cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kisač
Historija
Naseljavanje Kisača slovačkim porodicama počinje 1773. godine i kao prvi doseljenik spominje se Đura Vardžik iz Piliša, Peštanskog kantona. Masovnije naseljavanje odigralo se od 1776. do 1787. godine. Doselili su se Slovaci iz kantona sjeverne Ugarske: Honta, Pešte, Novohrada, Trenčina, Nitre, Liptova i ostalih. Slovaci su se u Kisač preselili i iz starijih ovdašnjih naselja, naprimjer iz Petrovca, Kulpina, Selenče, Gložana i drugih. Glavno zanimanje mještana Kisača je bila poljoprivreda. Tako je 1890. godine porodica Jesenski sagradila ciglanu i fabriku za izradu crijepa. Vlasnici prodavnica su tada bile porodice: Iric, Remer, Depoš, Gros i Hefner. Čuvene krčme su imale porodice Foltin i Števčik, vjetrenjaču porodica Zaćko a kasnije i Parnicki. Godine 1913. preduzetnik Dyner pustio je u pogon parni mlin.
Hosni Mubarak
Revolucija
Protesti protiv Mubaraka i njegovog režima izbili su u Kairu i drugim egipatskim gradovima 2011. godine. Mubarak je u govoru izjavio da neće otići i da će umrijeti na egipatskom tlu. Mubarak je također najavio da neće tražiti reizbor, ali bi želio završiti svoj sadašnji mandat, te je obećao ustavnu reformu. Ovaj kompromis nije bio prihvatljiv za demonstrante, a nasilne demonstracije dogodile su se ispred Predsjedničke palače. Mubarak se povukao 11. januara 2011.
Kisač
Historija
Slovački doseljenici su 1785. godine sagradili i škole te crkve 1794. godine. Prvi učitelj bio je Samuel Zaborski (1784-1790) a prvi evangelički sveštenik Mihal Slamay (1788-1793). U prvim redovima borbe protiv mađarizacije stajali su tadašnji sveštenici i učitelji. Sljedećom karikom u očuvanju rastuće slovačke svijesti bilo je osnivanje "Čitalačkog društva" 1913. godine. U razdoblju između dva svjetska rata zanatlije su predstavljali organizovaniji dio tadašnjeg građanstva. Godine 1924. osnovano je "Zanatsko društvo". Najznačajnija organizacija u smislu razvijanja slovačke svijesti je 1932. godine postala "Matica slovačka u Jugoslaviji" a iste godine je bila osnovana i Mjesna organizacija MS u Kisaču. Pored toga u mjestu je 1923. osnovano i "Društvo čehoslovačkih žena", kao i organizacije "Sokolsko jedinstvo" i nogometni klub "Tatra". Godine 1934. od porodice Urban otkupljena je kuća u kojoj je poslije manjih intervencija organizovana djelatnost svih društava i organizacija u Kisaču. Zgrada je dobila ime "Narodni dom Kisač".
Za vrijeme Drugog svjetskog rata Kisač je bio značajni centar antifašističkog otpora. Već u julu 1941. godine formiran je Kisački partizanski odred i njegove prve akcije bile su paljenje kudelje na Irmovu i današnjem Zmajevu. U Kisaču su se nalazile brojne baze u kojima se sakupljala pomoć i skrivali kuriri i značajni činioci Narodno-oslobodilačkog pokreta. Mjesto su 13. oktobra 1944. godine oslobodili partizani i zbog toga je ovaj dan proglašen za Dan oslobođenja od fašizma.
U razdoblju od 1946. do 1947. godine kulminirala je kampanja preseljavanja ovdašnjih Slovaka u Slovačku u koju je bila uključena MSJ. Na osnovu neprovjerenih podataka u tom razdoblju Kisač je napustilo oko 50 porodica.
Godine 1947. u Kisaču je osnovano "Zanatsko-proizvodna zadruga" a iste godine i prva predškolska ustanova. Godine 1948. mjesnu organizaciju Matice slovačke u Kisaču zamijenilo je kulturno-umjetničko društvo "Dr. Janko Gombar". Veća investiciona ulaganja u Kisač zabilježena su 1958. godine kada se gradilo drvno preduzeće "Javor", 1960. metalsko preduzeće "Mašinrad", 1965. godine izgrađene su dvije zgrade Doma zdravlja "Dr. Janko Gombar" a godinu dana kasnije i apoteka sa stanovima. Nova zgrada osnovne škole "Ljudevit Štur" izgrađena je 1967. a zgrada predškolske ustanove "Bubamara" 1985. godine. Od 1960. do 1961. godine asfaltirani su stari kameni putevi koji su spajali Novi Sad sa okolnim mjestima, tako da je poslije toga uvedena i autobuska linija Novi Sad-Kisač. Godine 1986. instalirana je telefonska centrala, 1998. izgrađena kapela na mjesnom groblju a u novom mileniju kapitalne investicije su bile su još uvođenje vodovoda i gasifikacija.
Stanovništvo
Na osnovu popisa stanovništva 1890. godine u Kisaču je živjelo 3.992 stanovnika, od toga 3.629 Slovaka, 156 Srba, 56 Mađara, 71 Jevreja i Nijemaca. Godine 1971. Kisač je imao 6.026 stanovnika, deset godina kasnije 6.198 a 1991. godine 5.854. Ako znamo, da je 1999. godine umrlo 114 ljudi a rodilo se samo 45 djece, jasno je da mjesto stari a natalitet i pored relativno dobre osiguranosti porodica enormno opada. Prema popisu iz 2002. u Kisaču je živjelo 5.471 stanovnika od čega 4.505 Slovaka i 650 Srba. Prosječna starost iznosi 40,3 godina, u naselju ima 1.966 domaćinstava, dok je prosječan broj članova po domaćinstvu 2,78.
Kawalakiʻi
Prema havajskoj mitologiji, Kawalakiʻi je ime jednog muškog boga, premda su njegovo porijeklo u mitu i atributi nepoznati.
Havajski poglavica ʻUmi dao je napraviti golemi drveni kip (idol) Kawalakiʻija na ostrvu Mauiju.
Kralj Mauija Lono je vjerovao da će ga kip boga štititi, ali je kip poslije uništen.
Kralj Havaja Kamehameha I Veliki bio je štovatelj boga Kawalakiʻija.
