cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Riponjina jama
Prostor Grmeča obiluje brojnim pećinama i jamana, pa se procjenjuje da ih ima više od 280 samo na području koje obuhvata bosanskopetrovačka opština. Velika speleološka ekspedicija Grmeč 2021, uz financijsku pomoć vlade Unsko-sanskog kantona i općine Bosanski Petrovac organizovana na širem području opštine Bosanski Petrovac, istražila je 15 pećina i jama na prostoru ove planine, a tom prilikom došlo se do vrlo zanimljivih otkrića. Pećine ili jame na području Smoljane riznice su podzemnog životinjskog svijeta, u kojima su moguća i velika otkrića, mišljenja su članovi ekspedicije. Cilj je bio valorizovati prirodno bogatstvo Grmeča. U istraživanjima su učestvovali speleolozi, speleoronioci, biolozi i entuzijasti iz Bosne i Hercegovine, Srbije i Slovenije, koji su tokom istraživanja podzemnih objekata uradili njihovo mapiranje. Evidentirane su i životinjske vrste koje nastanjuju svijet pećina, skeletni ostaci životinja za koje će se tek utvrditi starost, ali i određeni artefakti poput keramike, koji ukazuju na davno prisustvo čovjeka.
Opis
Poseban utisak izazvala je Riponjina Jama, još uvijek nedovoljno istražena. Radi se o ogromnom prostoru koji je bogat pećinskim nakitom i oblicima koje samo priroda može da izvaja. Jama je duboka 155 m, sa 4 etaže, i ukupne dužine oko 550 m. Unutrašnjost je ispunjena mnoštvom pećinskog nakita među kojem dominira stub visine 33 m, stalagmiti visine 9 i širine 13 metara. Na nakitu su bigrene kade koje počinju na dubini od 30 metara i spuštaju se do posljednjeg nivoa, gdje ih ima znatan broj. Registrovani su slijepi miševi te dve vrste još neistraženih insekata, koje su već poslate u Zagreb na istraživanje.
IC 3757
IC 3757 je trostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Palež (Žabljak)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Žabljak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Palež je imao 404 stanovnika.
Napomena: Ranije povećano za naselja Kovačka Dolina i Uskoci koja su ukinuta.
Čilpah
Čilpah je naseljeno mjesto u sastavu općine Mokronog–Trebelno, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čilpah je imao 43 stanovnika.
Tvrđava Orašac
mini|desno|Tvrđava Orašac Tvrđava Orašac nastala je u osmanlijskom periodu na području općine Bihać, Bosna i Hercegovina.
Nalazi se na strmom brežuljku podalje od desne obale Une, u naselju Orašac, 11 km ispod Kulen Vakufa.
Nahvioci (Lopare)
Nahvioci su naseljeno mjesto u općini Lopare, Bosna i Hercegovina.
Tvrđava Orašac
Grad je sagrađen između 1703. i 1730. godine, uz jednu srednjovjekovnu kulu, koja je pripadala Humskoj župi. Bila je u sastavu ostrovičke kapetanije. Posadom od 60 nefera i komandanata komandovao je dizdar. Godine 1782. bio je diz­dar Ahmedaga, a iza njega Huseinaga Grozdanić i njegov sin, i ujedno zadnji dizdar Dervišaga. Godine 1833. bila su ovdje tri topa. Krajišnici tvrde da je Orašac zavičaj Bu­daline Tala, markantne ličnosti bosanske narodne epike.
Vranovci
Makedonija:
Bukovica (Cazin)
Bukovica je naseljeno mjesto u gradu Cazinu, Bosna i Hercegovina.
Sedmi korpus Armije Republike Bosne i Hercegovine
Sedmi korpus Armije Republike Bosne i Hercegovine je bio jedan od ukupno sedam korpusa koji je za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini djelovao u sastavu Armije Republike Bosne i Hercegovine. Osnovan je 7. aprila  1994. godine sa sjedištem u Travniku. Komandant korpusa za čitavo vrijeme njegovog postojanja bio je Mehmed Alagić.
Historija
Ideje o formiranju korpusa, čija zona odgovornosti bi obuhvatala dio Srednje Bosne a čiji bi glavni glavni zadatak bio očuvanje ove i oslobađanje privremeno zaposjednute teritorije Bosanske krajine su nastale daleko prije samog osnivanja korpusa. Naime treći korpus Armije Republike Bosne i Hercegovine iz kojeg je trebao izrasti novi korpus je imao veliku zonu odgovornosti i veliko brojno stanje što je u izvjesnoj mjeri otežavalo lanac rukovođenja i komandovanja a samim time i rezultati su bili skromniji. 11. januara 1994. godine, Predsjedništvo Republike Bosne i Hercegovine donijelo je odluku o formiranju sedmog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine. Međutim, stanje na terenu bilo je izuzetno teško usljed borbenih dejstava sa oba neprijatelja koje su se odvijala u zoni odgovornosti ovog korpusa. Ipak, dan nakon stupanja na snagu sporazuma o prekidu svih neprijateljstava između dvije konfronitare strane, Armije Republike Bosne i Hercegovine i HVO-a, 26. februara 1994. godine Predsjedništvo Republike Bosne i Hercegovine donosi novu odluku o formiranju korpusa kojom se određuje da komandant novoformiranog 7. korpusa postane brigadir Mehmed Alagić dok komandovanje nad 3. korpusom preuzima brigadir Sakib Mahmuljin. Primopredaja dužnosti komandanta 7. korpusa obavila se 6. aprila a funkcionisanje Komande Korpusa dan kasnije te se ovaj dan obilježava kao zvanični datum formiranja 7. korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Komanda
thumb|Komanda 7. korpusa, [[Travnik]]
Komanda 7. korpusa bila je u Travniku a saćinjavali su je:
Struktura i organizacija
Kako je formiranje 7. korpusa nastalo u drugačijim uslovima i okolnostima u odnosu na druge korpuse tako je i proces ustrojavanja išao brže i organizovanije. Korpus je nastao od dotadašnjih operativnih grupa iz sastava 3. korpusa: OG ‘’Bosanska krajina’’ i OG ’’Zapad’’ te njima pripadajućih jedinica. Na dan formiranja, korpus su činile sljedeće jedinice: Iz operativne grupe ‘’Bosanska krajina’’:
Iz operativne grupe ‘’Zapad’’ u sastav korpusa su ušle sljedeće brigade:
Nešto kasnije, korpusu će se pridružiti i busovačka 733. brdska brigada.
