cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Khalil Gibran
Kako su naveli Suheil Bushrui i Joe Jenkins, Gibranov život je opisan kao "često zarobljen između Nietzscheove pobune, Blakeovog panteizma i sufijskog misticizma." Gibran je u svojim spisima raspravljao o različitim temama i istraživao različite književne forme. Salma Khadra Jayyusi nazvala ga je "jedinstvenim i najvažnijim utjecajem na arapsku poeziju i književnost tokom prve polovine dvadesetog stoljeća". Većina njegovih slika izrazila je Gibranovu ličnu viziju koju je uklapao duhovnom i mitološkom simbolikom, a likovna kritičarka Alice Raphael u slikaru je prepoznala klasičara, čiji rad duguje "više nalazima Da Vincija nego bilo kojem modernom pobunjeniku." Njegovo" veliko djelo "opisano je kao" umjetničko naslijeđe ljudima svih naroda."
Antoine de Saint-Exupéry
Antoine de Saint-Exupéry (29. juni 1900 – 31. juli 1944), francuski pisac.
Biografija
Antoine de Saint-Exupéry je bio jedan od pionira u međunarodnim poštanskim letovima, pilot u vremenu kad je zrakoplovstvo bilo nedovoljno razvijeno.
Studirao je na Univerzitetu u Freiburgu. Počeo je raditi u društvu Aéropostale Pierre-Georges Latécoère, između Toulousea, u Francuskoj i Dakara, u Senegalu. U to vrijeme je napisao svoju prvu knjigu, L'Aviateur (Zrakoplovac). 1929. objavio je Courrier sud (Pošta za jug) i leti od Casablance prema Dakaru. 1931. objavljuje Vol de Nuit (Noćni let).
Tokom Drugog svjetskog rata pobjegao je u New York City, ali će se vratiti kasnije i letjeti nad Mediteranom. U dobi od 43 godine je bio spreman da napusti zrakoplovstvo. mini|250px|Pronađena narukvica Dana 31. jula 1944. poletio je s Korzike u izviđačkom avionu P-38 i nestao negdje nad Mediteranom. Godine 1998. ribar Jean Cloude-Bianco se iznenadio kada je na svojoj udici pronašao srebrenu pločicu sa imenima Antoine i Consuelo. Luc Varnell koji se bavio pronalaženjem nestalih aviona je 2000. godine pronašao Saint-Exuperiev P-38 Lightning blizu obale 80 km južno od Marseille-a. Dijelovi aviona koji su nađeni nalaze se u zrakoplovnom muzeju Le Bourget.
Senzacija se dogodila u martu 2008. godine kada je 85-godišnji Horst Rippert, bivši pilot Luftwaffe izjavio i opisao događaj kada je oborio Antoina de Saint-Exuperi-a i njegov Lightning P-38 31. jula 1944. godine.
Gladomes
Gladomes je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gladomes je imao 397 stanovnika.
Napomena: ''U 2000. povećano za dio naselja Fošt. U 2017. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Okoška Gora i Ugovec (općina Oplotnica) te Gladomes, Fošt i Vinarje (općina Slovenska Bistrica).''
Ante Prkačin
Ante Prkačin (Slavonski Brod, 14. novembra 1953.), vojnik, političar, i preduzetnik iz Slavonskog Broda.
Miraš Dedeić
Miraš Dedeić (Ramovo Ždrijelo, Durmitor, Crna Gora, 8. novembar 1938. godine), poznat i pod imenom Mitropolit Mihailo) je drugi poglavar kanonski nepriznate Crnogorske pravoslavne crkve. Kao lider ove samoproglašene vjerske zajednice koristi naziv: Arhiepiskop cetinjski i Mitropolit crnogorski, poglavar Crnogorske pravoslavne crkve mitropolit Mihailo.
IC 1806
IC 1806 (također poznat kao PGC 95515) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 469 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 0,70 (96 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (68 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 16. januara 1896. godine.
Ante Prkačin
Biografija
Studirao je na Fakultetu petrohemije u Sisku i Ekonomskom fakultetu u Slavonskom Brodu. Oženjen je i otac dvoje djece, živi u Zagrebu, Hrvatska.
Miraš Dedeić
Prema nacionalnosti Mihailo je Crnogorac, a osim crnogoskog jezika, govori italijanski, ruski i grčki jezik. Vladičanska katedra se nalazi u Cetinju.
IC 1806
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ante Prkačin
Vojno djelovanje
Domovinski rat Prkačina zatiče u Slavonskom Brodu. Već po najavi srpske agresije, kao saborski zastupnik uključuje se u pripreme za odbranu Hrvatske i postaje komandantom antiterorističke i diverzantske jedinice za posebne namjene. Krajem 1991, kad se priključuje HSP-u, biva imenovan za načelnikom Glavnog stožera HOS-a. U Bosni i Hrcegovini, 1992., učestvuje u prvim pokušajima stvaranja zajedničke komande Armije BiH i HVO-a te postaje član te zajedničke komande, kao predstavnik HOS-a (HOS je tada formalno bio sastavnica Armije BiH). Nakon ubistva Blaža Kraljevića (9. augusta 1992.), postaje Načelnik Glavnog štaba HOS-a. Sastao se s Matom Bobanom, u Grudama, 23. augusta 1992., gdje su potpisali sporazum kojim je HOS u BiH raspušten. Potom učestvuje u odbrani Bosanske Posavine, kao tamošnji komandant HVO-a. Nakon rata je penzionisan.
Miraš Dedeić
Prvi poglavar samoproklamovane i kanonski nepriznate Crnogorske pravoslavne crkve, Antonije Abramović je preminuo 1996. a Mihailo ga je naslijedio na Badnji dan 1997. godine.
Makedonska pravoslavna crkva – Ohridska arhiepiskopija
Makedonska pravoslavna crkva - Ohridska Arhiepiskopija (MPC-OA) ili samo Makedonska pravoslavna crkva (MPC) (makedonski: Македонска Православна Црква - Охридска Архиепископија ili Македонска Православна Црква) je pravoslavna nepriznata crkva sa sjedištem u Makedoniji.
Miraš Dedeić
Prije nego što je postao sveštenik, Dedeić je diplomirao na Teološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1969. godine, a zatim je bio suplent monaške škole u Manastiru Ostrog. Završio je postdiplomske studije na Papskom orijentalnom institutu u Rimu 1973. godine a potom pohađao Rusku duhovnu akademiju Svetoga Sergija u Zagorsku. Radio je pri državnim arhivima u SFRJ, Italiji i SSSR-u.
Spisak gradova u Azerbejdžanu
Spisak gradova u Azerbejdžanu:
Republika Azerbejdžan ima 41 grad.
