cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Premijer liga Bosne i Hercegovine 2015/2016.
Premijer liga Bosne i Hercegovine 2015/16, odnosno BH Telecom Premijer liga Bosne i Hercegovine 2015/16 zbog sponzorskog ugovora, bila je 22. sezona prve nogometne lige Bosne i Hercegovine, odnosno 16. sezona Premijer lige Bosne i Hercegovine pod tim imenom. Sezona je počela 25. jula 2015. godine a završila 15. maja 2016. godine, sa zimskom pauzom između 21. novembra 2015. i 27. februara 2016. Službeni raspored utakmica za ovu sezonu je izvršen žrijebanjem 10. jula 2015. Zrinjski je četvri put postalo prvakom Bosne i Hercegovine. U 29. kolu pobjedom nad Mladosti Zrinjski je osigurao šampionsku titulu. U evropska takmičenja odnosno u kvalifikacije za Evropsku ligu 2016/17. plasirali su se drugoplasirana Sloboda i trećeplasirani NK Široki Brijeg. U sezoni 2015/16, šest ekipa je ispalo u niži rang takmičenja kako bi su narednoj sezoni učestvovalo 12 ekipa. Iz lige su ispali: Borac, Slavija, Travnik, Rudar, Drina i Velež. Najbolji strijelac lige je bio Leon Benko, nogometaš Sarajeva sa 18 postignutih golova.
Statistika posjećenosti
Izvor: transfermarkt.co.uk
KIF1B
Kinezinoliki protein KIF1B jest protein koji je kod ljudi kodiran genom KIF1B sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.816 aminokiselina, a molekulska težina 204.476 Da. .
Klinički značaj
Ovaj protein povezuje se sa Charcot–Marie–Toothovom bolešću, tip 2A1.
Interakcije
Pokazano je da je KIF1B u interakciji sa GIPC1.
IC 3631
IC 3631 (također poznat kao MCG 2-32-169, PGC 42389 i UGC 7825) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 129 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (30 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
C-jun
c-Jun jest protein koji je kod ljudi kodiran genom JUN sa hromosoma 1. c-Jun, u kombinaciji sa c-Fos, formira AP-1 transkripcijski faktor za rani odgovor, Prvo je identificiran kao Fos-vezujući protein p39 i tek kasnije ponovo otkriven kao proizvod gena JUN. c-jun je bio prvootkriveni onkogeni transkripcijski faktor. The proto-oncogene c-Jun je ćelijski homolog virusnog onkoproteina v-jun (P05411). Virusni homolog v-jun je otkriven u virusu 17ptičjeg sarkoma i dobio je ime po ju-nana, japanski riječ za 17. Ljudski JUN kodira protein veoma sličan virusnom proteinu, koji direktno stupa u interakciju sa specifičnim ciljnim sekvencama DNK, kako bi regulirao ekspresiju gena. Ovaj gen je bez introna i mapiran je na 1p32-p31, hromozomsku regiju koja je uključena u translokacije i delecije kod ljudskih malignosti.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 331 aminokiselina, a molekulska težina 35.676 Da.
Regulacija
I Jun i njegovi dimerizacijski partneri u formiranju AP-1 podložni su regulaciji različitim vanćelijskim stimulansima, koji uključuju peptidne faktore rasta, proupalne citokine, oksidativni i druge oblike ćelijskog stresa i UV-zračenje. Naprimjer, UV-zračenje je moćan induktor za povišenu ekspresiju c-juna.
Transkripcija c-juna autoregulirana je sopstvenim proizvodom, Jun. Vezivanje Juna (AP-1) za AP-1 vezu visokog afiniteta u jun promotorskoj regiji indukuje jun transkripciju. Ova pozitivna autoregulacija stimulacijom sopstvene transkripcije može biti mehanizam za produžavanje signala vanćelijskih stimulusa. Ovaj mehanizam može imati biološki značaj za aktivnost c-juna kod raka.
Također, aktivnosti c-juna mogu se regulirati putem ERK-a. Utvrđeno je da konstitutivno aktivan ERK povećava transkripciju i stabilnost c-juna preko CREB i GSK3. Ovo rezultira aktiviranim c-jun i njegovim nizvodnim ciljevima kao što su RACK1 i ciklin D1. RACK1 može poboljšati JNK aktivnost, a aktivirana JNK signalizacija naknadno regulira aktivnost c-juna.
Aktivira se dvostrukom fosforilacijom putem JNK puta, ali ima i funkciju neovisnu od fosforilacije. Nokaut c-juna je smrtonosan, ali transgene životinje s mutiranim c-junom koji ne može biti fosforiliran (nazvan c-junAA) mogu preživjeti.
Fosforilacija Juna na serinima 63 i 73 i treoninima 91 i 93 povećava transkripciju c-jun ciljnih gena. Stoga, regulacija aktivnosti c-juna može se postići fosforilacijom na N-terminalnom spoju pomoću Jun N-terminalnih kinaza (JNK). Pokazalo se da je Junova aktivnost (aktivnost AP-1) u apoptozi izazvanoj stresom i ćelijskoj proliferaciji regulirana njegovom N-terminalnom fosforilacijom. Druga studija pokazala je da onkogena transformacija ras i fos također zahtijeva jun N-terminalnu fosforilaciju na serinima 63 i 73.
Progresija ćelijskog ciklusa
Studije su pokazale da je c-jun neophodan za napredovanje kroz G1-fazu ćelijskog ciklusa, a c-jun nulte ćelije pokazuju povećano zaustavljanje G1. C-jun regulira nivo transkripcije ciklina D, koji je glavna Rb-kinaza. Rb je supresor rasta, a inaktivira se fosforilacijom. Stoga je c-jun neophodan za održavanje dovoljne aktivnosti ciklin D- kinaze i omogućavanje napredovanja ćelijskog ciklusa.
U ćelijama bez c-juna, ekspresija p53 (induktor zaustavljanja ćelijskog ciklusa) i p21 (CDK inhibitor i p53 ciljni gen) je povećana i te ćelije pokazuju defekt ćelijskog ciklusa. Prekomjerna ekspresija c-jun u ćelijama dovodi do sniženog nivoa p53 i p21, te pokazuje ubrzanu proliferaciju ćelija. C-jun potiskuje transkripciju p53, vezivanjem za varijantu AP-1 mjesta u promotoru p53. Ovi rezultati pokazuju da c-jun smanjuje regulaciju p53, kako bi kontrolirao progresiju ćelijskog ciklusa.
