cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka za Moskvu
Napredovanje snaga Wehrmachta prema Moskvi (1. novembra - 5. decembra)
Do kraja oktobra, njemačke snage su već bile istrošene, a tek trećina njihovih motornih vozila je još uvijek bila u funkciji. Brojnost pješadijskih divizija bila je na nivou trećine do polovine formacijske popunjenosti uz ozbiljne logističke probleme kao što je isporuka tople odjeće i druge zimske opreme za potrebe fronta. Činilo se da je čak i Hitler pristao na ideju dugotrajnije borbe, budući da je postojala opasnost da se pošalju tenkovi u tako veliki grad bez velike pješadijske podrške što je skupo plaćeno pri zauzimanja Varšave 1939.
Ranokršćanske bazilike u Bosni i Hercegovini
Bazilika (grč.: βασιλική στοά (basiliké) - kraljeva dvorana) je bio rani oblik kršćanske bogomolje koji je preuzet od istoimenih rimskih građevina, a koje su služile kao sudnice i tržnice.
U periodu rimske vlasti, pretežno planinska konfiguracija tla Bosne i Hercegovine i velika konzervativnost tadašnjih stanovnika, koji nikako nisu prihvatali osvajača, otežavli su prodor stranih uticaja. Veći uticaj proces romanizacije imao je na području istočne i sjeverozapadne Bosne gdje su se nalazila velika rudnička postrojenja, sa pretežno stranom radnom snagom, te u jugozapadnoj Bosni gdje su bile stacionirane vojne jedinice.
Pod njihovim djelovanjima dolazi do gradnje vjerskih objekata. Svjedočanstva ranog kršćanstva na tlu Bosne i Hercegovine su ostaci crkava (bazilika), koje se u stručnoj literaturi nazivaju bazilikama bosanskog tipa. Karakteriše ih: jedinstven plan, skromne dimenzije, unutrašnja oprema u kamenu, s puno ranokršćanskih motiva i simbolike.
Njihovi nalazi pokrivaju cjelokupni bosanskohercegovački prostor. Do danas ih je otkopano 73, a za ukupno 56 ovakvih arheoloških nalaza se sa najvećom sigurnošću može reći da pripadaju građevinskim ostacima starokršćanskih crkava. Tu su nađeni konkretni dokazi poput samih temelja crkve, ostataka crkvenog kamenog namještaja te raznih drugih, manjih i većih nalaza koji potvrđuju ove činjenice. Za ostalih sedamnaest nalaza ne postoji definitivno i sigurno mišljenje.
Od ukupno pedeset šest sigurnih nalaza, pedeset i tri su jednobrodne bazilike, tri pripadaju tipu trobrodnih bazilika (Otinovci kod Kupresa, Kumjenovići i Ustikolina kod Foče). Otkriveno je pet nalaza dvojnih bazilika (basilica gemina). Jedna od karakteristika ranih bazilika je ta da se krstionice u najvećem broju pojavljuju u sjevernom dijelu objekta, a orijentacija istok – zapad je gotovo redovna pojava kod većine crkvi u BiH. Najdosljedniji dodatak kasnoantičkim bazilikama su grobnice na svod.
Jesse Lingard
Jesse Lingard (Warrington, 15. decembar 1992.) je engleski profesionalni nogometaš koji nastupa za Manchester United i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Karijera
Karijeru je počeo u omladinskom timu Penketh Uniteda, prije nego što je prešao u omladinski tim Manchester Uniteda. Član prvog tima Uniteda postaje 2011. godine. Igrao je na posudbama za Leicester City, Birmingham City, Brighton & Hove Albion i Derby County.
Prvi gol za Manchester United postiže 7. novembra 2015. godine na meču protiv West Bromwich Albiona.
Nova Bukovica
Nova Bukovica je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Virovitičko-podravskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Podravska Slatina.
Općina Nova Bukovica
Napomena: Nastala iz stare općine Podravska Slatina.
Višći Vrh
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Višći Vrh je imao 16 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Višći Vrh je imalo 88 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vlašić Brdo
Vlašić Brdo je naseljeno mjesto u sastavu općine Žumberak, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vlašić Brdo je imalo 2 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vlašić Brdo je imalo 19 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rezultati nogometne reprezentacije Crne Gore u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo
Nogometna reprezentacija Crne Gore je u svojoj dosadašnjoj historiji nastupila dva puta u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo u nogometu i nije uspjela ostvariti plasman na prvenstvo. Najbolji plasman u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo Crna Gora je ostvarila 2012. godine osvajanjem drugog mjesta u grupi. U baražu Češka je bila uspješnija te se kvalificirala na prvenstvo.
Kalauzovići
Kalauzovići su naseljeno mjesto u općini Sokolac, Bosna i Hercegovina.
Golfska struja
mini|Površinska temperatura vode u zapadnom Atlantiku. Sjeverna Amerika se čini crna i tamnoplava (hladno), a Golfska struja crveno (toplo). Izvor: NASA Golfska struja je snažna, topla, brza morska struja Atlantskog okeana koja izvire na samom vrhu Floride a zatim slijedi istočne obale Sjedinjenih Američkih Država i Newfoundlanda prije prelaska u Atlantski okean. Na oko 40°0 sjeverne geografske širine i 30° zapadne geografske dužine dijeli se na dva dijela, sjeverni tok koji protiče ka sjevernoj Evropi i južni tok struje koji se kreće ka zapadnoj Africi. Golfska struja utiče na klimu istočne obale Sjeverne Amerike od Floride do Newfoundlanda i klimu obale zapadne Evrope.
Historija
thumb|250px|left|Franklinova karta Golfske truje Evropljani su počeli istraživati ovu struje još od 1513. godine i ekspedicije španskog konkvistadora Juan Ponce de Leóna nakon čega se počela naširoko koristiti od strane Španaca kao pomorski put pri povratku s Kariba u Španiju. U sažetku dnevnika Poncea de Leona os 22. aprila 1513. godine stoji: "struja je takva da, iako su imali jak vjetar, nisu mogli nastaviti prema naprijed, ali unatrag, čini se da su dobro napredovali, na kraju je bilo poznato da je struja bila moćnija od vjetra". Postojanje ove struje bilo je poznato i Peteru Martyr d'Anghieri i Sir Humphreyu Gilbertu u isto vrijeme.
Franklinova karta Golfska struja je objavljena 1770. godine u Engleskoj, gdje je uglavnom ignorisana. Kasnije verzije su štamšane u Francuskoj 1778. i u SAD-u 1786. godine. Trebalo je da prođe mnogo godina da bi britanci slijedili Franklinove savjete o navigaciji kroz struju ali kada su to učinili, bili su na dobitku i skratili su vrijeme jedrenja za oko dvije sedmice.
