cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nermina Kurspahić
Nermina Kurspahić (Sarajevo, 3. juni 1956 – Sarajevo, 29. august 2019) bila je bosanskohercegovačka intelektualka, publicistkinja, esejistica, književna, pozorišna i likovna kritičarka. U Sarajevu je završila osnovnu školu i gimnaziju. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu, također u Sarajevu, na Odsjeku za komparativnu književnost i teatrologiju. Na istom fakultetu studirala je arapski i engleski jezik i književnost. Pohađala je i postdiplomske studije iz Teorije književnosti na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Još od vremena studija piše i objavljuje tekstove, zatim književnu, pozorišnu i likovnu kritiku, eseje i studije. Njeni su tekstovi objavljivani u časopisima i publikacijama širom bivše Jugoslavije: "Maske" iz Ljubljane, "Scena" iz Novog Sada, "Ladus" iz Beograda, "Oko" iz Zagreba, "Borba", "Oslobođenje", "Književne novine", "Lica" itd, a također i u Italiji, Njemačkoj, Francuskoj, Engleskoj, Meksiku.
Kurspahić bila je i glavna i odgovorna urednica najstarijeg i najuglednijeg magazina za umjetnost, kulturu, nauku i društvena pitanja u BiH, Odjek. Magazin je upravo zahvaljujući njoj izlazio i za vrijeme opsade Sarajeva.
Kurspahić bila je članica P.E.N. Centra BiH i Društva pisaca BiH, a angažirana je i u Međunarodnoj asocijaciji likovnih kritičara AIC.
Dobitnica je Šestoaprilske nagrade Grada Sarajeva 2005 godine.
Bujumbura
mini|desno|Centar Bujumbure, s jezerom Tanganjika u pozadini Bujumbura je bivši glavni grad i glavna luka države Burundi, preko koje se najvećim dijelom odvija izvoz kafe, koža i rude kalaja. Lociran je na sjeveroistočnoj obali jezera Tanganjika.
Gradski centar je kolonijalni grad s velikom pijacom, glavnim stadionom, velikom džamijom i katedralom dijeceze Bujumbura. Muzeji u gradu uključuju Muzej života Burundija i Geološki muzej. Ostale bliže atrakcije su Rusizi nacionalni park, Spomenik Livingstone–Stanley, predsjednička palača, kao i izvor najjužnije pritoke Nila, za šta lokalno stanovništvo kaže da je izvor Nila.
Trajekt plovi od Bujumbure do Kigome u Tanzaniji, dok je u gradu i međunarodni aerodrom i Univerzitet Burundija. Sjedište Univerziteta Hope Africa također je u Bujumburi.
Ukupno: 497.166
Gustoća 2720,6/km2
Masa
Masa je osobina nekog tijela. U svakodnevnom životu često se zamjenjuje sa težinom što je neispravno jer su to dvije različite fizikalne veličine. Neke razlike: masa je apsolutna dok težina zavisi od gravitacije; masa se mjeri vagom, a težina dinamometrom; masa se izražava u kilogramima [kg], a težina u njutnima [N].
Masa je mjera inercije ili tromosti tijela. Inercija (tromost) je također osobina svakog tijela po kojem to tijelo nastoji ostati u stanju u kojem se našlo (u stanju mirovanja ako je mirovalo, u stanju kretanja ako se kretalo). To znači da su ove dvije veličine međusobno zavisne, direktno proporcionalne – tijelo veće mase ima veću inerciju, a tijelo manje mase ima manju inerciju.
NGC 891
NGC 891 (također poznat kao IRAS 02195+4209, MCG 7-5-46, PGC 9031 i UGC 1831) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 24 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 11,70 (82 hiljade sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. oktobra 1784. godine.
Masa
Osnovna mjerna jedinica za mjerenje mase je kilogram [kg]. Masa tijela koje ima masu 1kg jednaka je masi prautega; odnosno, mjerna jedinica za masu 1 kg izvedena je od mase prautega koji se čuva u Muzeju utega i mjera u Sèvresu blizu Pariza.
NGC 891
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Masa
Masu nekog tijela možemo odrediti vaganjem – uspoređivanjem mase tijela sa masom utega, tijela mase koja se smatra poznatom. Ako vaga pokaže da su mase ovih tijela jednake (dođe do izjednačenja, kazaljka pokazuje 0...) tada se smatra da je masa tijela jednaka poznatoj masi utega.
Masu se također može saznati upotrebom formula u kojima se pojavljuju veličine zavisne od mase. Primjer: gustoća tvari od koje je neko tijelo izrađeno jednaka je količniku mase i volumena tog tijela. Dakle, ako znamo volumen tijela i gustoću tvari od koje je izrađeno lahko možemo zaključiti da će masa biti jednaka umnošku gustoće (izražene u kg/m3 ili g/cm3) i volumena (izraženog u m3 ili cm3, respektivno – zavisno od mjerne jedinice u kojoj je izražena gustoća).
Formule
m=p*V
Nazim Haqqani
Šejh Muhammed Nazim Adil el-Haqqani el-Qubrusi (turski: Şeyh Muhammed Nazım Adil El-Hakkani Kıbrısi), rođen kao Mehmet Nazım Adil, je glavni poglavar nakšibendijskog tarikata u svijetu i glavni muftija Kipra.
Biografija
On je rođen 1922. godine u gradu Larnaki, Kipar u porodici arapskog porijekla sa tatarskim korijenima. U mladom dobu dobio je mnogo uvida u put sufizma preko djeda sa očeve strane koji je bio pripadnik kadirijskog sufijskog reda, učeći njegove discipline i prakse.
Dobra svojstva u njegovom karakteru su se već manifestirala kod njega kroz ponašanje i pokazivanje strpljenja. Ubrzo je bio prepoznat od strane duhovno i vjerski učenih ljudi Larnake.
Po zavšetku srednje škole na Kipru 1940. godine, otputovao je u Istanbul radi daljeg obrazovanja. Studirao je na Istanbulškom univerzitetu i postao magistar hemijskog inžinjeringa. Istovremeno je tragao za islamskim vjerskim znanjem učeći kod šejha Džemaludina El-Elsunija i od njega je dobio punomoć.
Također je učio o putevima nakšibendijskog sufijskog reda od šejha Sulejmana Erzerumija. Dotada je šejh Nazim imao jaku želju da ide u Damask u blagoslovljenu zemlju Šama i da posjeti sveti mezar poslanika Muhameda u Medini. Ubrzo je šejh Sulejman Erzerumi dobio duhovna uputstva da obavjesti šejh Nazima da otpočne sa svojim putovanjem u Damask. Šejh Nazimu je rečeno da će se na kraju tu upoznati sa svojim suđenim duhovnim učiteljem, Velikim šejhom Abdullahom El-Feiz Ed-Dagestanijem. Šejh Sulejman ga je opisao kao "glavnog učitelja Zlatnog Lanca nakšibendijskog reda našeg vremena".
