cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cistron
Definicija
Na primjer, pretpostavimo da je mutacija na položaju hromosoma X odgovorna za promjenu recesivne osobine u diploidnom organizmu (gdje hromosomi dolaze u parovima). Smatra seda je mutacija recesivna jer će organizam pokazati divlji tip fenotipa (obična osobina) osim ako oba hromosoma u paru imaju mutaciju (homozigotna mutacija). Slično tome, pretpostavimo da je mutacija na drugom položaju,Y, odgovorna za istu recesivnu osobinu. Za pozicije X i Y kaže se da su unutar istog cistrona, kada organizam koji ima mutaciju na X na jednom hromosomu i ima mutaciju na položaju Y na parnjačkom hromosomu pokazuje recesivno svojstvo, iako organizam nije homozigotan ni za jednu mutaciju. Kada se umjesto toga eksprimira obilježje divljeg tipa, položaji pripadaju različitim cistronima/genima. Ili jednostavno rečeno, mutacije na istim cistronima neće se nadopuniti; za razliku od mutacija na različitim cistronima mogu se nadopuniti (vidi Benzerove eksperimente s T4 bakteriofagima T4 rII sistem).
Spektrofotometrija
thumb|300px|Spektrofotometar Spektrofotometrija – u hemiji – je kvuantitativnoodređivanje reflektivnih ili transmisijskih pokazatelja materijala, kao funkcija talasne dužina. Obuhvata spektroskopska mjkerenja vidljivom, bliskoultravioletnom, i bliskoinfracrvenom svjetlošću. Spektrofotometrija je specifičniji termin od spektroskopije, koja ne obuhvata vremenski zavisne metode.
Spektrofotometrija podrazumijeva upotrebu spektrofotometara. To je fotometar (uređaj za mjerenje intenziteta svjetlosti), koji može mjeeriti intenzitet, kao funkciju talasne dužine izvora svjetlosti. Važna obilježja spektrofotometara su spektarski i linearni opseg apsorpcije ili mjerenje refleksije.
Spektrofotometar se često koristi za mjerenje prozračnosti ili refleksije rastvora, prozirnih ili neprozirnih materija, kao što su polirana stakla, ili plinovi. Međutim, oni također mogu biti dizajnirani za mjerenje difuzivnosti na bilo kojem od pomenutih opsega svjetlosti koji obično pokrivaju oko 200 nm - 2500 nm, koristeći različite kontrole i kalibracije. U okviru ovih opsega svjetlosti, neophodna je kalibracija instrumenta, uzn primjenu standarda koji se razlikuju po tipu,a zavise od talasne dužine fotometrijskog određivanja.
Jedan od primjera eksperimenta u kojem se koristi spektrofotometrija je određivanje konstante ravnoteže rastvora. Određene hemijske reakcije u rastvoru mogu se odvijati u direktnom i u suprotnom smjeru, pri čemu se iz reaktanata formiraju proizvodi, a oni se razlažu u reaktante. U određenom stanju, ove hemijske reakcije dostižu tačku ravnoteže. Kako bi se utvrdile odgovarajuće koncentracije reaktanata i proizvoda u toj tački, prijenos svjetlosti u rastvoru može se testirati spektrofotometrijski. Količinu svjetlosti koja prolazi kroz rastvor je pokazatelj koncentracije određenih hemikalija koje ne dozvoljavaju prolaz svjetlosti.
Upotreba spektrofotometara obuhvata različite naučne oblasti, kao što su fizika, nauka o materijalima, hemija, biohemija i molekularna biologija. Široko su korišteni u mnogim industrijama, uključujući proizvodnju poluprovodnika, lasera i optičkih materijala, štampanje i forenzičko itestiranje, kao i u laboratorijama za proučavanje hemijskih supstanci. Ovisno o kontroli ili kalibraciji, spektrofotometrijski može se odrediti koje supstance su prisutne u uzorku, kao i u kojoj količini, putem proračuna za posmatrane talasne dužine.
Italijanski gambit
Italijanski gambit je šahovsko otvaranje koje počinje potezima: Često se igra kao alternativa mirnim i zatvorenim varijantama Italijanske partije. Crni može:
4...Lxd4
Bijeli također može odstupiti od glavne varijante potezom '''6. Le3''', što su Jude Acers i George Laven nazvali "Miami varijantom" i što je vjerovatno dovoljno za jednakost u dinamici.
Druga alternativa, 6. f4?!, smatra se upitnom zbog 6...d5.
Možđenec
Možđenec je naseljeno mjesto u sastavu grada Novog Marofa, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Njivak
Njivak je naseljeno mjesto u općini Pelagićevo, Bosna i Hercegovina.
Možđenec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Novi Marof.
Njivak
Historija
Naselje Njivak se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gradačac.
Možđenec
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Možđenec je imalo 698 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Savina (Ljubno)
Savina je naseljeno mjesto u sastavu općine Ljubno, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1992. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Ljubno ob Savinji.''
Vinska Gora
mini|280px|Vinska Gora, pogled na rimokatoličku crkvu "Sv. Janez Krstnik" Vinska Gora je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Velenje, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Žalec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vinska Gora je imala 368 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Šent Janž na Vinski Gori.''
Kupljenovo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kupljenovo je imalo 704 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kupljenovo je imalo 722 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Radna vas
Radna vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Mokronog–Trebelno, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radna vas je imala 36 stanovnika.
Jezernice
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Dvorac Banfi
mini|250px|desno|Dvorac Banfi Dvorac Banfi je stara plemićka građevina, koja se nalazi u selu Banfi nadomak Štrigove, sjedišta istoimene općine u sjeverozapadnom dijelu Međimurske županije, Republika Hrvatska. Pominje se u nekim izvorima već od 14. vijeka, tačnije 1373. godine, kao dvorac grofa Banffyja, gospodara Lendave u susjednoj Sloveniji.
Dvorac je jednospratan, relativno jednostavne konstrukcije, sa tlocrtom u obliku slova „L“. Ima nizove dvokrilnih prozora sa svake strane i otvoren prolaz u obliku arkade ispod jugozapadnog krila, gdje je smješten ulaz na sprat i u podrum. Svoj današnji izgled najvjerovatnije je dobio u 18. vijeku, jer ima elemente kasnobaroknog stila. Dugi niz godina bio je u lošem, zapuštenom stanju, ali je u novije vrijeme renoviran i privlači pažnju svojim izgledom. Blizu njega nalaze se poljoprivredne površine, a prevladavaju vinogradi i voćnjaci.
