cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7537
NGC 7537 (također poznat kao MCG 1-59-16, PGC 70786 i UGC 12442) je galaksija koja je udaljena oko 123 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 2,10 (75 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. augusta 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Indijska velika vjeverica
Indijska velika vjeverica je jedna od četiri vrste orijentalnih velikih vjeverica porijeklom iz Indije.
Podvrste
Postoji pet podvrsta ove vrste vjeverice koje se međusobno razlikuju po bojama krzna :
Osobine
Indijske velike vjeverice žive na drveću i rijekto ga napuštaju. Kreću se sa drveća na drveće u skokovima koji mogu da budu dugi i do 6 metara. Tijelo odraslih vjeverica je dugo 36–41 cm ne računajući rep koji je dug oko 60 cm. Odrasle jedinke teže oko 2 kg.
Mustafa I
mini|Mustafa I Mustafa I (osmanlijski turski: مصطفى اول‎; 1591 – 20. januar 1639) bio je sin Mehmeda III i sultan Osmanlijskog Carstva od 1617. do 1618. i od 1622. do 1623.
Dušik-suboksid
Dušik-suboksid ili dušik (I) oksid (N2O) je plin bez boje i mirisa, slatkastog okusa. Ako se udiše kratko izaziva veselo raspoloženje i podražaj na smijeh, te se naziva „gas za smijanje“. U velikoj koncentraciji uzrokuje anesteziju, te se upotrebljava u medicini. Anesteziolozi ga nazivaju dušični oksidul, odnosno azotni oksidul. Dobija se iz zemnog plina i nafte čiji je sastojak. Smatra se bezopasnim. Prihvatljivi dnevni unos nije određen.
Mustafa I
Biografija
Mustafa je možda ostao u životu jer Ahmed još nije imao sinova, tako da je Mustafa tada bio njegov jedini nasljednik. Iako mu je otac imao još sinova, Ahmed nije ubio Mustafu zbog njegovih mentalnih problema. Još jedan faktor u Mustafinom preživljavanju je bio uticaj sultanije Kosem (glavne konkubine sultana Ahmeda I), koja je možda željela spriječiti nasljedstvo Osmana, Ahmedovog prvorođenog sina sa drugom konkubinom. Ako Osman postane sultan, vjerovatno će pokušati da ubije svoju polubraću, sinove Ahmeda i Kosem. Ovaj scenario je kasnije postao stvarnost kada Osman II ubija svog brata Mehmeda 1621. godine.
Dušik-suboksid
Osobine
Na običnoj temperaturi je vrlo stabilan ali na povišenim temperaturama ima jako oksidaciono djelovanje jer se na temperaturama iznad 400 °C razlaže na kisik i dušik.
Mustafa I
Biografija
Greška u takvoj odluci rukovodećih istanbulskih krugova je veoma brzo uočena, pa već sljedeće godine dolazi do puča kojim se on smjenjuje. Njegov nasljednik tada postaje Osman II sin Ahmeda I.
Dušik-suboksid
Upotreba
Pored osnovne primjene u medicini, dušik suboksid se koristi i kao potisni gas (propelant) za aerosol pakovanja u prehrambenoj industriji (šlag, sirup, koncentrat kafe) kao i za farmaceutske i kozmetičke preparate. Kao prehrambeni aditiv ima E-broj E943a. Osim toga koristi se i u raspršivačima biljnih ulja (samo za profesionalnu upotrebu) i raspršivačima emulzija na vodenoj osnovi.
Mustafa I
Biografija
U neočekivanom obratu sudbine 20. maja 1622. godine dolazi do novog puča kada je ubijen Osman II, a maloumni Mustafa I se pobjedonosno vraća na vlast. Ipak kao što je ta situacija za državnu vrhušku postala neprihvatljiva tokom njegove prve vladavine sada se to ponavlja.
U državnom udaru 1623. godine na vlast dolazi drugi maloljetni sin Ahmeda I Murat IV. Ostatak života Mustafa I proživljava u zlatnom prinčevskom kavezu u kojem je proveo i većinu svoga djetinjstva.
Diplomatija
mini|240p|[[Ujedinjeni narodi, sa sjedištem u New Yorku, su najveća međunarodna diplomatska organizacija.]] Diplomatija ili diplomacija je pojam koji ima mnogobrojna značenja, ali svima je zajedničko dodirivanje sfere međunarodnih odnosa i vanjske politike. Riječ "diplomatija" potječe od grčke riječi diploma, koja je prvobitno označavala dvostruko presavijenu ispravu koja je služila kao dokaz završenog studija. Kasnija je riječ poprimila druga, šira značenja, a označavala je službene dokumente (između ostalog sporazume između vladara). Riječ diplomatie skovana je, prema nekim izvorima, u Francuskoj u 18. vijeku, odakle se proširila i u druge evropske jezike.
Definicije
Diplomatija kao riječ koji ima nekoliko značenja:
Diplomatija kao pojam znači: Diplomatija je, prije svega, oblik državnih aktivnosti usmjerenih na odnose s drugim zemljama i međunarodnim sudionicima. Isti pojam označava i cjelokupnu državnu strukturu koja služi za predstavljanje vlastite zemlje u svijetu i za održavanje službenih odnosa s drugim subjektima međunarodnih odnosa. Sastavni su dijelovi te strukture, gotovo u svakoj zemlji, ministarstvo vanjskih poslova te diplomatsko-konzularna predstavništva.
Diplomatija u subjektivnom smislu označava sposobnost, znanje, vještinu, metodu komuniciranja, održavanja međunarodnih odnosa, pregovaranja, rješavanja konfliktnih situacija. To su karakteristike koje treba posjedovati diplomat, odnosno osoba čija je profesija, karijera, odnosno struka predstavljanje države u međunarodnim odnosima. Profesija kojom se bave diplomati naziva se diplomatijom.
I na kraju, diplomatija je nauka koja proučava i podučava o relevantnim pitanjima u međunarodnim odnosima i vođenju vanjske politke. Kao nauka ona je kompilacija raznih naučnih područja prije svega politike, ali i historije, geografije, prava, ekonomije i drugih.
Diplomatsko zanimanje
Diplomatija proširuje i produbljuje prijateljske odnose, političke, privredne i kulturne, s državama saveznicama i neutralnim državama, ali i ulaže napore za promjenu odnosa onih vlada koje vode neprijateljsku politiku.
Diplomatija ima široku zadaću. Jednostavno definisano, zadaće diplomacije su: predstavljati i zastupati, štititi i obavještavati svoju zemlju, pregovarati.
Egzosomski kompleks
Egzozomski kompleks (ili PM/Scl kompleks, koji se često naziva egzozom) je multiproteinski unutarćelijski kompleks, sposoban da razgradi različite vrste molekula RNK (ribonukleinske kiseline). Kompleksi egzosoma nalaze se u eukariotskim ćelijama i kod archaea, dok u bakterijama obavlja jednostavniji  kompleks slične funkcije zvani degradosom.
