cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Osmij
Drugi spojevi
Osmij sa kisikom gradi i druge spojeve, kao što su osmij-trioksid OsO3 i osmij-dioksid OsO2. Osmij-trioksid je stabilan samo u gasovitom stanju, dok je osmij-dioksid stabilan čvrsti spoj, lahko topljiv i ima strukturu rutila.
Sa halogenim elementima fluorom, hlorom, bromom i jodom, poznat je veliki broj spojeva. U tim spojevima moguća oksidacijska stanja osmija kreću se od +7 u osmij(VII)-fluoridu do +1 u osmij(I)-jodidu.
Kompleksi
Osim ovih spojeva poznati su i brojni kompleksi koji sadrže osmij. Iz osmij-tetroksida izvode se osmati, anionski kompleksi kisika i osmija. Također i sa drugim ligandima, poput amonijaka, ugljik-monoksida, cijanida i dušik-monoksida, poznati su kompleksi sa raznim oksidacijskim stanjima. Sa organskim ligandima, poput ciklopentadiena, osmij gradi kompleks osmocen, koji pripada metalocenima.
Osim klasičnih kompleksa, kod kojih se svaka veza između metala i liganda može nedvosmisleno odrediti, također postoje i neklasični kompleksi. Kod tih kompleksa, metalni klaster se sastoji iz više atoma osmija. Njihov stvarni oblik se može odrediti pomoću Wadeovog pravila.
Motajica
mini|250px|Planina Motajica Motajica je planina na sjeveru Bosne i Hercegovine. Na njoj se nalazi nekoliko planinskih vrhova iznad 500 metara nadmorske visine, među kojima su najviši: Gradina (652 m), Lipaja (643 m) i Ostraja (521 m). Na Motajici postoji veoma veliko bogatstvo šuma, i to posebno kvalitetnih hrasta i bukve, međutim zbog toga su često motajička brda ostajala ogoljena, a sa šumom je uništavan cijelokupni biljni i životinjski svijet.
Osmij
Literatura
🇵🇸
Motajica
Jedna od velikih siječa šume na Motajici se dogodila 1869. godine po nalogu osmanlijske vlade.
Motajica je jedina bosanska planina u kojoj granit ima važnu ulogu, i na njenoj sjevernoj strani duž Save je bilo više kamenih rudnika.
Na Motajici se može primijetiti i više prirodnih rijetkosti, vrijednosti i fenomena (kolonije rijetkog drveća i rastinja, čistoća vodotoka i izvora), a na njoj se nalazi i više arheoloških lokaliteta. Na ivičnim obodima bivšeg naselja Rakovac prostiru se Rakovačke šume.
NGC 4025
NGC 4025 (također poznat kao MCG 6-26-64, PGC 37738 i UGC 6982) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 147 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,50 (107 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. marta 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Katolički kraljevi
mini|desno|[[Ferdinand II, kralj Aragonije|Ferdinand i Izabela]]
Katolički kraljevi (španski: Los Reyes Católicos) je zajednički naziv pod kojim se u historiji podrazumijeva vladavina kastiljske kraljice Izabele I i aragonskog kralja Ferdinanda II. Titulu "Katoličkih kraljeva" ovom kraljevskom paru, koji se vjenčao 1469. godine, dao je papa Aleksandar VI zbog njihovog učešća u protjerivanjima jevreja i muslimana sa Pirenejskog poluostrva. Katolički kraljevi koristili su moto "Tanto monta, monta tanto, Isabel como Fernando" (bosanski: "Koliko vrijedi jedno, toliko vrijedi drugo, Izabela kao Ferdinand").
Staje
mini|280px|Staje, ulaz u naselje Staje su naseljeno mjesto u sastavu općine Ig, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Katolički kraljevi
Zajednički cilj Katoličkih kraljeva bila je persekucija Semita i rekonkvista (preosvajanje) Granade. Nakon protjerivanja Jevreja i Maura uvedena je Inkvizicija, čiji je cilj bio proganjanje conversosa, odnosno Jevreja i muslimana koji su se pod pritiskom Inkvizicije obratili na katoličanstvo. Između 1480. i 1492. godine, u Kastilji i Aragoniji su zatvarane i spaljivane hiljade conversosa. Godine 1492. Jevrejima je dat rok od četiri mjeseca, nakon kojeg su se morali ili istinski obratiti, ili napustiti Španiju. Desetine hiljada Jevreja tada je napustilo Španiju i spas potražilo u Sjevernoj Africi i Osmanlijskom carstvu. Ovim je ostvarena i osigurana brojčana nadmoć katolika i njihova potpuna prevlast.
Vladavina Katoličkih kraljeva se podudara s periodom prijelaza svijeta iz Srednjeg vijeka u moderno doba. Uz podršku gradova i sitne vlastele, uspostavili su jaku centralističku monarhiju koja se mogla boriti protiv nezajažljivog apetita za vlašću crkvenih velikodostojnika i krupnih feudalaca. Osvajanjem Granade, Navare, Kanarskih otoka, Melille i drugih dijelova Afrike, uspjeli su ujediniti svu teritoriju (osim Ceute) pod jednom jednom krunom, onog što se danas zove kraljevinom Španijom.
Staje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Katolički kraljevi
mini|lijevo|Grb Katoličkih kraljeva
Staje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Staje su imale 126 stanovnika.
Katolički kraljevi
Izabela i Ferdinand su podržali i finansirali ekspediciju Kristofora Kolumba, čiji je cilj bio pronalazak kraćeg puta za Indiju. Otkriće Amerike koje je time uslijedilo, 1492. godine, iste godine kada je Rekonkvista okončana, označilo je novo poglavlje u historiji Pirenejskog poluotoka i otvorilo nove mogućnosti u ekonomiji, nauci i politici, stavljajući naglasak na prekookeansku ekspanziju koja će trajati nekoliko vijekova.
Staje
Stanovništvo
Napomena: ''U 2007. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Ig.''
Katolički kraljevi
Katolički kraljevi su imali petero djece, a nadživjeli su dvoje najstarijih. Za svo petero svoje djece, četiri kćerke i jednog sina, Katolički kraljevi osigurali su dinastički povoljne brakove, preko kojih su Izabela i Ferdinand sklopili savezništvo sa vodećim evropskim silama 15. vijeka. Najstarija kćerka Izabela bila je udata prvo za portugalskog prijestolonasljednika Alfonsa, a nakon njegove smrti za portugalskog kralja Manuela I. Jedini sin Izabele i Ferdinanda, infant Ivan, (Infante Juan de Aragón y Castilla) bio je oženjen Margaretom Austrijskom, ali je umro rano, godine 1497. Treća kćerka Ivana, poznata u historiji kao Ivana Luda, udala se za Filipa Burgundskog. Četvrta kćerka Marija udala se za Manuela I nakon smrti njene sestre Izabele. Najmlađe dijete Katoličkih kraljeva, infanta Katarina udata je prvo za engleskog prijestolonasljednika Artura, a zatim za engleskog kralja Henrika VIII. Ironično, Katarinin je neuspjeli drugi brak donio Reformaciju na britansko ostrvo i doveo prvo do odvajanja rimokatoličanstva od engleskog katoličanstva, a zatim do uvođenja protestantizma kao zvanične vjere u državama britanskog ostrva.
