cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mahovnjaci
Dopunska literatura
|authors=Vinn, O., Wilson, M.A., Mõtus, M.-A. and Toom, U. |title=The earliest bryozoan parasite: Middle Ordovician (Darriwilian) of Osmussaar Island, Estonia |journal=Palaeogeography Palaeoclimatology Palaeoecology |year=2014 |volume=414 |pages=129–132 |url=https://www.researchgate.net/publication/265853181_The_earliest_bryozoan_parasite_Middle_Ordovician_%28Darriwilian%29_of_Osmussaar_Island_Estonia |access-date = 9. 1. 2014 |doi=10.1016/j.palaeo.2014.08.021 }}
Pacific Heights (San Francisco)
Pacific Heights je susjedstvo u San Francisku, saveznoj državi Kalifornija. Poznato je po ljudima koji žive u njemu. Nalazi se na jednoj od najljepših okolina u Sjevernoj Kaliforniji te pruža panoramski pogled na Golden Gate most, zaljev San Franciska, Palatu fine umjetnosti, Alcatraz i Presidio. Mikroklime koje su prisutne u ovom području omogućavaju da vrijeme bude vedrije, mada ne i toplije od drugih područja San Franciska zbog svog položaja.
Asocijacija stanovnika Pacific Heightsa označava susjedstvo od ulice Bush, Presidio avenije, ulice Union i avenije Van Ness.
Historija
Susjedstvo je prvi put sagrađeno 1870ih sa nekoliko manjih viktorijskih kuća. Stil građevina je zamjenjen početkom dvadesetog vijeka i pogotovo nakon zemljotresa 1906. godine. Područje je i dalje stambeno te je poznato po svojoj obojenoj viktorijskog arhitekturi.
Znamenitosti i karakteristike
Najstarija zgrada u Pacific Heights, koja se nalazi na adresi 2475 Pacific Avenue, izgrađena je 1853. godine. Većina susjedstva je izgrađeno nakon zemljotresa 1906. godine. Vrste arhitekture su različite te su viktorijski, Mission Revival, Edwardian i Château česti stilovi.
Nekoliko zemalja ima konzulate u Pacific Heights: Njemačka, Grčka, Italija, Portugal, Rusija, Južna Koreja i Vijetnam.
Veći dio butika i restorana susjedstva se može naći duž ulice Fillmore Street, južno od avenije Pacific. Ovaj dio susjedstva također sadrži prodavnice poput Marc by Marc Jacobs, Ralph Lauren, Athleta i Prana. Druge poslovne organizacije se nalaze na ulicama California i Divisadero kao i na aveniji Van Ness.
Pacific Heights sadrži mnoštvo škola poput San Francisco University High School, Drew School (prije se zvala Drew College Preparatory School), The Hamlin School, Convent of the Sacred Heart High School, Stuart Hall High School i Town School for Boys, i još mnoge druge.
Univerziteti koji se nalaze u Pacific Heights su Arthur A. Dugoni School of Dentistry, koji je dio univerziteta University of the Pacific i Academy of Art University.
Vlada i infrastruktura
Sjeverna stanica San Francisco Police Departmenta (skraćeno SFPD), odnosno policijsko odjeljenje San Franciska upravlja ovim susjedstvom.
ERCC6
Protein ekscizijskog popravka DNK ERCC-6 (CS-B protein) je protein koji je kod ljudi kodiran genom ERCC6. Gen ERCC6 nalazi se na dugom (q) kraku ljudskog hromosoma 10, pozicija 11.23.
Prisustvo jedne ili više kopija mutiranog ERCC6 uzrokuje Cockayneov sindrom, tip II.
Funkcija
DNK može se oštetiti ultraljubičastim zračenjem, toksinima, radioaktivnim supstancama i reaktivnim biohemijskim međuproduktima, kao što su slobodni radikali. Protein ERCC6 učestvuje u popravljanju genoma kada specifični geni koji prolaze transkripciju (nazvani "aktivni geni") ne rade; kao takav, ERCC6 služi kao popravljač ekscizije, vezane za transkripciju proteina, jedan od temeljnih enzima u aktivnoj popravci gena.
Struktura i mehanizmi
Utvrđeno je da CSB ima svojstva ATPaza; postoje kontradiktorne publikacije u vezi sa efektom koncentracije ATP na aktivnost CSB-a. Najnoviji dokazi sugeriraju da ADP/AMP alosterno regulira CSB. Kao takav, nagađa se da CSB može promovirati stvaranje proteinskog kompleksa na mjestima popravki, koje podliježu omjeru ATP i ADP naboja.
Konzerviranost helikaza u eukariotskom CSB je evidentna; svih sedam glavnih proteinskih domena konzervirano je među brojnim RNK i DNK-helikazama. Izvršena je detaljna strukturna analiza CSB-a; motivi I, Ia, II i III zajednički se nazivaju domen 1, dok motivi IV, V i VI obuhvataju domen 2. Ti domeni obavijaju se oko interdomena pukotine uključene u vezanje i hidrolizu ATP. Motivi III i IV nalaze se u neposrednoj blizini aktivne lokacije; zato ostaci u tim regijama stabiliziraju vezanje ATP/ADP, putem vodikove veze. Predloženo je da domen 2 utiče na vezanje DNK nakon induciranih konformacijskih promjena koje proizlaze iz hidrolize ATP-a. Konkretni ostaci koji su uključeni u vezanje gena tek trebaju biti identificirani.
Evolucijski korijeni CSB-a naveli su neke na tvrdnju da pokazuje helikaznu aktivnost. Dokazi o helikaznim svojstvima CSB-a vrlo su sporni. Ipak, utvrđeno je da protein sudjeluje u unutarćelijskom prometu, što je uobičajena uloga helikaza. Kompleksne interakcije između proteina za obnavljanje DNK sugeriraju da eukariotski CSB podržava neke, ali ne sve funkcije svojih prokariotskih prekursora.
Interakcije
Dokazano je da CSB ima interakcija sa P53.
Dokazano je da CSB djeluje kao faktor preoblikovanja hromatina za RNK-polimerazu II. Kada RNA-polimeraza II zastane greškom u genomu, CSB preoblikuje dvostruku spiralu DNK, tako da enzimima za obnavljanje omogući pristup leziji.
CSB je uključen u put popravak bazne ekscizije (BER). To je zbog dokazanih interakcija s ljudskim AP-endonukleazama, iako interakcija između rekombinantnog CSB i endonukleze IV E. coli, kao ni fragmenti AP-endonukleaze AP nisu uočeni na N-kraju in vitro. Konkretno, CSB stimulira aktivnost isijecanja AP-mjesta na AP-endonukleazi, neovisno o ATP.
