cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Čehovini
Čehovini su naseljeno mjesto u sastavu općine Komen, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Edo Mulahalilović
U ljeto 1983. zajedno sa Pjerom Žalicom (basist i poznati reditelj) i Izudinom Kolečićem (bubnjar) osniva grupu "Baobab" u kojoj je i gitarist i pjevač. Ova trojka 1985. zajedno sa Hajrudinom Varešanovićem osniva grupu "Hari Mata Hari" koja do 1990. postaje jedna od najpopularnijih u bivšoj Jugoslaviji.
Turingova mašina
Turingova mašina modificira unos na traci po jednom datom programu. Ako je preračunavanje završeno, onda se rješenje nađe na traci. Tako se svakoj ulaznoj vrijednosti dodijeljuje izlazna. Turingova mašina ne mora za sve ulazne vrijednosti da staje. U tom slučaju je funkcija unosa nedefinisana.
Edo Mulahalilović
Godine 1991. objavljuje kantautorski album "Jedna je pjesma cijeloga života" ali rat u Bosni i Hercegovini spriječava širu promociju i turneju.
Turingova mašina
Kao rješenje se nekad definiše redoslijed znakova, koji poslije zastavljanja na traci stoji. Turingova mašina se najčesće koristi (također sa mnogim drugim automatima) za probleme odlučivanja, znači za pitanja, koja se sa da ili ne mogu odovoriti. Pri tome se zaustavljanje Turingove mašine interpretira kao da, a ne zaustavljanje kao ne.
Edo Mulahalilović
Zajedno s bratom Adijem, autor je kompozicije "Ostani kraj mene" koja je 1994. u Dublinu na Eurosongu predstavljala Bosnu i Hercegovinu.
Čehovini
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Sežana.
Turingova mašina
Primjer
framed|Promjena stanja Sljedeća deterministička jednotrakna turing mašina M očekuje jedan niz od jedinica na traci. Ona udvostručuje broj jedinica pri čemu jedan prazan simbol ostaje u sredini. Iz "111" se naprimjer pravi "1110111". Pisaća, odnosno čitaća glava, se inicijalno nalazi na prvoj jedinici. Početno stanje je s1, a zadnje stanje je s6. Nula stoji za prazno mjesto i traka je sve do napisanih jedinica popunjena praznim znakovima.
Edo Mulahalilović
Edo je bio član GRAMEX-a i TEOSTO-a (Finnish Composers Copyright Society), a zadnje vrijeme je živio i radio u Sarajevu gdje je imao svoj vlastiti studio i produkciju. Preminuo je u Beogradu 27. juna 2010.
Turingova mašina
Primjer
* *  *  * F = \{s6\} staro procit. pisa. novo glava-   staro procit. pis. novo Glava- stan. simbol   simbol stan. pravac  stan. simbol   simbol stan. pravac s1   1   ->    0     s2     R         s4    1   ->    1     s4     L    s1    0   ->    0     s6     0         s4    0   ->    0     s5     L   s2    1   ->    1     s2     R         s5    1   ->    1     s5     L     s2    0   ->    0     s3     R         s5    0   ->    1     s1     R   s3    0   ->    1     s4     L             s3    1   ->    1     s3     R
Princip golubinjaka
mini|desno|Fotografija golubova u kutijama. U ovom primjeru imaju golubova u  kutija, tako da po principu golubinjaka, najmanje jedna kutija ima više od jednog goluba.
U matematici i računarstvu Princip golubinjaka ili Dirichletov princip kutija (engl. Pigeonhole Principle) je princip koji navodi da ako se n golubova smjesti u m golubinjaka, pri čemu je n>m, onda postoji najmanje jedan golubinjak u kojem se nalaze barem dva goluba.
Apstraktna definicija gore navedenog je da, ukoliko je potrebno rasporediti više od n objekata u n nepraznih skupova, onda će barem jedan skup sadržavati više od jednog elementa. Alternativno, ni jedna funkcija iz skupa koji ima više od n elemenata u skup koji ima n elemenata ne može biti injektivna.
