cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drvo (materijal)
Elastomehaničke
Drvo je viskozno-elastična sirovina, pa se njegove elastomehaničke osobine mijenjaju tokom vremena. Stoga trajanje opterećenja na njega mora uzeti u proračun kao jedna vrsta utjecaja vanjskih sila, kako statičkih tako i dinamičkih. Pored gustoće i smijera opterećenja na elastomehaničke osobine drveta utječe i njegova strutkura, historija rasta i vlažnost. Pri proračunima je važno znati da se gustoća i elastomehaničke osobine pojedinih vrsta drveta mogu znatno razlikovati sa prirodnom varijancom od 10 do 22%. Među svim koeficijentima čvrstoće, najveća vrijednost je kod otpornosti na izvlačenje drveta, dok je njegova čvrstoća pod pritiskom oko 50% od vrijednosti otpornosti na izvlačenje, a otpornost na zakretanje oko 10% od te vrijednosti. Naprimjer otpornost na izvlačenje kod običnog čelika (370 N/mm²; 7800 kg/m³) je oko pet do šest puta veća od drveta (~80 N/mm²; 450 kg/m³), ali je drvo oko 16 puta lakše od čelika. (Ovdje navedene vrijednosti koeficijenata čvrstoće odnose se na opterećenja uzduž vlakana). Iz svega navedenog, proizilazi da drvo ima vrlo pogodan odnos između čvrstoće i težine.
Optičke
Boja i struktura drveta u mnogim vidovima upotrebe je od estetskog značaja. Prevelika razgranatost i nepravilan raspored boja smatraju se greškama u drvetu. Osim toga, djelovanjem ultraljubičastog svjetla drvo polahko tamni. Tokom dužeg perioda izlaganja UV zracima, na drvetu se mogu primijetiti oštećenja na površini. Pri tome najčešće denaturira lignin i raspada se a u slučaju direktnog djelovanja atmosferskih prilika (padavina, kiše, snijega) on se ispira iz drveta. Nakon toga, površina drveta postaje prljavo-siva. Ukoliko je drvo zaštićeno od padavina, UV zraci postepeno daju drvetu blijedu srebreno-bijelu boju. Djelovanje sunčevog svjetla ograničeno je na površinu drveta. Ono se može ublažiti bojenjem drvene površine lakovima i bojama koje sadrže određene pigmente.
Zvučne
Brzina zvuka u drvetu, mjereno paralelno drvenim vlaknima, dostiže vrijednosti od 4000 do 6000 m/s, dok mjereno poprečno smijeru pružanja vlakana od 400 do 2000 m/s. Na brzinu zvuka u drvetu utječu njegova gustoća, elastičnost, dužina vlakana, ugao između vlakana, vlaga, kvrge i šupljine i slično. Zbog dobrih zvučnih osobina, drvo se često koristi za izradu raznih muzičkih instrumenata. Osim toga, kao materijal ono je pogodno i za zvučne izolacije. Iverica sa gustoćom od 15 do 20 kg/m² dostiže zvučnu izolaciju od 24 do 26 dB.
Biološke
thumb|desno|Drvo za ogrijev Drvo je biološki materijal te je biorazgradivo. Međutim, također je osjetljivo na napade biotičkih štetočina. Njega često napadaju razne vrste insekata, bakterija i gljivica, koje polahko uništavaju njegovu supstancu. Gljivice napadaju drvo kada je njegova vlažnost oko 20%. Neke gljive poput askomiceta (gljiva mješinarki) i nepravih gljiva (Deuteromycetes) djeluju samo na površinsku promjenu boje na drvetu, dok gljive stapčarke (Basidiomycota) razgrađuju supstancu drveta i uzrokuju njegovo truhljenje. Bakterije koje izazivaju truhljenje drveta djeluju samo pri uslovima visoke vlažnosti, a naročito na mjestima gdje je drvo u kontaktu sa zemljištem. Larve insekata koje uništavaju drvo mogu ga napadati i pri malehnom udjelu vlage. Otpornija srž drveta mnogo sporije se biotički razgrađuje. Njegova otpornost se dijeli na klase otpornosti od 1 do 5 prema odgovarajućim normama i standardima (npr. DIN EN 350-2). Biotičko raspadanje drveta može se smanjiti ili spriječiti odgovarajućom zaštitom.
Vrlo malo je poznato o bakterijama koje degradiraju celulozu. Simbiotska bakterija u ksilofagima može igrati određenu ulogu u degradaciju drveta pod vodom, dok su bakterije poput Alphaproteobacteria, Flavobacteria, Actinobacteria, Clostridia i Bacteroidetes otkrivene u drvetu koje je godinama bilo potopljeno u vodi.
Historijska
Drvo se upotrebljava najmanje od starijeg kamenog doba za dobijanje energije (vatre), kao materijal za izradu oruđa i kao građevinski materijal. Postoje indicije da se ono koristilo i prije tog doba, kada su drugi primati koristili drvo za pravljenje gnijezda, za bacanje (odbranu) ili guranje.
Drvo se ubraja u održive sirovine odnosno izvore energije u tolikoj mjeri da potrošena količina ne prelazi količinu koja može narasti u isto vrijeme. Lahkoća obrade i s tim povezana niska potreba za energijom pri njegovoj proizvodnji i obradi, igraju vrlo važnu ulogu kod ekološke ocjene. U ekobilansima proizvodi od drveta zauzimaju važno mjesto.
Drvo se prerađuje u razne proizvode, naprimjer kao furnir, iverica, daske, stubove i druge drvene prerađevine. Daske i furnir se suše i kasnije kondicioniraju na određenu količinu vlage u različite svrhe. Danas se taj proces vrši gotovo u potpunosti u industrijskim procesima sušenja.
Građevinski materijal
Drvo je bilo i ostalo veoma važan materijal u građevinarstvu, još iz perioda prvih ljudskih skrovišta, kuća i brodova. Gotovo svi brodovi bili su napravljeni od drveta sve do kraja 19. vijeka, ali i danas je ostalo vrlo važna sirovina u brodogradnji. U ove svrhe naročito mnogo se koristi drvo brijesta jer je vrlo otporno na propadanje sve dok je vlažno. Ono se prije pojave modernih vodovodnih cijevi koristilo za cijevni transport vode.
U Sjevernoj Americi, drvo koje se obično koristi u građevinarstvu naziva se. U engleskom govornom području taj pojam obično označava oborena, pala stabla, dok se pojmom označavaju ispiljene daske spremne za korištenje. U srednjovjekovnoj Evropi, najviše se upotrebljavalo hrastovo drvo za sve drvene konstrukcije, uključujući zidove, vrata, podove i grede. Danas se koristi vrlo široka paleta drvenih proizvoda, počev od masivno izrađenog namještaja, vrata i drugih.