Šejh Nazim je onda krenuo za Siriju. Na svom putu za Damask posjetio je Halep, Hamu i Homs. U Homsu je bio u osami u džamiji i mezaru slavnog ashaba Božijeg Poslanika, Halida ibn Velida, gdje je on također dobio ovlast u hanefijskom fikhu od šejh Muhammeda Ali Ujun El-Suda i šejh Abdul-Dželila Murada i ovlast u oblasti hadisa od muhadisa šejh Abdul-Aziza ibn Muhammed Ali Ujun El-Suda.
1944. godine se preselio u Tripoli (Libanon) gdje je bio gost šejha Munira El-Malika, muftije sjevernog Libanona i šejha kadirijskog, rifaiskog i nakšibendijskog sufijskog reda. Odatle je otputovao u Damask u Hal El-Midan gdje je konačno sreo šejha Abdullaha El-Feiz Ed-Dagestanija. On je odsjeo u kući kupljenoj od strane šejh Abdullahovog prvog sirijskog murida, šejha Husejna ibn Ali El-Kurdi El-Husejnija. Okružujući predio u kome su oni bili bio je bez sumnje smatran među tradicijama da je od velike duhovne vrijednosti.
Trideset godina je šejh Nazim ostao u društvu svog istaknutog učitelja koji je imao titulu sultan ul-Evlija. Šejh Abdullah je salio u njega vrela duhovnog znanja i mudrosti otvarajući mu realnosti beskonačnih okeana milosti. U vrijeme zadnjih godina njegove obuke, šejh Nazimu je naređeno od strane šejh Abdullaha da putuje prema Turskoj i Bliskom Istoku, gdje su mnogi ljudi preko njega prihvatili nakšibendijski red. On je izvršio mnogo osama među kojima je bilo onih u blizini svetog mezara poslanka Muhammeda i blizini mezara šejh Abdul Kadira Gejlanija.
Šejh Abdullahm El-Feiz Ed-Dagestani je preminuo 4. oktobra 1973. godine, tj. 4. ramazana 1398 hidžretske godine, ostavljajući šejh Nazima kao imenovanog nasljednika u zlatnom lancu najistaknutijeg nakšibendijskog reda. Šejh Nazim je nastavio svoja putovanja, proširujući svoj opseg destinacija, uključivši Evropu, Ameriku i Daleki istok. On osnovao duhovne centre širom planete, donoseći svjetlo i smjernice u živote mnogih. On je također počastvovan sa prilikom da predstavlja islam i sufijski put na različitim platformama za diskusiju sa međureligijskim grupama i da ulaže napore za skupno mirno razrješenje konflikata.
Šejh Nazim je također poznat među mnogo velikih učenjaka koji žive u različitim centrima u svijetu i koji su pokazali veliku naklonost i poštivanje prema njegovom spomenu. Među njima su El-Habib Ali El-Ajadarus u Maleziji; Sejjid Muhammed ibn Alevi El-Meliki u Meki; El-Habib Omer ibn Hafiz iz Tarima; Sejjid Jusuf El-Rifai iz Kuvajta; šejh Isa El-Himjeri u Dubaiu; Sejjid Afif El-Din El-Gejlani i šejh Bekr El-Samarrai iz Bagdada; El-Šerif Mustafa ibn El-Sejjid Ibrahim El-Basir u centralnom Maroku; Vrhovni muftija Sirije šejh Ahmed Kuftaro ibn Mevlana El-Šejh Emin i njegovi prijatelji šejh Bešir El-Beni, šejh Redžeb Dib, i šejh Ramadan Dib; Kattani šejhovi iz Damaska; šejh Abdullah Siradžuddin i njegov nećak dr. Nuruddin Itr; Mevlana El-Šejh Abdurahman El-Šeguri; dr. Samer El-Nas i drugi.
Glagolski pridjev
Glagolski pridjevi u bosanskom jeziku mogu biti radni (aktivni) ili trpni (pasivni).
Glagolski pridjev radni
Glagolski pridjev radni (aktivni) jednostavan je opći glagolski oblik.
Tvori se od infinitivne osnove svršenih i nesvršenih glagola dodavanjem nastavaka -o ili -ao, -la, lo u jednini te -li, -le, -la u množini. Nastavak -ao za muški rod jednine dolazi ako infinitivna osnova završava suglasnikom.
Glagolski pridjev trpni
Glagolski pridjevi trpni (pasivni) jednostavan je opći glagolski oblik.
Tvori se najčešće od infinitivne osnove svršenih i nesvršenih prijelaznih glagola i nastavaka:
NGC 7618
NGC 7618 (također poznat kao MCG 7-47-13, PGC 71090 i UGC 12516) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 238 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 1,20 (83 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (69 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 8. oktobra 1879. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sindrom delecije 1p36
Sindrom delecije 1p36 urođeni genetički poremećaj karakteriziran umjerenom do teškom intelektualnom nesposobnost, odgođeni rast, hipotonijom, napadima, ograničenom sposobnosti govora, malformacijacijama, kao što su oštećenje sluha i vida i izrazite crte lica. Simptomi mogu varirati, ovisno o tačnoj lokaciji hromosomske delecije.
Stanje je uzrokovano genskom delecijom (gubitak segmenta DNK) na najudaljenijem pojasu na kratkom kraku (p) hromosoma 1. To je jedan od najčešćih delecijskih sindroma. Procjenjuje se da se sindrom javlja kod jednog na svakih 5.000 do 10.000 porođaja.
Znakovi i simptomi
Postoji niz znakova i simptoma karakterističnih za monosomiju 1p36, ali niko neće imati sve moguće karakteristike. Općenito, djeca će pokazivati neuspjeh u razvoju i ooća kašnjenja.
Razvojni i ponašanje
Većina male djece sa sindromom delecije 1p36 ima odloženi razvoj govornih i motornih vještina. Govor je ozbiljno pogođen, pri čemu mnoga djeca uče samo nekoliko riječi ili uopće nemaju govora. Problemi u ponašanju su također česti, a uključuju izlive temperamenta, lupanje ili bacanje predmeta, udaranje ljudi, epizode vrištanja i samopovređivanje (grizenje zgloba, udaranje/lupanje u glavu). Značajan dio oboljelih osoba oms poremećaj iz autističkog spektra, a mnogi pokazuju stereotipiju.
Vid
Najčešće anomalije vida povezane sa sindromom delecije 1p36 uključuju dalekovidost (hipermetropiju), miopiju (kratkovidnost) i strabizam (ukrštene oči). Manje uobičajene, ali još uvijek prepoznate su blefarofimoza, katarakti, okularni albinizam, optička atrofija, bljedilo optičkog diska i nervni kolobom.
