cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sindrom XYY
Kognitivne osobine i ponašanje
Za razliku od ostalih uobičajenih poremećaja spolnih hromosoma aneuploidija – 47, XXX i 47, XXY (Klinefelterov sindrom) – prosječni IQ rezultati od 47, XYY dječaci koji su identificirani programom skrininga novorođenčadi nisu imali smanjen IQ u odnosu na opću populaciju. U sažetku šest prospektivnih studija dječaka sa 47, XYY, identificiranih programima skrininga za novorođenčad, dvadeset i osam 47, XYY dječaka imalo je prosječni verbalni IQ od 100,76, IQ o učinku 108,79 i IQ pune skale od 105,00. U sistematskim pregledima koji uključuju dvije prospektivne studije dječaka sa 47, XYY identifikovanih programima za skrining novorođenčadi i jedno retrospektivno istraživanje sa muškaraca 47, XYY identificiranih skriningom muškaraca visine preko 184 cm, četrdesedva 47, XYY dječaka i muškarca imali su prosječni verbalni IQ 99,5 i 106,4 IQ učinak.
U prospektivnim studijama 47, XYY dječaka identificiranih programima za skrining novorođenčadi, IQ rezultati od 47, XYY dječaka obično su bili nešto niži od rezultata njihove braće i sestara. U Edinburghu, 15 dječaka sa 47, XYY, sa braćom i sestrama identificiranim u skrining programu za novorođenčad imali su prosječno 104,0 verbalnog IQ i 106,7 IQ učinka, dok su njihova braća i sestre imali prosječno 112,9 verbalnog IQ i 114,6 IQ učinka.
Uzrok
Ljubičasta ćelija ima dva Y-hromosoma i jedan X, zbog stapanja sa muškom ćelijom sa 2 Y-hromosoma, što je bilo zbog problema s podjelom u MII mužjaka. XYY 47, se ne nasljeđuje, ali se obično javlja kao slučajan događaj tokom formiranja sperme ćelija. Incident u razdvajanju hromozoma tokom anafaze II (mejoze II) zvano hromatidno nerazdvajanje može rezultirati ćelijama sperme s dodatnom kopijom Y-a.
47, XYY se ne nasljeđuje, ali se obično javlja kao slučajan događaj tokom formiranja ćelija sperme. Incident u razdvajanju hromosoma tokom anafaze II mejoze II zvani hromatidno nerazdvajanje može rezultirati ćelijama sperme sa dodatnom kopijom Y-hromosoma. Ako jedna od ovih atipskih ćelija sperme doprinese genetičkom sastavu djeteta, ono će imati dodatni Y-hromosom u svakoj tjelesnoj ćeliji.
Dijagnoza
Sindrom 47, XYY obično se ne dijagnosticira dok se ne pojave problemi s učenjem. Sindrom se dijagnosticira kod sve većeg broja djece prenatalno pomoću amniocenteza i uzimanja horionskih resica. kako bi se dobio kariogram hromosoma, gdje se može uočiti abnormalnost.
Procjenjuje se da je samo 15–20% djece sa 47, XYY sindromom ikada dijagnosticirano. Od toga se približno 30% dijagnosticira prenatalno. Ostalima kojima je dijagnosticirano nakon rođenja, oko polovine se dijagnosticira tokom djetinjstva ili adolescencije, nakon što se primijete zastoji u razvoju. Ostali se dijagnosticiraju nakon bilo kojeg od različitih simptoma, uključujući probleme s plodnošću (5%).
Epidemiologija
Sa kariotipom 47, XYY rodi se otprilike 1/1.000 dječaka. Nije poznato da na učestalost 47, XYY utiče starost roditelja.
Dhaulagiri
Gledajući sjeverno od ravnica Indije većina vrhova od 8000 m je zaklonjena bližnjim planinama dok je u jasnom vremenu Dhaulagiri I uočljiv sa sjevernog Bihara.
GALT
Galaktoza-1-fosfat uridililtransferaza – GALT ili G1PUT – je enzim (EC 2.7.7.12) odgovoran za pretvaranje unesene galaktoze u glukozu.
Galaktoza-1-fosfat uridilililtransferaza (GALT) katalizira drugi korak Leloir puta metabolizma galaktoze:
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 379 aminokiselina, а molekulska težina 43.363 Da.
Strukturne studije
Trodimenzijsku strukturu pri rezoluciji 180 pm (kristalografija rendgenskih zraka) GALT-a odredili su Wedekind, Frey i Rayment, a njihovom strukturnom analizom utvrđeno je da su ključne aminokiseline bitne za funkciju GALT. Među njima su Leu4, Phe75, Asn77, Asp78, Phe79 i Val108, koji su u skladu s ostacima koji su uključeni, kako u eksperimente s tačkastom mutacijom, tako i u klinički skrining koji imaju ulogu u ljudskoj galaktozemiji.
Mehanizam
GALT katalizira drugu reakciju Leloirovog puta metabolizma galaktoze, kinetikom modela ping pong bi-bi, mehanizmom dvostruki pomak. To znači da se neto reakcija sastoji od dva reaktanta i dva produkta (vidi gore navedenu reakciju), a odvija se prema sljedećem mehanizmu: enzim reagira s jednim supstratom, stvarajući jedan proizvod i modificirani enzim, koji nastavlja reagirati s drugim supstrata za stvaranje drugog proizvoda, uz regeneraciju izvornog enzima. U slučaju GALT-a, ostatak His166 djeluje kao moćan nukleofil kako bi olakšao prijenos nukleotida između UDP-heksoza i heksoza-1-fosfata.
Klinički značaj
Nedostatak GALT uzrokuje klasičnu galaktozemiju. Galaktozemija je autosomno recesivni nasljedni poremećaj koji se može otkriti kod novorođenčadi i u djetinjstvu. Javlja se otprilike 1/40.000 – 60.000 živorođene djece. Klasična galaktozemija (G/G) uzrokovana je nedostatkom GALT aktivnosti, dok su češće kliničke manifestacije, Nedostatak galaktoza-1-fosfat uridililtransferaze Duarte (D/D) i Duarte/klasična varijanta (D/G) uzrokovane su slabljenjem aktivnosti GALT-a. Simptomi uključuju otkazivanje jajnika, razvojni poremećaj koordinacije (poteškoće u korektnom i konzistentnom govoru), i nervne nedostatke. Jedna mutacija u bilo kojem od nekoliko parova baza može dovesti do nedostatka aktivnosti GALT-a. Naprimjer, jedna mutacija iz A u G u egzonu 6 gena GALT mijenja Glu188 u arginin, a mutacija iz A u G u egzonu 10 pretvara Asn314 u aspartat. Ove dvije mutacije također dodaju nova rezna mjesta restrikcijskih enzima, koja omogućuju detekciju i opsežni skrining populacije pomoću PCR-a (lančana reakcija polimeraze). Skriningom je uglavnom eliminirana neonatusna smrt uzrokovana G /G galaktozemijom, ali je bolest, zbog uloge GALT-a u biohemijskom metabolizmu unesene galaktoze (koja je otrovna pri akumulaciji) energetski korisna glukoza, svakako može biti smrtonosna. Međutim, oboljeli od galaktozemije mogu živjeti relativno normalnim životom izbjegavajući mliječne proizvode i bilo što drugo što sadrži galaktozu (jer se ne može metabolizirati), ali još uvijek postoji potencijal za probleme u neurološkom razvoju ili druge komplikacije, čak i kod onih koji izbjegavaju galaktozu.
