cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Douglas Mawson
Australoazijska antarktička ekspedicija
Istraživačku fazu, koja je počela odmah po početku proljeća na južnoj polulopti, izvršilo je pet grupa iz Glavnog kampa i dvije iz Zapadnog kampa. Mawson tim, koji je krenuo na istok, su činili Xavier Mertz, poručnik B. E. S. Ninnis i on. Pri samom kraju njihovog puta, Ninnis, njegovi psi i sanke sa većinom zaliha su pali u ambis i nestali su.
Mawson i Mertz su odmah krenuli nazad. Mertz je umro tokom povratka, pa je Mawson nastavio sam. Na povratku je propao kroz led i preživio je tako što su se njegove sanke zakačile za led iznad njega. Brod „Aurora“ je isplovio nekoliko sati prije nego što se vratio do rta Denison, pa je Mawson, sa još šestoricom koji su ostali da ga traže, prezimio drugu godinu do decembra 1913. Njegova grupa i ljudi iz Zapadne baze su istražili velike površine antarktičke obale, opisali njenu geologiju, biologiji i meteorologiju i preciznije su odredili položaj Južnog magnetskog pola.
Kasniji život
Nakon povratka, Mawson se oženio Paquitom Delprat i bio je proglašen za viteza, ali se javnost malo zainteresovala za njegove uspjehe, pošto je bila potrešena Scottovom tragedijom i izbijanjem Prvog svjetskog rata. Mawson je služio kao major u britanskom Ministarstvu municije. Nakon što se vratio u Adelaid, nastavio je svoje akademske studije i vodio je još ekspedicija, uključujući združenu britansku, australijsku i novozelandsku ekspediciju 1929-1931. godine. Rad napravljen na ovoj ekspediciji je doveo do osnivanja Australijske antarktičke teritorije 1936. godine. Također je proveo mnogo vremena u istraživanju geologije Flindersovog vijenca u južnoj Australiji. Umro je 14. oktobra 1958. godine od izliva krvi u mozak.
Njegova slika se pojavila na novčanici od 100 australijskih dolara u periodu 1984-1996. godine Po njemu su ime dobili Mawsonov vrh (ostrvo Herd) i Mawsonova stanica (Antarktik).
Sylvesterova medalja
Sylvesterova medalja jest bronzana medalja koju dodjeljuje Kraljevsko društvo za poticanje istraživanja u matematici. Ustanovljena je 1901, a nazvana je po Jamesu Josephu Sylvesteru, savilijanskom profesoru geometrije na Univerzitetu u Oxfordu iz 1880-ih. Uz medalju se dodjeljuje i novčana nagrada u iznosu 1.000 funti. Do 2009. dodjeljivana je svake tri godine, a tada je donesena odluka da se period skrati na svake dvije godine te da se fokus s etabliranih matematičara pomjera na "naučnike u ranoj ili srednjoj fazi karijere".
Alchemy
mini|Alchemy Deluxe Alchemy je računarska igra kreirana 2003. godine od strane PopCap Gamesa.
David Cameron
David William Donald Cameron britanski je političar i bivši premijer Ujedinjenog Kraljevstva. Bio je član parlamenta (MP) ispred parlamentarne izborne jedinice Witney od 2001. do 2016. godine. Također je bio i lider Konzervativne stranke od 2005. do 2010. godine.
Alchemy
Igra
Alchemy je igra u kojoj zodiačke znakove morate poredati u jedan niz kako bi se tj niz zatvorio. Kako bi prešli jednu fazu morate pozatvarati sve nizove. Najsrodnija PopCap igra ovoj igri je Atomica. Igra nije baš najednostavnije i preporučena je za uzraste od 10 do 15+ uzraste.
David Cameron
Biografija
Cameron je studirao filozofiju, politiku i ekonomiju na Univerzitetu u Oxfordu. Potom se pridružio Konzervativnoj stranci i postao je specijalni savjetnik, parlamentarcima Normanu Lamontu, i Michaelu Howardu. Sedam godina je bio direktor korporativnih poslova u britanskoj medijskoj kompaniji Carlton Communications. Cameron se 1997. godine prvi put kandidirao za parlament ispred izborne jedinice u Staffordu. Njegova politička platforma zasnivala se na euroskepticizmu, raskidajući sa tadašnjom politikom njegove stranke protiveći se britanskom članstvu jedinstvene evropske valute, pa mu je zbog toga pao rejting na nivo nacionalnog prosjeka. Prvi put je izabran u parlament 2001. na općim izborima ispred okruga Oxfordshire izborne jedinice Witney. Nakon dvije godine on je ispred opozicije promoviran da sjedi u prednjim klupama (poznato kao "frontbenchers"), i brzo je postao šefom političke koordinacije tokom kampanje općih izbora iz 2005. godine. Sa svojim mladalačkim izgledom, on je kao umjereni kandidat koji apelira na mlade birače, osvojio Konzervativno rukovodstvo na izborima u 2005. godini.
Alchemy
Formati igre
Igra se može downaldovati i instalacija trial verzije iznosi svega 3.0 MB. Kao i svaka druga popcap igra i ova se mora kupovati kao i sve ostale. Igra je dostupna za platforme:
David Cameron
Biografija
Nakon izbora za balansirani parlament na općim izborima, 2010, Cameron je postao premijer i vođa koalicione vlade između konzervativaca i Liberalnih demokrata. Tada 43-godišnji Cameron postao je najmlađi premijer još od Roberta Jenkinsona, 2. Earla od Liverpoola (poznat kao "Lord Liverpool") 1812. godine, potukavši tako rekord koji je prethodno bio postavio Tony Blair u maju 1997. On je ponovo izabran za premijera na općim izborima 2015. sa Konzervativcima koji su sa iznenađenjem osvojili parlamentarnu većinu, po prvi put od 1992. godine, uprkos predviđanjima da je na pomolu još jedan balansirani parlament. On je prvi premijer koji je ponovo izabran na nacionalnim izborima sa znatnim povećanjem glasova što se nije desilo još od Roberta Gascoyne-Cecila, 3. Markiza od Salisburyja (Lord Salisbury) iz 1900. i jedini premijer osim Margaret Thatcher da bude ponovo izabran sa povećanjem mjesta svoje stranke u parlamentu.
