cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dlakin folikul
Starenje
Ključni aspekt gubitka kose s godinama je starenje folikula dlake. Obnovu folikula dlake održavaju matične ćelijee povezane sa svakim folikulom. Starenje folikula dlake pripremljeno trajnim ćelijskim odgovorom na oštećenje DNK koje se akumulira u obnavljanju matičnih ćelija tokom starenja. Ovaj odgovor na oštećenje uključuje proteolizu kolagena tipa XVII, neutrofilnom elastazom, kao odgovor na oštećenje DNK u matičnim ćelijama folikula dlake. Proteoliza kolagena dovodi do uklanjanja oštećenih ćelija, a zatim do krajnje minijaturizacije folikula dlake.
Rast dlake
Dlaka raste u ciklusima različitih faza: anagena je faza rasta. katagena je faza koja uključuje ili nazaduje i telogen, faza mirovanja (imena izvedena pomoću grčkih prefiksa ana-, kata- i telos- što znači gore, dolje i na kraju). Svaka faza ima nekoliko morfološki i histološki prepoznatljivih potfaza. Prije početka ciklusa je faza folikulske morfogeneze (formiranje folikula). Postoji i faza opadanja, ili egzogena, koja je neovisna od anagene i telogene, u kojoj opada jedna ili nekoliko dlačica koje mogu nastati iz jednog folikula. Obično je do 90% folikula dlake u anagenoj fazi, dok je 10-14% u telogenoj i 1-2% u katagenoj. Dužina ciklusa varira ovisno o različitim dijelovima tijela. Za obrve, ciklus se završava za otprilike četiri mjeseca, dok vlasištu treba 3-4 godine da završi; to je razlog što dlake na obrvama imaju puno kraću granicu dužine u odnosu na dlaku na glavi. Cikluse rasta kontrolira hemijski signal poput epidermnog faktora rasta. DLX3 je presudni regulator diferencijacije i ciklusa folikula dlake.
Anagena faza
Anagena je aktivna faza rasta dlakinog folikula tokom koje se korijen dlake brzo dijeli, dodajući se u osovinu dlake. U ovoj fazi dlaka raste oko 1 cm svakih 28 dana. Dlaka vlasišta ostaje u ovoj aktivnoj fazi rasta 2–7 godina; ovaj period je genetički uvjetovan. Na kraju anagenske faze nepoznati signal uzrokuje prelazak folikula u katagenu fazu.
Katagena faza
Katagena je kratka prijelazna faza, koja se događa na kraju anagene faze. Označava kraj aktivnog rasta dlake. Ova faza traje otprilike 2-3 sedmice dok se dlačica pretvara u dlaku. Cilindrična dlaka nastaje tokom faze katagena kada se dio folikula dlake u dodiru s donjim dijelom dlake prikači za osovinu dlake. Ovim postupkom dlaka se isključuje iz opskrbe krvlju i iz ćelija koje proizvode novu dlaku. Kad se dlaka u obliku palice potpuno formira, otprilike za dvije sedmice, folikul dlake ulazi u fazu telogena.
Telogena faza
Telogena je faza mirovanja folikula dlake. Kada je tijelo izloženo ekstremnom stresu, čak 70 posto dlake može prerano ući u telogenu fazu i početi opadati, što uzrokuje primjetan gubitak kose. Ovo stanje se naziva telogenki efluvij. Štapičasta dlaka konačni je proizvod folikula dlake u telogenoj fazi i mrtva je, potpuno keratinizirana. Pedeset do stotinu dlačica svakodnevno opada s normalnog vlasišta.
Bolest
Mnogo je ljudskih bolesti kod kojih su abnormalnosti u izgledu, strukturi ili rastu dlake rani znaci lokalne bolesti folikula dlake ili sistemske bolesti. Dobro poznate bolesti folikula dlake uključuju  alopeciju ili gubitak kose, hirzutizam ili višak rasta kose, i  lupus erythematosus''. Stoga je razumijevanje funkcije normalnog folikula dlake od ključne važnosti za dijagnosticiranje i liječenje mnogih dermatoloških i sistemskih bolesti s abnormalnostima dlake.
Obnavljanje dlake
Folikuli dlake čine osnovu dva primarna metoda transplantacije kose u obnavljanju dlake, transplantacije folikulske jedinice (FUT) i ekstrakcija folikulske jedinice (FUE). U svakoj od ovih metoda, prirodne skupine od jedne do četiri dlake, nazvane folikulske jedinice, ekstrahiraju se iz pacijenta koji obnavlja kosu, a zatim hirurški implantiraju u ćelavo područje tjemena pacijenta, poznato kao područje primatelja. Ti se folikuli vade iz donorskih područja vlasišta ili drugih dijelova tijela koji su obično otporni na efekte minijaturizacije hormona DHT. Upravo je ova minijaturizacija vlasi dlake primarni prediktivni pokazatelj androgene alopecije, obično se zvane ćelavost muškog obrasca ili gubitak kose kod muškaraca. Kada se ovi otporni DHT folikuli transplantiraju u područje primatelja, nastavljaju rasti u normalnom ciklusu dlake, pružajući tako pacijentu koji obnavlja kosu trajnu, prirodno rastuću kosu. Više od 60% muškaraca i 10% žena pati od gubitka kose.
Iako transplantacija kose datira iz 1950-ih, a kultura čupanih ćelija folikula ljudskog dlaka in vitro od ranih 1980-ih, tek 1995. je u medicinsku literaturu uvedena transplantacija kose pomoću pojedinih folikulskih jedinica.
St. Honoré torta
thumb|desno|180px Torta St. Honoré dobila je ime po francuskom svecu zaštitniku pekara i kuhara, svetom Honoréu ili Honoratusu (umro 600. godine), biskupu od Amiensa. Ovu tortu izmislio je 1847. godine pekar po imenu Chiboust čija pekara se nalazila u ulici Saint-Honoré u Parizu.
Rex Tillerson
Rex Wayne Tillerson (rođen 23. marta 1952) američki je inžinjer i političar koji je bio 69. državni sekretar Sjedinjenih Američkih Država od 2017. do 2018. tokom mandata predsjednika Donalda Trumpa. Prije nego što se pridružio Trumpovoj administraciji bio je predsjednik i izvršni direktor ExxonMobila od 2006. do 2017.
