cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
SOX2
Pluripotencija matičnih ćelija
NPM1, regulator transkripcije uključen u proliferaciju ćelija, pojedinačno formira komplekse sa Sox2, Oct4 i Nanog u embrionskim matičnim ćelijama. Ova tri faktora pluripotencije doprinose složenoj molekulnoj mreži koja reguliše niz gena koji kontrolišu pluripotenciju. Sox2 se kooperativno vezuje za DNK sa Oct4 na nepalindromskim sekvencama, kako bi aktivirao transkripciju ključnih faktora pluripotencije. Iznenađujuće, regulacija Oct4-Sox2 pojačivača može se dogoditi bez Sox2, vjerovatno zbog ekspresije drugih Sox proteina. Međutim, grupa istraživača je zaključila da je primarna uloga Sox2 u embrionskim matičnim ćelijama kontrola ekspresije Oct4 i da oboje održavaju vlastitu ekspresiju kada se eksprimiraju istovremeno.
U eksperimentu koji je uključivao embrionske matične ćelije miša, otkriveno je da je Sox2 u sprezi sa Oct4, c-Myc i Klf4 dovoljan za proizvodnju induciranih pluripotentnih matičnih ćelija. Otkriće da je ekspresija samo četiri transkripcijska faktora neophodna da bi se izazvala pluripotencija omogućilo je da se buduća istraživanja regenerativne medicine sprovedu s obzirom na manje manipulacije.
Gubitak pluripotencije reguliše se hipermetilacijom nekih mjesta vezanja Sox2 i Oct4 u muškim zametnim ćelijama i posttranskripcijsku supresiju Sox2 od strane miR134.
Različiti nivoi Sox2 utiču na sudbinu diferencijacije embrionskih matičnih ćelija. Sox2 inhibira diferencijaciju u mezendermni zametni sloj i promovira diferencijaciju u nervni ektodermni zametni sloj. Npm1/Sox2 kompleksi se održavaju kada se diferencijacija inducira duž ektodermne loze, naglašavajući važnu funkcionalnu ulogu Sox2 u diferencijaciji ektoderma.
Studija sprovedena u Milanu, Italija, pokazala je, kroz razvoj nokaut modela, da nedostatak Sox2 dovodi do nervnih malformacija i konačno smrti fetusa, dodatno naglašavajući vitalnu ulogu Sox2 u embrionskom razvoju.
Nervne matične ćelije
U neurogenezi, Sox2 se eksprimira kroz ćelije u razvoju u nervnoj cijevi, kao i u proliferirajućim progenitorima centralnog nervnog sistema. Međutim, Sox2 je reguliran tokom konačnog ćelijskog ciklusa progenitora tokom diferencijacije, kada postanu post mitotski. Ćelije koje eksprimiraju Sox2 sposobne su i za proizvodnju ćelija koje su identične sebi i za diferencirane tipove neuronskih ćelija, dva neophodna obilježja matičnih ćelija. Tako signali koji kontrolišu ekspresiju Sox2 u pretpostavljenom neuronskom odjeljku, kao što je signalizacija Notch, kontroliraju koju veličinu neuronski odjeljak konačno dostiže. Proliferacija Sox2+ nerve matične ćelije može stvoriti neuronske prekursore kao i populaciju nervnih matičnih ćelija Sox2+. Razlike u veličini mozga između vrsta stoga se odnose na kapacitet različitih vrsta da održe ekspresiju SOX2 u nervnim sistemima u razvoju. Razlika u veličini mozga između ljudi i majmuna, naprimjer, povezana je s mutacijama u genu Asb11, koji je uzvodni aktivator SOX2 u nervnom sistemu u razvoju..
Inducirana pluripotencija je moguća korištenjem odraslih nervnih matičnih ćelija, koje eksprimiraju više razine Sox2 i c-Myc od embrionsskih matičnih ćelija. Stoga su samo dva egzogena faktora, od kojih je jedan nužno Oct4, dovoljna za indukciju pluripotentnih iz nervnih matičnih ćelija, smanjujući komplikacije i rizike povezane s uvođenjem više faktora za izazivanje pluripotencije..
Deformacije oka
Mutacije u ovom genu su povezane s bilateralnom anoftalmijom, teškim strukturnim deformitetom oka.
Kancer
U razvoju pluća, Sox2 kontrolira morfogenezu grananja bronhijskog stabla i diferencijaciju epitela disajnih puteva. Prekomjerna ekspresija uzrokuje povećanje neuroendokrinih, želučanih/crijevnih i baznih ćelija. U normalnim uslovima, Sox2 je kritičan za održavanje samoobnavljanja i odgovarajućeg udjela bazalnih ćelija u trahejskom epitelu odraslih. Međutim, njegova prekomjerna ekspresija dovodi do ekstenzivne epitelne hiperplazije i na kraju do karcinoma u plućima miševa u razvoju i odraslih miševa.
U karcinomu pločastih ćelija, genske amplifikacije često ciljaju na regiju 3q26.3. Gen za Sox2 leži unutar ovog regiona, što efektivno karakteriše Sox2 kao onkogen, iako je kod adenokarcinoma jednjaka gubitak Sox2 snažno povezan sa lošijom prognozom, efektivno karakterišući Sox2 kao supresor tumora. Stoga je pošteno reći da je funkcija SOX2 kod raka plejotropna. Sox2 je ključni faktor povećane regulacije u karcinomu skvamoznih čelija pluća, usmjeravajući mnoge gene uključene u progresiju tumora. Prekomjerna ekspresija Sox2 sarađuje s gubitkom ekspresije Lkb1 za podsticanje skvamoznog karcinoma pluća kod miševa. Njegova prekomjerna ekspresija također aktivira ćelijsku migraciju i rast, nezavisan od sidrišta.
Ekspresija Sox2 se također nalazi u visokom stepenu raka prostate i podstiče rast raka prostate  otpornog na kastraciju.
Ektopijska ekspresija SOX2 može biti povezana sa abnormalnom diferencijacijom ćelija kolorekumskog karcinoma.
U glioblastoma multiforme, Sox2 je dobro uspostavljen faktor transkripcije matičnih ćelija potreban za indukciju i održavanje svojstava stabljike glioblastomskih ćelija raka.