Baza podataka bolesti
Galactosemia (GALT) Mutation Database
DDR-Oberliga 1955.
DDR-Oberliga 1955. je bila sedma sezona najvišeg nogometnog ranga u Istočnoj Njemačkoj. Takmičenje je odžano u jesen 1955. godine. Odigrano je 13 kola. U ovoj sezoni je igralo 14 klubova.
Prvak je bio Wismut Karl-Marx-Stadt. Najbolji strijelac je bio Klaus Selignow sa 12 golova.
Tabela
desno
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Gračanica)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 30 članova Općinskog vijeća općine Gračanica održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 63 biračka mjesta, a pravo glasa imalo je 42.286 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 25.620 glasača (60,58% od ukupnog broja), a od toga je 24.476 (95,53%) glasova bilo važećih, te 1.144 (4,47%) nevažećih. Sa ukupno 10.354 glasova (42,30%) za načelnika izabran je Nusret Helić, član Socijaldemokratske partije (SDP).
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 25.621 glasača (60,58% od ukupnog broja), a od toga je 24.167 (94,32%) glasova bilo važećih, te 1.454 (5,68%) nevažećih. Birano je ukupno 30 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Stranka demokratske akcije 9.208 (29,47% od ukupnog broja važećih glasova).
Tomišići
Tomišići (ital. Tomisici) su naseljeno mjesto u sastavu općine Žminj, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Rovinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tomišići su imali 135 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Žminj, kao i dio podataka u 1880. i 1890.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Tomišići je imalo 109 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Amina bint Vehb
Amina bint Vahb (arapski: آمنة بنت وهب‎ ʼĀminah bint Wahb) (549 -577) bila je majka islamskog proroka Muhammeda.
Bila je član Banu Zuhrah u plemenu Kurejša, koji su sebe smatrali potomcima Ibrahima (Abrahama). Udala se za Abdullah ibn Abdulmuttaliba, koji je umro dva mjeseca prije Muhammedovog rođenja 570. godine. Sina je, u skladu s tadašnjim običajima, poslala u pustinju da se o njemu brine Halima bint Abi Dhuayb, siromašna Beduinka iz plemena Banu Sa'ad.[1]
Venerin brežuljak
Stidni brežuljak ili Venerin brežuljak stidni brijeg ili preponski brežuljak (lat. mons Veneris) je dio spoljnih spolnih organa žene.To je  dio kože iadipoznog – masnog tkiva iznad simfize (stidnog mosta) i susjedne preponske kosti, a između ženskih butina. Do puberteta, ovaj brežuljak ostaje relativno ravan, a koža je prekrivena stidnim dlačicama.
IC 3331
IC 3331 (također poznat kao MCG 2-32-43 i PGC 40638) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 54 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (13 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (6 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 12. septembra 1900. godine.
Venerin brežuljak
Od početka adolescencije na njemu se formiraju grublje, kovrdžave stidne dlake. Tada je dobro razvijeno masno tkivo, tako da stidni brežuljak podseća na masni jastučić. Kod odraslih žena, stidni brežuljak je pokriven kovrdžavim dlakama čije je polje često ograničeno horizontalnom linijom. Kod muškaraca, međutim, postoji kontinuitet pubičnih dlaka do pupka i anusa. Nakon menopauze, pubične dlake postaju razređenije. Zajedno sa ostalim spoljnjim spolnim organima žene (pudendum femininum): velikim i malim stidnin usnama (labia pudendi maiora et minora), predvorjem vagine (vestibulum vaginae), djevičnjakom (himen), dražicom (clitoris) i velikim trijemnim žlijezdama (glandulae Bartholini), čini stidnicu ili vulvu
Amina bint Vehb
Muhamed se s majkom ponovno sreo kada je imao pet godina. Tada ga je sa sobom povela u Yathreb (Medina) kako bi ga predstavila rodbini. Tamo su zajedno proveli mjesec dana. Na povratku u Meku se razboljela i umrla te je sahranjena u selu Abwa’. Brigu o Muhamedu je preuzeo njegov djed.
Riječka kruna
Riječka kruna (tal. corona Fiumana, kratica Cor. ili FIUK), nazivana još i CF kruna (Cita’ di Fiume), uvedena je u Slobodnu državu Rijeka 18. aprila 1919. žigosanjem prethodne austro-ugarske krune prema odluci Italijanskog nacionalnog vijeća Rijeke koje je ostvarivalo vlast u gradu.
Nakon što je italijanski pjesnik i političar Gabriele D'Annunzio sa stotinjak talijanskih legionara 1919. godine zaposjeo grad i proglasio talijansku regenciju Kvarnera, žigosana je nova serija novčanica u ime Istituto di Credito del Consiglio Nazionale prema dekretu od 6. oktobra 1919. Riječka kruna je službena valuta grada Rijeke bila do 26. septembra 1920. kada je, po nalogu generala Amantea, zapovjednika talijanske vojske u Rijeci, italijanska lira uvedena kao novi službena valuta.
U opticaju su bile novčanice od 1, 2, 10, 20, 25, 50, 100, 200, 1000 i 10.000 kruna.
Kruna je ostala u opticaju sve do aneksije Rijeke Italiji u februaru 1924. Kraljevski dekret br. 235 od 24. februara 1924. odredio je za krajnji datum zamjene 30. aprila 1924, i to u omjeru 0,40 italijanske lire za jednu riječku krunu.
Tečaj
U novembru 1919, jedna riječka kruna je vrijedila 3 jugoslavenske krune ili 0,40 italijanskih lira. Na crnom tržištu, jedna riječka kruna se prodavala za 0,21 lira.
