cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Papagaji
Izgled i ponašanje
Pri šepurenju neki papagaji koriste fluorescentno perje da bi privukli partnere. Jaja 1 do 8, zavisi od vrste. Inkubacija traje 17-35 dana. Gnijezdo je obično u dupljama drveća, nekada u rupama litica, zemlji ili termitištima. Neke vrste se gnijezde zajedno u visokoj travi ili u gnijezdima od grančica. Veliki broj vrsta je monogaman.
Potporodice i neke poznatije vrste
Ukupno 54 vrste u 12 rodova.
Ukupno 265 vrsta u 57 rodova.
Hezbollah
Hezbollah (, Hizb Allāh, Božija stranka) je šiitska, pro-iranska, libanska paravojna organizacija i politička stranka. Osnovana je 1982. godine kao pokret otpora protiv izraelske okupacije. Iako je Hezbollah danas jedna od političkih stranaka u Libanonu i postavlja neke od ministara u libanonskoj Vladi, Hezbollah još uvijek rukovodi paravojnim trupama koje djeluju u borbi protiv Izraela. Neke države, kao naprimjer SAD, su Hezbollah proglasile terorističkom organizacijom. Ujedinjeni Narodi i Evropska unija u svojim aktuelnim izvještajima ne svrstavaju Hezbollah u terorističke organizacije.
Nastanak
Kratko nakon upada izraelskih trupa u južni Liban 1982. godine, došlo je do osnivanja Hezbollah spajanjem šiitskog Amal pokreta sa više manjih vojnih grupa. Hezbollah je u početku zajedno sa Amal policijom u Libanu vodila borbu protiv izraelskih trupa da bi 1985. godine došlo do raskida između proiranskog Hezbollah i prosirijskog Amal pokreta. Nakon završetka građanskog rata, došlo je do pomirenja ova dva pokreta i političke koalicije.
Finansiranje
Hezbollah se sa jedne strane finansira dobrotvornim prilozima, čije je porijeklo vrlo često nepoznato. Sa druge strane iranska Vlada podržava Hezbollah sa oko 50 miliona € godišnje.
OPEC
desno|mini|250p|Sjedište OPECa u Beču Organizacija zemalja izvoznica nafte (engleski Organization of the Petroleum Exporting Countries (OPEC)) je međunarodna organizacija koju čine Alžir, Angola, Ekvador, Irak, Iran, Kuvajt, Libija, Nigerija, Katar, Saudijska Arabija, Ujedinjeni Arapski Emirati i Venezuela.
Od godine 1965. sjedište joj se nalazi u Beču.
Glavni cilj Organizacije prema njenom Statutu jest koordinacija i ujednačenje naftne politike zemalja članica i ustanovljavanje najboljih načina da se očuvaju njihovi interesi, pojedinačni i kolektivni; smišljanje načina i sredstava za stabilizaciju cijena na međunarodnim naftnim tržištima s ciljem uklanjanja štetnih i nepotrebnih fluktuacija cijena; stalnu brigu o interesima zemalja proizvođača i nužnost osiguranja stalnog prihoda zemalja proizvođača, te efikasno, ekonomično i stalno snabdijevanje naftom zemalja potrošača, te pravični povrat uloženog kapitala onima koji ulažu u naftnu industriju.
Historija
Formiran 1960-tih prevashodno da bi proizvođači nafte stekli bolju poziciju u odnosu na velike naftne kompanije, koje su uglavnom bile američke, britanske ili holandske. U početku su se članice zalagale za preraspodjelu profita od nafte između naftnih kompanija i zemalja proizvođača, međutim početkom 1970-tih OPEC je pokazao svoju snagu.
Arapsko - Izraelski konflikt je doveo do toga da OPEC preraste iz jednog vida kartela u oblik organizacije sa političkom snagom. Nakon Šestodnevnog rata 1967. godine, arapske članice OPECa su se izdvojile formirajući Organizaciju arapskih zemalja izvoznica nafte, s ciljem da izvrše pritisak na zapadne zemlje koje su pružale podršku Izraelu. Egipat i Sirija, koje nisu proizvođači nafte, pridružili su se također organizaciji da bi joj pomogle artikulirati političke ciljeve.
Jom Kippurski rat 1973. godine još je više ujedinio arapske zemlje, i doveo do toga da arapske zemlje proizvođači nafte uvedu embargo Sjedinjenim Državama, zemljama zapadne Evrope i Japanu. To je dovelo do velikog udara na ekonomski rast tih zemalja i čitavog svijeta uopće, pošto je energija odjednom postala skupa, što je poznato i kao naftna kriza 1970-tih
Poslovanje
Procjenjuje se da se na području zemalja članica OPEC-a nalazi oko dvije trećine svjetskih zaliha nafte, a one trenutno pokrivaju oko 40% svjetskog tržišta nafte. Zahvaljujući snazi same organizacije zemlje članice dobijaju svake godine sve više novca za naftu koju izvoze. Godine 2004. prihod zemalja OPEC-a od izvoza je iznosio 338 milijardi $, što je veliko povečanje ako se usporedi s 1972. godinom i prihodom od 23 milijarde $, odnosno 140 milijardi $ za godinu 1977.
mini|400p|Članice OPEC-a
Članstvo
Organizacija ima 12 članica. Ispod je pobrojana lista sa datumima učlanjenja.
mini|175p|Logo OPEC-a
Anastacia
desno|mini|Anastacia na koncertu 2005. Anastacia (rođena kao Anastacia Lyn Newkirk 17. septembra 1968. ) je poznata američka pjevačica i kantautor. Iako je slavna u Evropi, Južnoj Americi, Sjevernoj Americi, Aziji i Africi, Australiji i Okeaniji u svojoj domovini nije tako poznata. Često je zovu mala dama sa jakim glasom jer je visoka samo 160 cm. . Također je poznata i po svojim naočalama, mada ih je nakon operacije 2005. prestala nositi. 2007. godine udala se za svog tjelohranitelja Wayne Newtona u Meksiku. Osvojila je brojne nagrade, između ostalih i MTV Europe Music Awards i njemački ECHO
Dolič (Kuzma)
mini|280px|Dolič, seoske kuće Dolič je naseljeno mjesto u sastavu općine Kuzma, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Murska Sobota.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolič je imao 392 stanovnika.
Santo Domingo
Santo Domingo je luka i glavni grad Dominikanske Republike. Nalazi se na južnoj obali ostrva Hispaniola, uz ušće rijeke Ozama. Ovaj je grad najstarije naselje Evropljana u Americi. Osnovao ga je Bartolomeo, brat Kristofora Kolumba (1496.). Univerzitet je osnovan 1558. Grad je privredno središte sa metalurgijom, tekstilnom, hemijskom, drvnom i prehrambenom industrijom. Postoji i međunarodni aerodrom.