Regulacija hormonom štitnjače
Postoje tri elementa odgovora hormona štitnjače (TRE) u regionu uzvodno od promotora Sox2. Ova regija je poznata kao regija pojačivača. Studije su sugerirale da tiroidni hormon (T3) kontrolira ekspresiju Sox2 preko regije pojačivača. Ekspresija TRα1 (receptora tiroidnog hormona) je povećana u proliferirajućim i migrirajućim nervnim matičnim ćelijama. Stoga se sugerira da transkripcijska represija Sox2, posredovana signalnom osovinom hormona štitnjače, omogućava privrženost neuronskih matičnih ćelija i migraciju iz subkomorske zone. Nedostatak hormona štitnjače, posebno tokom prvog trimestra, dovest će do abnormalnog razvoja centralnog nervnog sistema.
Dodatno u prilog ovom zaključku ide i činjenica da hipotireoza tokom fetusnog razvoja može rezultirati raznim neurološkim nedostacima, uključujući kretenizam, koji karakterizira zaostajanje u fizičkom razvoju i mentalna retardacija.
Hipotireoza može nastati iz mnoštva uzroka i obično se liječi hormonskim tretmanima kao što je često korišteni levotiroksin.
Interakcije
Pokazalo se da SOX2 reaguje sa PAX6, NPM1, i Oct4. Za SOX2 nađeno je da učestvuje u regulaciji Rex1 sa Oct3/4.
Kosmaj
Bosna i Hercegovina:
Srbija:
Zaloke
Zaloke su naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zaloke su imale 59 stanovnika.
Banska Selnica
Banska Selnica je naseljeno mjesto u sastavu grada Karlovca, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Karlovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Banska Selnica je imala 90 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Selnica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Banska Selnica je imalo 158 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Škedenj
Škedenj je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenske Konjice, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Slovenske Konjice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Škedenj je imao 71 stanovnika.
Napomena: ''U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Škedenj i Tolsti Vrh.''
Thomas Blakiston
Thomas Wright Blakiston (27. decembar 1832 – 15. oktobar 1891) bio je britanski istraživač i prirodoslovac.
Biografija
Rođen u Lymingtonu, Hampshire, bio je sin majora Johna Blakistona, iz potomstva barona Blakiston i majke Jane. U kasnoj životnoj dobi, 1885. godine, Blakiston se oženio s Ann Mary. Imali su jednu kćerku i sina. Ann Mary ga je nadživjela 46 godina, a umrla je u Engleskoj marta 1937.
Karijera istraživača
Kao istraživač, Blakiston je istraživao zapadni dio Kanade tokom ekspedicije Palliser, u periodu od 1857. do 1859. godine. Planina Blakiston, najviši vrh Nacionalnog parka Waterton Lakes, nazvana je njemu u čast 1858. godine. Godine 1861. putovao je u Kinu i istraživao rijeku Yangtze, istraživši područja koja prije njega nijedan zapadnjak nije posjetio. Veći dio ostatka svog života proveo je u Japanu gdje postaje jedan od glavnih prirodoslovaca u toj državi. Godine 1885. odlazi u SAD. Umire 15. oktobra 1891. od upale pluća u San Diegu, u 58. godini života.
Bio je prva osoba koja je zapazila da je životinjski svijet ostrva Hokkaido, japanskog sjevernog ostrva, sličan životinjskim vrstama sjeverne Azije dok je fauna ostrva Honshū srodna fauni južne Azije.
Na osnovu ovog otkrića, moreuz Cugaru je ustanovljen kao zoogeografska granica i nazvana Blakistonova linija.
Blakiston je u Hakodateu, 1883. godine otkrio vrstu sove. Istu je kasnije opisao Henry Seebohm i nazvao je Blakistonova sova ribarica.
Sahranjen je na groblju Greenlawn, u Columbusu, u Ohaju.
147. lahka brigada
147. lahka brigada vojna je jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Prvog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Olovsko-sokolački odred formiran je u Sarajevu od ljudstva s tog područja. Komanda ovog odreda pokušala je u Olovu formirati 11. brdsku brigadu, od samog odreda i jedinica Općinskih štabova odbrane Sokolac i Han Pijesak. Ova brigada nije formirana, a 17. decembra 1993. osnovan je 1. samostalni sokolački bataljon koji je svoj ratni put nastavio na olovskom ratištu u okviru 2. korpusa.
Medaljom za hrabrost odlikovan je pripadnik 147. brigade Remzo Žilić. Zlatnim ljiljanom, najvišim ratnim priznanjem, odlikovano je šest pripadnika 1. sokolačkog bataljona i dva pripadnika 147. brigade.
Maskarada
Maskarada je deveti studijski album srbijanske folk pjevačice Svetlane Cece Ražnatović. Objavljen je za diskografsku kuću PGP RTS mjeseca juna 1997. godine. Prodat je u tiražu od 215.000 primjeraka.
Na albumu se nalaze sljedeće pjesme:
Asortativno parenje
Asortativno parenje neslučajni sistem parenja u kojem se fenotipsgi/genotipski sličnije jedinke ču datoj populaciji češće i uspješnije pare nego što se očekuje po zakonu vjerovatnoće odnosno panmiksije. Međutim, ta izvorna definicija neslučajnog parenje je kasnije proširena na sve oblike neslučajnog parenja bez uticaja drugih barijara, pa i na one kada se fenotipski međusobno različitije jedinke češće pare nego što se očekuje po modelu genetički ravnotežnih populacija. Parenje genetički sličnijih jedinki je svojevrstan oblik inbridinga (inbreeding = ukrštanje u srodstvu) koje uvijek vodi ka smanjenju heterozigotnosti. Nasuprot tome, logično jr da parenje međusobno genetički udaljenijih individua u većoj frekvenciji od očekivanja je autbriding (outbreeding), koji povećava heterozigotnost u marednoj generaciji date populacije.
Uticaj na genetičku raznolikost
Asortativno parenje se javlja po raznim osobinama i može ojačati vezu parenja sa povećanjem plodnosti. Strategija pozitivnog asortativnog parenja utiče na povećanje genetičke povezanosti, što može olakšati komunikaciju i altruizam. Nasuprot tome, disasortativno (negativno) parenje smanjuje genetičku srodnost između članova porodice, iako povećava hetrozigotnost populacije. Na kraju krajeva, efekat asortativnog parenja je da se poveća grupni  fitnes, što znači zbira jedinki i svih njihovih potomaka.