Grivče
Grivče su naseljeno mjesto u sastavu općine Ajdovščina, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ajdovščina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grivče su imale 62 stanovnika.
Napomena: ''U 2002. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Ajdovščina. U 2009. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Ajdovščina i Grivče.''
Žitarice
mini|Različite žitarice i njihovi proizvodi Žitarice su bilo koja vrste trave koje se uzgajaju jer imaju jestivih komponenti svog zrna. Zrno se sastoji od endosperma, klica i mekinja. Žitarice se uzgajaju više nego ijedna druga vrsta usjeva na svijetu i pružaju najviše energije za hranu od bilo koje druge vrste usjeva što ih čini osnovnim usjevima. Uključuju pšenicu, raž, ovas i ječam. Jestiva zrna iz drugih familija biljaka, kao što su heljda, kinoa i chia, nazivaju se pseudožitaricama.
Lobularni karcinom dojke
Lobularni karcinom dojke (Carcinoma lobulare mammae) je invazivni karcinom dojke porijeklom od epitela acinusa. Čini 5-10% karcinoma dojke.
Makroskopski izgled
To je nejasno ograničen tumor smješten najčešće u centralnom dijelu dojke. Veličine je od 1 do 5 cm. U 20% slučajeva je obostran. Na presjeku se vidi da je nejasno ograničen, crvenkastožućkaste boje, gumaste konzistencije, homogene građe. Prominira iznad rezne plohe.
Žitarice
U svom neprerađenom obliku od cijelog zrna, žitarice su bogat izvor vitamina, minerala, ugljikohidrata, masti, ulja i proteina. Kada se obradi uklanjanjem mekinja i klica, preostali endosperm je uglavnom ugljikohidrat. U nekim zemljama u razvoju, žitarice u obliku riže, pšenice, prosa ili kukuruza čine većinu dnevne prehrane. U razvijenim zemljama potrošnja žitarica je umjerena i raznolika, ali i dalje značajna, prvenstveno u obliku rafinisanih i prerađenih žitarica. Zbog ove važnosti u ishrani, trgovina žitaricama je često u središtu trgovine hranom—sa mnogim žitaricama koje se prodaju kao roba.
Lobularni karcinom dojke
Mikroskopski izgled
Mikroskopski se vidi mnoštvo uniformnih malih ćelija koje formiraju nizove redajući se jedna iza druge. U takvim nizovima okružuju normalne acinuse i duktuse. Pleomorfizam ćelija i hiperhromazija su slabo izraženi.
Žitarice
Prahistorija
Poljoprivreda je omogućila povećanje populacije, što je dovelo do većih društava i konačno razvoja gradova. To je također stvorilo potrebu za većom organizacijom političke moći (i stvaranjem društvenog raslojavanja), jer su se morale donijeti odluke u vezi sa raspodjelom rada i žetve i pravima na pristup vodi i zemljištu. Poljoprivreda je dovela do nepokretnosti, jer se stanovništvo naseljavalo na duge periode, što je dovelo do gomilanja materijalnih dobara.
Ranoneolitska sela pokazuju dokaze razvoja prerade žitarica. Levant je drevna domovina predaka pšenice, ječma i graška, u kojoj su se nalazila mnoga od ovih sela. Postoje dokazi o uzgoju žitarica u Siriji prije otprilike 9.000 godina. Pšenica, ječam, raž, zob i laneno sjeme pripitomljeni su u Plodnom polumjesecu tokom ranog neolita. Tokom istog perioda, farmeri u Kini počeli su da uzgajaju rižu i proso, koristeći poplave i požare koje je prouzrokovao čovek kao deo svog režima uzgoja. Vlaknasti usjevi su pripitomljeni još kao prehrambeni usjevi, pri čemu je Kina udomaćila konoplju, pamuk se samostalno razvijao u Africi i Južnoj Americi, a Zapadna Azija je pripitomila lan. Čini se da je upotreba dodataka tlu, uključujući stajno gnojivo, ribu, kompost i pepeo, počela rano i samostalno se razvila u nekoliko područja svijeta, uključujući Mezopotamiju, dolinu Nila i istočnu Aziju.
Prve žitarice su pripitomili rani primitivni ljudi. Prije oko 8.000 godina, pripitomile su ih drevne poljoprivredne zajednice u regiji Plodnog polumjeseca. Emmer pšenica, einkorn pšenica i ječam bili su tri od takozvanih neolitskih usjeva osnivača u razvoju poljoprivrede. Otprilike u isto vrijeme, proso i vrste pirinča počeli su da se pripitomljavaju u istočnoj Aziji. Sirak i proso su takođe bili pripitomljeni u podsaharskoj zapadnoj Africi, koji su se koristili prvenstveno kao hrana za stoku.
Antička historija i srednji vijek
Žitarice su bile temelj ljudske civilizacije. Granice žitarica poklopile su se sa civilizacijskim granicama. Pojam plodnog polumjeseca podrazumijeva prostornu ovisnost civilizacije o žitaricama. Kineski zid i rimski limes označili su istu sjevernu granicu uzgoja žitarica. Put svile se protezao duž pojasa žitarica Evroazije. Brojni kineski imperijalni edikti navode: “Poljoprivreda je temelj ovog carstva,” dok je temelj poljoprivrede bilo pet žitarica. Riječ “žitarice” potiče od Cerere, rimske boginje žetve i poljoprivrede.
Žitarice su određivale koliko velika i koliko dugo može biti mobilisana vojska. Iz tog razloga, Shang Yang je poljoprivredu i rat nazvao „Jedinim“. Guan Zhong, Chanakya (autor Arthashastre) i Hanibal izrazili su slične koncepte. U zoru historije, Sumerani su vjerovali da ako poljoprivreda jedne države opadne, Inanna, boginja rata, napusti ovu državu. Nekoliko bogova antike kombiniralo je funkcije onoga što je Shang Yang nazvao „Jedno“. – poljoprivreda i rat: Hetitska boginja Sunca Arina, Kanaanac Lahmu i rimski Janus. Ovo su bili veoma važni bogovi u svoje vrijeme, ostavljajući svoje naslijeđe do danas. Još uvijek počinjemo godinu s mjesecom Janusom (januarom). Jevreji veruju da će Mesijina porodica poticati iz grada Lahmu (Vitlejem); na hebrejskom, beit lehem doslovno znači "kuća kruha". Kršćani vjeruju da je Isus Krist, za kojeg se kaže da je rođen u Betlehemu, mesija. Na hebrejskom, hljeb (lehem) i rat (milhama) su istog korijena. U stvari, većina upornih i ekspanzionističkih imperija kroz historiju na obje hemisfere bile su koncentrisane u regijama plodnim za žitarice.