Diplomatija
Diplomatsko zanimanje
Smisao predstavljanja i zastupanja čini najbitniji element. Ambasador predstavlja poglavara svoje zemlje i zastupa svoju državu pred vlastima države primateljice. On nužno i govori u ime svoje vlade. Budući da prima i prenosi saopćenja svoje vlade i budući da predstavlja službeni izvor informacija, on je stalni i sigurni posrednik u odnosima dviju država.
Diplomat je osoba koja se bavi diplomatijom. U užem smislu to je službeni predstavnik države koji ima diplomatski status (šef diplomatske misije ili član njenog diplomatskog tima, koji je upisan u diplomatsku listu). Diplomat u širem smislu riječi je pripadnik diplomatske službe i vanjskopolitičkog aparata jedne zemlje (uključujući i konzularnu službu).
Egzosomski kompleks
Jezgro egzosoma sadrži šesteročlanu prstenastu strukturu za koju su vezani drugi proteini. U eukariotskim ćelijama, egzosomski kompleks je prisutan u citoplazmi, jedru, a posebno jedarcetu, iako različiti proteini stupaju u interakciju sa kompleksom egzosoma u ovim odjeljcima, regulišući degradacijsku RNK aktivnost kompleksa na supstrate specifične za ove ćelijske odjeljke. Supstrati egzosoma uključuju informacijsku RNK, rRNK i mnoge tipove malih RNK. Egzozom ima egzoribonukleolitsku funkciju, što znači da razgrađuje RNK počevši od jednog kraja (3′ kraj u ovom slučaju), a kod eukariota i endoribonukleolitsku funkciju, što znači da cijepa RNK na mjestima unutar molekula.
Diplomatija
Funkcija diplomatije i područja diplomatskih aktivnosti
Osnovna funkcija diplomatije je predstavljanje svoje države u inostranstvu i promovisanje njenih interesa i ciljeva. Ona je zadužena da kao instrument provodi vanjsku politiku koju utvrđuju tijela državne vlasti (predsjednik, vlada, parlament ili druga ustavom određena tijela), a putem njih grupa koja drži vlast u svojim rukama. Provođenje vanjske politike i održavanje međunarodnih odnosa s drugim subjektima (državama, međunarodnim organizacijama i sl.) podrazumijeva i razvoj specifičnih metoda (između ostalog tu spada i diplomatski protokol) te aparata koji će obavljat tu funkciju (tzv. služba vanjskih poslova). Jednostavno definisano, zadaće diplomatije su: predstavljati i zastupati, štititi i obavještavati svoju zemlju, pregovarati.
Egzosomski kompleks
Nekoliko proteina u egzosomu su meta autoantitijela kod pacijenata sa specifičnim autoimuniskm bolestima (posebno PM/Scl sindrom preklapanja) i nekim antimetaboličkim hemoterapijama za funkciju raka, blokiranjem aktivnosti egzosoma. Pored toga, mutacije u ekzozomskoj komponentI 3 uzrokuju pontocerebelumsku hipoplaziju i spinalnu bolest motornih neurona.
Diplomatija
Funkcija diplomatije i područja diplomatskih aktivnosti
Gledajući kroz historiju, može se reći da su razvoj međunarodnih odnosa, promovisanje položaja vlastite države i sprečavanje rata najvažnije aktivnosti diplomatije. Osim tradicionalnih političkih, u diplomatske aktivnosti spadaju i ekonomski, kulturni, naučni, vojni i drugi odnosi. Savremena diplomatija, osim tradicionalnih zadaća, bavi se i problemima ljudskih prava, nezakonitih migracija, zaštite okoline, učestvuje u borbi protiv terorizma i organizovanog kriminala, bavi se promocijom i jačanjem demokratije, ali i postizanjem sveopćeg napretka (političkog, ekonomskog, kulturnog, naučnog).
NGC 3126
NGC 3126 (također poznat kao IRAS 10054+3206, MCG 5-24-19, PGC 29484 i UGC 5466) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 238 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 2,80 (194 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (42 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 30. aprila 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Diplomatija
Historijski razvoj
Antička Grčka je, zbog svoje podijeljenosti na brojne gradove-države, bila pogodna za razvoj diplomatskih odnosa. Grčki su gradovi-države međusobno slali izaslanike u diplomatske misije koji su bili prihvaćeni i tretirani s dužnom i protokolarnom pažnjom. Rimljani su također poštovali strane izaslanke, te im davali određenu zaštitu i povlastice, ali su takav tretman tražili i za svoje izaslanike (fetiales) kod stranih vladara. Međutim, do razvoja diplomatije dolazi tek u kasnijem razdoblju Rimskog Carstva (jer su do tada svi dijelovi evropskog i mediteranskog prostora bili u sastavu Carstva, pa su se i odnosi smatrali unutrašnjim pitanjem), naročito nakon njegove podjele 395. godine na Istočno i Zapadno, odnosno u doba Bizantskog Carstva. Održavanje diplomatskih odnosa i slanje izaslanika kod drugih vladara postojalo je i između drevnih indijskih država, ali i između država poput Sirije, Egipta, Kine. Arapski vladari također su slali svoje izaslanike. Za razdoblje starog i srednje vijeka karakteristična je privremena ili ad hoc diplomatija.
Prvi pravi počeci diplomatije javljaju se tek u doba renesanse, razvojom ustanove stalne diplomatije, kada Venecija, Milano, Toskana, Firenca i drugi italijanski gradovi uvode imenovanje diplomatskih predstavnika. Tokom 15. vijeka stvara se diplomatija kao stalna državna funkcija, a ne kao dotadašnje povremeno slanje i primanje izaslanika. Stalni dipomatski predstavnici imaju jasna određena prava i dužnosti, uz utvrđenje pravila njihovog djelovanja.
Francuski kardinal Richelieu osnovao je 1626. godine prvo ministarstvo vanjskih poslova kao središnje tijelo za vođenje poslova u međunarodnim odnosima. Nakon Francuske i druge evropske države osnivaju svoja ministarstva vanjskih poslova.
mini|lijevo|200p|"Bečki kongres", Jean-Baptiste Isabey (1819). Za konkretnije određenje položaja i pravila u vezi s dipomatskim predstavnicima i njihovim funkcijama trebalo je čekati do 1815. godine, kada su države članice Bečkog kongresa nakon napoleonskih ratova prvi puta višestranim (multilateralnim) sporazumom utvrdile pojedina bitna pitanja.
Promjene nakon II. svjetskog rata dovodi do stvaranja savremene diplomatije, za koju je karakterističan razvoj višestrane, multilateralne diplomatije, pored tradicionalne dvostrane, bilateralne diplomacije. Tomu je pridonijelo i veliko povećanje broja subjekata međunarodnog prava (prije svega država i međunarodnih organizacija), što je dovelo do povećanja međunarodnih kontakata, ali i jačanja diplomatske službe.
