cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Zabok)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Zabok je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 34 km2 imao 8.994 stanovnika, što predstavlja 6,77% od ukupnog broja stanovnika Krapinsko-zagorske županije, odnosno 0,21% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Zaboku je 265 stanovnika/km2.
Administrativna podjela Kosova
Kosovo je administrativno podijeljeno na okruge (. Osim na okruge, Kosovo je podijeljeno i na općine (, /opština).
Administrativnu podjelu Kosova na okruge uspostavio je UNMIK.
Okruzi
Od 2000. godine, kada je teritorija Kosova stavljena pod privremenu upravu UNMIK-a, Kosovo je podeljeno na 7 okruga:
Nova Vas (Poreč)
Nova Vas (ital. Villanova) je naseljeno mjesto u sastavu grada Poreča, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nova Vas je imala 480 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Antonci, Bašarinka, Brčići, Kosinožići, Kukci, Mihatovići i Stranići kod Nove Vasi. U 1931. sadrži podatke za naselja Frata (općina Tar-Vabriga), Gedići (općina Tar-Vabriga), Perci (općina Tar-Vabriga) i Rošini (općina Tar-Vabriga), a u 1921. i 1931. dio podataka za naselje Poreč.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nova Vas je imalo 233 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Velika nagrada Japana 2014.
Velika nagrada Japana 2014. (službeno poznata kao 2014 Formula 1 Japanese Grand Prix) je automobilska trka Formule 1 koja se održava 5. oktobara 2014. na stazi Suzuka Circuit u Suzuki, Japanu. Ovo je petnaesta trka u sezoni 2014., i ujedno i 41. trka za Veliku nagradu Japanu.
Efekt osnivača
Osnivačka mutacija
U genetici, osnivačka mutacija je mutacija koja se pojavljuje u DNK jedne ili više jedinki koje su osnivači posebne populacije. Ovakve mutacije najčešće su promjene koje se dešavaju na razini DNK (genske mutacije) i mogu se prenositi na sljedeće generacije.
Osnivačka mutacije porijeklom iz dugog polulanca DNK na jednom hromosomu. Originalni haplotip je cijeli novi hromosom, koji je nastao od nepogođenog polulanca (hromatide). Kako se generacije sukcesivno smjenjuju, proporcija haplotipa koji je zajednički za sve nositelja mutacije se smanjuje (zbog genetičkih rekombinacija). To omogućuje naučnicima da procijene približnu ili vjerovatnu starost mutacije.
Općenito
Efekat osnivača je poseban slučaj genetičkog drifta, i javlja se kada je mala grupa izdijeljene populacije ode izvan originalne i formira novu. Nove kolonije mogu imati manju genetičku varijaciju od originalne, a zbog slučajnog uzorkovanja alela tokom reprodukcije kasnijih generacija, i dalje dolazi do ubrzane fiksacije određenih alelnih varijanti. Kad je novoformirana kolonija mala, njeni osnivači mogu snažno uticati na genetičku strukturu populacija i u dalekoj budućnosti. U ljudi, koji imaju sporu stopu reprodukcije, takva populacija će ostati mala tokom mnogih generacija, a veličina njenog efektivnog dijela pojačava efekte genetičkog drifta, iz generacije u generaciju, sve dok populacija ne dostigne određenu veličinu. Aleli koji su bili prisutni, ali relativno rijetki, u originalnoj populaciji, u novoj mogu po frekvenciji preći čak i na jedan od dva ekstrema. Najčešća je pojava je da se neki alel uskoro potpuno izgubi. Druga mogućnost je da alel preživljava i unutar nekoliko generacija i postaje mnogo učestaliji širom populacije. Nove kolonije mogu doživjeti potpuni gubitak nekog od alela, kao i dominaciju nekog od njih, bez obzira na adaptivnu vrijednost.
Varijacije u frekvenciji gena između originalne populacije i kolonije može aktivirati dvije grupe značajnih razlika tokom mnogih generacija. Kako se povećavaju varijanse ili genetička distanca, dvije odvojene populacije mogu postati izrazito različite, kako genotipski i fenotipski, iako ne samo pod uticajem genetičkog drifta, već i prirodne selekcije, protoka gena i mutacija. Sve su to faktori koji kompleksno doprinose njihovoj divergenciji. Ovaj potencijal za relativno brze promjene u frekvenciji gena u koloniji je naveo većinu naučnika da razmotre učinak osnivača (a time, genetičkog drifta) kao značajne pokretačke sile u evoluciji novih vrsta. Sewall Wright je bio prvi koji je uočio njegov značaj, kao i slučajnog drifta u malim, novoizoliranim populacijama u svojoj teoriji pomjeranja ravnoteže, pri odvijanju specijacije. Nakon toga, iza Wrighta, Ernst Mayr je kreirao mnogo uvjerljiviji model koji pokazuje da su pad genetičke varijacije i mala veličina populacije, koje prati učinak osnivača bili od presudnog značaja u pojavi nekih novih vrsta. Specijacija genetičkim driftom je specifičan slučaj peripatrična specijacije što se samo po sebi javlja u rijetkim slučajevima. To se odvija kada slučajne promjene u genskim frekvencijama populacije favoriziraju opstanak nekoliko organizama vrste sa rijetkim genima kod kojih se javljaju reproduktivne mutacije. Ovi preživjeli organizmi se onda razmnožavaju međusobno tokom dugog perioda pa bi mogli stvoriti čitav novih vrsta čiji reproduktivni sistemi ili ponašanje nisu više kompatibilni sa originalnom populacijom.
Serijski osnivački efekat
Serijski osnivački efekti su se događa kada populacije migriraju na velike udaljenosti. Takve daljinske migracije obično uključuju relativno brzo kretanje, a zatim periode naseljavanja. Takve populacije u svakoj novoj migraciji nose samo podskup genetičke raznolikosti iz prethodnih migracija. Kao rezultat toga, genetička diferencijacija teži da se poveća sa geografskom udaljenošću kao što je opisano u modelu izolacija na distanci. Migracije ljudi iz Afrike se odlikuje serijskim efektima osnivača. Afrika ima najveći stupanj genetičke raznolikost, što je u skladu s afričkim porijeklom modernih ljudi. Nakon početne migracije iz Afrike, Indijskog potkontinent je bio prva velika tačka naseljavanja za moderne ljude. Prema tome, Indija ima drugi najviši stepen genetičke raznolikosti u svijetu. U principu, genetička raznolikost indijskog potkontinenta je podskup afričke, a genetičke raznolikost izvan Afrike je podskup indijske.
