cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ahmed-paša Džezar
Rad za Maluke
Za vrijeme boravka u službi Abdullaha Beya, al-Jazzar je naučio govoriti arapski jezik, naučio vještine i znanje Mamluka i usvojio njihovu haljinu. Kada je Abdullah Bey kasnije ubijen u napadu beduinskih plemena, al-Jazzar je odlučio osvetiti njegovu smrt. Nastavio je da postavi zamku za beduine i zasjeo ih u zasjedu, ubivši oko 70 plemena. Nakon toga postao je poznat kao "al-Jazzar", što na arapskom znači "mesar". Dok su kasniji evropski pisci vjerovali da je al-Jazzar dobio njegovo ime zbog svoje surove prirode, ime mu je dodijeljeno kao znak poštovanja. Izraz "al-Jazzar" kao epitet bio je tipično rezervisan za one koji su pobili beduinske silovatelje.
Vladar Akra
strane su ušle u neodlučne sukobe. Međutim, između planine Druze s Libanonske gore pojavio se sukob, s klanovima Jumblatt i Abu Nakad koji su prešli na smjenu Emira Jusufa i zamijenili ga braćom Sayyid-Ahmad i Afandi. Posljednja dva ponuđala su al-Jazzaru 50.000 qirha 1778. za porezne farme planine Liban. Džezar je prihvatio ponudu. Da bi podržao Sayyid-Ahmad i Afandijevo imenovanje, Džezar je otputovao u Bejrut sa svojim trupama i odatle je opkolio Emira Jusufa u Jubailu. Emira Jusufa podržali su drugi njegov brat Emir Muhamed i Jusuf Paša iz Tripolija. Emir Jusuf je bio u stanju da izdrži opsadu, što je ušlo u zastoj, ali na kraju je pristao platiti Džezaru 100.000 qirh da ga vrati kao emira planine Libanon. Nakon toga, al-Jazzar je naložio Nasifu da pokrene napad na Sayyid-Ahmad i Afandi kako bi obnovio Libanon Mount Emira Jusufa. Tokom mjeseci nakon što je Emir Jusuf vraćen, nastavio je s eliminacijom mnogih svojih rođaka, koji su bili potencijalni rivali emiratu i osjećao se dovoljno sigurno da bi mogao odbiti plaćanje poreza al-Jazzaru. Kao posljedica toga, Džezar je pokrenuo kaznenu ekspediciju protiv Druza, koja je uspjela položiti Emira Jusufa, iako privremeno. 1780. Nasif je podržao Ahmed-pašu u vojnom sukobu s tadašnjim glavnim regionalnim neprijateljem Džezarom, Muhammad-pašom iz Damaska. U maju 1781. godine Nasif se suočio sa snagama Muhameda-paše u drugom zahvatu u ime Džezara. 8. maja,Džezar je postao svjestan seksualnih odnosa između više svojih mamluka i žena iz svog harema. Posljedično, on je odsjekao ruke mamlucima koji su bili sa sjedištem u Akrovom seragliju (gdje se nalazio harem) i u kojem su se na moru utopile brojne žene. 9. maja, Džezar je nastavio sa čišćenjem mamluka, uhapsivši mnoge, od kojih je veliki broj ljudi tada pogubljen, uz asistenciju 30 bošnjačkih vojnika. Mamukovi iz Akra su se poslije pobunili i zabarikadirali u riznicu koja se nalazila u Akrovom velikom tornju. Ogorčen smaknućem svog miljenika, blagajnik, brat Salim-paše, tada je zatvorene mamluke razbio iz zatvora i povezao se s mamlukovim pobunjenicima u Velikom tornju. Momluks je ciljao artiljerijske komade Velikog tornja na seraglio i zaprijetio da će ga uništiti.
Rušenje šijatske autonomije
Odnosi Džezara s Nasifom ugasili su se do septembra 1781. godine, kada je, prema lokalnom šiitskom hroničaru Aliju al-Subaytiju, šijanski hijenski šeik zatražio od Džezara intervenciju protiv Nasifa. Džezar je poslao jednog svog starijeg komandanta mamluka, Salim-pašu al-Kabira, sa 3.000 vojnika protiv Nasifa i njegovog klana Ali al-Saghir al-Wa'il. Od 23. do 24. septembra, Džezarove snage preusmjerile su Nasifove snage, ubivši Nasifa i 470 njegovih konjanika u trosatnoj bitci kod Yarouna, označivši virtualni kraj šiitske autonomije u Jabal Amilu. Većina vodećih šijatskih šeika Džabala Amila ubijena je tokom slijedećih serija napada na šijatske gradove tvrđave, posljednji je bio dvorac Beaufort (Shaqif Arnun), gdje su šijanski klanovi zauzeli posljednje stajalište. Stanovnici Beauforta nisu bili naštećeni nakon predaje, a Džazar je koordinirao svoj let u dolinu Beqaa. Ostatak vodećih šijatskih šeika sklonio se s klanom Harfush u dolini Beqaa. Prema francuskom konzulu u Sidonu i lokalnom šijatskom hroničaru Haydaru Ridi al-Rukayni, nakon poraza šijatskih šeika, snage Druze odvele su šiitske žene i druge u zarobljeništvo kao robove Džazaru u Sidonu, dok je Isma'il Shihab iz Hasbaje nastavio da bi iznuđivao preživele u zamenu za zaštitu. Ogromne količine dragocjenosti oduzete su od šiita, a njihove tvrđave uglavnom su srušene. Sredinom oktobra Nasifov sin 'Aqid pokrenuo je posljednji napor protiv Džezarovih snaga u dolini Beqaa, ali je na kraju pobjegao tokom bitke. Time je Jabal Amil osvojen i lučki grad Tire postao stalni dioDžezarovog carstva. Uzvišena Porta (Osmanska vlada) pohvalila je Džezarovu pobjedu u pismu ispunjenom rapsodijskim pohvalama i obećanjima mu na nepokolebljivoj podršci carstva da će "očistiti zemlju od prljavštine svog postojanja", pozivajući se na šiijske klanove.
