cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Milan Obrenović (kralj)
Vladavina
Srbija, na nagovor Rusije, ponovo objavljuje rat Osmanlijama 2. decembra 1877. Najbolje osmanlijske snage bile su na frontu sa Rusijom, pa je Srbija lako uspijela da oslobodi Niš, Pirot i Vranje. Na Berlinskom kongresu Srbija je dobila nezavisnost i slijedeće okruge: Vranjski, Niški, Toplički i Pirotski okrug, ali je Austro-Ugarska dobila Bosnu i Hercegovinu na upravljanje. Narod u Srbiji nije bio zadovoljan. Očekivali su više teritorija i bili su uvjereni da ih je Rusija izdala. Sličnog mišljenja je bio i knjaz Milan. Odlučio je da se okrene Austriji. mini|desno|250px|Kralj Milan sa evropskim vladarima u dvorcu Homburg 1883. godine. Godine 1881. potpisana je čuvena Tajna konvencija. Ona je podrazumijevala prijateljsku politiku između Srbije i Austrije. Srbija nije trebala trpiti nikakve provokacije i spletkarenja protiv Austrije na svojim teritorijama, a zauzvrat je Austrija trebala podržati proglašenje Srbije za kraljevinu. Godine 1882. Milan se proglasio za kralja. Iako je Srbija dobila nezavisnost i postala kraljevina na Milana su za kratko vrijeme izvršene čak tri atentata čija je pozadina bila posledica odvajanja Srbije i Bosne i njihovo podpadanje pod austrijsku, odnosno evropsku sferu uticaja. Titula kralja mu nije donijelo ugled u narodu, već je postao još omraženiji. Iz straha od narodne pobune, kralj je odlučio da se od naroda pokupi svo oružje. Kao odgovor na ovo, u istočnoj Srbijii izbija Timočka buna. Pobuna je ugušena. Radikali su okrivljeni za nju, pa je stranka zabranjena. Rukovodstvo radikala je pobjeglo u Bugarsku. Godine 1885, nakon što je Bugarskoj pripojena Istočna Rumelija, kralj joj je postavio ultimatum; ili je Bugarska trebala dati Srbiji grad Vidin i još neke teritorije kao odštetu, ili rat. Bugarska nije pristala, pa je kralj objavio rat. Rat je završen katastrofalnim porazom Srbije. Uspostavljeno je predratno stanje u teritorijama. Kralj Milan je 1888. godine donio slobodoumni, takozvani Radikalski ustav. Zatim je abdicirao i ostavio vlast sinu Aleksandru.
Kasniji život i smrt
Milan se vratio u Srbiju 1897. godine kao vrhovni komandant vojske, koju je potpuno reformisao i modernizovao. To su mu i najveći protivnici priznavali kao veliku zaslugu. Sin ga je protjerao iz Srbije 1901. godine jer Milan nije podržao sinovljev brak sa Dragom Mašin. Umro je 11. februara 1901. godine, u Beču, od upale pluća.
Dinko Delić
Biografija
Rođen je u Slavonskom Brodu. Gimnaziju je završio 1976. u Gradačcu, a Filološki fakultet u Beogradu 1980. godine. Studirao je postiplomske studije: kurs sociologije književnosti (1982-86) na Filološkom fakultetu u Beogradu i kurs postmoderne književnosti (2002-06) Filozofskom fakultetu u Tuzli. Do 1993. radio je u Gradačcu kao profesor književnosti, pisao, bavio se muzikom i pozorištem. Od 1993. živi u Tuzli, sarađuje sa medijima i sa nevladinim organizacijama i radi honorarno u izdavaštvu.
Kao član Jazz Big Banda RTV Tuzla (1993-94) Dinko Delić imao je više zapaženih nastupa. Radio je kao muzički producent mladim rock-grupama i bio prvi muzički urednik redakcije Neovisnog radija "Hayat" Tuzla (1993-95). Učestvovao je u Soros programima: "Leteća učionica i radionica" (LUR) 1996. u Mostaru i 1997. u Sarajevu. Od 1997. do 2004. godine bio je trener Debatnog centra BiH implementirajući Karl Popper i parlamentarnu debatu u srednjoj školi i na univerzitetu. Tada učestvuje i u debatnim emisijama "Za i protiv" Redakcije omladinskog programa RTV BiH.
NGC 1572
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dinko Delić
Biografija
Dinko Delić nastupao je (1996-2021) na mnogim književnim manifestacijama u Bosni i Hercegovini, Srbiji, Crnoj Gori, Hrvatskoj, Sloveniji i Maleziji. Bio je predsjednik Savjeta Gradačačkih književnih susreta (2003-2006) i urednik časopisa "Diwan"(1999-2006). Od 1997. godine kao urednik radi honorarno u izdavaštvu. mini|Dinko Delić, Julijana Matanović i Irfan Horozović na Gradačačkim književnim susretima 2005. godine. Razgovori i promocije knjiga u bašti Biblioteke "Alija Isaković" u Gradačcu. Objavljena mu je zbirka kratkih formi Opljačkani sarkofag 1998. godine u Sarajevu u izdanju biblioteke "Harfa" Međunarodnog centra za mir. Drugu zbirku proze, poezije i eseja Bosanska knjiga mrtvih objavio je u Mostaru 2001. u biblioteci "Kolaps" Alternativnog instituta. Multimedijalni projekat Daroga za Katmandu (poezija, ilustracije i muzički CD) objavljen je 2020, u izdanju kuće Repro-Karić u Tuzli. A u pripremi su mu zbirka eseja, studija i publicistike, te knjiga izabranih stihova Gitarske i druge pjesme.
Objavljivao je pjesme, kratke priče, eseje i književne studije u web-izdanjima: "Muse Apprentice Guild" (USA), "CEEOL" (Njemačka), Eurozine (Austrija), "Gangway" (Australia-Austria), "LitKon" (Hrvatska), "Balkanski književni glasnik" (Srbija) i "Blesok" (Makedonija), te u časopisima i novinama: "Tema", "Zarez", "Poezija", "Bošnjačka pismohrana", "Behar" i "Sapho" (Hrvatska), "Književna kritika", "Gradina" i "ProFemina" (Srbija),"CYM" (Makedonija), "Ars" (Crna Gora), "Balcanis" (Slovenija), "Szescsetszescdziesiatszesc" (Austrija), "Kartki" i "Ha!art" (Poljska), "Putokaz", "Književna revija", "Iza", "Razlika/Differance", "Most", "Lica", "Forum Bosnae", "Album", "Odjek", "Godišnjak Preporoda", "Ostrvo", "Hrvatska misao", "Život", "Zeničke sveske", "Status", "Prosvjetni list", "Kolaps", "Riječ", "Motrišta" i "Diwan" (BiH).
