cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aleksej Navaljni
Politički angažman
Godine 2004. osnovao je građanski pokret Odbor za zaštitu Moskovljana, građanski pokret protivnika korupcije i kršenja prava građana. Godinu nakon toga podržao je Omladinski pokret DA! i bio koordinator projekta Policija s ljudima. Godine 2006. koordinirao je projektom Političke rasprave, bio glavni urednik programa TVC, moderator debata Gajdar – Bagirov i Kononenko – Latinina, o kojim su ruske novine kasnije i pisale.
Dana 23. juna 2007. postao je suosnivač pokreta Narod. Godinu nakon toga je osnovao javnu organizaciju Unija manjinskih dioničara koja se bavi zaštitom prava privatnih ulagača i koja radi na problemu povećanja transparentnosti troškova monopola. Godine 2009. bio je savjetnik guvernera regije Kirov, bivšeg vođe Saveza desnih snaga, Nikite Belihog.
Partija Jabloko
Ruskoj ujedinjenoj demokratskoj stranci Jabloko pridružio se 2000. Bio je član Saveznog političkog vijeća ove stranke, 2002. je izabran kao delegat u Regionalnom vijeću moskovskog ogranka stranke. Od aprila 2004. do februara 2007. bio je šef rukovodstva moskovskog regionalnog ogranka partije.
U decembru 2007. na sastanku stranke na kojem je glavna tema bila isključivanje Navaljnog iz iste, zahtijevao je trenutnu ostavku predsjednika stranke i svih njegovih zamjenika, te ponovni izbor najmanje 70% rukovodstva. Protjeran je iz stranke zbog "nanošenja političke štete stranci, posebno zbog nacionalističkih aktivnosti". Prema Navaljnom, pravi razlog protjerivanja bio je njegov zahtjev koji je uputio osnivaču stranke, Grigoriju Javlinskom, da podnese ostavku.
Pokret Narod
Godine 2007. Navaljni je postao suosnivač Nacionalnog demokratskog pokreta Narod. Krajem juna iste godine, u Moskvi, održala se konstituirajuća sjednica pokreta i prvi sastanak njegovog političkog vijeća. Sastanak su vodili Sergej Guljaev, Aleksej Navaljni i Zahar Prilepin. Dan poslije sastanka objavljen je manifest pokreta sa 11 potpisa: Sergej Guljaev, Aleksej Navaljni, Vladimir Golišev (glavni urednik sajta NaZlobu.ru), komunist Pjotr Miloserdov, glavni urednik Limonkija Aleksej Volinec, književnik nacionalist-boljševik Zahar Prilepin, Pavel Svjatenkov, Igor Romankov, Mihail Dorožkin, te Jevgenij Pavlenko. Nakon toga je planirano da se koalicijskom pokretu pridruži i Druga Rusija, ali se to nije desilo.
Navaljni je primijetio da je nacionalizam jedna od ključnih, definirajućih tačaka ideologije pokreta, a sam se naziva "normalnim ruskim nacionalistom". Prema Konstantinu Voronkovu, biografu političara, Aleksej za sebe kaže da je "nacional-demokrat jer razdvaja nacionalnost od nacije", fokusirajući se na socijalnu, a ne na etničku komponentu ovog koncepta.
Navaljni je učestvovao u nacionalističkim protestima nazvanim Ruski marš 2006. i 2008, prvo kao posmatrač Jabloka, a zatim kao predstavnik pokreta Narod. U martu 2008. bio je svjedok brutalnog policijskog privođenja vođe Slavenske unije, Dimitrija Demuškina, te je izjavio da je unatoč Demuškinovoj reputaciji spreman svjedočiti na sudu u njegovu odbranu.
Neslaganje s Jedinstvenom Rusijom
Navaljni je popularizirao internet-mem "stranka lopova i varalica" upućen Putinovoj partiji. Ovu je frazu prvi put izgovorio 2. februara 2011. u eteru radio-stanice Finam FM. Ubrzo nakon toga, advokat Shota Gorgadze napisao je na svom blogu da su neki uvrijeđeni članovi stranke spremni na tužbu, te da im je on spreman pomoći u tome. Kao odgovor na to, Navaljni je 15. februara objavio anketu na svom blogu, gdje je čitaocima postavio pitanje "Je li Ujedinjena Rusija stranka lopova i prevaranata?". U istraživanju je učestvovalo gotovo 40 hiljada ljudi, a 96,6% njih odgovorilo je pozitivno.
Tokom sljedećih sedmica, mem je postao popularan na Yandexovim i Googleovim pretraživačima. Dana 21. februara, član Ujedinjene Rusije, predsjednik Odbora za ekonomsku politiku, na zahtjev Finam FM-a, pristao je učestvovati u raspravi s Navaljnim radi pobijanja ovih navoda. Na kraju programa, voditelj je gledaocima postavio anketu u kojoj ih je pitao s čijim stavovima se slažu: u roku od jedne minute glasalo je 1354 ljudi, od kojih je 99% glasalo za Navaljnog.
Predsjednički izbori 2018.
Putem interneta je organizovao skupljanje potpisa za njegovu nominaciju, te je istovremeno regrutovao volontere za rad u njegovom timu. Sredstva je prikupljao preko crowdfundinga.
Do kraja decembra 2017. prema njegovim podacima, 704.000 ljudi je obećalo glasati za njega, dok ih je 100.000 unaprijed poslalo podatke o pasošu. Također, prema Navaljnom, prikupio je 242 miliona rubalja u donacijama i privukao je oko 190 hiljada volontera.
Datuma 12. juna 2017. u više od 150 ruskih gradova su održani protesti u kojim je učestvovalo od 50 do 98 hiljada ljudi, dok je više od 1.700 učesnika protesta privedeno.
Kampanja se ubrzo suočila s nizom poteškoća i prepreka jer je Navaljni proveo svaki peti dan predsjedničke kampanje u zatvoru. Dana 27. marta 2017. odlukom moskovskog suda, uhapšen je zbog nepoštovanja policajaca prilikom hapšenja i novčanom kaznom od 20 hiljada rubalja zbog organizacije protestnog skupa.