Zona odgovornosti
Zona odgovornosti je odgovarala zoni odgovornosti dotadašnji operativnih grupa ‘’Bosanska krajina’’ i ‘’Zapad’’ a ukljičivala je uglavnom slobodne teritorije u dolinama rijeka Vrbas i Lašva.
Salih Hadžialić
Salih Hadžialić (1914. Donje Moštre, Visoko, 15. 7. 1997. Zenica) bio je bosanskohercegovački alim, koji je prevodio i obrađivao arapske rukopise, pisao komparativne studije religija, te druge teme vezane za svjetsku politiku i religije.
Biografija
Gazi Husrev-begovu medresu je zaavršio 1933. godine, nakon čega odlazi u Bosanski Brod za vjeroučitelja. Ubrzo zatim, dobio je stipendiju za Univerzitet Al-Azha u Kairu. Oktobra 1934. godine zajedno sa Ibrahimom Trebinjcem i Abdulahom Derviševićem odlazi u Kairo i upisuje se na odsjek za studije arapskog jezika. U Kairu je upoznao neke ličnosti egipatskog kulturnog života, kao što je Mahmud Šakir i Ahmed Hasan Zejjad, stilista i urednik Er-Risale. Tada je objavio članak o muslimanima u Jugoslaviji. Godine 1938. vratio se iz Egipta i otišao u vojsku u Novi Sad. Pred sam Drugi svjetski rat obavljao je posao zamjenika profesora na ženskom odjelu Gazi Husrev-begove medrese u Sarajevu, gdje je predavao predmete arapski jezik i ahlak.
U Medresi je tokom 1930-ih godina bio je učenik kod profesora i alima Hamdije Kreševljakovića, Ahmeda Bureka i Mehmeda Handžića.
Odlukom Ulema-medžlisa, augusta 1941. godine odlazi u Njemačku, boraveći u Hamburgu, Kölnu, Essenu i Berlinu u svojstvu izaslanika. U Berlinu se upisuje na postdiplomske studije i sluša turkologa Gottfrieda Jeschkea, koji mu je predložio temu "Pitanje hilafeta i moderna Turska". Međutim, on se opredjeljuje za temu "Pitanje bogomila i islama u Bosni". U Berlinu je odslušao četiri semestra i 1943. godine prelazi u Beč kod turkologa, Herberta Dude.
Bio je prevodilac za nacističkog ideologa i pripadnika SS-a Amina al-Husseinija tokom njegove posjete vojnicima 13. SS "Handžar divizije" u Neuhameru.
mini|180px|Mohammed Amin al-Husseini, uz pomoć Saliha Hadžialića, s pripadnikom 13. SS divizije. Nakon 1945. godine, pod pritiskom izbjeglica iz Sovjetskog Saveza, povlači se na zapad i oktobra mjeseca iste godine nastanjuje se u Insbrucku. Odatle 1948. prelazi u Rim gdje je nastavio studije i obilazeći biblioteke prikupio je materijale o bogumilima u Bosni i Hercegovini. Tu je upoznao i Antu Ciligu iz Hrvatske. Ubrzo, 1951. prelazi u Claremont u južnoj Kaliforniji i na Univerzitetu u Los Angelesu drži predavanja o diplomatskim problemima na Bliskom istoku, kolonijalizmu i imperijalizmu. Na ovom univerzitetu piše novu disertaciju o krstaškim ratovima, ali kasnije odustaje od nje. Tih godina radi u Časopisu za historiju filozofije i Međunarodnom udruženju za historiju religija.
Godine 1965. na kongresu pomenutog udruženja izabran je za člana redakcije za izradu međunarodne bibliografije za historiju religija pri UNESCO-u, koja svake godine sprema po jedan svezak. U Los Angelesu je obradio više od 1.000 arapskih rukopisa.
U Jugoslaviju se vraća 1969. godine i nastavlja rad na pomenutoj bibliografiji odlazeći povremeno u Nizozemsku. Na Orijentalnom institutu u Sarajevu 1970. godine je primljen za višeg stručnog saradnika, a 1976. postaje urednik "Priloga za orijentalnu filologiju" i 1983. odlazi u Nizozemsku u Leiden, gdje nastavlja svoj rad. U Brillu je izdao 13 svezaka bibliografije komparativnih studija religija.
Strane (Postojna)
mini|280px|Strane, rimokatolička crkva "Sv. Križ" Strane su naseljeno mjesto u sastavu općine Postojna, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Postojna.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Strane su imale 59 stanovnika.
Vranovci (Bukovlje)
Vranovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Bukovlje, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vranovci su imali 644 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vranovci je imalo 475 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Radetina
Radetina je naseljeno mjesto u općini Rožaje, Crna Gora.
Mjesna zajednica
Radetina je sjedište i jedino naselje istoimene mjesne zajednice. Sa Rožajama je povezana magistralnim i asfaltnim putem. Stanovništvo se uglavnom bavi stočarstvom. Od javnih i vjerskih objekata na području MZ postoje područno odjeljenje OŠ "Milun Ivanović" Biševo i jedna džamija.
Blagovijest
mini|250px|Blagovijest ([[Melozzo da Forlì)]] mini|250px|Blagovijest ([[Leonardo da Vinci)]] mini|desno|200px|Navještenje Gospodinovo ([[El Greco, 1575.)]] mini|200px|lijevo|Blagovijest ([[Sandro Botticelli) ]] Blagovijest (ar.: البشارة) – muštuluk – je riječ koja znači dobru vijest; u religijskoj terminologiji znači da je arhanđel Gavrilo / melek Đebrail prvi obavjestio Mariju / Mejremu o rođenju Isusa / Ise i o njegovom imenu. Ovaj događaj je poznat i kao Blagovijest Mejreme.
Time su bili impresionirani i čuveni slikari, kao što su Fra Angelico, Leonardo da Vinci, Sandro Botticelli i Matthias Grünewald. Dan kada je Marija / Mejrem zanijela Isusa / Isu, (25. mart) se kod kršćana svake godine slavi kao praznik Blagovijest.
Blagovjest Marije / Merjeme se spominje u Evanđelju po Luki 1:26-38. Također, ovaj događaj zauzima posebno mjesto i u Kuran'u između Âl-i Imrân Sure 45. i 51. ajeta te Merjem Sure 16. i 26. ajeta. Za razliku od Kršćana blagovjest u İslamu ne uključuje rođenje Sina Božijeg, već je Allah svojim uputama posloa Isu da upozori ljude kao pejgamber i smatra se pejgamberom.
U islamskoj terminologiji Blagovijest znači Isin tevratu, muštuluk, dobre vijesti i razloge vjerovanja koja donosi Islamski pejgamber Muhammed. Treba naglasiti da i lijepa riječ i blagovjest znače muštuluk.