Ferdinand je za dvanaest godina nadživjeo Izabelu i nakon njene smrti ponovo se oženio. Izabelu su naslijedili psihički nestabilna kćerka Ivana i njen muž Filip, a Ferdinanda njihov sin Karlo.
Sunrise Avenue
Sunrise Avenue je finska grupa osnovana 2002. u Helsinkiu.
Historija
Nakon što su bili odbijeni od strane 102 producenta, Jukka Backlund se zainteresovao kada ih je vidio u live nastupu u decembru 2004. godine. S njim su odlučili snimiti album bez da potpišu ugovor sa nekom od izdavačkih kuća.
U ljeto 2005. godine potpisali su ugovor sa Bonnier Amigo Music Group (poznati su na finskom tržištu), a kasnije sa EMI.
Dana 20. januara 2007. godine, pjevali su "Fairytale Gone Bad" u St. Jakob Halle, Basel, Švicarska, ispraćajući Nikolaya Valueva u ring, gdje je on odbranio svoju titulu svjetskog prvaka u boksu protiv Jameela McClinea.
Kolibri
Kolibri (Trochiliformes) je red ptica koji ima samo jednu porodicu, Trohilidae. Kako su bliski srodnici porodicama Apodidae i Hemiprocnidae, neki ih naučnici svrstavaju zajedno s njima u red Apodiformes. Porodica kolibrija ima više od 100 rodova i oko 330 - 340 vrsta.
Izgled i građa tijela
Kolibri su uglavnom vrlo malene ptice. Najmanji kolibri koji je u isto vrijeme i najmanja ptičja vrsta uopće, Mellisuga helenae, dugačak je, zajedno s kljunom i repnim perima, samo 6 cm. Najveća vrsta je Patagona gigas a veliki su oko 25 cm. Većina kolibrija ima šareno perje, u pravilu s metalnim odsjajem. Grlo mužjaka je često sjajno crveno, plavo ili smaragdno zeleno.
Posebno obilježje kolibrića je kljun, koji je kod gotovo svake vrste drugačiji. Tako vrsta Ensifera ensifera ima kljun dug 10 cm, što je gotovo jednako koliko mu je dugačak ostatak tijela. Suprotno tome, kljun vrste Ramphomicron microrhynchum je dug samo 5 mm. Nekim vrstama kljun je savijen prema dole, nekim prema gore, a zajedničko im je samo to, da je svaki prilagođen sasvim određenom tipu cvijeta, tako da svaka vrsta ima svoju vlastitu ekološku nišu, čime se izbjegava konkurencija među vrstama.
Jezik im je dugačak i može se ispružiti daleko iz kljuna. Na vrhu je rascijepljen i ima oblik cjevčice, što im omogućuje da lako piju nektar iz cvjetova.
Posebnosti
Kolibri imaju vrlo visoku frekvenciju zamaha krilima, čak do 80 zamaha u sekundi. To im omogućuje let u stranu kao i unatrag, a mogu i ostati u zraku na jednom mjestu. Još jedna osobitost kolibrija je i da imaju osam pari rebara, dok ih druge ptice imaju uglavnom šest. Srce im ima 400 do 500 otkucaja u minuti, a broj udaha u minuti im je do 250. Za vrijeme sna, drastično im se smanjuje frekvencija otkucaja srca, inače bi, zbog vrlo brzog metabolizma, uginuli od gladi.
Rasprostranjenost
Kolibri u prirodi žive isključivo u Americi, i to sve od juga Aljaske pa do Ognjene zemlje.
William Shakespeare
Biografija
Prvi pokušaji biografskog istraživanja o životu ovog pisca su počeli tek nakon više od pola vijeka poslije Shakespearove smrti, i stoga se ne zasnivaju na podacima iz prve ruke. Malo biografija pa čak i o poznatim ličnostima je pisano u to vrijeme. Također, iako možda izgleda čudno danas, drama nije smatrana ozbiljnom književnošću u to vrijeme, tako da dramaturzi uopšte nisu smatrani dostojnim da bi se o njima pisalo. Osim toga pozorišta su bila zatvorena od strane Puritanaca 1642. godine, 36 godina nakon smrti Williama Shakespeara, zbog čega su izgubljeni mnogi dokumenti i rukopisi. Ipak, poznat je iznenađujući broj činjenica o njemu i njegovom pozorišnom djelovanju. thumb|lijevo|Rodna kuća Williama Shakespearea u Stratfordu na rijeci Avon William Shakespeare se rodio u gradiću Stratford na rijeci Avon 1564. godine, u grofoviji Warwickshire, Engleska. U parohijskom zapismiku za gradić Stratford zabilježeno je da je William kršten 26. aprila 1564. godine. Stvarni datum rođenja ovog pisca nije poznat. Bio je treće i najstarije muško dijete od osmero djece. Otac mu je bio John Shakespeare, ugledan i imućan građanin, trgovac-zanatlija, član Opštinskog vijeća. O njegovom dobrom imovinskom statusu govori i podatak da je 1596. godine John Shakespeare mogao platiti da on i njegovo potomstvo može upotrebljavati porodični grb koji prikazuje sokola i koplje te ima francuski natpis: "Non sans droit" (Ne bez prava). Uz sve to John Shakespeare je 1571. godine izabran za gradonačelnika Stratforda. Majka Williama Shakespearea zvala se Mary, a djevojačko prezime bilo joj je Arden. Shakespeare je pohađao školu u svom rodnom gradu gdje je učio latinski i osnove grčkog jezika. Mora da je za vrijeme svog boravka u ovoj školi naučio gledati izvan mehanike jezika uočavajući ljepotu literature. Čitao je Ovidija koji je ostao omiljen tokom cijelog njegovog života, zatim Plauta najomiljenijeg pisca latinskih komedija. Također je bio upoznat sa govorništvom i logikom kroz pisanje Cicerona i Kvintilijana, kao i latinske historije, filozofije.
