cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Plazmociti
Aktivnost
Nakon procesa sazrijevanja afiniteta u germinalnim centrima, plazma ćelije imaju neodređen vijek trajanja, u rasponu od dana do mjeseci. Nedavno se pokazalo da u koštanoj srži borave mnogo duže periode kao dugovječne  plazma ćelije  (LLPC). One luče visok nivo antitela, u rasponu od nekoliko stotina do nekoliko hiljada antitijela u sekundi, po ćeliji. Za razliku od svojih prethodnika, ne mogu biti klase antitijela, ne mogu djelovati kao  antigen-prezentirajuće ćelije  jer više ne prikazuju MHC-II, i ne zauzimaju antigen,  jer više ne ispoljavaju značajne količine imunoglobulina na površini ćelije. Međutim, nastavljanje ispoljavanja  antigenog prezentiranja putem  niske razine imunoglobulina je važno, jer to djelomično određuje životni vijek ćelije. Životni vijek i lokacija proizvedenih  klasa antitijela i plazma ćelija kreće se  u zavisnosti od signala, kao što su citokini, dobijeni  od T limfocita tokom diferencijacije. Diferencijacija putem stimulacije T ćelijski nezavisnaih  antigena  (stimulacija B ćelija koja ne zahtijeva uključivanje T ćelije),  može se  dogoditi bilo gdje u tijelu,  a rezultatira  u kratkotrajnim ćelijama  koje luče IgM antitijela. Procesi koji zavise od T ćelija se dijele na primarne i sekundarne odgovore: primarni odgovor (što znači da je T limfocita je prisutan u trenutku prvog kontakta  B ćelije s antigenom) proizvodi kratkotrajne  ćelije koje ostaju u  vanmedularnoj  regiji  limfnih čvorova;  sekundarni odgovor daje življe  ćelije koje proizvode IgG i IgA, a često putuju u koštanu srž. Naprimjer, plazma ćelije će vjerojatno lučiti IgG3 antitela ako su sazrele u prisustvu citokina gama interferona. Sazrijevanje B ćelija uključuje somatske hipermutacijje (proces koji je završen prije diferencijacije plazma ćelija), pa antitijela često imaju vrlo visok afinitet za antigen. Plazma ćelije mogu proizvesti samo jednu vrstu antitijela u jednoj klasi imunoglobulina. Drugim riječima, svaka B ćelija je specifična za jedan antigen, ali svaka ćelija može proizvesti nekoliko hiljada podudarajućih antitijela u sekundi.
Mikroskopska anatomija i organele
Plazma ćelije su veliki limfociti sa značajnim jedrom  u  citoplazmimeđusobno karakterističnim odnosom i izgledom  pod  svjetlosnim mikroskopom. One imaju bazofilnu citoplazmu i ekscentrično jedro sa heterohromatinom  u karakterističnom rasporedom. Njihova citoplazma sadrži blijedu zonu koja gledana pod elektronskim mikroskopom sadrži opsežan Golgijev aparat i centriole. Obilje grubog endoplazmatskog retikuluma u kombinaciji sa dobro razvijenim Golgijevim aparatom  čini plazma ćelije dobro prilagođennim  za lučenje imunoglobulina. Ostale organele u plazma ćelijama uključuju ribosome, lizosome, mitohondrije i plazma membrane.
Površina antigena
Terminalno diferencirane plazma ćelije prezentiraju relativno mali površinski antigen, a ne ispoljavaju  zajedničke ćelijske  markere za sbe B-ćelije, kao što su CD19 i CD20. Umjesto toga, plazma ćelije se identificiraju pomoću protočne citometrije putem njihovog  dodatnog  izraza CD138, CD78, u receptoru interleukina-6 i nedostatka wekspresije  CD45. Kod ljudi, CD27 je dobar marker za marker: za plazma ćelije i naivne B ćelije je  CD27-, memorijske B-ćelije: CD27+ i plazma ćelije:  CD27++.
Uloga u bolesti
Plazmocitom, multipli mijelom, Waldenströmova macroglobulinemija i plazma ćelijska leukemija su maligne neoplazme. Često je identificiran i multipli mijelom, jer maligne plazma ćelije nastavljaju  proizvodnju antitijela, koja se može otkriti kao paraprotein. Smatra se da obična varijabla imunodeficijencije nastaje  zbog problema u ćelijskoj diferencijaciji limfocita u plazma ćelije. Rezultat je nizak nivo u serumskih antitijela i rizik od infekcija. Primarna amiloidoza (AL) je uzrokovana taloženjem viška imunoglobulinskih lahkih lanaca koji se luče iz plazma ćelija.
Schrödingerova jednačina
Schrödingerova jednadžba predstavlja jedan od temelja kvantne mehanike. Ova jednačina prikazuje prostorno i vremensko ponašanje čestice u okviru kvantne mehanike. U svojoj prvobitnoj formulaciji, bez bra-ket notacije koju je uveo P. A. M. Dirac, jednačina glasi:
Ova jednačina na određeni je način postulirana (1925. godine), slično kao i Newtonovi zakoni kretanja. Schrödingerova jednačina u okviru kvantne mehanike ima ulogu koju u klasičnoj mehanici ima drugi Newtonov zakon kretanja. Iako se do ove jednačine ne može doći egzaktnim matematičkim izvodom, ona je plauzibilna sa drugim poznatim fizikalnim činjenicama i očekivanim rezultatima:
Vremenski neovisna Schrödingerova jednačina
U mnogim slučajevima razmatra se stanje koje je stacionarno u vremenu, pa jednačina izgleda kao:
ili:
U tom slučaju za svaku vremenski neovisnu Hamiltonovu funkciju \ H\ postoji skup vlastitih funkcija (eigenfunctions) \psi_n \ i odgovarajućih realnih vrijednosti \ E_n\ (vlastite vrijednosti, eigenvalues), za koje vrijedi:
Ovo je svojstvo rješenja samo za najjednostavnije slučajeve, npr. jednodimenzionalni problemi. Često se pojavljuje slučaj da jedna vlastita vrijednost tj. jednom stanju energije odgovara nekoliko različitih talasnih funkcija. Takav sistem naziva se degeneriranim. Stoga u gornjim izrazima ineks n može zapravo predstavljati nekoliko indeksa (kvantnih brojeva).
