cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Methemoglobinemija
Liječenje
Methemoglobinemija se može liječiti dodatnim kisikom i metilenskim plavim. Metilensko plavilo daje se u obliku 1% rastvora (10<mg /ml) 1 do 2 mg/kg koji se daje intravenozno, polahko tokom pet minuta. Iako je odgovor obično brz, doza se može ponoviti za jedan sat, ako je nivo methemoglobina još uvijek visok jedan sat nakon početne infuzije. Metilen plavo inhibira monoaminooksidazu, a toksičnost serotonina može se pojaviti ako se uzima sa SSRI (selektivni inhibitor ponovnog uzimanja serotonina).
Metilen plavo vraća gvožđe u hemoglobinu u njegovo normalno (reducirano) stanje u kojem se nalazi kisik. To se postiže davanjem veštačkog elektronskog akceptora (kao što je metilen plavo ili flavin) za NADPH methemoglobin-reduktaza methemoglobin-reduktazu (eritrociti ga obično nemaju; prisustvo metilen plavog omogućava enzimu da funkcioniše na 5 × višim nivoima od normalnih). NADPH se generira putem zamjene hrksoza-monofosfata.
Genetički inducirana hronična methemoglobinemija niskog nivoa može se svakodnevno liječiti oralnim metilen plavim. Također, vitamin C može povremeno smanjiti cijanozu povezanu s hroničnom methemoglobinemijom i može biti od pomoći u okruženjima u kojima metilen plavo nije dostupno ili kontraindicirano (npr. kod osobe s nedostatkom G6PD). Dijaforaza (citohrom b5-reduktaza) obično doprinosi samo malom procentu redukcijskog kapaciteta crvenih krvnih zrnaca, ali se također može farmakološki aktivirati egzogenim kofaktorima (kao što je metilen plavo) pet puta više od normalnog nivoa aktivnosti.
Epidemiologija
Methemoglobinemija uglavnom pogađa novorođenčad mlađu od 6 meseci (posebno mlađu od 4 meseca) zbog niskih produkcija methemoglobin-reduktaza. Najugroženije su populacije sa izvorima vode sa visokim sadržajem nitrata, kao što su bunari i druga voda koju postrojenje za prečišćavanje vode ne nadgleda ili ne tretira. Nitrati mogu biti opasni za dojenčad. Veza između sindroma plave bebe kod novorođenčadi i visokog nivoa nitrata dobro je utvrđena za vode koje prelaze normalnu granicu od 10 mg/L. Međutim, postoje i dokazi da je u izloženim populacijama zaštitno i dojenje.
IC 2048
IC 2048 (također poznat kao ESO 360-?1) je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Eridan. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 10. decembra 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gočova
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gočova je imala 247 stanovnika.
Mahidevran
Mahidevran Sultan (Mahidevran Gülbahar Haseki Sultan) (osmanlijski tur.: ماه دوران سلطان,) bila je robinja osmanlijskog sultana Sulejmana I (Veličanstvenog) i majka osmanlijskog princa Şehzade Mustafe. Njeno ime (turski izgovor: [ˌmaːhidevˈɾan ɟylbaˈhaɾ], osmanski turski: ماه دوران) znači "ona koja je uvijek lijepa", "ona čija ljepota ne prolazi" ili "lijepo doba", ali isto tako i "Mjesec sreće" ili Gülbahar (osmanski turski: گلبهار).
Biografija
Vrlo malo je poznato o životu Mahidevran prije udaje. Njeno etničko porijeklo nije potpuno poznato. Smatra se da je porijeklom sa Kavkaza ili s područja današnje Albanije. Bila je kćerka kabardejskog princa Mirze termuka i njegove žene Nazan. Rođena je oko 1498. Prije nego što je ušla u Prinčev harem (tj. Sulejmanov) zvala se Malhub Baharaj. Podarila mu je petero djece, tri sina od kojih je samo Mustafa preživio, te dvije kćerke Razije i Fatma koje su preživjele. Ona je imala lijep život dok u harem nije došla Rokselana koja je rodila Sulejmanu šestero djece i uspjela nagovoriti ga da je oženi, čime je narušila Mahidevranin status. Kada je Mustafa stasao morao je otići u sandžak Manisa, prema Turskoj tradiciji svi prinčevi suobavljali dužnost sandžačkog upravnika. Mahidevran je morala krenuti sa njim 1553. Sultan je naredio da se Mustafa ubije. Razlog je bio da je princ napisao pismo iranskom Šahu Tampasu da želi svrgnuti oca sa prijestolja. Mahidevran je otišla u Bursu gdje je živjela u bijedi.
Sulejmanova vladavina
U istanbulskom haremu, imala je veoma uticajnog rivala,Haseki Hurem Sultaniju, koja se ubrzo pokazala kao Sulejmanova omiljena supruga kao i žena u braku. Hurem je rodila prvog sina Mehmeda 1521. (koji je umro 1543) a potom Selima (budući Sultan Selim II) 1524, uništavajući Mahidevranin status kao majke jedinog Sulejmanovog sina. Rivalstvo između dvije žene, djelimično je potisnula Hafsa Sultan, valide sultan (Sulejmanova majka), ali poslije njene smrti 1534, ljuto rivalstvo postalo je očigledno. Situacija se pogoršala kada su se dvije žene potukle, a Mahidevran istukla Hurem. Ovo je razljutilo Sulejmana, pa je ubrzo poslije toga poslao Mahidevran da živi sa svojim sinom.
Prema osmanlijskoj tradiciji, svi prinčevi su morali da rade kao sandžački upravnici. Mustafa je poslat kao upravnik Manisa sandžaka, pa je Mahidevran prema tradiciji morala da ide sa njim. Kako se bližio kraj Sulejmanovoj vladavini, rivalstvo između njegovih sinova postajalo je sve ljuće. Osim toga, Hurem i veliki vezir Rustem Paša, okrenuli su ga protiv Mustafe, pa je Mustafa optužen za izazivanje nemira. Tokom kampanje protiv Safavidske Persije 1553, Sulejman je naredio da se Mustafa ubije.
IC 1283
IC 1238 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Herkul. Prvo otkriće je napravio Albert Marth 10. juna 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lukač (Kutjevo)
Lukač je naseljeno mjesto u sastavu grada Kutjeva, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lukač je imao 150 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazivano pod imenom Lukač Požeški.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lukač je imalo 212 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Grabonoški Vrh
Grabonoški Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerkvenjak, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Lenart.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabonoški Vrh je imao 66 stanovnika.