Izrazite crte lica
Crte lica sindroma delecije 1p36 smatraju se karakterističnim, iako je malo pacijenata dijagnosticirano samo na osnovu izgleda lica. Ove karakteristike mogu uključivati mikrocefaliju (mala glava), koja se može kombinovati sa brahicefalijom (kratka glava); male, duboko usađene oči; ravne obrve; epikantusni nabori; širok, ravan nos i nosni most; nerazvijenost srednjeg dijela lica (hipoplazija srednjeg dijela lica), dugačak filtrum, šiljasta brada; i abnormalno oblikovane, rotirane, nisko postavljene uši. Dojenčad mogu imati veliku prednju fontanelu ili se ona fontanela može zatvoriti kasno.
Skelet
U sprezi sa delecijom 1p36 ponekad se nalaze kratka stopala, brahidaktilija (kratki prsti) i kamptodaktilija (trajna fleksija prsta), peti prst klinodaktilija (abnormalna zakrivljenost) i druge skeletne anomalije.
Genetika
Sindrom delecije 1p36 uzrokovan je delecijom većine distalne svjetlije trake kratkog kraka hromosoma 1.
Prelomne tačke za sindrom delecije 1p36 bile su varijabilne i najčešće se nalaze od 1p36.13 do 1p36.33. Oko 40% svih tačaka prekida dešava se u 3-5 miliona telomernih baznih parova. Veličina delecijaa kreće se od približno 1,5 miliona do više od 10 miliona baznih parova.
Većina delecija u hromozomu 1p36 su de novo mutacije. Oko 20% pacijenata sa sindromom delecije 1p36 nasljeđuje bolest od jednog roditelja koji nosi uravnoteženu ili simetričnu translokaciju.
Tretman
Ne postoji lijek za sindrom delecije 1p36, a liječenje je usmjereno na ublažavanje simptoma bolesti. Od posebne važnosti su odgovarajući lijekovi za endokrine i neurološke manifestacije, kao što su lijekovi protiv napada. Poteškoće u hranjenju mogu se riješiti pomoću specijaliziranih pomoćnih uređaja ili pomoću gastrostoma (cijevi za hranjenje).
251 Sophia
251 Sophia je tipičan asteroid iz glavnog asteroidnog pojasa. Zrači blago obojenim sjajem što ukazuje na nekarbonski sastav. Neutvrđene je spektralne klase.
Otkrio ga je Johann Palisa 4. oktobra 1885. godine u Beču. Ime je dobio po Sophiji, ženi astronoma Huge von Seeligera.
28. mart
28. mart / ožujak (28. 3) jest 87. dan godine po gregorijanskom kalendaru (88. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 278 dana.
Ostrva po broju stanovnika
U članku je naveden spisak ostrva na Zemlji razvrstanih po broju stanovnika:
Gradačac
Gradačac je grad i naseljeno mjesto u sjeveroistočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Nalazi se na obroncima Majevice, na nadmorskoj visini od 129 metara. Gradom dominira kula Husein-bega Gradaščevića, poznatija kao Gradina, koja je zaštitni znak i prepoznatljivi simbol grada.
Historija
Na području Gradačca se prostirala srednjovjekovna župa Nenavište (ona je obuhvatala veći dio današnjeg grada Gradačac i općina Modriča i Šamac, a u historijskim izvorima se prvi put javlja 1326–1329, kasnije se na ovom području javlja grad Gračac (1461).
Gradačačka tvrđava
desno|120px|mini|Kula Husein-kapetana Gradaščevića-Zmaja od Bosne Izgradnja postojećeg tvrđavskog kompleksa u ovom mjestu započeta je 1765. a dovršena do 1821. godine. Unutar široko razvedenih bedema ovog fortifikacionog sistema koji ima tri ulaza osigurana kapi-kulama, nalazi se oko 18 m visoka, od opeke sagrađena trospratna kula s tornjem na vrhu. Masivno građena četverokatna sahat-kula, kvadratne osnove, visoka 22 m, najmlađi je objekat te vrste u Bosni i Hercegovini. Podigao ju je 1824. godine Husein-kapetan Gradaščević.
Narodne legende
I u okolini Gradačca ima nešto sačuvanih tragova prošlosti i mjesta za koje su vezane još žive narodne legende i predanja. Najinteresantniji je fra Lovrin grob u selu Turiću. Ovaj stari grob potiče iz konca 18. vijeka i odavno je prešao u legendu.
Geografija
desn|mini|120px|Jezero Hazna Gradačac se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m, na rječici Gradašnici, među obroncima planine Majevice i Trebave. Poznat je voćarski kraj i jedan od najvećih proizvodnih i trgovačkih centara šljivom u Bosni i Hercegovini.
Stanovništvo
Po službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Gradačac imala je 56.581 stanovnika, raspoređenih u 38 naselja. Poslije potpisivanja Dejtonskog sporazuma, veći dio općine Gradačac ušao je u sastav Federacije Bosne i Hercegovine. U sastav Republike Srpske ušla su naseljena mjesta: Blaževac, Krčevljani, Njivak, Orlovo Polje, Pelagićevo, Samarevac, Tolisa i Zelinja Gornja, te dijelovi naseljenih mjesta: Donja Tramošnica, Donje Ledenice, Donji Skugrić, Gornja Tramošnica, Gornje Krečane, Gornje Ledenice, Jasenica, Porebrice i Turić. Od ovog područja formirana je općina Pelagićevo.
Kultura
mini|desno|120px|Kuća porodice Gradaščević
Privreda
Najznačajnije industrije u Gradačcu su tekstilna, hemijska, mašinska i prehrambena. Gradačac je i mjesto održavanja tradicionalnog međunarodnog Sajma šljive.
Politika
Gradačac je organizovan kao grad kojom rukovodi gradonačelnik i Gradsko vijeće koje ima 30 vijećnika. U Gradskom vijeću djeluje nekoliko stranaka: SDP, SDA, RDS, PDA, Socijaldemokrati BiH, Narod i pravda, Savez za bolju budućnost BiH, te Klub nezavisnih vijećnika.
Obrazovanje
U gradu postoje dvije srednje škole, sedam osnovnih i 14 područnih škola.
Haićanski kreolski jezik
Haićanski kreolski jezik (kreyòl, aiysyen, haićanski, haićanski kreolski francuski; ISO 639-3: hat ), često nazivan jednostavno kreolka ili Kreyòl (izgovara se [kɣejɔl]), jezik je koji se govori u Haitiju. Ima oko 7 milona govornika (2001.), koji su gotovo čitava populacija Haitija, a preko emigracije, oko 400.000 govornika koji žive u Bahamima, Kanadi, na Kajmanskim otocima, u Dominikanskoj Republici, Francuskoj Gvajani, Gvadalupi, Portoriku i SAD-u. Haićanski kreolski je najgovoreniji kreolski jezik u svijetu.