Pored BER-puta, CSB je snažno integriran u popravak ekscizije nukleotida (NER). Iako BER, za prepoznavanje i ispravljanje glomaznih lezija, koristi glikozilaze, NER je posebno svestran u popravljanju DNK oštećene UV zračenjem, uklanjanjem oksidiranih baza. Uloga CSB-a u NER-u najbolje se očituje u interakcijama sa receptorima T-ćelija, u kojima je proteinska kolaboracija ključna u efikasnom vezanju antigena.
Neurogeneza i nervna diferencijacija
Pokazalo se da nokaut ERCC6 unutar ljudskog neurvnih progenitornih ćelija smanjuje i neurogeneza i nervu diferencijaciju. Oba mehanizma su ključna u razvoju mozga, objašnjavajući karakteristične kognitivne nedostatke Cockayneovog sindroma – kao što je usporeni razvoj nervnog sistema – koji inače ne izgledaju povezani sa simptomima poput fotosenzibilnosti i gubitaka sluha.
Cockayneov sindrom
Kod ljudi, Cockayneov sindrom (CS) je rijetka autosomno recesivna leukodistrofija (povezana s razgradnjom bijele tvari). CS nastaje zbog mutacija klicine linije u bilo kojem od dva gena, CSA (ERCC8) ili CSB (ERCC6). Otprilike dvije trećine pacijenata sa CS ima mutaciju gena CSB (ERCC6). Mutacije u ERCC6 koje dovode do CS odnose se i na veličinu proteina, kao i na specifične aminokiselinske ostatke koji se koriste u biosintezi. Pacijenti koji imaju CS tipa II često imaju skraćeni i/ili pogrešno sklopljeni CSB, koji remeti ekspresiju i transkripciju gena. Karakteristični biološki učinak neispravnog rada ERCC6 je nervna ćelijska smrt, što rezultira preranim starenjem i oštećenjima rasta.
Popravak DNK
Smatra se da proteini CSB i CSA funkcioniraju u transkripciji vezanoj za popravak ekscizije nukleotida (TC-NER). Ćelije sa nedostatkom CSB i CSA nisu u stanju da preferencijalno poprave ciklobutan pirimidinski dimer, induciran UV-zračenjem u aktivnim transkribiranim genima, u skladu s neuspjelim odgovorom TC-NER. CSB se također akumulira na mjestima prekida dvolančanih molekula DNK, na način koji ovisi o transkripciji i utiče na popravak dvostrukog lanca. CSB protein olakšava homolognu rekombinaciju popravka dvolančanih prekida i potiskuje nehomologno spajanje kraja.
U oštećenoj ćeliji, CSB protein lokalizira se na mjestima oštećenja DNK. Na aktiviranje CSB-a na oštećenim mjestima utiče tip oštećenja DNK, a najbrže i najsnažnije djeluje na sljedeći način: međuslojne mrežne veze > dvostruki prelomi > monoaddukti > oksidativna oštećenja. CSB protein u interakciji je sa SNM1A (DCLRE1A) proteinom, 5'-3'eksonukleazom, da bi promovirao uklanjanje umreženih DNK unakrsnih veza.
Implikacije u kancerima
Jednonukleotidni polimorfizmi u genu ERCC6 korelirali su sa značajno povećanim rizikom od određenih oblika karcinom. Specifična mutacija na položaju 1097 (M1097V), kao i polimorfizmi na aminokiselinskim ostacima 1413, povezani su s povećanim rizikom od raka mokraćne bešike za eksperimentalne subjekte na Tajvanu; štaviše, za M1097V se tvrdilo da ima ključnu ulogu u patogenezi. Rs1917799 polimorfizam bio je povezan sa povećanim rizikom od raka želuca za kineske eksperimentalne subjekte, a mutacije na kodonu 399 povezane su s početkom oralnog karcinoma kod tajvanskih pacijenata. Drugo istraživanje otkrilo je raznovrstan skup mutacija u genu ERCC6 među kineskim pacijentima sa rakom pluća u odnosu na opću populaciju (u smislu statističke značajnosti), ali nije uspelo da identifikuje specifične polimorfizme povezane sa bolešću pacijenata.
Neispravan popravak DNK uzročno je uključen u razvoj tumora, zbog neispravnosti proteina, u nemogućnosti da isprave gene odgovorne za apoptozu i rast ćelija. Ipak, velika većina studija u vezi s efektima nokaut ERCC6 ili mutacija za karcinom temelji se na statističkim korelacijama dostupnih podataka o pacijentima, za razliku od mehaničke analize početka karcinoma "in vivo". Dakle, zbunjivanje zasnovano na interakcijama protein-protein, protein-supstrat i / ili supstrat-supstrat onemogućava zaključke koji postavljaju mutacije ERCC6 karcinoma "uzrokuju" na individualnoj osnovi.
IC 4804
IC 4804 (također poznat kao ESO 141-18 i PGC 62685) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 223 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,20 (78 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 13. augusta 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
ZNF157
Funkcija
Proizvod ovog gena vjerovatno je faktor transkripcije porodice proteina cinkovog prsta. Sadrži KRAB-A i KRAB-B domene, koji djeluju kao transkripcijski represori u srodnim proteinima, te višestruke motive vezanja DNK za cinkov prst i regije za povezivanje prstiju karakteristične za porodicu Kruppel. Ovaj gen je dio genskog klastera na hromosomskoj poziciji Xp11.23.
Gray's Anatomy
mini|Ilustracija iz američkog izdanja iz 1918. Grey's Anatomy je engleski udžbenik ljudske anatomije koji je originalno napisao Henry Gray, a ilustrirao Henry Vandyke Carter. Ranija izdanja zvala su se Anatomy: Descriptive and Surgical, Anatomy of the Human Body i Gray's Anatomy: Descriptive and Applied, ali naziv knjige je obično skraćen, a kasnija izdanja su nazvana Gray's Anatomy. Knjiga se smatra izuzetno utjecajnim radom na tu temu i nastavila se, uz revizije, objavljivati od prvog objavljivanja 1858. godine do danas. Najnovije izdanje knjige, 42., objavljeno je u oktobru 2020. lijevo|mini| Henry Gray Engleski anatom Henry Gray rođen je 1827. godine. Proučavao je razvoj endokrinih žlijezda i slezine, a 1853. imenovan je predavačem anatomije na Medicinskom fakultetu bolnice St George's u Londonu. 1855. godine obratio se svom kolegi Henryju Vandykeu Carteru sa idejom da proizvede jeftin i pristupačan udžbenik anatomije za studente medicine. Secirajući nepotraživana tijela iz mrtvačnica u radničkim kućama i bolnicama kroz Zakon o anatomiji iz 1832. godine, njih dvojica su 18 mjeseci radili na onome što bi predstavljalo osnovu knjige. Njihov rad prvi je objavio 1858. godine John William Parker u Londonu. Grey ju je posvetio Sir Benjaminu Collinsu Brodieu, 1. baronetu. mini|Ilustracija iz američkog izdanja iz 1918.