Državni sekretar SAD (2017–2018)
Tillersonov mandat je bio karakteriziran manjkom vizibilnosti u usporedbi s njegovim prethodnicima i slabljenju Vanjske službe SAD-a. Prijave za posao u Vanjskoj službi su se smanjile za 50% i ostavku je podnijelo 4 ambasadora i 14 ministara. Nakon što im se pokvario odnos, Trump je otpustio Tillersona u martu 2018. i zamijenio ga sa direktorom Centralne obavještajne agencije Mikeom Pompeom.
Derma
Derma, dermis, korij ili potkoža  jest sloj kože između epiderme (s kojim čini kutis) i potkožno tkivo, koje se prvenstveno sastoji od gustog nepravilnog vezivnog tkiva i ublažava potrese tijela od stresa i naprezanja. Podijeljena je u dva sloja, površinsko područje uz epidermu zvano papilsko područje i duboko deblje područje poznato kao retikularni (mrežasti) dermis. Derma je čvrsto povezana s epidermom preko bazne membrane. Strukturne komponente dermisa su kolagen, elastična vlakna i ekstrafibrilski matriks. Također sadrži mehanoreceptore koji pružaju osjećaj dodira i termoreceptore koji pružaju osjećaj toplote. Pored toga, tu se nalaze i dlakini folikuli, znojne žlijezde, lojne žlijezde (uljne žlezde), apokrine znojne žlezde, limfni sudovi, nervi  i krvn sudovi. Ti krvni sudovi dopremaju hranu i uklanjaju otpad i dermnim i epidermnim ćelijama.
Struktura
Dermis se sastoji od tri glavna tipa ćelija: fibroblasti, makrophagi i mastociti.
Osim ovih ćelija, dermis se sastoji i od matriksnih komponenata kao što je kolagen (koji pruža čvrstoću), elastin (koji pruža elastičnost) i ekstrafibrilski matriks, vanstanćelijska gelasta supstanca koja se uglavnom sastoji od glikozaminoglikana (najviše hijaluronana), proteoglikana i glikoproteina.
Papilska derma
Papilska derma i je najgornji sloj dermisa. Isprepliće se sa rete ridges epiderme i sastoji se od finih i labavo poredanih kolagenskih vlakana. Papilski region sastoji se od rastresitog areolskog vezivnog tkiva. Imenovan je zbog svojih izbočina poput prstiju zvanih papile ili dermne papile, koje se protežu prema epidermi i sadrže ili terminalne mreže krvnih kapilara ili taktilne Meissnerova tjelašca.
Dermne papile
Dermne papile (DP) su mali, bradavičasti nastavci (ili interdigitacije) dermisa u epidermi. Na površini kože u rukama i nogama izgledaju kao epidermni ili papilarni grebeni (kolokvijalno poznati kao otisak prsta.
Krvne žile u dermnim papilama hrane sve folikule dlake i donose hranljive sastojke i kisik u donje slojeve epidermnih ćelija. Obrasci grebena koje stvaraju na rukama i nogama djelimično su genetički određene osobine koje se razvijaju prije rođenja. Oni ostaju u značajnoj mjeri nepromijenjeni (osim u veličini) tokom cijelog života, te stoga određuju obrasce otisaka prstiju, čineći ih korisnima u određenim funkcijama lične identifikacije.
Papile su dio gornjeg sloja dermisa, papilsog dermisa i grebeni koje čine uveliko povećavaju površinu između dermisa i epidermisa. Budući da je glavna funkcija dermisa da podržava epidermu, to uveliko povećava razmjenu kisika, hranjivih sastojaka i otpadnih tvari između ova dva sloja. Uz to, povećanje površine sprečava međusobno odvajanje dermnog i epidermnog sloja, jačanjem spoja između njih. S godinama papile imaju tendenciju da se spljošte i ponekad povećavaju brojnost.
U mukoznoj membrani, ekvivalentne strukture dermnih papila obično se nazivaju "papile vezivnog tkiva", koje se interdigiraju sa rete pegs površinskog epitela. Kožne papile su manje izražene na tankim dijelovima kože.
Mrežasti dermis
Retikularni dermis je donji sloj dermisa, koji se nalazi ispod papilskog, a sastoji se od gustog nepravilnog vezivnog tkiva koje sadrži gusto spakovana kolagenska vlakna. To je primarno mjesto dermnih elastičnih vlakana.
Potok pri Vačah
Potok pri Vačah je naseljeno mjesto u sastavu općine Litija, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Potok pri Vačah je imao 54 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Potok.''
IL22RA1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 574 aminokiseline, a molekulska težina 63.077 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom pripada porodici II citokinskih receptora i pokazalo se da je receptor za interleukin 22 (IL22). IL22 receptor je proteinski kompleks koji se sastoji od ovog proteina i receptora interleukina 10 beta (IL10RB/CRFB4), podjedinice koju također dijeli kompleks receptora za interleukin 10 (IL10). Ovaj gen i receptor interleukina 28 alfa (IL28RA) formiraju klaster gena receptora citokina u hromosomskoj regiji 1p36.
Bukovac Perjasički
Bukovac Perjasički je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bukovac Perjasički je imao 3 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bukovac Perjasički je imalo 26 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hum (Buzet)
mini|260px|Hum, zvonik Hum (ital. Colmo) je naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Buzet. Na popisu 2021. godine povećano je pripajanjem naselja Benčići, Duričići, Kotli i Kras koja su ukinuta.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hum je imao 30 stanovnika.
Napomena: ''U 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Brnobići, Erkovčići, Kotli i Kras, a u 1931. za naselja Benčići i Duričići. Na popisu 2021. povećano pripajanjem naselja Benčići, Duričići, Kotli i Kras koja su ukinuta.''
Desmond Tutu
Desmond Mpilo Tutu OMSG CH (rođen 7. oktobra 1931. - 26. decembar 2021) jeste južnoafrički anglikanski klerik i teolog, poznat po svom radu kao aktivist protiv aparthejda i zaljudska prava. Bio je biskup u Johannesburgu od 1985. do 1986. godine, a zatim nadbiskup Cape Towna od 1986. do 1996. godine, u oba slučaja prvi crni Afrikanac na toj poziciji. Teološki je nastojao spojiti ideje iz crne teologije s afričkom teologijom.