Mamlučki ustanak
Džezar je poslao svoje vojnike da uzmu svoj porez od Emira Jusufa. Salim-paša al-Saghir poslat je sa 2.000 konjanika u Hasbaju, dok je Sulejman-paša poslan s 800 pješaštva na obalu. Prema francuskom konzulu Jean-Pierre Renaudot-a, relativno velika veličina mobiliziranih trupa poslanih u relativno rutinsku proceduru poput naplate poreza zapravo je bio Džezar da izbjegne doprinos svojih snaga osmanskom ratnom naporu s Rusijom, pokazujući kako snage su i dalje bile potrebne za borbu protiv Druza planine Liban. Nakon vreve Tira, mamluksi su pokrenuli svoju ofanzivu na Acre, gdje je Džezar sve više izoliran od svojih vojnika. Njegove preostale vojne snage u gradu sastojalo se od oko 200 albanskih trupa kojima je komandovao Juwaq Uthman. 3. juna, pobunjenici, koji su brojali oko 1.200 vojnika, uključujući kurdsku konjicu iz Hame kojom je komandovao Mulla Isma'il, stigli su do ravnice Akre, ali nisu imali očigledan plan kako zauzeti grad. U posljednjem pokušaju jačanja odbrane Akra, Džezar je okupio i naoružao sve radnike i masone gradske vlasti. Kadi iz Akra, Šejh Muhamed, savjetovao je Džezaru da izvrši noćni napad protiv pobunjeničkog logora u ravnici. Džezar je poslušao savjet šejha Muhameda, ali i pripremio brod u luci Akra za bijeg u slučaju pobjede pobunjenika. Po noći, Acreovi branitelji pokrenuli su borbu protiv pobunjeničkog logora, dok je gradska artiljerija bombardirala pobunjenike. Napad je iznenadio pobunjenike. Mulla Isma'il se odmah povukla tokom napada, dok su mamluksi poraženi i pobjegli tokom petosatne bitke. Sulejman i Salim pobjegli su na planinu Libanon, prije nego što su se uputili u Damask kako bi obnovili svoje napore za svrgavanje Džezara. Pobuna i njeno suzbijanje djelotvorno su označili kraj mamlukovog domaćinstva koje je Džezar podigao i kraj mamluka kao vojne ustanove za vrijeme Džezarove vladavine. Prema Filipinu, pobuna mamluka bila je Džezarova "najteža vojna i politička kriza", s jedinom iznimkom možda Napoleonova opsada Acre 1799. godine, iako je pobuna "u mnogočemu bila ozbiljnija jer je nastala iz internog izvora. " Ustanak je Džezare, sam virtualni proizvod mamluk sistema, shvatio kao izdaju svojih najstarijih poručnika, čiju karijeru i bogatstvo stvorio je svojim pokroviteljstvom. Pobuna je tako imala traumatične efekte na al-Jazzar-ovu ličnost, što je prema Filipu transformiralo Džezarove "prikrivene strahove, sumnje i nepovjerenje ... u osjećaj paranoje". Nakon pobune, Džezar je pokrenuo masovnu čistku u svom carstvu, izvršavajući i protjerujući ljude iz svih društvenih slojeva. Hroničar 19. vijeka Haydar Ahmad Shihab napomenuo je da je kao rezultat pobune, Džezara "postao poput netaknute životinje ... zamislio je da je cijeli svijet protiv njega".
Opsada Akra 1799.
1798. general Napoleon Bonaparta osvaja Egipat u sklopu svoje kampanje protiv Osmanlija. Francuska invazija izazvala je narodne nemire u Damasku, što je potaknulo Osmanlije da zamijene Abdullaha pašu kao Valiju iz Damaska ​​Ibrahim-pašom al-Halabijem, koji su postali meta ustanka. Džazar je na kraju postavljen na mjesto koje je srodno guverneru u Damasku, a njegove su trupe potom uspostavile red u gradu. Nakon Džazarove posjete Damasku, imao je mnogobrojne ahavate sa oborenim glavama na vratima citadele.
Bonapartova vojska tada je zauzela Haifu i iskoristila je kao poligon za opsadu Akra. Džezar je komandovao svojim trupama u Akru i lično skalirao gradske zidine i uključio se u direktne borbe sa francuskim vojnicima. Prije Bonapartova dolaska u Akru, Džezarove snage bile su pojačane naprednom brigadom od 700 vojnika koje je otpremila Uzvišena Porta. S pristupom moru, uglavnom nesmetanom, bio je u stanju osigurati zalihe i pojačanja. Među ključnim pojačanjima je bilo i oko 800 britanskih marinaca koje je vodio Sidney Smith. Britanska mornarica, tačnije dva ratna broda, takođe su priskočila u pomoć Džezaru i tokom opsade bombardirali rovove Bonapartea, rezultirajući velikim francuskim žrtvama prije dolaska artiljerijskih baterija koje su Francuzi koristili za granatiranje Acrea tvrđava. Nakon 62 dana, Bonaparte je 20. maja povukao svoju vojsku teškim gubicima života.
Osmanlije su šokirane Bonapartom invazijom na Egipat i "pošteđeni su daljnjeg vojnog sramote" uspješnom odbranom Džezara Akre, izjavio je povjesničar Bruce Masters. I njegovi muslimanski i hrišćanski savremenici smatrali su njegovu pobijedu nad Francuskom vojskom svojim najvećim postignućem. Džezar pobjeda značajno je povećala njegov prestiž. Masovna slavlja u Damasku i Alepu pratila su njegovu pobjedu, a Džezar je postao "branitelj vjere" u muslimanskom javnom mišljenju, dok su ga europski promatrači smatrali jednim od rijetkih koji su pobijedili Napoleona Bonapartu.