Općenito rješenje Schrodingerove jednačine
S obzirom da je Schrodingerova jednačina linearna, vrijedi princip superpozicije rješenja, ta se generalno rješenje može prikazati kao linearna kombinacija:
Da bi ovo rješenje zadovoljavalo Schrodingerovu jednačinu u nedegeneriranom slučaju, talasne funkcije moraju biti ortogonalne, a odabrano je i da budu normirane na 1, tj. vrijedi:
gdje je:
Fizikalno značenje talasne funkcije
Sama Schrodingerova jednačina ne daje tačno fizikalno značenje talasne funkcije:\psi (r)\. Do interpretacije značenja talasne funkcije može se doći razmotranjem jednačine kontinuiteta iz klasične fizike:
gdje je:
Ako se Schrodingerova jednačina pomnoži sa, a kompleksno konjugirana Schrodingerova jednačina pomnoži sa , te dobivene izrazi oduzmu jedan od drugog, dobija se izraz:
Iako jednačina kontinuiteta vrijedi u klasičnoj i kvantnoj mehanici, postoji fundamentalna razlika u interpretaciji. U klasičnoj fizici gustoća se tretira kao broj čestica (diskretni broj), a struja \ j \ je tok čestica (opet diskretni broj). U kvantnoj mehanici jednačina kontinuiteta može se odnositi na ponašanje samo jedne čestice. U kvantnoj mehanici impuls i položaj čestice ne mogu se istovremeno proizvoljno tačno odrediti, već je njihovo određivanje ograničeno Heisenbergovim principom neodređenosti. Stoga se i interpretacija i \ j \ u jednačini kontinuiteta mora redefinisati.
Danas je pretežito prihvaćena statistička (probabilistička, vjerovatnoćna) interpretacija Maxa Borna. Prema takvoj interpretaciji, produkt treba shvatiti kao gustoću vjerovatnoće da se čestica nalazi u tački prostora definiranoj sa \ r \. To znači da kvantna mehanika čak i pri opisu samo jedne čestice daje statističko ponašanje.
Pri tome, sama talasna funkcija, koja može biti i kompleksna veličina, nije mjerljiva fizikalna veličina.
Prema statističkoj interpretaciji, vjerovatnoća da se čestica nalazi u infinitezimalnom volumnom elementu jednaka je. Ovaj izraz može se integrirati preko cijelog prostora, a tada zbog uslova ortogonalnosti i normiranosti takva integral daje vrijednost 1. Dakle, čestica se sigurno nalazi negdje u tom prostoru.
Schrodingerova jednačina ima mnoga bitna ograničenja, ova jednačina ne može se primjenit na opis fotona. Također, nije uzet u obzir spin čestica, koji je važna fizikalna osobina nužno za opis mnogih fizikalnih pojava.
Politika Angole
Vlast u Angoli podijeljena je na sudsku, izvršnu i zakonodavnu. Decenijama je politička moć bila koncentrisana u predsjedništvu Narodnog pokreta za oslobođenje Angole (MPLA).
Historija
Od 1975. godine, nakon sticanja nezavisnosti, zemljom je vladao Narodni pokret za oslobođenje Angole (MPLA). Jednostranački marksističko-lenjinistički sistem državnog uređenja zamijenjen je višestranačkom demokratijom na osnovu novog Ustava usvojenog 1992. Iste godine održani su parlamentarni i predsjednički izbori. Apsolutnu većinu na parlamentarnim izborima osvojila je MPLA. Predsjednik države postao je José Eduardo dos Santos, koji je u prvom krugu izbora osvojio više od 49% glasova. Jonas Savimbi, njegov glavni protivnik i lider Nacionalne unije za potpunu nezavisnost Angole (UNITA), osvojio je 40% glasova birača. Očekivalo se da će biti održan drugi krug izbora, ali to se nije desilo.
Neposredno nakon izbora, koje je UNITA smatrala kompromitovanim, počeo je građanski rat. Nove demokratske institucije djelovale su u određenoj mjeri, posebice Narodna skupština, uz aktivno sudjelovanje zastupnika Nacionalne unije za potpunu nezavisnost Angole (UNITA-e) i Narodnog oslobodilačkog fronta Angole (FNLA-e), dok je José Eduardo dos Santos nastavio obavljati funkciju predsjednika bez demokratske legitimacije. Međutim, oružane snage MPLA-e (sada službene oružane snage države Angole) i UNITA-e započele su međusobnu borbu, koja je trajala sve dok vođa UNITA-e, Jonas Savimbi, nije ubijen 2002. godine.
Od 2002. do 2010. godine sistem definisan Ustavom iz 1992. funkcionisao je prilično dobro. Izvršnu vlast činili su predsjednik, premijer i Vijeće ministara. Vijeće ministara koje čine ministri i njihovi zamjenici, redovno se sastajalo kako bi raspravljalo o političkim pitanjima države.
Ustavni zakon iz 1992. utvrdio je strukturu vlasti, te prava i dužnosti građana. Pravni sistem temeljio se na portugalskom i običajnom pravu, ali je bio slab i fragmentiran. Sudovi su djelovali u samo 12 općina od njih ukupno 140. Vrhovni sud služio je kao apelacioni, Ustavni sud s ovlastima sudske revizije nikada nije konstituiran, uprkos zakonskoj obavezi. U praksi se moć sve više koncentrisala u ruke predsjednika koji je, uz podršku osoblja, u velikoj mjeri kontrolisao parlament, vladu i pravosuđe.
Građanski rat, koji je trajao 26 godina, opustošio je institucije Angole. Ujedinjene nacije procjenjuju da je posljedica rata 1,8 miliona interno raseljenih osoba, dok je ukupno 4 miliona ljudi osjetilo posljedice rata. Dnevni uslovi života u čitavoj zemlji, a posebno u Luandi, u kojoj živi 6 miliona stanovnika, odražavaju kolaps administrativne infrastrukture, kao i mnogih socijalnih institucija. Trenutna teška privredna situacija uveliko onemogućava bilo kakav vid državne podrške socijalnim institucijama. Bolnice su bez lijekova i osnovne opreme, škole bez knjiga, a državnim službenicima često nedostaju osnovne potrepštine za svakodnevni rad.
Izvršna vlast
Ustav donesen 2010. godine predsjedniku daje gotovo apsolutnu moć. Izbori za Narodnu skupštinu održavaju se svakih 5 godina. Predsjednik imenuje:
Predsjednik takođe ima niz ovlasti, poput definisanja državne politike. Iako nije na njemu da donosi zakone (on ih samo proglašava i uređuje), predsjednik je vođa pobjedničke stranke. Jedino "važno" mjesto koje ne imenuje predsjednik direktno jeste potpredsjednik, koji je obično drugi u pobjedničkoj stranci. Godine 2017. José Eduardo dos Santos odstupio je s mjesta predsjednika Angole nakon 38 godina vlasti, a naslijedio ga je João Lourenço.
