cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pingelapezno sljepilo
Jedna uobičajena osobina je hemeralopija ili sljepoća na punoj sunčevoj svjetlosti. Kod pacijenata sa ahromatopsijom, čepićni sistem i vlakna koja nose informacije o boji ostaju netaknuti. Ovo ukazuje da je mehanizam koji se koristi za konstruisanje boja neispravan.
Znakovi i simptomi
Sindrom se često prvo primijeti kod djece oko šest mjeseci zbog njihove fotofobične aktivnosti ili nistagmusa. Nistagmus postaje manje uočljiv s godinama, ali ostali simptomi sindroma postaju relevantniji kako se školsko doba približava. Oštrina vida i stabilnost pokreta oka generalno se poboljšavaju tokom prvih šest do sedam godina života – ali ostaju blizu 20/200. Kongenitalni oblici stanja smatraju se stacionarnim i ne pogoršavaju se sa godinama.
Pet simptoma povezanih sa ahromatopsijom ili dishromatopsijom su:
Polimlje
Polimlje je područje sliva rijeke Lim, desne pritoke Drine, koje je u srednjem vijeku pripadalo Bosni u periodu od 1373. do 1463.
Pingelapezno sljepilo
Znakovi i simptomi
Sindrom ahromatopsije ili dishromatopsije slabo je opisan u savremenim medicinskim i neurooftalmološkim tekstovima. Pojam je postao uobičajen nakon objavljivanja knjige neuronaučnika Olivera Saksa, Ostrvo daltonista, 1997. Do tada je većina daltonista opisivana kao ahromati ili ahromatopi. Oni sa manjim stepenom abnormalnosti percepcije boja opisani su ili kao protanopi, deuteranopi ili tetartanopi - istorijski tritanopi. Ahromatopsija se također naziva štap monohromatija i totalna kongenitalna sljepoća za boje. Osobe sa kongenitalnim oblikom ovog stanja pokazuju potpuno odsustvo aktivnosti čepića putem elektroretinografije pri visokoj osvjetljnosti. Postoje najmanje četiri genetička uzroka kongenitalne ahromatopsije, od kojih dva uključuju ciklički nukleotid-zavisni ionski kanal (ACHM2, ACHM3), treći uključuje fotoreceptorski čepićnoćelijski transducin (GNAT2, ACHM4), a posljednji ostaje nepoznat.
Polimlje
Historija
Polimlje se nalazilo u državi Nemanjića, a raspadom Srpskog carstva bilo je u rukama srpskog oblasnog gospodara župana Nikole Altomanovića. U sastavu Bosne Polimlje se nalazi od 1373. Tada je bosanski ban Tvrtko I. Kotromanić zajedno sa srpskim oblasnim gospodarom knezom Lazarom Hrebeljanovićem srušio župana Nikolu Altomanovića i dobio jedan dio područja Polimlja, tj. Donje i Srednje Polimlje.
Pingelapezno sljepilo
Potpuna ahromatopsija
Osim potpune nemogućnosti da vide boju, osobe sa potpunom ahromatopsijom imaju niz drugih vidnih aberacija. Među ove optičke aberacije spadaju značajno smanjena oštrina vida (<0,1 ili 20 na dnevnom svjetlu, hemeralopija, nistagmus i teška fotofobija). Očni fundus izgleda potpuno normalno.
Polimlje
Historija
To je prostor sa ranijim župama Dabar, Crna Stijena, Breznica i Zvijezd. Najpoznatija naselja i utvrde su Prijepolje, Pljevlja, Breza, Ravan, Koznik, Kozica, Kukanj, Bukovica (Bosna), Mileševac, Klek, Kovin i Severin. Osvojeni posjedi dodijeljeni su rodu Kosače, osim Bukovice koja je pripala Pavlovićima. Prijepolje i Pljevlja su postala najveća naselja u tom području, a utvrda Kukanj je postala ljetna rezidencija roda Kosače.
Pingelapezno sljepilo
Nepotpuna ahromatopsija
Općenito, simptomi nepotpune ahromatopsije (dishromatopsije) slični su simptomima potpune ahromatopsije osim u smanjenom obliku. Osobe s nepotpunom ahromatopsijom imaju smanjenu vidnu oštrinu sa ili bez nistagmusa ili fotofobije. Nadalje, ove osobe pokazuju samo djelomično oštećenje funkcije čepićnih ćelija, ali opet imaju zadržanu funkciju štapića.
Stečena
Stečena ahromatopsija ili dishromatopsija je stanje povezano s oštećenjem diencefalona —prvenstveno talamusa srednjeg mozga — ili moždanog korteksa — neokorteksa — posebno četvrtog područja vizuelne asocijacije V4 koje prima informacije iz parvoćelijskog puta uključenog u obradu boja. Talamusna ahromatopsija ili dishromatopsija uzrokovana je oštećenjem talamusa; najčešće je uzrokovan rastom tumora jer je talamus dobro zaštićen od vanjskih oštećenja. Moždana ahromatopsija je oblik stečene sljepoće za boje koji je uzrokovan oštećenjem moždane kore, a ne abnormalnostima u ćelijama mrežnjače. Najčešće je uzrokovana fizičkom traumom, krvarenjem ili rastom tumorskog tkiva.
Kongenitalna
Poznati obrasci kongenitalnih oblika ahromatopsije su zbog kvara mrežnjačnog fototransdukcijskog puta. Konkretno, čini se da je ovaj oblik ahromatopsije posljedica nesposobnosti čepića da pravilno reaguju na svjetlosni unos hiperpolariziranja. Poznati genetički uzroci ovoga uključuju mutacije u s ćelijjskom cikličkog nukleotidog ionskog kanala CNGA3 (ACHM2) i CNGB3 (ACHM3), transducin čepića, GNAT2 (ACHM4), podjedinica čepićnih fosfodiesteraza PDE6C (ACHM5, OMIM 613093) te PDEH (ACHM6, OMIM 610024) i ATF6 (ACHM7, OMIM 616517).
Patofiziologija
Hemeralopijski aspekt ahromatopsije može se dijagnosticirati neinvazivno pomoću elektroretinografije. Odgovor na niskim (skotopskim) i srednjim (mezotopskim) nivoima svjetlosti bit će normalan, ali će odgovor pod visokim nivoom svjetlosti (fotopski) izostati. Mezotopski nivo je otprilike stotinu puta niži od kliničkog nivoa koji se koristi za tipski elektroretinogram visokog nivoa. Kada je prisutno, stanje je uzrokovano zasićenjem nervnog dijela mrežnjače, a ne zbog odsustva samih fotoreceptora.
Općenito, molekulskii patomehanizam ahromatopsije je ili nemogućnost da se pravilno kontroliše ili reaguje na izmenjene nivoe cGMP; posebno važnog u vizuelnoj percepciji jer njegov nivo kontroliše otvaranje cikličkih nukleotidnih ionskih kanala (CNG). Smanjenje koncentracije cGMP dovodi do zatvaranja CNG-a i rezultira hiperpolarizacijama i prestankom oslobađanja glutamata. Nativni mrežnjačini CNG sastoje se od 2 α- i 2 β-podjedinica, koje su CNGA3 i CNGB3, u čepićimas. Kada se eksprimira sam, CNGB3 ne može proizvesti funkcionalne kanale, dok to nije slučaj za CNGA3. Spajanje CNGA3 i CNGB3 proizvodi kanale sa izmijenjenom ekspresijom membrane, propusnošću iona (Na+ u odnosu na K+ i Ca2+), relativna efikasnost cAMP/cGMP aktivacije, smanjena prema van rectification, treperenje struje i osjetljivost na blokiranje L-cis diltiazema.