Otočni osnivački efekt u ekologiji
Osnivači populacije su od suštinske važnosti za proučavanje otočne biogeografije i ekologije otoka. A prirodni model "tabula raza" nije lako naći, ali klasični niz studija o efektima osnivača populacija su urađeni nakon katastrofalne erupcije vulkana Krakatoa 1883, koja je izbrisala sav život na otoku. Nastavak takvih studija je obavljemn nakon biokolonizacije otoka Surtsey kod Islanda, novog vulkanskog otoka koji je nastao između 1963. i 1967. Raniji događaj, erupciju Tobe na Sumatri od približno 73.000 PMB, pokrila je neke dijelove Indije s 3–6 metara pepela i mora da je obložila i Nikobarske i Andamanske otoke, zbog čega je oživljavanje njihove biološke raznolikosti počelo od nule.
IC 3486
IC 3486 (također poznat kao MCG 2-32-131 i PGC 41682) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 87 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (20 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Isaac Roberts 29. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Efekt osnivača
Efekti osnivača u ljudskim populacijama
Zbog raznih migracija tokom ljudske istorije, osnivački efekti su nešto zajedničko među ljudima u različitim vremenima i mjestima. Francuski Kanađani u Québecu klasičan su primjer osnivača populacije. Procijenjeno je da se tokom više od 150 godina francuske kolonizacije, između 1608. i 1760, približno 8.500 pionira oženilo i ostavilo barem jednog potomka na tom području. Nakon preuzimanja kolonije od britanske krune 1760. imigracije iz Francuske djelotvorno su zaustavljene, ali su potomci francuskih doseljenika nastavili brojčano rasti, uglavnom zbog visoke stope nataliteta. Brak je sklapan uglavnom između deportovanih Akađana i migranata koji su došli sa britanskih ostrva. Od 20. stoljeća, imigracije u Quebec i miješanje francuskih Kanađana uključuje ljude iz svih krajeva svijeta. Dok francuski Kanađani Quebeca danas mogu biti djelomično drugog porijekla, genetički doprinos originalnog francuskog osnivača je dominantan, što objašnjava oko 90% regionalnih gena, dok je akađanskih (potomci drugih francuskih doseljenika u istočnoj Kanadi) otprilike 4%, britanskih 2% i starosjedilačkih američkih i drugih grupa manje.
Osnivački efekti se također mogu pojaviti i prirodno, kada konkurentske genetočke linije izumru. To znači da je efikasan osnivač populacije sastoji samo od onih čiji je genetički trag prepoznatljiv u narednim populacijama. Jer, u spolnoj reprodukciji, genetičke rekombinacije osiguravaju da je, po svakoj generaciji, samo pola genetičkog materijala roditelja je zastupljeno u potomstvu. Neke genetičke linije mogu izumrijeti u potpunosti, iako postoje brojni potomci.
Kod ljudi, osnivač efekti mogu nastati iz kulturne izolacije, i neminovno, endogamijom. Na primjer, osnivačke efekte dokazuju i populacije Amisha u SAD. To je zato što su odrasli s vrlo malo osnivača, nisu regrutirali pridošlice, a žene se i udaju u zajednici. Iako je još uvijek rijetka, pojava kao što su polidaktilija (uz prste na rukama i nogama, simptom Ellis-van Creveld sindroma) su češći u zajednicama Amisha nego u američkom stanovništvu u cjelini. Bolesti urin javorov sirup (MSUD) otprilike ima učestalost 1 od 180.000 novorođenčadi u opštoj populaciji, djelimično i zbog uticaja posljedica osnivača. Međutim, bolest ima mnogo veći prevalenciju u djece Amiša, menonitskog i jevrejskog p porijekla. Slično tome, postoji velika učestalost nedostatka fumaraze među 10.000 članova Fundamentalne crkve Isusa Hrista svetaca posljednjih dana, zajednice koja prakticira i endogamiju i mnogoženstvo, gdje se procjenjuje da su oko 75-80 posto zajednice u krvnom srodstvi, jer potiču od samo dva muškarca-osnivača. To su bili John Y. Barlow i Joseph Smith Jessop.
SATB2
SPATS2-liki protein (spermatogenezi pridruženi, serin-bogati 2-liki protein) ili DNAPTP6 (DNK-polimerazno transaktivirtani protein 6) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom SPATS2L sa hromosoma 2..
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 558 aminokiselina, a molekulska težina  6 729 Da.
International Championship
International Championship profesionalni je rangirni snukerski turnir koji se održava u kineskom gradu Daqingu, a prva tri izdanja održana su u Chengduu.
Historija
Turnir je osnovan u sezoni 2012/13. i bio je peti rangirni turnir koji se održava u Kini. Nazvan je "prvim većim prekomorskim turnirom" jer su bodovi koje su igrači mogli osvojiti na njemu bili jednaki onima na prestižnom UK Championshipu. I novčana nagrada bila je najveća dosad u odnosu na ostale turnire u Aziji. Otkad se igrači na svjetskoj listi rangiraju na osnovu zarađenog novca umjesto po bodovima, ovaj turnir ima treći najveći nagradni fond i treću najveću nagradu za pobjednika među svim rangirnim turnirima u kalendaru. Inauguralno izdanje trajalo je od 28. oktobra do 4. novembra 2012, a trofej je na kraju osvojio Judd Trump, koji je u finalu porazio Neila Robertsona 10–8.
INTS9
Podjedinica 9 integratorskog kompleksa je protein koji je kod ljudi kodiran genom INTS9.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 658 aminokiselina, а molekulska težina  73.814 Da.
C16orf95
Otvoreni okvir čitanja 95 hromosoma 16 (C16orf95)  jest gen koji kod ljudi kodira  protein C16orf95. Ima ortologe kod sisara, a eksprimiran je na niskom nivou u mnogim tkivima. C16orf95 se brzo razvija u poređenju sa ostalim proteinima.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 158  aminokiselina, a molekulska težina   16.793 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Gen
C16orf95 je ljudski  gen, orijentiran na minus lancu hromosoma 16. Nalazi se na citogenom pojasu 16q24,2 i prostire se na 14,62 kilobaza. Gen ima šest introna i sedam egzona.
Primarna
Najduža izoforma proteina C16orf95 ima 239 aminokiselina. Ima konzerviran domen nepoznate funkcije koji obuhvata ostatke 76 do 239. C16orf95 ima izračunatu molekulsku težinu od 26,5 kDa i predviđenu izoelektričnu tačku od 9,8. U poređenju sa drugim ljudskim proteinima, C16orf95 ima više ostataka cisteina, arginina i glutamina. Ima manje aspartata, glutamata i asparagina. Visok odnos baznih i kiselih aminokiselina doprinosi višoj izoelektričnoj tački proteina.