Rani moderni period
Ovaj historijski obrazac nije se promijenio, čak ni u industrijskom dobu. Sve moderne velike sile tradicionalno su ostale prije svega velike sile žitarica. Uspijeh Sila Osovine „završio je u trenutku kada su se okrenule protiv dva najveća lebensrauma za žitarice“ (SAD i SSSR). Ishod Hladnog rata pratio je sovjetsku tešku i dugotrajanu krizu žitarica, pogoršanu embargom na žitarice nametnutim SSSR-u 1980. godine. Svjetska korpa žita”, najproduktivniji “žitarski lebensraum” od tada dominira svijetom.
NGC 7043
NGC 7043 (također poznat kao MCG 2-54-14, PGC 66385 i UGC 11704) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 227 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,30 (86 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (66 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 18. augusta 1863. godine.
Žitarice
Rani moderni period
Nakon što je analizirao mehanizam koji stoji iza ovog obrasca, Ostrovsky je istakao da moć žitarica određuje postotak radne snage koja je dostupna nepoljoprivrednim sektorima, uključujući tešku industriju a koja je dalje vitalna za vojnu moć. Naglasio je da hronološki industrijska revolucija prati modernu poljoprivrednu revoluciju i da su prostorno industrijski regioni svijeta vezani za regije žitarica.
NGC 7043
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Žitarice
Rani moderni period
Ostrovski je formulisao univerzalni pokazatelj nacionalne moći koji važi za sve periode: ukupna tonaža žitarica koju proizvodi jedan procenat ljudstva nacije. Za sada, ovaj indikator pokazuje unipolarnu međunarodnu hijerarhiju.
Zelena revolucija
Tokom druge polovine 20. vijeka došlo je do značajnog povećanja proizvodnje žitarica visokog prinosa širom sveta, posebno pšenice i riže, zahvaljujući inicijativi poznatoj kao Zelena revolucija. Strategije koje je razvila Zelena revolucija fokusirale su se na suzbijanje gladi i povećanje prinosa po biljci, i bile su vrlo uspješne u podizanju ukupnih prinosa zrna žitarica, ali nisu dale dovoljan značaj nutritivnom kvalitetu. Ove moderne žitarice visokog prinosa imaju tendenciju da imaju proteine niskog kvaliteta, sa nedostatkom esencijalnih aminokiselina, bogate su ugljikohidratima i nedostaju izbalansirane esencijalne masne kiseline, vitamini, minerali i drugi faktori kvaliteta. Takozvana drevna žitarica i sorte naslijeđa su zabilježile porast popularnosti s "organskim" pokretima s početka 21. stoljeća, ali postoji kompromis u pogledu prinosa po biljci, čime se vrši pritisak na područja siromašna resursima jer se zamjenjuju usjevi sa "novčanim usjevima".
Esteraza
thumb|300px|3D struktura [[acetilholinesteraza|acetilholinesteraze, čiji je supstrat acetilholin.]] Esteraze su  hidrolazni enzimi  koji razgrađuju  estere u  kiseline i  alkohole,  u  hemijskij reakciji sa  vodom – hidrolizi. Postoji širok spektar različitih esteraza koje se međusobno razlikuju po specifičnosti supstrata, proteinskoj strukturi i biološkoj funkciji.
Čuvašija
mini|250px|desno Čuvašija ili Čuvaška Republika je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacija smještena u centralnom dijelu zemlje. Površina joj je 18.300 kvadratnih kilometara, ima 1.313.754 stanovnika, a glavni grad je Čeboksari.
Etnički sastav stanovništva je: 67,7% Čuvaši, 26,5% Rusi, 2,8% Tatari, 1,2% Mordvini, 0,5% Ukrajinci i drugi.
Historija
24. juna 1920. uspostavljena je Čuvaška autonomna oblast koja je 1925 transformisana u Čuvašku ASSR. Čuvaška republika je formirana 1992.
IC 803
IC 803 (također poznat kao Arp 149, IRAS 12371+1651, MCG 3-32-80 i PGC 42367) je pekulijarna galaksija koja je udaljena oko 367 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,80 (85 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 25. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Neuron
mini|300px|Shema multipolarne nervne ćelije kičmenjaka 1. [[dendrit, 2. akson, 3. Ranvijerova suženja (čvorovi), 4. terminalni završeci aksona, 5. mijelinski omotač (Švanova ćelija, oligodendrocit), 6. tijelo neurona, 7. jedro. ]] Neuroni su nervne ćelije koje imaju ulogu provodnika (konduktora) nadražaja od receptora do centralnog nervnog sistema (CNS), a odatle do odgovarajućih ćelija i organa (efektori) koji će odreagirati na nadražaj. Imaju i ulogu prijenosa i skladištenja informacija u nervnom sistemu.
Neuroni se sastoje od:
Dendriti (grč. dendros = drvo) su kratki, drvoliko razgranati nastavci koji nadražaj dovode do tijela neurona. Akson (grč. axon = osovina) ili neurit (nervno vlakno) je neparan nastavak koji se samo na kraju grana. Akson nadražaj odvodi od tijela neurona prema sljedećem neuronu, obično preko dendrita.
Akson koji se nalazi van nervnih centara je obavijen omotačem nazvanim mijelinski omotač, koji je prisutan kod kičmenjaka dok je kod beskičmenjaka relativno rijedak. Taj omotač daje vlaknima bijelu boju, dok nervna vlakna sa malo mijelina izgledaju sivo. Mijelinski omotač obrazuju Švanove ćelije tako što naležu na akson i obmotavaju se oko njega. Omotač se obrazuje od segmenata između kojih su prekidi nazvani Ranvijerovi čvorovi.
Vrste neurona
Neuroni se prema broju nastavaka koji polaze sa tijela dijele na:
Unipolarni neuroni imaju samo jedan nastavak, i to akson, dok dendriti ne postoje; nalaze se u sluzokoži čula mirisa kičmenjaka.
Bipolarni imaju dva nastavka - dendrit i akson, i ima ih u spinalnoj gangliji kičmenjaka.
Multipolarni imaju veći broj dendrita i jedan akson; nalaze se u CNS-u kičmenjaka.
