cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3671
NGC 3671 (također poznat kao PGC 35149) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 827 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,50 (120 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (96 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. aprila 1793. godine.
Proteinogena aminokiselina
Genska ekspresija i biohemija
† Stop kodon nije aminokiselina, ali je uključen za kompletiranje šifre.
Narodni muzej umjetnosti Azerbejdžana
Izložbe
U sedam soba prve zgrade predstavljena je evropska umjetnost, a ruska umjetnost u deset. Evropska umjetnost obuhvata dela italijanskih (Guercino, Leandro Bassano, Francesco Solimena, Lorenzo Bartolini), francuskih (Gilles Dupré, Gaspard Dughet, Pascal Dagnan-Bouveret, Jean-Joseph Benjamin-Constant), holanskih/flamanskih (Frans Hals, Michiel Janszoon van Mierevelt, Adriaen Brouwer, Adriaen van Ostade, Justus Sustermans, Pieter Claesz, Johann Heinrich Roos, Friedrich August von Kaulbach) i poljskih (Jan Styka) slikara.
NGC 3671
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Proteinogena aminokiselina
Genska ekspresija i biohemija
†† UAG i UGA ne djeluju uvijek kao stop kodoni (vidi gore).
Narodni muzej umjetnosti Azerbejdžana
Izložbe
U drugoj zgradi izgrađenoj 1885. izložena je istočnjačka umjetnost, posebno zastupljene persijska, turska, kineska i japanska umjetnost. Rusku umjetnost naročito obuhvataju slike Karla Brijulova, Alekseja Venečijanova, Vasilija Vereščagina, Isaka Levitana, Vladimira Majakovskog, Valentina Serova, Vladimira Borovikovskog, Vasilija Tropinina, Konstantina Korovina i Ivana Šiškina. Tu su takođe i restauriranih uzoraka ruske avangarde.
Proteinogena aminokiselina
Genska ekspresija i biohemija
‡ Esencijalna aminokiselina se ne miže sintetizirati kod ljudi, pa se mora konzumirati. Uvjetne esencijalne aminokisaeline se obično ne zahtijevaju u ishrani, ali moraju biti egzogeno dodvane u specifičnim skpinama koje ne sintetiziraju u dovoljne količine.
Narodni muzej umjetnosti Azerbejdžana
Izložbe
Među azerbejdžanskim umjetnicima zastupljeni su i slikari Mir Mohsun Navab, Behruz Kengerli, Tahir Salahov, Azim Azimzade, Salam Salamzade, Vidadi Narimanbekov, Mihail Abdulajev, Togrul Narimanbekov i skulptor Omar Eldarov. Dela Satara Bahlulzadea ispunjavaju celu jednu sobu.
Proteinogena aminokiselina
Masena spektofotometrija
U masenoj spektrofotometriji peptida i proteina, korisno je poznavanje mase ostataka. Masa peptida ili proteina je zbir mase ostatka plus masa vode.
Narodni muzej umjetnosti Azerbejdžana
Izložbe
U muzeju se takođe nalaze štafelaji i minjature knjiga od 17. do 19. vijeka, lakirane minijature od 18. do 19. vijeka i kolekcija kašika za šerbet, napravljene od duda.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1970.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1970. bilo je deseto svjetsko prvenstvo u biatlonu u muškoj konkurenciji, koje se održalo od 1. do 9. februara 1970. u švedskom gradu Östersundu. Održana je jedna utrka na 20 km i jedna utrka štafeta 4 × 7,5 km, za koju se dodjeljene medalje.
Proteinogena aminokiselina
Stehiometrija i metabolička potrošnja u ćeliji
Naredna tabela navodi obilje aminokiselina u  ćeliji Escherichia coli  i metabolički utrošak ATP za sintezu aminokiselina. Negativni brojevi ukazuju na metaboličke procese koji su energetski povoljni  i ne troše neto ATP ćelije. Skup raspoloživih aminokiselina sadrži one u  obliku i u  polimeriziranom obliku  (proteini).
Život na bazi alternativnih proteinogenih garnitura
Prema dosadašnjim saznanjima, čini se da su proteinogene  garniture koje  koriste poznati oblici  života  na Zemlji, proizvoljno odabrane  evolucijom, od više stotina mogućih alfa-tipova  aminokiselina. Ksenobiološke studije hipotetskih oblika života koji bi mogli biti izgrađeni korištenjem alternativnih skupova proširivanjem  genetičkoih kodova. Stanley Millerov tip eksperimenta na umjetnom samozačeću pokazuje da alfa-tipovi aminokiselina dominiraju u osnovnoj vodi  'primordijalne supe', ali beta-tip aminokiselina dominira kada je prisutno manje vode. Oba, i alfa- i beta-bazirani setovi mogli su  biti osnova za alternativne konstrukcije proteina i oblike života.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1970.
Vanjski linkovi
* Svi rezultati Svjetskih prvenstava u biatlonu
Narodni muzej umjetnosti Azerbejdžana
Izložbe
Prva dela su dobijena iz Sankt Peterburga, Moskve i privatnih kolekcija. Predmeti iz muzeja su kasnije lzlagani u Kanadi (1966), na Kubi (1967), u Siriji (1968), Francuskoj (1969), bivšoj Čehoslovačkoj i Alžiru (1970), Iraku (1971) itd.
Arhitektura
Mirna horizontalna podela zgrade harmonizovana je sa vertikalama klupske kuće i Sadihove rezidentalne zgrade. Nikolaus von der Nonne u pogledu crvenih linija slobodnih ulica nije bio povezan sa ostalim zgradama. Volumetrijsko rešenje primenjeno je u zgradi da bi se istakla njena lokacija i pogled na more. Klasični elementi i plastika na pozadini rustifikacije ističu arhitektonski stil zgrade.
Ova vrsta građevina obično se izrađivala na centralnim ulicama velikih gradova. Galerija je takođe bila jedinstvena po izgledu i bila je primetna među ostalim zgradama. Ova zgrada smatra se jednim od prvih pokušaja implementacije trema na glavnoj fasadi. Sve ovo razlikuje zgradu u odnosu na druge i daje volumen po obodu zgrade.
Kolekcija antičke i srednjovekovne umetnosti Azerbejdžana
Zbirka obuhvata umetnička dela iz antičkog i srednjeg vijeka, uključujući figure ptica iz Mane, ženske figure iz 3-1. vijeka pre nove ere, razno antičko posuđe iz različitih delova Azerbejdžana koja su pronađena tokom iskopavanja, nadgrobni spomenik u obliku konja i itd.