Turingova mašina
Primjer
R - right(desno) L - left(lijevo) 0 - nema pomjeranja
Čehovini
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čehovini su imali 63 stanovnika.
Turingova mašina
Primjer
M prolazi naprimjer kod unosa "11" u sljedeće stanje, pri čemu je trenutna pozicija glave debelo napisana:
Korak Stanje Traka    Korak Stanje Traka ---   ---     1    s1    11000      9     s2    10010 2   s2    01000      10    s3    10010 3   s2    01000      11    s3    10010 4   s3    01000      12    s4    10011 5   s4    01010      13    s4    10011 6   s5    01010      14    s5    10011 7   s5    01010      15    s1    11011 8   s1    11010      16    s6    -stani-
Princip golubinjaka
Prvu formalizaciju ove ideje je vjerovatno napravio Johann Dirichlet 1834. godine pod imenom Schubfachprinzip.
Dirichletov princip— slaba forma
Teorema 1
Neka je n prirodan broj. Ako n+ 1 predmeta bilo kako rasporedimo u n kutija (pretinaca), tada barem jedna kutija sadrži barem dva predmeta.
Dokaz Dokažimo tvrdnju kontradikcijom: pretpostavimo da ne postoji kutija koja sadrži više od jednog predmeta. To znači da svaka od n kutija sadrži ili jedan ili nijedan predmet. Označimo s m broj praznih kutija. Vrijedi m \ge 0. Tada će broj kutija koje sadrže jedan predmet biti n - m. To bi značilo da je ukupan broj predmeta smještenih u n kutija jednak n- m, a to je u kontradikciji s pretpostavkom da želimo smjestiti n + 1 predmet u n kutija, a.
Zato je naša pretpostavka o nepostojanju kutije koja sadrži više od jednog predmeta pogrešna! Valja uočiti da Dirichletov princip daje samo egzistenciju kutije s barem dva predmeta, ne i algoritam njenog pronalaska.
Označimo s |A| broj elemenata skupa A. Dirichletov princip može se iskazati i ovako:
Teorema 2
Neka su S i T konačni skupovi, takvi da je |S| > |T |, a f : S → T neko preslikavanje. Tada f nije injekcija, tj. postoje x, x' ∈ S, x'\ne x, takvi da je f(x)= f(x').
Teorema 3
Neka su S i T konačni skupovi sa |S| = |T | = n, a f : S → T neko preslikavanje. Tada je f injekcija <=> f surjekcija.
Dirichletov princip— jaka forma
Ako je m predmeta razmješteno u n kutija, onda barem jedna kutija sadrži 	 predmet, gdje je  funkcija koja realnom broju x pridružuje najveći cijeli broj koji nije veći od x.
Broj ljudi rođenih u istom mjesecu
Među 77 ljudi barem je 7 rođeno u istom mjesecu.
Rješenje:
Koristeći se jakom formom Dirichletova principa, slijedi da je barem
ljudi rođeno u istom mjesecu.
Paradoks rođendana
Paradoks rođendana se odnosi na vjerovatnoću da iz skupa od n slučajno izabranih ljudi dvoje ljudi imaju isti rođendan. Sa principom golubnjika može se dokazati da je sa n=367 ljudi ova vjerovatnoća 100%, i to na sljedeći način. Ukupni broj rođendana je m=366 (uključujući 29. Februar) tako da u tom slučaju mora postojati najmanje jedan skup od dvoje ljudi koji imaju isti rođendan.
832.
Godina 832. (DCCCXXXII) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 832. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
IC 3142
IC 3142 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
NGC 3272
NGC 3272 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Prvo otkriće je napravio Per Magnus Herman Schultz 9. marta 1866. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Krk
mini|desno|Lokacija ostrva Krk Krk ostrvo je na sjevernom Jadranu, te je uz susjedno ostrvo Cres najveće od 1.246 ostrva, koliko ih ima Hrvatska. Administrativno sjedište mu je grad Krk. Ostrvo se nalazi u Primorsko-goranskoj županiji.
Od 19. maja 1980. Krk je povezano s kopnom Krčkim mostom (nekadašnjim Titovim mostom), na kojem su radovi počeli u julu 1976. pod sponzorstvom Josipa Broza Tita.
