cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pseudogen
Onemogućeni geni
Onesposobljeni geni su unitarni pseudogeni. Razne mutacije gena mogu zaustaviti njegovo funkcioniranje, transkripcije do translacije, a gen može postati nefunkcionalan ili se deaktivirati ako see takva mutacija fiksira  u populaciji. To je isti mehanizam kojim neprocesuirani geni postaju deaktivirani, ali je u ovom slučaju razlika u tome što gen nije dupliran prije nego što postane onemogućen. Normalno, takvu genska  deaktivacija  bi bila  teško fiksirana  u populaciji, ali  efekti različitih faktora, kao što su genetički drift, odnosno populacijsko usko grlo (bottleneck) ili, u nekim slučajevima,  prirodna selekcija, mogu  dovesti do fiksacije. Klasičan primjer unitarnih pseudogena je gen koji vjerojatno kodiran enzim L-gulonolakton oksidazu (Gulo) u [[primata. Kod svih proučavanih sisara, osim primata (izuzev  zamoraca), Gulo pomaže u biosintezi  askorbinske kiseline (vitamin C), ali postoji kao onesposobljeni  (GULOP) kod ljudi i drugih primata.  Još jedan zanimljiv i noviji primjer gena sa invaliditetom povezuje se sa deaktivacijom gena  kaspaze 12 (zbog  ‘’nonsens  mutacije) na pozitivnu selekciju kod ljudi.
Pseudogeni mogu  zakomplicirati molekulsko-genetička istraživanja. Na primjer, istraživač koji želi da umnoži gen PCR lančanom polimeraznom reakcijom može istovremeno amplificirati i pseudogene koji imaju  slične sekvence. Ovo je poznato kao PCR bias ili pojačanje "pristranosti". Slično tome, pseudogeni se ponekad ispoljavaju i kao geni u genomskim sekvencama. Procesuirani pseudogeni  često predstavljaju problem za  predikcijske programe, jer se  često, a  pogrešno,  identificiraju kao stvarni geni ili egzoni. Predloženo da je identifikacija procesuiranih pseudogena može poboljšati tačnost  metoda predikcije (predviđanja) gena. Također se pokazalo da ishodišne  sekvence koje dovode do procesuiranja pseudogena gube potencijal kodiranja brže od onih koji su doveli do nerealiziranih pseudogena.
Potencijalna funkcija
Po definiciji, pseudogenima nedostaje funkcionalni proizvod gena. Međutim, klasifikacija pseudogena se uglavnom oslanja na računske analize genomskih sekvenci pomoću kompleksa algoritama. To vodi ka nekorektnoj identifikaciji pseudogena.
AVPI1
Arginin vasopresin-inducirani protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom AVPI1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca proteina je 147 aminokiselina, a molekulska težina 16.773
Nisko
Nisko je naseljeno mjesto u sastavu općine Klis, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Solin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Nisko je imalo 181 stanovnika.
Warren Buffett
Warren Edward Buffett (rođen 30. augusta 1930) američki je poslovni magnat, investitor i filantrop koji radi kao predjednik i izvršni direktor Berkshire Hathawaya. On se smatra jednim od najuspješnijih investitora na svijetu i njegovo bogatstvo, na dan 14. novembar 2020, je procijenjeno na US$86 milijardi, što ga čini četvrtom najbogatijom osobom na svijetu.
Buffett je rođen u Omahi, Nebraska. Svoj interes za poslovanje i ulaganje razvio je u svojoj mladosti, pa je u 1947. godini krenuo u Školu Wharton Univerziteta Pennsylvania prije nego što se sa 19 godina prebacio i završio Univerzitet Nebraske. Diplomirao je također i sa Columbia Business School, gdje je oblikovao svoju filozofiju investiranja oko koncepta vrijednosnog ulaganja, čiji je pionir bio Benjamin Graham. Pohađao je New York Institute of Finance kako bi fokusirao svoju ekonomsku pozadinu i ubrzo započeo razna poslovna partnerstva, uključujući i ono sa Grahamom. Stvorio je firmu Buffett Partnership nakon sastanka sa Charlie Mungerom, nakon čega je njegova firma kupila proizvodnju tekstila pod nazivom Berkshire Hathaway čije su ime preuzeli kako bi stvorili raznoliku holding kompaniju.
Buffett je predsjednik i najveći dioničar Berkshire Hathawaya od 1970. godine, i nazvan je "Čarobnjak", "Oracle" ili "Sage" od Omahe od strane globalnih medija. Poznat je po svojoj privrženosti vrijednosnom ulaganju i ličnoj skromosti uprkos svom ogromnom bogatstvu. Istraživanje objavljeno na Univerzitetu u Oxfordu svrstava Buffettovu metodologiju investiranja u "osnivački centrizam" – definisan razlikom u razmišljanju menadžera i osnivača, kao etička dispozicija prema dioničarskom kolektivu i intenzivnom stvaranju eksponencijalne vrijednosti. U suštini, Buffetova koncentrisana ulaganja osiguravaju menadžere od kratkotrajnih pritisaka na tržištu.
Buffett je značajan filantrop, obavezujući se da će dati 99% svog bogatstva u dobrotvorne svrhe, prije svega kroz Fondaciju Bill & Melinda Gates. On je 2009. godine osnovao The Giving Pledge sa Bill Gatesom i Markom Zuckerbergom, pri čemu se milijarderi obavezuju da će izdvojiti bar polovinu svog bogatstva. On također aktivno doprinosi političkim dešavanjima, podržavši demokratsku kandidatkinju Hillary Clinton na američkim predsjedničkim izborima 2016; također javno se suprotstavio politici, akcijama i izjavama trenutnog američkog predsednika, Donalda Trumpa.
IC 3210
IC 3210 (također poznat kao MCG 5-29-70 i PGC 39987) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 376 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,40 (44 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
SAO Semberija
SAO Semberija (Srpska autonomna oblast Semberija ili SAO Sjeveroistočna Bosna) je bila samoproglašena srpska autonomna oblast (SAO) u Socijalističkoj Republici Bosni i Hercegovini (SR BiH). Postojala je od 1991-92., kada se ujedinila sa ostalim samoproglašenim srpskim autonomnim područjima u Bosni i Hercegovini i oformila Republiku Srpsku. Glavni grad ove oblasti bila je Bijeljina. SAO Semberija je bila poznata i pod nazivom SAO Semberija i Majevica.
Slavčo Koviloski
Slavčo Koviloski (Skoplje, SFRJ, danas Republika Makedonija, 1978) makedonski je pjesnik, esejist, književni kritičar i historičar.
