cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nobelij
Hemijske
Godine 1967. provedeni su eksperimenti kojim su se upoređivale hemijske osobine nobelija sa osobinama terbija, kalifornija i fermija. Sva četiri elementa su reagirala sa hlorom a nastali hloridi su se istaložili duž cijevi, kroz koju su ih "prenosili" gasovi. Otkriveno je da je nobelij-hlorid dobijen na taj način bio vrlo snažno adsorbiran na čvrstim površinama, što je dokazalo da nije mnogo volatilan (isparljiv), za razliku od hlorida ostala tri ispitana elementa. Međutim, iako je se i za NoCl2 i NoCl3 očekivalo da pokazuju neisparljive karakteristike, ovaj eksperiment nije dokazao koje je bilo primarno oksidacijsko stanje nobelija. Pokazatelj da je ovaj element pretežno u stanju +2 dobijen je naredne godine kada su izvršeni eksperimenti pomoću ionskoizmjenjivačke hromatografije i kotaloženja na oko 50 hiljada atoma izotopa 255No, dokazujući da se on ponaša različito od drugih aktinoida odnosno da je više sličan dvovalentnim zemnoalkalnim metalima. To je ujedno bio i dokaz da je nobelij u vodenom rastvoru najstabilniji kao dvovalentan, u slučaju kada nema prisutnih snažnih oksidirajućih sredstava. Kasniji eksperimenti izvedeni 1974. pokazali su da se nobelij eluira sa zemnoalkalnim metalima, između Ca2+ i Sr2+. Nobelij je također i jedini element f-bloka za koji je najčešće i najstabilnije stanje +2 u vodenom rastvoru. Jedan od razloga za to je velika energetska razlika između 5f i 6d orbitala na kraju serije aktinoida.
Atomske
Atom nobelija ima 102 elektrona od kojih tri mogu djelovati kao valentni elektroni. Očekuje se da bi njegova elektronska konfiguracija trebala biti [Rn]5f147s2 (u osnovnom stanju, 1S0), mada do danas (stanje: 2017) eksperimentalna potvrda ove konfiguracije nije načinjena. Pri građenju spojeva, ovaj element može izgubiti (dati) sva tri valentna elektrona, ostavljajući u ionu jegro sa [Rn]5f13 konfiguracijom, što odgovara trendu koji slijedi ostale aktinoide sa njihovim elektronskim konfiguracijama [Rn]5fn u tropozitivnom stanju. Ipak, daleko veća je mogućnost da će atom otpustiti samo dva valentna elektrona, dajući stabilnu konfiguraciju jezgre [Rn]5f14 sa popunjenom 5f14 ljuskom. Godine 1974. je izmjerena prva energija ionizacije (prvi ionizacijski potencijal) nobelija od najviše 6,65 ± 0,07 eV, zasnovana na pretpostavci da bi se 7s elektroni trebali ionizirati prije 5f elektrona. Od tada, ova vrijednost nije preciznije mjerena niti određivana, uglavnom zbog poteškoća oko dostupnosti nobelija i njegove izuzetno velike radioaktivnosti. Ionski radijus heksakoordiniranog i oktakoordiniranog No3+ preliminarno je procijenjen 1978. na oko 90 do 102 nm, respektivno. Eksperimentalno je utvrđen ionski radijus No2+ od 100 pm zaokruženo na dvije značajne cifre. Izračunata je i entalpija hidratacije za No2+ od 1486 kJ·mol−1.
Literatura
🇵🇸
Sveti Josip
Štovanje svetog Josipa započelo je oko 850. godine u Reichenauu, a kasnije su ga posebno isticali sveti Bernard iz Clairvauxa, sveta Terezija Avilska, sveti Franjo Saleški, Ivan Gerson, franjevci i papa Siksto IV (koji je praznik svetog Josipa proglasio obaveznim).
NGC 3307
NGC 3307 (također poznat kao ESO 501-31, MCG -4-25-29 i PGC 31430) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 174 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 0,90 (46 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. marta 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sveti Josip
Prema evanđeljima
Prema evanđenjima, bio je iz Davidove kraljevske dinastije, a po zanimanju je bio tesar. Sveti Matej, apostol i evanđelist, kaže za njega da je bio pravednik, što znači krepostan i svet muž. Ostao je zbunjen kada je vidio da je Marija trudna, a nije znao na koji način se to dogodilo. Bio je siguran da je čestita žena te da izbjegne govorkanja i sve negativno što bi za nju slijedilo, odlučio ju je potajno otpustiti.
Međutim, kad ga je Božiji anđeo poučio da je trudna po Duhu Svetome, prihvatio je bez bojazni Božiji plan. Išao je s Marijom u Betlehem na popis stanovništva i tada se rodio Isus. Potom je bježao u Egipat pod Herodovom smrtnom prijetnjom Isusu. Hodočastio je s dvanaestogodišnjim Isusom i Marijom iz rodnog Nazareta u Jeruzalem i zabrinuto je tražio Isusa, koji se bio izgubio. O kasnijem životu i smrti Josipa evanđelja ne govore ništa.
Amon Rud
Amon Rud je imaginarno brdo iz knjige Silmarilion. To je bilo veliko brdo u jugo-zapadnom Beleriandu, ogoljenog vrha. Moglo se vidjeti mnogo kilometara iz daljine. Na vrhu brda su cvjetali crveni cvjetovi, zbog čega je izgledalo da je brdo vrha posuto krvlju. U unutrašnjosti brda se nalazilo sklonište; kuće, radionice i odaje Sitnih Patuljaka. Međutim, Sitni Patuljci su vremenom izumrli i ostao je samo Mim i njegovi sinovi Ibun i Kim. Ljudi Turina Turambara su ulovili Mima i ubili Kima. Mim je, u strahu za svoj život otkrio Turinu i njegovoj družini sklonište Amon Ruda. Nakon dolaska Vilenjaka Belega, Mim je još više zamrzio Turina i njegove ljude i izdao ih je Orcima. Orci su napali brdo i pobili sve ljude osim Turina i Belega. Amon Rud je potonuo u more sa ostatkom Belerianda na kraju Prvog doba sunca.
Kiša
mini|desno|Kiša u ulici [[Kalkuta|Kalkute, Indija]] Kiša su kapljice vode koje su se kondenzirale iz atmosferske vodene pare, a zatim padaju pod gravitacijom, to je vid atmosferskih padavina, kao što su snijeg, grad i rose. Kiša nastaje kada kapi vode padaju na zemlju iz oblaka.
Dusina (Fojnica)
Dusina je naseljeno mjesto u sastavu općine Fojnica, Bosna i Hercegovina.
Historija
U naselju Dusina pronađen je jedan stećak u obliku sanduka, koji je znatno oštećen. Ovo otkriće pokazuje da je ovo područje bilo naseljeno i u srednjem vijeku.