IC 1604
IC 1604 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Kit. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 19. novembra 1898. godine.
Krk
Privreda
Uskoro treba da se gradi poznati LNG-terminal od investitora iz Katara.
IC 1604
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6207
NGC 6207 (također poznat kao IRAS 16412+3655, MCG 6-37-7, PGC 58827 i UGC 10521) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 39 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 3,00 (34 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. maja 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rijeka dubrovačka
Rijeka dubrovačka je područje grada Dubrovnika, koje nastanjuje više od 11.000 stanovnika. Veliki broj stanovnika Rijeke Dubrovačke je bosanskog porijekla, a radi se o Bošnjacima, Hrvatima i Srbima iz okolnih krajeva Hercegovine. Podijeljena je na dvije gradske mjesne zajednice, tzv. kotara: Komolac i Mokošica. Mjesta u Rijeci Dubrovačkoj su Sustjepan, Čajkovići, Komolac, Rožat, Prijevor, Dračevo selo i Mokošica.
Dvije strane Rijeke Dubrovačke povezuje Most Franja Tuđmana, izgrađen između 1998-2001 godine, koji je od svog otvorenja imao jedan ozbiljan tehnički kvar, zbog čega je bio zatvoren za saobraćaj. Područje je stalnim autobuskim linijama povezano sa stalim dijelovima područja grada Dubrovnika.
Prirodnim karakteristikama pridružuje se bogat kulturno – historijski inventar starih dubrovačkih ljetnikovaca i parkova, manje ili više očuvanih spomenika kulture ladanjske tradicije što ih je dubrovačka vlastela podizala od 15. do kraja 18. stoljeća. Dubrovački ljetnikovci, kao najpoznatiji, ali i najugroženiji korpus ladanjske arhitekture samo su dio humanističkog nasljeđa, čiji korijeni leže u historijskoj tradiciji istočnojadranske obale još od vremena Grka i Rimljana.
Kognitivna disonanca
Leon Festinger je 1957. publicirao teoriju kognitivne disonance, koja je promijenila dotadašnja saznanja o funkcioniranju ljudskog ponašanja i mehanizma donošenja odluka. On je U Teoriji kognitivne disonance (1957), predložio da ljudska bića teže internoj psihološkoj dosljednosti kako bi mentalno funkcionirala u stvarnom svijetu. Osoba koja doživi unutrašnju nedosljednost teži da postane psihološki neudobna i motivirana je da smanji kognitivnu disonancu. Oni imaju tendenciju da prave promjene kako bi opravdali stresno ponašanje, bilo dodavanjem novih dijelova kogniciji koji uzrokuju psihološku disonancu (racionalizacija) ili izbjegavanjem okolnosti i kontradiktornih informacija koje će vjerovatno povećati veličinu kognitivne disonance (pristrasnost potvrde). mini|U bajci "Lisica i grožđe" [[Ezop|Aesopa, pošto nije dohvatila željeno grožđe, lisica onda odluči da zaista ne želi voće jer je kiselo. Lisičin čin racionalizacije (opravdanja) smanjio je njenu tjeskobu zbog kognitivne disonance zbog želje koju ne može ostvariti.]] Kognitivna disonanca je mentalno stanje, često konflikt, u kome osoba doživljava iskustvo dva ili više nekompatibilna vjerovanja ili kognitivno obrađuje više informacija. Kod zdravog pojedinca obično vodi osjećanju psihičke nelagodnosti koje traje dok osoba ne razriješi nesporazum.
Kognicija (spoznaja) sastoji se od različitih vrijednosti, vjerovanja, emocija itd. Postoje kognicije koje se međusobno ne podržavaju i koje su međusobno u konfliktnom odnosu. Njih nazivamo disonantnim kognicijama. Bitan segment života svakog čovjeka koji utiče na sve u njemu jeste nadvladavanje kognitivne disonance.