Smrt
desno|mini|Ahmed-paša Džezar sudi kriminalcu 1800. Džezar je patio od tercijanske groznice u augustu 1803. godine, a bolest koju je pretrpjela održala ga je neaktivnim. Džezar je dao Sulejman-paši da zapovijeda hadžijskim karavanom 1803.-04. Kao amir al-hadži na svom mjestu. Džezar je umro 7. maja 1804. godine. 1816. James Silk Buckingham opisao je Džezara sljedećim: Bio je čovjek poznat po svojoj ličnoj snazi, svojoj surovoj hrabrosti, surovosti i nezasitnoj ludi, kao i po velikoj snazi ​​koju mu je pružalo aktivno ispoljavanje svih tih kvaliteta. Osmanlije su pokušale spriječiti da se potencijalna borba za vlast odigra u Acreu, kad je postalo očito da je al-Jazzar teško bolestan, pa su u aprilu 1804. potajno imenovali Alelijski vali, Ibrahim-pašu Qataraghasi, valijem Sidona i Damask eyalets, službeno zamjenjujući al-Jazzar. Nakon Džezarove smrti, međutim, jednog njegovog zatvorenika, Isma'il-pašu su pustili ljubazni vojnici. Isma'il je preuzeo vlast u Akru, prkoseći Uzvišenoj Porti, koja ga je u junu osudila kao pobunjenika. Osmanlije su otpremili Katarakasi da poraze Ismaila i potvrdili njegovo upravljanje ejaletom Sidon i Damask. Katarakasije je podržao Sulejman-paša na povratku iz hadža, a
njih dvojica su opkolili Isma'ila u Akru. Katarakasi su se morali povući iz opsade kako bi započeo obilazak milja i pripremio se za planirani polazak hadžijskog karavana u januaru 1805. To je Sulejmanu ostavio zapovjedništvo opsadom, tokom koje je Sulejman imenovan Wali iz Sidona, što ga je dodatno motiviralo da poraz Isma'il. Potonji je pokrenuo ženidbu iz Akre protiv Sulejmanovih trupa u blizini Shefa-Amre i u slijedećoj bitci Sulejman je pobijedio.
External Links
Barnay, Y. (1992). The Jews in Palestine in the 18th Century. ISBN 9780817305727.
Buckingham, James Silk (1821). Travels in Palestine Through the Countries of Bashan and Gilead, East of the River Jordan, Including a Visit to the Cities of Geraza and Gamala in the Decapolis. Longman, Hurst, Rees, Orme and Brown.
IC 3306
IC 3306 je spiralna galaksija koja je udaljena oko 686 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,70 (140 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 4915
IC 4915 (također poznat kao ESO 185-38 i PGC 63909) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 708 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 1,00 (206 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (144 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 31. augusta 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rihtarovci
Rihtarovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Radenci, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rihtarovci su imali 114 stanovnika.
Ranko Šipka
Ranko Šipka (1917 – 1944) je učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Zekerijah Smajić
Zekerijah Smajić (rođen 30. maja 1952; Rašljani, Brčko ) bosanskohercegovački je novinar i publicista koji se od 1995. godine bavi politikama Evropske unije (EU), međunarodnim odnosima i procesom evropskih integracija. Osnivač je prvog balkanskog multimedijalnog servisa SENSE sa redakcijama u Bruxellesu i Den Haagu. Trenutno je angažiran kao konsultant na evropskom projektu "EU-Zapadni Balkan" i stalni je kolumnist za Al Jazeera Balkans. Dobitnik je brojnih profesionalnih nagrada i priznanja.
Ranko Šipka
Biografija
Ranko Šipka je rođen je 1. oktobra 1917. u selu Veliko Očijevo, kod Drvara. Potiče iz seljačke porodice sa devetoro dece. Kada mu je umro otac, bilo mu je tek šest godina, pa ga je prihvatio najstariji brat Nikola, trgovački pomoćnik u Banjoj Luci. Osnovnu školu i Trgovačku akademiju je završio u Banjaluci, a potom je studirao na Viskoj ekonomsko-komercijalnoj školi u Zagreb Već kao učenik Trgovačke akademije postao je aktivista revolucionarne omladine, da bi 1937. postao Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Aktivno se uključio u rad Kluba akademaca Banja Luke i Kulturno-umetničkog društva „Vasa Pelagić“. Tokom studiranja, bio je aktivan i u studentskom revolucionarnom pokretu i održavao vezu sa pokretom u Banjaluci. Član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) je postao 1939. godine.
Partizanski put
Nakon Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine, vratio se u Banjaluku i bio jedan od glavnih organizatora prikupljanja i sklanjanja oružja, a potom i rukovoditelj prvih diverzantskih akcija u okupiranoj Banjoj Luci. Na početku ustanka na Kozari, jula 1941, Ranko Šipka je bio među organizatorima, zajedno sa Mladenom Stojanovićem i Josipom Mažarom Šošom.
Osobito se istakao jednoj od prvih akcija, kada je sa svojom četom spriječio upad ustaša u kostajnička sela. Krajem oktobra 1941. poveo je grupu svojih boraca preko nabujale Vrbaške i iznenadio neprijatelja, za ručkom. Za vreme Bitke na Mrakovici, 5. decembra 1941. godine, u najodlučnijoj fazi, poveo je na juriš rezervu Kozarskog partizanskog odreda, koja je savladala i posljednji neprijateljski otpor. Za ovaj podvig ga je pohvalio i Mladen Stojanović, vođa ustanka na Kozari.
Kada je koncem marta 1942, od Drugog krajiškog partizanskog odreda formiran Udarni partizanski bataljon, Šipka je u Bataljonu najprije bio komandir čete, a onda zamjenik komandanta, a na kraju i komandant. Zadatak ovog bataljona je bio razbijanje četničkog pokreta u srednjoj Bosni.
Nakon više uspješnih borbi, Bataljon se, maja 1942, vratio na Kozaru, gdje je učestvovao u borbama tokom neprijateljske ofanzive na Kozaru. Tokom juna i jula 1942. Šipka je tada bio među onim borcima, koji su u noći 4./5. jula, poslije okršaja prsa u prsa, na liniji Patrija-Planinica-Jutrogušina, probili neprijatljski obruč.
Kada je 2. avgusta 1942. godine u selu Bošnjacima kod Sanskog Mosta, formirana Druga krajiška udarna brigada, Udarni bataljon Ranka Šipke je poslao njen Prvi bataljon. Septembra 1942, na Manjači, učestvovao je u razbijanju njemačko-domobranske grupe, koja od oko 4.000 vojnika. Prilikom Borbe za Jajce 1942, njegov bataljon je savladao posljednji otpor neprijatelja, zbog čega je Operativni štab NOP odreda Bosanske Krajine, 28. septembra 1942. godine, pohvalio Prvi bataljon Druge krajiške brigade, a osobno i njegovog komandanta Ranka Šipku.