Postoje pretpostavke da je William Shakespeare napustio školu 1578. godine kada su poslovi njegovog oca pošli nagore, te je prisustvo četrnaestogodišnjeg sina u kući postalo neophodno. Od tada pa do njegove 18 godine o njemu ne postoje nikakvi pisani podaci. Tek od 18. septembra 1582. godine postoji dokument koji govori o ženidbi Williama Shakespearea s Ann Hathaway iz obližnjeg zaseoka Shotery, a koja je bila osam godina starija od njega. U braku najvjerovatnije nije bio sretan, jer je često pisao protiv ranih brakova. Godine 1583. rodila mu se kćerka Susan, a 1585. blizanci - kćerka Judith i sin Hamnet. Onda se opet do 1592. godine o Shakespearu ništa ne zna, a te se godine prvi put spominje kao glumac i dramski pisac. Godine 1596. umire mu sin Hamnet, a 1597. godine u Stantfordu je kupio imanje pod nazivom "New Place" i postao u međuvremenu suvlasnik pozorišta "Globe". Nedugo potom, 1601. godine Shakespearu umire otac, a 1607. udala mu se kćerka Susan za poznatog londonskog liječnika Johna Halla.
Godinu dana kasnije umire mu majka, a iste godine Willliam se povlači iz Londona u svoj rodni grad, premda je povremeno dolazio u London (npr. 1612. godine kao svjedok u jednoj parnici). Iste godine (1612.) umire mu brat Gilbert, a sljedeće 1613. i posljednji brat Richard, kada je u Londonu izgorjelo pozorište Globe. Godine 1616. udala mu se kćerka Judith, a 23. aprila iste godine umro je u 52-oj godini života u svom rodnom gradu, gdje je i sahranjen u crkvi sv. Trojstva u blizni oltara. Iznad groba postavljena je 1623. godine spomen bista s latinskim natpisom:. Shakespeareova supruga Ann umrla je 1623. godine, sedam godina poslije smrti svoga muža. Iste godine u Londonu svjetlo dana ugledalo je prvo izdanje svih djela Williama Shakespeara. Posljednji njegov neposredni potomak, unuka Elisabeth, kćerka Susan i dr Johna Halla umrla je 1670. godine čime se loza gasi.
Stvaralaštvo
Naučnici su često kategorisali šekspirovo umjetničko stvaralaštvo u četiri grupe: komedije, historije, tragedije i romanse, a njegov rad je grubo podijeljen u četiri perioda. thumb|left| Obnovljeno pozorište "Globe" u Londonu. Piščevo stvaralaštvo se uglavnom dijeli na nekoliko kategorija:
Uz dramski opus, Shakespeare je i autor spjevova, te možda najbolje zbirke ljubavne poezije u engleskoj i svjetskoj književnosti.
Rane drame
Prva poznata djela Williama Shakespearea su Richard III i tri dijela Henrik VI, napisana u ranim 1590-im u vrijeme popularnosti historijskih drama. Njegovim dramama je danas teško odrediti vrijeme pisanja, ali ispitivanjem tekstova dolazi se do pretpostavke da Tit Andronik, Komedija nesporazuma, Ukroćena goropadnica i Dva plemića iz Verone također pripadaju najranijem stvaralačkom periodu ovog pisca. Njegove prve historije, koje su bile dosta zasnovane na Hronikama iz Engleske, Škotske i Irske iz 1587. godine u izdanju Raphaela Holinsheda dramatizuju pogubne rezultate slabih ili korumpiranih vlasti i protumačene su kao opravdanje za porijeklo dinastije Tudor. Njihov sastav je bio pisan po uzoru na radove drugih elizabetanskih dramaturga, a posebno Thomasa Kyda i Christophera Marlowea. Kao uzori tu su i tradicije srednjovjekovne drame i predstava Seneke. Predstava Komedija nesporazuma je također zasnovana na klasičnim modelima, ali nisu utvrđeni izvori za Ukroćenu goropadnicu iako se odnosi na posebnu istoimenu predstavu koja možda potiče iz narodnih priča. Kao u djelu Dva plemića iz Verone u kojem se pojavljuju dva prijatelja koji naizgled odobravaju silovanje, ili u Ukroćenoj goropadnici u priči o ukroćavanju ženskog nezavisnog duha od strane muškarca su teme koje ponekad muče moderne kritičare i filmske režisere.
Zrelo doba
Šekspirove rane klasične i italijanske komedije koje sadrže čvrste dvostruke radnje i precizne komične sekvence, ustupaju sredinom 1590ih mjesto romantičnoj atmosferi u njegovim najvećim komedijama. San ljetne noći je duhovita mješavina romantike, vilinske magije, i scena iz običnog života. Njegova sljedeća komedija jednako romantični Mletački trgovac sadrži prikaz osvetoljubivog jevrejskog zajmodavca Shylocka što se odrazilo na elizabetanske stavove, ali može izgledati rasistički modernoj publici. U duhovitosti i igri riječi u djelu Mnogo vike ni za što šarmantnom seoskom okruženju u Kako vam drago i živahnom veselju u Bogojavljenskoj noći upotpunjuje Shakespearov niz velikih komedija. Nakon lirskog Richarda II koji je napisan gotovo u potpunosti u stihu,
Sijeno
mini|desno|250px|Sijeno Sijeno je naziv za travu i lišće leguminoza osušeno na suncu i zraku koje se koristi kao životinjska hrana. Količina vlage smanjuje se sušenjem sa približno tri četvrtine u zelenoj travi na približno jednu petinu u osušenom sijenu. Sijeno se obično pravi od livadskih trava, lucerke i djeteline. Trave se kose obično na njivi ili na livadi dok su još zelene, a onda se suše. Sijeno se kompresuje u pravougaone bale i vezuje se žicom ili kanapom, a često se skladišti u obliku stogova. Sijeno predstavlja osnovnu zimsku hranu za goveda i konje.
NGC 1246
NGC 1246 (također poznat kao ESO 82-9 i PGC 11680) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 259 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 1,30 (98 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. novembra 1834. godine.
William Shakespeare
Zrelo doba
Shakespeare uvodi proznu komediju u historije iz kasnih 1590-ih, Henrik IV (I i II dio) i Henrik V. Njegovi likovi postaju složeniji i nježniji kako ih spretno prebacuje između komičnih i ozbiljnih scena, proze i poezije postižući narativnu mješavinu njegovog zrelog stvaralaštva.