Kolekcija tepiha
U muzeju se nalaze stari tepisi iz Gandže, Karabaha, Kazaha, Kube itd.
Adresa
Narodni muzej umetnosti Azerbejdžana je smešten u Nijazijevoj ulici 11-13, Baku.
Charlotte, velika vojvotkinja Luksemburga
Charlotte (Charlotte Aldegonde Elisabeth Marie Wilhelmine; 23. januar 1896 - 9. juli 1985), velika vojvotkinja Luksemburga, vladala je od 1919. do 1964. godine.
Mladost
Bila je druga kćerka velikog vojvode Vilima IV i portugalske infante Marije Ane. Njen otac je bio posljednji muškarac iz dinastije Nassau-Weilburg podoban da naslijedi luksemburško prijestolje, pa su Charlotte i njene sestre dobile nasljedna prava.
Vladavina
Charlotte je postala velika vojvotkinja Luksemburga 1919. godine kada je pod prisilom abdicirala njena starija sestra, Marie-Adélaïde. Odmah po dolasku na prijestolje, Charlotte se morala boriti s revolucionarnim tendencijama u zemlji. U referendumu održanom 1919. godine zbog značajnog pada popularnosti monarhije u Luksemburgu, 77.8% ljudi je podržalo monarhiju i Charlotte. Ustavom donesenom iste godine Charlotte je izgubila mnoge vladarske prerogative i moći koje je njena sestra koristila. Za razliku od svoje sestre, Charlotte se nije miješala u politiku Luksemburga.
Brak
Nacistička Njemačka je okupirala Luksemburg 10. maja 1940. godine. Charlotte i njena porodica evakuisani su noć prije invazije. Charlotte je za vrijeme okupacije boravila u Montréalu i Londonu zajedno s velikim brojem ostalih evropskih monarha u egzilu, poput holandske kraljice Vilme i norveškog kralja Haakona VII.
Vratila se u Luksemburg 14. aprila 1945. godine.
Abdikacija
Charlotte je abdicirala 1964. godine u korist svog najstarijeg sina. Bila je četvrti i posljednji luksemburški monarh iz dinastije Nassau-Weilburg. Umrla je 1985. godine od raka.
Anne, kraljevska princeza
Mladost
Rođena je 15. augusta 1950. godine u Kući Clarence u Londonu. Nedugo prije rođenja njenog starijeg brata, princa Charlesa, 1948. godine, njihov dedo, kralj George VI od Ujedinjenog Kraljevstva, zagarantovao je titule princa i princeze sa oslovljavanjem Kraljevska Visost djeci svoje najstarije kćerke, tada vojvotkinje od Edinburgha. Anne je tako od rođenja bila princeza Anne od Edinburgha. Da kralj George VI nije intervenisao, Anne bi bila oslovljavana kao kćerke vojvode, jer nije bila unuka britanskog monarha u muškoj liniji, i kao takva bi bila ledi Anne Mountbatten sve dok njena majka ne bi naslijedila krunu.
Obrazovana je prvo u Buckinghamskoj palači, a zatim u javnom internatu u Kentu.
Dana 6. februara 1952. godine umro je Annin dedo i njena majka je preuzela tron kao Elizabeta II. Zbog svoje dobi nije prisustvovala majčinoj krunidbi, iako njen stariji brat jeste. Na dan djedove smrti pomakla se na drugo mjesto u nasljendom nizu, da bi je rođenje mlađeg brata, princa Andrewa, opet pomaklo na treće mjesto.
Zanimanja i dužnosti
Godine 1981, nakon što se njena nana, kraljica majka Elizabeth, povukla sa pozicije kancelarke Londonskog univerziteta, princeza Anne je izabrana za novu kancelarku.
Dana 13. juna 1987. godine kraljica je princezi Anne dala titulu kraljevske princeze (engleski: Princess Royal), titulu koja se tradicionalno daje najstarijoj kćerki britanskog monarha.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Vječna tabela
Nakon OI 2020.
Anne, kraljevska princeza
Zanimanja i dužnosti
Godine 1994. kraljica je princezu Anne učinila damom Ordena podvezice. U maju 1996. princeza Anne je sužila kao visoki komisionar Njenog Veličanstva u Crkvi Škotske. Ova uloga dala joj je kratkotrajnu prednost nad braćom i njihovim suprugama, te alternativno oslovljavanje "Njena Milost visoki komisionar Njenog Veličanstva".
Rukomet na Olimpijskim igrama
Kombinirana vječna tabela
U tabeli su navedene ekipe pod imenima koje su nosile u datoj godini. Medalje zemalja prethodnika nisu kombinirane s medaljama njihovih zemalja nasljednica.
Anne, kraljevska princeza
Zanimanja i dužnosti
Princeza Anne je osnivač i mecena velikog broja dobrotvornih i sportskih udruženja. Sveukupno, princeza Anne snosi više dužnosti i obaveza nego ijedan drugi član kraljevske porodice.
Brakovi
Dana 14. novembra 1973. godine princeza Anne se udala za poručnika Marka Philipsa. Vjenčanje je preko televizije pratilo oko 100 miliona gledalaca. Par ima dvoje djece:
Kao što je običaj, kraljica je svom zetu ponudila grofovsku titulu na dan njihovog vjenčanja, ali on ju je odbio, zbog čega njihova djeca ne nose nikakvu titulu. Peter Philips je oženjen i ima kćerku, Savannah, princezino jedino unuče.
U augustu 1989. godine princeza Anne i njen muž objavili su svoju namjeru da se rastanu. Njihov brak je propadao već godinama, i par se razveo 23. aprila 1992. godine.
Dana 12. decembra iste godine princeza Anne se preudala, postavši tako druga žena iz kraljevske porodice koja se preudala nakon razvoda. Izabrala je vjenčati se u Crkvi Škotske, budući da je Crkva Engleske branila razvedenim osobama da se vjenčaju. S drugim suprugom, Timothyem Laurencom, nema djece.
Osude
Godine 2001. princeza se suočila sa optužbama na sudu. Priznala je krivicu za prebrzu vožnju i platila kaznu od 400 funti. Već sljedeće godine osuđena je zbog agresivnosti svoga psa. Izjasnila se krivom po optužbi za posjedovanje agresivnog psa koji je napao dva dječaka dok su šetali parkom. Princeza je platila kaznu od 500 funti i morala poslati psa na obuku.