Historija
Prije dolaska Evropljana je na ostrvu Hispanioli živjelo indijansko pleme Taíno na čijem jeziku se ostrvo zove Quisqueya (majka svih zemalja), ili Ayiti (zemlja visokih planina). Santo Domingo je prvi evropski grad na američkom kontinentu. Osnovao ga je Bartolomeo Kolumbo, brat Kristofora Kolumba, 1496. godine (naselje je osnovano 1496., a grad službeno postoji od 1498). Grad je u početku nazvan La Isabela, prema španskoj kraljici Izabeli I., a kasnije se naziva Santo Domingo.
1795. je Santo Domingo pripao francuskoj koloniji Haiti, gdje je 1801. došlo do pobune robova i osnivanja nezavisnog Haitija. Grad je vraćen Španiji 1809. Od 1821. je glavni grad nezavisne države nazvane Španski Haiti (Haití Español), koja je kasnije ujedinjena sa Haitijem u jedinstvenu republiku, koja je obuhvatala cijelo ostrvo. 1844. se istočni španski dio ostrva pobunio pod vođstvom Juana Pabla Duartea. Španci su se na ostrvo vratili 1861., a od 1865. postoji nezavisna Dominikanska Republika i Santo Domingo je njen glavni grad.
U Dominikanskog Republici je u narednom razdoblju bilo mnogo nereda i državnih udara, i svi su se događali u Santo Domingu. Između 1916. i 1924. je grad pod okupacijom SAD-a. 1830. je grad pogodio uragan San Zenón. Nakon što je obnovljen, grad se nazvao Ciudad Trujillo, prema tadašnjem diktatoru Rafaelu Trujillu. Nakon njegovog svrgavanja 1961. se grad ponovo zove Santo Domingo.
Geografija
Santo Domingo se nalazi na jugu ostrva Hispaniole (koji je podijeljen između Dominikanske Republike i Haitija), na estuariju (širokom ušću) rijeke Ozame. Široko ušće je od mora odvojeno kopnenom prevlakom, i čini dobru prirodnu luku. Ozama je najvažnija dominikanska rijeka. Reljef je relativno ravan, ali na području grada postoji nekoliko brežuljaka.
Dolič
Slovenija:
Santo Domingo
Geografija
Klima je tropska, sa malim godišnjim kolebanjima temperature (27-300 C). Ljeti ima mnogo više padavina i česti su uragani. 250px|lijevo|mini|Kolumbov svjetionik
Znamenitosti
U staroj jezgri grada postoji mnogo sačuvanih kolonijalnih građevina iz ranog perioda, pa je ona upisana na listu svjetske baštine UNESCO-a. Najvažnija je katedrala Santa María la Menor koja je najstarija katedrala u Americi. Mnogi historičari vjeruju da je u njoj pokopan Kristofor Kolumbo, iako za to nema čvrstih dokaza(citat potreban). Značajna je građevina Alcázar de Colón koju je sagradio Diego Colón, sin Kristofora Kolumba, koji je bio guverner Hispaniole (najstariji američki dvorac i kasnije sjedište španskog potkralja). Postoji bivša palata generalnog guvernera u kojoj je danas muzej Museo de las Casas Reales. Tvrđava Ozama je najstarija američka tvrđava. Monasterio de San Francisco (samostan sv. Franje) je prvi američki samostan.
Značajna je i Nacionalna palata koja je sjedište vlasti Dominikanske Republike. Kolumbov svjetionik (Faro a Colon ) je zgrada-spomenik podignuta u čast Kolumba. Značajna je Palata kulture. Grad ima mnogo muzeja i kazališta.
Privreda
Santo Domingo je centar privrednih djelatnosti Dominikanske Republike. U njemu imaju podružnice mnoge međunarodne kompanije. Postoji poslovni i financijski centar sa brojnim bankama. U predgrađima su naselja siromašnog stanovništva, i u gradu postoje velike socijalne razlike.
Škorpion (sazviježđe)
Škorpion (lat.Scorpius, ) je sazviježđe zodijaka. Kreirao ga je u 2. vijeku grčki astronom Ptolomej. Ovo sazviježđe nalazi se blizu centra Mliječnog puta. Najsjajnija zvijezda Alfa Skorpi udaljena je od Sunca 550 sg i ima prividnu magnitudu od 0.96.
Mitologija
Mistični lovac Orion bježao je od škorpiona.
Krajkovići (Ravno)
Krajkovići su naselje u općini Ravno, Bosna i Hercegovina.
689.
Godina 689. (DCLXXXIX) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 689. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Jasna Diklić
Jasna Diklić (rođena 8. marta 1946) bosanskohercegovačka je pozorišna i filmska glumica.
Biografija
Jasna Diklić je rođena 8. marta 1946. godine u Sarajevu. Kao kći glumice i lutkarske rediteljice Amalije praktično je prohodala u teatru, no, svoje prve glumačke korake načinila je na sceni sarajevskog Malog pozorišta gdje se odvijala praktična nastava znanog Dramskog studija Festivala malih i eksperimentalnih scena MESS, čijoj je prvoj generaciji i sama pripadala, da bi glumu diplomirala na Odsjeku scenskih umjetnosti Filozofskog fakulteta u Sarajevu.
Prvi profesionalni angažman dobila je u Narodnom pozorištu u Banjoj Luci, 1969. godine, no, ubrzo se vraća na matičnu scenu Malog pozorišta koje će promijeniti ime u Kamerni teatar 55. Do 1992. godine na ovoj sceni ostvarila je na desetine uloga među kojima su nezaboravnim ostale one u Zagrljenicima Miodraga Žalice, Djelovanju gama zraka na čudovišne nevene Paula Sindela, Brisanom putu Milice Novković, Plavoj Jevrejki Isaka Samokovlije, kao i uloge u Vrhu Safeta Plakala u režiji Dubravka Bibanovića 1977. i Lutkinom bespuću Safeta Plakala u režiji Vladimira Milčina 1991. godine.
Oba lika, prema riječima autora, pisana su upravo za Jasnu Diklić i otuda i vodi porijeklo njegovo opredjeljenje da u ratu, pišući sa režiserom Dubravkom Bibanovićem tekst prve predstave tek osnovanog SARTR-a, Sklonište, kultni lik ove groteske Minu Hauzen profilira prema glumačkoj mjeri i glumačkom habitusu Jasne Diklić. Jasnina kreacija lika Mine Hauzen u Skloništu (koje je doživjelo 110 izvođenja u zemlji i 27 u inostranstvu), ponukala je Plakala da pred kraj rata napiše i njegovo drugo poglavlje pod naslovom Memoari Mine Hauzen koje će u režiji Zorana Bečića biti praizvedeno kao prvi mirnodopski projekat SARTR-a. Za ovu ulogu proglašena je Ženom 1997. godine u umjetnosti BiH.