Enkaustika
mini|200px|Portret iz al Faiyuma, enkaustika na drvetu, 55-70. mini|200px|Sveti Petar, [[ikona iz samostana Svete Katarine s planine Sinaj (Egipat), enkaustika na drvetu, 6. vijek]] Enkaustika (grč. enkaiein - paliti) antički način slikanja pomoću voska. Smrvljene boje se miješaju sa ugrijanim voskom i na ploču ili zid se nanose ugrijanom lopaticom. Kad boje očvrsnu zadržavaju trajan sjaj i intenzivnost tonova.
Enkaustika je bila poznata već u starom Egiptu. Sačuvani su realistični posmrtni portreti nađeni na sarkofazima u El Faiyumu koji su nastali u razdoblju od 1. do 4. vijeka. U Pompejima i Herkulanumu sačuvane su zidne slike rađene u ovoj tehnici. Enkaustika je korištena i za oslikavanje ikona u ranom bizantijskom razdoblju.
NGC 4607
NGC 4607 (također poznat kao IRAS 12386+1209, MCG 2-32-176, PGC 42544 i UGC 7843) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 104 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,90 (88 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio R. J. Mitchell 24. aprila 1854. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 794
NGC 794 (također poznat kao IC 191, MCG 3-6-24, PGC 7763 i UGC 1528) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 378 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 1,30 (143 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (121 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. oktobra 1784. godine.
NGC 3115
NGC 3115 (također poznat kao MCG -1-26-18, PGC 29265 i UGCA 199) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 30 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 7,20 (64 hiljade sg) a najmanji 2,4 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. februara 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vivian Fuchs
Biografija
Fuchs je rođen 1908. godine u Freshwater, Ostrvo Wight, i pohađao je Koledž Brighton i Koledž St John's na Kembridžu. Fuchs je studirao geologiju. Njegova prva ekspedicija je bila ona iz 1929. godine na Grenlandu sa svojim tutorom Jamesom Wordieom. Nakon diplomiranja 1930. godine putovao je sa ekspedicijom univerziteta Kembridž da proučava geologiju jezera u istočnoj Africi. Kasnije se pridružio antropologu Louisu Leakey u ekpediciji u klisuru Olduvai. Fuchs se 1933. oženio sa Joyce Connell. Ona ga je pratila na ekspediciji na Rudolfovo jezero 1934. godine. Nalazi ove ekspedicije, u kojoj je nestalo dvoje njihovih kolega, donijeli su Fuchsu doktorat na Kembridžu 1937. godine.
Fuchs je u tridesetoj godini pristupio Teritorijalnoj armiji i bio razmješten na Zlatnoj obali od 1942. do jula 1943. Vratio se London i postavljen je u štab Druge armije gdje je bio zadužen za civilna pitanja. Druga armija je prešla u Portsmouth radi iskrcavanja na Normandiju. Fuchs je stigao do Njemačke na vrijeme da bude svjedok puštanja zarobljenika iz koncentracionog logora Belsen. Kasnije je upravljao okrugom Plön u Schleswig-Holsteinu do oktobra 1946. godine, kada je otpušten iz vojne službe sa činom majora.
Fuchs je bio član Britanskog centra za posmatranje Antarktika od 1947. godine. Cilj ove organizacije je bio da propagira britanska prava na Antarktiku i da podrži naučna istraživanja. Fuchs je 1950. godine zatražio da osnuje novu londonsku naučnu kancelariju udruženja da bi planirao istraživanje Antarktika. Direktor ove organizacije bio je od 1958. godine (nakon povratka sa uspješne ekspedicije na Antarktik) do 1973. godine Supruga Joyce je preminula 1990. godine od srčanog udara. Sljedeće godine se oženio sa Eleanor Honnywill, bivšom ličnom asistenticom u Britanskoj antarktičnoj mreži. Umro je u Kembridžu 11. novembra 1999. godine.
Komonveltska transantarktička ekspedicija
Fuchs je najpoznatiji kao vođa Komonveltske transantarktičke ekspedicije koja je izvela prvi prelazak Antarktika. Planiranje ekspedicije je počelo 1953. godine i cilj je bio da se pređe kontinent za 100 dana, od Weddellovog mora, preko Južnog pola do Rossovog mora. Fuchs i njegova grupa su stigli na Antarktik januara 1957. godine, a krenuli su iz baze Shackleton 24. novembra 1957. godine. Naučnici su utvrdili debljinu leda na polu i visinu kopna ispod leda. Na dan 2. marta 1958. godine Fuchs i ostali su završili prelazak stigavši do baze Scott, nakon pređenih 4.000 km u periodu od 99 dana.
Fuchs je 1958. proglašen za viteza od strane engleske kraljice Elizabete II. Zajedno sa ser Edmundom Hillariyem, Fuchs je 1960. godine napisao knjigu „Prelazak Antarktika“.
HIST2H2AB
Histon H2A tip 2-B jest protein koji je kod ljudi kodiran genom HIST2H2AB sa hromosoma 1.
Bundestag
Der Bundestag je savezni parlament Savezne Republike Njemačke sa sjedištem u zgradi Reichstaga u Berlinu. U političkom sistemu Njemačke je jedini upravni organ, koji se na izborima bira direktno od građana državljana Njemačke. Zakonom propisani broj članova parlamenta je 598. Stvarni broj, zbog prelaznih i kompenzacijskih mandata je obično veći.
HIST2H2AB
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 130 aminokiselina, a molekulska težina 13.995 Da.
Funkcija
Histoni su osnovni jedarni proteini koji su odgovorni za nukleosomsku strukturu hromosomskog vlakna u eukariotima. Nukleosomi se sastoje od približno 146 bp DNK omotane oko histonskog oktamera, sastavljenog od parova svakog od četiri jezgra histona (H2A, H2B, H3 i H4). Hromatinsko vlakno se dalje sabija kroz interakciju histonskog linkera H1, sa DNK između nukleosoma, kako bi se formirale strukture hromatina višeg reda. Ovaj gen je bez introna i kodira člana porodice histoni H2A. Transkripti ovog gena sadrže palindromski terminacijski element.
Bundestag
Njemačkom parlamentu je po nomenklaturi Njemačke pošte dodijeljen poštanski broj 11011.
Sastav
Na Skupštinskim izborima u Njemačkoj 2013. godine 22. septembra 2013. izabran je 18. saziv Bundestaga. U ovom sazivu su zastupljeni koalicija CDU/CSU sa 310 mandata, SPD sa 193, koalicija Bündnis 90/Die Grünen sa 63 i Die Linke sa 64 mandata. FDP prvi put nije zastupljena u parlamentu.
Shania Twain
Shania Twain (Windsor, Kanada, 28. august 1965.) je popularna kanadska country i pop pjevačica. Rođena je kao Eilleen Regina Edwards.
Shania Twain je objavila 35 singlova i 4 studijska albuma, dva albuma sa hitovima i jedan soundtrack. Ukupno je prodala 85 miliona albuma širom svijeta.
U jednom televizijskom intervjuu 2007. godine, Shania Twain je najavila da sa svojim mužem radi na pjesmama za novi album koji će se na tržištu najranije pojaviti 2008. godine.