Ponovo se istakao i tokom borbi za Bihać, novembra 1942, kada je sa svojim bataljonom, pokušao da neprimijećen uđe u grad. U tom pokušaju njegov bataljon je napao na most preko Une, što je u uveliko doprinijelo pobjedu u toj bitki. Za ovaj podvig, bio je pohvaljen od strane Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita, "Biltenu Vrhovnog štaba", broj 20-22:
Tokom žestokih borbi na Grmeču, januara 1943. godine postavljen je za komandanta Pete krajiške kozarske udarne brigade. Pod njegovom komandom, u drugoj polovini 1943. Godine, Brigada je učestvovala u mogim borbama u srednjoj Bosni i u Prvoj i Drugoj banjalučkoj operaciji. U proljeće 1944. postavljen je za zamjenika komandanta Jedanaeste krajiške divizije, a zatim i zamjenika komandanta Četvrte krajiške divizije.
Ranko Šipka je poginuo je 7. novembra 1944. godine, u automobilskoj nezgodi, na putu između Travnika i Zenice. Tada je imao je čin potpukovnika NOVJ. Sahranjen je u spomen-kompleksu na Šehitlucima, kod Banjaluke.
Odlukom Predsjedništva AVNOJ-a, 25. septembra 1944, još za života, odlikovan je Ordenom partizanske zvijezde prvog reda, a odlukom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 26. jula 1949. godine, posthumno je proglašen za narodnog heroja.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Rogoznica)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Rogoznica je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 70,55 km2 imala 2.345 stanovnika, što predstavlja 2,14% od ukupnog broja stanovnika Šibensko-kninska županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Rogoznici je 33 stanovnika/km2.
Podturn pri Dolenjskih Toplicah
mini|280px|Podturn pri Dolenjskih Toplicah, rimokatolička crkva "Sv. Miklavž" Podturn pri Dolenjskih Toplicah je naseljeno mjesto u sastavu općine Dolenjske Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podturn pri Dolenjskih Toplicah je imao 325 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Podturn. U 1987. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Sela pri Dolenjskih Toplicah.''
Piʻikea
Princeza Piʻikea (havajski piʻi = "popeti se", kea = "bijela") (Maui, Havaji, oko 1626 — Havaji, Havaji, ?) bila je velika havajska plemkinja (Aliʻi), princeza ostrva Mauija i kraljica ostrva Havaji ("Veliko ostrvo").
Rođena je na Mauiju oko 1626.
Roditelji su joj bili kralj Piʻilani i njegova supruga, kraljica La’ieloheloheikawai. Piʻilani je dao sagraditi veliki hram. Prema mitu, bio je sin boga Kūa. mini|150px|desno|[[Palma na Mauiju. Piʻikea je rođena na ostrvu Mauiju, te je prema legendi tamo izjavila svoju ljubav prema ʻUmiju, svom budućem mužu.]] Nakon šta je Piʻilani umro, na vlast je došao njegov sin Lono. Piʻilani je imao još jednog sina, Kihu.
Piʻikea je otišla na Veliko ostrvo i tamo se udala za kralja Havaja ʻUmi-a-Līlou. Dobili su dvoje djece, sina Kumalaea i kćerku Aihākōkō.
Kiha je pobjegao sa Mauija k sestri; Piʻikea je zamolila ʻUmija da napadne Lona i na tron Mauija postavi Kihu. ʻUmi, Piʻikea i Kiha krenuli su na Maui s ratnicima te su tamo uništili kip boga Kawalakiʻija i Kiha je postao kralj.
Piʻikea je umrla na Havajima.
TUSC2
Tumor-supresorski kandidat 2 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TUSC2 sa hromosoma 3.
Jabuka (Trilj)
Jabuka je naseljeno mjesto u sastavu grada Trilja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Derbi Juventus – Milan
Derbi Juventus – Milan rivalstvo je između dva najtrofejnija italijanska nogometna kluba: Juventusa i AC Milana. Ovaj derbi smatra se klasikom italijanskog nogometa, uz Derby d'Italia (Juventus – Inter) i Derby della Madonnina (Milan – Inter).
Jabuka (Trilj)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Sinj.
TUSC2
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 110 aminokiselina, а molekulska težina 12.074 Da.
Derbi Juventus – Milan
Utakmice
''Zaključno s 28. 5. 2023''
TUSC2
Funkcija
Ovaj gen je visoko konzervirani gen kandidat zakontolu  raka pluća. Još nisu dostupne nikakve druge informacije o ovom genu.
Jabuka (Trilj)
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Vedrine. Do 1931. iskazivano kao dio naselja.''
Derbi Juventus – Milan
Rekordi
mini|desno|250px|Zračni duel [[Edgar Davids|Davidsa (Juventus) i Gattusa (Milan) u finalu Lige prvaka 2003.]] ''Zaključno s 28. 10. 2023''
Trofeji
Poređenje trofeja koje su osvojili Juventus i Milan:
Rezultati
'' {|
Cankova
mini|280px|Cankova, rimokatolička crkva "Sv. Jožef" Cankova je naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u Pomurskoj regiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Murska Sobota.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Cankova je imala 1.889 stanovnika, od čega u samoj Cankovi 446.
Općina Cankova
Napomena: Nastala iz stare općine Murska Sobota.
Vinarje (Slovenska Bistrica)
Vinarje su naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vinarje su imale 245 stanovnika.
Napomena: ''U 2017. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Okoška Gora i Ugovec (općina Oplotnica) te Gladomes, Fošt i Vinarje (općina Slovenska Bistrica).''
Rodmošci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rodmošci su imali 54 stanovnika.
Hrtić
Hrtić je naseljeno mjesto u sastavu općine Dvor, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Dvor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrtić je imao 112 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1931. podaci su sadržani u naselju Dvor.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Hrtić je imalo 260 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Dvor.
Dundee United FC
Dundee United Football Club je profesionalni nogometni klub smješten u gradu Dundee, Škotska. Trenutno nastupa u Premiershipu, prvom rangu škotskog nogometa.