Samir Handanović
Samir Handanović slovenski je nogometni golman bosanskohercegovačkog porijekla, koji brani za Inter iz Milana. Mlađi je rođak Jasmina Handanovića, također golmana. Obojica su branila za reprezentaciju Slovenije. Tokom sezone 2010/11. u Seriji A odbranio je šest penala i izjednačio rekord lige iz sezone 1948/49.
Početak
Karijeru je počeo u ljubljanskom Slovanu, a kasnije je prešao u Domžale, gdje je proveo dvije sezone. Za Udinese je potpisao u ljeto 2004. s 20 godina. Bio je na posudbi u Trevisu od ljeta 2005, ali je u januaru 2006. razmijenjen s Matteom Serenijem u Lazio.
Rimini
U julu 2006. posuđen je Riminiju, a zahvaljujući njegovim odbranama Rimini je bio neporažen u obje prvenstvene utakmice protiv Juventusa. Klub je završio sezonu na petom mjestu Serije B. Handanović je proglašen drugim najboljim golmanom Serije B, iza Gianluigija Buffona.
Povratak u Udinese
U ljeto 2007. vratio se u Udinese, gdje je zamijenio Morgana De Sanctisa i potpisao novi, poboljšani ugovor, koji je trajao do 30. juna 2012. Potpisao je ugovor sa saigračima Asamoahom Gyanom i Fabiom Quagliarellom. U maju 2011. odbranio je penal Mauru Zarateu i izjednačio rekord lige po broju odbranjenih penala (šest), osvojivši nagradu za golmana godine u Seriji A.
U augustu 2011. potpisao je produženje ugovora do 2016.
Inter Milan
Dana 4. jula 2012. trener Udinesea Francisco Guidolin potvrdio je da je postignut dogovor za transfer Handanovića u Inter. Inter je za njega platio 11 miliona eura.
Reprezentacija
Handanovič je odigrao preko 60 utakmica za Slovensku nogometnu reprezentaciju. Debitirao je 17. novembra 2004. godine u meču protiv Slovačke. Nastupao je na Svjetskom prvenstvu 2010. u Južnoj Africi.
Lični život
Bio je u dugogodišnjoj vezi sa Zojom Trobec, bivšom navijačicom KK Union Olimpija, s kojom ima sina Alena, rođenog 19. januara 2011. Par se vjenčao u maju 2012. te je Handanović postao rodbinski vezan s bivšim košarkaškim reprezentativcem Bosne i Hercegovine Jasminom Hukićem, koji je oženjen Zojinom sestrom Irenom.
Sevilla (pokrajina)
Pokrajina Sevilla je pokrajina na jugu Španije i ujedno i zapadni dio autonomne zajednice Andaluzije. Graniči sa slijedećim pokrajinama: Málaga, Cádiz, Huelva, Badajoz i Córdoba. Zauzima površinu od 14 042 km2 sa 1.927.109 stanovnika (2011) od čega 40% živi u glavnom gradu provincije Sevilli. Ralativno je gusto naseljena sa 137 stanovnika po km2. Provincija se dijeli na 105 općina. Na teritoriji provincije nalazi se nacionalni park Parque Nacional de Doñana koji se prostire još i na teritoriji Huelva provincije. Provincija ima toplu mediteransku klimu sa prosječnom godišnjom temperaturom od 18,5 °C. Zime su blage a ljeta topla. Maksimalna ljetna temperatura često prelazi 40°C.
U pokrajini je vrlo razvijen turizam i jedan je od vodećih gradova u toj oblasti uz gradove Barcelonu i Madrid na državnom nivou. U njoj se nalazi oko 1,92% svih španskih hotelskih kapaciteta.
Stanovništvo
Sa 1.927.109 stanovnika, Sevilla je peta provincija po broju stanovnika u Španiji i prva u Andaluziji. U slijedećoj tabeli je prikazano kretanje broja stanovnika u provinciji.
Hadži Balina džamija
Hadži Balina džamija je mostarska džamija koja se nalazila između ulica braće Ćišića, braće Šarića i Sirkina sokaka u Brankovcu, sve do 1950. godine. Džamija je zadužbina izvjesnog Balije, sina Muhamedovog. Prvobitni izgled nije uključivao munaru, što se vidi iz vakufname od šerefe i postavljeni krov na džamiji. Kamenu munaru uz džamiju 1762. godine sagradio je slijepi Osman ef. Golić. Oskudne informacije o hadži Balijinom porijeklu imamo samo iz njegove sačuvane vakufname koja pruža podatke i o članovima njegove uže porodice, kao i podatke o zadužbinama koje je on osnovao i uvakufio. Prema predaji, od hadži Balije porijeklo vode i članovi mostarske porodice Balića.
Imamsku dužnost u ovoj džamiji godinama je obavljala ugledna porodica Karabeg. Hadži Balija sagradio je i uvakufio džamiju i mekteb u Mostaru, dva mosta preko Neretve u Konjicu i Glavatičevu, karavan-saraj na Borcima iznad Konjica te jednu čatrnju na Rujištu u Zijemljima. Za izdržavanje ovih zadudžbina vakif je uvakufio devet dućana u Mostaru i 300.000 akči u gotovini. Vakuf je u svom posjedu imao dvije kuće, tri dućana, voćnjak i harem a pripadao mu je sav prostor koji se prostirao od džamije do pravoslavnog groblja iznad stare pravoslavne crkve.
Ispred džamije nalazi se mezar Mustafe Sidki ef. Karabega, uglednog mostarskog muftije kojeg su mostarski prvaci ubili u ljeto 1878. godine jer nije htio izdati fetvu za borbu protiv austrougarskih vojnih formacija. Džamija je srušena 1950. godine iako nije bila u ruševnom stanju. Kamen od džamije u potpunosti je zdrobljen i šut je iskorišten kao nasip za lokalne puteve. Stručni arheološki tim predvođen arheologom Enverom Imamovićem vršio je iskopavanja na ovom lokalitetu u januaru 2009. godine, gdje su pronađeni temelji hadži Baline džamije i nekoliko obrađenih kamenih cjelina sa arapskim natpisima.