Zele Lipovača
Sead Lipovača "Zele" jeste bosanskohercegovački i jugoslavenski rok gitarist i kompozitor. Najpoznatiji je kao gitarist i vođa hard rok i heavy metal grupe "Divlje jagode".
Biografija i karijera
Rođen je u Bihaću 31. augusta 1955. godine, gdje je završio osnovnu i srednju školu. U Zagrebu je nastavio visoko obrazovanje studiravši vanjsku trgovinu, a pored studija bavio se i muzikom. Svirao je u grupama Biseri, Selekcija i Zenit, a u aprilu 1977. godine s pjevačem Antom Jankovićem i basistom Nihadom Jusufhodžićem (koji su također bili u grupi Zenit) osniva grupu Divlje jagode.
Grupa Divlje jagode muzički je aktivna i danas, ali u novoj postavi: Sead Lipovača "Zele" (gitara), Toni Janković (vokal), Thomas Balaž (bubnjevi) i Zlatan Ćehić "Ćeha" (bas-gitara, vokal).
Lipovača je do sada prodao više od 4 miliona nosača zvuka, a iza sebe ima deset albuma sa Divljim jagodama i jedan samostalni album. U Zagreb se vratio 2000, a prije toga živio je u Velikoj Britaniji i Njemačkoj.
Jedan od najpoznatijih hitova ove grupe je Motori, a poznate su i balade poput Krivo je more, Jedina moja, Sarajevo ti i ja. Isto tako obradili su poznatu sevdalinku Moj dilbere.
Divlje Jagode su postigli određenu popularnost u Velikoj Britaniji, Finskoj, Italiji, Americi i Australiji i u zemljama bivše Jugoslavije. Sead Lipovača je jedan od najznačajnijih rok gitarista sarajevske škole pop roka kao i na području bivše Jugoslavije.
1036.
Godina 1036. (MXXXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 1036. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Hồ Chí Minh
Hồ Chí Minh (Ho Ći Min/h/) rođen je u Nguyễn Sinh Cungu 19. maja 1890, a umro u Hanoiju 2. septembra 1969. Vijetnamski državnik, centralna ličnost u borbi svoje zemlje za nezavisnost. Pravo ime mu je bilo Nguyen Tat Thanh. Kao mladić, 1917. dolazi u Pariz i postaje socijalist, a 1920. učestvuje u stvaranju Francuske komunističke partije. U Moskvu je stigao 1923. i učestvovao na 5. kongresu komunističke internacionale, a sljedeće godine je u Guangzhouu osnovao Vijetnamski nacionalni pokret. Chiang Kai-shek protjerao je komuniste 1927. i Hồ Chí Minh se vratio u SSSR. Vratio se 1930. da osnuje Indokinesku komunističku partiju, a 1943. formirao je vijetnamski gerilski pokret koji se borio protiv japanskih okupacionih snaga. 1945. proglasio je Demokratsku republiku Vijetnam, ali po povratku Francuza bio je prisiljen otići nazad u gerilu. Francuzi su poraženi 1953. Ženevska konferencija priznala je vijetnamski trijumf sljedeće godine i dopustila vlast Hồ Chí Minhu u Sjevernom Vijetnamu. U vijetnamskom ratu, od 1963, njegove komunističke snage sukobile su se s Južnim Vijetnamom, koji je bio pod američkom dominacijom. Do ujedinjenja Vijetnama došlo je 1976. Poslije ujedinjenja grad Sajgon dobio je ime po ovom državniku - Hồ Chí Minh.
Sjeverozapadne teritorije
Sjeverozapadne teritorije ( - NWT; ; Ahapaskan: Denendeh) su jedna od trinaest kanadskih administrativnih jedinica. Od ostalih jedinica njih deset su provincije, a još su samo dvije upravne jedinice teritorije kao i Sjeverozapadne teritorije. To su Yukon i Nunavut.
Sjeverozapadna provincija, kao dio stare Sjeverozapadne teritorije, je ušla u sastav Kanadske konfederacije 15. jula 1870. godine iako su njene sadašnje granice formirane 1. aprila 1999. godine.
Geografija i klima
Sjeverozapadne teritorije dobile su svoje ime po svome geografskom položaju na sjevernoameričkom kontinentu. To je prostor sa vrlo oštrom subpolarnom i polarnom klimom. Teren ove teritorije je uglavnom prekriven tundrom.
Površina ove teritorije (bez vodene površine) iznosi 1.171.918 km2. Glavni grad teritorije je Yellowknife što u prijevodu s engleskog doslovno znači žuti nož. Ovo područje obiluje mnogim prirodnim ljepotama koje su zbog oštre klime, slabe nastanjenosti i velike udaljenosti od većih naseljenih mjesta uglavnom ostale netaknute. Pošto je rudarstvo kao glavna grana ekonomije uništavalo i zagađivalo sve veće i veće površine ove teritorije na njenom najljepšem dijelu je ustanovljen nacionalni park "Nahani" koji se također nalazi pod zaštitom UNESCO-a. Naime, mnoge biljne i životinjske vrste koje se nalaze u ovom nacionalnom parku su ugrožene ili endemske vrste. Ova teritorija obiluje i mnogim jezerima.
Historija
Sva područja današnje Kanade su prije dolaska Evropljana bila rijetko naseljena. Po dolasku Evropljana Atlantsko priobalje, dolina rijeke Svetog Lorensa i prostor oko velikih jezera bivaju prvi značajnije naseljeni prostori u Kanadi. Sva ostala, rijetko naseljena i divlja područja zapadno od "Rupertove zemlje", britanska kruna dodjeljuje "Kompaniji Hadsonovog zaliva" (eng. Hudsons Bay Company). Ova kompanija je vratila oba područja, Rupertovu zemlju i Sjeverozapadne teritorije, Kanadi 1870. godine. Zbog toga je 1870. godina označena kao godina od koje je ova teritorija zvanično dio Kanade. Pošto se tada, kao uostalom i danas radilo o uglavnom nenaseljenom području, ova teritorija je kroz historiju dala mnoge teritorijalne ustupke gotovo svim kanadskim provincijama i teritorijama. Posljednje izdvajanje iz Sjeverozapadne teritorije se desilo kada je 1999. Nunavut postao zasebna teritorija u sklopu Kanade.
Stanovništvo
Sve kanadske teritorije se odlikuju velikom površinom i malim brojem stanovnika. To je i jedna od karakteristika Sjeverozapadne teritorije. Ukupan broj stanovnika je 41-861. Teritorija ima deset značajnijih naselja. Najveće naseljeno mjesto je ujedno i glavni grad teritorije. To je Jelounajf koji ima oko 17.000 stanovnika. Od ostalih naselja niti jedno ne broji više od 4.000 stanovnika. Stanovništvo je etnički miješanog sastava i sastoji se od Kanađana evropskog porijekla i raznih manjih urođeničkih grupa. Prema zakonu ove teritorije postoji jedanaest službenih jezika: devet urođeničkih te engleski i francuski. U dnevnoj upotrebi engleski jezik je najzastupljeniji.
