cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jatagan
thumb|desno|300px|Jatagan Jatagan (od turske riječi ) jest vrsta mača koji je korišten u Osmanskom Carstvu od sredine 16. do kraja 19. vijeka. Ime je dobio po gradu Jataganu u jugozapadnoj Turskoj gdje je otpočela proizvodnja takvih mačeva. Jatagan je jednoručni mač nalik na sablju s jednom oštricom. Dužina oštrice je od 60 do 80cm. Sječivo je povijeno unaprijed, kao kod grčkog kopisa ili iberijske falkate i ponekad podsjeća na latinično "S". Bio je takvog oblika da bi kada se protivnik probode pocijepao sve vitalne organe u tijelu. Izrađivan je laminacijom od dvije vrste čelika. Između dva lista mekšeg i elastičnijeg, umetan je list tvrđeg, kaljenog čelika. Ova tri lista bi se kovanjem spojila u jedno sječivo koje je imalo istovremeno i visoku tvrdoću i elastičnost, što je bila prednost u odnosu na mnoge mačeve koji su se koristili u to vrijeme. Janjičari i drugi pješaci osmanlijske vojske koristili su kraće jatagane kako ne bi smetali kod dugih marševa. Zbog dobrih karakteristika u bodenju, jatagan je poslužio kao model za bajonet mnogih evropskih vojski sredinom 19. vijeka.
Zapadna kapija Beograda
Zapadna kapija Beograda, također poznat kao Kula Geneks jest neboder sa 36 spratova u Beogradu, Srbija, koji je 1977. godine diazjnirao Mihajlo Mitrović u brutalističkom stilu. Čine ga dvije kule povezane sa dvospratnim mostom i okretnim restoranom na vrhu. Visok je 117 metara (s restoranom 135–140 metara) i druga je najviša beogradska zgrada nakon Kule Ušće.
Zgrada je zamišljena tako da podsjeća na visoku kapiju koja pozdravlja ljude koji u grad stižu sa zapada (ovuda vodi put od beogradskog aerodroma Nikola Tesla do centra grada). Osporena i kritikovana je tokom projektovanja i izgradnje. Zgrada je danas dominantno obilježje Beograda.
Jedan od tornjeva zauzela je državna Genex grupa. Toranj je po ovoj grupi dobio svoje popularno ime "Genex", dok njegov službeni naziv ostaje Zapadna Kapija Beograda. Druga, viša kula je stambena. Toranj koji je ranije zauzimala kompanija Genex je prazan, dok je u stambenom tornju i dalje mnoštvo ljudi. Zgrada se nalazi u općini Novi Beograd, u ulici Narodnih heroja 41-43.
Historija
Krajem 60-ih godina, arhitekta Mihajlo Mitrović je dobio zadatak da projektuje 12-spratnu zgradu i sjedišta mjesne zajednice Sutjeska, podopćinske administrativne jedinice, u ulici Narodnih heroja. Mitrović je predložio dvije povezane i mnogo više zgrade koje bi predstavljale prepoznatljiv simbol glavnog grada. Uslijedilo je žestoko protivljenje, nesuglasice i sporovi, ali Mitrović je bio uporan u svojoj ideji, dajući detaljna i iscrpna objašnjenja pred brojnim komisijama. Napokon je dobio zeleno svjetlo i temelji su postavljeni 1971. Kule je izgradilo građevinsko preduzeće "Rad".
Ipak, projekt je naišao na nepovjerenje i bio je osporavan cijelo vrijeme tokom gradnje. Ali opozicija se nastavila i narednih godina. Čak se i 2010. godine još uvijek spominje poznata karikatura Ive Kušanića u dnevnom listu Politika. Pokazuje vješala pored zgrade i tekst: Kome su ta vješala? Za arhitektu!
Donje Vrsinje
Donje Vrsinje je naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Zapadna kapija Beograda
Arhitektura
Dvije kule koje čine zgradu nisu iste visine. Viši je stambeni toranj s 30 katova, dok je niži poslovni s 26 katova. Most ih spaja na 26. spratu. Okretni restoran koji je izgrađen na vrhu nikada nije funkcionisao.
Zgrada je dizajnirana u brutalističkom stilu, s nekim elementima strukturalizma i konstruktivizma. Smatra se glavnim predstavnikom brutalističke arhitekture u Srbiji i jednim od najboljih njenih stilova izgrađenih 1960-ih i 1970-ih u svijetu. Obrada oblika i detalja blago povezuje zgradu sa postmodernizmom i danas je jedan od rijetkih preživjelih predstavnika ranog perioda ovog stila u Srbiji. Umjetnički izraz ove zgrade označio je čitavu eru u srpskoj arhitekturi.
Freska
Godine 1979, Lazar Vujaklija je na ulazu naslikao fresku. Freska pokriva fasadu i strop iznad ulaza. Bio je to jedan od prvih murala u Beogradu, koji je prethodio muralu iz 1970. godine naslikanom na zgradi u Bulevaru Revolucije, takođe Vujakliji. Još jedno djelo dodano je 2010. godine, koje su arhitekti opisali kao "grafit, koji je neprikladan i nije umjetničko djelo". Nakon reakcije arhitekata, autor grafita je odlučio da ga prefarba, u dogovoru sa kćerkom Mihajla Mitrovića koja je nasljedila autorska prava.
Zaštita
Zgrada je stavljena pod privremenu zaštitu. Znači da se s njom treba postupati kao da je zaštićena dok se ne donese konačna odluka o zaštiti. Udruženje srpskih arhitekata podnijelo je 2019. godine zahtjev da Zapadna Kapija Beograda postane potpuno zaštićeno kulturno dobro.
Lokalna zajednica
Mjesna zajednica Sutjeska imala je 5.067 stanovnika 1981. godine, a 1991. godine 5.187. Popisom stanovništva iz 2002. preimenovana je u Lokalnu zajednicu Zapadna vrata po zgradi. Kasnije je pripojena susjednoj lokalnoj zajednici Fontana.
Sveta Marina (čvor)
Hrvatska:
Oraovac (Donji Lapac)
Oraovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Oraovac je imao 175 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Oraovac je imalo 303 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Pitt–Hopkinsov sindrom
Pitt–Hopkinsov sindrom (PTHS) rijedak je genetički poremećaj koji karakteriziraju zastoj u razvoju, epilepsija, prepoznatljivi facijalni znaci i moguća isprekidana hiperventilacija nakon koje slijedi apneja. Kako se sve više saznaje o ovom sindromu, razvojni spektar poremećaja se širi, a može uključivati i poteškoće sa anksioznosti, spektar autizma, ADHD i senzorne poremećaje. Povezan je s abnormalnošću unutar hromosoma 18; konkretno, uzrokovan je nedovoljnom ekspresijom gena TCF4.
