cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1994 - grupa B
Grupa B svjetskog prvenstva 1994. je igrana u Pasadeni na stadionu Rose Bowl, Pontiacu na stadionu Silverdome i Stanfordu (Palo Alto, Kalifornija) na stadionu Stanford između 19. i 28. juna 1994. godine. Brazil i Švedska su se kvalificirali u osminu finala. Rusija i Kamerun su svoje takmičenje na SP 1994 završili u grupnoj fazi.
Eritrokeratodermija varijabilis
Klinička obilježja
Može se povezati sa GJB3 i GJB4. Okarakterizirana je 1925.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1994 - grupa B
Sve utakmice su bile igrane po Pacifičkoj vremenskoj zoni (UTC -8) i Istočnoj vremenskoj zoni (UTC -5)
Masiela Lusha
Masiela Lusha (23. oktobar 1985, Tirana, Albanija) je američka glumica.
Vanjski linkovi
Tekst eksponenta
Gorjanski
Gorjanski su hrvatska srednjovjekovna vlastelinska porodica.
Gorjanski se prvi put javljaju 1269. Tada je hrvatski herceg Bela darovao županu Ivanu selo Gorjane, sjeverno od Đakova. Tu su Gorjanski sagradili tvrđavu i podigli varoš.
U vrijeme vladavine Anžuvinaca (14. vijek), Pavao Gorjanski je dobio titulu mačvanskog bana i gospodario vukovskom, srijemskom i bodroškom županijom.
Članovi porodice Gorjanski bili su uopće miljenici ugarskih vladara te vršili i službu palatina. Najistaknutiji među njima je Nikola II Gorjanski. On je bio oženjen kćerkom srpskog kneza Lazara Hrebeljanovića. U vrijeme velikih međusobnih sukoba pojedinih plemića u kraljevstvu, Nikoli Gorjanskom pomažu tast knez Lazar Hrebeljanović i bosanski vladar Tvrtko I Kotromanić da porazi hrvatske velikaše na čelu sa Ivanišom Horvatom. Nikola II Gorjanski je 1394. postao hrvatsko-dalmatinski ban. Godine 1396. učestvovao je u bitki kod Nikopolja zajedno sa ugarskim kraljem Žigmundom Luksemburškim.
Nikolin sin Ladislav Gorjanski, također ugarski palatin (1447-1458), pomagao je Luksemburgovcima u gušenju pobuna čeških husita. Njegovom smrću 1459. godine gasi se loza Gorjanskih.
Compact disc
mini|desno|140px|CD logo mini|desno|140px|Compact disc
Compact Disc (kraće CD) ili kompaktni disk, je okrugli plastični disk promjera 120 mm i debljine 1.2 mm. CD koristi optički zapis za snimanje podataka koji je razvijen u kasnim 1970-tim godinama i prvobitno je služio samo kao medij za prenos muzike, kasnije se medij razvio za spremanje podataka na računaru, tako da je danas standardni dio računara. Pojavom DVD-a 1996, dobijen je novi standard koji na mediju iste veličine (120 mm) čuva sadržaj 6 ili više CD-ova, pa se s padom cijena uređaja i medija može očekivati zamjena CD-a s DVD-ovima u svijetu računara.
Historija razvoja i upotrebe
CD kao proizvod razvili su zajedno Philips i Sony; Philips je osmislio proizvodni proces (idejno baziran na Laserdisc-u, koji se nije proslavio s medijima promjera 18–30 cm), a Sony je usavršio korekciju grešaka pri čitanju CD medija, čime je proizvod bio spreman za tržište. Masovna proizvodnja je krenula 1982. godine.
Principi
Osim uobičajenog formata koji po standardu čuva 650 MB podataka ili 74 minute muzike ("produžena" verzija je 700 MB i 80 minuta), postoji i manji format promjera 80 mm (mini-CD). Ponekad se može vidjeti mini-CD izrezan u formatu posjetnice, izrađen u prezentacijske svrhe.
Standardi
Organizacija koja proglašava i usaglašava standarde za optički zapis je Optical Storage Technology Association (OSTA).
Standardi zapisa
Kraljevina Arcah
Kraljevina Arcah bila je srednjovjekovno armensko kraljevstvo na teritoriji provincija Syunik i Arcah, kantona Gardman u provinciji Utik, kantona Mazaz i Varazhnunik u provinciji Ayrarat. Nastao je nakon pada Aniskog kraljevstva Bagratida. Nakon njegovog pada, na malom dijelu ovih teritorija uspostavljena je kneževina Khachen.
Moderni izvori spominju ga kao Khachen. Međutim, pošto je oblast Khachena za vrijeme vladavine princa Hassana Jalala uključivala cijelu teritoriju moderne Republike Nagorno Karabah plus mnoge susjedne zemlje na zapadu, jugu i sjeveru, ova kraljevina se često nazivala Kraljevina Arcah. Kraljevska kuća Khachen bila je kadetska grana drevne dinastije Syunid i nazvana je Khachen, po svom glavnom uporištu. Hassan Jalal vodi svoje porijeklo do armenske dinastije Aranšahik, porodice koja je prethodila uspostavljanju Partskih Arsakida u regiji.
Historija
Od 885. nadalje, nakon što je zemlja izašla iz jarma arapskog kalifata, postojala je ujedinjena armenska država pod krunom dinastije Bagrat, poznata kao Anisovo kraljevstvo. Zbog teške geopolitičke situacije na Kavkazu, kraljevina još dugo neće postojati. Osim budućeg pritiska Vizantije i arapskog kalifata, nije bilo stabilnosti u samoj zemlji, jer su i sami ambiciozni armenski plemići željeli kraljevsku vlast. Zbog toga je 908. godine osnovano armensko kraljevstvo Vaspurakan, čime je započeo kolaps ujedinjene države. Uslijedilo je stvaranje Karsa 963. godine, Tašir-Dzorageta 978. godine, Syunika 987. godine i kraljevine Arcah 1000. godine.
Budući da je u vrijeme svog stvaranja kraljevstvo uključivalo samo modernu stranu Khachen i Arcah, prvobitno se jednostavno zvalo Khachen. Međutim, za vrijeme vladavine njegovog prvog princa, Hassana Jalala, kraljevstvo se proširilo i osvojilo susjedne teritorije. Pošto je već pokrivao čitav region Arcah, kasnije je nazvan Kraljevina Arcah.
Treba napomenuti da su novostvorena armenska kraljevstva bila u vazalnom odnosu s Bagratidima, ali je njihovo prisustvo kao zasebnih kraljevstava oslabilo jedinstvo armena, čime su koristili njihove komšije. Konačno, 1045. godine, Bizantijsko Carstvo je iskoristilo situaciju i konačno osvojilo Anisovo kraljevstvo. Nakon toga, Arcah je ojačao i počeo da se bori za prevlast između armenskih kraljevstava. Ubrzo je uključila ne samo samu regiju Arcah, već i čitave provincije Syunik, Utik, Gardman, Ayrarat i Maizaz.