Upravljanje
Općenito ne postoji tretman za izlječenje ahromatopsije. Međutim, tamnocrveni filteri ili filteri boje šljive su od velike pomoći u kontroli osjetljivosti na svjetlost. Od 2003. postoji kibernetički uređaj pod nazivom eyeborg koji omogućava ljudima da percipiraju boju putem zvučnih talasa. Ahromatopsijski umjetnik Neil Harbisson je prvi koristio takav uređaj početkom 2004. godine, a eyeborg mu je omogućio da počne slikati u boji pamteći zvuk za svaku boju. Štaviše, postoje neka istraživanja o genskoj terapiji za životinje sa ahromatopsijom, sa pozitivnim rezultatima na miševima i mladim psima, ali manje efektivnim na starijim psima. Međutim, nisu rađeni nikakvi eksperimenti na ljudima. Mnogo je izazova u provođenju genske terapije za sljepoću za boje na ljudima.
Epidemiologija
Ahromatopsija je relativno neuobičajen poremećaj, sa prevalencijom od 1 na 30.000 ljudi.
Međutim, na malom mikronezijskom atolu Pingelap, približno 5% od 3.000 stanovnika atola je pogođeno Ljudi ovog kraja su ahromatopsiju nazvali maskun, što doslovno znači "ne vidjeti" na pingelapeskom jeziku. Ova neobična populacija privukla je neurologa Olivera Sacksa na otoke za koje je napisao svoju knjigu Otok daltonista iz 1997. godine.
Atletika na Olimpijskim igrama 2016 – bacanje diska (žene)
Takmičenja u bacanju diska za žene na OI 2016. u Rio de Janeiru održana su 15. i 16. augusta.
Rekordi
Svjetski i olimpijski rekord u ovoj disciplini prije OI 2016. prikazani su u tabeli ispod.
Raspored takmičenja
Sva vremena su po Brazilijskom vremenu (UTC-3).
Kvalifikacije
Norma za ulazak u finale, u kojem nastupa 12 takmičarki, bila je 62,00 m. Svaka takmičarka imala je 3 pokušaja, a normu je prebacilo njih osam (Q). Ostale 4 takmičarke (q) plasirale se po rezultatu. Takmičenje je održano u dvije grupe.
Finale
mini|[[Sandra Perković, hrvatska atletičarka, olimpijska pobjednica 2016.|desno]] U finalu je nastupilo dvanaest atletičarki. Nakon tri runde u drugi dio takmičenja nastupilo je samo osam prvoplasiranih, koji su imali pravo nastupiti još tri puta.
Meštrevac
Meštrevac je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Gredice (Brčko)
Gredice su naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
NGC 3584
NGC 3584 (također poznat kao ESO 129-EN12) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. marta 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Seoul
Seoul [] jeste glavni grad Južne Koreje i jedan od najnaseljenijih gradova na svijetu. Nalazi se u sjeverozapadnom dijelu zemlje na rijeci Han. Službeno ime grada je "Posebni grad Seoul". Ovo ime zasniva se na činjenici da je glavni grad te da je upravno-politički ujedno i korejska provincija.
IC 2001
IC 2001 (također poznat kao ESO 201-?5) je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Sat. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 6. decembra 1899. godine.
Seoul
Već od 18. vijeka p. n. e. do 475. godine Seoul je bio historijski glavni grad kraljevstva Baekje. Od 1394. do 1910. bio je glavni grad carstva Joseon i Korejskog carstva. Za glavni grad Koreje proglašen je 1945. Po bivšem Ustavu Sjeverne Koreje, Seoul je pravno bio i glavni grad Sjeverne Koreje, sve do promjene Ustava 1972. kada je Pyongyang, grad u kojem je sjevernokorejsko vodstvo imalo privremeno sjedište nakon završetka Drugog svjetskog rata, proglašen glavnim gradom.
IC 2001
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Seoul
Broj stanovnika Seoula kreće se oko 9,8 miliona (2010). Osim toga, grad je sjedište metopolitanskog područja Sudogwon. Ovom području pripadaju, između ostalih, i višemilionski gradovi Incheon i Suwon i u njemu živi 23,8 miliona ljudi, što predstavlja 48,6% od ukupnog broja stanovnika Južne Koreje. Sudogwon je nakon metropolitanskog područja Tokio-Yokohama drugo najveće takvo područje na svijetu. Zbog nedovoljne definicije područja i nepoznatog broja stanovnika, područja Mexico Cityja, New Yorka i São Paula neznatno se razlikuju te se Sudogwon smatra drugim najvećim regionom na svijetu.
Seoul je politički, kulturni, obrazovni, društveni i ekonomski centar Južne Koreje. Jedan je od centara međunarodnog biznisa, finansija, multinacionalnih korporacija i svjetskih organizacija. Danas je jedan od najočitijih simbola korejske privrede ("Čudo na rijeci Han"). Bio je domaćin većih svjetskih sportskih takmičenja: Azijskih igara 1988, Ljetnih olimpijskih igara 1988. i Svjetskog nogometnog prvenstva 2002. U Seoulu je 2010. održan samit G-20, a grad je proglašen UNESCO-ovim gradom dizajna.
Etimologija
Seoul je u prošlosti bio poznat pod raznim imenima: za vrijeme kraljevstva Baekje nosio je ime Wiryeseong, Hanju za vrijeme dinastije Silla, Namgyeong  za vrijeme dinastije Goryeo, Hanseong  za vladavine dinastije Baekje i Joseon, Hanyang  za vrijeme dinastije Joseon, Gyeongseong  u vremenu japanske okupacije Koreje. Današnje ime Seoul navodno vuče korijene iz korejske riječi koja znači "glavni grad", a koja se prvobitno odnosila na Gyeongju, glavni grada carstva Silla. Za razliku od ostalih imena gradova u Koreji, Seoul nema odgovarajući simbol u Hanja abecedi. Korejska je vlada 18. januara 2005. promijenila zvanično kinesko ime Hanseong u Shou'er.
Položaj
mini|350px|Pogled na Seoul Seoul se nalazi na sjeverozapadu zemlje, južno od Korejske demilitarizirane zone, na rijeci Han i nadmorskoj visini od 87 m. Središte grada okruženo je mnogobrojnim brdima, a u samom centru nalazi se brdo Namsan (Južno brdo) s televizijskim tornjem i žičarom. Brdo Bukhansan nalazi se sjeverno od grada, a na jugoistoku je tvrđava Namhansanseong i bivša prijestonica dinastije Joseon. U okolnim dolinama nalaze se mnogobrojna manja sela sa budističkim samostanima. Južno od Seoula nalazi se brdo Gwanaksan, koje je poznato mjesto za izlete i odmor.
