cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gotalovo
Gotalovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Gola, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Expo 2027
Beograd
Tema ove ponude za 2027. godinu je Igraj za čovečanstvo – sport i muzika za sve.
San Carlos de Bariloche
Tema ove ponude za 2027. godinu je ''Priroda + tehnologija = održiva energija. Održiva budućnost za čovečanstvo''
Gotalovo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gotalovo je imalo 344 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gotalovo je imalo 478 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vrata (Šmartno pri Litiji)
mini|280px|Vrata, seoske kuće Vrata su naseljeno mjesto u sastavu općine Šmartno pri Litiji, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Zbjeg (čvor)
Hrvatska:
Vrata (Šmartno pri Litiji)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila su se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrata su imala 39 stanovnika.
Slunjčica (Slunj)
Slunjčica je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Slunjčica postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Podmelnica i pripajanjem bivšeg naselja Zbjeg Močilski.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Slunjčica je imala 7 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Podmelnica.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Podmelnica i povećano za naselje Zbjeg Močilski koje je prestalo postojati. Do 1948. iskazivano kao naselje, a od 1953. kao dio naselja. Do 1971. iskazivano pod imenom Slušnica. U 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Podmelnica.''
Lana Škrgatić
Biografija
Počela je svirati klavir sa šest godina, a s 11 godina odlazi u London gdje dobija stipendiju za muzičku školu/internat The Purcell School of Music, te tamo ostaje do kraja mature. U to vrijeme bila je orkestru London Youth Orchestra (1997–1999). Godine 1998. je osvojila prvo mjesto na klaviru na muzičkom takmičenju North London Music Competition. Sljedeće godine u Londonu igra ulogu Nensi u mjuziklu Oliver Twist. S 18 godina (1999.) dobija stipendiju za muzičku akademiju The Royal Scottish Academy of Music and Drama u Glasgowu. Za vrijeme studija svirala je flautu u Glasgow Royal Academy Orchestra. Diplomirala je 2003. godine.
Nakon studija, Škrgatić se vraća u Zagreb i agažuje se u zboru Pozorišta Komedija. U augustu 2005. godine počinje raditi kao profesorica muzičke kulture u Američkoj međunarodnoj školi u Zagrebu.
U januaru 2016. godine Škrgatić postaje članica bosanskohercegovačke rock grupe Zabranjeno pušenje u kojoj svira saksofon, flautu, klavijature i pjeva prateći vokal. Kao članica grupe prvi put se pojavila u video spotu za pjesmu "Klasa optimist", s albuma "Radovi na cesti" (2013.), koji je prikazan u ljeto 2016. godine. Škrgatić je radila na jedanaestom studijskom albumu Šok i nevjerica (2018.). U novemberu 2019. godine Škrgatić napušta Zabranjeno pušenje i priključuje se ženskom muzičkom sastavu C.U.R.E.
Diskografija
Zabranjeno pušenje
NK Stupčanica Olovo
NK Stupčanica Olovo je nogometni klub iz Olova, Bosna i Hercegovina. Trenutno se takmiči u Prvoj nogometnoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine.
Historija
Prvi nogometni klub u Olovu je osnovan 1928. godine pod imenom Bor. Njegov nasljednik je današnja Stupčanica. Cjelokupni rad kluba odvijao se na amaterskoj osnovi. U novijoj historiji kluba, Stupčanica je uspijela dva puta osvojiti naslov prvaka Kantonalne lige Zeničko-dobojskog kantona, naslov prvaka Kupa Zeničko-dobojskog kantona te jedan naslov prvaka Druge lige Federacije - Centar.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Donji Vidovec)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Donji Vidovec je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 13,64 km2 imala 1.399 stanovnika, što predstavlja 1,23% od ukupnog broja stanovnika Međimurske županije, odnosno 0,03% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Donjem Vidovcu je 103 stanovnika/km2.
Loznati
Loznati su naseljeno mjesto u sastavu grada Cresa, na ostrvu Cresu, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Cres–Lošinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Loznati su imali 40 stanovnika.
Napomena: ''U 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Cres. Od 1869. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Loznati je imalo 37 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Lovinac)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Lovinac je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 341,92 km2 imala 1007 stanovnika, što predstavlja 1,98% od ukupnog broja stanovnika Ličko-senjska županije, odnosno 0,02% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Lovincu je 3 stanovnika/km2.
Nathan Never
Nathan Never je naziv stripjunaka u istoimenom stripu kojeg je izmislio Sergio Bonelli. Prvo izdanje počelo je u Italiji 1991. Ovo je prvi Bonellijev strip koji se bavi naučnom fantastikom mada je tema već dotaknuta i u Marti Misteriji.
Nastanak
Sergio Bonelli je veliki ljubitelj nf-filmova kao: Blade Runner, Terminator, Alien koji su ga inspirisali da uvede strip s tom tematikom. Tzv. Banda sa Sardinije: Michelle Medda, Antonio Serra i Giuseppe Vigna "Bepi" poslala je Bonelliju krajem 80-tih razrađeni scenario. Ista trojka je već napisala scenario za neke epizode Dylan Doga, Marti Mistere a i Nick Raider a. Naslovnicu je nacrtao Claudio Castellini a od 59-tog broja njegov posao preuzima Roberto De Angelis.
Radnja
Radnja se odvija 22. vijeku nakon razornog nuklearnog rata. Nathan Never je bivši policajac tragične prošlosti. Njegovu suprugu Lauru Lorring ubio je zločinac Ned Mace a od tog prizora se Nathanova kćerka Ann zatvara u autizam. Da bi plaćao skupo psihijatrijsko kliničko liječenje svojoj kćerki, Nathan napušta posao policajca i prelazi u specijalnu jedinicu Alfa. Nathan je inače stastveni kolekcionar predmeta iz 20-tog vijeka. Živi u glavnom gradu "The City" na istočnoj obali Amerike gdje su ljudi podijeljeni na nekoliko socijalnih slojeva.
Agencija Alfa
Rebecca Weaver zvana Legs je Nathanova kolegica u agenciji Alfa. Nju odlikuje oštar jezik, borilačke vještine i rukovanje s raznim vrstama oružja. Postoji i zasebna serija od 70 epizoda s njom. Njen lik napravljen je po uzoru na oficira Ripley (Sigourney Weaver) iz filma Alien. Tu su i zavodljive bliznakinje May i April Frayn. Sigmund Barinov je stručnjak za računar e koji rješava mnoge zagonetke. Edward Reiser šef agencije je istovremeno i Nathanov prijatelj. Nakon njegovo ubistva na čelo agencije dolazi Solomon Darver čija uloga i stvarno porijeklo ostaju sumnjivi. Tu je i glavna sekretarica Janine Spengler koja se je nadala ljubavnoj vezi s Nathanom.