NGC 1246
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
William Shakespeare
Zrelo doba
Ovaj period počinje i završava s dvije tragedije: Romeo i Julija poznate romantične tragedije erotikom ispunjene adolescencije, ljubavi i smrti i Julije Cezar na osnovu prevoda Plutarhove Paralelni životi od Sir Thomasa Northa iz 1579. godine koja je uvela novu vrstu drame. Prema šekspirovskom učenjaku Jamesu Shapirou, u tragediji Julije Cezar: Njegovo tzv "tragično razdoblje" je trajalo od oko 1600-1608, iako je također napisao tzv. "problemske predstave" “Mjera za mjeru”, “Troilus i Cressida”, i “Sve je dobro što se dobro svrši”. Za to vrijeme i prije toga pisao je tragedije. Mnogi kritičari smatraju da najveće tragedije Shakespearea predstavljaju vrhunac njegove umjetnosti. Junak prve tragedije Hamlet, o kojem se vjerovatno više raspravljalo nego o bilo kojem drugom šekspirovskom liku, posebno zbog njegovog čuvenog monologa: Za razliku od neodlučnog Hamleta, čija je fatalna mana oklijevanje, junaci tragedija koje su uslijedile, “Othello” i “Kralj Lear”, su upropašteni zbog njihovih brzopletih i pogrešnih odluka. Radnje šekspireovih tragedija često zavise od takvih fatalnih grešaka ili propusta koje uznemiravaju ustaljeni red i uništavaju heroja zajedno sa onima koje je volio. U Othellu, zlikovac Jago podržava Othellovu ljubomoru do tačke u kojoj Othello ubija nevinu ženu koja ga voli. U "Kralju Learu", stari kralj je počinio tragičnu grešku odustajanjem od njegove moći, što je izazvalo scene dovodeći do ubistva njegove kćeri uz mučenje i osljepljivanje vojvode od Gloucestera. Prema kritičaru Franku Kermodeu: U Macbethu, najkraćoj i najzbijenijoj šekspireovoj tragediji, nekontrolisana ambicija podstiče Macbetha i njegovu suprugu Lady Macbeth  da ubiju zakonitog kralja i uzurpiraju prijestolje, dok ih na kraju vlastita krivica ne uništi. U ovoj predstavi, Shakespeare dodaje natprirodni element u sadržaj ove tragedije. Njegove posljednje velike tragedije, Antonije i Kleopatra i Koriolana sadrže neke od najboljih poetskih ostvarenja Shakespearea i smatraju se njegovim najuspješnijim tragedijama po pjesniku i kritičaru T.S. Eliotu.
Poznije doba stvaralaštva
U svom završnom periodu Shakespeare je završio još tri velike predstave: Cymbeline, Zimska bajka i Bura, kao i saradnju na Perikle, Princ od Tira. Manje sumorne od tragedije, ove četiri predstave su teže u tonu nego komedije iz 1590-ih, ali one završavaju pomirenjem i oproštajem od eventualno moguće tragične greške. Neki komentatori vidjeli su ove promjene u raspoloženju kao dokaz spokojnijeg pogleda na život u šekspirovom djelu, ali to može samo odražavati pozorišna modna kretanja iz tog vremena. Shakespeare je sarađivao na još dvije preostale predstave, Henrik VIII i Dva kraljevića, vjerovatno sa Johnom Fletcherom.
Kao što je bilo i normalno u to vrijeme, Shakespeare je zasnovao mnoge njegove drame po djelima drugih pisaca, preradio je stare priče i historijski materijal. Na primjer, Hamlet (iz 1601. godine) je vjerovatno prerada starijeg, izgubljenog djela (tzv. Ur - Hamlet), a Kralj Lear je obrada starijeg djela Kralj Leir. Za predstave po historijskim temama Shakespeare se uglavnom oslanjao na dva glavna teksta. Većina rimskih i grčkih drama zasnovane su na Paralelnim zivotima od Plutarha (engleski prevod Sir Thomasa Northa iz 1579.), a predstave iz engleske historije su napisane zahvaljujući “Hronikama” od Raphaela Holinsheda iz 1587. godine.
Neke od šekspirovih predstava prvi put su se pojavile u štampi kao niz izdanja manjeg formata (“quartos”), ali većina je ostala neobjavljena do 1623. godine, kada je posthumno objavljena zbirka u većem formatu (“First Folio”). Tradicionalna podjela njegovih drama na tragedije, komedije i historije slijedi logiku zbirke objavljene u većem formatu (“First Folio”). Međutim, moderna kritika je označila neke od ovih predstava "problemskim dramama", jer izmiču lahkoj kategorizaciji i konvenciji, te su uveli pojam "romanse" za kasnije komedije.
Gorica (Prozor-Rama)
Gorica je naseljeno mjesto u općini Prozor-Rama, Bosna i Hercegovina.
William Shakespeare
Poznije doba stvaralaštva
Postoje mnoge kontroverze o tačnoj hronologiji šekspirovih drama. Osim toga, činjenica da sam Shakespeare tokom svog života nije dao u štampu prave verzije njegovih drama djelimično dovodi do problema sa autentičnošću njegovih tekstova, što je čest problem sa njegovim dramama. To znači da nekoliko predstava mogu imati različite verzije tekstova. Kao rezultat toga, problem identifikacije onoga sto je Shakespeare u stvari napisao je postala glavna briga kod većine modernih izdanja. Tekstualna korupcija također proizilazi iz štamparskih grešaka ili pogrešno skeniranih linija iz izvornog materijala. Osim toga, u doba prije standardizovanog pravopisa Shakespeare je često pisao riječ nekoliko puta u različitim pravopisnim pravilima, dodatno povečavajući konfuziju kod prevodilaca. Moderni učenjaci također smatraju da je Shakespeare mijenjao svoje predstave iz godine u godinu, što bi moglo dovesti do dvije postojeće verzije jedne predstave.
Posljednje piščeve drame su ostale trajno popularne kod publike, a utemeljile su i tradiciju bajkovito-nadrealnih djela u engleskoj i američkoj književnosti.
Poezija
Šekspirovi soneti su zbirka od 154 pjesama koje se bave takvim temama kao: ljubav, ljepota, politika i smrtnost. Sve osim prve dvije pojavile su se u izdanju iz 1609. godine pod nazivom “Šekspirovi soneti” pod brojevima 138 ("Kad mi se ljubav kune da je stvorena od istine") i 144 ("Dvije ljubavi imam ja, udobnost i očaj") ranije objavljene mješovite zbirke iz 1599. godine pod nazivom “Strastveni hodočasnik”.
Uslovi pod kojima su objavljeni soneti su nejasni. Godine 1609. tekst je posvećen jednom "Gospodinu WH" koji je opisan kao "jedinim roditeljem" pjesama od izdavača Thomasa Thorpea. Ne zna se ko je taj čovjek, iako postoje mnoge teorije. Osim toga, nije poznato da li je objavljivanje soneta odobrio sam Shakespeare. Pjesme su vjerovatno napisane u periodu od nekoliko godina.
Osim toga, Shakespeare je napisao kratku pjesmu "Feniks i kornjača". Zbirka "Strastveni hodočasnik" mu se pripisuje nakon njegovog prvog objavljivanja 1599., ali u stvari samo pet njenih pjesama su Šekspirove i pripisivanje je povučeno u drugo izdanje.