Antiapoptozna aktivnost
UV zračenje može aktivirati ekspresiju c-jun i JNK signalni put. C-jun štiti ćelije od apoptoza izazvanih UV-zračenjem i sarađuje sa NF-κB, kako bi sprečio apoptozu izazvanu putem TNFα. Zaštita od apoptoze pomoću c-juna zahtijeva serine 63/73 (uključene u fosforilaciju Juna), što nije potrebno u napretku G1 posredovanom c-junom. Ovo sugerira da c-jun regulira progresiju ćelijskog ciklusa i apoptozu putem dva odvojena mehanizma.
Studija je koristila jetreno specifičnu inaktivaciju c-juna kod hepatoćelijskog karcinoma, što je pokazalo da je poremećeni razvoj tumora u korelaciji sa povećanim nivoom proteina p53 i nivoom iRNK ciljnog gena p53 PMAIP1. Također, c-jun može zaštititi hepatocite od apoptoze, jer hepatociti nemaju c-jun, pokazuju povećanu osjetljivost na apoptozu izazvanu putem TNFα. U onim hepatocitima kojima nedostaje c-jun, delecija p53 može vratiti otpornost prema TNFα. Ovi rezultati pokazuju da c-jun antagonizira proapoptotsku aktivnost p53 u tumoru jetre.
Klinički značaj
Poznato je da c-jun ima ulogu u ćelijskoj proliferaciji i apoptozi endometrija tokom menstruacijskog ciklusa. Ciklična promjena nivoa c-jun proteina značajna je u proliferaciji i apoptozi epitelnih ćelija u žlijezdama. Perzistentna stromna ekspresija c-jun proteina može spriječiti stromne ćelije da uđu u apoptozu tokom kasne sekretorne faze.
Kancer
U studiji koja je koristila nemaloćelijski karcinom pluća (NSCLC), utvrđeno je da je c-jun prekomjerno izražen u 31% slučajeva kod primarnih i metastatskih tumora pluća, dok je normalan provodni disajni put i alveolni epitel općenito nije eksperimirao c-jun.
Studija sa grupom koja se sastojala od 103 slučaja faze I/II invazivnih karcinoma dojke pokazala je da je aktivirani c-jun eksprimiran pretežno na invazivnom prednjem dijelu raka dojke i povezan je sa proliferacijom i angiogenezom.
Inicijacija tumora
Urađena je studija sa specifičnom inaktivacijom c-juna za jetru, u različitim fazama razvoja tumora kod miševa sa hemijski izazvanim hepatoćelijskim karcinomom. Rezultat ukazuje da je c-jun potreban u ranoj fazi razvoja tumora, a delecija c-juna može u velikoj mjeri potisnuti formiranje tumora. Također, c-jun je neophodan za preživljavanje tumorskih ćelija između faze inicijacije i progresije. Za razliku od toga, inaktivacija c-juna kod uznapredovalih tumora ne ometa progresiju tumora.
Rak dojke
Prekomjerna ekspresija c-juna u ćelijama MCF-7 može rezultirati ukupnom povećanom agresivnošću, što je prikazano povećanom ćelijskom pokretljivošću, povećanom ekspresijom enzima koji razgrađuje matriks MMP-9, povećanom in vitro hemoinvazijom i formiranjem tumora na golim miševima u odsustvu egzogenih estrogena. Ćelije MCF-7 sa prekomjernom ekspresijom c-jun postale su nereaaktivne na estrogen i tamoksifen, tako da se pretpostavlja da prekomjerna ekspresija c-juna dovodi do fenotipa neovisnog od estrogena u ćelijama raka dojke. Uočeni fenotip za MCF-7 ćelije s prekomjernom ekspresijom c-juna sličan je onom koji je klinički uočen kod uznapredovalog karcinoma dojke, koji nije reagirao na hormone.
Invazivni fenotip kojem doprinosi prekomjerna ekspresija c-juna potvrđen je u drugoj studiji. Osim toga, ova studija pokazala je povećane in vivo metastaza u jetri zbog raka dojke s prekomjernom ekspresijom c-juna. Ovo otkriće sugerira da c-jun ima ključnu ulogu u metastazama raka dojke.
Kod tumora dojke, endogeni c-jun ima ključnu ulogu u ErbB2-indukovanoj migraciji i invaziji epitelnih ćelija dojke. Jun transkripcijski aktivira promotore SCF (faktor matičnih ćelija) i CCL5. Indukovana ekspresija SCF i CCL5 promovira samoobnavljajuću populaciju epitela dojke. To sugerira da c-jun posreduje u ekspanziji matičnih ćelija raka dojke, kako bi se povećala invazivnost tumora.
Kancer vulve
Uočeno je da je C-jun prekomjerno eksprimiran u uzorcima karcinom pločastih ćelija vulve, u vezi sa inaktivacijom gena za supresiju tumora RARB izazvanom hipermetilacijom. Zaista, viši nivoi iRNK c-Juna testirani su u uzorcima raka vulve u poređenju sa onima normalne kože i preneoplazijskih lezija vulve, čime se naglašava unakrsna veza između RARB gena i onkogena c-Jun.
Ćelijska diferencijacija
Deset nediferenciranih i visoko agresivnih sarkoma pokazalo je amplifikaciju jun gena i prekomjernu ekspresiju JUN na nivou RNK i proteina. Prekomjerna ekspresija c-jun u ćelijama 3T3-L1 (preadipocitna netumorska ćelijska linija koja podsjeća na ljudski liposarkom) može blokirati ili odgoditi adipocitnu diferencijaciju tih ćelija.
Regeneracija nerava i kičmene moždine
Povreda perifernih živaca kod glodara brzo aktivira JNK signalizaciju koja zauzvrat aktivira c-Jun. Nasuprot tome, povreda nerava u centralnom nervnom sistemu nema tgakv e posljedice. c-Jun je dovoljan da podstakne regeneraciju aksona i u perifernom i u centralnom nervnom sistemu, jer prekomjerna ekspresija u neuronima ganglija dorzalnog korijena i neuronima kore dovodi do povećane regeneracije.
Kao cilj lijeka protiv raka
Budući da je c-jun uočen prekomjerno izražen kod raka, nekoliko studija je naglasilo hipotezu da bi ovaj gen mogao biti meta za terapiju raka. Studija je pokazala da onkogena transformacija ras i fos zahtijeva N-terminalnu fosforilaciju jun na serinima 63 i 73 pomoću Jun N-terminalnih kinaza (JNK). U ovoj studiji, inducirani tumor kože i osteosarkom pokazali su poremećen razvoj kod miševa sa mutantnim Jun koji nije sposoban za fosforilaciju N-terminala. Također, u mišjem modelu raka crijeva, genetička abrogacija Jun, N-terminalna fosforilacija ili inaktivacija c-juna specifična za crijeva oslabila je razvoj raka i produžila životni vijek. Stoga ciljanje na fosforilaciju N-terminala Jun (ili JNK signalni put) može biti potencijalna strategija za inhibiciju rasta tumora.
