cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lojna žlijezda
Imunska funkcija i ishrana
Lojne žlijezde dio su tjelesnog pokrovnog sistema i služe za zaštitu tijela od mikroorganizama. Lojne žlijezde luče kiseline koje tvore kiselinski plašt. Ovo je tanak, blago kiselinski film na površini kože koji djeluje kao prepreka za mikrobe koji mogu u nju prodrijeti. Kiselost (pH) kože je između 4,5 i 6,2, koja pomaže u neutralisanju alkalne prirode zagađivača. Lojni lipidi pomažu u održavanju integriteta kožne barijere i opskrbljuju kožu  vitaminom E.
Jedinstvene lojne žlijezde
Tokom posljednja tri meseca razvoja fetusa, lojne žlezde proizvode vernix caseosa, voštanu bijelu supstancu koja prekriva kožu da bi je zaštitila od amnionske tečnosti.
Areolske žlijezde nalaze se u areolama koje okružuje bradavicu u ženskoj dojci. Te žlijezde luče uljnu tekućinu koja podmazuje bradavicu, a također luče i hlapljive spojeve za koje se smatra da služe kao njušni poticaj za novorođenče. Tokom trudnoće i dojenja ove se žlijezde, koje se nazivaju i Montgomeryjeve, povećavaju.
Fordyceove mrlje ili Fordyceove granule su ektopske lojne žlijezde koje se nalaze na genitalijama i oralnoj sluznici. Pokazuju se kao žućkasto-bijele milje (mrlje od mlijeka).
Ušni vosak djelomično se sastoji od sebuma koji proizvode žlijezde u ušnom kanalu. Ovi sekreti su viskozni i imaju visok sadržaj lipida, što omogućava dobro podmazivanje.
Klinički značaj
Lojne žlijezde sudjeluju u nastanku kožnih problema kao što su akne i keratosis pilaris. U porama kože, sebum i keratin mogu stvoriti hiperkeratotični čep zvani komedo.
Akne
Akne su vrlo čest problem, posebno tokom puberteta u tinejdžera, i smatra se da se odnosi na povećanu proizvodnju sebuma zbog hormonskih faktora. Povećana proizvodnja sebuma može dovesti do začepljenja kanala lojnih žlijezda. To može uzrokovati komedo, (obično se naziva miteser ili bijelac), što može dovesti do infekcije, posebno bakterijama Cutibacterium acnes. To može upaliti komedoe, koji se zatim promijene u karakteristične lezije akni. Kmednost se uglavnom javljaj na područjima s više lojnih žlijezda, posebno lica, ramena, gornjeg dijela grudi i leđa. Bubuljuce mogu biti "crne" ili "bijele", ovisno o tome je li blokirana cijela pilolojna jedinica ili samo lojni kanal. Lojni filamenti – bezazlene nakupine sebuma – često se zamjenjuju za "bijeloglave" bubuljice.
Na raspolaganju su mnogi tretmani za akne, od smanjenja šećera u prehrani, do lijekova koji uključuju antibiotike, benzoil-peroksid, retinoide i hormonske tretmane. Retinoidi smanjuju količinu sebuma koji proizvode lojne žlijezde. Ako uobičajeni tretmani ne uspiju, kao mogući uzrok može se sumnjati na prisustvo grinje Demodex.
Ostalo
Ostale promjene koje uključuju lojne žlijezde obuhvataju:
Historija
Riječ lojnica, što znači "sastoji se od sebuma", prvi put je nazvana 1728. godine, a dolazi od latinskog za "loj". Lojne žlezde dokumentovane su barem od najmanje 1746.; Jean Astruc, ih je definirao kao "... žlijezde koje izdvajaju masnoću". Opisuje ih u usnoj šupljini i na glavi, kapcima i uhu, kao što je "univerzalno" priznato. Astruc opisuje da ih blokiraju „male životinje“ koje su „implantirane“ u kanale za izlučivanje a njihovo prisustvo u usnoj šupljini pripisuje aptoznim čirevima, napominjući da "ove žlijezde prirodno luče viskoznu tećnost koja daje razne boje i konzistencije ... u svom prirodnom stanju je vrlo blag, balzamski i namijenjen vlaženju i podmazivanju usta". U  Načelima fiziologije  1834. godine, Andrew Combe je primijetio da žlijezde nisu bile prisutne na dlanovima ruku ili stopalima.
Ostale životinje
Prepucijske žlijezde miševa i pacova su velike modificirane lojne žlijezde koje proizvode feromone koje se koriste za teritorijalno obilježavanje. Ove i mirisne žlijezde s bokova hrčaka imaju sličan sastav kao ljudske lojne žlijezde, a reagiraju na androgen i korištene su kao osnova za proučavanje. Neke vrste šišmiša, uključujući meksičkog saslobodnim repom, imaju specijaliziranu lojnu žlijezdu koja se javlja na grlu i naziva se "gularna žlijezda". Ova žlijezda je češće prisutna u mužjaksa nego u ženki i pretpostavlja se da se sekreti žlijezde koriste za označavanje mirisom.
Lojni adenitis je autoimuna bolest koja pogađa lojne žlijezde. Uglavnom je poznato da se javlja kod pasa, posebno pudlica i akita, gdje se smatra da je uglavnom autosomno recesivno nasleđen. Također je opisan kod mačaka, a jedan izvještaj opisuje ovo stanje kod kunića. Kod ovih životinja uzrokuje gubitak dlake, iako se priroda i raspored gubitaka jako razlikuju.
Pariževići
Pariževići je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Maróczyjev sistem
Maróczyjev sistem jest pješačka formacija u šahu, nazvana po mađarskom velemajstoru Gézi Maróczyju, koja se prvenstveno primjenjuje protiv Sicilijanske odbrane. Karakteriziraju ga bijeli pješaci na c4 i e4, dok je bijeli d-pješak razmijenjen za crnog c-pješaka.
Bijeli c- i e-pješak kontroliraju polje d5, što crnom otežava da oslobodi poziciju s ...d5; umjesto toga obično se mora zadovoljiti manje aktivnim ...d6. Također često primjenjuje jež-formaciju protiv ovog sistema.
Historija
Prva partija u kojoj je zabilježen Maróczyjev sistem bila je Swiderski – Maróczy u Monte Carlu 1904. Čudno, ali nije poznata nijedna partija u kojoj ga je Maróczy odigrao kao bijeli. Ipak, u izdanju Wiener Schachzeitunga za mart–april 1906. reproducirane su iz Magyar Sakklapa Maróczyjeve anotacije za partiju Tarrasch – Marshall iz Nürnberga 1905 (koja je počela 1. e4 c5 2. d4 cxd4 3. Sf3 a6 4. Sxd4 g6 5. Le2 Lg7 6. Sc3 Sc6). "U četiri uzastopna poteza (potezi 3–6) Maróczy je naglasio vrijednost poteza c4."