Klub je osnovan 1909. godine kao Dundee Hibernian. Ime po kojem je danas poznat usvaja 1923. godine. Najveći uspjesi kluba su osvajanje prve divizije u sezoni 1982/83, te osvajanje nacionalnog kupa u dva navrata (1994 i 2010). Najveći rival kluba je Dundee. Od osnivanja domaće utakmice igra na stadionu Tannadice Park.
Stadion Falmer
Stadion Falmer poznat i kao The Amex je nogometni stadion koji se nalazi u Brightonu, Engleska. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub Brighton & Hove Albion. Kapacitet stadiona je 30.750 sjedećih mjesta.
Polhovica
Polhovica je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Stadion Falmer
Stadion je otvoren u 30. jula 2011. godine prijateljskom utakmicom na kojoj je gostovao Tottenham. Prva takmičarska utakmica na novom stadionu je odigrana između Brighton & Hove Albiona i Doncaster Roversa. Završena je 2-1 u korist domaćina. Brighton & Hove Albion je prethodno uglavnom igrao na stadionu Goldstone Ground. Falmer je 26. najveći stadion u Engleskoj.
Polhovica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Polhovica je imala 46 stanovnika.
Krculi
Krculi (ital. Staveri) su naseljeno mjesto u sastavu općine Žminj, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Rovinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krculi su imali 133 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Žminj, kao i dio podataka u 1880. U 1880. iskazano pod imenom Kržuli, a od 1890. do 1910. pod imenom Krčuli. Od 1880. do 1910. označavano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Krculi je imalo 133 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Berat (ostrvo)
Berat (albanski:Ishulli Beratit) je ostrvo na jugu Albanije u centru grada Berat na rijeci Osum. Veliko je 3 hektara ili 0.03 km².
Geografija
Ostrvo Berat se nalazi u reci Osum, u okrugu Berat, i prostire se na površini od 3 hektara ili 0,03 kvadratnih kilometara. Ostrvo se nalazi u centru grada Berata.
Razvoj
mini|Ostrvo BeratU februaru 2015. godine, dizajnerska firma Atelier Albania raspisala je konkurs u partnerstvu sa opštinom Berat za nacrte za razvoj ostrva Berat. Uz podršku Albanskog fonda za razvoj, konkurs je tražio dizajne koji su stvorili međusobnu igru između izgrađenog i prirodnog okruženja, kao i fleksibilno prilagođeni prirodnim pojavama, kao što su poplave.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Ružić)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Ružić je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 160,28 km2 imala 1.591 stanovnika, što predstavlja 1,45% od ukupnog broja stanovnika Šibensko-kninska županije, odnosno 0,04% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Ružiću je 10 stanovnika/km2.
Somatska ćelija
Somatska ćelija  (stgrč. σῶμα – sôma  = tijelo) ili vegetativna ćelija, je bilo koja biološka ćelija koja čini tijelo organizma; u višećelijskom organizmu, bilo koja ćelija koja nije gamet, klica, gametocit ili nediferencirana matična ćelija.
Suprotno tome, gameti su ćelije koje se stapaju tokom spolne reprodukcije, spolne ćelije su ćelije koje stvaraju spolne gamete, a matične ćelije su one koje se mogu podijeliti putem mitoze i diferencirati u različite specijalizirane tipove ćelija. Naprimjer, kod sisara, somatske ćelije čine sve unutrašnje organe, kožu, kosti, krv i vezivno tkivo, dok zametne ćelije sisara stvaraju spermatozoide i jajne ćelije koje se stapaju tokom oplodnje da bi stvorile ćeliju zvanu zigot, koja se dijeli i diferencira u ćelije embriona. U ljudskom tijelu postoji približno 220 tipova somatskih ćelija.
Teorijski, ove ćelije nisu zametne (izvor spolnih ćelija); oni prenose svoje mutacije svojim ćelijskim potomcima (ako ih imaju), ali ne i potomcima organizma. Međutim, kod spužvi, nediferencirane somatske ćelije čine zametnu liniju, a u Cnidaria diferencirane somatske ćelije izvor su zametne linije. Podjela ćelija mitozom vidljiva je samo u diploidnim somatskim ćelijama. Samo neke ćelije poput zametnih, učestvuju u reprodukciji.
Genetika i sadržaj hromozoma
Učestalost spontanih mutacija je značajno niža u naprednih muških klica nego u tipovima somatskih ćelija. Ženske klice također pokazuju stopu mutacija koja je niža od one u odgovarajućim somatskim ćelijama i slična onoj u muškim klicama. Čini se da ovi nalazi odražavaju upotrebu efikasnijih mehanizama za ograničavanje početne pojave spontanih mutacija u spolnim ćelijama nego u somatskim ćelijama. Takvi mehanizmi vjerovatno uključuju povišene razine popravka DNK enzimima koji poboljšavaju potencijalno mutagene oštećenje DNK.
Kloniranje
Poslednjih godina kod sisara je razvijena tehnika kloniranja čitavih organizama, omogućavajući proizvodnju gotovo genetčki identičnih klonova životinje. Jedan od metoda kojima se to radi naziva se "prenos jedarnog jezgra somatskih ćelija" i uključuje uklanjanje jedra iz somatskih ćelija, obično ćelija kože. Ova jedra sadrži sve genetičke informacije potrebne za stvaranje organizma iz kojeg je uklonjena. Ova jedra se zatim ubrizgaju u jajnu ćeliju iste vrste kojoj je uklonjen vlastiti genetički materijal. Jajnu ćeliju sada više nije potrebno oploditi, jer sadrži tačnu količinu genetičkog materijala (diploidni broj hromosoma). U teoriji, jajna ćelija se može implantirati u maternicu životinje iste vrste i pustiti da se razvije. Dobijena životinja bit će gotovo genetički identičan klon životinji kojoj je oduzeto jedro. Jedinu razliku uzrokuje bilo koja mitohondrijska DNK, koja se zadržava u jajašcu, a koja se razlikuje od ćelije koja je donirala jedro. U praksi je ova tehnika do sada bila problematična, iako je bilo nekoliko uspješnih poduhvata, kao što je Ovca Dolly i, u novije vrijeme, Snuppy, prvi klonirani pas.
Genetičke modifikacije
Razvoj biotehnologije omogućio je genetičku manipulaciju somatskim ćelijama, bilo za modeliranje hroničnih bolesti ili za prevenciju stanja malaksalosti.