. Bio je nadaleko popularan među crnom većinom Južne Afrike, a međunarodno je hvaljen zbog svog aktivizma protiv aparthejda, primivši niz nagrada, uključujući Nobelovu nagradu za mir. On je također sastavio nekoliko knjiga svojih govora i propovijedi. desno|mini| Tutu je posjetio San Francisco 1986. godine desno|mini| Tutu u Kelnu 2007
Hum (Buzet)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Hum je imalo 23 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Alma Merunka
Alma Merunka (Sarajevo, 3. marta 1977), bosanskohercegovačka pozorišna, filmska i televizijska glumica.
Biografija
Alma Merunka je rođena 3. 3. 1977. godine u Sarajevu. Kao spoljni saradnik, 1994. godine započinje glumačku karijeru u Pozorištu mladih Sarajevo, a od 1998. godine je i stalni član ansambla. Dobitnica je nagrade "Hrabri novi svijet" magazina "DANI" za predstavu "Košmar o Bosni". Godinama radi na sinhronizaciji animiranih filmova i serija pri JRTV servisima i privatnim produkcijskim kućama. Član je animacijsko - sinhronizacijskog tima popularnih domaćih TV serijala za djecu. U dosadašnjoj karijeri ostvarila je uloge u predstavama za djecu i odrasle " Spašeni za dlaku" Dino Mustafić, "Buba u uhu" Sulejman Kusupović, "Posljednja karika" Lajla Kaikcija, "Skapino" i "Aladin" Kaća Dorić, "Šta se radilo prošlog ljeta" Neila Fleckman i i drugim.
Izolacionizam
Izolacionizam je kategorija vanjske politike institucionaliziran od lidera koji smatraju kako na taj način najbolje zastupaju interese svojih nacija.
Dva različita i nepovezana pojma koji se povremeno pogrešno kategoriziraju kao izolacionizam su:
Albanija
Albanija je bila izolirana od drugih država dok se nalazila pod komunističkim vlašću od 1944. do 1990. godine. U to doba, Albanija se službeno zvala Narodna Republika Albanija (od 1946. do 1976. godine) a zatim i Narodna Socijalistička Republika Albanija, u periodu između 1976. i 1991. godine. Veći dio tog perioda izolacionizma, Albanija je provela pod vlašću režima socijalističkog lidera Envera Hoxhe, koji je vladao Albanijom od 1944. do svoje smrti 1985. godine.
Butan
Do 1999. godine, u Butanu su televizija i internet bili zabranjeni, sa ciljem očuvanja vlastite kulture, okoliša i nacionalnog identiteta. Pa ipak, tu zabranu je ukinuo Jigme Singye Wangchuck. Njegov sin, Jigme Khesar Namgyel Wangchuck je izabran Druk Gyalpa Butana, tj. za šefa države Butan, koji čega se butansko društvo transformiralo u demokratiju.
Kina
Nakon Zheng Hevih putaovanja, koja su se desila u 15. vijeku, vanjska politika dinastije Ming u Kini je postala sve više izolacionistička. Car Hongwu je bio prvi vladar koji je predloži politiku zabrane pomorske plovidbe 1371. godine. Dinastije Qing, koja je došla nakon dinastije Ming, uglavnom je održavala izolacionističku politiku prethodne dinastije. Wokou, što doslovno u prijevodu na bosanski jezik znači "japanski pirati" ili "patuljasti pirati" su bili pirati koji su pustošili obale Kine, Japana i Koreje i bili su jedna od ključnih primarnih briga, iako zabrana pomorske plovidbe nije bila bez kontrole.
Šnjegavić
Šnjegavić je naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Prelesje (Litija)
Prelesje je naseljeno mjesto u sastavu općine Litija, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prelesje je imalo 25 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. nastalo podjelom bivšeg naselja Šent Lovrenc koje je ukinuto.''
Šnjegavić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šnjegavić je imao 20 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šnjegavić je imalo 123 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Relativistički Dopplerov efekt
desno|mini|300x300piksel|Dijagram 1. Izvor svjetlosnih talasa kreće se desno, u odnosu na posmatrača, sa brzinom 0,7c. Frekvencija je veća za posmatrače koji su desno, a manja za posmatrače koji su lijevo od izvora. Relativistički Doplerov efekat je promjena u frekvenciji (i talasnoj dužini) svjetlosti, koju uzrokuje relativno kretanje izvora i posmatrača (kao u klasičnom Doplerovom efektu), kada se uzimaju u obzir efekti opisani specijalnom teorijom relativiteta.
Relativistički Doplerov efekat se razlikuje od klasičnog Doplerovog efekta jer jednačine uključuju vremensku dilataciju i ne uključuju medij propagacije talasa kao referentnu tačku. Jednačine opisuju ukupnu razliku u posmatranim frekvencijama i posjeduju potrebnu Lorencovu simetriju.
Vizualizacija
desno|okvir|Dijagram 2. Demonstracija odstupanja svjetlosti i relativističkog Doplerovog efekta. U dijagramu 2, plava tačka predstavlja posmatrača, a strelica predstavlja posmatračev vektor brzine u odnosu na njegovu okolinu. Kad je posmatrač u stanju mirovanja, x,y-koordinatna mreža izgleda žuto a y-osa je vertikalna crna linija. Povećavanje posmatračeve brzine prema desnoj strani, promijeni boje i aberacija svjetla iskrivi koordinatnu mrežu. Kada posmatrač gleda naprijed (desno na mreži), tačke izgledaju zeleno, plavo, i ljubičasto (plavi pomak). Ako pogleda unazad (lijevo na mreži), onda tačke izgledaju crveno (crveni pomak) i linije izgledaju gušće raspoređene. Mreža se nije promijenila, ali njen izgled za posmatrača jest. desno|okvir|Dijagram 3. Siva elipsa je sfera koje se kreće relativistički konstantnom u odnosu na posmatrača (plava tačka); njen nepravilni oblik, viđen iz naše perspektive, je uzrokovan Lorencovom kontrakcijom. Obojena elipsa je sfera koju vidi posmatrač.
Jošani
Jošani (do popisa 2021. godine Jošan) su naseljeno mjesto u sastavu općine Udbina, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Titova Korenica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jošani su imali 66 stanovnika.