IC 3436
IC 3436 (također poznat kao MCG 3-32-52 i PGC 41323) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 42 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,40 (4 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (2 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jelinak
Jelinak je naseljeno mjesto u općini Busovača, Bosna i Hercegovina.
Brčići
Hrvatska:
Nedostatak holokarboksilazne sintetaze
Nedostatak holokarboksilaza-sintetaze je nasljedni metabolički poremećaj u kojem tijelo nije u stanju da efikasno koristi vitamin biotin. Ovaj poremećaj je klasificiran kao nedostatak multiple karboksilaze, u grupu poremećaja koju karakterizira oštećena aktivnost određenih enzima, koji ovise o biotinu. Simptomi su vrlo slični nedostatku biotindaze, a tretman - velike doze biotina - je također isti.
Genetika
Mutacije u genu HLCS uzrokuju nedostatak holokarboksilaza-sintetaze. Gen HLCS stvara enzim, holokarboksilaza-sintetazu, koji veže biotin na druge molekule. Biotin, vitamin B, nalazi se u namirnicama kao što su jetra, žumanjak i mlijeko. Neophodan je za normalnu proizvodnju i razgradnju proteina, masti i ugljikohidrata u tijelu. Mutacije u genu HLCS smanjuju aktivnost holokarboksilaza-sintetaze, sprečavajući ćelijama da efikasno koriste biotin, remeteći mnoge ćelijske funkcije. Ovo se stanje nasljeđuje po autosomno recesivnom obrascu, što znači da se mijenjaju dvije kopije gena u svakoj ćeliji.
Dijagnoza
Znakovi i simptomi nedostatka holokarboksilaza-sintetaze obično se javljaju u prvih nekoliko mjeseci života, ali dob početka varira. Oboljela dojenčad često imaju bolesti imunodeficijencije, otežano hranjenje, probleme s disanjem, kožni osip, gubitak kose (alopecija) i nedostatak energije (letargija). Neposredni tretman i cjeloživotno liječenje (upotrebom dodataka biotina) mogu spriječiti mnoge od ovih komplikacija. Ako se ne liječi, poremećaj može dovesti do usporenog razvoja, napadaja i kome. Ovi medicinski problemi u nekim slučajevima mogu biti opasni po život.
Lučko
mini|280px|aerodrom "Lučko" Lučko je naseljeno mjesto u sastavu grada Zagreba, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu užeg područja grada Zagreba.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Lučko je imalo 2.987 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja naselja koji je pripojen naselju Zagreb, za koje sadrži dio podataka od 1857. do 1971.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lučko je imalo 2.013 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
B3GNT7
UDP-GlcNAc:betaGal beta-1,3-N-acetilglukozaminiltransferaza 7 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom B3GNT7 sa hromosoma 2.
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 401 aminokiselina, a molekulska težina Da. 45.987
Ledopad
mini|desno|Ledopad (sredina) na ledniku Roosevelt visok 730 m ([[Mount Baker, Washington)]] Ledopad je dio lednika koji karakteriziraju relativno brz tok i površina puna pukotina, a nastaje djelomično pod utjecajem gravitacije. Termin ledopad analogija je prema vodopadu.
Tok leda
Možda najprimjetnija posljedica toka lednika, ledopadi nastaju ondje gdje korito lednika postaje strmije i/ili gdje se sužava. Većina leda u lednicima kreće se nekoliko stotina metara godišnje ili manje. Međutim, tok leda u ledopadima može se mjeriti kilometrima godišnje. Led se ne može prilagoditi takvom brzom toku plastičnom deformacijom. Umjesto toga on se lomi i nastaju pukotine. One koje se sijeku formiraju ledene stubove ili serake. Ovi procesi većinom su neprimjetni; ipak, serak se može srušiti iznenada i bez upozorenja. To je često najveći rizik za alpiniste koji se penju uz ledopad.
Ispod ledopada korito lednika postaje ravnije i širi se, pa led teče sporije. Pukotine se zatvaraju i površina lednika postaje mnogo glatkija i lakša za prelazak.
Primjeri
Ledopadi dosta variraju kad je riječ o visini. Onaj na ledniku Roosevelt, na sjevernoj strani Mount Bakera (Kaskadske planine, Sjedinjene Američke Države), visok je približno 730 m. Ledena litica na lijevoj strani tog ledopada visoka je 20 do 40 m. Tipično za planinske lednike, ovaj ledopad nastaje jer led teče iz zone akumulacije na većoj visini u zonu ablacije na manjoj visini. Mnogo veći ledopadi mogu se pronaći u rukavcima lednika kontinentalnih ledenih štitova. Ledopad koji ledom opskrbljuje lednik Lambert na Antarktiku širok je sedam, a dug 14 km čak iako je visinska razlika samo 400 m, malo više od polovine one kod ledopada na ledniku Roosevelt.
Gornji Ključarovci
Gornji Ključarovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Tomaž, regija Podravska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Ključarovci su imali 100 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. nastalo spajanjem naselja Grme i Ključarovci–del koja su ukinuta.''
Buletić
Buletić je naseljeno mjesto u općini Teslić, Bosna i Hercegovina.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2019 – 4 × 6 km
Utrka u ženskoj štafeti na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2019, održala se se 16. marta 2019. u švedskom gradu Östersundu.
Rezultati
Početak utrke je bio u 13:15 po lokalnom vremenu (CET).
Napomene
<references group="N"/> <references group="lower-alpha"/>
Velika
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Gradenšak
Gradenšak je naseljeno mjesto u sastavu općine Lenart, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Lenart.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gradenšak je imao 33 stanovnika.
Kaonik (Busovača)
Kaonik je naseljeno mjesto u općini Busovača, Bosna i Hercegovina.
Hotavlje
mini|280px|Hotavlje, rimokatolička crkva "Sv. Lovrenc" Hotavlje su naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hotavlje su imale 396 stanovnika.