Cameronove godine kao premijer obilježile su posljedice finansijske krize 2007-08, što je dovelo do velikog deficita u državnim finansijama, dok je njegova vlada naglasila potrebu za smanjenjem deficita kroz mjere štednje. Njegova administracija je uvela reforme velikih razmjera u socijalnoj politici, imigracionoj politici, sistemu obrazovanja u Engleskoj kao i zdravstvu; uvođenjem Zakona o reformi socijalne zaštite 2012., Zakona o obrazovanju 2011., Zakona o zdravstvu 2012. i niz imigracijskih reformi iz 2010. godine pa nadalje, što je kulminiralo sa Zakonom o imigraciji iz 2014. godine. 2011. godine, Cameron je postao prvi britanski premijer koji je uložio 'veto' na sporazum sa Evropskom unijom. . Njegova vlada je uvela referendum o reformi sistema glasanja 2011. godine, kao i referendum o suverenitetu nad Falklandskim otocima 2013. godine, zatim je pristao na Škotski referendum o nezavisnosti u septembru 2014. godine, legalizovanje Zakona o istospolnim brakovima u Engleskoj i Velsu; uspješno su ispunili zahtjeve Ujedinjenih nacija o pomoći zemljama u razvoju s potrošnjom od najmanje 0,7% BDP-a i obećao je referendum o članstvu Velike Britanije u Evropskoj uniji 2017. godine, nakon perioda pregovora.
NGC 7531
NGC 7531 (također poznat kao ESO 291-10, IRAS 23120-4352, MCG -7-47-25 i PGC 70800) je galaksija koja je udaljena oko 73 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 4,50 (96 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. septembra 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kathablepharidea
Katablepharida je grupa heterotrofnih flagelata, koje se smatraju dijelom Cryptista otkako su opisani opisani 1939. Iako se razlikuju od ostalih kriptofita, a čak je predloženo da budu u alveolatima, istraživanja iz  ranog 21. stoljeća pokazuju da su povezani s kriptofitima.
Filogenija
Od 2009. formalno je opisano samo pet rodova i deset vrsta. Deseci ostalih sekvenci DNK (i slatkovodnih i morskih oblika) izgleda da predstavljaju katablefaride koje nisu kultivirane ili formalno opisane.
Klasifikacija
Prikazana je klasifikacija prema studijama koje su izveli Cavalier-Smith, Chao & Lewis 2015
Svjetsko prvenstvo u košarci 2002.
Svjetsko prvenstvo u košarci 2002 je međunarodno košarkaško takmičenje održano u organizaciji FIBA-e u Indianapolisu, Indiana, SAD od 29. augusta do 8. septembra 2002.
Sastavi
Na početku prvenstva, svih 16 ekipa učesnica su imale 12 igrača u svom sastavu.
Učesnici prvenstva
Sljedeće nacije su učestvovale na prvenstvu:
Preliminarna runda
Najbolje tri ekip iz svake grupe prolaze u drugu rundu, bilo u grupu E ili F. Četvrtoplasirana ekipa svake grupe ide u razigravanje 13–16 mjesta.
Grupa A
29. august 2002
30. august 2002
31. august 2002
Grupa B
29. august 2002
30. august 2002
31. august 2002
Grupa C
29. august 2002
30. august 2002
31. august 2002
Grupa D
29. august 2002
30. august 2002
31. august 2002
Druga runda
U ovoj fazi, rezultati iz preliminarne runde se prenose i ekipe koje su prethodno odmjerile snage ne igraju ponovo. Ekipe koje su prošle iz grupa A i B, pomješane su u grupu E i ekipe koje su prošle iz grupa C i D, pomješane su u grupu F.
Najbolje četiri ekipe i svake grupe prolaze u završnicu; dok zadnje dvije idu u razigravanje 9-12 mjesta.
Grupa E
2. septembar 2002
3. septembar 2002
4. septembar 2002
Grupa F
2. septembar 2002
3. septembar 2002
4. septembar 2002
Južna kupa
mini|desno|300px|Mapa južne kupe; zemlje južne kupe (tamno zeleno), zemlje koje se nekad računaju kao zemlje južne kupe (zeleno), zemlje koje se rijetko računaju kao zemlje južne kupe (svijetlo zeleno) Južna kupa (Cono Sur ili Cone Sul), geografska regija sastavljena od najjužnijih područja Južne Amerike. On tipično uključuje Argentinu, Čile, Urugvaj, Paragvaj i najjužniji dio Brazila (Rio Grande do Sul, Santa Catarina, Paraná i Sao Paulo). Rijetko se uključuje Bolivija, iako ona geografski čini dio regije. Argentina, Čile i Urugvaj uvijek se ubrajaju kao zemlje južne kupe.
Jezik
Glavni jezici koji se govore u regiji su španski i portugalski, te autohtoni aymara, guarani, mapudungun (ili mapuche) i quechua. Engleski se govori na Islas Malvinas (ili Falklandskim ostrvima), spornoj teritoriji između UK (koji zauzima ostrva) i Argentine. italijanskim, francuskim i velškim govore potomci imigranata u Argentini. U manjem opsegu isto vrijedi za njemački, italijanski i hrvatski jezik u Čileu, dok se u Brazilu govori francuskim, velškim, njemačkim i japanskim. Uopšteno se može reći da ono što vrijedi za Argentinu vrijedi i za Urugvaj, gdje velik dio stanovništva govori portuñolom, pidžin jezikom brazilsko portugalskog i argentinsko/urugvajsko španskog.
Ljudi, obrazovanje i standardi života
U kontrastu s većinom Latinske Amerike, stanovništvo Argentinu, Čile, Urugvaj i najjužniji dio Brazila sastavljeno je većinom od ljudi evropskog porijekla s relativno malim brojem ljudi miješane rase.
Također je zanemariv broj domorodačkog indijanskog stanovništva, dok je u urugvajskom slučaju domorodačko stanovništvo u potpunosti izumrlo.
Paragvaja sastavljena od mestika (miješanih Evropljana i Indijanaca), nije neuobičajeno da mješavina naginje više prema evropskom elementu (suprostavljenom relativno jednakoj količini oba), a u nekim je slučajevima to jedini razlučivi element.
Druga istaknuta i vjerovatno najznačajnija karakteristika Južnog konusa je visok prosjek standarda i kvaliteta života. Iako je Brazil poznat po priličnoj nejednakosti mogućnosti, HDI (Human Development Index ili indeks ljudskog razvoja) južne regije može se usporediti sa zemljama poput Bosne i Hercegovine, Bugarske i Lavije. Urugvaj, u kojem nepismenost tehnički ne postoji, dostiže istu razinu tog društvenog razvoja iako je suočen s prirodnim ograničenjima u industrijskom i ekonomskom razvoju. Argentina i Čile se prema HDI-ju smatraju razvijenim zemljama jer njihovi indeksi nadilaze mnoga mjesta u Evropi i ostale regije Prvoga svijeta. Visoka očekivana dob, zdravlje i pristup obrazovanju, značajno sudjelovanje u svjetskoj ekonomiji i profil nenadane ekonomije čini Južni konus najuspješnijom makroregijom Latinske Amerike.