Međutim, parenje između jedinki koji su jako genetički slične se smatra inbridingom i smanjuje fitnes stavljanjem individua u veći rizik za pojave štetnih recesivnih osobina. Iako su genetičke diversifikacije generalno ima smisao adaptivne strategije u nepredvidljivim okruženjima, smanjenja genetičke raznolikost može pružiti stabilnost u predvidljivim sredinama. Treba napomenuti, međutim da je uspješna samo ona evolucijska strategija koja balansira potrebu za optimalnom prilagodbom datim životnim uvjetima mogućnost dugoročne promjenljivosti, koja obezbjeđuje preživljavanja u što više varijanti budućih okolinskih kompleksa
Specijacija
Nakon pojave koncepta bioloških vrsta, postalo je jasnije da specijacija počinje  kada se populacija  podijeli u dvije populacije među kojima nema razmjene gena. Asortativno parenja je jedan od mogućih mehanizama za izolaciju subpopulacija i podjelu  populacije. Asortativno parenja može biti osnova za simpatrijsku specijaciju, što znači evoluciju nove vrste bez geografske izolacije. Umjesto toga, izolovani – asortativno kombinirati tipovi parenja mogz izazvati specijaciju. Takav tip specijacije je uočen kod bliskoistočne slijepe krtice, cvrčaka  i evropskskog kukuruza kokičara.
Smatra se da je asortativno parenja uzrok specijacije kćeri vrsta iz matične vrste korala na kojima obitavaju  Goby ribe. Vrste živi u malom prostoru rijetkih korala u moru južne Ppua Nove Gvineje koje roditeljska vrsta izbjegava. Vrste kćer postala je reproduktivno izolovana od roditeljske, iako je ova svojim prostorom okružuje kćerinsku vrste tako da nema alopatrične izolacije. U ranim fazama, specijacija u će zavisiti od asortativnog sparovivanja u kojem bi se razvijaju Goby ribe koje  se pare  sa drugim ribama koje su izabrali da mrijeste u istom području rijetkih korala.
Primjeri kod čovjeka
Kod ljudih se asortativno sparivanje javlja prema mnogim osobenostima, kao šro su tjelesna konstitucija, životna dob, religija, socioekonomski status,  inteligencija, ideologije i sl. Jedan eksperiment je pokazao da muškarci preferiraju ženska lica koji  su  ličila na  svoje, dok žene nisu preferiraju muška lica koje je izgledalo kao njihovo. Osim toga, kako su i muškarci i žene najatraktivnijim ocijenile  visoko lice, to može signalizirati genetičke kvalitet sa pozitivnom međuspolnom privlačnošću.
U studiji iz 2011. godine Univerziteta u Beču, istraživači su otkrili da su brakovi između muškaraca i žena sa ekvivalentnim razinama obrazovanja imali manje šanse da pate od reproduktivnog neuspjeha, ili bijele kuge. Iako je studija  otkrila da nema razlike u broju djece u braku između parove sa sličnim i različitim nivoima obrazovanja, osobe sa sličnim nivoima obrazovanja su  imale manje od prosječne starosti pri  prvom braku.
Neka davnašnja istraživanja i Švivcarskoj su pokazala prisustvo negativne asortativne sklonosti u preferirenju boje očiju muškaraca i žena, pri čemu se tamnookim muškarcima više dopadaju plavooke žene, i obrnuto.
Sporni su neki nagovještaji da asortativeno parenja može imati ulogu u broju djece kojima je dijagnosticiran autizam. Prevalencija autizma je proučavana kod djece diplomiranih studenata 'Massachusetts Institute of Technology (MIT). Cilj istraživanja je da se vidi da li postoji korelacija između asortativnog parenja u prosječnoj funkcionalnosti MIT diplomaca, koji mogu pasti na autističnom spektra, i stope autizma kod njihove djece. Nađena je povezanost između stope autizma u nekim regijama Nizozemske, gdje je visoka koncentracija ljudi koji rade u IT i inženjerstvu.
Ivanja Reka
mini|280px|Ivanja Reka, čvorište autoputeva [[Autoput A3 (Hrvatska)|A3 i A4]] Ivanja Reka je naseljeno mjesto u sastavu grada Zagreba, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu užeg područja grada Zagreba.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Ivanja Reka je imala 1.753 stanovnika.
Napomena: ''Do 1981. iskazivano u staroj općini Dugo Selo. U 1988. (NN, br. 27/88.) pripojeno bivšoj općini Peščenica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ivanja Reka je imalo 1.594 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Messier 61
NGC 4303 (također poznat kao IRAS 12194+0444, MCG 1-32-22, PGC 40001 i UGC 7420) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 72 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 6,50 (136 hiljada sg) a najmanji 5,9 ugaonih minuta (124 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Barnaba Oriani 5. maja 1779. godine.
Prenatalni rast i razvoj čovjeka
Prenatalni ili unutarmaterični razvoj prosječno traje oko deset lunarnih perioda (“pravih” mjeseci), tj. 280 dana (= 40 sedmica). Praćenje vremenskog slijeda događaja tokom tog perioda obično polazi od podataka o “postmenstrualnoj starosti”, koja se računa od prvog dana nakon posljednje menstruacije pred oplodnju. Ovo razdoblje ontogeneze prolazi kroz germinalnu, embrionalnu i fetalnu fazu.
Messier 61
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Prenatalni rast i razvoj čovjeka
Germinalna faza
Germinalnu fazu (zametka) karakteriše ubrzani rast broja ćelija i neprimjetan porast ukupne mase.
Začeće
300px|desno|thumb|Oplodnja jajne ćelije (spajanje sa [[spermatozoidom)]] Efektivno začeće je spajanje spermatozoidaa i jajne ćelije. Svaki od ovih gameta unosi po jedan komplet haploidne hromosomske garniture (n), tj. zametak dobija po 23 hromosoma oca i majke. Tako, normalna hromosomska garnitura sadrži diploidni komplement od 2n=46.
Zigot je muški ako je jaje oplođeno spermatozoidom koji nosi  Y hromosomg, a ženski- ako je oplođeno spermom sa X hromosomom. Y hromosom sadrži  SRY  gen  koji, u kasnijim stadijima, uključuje produkciju  androgena i usmjerava razvoj tijela muškog tipa. Mitohondrije, naprotiv, dobijaju genetičku informaciju majke putem jajne ćelije.