Diplomatski odnosi
Diplomatski odnosi su službeni odnosi između država, odnosno drugih subjekata međunarodnih odnosa. Za postojanje diplomatskih odnosa između dviju zemalja nije neophodno da one imaju međusobno uspostavljena diplomatska predstavništva, odnosno međusobno akreditirane šefove diplomatskih predstavništva, iako se nakon uspostave predstavništva može govoriti o stalnim (redovnim) diplomatskim odnosima. Diplomatski odnosi između država i međunarodnih organizacija nazivaju se također i kvazi-diplomatskim.
Egzosomski kompleks
Otkriće
Egzozom je prvi put otkriven kao RNaza 1997. godine u pupajućim kvascima Saccharomyces cerevisiae, često korišćenom modelnom organizmu. Nedugo zatim, 1999., shvatilo se da je egzosom zapravo ekvivalent kvasca već opisanog kompleksa u ljudskim ćelijama zvanog PM/Scl kompleks, koji je identificiran kao autoantigen kod pacijenata sa određenim autoimunskim bolestima godinama ranije (vidi ispod). Prečišćavanje ovog "PM/Scl kompleksa" omogućilo je identifikaciju više ljudskih egzosomskih proteina i na kraju karakterizaciju svih komponenti u kompleksu. U 2001., sve veća količina podataka o genomu, koja je postala dostupna, omogućila je predviđanje egzosomskih proteina u arhejama, iako će trebati još dvije godine prije nego što prvi egzosomski kompleks iz arhejskog organizma bude prečišćen.
Diplomatija
Diplomatsko pravo
Diplomatsko pravo je skup pravila međunarodnog prava koje se odnosni na prava i dužnosti subjekata međunarnog prava (država, međunarnodnih organizacija i dr.) uvezi diplomatskih odnosa, funkcija, privilegija i imuniteta diplomatskih predstavništva i osoblja.
Egzosomski kompleks
Jezgarni proteini
Jezgro kompleksa ima prstenastu strukturu koja se sastoji od šest proteina koji svi pripadaju istoj klasi Rnaza, proteina sličnih RNaza PH. U arhejama postoje dva različita proteina slična PH (zvana Rrp41 i Rrp42), svaki prisutan po tri puta naizmjeničnim redoslijedom. Eukariotski egzosomski kompleksi imaju šest različitih proteina koji formiraju prstenastu strukturu. Od ovih šest eukariotskih proteina, tri liče na arhejski protein Rrp41, a ostala tri proteina su sličnija arhejskom proteinu Rrp42.
Na vrhu ovog prstena nalaze se tri proteina koji imaju S1 RNK-vezujući domen (RBD). Dva proteina pored toga imaju K-homologni (KH) domen. Kod eukariota, tri različita "S1" proteina su vezana za prsten, dok kod arheja bilo jedan ili dva različita "S1" proteina mogu biti dio egzosoma (iako uvijek postoje tri S1 podjedinice vezane za kompleks).
Diplomatija
Diplomatsko pravo
Diplomatsko pravo u velikoj je većini kodificirano Bečkom konvencija o diplomatskim odnosima, koja je usvojena na Konferenciji Ujedinjenih naroda 14. aprila 1961. godine, a stupila je na snagu 24. aprila 1964. Ovom Konvencijom kodificiran je najvažniji dio do tada postojećeg običjnog međunarodno prava, uz neke nove dispozicije. Njome se regulišu prava i obveze država primateljica i država pošiljateljica u pogledu stalnih diplomatskih misija bilateralnog karaktera, imunitete i privilegije članova diplomatske misije, administrativnog i tehničkog tima.
Egzosomski kompleks
Jezgarni proteini
Ova prstenasta struktura je vrlo slična onoj kod proteina RNaza PH i PNPaza. U bakterijama, protein RNaza PH, koji je uključen u procesuiranje tRNK, formira heksamerni prsten koji se sastoji od šest identičnih RNK PH proteina. U slučaju PNPaze, koja je fosforolitski protein koji razgrađuje RNK koji se nalazi u bakterijama, hloroplastima i mitohondrijama nekih eukariotskih organizama, dvije Rnaze PH domena, i oba S1 i KH RNK-vezujuća domena dio je jednog proteina, koji formira trimerni kompleks koji usvaja strukturu gotovo identičnu onoj kod egzosoma. Zbog ove velike sličnosti u domenima i strukturi proteina, smatra se da su ovi kompleksi evolucijski skoro povezani i da imaju zajedničkog pretka. Proteini egzosoma slični RNazi PH, PNPaza i RNaza PH svi pripadaju porodici Rnaza PH RNaza i fosforolitske su egzoribonukleaze, što znači da koriste anorganski fosfat za uklanjanje nukleotida iz 3' kraja molekula RNK.
Povezani proteini
Osim ovih devet jezgarnih egzosomskih proteina, dva druga proteina se često povezuju s kompleksom u eukariotskim organizmima. Jedan od njih je Rrp44, hidrolitska RNKaza, koja pripada porodici RNaza R, hidrolitskih eksoribonukleaza (nukleaze koje koriste vodu za cijepanje nukleotidne veze). Osim što je egzoribonukleolitski enzim, Rrp44 ima i endoribonukleolitsku aktivnost, koja se nalazi u zasebnom domenu proteina. U kvascima, Rrp44 je povezan sa svim kompleksima egzosoma i ima ključnu ulogu u aktivnosti egzosomskog kompleksa kvasca. Iako ljudski homolog proteina postoji, dugo vremena nisu pronađeni dokazi da je njegov ljudski homolog povezan s ljudskim egzosomskim kompleksom. Međutim, 2010. otkriveno je da ljudi imaju tri Rrp44 homologa i dva od njih mogu biti povezani sa kompleksom egzosoma. Ova dva proteina najvjerovatnije razgrađuju različite supstrate RNK zbog njihove različite ćelijske lokalizacije, pri čemu je jedan lokaliziran u citoplazmi (DIS3L1), a drugi u jedru (DIS3). Druga uobičajena vezana boja. protein se naziva Rrp6 (kod kvasca) ili PM/Scl-100 (kod ljudi). Kao i Rrp44, ovaj protein je hidrolitska egzoribonukleaza, ali u ovom slučaju iz porodice proteina RNaza D. Protein PM/Scl-100 je najčešće dio kompleksa egzosoma u ćelijskim jedrima, ali može činiti i dio citoplazmatskog egzosomskog kompleksa.
