cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Best Of... / Live (Kemal Monteno)
The Best Of... / Live jeste treći kompilacijski album Kemala Montena. Objavila ga je izdavačka kuća Extra Music iz Sarajeva u dvostrukom CD izdanju 2012. godine. Album sadrži 33 pjesme, koje predstavljaju pregled nekih od njegovih značajnijih radova snimljenih tokom njegove dugogodišnje pjevačke karijere. Ovaj kompilacijski album sastavljen je od kombinacije pop muzike, šlagera i laganih šansona, koje su uvijek bile dio pjevačkog repertoara Kemala Montena. Muziku i tekstove napisali su Kemal Monteno i drugi poznati kompozitori ove vrste muzike, a aranžmane za većinu pjesama uradio je Stipica Kalođera. Zanimljivost na ovom kompilacijskom albumu je uvodna recitacija Radeta Šerbedžije kao i pjesme koje je Kemal Monteno otpjevao u duetu sa drugim poznatim solo izvođačima i grupama iz bivše Jugoslavije. Objavljen je tri godine nakon njegovog studijskog albuma pod nazivom "Samo malo ljubavi".
Spisak pjesama
CD 1 CD 2
Pavičiči
Pavičiči su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Črnomelj. Kao samostalno naseljeno mjesto Pavičiči postoje od 2007. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Zastava.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pavičiči su imali 20 stanovnika.
Napomena: ''U 2007. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Zastava.''
Sveti Petar u Šumi
Sveti Petar u Šumi (ital. San Pietro in Selve) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Istarskoj županiji.
Pirching am Traubenberg
Položaj općine Pirching am Traubenberg u [[Spisak okruga i statutarnih gradova u Austriji|okrugu Südoststeiermark |180px|desno|mini]]
Sveti Petar u Šumi
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pazin.
Pirching am Traubenberg
Pirching am Traubenberg je općina u okrugu Südoststeiermark u austrijskoj saveznoj pokrajini Štajerskoj. Broj stanovnika općine je   Općina pripada sudskom okrugu Feldbach.
Sveti Petar u Šumi
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina odn. naseljeno mjesto Sveti Petar u Šumi je imala 1.065 stanovnika.
Pirching am Traubenberg
Podjela
Općina se dijeli na nekoliko naselja i katastarskih općina:
Sveti Petar u Šumi
Općina Sveti Petar u Šumi
Napomena: Nastala iz stare općine Pazin.
Sveti Petar u Šumi (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Do 1961. i u 1991. iskazivano pod imenom '''Sv. Petar u Šumi''', a u 1971. i 1981 pod imenom Petar u Šumi. U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za bivša naselja Dajčići, Dolinci, Glavica, Gljuščići, Jukini, Slavčići i Turčinovići.''
Zorenci
Zorenci su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zorenci su imali 36 stanovnika.
Car Ku
160px|mini|Drevni prikaz Kua Prema kineskim legendama, car Ku (kineski: 帝嚳/帝喾; Dì Kù) – također poznat kao "Bijeli Car" – bio je vladar drevne Kine te jedan od Tri uzvišena i pet careva, koji su vladali Kinom prije kraljeva iz dinastije Xije. Kuovo drugo ime je Gāoxīn Shì. U legendama je opisan kao kompozitor i izumitelj muzičkih instrumenata te je spomenuto da je imao zmaja kojeg je jahao ljeti. Navodno je vladao od oko 2436. prije nove ere do oko 2366. prije nove ere.
Kuov otac je bio Qiaoji, potomak slavnog Žutog Cara, kojeg su Kinezi smatrali savršenim vladarom, dok su Kuove supruge bile četiri gospe – Jiang Yuan, Jiandi, Qingdu i Changyi. Sinovi cara Kua bili su Xie od Shanga (predak kraljeva iz dinastije Shang), Hou Ji (predak kraljeva iz dinastije Zhou), car Zhi i car Yao.
Novi Zrin
mini|265px|Položaj Novog Zrina, tada već razorenog ("Forte Zrino demolito"), na staroj geografskoj karti iz 1670. Novi Zrin ( ili Uj-Zrínyivár, ) bila je utvrda koju je na krajnjoj istočnoj ivici Međimurja (na području naselja Donja Dubrava i na granici sa Mađarskom), blizu ušća rijeke Mure u Dravu, dao sagraditi hrvatski ban Nikola Zrinski 1661. Nazvao ju je prema Zrinu, zamku na Zrinskoj gori u današnjoj Sisačko-moslavačkoj županiji i nekadašnjem velikom posjedu familije Zrinski, koji je u 17. vijeku bio pod vlašću Osmanlija.
Ruše (Slovenija)
mini|280px|Ruše, rimokatolička crkva "Sv. ime Marijino" Ruše su naseljeno mjesto i općina, te službeni grad u Sloveniji, u Podravskoj regiji.
Novi Zrin
Utvrda je trebala da služi za odbranu hrvatske teritorije od stalnih osmanlijskih prodora, pa je ovima smetala. Stoga su je Osmanlije u iduće tri godine nekoliko puta opsjedali, ali je hrvatska vojna posada uz austrijsko-njemačka pojačanja uspjela da je odbrani. Ipak, početkom juna 1664. brojna vojska pod komandom velikog vezira Fazil Ahmed-paše Ćuprilića (1661–1676) stigla je iz Istanbula i držala utvrdu pod opsadom gotovo mjesec dana. Nakon nebrojenih svakodnevnih napada, nekoliko hiljada izmorenih branilaca je, ne dobivši vojna pojačanja, poginulo ili se povuklo iz utvrde, a Osmanlije su, osvojivši je, 7. jula 1664. potpalili lagume (eksploziv u potkopima) i razorili je.
Ruše (Slovenija)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ruše.
Općina Ruše
Napomena: Nastala iz stare općine Ruše.
Ruše (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1992. i u 2001. povećano za dijelove naselja Lobnica.''
Novi Zrin
Prema odredbama vašvarskog mirovnog sporazuma, koji je zaključen poslije Monošterske bitke u kojoj su Osmanlije 1. augusta 1664. doživjeli poraz, Novi Zrin nije smio da se obnovi. Nikola Zrinski, kao i velik dio ostalog hrvatsko-ugarskog plemstva, bio je ogorčen nepovoljnim uslovima tog sporazuma, pa je to dovelo do Zrinsko-frankopanske urote protiv Bečkog dvora.