PTHS je uobičajeno povezan sa ozbiljnim kognitivnim oštećenjem, međutim stvarnu inteligenciju je teško izmeriti, s obzirom na motorne i govorne poteškoće. Zahvaljujući augmentativnoj komunikaciji i progresivnijim terapijama, mnogi pogođeni mogu postići mnogo više nego što se u početku mislilo. Postalo je jasnije da u Pitt-Hopkinsovom sindromu postoji širi spektar spoznajnih sposobnosti nego što je izvještavano u većini naučne literature. Istraživači su razvili modele ćelija glodara, kako bi testirali terapije za PTHS-a.
Znaci i simptomi
PTHS se može vidjeti već u djetinjstvu.
Najraniji znaci kod dojenčadi su donji dio lica i visoki korijen nosa.
Crte lica su karakteristične i uključuju:
PTHS karakteriziraju zastoj u razvoju, mogući problemi s disanjem epizodne hiperventilacije i/ili zadržavanja daha dok su budni, ponovljeni napadi/epilepsija, gastrointestinalni problemi i prepoznatljive crte lica. Stereotipni pokreti, posebno ruku, zapešća i prstiju, gotovo su univerzalni. Hipotonija je uobičajena (75%), kao i nesiguran hod. Ostale značajke uključuju jednu (tzv. majmunsku) brazdu, duge, vitke prste, ravne tabane i kriptorhizam (kod muškaraca). Uobičajeno je prisustvo "fetusnih jastučića prstiju". Može se dogoditi i hiperventilacija, a ponekad je prate apneja i cijanoza. Zatvor je uobičajen. Mogu se javiti mikrocefalija i napadi. Povremeno su zabilježene hipopigmentirane kožne makule. Neke odobe sa sindromom obično imaju sretno, živopisno ponašanje, uz često smiješkanje i smijeh.
Genetika
Stanje su prvi put opisali D. Pitt i I. Hopkins (u The Training Cottages Training Center, Kew and Royal Children's Hospital, Melbourne, Australija) 1978., kod dva nepovezana pacijenta.
Fenotip sličan Pitt-Hopkinsovom sindromu određen je autosomno recesivnim mutacijama gena povezanog s kontaktinolikim proteinom 2 (CNTNAP2) na dugom kraku hromosoma 7 (7q33-q36) i gen neureksina 1 alfa (NRXN1) na kratkom kraku hromosoma 2 (2p16.3).
Malformacije u centralnom nervnom sistemu mogu se uočiti u oko 60 -70% pacijenata na MRI pretragama.
Pacijenti sa Pitt–Hopkinsovim sindromom i delecijom TCF4 mogu izgubiti karakteristična sindromska obilježja lica.
Mali Grđevac
Mali Grđevac je naseljeno mjesto u sastavu općine Veliki Grđevac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Pitt–Hopkinsov sindrom
Dijagnoza
Ne postoje određeni dijagnostički kriteriji, ali ima nekoliko simptoma koji podržavaju dijagnozu PTHS-a. Neki su primjeri: dismofizam lica, rani početak općeg zastoja u razvoju, umjerena do ozbiljna intelektualna invalidnost, abnormalnosti disanja i nedostatak drugih glavnih urođenih abnormalnosti.
Izvještava se da polovina osoba s PTHS ima napade, počevši od djetinjstva do kasog mladalaštva.
Mali Grđevac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Pitt–Hopkinsov sindrom
Dijagnoza
Otprilike 50% pogođenih pokazuje abnormalnosti na slikanju mozga. Uključuju hipoplazijski corpus callosum s nedostajućim rostrum corpus callosum i stražnjim dijelom splenija, sa bulbusima kaudatnog jezgra izbočenim prema frontalnim rogovima.
Mali Grđevac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mali Grđevac je imao 6 stanovnika.
Pitt–Hopkinsov sindrom
Dijagnoza
Elektroencefalogram pokazuju višak sporih komponenata.
Mali Grđevac
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mali Grđevac je imalo 205 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Pitt–Hopkinsov sindrom
Dijagnoza
Prema kliničkoj dijagnozi, PTHS je u istoj grupi kao i pervazivni razvojni poremećaji.
Diferencijalna dijagnoza
Diferencijalna dijagnoza uključuje Angelmanov, Rettov i Mowat-Wilson sindrom.
Angelmanov sindrom najviše liči na PTHS. Oba ne govore i imaju "sretnu" narav. Zajedničko obilježje im je abnormalnost lica. Od razlika, Rettov sindrom je najmanje blizak PTHS-u. Ovaj sindrom se doživljava kao progresivna encefalopatija. Mowat-Wilsonov sindrom se primjećuje u ranoj dojenačkoj dobi i karakteriziraju ga karakteristične abnormalnosti lica.
Liječenje
Za sada ne postoji specifičan tretman za ovo stanje. Zasnovan je na simptomatologiji. Budući da nedostaje liječenja, ljudi s PTHS poboljšavaju stanje pristupima ponašanju i treningu.
Preporuke za stanja kašnjenja u razvoju i intelektualnih smetnji u SAD-u (mogu se razlikovati ovisno o zemlji):
Članstvo u Kraljevskom društvu
Članstvo u Kraljevskom društvu (FRS, ForMemRS i HonFRS) nagrada je koju sudije Kraljevskog društva u Londonu dodjeljuju pojedincima koji su dali "značajan doprinos poboljšanju prirodnog znanja, uključujući matematiku, inženjerske nauke i medicinske nauke". mini|218x218piksel| [[Isaac Newton bio je jedan od najranijih članova Kraljevskog društva, izabran 1672.]] Članstvo u Društvu, najstarije poznate naučne akademije u kontinuitetu, velika je čast. Dobitnici su mnogi ugledni naučnici kroz historiju, uključujući Isaaca Newtona (1672), Charlesa Darwina (1839), Michaela Faradaya (1824), Ernesta Rutherforda (1903), Srinivasa Ramanujana (1918), Albert Einstein (1921), Paul Dirac (1930), Winston Churchill (1941), Subrahmanyan Chandrasekhar (1944), Dorothy Hodgkin (1947), Alan Turing (1951), Lise Meitner (1955) i Francis Crick (1959). U novije vrijeme članstvo su dobili Stephen Hawking (1974), David Attenborough (1983), Tim Hunt (1991), Elizabeth Blackburn (1992), Tim Berners-Lee (2001), Venkatraman Ramakrishnan (2003), Atta-ur Rahman (2006), Andre Geim (2007), James Dyson (2015), Ajay Kumar Sood (2015), Subhash Khot (2017), Elon Musk (2018), i ukupno oko 8.000 drugih, uključujući preko 280 nobelovaca od 1900. Po podacima iz oktobra 2018, ima približno 1.689 živih članova, stranih i počasnih članova, od kojih je preko 60 nobelovaca.