Nekoliko decenija generalno se smatralo da crni pravi pozicijski previd dozvoljavajući igranje Maróczyjevog sistema. Naprimjer, Harry Golombek, u Capablankinih 100 najboljih partija (1947), stavio je upitnik iza četvrtog poteza crnog u varijanti 1. e4 c5 2. Se2 d6 3. d4 cxd4 4. Sxd4 g6, obliku Ubrzane zmajeve varijante Sicilijanske odbrane, rekavši da je potez 4...Sf6 "potreban" da se bijeli natjera da blokira svog c-pješaka s 5. Sc3 i tako izbjegne (Maróczyjev) sistem. Stavio je uzvičnik iza 5. c4, kojim se uspostavlja Maróczyjev sistem, objašnjavajući: "Ovaj snažni potez daje bijelom kontrolu nad centrom i crni se mora namučiti da bi pronašao protivnapad." Reuben Fine, pišući 1948, također je smatrao sistem vrlo snažnim za bijelog.
Od 1950-ih šahisti su se počeli manje pribojavati Maróczyjevog sistema jer su pronađene nove metode za crnog da mu se suprotstavi. U devetom izdanju Modernih šahovskih otvaranja (1957) navodi se da se crni "oslobodio" ograničenjâ Maróczyjevog sistema. Larry Evans napisao je u desetom izdanju (1965) da je u odgovoru na Ubrzanu zmajevu varijantu Maróczyjev sistem "nekad smatran pobijanjem, ali je sada izgubio mnogo na snazi. Bijeli zadržava prednost u prostoru, ali je pozicija crnog fundamentalno zdrava." To ostaje prevladavajuće mišljenje, ali neki noviji autori i dalje ističu da crni mora naći aktivnu protivigru ili će inače biti "zadavljen". Međutim, John Nunn i Joe Gallagher primjećuju: "Iako je Maroczyjev sistem blago pasivan za crnog, igrači poput Larsena, Péturssona i Velimirovića pokazali su da, strpljivo čekajući pad koncentracije bijelog, ova varijanta može crnom ponuditi šanse za pobjedu. Teoretsko je mišljenje da bi bijeli trebao zadržati blagu prednost, ali niko ne bi trebao vjerovati da je ovo varijanta u kojoj bijeli ne može izgubiti."
Uobičajene varijante
U varijante u kojima je Maróczyjev sistem uobičajen spadaju:
Zanimljivost
Godine 1976. novozelandsko-australska rok-grupa Dragon objavila je pjesmu "The Dreaded Moroczy [sic] Bind" na B-strani pjesme "This Time", po svom gitaristu, koji je bio ljubitelj šaha.
Zadlog
Zadlog je naseljeno mjesto u sastavu općine Idrija, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zadlog je imao 276 stanovnika.
Napomena: ''U 1963. povećano za dio naselja Idrijska Bela.''
Prevale
Prevale su naseljeno mjesto u sastavu općine Litija, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prevale su imale 14 stanovnika.
Napomena: ''U 1995. smanjeno za dio naselja od koga je sa izdvojenim dijelovima naselja Čeplje, Preženjske Njive i Spodnje Jelenje formirano novo samostalno naselje Bistrica.''
Ostavljeni
Ostavljeni je bosanskohercegovački film iz 2010. godine režisera Adisa Bakrača. Rađen je u hrvatsko-francusko-američkoj koprodukciji. Producirali su ga Almir Šahinović, Marie-Anne Coste i Page Ostrow. Scenarist je Zlatko Topčić. Njegov scenarij je privukao pažnju svjetskih producenata nakon pobjede na CineLink-u 2003. godine.
Ostavljeni je priča o dječaku iz doma za nezbrinutu djecu koji pokušava saznati istinu o svom porijeklu. Kroz priču o dječaku Alenu film opisuje posljedice ratnog stradavanja te neizmjernu nepravdu koju je rat donio najbespomoćnijima, djeci.
Svjetsku premijeru je imao na Međunarodnom filmskom festivalu u Karlovym Varyma 8. jula 2010. U Bosni i Hercegovini je prvi put prikazan 7. decembra iste godine. Američku premijeru imao je na Internacionalnom filmskom festivalu u Santa Barbari (Kalifornija) 2. februara 2011. Tony Grga, koji tumači trinaestogodišnjeg dječaka Alena, nagrađen je na Pulskom filmskom festivalu Zlatnom arenom za najbolju glavnu mušku ulogu.
Priča
Priča počinje u bosanskoj šumi 1993. godine, kada žena rađa mušku bebu, i skače na 2006. godinu, u dom za nezbrinutu djecu u Sarajevu, gdje boravi trinaestogodišnji dječak, Alen (Tony Grga).
Stari direktor Gago je ispričao Alenu da je njegova majka Francuskinja, a otac Englez, koji su bili ratni reporteri, a nakon rata su, zbog profesionalnih obaveza, morali napustiti Bosnu i njega privremeno ostaviti u domu.
Alen piše pisma majci i daje ih odgajateljici Cici (Mira Furlan) koja ih treba poslati njegovoj majci u Francusku. Međutim, Cica sva pisma koja joj djeca daju stavlja u ladicu, jer ih, ustvari, nema kome ni poslati. U dom dolazi novi direktor Mirza, mlad i sposoban pedagog koji iskreno želi pomoći djeci u njihovom odrastanju.
Pored doma je trgovina koju drži Šento. Za njega djeca iz doma kradu skupocjene stvari. Nakon neuspjele pljačke zlatarne, policija obavlja istragu, a Alen, bojeći se da ga ne otkriju da je bio u pljački, pokušava doći do svog dosijea, odnosno adrese njegove majke kako bi napustio dom i otišao kod nje.
Snimanje
Počelo je 2007. godine, a odvijalo se u Sarajevu i na mnogim drugim lokacijama.
O filmu
Topčić je scenarij napisao 2002. godine (radni naslov filma: Gola koža). Kasnije nastaje bestseller roman Gola koža (2004) i istoimena drama (2007), o istoj temi.
Kritika
Film je prihvaćen kod svjetske publike i kritičara koji ga ocjenjuju visokom ocjenom. Ostavlja snažan utisak na gledaoce, naročito zbog priče koja govori o posljedicama rata i djeci koja su nastala silovanjem, koja su plod mržnje, a ne ljubavi.
Proglašen je najboljim bosanskohercegovačkim filmskim ostvarenjem za 2010. godinu u konkurenciji šest dugometražnih igranih filmova.
Festivali
Prikazivan je na filmskim festivalima širom svijeta. Neki od najznačajnijih su: Međunarodni filmski festival u Karlovym Varyma, Filmski festival u Hollywoodu, Filmski festival u Cannesu, Filmski festival See a Paris, Internacionalni filmski festival u Santa Barbari (Kalifornija), Filmski festival u St. Louisu i mnogi drugi.