Šefko Akšamija
Šefko Akšamija bio je bosanskohercegovački muzičar, koji je najveći dio svog života proveo baveći se muzikom u rodnom Sarajevu. Zajedno sa "Ismetom "Nunom" Arnautalićem bio je glavni inicijator osnivanja sarajevske pop rock grupe Indexi. Njih dvojica poznavali su se iz sarajevske Druge gimnazije, kada su zajedno svirali u muzičkom sastavu "Eho ’61". Kao i većina gimnazijalaca iz tog vremena, bili su ljubitelji beat muzike, novog muzičkog trenda po kojem se prepoznavala tadašnja nova generacija. Od samog početka svirao je bas gitaru u Indexima, a njihov muzički program uglavnom se zasnivao na pjesmama američkih i britanskih beat i rock sastava poput: The Shadaws, The Platters, The Beach Boys. Šefko Akšamija imao je prvi koncertni nastup sa novonastalim Indexima u jesen 1962. godine u tadašnjem Domu milicije. Ubrzo zatim, postaju redovan muzički sastav koji je nastupao na igrankama u sarajevskom klubu Sloga.
NGC 485
NGC 485 (također poznat kao IRAS 01188+0645, MCG 1-4-32, PGC 4921 i UGC 895) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 103 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,80 (54 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. januara 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
3D Realms
3D Realms je kompanija koja se bavi proizvodnjom računarskih igara. Kompanija ima sjedište u Garland u, savezna država Texas. Ime 3D Realms je nastalo u julu 1994. godine, te je označavalo dio Apogee Software-a koji se bavio razvojem 3D igara. Međutim nedugo nakon ovog poteza 3D igre su počele da dominiraju industrijom, te se Apogee Software fokusirao na njih, što ja dovelo do toga da je ime Apogee Software izbačeno iz marketinga krajem 1996. godine. Međutim iako većina smatra da je ime kompanije 3D Realms, njeno pravno ime je i dalje Apogee Software.
Njihove najpoznatije igre i engine-i su Duke Nukem 3D i Shadow Warrior.
Kompanija je poluozloglašena zbog svog proizvoda Duke Nukem Forever, koji je 2006. godine ušao u 9 godinu razvoja. Međutim proizvedeno je nekoliko Duke Nukem igara nakon Duke Nukem-a 3D od strane drugih razvojnih kuća, za različite platforme. Duke Nukem Forever se trenutno nalazi u 13. godini razvoja, 3D Realms je napustio projekat i otpustio tim, i izbugio mnogo radnika. Od 2009. sve je početo ispočetka i dalji razvoj je preuzela firma Gearbox Software,poznata po igri Borderlands.
Proizvodi
Najnoviji dio Duke Nukem serijala, Duke Nukem Forever će biti izdan, kako kompanija kaže: "Kada bude gotov".
Nedavni uspjesi su im igra Prey izdana 11. jula 2006. godine, kao što su Max Payne, te njegov nastavak Max Payne 2: The Fall of Max Payne.
Jezero (Brezovica)
mini|280px|Jezero, rimokatolička crkva "Sv. Lovrenc" Jezero je naseljeno mjesto u sastavu općine Brezovica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jezero je imalo 751 stanovnika.
IC 989
IC 989 (također poznat kao MCG 1-36-27, PGC 50891 i UGC 9114) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 349 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,30 (132 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (112 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 28. maja 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2189
NGC 2189 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Orion. Ovaj objekat je zapisao Truman Henry Safford 19. marta 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sirak
Sirak (Sorghum vulgare) je prosolika žitarica iz roda Sorghum, biljka kratkog dana.
Uzgaja se za stočnu i ljudsku hranu (Afrika, Indija, Kina), zelenu masu (sijeno, silaža), postrni usjev; za dobijanje škroba, glukoze, sirupa, ulja, alkohola, metlice za metle.
Postoje dvije podvrste: Andropogon sorghum i Andropogon sudanese
Japansko-korejski sporazum 1905.
Japansko-korejski sporazum iz 1905. godine, poznat i kao Eulsa sporazum ili Sporazum o protektoratu Japana i Koreje, sklopljen je između Japanskog i Korejskog carstva 1905. godine. Pregovori su zaključeni 17. novembra 1905. godine. Sporazum je lišio Koreju njenog diplomatskog suvereniteta i učinio Koreju protektoratom carskog Japana, što je rezultat pobjede carskog Japana u rusko-japanskom ratu 1905. godine.
Sirak
A prema načinu korištenja razlikuju se:
Japansko-korejski sporazum 1905.
Pozadina
Nakon pobjede Japanskog Carstva u rusko-japanskom ratu, s njegovim kasnijim povlačenjem ruskog utjecaja, i Sporazuma Taft-Katsura, kojIm su se Sjedinjene Države navodno složile da se ne miješaju s Japanom u stvari koje se tiču Koreje, japanska vlada je nastojala formalizirati svojU sferU uticaja na Korejskom poluostrvu.
IC 415
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sirak
Sorghum vulgare var. ensorghum - za zrno
Sorghum vulgare var. saccharatum - za sirup
Japansko-korejski sporazum 1905.
Formiranje sporazuma
Dva dana kasnije Ito i japanski feldmaršal Hasegawa Yoshimichi ušli su u dvoranu Jungmyeongjeon,zgradu koja je nekada bila dio palate Deoksu, kako bi uvjerili Gojonga da pristane, ali je on odbio. Ito je izvršio pritisak na vladu sa impliciranom, a kasnije izrečenom prijetnjom tjelesne povrede, da potpiše sporazum. Prema 한계옥 (Han-Gyeok), korejski premijer Han Gyu-seol se nije složio, glasno vičući. Ito je naredio stražarima da ga zaključaju u sobu i rekao da bi ga mogli ubiti ako nastavi da vrišti. Korejski kabinet potpisao je sporazum koji je pripremio Ito u Jungmyeongjeonu. Sporazum je carskom Japanu dao potpunu odgovornost za spoljne poslove Koreje i stavio svu trgovinu kroz korejske luke pod nadzor carskog Japana.
Sirak
Sorghum vulgare var. techicum - metlaš
Japansko-korejski sporazum 1905.
Odredbe sporazuma
Sporazum je lišio Koreju njenog diplomatskog suvereniteta,  u stvari učinivši Koreju protektoratom carskog Japana. Kao posljedica toga, Korejsko carstvo je moralo zatvoriti svoja diplomatska predstavništva u inostranstvu, uključujući svoje kratkotrajno poslanstvo u Pekingu, i svoje poslanstvo u Washingtonu, D.C.
Sirak
Sorghum vulgare var. sudanese - za sijeno i silažu
Japansko-korejski sporazum 1905.