Svoju simboliku Blagovijest ima i kod muslimana Bošnjaka u Bosni i Hercegovini. Ovoga dana je, prema njihovom tumačenju, Gavrilo (Gabrijel) posjetio Djevicu Mejrem i obavijestio je o da će roditi sina koji će se zvati Isa. Blagovijest ima svoj značaj i u narodnom kalendaru po kojem obilježava početak proljeća i buđenje zemlje, a da toga dana iz zemlje izlaze zmije, žabe, miševi i insekti. Tada se bude i pčele i medvjedi iz zimskog sna. Naši stari su vjerovali da zima traje do Balagovijesti, pa su u čast dolaska proljeća obavljali mnogobrojne obrede. Po visovima iznad naselja su se nekada palile vatre, a nakon toga (za tamnih noći) tragalo za mogućim svjetlucanjem na lokalnim uzvisinama. Ako se uoči, tumačeno je da se tu nalazi zakopano blago (blagovijest) pa su ga lakovjerni, narednih dana, pokušavali iskopati.
Antenal
mini|260px|Antenal, rijeka [[Mirna]] Antenal (ital. Antenal) je naseljeno mjesto u sastavu grada Novigrada, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Buje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Antenal je imao 152 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. i 1921. podaci su sadržani u naselju Novigrad, a 1931. u naselju Bužinija. Kao naselje iskazuje se od 1953.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Antenal je imalo 130 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Crnaja (Cazin)
Crnaja je naseljeno mjesto u gradu Cazinu, Bosna i Hercegovina.
Čužnja vas
Čužnja vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Mokronog–Trebelno, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čužnja vas je imala 110 stanovnika.
Festung Sarajevo
Festung Sarajevo bio je austrougarski sistem utvrda u Sarajevu.
Sarajevo je u Austro-Ugarskoj monarhiji bilo administrativno središte Bosne i Hercegovine. Zbog toga je početkom Prvog svjetskog rata izgradnja odbrambenog sistema grada bila prioritetan zadatak. Odbrambeni sistem se sastojao od: 4 utvrde s oklopljenim artiljerijskim kulama: Werk I Dragulica, Werk II Vraca, Werk III Hum i Werk 4 Pašin brdo, te utvrde s otvorenim artiljerijskim položajima: ZwWk Zlatišje, ZwWk Polygon, ZwWk Weisse bastion (Bijela tabija), kule - Bistrik, palež, Gradonj i terenski položaji: Feldmäßiger Stützpunkt.
NGC 7415
NGC 7415 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Perovići (Zavidovići)
Perovići su naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
Strmca (Postojna)
mini|280px|Strmca, rimokatolička crkva "Sv. Marija Snežna" Strmca je naseljeno mjesto u sastavu općine Postojna, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Strmca je imala 83 stanovnika.
Napomena: ''Do 1994. iskazivano pod imenom Strmica. Iste godine smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Lohača.''
IC 3758
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ankara (pokrajina)
Pokrajina Ankara (tur.: Ankara ili) je pokrajina koja se nalazio u turskoj geografskoj regiji Centralna Anadolija. Glavni grad pokrajine Ankara je ujedno i glavni grad Turske.
Historija
Područje današnje Ankare je kroz historiju bilo dom različitim narodima i ličnostima uključujući Frigijce, Lidijce, Perzijance, Rimljane Galaćane kao i Aleksandra Velikog. Grad Ankara je svojevremeno postao utvrđeno uporište Bizantijaca, poslije su ga osvojili Seldžuci a potom i Osmanlijsko carstvo. Mustafa Kemal Atatürk je 1920. godine Ankaru izabrao za sjedište turskog Parlamenta a 1923. godine je proglašena za glavni grad novouspostavljene Republike Turske.
Administrativna podjela
Pokrajina Ankara se dijeli na 25 distrikta a to su: • 3
Sejdić i Finci protiv Bosne i Hercegovine
alt=Dervo Sejdić|mini|Dervo Sejdić Sejdić i Finci protiv Bosne i Hercegovine (Aplikacije br. 27996/06 i 34836/06 Evropskog suda za ljudska prava) je naziv sudskog predmeta koji je vođen od 2006-09. pred Evropskim sudom za ljudska prava u Strasbourgu, po tužbi Derve Sejdića i Jakoba Fincija, protiv Bosne i Hercegovine, a koji su kao pripadnici nacionalnih manjina bili onemogućeni da budu birani u Predsjedništvo Bosne i Hercegovine i Dom naroda Bosne i Hercegovine.
Činjenice
Dervo Sejdić i Jakob Finci, državljani Bosne i Hercegovine, 3. jula, odnosno 18. augusta 2006, u skladu s članom 34. Konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, podnijeli su predstavke zbog nemogućnosti da se kao Rom, odnosno Jevrej, kandiduju za članove Doma naroda Parlamentarne skupštine i Predsjedništva Bosne i Hercegovine. Tužba je podnijeta na osnovu odredaba člana IV i V Ustava Bosne i Hercegovine, koji predviđaju da se u ove državne organe mogu kandidovati samo pripadnici hrvatskog, bošnjačkog ili srpskog naroda, što je tužitelju Jakobu Finciju i pismeno potvrđeno 3. januara 2007.
Ustav Bosne i Hercegovine predstavlja Aneks IV Dejtonskog mirovnog sporazuma potpisanog 1995. u cilju prestanka ratnih djelovanja na prostoru Bosne i Hercegovine i uspostavljanje mira i stabilnosti u toj regiji. Njime je uspostavljena tropartijska struktura vlasti, zasnovana na ravnoteži snaga između Hrvata, Bošnjaka i Srba, koji su Ustavom proglašeni konstitutivnim narodima i time im je dato isključivo pravo kandidature za Dom naroda Parlamentarne skupštine i Predsjedništvo Bosne i Hercegovine.
U članu II Ustava Bosne i Hercegovine, u kojem se garantuju ljudska prava i slobode, navodi se direktna primjenljivost Evropske konvencije o ljudskim pravima (EKoLjP) i prioritet Konvencije i njenih protokola nad svim ostalim zakonima.
Bosna i Hercegovina je na usklađivanje spornih odredbi sa Evropskom konvencijom o ljudskim pravima, bila obavezana i Sporazumom o stabilizaciji i pridruživanju sa EU, potpisanom 2008. godine, kojim je predviđen rok od jedne do dvije godine za ove izmjene.