Stridsvagn m/42
Stridsvagn m/42 (Strv m/42) je bio švedski srednji tenk uveden u operativnu upotrebu 1941. godine i bio je prvi švedski tenka naoružan topom kalibra 75 mm.
FK Kairat
Fudbalski klub Kairat je profesionalni nogometni klub koji je smješten u gradu Almati, Kazahstan. Takmiči se u Premijer ligi Kazahstana.
Klub je osnovan 1954. godine kao Dinamo Alma-Ata da bi godinu dana kasnije promijenio ime Urozhai. Pod sadašnjim imenom nastupa od 1956. godine. Bio je najuspješniji kazahstanski klub u vrijeme SSSR-a. Prvenstvo Kazahstana je osvojio dva puta, dok je pobjednik nacionalnog kupa bio šest puta.
Nadimak kluba je Narodni klub. Tradicionalne boje su žuta i plava. Od 1957. godine domaće utakmice igra na Centralnom stadionu u Almatiju.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Sopot)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u beogradskoj gradskoj općini Sopot živjelo je ukupno 20367 stanovnika, što predstavlja 0,28% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 1,23% od od ukupnog broja stanovnika Beogradskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Semičevići
Semičevići su bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Samostan u Šćitu
Samostan u Šćitu, je franjevački samostan u Vrhbosanskoj nadbiskupiji, na udaljenosti 10 km zapadno od Rame (Prozora), Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine na sjednici održanoj u Sarajevu od 14. do 20. marta 2006. godine. Odluku donijela je Komisija u sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedvajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik se sastoji od ostataka samostanske zgrade iz 1857. godine, oblika i dekoracije eksterijera crkve, pokretnog naslijeđa i kulturnog krajolika.
Semičevići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Tribalj.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Sopot)
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u beogradskoj gradskoj općini Sopot bilo je 10.074 (49,46%) muškaraca i 10.293 (50,54%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 979:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 43,9 godina, muškaraca 42,6 godina, a žena 45,3 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 83,3% (16.967), kod muškaraca 82,6% (8.318), a kod žena 84,0% (8.649).
Samostan u Šćitu
Historija
Franjevački samostana u Rami postojao je još u 15. stoljeću.
Semičevići
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Tribalj.''
Samostan u Šćitu
Historija
Nakon osmanlijskog osvajanja Bosne, dolazi do podjele bosanske vikarije 1514. godine na Bosnu Srebrenu (na prostoru pod osmanskom okupacijom) i Bosnu-Hrvatsku (na preostalom području), a obe ove vikarije su 1517. godine izdignute u rang provincija. Godine 1514., spominje se samostan u Rami kao jedan od trinaest samostana koji su ostali u Bosanskoj provinciji.
Semičevići
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Semičevići je imalo 35 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Samostan u Šćitu
Historija
Samostan i crkva su spaljeni 1557. godine i obnovljeni prije 1587. godine. Tada u Bosanskoj provinciji bilo je četrnaest samostana, a od toga deset u samoj Bosni: Srebrenica, Sutjeska, Fojnica, Olovo, Visoko, Kreševo, Tuzla, Gradovrh, Modriča i Rama; tri u Dalmaciji: Visovac, Makarska, Zaostrog; i jedan u Slavoniji: Velika
Godine 1653., samostan je opljačkan.
Godine 1682., samostan je ponovo izgorio u požaru. Pozajmicom od bega Kasumovića (spahija Kasum iz Kasapovića, kod današnjeg Novog Travnika), te sakupljanjem priloga na raznim stranama, franjevci su do 1684. godine uspjeli podignuti novi samostan.
Godine 1687., u toku Bečkog rata (1683.-1699.), franjevci, zajedno s dijelom stanovništva, napuštaju Ramu i sele se u područje Sinjske krajine. Mletački vojnici su zapalili crkvu, samostan i mnoge kuće u Rami, da se Osmanlije ne bi njima koristili.
Gradnja nove crkve počela je 1873. godine i glavnina radova trajala je do 1881, a oltar je napravljen 1903. godine kada je crkva posvećena. Iako su predhodni samostan i crkva bili posvećeni sv. Petru apostolu, patronom je postalo Gospino Uznesenje.
Crkva je zapaljena 13. srpnja 1942. godine, za vrijeme Drugi svjetski ratDrugog svjetskog rata. Tada su stradale sakristija i knjižnica, vrijedne umjetničke slike i filigranski kaleži dvojice majstora iz Fojnice i Jajca kao i više drugih kaleža, a izgorjeli su brojni arhivski dokumenti (vrlo stare matice), prepisi iz Ahiva apostolskih vikara u Bosni, numizmatička zbirka i vrijedne knjige.
Godine 1956. godine, počeli su radovi na ponovnoj izgradnji. Dogradnjom zvonika visine 40,05 metara crkva dobila je današnji izgled. Radovi na enterijeru trajali su još nekoliko godina.
Opis
Crkva pripada tipu trobrodnih bazilika, dimenzija 43,20 x 19,20 metara. Zvonik je visine 40,05 metara.
Od 1967. do 1969. uređivana je unutrašnjost crkve. U samostanskom dvorištu postavljene su vrijedne umjetničke skulpture: "Ramski križ", akademskog kipara Mile Blaževića, te "Posljednja večera" Diva Grabovčeva i "Gospina vrata", akademskog kipara Kuzme Kovačića.
Godine 1991., prilikom proslave sedamstogodišnjice djelovanja franjevaca u Bosni, pokrenuta je akcija darivanja umjetničkih djela za ramski samostan. Odazvali su se mnogi umjetnici, tako da danas ovaj samostan posjeduje značajna i vrijedna umjetnička djela.
Hominina
mini|desno|800 px|[[Filogeneza|Filogenetsko stablo Hominoidea]] mini|lijevo|400px|Mnogim se imenima nazivaju [[fosili podplemena Hominina.]]
U taksonomiji, Hominina je subtribus – podpleme  plemena Hominini. Uključuje samo rod Homo, ali ne i ranije uspravno hodajuće hominini,  kao što su Australopithecinae, Orrorin tugenensis, Ardipithecus ili Sahelanthropus. Članovi subtribusa su poznati kao hominana ili   'homini' . Ovaj takson korista samo neki naučnici. Alternativna imena su Australopithecinae  (Gregory & Hellman 1939) i Preanthropinae .