Prikazivan je u Češkoj, Hrvatskoj, Francuskoj, Portugalu, Srbiji, Egiptu, Švedskoj, Rumuniji, Izraelu, Sloveniji i Sjedinjenim Američkim Državama.
VTCN1
V-set domen sa T-ćelijskim inhibitorom aktivacije 1 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom VTCN1 sa hromosoma 1.
IC 3618
IC 3618 (također poznat kao PGC 42315) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 304 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,30 (27 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
VTCN1
Funkcija
B7H4 pripada porodici B7 (vidi CD80; MIM 112203) kostimulatornih proteina. Ovi proteini se eksprimiraju na površini antigen-prezentirajućih  ćelija i stupaju u interakciju sa ligandima (npr. CD28; MIM 186760) na T-limfocitima (prema OMIM)
B7-H4 je molekula imunske kontrolne tačke.
IC 3618
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Epsilon Centauri
Epsilon Centauri (ε Centauri, ε Cen) je zvijezda u sazviježđu Kentaur. Ima prividan sjaj od 2,3 mag. Udaljena je 380 sg od Sunca. Ubraja se u divove. Ima spektralnu klassu B1III.Promjenjivog je sjaja, podvrste β Cep.
Zvjezdani sistem
Postoji nepotvrđena sekundarna zvijezda na udaljenosti od 4500 AJ. Orbitalni period se procjenjuje na oko 89000 godina.
Hemijski sastav
U odnosu na Sunce sadrži 72% željeza.
Kinematika
Kreće se brzinom 12,3˙km/s u odnosu na Sunce. Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 23200-26300˙sg.
Orahova (Gradiška)
Orahova je naseljeno mjesto u gradu Gradišci, Bosna i Hercegovina. Prema preliminarnim rezultatima prošlog popisa (2013. godine), u ovoj mjesnoj zajednici je bilo 2.548 stanovnika.
Geografija
Orahova se nalazi 30-ak kilometara sjeverozapadno od Gradiške, na rječici Pejinovac koja se ulijeva u jedan od više rukavaca koji su označeni  kao pritoke  rijeke Save, a koji dolazi iz pravca Kozarske Dubice. Nakon pejinovačkog ušća, taj vodotok se ulijeva u Ribaricu, a ova u Savu, sjeveroistočno od Orahove.
Uz centralno naselje su i Mahala, Haluga, Postinje, Soko i Laze. Sve su, lokalnim cestama, povezane za glavnu komunikaciju M-14.1, koja prolazi kroz centar Orahove.
Historija
Za vladavine Osmanlija, kao i Bosanska Gradiška, Orahova bila u Kobaškoj kapetaniji, čiji je centar prvobitno bio u Bosanskom Kobašu. Kada su učestali upadi Austrougara iz prekosavske Slavonije, sjedište Kapetanije je 1723. premješteno u Kotor, današnji Kotor-Varoš.
Austrijsko-turski rat (1716-18.) je okončan Požarevačkim mirovnim ugovorom koji je potpisan 21. juna 1718, u Požarevcu. Tu je prihvaćeno načelo da svaka strana zadrži osvojeno. Austrija je dobila Bijeljinu i uski pojas južno od Save (Brčko, Bosanski Brod, Kobaš, Bosanska Dubica i Furjan: U Kobašku kapetaniju i sjevernu Bosnu, tada su pristigle mnogobrojne izbjeglice i prognanici iz Slavonije, Mačve (Šabac i Loznica) i ostalih izgubljenih teritorija Carevine. Može se vjerodostojno pretpostaviti da su današnje bošnjačke enklave u Posavini – Kobaš (općina Srbac) i Orahove potomci stanovništva iz vremena Kobaške kapetanije.
Poslije rata u Bosni i Hercegovini, od izbjeglih ili prognanih Orahovljana u periodu 1992-95, u zavičaj se vratilo njih 750 iz 300 domaćinstava, ali još uvijek ima neobnovljenih kuća i okućnica. Obnovljene su tri porušene stare džamije.
Lotfi A. Zadeh
Lotfi Aliasker Zadeh (  ;    ; 4. februara 1921. - 6. septembra 2017.)   bio je matematičar, informatičar, inženjer elektrotehnike, istraživač umjetne inteligencije i profesor emeritus  računarstva na Kalifornijskom univerzitetu, Berkeley.
Zadeh je bio najpoznatiji po predlaganju fuzzy matematike koja se sastoji od ovih koncepata povezanih sa neizrazitošću: fuzzy skupovi, fuzzy logika, fuzzy algoritmi, fuzzy semantika, fuzzyi jezici, fuzzy kontrola, fuzzy sistemi, fuzzy vjerovatnoće, fuzzy događaji, i fuzzy informacije.
Zadeh je bio jedan od osnivača Euroazijske akademije.
Zadeh je rođena u Bakuu, Azerbejdžanska SSR, kao Lotfi Aliaskerzadeh, od Rahima Aleskerzadea, iranskog azerbejdžanskog novinara iz Ardabila po zadatku iz Irana, i Fanye Korenman, ruske jevrejske pedijatrice iz Odese i iranske državljanke. Sovjetska vlada u to vrijeme udvarala se stranim dopisnicima, a porodica je dobro živjela dok je bila u Bakuu. Zadeh je tamo pohađao osnovnu školu, za koju je rekao da je "imala značajan i dugotrajan utjecaj na moje razmišljanje i moj način gledanja na stvari".
Zadeh je u svojoj teoriji fuzzy skupova predložio korištenje funkcije pripadnosti (s rasponom koji pokriva interval [0,1]) koja djeluje na području svih mogućih vrijednosti. Predložio je nove operacije za logički račun i pokazao da je nejasna logika generalizacija klasične i Booleove logike. On je takođe predložio nejasne brojeve kao poseban slučaj nejasnih skupova, kao i odgovarajuća pravila za konzistentne matematičke operacije (nejasna aritmetika). desno|mini| Grob Lotfija A. Zadeha u [[Baku|Bakuu .]]
Reference
Napomene
Šušnjari (Brestovac)
mini|280px|Šušnjari, planina [[Papuk]] Šušnjari su naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šušnjari nisu imali stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazivano pod imenom Šušnjari Kamenski. Od 1991. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šušnjari nije imalo stanovnika.
Zakojca
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zakojca je imala 47 stanovnika.
Okruzi Albanije
Reformom iz 2015. godine, Vlada Albanije je smanjila broj općina na 61 općinu i time ukinula odvojene ruralne općine, ili komune.
Nižnji Novgorod
Nižnji Novgorod jest grad u Rusiji, administrativni centar Nižnjenovgorodske oblasti, glavni i najveći grad Privolškog federalnog okruga. Raspoložen je u centru istočno-evropske ravnine na mjestu sliva rijeke Oka i Volge. Rijeka Oka dijeli grad na dva dijela. U periodu od 1932. do 1990. godine grad je nosio naziv Gorki u čast sovjetskog pisca Maksima Gorkog. Nižnji Novgorod će biti jedan od gradova koji će biti domaćin Svjetskog prvenstva u nogometu 2018.