Miraš Dedeić
U crkvi Sv. Paraskeve u Sofiji, 1998. godine, hirotonisan je od strane takođe nekanonskih i nepriznatih vjerskih organizacija iz Ukrajine i Bugarske, koji djeluju u okviru tzv. Alternativnog Sinoda Bugarske pravoslavne crkve i samoproglasio se za episkop a.
U Cetinju, 31. oktobra 1998. godine, Mihailo je intronizovan za mitropolita nepriznate i nekanonske Crnogorske pravoslavne crkve.
Srpska pravoslavna crkva u Crnoj Gori, kao i sve ostale pravoslavne crkve, na čelu sa Vaseljenskom Patrijaršijom, ne priznaju kanonsku utemeljenost kao ni postojanje Crnogorske pravoslavne crkve.
Makedonska pravoslavna crkva – Ohridska arhiepiskopija
Organizacija MPC
Dijeceza Makedonske pravoslavne crkve se ne proteže samo na području Makedonske države, već i u njenim crkvenim općinama van granica Makedonije.
Po tački 17. obrazloženja o odluci o autokefalnosti, Makedonska pravoslavna crkva kao administrativni dio jedne, svete, saborne i apostolske crkve, čuvaće Sveto pismo, Sveto predanje, apostolska Pravila i propise vaseljenskih i pomjesnih sabora i rukovodit će saglasno sa njima i Ustavom Makedonske pravoslavne crkve.
Odnosi sa drugim pravoslavnim crkvama
Makedonska pravoslavna crkva u ovom momentu je nepriznata od drugih pravoslavnih crkava, iako u osnovi sa većinom od njih MPC održava dobre odnose. Ova situacija je izvor velikog broja kontroverzi, od kojih je u posljednje vrijeme najaktuelnija eskalacija odnosa sa Srpskom pravoslavnom crkvom, koja smatra da MPC treba da bude u kanonskom jedinstvu sa SPC, pa srpske vlasti i crkva kao legalnu u Makedoniji priznaju samo tzv. "Ohridsku Arhiepiskopiju" pod vođstvom Zorana Vraniškovskog. Makedonska javnost, u ogromnim količinama, smatra da je stav SPC direktno negiranje makedonske državnosti i samostalnosti. Isto tako, postoji mišljenje da je na ovakav stav SPC u odnosu na MPC veliki uticaj izvršila Grčka pravoslavna crkva.
Ključna infrastruktura
Kritička infrastruktura (ili kritična nacionalna infrastruktura (CNI ) u Velikoj Britaniji) jeste pojam koji vlade koriste za opisivanje sredstava koja su neophodna za funkcionisanje društva i ekonomije - infrastrukture. Ovaj pojam najčešće povezujemo sa sadržajima za:
Baguio
Baguio je u svijetu postao poznat po svjetskom prvenstvu u šahu 1978, kada su se u finalu našli tadašnji prvak Anatolij Karpov a kao njegov protivnik Viktor Korčnoj. Viktor Korčnoj je izbjegao iz tadašnjeg SSSR i nastupao je bez državljanstva. Zbog hladnog rata koji je tada bio u punom jeku, oči javnosti su mjesecima bile okrenute na Baguio.
Biljin
Biljin je naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Róisín Murphy
Róisín Marie Murphy (rođena 5. jula 1973) jest irska pjevačica i tekstopisac, kao i muzički producent, poznata po svom stilu elektronske muzike.
Murphy je prvo zapažena kao dio dueta Moloko, koji je izvodio eletronsku muziku. Njen partner u grupi je bio njen tadašnji momak Mark Brydon. Nakon što su njih dvoje završili romantičnu vezu, Murphy je izdala svoj debitantski solo album Ruby Blue, pisan i produciran sa Matthew Herbert-om, u 2005. Njen drugi solo album Overpowered je izdan u 2007.
NGC 1931
NGC 1931 je emisijska maglina i otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kočijaš. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 4. februara 1793. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stranka za nezavisnost Portorika
mini|175px|desno|PIP
Portorikanska stranke nezavisnosti (špa: Partido Independentista Puertorriqueño, PSN) je portorikanska politička stranka koja se zalaže za nezavisnost Porto Rika od SAD-a. Jedna je od glavnih političkih stranaka u Porto Riku, te je druga stranka po starosti od svih registrovanih stranaka.
Historija
Stranka je počela kao izborno krilo portorikanskog pokreta za nezavisnost. Najveća je od svih stranaka na nezavisnost.
Osnivanje
Stranka je osnovana 20. oktobra 1946. godine od strane Gilberta Concepción de Gracie (preminuo 1968. godine). On je mislio da je pokret na nezavisnost "izdan" od strane stranke Partido Popular Democrático, čiji su ciljevi na početku bili nezavisnost države.
Izbori 2020. godinne
Za izbore 2020., Juan Dalmau je bio kandidat stranke. Dobio je 175.402 glasa i došao na četvrto mjesto, sa rekordom od 13,58% glasova, što je drugi najbolji izborni učinak u istoriji PIP-a. Sa Movimiento Victoria Ciudadana (Građanski pobjednički pokret) koji je osvojio 179.265 glasova i došao na treće mjesto sa 13,95% glasova, ovo je najveći udio portorikanskih glasova (27,53%) ikada dobiven od strane ljevičarskih partija u Portoriku.
Ivan Antun Zrinski
Ivan Antun Zrinski (, Ozalj(?), 1651 - Graz, 11. novembar 1703) bio je hrvatski plemić iz porodice Zrinski.
Punim imenom Ivan IV Antun Baltazar Zrinski bio je jedini sin hrvatskog bana Petra Zrinskog i njegove žene Katarine rođ. Frankopan. Obrazovao se u Pragu, Češka, i stekao visoku naobrazbu, o čemu govore podaci da je govorio čak sedam stranih jezika.
U vrijeme dok je njegov otac bio na čelu zavjere protiv hrvatsko-ugarskog kralja Leopolda, bio je još dijete. Nakon propasti zavjere, kada su konfiskovani svi posjedi njegovog oca, među kojim i oni u Međimurju, odnosno Čakovcu, bio je prema mišljenju Bečkog dvora stalna opasnost.
U vrijeme dok je u bici kod Slankamena 1691. godine, pogođen metkom u leđa, poginuo njegov bratić Adam Zrinski, Ivan Antun je već godinama trunuo u austrijskim zatvorima. Iako lojalan kralju, služivši kao oficir u njegovoj vojsci i istaknuvši se u mnogim bitkama, stalno je bio praćen i sumnjiv kao njegov neprijatelj, pa je godine 1683. optužen zbog veleizdaje i zatvoren.