Kroz vijekove promijenio je više vlasnika, pa su osim grofa Banffyja njime gospodarili, među ostalima, i grofovi Feštetići, čakovečka porodica Franetović, te preduzeće „Agromeđimurje“. Uz dvorac je vezana romantična ljubavna priča hrvatsko-ugarskog kralja Matije Korvina i lijepe grofice, kćerke grofa Banffyja, koji su, prema predaji, ovdje proveli neko vrijeme u idili.
Ontogeneza
thumb | 300px |Početne faze [[čovjek|ljudske ontogeneze (embriogeneze)]]
Ontogeneza (grč. ὄντος – ontos = prisutan + γéνeσiς – jénnissi = rođenje, nastajanje), u najčešće shvaćenom smislu, je nastanak i razvoj organizma, od trenutka oplodnje, tj. stvaranja zigota do zrelosti. Međutim, ovaj pojam neupitno obuhvata sveukupni životni vijek jedinke, od zaćeća do smrti.
Ontogeneza se odnosi na historiju, tj. život organizma, za razliku od filogeneze, koja je proces evolucije određene biosistematske kategorije organizama. Kada je riječ o evoluciji vrsta, u praksi se često govori o "razvoju" osobina, svojstava ili karakteristika. Takvo shvatanje, međutim, može voditi u zabludu. Naime, dok se individua somatski i sveukupno razvija, dotle vrsta evoluira u genetičkoj strukturi pripadajuće populacije ili sistema populacija.
Odnedavno se ovaj termin pominje i u biologiji ćelije u opisima razvoja različitih tipova ćelija unutar organizma.
Rezultati nogometne reprezentacije Francuske u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo
Nogometna reprezentacija Francuske je u svojoj historiji nastupila 13 puta u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo u kojim je uspjela ostvariti sedam puta plasman na Evropsko prvenstvo. Na prvenstvima igranih 1984. i 2016. Francuska je osigurala učešće kao organizator prvenstva bez nastupanja u kvalifikacijama.
Prvi krug kvalifikacija
Francuska sveukupni pobjednik rezultatom 8–2.
Četvrtfinale
Francuska sveukupni pobjednik rezultatom 9–4.
Preliminarni krug
Francuska pobjednik sveukupnim rezultatom 6–3.
Prvi krug kvalifikacija
Francuska sveukupni pobjednik rezultatom 3–2.
Četvrtfinale
Jugoslavija pobjednik sveukupnim rezultatom 6–2.
211. oslobodilačka brigada
211. oslobodilačka brigada je vojna jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Drugog korpusa Armije RBiH. Bila je dio Operativne grupe 1 – Bosanska Posavina i 21. divizije.
Brigada je formirana na osnovu odluke Predsjedništva RBiH o formiranju oslobodilačkih brigada. Samo formiranje je uslijedilo 31. oktobra 1994, nakon naredbe Komande 2. korpusa. Prvo postrojavanje izvršeno je 11. aprila 1995. u Jelovče Selu kod Gradačca. U sastav brigade ušle su manevarske jedinice sa područja 21. divizije (Gradačac, Brčko, Srebrenik). Sastojala se od tri bataljona i prištapskih jedinica.
Jedinice brigade ratovale su na posavskom, ozrenskom, majevičkom i sarajevskom ratištu. Najznačajniji rezultati postignuti su tokom operacije Uragan 95.
Kroz dvije srebreničke brigade (211. i 212. brdsku), prošlo je preko 8.000, a poginulo preko 200 boraca. 13 pripadnika brigade odlikovano je Zlatnim ljiljanom, najvišim ratnim priznanjem.
Orlovo Polje
Orlovo Polje je naseljeno mjesto u općini Pelagićevo, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Orlovo Polje se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gradačac.
Sitež
Sitež je naseljeno mjesto u sastavu općine Majšperk, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sitež je imao 41 stanovnika.
Napomena: ''U 1974. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Dol pri Stopercah.''
Spodnja Rečica (Rečica ob Savinji)
Spodnja Rečica je naseljeno mjesto u sastavu općine Rečica ob Savinji, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnja Rečica je imala 268 stanovnika.
Napomena: ''U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Rečica ob Savinji i Spodnja Rečica.''
Madžarevo
mini|280px|Madžarevo, željeznička stanica; u pozadini rimokatolička crkva "Sv. Vid i Sv. Juraj" Madžarevo je naseljeno mjesto u sastavu grada Novog Marofa, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Spodnje Kraše
Spodnje Kraše su naseljeno mjesto u sastavu općine Nazarje, regija Savinjska, Slovenija.
Madžarevo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Novi Marof.
Spodnje Kraše
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Kraše su imale 153 stanovnika.
Madžarevo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Madžarevo je imalo 910 stanovnika.
Napomena: ''Od 1971. smanjeno za izdvojeno naselje Topličica. U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Novi Marof (do 1981. nenaseljen). Od 1857. do 1961. sadrži dio podataka za naselje Topličica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Madžarevo je imalo 984 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Pobri
Pobri su naseljeno mjesto u sastavu grada Opatije, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Opatija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pobri su imali 1.114 stanovnika.
Napomena: ''Sadrži podatke za bivše naselje Frančići od 1880. do 1910. i za bivša naselja Pužev Breg i Varljeni koja su u 1900. i 1910. iskazana kao naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pobri je imalo 831 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Poljane
Crna Gora:
Hrvatska:
Slovenija:
Srbija:
Orehovec (Novi Marof)
Orehovec je naseljeno mjesto u sastavu grada Novog Marofa, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Novi Marof.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Orehovec je imao 297 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Orehovec je imalo 276 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3918
IC 3918 (također poznat kao PGC 44205) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 300 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,60 (52 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Porebrice (Pelagićevo)
Porebrice su naseljeno mjesto u općini Pelagićevo, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Porebrice se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gradačac.