Odredbe sporazuma
Odredbe sporazuma stupile su na snagu 17. novembra 1905. godine i postavile su temelje za Japansko-korejski sporazum iz 1907. godine i naknadnu aneksiju Koreje 1910. godine.
Smatralo se da je sporazum stupio na snagu nakon što je dobio potpis pet korejskih ministara.
Kontraverza
Car Gojong je poslao lična pisma glavnim šefovima država da apeluje na njihovu podršku protiv ilegalnog potpisivanja. Od 21. februara 1908. poslao je 17 pisama sa njegovim carskim pečatom sljedećim šefovima država:
Car Gojong je 1907. godine poslao tri tajna izaslanika na drugu međunarodnu Hašku mirovnu konvenciju u znak protesta protiv nepravednosti Eulsa sporazuma. Velike svjetske sile su odbile dozvoliti Koreji učestvovanje na konferenciji.
Pored cara i drugi Korejci su protestvovali protiv sporazuma. Jo Byeong-se i Min Yeong-hwan, visoki zvaničnici su vodili otpor protiv Eulsa sporazuma, te su izvršili samoubistvo u znak otpora istom. Lokalni jangbani i obični stanovnici su se pridružili pravednim vojskama. Zvali su se "Eulsa Euibyeong" (을사의병, 乙巳義兵) što znači "Pravedna vojska protiv Eulsa sporazuma".
Nakon završetka sporazuma, car Gojong je pokušao da upozna svijet sa nepravednošću sporazuma, uključujući i slanje specijalnog izaslanika u Hag. To je direktno doprinijelo prisilnom penzionisanju kralja Gojonga.
Gojongova izjava o povlačenju
Gojong je pokušao da obavijesti međunarodnu zajednicu o nepravdi 2. Korejsko-japanskog sporazuma, ali prema logici tadašnje međunarodne situacije, Gojongove tajne nisu bile djelotvorne. Gojongova izjava o ukidanju Sporazuma iz Eulse sadržavala je sljedeće, ali nije međunarodno priznata:
Ovaj sporazum je kasnije potvrđen kao "već ništav" Sporazumom o osnovnim odnosima između Japana i Republike Koreje zaključenim 1965. godine.
U zajedničkoj izjavi od 23. juna 2005. zvaničnici Južne Koreje i Sjeverne Koreje ponovili su svoj stav da je Eulsa sporazum ništav i nevažeći na osnovu tvrdnje o prinudi od strane Japana.
Od 2010. godine, Južna Koreja je oduzimala imovinu i drugu imovinu od potomaka ljudi koji su identifikovani kao pro-japanski kolaboracionisti (Chinilpa) u vrijeme potpisivanja sporazuma.
Posljedice
Nakon sporazuma, japanski uticaj na Koreju se dramatično povećao. Sve diplomatske misije Koreje su prekinuta, svim vanjskim odnosima Koreje upravljao je japanski generalni rezident. Itō Hirobumi je imenovan za prvog Rezidentnog upravnika.
Ataraksija
Ataraksija ( grčki : ataraxia, od prefiksa "a-" i tarasein, uznemiravati) je starogrčka riječ koja znači: duševni mir, osjećaj smirenosti, neuznemirenosti.
Ona dobija poseban značaj među grčkim filozofima u helenističkom periodu, koji slijede Demokritovo učenje da je ataraksija najveće dobro koje čovjek može postići u životu; također je i cilj filozofije, to jest, žudnja za mudrošću: mudrac je onaj koji je postigao duševni mir, a ne onaj koji je postigao spoznaju o svijetu.
Značenje u helenističkoj filozofiji
Kod helenističkih filozofa različitih pravaca, ataraksija je trajno stanje potpunog duševnog mira, ravnodušnosti i neranjivosti na uzbuđenja. Stoici takođe koriste reč apatija ; ovo, međutim, nije apatija u modernom smislu te riječi. Mudrac, koji je dostigao stanje ataraksije, nije nezainteresovan, tup, bezvoljan. Iako uvijek čuva svoj unutrašnji mir, ipak može biti aktivan i uživati u životu. (Ovo je slično konceptu wu-wei, "aktivne neaktivnosti", u kineskom taoizmu . )
Skepticizam
Skeptici uče da se do ataraksije dolazi suzdržavanjem od izražavanja stavova o bilo kojem kontroverznom pitanju. (Vidi: Piron iz Elide: Doba i Ataraksija .) Čovjek ne može znati pravu prirodu stvari, već samo iluzije; ovo se mora pomiriti kako bi se postigao trajni duševni mir. Treba se ponašati konformistički, u skladu sa običajima sredine u kojoj pojedinac živi, kako bi se izbjegli sukobi, iako neki običaji nisu bolji od drugih.
Stoicizam
Stoicizam također naglašava ideal ataraksije (apatije), koji se postiže u stanju autarkije, samodovoljnosti (mudrac je sam sebi dovoljan). Stoici, za razliku od skeptika, vjeruju u mogućnost spoznaje svijeta, odnosno sudbine, svjetskog uma, proviđenja, logosa koji vlada svijetom. Međutim, iako može znati, čovjek ne može utjecati na svjetovni um, na sudbinu svijeta i na svoju vlastitu; sloboda se sastoji u prepoznavanju nužnosti (misao koju je prihvatio Hegel u modernoj filozofiji, a koja vodi smirenosti). Stoički mudrac trpi nevolje, kao što i uživa u blagodati s jednakim nemirom.
Epikur
Kod Epikura i njegovih sljedbenika, stanje ataraksije podrazumijeva više spokoja i težnje ka užicima nego što je to slučaj kod stoika. Epikur uči hedonizmu : zadovoljstvo je dobro, a bol je zlo; ali udobnost za njega znači prvenstveno odsustvo bola. Epikurejski mudrac, za razliku od stoika, neće ravnodušno trpjeti fizičke bolesti i bolove, ali neće tražiti ni čulna zadovoljstva. Oslobođenje od bola omogućava duševni mir, koji ne znači pasivnost, već uživanje u višim i trajnijim zadovoljstvima, radostima duha, koje doživljavamo u ljepoti, prijateljstvu, solidarnosti, razboritosti, poštenju, pravdi.
Spisak luksemburških velikih vojvoda
Luksemburg je kroz historiju bio grofovija, vojvodstvo i veliko vojvodstvo. Za vladare grofovije i vojvodstva pogledajte:
= Velike vojvode=
Dinastija Oranska-Nassau
Pošto Vilim III, kralj Holandije i veliki vojvoda Luksemburga, nije iza sebe ostavio sinova, na prijestolje Luksemburga je, prema Dogovoru porodice Nassau iz 1783. godine, naslijedio Vilimov najbliži zakoniti patrilinearni rođak, bivši vojvoda Nassaua, Adolf.