Dvadeset godina proveo je po austrijskim zatvorima, a tada, iscrpljen i bolestan, Ivan Antun Zrinski umire od zapaljenja pluća u Grazu, 11. novembra 1703. godine. Tajno je pokopan u grobnici ispod crkve dominikanskog samostana u Grazu. Njegovi posmrtni ostaci su 1944. godine prenijeti u Katedralu Blažene Djevice Marije u Zagrebu.
Njegovom smrću ugasio se rod hrvatske plemićke porodice Zrinski.
Globoko ob Dravinji
Globoko ob Dravinji je naseljeno mjesto u sastavu općine Poljčane, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Globoko ob Dravinji je imalo 92 stanovnika.
Napomena: ''Do 1998. iskazivano pod imenom Globoko.''
NGC 6358
NGC 6358 (također poznat kao MCG 9-28-33, PGC 60054 i UGC 10810) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 426 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,90 (112 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 2. maja 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Septo-očna displazija
Septo-očna displazija (SOD), znana i kao de Morsierov sindrom, je rijedak urođeni malformacijski sindrom, obilježen kombinacijom nerazvijenosti očnog živca, disfunkcija hipofize i odsustvom septum pellucidum (srednji dio mozga).
Za kliničku dijagnozu moraju biti prisutne dvije ili više ovih karakteristika — samo 30% pacijenata ima imaju svetri. Francusko-švicarski ljekar Georges de Morsier prvi je prepoznao vezu rudimentnog ili odsutnog septuma pelluciduma sa hipoplazijom optičkih nerava i hijazme, 1956.
Znakovi i simptomi
Simptomi SOD-a mogu se podijeliti na one koji se odnose na nerazvijenost očnog živca, abnormalnosti hormona hipofize ili abnormalnosti srednje linije mozga (septum pellucidum). Simptomi se mogu uvelike razlikovati po težini.
Nerazvijenost očnog živca
Otprilike jedna četvrtina ljudi sa SOD ima značajno oštećenje vida na jednom ili oba oka, kao posljedicu nerazvijenosti očnog živca. Kašnjenja u razvoju su češća kod djece s bilateralnom hipoplazijom očnog živca nego one s njegovom jednostranom hipoplazijom. Bilateral optic nerve hypoplasia is also associated with a more severe disease course.
Poremećaji hormona hipofize
Nerazvijenost hipofize u SOD dovodi do hipopituitarizma, najčešće u obliku nedostatka hormona rasta. U teškim slučajevima može doći do panhipopituitarizma.
Anomalije srednjemoždane linije
Kod SOD-a, strukture srednjemoždane linije, kao što su corpus callosum i septum pellucidum mogu se razvijati nenormalno, što dovodi do neuroloških problema, kao što su napadi ili kašnjenje u razvoju. Kod napada je veća vjerovatnoća da će pogođeni ispoljiti i dodatne neurološke abnormalnosti. kao što su korteksna displazija, polimikrogirija i shizencefalija. Takve abnormalnosti se uvijek identificiraju kada je prisutna spazamska kvadriplegija.
Neurološki simptomi se obično smatraju kasnim manifestacijama SOD-a. Uobičajene početne prezentacije uključuju epilepsiju, kašnjenje u razvoju i slabost udova. Intelektualne sposobnosti uveliko variraju od normalnih do ozbiljnih intelektualnih invalidnosti. Rane studije pokazale su da se intelektualna invalidnost javlja u 71% slučajeva, cerebralna paraliza u 57%, a problemi u ponašanju javljaju se u 20% ali daljnja istraživanja su pokazala da ovi simptomi mogu biti rjeđi i uzrokovani dodatnim neurološkim abnormalnostima.
Uzroci
SOD je posljedica abnormalnosti u razvoju embrionskog prednjeg mozga u 4.–6. sedmici trudnoće. Ne postoji poznati pojedinačni uzrok SOD, ali se smatra da i mogu biti uključeni i genetički i okolišni faktori.
Ekološki
Bilo je sugestija da upotreba droga ili alkohola tokom trudnoće može povećati rizik od SOD-a.
Dijagnoza
Dijagnoza SOD se postavlja kada su prisutne najmanje dvije oznake sljedeće trijade: nerazvijenost očnog živca, abnormalnosti hormona hipofize ili abnormalnosti srednjemoždane linije. Dijagnoza se obično postavlja pri rođenju ili tokom djetinjstva, a klinička dijagnoza se može potvrditi MRI-skeniranjem.
Liječenje
Ne postoji lijek za SOD. Liječenje je simptomsko i može zahtijevati multidisciplinarni tim specijalista uključujući neurologe, oftalmologe i endokrinologe. Nedostaci hormona mogu se liječiti HRT-terapijom ali se oštećenja vida obično ne mogu liječiti.
Epidemiologija
Istraživanje u Evropi pokazalo je da je prevalenca SOD-a negdje u rasponu od 1,9/100.000 do 2,5/100.000 živorođenih, pri čemu Ujedinjeno Kraljevstvo ima posebno visoku stopu i s povećanim rizikom za mlađe majke.
Historija
U 1941., dr. David Reeves iz Children's Hospital Los Angeles opisao je povezanost između nerazvijenosti očnog živca sa odsustvom septum pellucidum. Petnaest godina kasnije francuski ljekar Georges de Morsier iznio je svoju teoriju da su te dvije abnormalnosti povezane i skovao termin septo-optička displazija. Godine 1970. američki doktor William Hoyt uspostavio je vezu između tri karakteristike SOD-a i sindrom nazvao po de Morsieru.
Muzički žanr
Muzički žanr je konvencionalna kategorija koja neke dijelove muzike identificira kao pripadajuće zajedničkoj tradiciji ili skupu konvencija. Treba ga razlikovati od muzičkog oblika i muzičkog stila, mada se u praksi ovi izrazi ponekad upotrebljavaju naizmjenično.
Muzika se može podijeliti u različite žanrove na mnogo različitih načina. Umjetnička priroda muzike znači da su te klasifikacije često subjektivne i kontroverzne, a neki se žanrovi mogu preklapati. Akademske definicije samog pojma žanr variraju. Douglass M. Green u svojoj knjizi Form in Tonal Music razlikuje žanr i formu. Navodi madrigal, motet, kanzonu, ricercar i ples kao primjere žanrova iz razdoblja renesanse. Da bi pojasnio značenje žanra, Green piše: "Beethovnovi op. 61 i Mendelssonov op. 64 u žanru su identični - oba su koncerta za violinu - ali različitog su oblika. Međutim, Mozartov Rondo za klavir, K. 511, i Agnus Dei iz njegove mise, K. 317, žanrovski su različiti, ali su slični po obliku." Neki, poput Petera van der Merwea, tretiraju pojam žanr i stil kao isti, rekavši da žanr treba definirati kao djela koja dijele određeni stil ili "osnovni muzički jezik". mini|Jennifer Lopez nastupa na festivalu pop muzike Popularna muzika jeste bilo koji muzički stil dostupan široj javnosti i koji se širi u masovnim medijima.