Članstvo u Kraljevskom društvu The Guardian je opisao kao "ekvivalent Oscara za životno djelo", a nekoliko institucija svake godine slavi njihovu objavu. mini|240x240piksel| [[Stephen Hawking izabran je za člana 1974. godine ]] mini|270x270piksel| [[Jennifer Doudna izabrana je za stranu članicu 2016]] mini|240x240piksel| [[Bill Bryson izabran je za počasnog člana 2013]] mini|258x258piksel| David Attenborough izabran je 1983. godine za člana, prema ranijem statutu 12
Grabovo-dio (Ovčara, Jakobovac)
Grabovo-dio (Ovčara, Jakobovac) (do popisa 2021. godine Grabovo) je naseljeno mjesto u sastavu grada Vukovara, Vukovarsko-srijemska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Vukovar. Kao samostalno naseljeno mjesto, Grabovo-dio (Ovčara, Jakobovac) postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Grabovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabovo-dio (Ovčara, Jakobovac) je imalo 47 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Grabovo.
Dubačko
Dubačko je naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Grabovo-dio (Ovčara, Jakobovac)
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pod imenom Grabovo dio nastalo izdvajanjem bivših naselja Jakobovac i Ovčara iz naselja Grabovo (općina Tompojevci). Za ta bivša naselja sadrži podatke od 1890. do 1981. Od popisa 2021. nosi ime Grabovo-dio (Ovčara, Jakobovac).''
Turbe šejha Bistrigije
Turbe šejha Bistrigije nalazi se uz Carevu džamiju, Sarajevo, Bosna i Hercegovina, sa kojom je proglašeno za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Odluku je donijela Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj od 7. do 10. novembra 2006. godine u sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća) i Tina Wik.
Šejh Ibrahim-efendija Bistrigija rodio se u Sarajevu i nakon školovanja u rodnom mjestu i Istambulu postavljen je za sarajevskog muftiju. Zatim je stupio u halvetijski derviški red, pridvorivši se šejhu Muslihudinu Užičaninu i od njega uzeo idžazet (diplomu) na iršad. Kao takav on je u Sarajevu uz Mehmed-begovu džamiju u Bistriku podigao jedan hanikah. Bistrigija je uživao veliki ugled i bio smatran vidovitim čovjekom. O njegovoj vidovitosti su sačuvane u Sarajevu neke legende. O popularnosti šejha Bisrtigije govori i veliki broj sačuvanjih hronograma, koje su mu poslije smrti sastavili njegovi učenici i poštovaoci.
Opis
U haremu Careve džamije, pored Munaramunare, smješteno je turbe sarajevskog muftije šejha Ibrahim-efendije Bistrigije. Sačuvani su samo zidovi od poluobrađenog kamena, visine 1,50 m i debljine 0,50 m, a koji ograđuju prostor od 6,60 x 3,80 m. Turbe nema krova, završeci zidova su natkriveni ćeramidom. U unutrašnjosti nalaze se, osim Bistrigijina nadgrobnog spomenika sa natpisom na njegovom uzglavnom nišanu, još dva groba označena nišanima. Na jednom od njih piše da tu počiva šejh Muhamed, sin Jakubov, umro 1856. godine, dok na drugom nema natpisa. Desno od ulaza u turbe postoji kamena ploča čiji tekst pokazuje da je u turbetu sahranjen Bistrigija i da je umro 1069 (1658/59) godine. U natpisu na nišanu Bistrigije nije označena godina njegove smrti.
Bačići
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
ALKBH3
Funkcija
AlkB protein Escherichia coli štiti od citotoksičnosti metilacijskih agenasa, popravljanjem specifičnih molekulskih lezija DNK, nastalih u jednolančanoj DNK. ALKBH2 (MIM 610602) i ALKBH3 su homolozi AlkB-a 'E. coli koji kataliziraju uklanjanje 1-metiladenina i 3-metilcitozina (Duncan et al., 2002 PubMed 12486230]).
NGC 7479
NGC 7479 (također poznat kao IRAS 23024+1203, MCG 2-58-60, PGC 70419 i UGC 12343) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 109 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 4,00 (127 hiljada sg) a najmanji 3,1 uglovnih minuta (99 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
APOO
Apolipoprotein O, znan i kao protein FAM121B je protein koji je kod ljudi kodiran genom APOO. APOO je član porodice apolipoproteina.
Ljudski apolipoprotein O je 198-aminokiselinski protein, koji sadrži 23 aminokiseline dug0g signalnog peptida. Apoprotein se izlučuje pomoću mikrosomskog trigliceridnog mehanizma, ovisnog o proteinu (MTTP), vjerovatno kao VLDL-vezani protein, koji se potom prenosi u HDL. Apolipoprotein O je prvi hondroitin-sulfatni lanac koji sadrži apolipoprotein.
Apolipoproteini se vežu za lipide. Članovi ove porodice promoviraju otpuštabje holesterola iz ćelijskih makrofaga. Prisutni su u različitim lipoproteinskim kompleksima, uključujući HDL, LDL i VLDL.
Jasna Šamić
Jasna Šamić (rođena 1. aprila 1949) jest francusko-bosanski pisac, orijentalist, prevodilac, autor brojnih dokumentaraca i pozorišnih predstava koje je sama postavljala na scene Pariza i Sarajeva.
U Parizu je sarađivala sa poznatim radijskim stanicama, kao što su RFI i France Culture i bila direktor istraživanja pri Nacionalnom naučnom istraživačkom centru (Directeur de recherche associée au CNRS). Držala je predavanja i učestvovala u naučnim skupovima na univerzitetima u Evropi i Americi (Strazbur, Pariz, Utreht, Grenobl, Brisel, Venecija, Istanbul, Princeton, Beograd, Jerusalem, Tel Aviv, Berlin, Bamberg, itd).