Završio je Filozofski fakultet na Univerzitet svetog Ćirila i Metodija u Skoplju. Doktorirao je na Institut za makedonske književnosti, gdje i radi u odjeljenju makedonske književnosti 19. vijeka.
Bio je glavni I odgovorni urednik najstarijeg makedonskog književnog časopisa “Sovremenost”.
Njegova poezija i proza je zastupljena u nekoliko antologija i objavljena na više jezika.
U Bosni i Hercegovini prevedeni su mu romani: “Ja sam opasan” (2013) i “Kraljević Marko” (2017).
Član je redakcije bosanskohercegovačkog časopisa za pozorište, književnost i kulturu “Susreti”.
Nagrade
Dobitnik je više prestižnih književnih nagrada i priznanja: “3 Noemvri” (2010) za nauke; “Prozni majstor” (2013) za pripovijetke; “Jovan Koteski” (2015) za pjesme; “Goce Delčev” (2018) za nauke; “Grigor Prličev” (2019) za poema.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Sremska Mitrovica)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u gradu Sremska Mitrovica živjelo je ukupno 79940 stanovnika, što predstavlja 1,11% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 25,60% od od ukupnog broja stanovnika Srijemskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u gradu Sremska Mitrovica bilo je 39.042 (48,84%) muškaraca i 40.898 (51,16%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 955:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,2 godina, muškaraca 40,7 godina, a žena 43,7 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,5% (65.930), kod muškaraca 81,6% (31.875), a kod žena 83,3% (34.055).
IC 4836
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eduardo Vargas
Eduardo Jesús Vargas Rojas čileanski je nogometaš koji igra za brazilski Atlético Mineiro. Uglavnom igra na poziciji napadača, ali može igrati i kao krilo.
Klupska karijera
Karijeru je počeo u amaterskom klubu Internacional de Renca iz Santiaga. Nije bio član mlađih selekcija drugih ekipa zato što je živio veoma daleko od bilo kojeg velikog kluba u Santiagu. Godine 2006. nastavio je igrati u amaterskoj ekipi iz treće lige, nastupajući na turnirima u Puerto Monttu. Bio je najbolji strijelac svoje ekipe.
Kasnije ga je Osvaldo Hurtado povezao sa Jorgeom Aravenom (tadašnjim trenerom Cobreloe), gdje je otišao na nekoliko proba. Na kraju je uvršten u sastav Cobreloe.
Kooperacijsko more
mini|300px|Položaj Kooperacijskog mora unutar Antarktičkog pojasa Kooperacijsko more je more unutar Južnog okeana, između Enderby zemlje (čija se istočna granica nalazi na 59° 34'E) i Zapadnog ledenog grebena (85° E ), u blizini obale MacRobertson zemlje i Zemlje princeze Elizabete.
Prostire se na površini od 258.000 km2. Omeđeno je Davisovim morem na istoku i morem kosmonauta na zapadu.
Kooperacijsko more je imenovano 1962. godine od strane sovjetske antarktičke ekspedicije u čast međunarodne naučne suradnje na Antarktiku. Ime se prvi put pojavilo kao prijedlog za Međunarodnu hidrografsku organizaciju (IHO) u nacrtu IHO-a 2002. godine. Ovaj nacrt nikada nije odobren od strane IHO-a (ili bilo koje druge organizacije) a na snazi ostaje dokument (koji ne sadrži naziv mora) iz 1953. godine.
Vodeći geografski autoriteti ne koriste ovaj naziv niti je naziv zastupljen u atlasima, uključujući i 10. izdanje svjetskog atlasa američkog National Geographic Society iz 2014. godine kao i 12. izdanje britanskog Times Atlas of the Worlda. Ali ruska izdanja atlasa koriste mape s ovim nazivom.
Davisova stanica se nalazi na samoj obali mora.
Örebro SK
Örebro SK je profesionalni nogometni klub koji se nalazi u gradu Örebro, Švedska. Takmiči se u ligi Allsvenskan, najvišem rangu nogometa u Švedskoj.
Stadion "Vicente Calderón"
Stadion Vicente Calderón (španski: Estadio Vicente Calderón) bio je nogometni stadion koji se nalazio u Madridu, Španija. Na njemu domaće utakmice igrao je nogometni klub Atlético Madrid. Kapacitet stadiona je bio 54.907 sjedećih mjesta.
Stadion se prvobitno zvao Manzanares, ali je poslije preimenovan u čast predsjednika kluba, Vicentea Calderóna. Sjedišta na stadionu su crveno-bijela, a to su zaštitne boje kluba. Nalazi se u Arganzueli, kvartu Madrida, te ponekad na njemu igra nogometna reprezentacija Španije. 2003. godine od strane UEFE je dobio ocjenu od pet zvjezdica te je time postao prvi španski stadion s tom ocjenom.
C10orf99
Otvoreni okvir čitanja 99 hromosoma 10 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom C10orf99.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca proteina je 81 aminokiselina, a molekulska težina 9.173.
Oblast Ćustendil
Oblast Ćustendil jedna je od 28 oblasti u Bugarskoj. Nalazi se na zapadnom dijelu države i jedina je bugarska oblast koja graniči i sa Srbijom i Makedonijom. Prostire se na površini od 3.084 km2 a sastoji se od 9 općina.
Prema podacima iz 2011. godine, u oblasti je živjelo 136.686 stanovnika.
Nazvana je prema glavnom i najvećem gradu u oblasti Ćustendilu dok su ostali veći gradovi: Dupnica i Bobov Dol.
Geografija
Osim što formira dio državne granice sa Makedonijom i Srbijom, Oblast Ćustendil graniči i sa oblastima: Oblast glavnog grada Sofije, Pernik i Blagoevgrad.
Područje karakteriše raznolik površinski reljef, plodne doline i kanjoni, odvojeni brežuljcima i planinama. Sjeverni i zapadni dio oblasti je tzv. Ćustendilsko krajište i obuhvata dijelove prekogranične Milevske, Čudinske, Zemenske i na istoku Konjavske planine. Na jugu, Ćustendilsko krajište se proteže do dolina rijeka Dragovištica i Bistrica, kao i do planine Lisec. Južni dio regije se prostire do masiva Osogovo, Vlahina i sjeverozapadnog dijela Rile, obuhvatajući nizinska područja Kamenice, Ćustendil i Dupnice.
Općine
right|thumb|Mapa općina na području Oblasti Ćustendil Oblast se sastoji od 9 općine (община, obshtina; plural общини, obshtini). U sljedećoj tabeli su dati nazivi i neki od osnovnih podataka o općinama, između ostalog i centri općina (gradska naselja su podebljana).