Kraljevinom Arcah vladao je ogranak drevne armenske plemićke porodice, suniti, poznati kao dinastija Khachen, zbog njihove glavne dominacije. Ipak, Hassan Jalala se smatrao potomkom armenske dinastije Aranšahik, koja je vladala armenijom do pojave Partskih Aršakida.
Arcah je bio nezavisan skoro jedan vijek, ali je od 13. vijeka postao vazal Kraljevine Gruzije, a potom i Mongolskog Carstva. Nakon atentata na Hasana Jalala (1214-1261), Arcah je izgubio svoje kraljevstvo i postao dio Ilkhanata. Na malom dijelu njenih teritorija uspostavljena je dinastija Khachen, koja je postojala do 17. vijeka, a zamijenjena je sa pet kraljevina Karabaha. Proces formiranja melika u Arcahu započeo je u 16. vijeku. Na kraju je formirano ukupno pet takvih milicija: Khachen (predvođen Hasan-Jalaliansima), Gulistan (predvođen Beglarijancima), Izraelci (predvođen Jraberdijanima), Didzak (predvođen Avancima) i Varand (predvođen Šahnazarijancima). Ove relikvije su kasnije preimenovane u Arcah i u isto vreme preimenovane u relikvije Karabaha.
Ropovići (Goražde)
Ropovići su naselje u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Klasični holivudski film
Klasični Hollywoodski film ili klasična Hollywoodska priča, su izrazi korišteni u filmskoj historiji koji označavaju istovremeno i vizualni i zvučni stil za snimanje filmova i način produkcije korišten u američkoj filmskoj industriji između otprilike 1910-tih i 1960-tih.
Klasični stil je u osnovi građen na principu neprekidne montaže ili "nevidljivog" stila. Što znači, kamera i snimanje zvuka nikada ne smiju skretati pažnju na sebe, (kao što su činili u filmovima iz ranijeg perioda, drugih zemalja, ili modernističkih ili postmodernističkih radova).
mini|middle|600px|Golden Hollywood (Prvi red, s lijeva-na desno) [[Greta Garbo, Humphrey Bogart, Lauren Bacall, Clark Gable, Katharine Hepburn, Fred Astaire, Ginger Rogers, Marlon Brando, Marx Brothers, Joan Crawford (Drugi red, s lijeva - na desno) John Wayne, James Stewart, Buster Keaton, Claudette Colbert, Gene Kelly, Burt Lancaster, Judy Garland, Gregory Peck, Elizabeth Taylor, Kirk Douglas (Treći red, s lijeva - na desno) Bette Davis, Audrey Hepburn, Jean Harlow, Alfred Hitchcock, John Ford, Howard Hawks, Grace Kelly, Laurence Olivier, Marlene Dietrich, James Cagney (Četvrti red, s lijeva - na desno) Ava Gardner, Cary Grant, Ingrid Bergman, Henry Fonda, Marilyn Monroe, James Dean, Orson Welles, Mae West, William Holden, Sophia Loren (Peti red, s lijeva - na desno) Vivien Leigh, Joan Fontaine i Gary Cooper, Spencer Tracy, Barbara Stanwyck, Lilian Gish, Tyrone Power, Shirley Temple, Janet Leigh and Charlton Heston, Rita Hayworth, Mary Pickford]]
Oprost
Oprost ili indulgencija (latinski: indulgentia – oproštaj), predstavlja oproštenje, oslobođanje od kazne 'na onom svijetu' za učinjene grijehove koje je griješnik učinio na Zemlji, u ovozemaljskom životu.
Prema učenju katoličke crkve oproštajnice grijeha (indulgencije) mogu davati pape kao predstavnici Isusa Krista na zemlji i namjesnici svetog Petra, te, po papinom dopuštenju, viši svećenici. Međutim, katolička crkva je prodavala oproštaje grijeha (indulgencije) i time unosno zarađivala. Uz indulgencije izdavane su pismene potvrde uz novčanu naplatu. To je naišlo na oštru kritiku savremenih teologa.
Ptičija gripa
Ptičja gripa (drugi nazivi: Aviarna influenca, Kuga peradi) je zarazna bolest ptica koju uzrokuju pojedine grupe virusa vrste Influenca virusom grupe A (neki drugi sojevi tog virusa uzrokuju epidemije čovječje gripe). to je oboljenje koje napada respiratorni, digestivni i nervni sistem ptica.
Novo Sarajevo
Novo Sarajevo jedna je od devet općina Sarajevskog kantona i jedna od četiri općine Grada Sarajeva. Teritorija općine Novo Sarajevo zauzima centralni dio Sarajevskog polja. Graniči sa općinama Centar, Novi Grad, Vogošća i Istočno Novo Sarajevo.
Ptičija gripa
Virus Influence
Virus influence izuzetno je varijabilan i podložan stalnim genetskim promjenama (mutacijama i izmjeni gena među grupama) te se pojavljuje u velikom broju podtipova i sojeva, od kojih samo manji broj dovodi do izražene bolesti kod ptica. Jedan je takav patogeni soj, podtipa H5N1, prvi put zabilježen 1997. u Hong Kongu i od tada se proširio velikim dijelom Azije i istočne Evrope. Ukupan broj ptica koje su umrle od gripe ili su usmrćene zbog sprječavanja širenja zaraze procjenjuje se na oko 120 miliona. Ptičija gripa prvi puta u Bosni i Hercegovini zabilježena je u februaru 2006 kod Jajca.
IC 1862
IC 1862 (također poznat kao ESO 356-15, IRAS 02499-3332, MCG -6-7-10 i PGC 10858) je galaksija koja je udaljena oko 294 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 3,00 (257 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 25. novembra 1897. godine.
Ptičija gripa
Virus Influence
Virus influence tipa A uzrokuje humanu, svinjsku konjsku i avijarnu te influencu morskih sisara, virus influence tipa B uzrokuje samo humanu influencu, a virus influence tipa C uzročnik je rijetkog blagogo oboljenja kod svinja i ljudi.
IC 1862
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Novo Sarajevo
Općina Novo Sarajevo je kulturni, obrazovni, administrativni i poslovni dio grada Sarajeva. Prostire se na površini od 9,9 km2. Prije rata općina je zauzimala površinu od 47,15 km2 što znači da sada oko 75% prijeratne teritorije pripada Republici Srpskoj, a ostatak Federaciji BiH. Prije rata, a prema popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Novo Sarajevo je imala 95.089 stanovnika. Od toga: 90.892 stanovnika u dijelu naseljenog mjesta Sarajevo, a ostalih 4.197 stanovnika u sedam naseljenih mjesta. Općina Novo Sarajevo bila je među najnaseljenijim gradskim općinama.