Jasna Šamić kroz svoj naučni rad bavi se naročito sufizmom i sufijskom književnošću, derviškim redovima i uopšte osmanskom književnošću (npr. bosanskom književnošću pisanom na osmanskom-turskom jeziku), ali i modernom turskom književnošću. Objavila prevode književnih djela sa turskog, arapskog,  perzijskog,  francuskog, engleskog i talijanskog jezika. Naučno-istraživačke tekstove objavljivala je u raznim evropskim, američkim, i ex-jugoslovenskim listovima i časopisima (Prilozi za orijentalnu filologiju, Odjek, Anali Gazi Husrev-begove biblioteke, Život, Izraz, Turcica, Journal Asiatique, itd.). Bila je urednica časopisa Književna riječ (Sarajevo). Romane, pripovijetke, poeziju, drame, eseje, književnu kritiku piše i objavljuje na bosanskom (srpskohrvatskom) i francuskom jeziku. Najnovija knjiga Jasne Šamić, objavljena je na francuskom jeziku. U pitanju je zbirka poezije Dans le lit d'une rêve, M.E.O.Bruxelles, 2017.
Bila je član je redakcije časopisa Kulture istoka (Beograd), potpredsjednik Udruženja prevodilaca Bosne i Hercegovine; danas član Société asiatique i Drušva pisaca Francuske. Jasna Šamić je dobitnik više međunarodnih književnih nagrada kao što je Stendhalova (Missions Stendhal), 2008, Gauchez- Pillippot 2014, Nagrada publike na Salonu balkanske knjige (Salon du livre des Balkans), Pariz 2018, nagrada Naji Naaman Honorary Prize za cjelokupno djelo 2018; njena djela su više puta nagrađivana i od strane Fondacije za izdavaštvo BiH, između 2015 i 2018... .  Član je Francuskog udruženja književnika od 1994. godine, zatim član PEN-a BiH i član PEN-a Francuske; član Bosanskog udruženja pisaca. Živi u Parizu kao slobodan pisac.
Bibliografija
Priređene antologije
Književni prevodi
Prevodi na bosanski (srpskohrvatski)
Prevodi na francuski
Dokumentarni i kratkometražni filmovi
Predstave u režiji Jasne Šamić
Hrvatska ženska ekspedicija na Cho Oyu 2007.
Hrvatska ženska ekspedicija na Cho Oyu 2007. bila je prva ženska himalajska ekspedicija uopšte. Organizovana je u periodu septembar - oktobar 2007. god, sa ciljem prvog uspona hrvatskih alpinistkinja na Cho Oyu (8201 m.), šesti po visini svjetski vrh, odnosno, postizanje hrvatskog ženskog visinskog rekorda. Cho Oyu, što na tibetskome znači Tirkizna božica, nalazi se na granici Tibeta, odnosno Kine, i Nepala, na oko 35 kilometara udaljenosti od Mount Everesta prema zapadu. Planina je dobila ovaj naziv po tamno plavoj boji koja se pojavljuje kod zalaska sunca.
Ekspediciju su činili: Darko Berljak, vođa ekspedicije, Ana Marija Bojko (voditeljica uspona), Jana Mijailović, Darija Bostjančić, Iris Bostjančić, Pavla Kovač, Tihana Boban, Marija Maćešić, Ena Vrbek, Dubravka Županić, Iris Prebeg, Renata Randić, Jelena Dabić, Karolina Vranješ, Jasminka Vincenski, Milena Šijan, Irena Gayatri Horvat, Josipa Levar, Anita Carević i Vedrana Simičević.
Iskusne alpinistice iz raznih dijelova Hrvatske, spremale su se za taj uspon godinu dana. Naporni treninzi uključivali su cjelodnevne brdske ture s po dvadesetak kilograma opreme na leđima, često u uslovima velike hladnoće na visini od oko 4.000 metara, alpinističke uspone po stijenama visokim više stotina metara i gotovo svakodnevno trčanje uzbrdo. Imale su podršku Vlade RH i hrvatskog predsjednika Stjepana Mesića, Hrvatskog olimpijskog odbora, brojnih gradova, kao i županijskih vlasti iz kojih članice ekspedicije dolaze.
Ekspedicija je praćena olujnim nevremenom, pa su mnoge ekipe odustale. Hrvatska ekipa je imala stalnu vezu sa zavodom u Zagrebu i dobivala izvještaj o vremenu. Iskoristile su trenutak u smirivanju vremena i ispenjale vrh. Cilj je ostvarilo pet penjačica: sestre Darija i Iris Bostjančić (Rijeka) i Vedrana Simičević (Rijeka) 02.10.2007, Marija Maćešić (Zagreb) i Jane Mijailović (Zadar) 04.10.2007.
IC 4698
IC 4698 (također poznat kao ESO 103-15, IRAS 18161-6322 i PGC 61762) je galaksija koja je udaljena oko 211 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,30 (80 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 20. jula 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
ACAT1
Mitohondrijska acetil-CoA acetiltransferaza, znana i kao acetoacetil-CoA tiolaza, je enzim koji je kod ljudi kodiran genom ACAT1 (eng skr. od Acetyl-Coenzyme A acetyltransferase 1).
Acetil-koenzim A acetiltransferaza 1 je acetil-CoA C-acetiltransferazni enzim.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 427 aminokiselina, a molekulska težina   45.200 Da.
Struktura
Gen obuhvata oko 27 kb i sadrži dvanaest egzona prekinutih s jedanaest introna. Regiji koja se nalazi uz 5’ kraj gena nedostaje TATA okvir, ali sadrži mnogo parova G–C i također ima dvije CAAT kutije. Gen takođe može imati mjesto vezanja za faktor transkripcije Sp1 i ima sekvence koje podsećaju na mjesta vezivanja nekoliko drugih faktora transkripcije. Osim toga, postoji fragment DNK od po 101 bp, neposredno uzvodno od mjesta kapice koja ima aktivnost promotora.
Ljudski gen ACAT1 proizvodi himernu iRNK putem trans-spajanja, procesa u kojem se odvojeni transkripti iz hromosoma 1 i 7 spajaju zajedno. Himerni iRNK transkript koristi dva odjeljka za pokretanje translacije: AUG (1397-1399) i GGC (1274-1276). Pokretanje prvog kodona (AUG) rezultira translacijom 50-kDa ACAT1, a iniciranje drugog (GGC) proizvodi još jednu enzimsku aktivnu 56-kDa izoformu; izoforma 56kDa prirodno je prisutna u ljudskim ćelijama, uključujući makrofage izvedene iz ljudskih monocita.
