cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esma Redžepova
Muzička karijera za vrijeme bivše Jugoslavije
U Titovoj Jugoslaviji, Romi su bili službeno priznati kao nacionalna manjina i dobili su jezička i kulturna prava. Međutim, Esma Redžepova je gotovo jedini romski jugoslovenski umjetnik koji je postigao dugotrajnu slavu i javna priznanja, zajedno sa Šabanom Bajramovićem. Krajem 1960-ih, Esma i Stevo Teodosijevski osnovali su muzičku školu gdje su uglavnom obučavani mladi siromašni romski dječaci. Većina muzičara u Ansamblu Teodosievski su pohađali njihovu muzičku školu, a neki od njih su na kraju postigli i slavu.
Podsticanjem drugih makedonskih romskih muzičara, Esma i Stevo izgrađen krug oko njih. Među istaknutim članovima bili su pjevači: Muharem Serbezovski, Usnija Redžepova, Enver Rasimov, i klarinetista Medo Čun. Jugoslavija je bila dio Pokreta nesvrstanih, a jugoslovenska umjetnička scena je bila predmet mnogih međunarodnih utjecaja. Esma je izvela nekoliko pjesama na stranim jezicima, kao što su: grčki jezik, turski jezik, hebrejski jezik i hindi. Romi su ljudi koji su došli iz Indije u Evropu u Srednjem vijeku. Političke veze koje je Josip Broz Tito uspostavio sa Nehruom i Indijom su bile veoma važne za jugoslovenske Rome, jer je status njihove kulture i historije time bio javno poboljšan. Esma i Stevo Teodosijevski posjetili su Indiju tri puta, 1969., 1976. i 1983. godine. Tokom druge posjete dobili su titulu kralj i kraljica romske muzike na prvom muzičkom festivalu Roma u indijskom gradu Čandigaru. Godine 1983., žtokom treće posjete Indiji, Esma je pjevala pred Indirom Gandi. Osim ovog nastupa, Esma je pjevala za druge istaknute ličnosti kao što su: Josip Broz Tito, Muhamed Reza Pahlavi i Muammar El-Gaddafi. Zajedno sa ansamblom njenog muža, pjevala je za javnu publiku u nekoliko zemalja, uključujući: SAD, Sovjetski Savez, Meksiko, Australija i Kanada. 1962. godine, bila je prva jugoslovenska umjetnica koja je nastupila u koncertnoj dvorani Olimpija u Parizu.
Karijera u nezavisnoj Makedoniji
Tokom 1980-ih, muzička karijera Esme Redžepove je usporila, a godine 1989. ona se skrasilia u Skoplju sa svojim mužem. Nakon nezavisnosti 1991. godine, Republika Makedonija je prošla kroz teška vremena. Stevo Teodosievski je umro 1997. u 72. godini života. Međutim, Esma Redžepova je naredne godine obišla Sjedinjene Američke Države, gdje je nastupala na niz dobrotvornih koncerata, a 1994. godine je objavila izbor muzičkih dueta sa Usnijom Redžepovom.
2000-te, su bile vrlo plodne i označile su blagi pomak u karijeri ove pjevačice. U Makedoniji i bivšoj Jugoslaviji, Esma je ostvarila moderniju predodžbu i redefinisala je sebe kao umjetnicu koja je objedinjavala elemente zapadne pop i rock muzike sa izvornom narodnom muzikom. Ostvarila je nekoliko uspješnih saradnji sa mladim pop pjevačima. Tako je godine 2002. snimila pjesmu s hrvatskom pop grupom Magazin i duet sa makedonskim pjevačem Toše Proeski. Snimila je i pjesmu sa bosanskom grupom Crno Vino 2005. godine i napravila saradnju sa Kirilom Džajkovskim. Tokom 2010. na međunarodnoj sceni, Esma Redžepova je doprinijela u uspostavljanju romske muzike kao kulturnog proizvoda koja nije za masovno tržište, ali je ugodna za uho urbanoj i kulturnoj eliti. Međutim, mnoge od njenih novih pjesama nisu bile široko prihvaćene od strane zapadne publike, jer nisu bile u skladu sa njihovim očekivanjima vezano za romsku muziku. Na primjer, neke pjesme imale su istaknut zvuk sintisajzera, instrumenta koji se ne koristi u tradicionalnoj romskoj muzici. Esmu su čak izviždali na koncertu u Španiji, ali ona se branila govoreći da se romska muzika sama po sebi uvijek prilagođavala i pozajmljivala od drugih. thumb|Esma Redžepova za vrijeme njenog nastupa na Eurosongu 2013. Njena najpoznatija singl ploča Čaje šukarije, je 2006. godine korištena kao naslovna pjesma u filmu Borat, a za koju se tvrdilo da je korištena bez njene dozvole. Zajedno sa Naatom Veliovim iz Kočani orkestra je tužila proizvođača filma tražeći naknadu u iznosu od 800.000 eura. Nakon toga, Redžepova je dobila naknadu u iznosu od 26.000 €, jer se ispostavilo da je Sacha Baron Cohen dobio dozvolu od njene producentske kuće da koristi ovu pjesmu, ne obavijestivši Esmu Redžepovu. Ona je bila posebno uznemirena činjenicom da je njena pjesma bila korištena za ilustraciju zaostalosti, nešto protiv čega se ona uvijek borila. Međutim, Borat je na ovaj način dao doprinos širenju njene slave na međunarodnom planu. Jedan od značajnih događaja u njenoj muzičkoj karijeri je zajednički nastup sa Vlatkom Lozanoskim, kada su predstavljali Makedoniju na Eurosongu 2013. godine u švedskom gradu Malmöu.
Gomilci
Gomilci su naseljeno mjesto u sastavu općine Destrnik, regija Podravska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gomilci su imali 65 stanovnika.
Kentaur (sazviježđe)
Kentaur (lat. Centaurus) je sazviježđe južne hemisfere, jedno od najvećih na nebu. Prvo otkriće je napravio u 2. vijeku grčki astronom Ptolomej, mada je bilo i prije zapaženo od strane Eudoxusa. Najsjajnija zvijezda je α Cen s prividnom magnitudom od -0.01.
Balići
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Srbija:
Foggia Calcio
Historija
Klub je osnovan 1920. godine. Početkom svoga postojanja uglavnom je igrao nižim ligama. U sezoni 1987/58. dolazi do ujedinjenja klubova Foggia Calcio i Foggia Incedit u Unione Sportiva Foggia. U sezoni 1961/62. predsjednik kluba postaje Domenico Rosa, a na mjesto trenera dolazi Oronzo Pugliese pod čijim vodstvom Foggia ubrzo postaje član Serie B. U sezoni 1963-64. po prvi put ostvaruje plasman u Serie A. Od 1925. godine domaće utakmice igra na stadionu Pino Zaccheria.