Rock muzika
Rock muzika je širok žanr popularne muzike koja je nastala kao "rock and roll " u Sjedinjenim Državama ranih pedesetih, a razvila se u niz različitih stilova tokom 1960-ih i kasnije, posebno u Velikoj Britaniji i Sjedinjenim Državama.
Elektronska muzika
Elektronska muzika dodatno je porasla u pop kulturi 21. stoljeća zahvaljujući DJ-evima poput Avicii, Calvin Harris, Daft Punk, David Guetta, Deadmau5, Marshmello, Martin Garrix, Skrillex i mnogim drugima.
Funk
James Brown je 1964. je kreirao originalnu funk muziku.
Bogoslovija u Reljevu
Historija
mini|desno|240px|Zgrada nekadašnje Bogoslovije, 2015. godine mini|desno|240px|[[Crkva Prenos mošti svetog oca Nikolaja pored zgrade nekadašnje Bogoslovije]] mini|desno|240px|Pogled na zgradu iz crkvenog dvorišta mini|desno|240px|Unutrašnjost zgrade, 2015. godine mini|desno|240px|Unutrašnjost zgrade 2015. godine
Početkom austrougarskog perioda u BiH, 1880. godine na osnovu sporazuma između austrougarske vlasti i Carigradske patrijaršije, Pravoslavna crkva u Bosni i Hercegovini postala je autonomna mitropolija, pod vrhovnom duhovnom vlašću carigradskog patrijarha, u čiji sastav pored Dabrobosanske eparhije ulaze i Zvornička, Zahumsko-hercegovačka, a kasnije i Banjalučko-bihaćka eparhija. U tom historijskom periodu Pravoslavna crkva u Bosni i Hercegovini je dobila i svoju nacionalnu jerarhiju (grčke mitropolite zamijenili su velikodostojnici Srbi). Prvi mitropolit bio je dabrobosanski mitropolit Sava Kosanović od 1881. do 1885. godine. Već 1882. godine osnovana je Bogoslovija sa seminarom za sve bosanskohercegovačke eparhije, koja je do Prvog svjetskog rata radila u Reljevu, a između dva svjetska rata u Sarajevu. Izgradnja zgrade gdje je smještena Bogoslovija u Reljevu izvršena je u periodu između 1883. i 1884. godine, na zemljištu koje je darovao mitropolit Sava Kosanović. U periodu između 1884. i 1886. godine, o trošku barona Feodora Nikolića, izgrađena je crkva sa grobnicom, posvećena prazniku Prenosa moštiju sv. Nikole, a dabrobosanski mitropolit Đorđe Nikolajevića 1896. godine je ipak sahranjen groblju Koševo u Sarajevu, a ne u Reljevu. Tokom većeg dijela austrougarskog perioda crkva je služila isključivo za potrebe đaka i nastavnog kadra Bogoslovije. Godine 1911. dobija ulogu parohijske crkve. Godine 1917., obustavljen je rad Bogoslovije u Reljevu, čije je sjedište prebačeno u Sarajevo. Od tada, pa do 1941. godine zgrada Bogoslovije u Reljevu ima funkciju sirotišta. Tokom Drugog svjetskog rata, crkve i Bogoslovije nisu doživjele razaranja. Nakon 1945. godine, crkva je i dalje parohijska, dok je zgrada Bogoslovije adaptirana u osnovnu školu “Gavrilo Princip”. Ta osnovna škola je bila u funkciji do konca 1995. godine.
Posvećenje kamena temeljca zgrade izvršeno je 19. maja 1883. godine. Iste godine, juna mjeseca, vlada je izdala “Statut za istočno-pravoslavno svešteničko sjemenište u Sarajevu”. Statutom je predviđeno da škola traje osam godina. Pored bogoslovskih izučavali bi se i svjetovni predmeti, a na kraju godine polagali bi se razredni ispiti. Plan o osmorazrednoj bogosloviji nije ostvaren zbog prilika i oskudice u nastavnom osoblju.
Nova zgrada u Reljevu i kuće za stanovanje nastavnika završene su u proljeće 1884. godine. Vlada je utrošila za novu zgradu 60.000 forinti. Preseljavanje učenika je izvršeno od 3. do 15. maja. Istog dana kada je otvorena Bogoslovija posvećen je kamen-temeljac za školsku kapelu posvećenu Svetom Nikoli, koju je sagradio ličnim sredstvima baron Feodor Nikolić, tajni vladin savjetnik. Zgrada Reljevske bogoslovije sa crkvom nalazila se na sjevernoistočnom kraju Sarajevskog polja, sa lijeve strane rijeke Bosne, dvadesetak metara od nje. Mjesto je bilo podvodno i vlažno, pa su se kao posljedica javljale mnoge bolesti: tifus, groznica, razni katari i sušica. Odmah na početku rada Bogoslovije mitropolit Sava je došao u sukob s vlastima. Država je izdržavala školu i propisivala pravila, pa je to koristila da u Zavod, bez znanja mitropolita, postavlja ljude koji su joj odani. Problem je bio i sa udžbenicima. Mitropolit jehtjeo da udžbenike nabavlja iz Beograda, dok je vlada tražila da se u Bogosloviji koriste udžbenici koji se upotrebljavaju u pravoslavnim sjemeništima u Austrougarskoj. Zbog kontrole vlade rijetko se koja knjiga mogla nabaviti na strani.
Mitropolit Kosanović se starao o Bogosloviji tri godine. Već 1885. godine morao je, pod pritiskom, da podnese ostavku na svoj položaj. Vlasti mu nisu dozvolile da ostane u Bosni, već su mu odredile Beč za mjesto boravka. Bez obzira što je bio prisiljen da živi van Bosne i što do kraja života nije imao priliku da posjeti Bogosloviju, neprekidno se interesovao o njenom radu. Tako se na dalekom putu po Sinaju sjetio Bogoslovije i poslao joj paketić sjemena od tamošnjeg voća i povrća da se posije na školskom zemljištu, radi pouke đacima. Molio je da se iznad aleje napiše: “Sinajsko zelje, povrće i voće”.
Nakon deset godina rada, zalaganjem mitropolita Dabrobosanskog Đorđa Nikolajevića izvršeno je preuređenje Reljevske bogoslovije. Preuređenje je odobrila vlada 21. juna 1892. godine. Pored promjene imena Zavoda u “Istočno-pravoslavno bogoslovsko učilište”, suština reforme bila je u tome da su za pitomce primani kandidati sa položenom velikom maturom; odstupanja je moglo biti samo u nedostatku ovakvih kandidata. Tako će vremenom Bogoslovija dobiti rang fakulteta. I dalje je ostao internatski tip života. Nastava je trajala četiri godine i izvođena je na srpskom jeziku. Prema nastavnom planu iz 1892. godine predavano je 16 predmeta sa 66 časova nedjeljno.