Osekovo
Osekovo je naseljeno mjesto u sastavu grada Popovače, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Kutina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Osekovo je imalo 853 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. dio podataka sadržan je u naselju Stružec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Osekovo je imalo 1.015 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Skakavci (Prnjavor)
Skakavci su naseljeno mjesto u općini Prnjavor, Bosna i Hercegovina.
IC 3212
IC 3212 (također poznat kao MCG 5-29-71 i PGC 40036) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 350 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,50 (51 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (51 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
C10orf67
Otvoreni okvir čitanja 67 hromosoma 10 (C10orf67), znan i kao C10orf115, LINC01552 i  BA215C7.4,  jest neokarakterizi ljudski protein-kodirajući gen. Nekoliko studija ukazuje na moguću vezu između genetičkih polimorfizama ovog i nekoliko drugih gena s hroničnim upalnim barijernim bolestima, poput Crohnove bolesti i sarkoidoze. Dužina polipeptidnog lanca je 551 aminokiselina, a molekulska težina 63 656 Da.
Transkript
Postoje 23 alternativno prerađena egzona, koji kodiraju 13 varijante transkripta. Primarni transkript, sa samo 2943 bp, nije dobro konzerviran među ortolozima, već varijanta X2, 3417 bp, ima daleko veći identitet s ortolognim proteinima. Ova varijanta transkripta X2 sadrži 15 egzona što daje polipeptid od 551 aminokiseline.
Opća svojstva
* Ovisno od posttranslacijske modifikacije (PTM-a)
Izoelektrična tačka je značajno veća od prosjeka za ljudske proteine (6,81).
Struktura
Desno je prikazana predviđena tercijarna struktura proteina. Obilježena je dugim alfa-heliksima s nekoliko regija zavojnica i beta lancima lokaliziranim na kraju proteina, nasuprot krajevima N – i C-kraja.
Ekspresija
thumb|Ekspresija C10orf67 u raznim tkivima. C10orf67 je umjereno eksprimiran (50–75%) u većini tkiva u tijelu. Međutim, studija o NCBI GEO raspravlja o uticaju [[Interleukin 13|interleukina-13 (IL -13) na ekspresiju gena otkrivši da je ekspresija proteina pala na nulu u prisutnosti IL-13 u epitelu dišnih putova.
Subćelijska lokalizacija
Protein sadrži mitohondrijski signalni peptid koji ga lokalizira u mitohondrijski matriks. Softverska analiza za potćelijsku lokalizaciju potvrdila je ovaj nalaz. Međutim, predviđeno je da će se neki ortolozi lokalizirati u jedru. Iako visoka izoelektrična tačka ljudskog proteina pruža daljnje dokaze za lokalizaciju u mitohondrijama, zbog visokog pH mitohondrijskog matriksa.
Mjesta cijepanja
Protein se u početku cijepa kako bi se uklonilo 36 aminokiselina N-terminalnog signalnog peptida, nakon što je lokaliziran u mitohondrijama.
Fosforilacija
Postoji niz predviđenih mjesta fosforilacije, ali postoji i jedno eksperimentalno potvrđeno mjesto fosforilacije na treoninu 69. Ostala mjesta fosforilacije sažeta su u donjem dijagramu proteina.
Sumoilacija
Postoji pet predviđenih sumoilacijskih mjesta unutar C10orf67. Sažeta su u sljedećoj tabeli:
Evolucija
C10orf67 nema poznatih paraloga, ali ima mnogo ortologa unutar eukariota i zadržava značajan identitet sa vrstama koje su udaljene kao beskičmenjaci. Nekoliko odabranih ortologa je dolje navedeno s nekim identifikacijskim podacima.
Brzina evolucije C10orf67 uspoređena je s onom fibrinogena i citohroma c, koje predstavljaju brze i spore stope evolucije. Podebljane vrste u tabeli odabrane su da predstavljaju ortologe fibrinogena i citohroma c, radi određivanja brzine evolucije odgovarajućih proteina.
Brzina evolucije C10orf67 je vrlo zanimljiva jer slijedi logaritamski, a ne linearni trend, poput većine proteina.
Sarkoidoza
Iako je funkcija C10orf67 nepoznata, njegove interakcije s IL-13 dalje ukazuju na njegovu ulogu u sarkoidozi jer je poznato da bolest uključuje različite interleukine.
Kancer
Dok nekoliko NCBI GEO profila koji ispituju uticaj različitih faktora na ekspresiju gena pokazuju da je C10orf67 eksprimiran u različitim nivoima u različitim tkivima raka, lokalizacija u mitohondrijama može dati određeni uvid u kliničku funkciju. Pokazalo se da mitohondrie imaju neki uticaj u proliferaciji ćelija. S obzirom na velike potrebe za energijom uzrokovane proliferacijom, postojalo je nekoliko hipoteza da mitohondrije mogu imati ulogu u ćelijskom ciklusu te da bi C10orf67, lokaliziran na mitohondrijama, mogao imati i tu ulogu.
CAMK1D
Kalcij/kalmodulin-ovisna protein-kinaza ID je protein koji je kod ljudi kodirangenom CAMK1D na hromosomu 10 (lokus 10p13).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca iznosi 385 aminokiselina, a molekularna masa 42.914.
Funkcija
Ovaj gen kodira člana Ca2+/kalmodulin ovisne protein-kinaze 1 potporodice serin/treonin kinaza. Kodirani protein može biti uključen u regulaciju funkcije granulocita putem transdukcije signala hemokina. Opisane su alternativno prerađene varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme ovog gena.
Brentford FC
Brentford Football Club je profesionalni nogometni klub iz Brentforda, London, Engleska. Trenutno nastupa u Premijer ligi Engleske, najvišem rangu engleskog nogometa.
Klub je osnovan 1889. godine. Većinu svog postojanja je proveo u nižim ligama engleskog nogometa. Četiri puta je igrao četvrtfinale FA kupa, a tri puta je bio drugoplasirani u League Trophy. Od 1904. domaće utakmice igra na stadionu Griffin Park. Najveći rivali kluba su Fulham i Queens Park Rangers.
Historija
Brentford je osnovan 10. oktobra 1889. godine u hotelu Oxford i Cambridge. Prvi teren kluba je bio Clifden House. To je bilo zemljište između Clifden Roada i Lateward Roada u Brentfordu. Nakon 30 mjeseci dolazi do promjene vlasništva nad zemljištem, te je Brentford bio primoran da potraži novi teren. U oktobru 1892. godine prelazi na Benn's Field. Godine 1894. klub je odlučio da promijeni teren kako bi bio bliži Brentfordu. U decembru iste godine prelazi na Shotter's Field. Na novom terenu ostaje do 1898. godine. Zbog visoke kirije u septembru 1898. godine se preselio na Cross Roads Ground.