Neprijatelji
Među najvećim neprijateljima je vođa religijske sekte Aristotel Skotos koji skriva prave namjere, koje su Nathanu poznate, da ovlada planetom. Tu su i tehnodroidi, pola ljudi pola mašine, koji dolaze iz paralelnog Svemira.
Ukrštavanje s Marti Mistere
U epizodi Zarobljenik budućnosti pojavljuje se Marti Mistere. Ispostavit će se da se radi o androidu (robotu ljudskog izgleda) koji se zajedno s Nathanom bori protiv Ljudi u crnom, svojih stalnih protivnika, čija organizacija očigledno postoji i u budućnosti.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Goričan)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Goričan je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 21,5 km2 imala 2.823 stanovnika, što predstavlja 2,48% od ukupnog broja stanovnika Međimurske županije, odnosno 0,07% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Goričanu je 131 stanovnika/km2.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1926.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1926. je bilo 10. kontinentalno nogometno takmičenje Južne Amerike. Turnir je odigran u Čileu od 12. oktobra do 3. novembra 1926. godine. Na prvenstvu je učestvovalo pet ekipa. Urugvaj je peti put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojila Argentina a treće Čile. David Arellano, reprezentativac Čilea je bio najbolji strijelac prvenstva sa sedam postignutih golova.
Format takmičenja
Na prvenstvu Južne Amerike je učestvovalo pet ekipa: domaćin Čile te Argentina, Urugvaj, Bolivija i Paragvaj. Brazil se povukao prije početka turnira. Primijenjen je Bergerov sistem te je prvak bila ekipa koja skupi najveći broj poena.
Utakmice
Čile je izveo prvi korner u historiji nogometnih takmičenja.
Tabela
thumb|desno|200px| [[David Arellano, najbolji strijelac prvenstva sa 7 postignutih golova. ]]
Lista strijelaca
7 golova
IC 3678
IC 3678 (također poznat kao PGC 1638720) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 1255063680,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,20 (73 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1926.
Lista strijelaca
6 golova
5 golova
IC 3678
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1926.
Lista strijelaca
3 gola
2 gola
Hutovo (tvrđava)
mini|desno|260px|Ostaci Hadžibegove tvrđave kod Hutova. Hutovo (tvrđava) je utvrđeni grad iz osmanlijskog perioda na području općine Neum, Bosna i Hercegovina.
Hutovski grad je u literaturi poznat i pod imenom Hadžibegov grad u Hutovu. Najtješnje je vezan za ličnost Mehmed-bega Rizvanbegovića koji je 1802. godine postao prvi i bio jedini kapetan Hutovske kapetanije do 1832. godine. To je posljednja osnovana kapetanija u Bosni i Hercegovini. Teritorijalno je obuhvatala mjesto Hutovo i okolna sela. Nastala je kao rezultat borbi oko vidoške (stolačke) kapetanije u porodici Rizvanbegović.
Lokacija
Naselje Hutovo se nalazi u blizini krajnjeg sjeverozapadnog dijela Popovog polja, tzv. Donjeg polja, gdje ponire rijeka Trebišnjica. Hutovski grad nalazi se na jugozapadnoj strani iznad naselja, podnožju brda “Gradine”, na prevoju Prešjeci (472 m nadmorske visine) kroz koji prolazi cesta Neum - Stolac.
Historija
Masivna okrugla kula, kasnije okružena zidinama, postojala je 1714. godine kao derebend kula u stolačkoj kapetaniji. Posada od 7-8 derebendžija čuvala je klanac, put i ubirala carinu. U periodu od 1795-1802 godine posadom u kuli zapovijedao je Hadž-Mehmed-beg kao aga. Dio poreza koji su plaćali nevesinjski Vlasi bio je u njegovim rukama. On je pretvorio pomenutu kulu u utvrđenje prije nego što je kapetanija u Hutovu odvojena od vidoške kapetanije, tj. 1802. godine. Na dvije kamene ploče, od osam postavljenih na raznim mjestima u gradu, spominju se 1796. i 1806. godina.
Hadži-Mehmed-beg Rizvanbegović, zvan Hadži-beg ili Hadžun, sin je stolačkog kapetana Zulfikar-bega Rizvanbegovića. U XVIII vijeku porodica Rizvanbegović je preuzela Vidošku kapetaniju od stolačke porodice Šarić.
Kada je započeo Hercegovački ustanak 1875. godine, osmanska vojska je zaposjela utvrđenje u Hutovu. U jednom od napada ustaničkih četa pod vođstvom don Ivana Musića, na grad je bačena vatra i spaljeno je sve što je bilo od drveta. Grad je napušten u vrijeme Hercegovačkog ustanka 1875-1878 godine.
Opis dobra
Grad je u osnovi nepravilan peterougao. Dužina grada je oko 70 m, a širina od oko 50 m na istočnom dijelu do 30 m na zapadnom dijelu. Grad ima 9 kula. Bedemi oko grada su tako planski izgrađeni da je svaki djelić mogao biti branjem vatrenim oružjem iz kula koje su različitih osnova. Izvana negdje na polovini visine kula je red konzola iznad kojih su se nalazile puškarnice. Ispod krova su slijepe arkade koje završavaju oštrim lukom. Iznutra je prostor kula pun malih otvora koji su služili kao puškarnice na svim nivoima. Pored toga, ima u zidovima mnogo malih niša kao i mjesta za loženje vatre. Sva manja udubljenja su oivičena kamenim tankim pločama, a veći otvori bolje klesanim kamenom. Mnoge od puškarnica su imale kamene poklopce tako da su sakrivene sa vanjske strane. Dovratnici, i doprozornici od malobrojnih prozora, koji su do danas ostali na kulama su bili od monolitnih kamenih greda.
Sa unutrašnje strane sjeverni, zapadni i južni bedem su bili u donjem dijelu ojačani cijelom dužinom do visine puškarnica. Uz bedem bio je niz prostorija. Hodna linija se nalazila iznad njih i do nje se dolazilo prilaznim stepenicama kojih je moralo biti više jer su kule prekidale hodnu liniju
Uz istočni bedem je dograđeno 5 manjih prizemnih prostorija i dvije na sprat. Vjerovatno su u tim prostorijama živjeli članovi posade.
