cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Džamija u Gunji
Nakon Drugog svjetskog rata
Džamija je oštećena tokom poplava u jugoistočnoj Evropi 2014. Lokalitet su posjetili ambasadori Azerbejdžana, Indonezije i Irana u Hrvatskoj, a posjetu je predvodio zagrebački muftija. Lokalno vjersko vodstvo izražavalo je nezadovoljstvo zbog nedostatka sredstava za obnovu od Vlade Hrvatske. Objekat je na kraju rekonstruiran nakon donacije Republike Turske od 165.000 €. Od 2017. džamija organizira godišnje večeri duhovne muzike, u kojima učestvuju učenici lokalne osnovne škole, kao i predstavnici pravoslavne i katoličke zajednice iz sela i ostatka regije. Povodom 50. godišnjice otvaranja džamije lokalni glavni imam Idriz Bešić dobio je nagradu za životno djelo Vukovarsko-srijemske županije za 38 godina službe u Gunji.
Bergüzar Korel
Bergüzar Gökçe Korel Ergenç (rođena 2. septembra 1982. u Istanbulu, Turska) je turska pozorišna i filmska glumica. Završila je Star College, da bi nakon toga diplomirala na Univerzitetu Mimar Sinan. Najveću slavu je postigla ulogom Şeherezat Eliyaoğlu u seriji Hiljadu i jedna noć. Govori engleski, francuski i španski jezik. Udana je za turskog glumca Halita Ergença, s kojim ima sina Alija.
NGC 5065
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Beleni
Beleni su naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
NGC 359
NGC 359 (također poznat kao MCG 0-3-66, PGC 3817 i UGC 662) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 245 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,50 (107 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 2. septembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Predrag Matvejević
Predrag Matvejević, bosanskohercegovački i hrvatski pisac, bio je jedan od najznačajnijih publicista u Jugoistočnoj Evropi, veliki poznavalac Mediterana, humanist, komunist i kosmopolit, rođen je 1932. godine u Mostaru, gdje je pohađao osnovnu i srednju školu. Studije romanistike započeo je u Sarajevu, a završio u Zagrebu. Doktorirao je 1967., s disertacijom o prigodnom pjesništvu, na prestižnom pariskom univerzitetu Sorbonne (iz komparativne književnosti i estetike), gdje je također odbranio habilitaciju za redovnu profesuru (1994). Član je Vijeća Socijalističke radničke partije SRP koju je osnovao jedan od lidera komunizma dr. Stipe Šuvar. Član je Savjeta Novog Plamena.
Predavao je francusku književnost na Filozofskom fakultetu u Zagrebu (1959-1991). Godine 1989. osnovao je jugoslavensku političku partiju UJDI. Godine 1991., za vrijeme jugo-srpske oružane agresije na Hrvatsku, odlučio je emigrirati i izabrao položaj "između azila i egzila". Na izborima u Hrvatskoj godine 1992. bio je službeni kandidat za hrvatski Sabor na izbornoj listi projugoslavenske partije SDU dr. Branka Horvata. Nastanio se najprije u Francuskoj, zatim u Italiji. Na Novoj Sorbonnei (Paris III) predavao je na Odsjeku za opću i komparativnu književnost. Od 1994. do 2007. godine bio redovni profesor na slavistici rimskog univerziteta "La Sapienza". Bio je gostujući profesor na raznim univerzitetima: New York University (1982), École des langues orientales (1991), Université catholique de Louvain (2000). Općinski sud u Zagrebu osudio ga je 2. novembra 2005. na kaznu zatvora od pet mjeseci uslovno dvije godine zbog počinjenog djela klevete i uvrede hrvatskog književnika i urednika Mile Pešorde. Veliki odjek dobio je u javnosti članak "Matvejevićeva vješala za hrvatske književnike" Darka Kovačića u "Fokusu" od 11. novembra 2005. i kritički esej prof.dr. Zdravka Tomca "Predrag Matvejević brani i zastupa velikosrpska četnička stajališta", objavljen u zagrebačkomm sedmičniku "Fokus" 25. aprila 2008. Univerzitet u Perpignanu, u povodu šestote godišnjice svog postojanja, dao mu je doktorat honoris causa.
17. januara 2014. Predragu Matvejeviću je u Zagrebu uručeno priznanje "Počasni građanin grada Sarajeva", koje mu je dodijelila gradska skupština Sarajeva. Gradonačelnik Sarajeva Ivo Komšić uručio je plaketu Matvejeviću u Kulturno-informativnom centru BiH u Zagrebu. Prema riječima Komšića, nagradu je dobio jer je sve vrijeme trajanja blokade i teških dana za građane Sarajeva svijetu govorio o onom što se tamo zbiva i govorio je istinu o tome. Matvejević je istakao da njemu ova povelja znači mnogo više nego neka međunarodna u svijetu poznata priznanja koja je dobio.
Sakon Yamamoto
Sakon Yamamoto (Toyohashi, 9. juli 1982) je japanski vozač.
Potpuni popis rezultata u F1
(key) (Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označuju najbrži krug utrke)
Consolidated B-24
Consolidated B-24 Liberator (Liberator-oslobodilac) je odgovor firme Consolidated (kasnije Convair) na potražnju USAAC (United States Army Air Command) iz 1939 godine za jednim teškim bombarderom veće snage nego Boeing B-17. Za samo nekoliko mjeseci je razrađen plan B-24 i već u decembru polijeće prototip.
1004.
Godina 1004. (MIV) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 1004. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Williamsov sindrom
Williamsov sindrom (WS) je genetički poremećaj koji pogađa mnoge dijelove tijela. Crte lica često uključuju široko čelo, nerazvijenu bradu, kratak nos i pune obraze. Iako je blaga do umjerena intelektualna ometenost, sa posebnim problemima sa vizuelnim prostornim zadacima, kao što je crtanje tipska, verbalne vještine su uglavnom relativno nepromijenjene. Pogođeni često imaju dobroćudnu ličnost, spremnost komuniciraju sa strancima i izgledaju razdragano. Česti su problemi sa zubima, srcem (posebno suprazalisničkom aortnom stenozom) i periodima visokog kalcija u krvi.
Znaci i simptomi
Najčešći simptomi Williamsovog sindroma su srčane mahane i neobične crte lica. Ostali simptomi uključuju neuspeh da se pravilno dobije na težini u detinjstvu (nemogućnost napredovanja) i nizak mišićni tonus. Ljudi sa WS obično imaju široko razmaknute zube, dugačak filtrum i spljošten nosni most.