Historija
link=https://bs.wikipedia.org/wiki/Datoteka:Appeal_of_Minin.jpg|lijevo|mini|Kozma Minjin poziva stanovnike Njižneg Novgoroda na ustanak protiv Poljske
Slavko Avsenik
Slavko Avsenik (26. novembar 1929. Begunje na Gorenjskem – 2. juli 2015. Ljubljana), bio je međunarodno priznati muzičar na harmonici i kompozitor iz Slovenije. Godine 1953. Slavko Avsenik i njegov brat Vilko osnovali su muzičku grupu "Ansambl braće Avsenik", koji će imati veliki uticaj na muziku Slovenije, Austrije i Njemačke u decenijama koje su slijedile. Muzički stil ove grupe je imao nadimak "Oberkrainer" (njemački naziv za područje Kranjske u Sloveniji). Tokom njihovog aktivnog muzičkog djelovanja braća Avsenik su snimili stotine vlastitih kompozicija koje su postale središnji element u slovensko-američkom polka repertoaru. Njegov "Oberkrainer" zvuk je postao jedno od glavnih sredstava etničkog muzičkog izraza za Sloveniju, Njemačku, Austriju ,Švicarsku i više zemalja Beneluksa, gdje su nastale na stotine alpskih muzičkih orkestara u tom procesu. Slavko Avsenik je sa ovom grupom nastupao pred milionima gledalaca, uključujući i šefove država, na radiju i televiziji i svirao na hiljade koncerata. Prodao je više od 30 miliona ploča, te zaradio 31 zlatnu ploču, dvije dijamantske i jednu platinastu. Njegova najpopularnija polka je "Na Golici" (njem. Trompetenecho) koju je komponovao i objavio 1955. godine i za koju se vjeruje da je najčešće izvođena instrumentalna kompozicija u svijetu. Neki od najznačajnijih događaja u njegovoj bogatoj muzičkoj karijeri su nastup na Olimpijskom stadionu u Berlinu 1961. godine pred više od 80 000 gledalaca, te koncertne turneje po SAD-a i Kanadi 1970. i 1985. godine, kao i jednočasovni direktan prenos specijalne emisije Njemačke televizije pod nazivom "Es ist so schön ein Musikant zu sein" (bos. Tako lijepo je biti muzičar). Slavko Avsenik je sarađivao sa svojim bratom Vilkom sa kojim je komponovao blizu 1000 originalnih kompozicija koje danas predstavljaju sastavni dio naslijeđa slovenskog stila u narodnoj muzici. Među ljubiteljima njegove muzike i brojnim muzičkim kritičarima, Slavko je poznat pod nadikom Johann Strauss dvadesetog vijeka.
Rane godine
thumb|lijevo|200px|Gostionica Pri Jožovcu gdje je Slavko Avsenik imao prve javne nastupe kao sedmogodišnjak u svom rodnom mjestu. Slavko Avsenik je rođen 26. novembra 1929 u mjestu Begunje blizu Bledskog jezera, danas poznatog turističkog mjesta u Sloveniji. Bio je najmlađi u porodici koja je imala četvoro djece: sestra Majda (rođena 1927), braća Janez (rođen 1926) i Vilko (1928). Po želji svog oca već 1936. godine osnovali su porodični muzički kvartet koji je nastupao u gostionici "Pri Jožovcu", koja posluje još od 1844. godine. U početku je svirao (dijatonsku) "dugmetaru" harmoniku, a onda je nastavio da svira "klavirsku" harmoniku. Pred kraj Drugog svjetskog rata u maju 1945. godine pridružio se partizanskom Koruškom odredu i učestvovao u oslobađanju Koruške. Nakon završetka rata svirao je na mitinzima. Godine 1946. postao je član nacionalnog tima u skijaškim skokovima (uz lični rekord od 74 metara). Međutim, nakon ozljede kičme na takmičenju u Klagenfurtu 1952. godine, povlači se iz sporta.
Iste godine oženio je Brigitu Dolinšek, kćerku gostioničara Dolinšeka iz mjesta Sveta Neža nad Tržičem, sa kojom je od punca privremeno preuzeo rad u gostionici. Nakon toga se zaposlio u Ljubljani gdje je radio na mašini za pletenje čarapa u tvornici čarapa "Tonosa". Godine 1953. bio je primljen na audiciju na Radio Ljubljani, gdje je u početku svirao sam na harmonici. Na njegov prijedlog pridružuju mu se Leo Ponikvar na gitari i Jože Kelbl na basu sa kojima je osnovao trio. Po zamisli njegovog brata Vilka Avsenika, koji je svirao klarinet, ubrzo se osniva nova muzička grupa sa trubačem Francom Koširom i bariton trubačem Francom Ogrizekom koja je djelovala pod imenom "Gorenjski kvartet". Vilko Avsenik poziva u grupu pjevače Danicu Filiplič i Franca Korena čime se završava uobličavanje muzičkog stila ove grupe. Sa novom grupom Slavko Avsenik ubrzo komponuje prvu pjesmu "Veseli svatje" (bos. Veseli svatovi). Vilko koji je svirao klarinet, morao je ići na odsluženje vojnog roka u JNA, a na njegovo mjesto dolazi Zoran Komac. Umjesto Franca Ogrizeka na bariton trubi dolazi Mik Soss. Ova grupa uskoro mijenja ime i nastupaju kao "Ansambel bratov Avsenik."
Proboj na međunarodnoj muzičkoj sceni
Godine 1954. započinje proboj Slavka Avsenika na međunarodnoj muzičkoj sceni. Na slovenačkom dijelu Radio Celoveca (Radio Kärnten) napravljeni su prvi snimci "Ansambel bratov Avsenik." Do tada, oni su svirali na radiju uživo. Tokom tog vremena snimili su svoje tada najpoznatije polke: V planinski koči, Gorenjska polka, Večer na Robleku i Na Golici. Urednik ove radio stanice Ljubo Hartman je promijeno ime grupe u "Oberkrainer Quintett." Fred Rauch, urednik Bavarskog radija u Minhenu imao je priliku da čuje ove muzičare na Radio Celju, dok je bio na odmoru na jezeru Wörthersee u južnoj Austriji. Impresioniran njihovom muzičkom originalnošću otišao je do Radio Kärnten odakle je posudio kasete sa muzikom ove grupe, čiju muziku će dati da se svira na Bavarskom radiju. Usljed popularnosti grupe predvođene Slavkom Avsenikom, 1956. godine slijedi poziv za gostovanje kod slovenskih iseljenika u Francuskoj. Na poziv Rudolfa Kempa vlasnika velike agencije za organizovanje koncerata, Slavko Avsenik odlazi sam da svira na muzičkoj turneji po Njemačkoj u pratnji njemačkih muzičara. Tu je uspješno završio šestosedmičnu turneju gdje je svirao u više od 60 gradova u Bavarskoj. Po povratku u Sloveniju nastavio je da svira koncerte sa svojom grupom. U Njemačkoj im je objavljena prva LP ploča, a Rudolf Kemp postaje njihov menadžer. Nakon velikog uspjeha u Austriji on im ponovo organizuje koncerte u Njemačkoj. Prvi ispit bio je koncert u gradu Rosenheimu, koji je unaprijed bio rasprodat. U to vrijeme izdavačka kuća Jugoton objavljuje njihove 4 singl ploče.