Šahovsko prvenstvo Crne Gore
Crna Gora
! Broj !! Godina !! Prvak
Crosstable
!  !! Player !! Rating !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! Points !! TB
Kraljeva Velika
Kraljeva Velika je naseljeno mjesto u sastavu općine Lipovljani, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Novska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kraljeva Velika je imala 471 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kraljeva Velika je imalo 575 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Brčići (Poreč)
Brčići (ital. Barcici) su naseljeno mjesto u sastavu grada Poreča, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brčići su imali 163 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Nova Vas. Od 1880. do 1910. iskazano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brčići je imalo 111 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
USH1G
Protein Usherovog sindroma tip-1G je protein koji je kod ljudi kodiran genom USH1G.
Ovaj gen kodira protein koji sadrži tri ankirinska domena, PDZ-vezu motiva klase i sterilni alfa motiv. Kodirani protein u interakciji je s harmoninom, koji je povezan sa Usherovim sindromom tip 1C.
Ovaj protein ima ulogu u razvoju i održavanju slušnog i vizuelnog sistema i funkcionira u koheziji snopova treplji formiranih od senzornih ćelija unutrašnjeg uha. Mutacije u ovom genu povezane su s Usherovim sindromom tipa 1G (USH1G).
Mišja regija ovog gena pokazuje sintetsku homologiju sa regijom ljudskog hromosoma 17, na kojoj je mapiran loger Usherovog sindroma tipa IG (USH1G) (17q24-q25). Analizom sekvence, Weil et al. (2003) identificirali su SANS na hromosomu 17 između sekvenci D17S1807 i D17S1839. Utvrdili su da se ljudski gen SANS proteže preko 7,2 kb i sadrži tri egzona, od kojih su dva kodirajuća.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  461  aminokiselina, a molekulska težina 51.489 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Pozicijskim kloniranjem, Kikkawa et al. (2003) identificirali su novi gen unutar 72 kb regije na mišjem hromosomu 11 koji sadrži loks Jackson šejkera (js). Nazvali su ga Sans jer je utvrđeno da kodira protein skele koja sadrži ponavljanje ankirina i domen SAM (sterilni alfa motiv). Utvrdili su da se mišji protein eksprimira u pužnici (uključujući unutrašnje i vanjske trepljaste ćelije), malom mozgu, oku i sjemenicima.
Weil et al. (2003) klonirali su ljudski homolog gena miša Sans in silico pretraživanjem baze podataka. Izvedeni protein s 460 aminokiselina sadrži tri domena nalik ankirinu, blizu N-kraja, centralne regije, te SAM domen i motiv koji veže PDZ na C-kraju. Ljudski protein dijeli 96% identiteta sekvence s mišjim proteinom.
Imunohistohemijskom analizom mišje mrežnjače, Bauss et al. (2014) detektirali su Sans u osnovi povezujućih cilija u fotoreceptorskim ćelijama, gdje se lokalizirao u pericilijarni membranski kompleks, okrenut prema džepu cilija.
Funkcija gena
Weil et al. (2003) otkrili su kotransfekcije gdje SANS stupa u interakciju sa sekvencom USH1C, koja je mutirana u Usherovom sindromu tipa IC (276904). Predložili suda je SANS sastavni dio proteinskog kompleksa koji povezuje kadherinsku (CDH23) stereociliju bočno sa stereocilijskim mikrofilamentima. CDH23 je mutant u Usherovom sindromu tipa ID (USH1D). Korištenjem tehnika kotransfekcije i imunolokalizacije, Adato et al. (2005) dokumentirali su interakciju između SANS-a i USH1C, a također su utvrdili da se SANS veže za miozin VIIa (MYO7A). Primijetili da je SANS formirao homomerne strukture. SANS je lokaliziran u apikalnom području pužnjičnih i vestibularnih tijela trepljastih ćelija, ispod kutikulske ploče. Za razliku od ostala četiri poznata proteina USH1, unutar stereocilije nije otkrivena ekspresija SANS-a. Predložili su da SANS svojim vezanjem za miozin VIIa i / ili harmoin, kontrolira koheziju snopa treplji i pravilan razvoj, regulirajući promet proteina USH1 na putu do ]]stereocilija]].
Koristeći 2-hibridnu analizu kvasca, Maerker et al. (2008) otkrili su da je C-kraj ljudskog SANS-a u interakciji s N-terminalnim područjem (WHRN) u biblioteci cDNK goveđe mrežnjače. U mrežnjači miša, oba proteina su se kolokalizirala u sinapsama u vanjskom pleksiformnom sloju i u vanjskoj graničnoj membrani, unutrašnjem segmentu i cilijarnom području fotoreceptorskih ćelija. Unutar područja cilija, analiza visoke rezolucije otkrila je da su se Sans i vrtlog kolokalizirali u povezujućem kompleksu cilija i baznog tijela. Maerker et al. (2008) pokazali su da je Sans omogućavao vezu sa mehanizmom za transport mikrotubula, dok se činilo da su se dva mrežnjačna transmembranska proteina usidrila, izoforme Ush2a i  b Vlgr1b (GPR98), na specifične membranske domene. Zaključili su da ova mreža proteina može sarađivati u regulisanju prenosa tereta sa transportnih nosača iz unutrašnjeg segmenta na cilijskii transportni sistem fotoreceptora. Bauss et al. (2014) otkrili su da je za ciliogenezu u mišjim fotoreceptorima i trepljastim ćelijama bubrega bila potrebna endocitoza i da je Sans negativno regulirao ovaj proces. Dvohibridna analiza kvasca pokazala je da je Sans komunicirao s Magi2, proteinom skele s ulogom u endocitozi i stvaranju sinapsi. Mutacijska konstrukcija goveda i miša otkrila je da je konzervirani SDLDL motiv unutar C-terminalnog domena SAM, Sans u interakciji s PDZ domenom-6 na C-terminalu Magi2. CK2-ovisna serinska fosforilacija unutar SDLDL motiva Sans-a pojačala je interakciju Sans-Magi2 i inhibirala Magi2- i klatrin-zavisnu endocitozu i ciliogenezu. Nokdaun Sans-a ili Magi2 inhibirao je i endocitozu i ciliogenezu u mišjim IMCD3 ćelijama na način sličan farmakološkoj inhibiciji endocitoze ovisne o klatrinu. Pored toga, nokaut Sans-a rezultiralo je malim procentom ćelija sa abnormalno izduženim cilijama. Bauss et al. primijetili su da nekoliko SANS mutacija identificiranih kod pacijenata s Usherovim sindromom tipa IG skraćuje protein i ukida vezanje SANS-a na MAGI2. Zaključili su da je za ciliogenezu potrebna endocitoza, posredovana MAGI2 i da fosforilirani SANS negativno regulira endocitozu posredovanu putem MAGI2.