Zakonodavna vlast
Narodna skupština (Assembleia Nacional) broji 223 člana koji se biraju svake 4 godine (130 članova po proporcionalnoj zastupljenosti, 90 članova u pokrajinskim distriktima, te 3 člana koji predstavljaju Angolu u inozemstvu). Opći izbori 1997. odgođeni su za 5. septembar 2008. Vladajuća stranka osvojila je tada 82% glasova (191 mjesto u Narodnoj skupštini), a glavna opoziciona stranka samo 10% (16 mjesta). Međutim, opisano je da su izbori bili djelomično slobodni, ali svakako nepošteni. Bijela knjiga o izborima 2008. navodi sve nepravilnosti u vezi izbora te iste godine.
Sudska vlast
Sudije Vrhovnog suda imenuje predsjednik. Ustavni sud ima 11 sudija. Četiri imenuje predsjednik, četiri Narodna skupština, dvoje Visoko sudsko vijeće, a jednog bira narod.
Administrativna podjela
Angola ima 18 pokrajina: Bengo, Benguela, Bie, Cabinda, Cuando Cubango, Cuanza Norte, Cuanza Sul, Cunene, Huambo, Huila, Luanda, Lunda Norte, Lunda Sul, Malanje, Moxico, Namibe, Uige, te Zaire.
Politički pritisak grupa i lidera
Front za oslobođenje enklave Cabinda – FLEC (Henrique N'zita Tiago; António Bento Bembe).
NGC 1594
NGC 1594 (također poznat kao IC 2075, IRAS 04284-0554, MCG -1-12-14 i PGC 15348) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 199 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,80 (104 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 22. oktobra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1370
IC 1370 (također poznat kao PGC 66418) je galaksija koja je udaljena oko 693 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,60 (323 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (101 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 5. oktobra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Orehovo
Orehovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Orehovo je imalo 243 stanovnika.
Will Smith
Willard Carroll Smith II (Philadelphia, 25. septembra 1968.), američki filmski glumac i hip hop pjevač.
Biografija
Rođen u siromašnoj porodici kao jedno od četvero djece, Smith već u dvanaestoj godini počinje repati te 1989. zajedno sa svojim prijateljem, rapperom Jeffom Townesom, osvaja prvog Grammyja za najbolji rap performans s pjesmom Parents Just Don't Understand. To je bio samo početak njegove uspješne karijere.
Ispekavši zanat u hvaljenoj TV-seriji The Fresh Prince of Bel-Air, Smith svojim šarmom ubrzo osvaja i na filmskim platnima. Zahvaljujući ulogama u Where the Day Takes You (1992.), Made in America (1993.) i Six Degrees of Separation (1993.) osvojio je povjerenje kritičara i publike te ostvario uvjete za nastavak filmske karijere. Dvije godine kasnije slijedi prvi veći komercijalni uspjeh s filmom Bad Boys, a 1996. snima blockbuster Independence Day.
Slijede filmovi Enemy of the State i Wild Wild West. Godine 1999. Smith se posvećuje pripremama za zahtjevan lik Muhammada Alija u filmu Ali, koji je izašao 2001. Smith je za tu ulogu morao dobiti dvadeset kilograma i odrađivati treninge s Alijevim bivšim trenerom, što je rezultiralo snimanjem filma bez kaskadera. Fascinira činjenica kako su svi udarci u filmu bili pravi, a trud se svakako i potvrdio prvom oskarovskom nominacijom u kategoriji za najboljeg glumca.
Godine 2002. Smith snima dva nastavka, Men in Black II i Bad Boys II te se kao producent posvećuje komediji Showtime. Romantičnom komedijom Hitch (2005.) osvaja srca brojnih obožavateljica i bilježi rijetku brojku od pet uzastopnih naslova koji su premašili sto milijuna zarađenih dolara. Taj niz sačinjavaju, osim spomenutih nastavaka, i film I, Robot te animirani film Shark Tale (oba 2004.) Nakon toga Smith snima još socijalnu dramu The Pursuit of Happyness te znanstvenofantastične hitove I Am Legend i Hancock.
Etanol
Etanol (poznat još i kao etilni alkohol, etil-alkohol, špirit ili u narodu jednostavno alkohol) je bezbojna, zapaljiva tekućina karakterističnog mirisa na vino i oštrog ukusa. . Koristi se u medicini kao sredstvo za sterilizaciju (u koncentracijama od 70-80%), kao komponenta u alkoholnim pićima (obično manje koncentracije) i kao pogonsko gorivo (obično veće koncentracije tj preko 80%).
Smatra se da je etanol opijat jer izaziva ovisnost, iako je njegova konzumacija dozvoljena u gotovo svim zemljama svijeta. Međutim, upravljanje prevoznim sredstvima (automobil, avion ili brod) pod uticajem alkohola uglavnom je zakonski zabranjeno.
Etanol se prirodno proizvodi procesom fermentacije šećera pomoću kvasca ili petrokemijskim procesima kao što je hidratacija etilena. Ima medicinsku primjenu kao antiseptik i dezinfekciono sredstvo. Koristi se kao hemijski rastvarač i u sintezi organskih jedinjenja, i kao izvor goriva. Etanol se takođe može dehidrirati da bi se dobio etilen, važna hemijska sirovina. Od 2006. godine svjetska proizvodnja etanola iznosila je 51 gigalitra, uglavnom iz Brazila i SAD-a.
Hemijska struktura
Etanol (formula: C2H5OH) spada u n-alkanole. Izveden je iz alkana etana (C2H6) u kojem je jedan atom vodika zamijenjen hidroksilnom funkcionalnom grupom (OH). Zbog toga je imenu etan dodan sufiks -ol u skladu sa nomenklaturom IUPAC. Naziv etanol se koristi konkrentno za ovaj hemijski spoj, dok se alkohol može odnositi na cjelokupnu grupu hemijskih spojeva alkohola u koju spadaju, između ostalih, metanol, propanol, butanol i mnogi drugi.
Upotreba
Etanol ima široku primjenu i to u slijedećim oblastima:
Historija
Prvi put čisti etanol je dobio perzijski liječnik, naučnik, filozof i pisac Abu Bekr Muhammed Ibn Zekerijja al-Razi putem destilacije vina. Nazvao ga je Al-Kuhl (cijelo). Ukazao je na sterilizirajuće i dezinfekcijske osobine alkohola i upotrebljavao ga u medicinske svrhe. U arapskom jeziku الكحل‎ al-kuhl se doslovno koristio kao naziv za šminku (za oči) i prah (antimona), a koristio se kao otapalo. Kasnije je ovaj naziv došao u Evropu preko Španije tokom arapskog osvajanja. U španskom jeziku riječ alcohol الكحول‎ se prvobitno koristila za fini, suhi prah, koji su upotrebljavali alhemičari.
Naziv etanol nastao je kao rezultat rezolucije o imenovanju alkohola i fenola koja je usvojena na Međunarodnoj konferenciji o hemijskoj nomenklaturi koja je održana u aprilu 1892. godine u Ženevi, u Švicarskoj.