56 km sjeverno od Seoula nalazi se grad Panmunjeom i granica između dviju Koreja koja ide 38. paralelom. U gradu je 27. jula 1953. potpisano primirje između zaraćenih strana u Korejskom ratu.
Hidrografija
mini|350px||Mostovi na rijeci Han Rijeka Han protječe kroz Seoul od istoka prema zapadu, formirajući svoj tok u obliku slova W, 40 km prije ušća. Nastaje od rijeka Bukhangang (Sjeverni Han) i Namhangang (Južni Han) istočno od grada, kod Yangsurija. U gradskom dijelu Seoula na Hanu se nalazi nekoliko otoka, od kojih je najpoznatiji Yeouido. Jedan rukavac rijeke je isušen s ciljem dobijanja građevinskog zemljišta. Historijsko središte Seoula nalazi se u povoljnom geomantijskom položaju, nešto sjevernije od rijeke, koja ovdje protječe oblikom dvostruke krivulje i nakon izlaska iz gradskog područja u pravcu sjeverozapada, nizvodno od otoka Ganghwado, utječe u Žuto more, dok se grad na jugozapadu spaja s lukom Incheon. Kroz grad protječe još 5 rijeka: Seongnae, Banpo , Tan , koja izvire nedaleko od Yongina, Jungnang, koja izvire ispod planine Bulgok i Anyangcheon, s izvorom nedaleko od Uiwanga. Na Hanu je izgrađeno 20 mostova.
Teritorijalna podjela
mini|325px|Teritorijalna podjela Seoula Mada je Seoul, politički, grad s posebnim statusom, teritorijalna podjela ista je kao i kod drugih korejskih gradova. Grad je podijeljen u gradske okruge i gradske četvrti.
Seoul se sastoji od 25 gradskih okruga, od kojih su prvi osnovani 1943. Okruzi (gu) podijeljeni su u 522 četvrti (dong), dok su one podijeljene u 13.787 tongova, a oni u 102.796 bana. Okruzi su veličine od 10 do 47 km², dok se broj stanovnika kreće od 140.000 do 650.000. Okrug s najvećim brojem stanovnika je Songpa sa 646.970 stanovnika, a najveći okrug je Seocho sa 47,14 km². Funkcije vlade okruga određuju se posebno.
Gradski okruzi Seoula:
Klima
Seoul se klimatski nalazi u umjerenom pojasu, s prosječnom godišnjom temperaturom od 12,2 °C. Klima je obilježena jakim suprotnostima, tako da najviša prosječna temperatura u augustu iznosi 29,5 °C, a najniža prosječna temperatura je u januaru: -6,1 °C.
Ljeta su u monsunskom periodu (od juna do septembra) vrlo topla i vlažna, posebno u augustu. Najviše dnevne temperature često prelaze preko 30 °C, a u augustu, najtoplijem mjesecu, prosječna je temperatura 25,4 °C. 70% godišnjih padavina, od prosječnih 1344,2 mm, padne u monsunskom periodu, a od toga prosječno 348 mm u najkišnijem mjesecu, augustu.
Zime su, pod utjecajem hladnog sibirskog vjetra, vrlo hladne, ali suhe. Obično se, zbog specifične konstelacije visokog pritiska, izmjenjuju 3 vrlo hladna dana sa četirima toplijim. Najhladniji mjesec je januar s prosječnom temperaturom od -4,9 °C te je ujedno i mjesec s najmanjom količinom padavina (prosjek: 21,6 mm).
Historija
mini|desno|Palača [[Changgyeonggung]] mini|desno|Palača [[Gyeongbokgung]] mini|desno|Gradska kapija [[Namdaemun]] mini|desno|Vrtovi u palači [[Changdeokgung]]
Prahistorija
Pronađeni arheološki ostaci od gline pokazuju da je područje oko Seoula bilo naseljeno još u mlađem kamenom dobu, prije 3.000 godina. Ostaci su nađeni u današnjim okruzima Gangdong i Songpa. Prahistorijski nalazi, nađeni u arheološkom nalazištu Amsa (Amsa-dong i Gangdong), mogli bi biti stari od 3.000 do 7.000 godina. Po pronalasku bronze (oko 700. p. n. e.) naselja se šire i prema unutrašnjosti.
Dinastija Joseon
Yi Seong-gye je 1392. osnovao dinastiju Joseon i odlučio premjestiti svoju prijestonicu. Po jednoj legendi o osnivanju, Yi Seong-gye počeo je gradnju u podnožju Gyeryongsana. Po procjenama tadašnjih geomanata, položaj grada bio je optimalan za osnivanje i premještanje glavnog grada nove dinastije. Iz tog razloga je 29. novembra 1394. Hanyang proglašen za glavni grad Koreje te su započeti radovi na izgradnji palače Gyeongbokgung, raznih svetišta, bogomolja, hramova i gradskih zidina. Zid je bio dugačak 18 km i povezivao je 4 brda koja se okruživala grad: Bugaksan, Inwangsan, Namsan i Naksan. Ostaci zidova vidljivi su i danas, kao i najvažnije gradske kapije, od kojih su najpoznatije Sungnyemun (često nazivana Namdaemun i Dongdaemun). Gradske kapije danju su otvorene, a noću se zatvaraju, što se oglašavama zvonjavom zvona.
Ubrzo se izgrađuju i druge palače. Od 1405. do 1412. izgrađena je palača Changdeokgung, a 1616. Gyeonghuigung. Ime grada kasnije je promijenjeno u Hanseong. Mada je grad, zbog povoljnog položaja i jakih utvrda, bio zaštićen, u toku Imdžinskog rata 1592, nakon bitke kod Chungjua, osvojili su ga Japanci, a 1635. Mandžurci. Tek pod vladavinom kralja Yeongjoa (1724–1776) grad doživljava puni procvat, a zbog dobrog položaja na Hanu, postaje najznačajniji trgovinski centar.
Kralj se 1872. povlači u palaču Gyeongbokgung, koja je nakon Imdžinskog rata bila porušena i obnovljena tek 1865. U međuvremenu je kao rezidencija vlade korištena palača Changdeokgung.
Katoličanstvo
Prvom pojavom katoličanstva u Koreji smatra se izgradnja prve crkve u Seoulu 1784. od strane korejskih svećenika Yi Pyeoka, Kweon Il-shina i Yi Seung-huna. Ideja izgradnje crkve bila je ujedno i osnivanje rimokatoličke vjerske zajednice na ovim prostorima. Zbog povezivanja crkve s evropskim kolonijalizmom, korejski vladari protivili su se osnivanju zajednice, a vjernici su proganjani te im je onemogućena sloboda vjeroispovijesti. Vjersko težište postavljalo se na konfučijanizam. Kad je korejski kralj Sunjo na prijestolju naslijedio Yeongjoa, uslijedili su masivni progoni katolika u Seoulu, koji su se kasnije proširili na čitavu zemlju. Uprkos tome, broj konvertiranih Korejaca je rastao. Na vrijeme progona katolika i mučenike iz tog vremena podsjeća mauzolej i hodočasno svetište Jeoldusan na obali Hana.