U ćelijama raka B16-F10 dobijenim od melanoma, inaktivacija c-juna farmakološkim JNK/jun inhibitorom SP, u kombinaciji sa obaranjem JunB može dovesti do citotoksičnog efekta, što dovodi do zaustavljanja rasta ćelije i apoptoze. Ova anti-JunB/Jun strategija može povećati preživljavanje miševa inokuliranih tumorskim ćelijama, što sugerira potencijalnu antitumorsku strategiju putem inhibicije Juna i JunB.
Antikancerska svojstva c-jun
Većina rezultata istraživanja pokazuje da c-jun doprinosi inicijaciji tumora i povećanju invazivnosti. Međutim, nekoliko studija je otkrilo neke alternativne aktivnosti c-juna, sugerirajući da bi c-jun zapravo mogao biti mač sa dvije oštrice kod raka.
p16
p16INK4a je supresor tumora i inhibitor ćelijskog ciklusa, a studija pokazuje da c-jun djeluje kao “tjelohranitelj” p16INK4a, sprečavajući metilaciju promotora p16INK4a. Stoga, c-jun može spriječiti utišavanje gena p16INK4a.
Tiloforin
Tiloforin je tip alkaloida biljnog porijekla s antikancerogenim djelovanjem, izazivanjem zaustavljanja ćelijskog ciklusa. Studija je pokazala da tretman tiloforinom povećava akumulaciju c-jun proteina. Zatim ekspresija c-juna u sprezi sa tiloforinom podstiče zaustavljanje G1 u ćelijama karcinoma kroz smanjenje ciklina A2. Stoga, rezultat ukazuje da je antikancerogeni mehanizam tiloforina posredovan c-junom.
Interakcije
Pokazalo se da je C-jun u interakciji sa:
Dobrepolje
Dobrepolje su općina u Sloveniji, u regiji Srednjoj Sloveniji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu starih općina Grosuplje i Kočevje. Sjedište općine je u naselju Videm.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Dobrepolje je imala 3.884 stanovnika, od čega u Videmu 577.
Općina Dobrepolje
Napomena: Nastala iz starih općina Grosuplje i Kočevje.
Slavina (čvor)
Slovenija:
IC 5280
IC 5280 (također poznat kao ESO 109-33 i PGC 70372) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 384 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 1,40 (156 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 29. augusta 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
L1TD1
LINE-1 tip transposaze sa domenom 1, znan i kao  L1TD1, jest protein koji je kod ljudi kodiran genom L1TD1 sa  hromosoma 1.
RADIL
Ras-pridruženi rastvorni protein sa domenom je protein koji je kod ljudi kodiran genom RADIL.
L1TD1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 865 aminokiselina, a molekulska težina 98.850 Da. .
RADIL
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.075 aminokiselina, а molekulska težina  117.455 Da.
L1TD1
Funkcija
L1TD1 je RNK-vezujući protein koji je uključen u samoobnavljanje nediferenciranih ljudskih embrionskih matičnih ćelija i proliferacije ćelija raka. Prijavljeno je da je L1TD1 povezan s razvojem nekoliko karcinoma.
Norra skenet
thumb|Norra skenet
Norra skenet (bos. Polarna svjetlost) je skulptura umjetnika Ernsta Nordina u kampusu Univerziteta Umeå u istoimenom gradu u sjevernoj Švedskoj.
Historija
U sklopu planiranja kampusa Univerziteta Umeå, 1967. godine održan je konkurs za skulpturu na kojem je pobijedio umjetnik Ernst Nordin. Ova skulptura je podignuta 1969. godine u kampusu, a zatim je 1995. godine preseljena na stvarnu lokaciju u blizini univerzitetske brane, zbog izgradnje učiteljske sportske dvorane.
Skulptura je izgrađena od sjajnog nehrđajućeg čelika. Pravougaone čelične cijevi su zavarene zajedno u dijagonalnu kompoziciju, što podsjeća na Auroru Borealis (Polarnu svjetlost). Struktura je osvijetljena sa ugrađenim reflektorima.
Univerzitet Umeå koristi skulpturu kao simbol u marketingu.
Kompanj
Kompanj (ital. Compagni) je naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Buzet.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kompanj je imao 36 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Krkuž, a u 1921. i 1931. u naselju Roč. Iskazuje se kao naselje od 1890.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kompanj je imalo 43 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gornji Nikšić
Gornji Nikšić je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Gornji Nikšić postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Donji Nikšić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Nikšić je imao 47 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Donji Nikšić.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Donji Nikšić. U 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Donji Nikšić.''
Édouard Stephan
Jean Marie Édouard Stephan je bio francuski astronom. U nekim izvorima ponekad se njegovo prezime navodi kao Stéphan, ali pogrešno. Rođen je St. Pezenne (danas dio grada Niorta). Pohađao je školu École normale supérieure i maturirao 1862. godine kao najbolji u svojoj klasi. Postao je direktor opservatorija u Marseilleu od 1864. do 1907. (do 1872. bio je potčinjen Urbain Le Verrieru).
U ranom dijelu njegove karijere, imao je ograničene mogućnosti za posmatranja jer je bio preokupiran modernizacijom i popravljanjem opservatorije. Otkrio je 1866. godine asteroid 89 Julia. Od 1867. godine počeo je koristiti novi teleskop za posmatranje tranzita planete Merkur.
Između 1870. i 1875, Stephan je sistematski studirao nebule, precizno bilježeći njihove položaje i otkrivajući još mnoge druge. Postavio je sebi cilj da omogući tačno mjerenje zvjezdanih kretanja tako što je napravio referentni sistem nepokretnih objekata.
Stephan je 1873. godine postao prva osoba koja je pokušala izmjeriti prividni ugaoni promjer zvijezde koristeći interferometriju, pretvorivši 80-centimetarski teleskop na Marseilleskom opservatoriju u interferometar.
Otkrio je galaksiju NGC 6027 1882. godine, koristeći 80-centimetarski reflektor.
Folitropinska podjedinica beta
350px|right 350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski lokus FSHB je na [[hromosom 11 (čovjek)|hromosomu 11.]] Folitropinska podjedinica beta ili beta podjedinica folitropina, poznata i kao beta podjedinica folikulostimulirajućeg hormona (FSH-B) je protein kojeg kod ljudi kodira gen FSHB. Alternativna prerada iRNK rezultira u dvije varijante transkripta koje kodiraju isti protein.