Privreda
Prije rata općina Novo Sarajevo bila je jedna od najrazvijenijih u Bosni i Hercegovini. Oko 40% radne snage bilo je zaposleno u industriji. Tokom srpske opasade Sarajeva od 1992. do 1995. privreda je u potpunosti uništena.
Administrativna podjela
Općina Novo Sarajevo se sastoji od sljedećih mjesnih zajednica: Pofalići I, Pofalići II, Velešići, Gornji Velešići, Željeznička, Dolac, Malta, Čengić Vila I, Kvadrant, Čengić Vila II, Hrasno, Hrasno Brdo, Trg Heroja, Grbavica I, Grbavica II, Kovačići, Gornji Kovačići, te Vraca.
Ptičija gripa
Ptičija gripa kod ptica
Ovo oboljenje može se javiti u dva oblika i to:
Oba oboljenja su uzrokovana virusom tipa A. HPAI je na teritoriji Evrope po prvi put zabilježen 1878. godine
Ratna avijacija
Ratna avijacija je vid oružanih snaga namijenjen za borbeno djelovanje u ili iz zračnog prostora. Sastoji se od aviona i njihovog letačkog i neletačkog osoblja, različitih institucija, instalacija te njihovog pripadajućeg osoblja.
Ratna avijacija se relativno kasno profiliralo kao posebni vid oružanih snaga. Ispočetka je bilo rod kopnene vojske (gdje se kao takvo zadržalo u manjem broju država), odnosno ratne mornarice gdje još uvijek postoji kao mornaričko zrakoplovstvo. 1. april 1918. Velika Britanija je objedinila obje komponente u posebni vid oružanih snaga poznat pod nazivom Royal Air Force, a kasnije su istim primjerom krenule mnoge druge države.
Proložac (čvor)
Hrvatska:
Renault F1
Renault F1 ili Renault F1 Team, je francuski Formula 1 tim.
Kao konstruktor
Napomene
Gorički grofovi
Gorički grofovi su vlasteoska porodica koja je držala posjede u Gornjoj Štajerskoj od polovine 12. vijeka do 1374.
Gorički grofovi su imali posjede u Posočju, Vipavskoj dolini i Goričkim brdima na Krasu, u Istri i Furlaniji. Kada su stekli posjede u Tirolu Gorički grofovi su se podijelili na dvije srodničke grane, na Goričku i Goričko-tirolsku. Za učešće u ratu Habsburgovaca protiv češkog kralja Otokara II Pšemisla Goričko-tirolska grana dobila je od Habsburgovaca u feud Kranjsku sa Slovenskom markom i Korušku. Poslije izumiranja ove porodice njihovi posjedi pripali su Habsburgovcima.
August Strindberg
Johan August Strindberg /strind'berj/ (Stockholm, 22. januara 1849. – Stockholm, 14. maja 1912.), švedski autor, slikar i fotograf.
Jedan je od najpoznatijih švedskih autora, zacijelo i najplodniji sa gotovo sedamdeset svezaka sabranih djela. Smatra se jednim od tvoraca modernoga teatra.
Rođen kao četvrto od jedanaestero djece siromašnoga trgovca Karla Oskara Strindberga i njegove služavke Eleonore Norling. U svojim autobiografskim djelima, posebice romanu Služavkin sin (Tjenstekvinnans son) svoje je djetinjstvo prikazivao težim nego što je uistinu bilo. Radio je kao kućni učitelj, činovnik u telegrafskom uredu, glumac, bibliotekar, novinar, a okušao se i u studiju medicine i alkemiji.
Bio je oženjen s tri žene: Siri von Essen, Frieda Uhl i Harriet Bosse. Njegov odnos prema ženama bio je prilično problematičan, od mišljenja da žene i muškarci imaju ista prava u Brakovima I (Giftas I) do mizoginičnih stajališta u Brakovima II (Giftas II) i drugim djelima.
Tokom života imao je razne uzore, od Nietzschea i Swedenborga do Shakespearea. Opus mu se (uz određene manjkavosti) može sažeti u tri tematska pravca: kriza u savremenom društvu što podrazumijeva odnos između muškaraca i žena, porodični problemi, moral, hipokrizija, industrijalizacija i urbanizacija, problemi radničke klase… Drugi su historijske teme, tematizirane prvenstveno u historijskim dramama o švedskim vladarima i značajnim historijskim ličnostima. Treći pravac je misticizam i okultizam, gdje je okrenut duhovnim vrijednostima i promišlja o životu i smrti.
Proložac
Proložac je općina u Hrvatskoj, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Imotski. Sjedište općine je u naselju Donji Proložac.
August Strindberg
Najpoznatije su mu drame naturalističkog ciklusa: Otac (Fadern), Gospođica Julija (Fröken Julie) i Vjerovnici (Fordringsägare).
Proložac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, općina Proložac je imala 3.112 stanovnika, od čega u Donjem Prološcu 1.288.
August Strindberg
Uslijedila je teška psihička kriza koja je postala temeljem nove poetike. Plodovi te, tzv. inferno krize, su: Inferno, Legende, Put u Damask I, II (Till Damaskus I, II), Advent…
Nove je izraze tražio i u dramama: Mrtvački ples (Dödsdansen), Igra snova (Ett Drömspel) i drugima.
Historijske je drame pisao po uzoru na Shakespearea; Gustaf Vasa, Karlo XII., Kristina samo su najpoznatije.
U domovini su mu najprihvaćenija djela Ljudi s Hemsöa (Hemsöborna) i Švedske sudbine i pustolovine (Svenska öden och äfventyr).
Proložac
Stanovništvo
Napomena: ''Nastala iz stare općine Imotski. U 1869., 1921. i 1931. sadrži dio podataka za općinu Podbablje. U 1853. i 1961. podaci su sadržani u općini Podbablje.''
Papa Klement XIV
Biografija
Dobri kontakti koje je imao u Kuriji, pogotovo sa kardinalom Andrea Negroni jednim od najbližih saradnika Pape Benedikta XIV, mu dopuštaju ulazak u viša tijela Vatikana i funkciju savjetnika Svetog Oficijuma (današnje kongregacije za religiozno obrazovanje).
Mahir Domi
Mahir Domi (Elbasan, 12. mart 1915 – Tirana, 19. oktobar 2000) bio je albanski lingvista, profesor i akademik. Bio je jedan od organizatora i glavnih učesnika Kongresa albanskog pravopisa, i član komisije za praćenje odgovorne za primjenu pravopisnih pravila standardnog albanskog jezika.
Papa Klement XIV
Biografija
Ganganelli je vrijedio kao dobar, savjestan i iskren savjetnik inkvizicije. 24. septembra 1759. je postao kardinal te kao titularnu crkvu dobija San Lorenzo u Penispema koja je kasnije zamjenjena s crkvom SS.Apostoli.