Nastanak i ponašanje
mini|Razvoj Golfske struje na zapadu Irske odakle nastavlja kao Sjevernoatlantska struja Rijeka morske vode, nazvana Atlantska sjevernoekvatorska struja, teče prema zapadu uz obale sjeverne Afrike kao nastavak Kanarske struje. U interakciji s kopnom sjeveroistočnog dijela Južne Amerike, struja se dijeli na dvije grane. Jedna nastavlja i ulazi u Karipsko more postajući Karipska struja, dok druga skreće prema sjeveru i prolazi istočno od Karipskih ostrva ka Antilima kao Antilska struja. Karipska struja, nakon kruženja kroz Meksički zaliv kao Floridska struja teče dalje sjeverno kroz Floridski prolaz i ponovo izlazi u Atlantik a nešto sjevernije se spaja s Antilskom strujom pri čemu nastaje Golfska struja kao što je prikazano na slici.
Golfska struja je snažna okeanska struja koja prenosi vodu u omjeru od 30 miliona kubnih metara u sekundi. Kad prolazi južno od Newfoundlanda, ta stopa se povećava na 150 miliona kubnih metara u sekundi. U odnosu na Golfsku struju sve rijeke koje se ulijevaju u Atlantik zajedno su u odnosu na Golfsku struju patuljci jer jedva da čine omjer od 0,6 miliona kubnih metara u sekundi. Iako ovako ogromna, Golfska struja je ipak manja od Antarktičke cirkumpolarne struje.
Široka je u prosjeku oko 100 km i duboka od 800 do 1.200 metara. Brzina struje je veća uz površinu i rubove, a maksimalna brzina joj je oko 2.5 metra u sekundi.
Putujući ka sjeveru, topla voda se usljed vjetrova koji pušu uz površinu isparava čime se povećava salinitet vode. Zbog ova dva procesa, povećanje gustoće vode zbog većeg saliniteta i hlađenja vode, na sjeveru Atlantskog okeana ova voda počinje tonuti u dublje slojeve okeana i postaje dio dubinskih voda atlantskog dijela termohalinske cirkulacije.
SPACA3
Protein 3 spermatozoidno-akrosomske membrane je protein koki je kod ljudi kodiran genom SPACA3. Može biti uključen u prianjanje za jajnu ćeliju prije nego što se oplodi.
Dužina polipeptidnog lanca je 215 aminokiselina, a molekulska težina 23.431. .
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Proteasomskom analizom 2D gela ljudske sperme, nakon čega slijedi RACE-PCR ljudske testisne cDNK, Mandal et al. (2003) klonirali su SPACA3, koji su nazvali SLLP1, i identificirali homologe miša i pacova. Izvedeni protein SPACA3 od 215 aminokiselina ima izračunatu molekulsku masu od 23,4 kD. SPACA3 sadrži pretpostavljenu transmembransku regiju, praćenu predviđenim mjestom cijepanja proteazama između ala-lys veze, sekvencu transkripta za alfa-laktalbumin/lizozim C (LYZ) porodice proteina, tri predviđena N-terminala, jedno C-terminalno mjesto miristoilacije i dva mjesta fosforilacija. SPACA3 dijeli 53% i 52% identiteta s lizozimom želuca majmuna, odnosno s lizozimom čovjeka. Northern blot analiza ljudskih tkiva otkrila je transkript od 1,0 kb samo u testisu. Imunofluorescentne studije lokalizirale su SPACA3 na akrosomu i ekvatorskom segmentu glave spermatozoida, a imunozlatno bojenje otkrilo je distribuciju SPACA3 na cijeloj akrosomskoj matrici, uključujući glavni i ekvatorski segment.
Mandal et al. (2003) nisu pronašli dokaze o SPACA3 bakteriolitskoj aktivnosti, a SPACA3 nije pokazao značajniji efekat na vezanje i fuziju ljudske spermatozoida na jajima hrčaka. Utvrdili su da gen SPACA3 sadrži pet egzona u rasponu od oko 6,0 kb. Analizom genomske sekvence, mapirali su gen SPACA3 u hromosomskoj regiji 17q11.2. Zhang et al. (2005) mapirali su gen SPACA3 na 17q12.
Ostrvo Belkovski
Ostrvo Belkovski je najzapadnije ostrvo Anžuovih ostrva, podgrupe Novosibirskih ostrva, arhipelaga u Laptevskom moru. Administrativno pripada Republiki Saha. Ostrvo je otkrio ruski trgovac Belkov 1808. godine.
Geografija
Prolaz između ostrva Belkovski i susjednog ostrva Koteljni je poznat kao Zaryin prolaz. Ostrvo je pribiližno veliko oko 500 km². Najviša tačka je na visini od 120 metara. Nalazi se 24 kilometara zapadno od ostrva Koteljni. Dužina ostrva je 25 kilometara, a na najširem dijelu na jugu širina mjeri 15 kilometara.
Pseudoautosomna regija
Pseudoautosomna područja, PAR1, PAR2 jesu međusobno homologne sekvence nukleotid na  X i Y-hromosomu.
Pseudoautosomne regije su dobile ime jer se bilo koji gen u njima (do sada pronađeno najmanje 29) nasljeđuje kao i svi autosomni geni. PAR1 kod ljudi obuhvata 2,6 Mbp vrhova kratkih krakova X i Y hromosoma i ostalih velikih majmuna (X i Y imaju ukupno 155 Mbp i 59 Mbp). PAR2 je na vrhovima dugih krakova, u rasponu od 320 kbp.
Lokacija
Lokacije PAR-ova unutar GRCh38 su:
Podloga (biologija)
Substrat ili podloga – u biologiji – je površina na kojoj živi organizam (biljka, gljiva ili životinja). Supstrat može sadržavati biotske ili abiotske materijale i životinje. Naprimjer, instrumentiranje algi koje žive na stijeni (njihovom supstratu) može i sama biti supstrat za životinju koja živi na algama.
Gareth Southgate
Karijera
Profesionanu karijeru je počeo u ekipi Crystal Palace 1988. godine. Za klub sa Selhurst Parka je igrao do 1995. godine. Odigrao je 152 ligaške utakmice, te postigao 15 golova. Za 2,5 miliona funti postaje član Aston Ville. Za Villu je igrao šest godina. 2001. godine prelazi u Middlesbrougha za 6,5 miliona funti. Igračku karijeru je završio 2006. godine.
Reprezentacija
Za seniorsku reprezentaciju je debitovao 1995. godine na meču protiv Portugala. Za reprezentaciju je postigao dva pogotka. Igrao je na dva Evropska i dva Svjetska prvenstva.
Igrački
Crystal Palace
Aston Villa
Middlesbrough
Pseudoautosomna regija
Lokacija
Lokacije PAR-ova unutar GRCh37 su:
Podloga (biologija)
Abiotski
mini|Kocke kamene vune upotrebljavaju se za hidroponski uzgoj biljaka.