Većina ljudi sa WS je vrlo razgovorljiva u odnosu na svoju inteligenciju, a često su vrlo druželjubivi, imaju ono što je opisano kao ličnost tipa "koktel party". Ljudi sa Williamsovim sindromom hiperfokusirani su u očima drugih u društvenim angažmanima.
Fizički
Osobe sa WS imaju mnoge srčane probleme, obično šumove na srcu i sužavanje velikih krvnih sudova, kao i suprazalisničku aortnu stenozu. Ostali simptomi mogu uključivati gastrointestinalne probleme, kao što su teške ili produžene kolike, bol u trbuhu i divertikulitis, noćnu enurezu (mokrenje u krevet) i poteškoće s mokrenjem, zubne nepravilnosti i defektnu zubnu caklinu, te problemi s hormonima, od kojih je najčešći hiperkalcemija. Hipotireoza javlja se kod djece, iako nisu pronađeni dokazi da se javlja i kod odraslih; odrasli sa WS-om imaju veći rizik od razvoja dijabetesa tipa 2, a neki slučajevi su očigledni u dobi od 21 godine.
Osobe sa WS često imaju hiperakuziju i fonofobiju, što liči na gubitak sluha izazvan bukom, ali to može biti zbog neispravnog slušnog živca. Također mogu ispoljavati ljubav prema muzici i znatno veću vjerovatnoću da posjeduju apsolutnu visinu glasa. Također, čini se da se javlja veća prevalencija ljevorukosti i dominacije lijevog oka.
Oftalmološki problemi su česti u WS. Do 75% ispitanika u nekim studijama ima strabizam (neusklađenost oka ili razrokost), posebno egzotropiju, due to inherent subnormal binocular visual function i kognitivni nedostatak u vizualno-prostornoj konstrukciji. Ljudi sa WS imaju problema sa vizuelnom obradom, ali to je povezano s poteškoćama u rješavanju složenih prostornih odnosa, a ne sa percepcijom dubine per se.
Nervni sistem
Zbog nedostatka više genskih alela, vide se mnogi efekti na mozak, uključujući abnormalnosti u cerebelumu, desnom parijetalnom režnju i lijevoj frontalnoj korteksnoj regiji. Ovaj obrazac je u skladu sa vizuelno-prostornim poteškoćama i problemima s vremenom ponašanja koji se često mogu vidjeti u WS.
Frontalno-cerebelarni putevi, uključeni u mjerenje vremena ponašanja, često su abnormalno razvijeni, što može biti povezano s njihovim deficitima u koordinaciji i izvršavanju finih motornih zadataka kao što su crtanje i pisanje. Osim toga, ljudi sa WS često pokazuju velike motorine poteškoće, uključujući poteškoće pri hodanju nadolje, preaktivne motorne reflekse (hiperrefleksija) i hiperaktivne, nevoljne pokrete očiju (nistagmus).
Williamsov sindrom je također vrijedan pažnje po ispoljavanju abnormalnosti u parijetalno-dorzalnim područjima neokorteksa, ali ne i ventralnim područjima. Parijetalno-dorzalno područje bavi se vizualnom obradom koja podržava vizualno-prostornu analizu okoline, dok je ventralno povezano sa semantičkim prepoznavanjem vizualnih podražaja i prepoznavanjem lica. Stoga su ljudi s WS često u stanju vizualno identificirati i prepoznati cijele objekte i nazivati ih imenom, ali se bore s vizualno-prostornom konstrukcijom (vidjeti objekt kao sastavljen od mnogo manjih dijelova i rekreirati ga) i orijentirati se u prostoru.
Ljudi sa WS-om su često ljubazni i hiperrazgovorljivi, pokazujući smanjenu sposobnost inhibicije koja proizlazi iz dorzalno-frontalnog deficita. Neka istraživanja sugeriraju da amigdala osobe s Williamsovim sindromom ima veći volumen od prosječne osobe (iako je manja od prosjeka u djetinjstvu).
Općenito, studije neurosnimanja pokazuju da ljudi sa WS imaju smanjenu reaktivnost amigdale kao odgovor na društveno zastrašujuće stimuluse (kao što su lica koja ne odobravaju), ali pokazuju hiperreaktivnost u amigdali kada im se prikažu stimulansi nesocijalnog straha (kao što su zastrašujuće životinje). Ovo može djelimično objasniti očigledan odsustvo društvene inhibicije uočene kod ljudi sa sindromom, kao i prevalenciju anksioznih simptoma. Također, neki dokazi ukazuju da ljudi sa WS pokazuju hiperaktivnost amigdala kada gledaju razdragane izraze lica. Oni su pričljivi i željni da udovolje, što ukazuje na „koktelsku ličnost“.
Povećani volumen i aktivacija lijevog slušnog korteksa uočeni su kod osoba sa WS, što je protumačeno kao neuronska korelacija sklonosti ritmu i muzici. Slične veličine slušnog korteksa ranije su prijavljivane samo kod profesionalnih muzičara.
Uzroci
Williamsov sindrom je sindrom mikrodelecije uzrokovan spontanim delecijama genetičkog materijala iz regije q11.23 jednog iz para hromosoma 7, tako da je osoba hemizigot za te gene. Deletirana regija uključuje više od 25 gena, a hemizigotnost za ove gene vjerovatno doprinosi karakterističnim oznakama ovog sindroma. CLIP2, ELN, GTF2I, GTF2IRD1 i LIMK1  su među genima koji se tipski deletiraju sa jednog hromosoma 7 kod osoba sa WS. Ova hemizigotnost za "ELN" gen, koji kodira protein elastin, povezana je sa abnormalnostima vezivnog tkiva i kardiovaskularnim bolestima (posebno suprazalisničkom aortnom stenozom i suprazalisničkom plućnom stenozom) nalazi se kod mnogih ljudi sa ovim sindromom. Nedovoljna opskrba elastinom također može biti uzrok punih obraza, grubog ili promuklog glasa, hernija i divertikula mokraćne bešike, koji se često nalaze kod osoba sa Williamsovim sindromom. Hemizigotnost kod LIMK1, GTF2I, GTF2IRD1 i možda drugih gena može pomoći da se objasne karakteristične poteškoće sa vizuelno-prostornim zadacima. Osim toga, neki dokazi pokazuju da hemizigotnost u nekoliko od ovih gena, uključujući CLIP2, može doprinijeti jedinstvenim karakteristikama ponašanja, teškoćama u učenju i drugim kognitivnim poteškoćama uočenim u WS.