Spodnje Pobrežje
Spodnje Pobrežje je naseljeno mjesto u sastavu općine Rečica ob Savinji, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Pobrežje je imalo 75 stanovnika.
Breza (Bjelovar)
Breza je naseljeno mjesto u sastavu grada Bjelovara, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Breza je imala 102 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. i 1880. podaci su sadržani u naselju Prgomelje.''
Lužnica (Zaprešić)
Lužnica je naseljeno mjesto u sastavu grada Zaprešića, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Breza (Bjelovar)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Breza je imalo 151 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lužnica (Zaprešić)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lužnica je imala 40 stanovnika.
Napomena: ''Iskazivano kao dio naselja od 1880. do 1910. U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Brdovec (općina Brdovec).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lužnica je imalo 64 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Podunavski upravni okrug
Podunavski upravni okrug se nalazi u istočnoj Srbiji i prostire se na 1248 km. Obuhvata jedan grad i dvije općine sa ukupno 199.395 stanovnika (2011). Sjedište okruga se nalazi u Smederevu. Na sjeveru graniči sa Južnobanatskim okrugom (Vojvodina), na istoku sa Braničevskim okrugom, na jugu sa Pomoravskim i Šumadijskim okrugom (Šumadija i zapadna Srbija), te na zapadu sa Gradom Beogradom. Ime okruga potiče od rijeke Dunav.
Administrativna podjela
Podunavski okrug obuhvata jedan grad i dvije općine.
Privreda
Najpoznatija preduzeća u Smederevu su fabrika željezničkih vozova "Zelvoz", "Fragram" (proizvodnja bagera, građevsinskih aparata i dizalica), "Lasta" (autobuski prevoz) i "Tehnogas".
Demografija
Prema popisu iz 2011. godine, Podunavski okrug ima 199.395 stanovnika, dok gustoća naseljenosti iznosi 159,52 stanovnika/km2, najveća u Južnoj i istočnoj Srbiji. Prosječna starost iznosi 41,84 godina. Najstarije stanovništvo živi u Smederevskoj Palanci (43,25 godina), dok najmlađe stanovništvo ima Smederevo (40,79 godina).
Poljane (Opatija)
Poljane su naseljeno mjesto u sastavu grada Opatije, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Opatija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljane su imale 534 stanovnika.
Napomena: ''Sadrži podatke za bivše naselje Petar koje je u 1900., 1910. i 1948. iskazivano kao naselje, za bivše naselje Puhari koje je od 1857. do 1948. iskazivano kao naselje, te za bivše naselje Strmice koje je u 1880. i 1910. iskazano kao naselje.''
Strmec (Luče)
mini|280px|Strmec, planina Javorje Strmec je naseljeno mjesto u sastavu općine Luče, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Strmec je imao 128 stanovnika.
Furan
Furan je heterociklični organski spoj, koji se sastoji od petočlanog aromatskog prstena sa četiri ugljikova atoma i jednog atoma kisika. Hemijski spojevi koji sadrže takve prstenove takođe se nazivaju furani.
Furan je bezbojna, zapaljiva, visoko isparljiva tečnost sa tačkom ključanja bliskoj sobnoj temperaturi. Rastvorljiv je u uobičajenim organskim rastvaračima, uključujući alkohol, eter i aceton, a slabo je rastvorljiv u vodi. Its odor is "strong, ethereal; chloroform-like". Toksičan je i može biti kancerogen kod ljudi. Furan se koristi kao polazna tačka za druge specijalne hemikalije.
Proizvodnja
Industrijski, furan se proizvodi dekarbonilacijom furfurala, kataliziranom paladijem ili bakrom kataliziranom oksidacijom 1,3-butadiena:
Sinteza furana
Feist-Benarijeva sinteza je klasičan način za sintezu furana, iako su razvijene mnoge sinteze. Jedan od najjednostavnijih metoda sinteze furana je reakcija 1,4-diketon sa fosfor-pentoksidom (P2O 5 ) u Paal-Knorrovoj sintezi. Reakcija formiranja tiofena 1,4-diktona sa Lawessonovim reagensom također formira furane kao nusproizvode. Postoje mnogi putevi za sintezu supstituiranih furana.
Samarevac (Pelagićevo)
Samarevac je naseljeno mjesto u općini Pelagićevo, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Samarevac se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gradačac.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1996.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1996. bilo je nogometno takmičenje koje je održano od 1994. do decembra 1995. U kvalifikacijama je učestvovalo 47 reprezentacija. Reprezentacije su bile podijeljene u 8 grupa. Pobjednici svake grupe plasirali su se na Evropsko prvenstvo. Nakon završenih kvalifikacija formirana je grupa drugoplasiranih iz svih grupa. Računanje je sprovedeno na taj način da se u obzir uzimaju samo rezultati postignuti između prve 4 reprezentacije u grupi. Na taj način je određeno još 6 najboljih drugopasiranih koje su se također kvalificirale na Evropsko prvenstvo. Najlošije dvije drugoplasirane reprezentacije morale su igrali play-off za odlazak na završni turnir. Po prvi put u historiji sa dosadašnjih 8 na Evropsko prvenstvo se zbog proširenja formata takmičenja plasiralo 16 reprezentacija. Na ovom prvenstvu, koje je održano u Engleskoj, kvalificirale su se domaćin Engleska te Rumunija, Španija, Švicarska, Hrvatska, Češka, Portugal, Njemačka i Rusija kao pobjednici grupa te Francuska, Danska, Turska, Italija, Bugarska i Škotska kao drugoplasirane reprezentacije iz svojih grupa te Holandija kao pobjednik playoff-a.
Format takmičenja
Ekipe raspoređene u jednoj grupi sa 5 timova i 7 grupa sa 6 timova takmičile su se u ovim kvalifikacijama. Timovi su igrali kod kuće i u gostima protiv drugih timova u svojoj grupi.
Izvlačenje grupa
Izvlačenje kvalifikacijskih grupa je održano 22. januara 1994. godine u Manchesteru. 47 timova su izvučena iz šest šešira u osam kvalifikacionih grupa.
Ukrajina, Moldavija, Gruzija, Armenija, Azerbejdžan, Bjelorusija, Hrvatska, Slovenija, Makedonija, Češka i Slovačka su bili debitanti u evropskim kvalifikacijama.