Senzitivni neuroni prenose nadražaj od receptora do odgovarajućih centara u CNS-u, a motorni prenose nadražaj od centara u CNS-u do efektora. Asocijativni neuroni (umetnuti) se nalaze u CNS-u i prenose nadražaj od senzitivnih ka motornim neuronima.
NGC 2639
NGC 2639 (također poznat kao IRAS 08400+5023, MCG 8-16-24, PGC 24506 i UGC 4544) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 153 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,80 (80 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. marta 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2462
IC 2462 (također poznat kao PGC 1674360) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 423 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,60 (74 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 14. aprila 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4066
NGC 4066 (također poznat kao MCG 4-29-8, PGC 38161 i UGC 7051) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 339 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,20 (118 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (118 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. februara 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pagetov karcinom bradavice
Pagetov karcinom bradavice (latinski:Paget carcinoma mamillae) je poseban oblik karcinoma dojke porijeklom od duktalnog epitela, koji se širi duž izvodnog kanala na površinu dojke, te infiltrira bradavicu i areolu dojke. Javlja se kod starijih žena poslije 60. godine.
Makroskopski izgled
To je palpabilni tumor smješten neposredno ispod bradavice koji nije jasno izgrađen. Veličine mu je do 3 cm. Bradavica je ekcematozna i deformisana tako da je uvučena. Koža u okolini je neravna, ispucala, crvena i vlažna. Često se tumor sekundarno inficira i zagnoji.
Mikroskopski izgled
Mikroskopski se vidi intraduktalni karcinom dojke u izvodnom kanalu sa dosta patoloških mitoza. Tumor se širi duž epiderma na areolu i bradavicu. Osim duktalnog karcinoma, karakteristika su mu i Pagetove ćelije prisutne u epidermu bradavice. Vide se kao velike, nepravilne ćelije s hiperhromatičnim jedrima oko kojih se vidi svijetli okrugli halo građen od mukopolisaharida.
Pagetov karcinom bradavice ima povoljnu prognozu jer, osim lokalnog oštećenja kanala, bradavice i areole, ne daje limfogene i hematogene metastaze.
Luzern
Geografija
Luzern je centar srednje Švicarske i nalazi se na sjeverozapadu jezera Lucerne kod izljeva rijeke Reuss. Rijeka Reuss dijeli Luzern u Stari i Novi Grad koja su skupa povezana najstarijim natkrivenim drvenim mostom na svijetu zvan Kapellbrücke.
Položaj između jezera i Alpama davalo je Luzernu važnu prednost prema drugim gradovima da se istakne kao turistički centar vec od 1840. godine.
Stanovništvo
Danas Luzern ima oko 58.000 stanovnika, uzima li se u obzir aglomeracija Luzerna kao sto su predgrađa Horw, Kriens, Littau, Emmen, Ebikon, Adligenswil, Meggen, Buchrain i Dierikon broj stanovništva se povećava na oko 360.000 stanovnika.
Znamenitosti
mini|desno|300px|Kapellbrücke sa planinom Pilatus u pozadini
Kapellbrücke sa vodenom kulom
Pošto rijeka Reuss dijeli grad, suprotne obale su povezane većim brojem mostova od kojih je najpoznatiji Kappelbrücke. Datum izgradnje više nije poznat, prvi put se spominje 1367. Po tim podacima broji se kao najstariji natkriveni most na svijetu. Na središtu mosta nalazi se simbol Luzerna, vodena kula. Na gornjem spratu kule nalazilo je se u srednjem vijeku mučilište dok je prvi sprat imao funkciju zatvora u kojem je se od 1804. do 1919. nalazio građanski arhiv. Podzemni sprat bio je korišten kao tamnica.
Pilatus (planina)
Pilatusovo jezero na planini Pilatus je prema drevnim predavanjima zadnje prebivalište Poncija Pilata zbog čega je uzlazak na planinu u srednjem vijeku bio strogo zabranjen. Danas je Pilatus omiljeno mjesto za ekskurzije lokalnog stanovništva i brojnih turista, posebno iz Indije, Kine i Japana.
Hrašče (Vipava)
Hrašče su naseljeno mjesto u sastavu općine Vipava, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ajdovščina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrašče su imale 88 stanovnika.
Napomena: ''U 1988. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Podbreg.''
Edvard VII, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Eduard VII (punim izvornim imenom Albert Edward; 9. novembar 1841 - 6. maj 1910) je bio kralj Ujedinjenog Kraljevstva i britanskih prekomorskih dominiona, te car Indije od majčine smrti do svoje smrti. Bio je prvi britanski monarh iz dinastije Saskokoburg i Gota, koja je ubrzo nakon njegove smrti preimenovana u Windsor.
Djetinjstvo
Eduard je rođen u jutro 9. novembra 1841. godine kao drugo dijete, ali prvi sin kraljice Viktorije i njenog supruga, princa Alberta od Saskokoburga i Gote. Kraljica Viktorija je proglasila svoga sina princom od Velsa 8. decembra 1841. godine. Kao sin princa Alberta nosio je titule princa od Saskokoburga i Gote, te vojvode u Saksonije. Godine 1863. odrekao se svog nasljednog prava na vojvodstvo Saskokoburg i Gota u korist mlađeg brata, čime je izbjegnuta neželjena personalna unija između tog vojvodstva i Ujedinjenog Kraljevstva.
Kraljica Viktorija je odlučila da će njen sin dobiti obrazovanje koje će ga pripremiti za buduću ulogu ustavnog monarha. Njegovo obrazovanje nadgledao je otac, ali Eduard se nije isticao kao njegova starija sestra Viktorija. Njegovi roditelji imali su prilično nerealistična očekivanja u pogledu Eduardovih sposobnosti. Eduard je, bez obzira na to, tokom života tečno govorio francuski i njemački jezik.
Godine 1861. upisan je na koledž Trinity. Eduard je želio vojnu karijeru, ali želje mu nisu uzimane u obzir jer je bio prijestolonasljednik, te je ohrabrivan da izučava politiku. Iste godine aranžiran je njegov sastanak sa njegovom budućom suprugom princezom Aleksandrom od Danske. U tom periodu kraljica Viktorija i princ Albert su već bili aranžirali brak između Eduarda i Aleksandre.