1037.
Godina 1037. (MXXXVII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 1037. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Trijem
Trijem u arhitekturi označava nadkriven otvoreni prostor, s jedne strane naslonjen na zgradu ili na zid; njegova krovna konstrukcija najčešće počiva na stubovima ili stupcima.
Standardno tlocrtno rješenje svake džamije podrazumjeva postojanje ulaznog trijema. Džamije sa drvenim munarama u Bosni imaju trijem sa drvenim stupovima. Obično se na ulaznoj strani pojavljuju četiri stupa koji formiraju tri otvora, a može biti i više stupova. Kod većine džamija stupovi su kvadratičnog oblika bez baze i kapitela. Na vrhu se završavaju profiliranim sedlom. Sofe trijema su ograđene drvenom ogradom, koja je izvedena od tankih letvica sa rubnim stubićima koji ima profiliran završetak. U pravilu trijem ima istu visinu kao molitveni prostor.
Zvjezdane staze: Duboki svemir 9
Zvjezdane staze: Duboki svemir 9 jest američka naučno-fantastična TV serija i četvrta po redu u serijalu Zvjezdanih staza. Prvobitno je emitirana u sindikaciji od 3. januara 1993. do 2. juna 1999., obuhvatajući 176 epizoda u sedam sezona. Smješten u 24. vijek, kada je Zemlja dio Ujedinjene federacije planeta, njen narativ je usredotočen na istoimenu svemirsku stanicu, smještenu u blizini crvotočine koja povezuje teritoriju Federacije s Gama kvadrantom na suprotnoj strani Mliječnog puta.
Nakon uspjeha Sljedeće generacije, Paramount Pictures je naručio novu seriju smještenu u svemir Zvjezdanih staza. U stvaranju Dubokog svemira 9, Berman i Piller su se oslanjali na elemente radnje uvedene u Sljedećoj generaciji, sukobu između dvije vanzemaljske vrste, Cardassiansa i Bajorana. Duboki svemir 9 bila je prva serija Zvjezdanih staza koja je nastala bez direktnog uključivanja kreatora franšize Genea Roddenberryja, prva smještena na svemirskoj stanici, a ne na putujućem svemirskom brodu i prva koja je imala Afroamerikanca kao glavnog lika: zapovjednika Zvjezdane flote, a zatim kapetana, Benjamin Siska (Avery Brooks).
Promjene su napravljene u seriji tokom sedmogodišnjeg trajanja. U trećoj sezoni, svemirski brod USS Defiant predstavljen je kako bi omogućio više priča daleko od svemirske stanice, a četvrta je dodala Worfa (Michael Dorn), lik koji je nastao u Sljedećoj generaciji, glavnoj glumačkoj ekipi. Zadnje tri sezone bave se pričom, onim o ratu između Federacije i napadačke sile Gama kvadranta, Dominiona. Iako nije toliko popularan kao Sljedeća generacija, Duboki svemir 9 je bio dobro prihvaćen od kritike. Nakon uspjeha Dubokog svemira 9, Paramount je od Bermana, Pillera i Jeri Taylor naručio da produciraju Voyager, koji je počeo 1995. Tokom prikazivanja Dubokog svemira 9, proizvedene su razne novelizacije epizoda i video igrice. Nakon završetka serije razni romani i stripovi nastavili su avanture ekipe.
Serija se počela snimati 1991. godine, a snimljeno je ukupno sedam sezona, sa 176 epizoda. Scenaristi su uglavnom bili Rick Berman i Michael Piller, koji su nastavili ono što je započeo tvorac Zvjezdanih staza pokojni Gene Roddenberry. U seriji su glavni likovi kapetan fregate Benjamin Sisko, bajorski major Kira Nerys, kapetanica korvete Jadzia Dax, narednik Miles O'Brien, šef osiguranja Odo, doktor Julian Bashir, kapetanov sin Jake Sisko i ferngijski barmen Quark. U četvrtoj sezoni posadi se pridružio i kapetan korvete Worf sa uništenog Enterprisea D. Krajem 6. sezone Jadzia Dax gine i zamjenuje je poručnica Ezri Dax.
Serija se počela emitovati u januaru 1993. godine, dok se još uvijek prikazivala prethodnica Zvjezdane staze: Sljedeća generacija, i trajala je do juna 1999. godine.
Premisa
Glavno okruženje Duboki svemir 9 je svemirska stanica u blizini planete Bajor, koju su izgradili imperijalistički kardasijanci tokom svoje duge, brutalne okupacije Bajora. Nakon što su se oslobodili kroz gerilski rat, Bajoranci pozivaju Ujedinjenu federaciju planeta da zajedno upravljaju stanicom. Stanica je preimenovana u Duboki svemir 9, a posada Zvjezdane flote zadužena je za upravljanje, koju vodi zapovjednik Benjamin Sisko.
Ubrzo nakon svog dolaska, Sisko otkriva stabilnu crvotočinu u bajoranskom prostoru između Alfa kvadranta i neistraženog Gama kvadranta, a stanica se premješta blizu ulaza u crvotočinu. Crvotočina je dom moćnih, netjelesnih vanzemaljaca koje Bajoranci obožavaju kao "Proroke". Sisko je poštovan od strane Bajoranca kao proročki "emisar"; iako mu je u početku neugodno što je postao religiozna figura, on postepeno prihvata svoju ulogu.
Duboki svemir 9 i Bajor brzo postaju centar za istraživanje, međuzvjezdanu trgovinu, političko manevrisanje i konačno otvoreni sukob. Prijetnje dolaze ne samo od Kardasijanaca, Klingonaca i Romulanaca iz Alfa kvadranta, već i od Dominiona, moćnog carstva u Gama kvadrantu kojim vlada rasa mijenjača oblika. Zvjezdani brod USS Defiant je dodijeljen da pomogne u zaštiti stanicu. Kada Dominion i Kardasijanci dignu oružje protiv Federacije i njenih saveznika počevši od pete sezone, Duboki svemir 9 postaje ključna baza Federacije u Dominionskom ratu.
Prema kokreatoru Bermanu, on i Piller su razmišljali o postavljanju nove serije na planetu koloniju, ali su odlučili da će svemirska stanica privući više gledalace i uštediti novac potreban za snimanje emisije na lokaciji. Nisu željeli da se serija smjesti na svemirski brod zato što je Sljedeća generacija još bila u produkciji, a po Bermanovim riječima, "izgledalo je smiješno imati dvije serije - dvije skipe likova - koje su krenule tamo gdje nijedan čovjek nije otišao prije".