Cela-Conde i Ayala (2003) prepoznaju pet rodova u okviru  Hominina:  Ardipithecus , Australopithecus  (uključujući i  Paranthropus ),  Homo (uključujući i  Kenyanthropus ), Praeanthropus  (uključujući i  Orrorin ), i  Sahelanthropus .
Šutna
Slovenija:
Šutna (Kranj)
Šutna je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Kranj, regija Gorenjska, Slovenija.
Lejletul-kadr
Kolika je vrijednost ove noći između ostalog govori i činjenica da se noć Kadr spominje na dva mjesta u Kur'anu, od kojih je jedno kompletna sura koja je upravo nazvana po ovoj noći.
Šutna (Kranj)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kranj.
Štefanja Gora
mini|280px|Štefanja Gora, rimokatolička crkva "Sv. Štefan" Štefanja Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerklje na Gorenjskem, regija Gorenjska, Slovenija.
Šutna (Kranj)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šutna je imala 444 stanovnika.
Lejletul-kadr
Objava Muhammedu
Neki komentatori vjeruju da je Kur'an objavljen Muhammedu dva puta od čega je neposredna objava koja se desila na Lejletul-Kadr i postepena objava tokom 23 godine. Kur'an koristi riječ Inzal koja opravdava 'neposrednu objavu', prema Allamah Tabatabaiju. Ipak, neki drugi vjeruju da se objava Kur'ana desila u dvije faze, od čega je prva faza objava u potpunosti na Lejetul-Kadr meleku Džibrilu u najnižem nebu, a onda postepeno ajet-po-ajet objava Muhammedu od strane Džibrila. Objava je počela 610. u pećini Hira, na Brdu svjetlosti u Mekki. Prva sura koja je objavljena bila je El-'Alek. Tokom prve objave, objavljeno je prvih pet ajeta ove sure, ili jedno poglavlje.
Štefanja Gora
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Štefanja Gora je imala 92 stanovnika.
Lejletul-kadr
Datum
Poseban datum Lejletul-Kadra nije spomenut u Kur'anu.
Šutna (Kranj)
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1979. iskazivano pod imenom Šutna–del. U 1984. povećano za naselje Dorfarje–del koje je ukinuto.''
Lejletul-kadr
Sunitski islam
U islamskim državama i sunitskim zajednicama širom svijeta, Lejletul-Kadr se spominje kao jedna od deset noći ramazana, najvjerovatnije jedna od neparnih noći (21, 23, 25, 27. ili 29.) gdje noć prethodi danu. Neke tradicije insistiraju najviše na noći prije 27. dana ramazana.
Religijska važnost
Noć nije uporediva drugim noćima prema pogledu muslimana i prema tradiciji, blagoslovi tokom molitve ove noći ne mogu se mjeriti čak ni sa molitvama čitavog života. Nagrada za molitve obavljene ove jedne noći je veća od nagrade molitve 83 godine (1000 mjeseci).
Kur'an
Lejletul-Kadr je spomenuta u Kur'anu:
Lovrenc
Slovenija:
Žuniči
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Riegersburg (Štajerska)
Položaj općine Riegersburg (Štajerska) u [[Spisak okruga i statutarnih gradova u Austriji|okrugu Südoststeiermark |180px|desno|mini]]
Žuniči
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žuniči su imali 51 stanovnika.
Biomedicina
Biomedicina je isto tako u neposrednoj vezi sa mnogim drugim oblastima u biologiji srodnih nauka. Objedinjuje mnoge biomedicinske grane i područja specijalnosti koje sadrže odrednicu bio- i njima srodne, kao što su:
Žuniči
Stanovništvo
Napomena: ''U 1952. povećano za naselje Vukobradi koje je ukinuto.''
Riegersburg (Štajerska)
Podjela
Općina se dijeli na nekoliko naselja i katastarskih općina:
Biomedicina
Osnove
Biomedicina također proučava (patofizioloških procesa metodama biologije i fiziologije. Pristupi su u rasponu od razumijevanja molekularnih interakcija do proučavanju posljedica na nivou in vivo. Ovi procesi su proučavani sa posebnog stanovišta izrade novih strategija za medicinske dijagnoze i terapije.  U zavisnosti od ozbiljnosti bolesti, biomedicina ukazuje na problem pacijenta i liječi ga putem medicinske intervencije. Medicina se ne usredsređuje samo na liječenje bolesti nego i na poboljšanje zdravlja.
Riegersburg (Štajerska)
Podjela
Altenmarkt bei Riegersburg, Breitenfeld, Grub I, Krennach, Lembach bei Riegersburg, Kornberg, Lödersdorf, Neustift bei Breitenfeld, Riegersburg, St. Kind, Schweinz.
Brian Josephson
Brian David Josephson FRS (rođen 4. januara 1940.) je velški teorijski fizičar i profesor emeritus fizike na Univerzitetu u Kembridžu. Najpoznatiji po svom pionirskom radu na supravodljivosti i kvantnom tuneliranju, dobio je Nobelovu nagradu za fiziku 1973. za svoje predviđanje Josephsonovog efekta, napravljeno 1962. godine kada je bio 22-godišnji student doktorskih studija na Univerzitetu Cambridge. Josephson je jedini Velšanin koji je dobio Nobelovu nagradu za fiziku. Nagradu je podijelio s fizičarima Leom Esakijem i Ivarom Giaeverom, koji su zajedno dobili polovinu nagrade za vlastiti rad na kvantnom tuneliranju.
Josephson je svoju akademsku karijeru proveo kao član grupe za teoriju kondenzovane materije u Kembridž Laboratoriji Kevendiš. Bio je član Trinity Collegea u Kembridžu od 1962. godine i bio je profesor fizike od 1974. do 2007.