Katolički misionari koristili su i propagirali tada već zaboravljeno pismo, korejske abecede, koja je jednostavnija za učenje od kineskih znakova Hanja. U toku 19. stoljeća hangeul se proširio u obrazovanju naroda i postao nacionalno pismo Koreje. Istovremeno je time šireno i katoličanstvo, koristeći se hangeulom u svim crkvenim i drugim spisima.
Protestantizam
Nagodbom iz 1882, zapravo prisilom od strane SAD-a, Koreja se obavezala dozvoliti misionarske aktivnosti. Tako već 1885. u Seoul dolaze metodistički misionari Horace Underwood i Henry Appenzella, koji su 1886. osnovali do danas postojeću Seulsku crkvu Unije. Iste godine održana su prva tajna krštenja Korejaca. Nekoliko godina ranije u Koreju su došli i protestantski misionari, a najpoznatiji među njima bio je Robert Jermain Thomas, koji je 1866. prokrijumčario bibliju u Seoul. Osuđen je na smrt 1866. i pogubljen u Pyongyangu.
Japanski kolonijalizam
Kolonizacijom Koreje od strane Japana korejski kršćani su, (za razliku od japanskih, odbili zahtijevano poštovanje japanskog cara Tenna, smatrajući to idolopoklonstvom. Ovim odbijanjem priznavanja cara došlo je do progona kršćana od strane Japanaca, što je zapravo i potpomoglo borbi za nezavisnost Koreje, u kojoj su učestvovali mnogi kršćani. Time se povećao broj preobraćenih Korejaca. Nakon 1945. broj kršćana povećao se zbog većeg broja izbjeglica iz Sjeverne Koreje. Danas oko 50% svih stanovnika Seoula pripada nekoj od kršćanskih denominacija.
Japanska kolonizacija
mini|Svečanost otvaranja [[Željeznička pruga Gyeongbu|željezničke pruge Gyeongbu]] mini|Sjedište japanske prefekture u Keijōu Otvaranje Koreje prema svijetu, pod pritiskom Japana, počelo je 24. februara 1876. Sljedećih godina otvaraju se diplomatska predstavništva i ambasade Japana i zemalja zapadne Evrope. Istovremeno se otvaraju i firme stranih investitora u Seoulu i razvija se trgovina s ostatkom svijeta. 1888. godine telegrafski se povezuju Incheon, Ŭiju i Busan, a 1899. gradi se pruga Gyeonginseon u pravcu Incheona, kao prva željeznička pruga u Koreji. Iste godine pušta se u pogon i električni tramvaj u Seoulu. Željeznička pruga Gyeongbu u pravcu Busana otvara se 1. januara 1905. Broj stanovnika, koji je preko 200 godina iznosio oko 200.000, počinje rasti, tako da 1936. dostiže 730.000, a 1949. čak 1.418.000 stanovnika.
Japan anektira Koreju 1910. i ona ulazi u okvir Japanskog carstva kao provincija Chōsen. Glavni grad postaje Hanseong. Službeno ime grada u kolonijalno vrijeme postaje Keijō  i on je bio glavni grad istoimene prefekture Gyeongseong-bu.
Japanske kolonijalne vlasti izgrađuju Seoul kao centar provincije te industrijaliziraju zemlju. Mijenja se arhitektura, a grad postaje moderniji. Međutim, stanovništvo je podvgrnuto represalijama, pogotovo u vrijeme Drugog svjetskog rata. Korejska kultura se potiskuje, muškarci se nasilno regrutiraju u japansku vojsku, a žene odvode u ratna područja, gdje ih japanska vojska drži u bordelima. Seljacima se oduzima zemlja, a Korejci se prinuđavaju da uzimaju japanska imena. U školama se uči samo japanski jezik.
Nakon kapitulacije Japana 15. augusta 1945. dijelovi Japanskog carstva postaju dio američke okupacijske zone, a u Seoulu je uspostavljeno sjedište američke vojne vlade u Koreji (USAMGIK). Godinu dana nakon oslobođenja grad dobija ime Seoul i to je prvo službeno spominjanje sadašnjeg imena grada. Osnivanjem Južne Koreje 15. augusta 1948. Seoul postaje glavni grad te se istovremeno izdvaja iz provincije Gyeonggi i dobija status posebnog grada, koji odgovara statusu korejske provincije.
Korejski rat
Nakon vojne pomoći kineske vojske, američke i južnokorejske jedinice su 3. januara 1951. ponovo povukle iz Seoula. Istog dana Seoul je zauzela KNA. Kad je Seoul ponovo zauzet 14. marta, stanovništvo Seoula silom je odvedeno sa KNA u povlačenju. Grad je gotovo totalno porušen, a očevici su tvrdili da je Seoul bio razrušeniji od Berlina nakon ulaska trupa sovjetske Crvene armije.
Od početka rata do 1. augusta 1953. Busan je bio sjedište korejske vlade, mada status glavnog grada Seoulu nikad nije promijenjen.
Savremeno doba
Nakon Korejskog rata počinje izgradnja i razvoj Seoula. U narednim godinama broj stanovnika brzo se povećava, tako da već 1963. prelazi granicu od 3 miliona. Istovremeno s uvođenjem petogodišnjeg plana od strane vojne uprave Park Chung-heea napravljen je i plan razvoja i modernizacije Seoula. Uprava grada povjerena je direktno predsjedniku vlade. Izgled grada se mijenja i malo se polaže na tradicionalnu arhitekturu, tako da je danas, ako se izuzmu palače i hramovi, gotovo nemoguće naći građevinu u tradicionalnom korejskom arhitektonskom stilu. Stanovništvo se u početku koncentrira oko obala Hana, dok se u novije vrijeme naseljavaju okolni okruzi. Ovom izgradnjom Seoul postaje politički, kulturni i privredni centar Južne Koreje.
S ukidanjem tramvajskog saobraćaja 1968. počinje izgradnja metroa, tako da se prva linija otvara 15. augusta 1974. Metro se izgrađuje i dalje, tako da je povezan i sa drugim okolnim gradovima, kao i na zapadu sa metroom u Incheonu. Grad je 1986. bio domaćin 10. azijskih, a 1988. 24. ljetnih olimpijskih igara.
Do 1991. gradonačelnika Seoula imenovao je predsjednik Koreje, ali se otad članovi gradske skupštine i gradonačelnik biraju direktnim glasanjem. Proslava 600. godišnjice grada obilježena je zakopavanjem kapsule sa 600 predmeta koji se koriste u modernom životu na sjevernom obronku Namsana.
Brza izgradnja i vjerovatno nedostaci u gradnji prouzrokovali su nekoliko nesreća tokom 1990-ih u kojima je poginulo i povrijeđeno nekoliko stotina ljudi. Niz nesreća počeo je rušenjem mosta Seongsu na Hanu u oktobru 1994. kad su poginule 32 osobe, zatim su uslijedile dvije eksplozije plina u zgradama s ukupno 113 mrtvih te samoobrušavanje zgrade Sampoong, u kojem je poginula 501 osoba, a povrijeđeno ih je 937.
Za vrijeme održavanja SP-a u nogometu 2002. u Seoulu je odigrana prva utakmica, jedna utakmica grupne faze i jedno polufinale.