Kako se klub razvijao, sve više gledalaca je prisustvovalo njihovim utakmicama. Prema tome je morao potražiti veći teren sa tribinama i svlačionicama. Nakon kratkog vremena Boston Park Cricket Ground postaje novi dom Brentforda. Godine 1920. klub postaje član Third Division South. Tokom 1920-ih i 1930-ih zabilježen je veliki napredak kluba. Nakon nekoliko pokušaja klub je konačno izborio promociju u Drugu Diviziju u sezoni 1930/33. Dvije godine kasnije Brentford je izborio plasman u Prvu Diviziju, te je zauzeo peto mjesto u debitantskoj sezoni.
SSR4
Translokon-pridružena podjedinica delta je protein koji je kod ljudi kodiran genom SSR4.
Pretpostavlja se da je SSR4, znan i kao TRAPD, uključen je u lučenje proteina. Nalazi se u Xq28 regiji hromosoma X, kompaktno raspoređen, glava-uz-glavu sa genom IDH3G. Ova dva gena pokreće dvosmjerni promotor, smješten između njih i kodiraju proteine koji su uključeni u nepovezane biohemijske puteve u različitim odjeljcima ćelije. Netranskripirano intergeno područje predstavlja samo 133 bp i ugrađeno je u CpG otok. Ovaj otok funkcionira kao dvosmerni promotor za pokretanje transkripcije oba funkcijski nepovezana gena sa različitim ekspresijskim obrascima. SSR4 se sastoji od šest egzona i približno je dug 70 kb, telomerno prema genu ALD. Iako alternativna prerada egzona 5 nije otkrivena u ljudskom SSR4, varijante transkripata kojima nedostaje regija homologna ljudskom egzonu 5 otkrivene su i u  Xenopus laevis i Mus musculus.
Oblast Veliko Trnovo
Veliko Trnovo jedna je od 28 oblasti u Bugarskoj. Nalazi se u sjevernom dijelu države. Dijelom teritorije izlazi na Dunav i graniči sa Rumunijom. Prostire se na površini od 4.662 km2 a sastoji se od 10 općina.
Prema podacima iz 2011. godine, u oblasti je živjelo 258.494 stanovnika.
Nazvana je prema glavnom i najvećem gradu u oblasti Veliko Tarnovo, historijski značajnom gradu koji je bio i glavni grad srednjovjekovne Bugarske, odnosno Drugog bugarskog carstva. Ostali veći gradovi: Gorna Orjahovica, Pavlikeni i Svištov.
Općine
right|250px|thumb|Mapa općina na području Oblasti Veliko Trnovo 250px|right|thumb|Kuća u [[Svištov (općina)|Svištovu u kojoj je 1791. potpisan Svištovski mir]] Oblast se sastoji od 10 općina (община, obshtina; plural общини, obshtini). U sljedećoj tabeli su dati nazivi i neki od osnovnih podataka o općinama, između ostalog i centri općina (gradska naselja su podebljana) sa brojem stanovnika prema podacima iz 2009.
Spisak džamija u Turskoj
Spisak džamija u Turskoj obuhvata samo najpoznatije džamije u Turskoj. Prema podacima iz marta 2013. godine na teritoriji ove transkontinentalne države nalazilo se ukupno 82.693 džamija. Kao najznačajnija historijska i kulturna regija u državi i regija sa najvećim gradom, provincija Istanbul prednjači po broju džamija kojih je na njenom području 3.113 dok se najmanji broj ovih bogomolja (117) nalazi u provinciji Tunceli.
U periodu od posljednjih 10 godina broj džamija u Turskoj je povećan za 7.324.
Spisak džamija je poredan po abecednom redu mjesta gdje se džamija nalazi, nije kompletan i može se proširiti.
Kulaši
Kulaši su naseljeno mjesto u općini Prnjavor, Bosna i Hercegovina.
Historija
U mjestu se nalazi Mala Gradina, arheološko nalazište iz doba paleolita (starije kameno doba). Nalazi su alatke, prvenstveno strugalice i ručni šiljci izrađeni od velikih komada poludragog kamenja. Od svih nalaza najpoznatiji je jedan od nekoliko primjeraka umjetničke tvorevine paleolitskog čovjeka sa prostora Bosne i Hercegovine. To je kamena figura slična glavi divlje patke. Figura je prvobitno bila prirodna tvorevina, na kojoj je čovjek, da bi pojačao sličnost sa životinjom, oštrim predmetom zarezao nekoliko crtica na mjestu koje odgovara očima. Nosilac paleolita na ovim prostorima bio je neandertalski čovjek.
Službeni dijelovi naselja
Agatići, Čolići, Kulaši, Marići, Pavlovići i Vidovići.
Sistem koji sadrži P450
Svaki enzimski sistem koji uključuje protein ili domen citohrom P450 može se nazvati sistemom koji sadrži P450.
Enzimi P450 obično funkcionišu kao terminalna oksidaza u višekomponentnim lancima transfera elektrona, koji se nazivaju monooksigenazni sistemi sa P450, iako su opisani i samodovoljni, nemonooksigenazni P450. Svi poznati sistemi monooksigenaze koji sadrže P450 dijele zajedničku strukturnu i funkcionalnu domensku arhitekturu. Osim samog citohroma, ovi sistemi sadrže jedan ili više osnovnih redoksnih domena: flavin adenin-dinukleotid-sadržeči flavoprotein ili domen, FMN domen, feredoksin i citohrom b5. Ovi sveprisutni redoks domeni, u različitim kombinacijama, široko su rasprostranjeni u biološkim sistemima. FMN domen, feredoksin ili citokrom b5 prenose elektrone između flavin-reduktaze (proteina ili domena) i P450. Dok se sistemi koji sadrže P450 nalaze u svim carstvima života, nekim organizmima nedostaje jedan ili više ovih redoks domena.
FR/Fd/P450 sistemi
Mitohondrijski i neki bakterijski P450 sistemi koriste rastvorljive Fe2S2 feredoksine (Fd) koji deluju kao pojedinačni prenosioci elektrona između feredoksin-reduktaze koja sadrži FAD (FR ) i P450. U sistemima mitohondrijskih monooksigenaza, adrenodoksin funkcioniše kao rastvorni nosač elektrona između NADPH:adrenodoksin-reduktaza i nekoliko P450 vezanih za membranu (CYP11A, CYP11B, CYP27). U bakterijama, putidaredoksin, terpredoksin i rodokoksin služe kao nositelji elektrona između odgovarajućih NADH zavisnih feredoksin reduktaza i rastvorljivih P450 (CYP1YP1).