Ženevsko jezero
Ženevsko jezero (fr. Lac Léman ili Lac de Genève; njem. Genfersee) je jezero u Švicarskoj (60%) i Francuskoj (40%). Ono je poslije Balatonskog jezera, koje se nalazi u Mađarskoj, najveće jezero u srednjoj Evropi. Njegova površina iznosi 582 km2 (od čega 348 km2 pripadaju Švicarskoj, a 234 km2 Francuskoj). Njegova maksimalna dubina iznosi 310 m.
Na kraju jezera kod Ženeve, počinje rijeka Rona koja se uliva u Sredozemno more.
Tirol (pokrajina)
Tirol je jedna od devet pokrajina Republike Austrije. Glavni grad je Innsbruck. Pokrajina ima 746.153 stanovnika.
Teritorijalna podjela
Tirol je teritorijalno i politički podijeljen na 9 okruga (njem.:Bezirk). Okruzi su podijeljeni na - grada i - općine, od kojih - ima tradicionalni Markt status (njem:''Marktgemeinde).
Korejski rat
Korejski rat je naziv za oružani sukob koji su između 1950. i 1953. godine vodili Sjeverna i Južna Koreja. Na strani Južne Koreje borile su se snage Ujedinjenih Naroda predvođene Sjedninjenim Američkim Državama, Velikom Britanijom i Australijom, dok je Sjevernu Koreju opremom pomagao Sovjetski Savez, a Kina je poslala dobrovoljce nakon invazije snaga UN-a.
Korejski rat je okvalificiran kao građanski rat koji je završen 27 jula 1953 primirjem između Sjeverne i Južne Koreje čime je granica vraćena na 38. paralelu tj. stanje kakvo je bilo i prije početka rata.
Uzrok rata
Prema dogovoru postignutom u Teheranu, nakon što je otvoren drugi front na zapadu Evrope i nacistička Njemačka dovedena pred poraz, Sovjetski Savez je 6. augusta 1945. objavio rat Japanu. Ubrzo su Sovjetske trupe došle do 38. paralele gdje su po dogovoru stali dopustivši amerikancima da oslobode južni dio Korejskog poluotoka.
Početak rata
Rat je počeo napadom sjevernokorejske vojske 25. juna 1950. godine. Pokriveni artiljerijskom vatrom i djelovanjem ruskih lovaca i bombardera, oko 150 000 vojnika i 150 tenkova (T-34) brzo je izborilo pobjedu nad malobrojnijom, slabije opremljenom i demoraliziranom južnokorejskom vojskom. Međutim kao veliki probelm se ispostavila slaba logistika koja je stojala iza Sjevernokorejske vojske. Da bi obskrbili svoju vojsku koja je napredovala prema jugu Sjeverna Koreja je zarobila hiljade civila tjerajući ih da prenose zalihe i vojni materijal na front. Ovakve kolone su bila laka meta za protivničku avijaciju. Popodne 28. juna snage Sjevera ušle su u Seul čime je za njih rat bio završen. Očekujući brzu kapitulaciju Juga, Kim Il-Sung nije činio ništa na utvrđivanju osvojenih položaja misleći da će napad SAD izostati. Na napad su SAD reagirale koristeći sovjetski bojkot Ujedinjenih Naroda izglasavši rezoluciju kojom se u cilju suprostavljanja južnokorejskoj agresiji može koristiti vojna sila. Odluka predsjednika Trumana da ulazak američkih vojnih snaga u borbu proglasi policijskom akcijom Ujedinjenih naroda bila je moguća samo zato što Sovjetski savez nije mogao da uloži veto u Savjetu sigurnosti. Njihov je predstavnik godinu dana bojkotovao sjednice jer nije htio da sjedi za istim stolom sa delegatom nacionalnokineske vlade na Tajvanu koji je i dalje nastupao u ime cijele Kine.
Elektronegativnost
Elektronegativnost (simbol: χ) je hemijska osobina koja pokazuje sposobnost atoma (rjeđe funkcionalne grupe) da privuče elektrone zajedničkog elektronskog para. Pojam elektronegativnost prvi put je upotrijebio Linus Pauling 1932. godine u sklopu svoje Teorije valentne veze. . Dokazano je da postoji značajna korelacija između elektronegativnosti i ostalih hemijskih osobina. Elektronegativnost se ne može direktno mjeriti. Nju je moguće izračunati iz ostalih atomskih i molekularnih osobina. Postoje mnoge metode izračunavanja elektronegativnosti, a dobiveni rezultati odgovaraju periodičnim trendovima između elemenata.
Korejski rat
Početak rata
U Južnu Koreju su počele pristizati snage Ujedinjenih Naroda, prvenstveno vojnici iz SAD koji su bili stacionirani nakon Drugog svjetskog rata u Japanu - 24 pješadijska divizija, te snage Velike Britanije i zemalja Commonwealtha koje su koliko-toliko stablizirale situaciju, ali su do septembra 1950 pretrpjele velike gubitke i pod kontrolom Juga jedva zadržale mostobran kod Pusana. 5. jula desio se prvi sukob Sjevernokorejskih snaga sa američkim vojnicima u bici kod Osana
Američko uplitanje
mini|250p|Američke snage iskrcavaju se na plaži pokraj Inchona, dan nakon početka ofanzive
Prekretnicu u ratu predstavljalo je iskrcavanje američkih snaga kod Inchona, u sjevernokorejskoj pozadini. Glavnokomandujući snaga UN-a, američki general Douglas MacArthur naredio je iskrcavanje pored Južnokorejskog grada Incheona, a zatim je nastavio dalje oslobodivši Seul te je tako presjekao linije opskrbe komunističkih snaga. Sjevernokorejske jedinice su bile prisiljene na užurbano povlačenje, što je iskoristila Južna Koreja spojivši se sa snagama UN-a sa kojima su nakon toga oslobodile cijeli teritorij Južne Koreje. No, opijen pobjedom, američki komandant, general Douglas MacArthur je odlučio nastaviti rat, prijeći 38. paralelu i ujediniti Koreju, ovaj put pod američkim patronatom. Rat je nastavljen sa dozvolom UN-a i uz protestvovanje Kine koja je bila zabrinuta da li će snage UN-a stati na granici Sjeverne Koreje i Kine. Mnogi na zapadu, ukljućujući i MacArthura, su mislili da je širenje sukoba na Kinu jedino moguće i pravilno riješenje, ali naredba predsjednika SAD-a Trumana je bila da se sukob ne širi na Kinu.