I danas se u mnogim zemljama svijeta kuće često prave sa drvenom konstrukcijom. Proizvodi od drveta čine veliki dio građevinske industrije. Osim privatnih (stambenih), ono se koristi i u komercijalnim (poslovnim) zgradama kao strukturni i estetski materijal. U zgradama od drugih materijala, drvo još uvijek nalazi primjenu kao pomoćni materijal, naročito u krovnim konstrukcijama, unutrašnjoj stolariji i njenim okvirima. Također, drvo se uglavnom koristi i za pravljenje okvira pri betoniranju.
Ogrijev
lijevo|thumb|50px|Reciklažni kod za drvo Drvo u čistom obliku može se bez poteškoća odložiti putem kompostiranja ili sagorijevanja, uz istovremeno dobijanje energije. Drvo za ogrijev je kao održiva sirovina pokazalo izuzetno dobar ekobilans, jer se može ciklično uzgajati i trošiti. Iskorišteni drveni proizvodi i otpadno drvo sve više se koriste za ogrijev i sirovina u elektranama za proizvodnju energije na bazi biomase. Takva energija se smatra neutralnom iz aspekta ispuštanja CO2. U manje razvijenim zemljama drvo se i danas dosta koristi kao energent za zagrijavanje prostorija. Razvitkom automatskih uređaja za sagorijevanje na bazi drvenog peleta, drvo kao energent se pokazalo ne samo ekonomično, nego i pogodno u te svrhe na istom nivou kao i lož-ulje ili gas. Naprimjer u Njemačkoj se 2006. godine oko 2% primarne energije dobijalo na taj način, što se u smislu nedostatka subvencija može smatrati ekonomskim uspjehom. Prema podacima za 2014. u Bosni i Hercegovini je prodato i potrošeno 1,251 miliona m³ ogrijevnog drveta. Prema ranijim studijama, procjenjuje se da je prosječni prirast drvene mase u šumama na području jugoistočne Evrope iznosio oko 7m³/ha. Noviji podaci navode da godišnji (zapreminski) prirast drvne mase u šumama u BiH iznosi oko 7,94 miliona m³.
Drugi način recikliranja drveta je visokotemperaturna piroliza. Pomoću ovog metoda iz drveta i drugih organskih supstanci mogu se dobiti razne hemijske sirovine koje zamjenjuju fosilna goriva. Ova metoda istovremeno predstavlja iskoristivost drveta i drugih obnovljivih sirovina, jer će nestankom fosilnih goriva ona sve više dobijati na važnosti. U procesu recikliranja drvo ima šifru 50 (skraćenica: FOR).
Sportska oprema
Mnoge vrste sportske opreme načinjene su od drveta ili su u prošlosti bile načinjene od njega. Naprimjer, palice za kriket su obično napravljene od drveta bijele vrbe (Salix alba). Palice za bejzbol koje se po pravilu koriste u MLB ligi često se prave od drveta pekana (Carya) ili jasena, dok se od nedavno počele proizvoditi i od drveta javora, iako je takvo drvo donekle lomljivo. Tradicionalno, parket u starijim dvoranama gdje se održavaju NBA utakmice obično je drveni.
Sveto
Sveto je naseljeno mjesto u sastavu općine Komen, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Sežana.
Veliki Novgorod
Veliki Novgorod ili Novgorod Veliki je grad u sjeverozapadnoj Rusiji, na rijeci Volhovu, administrativni centar Novgorodske oblasti. Nalazi se 550 km jugoistočno od Moskve i 200 kilometara sjeverozapadno od Sankt Peterburga. Prema popisu stanovništva iz 2002, u gradu je živjelo 216.856 ljudi. .
Novgorod se prvi put spominje 859. godine. Godine 1999. je preimenovan u Veliki Novgorod. Historijski centar Novgoroda je proglašen mjestom Svjetske baštine UNESCO-a 1992. godine.
Polietilen
mini|Monomerna jedinica polietilena Polietilen (PE) je makromolekularni proizvod koji se dobija polimerizacijom etilena. Predstavlja jednu od najkorištenijih plastičnih masa.
Osobine
Molekule polietilena imaju ravnu strukturu uz određenu količinu bočnih lanaca. Sadržaj kristalne faze zavisi od stepena razgranatosti molekula. Što je veći stepen razgranatosti molekula, manji je stepen kristaličnosti. Specifična masa polietilena zavisi od molekulske mase, razgranatosti i stepena kristaličnosti. Polietilen je termoplastični materijal koji se proizvodi kao:
Polietilen niske gustoće ima tačku topljenja 105 °C, otporan je na lomljenje, fleksibilan, proziran te se zbog toga koristi kao pakovni materijal i za proizvodnju cijevi. Ima dobru otpornost prema djelovanju hemikalija pa se može koristiti za držanje mnogih organskih reagenasa osim alkana, aromatskih i hloriranih ugljikovodika i jakih oksidanasa. Polietilen visoke gustoće ima bolje mehaničke osobine i otpornost prema hemikalijama. Nije otporan prema jakim oksidacijskim sredstvima.
Proizvodnja
Za dobijanje polietilena se koriste dva industrijska postupka:
Kod postupka s visokim pritiskom etilen visoke čistoće komprimira se do pritiska 150–300 MPa pri temperaturi 300 °C u prisustvu tragova kisika, koji služi kao katalizator. Pri ovim uvjetima dolazi do polimerizacije, koja se može predstaviti na sljedeći način: Postupak pri niskom pritisku (0,2–0,5 MPa) izvodi se uz prisustvo kompleksnog katalizatora Ziegler-Natta.
NGC 4895
NGC 4895 (također poznat kao MCG 5-31-81, PGC 44737 i UGC 8113) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,80 (204 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (68 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 5. maja 1864. godine.
Eisriesenwelt
mini|desno|175px|Ledeni uzorci Eisriesenwelt smatra se najvećim sistemom ledenih pećina u Evropi, a njegov splet prolaza i dvorana, koje podsjećaju na unutrašnjost katedrale, provlači se 40 km unutar masiva Tenen, južno od austrijskog grada Salzburg.
Pećine je prvi istražio 1879. godine Anton von Posselt. Ušavši otprilike 200 m u dubinu planine, naišao je na ledeni zid i dalje nije išao. Prošlo je više od 30 godina prije nego što je neko ponovo ušao u pećinu, a ovaj put bio je to Alexander von Mörk, poznati speleolog, koji je vodio ekspedicije 1912. i 1913. godine. On i članovi njegove ekspedicije usjekli su stepenište u ledeni zid, a iznad njega otkrili su fantastičan svijet kojem je i dao ime Eisriesenwelt. Poslje Prvog svjetskog rata istraživanja su nastavljena, ovog puta bez Alexandera, koji je poginuo u ratu. Prostrana dvorana je dobila ime Katedrala von Mörka u spomen na njegovo zalaganje da svijet sazna za pećine, a u njoj se čuva i urna sa njegovim pepelom.