Gro Marit Istad Kristiansen
Gro Marit Istad Kristiansen, rođena 9. februara 1978. u Vossu kao Gro Marit Istad je nekadašnja norveška biatlonka, i dvostruka svjetska prvakinja, čemu je dodala i jednu titulu prvaka Norveške.
Svjetska prvenstva
Istad Kristiansen je nastupila na šest Svjetskih prvenstava od SP 1999. do SP 2005 i osvojila je dvije zlatne medalje: u štafeti na SP 2004. s Lindom Tjørhom, Gunn Margit Andreassen i Liv Grete Poirée, a u pojedinačnoj konkurenciji na SP 2005. u utrci na 12,5 km.
Svjetski kup
Prvi nastup u takmičenjima Svjetskog kupa u biatlonu Istad je imala u sezoni SK 1997/98 u norveškom Lillehammeru 6. decembra 1997. kada je u utrci na 7,5 km osvojila 34-o mjesto s dva promašaja i zaostatkom 2:32.8 min u odnosu na pobjednicu Ruskinju Galinu Kukljevu. Prvu pobjedu zabilježila je u sezoni SK 1999/2000 na slovenskoj Pokljuki 18. decembra 1999. bez promašaja i prednošću od 46.4 s u odnosu na drugoplasiranu Ukrajinku Olenu Petrovu, koja je takođe bila bez promašaja. Ukupno je pobijedila tri puta u pojedinačnim utrkama Svjetskog kupa.
Privatni život
Istad Kristiansen je nećakinja norveškom biatloncu Jonu Istadu i bratična biatloncu Sverru Istadu.
Kerber (grupa)
Historija
Prvi članovi grupe Kerber bili su Goran Šepa (vokal), Tomislav Nikolić (gitara) i Branislav Božinović (klavijatura), koji su ujedno bili posljednji članovi lokalnog niškog sastava Top. Grupa je ime dobila po Kerberu, troglavom psu iz grčke mitologije koji čuva ulaz u podzemlje, tj. Had. Prve nastupe grupa održava u niškim lokalnim klubovima.
Na Omladinskom festivalu održanom u Subotici 20. maja 1983. grupa osvaja prvo mjesto svojom kompozicijom "Mezimac". Poslije ovog uspjeha grupa objavljuje svoj prvi studijski album pod nazivom Nebo je malo za sve. Grupa 1983. vježba u Manchesteru i surađuje sa britanskom grupom Nightwing. Kerber također zajedno nastupa sa grupama Uriah Heep, Ten Years After. Njihovi koncerti u tadašnje vrijeme su bili karakteristični po Sosi, koji je svirao gitaru u obliku sjekire, a na bini je gutao i bljuvao vatru. Na koncertu u Novom Sadu je bio zahvaćen opekotinama drugog stepena, ali je ipak završio koncert. Nekoliko narednih koncerata je nastupao sa zavojima i maskom pa je prestao izvoditi ove atrakcije. Jednim od najznačajnih koncerata ove grupe smatra se nastup za Dan mladosti u Beogradu kada su nastupali najpoznatiji ex-Yu rock bendovi pred 100.000 gledalaca.
Godine 1985. sastav snima drugi album Ratne igre, te odlazi ponovno nastupati po Velikoj Britaniji, grupa je nastupala u dvorani "Warehouse" u Liverpoolu. Grupu kasnije napušta Zoran Žikić, ali pojačavaju je Boban Đorđević i kasnije Dragoljub Đuričić. Naredne godine grupa je dobila nagradu "Oskar popularnosti" od izdavačke kuće RTV Ljubljana. Album Ratne igre biva okrunjen zlatnom pločom. Iste godine grupa je snimila svoj treći album Seobe, te nastupala širom bivše Jugoslavije. Album Ljudi i bogovi izlazi 1988, kada grupu napušta Sosa, jedan od njenih najpoznatijih članova, a grupa dobija novog člana, basista Branka Isakovića. Krajem godine grupa je snimila svoj prvi živi album, 121288.
Godine 1990. izlazi novi album Peta strana sveta. Dvije godine kasnije grupu napušta Branko Isaković, te grupa prestaje s aktivnim radom. Godine 1994. novi članovi grupe postali su Saša Vasković, Vladan Stanojević i Goran Đorđević, te grupa opet počinje s radom. Povodom 30 godina postojanja grupa je napravila miniturneju, obilježavajući svoj rođendan u Novom Sadu, Nišu i Beogradu.
Strelec
Strelec (mađ. Muralövő) je naseljeno mjesto u sastavu općine Mala Subotica, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Strelec je imao 296 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Strelec je imalo 341 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Bukovača (Bosanski Petrovac)
Bukovača je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosanski Petrovac, Bosna i Hercegovina. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 298 stanovnika.
Geografija
Bukovača se nalazi na putu između Bosanskog Petrovca i Drinića. Zapadno od sela je naselje Bare. Ime je dobila po drvetu bukva koje sada više nema. U selu ima nekoliko izvora, a mjerenjima je utvrđeno da vode sa ovog područja podzemnim putem odlaze u rijeku Sanu.
Naselje Bukovača administrativno podijeljen je na dva dijela. Manji dio sa 5 stanovnika pripada općini Petrovac.
Historija
U naseljuu se nalazi brdo Stražbenica. Do vrha vodi put u obliku serpentina, čiji tragovi su još vidljivi. Na vrhu je gradina, koja je vjerovatno najprije bila ilirska, i na čijim su temeljima rimljani napravili svoje fortifikacijsko utvrđenje dužine 400 metara.
U ravnom dijelu sela nalazi se ruševina grobnice na svod, dužine oko 20 m. koju je istraživao arheolog Sergejevski. Ta grobnica je zidana bijelim kamenom (bihacit). Unutra je nađena nadgrobna ploča i po natpisu se vidi da je iz kasnog rimskog perioda. I do ove grobnice vodi kaldrma od kamena i krečnog maltera.
U osmanlijskom periodu bosanske historije, cjelokupno zemljište u Bukovači bilo je u vlasništvu, bilo kao begluk ili selište, čuvene begovske porodice Kulenović Bukovača.
Junko Tabei
Junko Tabei (rođena kao Junko Ishibashi; 22. septembar 1939 − 20. oktobar 2016) bila je japanska alpinistkinja, pisac i nastavnik. Bila je prva žena koja je osvojila Mount Everest i prva žena koja je osvojila Sedam vrhova.
Tabei je napisala sedam knjiga. Osnivač je projekta čišćenja Everesta od otpada koji ostaje iza penjača. Vodila je godišnje uspone mladih na planinu Fuji, povdom velikog zemljotresa u Japanu 2011. god.
U njenu čast jedna planina na planeti Pluton i jedan asteroid nose njeno ime.