Pontifikat
Poslije tromjesečne konklave, održane poslije smrti Klementa XIII, na scenu stupaju dvije suprostavljene strane: na jednoj strani kardinalski kolegijum i Portugal, Španija i Francuska, a na drugoj skupina Zelantia, protivnika borbonskih kruna. Poslije 185. izbornog kruga, kardinali biraju Gaganellija za novog Papu. 4. juna 1769. Gabanelli dolazi na prijestolje crkve.
Kao pripadnik franjevačkog reda i dolaskom iz jedne građanske porodice, Klement XIV prekida dugu tradiciju Papi iz uglednih italijanskih plemićkih porodica.
Smrt
Klement XIV umire 24. septembra 1774. godine u Rimu. Po nekim historičarima je ubijen od strane jezuitskih redovnika (kao osveta za zabranu reda), dok po drugima umire prirodnom smrću. Komisija koja je sastavljena od ljekara na internacionalnom nivou, vrši obdukciju, ali ne pronalazi tragove otrova kao što se pretpostavljalo.
Mahir Domi
Biografija
Mahirova naučna aktivnost pokriva mnoge oblasti filologije: gramatiku (sintaksu i morfologiju), historiju jezika, historiju albanologije, dijalektologiju i onomastiku, normativnu lingvistiku, jezičku kulturu, naučnu kritiku, historiju književnosti itd. Rukovodio je radom za uspostavljanje kartoteke gramatike i važnim djelom Gramatika e gjuhës shqipe (Gramatika albanskog jezika), u dva toma; bio je njen glavni urednik, te koautor i urednik drugog toma (Sintaksa). Izradio je akademske udžbenike Morfologjia historike e shqipes (Istorijska morfologija albanskog jezika) iz 1961. godine, Sintaksa e gjuhës shqipe (Sintaksa albanskog jezika), I dio 1968. i II dio 1969. godine. Također je doprinuo nizom naučnih članaka i istraživanja o općim temama albanske sintakse i njenog strukturalnog razvoja. U oblasti historije književnosti, Mahir je pisao članke i istraživanja o porijeklu albanskog jezika, njegovoj povezanosti sa drugim balkanskim jezicima, posebno sa rumunskim, tj. Prapashtesa ilire dhe shqipe, përkime dhe paralelizma (ilirski i albanski prefiksi, korespondencije i paralelizmi) iz 1974. godine, Konsiderata mbi tiparet e përbashkëta të shqipes me gjuhët ballkanike dhe tire dijele balkanski jezik preko drugih karakteristika albanskog jezika (Considerata mbi studimin) jezici i njihovo proučavanje) iz 1975., Mbi disa përkime dhe paralelizma sintaksore shqipe-rumune (Preko nekih albansko-rumunskih korespondencija i paralelizama) iz 1977., Probleme të historisë së formimit të gjuhës shqipe, de formiranje jezika, postignuća i zadaci) iz 1982.
Kao jedna od najznačajnijih ličnosti u lingvistici, Mahir je bio član komisija koje obavljaju zadatak standardizacije albanskog pravopisa, 1956. i 1967. godine, suorganizator i učesnik Pravopisnog kongresa novembra 1972. godine, član komisije za praćenje. za primenu novih pravopisnih pravila i koautor Drejtshkrimi i gjuhës shqipe (Pravopis albanskog jezika) iz 1973. godine, Fjalori drejtshkrimor (Pravopisni riječnik) iz 1976. godine, Rregullat e pikësimit nëshqipeën albanskog jezika (Pravopis na albanskom jeziku) 1981 (drugo izdanje 2002).
Mahir je učestvovao u mnogim komisijama koje su radile na izradi rječnika terminologija iz različitih oblasti, između ostalih Fjalori i termave të gjuhësisë (Rječnik lingvističkih pojmova) iz 1975. godine. Bio je organizator i glavni saradnik u radu koji je rezultirao izdavanjem Atlasi dialektologjik i gjuhës shqipe (Dijalektički atlas albanskog jezika), Dialektologjia shqiptare (Albanska dijalektika), oba djela od velikog značaja. Bio je i inicijator prikupljanja onomastičke građe, koautor upitnika za zbirku toponimije i članaka o njima.
Mahir je također proučavao staru albansku književnost pisanu arapskim pismom, i doprinuo je književnosti u glavnom djelu Historia e letërsisë shqipe (Historija albanske književnosti), vol. I iz 1959. godine, u izdanju Univerziteta u Tirani, a bio je urednik drugog toma iz 1983. u izdanju Akademije nauka Albanije. Kao recensé, on je doprinuo razvoju kulture naučne kritike u Albaniji.
August Strindberg
Dvije zbirke novela Brakovi (Giftas) donijeli su mu reputaciju mizogenog autora.
NGC 3462
NGC 3462 (također poznat kao MCG 1-28-19, PGC 32822 i UGC 6034) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 296 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,70 (147 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (103 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. januara 1784. godine.
August Strindberg
U posljednjim se proznim djelima, Okultni dnevnik (Oculta dagboken) nadahnjuje Talmudom.
Njegov se opus sastoji od približno šezdeset drama, deset romana, deset zbirki novela i osam hiljada pisama.
Umro je u 63. godini u tzv. Blå Tornetu u Stockholmu, gdje je danas muzej njemu u čast.
Krouzonodermoskeletni sindrom
Krouzonodermoskeletni sindrom je poremećaj obilježen preranim spajanjem određenih kostiju ljudske lobanje (kraniosinostoza) tokom razvoja i stanje kože zvano acanthosis nigricans.
Neki od znakova i simptoma krouzonodermoskeletnog sindroma slični su onima kod Crouzonovog sindroma. Oni uključuju prerano spojene kostiju lobanje, koje utiču na oblik glave i lica, široko postavljene, izbuljene oči zbog plitkih očnih duplji; oči koje nisu usmjerene u istom smjeru (strabizam), mali, kljunasti nos i nerazvijenu gornju vilicu. Ljudi sa ovim stanjima su uglavnom normalne inteligencije.
Nekoliko obilježja razlikuje krouzonodermoskeletni sindrom od Crouzonovog sindroma. Osobe s krouzonodermoskeletnim sindromom imaju crnu akantozu, stanje kože koje karakterizira gusta, tamna, baršunasta koža u naborima i naborima tijela, uključujući vrat i pazuho. Osim toga, suptilne promjene mogu se pojaviti na kostima kičme (kičmeni pršljenovi). Nekancerozne izrasline koje se nazivaju cementom mogu se razviti u vilici tokom mlađe odrasle dobi. Krouzonodermoskeletni sindrom je rijedak; stanje se javlja kod oko 1/1,000.000 ljudi.
Genetika
Krouzonodermoskeletni sindrom uzrokuju mutacije u genu FGFR3. Protein kojeg kodira gen FGFR3 je receptor koji ima ulogu u razvoju i održavanju koštanog i moždanog tkiva. Ne zna se kako mutacija u FGFR3 dovodi do karakterističnih oznaka ovog poremećaja, ali izgleda da promjene u receptoru remete normalan razvoj kostiju u lobanji i utiču na pigmentaciju kože.