Equites
mini|300px|Rekonstrukcija: rimski legionar na konju. (Obratiti pažnju na nedostatak uzengija.)
Equites je bio naziv za konjicu u vrijeme Antičkog Rima. Konjica je prvobitno bila prestižna jedinica u kojoj su rimski mladići mogli pokazati i dokazati svoje vještine i snagu i možda tako otvoriti sebi put za eventualnu političku karijeru. Svaki je konjanik nabavljao svoju opremu, i to: okrugli štit, šljem, oklop, mač i jedno ili više kopalja. U legijama nije bilo mnogo konjanika. U prvim legijama koje su ukupno brojale oko 3000 ratnika (4200 ako uračunamo i laku pješadiju, velites) konjanika je bilo samo oko 300, podijeljenih u 10 jedinica od po 30 ljudi.
Pored teške konjice, bila je tu i laka konjica koju su činili siromašniji građani i bogati momci koji nisu bili dovoljno stari da bi bili hastati ili equites. Njihova uloga u borbi bila je ometanje, razbijanje i obilaženje neprijateljskih jedinica pješadije kao i borba protiv protivničke konjice. U nastavku borbe često su silazili s konja i nastavljali borbu na nogama, na prvi pogled čudan izbor ali sasvim logičan, jer prije nego što su izumljene uzengije nije bilo lako održavati ravnotežu u borbi na konju.
Napomena
Rimski konjanici pripadali su nižoj od dvije aristokratske klase, iznad njih bili su senatori. Riječ eques (equites je množina) je na latinskom jeziku označavala bilo kojeg jahača na konju (equs - konj), ali u kontekstu o kojem ovdje govorimo ova riječ je značila "vitez".
Olaf V, kralj Norveške
Olaf V (puno izvorno ime: Alexander Edward Christian Frederik) bio je norveški kralj od 1957. do smrti.
Mladost
Rođen je u Engleskoj kao sin danskog princa Karla i britanske princeze Matilde od Velsa. Bio je unuk danskog kralja Fridrika VIII i švedske princeze Ludovike, te britanskog kralja Edvarda VII i danske princeze Aleksandre. Novorođeni danski princ bio je kršten kao Alexander Edward Christian Frederik. Međutim, kad mu je otac izabran za norveškog kralja Haakona VII nakon ukidanja personalne unije Švedske i Norveške, ime mu je promijenjeno u Olaf. Olaf je bio prvi norveški prestolonasljednik od srednjeg vijeka koji je bio odgojen u Norveškoj.
Olaf se do starosti bavio jedrenjem. Učestvovao je na Olimpijskim igrama 1928. u Amsterdamu.
Dana 21. marta 1929. oženio se svojom prvom rodicom, švedskom princezom Martom, s kojom je imao sina Haralda i kćerke Ragnhild i Astrid. Po izbijanju Drugog svjetskog rata s ocem i norveškom vladom bio je primoran skloniti se u rodnu Englesku, dok su mu supruga i djeca živjeli u Washingtonu. Po završetku rata kraljevska porodica vratila se u Norvešku.
Vladavina
Godine 1957, tri godine nakon smrti supruge, Olaf je naslijedio norvešku krunu. Od 1955. služio je kao regent svom bolesnom ocu. Za razliku od njega i ostalih svojih prethodnika, Olaf V nije bio okrunjen. Umjesto krunidbe izabrao je jednostavnu benedikciju. Budući da je bio udovac, prva žena kraljevine od 1954. do 1968. bila je neudata princeza Astrid.
Iako je nevješto skrivao vlastito mišljenje, Olaf V vladao je kao primjeran ustavni monarh. Godine 1982. otvoreno je kritizirao diskriminaciju imigranata u Norveškoj, što je izazvalo velike polemike.
Umro je u Oslu.
Unutrašnje poremećeni protein
Otkriće IDP-a opovrglo je ideju da trodimenzijske strukture proteina moraju biti fiksirane da bi ostvarile svoje biološke funkcije. Dogma o krutoj proteinskoj strukturi napuštena je zbog sve više dokaza da je za proteinske mehanizme neophodna dinamika. Uprkos nedostatku stabilne strukture, IRL su veoma velika i funkcionalno važna klasa proteina. Mnogi IRL mogu usvojiti fiksnu trodimenzijsku strukturu nakon vezivanja za druge makromolekule. Sve u svemu, IDP se razlikuju od strukturiranih proteina na mnogo načina i imaju tendenciju da imaju karakterističnu funkciju, strukturu, sekvencu, interakcije, evoluciju i regulaciju.
Strukturni aspekti
Unutrašnje poremećeni proteini prilagođavaju mnoge različite strukture in vivo prema uslovima ćelije, stvarajući strukturni ili konformacijski sklop.
Mnogi neuređeni proteini otkrivaju regije bez ikakve pravilne sekundarne strukture. Ove regije se mogu nazvati fleksibilnim, u poređenju sa strukturiranim petljama. Dok su potonji kruti i sadrže samo jedan skup Ramachandranovih uglova, IDP-ovi uključuju više skupova uglova. Termin fleksibilnost se također koristi za dobro strukturirane proteine, ali opisuje drugačiji fenomen u kontekstu poremećenih proteina. Fleksibilnost u strukturiranim proteinima je vezana za stanje ravnoteže, dok kod IDP nije tako.
Mnogi poremećeni proteini takođe otkrivaju niskosložene sekvence, tj. sekvence sa prevelikom zastupljenošću nekoliko ostataka. Dok su sekvence niske složenosti jak pokazatelj poremećaja, obrnuto nije nužno tačno, odnosno nemaju svi poremećeni proteini sekvence niske složenosti. Neuređeni proteini imaju nizak sadržaj predviđene sekundarne strukture.
Biološke uloge
Visoko dinamički poremećeni regioni proteina povezani su sa funkcionalno važnim fenomenima kao što su alosterna regulacija i enzimska kataliza. Mnogi poremećeni proteini imaju afinitet vezivanja sa svojim receptorima regulisan posttranslacionom modifikacijom; stoga je predloženo da fleksibilnost poremećenih proteina olakšava različite konformacijske zahtjeve za vezivanje modifikujućih enzima kao i njihovih receptora.. Un utarmolekulski poremećaj je posebno obogaćen proteinima koji su uključeni u ćelijsku signalizaciju, transkripciju i funkcije remodeliranja hromatina. Geni koji su nedavno nastali de novo imaju tendenciju da imaju veći poremećaj.