Sekundarna
Predviđa se da C16orf95 ima nekoliko alfa-heliksa na svom C-kraju. To vrijedi za ljudske i mišje proteine. N-kraj nema značajni međuprogramski konsenzus o sekundarnoj strukturi.
Alternativna prerada
Postoje tri varijante prerade C16orf95. Najduži transkript sadrži 1.156 baznih parova i sedam egzona. U poređenju sa varijantom 1, drugoj varijanti transkripta nedostaju egzoni 4 i 5. Ova alternativna prerada rezultira pomak transripcijskog okvira područja 3'  kodiranja i kraći, jedinstveni C-kraj. U trećoj varijanti transkripta nedostaju egzoni 4 i 5, a koristi se alternativni 5' egzon i početni kodon. The resulting peptide has unique N- and C-termini compared to variant 1.
Sekundarna struktura
3 'neprevedene regije iRNK sadrže mjesta vezanja za KH domen – koja sadrže RNK-vezujući protein povezan sa transdukcijom signala (KHDRBS3) ,unutar struktura unutrašnje petlje. KHDRBS3 regulira preradu iRNK i može djelovati kao negativni regulator rasta ćelija.
Ekspresija
Ekspresija C16orf95 nije dobro okarakterizirana. Međutim, otkriven je na niskim nivoima u sljedećim tkivim sljedećih organa: kosti, mozak, uši, oči, crijeva, bubrezi, pluća, limfni čvorovi, prostata, sjemenici, krajnici, koža i maternica.
Posttranslacijske modifikacije
Alati dostupni na ExPASy korišteni su za predviđanje mjesta post-translacijskih modifikacija na C16orf95. Predviđaju se sljedeće modifikacije: palmitoilacija, fosforilacija i O-vezana glikozilacija. Podebljani ostaci u tabeli označavaju mjesta koja su konzervirana u više vrsta.
Paralozi
Nisu poznati paralozi C16orf95.
Ortolozi
Ortolozi C16orf95 postoje samo kod sisara (identifikovanih preko BLAST-a). Najudaljenij ortolozi nalaze se u oposumima i tasmanskim vragovima.
Evolucija
C16orf95 je vremenom imao velik broj promjena aminokiselina, što ukazuje da je riječ o proteinu koji se brzo evoluira.
Interaktivnost proteina
Nema proteina za koje je poznato da stupaju u interakciju sa C16orf95.
Klinički značaj
Delecije C16orf95 povezane su sa hidronefrozama, mikrocefalijom, disthiozom, vezikoureterskim refluksom i intelektualnim oštećenjima. Međutim, delecije su uključivale kodirajuće regione sljedećih gena: F-boksni protein 31 (FBXO31), lahki lanac 3 beta, povezan s mikrotubulama (MAP1LC3B) i CCHC prst CCHC tip 14 ( ZCCHC14). Doprinosi svakog od ovih gena posmatranim fenotipovima tek trebaju biti naučno utvrđeni.
Monte (desert)
Monte je mliječni krem desert, koji proizvodi kompanija za proizvodnju mliječnih proizvoda Zott. To je desert od mlijeka, čokolade i lješnjaka. Zott Monte se reklamira sa sloganom "puni okus, puna snaga, puno zabave!". Monte je jedan od najpoznatijih brendova firme Zott u svijetu, te se izvozi u preko 40 zemalja. Raspon proizvoda Monte se razlikuje u različitim zemljama.
Historija
Monte je predstavljen 1. aprila 1996. u Njemačkoj. Sljedećih godina (1997-2001) Zott je utemeljio Monte u ovim zemljama: Češka Republika, Austrija, Rusija, Belgija, Slovenija, Slovačka, Bosna, Hrvatska, Poljska, Estonija, Latvija, Litvanija, Malta, Makedonija i Kosovo. U međuvremenu Monte je dostupan u preko 40 zemalja.
Nagrade
2014: Monte je nagrađen sa nagradom Top Brand, Lebensmittel magazina.
Reklame
U 2010. godini firma je angažovala njemačkog golmana René Adler i njegovog brata Rico-a za nekoliko reklama brenda "Monte". U 2013. godini Zott je promijenio ambasadore brenda za "Monte". Od tada Monte reklamiraju svjetski šampion u surfanju Philip Köster i njegova sestra Kyra". U 2013. godini Monte Cherry i Monte Crunchy su predstavljeni u Poljskoj od strane poljske odbojkaške zvijezde Bartosz Kurek. Ovo je bio drugi put da je Bartosz reklamirao za Zott Monte. Csaba Vastag je mađarski muzičar i od 2013. godine ambasador brenda za Zott Monte u Mađarskoj.
C16orf71
Otvoreni okvir čitanja neokarakteriziranog proteina na hromosomu 16 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom C16orf71. Gen je eksprimiran u epitelnom tkivu respiratornog sistema, masnom tkivu i sjemenicima. Predviđeno povezani biološki procesi gena uključuju regulaciju ćelijskog ciklusa, proliferaciju ćelija, apoptozu i diferencijaciju ćelija u tim tipovima tkiva. Sekvenca od 1357 bp gena su antisensne za prerađene gene ZNF500 i ANKS3, što ukazuje na mogućnost regulirane alternativne ekspresije.
Lokus
Gen se nalazi na kratkom kraku hromosoma 16 u sekvenci 16p13,1. Njegova genomska sekvenca počinje na plus polulancu na 4,734.242 bp i završava na 4,749.396 bp.
Alternativna prerada
Identificirane su tri različite varijante transkripta koji kodiraju protein, ili izoforme. Za gen je identifikovana jedna varijanta transkripta koja ne kodira proteine.
Sastav
Najzastupljenija aminokiselina je alanin, doprinoseći 11,54% molekuldke težine proteina. Serin je drugi po zastupljenosti, doprinoseći ukupnoj molekulskoj težini 10,19%. Prosječna učestalost alanina u proteinima kičmenjaka je približno 7,4%, a serina oko 8,1%.
Domeni
C16orf71 ima identificiran domen nepoznate funkcije, DUF4701, koji je konzerviran kod svih sisara i nekih vrsta gmizavaca i ptica. DUF4701 se proteže od aminokiselinskih ostataka 21 do 520.