8 (broj)
8 (osam) je broj, numeral i ime glifa koji predstavlja taj broj. Osmi je broj u skupu prirodnih brojeva, a nalazi se iza broja 7, a ispred broja 9.
Razvoj broja 8
Datoteka:Evo8glyph.svg
U matematici
Broj je djeljiv sa 8 ako su njegove posljednje tri cifre, kada su zapisane u decimalnom sistemu, također djeljive sa 8 ili ako su njegove posljednje tri cifre 0 kada su zapisane u binarnom obliku. Poligon s osam stanica naziva se osmougao.Tijelo koje se sastoji od osam površina naziva se kubooktaeder.
IC 5066
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Goran Jelisić
Goran Jelisić (Bijeljina, 7. juni 1968) jest bivši policajac, kojeg je Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (ICTY) zbog logora Luka u Brčkom tokom rata u BiH proglasio krivim i osudio na 40 godina zatvora za počinjenje zločina protiv čovječnosti i kršenje običaja ratovanja. Goran je sebe nazvao "srpskim Adolfom Hitlerom" i priznao da je njegov "motiv i cilj bio ubiti muslimane".
Biografija
Goran Jelisić rođen je u Bijeljini, SR Bosna i Hercegovina, Jugoslavija 7. juna 1968. Rođen je od zaposlene majke, a odgajala ga je prvenstveno baka, a imao je i mnogo prijatelja Srba i Muslimana. Prije rata Jelisić je radio kao poljoprivrednik i uživao u ribolovu. Tokom suđenja, članovi njegovih ribarskih grupa pojavili su se da ga brane kao svjedoke. Nakon što je počinio prevaru sa čekovima, bio je zatvoren na nekoliko mjeseci. Pušten je u februaru 1992. godine s mogućnošću da se dobrovoljno prijavi za ratne napore Republike Srpske.
Pridružio se policiji Republike Srpske u februaru 1992. godine kao priliku za prijevremeno oslobađanje od zatvorske kazne. U maju je poslan u policijsku stanicu u Brčkom.
Goran je tokom rata komandovao logorom Luka. Ovaj logor je bio među najzloglasnijim zarobljeničkim logorima u Bosni i Hercegovini. Nalazio se na najvažnijem magistralnom putu u blizini Brčkog na sjeveru Bosne, koji je povezivao dva dijela, istok i zapad, Republike Srpske.
On je sebe nazvao i u medijima se naziva "srpski Adolf".
Njegova supruga, Monika Karan-Ilić (zvana Monika Simeunović), privedena je 21. decembra 2011. godine zbog sumnje da je u logoru Luka počinila ratne zločine nad nesrbima. Rođena u Brčkom, bila je u pritvoru od 21. decembra 2011. godine. Proglašena je krivom za učešće u torturi, mučenju, nečovječnom postupanju i nanošenju patnje bošnjačkim i hrvatskim civilima u logoru Luka i policijskoj stanici Brčko, u periodu od maja do juna 1992. godine. Njena kazna je 2013. smanjena na dvije i po godine zatvora.
Tokom suđenja Jelisiću, pojavili su se mnogi svjedoci koji su opisivali druga njegova djela tokom rata. Jelisićev stari muslimanski prijatelj primijetio je da je Jelisić svojoj supruzi davao novac dok je bio u zatočeništvu kako bi joj pomogao pobjeći u inostranstvo. Drugi Jelisićev prijatelj opisao je kako je na sličan način pomogao sestri i mužu još jedne prijateljice. Mnogi drugi podnijeli su slične vrste svjedočenja u vezi s Jelisićevim djelima radi zaštite i pomoći prijateljima muslimanima i nemuslimanima prije i za vrijeme rata. U svom rodnom gradu Bijeljini, Jelisić je platio bolničke troškove za Bošnjake.
Hapšenje
Dana 22. januara 1998, Jelisića je u Bijeljini, u kojoj većinski žive Srbi, uhapsila Operativna grupa Razorback-zajednička jedinica CIA - DOD priključena operaciji Jantarna zvijezda. Ovo je bio vrhunac višemjesečne obavještajne operacije (kodnog naziva Operacija Žuta svetlost) koju je vodio potpukovnik Rick Francona. Tim Navy SEAL-a koji je izvršio hapšenje predvodio je Ryan Zinke, koji će kasnije biti izabran u Zastupnički dom SAD-a. Jelisićev stan okružile su američke snage i odveden je bez incidenata. Ovo hvatanje bile su prve američke snage protiv bosanskohercegovačkog ratnog zločinca (iako su američke snage služile kao podrška nizozemskim i britanskim snagama u prethodnoj godini). Nakon zarobljavanja, Jelisić je prebačen u američku bazu u Tuzli, priveden od strane specijalnog agenta FBI-a i odvezen u Haag.
Američke snage izvijestile su da je operacija unaprijed planirana. Operacija se dogodila tokom sedmice u kojoj su grupe za ljudska prava vršile pritisak na Clintonovu administraciju da upotrijebi američke trupe kako bi pomogla u pritvoru nekih od desetina ratnih zločinaca koji su još uvijek na slobodi.
Optužbe
Jelisiću se sudilo po jednoj tački za genocid, šesnaest tačaka za kršenje običaja ratovanja i petnaest tačaka za zločine protiv čovječnosti u vezi sa njegovim učešćem u nečovječnom postupanju i sistematskim ubijanjem zatočenika u logoru Luka, gdje je navodno imao, svaki dan, "ulazili u Lukin glavni hangar, gdje je držana većina zatočenika, birali zatočenike na ispitivanje, tukli ih, a zatim ih često pucali i ubijali". Specifičan primjer ove vrste navoda je da je Jelisić nasmrt pretukao starijeg muškarca Muslimana metalnom cijevi, lopatom i drvenim štapom.