Kineska ofanziva
mini|150p|Zaraćene strane su napredovale i nazadovale tokom sukoba, ali na kraju je linija fronta ostala skoro identična predratnoj granici
Međutim sam potez prelaska 38. paralele ozbiljno je zabrinuo komunističku vlast u NR Kini, koja je pokušala upozoriti Amerikance da se zaustave ili će se sjevernokorejskim jedinicama pridružiti kineske snage. Američki generali su uvjeravali Trumana kako nema opasnosti od Kineskog uplitanja, a u slučaju da do istog dođe da Kina nema dovoljno jaku avijaciju da se suprostavi SAD-u. Truman je namjeravao da u Koreji vodi ograničeni rat i da spreči svako proširenje na Kinu i Sovjetski Savez ali je vrhovni komandant trupa UN-a, general MacArthur, samovoljno proširio svoj mandat i suprotno od onoga što mu je bilo naređeno krenuo je u jesen 1950. zajedno sa juznim Koreancima prema rijeci Yalu gdje se nalaze elektrane koje su mandžursko industrijsko područje snadbijevale strujom. MacArthur je Trumana ubjeđivao kako se Kinezi neće usuditi da se umješaju u te borbe jer ako to učine izgubili bi obraz a komunizam bi doživio poniženje. Međutim MacArthur je ignorisao prisutnost dobrovoljaca Četvrte borbene armije generala Lin Piao-a na samoj granici sa Korejom. Pošto su upozorenja Kine ignorirana, Kinezi su 19. oktobra poslali 300,000 "dobrovoljaca" preko granice, a dotadašnju američku premoć u zraku su po prvi put izazvali mlazni sovjetski lovci MiG-15 obojeni u kineske boje. Nakon prvog napada i poraza snaga UN-a, kineske snage su se povukle u planine. Za MacArthura ovo je bio znak slabosti tako da je naredio dalje napredovanje misleći da je prvi udar najviše što je Kina u stanju da uradi. Kao i prvi put kineska vlada je davala snažna upozorenja da se ofanziva prema rijeci Yalu i kinesko-korejskoj granici prestane, ali još jednom zapadne zemlje su se oglušile na njih. Kada ni to nije dovelo do zaustavljanja američkog napredovanja prema kineskoj granici, u novembru su Kinezi poduzeli snažnu ofanzivu, udarili u bok iznađenih američkih snaga, nanijeli im teške gubitke i natjerali ih na povlačenje - koje mnogi danas drže najdužim u američkoj vojnoj historiji. Još jednom napredovanje Sjeverne Koreje je bilo zaustavljeno zbog slabe logističke podrške. Municija, hrana i ostale potrepštine morale su biti nošene na rukama ili biciklima od kineske granice do linije fronta što je ozbiljno smanjilo snagu kineske vojske. Vrhunac svoje ofanzive ujedinjene snage Kine i Sjeverne Koreje dostigle su došavši do Seula koji su ipak na kraju 4. januara 1951 uspjeli zauzeti. Kada su Kinezi i Sjevernokorejanci ponovno prešli preko 38. paralele, osramoćeni MacArthur je javno zahtijevao proširenje rata na Kinu i korištenje nuklearnog oružja. Time se suprotstavio predsjedniku Trumanu koji rat nastojao ograničiti, plašeći se da bi mogao prerasti u treći svjetski rat, odnosno vezivanjem američkih vojnih resursa oslabiti odbranu Zapadne Evrope. 11. aprila 1957 MacArthur je smijenjen, a na njegovo mjesto je postavljen veteran iz Drugog svjetskog rata Matthew Ridgway koji je uspio da konsoliduje snage UN-a i da ih povede u novo oslobađanje Seula i napredovanje prema sjeveru, zaustavivši se tek nešto sjevernije od bivše granice na 38. paraleli.
Pat pozicija
10. jula 1951. godine su otpočeli mirovni pregovori, a rat se nastavio kroz manje, lokalne akcije. Obje strane su nastojale da je još poneki komadić teritorija i tako poboljšaju svoju poziciju, a SAD su čak napravile i plan za upotrebu nuklearnog oružja izvodeći testne napade sa bombama velike razorne moći. Nakon dvije godine pregovori su završeni 27. jula 1953. godine potpisivanjem primirja u Panmunjonu. Primirjem je određena demilitarizirana zona duga 248 kilometara i široka do 4 kilometra, duž linije fronta zadržavajući tako status quo. Obje države su koncentrisale značajne vojne snage na rubu demilitarizirane zone čuvajući se tako od mogućeg napada čineći time granicu između Sjeverne i Južne Koreje najnaružanijom granicom na svijetu. Tehnički gledano, pošto je potpisano samo primirje između dvije države, rat još uvijek nije završen.
Rezultati rata
Po svim kriterijima, rat je završio neodlučnim rezultatom. Sjeverna, ali i Južna Koreja su doživjele neuspjeh u pokušaju ujedinjenja, a na obje strane je poginulo 3 miliona ljudi uz neopisiva razaranja. SAD su uspjele spriječiti komuniste u daljem nadiranju prema Aziji, ali je u ratu skršen mit o američkoj nepobjedivosti. Prvi put u historiji je jedan američki general morao da potpiše primirje u ratu iz koga SAD nije izašla kao pobjednik. NR Kina je platila cijenu od preko 250 000 poginulih ali je postigla neke od svojih ciljeva: cijela Sjeverna Koreja je ostala komunistička, Mandžurija nije bila ugrožena, a uspješnom intervencijom u korist svog saveznika, po prvi put nakon 19. vijeka Kina je povratila status velike sile. Jedini istinski pobjednik rata bio je Japan, koji se nametnuo kao najvažniji američki saveznik u Aziji i čija je industrija zahvaljujući američkim vojnim narudžbama doživjela preporod. Velike firme poput Mitsuia, Mitsubishija i druge su zahvaljujući ugovorima sa američkom vojskom uspjele da stanu na noge. Odlaskom američkih vojnika u rat u Koreju Japan je uz pomoć SAD-a dobio i vlastitu policiju čime je izbjegao ogromne troškove uzdržavanja okupatorskih snaga.
Korejski rat je važan kao prvi sukob u kome su se sukobili mlazni avioni, kao i prvi sukob u kojemu su korišteni helikopteri, uglavnom za evakuaciju ranjenika.
Elektronegativnost
Elektronegativnost nije osobina samog atoma, to je više osobina atoma unutar molekule. Slična osobina slobodnog atoma je njegov afinitet prema elektronu. Za očekivati je da elektronegativnost svakog atoma različita u zavisnosti od njegovog hemijskog okruženja, međutim uglavnom se pokazalo da se dobijaju slične vrijednosti bez obzira na situaciju u kojoj se atom nalazi.
Elektronegativnost elemenata
Periodni sistem elemenata po elektronegativnosti koristeći Paulingovu skalu
Paulingova skala
Pauling je prvi predložio koncept elektronegativnosti 1932. godine, kao objašnjenje činjenice da je kovalentna veza između dva različita atoma (A-B) jača nego što bi se to očekivalo kada bi se mjerila prosječna jačina veza atoma A-A i B-B. U skladu s teorijom valentne veze, za koju se Pauling zalagao, ova dodatna stabilizacija heteroatomske veze je zbog doprinosa ionskih formi veze. Razlika u elektronegativnosti između atoma A i B je data jednačinom: gdje je energija raspada veze Ed između A-B, A-A i B-B izražena u elektron-voltima, a faktor (eV)−½ uključen da bi se osiguralo da rezultat nema jedinicu mjere.