Opća shema protoka elektrona u sistemima P450 koji sadrže feredoksine tipa adrenodoksin je:
CPR/P450 sistemi
Eukariotski mikrosomni enzimi P450 i neki bakterijski P450 primaju elektrone od enzima koji sadrži FAD i FMN poznatog kao citohrom P450-reduktaza (CPR; EC 1.6.2.4). Mikrosomni CPR je protein vezan za membranu koji stupa u interakciju s različitim P450. U Bacillus megaterium i Bacillus subtilis, CPR je C-terminalni domen CYP102, samodovoljnog polipeptidnog sistema P450 (P450 je N-terminalni domen). Opća shema protoka elektrona u sistemu CPR/P450 je:
CBR/b5/P450 sistemi
Sveprisutni protein za transport elektrona citohrom b5 može poslužiti kao efektor (aktivator ili inhibitor) P450. Pretpostavlja se da je citohrom b5 uključen u prijenos drugog elektrona na P450, bilo iz CPR-a ili iz NADH:citohrom b5-reduktaze (CBR; ):
Sposobnost CBR/citohrom b5 sistema da podrži katalizu P450 je demonstrirana in vitro korištenjem pročišćenog CBR-a i citohroma b5 sub> iz Saccharomyces cerevisiae i enzima CYP51 iz Candida albicans. U ovom sistemu, "i" prvi i drugi elektron donira CBR.
FMN/Fd/P450 sistemi
Neobičan jednokomponentni sistem P450 prvobitno je pronađen u Rhodococcus sp. NCIMB 9784 (CYP116B2). U ovom sistemu, N-terminalni P450 domen je fuzionisan sa domenom reduktaze koji pokazuje sličnost sekvence sa reduktazom ftalat dioksigenaze i sastoji se, zauzvrat, od FMN-vezujućeg domena i C-terminalnog feredoksinskog domena biljnog tipa. Slični sistemi su identifikovani u bakteriji "Ralstonia metallidurans" koja je tolerantna na teške metale (CYP116A1) i u nekoliko vrsta "Burkolderia". Čini se da je opća shema protoka elektrona u ovom sistemu:
Sistemi samo za P450
Dišik-oksid reduktaza (NAD(P), (P450nor) je enzim P450 uključen u denitrifikaciju u nekoliko vrsta gljivica. Najbolje okarakteriziran P450nor je CYP55A1 iz Fusarium oxysporum. Ovaj enzim nema aktivnost monooksigenaze, ali je u stanju da reducira dušik-oksid (NO·) da formira dušikov oksid (N2O) direktno koristeći NAD(P)H kao donor elektrona:
β-hidroksilaza masnih kiselina P450BSβ iz Bacillus subtilis (CYP152A1) i α-hidroksilaza P450SPα iz Pseudomonas paucimobilis (CYP152B1) katalizuju reakciju hidroksilacije dugolančane masne kiseline koje koriste vodik-peroksid (H2O2) kao oksidans. Ovi enzimi ne zahtijevaju nikakav redukcijski sistem za katalizu.
Alen oksid-sintaza (CYP74A; EC 4.2.1.92), hidroperoksid lijaza masnih kiselina (CYP74B), prostaciklin-sintaza (CYP8; EC 5.3.99.4) i tromboksan-sintaza (CYP5; EC 5.3.99.5) su primjeri enzima P450 kojima nije potrebna reduktaza ili molekulski kisik za njihovu katalitsku aktivnost. Supstrati za sve ove enzime su derivati masnih kiselina koji sadrže djelimično reducirani dio kisika (bilo hidroperoksi ili epidioksi grupe).
Afrički kup nacija 1988.
Afrički kup nacija 1988. je bilo 16. kontinentalno nogometno takmičenje Afrike. Prvenstvo se odigralo u Maroku od 13. do 27. marta 1988. godine. Na turniru je učestvovalo osam ekipa. Na kraju prvenstva Kamerun je drugi put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojila Nigerija a treće Alžir. Lakhdar Belloumi, Roger Milla, Abdoulaye Traoré i Gamal Abdelhamid su bili najbolji strijelci prvenstva sa dva postignuta gola.
Ekipe učesnice
Na Kupu nacija je učestvovalo osam ekipa članica CAF-a :
Podbrđe
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
VfB Stuttgart
Verein für Bewegungsspiele Stuttgart 1893 E.V., poznat kao VfB Stuttgart, njemački je nogometni klub iz Stuttgarta. Jedan je od najpoznatijih klubova njemačke Bundeslige. Šest puta osvojio je nacionalno prvenstvo (posljednji put u sezoni 2006/07), a DFB-Pokal tri puta.
Prugovo (čvor)
Hrvatska:
VfB Stuttgart
Domaće utakmice igra na Mercedes-Benz Areni. Drugi tim Stuttgarta trenutno igra u 3. ligi, koja je ujedno i najviša dozvoljena liga za rezervni tim. Juniorski timovi kluba U-19 osvojili su nacionalno prvenstvo rekordnih deset puta, a U-17 timovi šest puta.
Prugovo (čvor)
Srbija:
VfB Stuttgart
Klub trenutno ima 45.636 članova (septembar 2011) te je jedan od najvećih sportskih klubova u Baden-Württembergu i peti po veličini u Njemačkoj. Klub također ima odjeljenja u fistballu, hokeju kao i u stonom tenisu, koja se takmiče na amaterskom nivou. Klub posjeduje i društveni odjel poznat kao VfB-Garda.
Fondacija WWII
150px|thumb|lijevo| ''Logo VfB Stuttgarta 1912. Verein für Bewegungsspiele Stuttgart formiran je 2. aprila 1912. spajanjem prethodnika Stuttgarter FV-a i Kronen-Club Cannstatta nakon sastanka u hotelu "Concordia" u Cannstattu. Svaki od ovih klubova bio je sastavljen od učenika škole s korijenima srednje klase koji su naučili nove sportove kao što je ragbi.
FV Stuttgart
Stuttgarter Fußballverein osnovan je u hotelu "Zum Becher" u Stuttgartu 9. septembra 1893. U početku je bio ragbijaški klub, igrao je na stadionu "Stöckach-Eisbahn" prije prelaska na Cannstatter Wasen 1894. Ragbijaški klub 1908. uspostavio je i nogometno odjeljenje. Tim je privukao igrače, prije svega iz lokalne škole, pod rukovodstvom nastavnika Carla Kaufmanna i vrlo brzo je postigao svoj prvi uspjeh; 1909. bili su viceprvaci. FSV 1897 Hannover pobijedio ih je 6-3. Ragbi je ubrzo zamijenjen nogometom unutar kluba.