Žalitelji su se pred Evropskim sudom za ljudska prava pozvali na kršenje čl. 14 Evropske konvencije o ljudskim pravima u vezi sa čl. 3 Protokola br. 1, čl. 3 Protokola br. 1 zasebno i čl. 1 Protokola br. 12, koji govori o općoj zabrani diskriminacije.
Proces
Evropski sud za ljudska prava zasjedao je u Velikom vijeću u sastavu: Jean-Paul Costa kao predsjednik, Christos Rozakis, Nicolas Bratza, Peer Lorenzen, Françoise Tulkens, Joseph Casadevall, Giovanni Bonello, Lech Garlicki, Khanlar Hajiyev, Ljiljana Mijović, Egbert Myjer, David Thór Björgvinsson, George Nicolaou, Luis López Guerra, Ledi Bianku, Ann Power, Mihai Poalelungi kao sudije i Vincent Berger kao pravni savjetnik. Dana 3. juna 2009. održano je javno ročište u zgradi Suda za ljudska prava u Strasbourgu. Pred Sudom su se pojavila tri predstavnika Vlade Bosne i Hercegovine, te tri predstavnika tužilaca, kao i Jakob Finci.
PRSS16
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 514 aminokiselina, а molekulska težina 55.049 Da. .
Sejdić i Finci protiv Bosne i Hercegovine
Presuda
Sud je 22. decembra 2009. u zgradi Evropskog suda u Strasbourgu, donio presudu u kojoj su u 10 tačaka donesene odluke o ujedinjenju tužbi, i definirao tužbu kao ispravnu, donosi presudu, te rješava dodjeljivanje tražene naknade tužiteljima. Prema mišljenju Suda ne postoji razumno i objektivno opravdanje za održavanje na snazi postojećih odredbi, kojima se čini diskriminacija, te je sud zaključio sa 14 glasova za i 3 protiv, da je time prekršen čl. 14 zajedno sa čl. 3 Protokola 1 koji garantuje pravo na slobodne izbore.
Sud nije našao potrebu da razmatra zasebnu povredu čl.3 Protokola 1.
PRSS16
Funkcija
Ovaj gen kodira serin-proteazu eksprimiranu isključivo u timusu. Smatra se da ima ulogu u alternativnom putu prezentacije antigena koji koriste epitelne ćelije kore timusa, tokom pozitivne selekcije T-ćelija.
Sejdić i Finci protiv Bosne i Hercegovine
Presuda
Sud je našao primjenu čl. 3 Protokola 1 koji se odnosi na pravo na slobodne izbore prilikom biranja zakonodavnih tijela. Zaključeno je da karakter zakonodavnog tijela treba tumačiti u širem kontekstu i u skladu sa ustavnim uređenjem svake države. Iako se članovi Doma naroda ne biraju direktnim putem, presudna je zakonodavna uloga koju ovaj dom obavlja zajedno sa Predstavničkim domom, stoga je ovaj član primjenljiv na Dom naroda Parlamentarne skupštine.
PRSS16
Funkcija
Gen se nalazi u velikoj grupi histonskih gena na hromosomu 6, u blizini glavnog kompleksa histokompatibilnosti (MHC) klase I. Opisana je druga varijanta transkripta, ali nije utvrđena njena puna dužina.
Sejdić i Finci protiv Bosne i Hercegovine
Presuda
Sud je ponovio da se dikriminacija čini u onim slučajevima gdje se pravi razlika među ljudima "bez razumnog i objektivnog opravdanja", odnosno, kad u konkretnim slučajevima ne postoji "legitiman cilj", niti "odnos srazmjernosti između upotrijebljenih sredstava i cilja koji se želi postići". Sud je ponovno naglasio da je razlikovanje po osnovu nečijeg etničkog porijekla posebno težak oblik rasne diskriminacije koja zahtijeva naročitu pažnju i angažovanje državnih organa u njenom spriječavanju. Sud se pozvao na presudu D. H. i ostali protiv Češke Republike (predst. br. 57325/00, 13 novembar 2007), gdje je konstatovao da se prilikom ograničavanja nečijih prava po ovom osnovu, pojam "razumnog i objektivnog opravdanja" mora tumačiti u najužem mogućem smislu.
Sud je uzeo u obzir posebne društvene i političke okolnosti u kojima je donesen Ustav Bosne i Hercegovine, kao dio Dejtonskog mirovnog sporazuma. Uzeti su u obzir i ciljevi koji su se tim Ustavom željeli postići kao što su prekid sukoba na teritoriji Bosne i Hercegovine, uspostavljanje principa ravnoteže u konstituisanju državnih organa, a time i zaštita vitalnih interesa tri "konstitutivna naroda“. Međutim, Sud uzima u obzir i skorije pozitivne događaje u Bosni i Hercegovini, kao što su članstvo u Vijeću Evrope 2002, partnerstvo u NATO-u od 2006, potpisivanje Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju s Evropskom unijom 2008, izbor Bosne i Hercegovine za člana Vijeća sigurnosti UN-a i usvajanje određenih izmjena Ustava Bosne i Hercegovine od Parlamentarne skupštine, koji svjedoče o uspostavljanju političke stabilnosti u toj regiji, kao i činjenicu da je Bosna i Hercegovina, obavezana od međunarodne zajednice da izmijeni diskriminatorne odredbe. Sud je obratio posebnu pažnju na preporuke Venecijanske komisije kojima se nude konkretne mjere za izmjenu postojećih ustavnih odredbi i izbornog zakonodavstava, koje ne bi narušile uspostavljenu ravnotežu vlasti između "konstitutivnih naroda“, ali bi omogućile pripadnicima nacionalnih manjina učešće u javnom životu.
Povreda člana 1 Protokola 12
Ovaj član ima šire polje primjene u odnosu na čl. 14 i podrazumijeva zabranu diskriminacije u odnosu na bilo koje pravo koje je garantovano unutrašnjim pravnim normama. Samim tim obuhvata i pasivno biračko pravo za članove Predsjedništva, s obzirom na to da taj državni organ kao nezakonodavno tijelo ne može biti obuhvaćen domenom čl. 3 Protokola br. 1.
Pored razlike u polju primene između člana 14 i člana 1 Protokola br. 12, Sud konstatuje da je značenje ova dva člana istovjetno i podrazumijeva zabranu razlike u postupanju "bez razumnog i objektivnog opravdanja". Sud zaključuje sa 16 glasova za i 1 protiv da je nemogućnost kandidovanja u Predsjedništvo Bosne i Hercegovine, za one koji se ne izjašnjavaju kao pripadnici jednog od "konstitutivnih naroda“, jednako diskriminatorno kao i nemogućnost kandidovanja za Dom naroda Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine.