Usljed velikog interesovanja publike Ansambl braće Avsenik po prvi put nastupaju 1958. godine na TV Mūnchenu. Naredne godine izdavačka kuća Jugoton objavljuje njihov prvi Slovenski album pod nazivom Tam, kjer murke cveto. Zajedno sa Danicom Filiplič i Francom Korenom, na albumu pjevaju i Marija Ahačič. Pjesma Tam kjer murke cveto u prelijepoj izvedbi mezzosopranistice Marije Ahačič postaće jedna od najprepoznatljivijih pjesama ove grupe.
Slavko Avsenik i njegova grupa počinju da rade sa koncertnom agencijom Buchmann, jednom od najvećih u Zapadnoj Nemačkoj. Ova agencija im uskoro organizuje koncertnu turneju po Njemačkoj i Švicarskoj, zajedno sa Orkestrom Ernesta Moscha. Na turneji se pokazuje da je Ansambl braće Avseniki više popularan od Orkestra Ernesta Moscha, te odlučuju da samostalno sviraju svoje koncerte. Vilko Avsenik je usljed velikih problema s grlom morao napustiti grupu, a na njegovo mjesto dolazi Franci Teržan.
1960-e
thumb|250px|lijevo|Slavko Avsenik sa svojom grupom Ansambel bratov Avsenik. Od 1960. godine Slavko Avsenik i njegova muzička grupa odlučuju da se profesionalno bave muzikom. Te godine samo u Njemačkoj su imali više od 100 koncertnih nastupa. Izdavačka kuća Jugoton objavljuje njihovu novu LP ploču pod nazivom Klic z gora. Naredne godine nastupaju na Olimpijskom stadionu u Berlinu pred više od 80 000 slušalaca, a zatim nastavljaju sa koncertnom turnejom po Holandiji i Belgiji. Jugoton im objavljuje još jednu LP ploču pod nazivom Če vinček govori. Izdavačka kuća Teldec records im snima jubilarnu 100-tu pjesmu, a za to dobijaju priznanje Zlata zvezda. Godine 1962. predstavnici tvornice Hohner koja je specijalizovana za pravljenje muzičkih instrumenata sklopili su ugovor sa Slavkom Avsenikom i napravili su posebnu vrstu harmonike po zamisli samog Slavka Avsenika. Ova vrsta harmonika su i danas najprodavanije koje proizvodi ova tvornica. Već 1963. godine Slavko Avsenik i njegova muzička grupa su pozvani na koncertnu turneju po SAD-a i Kanadi. Međutim, zbog već zakazanih koncerata po Zapadnoj Evropi to nisu mogli da ostvare. Naredne godine Kvartet Slavka Avsenika je nastupio na Zimskim olimpijskim igrama u Innsbrucku gdje su ostvarili najbolji prijem kod publike u odnosu na sve ostale izvođače. 14. maja 1964. godine u Hamburgu dobijaju prvu zlatnu ploču nakon više od milion prodatih nosača zvuka. Ova nagrada će im otvoriti nove prilike za koncertne nastupe širom Evrope. Naredne godine u 18 navrata uzastopno pobjeđuju u emisiji Radio Kǒlna pod nazivom "Hit parada sa veselim muzičarima" (njem. Hit Parade mit Lustiger Musikanten) kao i dva puta uzastopno na TV emisijama. Te godine objavljen im je album Lepe ste ve Karavanke, a svirali su 150 koncerata od kojih 100 samo u Zapadnoj Njemačkoj, 30 u Švicarskoj i Austriji te 12 u Sloveniji. Godine 1966. nastupali su u najpopularnijim slovenačkim TV emisijama Zlati strel i Moja melodija, a muzika Slavka Avsenika i njegove grupe je obrađena i snimljena od strane Simfonijskog orkestra RTV Ljubljana pod dirigentskom palicom Bojana Adamiča. Naredne godine izlazi im jubilarni deseti album, a 20. februara 1968. izdavačka kuća Teldec-Telefunken dodjeljuje im drugu i treću zlatnu ploču za 3 miliona prodatih ploča. Dva mjeseca kasnije održali su samostalni koncert povodom obnavljanja skijaškog skakačkog centra Planica. Naredne godine objavljuju novi album pod nazivom Otoček sredi jezera.
1970-e
Tu deceniju Slavko Avsenik je zajedno sa svojom grupom započeo sa koncertnom turnejom po SAD-a i Kanadi. Naredne godine nastupili su u ljubljanskoj sportskoj dvorani Tivoli gdje su proslavili svoj jubilarni 4 000. nastup. Iste godine snimili su dvostruki album pod nazivom Zlati zvoki, a 1972. u 12 navrata osvajaju prvo mjesto popularnosti na radio stanicama u Njemačkoj. Godine 1973. Slavko Avsenik slavi 20. godišnjicu muzičkog stvaralaštva sa sojim ansamblom na koncertnom nastupu u njemačkom gradu Hannoveru. Izdavačka kuća Helidon im objavljuje dvostruki album Slovenija odkod lepote tvoje.
Nakon toga slijedi 17 uzastopnih pobjeda na TV hit paradi pod nazivom Die Lustige Musikanten (bos. Veseli muzičari), a kao pobjednici nastupaju samostalno u TV emisiji koju je gledalo više od 80 miliona gledalaca u Njemačkoj, Švicarskoj, Danskoj i Švedskoj. Proglašeni su za najpopularniju muzičku grupu na njemačkoj televiziji. Slavko Avsenik dobija nagradu Linhart diploma, a u Berlinu dobija Evropskog muzičkog oskara za najoriginalnije, kvalitetne i popularne pjesme od evropske fondacije izdavačkih i diskografskih kuća. Iste 1975. godine nastupa na novogodišnjem programu TV Ljubljana. Uskoro zatim objavljuje novu ploču i kasetu pod nazivom Lovske laži za koju osvaja 15 zlatnu ploču. Do kraja te decenije slijedili su mnogobrojni nastupi i nagrade poput: najviša muzička nagrada u Holandiji "Zlata cokla", nagrada Jugoslovenskog udruženja TV radnika i umjetnika, nagrada "Zlata vrtnica" (Zlatna ruža) u Beču za najpopularniju muzičku grupu na austrijskom radiju. Također, Slavko Avsenik je nastavio sa svojim mnogobrojnim novčanim prilozima za obnovu velike skijaške skakaonice na Planici.