Početkom 1970-ih, Josephson je preuzeo transcendentalnu meditaciju i usmjerio svoju pažnju na pitanja izvan granica glavne nauke. Postavio je projekat ujedinjenja uma i materije u Cavendish-u kako bi istražio ideju inteligencije u prirodi, odnos između kvantne mehanike i svijesti, te sintezu nauke i istočnjačkog misticizma, široko poznatog kao kvantni misticizam. Izrazio je podršku temama kao što su parapsihologija, pamćenje vode i hladna fuzija, zbog čega je bio u fokusu kritika kolega naučnika. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Mond_building%2C_Cambridge.jpg/300px-Mond_building%2C_Cambridge.jpg|alt=photograph|mini|200x200px| Mond zgrada na staroj lokaciji u Cavendishu gdje je Josephson radio. (Krokodil je tamo u čast [[Ernest Rutherford|Ernesta Rutherforda (1871–1937).)]] link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Cmglee_Cambridge_Wikimedia_Meetup_23_tour_Brian_Josephson.jpg/170px-Cmglee_Cambridge_Wikimedia_Meetup_23_tour_Brian_Josephson.jpg|mini| Josephson u šetnji na Cambridge Wikimedia u septembru 2014.|400x400piksel Matthew Reisz je napisao u Times Higher Education 2010. da je Josephson dugo bio jedna od "živopisnijih figura fizike". Njegova podrška neortodoksnim ciljevima izaziva kritike kolega naučnika od 1970-ih, uključujući Philipa Andersona. Josephson kritiku smatra predrasudama i vjeruje da mu je ona lišila akademsku mrežu podrške.
Lovas
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Vukovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Lovas je imala 1.214 stanovnika, od čega u samom Lovasu 869.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lovas je imalo 1.681 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zmajevac (tvrđava)
Zmajevac je bio kasnoantičko utvrđenje na današnjem području općine Čelinac. Njegove zidine još uvijek opstaju i proglašene su historijskim nacionalnim spomenikom kulture.
Opis
Tri kilometra nizvodno od Čelinca, na lokalitetu Zmajevac evidentirani su ostaci prahistorijske gradine, kasnoantičkog utvrđenja i srednjovjekovnog grada. I danas postoje ostaci zidina, debljine 40-80, dužine oko 100 m (gledano sa istoka), odnosno 20 m (sjever) ili 45 m (zapad). Tu je i polukružni zid sa južne strane, dug oko 50 m. Od svog nastanka u kasnom srednjem vijeku, Grad je više puta rušen i obnavljan. Zbog sveprisutne nebrige nadležnih organa za zaštitu kulturnih dobara u prethodnim državama ovog područja, vremenom se kamenje porušenog grada raznosilo, osobito prilikom gradnje uskotračne pruge Banja Luka – Čelinac – Kotor-Varoš – Maslovare, sa odvojkom za Šiprage (u Obodniku), početkom 20. stoljeća.
Historija
U predrimsko doba, sjeverozapadnu Bosnu, tj. Donje Kraje (u kojima je bio i Zmajevac) naseljavalo je ilirsko pleme Mezeji, odnosno plemenski savez, sastavljen od više manjih zajednica. Pokrivali su područje od Vrbasa i njegovih pritoka, od Grmeča do Kozare na sjeveru i Vlašića na jugoistoku. Kroz teritorij  tih zajednica tekle su rijeke Sana i Vrbas, djelomično i Una, s njihovim pritokama, a na istoku Vrbanja. Administrativni i kultni centri nalazili su se na gradinskim naseljima (castella, oppidda), u kojima se odvijao sav društveni i privredni život. Dosadašnja istraživanja pokazuju da su se nalazili na dominantnim uzvisinama iznad rijeka i po obodima polja. Iako su poznati položaji brojnih gradinskih naselja, teško se može spoznati struktura plemenske podjele Mezeja, jer o tome pisani podaci još uvijek nisu pronađeni. Iz antičkih izvora su poznate samo dvije plemenske zajednice: Sapuata (Sapuates) i Ematina (Ae?]matini), ali je i njih vrlo teško lokalizovati. I identifikacija pojedinih naselja koja spominju rimski putnici (Itin- Ant, Tab. Peut., Ravenat) samo su manje ili više uspjeli pokušaji pojedinih istraživača. Mezeji se prvi put spominju 6. do 9. g. n. e., u vrijeme velikog panonsko-dalmatinskog, tj. Batonskog ustanka.
Na rimski način građena naselja su rijetka; dosad su poznata samo u Šipragama i u Podbrđu, između Kotor-Varoši i Čelinca, neposredno uz Zabrđe.
Pretpostavlja se da su antička naselja u dolini Vrbanje nastala u vezi s eksploatacijom bogatih šumskih dobara, ali i iz upravnih potreba. Tada, pa sve do neposredne prošlosti, osnovna privredna grana je bila i ostala stočarstvo, osobito nomadsko ovčarstvo, koje je i danas aktuelno. Upravni status doline Vrbanje u rimsko doba je potpuno nepoznat, jer o tome nema pisanih tragova. Na osnovu onovremenog stanja u susjednim područjima, može se pretpostaviti da su se  predrimske plemenske civitas (župe) održale i pod rimskom upravom, ili je možda, i ovo područje bilo pretvoreno u poseban teritorij pod upravom carskog fiska za uzgoj stoke i eksploataciju šuma (conpascua et silvae).
Skijaški festival Holmenkollen
Skijaški festival Holmenkollen ( ili ) jeste tradicionalni godišnji sportski događaj u Holmenkollenu, predgrađu Osla. Puni službeni naziv događaja glasi Holmenkollen FIS World Cup Nordic. Takmičenja se odvijaju u više skijaških sportova: skijaškom trčanju, skijaškim skokovima, nordijskoj kombinaciji te biatlonu. Održava se u martu i organiziran je svake godine od 1892, osim 1898. i za vrijeme Drugog svjetskog rata (1941–1945). Organizira ga Skiforeningen (Asocijacija za promociju skijanja), a održava se u Nacionalnoj areni Holmenkollen te na skakaonicama Holmenkollbakken i Midstubakken.
Godine 2009. Holmenkollen je podvrgnut rekonstrukciji, pa su takmičenja održana u Trondheimu (skijaško trčanje i biatlon) i Vikersundu (skijaški skokovi i nordijska kombinacija). Dvije godine kasnije Holmenkollen je bio domaćin Svjetskog prvenstva u nordijskom skijanju, pa nije bilo skijaškog festivala. Prije toga Holmenkollen je bio domaćin SP-a 1930, 1966. i 1982, a ovdje su održana i takmičenja u nordijskim sportovima na ZOI 1952, koja su istovremeno bila i svjetsko prvenstvo. Ovdje su organizirana i svjetska biatlonska prvenstva 1986, 1990, 1999, 2000, 2002. i 2016.
50 km
Prvi put: 1898.
Nordijska kombinacija
Prvi put: 1892; Sprint: 1997.
30 km (ž)
Prvi put: 1988.
Skijaški skokovi (m)
Prvi put: 1933.
Skijaški skokovi (ž)
Prvi put: 2000.
Muškarci
Prvi put: 1984.
Žene
Prvi put: 1988.