Jedan je od dva službena jezika Haitija, zajedno s francuskim. Temelji se prvenstveno na francuskom, ali sadrži i različite uticaje, posebno zapadnoafričkih i centralnoafričkih jezika (iz XVIII vijeka, uključujući i neke arapske), Taíno, portugalskog, španskog i engleskog jezika. Afrički i francuski uticaj je najjači, jer su te dvije populacije bile u kontaktu tokom razvoja kreolskih jezika.
Sveti Kristofor i Nevis
Federacija Sveti Kristofor i Nevis se nalazi u Srednjoj Americi, u sjevernom dijelu Malih Antila. Država se sastoji od dva brdovita ostrva vulkanskog porijekla. Dijeli ih tri kilometra širok prolaz.
Vlada
Ustroj vlasti je višestranački, odnosno ustavna monarhija s dva zakonodavna doma.
Privreda
Slaba privreda zasniva se na uzgoju šećerne trske. Devedesetih godina postao je značajan i turizam.
Stanovništvo
Većina stanovništva su Crnci ili mješanci, a uglavnom potomci bivših robova.
Nikola Nalješković
Nikola Nalješković (Dubrovnik, oko 1500. - Dubrovnik, 1587.), hrvatski pjesnik, dramatik i naučnik.
Nakon završene škole u Dubrovniku i financijski neuspješne trgovačke karijere, radi kao pisar, kancelar i mjernik. U poznim godinama se bavio astronomijom i matematikom. Na poziv iz Rima dao je mišljenje o reformi kalendara koju je pripremao papa Grgur XIII.
Književni rad
Nalješkovićev lirski i dramski opus tematski su i žanrovski raznoliki. U ljubavnom kanconijeru (pod naslovom Pjesni ljuvene štampan u Zagrebu tek 1876.), svojevrsnoj historiji pjesnikove ljubavi, u oko 180 pjesama, kadikad uokvirenima moralno-didaktičnim tonom i prikazom tadašnjeg dubrovačkog društvenog života, prepleću se refleksivnost i melanholija, ljubavna bol i «opći pesimizam». Dvanaest Nalješkovićevih pokladnih pjesama (Pjesni od maskerate; 9, 4. i 7. maskerata štampane su 1844. i 1858, a sve 1873) čini cjelovitu maskeratu. Prvu, svojevrstan prolog, izgovara «vrag», najavljujući dolazak družbe — maskiranih govornika ostalih pjesama (zaljubljenik, zabogari, sužnji, pastiri, Latini, Ciganka). Iz okvira tradicije pokladnih prigodnica izdvaja se Nalješkovićeva maskerata dvosmislenom pokladnom opscenošću i erotičnom rječitošću, odražavajući veselo i lascivno renesansno karnevalsko ozračje.
Komedije
Komedija prva dramatizira tipično pastoralnu tematiku s prepletanjem čarobnjačkih elemenata, podsjećajući na Tassova Amintu, ali i na pastirsku eklogu Džore Držića Radmio i Ljubmir, te nagovješćujući Držićevu Tirenu. Alegorijsko-slavljenički okvir dinamiziran je izmjenom realizma i fantastičnoga, lascivnoga i sentimentalnoga, naturalizma i humora.
Komedija druga, mitološka igra, dramatizira motiv iz klasične mitologije — poznata je kao  Parisov sud. U središtu dramske priče (tri vile prepiru se kojoj će pripasti jabuka na kojoj piše "za najljepšu", pastir ih odvodi sudcu, nakon presude vile s pastirima «učine tanac» i podu u lug) je mudri sudija - presuditelj pravde i mira u dubravi/Dubrovniku, koji uspostavlja trenutno poremećen mir.
Komedija treća u žanrovskom smislu je hrvatska dramska robinja. Položaj vile koja tuži, međutim, pretvara ovu pastoralnu dramsku robinju u pravu scensku igru: agonalnost i takmičenje nalik moreški između satira lovaca (prirode) i mladića tragatelja (kulture) za Vilu prekida Starac sudija (svojevrstan Deus ex machina) oslobađajući «robinju».
Necjelovita Komedija četvrta, fragment većeg teksta na moreškansku temu, dramatizira temu mira i slobode u dubravi.
Komedija peta i Komedija šesta u žanrovskom smislu prve su farse u hrvatskoj književnosti; obje realistički prikazuju život u dubrovačkoj kući, obrađujući temu nevjernog muža gospodara. Naslanjaju se na tradiciju srednjovjekovnih farsa i antički mima.
U Komediji šestoj (štampanoj 1873), jednočinkoj farsi sličnog naboja i odnosa kao u Petoj, i s podsjećanjem na francusku srednjovjekovnu farsu, radnja se zapleće: s gosparom je zanijela ne samo sluškinja nego i «babica»; to doznavši, žena se pretvara da umire, a pop smiruje situaciju. Društvena kritika ovdje je još jača, jezik prostački, situacija naturalistička i gruba.
Komedija sedma, kao i farse, isječak iz dubrovačkog života, podijeljena u prolog i tri ara (čina), ima neka obilježja plautovske eruditne komedije i rimskog mirna (ljubavne intrige). Utemeljena na realističkim dijalozima, konkretnim detaljima, osobama i slikama dubrovačkog života, svojevrsna je preteča Držićeve komedije Dundo Maroje, ali i Novele od Stanca.
Ostala djela
Nalješković je napisao velik broj pjesničkih poslanica, epistola koje upućuje porodici i prijateljima od Zadra do Dubrovnika, posebno pjesnicima. Osim za istraživanje hrvatske kulturne historije, Nalješkovićeve poslanice (napisane dvostruko rimovanim dvanaestercima ili u osmeračkim katrenima), često prožete osjećajem boli, čežnjom za mirom i slobodom, te ljubavlju prema domovini, imaju znatnu pjesničku vrijednost (elementi humora i satire).
Nalješkovićeve nadgrobnice, žanrovski (prigodnice) i izrazno bliske su epistolarna, a osim pojedinačnih (prigodnih) pobuda tematiziraju i univerzalnije sadržaje (fenomen smrti).
Pjesni bogoljubne, odnosno nabožnu, duhovnu liriku pisao je Nalješković vjerovatno u starijim godinama. Nastavljajući na srednjovjekovnu tradiciju, teme kršćanske teologije obogaćuje složenijim oblicima i meditativno-refleksivnim naglascima, te izrazito emocionalnim stavom lirskoga subjekta.