Alkohol u ishrani
Alkohol se može pronaći prirodno u zrelom voću kao proizvod alkoholnog vrenja voćnog šećera. Količine alkohola u različitim proizvodima (u volumenskom udjelu):
Tehnička primjena
Najzanimljivija tehnička primjena je kao pogonsko gorivo. Postoji nekoliko klasa goriva koje sadrže etanol:
Etanol kvaliteta E96 se može dobiti na više načina i to:
Ovaj proces se vrši na temperaturama preko 255oC.
Totonaca
Totonaci su narod koji je živio u istočnim primorskim i planinskim oblastima Meksika u doba španskog dolaska godine 1519. Danas uglavnom žive u državi Veracruz. Sagradili su prijekolumbijski grad El Tajíni sve do sredine 19. vijeka bili su glavni svjetski proizvođači vanilije.
ISO 3166-2:CR
ISO 3166-2:CR je unos u ISO 3166-2, dijelu ISO 3166 standarda objavljenog od strane Međunarodne organizacije za standardizaciju (ISO), koja definiše kodove za nazive glavnih administrativnih podjela Kostarike (čiji je ISO 3166-1 alpha-2 kod <tt>CR</tt>).
Totonaca
mini|desno|Piramida Totonaca u arheološkom nalazištu El Tajín
Historija
Njihova oblast, poznata po Totonapacan, bilo je poznato po razvijenoj poljoprivredi i velikom bogatstvu stanovnika. Zbog toga su u 15. vijeku bili predmetom napada Asteka. Zbog toga su Hernana Cortesa dočekali kao saveznike i zdušno im pomagali u napadu na astečki glavni grad Tenochtitlan. Pod špansku vlast su došli bez nasilja, ali su teško stradali od raznih epidemija u 16. vijeku.
ISO 3166-2:CR
Trenutni kodovi
Kodovi i nazivi administrativne cjeline navedeni su kao u službenom standardu objavljenom od strane ISO 3166 Maintenance Agency'' (ISO 3166/MA). Kliknite na dugme u zaglavlju kako biste sortirali svaku kolunu.''
Totonaca
Historija
Danas Totonaca ima oko 90.000.
Kultura
Kultura Totonaka slična je ostalim srednjoameričkim kulturama, a njihova oralna tradicija govori da su pomagali u gradnji starog grada Teotihuacána, 42 kilometra sjeveroistočno od grada Meksika (ne postoje arheološki dokazi za navedenu tvrdnju). Totonačka legenda ide ipak dalje, pa kaže kako su propadanjem Teotihuacána počeli migrirati u zemlju Totonacapán. Tu su Totonaci utemeljili svoje gradove i svetilišni kompleks u El Tajínu, u obalnom Veracruzu. Ratovi sa Astecima oslabili su zemlju Totonaka, pa su došli pod njihovu vlast.
Totonaci naseljavaju dva različita geografska podneblja, to su vruće, često vlažne obalne nizine i hladna, kišna mesa. Obje grupe Totonaka su agrikulturne i obje uzgajaju kukuruz, a kod nizinskih se danas javlja i pčelarstvo i držanje peradi i svinja. Kod planinske grupe se javlja držanje peradi i nešto stoke. Totonaci imaju sistem ritualnog srodstva, institucija slična compadrazgu, ili instituciji kumstva, uobičajenoj u Srednjoj Americi, s tim što je kod Totonaka prvenstveno uobičajena između odraslih osoba, a ne između odraslog i djeteta. Religija je rimokatolička kombinovano sa svojim starim plemenskim vjerovanjima.
KOS
Osnivanje
KOS je nastao iz Trećeg odsjeka OZNE koji je štitio Oružane snage Jugoslavije, radio kontraobavještanje zadatke i stvarao obavještajnu mrežu u JNA. Naziv KOS je, prema Čandiću, inače nekorektan jer je službeno glasio Služba vojne bezbjednosti u JNA ali je ipak ostao u upotrebi.
Reforma UDBE
mini|220px|[[Aleksandar Ranković oko 1960.]] Nakon što se 1966. Aleksandru Rankoviću, šefu UDBE, predbacilo da je prisluškivao Tita KOS pomaže kod transformacije službe. Tito je prepustio KOS-u da udalji nepodobne kadrove, odane Rankoviću, iz UDBE čime je značaj i utjecaj KOS-a znatno porastao. Alibabić smatra da je obezbjeđenje sahrane Rankovića 1983., od strane KOS-a i SDB-a Srbije, bila indikacija da ove službe nisu više konkurenti. Reforma u KOS-i nije urađena po uzoru na UDBU. Raif Dizdarević, bivši predsjednik predsjedništva SFRJ, smatra da to nije bilo moguće jer su tada na čelu vojske bili utjecajni generali Ivan Gošnjak i Jeftimije Šašić "Jefto". Također navodi da se KOS od 1982., kada je Tito već bio umro, odupirao svakoj kontroli od strane Skupštine SFRJ.
Jugoslavenska kriza
Mustafa Čandić bivši operativac KOS-a je, tokom svjedočenja u Hagu, naveo da je KOS u početku pokušao da parira Miloševiću, SDB-u Srbije kao i promiloševićskim kadrovima JNA. Istu tezu podržava Muslimović. Glavni cilj KOS-a,, prema Čandiću, bio je postići samoodrživost, infiltirirajući svoje saradnike u politički, medijski, finansijski i obavještajni vrh novih država. U SR Bosni i Hercegovini u 80-tim izbija nekoliko afera (Moševac, Neum, Jole Musa, Agrokomerc) koja su prema nekim mišljenjima imala cilj slabljenja BiH-a. Pripadnici KOS-a su, još prije izbijanja afere Agrokomerc, bili ubačeni u postrojenja Agrokomerca. Samu aferu pripremao je KOS u saradnji s Duškom Zgonjaninom načelnikom SDB RBiH, koji je istraživao taj slučaj i odabirao podobne srpske kadrove iz MUP-a. Na kraju je s političke scene uklonjen Hamdija Pozderac. Bivši SDB-ovac Munir Alibabić navodi da je KOS operaciju obaranja Pozderaca (Hakije, Hamdije i Sakiba) nazvao "Zetra" 1 i "Zetra 2". Mada je Zgonjanin u početku pokušao da se suprostavi KOS-u, Alibabić navodi da je zavrbovan i preokrenut tokom posjete u Beogradu, gdje je zvanično došao da protestuje zbog pritisaka na SDB BiH. Borba protiv albanskog separatizma vođena je u akcijama "Zlatar 1", "Zlatar 2", "Zlatar 3", prilikom toga uhapšeno je preko 200 vojnika albanske nacionalnosti. Ovu akciju su vodili Aleksandar Vasiljević, Fikret Muslimović i Enver Mujezinović. Slovenački časopis "Mladina" objavljivao je 80-tih u sedmičnom izdanju tajne bilješke sjednica vrhovnih oficira JNA. KOS je, u vezi toga, 1988. optužio bivšeg referenta JNA Janšu da radi za strane obavještajne službe. Pukovnik KOS-a Vasiljević naređuje njegovo hapšenje. U Janšinom birou pronađene su kopije strogo povjerljivih naređenja vrhovnih komandanata 9. armije JNA. Janša je osuđen od vojnog suda na 18 mjeseci zatvora, što je dovelo do velikih protesta u Ljubljani i širom Slovenije. Kasnije je Janša tokom svjedočenja izjavio da su oficiri KOS-a tačno znali u kojoj se ladici nalaze dotični dokumenti, jer su neposredno nakon njihovog ulaska pronađeni. KOS je tokom perioda demokratkih izbora, u akciji "Proljeće" pokušao uspostaviti kontrolu nad strankama.