Dok su njegovi prethodnici imali tendenciju vraćanja status kvoa na kraju svake epizode, omogućavajući nelinearno gledanje epizoda, DS9 sadrži lukove priče koji obuhvataju epizode i godišnja doba. Jedan dio se često nadovezuje na prethodne, sa nekoliko završetaka. Michael Piller je ovo smatrao jednim od najboljih kvaliteta serije, dozvoljavajući reperkusije prošlih epizoda da utiču na buduće događaje i prisiljavajući likove da "nauče da akcije imaju posljedice." Ovaj trend je bio posebno uočljiv prema finalu serije, do kada je i došlo do toga da se serijal završi. emisija je namjerno napisana kao serija.
Za razliku od Sljedeće generacije, međuljudski sukobi su bili istaknuto predstavljeni u DS9. Ovo je bilo na prijedlog pisaca Sljedeće generacije, od kojih su mnogi pisali i za DS9, koji su rekli da je Roddenberryjeva zabrana sukoba unutar ekipe ograničila njihovu sposobnost da pišu uvjerljive dramatične priče. Pillerovim riječima, "Ljudi koji dolaze sa različitih mjesta - časni, plemeniti ljudi - prirodno će imati sukobe". Serija je imala ciničniji pogled na ljudsku prirodu i Ujedinjenu federaciju planeta od utopijske vizije predstavljene u Sljedećoj generaciji, i za razliku od svog prethodnika u njoj su bili glavni likovi koji nisu bili iz Federacije i mogli su ponuditi alternativnu perspektivu.
Elementi priče
Glavni elementi se fokusiraju na nekoliko ključnih kultura Zvjezdanih staza, posebno na interakcije između Bajorana, Kardasijanaca, Ferengija, Klingonaca i Federacije. Svaku od ovih kultura predstavljaju glavni likovi u glavnoj ili sporednoj glumačkoj postavi.
Glavni lukovi prič vrte se oko oporavka Bajora od kardasijanske okupacije; makije, pobunjenu pobunjeničku grupu Federacije; i Dominion, neprijateljsku imperijalnu silu s druge strane galaksije. Rat između Dominiona i Federacije obuhvata posljednje dvije sezone serije, nakon što se tenzije između njih postepeno povećavaju od početka treće sezone. Tokom serije, odanost i savezi se stalno mijenjaju: paktovi sa Kardasijancima se sklapaju, raskidaju i prepravljaju; kratak rat s Klingoncima se rasplamsa i riješi; Bajor postaje politički stabilan; a ranije neutralne sile su uvučene u sukob.
Bajor
U prvoj epizodi, komandant Zvjezdane flote Benjamin Sisko stiže u DS9, svemirsku stanicu kojom su ranije upravljali Kardasijanci tokom njihove okupacije planete Bajor. Dobio je zadatak da vodi stanicu zajedno sa novooslobođenim Bajoranima dok se oporavljaju od kardasijanske okupacije, kako bi pomogao utrti put Bajorovom ulasku u Federaciju. Sisko i Jadzia Dax nailaze na crvotočinu koja vodi do udaljenog Gama kvadranta i otkrivaju da je nastanjen bićima koja nisu vezana normalnim prostorom i vremenom. Za izrazito religiozne ljude Bajora, vanzemaljci crvotočine su njihovi bogovi (Proroci), a sama crvotočina je dugo proricani Nebeski hram. Sisko je smatran kao izaslanik proroka, preko kojeg proroci djeluju.
Bajorova politika i religija, te Siskoov status u njoj, daju osnovu dugotrajne radnje. Rane sezone pokazuju kako se Bajor suočava s posljedicama okupacije i uspostavlja kao demokratska država. U međuvremenu, Sisko svoju ulogu religiozne ikone posmatra s nelagodom i skepsom, nastojeći da svoju ulogu zapovjednika stanice razdvoji od bilo kakvih vjerskih obaveza koje mu Bajoranci pokušavaju nametnuti. Kasnije sve više prihvata ovu ulogu i, do kraja serije, otvoreno je prihvata. Često je pozvan da bira između svoje uloge emisara i dužnosti u Zvjezdanoj floti, kao kada ubijedi Bajorance da povuku svoju prijavu za članstvo u Federaciji nakon što je dobio viziju od Proroka. Političke i religiozne implikacije Siskovog statusa za Bajor i njegove duhovne vođe (najčešće Winn Adami) predstavljaju središnji luk radnje koji traje do kraja serije.
Makiji
Posada stanice bori se sa grupom otpora poznatom kao Makiji. Nastali u događajima u epizodi Sljedeće generacije "Journey's End", u kojoj Indijanci odbijaju da napuste planetu kada je predata Kardasiji kao dio mirovnog sporazuma, Makiji su primjer istraživanja mračnih tema serije: njeni članovi su građani Federacije koji dižu oružje protiv Kardasije u odbrani svojih domova, a neki, kao što je Calvin Hudson, Siskoov dugogodišnji prijatelj, i Michael Eddington, koji je prebjegao dok je služio na stanici, su oficiri Zvjezdane flote. Kritika serije tradicionalnih tema Zvjezdanih staza može se vidjeti u epizodama kao što je "For the Cause", u kojoj Eddington upoređuje Federaciju s neumoljivim vanzemaljskim umom košnice poznatim kao Borg kada kaže: "Barem Borg vam kaže svojie planove asimilacije. Vi asimilirate ljude, a oni to ni ne znaju."
Rat sa Dominionom
Epizoda druge sezone "Rules of Acquisition" prvi put spominje Dominion, nemilosrdno carstvo u Gama kvadrantu, iako nisu u potpunosti predstavljeni sve do finala druge sezone, u epizodi "The Jem'Hadar". Predvode ga "Osnivači", rasa mjenjača koji mijenjaju oblik, iste vrste kao i šef sigurnosti DS9 Odo. Jednom su bili progonjani od strane onih koji ne mijenjaju oblik (koje zovu "čvrsti") i nastoje da nametnu "red" svakome ko bi im potencijalno mogao naštetiti, što uključuje gotovo sve "Čvrste" rase. Osnivači su stvorili ili genetski modificirali rase da im služe: njihove lukave diplomate i administratore, "Vorte", i njihove neustrašive šok trupe, "Jem'Hadare". Ove rase obožavaju Osnivače kao bogove.
U srednjim sezonama serije, Dominion podstiče neslogu kako bi oslabio moći Alfa kvadranta, manipulišući Klingoncima u rat sa Kardasijancima i gotovo potaknuvši državni udar na Zemlji. U epizodi pete sezone "By Inferno's Light" Dominion aneksira Kardasiju, i kreće u rat sa drugim velikim silama Alfa kvadranta u finalu sezone "Call to Arms". Rat sa Dominionom testira posvećenost Zvjezdane flote njenoj etici; kada se nekadašnji neutralni Romulanci uvjerave da se udruže sa Federacijom ("In the Pale Moonlight"), to je samo kroz kriminalne i dvolične radnje od strane Siska. Ovo predstavlja primjer moralne dvosmislenosti koja preovladava u DS9 u odnosu na druge serije Zvjezdanih staza.