Jankovac (Sokolovac)
Jankovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Sokolovac, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jankovac je imao 41 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1948.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jankovac je imalo 71 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Jankovac se kao samostalno naselje iskazuje od 1948. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
Pećina Đatlo
Karakteristična je po velikom broju atraktivnih bigrenih kada. Interesantni su i akumulativni oblici u kanalu isušene podzemne rijeke koji je najduži kanal cijelog sistema. Riječ je o brojnim nakupinama kalcitnih iglica i krupnih grozdova minerala kalcita.
Planica (Rače–Fram)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Planica je imala 136 stanovnika.
Pećina Đatlo
Speleologija
U periodu austrougarske okupacije Bosne i Hercegovine, u blizini pećine na brdu Kobilja glava, nalazilo se vojno utvrđenje. Potpisi na stijeni u jednom od kanala ("Austrijski") svjedoče da su pećinu posjećivali austrijski vojnici krajem 19. vijeka. Nejasan je karakter ovih posjeta, jer nema pisanih podataka. Prema podacima speleologa SD "Zelena brda" iz Trebinja, koji su pećinu posjetili 1987. godine, tokom istraživanja najnižih horizonata pronašli su piramidu od kamena koju su Austrijanci napravili u dvorani sa velikim salivom.
Prvo poznato speleološko istraživanje pećine preduzeo je 1936. godine srpski geograf Antonije Lazić. Istražio je kanale gornjeg nivoa u ukupnoj dužini od 525 metara. Speleološka istraživanja prekinuo je kod jame u centralnom dijelu pećine, koju je nazvao "Duboka jama".
Poznato je u literaturi da je francuski speleolog Paul Remi, obilazeći 1936. godine područje Sandžaka, Dalmacije, Crne Gore i Hercegovine, i skupljajući razne oblike pećinske faune, obišao i gornje kanale Đatla.
Detaljna istraživanja u pećini preduzeta su 2001. i 2003. godine u organizaciji SD „Ponir“, a u saradnji sa speleolozima „ASAK-a“ i Geografskim institutom „Jovan Cvijić“ SANU iz Beograda. Za vrijeme ovih akcija pećina je detaljno topografski premjerena, nacrtan plan i profil, a izvršeni su i alpinistički prodori u horizontalne kanale u završnoj jami („Vertikala perspektive“). Poslije posljednjih istraživanja ustanovljena je ukupna dužina podzemnih kanala od 1.970 metara, sa perspektivom otkrića novih kanala.
Ulaz u pećinu je velikih dimenzija. Sastoji se od velike polukružne dvorane formirane duž površina slojevitosti, salamanjem povlatnih slojeva. Slojevi iznad ulaza su različite debljine, prosječno oko 0,7 metara, a visina 15 metara.
„Glavni kanal“ ili „Kanal Antonija Lazića“ je najveći kanal gornjeg nivoa. Sastoji se od dva dijela ukupne dužine 185 metara. Cijelom dužinom kanala karakteristično je gotovo potpuno odsustvo akumulativnih oblika, dok su zidovi glatki i erodovani djelovanjem nekadašnjeg podzemnog toka.
„Austrijski kanal“ se račva sjeveroistočno od „Kanala Antonija Lazića“ i jedini se od svih kanala nalazi iznad glavnog kanala. Ukupna dužina ovog kanala, sa „Dvoranom Zelenih brda“, kojom se kanal i završava, iznosi 169 metara.
Od kanala donjeg nivoa najinteresantniji je „Kanal isušene podzemne rijeke“, koji je sa dužinom od 357 metara i najduži kanal pećine. Kanal ima tunelski oblik, karakterističan za većinu horizontalnih kanala ovog objekta. Dno kanala ispunjeno je velikim količinama tankih kora matične stijene, otpalih sa stropa. Na 134 metru, od početka kanala, nalaze se brojne nakupine kalcitnih iglica, kao i krupnih grozdova minerala kalcita. Centralni dio kanala je pregrađen niskim kanalom, čija je visina samo 0,4 metra, a dužina 25 metara. Iza njega kanali zadržavaju već pomenute osnovne karakteristike – tunelski oblik.
Pećina Đatlo danas više nije hidrološki aktivna. Podzemni tok spustio se u niže, nedostupne horizonte, a u pećini se javljaju samo prokapne vode.
Zaštićeno područje
Pećina Đatlo je proglašena zaštićenim područjem slijedećih karakteristika:
Fučkovac
Fučkovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Fučkovac je imao 23 stanovnika.
Napomena: ''U 1910. i 1921. podaci sadržani u naselju Bosiljevo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Fučkovac je imalo 40 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
17α-Hidroksiprogesteron
17α-Hidroksiprogesteron (17α-OHP), poznat i kao 17-OH progesteron (17-OHP), ili hidroksiprogesteron (HP), je endogeni progestogenski steroidni hormon srodan progesteronu. Također je hemijski međuprodukt u biosintezi mnogih drugih endogenih steroida, uključujući androgene, estrogene, glukokortikoide i mineralokortikoide, kao i neurosteroide.
Ekskluzivna ekonomska zona
Ekskluzivna ekonomska zona je pomorska zona propisana Konvencijom Ujedinjenih naroda o pravu mora nad kojima država ima posebna prava u vezi sa istraživanjem i korištenjem morskih resursa, uključujući i proizvodnju energije iz vode i vjetra. Prostire se maksimalno do 200 morskih milja u odnosu na obalu države kojoj pripada. U kolokvijalnoj upotrebi, izraz može uključivati i epikontinentalni pojas. Termin ne uključuje ni teritorijalno more niti epikontinentalni pojasa izvan 200 morskih milja izvan obale. Razlika između teritorijalnog mora i ekskluzivne ekonomske zone je u tome da prvi termin daje puni suverenitet nad vodama državi kojoj pripada dok drugi termin daje samo "suvereno pravo".
17α-Hidroksiprogesteron
Biološka aktivnost
17α-OHP je agonist progesteronskog receptora (PR), slično progesteronu, iako slabiji u poređenju s njim. Pored toga, on jeantagonist mineralokortikoidnog receptora (MR) kao i parcijalni agonist glukokortikoidnog receptora (GR), iako sa vrlo niskom snagom (EC50 > 100 puta manje u odnosu na kortizol) na posljednjem mjestu, također slično progesteronu.
Biohemija
thumb|left|300px|[[Steroidogeneza, sa17α-OHP oko lijeve sredine među pregnena.]]