Rat u Sloveniji
Obaranje helikoptera JNA 1991., dok je prevozio namirnice, snimao je KOS. Radio-veza s pilotom, koji je bio Slovenac, bila je ometana te nije primio upozorenje TO-Slovenije da će biti oboren ako se ne vrati. Snimci su kasnije bili prikazani u SR Srbiji
Operacija "Opera" i "Labrador"
KOS je u vrijeme rata u Hrvatskoj sproveo dvije značajne operacije koje su trebale kompromitovati hrvatsko rukovodstvo: "Opera" i "Labrador".
Operacija Labrador je prva izvedena, naziv potječe od pasmine pasa poznatih po istančanom njuhu koji se koriste za traženje eksploziva, sastojala se između ostalog u miniranju jevrejskog groblja u Zagreb u. To je, prema mišljenju Čandića, trebalo predstaviti hrvatsko rukovodstvo u svjetskoj javnosti kao fašističko. U ovoj opercijaciji su učestvovali Čedo Knežević i Ivan Sabolović.
Opera (Odjeljenje za propagandni rat) se sastojala u nizu akcija. Bacane su bombe u dvorišta vojvođanskih Hrvata. Po Srbiji su šešeljovci provocirali hrvatsko stanovništvo. Između ostalog snimljeni su leševi u Srpskoj krajini koji su prikazani  kao civili srpske nacionalnosti. Mustafa Čandić je u svojem haškom izkazu naveo da mu nije poznato da li se eventualno radilo o žrtvama hrvatske nacionalnosti. Također prenosi da je u navodnom snimku dvojice HDZ-ovaca, koji je pušten na TV Beogradu, prepoznao glasove kosovaca Radojka Radojičića i Ivana Sabolovića. U tom razgovoru je navodno traženo da se mobiliše hrvatska manjina u Srbiji.
Operacije "Proboj" i "Štit"
Još prije izbijanja rata u SR Hrvatskoj, posebno na području Banije i Korduna, KOS je u akciji "Proboj" naoružavao lokalno srpsko stanovništvo. To oružje je bilo prethodno oduzeto od TO-a Hrvatske. Istovremeno KOS-ova akcija "Štit" imala je za cilj sprečavanje ponovnog naoružavanja Hrvatske. Tom prilikom je praćena nabavka naoružanja u inostranstvu. Sastanak Martina Špegelja 19. januara 1991, ministra odbrane SR Hrvatske, s trgovcima oružjem snimljen je u kući Vladimira Jagara doušnika KOS-a. Zahvaljujući špijunima u hrvatskoj vladi KOS je saznao da će se 7. oktobra 1991 predsjednik Hrvatske Tuđman, predsjednik SIV-a Marković i predsjednik Predsjedništva SFRJ Mesić susresti na ručku u Banskim dvorima. Ova informacija je dosljeđena vrhu JNA i Ratno vazduhovplovstvo je donijelo odluku da bombardovanjen (uz upotrebu dva Super Galeba) eliminiše svu trojicu, što nije uspjelo jer su ranije napustili prostoriju koja je pogođena.
Rat u BiH
Još prije rata operacijom "Skok" je KOS vrbovao antikomuniste u SK BiH. U akciji "Konfrontacija" KOS je, u saradnji s SDB-om Srbije, širio dezinformacije o prisilnom iseljavanju Srba iz Bratunca i Srebrenice. Plan opsade Sarajeva je, prema Alibabiću, finansiran od SSNO-a a izrađen od KOS-a gdje se navodi da će tokom blokade (bez snabdijevanja) Sarajevo izdržati maksimalno 60 dana. KOS je imao prije svega imao zadatak da spriječi, nakon sličnih iskustava u Hrvatskoj, organizovanje odbrane preko MUP-a BiH. Ideja je bila rasturiti rezervni sastav MUP-a po nacionalnoj osnovi na tri naroda. TO BiH je dotle već bila uveliko razoružana, imala je u posjedu još oko 10% oružja, te nije predstavljala prijetnju. No organizacija odbrane i osnivanje Patriotske lige (PL) se nije odvijala preko MUP-a. Sefer Halilović, jedan od osnivača koji je tokom organizovanja odbrane posjetio Vukovar, smatrao je da će KOS ubaciti špijune u MUP. Prema Haliloviću su Alija Delimustafić, Fikret Muslimović i Sead Rekić bili saradnici KOS-a dok su radili u MUPu. Muslimović je također naveo da je Rekić ubačen u MUP, međutim smatrao je da ga treba pridobiti za korist odbrane BiH. Isto tako Muslimović, kojeg Halilović smatra dvostrukim igračem, navodi da su Sefer Halilović i Fahrudin Radončić pod kodnim imenima "Boris" i "Šćepo" također ubačeni u cilju subverzije odbrane BiH. Međusobne optužbe Halilovića i Muslimovića su dovele 2013. do sudskih sporova. Čandić je u svom haškom iskazu naveo da mu je poznat Muslimović ali da nije bio učesnik važnijih operacija, nasuprot tvrdnjama Halilovića. John R. Schindler, agent ANB-e smatra da je kosovcima olakšana infiltriracija da bi se tako slale dezinformacije vrhu KOS-a, SDB Srbije i JNA. Schindler navodi da je zahvaljujuću upravo Delimustafiću uspješno obavljena operacija "Brana" kojom je KOS spriječio sarajevske vlasti da se domognu oružja iz magacina TO-BIH-a KOS je, prema bivšem načelniku Vasiljeviću, trebao izvršiti državni udar u BiH i odstraniti Aliju Izetbegovića, Radovana Karadžića i Stjepana Kljujića, a umjesto njih da se postave Fikret Abdić, Josip Pejaković i Nenad Kecmanović. BiH bi nakon toga ostala i skraćenoj Jugoslaviji sa Srbijom s pokrajinama i Crnom Gorom.
