravi dvorac iz snova. Nakon prekida veze sa poljskim slikarom za mladu pjevačicu počinje vrijeme tuge.
Godine 1964. Dalida za Radio "Evrope 1" prati "Tour de France" na svoj način: svake večeri, nakon utrke, znala bi nastupiti u nekom drugom gradu, pred drugom publikom. Na taj način obišla je cijelu Francusku, otpjevavši čak 3000 pjesama. U septembru iste godine Dalida dobija svoju prvu platinastu ploču za prvih deset miliona prodatih ploča. Godine 1967. u domovini njenih predaka, Italiji, odaju joj počast nagradom Oscar Canzonissima za najpopularniju pjevačicu. Na Bliskom istoku i Jugoslaviji Dalida je prava zvijezda: njene pjesme redovno su se čule u programima radio-stanica, a njena moda i frizura je bila uzor ženama tih zemalja, njeno ime bilo je pojam za ljepotu i uspjeh. Roditelji u mnogim gradovima bivše Jugoslavije između 1960. i 1980. odlučivali svojoj djeci davati Dalidino ime.
Uspjehe na sceni pratile su često velike lične tragedije. Tragično je završilo i Dalidino učešće na Festivalu San Remo 1967, kad je nastupila u alternaciji sa svojim ljubavnikom i prijateljom, italijanskim kantautorom Luigijem Tencom. Dana 25. januara 1967. šansonu "Ciao amore, ciao" otpjevao je najprije Tenco, a potom i Dalida. I dok je njemu sasvim otkazao glas, ona je ispraćena kao prava diva velikim ovacijama.
Kad je festivalski žiri oko 1 sat iza ponoći odlučio da ni Tenco, ni Dalida ne mogu nastupiti na finalnoj večeri, mladi italijanski kantautor se odlučio ubiti. U hotelu "Savoy" sročio je oproštajno pismo, u kojem kritizira komercijalni odnos žirija na festival, ispalivši potom metak u sljepoočnicu. Upravo je Dalida bila ta, koja je prva pronašla svog mrtvog ljubavnika, što ju je veoma pogodilo. Nakon ove tragedije Dalida je i sama razmišljala o samoubistvu, jer u životu nije vidjela smisla. Konačno, ona i Tenco trebali su se par mjeseci kasnije, u aprilu 1967. i vjenčati.
Dalidu su mučile velike depresije, za koje publika nije znala, što ju je nagnalo da sastavi testament i majci ostavi sav svoj novac. U hotelu, u kojem je provela vrijeme svoje ljubavi sa Tencom, Dalida je odsjela i ovaj put, s ciljem da se otruje tabletama. Nakon pet dana probudila se iz kome, ni sama ne vjerujući da je živa.
Svoju tadašnju krizu Dalida je prevazišla zahvaljujući psihoanalizi. "Ko sebe ne razumije, ne razumije ni ostali svijet", rekla je Dalida. Francuski književnik Arnaud Desjardins, koji se posvetio dalekoistočnom misticizmu, postao je njen novi partner. Ona ga je pratila na putu po Indiji, a putovala je i tri godine sama, kako bi spas pronašla u samospoznaji.
Slava
Dalida je 1968. za svoje zasluge oko francuske šansone dobila medalju predsjednika Charlesa de Gaullea. Elitna Maison des Intellectuels imenovala ju je titulom "Commandeur des Arts, Sciences et Lettres", dodjelivši joj istovremeno i počasni križ od Vermeila. Za pjesme "Les temps des fleurs", "Gigi" i "J’attendrai" dobila je nove Zlatne ploče.
Nakon 15-godišnje saradnje sa izdavačem "Barclay" Dalida 1970. sama preuzima produkciju svojih ploča. Njen stariji brat Orlando Gigliotti od tog trenutka je njen producent i menadžer. U septembru iste godine njen bivši muž Lucien izvršava samoubistvo, u svojoj 41. godini.
Nakon pauze od četiri godine Dalida se u novembru 1971. ponovno pojavljuje u pariskoj "Olympiji", sa sasvim novim repertoarom. Kako niko iz muzičke branše nije vjerovao u njen povratak, salu je morala platiti i organizirati sama. Ipak, nastup u blještavoj bijeloj toaleti bio je pravi uspjeh: Dalida se ponovo smiješila sa naslovnica magazina i novina.