Biosinteza
Ovaj steroid se prvenstveno proizvodi u nadbubrežnoj žlijezdi, a donekle i u gonadama, posebno u žutom tijelu jajnika. Normalni nivoi su 3-90 ng/dl kod djece, a kod žena 20-100 ng/dl prije ovulacije i 100-500  ng/dl tokom luteusne faze.
Mjerenje
Mjerenja nivoa 17α-OHP korisna su u procjeni pacijenata kod kojih se sumnja na stanje zvano urođena nadbubrežna hiperplazija, kao oštećenja tipskih enzima 21-hidroksilaza i 11β-hidroksilaza, dovode do nakupljanja 17α-OHP. Suprotno tome, rijetki pacijenti sa nedostatkom 17α-hidroksilaze imat će vrlo niske ili neotkrivene nivoe 17α-OHP. Nivoi 17α-OHP također se mogu koristiti za mjerenje doprinosa progestacione aktivnosti žutog tijela tokom trudnoće kao i progesteron, ali I 17α-OHP-u također doprinosi I placenta
Imunološki test poput RIA (radioimunološki test) ili IRMA (imunoradiometrijski test) koji se koriste za kliničko određivanje 17α-OHP, skloni su unakrsnoj reaktivnosti sa steroidnim prekursorima 17α-OHP i njihovim sulfatnim konjugatima.Plinska ili tečna hromatografija i masena spektrometrija (npr. LC-MS / MS) postižu veću specifičnost od imunoanalitskih Imunoseja, kao RIA (radioimmunesej) ili IRMA (imunoradiometrijski esej).
Mjerenje 17α-OHP pomoću LC-MS / MS poboljšava dijagnozu novorođenčeta sa kongenitalnom nadbubrežnom hiperplazijom zbog nedostatka 21-hidroksilaze, jer su prekursorni steroidi 17α-OHP i njihovi sulfatni konjugati prisutni u prva dva dana nakon rođenja i duže u prijevremeno rođenih, unakrsno reagirajući u imunološkim testovima sa 17α-OHP, dajući lažno visoke razine 17α-OHP.
Farmakokinetika
Iako 17α-OHP nije korišten kao lijek, njegova farmakokinetika je proučavana i pregledana.
IC 3812
IC 3812 (također poznat kao IRAS 12472-0626, MCG -1-33-19 i PGC 43409) je galaksija koja je udaljena oko 157 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,10 (50 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart u julu 1899. godine.
17α-Hidroksiprogesteron
Hemija
17α-OHP, poznat i kao 17α-hidroksipregn-4-en-3,20-dion, prirodno se javlja kao pregnan steroid. Sadrži ketonskugrupu s na položajima C3 i C20, hidroksilnu na položaju C17α i dvostruku vezu između položaja C4 i C5.
IC 3812
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
17α-Hidroksiprogesteron
Hemija
17α-OHP je matični spoj klase progestina, koji se nazivaju 17 derivati α-hidroksiprogesterona. Između ostalih, ova klasa lijekova uključuje klormadinon-acetat, ciproteron-acetat, hidroksiprogesteron-aproat, medroksiprogesteron-acetat i megestrol-acetat.
Prva hrvatska nogometna liga 2014/2015.
Prva HNL 2014/15. (službeno poznata kao MAXtv Prva Liga iz sponzorskih razloga) je bila dvadest i četvrta sezona Prve HNL, nacionalne lige za muške nogometne ekipe u Hrvatskoj, od svohg osnicanja 1992. godine. Sezona je počela 18. jula 2014. i završila je 30. maja 2015. godine.
U ligi je učestvovalo 10 ekipa. Dinamo Zagreb je odbranio titulu, nakon što su osvojili devetu uzastopnu titulu u sezoni 2013/14.
Baraž za ispadanje
Na kraju sezone, devetoplasirana Istra 1961 se kvalifikovala za baraž ispadanja protiv Sesvete, drugoplasiranih u Drugoj hrvatskoj nogometnoj ligi 2014/15. Međutim, upravni odbor Sesveta je odlučio da ne žele da učestvuju u baražu, jer njihov stadion u Sesvetama nije dobio licencu za najveću ligu države. Pošto je klub odbio da koristi Stadion Maksimir kao zamjenski stadion za domaće utakmice, Istra 1961 je automtski izbjegla ispadanje i kvalifikovale se za Prvu hrvatsku nogometnu ligu 2015/16..
16α-Hidroksiestron
16 α-Hidroksiestron (16 α-OH-E1) ili hidroksiestron, poznat i kao estra-1,3,5 (10)-trien-3,16α-diol-17-on, je endogeni steroidni estrogen i glavni metabolit estrona, kao i međuproizvod u biosintezi estriola. Moćan je estrogen sličan estronu, a sugerira se da odnos 16α-hidroksiestrona prema 2-hidroksiestronu, takav da je potonji mnogo manje estrogen, pa čak i antiestrogen u prisustvu jačih estrogena poput estradiola, a mogu biti uključeni u patofiziologiju raka dojke. Suprotno tome, 16α-hidroksiestron može pomoći u zaštiti od osteopoeoze.
U pogledu relativnog afiniteta vezanja (RBA) za pacovsk maternični estrogeni receptor, 16α-hidroksiestron je pokazao 2,8%  afiniteta estradiola. Za usporedbu, estron je imao 11% afiniteta, a estriol 10% afiniteta estradiola. Za razliku od drugih estrogena, navodi se da je vezanje 16α-hidroksiestrona za receptor estrogena kovalentno i  nepovratno. Izvješteno je da 16α-hidroksiestron sadrži 25% vaginskog i estrogenog potencijala estradiola. Maksimalni uterotrofni i antigonadotropni efekat 16α-hidroksiestrona bio je ekvivalentan učinku estradiola i estriola, što ukazuje da je 16α-hidroksiestron potpuno efikasan estrogen. Međutim, 16α-hidroksiestron bio je mnogo manje moćan od estradiola ili estrona.
C3 i C16α diacetatni ester 16α-hidroksiestrona, hidroksiestron-diacetata (robnih marki Colpoginon, Colpormon, Hormobion i Hormocervix), plasirani su na tržište i medicinski se koriste kao estrogeni u Evropi.