Sredinom 16. vijeka Nikola Nalješković je središnja osobnost prvog povezanijeg književnog kruga u hrvatskoj književnosti (Mavro Vetranović, Ivan Vidali, Petar Hektorović, Hortenzije Bartučević). Naraštajno, vrijednosno i poetički smješten između Mavra Vetranovića i Marina Držića, Nalješković estetički vrijedno mjesto danas zaslužuje žanrovskom raznolikošću svog opusa u kojem se smjenjuju paradigme srednjovjekovne, renesansne, ali i manirističke poetike (prepletanje privatnosti i javnosti, tjelesnosti i duhovnosti, smijeha i osamljenosti, realizma i senzualizma, racionalizma i osjećajnosti, smrti i radosti). Nalješkovićeva djela su 1873. i 1876. štampana u Starim piscima hrvatskim, šezdesetih godina 20. vijeka otkriven je najstariji poznati rukopis iz 17. vijeka svih djela ovog autora (čuva se u trezoru Nacionalne i univerzitetske biblioteke u Zagrebu) i do danas nije objavljen.
29. mart
29. mart / ožujak (29. 3) jest 88. dan godine po gregorijanskom kalendaru (89. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 277 dana.
Kreda (period)
thumb|400px|Palaeogeografija Zemlje u [[aptiju, sa lokacijama fosila Acrocanthosaurus označenih zelenim tačkama]] Kreda – u geološkoj vremenskoj skali – period je koji je trajao od prije 145 do 66 miliona godina. Bila je treći, posljednji i najduži period mezozojske ere. Ime je izvedeno iz latinskog termina creta. Uobičajena skraćenica mu je K, od istoznačne njemačke riječi Kreide.
Naziv i datiranje
Kao i kod drugih starijih geoloških perioda, naslage stijena koje definišu kredu su vrlo dobro prepoznate, ali tačan početak i kraj variraju za nekoliko miliona godina. Nikakvo veliko izumiranje ili bujanje života nije dijelilo kredu od jure. Međutim, kraj perioda je jasno definisan i smješten u naslage bogate iridijumom koje se mogu naći svuda u svijetu i koje se povezuju s meteorskim kraterom Čiksulub na Jukatanu i u Meksičkom zalivu. Ova naslaga je jasno datirana na 65,5 Ma. Sudar meteora sa Zemljom vjerovatno je odgovoran za veliko i temeljno proučavano Kredno-tercijarno masovno izumiranje. Riječ kreda dolazi iz latinskog gdje je, slično kao i u bosanskom jeziku, označavala naslage kalcijum karbonata formirane od slojeva umrlih beskičmenjaka u naslagama gornje krede u Velikoj Britaniji i susjednoj kontinentalnoj Evropi.
Izumiranje
Tokom masovnog izumiranja koje određuje kraj krede veliki broj vrsta (~50%) i poznatih porodica (~25%) nestao je. Biljke su bile gotovo netaknute, dok su morski organizmi najteže pogođeni. To uključuje veliki broj (~95%) tipova planktonskih foraminifera (osim Globigerinida), te još veći broj Coccolithophore-a, kao i sve amonite belemnitske glavonošce, i sve grebenske rudistne mekušce, kao i sve morske reptile osim kornjača i krokodila. Dinosaurusi su bili najpoznatije žrtve krednog izumiranja. Dinosaurusi koji su bili specifični za kraj perioda (kao Tyrannosaurus rex, Triceratops, i Ankylosaurus) potpuno su izbrisani. Posljednji pterosaurusi su izumrli, isto kao ptice iz reda Enantiornithes i Hesperornithiformes.
Intenzivno izumiranje insekata za vrijeme sredine krede počelo je u albiju.
Kreda je bila period s relativno toplom klimom, što je rezultiralo visokom eustatskom razinom mora, koja je stvorila brojne plitke dijelove unutrašnjosti mora. Ovi okeani i mora bili su naseljeni sada izumrlim morskim gmizavcima, amonitima i rudistima, dok su dinosauri i dalje dominirali na kopnu. Tokom tog vremena pojavile su se nove grupe sisara i ptica, kao i cvjetnice.
Kreda (zajedno s mezozoikom) završila je događajem kredno-paleognskog izumiranja, velikim masovnim izumiranjem u kojem su nestalemnoge grupe, uključujući leteće dinosaure, pterosaure i velike morske gmizavce. Kraj krede definiran je naglom kredno-paleogenskom granicom izum (granica K – Pg), geološkim obilježjima povezanim s masovnim izumiranjem između mezozojske i kenozojske ere.
Historija istraživanja
Kredu kao zasebno razdoblje prvi je definirao belgijski geolog Jean d'Omalius d'Halloy, 1822. godine. Sa stranice 373: "Treće, što odgovara onome što se već nazivalo „kredna formacija“, bit će označeno imenom „kredni teren“, koristeći stratume u Pariškom bazenu i imenovano po opsežnim koritima kreda (kalcij-karbonata odloženim ljušturama morskih beskičmenjaka, uglavnom kokolita koji se nalaze u gornjem krednom kraju zapadne Evrope.
Stratigrafska potpododjela
Kreda je podijeljena na ranu i kasnu epohu, ili donju i gornju kredu stratigrafske serije. U starijoj literaturi kreda se ponekad dijeli u tri serije: neokomij (donji/rani), galsku (srednju) i senonij (gornja/kasna). Potpodjela u jedanaest stadija, koja potiče iz evropske stratigrafije, danas se koristi širom svijeta. U mnogim dijelovima svijeta još uvijek s4 koriste alternativne lokalnie potpodjele
Kao i u drugim starijim geološkim periodima, stijene krede dobro su identificirane, ali tačna starost baza sistema neizvjesna je za nekoliko miliona godina. Ni veliko izumiranje ni bujica raznolikosti ne razdvajaju kredu od jure. Međutim, vrhunac sistema je oštro određen i postavljen je na iridijski sloj bogat širom svijeta, za koji se vjeruje da je povezan sa Chicxulubskim udarnim kraterom, a njegove granice okružuju dijelove na poluotoku Jukatan i u Meksičkom zalivu. Ovaj sloj je datiran na prijr 66.043 miliona godina.
Period razgraničenja jura-kreda, u vrijeme prije 140 milion godina, umjesto uobičajeno prihvaćenih 145 milion predloženo je 2014. godine na temelju stratigrafske studije Forma Vaca Muerta u Bazenu Neuquén, Argentina. Víctor Ramos, jedan od autora studije koja predlaže graničnu dob od 140 miliona godina, studiju vidi kao "prvi korak" ka formalnoj promjeni dobi u Međunarodnoj uniji za geološke nauke (International Union of Geological Sciences).
Rana kreda
Formacije stijena
thumb|250px| Fosilne čeljusti [[Mosasaurus | Mosasaurus hoffmanni, iz mastrihtija iz nizozemskog Limburga, crtež nizozemskog geologa Pietera Hartinga (1866).]] thumb|250px|[[Scipionyx, teropodni dinosaur iz rane krede, Italija.]]