Planovi korejskog predsjednika Roh Moo-hyuna da se sjedište vlasti premjesti u 120 km udaljenu provinciju Chungcheongnam u područje grada Gongjua ili susjednog okruga Yeongi povučeni su nakon masovnih protesta i odluke Korejskog ustavnog suda od 21. oktobra 2004. i vlada je odustala od projekta decentralizacije, za koji bi u projektu izgradnje Sejong Cityja od 2007. do 2030. bilo potrebno 45,6 biliona vona.
Demografija
Seoul ima veliku gustoću naseljenosti, koja iznosi 18.042 stanovnika/km². Najnaseljeniji okrug je Yangcheon sa 26.400 stanovnika/km². Okrug s najviše stanovnika je Nowon u sjevernom dijelu grada sa 633.934 stanovnika, a okrug s najmanjim brojem stanovnika je Jung-gu u središtu grada. U Seoulu je krajem 2003. živjelo 102.882 osoba iz više od 90 zemalja svijeta, što odgovara 1% ukupnog stanovništva, što je u međunarodnim razmjerama dosta nisko. Najbrojnija grupa stranaca u Seoulu su Kinezi (52.572), Amerikanci (11.484) i Japanci (6.139).
Dvije osnovne religije u Seoulu su kršćanstvo i budizam. Ostale religije su korejski šamanizam i konfučijanizam. Seoul je sjedište najveće svjetske kršćanske pentekostalne zajednice, Crkva cjelovitog evanđelja Yoido sa oko 830.000 članova.
Razvoj broja stanovnika
S porastom političkog, ekonomskog i kulturnog značaja Seoula, nakon završetka Drugog svjetskog rata i povlačenjem japanskih kolonijalinh snaga počinje nagli porast stanovništva u gradu, koji je uvjetovan doseljavanjem seoskog stanovništva u grad i okolne okruge. Razaranje grada u Korejskom ratu te haotični privredni i politički odnosi nakon rata doveli su do problema u infrastrukturi, koja nije mogla podnijeti tako visok broj stanovnika. Broj stanovnika se od početka Korejskog rata sa 1,4 miliona smanjio na 650.000, a nakon završetka rata vraća se na milion, te se do 1980-ih povećava 10 puta i tako prelazi 10 miliona. Kod popisa stanovništva 2010. broj stanovnika blago je opao na 9.794.304.
Početkom 1970-ih vođene su aktivnosti naseljavanja stanovništva na južnoj obali Hana. Rezultat tih pokušaja je porast broja stanovnika u tom dijelu sa 30% (1975) na gotovo 60% danas (2014). Težište demografske politike je da se stanovništvo naseljava u okolne gradove, što je dalo rezultate u 1980-im, otkad broj stanovnika stagnira. Okolni gradovi dobro su povezani mrežom autoputeva, autobuskih linija i metroom, a ta konglomeracija s oko 20 gradova po popisu iz 2010. broji 23.836.272 stanovnika. Podaci u tabeli su od 1955, zasnovani na rezultatima popisa stanovništva, a prijašnji podaci su procjene.
Razvoj stambene politike
Za razliku od gradova u urbanom području Evrope i Sjeverne Amerike, urbanizacija Seoula nije se odvijala izgradnjom naselja u stilu porodičnih kuća, nego se razvoj odvijao izgradnjom višeporodičnih zgrada u predgrađima s velikom gustoćom naseljenosti. Gradnja često graniči s izrazito poljoprivrednim ili šumskim područjima.
Doseljavanjem ruralnog stanovništva u potrazi za poslom, 1960-ih i 1970-ih, gradila su se gusto naseljena područja, najčešće crnom gradnjom, te su time naseljena okolna područja Seoula. Izgrađena naselja, obično masivne gradnje s ciglom, vrlo se malo razlikuju od urbaniziranih područja regularne gradnje.
Većina stanovništva počela se naseljavati u okolnim područjima te je došlo i do fluktuacije stanovništva iz središta grada u tadašnja predgrađa, prouzrokovane zagušenošću centra te visokim cijenama nekretnina. Ova su područja bila slabo priključena na komunalne usluge (kanalizacija, vodoopskrba i slično). U središtu grada građene su uglavnom zgrade od 5 do 10 spratova za porodice srednjih i visokih primanja, dok su stanovništvu s niskim primanjima te zgrade bile cjenovno nedostupne. U isto vrijeme dolazi do izgradnje saobraćajne infrastukture. Grade se i proširuju autoputevi, linije metroa se produžuju te se u novim, daljim, predgrađima naseljavaju grupe stanovništva viših primanja (umjetnici, poslovni ljudi, univerzitetski profesori i visokorangirani oficiri). U tim se područjima uvodi zabrana industrijske gradnje. Novi gradovi u provinciji Gyeonggi razvijaju se u satelitske gradove i zajedno sa Seoulom, Incheonim i Suwonom čine metropolitansko područje Sudogwon.
Politika
mini|Grb Seoula desno|mini|Grb Korejske narodne skupštine Uprava Seoula sastoji se od Skupštinskog vijeća i Seulske metropolitanske uprave. Gradsko vijeće sastoji se od 104 člana, čiji je izborni period 4 godine. Istovremeno se bira i gradonačelnik Seoula, čiji mandat traje 4 godine, a on rukovodi i Seulskom metropolitanskom upravom. Ranije je gradonačelnik postavljan od strane predsjednika Koreje, a sada se bira na izborima. Osim gradonačelnika, u upravi su i 3 zamjenika gradonačelnika: 2 za upravne, a 1 za političke poslove. Okruzi imaju visoku autonomiju, a njihovi se gradonačelnici od 1995. biraju na izborima.
Korejski parlament
Sjedište Korejske narodne skupštine od 1948. nalazi se u seulskoj četvrti Yeouido-dong okruga Yeongdeungpo.
Diplomatska predstavništva
U Seoulu se nalazi 106 ambasada, dok neke države imaju svoje konzulate u drugim južnokorejskim gradovima. Ostale zemlje koje imaju diplomatske kontakte s Južnom Korejom (61) svoje diplomatske poslove obavljaju u Tokyju ili Pekingu. Bosna i Hercegovina nema ambasadu ni konzulat u Seoulu, a Južnu Koreju nerezidentno pokriva ambasada u Tokiju.
Pozorište i muzika
U Seoulu se organiziraju mnogobrojni kulturni događaji. Osim tradicionalne muzike, plesa i pozorišta, organiziraju se koncerti klasične moderne muzike, kao i savremene predstave. U Seoulu se nalaze mnogobrojna mala pozorišta, od kojih su neka i eksperimentalne prirode. Osim manjih bina, Seoul ima i veća pozorišta kao što su Korejsko narodno pozorište i Kulturni centar "Sejong".
Korejsko narodno pozorište
Korejsko narodno pozorište osnovano je 1973. i ima sjedište na brežuljku Namsan u središtu Seoula. Sastoji se od državnog orkestra, nacionalne plesne grupe i nacionalne drame. Veća od dvije sale ima oko 1.500 mjesta i u njoj se organiziraju najvažnije kulturne aktivnosti grada i države. U manjoj se sali svake srijede u 19:00 održavaju koncerti tradicionalne muzike i plesa. Pozorište ima još jednu binu za eksperimentalne predstave te jedan otvoreni amfiteatar za neformalne priredbe.