Počeci
Od 1958 do 1962, Ishibashi je studirala englesku i američku književnost, planirajući biti nastavnik. Nakon toga vratila se alpinizmu, kao članica muškog penjačkog kluba. Ispenjala je sve glavne japanske planine, uključujući Mount Fuji. Kad je imala 27 godina udala se za Masanobu Tabei sa kojim je imala kćerku Noriko i sina Shinya. Njen prvi veći uspjeh je uspon na Annapurnu III, penjući se prvenstvenom rutom sa južne strane, što je bio i prvi japanski uspon na ovu planinu. Ovaj uspjeh, kao i drugi alpinistički usponi, po njenom mišljenju, bili su doprinos promjeni statusa žene u tradicionalnom japanskom društvu.
Mount Everest
Njen alpinistički klub organizovao je Japansku žensku ekspediciju (JWEE) na Mount Everest, sastavljenu uglavnom od 15 profesionalnih penjačica, sa Eiko Hisano kao vođom ekspedicije. Dvije su, uključujući i Tabei, već bile majke. Poslije dužeg vremena priprema ekspedicija se na Everestu našla u maju 1975. god. Išle su rutom preko Južnog sedla. Na 6.300 metara zatrpala ih je lavina. Tabei se bila i onesvijestila, nije mogla ni hodati, ali se nakon nekoliko dana oporavila. Tada se ispostavilo da Šerpe ne mogu iznijeti boce za kisik za dvije penjačice. Uspon je nastavila Tabei i 16 maja 1975, sa Šerpa vodičem Ang Tseringom, uspela se na vrh Everesta, kao prva žena na svijetu. Poslije Everest ekspedicije, Tabei je ispenjala Sedam vrhova i postala prva žena kojoj je to uspjelo. Od 2005 Tabei je učestvovala u 44 ekspedicije širom svijeta, koje se penju na najviši vrh svake države. Na taj način ispenjala je najmanje 70 planina.
Kad više nije mogla biti aktivna u penjanju, posvetila se zaštiti okoline i ubrzanoj komercijalizaciji Everesta.
Suha Mlaka
Suha Mlaka je naseljeno mjesto u sastavu općine Crnac, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Orahovica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Suha Mlaka je imala 105 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Suha Mlaka je imalo 130 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Karakorum
Karakorum je veliki planinski lanac koji se prostire pograničnim dijelovima Pakistana, Indije i Kine dok se krajnji sjeverozapadni dijelovi ovog masiva protežu do Afganistana i Tadžikistana. Počinje od afganistanskog Wakhanskog koridora na zapadu, obuhvata veći dio Gilgit-Baltistana (Pakistan) i proteže se do regije Ladak unutar indijske savezne države Jammu i Kashmir i spornog regiona Aksai Čin koji je pod kontrolom Kine. Drugi je najviši planinski lanac u svijetu i dio je planinskog kompleksa koji uključuje i Pamirske planine, Hindukuš i Himalajske planine. Karakorum obuhvata osam vrhova visine iznad 7.500 metara od kojih su četiri preko 8.000 m i to: K2 (8.611 m), drugi najviši vrh na svijetu, Gasherbrum I, Broad Peak i Gasherbrum II.
Dužine je oko 500 km i sadrži najveći broj ledenjaka izvan polarnih područja. Ledenjaci Siačen sa 76 km i Biafo sa 63 kilometra dužine su drugi i treći najveći ledenjaci izvan polarnih područja.
Naziv
Naziv ovog planinskog lanca vodi porijeklo iz turkijskog termina koji znači crni šljunak. Trgovci iz Srednje Azije prvobitno su koristili naziv Prolaz Karakorum. Rani evropski istraživači i putopisci, uključujući i Williama Moorcrofta i Georgea Haywarda, počeli su da koriste termin za planine zapadno od prelaza, iako su takođe koristili i termin Muztag (što znači ledena planina) za područje koje se danas zove Karakorum. Kasnija terminologija bila je pod uticajem istraživanja Indije, kada je istraživač Thomas Montgomerie 1850-ih uveo oznake K1 do K6 (K kao Karakorum) za šest visokih vrhova koji su bili vidljivi sa njegove stanice na planini Haramuk u Kašmiru.
PSAPL1
Polipeptidoliki proaktivator 1 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  PSAPL1 sa hromosoma 4. Član je proteinske porodice sapozina.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 521 aminokiselina, а molekulska težina 56.627 Da.
Črnec Rugvički
Črnec Rugvički je naseljeno mjesto u sastavu općine Rugvica, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Dugo Selo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Črnec Rugvički je imao 96 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. iskazivano pod imenom Črnec Oborovski.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Črnec Rugvički je imalo 59 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Bilice)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Bilice je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 25,67 km2 imala 2.307 stanovnika, što predstavlja 2,11% od ukupnog broja stanovnika Šibensko-kninske županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Bilicama je 90 stanovnika/km2.
Prapreče
Slovenija:
Dodirom i svijet poče
Dodirom i svijet poče je roman hrvatskog i bosanskogercegovačkog pisca Željka Ivankovića, pisan pod opsadom grada Sarajeva za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini. Roman predstavlja portret književnika u mladosti za vrijeme ratnog perioda. Dodirom i svijet poče zajedno sa romanima Ljubav u Berlinu i Rat i sjećanje zaokružuju romansku trilogiju autora. Roman je izdan dva puta, 1992. godine u Sarajevu, a potom u Zagrebu 2006. godine.
Kritike
Roman je napisan da bi se svijest prožeta minulim i da bi se minulo proželo sviješću, koja zapravo dovršava život. Daje mu konačan oblik. Stoga u ovom romanu zbivanja bivaju prirodno raspoređena u komentare koji obuhvataju i ja i ne-ja kao dijelove jednačine koja kaže da nas nema ni u nama ni u svijetu, nego u neprestanim susretima tih dviju veličina.
FIFA Kup konfederacija 2013.
FIFA Kup konfederacija 2013. je bilo deveti po redu FIFA Kup konfederacija, koji je održan u Brazilu od 15. juna do 30 juna 2013. godine. Na turniru je učestvovalo osam ekipa: prvaci šest kontinentalnih prvenstava uz domaćina Brazil i vicešampiona sa posljednjeg Evropskog prvenstva Italiju, koja je učestvovala jer je pobjednik Evropskog prvenstva Španija već obezbjedila učestvovanje prije četiri godine kao aktuelni šampion svijeta. Brazil je uspješno odbranio svoju titulu pobjedom 3:0 nad Španijom u finalu. To je bio njihov četvrti naslov prvaka i treći u nizu, nakon što je prethodnoveć osvojili šampionske titule u 1997, 2005 i 2009. Prema mišljenju predsjednika FIFA-e predsjednik Sepp Blatter je FIFA Kup konfederacija 2013. ocijenio kao najbolju verziju odigranog turnira u historiji. Prvi put u historiji koristila se gol tehnologija koja će se koristiti i na Svjetskom prvenstvu.