Iste godine FV se pridružio Nogometnom savezu južne Njemačke igrajući u drugom nivou B-klase. U svojoj drugoj sezoni FV je pobijedio u finalu svog budućeg partnera Kronen-Klub Cannstatt te su se na kraju plasirali u viši nivo, Südkreis-Ligu.
Kronen-Klub Cannstatt
Cannstatter Fußballklub, koji je bio ragbijaški klub u 1890-ima, brzo se uspostavio i kao nogometni tim. Klub je raspušten nakon samo nekoliko godina igre te se reorganizirao kao FC Krone Cannstatt 1897. Novi tim pridružio se Južnonjemačkom nogometnom savezu kao drugoligaški klub te je pobijedio i promovisao se 1904. FC Krone Cannstatt posjedovao je vlastito zemljište, koje i danas postoji kao dom TSV Münstera.
Alma Selimović
Alma Selimović je umjetnica   koja je svoje radove izlagala u preko 30 muzeja, galerija i drugih prostora u Bosni i Hercegovini, Njemačkoj i Sjedinjenim Američkim Državama. Alma živi i radi u Bosni i Hercegovini.
VfB Stuttgart
Kronen-Klub Cannstatt
Nakon 1912. i spajanjem ova dva kluba klub je prvo igrao u Kreisligi, a zatim u Bezirksligi.
Alma Selimović
Biografija
Alma Selimović je rođena u Rijeci u Hrvatskoj 1981. godine, ali je odrasla u Sarajevu, Bosni i Hercegovini. Kada je počeo rat u BiH Alma Selimović je imala 11 godina. Tokom ratno perioda bavila se plesom. Baka i djed su je odgojili i provodila je vrijeme gledajući djeda kako od drveta izrađuje razne figurice. Diplomirala je 2009. godine na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu. 2015. je završila MFA studije u Pensilvaniji na Akademiji likovnih umjetnosti u Philadelphiji u Sjedinjenim Američkim Državama.
VfB Stuttgart
1930-te i 1940-te
Godine 1933. VfB Stuttgart se premješta na Neckarstadion, mjesto svojih domaćih utakmica. Njemački nogomet koji se reorganizirao pod Trećim rajhom učinio je iste godine podjelu u šesnaest top ligi zvane Gauliga. Stuttgart je igrao u Gauligi Württemberg i uživao značajan uspjeh, osvojivši podjele naslova 1935, 1937, 1938, 1940 i 1943. Klub je imao intenzivan rivalitet sa Stuttgarter Kickersom u ovom periodu svoje historije.
Alma Selimović
Rad u polju ljudskih prava
Alma Selimović je bila članica organizacije Q, koja je bila prva organizacija u Bosni i Hercegovini koja se bavila promocijom i zaštitom kulture, identiteta i ljudskih prava u BIH. Washingtonu DC bila je kustosica izložbe Govor tijela koja se sastojala od crteža, fotografija i video instalacija osoba iz Bosne i Hercegovine, Hrvatske i Srbije.
VfB Stuttgart
1930-te i 1940-te
Stuttgartovi naslovi Gaulige osigurali su ulazak tima za nacionalnu rundu razigravanja, te najbolji rezultat dolazi 1935. kada su ušli u finale, gdje su izgubili 4-6 od Schalkea. Nakon trećeg mjesta na nacionalnom nivou 1937. Stuttgart nije bio u mogućnosti da napreduje iz preliminarne runde.
Alma Selimović
Umjetničko stvaralaštvo
Alma Selimović u svojim radovima koristi različite materijale poput staklene vune, gipsa, metala, pjene i kose. Kroz svoju umjetnost ona istražuje prostore između nebinarnog jezika i individualne ekspresije seksulnosti i roda. U radovima od metala ona prikazuje androgene figure. Winter Mendelsen njezin rad opisuje ovako: "Almin rad općenito proizlazi iz njezine fascinacije ljudima. Nakon što je provela mnogo vremena istražujući ljudsku spoljašnost počela je pokazivati interesovanje za unutrašnjost čovjeka i za to da je tijelo kontejner ili zaštitni zid za sve što preživimo, prevladamo i čuvamo. Nevjerovatno je vidjeti kako naša tijela mogu preživjeti toliko toga i skrivati se u brojnim pričama o bolu, patnji kao i sreći. I onda se nastavlja i transformiše dublje."
VfB Stuttgart
Trenutni sastav
Trenutni sastav: 27. august 2015.
Alma Selimović
Umjetničko stvaralaštvo
Alma Selimović inspiraciju pronalazi u ličnom iskustvu što je navela i u predstavljanju svoje umjetnosti:
''Ideja identiteta i života koji su rezutat toga su moja polazna tačka za svaki komad koji pravim. Kao strankinja i nova domorotkinja, Bosanka, žena, aktivistkinja i umjetnica često sam morala osjetit dvojnost tih identiteta. Osjećaj gubitka doma pomiješan sa mogućnostima koje ti svijet nudi, građenje zajedništva s jedne a izolacija sebe kao pojedinke s druge strane.''
''Pokušavajući ići naprijed ono čemu težim jeste ljudskost izvan svih identiteta i zajedništva, istinite emocije prema drugima i bez obzira na sve te identitete. Tako da me interesuje življenje koje nije bazirano na pukom prihvatanju i priznavanju ili prožeto odbijanjem ili isključivanjem. Kao takav, zainteresovana sam za življenje koje nije više zasnovano na tipičnom prihvatanju i potvrđivanju niti je uslovljeno odbijanjem i isključivanjem. To je što je, pod utjecajem okolnosti, koje su iznad njih. Još uvijek postoji život, surovost i nezamisliva dubina i ljepota u kojoj se može uživati i iz koje se moze učiti.''
''Moj rad sadrži elemente tijela i pokreta, kao i dijelove porodičnog života. Oni su uvijek prisutni, kao putne mape svih vrsta, istražujući moguci utjecaj na ljudsku percepciju objekata i ideja. Ponekad ti dijelovi predstavljaju smisao za porodicu, historiju čak, ali ponekad mogu da se odnose i na nešto sasvim drugo.''
Nagrade i priznanja
Alma Selimović je 2015. godine dobila nagradu Akademije likovnih umjetnosti u Pensilvaniji "Fine Arts Venture Fund Award". 2014. godine je dobila stipendiju Justine Cretella Memorial za postignuće od Akademije likovnih umjetnosti u Pensilvaniji. Alma je 2013. i 2014. dobila Merit Award i stipendiju od Akademije likovnih umjetnosti u Pensilvaniji.
Izložbe
Lista izložbi Alme Selimović može se vidjeti ovdje.
