cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dubrovačka Republika
Procvat Dubrovačke republike
300p|mini|Grbovi dubrovačkih plemićkih porodica U Dubrovačkoj republici, koja je bila organizirana kao patricijska republika po uzoru na Mletke, vlast je imala vlastela sakupljena u Velikom vijeću. U Veliko vijeće je ulazila punoljetna vlastela. Postojalo je i Malo vijeće od 11 članova koji su zajedno sa najistaknutijim pripadnicima Velikog vijeća činili Vijeće umoljenih od 45 članova. Knez se birao na mjesec dana. Dubrovnik nije imao stalnu vojsku iako je stalno ratovao zbog svog specifičnog položaja koji je bio interesna sfera jačih sila zbog kontrole plovidbe prema istoku i njegove jake posredničko-trgovačke aktivnosti, time je postao težnja vladara iz zaleđa ili pomorski jakih sila kao što su Mleci. Postojali su stalni redari i straža, a ako je bilo potrebno, uzimao je plaćenike, a nadasve se oslanjao na svoju diplomaciju. U 15. vijeku imao je oko 40.000 stanovnika.
Dubrovačka republika doživljava svoj procvat u 16. vijeku, kada Dubrovčani uspješno uspostavljaju trgovačke veze s Osmanlijama, kojima plaćaju danak u novcu i robi. Istovremeno zadržavaju slobodu, nezavisnost i povlastice slobodne trgovine na cijelom području Osmanlijskog carstva. Dubrovčani su već od ranije imali svoja uporišta na Balkanu i uspješno razvijaju trgovinu sa Portom, ali i Italijom i Španijom. Trguje se rudarskim, poljoprivrednim i stočarskim proizvodima, manufakturnom robom, soli i dr. U 16. vijeku Dubrovnik je imao jaku mornaricu, sa oko 180 brodova. Dubrovački brodovi prevozili su robu stranih trgovaca, plovili obalama Mediterana i stizali sve do Engleske.
U Dubrovniku je najviše na cijeni bila sloboda, pružanje utočišta čime su izrazito ponosili, postoji i izreka "čak i zec kad ga gone, sklanja se u Dubrovnik. Republika je imala svoju zastavu, grb i vojsku. Uspostavila je razgranatu mrežu diplomatskih i trgovačkih predstavništava u mnogim evropskim zemljama. Njihove interese na dvorovima evropskih vladara zastupaju poklisari, dok konzulati štite interese dubrovačkih pomoraca širom civiliziranog svijeta.
Važan zaštitnik dubrovačke slobode bila je Španija, a najveći neprijatelj njenoj nezavisnosti i slobodi vječiti konkurent - Venecija. U drugoj polovini 16. vijeka opada moć Dubrovnika. Uzroci su u velikim geografskim otkrićima i revoluciji cijena koja obezvrjeđuje novac. Dubrovački bankari manje ulažu u brodogradnju i zanatstvo, jer nedostaje kapitala, a konkurencija francuskih, engleskih i holandskih pomoraca je sve veća.
Opadanje Dubrovačke republike
Godine 1667. Dubrovnik je uništio snažan zemljotres, u kojem je stradao veliki broj Dubrovčana, dok je mnogo zgrada porušeno.
Zemljotres 1667. nije bio jedini događaj koji je uzrokovao opadanje moći Dubrovačke republike. Naime, otkrićem Amerike trgovački putevi su se premjestili na Atlantik, izgradnja splitske skele od strane Mlečana, te činjenica da više nisu imali monopol na trgovinu s Osmanlijama neki su od glavnih uzročnika. Potres, a nedugo zatim i požar, samo su kruna svih nezgoda koje su u to doba zadesile Dubrovnik.
Nakon viševijekovnog uspješnog balansiranja između dviju velesila u svom okruženju - Mletačke republike i Osmanlijskog carstva, opća evropska ofanziva protiv Osmanlija (poraz pod Bečom 1683, kod Mohača 1687) odrazila se i na Dubrovnik, jer su Mlečani iskoristili slabost Osmanlija i uzimanjem trebinjskog kotara potpuno odrezali Dubrovnik od Osmanlijskog carstva i bosanskog zaleđa, i grad doveli u vrlo tešku situaciju. Međutim, mirom u Sremskim Karlovcima 1699. morala se Venecija povući iz Popovog polja i vratiti ga u osmanlijske ruke, a tom je prilikom provedeno i prvo sistematsko razgraničenje Osmanlijskog carstva i Venecije u Dalmaciji. Dubrovčani su se još jednom, ponajprije vještom diplomatijom, oslobodili opasnosti, da ih Venecija okruži i odvoji od zaleđa.
Pad Dubrovačke republike
Mirom u Požarevcu 1718. napravljen je koridor između Neuma i Kleka, koji je ostao u Osmanskom carstvu. Tako su se Dubrovčani i fizički odvojili od mletačkih posjeda u Dalmaciji. Tokom ratovanja s Osmanlijama (1683-1699) Dubrovčani su se odlučili vratiti pod ugarsko-hrvatsku krunu i obnavljaju ugovor iz 1358. godine. U 18. vijeku ponovno jača dubrovačka ekonomija i Dubrovnik izgrađuje jaku mornaricu. Orijentaciju velikih evropskih pomorskih sila na Atlantik Dubrovnik koristi za tranzit na Sredozemnom moru, ali su njegovi brodovi plovili i preko Atlantika do Amerike. U 18. vijeku Dubrovnik ima više od 85 konzulata. Najjači ekonomski faktor bilo je građanstvo, jer se vlastela nakon potresa 1667. godine prorijedila.
Statut Dubrovačke republike
Statut Dubrovačke republike je pisani zakon Dubrovnika, kodificiran 1272. U svojoj ranijoj historiji Dubrovčani su se služili običajnim pravom. Statutom su uredili sva dotadašnja pitanja kojima je uređivan život njihove zajednice. Dubrovčani su stvorili prosperitetnu državu zahvaljujući strogo propisanim pravilima kojih su se predstavnici komune, a kasnije republike, morali pridržavati. Zato su ti propisi postavljeni kao izraz najboljih rješenja koje je praksa davala. Poslije donošenja Statuta činjene su nadopune koje su imale snagu zakona. One su izdvajane i ukoričavane u posebne sveske nazvane "Knjiga svih promjena" (Liber omnium reformationum), "Zelena knjiga" (Liber viridis) i "Žuta knjiga" (Liber croceus).