Optužnica
Jelisić se 1999. godine izjasnio krivim po optužbama za zločine protiv čovječnosti i kršenje običaja ratovanja. On je oslobođen optužbe za genocid jer sud nije vjerovao da je tužilaštvo to dokazalo van razumne sumnje. Osuđen je na 40 godina zatvora. Istu kaznu potvrdilo je i Žalbeno vijeće. Kazna je u to vrijeme bila najstroža koju je izrekao Haag, poništavajući 20-godišnju presudu Dušku Tadiću. Sud je također predložio Jelisiću da se liječi na psihijatriji. Tužilaštvo je 2001. zatražilo ponovno suđenje po odbačenoj Jelisićevoj optužbi za genocid, ali je Apelacioni sud potvrdio njegovu 40-godišnju kaznu. Dana 29. maja 2003. godine, Jelisić je prebačen u Italiju na izdržavanje ostatka kazne s uračunatim vremenom od hapšenja 1998. godine.
Jelisićevo suđenje bilo je neobično zbog broja simpatičnih svjedoka, uključujući prijatelje muslimane. Pokazalo se da su ga branili prijatelji, komšije i školski drugovi, od kojih su mnogi bili muslimani. Branilac suđenja je primetio da je suđenje bilo neobično s obzirom na broj ljudi iz žrtve grupe koja je branila srpskog ratnog zločinca.
Suđenje Jelisiću smatra se važnim za postavljanje visokih standarda dokaza za optužbe za genocid. Njegov je značaj bio i to što je bio jedan od samo troje ljudi koji su priznali svoje zločine pred Haškim tribunalom (od 2004.).
Druga suđenja
Jelisić je prisustvovao suđenju za ratne zločine Esadu Landži, Muslimanu koji je počinio ratne zločine nad Srbima u logoru Čelebići. On je pružio strastvenog svjedoka u odbranu Muslimana, primjećujući kako je Landžo pomagao drugim zatvorenicima u zatvoru u Haagu.
Hotovlja
mini|280px|Hotovlja, seoske kuće Hotovlja je naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Manabu Suzuki (biatlonac)
Manabu Suzuki , rođen 28. jula 1946. u prefekturi Hokkaido je nekadašnji japanski olimpijski biatlonac.
Strijatum
thumb|400px|Dijagram moždanih puteva između jezgara i bazne ganglije kod čovjeka Korpus strijatum, prugasto moždano tijelo ili kratko strijatum, je dio baznih moždanih ganglija. Naziv "prugasto tijelo" ili "prugasto brdo", izveden je iz latinskog corpus (=tijelo) i striatus (=prugast). je nukleus) (nakupina neurona) u potkorteksnoj baznoj gangliji prednjeg mozga.
Manabu Suzuki (biatlonac)
Olimpijske igre
Suzuki je samo jednom nastupio na Olimpijskim igrama u biatlonu i to na ZOI 1976. u austrijskom Innsbrucku. Najbolji rezultat u pojedinačnoj konkurenciji bilo mu je 38-o mjesto 1976. u utrci na 20 km kada je od 52 takmičara s sedam promašaja i zaostatkom od 12:23.5 min bio iza pobjednika sovjetskog biatlonca Nikolaja Kruglova. Najbolji plasman na Olimpijskim igrama japanska je štafeta u kojoj je nastupio Suzuki ostvarila 1976. u sastavu: Isao Ono, Hiroyuki Deguchi, Yoshiyuki Shirate i Manabu Suzuki, te zauzela četrnaesto mjesto, a Suzuki je imao tri promašaja i s zaostatkom od 20:11.1 min štafeta je bila slabija u odnosu na pobjedničku sovjetsku štafetu u sastavu: Aleksandar Tihonov, Aleksandar Jelizarov, Nikolaj Kruglov i Ivan Bijakov.
Hotovlja
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Manabu Suzuki (biatlonac)
Svjetska prvenstva
Od 1973-86. nastupio je tri puta na Svjetskom prvenstvima u biatlonu. Najbolji mu je rezultat bilo 19-o mjesto, koje je podijelio s američkim biatloncem Lylom Nelsonom na SP 1976. u italijanskom Antholzu 31.januara u utrci na 10 km, od ukupno 55 takmičara s jednim promašajem i zaostatkom od 03:00.8 min iza pobjednika sovjetskog biatlonca Aleksandra Tihonova. U utrkama štafeta najbolji plasman mu je peto mjesto na SP 1973. s Isaom Onom, Noboem Tanijem i Mikijem Shibuyom s zaostatkom od 7:57.3 min u odnosu na pobjedničku sovjetsku štafetu u sastavu: Genadij Kovaljev, Rinat Safin, Jurij Kolmakov i Aleksandar Tihonov.
Prestanak karijere
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 1976. godine.
Strijatum
Strijatum je kritična komponenta motornog sistema i sistema nagrađivanja; prima glutamatne i dopaminergijske impulse iz različitih izvora i služi kao osnovni ulaz ostatka baznih ganglija.
Funkcijski, strijatum koordinira više aspekata spoznaje, uključujući i motorne radnje i planiranje, donošenje odluka, motivaciju, pojačanje i percepciju nagrada. Strijatum se sastoji od kaudatnog i lentiformnog jezgra. Lentiformno jezgro se sastoji od većeg putamena i manje loptaste strukture globus pallidus.
Strijatum tvori ulaznu stanicu baznih ganglija i dio je važnih neuronskih upravljačkih krugova koji imaju elementarnu funkcionalnu vrijednost za frontalni (čeoni) dio mozga i koji utiču na interakciju motivacije, emocija, spoznaje i kretanja na nervnoj razini.
Anatomija
Strijatum se nalazi u osnovi svake moždane hemisfere na bočnoj strani talamusa. Podijeljen je na paleostrijatum (koji uključuje moždane jezgre ) i neostrijatum, koji sesastoji se od jezgra i putamena. Jezgre kaudata i pumeni leže zajedno u ranom embrionalnom razvoju, a zatim se razdvajaju proširivanjem unutarnje kapsule, najduže projekcijskog puta centralnog nervnog sistema (CNS). Međutim, one ostaju povezane finim trakama sive materije i stoga su skupno poznati kao strijatum. Ova struktura nije samo morfološki već i funkcijski relevantna.
Ventralno su jezgre kaudata i putameni povezani preko jezgra zvanog  nucleus acubana. Ovaj region je također poznat i kao ventralni strijatum ili fundus striatum. Ventralni strijatum je u kombinaciji sa baznm jezgrom (nucleus basalis) i centromedijalno sa amigdalom kao substantia innominata.