Visoka razina mora i topla klima krede značili su da su velika područja kontinenata prekrivena toplim, plitkim morima, pružajući stanište mnogim morskim organizmima. Kreda je bila imenovana za velika ležišta krede ovog doba u Evropi, ali u mnogim dijelovima svijeta ležišta krede su od morski krečnjak, stijene koje se formiraju u toplim okolnostima  morskih plićaka. Zbog visoke razine mora postojao je ogroman prostor za takvu sedinetaciju. Zbog relativno mladog doba i velike debljine sistema, kredne stijene su evidentne u mnogim područjima širom svijeta.
Kreda je tip stijena karakterističan za (ali ne ograničavajući se na) period krede. Sastoji se od kokolita, mikroskopski malih kalcitnih skeleta kokolitoforida, vrsta algi koje su rasle u krednim morima.
Na sjeverozapadu Evrope naslage iz gornje krede karakteristične su za krednu grupu, koja tvori bijele litice Dovera na južnoj obali Engleske i slične litice na francuskoj obali Normandije. Grupa nalazi se u Engleskoj, sjevernoj Francuskoj, niskim zemljama, sjevernoj Njemačkoj, Danskoj i u podzemlju južnog dijela Sjevernog mora. Kreda nije lahko konsolidizirna i grupa krede se i dalje sastoji od labavih sedimenata na mnogim mjestima. Grupa također ima i druge krečnjake s arenitima. Među fosilima koje sadrže su morski ježevi, belemniti, amoniti i morski gmizavci, kao što je Mosasaurus
U južnoj Evropi, kreda je obično morski sistem koji se sastoji od kompetencija krečnjačkih korita ili nekompetentnih marlova. Budući da alpski planinski lanci još nisu postojali u kredi, ta su se ležišta formirala na južnom rubu evropskog kontinentalnog praga, na rubu Tetiskog okeana.
Zastoj dubokih morskih struja u srednjim krednim vremenima uzrokovao je beskisične uvjete u morskoj vodi ostavljajuci deponiranu organsku tvar nerazloženu. Polovina svjetskih rezervi nafte nastala je u ovo vrijeme u anoksijskim uvjetima onoga što će postati Perzijski i Meksički zaliv. Na mnogim mestima širom sveta, tokom ovog intervala formirali su se tamni anoksijskn+i škriljci. Oni su važan izvorni kamen za naftu i plin, naprimer u podzemlju Sjevernog mora.
Paleogeografija
thumb|upright=1.4|Geografija granica Sjedinjenih Država  u kasnom krednom periodu
Tokom krede, kasni – paleozojski – ranomezozojski superkontinent Pangea dovršio je svoj tektonski proboj u današnje kontinente, iako su se tada njihovi položaji bitno razlikovali. Kako se Atlantski okean proširio, planinska konstrukcija konvergentno-marginalna (orogeneza) koja je započela tokom jure nastavila se u sjevernoameričkim Kordiljerima, a zatim kao Nevadska orogenija pratili su Sevier i Laramidsku orogenezu.
Iako je Gondwana još uvijek bila netaknuta na početku krede, raspala se na Južnu Ameriku, Antarktik i Australiju odmaknute od Afrike (iako su Indija i Madagaskar ostali međusobnosu vezani). Tako su novoformirani Južni Atlantik i Indijski okean. To aktivno razdruživanje podiglo je velike podmorske planinske lance duž vodnjaka, podižući razinu mora širom svijeta. Sjeverno od Afrike, Tetisko more se i dalje sužavalo. Široka plitka mora proširila su se središnjom Sjevernom Amerikom (zapadnim unutrašnjim morskim putem) i Evropom, a zatim su se povukla kasno u razdoblju, ostavljajući guste morske naslage zakrčene između korita uglja. Na vrhuncu krede transgresijom, jedna trećina sadašnjeg kopnenog prostora Zemlje je bila potopljena.
Kreda je upravo poznata po današnjim kredama; doista, više krede nastalo je u ovom periodu nego u bilo kojem drugom u fanerozoiku. Aktivnosti Srednjeg okeanskog grebena – tačnije, cirkulacija morske vode kroz proširene grebene – obogatila je okeane kalcijem; ovo je okeane učinilo zasićenijim i povećalo bioraspoloživost elementa za karbonatni nanoplankton. Ove raširene karbonatne i ostale sedimentne naslage čine kredne stijene posebno finim. Poznate formacije iz Sjeverne Amerike uključuju bogate morske fosile kanzaskog Smoky Hill Chalk i kopnenu faunu kasne krede formacile Hel Krika. Ostala važna taloženja krede su u Evropi (npr., Weald) i Kini (Formacija Yixian). Na području koje je sada Indija, u vrlo kasnoj kredi i ranom paleocenu, eruptirani su masivna ležišta lave zvane Dekanske zamke.
Klima
Trend hlađenja posljednje jurske epohe nastavio se u prvom doba krede. Postoje dokazi da su snježne padavine bile uobičajene u višim širinama, a tropi su postali vlažniji nego za vrijeme trijasa i jure. Glacijacija je, međutim, bila ograničena na planine visoke geografske širine, iako je sezonski snijeg mogao postojati i dalje od polova. Klizanje ledenog kamenja u morsko okruženje dogodio se tokom većeg dijela krede, ali dokazi taloženja direktno iz glečera ograničeni su na ranokredni bazen Eromanga na jugu Australija€Australije. thumb|left| Kompjuterski simulirani model površinskih uvjeta u srednjoj kredi, prije 100 miliona godina, prikazuje približnu obalu i izračunava [[Izoterma (konturna linija)|izoterma]] Nakon završetka prvog doba, temperature su se opet povisile, a ti su uslovi bili gotovo konstantni do kraja perioda. Zagrijavanje je moglo biti posljedica intenzivnog vulkanskog djelovanja koje je proizvelo velike količine ugljik-dioksida. Između prije 70–69 i 66–65 miliona godina, izotopski omjeri ukazuju na povišene atmosferske pritiske CO2 s razinama od 1000–1400 ppmV i srednje godišnje temperature na zapadu Texas]a] između 21 i 23 °C. Atmosferski CO2 i temperaturni odnosi ukazuju na udvostručenje pCO2 popraćeno porastom temperature za ~0.6 °C. Proizvodnja velike količine magme, koja se različito pripisuje [[plaštu ili tektonskoj ekstenziji, dodatno je gurnula nivo mora prema gore, tako da su velike površine kontinentalne kore bile prekrivene plitkim morem. Tetisko more koje povezuje tropski okeanski istok sa zapadom također je pomoglo u zagrijavanju globalne klime. Toploti prilagođeni biljni fosili poznati su sa lokaliteta na sjeveru kao što su  Aljaska i Grenland, dok su dinosaurski fosili pronađeni unutar 15 stepeni krede južnog pola. Bez obzira na to, postoje dokazi o ostanku mora na Antarktiku  i u turonijskom dobu.