Majka
mini|200px|Slatko spavaj. Slika belgijskog umjetnika [[Firmin Baes|Firmina Baesa]] mini|200px|Majka i dijete Majka (također se koriste termini mater, mati, ili mama) je žena koja obavlja ulogu odgoja djece, bilo da li joj je biološki potomak. Samim time, žene se mogu smatrati majkama rođenjem ili odgajanjem djece, snadbjevanjem svoje jajne ćelije za oplodnju ili bilo koje kombinacije navedenih. Ovakvi uslovi pružaju način označavanja pojma majčinstva ili samo stanje biti majka. Žene koje spadaju u prvu i treću kategoriju se smatraju biološkim majkama bez obzira da li će kasnije nastaviti s odgojom djeteta. Shodno ovome, žene koje spadaju samo u drugu kategoriju su usvojiteljske majke ili ponekad maćehe, dok se žene koje spadaju u posljednju kategoriju smatraju surogatskim majkama.
Gornje definicije majke nisu iscrpne niti univerzalne, jer se sama definicija 'majke' može promijeniti zavisno od toga kako se postavljaju društvene, kulturne i religijske uloge. Paralelni uslovi za muškarce govore da (tipično biološki) očevi automatski ne zauzimaju definiciju očinstva. Važno je spomenuti da majčinstvo i očinstvo nisu isključivo zadržani samo za osobe koje vrše (ili su vršili) vaspitanje potomaka. Žene koje očekuju potomke se nazivaju trudnice ili se kaže da su u drugom stanju ili jednostavno buduće majke.
Etimologija
mini|200px|Majka s djetetom Riječ mati potječe od praslavenskog -mati, dok ono samo potječe od praindoevropskog -méh₂tēr. Većina drugih jezika koristi isti ili sličan korijen, prema tome se može primijetiti sličnost u germanskoj grupi jezika poput engleske riječi mother, njemačke Mutter, holandske moeder ili ipak primjeri iz drugih grupa jezika poput perzijske riječi مادر (odnosno madar latinicom).
Biološko majčinstvo
Biološko majčinstvo se kod ljudi, kao i kod drugih sisara, dešava kad trudna ženka izvrši gestaciju oplođene jajne ćelije. Fetus se razvija iz mogućeg zigota, što je najraniji stupanj embrija. Gestacija (razdoblje nošenja embrija ili fetusa unutar ženki) se događa u materici sve dok se fetus dovoljno ne razvije da bi se mogao roditi. Ovaj proces često traje 9 mjeseci nakon čega se kod žene javljaju trudovi, te se zatim porađa. Međutim, ovo nije uvijek slučaj. Neka djeca se mogu roditi ranije, kasnije ili može čak doći do smrti fetusa u prvih 20 sedmica trudnoće. Majka će nakon rođenja lučiti mlijeko iz dojki. Majčino mlijeko je izvor antitijela imunom sistemu dojenčeta, te je najčešće jedini izvor ishrane za prvu ili više godina djetetovog života.
Druge vrste majčinstva
mini|200px|[[Parvati, božanska majka, hrani Ganeša, njenog sina]] Majka može označavati druge žene osim biološkog roditelja, pogotovo ako ta ista žena ispunjava glavnu društvenu ulogu odgajanja djeteta. Za ove žene se najčešće upotrebljava naziv usvojiteljskih majki ili maćeha (biološki nepovezanih očevih partnerica). Naziv "druga majka" ili "druga mati" se također upotrebljavaju kako bi označili žene koje pružaju skrb o djetetu koje biološki nije njihovo dodatno uz roditelje tog istog djeteta.
Usvajanje se vršilo na razne načine tokom historije. Moderni sistemi usvajanja (koji su se pojavili u 20. vijeku) koriste opširne propise i statute kako bi regulirali usvajanje. Međunarodna usvajanja su također sve češća u posljednje vrijeme.
Usvajanje u SAD-u je često, te nije komplicirano sa legalne perspektive (u odnosu na druge zapadne države). Prema podacima iz 2001. godine, u SAD-u se izvršilo skoro pola svih usvajanja na svijetu sa preko 127.000 usvajanja.
Surogat majčinstvo
Surgota majka je žena koja nosi dijete koje potječe od druge oplođene jajne ćelije u ime para koji ne može imati djecu. Stoga surogat majka nosi i rađa dijete čiji nije biološki roditelj. Surogat majčinstvo se postalo moguće nakon napretka reproduktivne tehnologije poput in vitro oplođenja.
Nisu sve žene koje podliježu in vitro oplođenju surogat majke. Surogat majčinstvo sadrži i biološku majku koja pruža jajnu ćeliju kao i gestacijsku (surogat) majku koja će nositi dijete.
Majčinstvo u istospolnim vezama
Mogućnost lezbijskih i biseksualnih žena da imaju djecu u istospolnim vezama (kao i bilo kojih drugih žena bez partnera) je znatno porasla u posljednje vrijeme zbog tehnološkog razvoja. Moderno lezbijsko majčinstvo se prvobitno odnosilo na žene koje su bile u heteroseksulanim vezama te su se kasnije identificirale kao lezbijke ili biseksualne žene kako se društveno prihvatanje drugih veza osim heteroseksualnih poboljšavalo. Ove žene također mogu postati majke tako što će usvojiti ili biti maćehe djetetu, odnosno djeci. Postoji i mogućnost samostalnog osjemenjivanja kao i vrsta kliničke oplodnje uz pomoć donatora, poput umjetne oplodnje. Sve veći broj žena koji nije u heteroseksualnim vezama postaju majke koristeći se in vitro tehnologijom zahvaljujući tehnološkim razvojem tehnologije oplođenja.
Društvena uloga
mini|desno|200px|[[Sikkimska majka s djetetom]] mini|200px|desno|Monumento a la Madre u gradu [[Mexico City. Na natpisu u prijevodu piše "Onoj koja nas voli prije nego što nas upozna".]] Uloga žena je historijski bila ograničena na to da budu majke ili žene, te se očekivalo da posvete dobar dio svoje energije kako bi ostvarile ove društvene uloge ili se očekivalo da se brinu za dom. Žene su dobijale pomoć u obavljaju ovih zadataka u raznim kulturama; najčešće od starijih ženskih poznanika poput svekrvā ili vlastitih majki.
Majke su historijski imale glavnu ulogu u odgoju djece, međutim, krajem 20. vijeka, veći značaj dobila je uloga oca u odgoju djece, pogotovo zbog veće društvene prihvatljivosti i to u zapadnim kulturama. Sve veći broj žena također počinju uzimati plaćene poslove u 20. vijeku.