Posttranslacijske modifikacije
Predviđa se da će C16orf71 pretrpjeti više posttranslacijskih modifikacija kao što su fosforilacija, N-glikozilacija i amidacija.
Predviđene interakcije
Većina predviđenih interakcija povezanih s proteinima odnosi se na regulaciju mitotskih procesa, ćelijsku diferencijaciju, proliferaciju, metabolizam i signalizaciju. Dodatni povezani procesi uključuju formiranje i diferencijaciju B-ćelija, T-ćelija , endotelskih ćelija, endoderma i endokrinih žlijezda.
Subćelijska lokalizacija
C16orf71 je primijećen u jedarnim granulama, u eksperimentalnim protokolima koji uključuju fluorescentnu hibridizaciju in situ sa antitelijima. Jedarne pjege, poznate i kao klasteri međuhromatinskih granula, obogaćene su faktorima prerade pre-iRNK. Ove visoko dinamične strukture nalaze se u interhromatinskim regijama nukleoplazme u ćelijama sisara i primećeno je da kruže kroz različite jedarne regije i aktivna transkripcijska mjesta.
Struktura
Dužina polipeptidnog lanca je 520  aminokiselina, a molekulska težina   55.682 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Predviđa se da se sekundarna struktura C16orf71 sastoji prvenstveno od zavojnica, sa malim regionima alfa-heliksa i dva segmenta beta-listova, duž proteina.
Analizirane su proteinske sekvence sisarskih ortolognih gena, kako bi se otkrili slični rezultati, dok su daleke gmizavačke i ptičje ortologne sekvence predviđale više regija beta-listova.
Obrazac tkivne ekspresije
Ekspresija ljudskog gena primijećena je prvenstveno u respiratornom epitelnom tkivu, posebno u dušniku, grkljanu, nazofarinksu i bronhijama. C16orf71 je takođe umjereno izražen u masno tkivo i sjemenici.
Eksperimentalni podaci o mikro-matricama DNK
Analiza mikromrežne DNK iz različitih eksperimenata pružila je informacije o nivoima ekspresije C16orf71 u jedinstvenim, različitim uslovima.
Čini se da gen ima viši nivo ekspresije u masnom tkivu gojaznih osoba u poređenju sa onima koji nisu gojazni. Također je primijećeno da C16orf71 ima smanjenu ekspresiju kada je došlo do iscrpljenja HIF-1 alfa, HIF-2 beta ili oboje. HIF ili hipoksija-inducibilni faktor odgovorni su za posredovanje efekata hipoksije u tijelu.. Pored toga, HIF podstiču zgrušavanje i obnavljanje različitih epitelnih tkiva i vitalni su za razvoj embriona sisara, sperme i jajnih  ćelija.
Podaci iz eksperimenta takođe su ukazali na primjetno nižu ekspresiju gena u spermi pogođenoj teratozoospermijom, stanjem kada spermatozoidi imaju abnormalnu morfologiju koja utiče na plodnost muškaraca u odnosu na normalnu spermu.
Uočeno je da je C16orf71 prisutan u svim fazama razvoja, sa sličnim nivoima ekspresije u čitavom periodu.
Eksperimentalni podaci o toksikogenomiji
Tri hemikalije, bisfenol A, butiraldehid i poliklorirani bifenili, eksperimentalno su testirane u dokazima interakcije sa C16orf71.
Sumnja se da bisfenol A uzrokuje oštećenje reprodukcije muškaraca. Izveden je eksperiment koji koristi kulturu sjemenskih tubula, kako bi se uočili efekti na mejozu i potencijalne abnormalnosti klica. Analiza ekspresije gena otkrila je smanjenje ekspresije za C16orf71 kada je izložen hemikaliji.
Uočeno je da butiraldehid na genetičkom nivou utiče na upalne odgovore u tkivu bronhijskih disajnih puteva. Analiza mikromreža korištena je za određivanje nivoa ekspresije u ljudskim alveolskim epitelnim ćelijama nakon izlaganja tom spoju. Rezultati ukazuju na smanjenu ekspresiju C16orf71 kada je izložen hemikaliji. Polihlorirani bifenil korišten je u eksperimentu kako bi se utvrdili njegovi učinci na vanjski razvoj penisa. Ćrlije ljudskih fetusnih corpora cavernosa korištene su kao modelna tkiva. Analiza toksikogenom pokazala je da je hemikalija utjecala na sve gene koji sudjeluju u razvoju genitomokraćnog sistema i otkrila sniženi nivo ekspresijE C16orf71.
Regulacija ekspresije
Gena od 1357 bp ima antisens preradu  ZNF500 i ANKS3, što ukazuje na mogućnost regulirane alternativne ekspresije. A ZNF500 domen vezanja faktora transkripcije pronađen je na minus lancu unutar promotorske regije gena. Za ZNF500 predviđa se da će imati ulogu u regulaciji gena, transkripciji i ćelijskoj diferencijaciji.
Predviđalo se da je početak promotorske regije 117 bp uzvodno od 5 'UTR C16orf71 i duga je 1371 bp. Regija je analizirana na osnovu predviđenih faktora transkripcije i regulatornih elemenata. Predviđeni faktor transkripcije u promotorskoj regiji povezani sa regulacijom ćelijskog ciklusa, proliferacija, apoptoza i diferencijacija komponente sperme i epitelnog tkiva.
Paralozi
Nije nađen niti jedan ljudski paralog ovog gena.
Ortolozi
Identificirani su Ortolozi kod većine sisara za koje su dostupni kompletni podaci o genomu. C16orf71 i njegov domen nepoznate funkcije, DUF4701, bili su prisutni kod sisara. Najdalji identificirani ortolozi bili su gmizavački.
Molekulska evolucija
Vrijednost m ili broj korigovanih promjena aminokiselina na 100 ostataka, za gen C16orf71 mapirana je prema divergenciji vrsta u milionima godina. U poređenju s podacima o hemoglobinu, fibrinopeptidu i citohromu C, utvrđeno je da gen ima najbližu progresiju u odnosu na fibrinopeptide, što ukazuje na relativno brz tempo evolucije. Vrednosti m za C16orf71 izvedene su iz procenta identiteta sekvenci iRNK vrsta, u poređenju sa sekvencom čovjeka primjenom formule izvedene prema hipotezi molekulskog sata.
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Biatlonska takmičenja na ZOI 2014. u Sočiju održana su u biatlonskom kompleksu "Laura" kod Krasne Poljane od 8. do 22. februara.