Mullikenova skala elektronegativnosti
Mulliken je izložio teoriju izračunavanja elektronegativnosti, tako što je uzeo aritmetičku sredinu prve ionizacione energije i afinitet (sklonost) prema elektronu te tako mjerio sposobnost pojedinog atoma da privuče elektron. Mulliken je predložio izraz:
Pošto ova definicija elektronegativnosti nije ovisna o proizvoljno određenoj skali, nazvana je apsolutna elektronegativnost, a jedinica mjere joj je kJ/mol. Mullikenovu elektronegativnost je moguće izmjeriti samo kod onih elemenata kod kojih je poznat njegov afinitet prema elektronima. (57 elemenata (2006. god.))
Allred-Rochow metod elektronegativnosti
A.L. Allred i E.G. Rochow su smatrali da se elektronegativnost mora vezati za naboj koji trpi elektron na površini atoma. Koliko god je veći naboj po jedinici površine atoma, to je veća sklonost da atom privuče elekton. gdje je Z* - efektivni naboj jezgra izračunat preko valentnih atoma, a rcov površina atoma približno izračunata preko kovalentnog promjera atoma.
Spisak naseljenih mjesta u gradu Bosanskoj Krupi
Opći podaci
Grad Bosanska Krupa se nalazi u Unsko-sanskom kantonu, Bosna i Hercegovina. Naseljena mjesta u gradu Bosanskoj Krupi, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 37) su:
HIST2H2BF
Histon H2B tip 2-F jest protein koji je kod ljudi kodiran genom HIST2H2BF sa  hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 126 aminokiselina, a molekulska težina 13.920 Da.
Hibernacija
mini|200px|[[Šišmiš u hibernaciji]] Hibernacija ili zimski san je stanje veoma usporenog metabolizma i niske tjelesne temperature pojedinih životinja tokom zime. U hibernatore spada većina ektotermnih životinja i mali broj sisara. Sisari, poput medvjeda, koji hiberniraju u jazbinama sa tek malo sniženom tjelesnom temperaturom bude se lako i ne smatraju se pravim hibernatorima.
Ekvivalent hibernacije tokom ljeta zove se estivacija.
Trajanje
Trajanje zimskog sna je kod pojedinih vrsta životinja različito. Dok jež spava 3-4 mjeseca, neki puhovi spavaju čak 6-7 mjeseci. Međutim, to nije neprekidni višemjesečni san bez pauze. San protiče uglavnom u odsjecima, prekidan kratkotrajnim budnim razdobljima. Ali, životinje se ne smiju prečesto buditi. Svako budno razdoblje troši rezerve energije tako da se, ako potroši preveliku količinu tih zaliha, može dogoditi da ih više nema dovoljno za pravo buđenje u proljeće.
Jezici Evropske unije
mini|desno|Znanje [[engleski]] mini|desno|Znanje [[njemački]] mini|desno|Znanje [[francuski]] mini|desno|Znanje [[italijanski]] mini|desno|Znanje [[španski]]
Bajt
Bajt je jedinica mjere u binarnom brojnom sistemu. Jedan bajt je sastavljen od 8 bitova. Oznaka za bajt je B. Analogno sa decimalnim brojnim sistemom, jedan bajt je moguće napisati 256 brojeva u decimalnom brojnom sistemu, što se računa po formuli:
pa za:
1B=8bit
slijedi:
Pošto se binarni brojni sistem koristi u informatici, tako je bajt iskorišten kao osnovna jedinica za mjerenje količine podataka. Najčešće ga poistovjećujemo kao jedinicu za mjerenje memorije.
U praksi se koriste veće jedinice od 1 bajt i to:
Manja jedinica od bajta je bit i niže jedinice od bita se ne koriste jer nemaju smisla.
Percolozoa
Percolozoa je grupa bezbojnih, protista, čiji mnogi predstavnici mogu prelaziti između stadija ameboida, bičastih i incistiranih oblika. Većina živi u tlu, slatkoj vodi ili izmetu, a nekoliko je morskih.
Postoje i neki parazitski oblici, uključujući vrstu Naegleria fowleri , koja može postati patogena za ljude i često smrtna. Čitava grupa se također naziva i Heterolobosea, ali ovaj se termin može ograničiti na članove koji imaju stadije ameboida. U grupi je prepoznato oko 150 vrsta.
Opis
Perkoloozoa su heterotrofni organizmi, koji se obično hrane bakterijama ili nekim slučajevima drugim protistima. Većina živi na zemlji ili u slatkovodnim staništima, mada ih je nekoliko morskih. Neki su se prilagodili ekstremnim sredinama, uključujući halofile, acidofile, termofile i one koji žive u anaerobnim uvjetima. Nekoliko vrsta su fakultativni endobionti ili čak paraziti životinja, kako beskičmenjaka, tako i kičmenjaka. Naprimjer, Naegleria fowleri i Paravahlkampfia francinae mogu parazitirati i na ljudima. U životnom ciklusu obično se izmjenjuje stadiji ameboida, flagelata i cista, iako ovisno o vrsti; kod nekih izostane jedan ili dva stadija. Moguće je da su faze koje nisu primijećene u nekim grupama sekundarno izgubljene. Neke grupe, životnog ciklusa, imaju i višećelijske agregate (pseudoplasmodije) i plodna tijela tokom. Međutim, unatoč sličnosti s drugim organizmima istog koljena, detalji ćelijske strukture i filogenetske analize smještaju Percolozoa u Excavata. thumb|upright|800px|Etape životnog ciklusa roda [[Naegleria: flagelatna, ameboidna i cista ]] Stadij ameboida je vrlo sličan kao amebozoa, liči na amebe. Ima približno cilindrični oblik, obično s dužinom od oko 20-40 μm. Ovi ameboidi obično se pomiču u obliku izduženog monopodijskog cilindra, uz pomoć erupcije lobopodija. Kod nekih vrsta pokretni oblik je ravan umjesto cilindričan. U izvjesnim slučajevima javljaju se i subseudopodije. Tradicijski su ih smatrali loboznim (režnjevitim) amebama, ali s njima nisu povezani i, za razliku od njih, ne formiraju prave režnjevite pseudopodije. Umjesto toga, oni napreduju hemisferičnim pumpanjem citoplazme (eruptivne lobopodije) ka prednjem rubu ćelije. Ovom stadiju nedostaje citosom podržan mikrotubulama, koji je, međutim, obično prisutan u fazi bičastih oblika. Uprkos tome, neke vrste formiraju strukture (amebastome) koje olakšavaju fagocitozu.
Katar
Katar ili službeno Država Katar je arapska država u jugozapadnoj Aziji smještena na Katarskom poluostrvu, na sjeveroistočnoj obali Arapskog poluostrva.
Graniči sa Saudijskom Arabijom na jugu dok ostatak katarske teritorije okružuje Perzijski zaliv. Tjesnac u Perzijskom zalivu odvaja Katar od obližnjeg ostrva tj. kraljevine Bahrein. U 2017. godini, ukupan broj stanovnika Katara je bio 2,6 miliona od čega njih 313.000 su građani Katara a 2,3 miliona je doseljenika.