Diplomatija
Diplomatsko pravo
Osim Bečke konvencije o diplomatskim odnosima, valja spomenuti i Bečku konvenciju o konzularnim odnosima, usvojenu 1963. godine, a stupila je na snagu 1967. godine. Tom konvencijom regulisan je najveći dio pitanja koja su do tada bila rješavana bilateralnim sporazuma u pogledu karijernih i počasnih konzula, njihovih kancelarija, prava i obveza država primateljice i države pošiljateljice, statusa konzularnih funkcionera i konzularnih službenika.
Sto godina samoće
Sto godina samoće (španski: Cien años de soledad) je roman nobelovca Gabriela Garcíe Márqueza, koji je objavljen u Španiji 1967. Knjiga je postigla nevjrovatan svjetski uspjeh, te je prevedena na preko 27 različitih jezika. Ovo djelo predstavlja najveće otkriće postmodernog stila pisanja. Postiglo je također i komercijalni uspjeh, sloveći se za drugu najprodavaniju knjigu u cjelokupnoj historiji španske književnosti, odmah nakon Don Kihota.
Egzosomski kompleks
Regulacijski proteini
Osim ove dvije čvrsto vezane proteinske podjedinice, mnogi proteini stupaju u interakciju s kompleksom egzosoma iu citoplazmi i u ćelijskom jedru. Ovi slabo povezani proteini mogu regulisati aktivnost i specifičnost kompleksa egzosoma. U citoplazmi, egzosom stupa u interakciju sa AU bogatim elementom (ARE) vezujućim proteinima (npr. KRSP i TTP), koji mogu promovirati ili spriječiti degradaciju iRNK. Jedarni egzosom se povezuje s proteinima koji vežu RNK (npr. MPP6/Mpp6 i C1D/Rrp47 kod ljudi/kvasca) koji su potrebni za obradu određenih supstrata.
Diplomatija
Diplomatsko pravo
Osim navedenih, izvori diplomatskog prava su i Konvencija o specijalnim misijama iz 1969. godine, bilateralni međunarodni ugovori, posebno običajno međunarodno pravo (na primjer ono između zemalja Latinske Amerike), ali i opće običajno međunarodno pravo koje vrijedi za pitanja koja nisu uređena konvencijama i bilateralnim ugovorima (tu spadaju dijelovi diplomatskog protokola).
Sto godina samoće
Sto godina samoće Marquezovo je najslavnije djelo, na kojem je radio punih 15 mjeseci bez prestanka, otuđivši se od ostatka svijeta, u svojoj sobi zajedno s listovima papira, kojih je uvijek manjkalo, i cigaretama.
Egzosomski kompleks
Regulacijski proteini
Osim pojedinačnih proteina, ostali proteinski kompleksi stupaju u interakciju s egzosomom. Jedan od njih je citoplazmatski Ski-kompleks, koji uključuje RNK-helikazu (Ski2) i uključen je u degradaciju iRNK. U jedru, procesuiranje rRNK i snoRNK od posreduje egzosomni TRAMP-kompleks, koji sadrži i RNK-helikazu (Mtr4) i poliadenilacijsku aktivnost (Trf4).
Diplomatija
Diplomatsko pravo
Pod diplomatskim pravom u širem smislu podrazumijevaju se i propisi nacionalnog zakonodavstva pojedine države koje uređuju funkcije vanjskog zastupanja države (kao što je to bio Ustav Republike Bosne i Hercegovine te prije svega, Zakon o vanjskim poslovima).
Sto godina samoće
Roman hronološki prati obitelj Buendía i historiju mitskog sela Macondo. Iako naslov knjige direktno upućuje na to radnja romana traje stotinu godina, ona zapravo nije strogo ograničena u tom vremenskom periodu, i mnogi kritičari se slažu u tvrdnji da je "sto godina" upotrebljeno kao metafora. Ova neodređenost vremena pridonosi tumačenju vremena na način svojstven samom romanu, u kojem se isprepliću pomisli i utisci da se vrijeme ponavlja, mijenja brzinu, ili potpuno prestaje teći u različitim dijelovima priče, i da se svi događaji na neki način zbivaju istovremeno. Kao i mnogi drugi Márquezovi romani, Sto godina samoće, je sebi svojstvenog žanra, u kojem se kombinovani elementi romantike, historije i fantastike. Djelo obiluje metaforama i ironijom, te je savršeno oblikovano na temeljima magijskog realizma.
Egzosomski kompleks
Enzimska funkcija
Kao što je gore navedeno, egzosomni kompleks sadrži mnogo proteina sa domenima ribonukleaze. Tačna priroda ovih domena ribonukleaze mijenjala se kroz evoluciju, od bakterijskih preko arhejskih do eukariotskih kompleksa kako su se dobivale i gubile različite aktivnosti. Egzozom je prvenstveno 3'-5' egzoribonukleaza, što znači da razgrađuje molekule RNK sa njihovog 3' kraja. Egzoribonukleaze sadržane u egzosomnim kompleksima su ili fosforolitske (proteini slični RNazi PH) ili, kod eukariota, hidrolitske (proteini domena RNaza R i Rnaza D). Fosforolitski enzimi koriste anorganski fosfat za cijepanje fosfodiesterske veze – oslobađajući nukleotid-difosfate. Hidrolitski enzimi koriste vodu da hidroliziraju ove veze – oslobađajući nukleotid monofosfate.
Midhat Hujdur
Midhat Hujdur zvani Hujka (28. decembar 1953 – 30. juni 1993) bio je pripadnik Armije Republike Bosne i Hercegovine. U Prvoj mostarskoj brigadi, čiji je komandant bio Arif Pašalić, Hujdur je komandovao bataljonom koji je brojao 1200 boraca. Kada je Pašalić postavljen za komandanta četvrtim korpusom, Hujdur je preuzeo komandu nad brigadom, koja će kasnije postati 41. slavna brigada. Poginuo je 30. juna 1993. godine i sahranjen je na mostarskom mezarju Šehitluci.
Diplomatija
Diplomatska misija
Diplomatska misija je službeno predstavništvo države pošiljateljice u državi primateljici, odnosno pri međunarodnoj organizaciji/konferenciji. Diplomatska misija može biti stalna ili privremena, može biti ad hoc za jedan specifičan posao ili jednu zadaću.
Egzosomski kompleks
Enzimska funkcija
Kod arheja, Rrp41 podjedinica kompleksa je fosforolitska egzoribonukleaza. Tri kopije ovog proteina prisutne su u prstenu i odgovorne su za aktivnost kompleksa. Kod eukariota, nijedna od podjedinica RNaza PH nije zadržala ovu katalitsku aktivnost, što znači strukturu jezgra prstena ljudski egzosom nema enzimski aktivan protein. Unatoč ovom gubitku katalitske aktivnosti, struktura egzosomnog jezgra je visoko konzervirana od arheja do ljudi, što sugeriše da kompleks obavlja vitalnu ćelijsku funkciju. Kod eukariota, odsustvo fosforolitske aktivnosti nadoknađuje se prisustvom hidrolitskih enzima, koji su odgovorni za ribonukleaznu aktivnost egzosoma u takvim organizmima.<.