Historijske oznake, klima
Iako mnogi teoretičari razvoj povezuju s umjerenom regijom, jasno je da je evropska namjera u koloniziranju ove regije bilo promovisanje nove perspektive života nasuprot većini latinoameričkih regija te Afrike i Azije, gdje je kolonizacija označavala obogaćivanje kolonije. Ljudi koji su zauzeli regiju bježali su iz ratova, često gladujući u svojim vlastitim zemljama ili tražeći osobno blagostanje u svim razdobljima od vremena otkrića.
Vrste klima su humidna suptropska, mediteranska, brdsko tropska, maritimno umjerena, subantarktička umjerena, brdsko hladna, pustinjska i semiaridino umjerena. S izuzetkom sjeverne regije Argentine (termalni ekvator u januar), čitav Paragvaj i regije poput Porto Alegrea, argentinsko-brazilske granice i unutrašnjosti pustinje Atacama rijetko pate od intenzivnih vrućina. Zima pokazuje većinom hladne temperature osim u Andama i pustinji Patagoniji (gotovo nenaseljene regije). Jaki i stalni vjetrovi i visoka humidnost donosi zimi osjećaj niskih temperatura. U ovoj regiji se nalazi pustinja Atacama, najsuše mjesto na Zemlji.
Najčešća biljka u regiji je drvo Araucaria (pinus) koje se većinom može vidjeti u Argentini i Brazilu. Jedine autohtone vrste pinusa pronađene na južnoj hemisferi imale su svoje porijeklo na Južnom konusu. Stepska regija, koja je smještena u Argentini i Brazilu, poznata je pod nazivom pampe, a njeni tipični stanovnici imaju mješavinu portugalske, španske i indijanske krvi, te se nazivaju gauchi. Maritimna tropska stabla, tundra, mediteranska vegetacija i pustinjske biljke predstavljaju prirodne okolnosti regije. Patagonija je, osim Antarktike, najčišće mjesto na Zemlji.
Indeks prelamanja
Indeks prelamanja zavisi od talasne dužine (frekvencije) svjetlosti što se eksperimentalno ispoljava u pojavi spektra kada se zrak polihromatske (bijele) svjetlosti propusti kroz prizmu.
Indeks prelamanja je važna osobina materijala i mjeri se pomoću refraktometra.
Stranac (roman)
Stranac (L'Étranger) je roman francuskog pisca Albert Camusa. Roman je objavljen 1942. godine.
Radnja
Nakon povratka s pogreba, drugog dana, ode na kupanje s Marijom, lijepom djevojkom koja je s njim radila u poduzeću, potom odu u kino i na kraju završe u krevetu. Sutradan se sprijateljio s jednim svojim susjedom, Raymondom, vulgarnim tipom koji se svađa sa svojom djevojkom i koji nastoji uvući u tu svađu i Mersaulta, i to tako da ga zamoli da umjesto njega napiše djevojci pismo da dođe, kako bi je i sam poslije mogao izvrijeđati.
Završilo je tako da su sutradan svi u kući čuli kako Raymond mlati tu djevojku, a na viku i zapomaganje došla je čak i policija koja je Raymonda privela, ali i odmah, uz opomenu, oslobodila, jer je on zamolio Mersaulta da potvrdi kako ga je djevojka vrijeđala i isprovocirala.
Poslije toga Raymond je pozvao Mersaulta i Mariju da provedu s njima vikend u kući uz more, kod jedne njegove prijateljice. Međutim, cijelim su ih putem pratila dva Arapina, od kojih je jedan bio brat Raymondove pretučene djevojke te im je očito bila namjera osvetiti se za uvredu nanesenu sestri.
Do sukoba je doista i došlo na plaži za vrijeme kupanja. Najprije je jedan Arapin nožem lakše ranio Raymonda koji je otišao u kuću da previje rane, potom je Raymond u bijesu zgrabio revolver i vratio se na plažu u želji za osvetom. Arape su pronašli kraj jednog izvora u hladu velike stijene. Raymond najprije priprijeti pištoljem, a onda ga Mersault nagovori da odloži oružje i ravnopravno se potuče sa bratom svoje djevojke. Raymond daje revolver Mersaultu da ga čuva i pazi kako se ostali ne bi upleli.
Arapi su se nato povukli iza stijene, a Raymond i Mersault se vrate kući. Mersault, međutim, pod utjecajem žege i nekih unutarnjih nagona ne ode u kuću već se odluči vratiti do onog izvora, te tamo zatekne Arapina kako leži na pijesku. Arapin izvadi nož čiji bljesak potakne Mersaulta da ispali u njega metak. Potom je u mrtvo tijelo ispalio još četiri metka.
Drugi dio romana odvija se u sudnici i zatvoru. Mersault se nalazi pred istražiteljem i protiv njega se priprema optužnica. Istražitelj i tužitelj grade optužnicu vještim manevriranjem zakonima, jezičnim smicalicama i psihološkim nadmudrivanjem svjedoka, porote, novinara i javnosti. Glavni argument im je taj da je Mersault hladni, proračunati i bezosjećajni ubojica jer nije plakao na sprovodu svoje majke, već je pušio i pio kavu uz njen odar te se već drugog dana otišao zabavljati.
Mersault na sva pitanja odgovara iskreno i, kao što je ubio iz nekog nejasnog impulsa, tako i sada, bez ikakve proračunatosti, pušta da lukavi tužitelj manipulira njegovim riječima i time njegov proces usmjeri prema smrtnoj kazni. Na primjer, kada ga sudija pita zašto je u mrtvo tijelo ispalio još četiri metka, Mersault kaže da je to bilo zbog prevelike vrućine. Osuđen je da mu javno bude na giljotini odsiječena glava.
U zatvoru, dok čeka ili pomilovanje ili izvršenje kazne, Mersault se ubrzo miri sa činjenicama i postaje mu svejedno, hoće li uopće biti pomilovan ili kažnjen. Shvata da postoji samo ovaj život, samo sada i ovdje, i da ne postoje drugi svjetovi pravde, ljubavi ili vječnog blaženstva.