Mladost i brak
U decembru 1861. godine umro je princ Albert, Eduardov otac. Kraljica Viktorija je bila neutješna i nosila je crninu četrdeset godina - do kraja života. Za njegovu smrt Viktorija je počela kriviti Eduarda, za čije je razuzdano mladenačko ponašanje vjerovala da je negativno uticalo na Albertovo zdravlje. Odnos između majke, monarhinje, i njenog sina, prijestolonasljednika, tada se naglo pogoršao. Viktorija se povukla iz javnog života, ali nije dozvoljavala da njeno mjesto zauzme Eduard. Poslala ga je na turneju po Bliskom Istoku, a nakon povratka sklopljene su njegove zaruke sa princezom Aleksandrom.
Eduard je oženio Aleksandru 10. marta 1863. godine. Njihov brak dočekan je sa neodobravanjem u nekim krugovima, budući da je većina Viktorijine rodbine bila njemačkog porijekla, a Njemačka je u tom periodu bila u sukobu sa Danskom.
Princ i princeza od Velsa vodili su ekstravagantan društveni život, što je često ljutilo konzervativnu Viktoriju. Eduard je imao nekoliko ljubavnica tokom svog bračnog života. Suprugu je varao relativno diskretno, ali nije mogao spriječiti glasine u javnosti ni nagađanja štampe. Aleksandra je, smatra se, znala za sve muževe ljubavnice. Eduard nikada nije priznao nijedno od djece koje su njegove ljubavnice rađale, ali se pretpostavljalo da je Sonia Keppel, nana Camille, vojvotkinje od Cornwalla, bila njegovo vanbračno dijete.
Eduard je počeo mijenjati svoju ostarjelu majku na javnim ceremonijama i okupljanjima. Kraljica Viktorija, međutim, sinu nije dopustila da aktivno učestvuje u vođenju države sve do 1898. godine. Godine 1864. Eduard je razbjesnio majku kada je na skupu po pitanju sukoba između Danske i Njemačke stao na stranu Danske, dok je njegova majka podržavale Nijemce. Iste godine sukobio se sa majkom kada mu je ona izričito zabranila da se sastane sa Garibaldijem.
U zimu 1871. Eduard se zarazio trbušnim tifusom, koji je prije ubio njegovog oca. Bolest prijestolonasljednika izazvala je veliku zabrinutost nacije, pogotovo kada je jedan od muškaraca iz Eduardove pratnje umro od te bolesti. Za vrijeme bolesti Eduardov odnos sa majkom se malo poboljšao, a njegovo ozdravljenje dočekano je sa olakšanjem. Obilježeno je proslavama širom kraljevstva. Po ozdravljenju Eduard je oko sebe okupio političare iz svih krugova i partija, uključujući i republikance, te tako doprinijeo porastu svoje popularnosti među narodom i državnicima.
Kao princ od Velsa Eduard je otvarao koledže i uživao u golfu, kockanju, lovu i konjskim trkama. Godine 1875. Eduard je otputovao u Indiju na osmomjesečnu turneju. Njegovi savjetnici divili su se prinčevoj sposobnosti da sve ljude tretira jednako, bez obzira na boju kože i religiju, a sam princ od Velsa se žalio na način na koji su se Britanci odnosili prema Indijcima. Turneja je završila uspješno i njegova majka je zato od strane indijskog parlamenta dobila titulu indijske carice.
Hrašče
Slovenija:
Edvard VII, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Mladost i brak
Godine 1892. princ i princeza od Velsa izgubili su sina, princa Alberta Viktora, samo šest mjeseci nakon njegovih zaruka sa princezom Marijom od Tecka. Smrt najstarijeg sina teško je pogodila Eduarda i Aleksandru. Njegovo mjesto u nasljednom nizu popunio je Eduardov drugi sin, princ George, te je ubrzo bio zaručen sa princezom Marijom.
Eduard je bio meta neuspjelog atentata u Belgiji 4. aprila 1900. godine. Atentator, Jean-Baptiste Sipido, protestvovao je protiv Burskog rata.
Vladavina
mini|lijevo|Kralj Eduard VII nakon krunidbe.
Kraljica Viktorija umrla je 22. januara 1901. godine - Eduard je istog momenta postao kralj Ujedinjenog Kraljevstva i car Indije. U trenutku ustoličenja imao je 59 godina - više nego ijedan prestolonasljednik i nosio je titulu princa od Velsa duže nego ijedan prestolonasljednik u historiji britanske monarhije. Odlučio je vladati kao Eduard VII, a ne kao Albert Eduard, kako je to njegova majka Viktorija zamišljala, pravdajući svoju odluku rekavši da želi da ime Albert asocira samo na njegovog oca. Njegovom rednom broju suprostavili su se pojedinci u Škotskoj i sama Škotska crkva (čiji je Eduard bio poglavar kao suveren), tvrdeći da bi trebao biti Eduard I pošto škotskom teritorijom prethodno nije vladao nijedan Eduard. Sličan problem javit će se kada četiri decenije poslije na tron sjedne Eduardova praunuka, Elizabeta II.
Uprkos raznim skandalima koje je izazvao kao princ od Velsa, Eduard je kao kralj bio dobro primljen. Neko vrijeme po dolasku na tron mogao je sebi priuštiti lagodan i rastrošan život, budući da je njegova majka u trenutku smrti otplatila sve dugove kraljevske porodice i čak zadužila državu. U stvari, smatra se da je Eduard bio prvi kralj koji je na tron došao, a da nije morao isplaćivati dugove svog prethodnika. Eduardovi finansijeri su bili Jevreji, a u vrijeme porasta anti-semitističkog raspoloženja kraljevo druženje sa Jevrejima je bilo otvoreno kritikovano.
Geometrijska progresija
mini|Dijagram koji pokazuje geometrijski red 1 + 1/2 + 1/4 + 1/8 + ... koji konvergira u 2. U matematici, geometrijska progresija, ili geometrijski niz, je niz brojeva gdje se svaki član, nakon prvog, pronalazi množenjem prethodnog sa nekim fiksnim brojem, različitim od nule, koji se naziva zajednički omjer. Naprimjer, niz 2, 6, 18, 54, ... je geometrijska progresija sa zajedničkim omjerom 3. Slično tome, 10, 5, 2,5, 1,25, ... je geometrijski niz sa zajedničkim omjerom 1/2. Suma članova geometrijske progresije poznata je pod nazivom geometrijski red.