Napomena: ''Iskazivano pod imenom Jošane od 1857. do 1880., a u 1890. i 1900. Donje Jošane i Gornje Jošane (bivša naselja), za koje u tim godinama i sadrži podatke. Od popisa 2021. iskazuje se pod imenom Jošani.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jošani je imalo 227 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Angus King
Angus Stanley King Jr. (rođen 31. marta 1944) američki je odvjetnik i političar koji obavlja dužnost juniorskog senatora iz Mainea od 2013, a prije je bio 72. guverner Mainea od 1995. do 2003.
Zajedno s Berniem Sandersom, King je jedan od dvoje nezavisnih senatora. King je također zajedno s Sandersom u koaliciji sa senatorima Demokratske stranke.
PewDiePie's Tuber Simulator
PewDiePie's Tuber Simulator jest mobilna videoigra koju je napravio Outerminds Inc. Predstavlja najpopularnijeg YouTubera PewDiePieja koji daje glas liku. Objavljena je 29. septembra 2016. na platformama iOS i Android. Postala je najpopularnija igra na dan objavljivanja na Appleovom App Storeu na dan, a narednog dana je rečeno da je aplikacija preuzeta više od milion puta.
Prvobitno je bilo problema sa serverima zbog popularnosti igre.
Gameplay
Igranje igre PewDiePie's Tuber Simulator simulira život YouTubera. Igrač stvara videozapise koji generiraju prikaze, valutu koja se koristi za kupovinu predmeta iz radnje kako bi ukrašavala prostoriju igrača. Kreiranje videozapisa također omogućava igraču da pridobije pretplatnike na YouTubeu, neophodne za otključavanje odabranih funkcija i dostignuća. Dostignuća se mogu dobiti ispunjavanjem određenog zadatka, uz nagradu gledišta i pretplatnika, kao i drugih stvari. Igrač može koristiti i "bux" za kupovinu posebnih predmeta kao što su odjeća ili povećanje veličine prostora igrača. "Brains" se mogu koristiti za otključavanje dodatnih funkcija kao što su dodatni slotovi za isporuku. Dostupan je i miniigram pod nazivom "Puggle", koji podsjeća na pachinko, koji se može koristiti za ubrzavanje procesa isporuke i dobijanje druge robe. Na raspolaganju je i niz takmičenja za korisnike koji mogu učestvovati, svaka s temom koja odgovara upisanim sobama. Ulazak na takmičenje košta pet buxa.
IC 3617
IC 3617 (također poznat kao MCG 1-32-127, PGC 42348 i UGC 7822) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 95 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,40 (39 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 22. novembra 1899. godine.
IC 5267
IC 5267 (također poznat kao ESO 290-29, IRAS 22543-4339, MCG -7-47-7 i PGC 70094) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 79 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 5,20 (119 hiljada sg) a najmanji 3,9 uglovnih minuta (89 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio William Henry Finlay 25. decembra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jimmy Floyd Hasselbaink
Jerrel Floyd Hasselbaink (Paramaribo, 27. mart 1972.) je holandski nogometni menadžer i bivši profesionalni nogometaš.
Karijera
Profesionalnu karijeru počinje u Telstaru 1990. godine. Naredne sezone prelazi u AZ Alkmaar. 1995. godine odlazi u Portugal gdje je nastupao za Campomaiorense i Boavistu. U sezoni 1996-97. sa Boavistom osvaja kup Portugala. Za 2 miliona funti prelazi u Leeds United 1997. godine. U Engleskoj se zadržao dvije sezone, da bi potom za 10 miliona funti potpisao za Atlético Madrid. Sa klubom iz Madrida osvaja Kup kralja. Sezonu je završio sa 24 postignuta pogotka. U maju 2000. godine prelazi u Chelsea za rekordnih 15 miliona funti. Prvi gol za novi klub postiže protiv Manchester Unuteda u okviru Charity Shielda.
Sa klubom iz Londona je u sezoni 2001/02. igrao finale FA kupa, a u sezoni 2003/04. je bio drugoplasirani u Premijer ligi. U sezoni 2001/02. je bio najbolji strijelac Premijer lige sa 23 postignuta gola. Nastupao je još za Middlesbrough, Charlton Athletic i Cardiff City.
Trenerska karijera
Trenerskim poslom se počinje baviti 2013. godine kada preuzima belgisjki Royal Antwerp. Naredne sezone sjeda na klupu Burton Albiona sa kojim osvaja Football League Two. Od 2015. do 2016. godine je bio menadžer Queens Park Rangersa.
Magnezij-peroksid
Magnezij peroksid (MgO2) je hemijski spoj elemenata magnezija i kisika. Spada u grupu peroksida. On je fini prah bez okusa i mirisa, bijel ili bezbojan. Sličan je kalcij peroksidu jer i magnezij peroksid također otpušta kisik kada mu se dodaje voda te se postepeno raspada. Na tržištu magnezij peroksid postoji najčešće u spoju sa magnezij hidroksidom. Prodaje se kao medicinski preparat pod tržišnom markom Oxy-C.
Struktura
O2, slično kao i N2, ima mogućnost spajanja bilo sa strane ili na kraju molekule. Struktura molekule MgO2 je izračunata u trouglastom obliku sa molekulom O2 koja se spaja sa strane atoma magnezija. Ovaj aranžman je rezultat iona Mg+ koji donira naelektrisanje kisiku i kreira Mg2+O22-. Veza između O2 i atoma magnezija ima približnu energiju disocijacije od 90 kJ mol−1. U čvrstom stanju, MgO2 ima kubičnu kristalnu strukturu sličnu piritu sa šesto-koordinatnim Mg2+ ionima i O22- peroksidnim grupama, što pokazuju eksperimentalni podaci i evolucijsko predviđanje strukture kristala, i kasnije predviđanje fazne tranzicije pri pritisku od 53 GPa u tetragonalnu strukturu sa osmo-koordinatnim Mg2+ ionima. Dok je pri normalnim uslovima MgO2 metastabilni spoj (manje stabilan od MgO+1/2O2, pri pritiscima iznad 116 GPa predviđa se da on postaje termodinamički stabilan u tetragonalnoj fazi.
Michel Mayor
Michel Gustave Édouard Mayor (Francuski izgovor: [miʃɛl majɔʁ] ; rođen 12. januara 1942) jeste švicarski astrofizičar i profesor emeritus na Odsjeku za astronomiju Univerziteta u Ženevi. Formalno se penzionisao 2007. godine, ali ostaje aktivan kao istraživač na Opservatoriji u Ženevi. On je ko-dobitnik Nobelove nagrade za fiziku za 2019. zajedno s Jimom Peeblesom i Didieom Quelozom i dobitnik Međunarodne nagrade Viktor Ambartsumian i Nagrade iz Kjota za 2015. godinu.