Pentasomija X
Pentasomija X, znana i kao 49,XXXXX, jest hromosomska abnormalnost u kojoj žene imaju pet X hromosoma, umjesto normalnih dva. Znakovi mogu uključivati intelektualnu invalidnost, malu visinu, nisko postavljene uši, smanjen tonus mišića i kašnjenje u razvoju. Komplikacije mogu uključivati prirođenu srčanu bolest.
Podloga (biologija)
Uslovi za kulturu životinjskih ćelija i tkiva
Zahtjevi za kulturu životinjskih ćelija i tkiva su isti kao što je opisano za biljnu, ćelijsku i tkivnu kulturu (tehnike kulture in vitro: biotehnološki principi). Poželjni su:
Pentasomija X
Uzrok i dijagnoza
Stanje je posljedica problema tokom formiranja reproduktivnih ćelija kod roditelja pogođene osobe. Faktori rizika uključuju starije roditelje u vrijeme začeća. Dijagnoza se temelji na sumnji. na osnovu simptoma, a potvrđuje je hromosomska analiza.
Podloga (biologija)
Uslovi za kulturu životinjskih ćelija i tkiva
Pored toga, skladišni prostori trebaju biti takvi sa se mogu treba pravilno održavati:
Pentasomija X
Liječenje, epidemiologija i povijest
Liječenje se temelji na simptomima. Stanje je izuzetno rijetko, s manje od četrdeset prijavljenih slučajeva od 2011. godine. Prvi put opisano je 1963.
Gareth Southgate
Trenerski
Engleska
Podloga (biologija)
Za uzgoj ćelija
Postoje mnogi tipovi kričmenjačkih ćelija kojima je potrebna in vitro podrška za pravilan rast. Takve ćelije nazivamo ćelije ovisne o mediju. Stoga su mnoge podloge koje mogu biti adhezivne (npr. plastika, staklo, paladij, metalne površine itd.) ili nehadzevne (npr. agar, agaroza itd.) vrste se mogu koristiti kao što je diskutirano u nastavku:
Let 9525 Germanwingsa
260px|mini|desno|Prikaz leta 9525 Pad leta 9525 dogodio se 24. marta 2015. u francuskim Alpama. Avion tipa A320 njemačke kompanije Germanwings (pripada Lufthansi) uzletio je 10:01 s aerodroma Barceloni s ciljem Düsseldorf (11:55). Iznad francuskih Alpa avion je iznenada nestao s radara, prethodno je počeo smanjivati visinu leta brzinom 1000m/min. Avion je udario u brdo, prilikom čega je izginulo svih 144 putnika i 6 članova posade. Prema posljednjim informacijama je kopilot Andreas Lubitz, dok se nalazio sam u kabini, iz nepoznatog razloga počeo s procedurom ateriranja.
Putnici
U avionu se je nalazilo 144 putnika:
Posada
Ukupno je brojala 6 članova. Pilot i kopilot su bili njemački državljani.
Avion A320
Letjelica je u upotrebi od 29. novembra 1990.
Tok događaja
Avion s brojem leta 4U9525 uzletio je na aerodromu u Barceloni. Posljednji radio kontakt s kontrolom letenja uspostavljen je 10:30 nakon što je preletio kontrolnu tačku IRMAR. U 10:31 preletio je istočnu obalu Marseilla. U isto vrijeme započeta je procedura spuštanja s visine 38000 stopa (11500 m) na 6800 stopa. U prosjeku avion je gubio na visini brzinom 1000m/min. Francuska kontrola leta (DSNA) pokušala je uspostaviti vezu s avionom. U 10:35 DSNA proglašava alarmantno stanje (en. "DETRESFA Distress Phase"), u ovom trenutku avion se već nalazio na 7600 m. U 10:36 DSNA posljednji put pokušava uspostaviti vezu. Posljednji kontakt s radarom desio se u 10:40:47. Udarom u brdo brzinom od 700 km/h na visini od 1500 m A320 je u potpunosti uništen. U 10:42 DSNA informiše Štab francuske službe za potragu i spašavanje.
Potraga
U 10:49 uzlijetjeli su helikopteri službe spasavanja, u 11:10 pronađeni su prvi ostaci aviona. Dijelovi aviona su bili rasuti u teško pristupačnom predjelu u dolini Blanche (Planinski lanac Estrop), oko 100 km sjeverno od Nizze. Napravljena je pomoćna staza s manjim usponom. 29. marta u 20:20 komisija je dala saopštenje da su pronađene sve žrtve leta 9525. Uzeti su DNK uzorci svih 150 poginulih kao i njihove lične stvari (470 predmeta od toga 40 mobilnih telefona).
Crne kutije
Prvi audio-zapisnik leta tzv. "crna kutija" pronađena je u srijedu 25. marta. Na snimcima je zabilježeno da je zadnjih 20 minuta razgovor između pilota i kopilota tekao uobičajeno. Kasnije je kopilot davao veoma kratke odgovore kontroli letenja. Kapetan je ustao, na snimcima se čulo zujanje električnih motora koji pomiču sjedište, te predao komandu kopilotu Lubitzu. Kad je kapetan napustio kabinu, Lubitz se je odmah zaključao. Zabilježeno je na snimcima kucanje, tupi udarci (pretpostavlja se da je posada udarala vatrogasnom sjekirom) i pozivi posade kopilotu da otvori vrata. Na kraju su se čuli krikovi putnika koji su, vjerovatno i sami primijetili šta se događa.
Druga crna kutija pronađena je 2. aprila na visini od 1660 m. Učitavanje podataka iz nje je otkrilo da je kopilot Lubitz, preko autopilota, promijenio visinu leta na 30 m (100 stopa).
Pilot
Pilot i kapetan leta Patrick Sondenheimer raspolagao je s iskustvom od 6000 sati letenja. Već 10 godina letio je za Germanwings.
Kopilot
Andreas Lubitz (1987.) raspolagao je s iskustvom od 630 sati letenja.
Zaključak komisije
Kapetan je učinio sve da bi spasio putnike. Kopilot Lubitz je od početka želio počiniti samoubistvo. Razlozi nisu poznati jer nije ostavio nikakvu poruku ili oproštajno pismo. Francuska služba za sigurnost letenja (BEA) je objavila da je Lubitz još za vrijeme leta od Düsseldorfa do Barcelone vjerovatno već isprobao brzo spuštanje aviona. Navodi se da je, tokom leta, nekoliko minuta avion iz nepoznatog razloga gubio veoma brzo na visini. Iz toga, zakjučuje komisija, nije isključeno da je Lubitz već na putu za Barcelonu planirao samoubistvo.
Posljedice
Nekoliko aviokompanija: Air Canada, Easyjet, Norwegian Air Shuttle, Air Berlin kao i Germanwings, promijenilo je pravilnik letenja. U kabini se od sada moraju nalaziti uvijek najmanje dva člana posade. U trenutku da jedan član (pilot ili kopilot) želi napustiti kabinu, njegovo mjesto zauzimaju stjuardi odnosno stjuardese dok se ne vrati.