Kvalifikacije
{{legend|#00FF7F|Kvalificirali se na EP 1996. kao prvoplasirana ekipa iz grupe|border=#000000}} {{legend|#00FFD4|Kvalificirali se na EP 1996. kao drugoplasirana ekipa iz grupe|border=#000000}} {{legend|#00D4FF|Kvalificirala se na EP 1996. kao pobjednik playoff-a|border=#000000}} {{legend|#FFAAAA|Poraženi u playoff-u|border=#000000}}
Drugoplasirani timovi
Drugoplasirani timovi svake od osam grupa su bili smješteni u tablici drugoplasiranih. Najboljih šest drugoplasiranih se automatski kvalificiralo na Evropsko prvenstvo, dok su dvije najlošije igrale play-off na neutralnom terenu. U konačan zbir računate su samo utakmice između prve 4 reprezentacije u grupi.
Skorba
Skorba je naseljeno mjesto u sastavu općine Hajdina, regija Podravska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Skorba je imala 364 stanovnika.
Šentjanž (Rečica ob Savinji)
Šentjanž je naseljeno mjesto u sastavu općine Rečica ob Savinji, regija Savinjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šentjanž je imao 237 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Šent Janž. U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Šentjanž i Varpolje.''
IC 3919
IC 3919 (također poznat kao PGC 3088211) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 482 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,30 (42 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Josipdol (čvor)
Hrvatska:
Simetrična odbrana
Simetrična odbrana (poznata i kao Austrijska) jeste šahovsko otvaranje koje počinje potezima: Prvi ju je opisao Alessandro Salvio 1604, a često se naziva Austrijskom jer su je proučavali austrijski šahisti, uključujući Hans Haberditza (oko 1901–1957), Hansa Müllera (1896–1971) i VM Ernsta Grünfelda.
Simetrična odbrana je ne tako česta varijanta Odbijenog daminog gambita. Predstavlja najčišći test teorije o Daminom gambitu: da li crni može izjednačiti poziciju jednostavno kopirajući poteze bijelog. Većina teoretičara šahovskih otvaranja vjeruje da bi bijeli trebao steći prednost i da crni u najboljem slučaju igra na remi.
3. cxd5
Bijeli često odgovara 3. cxd5, ali mogu se igrati i drugi potezi i oni mogu dovesti do transpozicije u poznatije varijante, poput Prihvaćenog daminog gambita ili Tarrascheve odbrane. Nakon 3. cxd5 crnom nije preporučljivo igrati 3...Dxd5 zbog toga što će ili 4. Sf3 cxd4 5. Sc3 Da5 6. Sxd4 ili 5...Dd8 6. Dxd4 Dxd4 7. Sxd4 donijeti bijelom veliku prednost u razvoju. Umjesto toga crni treba igrati 3...Sf6 s namjerom da ponovo uzme na d5 skakačem. Bijeli bi trebao moći zadržati prednost igrajući ili 4. Sf3 ili 4. e4. Mogući nastavci jesu 4. Sf3 cxd4 5. Sxd4 Sxd5 6. e4 Sc7 ili 4. e4 Sxe4 5. dxc5 Sxc5 6. Sc3 e6.
223. brdska brigada
223. brdska brigada je vojna jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Drugog korpusa Armije RBiH. Ulazila je u sastav Operativne grupe 2 i 22. divizije.
Na području Lukavca do formiranja brigade postojale su jedinice: Općinski štab TO Lukavac, Samostalna četa Lukavac, koja je formirana u oktobru 1991, jedinica Patriotske lige i Samostalna četa Modrac, formirana početkom 1992. 117. brigada formirana je po naređenju komandanta Okružnog štaba TO Tuzla od 27. septembra 1992. Tokom 1993. preimenovana je u 223. brdsku brigadu. Formiranjem 212. bosanske, manevarske jedinice 223. brigade ušle su u njen sastav. Zona odgovornosti brigade bilo je područje lukavačke općine. Značajniji uspjesi brigade su odbrana teritorije Lukavca i susjednih općina i oslobađanje Vijenca i Gornjih Jaruški 11. maja 1994.
Tokom rata, u jedinice Armije RBiH angažirano je oko 8.000 vojnih obveznika sa područja Lukavca, od čega 5.500 stalno. Brigada je imala 338 poginulih i 457 ranjenih boraca. 19 boraca odlikovano je Zlatnim ljiljanom, najvišim ratnim priznanjem.
Turić (Pelagićevo)
Turić je naseljeno mjesto u općini Pelagićevo, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Turić se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gradačac.
Glasinačka kultura
Glasinačka kultura je najizrazitija kulturna grupa bronzanog i željeznog doba na području srednjeg i zapadnog Balkana. Kako je glasinačka visoravan bila prvo i najznačajnije područje odakle je došao najveći dio do sada pronađenog arheološkog materijala, koji se pripisuje jednoj originalnoj kulturi iz starijeg željeznog doba, čitava ta kultura nosi naziv Glasinačka kultura. Osnovne karakteristike ove kulture su tumuli, čineći nekropole, grupirani oko gradina s ostacima suhozida.
Rasprostranjenost
Geografska rasprostranjenost područja Glasinačke kulture i ilirskog plemena Autarijata obuhvatala je veći dio zapadnog i centralnog Balkana. Matično područje počinje od planine Romanije, duž platoa Glasinca i okoline Rogatice do Drine. Istočno od Drine ono se pruža preko planina Tare i Zlatibora do Zapadne Morave. Od Štrbaca taj pojas ide preko Drine uzvodno duž Lima i Uvca, a od Šćepan polja dalje prema vrelima Pive i Tare. U sjevernoj Crnoj Gori kultura se prostirala na području: Pljevlja, Gotovuša, Barakovac i Kalušić. Preko zapadne Morave ovaj predio se nadovezuje na Moravu i komunikaciju Egejsko more-Dunav. Autarijati se tokom svoje ekspanzije proširili duboko u srednje i donje Pomoravlje, preko Peštera u Metohiju i isturene dijelove Kosova, na jugoistoku do Skadarskog jezera, a na jugozapadu, preko Bjelašničkog masiva do planinskog lanca Lelija-Zelengora-Maglić.