Kulturni centar "Sejong"
Nazvan po korejskom kralju Sejongu, Kulturni centar "Sejong" ima veliku binu sa 4.000 mjesta, na kojoj se odvijaju koncerti, opere i velike strane muzičke produkcije. U manjoj sali obično nastupaju horovi. U njoj se održavaju i razna predavanja, a unutrašnji je dio moguće besplatno obići s pratnjom. Osim toga, održavaju se razne izložbe kaligrafije, slikarstva i drugih umjetničkih djelatnosti.
Muzeji
mini|lijevo|[[Korejski nacionalni muzej]] U Seoulu, kao kulturnom središtu države, nalaze se mnogobrojni muzeji, od kojih je najpoznatiji Korejski nacionalni muzej, s preko 100.000 eksponata. Muzej je u oktobru 2005. preseljen u novi, veći prostor u park Yongsan u istoimenom okrugu. U njemu su, između ostalih, izloženi ostaci keramike iz vremena kraljevstva Baekje, eksponati glinenih proizvoda iz vremena dinastije Silla, skulpture zlatnog Bude, kaligrafska i slikarska djela iz vremena dinastija Goryeo i Joseon te muzej predstavlja panoramu korejske kulture.
U ovom muzeju nalazi se poznato zvono Bosingak, kulturno blago Koreje, nastalo za vrijeme dinastije Joseon. Ponavljanjem zvonjave zvona 33 puta u 4 ujutro najavljuje se otvaranje gradskih kapija, a one se zatvaraju u 19 sati sa 28 odzvona. Prvo zvono uništeno je u požaru 1455; drugo je izrađeno 1468. i do danas se čuva u muzeju. Zvono koje je trenutno u funkciji u ulici Jongno (a osim toga zvoni na smjeni stare u Novu godinu 33 puta) napravljeno je 1985, a paviljon je izgrađen 1985.
U stražnjem području palače Gyeongbok nalazi se Nacionalni narodni muzej, u kojem se mogu pogledati religiozni rituali šamanizma, tradicionalna kultura stanovanja, kućanski aparati, alati iz Koreje. Ukupno je izloženo oko 10.000 eksponata.
U središtu grada nalazi se Memorijalni ratni muzej, u kojem je izloženo oko 13.000 eksponata prvenstveno iz vremena Korejskog rata i ratne tehnologije tog vremena. U jednoj izložbenoj sali muzeja izložene su biste ratnih heroja korejske historije. U jednoj od hala prikazana je vojna nadmoć vojske Sjeverne Koreje, a u drugoj sali razvoj i historija Vojske Južne Koreje. U velikom vrtu muzeja, pored vojnih eksponata i oružja, nalazi se i spomenik kojim se obilježava učešće američkih i korejskih vojnika u Vijetnamskom ratu. Figura jednog starog ratnog korejskog jedrenjaka, tzv. broda-kornjače, izložena je u unutrašnjosti muzeja.
Građevine
Zbog važnosti grada i historijske uloge Seoula, u gradu se nalaze mnogobrojna kulturna dobra, počevši od iskopina iz kamenog doba, nekropola, hramova, carskih palača i tvrđava. Seoul ujedinjuje tradiciju s modernim dobom. Historijske građevine smještene su između modernih građevina i u manjim ulicama nalaze se mnogobrojni ostaci historije.
Palače
mini|Tradicionalne građevina Deoksugung i moderna arhitektura u centru Seoula mini|links|Changdeokgung U Seoulu, kao glavnom gradu dinastije Joseon, nalazilo se 6 palača, od kojih je 5 sačuvano. Najpoznatije su Gyeongbokgung, Changdeokgung i Deoksugung.
Gyeongbokgung izgrađena je 1394. povodom proglašenja Seoula glavnim gradom. Posebno je impresivna dvorana za prijem, Geunjeonggung. Palača je za vrijeme Imdžinskog rata 1592. zapaljena, ali ne od strane Japanaca, već od robova koji su služili u palači. Obnovljena je 1856, ali zbog slabog ekonomskog stanja u zemlji, obnova je jako utjecala na slabljenje korejske privrede. Nakon 23 godine boravka u palači kralj se preselio iz nje u navodno sigurniji Deoksugung, nakon što je njegovu ženu, kraljicu Min, ubio jedan plaćeni ubica 1895.
Iz vremena dinastije Goryeo poznate su još 2 palače: Changgyeonggung i nešto manja palača Unhyeongung. Na mjestu gdje se nekad nalazila Gyeonghuigung danas su parkiralište, Seulski historijski muzej i Seulski metropolitanski muzej umjetnosti. Glavna gradska kapija Heunghwamun premještena je 1988. i vraćena na prvobitno mjesto, a u palači su neki dijelovi rekonstruirani. Posjetiocima se nudi razgledanje kulturnih rituala korejske kulture, kao što su svečanost imenovanja državnih službenika iz vremena dinastije Joseon i smjena kraljevske garde i vjenčanje između kralja Gojeona i kraljice Min.
Hramovi
mini|[[Jogyesa]] Sjedište budističkog reda u Koreji je u hramu Jogyesa. U glavnoj ulici pored hrama nalaze se mnogobrojne trgovine s religioznim rekvizitima. Jednom godišnje (8. dana četvtrtog mjeseca kineskog kalendara održava se velika parada, kojom se obilježava Budin rođendan. U religioznoj procesiji učestvuje oko 100.000 ljudi u tradicionalnim nošnjama iz mnogih zemalja.
Hram Bongwonsa izgrađen je 889, u trećoj godini vladavine kraljice Jinseong iz dinastije Silla, a po planovima monaha To-seona. Prvobitna lokacija hrama bila je u blizini Univerziteta Yonsei. 1728. godine premješten je na stražnji ulaz današnjeg univerziteta Ewha. Svakog vikenda održava se ritual Yeongsanjae, na način kako je Buda izučavao Lotos sutru po mahajana budizmu. Bongwonsa je glavni hram budističke sekte Taego u Seoulu. Jedna posebnost ove sekte je da se monasi mogu ženiti.
Vjerski objekti
mini|[[Katedrala Myeongdong]] mini|[[Svetište Jongmyo, Svjetska baština Koreje]]
Katedrala Myeongdong simbol je gradske četvrti Myeongdong u okrugu Jung i najveća katolička crkva izgrađena 1883, koja je ujedno i simbol katoličanstva u Koreji. U Seoulu je sjedište Seulske nadbiskupije, koju je 9. septembra 1831. osnovao papa Grgur XVI.
Osim katedrale, u Seoulu se nalaze i mnogobrojni vjerski objekti drugih religijskih pravaca, a jedan od poznatijih je Wongudan, žrtveni oltar gdje su korejski vladari prinosili žrtve u vrijeme Tri kraljevstva Koreje (Goguryeo, Baekje i Silla).