Dijagnoza
Prema Udruženju za Williamsov sindrom, njegova dijagnoza počinje prepoznavanjem fizičkih simptoma i markera, nakon čega slijedi potvrdni genetički test. Fizički znakovi koji često ukazuju na sumnju na WS uključuju natečenost oko očiju, dugačak filtrum i zvjezdasti uzorak u šarenici. Fiziološki simptomi koji često doprinose dijagnozi WS-a su kardiovaskularni problemi, posebno aortna ili plućna stenoza i poremećaj hranjenja kod novorođenčadi. Zastoji u razvoju često se uzimaju i kao početni znak sindroma.
Ako ljekar posumnja na WS, dijagnoza se potvrđuje korišćenjem jednog od dva moguća genetička testa: analiza mikrosekvenci ili test fluorescentne in situ hibridizacija, koji ispituje hromosom 7 i postojanje dve kopije gena za elastin. Budući da kod 98–99% osoba sa WS nedostaje polovina 7q11.23 regije hromosoma 7, gdje se nalazi gen za elastin, prisustvo samo jedne kopije gena je jak znak WS. Ovaj potvrdni genetički test validiran je u epidemiološkim studijama i pokazao se efikasnijim metodom identifikacije WS od prethodnih metoda, koji su se često oslanjali na prisustvo kardiovaskularnih problema i crte lica (koje, iako su uobičajene, nisu uvijek prisutne).
Oslanjanje na crte lica za identifikaciju WS-a može uzrokovati pogrešnu dijagnozu stanja. Među pouzdanijim karakteristikama koje upućuju na WS su urođena srčana bolest, periorbitna punoća ("natečene" oči) i prisustvo dugog, glatkog filtruma. Manje pouzdani znaci sindroma uključuju antvertirane nozdrve, široka usta i izduženi vrat. Čak i uz značajno kliničko iskustvo, teško je pouzdano identificirati Williamsov sindrom samo na osnovu crta lica.
Liječenje
Nije pronađen lijek za Williamsov sindrom. Predloženi tretmani uključuju izbjegavanje dodatnog unosa kalcija i vitamina D i liječenje visokog nivoa kalcija u krvi. Suženje krvnih sudova može biti značajan zdravstveni problem i liječi se na individualnoj osnovi. Fizikalna terapija pomaže pacijentima sa ukočenošću zglobova i niskim tonusom mišića. Razvojna i logopedska terapija također može pomoći djeci i povećati uspjeh njihovih društvenih interakcija. Ostali tretmani su zasnovani na specifičnim simptomima pacijenta.
Američka akademija za pedijatriju preporučuje godišnje kardiološke evaluacije za osobe sa WS. Ostale preporučene procjene uključuju oftalmološke procjene, pregled ingvinalnu kilu, objektivnu procjenu sluha, mjerenje krvnog pritiska, procjenu razvoja i rasta, ortopedske procjene zglobova i mišićnog tonusa, te stalne procjene hranjenja i ishrane za kontrolu zatvora i mokrenja probleme.
Bihevioralni tretmani su se pokazali efikasnim. Što se tiče društvenih vještina, može biti efikasno kanalisati njihovu prirodu podučavanjem osnovnih vještina. Neki od njih su prikladan način da se nekome priđe, kako i kada se družiti u okruženjima kao što su škola ili radno mjesto, te upozorenje na znakove i opasnosti eksploatacije. Zbog straha da pokazuju kognitivno-bihevioralne pristupe, kao što je terapija, oni su preporučeni tretmani. Jedan od aspekata na koji treba biti oprezan s ovim pristupom je osigurati da šarmantna priroda pacijenata ne prikrije nikakva temeljna osjećanja. .
Epidemiologija
Historijski se procjenjuje da se Williamsov sindrom javlja kod otprilike jednog od svakih 20.000 živorođenih, ali novije epidemiološke studije su postavile stopu pojavljivanja na blizu 1/7.500 živorođenih, što je znatno veća prevalencija. Kako sve veći dokazi sugeriraju da je WS češći nego što je prvobitno navedeno (oko 6% svih nasljednih slučajeva smetnji u razvoju), istraživači su počeli teoretizirati nedovoljnu dijagnozu ovog sindroma u prošlosti. Jedan od teoretiziranih razloga za povećanje epidemioloških procjena je da značajnoj manjini osoba s genetičkim markerima WS sindroma nedostaju karakteristične crte lica ili smanjena inteligencija koja se smatra dijagnostičkim znakom sindroma i često se ne prepoznaju odmah da imaju sindrom.
Val McDermid
mini|desno|170p|Val McDermid Val McDermid (rođena 4. juna 1955. godine) je škotski pisac kriminalističkih romana. Imala je lezbejskih sklonosti.
McDermid dolazi iz Kirkcaldyja. Obrazovala se na St Hilda koledžu na Oxfordu, gdje je bila prvi student iz državne škole u Škotskoj. Tamo je postala predjednik JCR-a. Nakon maturiranja, postala je novinar, te je imala uspjeha u dramatici. Međutim, njen prvi uspjeh kao picac, sa Report for Murder: The First Lindsay Gordon Mystery, desio se tek 1987. godine.
Njeni najpoznatiji likovi su novinarka lezbejskih sklonosti, Lindsey Gordan, te privatni detektiv, Kate Brannigan. Njene knjige najčešće dolaze u tri dijela: prvi dio je sa Lindsay Gordon, a zatim dio sa Kate Brannigan. 1997. godine počele su serije sa Tony Hill i Carol Jordan u knjizi The Wire in the Blood.
Objevljenje knjige
misterije Lindsay Gordon:<ul> <li> Report for Murder: The First Lindsay Gordon Mystery <li> Common Murder: The Second Lindsay Gordon Mystery <li> Deadline for Murder: The Third Lindsay Gordon Mystery <li> Conferences are Murder:The Fourth Lindsay Gordon Mystery <li> Booked for Murder: The Fifth Lindsay Gordon Mystery <li> Hostage to Murder: The Sixth Lindsay Gordon Mystery </ul>
Misterije Kate Brannigan:<ul> <li> Dead Beat (1992) <li> Kick Back (1993) <li> Crack Down (1994) <li> Clean Break (1995) <li> Blue Genes (1996) <li> Star Struck (1998)</ul>
Romani sa Tony Hillom i Carol Jordan:<ul> <li> The Mermaids Singing (1995) <li> The Wire in the Blood (1997) <li> The Last Temptation (2002) <li> The Torment of Others ([[2004gg) </ul>
Romani sa Standaloneom:<ul> <li> A Place of Execution <li> Killing The Shadows <li> The Distant Echo
Biokovo (Foča, RS)
Biokovo je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
1003.