Ovo stanje se nasljeđuje autosomno dominantno, što znači da je jedna kopija izmijenjenog gena u svakoj ćeliji dovoljna da izazove poremećaj.
U nekim slučajevima, oboljela osoba nasljeđuje mutaciju od jednog zahvaćenog roditelja. Drugi slučajevi mogu biti rezultat novih mutacija u genu. Ovi slučajevi se javljaju kod ljudi koji nemaju istoriju poremećaja u porodici.
Investitura
Investitura (latinski: vestire - oblačenje) predstvlja uvođenje nekog lica u posjed ili darovanje nekog službenog položaja.
U 11. vijeku došlo je do sukoba između njemačkih careva i papa (svjetovne i duhovne vlasti) oko pitanja investiture crkvenih lica. To je tzv. borba za investituru. Pape su željele da pri izboru biskupa svjetovna lica ne smiju da se miješaju. Sukob je razriješen Vormskim konkordatom (1122), kojim je kompromisno riješeno da papa uvodi svećenike u duhovnu dužnost, a vladar im daje simbole svjetovne vlasti.
Dušanov zakonik
Dušanov zakonik je najvažniji zakonik srednjovjekovne srpske države.
U starim spomenicima Dušanov zakonik se naziva Zakon blagovjernago cara Dušana. Dušanov zakon je donijet na saborima 1349. i 1355. Izvori D. zakonika su odredbe iz bizantskog prava, Zakonik cara Justinijana, Sintagma Matije Vlastara, srpske povelje i običaji, te Svetosavska krmčija. Original D. zakonika nije sačuvan već preko 20 prepisa. Cilj D. zakonika je da se osigura vladajući položaj i povlastice vlastele. Zakon se sastoji od 201. člana. Prvih 38 članova posvećeno je crkvi. Zatim slijede odredbe o povlasticama vlastele, obavezama zavisnih ljudi, sudstvu i kaznama za različita krivična djela i druge odredbe. Najznačajniji pristupi u proučavanju D. zakonika su načinili Stojan Novaković, Nikola Radojčić i Aleksandar Solovjev. Dušanov zakonik spominje heretike, za koje historičari uzimaju da su ustvari pripadnici Crkve bosanske.
Goran Bregović
Goran Bregović (rođen 22. marta 1950) jest bosanskohercegovački i jugoslavenski muzičar. Najpoznatiji je kao osnivač, producent, gitarista i vođa sarajevske rock grupe Bijelo dugme. Kao vođa Bijelog dugmeta, zajedno sa Indexima i Zdravkom Čolićem ubraja se među najistaknutije predstavnike Sarajevske škole pop rocka i Jugoslavenske pop i rock scene. Kao i njegovi muzički prethodnici iz YU grupe, Bregović je koristio elemente narodne muzike sa balkanskih prostora pomiješanu sa zapadnom rock muzikom. Na taj način je napravio muzički stil koji će muzički kritičari tokom 1970-ih nazivati "pastirski rock", a koji će muzički proslaviti Sarajevo i sarajevsku muzičku scenu na cijelom prostoru bivše Jugoslavije. Nakon prestanka sa radom u Bijelom Dugmetu, počeo je komponovati muziku za filmove. Među njegovim najpoznatijim ostvarenjima je muzika za tri filma redatelja Emira Kusturice (Dom za vješanje, Arizona Dream i Podzemlje). Za muziku u filmu Dom za vješanje, Bregović je osvojio nagradu Zlatna palma na Festivalu igranog filma u Puli 1990. godine, kao i druge nagrade.
Goran Bregović je tokom svoje pet decenija duge karijere komponovao muziku za poznate svjetske pjevače, među kojima su: Sezen Aksu, Kayah, Iggy Pop, Šaban Bajramović, George Dalaras i Cesária Évora.
Biografija
Goran Bregović je rođen u Sarajevu kod oca Franje Bregovića i majke Borke Perišić. Otac mu je bio oficir JNA, a nakon razvoda roditelja Goran ostaje da živi sa majkom i dobrim dijelom je odrastao u Sarajevu.
Svirao je violinu u nižoj muzičkoj školi, ali je u drugom razredu izbačen sa obrazloženjem da je netalentovan. Njegovo muzičko obrazovanje se svelo na ono što su mu pokazivali drugovi sve dok mu majka nije kupila prvu gitaru. Potom Bregović upisuje umjetničku školu, ali ga majka ubrzo ispisuje iz te škole, te ga upisuje u saobraćajnu školu. Kao kompromis, dopušta mu da nosi dugu kosu. Po prelasku u novu školu Bregović se pridružuje školskoj grupi Izohipse kao bas-gitarista. Međutim, izbačen je i iz ove škole (ovog puta zbog lošeg ponašanja - slupao je školski Mercedes). Bregović tada upisuje gimnaziju i pristupa gimnazijskoj muzičkoj grupi Beštije u kojoj je opet svirao bas-gitaru. Sa ovim prvim muzičkim grupama stiče svoja prva iskustva kao instrumentalista. U njegovoj šesnaestoj godina napušta ga majka i Goran se mora brinuti sam za sebe svirajući narodnjake u kafani u Konjicu, radeći na gradilištu i prodavajući novine.
U jesen 1971. Goran upisuje studije filozofije i sociologije ali vrlo brzo odustaje. U isto vrijeme Milić Vukašinović odlazi u London tako da Bregović i Redžić počinju svirati u grupi Jutro. Tokom nekoliko slijedećih godina grupa često mijenja postave a 1. januara 1974. grupa Jutro postaje Bijelo dugme.
Bijelo dugme je sigurno najpopularniji i jedan od najutjecajnijih rock sastava svih vremena na prostoru bivše Jugoslavije. U petnaest godina rada objavili su devet studijskih, tri koncertna albuma i mnogobrojna kompilacijska izdanja. U periodu od 1974 do 1989 punili su najveće dvorane i stadione "od Vardara do Triglava" i pored mnogih bendova bili jedini koji su ujedinili baš sve strukture društva i pomirili sve ukuse. Željko Bebek, Zoran Redžić, Vlado Pravdić, Milić Vukašinović, Điđi Jankelić, Mladen Vojičić Tifa, Alen Islamović te nažalost pokojni Ipe Ivandić i Laza Ristovski su pod sigurnim Bregovićevim vodstvom ostvarili svoje maksimume na polju muzike. Goran Bregović je bio autor, producent, gitarista, idejni i poslovni strateg i jedini stalni član Bijelog dugmeta.
NGC 266
NGC 266 (također poznat kao IRAS 00471+3200, MCG 5-3-9, PGC 2901 i UGC 508) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 3,00 (187 hiljada sg) a najmanji 2,9 uglovnih minuta (181 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. septembra 1784. godine.