Pentasomija X
Uzroci
Smatra se da je osnovni uzrok aneuploidija uzrokovana problemima koji se javljaju tokom mejoze, bilo kod majke bilo kod majke i/ili oca. Uzastopno nerazdvajanje zabeleženo je kod majke najmanje jednog pacijenta.
Pseudoautosomna regija
Nasljeđivanje i funkcija
Funkcija ovih pseudoautosomnih regija je u tome što omogućavaju X i Y hromosomu da se upare i pravilno razdvoje tokom mejoze kod muškaraca.
Geni
Pseudoautosomni geni nalaze se na dvije različite lokacije: PAR1 i PAR2. Smatra se da su evoluirali nezavisno.
PAR1
Kod miševa su se neki geni PAR1 prenijeli u autosome.
Patologija
Uparivanje (sinapsa) X i Y hromosoma i ukrštanje (rekombinacija) između njihovih pseudoautosomskih regiona neophodno za normalno napredovanje mužjačke mejoze. Dakle, one ćelije u kojima se ne dogodi rekombinacija X–Y neće uspjeti dovršiti mejozu. Strukturna i/ili genetička različitost (zbog hibridizacija ili mutacija između pseudoautosomskih regija X i Y hromosoma može poremetiti uparivanje i rekombinaciju, a posljedično i uzrokovati neplodnost muškaraca.
SHOX gen u regiji PAR1 je gen koji je najčešće povezan i dobro je razumljiv s obzirom na poremećaje kod ljudi, ali svi pseudoautosomni geni izmiču inaktivaciji X-a i stoga su kandidati za efekte doziranja gena u stanjima aneuploidije spolnog hromosoma ( 45,X, 47,XXX, 47,XXY, 47,XYY itd.).
Delecije su također povezane sa Léri-Weillovom dishondrosteozom i Madelungovim deformitetom.
Bronzani Majdan
Bronzani Majdan je naseljeno mjesto u gradu Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina. Bronzani Majdan je također i mjesna zajednica koja obuhvata naselja Bronzani Majdan, Stratinska, Obrovac, Kmećani i Melina.
Razvoj svjetskog rekorda u bacanju kladiva – žene
Prvi svjetski rekord u bacanju kladiva za žene priznat je od IAAF-a 1994. Do danas je IAAF ratificirao 25 svjetskih rekorda u ovoj disciplini.
Megalokornea
Megalokornea (MGCN, MGCN1) jest ekstremno rijetko neprogresivno stanje u kojem rožnjača ima povećani prečnik, dostižući i prelazeći 13 mm. Smatra se da ima dvije potforme, jednu s autosomnim, a drugu s X-vezanim nasljeđivanjem (lokus Xq21.3-q22). The X-linked form is more common and males generally constitute 90% of cases.
Može biti pridružena sa Alportovim sindromom, kraniosinostozom, patuljavosti, Downovim, Parry-Rombergovim, Marfanovim, Frank-ter Haarov sindromomom, te sindromom kruuzona, mukolipidozom, megalocornea-sindromom mentalne retardacije itd.
Klinička obilježja
Oči su obično sa jakom miopijom. Može postojati u okviru 'pravila' astigmartizma. Leća može biti luksirana zbog istezanja zonule.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Vladimirci)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Vladimirci živjelo je ukupno 17462 stanovnika, što predstavlja 0,24% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 5,84% od od ukupnog broja stanovnika Mačvanskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Vladimirci bilo je 8.937 (51,18%) muškaraca i 8.525 (48,82%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.048:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 44,5 godina, muškaraca 42,8 godina, a žena 46,4 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 83,4% (14.571), kod muškaraca 82,7% (7.387), a kod žena 84,3% (7.184).
Povratak u budućnost (franšiza)
mini|desno|Službeni logotip franšize Povratak u budućnost je američka naučno-fantastična trilogija s elementima avanturističke komedije, nastala prema scenariju Roberta Zemeckisa. Trilogiju su producirali Bob Gale i Neil Canton za film Amblin Steven Spielberg, a distribuciju je radio Universal Pictures. Franšiza prati avanture srednjoškolca Martyja McFlyja (Michael J. Fox) i ekscentričnog naučnika, doktora Emmetta L. Browna (Christopher Lloyd), dok koriste vremenski stroj DeLorean za putovanje kroz vrijeme u različita razdoblja u istoriji Hill Valley-a u Kaliforniji.
Prvi film bio je film s najvećom zaradom 1985. godine i postao je međunarodni fenomen, što je dovelo do drugog i trećeg nastavka, koji su bili back-to-back filmske produkcije, objavljeni 1989., odnosno 1990. godine. Iako se nastavci nisu pokazali baš dobro na kino blagajnama kao prvi film, trilogija je i dalje izuzetno popularna i dala je takva izdvajanja poput animirane televizijske serije i vožnje simulacijom pokreta u tematskim parkovima Universal Studios u Universal Cityju, Kalifornija; Orlando, Florida; i Osaka, Japan (svi su sada zatvoreni), kao i videoigru, te scenski mjuzikl. Vizualne efekte filma radili su Industrial Light and Magic. Trilogija je nominirana za ukupno pet nagrada Oskar, osvojivši jednu (najbolja montaža zvuka).
Dragunja
Bosna i Hercegovina:
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2015 – superveleslalom (žene)
Utrka u superveleslalomu na Svjetskom prvenstvu u alpskom skijanju 2015. u ženskoj konkurenciji, održana je 3. februara 2015. godine. U trci su učestvovale 46 skijašica iz 21 zemlje.
Dragunja
Francuska:
Priroda:
Bosna i Hercegovina na Zimskim olimpijskim igrama 2010.
Bosnu i Hercegovinu na zimskim olimpijskim igrama 2010. u Vancouveru, koje su se održale od 12. februara do 28. februara 2010. predstavljalo je pet takmičara u tri sportske discipline, koji su u protekloj sezoni ostvarili kvotu za učestvovanje. Ovo je sportistima iz Bosne i Hercegovine peti nastup na Zimskim olimpijskim igrama, od proglašenja nezavisnosti 1992. godine.
APEH
Acilamino-kiselinski otpuštajući enzim jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom APEH sa hromosoma 3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 732 aminokiseline, а molekulska težina 81.225 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira enzim acilpeptid-hidrolaza, koji katalizira hidrolizu terminalne acetilirane aminokiseline, prvenstveno iz malih acetiliranih peptida. Acetil aminokiselina formirana ovom hidrolazom dalje se obrađuje u acetat, a slobodnu aminokiselinu aminoacilaza. Ovaj gen se nalazi unutar iste regije hromosoma 3 (3p21) kao i gen aminoacilaze, a delecije na ovom lokusu su također povezane sa smanjenjem aktivnosti aminoacilaze. Acilpeptid-hidrolaza je homotetramerni protein od 300 kDa sa svakom podjedinicom koja se sastoji od po 732 aminokiselinska ostatka. Može imati važnu ulogu u uništavanju oksidativnnih oštećenih proteina u živim ćelijama. Delecije ovog genskog lokusa nalaze se u različitim tipovima karcinoma, uključujući karcinom pluća nemalih ćelija i karcinom bubrežnih ćelija.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 1991 (Cres-Lošinj)
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima. 1991.