Dusina u srednjem vijeku
Prvi put se spominje u pisanim izvorima 14. marta 1413. godine. Od najranijih vremena predstavlja rudnik srebra srednjobosanskog rudarskog bazena i rudarsko naselje koje se razvija uz rudnik usljed pojačane eksploatacije srebra u razvijenom srednjem vijeku.
Na boravak rudara Sasa i rudarsku djelatnost na području Dusine ukazuje toponim "Saška rupa". Pripada području župe Lepenica u neposrednoj kraljevoj vlasti (u Kraljevoj zemlji). Važan faktor u razvoju predstavljaju Dubrovčani koji ovdje radi posla povremeno borave, a stalnija uporišta imaju u Fojnici i Visokom. Tokom 1413. godine carinici u Deževicama, Dusini i Fojnici, Dubrovčani Vlakota Kranković i Radin Tolilović onemogućavali su ostalim dubrovačkim trgovcima da kupuju srebro na ovim trgovima. To je izazvalo reakciju dubrovačke vlade.
Kanun rudnika Fojnice i susjednih rudnika Deževica i Dusine iz 1489. spominje Kraljev zakon o srebrenoj rudi, što je odraz nesačuvanog pisanog rudarskog zakona iz vremena Srednjovjekovne Bosne. U sumarnom popisu sandžaka Bosna iz 1468/1469. Dusina pripada nahiji Kreševo u vilajetu Kral (ranije Kraljeva zemlja), označena je kao selo i rudnik sa 15 domova i 8 neoženjenih. U austrougarsko doba Dusina kao seoska općina pripada političkoj ispostavi Kreševo u fojničkom srezu. Pored srebra vađena je i topljena željezna ruda sve do 20. stoljeća.
Kiša
Kiša ima veliku ulogu u hidrološkom krugu u kome vlaga iz okeana isparava, kondenzuje se u oblacima, pada nazad na Zemlju i vraća se u okean putem rijeka i potoka da bi započela novi ciklus. Osigurava vodu za hidroelektrane, navodnjavanje usjeva i pogodne uslove za mnoge vrste ekosistema.
Oblik kišnih kapi se najčešće opisuje kao "oblik suze". okrugao na dnu i zakrivljen ka vrhu, ali ovaj opis je netačan (samo kapi vode kapane iz određenih izvora su "oblika suze" u momentu formiranja). Manje kapi kiše su sferičnog oblika. Veće kapi su spljoštene (oblika pljeskavice). Veoma velike kapi su oblika padobrana. U prosjeku, kap kiše je 1–2 mm u prečniku. Najveće zabilježene kapi kiše su uočene nad Brazilom i Maršalskim ostrvima 2004. - neke od njih velike 1 cm.
U nekim kulturama su razvijene sprave za borbu protiv kiše kao što je kišobran ili kabanica. U tropskim krajevima ljudi ne vole da izlaze iz kuća tokom kišnih padavina, jer je kiša najčešće povezana sa olujom.
Generalno, kiša je nešto ispod pH 6, zbog apsorpcije atmosferskog CO2, koji se u kapi pretvara u manje količine ugljične kiseline. U pustinjskim predjelima, prašina u vazduhu sadrži dovoljno kalcijum karbonata da parira prirodnoj kiselosti padavina, tako da kiša može biti neutralna ili čak i alkalna. Kiša ispod pH 5,6 se smatra kiselom kišom.
Glavni uzrok proizvodnje kiše je vlaga koja se kreće duž trodimenzionalnih zona temperature i kontrasta vlage poznatih kao vremenski frontovi. Ako je prisutno dovoljno vlage i kretanja prema gore, padavine padaju iz konvektivnih oblaka (onih sa snažnim vertikalnim kretanjem prema gore) kao što su kumulonimbusi (grmljavinski oblaci) koji se mogu organizirati u uske kišne trake. U planinskim područjima moguće su obilne padavine gdje je tok uz nagib maksimiziran unutar vjetrovitih strana terena na nadmorskoj visini, što prisiljava vlažan zrak da se kondenzira i pada u obliku kiše duž strana planina. Na zavjetrinoj strani planina može postojati pustinjska klima zbog suhog zraka uzrokovanog nizbrinskim strujanjem koje uzrokuje zagrijavanje i isušivanje zračne mase. Kretanje monsunskog korita, ili intertropske zone konvergencije, donosi kišne sezone u klime savane.
Efekat urbanog toplotnog ostrva dovodi do povećanja padavina, kako u količini tako i po intenzitetu, niz vetar od gradova. Globalno zagrijavanje također uzrokuje promjene u obrascu padavina na globalnom nivou, uključujući vlažnije uslove u istočnoj Sjevernoj Americi i sušnije uslove u tropima. Antarktik je najsuvlji kontinent. Globalno prosječna godišnja količina padavina na kopnu je 715 mm, ali je na cijeloj Zemlji mnogo veća na 990 mm. Sistemi klasifikacije klime kao što je Kepenov sistem klasifikacije koriste prosječnu godišnju količinu padavina kako bi pomogli u razlikovanju različitih klimatskih režima. Padavine se mjere pomoću kišomjera. Količine padavina mogu se procijeniti meteorološkim radarom.
Zrak zasićen vodom
Postoje četiri glavna mehanizma za hlađenje vazduha do tačke rose: adijabatsko hlađenje, provodljivo hlađenje, radijaciono hlađenje i hlađenje isparavanjem. Adijabatsko hlađenje nastaje kada se zrak diže i širi. Zrak se može dizati zbog konvekcije, velikih atmosferskih kretanja ili fizičke barijere kao što je planina (orografski lift). Konduktivno hlađenje nastaje kada zrak dođe u kontakt sa hladnijom površinom, obično se upuhuje s jedne površine na drugu, na primjer s površine tekuće vode na hladnije zemljište. Radijacijsko hlađenje nastaje zbog emisije infracrvenog zračenja, bilo zrakom ili površinom ispod. Hlađenje isparavanjem nastaje kada se vlaga dodaje u zrak kroz isparavanje, što prisiljava temperaturu zraka da se ohladi na temperaturu mokrog termometra, ili dok ne dostigne zasićenje.
Glavni načini na koji se vodena para dodaje u zrak su konvergencija vjetra u područja uzlaznog kretanja, padavine ili virga koji padaju odozgo, dnevno grijanje isparavanjem vode sa površine okeana, vodenih tijela ili vlažnog zemljišta, transpiracija iz biljaka, hladan ili suh zrak koji se kreće iznad toplije vode, i dizanje vazduha iznad planina. Vodena para normalno počinje da se kondenzuje na kondenzacionim jezgrama kao što su prašina, led i so da bi se formirali oblaci. Povišeni dijelovi vremenskih frontova (koji su po prirodi trodimenzionalni) prisiljavaju široka područja kretanja prema gore unutar Zemljine atmosfere koja formiraju oblačne palube kao što su altostratus ili cirostratus. Stratus je stabilna oblačna paluba koja ima tendenciju da nastane kada je hladna, stabilna vazdušna masa zarobljena ispod tople vazdušne mase. Također se može formirati zbog podizanja advekcijske magle tokom prozračnih uslova.