Goran Bregović
Nakon Bijelog dugmeta
Kako je vrijeme Bijelog dugmeta prolazilo tako je i Bregović ulazio u svijet filmske muzike. Njegov prvi projekat je bio film Emira Kusturice Dom za vješanje (1989.) koji je postigao veliki uspjeh (i film i muzika iz filma). Bregović i Kusturica nastavljaju saradnju i na Kusturičinom slijedećem filmu - Arizona Dream snimljenom 1993. (zanimljivo da je Bregovićevu muziku izvodio američki roker Iggy Pop). Sljedeći njegov projekat, muzika za film Kraljica Margo opet postiže veliki uspeh, a film je dobio dvije nagrade na Kanskom festivalu 1994. Slijedeće godine Zlatna palma osvaja Kusturičin Bila jednom jedna zemlja za koji je Bregović komponovao muziku.
Bregovićeva muzika donosi južnoslovenske i romske teme i fuzija je popularne muzike sa tradicionalnom polifonom muzikom sa Balkana, tangom i duvačkim orkestrima. Vrlo popularan u istočnoj Evropi, Bregović je nekoliko puta optuživan za krađu originalne romske i narodne muzike sa Balkana i za njeno prerađivanje i prisvajanje autorstva. Godine 1997. je radio sa turskom pjevačicom Sezen Aksu na njenom albumu "Düğün ve Cenaze". Godine 2000. Bregović je snimio album "Kayah i Bregović" sa popularnom poljskom pjevačicom Kajom, koji je u Poljskoj prodat u više od 650.000 primjeraka.
NGC 266
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Goran Bregović
Nakon Bijelog dugmeta
Godine 2005. učestvovao je na tri oproštajna koncerta Bijelog dugmeta.
Goran Bregović je do 2011. godine živio u Parizu sa suprugom Dženanom Sudžukom i svoje tri kćerke: Emom, Unom i Lulom. Također ima kćerku Željku (iz mladalačke veze sa plesačicom iz sarajevskog noćnog kluba), koja mu je rodila unuku Bjanku.
Od januara 2011. godine živi u Sarajevu sa svojom porodicom.
Danaja
mini|220px|Danaju oplođuje [[Zeus kao zlatna kiša, beotijski ćup, 5. vijek p. n. e. ]]
Etimologija
Danajino grčko ime znači "osušena".
Mitologija
mini|lijevo|[[John William Waterhouse: Danaja, ulje na platnu, 1892., izvornik ukraden ]]
Akrizije je bio razočaran zbog neimanja muških nasljednika, stoga je pitao proročicu hoće li se to promijeniti. Ona mu je rekla da ide na Zemljin kraj gdje će ga ubiti dijete njegove kćeri. Danaja nije imala djece te ju je, da bi tako i ostala, zatvorio u brončani toranj ili pećinu, ovisno o izvorima. Ali, Zeus joj je došao u obličju zlatne kiše te je oplodio, a potom je ona rodila Perzeja.
Akrizije nije htio izazvati bijes bogova te nije ubio Perzeja, ali je bacio Danaju i njega u more u drvenoj kutiji. Posejdon je smirio more na Zeusov zahtjev, te su majka i sin preživjeli, a more ih je izbacilo na ostrvo Serifos. Tamo ih je primio Dikt, brat kralja Polidekta, koji je odgojio Perzeja.
Kada je Perzej ubio Meduzu i spasio Andromedu, ostvarilo se proročanstvo jer je na atletskim igrama zabunom diskom ili kopljem ubio oca, a prema drugoj verziji, bio je gnjevan na njega zbog toga što je pokušao ubiti Danaju i njega, te mu je pokazao Meduzinu glavu koja ga je skamenila.
Hoencolerni
thumb|Dvorac Hohenzollern u kojem je nastala istoimena vladarska dinastija. Hohencolerni su 1415. došli u posjed Brandenburga i postali izborni knezovi rimsko-njemačkog carstva. Početkom 16. vijeka pripala im je istočna Pruska. U 18. vijeku ova vladarska dinastija je uvela Prusku u red velikih svjetskih sila. Nakon francuskog poraza u Francusko-pruskom ratu, Versajskim ugovorom je 18. januara 1871. godine proglašeno Njemačko carstvo. Pruska dinastija Hohencolern je postala vladar novog carstva, čije sjedište je postao Berlin. Novo Njemačko carstvo je ujedinilo sve njemačke države osim Austrije. Od 16. vijeka Hohencolerni imaju više grana: Hehingen, Sigmaringen, Ajgerloh.
lijevo|thumb|Wilhelm II Najznačajniji pruski Hoencelerni:
Hohencolern dinastija
thumb|center|700px|Porodično stablo vladarske dinastije Hohenzollern.
Crkva Rođenja Svete Bogorodice (Zenica)
mini|desno|250px|Crkva "Rođenja Presvete Bogorodice" Crkva Rođenja Presvete Bogorodice u Zenici počela je da se gradi 1883. godine. Završena je i posvećena na Malu Gospojinu 8. septembra - 21. septembra. Posvetio ju je mitropolit Sava Kosanović. Zahvaljujući zeničkim sveštenicima Milojku Topaloviću, Miroslavu Drinčitu i Jadranu Daniloviću i zeničkim vjernicima u spomen stogodišnjice počelo se 29. augusta 1984. godine sa živopisanjem hrama. Živopis je radio Dragomir Jašović Jaša akademski slikar iz Beograda. Živopisanje je završeno 1990. godine.
Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Opis
Prema konceptu prostorne organizacije, Crkva Rođenja presvete Bogorodice u Zenici, pripada tipu trobrodne crkve sa pripratom, naosom, oltarskim prostorom i zvonikom.
Dimenzije su 22,5 m x 15,8 m, sa četiri kule dimenzija 4,65 m x 4,50 m na uglovima. Visina zvonika iznosi 26 m, visina sljemena dvovodnog krova koji pokriva crkvu iznosi 10,20 m, a visina tjemena krovnog pokrivača osmokutne stilizovane kupole koja je pozicionirana u centralnom dijelu građevine iznosi 13,80 m. Na ikonostasu je predstavljeno osamnaest ikona i Carske dveri sa scenom Blagovijesti.
Parohija u Zenici
Osim Hrama Rođenja Presvete Bogorodice u Zenici djeluju sljedeće pravoslavne kapele:
U posljednjem ratu porušene su kapele u Kovanićima, Pepelarska Rijeka, Tišini i Janjičkom Vrhu.
Ivan Česmički
mini|desno|Ivan Česmički Ivan Česmički (Janus Panonius) (1434-1472) je bio latinski pjesnik hrvatskog porijekla. Ranije se mislilo da porijeklo vuče od plemićke porodice iz Česmice blizu Čazme (odakle i naziv Česmički), ali je rođen 1434. godine, na drugom kraju Slavonije, jer u svojim stihovima navodi kako se mjesto njegovog rođenja nalazi blizu ušća Drave u Dunav.