Apsolutna etnička većina:
bez stanovništva: (1)
El-Munafikun
Sadržaj
U suri se uglavnom govori o licemjerima (El-Munafikun) po čemu je sura i nazvana kao i o njihovim osobinama. Poznato je da su posljednjem poslaniku Muhammedu dolazili pojedinci koji su se predstavljali kao muslimani, a zapravo su bili licemjeri. O takvima se u ovoj suri kaže:
O munaficima (što je jedna od karakteristika medinskih sura) govori se i u nastavku sure izuzev tri zadnja ajeta kada se govori o vjernicima koji se opominju kako ih neke od najvrednijih stvari na dunjaluku (imetak i porodica) ne bi odvratile od vjerovanja. O tome se kaže:
Vanjski linkovi
✅
Gefle IF
Gefle IF je profesionalni nogometni klub koji je smješten u gradu Gävle, Švedska. Takmiči se u ligi Superettan, drugom rangu nogometa u Švedskoj.
Klub je osnovan 1882. godine kao Gefle SK. Jedan od najvećih uspjeha kluba je osvajanje drugog mjesta u nacionalnom kupu 2006. godine. Prvi nastup u evropskim takmičenjima ostvaruje u sezoni 2006-07. kada je u okviru Kupa UEFA igrao protiv ekipe Llanelli. Poražen je sa ukupnih 2-1. Tradicionalne boje kluba su plava i bijela. Od 2015. godine domaće utakmice igra na stadionu Gavlevallen.
Štrpci (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Ciklus ugljika
mini|desno|400px|Dijagram kruženje ugljika u geobiosferi. Crni brojevi pokazuju koliko ugljika ima u odgovarajućim sferama, u milijardama tona (x 109 tona, što se odnosi na 2004.). Tamno plavi brojevi označavaju koliko  ugljika prelazi iz jednog u drugi rezervoar. Sedimenti ne uključuju oko 70 miliona milijarda (70 x 1016 tona) ugljičnih stijena i kerogena. mini|desno|300px|[[Šume čuvaju oko 86 % ugljika iznad tla i 73 % ugljika u tlu.]] mini|desno|300px|[[Fosilna goriva kao što su nafta, ugalj i prirodni plin, oslobađaju ugljik u obliku ugljik-dioksida, koji je bio milionima godina spremljen u geosferi.]] mini|desno|300px|Okeani su najveći rezervoar ugljika Ciklus ugljika ili ugljikov ciklus je biogeokemijski ciklus, u kojem ugljik kruži između biosfere, pedosfere, geosfere, hidrosfere i atmosfere na Zemlji. To je jedan od najvažnijih geobiohemijskih ciklusa na Zemlji koji omogućava da ugljik ponovno iskoriste novi organizmi.
Ovaj ciklus kruženja materije otkrili su Antoine Lavoisire i Joseph Priestley, a kasnije je razvio Humphry Davy. Ugljikov ciklus uključuje sljedeće glavne rezervoare ugljika: Godišnje kretanje ugljika ili izmjena između pomenutih rezeorvara, javlja se zbog različitih hemijskih, geoloških i bioloških procesa. Okean jenajveći spremnik ugljika, ali dijelovi u dubokim okeanima ga ne razmjenjuju tako brzo s atmosferom. Proračun svjetskog ugljika je ravnoteža izmjena (ulaza i izlaza) ugljika između raznih spremnika. Taj proračun nam govori da li je neki od njih služi izvor ili taložnik ugljika.
Ugljik u Zemljinoj atmosferi
U Zemljinoj atmosferi, ugljik prvenstveno postoji kao plin ugljik-dioksid (CO2). Iako ga ima samo mali dio (oko 0,039 %), ima veoma važnu ulogu u održavanju života. Ostali plinovi koji sadrže ugljik su metan i hloroflorougljik (CFC ili freoni – zbog antropogenog uticaja). Stablašice, trave i ostale zelene biljke, pretvaraju ugljik-dioksid u ugljikohidrate, u procesu fotosinteze, oslobađajući kisik koji odlazi u zrak. Taj proces je prilično obilan u novijim šumama, gdje stabla još uvijek rastu. Kod listopadnih šuma taj proces je najsnažniji i u proljeće, kada šuma lista. To je dobro vidljivo na Keelingovoj krivulji mjerenja koncentracije ugljik-dioksida. Prevladava najviše u proljeće, na Sjevernoj hemisferi, jer južna nema toliko kopna u umjerenom pojasu. Ugljik se oslobađa u atmosferu na nekoliko načina:
Ugljik u biosferi
Ugljik je osnovni sastojak žive supstance svih oblika života na Zemlji. Oko 50% suhe težine (bez vode) živih organizama čini ugljik. Ima značajnu ulogu u izgradnji ćelijske membrane, u biohemijskim procesima i ishrani svih živih ćelija. Živi organizmi sadrže oko 575 x 1012 kg ugljika, od čega najviše imaju stablašice. Zemlja ima oko 1 500 x 1012 kg ugljika, uglavnom u obliku organskog ugljika.
Ugljik u hidrosferi
Okeani sadrže oko 36.000 x 1012 kg ugljika, uglavnom u obliku bikarbonatnih iona. Ekstremne oluje, kao što su uragani i tajfuni, odnose velike količine ugljika, jer ispiru velike količine sedimenata. Jedna studija u Tajvanu je izvjestila da je jedan tajfun više isprao ugljika u okean, nego kiše koje padaju cijelu godinu. Ti bikarbonatni ioni su vrlo važni za uspostavljanje pH vrijednosti u okeanima. Ugljik se stalno razmjenjuje između okeana i atmosfere. U područjima uzlaznih struja, ugljik se oslobađa u atmosferu. Suprotno tome, padavine prenose ugljični dioksid u okeane. Kada se ugljik-dioksid otopi u okeanskoj vodi, slijedi čitav niz hemijskih reakcija, koje su u djelimičnoj ravnoteži: Pretvaranje u ugljičnu kiselinu: Ravnoteža tih procesa se utvrđuje mjerenjima, koja su pokazala da je količina otopljenog ugljika u okeanima oko 10 % količine onoga u atmosferi. Ako se količina ugljik-dioksida poveća za 10 % u atmosferi, količina otopljenog ugljika u okeanima se poveća za samo 1 %. U okeanima, otopljeni karbonati reagiraju pretežno s kalcijem, stvarajući kruti kalcij-karbonat – krečnjak (CaCO3), ugrađen uglavnom u zaštitne kućice za mikroskopske organizme. Nakon što ti organizmi uginu, krečnjak se taloži na dnu, što ujedno prestavlja najveći rezervoar u cijelom ugljikovom ciklusu.