Prvi razred preuređene Bogoslovije otvoren je školske 1892./93., dok je posljednja generacija po starom nastavnom planu i programu završila 1895./96. godine. Broj učenika se kretao, uglavnom, od 40 do 50, a godine 1901./2. u prvi razred se nije niko upisao, dok se 1904./5. upisalo 15 učenika, a 1905/6 18 učenika. Te godine bilo je sedam profesora, među njima i tri doktora bogoslovlja: dr Tomo Popović, dr Simo Popović, dr Vaso Zrnić i doktor pravnih nauka Nikola Krulj (kasnije mitropolit Nektarije Krulj).
Nova promjena nastavnog plana i organizacije u Zavodu izvršena je 1909. godine. U školu su se upisivali kandidati sa širim općim obrazovanjem. Povećan je broj nedjeljnih časova sa 66 na 94. Neki predmeti su podjeljeni, te je umjesto dotadašnjih 16 uvedeno 26 predmeta. Ispiti su podjeljeni na redovne i vanredne. Redovni ispiti su polagani krajem juna, vanredni naknadni ispiti i popravni iz jednog predmeta na početku školske godine. Popravni iz dva predmeta polagani su u prvoj polovini iduće školske godine. Nastava je počinjala početkom septembra, završavala se krajem juna, držana je prije podne. U popodnevnim časovima vršene su vježbe iz crkvenog pjevanja i liturgike, kao i praktične vježbe u poljoprivrednim poslovima.
Zemaljska vlada nije imala povjerenje u bogoslove, pa je budnim okom pratila njihov rad. I pored nadzora koji je vlast imala u školi, bogoslovi su kad god im se pružila prilika javno izražavali svoje neslaganje sa okupacijom Bosne i Hercegovine. Takav jedan slučaj desio se kada je Petar Kočić, zbog svog članka “Miris baruta” u listu Otadžbina, protjeran iz Sarajeva u Banju Luku. Protjerivanje je izvedeno u toku noći da niko ne bi priredio ovacije narodnom piscu i tribunu. Bogoslovi su saznali da će voz u kome će biti Kočić ući u stanicu Rajlovac u ponoć i da će se zadržati jedan minut. Na sat prije dolaska voza oni su, mimo internatskog reda, napustili zavodske prostorije i uputili se na željezničku stanicu Rajlovac. Voz je ušao u stanicu tačno u ponoć. Čovjek koji im je bio veza pokazao je iz voza u kom se vagonu nalazi Kočić. Iako ih je policija ometala, bogoslovi su uspeli da dođu do njegovog vagona. Kada ih je Kočić primijetio, progurao se kroz policiju do prozora sa raširenim rukama, kao da je htjeo da ih zagrli. Jedan od bogoslova ga je pozdravio, uputivši mu podršku da istraje na trnovitom putu za slobodu srpskog naroda i poželio mu da ne poklekne do vaskrsa slobode. Veoma uzbuđen, Kočić je odgovorio bogoslovima: “A vi, draga braćo, kao budući narodni sveštenici, sa krstom u ruci, propovjedajte Austriji rat, rat, rat.” Na ove riječi bogoslovi su horski otpjevali: „U boj, u boj, za narod svoj, da crnoj noći svane, da jarko sunce grane, da Srbin lance zdere i tešku kletvu spere. Kletvu sa srama svog, pa da nas vidi Bog, u boj, u boj, u boj...”
Ratne nevolje od 1914. do 1915. godine odrazile su se na broj diplomiranih pitomaca. Tako je 1914./15. Bogosloviju završio jedan kandidat; 1915./16. - 4; 1916./17. - 12; 1917./18. - 4; 1918./19. - 3.
Do završetka rata Bogoslovija je radila u Reljevu. Godine 1917. preseljena je u Sarajevo, u zgradu Crkvene općine, kod Saborne crkve. Pošto zgrada nije odgovarala internatskim uslovima, počelo se ozbiljno razmišljati o podizanju nove zgrade. Iako je bio nađen plac i prikupljena prilična sredstva, nova zgrada nije podignuta. Bogosloviju u Reljevu spominje Dragutin Franić u svojoj putopisnoj knjizi.
Bogoslovija u Reljevu i Petar Zimonjić
Petar Zimonjić, najmlađi sin popa i vojvode Bogdana i Mare i budući mitropolit dabrobosanski, prvo obrazovanje je stekao u očevoj kući, a zatim se upisao u Bogosloviju u Reljevu 1883/84. godine i završio ju je 1887. 1895. godine postaje profesor u Bogoslovskom učilištu u Reljevu, gdje ostaje do kraja školske 1900/01. godine. Kao neumorni radnik i talentovani pedagog, pridobio je simpatije bogoslova. Uspjeo je zgradu Bogoslovije u Reljevu sa zemljištem, vratiti u vlasništvo Srpske pravoslavne crkve. Primpremao je zidanje nove bogoslovije u sklopu Stare crkve u Sarajevu na Baščaršiji, da bi Reljevsku bogosloviju pretvorio u monašku školu, ali su ga rat i smrt u tome omeli.
NGC 4933C
NGC 4933C (također poznat kao MCG -2-33-103 i PGC 45143) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 146 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (21 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (17 hiljada sg).
Pirelli
Pirelli & CSp A. je italijanska multinacionalna kompanija sa sjedištem u Milanu, Italija, koja kotira na milanskoj berzi od 1922. godine, s privremenim periodom privatizacije od strane konzorcija kojeg je vodilo kinesko državno preduzeće ChemChina. Kompanija je peti najveći proizvođač guma iza Bridgestonea, Michelin-a, Goodyear-a i Continental-a i fokusirana je na potrošačke poslove (gume za automobile, motocikle i bicikle). Prisutna je u Evropi, azijsko-pacifičkoj regiji, latinoameričkoj regiji, sjevernoj Americi i bivšem SSSR-u, a komercijalno posluje u preko 160 zemalja. Ima 19 proizvodnih mjesta u 13 zemalja i mrežu od oko 14.600 distributera i trgovaca na malo.