Spajanje i fragmentacija
Spajanje nastaje kada se kapljice vode stapaju i stvaraju veće kapljice vode. Otpor zraka obično uzrokuje da kapljice vode u oblaku ostanu nepokretne. Kada dođe do turbulencije zraka, kapljice vode se sudaraju, stvarajući veće kapljice.
Kako se ove veće kapljice vode spuštaju, stapanje se nastavlja, tako da kapi postaju dovoljno teške da savladaju otpor zraka i padaju kao kiša. Spajanje se generalno najčešće dešava u oblacima iznad nule i takođe je poznato kao proces tople kiše. U oblacima ispod nule, kada kristali leda dobiju dovoljno mase, počinju da padaju. Ovo općenito zahtijeva više mase nego koalescencije kada se javlja između kristala i susjednih kapljica vode. Ovaj proces zavisi od temperature, jer ohlađene kapljice vode postoje samo u oblaku koji je ispod nule. Osim toga, zbog velike temperaturne razlike između oblaka i nivoa tla, ovi kristali leda se mogu otopiti dok padaju i postati kiša.
Kapi kiše imaju veličine u rasponu od 0,1 do 9 mm srednjeg prečnika, ali imaju tendenciju raspadanja pri većim veličinama. Manje kapljice nazivaju se kapljicama oblaka, a oblik im je sferičan. Kako se kap kiše povećava u veličini, njen oblik postaje spljošteniji, s najvećim poprečnim presjekom okrenutim prema nadolazećem protoku zraka. Velike kapi kiše postaju sve više spljoštene na dnu, poput lepinja za hamburger; veoma veliki su u obliku padobrana. Suprotno popularnom vjerovanju, njihov oblik ne podsjeća na suzu. Najveće kapi kiše na Zemlji zabilježene su iznad Brazila i Maršalskih ostrva 2004. godine - neke od njih bile su velike i do 10 mm. Njihova veličina se objašnjava kondenzacijom na velikim česticama dima ili sudarima između kapi u malim područjima s posebno visokim sadržajem vode u tekućem stanju.
Kapi kiše povezane sa topljenjem grada obično su veće od drugih kišnih kapi.
Intenzitet i trajanje padavina su obično obrnuto povezani, tj. oluje visokog intenziteta će vjerovatno biti kratkog trajanja, a oluje niskog intenziteta mogu trajati dugo.
Distribucija veličine kapljica
Konačna raspodjela veličine kapljica je eksponencijalna distribucija. Broj kapljica sa prečnikom između d i D+dD po jedinici zapremine prostora je. Ovo se obično naziva Marshall–Palmerov zakon prema istraživačima koji su ga prvi okarakterizirali. Parametri su donekle zavisni od temperature, a nagib se također povećava sa stopom padavina (d u centimetrima i R u milimetrima na sat).
Odstupanja se mogu javiti za male kapljice i tokom različitih uslova padavina. Raspodjela teži da odgovara prosječnoj količini padavina, dok spektri trenutne veličine često odstupaju i modelirani su kao gama distribucije. Distribucija ima gornju granicu zbog fragmentacije kapljica.
Udari kišnih kapi
Kapi kiše udaraju svojom krajnjom brzinom, koja je veća za veće kapi zbog njihovog većeg omjera mase i otpora. Na nivou mora i bez vjetra, rosulja od 0,5 mm udara brzinom od 2 m/s ili 7,2 km/h, dok velike kapi od 5 mm udaraju na oko 9 m /s ili 32 km/h.
Kiša koja pada na labavo zbijeni materijal kao što je tek pali pepeo može proizvesti rupice koje se mogu fosilizirati, nazvane otisci kišnih kapi. Zavisnost od gustine vazduha maksimalnog prečnika kapi kiše zajedno sa otiscima fosilnih kapi kiše korišćena je za ograničavanje gustine vazduha pre 2,7 milijardi godina.
METAR kod za kišu je RA, dok je kodiranje za kišu SHRA.
IC 1651
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rikecije
Rikecije su nepokretne, anaerobne, Gram negativne, asporogene intraćelijski smještene bakterije. Razmnožavaju se dvojnom diobom. Nakon uboda zaraženog člankonošca rikecije ulaze u endotelne ćelije malih krvnih žila te žile propadaju. Do oštećenja dolazi i na žilama mozga, srca i drugih organa. Najčešće bolesti s epidemični pjegavi tifus i pjegava groznica. Primjeri su krpelji, štakorske buhe, pretene uši.
.nz
.nz je najviši Internet domen za Novi Zeland. Vlada Novog Zelanda je zadužena za ovu domenu.
BAA 1946/1947.
BAA sezona 1946-47 je bila prva sezona Basketball Association of America košarkaške koja će kasnije prerasti u National Basketball Association. Liga je počela sa 11 klubova, od kojih su svaki igrali po 60 utakmica.
Istočna grupa
{|
Zapadna grupa
{|
Vrapče (Vogošća)
Vrapče je naselje u općini Vogošća, Bosna i Hercegovina.
NGC 7760
NGC 7760 (također poznat kao MCG 5-56-8, PGC 72512 i UGC 12794) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 241 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,90 (63 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. oktobra 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ivan II, kralj Aragonije
Ivan II (29. juni 1397 - 20. januar 1479) bio je kralj Navare od 1425. godine i kralj Aragona od 1458. godine do svoje smrti.
Aragonija
Ivan II je bio mlađi sin aragonskog kralja Ferdinanda I. Bio je jedan od aragonskih infanata koji su iskorištavali nestabilnost Kastilje tokom maloljetnosti kastiljskog kralja Ivana II. Tokom mladosti, za vrijeme vladavine svoga brata Alfonsa V, Ivan je upravljao kraljevstvom budući da je njegov brat mnogo vremena provodio u Italiji. nakon njegove smrti, dana 27. juna 1458. godine, nakon smrti brata, naslijedio je aragonski tron.
Tokom kasnije vladavine bio je upleten u sukobe Aragonjana i Kastiljana u svojim kraljevinama, te u sukobe sa Lujem XI Francuskim. Također je aranžirao brak svoga sina iz drugog braka, princa Ferdinanda, sa princezom Izabelom, polusestrom i nasljednicom kastiljskog kralja Henrika IV. Brak budućeg Ferdinanda II i buduće Izabele I stvorio je personalnu uniju između dvaju najvećih španskih kraljevina u trenutku Ivanove smrti.