1980-e
Početak ove decenije Slavko avsenik je zajedno sa svojom grupom obilježio objavljivanjem jubilarnog 50-og albuma. Nakon toga je slijedio njegov samostalni cjelovečernji nastup na njemačkoj televiziji (ZDF), a krajem 1980. godine nastupa u novogodišnjem programu RTV Ljubljana. Naredne godine za polku Na Golici (Trompetenecho) dobija nagradu Zlatni lav, zlatnu medalju Radio Luksemburga. Zatim 1982. godine zajedno sa svojom grupom objavljuje dvostruki album pod nazivom Srečno novo leto, a nakon toga slijedi medalja Hermann Lons, zlatno odlikovanje koje im je dodijeljeno od strane ministra kulture tadašnje Zapadne Njemačke za uspješne koncertne nastupe. Naredne godine Izdavačka kuća Helidon objavljuje značku i ploču povodom jubilarne godine "30 godina sa braćom Avsenik."
Iste godine tim povodom tadašnji predsjednik Predsjedništva SFRJ Petar Stambolić uručio je Srebrnu zvijezdu za zasluge za narod. Slavljenički koncert povodom 30 godina muzičke karijere održan je 8. aprila 1983. godine na Bledskom jezeru. Krajem te iste godine ponovo nastupa sa svojom grupom na novogodišnjem programu RTV Ljubljana. Povodom održavanja Zimskih olimpijskih igara 1984. u Sarajevu Slavko Avsenik je sa svojom grupom snimio specijalnu ploču za taj događaj. Iste godine Avsenik harmonika je proglašena za najprodavanije harmonike u tvornici muzičkih instrumenata Hohner. 1985. godine odlazi sa svojom grupom na veliku muzičku turneju po SAD-a i Kanadi. Poslije povratka sa ove turneje imao je mnogobrojne nastupe sa svojom grupom po Sloveniji na kojima se po prvi put kao solo gitarista pojavljuje i njegov najmlađi sin Gregor Avsenik. Naredne godine imao je mnogobrojne nastupe po Njemačkoj, a imao je i veoma uspješan nastup u emisiji Musikantenstadl (slo. Senik z godci). Slijedi potom značajan koncertni nastup na završetku Svjetskog kupa u skijaškim skokovima na Planici. Krajem 1987. godine objavljuje dvostruki album na stihove poznatih slovenačkih pjesnika. Ansambel bratov Avsenik se po prvi put spominje u prvoj knjizi Slovenske enciklopedije. Godine 1988. prve pjesme Slavka Avsenika postaju popularne i priznate kao izvorne slovenačke narodne pjesme. U to vrijeme on preuzima i vlasništvo u restoranu Gostilna pri Jožovcu u svom rodnom Begunju, koju će kasnije predati svom sinu Gregoru Avseniku. Iste godine povodom 35. godišnjice muzičkog stvaralaštva zajedno sa svojom grupom kreće na koncertnu turneju širom Slovenije, a na domaćoj televiziji nastupa u specijalnoj emisiji povodom te godišnjice. Osvaja i prvo mjesto na listi popularnosti u Sloveniji pod nazivom Lojtrca domaćih. 10. marta 1989. godine zajedno sa svojom grupom otvara umjetničku galeriju u Begunju sa izložbom djela poznatog slovenačkog slikara naivne umjetnosti Maksima Gasparija. U to vrijeme objavljuje knjige sa stihovima i notnim zapisima njegovih pjesama.
Kraj muzičke karijere
thumb|200px|lijevo|Slavko Avsenik 2008. godine. Zadnji period bogate muzičke karijere Slavka Avsenika obilježili su nastupi sa mnogobrojnim slovenskim narodnim ansamblima kao što su: Gašperji, Gorenjski muzikantje, Ansambel melos, Ansambel Slovenija i drugi. On također poklanja neke od svojih pjesama da budu snimljene i izvođene na koncertima od strane već navedenih muzičkih grupa. Godine 1990. objavljuje knjigu pod nazivom Igraj kot Slavko Avsenik (bos. Sviraj kao Slavko Avsenik), u kojoj se nalaze notni zapisi njegovih 8 popularnih pjesama. Ova knjiga ujedno predstavlja školu sviranja harmonike u stilu ovog velikog samoukog muzičara i kompozitora. U knjizi se nalaze vježbe u cilju unapređivanja tehnike sviranja harmonike kao i poglavlje sa lekcijama praktičnih vježbi sviranja harmonike u stilu Slavka Avsenika.
Slovenačka izdavačka kuća nagrađuje njegovu grupu sa specijalnom zlatnom video kasetom. Naredne godine satelitski program SAT prikazuje TV emisiju pod nazivom Obisk pri Slavku Avseniku (bos. U posjeti Slavku Avseniku). Zatim slijedi više od 20 TV emisija posvećenih njegovoj grupi koje su bile prikazivane na raznim TV stanicama. U jesen 1997. godine vraća se na koncertnu pozornicu nastupom prilikom otvaranja koncertne dvorane u njegovom rodnom selu Begunje. Sa ovim nastupom vraća se na muzičku scenu gdje organizuje nastupe širom Slovenije pod nazivom Avsenikov večer kao solo koncertni izvođač i zajedno sa grupom Gašperji. Njima se pridružuju grupa njegovog sina Grega Avsenika i grupa M4M koja izvodi pjesme Slavka Avsenika u pop muzičkom stilu. Državna poštanska služba Slovenije objavljuje poštanske razglednice i markice sa likovima Vilka i Slavka Avsenika. Povodom 55. godišnjice muzičkog stvaralaštva 2008. godine otvara se Muzej braće Avsenik. Slavko Avsenik je nakon duge i teške bolesti umro 2. jula 2015. godine u Kliničkom centru u Ljubljani.
Komić
mini|260px|Komić, pogled na planine [[Troura|Trouru i Komaču]] Komić je naseljeno mjesto u sastavu općine Udbina, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Slavko Avsenik
Muzička baština i utjecaj
Slavko Avsenik bio je jedan od najznačajnijih muzičara i kompozitora u Sloveniji čije muzičko stvaralaštvo predstavlja važan dio kulturnog naslijeđa ove zemlje. Od početka svog aktivnog muzičkog djelovanja 1953. godine pa sve do zadnjih dana njegovog żivota, Slavko Avsenik je sa svojom grupom predvodio umjetničku revoluciju u popularnoj muzici. Zajedno sa svojim bratom Vilkom Avsenikom stvorio je potpuno novi muzički stil na čvrstim osnovama koje su sačinjavali: harmonika, klarinet, truba, tuba i gitara. Novi stil je nazvan Oberkrainer zvuk koji predstavlja moderniziranu narodnu muziku iz Slovenije. Oberkrainer zvuk ima trajan utjecaj i do danas, kako u Sloveniji tako i izvan nje.