Čulo ravnoteže
right|Ilustracija poremećaja čula ravnoteže A thumb|Ilustracija protoka tečnosti u uhu, koji uzrokuje podražaje trepljastih ćelija koje su uronjene u želatinoznu tečnost kupula. Također pokazuje utriclus i sakuluse organa koji su odgovorni za otkrivanje linearnog ubrzanja ili pravolinijskog kretanja. thumb|left|Ilustracija aktivnosti nerva povezanog sa rotacijom koja uzrokuje fiziološki i spontani nistagmus, koji je posljedica oštećenja jednog labirinta. Tanka ravna strelica: smjer toka spore komponente Deblja ravna strelica:  pravac strujanja  brze komponente Zakrivljene strelice: pravac  toka endolimfe u horizontalnom polukružnom kanalu: AC - prednji kanal, PC - stražnji kanal, HC - horizontalni kanal. thumb|Trening održavanja ravnoteže
Svaki pokret glave izaziva kretanje tečnosti i stvaranje vrtloga u jednom ili više polukružnih kanala, koji pokreću treplje i tako nadražuju nerve. Stvoreni nervni impulsi prenose poruku o položaju tijela i dostavljaju  je u koru velikog mozga. Duguljasta i obla vrećica otkrivaju promjene u položaju tijela u odnosu  na silu Zemljine teže. One također sadrže treplje sa nervnim vlaknima, uronjene u želatinoznu materiju, koja sadrži kristale kalcijevog karbonata ("kamenčići" od  1  do  l0 μ)  - otolite. Pokreti ovih zrnaca,  koji nastaju  pod  uticajem Zemljine teže, nadražuju čulne treplje, a stvoreni nervni impulsi se prenose do mozga. Ovdje, skupa sa obavještenjima čula vida i "dubokog senzibiliteta" učestvuju u formiranju ukupnog osjećaja o položaju tijela u prostoru. Za uspješno održavanje  ravnoteze neophodno je normalno  funkcioniranje  najmanje dva, od tri pomenuta  činioca.
U mraku ili kod slijepih osoba ravnoteža se održava zahvaljujući  čulu  ravnoteže i dubokom senzibilitetu, tj. osjetljivosti na položaj koja  je svojstvena unutrašnjim organima, mišićima i tetivama. Gluhi ljudi,  sa oštećenim čulom  ravnoteže, ali normalnog vida  i dubokog senzibiliteta, danju bez poteskoća  kontroliraju položaj  tijela, dok  noću  teturaju ili padaju, jer im je isključen  i vid. Iste posljedice se  javljaju i u slučajevima kada  je, uz oštećenje dubokog senzibiliteta, isključeno  bilo koje od dva preostala  bitna čula.
Poremećaji održavanja pravilnog položaja tijela (ortostatike) ogledaju se u tendenciji pada pri odgovarajućim testovima i to na stranu oštećenog  unutrasnjeg uha. Kod ispitivanja dinamostatike, tj. održavanja tijela u pokretu, oštećenja funkcije ravnoteže se uočavaju u vidu hoda u obliku zvijezde ili skretanja ruku na stranu oštećenog uha, pri zatvorenim očima. Nestabilnost, zanošenje i pad kod nekih zanimanja mogu izazivati teške pa i fatalne posljedice. Zato se u takvim profesijama funkcija ravnoteže mora redovno kontrolirati posebno za radna  mjesta na visini ili u životno opasnim situacijama. Vozači, piloti i kosmonauti su dodatno izloženi i raznim vrstama ubrzanja pa je to i poseban  razlog za specijalne testove u profesionalnoj  orijentaciji i redovnu kontrolu funkcijskih sposobnosti žula ravnoteže.
Glavica (Bosiljevo)
Glavica je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Glavica je imala 34 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Glavica je imalo 35 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NPC2
Epididimisni sekretorni protein E1, znan i kao NPC međućelijski holesterolski transporter 2 ili NPC2) je  protein koji je povezan sa  Niemann-Pickovom bolešću tip C. kodiran je genom HE1.
Gorca (čvor)
Slovenija:
NPC2
Hibridnom radijacijskom analizom i uključivanjem unutar mapiranih klonova, Naureckiene et al. (2000) mapirači su gen HE1 u hromosomskoj sekvenci 14q24.3.
Kloniranje i ekspresija
Kirchhoff et al. (1990) izvorno su klonirali HE1 diferencijalnim skriningom biblioteke cDNK ljudskog epididimisa. Krull et al (1993) utvrdili su da je HE1 visoko eksprimiran u svim dijelovima epididimisa. Kirchhoff et al. (1996) klonirali su cDNK HE1 pune dužine i otkrili da odgovara genu jedne kopije koji je kod sisara dobro konzherviran.
HE1 glikoprotein sa 151 aminokiselinom ima molekulsku masu od 25 do 27 kD i sadrži signal od 19 aminokiselina koji, zajedno sa homolozima brojnih vrsta sisara, predstavlja glavnu sekretornu komponentu epididimske tečnosti. Analizom Northern blot-a, Naureckiene et al. (2000) otkrili su jedan transkript od 0,9 kb u svim ispitivanim tkivima, s najvišim nivoima u sjemenicima, bubrezima i jetri, a najnižim u plućima i mišićima. Subćelijska frakcionacija pacovske jetre pokazala je da je HE1 lizosomski protein.
Funkcija gena
Friedland et al. (2003) izvijestili su o kristalnoj strukturi proteina NPC2 i okarakterizirali njegova svojstva vezanja liganda. Ljudski NPC2 veže analog holesterol-dehidroergosterola sa submikromolarnim afinitetom i na kiselom i na neutralnom pH. Struktura goveđeg proteina otkrila je labavo nabijeno područje koje prodire s površine u hidrofobno jezgro, koje tvori susjedne male šupljine sa ukupnim volumenom od približno 160 angstrema. Predložili su da ovo područje predstavlja početno mjesto vezivanja holesterola koje se širi, kako bi primilo molekulu holesterola od približno 740 angstrema.
Mutacije u genu NPC2 povezane sa Niemann-Pickovom bolešću tipa C2 uzrokujući abnormalno visoku akumulaciju holesterola u ćelijama. Ko et al. (2003) otkrili su da prečišćeni NPC2, lučeni topivi protein, veže holesterol specifično sa mnogo većim afinitetom nego što je ranije prijavljeno. Genetičke i biohemijske studije identificirale su promjene pojedinačnih aminokiselina koje sprečavaju vezivanje holesterola i obnavljanje normalnog nivoa holesterola u mutiranim ćelijama. Aminokiseline koje utiču na vezivanje holesterola okružuju hidrofobni džep u strukturi proteina NPC2, identificirajući potencijalno mjesto vezanja za sterol. Na osnovu evolucijske analize i mutageneze, tri druge regije proteina NPC2 postale su važne, uključujući jednu potrebnu za efikasno lučenje.
U pacijenta s Niemann-Pickovom bolešću tipa C1, kod kojeg su pronađene mutacije u genu NPC1, Blom et al. (2003) pokazali su da je NPC2 bio reguliran i akumuliran u kasnim endocitnim organelama koje su čuvale holesterol. Sugerirali su da NPC1 može upravljati endocitnim transportom NPC2.