Poremećaji i bolesti
Intrinzično nestrukturirani proteini uključeni su u brojne bolesti. Agregacija pogrešno savijenih proteina je uzrok mnogih sinukleinopatija i toksičnosti jer ti proteini počinju da se nasumično vezuju jedni za druge i mogu dovesti do kancera ili kardiovaskularnih bolesti. Na taj način, pogrešno savijanje može se dogoditi spontano jer se milioni kopija proteina prave tokom života organizma. Smatra se da je odgovorna agregacija ujnutarmolekulski nestrukturiranog proteina α-sinukleina. Strukturna fleksibilnost ovog proteina zajedno sa njegovom osjetljivošću na modifikacije u ćeliji dovodi do pogrešnog savijanja i agregacije. Genetika, oksidativni i nitrativni stres, kao i oštećenje mitohondrija utiču na strukturnu fleksibilnost nestrukturiranog proteina α-sinukleina i povezane mehanizme bolesti. Mnogi ključni tumorski supresori imaju velike intrinzično nestrukturirane regije, na primjer p53 i BRCA1. Ovi regioni proteina su odgovorni za posredovanje mnogih njihovih interakcija. Uzimajući prirodne odbrambene mehanizme ćelije kao uzor, mogu se razviti lijekovi koji pokušavaju blokirati mjesto štetnih supstrata i inhibirati ih, i na taj način suzbijati bolest.
Ministarstvo vanjskih poslova Bosne i Hercegovine
Ministarstvo vanjskih poslova Bosne i Hercegovine (MVP) jest dio Vijeća ministara Bosne i Hercegovine koje je odgovorno za vanjsku politiku Bosne i Hercegovine. Na čelu ministarstva se nalazi ministar vanjskih poslova, a trenutno tu funkciju obnaša Elmedin Konaković (NiP).
Nadležnosti
Prema Zakonu o ministarstvima i drugim tijelima uprave, Ministarstvo vanjskih poslova Bosne i Hercegovine nadležno je za:
Organizacijska struktura
Ministarstvo vanjskih poslova Bosne i Hercegovine sačinjeno je od 17 organizacionih jedinica:
Sjedište
mini|desno|300px|[[Zgrada Željeznica, sjedište ministarstva vanjskih poslova Bosne i Hercegovine]] Zgrada Željeznica ili Zgrada zemaljske vlade II nalazi se u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Objekat se nalazi u neposrednoj blizini nekadašnje Zgrade zemaljske vlade I (sjedište Predsjedništva Bosne i Hercegovine). Glavna fasada objekta nije usmjerena prema Titovoj ulici, već prema zapadu, prema ulici Musala i današnjoj zgradi Predsjedništva. U SFR Jugoslaviji tu je bila smještena direkcija željeznica i zgrada se zvala Zgrada direkcije državnih željeznica. U toku rata 1993-1994 godine jedan dio objekta je dat na korištenje Ministarstvu vanjskih poslova BiH a drugi dio koristi Direkcija željeznica Federacije Bosne i Hercegovine.
Mokraćna bešika
mini|desno|300px|Građa mokraćne bešike Mokraćna bešika ili mokraćni mjehur (lat. vesica urinaria) je mišićni i elastični organ koji se nalazi u karlici sisara. Služi za skupljanje mokraće iz bubrega i njeno eliminisanje (mikcija, uriniranje). Mokraća dolazi u bešiku putem mokraćovoda a odlazi mokraćnom cijevi. Funkcionalna zapremina bešike kod ljudi iznosi oko 350 cm3, ali pokazuje znatne individualne varijacije. Kapacitet se može popeti i na 700 cm3 kod muškaraca, odnosno 650 cm3 kod žena.
Građa
Mokraćna bešika ima građu sličnu mokraćovodu i njen zid se sastoji od tri sloja: sluznice, mišićnog i vanjskog vezivnog sloja.
Mevludin Halilović
Mevludin Halilović rođen je 6. oktobra 1969. u Živinicama. U Sarajevu je završio Srednju policijsku akademiju 1988, a Vojnu policijsku akademiju u Beogradu 1992. Radio je u Sekretarijatu unutrašnjih poslova BiH, Centru Službi sigurnosti kao inspektor općeg kriminaliteta i pomoćnik komandira PS, zamjenik komandira PS, zamjenik PS u PU Centar Sarajevo, načelnik PU Sarajevo, načelnik PU Stari Grad, načelnik PU Novo Sarajevo, inspektor policije u Odjeljenju za koordinaciju i usmjeravanje, Sektor uniformirane policije MUP-a Kantona Sarajevo.
Od 1996. do danas pohađao i završio razne tečajeve i treninge u organizaciji IPTF-a, ICITAP-a, SFOR-a i drugih međunarodnih institucija i udruženja, uključenih u program osposobljavanja policijskih snaga BiH (seminar iz oblasti policijskih operacija u Kairu od 10. januara 1996. do 14. februara 1996. i seminar iz oblasti upravljanja u kriznim situacijama u SAD, Luisiana, State University od 01. oktobra do 16. oktobra 1998.)
Trenutno obavlja funkciju komesara policije MUP-a Kantona Sarajevo. Stalno je nastanjen u Sarajevu.
Hunspell
Hunspell je jezički korektor i morfološki analizer napravljen za jezike sa komplikavanom tvorbom riječi (morfologijom) iz početka napravljen za mađarski jezik. Hunspell se trenutno upotrebljava u programskom paketu OpenOffice.org kao i u internet pregledniku Mozilla Firefox 3. Hunspell je otvoreni softver i distribuira se pod licencama GPL, LGPL i MPL.
Ugalj
150px|mini|Ugalj Ugalj (ili ćumur) je gorivi sediment. Sastoji se pretežno od ostataka, odnosno produkta raspada biljaka, a nastao je od tresetišta iz daleke prošlosti. Proces pougljenjivanja ostvaruje se postepenim povećavanjem relativnog sadržaja ugljika (C) uz istovremeno smanjivanje relativnog sadržaja kisika (O2), dušika (N2), vodika (H2). Dešava se niz sukcesivnih pretvaranja: biljni ostaci i drvo - treset - lignit -mrki ugalj - kameni ugalj. Ugalj je konvencionalni, neobnovljivi izvor energije.