Unutar grada je jedan bunar u sjeveroistočnom uglu i jedna cisterna. Jedna cisterna se nalazila van zidina. Oko južnog i zapadnog zida bio je još početkom XX vijeka vidljiv jarak.
Na raznim mjestima u gradu bile su postavljene kamene ploče visoke od 1-0.5 m, oko 0.50 m široke i 0.25 m debele, na kojima su bila uklesana neka od božijih imena. Po narodnom predanju, natpisi na hutovskoj tvrđavi dokaz su mističnome pravcu Hadžibegovom. Žitelji hutovski i dan danas drže da su ti natpisi tilsum (tajanstvene moći) protiv zmija i tvrde da do danas još niko nije vidio zmije u hutovskoj tvrđavi.
Tvrđava je proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Freynov karanfil
Freynov karanfil ili Freynov klinček ( Vandas) je izvorno endem hercegovačkog krša, iz porodice Caryophillaceae.
Opis
Ovaj kraški karanfil je patuljasta, modrozelenkasta, trajnica, visoka 1–7 cm Stabljike su redovno jednocvjetne, obično sa dva para listova, čiji su rukavci uz nju priljubljeni. Listovi su u busenovima, dugi 1–2 cm, a široki jedva 1 mm. Maljavi su i hrapavi, a rubovi hrskavičavi, pri vrhu zatupljeni.
Ekologija i rasprostranjenje
Ovaj karanfil je endem Dinarida, sa centrom areala na visokim hercegovačkim planinama: Prenj, Čvrsnica i njena sjeveroistočna visoravan Plasa (locus classicus), između Doljanke, Neretve i Grabovice. Pripada, dakle, hercegovačkom endemskom centru. Prvi ga je opisao Vandas, 1889.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 800 m slobodno (muškarci)
Takmičenja u disciplini 800 m slobodno za muškarce na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 4. i 5. augusta 2015.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Grupe
Napomena: Sva vremena su po istočnoevropskom vremenu (UTC + 3).
Kvalifikacije su počele 4. augusta u 10:30.
Finale
350px|thumbnail|Sun i Paltrinieri na putu ka medaljama Finale je održano 5. augusta u 18:58.
La Liga 2014/2015.
La Liga 2014/15. je bila 84. sezona od osnivanja prve nogometne lige Španije. Sezona je počela 23. augusta 2014. a završila 24. maja 2015 godine. Barcelona je osvojila prvenstvo 23. put u svojoj historiji. Real Madrid kao drugoplasirana ekipa i Atlético Madrid kao trećeplasirana uz prvaka Barcelonu osigurali su učešće u grupnoj fazi Lige prvaka 2015/16. dok je četvrtoplasirana ekipa La Lige Valencia osigurala plasman u baraž za Ligu prvaka 2015/16. Sevilla kao pobjednik Evropske lige 2014/15. stekla je pravo igranja u grupnoj fazi Lige prvaka 2015/16.. Villarreal kao šestoplasirana ekipa osigurao je igranje u grupnoj fazi Evropske lige 2015/16. dok je Athletic Bilbao kao sedmoplasirana ekipa lige osigurao učešće u trećem krugu kvalifikacija za Evropsku ligu 2015/16. Iz lige su ispali Elche, Almería i Córdoba. Najbolji strijelac La Lige 2014/15. je bio Cristiano Ronaldo, nogometaš Real Madrida sa 48 postignutih golova.
Ekipe
Ukupno 20 timova učestvovalo je u ligi, uključujući 17 iz prethodne sezone 2013-14. i dva prvoplasirana iz prethodne sezone Segunda División 2013/14., te pobjednika baraža Segunda División 2013/14. u kojem su učestvovala četiri kluba: Real Murcia kao četvrtoplasirana, Sporting petoplasirana, Las Palmas šestoplasirana i Córdoba kao sedmoplasirana ekipa druge španske lige.
Osasuna, Real Valladolid i Real Betis su ekipe koje su ispale iz prethodne sezone u drugu ligu Španije: Osasuna je ispala nakon četrnaest godina provedenih u La Ligi, Real Valladolid se vratio u drugu ligi nakon dvije godine provedenih u La Ligi, dok je Real Betis nakon tri sezone provedene u prvoj ligi kao posljednja ekipa iz prethodne sezone preselio u niži rang takmičenja.
Eibar kao prvoplasirana ekipa Segunda División 2013/14. prvi put se u svojoj historiji plasirao u La Ligu, Deportivo kao drugoplasirana ekipa Segunda División 2013/14. se vratio u prvu ligu nakon jedne sezone provedene u nižem rangu, te Córdoba kao sedmoplasirana ekipa nakon regularnog dijela druge lige preko baraža obezbjeđuje ulazak u La Ligu nakon 42 godine provedenih u niželigaškim ligama. U finalu baraža Córdoba je odigrala 0-0 i 1-1 protiv Las Palmasa te zbog pravila gola u gostima plasirala se u La Ligu.
Vodeći tim na tabeli
Vodeći tim na tabeli tokom sezone
Posljednji tim na tabeli
Posljednji tim na tabeli tokom sezone
Najbolji asistenti
thumb|desno|180px| [[Lionel Messi, najbolji asistent lige sa 18 asistencija. ]]
Hattrick-ovi tokom sezone
4 Nogometaš postigao 4 gola.
5 Nogometaš postigao 5 golova.
Zbjeg Močilski
Zbjeg Močilski je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Slunjčica.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Zbjeg. U 1991. bez stanovnika. Sadrži podatke za bivše naselje Mrzlo Polje Močilsko koje je do 1948. iskazivano kao naselje. U 2001. pripojeno naselju Slunjčica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zbjeg Močilski nije imalo stanovnika.
Novačka
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Koprivnica.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Novačka je imalo 428 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Docker (softver)
Docker je alat dizajniran tako da olakšava razvoj, implementaciju i pokretanje aplikacija koristeći kontejnere. Softver koji sadrži kontejnere naziva se Docker Engine. Prvi put se pojavio 2013. godine i razvija ga kompanija Docker, Inc. Usluga ima besplatne i plaćene nivoe.
Kontejneri su izolovani jedan od drugog i pakuju sopstveni softver, biblioteke i konfiguracione fajlove; oni mogu međusobno komunicirati putem tačno definisanih kanala. Svi kontejneri su upravljani kernelom operativnog sistema i stoga su lakši od virtualnih mašina. Kontejneri se stvaraju iz slika koje određuju njihov precizan sadržaj.