Godine 1972. Dalida upoznaje slikara i pjevača Richarda Chanfraya, koji postaje njen novi pratilac. Chanfray je u pariskom društvu bio poznat kao grof od Saint-Germana. S njim je, nakon dugo vremena ličnih kriza i tragedija, Dalida ponovo bila sretna. Dalida i Chanfray živjeli su na njegovom imanju na Korzici. Godine 1974. Dalida snima svoj novi hit "Gigi l’amoroso" ("Gigi, ljubavnik") i "Il venait d’avoir 18 ans" ("Bilo mu je tek 18 godina"), velike hitove, koji su se i u Jugoslaviji prodali u zavidnom tiražu. Iste godine Dalida se penje na sam vrh top-ljestvice i po drugi put osvaja prestižnu nagradu "World Oscar for the Hit-Record of the Year". "Gigi l’amoroso" nagrađen u Francuskoj 1975. novom platinastom pločom.
Pet godina kasnije, u julu 1983. mještani jednog gradića na jugu Francuske pronalaze leš Richarda Chanfraya na ulici. Kako policija navodi, citirajući testament i prijatelje, Richard nije mogao živjeti bez Dalide i morao je stoga izabrati ovaj put. Godine 1977. Dalida po prvi put nastupa u "Carnegie Hallu" u New Yorku. Iste godine u Parizu, na pozornici "Olympia", Dalida proslavlja 20 godina svoje karijere. Godine 1978. nastupa u filmu "Disco Superstar", a s pjesmom "Monday, Tuesday" 1979. godine i Dalida se okušava u vodama najnovijeg svjetskog muzičkog trenda, zvanog disco.
Godine 1980. Dalida gostuje kao zvijezda revije u pariskoj Palais des Sports i pojavljuje se u filmu "Ubice se ne predstavljaju". Povodom 25. godišnjice karijere Dalida iste godine dobija i veoma rijetku "dijamantnu ploču". Sa 48 godina velika francuska diva uzima sate plesa, ali sve to nije bilo dovoljno, da pred svoj 50. rođendan odjednom ne osjeti ogromni umor, kojeg su ostavile godine pod svjetlima pozornice.
Za vrijeme posljednjih godina Dalidinog života njeno ime više se nije tako često pojavljivalo u međunarodnim hit-paradama, a na Dalidu se pomalo zaboravilo i u Jugoslaviji. Richardovo samoubistvo ju je veoma zabrinulo i učinilo ozbiljnijom. Godine 1986. Dalida ponovo doživljava velike ovacije, kao za vrijeme starih dana slave, ovaj put u svom rodnom Kairu, gdje se održava premijera filma "Le 6eme jour" ("Šesti dan") od Youssefa Chahinea, u kojem Dalida igra glavnu ulogu i pjeva naslovnu kompoziciju.
Smrt
U nedjelju 3. maja 1987, negdje oko 18 sati, Dalidu pronalaze mrtvu u njenoj kući u Parizu. Policija je saopćila, da je velika diva francuske šansone umrla od prekomjerne doze tableta za spavanje. U oproštajnom pismu 53-godišnje Dalide stajala je samo rečenica: "Život mi je postao nepodnošljiv – oprostite mi." Bivši francuski ministar kulture Jack Lang opisao je Dalidino djelo kao "himnu života", a njene pjesme i danas žive.
Arhimed
mini|Arhimedov vijak Arhimed (oko 287.-212. p. n. e.) je najveći fizičar i jedan od najvećih matematičara Starog vijeka.
Biografija
Arhimed iz Sirakuze, navodno jedan od trojice najgenijalnijih matematičara svih vremena, bio je vrhunac helenske matematike i najveći fizičar starog vijeka. Rodio se 287. godine prije nove ere. Njegov otac bio je Fidija, astronom i matematičar, jedan od onih profesionalaca koji su bili bliži astrologiji nego matematici dok ga filozofija uopće nije zanimala. U vrijeme Arhimedovog rođenja Fidija je bio relativno siromašan građanin, kakvih je u Sirakuzi bilo mnogo. Međutim njegovo siromaštvo nije bilo dugog vijeka jer je uskoro njihov rođak Hijeron zavladao gradom. Fidija je svog sina naučio svemu što je sam znao.