Historija
Najraniji pisani spomen uglja pronađen je u području grada Shenyanga u Kini, gdje su tamošnji neolitički stanovnici oko 4.000 p.n.e. počeli izrađivati ukrasne gravure od crnog lignita. Ugalj iz rudnika Fushun u sjeveroistočnoj Kini korišten je za topljenje bakra vjerovatno još prije 1.000 p.n.e.. Marco Polo, italijanski putopisac koji je putovao u Kinu u 13. vijeku, opisao je ugalj kao "crno kamenje... koje je gorjelo kao drvo", te je naveo da uglja ima u takvom izobilju, da se ljudi mogu tri puta sedmično kupati u vrućem parnom kupatilu. U Evropi, najraniji spomen korištenja uglja kao goriva nalazi se u geološkoj studiji O kamenju antičkog grčkog naučnika Teofrasta (oko 371–287 p.n.e.):
Ugalj pronađen na površini zemlje korišten je na britanskim ostrvima tokom brozanog doba (3000. p.n.e. do 2000. p.n.e), gdje je služio za paljenje lomača i kremiranje posmrtnih ostataka preminulih osoba. Tokom rimske vladavine nad Britanijom, uz izuzetak dva moderna ugljenokopa, "Rimljani su eksploatirali ugalj u svim većim ugljenokopima u Engleskoj i Velsu sve do kraja 2. vijeka nove ere". Historijski dokazi o trgovini ugljem, datirani oko 200. godine, pronađeni su u rimskom naselju Heronbrigdge u blizini Chestera; zatim u Fenlandsu u Istočnoj Angliji gdje se ugalj iz engleskog Midlandsa transportirao riječnim kanalom a koristio se za sušenje žita. Grumenje uglja pronađeno je u mnogim rimskim vilama i utvrdama, naročito u Northumberlandu, a datirano je oko 400. godine. Na zapadu Engleske, rimski pisci opisivali su, za njih čudo, mangalo puno uglja koje je stalno gorjelo na oltaru Minerve kod današnjeg grada Bath u Somersetu, mada je ugalj bio vrlo lahko dostupan na površini (što će kasnije postati površinski ugljenokop Somerset), i bio je u širokoj upotrebi među lokalnim stanovništvom, čak i među siromašnijim slojevima. Također postoje i dokazi o upotrebi uglja za preradu željeza u gradovima tokom rimskog perioda. U Eschweileru u Porajnju, Rimljani su koristili kameni ugalj za topljenje željezne rude.
Eksploatacija
Način eksploatacije zavisi u prvom redu od geoloških uslova. U osnovi razlikujemo jamsku (podzemnu) i površinsku eksploataciju. Jamska eksploatacija se primjenjuje kada su slojevi uglja na većim dubinama i tada je potrebno izgraditi podzemne rovove radi pristupa nalazištima. Jamsku eksploataciju karakterišu: velika sredstva za otvaranje rudnika, nekoliko godina pripremnih radova, trajanje eksploatacije od 30 do 40 godina, i u tom vremenu se u prosječnim prilikama može eksploatisati nalazište u poluprečniku od oko 5 km, trajno održavanje proizvodnje, jer prekid uzrokuje urušavanje materijala u oknima i oštećenje uređaja. Površinska eksploatacija se primjenjuje kada su slojevi uglja blizu površine. Tada je ekonomičnije odstraniti slojeve humusa i stijena da se dođe do uglja nego graditi podzemne hodnike i okna. Odnos jalovine koju treba odstraniti i količine uglja koja se može proizvesti nekada može biti i 40:1. Najveći proizvođači uglja su: NR Kina, SAD, Indija, Australija, Rusija, Južna Afrika, Njemačka, Poljska, Sjev. Koreja, Ukrajina. Svjetske rezerve kamenog i mrkog uglja iznose oko 510 milijardi tona. Najveće rezerve nalaze se u SAD, Rusiji, Kazahstanu, Australiji, Kini i Indiji (oko 73% svjetskih rezervi). Svjetske rezerve lignita iznose oko 470 milijardi tona, a najveće rezerve se nalaze u SAD, Njemačkoj, Rusiji, Australiji, Kini (oko 80% svjetskih rezervi lignita). Ugalj se proizvodi i u Bosni i Hercegovini, u podzemnim i površinskim kopovima.
Lajmska bolest
Lajmska bolest je otkrivena 1975. godine u gradu Lajm (Connecticut, SAD) povodom epidemične pojave juvinalnog artritisa, a 1981. Burgdorfer je iz krpelja izolovao spiralno uvijen, pokretan mikroorganizam koji pripada rodu Borrelia, odnosno porodici Spirohetacea.
Rezervoari ove bakterije su krpelji, glodari, jeleni i dr. Vektori infekcije su tvrdi krpelji koji prenose bolest na čovjeka i domaće životinje, a ona se javlja obično sezonski (od ranog proljeća do kasne jeseni) i to uglavnom kod osoba koje često borave u prirodi.
Lajmska bolest se klinički manifestuje pojavom lokalnog otoka i crvenila (lat. erythema migrans) na mjestu uboda i to 3-32 dana nakon incidenta. Lokalno crvenilo je toplo i uglavnom nije bolno. Kod 50% pacijenata identične promjene se mogu javiti na drugim djelovima tijela, a kod 15% pacijenata kožne promjene mogu da izostanu. Pored promjena na koži mogu da se jave temperatura, jeza, malaksalost, glavobolja, regionalno uvećanje limfnih žlijezda itd. Ako se bolest ne prepozna i ne liječi na vrijeme, nakon nekoliko nedjelja razvija se drugi stadij sa neurološkim simptomima, pojavom bolova u zglobovima i kardiološkim simptomima, a ako se i u ovoj fazi bolest ne tretira nakon više mjeseci ili godina ona ulazi u treću fazu sa teškim neurološkim ispadima, promjenama na zglobovima i koži.
Dijagnoza se postavlja na osnovu kliničke slike i podataka o ujedu krpelja, a potvrđuje se testom indirektne imunofluorescencije ili primenom ELISA tehnika kojim se otkrivaju IgM antitijela u serumu, likvoru i sinovijalnoj tečnosti zglobova. Nakon 1-3 mjeseca javljaju se IgG antitijela koja se dugo održavaju. Izolacija uzročnika se ne praktikuje. Kao konfirmacioni test može se koristiti i Western blot.
Terapija ove bolesti zavisi od njenog kliničkog stadija. Obično se koriste: penicilin, tetraciklini i hloramfenikol, a kod neuspješne antibiotske terapije u trećoj fazi preporučuju se i kortikosteroidi.
NGC 3377
NGC 3377 (također poznat kao MCG 2-28-9, PGC 32249 i UGC 5899) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 31 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 5,00 (45 hiljada sg) a najmanji 3,0 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cloustonova hidrotska ektodermna displazija
Cloustonova hidrotka ektodermna displazija je medicinsko stanje uzrokovano mutacijama u koneksinskom genu, GJB6 ili koneksinu-30, karakterizirano dlakom vlasišta koja je žilava, lomljiva i blijeda, često povezana s pjegavim alopecijama.
Prezentacija
Hidrotska ektodermna displazija 2, ili Cloustonov sindrom (koji se u ovom unosu naziva HED2) karakterizira djelomična ili potpuna alopecija, distrofija noktiju, hiperpigmentacija kože (posebno preko zglobova) i klapanje prstiju. Rijetka kosa na vlasištu i displazijski nokti uočavaju se rano u životu. U djetinjstvu, kosa na tjemenu je žilava, lomljiva, mrljasta i blijeda; progresivni gubitak kose može dovesti do potpune alopecije već do puberteta. Nokti mogu biti mliječno bijeli u ranom djetinjstvu; postepeno postaju distrofijski, debeli i distalno odvojeni od svog ležišta. Palmoplantarna keratoderma se može razviti u djetinjstvu i pojačava se s godinama. Kliničke manifestacije su veoma različite čak i unutar iste porodice.