Tokom prvih sati nakon oplodnje završi se prva dioba zigota na dvije (gotovo) identične ćelije; njihovo spontano ili provocirano razdvajanje rezultira razvojem jednojajnih blizanaca. Slijedeća (druga) ćelijska dioba završava se tek krajem drugog dana, a četvrtog dana nakon oplodnje novi organizam ima ukupno oko 60 do 70 ćelija. Ćelijske diobe i dalje teku, ne “čekajući” jedna drugu. Do kraja prve sedmice završava se grupisanje zametnih ćelija po budućim funkcionalnim cjelinama i plod (na stupnju blastule) se ugnježđuje u zid materice (nidacija). Narednih sedam nedjelja obuhvata embrionalnu fazu razvoja i rasta, koja traje do pojave uočljivih znakova regionalizacije i organogeneze, tj. do onog stupnja kada proces diferencijacije i morfogeneze dospije do jasne prepoznatljivosti glavnih tjelesnih regiona i organa. Ova razvojna faza obično završava krajem osme postmenstrualne sedmice. Zato se početak trećeg mjeseca trudnoće u praksi uzima i kao početak fetalne faze prenatalnog života, koja traje od rođenja.
U proučavanju rasta, oplodnju (fertilizaciju) ne možemo posmatrati kao jednostavno fizičko spajanje (koncepciju) jajne ćelije i spermatozoida, već kao posljedicu i početak složenog biohemijsko–fiziološkog međudjelovanja spojenih spolnih ćelija. Spajanjem njihovih genetičkih i metaboličkih potencijala u citoplazmi jajne stanice nastaje pronukleus zigota, što označava na-stanak novog života i početni čin razvoja jedinke. Ubrzo nakon oplodnje počinje intenzivno umnožavanje (replikacija, tj. autoreprodukcija) molekula DNK i biosinteza gradivnih bjelančevina, a zatim i ubrzano uvišestručavanje broja ćelija i intenzivno prenatalno rastenje. Ovaj period ontogeneze ispoljava sve bitne crte konstantnog eksponencijalnog rasta (D):
mini|500px
Embrionalna i fetalna faza
desno|thumb|200px|Embrij u 7. sedmici trudnoće. desno|200px|thumb|Model: Ljudski plod u 8. sedmici trudnoće 200px|thumb|desno|Ljudski plod u 8. sedmici trudnoće. Brzina dužinskog povećavanja embriona je relativno mala, a zatim slijedi faza ubrzanog rasta fetusa sa kulminacijom relativne brzine oko četvrtog mjeseca. Nakon toga, prosječni mjesečni prirast dužine ploda dosta brzo opada, što se nastavlja i u postnatalnom životu – do adolescencije. Brzina rasta mase (“težine”) embriona i fetusa u osnovi slijedi tempo rasta njihove dužine, izuzimajući period od 36 do 40. sedmice, u kojem postepeno opada. Pošto je to, u prvom redu, posljedica ograničenja fizičkih mogućnosti maternice, taj pad relativnog prirasta mase kod blizanaca se javlja nešto ranije; orijentaciono – onda kada njihova zbirna masa dostigne odgovarajuću normalnu vrijednost jednog 36–sedmičnog fetusa. Ovaj oblik ograničavanja brzine rasta omogućuje da konstitucijski relativno “malena” majka može nesmetano donijeti krupnije potomke. Intenzitet ćelijskih dioba postepeno opada tokom prenatalnog razvitka, tako da se rast nekih tkiva u završnom dijelu fetalnog života ostvaruje uglavnom porastom volumena postojećih ćelija i međućelijske mase. U nervima i mišićima, npr., već nakon šestog mjeseca prenatalnog perioda gotovo da i nema ćelija u mitozi.
Zametak narednih nekoliko dana putuje kroz jajovod. Počinje kao jedna ćelija (zigot). Zatim se dijeli nekoliko puta i formira lopticu ćelija koja se zove morula. Dalje ćelijske diobe su praćene formiranjem  male šupljine između njih. Ova faza se naziva blastocist. Do tada nema rasta u ukupnoj veličini ploda, jer je ograničen na glikoproteinsku, zonu pelucidu. Umjesto toga, svaka naredna ćelijska dioba podjela sukcesivno proizvodi sve manje ćelije.
Blastocist dolazi u maternicu otprilike petog dana nakon oplodnje. Ovdje se razgrađuje zona pellucida. To omogućuje trofektodermskim ćelijama blastociste da dođu u kontakt sa endometrijem i pridruže se ćelijama materince. Trofektoderm će na kraju dovesti do ekstra-embrionalne strukture, kao što su placenta i membrane. Embrion se ugrađuje u endometrij u procesu koji se zove usađivanje ljudskog embrija (implantacija). U većini uspješnih trudnoća, embrion implantatira 8 do 10 dana nakon ovulacije.
Počinje ubrzani rast, čije je glavno obilježje oblikovanje embriona- Ovaj proces se naziva ćelijska diferencijacija, koja proizvodi  razne tipove ćelija, kao što su krvna zrnca, bubrežne i nervne. Spontani pobačaj ili pobačaj, u prvom trimestru trudnoće obično su uzrokovani disciplinom i higijenom trudnoće. Tokom ovog trimestra plod je posebno podložan genetičkim abnormalnostima pod uticajem raznih spoljnjih mutagenih i teratogenih faktora, kao što su nikotin, alkohol, psihoaktivni lijekovi, infekcije, radijacija, nutricione deficijencije.
Općenito, početne faze individualnog razvoja čovjeka potvrđuju evolucijsko pravilo biogeneze, po kojem je ontogeneza kratka rekapitulacija filogeneze, pri čemu se smjena pojedinih faza dešava brže nego kod ostalih sisara, a svi prolaze kroz faze ribe, vodozemaca i gmizavaca.
Čas rođenja razgraničava prenatalni i postnatalni period u životu svakog organizma. Tada je ljudska beba prosječno “teška” oko 3.500 g i duga oko 50 cm, ostvarivši tako u prenatalnom razvoju prosječni dnevni porast od oko 12, 5 g, odnosno 0,18 cm. Prosječno ukupno povećanje začetne dužine (1/93 cm) iznosi oko 5.000 puta, a početna zigotna masa (1/1.700.000 g) poraste čak oko 6.000.000 puta; dnevni prirast ovih mjera je oko 0,18 cm, odnosno 12,5 g.