Funkcija
Porodica hipofiznog glikoproteina uključuje folikulostimulirajući hormon, luteinizirajući hormon, horionski gonadotropin i tiroid- stimulirajući homon. Svi ovi glikoproteini sastoje se od identične alfa i beta podjedinice specifične za hormon. Ovaj gen kodira beta podjedinicu folikulostimulirajućeg hormona. U kombinaciji s luteinizirajućim hormonom, folikulostimulirajući hormon podstiče stvaranje jajnih ćelija i sperme.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 400 m slobodno (žene)
Takmičenja u disciplini 400 m slobodno za žene na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 2. augusta 2015.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Na ovom prvenstvu postignuti su sljedeći rekordi:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Bakar)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Bakar je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 125,60 km2 imao 8.279 stanovnika, što predstavlja 2,80% od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 0,19% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Bakru je 66 stanovnika/km2.
Konzervacijska genetika
Konzervacijska genetika je interdisciplinarna nauka koja proučava mogućnosti primjene  genetičkih methoda u  zaštiti i obnovi  biodiverziteta. Istraživanja u konzervacijkoj genetici uključuju  raznih oblasti,  kao što su  populacijska genetika, molekularna ekologija, molekularna biologija, evolucijska  biologija i biosistematika. Genetička raznolikost je jedna od tri osnovne razine biodiverziteta, tako da je direktno važna u očuvanju biološke raznolikosti, iako su genetički faktori su također važni u očuvanju vrsta (specijski diverzitet)  i  raznolikosti ekosistema (ekološki diverzitet). Očuvanje genetičke varijabilnosti je važano za sveukupno zdravlje populacija, jer smanjena genetička varijabilnost dovodi do povećane razine inbridinga i smanjenja adaptacijske vrijednosti fenotipova.
Genetički diverzitet
Genetički diverzitet je variabilnost gena u datoj vrsti. Može se procijeniti na temelju prosječne razine heterozigotnosti u populaciji – prosjeka  alela po lokusu ili procentom  polimorfnih  genskih lokusa.
Značaj genetičkog diverziteta
Ako genetička raznolikost oslabi u mnogim genima jedne vrste, ona postaje sve više u opasnosti od biološke ugroženosti, pa i od izumiranja. Tada ona ima samo jedan mogući izbor genetičkih informacija na svim ili gotovo svim svojim genima; drugim riječima, sve jedinke  su gotovo identične. Ako dođe do novog selekcijskog pritiska (kao što su ekološke katastrofe), populacija  sa visokomm genetičkom raznolikošću ima veće šanse da barem neke individui imaju  genetičku konstituciju, koja im omogućava da prežive. Ako je genetička raznolikost vrlo niska, niti jedna od jedinki  u populaciji  može imati karakteristike potrebne za suočavanje s novim uvjetima. Takva populacija može se iznenada zbrisati. Genetička raznolikost vrsta je uvijek otvorena za promjenu. Bez obzira na to koliko su prisutne mnoge varijante gena u današnjoj populaciji, samo  one varijante  koje prežive u sljedećoj generaciji  mogu doprinijeti  budućoj raznolikosti vrsta. Kada se određene varijante gena jednom izgube. oni se ne mogu povratiti u istom obliku.
Tehnike
Za procjenu stanja genoma jedne vrste, primjenjuju se  specifične genetičke tehnike, u vezi sa specifičnim pitanjima očuvanja kao i općoj  strukturi populacije. Ove analize se mogu obaviti na dva načina:
Tehnike za analizu razlika između individua i populacija uključuju:
Ove različite tehnike se fokusiraju na različite varijable genoma u životinja i biljaka. Specifičnost potrebnih informacija  određuje koje se tehnike primjenjuju i koji se dijelovi genoma analiziraju. Naprimjer, mitohondrijska DNK kod životinja ima visoku stopu supstitucije, što je čini korisnim za utvrđivanje međuindividualnih razlika. Međutim, ona je naslijediva samo u ženskoj liniji, a mitohondrijski genom je relativno mali. U biljaka, mitohondrijska DNK ima vrlo visoke stope strukturnih mutacija, tako da se rijetko koriste za genetičke markere, kada se, umjesto toga može analiziratii  genom hloroplasta. Druge lokacije u genomu koje su predmet visoke stope mutacije kao što je glavni kompleks histokompatibilnosti, a i   mikrosateliti i minisateliti  se često koriste.
Ove tehnike mogu pružiti informacije za dugoročno očuvanje genetičke raznolikosti i ukazuju na  demografska  i ekološka  pitanja, kao što su taksonomska. Druga tehnika za genetičke analize je pomoću historijske DNK. Ova DNK  je važna  jer omogućava genetičarima da shvate kako je vrsta reagirala  na promjene uvjeta u prošlosti. To je ključ za razumijevanje sličnih reakcija vrste u budućnosti.
Tehnike koje koriste historijsku DNK uključuju očuvane  ostke koji se  nalaze u muzejima i pećinama. Muzeji se koristi jer postoji širok spektar vrsta koje su na raspolaganju naučnicima širom svijeta. Problem sa muzejima je u tome što je historijska perspektiva  ukazuje  kako  je vrsta reagovala  na promjene u uvjetima u prošlosti,  a  ključ  je za razumijevanje reakcije slične vrste u teško predvidivoj  budućnosti. Dokazi koji se mogu naći u pećinama pružaju više perspektiva i ne oštećuju životinje.
Još jedna tehnika koja se oslanja na specifičnost individualne genetike je neinvazivn monitoring, koji koristi ekstrakciju  DNK iz organskog materijala koji jedinka  ostavlja iza sebe, kao što je ptičje pero ili izmet,  npr. I ovako se izbjegava ometanje životinje i može pružiti informacije o spolu, kretanju, srodstvu i ishrani životinja.
Ostale općenitije tehnike mogu koristiti za  utvrđivanje genetičkih faktora koji dovode do izumiranja i rizika od izumiranja. Na primjer, za minimiziranje  inbreedinga i povećanje genetičke varijacij može se ostvariti u više koraka. Povećanje heterozigotnosti putem imigracija, povećanje generacijskog intervala  krioprezervacijom ili uzgojem od starijih životinja i povećanjem efektivne veličine populacije  putem  ujednačavanja veličine porodice, što  sve pomaže minimiziranju  inbreedinga  i njegovih efekata. Štetni aleli nastati mutacijama, ali određeni recesivni mogu postati češći zbog inbredinga. Štetne mutacije koje proizlaze iz inbridinga mogu se ukloniti  tzv „genetičkim čišćenjem''  ili prirodnom selekcijom. Populacije koje odrastaju u zatočeništvu s namjerom da se ponovo uvedu u divljinu pate od prilagodbe zarobljeništvu.