Vanjski linkovi
9. 3. 2016 The Bosnia Times
Bijeli patuljak
Bijeli patuljak je veoma kompaktna zvijezda sa slabom sjajnosti. Predstavljaju zadnju, tačnije predzadnju fazu evolucije zvijezda s 0,08-1,44 Sunčeve mase. Veoma su česte i zastupljene su u svim galaksijama. Oko jedna trećina zvijezda glavnog niza su bijeli patuljci.
Evolucija
Kada zvijezda istroši svoje nuklearno gorivo onda doživljava kolaps i povećava gustinu. Vanjski dio gasnog omotača prelazi u planetarnu maglinu. U bijelom patuljku nema praktično više nikakvih nuklearnih reakcija. Ostatak toplote šalje zračenjem u Svemir. Gustina bijelog patuljka može iznositi i do: Njihova temperatura iznosi i do 100.000 K. Kada se bijeli patuljak potpuno ohladi pretvara se u crnog patuljka. Pretpostavka je da će se i naše Sunce jednog dana pretvoriti u bijelog odnosno crnog patuljka. Ukoliko se međutim nalazi u zvjezdanom sistemu, zvijezda donator daje dodatnu masu za nuklearnu reakciju i tada se patuljak pretvara u novu. Međutim proces hlađenja traje veoma dugo. Još se nijedna zvijezda, od Velikog praska, nije ohladila ispod 4000 K.
Poznati objekti
Prvi bijeli patuljak otkriven je 1862. godine u zvjezdanom sistemu Sirijus. Sirijus je dvostruka zvijezda koju čine Sirijus A (poput našeg Sunca s 2 puta većom masom) i Sirijus B koji je bijeli patuljak.
WD 1145+017
Astronom NASE Vanderburg, otkrio je 2015 bijelog patuljka koji je svojom snažnom gravitacijom uništio planetu u blizini. Bijeli patuljak s oznakom WD 1145+017 je otkriven u sazviježđu Djevice, a udaljen je 570 sg od Sunca. Dijelovi uništene planete sada lete kroz Svemir. Otkriće je napravljeno pomoću Keplerovog teleskopa, ovo je kako se navodi prvi primjer planetarnog kanibalizma. Isto bi se moglo za 7 milijardi godina dogoditi i našoj planeti, budući da je Sunce kandidat za bijelog patuljka.
SDSS J124043.01+671034.68
Bijeli patuljak SDSS J124043.01+671034.68, kojeg su 2016. otkrili analizom snimaka SDSS brazilski i njemački astronomi, ima atmosferu koja pretežno sadrži kisik. Ovo je prvi bijeli patuljak kod kojeg je izmjerena 25 veća količina kisika nego prosječno. SDSS J124043.01+671034.68 je udaljen na oko 1200 sg od nas. Još nije razjašnjen mehanizam koji omogućava ovakav sastav atmosfere. Zvijezde obično sadrže teže elemente (ugljik i kisik) u jezgru, dok se lakši (helij i vodik) nalaze u omotaču. Ovo je i prvi primjer među do sada, pomoću SDSS, 32000 otkrivenih bijelih patuljaka.
Stein 2051 B
Kod bijelog patuljka Stein 2051 B, koji ima oko 0,6 Sunčevih masa, korišten je efekat gravitacijskog sočiva za mjerenje njegove mase. Ovaj efekat, za koji je Einstein smatrao da postoji, bio je tema dugogodišnje rasprave među naučnicima.
KIC 08626021
KIC 08626021 je posmatran 23 mjeseca pomoću Keplera mjerenjem učestalosti kisika i homogenosti jezgre.
Biafra
Republika Biafra (pan-nigerijska abeceda: Bịafra) bila je otcijepljena država na jugoistoku Nigerije, koja je postojala krajem 1960-ih. Nazvana je po Biafrijskom zalivu, a većinski je bila naseljena narodom Igbo.
Ovo otcjepljenje dogodilo se zbog privrednih, etničkih, kulturnih i vjerskih napetosti između raznih naroda Nigerije. Biafru su priznali Gabon, Haiti, Obala Slonovače, Tanzanija i Zambija. Iako ostale država nisu priznale Biafru, mnoge su joj pružale pomoć i potporu, posebno Izrael, Francuska, Portugal, Rodezija, JAR i Vatikan.
Historija
Nakon nezavisnosti, Nigerija se našla podijeljena na razne etničke grupe: Hausa i Fulani na sjeveru, Yoruba na jugozapadu i Igbo na jugoistoku. Kao odgovor na pobune od godinu dana ranije, u kojima je poginulo oko 30.000 Igboa, a oko milion postalo prognanici, u januaru 1966, grupa istočnih Igboa provodi vojnu pobunu čiji je cilj izdvajanje iz Nigerije. U to vrijeme na vlast dolazi Yakubu Gowon. U tadašnjim sukobima poginulo je nekoliko hiljada Igboa.
U januaru 1967, vojni vođe i dužnosnici svake regije dogovaraju u Aburi labavu konfederaciju između regija. Nakon nekog vremena, istočnjaci odbacuju plan pomirdbe i 26. maja odlučuju se otcjepiti od Nigerije. 30. maja vojni dužnosnik Istočne regije Chukwuemeka Odumegwu Ojukwu proglašava Republiku Biafru, čitajući imena itočnjaka koji su poginuli u nasilju poslije državnog udara. Zbog zaliha nafte u tom području izbijaju sukobi.
Rat
mini|100px|lijevo|Oznaka Biafrijskih zračnih snaga
Nakon toga, Savezna vojna vlada (FMG) započinje akcije kako bi ponovno pripojila Istočnu regiju. Iako u početku nisu imali uspjeha, kasnije je FMG počeo osvajati teritorije, te su do 1968. smanjili teritoriju Biafre na jednu desetinu početne teritorije.
U septembru 1968, savezna vlada započinje s zadnjom ofanzivom. Iako u početku ta akcija nije imala uspjeha, kasnije FMG probija biafrijsku odbranu. Dana 30. juna 1969, nigerijska je vlada zabranila pomoć Crvenog krsta Biafri. Nakon dvije sedmice dopuštena je ljekarska pomoć, uz ograničenje pomoći u hrani. U junu 1969, Ojukwu je pozvao UN da dogovori prekid vatre. Savezna vlada je tad pozvala Biafru na predaju. Nakon akcija u decembru, Ojukwu bježi u Obalu Slonovače ostavljajući načelnika štaba Philipa Effionga na čelu vlade. Effiong je u januaru pozvao na prekid vatre, te se predao FMG-u. U tom razdoblju je oko milion ljudi umrlo od posljedica rata i gladi.