18 km (m)
Trajanje: 1933-1940, 1946-1955.
15 km (m)
Trajanje: 1954-1985, 1994.
5 km (ž)
Trajanje: 1966-1969, 1972–1982, 1991.
20 km (ž)
Trajanje: 1981-1985, 1987.
Sušik
Sušik je bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Tribalj.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Tribalj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sušik je imalo 62 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tatinec
Tatinec je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Kranj, regija Gorenjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tatinec je imao 64 stanovnika.
IC 4716
IC 4716 (također poznat kao ESO 183-1 i PGC 62013) je prečkasta spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Paun. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. septembra 1901. godine.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Benkovac)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Benkovac je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 514 km2 imao 11.026 stanovnika, što predstavlja 6,49% od ukupnog broja stanovnika Zadarske županije, odnosno 0,25% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Benkovcu je 21 stanovnika/km2.
Lovrenc na Pohorju
Lovrenc na Pohorju je naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u Podravskoj regiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ruše.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Lovrenc na Pohorju je imala 3.113 stanovnika, od čega u samom Lovrencu na Pohorju 1.977.
Lovrenc na Pohorju (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Do 1952. iskazivano pod imenom Sveti Lovrenc na Pohorju.''
Sporofil
thumb|right|Sporofil [[paprati: to je plodonosni list sa strukturama za razmnožavanje.]] thumb| Sporofil obične pjegave [[paprati sa gomilom sporangija (sorusa) na donjoj strani]] thumb|right| Vertikalni izdanci sa sporofilima [[Lycopodium clavatum]] Sporofil je list koji nosi sporangije. I mikrofili i megafili mogu biti sporofili. U heterospornim biljkama sporofili (bilo da su mikrofili ili megafili) nose ili megasporangije i zato se nazivaju megasporofili ili mikrosporangije i nazivaju se mikrosporofili. Preklapanje prefiksa i korijena čini ove pojmove posebno zbunjujućim podskupom botaničke nomenklature. Sporofili se uveliko razlikuju po izgledu i strukturi, a mogu i ne moraju ličiti na sterilne listove.
Biljke koje proizvode sporofile uključuju: Ginko proizvodi mikrosporofile nakupljene u polenski strobil.
Tribalj Gornji
Tribalj Gornji je bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Sporofil
Neke biljke ne proizvode sporofile. Sporangije se stvaraju direktno na stabljikama. Za Psilotum tumačeno je da stvara sporangije (spojene u sinangij) na kraju stabljike. Vrste roda Equisetum  uvijek stvaraju strobile, ali strukture koje nose sporangije (sporangiofore) tumače se kao modificirana stabljika. Iako se recidivi sporangije tumače kao terminalne.
Tribalj Gornji
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1953. Do 1981. iskazivano pod imenom Gornji Tribalj. Od 2001. pripojeno naselju Tribalj.''
Ratovanje u doba baruta
Rano moderno ratovanje je era ratovanja nakon srednjovjekovnog ratovanja. Povezano je sa početkom široke upotrebe baruta i razvojem odgovarajućeg oružja za upotrebu eksploziva, uključujući artiljeriju i vatreno oružje; iz tog razloga ovo doba se naziva i doba barutnog ratovanja (koncept koji je uveo Michael Roberts 1950-ih). Cijeli ovaj period sadržan je u dobu jedra, koja je karakteristika dominirala u eri pomorske taktike, uključujući upotrebu baruta u pomorskoj artiljeriji.
Sve Velike sile Evrope i Islamskih barutnih imperija su se aktivno vbodili brojni ratovi tokom ovog perioda, grupirani u grubim geografskim i hronološkim terminima kao:
Početak poligonskih utvrđenja
U periodu od 1501. do 1800. godine došlo je do brzog napretka u tehnikama utvrđivanja u Evropi. Dok su se srednjovjekovni zamkovi oslanjali na visoke zidove kako bi spriječili napadače, ranomoderna utvrđenja morala su izdržati artiljerijsko bombardiranje. Da bi to učinili, inženjeri su razvili stil tvrđave poznat kao "italijanski stil" ili "trace Italienne". Imale su niske, debele, nagnute zidove, koji su ili apsorbovali ili odbijali topovsku vatru.
C11orf16
C11orf16 otvorenog okvira čitanja 16 hromosoma 11 je protein koji je kod ljudi kodiran genom C11orf16.
Ratovanje u doba baruta
Početak poligonskih utvrđenja
Osim toga, bili su u obliku zvijezda, sa bastionima koji su stršili pod oštrim uglovima. Ovo je trebalo osigurati da svaki bastion može biti podržan vatrom sa susjednog bastiona, ne ostavljajući "mrtvo tlo" za napadača da se skloni. Ova nova utvrđenja brzo su negirala prednosti koje je top nudio opsadnicima.
Poligonska tvrđava je utvrđenje u stilu koji se razvio sredinom 18. stoljeća, kao odgovor na razvoj eksplozivnih granata.
Složeni i sofisticirani dizajni zvjezdastih tvrđava koji su im prethodili bili su vrlo efikasni protiv topovskog napada, ali su se pokazali mnogo manje efikasnim protiv preciznije vatre nabijenih topova i razorne moći eksplozivnih granata. Poligonski stil utvrđenja je također opisan kao "tvrđava bez bokova". Mnoge takve utvrde izgrađene su u Ujedinjenom Kraljevstvu i Britanskom Carstvu za vrijeme vlade Lord Palmerston, pa su se također često nazivaju palmerstonske utvrde. Njihov nizak profil čini ih lahkim za previdjeti.
Kao odgovor na ranjivost zvjezdastih utvrda, vojni inženjeri razvili su mnogo jednostavniji, ali robusniji stil utvrđenja.
C11orf16
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 467 aminokiselina, sa sedam egzona, a  molekulska težina   51.609 Da. .
Sankt Anna am Aigen
Položaj općine Sankt Anna am Aigen u [[Spisak okruga i statutarnih gradova u Austriji|okrugu Südoststeiermark |180px|desno|mini]]
Ratovanje u doba baruta
Početak poligonskih utvrđenja
Primjer ovog stila može se vidjeti u Fort McHenryju u Baltimoreu u Sjedinjenim Američkim Državama, gdje se odigrala čuvena bitka zvana Zvijezda-sjajni baner napisao je Francis Scott Key.