Sekcija 31
Još jedan primjer mračnije prirode DS9 je uvođenje Sekcije 31, tajne organizacije posvećene očuvanju načina života Federacije po svaku cijenu. Ova mračna grupa, uvedena u epizodi "Inquisition", svoju nezakonitu, jednostranu taktiku opravdava tvrdnjom da je ona neophodna za nastavak postojanja Federacije. Sekcija 31 zauzima istaknuto mjesto u nekoliko epizoda luka Rat sa Dominionomr, posebno jer je otkriveno da su pokušali izvesti genocid nad "Osnivačima".
Ferengi
U DS9 Ferengi više nisu neprijatelji Federacije, već ekonomska sila čija se politička neutralnost, uglavnom, poštuje. Određene epizode istražuju njihovu kapitalističku prirodu, dok druge prodiru u seksističke društvene norme rase. Za razliku od njihovog prikaza u Sljedećoj generaciji, gdje su općenito prikazani kao seksistički glupani, u DS9 su dobili složeniji prikaz. Neki Ferengiji traže životne puteve izvan potrage za profitom, kao što je Nog, koji postaje prvi Ferengi koji se pridružio Zvjezdanoj floti; drugi pokušavaju da reformišu društvo Ferengija iznutra, kao što je Ishka, koja vodi revoluciju za prava žena u rodnom svetu Ferengija, i Rom, koja vodi štrajk protiv nepravednih uslova rada u Quarkovom baru.
Paralelni svemir
Nekoliko epizoda DS9 istražuje Paralelni svemir, prvi put predstavljen u epizodi Orginalne serije pod nazivom "Mirror, Mirror". U epizodi druge sezone "Crossover", Kira i dr. Bashir su slučajno poslani u Paralelni svemir i otkrivaju da njime dominira nemilosrdna klingonsko-kardasijanska alijansa i da su Terranci (ljudi) robovi. Tokom pet epizoda Paralelnog svemira DS9, radnici Terana formiraju pokret otpora i na kraju se oslobađaju ("Through the Looking Glass", "Shattered Mirror", "Resurrection", "The Emperor's New Cloak").
Produkcija
Seriju su kreirali Rick Berman i Michael Piller na zahtjev Brandona Tartikofa, a producirala je Paramount Television. Originalna serija bila je predstavljena kao naučna fantastika ekvivalentna televizijskim vesternima kao što su Wagon Train a DS9 je umjesto toga bila analogna serijama poput The Rifleman, sa gradom ili trgovačkom stanicom na rubu granice. Kao sveukupni šef produkcije Zvjezdanih staza, Berman je bio izvršni producent cijele serije. Piler je u početku bio drugi izvršni producent, ali je napustio seriju 1995. kako bi vodio Voyager. Berman je promovirao pisca Iru Stevena Behra da zamijeni Pillera kao izvršnog producenta i tu ulogu je imao do kraja serije. Pored Bermana, Pillera i Behra, među ključnim piscima su bili Robert Hewitt Wolfe, Ronald D. Moore, Peter Allan Fields, Bradley Thompson, David Weddle, Hans Beimler i René Echevarria.
Nekoliko glumaca je također režiralo epizode, uključujući Avery Brooks koji je režirao i glumio u hvaljenoj epizodi "Far Beyond the Stars".
DS9 je bila prva televizijska serija u franšizi Zvjezdanih staza koja je koristila kompjuterski generirane slike (CGI) za snimke vanjskog svemira. Iako je nekoliko drugih televizijskih serija, poput Babilona 5, koristilo CGI isključivo kako bi se izbjegle visoke troškove fotografiranja modela, franšiza Zvjezdanih staza je nastavila koristiti prvenstveno fizičke modele za snimke vanjskog prostora jer su producenti odlučili da modeli pružaju više realizma. DS9 je nastavio da koristi modele gdje je to bilo potrebno, kao što je premijera 4. sezone i epizoda alternativnog univerzuma "Shattered Mirror". Tokom bitaka između federacijske i klingonske flote, odjel za efekte koristio je igračke Playmates, komplete modela Ertl i božićne ukrase Hallmark ptica grabljivica u pozadini u pokušaju da smanji troškove proizvodnje.
USS Defiant je bio prvi zvjezdani brod u franšizi Zvjezdanih staza koji je imao CGI model koji se koristi u redovnoj proizvodnji. Prvo ga je izgradio i animirao VisionArt, koji je bio odgovoran za preoblikovanje Ode. CGI Defianta je bio puno prikazan u epizodi 4. sezone "Starship Down", gdje se borio sa CGI Jem'Hadar brodom u atmosferi CGI plinskog diva.
Serija je počela da koristi Foundation Imaging i Digital Muse 1997. (sezone 6 i 7) za svoje efekte kao dio tekuće priče o okupaciji stanice od strane Dominiona. Sama stanica je ostala fizički model tokom sedmogodišnjeg trajanja serije osim završne scene serije. U oktobru 2006. fizički model stanice je prodat za 132.000 dolara na aukciji u Christie's aukcijskoj kući u New Yorku.
Uvodna špica je također izmijenjena u četvrtoj sezoni, posebno uvođenjem CGI građevinskih radova koje su na vanjskoj strani stanice izvodile odgovarajuće ekipe za održavanje, i više aktivnosti pristajanja i lansiranja brodova, zajedno sa dodanim suptilno obojenim maglina do pozadinskog zvjezdanog polja. U skladu s tim, solo truba (prethodna solo francuska horna) istaknuta u glavnoj temi Dennisa McCarthyja kako bi se naglasila usamljena izolacija ispostave bila je pojačana refrenom puhača dok je stanica postigla užurbaniju atmosferu nakon prisustva crvotočina.
Digitalni efekti su napravljeni u standardnoj definiciji i zato serija ne može biti ponovo objavljena u HD formatu bez ponovnog rada specijalnih efekata.
Ileana Ianoşiu-Hangan
Ileana Ianoşiu-Hangan, rođena 23. januara 1969. u Bistriți u okrugu Bistrița-Năsăud je nekadašnja rumunska biatlonka i nordijska skijašica-trkačica.
Biatlon
Ianoşiu-Hangan je nastupila na dvijema olimpijskim igrama: Na Zimskim olimpijskim igrama 1992. i ZOI 1994. Najbolji joj je rezultat bilo 43-o mjesto u utrci na 7,5 km na igrama u Lillehammeru 1994. godine, kada je s dva promašaja i zaostatkom od 2:28.3 min bila sporija od pobjednice Kanađanke Myriam Bedard. U štafetnim takmičenjima najbolji joj je plasman bio na ZOI 1992, kada je sa Mihaelom Cârstoi i Adinom Țuțulan-Șotropa osvojila deseto mjesto.