Gornja Brela
mini|280px|Gornja Brela, tabla na ulazu u selo Gornja Brela su naseljeno mjesto u sastavu općine Brela, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
NGC 4612
NGC 4612 (također poznat kao MCG 1-32-134, PGC 42574 i UGC 7850) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 82 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,70 (64 hiljade sg) a najmanji 2,0 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. januara 1784. godine.
Gornja Brela
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Makarska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Gornja Brela su imala 154 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Brela je imalo 201 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Eukariotska transkripcija
Eukariotska transkripcija je razrađen proces koji eukariotske ćelije koriste za kopiranje genetikih informacija pohranjenih u DNK u jedinice prenosive komplementarnih replica RNK. Transkripcija gena se dešava iu eukariotskim i prokariotskim ćelijama. Za razliku od prokariotske RNK-polimeraze koja pokreće transkripciju svih različitih tipova RNK, RNK-polimeraza kod eukariota (uključujući ljude) dolazi u tri varijacije, od kojih svaka prevodi različit tip gena. Eukariotska ćelija ima jedro koje razdvaja procese transkripcije i translacije. Eukariotska transkripcija se događa unutar jedra, gdje je DNK upakovana u nukleosome i strukture višeg reda, hromatin. Složenost eukariotskog genoma zahtijeva veliku raznolikost i složenost kontrole ekspresije gena.
Eukariotska transkripcija se odvija u tri uzastopne faze: inicijacija, elongacija i terminacija.
Transkribovane RNK služe različitim funkcijama. Naprimjer, strukturne komponente ribosoma se transkribiraju pomoću RNK-polimeraza I. Geni koji kodiraju proteine se transkribiraju pomoću RNK-polimeraza II u RNK-e za informatore (iRNK) koji prenose informacije od DNK do mjesta sinteze proteina. Obilnije su napravljene takozvane nekodirajuće RNK koje predstavljaju veliku većinu transkripcijske ekspresije ćelije. Ove nekodirajuće RNA obavljaju niz važnih ćelijskih funkcija.
RNK-polimeraza
Eukarioti imaju tri jedarne RNK-polimeraze, od kojih svaka ima različite uloge i svojstva.
RNK-polimeraza I (Pol I) katalizira transkripciju svih rRNK gena osim 5S. Ovi rRNK geni su organizirani u jednu transkripcijsku jedinicu i transkribiraju se u kontinuirani transkript. Ovaj prekursor se zatim procesuira u tri rRNK: 18S, 5.8S i 28S. Transkripcija rRNK gena odvija se u specijalizovanoj jedarnoj strukturi zvanoj jedarce, gdje se transkribovane rRNK kombinuju sa proteinima da formiraju ribosome.
RNK-polimeraza II (Pol II) odgovorna je  za transkripciju svih iRNK, nekih snRNK, siRNK i svih miRNK. Mnogi Pol II transkripti postoje prolazno kao pojedinačni lančane prekursorske RNK (pre-RNK) koje se dalje obrađuju kako bi se stvorile zrele RNK. Naprimjer, prekursorska iRNK (pre-iRNK) se intenzivno obrađuje prije izlaska u citoplazmu kroz jedarne pore za translaciju proteina.
RNK-polimeraza III (Pol III) transkribuje male nekodirajuće RNK, uključujući tRNK, 5S rRNK, U6 snRNK, SRP RNK i druge stabilne kratke RNK kao što je ribonukleazna P RNK.
RNK-polimeraze I, II i III sadrže 14, 12 i 17 podjedinica, redom. Sve tri eukariotske polimeraze imaju po pet osnovnih podjedinica koje pokazuju homologiju sa β, β’, αI, αII i ω podjedinicama RNK-polimeraze E. coli. Identičnu ω-sličnu podjedinicu (RBP6) koriste sve tri eukariotske polimeraze, dok iste α-slične podjedinice koriste Pol I i III. Tri eukariotske polimeraze dijele četiri druge zajedničke podjedinice među sobom. Preostale podjedinice su jedinstvene za svaku RNK-polimerazu. Dodatne podjedinice pronađene u Pol I i Pol III u odnosu na Pol II, homologne su transkripcijskim faktorima Pol II.
Kristalne strukture RNK-polimeraze I i II pružaju priliku da se razumiju interakcije među podjedinicama i molekulski mehanizam transkripcije eukariota u atomskim detaljima.
Karboksilni terminalni domen (CTD) RPB1, najveće podjedinice RNK-polimeraze II, ima važnu ulogu u spajanju mehanizma neophodnog za sintezu i preradu trsnskripata Pol II. Dug i strukturno poremećen, CTD sadrži više ponavljanja heptapeptidne sekvence YSPTSPS koja su podložna fosforilacija ma i drugim posttranslaciijskm modifikacijama tokom transkripcijskog ciklusa. Ove modifikacije i njihova regulacija predstavljaju operativni kod za CTD za kontrolu inicijacije, elongacije i terminacije transkripcije i za spajanje transkripcije i prerade RNK].
Inicijacija
Inicijacija transkripcije gena kod eukariota dešava se u specifičnim koracima. Prvo, RNA polimeraza zajedno sa općim transkripcijskim faktorom vezuje se za promotorsku regiju gena da formira zatvoreni kompleks koji se naziva preinicijacijski kompleks. Naknadni prijelaz kompleksa iz zatvorenog u otvoreno stanje rezultira topljenjem ili razdvajanjem dva lanca DNK i pozicioniranjem lanca šablona na aktivno mjesto RNK-polimeraza. Bez potrebe za prajmerom, RNK-polimeraza može pokrenuti sintezu novog lanca RNK koristeći šablon lanca DNK da vodi selekciju ribonukleotida i hemizam polimerizacija. Međutim, mnoge od započetih sinteza se prekidaju prije transkripata dostižu značajnu dužinu (~10 nukleotida). Tokom ovih abortivnih ciklusa, polimeraza nastavlja da stvara i otpušta kratke transkripte sve dok ne bude u stanju da proizvede transkript koji premašuje dužinu od deset nukleotida. Jednom kada se ovaj prag postigne, RNK-polimeraza prolazi promotor i transkripcija se nastavlja u fazu elongacije.
Elongacija
Nakon što pobjegne od promotora i odbaci većinu transkripcijskih faktora za inicijaciju, polimeraza dobija nove faktore za sljedeću fazu transkripcije: elongaciju. Elongacija transkripcije je procesivan proces. Dvolančana DNK koja ulazi sa prednje strane enzima se otkopčava da bi se iskoristila šablonska lanca za sintezu RNK. Za svaki DNK bazni par odvojen polimerazom koja napreduje, odmah se formira jedan hibridni RNA:DNK bazni par. DNK lanci i nastali lanac RNK izlaze iz odvojenih kanala; dva lanca DNK se ponovo ujedinjuju na zadnjem kraju transkripcionog mehurića dok jednolančana RNA izlazi sama.