C11orf16
Gen
Gen C11orf16 nalazi se na hromosomu 11 (p15.4), počevši od 8,920.076 bp i završavajući na 8,933.006 bb.
U susjedstvu su mu geni ASCL3 i AKIP1 na hromosomu 11.
Ratovanje u doba baruta
Vatreno oružje
Moć aristokratije „vis à vis“ država je u tom periodu smanjena širom Zapadne Evrope. Dvorci predaka aristokrata od 200 do 400 godina više nisu pružali korisnu odbranu od artiljerije. Važnost plemstva u ratovanju također je nagrizala jer je srednjovjekovna teška konjica izgubila svoju središnju ulogu u bitkama. Teška konjica – sastavljena od oklopljenih vitezova – počela je da gubi na značaju u kasnom srednjem veku. I Englezi dugi luk i Švajcarci štuka dokazali su svoju sposobnost da unište veće oružane snage vitezova na konju. Međutim, pravilna upotreba dugog luka zahtijevala je od korisnika da bude izuzetno jak, što je onemogućilo prikupljanje vrlo velikih snaga strijelaca.
Sankt Anna am Aigen
Sankt Anna am Aigen je tržišna općina u okrugu Südoststeiermark u austrijskoj saveznoj pokrajini Štajerskoj. Broj stanovnika općine je   Općina pripada sudskom okrugu Feldbach.
C11orf16
Ljudski
Gen nema visoku ekspresiju u testiranim tkivima. Rang percentila u uzorku veći je u gušterači, jajnicima i slijepom crijevu.
Ratovanje u doba baruta
Opadanje upotrebe pločastog oklopa
U gotovo svim velikim evropskim bitkama tokom perioda od 250 godina (1400. do 1650.), mnogi vojnici su nosili široke pločaste oklope; ovo uključuje pješadiju (obično konjanike) i gotovo sve konjičke trupe. Očekivalo se da će pločasti oklop odbiti oštrice oružja i zaustaviti arkebuzu ili kuglu iz pištolja ispaljene iz daljine, što je obično i činilo. Upotreba pločastog oklopa kao odbrane za vatreno oružje imala je tendenciju da djeluje sve dok su brzina i težina lopte ostale prilično niske, ali s vremenom je sve veća snaga i djelotvornost vatrenog oružja prestigla razvoj odbrane da im se suprotstavi, tako da Muškete od kremenjače (u upotrebu su ušle nakon 1650.) mogle su ubiti oklopljenog čovjeka na udaljenosti od čak 100 jardi (iako s ograničenom preciznošću), a oklop neophodan za zaštitu od ove prijetnje bio bi previše težak i nezgrapan da bi bio praktičan.
Mušketa s kremenom, koju je nakon 1650. nosila većina pješadinaca, osim pilađa, ispaljivala je teže punjenje i kuglu od šibica arkebuza. Regrut bi se mogao obučiti da koristi mušketu za nekoliko sedmica. Rukovanje mušketom nije zahtijevalo veliku fizičku snagu pikemana ili strelca ili prilično rijetke vještine konjanika. Za razliku od svojih prethodnika s arkebuzom, muškete s kremenom mogle su neutralizirati čak i najteže oklopne konjičke snage.
Pošto vatreno oružje zahtijeva malo obuke za rukovanje, seljak sa pištoljem sada bi mogao da potkopa red i poštovanje koje održava konjica u Evropi i njeni istočni ekvivalenti. Iako je dobro iskovani pločasti oklop još uvijek mogao spriječiti prodor barutnog oružja, do 1690. nije bio dorastao masovnom vatrenom oružju u frontalnom napadu i njegova je upotreba prestala, čak i među konjicom. Do kraja 17. stoljeća, vojnici u pješadiji i većini konjičkih jedinica preferirali su veću pokretljivost potpuno neoklopa u odnosu na blagu zaštitu, ali znatno smanjenu pokretljivost, ponuđenu nošenjem teškog pločastog oklopa iz tog perioda.
Prelazak na muskete s kremenim bravom
Arkebus, koji se koristio od 1410. godine, bio je jedno od prvih ručnih vatrenih oružja koje je bilo relativno lagano (i dalje je zahtijevalo postolje za balansiranje) i jedna osoba je njime mogla upravljati. Jedno od ovih oružja je prvi put zabilježeno kao korišteno u Bici kod Agincourta 1415. godine, iako je ovo još uvijek bila srednjovjekovna bitka. Izraz "mušketa" prvobitno se odnosio na teži oblik arkebusa, koji je ispaljivao hitac koji je mogao probiti pločasti oklop, ali samo iz neposredne blizine. U 16. stoljeću još uvijek je morao biti postavljen na potporni štap da bi bio stabilan. Kaliver je bio lakši oblik arkebusa. Do 1600. godine, vojske su postupno ukinule ovo vatreno oružje u korist nove lakše muškete. Tokom 16. stoljeća pa sve do 1690. godine, muškete su koristili dizajn šibica.
C11orf16
Mišji mozak
Iako gen nema značajnu visoku ekspresiju u mišjem  mozgu, najizraženiji je u srednjem mozgu, izokorteksu, mirisnim područjima i meduli.
Sankt Anna am Aigen
Podjela
Općina se dijeli na nekoliko naselja i katastarskih općina:
Ratovanje u doba baruta
Prelazak na muskete s kremenim bravom
Međutim, dizajn brave šibica zamijenjen je 1690-ih musketom s kremenom, koja je bila manje sklona zastojima i imala je bržu stopu ponovnog punjenja. Do tog vremena, samo izviđačke jedinice lahke konjice, "oči vojske", nastavile su da nose prednje i zadnje oklopne ploče kako bi se zaštitile od udaljenih ili nedisciplinovanih trupa opremljenih musketama.
Dok su vojnici naoružani vatrenim oružjem mogli nanijeti veliku štetu konjici na umjerenoj udaljenosti, na bližoj udaljenosti konjica bi mogla zaklati pješadiju naoružanu mušketom ako bi mogla razbiti formaciju i ući u bližu borbu. Dugi niz godina pješadijske formacije uključivale su mješavinu trupa naoružanih i vatrenim oružjem za pružanje udarne snage i štukama koje su omogućile odbranu arkebuzijara ili mušketira od juriša konjice. Izum bajoneta omogućio je kombinovanje ova dva oružja u jedno 1690-ih, što je pretvorilo pešadiju u najvažniju granu vojske ranog modernog doba – onu koja je jednolično koristila muskete od kremenjače sa bajonetima.