Nepoznata osoba mu je 27. aprila u Moskvi bacila kaustičnu sodu u lice, uslijed čega je Navaljni zadobio hemijsku opekotinu kod desnog oka s djelimičnim gubitkom vida. Nakon desetak dana je operisan u Barceloni. Dana 30. aprila REN TV objavio je video napada, ali uslijed nedostatka dokaza i neuspješne identifikacije počinioca niko nije odgovarao.
Politički stavovi
U knjizi koju je napisao zajednom sa poljskim intelektualcem, Adamom Michnikom, pozicionirao se kao nacionalni demokrat, odnosno ruski nacionalist.
Privatni život
Navaljni je oženjen Julijom Navaljni (djevojačko Abrosimova) s kojom ima dvoje djece, kćerku Dariju i sina Zahara. Po vjeri je pravoslavni kršćanin.
Bosanski strupnik
Bosanski strupnik ili bosanska crnobina (lat. Scrophularia bosniaca G. Beck – biljka je porodice Scrophulariaceae: strupnikovice iii zijevalice.
Opis
Bosanski strupnik je višegodisnja biljka visine 40-70, rijetko i do 80 cm. Ima zadebljao i drvena­st korijen. Stabljike uspravne ili uzdignute. U prizemnom dijelu  su  bez listova, debele, bridaste, purpurne. Pokrivene su kovrđavim žljezdastim dlačicama, do vrha obra­sle listovima. Lice lisne plojke je tamnozeleno, sa papilama, a naličje sivkastozeleno, gusto ob­raslo sitnim dlačicama.
Cvjeta u junu i julu. Cvjetovi su dvospolni i ne­pravilni, tj. zigomorfni. Po 6-9 ih se nalazi u rastresitim, rahlim, paštitastim cvastima, koje se nalaze lisnim pazuhovima. Imaju duge žljezdasto dlakave peteljke koje se nakon  cvjetanja zakrive. Čašični listići su jajoliki, goli ili žljez­dasti, pri dnu srasli. Krunica dvousnata je duga oko 9 mm, 3-4  puta duža  od časice. Smeđezelena je, a u grotlu zelena, kuglasto-trbušasta. Antere su obrasle žlijezdama. Žig tučka je bradavi­čast.
Ekologija i rasprostranjenje
Stanista ove biljke su na svježim do u mjereno svje­žim, umjereno hranljivim kiselim humusnim, kamenitim tlima u subalpskom i alpskom pojasu vegetacije. Raste u svijetlim bukovim šumama i na njihovim rubovima, šumskim čistinama i prosjecima, u klekovini bora, na kamenitim blokovima, često i  u škra­pama.
Bosanski strupnik je endem jugoistočnih Dinarida do Albanije: Dalmacija, Bosna i Hercegovina, Crna Gora i Kosovo.
Locus classicus je u Bosni: Hrani­sava (Beck G., 1887.).
Svjetsko prvenstvo u atletici 2017 – 200 m (žene)
Takmičenja na 200 m za žene na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. održana su 8, 10. i 11. augusta na Olimpijskom stadionu u Londonu. Takmičenje je bilo podijeljeno u tri faze: kvalifikacije, polufinale i finale. Dafne Schippers iz Holandije s najbržim vremenom 22.05 sek. osvojila je zlatnu medalju. Marie-Josée Ta Lou iz Obale Slonovače osvojila je srebro, dok je Shaunae Miller-Uibo sa Bahama osvojila bronzanu medalju.
Kvalifikacije
Kvalifikacije su održane 8. augusta. Prve tri takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedeće tri najbrže (q) plasirale su se u polufinale.
Polufinale
mini|desno|250px|Detalj sa utrke polufinala. Polufinalna utrka održana je 10. augusta. Prve dvije takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedeće dvije najbrže (q) plasirale su se u finale.
Finale
mini|desno|250px|[[Dafne Schippers]] Finalna utrka održana je 11. augusta.
Asuni
Susjedne komune su Laconi, Ruinas, Samugheo, Senis i Villa Sant'Antonio.
Vedašić (Tomislavgrad)
Vedašić je naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Assolo
Assolo (lokalno: Assòlu, Assòu) jest općina u provinciji Oristano na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 255 metara i ima 391 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 23,88 st/km². Općina zauzima površinu 16,37 km².
Susjedne komune su Villa San Pietro, Albagiara, Genoni, Nureci, Senis i Villa Sant'Antonio.
Široka Set
Široka Set je naseljeno mjesto u sastavu općine Litija, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Litija.
Bertelovci
Bertelovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Jakšić, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bertelovci su imali 151 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja naselja koji je pripojen naselju Eminovci. U 1981. sadrži dio podataka za naselje Eminovci.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bertelovci je imalo 171 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Autoregulacija
Autoregulacija je proces unutar mnogih bioloških sistema, koji je rezultat unutrašnjeg adaptivnog mehanizma koji radi na prilagođavanju (ili ublažavanju) odgovora tog sistema na podražaje. Uz autonomnost i mogućnost autoreprodukcije, autoregulacije ja temeljna oznaka svih živih sistema, po čemu se i razlikuju od neživih (koji nemaju takve svojstvenosti) Dok većina tjelesnih sistema pokazuje određeni stepen autoregulacije, to je najjasnije uočeno u bubrezima, srcu i mozgu. Perfuzija ovih organa je neophodna za život, a putem autoregulacije tijelo može preusmjeriti krv (a time i kiseonik) tamo gdje je najpotrebnija.
Cerebralna autoregulacija
Više od većine drugih organa, mozak je vrlo osjetljiv na povećan ili smanjen protok krvi, a nekoliko mehanizama (metabolički, miogeni i neurogeni) uključeni su u održavanje odgovarajućeg cerebralnog krvnog pritiska. Autoregulacija moždanog krvotoka je ukinuta u nekoliko bolesnih stanja kao što su traumatske ozljede mozga, moždani udar, tumori na mozgu ili uporni abnormalno visoki nivoi CO2.