Društvena uloga i iskustvo majčinstva značajno zavise od mjesta gdje se majke nalaze. Više je vjerovatno da će majke podsticati asimilativne i komunikacijske vještine svoje djece u odnosu na očeve. Više je vjerovatno da će majke priznati da im djeca učestvuju u razgovoru. Način na koji se majke obraćaju bolje odgovara maloj djeci, odnosno kada nastoje da nauče govor u odnosu na očeve.
Tradicionalno se smatralo (mada se i danas smatra u nekim dijelovima svijeta) da bi majka trebala biti oženjena žena te je trudnoća van braka bila kontroverzna. Ova društvena stigma se nije odnosila samo na majku već i na njeno dijete, odnosno djecu. Ovo se može primijetiti u raznim kulturama danas, međutim, u mnogim zapadnim državama, samohrani roditelji su društveni počeli biti znatno prihvatljivi.
U SAD-u, ova stopa je 2013. godine iznosila 2,06. Prosječna godina rođenja djeteta 2011. godine je bila 25,6 te je 40,6% rođenja bilo od strane neudati žena.
Majke u umjetnosti
200px|thumb|right|Slika Charity, [[Francuska|francuskog slikara Williama-Adolphea Bouguereaua]] Majke s djecom su često bile na raznim umjetničkim djelima, poput slika, skulptura ili raznih spisa.
Grob olakšice četvrtog vijeka na ostrvu Rodos je prikazao majku sa djecom.
Slike majki s djecom su tradicionalne u Francuskoj. Ovakva djela su bila oličena prikazivanjem jakih porodičnih veza tokom Prosvjetiteljstva, pogotovo porodičnih veza između majke i djece.
Američka slikarka i grafičkarka Mary Cassatt je također bila poznata po svojim portretima majki.
Operacija "Proljeće '94"
Operacija "Proljeće 94" naziv je za vojnu operaciju Armije RBiH izvršenu 11. maja 1994. prilikom koje je zauzeto uzvišenje Vijenac i nekoliko okolnih sela i zaseoka.
Bila je to jedna od najznačajnijih pobjeda jedinica Drugog korpusa koja je najavila prelazak u oslobodilačku, napadačku fazu rata u njegovoj zoni odgovornosti.
Pozadina
Uprkos općoj oskudici i nedostatku oružja, opreme, artiljerije i oklopnih sredstava, jedinice Armije RBiH su tokom 1992. i 1993. razvijale efektivnu taktiku pješadijske borbe. Potpisivanje Vašingtonskog sporazuma omogućilo je Armiji RBiH da sve snage usmjeri protiv Vojske Republike Srpske.
Strategija koju je osmislio general Rasim Delić, komandant Štaba Vrhovne komande, podrazumijevala je, osim uporne odbrane slobodnih teritorija, i niz manjih do srednjih borbenih djejstava bez jače artiljerijske podrške i oklopnih i motorizovanih jedinica. Takvi napadi imali su za cilj dugoročno iscrpljivanje neprijateljskih snaga, pri čemu se polazilo od pretpostavke da će Armija RBiH lakše apsorbirati gubitke u ljudstvu od VRS. U međuvremenu je izvršena i reorganizacija Armije RBiH, formiranjem manevarskih jedinica u okviru korpusa (prva takva jedinica bila je 212. bosanska oslobodilačka brigada) i dogradnjom sistema komandovanja. Širom Bosne i Hercegovine započele su intenzivne borbe za istaknute kote, uzvišenja, položaje i manja naselja koje su iznenadile neprijatelja i nanijele mu velike gubitke u ljudstvu koje je sve teže podnosio.
Pripreme za operaciju
U mjesecima prije operacije, jedinice Armije RBiH su zaposjedanjem međuprostora, posebno Odmarališta FSL i stambenih zgrada iznad Jezera, vršile popravku i korekcije svojih taktičkih položaja prema VRS.
Nakon detaljnih izviđanja, akcija zauzimanja Odmarališta i stambenih zgrada uspješno je realizovana 12. aprila 1994. pod komandom majora Ismeta Arapčića. U ovoj su se akciji dokazale napadne snage 212. brigade i posadne snage 117. brdske brigade. Bila je to jedna od prvih provjera nove taktičke upotrebe jedinica.
Brigadnom generalu Hazimu Šadiću, komandantu 2. korpusa, akciju na Vijenac predložili su Osman Puškar, komandant OG-2, i Ibrahim Nurkić, načelnik Štaba OG-2. U Banovićima je 3. maja 1994. održan sastanak na kojem su prisustovali komandanti četiriju brigada (111, 117, 119. i 212. brigade), te Puškar, Nurkić, Rasim Sakić, koordinator ispred OG-2, i Senad Arnautović, načelnik artiljerije. Šadić je prisutne obavijestio o zadatku kojeg je zadao Alija Izetbegović, predsjednik Republike Bosne i Hercegovine; zadatak je bio da se izvede akcija koja bi značila preokret u oslobodilačkoj borbi tokom 1994.
Za koordinaciju i izvođenje akcije određeni su Nurkić, Sakić, Arnautović i Džemo Bajrić. Pripreme su započele 4. maja u Lukavcu. Formirana je Taktička grupa od članova komande 2. korpusa, a u nju su ušli Sakić, Arnautović i Nedžad Mešković, koji je dobio ulogu načelnika oklopno-mehanizovanih jedinica. U pripremi za akciju povučena su artiljerijska oruđa iz 109. i 111. brigade i MAD-a OG-5, te jedna posada iz Čelića. 9. maja formirana je Taktička grupa korpusa za izvođenje akcije čiji je komandant postao Ramiz Šuvalić.
Zauzimanje Vijenca
Udarnu pesnicu jedinica Armije RBiH tokom napada činili su borci 212. brigade. Taktičkom grupom za izvođenje akcije komandovao je Ramiz Šuvalić, zamjenik komandanta 2. korpusa. Artiljerijom i snagama koje su napadale sa sjevera komandovao je Ismet Arapčić sa Isturenog komandnog mjesta na Tošinoj kolibi. Sa juga su, pod komandom Nihada Šehovića, napadale jedinice 119. brdske brigade i Protivdiverzantski odred Živiničke ose. Posadne snage činile su jedinice 117. brigade.
Napad je izvršen u dva pravca. Glavni pravac napada išao je direktno od stambenih zgrada preko barutnog magacina Fabrike sode i Jezera na Upravnu zgradu Rudnika krečnjaka na Vijencu i Kapu. Drugi pravac napada vodio je od Gradine prema Jaruškama sa ciljem izbijanja na rijeku Turiju, odsijecanja neprijateljskih snaga na Vijencu od ozrenskog zaleđa i eliminisanja moguće pomoći.