Utjecaj muzike Slavka Avsenika značajan je u SAD-a i Kanadi. To se posebno odnosi na Cleveland-stil polka muziku, koji je započeo još 1958. godine. Tada je Johnny Pecon obradio pjesmu Slavka Avsenika pod nazivom Tam kjer murke cveto koristeći stihove na engleskom jeziku koja je postala najuspješnija pjesma svih vremena Cleveland-stila u polka muzici pod nazivom Little Fella, (bos. Mališa). Od tada orkestri Cleveland-stila u polka muzici su snimili više od 200 Avsenikovih pjesama, uključujući gotovo šezdeset pjesama snimljenih od strane Hank Haller ansambla i isto toliko od Freda Ziwicha, Freda Kuhara, Fairport Ensemble, Al Markića, Rogera Brighta, Al Terceka, i Cilka Dolgana.
Komić
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Komić je imao 20 stanovnika.
Slavko Avsenik
Muzička baština i utjecaj
Polka grupe u Sjevernoj Americi čiji muzički program se uglavnom sastoji od njihovih obrada pjesama Slavka Avsenika su: Duke Maršić, Alpine Sextet, Marjan Kramer i Iskre iz Kanade. Godine 1996. guverner američke savezne države Ohio George Voinovich u Clevelandu uručio je nagradu Slavku Avseniku za muzička dostignuća. Slavko Avsenik i njegova grupa Original Oberkrainer su upisani u Guinnesovu knjigu rekorda pod naslovom "Kralj narodne muzike." Također, njegova muzička grupa bila je prva narodna grupa čija muzika se izvodila od strane Berlinske filharmonije uz dozvolu Herberta von Karajana. U jednom od razgovora sa novinarima Slavko Avsenik je glavnu zaslugu za svoj uspjeh u suštini pripisao svom bratu Vilku Avseniku zbog njegove velike muzičke stručnosti i izvrsnom sviračkom kvalitetu muzičara koji su ga pratili. Njegovi sinovi Slavko Avsenik mlađi, Gregor Avsenik i unuk Sašo Avsenik nastavili su muzičku karijeru njihovog oca i djeda, a njegov najstariji sin Martin Avsenik je slikar. Bivši predsjednik Slovenije Milan Kučan povodom 80. rođendana Slavka Avsenika izjavio je:
Komić
Stanovništvo
Napomena: ''U 1991. iz ovog naselja izdvojen je dio pod imenom Poljice u samostalno naselje, za koje i sadrži podatke u 1869. i 1880.''
Slavko Avsenik
Muzička baština i utjecaj
Po mišljenju poznatog slovenskog pisca i novinara Ivana Siveca (koji je napisao monografiju o braći Avsenik), kod braće Avsenik se ne radi samo o prelazu iz narodne u novu vrstu muzike, nego je tu u pitanju i objedinjavanje narodne muzike i elemenata puhačke muzike koja ima 350 godina dugu tradiciju u Sloveniji. Ivan Sivec također tvrdi da blizu 600 muzičkih grupa u Sloveniji i oko 10 000 u inostranstvu svira i komponuje muziku po uzoru na muziku braće Avsenik.
Komić
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Komić je imalo 153 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mirsad Abdagić Kike
Mirsad Abdagić (Sarajevo, 1958) jest bosanskohercegovački televizijski voditelj i glumac.
Narodna univerzitetska biblioteka Bosne i Hercegovine nominirala je Mirsada Abdagića za najznačaniju nagradu za dječiju književnost.
Biografija
Muzičar, radio i tv-voditelj, dječiji pjesnik, trash artist, te prvi počasni ambasador „Malih ambasadora mira“ (Internacionalna liga humanista, 2002. godina). Autor brojnih radio i tv-emisija i multimedijalnih projekata namijenjenih djeci. Dobitnik je više značajnih nagrada za najboljeg radio i tv-voditelja, sportistu i humanistu, te za afirmaciju muzike namijenjene djeci i mladima. Godine 2016. Narodna univerzitetska biblioteka Bosne i Hercegovine nominirala je Mirsada Abdagića Kiketa za najznačaniju nagradu za dječiju književnost.
Juradi
Juradi (ital. Giuradi) su naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Biomasa
thumb|right|300px| Plantaže [[šećerna trska|šećerne trske u Brazilu. Otpaci šećerne trske su vrsta biomase.]] thumb|300px|Kogeneracijsko postrojenje u [[Metzu, Francuska. Stanica koristi otpadnu drvnu biomasu kao izvor energije, a proizvodi električnu i toplotnu energije za 30.000 stanova.]] thumb|300px| Odstranjivanje drvnog otpada, mljevenjam i usitljavanjem štetnih panjeva povećava se mogućnost oporavka šumske  biomase. Biomasa je organska materija izvedena iz živih ili nedavno živih organizama. Biomasa se može koristiti kao izvor energije i najčešće se odnosi na biljke ili materijale na biljnoj bazi koji se ne koriste za ljudsku ili životinjsku  hranu, a posebne se zovu lignocelulozna biomasa. Kao izvor energije, biomasa se može koristiti ili direktno preko sagorijevanje za proizvodnju topline, ili posredno nakon pretvaranjas u različite oblike biogoriva.
Juradi
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buzet.
AI efekt
Efekt umjetne inteligencije nastaje kada posmatrači zanemare ponašanje programa umjetne inteligencije tvrdeći da to nije prava inteligencija.
Autorica Pamela McCorduck piše: "To je dio historije područja umjetne inteligencije da je svaki put kad bi neko smislio kako natjerati računar da učini nešto - igra dobro dame, rješava jednostavne, ali relativno neformalne probleme - morao je hor kritičara reći, 'to nije razmišljanje'. " Istraživač Rodney Brooks žali se: "Svaki put kad otkrijemo dio toga, ono prestaje biti magično; mi kažemo:" Oh, to je samo računanje. ""
Juradi
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Juradi su imali 75 stanovnika.
Biomasa
Konverzija biomase u biogoriva može se postići različitim metodama, koje su široko svrstati u:
Juradi
Stanovništvo
Napomena: ''U 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Račice, kao i dio podataka u 1857. i 1869.''
AI efekt
Pamela McCorduck naziva "čudnim paradoksom" to što su "praktični uspjesi umjetne inteligencije, računski programi koji su zapravo postigli inteligentno ponašanje, ubrzo asimilirani u bilo koju domenu aplikacije u kojoj su utvrdili da su korisni, te su postali tihi partneri uz druge pristupe rješavanju problema, što je prepustilo istraživačima umjetne inteligencije da se bave samo "greškama", tvrdim orasima koje još nije bilo moguće razbiti. "
Biomasa
Izvori biomase
thumb|right|300px|[[Eucalyptus u Brazilu. Ostaci drveta su ponovo koristiti za proizvodnju električne energije.]]