Priroda rata
U ovom periodu došlo je do značajnog povećanja veličine i razmjera ratovanja. Broj uključenih boraca stalno je eskalirao od sredine 16. stoljeća i dramatično se povećao nakon 1660-ih. Na primjer, kralj Francuske mogao je izvesti oko 20.000 ljudi ukupno za svoje ratove protiv Španije 1550-ih, ali je mogao mobilizirati do 500.000 ljudi na teren do 1700. godine u Ratu za špansko nasljeđe. Štaviše, ratovi su u ovom periodu postajali sve smrtonosniji. Ovo se dijelom može pripisati poboljšanjima u tehnologiji oružja i tehnikama korištenja (na primjer pješadijska odbojna vatra).
C11orf16
Transkripcijski faktori
Neki transkripcijski faktori koji imaju veću sličnost matriksa su protein cinkovog prsta nalik Kruppelu, protein prsta cinka 263, ZKSCAN12 (protein cinkovog prsta s KRAB i SCAN domenima 12), horionski specifični transkripcijski faktor GCMa i protein koji reagira na Ras element 1.
Izoforma
Predviđena varijanta transkripta C11orf16 X1 duga je 2386 bp i ima pristupni broj NCBI od XM_017018013.1.
Mario Zovko
Mario Zovko (rođen 24. marta 1983. u Mostaru) je bosanskohercegovački muzičar, pjevač, kompozitor i književnik.
Muzička karijera
2020. sklopio je saradnju sa bosanskohercegovačkom rock grupom Mustang, s kojom je dogovorio snimanje albuma.
Regiju je oduševio na hrvatskom show-u Supertalent, produkcija Nova TV, gdje je svojim vokalnim imitacijama ušao u finale spomenutog show-a.
Zahvaljujući inostranim uspjesima, bio je nominovan za Osobu godine Bosne i Hercegovine, u kategoriji Uspjeh godine, te je tri puta bio proglašavan Osobom dana, takođe na državnoj razini, 2012, 2015. i 2019. godine.
Književna karijera
Osim muzikom, Zovko se bavi i književnošću, te je autor književnog romana "Bog i ja: 1 na 1".
C11orf16
Paralozi
Nisu pronađeni paralozi za gen C11orf16 putem NCBI BLAST-a.
Konzervacija
Gen C11orf16 konzerviran je u mnogim životinjskim vrstama, uključujući sisare, ptice i gmizavce.
Molekulska težina
Predviđena molekularna težina proteina kodiranog C11orf16 je 51 kilodaltona.
Domeni i motivi
Pronađeno je nekoliko proteinskih domena i motiva, uključujući protein sličan CHD5, tirozin-kinazno mjesto fosforilacije, mjesto fosforilacije protein-kinaze C, mjesto N-miristoilacije, mjesto fosforilacije kazein-kinaze II i mjesto fosforilacije protein-kinaze zavisno od cGMP. Lokacija motiva prikazana je na slici.
Sekundarna struktura
Predviđa se da će protein biti sačinjen od 21,2% alfa-heliksa, 15,2% produžene niti i 63% upredene zavojnice.
Posttranslacijske modifikacije
Nema transmembranskih spirala, potencijalnih GPI-modifikacijskih mjesta ili TM-proteina. Nađeno je po sedam predviđenih mjesta sumoilacije i multiplih mjesta fosforilacije, od kojih je većina neodređena, i devet mjesta glikozilacije.
Subćelijski lokalizacijski prediktor
Predviđa se da će protein biti lokaliziran u jedru, s vjerovatnoćom od 47,8%; mitohondrijama s vjerovatnoćom 26,1%.
Proteinska interakcija
Utvrđeno je da su proteini C1orf105 (otvoreni okvir čitanja 105 hromosoma 1), PWWP2A i SMYD1 (SET i MYND domen koja sadrži 1) u interakciji sa C11orf16.
Klinički značaj
Također se predviđa da protein kodiran genom C11orf16 ima 19,61% identičnosti sekvence sa supresor tumorski, p53-veznim proteinom, što sugerira da bi ovaj gen mogao biti uključen u proces suzbijanja tumora.
Ratovanje u doba baruta
Priroda rata
Međutim, glavni razlog je bio to što su vojske sada bile mnogo veće, ali im je logistička podrška bila neadekvatna. To je značilo da su vojske imale tendenciju da pustoše civilna područja u nastojanju da se prehrane, uzrokujući glad i raseljavanje stanovništva. Ovo je pogoršano sve dužim sukobima, kao što su Tridesetogodišnji rat i Osamdesetogodišnji rat, koji su se vodili na područjima koja su bila izložena stalnom razaranju. Iz tog razloga, ratovi ovog doba bili su među najsmrtonosnijim prije modernog perioda.
Naprimjer, Tridesetogodišnji rat i savremeni Ratovi tri kraljevstva, bili su najkrvaviji sukobi u historiji Njemačke i Britanije prije Prvog svjetskog rata. Još jedan faktor koji je doprinio krvoproliću u ratu bio je nedostatak jasnih pravila u vezi sa tretmanom zarobljenika i neboraca. Dok su zatvorenici obično bili otkupljeni za novac ili druge zatvorenike, ponekad su klani iz ruke – kao u bici kod brda Dungans 1647.
Jedan od razloga povećanog uticaja ratovanja bila je njegova neodlučnost. Vojske su se sporo kretale u eri prije dobrih puteva i kanala. Bitke su bile relativno rijetke jer su vojske mogle manevrirati mjesecima, bez direktnog sukoba. Osim toga, bitke su često postale irelevantne zbog proliferacije naprednih, bastioniranih utvrđenja. Da bi kontrolisale neko područje, vojske su morale da zauzmu utvrđene gradove, bez obzira na to da li su porazile terenske armije svojih neprijatelja. Kao rezultat toga, daleko najčešće bitke tog doba bile su opsada, dugotrajne i skupe aktivnosti. Oluja na utvrđeni grad mogla bi rezultirati velikim žrtvama i gradovi koji se nisu predali prije napada obično su bili brutalno opljačkani – naprimjer Magdeburg 1631. ili Droghede 1649. godine. Osim toga, i garnizoni i opsadnici često su teško patili od bolesti.