Moguće posljedice presude
Sud je u ovoj presudi prvi put ustanovio kršenje čl. 1 Protokola br. 12. S obzirom da ovaj slučaj postavlja princip za svaku buduću primjenu ovog člana, moglo se očekivati da će mu biti posvećeno više pažnje. Ipak, Sud je samo ponovio stav u pogledu tumačenja i primjene člana 14. Ostalo je otvoreno i pitanje da li se autonomna priroda člana 14, koja podrazumijeva mogućnost kršenja ovog člana i usljed nepostojanja povrede osnovne odredbe Evropske konvencije za ljudska prava, može istovjetno primijeniti i na član 1 Protokola br. 12. To bi u odnosu na ovaj član podrazumijevalo zabranu različitog tretiranja u pogledu uživanja svih prava predviđenih domaćim pravnim poretkom, čak i u onim slučajevima kada sama norma kojom se garantuje konkretno pravo nije povrijeđena.
NGC 7459
NGC 7459 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Čajići
Čajići su naseljeno mjesto u gradu Cazinu, Bosna i Hercegovina.
DEGS2
Gross (2014) je gen DEGS2 mapirao na hromosomskoj poziciji 14q32.2, na osnovu poravnavanja sekvence DEGS2 (GenBank BC063598) sa  genomomskom sekvencom (GRCh37).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 323  aminokiselina, a molekulska težina   37.197 Da. .
Funkcija
Ovaj gen kodira bifunkcionalni enzim koji je uključen u biosintezu sfingolipida u ljudskoj koži i u drugim tkivima koja sadrže fitosfingolipide. Ovaj enzim može djelovati kao sfingolipidna delta (4)-desaturaza, a također i kao sfingolipid C-hidroksilaza.
NGC 7475
NGC 7475 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Džuboks
Džuboks ili Jukebox (iz engleskog) je djelomično automatski muzički uređaj, obično na kovanice, koji može odsvirati posebno odabrane pjesme iz vlastite zbirke pjesama na nekom od medija.
Tradicionalni jukebox iz 1960-ih bili su prilično veliki sa velikim polukružnim krugom na vrhu i živo osvijetljenom prednjom stranom uređaja. Imali su tastere sa slovima i brojevima, tako da se je izborom njihove kombinacije, moglo izabrati željena pjesma za reprodukciju (uobičajeno su to bile singl ploče).
Historija
Muzički i piano-automati su bili prvi muzički uređaji koji su radili na kovanice. Nakon njih su se 1890-ih pojavili fonograf (prvi gramofoni) koji su također radili ako se u njih ubacila kovanica.
Novi načini snimanja i reprodukcije uz upotrebu električnih pojačala vodili su i do novog oblika fonografa na kovanice. Jedan od prvih uspješnih jukeboxa bio je automatski fonograf proizveden 1927. godine od strane kompanije koja je kasnije bila poznate po akronimu AMI.
S vremenom se razvijala tehnologija reprodukcije zvuka pa je stoga 1928., Justus P. Seeburg, koji je proizvodio klavir-automate, proizveo elektrostatski zvučnik povezan sa magnetofonom, uređaj je imao i upravljački mehanizam kojim se moglo odabrati jedan od osam snimaka. Takav tip jukebox je vladao sve dok Seeburg korporacija nije 1950. predstavila svoj model jukeboxa na gramofonske ploče od 45 obrtaja u minuti.
Jukebox je vrhunac popularnosti imao u Americi između 1940-ih i 1960-ih, u Evropi je to bilo za deceniju kasnije između 1950-ih i 1970-ih godina. Njihova popularnost bila je vezana uz širenje rokenrol muzike.
Od 1980-ih i pojave Compact disca mijenjao se i jukebox. Od 2000. proizvode se potpuno digitalni koji nemaju nikakve fizički pohranjene zbirke pjesama, već isključivo računarske datoteke.
Pirkovci
Pirkovci su naseljeno mjesto u općini Lopare, Bosna i Hercegovina.
NGC 7318
NGC 7318 (također Arp 319) je par galaksija NGC 7318A i NGC 7318B koje su trenutno u koliziji. Udaljene su oko 300 miliona sg od Zemlje i nalaze se u sazviježđu Pegaz. Ove dvije galaksije su dio poznatog Stefanovog kvinteta.
Karakteristike
NGC 7318A (također poznat kao MCG 6-49-39, PGC 69260 i UGC 12099) je eliptična galaksija sa najvećim prečnikom od 1,20 (106 hiljada sg) i najmanjim od 1,0 ugaonih minuta (89 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7525
NGC 7525 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Popis stanovništva u SR Bosni i Hercegovini 1991 (Sanski Most)
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima
Apsolutna etnička većina
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1927.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1927. je bilo 11. kontinentalno nogometno takmičenje Južne Amerike. Turnir je odigran u Peruu od 30. oktobra do 27. novembra 1927. godine. Na prvenstvu je učestvovalo četiri ekipe. Argentina je treći put u svojoj historiji osvojila šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojio Urugvaj a treće Peru. Alfredo Carricaberry, Segundo Luna, Roberto Figueroa, Pedro Petrone i Héctor Scarone su bili najbolji strijelci prvenstva sa tri postignuta gola.
Format takmičenja
Na prvenstvu Južne Amerike je učestvovalo četiri ekipe: domaćin Peru te Argentina, Urugvaj i Bolivija. Primijenjen je Bergerov sistem te je prvak bila ekipa koja skupi najveći broj poena.
Tabela
thumb|desno|250px| Detalj sa utakmice Argentina - Urugvaj
Lista strijelaca
3 gola
2 gola
1 gol
Autogolovi
Debenec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Debenec je imao 47 stanovnika.
Međunarodni višegradski fond
mini|Sjedište Međunarodnog višegradskog fonda u [[Bratislava|Bratislavi]] Međunarodni višegradski fond (International Visegrad Fund) predstavlja projekat koji je nastao sporazumom zaključenim 9. juna 2000. godine na inicijativu Višegradske grupe, čiji je cilj pružanje finansijske podrške međunarodnim inicijativama. Sporazum je zaključen između Češke, Mađarske, Poljske i Slovačke. Sjedište Fonda je u Bratislavi. Službeni jezik Fonda je engleski. Budžet Fonda u 2005. iznosio je 3 miliona eura i sistematski se povećavao na 8 miliona eura. Sastoji se od jednakih doprinosa država članica (1,75 miliona eura svaka) i viška (jednakog 531 hiljadu eura).