Navara
Njegova prva supruga bila je Blanka Navarska, udovica sicilijanskog kralja Martina I koja je kao Blanka I naslijedila navarski tron od oca. Ivan je tako postao iure uxoris kralj Navare i Blankin suvladar. Sa njom je imao sina i dvije kćerke. Nakon njene smrti 1441. godine de iure kralj je postao njihov sin, Karlo, princ od Viane. Ivan je, međutim, zadržao krunu za sebe i sinu nikada nije dozvolio da preuzme vlast. Između oca i sina ubrzo se rodila mržnja, koju je poticala Ivanova druga supruga, Kastiljanka Juana Enriquez. Ivan II je dozvoljavao svom sinu ni da vrši dužnosti regenta za vrijeme svoje odsutnosti, već je tu dužnost povjeravao supruzi. Nakon Karlove smrti, za koju se sumnjičila njegova maćeha Juana, Ivan vlast nije prepustio ni kćerki koja je također de iure bila kraljica kao Blanka II Navarska. Ivan se tokom svoje nezakonite vladavine u Navari susretao i sukobljavao sa brojnim pretendentima koji su osporavali njegovi vladavinu, među prvima njegovom djecom i kastiljskim kraljem. Jedino dijete koje mu se nije usprotivilo i koje ga je de facto naslijedilo u Navari bila je infanta Eleonora.
Spisak bivših NBA klubova
Spisak Bivših NBA klubova sa navedenim periodom u kojem su igrali u NBA ili BAA ligi.
Taxaceae
Taxaceae je porodica tisâ, golosjemenjača, koji ima šest postojećih i jedan izumrli rod, uključujući  30 vrsta biljaka, a po starijem tumačenju tri roda i 7 do 12 vrsta.
To su jako razgranate stablašice, malo drvržr  i grmovi. Listovi su zimzeleni spiralno raspoređeni, često uvijeni, tako da izgledaju kao dvostrano raspoređeni. Linearni su do lancelatasti, a na donjim stranama imaju blijedo zelene ili bijele stomne pojaseve. Biljke su diecijske, rijetko monoecijske. Muški češeri dugi su 2 – 5 mm,  polen oslobađaju  u rano proljeće. Ženski češeri su visoko reducirani na jednu sjemenku. Kako sjeme sazrijeva, mesnati aril ga delimično zatvara. Evolucijsko porijeklo arila je nejasno, ali može se predstavljati da je nastao spajanjem  zadebljalih listova. .
Zreli aril je jarko obojena, mehak, sočan  i sladak, a jedu ga ptice,  koje zatim raspršuju tvrdo sjeme neoštećeno u svojim izlučevinama. Međutim, sjeme je vrlo otrovno za ljude, jer sadrži otrove taksin i taksol.
Klasifikacija
Široko definirane Taxaceae (uključujući Cephalotaxus) sadrže šest postojećih rodova i ukupno oko 30 vrsta. Cephalotaxus je sada uključen u Taxaceae, umjesto da bude prepoznat kao jezgro sopstvene porodice, Cephalotaxaceae. Filogenetski dokazi snažno podržavaju vrlo blisku vezu između "cefalotaksusa" i ostalih prestavnika Taxaceae. ,, , a morfološke razlike među njima nisu značajne. Prethodno prepoznavanje dvije različite porodice, Taxaceae i Cephalotaxaceae (npr.., ), temeljila su se na relativno manjim morfološkim detaljima: Taxaceae (isključujući Cephalotaxus) imaju manja zrela semena koja narastu do oko 5 – 8 mm, za 6–8 mjeseci, a nisu u potpuno zatvoreni aril; nasuprot tome, sjeme cefalotaksusa ima duži period sazrevanja (od 18–20 mjeseci), a veće zrele sjemenke, (duge 12 – 40 mm) u potpunosti su zatvorene u aril. Međutim, postoje i vrlo jasne morfološke veze između cefalotaksusa i drugih Taxaceae, a tandemsi posmatrani filogenetski dokazi, sugeriraju da nema nužne potrebe za prepoznavanjem "cefalotaksusa" (ili drugih rodova u Taxaceae) kao posebne porodice ,.
.lu
.lu je najviši Internet domen za Luksemburg. Vlada Luksemburga je zadužena za ovu domenu.
Juana Enríquez
Juana Enríquez de Córdoba (1425 -13. februar 1468) je bila druga supruga Ivana II Aragonskog, tokom toga braka kraljica Aragona, te jedna od najuticajnijih žena u španskoj historiji, iako ne najpopularnija.
Vodila je porijeklo od kastiljskog plemstva. Bila je kćerka Fadriquea Enríqueza, grofa od Melbe i Ruede, i Mariane de Córdoba.
Za Ivana II Aragonskog udala se u aprilu 1444. godine, nakon smrti njegove prve supruge i suvladarice Blanke I Navarske. Brak sa Blankom I donio mu je pravo na navarsku krunu, koju je nakon Blankine smrti odbijao prepustiti njihovom sinu, Karlu, princu od Viane. Juana je podržavala Ivana II u njegovoj namjeri da zadrži navarsku krunu, zbog čega je njen odnos sa muževom djecom iz prvog braka, zakonskim nasljednicima navarske krune, Karlom i Blankom, bio konstantno napet. Karlo i Blanka su oboje umrli mladi, pod sumnjivim okolnostima, a za njihovu smrt kroz historiju se okrivljavala njihova maćeha Juana.
Juana je bila majka Ferdinanda II Aragonskog, koji je putem braka sa Izabelom I vladao kao Ferdinand V Kastiljski. Preko njega Juana je predak današnjih evropskih monarha.
Popularna kultura
U filmu Dani gnjeva "de Córdoba", prezime Juanine majke, se predstavlja kao jevrejsko prezime. Juanin sin i snaha, poznati kao Katolički kraljevi, protjerivali su i mučili španske Jevreje i muslimane, ali zna se da su i sami bili jevrejskog porijekla.
Gerhard Barkhorn
Biografija
Rođen je 20. marta 1919. god. u Keningsbergu u Istočnoj Prusiji. U Luftvafe je stupio 1937. god., a letačku obuku je započeo 1938. god. 1. augusta 1940. god. poručnik Barkhorn raspoređen je u 6. lovačku eskadrilu 52. lovačke grupe u kojoj je leteo zajedno sa mladim perspektivnim pilotom lovcem Hans-Joakim Marsejom. Svoj prvi borbeni let izvršio je iznad Belgije i Francuske tokom Bitke za Francusku. Nastavio je sa borbenim letovima i tokom Bitke za Britaniju. Iako je tokom ove bitke izvršio veliki broj borbenih letova nije mu pošlo za rukom da obori ni jedan neprijateljski avion ali je zato sam bio oboren dva puta.
Svoju prvu vazdušnu pobjedu ostvario je 2. jula 1941. god. iznad Istočnog fronta, a svoju 30-tu pobjedu postigao je 5. januara 1942. god. Ubrzo zatim unaprijeđen je u komandanta 4. lovačke eskadrile 52. lovačke grupe.
23. augusta 1942. god. godine odlikovan je Viteškim krstom Gvozdenog krsta za postignute 64 vazdušne pobjede. Svoju 100-tu vazdušnu pobjedu postigao je 19. decembra iste godine. 11. januara 1943. god. dobio je Hrastovo lišće uz Viteški krst za postignutih 105 vazdušnih pobjeda. 23. januara 1944. god. izvršio je svoj 1000-ti borbeni let i ušao je u istoriju ratnog vazduhoplovstva kao prvi borbeni pilot koji je dostigao ovu brojku.