Baština
William Shakespeare je jedan od nekolicine najvećih svjetskih imaginativnih književnika, autor koji bez sumnje spada u najužu elitu vrhunskih pisaca. Ne samo autor za usku i naobraženu elitu, Shakespeare je možda i najpopularniji svjetski spisatelj. Njegova djela predstavljaju okosnicu svjetskih pozorišta, a našla su i snažnoga odjeka u drugim umjetnostima, od muzike do slikarstva i filma. Neprocjenjiv je njegov doprinos svjetskoj književnosti, a uzevši sve zajedno bi se moglo reći da će vjerovatno i dalje uživati popularnost i simpatije, kako kod laičke publike, tako i kod stručnjaka i pisaca- i to zbog više činitelja, među kojima su najvjerovatnije presudni njegov svjetovni i slobodni duh neokovan dogmama vremena, kao i raznovrsnost u prikazu ljudskog doživljaja koji se kreće od tragedije do komedije, od pesimizma do optimizma, od naturalističkog egzistencijalizma do vizionarne fantazijske romanse.
Pozorište
Ne samo da je Shakespeare uspio stvoriti neke od najcjenjenijih predstava u zapadnoj književnosti, on je također izmijenio englesko pozorište širenjem očekivanja o tome šta bi se moglo postići kroz karakterizaciju, zaplet, radnju, jezik i žanr. Njegova poetska umjetnost pomogla je u podizanju statusa popularnog pozorišta, kojem su se divili intelektualci kao i oni koji su tražili čistu zabavu.
Pozorište se mijenjalo kada je Shakespeare prvi put stigao u London u kasnim 1580im ili početkom 1590ih. Ranije su najčešći oblici popularnog engleskog pozorišta bile moralne predstave iz vremena vladarske dinastije Tudor. Ove predstave, koje su bile mješavina pobožnosti, farse i urnebesne komedije, bili su alegorije u kojima se likovi oličeni moralnim vrlinama koje potvrđuju vrline takvog moralnog života navode protagoniste da odabiru takav život nad zlom. Likovi i zapleti u radnjama su simbolični, a ne stvarni. Kao dijete, Shakespeare je vjerovatno bio izložen ovoj vrsti pozorišta (uz pozorišne predstave koje su naglasak stavljale na tajanstvenosti i čuda). U međuvremenu, na univerzitetima su organizovane, akademske pozorišne predstave zasnovane na rimskim dramama. Ove predstave su se često izvodile na latinskom, gdje je stavljen veći naglasak na poetski dijalog, ali je naglasak bio na dugotrajnim govorima u odnosu nad samim fizičkim djelovanjem na bini.
Do kasnog 16.vijeka popularnost moralnih i akademskih predstava je oslabila ojačavanjem engleske renesanse i pojavom dramskih pisaca kao što su Thomas i Christopher Marlowe Kyd koji su započeli revoluciju pozorišta. Njihove predstave miješaju stare moralne drame s akademskim pozorištem za stvaranje novog sekularnog oblika pozorišta. Nove drame su imale poetsku raskoš i filozofsku dubinu akademskih pozorišnih predstava i nepristojan populizam u moralnosti. Nadahnut ovim novim stilom Shakespeare je ove promjene podigao na novi nivo, stvarajući predstave koje ne samo imaju odjeka na emotivnom nivou s publikom, nego i istražuju i raspravljaju osnovne elemente onoga šta znači biti ljudsko biće.
Roland Mushat je izjavio:. U predstavi Romeo i Julija, tvrdi Jill Levenson:. Na kraju kroz monologe Shakespeare istražuje unutrašnju motivaciju i sukob samog lika u predstavi, a ne kako je bilo uobičajeno predstavljanjem likova, prenošenjem informacija ili razrađivanjem radnje u predstavi.
Shakespearove predstave prikazuju širok spektar emocija, i njegov enciklopedijski uvid u ljudsku prirodu razlikuje ga od bilo kojeg od njegovih savremenika. Svaki dan života u Londonu koji se veoma brzo razvijao s rastom proizvodnje, daje vitalnost njegovom jeziku. On je u pozorište čak uveo prostor za stajanje za niže klase koje je dosta koristio u svojim predstavama. To je, kaže Boris Ford. Najranije Shakespirove historijske pozorišne predstave i komedije prikazuju ludosti i dostignuća kraljeva, i "u oblikovanju, sažimanju, mijenjanjem hronika, Shakespeare je stekao umjetnost dramatskog dizajna, na isti način na koji je razvio svoj izvanredan uvid u lik, njegov kontinuitet i njegove varijacije."
Literatura
Shakespeare je bio veoma značajan kod velikog broja pisaca u narednim vijekovima poslije njegove smrti, uključujući Hermana Melvillea, Charlesa Dickensa, Thomasa Hardya, i Williama Faulknera. Shakespearovi citati pojavljuju se u cijelom stvaralačkom opusu Charlesa Dickensa, a mnogi od dickensovih naslova su uzeti iz djela Williama Shakespearea. Melville je često koristio šekspirovska sredstva, uključujući formalne didaskalije i proširene monologe, kao u romanu Moby-Dick. U stvari, Shakespeare je toliko uticao na Melvillea da je glavni lik u romanu kapetan Ahab klasični lik iz šekspirovske tragične figure, "veliki čovjek srušen zbog svojih mana." Shakespeare je uticao i na niz engleskih pjesnika, posebno na Romantične pjesnike koji su opsjednuti samosviješću, modernom temom koju je Shakespeare namijenio za predstave kao što su Hamlet. Njegova djela su bila tako značajna za poeziju na engleskom jeziku iz 19.vijeka da je kritičar George Steiner nazvao sve Engleske poetske drame od Coleridgea do Tennysona "slabom varijacijom na Shakespearove teme."
Shakespeare je ujedinio tri glavne struje u literaturi: stih, poeziju i dramu. Za pjesništvo jezika, on je uveo svoju elokventnost i raznovrsnost dajući najuzvišenijim izrazima elastičnost jezika. Drugo, sonete i poeziju je vezao u strukturi, a uveo je ekonomiju i intenzitet u jezičkom izrazu. U trećem i najvažnijem području, drami, on je spasio jezik od nejasnoća i nepreglednosti unošenjem stvarnosti i živosti. Shakespearov rad u prozi, poeziji i drami označava početak modernizacije engleske književnosti uvođenjem riječi i izraza, stila i oblika u jezik.