Nakon usvajanja konfučijanizma u vrijeme dinastije Joseon u 14. stoljeću izgrađuju se mnoga svetišta, čime potomci kraljevske porodice nastavljaju tradiciju spomena na pretke gradeći hram Jongmyo. To je ujedno i najstarije kraljevsko konfučijansko svetište. Osim Jongmya, poznati su i hramovi Munmyo i Dongmyo. Iako je budizam suzbijan u vrijeme dinastije Joseon, izgrađen je budistički hram Jogyesa, koji je sjedište korejskog budističkog reda Jogye. Ostali veliki budistički hramovi su Hwagyesa i Bongeunsa.
Postoje i mnoge protestantske crkve u Seoulu. Najstarija protestanska crkva je Prezbiterijanska crkva Seosomun, koju je 1946. izgradio Kim Dong-Chul, izbjeglica iz Sjeverne Koreje. Nalazi se u četvrti Seosomun u okrugu Jung. Osim prezbiterijanaca, u Seoulu su zastupljeni i metodisti, baptisti i luterani.
Tvrđave
Tvrđava Bukhansanseong (Brdska tvrđava sjeverno od Hana), na sjeveru grada, druga je važnija antička tvrđava u Seoulu. Izgrađena je na obroncima Bukhana, otprilike u isto vrijeme, kao i Namhansanseong, za dinastije Baekje i nekoliko puta bila je napadnuta. Nakon napada kineske vojske u 16. stoljeću (dinastija Ming) korejski kralj dao je dodatno izgraditi tvrđavu. Za vrijeme Korejskog rata tvrđava je djelomično porušena, a u poslijeratnom periodu je restaurirana.
Nekropole
Grobnica Gwangneung, u kojoj su sahranjeni korejski kralj Sejo i njegova žena kraljica Yun Chon-hi, jedna je od grobnica u Seoulu s najvišim umjetničkim i slikarskim nivoom. Nekropola se nalazi 28 km sjeveroistočno od grada, odmah iza Uijongbua, dok su grobovi skriveni u dubokoj šumi.
Grobovi trećeg (Taejong) i 24. kralja (Heonjong) iz dinastije Joseon nalaze se u Hongneungu u četvrti Naekok-dong na jugoistoku Seoula. U blizini se nalaze i grobovi kralja Taejonga, kraljice Wonkyong, kralja Sunjoa i kraljice Sunwon. Većina grobova okružena je granitnim figurama, koje prikazuju vazale kraljeva, kao i životinje iz korejskih mitskih predanja. Svake godine 8. maja održava se ceremonija chesa, koju vode potomci dinastije Joseon.
Parkovi
mini|Cheonggyecheon 2008. Brežuljak i park Namsan jedna je od najljepših prirodnih oaza u središtu grada. Sastoji se od parka, botaničkog vrta, jednog osmougaonog paviljona i muzejskog sela, u kojem se nalazi 5 tradicionalnih korejskih kuća (hanok). Na najvišoj tački brežuljka nalazi se Toranj N Seoul, s rotirajućim restoranom na vrhu. U podnožju brežuljka nalazi se Korejsko narodno pozorište, Goetheov institut, biblioteka Namsan i botanički vrt.
Iza palače Changdeok nalazi se "tajni vrt", nazvan i Biwon, privatni vrt kraljevske porodice. Park se sastoji od pošumljenih brežuljaka, paviljona, staza sa barama i mostovima. U parku su ucrtane konture korejskog poluostrva (Bandoji). Paviljon iz 16. stoljeća napravljen je kako bi kralj Injo mogao loviti ribu. Kompleks Naksonjae je povodom održavanja kraljevskih ceremonija otvoren za javnost dvaput godišnje.
Park Seonyudo nalazi se na malom otoku na Hanu i sastoji se od parka za igranje, osmatračnica, nekoliko bara i botaničkog vrta. Park Seoul Forest u Ttukseomu nalazi se u blizini Hana i dostupan je metroom i stanicom Ttukseom. Pored zelenih površina, velikog igrališta i biciklističih staza, tu je i izložba fotografija čije su teme šume i mnoge divlje životinje. Park je otvoren 1983. i u njemu se nalazi spomenik Samjeondo iz vremena dinastije Qing, izgrađen 1639. Jedini nacionalni park u Seoulu je Bukhansan, u kojem se nalaze mnogobrojni budistički hramovi s rijetkim životinjama iz brdskih krajeva Koreje.
Do 2015. u seulskom okrugu Yongsan bit će završen veliki park, koji se nakon preseljenja američke vojne baze u Pyeongtaek 2008. prostire na 2,9 km².
Sport
mini|desno|Olipmijski plivački stadion U Seoulu se nalazi oko 12.000 sportskih objekata, koji uglavnom imaju komercijalni karakter. Oko 700 objekata je pod upravom grada ili su interna sportska borilišta. Ukupno postoji 28 objekata pod upravom grada, od kojih su 4 za nogomet, bejzbol i atletiku. Deset od 25 okruga posjeduje vlastite sportske centre, dok 4 okruga izgrađuju slične objekte.
Najpoznatiji sportski centri su Sportski kompleks Jamsil u okrugu Songpa, koji se prostire na površini od oko 0,6 km². Ovdje su se održale Azijske igre 1986, Ljetne olimpijske igre 1988. te Paraolimpijske ljetne igre 1988. Sastoji se od Olimpijskog stadiona Jamsil, kapaciteta 100.000 gledalaca, stadiona za bejzbol, plivačkog bazena, sportske dvorane i sportskog terena za učenike. U blizini se nalazi i Olimpijski park Seoul s velodromom, teniskim terenima i terenima za druge sportove.
Nacionalni sport Koreje je tekvando, a Kukkiwon, sjedište Svjetskog centra za obrazovanje u tom sportu, nalazi se u Seoulu, kao i sjedište Svjetske tekvando federacije (WTF).
Bejzbol
U Seoulu postoje tri profesionalna bejzbolska kluba, koji se takmiče pod okriljem Korejske bejzbolske organizacije : Doosan Bears, LG Twins i Nexen Heroes.
Košarka
Dva najpoznatija košarkaška tima u Seoulu su Seoul SK Knights i Seoul Samsung Thunders.
Izletišta
mini|Inwangsan Na južnom rubu grada nalazi se brdo Gwanaksan, omiljeno izletište stanovnika Seoula, s najvišom tačkom na 632 m. Zbog svoje ljepote često se naziva drugim najljepšim korejskim brdom, odmah nakon Kŭmgangsana, te Gwanaksan po njemu nazivaju Sogeumgang (Mali Kŭmgang) ili Seogeumgang (Zapadni Kŭmgang). Brdo je gusto pošumljeno, a po njemu vode mnogi izletnički putovi. Početak izletišta obično je kod Državnog univerziteta Seoul, a do samog vrha potrebno je 4 do 5 sati pješačenja. Na vrhu se nalazi radarska stanica, budistički hram Wongaksa i svetište Yeonjuam, koje je 1394. izgradio kralj Taejo iz dinastije Joseon u vrijeme premještanja korejskog glavnog grada u Seoul.
Osim Gwanaksana, u središtu grada u okruzima Jongno i Seodaemun nalazi se brdo Inwangsan (338 m), do čijeg vrha vode stepenice.