Homeometrija i heterometrijska autoregulacija srca
Homeometrijska autoregulacija, u kontekstu cirkulacijskog sistema, je sposobnost srca da poveća kontraktilnost i obnovi udarni volumen kada se nakon opterećenja poveća. Homeometrijska autoregulacija se dešava nezavisno od dužine vlakana kardiomiocita preko Bowditchovog i/ili Anrepovog efekata. Ovo je u suprotnosti sa heterometrijskom regulacijom, koja se reguliše Frank-Starlingovim zakonom, koji je rezultat povoljnijeg pozicioniranja aktinskih imiozinskih filamenata u kardiomiocitimaka, kao rezultat promjene dužine vlakana.
Autoregulacija koronarne cirkulacije
Budući da je srce vrlo aerobni organ, potreban mu je kisik za efikasnu proizvodnju ATP-a i kreatin- fosfata iz masnih kiselina (iu manjoj mjeri glukoze i vrlo malo laktata), koronarna cirkulacija se automatski reguliše tako da srce prima pravo protok krvi, a time i dovoljna opskrba kisikom. Ako se zadovolji dovoljan protok kisika i otpor u koronarnoj cirkulaciji raste (možda zbog vazokonstrikcije), tada se koronarni perfuzijski pritisak (CPP) proporcionalno povećava, kako bi se održao isti protok. Na ovaj način se održava isti protok kroz koronarnu cirkulaciju u rasponu pritisaka. Ovaj dio regulacije koronarne cirkulacije poznat je kao autoregulacija i javlja se preko platoa, odražavajući konstantan protok krvi pri promjenjivom CPP-u i otporu. Nagib CBF (koronarnog krvotoka) u odnosu na CPP grafikon daje 1/otpor. Autoregulacija održava normalan protok krvi u opsegu pritiska od 70–110 mm Hg. Protok krvi je nezavisan od bp. Međutim, autoregulacija krvotoka u srcu nije tako dobro razvijena kao u mozgu.
Bubrežna autoregulacija
Regulacija bubrežnog krvotoka je važna za održavanje stabilne brzine glomerulske filtracije (GFR), uprkos promjenama sistemskog krvnog pritiska (unutar oko 80-180 mmHg). U mehanizmu koji se zove tubuloglomerularna povratna informacija, bubreg mijenja vlastiti protok krvi kao odgovor na promjene u koncentraciji natrija. Nivo natrij-hlorida u filtratu mokraće detektuju ćelije macula densa' na kraju uzlaznog uda. Kada su nivoi natrija umjereno povećani, macula densa oslobađa ATP i smanjuje oslobađanje prostaglandina E2. na jukstaglomerularne ćelije u blizini. Jukstaglomerularne ćelije u aferentnoj arterioli se sužavaju, a i u aferentnoj i u eferentnoj arterioli smanjuju svoju sekreciju renina. Ove radnje služe za smanjenje GFR. Daljnje povećanje koncentracije natrija dovodi do oslobađanja dušik-oksida, vazodilatirajuće supstance, kako bi se spriječila pretjerana vazokonstrikcija. U suprotnom slučaju, jukstaglomerularne ćelije su stimulisane da oslobađaju više renina, koji stimuliše sistem renin-angiotenzin, proizvodeći angiotenzin I koji se konvertuje enzimom za pretvaranje angiotenzina (ACE) u angiotenzin II. Angiotenzin II tada uzrokuje prednost suženja eferentne arteriole glomerula i povećava GFR.
Mauricio Pochettino
Mauricio Pochettino (Murphy, 2. mart 1972.) je argentinski nogometni menadžer i bivši profesionalni nogometaš. Trenutno radi kao menadžer ekipe Paris Saint-Germain.
IC 5312
IC 5312 (također poznat kao MCG 3-59-41 i PGC 71152) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 502 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,40 (58 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 3. novembra 1896. godine.
Mauricio Pochettino
Trenerskim poslom se počinje baviti 2009. godine kada preuzima Espanyol. Na klupi španskog kluba je ostao do 2013. godine. 18. januara iste godine postaje menadžer Southamptona. Na klupi Svetaca se zadržao samo jednu sezonu. 27. maja 2014. godine preuzima londonski Tottenham. Tri puta je izabran za menadžera mjeseca u Premijer ligi. Nakon 5 godina treniranja Tottenhama, Pochettino dobija otkaz 19. novembra 2019. godine. 2. januara 2021. godine vraća se u Paris Saint-Germain u ulozi menadžera.
Za seniorsku reprezentaciju Argentine je debitovao 1999. godine. Prvi gol za reprezentaciju je postigao 17. novembra 1999. godine protiv Španije.
IC 5312
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cerovac (Jakšić)
Cerovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Jakšić, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Štangarske Poljane
mini|280px|Štangarske Poljane, krajolik Štangarske Poljane su naseljeno mjesto u sastavu općine Šmartno pri Litiji, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Cerovac (Jakšić)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Štangarske Poljane
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Štangarske Poljane su imale 72 stanovnika.
Cerovac (Jakšić)
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazivano pod imenom Cerovac Jakšićki.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cerovac je imalo 260 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Krasica (Bakar)
mini|280px|Krasica, rimokatolička crkva "Majka Božja Karmelska" Krasica je naseljeno mjesto u sastavu grada Bakra, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Rijeka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krasica je imala 1.353 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. iskazano pod imenom Donja Krasica. Sadrži podatke za bivše naselje Gornje Jelenje, koje je do 1948. iskazivano kao naselje, te za bivše naselje Jelovka koje je do 1921. iskazivano kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Krasica je imalo 1.151 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Podgraje
Podgraje su naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podgraje su imale 254 stanovnika.
Lužac
Lužac (ćir. Лужац) je naseljeno mjesto u sastavu općine Berane, Crna Gora.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Lužac je imao 983 stanovnika.
IC 3658
IC 3658 (također poznat kao PGC 42558) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 2 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,30 (1 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (0 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Arzana
Arzana (lokalno: Àrthana) jest općina u provinciji Nuoro na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 672 metra i ima 2.433 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 14,97 st/km². Općina zauzima površinu 162,49 km².