Satnica takmičenja
Sva vremena su po moskovskom vremenu (UTC + 4). 1 Trka je trebala biti održana 16. februara u 19:00, ali je zbog magle prvo odgođena za 17. februar u 10:00, a zatim za 18. februar u 14:30.
Kvalifikacije
Maksimalni dozvoljeni broj takmičara koji se mogu kvalificirati za biatlonska takmičenja iznosi 220 (113 muškaraca i 107 žena). Zemljama se kvote dodjeljuju na osnovu kombinacije rezultata triju najboljih takmičara u pojedinačnom sprintu i štafetnim utrkama na svjetskim prvenstvima 2012. i 2013.
Junior sistem antigena
Junior sistem antigena (JR), genski lokus  ABCG299, jedan je od sistema krvnih antigena čija je priroda bolje proučena u relativno novijim istraživanjima.
Definicija
Nedavne studije donose prvie molekulske  dokaze i osnove za promjenu statusa ovog sistema varijacije krvnih antigena iz kategorije „privatni“ (private) u novi sistem krvnih grupa pod nazivom Junior, JR ili Jr (a ). Tome su posebno doprinijeli podaci o učestalosti alternativnih fenotipova u više populacija, što ranije nije bilo poznato. Anti-Jr (a) antitijela se pojavljuju u krvi osoba koji su negativni za ovu krvnu grupu. Iako se javljaju relativno rijetko, mogu izazvati akutne hemolitske reakcije, a mogu biti odgovorni i za fatalne bolesti , kao što je hemolitska bolest novorođenčeta (eng. skr., HDFN). Jedan mačiji eritrocitni protein, ortolog za ABCG2  je imunoprecipijent monoklonskim antitijelima Jr (a) antigena, a prepoznaje se po masenoj  spektrometriji. Ovaj protein kao i analiza hromosomskih  jednonukleotidnih polimorfizama (SNP ) iz  DNK  Jr (A-)  protiv Jr (a +), bili su važni alati u rasvjetljavanju prirode gena i molekulske  osnove  ovog  sistema  krvnih  grupa. Osobe koje nose Jr (a-) fenotip su rijetke u svim svjetskim populacijama s izuzetkom Japana i  evropskih Roma.
Geni
JR protein je kodiran iz  ABCG2  gena, člana velike porodice (48 gena) ABC (ATP obavezujućeg klastera) transportera. ABCG2 je skraćenica za ATP-obavezujući klaster, sub-porodica G (bijela, po mutaciji white u rodu Drosophila), član 2  (kod  Homo sapiens). Gen je također poznat i kao ATP-obavezujući klaster transportera  G, ili protein koji je rezistentan na rak dojke (BCRP). Njegov lokus se nalazi na dugom kraku hromosoma 4, pozicija: q22.1. Organiziran je u 16 egzona i proteže se na  66 kb. ABCG2-kodirani protein obično se nalazi u ekstra- i intra-ćelijskiim  membranama  različitih tkiva i vrlo je izražen u placenti. Proteini ove porodice funkcioniraju kao homodimeri, a njihova glavna funkcija je transport preko membrane, uprkos visokom gradijentu koncentracije,  koristeći  ATP hidrolize kao glavnog izvora energije. Molekulska težina ABCG2 je ~ 70 kDa, sadrži ~ 655 ostataka. Općenitije, ABCG2 pola veličine transportera  sa tri membranska segmenta, a sadrži jedan ATP-obavezujući kasetu, lociranu u blizini svog  vršnog  amino kraja.
Tkivno rasprostranjenje
ABCG2 proteini su izuzetno izraživani, osobito oni iz posteljice i  u krvnim moždanim  barijerama. Nalaze se u hepatocitima, proksimalnim ćelijama bubrežnih kanalića, krvotvornim matičnim  ćelijama i zrelim eritrocitima. Prisutni su  u venskim i  i kapilarnim ćelijama, u zidovima gotovo svih tkiva.
Evidencije alela
Iako preko 1.000 ljudskih jednonukleotidnih polimorfizama (SNP) ABCG2 su dokumentirani u NCBI dbSNP bazi podataka, uglavnom se dokumentiraju one koje rezultiraju u promjeni fenotipa  krvne grupe, kao što su oni povezani s Jr (a-). Većina je drugo izgledala kao da su rezultat recesivnog nasljeđivanja ABCG2-nula mutacije uzrokovane ustvari besmislenim (nonsense) mutacijama. Referentna sekvenca za cDNK je GenBank slijed sa acc. br. NM_004827.1, a koja se koristi za obilježavanje promjene ostataka aminokiselina,  imaju acc. br. NP_004818.1.
Vanjski linkovi
9429 for ABCG2] http://www.ncbi.nlm.nih.gov/snp?term=9429%5BLID%5D&cmd=search 603756 for ABCG2] http://omim.org/entry/603756
Pad mjesečeve prašine
Pad mjesečeve prašine je naučnofantastični roman engleskog pisca Arthura C. Clarkea, originalno objavljena 1961. godine. Nominovan za nagradu Hugo za najbolji roman, i bio je prvi naučnofantastični roman izabran da postane Reader's Digest Condensed Book.
Sažetak radnje
Do početka 21. vijeka, Mjesec je koloniziran,i iako je još uvijek u velikoj mjeri istraživačka ustanova, posjećuju ga turisti koji sebi mogu priuštiti putovanje. Jedna od njegovih atrakcija je krstarenje jednim od lunarnih mora, koje se zove More žeđi, (nalazi se unutar Sinus Roris) ispunjeno izuzetno finom prašinom, finim prahom daleko više suhim od sadržaja kopnene pustinje i koji gotovo teče poput vode, umjesto uobičajene prašine koja pokriva veći dio mjesečeve površine. Posebno dizajnirani "čamac" po imenu Selene skače po površini prašine na isti način kao i jet-ski.
Tokom jednog krstarenja, mjesečev zemljotres uzrokuje urušavanje pećine, narušavajući ravnotežu. Kako krstarica za prašinu Selene prolazi tim predjelom, tone oko 15 metara ispod površine prašine, skrivajući čamac od pogleda i zarobljavajući ga ispod prašine. Odmah dolazi do potencijalno fatalnih problema za posadu i putnike unutar njega. Potopljena Selene ima ograničen dotok zraka, nema načina da se generisana toplina rasprši, komunikacije nisu moguće, a niko drugi nije siguran gdje je Selene izgubljena. Dok se Selene zagrijava i zrak postaje nemoguć za disanje, mladi kapetan Pat Harris i njegova glavna stjuardesa Sue Wilkins pokušavaju zabaviti putnike i držati ih psihički stabilnim dok čekaju da budu spašeni. Pomaže im penzionisani kapetan svemirskog broda i istraživač, komodor Hanstin, koji u početku putuje inkognito.