13. februara 1944. god. postigao je svoju 250-tu vazdušnu pobjedu, a 2. marta iste godine dobio je mačeve uz Viteški krst.
31. maja 1944. god. Barkhorn je izvršavao svoj šesti borbeni let u lovačkom avionu Meseršmit Me-109 G-6 (Crna petica) kada je oboren od strane sovjetskog lovca američke proizvodnje P-39 Erakobra. Uspio je da prizemlji svoj avion iza njemačke linije fronta ali je prilikom obaranja teško ranjen u desnu ruku i nogu zbog čega je proveo četiri meseca u bolnici. U svoju jedinicu vratio se u oktobru mjesecu.
16. januara 1945. god. major Barkhorn postavljen je za komandanta 6. lovačke grupe stacionirane u Pozenu koja je bila zadužena za odbranu Trećeg Rajha od napada savezničkih bombardera (Reichsverteidigung). Ova jedinica bila je naoružana lovačkim avionima Foke-Vulf Fv-190D (iako je Barkhorn odlučio da zadrži svoj Meseršmit Me-109 G-6). Jedinica kojom je komandovao bila je sačinjena od mladih i neiskusnih regruta zbog čega je trpjela velike gubitke. Barkhorn je vodio jedinicu sve do 10. aprila kada je zbog iscrpljenosti usljed izuzetnog fizičkog i mentalnog naprezanja otišao na medicinsko odsustvo.
Tokom napada na američke bombardere 21. aprila 1945. god. otkazao mu je motor. Prekinuo je napada i uputio se ka matičnom aerodromu ali je bio prinuđen da pod vatrom američkih Mastanga izvrši prinudno sletanje. Poklopac kabine koji je otvorio kako bi lakše napustio avion nakon sletanja, naglo se zatvorio udarivši ga po vratu. Lakše povrijeđen, Barkhorn je prebačen u bolnicu gde je dočekao kraj rata. Zarobljen je od strane Zapadnih saveznika ali je iz zarobljeništva pušten već u septembru 1945. god.
807.
Godina 807. (DCCCVII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 807. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Iure uxoris
mini|desno|250px|[[Petar III, kralj Portugala|Petar III, iure uxoris kralj Portugala, sa suprugom Marijom I, čiji je bio amidža, muž, i nominalni savladar]]
NGC 4831
NGC 4831 (također poznat kao ESO 507-55, MCG -4-31-10 i PGC 44340) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 153 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,70 (76 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. marta 1836. godine.
Iure uxoris
U srednjem vijeku bilo je uobičajeno da muškarac preuzme vlast nad ženinom teritorijom po njihovom vjenčanju, što se objašnjavalo kao muževo pravo. Par je de jure vladao zajedno, ali u većini slučajeva sva de facto moć je pripadala mužu.
U nekim slučajevima, obično kada par nije imao djece, muškarac je ostajao vladar ženine teritorije čak i nakon njene smrti, a naslijedilo bi ga dijete koje bi imao s drugom ženom (kao što je bio slučaj s poljskim kraljem Vladislavom II).
U Portugalu su postojali specifični uslovi pod kojima je muž vladarice postajao savladar - njegova supruga je prvo trebala roditi dijete. Portugalska se praksa, međutim, ne može upoređivati sa ostalima pošto je Portugal imao samo dvije priznate vladarice i to obje u 18. vijeku. Petar III, suprug i amidža Marije I, je postao savladar istog trenutka kada je ona naslijedila krunu jer su oni tada već imali djecu, dok je Ferdinand II, drugi suprug Marije II, postao savladar tek nakon rođenja njihovg prvog djeteta.
.pl
.pl je najviši Internet domen za Poljsku. Istraživački i mrežni računarski centar Poljske je zadužen za ovu domenu.
.cy
.cy je najviši Internet domen za Kipar. Vlada Kipra je zadužena za ovu domenu.
Srpska vojska Krajine
Vojska Srpske Krajine je paravojna formacija Republike srpske krajine na prostoru SR Hrvatske tokom rata 90-ih godina i raspada SFRJ. Prvenstveno je služila kao vojna formacija hrvatskih Srba tokom njihove pobune. Konačni slom je doživjela tokom vojne operacije Oluja.
Pan American World Airways
mini|Logotip Pan Am-a Pan American World Airways, prvobitno osnovan kao Pan American Airways i poznat kao Pan Am, bio je glavni i najveći međunarodni zračni prijevoznik i neslužbeno privilegovana vazduhoplovna kompanija Sjedinjenih Američkih Država od 1927. do njegovog kolapsa 4. decembra 1991. godine. Ova avio kompanija osnovana je 1927. godine kao redovna avio-pošta i putnička služba koja je djelovala između Key Westa, Florida i Havane na Kubi. Tokom 1990-tih nekoliko puta je bezuspješno pokušano njeno oživljavanje. Najpoznatija je po tome što je bila prva koja je u svojoj floti imala avione Boeing 707 i Boeing 747. Zaslužna je za mnoge inovacije koje su oblikovale međunarodnu avio industriju, uključujući široku upotrebu mlaznih aviona, širokotrupnog aviona i kompjuterizovang sistema za rezervacije avionskih karti. Bila je i osnivač Međunarodnog udruženja vazdušnog saobraćaja (IATA), globalnog udruženja avio industrije.
Srpska vojska Krajine
Historija
Osnovana je 16. oktobra 1992. iz jedinica Teritorijalne odbrane Republike srpske krajine, koje su reorganizirane iz Teritorijalne odbrane Hrvatske, dijelova JNA, srpskih dobrovoljaca i brigada specijalne policije. Brojala je oko 38.000 vojnika.
Pan American World Airways
Identifikovana je logom plave kugle ("Blue Meatball"), upotrebom riječi "Clipper" u imenima svojih aviona, pozivnim znakovima, i bijelim uniformnim kapama svojih pilota, ova avio kompanija je bila kulturna ikona 20 vijeka. U eri u kojoj su dominirali nosioci zastava koji su u potpunosti ili u većinskom vlasništvu države, Pan Am je bila i neslužbeni prekomorska avio kompanija Sjedinjenih Država. Tokom većeg dijela ere mlaznih aviona, Pan Am-ov vodeći terminal bio je Worldport smješten na Međunarodnom aerodromu John F. Kennedy u New York Cityju.
Srpska vojska Krajine
Sastav
Sastojala se od 6 korpusa, koji nisu bili u punom brojčanom stanju odgovarali su više jačoj brigadi. ::
U sastavu jednog korpusa ulazile su sljedeće jedinice:3 do 6 brigada te dosta manjih jedinica; mješovitog artiljerijskog diviziona, mješovitog diviziona PVO, izviđačko - diverzantskog odreda te manjih inžinjerijskih jedinica. Oružje je ostavila JNA nakon povlačenja.
Oklopne jedinice
VSK je imala 262 tenka i 56 oklopna i 2.573 ostala vozila.