Rješenja za smanjenje faktora koji dovode do izumiranja i rizik od izumiranja često se preklapaju, jer se i sami faktori preklapaju. Na primjer, štetne mutacije se dodaju u populacije iz mutacija, ali štetne mutacije konzervacijski biolozi  su povezali sa onima  koje su dovele do inbridinga, jer oni su ti koji se mogu za to  pobrinuti smanjenjem inbreeding. Ovdje su tehnike za smanjenje inbrkoje dinga također mogu pomoći u smanjenju akumulacije štetnih mutacija.
Bosna i Hercegovina
U okviru Instituta za genetičko imženjerstvo i bioteknologiju UNSA djelujr Laboratorija za molekularnu genetiku prirodnig resurssa, koja je ostvarila značajne rezultate u identifikaciji stepena autohtonosti nekoliko životinjskih i biljnih vrsta organizama, uključujući i međupopulacijsku genetičku heterogenost po odabranjim genetičkim markerima. U konkretiziranim projektima realizirauju se slijedeće ekspertske analize:
Implikacije
Nova tehnologija u očuvanju genetičke raznolikosti ima mnogo implikacije za budućnost biološkog očuvanja. Na molekulskom nivou, nove tehnologije napreduju. Neke od tih tehnika uključuju analizu minisatellita i glavnog kompleksa histokompatibilnosti histokompatibilnosti (MHC). Ove molekulskee tehnike imaju šire efekte pojašnjenja taksonomskih odnosa, kao u prethodnom primjeru, za određivanje najboljih jedinki da ponovno uvođenje u populaciju za oporavak,  određivanjem srodstva. Ovi efekti onda imaju akumulativne posljedice. Očuvanje vrsta ima implikacije za ljude u ekonomskoj, socijalnoj i političkoj realnosti. U biološkom domenu, povećanje genotipske raznolikosti dokazano pomaže oporavku ekosistema, kao što se vidi u zajednici trava koja je, zahvaljujući većoj  genotipskoj  raznolikosti, bila u stanju da se odupre ometanju  ispašom  gusaka. Raznolikosti vrsta povećava funkcija ekosistema, a povećanje biološke raznolikosti upotrebom novih genetičkih  tehnika konzervacije,  je širi postizanje željenih  efekata u odnosu na ranije stanje i mogućnosti. Kratka lista studija konzervatorskih genetičara uključuje:
Slavina (Litija)
Slavina je naseljeno mjesto u sastavu općine Litija, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Slavina je imala 17 stanovnika.
Kosoriga
Kosoriga (ital. Cossoriga) je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buzet. Na popisu 2021. godine naselje je ukinuto i priključeno naselju Račički Brijeg.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kosoriga je imala 19 stanovnika.
Napomena: ''Od 1869. do 1910. iskazano pod imenom Koseriga (u 1890. Košeriga). U 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Račice. Na popisu 2021. godine naselje je ukinuto i priključeno naselju Račički Brijeg.''
Rezultati nogometne reprezentacije Kipra u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo
Nogometna reprezentacija Kipra je u svojoj dosadašnjoj historiji nastupila 13 puta u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo u kojim nije uspjela izboriti nastup na nekom od dosadašnjih Evropskih prvenstava. Najbolji rezultat u kvalifikacijama Kipar je ostvario osvajanjem četvrtog mjesta u kvalifikacijskoj grupi.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo 1988.
Utakmica Holandija - Kipar je poništena te je nova utakmica odigrana bez prisustva gledalaca.
''Ponovljena utakmica koja je prvobitno bila odigrana 28. oktobra 1987.''
Loški Potok
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu starih općina Kočevje i Ribnica. Sjedište općine je u naselju Hrib–Loški Potok.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Loški Potok je imala 1.982 stanovnika, od čega u naselju Hrib–Loški Potok 373.
Općina Loški Potok
Napomena: Nastala iz starih općina Kočevje i Ribnica.
Tumorsko mikrookruženje
Tumorsko mikrookruženje (TME) je okruženje oko tumora, uključujući okolne krvne sudove, imunske ćelije, fibroblaste, signalirajuće molekule i vanćelijski matriks (ECM.  Tumor i okolno mikrookruženje su usko povezani i u stalnoj su interakciji. Tumori mogu uticati na mikrookruženje, oslobađanjem vanćelijskih signala, poodsticanjem tumorske angiogeneze i izazivanjem periferne imunsketolerancije,  dok imunske ćelije mogu uticati na rast i razvoj mikrookruženja kancerogenih ćelija.
Vaskulatura
Oko 80 - 90% kancera su karcinomi, ili karcinomi koji nastaju iz epitelnog tkiva. Ovo tkivo nije vaskularizirano, što sprečava tumore da narastu veći od 2 mm u prečniku bez izazivanja novih krvnih sudova. Angiogeneza se pojačava kako bi nahranila ćelije raka, i kao rezultat toga formirana vaskulatura se razlikuje od normalnog tkiva.
Povećana propusnost i efekat zadržavanja
Efekat poboljšane permeabilnosti i retencije (EPR) je zapažanje da je vaskulatura tumora često nepropusna i akumulira molekule u krvotoku u većoj mjeri nego u normalnom tkivu. Ovaj efekat upale se ne vidi samo u tumorima, već iu hipoksičnim područjima srčanih mišića nakon infarkta miokarda. Smatra se da ova permeabilna vaskulatura ima nekoliko uzroka, uključujući nedovoljno pericita i deformisanu baznu membranu.
Hipoksija
Mikrookruženje tumora je često hipoksijsko. Kako se tumorska masa povećava, unutrašnjost tumora postaje sve dalje od postojećeg dotoka krvi. Dok angiogeneza može smanjiti ovaj efekt, parcijalni pritisak kisika je ispod 5 mm Hg (venska krv ima parcijalni pritisak kisika od 40 mm Hg) u više od 50 % lokalno uznapredovalih solidnih tumora. Hipoksijska sredina dovodi do genetičke nestabilnosti, što je povezano s progresijom raka, putem smanjenja mehanizama popravka DNK kao što su nukleotidni ekscizijski popravak (NER) i puteva popravaka neusklađenosti (MMR). Hipoksija također uzrokuje pojačanu regulaciju faktora 1 alfa izazvanog hipoksijom (HIF1-α), koji inducira angiogenezu i povezan je sa lošijom prognozom i aktivacijom gena povezanih s metastazama, što dovodi, naprimjer, do povećane migracije ćelija i također remodeliranja ECM-a. Dok nedostatak kisika može uzrokovati glikolitsko ponašanje u ćelijama, a neke tumorske ćelije također prolaze kroz aerobnu glikolizu, u kojoj preferirano proizvode laktat iz glukoze čak i ako im daju dovoljno kisika, što se naziva Warburgov efekat. Bez obzira na uzrok, ovo ostavlja vanćelijsko mikrookruženje kiselim (pH 6,5–6,9), dok same ćelije raka mogu ostati neutralne (pH 7,2–7,4). Pokazalo se da to izaziva veću migraciju ćelija in vivo i in vitro, moguće podsticanjem degradacije ECM-a.