2-hibridnim screeningom biblioteke ekspresije cDNK ljudskog srca, Harrison et al. (2009) otkrili su da je NGBR komunicirao s NPC2. Većina NPC2 lokalizirana je u lizosomima u stabilnom stanju, ali je C-terminalni domen NGBR u interakciji s novonastalim NPC2 u lumenu endoplazmatskog retikuluma i stabilizirao je NPC2 protiv proteasomske degradacije. Nokdaun NGBR u ljudskim ćelijskim linijama ili nokaut Ngbr u fibroblastima mišjeg embriona smanjio je sadržaj NPC2, što je dovelo do povećane akumulacije unutarćelijskog holesterola i gubitka senzora na sterol.
Molekulska genetika
U dva pacijenta s Niemann-Pickovom bolešću tipa C, Naureckiene et al. (2000) identificirali su homozigotne mutacije u genu HE1. Park et al. (2003) identificirali su sedam različitih mutacija u genu NPC2, kao osnovu Niemann-Pickove bolesti tipa C.
U šest nepovezanih pacijenata s NPC2, Verot et al (2007) identificirali su pet različitih mutacija u genu NPC2. Autori su naveli da je do danas identificirano ukupno 15 mutacija koje uzrokuju bolesti u 22 nepovezane porodice. E20X bila je najčešća mutacija, čineći 34% mutiranih alela.
Korelacije genotip/fenotip
Millat et al. (2001) izvijestili su o prvom sveobuhvatnom istraživanju osan nepovezanih porodica s NPC2, porijeklom iz Francuske, Alžira, Italije, Njemačke, Češke i Turske. Ovi slučajevi su predstavljali uglavnom sve pacijente sa NPC2 koji su prijavljeni, kao i one koji su poznati autorima. Svih 16 mutiranih alela je identificirano, što, međutim, predstavljasamo pet različitih mutacija, sve sa ozbiljnim uticajem na protein: dvije nonsens mutacije, glu20 u ter (E20X) i glu118 u ter (E118X), 1-bp delecija (27delG), preradna (IVS2 + 5G-A) i misens mutacija (S67P), što rezultira smanjenim količinama abnormalnog proteina HE1. E20X, s ukupnom učestalošću alela od 56%, utvrđen je kao uobičajeni mutantni alel. U sedam porodica homozigotnost za E20X, E118X, S67P i složena heterozigotnost za mutacije E20X i 27delG rezultirali su teškim i brzim tokom bolesti, a starost nakon smrti bila je od šest mjeseci do četiri godine. Izuzetna karakteristika bila je izražena zahvaćenost pluća, što je kod šest pacijenata dovelo do rane smrti uzrokovane respiratornom insuficijencijom. Dva pacijenta su također imala tešku nervnu bolest, koja se pojavila tokom peroda dojenčeta. Suprotno tome, mutacija prerade odgovarala je vrlo različitoj kliničkoj prezentaciji, s maloljetničkim početkom nervnih simptoma i produženim preživljavanjem. Ova mutacija generirala je višestruke transkripte, uključujući minutni udio normalno prferađene RNK, što može objasniti blaži fenotip.
Životinjski model
Proteini NPC1 i NPC2 potrebni su za izlazak lipida iz lizosoma. Da bi stekli uvid u normalnu funkciju NPC2 i istražili njegove interakcije, ako postoje, sa NPC1, Sleat et al. (2004) stvorili su mišji hipomorf Npc2, koji je eksprimirao 0 do 4% zaostalog proteina u različitim tkivima i ispitali njegov fenotip u prisustvu i odsustvu Npc1. Fenotipovi pojedinačnih mutanata Npc1 i Npc2 i dvostrukog mutanta Npc1/Npc2 bili su slični ili identični u pogledu pojave i napredovanja bolesti, patologije, skladištenja neurona i biohemije akumulacije lipida. Ova otkrića pružila su genetičke dokaze da proteini NPC1 i NPC2 funkcioniraju zajedno, kako bi olakšali unutarćelijski transport lipida iz lizosoma u druga ćelijska mjesta.
Magnojević Srednji
Magnojević Srednji je naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
Balići II dio
Balići II dio (ital. Balli II) su bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Barban, Istarska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pula. Na popisu stanovništva 2011. godine, naselje je ukinuto i zajedno sa naseljima Cvitići, Dolica, Gorica, Medančići i Varoš ušlo u sastav novoformiranog naselja Sutivanac.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Balići II dio je imalo 13 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gorca
mini|280px|Gorca, rimokatolička crkva "Sv. Trojica" Gorca je naseljeno mjesto u sastavu općine Podlehnik, regija Podravska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorca je imala 163 stanovnika.
Počehova (čvor)
Slovenija:
Jean-Claude Van Damme
Među njegove najuspješnije filmove ubrajaju se Krvavi sport (1988.), Kickboxer (1989.), Dvostruki udar (1991.), Univerzalni vojnik (1992.), Teška meta (1993.), Vremenski policajac (1994.) i JCVD (2008.).
Biografija
Po završetku uspješne sportske karijere otišao je u SAD kako bi ostvario filmsku karijeru. Prvu zapaženiju ulogu imao je 1984. godine u filmu No Retreat, No Surrender s kojom je započeo niz borilačkih akcijskih filmova koji su ga proslavili.
Krajem 1980-ih i do sredine 1990-ih ostvario je ulogu u nizu komercijalno uspješnih filmova - Krvavi sport (1988.), Kickboxer (1989.), Univerzalni vojnik (1992.) i Vremenski policajac (1994.). Ovaj posljednji postao je veliki međunarodni filmski hit koji je ostvario zaradu od preko 100 miliona USD.
U drugoj polovici 1990-ih glumio je u nizu komercijalno neuspješnih filmova što je naštetilo njegovoj filmskoj karijeri.
Lični život
Ženio se pet puta. Sa trenutnom suprugom je u braku od 1999. Trenutno žive u Španiji u gradu Alhaurin el Grande. Van Damme ima troje djece: Kristopher, Bianca i Nicholas. Ljubitelj je životinja i kod kuće gaji devet pasa sa Tajlanda.