Fidija se izgledao rukovodio načelom: sinu treba dati znanje u ruke i neka on s njim čini što mu volja. Arhimed je brzo usvojio očeva znanja koja su za njega bila tek početak naukovanja. Njegov duh tražio je još znanja i učenja, a to mu niko nije mogao pružiti u Sirakuzi. Stoga je otišao u Aleksandriju (današnji Egipat) gdje je moćni Ptolemej osnovao čuvenu Aleksandrijsku biblioteku. U to vrijeme Aleksandrija je bila središte prirodnih nauka, što je tada obuhvatalo astronomiju, matematiku, medicinu i filologiju. Arhimed u Aleksandriji nije postao ono što je mogao i što su najčešće postajali daroviti matematičari, pjesnici i medicinari - dvorski čovjek koji će kroz svoja djela veličati vladajuću kuću. Njega je prije svega i jedino zanimala matematika.
Arhimedov rad
U Aleksandrijskoj biblioteci, gdje se njegovala filozofska svestranost i na najbezočniji način laskalo vladaru Ptolomeju i njegovoj supruzi Euergeti, radilo je mnogo mladih i sposobnih matematičara. Najsvestraniji je bio sjajni Eratosten, budući Arhimedov prijatelj. Nepisano pravilo je nalagao da svako otkriće prije objavljivanja mora biti poslano nekom drugom matematičaru na provjeru. Tako su vršnjaci Arhimed i Eratosten sve do Arhimedove smrti izmjenjivali brojna pisma u kojima su se nalazila gotovo sva otkrića i jednog i drugog. Vrativši se u Sirakuzu, Arhimed se u početku bavio astronomijom veoma ambiciozno, želeći odjednom sve. Sirakuza nije dugo mogla uživati svoju slobodu te se stoga Arhimed spremao za odbranu svog grada kako je znao i umio. Gradio je do tada neviđene mašine trošeći na tom poslu svoju veliku darovitost.
Koncentracija genija bila je tako velika kod Arhimeda da on u pojedinim trenucima ne vidi ništa drugo sem problema kojem se posveti. Stoga on zaboravlja na jelo i prilike u kojima je - crta po nauljenom tijelu, ili po pepelu vatre gradskog kupatila. Čini se danas sasvim nevažnom ona čuvena izreka: ''Heureka! Heureka!'' i trk iz gradskog kupatila kako bi se ideja primijenila dok je još vruća. Skoro za tadašnju cijelu Sirakuzu Arhimed je bio lud, a on će sve te ljude koji su ga okruživali odbraniti od Rimljana i tako im sačuvati živote. Iako je bio i vrstan polemičar, vičan sarkazmu bio je i samokritičan. Nije propuštao da ukaže na svoje pogreške i tako se izdizao iznad onih koji su ga oštro kritizirali.
Arhimed se bavio običnim, praktičnim problemima, koji su bili primjenjivani na mnogim mjestima, od polja do rudnika, za razliku od nekih njegovih kolega. Najveću slavu stekao je svojim raspravama o zarobljenim geometrijskim tijelima, čiju površinu i zapreminu je izračunavao složenom metodom bliskom današnjem infinitezimalnom računu. Također je pronašao zakone poluge, položio osnove hidrostatici i odredio približnu vrijednost broja pi (3,14). Pored toga izumio je tzv. Arhimedov vijak za podizanje velikih količina vode na veći nivo. Pronašao je i tzv. Arhimedov zakon, što mu je omogućilo da otkrije primjese neplemenitih metala u kruni kralja Hijerona.
Živjeći u isto vrijeme kada i veliki matematičar Apolonije iz Perge, poznat po svojim radovima iz područja konusnih presjeka, Arhimed se koristio svakom prilikom kako bi pecnuo svog savremenika kojeg nije trpio. Netrpeljivost je, uostalom, bila obostrana. Parodirajući naslov Arhimedovog spisa Mjerenja kruga i dostignuća u njemu, Apolonije je objavio djelo s naslovom Sredstvo za ubrzavanje porođaja. Arhimed mu nije ostao dužan nego je u jednom zadatku koji je uputio Eratostenu, napisanom savršenim epskim jezikom, apostrofirao Apolonija. Problem koji je postavio Arhimed - vezan uz broj bikova na ispaši, zaista je za ondašnje doba bio gotovo nerješiv jer upućuje na ogromne brojeve.