Dinastija Nassau-Weilburg
Pošto se velika vojvotkinja Šarlota udala za princa Feliksa od Burbon-Parme, njeni potomci i nasljednici pripadaju dinastiji Burbon-Parma (koja se u Luksemburgu zove Nassau-Weilburg).
Niz nasljednika
Princ Louis, treći sin velikog vojvode Henrija, odrekao se prava na prijestolje u svoje ime i u ime svojih potomaka (dva sina). Isto je učinio princ Jean, brat velikog vojvode Henrija.
Rakoniđijska pogodba
Situacija na Balkanu i evropska politika
Aneksijska kriza zaoštrila je odnose između Italije i Austro-Ugarske, te Austro-Ugarske i Rusije. Rusija je branila svoje interese na Balkanu u vezi sa Srbijom i Crnom Gorom. Italijanski interesi bili su pogođeni u Albaniji. Austrijanci su dugo pokazivali interesovanje za Albaniju i na svaki mogući način sprečavali Italiju da porobi ovu zemlju. Albanija bi Italiji dala dominaciju nad izlazom iz Jadranskog mora. Međutim, Jadransko more bilo je jedino more nad kojim je Austro-Ugarska mogla dominirati. Također, Italija je dugo polagala pravo na zemlje Trentino i Trst, koje je držala Austro-Ugarska.
Neoprezna politika Austro-Ugarske dovela je do toga da ona sada, pored svojih starih neprijatelja na Balkanu (Rusije i Osmanlijskog Carstva), ima novog neprijatelja – Italiju. I premda je Austro-Ugarsku i Italiju povezivao Trojni savez, te sile nikako nije bilo moguće nazvati saveznicima.
Ruska diplomatija čeznula je pak za osvetom austro-ugarskoj diplomatiji. Nedavni poraz ruske diplomatije i njenih saveznika u aneksijskoj krizi nikako nije odgovarao statusu Rusije kao velike sile. Sporazum sa Italijom bio je važan i za Rusiju i za Italiju. Osim toga, rusko-italijanski sporazum usmjeren protiv Austro-Ugarske mogao bi dodatno oslabiti Trojni savez, koji je već bio na rubu raspada.
U odnosima s Portom, u suštini, pripremala se italijanska aneksija Tripolitanije i neutralnost ili podrška Rusije u ovom pitanju mogla se postići u zamjenu za italijansko priznanje ruskih zahtjeva u vezi s moreuzom Dardaneli.
Prema tadašnjim novinama, na sastanku monarha se nije dogodilo ništa značajno:
Tajni sporazum
U jesen 1909. u Racconigiju je održan sastanak cara Rusije i kralja Italije. Italijanski ministar vanjskih poslova Tomaso Tittoni i ruski ministar vanjskih poslova Aleksandar Izvolski su 24. oktobra formalizirali tajni sporazum između zemalja, koji su potpisala oba monarha. Prema ovom sporazumu, obje zemlje obećale su da će zadržati status quo na Balkanu. U slučaju sukoba između Italije ili Rusije sa Austro-Ugarskom, druga strana je obećala da će to podržati diplomatskom intervencijom.
Obje zemlje su obećale da će "dobronamjerno tretirati" interese jedne druge. Tako je Rusija obećala, sa svoje strane, da će se dobro odnositi prema "interesima Italije u Tripolitaniji i Kirenaici". Ovdje je riječ o modernoj Libiji, koja je tada bila u vlasništvu Osmanlijskog Carstva. To je zapravo značilo savez između Rusije i Italije, usmjeren protiv Osmanlija i Austro-Ugarske. Tako je Italija osigurala neutralnost Rusije u predstojećem ratu Italije. Nakon dvije godine, počinje italijansko-osmanlijski rat za Libiju (1911–1912). Italija je zauzvrat obećala da će podržati Rusiju u pitanju Dardanela.
Ishod
Rusko-italijanski sporazum imao je važan diplomatski karakter. Sporazum je ubrzao početak italijansko-osmanlijski rata za Libiju i, što je čudno, početak balkanskih ratova. Uostalom, gledajući poraz Osmanlija, balkanske zemlje su odlučile, iskoristivši njeno slabljenje, da stvore Balkansku ligu i krenule u rat protiv Porte. Istovremeno, rusko-italijanski sporazum dodatno je ubrzao raspad Trojnog pakta.
Također, Italija i Rusija zaključile su nešto kasnije sporazum sa Austro-Ugarskom bez obzira na ovaj sporazum.
Županije u Hrvatskoj
Republika Hrvatska administrativno je podijeljena u 21 županija. Svaka županija nadalje se dijeli u određeni broj općina i gradova, kojim zajedno ima preko 500. 21. županija - Županija Grad Zagreb sjedinjena je sa Zagrebačkom županijom 1995. godine, a 1997. Grad Zagreb je dobio položaj županije. Županije su ovdje popisane po službenom redoslijedu prema Narodnim novinama. Službena imena županija od 1997 imala su riječ "Županija" ispred naziva, a sad se ona nalazi na kraju, tj. bivša Županija Varaždinska je sada Varaždinska županija. Pravilnikom o grbovima i zastavama jedinica lokalne uprave i samouprave određeno je da polje županijske zastave mora biti od dvije boje, sa županijskim grbom u sredini ili odmaknutim prema koplju.
mini|600p|center|Županije u Hrvatskoj (od 1 do 21)
Teorija sistema
Teorija sistema je interdisciplinarno područje koje proučava relacije / međuodnose sistema kao cjeline. Razvoj teorije sistema počeli su Ludwig von Bertalanffy, William Ross Ashby i drugi tokom 1950tih godina na principima ontologije, filozofije, fizike, biologije i inžinjeringa.
Sve je ovo kasnije preraslo u brojna područja uključujući geografiju, sociologiju, političke nauke, organizacijske teorije, management, psihoterapiju, te naravno ekonomske nauke. Kibernetika je usko povezano područje. U posljednje vrijeme, pojmovi poput sistemska nauka, sistematika i kompleksni sistemi se koriste kao sinonimi.
Predmet proučavanja može biti jedan organizam, neka organizacija ili društvo, ili bilo koji elektromehaničko ili informaciono djelo ljudskih ruku.