Vrlo blagi temperaturni gradijent od ekvatora do polova značio je slabije globalne vjetrove, koji pokreću okeanske struje, rezultirajući sa manje velikih valova i više stajaćim okeanima nego danas. O tome svjedoče rašireni crni škriljci i čest anoksijski događaji.Sedimenatna jezgra pokazuju da su tropske temperatura mora možda nakratko rasle na 42o, tj. 17 oC toplije nego trenutno, sa prosekom oko 37 oC. U međuvremenu, duboke temperature okeana bile su čak 15 do 20oC više od današnjih.
Flora
thumb| Iako su se prvi predstavnici lisnatih stabala i pravih trava pojavili u kredi, u flori su još uvijek dominirali četinari poput „[[Araucaria“ “(ovdje: Moderna„ Araucaria araucana “u Čileu). ]]
Tokm ovog perioda jako su se raširile cvjetnice (angiosperme), prevladavajući sve do kampanijskog doba na kraju perioda. Njihovoj evoluciji pomogla je pojava pčela; u stvari, razvoj angiospermi i inseakta dobar je primer koevolucije. Prvi predstavnici mnogih liščarskih stablešica, uključujući smokvu, platane i rod Magnolia, pojavili su se u kredi.
U isto vrijeme, neke ranije mezozojske golosjemenjače i dalje su uspijevale (majmunsko drveće Araucaria ) i drugi četinari bili su obilni i rasprostranjeni. Neki redovi paprati, poput Gleicheniales, pojavili su se u fosilnim zapisima iz krede i postigli rano široko rasprostranjenje. Gymnosperm taxa like Bennettitales and Hirmeriella died out before the end of the period.
Kopnena fauna
Na kopnu su sisari uglavnom male veličine, ali vrlo relevantna komponenta faune), s tim da su multiituberkulatni  cimolodonti na nekim mjestima brojčano nadmašili dinosaurure. Do smog kraja krede, nije bilo ni rorbara ni sisara sa placenta|placentom]], ali razne netorbarske  Metatheria  i neplacentne Eutheria već su se počele uveliko diverzificirati, počevši od mesoždera (Deltatheroida), vodenih Stagodontidae i biljojeda ( Schowalteria , Zhelestidae). Različite "arhajske" skupine poput eutrikonodonta bile su česte u ranoj kredi, ali u kasnoj, kod  sjevernih sisara prevladavale su multiituberkulate i Hheria, pri čemu u Južnoj Americi dominirijaju Dryolestoidae.
Vrhunski grabljivci bili su archosaurski gmizavci, posebno dinosauri, koji su bili u svojoj najrazličitijoj fazi. Pterosauri su bili uobičajeni u ranoj i srednjoj kredi, ali kako se nastavila oni su se gubili iz slabo razumljivih razloga (nekada se mislilo da se to zbilo usljed kompeticije s ranim pticama), ali sada se razumije da je ptičja adaptivna radijacija nije u skladu s opadanjem pterosaura, a do kraja razdoblja ostala su samo dvije visoko specijalizirane porodice.
Ležište Liaoning (Formacija Chaomidianzi) u Kini je prava škrinja sa sačuvanim ostacima brojnih vrsta malih dinosaura, ptica i sisara, koji pružaju sliku života u ranoj kredi. Dinosaurski coelurosauri koji su tamo pronađeni predstavljaju vrste grupe Maniraptora, koja uključuje moderne ptice i njihove najbliže neptičje srodnike, kao što su dromaeosauri, oviraptorosauri, terizinosauri, troodontidi, zajedno s ostalim avioidima. Fosili ovih dinosaura iz Liaoninga ističu se  po prisustvu dlakolikog perja.
Insekti su također diverzificirali je za vrijeme krede, a pojavili su se I najstariji poznati mravi, termiti i neki lepidoptera srodni sa leptirima] i moljcima. Pojavili su se I Aphidae (biljne uši), skakavci i žučne ose.
Morska fauna
U morima su postali uobičajeni zrakaši, savremeni morski psi i teleostea. Morski gmazovi uključivali su ihtiosaura u ranoj i srednjoj krede (izumrli tokom kasne krede, kenomanijsko-turonski anoksijski događaj), plesiosauri tokom čitavog perioda i mosasauri pojavljuju se u kasnoj kredi.
Baculites , rod amonita sa ravnom ljušturom, cvjetao je u morima zajedno sa školjkama (rudistima). Hesperornithiformes bile su morske ptice ronci, bez sposobnosti  letnja, koje su plivale poput greba. Globotruncanidne Foraminifera i Echinodermata poput morskih ježeva i morski zvijezda također su uspijevali. Prva radijacija diatomeja  (općenito sa silicijum-dioksidnim ljušuricama, a ne karbonatnim) u okeanima dogodile se tokom krede; slatkovodne diatomeje nisu se pojavile sve do miocena. Kreda je također bila važan interval u evoluciji bioerozija, proizvodnji pukotina i otpadaka u stijenama, tvrdoglavaca i školjki.
El-Ankebut
Sura El-Ankebut (arap. العنكبوت‏; bos. Pauk) 29. je sura Kur'ana. Sadrži 69 ajeta i spada u mekanske sure, sure objavljene u Meki. Jedna je od sura koje su nazvane po nekoj od životinja. Ostale takve sure su: El-Bekare (Krava), En-Nahl (Pčele), En-Neml (Mravi) i El-Fil (Slon) dok sura El-En'am u prijevodu na bosanski jezik znači Stoka ili domaće životinje.
Karakteristike
Jedna je od 29 sura koje počinju s karakterističnim početkom, odnosno odvojenim harfovima. Treća je od šest kur'anskih sura koje počinju s karakterističnim znakom, trostrukim harfom Elif-Lam-Mim (ostale sure su: El-Bekare, Ali Imran, Er-Rum, Lukman i Es-Sedžda).
Sadržaj
U prvih nekoliko ajeta napominje se da niko od ljudi za vrijeme svoga života neće biti lišen neke vrste iskušenja. O tome se kaže:
"U ime Allaha Milostivog, Samilosnog!" 1. "Elif-lam-mim 2. Zar misle ljudi da će biti ostavljeni na miru ako kažu: 'Mi vjerujemo!' i da u iskušenje neće biti dovedeni? 3. A mi smo u iskušenje doveli i one prije njih, pa će Allah, doista, znati (ukazujući na) one koji govore istinu i one koji lažu. 4. Zar misle oni koji zla djela rade da će Nama umaći? Loše prosuđuju! 5. Ako se nada susretu s Allahom, pa od Allaha određeno vrijeme će doći, a On sve čuje i sve zna! 6. A onaj ko se bori - bori se samo za sebe, doista, je Allah neovisan od svih svjetova. 7. Oni koji vjeruju i dobra djela čine, preći ćemo, sigurno, preko hrđavih postupaka njihovih, i za ono što su radili, doista, ćemo ih najljepšom nagradom nagraditi." – Kur'an, sura El-Ankebut, prvih 7 ajeta
U nastavku sure, Allah Muhammeda tješi primjerima prijašnih poslanika koji su također pozivali u pravu vjeru ali im se u početku samo male skupine odazvale. Navode se slučajevi poslanika Nuha i Ibrahima. Nuh, koji je živio 950 godina, spominje se u dijelu sure u kojem se govori o Nuhovoj lađi i velikom potopu iz kojeg su se izbavili on i ostali koji su se ukrcali na lađu. Također se spominje i poslanik Lut.