Stromske ćelije
U biologiji raka, stroma se definira kao nemaligne ćelije koje su prisutne u mikrookruženju tumora. Stroma čini varijabilni dio cijelog tumora; do 90% tumora može biti stroma, a preostalih 10% kao ćelije raka. U stromi su prisutni mnogi tipovi ćelija, ali četiri obilna tipa su fibroblasti, T-ćelije, makrofagi i endotelne ćelije. Stroma koja okružuje tumor često reaguje na intruziju putem upala, slično kao što bi mogla reagovati na zarastanje rana. Upala može podstaknuti angiogenezu, ubrzati ćelijski ciklus i spriječiti smrt ćelijaa, a sve to povećava rast tumora.
Fibroblasti povezani sa karcinomom
Fibroblasti povezani s karcinomom (CAF) su heterogena grupa fibroblasta čiju funkciju piratiraju ćelije raka i preusmjeravaju ka kancerogenezi. Ove ćelije obično potiču od normalnih fibroblasta u okolnoj stromi, ali mogu doći i od pericita, ćelija glatkih mišića, fibrocita, mezenhimskih matičnih ćelija (MSC, često izvedeni iz koštanw srži), ili putem epitelno-mezenhimske tranzicije (EMT) ili endotelno-mezenhimske tranzicije (EndMT). Za razliku od svojih normalnih pandana, CAF ne usporavaju rast raka "in vitro". CAF obavljaju nekoliko funkcija koje podržavaju rast tumora, kao što je izlučivanje faktor rasta vaskularnog endotela (VEGF), faktor rasta fibroblasta (FGF), trombocitni faktor rasta (PDGF) i drugi pro-angiogeni signali za induciranje angiogeneze. CAF-ovi također mogu lučiti transformirajući faktor rasta beta (TGF-β), koji je povezan s EMT, procesom kojim ćelije raka mogu metastazirati, i povezani su sa inhibicijom citotoksičnim T-ćelijama i prirodnim T-ćelijama ubicama. Kao fibroblasti, CAF-ovi su u stanju da prerade ECM, kako bi uključili više parakrinih signala preživljavanja kao što su IGF-1 i IGF-2, čime se promovira preživljavanje okolnih ćelija raka. CAF-ovi su također povezani sa reverznim Warburgovim efektom gdje CAF-ovi izvode aerobnu glikolizu i hrane laktat ćelijama raka. Nekoliko markera identifikuje CAF, uključujući ekspresiju α aktina glatkih mišića (αSMA), vimentin, receptor faktora rasta izveden iz trombocita α (PDGFR-α), receptor faktora rasta iz trombocita β (PDGFR-β), fibroblast specifični protein 1 (FSP-1) i protein aktivacije fibroblasta (FAP). Nijedan od ovih faktora ne može se koristiti za razlikovanje CAF-a od svih ostalih ćelija sam po sebi.
Supresorske ćelije izvedene iz mijeloida i makrofagi povezani sa tumorom
Supresorske ćelije izvedene iz mijeloida (MDSC) su heterogena populacija ćelija mijelogenog porijekla sa potencijalom da potisnu T-ćelijske odgovore. Reguliraju popravak rana i upalu i brzo se šire kod raka, što je u korelaciji s tim da se znakovi upale vide na većini, ako ne i na svim tumorskim mjestima. Tumori mogu proizvesti egzosome koji stimuliraju upale putem MDSC-a. Ova grupa ćelija uključuje neke makrofage povezane s tumorom (TAM). TAM-ovi su centralna komponenta u snažnoj vezi između hronične upale i raka. TAM se regrutuju u tumor kao odgovor na upalu povezanu s rakom. Za razliku od normalnih makrofaga, TAM nemaju citotoksičnu aktivnost. TAM-ovi su inducirani in vitro izlaganjem progenitora makrofaga različitim imunskim regulatornim citokinima, kao što su interleukin 4 (IL-4) i interleukin 13 (IL-13). TAM-ovi se skupljaju u nekrotskim regijama tumora gdje su povezani sa skrivanjem ćelija raka od normalnih imunskih ćelija lučenjem interleukina 10 (IL-10), pomažući angiogenezu izlučivanjem vaskularnog endotelnog faktora rasta (VEGF) i sintazom dušik-oksida(NOS), podržava rast tumora izlučivanjem epidermnog faktora rasta (EGF) i remodeliranjem ECM. TAM-ovi pokazuju sporu aktivaciju NF-κB, što omogućava tinjajuću upalu koja se vidi kod raka. Povećana količina TAM-a povezana je sa lošijom prognozom. TAM predstavljaju potencijalnu metu za nove terapije raka. TAM-ovi su povezani sa upotrebom egzosoma za isporuku mikroRNK (miRNK) koja potencira invaziju u ćelije raka, posebno ćelije raka dojke.
Neutrofili
Neutrofili su polimorfojedarne imunske ćelije koje su kritične komponente urođenog imunskog sistema. Neutrofili se mogu akumulirati u tumorima i kod nekih karcinoma, kao što je adenokarcinom pluća, njihovo obilje na mjestu tumora povezano je sa pogoršanom prognozom bolesti. Kada se uporede među 22 različita tumor infiltrirajuće leukocitne (TIL) podskupine, neutrofili su posebno važni kod različitih karcinoma, što je ilustrovano metaanalizom hiljada ljudskih tumora iz različitih histologija (zvanih [http:/ /precog.stanford.edu PRECOG]) koju su vodili Ash Alizadeh i kolege sa Stanford University. Broj neutrofila (i prekursora mijeloidnih ćelija) u krvi može biti povećan kod nekih pacijenata sa solidnim tumorima. Eksperimenti na miševima uglavnom su pokazali da neutrofili povezani s tumorom pokazuju funkcije koje podstiču tumor,   ali manji broj studija pokazuje da neutrofili također mogu inhibirati rast tumora. Fenotipovi neutrofila su raznoliki i identificirani su različiti fenotipovi neutrofila u tumorima. Kod miševa, neutrofili i 'supresorske ćelije izvedene iz granulocitnih mijeloida' se često identifikuju pomoću istih antitijela na površini ćelije, korištenjem protočne citometrije i nejasno je da li se to preklapaju ili razlikuju populacije.