Sto godina samoće
Radnja
Radnja romana Sto godina samoće ne podređuje se granicama koje stvarnost postavlja. Ona ih nadilazi, s takvom smjelošću, brišući njene granice da sama stvarnost pruža vlastite korijenje u fantastiku. Odnos stvarnosti i fantakstike je savršeno usklađen, na razini nevjerovatne objektivnosti. Tako je stvoren efekt prividne stvarnosti koja ruši sve zidove sputanosti (kakve postavlja kruta stvarnost lišavajući čitaoca doživljavanja djela u potpunosti).
Diplomatija
Multilateralna diplomatija
Pet najvažnijih procesa multilateralne diplomatije su:
Sto godina samoće
Radnja
Postupnim ponavljanjem jedne te iste teme kroz roman, Márquez zapravo svjedoči o cikličnoj prirodi historije, koju svakako ne treba zaboraviti, jer takav zaborav povlači dosta lošeg za sobom. Roman prati sudbinski obilježenu obitelj Buendía, u selu zvanom Macondo. Macondo je također jedan od plodova Márquezove mašte koji, iako je stvoren na početku, a uništen na kraju romana, ostavlja utisak vječnosti. Razlog tome je vjerovatno činjenica da ovo mitsko selo ne zauzima svoje mjesto samo u ovom Márquezovom romanu.
Likovi
mini|centar|750px|Porodično stablo Buendía
José Arcadio Buendía
Patrijarh obitelji Buendía, José Arcadio Buendía je čovjek jake volje, koji se "otuđuje" od svoje obitelji (i fizički i psihički) u trenutku kad postaje vođen interesom za filozofske misterije. Buendía je vodio selo Macondo u svoje ranim godinama, ali se njegovo prisustvo u priči gubi kad on počinjeti luditi, tražeći kamen mudraca. S vremenom je izgubio razum, i počeo govoriti na latinskom. Od tada, on je ostaje vezan za drvo kestena. Prije smrti njegova žena, Úrsula, ga oslobađa i vodi u njegovu sobu. No on se pred sami trenutak smrti vraća pod stablo kestena i tu umire.
Úrsula Iguarán
Úrsula, žena Joséa Arcadia Buendíe, je jedan od glavnih likova romana, čiji se životni vijek proteže kroz gotovo sve generacije obitelji. Ona je ta koja nadzire obitelj, vodi kućne poslove i stara se i o samom José Arcadiu Buendíji. Umire u dobi između 114 i 122 godine (u to vrijeme nije bila veća od fetusa).
Pukovnik Aureliano Buendía
Aureliano Buendía je bio drugi sin José Arcardia Buendía i prva osoba koja je rođena u Macondu. Ime je dobio po svom pretku. Aureliano je proplakao u majčinoj utrobi i rodio se otvorenih očiju. Pokazao se nesposobnim za ljubav. Smatrao je da posjeduje nadnaravnu moć predskazivanja onog što ce doći jer ono što je rekao bivalo je istinom. Bori se na strani konzervativaca i učestvuje u 32 rata te više puta uspijeva umaći smrti. Izgubivši interes za ratovanje, potpisuje mirovni ugovor i vraća se kući. U podmakloj dobi postepeno gubi pamćenje i postaje neosjetljiv na dogadanja oko sebe. Provodi dane u radionici izrađujuci zlatne ribice. Mijenjao ih je za novčiće koje je talio i ponovo izrađivao nove ribice. Umire pod drvetom za koje njegov otac godinama bio privezan. On nije samo borac već i umjetnik koji piše poeziju te s velikim umijećem izrađuje fine zlatne ribice.
Remedios Moscote
Remedios je najmlađa kći konzervativca i upravnika, Don Apolinara Moscotea. Ono što ju je najviše činilo privlačnom bila je njena prekrasna put i smaragdno-zelene oči. Udala se za pukovnika Aureliana kad je imala samo 12 godina. Bila je toliko mlada kad se pukovnik zaljubio u nju da su morali pričekati s vjenčanjem do njenog ulaska u pubertet. Na svačije iznenađenje, ona postaje divnom i simpatičnom suprugom i zadobija svačiju naklonost. Ona je bila jedina osoba koja se brinula za José Arcardia Buendíu za vrijeme njegove bolesti. Ipak, ubrzo umire pri porođaju.
Amaranta
Amaranta je bila treće dijete José Arcardia Buendíe i odrasla je zajedno sa svojom polusestrom Rebecom. Ljubav i nježnost koju je gajila prema njoj prerasli su u ljubomoru i pakost kad se u njihovom životu pojavljuje Pietro Crespi. Obje su ga žarko željele. Amaranta je čak izjavila da će ubiti Rebecu ako se uda za Pietra Crespia, no nakon Remediosine smrti, Amaranta se kaje zbog toga i proživljava emocionalnu krizu. Kad se Rebeca udaje za Jose Arcadia umjesto za Pietra, Amaranta odbija svakog udvarača pa čak i Pietra Crespia, koji se zbog toga u očaju ubija. Jedan od udvarača bio je i najbliskiji prijatelj njenog brata Aureliana, pukovnik Gerineldo Marquez, ali ona odbija i njegovu prosidbu zbog neodređenog razloga. Imala je i incestne mada neseksualne odnose sa svojim nećacima, Aurelianom José and José Arcardiom. Predosjetivši dolazak smrti, Amaranta je počela tkati svoj pogrebi pokrov. Kad je završila s tkanjem, umire kao djevica i osamljena usidjelica, ali donekle i zadovoljna jer se pomirila sa svojom sudbinom.
Rebeca
Rebeca je siroče koje obitelj Buendía posvaja, jer se pretpostavlja da je ona kćerka Ursulinih daljnjih rođaka. Ona je u početku bila veoma povučena, odbijala je govoriti, i imala je neobičnu naviku da jede zemlju i kreč sa zidova kuće, te siše prst. Ona sa sobom donosi vreću s kostima svojih roditelja i razgovara jedino sa slugama Visitacion i Cataureom. Pojavljuje se nakon što José Arcardio odlazi s Ciganima. Iako je odrasla u kući obitelj Buendía, biva istjerana iz nje nakon što se udala za José Arcardia. José Arcardijina misteriozna smrt je na zamršen način povezana s Rebecom, koja nakon toga živi izolirana od ostatka svijeta. Isti lik se pojavljuje u Márquezovim novelama čija se radnja također odvija u Macondu.