U strijatum se otvaraju projekcije iz moždanog korteksa i tzv. substantia nigra kao i iz raznih jezgarnih područja CNS-a, npr. iz jezgara rafe (nuclei raphes) i mrežaste strukture formatio reticularis.
Bolesti
Dopaminergička projekcija na strijatumu koja potiče iz nernih ćelija supstancije nigra (pars compacta) intenzivno je istraženi modulacijski put unutar baznih ganglija, jer je prepoznato da njegov poremećaj dovodi do simptoma Parkinsonove bolesti kao posljedice preuranjene degeneracije dopaminergičkih nervnih ćelija substantia nigra. Od ostalih bolesti koje mogu nastati u strijatumu su, naprimjer, strijatumski sindrom (neostrijatuma) sa hipokinezom (atetoza, horea ), tremorom i Touretteov sindrom. U Parkinsonove bolesti, međutim, obolijeva paleostrijatum.
Lužan (čvor)
Hrvatska:
Lužan
Lužan je naseljeno mjesto u sastavu grada Zagreba, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Sesvete.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Lužan je imao 708 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja naselja koji je pripojen naselju Belovar, za koje sadrži dio podataka od 1857. do 1961.''
Grabe (Središče ob Dravi)
Grabe su naseljeno mjesto u sastavu općine Središče ob Dravi, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ormož.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabe su imale 136 stanovnika.
Astronomski katalog
Astronomski katalog je spisak astronomskih objekata značajnih za astronomiju, navigaciju, geodeziju i druge nauke o Zemlji i svemiru. Astronomski katalozi se međusobno razlikuju po formi i sadržaju u zavisnosti od vrste podataka i predmeta primjene. Osnovne podatke astronomskih kataloga čine pozicije i kretanja nebeskih tijela, veličine, spektar i radijalne brzine zvijezda, odnosno njihov energetski fluks. Nebeska tijela koja se u njima nabrajaju mogu biti zvijezde, galaksije, ali i drugi solarni, galaktički i vangalaktički sistemi objekata. Katalozi nastaju kao rezultat sakupljanja podataka dobijenih iz direktnih astronomskih posmatranja, ili se sastavljaju na osnovu različitih izvora.
Hrastovec v Slovenskih goricah
mini|280px|Hrastovec v Slovenskih goricah, "Marijina kapela" Hrastovec v Slovenskih goricah je naseljeno mjesto u sastavu općine Lenart, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Lenart.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrastovec v Slovenskih goricah je imao 518 stanovnika.
Mitrovac (čvor)
Hrvatska:
Srbija:
Donji Očauš
Donji Očauš je naseljeno mjesto u općini Teslić, Bosna i Hercegovina.
Krivaj
Hrvatska:
Waardenburgov sindrom
Definicija i simptomi
Waardenburgov sindrom je grupa rijetkih genetičkog stanja koju karakterizira barem neki stupanj urođenog gubitka sluha i nedostataka pigmentacije, što može uključivati svijetloplave oči (ili jedno plavo oko i jedno smeđe oko), bijelu prednju stranu ili mrlje svijetle kože. Ove osnovne karakteristike čine tip 2 ovog stanja; kod tipa 1 postoji i širi jaz između unutrašnjih uglova očiju nazvan telekantus ili dystopia canthorum. Kod tipa 3, koji je rijedak, šake i ruke su takođe neispravne, sa kamptodaktilija trajnim kontrakturama prstiju ili srasli prsti, dok kod tipa 4 osoba takođe ima Hirschsprungovu bolest, što je urođeni nedostatak živaca u crijevima koji dovodi do do disfunkcije crijeva. Postoje i najmanje dvay tipa (2E i PCWH) koja mogu rezultirati simptomima u centralnom nervnom sistemu,  kao što su kašnjenje u razvoju i abnormalnosti tonusa mišića.
Epidemiologija i historija
Procijenjena prevalencija Waardenburgovog sindroma je 1/42.000. Tipovi 1 i 2 su najčešći, što obuhvata približno polovinu, odnosno trećinu slučajeva, dok tip 4 uključuje petinu, a tip 3 manje od 2% slučajeva. Procjenjuje se da 2-5% kongenitalno gluhih osoba ima Waardenburgov sindrom. Opisi sindroma datiraju barem u prvu polovinu 20. stoljeća, no ime je dobio po holandskom oftalmologu i genetičaru Petrusu Johannesu Waardenburgu, koji ga je opisao 1951. Njegovi podtipovi su postupno otkrivani u narednim decenijama i geni su im pripisivani uglavnom tokom 1990-ih i 2000-tih.
Znaci i simptomi
Waardenburgov sindrom ima više različitih tipova s nekim varijacijama u simptomima, a simptomi mogu varirati među onima s istim tipom. Dvije značajke koje se podudaraju kod svih tipova Waardenburgovog sindroma su određeni stupanj urođenih senzorinervni gubitaka sluha i nedostataka pigmentacije, najdosljednije u očima.
Tip 1
Tip 1 karakteriziraju kongenitalni senzorni gubitak sluha, pigmentni nedostaci kose, poput bijelog pramena kose (polioza) u prednjem središtu glave ili preuranjeno sijedjenje, pigmentacijski nedostaci očiju kao što su oči različitih boja (kompletna heterochromia iridum), više boja u oku (sektorska heterochromia iridum) ili blistavo plave oči, mrlje depigmentacije kože i širi razmak između unutarnjih uglovava očiju zvan telekantus ili dystopia canthorum. Ostale značajke lica povezane s tipom 1 mogu uključivati visoki nosni most, ravni vrh nosa, spojene obrve (sinofrije), manje ivice nosnica (alae) ili glatki filtrum.
Tip 2
Razlika koja definira tip 2 od tipa 1 je u tome što pacijenti nemaju širi razmak između unutrašnjih uglova očiju (telekantus/ dystopia canthorum). Senzorinervni gubitak sluha je češći i ozbiljniji kod ovog tipa. Daleko najčešći gen koji uzrokuje ovaj tip kada je mutiran je MITF (klasificiran kao tip 2A). Ako dvije osobe s mutacijom u ovom genu imaju dijete koje nosi obje mutacije (homozigoti), za što postoji 25% šanse, u djeteta su prisutni dodatni simptomi, poput rupe na irisu (kolobom), male oči (mikroftalmija), otvrdnule kosti (osteopetroza), makrocefalija, albinizam i gluhoća.