Embrionalna faza
Proizvodnja pigmenta u očima počinje 35. dana, kada se na ruci uočavaju i svi prsti. Oko 40. dana pojavlju se moždane brazde. Tokom 6. sedmice mozak kontrolira funkcije vitalnih organa i mišića, a jetra proizvodi krvne ćelije. Veličina Embrija je 10–12 mm. Pupčanom vrpcom dobija krv s kisikom i hranjivim tvarima, a krvotokom odlazi reducirana krv. Srce bije oko 140-150 otkucaja u minuti. U 7. Sedmici zatvaraju se očni kapci, koji će se otvoriti će tek u 7. mjesecu trudnoće. Oblikuju se z zubini zameci. U 8. sedmici embrij je postao plod (lat. fetus), kada počinje fetalna faza prenatalnog perioda rasta i razvoja. Funkcioniraju i bubrezi i želudac, a usklađuje se rad nervnog i mišićnog sistema. Plod je tada dug oko 3 cm i lebdi u plodnoj vodi, u kojoj je zaštićen od udara, pritisaka i potresa.
thumb|200px|desno|Ljudski plod u 5. mjesecu trudnoće. U 9. sedmici trudnoće pojavljuju se unikatni otisci prstiju, koji ostaju nepromijenjeni do smrti. Mišići ploda funkcioniraju i mogu pomicati glavu. Može sisati prst, otvarati i zatvarati usta, a razvija se sistem organa za disanje. Niazmjenično spava i budi se. U narednoj sedmici, može se čak mrštiti, gutati i micati očnim kapcima. U 11. počinje uriniranje (mokrenje).
Sedmi mjesec: Funkcionalna su sva četiri osnovna čula: sluh, vid, opip i okus. Fetus prepoznaje glas majke.
ACTR2
Aktinu-srodni protein 2 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ACTR2 sa hromosoma 3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 394 aminokiseline, а molekulska težina  44.761 Da.
Funkcija
Specifična funkcija ACTR2 još nije utvrđena. Međutim, poznato je da je glavni sastojak ARP2/3- kompleksa. Ovaj kompleks nalazi se na površini ćelije i neophodan je za oblik ćelije i pokretljivost kroz lamelipodijski aktinski sklop i izbočenje. Za ovaj genro, pnađene su dvije varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme.
Sabatikal
Sabatikal (lat.sabbaticus,  od  grč. σαββατικός  – sabbatikos, heb.: shabbat  - שבת =  prestanak)  je odmor  od posla, ili pauza, često u trajanju od dva mjeseca do godinu dana. Koncept odmora ima izvor u shmita, što je opisano u nekoliko mjesta u Bibliji. Naprimjer, postoji zapovijed da se odustane od rada na poljima tokom sedme godine. Strogo govoreći, to znači odmor će trajati godinu dana. U međunarodnoj kademskoj zajednici, termin se široko upotrebljava za jednogodišnje (obično) plaćeno odsustvo iz matične institucije i zemlje u cilju razmjene, širenja  i sticanja profesionalnih znanja i vještina. U Bosni i Hercegovini je posvojenica i kao termin i kao praksa, već nekoliko decenija, iako to pravo pretežno koriste gostujući članovi akademske zajednice.
Historija
Glavni biblijski pasaž za  koncept odmora  je stih Genesis,  2: 2-3, u kojem se Bog odmarao (doslovno, "prestao" sa radom), nakon stvaranja Svemira, a primjenjuje se na ljude (Jevreje i Gentile, robove  i slobodnjake), pa čak i na tegleće životinje u jednoj  od Deset Božijih  zapovijedi.
U novije vrijeme, "sabatikal"  je počeo znači bilo produženo odsustvo  u karijeri pojedinca kako bi se postigao odgovarajući cilj. U modernom smislu, jedan odmoru se obično iskoristi, npr, za pisanje knjiga ili putujovanja za opsežno  istraživanje. Neki univerziteti i drugih institucionalni poslodavci naučnika, ljekara i  drugih akademaca nude mogućnost  za plaćene odmore  u visino redovnih  primanja zaposlenih, pod nazivom sabatikal. Neke kompanije nude neplaćene odmore za ljude koji žele pauz u karijeri; ovo je rastući trend u Velikoj Britaniji, sa 20% kompanija koje imaju politiku pauze u karijeri.
Beta Carinae
Beta Carinae (β Carinae, β Car) je zvijezda u sazviježđu Kobilica. Ima prividan sjaj od 1,68 mag. Udaljena je 111 sg od Sunca. Locirana je u blizini planetarne magline IC 2448. Ubraja se u subdivove spektralne klasse A2IV.
Asterizam
Zajedno za θ Car, υ Car i ω Car čini asterizam Dijamantni krst (en. "diamond cross").
Kaikilani
Kaikilani-a-Kūkaʻilani ("mala plemkinja, kćerka Kūkaʻilanija"), znana i kao Kaikilaninui-o-Puna ("Kaikilani Velika od Pune"), bila je kraljica Havaja.
Beta Carinae
Etimologija
Njen tradicionalni naziv je Miaplacidus. Porijeklo riječi dolazi od arapske riječi za vodu (ar. "mijah") i latinske za spokojnost (lat. "placidus").
Kaikilani
Rođena je 1550 kao princeza, kćerka princa Kukaʻilanija i njegove polusestre, princeze Kaʻohukiokalani, a dedo joj je bio kralj Kealiʻiokaloa.
Tokom vladavine njenog dede na Havaje je došao brod sa bijelim ljudima.
Kaikilani je naslijedila svog polustrica Keawea I. Udala se za njegove sinove, čija su imena:
Zdole
Slovenija:
Kaikilani
Budući da je Kaikilani bila slavna vladarica, u legendama su sačuvana imena njene djece:
Kaikilani, slavna po svojoj ljepoti, umrla je 1605. Jedan krater na planeti Veneri nazvan je po njoj. Bila je baka kraljice Keakeamahane.
Zdole (Krško)
mini|280px|Zdole, kapelica Zdole su naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zdole su imale 287 stanovnika.
Napomena: ''U 2014. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Pleterje i Zdole.''
Životna dob
Životne dobi su karakteristične faze u procesu normalnog rasta i razvoja ljudskog organizma, u fizičkom, morfološko-anatomskom, etološkom i mentalnom pogledu.
Rastenje ljudskog organizma traje od prve diobe zigota do svog završetka i okoštavanja spojne hrskavice ključne kosti. Obično okončava između 20. i 25. godine postnatalnog života (nešto kasnije kod muškaraca nego kod žena). Nakon prenatalnog (fetalnog) rasta i razvoja, uzrasne faze najintenzivnijeg postnatalnog razvoja se označavaju kao stupnjevi dojenčeta, djetinjstva, dječaštva, puberteta i mladalaštva. Osnovni pokazatelji individualnog rasta su porast tjelesne visine (dužine) i mase (tj. staturno–ponderalno rastenje), povećanje volumena unutrašnjih organa, fiziološko sazrijevanje mozga i mentalnih sposobnosti te pojava novih (reproduktivnih) funkcija i njihovih pratećih obilježja.