Godina 1003. (MIII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 1003. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Underclass Hero
Underclass Hero je album kanadske rock grupe Sum 41. Radi se o petom studijskom albumu i prvom album bez gitariste Davea Baksha. Album će biti izdat 24. jula 2007.
1005.
Godina 1005. (MV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 1005. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Bazik
Bazik je naseljeno mjesto u općini Domaljevac-Šamac, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Zapadno od Bazika nalazi se naselje Grebnice, a istočno naselje Domaljevac. Bazik je smješten na krajnjem sjeveru Bosne i Hercegovine, neposredno uz rijeku Savu. Naselje se prostire uz autocestu Orašje - Bosanski Šamac.
Historija tehnologije
Historija tehnologije je historija izuma i alata, i slična je na mnogo načina sa historijom čovječanstva. Prethodno znanje je omogućilo ljudima da izume nove stvari, i, obratno, mnoga naučna dostignuća su postala moguća uz pomoć tehnologija koje pomažu čovječanstvu da putuje na mjesta na koja ranije nije moglo, kao i da istražuje prirodu univerzuma detaljnije nego što nam to omogućavaju naša priroda čula. Tehnička djela ljudskih ruku su proizvodi ekonomije, snaga ekonomskog rasta, i veliki dio svakodnevnog života.
Tehnološke inovacije utiču, i same su pod uticajem, kulturnih tradicija društva. One su također način da se razvije i projektuje vojna sila.
Mjerenje tehnološkog progresa
Mnogi sociolozi i antropolozi su napravili socijalne teorije koje imaju za temu socijalni i kulturni razvoj. Neki, poput Lewis H. Morgan, Leslie White, i Gerhard Lenski, označavaju tehnološki progres kao osnovni faktor koji vodi razvoj ljudske civilizacije. Morganov koncept od tri glavne faze socijalne evolucije (divljaštvo, barbarizam, i civilizacija) može biti označen tehnološkim prekretnicama, kao što su: vatra, luk, kao i grnčarija, pripitomljavanje životinja, poljoprivreda, obrada metala - u vrijeme barbarizma, i abeceda i pisanje u eri civilizacije.
IC 1968
IC 1968 (također poznat kao ESO 200-43 i PGC 13236) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 521 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 0,50 (76 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. oktobra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2069
NGC 2069 (također poznat kao ESO 57-EN7) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 3. augusta 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Guido Guerrini
Guido Guerrini (rođen 12. januara 1976 u Arezzu, Italija) je prva osoba koja je putovala iz Evrope do Kine autom koji ide uz pomoć zemnog gasa.
Iz 2010, Guerrini prisustvuje u FIA Alternativni kup energicara, koristeči ponovo auto na zemni gas, i 3.je mjesto u poretsku svjetskog prvenstva.
NGC 6500
NGC 6500 (također poznat kao IRAS 17537+1820, MCG 3-46-3, PGC 61123 i UGC 11048) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 138 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 2,20 (88 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. juna 1799. godine.
NGC 3553
NGC 3553 (također poznat kao MCG 5-27-4 i PGC 33933) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 449 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,40 (52 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 13. marta 1885. godine.
NGC 6500
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3553
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Edward Gibbon
Edward Gibbon (fonol. Eduard Gibon; Putney kod Londona, 27. april 1737 - London, 16. januar 1794) je britanski historičar i pisac.
Edward Gibbon je bio naklonjen umjetničkom doživljavanju historije. Bio je sjajan stilist i veoma je utjecao na razvoj bizantologije. Njegovo znamenito djelo je Opadanje i propast Rimskog carstva, objavljeno u 6 svezaka u periodu 1776-1788. U njemu predlaže da je kršćanstvo bilo osnovni uzrok propasti Rimskog carstva. Zbog toga je bio kritikovan. E. Gibbon je često putovao. Inspiraciju za svoje djelo dobio je nakon posjete Rimu 1764. Njegova knjiga još uvijek predstavlja remek-djelo historiografije.
NGC 5066
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Atletika na Olimpijskim igrama 2016 – troskok (žene)
Takmičenja u troskoku za žene na OI 2016. u Rio de Janeiru održana su 13. i 14. augusta.
IC 278
IC 278 (također poznat kao MCG 6-7-32, PGC 11414 i UGC 2481) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 226 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 1,10 (72 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Sherbourne Wesley Burnham 12. septembra 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Atletika na Olimpijskim igrama 2016 – troskok (žene)
Rekordi
Svjetski i olimpijski rekord u ovoj disciplini prije OI 2016. prikazani su u tabeli ispod.
Raspored takmičenja
Sva vremena su po Brazilijskom vremenu (UTC-3).
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2018 – 7,5 km
Utrka u biatlonu u sprintu na 7,5 km na ZOI 2018. održana je 10. februara 2018. u biatlonskom kompleksu Alpensia u skijaškom centru - km udaljenom od Pjongčanga.
Pravila takmičenja
Sprint je disciplina u biatlonu, koja se za žene održava na kružnoj stazi od 7,5 kilometara. Trče se 3 kruga po 2,5 km. Takmičarke počinju trku pojedinačno u vremenskim razmacima (obično 30 sekundi). U toku trke gađa se dva puta: poslije prvog kruga iz ležećeg, a poslije drugog iz stojećeg položaja, ukupno 10 meta. Svaki promašaj donosi kazneni krug trčanja od 150 metara. Prvih 60 prvoplasiranih na kraju takmičenja plasiraju se za disciplinu potjera.
Rezultati
Start utrke bio je u 20:15.
Consolidated PBY Catalina
Consolidated PBY Catalina je avion pravljen za potrebe US Navy (američka mornarica) kao izviđač sa amfibijskim mogućnostima (slijetanje i poletanje na kopnu i vodi) i odgovor je firme Consolidated na raspis Navy-a iz 1933 godine.
Krila ovog aviona su podignuta na nosačima iznad brodskog trupa i na njima se nalaze dva zvjezdasta motora koji su tako zaštićeni od prskanja vode u otvore za hlađenje. Prvi prototip je poletjeo 19. maja 1936 i već malo kasnije dolazi u sastav mornaričke zračne jedinice VP-11F. U novembru 1939 godine izlazi model PBY-5A koji pored brodskog trupa ima i točkove za slijetanje na tvrdom terenu. Ova varijanta budi interes i SSSR te britanskih zračnih snaga, tako da se po licenci pravi i u ovim zemljama u kojima se od 1941 uključuje u borbu protiv njemačkih podmornica. U Engleskoj je napravljeno oko 700 a u SSSR-u oko 1000 komada. Kanada, koja je učestvovala u razvijanju projekta, također dobija licencu.