Glavni zadaci i ciljevi Fonda
Cilj Fonda je podržati saradnju između zemalja Višegradske grupe i njihovo zajedničko predstavljanje i odnos prema trećim zemljama.
Ovi ciljevi se postižu kroz finansijsku podršku promotivnih i razvojnih aktivnosti poput:
Donacije
mini|Podrška MMF-a u 2000–2018 god. Četiri puta godišnje (1. marta, 1. juna, 1. septembra, 1. decembra), Fond pruža donacije u obliku "malih" grantova koji iznose do 6.000 eura. Pored toga, dva puta godišnje (15. marta i 15. septembra) Fond pruža i poticaje u obliku "standardnih" grantova, čiji se iznos kreće od 6001 eura i obično ne prelazi 20.000-30.000 eura. Grantovi Međunarodnog Višegradskog Fonda namjenjeni su također i za realizaciju projekata od strane zemalja Istočnog partnerstva i Zapadnog Balkana, koje se mogu prijaviti za podršku pri realizaciji projektnih prijedloga koji za cilj imaju prenos znanja i iskustva od zemalja Višegradske grupe u oblastima demokratizacije i regionalnih integracija.
Vijeće ambasadora odlučuje o odabiru projektnih aplikacija, vodeći se sljedećim kriterijima:
Kako se proširuju kriteriji koje projekat ispunjava, tako se povećavaju i šanse za dobijanje sredstava u okviru Međunarodnog višegradskog fonda.
Finansijska sredstva za naučna istraživanja od Višegradskog fonda mogu tražiti također i univerziteti, privatni fakulteti, istraživački centri, privatna lica i preduzeća ili jedinice lokalne samouprave.
Organizaciona struktura
Fond je pravni subjekat i njegovi organi uključuju:
Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Sanskom Mostu (privremena lista)
Privremena lista nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Sanskom Mostu za koje je donesena odluka.
Atinska povelja
Atinska povelja je zbir preporuka iz oblasti urbanizma kojima se uređuje izgradnja gradova.
CIAM
Na IV Međunarodnom Kongresu Moderne arhitekture (CIAM) održanom 1933. godine na brodu Patris II koji je plovio od Marseillea do Atine, usvojeni su zaključci o urbanističkom ustrojstvu grada. Zaključci su naglašavali pet osnovnih funkcija grada: stanovanje, rad, slobodno vrijeme, saobraćaj i istorijsko naslijeđe. . Među članovi CIAM-a bili su: švajcarac Le Korbizje, njemački arhitekti Ludvig Mis van der Roe i Walter Gropius, osnivači Bauhausa, njemački urbanista Ludvig Hilbersajmer, holanđani Kornelius van Besteren, Jakob Oud, Gerit Ritveld, belgijanac Viktor Burgerios, brazilac Lučio Kosta, Španac Hose Luis Sert, Mojsej Ginsburg iz Sovjetskog Saveza i grupa arhitekata konstruktivizma.
Zaključci zasjedanja CIAM 4 imali su do početka drugog svjetskog rata veoma snažan uticaj na arhitekture niza zemalja: Švicarska, Francuska, Engleska, Njemačka, Austrija, Belgija, Mađarska, Holandija, Italija, Španija, Grčka, Finska, Danska, Norveška, Poljska, Čehoslovačka, Jugoslavija, Brazil i Kanada. U izvdbi Funkcionalni Grad urađeni su naselja u Holandiji i Engleskoj i zgrade u Njemačkoj.
Među vodećim arhitektama i urbanistima toga vremena smatralo se da grad treba biti sastavljen od normiranih objekata a prostor striktno podijeljen na funkcionalne zone (Funkcionalni grad).
Oslanjajući se na zaključke iz Atine, Le Corbusier je anonimno 1943. god objavio tekst pod nazivom Atinska povelja, koji postaje najuticajniji dokument za planere pedesetih i šesdesetih godina u Evropi i USA.
Poslijeratni uticaj
Sam Le Corbusier od 1947. do 1951. godine u Marselju gradi jednu takvu građevinu, takozvanu „Zgradu zajedničkog stanovanja” (Unité d'Habitation), stambeni blok za 3.600 stanovnika, koji je postao uzor za mnoga slična rješenja. Tokom 1950-ih dobiva priliku ostvariti ideje „Sunčanog grada” dizajnirajući nekoliko građevina u središtu nove prijestolnice indijske države Pendžab, Čandigara, prvog planskog grada u Indiji.
U skladu sa idealima Funkcionalnog grada u SAD-u podignuto je 1954. godine naselje The Pruitt–Igoe u Sent Luisu,  Misuri. Kasnih 60-ih godina mjesto postaje žarište kriminala i rasnih sukoba. Od 1972. – 1976. god vlasti su eksplozivnim napravama srušili kompletno naselje, sastavljeno od 33 zgrade sa 11 spratova (2870 stanova). Historičar Postmoderne arhitekture Charles Jencks nazvao je ovo rušenje - dan umiranja moderne arhitekture.
U Velikoj Britaniji urađeno je nekoliko naselja. U Londonu je to naselje Alton East, u Šefildu naselje Park Hill Estate. Od 1956. god prostor Hutchesontown Gorbals u Glazgovu poslužio je za izgradnju naselja od zgrada sa 18 spratova.
Uticaj povelje u Jugoslaviji
Skoro u svakom gradu Jugoslavije danas postoje naselja, građena po principima povelje: Alipašino polje i Ciglane u Sarajevu, Vukovarska ulica i Novi Zagreb u Zagrebu, Novi Beograd i brojna druga. Sva ova naselja popularno su nazvana zajedničkim imenom spavaonica.
Posljedice
Prema zamisli funkcionalista prostorni aranžman treba da preoblikuje i definiše toliko priželjkivane idealne društvene odnose. Ovakav stav baziran je na vjerovanju da ukoliko se čovjek postavi u odgovarajuće okruženje, on će se ponašati na onaj način kako to stvaralac okruženja (utopije) veruje da bi on to trebalo da čini. Stanovnici su ti koji moraju da se formiraju po stanju grada, a ne obrnuto.
Novi kritički stav i prestanak rada CIAM-a
Oblici Funkcionalnog grada po modelu Atenske povelje pokazali su se kao sistemi prisile i ograničenja. U njima se prinuda prvenstveno vrši krutošću unapred određenog prostornog okvira na osnovu jednog te istog modela, da oni isključuju bilo kakvu mogućnost varijanti ili prilagođavanja posebnim okolnostima. Odnosno, “zgrade su, upravo kao i gradovi u celini, prototipovi određeni jednom za svagda“.