Rezultirajući transkript kodira ACAT1, koji je protein od 45,1 kDa sastavljen od 427 aminokiselina. To je također homotetramerni protein koji ima devet transmembranskih domena (TMD). Jedan aktivni ostatak je histidin na 460. poziciji, koji je na 7. TMD. ACAT1 ima sedam slobodnih ostataka cisteina, ali oni ne utiču na katalitsku aktivnost. Postoje dva funkcionalna dijela ovog proteina, TMD7 i TMD8; jedna strana je uključena u vezivanje supstrata i katalizu, dok je druga uključena u interakcije podjedinica i vezivanje.
Funkcija
Ovaj gen kodira mitohondrijski lokaliziran enzim koji katalizira reverzibilno stvaranje acetoacetil-CoA iz dvije molekule acetil-CoA. Enzim ACAT1 ima nekoliko jedinstvenih svojstava. Prvo se aktivira vezivanjem kalijeve ione u blizini mjesta vezivanja CoA i katalitskog mjesta. Ovo vezivanje uzrokuje strukturnu promjenu u petlji aktivnog mjesta. Osim toga, ovaj enzim može koristiti 2-metil razgranati acetoacetil-CoA kao supstrat, što ga čini jedinstvenim među tiolazama. ACAT1 is regulated at both transcriptional and translational levels. ACAT1 enzyme activity is enhanced ACAT1’s expression is promoted transcriptionally by leptin, angiotensin II, and insulin in human monocytes/macrophages. Insulin-mediated regulation also involves ERK, p38MAPK, and JNK signaling pathways.
Nedostatak ketotiolaze
Mutacije gena ACAT1 povezane su s nedostatkom u kodiranom proteinu, mitohondrijskoj acetoacetil-CoA tiolazi; ovo je takođe poznato kao nedostatak ketotiolaze. Mnoge su mutacije identificirane u određenim populacijama, a provedena su opsežna istraživanja kako bi se utvrdila alelna i genotipska učestalost defektnog gena. Budući da je mitohondrijska acetoacetil-CoA tiolaza uključena u beta-oksidaciju, nedostatak ovog enzima obilježen je povećanom količinom spojeva holesterola. Osim toga, zahvaćen je i put aminokiseline izoleucina, tako da je zaustavljen pravilan metabolizam. Ovaj nedostatak spada u općenitiju klasu poremećaja poznatih kao organske kiseline, u kojoj disfunkcija određenog koraka katabolizma aminokiselina dovodi do izlučivanja neaminokiselina u urinu. Ovaj nedostatak posebno se eksprimira kao ketoza, acidoza, kao i hipoglikemija, ali postoje i druge kliničke manifestacije. Karakteristike poremećaja organske acidemije su povraćanje, loše hranjenje, neurvni simptomi, poput napada i abnormalnog tonusa te letargija koja napreduje u komu, što su sve manifestacije toksične encefalopatije. Klinički ishod dojenčadi s ovim poremećajima uveliko je određen vremenom postavljanja dijagnoze, a potencijalni ishod uveliko se poboljšava ako se bolest dijagnosticira u prvih deset dana života. Nedostatak ketotiolaza dijagnosticira se GC-MS-om i kvantitativnom analizom aminokiselina u urinu; dijagnostički markeri su 2-metil-3-hidroksi-maslačna kiselina, 2-metilacetoacetatna kiselina i tiglilglicin. Bolest se upravlja pokušavanjem obnavljanja biohemijske i fiziološke homeostaze; uobičajene terapije uključuju ograničavanje prehrane, kako bi se izbjegle prekursorske aminokiseline i upotreba spojeva za uklanjanje toksičnih metabolita ili povećanje aktivnosti enzima. Ova bolest se nasljeđuje na autosomno recesivan način, što znači da nositelji gena ne pokazuju simptome bolesti.
Kancer
Osim toga, ekspresija ACAT1 povezana je s manifestacijama raka prostate, jer je ACAT1 značajnije eksprimiran u agresivnim uzorcima tkiva raka prostate u usporedbi s njegovom ekspresijom u benignim ćelijama.
UEFA Kup pobjednika kupova 1983/1984.
Takmičenje u 24. izdanju UEFA Kupa pobjednika kupova igrano je od 14. septembra 1983. do 16. maja 1984. godine. Juventus je u finalu rezultatom 2–1 bio uspješniji od Porta te osvojio prvi put UEFA Kup pobjednika kupova u historiji. Golove u finalu postigli su Beniamino Vignola u 12. i Zbigniew Boniek u 41. minuti utakmice za Juventus te António Sousa u 29. minuti utakmice za Porto. Finalna utakmica odigrana je na stadionu St. Jakob u Baselu. Glavni sudija finalne utakmice bio je Adolf Prokop. Najbolji strijelci sa pet postignutih golova u cjelokupnoj sezoni bili su Viktor Gračov, Sergej Morozov i Mark McGhee.
Prvi krug
{{TwoLegResult|AEK Atina|GRČ|3–4|Újpest|MAĐ|var2=1957}|2–0|1–4}}
Drugi krug
{{TwoLegResult|Újpest|MAĐ|var1=1957}|5–5 (a)|Köln|Z NJE|3–1|2–4}}
Četvrtfinale
{{TwoLegResult|Újpest|MAĐ|var1=1957}|2–3|Aberdeen|ŠKO|2–0|0–3 }}
Pion
U fizici čestica pion (ili pi mezon, označen grčkim slovom pi: π) je bilo koja od tri subatomske čestice: π0, π+, i π−. Svaki pion se sastoji od kvarka i antikvarka i stoga je mezon. Pioni su najlakši mezoni i općenito najlakši hadroni. Oni su nestabilni, sa nabijenim pionima π+ i π− propada nakon prosječnog životnog vijeka od 26.033 nanosekunde (2.603 sekunde) i neutralni pion π0 propada nakon mnogo kraćeg životnog vijeka od 85 attosekundI (8.5 sekundi). Nabijeni pioni najčešće se raspadaju u mione i muon neutrina, dok se neutralni pioni uglavnom raspadaju u gama zrake.
Gazi Husrev-begovo turbe
Gazi Husrev-begovo turbe i Murat-begovo turbe nalaze se uz Gazi Husrev-begovu džamiju, Sarajevo, Bosna i Hercegovina, sa kojom su proglašeni za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Odluku je donijela Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj od 7. do 10. novembra 2006. godine u sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća) i Tina Wik.
Pion
Pion također igra ključnu ulogu u kosmologiji, namećući gornju granicu energije kosmičkih zraka koje preživljavaju sudare sa kosmičkom mikrotalasnom pozadinom, preko granice Greisen – Zatsepin – Kuzmin.