Vrapče
Bosna i Hercegovina:
Srbija:
Receptor koštanomorfogenetskog proteina
Recptori koštanomorfogenetskog proteina su serin-treonin-kinazni receptori. Za ove receptore vezuju se proteini poridice transformirajućih faktora rasta beta. There are four bone morphogenetic protein receptors:
Toronto Huskies
Toronto Huskies je bivši klub Basketball Association of America lige (sada poznata kao National Basketball Association) iz Toronta, Kanada. Takmičili su se u 1946-47 sezoni, Ostvarili su 22 pobjede i 38 poraza u samo jednoj sezoni postojanja. Raspali su se u ljeto 1947. godine.
Huskiesi su poznati i po time što je NBA liga, njihovu utakmicu protiv New York Knickerbookersa, priznala kao prvu zvaničnu utakmicu lige. Utakmica je odigrana 1. novembra 1946 godine, pred 7 090 gledalaca, a Huskiesi su izgubili 66-64.
Infestacija
Terminologija
U principu, termin "infestacija" ili najezda se odnosi na parazitske bolesti uzrokovane životinjama, kao što su insekti (tj. grinje, vaši) i crvi, ali isključujući one izazvane infekcijama protozoa, gljivične i bakterijske infekcije.
Vanjska i unutrašnja
Svaka infestacija se može klasificirati kao vanjska i unutrašnja, zavisno od lokacije parazita i njegovog odnosa sa domaćinom.
Vanjska ili  ektoparasitska infestacija je promjna u kojoj nametnici prvenstveno žive na površini domaćina (iako   porocefalijaza može prodrijeti i u probavni trakt), a uključuje  grinje, krpelje, uši, stjenice i druge ektoparazite.
Unutrašnja ili endoparazitska infestacija je stanje u kojem organizmi – nametnici žive unutar organiznma domaćina, uključujući crve, metilje, pantljičare, trihinu i ostale, koji ponekad ostaju blizu površine.
Medicinski gledano, termin infestacija je često rezerviran samo za ektoparazitske najezde.
Ovaj termin se koristi i u botanici.
.tp
.tp je bivši najviši Internet domen za Istočni Timor. Sada se koristi .tl domen.
Balibegovići
Balibegovići su naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
Mekka
Mekka ( Mekka, puni naziv Mekka el-Mukerrema) jeste grad u oblasti Hidžaz i prijestolnica istoimene provincije u Saudijskoj Arabiji. Grad se nalazi oko 70 km u unutrašnjosti od Džide u uskoj dolini na nadmorskoj visini od 277 metara. U 2012. imala je oko 2 miliona stanovnika, mada se svake godine njeno stanovništvo utrostruči tokom perioda hadždža koji se održava u dvanaestom mjesecu islamskog kalendara, zu-l-hidždže.
Kao mjesto rođenja poslanika Muhammeda i mjesto prve objave Kur'anskih ajeta Muhammedu (tačnije, u pećini Hira 3 km od Mekke), ona se smatra najsvetijim gradom u islamu i mjesto hodočašća poznatog kao hadždž, obaveznog za sve muslimane koji su u mogućnosti tamo doći. U Mekki se nalazi i Kaba, po mnogima najsvetije mjesto za sve muslimane u svijetu, jer se prema njoj okreću svi muslimani (kibla) tokom molitve (namaza).
Mekkom su dugo vremena vladali potomci i nasljednici Muhammeda, šerifi, bilo da su vladali kao nezavisni vladari ili kao vazali većih vlastodržaca. Nju je osvojio Ibn Saud 1925. godine. U moderna vremena, Mekka se naglo proširila veličinom i kvalitetom infrastrukture, a u njoj su izgrađene zgrade poput Abradž al-Bejta, poznate kao kraljevski hotel "sahat-kula", treća najviša zgrada na svijetu i zgrada sa najvećom površinom prostora u njoj. Tokom ovog perioda izgradnje, Mekka je izgubila i neke historijske građevine i arheološka nalazišta poput tvrđave Adžjad (‎). Danas, Mekku godišnje posjeti više od 15 miliona muslimana, uključujući nekoliko miliona tokom par dana hadždža. Kao rezultat toga, Mekka je danas postala jedan od najraznolikiji, kosmopolitskih gradova u islamskom svijetu, i pored činjenice da je nemuslimanima zabranjen ulazak u grad.
Etimologija
Mekka (ranije Meka) je uobičajeni oblik bosanske transliteracije arapskog imena grada, mada zvanična transliteracija koju koristi vlada Saudijske Arabije glasi Makkah, što je donekle bliže arapskom izgovoru. Sama riječ meka u bosanskom i mnogim drugim jezicima često se koristi pri opisivanju bilo kojeg mjesta koje "privlači" veliki broj ljudi, ali mnogi muslimani takvo korištenje imena grada ne odobravaju te ga smatraju omalovažavajućim i neprikladnim. Vlada Saudijske Arabije usvojila je zvaničnu transliteraciju Makkah 1980-ih, ali takav način transliteracije nije međunarodno prihvaćen niti korišten. Puno zvanično ime grada glasi Makkah al-Mukarramah (, Mekka el-Mukerrema ), što znači "Časna Mekka", ali se ponekad u slobodnom prijevodu koristi i izraz "Sveti grad Mekka".
Antičko i drevno ime današnje Mekke je Bakkah (koje se često transliterira i kao Baka, Beka, Bakah, Bekka, Bakka i sl.). U arapskom jeziku, ova riječ odnosno njena etimologija, kao i kod Mekke, je nejasna. Široko prihvaćeno mišljenje je da je ona sinonim za Mekku, a navodi se da je to bilo konkretno prvobitno ime za dolinu koja se tu nalazi, dok islamski učenjaci taj pojam općenito koriste pri opisivanju svetog područja u gradu u neposrednoj okolini Kabe, kao i samu Kabu. Oblik Bakkah za Mekku spomenut je i u Kur'anu u 3. suri u 96. ajetu, dok se oblik Mekka koristi u 48. suri u 24. ajetu.
U starom južnoarapskom, jeziku koji se koristio na jugu Arapskog poluostrva u doba Muhammed, glasovi b i m su se mogli međusobno zamjenjivati. (Međutim, tu teoriju još treba proučavati jer su u južnoarapskom b i m različiti fonemi). Na drugim mjestima u Kur'anu (6. sura 92. ajet i 42. sura 5. ajet), Mekka se navodi pod imenom Umm-ul Kura, što na bosanskom znači "majka svih gradova". Jedno od imena za Mekku je i Tihamah.