Genetičko inženjerstvo somatskih ćelija rezultirao je nekiM ontroverzama, iako je Međunarodni samit o uređivanju ljudskih gena objavio izjavu u znak podrške genetIČkoj modifikaciji somatskih ćelija, jer se njihove modifikacije ne prenose na potomstvo.
Skleroprotein
Skleroproteini ili vlaknasti proteini su jedna od tri glavne klase proteinske strukture (pored kuglastih (loptastih, globulastih) i mebranskih proteina). Skleroproteini se sastoje od izduženih ili vlaknastih polipeptidnih lanaca, koji tvore vlaknaste i lisnate strukture. Ovaj tip proteina može se razlikovati od globulstiih po niskoj topljivosti u vodi. Uloge ovih proteina uključuju zaštitu i strukturnu ulogu stvaranjem vezivnog tkiva, tetiva s, koštanij matriksa i miićno vlaknomišićna vlakana.
Skleroproteinu uključuju i mnoge proteinske superporodice, uključujući keratinske, kolagenske, elastinske i fibrinske. Kolagen je najzastupljeniji protein koji postoji u kičmenjacima kao tetive, hrskavice i kosti.
Biomolekulska struktura
Skleroprotein formira duge proteinske niti koje su u obliku šipki ili vlakana. Skleroproteini su strukturni proteini ili skladišni proteini, koji su tipski  inertni i  nerastvorljivi u vodi. Skleroprotein nastaje kao agregat zbog hidrofobnih bočnih lanaca koji vire iz molekula.
Peptidna sekvenca skleroproteina često ima ograničen broj ostaka sa ponavljanjima; oni mogu formirati neobične sekundarne strukture, kao što je kolagena spirala. Strukture često sadrže umrežene veze između lanaca] (npr. Cys-cys disulfidne veze između keratinskih lanaca).
Skleroproteini nemaju tendenciju da denaturiraju tako lahko kao globulasti proteini.
Miroshnikov et al. (1998) su među istraživačima koji su pokušali sintetizirati vlaknaste proteine.
G2 faza
G2 faza ćelijskog ciklusa počinje okončanjem S-faze, kada iz citoplazme iščezava signalna supstanca: S-fazni aktivator, kada ćelija prelazi u G2 fazu interfaze. Ova faza je obično najkraći dio interfaze. U njoj se replicira centrosom, tako da svaka postojeća centriola pokreće formiranje po jednog novog, što rezultira pojavom po dva diplosoma sa po jednom starom i jednom novom centriolom. Centrosomi se međusobno udaljavaju i počinje priprema za M fazu. G2 je završni period interfaze u pripremi za sintezu tzv. MPF-kinaze (M-phase Promoting Factor: faktor aktivacije M faze).
ZNF502
Protein cinkovog prsta 502 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  ZNF502 sa hromosoma 3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 544 aminokiseline, а molekulska težina 62 920 Da.
TMEM158
Transmembranski protein 158 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TMEM158 sa hromosoma 3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 300 aminokiselina, а molekulska težina 30.404 Da. .
Funkcija
Kodirani protein je sličan pacovskom receptoru ćelijske površine za koji je predloženo da funkcionira u neuronskom putu preživljavanja
Dele Alli
Bamidele Jermaine Alli (Milton Keynes, 11. april 1996.) je engleski profesionalni nogometaš koji nastupa za Tottenham Hotspur i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Karijera
2. februara 2015. godine potpisuje za Tottenham Hotspur. Prvi nastup za londonski klub je upisao 8. augusta 2015. godine protiv Manchester Uniteda.
Lazarevo more
mini|300px|Položaj Lazarevog mora unutar Antarktičkog pojasa Lazarevo more je rubno more unutar Južnog okeana. Nalazi se između mora Kralja Haakona VII na zapadu i Riiser-Larsenovog mora na istoku ili između nultog i 14. meridijana istočne geografske dužine.
Dubina mora je uglavnom oko 3.000 metara dok maksimalna dubina prelazi i 4.500 metara. Prostire se na površini od 929.000 km2.
Sjeverno od mora je Južni okean dok se na južnoj strani nalazi antarktički region Zemlja kraljice Maud, odnosno obala princeze Astrid.
Nazvano je u čast ruskog admirala i istraživača Mikhaila Lazareva.
Kamensko
Crna Gora:
Hrvatska:
ili
Sanfilippov sindrom
Sanfilippov sindrom, poznat i kao mukopolisaharidoza tip III (MPS III), rijedak je autosomno recesivni genetički poremećaj lizosomskog skladištena, koji prvenstveno utiče na mozak i kičmenu moždinu. To je uzrokovano nakupljanjem velikih molekula šećera zvanih glikozaminoglikani (AKA GAG-ovi, ili mukopolisaharidi) u tjelesnim lizosomima.
Oboljela djeca uglavnom ne pokazuju nikakve znakove ili simptome pri rođenju. Iako neki rani pokazatelji mogu biti respiratorni problemi pri rođenju, velika veličina glave i pupčana kila. U ranom djetinjstvu počinju se razvijati smetnje u razvoju i gubitak prethodno naučenih vještina. U kasnijim fazama poremećaja mogu razviti napadi i poremećaji kretanja. Pacijenti sa Sanfilippoovim sindromom obično žive u adolescenciji ili ranoj odrasloj dobi.
Znaci i simptomi
Bolest se manifestuje kod male djece. Simptomi se obično počinju javljati između 2. i 6. godine života. Pogođena novorođenčad izgledaju normalno, iako se mogu primijetiti neki blagi dismorfizmi lica. Od svih MPS bolesti, Sanfilippoov sindrom proizvodi najmanje fizičkih abnormalnosti.
Nakon početnog intervala bez simptoma, pacijenti obično imaju usporavanje razvoja i/ili probleme u ponašanju, praćeno progresivnim intelektualnim padom, koji rezultira ozbiljnom demencijom i progresivnom motornom bolešću.
Bolest napreduje do sve većih poremećaja u ponašanju, uključujući temper tantrums, hiperaktivnost, destruktivnost, agresivno ponašanje, pice, poteškoće u treningu u toaletu i poremećaj spavanja. Kako pogođena djeca u početku imaju normalnu mišićnu snagu i pokretljivost, poremećajima u ponašanju može biti teško upravljati. Posebno poremećen san predstavlja značajan problem pružateljima usluga.