VfB Stuttgart
Domaći dresovi
{| class="toptextcells"
Gostujući i alternativni dresovi
{| class="toptextcells"
Bojan Aleksov
Bojan Aleksov je antiratni aktivista i aktivista za ljudska prava, historičar. Rođen je u Beogradu, SFRJ. Najviše je poznat po tome što se glasno protivio jugoslovenskim ratovima kroz rad i sudjelovanje u aktivnostima Centra za antiratnu akciju, Žena u crnom i Prigovaračima savjesti.
Biografija
Bojan Aleksov je rođen u Beogradu, Srbiji. Na početku rata 1991. godine služio je vojni rok u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. U augustu te godine nakon pokušaja bijega, uhvaćen je i poslat u vojnu bolnicu u Sarajevu. Poslije je oslobođen nakon što je dobio potvrdu da je 'mentalno nesposoban' za dalje služenje vojnog roka. Aleksov je pokušaj bijega opisao ovako:
''Bio sam u vojsci i služio vojni rok šokiran i razočaran svime što se dešava i osjećao sam odvratnost prema ratu koji se odvija pred mojim očima i u kojem sam ja morao izabrati stranu. Moj prigovor je bio lične prirode i baziran na iskustvu. U jednoj prilici smo bili napadnuti i trebali smo uzvratiti napadom. Sjećam se tog događaja kao najglupljeg mogućeg - svi smo bili smrtno preplašeni i niko nije znao gdje treba pucati. Ja čak nisam znao ni kako formulisati i iskazati svoja osjećanja i jedino što sam htio jeste izaći iz toga. Nakon što je moj pokušaj bijega bio neuspješan poslije čega sam poslat u vojnu bolnicu, na kraju sam oslobođen jer sam bio 'mentalno nesposoban' da dalje služim vojsku.''
Antiratni aktivizam
1991. Bojan Aleksov se pridružio antirantim protestima organizovanim od strane Centra za antiratnu akciju i antimilitarističke mirovne organizacije Žene u crnom. Aleksov je bio jedan od glasnogovornika prigovarača savjesti gdje je od 1992. godine predstavljao najvažniji izvor informacija glede prislinih mobilizacija i prigovarača savjesti u Federativnoj Republici Jugoslaviji. Sudjelovao je u svakodnevnim protestima u Pionirskom parku u Beogradu, savjetujući i dijeleći informacije i prikupljajući hiljade potpisa potrebnih za referendum u kojem su građani i građanke Srbije trebali/e glasat da li žele da srpski vojnici vrši napade van svojih teritorijalnih granica. U proljeće 1992. Centar za antiratnu akciju je bio jedan od organizatora najvećih antiratnih protesta ikada u Jugoslaviji. Bojan Aleksov je prisustvovao godišnjim Međunarodnom skupovim prigovarača savjesti u južnoj Francuskoj 1992., Turskoj 1993., Kolumbiji 1994. kao i skupu prigovarača savjesti u Evropi u Grčkoj 1995. godine. Bojan je bio govornik na Međunarodnom seminaru Suprotstavljeni ratu pod nazivom "The Changing Face of the Military" održanom u Njemačkoj u augustu 1999.
Aktivizam u Ženama u crnom
U radu sa Ženama u crnom Bojan Aleksov je prikupljao informacije, pisao izvještaje o mobilizacijima, suđenjima prigovarača i dezertera i o otporu ratu u Bosni i Hercegovini, Hrvatskoj i Kosovu. Također je pomagao odvjetnicima u pružanju usluga i skbi za prigovarače savjesti, pronalazio skloništa i obezbjeđivao savjetovanja za dezertere koji su dolazili iz Bosne, a nekima je pomagao i da bezbjedno prelaze u sigurnije zemlje.
Hapšenje i pritvor
Bojan Aleksov je uhapšen u julu 2000. od strane Državne sigurnosne službe i zadržan u glavnoj policijskoj stanici u Beogradu 23 sata. Ispitivan je o radu u Sigurnoj kući za prigovarače savjesti u Budimpešti kao aktivnostima u Ženama u crnom u Beogradu. Tokom pritvora mu je konstantno priječeno smrću, dobivao je batine i bio podvrgnut verbalnom nasilju uključujući i homofobno zlostavljanje i druge ponižavajuće tretmane. Bio je prisiljen napisati izjavu od 12 stranica izjave koju mu je diktirao policiski službenik opisujući detalje o njegovim aktivnostima o prigovaračima savjesti i Ženama u crnom. Nadalje, morao je potpisati ugovor o saradnji sa Državnom sigurnosnom službom. Amnesty International i War Resisters International su izdali javna saopštenja i zabrinutosti i pisma podrške. Bojan Aleksov je poslije aplicirao za politički azil u Njemačkoj. Kada je krajem 2000. Slobodan Milošević svrgnut s vlasti, Aleksov je povukao zatjev za azil i podnio tužbu protiv Republike Srbije. Nakon 12 godina trajanja pravnog procesa, apelacioni sud u Srbiji donosi odluku u korist Aleksova i nalaže da mu Republika Srbija isplati novac za povredu časti i ugleda od strane Državne sigurnosne službe. Nakon par godina Bojan Aleksov je odluku da napusti vojsku objasnio ovako:
''Ostala su neodgovorena pitanja. Da li je dezerterstvo bilo dovoljno? Vjerovao sam da ne postoji razlog zbog kojeg bih umro ili ubio. Moji prijatelji i porodica su mi pružili podršku u toj odluci, iako je meni bilo potrebno vrijeme da shvatim koje je političke implikacije nosila ta odluka. Opća situacija u Beogradu je bila potpuno drugačija. Većina ljudi nije bila svjesna šta se događa nekih 150 kilometara dalje. Mnogi su podržali rat i nisu znali šta se događa zapravo. Kada su pristizale vijesti o smrti nekih mojih kolega iz vojske, shvatio sam da je bilo čudo da sam uspio otići odatle. Odlučio sam ne šutjeti o njihovoj smrti i pričati o svojim iskustvima ljudima u što većem broju. Ne samo da sam odlučio nikada više ne uzeti oružje u ruke nego sam i osjećao potrebu učiniti nešto protiv rata. Dakle, moj prezir prema ratu, vojsci i nasilju koji je proizašao iz ličnog iskustva i postao izvor mog političkog aktivizma u kome sam pokušavao pomoći onima, koji kako i ja nisu željeli ići u rat.''