Česmički se obrazovao u Italiji. Vršio je razne vjerske dužnosti u Hrvatskoj. Bio je pečuhski biskup 1459. Dvorjanin je ugarskog kralja Matijaša Korvina, kojeg je pratio u njegovim borbama sa Osmanlijama. Kasnije se našao među zavjerenicima protiv Matijaša Korvina, pa je morao bježati iz Ugarske. U bjekstvu se razbolio i umro.
Ivan Česmički je poznati humanista svog vremena. Pisac je latinskih pjesama (Elegiae, Poemete) i poznat je po prevodima odlomaka Homerove Ilijade sa grčkog jezika.
Bosanska Otoka
mini|desno|250p|Centar Bosanske Otoke mini|desno|250p|Most preko rijeke [[Una|Une]] Bosanska Otoka je naselje na rijeci Uni, u sastavu općine Bosanska Krupa. Udaljena je 11 km od Bosanske Krupe, 23 km od Bužima, 45 km od Bihaća i 22 km od Novog Grada. Naselje je smješteno na obalama Une i dvadeset i četiri ade, a dva dijela Otoke povezana su čeličnim mostom izgrađenim 1920. godine.
Historija
Prošlosti otočkog kraja se odnosi na deset sela koja su od 1952. do 1958. činila otočku opcinu: Banjani, Baštra, Mujagići, Glavica, Ivanjska, Jezerski, Ljusina, Mahmić-selo, Otoka, Srednji Bušević i Voloder. Otočki kraj naseljen je u predhistorijisko doba, o čemu svjedoče tragovi očuvanih naselja. Na brdu Osmači kod Otoke nađeni su komadi glinenog posuđa iz tog vremena.
Otok na Uni, prvi put se spominje 1264. i pripada knezovima Babonićima-Blagajskim. Knez Pavle Blagajski je 1370. darovao grad bratu Dioniziju. Grad je 1418. formalno postao kraljevskim gradom a njegovi stvarni gospodari su i dalje bili Babonići. U Otoci je 1486. kastelan Juraj Čavski.
Varoš Otoka imala je franjevački samostan a administrativno šire područje je pripadalo Zagrebačkoj biskupiji.
Osmanlije zauzimaju Otoku 1565. U sastavu je Krupske kapetanije, a njenom posadom zapovijeda ćehaja krupskog kapetana. Pripadala je kadiluku Kamengrad. U Otoci se skelom prelazila rijeka Una. Grad je napušten 1838. Ostaci zida od grada nalaze se na Gradskoj adi. Most je izgrađen 1865. kada je izgrađena cesta Novi Grad - Bosanska Otoka - Bosanska Krupa.
U vrijeme austrougarskog popisa stanovništva u Bosni i Hercegovini, koji je izvršen 1. maja 1885. godine, Bosanska Otoka je imala 1693 muslimana, 89 pravoslavaca i 13 katolika. Nakon austrougarske okupacije došlo je do priliva novog pravoslavnog stanovništva iz Like i drugih krajeva. Istovremeno je izvjestan broj muslimana iselio u Tursku. Neposredno iza 1878. godine iz Otoke je iselilo 75 porodica. Pošto je iza 1881. godine izrađena cesta od Otoke prema Bužimu, a nešto kasnije i kroz Ljusinu, Otoka se našla na raskrsnici puteva prema Novom Gradu, Velikoj Kladuši i Cazinu i počela se razvijati kao mala trgovačka varošica. Između 1881. i 1886. godine u Otoci je otvorena državna četverorazredna osnovna škola.
Na kraju Pravog svjetskog rata 1918. godine raspala se Austro – Ugarska Monarhija i stvorena nova država. Na dan popisa stanovništva 31. januara 1921. godine tadašnja otočka općina je brojala 8757 stanovnika, od čega je Otoka imala 2365 stanovnika. U 1920. godini Bosanska Otoka je postala jedna od najznačajnijih stanica na unskoj željezničkoj pruzi. Sedamnaestog oktobra te godine puštena je u saobraćaj dionica unske pruge Bosanski Novi - Bosanska Otoka, a 1924. godine i dionica pruge prema Bihaću.
Nijemci su 16. aprila 1941. ušli u Otoku. Oružani ustanak u otočkom kraju počeo je 29. jula 1941. godine. 25. aprila 1945. godine Otoka je oslobođena. U tadašnjoj otočkoj općini bilo je 1027 žrtava fašističkog terora.
U noći između 6. i 7. septembra 1991. godine u Otoci je uhapšen Milan Martić, tada u funkciji ministra unutrašnjih poslova Srpske Krajine. Najviši organi vlasti iz Sarajeva su zaključili da Martića treba pustiti zbog već visokih tenzija među stanovništvom srpske i bošnjačke nacionalnosti. Puštanje Martića je samo nakratko odgodilo početak sukoba. Uvažavajući rezultate referenduma 6. aprila 1992. godine. Evropska zajednica priznala je državni suverenitet BiH, a već 21. maja 1992. godine Bosna i Hercegovina je primljena u Ujedinjene Nacije. Na dan priznanja od strane Evropske zajednice, 6. aprila 1992. godine, došlo je do prvih sukoba u BiH. 21. aprila 1992. godine sukobi su se proširili i do Otoke. Zapaljene su prve kuće na Crkvini. Stanovništvo u panici napušta grad. Prvi dan preko dvije stotine dobrovoljaca su krenuli na Stražbenicu sa lovačkim naoružanjem, gdje su utvrdili liniju. 27. 5. 1992. godine, drugi napad na Bosansku Otoku. 1. septembra 1992. godine formirana je 111. pješadijska brigada, kasnije 511. slavna brdska brigada.
Gračanička sahat-kula
Gračanička sahat-kula se nalazi u centru gračaničke čaršije, u izravnoj blizini Ahmed-pašine ili Čaršijske džamije. Izgrađena krajem 17. vijeka i nacionalni je spomenik Bosne i Hercegovine.
Renovacija
Sahat-kula je kroz historiju doživljavala čitav niz promjena, najviše u svom izgledu. Prvi put je sanirana poslije požara 1812. godine o čemu svjedoči jedan arapski rukopis sačuvan u gračaničkoj medresi. Sljedeća je popravka bila 1952. godine i tom prilikom je izmijenjen pokrov, popravljene su stube, izvršeno je žbukanje fasade i montirani su satovi. Satovi su u nekoliko navrata bili postavljani, austrijske vlasti su 1878. godine nabavili satove iz Beča, zatim 1952. godine su ponovno montirani satovi, a posljednji su postavljeni 1970. godine, a skinuti su 1986. radi popravke i poslije toga nisu više postavljeni. Posljednji radovi na Sahat-kuli izvršeni su 2003. godine u organizaciji Općine Gračanica u vrijednosti od 30.000 KM. Urađena je rekonstrukcija krova, stavljen novi bakreni pokrov, popravljeno unutrašnje stepenište i ugrađen novi satni mehanizam, koji je nabavljen u Francuskoj i kojeg su ugradili francuski majstori.