O poslaniku Ibrahimu i njegovom izbavljenu iz vatre se kaže:
Vanjski linkovi
✅
NGC 4705
NGC 4705 (također poznat kao IRAS 12468-0455, MCG -1-33-16 i PGC 43350) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 198 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,10 (178 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (58 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. februara 1787. godine.
Miloš Obilić
Miloš Obilić bio je vazal srpskog kneza Lazara Hrebeljanovića. Nedostaju savremeni historijski izvori o njemu. Rekonstrukcija njegove pojavnosti najčešće se izvodi iz tradicije srpskih narodnih pjesama. Tako je, po tradiciji čuveni Miloš Obilić koji je ubio sultana Murata na Kosovu polju juna 1389. godine iz vrela XVIII stoljeća ustvari Miloš Kobilić, Kobilović u sličnim izvorima 16. vijeka (Mavar Orbin, Benedikt Kuripešić, anonimni Dukin prevodilac i dr.). Prema jednom viđenju u epskom ciklusu djelo koje je Miloš izvršio na Kosovu toliko je smatrano velikim, punim srca i snage, da se počelo vjerovati da takav junak i ne može biti običan čovjek nego da ga je kobila zadojila. Prema Konstantinu Jirečeku u XVIII stoljeću se smatralo da je nepristojno ime koje potječe od kobile, pa je tada prezime Kobilić preinačeno u Obilić (Miloin > Biliš Kobila > Miloš Kobilić ili Kobilović > Miloš Obilić).
NGC 4705
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Strikture jednjaka
Benigna esofagealna striktura je suženje jednjaka koje otežava gutanje.
Dijagnoza
Može se dijagnosticirati pomoću ezofagografije sa barijumovom kašom. Može se koristiti CT ili obični rendgenski snimak nakon uzimanja ovog kontrasta. Ezofagoskopija omogućava dijagnozu i uzimanje biopsije ukoliko se sumnja na postojanje raka jednjaka.
Incidencija/prevalencija
Gastroesofagealna refluksna bolest (GERB) se javlja kod otprilike 40% odraslih. Strikture nalazimo u 7 do 23% pacijenata sa GERB-om koji se ne tretiraju.
Prevencija
da bi se izbjegao nastanak striktura treba jesti krutu hranu koja priorodno rasteže jednjak. Međutim, i pored ovoga mogu nastati strikture.
Vaterpolo na Olimpijskim igrama 1936.
Turnir u vaterpolu na Ljetnim olimpijskim igrama 1936., održan je u Berlinu, 8. do 15. augusta 1936. godine. Na turniru je nastupilo do tada rekordnih 16 reprezentacija sa ukupno 142 takmičara. Pobjednik turnira je bila po drugi put reprezentacija Mađarske.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je ukupno 16 reprezentacija.
Prva runda
U prvoj rundi reprezentacije su bile podijeljene u četiri grupe od po četiri ekipe. Svaka reprezentacija iz iste grupe je igrala jedna protiv druge i krajnji plasman u grupi je dobiven na temelju osvojenih bodova. Ako su bodovi bili istovjetni tada se išlo na bolju gol-razliku. Prve dvije reprezentacije iz svake od grupa se kvalificirala u dalje takmičenje, za polufinale, dok su treće i četvrtoplasirane reprezentacije iz grupe bivale eliminirane.
Polufinale
U polufinale reprezentacije koje su se kvalificirale iz prethodne runde su bile podijeljene u dvije grupe od po četiri ekipe i svaka reprezentacija je igrala protiv ostalih iz grupe, pod uvjetom da se nisu prethodno sastali u eliminacionoj rundi. Bodovi iz prethodne runde su bili prenošeni, tako da se u svakoj skupini igralo samo četiri utakmice. Plasman u grupi je dobiven na temelju osvojenih bodova. Ako su bodovi bili istovjetni tada se išlo na bolju gol - razliku. Prve dvije reprezentacije iz svake od grupa se kvalificirale u dalje takmičenje, za finale, dok su treće i četvrtoplasirane reprezentacije iz grupe bivale eliminirane i igrali su u grubi za plasman od 5 do 8 mjesta.
Finale
Isto kao i u prethodnim rundama, reprezentacije su igrale jedne protiv druge, osim ako se već prethodno nisu sastali. U slučaju da su se reprezentacije već prethodno sastale, važio je postignuti rezultat iz prethodne kvalifikacione runde. Plasman u grupi je dobijen na osnovu osvojenih bodova. Ako su bodovi bili istovjetni tada se išlo na bolji omjer gol-razlike.
Grupa 1
1Olimpijski prvak je postala reprezentacija Mađarske tbog boljeg omjera datih i primljenih golova (10/2 = 5) u odnosu na Njemačku (14/4 = 3.5).
Tabela
Legenda:
NGC 3199
NGC 3199 (također poznat kao ESO 127-EN14) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 1. maja 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zastava Republike Srpske
mini|250px|Zastava Republike Srpske Zastava Republike Srpske jest tradicionalna crveno-plavo-bijela trobojka. Sadržava panslavenske boje crvenu, plavu i bijelu. Kao srpska zastava u upotrebi je od 1835. godine. Na tlu Bosne i Hercegovine počela se koristiti od 9. januara 1992. godine. Po rasporedu boja slična je zastavi Srbije, od koje se razlikuje uglavnom u odsustvu grba. U Republici Srpskoj često se mogu vidjeti različite varijacije zastave, pa i u službenim prilikama, trobojnica na koju je dodan neki amblem, krst s četiri ocila, grb ili slični simboli. Zvanično je u upotrebi od potpisivanja Dejtonskog sporazuma, kada je Republika Srpska priznata kao entitet u sastavu Bosne i Hercegovine.
Nikola Iločki
mini|desno|Nadgrobni spomenik Nikole Iločkog u Crkvi sv. Ivana Kapistrana u Iloku Nikola Iločki (1410–1477) bio je titularni kralj Bosne, te ban Hrvatske, Slavonije, Dalmacije i Mačve, i vojvoda Transilvanije. Bio je jedan od najbogatijih zemljoposjednika i najutjecajnijih plemića u Hrvatsko-Ugarskom Kraljevstvu, član ugledne slavonske porodice Iločki. Služio je četiri kralja: Alberta, Vladislava I, Ladislava V i Matiju I.