U pripravnost su stavljena oruđa za protivoklopnu borbu na glavnom pravcu napada, oruđa za protivzračnu odbranu pripremljena su da osujete eventualni helikopterski desant i intervenciju iz vazduha, izvršene su nuklearno-biološke i hemijske pripreme, uspostavljen je cjelovit sistem sanitetskog obezbjeđenja, iznošenja ranjenika i hirurških intervencija na licu mjestu, te su obavljene moralno-psihološke pripreme boraca.
Borbeni zadaci jedinica bili su:
Na polazne položaje jedinice su izašle tokom noći 10/11. maja do 2:00. Naređenje za početak akcije izdato je u 8:20. Od izdavanja naređenja operacija je tekla prema planu. Na glavnom pravcu napada, jedinice Armije RBiH napredovale su lijevo od barutnog magacina Fabrike sode i desno od Sipine. Borci 119. brigade i Živiničkih osa probili su neprijateljsku liniju odbrane na relaciji Ristići - k. 452 i oko 10:30 spojili su se sa snagama 212. brigade u rejonu škole u Gornjim Jaruškama. Pripadnici VRS u grupama su se pokušali izvući iz obruča što je nekima i uspjelo. Našavši se pod tenkovskom vatrom, povukli su se i pripadnici VRS iz Mihajlovića koji su zaobiđeni pri zauzimanju Kape. Nakon zauzimanja Kape, borbe su se vodile lijevo od ove tačke, a akcija je završena u popodnevnim satima oslobođenjem cjelokupnog sektora Vijenca. Novu liniju odbrane jedinice VRS postavile su na lijevim obalama rijeka Seone i Turije, a položaje naspram njih preuzele su jedinice 117. brigade. Oslobođeni su: Vijenac, Mihajlovići, Jaruške, Delani, Stevanovići, Gavrići, Gligići, Ristići i Treštenica Gornja.
Pohvale od generala Delića za ispoljenu kolektivnu hrabrost i požrtvovanje dobili su 212. brigada i Izviđačko-diverzantska četa Banovićki tigrovi iz sastava 119. brigade, dok je brigadni general Šadić pohvalio 4. i 6. četu, Pionirski vod i Sanitetsko odjeljenje iz 212. brigade, te 4. bataljon, posadu tenka Patton, Pionirski vod, Vod veze i Sanitetsku službu iz 117. brigade.
Posljedice
Zauzimanjem Vijenca uklonjena je opasnost Lukavcu, Banovićima i Tuzli, stečen je bogat ratni plijen, stvorene su bitne pretpostavke za povratak dijela izbjeglica, značajne površine obradivog zemljišta mogle su se ponovo bezopasno koristiti, a oslobađanjem Rudnika krečnjaka omogućio se nastavak rada Fabrike sode i Fabrike cementa, te nastavak rada površinskog kopa u Banovićima i šumskih gazdinstava. Osim toga, stvoreni su preduvjeti za dalje napredovanje prema Vozućoj i u dubinu Ozrena, a samim tim i za spajanje 2. i 3. korpusa, odnosno sjeveroistočne i srednje Bosne.
Srpskim snagama naneseni su gubici od 52 poginula i 48 zarobljenih. Iz stroja su izbačeni 1. i 3. bataljon 1. krnjinske lake pješadijske brigade. Zarobljeni su: dva tenka T-34, pet topova 76 mm ZIS, po četiri minobacača 82 i 120 mm, četiri bestrzajna topa, pet protivavionskih topova, veliki broj protivavionskih mitraljeza, dva topa bofors, jedan M2 Browning, velika količina pješadijskog naoružanja, vozila, intendantske i druge opreme, te više magacina municije i granata svih kalibara.
Na srpskoj strani ova operacija nije protumačena kao prijelomni događaj. Ipak, slamanjem desnog krila odbrane Vozuće unesen je nespokoj u 4. ozrensku laku pješadijsku brigadu, čiji su pripadnici i sami slutili da bi mogli pasti u okruženje. Padom Lazendićke rudine (Svinjašnica) u ruke Armije RBiH u junu 1994, bojazan se povećala. Vozuću su jedinice Armije RBiH zauzele u septembru 1995, pred sami kraj rata.
Feldspat
mini|Feldspat Feldspat je naziv za grupu minerala, koji izgrađuju stijene. Učestvuju sa 60% u izgradnji Zemljine kore. Postoje mnogi varijeteti feldspata, od kojih najveću vrijednost imaju ortoklas, albit, anortit. Upotrebljavaju se kao materijali za proizvodnju stakla (oko 68 kg na svakih 454 kg pijeska). Kako njihov sastav varira, čak i u istom nalazištu, moraju se hemijski kontrolisati da bi se dobio uniforman sastav proizvoda.
Sastav
Čvrsti rastvori kalijevih feldspata i albita nazivaju se alkalni feldspati. Čvrsti rastvori albita i anortita se nazivaju plagioklasi. Albit se ubraja i u alkalne i u plagioklasne feldspate. Postoje i barijevi feldspati, koji nastaju zamjenom kalija barijem.
NGC 952
NGC 952 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Trokut. Ovaj objekat je zapisao Jean Marie Edouard Stephan u decembra 1871. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
860.
Godina 860. (DCCCLX) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 860. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Vedran Bosnić
Vedran Bosnić nekadašnji je bosanskohercegovački košarkaš i sadašnji trener. Od 2018. do 2022. bio je selektor košarkaške reprezentacije Bosne i Hercegovine. Trenutno vodi Belfius Mons-Hainaut, koji nastupa u zajedničkoj belgijsko-nizozemskoj ligi.
Četiri puta zaredom osvajao je švedsko nacionalno prvenstvo sa Södertälje Kingsima (2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16). Poslije švedske ekipe preuzima kormilo Lions de Genève i dvaput osvaja Švicarski kup. Kratko je bio trener švedske košarkaške reprezentacije.
NGC 1749
NGC 1749 (također poznat kao ESO 56-SC26) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. decembra 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7686
NGC 7686 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. decembra 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Slobodan M. Kovačević
Slobodan M. Kovačević jeste bosanskohercegovački i jugoslavenski gitarist, kompozitor i likovni umjetnik.
Biografija
Rođen je u Sarajevu 12. decembra 1947. godine, gdje je studirao slikarstvo na Akademiji likovnih umjetnosti, a muziku u Splitu. Svoje muzičko stvaralaštvo počinje u Sarajevu sa grupom Lutalice (instrumentalna muzika "Taj dan doći mora", "Dr preporod" itd), zatim u Indexima i grupi Pro arte. U grupi Pro arte stvarao je sa Đorđem Novkovićem, Vladimirom Savčićem-Čobijem, Vladimirom Borovčaninom, Mladenom Drljačom i mnogim drugim muzičarima koji su učestvovali u tom sastavu.