NGC 1980
NGC 1980 je emisijska maglina i otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Orion. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 31. januara 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vibrise
mini|250px|Vibrise kod mačke Vibrise, poznatije kao "brkovi", su specijalizirane taktilne dlake (ili kod nekih ptica specijalizirano perje) koje se koje se nalaze oko nosnica, iznad usana, na njušci i na drugim djelovima lica većine sisara.
Anatomija i fiziologija
Vibrise su uglavnom čvršće i deblje od drugih tipova dlaka a nalaze se u specijalnom folikulu unutar kapsule, odnosno sinusa ispunjenog krvlju. Dodirivanje vibrisa dovodi do njihovog savijanja, a krv se kreće unutar sinusa sa jedne strane na drugu. Krv unutar sinusa pojačava djelovanje na mehanoreceptore koji se nalaze na bazi vibrise.
Rosijevići
Rosijevići je naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Vibrise
Anatomija i fiziologija
Kod nekih sisara folikule vibrise su okružene mišićnim tkivom koji ih može pokretati, kao što je slučaj kod vibrisa pasa i mačaka.
Funkcija
mini|250px|Vibrise kod [[Foka (životinja)|foke koje koristi kao čulo dodira pod vodom]] Vibrise nude prednost većini životinja kada se ne mogu osloniti na čulo vida pri kretanju ili pronalaženju hrane. Neke životinje aktivno koriste svoje vibrise otkrivajući okolinu u kojoj se nalaze.
Vidre se na primjer pod vodom uglavnom služe vibrisama prilikom kretanja jer im je čulo vida tada znatno oslabljeno.
Vibrise kod ljudi
Termin vibrise se može odnositi i na dlake unutar nosa kod ljudi, ali ove dlake nemaju istu ulogu nego služe samo kao barijera za čvrste čestice u zraku.
IC 172
IC 172 (također poznat kao IRAS 01523+0033, MCG 0-5-49 i PGC 7116) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 377 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,40 (44 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 12. decembra 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Henri Fayol
mini|desno|Henri Fayol Henri Fayol (Istanbul 29. juli 1841 — Pariz 19. novembar 1925.) bio je francuski rudarski inženjer koji se smatra tvorcem klasične organizacione teorije. On teoriju organizacije i upravljanja definira kao kolekciju principa, pravila, metoda i procedura koji su nastali i provjereni kroz opće iskustvo. Fajol je među prvima razradio funkcionalni princip organiziranja i istakao menadžment kao jednu od značajnih aktivnosti u preduzeću.
Svoju teoriju je zasnovao na ogromnom iskustvu stečenom u jednom preduzeću, za koje je radio čitav život.
Fayol je menadžment (upravljanje) opisao kao predviđanje, planiranje (zamišljanje), naređivanje, priređivanje, nadgledanje u toku dostizanja ciljeva preduzeća. U tom smislu, on je utvrdio šest ključnih preduzetničkih aktivnosti:
Postavio je i 14 općih načela upravljanja.
Informacijski sistem
mini|Odnos informacionih sistema prema informacionoj tehnologiji, računarskoj nauci, informatičkoj nauci i poslovanju. Informacioni sistem je integrisani skup komponenti za sakupljanje, snimanje, čuvanje, obradu i prenošenje informacija. Poslovna preduzeća, druge vrste organizacija i pojedinci u savremenom društvu, zavise od informacionih sistema za upravljanje svojim operacijama i djelovanjima, održavanje kompetitivnosti na tržištu, ponudu različitih usluga i unaprijeđivanje ličnih sposobnosti i kapaciteta. Za primjer, moderne korporacije zavise od računarskih informacionih sistema da bi obrađivale svoje finansijske račune i poslovne transakcije, i upravljale ljudskim resursima; općinske uprave zavise od informacionih sistema za ponudu osnovnih usluga svojim građanima; pojedinci koriste informacione sisteme da bi unaprijeđivali svoja znanja, za kupovinu, upravljanje bankovnim računima i transakcijama, kao i za različite finansijske operacije.
Izumom i dostupnošću novih informacionih tehnologija (IT), javljaju se nove mogućnosti. Pošto su informacioni sistemi omogućili različite ljudske aktivnosti, samim tim su izvršili uticaj na društvo. Ubrzali su obavljanje svakodnevnih aktivnosti, uticali na strukturu organizacija, izmijenili načine ponude i potražnje proizvoda na tržištu, kao i načine i shvatanje rada. Informacije i saznanje, danas čine vitalni ekonomski resurs.
Komponente informacionih sistema
Osnovne komponente informacionih sistema su hardver i softver računara, baze podataka, telekomunikacioni sistemi i tehnologije, ljudski resursi i procedure, odnosno metodologije procesovanja i prenošenja informacija.
Hardver
Danas, čak i najmanja firma, posjeduje ili iznajmljuje računare. Obično se radi o personalnim računarima (PC). Veće organizacije koriste više računarskih sistema, počev od moćnih radnih stanica, miniračunara pa do efikasno umreženih personalnih računara. Ujedno sa perifernim uređajima, kao što su ulazni i izlazni uređaji (monitori i štampači, naprimjer), i telekomunikacije, čine hardver informacionih sistema. U novije vrijeme, cjene hardvera ubrzano opadaju, ali brzina obrade i kapacitet uređaja za čuvanje podataka, se konstantno uvećava.
Softver
Softver se obično dijeli na dvije šire shvaćene klase: sistemski ili operativni softver i softver aplikacije. Osnovni sistemski softver se prepoznaje pod imenom operativni sistem. Operativni sistem upravlja hardverom, datotekama i drugim resursima sistema, osiguravajući sistematsko, konzistentno obavljanje zadataka i kontrolu računara, najčešće preko grafičkog korisničkog sučelja. Softverske aplikacije su programi dizajnirani za obavljanje specijalizovanih zadataka od kojih se mnogi nude na tržištu kao paketi pripremljeni za korištenje odmah poslije instaliranja.
Telekomunikacije
Telekomunikacije se koriste za povezivanje, ili umrežavanje računarskih sistema, kao i za prenošenje informacija. Moguće je podesiti više različitih računarskih konfiguracija, zavisno od potreba svake organizacije. Lokalne mreže (LAN) povezuju računare određenog mjesta, kao što su poslovne zgrade ili akademski kampus. Mreže širokog opsega (WAN) povezuju računare koji se nalaze na različitim mjestima i često iz različitih organizacija. Internet je mreža mreža koja povezuje milione računara sa svakog kontinenta. Preko umrežavanja, korisnici personalnih računara dobijaju pristup različitim resursima informacija, velikim bazama podataka i ljudskim resursima, mogućnost obavljanja istih poslova u saradnji sa kolegama, kao i kontakt sa ljudima koji dijele ista profesionalna i privatna interesovanja.