Gazi Husrev-begovo turbe
Gazi Husrev-beg je sva svoja nepokretna i pokretna dobra uvakufio. Kao bosanski sandžak-beg podizanjem blizu 300 objekata učinio je da Sarajevo postane grad. Njegove građevine predstavljaju najviši domet u sveukupnom bosansko-orijentalnom naslijeđu, ali i u širim relacijama islamske arhitekture tog vremena.
Gazi Husrev-begovo turbe
Na istočnoj strani džamije nalaze se dva turbeta. U većem turbetu je grob osnivača džamije, Husrev-bega, a u manjem Gazi Murat-bega Tardića, prvog mutevelije i najboljeg Gazi Husrev-begovog prijatelja. mini|Epitaf iznad ulaza u Gazi Husrev-begovo turbe Nad ulazom u Gazi Husrev-begovo turbe nalazi se kamena ploča, veličine 45 x 85 cm, na kojoj je uklesan natpis u stihovima na arapskom jeziku. Natpis je smješten u šest elipsastih polja, oivičenih debljim linijama. U posljednjem polustihu istaknuta je godina smrti korištenjem ebdžeda.
Pion
Upotreba piona u medicinskoj terapiji zračenjem, poput raka, istraživana je u brojnim istraživačkim institucijama, mini| Animacija [[Rezidualna jaka nuklearna sila|interakcije nuklearne sile (ili zaostale jake sile). Mali obojeni dvostruki diskovi su gluoni.]]
Gazi Husrev-begovo turbe
Gazi Husrev-begovo turbe
Osnova turbeta je pravilan osmougaonik sa unutrašnjim stranicama dužine 2,53 m. Izvedeno je od klesanog kamena, sa dva niza prozora, na svakoj strani po dva. Donji prozorski otvori imaju izvedenu dekoraciju u vidu slijepog natprozornika. Gornji prozorski otvori imaju završetak u vidu prelomljenog luka. Zidani dio turbeta završen je jednostavnim profiliranim vijencem iznad koga nalazi se osmougaoni tambur na koji je oslonjena kupola sa olovom kao krovnim pokrivačem. Na unutrašnjim zidovima turbeta ostala je slikarija iz austrougarskog perioda, koja je iza ovog rata restaurirana. Ispod kupole turbeta, zlatnim slovima sulus stilom arapskog pisma, na bijeloj i plavoj podlozi, Ali Fagin, sarajevski kaligraf s kraja XIX. stoljeća, napisao je imena, natpise i stihove.
Mezar je izveden u vidu sarkofaga, ograđen klesanim kamenim kvadrima i pokriven bogato ukrašenim platnom. Prekrivač je, prema nekim podacima, iz vremena njegove smrti. Uzglavni nišan je umotan u platno u formi kauka. U enterijeru su urađene i keramičke pločice iz Iznika, što predstavlja jedinstven slučaj u Bosni i Hercegovini.
U turbetu se čuvaju određene relikvije, poput tzv. emaneta i dijela pokrivača sa kabura (groba) Muhammeda a.s. U turbetu se nalazi i jedan rezbareni stalak sa vrijednim primjerkom Kur'ana velikog formata.
Bačići (Vinodolska općina)
Bačići su bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Gazi Husrev-begovo turbe
Murat-begovo turbe
U ovom šestougaonom turbetu pokopan je Murat-beg Tardić, prvi mutevelija vakufa. Građeno je od iste vrste kamena. Ima samo donje prozore. Iznad ulaznih vrata je tarih, a sa unutrašnje strane nalazi se potpis autora levhi. To je Muhamed Akif, sin Salihov, Sarajlija, muvekkit begove muvekkithane. Natpisi su urađeni godine 1320. po Hidžri (1902./1903.). Mezar je skoro identičan mezaru Gazi Husrev-bega.
Bačići (Vinodolska općina)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Drivenik.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Drivenik.''
505. viteška brdska brigada
505. viteška brdska brigada je brigada koja je za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini bila u sastavu Petog korpusu Armije RBiH. Osnovana je 5. augusta 1992. godine u Bužimu kao 105. bužimska krajiška pješadijska brigada, da bi 1. aprila 1993. godine naziv brigade promijenjen u 505. brdska brigada. Tokom rata, usljed zasluga u ratu, brigadi je dodijeljeno kolektivno priznanje i najviši počasni naziv ‘’viteška’’. Komandant brigade od njenog osnivanja pa do smrti bio je brigadir Izet Nanić. Sjedište brigade je tokom cijelog njenog postojanja bilo u Bužimu.
Bačići (Vinodolska općina)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bačići je imalo 14 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
505. viteška brdska brigada
Historija
Početkom rata u Bosni i Hercegovini dolazi do formiranja raznih dobrovoljačkih odreda. Tako se u Bužimu 15. augusta 1992. godine formira 105. bužimska krajiška pješadijska brigada. U sastav novoformirane brigade ulaze sva 3 odreda Teritorijalne odbrane Bužim kao i druge samostalne jedinice sa ovog područja kao što su: specijalne jedinice ‘’Hamze’’ i ‘’Gazije’’ i drugi samostalni odredi. Za komandanta brigade postavljen je Izet Nanić, tadašnji poručnik, koji će brigadu kroz njen viteški ratni put voditi sve do smrti 5. augusta [1995. godine. Za načelnika štaba postavljen je Fuad Kulauzović dok su pomoćnici za bezbjednost odnosno logistiku bili Zijad Nanić i Ibrahim Cinac. Reorganizacijom 5. korpusa Armije RBiH, brigada je preimenovana u 505. brdsku brigadu.
Priznanja
Za doprinos u odbrani Bosne i Hercegovine 505. brigadi je prvo dodijeljen naziv slavna a potom prema odluci predsjedništva R BiH od 14. decembra 1993. godine i najviši kolektivni počasni naziv viteška. 51 borac i starješina ove brigade su dobitnici priznanja Armije RBiH Zlatnog ljiljana.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Dragalić)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Dragalić je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 59 km2 imala 1.361 stanovnika, što predstavlja 0,86% od ukupnog broja stanovnika Brodsko-posavske županije, odnosno 0,03 % od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Dragaliću je 23 stanovnika/km2.
Finale FIFA Svjetskog klupskog prvenstva 2014.