U završnoj fazi bolesti, djeca postaju sve nepokretnija i ne reagiraju, često trebaju invalidska kolica i imaju poteškoće s gutanjem i napadae. Životni vijek pogođenog djeteta obično ne traje duže od kasnih tinejdžerskih godina do ranih dvadesetih.
Osobe sa MPS tipa III imaju tendenciju da imaju blage abnormalnosti skeleta; osteonekroza glave bedrene kosti može biti prisutna u bolesnika s teškim oblikom. Atrofija očnog živca, gluhoća i otitis mogu se primijetiti kod umjerenih do teških slučajeva. Ostale karakteristike uključuju grube crte lica, debele usne, sinofrije i ukočene zglobove.
Teško je klinički oočiti razlike između četiri tipa Sanfilippovog sindroma. Međutim, tip A je obično najteži podtip, kojeg karakteriziraju najraniji početak, brza klinička progresija s ozbiljnim simptomima i kratko preživljavanje. Srednja dob smrti djece oboljele od tipa A je 15,3 ± 4,1 godine.
Važno je da se zbog problema u ponašanju koji otežavaju pregled ne zanemaruju jednostavna i izlječiva stanja poput upale uha i zubobolje. Djeca s MPS tip III često imaju povećanu toleranciju na bol. Kvrge, modrice ili upale uha koje bi bile bolne za drugu djecu često ostaju neprimjećene kod djece s MPS tipom III. Neka djeca sa MPS tip III mogu imati problem sa zgrušavanjem krvi tokom i nakon operacije.
Genetika
Mutacije u četiri različita gena mogu dovesti do Sanfilippovog sindroma. Ovaj poremećaj se nasljeđuje kao autosomno recesivno obilježje. Na osobe sa dvije aktivne kopije gena to ne utiče. Ljudi sa jednom produktivnom kopijom su genetički nositelji Sanfilippovof sindroma. Nemaju simptoma, ali mogu prenijeti neispravni gen svojoj djeci. Osobe s dvije neispravne kopije će patiti od Sanfilippovog sindroma.
Mehanizam
Glikozaminoglikani (GAG) su lanci molekula šećera. Nalaze se u vanćelijskom matriksu i ćelijskoj membrani ili se čuvaju u sekretornim granulama. GAG-ovi se čuvaju u ćelijskim lizosommima, a razgrađuju ih enzimi kao što su glikozidaze, sulfataze i acetiltransferaze. Nedostatak ovih enzima dovodi do četiri podtipa MPS III.
Dijagnoza
Sanfilippov sindromsli tipovi A, B, C i D smatraju se klinički nerazlučivim, iako su mutacije različitih gena odgovorne za svaku bolest. Sljedeća rasprava je stoga primjenjiva na sva četiri uvjeta.
Analiza urina može pokazati povišene nivoe heparin-sulfata u urinu. Sva četiri tipa Sanfilippovog sindroma pokazuju povećane nivoe GAG-a u urinu; međutim, ovo se manje odnosi na Sanfilippov sindrom nego na druge MPS poremećaje. Pored toga, razine GAG u mokraći su veće kod novorođenčadi i djece dojenčadi nego kod starije djece. Da bi se izbjegao lažno negativan test urina zbog razblaživanja, važno je da se urin uzima prvo ujutro.
Dijagnoza se može potvrditi ispitivanjem enzima kožbnioh fibroblasta i bijelih krvnih ćelija. Analiza enzima smatra se najvjerodostojnijim dijagnostičkim alatom jer otkriva jesu li enzimi u ćelijskom putu koji razgrađuju heparin-sulfat prisutni ili ne, pružajući konačan odgovor. Ovaj test je također idealan za mlađe pacijente, kod kojih je prikupljanje održivog uzorka urina teško ili nemoguće. Drugi dijagnostički alat može biti sekvenciranje gena. Međutim, mutacija koju nose nikada nije viđena ili zabilježena, pacijent će dobiti lažno negativan nalaz.
Prenatalna dijagnoza moguća je pomoću uzimanja uzoraka horionskih resica]] ili amniocenteze.
Liječenje
Tretman i dalje ostaje podržavajući. Poremećaji ponašanja MPS-III slabo reagiraju na lijekove. Ako se postavi rana dijagnoza, može biti korisna zamjena koštane srži. Iako se enzim koji nedostaje može proizvesti i dati intravenozno, on ne može prodrijeti kroz krvno-moždanu barijeru i stoga ne mogu liječiti neurološke manifestacije bolesti. Zajedno sa mnogim drugim lizosomskim bolestima skladištenje, MPS-III postoji kao model monogenska bolest koja uključuje centralni nervni sistem.
Nekoliko perspektivnih terapija je u razvoju. Francuska kompanija Lysogene ušla je II/III fazu kliničkog ispitivanja liječenja zasnovanog na genskoj terapiji. Druge potencijalne terapije uključuju hemijsku modifikaciju deficitarnih enzima, kako bi im se omogućilo da prodru kroz krvno-moždanu barijeru, stabiliziraju abnormalnost, ali aktivnog enzima, kako bi se spriječila njegova razgradnja i implantacija matičnih ćelija, koje snažno izražavaju nedostajući enzim. Da bi bilo koje buduće liječenje bilo uspješno, mora se primijeniti što je ranije moguće. Sada se MPS-III uglavnom dijagnosticira klinički, u kojoj je fazi već kasno da bi bilo koji tretman bio vrlo efikasan. Programi skrininga novorođenčadi pružili bi najraniju moguću dijagnozu.
Flavonoid genistein smanjuje akumulaciju GAG-a. Studije na životinjama in vitro i klinički eksperimenti sugeriraju da simptomi bolesti mogu biti ublaženi odgovarajućom dozom genisteina. Uprkos prijavljenim korisnim svojstvima, genistein takođe ima toksične nuspojave.
Uspostavljeno je nekoliko grupa za podršku i istraživanje, kako bi se ubrzao razvoj novih tretmana Sanfilippovog sindroma.