Percolozoa
Opis
Jedinke u fazi bičastih oblika su nešto manje, s dva ili četiri biča prije usta ili žlijeba za uzimanje hrane. Aparat za bičeve sastavlja je tokom pretvorbe u flagelirani stadij, jer u ameboidnoj fazi nedostaju flagele. Većina ima dvije ili četiri flagele, međutim neke vrste imaju i više. Broj bičeva ponekad ovisi o individui. U rodu Stephanopogon imaju više bičeva i površinom nalikuju na ciliated. Flagele se koriste u plivanju, za privlačenje hrane ili za pričvršćivanje na podlogu. Stadij ameboida obično nastaje kada hrane ima u izobilju, dok se oblici sa bičem pogodniji za brzu lokomociju.
Katar
Historija
Pojava prvih stanovnika na teritoriji današnjeg Katara datira iz perioda od prije 50.000 godina dok su arheološkim iskopavanjima pronađeni ostaci naselja i alata koji datiraju iz kamenog doba. Mezopotamski artefakti iz Ubaid perioda (oko 6500-3800 p.n.e.) su otkriveni u napuštenim primorskim naseljima.
Percolozoa
Opis
Mnoge flagelate imaju citostom ili utor karakterističan za one ekskavate. On se može otvoriti u ventralnom, prednjem, subvršnom pravcu, itd. U mnogim grupama citostom se znatno promijenio. U nekim je rodovima smanjen, dok su u drugima četiri povezana s njihovim odgovarajućim jezgrama, mastigonemama i flagelama.
Senka Veletanlić
Senija Senka Veletanlić (Zagreb, 27. maj 1936.) je bosanskohercegovačka i jugoslavenska pjevačica. Počela je da pjeva u horu KUD-a “Joža Vlahović”, a sa njima je imala prve nastupe u Parizu, Belgiji i Italiji. Godine 1958. napravila je prve muzičke snimke za Radio Zagreb. Prvi pravi uspjeh ostvaruje 1960. godine na Opatijskom festivalu, gdje je otpjevala pjesmu "Noć bez zvijezda." Nakon toga je slijedilo njeno višegodišnje učešće na domaćoj jugoslovenskoj estradi i brojnim festivalima poput: (Splitski festival, Zagrebfest, Festival Opatija, Beogradsko proleće, Vaš šlager sezone) gdje je izvodila brojne pjesme iz žanra zabavne muzike, šlagere i šansone. Njena sestra Bisera Veletanlić, također je pjevačica. Senkin suprug je kantautor Zafir Hadžimanov, s kojim ima sina, jazz muzičara Vasila Hadžimanova.
Katar
Vlada
Po svom uređenju Katar je apsolutistička monarhija pod vlašću porodice Al-Thani čiju autokratsku vladavinu vrlo malo ograničava Ustav iz 1970. godine.
IC 1355
IC 1355 (također poznat kao PGC 2800921) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,40 (45 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. augusta 1891. godine.
Katar
Privreda
Privreda Katara uveliko zavisi od naftne industrije i zemnog plina koji ostvaruju više od 80% budžetskih sredstava.
Plešimo zajedno
Plešimo zajedno romantična je drama Thomasa Cartera izdana 2001. u MTV produkciji. Radnja se vrti oko dvoje tinejdžera čije uloge tumače Julia Stiles i Sean Patrick Thomas. Čudnim spletom okolnosti oni se upoznaju u Chicagu i započinju svoju vezu usprkos različitoj boji kože.
Radnja
Kao srednjoškolka kojoj se smiješi uspješna plesna karijera, kao i sam upad na Juilliard, Sara Johnson poziva svoju majku da prisustvuje njenom nastupu. Majka se ne pojavljuje, a Sara koja nije uspjela izvesti svoju točku iz prvog pokušaja za sve okrivljuje svoju majku, da bi zatim užasnuta doznala da joj je majka poginula u prometnoj nesreći, dok je žurila na njen nastup. Dubok osjećaj krivnje zatomljuje sve njene ambicije i Sara ostavlja balet.
Nakon majčine smrti, Sara se odlazi živjeti sa svojim otuđenim ocem (Terry Kinney). On svira trubu u lokalnom jazz klubu, u Chicagu, gdje Sara nastavlja školovanje kao jedna od pregršt bjeljkinja okružena crncima. Ipak ona sklapa prijateljstvo s djevojkom Chenille (Kerry Washington). Chenillin brat, Derek (Sean Patrick Thomas), je također srednjoškolac čiji je san studirati medicinu na Georgtownu.
Chenille poziva Saru u plesni klub STEPPS, gdje po prvi put pleše uz hip-hop ritmove. Derek se ponudio pomoći joj da razvije svoj talent, te njih dvoje počinju vježbati u napuštenim skladištima, školskim učionicama i raznim drugim mjestima. Kako su se jako zbližili, Derek vodi Saru na balet. Nakon što su ga pogledali, Sara otkriva Dereku cijelu istinu o razlogu svog dolaska u Chicago i o prestanku treniranja baleta. Također mu priznaje da je sve to i razlog zbog kojeg nije htjela na Julliard.
Nakon prvog iskustva u STEPPS-u, Sara ponovo dolazi u klub, ovaj put zajedno s Derekom i sve prisutne zadivljuje svojim plesnim pokretima. U istom klubu pleše i Derekova bivša djevojka Nikki, zbog koje Derek nakratko zapostavlja Saru, dok ih ona gleda kako zajedno plešu "prljavi ples". Malo po malo, Derek i Sara se upuštaju u ljubavnu vezu. Kako je njegov san već ostvaren- primljen je na Georgtown, Derek odluči pomoći Sari da ostvari svoje snove i dospije do Julliarda. Ona se treba vratiti u plesnu formu, a do audicije je ostalo manje od mjesec dana.
Po povratku u školu, Nikki napada Saru. Chenille govori Sari da ona ne odobrava Nikkin napad, ali da može razumjeti njenu ogorčenost, jer smatra nju, Saru, jednom od onih bjeljkinja koje kradu i tako malo dobrih crnaca u školi. Čuvši ovu izjavu, Sara prekida s Derekom.
IC 1355
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Plešimo zajedno
Radnja
Derek također ima prijatelja Malakaia (Fredro Starr) zbog kojeg je i postao pomalo otuđen. S obzirom da mu duguje lojalnost, jer je Malakai jednom preuzeo na sebe njegovu krivnju i odslužio mjesto njega u zatvoru, Derek se mora odlučiti između vraćanja duga prijatelju i planova oko fakulteta.
Sara dolazi na audiciju za Julliard, na koju Derek kasni, no stigne u presudan trenutak ohrabriti ju. S druge strane grada događa se pucnjava, u kojoj su ubijeni njegovi prijatelji od strane Malakaiovog suparnika i njegove bande, a sam Malakai je ponovo uhapšen.
Radnja filma završava u klubu STEPPS, gdje Sara, Derek, Chenille i njihovi prijatelji slave Sarin uspješan nastup na audiciji.