Glavni inženjer (sa Zemljane strane Mjeseca) Robert Lawrence skeptičan je da se spasilačka pomoć može organizovati, čak i ako se Selene može locirati. Spreman je da odustane od prvobitno neuspešne pretrage, kada ga kontaktira Thomas Lawson, briljantni, ali ekscentrični astronom koji, sa svoje tačke gledišta na satelitu visoko iznad Mjeseca, Lagrange II, veruje da je otkrio ostatke toplotnog traga na površini. Organizovana je ekspedicija i Lawrence zaista uspostavlja kontakt sa Selene. Međutim, potpuno strano okruženje dovodi do brojnih nepredviđenih komplikacija. Spasilačka misija odlučuje prvo dopremiti cijev da opskrbljuje Selene kisikom, pokušavajući da dobije vrijeme kako bi smislio način da izvuče putnike. Međutim, ovo postaje trka sa vremenom, jer vrućina u Selene izbacuje hemijski sistem za prečišćavanje vazduha iz funkcije i putnici pate od trovanja CO2. Da bi sačuvali kisik, većina putnika ulazi u hemijski izazvan san, a samo Pat Harris i fizičar Duncan McKenzie ostaju budni. Baš na vreme, spasioci uspevaju da izbuše rupu u krovu i isporuče dovod zraka.
U kratkom epilogu Lawrence piše svoje memoare, Pat Harris i Sue Wilkins su vjenčani. Pat Harris je kapetan Selene II na njegovom prvom krstarenju koje će ujedno biti i posljednje krstarenje za Harrisa jer se nada da će preći u svemirsku službu.
Duncan McKenzie, jedan od putnika Dust-kruzera, opisan je kao australski aboridžin. Drugi lik, Duncan Makenzie, sa "tamno smeđom" kožom, pojavljuje se u kasnijem romanu Arthura C. Clarkea Carska zemlja.
Prijem
Recenzent časopisa Galaxy Floyd C. Gale ocijenio je Pad mjesečeve prašine sa pet zvjezdica od pet, pohvalivši ga kao "emocionalno zadivljujući [i] pronicljiv" i da "odgovara najvišim standardima njegovih prethodnih napora. Nijedna pohvala ne može biti veća".
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Zlatar)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Zlatar je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 75,78 km2 imao 6.096 stanovnika, što predstavlja 4,59% od ukupnog broja stanovnika Krapinsko-zagorske županije, odnosno 0,14% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Zlataru je 80 stanovnika/km2.
RPL37A
60S ribosomki protein L37a jest protein koji je kod ljudi  kodiran genom sa  hromosoma 2.
IC 5111
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
RPL37A
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je aminokiselina, a molekulska težina Da.
Ovo je protein koji je kod ljudi kodiran genom RPL37A'.
Eunkcija
Ribozomi, organele koje katalizuju sintezu proteina, sastoje se od male 40S podjedinice i velike 60S podjedinice. Ove podjedinice zajedno se sastoje od čerirein tio SadržWE četirim tipa RNK i otprilike 80 strukturno različitih proteina. Ovaj gen kodira ribosomski protein koji je komponenta 60S podjedinice. Protein pripada porodici ribosomskih proteina L37AE. Nalazi se u citoplazmi. Protein sadrži domen nalik na cinkov prst tipa C4. Kao što je tipSLo za gene koji kodiraju ribosomske proteine, postoji više obrađenih pseudogena ovog gena dispergiranih kroz genom.
Amiokiselininska sekvenca
Kategorija :Ljudski proteini
Ivanjski Bok
Ivanjski Bok je naseljeno mjesto u sastavu općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sisak.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ivanjski Bok je imalo 147 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Saveznici u Drugom svjetskom ratu
thumb|right|300px|alt=Three men, Stalin, Roosevelt and Churchill, sitting together elbow to elbow|"Velika trojka": [[Josif Staljin, Franklin D. Roosevelt i Winston Churchill za vrijeme Teheranske konferencija, 1943. godine]] Saveznici u Drugom svjetskom ratu ili Savezničke sile jest termin koji se koristi za države koje su se tokom 2. svjetskog rata borile protiv Sila Osovine. Savez je uspostavljen sa namjerom da se zaustavi njemačka, italijanski i japanska agresija tokom rata koji je otpočeo napadom Njemačke na Slobodni grad Gdanjsk.
Nakon što je početkom rata sarađivao s Njemačkom u podjeli Poljske, dok je u preostalim sukobima Saveznika i Sila Osovine ostajao neutralan, Sovjetski Savez se pridružuje Saveznicima tek u junu 1941. godine nakon što je napadnut od strane Njemačke i njenih saveznika u operaciji Barbarossa. SAD su se pridružile savezu u decembra 1941. nakon japanskog napada na Pearl Harbor, čime se formira neformalna "Velika trojka" sastavljena od lidera Velike Britanije, SSSR i SAD-a koji će donositi političke poteze ključne za tok rata i njegov krajnji ishod. Drugi ključni saveznici uključivali su Kinu, Indiju, Holandiju, Norvešku, Jugoslaviju, slobodne dijelove Francuske i dr.
Hilary Koprowski
Koprowski je dobio mnoge akademske počasti i nacionalna odlikovanja, uključujući belgijski Red lava, francuski Orden zasluga i Legiju časti, finski Red lava i Orden zasluga Republike Poljske.
Koprowski je bio meta optužbi u štampi vezanih za " hipotezu o oralnoj polio vakcini uzročniku AIDS-a ", koja je tvrdila da pandemija AIDS-a potječe od živih cjepiva protiv dječje paralize poput one Koprowskog. Ovaj se navod već dugo osporava tvrdnjama da je virus HIV-1 nađen kod ljudi prije nego što su njegova ispitivanja protiv dječje paralize provedena u Africi. Slučaj je riješen van suda uz formalno izvinjenje časopisa Rolling Stone.