U periodu svoje najveće rasprostranjenosti, Glasinačka kultura je obuhvatala i istočnu Hercegovinu (najizraženiji lokaliteti Mosko i Plana kod Bileća, Radimlja i Vidoštak kod Stoca, Mazlumi kod Gacka (materijal neobjavljen), Gubavica kod Mostara, Ljubomir kod Trebinja (materijal sa iskopavanja 1968/69 neobjavljen), veliki dio današnje Crne Gore (Glogovik kod Herceg novog, Petrovići i Kličevo kod Nikšića), Metohiju, i na kraju sjevernu i srednju Albaniju gdje je njen ogranak poznat pod nazivom Mati kultura.
West Bromwich Albion FC
West Bromwich Albion Football Club je profesionalni nogometni klub iz West Bromwicha, Engleska. Trenutno nastupa u Championshipu, drugom rangu engleskog nogometa.
Glasinačka kultura
Rasprostranjenost
Ćiro Truhelka je za nosioce sjeverne varijante, odnosno „nukleusa glasinačke kulture“, smatrao Autarijatske zajednice. Historičar Carl Patsch za nosioce je smatrao pleme Desidijati, a njegovo mišljenje prihvatili su i dalje razvijali M.Mandić, A.Mayer, H. Kiepert, W.Tomaschek. U prvoj monografiji kulture, mišljenje su prihvatili i Alojz Benac i Borivoj Čović.
West Bromwich Albion FC
Historija
Klub je osnovan 1878. godine. Bio je jedan od osnivača Football League 1888. godine. Najveći uspjesi kluba su osvajanje prve lige u sezoni 1919/20, osvajanje FA kupa u pet navrata (1888, 1892, 1931, 1954, 1968), Liga kupa (1966), te osvajanje Charity Shielda (1920, 1954).
Nadimak kluba je The Baggies. Tradicionalne boje su plava i bijela. Najveći rival kluba je Aston Villa sa kojim igra Black Country derby. Od 1900. godine domaće utakmice igra na stadionu The Hawthorns.
Glasinačka kultura
Rasprostranjenost
Na osnovu svega prezentiranog smatra se da su nosioci južne varijante: Ardijejci, Plereji, Dokleati, Labeati i Daorsi (u svojoj prethelenističkoj fazi), dok su nosioci Mati-segmenta u današnjoj Albaniji bili Taulanti.
Arheološka istraživanja
Već prve godine nakon ulaska Austro-Ugarske u Bosnu i Hercegovinu Glasinačka visoravan postaje predmet slučajnih nalaza i amaterskih istraživanja pojedinaca. Poručnik Johan Leksa, prilikom izgradnje puta Han Podromanija-Rogatica, otvorio je prve tumule na visoravni (lokalitet Glasinačko polje-Bjelosavljevići) i tom prilikom je u jednom tumulu iz grupe kraj rijeke Rešetnice naišao među ostalim nalazima i na čuvena bronzana glasinačka kultna kolica koje "vuku" dvije ptice. Glasinačka kolica, koja se čuvaju u muzeju u Beču, postala su dio udžbenika, knjiga i literature širom svijeta.
Od kraja 19. vijeka istraživanja organizira Zemaljski muzej Bosne i Hercegovine u Sarajevu. Istraživanja su provedena u periodu od 1886-97. godine, najprije na Glasinačkom polju, a kasnije su proširena do Prače i Drine, pa je arheološki pojam Glasinac (glasinačko područje) znatno širi od geografskog. Evidentirano je oko 50 prahistorijskih gradina i više od 1200 tumula (grobnih humaka) od kojih je veći dio istražen. Istraživanja su vodili Ćiro Truhelka, Р. Stratimirović, Vejsil Ćurčić i najviše Franjo Fiala, a u novije vrijeme Borivoj Čović, Blagoje Govedarica i Milica Kosorić.
Ostala nalazišta u Bosni I Hercegovini: Borajni kod Čajniča, Štrpci kod Rudog, Ždrijelo kod Goražda, Gubavica kod Mostara, Mazlumi kod Gacka, Mosko i Plana kod Bileća, Ljubomir kod Trebinja, Vranjevo selo kod Neuma i Radimlja i Vidoštak kod Stoca.
Nalazi iz Mramorca u jaseničkom kraju, koje je Milutin Garašanin obradio 1949., inicirali su istraživanje prekodrinske glasinačke kulture starijeg željeznog doba, lokaliteta u zapadnoj Srbiji (Ražani i Kriva Reka). Kasnija otkrića monumentalnih grobova u Atenici, Pilatovićima i Novom Pazaru, i obrada materijala pronađenog u njima, samo su dodatno potvrdila prisustvo ilirsko-autarijatske komponente. Ova saznanja su osvijetlila njen kulturni i narodni razvoj duboko na području istočno od Drine. Istraživanja su nastavljena na Kosovu (Romaja i Pećka Banja), Pešteru i sjevernoj Crnoj Gori (Pljevlja i monumentalni grob Lisje polje kod Berana).
Najveći dio nalaza je u depoima Zemaljskog muzeja u Sarajevu, manji dio (porijeklom sa prostora istočno od Drine) u nizu zavičajnih muzeja Srbije, a jedan dio (i to sa dosta vrijednim nalazima) nalazi se u Prirodno-historijskom muzeju u Beču, te u nizu privatnih zbirki i kolekcija.
Hronologija i periodizacija
Hronologiju glasinačkih nalazišta, uz identifikaciju Autarijata kao nosilaca Glasinačke kulture, izradili su Alojz Benac i Borivoj Čović. Historičar Salmedin Mesihović napisao je sveobuhvatno djelo (doktorska disertacija) o Autarijatima i Glasinačkoj kulturi i izvršio dopune hronologije.
Glasinačka kultura bronzanog doba
Novopridošlice su zatekle lokalne kulture i etničke grupe, prvenstveno nosioce Kostolačke i Vučedolske kulture. Simbioza između ova dva elementa, i obrazovanje mješovitog sastava, najprije eneolitskih, a zatim bakarnodobnih populacija, prestavljati će početak dubokih promjena u proizvodnoj i društveno-socijalnoj strukturi novih kultura, tokom neprekinutog slijeda nastanjivanja, od ranog bronzanog doba do prvih historijskih zapisa. Stvaranje novih kultura prouzrokovano je novim uslovima života i izmjenjenom društveno-socijalne strukture.