Naravno, problem je složen, i izražen u savremenim oznakama izgleda: t2 - 4.729.494 u2 = 1, a rješenje daje broj od 206.545 decimala, za čije bi zapisivanje bilo potrebno 60 stranica petita.
Arhimedova smrt
Arhimedova smrt, za vrijeme opsade Sirakuze, poznata je u okvirima koji su do nas stigli zahvaljujući Plutarhovom životopisu vojskovođe Marcela. Međutim izgleda da Plutarh stvari dotjeruje kada kaže da se Marcel ljutio i bio ogorčen na vojnika koji je ubio Arhimeda. Ali onu poznatu rečenicu koja se pripisuje Arhimedu: Ne diraj moje krugove (Noli turbare circulos meos) nije ostavio Plutarh nego historičar Valerije Maksim. On je napisao: "Smatrajući kako ove riječi vrijeđaju moć pobjednika vojnik mu je odsjekao glavu i Arhimedova krv poprskala je njegov naučni rad". Teško je povjerovati da se Arhimed mogao razumijeti s Rimljaninom jer je on govorio grčki, a vojnik latinski jezik. Pored toga Rimljani su zvjerski kažnjavali pobijeđene, a naročito je Marcel u tome bio svirep. On je čak naređivao da se pobiju žene i djeca kada bi neki grad "vjerolomno" narušio ugovor koji je imao s Rimom. Sirakužani nisu smjeli održavati grob svog velikog mislioca. Njega je jedva pronašao Ciceron i to zahvaljujući crtežu lopte i valjka koji se nalazio na spomeniku iznad nekoliko stihova urezanih velikom matematičaru u spomen. "Odmah sam rekao predstavnicima Sirakuze koji su me pratili da je pred nama bez sumnje Arhimedov nadgrobni spomenik. I zaista, čim su pozvali ljude da isjeku korov i da nam prokrče put i čim smo približili ovom stubu, vidjeli smo u njegovom podnožju natpis." Dio uklesanih stihova mogao se još pročitati, sve ostalo je satrlo vrijeme. I tako, jedan od najslavnijih gradova Grčke, koji je nekada dao svijetu toliko velikana, nije više znao čak ni gdje se nalazi grobnica najgenijalnijeg njegovog građanina, sve dok se nije pojavio čovjek iz malog grada Arpina, da bi im pokazao taj grob.
Arhimedovu slavu nosili su dalje Arapi, Ishak Ibn Hunan, prevodilac Arhimedovog remek-djela "O lopti i valjku", Sabit Ibn Kurah, prevodilac spisa "Mjerenje kruga", zatim al-Džalil as Sijzi, al-Kuhi, al-Mahani, al-Biruni, a naročito Omar Hajjam, pozati pjesnik Rubaija, te najveći arapski matematičar Muhamed Ben-Musa al-Horezmi.
Arhimedova spirala
Arhimedova spirala je transcendentna kriva koja nastaje kada tačka, polazeći iz ishodišta, jednolično obilazi ishodište i jednolično se udaljava od njega. Udaljenost neke tačke Arhimedove spirale od ishodišta razmjerna je pripadnom uglu zaokreta.
Polarna jednačina
r=a+b\theta
Arhimedov vijak
Arhimedov vijak je crpka za vodu u obliku cijevi savijena poput vijka. Pri okretanju voda u toj cijevi se diže od njenog donjeg kraja prema gornjem i curi kroz otvor najvišeg zavoja.
Krznarski nož
Krznarski nož ima oblik figure koju određuju tri polukruga koji se dodiruju i čiji su centri kolinearni. Površina krznarskog noža jednaka je površini kruga čiji je prečnik CD uspravan na pravu određenu centrima polukrugova, a pruža se, od tačke C dodira manjih polukrugova do presjeka D sa najvećim polukrugom.