Aplikacije teorija sistema
Azerbejdžanski šahovski savez
Azerbejdžanski šahovski savez, krovno tijelo šahovskog sporta u Azerbejdžanu. Sjedište je u Bakuu, ulica K. Safaralijeva 12. Član je FIDE od 1992. godine. Azerbejdžan pripada Evropskoj zoni 1.8. Predsjednik je Elman Rustamov (ažurirano 21. oktobra 2019.).
Članovi
Neki od članova ovog Saveza su:
Velemajstori u muškoj kategoriji • Vugar Hashimov
• Shahriyar Mammadyarov
• Rauf Mammadov
• Gadir Huseynov
• Nijat Mammadov
• Azer Mirzayev
• Eltac Safarli
• Farid Abasov
• Rasul Ibrahimov
• Rashad Babayev
• Namiq Quliyev
• Elmar Maharramov
• Sarkhan Gulijev
• Jamil Agamaliyev
• Rufat Bagirov
• Aydin Huseynov
Velemajstori u ženskoj kategoriji • Ilaha Gadimova
• Zeynab Mammadyarova
• Turkan Mammadyarova
• Firuza Valikhanli
• Aynur Sofiyeva
Tripolitanija
desno|mini|314x314piksel| Tripolitanija na sjeverozapadu današnje [[Libija|Libije.]] Tripolitanija (, "tri grada"; ) jest regija u sjeverozapadnoj Libiji, koja je, uz Kirenaiku na istoku i Fezan na jugu, jedna od tri historijske libijske provincije. Glavni grad ove regije je Tripoli, koji je ujedno i glavni grad Libije.
Etimologija
Ime Tripolitanije potječe od grčkih riječi "tria" (što znači "tri") i "polis" (što znači "grad"), i odnosi se na tri glavna grada regije: Oeu (sada Tripoli), Sabratu i Leptis Magnu.
Historija
lijevo|mini|Zastava [[Osmanlijska Tripolitanija|Tripolitanijskog Vilajeta.]] Ovo područje su prvobitno naseljavali Berberi. U 7. vijeku p. n. e. u priobalnom području, Feničani su osnovali svoje kolonije, koje su kasnije pale pod kontrolu Kartage. U narednim vijekovima ovim područjem su vladali Rimljani, Vandali i Bizantinci, sve do dolaska Arapa u 7. vijeku. Osmanlijsko Carstvo je uspostavilo kontrolu nad ovim prostorom 1553. i pretvorilo ovo područje u vilajet koji je trajao do 1911, kada je Kraljevina Italija okupirala Libiju u italijansko-osmanlijskom ratu.
Nakon rata, regija je dobila autonomiju, ali je Italija postepeno okupirala to područje. Iako je osvojenim dijelom Sjeverne Afrike u početku upravljala Italija kao jedinstvena kolonija, od 1927. do 1934. Tripolitanija je bila posebna kolonija poznata kao italijanska Tripolitanija, koja je kasnije postala dio Italijanske Libije.
U Drugom svjetskom ratu Libiju su okupirali saveznici, a do 1947. Tripolitanijom i susjednom Kirenaikom upravljala je Ujedinjeno Kraljevstvo.
U moderno doba, Tripolitanija je postala regija Libije nakon što je zemlja stekla nezavisnost 1951, te je odigrala ključnu ulogu u političkom i ekonomskom razvoju zemlje. Međutim, u posljednjih nekoliko godina, regija je doživjela značajnu nestabilnost i nerede zbog građanskih nereda i sukoba.
Partija stoljeća
Partija stoljeća jest šahovska partija koju je 13-godišnji budući svjetski prvak Bobby Fischer dobio protiv Donalda Byrnea na Rosenwaldovom memorijalnom turniru u Šahovskom klubu Marshall u New Yorku 17. oktobra 1956. U časopisu Chess Review Hans Kmoch nazvao ju je "Partijom stoljeća i napisao: "Sljedeća partija, zapanjujuće remek-djelo kombinatorne igre koje je izveo 13-godišnji dječak protiv sjajnog protivnika, ravna je najboljim zabilježenim partijama u historiji šahovskih čuda od djeteta."
Pozadina
Byrne je bio jedan od vodećih američkih šahovskih majstora u vrijeme kad je partija odigrana. Osvojio je Otvoreno prvenstvo Sjedinjenih Američkih Država 1953. i kasnije predstavljao svoju zemlju na šahovskim olimpijadama 1962, 1964. i 1968. Postao je internacionalni majstor 1962. i vjerovatno bi nastavio napredovati da nije bio slabog zdravlja. Fischer je u to vrijeme bio obećavajući junior koji se suočavao s jednim od svojih prvih pravih testova protiv suparnika ovog nivoa. Njegova izvedba na turniru općenito bila je osrednja, ali je kasnije doživio meteorski uspon, osvojivši Otvoreno prvenstvo SAD-a 1957. na osnovu dodatnog kriterija, Zatvoreno prvenstvo SAD-a 1957–1958 (i svih sedam kasnijih prvenstava na kojima je nastupio), kvalificiravši se za Turnir kandidata i postavši 1958. najmlađi velemajstor na svijetu u dobi od 15 godina. Pobijedio je u meču za prvaka svijeta 1972. i smatra se jednim od najvećih šahista svih vremena.
U ovoj partiji Fischer (koji je bio crni) demonstrira inovaciju i improvizaciju vrijedne pažnje. Nakon standardnog otvaranja Byrne pravi naizgled malu grešku u 11. potezu, izgubivši tempo odigravši istom figurom dvaput. Fischer odgovara briljantnom žrtvenom igrom, koja kulminira žrtvovanjem dame u 17. potezu. Byrne je uzima, ali Fischer dobija daleko više materijala za nju – topa, dva lovca i pješaka. Na kraju Fischer koordinira figure da bi forsirao mat, dok Byrneova dama stoji beskorisna na drugom kraju table.
Partija
Bijeli: Donald Byrne Crni: Bobby Fischer  Otvaranje: Grünfeldova odbrana (ECO D92)
1. Sf3
'''1...Sf6 2. c4 g6 3. Sc3 Lg7'''
4. d4 0-0
5. Lf4 d5
6. Db3
6...dxc4
7. Dxc4 c6
8. e4 Sbd7
'''9. Td1 Sb6 10. Dc5'''
10...Lg4
11...Sa4!!
'''12. Da3 Sxc3 13. bxc3 Sxe4!'''
