Georg_Philipp_Telemann
Zrele godine (Frankfurt, Hamburg)
Promjena životnog mjesta je postala neophodnost i zato je otišao u slobodni carski grad Frankfurt na Majni da preuzme dužnost direktora Opštinskog muzičkog direktora i kapelnika u jednoj crkvi (Barfüßerkirche). Zajedno sa svojim aktivnostima, kao direktor (njem. "Frauenstein") ženskog muzičkog društva u tom istom gradu, gdje je predstavljao nedjeljne koncerte. Ovi novi poslovi su Tellemannu odgovarali vrlo dobro za njegov talenat. Sastavljao je povremeno muziku za gradske svečanosti, pet godina dug ciklus crkvenih kantata, oratorija, orkestarske muzike i cijelo bogatstvo kamerne muzike, od kojih je znatan dio i objavljen. Jedino je nedostajala mogućnost da se proizvede opera, ali on je nastavio da komponuje djela za operu u Leipzigu. U tom periodu bio je također imenovan kapelnikom kod Princ od Bayreutha. Ponovo se oženio (sticanjem državljanstva putem braka) i postao porodični čovjek. Tokom njegove posjete Eisenachu 1716. godine bio je počašćen mjestom gostujućeg kapelnika (nastavio je da šalje nove radove do 1729. godine). Također je bio na dvoru kao diplomatski dopisnik. Daljnje priznanje njegovog sve većeg ugleda došlo je sljedeće godine, kada ga je Vojvoda Ernst Gotha pozvao da postane kapelnik na svim njegovim različitim dvorovima. To je zauzvrat pomoglo poboljšanju njegove situacije u Frankfurtu. A putovanje u Dresden 1719. godine na svečanosti u čast nedavno vjenčanih princa izbornika Friedricha Augusta II i nadvojvotkinje Marije Josephije austrijske omogućilo je novo okupljanje sa Georgom Friedrichom Händelom. Također to je bila prilika da čuje opere Antonija Lottija i zbirku violinskih koncerata posvećenih koncertmajstoru i virtuozu violinisti Johannu Georgu Pisendelu. Zatim je 1721. godine preuzeo prestižno mjesto kantora Hamburg Johanneuma na kojem se tradicionalno odvijala nastava odgovornosti i direktora u organizaciji pet glavnih crkava u Hamburgu, a Telemann je na tom mjestu naslijedio Joachima Gerstenbüttela. Tu je napokon dobio prestižno mjesto koje će mu pružiti naizgled neograničene mogućnosti za komponovanje i izvođenje njegove muzike. Kao kantor bio je zauzet kao nikada prije: morao je sastaviti dvije kantate sedmično, godišnje proizvesti novu pasiju, i da obezbijedi povremena muzička djela za crkvene i gradske ceremonije. Tolika je bila njegova vitalnost i kreativni poticaj da je i pored ogromne odgovornosti on očito željno tražio i ispunjavao dodatne muzičke zahtjeve iz zemlje i inostranstva. thumb|250px|left|Moderna operska kuća u [[Hamburgu danas.]] Tokom svog boravka u Hamburgu Telemann je udvostručio svoje muzičke aktivnosti, sa povećanim brojem javnih koncerata izvođenih u crkvama, najpoznatijim restoranima u gradu gdje su bila izvedena mnogobrojna sakralna i sekularna muzička djela. Ovi nastupi su bili pod pokroviteljstvom uglednih građana Hamburga i podržani od strane posjetilaca koji su plaćali ulaznice. Što je još važnije on je komponovao muziku kao direktor "Hamburga O", gdje je ostao u tom svojstvu do njegovog zatvaranja 1738. godine. Tu je komponovao ozbiljne i komične radove, od kojih su mnogi izgubljeni ili su opstali samo kao odlomci objavljeni u muzičkom časopisu "Vjerni muzički majstor" (Der getreue Musikmeister). Osim opera samog Telemanna tu su izvođena i djela Reinharda Keisera, te tzv. londonske opere Georga Friedricha Händela tokom telemannovog mandata. Ovaj časopis je osnovan 1728. godine od strane Telemanna i J.V. Görnera, a planiran je kao "kućne muzičke lekcije" za muzičke zaljubljenike i bio je prvi takve vrste.