Prerada RNK
Elongacija polimeraza povezana je sa skupom proteinskih faktora potrebnih za različite tipove prerade RNK. iRNK se zatvara čim izađe iz polimeraznog RNK-izlaznog kanala. Nakon zatvaranja, defosforilacija Ser-5 unutar CTD ponavljanja može biti odgovorna za disocijaciju mehanizma za zatvaranje. Dalja fosforilacija Ser-2 uzrokuje regrutaciju mehanizma za preradu RNK koja kataliziza uklanjanje nekodirajućih introna, da bi se stvorila zrela iRNK. U eukariotima alternativna prerada proširuje proteinske komplemente. Baš kao i kod 5'-kapiranja i prerade, CTD rep je uključen u regrutovanje enzima odgovornih za 3'-poliadenilaciju, konačni događaj prerade RNK koji je povezan sa transkripcijskom terminacijom.
Terminacija
Posljednja faza transkripcije je terminacija, koja dovodi do disocijacije kompletnog transkripta i oslobađanja RNK-polimeraze iz šablonske DNK. Proces se razlikuje za svaku od tri RNK-polimeraze. Mehanizam terminacije je najmanje shvaćen od tri faze transkripcije.
Ovisna o faktoru
Kako Pol II dostigne kraj gena, dva proteinska kompleksa nošena CTD, CPSF (faktor specifičnosti cijepanja i poliadenilacija) i CSTF (faktor stimulacije cijepanja), prepoznaju poli-A signal u transkribiranoj RNK. CPSF i CSTF vezani za poli-A regrutuju druge proteine da izvrše cijepanje RNK, a zatim poliadenilaciju. Poli-A polimeraza dodaje približno 200 adenina na cijepani 3’ kraj RNK bez šablona. Dugački poli-A rep je jedinstven za transkripte koje je napravio Pol II. U procesu transkripcijske terminacije Pol I i Pol II, elongacijski kompleks se ne rastvara odmah nakon što se cijepa RNK. Polimeraza nastavlja da se kreće duž šablona, stvarajući drugu molekulu RNK, povezanu sa kompleksom elongacije. Predložena su dva modela, kako bi se objasnilo kako se konačno postiže prekid. Alosterni model navodi da kada transkripcija ide kroz terminaciju sekvence, to uzrokuje rastavljanje faktora elongacije i/ili skup terminacijskih faktora koji uzrokuju konformacijske promjene kompleksa elongacije. Model torpeda sugerira da 5' do 3' egzonukleaza razgrađuje drugu RNK dok ona izlazi iz elongacionog kompleksa. Polimeraza se oslobađa kada je visoko procesivna egzonukleaza preuzima. Predlaže se da će novi pogled izraziti spajanje ova dva modela.
Neovisna o faktoru
RNK-polimeraza III može efikasno prekinuti transkripciju bez uključivanja dodatnih faktora. Signal završetka Pol III sastoji se od dijela timina (na nešablonskom lancu) koji se nalazi unutar 40bp nizvodno od 3' kraja zrele RNK. Poly-T signal za terminaciju pauzira Pol III
Poređenje između prokariotske i eukariotske transkripcije
Eukariotska transkripcija je složenija od prokariotske transkripcije. Naprimjer, kod eukariota genetički materijal (DNK), a time i transkripcija, primarno je lokaliziran u jedru, gdje je odvojen od citoplazme (u kojoj se translatira) edarnom membranom. Ovo omogućava vremensku regulaciju ekspresija gena sekvestracijom RNK u jedru i omogućava selektivni transport zrelih RNK u citoplazmu. Bakterije nemaju jasno jedro koje odvaja DNK od ribosoma i iRNK se prevodi u protein čim se transkribuje. Spajanje između ova dva procesa pruža važan mehanizam za regulaciju prokariotskih gena.
Na nivou inicijacije, RNK-polimeraza u prokariotima (posebno bakterijama) snažno se vezuje za region promotora i pokreće visoku baznu stopu transkripcije. Nije potrebna hidroliza ATP-a za tranziciju od bliskog do otvorenog, topljenje promotora je vođeno reakcijama vezivanja koje favorizuju otopljenu konformaciju. Hromatin uveliko otežava transkripciju kod eukariota. Za inicijaciju specifičnu za promotor potrebno je sklapanje velikog multiproteinskog preinicijskog kompleksa. Topljenje promotora kod eukariota zahtijeva hidrolizu ATP-a. Kao rezultat toga, eukariotske RNK-polimeraze pokazuju nisku baznu brzinu transkripcijske inicijacije.
Jean Gaston Darboux
Jean-Gaston Darboux bio je francuski matematičar.
Život
Darboux je dao nekoliko doprinosa geometriji i matematičkoj analizi. Bio je biograf Henrija Poincaréa, te je uredio izabrana djela Josepha Fouriera.
Darboux je postao doktor nauka na École normale supérieure 1866. godine. Njegova teza, napisana pod direktivom Michela Chaslesa, glasila je Sur les surfaces orthogonales. 1884. godine, Darboux je ušao u Académie des Sciences. 1900. godine, izabran je kao doživotni sekretar akademije za matematičko odjeljenje.
Među njegovim studentima bili su Émile Borel, Élie Cartan, Gheorghe Tzitzeica i Stanisław Zaremba.
1902. godine, izabran je u Kraljevsko društvo; 1916. godine, od ovog društva dobio je Sylvesterovu medalju.
Mnoge stvari i pojmovi nazvani su po njemu:
Knjige Gastona Darbouxa
1887-96. Leçons sur la théorie générale des surfaces et les applications géométriques du calcul infinitésimal. Gauthier-Villars:
Teorijska fizika
mini|Vizuelno predstavljanje Schwarzschild-ve [[crvotočina|crvotočine. Crvotočine nisu nikada uočene, ali je predviđeno njihovo postojanje kroz matematičke modele i naučnu teoriju.]] Teorijska fizika je grana fizike koja primjenjuje matematički model i apstrakcije fizikalnih objekata i sistema da racionalizira, objasni i predvidi prirodne pojave. Ona je u suprotnosti sa eksperimentalnom fizikom, koja koristi eksperimentalne alate radi ispitivanja ovih pojava.