Juradi
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Juradi je imalo 84 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Biomasa
Izvori biomase
Historijski gledano, ljudi su iskorištavali energije biomase od vremena kada su počeli spaljivanje drva da vatru. Čak i danas, biomasa je jedini izvor goriva za domaću upotrebu u mnogim zemljama u razvoju. Biomasa obuhvata sve biološki proizvedene materije iz ugljika, vodika i kisika. Procijenjuje se da proizvodnja biomase u svijetu  iznosi oko  104,9 petagrama (104,9*1015g – oko  105 milijardi tona). Ugljika se  godišnje proizvodi, otprilike pola u moru a pola na kopnu. .
U drugom smislu, biomasa uključuje biljne ili životinjske tvari koje  se mogu pretvoriti u vlakna ili druge industrijske hemikalije, uključujući i biogorivo. Industrija biomase se može razvijati na temelju uzgoja  brojnih vrsta biljaka, uključujući i Miscanthus, slamu, konoplju, kukuruz, topole, vrbe, sirak, šećernu trsku, bambus i razne vrste stabala, u rasponu od eukaliptusa do  palminog ulja.
Biogoriva zasnovana na preradi biomase svrstavaju se uglavnom u dvije glavne kategorije. Prva generacija biogoriva je izvedena iz izvora kao što su šećerna trska i kukuruzni škrob. U ovoj biomasi prisutni su  je šećeri, koji  se fermentiraju za proizvodnju bioetanola, što je alkoholno  gorivo koji se može koristiti direktno u ćelijama  za proizvodnju električne energije ili služi kao dodatak benzinu. Međutim, koristeći prehrambenih resursa za  proizvodnju goriva samo pogoršava problem nedostatka hrane. Druga generacija biogoriva, s druge strane strane, na bazi biomase koristi izvore neprehrambenih proizvoda kao što su poljoprivreda i komunalni otpad. Ova biogoriva uglavnom se sastoje od lignocelulozne biomase, koja  nije jestiva i nisko vrijedan otpad za mnoge industrije. Unatoč tome što je omiljena alternativa, ekonomična proizvodnja druge generacije biogoriva još uvijek nije postignuta, zbog tehnoloških problema. Ovi problemi nastaju uglavnom zbog hemijske inertnosti i strukturne rigidnosti lignocelulozne biomase.
Postrojenja za ovakvu proizvodnju energije posebno uzgajaju usjeve za korištenje kao goriva,  koji nude visoku izlaznost biomase po hektaru,  sa niskim unosom energije i troškova. Neki primjeri od ovih biljaka su pšenica, koja obično daje 7,5-8 tona zrna po hektaru i slama, koja,  u Velikoj Britaniji obično daje 3,5-5 tona po hektaru. Zrno se može koristiti za tečni transport goriva, a slama se može izrezati za proizvodnju topline ili električne energije. Postrojenja na biomasu mogu pretvarati  celulozu u glukozu preko niza hemijskih tretmana, a nastali  šećer se zatim može koristiti kao u  prvoj generaciji biogoriva.
Najveći doprinos za otpadnu energiju daju komunalni otpad, proizvodnja otpada i deponijski plin. Predviđa se da će, između 2000. i 2020. godine, energije koja je dobijena iz biomase,  u SAD-u, biti  najveći ne-hidroelektranski  obnovljivi izvor električne energije Biomasa se može pretvoriti i u druge upotrebljive oblike energije poput metana ili automobilskih  goriva kao što su etanol i biodizel. Truljenje smeća i poljoprivrednog i ljudskog otpada, oslobađa metana, koji se naziva deponijski plin ili bioplin. Usjevi kao što su kukuruz i šećerna trska mogu se fermentirati za proizvodnju transportnog  etanolskog goriva. Biodizel, drugo transportno gorivo, može se proizvoditi od ostataka prehrambenih proizvoda, kao što su biljna ulja i životinjske masti.
Postoje i istraživanja koja uključuju alge ili njihove  izvedenice, kao  biomasu. Kako ovaj resurs nije hrana može se proizvoditi u pet do deset puta većim stopama od drugih vrsta korištenja  poljoprivrednog zemljišta, kao što su uzgoj kukuruza i soje. Nakon berbe, može se fermentirti za proizvodnju biogoriva, kao što su etanol, butanol i metan, kao i biodizel i vodik. Ulažu se napori da se utvrdi koje vrste algi su najpogodnije za proizvodnju energije. Pristupi genetičkog inženjerstva također se mogu koristiti za poboljšanje mikroalgi,  kao izvora biogoriva. Biomasa za proizvodnju električne energije varira po regionima. Šumski nusproizvodi, kao što su ostaci drveta, su česti u Sjedinjenim Američkim Državama. Korištenje poljoprivrednog otpada je uobičajeno u Mauricijusu (ostaci šećerne trske) i jugoistočnoj Aziji (ljuska  riže). Stočarski ostaci, kao što su prostirka peradarskih legala, česti su u  UK. Also, biomass-to-liquids (called "BTLs") and cellulosic ethanol are still under research.
Od 2015. godine, pokrenut je novi  oblik bioenergije otpadnih voda,   u zemljama u razvoju. Omni Procesor je samoodrživi proces koji koristi kanalizacijske čvrste materije kao gorivo u procesu pretvaranja  otpadne vode u vodu za piće, uz višak električne energije koja se generira za izvoz.
Svjetski resursi
Ako ukupna godišnja primarna proizvodnje od biomase je nešto više od 100 milijardi (1.0E + 11) tona ugljika, a rezerva energije po metričkoj toni biomase je između oko 1.5E3 - 3E3 kilovatsatu s (5E6 - 10E6 BTU), ili  prosječno 24,8 TW,  biomasa bi  mogla u načelu dati 1,4 puta veću  od približne godišnje  150E3 Terrawatt/sati  potrebnih za tekuću svijetsku potrošnju  energije. Za referencu, ukupna solarna  energija na Zemlji je 174 KTW. Ekvivalent biomase u odnosu na solarnu energiju je 143 ppm (dijelova na milion), s obzirom na trenutnu pokrivenost živim sistema na Zemlji. Najbolja u klasi efikasnosti solarnih ćelija je 20-40%. Osim toga, domaća proizvodnja Zemljine radioaktivne energije, uglavnom iz vulkanske aktivnosti, kontinentalni drift, itd, u istom su  opsegu snage, 20 TW. Uz oko 50% sadržaja mase ugljika u biomasi, u godišnjoj proizvodnji, to odgovara oko 6% atmosferskog sadržaja ugljika u CO2 (za tekućih 400 ppm).
IC 5267B
IC 5267B (također poznat kao ESO 290-27, MCG -7-47-6 i PGC 70085) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 80 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 1,80 (42 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (19 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bandino Selo
Bandino Selo je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Bandino Selo postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Crno Vrelo.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Crno Vrelo. Iskazivano kao naselje od 1948., a kao dio naselja od 1953. U 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Crno Vrelo.''