Poslije rata, Catalina leti u više oružanih snaga kao izviđački avion a Jugoslavija je imala 26 komada ruske proizvodnje. Poneki avioni ovog tipa još danas lete i koriste se kao izletni avioni za turiste (naprimjer na Maliju i Maledivima)
Jusuf-pašina "Kuršumlija" džamija
Jusuf-pašina (Kuršumlija) džamija se nalazi u Maglaju u Bosni i Hercegovini. Izgrađena je 1560. godine.
Gradnja
Džamiju je izgradio Ali-paša Kalauz, koji je na carskom dvoru imao titulu beglerbega. U Budimu je pašovao 1578. a u Bosni 1584. Kasnije je imenovan vezirom i pozvan u Carigrad, oženio udovicu Sokolovića Ismihan sultaniju. Kad je ova umrla, po drugi put je imenovan u Budimu, gdje je umro 1586. Njegova džamija poznata je u narodu pod imenom Kuršumlija, jer je pokrivena olovom. Nalazi se u središtu starog Maglaja, koji je do danas sačuvao svoje istočnjačko obilježje. Kako piše Ćiro Truhelka:
Arhitektura
Džamija je četvrtastog oblika, pokrivena visokim kubetom, a pred njom je prostran trijem s tankim kamenim stupovima, koji nose svodovlje arkada i manjih kupola, što pokrivaju trijem. Sazidana je od vrlo pomno otesanih kamenica. Zanimljivija od same džamije je munara s prekrasnim vijencem stalaktita, koji nosešerefe, s koje mujezin zove muslimane na namaz. Tu munaru pokrio je šiljati olovni krov.
Proporcije te munare tako su skladne i vitke, kakve se rijetko nalaze u Bosni, a ornamentalni motivi stalaktita i ograde na šerefi spadaju među najbolje proizvode orijentalne skulpture. Hamdija Kreševljaković pišući o Aladži džamiji u Foči, kaže:
Po svemu je slična Ali-pašinoj džamiji u Sarajevu, ali je od ove nešto većih dimenzija: unutarnji prostor iznosi 12,55 x 12,55, a debljina zidova 1,15m. Od poda do tjemena kupole ima 22m. desno|mini|250px|Glavni dijelovi osmanskih džamija
Po veličini ona je jedna od najvećih bosansko-hercegovačkih jedno-prostornih potkupolnih džamija, a po načinu obrade kamena i zidanju Kuršumlija se ubraja među najvrjednije. Molitveni prostor, pod glavnom kupolom zbog uspjelih proporcija izgleda mnogo prostraniji nego što je ustvari. Trijem "sofe", je po načinu konstruiranja lukova jedinstven u Bosni i Hercegovini. Centralni su lukovi podignuti znatno iznad kapitela, na povišenu podnicu, što je lukovima dalo izrazitu dinamičnost. Sofe Kuršumlije džamije u Maglaju u odnosu na sve druge sofe bosanskohercegovačkih potkupolnih džamija imaju najveću arhitektonsku vrijednost i predstavljaju zasebno umjetničko djelo. Vrijeme njenog nastajanja vremenski se poklapa s djelovanjem škole mimara Sinana, koja nosi obilježje klasičnog stila osmanske arhitekture. Nema sumnje da je neko od Sinanovih učenika bio neimar ove džamije. Arhitektura džamije kao i umjetnosti koje ona sabire u svom svetom prostoru izražava nadmoćnu misao po kojoj "su prostori za molitvu, rad, obrazovanje, kulturne aktivnosti, harmonično međusobno povezane i integrirane u jednu cjelinu."
Centralni tip džamije je Kaba. Glavna tema je kupolna džamija pravougaone osnove što bitno izražava odnos Zemlje i neba, mnoštva i jednosti, ona uvijek ima simbolično značenje. Temeljno obilježje ovih djela je njihova iznimna jezgrovitost i očitovanje osjećaja jedinstva, zadivljujući sklad i odvažnost. Ma koliki stvarno bio uticaj konstruktivnog sistema Aje Sofije na umjetnost džamije on, očito, ničim nije mogao dovesti u pitanje fundamentalni duhovno-religijski, kulturni i estetsko-umjetnički značaj islama u oblikovanju osmanskog arhitektonskog stilskog izraza. Primjer osmanske džamije, također, nedvojbeno pokazuje da Islam od drugih umjetnosti uzima samo ono što odgovara njegovoj monoteističkoj naravi. Nikako se nije moglo dogoditi, kao npr. u slučaju kršćanstva, da u svoju sakralnu umjetnost preuzme ikonu ili skulpturu, ma koliki bili njihovi umjetnički dosezi. Imajući rečeno na umu nije se teško složiti sa tvrdnjom da "ni najlošiji poznavalac arhitektonskih stilova neće zamijeniti vizantijsku građevinu sa turskom, ni tursku sa vizantijskom." Kuršumlija je također, građena po osnovnim principima u kojima je osnova kvadrat, oktogon i krug, također se osjeti sklad enterijera i eksterijera.
Natpis na ulazu
lijevo|mini|250px|Natpis sa ulaza u "Kuršumliju džamiju".
Na kamenoj ploči, veličine 55 x 70 cm, uzidanoj nad ulazom u džamiju, isklesan je ovaj natpis u prozi na arapskom jeziku. Pismo: obični nesh.
Autor hronograma je godinu obnove džamije izrazio samo u ebdžedu, u četiri sljedeća slova: g-1000 + r-200+ f-80+ d-4, a čija brojna vrijednost iznosi 1284. Prema tome je Kuršumlija obnovljena hidžretske 1284. godine, što odgovara 1867./68. godini.