Zajedno sa Didier Queloz 1995. godine, otkrio je 51 Pegasi b, prvu ekstrasolarnu planetu koja kruži oko suncolikog 51 Pegasi. Za ovo postignuće dobili su Nobelovu nagradu za fiziku 2019. "za otkriće egzoplanete koja kruži oko zvijezde solarnog tipa". U vezi s otkrićem, Mayor je primijetio da ljudi nikada neće migrirati na takve egzoplanete jer su one "mnogo, mnogo predaleko ... [i trebalo bi im] stotine miliona dana koristeći sredstva koja imamo na raspolaganju danas". Međutim, zbog Mayorovih otkrića, potraga za vanzemaljskom komunikacijom s egzoplaneta sada bi mogla biti praktičnija razmatranja nego što se ranije mislilo.
Mayor je magistrirao fiziku na Univerzitetu u Lozani (1966) i doktorirao astronomiju na Ženevskoj opservatoriji (1971). Bio je istraživač na Institutu za astronomiju na Univerzitetu u Kembridžu 1971. Nakon toga, proveo je slobodne semestre na Evropskoj južnoj opservatoriji (ESO) u sjevernom Čileu i na Institutu za astronomiju sistema Univerziteta na Havajima. mini| [[Didier Queloz i Michel Mayor na opservatoriji La Silla (2012).]] Mayorova istraživačka interesovanja uključuju ekstrasolarne planete (poznate i kao egzoplanete), instrumentaciju, statistička svojstva dvostrukih zvijezda, dinamiku globularnog jata, galaktičku strukturu i kinematiku. Mayorov doktorski rad na Univerzitetu u Ženevi bio je posvećen spiralnoj strukturi galaksija.
Stražnja međukomorna brazda
Stražnja međukomorna brazda – poznata i kao stražnja interventrikularna brazda i stražnja uzdužna brazda – jedan je od dva žlijeba koji dijele komore srca. Nalazi se na dijafragmatskoj površini srca, blizu desnog ruba. Drugi žlijeb je uzdužna brazda, koja je na sternrebarnoj površini srca, blizu njegovog lijevog ruba. U ovu brazdu ulaze stražnja međukomorska arterija i srednja srčana vena.
Sjeverna Ostrobotnija
Sjeverna Ostrobotnija jedna je od regija Finske. Nalazi se u centralnom dijelu države i graniči sa regijama: Laponija na sjeveru, Kainuu na jugoistoku, Sjeverna Savonija, Centralna Finska i Centralna Ostrobotnija na jugu dok na istoku graniči sa Rusijom, odnosno njenom Republikom Karelijom.
Prostire se na teritoriji od 37.149 km2 a prema podacima iz 2017. godine regiju je naseljavalo 411.856 stanovnika.
Općine
Regija se sastoji od 30 općina od kojih 11 imaju status grada (označeni podebljano) pri čemu je broj stanovnika po općinama dat u zagradi.
Podregija Koillismaa: Podregija Nivala–Haapajärvi: Podregija Oulu:
Podregija Oulunkaari: Podregija Raahe: Podregija Siikalatva: Podregija Ylivieska:
WARS2
Mitohondrijska triptofanil-tRNK sintetaza jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom WARS2 sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 360  aminokiselina, a molekulska težina  40.147 Da.
Funkcija
Aminoacil-tRNK sintetaze kataliziraju aminoacilaciju tRNK pomoću njihove srodne aminokiseline. Zbog njihove centralne uloge u povezivanju aminokiselina sa nukleotidnim tripletnim sadržanim u tRNK, smatra se da su aminoacil-tRNK sintetaze među prvim proteinima koji su se pojavili u evoluciji. Postoje dva oblika triptofanil-tRNK sintetaze, citoplazmatski, zvani WARS i mitohondrijski oblik, zvani WARS2. Ovaj gen kodira mitohondrijsku triptofanil-tRNK sintetazu. Opisane su dije alternativne varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme].
Dijagram volumenskog pritiska
Dijagram volumenskog pritiska – poznat i kao  PV dijagram ili  petlja volumenskog pritiska i indikatorski dijagram  – termini su koji se upotrebljavaju u opisu odgovarajućih promjene u volumenu i pritisku  u datom  sistemu. Obično se upotrebljavaju u termodinamici, kardiovaskularnoj fiziologiji i respiratornoj fiziologiji, tj. fiziologiji disanja.
Ovi dijagrami, izvorno zvani indikatorski dijagrami, razvijeni su u 18. stoljeću kao alat za razumijevanje učinkovitosti parnih mašina.
Opis
PV dijagram iscrtava promjene pritiska P u odnosu na volumen V za neke termodinamički proces ili procese. U termodinamici, obično skup procesa formira ciklus, tako da po njegovom  završetku nije bilo neto promjene u termodinamičkom stanju sistema, tj. uređaj se vraća na početni položaj. Slika prikazuje osobine tipskog PV dijagrama. Istaknut je niz brojeva stanja (1 do 4).. Put između svakog stanja se sastoji od nekog procesa (od A do D) koji mijenja pritisak ili volumen sistema (ili oboje) none|230px|Generalizirani PV dijagram Ključno obilježje dijagrama je da se količina utrošene energije ili primljene u sistem kao rad, može procijeniti kao područje ispod krivulje na grafikonu. Za ciklični dijagram, neto rad je ono  što zatvara krivulja. U primjeru na slici, procesi 1-2-3 proizvode radni učinak, ali procesi iz 3-4-1 zahtijevaju manji unos energije da se vrate na početnu poziciju/stanje; tako je neto rad razlika između ta dva.
Treba uočiti da je ovaj broj   vrlo idealiziran; prikazuje procese u pravom uređaju  koji ima tendenciju da ispoljavaju  složeniji oblik PV krive. (Pogledajte poglavlje Primjena, ispod).
Historija
thumb|right|Wattov indikatorski dijagram thumb|right|Richardov indikatorski instrument iz1875.