Reprezentacije učesnice
thumb|desno|280px|Reprezentacije učesnice na FIFA Kupu konfederacija 2013
Izvlačenje grupa
Izvlačenje za takmičenje je održano u São Paulu 1. decembra 2012. godine.
Sudije
Deset glavnih sudija su određeni 10. maja 2013. godine za suđenje na FIFA Kupu konfederacija 2013. .
Sastavi
Po pravilima FIFA-e svaka reprezentacija ima pravo pozvati 23 nogometaša za turnir gdje su od navedena 23 imena morala biti tri golmana. FIFA je 7. juna 2013 objavila konačan spisak nogometaša učesnika FIFA Kupa konfederacija 2013
Pravila takmičenja
Turnir je sačinjavalo osam reprezentacija koje su bile podijeljene u dvije grupe. Pobjednici grupa i drugoplasirane ekipe su se plasirale u polufinale. Rangiranje ekipe u svakoj grupi su se određivale na sljedeći način:
Takmičenje po grupama
{{legend|#00FF7F|Kvalificirali se u polufinale|border=#000000}}
Lista strijelaca
Fernando Torres je dobitnik Zlatne kopačke. Fred i Torres su postigli po pet golova na turniru ali Zlatnu kopačku je dobio Fernando Torres zbog provedenih manje minuta na turniru.
Nagrade
thumb|Osvajač zlatne lopte [[Neymar da Silva Santos Júnior|Neymar]]
SMPD1
Sfingomijelin-fosfodiesteraza 1 (SMPD1), znana i kao kisela sfingomijelinaza (ASM), je enzim koji je kod ljudi kodiran genom SMPD1. Sfingomijelin-osfodiesteraza 1 pripada porodici sfingomijelin-fosfodiesteraza.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 629 aminokiselina, а molekulska težina  69.752 Da.
Spodnje Prapreče
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Domžale.
SMPD1
Klinički značaj
Defekti u genu SMPD1 uzrokuju Niemann-Pickovu bolest, povezanu sa SMPD1.
Spodnje Prapreče
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Prapreče su imale 179 stanovnika.
SMPD1
Klinički značaj
Mutacija L302P u genu SMPD1 je faktor rizika za Parkinsonovu bolest.
Spodnje Prapreče
Stanovništvo
Napomena: ''U 2006. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Lukovica pri Domžalah i Spodnje Prapreče.''
Opijačeva tekija
Najstariji objekt u Mostaru iz osmanskog perioda čiji se tragovi koliko vide i u današnje vrijeme predstavljaju ostaci tekije na Šehovini. Prvi put spominje se u vakufnami Ibrahim-age Šarića, u kojoj je naglašeno da se iz njegova vakufa izdvaja plaća za nadzor nad upraviteljem vakufa. Tekija je izgrađena na lokalitetu koji je u Mostaru dugo nazivan Opijačevina. Članovi porodice Opijača u nekoliko generacija bili su šejhovi tekije. Pored vjerske, objekt je imao i svojevrsnu funkciju zaštite grada i Starog mosta od upada uskoka, hajduka, palikuća, uhoda i kavgadžija. Narodno predanje koje bilježi Husaga Ćišić kaže da su je izgradila dvojica braće sufija Prten-dede i Suknen-dede. Da je tekija zaista postojala i prije Opijača i prije Ibrahim-age Šarića, dokazuju četiri para četverougaonih nišana bez natpisa i bez turbana. Nišani su rađeni od tvrde pećinske sige, tipične za mostarske pećine.
Raspon među nišanima je oko pet metara. Ovo su najstariji šehidski nišani na području Mostara. Najpoznatiji šejh tekije bio je Ismail Opijač, učitelj Mustafe Ejubovića Šejha Juje. Opijač je izgradio i drugu tekiju, hanikah medresu uz džamiju Derviš-paše Bajezidagića, u kojoj se isključivo proučavala Mesnevija. Na osnovu ostataka tekije, može se zaključiti da je imala više prostorija: hodnik, semahanu, mejdan odaju (predavaonicu), turbe. Jedna od prostorija imala je i mihrab izdignut iznad nivoa poda. Cijeli prostor zauzima 350 metara kvadratnih. Tekija je stradala prilikom ulaska austrougarske vojske 1878. godine u Mostar, jer su odatle Mostarci pružali otpor. Austrougarske vlasti zabranile su njenu obnovu i upotrebu, pa je stoga zapuštena i prepuštena zubu vremena. Prvi radovi na sanaciji urađeni su 2005. godine, a druga faza realizirana je 2013. godine.
Sveti Ivan (Višnjan)
Sveti Ivan (ital. San Giovanni) je naseljeno mjesto u sastavu općine Višnjan, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Henry Gray
mini|Henry Gray Henry Gray FRS (1827 - 13. juna 1861.) bio je britanski anatom i hirurg najpoznatiji po objavljivanju knjige Grey's Anatomy. Godine izabran je za člana Kraljevskog društva (FRS) 25.
Sveti Ivan (Višnjan)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Poreč.
Henry Gray
Gray je rođen u Belgraviji u Londonu 1827. godine i veći dio svog života živio je u Londonu. 1842. godine ušao je kao student u bolnicu St. George u Londonu (tada se nalazila u Belgraviji, a sada se preselila u Tooting), a oni koji su ga poznavali opisuju ga kao najkomplikovanijeg i najmetodičnijeg radnika koji je naučio anatomiju polaganom, ali neprocjenjivom metodom pravljenja seciranja za sebe.
Sveti Ivan (Višnjan)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveti Ivan je imao 17 stanovnika.
Henry Gray
Još dok je bio student, Gray je osigurao trogodišnju nagradu Kraljevskog hirurškog koledža 1848. godine za esej pod naslovom Porijeklo, pripajanje i distribucija živaca na ljudsko oko i njegove dodatke, ilustriran uporednim disekcijama oka kod drugih kičmenjaka . 1852. godine, u ranoj dobi od 25 godina, izabran je za člana Kraljevskog društva, a naredne godine dobio je nagradu Astley Cooper od tristo gvineja za disertaciju "O strukturi i upotrebi slezine ".