Geografija
mini|lijevo|250px|Karta Biafre.
Teritorij Biafre obuhvatao je oko 76.000 km2 teritorije današnje jugoistočne Nigerije, a graničila je s Nigerijom na sjeveru i Kamerunom na istoku. Na jugu je Biafra izlazila na Gvinejski zaliv. Rijeke Cross i Niger su preko Biafre ulazile u Atlantski okean. U tom području Nigerije nađene su velike zalihe nafte.
Klima
U Biafri vlada tropska klima s izraženim suhim i kišnim sezonama. Kišna sezona traje od aprila do oktobra, a karakteriziraju je obilne padaline i visoka vlažnost. U razdoblju između juna i jula, padne oko 360 mm kiše. Dnevne temperature variraju između 22 i 30 °C. Sušna sezona traje od novembra do aprila. Padavine u februaru iznose samo 16 mm. U tom razdoblju temperature variraju od 20 °C noću, te do 36 °C danju.
Jezik
Najzastupljeniji jezik u Biafri bio je igbo. Ovaj jezik sastoji se od hiljada različitih dijalekata. Također uz igbo, u Biafri su se govorili i razni drugi jezici, kao ibibio i ijaw.
Nakon svih ovih godina
Nakon svih ovih godina je kompilacijski album sarajevske rock grupe Bijelo dugme iz 1990. godine u izdanju sarajevske diskografske kuće Diskoton. Album se sastoji od 14 hit pjesama grupe snimljenih u periodu između 1983. i 1988. godine. Producent je Goran Bregović a omotnicu albuma je dizajnirao Trio. Na albumu su se našle neke od najboljih pjesama Bijelog dugmeta kao što su:"Za Esmu", "Ružica si bila", "Evo zakleću se", "Đurđevdan" kao i pjesma "Hajdemo u planine" koja je bila vrlo popularna 1980-tih godina.
Pjesme
Tekstove svih pjesama napisao je Goran Bregović s tim da su koautori teksta pjesme Hajdemo u planine bili još i Ademir Kenović i Ismet Arnautalić. Prva pjesma s albuma Zaboravi ako možeš snimljena je 1983. godine dok su slijedeće 4 pjesme snimljene tokom 1984. godine u studiju I RTV Sarajeva. U istom studiju su 1986. godine snimljene i pjesme rednog broja od 6. do 9. kao i posljednja pjesma A i ti me iznevjeri. Ostale pjesme s albuma snimljene su 1988. godine u studijima: RTV Sarajevo, tudio SIM-OKC Zagreb i Studio Aquarius Beograd.
Spisak pjesama
Na kompilacijskom albumu su se našle slijedeće pjesme:
Vanjski linkovi
Album na Discogsu
Bjelavići
Bjelavići su naseljeno mjesto u općini Kakanj, Bosna i Hercegovina.
NGC 811
NGC 811 (također poznat kao PGC 7870) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 674 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,60 (118 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (98 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Papiga
Papige (Psittaciformes) su red u razredu ptica.
Porijeklo imena
Naziv Psittaciformes je izvedeno iz antičkog Psittacus/Sittacus, koji potiče od Staroindijskog zbirnog naziva. Naziv je stigao zajedno s prvim uvozom papagaja u Evropu u vrijeme Aleksandra Velikog. Drugi nazivi, kao što su kakadu i ara, su isto tako zbirni nazivi i potiču ili iz jezika zemlje porijekla životinje ili su u geografskom odnosu s porijeklom (Amazonska papiga). Međutim, porijeklo imena papiga nije jasno.
Sistematika
Kako rasporediti papige unutar reda je jednako sporno kao i kod velikog broja dugih grupa ptica, odnosno, postoji veliki broj jednakovrijednih prijedloga. U redu postoji tačno 350 vrsta s oko 850 podvrsta. Pretežno žive u tropskim i suptropskim područjima gdje, ako je to na južnoj polutci, nastanjuju kopno do krajnjih južnih područja. Papige koje žive u tim područjima, naročito u Australiji i Južnoj Americi, na odgovarajući način su prilagođene hladnoći.
Papige se hrane pretežno biljnom hranom kao što su voće, sjemenke, cvijeće, lišće, kora i korjenje uz dodatak neke količine hrane životinjskog porijekla, prije svega insekata i njihovih larvi, a koliki je taj dio, ovisi o vrsti papiga. Čini se, da bez problema podnose određenu količinu biljnih otrova koji su sadržani u hrani. Gotovo sve vrste papiga se gnijezde u dupljama, prije svega u stablima, ali i u zemlji i termitnjacima. Jedna vrsta njeguje zajedničko gniježđenje.
Osobine
Osobine zajedničke svim papigama su stopalo prilagođeno penjanju, dva prsta su okrenuta prema naprijed a dva prema natrag, te papagajski kljun. Dva kraća prsta, I i II su orijentirani prema sredini tijela ptice, a oba duža prsta, III i IV, prema van.
Veliki broj vrsta papiga prinosi hranu stopalom do kljuna, što je kod drugih vrsta ptica rijedak izuzetak. Drugo vrlo važno obilježje papiga je njihov kljun. Prilagođen je velikom broju raznih aktivnosti. One mogu svojim kljunom grickati, slamati ljuske, držati, rasjeći, piti nektar i sl. Papige koje se hrane nektarom, kao lori, imaju jezik oblikovan poput kista koji dobro služi uzimanju tekućine.
Historija razvoja
Fosili papagajki su nađeni prije svega u Evropi, no to govori više o arheološkoj istraženosti područja, nego o njihovoj rasprostranjenosti tokom geoloških razdoblja. Prve poznate papagajke koje su sigurno preci papiga nađeni su u Njemačkoj a potiču iz eocena. To su bile životinje veličine tigrica i već su imale papagajsko stopalo, ali su umjesto papagajskog kljuna još imale kljun prilagođen sjemenju. Dokazi o postojanju prvih "pravih" papiga potiču iz miocena, a nađeni su u Francuskoj. Ali podroban tok njihove evolucije je u velikoj mjeri još uvijek nejasan. mini|200p|[[Siva papiga ]]
Historija držanja papiga u zatočeništvu
mini|200p|lijevo|Psittacula kramen Još od vremena antike je poznato, da su neke vrste papiga, kao sive papige, u Evropi držane u zatočeništvu. U srednjem vijeku su papige držane na dvorovima kao luksuzne životinje, a s razdobljem velikih otkrića sve više životinja stiže u Evropu kao domaće životinje gdje držanje papiga postaje statusni simbol i razvija se u hobi. Profesionalni uzgoj papiga u zatočeništvu počinje se polagano razvijati od kraja 19. vijeka a širi se i kao hobi u širim slojevima pučanstva. To je dovelo do komercijalnog masovnog uzgoja papiga kao i ponude raznih potrepština, kao što su hrana, gajbice, knjige, časopisi ali i specijalna veterinarska ponuda. Danas živi oko 50 miliona papiga u zatočeništvu, dijelom i, na žalost, u uvjetima koji nisu primjereni. Broj papiga svih vrsta zajedno koje žive slobodno, procjenjuje se isto tako na oko 50 miliona jedinki.