PV dijagram, zvani i indikatorski dijagram,  razvili su  James Watt i njegov uposlenik John Southern (1758.-1815.) poboljšaju efikasnost  motora. U 1796., Southern  razvio je  jednostavnu, ali kritičnu, tehniku za generiranje dijagrame,  fiksiranjem postolja kako bi se klip mogao  kretati, čime je  trasirana osa  "volumena", dok je pisač, pričvršćen na manometar, premješten pod pravim uglom na klip,  za trasiranje "pritiska". Mjerač je omogućio Wattu izračunavanje rada pare,  istovremeno osiguravajući da pritisak padne na nulu do kraja hoda, čime se osigurava da se iscrpin sva  korisna energija. Ukupan rad može se izračunati iz područja između "volumenske" osi i prateće linije. Ovu drugu pojavu je ostvario Davies Gilbert već 1792., a iskoristio Jonathan Hornblower u parnicama protiv Watt preko patenta u različitim varijantama. Daniel Bernoulli je također imao uvid u metod proračuna rada.
Watt je koristio dijagram za radikalne poboljšanje performansi parnih motora i to dugo držao kao poslovnu tajnu. Iako je iznio u javnost, u pismu  časopisu Quarterly Journal of Science 1822., to je ostalo pomalo nejasno. Samo je John Farey, Jr. uspio da ga vidi i koristi, a vjerovatno Wattovi  ljudi, kada je u posjeti Rusiju, 1826. godine.
U 1834., Émile Clapeyron upotrebio je dijagram pritiska protiv volumena za ilustraciju i rasvijetljavanje  Carnotovog ciklusa, uzdižući ga na centralno mjesto u proučavanju termodinamike.
Kasniji instrumenat koriste papir omotan oko cilindričnog bureta sa pozicijom pritiska unutar njega, rotaciju bureta zajedno sa klipom ukrštenenog sa opterećenjem –  ili oprugom zategnutom  žicom. U 1869.,  britanski pomorski inženjer Nikola Procter Burgh je napisao cijelu knjiga o dijagramu indikatora,  objašnjavajući uređaj  korak po korak. On je primijetio da je "veoma veliki broj mladih članova inženjerke struke pogledao indikatorski dijagramski kao misteriozni proizvod".
Termodinamika
PV dijagrami mogu se koristiti za procjenu neto rada koji obavlja termodinamički ciklus. Neto rad je područje zatvorene krivulje PV u dijagramu. Ova upotreba potiče od razvoja indikatorskog dijagrama koji su korišteni za procjenu performansi lokomotiva. Naime, dijagram bilježi pritisak pare u odnosu na njen volumen u cilindru, kroz koju klipni ciklus pokreće lokomotivu. Dijagram omogućava proračun izvedenog rada i na taj način može pružiti mjeru snage koju proizvodi motor. none|450px||Indikatorski dijagram za parnu lokomotivu Za tačno izračunavanje rada po ovom sistemu potrebno je izračunati integral pritiska u odnosu na volumen. Ovo se često može brzo izračunati pomoću dijagrama PV, jer je jednostavno područje zatvoreno  ciklusom.
Treba imatui na umu da će u nekim slučajevima na X-osi, umjesto volumena, biti ucrtana specifična zapremina; u tom slučaju području ispod krivulje predstavlja rad po jedinici mase radnog fluida (tj. J/kg)
Medicina
U kardiovaskularnoj fiziologiji,  ovaj diagram se često primjenjuje na  lijevu komoru i može se mapirati za konkretne događaje srčanog ciklusa. studije PV petlje su naširoko koriste u osnovnim i pretkliničkim biomedicinskim istraživanjima, u karakterizaciji  performansi netaknutog srca u različitim situacijijama (efekt lijeka, bolesti, karakterizacija sojeva miševa), Slijed događaja koji se dešavaju u svakom srčanom ciklusu je kako slijedi. Slika lijevo pokazuje PV petlju pravog eksperimenta; slova označavaju tačke.
Kao što se može vidjeti, PV petlja se formira oko pravokutnog oblika i svaka petlja je formirana u pravcu koji je suprotan kazaljkama na satu. Vrlo korisne informacije mogu se izvesti ispitivanjem i analizom pojedinačnih petlji ili niza petlji, naprimjer:
Preska nad Kostrevnico
mini|280px|Preska nad Kostrevnico, seoske kuće Preska nad Kostrevnico je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmartno pri Litiji, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Preska nad Kostrevnico je imala 97 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Preska.''
Paraíba
Paraíba je jedna od 26 saveznih država Brazila, locirana u brazilskoj Sjevernoistočnoj regiji.
Prostire se na površini od 56.584,6 km2km2 i jedna je od najmanjih saveznih država, 21. po veličini u Brazilu. Prema procjeni iz 2012. godine, u Paraíbi je živjelo 3.815.171 stanovnika, što je čini 13. saveznom državom po broju stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 67 stanovnika/km2.
Na istoku izlazi na obale Atlantskog okeana a graniči sa saveznim državama Rio Grande do Norte na sjeveru, Ceará na zapadu i Pernambuco na jugu. Treća je najgušće naseljena država sjeveroistočne regije dok se općine njenih gradova João Pessoa i Campina Grande nalaze među 15 najvećih u istoj regiji.
Glavni i najveći grad države jest João Pessoa.
Država je nazvana prema rijeci Paraiba do Norte River.
Historija
Sredinom 16. vijeka, doseljenici iz Španije i Portugala, su na području ušća rijeke Paraiba do Norte River osnovali naselje Filipéia de Nossa Senhora das Neves (današnji João Pessoa).
Područje se ubrzo pokazalo kao savršeno za proizvodnju šećera zbog čega su Francuzi, Holanđani i Portugalci kontinuirano nastojali da steknu kontrolu nad istim.
Tvrđava Santa Catarina, u blizini grada João Pessoa, izgrađena kako bi se grad zaštitio od Holanđana, koji su ubrzo postali opasnost za portugalski primat u Brazilu.
Privreda
250px|mini|lijevo|Pogled na plažu Tambaba Uslužni sektor čini više od polovine BDP-a ove države (56,5%). Slijede industrijski sektor sa 33,1% i poljoprivreda sa 10,4% BDP-a (podaci iz 2004). Najčešći izvozni artikli su: pamučne tkanine 36,3%, obuća 20,1%, šećer i alkohol 10,8%, riba i rakovi 9,7%, agava 7% i pamuk 6,6% (podaci iz 2002).
Država učestvuje u ukupnom brazilskoj ekonomija sa 0,8% (2004).