Susjedne komune su Aritzo, Desulo, Elini, Gairo, Ilbono, Jerzu, Lanusei, Seui, Seui, Seulo, Tortolì, Villagrande Strisaili i Villaputzu.
Podbeže
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podbeže su imale 85 stanovnika.
Napomena: ''U 2006. smanjeno za dio naselja koji je sa izdvojenim dijelovima iz naselja Harije, Sabonje i Tominje spojen u novo samostalno naselje Zalči.''
Lumbardenik
Lumbardenik je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Lumbardenik postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Gornji Popovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lumbardenik je imao 141 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Gornji Popovac.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Gornji Popovac. Do 1948. iskazivano kao naselje, a od 1953. kao dio naselja. U 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Gornji Popovac.''
Guča Gora
Guča Gora je naseljeno mjesto u općini Travnik, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Guča Gora se nalazi na padinama Vlašića, 9 km sjeveroistočno od Travnika, na nadmorskoj visini od 611 do 764 m. Lokalnim asfaltnim putevima povezana je sa regionalnom cestom R-440, osnosno magistralom E-660.
Historija
Guča gora se prvi put se spominje 1425. godine. Prije dolaska franjevaca,u 13. vijeku, u Lašvanskoj dolini postojala je župa sa sjedištem u Lašvi (između Putićeva i Doca na Lašvi), sa vjerojatno malim gradskim naseljem. U 14. vijeku, franjevci su tu  podigli samostan, koji se navodi u popisu Bartola Pizanskog 1385./90. godine.
Samostan i franjevačka kuća
Nakon pada Kraljevine Bosne pod osmanlijsku vlast 1463., samostan je najkasnije do kraja 15. vijeka bio nasilno porušen. U 16. vijeku u Lašvanskoj župi je bilo dvadesetak sela. U 18. vijeku ona se naziva i travničkom, a i1743. je imala 2.364 katolika; njihov broj se1768. povećao na 3.626, a 1796. na 5.315.
Franjevačka kuća u Gučoj Gori proglašena je god. 1757. hospicijem. Ona je 1764. nestala u požaru, ali je uskoro bila podignuta nova, koja se 1768. naziva rezidencijom. U njoj su tada stanovala tri franjevca. U spomenutom požaru nestale su i matične knjige. Sačuvano je tek nekoliko listića iz 1733.-34. godine.
Franjevci su 1777. kupili zemljište u Docu i tu ubrzo podigli kuću, koja je bila vlasništvo triju samostana. Gvardijani triju starih samostana: Fojnica, Kraljeva Sutjeska i Kreševo, morali češće dolaziti. Tako je Dolac na Lašvi, od 1827., postao sjedište lašvansko-travničke župe, dok je Guča Gora bila  mjesna kapelanija.
Guča Gora je 1840. iznova podignuta na rang župe, a tamošnja redovnička kuća, s naslovom rezidencije, imala je prvenstvo pred ostalim župnim kućama u tom području. Time je priznato da Guča Gora ima bogatijufranjevačku tradiciju od bilo kojeg drugog mjesta na travničkom području.
Franjevački samostan u Gučoj Gori je rimokatolički samostan koji je građen je od 1857-59. godine, a na njegovom podizanju radio je fratar Marijan Šunjić.
Župa Guča Gora
Gučogorska župa je 1877. imala 2.934 katolika, a 1935.: 2 750. U međuvremenu su od njenih dijelova formirane nove: Zenica, Vitez, Brajkovići i u najnovije vrijeme Nova Bila.
Župa Guča Gora je 1991. godine imala 3.010 vjernika, a njihov se broj,  zbog iseljavanja, do pred posljednji rat postupno smanjivao. U ratu su prognani; vratio ih se manji broj pa župa Guča Gora danas ima 1.027 vjernika.
U ovoj župi su slijedeća naselena mjesta: Guča Gora, Bandol, Banovići, Bikoši, Brankovac, Bukovica (Velika i Mala), Čifluk, Kosovo, Krpeljići, Kula, Maljine, Mosor, Postinje i Radonjići. Na području župe nalazi se podružna crkva u Bukovici (7,5x5 m) izgrađena tridesetih godina 20. vijeka, te tri grobljanske kapelice.
mini|centar|thumb|500px|Samostan i crkva Guča Gora Samostan Guča Gora je na listi nacionalnih sponenika kulture Bosne i Hervegovine.
Mjesna zajednica
U mjesnoj zajednici Guča Gora 1991. je živjelo 2.075 stanovnika.
Atzara
Atzara (lokalno: Atzàra) jest općina u provinciji Nuoro na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 553 metra i ima 1.133 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 31,54 st/km². Općina zauzima površinu 35,92 km².
Susjedne komune su Belvì, Meana Sardo, Sorgono i Samugheo.
Blagaj (Slunj)
Blagaj je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Blagaj postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je spajanjem bivših naselja Hrvatski Blagaj i Srpski Blagaj koje je do 1991. godine dio naselja Crno Vrelo, zatim izdvojeno u samostalno naselje, a potom pripojeno novoformiranom naselju Blagaj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Blagaj je imao 27 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Crno Vrelo i Hrvatski Blagaj.
Napomena: ''U 2001. nastalo spajanjem naselja Hrvatski Blagaj i Srpski Blagaj. Za navedena bivša naselja sadrži podatke u godinama kada su bila iskazivana. U 1981. i 1991. dio podataka sadržan u naselju Crno Vrelo, a istih godina sadrži podatke za naselje Pavlovac.''
Fibula (broš)
mini|Germanske fibulæ, rani 5. vijek, Kunsthistorisches Museum, Beč Fibula jeste broš ili zihernadla za pričvršćivanje odjevnih predmeta, obično na desnom ramenu. Fibula se razvijala u različitim oblicima, ali sve su bile zasnovane na principu sigurnosnih zihernadli. Za razliku od većine modernih broševa, fibule nisu bile samo ukrasne; prvobitno su služile praktičnoj funkciji: pričvrstiti odjeću, poput ogrtača. U engleskom jeziku "fibula" nije riječ koja se koristi za moderni nakit, ali arheolozi, koji također koriste "broš", posebno za vrste drugačije od drevnih vrsta "zihernadli", i za tipove sa Britanskih otoka.