Genetika
HED2 se nasljeđuje na autosomno dominantan način. Većina osoba sa HED2 ima pogođenog roditelja; ''de novo genske mutacije su takođe prijavljene. Potomci oboljelih pojedinaca imaju 50% šanse da naslijede mutaciju i da budu pogođeni.
Skrining
Preneonatusno testiranje za trudnoću s povećanim rizikom moguće je ako je poznata mutacija koja uzrokuje bolest kod pogođenog člana porodice; međutim, zahtjevi za preneonatusnim testiranjem za stanja kao što je HED2 nisu uobičajeni.
Liječenje
Liječenje manifestacija: posebni proizvodi za njegu kose koji pomažu u upravljanju suhom i rijetkom kosom; perike, vještački nokti, emolijensi za ublažavanje palmoplantarne hiperkeratoze.
Matsuo Basho
mini|Statua Matsuo Basho
Matsuo Basho (japanski: 松尾芭蕉; 1644. - 24. novembar 1694.) bio je najpoznatiji pjesnik Edo perioda u Japanu. Tokom svog života bio je poznat po svojim radovima u kolaborativnom haikai no renga stilu; danas je poznat kao najveći majstor haikua (tada zvanog hokku). Poezija Matsua Bashoa je svjetski poznata, dok se u Japanu mnoge njegove pjesme reproduciraju na spomenicima i na tradicionalnim mjestima. Iako je Basho na Zapadu opravdano poznat po svom hokkuu, i sam je vjerovao da mu je najbolje djelo u vođenju i sudjelovanju u renkuu.
Biografija
Pravim imenom Macuo Kinsaku rođen je kao samuraj te je stoga kasnije dobio i samurajsko ime - Macuo Munefusa. U djetinjstvu je služio Todi Jošitadi (Tōdō Yoshitada) koji ga je poučio o haikaiu, odnosno haiku pjesništvu. Pseudonim mu je bio Sōbō. Godine 1666. umro je Jošitada te je Bašo odlučio napustiti svoj dom i status samuraja i posvetiti se poeziji. Od 1667. živio je u Edu gdje je počeo pisati haiku pjesme. S vremenom je odbacio takav način života i posvetio se proučavanju zena, historije i kineskog pjesništva. Živio je u siromaštvu i od darova svojih učenika. Poznata je njegova misao da je čovjek velik onoliko koliko je u stanju sagnuti se pri ribanju zahoda.
Stihovi
Ljetnje trave.
Snovi o slavi
palih ratnika.
Tog jutra zaboravih
Da lice umijem.
Noć proljetna.
Stabla trešnjina: s trešnjinih stabala
Zora silazi.
NGC 165
NGC 165 (također poznat kao IRAS 00339-1022, MCG -2-2-69 i PGC 2182) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 270 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,60 (126 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (102 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gradac (pećina)
Gradac je pećina koja se nalazi u blizini Batočine u Srbiji. U ovoj pećini su nađeni tragovi čovjeka iz doba paleolita, oko 25.000 godina p. n. e. Predstavlja jedan od najstarijih lokaliteta u Srbiji i jedno od prvih mjesta praživota u Srbiji. Lokalitet je musterijersko nalazište (kultura Musterijer je nazvana prema pećini (fr. da Moustier), na obali jezera u Dordonji), nađeni su trougaoni šiljci, izduženi strugači, listoliki deltoidni šiljci, kao i 2 ognjišta (vatrišta).
Arheološka istraživanja
Pećina pod Jerininim brdom, u selu Gradac i pećina Risovača (nedaleko od Aranđelovca) su sistematski istraženi lokaliteti iz paleolitskog perioda. Na osnovu arheološke građe koja je nađena može se rekonstruistati život tadašnjih zajednica ljudi na centralno balkanskom području.
Pećina Gradac (kao i Risovača) naseljavana je u nekoliko mahova. Nalazi iz starijih slojeva pokazuju da je bila naseljena u početku prvog razdoblja otopljenja virmske glacijacije (stara teorija o glacijalima) (njem. interstadial Würm 1/2). U ovom periodu imamo prisustvo krupnih biljoždera poput džinovskih jelena i divljih konja.
Paleolitska zajednica
U pećini je živjela ljudska zajednica koja je brojala oko 15 članova (pretpostavka je da su je činile od jedne do tri biološke porodice). Bavili su se lovom, što dokazuje obilje kostiju životinja nađenih pored vatrišta, kao i sakupljanjem plodova. Pronađeni su i kremeni šiljci i diskoidni strugači. Arhaični oblici ovog oruđa vezuju se za poznu musterijersku kulturu. Osim kremenog, izrađivano je i oruđe od kosti, koje je karakteristično za ovo podneblje.
Antropološka građa
Antropološka građa nije bogata. Pronađeni ostatak ljudskog kutnjaka pokazuje antropološke odlike savremenog čovjeka, (lat. Homo sapiens-a).
Mokraćna cijev
Mokraćna cijev ili uretra (grč. οὐρήθρα – ourḗtrā = uretra) je cijev koja povezuje mokraćni mjehur sa mokraćnim meatusom za uklanjanje mokraće iz tijela i žena i muškaraca. U ženKI ljudi i grugih primat, uretra povezuje urinarni meatus iznad vagine, dok se u [marsupialia] uretre ženke prazne u [[urogenitalni sinus.
Kod žrnki, uretre služe samo za mokrenje, ali mužjaci koriste mokraćnu cijev i za mokrenje i za ejakulaciju. Vanjski uretralni sfinkter je poprečno prugasti mišić koji omogućava hotimičnu kontrolu nad mokrenjem. unutrašnji sfinkter, formiran od strane nehotičnoi glatkih mišića koji oblaže vrat i mokraćnu cijev mjehura, dobija inervaciju preko simpatičkog odjeljenug od autonomnog nervnog sistema. The internal sphincter is present both in males and females.
Ženska mokraćna cijev
Kod žena, mokraćna cijev je duga oko 3–5 cm i zavšrava u vulvi između klitorisa i otvora vagine. Zbog te kratkoće mokraćne cijevi, ženske jedinke su podložnije urinarnim infekcijama nego muške.
Muška mokraćna cijev
Kod muškaraca, mokraćna cijev je duga oko 20 cm i završava na vrhu penisa. Unutrašnjost mokraćne cijevi posjeduje spiralne nabore (kao u cijevi pištolja), koji omogućavaju brži protok urina i spreme. Dužina mokraćne cijevi kod muških jedinki otežava kateterizaciju.