AB je prečnik velikog polukruga, AC i CB su prečnici manjih polukrugova. Površina P krznarskog noža dobija se tako što se od površine velikog polukruga oduzme zbir površina manjih polukrugova, tj.
Ugao ADB je pravi ugao kao ugao nad prečnikom, pa je i trougao ADB pravougli sa pravim uglom kod vrha u D. Pravougli trouglovi DAC i BDC uz normalu su slični (II stav sličnosti trouglova) pa je a to je površina kruga prečnika CD
Nikola Zrinski
Nikola Zrinski (na mađarskom: Zrínyi Miklós): Čakovec, 1. maj 1620 - Kuršanec, 18. novembar 1664, hrvatski plemić iz porodice Zrinski.
Nikola Zrinski bio je hrvatski ban od godine 1647. do 1664. Rođen je u Čakovcu, u Međimurju, na sjeveru Hrvatske. Praunuk je Nikole Šubića Zrinskog, heroja odbrane tvrđave Sigeta od turske najezde. Njegov otac, hrvatski ban Juraj V Zrinski, umro je 1626. godine u dobi od 27 godina u vojnom logoru u Požunu (današnja Bratislava u Slovačkoj), ostavivši mladu suprugu i dvoje male djece.
Uspješno je, kao i njegov mlađi brat Petar Zrinski, ratovao protiv Turaka, te učestvovao i u 30-godišnjem ratu. Zbog pokazanog herojstva i vojne vještine, hrvatsko-ugarski kralj Ferdinand III Habsburgovac imenovao ga je 1647. godine hrvatskim banom, što je bio sve do svoje smrti 1664. godine.
Zrinski je bio mudar političar, intelektualac i pjesnik. Govorio je najmanje šest jezika: hrvatski, njemački, mađarski, turski, latinski i italijanski.
Napisao je na mađarskom jeziku knjigu lirike Sirena Jadranskog mora (Adriai tengernek syrenaia, 1651). Također je autor i prvog epa na mađarskom jeziku Propast Sigeta (Opsidio Szigetiana/Szigeti veszedelem, 1647-48). U Mađarskoj je smatran jednim od najvećih mađarskih književnika.
Godine 1661. izgradio je blizu ušća rijeke Mure u Dravu modernu tvrđavu Novi Zrin. Osmanlije su tokom iduće tri godine nekoliko puta pokušali da je zauzmu, ali im to nije uspjelo. Početkom juna 1664. brojna vojska pod komandom velikog vezira Fazil Ahmed-paše Ćuprilića opsjela ju je i nakon gotovo mjesec dana duge opsade zauzela, te lagumima razvalila. mini|Povelja gradu Čakovcu koju je 1638. potpisao Nikola Zrinski zajedno sa bratom Petrom
Nezadovoljan politikom bečkog dvora, osobito nepovoljnim Vašvarskim mirom, udružio se s mađarskim feudalcima i bio jedan od vođa urote poznate pod nazivom Zrinsko-frankopanska urota. Međutim, ubrzo je poginuo pod nerazjašnjenim okolnostima u lovu na vepra, sa sumnjom da je u njegovu smrt umiješan bečki carski dvor. To se dogodilo 18. novembra 1664. u Kuršanečkom lugu, južno od Čakovca. Pokopan je u kapeli Pavlinskog samostana u Svetoj Jeleni kod Čakovca.
Nikolu Zrinskog je nakon njegove smrti naslijedio sin Adam Zrinski, kasniji bečki dvorski komornik i potpukovnik carske vojske. On je preuzeo i knjižnicu svog oca poznatu pod imenom Bibliotheca Zriniana.
NGC 7509
NGC 7509 (također poznat kao MCG 2-59-6 i PGC 70679) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 224 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,10 (72 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 8. augusta 1886. godine.
NGC 6015
NGC 6015 (također poznat kao IRAS 15506+6227, MCG 10-23-3, PGC 56219 i UGC 10075) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 38 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 5,40 (60 hiljada sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. juna 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Paradajz
Paradajz (Solanum lycopersicum) ili rajčica je zeljasta biljka iz porodice Solanaceae, a najbliži srodnici su mu duhan, krompir i paprika.