Osnivač je grupe More iz Splita, s kojom je nastupao od 1973-86. godine u kojoj su zajedno s njim, pored ostalih bili: Meri Cetinić, Oliver Dragojević, Doris Dragović, Tedi Spalato, Jasmin Stavros, Remi Kazinotti, Joško Banov, Zvonimir Boldin, Zlatko Brodarić, Bojan Beladović, Mladen Baučić, Joško Guinović, Mladen Magud, Joško Koludrović, Vjekoslav Benzon, Marija Kuzmić.
Projekat na kome sada radi, pod nazivom ”Omnia vincit amor” najavio je kao projekat koji ima za cilj da putem pjesme i uz podršku eminentnih imena iz svijeta muzike, povezuje i gradi, zida mostove prijateljstva, tolerancije, razumijevanja i ljubavi.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1950.
Izbor domaćina
Zbog Drugog svjetskog rata, Svjetsko prvenstvo nije organizirano od 1938; planirana Svjetska prvenstva u 1942. i 1946. bila su otkazana. Nakon rata, FIFA je željela organizirati turnir u najkraćem mogućem roku. U razdoblju nakon rata, veći dio Evrope ležao je u ruševinama. Kao rezultat toga, FIFA je imala poteškoća s pronalaženjem država zainteresiranih za organizaciju Svjetskog prvenstva, mnoge vlade država vjerovale su da bi njihova mala sredstva trebala biti posvećena višim prioritetima od sportskog događaja. Iako je FIFA planirala održati prvo svjetsko prvenstvo nakon rata 1949. godine, Brazil je u svojoj kandidaturi 1946. godine predložio da se turnir održi 1950. godine. Uz Brazil, jedini konkurent bila je Njemačka, koja je ujedno konkurirala Brazilu i za, nikada održano, SP 1942. godine. Zbog toga što su se prethodna dva prvenstva održala na evropskom tlu, FIFA je ponovno odlučila dati priliku Južnoj Americi nakon što je Brazil odlučio biti organizator.
Pravila takmičenja
Prvobitna ideja bila je 16 reprezentacija podijeljenih u četiri grupe sa po četiri reprezentacije. Zbog otkazivanja nekih reprezentacija na turniru je učestvovalo 13 reprezentacija, koje su bile podijeljene u četiri grupe. Prvu i drugu grupu sačinjavale su četiri reprezentacije, treću tri dok su posljednju četvrtu grupu sačinjavale samo dvije reprezentacije. Pobjednici grupa igrali bi u završnoj finalnoj grupi gdje bi pobjednik finalne grupe bio novi svjetski prvak.
Grypania
Grypania je rani, cjevasti fosil iz proterozojskg eona. Organizam, veličine preko jednog centimetra i konzistentnog oblika, mogao je biti divovska bakterija, kolonija bakterija ili eukariotska alga.
Najstariji najvjerovatniji fosili Grypania od datiraju prije otprilike 2.300 miliona godina (porijeklom iz prethodnih 1.870 miliona) a najmlađi seže u period edijakarana. To podrazumijeva da se vremenski raspon ovog taksona trajao 1.200 miliona godina.
Charles Le Brun
Charles Lebrun (Pariz, 24. februar 1619. - Pariz, 12. februar 1660.), francuski slikar
Istaknuta je pojava u francuskom slikarstvu za Luja XIV kada se formirao stil nazvan po tom vladaru. Radio je u Rimu i Parizu. Veliki je poklonik antičke kulture i italijanske renesanse. Slikao je historijske figuralne kompozicije, alegorije i portrete u patetičnom tonu glorifikatora. Bio je prvi kraljev slikar i jedan od osnivača Akademije i njen direktor te organizator likovnog života i godinama je autoritativno davao smjer francuskoj umjetnosti.
NGC 4762
NGC 4762 (također poznat kao MCG 2-33-33, PGC 43733 i UGC 8016) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 45 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 8,70 (115 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. marta 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Malo ćemo da se kupamo / Ti znaš
Malo ćemo da se kupamo / Ti znaš sedma je singl-ploča sarajevske pop-rok grupe Crvena jabuka. Objavila ga je zagrebačka izdavačka kuća Jugoton u martu 1988. u okviru promocije njihovog trećeg studijskog albuma. Obje pjesme komponirao je gitarist Zlatko Arslanagić. Na A-strani singla je ljetna pjesma "Malo ćemo da se kupamo" odsvirana u reggae stilu, koji je u to vrijeme popularisao britanski sastav UB40. Na B-strani je pjesma "Ti znaš" urađena po uzoru na irsku rok grupu U2 sa električnom gitarom koja veoma podsjeća na sviranje gitariste the Egde (David Howard Evans). Svojim pjevanjem istakao se klavijaturist Dražen Žerić, a obje pjesme su do danas ostale redovni dio koncertnog repertoara ovog muzičkog sastava i donijele su veliku popularnost grupi Crvena jabuka na prostorima bivše Jugoslavije. Snimatelj i producent bio je Nikša Bratoš.
Filopodija
Filopodije su vitke citoplazmatske projekcije koje se protežu izvan vodeće ivice lamelipodija u ćeliama koje migriraju. Unutar lamelipodijskih aktinskih rebara zovu se "mikrospike", a kada se šire izvan lamelipodije poznata su i kao filopodije. Filopodije sadrže mikrofilamente (koji se nazivaju i aktinski filamenti) umrežene u snopove proteinima koji povezuju aktin, kao fascin i fimbrin. Filopodije formiraju žarišne adhezije sa supstratom, povezujući ih sa ćelijskom površinom.
Mnogi tipovi migrirajućih ćelija imaju filopodije, za koje se smatra da su uključene u osjetljivost na hemotropne podražaje, kao i rezultirajuće promjene u usmjerenoj lokomociji. Aktivacija Rho porodice GTPaza, posebno cdc42 i njihovih nizvodnih intermedijara, rezultira polimerizacijom aktinskih vlakana Ena/Vasp homologije proteina. Faktori rasta vežu se na receptorske tirozin-kinaze što rezultira polimerizacijom aktinskih filamenata, koji, kada su umreženi, čine potporne citoskeletne elemente filopodije. Aktivnost Rho takođe rezultira aktivacijom fosforilacije proteina porodice ezrin-mezin-radiksin koji vežu aktinske filamente sa memorijom filopodije.