Opis objekta
lijevo|mini|300px|Slobodne zidne površine sa dva reda prozora
Dijelovi čeone fasade su dekorisane i oslikavane, samim tim u određenim historijskim periodima malterisani i krečeni (pripremani za dekorisanje). Kod Kuršumlije treba istaći usklađeni odnos glavnih dijelova, visinsku izduženost volumena, gdje se dobija utisak piramidalnog stepenovanja ka centralnoj kupoli. Prozorski otvori u prizemnoj zoni imaju pravougaoni oblik sa zastakljenom lunetom, bez dekoracija (izuzev prozorskih otvora na trijemu sa lunetom iznad otvora, koje su izrađene od kamenih ploča, koje su kasnije dekorisane). U pravougaonom prozoru, prozorska klupica, doprozornici i nadprozornici, izrađeni su od precizno obrađenog kamena sa profilacijama. Ostali prozori, uključujući i one u tamburu, završavaju se prelomljenim lukom. Unutrašnjost džamije, posebno odlikuje, od kamena izrađeni mihrab, minber i mahfil, koji djeluju kao mobilijar a ne kao čvrsti sastavni dio unutrašnje arhitekture. Umjetnička vrijednost ove kompozicije izvana i unutra proizilazi iz njene jasnoće, jednostavnosti, osjećanja mjere, iskrenosti i proporcijskih vrijednosti. Vrijednost ove kompozicije ostala bi ista i kad bi joj uklonili svu dekoraciju. Prvobitna unutrašnja dekoracija nije sačuvana. Kako je poznato džamija je renovirana kada je sultan Abdul-Aziz dao sredstva da se obnovi džamija, kako stoji na tarihu iznad ulaznih vrata, kako bi dobra djela brisala hrđava. Drugi dio dekoracije ostaci su ranog Austro-ugarskog perioda. Najnovija istraživanja koja se rade u 2008. godini otkrila su postojanje četvrtog sloja za koji se nije znalo.
Minber
mini|desno|150px|Mimber "Kuršumlije džamije Dio je mobilijara u enterijeru ovog objekta i kao što je to uobičajeno, u najvećoj mjeri izrađen je od kamena. Čine ga elementi: portal sa stepeništem, kamena ograda i gornji piramidalni dio koji nose četiri stuba. Bočna strana mimbera sadrži slikane, rijetko koncipirane dekoracije, čiji motivi još više ističu geometrijske oblike; kao što su trokuti, pravougaonici, lukovi i drugo. Nešto je drugačije sa kamenim završetkom kamene ograde koja prati stepenište jer je njena centralna zona friz koji sadrži gusto isprepletenu ornamentiku sa zvjezdastim i poligonalnim motivima. Prisutne su boje: svijetlosiva-oker, tamnosiva, boja zlata i druge. Sondažna ispitivanja dala su određene rezultate koji ukazuju na prisustvo starijeg bojenog sloja na skoro svim pozicijama mimbera ali nisu otkrili tragove prvom bojenom sloju.
Mihrab
lijevo|mini|150px|Faza renoviranja mihraba "Kuršumlije džamije u Maglaju (januar, 2009)
Mihrab posjeduje izvanrednu kamenu plastiku sa bogato profilisanim okvirima. Cjelokupne površine mihraba su dekorisane, slikarski obrađene, osim niše koja je premazana na način koji možemo opisati kao molerski rad. Stalaktiti dekorisani u svijetlosivom tonu, oivičeni bojom zlata. Uglovi lijevo i desno od stalaktita u predstavama stilizovanih biljnih i geometrijskih motiva. Plitkoreljefna kamena plastika sa prepletenim geometrijskim motivima, kružnih i poligonalnih oblika također je u svijetlosivom tonu i boji zlata. Krajnje pozicije mihraba u vidu vertikalnog friza izvedene su, odnosno dekorisane motivima stilizovane pretežno floralne ornamentike (boje: oker, smeđa, svjetlosiva i crna).
Ako postoje pozicije na mihrabu koje su autentične, onda bi to mogli biti uokvirena kriškasta polja u okviru stalaktita sa centralnim reljefnim dijelom u obliku romba. Ovdje se radi o slikanoj dekoraciji, tačnije pozlati na polimentu (mikstion i šelak).
Munara
desno|mini|150px|Munara "Kuršumlije" džamije u Maglaju Jedan od najzanimljivijih dijelova džamije je munara s prekrasnim vijencem stalaktita, koji nose šerefe, s koje mujezin zove muslimane na namaz. Hamdija Kreševljaković navodi: Tu munaru pokrio je šiljati olovni krov. Proporcije te munare tako su skladne i vitke, kakve se rijetko nalaze u Bosni, a ornamentalni motivi stalaktita i ograde na šerefi spadaju među najbolje proizvode orijentalne skulpture. Okrugla munara izraz je turskog stila gradnje munare. Ova munara jedna je od najljepših u Bosni i Hercegovini.
Prve restauracije
Popravak Kuršumlije u 1867. godini bi mogao biti drugi popravak, jer je vrlo vjerovatno jedan, uslijedio nakon demoliranja džamije od strane Savojskog 1697. godine. Prema do danas sačuvanom predanju, nad ulazom u Kuršumliju nekada stajaše zlatna ploča sa natpisom (svakako sa pozlaćenim slovima), koju su Eugenovi vojnici odnijeli sa sobom kao ratni trofej. Iz tariha iznad ulaznih vrata, iznutra, stoji da je bio «tamir» - popravak džamije i u 1318. po H., odnosno u godini 1900-02. i to bi bio treći po redu. Četvrti je počeo 1972. godine. Džamija Kuršumlija je bila 1900. godine farbana. Godine 1902. vjetar je iznad šerefa prelomio munaru, koja je nanovo sazidana i postavljen alem.
Također se pripovijeda da je bivši općinski načelnik, kao član Vakufskog sabora Mustajbeg Uzeirbegović, ofarbao iznutra ovu džamiju o svom trošku. Za vrijeme austro-ugarske uprave, kada je ovdje služio u svojstvu kotarskog predstojnika baron Berns, džamija je iznutra sva ofarbana na trošak ondašnje Zemaljske vlade za BiH. Za vrijeme službovanja u Maglaju kotarskog predstojnika, Jula, nabavljen je za ovu džamiju i jedan ogroman ćilim. Govori se da je to darovala ili Zemaljska vlada BiH, ili možda ondašnji poglavar Barun Apel. Za vrijeme austro-ugarske uprave, a prije Prvog svjetskog rata, također je dio krova s južne strane popravljan. Dekor džamije potječe iz zadnjih dana osmanlijske uprave u Bosni. U džamiji se nalaze i četiri kaligrafski izvedene levhe, a na jednoj od njih je potpis kaligrafa Abdulaha Hindli, nakšibendije Halidije, iz 1316. (1898.) godine. U džamiji se čuva i devet bakrenih čiraka sa zapisima, od kojih je njih osam datirano s 1318. (1900.) godinom, a zavještali su ih:
U Kuršumliji ima (odnosno bilo je) i nekoliko orijentalnih rukopisa među kojima i jedan tursko-bosanski rječnik i veća zbirka fetvi pisanih na uobičajeni način na komadima papira.