'''14. Lxe7 Db6 15. Lc4'''
15...Sxc3! '''16. Lc5 Tfe8+ 17. Kf1''' (vidi dijagram)
18. Lxb6?
18...Lxc4+
'''19. Kg1 Se2+ 20. Kf1 Sxd4+ 21. Kg1'''
'''21...Se2+ 22. Kf1 Sc3+ 23. Kg1 axb6'''
24. Db4 Ta4!
25. Dxb6
25...Sxd1 (vidi dijagram)
'''26. h3 Txa2 27. Kh2 Sxf2 28. Te1 Txe1 29. Dd8+ Lf8 30. Sxe1 Ld5 31. Sf3 Se4 32. Db8 b5'''
'''33. h4 h5 34. Se5 Kg7'''
35. Kg1 Lc5+ (vidi dijagram)
'''36. Kf1 Sg3+ 37. Ke1 Lb4+'''
'''38. Kd1 Lb3+ 39. Kc1 Se2+ 40. Kb1 Sc3+ 41. Kc1 Tc2# 0–1'''
Odgovarajući na pitanje novinara o tome kako je bio u stanju ostvariti tako briljantnu pobjedu, Fischer je rekao: "Samo sam igrao poteze za koje sam mislio da su najbolji. Samo sam imao sreće."
Vanjski linkovi
Videoklipovi
NGC 486
NGC 486 (također poznat kao PGC 1281966) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Ribe. Prvo otkriće je napravio Bindon Blood Stoney 6. decembra 1850. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Narodni muzej historije Azerbejdžana
Narodni muzej historije Azerbejdžana je najveći muzej u Azerbejdžanu, koji se nalazi u Bakuu, u bivšoj palati azerbejdžanskog naftnog magnata i filantropa Hadži Zeinalabdina Tagijeva. Osnovan je 1920. godine i otvoren za posetioce 1921..
Historija
Zgrada Muzeja izgrađena je između 1893.—1902. Italijansko-renesansna zgrada Muzeja je ogromna i zauzima čitav gradski blok. U pojedinim delovima zgrade postoje četiri etaže. Projektovao ju je poljski arhitekt Jozef Goslavski.
Kada je Crvena armija ušla u Baku u aprilu 1920. godine, odmah je konfiskovana rezidencija Tagijeva - kao i drugih bogatih naftnih barona. Rezolucijom Narodnog komesarijata Sovjetskog Saveza, rezidencija je osnovana kao muzej u junu 1920. godine samo dva meseca nakon što su boljševici zauzeli Baku.
U maju 1934. godine, usvojen je poseban nalog za unapređenje nastave istorije i geografije u školama, ili preciznije, za uvođenje „prednosti“ socijalističkog društva njegovih članova kako bi se negovala generacija u ideologiji totalitarnog režim društva. Marksističko razumevanje istorije dostavlja se kroz ustanove istorijskih istraživanja i drugih institucija. Pored toga, stvorene su nove vrste istorijskih i regionalnih muzeja da bi inspirisale nastavu i promociju istorije.
Mreža muzeja sa istorijskim profilom proširena je u odnosu na novi sistem. Osim toga, mehanizmi sovjetskog zastupanja postali su mnogo jači i glasnici tokom ovog perioda. Štaviše, poznavanje istorije zemlje razvijalo se kroz dostignuća muzeja u istraživanju. Od 1925. do 1960-ih, sve dok Institut za istoriju Akademije nauka nije bio zadužen za arheološki rad, postavljeni su temelji za naučna istraživanja antičkih materijala i kulturnih spomenika na teritoriji Azerbejdžana pod rukovodstvom arheologa Davuda Šarifova, Jevgenija Pakhomova, Isaka Jafar-Zadeha, Movsuma Salamoav, Saleha Gaziieva, Mamadalija Huseinova. Iskopavanja su vršena u Kojaliju, Kabali, Gandži, Karaba Gilanu, Orangali, Mingekeviru i drugim mestima. Zbirka muzeja sastoji se od materijala otkrivenih tokom ovih iskopavanja i iz etnografskih ekspedicija.
Arhitektura
Na drugom spratu rezidencije Tagijev, pored njih se nalaze dve velike dvorane. Jedan se zasniva na orijentalnom dizajnu (mauritanskom), a drugi je u stilu zapadnjačke kulture. Orijentalna soba ima ogromne staklene prozore, pozlaćene lukove, visoko ukrasne zidove, plafone i lustere. Linije u drugoj dvorani su više okomite jedna na drugu - pravougaone.
Prema fotografijama starim oko 90 godina, jedna od najsloženijih soba bila je budoar Tagijevove žene (privatna dnevna soba). Svi pokretni nameštaj i slike u ovoj sobi su nestali. Danas ništa nije ostalo osim okićenog plafona sa mozaikom. Tokom sovjetskog perioda, četiri sloja bele boje su nanošene na visoko cvetne dekoracije na zidovima. Još u glavnim halama rezidencije, originalna boja je izdržala neverovatno dobro posle toliko vremena. Boja je izrađena od fino mlevene ljuske od jaja što je bila i praksa umetnika vizantijskih ikona. Skoro 100 godina kasnije, originalne boje sa svojom suptilnošću i sofisticiranošću nisu ni izbledele niti su uništene.
NGC 5161
NGC 5161 (također poznat kao ESO 383-4, IRAS 13264-3255, MCG -5-32-31, PGC 47321 i UGCA 359) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 110 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 5,60 (179 hiljada sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. juna 1836. godine.
Spisak propalih proizvođača GPU
Tokom 1980-tih i 1990-tih prilično velik broj proizvođača i preprodavača grafičkih čipova i grafičkih kartica je postojao tih godina. Kako su rasli zahtjevi igara, te shodno tome i komplikovanost izrade grafičkih čipova tako je sve više nestajalo tih proizvođača koji su većinom doživjeli krah zbog nemogućnosti praćenja tehnologije izrade grafičkih čipova, kao i finanisijskih razloga.
Propali proizvođači grafičkih kartica
Ove kompanije su kupovale grafičke čipove koje su potom stavljali na kartice.
Trinidad i Tobago
Trinidad i Tobago je država u južnom dijelu Karipskog mora, uz obalu Venecuele. Sastoji se od dva ostrva, Trinidad (4828 km2) i Tobago (300 km2).
Historija
Ostrvo Trinidad otkrio je Kristofor Kolumbo 31. jula 1498. Tobago je također otkrio Kolumbo 1498. Isprva se zvao Bella Forma, a kasnije je preimenovan u Tobago. Za razliku od Trinidada, Tobago je konstantno mijenjao vlasnika u ratovima između Francuske, Holandije i Engleske. Pariskim mirom 1763, Tobago je Francuska ustupila Velikoj Britaniji. Od 1814 (Pariski mir) Tobago je u stalnom britanskom posjedu.