Neke vrste papiga su uništenjem njihovih staništa i izlovom za prodaju već istrijebljene, a druge su kratko pred tim. Zato držanje i trgovina papigama podliježe propisima o zaštiti vrsta.
Govor i inteligencija
Uz gavrane i žune, papige su ptice s najvećom inteligencijom. U Evropi su papige poznate prije svega kao domaće životinje koje je moguće naučiti govoriti. Međutim, mnogi stručnjaci za papige smatraju, da je kod papiga "govor" jedan oblik poremećaja u ponašanju.
Orešje nad Sevnico
Orešje nad Sevnico je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Orešje nad Sevnico je imalo 165 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Orešje.''
Ertugrul Gazi
Ertuğrul Ertuğrul Ertuğrul Ertogrül エルトゥールル Ertuğrul Ertogrul Эртогрул Erthogrul Ertuğrul Gazi
Novogvinejska kampanja
Novogvinejska kampanja (1942-1945) bila je jedna od glavnih kampanja u Drugom svjetskom ratu.
Prije rata ostrvo Nova Gvineja bilo je podijeljeno između: mini|desno|Saveznički [[bombarder A-20 napada japanski brod tokom Bitke u Bismarckovom moru (mart 1943)]]
Nova Gvineja bila je strateški važna kao veliko kopno dosta blizu sjevera Australije. Njena velika površina pružala je velika područja za kopnene, zračne i pomorske baze. Borbe između Saveznika i japanskih snaga počele su japanskim napadom na Rabaul 23. januara 1942. Rabaul je postao isturena baza za japanske pohode na novogvinejskom kopnu, uključujući i veoma važnu bitku za Kokodu od jula 1942. do januara 1943. te bitku za Bunu i Gonu. U nekim dijelovima ostrva borbe su se nastavile do samoga kraja rata u augustu 1945.
General Douglas MacArthur bio je vrhovni komandant savezničkih snaga u jugozapadnom Pacifiku sa sjedištima u Melbourneu, Brisbaneu i Manili. Na japanskoj strani za ovo područje, kao i za Solomonski front, bila je zadužena 8. armija kojom je zapovijedao general Hitoshi Imamura. Za operacije na novogvinejskom kopnu bila je odgovorna 18. armija na čelu sa general-poručnikom Hatazōm Adachijem.
Glavne bitke i potkampanje
mini|Dva mrtva japanska vojnika u rupi od grante ispunjenoj vodom negdje na Novoj Gvineji
Pokrajine Kostarike
Kostarika se sastoji od sedam pokrajina :
Pokrajine se dalje dijele na kantone (cantones), koji se dijele na distrikte (distritos).
Talište
Talište (tačka topljenja) supstance u čvrstom agregatnom stanju je temperatura na kojoj dotična supstanca prelazi u tečnost. Temperatura na kojoj tečnost prelazi u čvrsto stanje naziva se ledište, i jednaka je talištu za sve čiste tvari.
Organski polimer agar se topi iznad 85 °C, a ledi se već od 40 °C, taj fenomen zovemo histereza.
NGC 3132
NGC 3132 (također poznat kao ESO 316-PN27) je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Jedro. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. marta 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Narednik James
Narednik James američki je ratni film o trojici deminera tokom rata u Iraku. Film je režirala Kathryn Bigelow a scenarij je napisao Mark Boal, slobodni pisac koji je bio ubačen kao novinar 2004 sa timom deminera vojske Sjedinjenih Američkih Država u Iraku. Glavne uloge tumače Jeremy Renner, Anthony Mackie, Brian Geraghty. Film je premijerno prikazan na Venecijanskom filmskom festivalu u Italiji 2008. Nakon što je prikazan na Međunarodnom filmskom festivalu u Torontu, dobio je distribuciju u Sjedinjenim Državama od strane Summit Entertainmenta. Objavljen je u SAD-u 26. juna 2009, ali tek se počeo prikazivati u kinima 24. jula 2009. Budući da film nije bio objavljen u SAD-u do 2009, ipak je dobio pravo da konkuriše za 82. ceremoniju nagrade gdje je bio nominiran za 9 Oscara. Osvojio ih je ukupno 6, uključujući i onaj za najboljeg režisera za Bigelow, prva žena koja je osvojila ovu nagradu. Također je osvojio Oscara za najbolji film i najbolji scenarij za Marka Boala. Film je zaradio brojne druge nagrade i priznanja od udruženja kritičara, festivala i grupa, uključujući i 6 BAFTA nagrada.
Radnja
Bagdad 2004, tri vojnika tima za onesposobljavanje bombi istražuju izvještaje o improviziranoj eksplozivnoj napravi (IED). Oni koriste sofisticiranog robota da ispitaju napravu, koja se sastoji od nekoliko neeksplodiranih artiljerijskih granata povezanih žicama i skrivenih pod plastičnim, tekstilnim pokrivačima. Jedinica, na čelu sa narednimkom Thompsonom, odlučuje da se može aktivirati IED koristeći plastični eksploziv koji će se aktivirati iz sigurne udaljenosti. Thompson također kaže da eksplozija neće izazvati jako puno materijalne štete, a sve bi se trebalo dogoditi bez gubitka života.
Mala prikolica je pričvršćena za stražnji dio robota, koji je poslat u zonu ubitačnog dejstva bombe. Prije nego što je mogla doći do IEDa, prikolica gubi točak. Thompson se oblači u zaštitno odijelo i odlazi do prikolice. On je pokupi i nosi do IEDa, postavljajući je ispravno. Nakon što se vraća nazad, njegovi partneri, narednik Sanborn i stručnjak Eldridge, skeniraju područje i svakoga koga smatraju sumnjivim ili ko bi mogao biti u zoni opasnosti. Kada je Thompson bio oko 25 metara od bombe, ali još uvijek u zoni opasnosti, Eldridge primijeti čovjeka koji se nalazi u mesnici i koristi mobitel. Eldridge viče na Sanborna a specijalist počinje trčati prema čovjeku, naređujući mu da baci svoj telefon. Sanborn kaže Eldridgeu da puca u čovjeka koji bira brojeve na telefonu. Bomba detonira s Thompsonom i dalje u zoni opasnosti. Pritisak od bombe ubija Thompsona usprkos zaštitnom odijelu; velike kapi krvi ispunjavaju unutrašnjost vizira na kacigi.