Sudionici prve studije o preferencijama za njegovatelja za Sanfilippoov sindrom zalagali su se za klinička ispitivanja koja preusmjeravaju fokus s primarnih kognitivnih ishoda na druge multisistemske krajnje tačke, a percepcija nekurativnih terapija otkrila je sklonost opcijama liječenja koja zaustavljaju ili usporavaju napredovanje poremećaja, da bi se održalo postojeć funkcija djeteta i kvalitet života; stoga roditelji izražavaju visoku toleranciju na rizik i želju za širim kriterijima za uključivanje u ispitivanja.
Prognoza
Prema istraživanju pacijenata sa Sanfilippoovim sindromom, srednji životni vijek varira ovisno o podtipu. Kod sindroma tipa A, srednja dob  smrti (± standardna devijacija) bila je 15,22 ± 4,22 godine. Za tip B to je bilo 18,91 ± 7,33 godine, a za tip C 23,43 ± 9,47 godine. Prosječni životni vijek za tip A povećao se od 1970-ih.
Epidemiologija
Incidencija Sanfilippovog sindroma varira geografski, s približno 1/280 000 živorođenih u Sjevernoj Irskoj, 1/66.000 u Australiju, i 1/50.000 u Nizozemskoj.
Australijsko istraživanje procijenilo je sljedeće incidencije za svaki podtip Sanfilippovog sindroma:
Historija
Stanje je dobilo ime po Sylvesteru Sanfilippou, pedijatru, koji je prvi put opisao bolest 1963.
IC 3308
IC 3308 (također poznat kao MCG 5-29-81, PGC 40495 i UGC 7505) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 15 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,40 (6 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (1 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
DDX31
DEAD-kutijski proteini, koje karakterizira konzervirani motivAsp-Glu-Ala-Asp (DEAD), pretpostavljene su RNK helikaze. Uključeni su u brojne ćelijske procese koji uključuju promjenu sekundarne strukture RNK, kao što su inicijacija translacija, jedarna i mitohondrijska orerada i sklapanje ribosoma i splajsosoma. Na osnovu njihovih obrazaca distribucije, vjeruje se da su neki članovi ove porodice proteina iz DEAD-kutije uključeni u embriogenezu, spermatogenezu i ćelijski rast i diobu. Ovaj gen kodira člana ove porodice. Funkcija ovog člana nije utvrđena. Alternativna prerada ovog gena generira dvije varijante transkripta.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 851 aminokiselina, а molekulska težina 94.087 Da.
IC 4916
IC 4916 (također poznat kao ESO 233-13 i PGC 63902) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 227 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 0,70 (46 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 31. augusta 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kamensko (Trilj)
Kamensko je naseljeno mjesto u sastavu grada Trilja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Geografski položaj
Nalazi se na samoj granici sa Bosnom i Hercegovinom. U ataru sela je i granični prijelaz.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Kamensko je imalo 62 stanovnika.
Javnica
Javnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Dvor, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Dvor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Javnica je imala 48 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Javnica je imalo 219 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Kotarani.
Rožički Vrh
Rožički Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Jurij ob Ščavnici, regija Pomurska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rožički Vrh je imao 244 stanovnika.
Vatrena buba
Vatrena buba ili vatrena stjenica (lat. Pyrrhocoris apterus), je uobičajeni insekt iz porodice Pyrrhocoridae. Lahko prepoznatljiv zbog upečatljive crvene i crne boje, može se zamijeniti sa slično obojenim, iako nepovezanim  Corizus hyoscyami  (cimetna stjenica, tikvina buba) Pyrrhocoris apterus rasprostranjen je širom Paleoarktika od atlantske obale Evrope do sjeverozapadne Kine. Izveštavan je i iz SAD-a, Centralne Amerike i Indije, a nalazi se i u Australiji. Izvješteno je da je nedavno proširio svoju distribuciju prema sjeveru u kopno Ujedinjenog Kraljevstva i prema istoku do obale Sredozemnog mora. Često se opaža da stvaraju nakupine, posebno kao nezrele forme, koje sadrže od desetina do stotinu jedinki.
Reprodukcija
Firebugovi se uglavnom pare u aprilu i maju. Njihova prehrana sastoji se prvenstveno od sjemena lipe i sljezova. Često ih se može naći u skupinama u blizini podnožja stabala lipe, na sunčanoj strani. Mogu se vidjeti u tandemskom stvaranju prilikom parenja koje može trajati od 12 sati do 7 dana. Dugo razdoblje kopulacije mužjaci vjerovatno koriste kao oblik zaštite ejakulata u velikoj konkurenciji s drugim muškarcima.
Razvoj
P. apterus bio je predmet neočekivanog otkrića 1960-ih kada su istraživači koji su deset godina uzgajali bube u Pragu, Čehoslovačka, pokušali učiniti isto na Harvard University u Sjedinjenim Državama. Nakon 5. stupnja larve instar, umjesto da se razviju u odrasle, bube su ili ušle u 6. fazu, ili su postale odrasle jedinke s karakteristikama larve. Neki od šestih stupnjeva prešli su na 7. stupanj, ali svi su uzorci ginulii bez dostizanja zrelosti.
Na kraju se pokazalo da je izvor problema papirni ubrus koji se koristi u procesu uzgoja; efekt se dogodio samo ako su papirnati ubrusi izrađeni u Americi. Istraživači bi mogli ponoviti ove rezultate sa američkim novinama kao što je New York Times , ali ne i evropskim novinama kao što je The Times. Utvrđeno je da su uzrok hormoni pronađeni u izvornom drvetu balsamska jela (Abies balsamea) koje se koristi za proizvodnju papira i srodnih proizvoda u Americi i nekim drugim sjevernoameričkim četinarima. Slučajno je ovaj hormon duboko djelovao na P. apterus, ali ne i na drugim vrstama insekata, što pokazuje diverzifikaciju hormonskih receptora u insektima. Najmoćnija hemijska komponenta kasnije je identificirana kao juvabion, metil ester todomatske kiseline, koji proizvodi drveće kao odgovor na ranjavanje; oponaša juvenilni hormon usko na kemijskoj razini, braneći od ranjivih štetnika.
Visole
Visole su naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Visole su imale 539 stanovnika.
Napomena: ''U 1988. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Zgornja Bistrica. U 2017. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Kostanjevec i Visole.''