Rogožarski IK-3
mini|desno|300px|Piloti 51. grupe iz 6. lovačkog puka ispred domaćeg lovca IK-3 na aerodromu "Beograd" [[1940. godine. Stoje s lijeva na desno: Aleksandar Stanojević, Anton Ercigoj, Miloš Bajagić, Ilija Zelenika, Todor Gogić, Stevan Ivanić, M. Blagojević, Sava Poljanac, Dušan Borčić, nepoznat potporučnik neletač; Čuče s lijeva na desno: Eduard Banfić, Vasilije Vračarević i Pantelija Grandić.]] Rogožarski IK-3 je bio jugoslavenski niskokrilni lovački avion jednosjed, koji je konstruisao projektantski tim inženjera Ljubomira Ilića, Koste Sivčeva i Slobodana Zrnića 1936. godine. Prvi prototip aviona je izrađen 1938. godine, a serijska proizvodnja je otpočela 1940. godine u fabrici aviona Rogožarski A. D. Tokom Njemačke invazije na Jugoslaviju 1941. godine učestvovalo samo šest aviona ovog tipa. Uprkos tome IK-3 se pokazao kao ravnopravni protivnik u sukobu sa njemačkim Messerschmitt Bf 109.
Prvi prototip aviona IK-3 je poleteo 14. aprila 1938. godine, a njime je upravljao iskusni pilot iz Opitne grupe kapetan Nikola Bjelanović. Bio je opremljen motorom na vodeno hlađenje Hispano Suiza 12Y-29, snage 686 kW (920 KS) i bio je naoružan jednim topom kalibra 20 mm, koji je dejstvovao kroz glavčinu elise i sa dva mitraljeza FN-Brauning 7,92 mm iznad poklopca motora. Avion je po spoljašnjem izgledu najviše ličio na francuskog lovca Morane-Saulnier MS.406 koji je imao isti motor kao IK-3, ali je postizao za oko 40 km/h manju brzinu. mini|desno|280px|Profil prototipa IK-3. mini|desno|280px|Posljeratni lovac [[Ikarus S-49 je zasnovan na IK-3, Muzej vazduhoplovstva - Beograd.]] Prototip IK-3 je leteo sa maksimalnom brzinom od 527 km/h, što je za datu snagu motora predstavljalo odličan rezultat čak i u međunarodnim razmjerama. U ispitivanju letnih karakteristika prototipa učestvovalo je pet probnih pilota i svi su dali visoke ocene. Na osnovu pozitivnih rezultata ispitivanja doneta je odluka da se počne sa serijskom proizvodnjom, ali je ona stopirana kada se 19. januara 1939. godine, srušio prototip aviona IK-3 kojim je upravljao kapetan Milan Pokorni. Kapetan Pokorni je suviše naglo izvadio avion iz strmog obrušavanja što je dovelo do preopterećenja i otkaza strukture krila. Avion se srušio u rijeku, a pilot je poginuo. Posle nesreće Vrhovna komanda vazduhoplovstva je zahtevala da se sprovedu dodatna aerodinamička i statička ispitivanja i ispita uzrok udesa. Istraga je pokazala da je do udesa došlo zbog greške pilota i da konstrukcija zadovoljava predviđene zahteve čvrstoće. Zbog veće sigurnosti ipak su pojačani najopterećeniji dijelovi krila. Novi serijski IK-3 donekle se razlikovao od prototipa. Serijski IK-3 imao je ugrađeno neprobojno vetrobransko staklo, klizni poklopac kabine sa dodatnim metalnim okvirima, bolje oblikovani zadnji deo trupa i čehoslovačku verziju motora Hispano-Suiza, Avia Х. С. 12Y. Prva serija od 12 aviona izrađena je takođe u Rogožarskom, i prvih šest IK-3 isporučeno je do kraja marta 1940. godine. Drugih šest predato je vojnom vazduhoplovstvu do kraja jula. Daljim programom serijske proizvodnje bilo je predviđeno da se u toku 1941. i 1942. godine izradi ukupno 48 aviona. U trenutku njemačkog napada, u fabrici je bila u izradi serija od dvadeset i pet IK-3 koja je trebalo da bude isporučena do kraja 1941. godine. Uporedo sa razvojem lovca IK-3 razvijeni su domaći školski niskokrilni avion za osnovnu obuku Aero-2 i školski niskokrilni avion za naprednu trenažnu obuku Ikarus MM-2.
Donji Štrpci
Donji Štrpci su naseljeno mjesto u općini Prnjavor, Bosna i Hercegovina. Naselje Donji Štrpci sačinjavaju sljedeća naselja: Bara, Begovci, Bijelići, Bokuri, Donji Štrpci, Dujakovići, Glogovac, Parlog, Pejakovići, Podgajci, Tomaši, Tomići i Trnjani.