Tehnologija
mini| Docker može koristiti različite interfejse za pristup virtualizacijskim mogućnostima Linux kernela. Docker se razvija prvenstveno za Linux, gdje koristi mogućnosti izolacije resursa Linux kernela kao što su cgroups i kernel namespaces, te datotečni sistem sposoban za union-mount kao što su OverlayFS i drugi kako bi se omogućio pokretanje nezavisnih kontejnera unutar jedne Linux instance, npr. izbjegavajući opterećenje pokretanja i održavanja virtuelnih mašina (VM). Na ovaj način se uglavnom izolira pogled aplikacije na okruženje operativnog sistema. Od verzije 0.9, Docker uključuje libcontainer biblioteke kao svoj vlastiti način za direktno korištenje virtualizacijskih mogućnosti koje pruža Linux kernel, kao dodatak korištenju apstrakcijskih virtualizacijskih interfejsa kao što su libvirt, LXC i systemd-nspawn.
Nadograđujući se na mogućnosti koje pruža Linux kernel (prvenstveno cgroups i namespaces), Docker kontejner, za razliku od virtualne mašine, ne zahtijeva ili uključuje poseban operativni sistem. Umjesto toga, oslanja se na funkcionalnost kernela i koristi izolaciju resursa za CPU i memoriju, i odvojene namespace kako bi izolirala pogled aplikacije na operativni sistem. Docker pristupa virtualizacijskim mogućnostima Linux kernela ili direktno koristeći libcontainer biblioteke, koja je dostupna od verzije Docker 0.9, ili indirektno preko libvirt, LXC  (Linux kontejneri) ili systemd-nspawn.
Zbog toga što Docket kontejeneri zauzimaju malo prostora, jedan server ili virtuelna mašina može istovremeno pokrenuti nekoliko kontejnera. Analiza iz 2016. otkrila je da tipičan slučaj upotrebe Docker-a uključuje pet kontejnera po serveru, ali da mnoge organizacije pokreću 10 ili više.
MFN2
Mitofuzin-2 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom MFN2 sa  hromosoma 1. Mitofuzini su GTPaze ugrađeni u vanjsku mitohondrijsku membranu. Kod sisara MFN1 i MFN2 su neophodni za fuziju mitohondrija. Pored mitofuzina, fuziju unutrašnje mitohondrijske membrane regulira OPA1, a DRP1 je odgovoran za fisiju mitohondrija.
Mitofuzin-2 (MFN2) je protein mitohondrijske membrane koja ima centralnu ulogu u regulaciji mitohondrijske fuzije i metabolizma ćelija. Preciznije, MFN2 je dinaminu slična GTPaza, ugrađena u vanjsku mitohondrijsku membranu (OMM) koja zauzvrat utiče na mitohondrijsku dinamiku, distribuciju, kontrolu kvaliteta i funkciju.
Pored MFN2, fuziju unutrašnje mitohondrijalne membrane regulira OPA1, a MFN1 je posrednik mitohondrijske fuzije i DRP1 je odgovoran za fisiju mitohondrija.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 757 aminokiselina, a molekulska težina 86.402 Da. .
Struktura
Ljudski protein mitofuzin-2 sadrži 757 aminokiselinskih ostataka. MFN2 se sastoji od velikog citosolnog GTPaznog domena na N-terminalu, praćen domenom prolinom bogatih (PR), heptad-ponavljanja (HR1), dva uzastopna transmembranska domena (TM) koji prelaze OMM i drugu citosolni domen heptadnog (HR2) ponavljanja na C-terminalu. Elektronska mikroskopija (EM) pokazala je da se MFN2 akumulira u kontaktnim regijama između susjednih mitohondrija, podržavajući njihovu ulogu u njihovoj fuziji. Prvobitne studije otkrile su da i MFN1 i MFN2, koji se protežu od OMM, dviju suprotstavljenih mitohondrija, fizički interaguju u trans poziciji, formiranjem antiparalelnih dimera između njihovih HR2 domena.
Funkcija
Ključna studija in vivo otkrila je da je MFN2 neophodan za razvoj embriona, pa je zato delecija MFN2 kod miševa smrtonosna tokom srednjeg perioda razvoja. Inaktivacija alela "MFN2" nakon placentacije također je otkrila da ablacija MFN2 ozbiljno narušava razvoj malog mozga. Također je opisano da se MFN2 nalaze posvuda i da pokazuju različite nivoe ekspresije među tkivima, budući da je MFN2 u velikoj meri preovlađujući u mozgu, zbog čega je jedan od razloga zašto njegova ablacija izaziva oštećenja specifična za korteks.
IC 5329
IC 5329 (također poznat kao MCG 3-60-2, PGC 71731 i UGC 12660) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 266 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,70 (132 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 25. novembra 1899. godine.
MFN2
Mitohondrijska fuzija i fisija
MFN2 je mitohondrijski membranski protein koji učestvuje u mitohondrijskoj fuziji i doprinosi održavanju i radu mitohondrijske mreže. Mitohondrije funkcionišu kao dinamička mreža koja stalno prolazi kroz fuziju i fisiju. Ravnoteža između fuzije i fisije je važna u održavanju integriteta mitohondrija i olakšava miješanje membrana i razmjenu DNK između mitohondrija. MFN1 i MFN2 posreduju u fuziji vanjske membrane, OPA1 je uključen u fuziju unutrašnje membrane, a DRP1 je odgovoran za fisiju mitohondrija.
IC 5329
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
MFN2
Mitohondrijska fuzija i fisija
Mitohondrijska fuzija je jedinstvena jer uključuje dvije membrane: OMM i unutrašnje mitohondrijske membrane (IMM), koje moraju biti preuređene na koordiniran način kako bi se održao integritet organela. Nedavne studije pokazale su da ćelije sa nedostatkom MFN2 imaju aberantnu mitohondrijsku morfologiju, sa jasnom fragmentacijom mreže.
Mitohondrijska fuzija je neophodna za razvoj embriona. Nokaut-miševi za MFN1 ili MFN2 imaju deficite fuzije i uginuće. MFN2 nokaut-miševi uginu na embrionalni dan 11,5 zbog defekta u sloju gigantskih ćelija placente. Mitohondrijska fuzija je također važna za mitohondrijski transport i lokalizaciju u neuronskim procesima. Uvjetni MFN2 nokaut miševi pokazuju degeneraciju u Purkinjeovim ćelijama malog mozga, kao i nepravilno lokalizirane mitohondrije u dendritima. MFN2 se također povezuje sa MIRO-Milton kompleksom koji povezuje mitohondrije na kinezinski motor.