Cvitići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pula. Na popisu stanovništva 2011. godine, naselje je ukinuto i zajedno sa naseljima Balići II dio, Dolica, Gorica, Medančići i Varoš ušlo u sastav novoformiranog naselja Sutivanac.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869., 1921. i 1931. iskazano pod imenom '''Sv. Ivanac'''. U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Balići II dio, Dolica i Gorica, a od 1857. do 1880., u 1921. i 1931. za naselja Medančići i Varoš.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cvitići je imalo 88 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kamenica (Sokolovac)
Kamenica je naseljeno mjesto u sastavu općine Sokolovac, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamenica je imala 17 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kamenica je imalo 43 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Kamenica se kao samostalno naselje iskazuje od 1953. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
Veliki kašalj
Veliki kašalj, poznat i kao magareći kašalj i hripavac (lat. pertusis) je akutna infektivna bolest koju izaziva bakterija  Bordetella pertussis, a rjeđe  Bordetella parapertussis. Najčešće oboljevaju djeca uzrasta od 1-5 godina, ali i odojčad. Inkubacija i prvi stadij bolesti podsećaju na prehladu praćenu kašljem (Stadium catarrhale, upalni stadij), a zatim prelazi u napade isprekidanog kašlja (Stadium convulsivum, stadij zacijenjivanja). Kod male djece, kašalj može izazvati prekide disanja, što može ugroziti život. Vremenom napadi kašlja postaju blaži i prorijeđeni (Stadium decrementi, stadij oporavka – rekonvalescencije). Veliki kašalj obično traje oko 6 nedjelja. Uzročnik ove bolesti se može efikasno suzbijati  samo u početnoj fazi bolesti. Kao preventiva protiv ove bolesti odavno postoji efikasna vakcina.
Uzročnik
mini|Bordetella pertussis pod [[mikroskopom (gram obojena)]] Uzročnik velikog kašlja – bakterija Bordetella pertussis – je nepokretna, aerobna, inkapsulirana i gram negativna štapićasta bakterija. Formira niz proteina, od kojih su neki toksini koji izazivaju opisane  simptome bolesti. Bakterije su prisutne u mukoznim membranama disajnih puteva, gdje se mogu razmnožavati. Infekcija ovom bakterijom izaziva  kliničku sliku velikog kašlja u manje od 20% slučajeva. Nesimptomski prođe oko 40% infekcija, a preostalih 40% se očituju kao akutni bronhitis.
Simptomi
mini|upright|Žensko dojenče sa tipskim oblikom  velikog kašlja. Karakterističan je isplaženi jezik. Bolest tipično prolazi tri stadija: Kod novorođenčadi, ali i kod obolelje mladeži i odraslih, bolest se  može ispoljiti  u netipskom  obliku i toku.
Upalni stadij (Stadium catarrhale )
Bolest počinje bez posebnih obilježja, kada liči na običnu prehladu,  grip sa rinitisom i kašljem. Može se pojaviti i groznica. Ovaj stadij traje 1 do 2 sedmice.
Stadij zacijenjivanja (Stadium convulsivum)
U ovom stadiju  se tek  javljaju tipski napadi isprekidanog kašlja, u kojima bolesnik isplazi jezik. Kašalj rezultira iskašljavanjem sluzi. Napadi mogu biti veoma česti, osobiito noću, a može ih izazvati i lakša fizička aktivnost. Ovaj stadij bolesti traje 2 do 6 sedmica.
Stadij oporavka (Stadium decrementi)
U posljednjem stadiju, napadi kašlja postaju rjeđi i slabiji. Ako se primenjuje antibiotska terapija, povremeno se javljaju  još 3-6 nedelja, a 6-10 nedelja bez nje. Zbog dužine trajanja, ovu bolest neki zovu i  „kašalj od 100 dana“.
Komplikacije
Najčešće komplikacije velikog kašlja su upala pluća (15-20%)  i upala srednjeg uha, koju izaziva sekundarna infekcija bacilima Haemophilus influenzae ili pneumokokima. Sekundarna infekcija može izazvati groznicu i naznake infekcije krvi. Epileptički napadi se javljaju u 2 do 4% slučajeva, tj. nisu relativno rijetka komplikacija. U 0,5% dolazi do oštećenja mozga (encefalopatija), koja često ima trajne posljedice. Zbog jakog kašlja očne vežnjače mogu zakrvaviti. Ponekad se pojavi i hernija. Smrtni slučajevi se dešvaju u jednom od 1000 slučajeva, najčešće kod dojenčadi.
Dijagnoza
Za dijagnosticiranje se koristi nosno-ždrijelni  bris, kao i usisana bronhijska sluz.
Terapija
Tipiske slučajeve velikog kašlja izazivaju bakterijaki otrovi. Terapija antibioticima može skratiti ili ublažiti tok bolesti jedino ako se primeni u ranoj fazi bolesti (1. ili 2. sedmica). Ukoliko se zakasni sa dijagnozom, standardna terapija je eritromicin ili neki drugi antibiotik iz grupe makrolida, koji se aplicira u toku dvije sedmice. Sakundarna infekcija može se suzbijati primjenom i  drugih antibiotika. Na učestalost i jačinu napada kašlja se može uticati steroidima ili supstancama koje utiču na simpatikus. Opća preporuka je da oboljeli uzima dosta tečnosti i česte – male obroke.
Vakcinacija
Za primarnu zdravstvenu zaštitu postoji efikasna vakcina, koja pruža (80-90% zaštite)  i  ne izaziva značajne moguće  komplikacije. Danas se koriste nećelijske vakcine koje imaju prednosti u odnosu na ranije primjenjivane žive bakterijske. One ne sadrže cijeli bacil, negfo  samo dijelove ćelije izazivača bolesti,  koji  izazivaju imunu reakciju u tijelu primatelja. Djeci se preporučuje vakcinacija tri puta u prvoj godini života, počev od 9. nedelje nakon rođenja. Preporučuje se i revakcinacija, između 12. i 15. meseca. Dodatno se vakciniraju djeca uzrasta između 5 i 6 godina i mladi,  između 9. i 18. rođendana.
Epidemiologija
[[File:Pertussis world map - DALY - WHO2002.svg|thumb| 500px|Onesposobljenje prilagođeno godinama života za veliki kašalj  na 100.000 stanovnika
{{legend|#ffff33|1-14}} {{legend|#ffff65|14-23}} {{legend|#fff200|25–50}} {{legend|#ffdc00|50–75}} {{legend|#ffc600|75–100}} {{legend|#ffb000|100–150}} {{legend|#ff9a00|150–200}} {{legend|#ff8400|200–300}} {{legend|#ff6e00|300–400}} {{legend|#ff5800|400–500}} {{legend|#ff4200|500–600}} {{legend|#ff2c00|600–700}} {{legend|#cb0000|≥ 700}} ]] Širom svijeta, veliki kašalj godišnje pogodi oko 48,5 miliona ljudi. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25243777|date=September 2015}} U 2013.,  rezultirao je u oko 61.000 smrtnih slučjeva – manje od  138.000 umrlih  1990. To se javlja unatoč podvrgavanju DTP i  DTaP vakcinaciji. Oko 90% svih slučajeva se javlja u zemljama u razvoju
Jedini rezervoar bakterije Bordetella pertussis su ljudska bića. Stoga ju je teorijski moguće iskorijeniti, putem sistemske vakcinacije. Bordetella parapertussis je registrirana i kod ovaca. Uprkos efikasnoj vakcinaciji, 2003. je u svijetu oboljelo oko 17 miliona ljudi, od kojih je 90% slučajeva zabilježeno u zemljama u razvoju. Iste godine registrovano je 280.000 smrtnih slučajeva od ove bolesti.