Postoji stotine različitih vrsta fibula. Obično se dijele na porodice koje su zasnovane na historijskim periodima, geografiji i / ili kulturi. Fibule su također podijeljene u klase koje se temelje na njihovim općim formama. Fibule su zamijenile ravne igle koje su se koristile za pričvršćivanje odjeće u neolitiku i bronzanom dobu. S druge strane, fibule su zamijenjene kao držači odjeće dugmadima u srednjem vijeku. Njihov potomak, moderna sigurnosna zihernadla, i danas je u upotrebi.
Vojkovići (Tomislavgrad)
Vojkovići su naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Kvalifikacije za SP u nogometu 2014 (UEFA) - grupa E
Raspored utakmica utvrđen je na sastanku u Zürichu, 22. novembra 2011. Izaslanici nisu uspjeli postići dogovor o rasporedu utakmica pa je dogovor o rasporedu donesen žrijebom na kraju sastanka.
Lista strijelaca
Tokom kvalifikacija dato je 72 gola u 30 utakmica, što iznosi 2.4 gola po utakmici.
Šumnik
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Litija.
Kukuljanovo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Rijeka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kukuljanovo je imalo 905 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1890. sadrži dio podataka za naselje Plosna. U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Mavrinci (općina Čavle). Do 1981. sadrži podatke za izdvojeni dio.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kukuljanovo je imalo 775 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
UBR4
E3 ubikvitin-protein ligaza UBR4 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom UBR4 sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 5.183 aminokiselina, a molekulska težina  573.841 Da.
Tesna koža 3
Tesna koža 3 je jugoslavenski film iz 1988. sniman u režiji Aleksandra Đorđevića, scenario su napisali Siniša Pavić i Ljiljana Pavić.
Žalosni strupnik
Žalosni strupnik ili žalosna zijevalica (lat. Scrophularia tristis K. Maly – sinonimi: S. canina  L. var.  tristis K. Maly; S. hoppii Koch  var. tristis K. Maly; S. canina  L.  ssp. tristis K.  Maly) – je biljka porodice Scrophulariaceae: strupnikovice ili zijevalice.
Opis
Žalosna zijevalica je dvogodisnja biljka tankog korijena. Svi vegetativni organi su crnkasto-purpur­ni. Stabljike su joj visoke oko 20–60 cm, uspravne; naviše od sredine prelaze u usku metlicu. Listovi su skoro gotovo lirasto perasto izdijeljeni, sa širokom režnjevima, oštro i krupno nazubljeni.
Cvjeta u maju i junu, ponekad i u julu. Cvjetići su pojedinačni, na kratkim žljezdastim drškama,  koje  su kraće od čašice. Petokrpasti obodi su im sa malim kuglasto-trbušastim vjenčićem. Režnjevi tamnopurpurnih čašičnih listića su tupi, dugi 2–3 mm. Krunica je duga 3-4,5 mm. Gornja  usna je rascijepljena na dva cjelovita, bubregolika  režnja koji se gotovo preklapaju.
Plod ove zijevalice je okruglasta, zašiljena čahura, duga oko 5 mm. U njoj je  veći  broj  crnkastih sjemenki.
Ekologija i rasprostranjenje
StaniSte žalosnog strupnjaka su na serpentinskoj drobini, najčesće na usjecim, a i nasipima šumskih puteva. Raste i na  rastrošenim  kamenjarama, u svijetlim šumama  crnog i bijelog bora. Većina serpentinofilnih populacija je zabilježena na nadmorskim visinama u rasponu od oko  325–1100 m. Ekološka valenca prema variranju osvjetljenja i temperature je relativno široka. Susreće se u endemskim zajed­nicama pograničnog dijela istočne Bosne  i zapadne  Srbije, u kojima dominiraju Halacsya sendtneri, Potentilla mollis i Dianthus serbici.
Endem je unutrašnjih masiva Dinarida, kao što je dolina rijeke Duboštice kod  Vareša i Krivaje  kod Careve Ćuprije,  kod  Strmice  na   Limuu,   Stratište kod Višegrada, dolina potoka  Kruševica kod  Drin­skog,  okolina Rudog  (Gostilje, Varda, Cikota i drugdje), Rudo,  Mioce, Vardište. U zapadnoj Srbiji najčešća staništa su: Kotroman, Mokra gora, Zlatibor, Čemerno, doline rijeka Uvac,   Kamenička  reka,   Banjska  reka, Bijeli Rzav, Crni Rzav, u San­džaku kod Priboja i drugdje.
Locus classicus je Istočna Bosna kod Rudog, na  Limu  (Maly, K. 1910.).
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Lopar)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Lopar je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini - od km2 imala 1.263 stanovnika, što predstavlja 0,43%% od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno  0,03%  % od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Loparu je 0 stanovnika/km2.
Podstenje
Podstenje su naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
UROD
Uroporpfirinogen III dekarboksilaza (uroporfirinogen dekarboksilaza ili UROD) jest enzim (EC 4.1.1.37) koji je kod ljudi kodiran genom UROD sa hromosoma 1.
Podstenje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
UROD
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 367 aminokiselina, a molekulska težina  40.787 Da.
Podstenje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podstenje su imale 74 stanovnika.
UROD
Funkcija
Uroporfirinogen III dekarboksilaza je homodimerni enzim koji katalizuje peti korak u heme biosintezi, što odgovara eliminaciji karboksil grupa sa četiri acetatne strane lanci uroporfirinogen III daju koproporfirinogen III:
Mehanizam
Pri niskim koncentracijama supstrata, vjeruje se da reakcija slijedi uređeni put, sa sekvencnim uklanjanjem CO2 iz D, A, B i C prstenova, dok se pri višim razinama supstrata/enzima izgleda da je operativna nasumična ruta. Enzim u rastvoru funkcionira kao dimer, a i enzimi čovjeka i duhana su kristalizirani i riješeni u dobrim rezolucijama.