Endoplazmatskoretikulumsko-mitohondrijski kontakti
Za MFN2 se također sugeriralo da je ključni regulator povezanosti ER –mitohondrija, iako je njegova tačna funkcija u ovoj interorganeli još uvijek nepoznata. Uočeno je da se male frakcije MFN2 nalaze u membranama ER, posebno u takozvanim ER mitohondrijama povezanim membranama (MAM). Nekoliko procesa za koje je poznato da se odvijaju u MAM-u, kao što je formiranje autofagosoma za koje se tvrdilo da su modulirani prisustvom MFN2.
Aksonski transport mitohondrija
Predloženo je da je MFN2 neophodan za transport mitohondrija duž aksona, jer je uključen u njihovo vezivanje za mikrotubule putem interakcije sa dva glavna motorna proteina Miro i Milton.
Pokazalo se da su drugi intraćelijski putevi, kao što su progresija ćelijskog ciklusa, održavanje mitohondrijske bioenergije, apoptoza i autofagija, modulirani MFN2.
Klinički značaj
Važnost regulirane morfologije mitohondrija u ćelijskoj fiziologiji odmah pokazuje potencijalni uticaj MFN2 na nastanak/progresiju različitih patoloških stanja.
Charcot–Marie–Toothova boleat tip 2A (CMT2A)
Charcot–Marie–Toothova bolest tip 2A (CMT2A) uzrokovana je mutacijama u "MFN2" genu. Mutacije MFN2 povezane su sa neurološkim poremećajima koje karakteriše širok klinički fenotip koji uključuje i centralni i periferni nervni sistem. Oštećenje prvog je rjeđe, dok su oblici perifernih neuropatija češći i teži, zahvataju i noge i ruke, sa slabošću, gubitkom čula i optičkom atrofijom. Svi ovi kompleksni fenotipovi su klinički prikupljeni u neurološkom poremećaju CMT2A, podtipu heterogene grupe kongenitalnih neuromišićnih bolesti koje zahvataju motorne i senzorne neurone, zvane CMT bolest.
Među različitim tipovima ćelija, neuroni su posebno osjetljivi na MFN2 defekte: da bi ispravno radile, ove čelije trebaju funkcionalne mitohondrije, smještene na određenim mjestima kako bi podržale adekvatnu proizvodnju ATP-a i puferiranje Ca2+. Predloženo je da defektna mitohondrijska fuzija učestvuje u patogenezama CMT2A. Još jedna važna ćelijska karakteristika promijenjena u prisutnosti MFN2 mutacija je mitohondrijski transport i sadašnji modeli predlažu ovaj defekt kao glavni uzrok CMT2A.
Mutacije u OPA1 također uzrokuju optičku atrofiju, što ukazuje na uobičajenu ulogu mitohondrijske fuzije u neuronskoj disfunkciji. Tačan mehanizam kako mutacije u MFN2 selektivno uzrokuju degeneraciju dugih perifernih aksona nije poznat. Postoje dokazi koji upućuju na to da bi to moglo biti uzrokovano defektima u aksonskom transportu mitohondrija.
Alzheimerova bolest
Ukratko, mitohondrijska disfunkcija je istaknuta karakteristika neurona osolba sa AD. Opisano je da su nivoi DRP1, OPA1, MFN1 i MFN2 značajno smanjeni, dok su nivoi Fis1 značajno povećani u AD pacijenata.
Parkinsonova bolest
MFN2 je ključni supstrat PINK1/parkin para, čije su mutacije povezane s porodičnim oblicima Parkinsonove bolesti (PD). Pokazalo se da je MFN2 neophodan za aksonske projekcije dopaminergijskih (DA) neurona srednjeg mozga koji su zahvaćeni PD. Promjene MFN2 u progresiji PD, s obzirom na kapacitet PINK1 i parkina da pokrenu posttranslacijske modifikacije u svojim supstratima, tek treba da se procijene.
Kancer
Proučavanje mehanizama mitohondrijske funkcije, tačnije funkcije MFN2, tokom tumorigeneze kritično je za sljedeću generaciju terapeutika kancera. Nedavne studije pokazale su da disregulacija mitohondrijske mreže može uticati na MFN2-proteine, izazivajući mitohondrijsku hiperfuziju i fenotip otporan na više lijekova (MDR) u ćelijama raka. MDR ćelije raka imaju mnogo agresivnije ponašanje i vrlo su invazivne sa boljom sposobnošću metastaziranja. Svi ovi faktori dovode do loše prognoze raka i stoga su potrebne nove terapijske strategije za ciljanje i iskorenjivanje MDR TNBC ćelija. Pretpostavlja se da je hiperfuzija mitohondrija jedan od glavnih mehanizama koji čini ćelije otpornim na tradicijske hemoterapijske tretmane. Dakle, inhibiranje mitohondrijske fuzije bi senzibiliziralo ćelije raka na hemoterapiju, što bi je učinilo znatno efikasnijim tretmanom. Da bi se inhibirala mitohondrijska hiperfuzija, mora se koristiti anti-MFN2 peptid, kako bi se vezao za MFN2 proteine mitohondrijske membrane i spriječio ih da izgrade mitohondrijsku mrežu. Cilj anti-MFN2 peptida je da učini da MFN2 ne bude funkcionalan, tako da ne može učestvovati u fuziji mitohondrija i u radu mitohondrijske mreže. Na taj način neće doći do hiperfuzije i hemoterapijski lijekovi bi bili mnogo uspješniji. Međutim, potrebna su dalja istraživanja u ovoj oblasti jer još uvijek postoji mnogo nepoznanica.
Trzanska džamija
Trzanska džamija, ili Alibegova džamija, nalazi se u Žepču, Bosna i Hercegovina. Proglašena je, zajedno sa haremom, za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Historija
Alibegova džamija poznata kao i Trzanska najstarija je džamija i vjerski objekat u Žepču. Početkom 16. vijeka džamiju sagradio je Ali-beg u Žepču na mjestu zvanom Trzna. Prvi put uništena je od strane Eugena Savojskog 1697. godine. Renovirana je 1900. godine. Njena sofa bila je natkrivena kosim krovom koji je ostao sve do 1986. godine, kada je sofa dobila tri male kupole. U haremu ove džamije 1864. godine ukopan je posljednji vrandučki kapetan Mahmud-beg. Posljednji put srušena je 9. augusta 1993. godine, sa još tri žepčanske džamije. Medžlis Islamske vjerske zajednice Žepče 2008. godine, naložio je izradu projekta rekonstrukcije i dogradnje Trzanske džamije u Žepču. Ovim projektom je predviđena izgradnja potpuno novog objekta na mjestu porušene džamije sa vanjskim gabaritima džamije kakvih je bila prije rušenja. Tokom 2017. godine, nakon devetogodišnje obnove završeni su radova na rekonstrukciji i džamija je svečano otvarena.