Hilary Koprowski rođen je u Varšavi u obrazovanoj, asimiliranoj jevrejskoj porodici. Njegovi roditelji upoznali su se 1906. godine kada je Paweł Koprowski (1882–1957) služio u Carskoj ruskoj vojsci i preselili se u Varšavu ubrzo nakon vjenčanja 1912. godine. Njegova majka Sonia (rođena Berland; 1883.–1967.) Bila je zubarka iz Berdičeva. Hilary Koprowski pohađao je varšavsku srednju školu Mikołaj Rej, a od dvanaeste godine pohađao je časove klavira na Varšavskom konzervatoriju. Dobio je diplomu iz medicine na Univerzitetu u Varšavi 1939. godine. Također je stekao muzičku diplomu na Varšavskom konzervatoriju, a 1940. na konzervatoriju Santa Cecilia u Rimu. Naučno istraživanje prihvatio je kao svoje životno djelo, ali se nikada nije odrekao muzike i komponovao je nekoliko muzičkih djela. U julu 1938. godine, dok je bio na medicinskom fakultetu, Koprowski se oženio Irenom Grasberg.
Dok je bio u laboratorijama Lederle, Koprowski je sačinio prvo polio cjepivo na svijetu, zasnovano na oralno primijenjenom oslabljenom virusu dječje paralize. Istražujući potencijalnu polio vakcinu, fokusirao se na žive viruse koji su oslabljeni (učinjeni nevirulentnim), a ne na ubijene viruse (potonji su postali osnova za injektiranu vakcinu koju je kasnije razvio Jonas Salk).
Rani rad Alberta Sabina na cjepivu sa oslabljenim živim virusom dječje paralize razvijen je na bazi oslabljenog virusa dječje paralize koji je Sabin primio od Koprowskog.
Jasenovčani
Jasenovčani su naseljeno mjesto u sastavu općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jasenovčani su imali 41 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jasenovčani je imalo 132 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kofein
Kofein (također i kafein i tein) je alkaloid iz grupe ksantina i spada u psihotropne supstance iz grupe stimulansa. Kofein je osnovni djelotvorni sastojak sredstava za uživanje poput kahve, čaja, koka-kole, guarane, energetskih pića, te u manjoj mjeri kakaa. U svom čistom obliku javlja se kao bijeli, kristalni prah, bez mirisa i gorkog ukusa. Može se naći u različitim količinama u plodovima, lišću i plodovima nekih biljaka, u kojima djeluje kao prirodni pesticid koji paralizira i ubija određene insekte koji se hrane tim biljkama.
Kofein se smatra za najčešće korištenu farmakološki aktivnu supstancu u svijetu.
Historija
thumb|lijevo|150px|Friedlieb Ferdinand Runge je otkrio kofein Na nagovor Goethea, hemičar i apotekar Friedlieb Ferdinand Runge proučavao je zrna kahve sa ciljem da u njima nađe djelotvornu supstancu. To mu je uspjelo 1820. godine, kada je iz zrna kahve izolirao čisti kofein. Time se on može posmatrati i kao pronalazač kofeina. Nezavisno od njega, francuskim apotekarima Pierre Joseph Pelletieru, Joseph Bienaimé Caventou i Pierre-Jean Robiquetu je također uspjelo izolirati kofein 1821. godine. Već 1832. godine Christoph Heinrich Pfaff i Justus von Liebig su uspjeli odrediti sumarnu formulu kofeina C8H10N4O2 pomoću podataka o njegovom sagorijevanju. Hemijsku strukturu kofeina odredio je Ludwig Medicus 1875. godine kao 1,3,7-trimetilksantin. Prvobitno pretpostavljenu strukturu potvrdio je Hermann Emil Fischer 1895. godine putem prve sinteze kofeina. Međutim, način njegovog djelovanja je uspješno razotkriven tek u 20. vijeku.
U zelenom i crnom čaju sadržana supstanca, koja se često označava kao tein, također je kofein. Ova, ranije uobičajena, razlika između kofeina iz kahve i teina iz čaja se zasnivala na spajanju alkaloida: kofein iz kahve je spojen sa kompleksom hlorogenske kiseline i kalija, koji nakon prženja kahve i kontakta sa želučanom kiselinom odmah otpušta kofein te tako brže djeluje. Za razliku od njega, kofein iz čaja je vezan na polifenol, kod kojeg se alkaloid otpušta tek u crijevima. Stoga njegovo djelovanje je kasnije nego kod kahve, ali traje duže.
Rasprostranjenost
lijevo|thumb|Pržena zrna kahve thumb|lijevo|Čaj (Camellia sinensis L.) Kofein je glavni aktivnih sastojak kahve. Osim u sjemenu kahvenog drveta, on se nalazi još u preko 60 drugih biljnih vrsta, kao što su naprimjer čaj, guarana, kola i druge. Hemijski, kofein je usko povezan sa sličnim spojevima kao što su teofilin i teobromin, a koji se također mogu naći zajedno sa kofeinom u brojnim biljnim vrstama. Nepržena zrna kahve, u zavisnosti od sorte, mogu sadržavati od 0,9 - 2,6% kofeina, a nakon prženja preostaje od 1,3 do 2% kofeina. Među sortama, takozvana kafearabika sadrži manje alkaloida od tipa robusta-kahve. Fermentirani i osušeni listovi čaja, takozvani crni čaj sadrži, kao nefermentirani zeleni čaj, sadrže oko 3–3,5 % kofeina.
U biljkama (naročito u nezaštićenim klicama i embrionima) on djeluje kao insekticid, koji određene insekte ubija ili omamljuje.
Dobijanje
Kofein se može dobiti ekstrakcijom iz listova čaja ili zrna kahve, naprimjer pomoću Soxhletovog ekstraktora. Mnogo kofeina se dobija industrijski pri preradi kahve, naročito pri dekofeiniranju (uklanjanju kofeina iz proizvoda od kahve), pri čemu je sredstvo za ekstrakciju dihlormetan, etil ester sirćetne kiseline ili prekritični ugljik dioksid. Osim ovog postupka, kofein se industrijski uglavnom dobija putem Traubeove sinteze.
Osobine
Kofein je trivijalno ime hemijskog spoja, koji je poznat zbog svog sadržaja u kahvi, ali to ime ne daje nikakve detaljne informacije o hemijskim osobinama tog spoja. Po sistematiziranoj nomenklaturi Međunarodne unije čiste i primjenjene hemije (IUPAC) puni naziv kofeina glasi: 1,3,7-trimetil-2,6-purindion, odnosno kraće 1,3,7-trimetilksantin, po hemijskoj izvedenici kofeina iz ksantina. Kofein spada u grupu prirodnih purina (purin alkaloida), gotovo identično kao i slične supstance poput dimetilksantina teofilina i teobromina.