Nagrade
Unatoč svim ovim nagradama, kritčari nisu bili oduševljeni ovim filmom. Ipak Clint Eastwood dodaje da je film bio "iznenađujuće uspješan".
Soundtrack
Soundtrack, ispunjen glazbom koja prati scene plesa u filmu, također je postigao uspjeh. Sadrži elemente rnb-a i hip-hopa, na kojima su radili izvođači poput Snoop Dogga, Ice Cubea, Pink i Notorious B.I.G., Jessea Powella, K-Cia i Jo-Jo, Donella Jonesa, Athene Cage, Chaka Demusa i Soulbone. Fredro Starr, jedan od članova hip hop grupe Onyx, koji se također pojavljuje u filmu u sporednoj ulozi, igra glavnu ulogu u stvaranju ovog soundtracka.
NGC 6034
NGC 6034 (također poznat kao MCG 3-41-62 i PGC 56877) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 467 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,00 (136 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (109 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 19. juna 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Percolozoa
Opis
Oblik ciste i incistiranje je treća faza/stadij životnog ciklusa perkoloza. To je faza mirovanja koja omogućava opstanak vrsta i u nepovoljnim uvjetima. Međutim, kod mnogih vrsta ova faza nije primijećena. Ćelijski zid ciste sastoji se od dva sloja, ektocista i endocista, koji se ponekad vežu, dok se drugi lahko razlikuju optičkim mikroskopom. Većina oblika je neokaljana, mada postoje vrste koje se tokom jednog životnog ciklusa mogu multinukleirati. Neke grupe poput Acraside, agregacijom formiraju višećelijska tijela i nalikuju miksomicetama iz grupe Dictyostelea. Ovo su jedine poznate višećelijske ekskavate. Sporokarpi mogu biti jednolorični, razgranati ili globulirani. Zrele ćelije sporokarp razlikuju se u dvije vrste: matične bazne i distalne ćelije. Za razliku od Dictyostelea, gdje matične ćelije ugibaju, u Acraside su održive. Nemaju sve vrste oba oblika, ameboidni i flageliran. Stadij ameboida nije poznat u rodovima kao što su Lyromonas, Pharyngomonas, Pleurostomum, Percolomonas i Stephanopogon, dok kod Vahlkampfia, Pseudovahlkampfia i Acrasida nisu opažene bičaste faze.
Klasifikacija
Percolozoa imaju dva potkoljena: Percolozoa su usko povezane s Euglenozoa, s onima koji imaju neobičnu, ali ne i jedinstvenu karakteristiku da imaju mitochondrije s diskoidnim kristama. Prisustvo ventralnog žlijeba u flageliranom stadiju, kao i druge karakteristike, opravdavaju njegovu klasifikaciju u supergrupu Excavata. Heteroloboza je inicijalno definirana kao klasa ameba, kao prema Pageu i Blanton-a 1985. godine, iako su uključivale vrste samo s stupnjevima ameboida. Cavalier-Smith opisao je perkolozoa kao jedinstvenu grupu, dodajući klasu Percolatea da bi se uključile flagelate Percolomonas i Stephanopogon.
Strachan Open
Strachan Open bio je profesionalni snukerski turnir. Prvi put je održan 1992. i spadao je u rangirne turnire. Naredne godine održana su četiri manja rangirna turnira, na kojima se uglavnom dobijala desetina rangirnih bodova jačih rangirnih turnira, a cilj im je bio da se poveća broj profesionalnih igrača. Većina igrača iz prvih 16 s liste najboljih nije ni pokušavala učestvovati na ovom turniru. Tri od četiri manja rangirna turnira nosila su naziv Strachan Challenge, a četvrti je bio Benson & Hedges Championship.
Turnir je održan još naredne sezone, ali tada nije bio rangirni.
Sulejman Bugari
Sulejman Bugari (rođen 5. oktobra 1966. godine u Orahovcu - Prizren) je bosanskohercegovački imam i hafiz.
Biografija
Sulejman Bugari je srednju školu, medresu, završio u Sarajevu. Sa treće godine Teološkog fakulteta u Sarajevu, današnji FIN, odlazi u Medinu, na Univerzitet islamskih nauka, gdje 1998. godine diplomira na odsjeku Kur´an i tefsir. Već sljedeće godine zapošljava se kao imam u Baščaršijskoj džamiji u Sarajevu, a od 2003. godine, radi i djeluje u džematu Bijele džamije na Vratniku, te kao koordinator ispred Rijaseta islamske zajednice svih centara za borbu protiv ovisnosti od droga u Bosni i Hercegovini. Od septembra 2016. živi i radi u Crnoj Gori, gdje obavlja dužnost savjetnika reisa Rifata ef. Fejzića za misionarstvo (davu).
Sulejman Bugari je oženjen i otac petero djece.
Djela
Prva knjiga koju je objavio Sulejman Bugari je zbirka hutbi Vratimo se Gospodaru. Tu ima preko 50 hutbi. Sve su hutbe održane u Sarajevu, s tim što je veći broj njih održan u Alipašinoj džamiji, a manji broj u Bijeloj džamiji.
Tsukubea
Tsukubea je monotipski razred of Excavata sa jednom jedinom vrstom, Tsukubamonas globosa. Yabuki et al. 2011.
Sulejman Bugari
Djela
Knjiga je imala prvo izdanje 27. maja 2005. godine, a već je u septembru 2006. godine u opticaju bilo 8. izdanje.
Tsukubea
T. glovosa is a slobodnoživeći bičar koji je izoliran u bazenu Univerziteta Tsukuba (University of Tsukuba), Japan.
Struktura
Tsukuma ima jedro, endoplazmatski retikulum, vezikule, hranjive vakuole, mitohondrije sa cjevastim kristama, dva bazna tijela sa bičevima i dva bazna tijela bez bičeva, tri glavna mikrotubulaska korijena, četiri glavna vlakna, jedan  centar organizacije mikrotubula (MTOC), nekoliko  internih mikrotubula, bez Golgijevog aparata.
Damir Mirvić
Damir Mirvić (rođen 30. novembra 1982. godine in Bihaću, Bosna i Hercegovina) je bosanskohercegovački nogometaš, koji igra na poziciji desnog odbrambenog igrača. Damir Mirvić je visok 185 cm, mase 82 kg.
Trenutno igra za KSV Roeselare u Jupiler ligi. Miroslav Blažević ga je pozvao u reprezentaciju Bosne i Hercegovine 2009. godine, u kojoj do danas nije zaigrao.
Brateljevići
Brateljevići su naseljeno mjesto u općini Kladanj, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Zanimljiva je historičarima zbog crteža koji se nalaze na samom ulazu i datiraju iz perioda starijeg kamenog doba. Zastupljeni su konjanici, muške i ženske uspravne figure te slike konja i jelena. Najinteresantniji je crtež djevojke s dugom kosom koji nije definisan.
Ovaj put je poznat i kao put spasa koji je bio jedina veza sa svijetom za cijelu tuzlansku regiju u periodu rata 92.-95.