Sveti Ivan (Višnjan)
Stanovništvo
Napomena: Iskazivano pod imenom 'Sv. Ivan''' od 1869. do 1931., 1953, 1961. i od 1991. nadalje, Kaštel Ivan u 1948. i Ivan u 1971. i 1981. U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Anžići, Cvitani, Fabci, Gambetići, Kurjavići, Majkusi, Rapavel, Sinožići, Smolici, Zoričići i Žužići, a od 1857. do 1890., 1921. i 1931. za naselje Vrhjani.''
Henry Gray
1858. Gray je objavio prvo izdanje Anatomije, koje je pokrivalo 750 stranica i sadržavalo 363 slike. Imao je tu sreću da je osigurao pomoć svog prijatelja Henryja Vandykea Cartera, vještog crtača i nekada demonstratora anatomije u bolnici St. George. Carter je izradio crteže na kojima su izvedene gravure. Izvrsnost Carterovih ilustracija uvelike je doprinijela početnom uspjehu knjige. Ovo izdanje bilo je posvećeno Sir Benjaminu Collinsu Brodieu, Bartu, FRS, DCL. Drugo izdanje pripremio je Gray i objavio 1860. Knjiga i dalje izlazi pod naslovom Grey's Anatomy i cijenjena je kao autoritativni udžbenik za studente medicine.
Sveti Ivan (Višnjan)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sveti Ivan je imalo 34 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Henry Gray
Gray je sukcesivno zauzimao dužnosti demonstratora anatomije, kustosa muzeja i predavača anatomije u bolnici St. George i 1861. godine bio je kandidat za mjesto pomoćnika hirurga.
Greya je pogodio napad slivnih boginja, najsmrtonosnijeg tipa bolesti, gdje pojedinačne lezije postaju toliko brojne da se spajaju u kontinuirani, "slivni" list. Pretpostavlja se da je zaražen zbog svoje produžene i pedantne brige o svom desetogodišnjem nećaku Charlesu Grayu, koji se na kraju oporavio. Na dan kada se trebao pojaviti na intervjuu kao konačni kandidat za prestižno mjesto u bolnici St. George, umro je u Londonu - 13. juna 1861. - u dobi od 34 godine. Pokopan je na groblju St James, Pancras i Highgate. Gray je cijepljen protiv malih boginja kao dijete jednim od ranih oblika vakcine.
Nacionalna klasa
Nacionalna klasa (pun naziv: Nacionalna klasa do 785 ccm) je jugoslovenski film, snimljen 1978. godine, a premijerno prikazan početkom 1979. godine, u režiji Gorana Markovića. Glavne uloge u filmu tumače Dragan Nikolić, Bogdan Diklić, Gorica Popović, Rade Marković, Aleksandar Berček, Olivera Marković, Voja Brajović, Bora Todorović i Mića Tomić.
Sadržaj filma
Mladić iz beogradskog predgrađa, Flojd, (Dragan Nikolić), automobilski trkač u nacionalnoj klasi, u skladu sa svojom strašću, važi i kao veliki ljubavnik. Ali nije u skladu sa njegovim ambicijama da i dalje vozi u nacionalnoj klasi. Da bi prešao u višu klasu, mora da pobijedi na važnoj trci, a da bi u tome uspio mora da odloži služenje vojnog roka. Za to mu služi Mile (Bogdan Diklić), bubrežni bolesnik, koji umjesto njega ide na preglede. Međutim, to ne uspjeva, kao što ne uspjeva ni izbjegavanje braka sa "službeno" djevojkom Šiljom (Gorica Popović), koja je zatrudnjela. Na kraju, on gubi trku, gubi slobodu, ali dobija prijatelja - na isparaćaj u vojsku dolazi mu samo Mile.
IC 4806
IC 4806 (također poznat kao ESO 141-20 i PGC 62689) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 204 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 2,30 (137 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 16. septembra 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Petelinjek (čvor)
Slovenija:
Austrijski državni ugovor
mini|desno|Faksimil iz Službenog lista Austrije br. 152 od 30. jula 1955: Ugovor o ponovnoj uspostavi samostalne i demokratske Austrije. Austrijski državni ugovor, punim imenom ''Ugovor o ponovnoj uspostavi samostalne i demokratske Austrije, potpisan u Beču 15. maja 1955.'' je međunarodni sporazum potpisan u bečkom dvorcu Belvedere 15. maja 1955. između Savezničkih okupacijskih snaga u Austriji: Sjedinjenih Američkih Država, Sovjetskog saveza, Francuske i Ujedinjenog Kraljevstva s jedne strane, te Austrijske vlade sa druge strane. Ugovorom se između ostalog, uspostavlja suverenost Austrije nakon završetka Drugog svjetskog rata. Ugovor je stupio na snagu 27. juna 1955. Veliki značaj Ugovora je i uticaj na razvoj austrijskog nacionalnog identiteta.
Mislinja (čvor)
Slovenija:
Austrijski državni ugovor
Moskovska deklaracija
Kao početak pregovora o budućnosti Austrije smatra se Moskovska deklaracija donesena od strane ministara vanjskih poslova Sovjetskog Saveza, Ujedinjenog Kraljevstva i SAD-a 1. novembra 1943. godine u kojoj se njemačko priključenje Austrije iz 1938. godine proglašava nevažećim, a Austrija se smatra jednom od prvih žrtava Trećeg rajha.
Početak pregovora
Prvi pregovori o mirovnom ugovoru, poduzela je prva austrijska vlada u januaru 1947. godine u Londonu. Pregovori su nastavljeni u martu u Moskvi. Austrijski predstavnici iz ÖVP su bili Leopold Figl i Julius Raab i uglavnom su bili za sovjetske zahtjeve, dok su predstavnici SPÖ djelomiöno odbijali uslove Sovjeta. Jedan od razloga je bio i lagani protest protiv Komunističke partije Austrije, čime bi se SPÖ medijski i politički ogradila od komunističke ideologije. Suglasnost SPÖ-a u pregovorima je postigao Bruno Kreisky, tadašnji državni sekretar u Ministarstvu vanjskih poslova, ubjedivši svoje partijske kolege protiv antisovjetskog stava u pregovorima.
U prvim fazama, jedan od osnovnih problema u pregovorima bili su jugoslavenski teritorijalni zahtjevi o dijelovima južne Koruške. Staljin se dugo zalagao za jugoslavenske zahtjeve, sve do sukoba sa SFRJ, u tzv. Rezoluciji Informbiroa 1949, kada je Staljin izgubio interes za zastupanje jugoslavenskih interesa.