Napredak nauke zavisi generalno od uzajamnog djelovanja između eksperimentalnih proučavanja i teorije. U nekim slučajevima, teorijska fizika se pridržava standarda matematičke strogosti dok daje manju težinu eksperimentima i posmatranjima. Naprimjer, prilikom razvoja posebne teorije relativnosti, Albert Einstein je bio zabrinut sa Lorentzovom transformacijom koja je ostavila Maxwellove jednačine invarijantne, ali je bio očigledno nezainteresiran za Michelson–Morleyevim eksperimentom u vezi plutanja planete Zemlje kroz eter. U drugu ruku, Einstein je dobio Nobelovu nagradu za objašnjavanje fotoelektričnog efekta, prethodno eksperimentalnog rezultata kojem je nedostajala teoretska podloga.
Pregled
Fizikalna teorija je model fizikalnih događaja. Procjenjuje se po mjeri koje se njene pretpostavke slažu sa empirijskim opservacijama. Kvalitet fizikalne teorije se procjenjuje također prema svojim sposobnostima da napravi nova predviđanja koja mogu biti ovjerena novim opservacijama. Fizikalna teorija se razlikuje od matematičkih teorema u tome da iako su obje zasnovane na nekom obliku aksioma, procjena matematičke primjenjivosti nije zasnovana na prihvatanju sa bilo kojim eksperimentalnim rezultatima. Fizikalna teorija slično odstupa od matematičke teorije, u smislu da riječ "teorija" ima različito značenje u matematičkim pojmovima.
Fizikalna teorija uključuje jednu ili više veza između različitih mjerljivih količina. Arhimed je shvatio da brod plovi potiskivanjem svoje mase od vode, a Pitagora je shvatio vezu između dužine vibriranja žice i muzičkog tona koji proizvodi. Ostali primjeri navode entropiju kao mjeru nesigurnosti vezano za pozicije i kretanja nevidljivih čestica i kvantnomehaničku ideju da (rad i) energija nisu neprekidno promjenjive.
Teorijska fizika se zasniva na nekoliko različitih pristupa. U tom pogledu, teorijska fizika čestica oblikuje dobar primjer. Naprimjer: "fenomenologisti" mogu primijeniti (polu-) empirijske formule da se slože sa eksperimentalnim rezultatima, često bez dubljeg fizikalnog shvatanja. "Modeleri" (također zvani "model-graditelji") često se pojavljuju više kao fenomenologisti, ali pokušavaju modelirati spekulativne teorije koje imaju određene željene osobine (prije nego na eksperimentalnim podacima), ili primijeniti tehnike matematičkog modeliranja za fizikalne probleme. Postoje neki pokušaji da se kreiraju približne teorije, zvane efektivne teorije, jer potpuno razvijene teorije mogu biti označene kao nerješive ili prekomplikovane. Drugi teoretičari mogu pokušati da objedine, formaliziraju, reinterpretiraju ili generaliziraju postojeće teorije, ili da naprave potpuno nove teorije.
Glavne teorije
Glavne teorije (nekad se označavaju i kao središnje teorije) predstavljaju cjelinu znanja, kako činjeničnog tako i naučnih pogleda, a posjeduje i uobičajeni naučni kvalitet testova kroz ponavljanje, dosljednosti sa postojećom dobro-uspostavljenom naukom i eksperimentima. Postoje glavne teorije koje su uopćeno prihvaćene teorije zasnovane u potpunosti prema njihovim efektima objašnjavajući veliki opseg podataka, iako su njihovo otkrivanje, objašnjavanje i mogući sastav predmeti debate.
Istaknuti teorijski fizičari
Poznati teorijski fizičari su:
Spisak pariskih arondismana i četvrti
Upravna struktura
Arondismani su u Parizu numerisani rimskim brojevima od I do XX, a numerisanje je na osnovu položaja arondismana u gradu. Kao prvi arondisman je područje oko Louvrea, Palais-Royala i Forum des Hallesa. Pravcem u smjeru kazaljke na satu i spiralno, dodijeljeni su brojevi slijedećim arondismanima. Nakon dva i po kruga, području je dodijeljeno 20 brojeva. Spiralna podjela okruga se popularno naziva l'escargot de Paris (pariski puž). Svaki arondisman ima svog gradonačelnika, koji ima sjedište u svom arondismanu. Arondismani su podijeljeni na četiri kvarta, koji su vezano za podjelu na arondismane, numerisani od 1 do 80.
Bosanske piramide
thumb|300px|Visočica, [[Visoko, Bosna i Hercegovina]] Bosanske piramide su alternativna arheološka tvrdnja Semira Osmanagića da u Visokom postoje drevne piramide. Njegove tvrdnje su u velikoj mjeri opovrgnuli naučnici, ali on je nastavio da promoviše područje kao turističku atrakciju.
Direktna istraživanja geologa, arheologa i drugih naučnika pokazala su da su brda prirodne formacije poznate u geomorfologiji kao flatironi i da nema dokaza da su oblikovane ljudskom rukom. Evropska asocijacija arheologa osudila je istraživanja zbog oštećenja pravih arheoloških nalazišta: srednjovjekovne bosanske prijestolnice, rimskih utvrda i ranijih nalazišta.
U junu 2016. godine otvoren je arheološki "Park Ravne 2" u dolini brda Ravne sa botaničkim vrtovima i meditacijskim platformama. Turistički promet pomogao je ekonomiji Visokog, kojeg godišnje posjeti desetine hiljada turista.
Osmanagićeve tvrdnje
Grad Visoko bio je jedan od glavnih gradova Bosne u srednjem vijeku, i ruševine srednjovjekovne tvrđave se nalaze na samom vrhu brda Visočica za koju Osmanagić tvrdi da je najveća piramida na svijetu.
U oktobru 2005. godine Osmanagić i njegove pristalice pokrenuli su istraživanja na brdu Visočica. Osmanagić tvrdi da su tuneli oko kompleksa brda, koji su nazvani tuneli Ravne, drevna podzemna mreža tunela. On tvrdi da je u njima pronašao fosilizirane listove koji su stari 34.000 godina. Lokalne vlasti su finansirale njegova iskopavanja i organizovale grupne posjete učenika srednjih i osnovnih škola sa vodičima, koji su im govorili da su brda dio bosanske baštine. Lokacija je sada popularna međunarodna turistička destinacija. Enver Buza iz Geodetskog instituta u Sarajevu tvrdio je da glavna "Piramida Sunca" ima savršenu orijentaciju prema sjeveru. Osmanagić tvrdi da stranice piramide koje imaju orijentaciju po stranama svijeta nisu mogle nastati prirodnim putem.