Privreda države Paraíba u velikoj mjeri se zasniva na izradi obuće i drugih proizvoda od kože, uzgoju stoke, šećerne trske i kukuruza. Široko je rasprostranjena i proizvodnja ananasa i graha. Drugi važan privredni sektor u državi je turizam, posebno raširen u urbanim centrima i na netaknutim plažama, uz ekoturizam i festivale kao što su Carnaval i São João.
Preska
Slovenija:
CHSY1
Hondroitin-sulfat sintaza 1 je enzim koji je kod ljudi kodiran genom CHSY1.
CHSY1 kodira sintetezu hondroitin-sulfata, glikozaminoglikanske ekspresije na površini većine ćelija i u vanćelijskim matriksima. Glikozamoglikonski lanci kovalentno su povezani sa širokim spektrom jezgra porodice proteina i regulišu mnoge biološke procese, uključujući proliferaciju ćelija i prepoznavanje, taloženja vanćelijskog matriksa i morfogeneze.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 802  aminokiseline, a molekulska težina   91 784  Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Paretak
Paretak je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Klašnjica
Klašnjica je naseljeno mjesto u sastavu općine Udbina, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Titova Korenica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klašnjica je imala 3 stanovnika.
Napomena: ''Do 1890. iskazivano pod imenom Klašnica. Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Bjelopolje (općina Plitvička Jezera).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Klašnjica je imalo 18 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Čazma)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Čazma je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 238 km2 imao 8.077 stanovnika, što predstavlja 6,74% od ukupnog broja stanovnika Bjelovarsko-bilogorska županije, odnosno 0,19 % od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Čazmi je 34 stanovnika/km2.
CHP (gen)
Kalcineurin B homologni protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom CHP1 (ranija CHP).
Gen CHP1 kodira bitni kofaktor SLC9A1 (NHE1), izmjenjivača Na+/H+ koji regulira unutarćelijske ione i homeostazu pH. Međunarodni radijacijski konzorcij za hibridno  mapiranje locirao je gen CHP na hromosom 15 (stSG38846).
Kloniranje i ekspresija
Više signalnih puteva regulira Na+/H+ proteine ​​koji se transportuju. Da bi identificirali regulatorne proteine, Lin i Barber (1996) koristili su C-terminalni citoplazmatski domen sveprisutno eksprimirane izoforme NHE1 za pregled biblioteke ekspresije ljudskih B-ćelija. Djelimična sekvenca dobijena s ovog snimka korištena je za kloniranje nove cDNK pune dužine, označene kao CHP, iz druge B-ćelijske biblioteke. Izvedeni protein od 195 aminokiselina sadrži dva različita i dva potencijalna motiva vezana za [kalcij|[Ca(2+) za EF-šaku i dijeli 43% i 33% identiteta s kalcineurinom B i kalmodulinom. Također ima 99% identiteta sekvence sa homologom pacova. Northern blot analiza pokazala je ekspresiju 4-kb CHP transkripta u svih osam ispitivanih fetush tkiva.
U mišjem malom mozgu, pronašli su ekspresiju gena Chp1 na presinapsnim terminalima Purkinjeovih ćelija, kao i na aksonskim terminalima drugih neurona.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 195 aminokiselina, a molekulska težina   22.456 Da. .
Fosfodiesterska veza
thumb|lijevo|Fosfodiesteska veza [[fosfolipida]] thumb|250px|Indikator (plavi) dvije fosfodiesterske veze u [[DNK. Fosfodiester je relativno jaka kovalentna veza između grupa fosfata i dva alkohola.]]
CHP (gen)
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Protein koji kodira ovaj gen je fosfoprotein koji se veže za izmjenjivače natrij-vodik (NHE). Ovaj protein služi kao esencijalni kofaktor koji podržava fiziološku aktivnost članova porodice NHE. Ima sličnost proteinske sekvence s kalcineurinom B, a poznato je i da je endogeni inhibitor aktivnosti kalcineurina.
Interakcije
Pokazalo se da homologni protein 1 kalcineurina B ima interakcija sa
Fosfodiesterska veza
Pri kopiranju  polulanca, tok transkripcije RNK ili replikacija DNK se temelji na postojećem ostatku fosforne kiseline, a druga  esterska veza, sa OH grupu na ugljikovom  atomu C3 u ribozi ili dezoksiribozi,  je zatvorena, pri čemu se formira 3'-5 ' fosfodiesterska veza.
U proceima metabolizma, ovu hemijsku vezu raskida enzim fosfodiesteraza.
Crno Vrelo
Crno Vrelo je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Crno Vrelo je imalo 7 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. smanjeno izdvajanjem dijelova naselja u samostalna naselja Bandino Selo i Srpski Blagaj. U 1981. i 1991. sadrži dio podataka za naselje Blagaj i podatke naselja Bandino Selo.''
Trokvržični zalistak
Trokvržični zalistak – poznat i kao trikuspidni zalistak ili desni prekomorno-komorni zalistak i prednji atrioventrikularni zalistak – nalazi se na desnoj leđnoj srtrani sisarskog srca, između desne pretkomore i desne komore. Funkcija ovog zaliska je prevencija povranog toka krvi u desnu pretkomoru.
Struktura
Normalni trikuspidni zalistak obično ima tri listića i tri papilarna mišića. Oni su povezani sa papilarnim mišićima preko chordae tendineae (vrpce srčanog zaliska), koja se nalazi u desnoj komori. Trokvržični zalisci ne sastoje se uvijek od tri listića i mogu se javiti sa dva ili četiri; njihov broj može se promijeniti tokom života.
Funkcija
Trikuspidne zalistak sprečava povratak toka krvi iz desne komore u desnu pretkomoru, tokom komorne sistole, kada se zatvara i omogućava krvi da teče iz desne pretkomore u desnu komoru tokom ventrikularne dijastole kada se otvori. Upotreba droga i lijekova slabi ovaj zalistak. Unazadni protok krvi je također poznat i kao regresijska ili trikuspidna regurgitacija.
Klinički značaj
Trikuspidna povratni tok krvi nije neuobičajen u trokvržičnom zalisku. Uobičajen je za inficirani zalistak što dovodi do endokarditisa, kod intravenskog drogiranja korisnika. Pacijenti koji intravenski ubrizgavaju droge ili druge lijekove, mogu unijeti i infekcije, koji će otići na desnu stranu srca, a najčešće su uzrokovane bakterijom S. aureus. Kod ostalih pacijenata, bez historije intravenske izloženosti, često se javlja ljevostrani endokarditis. Trikuspidni ventil može biti pod utjecajem reumatske groznice, što može dovesti do trikuspidne stenoze ili trikuspidne insuficijencije (koja se naziva i trikuspidna regurgitacija).