Veliki kašalj je bolest koja se prenosi preko iskašljanih kapljica oboljelog u okruženje, uključujući i  osobe u blizini. Bakterijski izazivači ove bolesti  imaju veoma veliku  zaraznu moć, tako da može oboliti  i do 80-100% ljudi koji sa njima dođu u kontakt. Inkubacija traje od 7 do 21 dan, a zaraznost je najveća pri njenom kraju, a vremenom se smanjuje. Zabilježeno je da vakcinacija ne garantira doživotnu zaštitu. U zemljama sa visokom stopom vakcinacije od ove bolesti obolijevaju i mladi i odrasli, koji predstavljaju rezervoar izazivača.
Počehova
Počehova je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Maribor, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Počehova je imala 358 stanovnika.
Masakr u Bravnicama
Masakr u Bravnicama se desio 13. septembra 1995. kada su pripadnici Hrvatskog vijeća odbrane i Hrvatske vojske kod mjesta Bravnice u općini Jajce streljali i masakrirali 81 srpskog civila iz Donjeg Vakufa.
Pripadnici 4. gardijske brigade Vojske Republike Hrvatske koji su isti dan ušli u Jajce, presreli su kolonu sa srpskim izbjeglicama iz Donjeg Vakufa, prvo je ispaljena granata na autobus koji je bio na čelu kolone, a koji je zapaljen, a potom su iz vatrenog oružja pucali i na ostale civile. U napadu je ubijena 81 osoba, od čega su njih 8 bili djeca. Ranjeni i zarobljeni civili su prebačeni na teritoriju Hrvatske, odakle su kasnije razmijenjeni. Najmlađa žrtva imala je 3, a najstarija 91 godinu.
Na lokalitetu Carevo Polje kod Jajca su tokom 1998. ekshumirani posmrtni ostaci 57 srpskih civila, dok se 24 osobe i dalje vode kao nestale.
Gorenjski Vrh
Gorenjski Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Zavrč, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenjski Vrh je imao 84 stanovnika.
Brzina glomerulske filtracije
300px|thumb|right|Shematski dijagram nefrona i nejgovih krvnih sudova. Označeni su osnovni fiziološki mehanizmi događanja u tečnosti i [[elektrolitima pomoću nefrona: označeni su filtracija, sekrecija, reapsorpcija i izlučivanje.]] Brzina glomerulske filtracije (GFR) je jedna od mjera funkcije bubrega.
Bubrežne funkcije uključuju
Brzina glomerulske filtracije opisuje brzinu protoka filtrirane tečnosti kroz bubreg. Stopa klirensa kreatinina (C Cr ili CrCl) je zapremina krvne plazme koja se očisti od kreatinina po jedinici vremena i korisna je mjera za podešavanje GFR. Klirens kreatinina premašuje GFR zbog sekrecije kreatinina, which can be blocked by cimetidine. Both GFR and CCr mogu se precizno izračunati uporednim mjerenjima supstanci u krvi i mokraći ili procijeniti formulama koristeći samo rezultat testa krvi (eGFR i eCCr) Rezultati ovih testova koriste se za procjenu funkcije izlučivanja bubrega. Stadiji zasnovani na težini hronične bubrežne bolesti zasniva se na kategorijama GFR kao i albuminuriji i uzroku bubrežne bolesti.
Normalni opseg GFR, prilagođen za tjelesnu površinu, iznosi između 100–130, rosječno 125 ml / min /1,73 m2 kod muškaraca i 90–120 ml / min / 1,73 m 2 kod žena mlađih od 40 godina. U djece, GFR izmjeren klirensom inulina iznosi 110 ml/min /1,73 m2, do 2 godine starosti kod oba spola, a zatim se progresivno smanjuje. Nakon 40. godine, GFR se progresivno smanjuje, za 0,4–1,2 ml/min godišnje.
Procijenjeni GFR (eGFR) sada preporučuju smjernice kliničke prakse i regulatorne agencije za rutinsku procjenu GFR, dok se izmjereni GFR (mGFR) preporučuje kao potvrdni test kada je potrebna preciznija procjena.
Definicija
Brzina glomerulske filtracije (GFR) je količina tekućine filtrirane iz bubrežnog glomerulu u kapilare Bowmanove čahure po jedinici vremena. Za fiziološko održavanje GFR-a, najvažniji je diferencijalni bazni tonus aferentne i eferentne arteriole (vidi dijagram). Drugim riječima, brzina filtracije ovisi o razlici između povišenog krvnog pritiska stvorenog vazokonstrikcijom uzlazne ili aferentne arteriole u odnosu na niži krvni pritisak stvoren manjim vazokonstrikcijama izlazne ili eferentne arteriole.
GFR je jednak omjeru bubrežnog klirensa kada se bilo koja rastvorena supstanca slobodno filtrira, a bubrezi niti reapsorbiraju niti luče. Stoga je izmjerena brzina količina supstance u mokraći koja potiče iz izračunane zapremine krvi. Povezujući ovaj princip sa dolje navedenom jednadžbom – za upotrijebljenu supstancu proizvod koncentracije urina i njegovog protoka jednak je masi supstance koja se izlučuje za vrijeme prikupljanja mokraće. Ova masa jednaka je masi filtriranoj na glomerulu, jer se u nefronu ništa ne dodaje ili uklanja. Dijeljenjem iznosa ove mase s koncentracijom u plazmi dobija se volumen plazme iz koje masa mora izvorno dolaziti, a time i količina tekućine u plazmi koja je ušla u Bowmanovu čahuru, u gore spomenutom vremenskom periodu. GFR se obično bilježi u jedinicama zapremine u vremenu, npr. mililitara u minuti (ml/min).