Faza I
U ranim fazama bronzanog doba, Glasinac I, nalazi su heterogeni (elementi Cetinske kulture i grupe Belotić - Bela crkva. Važnija nalazišta su Kovačev do, Rusanovići, Županovići. To su manje grupe ili pojedinačni tumuli, uglavnom sa skeletima. Iz tog perioda su karakteristični materijali: keramika, bronzani noževi, kamene ratne sjekire i bronzani ukrasni predmeti (igle, privjesci i grivne s motivom ribljeg mjehura). Stanovništvo su nomadski stočari heterogenog porijekla, prilično malobrojni, pa su malobrojna i gradinska naselja (Gradac u Kusačama, Gradina u Košutićima).
MIRH1
Protein navodnog gena 1 domaćinske mikroRNK je protein koji je kod ljudi kodiran genom MIR17HG, sa citogenetičkom lokacijom: 13q31.3. Genomske koordinate (GRCh38) su mu: 13:91,347,819-91,354,574 (prema NCBI)
Glasinačka kultura
Faza II
Srednje bronzano razdoblje, Glasinac II, izdvaja se kao zasebna kultura. Sahranjivanje je u tumulima (najčešće je skeletno) i slično je sahranjivanju Vatinske grupe u srednjem Podrinju. Tumuli su pretežno koncentrirani oko gradina u nekropole ili manja groblja, ali ih ima i daleko od naselja. Podizani su od zemlje, kombinacije zemlje i kamena, a najčešće od samog kamena. Dimenzije su im različite: prosječno su prečnika od 8 do 10 m, a za razliku od srednje Evrope gdje su karakteristični ravni grobovi, ovi su visoki oko 1 m, ali ima i većih. U nekima je nađen samo po jedan grob, većinom ih ima više, a nisu rijetki veći tumuli koji su služili kao porodična ili rodovska groblja sa po 2000 pokojnika, pa i više.
MIRH1
Opis
MikroRNK (miRNK) su male regulatorne molekule RNK koje kontroliraju ekspresiju gena vezanjem za komplementarna mjesta unutar ciljnih iRNK i posreduju u njihovoj degradaciji ili translacijskoj represiji. MIR17HG je gen domaćin za klaster MIR17-92, koji se naziva i ONCOMIR1, a kodira policistronski primarni transkript koji daje najmanje šest zrelih miRNK: MIR17, MIR18 (MIR18A), MIR19A (MIR19A1), MIR19B (MIR19B1), MIR20 (MIR20A) i MIR92 (MIR92A1). MIR17-92 funkcionira u preživljavanju ćelija, proliferaciji, diferencijaciji i angiogenezi i primarna je meta genomske amplifikacije hromosomske regije 13q31, koja se javlja u nekoliko limfoma i solidnih tumora (sažetak Olive et al., 2009). Ota et al. (2004) utvrdili su da gen MIR17HG sadrži četiri egzona.
Kloniranje i ekspresija
Ota et al (2004) identificirali su MIR17HG, koji su nazvali C13ORF25, unutar hromosomske regije 13 koja se često pojačava u hematopoetskim malignostima. RT-PCR analiza otkrila je dva alternativno prerađena transkripta, A i B, koji kodiraju predviđene peptide od 32, odnosno 70 aminokiselina, počevši od istog ATG kodona. Transkript B okonzerviran je među vrstama i sadrži pet prekursora mikroRNK (pre-miR18, pre-miR19a, pre-miR19b, pre-miR91 i pre-miR92) i sedam zrelih mikroRNK (miR17, miR18, miR19A, miR19B, miR20, miR91 i miR92) u svom 3' UTR-u. Northern blot analiza otkrila je transkript od oko 6 kb i razmazanu prugu iznad 6 kb u ćelijskim linijama limfoma B-ćelija i difuzne velike pruge kod pacijenata s limfomskih B-ćelija s amplifikacijom 13q31-q32, ali ne u placenti ili dvije linije T-ćelija. Northern blot analiza nekoliko normalnih tkiva otkrila je slabu ekspresiju samo u plućima, timusu i limfnim čvorovima.
Funkcija gena
De Pontual et al. (2011) ispitivali su skeletne pripravke mišjih embriona s homozigotnom delecijom Mir17hg i uočili ozbiljno i opće kašnjenje endohondrijske i membranske okoštalosti embrionskog dana 18,5, s potpunim odsustvom mezofalange petog prsta, prisutnošću male mezofalange drugog i hipoplazija prvog prsta. Osim toga, svi embrioni predstavljeni su fuzijom vratnih pršljenova i mikrocefalijom; drugi skeletni nedostaci koji su se konstantno promatrali uključuju dismorfne zeugopode i fuziju proksimalnih karpusnih kostiju. Zaključili su da MIR17HG igra ranije neprocjenjivanu ulogu u normalnom rastu i razvoju kostura.
Glasinačka kultura
Faza II
U grobovima nema oružja. Nakit je relativno brojan: narukvice sa krajevima u obliku pečata, kupasti tutuli, dvospiralni privjesci, toke, igle, dijademe sa spiralnim završecima. Keramika se nalazi u fragmentima, van grobova.