Nakon pobjede Britanaca nad udruženom francusko-španskom flotom, u bitki kod Sao Vicentea, 14. februara 1797, Britanci su okupirali Trinidad. Francuzi su se odrekli Trinidada 1802 (Amienski mir).
Od 1889 Trinidad i Tobago je zajedničko ime kolonije u vlasništvu Velike Britanije. 1958 Trinidad i Tobago postaje član Zapadnoindijske Federacije, a 1962 je proglasio samostalnost. Stranka People's National Movement, PNM, je pobijedila na izborima a njen čelnik Eric Eustace Williams, postao prvi premijer 1962-1981. Trinidad i Tobago je 1962 pristupio Commonwealthu.
Geografija
Trinidad i Tobago je naziv za skupinu otoka koji pripadaju jugoistočnim Antilima. Trinidad i Tobago je najmanje udaljen od Venecuele, svega 11 km.
Privreda
Na ostrvu Trinidad razvile su se velike plantaže šećerne trske.
Stanovništvo
Dobna struktura:
Uz službeni engleski jezik, govori se i hindski jezik, španski jezik, francuski jezik i kineski jezik.
Historijsko stanovništvo Starosjedioci na ostrvu su bila indijanska plemena Arawak i Karibi. Od 1532 Španci su počeli indijance zarobljavati, pretvarati u robove i odvoditi na rad na druga ostrva u Karipskom moru. Od 1592 Španci su trajno prisutni na ostrvu. Antonio de Berrio je iste godine ostrvo Trinidad službeno proglasio posjedom Španije. Većinu stanovnika ostrva su činili uglavnom domaći robovi i crnci iz Afrike. Nakon ukidanja ropstva na ostrvu 1843, došlo je do uvoza jeftine radne snage iz Indije.
NGC 6636-2
NGC 6636-2 (također poznat kao MCG 11-22-47, PGC 61780 i UGC 11221) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,30 (19 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (19 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kamnik pod Krimom
mini|280px|Kamnik pod Krimom, ulaz u naselje Kamnik pod Krimom je naseljeno mjesto u sastavu općine Brezovica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamnik pod Krimom je imao 921 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Kamnik.''
Mate Parlov
Mate Parlov (Split, 16. novembar 1948 – Pula, 29. juli 2008) slavni je hrvatski i jugoslavenski bokser, olimpijski osvajač zlatne medalje za Jugoslaviju. U profesionalnoj karijeri osvojio je 1976. godine naslov evropskog prvaka u poluteškoj kategoriji i naslov svjetskog prvaka u poluteškoj kategoriji po WBC-u 1978. godine. Pored evropskih, svjetskih i olimpijskih titula, Parlov je osam puta (1967-1974) osvajao titulu prvaka Jugoslavije, dva puta je osvajao Zlatnu rukavicu, a pet puta (1970-1974) titulu najboljeg na Balkanu.
Po općoj procjeni Parlov je bio najbolji hrvatski i jugoslavenski bokser svih vremena, te je već za života proglašen najboljim hrvatskim sportistom 20. vijeka.
Preminuo je u Puli 29. jula 2008. od raka pluća u 60. godini života.
Šerbe
Većinom šerbe se vrlo često pije u domovima u Indiji, Turskoj, Iranu,  Arapskom poluotoku,  Afganistanu, Pakistanu, i Bangladešu. Šerbedžija je osoba koja prodaje ili poslužuje šerbe iz velikog, karakterističnog bokala.
Porijeklo riječi
thumb|Šerbe spravljeno sa sirupom [[Rooh Afza]] Riječ sharbat dolazi iz perzijskog "شربت" "sharbat" i  Sherbet  iz  turskog "şerbet" "šerbet", od kojih oba opet dolaze iz arapskog شربة "sharba" što znači piće, izvedeno od glagola شرب "shariba"  piti . Također se zove i "sorbet", što dolazi iz francuskog "sorbet", te od  italijanskog "sorbetto", a zasnovano na turskoj riječi "şerbet". Riječ je sinonim za sirup u britanskom engleskom i američkom engleskom. Značenje, pravopis i izgovor razlikuju se među mnogim zemljama. Obično se piše "šerbet", ali u novije vrijeme mijenja ime u "Sherbert".
Priprema
Pravi se od svježeg ili ukuhanog voća i njegova soka (višanja, trešanja, malina...) čemu se obično dodaje limunov sok i kuhani šećer, a čest dodatak su i karanfilčići.
Posebna vrsta je mevludsko i iftarsko šerbe koje se služi na mevludima i iftarima tokom mjeseca Ramazana, a često se i poslužuje u specijalnim prilikama, na svadbama, pri rođenju djeteta, završetku školovanja, zapošljavanju. Ono se pravi od ukuhane kore cimeta i karanfilića koji se procijede i ta se tečnost doda u vodu prethodno ušpinovanu sa šećerom. Služi se gušće, mada neki vole da ga razblaže sa još vode.
Baljci (Bileća)
Geografija
Naselje Baljci udaljeno je od Bileće 3 km zračne linije u pravcu sjeveroistoka.
Historija
U naselju se nalazi povijesno područje – Prahistorijski Tumuli (gomila) i nekropola sa stećcima Grebnice – Bunčići u zaseoku Radmilovića Dubrava. Gomila je iz ilirskog perioda (pleme Deremisti). Zauzima prostor sa promjerom od 10,05 metara, visoka je oko 1,5 metara, obim gomile je 31,52 metra i površina 85,56 metara. U dijelovima koji su niži i bliži zemlji gomila je obrasla rastinjem i drvećem. Na samoj gomili i oko nje je 291 stećak iz kasnog srednjeg doba. Zajedno sa prahistorijskim tumulusom iz doba Ilira nekropola je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Jedna je od 30 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. Na listi su 22 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.
Thomas Edward Lawrence
Njegova sposobnost živopisnog opisivanja svojih avantura i članci o njemu u novinama donijeli su mu svjetsku slavu, posebno nakon objavljivanja njegove knjige Sedam stupova mudrosti. Nakon povratka iz Arabije živio je u Velikoj Britaniji. Jedno vrijeme bio je vojni pilot. Mnogo vremena provodio je na motociklu. Umro je u dobi od 46 godina, 6 dana nakon fatalne nesreće na motociklu, kad se izmaknuo da ne pogazi dva dječaka na biciklima, koji su se iznenada pojavili.
O njegovom životu snimljen je uspješan film Lawrence od Arabije 1962. godine, s Peterom O'Tooleom u naslovnoj ulozi.