BMP-3
BMP-3 je borbeno vozilo pješadije ruske vojske. BMP-3 je posljednji model relativno uspješne porodice sovjetsko-ruskih borbenih vozila pješadije. BMP je skračenica koja na ruskom znači Bojevaja Mašina Pehoti (Боевая Машина Пехоты) što na bosanskom znači "borbeno vozilo pješadije".
Tumorsko mikrookruženje
Tumor- infiltrirajući limfociti
Limfociti koji se infiltriraju tumorom (TIL) su limfociti koji prodiru u tumor. TIL-ovi imaju zajedničko porijeklo sa mijelogenim ćelijama hematopoetskih matičnih ćelija, ali se razlikuju u razvoju. Koncentracija je općenito u pozitivnoj korelaciji. Međutim, samo kod melanoma je autologna TIL transplantacija uspjela kao tretman. Ćelije raka induciraju apoptozu aktiviranih T-ćelija (klasa limfocita) sekrecijom egzozoma koji sadrže ligande smrti kao što su FasL i TRAIL, i istim metodom isključuju normalan citotoksični odgovor prirodnih ćelija ubica (NK-ćelije). Ovo sugerira da ćelije raka aktivno rade na obuzdavanju TIL-a.
BMP-3
Razvoj
BMP-3 je prvi put javno predstavljen u maju 1990. Konstruisanje je započelo 1980. u tvornici Kurganmašzavod u Sibiru, a razvoj naoružanja povjeren je Instrument Design Bureau iz Tule. To je treća generacija ruskih BVP na kojoj su uklonjeni nedostaci uočeni na prethodnicima BMP-1/2 i napušten princip ugradnje motora u prednjem dijelu u korist stražnjeg.
Naoružanje
BMP-3 je BVP impresivne vatrene moći i pokretljivosti. Jedini je opremljen 100 mm topom (2A70) koji je i lanser protivtenkovskih raketa (9M117), brzometnim topom 30 mm (2A72) i spregnutim mitraljezom 7,62 u pokretnoj kupoli. Oružje je stabilizovano u dvije ravni pa se može koristiti i u pokretu, a sistem za upravljanje vatrom čine balistički računar i laserski daljinar. Nišandžija raspolaže nišanskom spravom 1K13-A sa povećanjem 8x danju i 3x noću pri čemu se koristi IC reflektor. Komandirovi osmatrački periskopi imaju 5x dnevno i 3x noćno povećanje. U spremniku ispod kupole je smješteno 40 trenutno-razornih granata (početne brzine 250 m/sek). 22 granate se nalaze u automatskom punjaču koji pruža brzinu vatre od 10 granata u minuti na maksimalnom dometu od 4000 m. Iz iste cijevi se ispaljuju i protivtenkovske rakete 9M117 Bastion AT-10 Stabber dometa 4000 m i probojnosti 650 mm. Svaki BMP-3 raspolaže sa 8 raketa koje imaju vođenje kroz laserski snop (beam-riding) sa odašiljačem postavljenim na blendi topa, a u lanser se zbog veće dužine unose isključivo ručno. Automatski top 30 mm ima brzinu vatre od 390 granata u minuti, a elevacija od -6 do +60 stepeni omogućava gađanje i zračnih ciljeva. Posjeduje dvije vrste granata koje imaju posebno staze za hranjenje: visokoeksplozivne (HE-I ) za borbu protiv neoklopljenih i zračnih ciljeva i protivoklopne APDS koje na 1500 m probijaju 25 mm pancirnog čelika. Dva vojnika koja su smještena na bočnim stranama prednjeg oklopnog tijela raspolažu sa mitraljezima ili 30 mm automatskim bacačima granata za djelovanje po bočnim ciljevima tokom probijanja neprijateljskih linija.
Tumorsko mikrookruženje
Apoptoza
TME može ograničiti održivost T-ćelija. I IDO i PD-L1 mogu izazvati apoptozu T-ćelija. Proizvodi mijelomonocitnih ćelija koji izazivaju apoptozu uključuju FasL, TNF-α i ligand koji indukuje apoptozu povezan sa TNF (TRAIL). Ppp2r2d je ključni regulator koji promovira apoptozu T-ćelija i suzbija proliferaciju T-ćelija.
BMP-3
Oklop
Za razliku od prethodnika koji su oklopljeni pancirnim čelikom oklopno tijelo novog BVP čine zavarene ploče valjanog aluminija koje pružaju zaštitu od streljačkog naoružanja i fragmenata granata. Prednji dio oklopnog tijela i kupole su dvoslojne konstrukcije i pružaju zaštitu od granata 25 mm pod uglom od 60 stepeni. Pored tri člana posade, komandira i nišandžije u oklopnoj kupoli i vozača u prednjem dijelu oklopnog tijela, BMP-3 prevozi i desant od 7 vojnika od kojih su dva smještena sa strana vozača, a petorica u trupnom dijelu između motora i kupole.
Tumorsko mikrookruženje
TAM-ovi i MDSC-ovi
Usmjeravanje na intratumorske TAM-ove i MDSC-ove također može smanjiti opterećenje tumorom u pretkliničkim modelima, kako na zavisne T-ćelije, tako i na nezavisne T-ćelije. Naprimjer, inhibiranje hemokinskog receptora tipa 2 (CCR2), receptora faktora stimulacije kolonije-1 (CSF-1R) i faktora stimulacije kolonije makrofaga granulocita (GM-CSF) u pretkliničkim modelima melanoma, karcinom pankreasa, dojke i prostate povećao je T-ćelije i ograničio rast tumora. Efekat je pojačan anti-CTLA-4 ili anti-PD-1/PD-L1. Ove studije nisu utvrdile da li je povećanje T-ćelija posljedica vitalnosti ili replikacije. Inhibicija CSF-1R u pretkliničkom proneuralnom multiformnom modelu glioblastoma i u glioma ksenotransplantata izvedenih od pacijenata povećala je preživljavanje i smanjila ustanovljene tumore na način naizgled neovisan o T-ćelijama, koji je bio u korelaciji s reprogramiranjem makrofaga daleko od fenotipa M2. Slično tome, aktivator TAM-a, agonističkog antitijela na CD40, kada se primjenjuje u kombinaciji sa hemoterapijskim lijekom gemcitabin, potisnuo je rast mišjeg PDA na način neovisno o T-ćelijama, sugerirajući da stimulirani makrofagi mogu imati funkcije protiv raka. B-ćelije regulišu TAM fenotipove kod skvamoznog karcinoma TME. U skladu s tim, deplecija B ćelija reprogramira TAM-ove, smanjujući tako njihovu supresiju CD8 ćelija i pojačavajući hemoterapiju. Mišji model autohtonog melanoma je iscrpio Treg ćelije i neutralisao IL-10, otkrivajući svojstva ubijanja tumora. TAM posreduju u efektima antitumorskih antitijela i genetički modifikovanih liganda koji stupaju u interakciju sa CD47, kako bi spriječili signalni sistem CD47/signal-regulatorni protein–α (SIRPα) od supresije raka obloženog antitijelima ćelijskih fagocitoza.