Struktura kofeina se sastoji iz dvostrukog prstena, na kojima se sa vanjske strane nalazi više supstituenata. Ovaj dvostruki prsten u jezgru odgovara osnovnoj strukturi purina. On se sastoji iz dva prstena, jednog šestočlanog i jednog petočlanog, od kojih svaki ima po dva atoma dušika. Na vanjskim stranama prstena na atomima ugljika C-2 i C-6 spojeni su dvostrukim vezama po jedan atom kisika. Kod kofeina na atomima dušika N-1, N-3 i N-7 nalaze se spojene po jedna metil-grupa (-CH3). Pored njega, postoji i izokofein, u kojem je, za razliku od kofeina, metil-grupe nisu vezane na atom dušika N-7, nego na N-9. Kod teofilina nedostaju od tri metil-grupe ona na atomu N-7, dok kod teobromina nedostaju na atomu N-1.
Čisti kofein, pod normalnim uslovima, je bijeli kristalni prah, bez mirisa, gorkog ukusa. Postoje dvije enantiotropne polimorfne kristalne forme kofeina. Na sobnoj temperaturi stabilna je β-forma (forma na niskim temperaturama), dok na temperaturi od 141 °C prelazi u α-formu (forma na visokim temperaturama). Ova forma se topi na temperaturi od 236 °C. Povratna transformacija iz α- u β-formu je kinetički onemogućena, tako da se α-forma može sedmicama nalaziti na sobnoj temperaturi u metastabilnom stanju. Kofein kao spoj vrlo lahko sublimira (od 178 °C). Rastvorljivost dosta zavisi od temperature: thumb|lijevo|Čisti kofein
Kofein pri kristalizaciji iz vode gradi kristalni hidrat u obliku dugih iglica. Stehiometrijski hidrat u kristalnoj rešetki sadrži 0,8 mola vode po jednom molu kofeina. Derivati ksantina kao što su kofein se označavaju slabim bazama, jer mogu primiti protone preko svojih atoma dušika. I pored toga, rastvori derivata ksantina nisu alkalni, ali se oni ubrajaju u alkaloide. Kao alkaloidi se općenito označavaju svi fiziološki aktivni, niži spojevi koji sadrže dušik, naročito oni koji se javljaju u prirodi.
Osim kofeinske baze, farmaceutski se koristi i kofein citrat, smjesa kofeina i limunske kiseline (AKS, po IUPAC nomenklaturi: 1,3,7-trimetil-3,7-dihidro-2H-purin-2,6-dion + 2-hidroksipropan-1,2,3-trikarbonska kiselina) koja ima sumarnu formulu C14H18N4O9, molarne mase 386,31 grama po molu, a u CAS-bazi je označena brojem 69-22-7. To je bijeli kristalni prah, rastvorljiv u vreloj vodi u odnosu 1:4 (disocijacija), a u 96%-tnom etanolu u omjeru 1:25.
Farmakologija
Iako kofein ima relativno širok spektar djelovanja, u malehnim dozama je, u prvom redu, stimulans. Pod tim se, općenito, podrazumijeva supstanca koja ima podražajno djelovanje na psihu čovjeka, čime se njegova koncentracija, volja i energija povećava a smanjuje osjećaj umora. Potrebno je razlikovati pobuđujući od uzbuđujućeg djelovanja kofeina, pri čemu uzbuđujući zahtijeva veće doze. Kod manjih doza gotovo isključivo dolazi do centralnog pobuđujućeg djelovanja, on prvenstveno utiče na osnovne psihičke funkcije poput raspoloženja, budnosti i motivacije. Povećanjem doze kofeina dolazi i do podražaja centra za disanje i krvotoka.
Dok više koncentracije kofeina mogu uticati i na motoričke centre u mozgu, u niskim koncentracijama kofein djeluje isključivo na senzorske dijelove moždane kore. Budnost, pažnja i mogućnost veće koncentracije se zbog toga značajno povećava. Raste i kapacitet pamćenja i fiksiranja procesa učenja (mnestičke funkcije).
Smanjenjem simptoma umora smanjuje se i potreba za snom. Povišenje krvnog pritiska je malehno, a ono u potpunosti iščezava dugoročnim korištenjem kofeina, taj efekat se ponovno javlja tek kada se kofein ne koristi najmanje 24 sata. Blago povišenje krvnog pristika je uzrokovano stimuliranjem centralnog nervnog sistema (tačnije vazomotoričkog centra), ali istovremeno djelujući i na njegovo snižavanje putem snižavanja periferalnog otpora. Raspoloženje se može povećati do blage euforije. Svoj širok spektar djelovanja kofein može zahvaliti mnogim komponentama, koji utiču na određene ćelijske procese na molekularnom nivou. Kofein može proći kroz moždano-krvnu barijeru gotovo bez prepreka, te svoje djelovanje ispoljava gotovo isključivo na centralni nervni sistem. Prema jednoj novoj studiji, kofein ne podiže samo mogućnost koncentracije, poboljšava pažnju i brzinu procesa mišljenja, nego i dugoročno pamćenje.
Kofein u sredstvima za uživanje, kao naprimjer crni čaj ili koka-kola, može biti problematičan naročito za djecu: tako naprimjer tri čaše koka-kole (u zavisnosti od izvora, 65–250 mg odnosno 50–350 mg u 990 ml) mogu sadržavati kofeina kao dvije šolje kahve (u zavisnosti od izvora, 100–240 mg ili 160–240 mg kofeina u 250 ml filtrirane kahve). Dijete teško oko 30 kg tako može u sebe unijeti koncentraciju od 5–12 mg kofeina po kilogramu tjelesne težine, što se dovoljna doza da prouzrokuje nervozu i poremećaj spavanja.
Kofein se nalazi i na doping listi Međunarodnog olimpijskog odbora, mada je njegova najviša dopuštena doza toliko visoka, da sportisti mogu bez naročitog uzdržavanja piti kahvu ili čaj za doručak. Međutim 25. jula 2000. godine španski biciklist Óscar Sevilla je bio pozitivno testiran na kofein, pa mu je njegova biciklistička organizacija zabranila učešće na svjetskom cestovnom prvenstvu. Svjetska antidoping agencija je uklonila stimulans kofein sa spiska zabranjenih supstanci, počev od 1. januara 2004. godine.
Oralna smrtonosna doza (LD50) izmjerena kod pacova iznos 381 mg po kilogramu tjelesne mase. Kod čovjeka, smrtonosna doza kofeina se procjenjuje na oko 10 grama kofeina (procjene se kreću od 5 pa sve do 30 g), što odgovara otprilike 100 šolja kahve.