Neodlučna priroda sukoba značila je da su ratovi bili dugi i endemski. Sukobi su se protezali decenijama i mnoge su države provele više godina u ratu nego u miru. Španski pokušaj da ponovo osvoje Holandije nakon holandske pobune zaglavio je u beskrajnom opsadnom ratu. Troškovi su doveli do toga da je španska monarhija nekoliko puta proglasila bankrot, počevši od 1577.
Promjene u ratovanju su na kraju učinile plaćeničke snage renesanse i srednjeg vijeka zastarjelim. Međutim, ovo je bila postepena promjena. Još tokom Tridesetogodišnjeg rata (1618–1648), većina trupa su bili plaćenici. Međutim, nakon ovog sukoba, većina država je investirala u bolje disciplinovane i ideološki inspirisane trupe. Jedno vrijeme plaćenici su postali važni kao treneri i administratori, ali ubrzo je i ove poslove preuzela država. Ogromna veličina ovih armija zahtijevala je veliku podršku administratora. Nove centralizovane države bile su prisiljene da uspostave ogromne organizovane birokratije da upravljaju ovim vojskama, za koje neki historičari tvrde da je osnova moderne birokratske države. Kombinacija povećanih poreza i povećane centralizacije vladinih funkcija izazvala je niz pobuna širom Evrope kao što su Engleski građanski rat i Fronda u Francuskoj. U mnogim zemljama, rješenje ovog sukoba bilo je uspon monarhijskog apsolutizma. Samo u Engleskoj i Holandiji predstavnička vlada je evoluirala kao alternativa. Od kasnog 17. stoljeća, države su počele da finansiraju ratove kroz dugoročne kredite sa niskim kamatama od nacionalnih bankarskih institucija kao što je Bank of England. Prva država koja je u potpunosti iskoristila ovaj proces bila je Holandska Republika.
Ova transformacija u evropskim vojskama imala je veliki društveni uticaj. J. F. C. Fuller je čuveno izjavio da je "mušket napravio pješadiju, a pješadijac demokratu". Ovaj argument kaže da je odbrana države sada počivala na običnom čovjeku, a ne na aristokratama. Pobune niže klase, koje su rutinski poražene u srednjem vijeku, sada bi mogle ugroziti moć države. Međutim, aristokrate su nastavile da monopoliziraju oficirski korpus gotovo svih armija ranog modernog doba, uključujući njihovu vrhovnu komandu.
Štaviše, narodne pobune su gotovo uvijek propale osim ako nisu imale podršku i pokroviteljstvo plemićkih ili aristokratsih klasa. Nove vojske, zbog svojih ogromnih troškova, takođe su zavisile od poreza i komercijalnih klasa koje su takođe počele da zahtijevaju veću ulogu u društvu. Velike trgovačke moći Holanđana i Engleza odgovarale su mnogo većim državama po vojnoj moći. Kako je svaki čovjek mogao brzo biti obučen u korištenju mušketa, postalo je mnogo lakše formirati ogromne vojske. Zbog nepreciznosti oružja bile su potrebne velike grupe masovnih vojnika. To je dovelo do naglog povećanja veličine armija.
Po prvi put su ogromne mase stanovništva mogle da uđu u borbu, a ne samo visokokvalifikovani profesionalci. Tvrdilo se da je uvlačenje ljudi iz cijele nacije u organizirani korpus pomoglo uzgoju nacionalnog jedinstva i patriotizma, a tokom tog perioda rođen je moderni pojam nacionalne države. Međutim, to će postati očigledno tek nakon Francuskih revolucionarnih ratova. U ovom periodu, masovni ustanak i regrutacija će postati paradigma modernog ratovanja.
Prije toga, međutim, većina nacionalnih armija je zapravo bila sastavljena od mnogih nacionalnosti. Naprimjer, iako je švedska vojska pod Gustavusom Adolphusom prvobitno bila regrutovana putem nacionalne regrutacije, gubici tridesetogodišnjeg rata značili su da su do 1648. godine preko 80% njenih trupa bili strani plaćenici. U Španiji su se regrutovale vojske sa svih španskih evropskih teritorija, uključujući Španiju, Italiju, Valoniju i Njemačku. Francuzi su regrutirali vojnike iz Njemačke, Švicarske i drugdje, kao i iz Francuske. Britanija je regrutovala hesenske trupe do kasnog 18. stoljeća. Irski katolici su sami sebi napravili karijere u vojskama mnogih evropskih država (vidi Let divljih gusaka).
Pješadija
thumb|350px|right| [[Bitka kod Bijele planine u Bohemiji (1620), jedna od odlučujućih bitaka Tridesetogodišnjeg rata
Kolona – Ova formacija se obično koristila tokom marša, iako je sa dovoljno volje i mase bila efikasna u probijanju formacija linija, iako sa velikim gubicima.
Linija – Jednostavna formacija dubokih linija od dva ili tri ranga omogućila je da se većina mušketa dovede u pogon i bila je najčešće korištena borbena formacija. Često bi prvi stroj kleknuo nakon pucanja kako bi dozvolio drugoj liniji da puca.
Strijelci – nisu bili uobičajena pješadijska jedinica sve do kasnog 18. stoljeća. Laka pješadija bi napredovala i bila prva koja bi pucala kako bi privukla neprijatelja u napad, dok bi istovremeno provjeravala bokove. U kasnijim epohama, strijelci nisu ciljali samo obične vojnike, već i oficire, tako da su mušketiri bili bez vođstva.
Kvadrat – Ova formacija korištena je protiv konjice. Bajoneti bi bili učvršćeni, prva linija bi klečala sa svojim musketama okrenutim prema gore (slično kao štuka). Druga i treća linija bi pucale na konjicu kada bi se približila. Ova formacija je bila vrlo neefikasna kada je bila suočena sa kombinovanom vatrom konjice i pešadije, ili artiljerijskom vatrom u slučaju običnih kvadrata.
Konjica
Porast upotrebe baruta smanjio je značaj nekada dominantne teške konjice, ali je ostao efikasan u novoj ulozi u 19. stoljeću. Konjica je, zajedno sa pješadijom, postala profesionalnija u ovom periodu, ali je zadržala veći društveni i vojni prestiž od pješaštva. Lahka konjica je uvedena za okršaje i izviđanje zbog svoje prednosti u brzini i pokretljivosti. Novi tipovi konjičkih jedinica koje su uvedene u ovom periodu bile su draguni ili konjička pješadija.
IC 3075
IC 3075 (također poznat kao MCG 4-29-56 i PGC 39240) je galaksija koja je udaljena oko 296 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,80 (69 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 20. maja 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.