Geografija
lijevo|thumb|200px|Pogled na Mekku sa vrha hotela Abradž al-Bejt Mekka se nalazi na 277 metara iznad nivoa mora te oko 80 km udaljena od obale Crvenog mora. Središte grada nalazi se u uskom koridoru između planina, koji se često naziva i Mekanska udolina (šupljina). Područje grada sadrži i doline Al-Tanim, Bakkah i Abkar. Njen planinski položaj u mnogim aspektima definira i njeno današnje širenje. Središte grada se smatra područjem oko Mesdžid-ul-Harama, a ono je smješteno na nešto nižoj nadmorskoj visini od ostatka grada. Područje oko džamije pripada starom gradu. Glavne gradske avenije su El-Mudda'ah i Sūk al-Lejl sjeverno od džamije, te As-Sūk Assagir južno. Saudijci su znatno proširili Veliku džamiju u centru grada, gdje su nekada bile stotine kuća te ih zamijenili sa širokim ulicama i trgovima. Tradicionalne kuće u Mekki građene su od lokalnog kamena i pretežno su dvospratne ili trospratne. Danas cjelokupno područje grada prostire se na preko 1200 km2.
U antičkoj i srednjevjekovnoj Mekki, grad se snabdijevao sa nekoliko glavnih izvora vode. Prvo su bili lokalni bunari, kao što je izvor Zem-Zem, a koji su većinom davali slankastu vodu. Drugi izvor vode je bilo vrelo Ajn Zubejda. Voda iz ovog vrela potjecala je iz planina Džebel Sa'd i Džebel Kabkab, koje se nalaze nekoliko kilometara istočno od brda Arefata, odnosno oko 20 km jugoistočno od Mekke. Voda se transportirala od vrela koristeći podzemne kanale. Treći, ali sporadični, način vodoopskrbe je kišnica koju stanovnici čuvaju u malim rezervoarima ili cisternama. Kišnica, iako oskudna, također predstavlja rizik od poplava a od nje postoji opasnost još od davnih vremena. Prema Al-Kurdiju, do 1965. bilo je ukupno 89 većih poplava, uključujući i nekoliko u Saudijskom periodu. U prošlom vijeku, najteža poplava desila se 1942. godine. Od tada, napravljene su brane kako bi se u budućnosti taj problem otklonio.
Klima
U Mekki vlada ekstremno suha i vrela klima. Za razliku od drugih saudijskih gradova, u Mekki i zimi vladaju ekstremno visoke temperature, koje se kreću od 18 °C noću do 30 °C danju. Ljetne temperature su izuzetno visoke i gotovo svakodnevno prelaze preko 40 °C dok se noćne ljetne temperature kreću do vrućih 30 °C. Kiša u Mekki pada u vrlo malehnim količinama obično između novembra i januara.
Historija
desno|thumb|Karta Mekke oko 1814. godine desno|thumb|Slika Mekke, napravljeno u 18. vijeku u Turskoj Rana historija Mekke nije u potpunosti poznata. Sigurno je samo da se i u predislamsko vrijeme ovdje nalazilo svetište koje je bilo cilj hodočašća. Po islamskoj tradiciji, naseljavanje Mekke je počelo kada je praotac Ibrahim (po kršćanskoj tradiciji Abraham) i njegova žena Hadžera (Hagar) ovdje došli zajedno sa svojim sinom Ismailom (Ismaelom). Po dolasku tamo, Ibrahim je molio Boga da opskrbi njegovu porodicu, dok je on odsutan. Kako se navodi u 14. Kur'anskoj suri "Ibrahim", kada im je ponestalo vode, njegova žena Hadžera je počela trčati između dva brda (Saffa i Merva) ukupno sedam puta da bi pronašla vodu. Nakon što se vratila u svoj šator, pored svog sina Ismaila ugledala je izvor vode, koji postoji i danas, a poznat je kao Zem-Zem (staroarapski: stani, stani). Otprilike u isto vrijeme u Mekku su doselila dva plemena iz Jemena, Džurhum i Katura. Kasnije je Ismail oženio jednu djevojku iz plemena Džurhum. Kada se Ibrahim vratio u Mekku, zajedno sa Ismailom je sagradio Kabu. Po islamskom vjerovanju, davno prije njega Adem je sagradio Kabu kao mjesto za molitvu, ali je tokom vremena propala i pala u zaborav sve dok je Ibrahim nije ponovno pronašao. Kasnije je pleme Džurhum preuzelo kontrolu i održavanje Kabe.
Početkom 6. vijeka, kontrolu nad gradom Mekkom preuzima pleme Kurejš. Oni su se uspjeli učvrstiti pomoću uspješne trgovine, te su sa drugim arapskim plemenima uspjeli napraviti jedan sistem savezništva. Među najvažnijim vezama bila je ona sa plemenom Benu-Sulajm, koji su uglavnom naseljavali područje između Mekke i Medine. Međutim, u unutrašnjoj organizaciji plemena Kurejš postojali su mnogi rivaliteti između pojedinih porodica. U tom vremenu, Kaba je već značajno vjersko svetište koje su redovno posjećivala arapska plemena, u čast paganskog božanstva Hubala. U predislamskom periodu kult Kabe je pored slavljenja Allaha uključivalo i štovanje brojnih staroarapskih božanstava poput al-Lata, Manata i Uza. Političko i društveno središte grada bila je Dar al-Nadva, vijećnica u kojoj je zasijedalo vijeće plemena Kurejš i gdje su se proslavljale najznačajnije proslave ili ustoličenja.
Oko 610. poslanik islama Muhammed]] počeo je u Mekki otvoreno pozivati ljude u tada novu, monoteističku religiju. Međutim, zbog vrlo snažnog protivljenja mnogih pripadnika plemena Kurejš protiv njega i njegovog pozivanja, u ljeto 622. njegovi sljedbenici i on sele se u grad Jesrib (danas poznat kao Medina), gdje su već mnogi pripadnici plemena Evs i Hazredž prihvatili islam. Iz Medine, Muhammed i muslimani započeli su borbu protiv neislamskih Mekkelija. Vojni sukobi između muslimana i višebožačkih Mekkelija mogu se podijeliti u četiri faze:
U periodu ranog islamskog doba, Mekka je postala, i do danas ostala, mjesto hodočašća i godišnjeg okupljanja miliona muslimana (hadždža). Godine 638. došlo je do obilnih kiša koje su poplavile grad, pa je tadašnji halifa Omer ibn el-Hattab u gornjem dijelu grada naredio gradnju nove brane koja je štitila džamiju od poplava. Nakon toga Mesdžid-ul-Haram je nekoliko puta proširivan, naročito u periodu abasidskog halife Mehdija (775-785.) kada je na vlasti u Mekki bio njegov namjesnik Džafar ibn Sulejman.
Od 1517. Mekka postaje dijelom Osmanlijskog carstva, sve do 1916. kada vlast preuzima veliki šerif Mekke Husein ibn Ali, kasnije on postaje kralj Hedžaza. Nedugo nakon toga, u oktobru 1924. sultan Abdul-Aziz ibn Saud preuzima Mekku, a kralj Husein bježi. Od januara 1926. sultan Abdul-Aziz se proglašava kraljem današnje Saudijske Arabije, te saziva svemuslimanski kongres u Mekki u ljeto 1926. na kojem su određeni uslovi i načini dolaska muslimana na hadždž.