Opis
Vanjski gabariti glavnog kubusa džamije su 11x11 m, dok je dubina trijema 3 metra. Uz džamiju nalazi se omanji mezaristan sa dvadesetak nišana. Dio tih nišana je prelomljen ili izvaljen iz zemlje i razbacan je po lokalitetu mezaristana.
Nekropola Bijača
Nekropola Bijača, općina Ljubuški, nalazi se na listi 28 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. ''  Na listi su 20 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj. Proglašena je i za Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Bernard Ezi IV
Bernard Ezi IV (također Bernard Aiz; ? – 1358. ili kasnije) bio je francuski plemić te lord Albreta.
Branko Trajkov
Branko Trajkov (rođen 9. oktobra 1966), također poznat po svom nadimku Trak, hrvatski je muzičar i muzički producent. Najpoznatiji je kao bubnjar rock grupe Zabranjeno pušenje. Također, organizira kreativne i muzičko-terapijske bubnjarske radionice za djecu i odrasle.
Bernard Ezi IV
Biografija
Lord Bernard je bio sin lorda Albreta Amanieua VIII i njegove supruge, Rose de Bourg, dame Verteuila i Veyresa. Nije poznato kad je rođen. Nakon očeve smrti, postao je lord Albreta.
Nekropola Bijača
Lokacija
Nekropola sa stećcima na lokalitetu Bijača nalazi se pored ceste Ljubuški – Vid, u neposrednoj blizini naselja Donja Bijača, udaljenom od Ljubuškog 7 km zračne linije u pravcu juga.
Historija
U okolini Ljubuškog, na 7 nekropola registrirano je 214 stećaka, od čega: ploča 88, sanduka 78, sanduka s postoljem 1, sarkofaga 9 te ploča i sanduka koji nisu pojedinačno opisani 48 primjeraka. Od 176 opisanih nadgrobnih spomenika, polovina je ploča, polovina sanduka, dok je sarkofaga relativno malo, ali su umjetnički kvalitetnije ukrašeni od ostalih. Od 176 primjeraka 81 je ukrašenih.
Bernard Ezi IV
Biografija
Godine 1311, Bernard je oženio Izabelu od Girondea, sa kojom nije imao djece, a koja je umrla 1318. Bernard je nakon njene smrti, 1321, oženio Martu od Armagnaca, kćerku grofa Bernarda VI od Armagnaca. Marta i Bernard bili su roditelji barem osmero djece. Njihovo najstarije dijete je bio sin Arnaud-Amanieu, koji je naslijedio Bernarda.
Branko Trajkov
Muzička karijera
Kao dijete, Trajkov je bio veliki obožavatelj sarajevske rock grupe Bijelo dugme. Kada je imao 10 godina otac ga je odveo na njihov koncert, promociju albuma Eto! Baš hoću! (1976), u Domu sportova u Zagrebu. Na tom koncertu je shvatio šta želi biti kada odraste. Diplomirao je 1979. godine na nižoj muzičkoj školi, gdje je svirao klavir. Kasnije je samostalno naučio svirati i gitaru.
Nekropola Bijača
Historija
Na ovom području bilo je aktivno više klesarskih radionica kao nosilaca različitih utjecaja. Nije ista radionica majstora koji su radili spomenike na nekropoli u Gornjim Studencima i onih koji su radili na nekropoli „Gračine“ u Bijači, Zvirićima i Pržinama. Većina spomenika pripada XIV. i XV. stoljeću, pojedini primjerci, međutim, mogli su nastati i znatno ranije, možda čak u XII. stoljeću.
Branko Trajkov
Muzička karijera
Trajkov se 1983. godine pridružio grupi Karavele, pratećem bendu rock grupama Električni orgazam i Idoli. U kasnim osamdesetima je bio član nekoliko rock grupa, kao što su Mačke i Rocket Stars. Godine 1990. postaje bubnjar novoosonovane zagrebačke rockabilly teen grupe Fantomi. Grupu je napustio 1994. godine kada se ona raspada. Zaposlio se na HRT-u 1994. godine, a sljedeće u Koncertnoj dvorani Vatroslava Lisinskog. Radio je tamo kao ton majstor i producent sve do 1997. godine. U to vrijeme sarađuje i na mnogobrojnim projektima studija "Crno Bijeli Svijet", rock grupe Prljavo kazalište. Početkom 2000. godine pridružio se grupi 7/8, pratećem bendu zagrebačkog ženskog zbora Ezerki koji izvodi tradicionalne makedonske narodne pjesme. Tih godina radi i s Lidijom Bajuk na njena četiri studijska albuma, a nastupao je s njom i na nekim koncertima.
Nekropola Bijača
Opis
Nekropola broji 33 stećka. Pripisuju se obitelji knezova Rupčića. Dobro su obrađeni i očuvani. Najbrojniji su motivi povijene lozice s trolistovima, potom križevi i štitovi s mačevima, a onda slijede ostali: vrpce, arkade, predstave pojedinačnih ljudskih figura i scene kola i lova. Nekropola ima posebnu likovnu vrijednost. Reprezentativni primjerak je stećak broj 16, visoki sljemenjak s postoljem, dimenzija 115 x 90 x 105 cm. Krov sljemenjaka je neukrašen, a ispod samog krova oko čitavog sljemenjaka pruža se tordirana vrpca. Sljemenjak je ukrašen na sve četiri bočne strane:
Nekropola je ugrožena usljed neposredne blizine saobraćajnice.
Branko Trajkov
Muzička karijera
Od sjevernoameričkog indijanskog plemena Picuris Pueblo iz Novog Meksika, SAD, je 2011. godine dobio ovlaštenje za izvođenje pjesama na tradicijskim ritualima "Ples Sunca i Mjeseca". Također, član je Hrvatske zajednice samostalnih umjetnika (HZSU).