Poznata su dva pacijenta sa identificiranim mutacijama u obje kopije SNAI2 (klasificirano kao tip 2D); ove osobe su imale Waardenburgov sindrom tipa 2, ali nisu imale nedostatak pigmentacije kose.
Kada je Waardenburgov sindrom tipa 2 uzrokovan mutacijom u SOX10 (klasificiran kao tip 2E), on se u nekim prilikama može pojaviti sa višestrukim neurološkim simptomima. To može uključivati kašnjenje u razvoju, rano djetinjstvo nistagmus, povećani tonus mišića, anomalije bijele mase ili hippomijelinizaciju u mozgu, autističnih – poput ponašanja i nerazvijenosti ili potpunog odsustva mnogih struktura unutrašnjeg uha, kao što su vestibularni sistem ili pužnica. Također može biti prisutan i nedostatak osjećanja mirisa (anosmija) zbog nedostatka olfaktivne bulbusa u mozgu.
Tip 3
Poznat i kao Klein–Waardenburgov sindrom, ili Waardenburg–Kleinov sindrom, tip 3 ima iste simptome kao i tip 1 (a uzrokovan je mutacijama istog gena), ali ima dodatne simptome koji utiču na ruke i šake. Tu mogu biti kontrakture zglobova prstiju (kamptodaktilija), zbog nerazvijenih mišića, kao i srasli prsti (sindaktilija ili krilate lopatice. Moguće su i mikrocefalija i zastoj u razvoju.
Tip 4
Poznat i kao Shah-Waardenburgov sindrom ili Waardenburg-Shahov sindrom, tip 4 ima većinu istih karakteristika kao tip 2 (tj. nema telekantus ili očigledno širi očni razmak), ali uz dodatak Hirschsprungove bolesti, što je urođeni nedostatak živaca u crijevima koji dovodi do disfunkcije crijeva. Pored toga, gubitak sluha nije tako čest kao kod tipa 2. Rijetko je zabilježena pojava rascjepa usne u ovom obliku Waardenburgovog sindroma.
Tip 4 također može biti uzrokovan mutacijom u SOX10 (isti gen kao u tipu 2E), u kojoj je poznat kao tip 4C; kod ovog tipa, vrlo čest i ozbiljan je gubitak sluha.
PCWH
Mutacija u SOX10, genu koji je uključen u tip 2E i tip 4C, ponekad može rezultirati simptomima oba tipa (neurološki simptomi, kakvi se ponekad vide kod tipa 2E, i Hirschsprungova bolest, kao što se vidi kod tipa 4). Kada se to dogodi, naziva se „periferna demijelinizirajuća neuropatija - centralna dismielinirajuća leukodistrofija - Waardenburgov sindrom - Hirschsprungova bolest“ (PCWH).
Uzrok
Waardenburgov sindrom uzrokovan je mutacijama bilo kojeg od nekoliko gena koji utiču na rad ćelija nervog grebena u razvoju embriona. Većina tipova Waardenburgovog sindroma uzrokovana je autosomno dominantnom mutacijom. Rijetki koji su autosomno recesivni su rijetki. U većini slučajeva, pogođena osoba naslijedila ga je od jednog roditelja, sa jednim od dominantnih oblika bolesti. Mali postotak slučajeva rezultat je spontanih novih mutacija gena, gdje ne postoji porodična historija stanja.
Nervni greben je skupina privremenih migratornih ćelija, koje ostaju nakon zatvaranja nervne cijevi (neurulacija), oko četvrte sedmice embrionskog razvoja. One su odgovorne za diferenciranje u raznoliku grupu ćelija koje dopiru do različitih područja tijela. Nervna cijev i nervni greben izvedeni su iz ektoderma; nervna cijev dalje oblikuje mozak i kičmenu moždinu, dok ćelije nervnog grebena na kraju nastaju u obliku kostiju i hrskavice lobanje i lica migrirajući kroz ždrijelne lukove. Oni se takođe razlikuju u stria vascularis pužnicama, živacima i crijevnoj glija (menterterni pleksus, Schwannove ćelije, koji mijelinizira periferni nervni sistem da omogući dovoljnu provodljivost, odontoblasta, koji proizvode dentin duboko u zubima, neke neuroendokrine ćelije, vezivno tkivo oko pljuvačnih, suznih, hipofiznih, timusnih i štitnjačnih žlijezda, vezivno tkivo oka, kao što je stroma šarenice i rožnjače i trabekulska mreža i melanociti, koji uključujući ik one u stromi šarenice koji putem melanina daju smeđu boju očiju. Ćelije nervnog grebena također imaju ulogu u formiranju mišića, uključujući zidne mišiće određenih srčanih arterija.
Uzroci podtipova
Studija je rađena na rijetkom slučaju dvostrukog heterozigotnog djeteta sa svakim roditeljem koji je imao samo pojedinačne mutacije u MITF ili PAX3. Učinak dvostrukih heterozigotnih mutacija u genima MITF i PAX3 u WS1 i WS2 može povećati simptome pogođene pigmentima. To dovodi do zaključka da je dvostruka mutacija MITF povezana s ekstremima Waardenburgovog sindroma i može uticati na fenotipove ili simptome sindroma.
Liječenje
Još uvijek ne postoji liječenje ili lijek za Waardenburgov sindrom. Simptom koji će najvjerovatnije imati praktičnu važnost je gluhoća, a to se tretira kao i svaka druga nepovratna gluhoća. U označenim slučajevima mogu postojati kozmetički problemi. Ostale abnormalnosti (neurološke, strukturne Hirschsprungova bolest) povezane sa sindromom liječe se simptomatski.