BMP-3
Pokretljivost
Svoju visoku prohodnost BMP-3 je dokazao tokom testiranja u pustinji Ujedinjenih Arapskih Emirata i cjelodnevnih vožnji po pješčanim dinama velikog uspona, pri čemu su morali pratiti terenski automobil Toyota Land Cruiser, koje američki Bradley nije uspio savladati. Vozilo je prošlo i test izdržljivosti višednevne vožnje punom brzinom na dužini od 200 km bez većih kvarova i otvaranja vatre iz pokreta nakon čega su zadovoljni arapski generali objavili narudžbu vozila opremljenih francuskim termovizijskim sistemom Athos. BMP-3 u službi UAE su opremljeni i dodatnim pasivnim oklopom koji prekriva 50 prednjeg i 85% bočnog djela vozila sa kojim borbena težina raste na 23,5 tona.
Tumorsko mikrookruženje
Prostorna distribucija
CAF ograničavaju distribuciju T-ćelija na dva načina. Oni ih mogu fizički isključiti, posredovano njihovim vanćelijskim matriksom. Pokretljivost T-ćelija bila je veća u regijama labavog fibronektina i kolagena nego u područjima gustog matriksa oko tumorskih gnijezda. Kolagenaza dodata za smanjenje krutosti matriksa ili hemokin CCL5 eksperimentalno proizveden u tumorskim ćelijama povećava kretanje u kontakt sa ćelijama raka. Također ih mogu isključiti putem biosinteze CXCL12. Uslovno iscrpljivanje ovih ćelija iz strome ektopijskog, transplantiranog tumora i autohtonog pankreasnog duktusnog adenokarcinoma (PDA) omogućilo je T-ćelijama da brzo kontrolišu rast tumora. Međutim, iscrpljivanje mora biti ograničeno na TME, jer ove ćelije obavljaju bitne funkcije u nekoliko normalnih tkiva. "Reprogramiranje" FAP+ ćelija u TME sa analogom vitamina D može ih neutralisati. Drugi pristup može blokirati njihov imunski supresivni mehanizam. U pretkliničkom PDA modelu miša, FAP+ CAFs proizvodi hemokin CXCL12, koji je vezan za ćelije raka PDA. Budući da se FAP+ stromne ćelije takođe akumuliraju u netransformisanim, upalnim lezijama, ova "prevlaka" ćelija raka može odražavati način na koji se "povrijeđene" epitelne ćelije štite od imunskog napada. Davanje inhibitora CXCL12 receptora CXCR4 izazvalo je brzo širenje T-ćelija među ćelijama raka, zaustavilo rast tumora i stimulisalo osetljivost tumora na anti-PD-L1.
Razvoj lijekova
Visokopropusni terapijski pregledi raka se izvode in vitro bez popratnog mikrookruženja. Međutim, studije također istražuju efekte potpornih ćelija strome i njihovu otpornost na terapiju. Potonje studije su otkrile zanimljive terapeutske ciljeve u mikrookruženju uključujući integrine i hemokine. Ovo su propustili početni pregledi za lijekove protiv karcinoma i mogli bi pomoći u objašnjenju zašto je tako malo lijekova vrlo moćno "in vivo". Vezikule sa nanonosačima (~20–200 nm u prečniku) mogu transportovati lijekove i druge terapeutske molekule. Ove terapije mogu biti usmjerene na selektivnu ekstravazaciju kroz tumorsku vaskulaturu putem EPR efekta. Nanonositelji se sada smatraju zlatnim standardom ciljane terapije raka jer mogu ciljati tumore koji su hipovaskularizirani, kao što su tumori prostate i pankreasa. Ovi napori uključuju protein kapside i liposome. Međutim, kako neka važna, normalna tkiva u organima, kao što su jetra i bubrezi, također imaju fenestrirani endotel, veličine nanonosača (10–100 nm, s većim zadržavanjem u tumorima koji se vidi korištenjem većih nanonosača) i naboj (anionski ili neutralni) mora se uzeti u obzir. Limfni sudovi se obično ne razvijaju sa tumorom, što dovodi do povećanog pritiska intersticijske tečnosti, što može blokirati pristup tumoru.
Antitijela
Bevacizumab je klinički odobren u SAD-u za liječenje raznih karcinoma ciljanjem na VEGF-A, koji proizvode i CAF i TAM, čime se usporava angiogeneza. Ciljanje na imunoregulatorne membranske receptore uspjelo je kod nekih pacijenata s melanomom, nemaloćelijskim karcinomom pluća, karcinomom urotelnog mjehura i karcinomom bubrežnih ćelija. Kod miševa, anti-CTLA-4 terapija dovodi do uklanjanja tumora Foxp3+ regulatornih T-ćelija (Treg ćelije) čije prisustvo može narušiti funkciju efektorskih T-ćelija. Slično anti-PD-1/anti-PD-L1, terapija blokira inhibitorni PD-1 receptor. Druge, potencijalno fundamentalnije inhibitorne reakcije na TME (kao kod mikrosatelitnih stabilnih kolorektumskog karcinoma, karcinoma jajnika, raka prostate i PDA tek treba da se prevaziđu. Čini se da TME pomaže u isključivanju T-ćelija ubica iz blizine ćelija raka.
Nogometna reprezentacija Omana
Nogometna reprezentacija Omana predstavlja Oman na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je nogometnog saveza Omana (الاتحاد العُماني لكرة القدم). Reprezentacija ima nadimak The Red Warriors (bosanski: Crveni Ratnici).
Reprezentacija Omana se tri puta plasirala na završni turnir AFC Azijskog kupa. Do sada se nije uspjela kvalificirati na Svjetsko prvenstvo u nogometu. Tehnički sponzor reprezentacija je Kappa. Od 2011. godine selektor Omana je francuski stručnjak Paul Le Guen. Službeni stadion reprezentacije je Sultan Qaboos Sports Complex.