Zabranjeno pušenje
Trajkov se pridružio rock grupi Zabranjeno pušenje u jesen 1996. godine. Njegova prva saradnja s grupom dolazi s koncertima, među kojima su i oni u Zagrebu i Sarajevu kad se snimao uživo album Hapsi sve! (1998). Nakon toga sudjelovao je u snimanju njihovih sedam studijskih albuma Agent tajne sile (1999), Bog vozi Mercedes (2001), Hodi da ti čiko nešto da (2006), Muzej Revolucije (2009), Radovi na cesti (2013), Šok i nevjerica (2018) i Karamba! (2022.).
Skupa s članovima Zabranjenog pušenja Davorom Sučićem i Robertom Boldižarom, Trajkov je i član grupe Shaderwan Code. Riječ je o zajedničkoj grupi Zabranjenog pušenja i zagrebačkog Zbora Arabeske. Trajkov je radio na oba njihova albuma, Kad procvatu behari (2011) i Ah, što ćemo ljubav kriti (2018).
Društveno korisni rad
Od 2000. godine Trajkov organizuje kreativne i muzičko-terapijske bubnjarske radionice za djecu i odrasle osobe s posebnim potrebama. On je osmislio ovu jedinstvenu bubnjarsku radionicu kako bi ušao u najskrovitije i najekstremnije situacije i ustanove, pokušavajući energijom muzike i ritma ući u svijet onih kojima sistem ne pomaže uvijek na odgovarajući način. Stoga je cilj ovakvih radionica na spontan i prirodan način učesnicima pružiti uvid u ritam, muzičku kreaciju i lični zvučni doživljaj. Za vrijeme izvođenja radionica gradi se skladna i čvrsta zajednica temeljena na hijerarhiji zvuka i ritma, a ne tjelesnih, umnih ili društvenih predispozicija polaznika. Isto tako, putem muzičkih obrazaca cilj je i otvoriti i stimulisati nove kanale neverbalne komunikacije.
U 2000. godini Trajkov sa svojim kolegama iz grupe Zabranjeno pušenje sudjeluje u jednom društvenoodgovornom projektu gdje su organizovali muzičke radionice za djecu i mlade koji su bili žrtve mina. Radionice su organizovane dva puta u godini. Zimske radionice održane su u Kranjskoj Gori, a ljetne su održane u Rovinju. Godine 2005. održane su i muzičke radionice u sklopu projekta "Zemlja bez granica". U radionici pod nazivom "Vratimo muziku i ritam na njihova vjekovna ognjišta" Trajkov je usmjeravao polaznike u ponovnom pronalaženju svoga ritma i usklađivanje s vibracijama okoline.
Stupa (uređaj)
Stupe su bile primitivni uređaji za uređenje (valjanje i stupanje) proizvoda od vune ( gunji, guber, himbulje, kabanice, ćilimi i pokrivači). Ovi nabrojani proizvodi služili su za nužne potrebe seoskog stanovništva.
Plastid
thumb|300px|Biljne ćelije sa vidljivim [[hloroplastima]] Plastid (grč: πλαστός – plastós  = formiran, oblikovan) je velika organela u biljnim ćelijama, uključujući i alge. Plastidi su mjesta proizvodnje i skladištenja važnih hemijskih spojeve koje stvaraju i koriste ćelije i oraganizam u cjelini. Oni često sadrže pigmente za fotosintezu i vrste pigmenata čije prisustvo može promijeniti ili odrediti boju ćelije. Oni imaju dvostruk DNK molekuli, koja je kruna, kao i kod prokariota.
Branko Trajkov
Društveno korisni rad
U aprilu 2013. godine, Ministarstvo kulture Republike Hrvatske odabralo je Trajkova kao prvog voditelja projekta za svoj pilot projekt "Ruksak (pun) kulture". On je kasnije održao više od 15 radionica kao dio ovog projekta Ministarstva. Radionice su održane u Novoj Gradišci, Križevcima, Kninu, Koprivnici, Metkoviću, Slavonskom Brodu i drugim gradovima. Trajkov je 2014. godine imenovan za stalnog saradnika Zavoda za javno zdravstvo Brodsko-posavske županije. Do početka 2018. godine održao je gotovo 25 muzičko-terapijskih radionica s liječenim ovisnicima u Slavonskom Brodu. Godine 2015. izdavačka kuća Školska knjiga imenovala ga je stručnim saradnikom njihovog odjela za muzičko obrazovanje. Tako je bubnjarske radionice održao i na mnogim stručnim skupovima profesora muzičke kulture i razredne nastave u mnogim gradovima, kao što su Kutina, Senj, Čakovec, Jastrebarsko, Beli Manastir i drugi.
Plastid
Biljni plastidi
300px|thumbnail|left|Leukoplasti u biljnim ćelijama. Oni plastidi koji sadrže pigmente mogu obavljati fotosintezu. Plastidi mogu i skladištiti fotosintetske proizvode kao što je škrob,a mogu sintetizirati i masne kiseline terpena, koje se mogu koristiti za proizvodnju energije i kao sirovina za sintezu drugih molekula. Na primjer, komponente biljne kutikule i njegovog epikutikulskog voska sintetiziraju se u epidermu ćelije iz palmitinske kiseline, koji je sintetiziran u hloroplast ima mezofilnog tkiva.
Stupa (uređaj)
Pravljene su od od 4 vrste drveta: bagrem, hrast, kljen, murva (dud). Nalazile su se na otvorenom prostoru, ali češće u zgradama, koje su se takođe zvale stupe. Stuparske zgrade zidane su kamenom krečnjakom i malterom, bez ikakvih dekoracija kao objekti čisto utilitarne prirode. Bile su pokrivene pločom ili crijepom. U donjem boju (prizemlje) bile su stupe, a na spratu dućan sa krilom za sušenje sukna. Dućani su obično imali po dvije prostorije: u jednoj odžak, a u drugoj bi bile smještene mušterije.
Branko Trajkov
Društveno korisni rad
U posljednjih 20 godina Trajkov je organizovao više od stotinu bubnjarskih radionica u gotovo svim većim hrvatskim gradovima i opštinama.
Plastid
Biljni plastidi
Svi plastidi deriviraju iz protoplastida koji su prisutni u meristemskom tkivu biljaka. Proplastidi i mladi hloroplasti obično se dijele jednostavnom fisijom, ali i zreli hloroplasti također imaju taj potencija. Plastidi se tokom ćelijske diferencijacije razviti u nekoliko oblika, u zavisnosti od nihove buduće funkcije u ćeliji. Nediferencirani plastidi (proplastidi) mogu se razviti u bilo koju od slijedećih varijanti: Ovisno o njihovoj morfologiji i funkciji, plastidi imaju sposobnost da se diferenciraju i rediferenciraju iz jednog oblika u drugi.