Karakteristike
Paradajz je loza puzavica, koja naraste oko 1,5 m ili više, ako je pronađe oslonac. Nekultivirani paradajz naraste tek 80–90 cm. U područjima sa umjereno kontinentalnom klimom je jednogodišnja biljka, međutim u krajevima odakle potiče (Južna i Srednja Amerika) on je višegodišnja biljka. Ima dva kotiledona. Raste iz sistema podzemnih korjenja, te ako glavna stabljika prestane rasti, bilo zbog cvjetanja ili uginuća, pomoćne (lateralne) stabljike počinju rasti iz istog korjenskog sistema i razvijaju se u potpuno funkcionalne biljke. Stabljika paradajza je pokrivena sičušnim dlačicama. Ove dlačice potpomažu proces puzanja, tako što se mogu razviti u pomoćne korjenove kad god su u kontaktu sa tlom ili vlagom, naročito ako loza ima poteškoća sa prvobitnim korjenom. Paradajz ima složene listove, tako da spada u biljke sa regularnim listovima. Međutim, neke sorte imaju jednostavno lišće, slično krompiru. Cvjetovi se formiraju u grupi, sa prašnicima poredanim po rubovima, potpuno okružuju tučak u pravilnoj formaciji. Imaju svojstvo samooprašivanja. To je iz razloga što im je prirodno stanište Novi Svijet, a sve biljke Novog Svijeta su se razvijale bez pčela te imaju potpuno specifične i drugačije forme oprašivanja. Plod paradajza je klasificiran u grupu bobica. Stvarni plod koji se razvije iz ovarija biljke nakon oplodnje, sadrži prazan prostor u kojem se nalaze sjemenke i plodni sokovi. Ova forma varira od sorte do sorte. Neke manje vrste paradajza imaju dvije ovalne praznine, druge pak 3 do 5, a treće vrlo mnogo manjih. Sjemenke paradajza se dobijaju iz zrelih plodova, i da bi se sijale moraju prethodno biti osušene i fermentirane.
Hemijski sastav
Izvor: USDA National Nutrient Database for Standard Reference, Release 20 (2007)
Proizvodnja
Vodeći proizvođači u Evropi danas su: Italija sa 7 mil. tona godišnje, slijedi Španija sa 4 mil. tona, Grčka (2 mil. t.), te Holandija sa 0,6 mil t. Ukupna proizvodnja Evropske Unije iznosi oko 17 miliona tona godišnje, što je oko 13% svjetske proizvodnje paradajza. Sa 31 milion tona godišnje, najveći svjetski proizvođač je Kina.
Klasa (programiranje)
U objektno orijentiranom programiranju, klasa je proširiv šablon programskog koda za kreiranje objekata, nudeći početne vrijednosti za članske varijable i implementacije ponašanja (članske funkcije ili metode). U više programskih jezika, ime klase se koristi kao naziv imena za klasu (sam šablon), kao ime za zadani konstruktor klase (subrutina koja kreira objekte) te kao podatkovni tip objekata generisan instanciranjem klase; ovi različiti koncepti se lahko brkaju.
Lijevče polje
Lijevče polje je oblast u sjevernom dijelu Bosne i Hercegovine. To je ravnica u donjem toku Vrbasa, između rijeke Save na sjeveru, planina Prosare na zapadu, Motajice na istoku i Kozare na jugozapadu. Zemlja je plodna, a klima umjereno-kontinentalna. Poljoprivreda je ovdje najzastupljenija grana privrede. Ovo područje pripada općinama Gradiška, Laktaši i Srbac.
Klasa (programiranje)
Kada se kreira objekt preko konstruktora klase, rezultirajući objekt se naziva instanca klase, a članske varijable specifične objektu zovu se varijable instance, za razliku od klasnih varijabli koje se dijele kroz klasu.
Lijevče polje
Lijevče polje je saobraćajno dobro povezano sa drugim regionima. Smješteno je pored rijeke Save na granici sa Hrvatskom, ovdje se nalazi aerodrom Banja Luka, a u toku je izgradnja autoputa Banja Luka — Gradiška, koji najvećim dijelom prolazi kroz ovo polje.