Kvantni senzor
Kvantni senzor koristi svojstva kvantne mehanike, kao što su kvantna zapetljanost, kvantna interferencija i stiskanje kvantnog stanja, koji su optimizirali preciznost i nadmašili granice struje u senzorskoj tehnologiji. Područje kvantnog sensinga bavi se dizajnom i inženjeringom kvantnih izvora (npr. zapletenih) i kvantnih mjerenja koja mogu nadmašiti performanse bilo koje klasične strategije u brojnim tehnološkim primjenama. Ovo se može uraditi sa fotonskim sistemima ili čvrstim sistemima.
U fotonici i kvantnoj optici, fotonski kvantni sensing koristi isprepletenost, pojedinačne fotone i stisnuta stanja za izvođenje izuzetno preciznih mjerenja. Optički senzor koristi kontinuirano promjenjive kvantne sisteme kao što su različiti stepeni slobode elektromagnetnog polja, vibracioni modovi čvrstih tijela i Bose-Einstein kondenzati. Ovi kvantni sistemi se mogu ispitati da okarakterišu nepoznatu transformaciju između dva kvantna stanja. Postoji nekoliko metoda za poboljšanje kvantnog osvjetljenja meta fotonskih senzora, koje su korištene za poboljšanje detekcije slabih signala korištenjem kvantne korelacije.
Kvantni senzori se često grade na kontinuirano promjenjivim sistemima, tj. kvantnim sistemima koje karakteriziraju kontinuirani stepeni slobode kao što su kvadrature položaja i momenta. Osnovni radni mehanizam se obično oslanja na optička stanja svjetlosti, koja često uključuju kvantno mehanička svojstva kao što su stiskanje ili dva moda zapetljanja. Ova stanja su osjetljiva na fizičke transformacije koje se detektuju interferometrijskim mjerenjima.
Kvantni sensing se također može koristiti u nefotonskim područjima kao što su spin kubiti, zarobljeni ioni, fluks kubiti, i nanočestice. Ovi sistemi se mogu porediti prema fizičkim karakteristikama na koje reaguju, na primer, zarobljeni ioni reaguju na električna polja, dok će spin sistemi reagovati na magnetna polja. Zarobljeni ioni su korisni u svojim kvantizovanim nivoima kretanja koji su snažno povezani sa električnim poljem. Predloženi su za proučavanje buke električnog polja iznad površina, i odnedavno, kao senzori rotacije.
U fizici čvrstog stanja, kvantni senzor je kvantni uređaj koji reaguje na stimulans. Obično se ovo odnosi na senzor koji, koji ima kvantizirane energetske nivoe, koristi kvantnu koherenciju za mjerenje fizičke veličine ili koristi isprepletenost za poboljšanje mjerenja izvan onoga što se može učiniti s klasičnim senzorima. Postoje 4 kriterija za kvantne senzore u čvrstom stanju:
Istraživanja i primjene
Kvantni senzori imaju primjenu u širokom spektru polja uključujući mikroskopiju, sisteme pozicioniranja, komunikacijsku tehnologiju, senzore električnih i magnetnih polja, kao i geofizička područja istraživanja kao što su istraživanje minerala i seizmologija. Mnogi mjerni uređaji koriste kvantna svojstva kako bi ispitali mjerenja kao što su atomski satovi, superprovodljivi uređaji za kvantne interferencije i spektroskopija nuklearne magnetne rezonance. Sa novim tehnološkim napretkom, pojedinačni kvantni sistemi se mogu koristiti kao mjerni uređaji, koristeći preplitanje, superpoziciju, interferenciju i stiskanje kako bi poboljšali osjetljivost i nadmašili performanse klasičnih strategija.
Reference
<references group="" responsive="1">
Dennis Bergkamp
Dennis Nicolaas Maria Bergkamp bivši je holandski profesionalni nogometaš koji je nastupao za reprezentaciju Holandije.
Karijeru je počeo 1981. u omladinskom timu Ajaxa. Godine 1986. potpisuje profesionalni ugovor za Ajax. Sa timom iz Amsterdama je osvojio prvu ligu Holandije, nacionalni kup, Kup UEFA i Kup pobjednika kupova. Odigrao je 185 ligaških utakmica i postigao 103 gola. 1993. godine prelazi u Inter za 17.5 miliona eura. Za italijanski klub debitirao je 29. augusta 1993. protiv Reggiane. Godine 1995. potpisuje za Arsenal. S novim klubom triput je osvojio Premijer ligu, četiri puta FA kup i triput FA Community Shield. Godine 2000. s Arsenalom je igrao finale Kupa UEFA, u kojem je poražen od Galatasaraya 4-1 nakon penala.
Igračku karijeru je završio 2006. Trenutno radi kao asistent menadžera u Ajaxu. Za reprezentaciju Holandije odigrao je 79 utakmica i postigao 37 golova.
Reprezentacije
Debi za reprezentaciju je imao 26. septembra 1990. protiv Italije. Ušao je s klupe umjesto Franka de Boera. Prvi pogodak postiže 21. novebra 1990. protiv Grčke. Bio je u sastavu reprezentacije na Evropskom prvenstvu 1992, na kojem je Holandije branila titulu. Postigao je 3 gola.
Čekaluša
Ulica Čekaluša, područje između Mejtaša i Džidžikovca, posjeduje veliku ambijentalnu, dokumentarnu, istorijsku i estetsku vrijednost u okvirima gradske cjeline Sarajeva. U okvirima ovog autentičnog gradskog područja, sačuvani su objekti izvedeni u  osmanskom, austrougarskom (historicizam, secesija) i jugoslavenskom periodu (moderna arhitektura). Područje je sačuvalo izvorni urbani karakter i stambenu funkciju koja se prepliće sa poslovnom. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Odluku je donijela Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj 20. do 21. Juna 2016. godine, u sljedećem sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević i Radoje Vidović (predsjedavajući).
Lokacija
Ulica Čekaluša se proteže od proširenja ulice Mejtaš na jugoistoku, do mjesta gdje se spajaju ulice Džidžikovac i Bjelave na sjeverozapadu, u padinskom dijelu Sarajeva, sjeverno u odnosu na centar grada.
Historija
Tokom srednjovjekovnog perioda u sklopu varoši Vrhbosne, na sjevernoj strani rijeke Miljacke, postojalo je ukupno 5 sela. Jedno od njih je bilo Bilave (današnje naselje nosi naziv Bjelave), na čijem se području na krajnjoj južnoj padini nalazi današnja ulica Čekaluša. Popisom iz 1530. godine, u tome selu je zabilježeno 30 kuća. Područje je imalo status sela do 1531. godine, kada je u središtu dotadašnjeg sela izgrađen hadži Alijin mesdžid i tada područje dobija status mahale. Mejtaš je nastao u osmanskom periodu. Na južnoj padini se nalazilo mezarje i kamen (mejt) na koji je polagan tabut prije dženaza pa otuda naziv Mejtaš.