Diplomatija
Multilateralna diplomatija
Značajni faktori u svakoj od ovih vrsta procesa su:
Prednosti multilateralne diplomatije
Multilateralna diplomatija nije samo „razgovor“ i razmjena argumenata između ovlaštenih predstavnika autoritativnih donosilaca odluka o globalnim pitanjima. Prva prednost multilateralne diplomatije je u tome što rješava probleme kolektivnog (kolektivnog) djelovanja nezavisnih učesnika u globalnoj komunikaciji, iznad kojih ne postoji nijedna nevladina organizacija sposobna da ih natjera ili primora na određene akcije. Stoga je multilateralna diplomatija u ovakvim uslovima najprikladniji način zajedničkog upravljanja uspostavljanjem, regulisanjem i upravljanjem sistemom odnosa i njegovim promjenama. Još jedna prednost multilateralne diplomatije je što njene učesnike čini legitimnim donosiocima odluka o sistemu odnosa. Odluke koje proizilaze iz pregovora kao ključnog metoda multilateralne diplomatije su legitimne, posebno kada se usvajaju konsenzusom. Ovakav način odlučivanja garantuje dosljedno izvršenje odluka. Razlog je što odluke koje se donose konsenzusom nisu maksimum ni jedne strane. Oni su mjera prihvatljivosti onoga što je izvodljivo i onoga što će svi učesnici učiniti. Treća prednost multilateralne diplomatije je u tome što rješava problem konzistentnosti u provođenju dogovorenih odluka i preuzetih obaveza. Prihvatanjem uključivanja u multilateralne diplomatske procese, svi njihovi učesnici pristaju da nadgledaju jedni druge kao svaki od njih i da svi zajedno izvršavaju odluke donesene. Neprovođenje odluka sprječava se nadzorom nad postupcima svih. Kršenja i kršenja se "kažnjavaju" javnom "osudom i poniženjem" i prijetnjom isključenja. Četvrta prednost multilateralne diplomatije je što ispravlja "greške" nejednakosti moći učesnika u globalnim poslovima. Drugim riječima, multilateralna diplomatija je oblik postizanja proceduralnih korekcija nejednakosti moći autoritativnih aktera u globalnim poslovima. Dakle, zadovoljava potrebu za pravdom posebno slabih i ranjivih učesnika u sistemu odnosa, jer uključuje i nemoćne i moćne zaposlene u zajedničko upravljanje i odlučivanje o njemu kao ravnopravne.
Nedostaci mulitlateralne diplomatije
Smatra se da je prva slabost multilateralne diplomatije podjela odgovornosti. Svaki učesnik svake multilateralne diplomatske forme odgovoran je za svaku odluku i akciju. Podjela odgovornosti na ovaj način može dovesti do nespremnosti za djelovanje. Nedovoljno predviđene okolnosti i neizvjesne procjene nejasnih rizika mogu osujetiti spremnost na donošenje zajedničkih kompromisnih odluka. Nepredvidivost situacije i nejasnoća procjena mogu dovesti do kašnjenja u otpočinjanju pregovora ili odustajanja od akcija za koje nije izvjesno šta na kraju mogu donijeti i jasne kalkulacije može li joj svaka država naštetiti ili ne.
Još jedna istaknuta slaba tačka multilateralne diplomatije je suzdržanost (konzervativnost) u iniciranju odluka. Jača podjelu odgovornosti. Nijedan učesnik bilo koje multilateralne diplomatske forme ne može se smatrati primarno ili isključivo odgovornim za odustajanje od blagovremenog pokretanja pitanja ili odluke. Zauzvrat, svako donosi odluku da ne djeluje uz legitimno očekivanje od drugih da je jednako u stanju pokrenuti donošenje odluka i djelovanje. Shodno tome, treća slaba tačka multilateralne diplomatije je kašnjenje u postavljanju pitanja, otpočinjanju pregovora i usvajanju sporazuma. Takva kašnjenja komplikuju proces upravljanja zajedničkim donošenjem odluka općim dogovorom (konsenzusom) u multilateralnom okviru. Prije svega, donošenje odluka velikog broja učesnika, od kojih svaki ima "moć veta", je samo po sebi izuzetno zahtjevno. Tada se često među velikim brojem učesnika može postići dogovor oko izuzetno malog broja tačaka („minimalizam“: dogovor oko najmanjeg zajedničkog nazivnika). Tada se pregovaranje velikog broja učesnika ne može odvijati „sprint tempom“ već „maratonskim tempom“. Zatim, sekretarijati multilateralnih institucija mogu pomoći, ali i stvoriti prepreke u realizaciji sporazuma (sukob birokratske politike, spoljne politike i međunarodne politike). Konačno, sekretarijati multilateralnih institucija mogu se povezati kako bi blokirali uticaj na pregovore zainteresovanih strana izvan multilateralnog okvira. Zatim manipulišu snagom svog uticaja na pregovore (sukob birokratske, međunarodne i svjetske politike).
Četvrta utvrđena slaba tačka multilateralne diplomatije je samopovređivanje kašnjenja. Sporost, a time i pomjeranje multilateralnih diplomatskih rješenja, može se, međutim, eliminirati stvaranjem mehanizama nezavisnog ranog upozoravanja na pojavu ozbiljnih probleme, zatim mehanizme hitnog i ranog postupanja, stalno prisustvo na terenu, proširenu komunikaciju i otvorenost za različite „investitore“, „zainteresovane“, „fanove“ i „spojlere“ postupanja po pojedinim pitanjima.
Egzosomski kompleks
Podloge
Egzozom je uključen u degradaciju i obradu širokog spektra tipova RNK. U citoplazmi ćelija, on je uključen u preokret molekula informacijske RNK (iRNK). Kompleks može razgraditi molekule iRNK koje su označene za degradaciju jer sadrže greške, kroz interakcije s proteinima iz nonsens posredovanog razlaganja ili neprekidnog razlaganja puteva. Na alternativni način, iRNK se razgrađuju kao dio njihovog normalnog prometa. Nekoliko proteina koji stabiliziraju ili destabiliziraju molekule iRNK, vezivanjem za elemente bogate AU u 3' neprevedenoj regiji iRNK, u interakciji sa egzosomskim kompleksom. U jedru, egzosom je potreban za ispravnu obradu nekoliko molekula male jedarne RNK. Konačno, jedarce je odjeljak u kojem se nalazi većina egzosomskog kompleksa. Tamo ima ulogu u procesuiranju 5.8S ribosomske RNK (prva identifikovana funkcija egzosoma) i nekoliko malih nukleolusnih RNK.
Iako većina ćelija ima druge enzime koji mogu razgraditi RNK, bilo sa 3' ili sa 5' kraja RNK, egzosomski kompleks je neophodan za opstanak ćelije. Kada se ekspresija egzosomskih proteina umjetno smanji ili zaustavi, naprimjer RNK-interferencija, rast se zaustavlja i ćelije na kraju umiru. Oba glavna proteina egzosomskog kompleksa, kao i dva glavna povezana proteina, su esencijalni proteini. Bacteria nemaju egzosomski kompleks; međutim, slične funkcije obavlja jednostavniji kompleks koji uključuje protein PNPaza, nazvan degradosom.