Restauracija 2008-09
desno|mini|300px|Džamija "Kuršumlija u maglaju 1993. godine. Oštećena granatiranjem [[Vojska Republike Srpske|Vojske Republike Srpske]] Jusuf-pašina džamije je pretrpjela izrazito teška oštećenja u granatiranju Maglaja 1992-95. Minaret je bio srušen do šerefe, kupola sa probojnim rupama, istovjetna i slična oštećenja na kupolicama trijema i fasadama. U nadležnosti Republičkog zavoda BiH, vršeni su konzervatorsko-restauratorski radovi (1996-99.) Tada je izvršena sanacija kupolica trijema, velika kupola (uključujući i krovni pokrivač), rekonstrukcija "kace" munare sa šerefom i podšerefom, zamjena ugaonog stuba trijema. Posebne zasluge za realizaciju ovog projekta ima Švedske humanitarna organizacija "SIDA", koja je donirala oko milion Konvertibilnih maraka
Restauracijom u 2008. godini je utvrđeno sljedeće:
The Haunted
The Haunted je švedski heavy metal bend iz Göteborga, čija je muzika kombinacija thrash, groove i melodic death metala.
Jusuf-pašina "Kuršumlija" džamija
Restauracija 2008-09
KAMEN
Najviše upotrebljavani materijal na ovom objektu je kamen. Fasade su u potpunosti urađene od kamena, minaret, najveći dio arhitektonske plastike enterijera i eksterijera, mihrab, mimber, mahvil. Najviše je zastupljen pješčar, manje krečnjak. U krečnjaku su izvođeni detalji koje je trebalo glačati jer pješčar ne posjeduje takve odlike. Kuršumlija se zidala od domaćeg kamena krečnjaka koji ima crvenkastu i zelenkastu boju zavisno koje je žile. Kamen je vađen sa što veće dubine kako bi imao što bolje karakteristike. U dnu je spajan pomoću olova a u vrhu pomoću drvenih greda koje su imale funkciju da u početku drže kamene blokove dok se gradi i prilikom sleganja.
desno|mini|250px|Način vezivanja kamenih blokova na Kuršumliji (usijecali su se i bušili kanali, a zatim se u njih izlijevalo olovo)
MALTERNI SLOJEVI
Ukupno je registrirano pet malternih slojeva.
Peti malterni sloj
Prisutan na zidovima trijema i nekim pozicijama u enterijeru objekta. Malter potiče iz perioda sanacije sedamdesetih godina prošlog vijeka (1972-74.). Cementni malter (produžni cementno-krečni malter). Malter nema bojenu materiju.
Četvrti malterni sloj
Malter koji je nanošen prilikom intervencija u austro-ugarskom periodu (1900.-1902.), krečni malter-tri dijela pijeska i 1 kreča. Malter ima bojenu materiju postojeći bojeni sloj.
Drugi malterni sloj
Pripada periodu obnove poslije 1697. godine. Dominantno krečni malter.
Prvi malterni sloj
Autentični malterni sloj, dominantno krečnog sastava. Pripada periodu gradnje džamije (1560.) Prilikom restauracije 2008. godine malterisanje je rađeno na način kako se radilo u prvom sloju, tj. vremenu gradnje džamije. Unutrašnjost džamije je malterisana grubom i finom maltom.
OTKRIVENI BOJENI SLOJEVI Istraživački radovi su potvrdili postojanje četiri bojena sloja koja se mogu pratiti na skoro cjelokupnim površinama ovog objekta. Na pojedinim pozicijama konstatovana je bojena materija ili nanos u više od 4 sloja, ali se radi samo o lokalnim intervencijama, pa se to ne može uzeti kao sloj.
Četvrti bojeni sloj Potiče iz austro-ugarskog perioda (1900-02.) Radi se o slikarstvu koje ima solidnu umjetničku vrijednost. To su slikarske kompozicije koje podržavaju klasičnu osmansku dekorativnu umjetnost. Dominira kombinatorika različitih floralnih i geometrijskih motiva. Kada je u pitanju tonalitet slikanih partija mogu se prepoznati i autori koji su očigledno imali više iskustva u dekoriranju crkava, dvoraca i palača.Slobodne zidne površine u ovom sloju dekorisane su na način imitacije keramike-fajanse i predstavljaju mnogo lošiji dio ovog slikarstva. Nešto bolje je uspjela imitacija kamena u prizemnim zonama. Kaligrafski radovi također zaostaju u poređenju sa slikanim partijama klasične arabeske i drugih motiva ovog sloja.
Drugi bojeni sloj
Datira najvjerovatnije iz perioda obnove džamije 1697. godine (nakon upada vojvode Savojskog). Sondažna ispitivanja su pokazala da je slikar u ovom slučaju koristio sačuvane kompozicije ili dijelove prvobitnog sloja, te da ga je u najvećoj mjeri oponašao (tamo gdje je to bilo moguće), ali je očigledno da nije uspio ponoviti, kvalitete prvobitnog autentičnog sloja. Najveće otkrivene sonde ovog sloja su na tjemenu glavne kupole, slobodnim zidnim plohama i kupolama trijema.
Prvi bojeni sloj Najviše registriran na slobodnim zidnim plohama (južni zid), te na tjemenu glavne kupole i kalotama. Datira iz perioda negdje oko 1560. godine. Kompozicije su to klasičnog osmanskog slikarstva karakteristični za ovaj period. Naglasak nije samo na boji već i na liniji. Slikarski sloj rađen je direktno na malteru ili kamenu. Nažalost od svih boja koje su korištene, jedino se dobro očuvala crvena (turska crvena). Ostale boje možemo prepoznati samo u tragovima (plava, crna, umbra). Ovom sloju pripada najvjerovatnije i pozlata na stalaktitima niše mihraba.
Od 28. januara 2011. džamija Kuršumlija je zatvorena radi kompletnih radova obnove unutrašnjeg i vanjskog dijela sa okolinom i vraćanjem prvobitne kaligrafije. Kompletni radovi su donacija Turske vlade. Predviđeni rok radova je 300 dana.
Centronics
Cetronics je ime za paralelni međusklop koji se pojavio na tržištu u 1970-tim godinama i bio izuzetno popularan za spajanje računara sa pisačem prije pojave USB-a. Ovaj međusklop je dobio ime po američkom proizvođaču igličnih pisača Centronics iz Hudsona (New Hampshire) koja ga je razvila. Centronics je započeo kao odjel Wang Laboratories.