Histologija
Epitel mokraćne cijevi počinje ćelijama prelaznog tipa na izlasku iz mokraćne bešike. Poslije epitel prelazi u višeslojan visokoprizmatičan epitel, a završava kao višeslojan pločast epitel.
U Mokraćnoj cijevi se nalaze i uretralne žlijezde koje štite epitel od urina.
Ray Casting
Ray Casting svoju upotrebu nalazi najčešće u utvrđivanju vidljivih površina u prikazu, sa svake pozicije piksela na monitoru. Ray Casting je jedna image space metoda i veoma je često korištena. Utvrđivanjem onoga što se vidi, možemo iz dalje obrade izbaciti ono što se ne vidi, čime se dalja računanja u rendering cjevovodu (pipeline) uveliko smanjuju. Ray Casting je pojednostavljeni Ray Tracing algoritam.
Sa ravni gledanja (predstavimo je sebi kao prikaz monitora ili engl. view plane) se ispaljuje zraka u scenu. Nazovimo je za ovaj slučaj piksel-zraka. Nakon što isti postupak ponovimo za sve piksele ravni, analiziramo koji su objekti pogođeni sa piksel-zrakama kao i koji od njih je bliži ravni gledanja. To radimo da bi izbacili objekte koje ne vidimo u sceni. Za dalju obradu nećemo koristiti npr. objekt koji je, iza nama bližeg objekta i kojeg taj bliži objekat zaklanja od našeg pogleda. Metoda je veoma slična z-bafer metodi, ali nam dodatno omogućuje lako i jednostavno prepoznavanje vidljivih površina koje su krive ili okrugle.
CBS
CBS (Columbia Broadcasting System; danas se isključivo koristi skraćenica) jest američka televizijska kuća. Dio je američkog nacionalnog medijskog informativnog sastava kojeg uz CBS sačinjavaju i mreže ABC, NBC, FOX, PBS, UPN i The WB. Poznat je po mnogim kultnim serijama kao što su Dallas, M*A*S*H, Ekipa za očevid i Svi vole Raymonda.
Šepulje
Šepulje su naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
Kohorta
Kohorta je u vrijeme Antičkog Rima bila vojna jedinica koja je funkcionirala kao dio legije. U sastavu jedne kohorte obično je bilo oko 480 legionara uključujući i šest centuriona kao komandire šest centurija koje su činile jednu kohortu. Veličina jedne centurije iznosila je 80 ljudi. U jednoj legiji bilo je deset kohorti a prva je bila dvostruko veća od ostalih devet, odnosno, broj legionara u prvoj kohorti iznosio je oko 900.
Šepulje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šepulje su imale 99 stanovnika.
Kohorta
Historija
Legije su prvobitno bile podijeljene na manipole ali je Gaius Marius u II stoljeću p. n. e. sproveo opsežnu vojnu reformu kojom su uvedene kohorte kao nove formacijske jedinice u okviru legija. Ideje i eksperimetiranje drugačijom organizacijom legija započeli su raniji komandanti poput Scipiona Afrikanusa i dokazali uspješnost podjele legija na kohorte. Marijanskom reformom uvedena je regrutacija svih dobrovoljaca (potrebnih fizičkih osobina) rimskih državljana i Italika. Ratnici su postali profesionalni vojnici, sa dnevnom platom i osiguranom penzijom, najčešće u vidu komada plodne zemlje u kolonijama.
Šepulje
Stanovništvo
Napomena: ''U 1991. povećano za dio naselja Križ.''
Kohorta
Historija
Podjela na manipole imala je taktičke prednosti na teškom terenu dok su kohorte pružale kompaktnost i snagu kakva je rimskoj vojsci sve češće trebala u dolazećim bitkama. Kohorte su brojale oko 600 boraca (kao tri manipole) koji su u stvari ranije bili hastati, principes i triarii.
Borbeni razmještaj bio je u tri linije, slično ranijim manipolama raspoređenim naizmjenično, po sistemu šahovskog polja, kako bi legionari iz druge i treće linije lakše prelazili u prvu liniju.
Vrste kohorti
U prvom paragrafu dat je opis tipične kohorte u legiji. U stvarnosti, postojalo je nekoliko vrsta kohorti:
U Rimskoj Imperijalnoj Pretorijanskoj gardi postojale su pojedinačne kohorte snage 500 (cohors quingenaria) ili 1000 (cohors milliaria) ljudi, a bilo je i miješanih pješadijskih i konjičkih jedinica (cohors equitata) i one su skupa egzistirale.
Tu su bile i:
Druge vrste kohorti
Neke paravojne trupe u Rimu sastojale su se od jedne ili više kohorti, ali nijedna nije bila dio neke legije:
Enklava
mini|desno|175px|Slika 1: C je enklava od A, odnosno eksklava od B mini|desno|175px|Slika 2: C je eksklava od B, ali nije enklava od A jer nije u potpunosti obuhvaćena njenom teritorijom Enklava, odnosno eksklava (grč. en – u, unutra, lat. ex – van; clavis – ključ) u političkoj geografiji predstavlja neku teritoriju, oblast, regiju ili državu, koja je sa svih strana okružena nekom drugom teritorijom ili državom.
Primjer enklave i eksklave jest selo Sastavci u općini Priboj. Sastavci administrativno pripadaju Bosni i Hercegovini, ali se nalaze unutar teritorije Srbije. Sastavci su enklava u Srbiji, ali eksklava Bosne i Hercegovine.
Na svijetu postoje tri države koje su potpune enklave:
Mnoge druge države imaju pojedine eksklave u drugim državama:
Vuk II Krsto Frankopan Tržački
Jelena mu je rodila sina Gašpara, koji je umro 1651, kao ogulinski kapetan. Druga žena, Uršula grofica Inkofer, rodila mu je sina Jurja (umro 1661. u Karlovcu, kao krajiški podgeneral) i kćer Katarinu, koja se 1641. udala za grofa Petra Zrinskog, a preminula 1673. u Grazu (Austrija). Nakon Uršuline smrti, oženio se Vuk Frankopan Dorom (rođ. Haller), udovicom barona Paradeisera. Ona mu je rodila sina Frana Krstu Frankopana.
Sveta liga (1538)
mini|desno|Prikaz sukoba između Osmanlija i Svete lige u [[Bitka kod Preveza|bici kod Preveza]] Sveta liga 1538. bila je jedna u nizu alijansi evropskih kršćanskih država organiziranih protiv njihovih oponenata, uglavnom protiv Osmanlijskog Carstva. Alijansu je 1538. osnovao papa Pavao III na inicijativu Mletačke republike.