Početkom austrougarskog perioda, od 1885. godine, Sarajevo se intenzivno gradi i razvija pod direktnim evropskim utjecajima. To je slučaj i sa ulicom Čekaluša, gdje se grade stambeni objekti u nizu, djelimično i stambeno-poslovni i rekonstrukcija objekata izvedenih iz osmanskog perioda. Projektanti su bili Miloš Miladinović, Ludwig Jungwirth, Artur Poper, Josip Pospišil, Josip Vancaš, Josip Rekvenyi i drugi. Godine 1919. ulica dobija naziv Nemanjina. Nastavljena je gradnja stambenih objekata, čija su prizemlja uglavnom imala poslovnu funkciju, interpoliranih između zgrada izvedenih tokom austrougarskog perioda.
Za vrijeme II. svjetskog rata ulica je nosila ime Murat-paše Hrvata, a u ulici sa stambenom funkcijom, nesmetano je nastavljena poslovna aktivnost. Nakon završetka rata, vraćen je naziv ulice iz 1919. godine (Nemanjina ulica), a nastavljene su interpolacije novih objekata i nadogradnje starih objekata u kojima su otvarani razni poslovni prostori (obućarske radnje, pekare, limarske radnje, frizerski saloni, kafane...)
Adelita (Tárrega)
thumb|250px|desno|Francisco Tárrega Adelita je mazurka za klasičnu gitaru koju je komponirao španski gitarista Francisco Tárrega. Zajedno s Capricho árabe i Recuerdos de la Alhambra, to je jedno od najpoznatijih muzičkih djela Francisca Tárrege, koje su snimili mnogi poznati svjetski gitaristi.
Tore André Flo
Karijeru je počeo 1993. godine u Sogndalu. Potom je nastupao za Tromsø, Brann u Tippeligaen. 1997. godine prelazi u Chelsea. Debi je ima na utakmici protiv ekipe Coventry City. U debitantskoj sezoni je postigao 15 golova, uključujući het-trik protiv Tottenham u pobjedi od 6-1. U klubu iz Londona je igrao tri sezone.
Adelita (Tárrega)
Historija
Legenda kaže da muzičko djelo Adelita svoje ime duguje Adeli Aymerich, navodno vanbračnoj kćeri španskog kralja Alfonsa XII. Ovo muzičko djelo oslanja se na romantični stil koji je osmislio Frédéric Chopin. Chopin je napustio rodnu Poljsku, u dobi od 20 godina i više se nije vratio. Inspiraciju i identitet tražio je u sjećanju na djetinjstvo što je rezultiralo novim instrumentalnim žanrovima poput mazurke. Chopinova mazurka inspirirana je s tri poljska narodna plesa u trostrukom metru: mazurek, živahni ples; kujawiak, romantičan ili smiren ples; i oberek, živahni ples u kojem se plesači vrte kružno.
Tore André Flo
2000. godine prelazi u Rangers za 12 miliona funti. Za škotski klub je odigrao 53 ligaške utakmice i postigao 29 golova. 2002. godine se vraća u Englesku. Ovaj put potpisuje za Sunderland. Igrao je još za Robur Sienu, Vålerengu, Leeds United i MK Dons.
Igračku karijeru je završio 2012. godine. Za seniorsku reprezentaciju Norveške je odigrao 76 utakmica i postigao 23 gola.
Adelita (Tárrega)
Historija
Slijedeći ideju Chopinovog stiliziranog žanra mazurke, čini se da Tárrega inspiraciju traži u kujawiaku čiju muziku karakterizira sentimentalna i melanholična melodija s rubato tempom korištenim u Adeliti.
Opis
Napisana je u binarnom ili A-B obliku, u sporijem 3/4 lento tempu. Započinje u e-molu, a zatim završava u radosnom i uzbudljivom E-duru. Ovo lijepo melodično muzičko djelo je naizgled lagano za odsvirati, a obično se na koncertima izvodi zajedno sa Lágrimom. Međutim, kao i kod mnogih drugih djela ovog kompozitora, u sredini djela nalaze se tehnički zahtijevniji gitarski prijelazi, koji nisu preporučljivi za gitariste početnike. Ova dva veċ navedena muzička djela služe kao set kontrastnih španskih djela u umjerenom tempu, koji ističu pažnju ansambla na fraziranju. Adelita ima moćno svojstvo koje kod slušalaca budi lijepe uspomene. Za razliku od ostalih mazurki koje je komponirao Francisco Tárrega, za Adelitu kompozitor izbjegava doslovnu reprezentaciju karakterističnog ritma sa tačkom (punktirani ritam), ritma mazureka i / ili kujawiaka (pojavljuje se samo jednom u pretposljednjem taktu). Ovo je vjerovatno da bi se melodiji dala prednost u odnosu na suštinu izvornog plesa. Međutim, kombinacija jednokratne pojave punktiranog ritma i dosljednog naglaska u drugom taktu nagovještava da se radi o mazurki.
Triptih
mini|340x340piksel| "Oltarna slika Merode", pripisana radionici flamanskog slikara [[Robert Campin|Roberta Campina, c. 1427–32]] mini|420x420piksel| [[Hieronymus Bosch|Hijeronim Boš, "Vrt zemaljskih užitaka", 1490–1510. Museo del Prado, Madrid]] mini|320x320piksel|"Aino mit" je triptih koji je naslikao finski slikar [[Akseli Gallen-Kallela 1891. godine, a zasnovan je na finskom narodnom mitu o stvaranju svijeta Kalevala. Ateneum muzej umjetnosti u Helsinkiju.]] Triptih ( TRIP -tik ; od grčkog pridjeva τρίπτυχον "triptukhon" ("tri puta"), od tri, odnosno, "tri" i ptysso, odnosno, "fold" ili ptyx, tj. "fold")  je umjetničko djelo (obično panelna slika ) koje je podijeljeno na tri dijela, ili tri rezbarena panela koji su spojeni šarkama i mogu se sklopiti ili otvoriti otvorenim. Stoga je to vrsta poliptiha, termin za sve radove sa više ploča. Srednji panel je tipično najveći, a uz njega se nalaze dva manja srodna djela, iako postoje triptisi panela jednake veličine. Obrazac se može koristiti i za privjesak nakita.
Osim asocijacije na umjetnost, termin se ponekad koristi općenito općenito za označavanje svega sa tri dijela, posebno ako je integriran u jednu cjelinu.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Crna Trava)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Crna Trava živjelo je ukupno 1663 stanovnika, što predstavlja 0,02% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 0,77% od od ukupnog broja stanovnika Jablaničkog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Crna Trava bilo je 838 (50,39%) muškaraca i 825 (49,61%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.016:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 53,7 godina, muškaraca 51,4 godina, a žena 56,1 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 91,5% (1.521), kod muškaraca 92,0% (771), a kod žena 90,9% (750).