Njegova upotreba stiha je jedan od njegovih najvažnijih doprinosa načinu kako je engleski jezik napisan. On je koristio tzv. prazan stih u cijeloj svojoj karijeri, eksperimentišući i usavršavajući ga. Slobodni ritam govora dao je Shakespearu više slobode za eksperimente. Izuzetan izbor riječi u zajedničkom mjestu stiha, kaže Boris Ford, utiču da se emocije i situacije u formi stiha daju prirodni tok jeziku sa dodatnim osjećajem fleksibilnosti i spontanosti.
Naučnici su također otkrili 20.000 muzičkih djela povezanih sa djelima Shakespearea. Tu su i dvije opere Giuseppea Verdija, Otello i Falstaff, čija se kritičnost uspoređuje s onom od izvornih predstava ovog pisca. Shakespeare je također inspirisao mnoge slikare, uključujući romantičare i slikare prije Rafaela. Psihoanalitičar Sigmund Freud je na osnovu shakespearove psihologije, a posebno one iz djela Hamlet, koristio za njegove teorije ljudske prirode.
Ugled
Ugled Williama Shakespearea je značajno porastao tokom godina. Dok je bio živ i ubrzo nakon njegove smrti, Shakespeare je bio poštovan, ali nije bio smatran naboljim pjesnikom u njegovo vrijeme. Bio je na nekim listama vodećih savremenih pjesnika, ali on nije imao ugled poput Edmunda Spensera ili Philipa Sidneya. Nakon "Interregnum" faze zabrane od 1642-1660 godine, novo obnavljanje pozorišnih trupa imalo je kao oslonac prethodne generacije pisaca za pisanje njihovog repertoara, a najviše od svih veoma popularni duet Beaumont i Fletcher, ali i Ben Jonson i Shakespeare. Kao i kod drugih starijih pisaca, Shakespearove drame su nemilosrdno prilagođene kasnijim dramaturzima u fazu obnove pozorišta sa malo poštovanja prema onome što će se kasnije razviti.
Počevši od kraja 17. vijeka, Shakespeare je počeo da se smatra najvažnijim dramskim piscem na engleskom jeziku i u manjoj mjeri pjesnikom. U početku ovaj ugled je bio usredsređen na Shakespearea kao dramskog pjesnika, koji se više proučava preko štampanih stranica nego u pozorištu. Do početka 19. vijeka Shakespeare je počeo ostvarivati vrhunac svoje slave i popularnosti. Za to vrijeme njegove pozorišne predstave pružaju spektakl i melodramu za narodne mase i bile su izuzetno popularne. Kritičari iz vremena romantizma što su Samuel Taylor Coleridge podigli su nivo divljenja prema Shakespearu do laskanja ili "barda", u skladu sa poštovanjem iz vremena romantizma za pjesnika kao proroka i genija. Sredinom 19. vijeka Shakespeare je postao amblem "engleskog ponosa i okupljanja za cijelo Britansko carstvo" kako je Thomas Carlyle napisao 1841.
Kritičar Harold Bloom je napisao 1999. godine:
Ova ocjena je bila dominantna barem do sredine 18. vijeka.
IC 2405
IC 2405 (također poznat kao IRAS 08455+3724, MCG 6-20-6 i PGC 24766) je galaksija koja je udaljena oko 355 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 0,80 (83 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 2. marta 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stope
Stope su naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stope su imale 43 stanovnika.
Ivan, princ od Asturije
Ivan Aragonski i Kastiljski (28. juni 1478 - 4. oktobar 1497) bio je jedini sin kastiljske kraljice Izabele I i aragonskog kralja Ferdinanda II. Kao jedini sin Katoličkih kraljeva Ivan je bio iznad svojih sestara u nizu nasljednika i nosilac titula princa od Asturije (kao majčin prijestolonasljednik) i princa od Girone (kao očev prijestolonasljednik) od rođenja do smrti.
Status
Rođenje muškog nasljednika učvrstilo je poziciju njegove majke, koja se tada borila sa svojom sestričnom Ivanom za kastiljsku krunu. Njegova starija sestra Izabela je izgubila titulu princeze od Asturije u njegovu korist. Godinu dana kasnije umro mu je djed po ocu, aragonski kralj Ivan II, te je princ od Asturije postao i princ od Girone, prestolonasljednik svog oca.
Brak
S osamnaest godina oženjen je nadvojvotkinjom Margaretom Austrijskom, kćerkom Maksimiljana I, cara Svetog Rimskog Carstva. Umro je šest mjeseci nakon vjenčanja, na putu za Portugal, gdje se njegova sestra Izabela udavala. Njegova udovica je bila trudna u trenutku njegove smrti i kasnije rodila mrtvorođenu djevojčicu, koja bi postala prestolonasljednica da je bila rođena živa.
Naslijeđe
Ivanova smrt zaslužna je za dolazak Habsburgovaca na španski tron; da on nije umro, dinastija Trastámara bi ostala na vladarskom tronu. Nakon Ivanove smrti titula princa od Asturije i prijestolonasljednička pozicija otišla je njegovoj starijoj sestri Izabeli, zatim njenom sinu Mihaelu i naposljetku Ivanovoj mlađoj sestri Ivani, koja je i naslijedila svoje roditelje.
Kristofor Kolumbo je 1492. godine novootkriveno kubansko ostrvo nazvao La isla Juana, prema tadašnjem prijestolonasljedniku Ivanu.
Porodično stablo
mini|lijevo|Krštenje princa od Asturije
NGC 5502
NGC 5502 (također poznat kao MCG 10-20-77, NGC 5503 i PGC 50508) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 406 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,30 (35 hiljada sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Edward Swift 9. maja 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7001
NGC 7001 (također poznat kao IRAS 20585-0023, MCG 0-53-16, PGC 65905 i UGC 11663) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 326 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,40 (133 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (105 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 21. jula 1827. godine.
Brezik (Kalesija)
Brezik je naseljeno mjesto u općini Kalesija, Bosna i Hercegovina.
NGC 7001
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Smaragd
mini|desno|300px|Kristal smaragda Smaragd (Be3Al2(SiO3)6) je kristal berila. Zelene je boje sa hromom u tragovima, a ponekad i vanadijumom. Izuzetno je cijenjen i po težini se smatra najvrijednijim dragim kamenom. Beril ima tvrdoću 7,5 do 8 po Mosovoj skali tvrdoće. Ipak efektivna tvrdoća smaragda je manja zbog fraktura i inkluzija. Većina smaragda ima dosta inkluzija (ubačenih dijelova) tako da se ipak lakše lome nego što bi se očekivalo po stepenu tvrdoće.
Smaragdi se javljaju u mnogo nijansi zelene i plavozelene boje. Postoji širok spektar jasnoće, koji zavisi od inkluzija i rascjepa kristala. Najveću cijenu dostiže jasno kamenje sa tamnom, ali živahnom bojom.