Finale FIFA Svjetskog klupskog prvenstva 2014. je bila završna nogometna utakmica FIFA Svjetskog klupskog prvenstva 2014, odigranog u Maroku. Organizator turnira je bila FIFA a turnir se igrao između klubova iz svake od 6 kontinentalnih konfederacija koji su u prethodnoj sezoni osvojili kontinentalnu Ligu prvaka, kao i prvak zemlje domaćina.
Finalna utakmica je odigrana 20. decembra 2014. na stadionu Stade de Marrakech u Marrakechu između prvaka UEFA Lige prvaka 2013/14, Real Madrida, i prvaka Copa Libertadores 2014. San Lorenza. Rezultatom 2-0 Real Madrid je prvi put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu svjetskog klupskog prvenstva.
IC 3047
IC 3047 (također poznat kao PGC 1420536) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 371 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,40 (43 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dubnica (Milići)
Dubnica je naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Mjesna zajednica
Mjesna zajednica Dubnički Most obuhvata naseljena mjesta: Dubnica, Rajići, Raškovići, Buljevići, Pavkovići, Glušac, Dubnički Most, dio Vrtoča, Vukšić Polje i Vukšići.
Donje Selo (Danilovgrad)
Donje Selo (ćir. Доње Село) je naseljeno mjesto u sastavu općine Danilovgrad, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazilo se u sastavu stare općine Danilovgrad.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Donje Selo je imalo 399 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Kordopulova kuća
desno|mini|Kordopulova kuća desno|mini|Kordopulova kuća zimi Kordopulova kuća jest velika kuća iz doba Bugarskog nacionalnog preporoda, u jugozapadnoj Bugarskoj, u gradu Melnik. Sagrađena je 1754. posebno za proizvodnju vina, a kupio ju je grčki trgovac Manolis Kordopulos. Kuća, možda najveća takve vrste i tog razdoblja, nalazi se u istočnom dijelu grada i sastoji se od prizemlja u kome se nalaze vinski podrum, poluprizemlja za ekonomske potrebe i dva sprata koji je namijenjena stanovanju i gostima.
Izgled
Dok je donji red od 12 prozora tipično bugarski po stilu, gornji je spoj venecijanske i osmanlijske arhitekture i napravljen je od venecijanskog stakla, što kuću čini jedinstvenom u Bugarskoj.
Dva od četiri sprata Kordopulove kuće napravljena su od kamena. Sedam unutrašnjih stepeništa spajaju spratove i potkrovlja, a drveni podovi prekriveni su raznolikim prostirkama.
Karakteristični vinski podrum ukopan je u stijenu da bi se formirali tuneli. U podrumu se može čuvati 300 tona vina, a u najveće bure može stati 12,5 tona. Hodnici su na nekim mjestima relativno uski i niski, a podrum ima ventilacijski sistem i posebne kanale. Podrum je poput prirodnog frižidera, s temperaturom od 7 do 9°C.
Srednja soba, manja, koristila se za manji broj gostiju, uz šoljicu kafe. Muzičari su nastupali u njoj, te je i dio Bečke filharmonije svirao u njoj mnogo puta. Ovdje su održane i male zabave.
U spavaćoj sobi virtaji su u nekoliko stilova, plafon ima bugarske, grčke, turske i orijentalne motive. Kamin je u obliku minareta na kojem se nalazi pravoslavni krst, što ukazuje da su etničke grupe koje su tada naseljavale tu oblast dobro koegzistirale.
U trpezariji se nalazi ormar koji je nekada služio i kao tajno skrovište. Međutim, obično je vlasnik iza tog ormara postavljao svog čovjeka od povjerenja čiji je zadatak bio da prisluškuje poslovne razgovore i procjenjuje je li posao dobar ili ne. Ako bi se pokazalo da je posao prihvatljiv, trgovci bi prešli u dnevni boravak i potpisali dokumente. Na tom spratu je i sauna koja je danas sačuvana u autentičnom obliku.
Stepenice vode do ljetne terase na kojoj je prikazana karta Bugarske u razdoblju preporoda. U sredini je sunčani sat od kamena. Na jednom kraju karte posađeno je drvo, koje označava mjesto na karti na kojoj se nalazi Melnik.
Skijaško trčanje na Zimskim olimpijskim igrama 2002.
Takmičenja u skijaškom trčanju na ZOI 2002. u Salt Lake Cityju održana su između 9. i 23. februara, a obilježili su ih problemi sa dopingom. Pobjednici triju utrka diskvalificirani su nakon što su testovi njihove krvi pokazali da su to troje skijaša imali povećan broj eritrocita, što je ukazivalo na upotrebu darbepoetina, koji se upotrebljava za liječenje anemije. U to vrijeme ovaj lijek nije bio posebno spomenut u MOK-ovom spisku zabranjenih supstanci, ali olimpijska pravila općenito zabranjuju doping bilo koje vrste, u skladu s Olimpijskom poveljom. Nakon dvije godine i nekoliko tužbi na Olimpijskom i švicarskim sudovima dotičnim skijašima (Johannu Mühleggu, naturaliziranom Špancu, a inače Nijemcu, i Ruskinjama Larisi Lazutinoj i Olgi Danilovoj) oduzete su sve medalje s ovih Igara, a rezultati spornih utrka ažurirani su u skladu s ovim.
Pavlovac (Veliki Grđevac)
Pavlovac (češ. Pavlovec) je naseljeno mjesto u sastavu općine Veliki Grđevac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pavlovac je imao 555 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pavlovac je imalo 842 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
AMOTL1
Angiomotinoliki protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom AMOTL1.
Sveta Marina (Raša)
Sveta Marina (do 1991. godine Marina, ital. Santa Marina d'Albona) je naseljeno mjesto u sastavu općine Raša, Istarska županija, Republika Hrvatska.
AMOTL1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 956  aminokiselina, a  molekulska težina   106.574 Da.
Sveta Marina (Raša)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Labin.
AMOTL1
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je protein periferne membrane koji je komponenta uskih mešućelijskih veze ili TJ. TJ tvore apikalna spojna struktura i djeluju na kontrolu paraćelijske propusnosti i održavanje ćelijske polarnosti. Ovaj protein je povezan sa angiomotinom, proteinom koji veže angiostatin i regulira migraciju endotelnih ćelija i stvaranje kapilarnih.
Sveta Marina (Raša)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveta Marina je imala 50 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. iskazano pod imenom Kermenica, od 1880. do 1948. pod imenom '''Sv. Marina''', od 1953. do 1971. pod imenom Prkušnica, a u 1981. i 1991. pod imenom Marina. U 1921. podaci su sadržani u naselju Breg (grad Labin). U 1857., 1869. i 1931. sadrži podatke za naselja Bartići, Breg, Duga Luka, Gondolići, Gora Glušići, Kranjci (sva u gradu Labinu) te za bivše naselje Žugaj (grad Labin).''