Jugoslavenska kruna
Jugoslavenska kruna, odnosno SHS kruna, je bila kratkotrajna valuta, korištena prvo u Državi Slovenaca, Hrvata i Srba, a nakon toga i u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca, do 1920. godine.
SHBG
Spolnohormonski vezani globulin (SHBG) ili spolnosteroidno-vezani globulin (SSBG) je glikoprotein koji se veže za androgene i estrogene. Ostali steroidni hormoni, kao što su progesteron, kortizol i drugi kortikosteroidi vezani su transkortinom. SHBG se nalazi u svih kičmenjaka, osim u ptica.
Jugoslavenska kruna
Prvobitno su novčanice jugoslavenske krune bile zapravo žigosane novčanice austro-ugarske krune, i to u denominacijama od 10, 20, 50, 100 i 1000 kruna, a kasnije su novčanice jugoslavenskog dinara imale trojezični žig (na srpskom, hrvatskom i slovenskom jeziku) s vrijednošću izraženom u krunama.
SHBG
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 402  aminokiseline, a molekulska težina 43.779 Da. .
Jugoslavenska kruna
Povijest
U januaru 1919. obavljeno je žigosanje austro-ugarskih kruna (nostrifikacija) nakon čega je u optjecaju mogla biti jedino ovjerena, tzv. SHS kruna. Pravo prvog žigosanja imale su mnogobrojne institucije te se koristilo više od 2.000 vrstâ pečata. Zbog slabe kontrole nad prvim žigosanjem, u novembru 1919. provedeno je drugo žigosanje, uz lijepljenje posebnih markica na novčanice, s tim da je 20% novca donesenog na žigosanje oduzimano „u korist državne kase”.
Za srpski dinar, odnosno kasnije jugoslavenski dinar, novac je mijenjan na početku u omjeru 1 dinar za 2 krune, a od 1920. u omjeru 1 dinar za 4 krune.
Novčanice kruna su povlačene iz opticaja od 1920. do 1922. godine.
SHBG
Funkcija
Nivo SHBG obično je oko dva puta veći kod žena nego kod muškaraca. Kod žena SHBG služi za ograničavanje izloženosti i androgenima i estrogenima. Nizak nivo SHBG u žena povezan je sa hiperandrogenizmom i rakom endometrija, zbog pojačane izloženosti androgenima, odnosno estrogenima. Tokom trudnoća, zbog aktivacije proizvodnje SHBG u jetri visokim nivoom estrogena, nivoi SHBG povećavaju se pet do deset puta. Visoki nivoi SHBG tokom trudnoće mogu služe za zaštitu majke od izloženosti fetusnim androgenima koji u metabolizmu izlaze iz placenti. A prikaz slučaja teškog hiperandrogenizma u trudnice zbog rijetkog oblika genetičkog nedostatka SHBG to ilustrira.
Biosinteza
SHBG uglavnom proizvodi jetra i oslobađa ga u krvotok. Ostala mjesta koja proizvode SHBG uključuju mozak, maternicu, testise i posteljicu. SHBG proizveden iz testisa naziva se androgen-vezujući protein.
Gen
Gen za SHBG naziva se Shbg, koji se nalazi na hromosomu 17 na kratkom kraku između opsega 17p12 → p13. Preklapajući na komplementarnom lancu DNK je gen za člana porodice 2 spermidina/spermina N1-acetiltransferaze ([SAT2). U blizini su geni za p53 i ATP1B2 i mentalna retardacija fragilnog X, autosomni homolog 2 (FXR2) na komplementarnom lancu. Postoji osam [[egzon] ]a, od kojih egzon 1 ima tri varijacije nazvane 1L, 1T i 1N, koje pokreću tri promotora: PL, PT i PN. SHBG dolazi s 1L, 2, 3, 4, 5, 6, 7 i 8 egzona, povezanih zajedno. Varijacija uključuje SHBG-T kojem nedostaje egzon 7, ali s egzonom 1T, koji promovira promotor PT na suprotnom lancu, kojeg dijeli s onim za SAT2.
Aktivacija promotora
Mehanizam aktiviranja promotora za SHBG u jetri uključuje hepatocitni jedarni faktor 4 alfa (HNF4A) vezanjem za DR1 poput cis-elementa koji zatim stimulira proizvodnju. Natječe se s HNF4A na trećem mjestu promotora PPARG-2, koji smanjuje kopiranje gena u iRNK. Ako je nivo HNF4A nizak, tada se COUP-TF veže na prvo mjesto i isključuje proizvodnju SHBG-a.
Proteini
Globulin koji veže spolni hormon je homodimerni, što znači da ima dva identična peptidna lanca koja čine njegovu strukturu. Sekvenca aminokiselina je ista kao i za androgen-vezujući protein, ali koji ima različite oligosaharide i nastaje u testisima.
SHBG ima dva domena nalik na laminin G, koji čine džepove za vezanje hidrofobnih molekul<. Steroidi su vezani LG-domenom na amino kraju proteina. U džepu domene nalazi se ostatak serina koji privlači dva različita tipa steroida u različitim tačkama, mijenjajući tako njihove orijentacije. Androgeni se vezuju za C3 funkcionalne grupe na A prstenu, a estrogeni se vežu putem hidroksila, vezanog za C17 na D prstenu. Dvije različite orijentacije mijenjaju petlju preko ulaza u džep i položaja trp84 (kod ljudi). Stoga čitav protein signalizira koji hormon nosi na svojoj površini. LG domen koji veže sterode kodira se egzonima 2 do 5. Povezna regija se pridružuje uz dva LG domena zajedno.
Metali
Za povezivanje dva elementa dimera potreban je ion kalcija. Također se i ion cinka koristi za orijentaciju inače neorganiziranog dijela peptidnog lanca.
Regulacija
SHBG ima i pojačavajući i inhibirajući hormonski uticaj. Smanjuje se visokim nivoima insulina, hormona rasta, insulinu sličnog faktora rasta 1 (IGF-1), androgena, prolaktina i transkortina. Visoki nivoi estrogena i tiroksina uzrokuju njegovo povećanje.
U nastojanju da objasne smanjenje SHBG-a povezano s pretilošću, nedavni dokazi sugeriraju jetrenu lipogenezu, induciranu šećerom ili monosaharidima, lipidima jetre općenito i citokinima. TNF-alfa i interleukin smanjuju SHBG, dok insulin ne. Kao primjer, anti-psorijazni lijekovi koji inhibiraju TNF-alfa uzrokuju povećanje SHBG. Uobičajeni nizvodni mehanizam za sve ove, uključujući učinak hormona štitnjače bila je smanjena regulacija HNF4, hepatocitnog nuklearnog faktora 4.