Većina smaragda se ulji, da bi se poboljšala jasnoća. Ulje od cedra se često koristi u tu svrhu, jer ima sličan indeks prelamanja. Pri trgovini dragim kamenjem ne prihvata se uljenje zelenim uljem.
U antičkom vremenu smaragdi su se kopali u Egiptu, Austriji i Svatu u sjevernom Pakistanu. Rijedak tip smaragda zvan "trapiš" nalazi se u Kolumbiji. Kolumbijski smaragdi su najcjenjeniji zbog jasnoće. Dobri smaragdi kopaju se i u Zambiji, Brazilu, Zimbabveu, Madagaskaru, Pakistanu, Indiji, Afganistanu i Rusiji. Vrijednost smaragda ovisi od brušenja, boje, jasnoće i broja karata.
NGC 2594
NGC 2594 (također poznat kao MCG 4-20-56 i PGC 23704) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 108 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 0,80 (25 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 29. marta 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Prača (Pale, FBiH)
Prača je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina. Naselje Prača je smješteno na obalama rijeke Prače a ujedno je i centar općine Pale, jedne od tri općine Bosansko-podrinjskog kantona. Leži između planina Jahorina, Romanija, Crni rajski vrh, Klek, te Borovac. Prača je od Goražda udaljena 40-tak, a od Sarajeva 35 kilometara, te je povezana sa ostatkom Bosne i Hercegovine modernim putevima. Nalazi se na nadmorskoj visini od 639 do 1344 metara.
Prača u srednjem vijeku
Prača, (Praça), srednjovjekovno naselje i trg na rijeci Prači, lijevoj pritoci Drine u koju se ulijeva kod Ustiprače u istočnoj Bosni. Današnji gradić Prača smješten je na sredini puta između Sarajeva i Goražda.
Župa Vrhprača koja se spominje u povelji ugarskog kralja Bele IV od 12.7. 1244. ('comitatus Vrch pracha') ukazuje da je u nekom ranijem periodu egzistirala i župa pod imenom Prača. Prvi spomen Prače u dubrovačkim izvorima je iz 1361. Tada je Nikola Miletković iz Prače postao dubrovačkim građaninom. Prača pripada privredno najrazvijenijim naseljima u Bosni druge polovine 14. i prvih decenija 15. st. U jednoj odluci dubrovačke vlade od 12.8. 1380. među najvažnija mjesta Srbije i Bosne u kojima se zadržavaju Dubrovčani, pored Drijeva, Srebrenice i Novog Brda, navedena je i Prača. Privredni život je pod utjecajem Dubrovčana ali istaknuta je uloga domaćih trgovaca. Oni su aktivni u izvozu olova iz obližnjeg rudnika Olovo. Ističu se Mikoje Radanović zvani Tezalo, otac čuvenog Braila Tezalovića, Bogdan Muržić i Brajko Hvaonić. Od tridesetih godina, sa smanjenim interesom za olovnu rudu slabi i privreda Prače.
Naselje Prača pripadalo je župi Borač. U rukama je vlastelinske porodice Pavlovići. Pored njega je tvrđava Novi (Pavlovac (Novi u Prači)) koja je sagrađena u 15. vijeku radi zaštite staroga trga. U osmansko doba pored naselja egzistira nahija Prača (Čataldža). U austrougarsko doba kroz Praču je prolazila pruga Sarajevo-Višegrad.
Po dolasku Austro-Ugarske na prostor Bosne i Hercegovine Prača se ubrzano gradi. Gradi se vojna kasarna, vježbalište i strelište, osnovna škola te poštansko-telegrafsko-telefonski ured.
Karcinom
Karcinom je kategorija tipova karcinoma koji se razvijaju iz epitelnih ćelija. Konkretno, karcinom je rak, koji počinje u tkivu koje pokriva unutrašnju ili vanjsku površinu tijela i koje proizlazi iz ćelija koje  su porijeklom iz endoderma,  mezoderma ili ektodermnog klicinog sloja tokom embriogeneze.
Karcinomi nastaju kada se ošteti ili izmijeni ćelijska DNK pa ćelika  počne nekontrolirano rasti i postati zloćudna. Termin je izveden iz starogrčkog καρκίνωμα - karkinoma = grlobolja, čir, rak, što je izvedeno iz latinskog karkinos, što također znači rak.
Klasifikacija
Od 2004. godine nije uspostavljen niti jedan jednostavan i sveobuhvatan sistem klasifikacije u naučnoj zajednici. Međutim, tradicijski se zloćudne pojave klasificiraju u različite vrste, koristeći kombinaciju kriterija, uključujući: Vrsta ćelije iz koje polaze; posebno: Ostali kriteriji koji imaju ulogu u dijagnostici raka uključuju:
Histološki tipovi
Postoji veliki broj rijetkih podtipova anaplastičnog, nediferenciranog karcinoma. Neke od poznatijih uključuju lezije koje sadrže pseudosarkom velikih komponenti: karcinom vretenastih ćelija (sadrže izdužene ćelije koje podsećaju na karcinom vezivnog tkiva), karcinom džinovskih ćelija (sadrže ogromne, bizarne, višestemične ćelije) i sarkomatoidni karcinom (mješavine vretenastog i džinovskog ćelijskog karcinoma). Pleomorfni karcinom sadrži vretenaste ćelije i/ili džinovske ćelijske komponente, plus najmanje 10% komponenti ćelija karakterističnih za visoko diferencirane tipove (tj. Adenokarcinom i/ili karcinom pločastih ćelija). Vrlo rijetko, tumori mogu sadržavati pojedine komponente koje podsjećaju i na karcinom i pravi sarkom, uključujući karcinosarkom i plućni blastom. Historija pušenja cigareta najčešći je uzrok karcinoma velikih ćelija.
Karcinom nepoznate primarnosti
Izraz karcinom također je obuhvatio zloćudne tumore sastavljene od transformiranih želija čije je porijeklo ili razvojna loza nepoznata (vidi karcinom nepoznatog primarnog porijekla; CUP), ali koji posjeduju određene specifične molekularne, ćelijke i histološke karakteristike vezane za epitelne ćelije. To može uključivati proizvodnju jednog ili više oblika citokeratina ili drugih intermedijarnih filamenata, međućelijskih mostovnih struktura, keratinskih perli i / ili tkivnih arhitektonskih motiva kao što su stratifikacija ili pseudostratifikacija.
Karcinom In situ
Termin karcinom in situ (ili  CIS) je pojam za ćelije koje su značajno nenormalne, ali nisu karcinomske. Stoga oni nisu tipski karcinomi.