Pirelli sponzoriše sportska natjecanja od 1907. godine i ekskluzivni je dobavljač guma za Grand-Am Rolex seriju sportskih automobila za razdoblje 2008–2010, FIA Svjetsko prvenstvo Formule 1 za razdoblje 2011–2023 i FIM Svjetsko prvenstvo u superbikeu. Sjedište Pirellija smješteno je u milanskoj četvrti Bicocca. mini|Toranj Pirelli u Milanu 1958. godine, tokom gradnje, fotografisao Paolo Monti
NGC 209
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mitsubishi A6M
Mitsubishi A6M Zero-Sen je bio najpoznatiji lovački jednosjedni avion Japanske carske avijacije u Drugom svjetskom ratu. Ovaj tip proizilazi iz potreba Japana za sljedećom generacijom lovačkih aviona koji bi zamijenili model A5M. Prototip A6M1 polijeće prvi put 1. aprila 1939, ali tek drugi prototip A6M2 Mitsubishiju donosi narudžbu od 15 pretserijskih aviona ovog tipa za testiranje. Glavna varijanta ovog lovca koja ulazi u serijsku proizvodnju jest ALM5 Model 52. Kao odgovor na dalje potrebe za vrijeme rata, Mitsubishi proširuje paletu ovog modela do bombardera A6M7 Model 63. Posljednji tip, pored modela Nakajima Ki-43 Hayabusa, korišten je za samoubilačke akcije kamikaza.
Nije ljubav stvar
"Nije ljubav stvar" (ćir. "Није љубав ствар") pjesma je kojom je Željko Joksimović predstavljao Srbiju na Pjesmi Eurovizije 2012. Tekst su napisali Marina Tucaković i Miloš Roganović, a autor muzike je sam Joksimović. Pjesma je još jedna od njegovih poznatih balada, a Joksimović je na kraju osvojio 3. mjesto.
Ovo je Joksimoviću bio drugi nastup na Eurosongu; prvi put je nastupio 2004. kao predstavnik Srbije i Crne Gore i osvojio 2. mjesto s pjesmom "Lane moje". Također se po treći put plasirao među 3 najbolja kompozitora nakon što je to uspio 2004. i s pjesmom "Lejla", koja je također osvojila 3. mjesto 2006. u izvedbi grupe Hari Mata Hari, koja je predstavljala Bosnu i Hercegovinu.
Živogošće
mini|280px|Živogošće, lučica Živogošće je naseljeno mjesto u sastavu općine Podgora, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Makarska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Živogošće je imalo 416 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Živogošće je imalo 457 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gorica pri Oplotnici
Gorica pri Oplotnici je naseljeno mjesto u sastavu općine Oplotnica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorica pri Oplotnici je imala 226 stanovnika.
NGC 3414
NGC 3414 (također poznat kao Arp 162, MCG 5-26-21, PGC 32533 i UGC 5959) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 65 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 3,50 (66 hiljada sg) a najmanji 2,6 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Johann Gottfried Herder
Johann Gottfried Herder (* 25.8. 1744 (Morag); † 18. 12. 1803 (Weimar), bio je njemački književnik, filozof, teolog, pjesnik i književni kritičar. On je povezan s epohom prosvjetiteljstva, Sturm und Drang, a pored Goethea & Schillera, važio je za jednog od najznačajnijih predstavnika Weimarskog klasicizma. mini|Johann Gottfried von Herder
Biografija
Rođen je u Mohrungenu (sada Morąg, Poljska) u Kraljevini Pruskoj (bivša Kneževina Prusija), Herder je odrastao u siromašnoj porodici. Lično obrazovanje je stekao samostalno izučavajući Biblije i očevu pjesmaricu. Godine 1762. kao mladić od 17 godina upisuje se na Univerzitetu u Königsbergu, oko 60 100 km) sjeverno od Mohrungena, gdje je postao učenik Immanuela Kanta. Istovremeno, Herder je postao intelektualni štićenik Johanna Georga Hamanna, filozofa iz Königsberga koji je osporavao tvrdnje čistog sekularnog uma. Hamannov utjecaj je naveo Herdera da prizna svojoj supruzi mnogo kasnije da:  Herder se može sa punim pravom smatrati osnivačem nove škole njemačke političke misli. Iako je sam bio nedruštvena osoba, dosta je utjecao na svoje savremenike. Godine 1764. tada kao sveštenik, Herder je otišao u Rigu podučavati. Tokom tog razdoblja napisao je svoje prve velike radove, na temu književne kritike. 1769. putovao je brodom do francuske luke Nantes, a zatim je nastavio za Pariz. Ova putovanja su dovela do pomaka u njegovom shvatanju sebe kao autora. Do 1770. Herder je posjetio Strasbourg, gdje je upoznao mladog pjesnika Goethea. Ovaj događaj se pokazao ključnom etapom u historiji Njemačke književnosti, pošto je Goethe bio izravno nadahnut književnom kritikom Johanna Gottfrieda Herdera, na osnovu koje će razviti svoj vlastiti stil. Ovaj događaj može se smatrati kao početak književnog pokreta "Sturm und Drang". Godine 1771. Herder je uskoro zatim dobio posao glavnog župnika i dvorskog propovjednika u Bückeburgu kod grofa Wilhelm von Schaumburg-Lippea. Do 1770. Goethe je već bio poznati autor i iskoristio je svoj utjecaj na Weimarskom dvoru da osigura Herderu mjesto generalnog inspektora. Herder se preselio tamo 1776. gdje su njegovi pogledi bili pomaknuti više prema klasicizmu. Pred kraj svoje karijere, Herder je bio pobornik Francuske revolucije, što je izazvalo odbojnost kod mnogih njegovih kolega. Istovremeno, on i Goethe doživjeli su lični razlaz. Drugi razlog njegove izolacije u poznijim godinama, bili su njegovi nepopularni napadi na Kantovu filozofiju. Godine 1802. Izborni knez od Bavarske načinio je od Herdera plemića, te je njegovom prezimenu dodan prefiks "von". Umro je u Weimaru 1803. u 59. godini života.
NLRP2
NACHT, LRR i protein 2 PYD sa domenom jest protein koji je kod ljudi kodiran genom NLRP2 sa hromosoma 19. Proteini NALP, kao što je NALP2, okarakterisani su N-terminalnim pirinskim domenom (PYD) i uključeni su u aktivaciju kaspaze-1 (CASP1; MIM 147678) receptorima sličnim Tollu (videti TLR4). Oni takođe mogu biti uključeni u proteinske komplekse koji aktiviraju proupalne kaspaze (Tschopp et al., 2003, prema OMIM].