U maju 2011. otvoren je najveći plutajući otok na svijetu. To je park sa mnogobrojnim restoranima, dvoranama za svečanosti i terenima za sportove na vodi. U izgradnju otoka uloženo je oko 63 miliona eura.
Manifestacije
U svetištu Sungkyunkwan, koje se nalazi na istoimenom univezitetu, sjeveroistočno od Biwona, dvaput godišnje (1. februara i 1. augusta po lunarnom kalendaru), održava se religijska ceremonija u čast Konfučija, na čijim je religijskim osnovama nastala dinastija Joseon.
Po lunarnom kalendaru, svakog 8. aprila slavi se Budin rođendan, kao Praznik lampiona. Povodom tog praznika budistički hramovi kite se lampionima i održava se procesija s lampionoma od trga Yeouido do hrama Jogyesa.
Festivali
mini|desno|Festival "Hi! Seoul" U oktobru 2012. u dvorani KBS održan je međunarodni muzički festival ABU TV i radijski festival u organizaciji Azijske radiodifuzijske unije (ABU).
Festival Hi! Seoul je kulturni festival koji se od 2003. održava 4 puta godišnje početkom svakog godišnjeg doba. Festival je posvećen historiji i kulturnoj tradiciji Koreje i Seoula.
Kulinarski specijaliteti
Seoul nema poseban kulinarski specijalitet po kojem bi bio poznat, ali u gradu postoji veliki izbor jela, kako korejske kuhinje, tako i ostalih međunarodnih kuhinja. Hrana i usluge u restoranima zapadnih kuhinja relativno su skupe, izuzevši međunarodne restorane brze hrane, gdje se cijene kreću u rangu cijena u evropskim gradovima. Omiljeni su ulični restorani, u kojima se mogu dobiti tradicionalni korejski specijaliteti bulgogi, samgyeopsal i galbi, mali pečeni komadi mesa u raznim umacima s povrćem.
U regionu Seoula poznate su varijante kimčija zvane sokbatyi i chunggak. Ukiseljeno povrće kimči, najčešće kiseli kupus s ljutom paprikom, gotovo je stalni prilog u korejskoj kuhinji. Chunggak je ukiseljeni hren izrezan na manje komade.
Trgovine
Najveće mjesto za kupovinu u gradu je tržni centar Dongdaemun, koji se nalazi u blizini istoimene istočne stare gradske kapije. Prostire se na oko 10 blokova, a moguće je naći elektrotehničke proizvode, obuću, odjeću, namještaj, kao i sve ostale neophodne stvari. Turističko odredište je Namdaemun Sijang, koji se nalazi istočno od južne kapije. Suvenirnice i tradicionalni korejski restorani nalaze se u tržnom centru Namdaemun. Pored velikih tržnih centara, postoje mnoge robne kuće i cijele poslovne ulice u kojima se smještene razne trgovine. Jedna od poznatijih ulica je Shinsegae, koja se nalazi preko puta Korejske banke. U ulici Samil-nou u blizini Cheonggyecheona nalazi se trgovina Printemps. Antikviteti i suveniri prodaju se u gradskoj četvrti Insa-dong (okrug Jongno).
Čitave trgovinske ulice u okrugu Jongno izgrađene su ispod avenije Euljiro te hotela Westin Chosun, Lotte i Plaza. Sogong Arcade počinje ispod hotela Plaza, pa se proteže ispod hotela Chosun i završava robnom kućom Cosmos u četvrti Myongdong u okrugu Jung. Hoehyon Arcade počinje od glavne seulske pošte i završava se tek kod ulice Toegyero. U ovim podzemim trgovinama moguće je naći odjeću, nakit, knjige, računare, kamere, suvenire i reprodukcije starog porculana.
Privreda
mini|COEX Modernizacija Seoula započela je po završetku Korejskog rata te je svoj vrhunac doživjela 1990-ih. Karakteristike privrednog razvoja su prelazak u industrijsko društvo i brzi privredni rast. Između 1989. i 1998. privreda Južne Koreje rasla je prosječno 11,6%, u čemu je učešće privrednih objekata u Seoulu bilo najveće. Stopa nezaposlenosti 1997. bila je samo 2,7%. Privredna kriza iz 1997, koja je potresla velike dijelove Azije, povećala je stopu nezaposlenosti na 9%, a BDP Južne Koreje spao je na 5,5%. Nakon toga korejska privreda se počela oporavljati i nastavila je sa brzim razvojem.
U Seoulu se nalazi veliki broj industrijskih postrojenja kao što su fabrika mobitela Pantech Curitel, opskrbljivač energijom Korea Electric Power Corporation, industrijski koncerni Daewoo i Samsung, koncern mašinske industrije Hyundai, mješoviti koncern SK Group i korporacija LG. Važniji industrijski proizvodi su tekstil i odjeća, hemijski proizvodi, električni i elektronički aparati, mašine i štampači. Od ukupno 75.285 firmi, 1999. godine samo su 232 zapošljavale više od 200 radnika, a ostale firme bili su pogoni srednje veličine te firme koje u prosjeku zapošljavaju 6 osoba. Najvažnije industrijsko područje je Korea Export Industrial Complex (Guro Industrial Complex) u okrugu Guro, gdje su na površini od 1,98 km² smještene 474 firme, koje zapošljavaju 25.111 radnika, a uglavnom su zastupljeni pogoni montaže te fabrike papira. U okolnim poljoprivrednim područjima uzgajaju se soja, pšenica i proso. Destilerija Jinro proizvodi alkoholno piće, soju (čit. sodžu), koje je najprodavanije alkoholno piće na svijetu. Poznati proizvođači piva su Pivara Hite (ujedinjena u koncern Jinro) i Orijentalna pivara. Ostale firme prehrambene industrije su Seulska mljekara, Nongshim Group i Lotte.
Za uvoz i izvoz robe koristi se luka u Incheonu na obali Žutog mora. Prednost Seoula je centralni položaj između Kine i Japana, koji su udaljeni samo 2 sata leta, dok su drugi finansijski i industrijski centri Azije (Indonezija, Tajland i Filipini) udaljeni samo 5 sati leta.
Saobraćaj
mini|desno|[[Međunarodni aerodrom Incheon]] mini|[[Željeznička stanica Seoul]] mini|ldesno|Linije metroa AREX između Međunarodnog aerodroma Incheon i Seoula
Zračni saobraćaj
Seoul ima dva aerodroma: Međunarodni aerodrom Incheon (IIA) i Gimpo (GMP). Međunarodni aerodrom Incheon otvoren je 2001, kad je preuzeo ulogu glavnog međunarodnog aerodroma Seoula. Nalazi se 50 km zapadno od grada na otoku Yeongjongdo i sa Seoulom je povezan autoputem, mrežom autobuskih linija i od 2008. linijom metroa. Također je povezan željeznicom s Aerodromom Gimpo. Aerodrom je 2013. primio 41.482.828 putnika.
Gimpo do 2001. služio je kao međunarodni aerodrom, a sada se koristi uglavnom za letove unutar Južne Koreje. 2006. godine imao je 13.766.388 putnika. Nalazi se 18 km od Seoula.