Patogeneza
Kancer nastaje kada jedna ćelija potomstva akumulira mutacije i druge promjene u DNK, histonima i drugim biohemijskim spojevima koji čine ćelijski genom. Ćelijski genom kontrolira strukturu ćelijskih biohemijskih komponenti, biohemijske reakcije koje se događaju unutar ćelije i njene biološke interakcije s drugim ćelijama. Izvjesne kombinacije mutacija u datoj potomačkoj ćeliji rezultiraju time da ćelija (koja se također naziva matična ćelija karcinoma) pokazuje niz nenormalnih, [malignih] svojstava koja se, kada se uzimaju zajedno, smatraju karakterističnim za rak, uključujući: Ako se ovaj proces kontinuiranog rasta, lokalne invazije, regionalnih i udaljenih metastaza ne zaustavi kombinacijom stimulacije imunološke zaštite i intervencija liječenja, krajnji rezultat je da domaćin trpi neprestano povećavanje tereta tumorskih stanica u cijelom tijelu. Na kraju, opterećenje tumora sve više ometa normalne biohemijske funkcije koje obavljaju domaćini organi, a na kraju slijedi smrt. Karcinom je samo jedan oblik raka – onaj koji je sastavljen od ćelija koje su razvile citološki izgled, histološku arhitekturu ili molekularne karakteristike epitelnih ćelija. Matične ćelije karcinoma progenitora mogu biti formirane iz bilo koje od niza onkogenih kombinacija mutacija u totipotentnoj ćeliji, multipotentnoj ćeliji, ili zreloj diferenciranoj ćeliji.
Mutacija
Sekvenciranje genoma utvrdilo je frekvenciju mutacije za kompletan ljudski genom. Učestalost mutacija u čitavom genomu između generacija za ljude (roditelja do djeteta) je oko 70 novih mutacija po generaciji. Karcinomi, međutim, imaju mnogo veće frekvencije mutacija. Konkretna učestalost ovisi o vrsti tkiva, postojanju ili nedostatku popravki nepodudarne DNK koji  i izloženost agensima koji oštećuju DNK, poput komponenti duhanskog dima. Tuna i Amos su saželi frekvencije mutacije po megabazi (Mb) u nekim karcinomima, kako je prikazano u tabeli (zajedno s naznačenim frekvencijama mutacija po genomu).
Q
Datoteka:Latin alphabet Qq.png
Q je 17. slovo latinske abecede. Koristi se i u abecedama romanskih i germanskih jezika (često uz u kao digram qu) kao npr. u engleskom, francuskom ili njemačkom. Znači i:
Mehr
Mehr (iz, mahr, pl. muhūr)‎‎ ili vjenčani dar u islamu, je određena vrijednost, imetak ili novac koji je, po šerijatskim propisima, musliman dužan dati ženi prilikom sklapanja braka. Prema islamskom vjerovanju, ova obaveza je propisana u Kur'anskoj suri En-Nisa.
Prema nekim hadisima, u davna vremena mehr se mogao davati i u vidu nematerijalnih stvari. Primjer toga je da je Muhammed naredio jednom svom ashabu da svoju ženu poduči nekim surama iz Kur'ana umjesto vjenčanog dara.
Mehr se dijeli na:
Prema šerijatskim propisima, mehri-muadžel se daje odmah po stupanju u brak, a muedždžel u slučaju ako se muž razvede od žene ili umre. On predstavlja neku vrstu "osiguranja" za ženu, odnosno određenu ekonomsku i materijalnu sigurnost.
Ispravnost mehra
Mehr se može dati u novcu, vrijednim stvarima, nakitu i svemu ostalom, što ne potpada pod haram (svinjetina, alkohol i slično). Mehr se ne može dati od imetka koji je stečen nepoštenim radom, krađom i sličnim haram-poslovima. Visina mehra nije određena. Međutim, prema praksi Muhammeda visina mehra u to doba se obično kretala oko 400 dirhema. U jednom hadisu se kaže: Najviše berićeta ima u onim ženama koje najmanje zahtijevaju. Prema nekim islamskim naučnicima hanefijskog mezheba, najmanji iznos mehra iznosi oko 10 dirhema, a po tom mezhebu, mehr ne može biti ništa nematerijalno.
NGC 4026
NGC 4026 (također poznat kao MCG 9-20-52, PGC 37760 i UGC 6985) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 43 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 5,20 (65 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Masarykov univerzitet
Masarykov Univerzitet (Latinski: Universitas Masarykiana Brunensis) je univerzitet u Brnu, Češka Republika, osnovan 1919. godine. Sastoji se od devet fakulteta.
Historija
Masarykov Univerzitet je osnovan 28. januara 1919. godine. Brnu je, u to vrijeme, bio dvojezičan grad.
Prema broju studenata i studijskih odsjeka i programa, Masarykov Univerzitet je trenutno najveći univerzitet u Češkoj Republici.
Fakulteti
Funkciju rektora obavlja Martin Bareš.
Brassicales
Brassicales je red cvjetnica, kupusnjača, iz razreda Magnoliopsida. Imenovan je po najvažnijem, tipskom rodu Brassica i porodici Brassicaceae. Po to the APG II sistemu, uključen je u euroside II, dikotiledone. Jedan od karakteristika mnogih članova reda je proizvodnja spojeva glukozinolata.
Većina sistema klasifikacije uključila je ovaj red, iako ponekad pod nazivom Capparales (ime je izabrano ovisno o tome za koje se smatra da ima prioritet). Rod uključuje slijedeće porodice cvjetnica:
Prema Cronquistovom sistemu, Brassicales su nazivane Capparales i uvrštavali se među Dilleniidae. Jedine uključene porodice bile su Brassicaceae i Capparaceae (tretirane kao odvojene porodice), Tovariaceae, Resedaceae i Moringaceae. Ostali taksoni koji su sada ovdje uključeni stavljeni su u razne druge redove.
thumb|upright|[[Cleome hassleriana]]
Porodice Capparaceae i Brassicaceae usko su povezane. Jedna grupa, koja se sastojala od Cleome i srodnih rodova, uobičajeno je bila uključena u Capparaceae, ali to rezultira u parafiletskoj prirodi Capparaceae. Stoga se ova grupa uglavnom sada uključuje ili u Brassicaceae ili kao vlastita, posebna porodica, Cleomaceae.
Kalesija Selo
Kalesija Selo je naseljeno mjesto u općini Kalesija, Bosna i Hercegovina.
Historija
Kalesija Selo, kao samostalno naseljeno mjesto, postoji od popisa 1991. godine. Do tada se nalazilo u sastavu naseljenog mjesta Kalesija.
Strahomer
mini|280px|Strahomer, pogled na vrh planine [[Krim (Slovenija)|Krim sa RTV-odašiljačem Krim]] Strahomer je naseljeno mjesto u sastavu općine Ig, regija Srednja Slovenija, Slovenija.