Funkcija
NLRP2 gen je jedan od članova porodice receptora za ponavljanje koji se vezuju za nukleotide i leucin bogate receptore (NLR). Informacije iz mnogih izvora literature ukazuju da je N-terminalni pirin efektorski domen (PYD) jedna od komponenti gena NLRP2. Ostale komponente uključuju centralno lociran nukleotid-vezujući i oligomerizacijski domen (NACHT) i C-terminalnog poavljanja bogatog leucinom (LRR). Poznato je da proizvodi gena NLRP2 komuniciraju sa komponentama kompleksa IkB kinaza (IKK). Također može da reguliše aktivnosti i kaspaze-1 i jedarnog faktora kapa-pojačivača lahkog lanca aktiviranih B-ćelija (NF-kB). Domen pirina je esencijalan i adekvatan za suzbijanje aktivnosti NF-kB (Minkiewicz, de Rivero Vaccari i Keane 1113). Poznato je da alelna varijanta (rs147585490) blokira aktivnosti transkripcije NF-kB. NLRP2 gen je jedan iz porodice NLR; vjeruje se da doprinosi regulaciji imunskih odgovora (Minkiewicz, de Rivero Vaccari i Keane 1121). Iako nije dobro shvaćen, gen NLRP2 odgovoran je za održavanje plodnosti kod ženki i doprinosi normalnom porođaju. NPRP2 gen kodira za ljudski protein poznat kao “NACHT, LRR i PYD domeni koji sadrže protein 2”. NALP2, which is one of the NALP proteins, has an N-terminal pyrin characterization also encoded as MIM 608107 and PYD domain. NALP2 protein ima ulogu u procesu aktivacije kaspaze-1, koja je kodirana kao CASP1; MIM 147678. Proces aktivacije se odvija preko Toll-likog receptora. NALP2 također može učestvovati u proteinskim kompleksima, što pokreće aktivaciju proupalnih kaspaza. NLR porodica reguliše funkcionisanje imunskog sistema, što tehnički ugrožava normalne funkcije tijela, uključujući reprodukciju.
Otkriće
Porodica NLR gena kojoj pripada gen NLRP2 prvo je ekstrahirana iz zebrica, uobičajenog model-organizma za proučavanje imunskog sistema. Vjeruje se da gen NLRP2 potiče iz porodice gena NLR putem mutacija. The mutation was initiated by the need for organisms to fit a dynamic environment and diversification in the evolution stages. Također, mutacija proteina iz porodice gena NLR bila je i posljedica sposobnosti patogena da potkopaju odbrambeni mehanizam domaćina.. Stoga su organizmi bili primorani da evoluiraju nove načine otkrivanja i suzbijanja efekata rezistentnih patogena. Evolucija NLR proteina definira porijeklo NLRP2 gena. NLRP2 gen je sada urođeni imunski senzor za patogene i sterilni stresni signal (SSS) u višećelijskim organizmima.
Mutacija i neplodnost
Nedostatak gena NLRP2 dovodi do inhibicije aktivacije oocita. Gen NLRP2 je isključivo eksprimiran u oocitima. Stoga reguliše kvalitet oocita, što objašnjava njegovu vezu sa neplodnošću kod žena.
Matthias Claudius
mini|desno|Matthias Claudius Matthias Claudius (Reinfeld, 15. august 1740 - Hamburg, 21. januar 1815), njemački književnik.
Gorani (Konjic)
Gorani su naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina. Naselje se nalazi pod obroncima planine Bokševice na desnoj strani donjeg toka Neretvice, oko 30 km sjevero-zapadno od Konjica. U prošlosti bio je to put iz Hercegovine za rudarsko područje Kreševa i Fojnice.
Nacionalni spomenik
Prirodno i historijsko područje u selu Gorani, proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
S ciljem zaštite područja, utvrđuje se zaštitni pojas koji obuhvata neistraženu Hladnu pećinu, potencijalne arheološke lokalitete Hum (Prizid) sa prahistorijskom gradinom i tumulusom i ostacima rimskog naselja površine oko 1 hektar, Pavlovina sa srednjevjekovnim vlastelinstvom, Ilina, Barevišće sa dva stećka, lokalitet Crkvina i prostor u obuhvatu sliva rijeke Neretvice od brda Hum do njenog ušća.
IC 114
IC 114 (također poznat kao MCG 2-4-48, PGC 5343 i UGC 1015) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 105 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,30 (40 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 2. decembra 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mandžukuo
mini|250px|desno Mandžukuo je bilo od strane Japana stvoreno kraljevstvo na području Mandžurije pod upravom kralja Pu-Yi. Kraljevstvo je postojalo od 1. marta 1932. do 18. augusta 1945. i upada snaga SSSR u Mandžuriju. Mandžukuo je u tom razdoblju bio priznat od 23 države.
Grb Svete Lucije
Grb Svete Lucije dizajnirao je Sydney Bagshaw 1967, a usvojen je iste godine. Na grbu se nalaze sljedeći simboli: Tudor ruža (Engleska), ljiljan (Francuska), stolica (Afrika), baklja (da osvijetli put) i dva papagaja Svete Lucije. Moto se nalazi ispod grba: "The Land, The People, The Light" (Zemlja, Ljudi, Svjetlo).
IC 1807
IC 1807 (također poznat kao MCG 4-6-62 i PGC 9547) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 416 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 0,40 (48 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 16. januara 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Grb Sjedinjenih Američkih Država
Grb Sjedinjenih Američkih Država posjeduje svoju prednju i zadnju stranu. Većinom se koristi prednja strana grba kao npr. na pasošima, ambasadama, vojnim obilježjima i raznim zastavama. Na novčanicama američkog dolara se koriste obje strane grba. Grb je prvi put korišten 1782.
Prednja strana
Na prednjoj strani se nalazi bjeloglavi orao sa raširenim krilima, koji u jednoj kandži drži trinaest strijela, dok u drugoj drži maslinovu grančicu koje zajedno predstavljaju da SAD imaju želju za mirom, ali da će uvijek biti spremne na rat. U kljunu drži traku sa natpisom "e pluribus unum" (bs: u mnoštvu jedan). Iznad glave orla nalazi se trinaest zvjezdica koje su postavljene u obliku jedne zvijezde u formaciji 1-4-3-4-1. Na sredini grba se nalazi zastavica sa trinaest okomitih crveno bijelih traka koje predstavljaju zastavu Sjedinjenih Američkih Država.
Ponavljanje broja trinaest
Broj trinaest pojavljuje se na više mjesta na grbovima, što predstavlja trinaest prvobitnih kolonija američkih država. A to su:
Srednji Egipat
Srednji Egipat (arapski: ‎مصر الوسطى, Misr al-Wista) je dio teritorije između Donjeg Egipta (Delta Nila) i Gornjeg Egipta a proteže se uzvodno od grada Asyut na jugu do Memfisa na sjeveru Egipta. U davna vremena, Drevni Egipat je bio podijeljen samo na Donji i Gornji Egipat, regija Srednjeg Egipta nije postojala kao zasebna cjelina i nalazila se unutar Gornjeg Egipta. Međutim, ta podjela je potrajala sve do 19. vijeka kada su arheolozi, usljed intenzivnog zanimanja za arheološkom naslijeđem ovog prostora, osjetili potrebu za podjelom Gornjeg Egipta na dva zasebna dijela. Kao rezultat te potrebe, a imajući u vidu postojanje Gornjeg i Donjeg Egipta, skovan je termin "Srednji Egipat", koji se nalazi na potezu rijeke Nil između glavnog egipatskog grada Kaira i Qena Benda.