Stupa (uređaj)
Da bi se stupe pokrenule, izdvaja se jedan dio vode od riječnog toka posebnim rukavcima. Ovi rukavci imali su akumulacionu funkciju. Radi postizanja pada, pravljene su brane. Rukavac je pregrađivan sa raznim građevinskim materijalima kao što su kamen, malter, kreč i zemlja crvenica. Pregrađeni dio tzv. bent imao je nekoliko otvora (badža). Voda se slijevala niz žlijeb (drveno korito) do kola. Preko kola snaga vode pokretala je sve uređaje za stupanje. Kolo je montirano na vreteno. Vreteno se oslanja na drvenu kladu na koju žlijebom dolazi voda. U vretenu su ugrađeni drveni hrastovi krstaci za podizanje kola i malja. Na vodene kružnice stavljaju se gobelje. Na gobelji su ugrađene po tri kašike (lopatice), tako da ih je ukupno dvanaest. Sukno se polaže u korito od hrastovog drveta koje udaraju naizmjenično jedan pa drugi malj. Maljevi su teški oko 90 kg svaki i u grebenu sastavljeni od tri zupca. Na gornjem dijelu stupe nalaze se gornjice koje nose maljeve. One su napravljene od kljenova drveta da imaju ljepši i tonalniji zvuk.
Branko Trajkov
Privatni život
Trajkov je rođen i odrastao u Zagrebu. Njegov otac Stojan svira harmoniku. Trajkov je diplomirao 1994. godine kao inženjer arhitekture na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu.
Stupa (uređaj)
Posebno su upečatljive vodenice i stupe na rijeci Bregavi u Stocu pa su proglašene za nacionalni spomenik.
Plastid
Biljni plastidi
Svaki plastid stvara više kopija kružnog 75-250 kilobaza. Broj kopija genoma (plastoma) po plastidu varira, u rasponu od više od 1000 u ubrzanom dijeljenju ćelija (koje općenito, sadrže malo plastida) do 100 ili manje u zrelim ćelijama, gdje se plastidne podjele povećale njihov broj. Plastom sadrži oko 100 gena koji kodiraju ribosomne i transfer ribonukleinske kiseline (molekule rRNK i tRNK, kao i proteine koji su uključeni u fotosintezu i plastidne gene. Međutim, ovi proteini predstavljaju samo mali dio ukupnog proteinskog seta neophodnog za izgradnju i održavanje strukture i funkcije pojedinih tipova plastida.
Jedarni biljni geni kodiraju ogromnu većina plastidnih proteina, a ekspresija plastidnih i nuklearnih gena je dobro ko-regulirana da koordinira pravilan razvoj plastida u odnosu na ćelijsku diferencijaciju. Plastidna DNK postoji kao veliki protein-DNK kompleks povezan sa unutrašnjom membranom i nazvan je plastidnim nukleoideom. Svaka nukleidna čestica može sadržavati više od 10 primjeraka plastidne DNK. Proplastid sadrži jedan nukleid, u centru plastida. Tokom razvoja proplastida u hloroplast i pretvorbe jednog tipa, plastidi mijenjaju morfologiju, veličinu i lokaciju unutar organele. Remodeliranje nukleoida se dešava modifikacijom koja omogućava kompoziciju i povećanje količine nukleoidnih proteina.
Mnogi plastidi, posebno oni koji su odgovorni za fotosintezu, posjeduje brojne unutrašnje membranske slojeve. U biljnim ćelijama, duge tanke izbočine zvane stromule ponekad se formiraju i povećanje glavnog plastidnog tijela u citosolu (međusobnim povezivanjem nekoliko plastida). Proteini, po svoj prilici manje molekule, mogu da se kreću u okviru stromula. Većina kultiviranih ćelija, koje su relativno velike u odnosu na druge biljne ćelije, imaju vrlo duge i obilne stromule koje se proširuju ka ćelijskoj periferiji.
Plastidi algi
Kod algi, termin laukoplast se uputrebljava za nepigmentirane plastide čija se funkcija razlikuje od ostalih biljnih leukoplasta. Plastidi algi se također razlikuju i po sadržaju pirenoida. Alge Glaucocystophyte sadrže muroplaste, koji su slični hloroplastima, izuzev što one imaju ćelijski zid sličan prokariotima. Crvene alge (Rhodophyte) sadrže rodoplaste, koji su sposobni za fotosintezu i na dubina preko 268 m.
Nasljeđivanje plastida
Većina biljaka nasljeđuje plastide iz samo jednog roditelja. U principu, cvjetnice naslijediti plastide iz ženskog gameta, dok mnoge golosjemenjače (gimnosperme) naslijediti plastide iz muškog polena. Alge također naslijediti plastide samo jednog roditelja. Plastidni DNK drugog roditelja je, stoga, potpuno izgubljen.
U normalnim intraspecijskim ukrštanjima prelaza (koja rezultiraju normalnim hibridima iste vrste), nasljeđivanje plastidne DNK je 100% uniparentalno. Kod interspecijskih hibridizacija, međutim, nasljeđivanje plastida je nestalno. Iako se plastidi nasljeđuju uglavnom od majke, prema mnogim izvještajima, hibridi cvjetnica sadrže plastide oca. Oko 20% cvjetnica, obično pokazuje biparentalno nasljeđivanje plastida.
Porijeklo plastida
Smatra se da su plastidi porijeklom iz endosimbioze cijanobakterija. Ova simbioza je nastala prije oko 1,5 milijardi godina i omogućila je eukariotima fiksaciju ugljika za fotosintezu. Tada su se pojavile tri evolucijske grane u kojima se plastidi različito nazivaju: Plastidi se razlikuju kako po pigmentaciji, tako i po njihovim ultrastrukturama. Na primjer, hloroplasti su izgubili sve fikoobilisome, komplekse za upijanje svjetltiosti (koji se mogu naći kod cijanobakterija, crvenih algi i glaukofita), već sadrže stromu i granu tillakoida. Ova struktura je prisutna samo kod viših biljaka i veoma je slična onoj kod zelenih algi. Glaukofitni plastidi – za razliku od hloroplasta i rodoplasta – još uvijek su okruženi ostatakom cijaanobakterijskim ćelijskim zidom. Svi ovi primarni plastidi su ovijeni dvijema membranama.