Završetak rata
desno|mini|300px|Savezničke okupacione zone u [[Austrija|Austriji, 1945-55.]] mini|desno|300px|Savezničke okupacione zone u [[Beču, 1945-55.]] mini|desno|Potpisani ugovor na izložbi u [[Schallaburgu, 2005.]] mini|200px|Austrijski novčić od 2 [[Euro|eura, iskovan povodom 50-godišnjice Austrijskog državnog ugovora]] Formiranjem provizorne austrijske vlade 27. aprila 1945. u Beču, zvanično prestaje period nacionalsocijalističke vladavine. Vladu je uz podršku sovjetskih vlasti i Staljina osnovao Karl Renner u koaliciji triju partija: Socijalističke partije Austrije (SPÖ), Narodne partije Austrije (ÖVP) i Komunističke partije Austrije (KPÖ). Krajem aprila na teritoriji Austrije nalazile su se sovjetske vojne trupe na istoku, francuske na zapadu, američke na sjeveru, britanske na jugu, dok su u dijelovima Štajerske bile jedinice bugarske vojske, a u Koruškoj jedinice jugoslavenskih partizana. Austrija je nakon njemačke kapitulacije u maju 1945. bila podijeljena na četiri okupacione zone, u kojima su savezničke trupe formirale privremene organe vlasti.
Pregovori
Od 1945-55. godine slijedilo je desetak pregovora o nezavisnosti Austrije, koja je de facto bila samostalna država, ali zbog okupacijskih trupa, većina su prava bila ograničena, a privredni resursi su bili pod većinskom savezničkom kontrolom.
Moskovski memorandum
Nakon uspjelih pregovora 12-15. aprila 1955. u Moskvi u organizaciji sovjetske vlade i njenog predsjednika Georgija Maljenkova, stvorili su se uslovi za austrijsku neutralnost, koja se zbog političke nesuglasnosti između austrijskih političkih partija, dugo polemizirala. Na sastanku u Moskvi prisustvovali su potpredsjednik Vlade Austrije Adolf Schärf (SPÖ), ministar vanjskih poslova Leopold Figl (ÖVP) i državni sekretar Bruno Kreisky (SPÖ), a vođa pregovora je bio predsjednik Vlade Julius Raab (ÖVP). U završnom dokumentu tzv. Moskovskom memorandumu, zaključeno je da će Austrija donijeti zakon o neutralnosti, što je vjerovatno za sovjetsku stranu bilo značajno, u vrijeme kada se Zapadna Njemačka priključila NATO-u. Neutralnost Austrije će garantirati sve četiri savezničke sile. Sam je Julius Raab, nakon povratka na aerodromu u Bad Vöslau, 15. aprila bio ubjeđen u uspjeh pregovora, te je izjavio: "Austrija će biti slobodna".
Potpisivanje ugovora
Dan prije potpisivanja ugovora, Figl je uspio u preambuli Ugovora izbaciti dio u kome se govori o krivici i suučestvovanju Austrije u dešavanjima Drugog svjetskog rata. Neki historičari tvrde, da se Figlov uspjeh može objasniti njegovim skoro šestogodišnjem boravku u njemačkim koncentracionim logorima Dachau, Flossenbürg i Mauthausen. Ugovor je potpisan 15. maja 1955. u Mermernoj dvorani dvorca Belvedere u Beču, a ugovor su potpisali:
Struktura ugovora
Ugovor se sastoji iz preambule i devet dijelova sa 38 članova, a sastavljen je na njemačkom, ruskom, engleskom i francuskom jeziku:
Političke i teritorijalne odredbe
U ovom se dijelu (čl.1-11.), od strane saveznika, Austrija priznaje kao demokratska i suverena država, te da se iste sile obavezuju na očuvanje ovih principa u Austriji. Važna tačka ovog dijela je i priznavanje Austrije od strane Njemačke, te odricanje Njemačke od teritorijalnih i političkih pretenzija u vezi sa Austrijom. Takođe je zabranjena politička i privredna zajednica ovih dviju država. Granice Austrije se definišu po granicama od 1. januara 1938. godine. Austrija se obavezuje na poštivanje ljudskih prava i zabranjuje se rasna, spolna, religiozna i jezična diskriminacija, te se ukazuje na potrebu slobode medija i prava mišljenja. U čl. 7 Austrija se obavezuje na poštivanja prava slovenske (u Štajerskoj i Koruškoj) i hrvatske manjine (u Gradišću), te na stvaranje uvjeta za ostvarenje prava manjina na svoj jezik, kulturu, obrazovanje, a da se hrvatski i slovenski jezik u općinama sa većinskim narodom, proglašava jednim od službenih jezika Austrije. Pripadnici ovih dviju naroda se proglašavaju ravnopravnim građanima Austrije sa kulturnim, pravnim i političkim pravima. Istovremeno se zabranjuje rad svim nacionalsocijalističkim političkim, vojnim i paramilitarnim organizacijama, kao i NSDAP-u. Austrija je dužna preispitati sve zakone i zakonske odluke, donesene od 1933-45. koje se tiču fašističke i nacionalsocijalističke politike tog vremena. Na zahtjev Sovjetskog saveza, Austrija se obavezuje daljeg važenja tzv. Habsburškog zakona od 3. aprila 1919. godine, kojim se regulišu prava dinastije Habsburg-Lothringen, te njihovo odricanje od prava na krunu.
Povlačenje savezničkih snaga
Članom 20. u nekoliko podtačaka se reguliše povlačenje stranih vojnika iz Austrije, koje bi se trebalo sprovesti u roku od 90 dana, a najkasnije do 31. decembra 1955. Istovremeno se određuje i povrat rekvirirane austrijske imovine od strane savezničkih sila.
Košarkaška reprezentacija Luksemburga
Košarkaška reprezentacija Luksemburga (luksemburški: Lëtzebuergesch Basketballnationalequipe) predstavlja Luksemburg na međunarodnim košarkaškim takmičenjima i njom upravlja Košarkaški savez Luksemburga. Luksemburg je trenutno na 76. mjestu na FIBA svjetskom poretku.
Austrijski državni ugovor
Reparacije
U četvrtom i najdužem dijelu Ugovora, regulišu se ratne reparacije. Članom 21. se Austrija oslobađa plaćanja svih reparacija, koje za uzrok imaju ratna zbivanja od 1. septembra 1939. godine, ali se istovremeno i odriče svih zahtjeva za odštetu od Saveznika u vrijeme trajanja okupacije. Članovi 22-24. regulišu prava savezničkih trupa na imovinu u Austriji. Između ostalog se imovina Trećeg rajha raspoređuje, a veliki udjel u vlasništvu naftih polja u Austriji, nekoliko firmi bazične industrije zadržava Sovjetski savez za sebe. Sovjetski savez zadržava i 30-godišnju koncesiju na naftna polja u Austriji.