IC 4845
IC 4845 (također poznat kao ESO 141-54, IRAS 19159-6028 i PGC 63081) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 181 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,50 (79 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 13. augusta 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Endotermija
Mehanizmi nastanka i čuvanja toplote
thumb |Izlaz održive energije endotermnih ([[Sisari|sisari) i ektotermnih životinja (gmizavci) u funkciji osnovne temperature.]] Mnogi endotermi imaju veći broj mitohondrija po ćeliji nego ektotermi. To im omogućava da proizvode toplotu povećanjem stope po kojoj se metaboliziraju masti i šećeri. U skladu s tim, da bi održale viši metabolizam, endotermnim životinjama je obično količinski potrebno nekoliko puta više hrane nego ektotermnim, a obično zahtijevaju održivije snabdijevanje metaboličkim gorivima. Kod mnogih endotermnih životinja, kontrolisano privremeno stanje hipotermije štedi energiju dozvoljavajući da tjelesna temperatura padne skoro na sobnu razinu. Takva stanja mogu biti kratka, redovna cirkadijski ciklusi pod nazivom obamrlost ili se mogu javiti u mnogo dužim periodima, čak i sezonski, ciklusi pod nazivom hibernacija. Tjelesna temperatura mnogih malih ptica (naprimjer, zujalica) i sitnih sisara (naprimjer, insektivora) dramatično opada tokom dnevnih neaktivnosti, kao kod noćno-dnevnih životinja (i obrnuto), čime se smanjuje utrošak energije za održavanje tjelesne temperature. Manje drastični prekidi smanjenja tjelesne temperature također se javlja i kod ostalih, većih endoterma. Naprimjer, ljudski metabolizam se usporava tokom sna, što dovodi do pada temperature u jezgru, obično reda oko 1 C. Mogu postojati i druge varijacije u tjelesnoj temperaturi, obično manje, bilo endogene ili kao odgovor na vanjske okolnosti ili energične napore, kao povećanje ili smanjenje. U mirovanju, ljudsko tijelo stvara oko dvije trećine toplote putem metabolizma u unutrašnjim organima u grudnom košu i abdomenu, kao i u mozgu. Mozak stvara oko 16% od ukupne tjelesne toplote.. Gubitak topline je glavna prijetnja manjim stvorenjima, jer imaju veći omjer između površine i zapremine. Male toplokrvne životinje imaju toplotnu izolaciju u obliku krzna ili perja. Vodene toplokrvne životinje, kao što su plivačice, uglavnom imaju duboke slojeve potkožnog sala. Pingvini imaju i perje i salo. Endotermi koji žive u vrlo hladnim okolnostima koji su predisponirajući za gubitak toplote, kao što su polarne vode, imaju sklonost posjedovanja specijalizirane strukture krvnih sudova u svojim ekstremitetima koja se ponaša kao izmjenjivač toplote. Pored arterija, i vene su pune tople krvi. Neki dio arterijske topline se hladi i obnavlja u trupu. Ptice, posebno barske, često imaju vrlo dobro razvijenu kapilarnu mrežu za mehanizme razmjene toplote u svojim nogama. Oni u nogama carskih pingvina su dio prilagođavanja koje im omogućava da provedu mjesece na antarktičkom zimskom ledu. Kao odgovor na hladnću, mnoge toplokrvne životinje smanjuju dotok krvi u kožu vazokonstrikcijom, čime se smanjuje gubitak toplote. Kao rezultat toga, one postaju svjetlije.
Kadića Brdo
Historija
Na lokalitetu Podlipe u selu Kadića Brdo, pronađena je pećina za koju stručnjaci tvrde da predstavlja arheološko geonasljeđe i prirodno dobro prve kategorije iz doba paleolita. Riječ je o potkapinskom obliku kraškog reljefa sa dva uža otvora povezana kanalom, u kome pronađeni materijalni artefakti ukazuju da je pračovjek prostor Kadića Brda naseljavao i prije 40.000 godina. U to vrijeme bili su to neandertalci.
Do sada je iskopano preko 1800 artefakata što govori da se radi o bogatom nalazištu. U pećini se javlja sekundarno ležište mineralnih sirovina (silicijum dioksid) koje su oni koristili za pravljenje alatki. Tog minerala ima u izobilju, pa se ovdje javljaju čitave radionice, gdje je pravljeno oruđe.
Pećina Podlipe je osobena i po crtežu dimenzija 100 x 70 cm, čija starost još uvjek nije sigurno određena.
Na lokalitetu Klisura je arheološki lokalitet sa gradinom Kadića brdo iz ranog željeznog doba, polukružnog oblika 77x32 m. Otkrivena je 1880, kada je prvi put istraživana. Tokom 1980 i 1988 ponovo je istraživana. Ovdje je pronađen znatan broj dobro očuvanih arheozooloških nalaza prikupljenih tokom iskopavanja 1988. god. koji pripadaju Glasinačkoj kulturi.
La Liga 1982/1983.
La Liga 1982/83. je bila 52. sezona nogometnog nacionalnog prvenstva Španije. Sezona je počela 4. septembra 1982. a završila 1. maja 1983. U sezoni je učestvovalo 18 ekipa. Nakon završenog prvenstva Athletic Bilbao je sedmi put u svojoj historiji osvojio prvenstvo sa jednim poenom više od drugoplasiranog Real Madrida. Las Palmas, Celta de Vigo i Racing de Santander su na kraju sezone ispali iz lige. U cjelokupnoj sezoni je ukupno odigrano 306 utakmica te postignuto 780 golova što je iznosilo 2.55 datih golova po utakmici. Najefikasnija ekipa lige je bio Athletic Bilbao. Hipólito Rincón, nogometaš Real Betisa je bio najbolji strijelac lige sa 20 postignutih golova.
Lista strijelaca
thumb|desno|180px| [[Hipólito Rincón, najbolji strijelac lige sa 20 postignutih golova. ]]
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Kneževo)
Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 6.922 glasača (72,06% od ukupnog broja), a od toga je 6.752 (97,54%) glasova bilo važećih, te 170 (2,46%) nevažećih. Sa ukupno 3.682 glasova (54,53%) za načelnika izabra je nezavisni kandidat Goran Borojević.
Zlinski kraj
Zlinski kraj (češ. Zlínský kraj) je jedna od administrativnih jedinica Češke. Locirana je u centralnom dijelu češke historijske regije Moravska. Regija je dobila naziv po svom glavnom gradu Zlínu. Prema državnoj statistici, Zlinski kraj slovi za najsigurniji dio Češke, kraj sa najmanjim brojem slučajeva napada, silovanja, samoubistava i saobraćajnih nesreća.
Okruzi
mini|desno|200px|Podjela Zlinskog kraja na okruge Ovaj kraj se dijeli na administrativne jedinice nižeg ranga, tj. na okruge. Njih je ukupno 4 a to su:
Gradovi
Osim podjele na okruge, ova regija se dijeli i na općine od kojih neke imaju status gradova. U nastavku je dat spisak gradova sa brojem stanovnika većim od 5.000 (podatak od 1. marta 2003. godine):
Čokori
Čokori su naseljeno mjesto u gradu Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina.
Giovanni Battista Sammartini
Giovanni Battista Sammartini (približno 1700. - 15. januara 1775.) bio je italijanski kompozitor, violinista, orguljaš, horovođa i učitelj. Christoph Willibald Gluck se ubraja među njegove studente, a mlađi kompozitori, među kojima je i Johann Christian Bach, bili su visoko cijenjeni. Također je primijećeno da su mnoge stilizacije u muzičkim djelima Josepha Haydna slične onima Sammartinija, iako je Haydn poricao bilo kakav utjecaj. Sammartini je posebno povezan s nastankom koncertne simfonije kroz prelazak sa kratkog stila opere-uvertire i uvođenjem nove ozbiljnosti i korištenja tematskog razvoja prije dolaska Haydna i Mozarta. Neka od njegovih djela opisana su kao galant, stil povezan s prosvjetiteljskim idealima, dok je "prevladavajući utisak koji je ostavilo Sammartinijevo djelo je taj da je uvelike doprinio razvoju klasičnog stila, koji je svoj trenutak najveće jasnoće postigao upravo kada se njegov dugi, aktivni život bližio kraju ".
Frank–Ter Haarov sindrom
Frank–Ter Haarov sindrom (FTHS), znan i kao Ter Haar-sindrom, jest rijetka bolest karakterizirana abnormalnostima koje utiču na razvoj kostiju, srca i oka. Djeca rođena s bolešću obično umiru vrlo mlada.