Benići Drivenički
Benići Drivenički su bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Drivenik.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857. i 1869 iskazano pod imenom Benići. U 2001. pripojeno naselju Drivenik.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Benići Drivenički je imalo 8 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
ARMCX6
Jedan je od šest armadilo ponavljanja –sadržavajući X-vezani  proteinea: ARMCX1, ARMCX2, ARMCX3, ARMCX4, ARMCX5 i ARMCX6 (ovaj protein)).
Funkcija ovog proteina još uvijek nije poznata.
Proteinska sekvenca
1 MGRAREVGWM AAGLMIGAGA CYCVYKLTIG RDDSEKLEEE 41 GEEEWDDDQE LDEEEPDIWF DFETMARPWT EDGDWTEPGA 81 PGGTEDRPSG GGKANRAHPI KQRPFPYEHK NTWSAQNCKN 121 GSCVLDLSKC LFIQGKLLFA EPKDAGFPFS QDINSHLASL 161 SMARNTSPTP DPTVREALCA PDNLNASIES QGQIKMYINE 201 VCRETVSRCC NSFLQQAGLN LLISMTVINN MLAKSASDLK 241 FPLISEGSGC AKVQVLKPLM GLSEKPVLAG ELVGAQMLFS 301 FMSLFIRNGN REILLETPAP
Homologija
ARMCX6 je konzerviran kod mnogih eukariotskih organizam.
Sekundarna struktura
Predviđa se da je sekundarna struktura ARMCX6 slična cijanazi. Poređenje dvije sekvence prikazano je ispod. 10       20        30        40                ....*....|....*....|....*....|....*....|....*.. ARMCX6      231 MLAKSASDLKFPLISEGSGCAKVQVLKPLMGLSEKPVLAGELVGAQM 277 1DW9_A      19 LLSKAKKDLSFAEIADGTGLAEAFVTAALLGQQALPADAARLVGAKL 65 + +  ++ +  +  + + +   +   + +    +  +  ++++
Ekspresija
Podaci o mikromreži pokazuju da je ARMCX6 izrazito izražen u najranijim fazama spermatogeneze kod miševa.
BEX1
Protein BEX1, znan i kao moždano-eksprimirani X-vezani protein 1  je protein koji je kod čovjeka kodiran genom BEX1.
Dvonožnost
thumb | 250px | [[Noj je jedan od najbržih postojećih dvonožaca]] 250px|thumb | Dvonožni robot ASIMO Dvonožnost ili bipedalnost je oblik kretanja po tlu kada se organizam   kreće pomoću dva zadnja  uda ili zadnjih nogu, za razliku od četveronožaca (kvadripeda). Životinja, mašina ili druga naprava koja se  obično kreće  na  dvonožni način  poznata je  kao dvonožac ili  biped  što znači "dvije noge" (lat.  bi = dva + ped = noga). Vrste dvonožnog kretanja uključuju hod, trčanje ili skakanje. Dvonožnost obuhvataju brojne kopnene životinje i ljude.
Malo je recentnih  vrsta  koje su uobičajeno dvonošci čiji normalni način kretanja je dvije noge. Kod  sisara, uobičajeno dvonoštvo je evoluirao više puta:  veliki kenguri (Macropodidae),  kenguri  štakori, kenguri  miševi, skočizec, skočimševi, pangolini i homininski majmuni, kao i razne druge izumrle grupe koje su samostalno evoluirale u pravcu dvonožnosti. U geologija|geološkom]] periodu trijas neke grupe arhosaura (grupa koja uključuje pretke krokodila )  bilo je razvijeno dvonoštvo. Među njihovim potomcima dinosaurusima, sve rane i mnoge kasnije grupe su bile stalni ili isključivi dvonošci. Ptice su potomci jedne grupe isključivo dvonožnih dinosaurusa. Dvonožnost može biti obavezna (obligatna), kada se životinja uvijek  kreće na ovaj način. Ovaj položaj životinja može se pojaviti u određenom razvojnom periodu ili  od rođenja. Tokom evolucije živog svijeta, javlja se od početka teropodnih dinosaurusa praptica do hominida. Recentni primjeri dvonožnih ptica su noj i pingvin.
Postoji i neobavezna  (fakultativna, opcijska) dvonožnost, kada  četveronožna životinja usvoji  i dvonožni stav (gdje je, u većini slučajeva, dominantan nad drugim). U okviru ove kategorije, u prošlosti su takvi bili neki dinosaurusi  kao  Iguanodon, a među recentnim oblicima takvi su neljudski  primat,  kao što su čimpanze, gorile i giboni.
Kretanje uspravno otvaralo je  mogućnost šireg  pregleda okoline i  sticanja veće količine iskustva u životu hominina, jer su gornji ekstremiteti ovih životinja  osslobođeni za obavljanje raznih aktivnosti,  koje su strane i   teže izvodljive kod četvoronožnih  životinja.
Teorije pojave dvonoštva u hominida
O tome kako i zašto je dvonoštvo evoluirlo kod ljudskih predaka, postoji najmanje dvanaest različitih hipoteza. Poznato je, međutim da se pojavilo prije povećanja zapremine ljudskog mozga ili izrade kamenih alata. Bipedalne specijlizacije nađene su kod australopitaka (rod Australopithecus) od prije oko 4.2-3.9 miliona godina.
Evolucija bipedalizma je praćena značajnim korelativnim promjenama u kičmenom stubu,  uključujući i  uspravno kretanje naprijed, položaj velikog moždano-moždinskog spoja (foramen magnum), odnosno zgloba glava – kičma, gdje kse lobanja oslanja na stub koji omogućava dvonožno kretanje. U mnoštvu teorija o porijeklu i selekcijskom favoriziranju dvonožnog uspravnog hoda nema suvišnih rasprava, jer svaka od njih ima svoju logičnost, a ne isključuje niti jednu drugu. Najčešće se pominju slijedeće:
NGC 7480
NGC 7480 (također poznat kao MCG 0-58-27, NGC 7480A, PGC 70432 i UGC 12349) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 222 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,30 (84 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 11. augusta 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dukići
Dukići su naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Drivenik
mini|260px|Drivenik, rimokatolička crkva "Sv. Dujma" Drivenik je naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Crikvenica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Drivenik je imao 308 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Drivenik je imalo 58 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sveti Bartul
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Labin.