Filopodije imaju ulogu u senzibilisanju, migraciji i interakciji ćelija-ćelija. Da bi zatvorili ranu kod kičmenjaka, faktori rasta potiču stvaranje filopodije u fibroblastima da usmjeravaju migraciju fibroblasta i zatvaranje ranu. U razvoju neurona, filopodije protežu se od konusa rasta na prednjoj ivici. Kod neurona lišenih filopodije djelomičnom inhibicijom polimerizacije, aktinski filamenti produživanje konusa rasta nastavlja kao i normalno, ali smjer rasta je poremećen i vrlo nepravilan. Projekcije slične filopodiji takođe su povezane sa stvaranjem dendrita kada se u mozgu formiraju nove sinapse. U makrofagima filopodije djeluju kao fagocitni pipci i povlače vezane objkte prema ćeliji za fagocitozu.
Filopodije se takođe koriste za kretanje bakterija između ćelija kako bi izbjegle imunski sistem domaćina. Unutarćelijske bakterije Ehrlichia prenose se između ćelija kroz filopodije ćelije domaćina izazvane patogenom u početnim fazama infekcije. Viruses were shown to be transported along filopodia toward the cell body, leading to cell infection. Opisan je i usmjereni transport vezan za receptore epidermnog faktora rasta (EGF) duž filopodije, što podržava predloženu senzorsku funkciju filopodije.
22. oktobar
22. oktobar / listopad (22. 10) jest 295. dan godine po gregorijanskom kalendaru (296. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 70 dana.
Insekticid
Insekticidi su pesticidi koji se koriste za ubijanje insekata. Oni obuhvataju i ovicide i larvicide koji se upotrebljavaju protiv jaja i larvi insekata, respektivno. Insekticidi se koriste u poljprivredi, medicini, industriji i u domaćinstvima. Smatra se da je korištenje insekticida jedan od najvažnijih činioca koji su doveli do povećanja efikasnosti poljoprivrede u 20. vijeku. Gotovo svi insekticidi imaju potencijal za značajno promijene ekosisteme; mnogi od njih su otrovni i za ljude; dok se drugi koncentriraju u lancu ishrane.
Insekticidi se često sistematiziraju na nekoliko načina:
Uvala (Istočni Drvar)
Uvala je naseljeno mjesto u općini Istočni Drvar, Bosna i Hercegovina.
NGC 3497
NGC 3497 (također poznat kao ESO 570-6, IC 2624, MCG -3-28-37, NGC 3525, NGC 3528 i PGC 33667) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 169 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 2,60 (128 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. marta 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Fernand Léger
Probudio je veliko zanimanje 1910. godine kada je na izložbi u pariskom Neovisnom salonu izložio sliku "Goli u šumi", na kojoj je nastojao spojiti koncepcije svojih uzora - H. Rousseaua i Paula Cezanna. Tada upoznaje kubizam i učestvuje na Prvom kubističkom salonu, ali ga ubrzo napušta. Leger ne primjenjuje boju samo rad boje već njome želi ostvariti novi prostor.
Adem (čvor)
Adem se može odnositi na:
Sadko Hadžihasanović
Sadko Hadžihasanović (Bihać, 1959. - ) jeste bosanskohercegovački i kanadski slikar.
Biografija
Svoju reputaciju počeo je graditi u okviru slikarske grupe "Zvono" u Sarajevu, koja je u bosanskoercegovačko slikarstvo unijela raskid s tradicijom realističkog tretmana motiva približivši se idejama savremenog pokreta konkretizma u poeziji Bosne i Hercegovine.
Po izbijanju rata u Bosni i Hercegovini zajedno sa suprugom Jelicom, skriveni u teretnom avionu, uspjevaju da izbjegnu iz Sarajeva u Beograd aprila 1992. Poslije nepunih godinu dana, 21. februara 1993. iz Beograda emigriraju za Kanadu gdje im se 1995. rađa kćerka Hana. Živi i stvara u Torontu, Kanada. Sadko Hadžihasanović je međunarodno priznati slikar koji spaja različite medije, stilove i metodologije kroz vizuelnu umjetničku poeziju. Njegov rad pretvara ispitivanje identiteta, društveno-političkih i kulturnih dešavanja u tijela rada koja se oblikuju u mješovitim medijima, kolažu i opsežnim portretima. Sadkov rad je predstavljen na izložbi Paul Petro Contemporary Art u Torontu i učestvovao je u više od šezdeset izložbi širom Kanade.
Anortit
Anortit je mineral iz grupe alumosilikata, preciznije alumosilikat kalcijuma sa molekulskom formulom CaAl2Si2O8. To je jedan od krajnjih članova serije plagioklasnih feldspata, zajedno sa albitom. Pod anortitom se podrazumijevaju i feldspati koji sadrži više od 90% molekularnih procenata anortita. Boja anortita je bijela, siva, crvenkasta, a ogreb bijel. Nađen je u sastavu meteorita.
Sadko Hadžihasanović
Kolektivne izložbe Sadka Hadžihasanovića
2005. godine
Anortit
Anortit je završni član kalcijeve serije minerala plagioklasa feldspat. Hemijska formula čistog anortita je CaAl2Si2O8. Anortit se nalazi u mafičnim magmatskim stijenama. Anortit je rijedak na Zemlji, ali ga ima u izobilju na Mjesecu.
Sadko Hadžihasanović
Kolektivne izložbe Sadka Hadžihasanovića
2004. godine
2003. godine
2002. godine
2001. godine
2000. godine
1999. godine
1998. godine
1997. godine
1996. godine
1995. godine
1991. godine
1989. godine 1987. godine
1984. godine
Pedagoški rad
Avenue road Art School- raeličiti tečajevi za adolescente i odrasle od 1997. - traju još uvijek
Japan
Japan je stratovulkanski arhipelag koji se sastoji od 6.852 ostrva. Četiri najveća ostrva su Honshu, Hokkaido, Kjušu i Šikoku i čine oko devedeset sedam posto površine Japana. Sa 126 miliona stanovnika, Japan se nalazi na desetom mjestu najmnogoljudnijih država. Glavni i najveći grad je Tokio u kojem živi 9,1 milion stanovnika. lijevo|mini|311x311piksel|Geografski položaj Japana u Istočnoj Aziji Arheološka istraživanja pokazuju da je Japan bio naseljen još od Gornjeg paleolita. Prvi pisani trag o Japanu nalazimo u kineskim historijskim tekstovima iz 1. stoljeća. Uticaj iz drugih krajeva, najviše carske Kine, zatim razdobljem izolacije i zapadnoevroskim uticajem, je okarakterizirao historiju Japana. Od 12. stoljeća do 1868. godine Japanom su vladali feudalni vojni Šoguni koji su vladali u ime cara. Japan je ušao u dugi period izolacije početkom 17. stoljeća a završen je 1853. godine kada je flota SAD-a pritisnula Japan da se otvori prema Zapadu. Gotovo dva desetljeća intertnih sukoba i pobuna su pratili cara Meijia koji je proglasio Japan carstvom 1868. godine sa carem kao Božanskim simbolom nacije. Krajem 19. i početkom 20. stoljeća pobjede u Prvom kinesko-japanskom ratu, Rusko-japanskom ratu i Prvom svjetskom ratu su omogućili Japanu da proširi svoje carstvo tokom perioda povećanog militarizma. Drugi kinesko-japanski rat 1937. godine je proširen na Drugi svjetski rat 1941. godine a završio se krajem 1945. godine atomskim napadom na Hirošimu i Nagasaki. Nakon usvajanja rividiranog ustava 1947. godine, Japan je zadržao unitarnu ustavnu monarhiju sa carom na čelu i izabranim zakonodavnim tijelom pod nazivom Kokkai.