Tvrdnje najviše koriste dokaze bazirane na satelitskoj fotografiji, termalnoj analizi i geo-radarima. U članku Iana Traynora za britanski časopis The Guardian iz 2006. godine navodi se da Osmanagić i njegov tim tvrde da su njihovi rezultati pokazali da brda nisu prirodne formacije i da postoji mogućnost postojanja mreže tunela ispod brda. Iskopavanjem se došlo do određenih dokaza o masivnim betonskim blokovima za koje Fondacija pretpostavlja da su pravljeni ljudskom rukom.
Satelitskim snimcima pronađena je i treća navodna piramida, piramida Bosanskog Zmaja. Korišteno je više satelitskih izvora visoke rezolucije. Pred sami kraj 2005. godine, 27. decembra, osnovana je fondacija Arheološki park: Bosanska piramida Sunca čiji je predsjednik Semir Osmanagić. U periodu od 2008. do 2018. godine održano je šest međunarodnih ICBP konferencija u Sarajevu i Visokom, gdje su radovi i istraživanja bili usredsređeni na nova otkrića i značaj daljnjih istraživanja piramida u Bosni i Hercegovini. Joseph Davidovits, francuski stručnjak za materijale je 2008. godine utvrdio hemijski sastav iskopanih blokova betona na Visočici, koja su prema njemu, osnova drevnog betona od geopolimernog cementa. Paul LaViolette je nakon sedmodnevne posjete Visokom 2014. godine u svom izvještaju ustvrdio da su Bosanske piramide najveće arheološko nalazište na svijetu u tom momentu.
Italijanski arheolog Niccolò Bisconti je u junu 2012. godine na Visočici, pronašao fosilizirani list na površini betonskih blokova ispod zemlje. Italijanski arheolog Ricardo Brett je predstavio rezultate radiokarbonskog datiranja u septembru 2012. kojim je procijenjena starost organskog materijala na oko 24.800 godina godina što Fondacija uzima kao minimalnu starost piramide. Kasnije su pronađeni i drugi organski materijali koji su bili stari oko 29.200 godina godina, a najnovija procjena starosti je 34.000 godina.
Naučni odgovor
Osmanagićeve tvrdnje su više puta osuđivali kvalifikovani naučnici i arheolozi. Sedam vodećih evropskih arheologa su izdali zvaničnu izjavu u kojoj opovrgavaju sve navodne dokaze, i prozivaju je okrutnom obmanom.
Deklaraciju su potpisali Hermann Parzinger, predsjednik Njemačkog arheološkog instituta u Berlinu; Willem Willems, generalni inspektor Rijksinspectie Archeologie u Hagu; Jean-Paul Demoule, predsjednik Nacionalnog instituta za proučavanje arhitekture (INRAP) u Parizu; Romuald Schild, direktor Instituta za arheologiju i etnologiju Poljske akademije nauka u Varšavi; Vasil Nikolov, direktor Instituta za arheologiju Bugarske akademije nauka u Sofiji; Anthony Harding, predsjednik Evropske asocijacije arheologa; i Mike Heyworth, direktor Vijeća za britansku arheologiju u Yorku.
Osmanagićeve tvrdnje kategorički su opovrgnuli brojni stručnjaci, koji su ga optužili da iskopavanjem promovira pseudonaučne ideje i oštećuje vrijedna arheološka nalazišta. Amar Karapuš, kustos u Historijskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu je mislio da je to neka vrsta šale. Enver Imamović sa Univerziteta u Sarajevu, bivši direktor Zemaljskog muzeja u Sarajevu, je bio zabrinut istraživanjima koja bi mogla ugroziti kraljevsku prijestolnicu Visoki.
NGC 3119
NGC 3119 (također poznat kao PGC 29381) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 411 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,50 (60 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 14. decembra 1863. godine.
Bosanske piramide
Naučni odgovor
U junu 2006. godine arheolog Zahi Hawass, bivši egipatski ministar za antikvitete, napisao je pismo Arheološkom časopisu nakon što je njegovo ime bilo povezano sa iskopavanjima. Osmanagić je navodno rekao da je Hawass preporučio egipatskom geologu Aly Abdullahu Barakatu da istraži brda. Havas je negirao svoju umiješanost. Američki geolog Robert Schoch je zaključio da su brda prirodne geološke formacije.
NGC 3119
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bosanske piramide
Turizam
Fondacija kojom upravlja Osmanagić vremenom je dodavala sadržaje koji su usmjereni na dojam duhovne atmosfere na lokaciji. U 2016. godini Osmanagićeva fondacija otvorila je park Ravne 2.
Daria Knez
Daria Knez Rukavina  je hrvatska glumica, rođena u Šibeniku, 12. septembra 1977. godine. Članica je pozorišta Trešnja.
Ugaono ubrzanje
Ugaono ubrzanje je promjena ugaone brzine po jedinici vremena. Po SI sistemu mjeri se u radijanima po sekundi na kvadrat (rad/s2), a inače se označava sa grčkim slovom alfa (α).
Matematička definicija
Ugaono ubrzanje se može definisati kao:
gdje je {\omega} ugaona brzina, a_T linearno tangencijalno ubrzanje, i r razdaljina od izvora koordinatnog sistema koja definiše \theta i \omega na određenoj tački.
Rumfordova medalja
Rumfordova medalja ograničena je na naučnike koji rade u Evropi. Dodjeljuje se u parnim godinama kao priznanje za važna otkrića u području termalnih ili optičkih osobina osobina materije od naučnika koji radi u Evropi. Medalja je posrebrena, a uz nju se dobija novčana nagrada od 1.000 funti.
S100B
S100 kalcij-vezujući protein B (S100B) jest član porodice S-100 proteina, koji je kod ljudi kodiran genom S100  sa hromosoma 21.
S100 proteini su nalaze se u citoplazmi i jedru širokog spektra ćelija i uključeni su u regulaciju brojnih ćelijskih procesa kao što su napredovanje ćelijskog ciklusa  i ćelijska diferencijacija. S100 geni uključuju najmanje 13 članova koji su locirani kao klaster na hromosomskoj regiji 1q21; međutim, ovaj gen se nalazi na 21q22.3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 92 aminokiseline, a molekulska težina 10.713 Da.
Funkcija
S100B je specifičan za gliju, eksprimiran prvenstveno putem astrocita, ali ga ne eksprimiraju svi astrociti. Pokazalo se da se S100B eksprimira samo podtipom zrelih astrocita koji pokrivaju krvne sudove i u čelijama koje eksprimiraju NG2.