UROD se smatra neobičnom dekarboksilazom, jer vrši dekarboksilaciju bez intervencije bilo kakvih kofaktora, za razliku od velike većine dekarboksilaza. Nedavno je predloženo da se njegov mehanizam odvija kroz protonaciju supstrata pomoću argininskih ostatka.
Klinički značaj
Poznato je da mutacije i nedostatak ovog enzima uzrokuju porodičnu porphyria cutanea tarda i hepatoeritropoetsku porfiriju.
Izvještaj iz 2008. pokazao je da je nekatalizirana brzina UroD-ove reakcije 10−19 s−1, tako da je pri pH 10 ubrzanje UroD u odnosu na nekataliziranu brzinu, tj. stručnost, veća negop za bilo koji poznati enzim, 6 x 1024 M−1.
Tenetiše (Litija)
mini|280px|Tenetiše, seoske kuće Tenetiše su naseljeno mjesto u sastavu općine Litija, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Litija.
IC 5314
IC 5314 (također poznat kao MCG 3-59-42 i PGC 71160) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 507 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,50 (74 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 3. novembra 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cirknica
Cirknica je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentilj, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cirknica je imala 112 stanovnika.
Bitka za Doboj 1944.
Najveća bitka za Doboj u Drugom svjetskom ratu odvijala se u augustu 1944., kada su partizani napali  garnizon vojske NDH. Glavninu partizanskih snaga činile su 14. SNOUB i 21. slavonska brigada NOVJ.
Podstenjšek
Podstenjšek je naseljeno mjesto u sastavu općine Ilirska Bistrica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Bitka za Doboj 1944.
Historija pokreta otpora u Doboju
Razvoj industrije u Doboju je naglo povećao broj radnika na željeznici,  uz paralelno jačanje radničkog pokreta, što se  posebno  očituje u djelovanju od 1919. godine. Angažman  KPJ jača od 1938., a  njena snažnija  i organizovanija aktivnost je počela nakon dolaska u Doboj Josipa Jovanovića. Dobojska partijska ćelija je formirana je marta 1941., dok je SKOJ profunkcionirao 5 – 6 mjeseci ranije. Obje organizacije su bile vezane za Oblasni komitet KPJ u Tuzli, koji je rukovodio i  napadom  na Doboj,  augusta 1941. godine.
Podstenjšek
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ilirska Bistrica.
Bitka za Doboj 1944.
Borbene operacije
Zadnjeg dana augusta 1944. godine, 14. brigada (bez 4. bataljona) se premještala u pravcu  Doboj – Teslić. Dio njenih snaga je 1. septembra već bio u Čečavi. U okolini Teslića tada su djelovali Tešanjsko-teslićki odred, a prema Doboju i 21. slavonska brigada.
Tokom noći 2/3. septembra borci 14. brigade su napali željezničku stanicu Tešanjka na pruzi  Doboj – Teslić, rastjerali  posadu i razrušili  oko  2 km uskotračne pruge. Budući da je time bio odsječen, teslićki garnizon pa je tražio odobrenje za povlačenje prema  Doboju. Da su i četnici o tome bili najbolje informirani, svjedoči njihova obavijest  (od 3. septembra) štaba  Tesličke četničke brigade pretpostavljenoj komandi:
Štab 5. njemačkog brdskog korpusa je, 4. septembra, izdao naredbu da se Teslić toga dana evakuira, ali da se prethodno unište svi vojnički uređaji i jedna bojna ostavi na Križu, a štab 4. Lovačke pukovnije, čije su 1. i 3. bojna činile posadu Teslića, otpočeo je evakuaciju u 12:00 sati. Teslić su prvo napustili štab 4. lovačke pukovnije sa prištapskim četama i 1. bojna, a oko 14:00 sati i 3. bojna.
Od 4. septembra 14. brigada je sa svoja dva bataljona opsjedala Tešanj, uz Istovremene diverzantske akcije na komunikaciji Maglaj – Doboj. Uz puščanu  i puškomitraljesku vatru,  borce su tukli i  topovi i flakovi. Umjesto očekivane slabije domobranske posade,  sukobili su se sa njemačkom  jedinicom  koja se sa afričkog fronta povlačila za Njemačku.
U om napadu na Maglaj poginuli su: Stojan Stojković iz Vijačana, Nasko Mamić iz  Lišnje i Ljubo Malić iz okoline Prnjavora. Neprijateljska artiljerijska vatra tukla je istovremeno brdo Sikola na kome su se bataljoni zadržali, pa su ga morali napuštati. Borci i rukovodioci 2. bataljona taj slučaj sa Šljivićem dugo nisu mogli da zaborave. Četvrti bataljon brigade, koji je ostao u rejonu Šipraga, bio je u stalnom pokretu, a od  1. do 7. septembra prokrstario je selima od Gostilja (prijevoja ka Babanovcu), Šišave i Korićana  do muslimanskog sela Dub i katoličkog  manastira Guča Gora. Nakon toga, 8. septembra se vratio na područje Teslić – Jelah – Tešanj.
Na području zapadno od Doboja,  ustanak je imao jači zamah  od kraja septembra 1941. godine. Ustanička aktivnost je privremeno zaustavljena u četničkim pučevima april-maj 1942. godine, dok od početka ljeta 1943. godine se ponovo intenzivita. Krajem ljeta iste godine u Prnjavorski partizanski odred, a polovinom jeseni, u 14. srednjobosansku udarnu brigadu sa tog prostora se uključio gotovo čitav bataljon boraca.
Tesna koža 4
Tesna koža 4 jugoslavenski je film iz 1991. sniman u režiji Milana Živkovića, scenario su napisali Siniša Pavić, Ljiljana Pavić i Milan Živković.
Bitka za Doboj 1944.
Borbene operacije
Obavještajna služba 11, a zatim 53. divizije imala je ilegalni punkt i u neprijateljskom garnizonu Doboj. Ovu vezu je uspostavio Vojo Oljača, obavještajni oficir 11. NOU divizije, a zatim je održavao njegov pomoćnik Vojo Zujić (šifre: Vojo 11 i Vojo 5). Radeći na tom poslu preko pouzdanog izvora znali su da pojedini oficiri nisu još bili svjesni očekuvane propasti  Njemačke i NDH. Suradnik nije uspijevao da pridobije zapovjednika 2. jurišne bojne 4. lovačke pukovnije. O tome je izvijestio Voju 5, tražeći od njega pomoć.