Centronics je dugo bio kvazi standard i tek 1994. IEEE je ratificirao ovaj međusklop koji je kasnije dobio ime IEEE 1284, no kolokvijalno Centronics je bilo popularnije ime što je bio rezultat kasne ratifikacije.
Arheološki leksikon Bosne i Hercegovine
Arheološki leksikon Bosne i Hercegovine (AL BiH) predstavlja sumu enciklopedijskog znanja o arheološkim lokalitetima na području Bosne i Hercegovine. AL BiH je sedmotomno izdanje Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine izašlo u Sarajevu 1988. Leksikon je organiziran u tri toma. Ona su posvećena arheološkim lokalitetima sa područja Bosne i Hercegovine, od najstarijih vremena pa sve do kraja srednjeg vijeka. Zajedno sa općim dijelom i popisom lokaliteta, Leksikon sadrži i tematske karte svih 25 regija.
Bosna i Hercegovina podijeljena je u 25 regija. Podjela je zasnovana na općine koje su postojale u okviru SRBiH:
Pavao Anđelić
Pavao Anđelić (1920–1985) bio je bosanskohercegovački pravnik, arheolog i historičar. Bavio se historijom srednjovjekovne Bosne, naročito razvijenim srednjim vijekom.
Klinijevski pokret
Klinijevski pokret je dobio ime prema samostanu Klini (Cluny), osnovanog 910. godine. Samostan Klini nikad nije dobivao zemlju za feudalnu službu, osim u slučaju kada je Vilijem darovao jedno manje imanje, kada je i osnovan samostan za spas duša u svojoj porodici, te svi darovi koji su bili upućeni prema njemu morali su biti dobrovoljni. Prema Benediktinskom pravilu, svi monasi su morali raditi u polju (jer su vjerovali da je besposlica izvor zla), ali Klini je dobivao previše darova, tako da ovaj zakon se nije mogao efikasno sprovoditi. Umjesto toga, monasi u Kliniju su produžili trajanje crkvene službe. Također je bila još jedna izmjena pravila svetog Benedikta: Klini je imao samo jednog opata, dok su ostalim manasatirima upravljali priori. U suštini sve promjene koje su oni donijeli bile su u cilju poboljšanja monaškog života i njegovog ugleda. Ova pravila su se proširila jako brzo po čitavoj Francuskoj i Engleskoj, manje više kroz Italiju i Španiju. U Njemačkoj, Henrik III, car Svetog Rimskog Carstva, je potpomogao širenje Klinijevskog pokreta unutar granica. Čak je potpomagao i jačanje papstva. Prvi korak ka jačanju crkve je bio taj što su ukinuli svjetovno glasanje za izbor pape. Umjesto toga su postavili kolegijum kardinala koji je glasao za novog papu iz njihovog reda, a ovo pravilo se zadržalo do danas. Ovo je značilo da plemstvo neće imati skoro nikakav utjecaj na izbor pape. Henrik III vjerovatno nije shvatao koliki će ovo biti preokret, budući da je njemu odgovaralo da italijansko plemstvo nema utjecaj na izbor pape, a njegov nasljednik će otkriti ustvari koji je preokret ova reforma stvorila. Klinijevski pokret je izmijenio i biranje arhiepiskopa na taj način što je svaki episkop prvo morao dobiti palijum (traka sa četiri krsta na sebi). Episkopi su morali imati snažan razlog da ne dođu u Rim po njega, u suprotnom oni bi ovo dobijali od samog pape kroz svečanu ceremoniju. U toku Klinijevske Reforme, crkva je zabranila sveštenstvu da stupaju u brak, kao i simoniju (kupovanje crkvenih službi). Reformatori su shvatili da oni drže u šaci feudalce, budući da su jedini pismeni ljudi bili sveštenici. Zbog toga je ova reforma bila brza.
Pavao Anđelić
Biografija
Rođen u Sultićima kod Konjica. Završio franjevački gimnaziju u Visokom te studij prava u Zagrebu, studirao historiju u Sarajevu. Radio kao sudija, pa u Zavodu za zaštitu spomenika kulture u Sarajevu, a najviše u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu do penzije. Doktorirao u Beogradu. Dobio niz priznanja za naučni rad.
Istaknute rezultate napravio na polju arheologije srednjovjekovne Bosne, prije svega arheološkim istraživanjem stolnih mjesta bosanskih vladara na Bobovcu i u Kraljevoj Sutjesci, te na području Visokog. Značajne rezultate postigao u sfragistici (pečati), kulturnoj historiji i topografiji srednjovjekovne bosanske države. Objavio je veći broj naučnih radova, naročito u Glasniku Zemaljskog muzeja BiH, knjige o Konjicu, Pečatima, Bobovcu i Kraljevoj Sutjesci, a i značajne dijelove knjiga o kulturnoj historiji Bosne i Hercegovine, Visokom i župama. Učestvovao je na više naučnih skupova sa referatima. U Arheološkom leksikonu Bosne i Hercegovine (AL BiH) obradio je niz lokaliteta iz srednjovjekovne Bosne. Smatra se utemeljiteljem heraldičke nauke u Bosni i Hercegovini i jedan je od rijetkih koji se bavio izučavanjem srednjovjekovne bosanske heraldike.
Amar Osim
Amar Osim (Sarajevo, 18. juli 1967) je bosanskohercegovački bivši nogometaš i trenutni trener.
Igračka karijera
Osim je rođen i odrastao u Sarajevu gdje je i počeo svoju nogometnu karijeru u FK Željezničaru. Nakon igranja u mlađim kategorijama, 1986. godine počeo je igrati kao senior. Godine 1991. otišao je u Francusku gdje je igrao u klubovima Saint-Dié i Strasbourg. Nakon petogodišnje karijere u Francuskoj, vratio se u Bosnu i Hercegovinu gdje je odigrao još jednu sezonu za Željezničar prije što se oprostio od profesionalne igračke karijere.
Trenerska karijera
Nakon toga odlazi u Japan kao asistent svome ocu, Ivici Osimu, u JEF Unitedu, gdje nakon odlaska Ivice Osima postaje prvi trener. 2006. sa JEF Unitedom osvaja japanski liga kup.
Godine 2009. Osim ponovo postaje trener Željezničara sa kojim iste sezone, 2009/2010, osvaja Premijer ligu Bosne i Hercegovine. Nakon toga, osvaja još dva državna prvenstva u sezonama 2011/2012. i 2012/2013, te dva nova kupa 2011. i 2012. godine.