Regija Srednjeg Egipta, danas se može prepoznati kao dio doline Nila, a iako je geografski dio Gornjeg Egipta ipak je kulturološki bliža regiji Donjeg Egipta. U prilog tome ide primjer koji se tiče jezika. Naime, stanovništvo Beni Suefa koristi egipatski arapski, lokalnu verziju arapskog jezika, kao i stanovništvo Kaira a posebno ruralno stanovništvo u Delti Nila a ne verziju Saidi arapskog jezika kojim se služi stanovništvo južnije i kojim govori Sa'idi narod.
Grb Svetog Vincenta i Grenadina
mini|desno|Grb Svetog Vincenta i Grenadina Grb Svetog Vincenta i Grenadina se sastoji iz slijedećih elemenata: u sredini se nalaze dvije žene u rimskim haljinama, od kojih jedna drži palminu granu, a druga kleći ispred zlatnog oltara; iznad grba se nalazi grana pamuka, a ispod je natpis PAX ET JUSTITIA (mir i pravda).
Grb Svetog Kristofora i Nevisa
desno|mini|Grb Svetog Kristofora i Nevisa Grb Svetog Kristofora i Nevisa usvojen je 1967. Simboli koji se nalaze na grbu simboliziraju zemlje Francusku i Englesku, kao i domorodačke kulture. Grb pridržavaju dva pelikana. Ispod grba se nalazi natpis "Unity In Trinity" (Jedinstvo U Trojstvu).
Grb Trinidada i Tobaga
desno|250px Grb Trinidada i Tobaga je dizajniran 1962 i predstavlja narod Trinidada i Tobaga. Štit je u istim bojama (crvena, crna i bijela) kao i zastava Trinidada i Tobaga. Na štitu se nalaze tri Kolumbova broda Nina, Pinta i Santa Maria. Na štitu se nalaze dva kolibrija, jer je zemlja poznata po kolibrijima. Štit pridržavaju dvije ptice ibis i kokriko. Ispod štita je netpis "Together We Aspire, Together We Achieve".
Legio I Minervia
mini|300px|Rimska Imperija oko 125. godine, za vrijeme Hadrijanove vladavine. Prema mapi, Legio I Minervia je bila stacionirana oko rijeke Rajne, kod Bona, u tadašnjoj rimskoj provinciji Germania Inferior (Donja Njemačka) od oko 82. godine do IV stoljeća.
mini|300px|Novčić "Denarius" u opticaju od 193. godine. Septimius Severus ga je dao iskovati u čast legije Minervia koja je podržala Severusa, tadašnjeg zapovjednika Panonije, u borbi za mjesto imperatora.
Legio I Minervia (Prva Minervina legija) je bio naziv rimske legije koju je prvobitno uspostavio imperator Domicijan oko 82. godine u vojnoj kampanji protiv germanskog plemena Chatti. Naziv Minervia potiče od imena rimske boginje Minerve koja je bila zaštitnica ove legije i za koju je i sam Domicijan bio posebno vezan. Danas postoje pisani tragovi koji dokazuju prisustvo Legio I Minervia u graničnom području oko rijeke Rajne u IV stoljeću. Lik boginje Minerve nalazi se i na amblemu njene legije.
Prvi i glavni logor/utvrda (castrum) Legio I Minervia nalazio se kod historijskog mjesta Bonna (današnji Bonn), u provinciji Germania Inferior. Godine 89. legija je ugušila pobunu guvernera provincije Germania Superior (Gornja Njemačka). To je bio razlog da Domicijan legiji da ime (cognomen) Pia Fidelis Domitiana (lojalna i vjerna Domicijanu) kao znak priznanja za njenu podršku.
Između 101. i 106. godine ova legija se borila pod imperatorom Trajanom u ratu protiv Dačana. Tada je legijom zapovijedao Hadrian i on će kasnije i sam postati imperator. Amblem sa likom boginje Minerve nalazi se i na Trajanovom stubu u Rimu, skupa sa simbolima drugih legija. Nakon ovog rata, Legio Minervia vraća se u svoj matični grad Bonna a sa legijom Legio XXX Ulpia Victrix, stacioniranoj kod obližnje Castra Vetera II (današnji Xanten) grade brojne vojne i druge objekte, čak su vadili i kamen iz kamenoloma.
Iako je pripadala germanskom korpusu i smještena u Bonu, neki dijelovi Legio I Minervia tzv. vexillationes su bili raspoređivani i u drugim područjima Rimske Imperije:
Tokom građanskih ratova u drugom i trećem stoljeću, Legio I Minervia podržavala je pojedine imperatore (svaki od njih joj je dodijelio dodatne nazive (cognomen) koje je legija odbacivala kad bi oni izgubili vlast):
Franci su razorili Bonn oko 353. godine i od tada se Legio I Minervia više ne pominje u spisima, međutim, nigdje se ne pominje ni podatak o njenom uništenju.
Hošnica
Hošnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hošnica je imala 200 stanovnika.
Napomena: ''U 1987. povećano za dijelove naselja Laporje i Zgornja Brežnica.''
Tijelovo
Historija
Historijska podloga i razvoj kreću od 8. vijeka, a službenu potvrdu dobivaju u 13. vijeku kada se sastavljaju euharistijski obrasci, koji nisu promijenjeni do današnjih dana. Na cijelo zapadno kršćanstvo proširuje se u 14. vijeku. Augustinska redovnica Sveta Julijana iz samostana kod Liegea u Belgiji, imala je viđenje punog mjeseca, na kojem je opazila mrlju. Puni mjesec je protumačila kao Crkvu, a mrlju kao nedostatak blagdana, kojim bi se častio Presveti oltarski sakramenat. Na njezinu molbu, mjesni je biskup za svoju biskupiju uspostavio blagdan, koji se na početku zvao blagdan Euharistije. Sveta Julijana i njeni savremenici su se zalagali za ideju obilježavanja toga blagdana i željeli su ga proširiti na cijelu Crkvu. Papa Urban IV. objavljuje bulu 1264, kojom blagdan Euharistije, želi proširiti na cijelu Crkvu, ali brza smrt ga je spriječila u tome. Tek u 14. vijeku, papa Ivan XXII. širi blagdan na cijelu Rimokatoličku crkvu.