Pored prerade RNK, prometa i aktivnosti nadzora, egzosom je važan za degradaciju takozvanih kriptično nestabilnih transkripta (CUT-ova) koji se proizvode iz hiljada lokusa unutar genoma kvasca. Važnost ovih nestabilnih RNK i njihova degradacija su još uvijek nejasni, ali slični tipovi RNK su također otkriveni i u ljudskim ćelijama.
Autoimunost
Egzosomski kompleks je meta autoantitijela kod pacijenata s različitim autoimunskim bolestima. Ova autoantitijela se uglavnom nalaze kod ljudi sa PM/Scl sindromom preklapanja, autoimunskom bolešću u kojoj pacijenti imaju simptome i skleroderma i polimiozitisa ili dermatomiozitisa. Autoantitijela se mogu otkriti u serumu krvne plazme pacijenata raznim testovima. U prošlosti, najčešće korišteni metodi bili su dvostruka imunodifuzija korišćenjem ekstrakta telećih timusa, imunofluorescencijama na ćelijama HEp-2 ili imunoprecipitacijama iz ekstrakata ljudskih ćelija. U testovima imunoprecipitacije sa serumima iz antiegzosom pozitivnih seruma, precipitira se poseban skup proteina. Već godinama prije nego što je egzosomski kompleks identificiran, ovaj obrazac je nazvan PM/Scl kompleks. Imunofluorescencija pomoću seruma ovih pacijenata obično pokazuje tipično bojenje ćelijskog jedarceta, što je izazvalo sugestiju da bi antigen prepoznat autoantitijelima mogao biti važan u sintezi ribosoma. U skorije vrijeme, rekombinantni egzosomski proteini postali su dostupni i oni su korišteni za razvoj linijskih imunotestova (LIA) i enzimski vezan imunosorbentni test (ELISA) za otkrivanje ovih antitijela.
Kod ovih bolesti, antitijela su uglavnom usmjerena na dva proteina kompleksa, zvana PM/Scl-100 (protein sličan RNazi D) i PM/Scl-75 (jedan od RNaza PH poput proteina iz prstena) i antitijela koja prepoznaju ove proteine nalaze se u otprilike 30% pacijenata sa sindromom preklapanja PM/Scl. Iako su ova dva proteina glavna meta autoantitijela, druge podjedinice egzosoma i povezani proteini (poput C1D) mogu biti ciljani kod ovih pacijenata. Danas, najosetljiviji način otkrivanja ovih antitiela je korišćenje peptida, dobijenog od PM/Scl-100 proteina, kao antigena u testu ELISA, umjesto kompletnih proteina. Ovom metodom, autoantitijela se nalaze kod do 55% pacijenata sa sindromom preklapanja PM/Scl, ali se mogu otkriti i kod pacijenata sa sklerodermom, polimiozitisom ili samo dermatomiozitisom.
Kako se autoantitijela nalaze uglavnom kod pacijenata koji imaju karakteristike nekoliko različitih autoimunskih bolesti, klinički simptomi kod ovih pacijenata mogu uveliko varirati. Simptomi koji se najčešće viđaju su tipski simptomi pojedinačnih autoimunskih bolesti i uključuju Raynaudov fenomen, artritis, miozitis i sklerodermu. Liječenje ovih pacijenata je simptosko i slično je liječenju individualne autoimunske bolesti, često uključuje ili imunosupresivne ili imunomodulatorne lijekove.
Nervni poremećaji
Mutacije u komponenti egzosoma 3 uzrokuju infantilnu spinalnu bolest motornih neurona, cerebelarnu atrofiju, progresivnu mikrocefaliju i duboko globalno kašnjenje u razvoju, u skladu sa pontocerebelarnom hipoplazijom tipa 1B (.org/entry/614678 PCH1B; MIM 614678).
Midhat Hujdur
Posthumno su mu dodijeljena odlikovanja "Zlatni ljiljan" i Orden heroja oslobodilačkog rata Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Također pogledajte
Formula 1 – sezona 2012.
Formula 1 – sezona 2012. jeste 63. sezona u historiji Formule 1. Prva utrka održala se u Australiji 18. marta, a posljednja utrka održat će se u Brazilu 25. novembra 2012.
Sebastian Vettel je počeo sezonu kao branioc titule svejtskog, nakon što je osigurao svoj drugi naslov na Velikoj nagradi Japana 2011. Njegov tim, Red Bull Racing, branio je naslov svjetskog prvaka konstruktora, nakon što je osvojio svoje ​​drugo prvenstvo na Velikoj nagradi Koreje 2011.
Vozač Red Bull Racinga Sebastian Vettel, u posljednjoj utrci, osvojio je treću šampionsku titulu zauzevši šesto mjesto u utrci za Veliku nagradu Brazila. Red Bull Racing tim, jedna utrka prije kraja, osvojila je treću titulu u šampionatu konstruktora na Velikoj nagradi Sjedinjenim Američkim Državama.
Vozači
(Legenda) (Rezultati u podebljanim slovima označavaju najbolju startnu poziciju, dok rezultati u kurzivu označavaju najbrži krug utrke)
Konstruktori
(Legenda) (Rezultati u podebljanim slovima označavaju najbolju startnu poziciju, dok rezultati u kurzivu označavaju najbrži krug utrke)
Sinagoga
mini|desno|200p|Sinagoga. Od 1. vijeka pa do danas, sinagoga se gradila tako da služi i kao konačište za putnike, bet orhim. Kada su u pitanju umjetnost i arhitektura sinagoge, židovi su se prilagođavali životu izvan Hrama, prihvaćajući dominantnu estetiku svog doba. To je svojevrstan pomak od kolektivne religije iz najranijih vremena prema individualiznoj religiji sinagoge, koja je mogla biti prenesena u sve zemlje i sve zajednice. Sve do modernih vremena, sinagoga je bila sjedište židovskog iskustva. S liberalnim tendencijama koje je donijela misao 18. i 19. vijeka nastale su razne inovacije u sinagogama reformističkih i konzervativnih židova.
Njemački reformisti su uveli orgulje i muziku u vjersku službu, što su do izvjesne mjere preuzele i konzervativne sinagoge u 20. stoljeću. Prihvaćanje propovjedi, svećeničke odjeće, govornog jezika okoline i sekularnog, pored vjerskog obrazovanja, predstavljali su osnovne elemente za razvoj savremene sinagoge. Učešće žena u službi, prvo u reformističkoj zajednici, a kasnije i u mnogim drugim liberalnim kongregacijama, pojavilo se kao vrlo značajno pitanje čak i u ortodoksnim krugovima. Na taj način, kako je sinagoga izašla iz geta kao zajednice srednjovekovnih vremena, moderno doba je izvršilo na nju veći uticaj od bilo kojeg drugog faktora u njenoj historiji.