Svjetska prvenstva
Nastupila je na jednom Svjetskom prvenstu i to na SP 1997. Najbolji plasman u pojedinačnim utrkama bilo je 47-o mjesto na SP 1997. u slovačkom Breznu u utrci na 15 km, kada je sa šest promašaja i zaostatkom od 8:20.3 min bila sporija od pobjednice Magdalena Forsberg, koja je završila utrku sa jednim promašajem. U ekipnim disciplinama nije nastupala.
Svjetski kup
Prvi nastup Ileane Ianoşiu-Hangan u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1991/92. Na prvom nastupu u italijanskom Antholzu 23. januara 1992. osvojila je 43-o mjesto u utrci na 15 km sa sedam promašaja i zaostatkom od 6:03.4 min u odnosu na pobjednicu Nadeždu Aleksijevu. Najbolji rezultati su joj: 24-o mjesto 16. januara 1997. u utrci na 15 km u sezoni 1996/97. u italijanskom Antholzu, a u štafeti, 17-o mjesto 23. januara 1994.u italijanskom Antholzu sa Adinom Țuțulan-Șotropa, Anom Roman i Danielom Gârbacea.
1038.
Godina 1038. (MXXXVIII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 1038. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Amborellaceae
Amborella je monotipski rod grmova ili malih endemskih stablašica glavnog otoka Nove Kaledonije. Rod je jedini član porodice Amborellaceae i reda Amborellales, a ima i samo jednu vrstu, Amborella trichopoda. Amborella je od velikog interesa za iljne biosistematičare, jer molekularnofilogenetička analiza dosljedno je postavlja kao sestrinsku grupu svim ostalim cvjetnicama.
Filogenija
Jedna ideja ranog dvadesetog stoljeća o primitivnim (predačkim) osobinama njenog cvjeta, prihvaćena do nedavno, je model cvjetanja „Magnolia“. To predviđa cvasti s brojnim dijelovima raspoređenim u spirale na izduženom, konusnom nosaču, a ne malom broju dijelova u različitim vijcima više izvedenih cvjetova.
U studiji osmišljenoj za razjašnjenje odnosa između dobro proučenih modelnih biljaka kao što je Arabidopsis thaliana i bazne angiosperme Amborella, Nuphar (Nymphaeaceae ), Illicium, monokotiledone i više izvedenih angiospermi (eudikotikotiledone), koristeći cDNK hloplaplastnog genoma i ekspresiju sekvenci za gene cvjetnica, generiran je slijedeći kladogram.
Amborella je sestrinski takson za sve ostale angiosperme i sjemenjače kao sestrinske monofiletne grupe prema angiospermama. To podržava teoriju da se Amborella odvojila od glavne linije angiosperma prije predaka bilo kojih od drugih živih angiospermija. Postoji, međutim, određena nesigurnost u odnosu između Amborellaceae i Nymphaeales: jedna teorija je da su same Amborellaceae monofiletne sestrindke u odnosu na postojeće angiosperme; drugi predlaže da Amborellaceae i Nymphaeales formiraju kladus koji je sestrinska grupa za sve ostale postojeće angiosperme.
Zbog svog evolucijskog položaja u podnožju cvjetnica, postojala je podrška za sekvenciranje kompletnog genoma Amborella trichopoda koje služi kao referenca za evolucijske studije. Godine 2010, američka Nacionalna fondacija za nauku započela je sekvenciranje genoma u  Amborella , a nacrt sekvence genoma objavljen je na web stranici projekta u decembru 2013.
Klasifikacija
Amborella je jedini rod porodice Amborellaceae. APG II sistem prepoznaje ovu porodicu, ali je ostavila nepromijenjenom u rangu reda zbog nesigurnosti u vezi s porodicom Nymphaeaceae. U novijim sistemima Grupe za filogeniju angiospermi, APG III i APG IV, Amborellaceae čine monotipski red Amborellales na bazi filogenetskog stabla angiospermi.
Stariji sistemi
Cronquistov sistem, of 1981, ovako je klsificirao je ovu porodicu:
Thorneov sistem (1992) klasificira ih u:
Dahlgrenov sistem:
Reference
}}
Frederick Sanger
Frederick Sanger (13. august 1918 – 19. novembar 2013) bio je engleski biohemičar i dvostruki dobitnik Nobelove nagrade za hemiju 1958. i 1980. godine. On je bio četvrta osoba na svijetu koja je dobila dvije Nobelove nagrade i jedini koji je dobio dvije Nobelove nagrade za hemiju.
Biografija
Rođen je u Rendcombu, malom selu u Gloucestershireu, Engleska. Drugi je sin Fredericka Sangera, liječnika i njegove žene Cicely. Školovao se u Bryanston školi a magistrirao je prirodne nauke na Cambridgeu 1939. Isprva je htio studirati medicinu, ali je nakon posjete nekih čuvenih biohemičara Cambridgeu promijenio usmjerenje. Doktorirao je 1943. Otkrio je strukturu proteina, naročito je značajno njegovo otkriće strukture inzulina. Također je učinio značajan doprinos otkrićima baznih sekvenci DNK, 1975. je razvio metod determinacije lanaca DNK, metod koji je poznat kao Dideoxy metod terminacije ili Sangerov metod. Umro je 19. novembra 2013. u 95. godini.
Cerska
Cerska je naseljeno mjesto u općini Vlasenica, Bosna i Hercegovina. Naselje Cerska se nalazi 12 km od Vlasenice i 11 km od granice sa Srbijom.
Jazz gala (DVD)
Jazz gala je muzički DVD na kojem se nalaze snimke muzičara koji su nastupili u B.P. Clubu Boška Petrovića, od njegovog otvaranja do 2005. godine. Objavila ga je 9. januara 2006. diskografska kuća Croatia Records, a svoju promociju imao je u B.P. Clubu 15. januara iste godine.
Montserrat Caballé
desno|mini|180px|Montserrat Caballé Montserrat Caballé (Barcelona, 12. april 1933 – Barcelona, 6. oktobar 2018), punim imenom Maria de Montserrat Viviana Concepció Caballé i Folch, bila je španska katalonska operna pjevačica, poznata po svojoj bel canto tehnici pjevanja i ulogama u operama Rossinija, Bellinija i Donizettija.
NGC 5210
NGC 5210 (također poznat kao MCG 1-35-3, PGC 47678 i UGC 8523) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 315 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,40 (128 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (110 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 13. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jazz gala (DVD)
Objavljivanje ovog DVD-a prikazuje se značajno razdoblje hrvatske jazz scene, te Petrovićev veliki doprinos jazza u Zagrebu i Hrvatskoj. Ipak na njemu se nalazi samo dio nastupa velikih muzičara u B.P. Clubu, dok izvedbe brojnih drugih izvođača poput Buddyja De Franca, Tootsa Thielemansa, Jamesa Newtona, Georgiea Famea, Marka Murphyja i drugih, nisu zabilježene video snimkom već samo u audio formatu koji je objavio izdavača 'Jazette Records'.