MIRH1
Molekulska enetika
Kod dva probanda sa skeletnim abnormalnostima u skladu s dijagnozom Feingoldovog sindroma (FGLDS2), ali koji nisu imali nikakvu mutaciju na lokusu MYCN, de Pontual et al (2011) identificirali su [[hemizigotne mikrodelecije zametne linije na hromosomskoj regiji 13q31.3, koje su segregirale s bolešću u obje porodice. Delecija kod prvog pacijenta je obuhvatala 2,89 Mb sa tri gena, LOC144776, MIR17HG i GPC5, dok je delecija kod drugog pacijenta obuhvatala 165 kb i oključivala je samo MIR17HG i prvi egzon GPC5. Pretražujući DECIPHER bazu podataka (Firth et al., 2009), koja je sadržavala niz CGH podataka od više od 6.000 osoba s različitim poremećajima, identificirali su treći proband sa obilježjima kompatibilnim s Feingoldovim, koji je imao 180-kb hemizigot 13q31. Treća mikrodelecija obuhvata cijeli MIR17HG sindromni lokus i prvi egzon GPC5. Kvantitativna RT-PCR analiza na ukupnoj RNK bijelih krvnih zrnaca iz tri delecijski pozitivna probanda pokazala je da je ekspresija svih šest miRNK kodiranih MIR17HG bila približno 50% u odnosu na kontrolu. De Pontual et al. (2011) primijetili su da, iako su neke predviđene varijante gubitka funkcije u GPC5 navedene u bazama podataka o genomima zdravih osoba, one nisu identificirale nikakve strukturne varijante ili polimorfizme koji izravno utiču na miRNK kodirane miR17-92 klasterom u tim bazama podataka. Osim toga, miševi koji su imali ciljane delecije klastera Mir17-92 pokazali su fenokopiju nekoliko ključnih karakteristika Feigoldovog sindroma. Navode da je ovo prvi primjer gena miRNK, odgovornog za sindromski razvojni nedostatak kod ljudi.
Glasinačka kultura
Faza III
Kasno bronzano razdoblje, Glasinac III (1300. – 800. p.n.e.), karakteriše i dalje skeletno sahranjivanje, osnivanje većeg broja gradinskih naselja, naseobinska keramika raznih oblika, slična keramici sa Debelog brda i Varvare. U grobovima nema oružja, već se prilaže samo nakit: violinaste fibule, igle s topuzastom glavom. U kasnom bronzanom dobu jača lokalna proizvodnja, oprema grobova je bogatija, a nalaze se i specifični domaći oblici (bronzane ogrlice i toke ukrašene graviranim geometrijskim ornamentom, fibule lokalnog tipa).
Gradine
Naselja (gradine) (oppidum,  dunum  kod  Kelta,  castell), predstavljaju  jedini  prisutni, evidentirani  tip  naselja  i bile su središta  određenog  roda, bratstva, plemena pa i kompletnog naroda i stalna naseljena mjesta u kojima se trgovalo, iz kojih se upravljalo  i  u  kojima  se  bavilo  metalurgijom  i  zanatstvom.
Veći dio gradina imao je karakter trajnih utvrđenih naselja, dok je manji broj imao strateški, odnosno refugijalni karakter. U jednom slučaju, radi se o kultnom objektu.
Koncentrirane su i gravitiraju određenim oblastima, blizu jedna drugoj i razmještene na takvim lokacijama da čine međusobnu vezu. Smještene su na vrhovima brda i sličnim mjestima pogodnim za odbranu, a štićene su i kamenim bedemima na najpristupačnijoj strani. Oblik im je kružni, polukružni i eliptični
Kuće pravougaonog oblika unutar gradina bile su građene kao samostalni objekti, u jednom redu, od kamena  i  zemlje  uz upotrebu  stupova,  greda  i  lijepa. Nisu imale  više  prostorija.
Tumuli
Osnovni oblik sahranjivanja na prostoru glasinačke kulture su grobne humke – tumuli. Pretežno su koncentrirani oko gradina u nekropole ili manja groblja, ali ih ima i daleko od naselja. Podizani su od zemlje, kombinacije zemlje i kamena, a najčešće od samog kamena. Ovakav način sahranjivana je  svojstven  od početka  bronzanog  doba, oko 1800-1700. god. pne.
Dimenzije su im različite: prosječno su prečnika od 8 do 10 m, a za razliku od srednje Evrope gdje su karakteristični ravni grobovi, ovi su visoki oko 1 m, ali ima i većih. U nekima je nađen samo po jedan grob, većinom ih ima više, a nisu rijetki veći tumuli koji su služili kao porodična ili rodovska groblja sa po 2000 pokojnika, pa i više.
Sam način polaganja pokojnika u grob nije  unificiran,  jer  su  oni  mogli  biti  postavljeni  i  na  pravougaonom postolju  od sitnog kamenja ili nasute zemlje ili su (u većini slučajeva) mogli biti položeni na nivo zemlje. Konstrukcija od  kamenih  ploča  ili  kameni  odar  se  javlja  u  bogatijim  grobovima. Nije postojalo neko  pravilo  ni  u  polaganju  pokojnika  u određeni položaj. Na autarijatskom području  vlada  velika  raznolikost  i  u  orijentaciji  grobova  prema  stranama  svijeta.
Tokom bronzanog i starije faze željeznog doba izrazito je dominantna inhumacija. Tek u fazi IVc-2 (550. god. do 450. god. p. n. e.), spaljivanje pokojnika je steklo prevagu u odnosu na skeletno sahranjivanje. Čest je  slučaj  da  se  u  istom tumulu  nailazi i  na  spaljene  i  na  skeletne grobove  i teško  je izdvojiti  tumule  samo  sa  spaljenim  pokojnicima  od  tumula  sa  skeletnim  sadržajem.
Glasinačka kultura željeznog doba
Najveći procvat se događa u željeznom dobu (Glasinac IV i Glasinac V) iz kojega potječe većina gradina i grobova. U 8. vijeku p. n. e. počinje upotreba željeza u izradi oružja i tokom ovog perioda željezo sve više ulazi u život. Kultura će doći do svog punog kapaciteta, raširiti se,stagnirati i u kratkom vremenu upotpunost nestati.
Faza IV-a
Postoji kontinuitet iz prethodne faze bronzanog uz veću upotrebu željeza. Nalazi su: jednopetljaste i dvopetljaste fibule, prvi primjerci kolutastih i željeznih naočalastih fibula, grivne, privjesci.
Faza IV-b
U fazi IV-b kultura obuhvata istočnu Bosnu, prodrla je na Pešter (Latinsko groblje, tumulus I, treći horizont sahrana), a preko sjeverne crne gore povezala se sa Mati-kulturom u Albaniji. Nalazi su: dvopetljaste, kolutaste i naočaraste fibule od bronze i željeza, okrugle pojasne kopče, dijademe i poramenice sa geometrijskim ukrasima, keramički pehari sa jednom ili dvije drške, bronzano posuđe iz uvoza. Ovoj fazi pripadaju i čuvena glasinačka kolica.