Nedostatak (ili njihova predimenzionisanost) slobodnih prostora, morfološka monotonost objekata, gubitak humanih dimenzija prostora, predeterminisana i kruta fizička struktura, skupa su doveli do otuđenja ljudi i grada, odnosno do konstatacije da novoizgrađena stambena naselja, najčešće, nezadovoljavaju potrebe i želje svojih stanara.
Le Korbizijeovo insistiranje na strogom geometrijskom redu i potpunom razdvajanju gradskih funkcija, pokazalo se kao pogrešno. Danas postoje mišljenja da se socijalna integracija stanovništva u jednome novom naselju ne može postići aranžiranjima fizičkog oblika, nego da se do nje dolazi postupno, stvaranjem socijalne zajednice stanovništva kroz aktivan život u naselju.
Ovakav stav zauzimali su i mladi engkeski arhitekti Alison i Peter Smithson, čijim angažavanjem je 1956. god došlo do prekida rada CIAM-a.
Hromosom 13
Hromosom 13 jedan je od 23 para hromosoma čovjeka. Ljudi obično imaju njegove dvije kopije. Hromosom 13 obuhvata oko 114 miliona baznih parova (gradivnog materijala DNK) i predstavlja između 3,5 i 4% ukupne DNK u ćeliji.
Broj gena
Ovo su neke od procjena broja gena za ljudski hromozom 9. Budući da istraživači koriste različite pristupe označavanju genoma, njihova predviđanja broja gena na svakom hromosomu variraju (za tehničke detalje pogledajte predviđanje gena). Među raznim projektima, zajednički Projekt konsenzusnog kodiranja (CCDS)) zauzima izuzetno konzervativnu strategiju. Dakle, predviđanje broja gena po CCDS-u predstavlja donju granicu ukupnog broja gena koji kodiraju ljudske proteine.
Lista gena
Slijedi djelimična lista gena na ljudskom hromosomu 13. Potpunu listu pogledajte u informacijskom okviru s desne strane.
Bolesti i poremećaji
Sljedeće bolesti i poremećaji su nekd od onih koji su u vezi sa genima na hromosomu 13:
Hromosomske promjene
Sljedeća stanja nastaju zbog promjena u strukturi ili broju kopija hromosoma 13:
Santa Fe (pokrajina)
Santa Fe je jedna od 24 argentinske provincije. Nalazi se na sjeveroistoku države. Prema nacionalnom institutu za statistiku i popis, u provinciji je prema podacima iz 2010. godine živjelo 3.194.537 stanovnika što je svrstavalo na 3. mjesto po broju stanovnika. Prostire se na površini od 133.007 km2 i 10. je po veličini provincija u državi. Gustoća naseljenosti je 24 stanovnika/km2.
Graniči sa sljedećim provincijama (u pravcu kretanja kazaljke, od sjevera): Chaco granica između ove dvije provincije se poklapa sa 28. južnom paralelom), Corrientes, Entre Ríos, Buenos Aires, Córdoba i Santiago del Estero.
Glavni i najveći grad provincije je Santa Fe.
NGC 7540
NGC 7540 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Holin
Holin (grč. χολή – holin = žuč) je dušična baza iz kompleksa vitamina B. Ulazi u sastav mnogih molekula koje imaju značajne funkcije u organizmu, kao što su fosfilipidi  (lecitin,  acetilholin i druge supstance). Pored toga, učestvuje i u transporti masti i holesterola, iz jetre u krv. Omogućava i normalan tok nervnih impulsa, uključujući i u intelektualnim procedima, kao  što je pamćenje, npr.
Ovaj nutrijent je je topiv u vodi, obično grupisani u okviru pomenutog kompleksa. Uglavnom obuhvata različite amonijačne soli,  koje  sadrže  N, N, N–trimetiletanolamonij  kalcija  (X– na desnoj strani označava nedefiniran broj aniona). Kationi se javljujaju  u glavi grupa  fosfatidilkolin i sfingomijelin, dviju klasa fosfolipida kojim su bogate ćelijske membrane. Holin je molekulski prekursor neurotransmitera acetilholina, koji kontrolira u mnoge funkcije, uključujući  i memoriju  i kontrolu mišića.
Da bi ostale zdrave, neke životinje moraju uzimati holin iz hrane. Za ljude, holin nije esencijalni nutrijent, osim ako je hrana lišena  metionina i folata. Koristi se u sintezi komponenti ćelijske membrane. U 2005. Nacionalni odbor za zdravlje i hranu SAD je saopćio  da samo 2% žena u postmenopauzi konzumira  preporučen  unos holina.
Historija
Holin je prvi izolirao Adolph Streker iz  svinjske i goveđe žuči,  1862.,  a 1865. ga je prvi hemijski sintetizirao Oscar Liebreich. Do 1898 je bio poznat kao neurin. Pokazalo se da je hemijski identičan holinu. U1998., holin je klasificiran kao esencijalni nutrijent u Odboru za hranu i ishranu Instituta za medicinu (SAD).
NGC 7559
NGC 7559 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Holin
Istraživanja
U jednom istraživanju iz 2010. testirane su  žene u postmenopauzi,  s niskom razinom estrogena da se procijeni  rizik za podložnost disfunkciji organa,  uz dijetu sa nedovoljnom količinom holinaa. Kada su lišene holina u ishrani, u postmenopauzi  73%  ih je dobilo placebo oštećenja razvijoja  jetre ili mišića, ali je to smanjeno na 17%, ako su dobili suplemente estrogena. Studija je također pokazala da bi mlade žene trebalo uzimju više holina jer trudnoća je vrijeme kada je potražnja tijela za holinom najviša. Holin se posebno koristi za podršku razvoju  nervnog sistema  kod fetusa.
Uključivanje holina u dugoročno održavanje zdravlja i razvoj kliničkih poremećaja, kao što su kardiovaskularne bolesti, kognitivni pad u starenju i regulaciji lipida u krvi razine, nije dobro definirano  i dalje je problem  budućih istraživanja.
Mira Prijedor
Mira preduzeće za proizvodnju keksa i srodinh proizvoda a.d. Prijedor (skraćeno Mira Prijedor ili samo Mira) jest bosanskohercegovačko preduzeće notirano na banjalučkoj berzi, koje se u sastavu Kraš-grupe bavi proizvodnjom keksa i srodnih proizvoda (čajnih peciva, punjenih čajnih peciva i vafel-proizvoda).
Holin
Hemija
thumb|400px|right|Metabolizam holina thumb|Projekcija maksimalnog intenziteta holina na PET/CT snimku : fiziološka akumulacija u [[jetra|jetri, pankreasu, bubrezima, mokraćnom mjehuru, slezeni, koštanoj srži i pljuvačnim žlijezdama.]]