Historija
Boško Petrović 1. aprila 1988 godine, u podrumu Tesline ulice na broju 7, za ljubitelje jazz muzike, otvara B.P. Club. Na otvorenju kluba svirao je velikan svjetskog jazza, američki gitarista Joe Pass. Tokom vremena u klubu su nastupali mnogi veliki hrvatski muzičari poput Arsena Dedića, Gabi Novak, Vice Vukova, Jasne Bilušić, Zdenke Kovačiček, a od mlađih Nina Badrić, te brojni strani muzičari kao što su John Lewis, Makoto Ozone, Kenny Drew, Dado Moroni, Mel Waldron, Hank Jones, Lou Levy, Fritz Pauer, Nat Pierce, Joe Pass, Herb Ellis, Mundell Lowe, Attila Zoller, Philip Chaterine, N.H.O. Pedersen, Marc Johnson, Richard Davis, Jimmy Woode, Monty Budwig, Ray Brown, Connie Kay, Alvin Queen, Ed Thigpen, Bobby Durham, Phylly Joe Jones, Art Taylor i mnogi drugi. Sve ove vrhunske muzičare povezuje poznanstvo i prijateljstvo sa Boškom Petrovićem.
Montserrat Caballé
Karijera
Njena svjetska karijera započinje 1965. kada je zamijenila Marilyn Horne u njenoj ulozi u Donizettijevoj operi Lucrezia Borgia u njujorškom Carnegie Hallu. Dalje slijede brojni nastupi od Metropolitan opere, Arena di Verona, La Scala do Covent Gardena i moskovskog Bolshoia. U septembru 1974. zbog zdravstvenih problema i operacije benignog tumora u abdomenu, nakratko prekida karijeru, ali 1975. nastupa u operi Norma. U kasnijim godina, značajna je njena saradnja sa grupom Queen, kada je 1988. u duetu sa Freddiejem Mercuryjem snimila poznati hit "Barcelona", koji je iste godine uključen u istoimeni album. Ova pjesma je kasnije postala oficijelna himna Olimpijskih igara koje su održane 1992. u Barceloni. Bila je mnogo angažovana kao UNESCO-ov ambasador dobre volje, a uspostavila je i fondaciju za pomoć djeci u Barceloni. Udala se 1964. za tenora Bernabéa Martíja, s kojim ima kćerku Monserrat Martí, koja je također sopran.
Jazz gala (DVD)
Historija
Vremenom, zagrebački B.P. Club dobio je kultni status, kako od jazz muzičara tako i od same publike. Međutim u velikoj količini snimljenih pjesama i nastupa, jedan dio materijal se nepovratno zagubio. Među trajno zagubljenim snimkama nalaze se i one od Joea Zawinula, Arta Farmera, Ronniea Scotta, Tootsa Thielemansa, Herba Ellisa, Bobbya Durhama, Johna Lewisa i drugih. Stoga Croatia Records 2006. godine objavljuje antologijski DVD na kojem se nalaze nastupi svih velikih jazz muzičara koji su prošli kroz klub u proteklih 18 godina.
Dolnji Slaveči
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Murska Sobota.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolnji Slaveči su imali 425 stanovnika.
Van (jezero)
Van najveće je jezero u Turskoj. Nalazi se na samom istoku zemlje, u istoimenoj provinciji Van. Jezero ima površinu od 3.755 km2. Jezero Van je slano jezero, pretežno alkalne pH vrijednosti. U njega se ulijeva veliki broj manjih vodenih tokova koji teku sa okolnih planina. Van jezero je najveće jezero na svijetu čija voda ne otječe. Prvobitna rijeka koja je otjecala iz jezera blokirana je nakon erupcije nekog prahistorijskog vulkana. Iako se jezero nalazi na nadmorskoj visini od 1.640 metara gdje su zime izrazito oštre, ne zamrzava se zbog velikog saliniteta, osim ponekad u sjevernom području jezera gdje je relativno plitko.
Hidrologija i hemija
mini|lijevo|200px|Ostrvo [[Akdamar i Armenska katedrala Svetog križa, a kompleks crkve i manastira iz 10. vijeka. Ugašeni vulkan Süphan se vidi u pozadini]]
Jezero Van na svom najširem dijelu široko je 119 km, dok mu prosječna dubina iznosi 171 m. Najveća izmjerena dubina iznosi 451 m. Površina jezera leži na 1640 m iznad mora a dužina obala iznosi 430 km. Procijenjena zapremina jezera iznosi 607 km3.
Zapadni dio jezera je najdublji, sa velikim bazenom koji je ponegdje dublji od 400 m, a nalazi se sjeveroistočno od Tatvana i južno od Ahlata. Istočni rukavci jezera su relativno plitki. Dno jezera od Ahtamara se postepeno diže do najveće dubine od 250 m na sjeverozapadnoj strani jezera gdje se spaja sa ostatkom jezera. Rukavac Erciş je mnogo plići, uglavnom do 50 m, sa najvećom dubinom od 150 m.
Voda jezera je jako bazična (alkalna) sa pH vrijednosti od 9,7 - 9,8. Bogata je natrij karbonatom i drugim solima, koje se industrijski izdvajaju putem isparavanja te koriste za proizvodnju deterdženta.
Geologija
Rukavac jezera je blokiran u nekom periodu tokom pleistocena, kada je tok lave iz vulkana Nemrut na zapadu blokirao oticanje vode prema zapadu ravnici Muş. Danas ugašeni vulkan Nemrut Dağı se nalazi u blizini zapadne obale jezera, dok drugi ugašeni stratovulkan Süphan Dağı dominira sjevernom obalom jezera. U historiji, često se dešavalo da se nivo vode u jezeru dramatično promijeni: u blizini Tatvana, Oswald je 1901. godine zapazio je izdignutu plažu daleko iznad postojećeg nivoa vode u jezeru kao i nedavno potopljeno drveće. Studije koje je obavio Degens i drugi u ranim 1980tim su pokazale da je najveći nivo vode u jezeru od 72 m iznad današnjeg, bio tokom posljednjeg ledenog doba prije oko 18.000 godina. Prije otprilike 9.500 godina došlo je do naglog pada nivoa vode od oko 300 m ispod današnjeg. Nakon toga, ponovno je došlo do jednako naglog rasta nivoa vode prije oko 6.500 godina.
Slične ali mnogo manje promjene su primijećene nedavno. Nivo vode u jezeru je porastao najmanje tri metra tokom 1990tih godina, čime je mnogo potopljena velika površina poljoprivrednog zemljišta, a nakon kratkog perioda stabilnosti i lagahnog vraćanja na prethodni nivo, ponovno je došlo do rasta. Nivo vode je porastao oko dva metra u posljednjih 10 godina do 2004. godine.