Giovanni Battista Sammartini
Život
Giovanni Battista Sammartini rođen u porodici francuskog emigranta i oboiste Alexisa Saint-Martina i Girolame de Federici u Milanu, na onoj teritoriji kojom je dinastija Habzburg vladala Lombardijom tokom većine njegovog života, a danas je to Italija.
Frank–Ter Haarov sindrom
Ispoljavanje
Primarne karakteristike FTHS su brahicefalija (ravna glava), široka tačka fontanelle (mehka tjemenjača na bebinoj glavi), istaknuto čelo, hipertelorizam (neobično široka udaljenost između očiju), istaknute oči, makrokornea (velike rožnjače), edem diska vidnog okna, puni obrazi, mala brada, savijanje dugih kostiju na rukama ili nogama i deformacije prstiju. Isturene, jednostavne uši i istaknuta coccyx (repna kost) također se smatraju važnim dijagnostičkim znakovima FTHS-a.
Genetički faktori
Genetičko mapiranje u nekoliko porodica sa FTHS povezalo je bolest sa nasljednom mutacijom u genu koji kodira protein Tks4. Tks4 je već bio poznat po svojoj ulozi u stvaranju ćelijskih projekcija poznatih kao podosomi, koje omogućavaju ćelijama da migriraju. Model miša kojem nedostaje gen Tks4 pokazuje sve simptome FTHS-a, što je potvrdio hipotezu da je mutacija Tks4 odgovorna za bolest.
Tretman
Još uvijek ne postoji tretman za FTHS, iako identifikacija mutacije TKS4 kao uzročnog faktora može na kraju pružiti nove mogućnosti za neonatalni skrining u rizičnim porodicama.
Giovanni Battista Sammartini
Život
Sammartinijeva smrt 1775. bila je neočekivana. Iako je bio visoko cijenjen u svoje vrijeme, njegova muzika je bila ubrzo zaboravljena, a istraživači Fausto Torrefranca, Georges de Saint-Foix i Gaetano Cesari ponovno su je otkrili tek 1913. godine. Zanimljivo je da je većina njegovih preživjelih djela pronađena u izdanjima objavljenim izvan Milana.
Frank–Ter Haarov sindrom
Historija
U 1973., istraživači koje je vodio Yitzchak Frank, a nedavno i u bolnici Mount Sinai, New York, u New Yorku, opisali su 18-mjesečnu beduinsku djevojčicu rođenu u braku srodnih roditelja, koji su imali uvećane rožnjače, višestruke abnormalnosti kostiju i kašnjenje u razvoju. U 1982., holandski pedijatar Ben ter Haar izvijestio je o tri slična pacijenta za koja se smatra da imaju Melnick-Needles sindrom. U sljedećih dvadeset godina identificirano je još nekoliko sličnih slučajeva koji su na kraju pripisani novom poremećaju, koji se sada naziva Frank-Ter Haarov sindrom. FTHS se razlikuje od ostalih sličnih stanja na osnovu obrasca nasljeđivanja i povezanosti s urođenim glaukomom i prirođnom srčanom bolesti.
Mario Balotelli
Mario Barwuah Balotelli (rođen kao Mario Barwuah) profesionalni je italijanski nogometaš koji igra kao napadač u Ligue 1 za Nicu i reprezentaciju Italije. Profesionalnu karijeru počeo je u Lumezzaneu i igrao je dvaput za prvi tim prije neuspješne probe u FC Barceloni, a zatim se pridružio Interu 2007. Trener Intera Roberto Mancini postavio je Balotellija u prvi tim, ali kad je Mancini napustio klub, Balotellijevi rezultati su se pogoršali zbog nediscipline. On je imao napet odnos s novim trenerom Joséom Mourinhom i bio je suspendiran iz Interovog prvog tima u januaru 2009. nakon brojnih disciplinskih problema.
Giovanni Battista Sammartini
Kompozicije
Na Sammartinijeva djela se, u publikacijama ili na snimcima, poziva bilo brojem opusa koji su dobili za njegova života, bilo J-C brojevima koje su dobili u dolje navedenom Jenkins-Churgin katalogu. Newell Jenkins je prvi put uredio neka Sammartinijeva djela, među kojima su Magnificat (bio je i urednik muzičkih djela Vivaldija, Paisiella i Boccherinija, između ostalih).
Sammartinijeva muzika općenito je podijeljena u tri stilska razdoblja: rani period (1724. - 1739.), koji odražava mješavinu baroknih i predklasičnih oblika, srednji period (1740. - 1758.), Koji sugerira pretklasični oblik, i kasni period (1759. - 1774), koji pokazuje klasične utjecaje. Sammartinijev srednji period smatra se najznačajnijim i najpionirskijim tokom kojeg su njegove kompozicije u galantnom muzičkom stilu nagovijestile klasičnu eru koja dolazi.
Povratak u budućnost 3
Povratak u budućnost 3 jest američki naučnofantastični film iz 1990. i posljednji dio trilogije Povratak u budućnost. Film je režirao Robert Zemeckis, a u glavnim ulogama su Michael J. Fox, Christopher Lloyd, Mary Steenburgen, Thomas F. Wilson i Lea Thompson. Film se nastavlja neposredno nakon Povratak u budućnost, II dio (1989); dok je nasukan 1955. godine za vrijeme njegovih avantura tokom putovanja, Marty McFly (Fox) otkriva da je njegovog prijatelja dr. Emmetta "Doca" Browna (Lloyd), zarobljenog 1885. godine, ubio Buford "Mad Dog" Tannen (Wilson), Biffov velikan - deda. Marty putuje u 1885. godinu kako bi spasio Doca i vratio se još jednom u 1985. godinu, ali stvari su složene kada se Doc zaljubi u Claru Clayton (Steenburgen).
Povratak u budućnost, Treći dio sniman je u Kaliforniji i Arizoni, a proizveden je uz budžet od 40 miliona dolara zajedno s II dijelom. Dio III objavljen je u Sjedinjenim Državama 25. maja 1990. godine, šest mjeseci nakon prethodne rate, i zaradio je 244 miliona dolara širom svijeta tokom svog početnog prikazivanja, što ga čini šestim filmom s najvećom zaradom 1990. godine.
Radnja
Godine 1955., nekoliko trenutaka nakon što je svjedočio kako dr. Emmett Brown nestaje u svom DeLoreanu, Marty saznaje da je Doc prebačen u 1885. [N 1] Koristeći informacije iz Docovog pisma iz 1885., Marty i Doc iz 1955. pronalaze i popravljaju DeLorean kako bi se Marty mogao vratiti u 1985. Međutim, Marty fotografira nadgrobni spomenik sa Dokovim imenom, sa natpisom da je Doca ubio pradjed Biffa Tannena, Buford "Mad Dog" Tannen, šest dana nakon što je napisao pismo.