Moravci (čvor)
Hrvatska:
Životna dob
Normalno individualno rastenje nije ujednačen i jednolik proces, nego teče u karakterističnim zamasima (intermitentno), sa intervalima većeg ili manjeg intenziteta ili stagniranja, a staturno–ponderalni, dentalni, skeletni, visceralni i psihički razvoj i sazrijevanje odvijaju se alometrijski – uporedo, ali ne i sinhronizirano. Stoga je i stvarni ukupni uzrast organizma u svakoj fazi ontogeneze interakcijska funkcija svih ovih (i ostalih) komponenti individualnosti. Prema tome, životna doba (dobi, uzrasti, stupnjevi “zrelosti”) svake posmatrane osobe se diferenciraju na osnovu posebnih morfološko-anatomskih i funkcionalnih pokazatelja stupnja razvijenosti u svakom ovom kompleksu. Ona predstavljaju karakteristične kvalitativno-kvantitativne stupnjeve i razdoblja ontogeneze. Poremećaji balansiranog razvoja manifestiraju se kao njegova zakašnjelost, prekomjernost ili disharmoničnost.
Moravci (čvor)
Slovenija:
Životna dob
Hronologija životnih doba osobena je za svaku od pomenutih komponenti, pa se međusobno ne mogu poistovjećivati konvencionalni stupnjevi fizičkog, anatomskog, dentalnog, reproduktivnog ili psihičkog razvoja, bez obzira na povremeni temporalni paralelizam. Doba zrelosti se, naprimjer, javlja u širokom rasponu variranja postnatalne hronološke starosti, a prestanak staturno–ponderalnog rastenja rijetko označava početak adulta kako u somatskom tako i u psihičkom smislu. Prema standardizovanim parametrima, diferencira se nekoliko nezavisnih sistema procjene uzrasnog stanja (životne dobi, razvojne “zrelosti”) ispitanika; pojedinim stupnjevima i fazama u svakom od njih odgovara specifična hronološka starost. Prihvaćeni kriteriji se zasnivaju na empirijskoj statistici, a u punoj mjeri su primjenjivi samo za opserviranu matičnu populaciju. Naredni prikaz sukcesije i dinamike razvoja najbitnijih značajki pojedinih životnih doba odnose se na (zapadno) evropsko stanovništvo.
Moravci (čvor)
Srbija:
Brezovljani (Srbac)
Brezovljani su naseljeno mjesto u općini Srbac, Bosna i Hercegovina.
Crevarska Strana
Crevarska Strana je naseljeno mjesto u sastavu općine Gvozd, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vrginmost.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Crevarska Strana je imala 161 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1921., i to pod imenom Crevarska Strana, od 1953. do 1971. pod imenom Vladimirovo, a od 1973. opet Crevarska Strana. U 1931. i 1948. podaci su sadržani u naselju Vrginmost.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Crevarska Strana je imalo 425 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3366
IC 3366 (također poznat kao PGC 213994) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 15. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hegemonija
Hegemonija (grč. ἡγεμονία = hegemonia = predvođenje, zapovjedništvo), u politici, općenito prevlast, je temin kojim se označava nadmoćnost, civilno i vojno vodstvo, politička dominacija. U Antičkoj Grčkoj, politička prevlast i vojno vođstvo pojedinih, jačih polisa u savezima polisa (hegemonija. Sparte u Peloponeskom i Atene u Delskom ili Atičkom savezu). U suvremenoj politici hegemonija je izraz za prevlast neke države ili nacije na političkom, ekonomskom ili kulturnom polju. U federacijama, formalnim zajednicama država, hegemonija označava vodstvo, prevlast brojnije, jače nacije ili države nad drugim nacijama i državama. Pojam hegemonije uključuje premoć i dominaciju velikih država (velikih sila) koja uvjetuje ponašanje drugih, manjih država. Prevlast velikih država temelji se na njihovu geostrateškom i geopolitičkom položaju, broju stanovnika te posebno na ekonomskoj i vojnoj snazi. Suvremena politička misao pojave ideološke dominacije, rasizma i šovinizma smatra posljedicama izrazite neravnopravnosti koju održava hegemonijski odnos. U Staroj Grčkoj (oko 8. – oko 6. godine p. n. e.), hegemonija je označavala političko-vojnu dominaciju hegemona grada-države nad drugim gradovima-državama. U 19. stoljeću, "hegemonija" je označavala "društvenu ili kulturnu prevlast ili prevlast; prevlast jedne grupe unutar društva ili sredine" i "grupu ili režim koji vrši neprikladan uticaj unutar društva".
U kulturnom imperijalizmu, vodeća država diktira unutrašnju politiku i društveni karakter podređenih država koje čine hegemonističku sferu uticaja, bilo od strane unutrašnje, sponzorisane vlade ili od strane eksterna, instalirana vlada. Termin "hegemonizam" označava geopolitičku i kulturnu prevlast jedne zemlje nad drugim zemljama, npr. hegemonija Velike sile uspostavljene sa evropskim kolonijalizmom u Africi, Aziji i Latinskoj Americi.
Etimologija
Od postklasične latinske riječi hegemonia (1513. ili ranije) od grčke riječi ἡγεμονία hēgemonía, što znači "autoritet, vladavina, politička prevlast", u vezi s riječju ἡγεμών hēgemōn "lea".
Banski Moravci
Banski Moravci su naseljeno mjesto u sastavu grada Karlovca, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Karlovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Banski Moravci su imali 68 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Banski Moravci je imalo 227 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Špitalič pri Slovenskih Konjicah
Špitalič pri Slovenskih Konjicah je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenske Konjice, regija Savinjska, Slovenija.
Popis stanovništva na Kosovu 2011 (Đakovica)
Rezultati popisa na Kosovu su nepotpuni zbog bojkota popisa u općinama sa većinskim srpskim stanovništvom (Leposavić, Zubin Potok, Zvečan i u sjevernom dijelu Mitrovice). Po izvorima nekih srbijanskih medija, izbore je bojkotovalo srpsko stanovništvo i u drugim općinama Kosova.
Špitalič pri Slovenskih Konjicah
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Slovenske Konjice.