Glavatica
Glavatica (lat. Salmo marmoratus) je vrsta slatkovodnih riba iz porodice Salmonidae.
Opis
Glavatica se odlikuje izduženim i valjkastim tijelom. Glava ove ribe je velika sa velikim ustima, u kojima se nalaze izrazito jaki zubi. Boja tijela je karakteristična, nema crnih ni crvenih pjega, ali je cijelo tijelo prošarano tamnim prugama koje su izuvijane, što joj daje mramorast izgled, pa otuda i njeno latinsko ime (marmoratus). Peraja su svijetlosiva do žućkasta. Jedna je od najkrupnijih salmonidnih riba. Može narasti do 140 cm i postići masu od 30 kg. Obično su takvi primjerci rijetki, a najčešće se vide jedinke od 4 do 8 kg. Živi do 25 godina.
Stanište i ponašanje
Kao i ostale pastrmke, i glavatica naseljava brze, bistre, čiste i kisikom bogate vode. Uglavnom živi u dubljim virovima sa podvodnim stijenama, gdje traži skrovište.
Glavatica naseljava relativno usko područje balkanske strane Jadranskog sliva te neke rijeke i jezera sjeverne Italije, dok je u ostalim dijelovima svijeta do danas naučnici nisu opisali. Glavatica se susreće u rijekama Po, Soči i njenim pritokama, rijekama Istre, Bosne i Hercegovine (Neretva, Una i Drina), Crne Gore (Zeti i Morači), a moguće i u Albaniji (u Bojani i Bijelom Drimu).
Razmnožavanje
Mrijesti se od kasne jeseni i početka zime, od novembra do polovine januara, i to u rijekama na šljunkovitom dnu. Period mriješćenja nekada traje i po 2,5 mjeseca, zavisno od temperature vode. Na mriješćenje migrira uzvodno (anadromno). Spolnu zrelost postiže između pete i sedme godine života, kada ima dužinu od oko 70 cm. Temperatura vode na njenim prirodnim mrijestilištima iznosi 8-13 °C.
Nekada, prije izgradnje brana i formiranja akumulacionih jezera, glavatica je na svoja stalna mrijestilišta uz Neretvu migrirala čak do Glavatičeva (Kosorić, 1969). Izgradnjom brana presječeni su prirodni putevi mrijesnih migracija ove vrste i ona sada zalazi u pritoke između hidroakumulacija, ili se, pak, mriješćenje obavlja u preostalom dijelu toka između akumulacionih jezera. Nedostatak ribljih staza za ovu vrstu ima jako štetan efekat. Brojnost njenih populacija opada iz godine u godinu. Posljednjih godina ova vrsta se vještački mrijesti i uzgaja u ribogojilištu na Vrelu Bune, odakle se poribljava u tekućice, a u cilju održanja ili poboljšanja brojnosti njenih populacija. Vrlo je atraktivna vrsta za sportski ribolov, a, pored toga, značajna je i kao biološki, odnosno, genetički resurs u vodama Bosne i Hercegovine.
Način hranjenja
Izrazita je grabljivica, hrani se uglavnom larvama, insektima, puževima i drugim ribama što je u direktnoj vezi sa veličinom jedinki, dok manji komadi posegnu i za krupnijom mušicom.
Kobilica (sazviježđe)
Kobilica (lat.. Carina) je veoma veliko sazviježđe južne hemisfere. Ono je bilo dio drevnog sazviježđa Argo Navis (brod Argonauta). Najsjajnija zvijezda je α Car (Canopus) prividnog sjaja -0.72. Ona je druga zvijezda po sjaju na našem nebu. Ovdje ima veoma veliki broj zvjezdanih jata i drugih astronomskih objekata.
Zvijezde
Ima veoma dosta divova i superdivova.
Divovi
Pored Canopus, poznata je plavo-bijela zvijezda β Car (Miaplacidus) udaljena 300 sg i prividnog sjaja od 1,7 mag. ε Car se sastoji od dvije zvijezde, primarna je ε Car A žuti div spektralne kalse K0, poznat i po nazivima She odnosno Avior, prividnog sjaja od 1,9 mag. Može se lako posmatrati s teleskopom (apertura 5 cm), dok je sekundarna plavi patuljak spektralne klase B. Promjenljiva zvijezda η Car je također interesantna, okružena je maglinom istog imena, većom od magline Orion. η Car je 1843. imala prividan sjaj od -1 (odgovara Sirijusu) dok u današnje vrijeme ima oko 6-7 mag. Pretpostavlja se da je nestabilan div sa 100 masa Sunca, kandidat je za supernovu (za oko 10000 godina). ω Car je plavo-bijeli div spektralne klase B, udaljen 370 sg.
Promjenljive zvijezde
PP Carinae je plavo-bijeli patuljak prividnog sjaja 3,3, udaljen 497 sg. Promjenljivog je sjaja podvrste γ Cas. V337 Carinae je svijetli div F tipa promjenljvog sjaja (3,36-3,44). Udaljen je 740 sg. V357 Carinae je spektroskopijska ekliptična dvostruka zvijezda s prividnim sjajem od 3,43. Udaljen je 419 sg, sastoji se od dva plavo-bijela subdiva s orbitalnim periodom od 6,75 dana. χ Car je plavo-bijeli subdiv, s prividnim sjajem od 3,46 i udaljen 387 sg. Ubraja se u promjenljive podvrste β Cep perioda promjene sjaja traje 2,42 sata. L Carinae je žuti superdiv G tipa, prividnog sjaja od 3,69 mag, udaljen 1510 sg. Spada u Cefeide, sjajnost varira 3,28-4,18 s periodom trajanja od 35,54 dana. Također Cefeida je žuti hiperdiv G tipa, 747 puta veći od Sunca, V382 Carinae udaljena 5930 sg. Sjajnost varira 3,84-4,02. V533 Carinae je bijeli superdiv A tipa, s prividnim sjajem od 4,59 mag, udaljen 4000 sg. Ubraja se u α Cyg promjenljive.
Patuljci
Plavi patuljak glavnog niza θ Car je najpoznatija zvijezda u otvorenom zvjezdanom jatu IC 2602.
Asterizmi
β, θ,υ i ω Car čine asterizam Dijamantni krst. ι Car u sastavu sa Avior, δ Vel i κ Vel formira Lažni krst.
Meteorski pljuskovi
Eta Carinidi mogu se posmatrati od 14-27. januara, svoj vrhunac dostižu 21. januara.
Dole (Kladanj)
Dole su naselje u općini Kladanj, Bosna i Hercegovina.
Genije
Genije je osoba koja pokazuje izuzetnu intelektualnu sposobnost, kreativnu produktivnost, univerzalnost u žanrovima ili originalnost, tipično do stepena koji je povezan sa postizanjem novih otkrića ili napretkom u domenu znanja. Geniji mogu biti polimate koji se ističu u mnogim različitim predmetima ili mogu pokazati visoka dostignuća u samo jednoj vrsti aktivnosti.