Epidemiologija
Prevalencija svih tipova Waardenburgovog sindroma procjenjuje se na oko 1/42.000. Tipovi 1 i 2 daleko su najčešći, a tip 1 čini se nešto češći. U pregledu iz 2015. godine koji je proučavao 417 pacijenata, utvrđeno je da je tip 1 najčešći tip, koji obuhvata oko polovine svih slučajeva (47%), dok je tip 2 bio drugi najčešći tip, uključujući oko trećinu (33%) slučajeva. Velika većina (oko 85%) slučajeva tipa 2 je tip 2A. Prevalencija tipa 2B je nepoznata, jer je zabilježena samo u jednoj studiji iz 1996. godine. Tip 2C do sada je pronađen samo u jednoj talijanskoj porodici, a tip 2D pronađen je samo kod 2 nepovezana pacijenta, iz 2018. Izvješteno je da je broj poznatih slučajeva tipa 2E koji su uključivali neurološke abnormalnosti 23 od 2017., dok je broj ostalih nepoznat. Tip 3 je rjeđi od tipa 1, 2 i 4, čini manje od 2% slučajeva. Čini se da tip 4 obuhvata oko petine slučajeva (19%). Od njegovih podtipova, tip 4C je daleko najčešći (oko 71% tipa 4), zatim tip 4A (19%) i tip 4B (10%).
Procjenjuje se da je Waardenburgov sindrom prisutan u 2–5% urođeno gluhih osoba. Kongenitalna gluhoća obuhvata oko polovine gluhoća u cjelini. Otprilike 1 od 30 učenika u školama za gluhe ima Waardenburgov sindrom. Varijabilna prezentacija sindroma otežava pronalaženje preciznih brojki njegove prevalencije.
Reference
<references group="" responsive="1">
IC 3161
IC 3161 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 12. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Buići (Poreč)
Buići (ital. Buici) su naseljeno mjesto u sastavu grada Poreča, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Buići su imali 131 stanovnika.
Populacija
Populacija (: narod) je osnovna biološka jedinica grupne promjenljivosti – prirodni oblik postojanja praktično svih vrsta živih bića i osnovna cjelina evolucijskih procêsâ. Zanemarujući rijetke izuzetke, populacija se, u biološkom smislu, definiše kao prostorno i vremenski ograničena grupa istovrsnih organizama koji su primarno povezani sistemom reprodukcijskim odnosa. Potrebno je, međutim, istaknuti da u primjeni na izvjesne posebne primjere ova opća definicija nailazi na određene poteškoće.
Savremena nauka populacije opisuje sa dva osnovna polazišta – u biološkom i statističkom smislu. Biološki gledano, populaciju možemo shvatiti kao prostorno i vremenski relativno jasno ograničen sistem sklapanja reproduktivnih veza. Uobičajeno je da se takve grupe jedinki označavaju terminom lokalna populacija.
Buići (Poreč)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Buići je imalo 63 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Populacija
Kada je riječ o ljudskim populacijama, s obzirom na stupanj zatvorenosti lokalne populacije, odnosno zavičajne vezanosti i migracijske aktivnosti stanovništva, postoje značajne razlike između seoskih (ruralnih) i gradskih (urbanih) sredina. Tako, naprimjer, u različitim dijelovima svijeta, susrećemo gotovo apsolutno zatvorene ruralne populacije, tj. takve lokalne populacije u kojima je ogromna većina do sada registrovanih brakova sklopljena među osobama iste zavičajne pripadnosti. Takve ljudske grupe mogu biti primjer biološki tipičnih populacija. Istovremeno, u urbanom stanovništvu je veoma teško definirati granice lokalne populacije. Praktično, ona je difuzno uklopljena u sistem populacija određenih užih i širih regiona. Na taj način postoji teorijska mogućnost održavanja reproduktivnih veza među svim dijelovima svjetskog stanovništva, pa se biološki pojam populacije može odnositi i na cjelokupno čovječanstvo.
U standardnom statističkom smislu, bilo koju grupu slučajno ili selektivno posmatranih ljudi (proučavani uzorak) možemo nazvati populacijom. Rezultate takvih zapažanja i analiza treba, međutim, jasno razlučiti od odgovarajućih podataka reprezentativnog karaktera i, po mogućnosti, povezati ih sa stvarnim ili mogućim stanjem u prirodnom sistemu reproduktivnih odnosa. Kako u biološkom tako i u statističkom smislu, pod populacijom se podrazumijeva i svjetsko stanovništvo (pučanstvo) u cjelini ili u određenim područjima; (de)populacijom se, također, označavaju i procesi naseljavanja, odnosno raseljavanja posmatranih regiona i rasta sveukupnog čovječanstva ili njegovih pojedinih dijelova.
Svetega Petra Hrib
mini|280px|Svetega Petra Hrib, Arharjeva kapela Svetega Petra Hrib je naseljeno mjesto u sastavu općine Škofja Loka, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Svetega Petra Hrib je imao 30 stanovnika.
Napomena: ''Od 1955. do 1994. iskazivano pod imenom Hrib pri Zmincu.''
IC 3437
IC 3437 (također poznat kao PGC 41350) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 79 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,90 (21 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nematerijalna kulturna baština u Bosni i Hercegovini
Nematerijalna kulturna baština u Bosni i Hercegovini, zaključno sa 2021. godinom, sastoji se od četiri dobra koja su upisani na UNESCO-ovu Reprezentativnu listu nematerijalne kulturne baštine čovječanstva. Ukupno su upisana 584 elementa iz 131. države.
Pojam „kulturna baština” znatno je promijenio sadržaj prvih desetljeća XXI vijeka, djelimično zahvaljujući instrumentima koje je razvio UNESCO. Kulturna baština ne završava se na spomenicima i zbirkama predmeta. Ona sada uključuje tradicije ili žive izraze naslijeđene od predhodnih generacija i biće prenijete na buduće, kao što su: usmene tradicije, izvedbene umjetnosti, društvene prakse, rituali, svečani događaji, znanja i prakse u vezi s prirodom ili znanje i vještine za proizvodnju tradicionalnih zanata.
Nematerijalna kulturna baština važan je faktor u održavanju kulturne raznolikosti, bez obzira na rastuću globalizaciju. Razumijevanje nematerijalne kulturne baštine različitih zajednica pomaže u međukulturalnom dijalogu i potiče međusobno poštivanje drugih načina života.
Popis nematerijalne kulturne baštine čovječanstva u Bosni i Hercegovini
Odgovarajući odbor UNESCO-a se sastaje svake godine kako bi procijenio nominacije koje su predložile države potpisnice Konvencije iz 2003. i odlučio hoće li ili ne upisati te kulturne prakse i izraze nematerijalne baštine na prestižnu listu. Popis sadrži četiri dobra iz Bosne i Hercegovine, proglašena u periodu 2014-2021. god.
Izgorje
Izgorje su naseljeno mjesto u sastavu općine Žiri, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Izgorje su imale 21 stanovnika.