Pojavljuju se prvi kneževski grobovi (Ilijak, G Vinča, Pale) kao potvrda pojave sloja ratnika i lokalne rodovske aristokratije,  sa specifičnim detaljima pogrebnog ritusa i sa bogatim prilozima (koplja, dvosjekli mačevi, žezla, bojne sjekire, bronzane knemidle domaće izrade i noževi).
Faza IV-c1
Kultura se snažno širi u zapadnu Srbiju. Broj ratničkih i kneževskih grobova je povećan, a pojavljuje se krivi mač. Prilozi su bogati (knemidle, žezla, koplja, mačevi, uvezeno bakarno posuđe, raznovrstan nakit, a u Osovu i konjska oprema). U grobovima se nailazi na raznovrstan nakit, naročito bogat u ženskim, ali zastupljen i u muškim grobovima.
Faza IV-c2
U fazi IV-c2 glasinačka teritorija zauzima najveću teritoriju. Proširena je u Sandžak, a jedan ogranak Mati kulture prodro je i na Kosovo. Sahrana u vidu incineracije postaje sve češća, da bi na prelazu VI/V vijek imala prevagu. Pojavljuju se novi oblici nakita: glasinačke fibule sa dva otvora na četvrtastoj nožnoj ploči, glasinačke varijante čunaste fibule, krestaste fibule, male fibule sa sa izdućenom trogaonom nogom, dugmetaste fibule, prve narukvice od bronzanog lima, bronzano posuđe grčkog i italskog tipa. Za ovu  fazu  su  karakteristični  i  astragalni  pojasevi  s  našivenim  štapićima  i posebnim tipom privjesaka na kraju. Najbolje primjerke ovog pojasa koji je nesumnjivo imao religiozni ili magijski karakter nađeni su Ararevoj gromili i Krivoj Rijeci. Tipično oružje je koplje, krivi mač, a u kneževskim grobovima i bojne sjekire, kao i defanzivno oružje grčkog tipa (knemidle i sljem) i konjska oprema.
Faza V-a
U fazi V-a još je dosta materijala iz predhodne faze: rebraste i dugmetaste fibule, široke narukvice od bronzanog lima, ukrašene iskucanim ornamentima, a od novih formi nakita su tipične fibule tipa Novi Pazar, više varijanti Cerosa-fibula, i razni privjesci. Željezo se neupotrebljava za izradu nakita. Veliki broj predmeta izrađen je od srebra i zlata. U Novom Pazaru) su od objekata izrađenih od zlata nađeni: zlatna igla sa 2 petlje  i  spiralnim  uvojem  na  glavi,  naušnice  istog  tipa  i  oblika  (samo  u  znatno  manjim dimenzijama)  kao  i  dva  «mramoračka»  pojasa,  perle ukrašene filigranom i granulacijom, cjevčice od zlatnog lima, prstenovi, zlatne iskucane i ukrašene geometrijske aplikacije za odijelo; 3 para kružnih pektorala, 3 polukružne ploče i na stotina drugih malih aplikacija.  Nakit od ova dva plemenita metala postaje češći među nalazima tek sa intenziviranjem kontakata sa grčko-mediteranskim svijetom  Pored nakita, oružja i oruđa, u tumulima se nailazi i na znatno prisustvo keramike.
Glavno oružje je koplje i krivi mač izrađeni od željeza. Početkom ove faze kultura je dostigla svoj vrhunac, a njeno središte pomjera se prema istoku. Bogati grobni nalaz iz groba u Novom Pazaru, pokazuje da se razvio novi, moćni sloj plemenske aristokratije, pravih vladara.
Faza V-b
Glasinačka kultura, po svemu sudeći i političko-etnička zajednica, sredinom latena se gubi, kada u tumulima nestaje karakterističnog „glasinačkog“ materijala.
Religija
Religija Autarijata kao dio duhovnog života, odslikava se u pronađenim ostacima njihove materijalne kulture koje čine mnogobrojne nekropole grobova, te pojedini grobni prilozi koji se povezuju sa postojanjem kultova.
Novi način privređivanja, uz upotrebu metala, i sve češće ratovanje donijeli su  sa  sobom  i  promjenu  u  religioznoj  svijesti  i na ilirskom prostoru što se manifestira stvaranjem muškog božanstva i  u  novom  odnosu  prema  pokojnicima.
Kult predaka (mrtvih)
Indoeuropske zajednice, kojima je pripitomljavanje konja i upotreba metala kao oružja, potpuno izmijenilo stil  života,    imale  su  novi odnos  prema  smrti, nego  neolitski ljudi. Smrt je postala redovna pojava, pa je kult predaka stekao  prevagu  u  odnosu na  ostale  kultove,  ali  i da  poveća  duhovnu  snagu, agresivnost  i smanji strah  od smrti kod ratničkih zajednica.
Pažnja koja  je  prilikom  sahranjivana,  poklanjana  istaknutim  pokojnicima  ukazuje  i  na postojanje kulta  herosa (χερωσα), odnosno postupnom pretvaranju istaknutih predaka u mitske heroje, polubožanstva.
Kult sunca
U fazu  IV  b,  odnosno  VII. st. p. n.  e.  datiraju  se  i kultna  kolica  sa  Glasinca. Predstava vodenih  barskih  ptica  na kutnim  kolicima,  povezuje  se  sa  kultom  sunca, tj. sa vjerovanjima vezanim za godišnje cikluse jačanja i slabljenjima sunca.
Funkcija ptica  je  da  vuku  kola,  koja  su  modifikacija  sunčeve  barke,  ne  na zemlji, nego na nebeskom svodu. Tokom praktičnog izvođenja rituala kultna kolica služila su i kao posuda (odnosno jedna od ptica ustvari je predstavljala posudu) za materiju korištenu u ritualu,  a  onda  bi  bile  ostavljane  sa  tom  materijom  sa  pokojnikom  kao  njegov  grobni prilog. Slična kolica nađena su u Austriji i Danskoj.
Barske ptice se u grčkoj mitologiji  upravo  najčešće  nalaze  u mitovima  vezanim  za  Apolona,  a  veze  između  Apolona  i  solarnih  božanstava kod  zapadnobalkanskih  naroda  su  vrlo  prisutne  i  raznovrsne.