Popis stanovništva na Kosovu 2011 (Đakovica)
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Đakovica je 47.226 osoba muškog i 47.330 osoba ženskog spola. Kod osoba muškog spola udio mlađih od 18 godina je 34,84%, sa 16.454, dok je kod osoba ženskog spola 32,00%, sa ukupno 15.147 popisanih.
Špitalič pri Slovenskih Konjicah
Stanovništvo
Napomena: ''U 1968. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Stare Slemene.''
Decenija (album)
Album je promoviran na velikoj turneji "Decenija" 2002. godine.
Žabjek (čvor)
Slovenija:
Müllerova ageneza
Pretpostavlja se da je Mayer-Rokitansky-Küster-Hauserov sindrom rezultat autosomno dominantnog nas sa njeđivanja s nepotpunom penetrabilnosti i promenljivim ekspresivnošću, što doprinosi složenosti identifikacije osnovnih mehanizama koji uzrokuju stanje. Zbog varijacije u obrascima nasljeđivanja, penetraciji i ekspresivnosti, MRKH se dijeli na dva tipa: tip 1 kod kojeg su zahvaćene samo strukture koje se razvijaju iz mullerskog kanala (gornji dio vagine, cerviks i maternica) i tip 2, gdje zahvaćene su iste strukture, ali karakterizirane su dodatnim malformacijama drugih tjelesnih sistema koji najčešće uključuju bubrežni i koštani sistem. MRKH tip 2 uključuje MURCS (Müllerov bubrežni cerviksni somit). Većina slučajeva MRKH sindroma okarakterizirana je kao sporadična, ali porodični slučajevi pružili su dokaze da je, barem za neke pacijente, MRKH nasljedni poremećaj. Osnovni uzroci MRKH sindroma još uvijek se istražuju, ali proučeno je nekoliko uzročnih gena radi njihove moguće povezanosti sa sindromom. Većina ovih studija poslužila je za isključivanje gena kao uzročnih faktora MRKH, ali do sada je samo "WNT4") povezan sa MRKH sa hiperandrogenizmom.
Izvještaji o MRKH sindromu mogu se pratiti do Hipokrata (460 –377 p. n. e.). Medicinski eponim dat je u čast  Augusta Franza Josefa Karla Mayera (1787–1865), Carla Freiherr von Rokitanskyja (1804–1878), Hermanna Küstera (1879–1964 ) i Georgesa Andrea Hausera (1921–2009).
Znaci i simptomi
Žena sa ovim stanjem je hormonski normalna; to jest, osoba će ući u pubertet sa razvojem sekundarnih seksualnih karakteristika uključujući telarhu i pubarhu (stidne dlake). Kariotip osobe je 46, XX. Barem jedan jajnik je netaknut, ako ne i oba, a obično dolazi do ovulacije. Obično se vagina skraćuje i snošaj može, u nekim slučajevima, biti težak i bolan. Medicinski pregled podržan putem ginekološke ultrasonosomije pokazuje potpuno ili djelomično odsustvo grlića maternice, maternice i vagine.
Ako nema maternice, žena s MRKH ne može imati trudnoću bez intervencije. Moguće je da osoba dobije genetičko potomstvo pomoću oplodnje in vitro (IVF) i surogat majčinstva. Uspješna transplantacija maternice izvedena je kod ograničenog broja pacijentica, što je rezultiralo nekoliko živorođenih, ali tehnika nije raširena ili dostupna mnogim ženama.
Osoba s MRKH obično otkrije stanje kada tokom puberteta menstruacijski ciklus ne započne (primarna amenoreja). Neki to ranije saznaju kroz operacije za druga stanja, kao što je kila.
Uzroci
WNT4 (pronađen na kratkom kraku (p) hromosoma 1) jasno je impliciran u atipskoj verziji ovog poremećaja. Genetička mutacija uzrokuje zamjenu leucinskih na ostacima prolina, na položaju aminokiseline 12. Ova pojava smanjuje unutarjedarne nivoe β katenina.Pored toga, uklanja inhibiciju steroidogenih enzima poput 3β-hidroksisteroid-dehidrogenaze i 17α-hidroksilaze. Pacijenti zbog toga imaju višak androgena. Nadalje, bez WNT4, Müllerov kanal je ili deformiran ili odsutan. Stoga su pogođeni ženski reproduktivni organi, poput grlića maternice, jajovoda, jajnika i većine vagine.
Prijavljena je povezanost sa sindromom mikrodelecije 17q12, delecijskom mutacijom u dugom kraku (q) hromosoma 17. Gen "LHX1" nalazi se u ovoj regiji i možda je uzrok niza ovih slučajeva.
Liječenje
Dostupni su brojni tretmani za stvaranje funkcionalne vagine, ali u odsustvu maternice nije dostupna operacija koja bi omogućila trudnoću. Standardni pristupi koriste vaginske dilatatore i / ili operativne zahvate za razvijanje funkcionalne vagine koja omogućava penetrativni seksualni odnos. Korišteni su brojni hirurški pristupi. McIndoeov postupak nanosi kožni transplant, kako bi se formirala umjetna vagina. Nakon operacije, dilatatori su i dalje neophodni za sprečavanje vaginskih stenoza. Pokazalo se da Vecchiettijev postupak rezultira vaginom koja je usporediva sa normalnom. U Vecchiettijevom postupku, mala plastična „maslina“ se navuče na područje vagine, a niti se vuku kroz vaginsku kožu, gore kroz trbuh i kroz pupak postupkom zvanim laparoskopska operacija. Tamo su navoji pričvršćeni na vučni uređaj. Operacija traje oko 45 minuta. Zatim se vučni uređaj svakodnevno zateže, tako da se maslina uvlači prema unutra i proteže vaginu za približno 1 cm dnevno, stvarajući je približno dubokom oko 7 cm u 7 dana, iako može biti i više od toga. Drugi pristup je upotreba autotransplantacija reseciranog sigmoidnog kolona pomoću laparoskopske hirurgije; Izvješteno je da su rezultati vrlo dobri s transplantacijom koja postaje funkcionalna vagina.