Ovaj protein može funkcionirati u proširenju neurita, proliferaciji ćelija melanoma, stimulaciji tokova Ca2+, inhibiciji PKC posredovane fosforilacije, astrocitoza, proliferacija aksona i inhibicija sklapanja mikrotubula. U razvoju centralnog nervnog sistema (CNS) djeluje kao neurotrofni faktor i protein za preživljavanje neurona. U odraslom organizmu obično je na povišenoj razini zbog oštećenja nervnog sistema, što ga čini potencijalnim kliničkim markerom.
Klinički značaj
Hromosomski preuređenje i izmijenjena ekspresije ovog gena su implicirani u nekoliko neuroloških, neoplazijskih i ostalih tipova bolesti, uključujući Alzheimerovu bolest, Downov sindrom, epilepsiju, amiotrofnu lateralnu sklerozu, švanom, melanom i dijabetes melitus tipa I.
Sugerirano je da regulacija S100B pomoću melitina ima potencijal za liječenje epilepsije.
Dijagnostička upotreba
S100B luče astrociti ili se može izliti iz ozlijeđenih ćelija i ući u vanćelijski prostor ili krvotok. Nivo S100B u serumu povećan je kod pacijenata tokom akutne faze oštećenja mozga. Tokom posljednje decenije, S100B se pojavio kao kandidat za periferni biomarker permeabilnosti krvno-moždane barijere (BBB) i povrede CNS-a. Povišeni nivoi S100B tačno odražavaju prisustvo neuropatoloških stanja uključujući traumatske povrede glave ili neurodegenerativne bolesti. Normalni nivoi S100B pouzdano isključuju velike patološke promjene CNS-a. Njegova potencijalna klinička upotreba u procesu donošenja terapijskih odluka potkrijepljena je ogromnom količinom literature koja potvrđuje varijacije u nivoima 100B u serumu sa standardnim modalitetima za prognozu obima oštećenja CNS-a: promjene u neurosnimcima, cerebrospinalnom pritisku i drugim molekulskim markerima mozga (neuronski specifična enolaza i glijski vlaknasti kiseli protein). Međutim, što je još važnije, zabilježeno je da se nivoi S100B povećavaju prije bilo kakvih uočljivih promjena unutarmoždanog peritiska, neurosnimanja i nalaza neurološkog skrininga. Dakle, glavna prednost upotrebe S100B je to što povišenje nivoa u serumu ili CSF-u pružaju osjetljivu mjeru za određivanje povrede CNS-a na molekulskm nivou prije nego što se razviju grube promjene, omogućavajući pravovremenu isporuku ključne medicinske intervencije prije nego što dođe do nepovratnog oštećenja. Prije napada, povišeni su nivoi S100B u serumu, što sugerira da bi curenje BBB moglo biti rani događaj u njegovom razvoju.
Izuzetno važna primjena testiranja serumskog S100B je u odabiru pacijenata s lakšim ozljedama glave kojima nije potrebna daljnja neuroradiološka evaluacija, jer su studije koje su upoređivale CT skeniranje i nivoe S100B pokazale da su vrijednosti S100B ispod 0,12 ng/mL povezane s niskim rizikom očiglednih neuroradioloških promjena (kao što je intrakranijsko krvarenje ili oticanje mozga) ili značajnih kliničkih posljedica. Odlična negativna prediktivna vrijednost S100B u nekoliko neuroloških stanja je zbog činjenice da serumski nivoi S100B odražavaju promjene permeabilnosti krvno-moždane barijere, čak i u odsustvu neuronske ozljede. Osim toga, S100B, koji je također prisutan u ljudskim melanocitima, pouzdan je marker za zloćudnost melanoma, kako u biopsijskom tkivu tako i u serumu.
Modelni organizmi
U proučavanju funkcije S100B korišteni su modelni organizmi. Uvjetna linija nokaut-miša, zvana S100btm1a(EUCOMM)Wtsi generirana je kao dio Međunasrodnog konzorcija za nokaut-miševe— projekta mutageneze velike propusnosti za generiranje i distribuciju životinjskih modela bolesti zainteresovanim naučnicima — u Institutu Wellcome Trust Sanger.
Interakcije
Pokazalo se da S100B ima interakcije sa:
NGC 1576
NGC 1576 (također poznat kao MCG -1-12-7 i PGC 15089) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 219 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,10 (70 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. novembra 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6040A
NGC 6040A (također poznat kao Arp 122, MCG 3-41-74, PGC 56932 i UGC 10165) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 580 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,30 (219 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (118 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Krvna ćelija
thumb|200px|Dijagram razvoj različitih krvnih ćelija iz [[hemopoetska matična ćelija|hemopoetske matične ćelije do zrelih oblika ćelija]] 200px|thumb|right|Tri tipa krvnih ćelija pod elektronskom mikroskopom, S lijeva na desno:[[eritrocit, trombocit i leukocit]]
Krvne ćelije, zvane i hematopoietske ćelije ili  hemociti  su ćelije koje nastaju putem hematopoeze  i uglavnom se nalaze u krvi. Kod sisara, one se svrstavaju u tri opće kategorije:
Zapremina crvenih krvnih zrnaca u krvi (hematokrit) se mjeri centrifugiranjem ili protočnom citometrijom, a  i 45% ćelija uukupnom  volumenu imaju muškaraci  i 40% žene. Hemoglobin (glavna komponenta crvenih krvnih zrnaca)  je protein koji sadrži  željezo i učestvuje u transportu  kisika iz  pluća do tkiva i ugljik-dioksida – iz tkiva do pluća.
Crvene krvne ćelije
thumb|right|180px|Slika cirkulacijske ljudske krvi pod skenirajućim [[elektronski mikroskop|elektronskim mikroskopom, koja pokazuje crvene i bijele krvne ćelije  (nekoliko limfocita, monocita, neutrofila) i diskoidne  pločice.]]
Crvene krvne ćelije ili eritrociti, prvenstveno  prenose kisik  i prikupljaju  ugljik-dioksid, upotrebom  hemoglobina, a životni vijek im je oko 120 dana. U procesu formiranja, oni prolaze kroz  unipotentnu  fazu matičnih ćelija. Oni imaju funkciju, da, pored bijelih krvnih zrnaca, štite  zdrave ćelije.
Eritrociti odraslih se formiraju u crvenoj koštanoj srži. Nakon završetka svog životnog vijeka, oni su uništeni u slezeni.