Sveta mjesta
Hira je pećina u blizini Mekke, na brdu zvanom Džebel el-Nur u području Tihame. Poznata je po tome što je u njoj Muhammed preko anđela (meleka) Džibrila (Gabrijela) od Allaha primio objavu prvih Kur'anskih ajeta (prvih pet ajeta 96. sure "El-'Alek").
Privreda
Privreda Mekke u najvećoj mjeri zavisi od godišnjeg hadždža pa je zasnovana na pružanju usluga. Jedan akademik je izjavio: da Mekkanci nemaju izvora zarade osim usluga koje pružaju hadžijama. Prihodi dobijeni tokom hadždža, ne doprinose samo ekonomiji grada već u historijski gledano imali mnogo širi utjecaj na ekonomiju cjelokupnog Arapskog poluostrva. Prihod od hadždža ostvaruje se na nekoliko načina. Jedan od njih je oporezivanje hadžija. Porezi i takse su naročito povećani tokom velike krize 1920-ih i 1930-ih, a mnoge od tih taksi postojale su sve do 1972. godine. Drugi načini zarade uključuju usluge hadžijama tokom njihovog boravka u Mekki. Naprimjer, saudijska nacionalna aviokompanija Saudia ostvaruje 12% svih prihoda tokom vremena hadždža. Osim toga, prevoz koji plaćaju hadžije da bi doputovali u Mekku također jednim dijelom donosi prihode, a osim toga mnogo prihoda donose i hoteli.
Vuk Drašković
Vuk Drašković je srbijanski političar i pisac, predsjednik nekada najjače srbijanske opozicione stranke - Srpskog pokreta obnove.
Biografija
Politikom se počeo baviti 1989. godine, kada je sa Vojislavom Šešeljem osnovao Srpsku narodnu obnovu, stranku sa otvorenim četničkim programom. Samo par mjeseci kasnije, raskida saradnju sa Šešeljem i početkom 1990. godine osniva Srpski pokret obnove čiji se program malo razlikovao od njegove prethodne stranke. Drašković je kao svoj najvažniji zadatak postavio smjenu režima Slobodana Miloševića. Vrlo brzo SPO postaje najjača opoziciona stranka Miloševiću, koji je za 9. decembar 1990. raspisao prve višestranačke izbore u Srbiji. Drašković, kao predsjednički kandidat, više nego ubjedljivo gubi od Miloševića, a SPO osvaja 19 zastupničkih mjesta u srbijanskom parlamentu.
Povrijeđen porazom i naljućen hajkom koju je Miloševića televizija neprestano vodila protiv SPO, Drašković za 9. mart 1991. godine zakazuje opozicioni skup u centru Beograda. Skupu je prisustvovalo više desetina hiljada ljudi,a policija je vrlo brzo napala demonstrante što se pretvorilo u žestoki sukob na beogradskim ulicama. Tokom tog sukoba, dvije osobe izgubile su život. Na Miloševićev zahtjev, tenkovi JNA zaposjeli su Beograd, a Drašković je prvi put lišen slobode. Pušten je nakon par dana, poslije protesta studenata beogradskog Univerziteta.
U jesen 1991. godine, u doba nacionalističke histerije u Srbiji i rata koji je bjesnio u Hrvatskoj, Drašković osniva svoju paravojnu grupu pod nazivom Srpska garda i šalje je na ratište.
Tokom 1992. i 1993. godine, Draškovićev SPO postaje okosnica novoformirane opozicione skupine pod nazivom DEPOS (Demokratski pokret Srbije). Na izborima za srbijanski parlament, koji su održani dva puta zaredom '92. i '93. godine, DEPOS ne ostvaruje veći uspjeh.
Pred savezne i lokalne izbore, u jesen 1996. godine, Drašković sa Zoranom Đinđićem (liderom DS) i Vesnom Pešić (predsjednicom Građanskog saveza Srbije) osniva koaliciju Zajedno, koja je izgubila na saveznim, ali je pobjedila Miloševićevu koaliciju na lokalnom nivou. Milošević odbija priznati poraz, te nastaju tromjesečni protesti po Srbiji koji su se završili februara 1997. godine, kada je opoziciji priznata pobjeda.
Prvi pokušaj ubistva Draškovića dogodio se oktobra 1999. godine na Ibarskoj magistrali u blizini Beograda. Drašković je ostao živ, ali su četiri njegova bliska saradnika nastradala. Drugi pokušaj ubistva desio se juna 2000. godine u Budvi, ali je Drašković ponovo preživio atentat.
U međuvremenu Drašković je učestvovao u osnivanju nove opozicione skupine protiv Miloševića - Demokratska opozicija Srbije (DOS). Međutim, u ljeto iste godine povlači se iz koalicije i odlučuje sam učestvovati na vanrednim saveznim predsjedničkim izborima koji su održani 24. septembra 2000. Njegov kandidat osvaja vrlo mali broj glasova, a kandidat DOS-a Vojislav Koštunica pobjeđuje Miloševića. Nakon što je Milošević odbio priznati poraz, DOS 5. oktobra na silu zauzima najvažnije državne institucije i svrgava Miloševićev režim.
SPO učestvuje na vanrednim izborima na Skupštinu Srbije, decembra iste godine, ali ne osvaja nijedno zastupničko mjesto.
Nakon tri godine pauze, decembra 2003. godine, SPO uspjeva ući u parlament osvojivši (u koaliciji) 22 zastupnička mjesta. Drašković ne zauzima položaj u srbijanskoj Vladi (koju je formirao Koštunica), već u Savjetu ministara Srbije i Crne Gore aprila 2004. godine, kada je izabran za ministra spoljnih poslova SCG. Na toj dužnosti ostao je i poslije raspada SCG, maja 2006.
Dužnost ministra spoljnih poslova Srbije vršio je do izbora nove Vlade Srbije, maja 2007.
NGC 88
NGC 88 (također poznat kao ESO 194-10 i PGC 1370) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 158 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Feniks. Najveći prečnik je 0,80 (37 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
CARNet
CARNet je ustanova čiji je potpuni naziv Hrvatska akademska i istraživačka mreža. Naziv CARNet je skraćenica nastala od engleske varijante imena Croatian Academic and Research Network, po ugledu na slične ustanove u Evropi. Glavna aktivnost CARNeta je uspostava napredne računarsko-komunikacijske infrastrukture pod nazivom CARNet mreža koja ima za cilj povezivanje svih ustanova i pojedinačnih korisnika iz područja nauke, obrazovanja i sporta na CARNet mrežu te time i na globalnu mrežu. CARNet je također i ISP (internet service provider) za akademsku zajednicu (profesori, studenti, itd.), ali i za obrazovni sistem Republike Hrvatske
Historija
CARNet je svoje djelovanje započeo u septembru 1991. godine kao projekt nastao pod pokroviteljstvom tadašnjeg Ministarstva nauka i tehnologije Republike Hrvatske.
NGC 6244
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.