Japan je danas velesila i članica UN-a, G7, G8 i G20. Ova zemlja ima treću po veličini ekonomiju na svijetu po nominalnom BDP-u i četvrtu najveću ekonomiju na svijetu po paritetu kupovne moći. Također je i peti najveći izvoznik na svijetu i peti najveći uvoznik. Iako se Japan odrekao prava da objavljuje rat, ima modernu vojsku i osmi najveći svjetski vojni budžet ali je koristi za samoodbranu i mirovne svrhe. Japan je razvijena zemlja sa visokim standardom života i indeksom ljudskog razvoja, čije stanovništvo ima najviši životni vijek i treću najnižu stopu smrtnosti novorođenčadi na svijetu. Japan je rangiran kao prva zemlja po Brand Indeksu i najbolja je rangirana zemlja Azije po Globalnom mirovnom indeksu.
Historija
Japan je prvi put naseljen u bakarno doba. Historija Japana počinje s državom Yamato između 200. i 646. godine, a preko razdoblja Nara i Heian (do 1185. godine) i kasnije razdoblja vojnih vladavina od porodice Minamota do porodice Toyotomi dolazimo do novije japanske historije. Ulazak u Trojni pakt s Njemačkom i Italijom neposredno uoči Drugog svjetskog rata, te napad na američku mornaricu u luci Pearl Harbour označili su ulazak Japana u Drugi svjetski rat koji je za Japan završio američkim bombardiranjem Hirošime i Nagasakija atomskom bombom. Dva potpuno razorena grada i najmanje 120.000 mrtvih prisililo je Japan da potpiše bezuvjetnu kapitulaciju SAD-u 15. augusta 1945. godine čime je i formalno završen Drugi svjetski rat. Japan je ostao pod okupacijom SAD-a do 1952. godine.
Vlada
Po državnom uređenju Japan je ustavna parlamentarna monarhija s carem na čelu. Careva uloga je ceremonijalna te on nema stvarnu vlast. Prema japanskom ustavu car je simbol države i narodnog jedinstva. Sadašnji car je Naruhito. Carski prijestolonasljednik je Fumihito koji će naslijediti svoga brata na carskom prijestolju.
Administrativna podjela
Japan se sastoji od četrdeset i sedam perfektura, na čelu kojih se nalazi izabrani guverner, zakonodavstvo i administracija. Od tog broja prefektura,43 prefekture su u potpunosti ruralne (nastavak - ken), 1 prefektura fukncioniše više kao autonomija - Hokaido (nastavak - do), 2 prefekture potpuno urbane: Osaka-fu i Kyoto-fu (nastavak - fu) i jedna metropolitanska - Tokyo-to (nastavak - to).
Postoje 4 tipa općina (najniži vid administrativno - teritorijalnih cjelina) u Japanu: veliki gradovi (shi), manji gradovi (cho ili machi), sela (mura ili son) i posebni distrikti grada Tokija.
Trenutno (2009. godina) je u toku administrativna reorganizacija kroz spajanje mnogih gradova, sela i naselja. Ovaj proces će redukovati broj lokalnih administrativnih regija i kako se očekuje, smanjiti administrativne troškove.
Japan ima i veliki broj većih gradova, koji imaju važan kulturni, historijski i ekonomski značaj u životu zemlje. mini|315x315piksel|Detaljna klasifikacija naselja/općina u Japanu
Geografija
Japan je arhipelag koji se sastoji od 4.000 ostrva od kojih su najveća Hokaido, Honšu, Kjušu i Šikoku. Područje Japana je tektonski izrazito dinamično. Najviši vrh je Fudži (3.776 m).
Japan je na prvom mjestu u svijetu, po prisutnosti vulkana. Tamo su registrovana 94 vulkana, sa 1,274 registrovane erupcije. Površinom najveće je jezero Biwa (695 km2).
Privreda
Nakon Drugog svjetskog rata, Japan se oporavlja, te bilježi izuzetan privredni rast, posebno zahvaljujući brzom prihvatanju novih tehnologija, kvalificiranoj i školovanoj radnoj snazi, te liberalnim radnim zakonima. Raširena štednja, niska stopa inflacije i vrlo stabilni odnosi između poslodavca i uposlenika (doživotno zaposlenje), uz sve spomenuto razlog su zbog kojeg je Japan danas među privredno najjačim zemljama svijeta.
Od 1960-tih do 1980-tih, ukupni realni privredni rast je nazvan "Japansko čudo": 10% prosječno u 1960-tim, i 5% prosječno u 1970-tim, kao i 4% prosječnog rasta u 1980-tim godinama.
Japan je jedna od vodećih država u poljima naučnih istraživanja, posebno tehnologije, mašina, i u biomedicinskim naukama. Blizu 700 000 naučnika dijeli budžet predviđen za nauku u iznosu od 130 milijardi US dolara, treći iznos u svijetu. Japan je lider u temeljnim naučnim istraživanjima, sa brojnim dobitnicima Nobelove nagrade u fizici, hemiji ili medicini. Neki od glavnih doprinosa Japana su u poljima elektronike, automobilske industrije, mašinama, zemljotresnom inžinjerstvu, industrijskoj robotici, optici, hemikalijama, poluprovodnicima i metalima. Japan je vodeći svjetski centar robotike u industriji, i ima više od polovine svih svjetskih robota. Japan je najveći svjetski proizvođač automobila.
Stanovništvo
mini|271x271piksel|Gustoća naseljenosti po naseljenim mjestima u Japanu 2015.