Na ugovorenom sastanku, održanom  7. septembra u Tešanjci, domobranski predstavnici su tražili da se po prelasku na stranu NOVJ ne razoružavaju već da ostanu kao kompletne jedinice. Dogovoreno je da prije početka napada  (koji je bio predviđen za 9. septembar u 21:30), domobrani razoružaju ustaše i Nijemce – garnizonske instruktore.
Nakon povratka u Teslić,  komandant 53. divizije želio je da cijelu stvar ubrza i promijeni ono što je dogovoreno, pa je poslao preko obavještajnog oficira divizije, domobranskom pukovniku Tanoviću poruku da se dsogovor realizira dan ranije, 8. septembra u 21:30 časova. Obavještajni oficir je obukao uniformu domobranskog oficira i na motciklu se odvezao prema Doboju, gdje je uspostavio vezu sa Tanovićem i Telarevićem i prenio odluku štaba 53. divizije.
U Doboju i okolnim selima se tada nalazio štab 1. lovačkog zdruga sa prištapskim jedinicama i 4. lovačkom pukovnijom. Unutrašnja linija odbrane Doboja protezala se od rijeke Bosne (bunker na željezničkoj pruzi)  u pravcu  pravoslavna crkva – bolnica – muslimansko groblje – Stari grad (tvrđava) – Dom poglavnika – naselje Feld-žandarmerije, do prehrambenog skladišta. Te pozicije su zaposjeli dijelovi 2. rezervne ustaške bojne 11. stajaćeg zdruga, Nijemci iz jedinice odsjeka za osiguranje »D« i vojni instruktori iz 1. bojne 4. lovačke pukovnije. Svi su bili pod komandom njemačkog pukovnika Steinheisera.
U Doboju su bili i
Garnizon je napala 53. divizija sa  21. slavonskom i 14. srednjobosanskom brigadom, bez 4. bataljona. Dvadeset i prva slavonska imala je zadatak da nastupa sa sjevera, a 14. srednjobosanska od juga i zapada. Zadatak je bio da se poslije predaje jedinica na spoljnjoj liniji odbrane produži nastupanje, razbije unutrašnji sistem odbrane i zauzme grad.
Više oficire dobojskog garnizona, 8. septembra oko 17:00 sati  je pokrenula vijest da je komandant 1. lovačkog zdruga, pukovnik Luka Sarić, napustio komandno mjesto i prešao u Trebavski četnički odred. Oficiri koji nisu znali za dogovor o predaji potražili su Asima Tanovića, komandanta 6. posadnog zdruga, i Slavka Telarevića, komandanta 5. artiljerijskog puka, da neko od njih privremeno preuzeo komandu nad 1. lovačkim zdrugom. Ustanovljeno je da njih nema i da su prešli na stranu partizana.
U određeno vrijeme, napad je otpočela 14. srednjobosanska brigada napadom na kotu 258:
, pisalo je  o tome kasnije u izvještaju  štaba 1. lovačkog zdruga.
Odmah nakon ovog napada, Druga bojna je  prešla je na stranu jedinica partizanske 53. divizije. Kada je 21. slavonska brigada pošla u napad, pred njom je bio otvoren put sve do druge linije odbrane.
Prvi bataljon 14. srednjobosanske udarne brigade je nastupao prema gradu, iz  prava južnije od Denkovače, a 3. bataljon između rijeke Bosne i Makljenovca, prema tvornici  šećera. Treći i 1. bataljon su došli su do unutrašnje linije odbrane Doboja i djelimično su upali u grad i iza ove linije, što dokazuju neprijateljska  dokumenta:
To je primoralo ostatke štaba 1. lovačkog zdruga da se skloni u zgradu gdje se nalazio njemački štab. Posebne teškoće je  imao 2. bataljon 14. brigade, koji je napadao preko Makljenovca, kada je zbog zabune u koordinaciji akcije ranjeno nekoliko boraca, a bilo je i poginulih. Počela je bitka koja je trajala do oko  5:00  sati.
Te noći je u partizane je prešla velika većina oficira  1. lovačkog zdruga i sve njegove prištapske jedinice sa svojim komandnim kadrom (izuzev sanitetske čete), kao i  dompobrani 6. posadnog zdruga, a pred zoru se na Denkovaču izvukao i 5. artiljerijski puk i baterija 16. artiljerijskog puka. Pošto se 3. bojna još branila na Makljenovcu, na nju je 9. septembra, domobranski artiljerijski puk sa Denkovače otvorio vatru. Ta bojna se zatim počela naglo  povlačiti, a dijelovi 2. bataljona bili su upali u njihove rovove, ali se pozicijska  borba nastavila sve do 8:00 sati. Tada je 2. bataljon, uz pomoć 1. bataljona i pomoć  partizanima pridošle domobranske artiljerije, izvršio novi napad i sa 1. bataljonom potisnuo 3. bojnu. Partizani su prodrli sve do katoličke crkve.
Epilog
Unatoč punom angažmanu svih snaga, partizanske  jedinice, nisu uspjele slomiti otpor neprijatelja koji se ogorčeno branio. Glavnu ulogu u odbrani su imali Nijemci, koji su se povukli u srednjovjekovnu dobojsku utvrdu i odatle se žestoko branili.
Austis
Austis (lokalno: Aùstis) jest općina u provinciji Nuoro na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 737 metara i ima 820 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 16,13 st/km². Općina zauzima površinu 50,81 km².
Susjedne komune su Neoneli, Nughedu Santa Vittoria, Olzai, Ortueri, Sorgono, Teti i Tiana.
Vranjače
Vranjače su naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Bitka za Doboj 1944.