U starom dobu i u srednjem vijeku, sinagoga je bila nosioc svih židovskih vrijednosti, kao i središte većeg dijela aktivnosti zajednice. Danas takve sekularne stvari kao što su filantropija i cionizam imaju druge kanale. Opstajanje sinagoge kao trajne odlike židovske civilizacije ukazuje, međutim, na neprekinuti kontekst za one mitske elemente tradicije koji nadilaze historijsko vrijeme.
Jezero (općina)
Jezero je naseljeno mjesto i istoimena općina u Bosni i Hercegovini. Nalazi se u zapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, na Plivskom jezeru u blizini općina Mrkonjić Grad i Jajce. Općina Jezero je nastala nakon rata u Bosni i Hercegovini od jednog dijela prijeratne općine Jajce.
Nacionalni spomenici
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Jezero se nalaze sljedeći spomenici:
Religija
U naselju Jezero se nalazi Sultan Bajazidova džamija u Jezeru koja je izgrađena 1512-1524. godine. Džamija je srušena za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini 2. juna 1992. godine. Obnovljena je 2006. godine.
Zanimljivosti
2007. godine, nakon otkrića drevnog krater-jezera na planeti Mars, obilježje je dobilo ime Jezero, po ovom gradu u Bosni i Hercegovini.
U novembru 2018. godine objavljeno je da je krater Jezero odabran za mjesto slijetanja za planiranu misiju rovera Mars 2020. 18. februara 2021. rover Perseverance uspješno se spustio u krater Jezero.
RRP1
Homolog A proteina 1 prerade ribosomske RNK jest protein koji je kod ljudi kodiran genom RRP1  sa hromosoma 21.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 461 aminokiselina, a molekulska težina 52.839 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je pretpostavljeni homolog kvašćčeve ribosomske RNK koji obrađuje protein RRP1. Kodirani protein je uključen u kasne faze nukleologeneze na kraju mitoza i može biti potreban za stvaranje 28S rRNK.
NGC 4620
NGC 4620 (također poznat kao MCG 2-32-182, PGC 42619 i UGC 7859) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 53 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,80 (28 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. marta 1830. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Warner Bros. Pictures
Warner Bros. Pictures je američka filmska produkcijska i distribucijska kompanija Warner Bros. Pictures Group divizija Warner Bros. Entertainment (obje su u krajnjem vlasništvu Warner Bros. Discovery ). Studio je vodeći producent igranih filmova uživo u okviru Warner Bros. Pictures Group jedinica, a bazirana je na Warner Bros. Kompleks studija u Burbanku, Kalifornija. Animirani filmovi u produkciji Warner Animation Group također su objavljeni pod zastavom studija.
Warner Bros. Pictures je trenutno jedan od pet filmskih studija filmova žive akcije u okviru Warner Bros. Pictures Group, ostali su New Line Cinema, DC Studios, Castle Rock Entertainment i Spyglass Media Group. Posljednji dio serije filmova o Harryju Potteru je film s najvećom zaradom ovog studija na svijetu sa 1,3 milijarde dolara.
Marseljeza
Komponirao ju je Rouget de Lisle u noći sa 25. na 26. april 1792. tokom objave rata Austriji u Strasbourgu.
Prvobitno se zvala Chant de guerre pour l'armée du Rhin, tj. Ratna pjesma Rajnske vojske i bila je posvećena grofu Nicolasu Luckneru, zapovjedniku i guverneru Strasbourga. Dobila je ime 30. jula 1792. jer je pjevana prilikom ulaska 500 dobrovoljaca iz Marseillea u Pariz.
14. jula 1795. proglašena je državnom himnom Francuske.
Tekst
Allons enfants de la Patrie,
le jour de gloire est arrivé
Contre nous de la tyrannie
L'étendard sanglant est levé.
L'étendard sanglant est levé:
Entendez-vous dans les campagnes
Mugir ces féroces soldats!
Ils viennent jusque dans vos bras
Refren:
Aux armes citoyens,
DNAJC5
Homolog člana 5 DnaJ natporodice C, također poznat i kao cisteinski string protein ili CSP jest protein koji je kod ljudi kodiran genom DNAJC5 sa hromosoma 2o. Po prvi puta opisan je 1990.
Lukovec (Sevnica)
Lukovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Marseljeza
Tekst
Formez vos bataillons.
Lukovec (Sevnica)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sevnica.
Marseljeza
Tekst
Marchons! Marchons!
DNAJC5
Gen
Kod ljudi, gen se nalazi na dugom kraku hromosoma 20 (20q13.33) na Watsonovom (pozitivni+om) lancu. Dug 40.867 nukleobaza, a kodirani protein ima 198 aminokiselina sa predviđenom molekulskom težinom od 22.149 kiloDa (kDa). Težina zrelog proteina je 34 kDa.
Mogul (čvor)
Mogul može imati više značenja:
Weltklasse Zürich 2014.
Weltklasse Zürich 2014. bio je 86. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Weltklasse u Zürichu i pretposljednja, 13. stanica Dijamantne lige 2014.
DNAJC5
Gen
Ovaj gen je visoko konzerviran i nalazi se i kod beskičmenjaka i kod kičmenjaka. Kod ljudi, pseudogen ovog gena nalazi se na kratkom kraku hromosoma 8.
Struktura
Organizacija proteina je sljedeća:
Tkivna distribucija
Ovaj protein je u izobilju u nervnom tkivu, karakterističnu lokaliziran na sinapsnim i klatrinom obloženim sinapsnih vezikula. DNAJC5 ima ulogu u stimuliranju egzocitoza.
Funkcija
Ovaj protein je predložen kao ključni element sinapsnog molekulskog mehanizma za spašavanje sinapsnih proteina koji su se razvili stresom ovisnom o aktivnosti. Sintaksin 1A, membranski SNARE (topivi N-etilmaleimid-senzitivni faktor vezani protein receptor) kritičan za neurotransmisiju, formira kompleks sa CSPα, G- proteinom i N-tip kalcijskog kanala. Huntingtin možda može istisnuti i sintaksin 1A i CSPα iz kanala N-tipa. CSP stupa u interakciju sa proteinom senzora kalcija sinaptotagminom 9 preko svog linkerskog domena.
Protein 14 u interakciji s huntingtinom, palmitoil-transferaza, potreban je za egzocitozu i ciljanje CSP-a na sinapsnim vezikulama. Ostaci palmitoila prenose se na ostatke cisteina. Ako su ovi ostaci mutirani, ciljanje na membranu je smanjeno ili izgubljeno. Pacovski CSP formira kompleks sa Sgt (SGTA) i Hsc70 (HSPA8) koji se nalaze na površini sinapsne vezikule. Ovaj kompleks funkcionira kao ATP]- ovisni šaperon koji reaktivira denaturirane supstrate. Nadalje, čini se da je kompleks Csp/Sgt/Hsc70 važan za održavanje normalne sinapse.