Izračunavanje
Tačnije, GFR je protok tečnosti između glomerulskih kapilara i Bowmanove čahure:
gdje:
K{{sub|f}}
Budući da je ova konstanta mjerenje hidrauličke vodljivosti pomnoženo s površinom kapilara, gotovo je nemoguće fizički izmjeriti. Međutim, to se može odrediti eksperimentom. Metode određivanja GFR navedene su u gornjim i donjim odjeljcima i iz koje jednadžbe je jasno da se K_f može pronaći dijeljenjem pokusne GFR s neto pritiskom filtracije:
P{{sub|G}}
Hidrostatski pritisak unutar glomerularnih kapilara određuje se razlikom u pritisku između tečnosti koja ulazi odmah iz aferentne arteriole i izlazi kroz eferentne. Razlika pritiska aproksimira se umnoškom ukupnog otpora dotične arteriole i protoka krvi kroz nju:
gdje:
P{{sub|B}}
Pritisak u Bowmanovoj čahurii i proksimalnoj tubuli može se odrediti razlikom između pritiska u Bowmanovoj čahuri i silaznoj tubuli:
gdje:
∏{{sub|G}}
Krvna plazma sadrži mnogo proteina, koji djeluju prema unutra usmjerenoj sili koja se naziva osmotski pritisak na vodu u hipotoničnim rastvorima preko membrane, tj. u Bowmanovoj čahuri. Budući da proteini plazme gotovo nisu u stanju da izađu iz glomerulskih kapilara, ovaj onkotski pritisak definiran je jednostavno zakonom o idealnim plinovima:
gdje:
Frakcija filtracije
Frakcija filtracije je količina plazme koja se zapravo filtrira kroz bubreg. To se može definirati pomoću jednadžbe:
Normalni ljudski FF iznosi 20%.
Bubrežni klirens
Cx
= X klirens (normalno u jedinicama mL/min).
Ux
= X-ova koncentracija mokraće;
Px
V
= brzina protoka mokraće.
Procjena
U kliničkoj praksi, međutim, za mjerenje GFR koriste se klirens kreatinina ili procjene klirensa kreatinina na osnovu nivoa kreatinina u serumu. Kreatinin se prirodno proizvodi u tijelu (kreatinin je proizvod razgradnje kreatin-fosfatA, koji se nalazi u mišićima). Glomerul ga slobodno filtrira, ali i aktivno luči iz peritubulskih  kapilsra i to u vrlo malim količinama, tako da klirens kreatinina precjenjuje stvarni GFR za 10% do 20%. Ova granica pogreške je prihvatljiva s obzirom na lahkoću kojom se mjeri klirens kreatinina. Za razliku od preciznih GFR mjerenja koja uključuju konstantne infuzije inulina, kreatinin je već u stabilnom stanju u krvi, pa je mjerenje klirensa kreatinina mnogo manje glomazno. Međutim, procjene GFR kreatinina imaju svoja ograničenja. Sve jednadžbe za procjenu ovise o predviđanju 24-satne brzine izlučivanja kreatinina, koja je funkcija, prilično varijabilne, mišićne mase. Jedna od jednadžbi, Cockcroftova i Gaultova jednadžba (vidi dolje) nije ispravna za „rasno“-populacijsku pripadnost. S većom mišićnom masom, kreatinin u serumu bit će veći za bilo koju brzinu klirensa. Uobičajena greška koja se čini kada se samo gleda na serumski kreatinin je neprijavljivanje mišićne mase. Dakle, starija žena sa serumskim kreatininom od 1,4 mg /dL može zaista imati umjereno ozbiljnu hroničnu bolest bubrega, dok mladi mišićavi muškarac može imati normalan nivo bubrežne funkcije na ovom nivou kreatinina u serumu. Jednadžbe zasnovane na kreatininu treba koristiti s oprezom kod pacijenata sa kaheksije i pacijenata sa cirozom. Često imaju vrlo nisku mišićnu masu i znatno nižu brzinu izlučivanja kreatinina od predviđene jednačinama dolje, tako da pacijent sa cirozom sa serumskim kreatininom od 0,9nbsp;mg /dL može imati umjereno teški stepen hronične bubrežne bolesti.
Normalni rasponi
Normalni opseg GFR, prilagođen za telesnu površinu, iznosi između 100–130, u proseku 125 ml/min/1,73 m 2 kod muškaraca i 90–120 ml/min/1,73 m 2 kod žena mlađih od 40 godina. U djece, GFR izmjeren klirensom inulina iznosi 110 ml/min/1,73 m 2 do 2. godine starosti kod oba spola, a zatim se progresivno smanjuje. Nakon 40. godine, GFR se progresivno smanjuj, za 0,4–1,2 ml/min godišnje.
Smanjeni BFR
Smanjena bubrežna funkcija može biti uzrokovana mnogim vrstama bubrežne bolesti. Nakon prezentacije smanjene bubrežne funkcije, preporučuje se anamneza i fizički pregled, kao i ultrazvuk bubrega i analiza urina. Najvažnije stavke u historiji su lijekovi, edem, nokturija, bruto hematurija, porodična historija bolesti bubrega, dijabetes i poliurija. Najvažnije stavke u fizičkom pregledu su znakovi vaskulitisa, lupus eritematozus, dijabetes, endokarditis i hipertenzija.
Analiza urina je korisna čak i kada ne pokazuje patološke znake, jer ovo otkriće sugerira vanbubrežnu etiologiju. Proteinurija i / ili urinarni sediment obično ukazuje na prisustvo glomerulske bolesti. Hematurija može biti uzrokovana glomerulskm bolešću ili bolešću duž urinarnog trakta.
Ibro Bublin
Ibro Bublin (Sarajevo, 28. maja 1999) bosanskohercegovački je pjevač narodne muzike. Pobjednik je desete sezone muzičkog takmičenja Zvezde Granda, 2016. godine.
Brzina glomerulske filtracije
Faze hronične bolesti bubrega
Faktori rizika za bubrežne bolesti uključuju dijabetes, visoki krvni pritisak, porodičnu historiju, stariju dob, etnopopulacijsku pripadnost i pušenje.
Ibro Bublin
Biografija
Ibro Bublin je rođen 28. maja 1999. u Sarajevu, kao drugi sin porodice Bublin. Završio je osnovnu, a potom i srednju muzičku školu u Sarajevu.
Pjeva od svoje pete godine te je još kao dječak učestvovao na brojnim festivalima narodne muzike i sevdaha širom BiH. Snimio je i svoj prvi CD sa obradama najljepših pjesama, u saradnji sa Omerom Pobrićem.
Brzina glomerulske filtracije
Faze hronične bolesti bubrega
Za većinu pacijenata primjeren je GFR preko 60 ml/min/1,73 m2. Ali značajan pad GFR u odnosu na prethodni rezultat testa može biti rani pokazatelj bolesti bubrega koja zahtijeva medicinsku intervenciju. Što se prije otkrije i liječi disfunkcija bubrega, veća je šansa za očuvanje preostalih nefrona i sprječavanje potrebe za dijalizom.