Obrazovanje
Bojan Aleksov je doktorirao Komparativnu historiju centralne, južne i istočne Evrope na Centralnom Evropskom Univerzitetu u Budimpešti 2005. godine na temu "Vjerska razlikovanja u doba modernizacije i nacionalizma: Nazareni u Mađarskoj i Srbiji 1850 - 1914". Aleksov je magistrirao na Centralnom Evropskom Univerzitetu u Budimpešti 1999. godine na temu "Dinamike istrebljenja: Relgijska zajednica Nazarena u Jugoslaviji poslije 1945." Diplomirao je na odsjeku za Historiju na Univerzitetu u Beogradu u Srbiji 1998. godine.
Predavanja i događaji
Bojan Aleksov je bio jedan od učesnika prve debate održane u Sarajevskom ratnom teatru u Bosni i Hercegovini i emitirane na BBC World 22. juna 2014. Tema debate je bio Prvi svjetski rat i njegov utjecaj na nacionalizam. Debatu je vodio Alan Little. Bojan Aleksov je 26. novembra 2013. godine bio domaćin okruglog stola na Univerzitetu u Londonu u kojem su učestvovali Slavoj Žižek i Srećko Horvat. Predavanje Bojana Aleksova na Univerzitetu u Londonu 2010. godine je bilo na temu Ko ili što je ubio/lo Franza Ferdinanda?
Zemljotres u Livnu 2014.
Zemljotres u Livnu dogodio se 19. juna 2014 u 15:52 na području općine Livno. Jačina zemljotresa iznosila je 4.5 stepeni po Richterovoj skali. U epicentru je registrovano 6 stepeni po Merkalijevoj skali. Epicentar se nalazio 18 km sjeverozapadno od Livna na dubini od 2 km. Potres se osjetio i u susjednom Kupresu, tačnije 1 km od Čajuša (Malovan). Kod ove jačine moguće su manje materijalne štete.
Terezino Polje
Terezino Polje (mađ. Trézenföld) je naseljeno mjesto u sastavu općine Lukač, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Geografski položaj
Naselje se nalazi na samoj granici sa Mađarskom, a u ataru sela je i granični prijelaz Terezino Polje–Barcs, kao i vodomjerna stanica na rijeci Dravi.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Terezino Polje je imalo 269 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. sadrži podatke za naselje Rit.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Terezino Polje je imalo 350 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
SAO Romanija
SAO Romanija (Srpska autonomna oblast Romanija ili SAO Romanija-Birač) je bila samoproglašena srpska autonomna oblast (SAO) u Socijalističkoj Republici Bosni i Hercegovini (SR BiH). Postojala je od 1991-92., kada se ujedinila sa ostalim samoproglašenim srpskim autonomnim područjima u Bosni i Hercegovini i oformila Republiku Srpsku. Glavni grad ove oblasti bio je Pale. Srpska autonomna oblast Romanija formirana je 9. novembra 1991. Reorganizacijom srpskih autonomnih oblasti 21. novembra spaja se sa Srpskom autonomnom oblasti Birač i tada nastaje Srpska autonmna oblast Romanija-Birač, koja 9. januara 1992. godine ulazi u sastav Srpske Republike Bosne i Hercegovine. U sastav SAO Romanije ušle su općine: Pale, Sokolac, Šekovići, Vlasenica, Milići i Han Pijesak. Srpske vlasti su također imali u planu da pripoje općinu Olovo ovoj oblasti.
Binčulići
Binčulići (ital.: Binciola), plemićka porodica, jedna od starih patricijskih porodica iz Dubrovačke republike. Potiče od porodice Budačić, a formirala se u 13. vijeku, kada su njeni preci došli u Dubrovnik iz Cavtata, naselja koje je nastalo na mjestu nekadašnjeg starorimskog Epidaura, i postojala sve do 17. vijeka.
Porodična historija
Osnivačem porodice smatra se vlastelina Binzolu, koji se pominje u periodu 1226-1238. godine. Njegovo ime vjerovatno dolazi od jedne varijante imena Benedikt. On je 1232. učestvovao u zaključenju ugovora između Dubrovačke općine i Mletačke Republike, kojim su regulisani međusobni odnosi, to jest uloga, prava i obaveze dubrovačkog kneza, koji je u ono vrijeme uobičajeno dolazio iz redova najuticajnijih mletačkih vlastelina.
Na kraju 13. i na početku 14. vijeka Stjepan Benčulić vršio je više funkcija u državnoj upravi, pa je tako, na primjer, od 1313. do 1336. godine bio dubrovački kancelar. Jedan drugi član porodice, Anselmo, zaređen je kao benediktinski sveštenik oko 1430. godine i otišao na dvor bosanskih kraljeva, gdje je bio ispovjednik i savjetnik Stjepana Tomaša i Stjepana Tomaševića.
Od značajnijih članova porodice, poznati su još i Bernardo, koji je 1532-1533. godine bio specijalni poslanik dubrovačke vlade na dvoru napuljskog kralja, te Bernardov sin Marin, poslanik na dvoru španskog kralja Filipa II Habsburgovca (1578-1580.).
Tokom 200 godina, u periodu između 1440. i 1640. godine bilo je ukupno 9 članova porodice u Velikom vijeću Republike (Consilium maius), tijelu koje popunjavaju svi punoljetni članovi dubrovačkih patricijskih rodova i u kojem je u posmatranom rasponu godina bilo ukupno oko 2.200 članova. U tom vremenu Binčulići su 24 puta birani u Vijeće umoljenih, odnosno za senatore, a 10 puta za članove Malog vijeća. Najvišu funkciju, onu dubrovačkog kneza, vršili su pet puta.
CCAR1
Regulatorni protein 1 ćelijske diobe I apoptoze je protein koji je kod ljudi kodiran genom CCAR1.
Binčulići
Porodična historija
Nakon katastrofalnog zemljotresa 1667. godine broj preživjelih članova porodice u Dubrovniku smanjio se. U zemljotresu je poginuo Marin Binčulić, pretposljednji izdanak svog roda, a 1684. godine umro je Marinov sin Nikola, pa je sa njime porodična loza ugašena.
CCAR1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca proteina je 375 aminokiselina, a molekulska težina 132.821.
Prugovo (Klis)
Prugovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Klis, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Solin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Prugovo je imalo 571 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Prugovo je imalo 434 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4837
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Podbrđe (Popovača)
Podbrđe je naseljeno mjesto u sastavu grada Popovače, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Kutina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podbrđe je imalo 180 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1948. iskazivano pod imenom Pobrđe Popovaćko. U 1953. i 1961. sadrži dio podataka za naselje Popovača.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podbrđe je imalo 188 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Posttranslacijska regulacija
Postoji nekoliko njenih oblika.
Izvodi se ili putem reverzibilnih događaja (postranlacijskih modifikacija, kao što su fosforilacija ili sekvestracija) ili pomoću nepovratnih događaja (proteoliza).