Neki pacijenti su rođeni sa kongenitalnim abnormalnostima trikuspidnog zaliska. Kongenitalno apikalno izmještanje trokvržičnog zaliska ventila zove se Ebsteinova anomalija i obično uzrokuje značajnu trikuspidnu regurgitaciju. Određeni karcinoidni sindromi mogu uticati na pojavu trikuspidne fibroze zbog proizvodnje serotonina tih tumora.
Prvi endovaskularni trikuspidnni implantat proizveli su hirurzi u Cleveland Clinic.
IC 5267A
IC 5267A (također poznat kao ESO 290-26, MCG -7-47-5 i PGC 70036) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 68 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 2,20 (44 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (16 hiljada sg).
Hum (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Slovenija:
Srbija:
Lojna žlijezda
Lojna žlijezda jest egzokrina kožna žlijezda mikroskopskih dimenzija, koja se otvara u dlakinom folikulu za lučenje masne ili voštane materije, zvane sebum, koji podmazuje dlaku i kožu sisara. Kod ljudi se lojne žlezde javljaju u najvećem broju na licu i vlasištu, ali i na svim dijelovima kože, osim na dlanovima i tabanima. U očnim kapcima su meibomske žlijezde, koje se nazivaju i tarzalne žlijezde, tip lojnih žlijezda koje u suze izlučuju posebnu vrstu sebuma. Oko ženske bradavice, areolske su specijalizirane lojne žlijezde za podmazivanje bradavice. Fordyceove mrlje su benigne, vidljive lojne žlijezde koje se obično nalaze na usnama, desnima i unutrašnjim površinama obraza i genitalijama.
Nekoliko srodnih medicinskih stanja uključuje sebum – kao što su akne, hiperplazija i lojni adenom. To se obično može pripisati preaktivnim lojnim žlijezdama, koje proizvode višak sebuma.
Lokacija
Lojne žlezde nalaze se na svim područjima kože, osim na dlanovima ruku i tabanima stopala. Postoje dva tipa lojnih žlijezda, one povezane sa dlakinim folikulom i one koje postoje nezavisno.
Lojne žlijezde nalaze se u područjima prekrivenim dlakama, gdje su povezane sa dlakinim folikulima. Jedna ili više žlijezda može okruživati svaki folikul dlake, a same žlijezde su okružene mišićem musculus arrector pili, čineći pilolojnu jedinicu. Žlijezde imaju acisku strukturu (poput jagodičaste bobice), u kojoj se više žlijezda grana od središnjeg kanala. Žlijezde talože sebum na dlačicama i dovode ga na površinu kože duž dlaka. Struktura koja se sastoji od dlake, folikula dlake, mišića odvodnika i lojnih žlijezda, epidermna je invaginacija poznata kao pilolojna jedinica.
Lojne žlezde nalaze se i na bezdlakim područjima (gola koža, očni kapci, nos, penis, labia minora, unutrašnje sluznice membrana obraza i bradavice. Neke lojne žlezde imaju jedinstvena imena. Lojne žlijezde na usni i sluznici obraza te na genitalijama poznate su kao Fordyceove mrlje, a žlijezde na kapcima su poznate kao meibomske. Lojne žlijezde dojke poznate su i kao Montgomeryjeve žlijezde.
Razvoj
Lojne žlijezde su prvi put vidljive od 13. do 16. sedmice razvoja fetusa, tj. prenatalnog života, kao ispupčenje sa folikula dlake. Lojne žlijezde razvijaju se iz istog tkiva iz kojeg nastaje epiderma kože. Prekomjerno izražavanje signalnih faktora Wnt, Myc i SHH svi povećavaju vjerovatnoću prisustva lojnih žlijezda. Lojne žlijezde razvijaju se iz istog tkiva iz kojeg nastaje epidermis kože. Prekomerno izražavanje signalnih faktora Wnt, Myc i SHH svi povećavaju vjerovatnoću prisustva lojnih žlijezda.
Lojne žlezde ljudskog fetusa luče supstancu zvanu vernix caseosa, voštanu, prozirnu bijelu supstancu koja prekriva kožu novorođenčadi. Nakon rođenja, aktivnost žlijezda opada dok gotovo nema aktivnosti tokom uzrasta 2–6 godina, a zatim se povećava do vrhunca aktivnosti tokom puberteta, zbog povišenih nivoa androgena.
Funkcija
Lojne žlijezde luče masnu, voštanu supstancu zvanu sebum (lat. = mast, loj) koja je n od triglicerida, voskastih estera, skvalena i metabolita ćelija koje proizvode masnoću. Sebum podmazuje kožu i dlaki sisara. Lojni sekreti zajedno s izlučenima apokrinim žlijezdama također imaju važnu ulogu u termoregulaciji. U vrućim uvjetima, izlučevine emulgiraju znoj koji proizvode ekrine žlijezde i to stvara list koji se lahko ne gubi u kapima znoja. Ovo je važno za odgađanje dehidracije. U hladnijim uvjetima, sebum sadrži više lipida, pa u vlaženju dlake i kože kiša se učinkovito odbija.
Sebum se proizvodi u holokrinom procesu, u kojem ćelijee unutar lojne žlijezde pucaju i raspadaju se oslobađajući sebum, a ostaci ćelija luče se zajedno s njim. Ćelijee se neprestano zamjenjuju mitozom u dnu kanala.
Sebum
Sebum, kojeg luči lojna žlijezda kod ljudi, sastoji se prvenstveno od triglicerida (≈41%), esterskih voskova (≈26%), skvalena (≈12%) i slobodnih masnih kiselina (≈16%). Sastav sebuma razlikuje se među vrstama. Esteri voska i skvalen jedinstveni su za sebum i ne proizvode se kao konačni proizvodi nigdje drugdje u tijelu. Sapijenska kiselina je masna kiselina sebuma koja je jedinstvena za ljude i koja je uključena u razvoj akni. Sebum nema mirisa, ali njegova razgradnja bakterijama može proizvesti snažne mirise.