Edvard VII, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Vladavina
Eduard VII i njegova supruga Aleksandra krunisani su 9. augusta 1902. godine u opatiji Westminster. Krunidba je prvobitno bila planirana za 26. juni, ali samo dva dana prije predviđene ceremonije Eduardu je dijagnosticirano zapaljenje slijepog crijeva. Zahvaljujući razvoju anestezije i antiseptika u proteklih pet decenija, Eduard je mogao biti operiran i spašen, iako su takve operacije tada često bile smrtonosne. Kralj se oporavio za nekoliko sedmica.
Eduardovi glavni interesi kao kralja ležali su u okviru vojnih i mornaričkih pitanja. Njegova najvažnija posjeta stranoj zemlji bila je ona Francuskoj, 1903. godine. Pomogla je stvaranju određenog saveza između dviju država i uklanjanju svake mogućnosti za rat tokom Eduardove vladavine. Sporazum potpisan 8. aprila 1904. godine izolirao je Britaniju od državnih afera na kontinentu i pokušao balansirati sa rastućim Njemačkim i Austrougarskim carstvom.
Geometrijska progresija
a od geometrijskog reda
Edvard VII, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Vladavina
Eduard i Aleksandra su bili rodbinski povezani sa gotovo svakim evropskim monarhom - Eduard preko majke, a Aleksandra preko oca. Eduard je stoga dobio nadimak "dajdža Evrope", oživljavajući uspomenu na majčin popularni nadimak "nana Evrope". Eduard, međutim, nije bio u najboljim odnosima sa svim rođacima. Njegov napeti odnos sa sinom svoje starije sestre, njemačkim carem Wilhelmom II, pojačavao je tenzije između Britanije i Njemačke. Godine 1908. Eduard je posjetio sina suprugine sestre, ruskog cara Nikolaja II, te postao prvi britanski monarh koji je posjetio Rusiju.
Geometrijska progresija
gdje je r ≠ 0 zajednički omjer, a a je faktor razmjere, jednak početnoj vrijednosti niza (prvi član).
Edvard VII, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Vladavina
Eduard se kao kralj aktivno uplitao u pitanje reforme mornarice i vojske, iako se rijetko uplitao u političke afere. Njegovi pogledi na neka državna pitanja toga vremena bila su relativno liberalna. Nije bio rasista, ali nije podržavao inicijativu davanja ženama pravo na glas.
Geometrijska progresija
Elementarne osobine
n-ti član geometrijskog niza sa početnom vrijednosti a_1 i zajedničkim omjerom r je dat sa
Edvard VII, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Vladavina
Dana 6. maja 1910. godine Eduard je pretrpio nekoliko srčanih udara. Umro je petnaest minuta prije ponoći, u noći između 6. i 7. maja, a naslijedio ga je najstariji preživjeli sin, George V.
Geometrijska progresija
Elementarne osobine
Takav geometrijski niz, također, prati povratnu relaciju
Općenito, da bi provjerili da li dati niz geometrijski, jednostavno se provjeri da li je količnik susjednih članova uvijek isti broj.
Zajednički omjer geometrijskom reda može biti negativan, kada dobijamo alternativni niz, gdje brojevi naizmenično mijenjaju znak (+ ili -). Naprimjer je geometrijski niz sa zajedničkim omjerom -3.
Suma prvih n elemenata geometrijskog niza dana je s
Ako je zajednički omjer:
Geometrijski nizovi (sa zajedničkim omjerom različitim od -1,1 ili 0) pokazuju eksponencijalni rast ili eksponencijalni pad, nasuprot linearnom rastu (ili padu) aritmetičke progresije kao što je 4, 15, 26, 37, 48, ... (za zajedničkom razlikome 11). Ovaj rezultat uzet je od strane T. R. Malthusa kao matematičku osnovu za njegov Princip polulacije.
Geometrijski red
Geomtrijski red je suma brojeva u geometrjskoj progresiji:
Moguće je pronaći jednostavniju formulu za ovu sumu ako obje strane gornje jednačine pomnožimo sa (1-r), nakon čega ćemo uočiti da je
pošto se svi ostali članovi ponište. Premiještanje članova (za r\ne1) daje nam zgodnu formulu za geometrijski red:
Napomena: Ako bi počeli sumirati ne od 0, nego od nekog većeg člana, recimo m, tada bi imali
Za geometrijski red koji sadrži samo parne stepene od rpomnožene sa by (1-r^2):
Tada je
Za red samo neparnim stepenima od r
Beskonačni geometrijski red
Beskonačni geometrijski red je beskonačni red čiji susjedni članovi ima zajednički omjer. Takvi redovi konvergiraju ako i samo ako je apsolutna vrijednost zajedničkog omjera manja od jedan ( | r | < 1 ). Njegova vrijednost tada može izračunati preko formule za konačnu sumu
Na primjer, koristeći brojne vrijednosti
Za red koji sadrži samo parne stepene od r,
a za samo neparne stepene,
U slučajevima gdje suma ne počinje od k = 0,
Gornje formule važe samo za | r | < 1. Naredna formula, ustvari, važi za svaku Banachovu algebru, sve dok je r manje od jedan, te, također, u polju p-adičnih brojeva ako je | r |p < 1. Kao u slučaju konačnih suma, možemo je diferencirati kako bi dobili formule za srodne sume. Na primjer,
Ova formula također važi samo za | r | < 1. Iz ovoga dalje, slijedi da je, za | r | < 1,
Također, beskonačni red 1/2 + 1/4 + 1/8 + 1/16 + · · · je elementarni primjer reda koji konvergira apsolutno.
To je geometrijski red čiji je prvi član 1/2, te čiji je zajednički omjer 1/2, tako da je njegova suma Inverzni oblik gornjeg reda 1/2 − 1/4 + 1/8 − 1/16 + · · · je jednostavan primjer alternativnog reda koji konvergira apsolutno.
To je geometrijski red čiji je prvi član 1/2, te čiji je zajednički omjer −1/2, tako da je njegova suma
Kompleksni brojevi
Formula za sumiranje geometrijskog reda važi čak i kada je zajednički omjer kompleksan broj. Ova činjenica može se iskoristita za izračunavanje nekih suma "neočitih" geometrijskih redova, kao što je:
Dokaz za ovu formulu počinje sa posljedicom Eulerove formule. Uvrštavanjem ove činjenice u gornji red, dobijamo
Ovo predstavlja samo razliku između dva geometrijska reda. Odavde slijedi direktna primjena naše formule za beskonačne geometrijske redove, što zaključuje ovaj dokaz.