Krvne razine
Razvijeni su eeferentni opsezi za testove krvi za SHBG:
Visok ili nizak nivo
Razine SHBG-a smanjuju androgeni, davanjem anaboličkih steroida, sindrom policistnih jajnika, hipotireoza, pretilost, Cushingov sindrom i akromegalija. Niski nivoi SHBG povećavaju vjerovatnoću za dijabetes tipa 2. Nivo SHBG-a se povećava sa estrogenim stanjima (oralna kontracepcija, trudnoća, hipertireoza, ciroza, anorexia nervosa i određenim droga ma. Dugotrajno ograničenje kalorija od više od 5o% povećava SHBG, dok istovremeno smanjuje slobodni i ukupni testosteron i estradiol. Ograničenje kalorija ne utiče na DHEA-S, koji nema afinitet za SHBG. Sindrom policistnih jajnika povezan je s insulinskom rezistencijom, a višak insulina smanjuje SHBG, što povećava nivo slobodnog testosterona.
U maternici ljudski fetus ima nizak nivo SHBG, što omogućava povećanu aktivnost spolnih hormona. Nakon rođenja, nivo SHBG raste i ostaje na visokom nivou tokom djetinjstva. U pubertetu se nivo SHBG prepolovljuje kod djevojčica, a kod dječaka spušta na četvrtinu. Promjenu u pubertetu pokreće hormon rasta, a njegova pulsibilnost se razlikuje kod dječaka i djevojčica. U trudnica u trećem tromjesečju trudnoće nivo SHBG eskalira na pet do deset puta više od uobičajenog nivoa za ženu. Hipoteza je da ovo štiti od efekta hormona koji proizvodi fetus.
Dijabetes tipa 2
Smanjeni nivoi SHBG, a takođe i određeni polimorfizmi gena SHBG, uključeni su u razvoj rezistencije na insulin i dijabetesa tipa 2. Takvi efekti očito uključuju direktno djelovanje na ćelijskom nivou, gdje je postalo očito da ćelijske membrane određenih tkiva sadrže specifične SHBG receptore visokog afiniteta.
Lijekovi
Oralni kontraceptivi koji sadrže etinilestradiol mogu kod žena povećati nivo SHBG za 2–4 puta i smanjiti koncentraciju slobodnog testosterona za 40 do 80%. Mogu se koristiti za liječenje simptoma bolesti hiperandrogenizma, kao što su akne i hirzutizam. Neki oralni kontraceptivi, posebno oni koji sadrže visoke doze etinilestradiola (koji se više ne prodaju), mogu povećati nivo SHBG za pet do deset puta.
Neki lijekovi, poput određenih anaboličkih steroida, kao što su mesterolon i danazol i određeni progestini poput levonorgestrel ai noretisterona, imaju visok afinitet za SHBG i mogu se vezati za njega i istisnuti endogene steroide s njega, povećavajući time slobodne koncentracije ovih endogenih steroida. Procijenjeno je da bi terapeutski nivoi danazola, metiltestosterona, fluoksimesterona levonorgestrela i noretisterona zauzimali ili istiskivali testosteron 83–97%, 48–69%, 42–64%, 16– 47% i 4–39% mjesta vezanja za SHBG, dok bi drugi s malim afinitetom za SHBG, poput [[etinilestradiola, ciproteron-acetata i medroksiprogesteron- acetata, zauzimali ili istiskivali iz testosterona 1% ili manje mjesta vezanja za SHBG.
Mjerenje
Prilikom provjere serumskog estradiola ili testosterona može se odrediti ukupni nivo koji uključuje slobodne i vezane frakcije ili se slobodni dio može izmjeriti sam. Globulin koji veže spolni hormon može se mjeriti odvojeno od ukupnog udjela testosterona.
Indeks slobodnog androgena izražava odnos testosterona prema SHBG i može se koristiti za sumiranje aktivnosti slobodnog testosterona. Najbolji test za testosteron je biodostupni testosteron.
Sinonimi
SHBG je poznat pod raznim različitim imenima, kao što su:
Johann Andreas Schmeller
mini| Johann Andreas Schmeller Johann Andreas Schmeller (6. augusta 1785. u Tirschenreuthu – 27. septembra 1852. u Minhenu ) bio je njemački filolog koji je u početku proučavao bavarski dijalekt. Od 1828. do smrti predavao je na Univerzitetu u Minhenu. Smatra se osnivačem modernog istraživanja dijalekata u Njemačkoj. Njegov trajni doprinos je Bayerisches Wörterbuch (Bavarski rječnik), koji je trenutno u procesu revizije od strane Bavarske akademije nauka i humanističkih nauka.
Biografija
Godine 1821. objavio je Die Mundarten Bayerns (bavarski dijalekti). Ovo je kasnije dopunjeno njegovim Bayerisches Wörterbuch (Bavarski rječnik), koji se pojavio u četiri toma od 1827. do 1837. Možda je njegova najistaknutija publikacija bila prvo moderno izdanje Helianda (1830).
Bio je i sastavljač Carmine Burane (1847), koju je je on imenovao. Schmeller je uredio Evangelienharmonie (1841) na Visokom staronjemačkom; Muspilli (1832); ''Lateinische Gedichte des 10. und 11. Jahrhunderts (1836); i Jagd Hadamara von Labera'' (1850). Njegov Cimbrisches Wörterbuch uredio je Bergmann 1855.
Schmeller je izumio Ə|schwa (Ə) za upotrebu kao reducirani samoglasnik na kraju nekih njemačkih riječi, a prvi ga je upotrijebio u svojim radovima iz 1820-ih o bavarskim dijalektima.
Vinine
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Mokraćovodna spužva
Mokraćovodni sunđer ili ureterski sunđer je spužvasti jastučić biološkog tkiva, koji se nalazi u donjem području ženskih genitalija, nasuprot stidne kosti i zida vagine  i okružuje ureter.
Nacionalna biblioteka Kosova
Nacionalna biblioteka Kosova "Pjetër Bogdani", skraćeno BKK najviša je bibliotekarska institucija na Kosovu, a nalazi se u Prištini.
Mokraćovodna spužva
Funkcije
Uretrusna spužva se sastoji od erektilnog tkiva; u toku seksualnog uzbuđenja zadeblja od dotoka krvi, komprimirajući uretre, pomažući zajedno sa pubokokcigeusnim mišićima u sprečavanju mokrenja  tokom seksualne aktivnosti.
Nacionalna biblioteka Kosova
Biblioteka
Misija Nacionalna knjižnica Kosova je sakupljati, čuvati, promovirati i učiniti dostupnim dokumentarno i intelektualno nasljeđe.