Epilog
Po pristizanju pomoći neprijatelju, partizani su bili prisiljeni na povlačenje, skupa sa svim domobranima i njihovim  jedinicama koje su u toj borbi prešle na stranu NOB-a. Tada je iz grada izašlo ukupno  oko 1.150 domobrana i domobranskih starješina. Kao plijen, donijeli su 4 haubice  i 6 brdskih topova,  ruske proizvodnje (ZIS). Nakon toga, Nijemci i ustaše su (10. septembra) uspostavili  svoju  vlast u Doboju. Ostaci 1. lovačkog zdruga su, i pored pokazane odanosti Nijemcima i ustaškoj državi NDH, istjerani iz Doboja i to samo naoružani puškama.
Ovi neprijateljski dijelovi su  pješice otišli za Gračanicu, gdje se već nalazila 3. bojna 4. lovačke pukovnije. Ukupno je bilo 29 oficira, 73 podoficira i oko 700 domobrana. Od teškog oružja imali su: 1 ručni bacač, 1 teški mitraljez i 18 puškomitraljeza.
Iz 21. slavonske brigade u ovim borbama teško je ranjen komesar brigade Franjo Srempf. Otpremljen je kolima za Prnjavor. Teška rana i loš put doprinijeli su da 19. septembra umre u Prnjavoru, gdje je i sahranjen.
U ovom napadu, Doboj  nije zauzet, ali se u svijesti boraca i stanovništva javio još veći animozitet prema neprijatelju  i uvjerenje da  se uskoro može očekivati  i oslobođenje.
Plosna
Plosna je naseljeno mjesto u sastavu grada Bakra, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Rijeka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Plosna je imala 44 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1890. dio podataka sadržan je u naselju Kukuljanovo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Plosna je imalo 29 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Petnjik
Petnjik (ćir. Петњик) je naseljeno mjesto u sastavu općine Berane, Crna Gora.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Petnjik je imao 583 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
IC 3659
IC 3659 (također poznat kao PGC 86328) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Teodora Krajewska
mini Teodora Krajewska rođ. Kosmowska, [fonetski: Teodora Krajevska] (Varšava, 1854. – Varšava, 5. septembra 1935.) bila je poljska doktorica i učiteljica.
U mladosti, Krajevska je radila u školama i pisala romane. Iznenadila je svoju porodicu preselivši se u Švicarsku da studira medicinu 1883. Godine 1892. su je vlasti Austro-Ugarske zaposlile da radi kao službenik javnog zdravstva u Bosni i Hercegovini. Jedna od prvih žena koje su se bavile medicinom u Bosni i Hercegovini i Austro-Ugarskoj, Krajevska je uglavnom liječila bosanske muslimanke, za koje je smatrala da su podložne određenim zdravstvenim problemima. Krajevska je napisala detaljne bilješke o stanju žena i muslimanskim običajima. Ovi spisi, objavljeni 1989. godine, otkrivaju pokroviteljski odnos prema muslimanima koji je bio uobičajen za to doba. Krajewska je ostala u Bosni nakon raspada Austro-Ugarske, ali ju je gubitak vida primorao da se povuče 1922. Godine 1928. vratila se u Varšavu, to je bila odluka koju je požalila. Umrla je u Varšavi.
Porodica i obrazovanje
Teodora Krajevska rođena je u porodici u varšavske inteligencije, koja je tada bila dio ruske Poljske. Njen otac, Ignaci, je radio u školi, dok je njena majka, Severina (rođena Glovčinjska), odgajala njihovih osam ćerki. Nakon što je završila prestižnu žensku gimnaziju u Varšavi, položila je učiteljski ispit i počela da predaje aritmetiku učenicima gimnazije. Napustila je posao 1876. godine, kada se udala za Ignacija Krajevskog, profesora klasične filologije. Par je u svom domu zabavljao razne pripadnike inteligencije. Ovi kontakti su uticali da Krajevska počne da piše romane, pesme i kritike književnosti, kao i da prevodi.
Prekretnica u životu Krajevske bila je smrt njenog muža 1881. godine. U početku je nastavila svoju nastavničku karijeru, radeći u privatnoj gimnaziji koju su vodile njene tetke, i nastavila da piše romane. Očekivalo se od mladih poljskih udovica u to vrijeme da će se ponovo udati, ali Krajevska je prkosila i društvenim normama i željama svojih roditelja. Napustila je Varšavu 1883. godine, otputovala u Švicarsku i upisala Univerzitet u Ženevi. Krajevska je prvo studirala fiziologiju, postavši prva žena asistentkinja u istoriji univerziteta, a zatim je prešla medicinu. Aktivno je bila uključena u aktivnosti poljske dijaspore u Švicarskoj, služeći kao predsjednica Udruženja poljskih studenata.
Krajewska je položila završne ispite 1891. godine i naredne godine dobila nagradu za doktorsku disertaciju, ali je otkrila da ne može dobiti nostrifikaciju svoje diplome niti se baviti medicinom u svojoj domovini.Stoga se odazvala na obavijest austrougarskih vlasti, koje su tražile liječnice za rad u Bosni i Hercegovini.
Medicinska karijera
Teodora Krajevska je 1892. godine imenovana za službenicu javnog zdravstva okruga Tuzla sa činom kapetana. Za obavljanje akušerskih i ginekoloških zahvata pohađala je obuku na klinici u Beču. Žene u to vrijeme nisu mogle studirati niti se baviti medicinom u Austro-Ugarskoj, ali su izuzeci morali biti napravljeni za Bosnu i Hercegovinu, gdje su muslimanke odbijale da ih liječe muški ljekari. Tako Krajevska nije bila samo jedna od prvih liječnica u Bosni i Hercegovini nego i u Austro-Ugarskoj. Ukupno sedam žena je bilo zaposleno za liječenje bosanskih žena; Krajevska je bila jedna od dve Poljakinje. Prije preuzimanja funkcije, Krajevska je morala uzeti austrougarsko državljanstvo. Naslijedila je Anu Bajerovu, Čehinju, koja je dala ostavku ubrzo nakon imenovanja zbog čestih nesuglasica sa svojim vojnim nadređenima. Bajerova nije bila voljna da se brine pretežno o bosanskim muslimankama, dok je Krajevska prihvatila zadatak.