Proizvod
Proizvod geometrijske progresije je prouzvod svih članova. Ako su svi članovi pozitivni, tada je moguće brzo izračunati proizvod uzimajući geometrijsku sredinu prvog i posljednjeg člana progresije, te stavljajući tu sredinu na stepen broja članova. (Ovo je veoma slično formuli za sumu članova aritmetičkog niza: uzmete aritmetičku sredinu prvog i posljednjeg člana i pomnožite je sa brojem članova.)
Dokaz
Neka je proizvod predstavljen sa P:
Sada, izvodeći množenje, zaključujemo da je
Podižemo obe strane na stepen od 2:
Slijedi da je
što dokazuje tvrdnju.
Kanconijer
mini|1470 Kanconijer ( – zbirka pjesama) jest poetska zbirka italijanskog humaniste, pjesnika i pisca Francesca Petrarce, a predstavlja dnevnik intimne ljubavi samog pjesnika.
Iako je većina Petrarkinih djela bila na latinskom jeziku, ova inovativna zbirka pjesama je napisana na svakodnevnom narodnom (vernakular) jeziku. Poput Dantea i Petrarka je koristio narodni jezik u svrhu njegovog proširenja kako bi prenio širi opseg osjećaja i izražavanja. Od 366 pjesama (317 soneta, 29 kancona, 9 sekstine, 7 balada i 4 madrigala), najveći dio čine soneti, mada tu ima i kancona, sekstina, i madrigala. Glavna tematika je idealizirana piščeva ljubav prema Lauri, za koju se smatra da ju je sreo 6. aprila 1327. u crkvi St. Clare u Avignonu. Pored njegove ljubavi prema Lauri, Petrarka komunicira ne samo sa svojom osobom, već i sa njegovim humanističkim, sekularnim i vjerskim vrijednostima, pružajući, poput Dantea, djelo koje je uglavnom usredsređeno (po prvi put u kasnijoj evropskoj književnosti) na pjesnika, njegovu individualnost i njegovo duhovno putovanje. U ovom djelu Petrarka se također osvrće i na dostignuća velikana iz rimske književnosti poput: Ovidija, Horacija i Propertiusa. Iako su ovo mnogi pobili, natpis na prepisci Vergilija sadrži ovu informaciju. Pjesme je pisao u periodu od 40 godina, najranija je napisana oko 1327., a posljednja oko 1368. Raspoređivanje pjesama i njihova transkripcija trajala je sve do piščeve smrti, 1374. Dva dijela koja su podijeljena Laurinom smrti su tradicionalno označeni 'In vita' (U životu) i 'In morte' (u smrti), iako sam Petrarka nije napravio takvu podijelu.
Petrarkina djela su postala ono što književni kritičar Michael R. G. Spiller naziva najveći utjecaj na ljubavnu poeziju renesansne evrope (naročito u Francuskoj, Španiji i Engleskoj) sve do 17. vijeka. Ovaj poetski oblik izražavanja je obnovljen i kasnije proširen od strane engleskih pjesnika iz 19. vijeka.
Investicijska politika Bosne i Hercegovine
Investicije predstavljaju dio društvenog proizvoda, odnosno novoostvarene vrijednosti kojim se obezbjeđuju materijalni faktori privređivanja.
Obim i struktura investicija
Obim investicione potrošnje, kao i struktura investicija, uslovljeni su materijalno-proizvodnim faktorima. Promjene u razvoju proizvodnih snaga determiniraju strukturu investucija. Tako u početnom stadiju industrijalizacije, kao osnove ubrzanog ekonomskog razvitka, neminovno je relativno veće učešće proširujuće u odnosu na obnovne investicije, zatim veće učešće privrednih u odnosu na neprivredne investicije, te u strukturi proizvodnih fondovaosjetno su veća ulaganja u građevinske objekte i u postrojenje, kao preduslova za nova preduzeća i grane privređivanja i shodno istaknutom, relativno je veće učešće neto investicija.
U razvijenim privredama udio neprivrednih investicija je znatno veći i kreće se od 40 odsto u ukupnim investicionim sredstvima, raste učešće obnovnih investicija što se odnose na zamjenu, rekonstrukciju i modernizaciju postojećih sredstava, i shodno tome relativno je niže učešće neto investicija u ukupnim investicijama.
Investiciona politika
Investiciona politika - skup raznovrsnih ekonomsko-političkih odluka,mjera i aktivnosti kojima se utiče na dinamiku, odnosno obim investicione politike i strukturu investicija.
Osnova investicione politike- u kojoj mjeri država, drugi nosioci ekonomske politike, posredno i neposredno, potiču formiranje investicionih sredstava i utiču na strukturu investicionih ulaganja. Ekonomska uloga države podrazumjeva i odgovarajuće eksponiranje u okviru investicione politike.
BiH investiciona politika
Najveća ulaganja se sprovode u obnovu infrastrukture; Investiciona aktivnost oslonjena na vanjsku donatorsku pomoć i kredite U periodu 2000-2004. ostvarene su slijedeće stope investiranja;
U 2000 god. 23%, 2001. 21%, 2002. 23%, 2003. 23% i 2004. 24%
Na području privrede u 2004. prednjačili su:
U otvarenim investicijama dominantno mjesto imalo je proširenje, rekonstrukcija i modernizacija, zatim izgradnja novih kapaciteta i održavanje postojećih kapaciteta
Zemlje koje najviše ulažu u BiH
Zemlje koje najviše ulažu u BiH prema podacima iz 2005 su:
Austrija, Holandija, Italija, Njemačka, Slovenija, Srbija, Crna Gora, Švicarska, Turska i Ujedinjeni Arapski Emirati.
Glavni rizici investiranja u BiH prema istraživanjima su velika javna potrošnja i visoka izdvajanja za školstvo i zdravstvo
Politička stabilnost i stvaranje poslovne dinamike koju nameće globalizacija moraju biti imperativ i glavni uslovi za sigurna ulaganja u BiH
NGC 5541-1
NGC 5541-1 (također poznat kao IRAS 14144+3949, MCG 7-29-59, PGC 50991 i UGC 9139) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 354 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,80 (82 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (62 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Badem
Badem (Prunus dulcis, syn. Prunus amygdalus) je biljka iz porodice ruža (Rosaceae). Biljka je drvenasta (dosegne visinu 4–9 m) s bijelo-ružičastim cvjetovima i koštuničavim plodovima. Potječe s Bliskog Istoka, gdje je kultiviran još u starom vijeku (3000-2000. p. n. e.) i raširen po cijelom Sredozemlju. Postoje dvije osnovne podvrste: gorki badem (koristi se u alternativnoj medicini) i slatki badem (koristi se za prehranu, posebno kod izrade kolača).