Transplantacija materice urađena je kod više osoba sa MRKH, ali operacija je još u eksperimentalnoj fazi. Budući da su prisutni jajnici, osobesa ovim stanjem mogu imati genetičku djecu putem IVF-a sa prijenosom embriona na gestacijsku nositeljicu. Neki se odluče i za usvajanje. U oktobru 2014. objavljeno je da je mjesec dana ranije 36-godišnja Šveđanka postala prva osoba s transplantiranom maternicom koja je rodila zdravu bebu. Rođena je bez maternice, ali je imala funkcionalne jajnike. Ona i otac prošli su vantelesnu oplodnju kako bi proizveli 11 embriona, koji su potom zamrznuti. Doktori sa Univerziteta u Geteborgu su potom izvršili transplantaciju maternice, a donator je bila 61-godišnja porodična prijateljica. Jedan od smrznutih embriona ugrađen je godinu dana nakon transplantacije, a dječačić je rođen prerano u 31. sedmici nakon što je majka razvila preeklampsiju.
Obećavajuća istraživanja uključuju upotrebu laboratorijski uzgojenih struktura koje su manje podložne komplikacijama nevaginskog tkiva i mogu se uzgajati koristeći vlastite ćelije te osobe kao izvor kulture.
Epidemiologija
Prevalencija ostaje slabo istražena. Do danas su provedena dva nacionalna istraživanja zasnovana na populaciji koja procjenjuju prevalenciju oko 1/5.000 živorođenih žena. Prema nekim izvještajima, Grčka kraljica Amalija možda je imala sindrom, ali pregled povijesnih dokaza 2011. zaključuje da nije moguće utvrditi nemogućnost nje i njenog supruga da imaju dijete. Njihova nemogućnost da dobiju nasljednika doprinijela je svrgavanju kralja Kralja Otona.
185. lahka brigada
185. lahka brigada vojna je jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Prvog i Drugog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Početkom rata, odbrana na području Žepe organizovala se u okviru jedinica TO mjesnih zajednica. Formirane su jedinice MZ Žepa, MZ Podžeplje, MZ Gođenje i MZ Luka. 16. maja ove jedinice objedinjene su pod komandom Štaba TO Žepa. U julu su od postojećih jedinica nastali 1. žepski odred i 2. žepski odred "4. juli".
1. žepačka brdska brigada formirana je 27. maja 1993. i bila je u sastavu Operativne grupe Istočna Bosna. U sastav OG-8 Srebrenica 2. korpusa ušla je 8. oktobra 1994, kada je i preimenovana u 1. žepačku lahku brigadu. Formiranjem 28. divizije preimenovana je u 285. lahku brigadu. Od ljudstva koje je preživjelo pad Žepe u julu 1995. i uspjelo stići na slobodne teritorije, 2. septembra osnovana je 185. lahka brigada koja je ušla u sastav 16. divizije 1. korpusa.
Zlatnim ljiljanom, najvišim ratnim priznanjem, odlikovano je osam pripadnika brigade.
Žabjek v Podbočju
Žabjek v Podbočju je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žabjek v Podbočju je imao 55 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Žabjek. U 1953. povećano za naselje Savinjek koje je ukinuto.''
Gore od ljubavi
Gore od ljubavi je dvanaesti studijski album srbijanske folk pjevačice Svetlane Cece Ražnatović. Objavljen je u maju 2004. godine, a izdavači su bili dvije diskografske kuće: Miligram Music i Ceca music. Prodat je u tiražu od 200.000 primjeraka.
Album je promovisan na turneji Ceca 2005.
Sadrži jedanaest pjesama:
Hồ Chí Minh (grad)
Hồ Chí Minh (vijet., ranije ) jeste najveći grad u Vijetnamu. U svojoj dugoj historiji, bio je poznat pod brojnim imenima kao što je Prey Nokor, kada je bio važna kmerska morska luka prije nego što su ga osvojili Vijetnamci u 17. vijeku. Pod imenom Saigon bio je glavni grad francuske kolonije Indokine a kasnije i nezavisne republike Južni Vijetman u periodu od 1955 - 1975. godine. Južni Vijetnam je bila kapitalistička antikomunistička država, a borila se protiv komunističkog Sjevernog Vijetnama i Viet Conga tokom Vijetnamskog rata uz podršku SAD i drugih država. Saigon su okupirale sjeverovijetnamske snage 30. aprila 1975. godine, kada je rat i završen pobjedom komunista. Grad je spojen 2. jula 1976. godine sa obližnjom provincijom Gia Định i zvanično je preimenovan u Ho Chi Minh grad po vijetnamskom vođi Hồ Chí Minhu (mada se i danas često koristi stari naziv Sài Gòn).
U šire područje Ho Chi Minha, koje čini metropolsko područje grada, ulaze i manji okolni gradovi Thủ Dầu Một, Dĩ An i Biên Hòa, a ukupni broj stanovnika metropole je preko 9 miliona, što čini najveće naseljeno područje u Vijetnamu. Prema procjenama broj gradskog stanovništva do 2025. godine mogao bi narasti do 13,9 miliona. Metropolsko područje grada Ho Chi Minha obuhvata najveći dio jugoistočne regije kao i provincije Tiền Giang i Long An, a nakon što se zvanično konstituira obuhvatat će prostor oko 30.000 km2 sa stanovništvom od preko 20 miliona do 2020. godine.
Prema podacima Mercer Human Resource Consulting, Economist Intelligence Unit i ECA International, Ho Chi Minh je rangiran na 132. mjestu najskupljih gradova svijeta za strane radnike.
Šentjakob
Šentjakob je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šentjakob je imao 34 stanovnika.
Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2000.
Evropsko prvenstvo u nogometu 2000. je 11. nogometno prvenstvo Evrope koje je održano između 10. juna i 2. jula 2000. u Belgiji i Holandiji. Po prvi put u historiji Evropsko prvenstvo se održalo u dvije države i kao na prošlom prvenstvu učestvovalo je 16 reprezentacija: Danska, Engleska, Slovenija, Francuska, Holandija, SR Jugoslavija, Norveška, Španija, Belgija, Rumunija, Švedska, Italija, Češka, Turska, Portugal i Njemačka. Starost nogometaša na spisku je navedena za 10. juni 2000. Maksimalan broj prijavljenih nogometaša jedne reprezentacije za turnir je bio 22.
Engleska
Selektor: Kevin Keegan
Njemačka
Selektor: Erich Ribbeck
Portugal
Selektor: Humberto Coelho
Rumunija
Selektor: Emerich Jenei
Belgija
Selektor: Robert Waseige
IC 4978
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2000.
Švedska
Selektori: Lars Lagerbäck i Tommy Söderberg
Turska
Selektor: Mustafa Denizli
Norveška
Selektor: Nils Johan Semb
Slovenija
Selektor: Srečko Katanec