Jezik
Više od 99% Japanaca govori japanski kao prvi jezik. Japanski jezik pripada altajskoj grupi jezika (srodan koreanskom) čini oko 49,1% riječi baziranih na kineskom, 33,8% autohtonih riječi i oko 8,8% riječi koje korijen vuku iz drugih izvora. Također, danas je u upotrebi veliki broj (izmijenjenih) riječi iz engleskog jezika. Za standardni jezik krajem devetnaestog vijeka određen je tokijski dijalekt.
Pismo se sastoji od kombinacije kineskih znakova (pismo preuzeto u šestom vijeku; dotada japanski jezik nije imao pisanu formu) i dva slogovna pisma (hiragana i katakana) nastalih u devetom vijeku. U školama se uči i pisanje japanskog jezika latiničnim pismom.
Jezik Ryukyuan, pripadnik iste grupe jezika kao i japanski, se govori na Okinavi, međutim malo djece uči ovaj jezik. Jezik Ainu je gotovo izumro, sa svega nekoliko živih govornika na Hokaidu. Najveći broj javnih i privatnih škola zahtijeva od učenika upotrebu i japanskog i engleskog jezika.
Religija
Velika većina stanovništva živi po običajima sinto i budističke religije. Primjer vjenčanja se obavljaju po sinto običajima, a sahrane po budističkim. Sinto je kao religija nastao u Japanu. Njegovi korjeni nalaze se u antičkim vjerovanjima i mitovima kada su ljudi vjerovali da duhovne sile (kami) postoje u prirodi - u drveću ili planinama. Sa razvojem sinto religije, kami su počeli da obuhvataju i heroje i druge poznate ličnosti, a u periodu pre izgradnje prvih hramova, ljudi su svoje obožavanje kamija iskazivali u prirodi.
Budizam je nastao u Indiji, a u Japan je stigao preko Kine i Koreje sredinom VI vijeka. U Japanu postoje brojne budističke sekte. Kršćanstvo su u Japan donijeli španski i portugalski misionari sredinom XVI vijeka. Mali je broj pripadnika ove religije. lijevo|mini|274x274piksel|Pripadnici šintoističke religije u Japanu mini|291x291piksel|Pripadnici budističke religije u Japanu
Kultura
Japanska kultura se veoma promijenila tokom godina, od državne tradicionalne originalne "Jōmon" kulture do savremene kulture, koja kombinuje uticaje iz Azije, Evrope i Sjeverne Amerike.
Tradicionalne japanske umjetnosti uključuju zanate: "ikebana", "origami", "ukiyo", lutke i drugo; priredbe: "bunraku", plesove, "kabuki", "noh", "rakugo"; tradicije: igre, ceremonija pijenja čaja, Budō, arhitekturu, baštovanstvo, mačeve, kao i japansku kuhinju. "Manga" je strip format, popularan i u Japanu i u drugim zemljama. Japanska muzika je eklektička, sa od susjeda posuđenim instrumentima i stilovima. "Karaoke" su široko raspostranjena aktivnost.
Sport
"Sumo" hrvanje je nacionalni sport Japana.
NGC 6173
NGC 6173 (također poznat kao MCG 7-34-83, PGC 58348 i UGC 10421) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 404 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,90 (223 hiljade sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (165 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. marta 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Srnetica (Istočni Drvar)
Srnetica je naseljeno mjesto u općini Istočni Drvar, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Na oko 12 kilometara od Istočnog Drvara, ili Potoka, skrivena u srcu planine Klekovače na preko 1.000 metara nadmorske visine smješteno je naselje Srnetica.
Historija
Srnetica, kao jedna od radničkih kolonija "Šipada", počela je nicati pred sam početak Prvog svjetskog rata. Tada je, zapravo, počela da se gradi željeznička pruga, kojom je Srnetica bila povezana sa svijetom. Bila je uskotračna pruga koju su mnogi veoma često poistovjećivali sa prugom kojom je išao sada već legendarni "Ćiro". Tu, međutim postoji velika razlika. Bila je to pruga čiji je razmak između šina bio 78 cm, dok je popularni "Ćira" imao razmak od 66 cm.
Iako je početkom 20 - og. vijeka Oštrelj (Bosanski Petrovac) bio centar Šipadovih željeznica, istinska željeznička raskrsnica bila je Srnetica. Od prvih pa sve do kraja sedamdesetih godina proteklog vijeka, kroz ovo mjesto je prolazilo, i to svakodnevno, više desetina putničkih odnosno teretnih vagona. Jedan krak je išao do Prijedora, drugi do Jajca, a interesantno je da su oba kraka duga 107 km. Srnetica je imala sve karakteristike manje varoši. Postojala je osnovnu školu koju je pohađalo pedesetak učenika. Postojao je i bioskop u kome su se uglavnom prikazivali nijemi filmovi. Radila je ambulanta sa tri ljekara, uz koju je bila otvorena i apoteku. Kasnije je osnovan i nogometni klub.
Tada je Srnetica administrativno pripadala općini Ključ. Imala je oko dvije i po hiljade stanovnika.
859.
Godina 859. (DCCCLIX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 859. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Mokraćna inkontinencija
Mokraćna inkontinencija (UI), poznata i kao nehotično mokrenje, je svako nekontrolisano curenje urina. To je čest i uznemirujući problem, koji može imati veliki utjecaj na kvalitet života. Identificiran je kao važan problem u gerijatrijskoj zdravstvenoj zaštiti. Termin enureza se često koristi za označavanje urinarne inkontinencije prvenstveno kod djece, kao što je noćna enureza (mokrenje u krevetu). UI is an example of a stigmatized medical condition, which creates barriers to successful management and makes the problem worse. Ljudima je možda previše neugodno da potraže medicinsku pomoć i pokušaju da sami upravljaju simptomom u tajnosti od drugih.
Uzrok i dijagnoza
Operacije karlice, trudnoća, porođaj i menopauza su glavni faktori rizika. Urinarna inkontinencija je često posljedica nekog osnovnog zdravstvenog stanja, ali je nedovoljno prijavljena ljedkarima. Postoje četiri glavna tipa inkontinencije:
Uzroci
Urinarna inkontinencija može biti uzrokovana i urološkim i neurološkim uzrocima. Urološki uzroci se mogu klasificirati kao disfunkcija mokraćne bešike ili nekompetentnost ureterskog sfinktera i mogu uključivati preteranu aktivnost detruzora, lošu usklađenost mokraćne bešike, mokraćovodnu hipermobilnost ili nedostatak unutrašnjeg sfinktera. Neurološki uzroci mogu uključivati infekciju, lijekove ili pripravke, psihološke faktore, poliuriju, hidrocefalus, suzbijanje stolice i ograničena pokretljivost.