Mokraćovodna spužva
Ženska ejakulacija
Pored toga, ureterski sunđer sadrži Skeneove žlijezde, koje mugu biti uključene u žensku ejakulaciju.
Spolna stimulacija
Ureterska spužva obuhvata osjetljive nervne završetke i može se stimulirati kroz prednji zid vagine. Neke žene doživljavaju intenzivno zadovoljstvo, nakon stimulacije ureterske spužve, a druge smatraju da taj osjećaj iritira. Uretarna spužva okružuje klitorisni nerv, a pošto su njih dvoje tako usko povezani, stimulacija klitorisa može podstaknuti nervne završetke ureterske spužve i obrnuto. Neke žene uživaju u položaj stražnjeg ulaza seksualnog odnosa iz tog razloga, jer je penis često pod uglom i može stimulirati prednji zid vagine, a zauzvrat i uretrersku spužvu.
Odnosi sa G-tačkom
Ureterska spužva je područje na kojem se može naći G-tačka (Gräfenbergovo mjesto). Iako G-tačka može postojati, različiti istraživači sumnjaju u to. Tim sa The King's Collegea u Londonu, izveo je najveću studiju o postojanju G-tačke do sada, koja je uključivala 1.800 žena, i nije pronašao dokaz da G-tačka postoji. Autori studije zaključili su da je „G-tačka“ možda plod mašte ljudi, što su ohrabrili časopisi, seksualni terapeuti i sugestivni terapeutici. Druge studije, koristeći ultrazvuk, otkrile su fiziološke dokaze G-tačke kod žena koje prijavljuju da tokom odnosa imaju orgazam.
Nacionalna biblioteka Kosova
Zgrada
Sadašnja zgrada Nacionalne biblioteke Kosova svečano je otvorena 25. novembra 1982. godine. Projektirao ju je jugoslavenski arhitekt Andrija Mutnjaković. Njen prostor sastoji se od 16.500 m2. Izrađena je sa zenit prozorima, s ukupno 99 kupola različitih veličina i u potpunosti je pokrivena metalnom mrežom, koja ima svoju posebnu arhitektonsku simboliku. U njoj se nalaze dvije čitaonice s 300, odnosno 100 mjesta, čitaonica za periodiku, prostorije za posebne zbirke, katalogizaciju i istraživanje, amfiteatar s 150 mjesta i dvorana za sastanke sa 75 mjesta. Biblioteka ima kapacitet za oko dva miliona svezaka.
Jablanica (Gradiška)
Jablanica je naseljeno mjesto u gradu Gradišci, Bosna i Hercegovina.
Alopatrična specijacija
Ovakva specijacija može biti rezultat biloškog širenja vrsta, što podrazumijeva emigracije  ili geografske promjene, kao što su formiranje planinskih lanaca I otoka ili ljudskih aktivnosti velikih razmjera (na primjer poljoprivredni i geađevinarski zahvati). Vikarne populacije tada ulaze u  genotipsku  i/ili fenotipsku divergenciju zato što:
U odvojenim populacijama tokom vremena u  populacijama  mogu  evoluirati u izrazito različite karakteristike. Ako sa geografske barijere kasnije uklone, pripadnici dvije populacije su u mogućnosti za  uspješno međusobno parenje, kada  sev genetički izolirane  grupe pojavljuju kao različite vrste. Alopatrična izolacije je ključni faktor u specijaciji i najopćiji  proces kojim nastaju nove vrste. [[Adaptivna radijacija, kao što je zapazio Charles Darwin kod  Galapagoskih  zeba, posljedica  je alopatrične  specijacij između otočnih  populacija.
Izolacijski mehanizmi
right|thumb|360px|Poređenje allopatrične, [[peripatrična specijacija|peripatrične, parapatrične i simpatrične specijacije Alopatrična  specijacija se može pojaviti kada je vrsta podijeljena na geografski izolirane populacije. Takvo odvajanje obično se naziva vikarnost. Allopatrično i allopatrija su termini  biogeografije, koji se odnosa na organizme  čije su rasponi rasprostranjenja  potpuno odvojeni  i ne javljaju se skupa  na bilo kojem  mjestu. Ako su ovi organizmi blisko susjedni  (npr.  sestrinske  vrste), njihova distribucija je obično rezultat  allopatrične  specijacije. Odvajanje se može pripisati bilo geološkim procesima ili širenju populacije.
Postoje različiti pristupi klasifikaciji oblika izolacijskih barijera, odnosno mehanizama kojima se sprečava slobodan tok gena između lokalnih populacija istovrsnih organizama, pri čemu se prepoznatljivo diferenciraju oni koji se bave specijacijom biljnih i životinjskih vrsta. U novije vrijeme se, umjesto izolacije, u istom smislu, pominje tok gena, iako on sam po sebi nije faktor specijacije (koju sprečava), a to postaje onda kada oslabi ili ga uopće nema.
Klasičnu kategorizaciju mogućih tipova izolacije elaborirao je najugledniji istraživač u ovoj oblasti u drugoj polovini 20. vijeka – Ernst Mayr. Sažetak njegovog shvatanja izolacije kao jednog od četiri glavna faktora evolucije prikazan je u tabeli ispod.
IC 4939
IC 4939 (također poznat kao ESO 143-8 i PGC 64131) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 171 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,30 (65 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 15. augusta 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vinine (Trilj)
Vinine su naseljeno mjesto u sastavu grada Trilja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Vinine su imale 16 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. i u 1921. podaci su sadržani u naselju Budimiri.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vinine je imalo 100 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Izviđačko-diverzantska četa 1. korpusa
'''Izviđačko-diverzantska četa 1. korpusa''' vojna je jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Prvog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Formirana je kao Izviđačko-diverzantska brigada "Sarajevo" 26. juna 1992. 31. augusta 1992. potčinjena je Okružnom štabu odbrane Sarajevo i preimenovana je u Diverzantsko-izviđačku brigadu. Po formiranju 1. korpusa, jedinica 9. oktobra 1992. ulazi u njegov sastav. 22. marta 1993. odlukom Komande 1. korpusa, jedinica je iz brigade preformisana u četu, a višak ljudstva raspoređen je u druge jedinice.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Gradačac)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 30 članova Općinskog vijeća općine Gradačac održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 55 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 36.152 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 22.144 glasača (61,25% od ukupnog broja), a od toga je 21.051 (95,06%) glasova bilo važećih, te 1.093 (4,94%) nevažećih. Sa ukupno 12.584 glasova (59,78%) za načelnika izabran je Edis Dervišagić, član Socijaldemokratske partije (SDP).