Svjetska proizvodnja badema se kreće oko 1,7 miliona tona, a rekordna proizvodnja 2002. je iznosila 1,85 miliona tona (procjena FAO). Najveći proizvođači su Sjedinjene Američke Države, Grčka, Iran, Italija i Maroko. Proizvodnja u SAD je koncentrisana u Kaliforniji.
NGC 1292
NGC 1292 (također poznat kao ESO 418-1, IRAS 03161-2747, MCG -5-8-26 i PGC 12285) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 63 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 3,00 (55 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard u novembru 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ivana III, kraljica Navare
Ivana III (16. novembar 1528-9. juni 1572) je vladala kao kraljica Donje Navare od 1555. godine do svoje smrti. Slavna je kao duhovni i politički vođa francuskih hugenota.
Djetinjstvo
Ivana od Albreta je rođena na francuskom kraljevskom dvoru u Saint-Germain-en-Laye. Roditelji su joj bili Henrik II, kralj Donje Navare, i pjesnikinja Margareta Angulemska, sestra francuskog kralja Franje I. Bila je prvo od djece rođenih Henriku i Margareti, a kako je brat koji je uslijedio živio tek nekoliko mjeseci, Ivana je bila odgajana kao prijestolonasljednica. Njeni roditelji su podržavali reformaciju, a pogotovo majka. Iako oni sami nikad nisu napustili rimokatoličanstvo, Ivanu su na francuskom dvoru odgajali kao protestantkinju. U djetinjstvu je bila neozbiljna i smjela, ali i tvrdoglava i nepopustljiva.
Ivana je bila niska, krhka i uspravna. Lice joj je bilo usko, usne tanke, a svijetle oči hladne i bezizražajne. Bila je iznimno inteligentna, ali stroga i oštra, a u govoru sarkastična.
Prvi brak
Godine 1541. njen dajdža, francuski kralj Franjo I, udao ju je za Vilima Bogatog, vojvodu Jülich-Kleve-Berga i brata Ane Klevske. Dvanaestogodišnja Ivana se neumoljivo opirala, te su je morali dovući pred oltar. Ovaj brak je poništen četiri godine kasnije, na temelju nekonzumacije.
Drugi brak
Godine 1548. udala se za Antonija Burbonskog, vojvodu Vendômea. On je bio prvi u nizu nasljednika francuske krune nakon sinova kralja Henrika II. S njim je imala petero djece:
Vladavina
Dana 25. maja 1555. godine umro joj je otac, te je ona naslijedila njegovu krunu. Njen muž joj je postao iure uxoris savladar.
Reformacija
Ubrzo po dolasku na navarsko prijestolje Ivana III je kalvinizam proglasila zvaničnom religijom svog kraljevstva, nakon što je zvanično prihvatila učenja Jeana Calvina na Božić 1560. godine. Proglašenje kalvinizma zvaničnom religijom Donje Navare pratila je Ivanina odluka da protjera svećenike i monahinje, sruši rimokatoličke crkve i zabrani rimokatočike obrede. Naredila je prevođenje Novog testamenta na baskijski jezik.
Vjerski ratovi u Francuskoj
Borba katoličkih i protestantskih krugova za kontrolu nad francuskim dvorom i samom Francuskom dovela je do izbijanja Vjerskih ratova u Francuskoj 1562. godine. Njen suprug, koji ju je podržavao prilikom uvođenja kalvinizma u njihovo kraljevstvo mada se nikad nije odrekao mise, stao je na stranu francuskih rimokatolika. Ta odluka ga je zauvijek odvojila od Ivane, a on sam nikada nije imao jaka vjerska uvjerenja i prelazio je s rimokatoličanstva na protestantizam i obratno više puta. Njegovom smrću u bici 1562. godine Ivana je ostala samostalna vladarica, a njen sin Henrik prvi u nizu nasljednika krune nakon Henrika, vojvode od Orleana.
Ivana je ostala neutralna u ratovima u Francuskoj sve do 1568. godine, kada se aktivno uključila u ratove na strani protestanata (hugenota). Vodila je glavnu riječ pri sklapanju mira, a 1570. godine je s Katarinom Medici, udovicom francuskog kralja Henrika II i majkom Karla IX, ugovorila brak između svog sina Henrika i njene kćerke Margarete. Ivana III je iznenada umrla u Parizu, dva mjeseca prije dogovorenog vjenčanja. Za njenu smrt se tradicionalno sumnjičila Katarina Medici, koja joj je navodno poslala par zatrovanih rukavica. Autopsija je, međutim, pokazala da je kraljica umrla prirodnom smrću. Naslijedio ju je sin, Henrik III, koji je nakon smrti posljednjeg Katarininog sina postao i kralj Francuske.
Safe Trip Home
Safe Trip Home je treći studijski album britanske pjevačice Dido Armstrong, objavljen 2008. godine.
NGC 7044
NGC 7044 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Labud. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. oktobra 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Toplota topljenja
Toplota topljenja ili entalpija topljenja je količina termalne energije potrebna da 1 mol supstance pređe iz čvrstog u tečno agregatno stanje. Također se naziva i standardna entalpija topljenja ili latentna toplota topljenja. Označava se ΔHtopljenja. Toplota koja se dovodi supstanci koja se nalazi na temperaturi tačke topljenja, se troši na kidanje veza između njenih molekula. Količina toplote potrebna za ovaj proces je karakteristična za svaku čistu supstancu i izražava se kao J/mol.
Vilim IV, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Vilim IV (punim izvornim imenom William Henry; 21. august 1765 - 20. juni 1837) bio je kralj Ujedinjenog Kraljevstva i kralj Hanovera od bratove do svoje smrti.
Djetinjstvo i mladost
Rođen je kao treće od petnaestero djece u braku kralja Georgea III i kraljice Šarlote. Kako je imao dva starija brata, Vilimov dolazak na tron nije bio očekivan.