Pozadina
Tokom srednjeg vijeka i uspona Osmanlijskog Carstva te njegove teritorijalne ekspanzije u Jugoistočnoj Evropi, a poslije i dijelovima Srednje Evrope, raste zabrinutost tadašnjih evropskih sila. U početku, usljed i same razjedinjenosti i međusobnih rivaliteta, osim zabrinutosti i osjećaja za sigurnost vlastitih posjeda, evropske kršćanske države nisu u toj mjeri osjećale zajedničku opasnost te nisu uspijevale da se organiziraju u neku vrstu koalicije kao što je to bio slučaj prije nekoliko vijekova, tokom krstaških ratova. Međutim, nakon uspješnih osmanlijskih kampanja prvenstveno protiv Mletačke republike i Svetog rimskog carstva u Sredozemlju, a pogotovo protiv Mađara i bitke na Mohačkom polju, Osmanlijama se otvara prilika za prodor ka Srednjoj Evropi što među vladarima evropskim državama izaziva opći strah i bojazan.
Historija
Tokom trećeg tursko-mletačkog rata i teritorijalnih gubitaka u istočnom Sredozemlju i gubitka monopola nad trgovačkim rutama kojima su suvereno vladali, vodstvo Mletačke republike izdejstvovalo je kod kršćanskog autoriteta pape Pavla III i Papinske države organiziranje koalicije s ciljem zaustavljanja napredovanja Osmanlijskog Carstva. U prilog osnivanju takve koalicije bilo je i nedavno pustošenje italijanske Kalabrije i to što je osmanlijski admiral Hajrudin Barbarosa gotovo zauzeo ostrvo Krf 1537. godine.
Kršćanska flota se po prvi prvi put okupila u vodama Krfa u proljeće 1538. godine. Do većeg sukoba sa Osmanlijama nije došlo sve do septembra 1538. godine kada je u Jonskom moru, u bici kod Preveza osmanlijska mornarica potukla kršćansku flotu. S obzirom na rezultate bitke, 13 potopljenih i 36 osvojenih brodova i oko 3000 zarobljenika, Sveta liga se nije uspjela u kraćem periodu konsolidovati tako da su Osmanlije nastavile sa svojom dominacijom u istočnom Sredozemlju sve do bitke kod Leponta.
Ministarstvo unutrašnjih poslova Federacije Bosne i Hercegovine
Historija
Godine 1992, nakon sticanja nezavisnosti Republike Bosne i Hercegovine od Socijalističke federativne republike Jugoslavije (SFRJ), osnovano je Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Bosne i Hercegovine, a za ministra je tada imenovan Alija Delimustafić (SDA).
Nakon rata u Bosni i Hercegovini i potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma 1995. godine, a s obzirom na ustavne nadležnosti, nadležnost nad radom policijskih tijela dodijeljena je entitetima – Federaciji Bosne i Hercegovine i Republici Srpskoj – nakon čega su formirana entitetska ministarstva unutrašnjih poslova, dok je u Federaciji Bosne i Hercegovine rad policijskih tijela dodatno podijeljen na kantone.
Nadležnosti
Glavna osoba u Federalnom ministarstvu unutrašnjih poslova je ministar ili ministrica unutrašnjih poslova Federacije Bosne i Hercegovine, koji ima pravo na jednog sekretara. Za rad policije unutar kantona Federacije BiH nadležna su kantonalna ministarstva, dok je Federalno ministarstvo unutrašnjih poslova nadležno za međukantonalni kriminal i organiziranje zajedničkih akcija kantonalnih policija. U sastavu Federalnog ministarstva unutrašnjih poslova se nalazi Federalna uprava policije.
Organizacija
Federalno ministarstvo unutrašnjih poslova sastoji se od sljedećih organizacijskih jedinica:
Urduk
Urduk je naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
Meddžida Kreso
Meddžida Kreso rođena je 22. decembra 1947. godine u Bijeljini, gdje je završila gimnaziju. Pravni fakultet završila je 1970. u Sarajevu. Nakon položenog pravosudnog ispita 1973. godine imenovana je za opštinskog tužioca u Mostaru, a 1978. godine za sudiju Okružnog suda u Mostaru. Na toj dužnosti je bila do 1989. U periodu od 1989. do 1992. obavljala je dužnost predsjednika Suda udruženog rada u Mostaru. Od 1996. do 1998. radila je kao advokat, a od 1998. do 2001. pravne poslove u bankama, da bi 2001. godine bila imenovana za zamjenika tužioca Tužilaštva Federacije BiH, a od 2003. godine obavljala je dužnost zamjenika glavnog tužioca Tužilaštva BiH.
Za sudiju i predsjednika Suda BiH imenovana je 10. oktobra 2004. godine.
Mokraća
mini|desno|200px|Uzorak mokraće Mokraća (urin) je tečni tjelesni otpadni produkt, nastao u bubrezima procesom filtracije iz krvi. Eliminacija urina se vrši aktom mokrenja (uriniranje) kroz mokraćnu cijev.
Bakterije
Zdrava mokraća je normalno sterilna.
Boja
Normalna boja mokraće je svijetlo žuta zbog prisustva pigmenta urohroma, ali i od bilirubina i urobilina. Patološke boje mogu biti providna, bijela, crvena, zelena, siva, crna.
pH
pH urina se kreće oko 6, ali može varirati između 4.5 i 8.2.
Gustina
Gustina mokraće je oko 1.003-1.035 (g.cm-3)
Zimske olimpijske igre 2018.
Zimske olimpijske igre 2018, službeno XXIII Zimske olimpijske igre (Francuski: Les XXIIIes Jeux olympiques d'hiver; Hangul: 제23회 동계 올림픽), poznate i kao PyeongChang 2018, bile su međunarodni sportski događaj koji je održan od 9. do 25. februara 2018. u gradu Pyeongchang, Južna Koreja.
Ovo su bile druge južnokorejske Olimpijske igre i njihove prve Zimske olimpijske igre; Seoul je bio domaćin Ljetnih olimpijskih igara 1988. godine.
Borilišta
right|thumb|300px|Olimpijska borilišta 2018
thumb|right|Skijalište Dolina zmajeva
Sportski park Alpensia
Alpensia Resort u Daegwallyeong-myeonu je bila fokus Zimskim olimpijskih igara 2018. u Pyeongchangu.
Gangneung (obalni klaster)
Obalni klaster se nalazi u gradu Gangneung. Olimpijski park Gangneung uključuje sljedeća borilišta:
Pored ovoga, samostalno borilište se nalazi na prostoru Katoličkog univerziteta Kwandong:
Hiponim
Hiponim (grč. υπονύμιον = nekoliko imena; hypo = malo, nekoliko; onoma = ime) riječ je ili fraza čiji je sadržaj uključen u sadržaj nekog drugog pojma. Ovaj se odnos u logici predstavlja odnosom višeg i nižeg pojma, odnosno superordiniranog i subordiniranog pojma. Hiponim je podređen hiperonimu koji je njemu nadređen.