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 22.150 glasača (61,27% od ukupnog broja), a od toga je 20.810 (93,95%) glasova bilo važećih, te 1.340 (6,05%) nevažećih. Birano je ukupno 30 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Socijaldemokratska partija 5.680 (28,11% od ukupnog broja važećih glasova).
IC 3332
IC 3332 je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Autonomna Pokrajina Kosovo i Metohija
Kosovo i Metohija — skraćeno KiM (alb. Kosovа dhe Metohiа), zvanično Autonomna Pokrajina Kosovo i Metohija — APKiM (alb. Krahina Autonome e Kosovës dhe Metohisë), ponekad kratko Kosovo (alb. Kosova), ili Kosmet (od Kosovo i Metohija), je autonomna pokrajina u sastavu Republike Srbije. De jure je pod privremenom upravom Ujedinjenih nacija. Kosovo i Metohija graniči sa Albanijom na jugozapadu, Sjevernom Makedonijom na jugu, Crnom Gorom na zapadu, dok je njena administrativna linija prema Srbiji na sjeveru i istoku, pod kontrolom UNMIK-a. Pokrajina ima oko 1,7 miliona stanovnika. Službeni jezici su srpski i albanski, a sedište administracije se nalazi u Prištini.
Od završetka NATO-ovog bombardovanja SR Jugoslavije 1999. godine, Kosovo i Metohija se u skladu sa rezolucijom 1244 Vijeća sigurnosti UN-a nalazi pod privremenom administracijom UN-a (UNMIK). Evropska unija je 16. februara 2008. odlučila da pokrene „Misiju vladavine prava Evropske unije na Kosovu i Metohiji — EULEKS KOSOVO”, a 17. februara 2008. „Predstavnici naroda Kosova” donijeli su jednostranu odluku o proglašenju nezavisnosti Kosova i nakon toga usvojili Ustav Republike Kosovo. Srbija je odbacila ovu deklaraciju, a Generalna skupština Ujedinjenih nacija je rezolucijom A/63/L.2 usvojenom na predlog Srbije 8. oktobra 2008. zahtijevala savjetodavno mišljenje Međunarodnog suda pravde o njenoj legalnosti. Nezavisnost Republike Kosovo međunarodno priznaje 93 od 193 članica UN-a.
Porijeklo imena
Kosovo se prema geografskim kriterijima može podijeliti na dvije cjeline: istočno Kosovo koje se tradicionalno zove Kosovo i zapadno Kosovo, koje Srbi zovu Metohija, a Albanci Rrafshi i Dukagjinit. S vremenom je istočni dio regije cijelom Kosovu dao ime.
Riječ Kosovo dolazi od slavenske riječi kos, koje je ime za vrstu crne ptice na bosanskom jeziku i drugim slavenskim jezicima u regionu. Postoje indicije da je postojalo mjesto sa istim imenom, po kojem je i čitava regija dobila ime. Kosovo je inače uobičajen naziv mnogih mjesta u Bosni i Hercegovini, Dalmaciji i sjevernoj Albaniji. Albanski naziv Kosova (ili Kosovë) je albanizirana slavenska riječ Kosovo.
Metohija potiče od bizantijsko-grčke riječi μετόχια, izraza koji označava zemlju u vlasništvu pravoslavne crkve. Razlog za ovo je da su se neka od imanja Srpske pravoslavne crkve (SPC) nalazila upravo na ovom području. Ovo zemljište su crkvi dodjelili srpski srednjovjekovni vladari. Dukagjin je bogata albanska srednjovjekovna porodica, koja je upravljala sjevernom Albanijom i zapadnim Kosovom. Po njima je ovaj region dobio njihovo albansko ime - Rrafshi i Dukagjinit.
Kosmet je srpska, politički motivirana skraćenica za Kosovo i Metohiju.
Historija
U vijekovima prije nove ere teritorija današnjeg Kosova je bila centar Dardanije, historijskog regiona nasaljenog Dardanima, plemenom mješovitog ilirskog i tračkog porijekla. U 28. godini ovaj region su osvojili Rimljani. U sklopu Rimskog Carstva Kosovo je bilo sastavni dio rimske provincije Moesie. Podjelom Rimskog carstva na Zapadno Rimsko carstvo i Istočno Rimsko carstvo (Bizantiju) Kosovo dolazi pod bizantsku vlast. mini|249x249piksel|Geografska mapa Kosova i Metohije Početkom 5. vijeka slavenska plemena počinju prelaziti Dunav i vršiti napade na bogate bizantijske gradove na Kosovu. Prvi veći napadi ove vrste zabilježeni su u 547. i 548. godini za vrijeme vladavine bizantskog cara Justiniana. Sredinom 7. vijeka Slaveni počinju biti dominirajuća etnička grupa na Kosovu. Postojeće gradsko, romanizirano, stanovništvo se vremenom stapa sa Slavenima. Romanizirano stanovništvo koje živi van gradova uspjeva sačuvati svoju historiju i kulturu, te postaju poznati pod imenom Vlasi. Porijeklo Albanaca na prostorima Kosova je nepoznato. Neki historičari tvrde da su Albanci narod tračkog porijekla, dok drugi pak tvrde da su Albanci ilirskog porijekla. Danas među historičarima preovladava mišljenje da su Albanci ilirski narod, koji su nastanjivali planine sjeveroistočne Albanije i zapadnog Kosova za vrijeme Rimskog carstva.
U toku 850-ih slavenizirano pleme turskog porijekla - Bugari počinju širiti svoju državu i ubrzo osvajaju Kosovo, zajedno sa Makedonijom, gdje u Ohridu stvaraju sjedište biskupije. Smrću bugarskog cara Samuela u 1014. godini bugarska imperija upada u duboku krizu. Bizantijsko carstvo pod vodstvom cara Bazila (poznatog i pod imenom "ubica Bugara") uviđa svoju šansu i do kraja 1018. preuzima čitavu teritoriju nekadašnjeg bugarskog carstva.
U ovom periodu dvije nove slavenske države počinju dobijati svoju formu. Raška, sjeverno od Kosova, na teritoriji današnjeg Sandžaka i njen prvobitno moćniji susjed Duklja na teritoriji današnje Crne Gore. Vladari Raške koji su prvobitno bili u vazalskom odnosu prema Duklji počinju agresivno širiti svoje posjede i sredinom 11. vijeka Raška postaje dominirajuća slavenska državna tvorevina u ovom dijelu Balkana. Kao i svaka država u regionu Raška ima uzor u bogatim bizantinsko-grčkim gradovima na jugu. Tokom 1180-ih godina, za vrijeme rata između Mađarske i Bizantijskog carstva, Raška napada Bizantiju i uspjeva pod svoju vlast staviti istočno Kosovo.