Holin je amonijska so sa hemijskom formulom (CH3)3 N + (CH2)2OHX–, gdje je X– brojač aniona, kao što su hrorid,  hidroksid ili tartarat. Holinhlorid mogu formirati nisko-topiva duboko eutektna otapala,  mješavina sa ureom,  s neobičnim svojstvima. Salicilatne soli se koriste površinski,  za ublažavanje bolova kod  aftoznog ulkusa.
Holin hidroksid
Holin hidroksid je jedna  od klasa faze transferskih  katalizatora. koji se koriste da prenesu hidroksidni  ion u organske sisteme, i, prema tome, smatra se jakom bazom. To je faza transferskih katalizatora sa  najmanje potrošnje, a koristi se kao efikasan način za otklanjanje fotorezistencije  u nervnomišićnim pločama. Holin hidroksid nije potpuno stabilan i polahko se  razlaže u trimetilamin.
Mira Prijedor
Historija i razvoj
Godine 1928. porodica Četić je u bosanksohercegovačkom gradu Prijedor osnovala preduzeće, koje se bavi proizvodnjom keksa i medenjaka s manufaktornom vrstom proizvodnje. To je bilo prvo prijedorsko preduzeće koje se bavi proizvodnjom keksa. Kasnije, Vid Četić je uveo vlastitu celofansku ambalažu, kako bi povečao proizvodnju preduzeća.
Holin
Fiziologija
Holin i njegovi metaboliti su potrebni  za tri glavne fiziološke svrhe:
Mira Prijedor
Historija i razvoj
Tri godine nakon kraja Drugog svjetskog rata, 1948. preduzeće je preimenovano u "Mira Cikota" i počinje poslovati pod tim imenom.
Holin
Znaci nedostatka holina
Najčešći znaci nedostataka holina su masna jetra i  hemoragične nekroze bubrega. Konzumiranje kolinom bogate hrane ublažava simptome nedostatka. Studija ove pojave na životinjama je stvorila neke kontroverze,  zbog nedosljednosti u modificiranju  faktora ishrane.
Mira Prijedor
Historija i razvoj
Godine 1961. počela je druga faza izgradnje Mire Cikota, koja je završena četiri godina kasnije u prvoj polovini 1965.
Holin
Sindrom ribljeg mirisa
Holin je prekursor trimetilamina, koji neki ljudi nisu u mogućnosti da razgrađuju zbog genetičkog poremećaja zvanog trimetilaminurija. Osobe sa ovim poremećem  mogu patiti od jakog  mirisa na ribu ili na drugi način neugodnih mirisa tijela, zbog  oslobađanje mirisnog  trimetilamina. Takav miris tijela se javlja čak i pri normalnoj ishrani, tj. onoj koja nije naročito bogata holinom. Osobama sa trimetilaminurijom se preporučuje da ograniče unos hrane bogate holinom; to može pomoći da se smanji neprijatan miris tijela.
Čizmići
Čizmići su naseljeno mjesto u gradu Cazinu, Bosna i Hercegovina.
Mira Prijedor
Historija i razvoj
Te iste godine počela je i rekonstrukcija građevinskog objekta pogona tjestnine, koji je namijenjen za proizvodnju vafel-proizvoda, koja je završena godinu dana kasnije 1962. Osim toga, u tom razdoblju nabavljena je i savremena oprema za proizvodnju.
Godine 1962. počela je izgradnja objekta za proizvodnju keksa, skladište sirovina i materijala, te za plinsku stanicu, koja je završena 1964. U tom razdoblju proširen je te uređen prostor za stručne službe.
Dvije godine kasnije, 1964. nabavljena je savremena oprema za proizvodnju keksa.
Godine 1965. i 1966. potpuno je završena izgradnja novog pogona time montažom dviju novih proizvodnih linija za keks i čajna peciva.
Sedam godina kasnije, 1974. Mira Cikota dobila je status osnovne organizacije udruženog rada.
U daljem razdoblju između 1974. i 1991. rekonstruirani su objekti Mire Cikota, poboljšana je kvalifaciona struktura radnika i nabavljena savremenija oprema.
Godine 1991, nakon privrednih reformi Ante Markovića, Radnički savjet Josip Kraš-a d.o.o. Zagreb je osnovao preduzeće za proizvodnju keksa i srodnih proizvoda "Kraš - Mira Cikota" kao društvo s ograničenom odgovornošću (d.o.o.), te kao samostalni pravni subjekt.
Godinu dana kasnije, 1992, nakon početka rata u Bosni i Hercegovini, Mira Cikota preimenovana je u "Mira" i počinje poslovati kao samostalno preduzeće sa sjedištem u bosanskohercegovačkom gradu Prijedor.
Godine 2001, šest godina nakon kraja rata u Bosni i Hercegovini, Mira Prijedor je preregistrirana u akcionarsko društvo (a.d.) sa sjedištem u Prijedoru.
Mira Prijedor notirana je na banjalučkoj berzi 18. oktobra 2002, pored sarajevske berze SASE jedna od dvije u Bosni i Hercegovini, gdje je i danas notirana.
Jednu godinu kasnije, 2003. Kraš d.d. Zagreb, nasljednik Josip Kraša, postao je većinski vlasnik Mire Prijedor i tada kupio 75,67% dionica, koje su do tada bile u 100%-državnom vlasništvu. Time je Kraš nakon 11 godina ponovo postao vlasnik te bosanskohercegovačke kompanije.
Vlasništvo
Od 1928. do 1945. Mira Prijedor bila je u vlasništvu prijedorske porodice Čatić, nakon čega je od 1945. do 1967. Mira Prijedor bila u vlasništvu Vlade Jugoslavije. Godine 1967. Mira Prijedor ušla je u vlasništvo Josip Kraša, preduzeća za keks i srodnih proizvoda iz Zagreba. U vlasništvu te kompanije Mira Prijedor ostala je sve do početka rata u Bosni i Hercegovini, kada je Mira Prijedor dobila svoje sadašnje ime i postala samostalna kompanija u državnom vlasništvu. Godine 2003. Kraš je kupila 75,67% dionica Mire Prijedor i postala ponovo većinski vlasnik.
Od 18. oktobra 2002. Mira Prijedor notirana je na banjalučkoj berzi.
Proizvodnja
Godine 2009. Mira Prijedor proizvela je ukupno 5862 tona keksa i vafla, od čega je proizvodnja keksa iznosila 2002 tona (34,15%), a proizvodnja vafla 3860 tona (65,85%).