NGC 4794
NGC 4794 (također poznat kao MCG -2-33-60 i PGC 44012) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 182 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Gavran. Najveći prečnik je 1,70 (90 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. marta 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Efraim Zuroff
Biografija
Direktor je Centra Simon Wisenthal u Jeruzalemu i koordinator akcija potrage za bivšim ratnim zločincima i pripadnicima nacionalsocijalističkih i fašističkih organizacija iz vremena Drugog svjetskog rata. Od 2002. godine vodi operaciju Operation Last Chance, potragu za preostalim živim zločincima. Zadnji uspjesi bili su pronalazak i isporuka Hrvatskoj Dinka Šakića, zapovjednika koncentracionog logora Jasenovac, kao i početak procesa čuvarici Erni Wallisch u koncentracionim logorima Ravensbrück i Majdanek.
NGC 7723
NGC 7723 (također poznat kao IRAS 23363-1314, MCG -2-60-5 i PGC 72009) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 86 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 3,50 (88 hiljada sg) a najmanji 2,2 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. novembra 1785. godine.
Milan Katičić
Milan Katičić, pravnik, dr. iur., (Vrbanja,Slavonija 1863 - Zagreb, 1944).
NGC 7723
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Milan Katičić
Milan Katičić je rodočelnik čuvene hrvatske obitelji koja je dala dva akademika, Natka (sin) i Radoslava (unuk).
Višu realnu gimnaziju završio je u Vinkovcima. Studirao i diplomirao pravne nauke na Pravoslovnoj akademiji u Zagrebu. Kao student upao je u oči Khuenovim vlastima jer je izrazito bio hrvatski rodoljub, pa su ga uvrstili u neku crnu listu. Kad je shvatio da će mu u Hrvatskoj i Slavoniji biti onemogućena advokatura, otišao je u Bosnu.
Znao je reći: "Uskočio sam od kralja k caru". Kad se javio advokatskoj komori u Sarajevu, rekli su mu u kojim gradovima može otvoriti kancelariju. Među njima je bio i Bihać. A on se sjetio da se u srednjovjekovnim ispravama Bihać opisuje kao "caput regni Croatiae". I odmah je odlučio poći onamo. U komori su se čudili jer je Bihać za njih bio najzabitnija provincija. Sav radni vijek proveo je u Bišću.
Sudjelovao je i u javnom životu, te je bio i zastupnik u Bosanskom saboru. Bio aktivan u HKD Napretku, kojeg je zapravo i osnovao.
U Hrvatskoj narodnoj zajednici čiji je Predsjednik dr. Nikola Mandić, tajnik Nikola Precca, a predsjednici okružnih odbora: dr. Jozo Sunarić (Banja Luka), dr. Milan Katičić (Bihać), fra Ambroz Miletić (Mostar), Petar Zelenika (Sarajevo), fra Marijan Duić (Travnik) i dr. Ivo Pilar (Donja Tuzla). (Prema tekstu Antuna Gustava Matoša IZ SARAJEVA Ex oriente lux!). Tek negdje 1940. preselio se u Zagreb da pod starost bude blizu sinu Natku. Umro je 1944 u 81. godini života.
Poa
Poa je jedan od  rodova kosmopolitskih gramnea (Poaceae), rasprostranjen u umjerenim i toplo-umjerenim regijama obje hemisfere. Sastoji se od dva podroda: Poa sa hermafroditskim cvjetovima i Dioicopoa, sa dvospolnim cvjetovima. Naziv „Poa“ potiče od grčke riječi herba ili „trava“.
Opis
Poa uključuje jednogodišnje biljke ili trajnice, cespitozne ili rizomske, različitih veličina, visokih do 1 m. Imaju nestalu ili reduciranu inflorescenciju vlati. Listovi su u osnovi prošireni ili su manje ili više komprimirani i zatvorene su pri dnu. Ligule su membranske, skraćene ili akumulirane. Lamine listova su ravne, presavijene ili savijene, s tim da je ekstremni ozduženi dio obično zatupljen.
Uzgoj i upotreba
Mnoge vrste važne su pašnjačke biljke, koje se široko koriste za  ispašu stoke. Poa pratensis je najčešće korištena trava u hladnoj sezoni koja se koristi u travnjacima, sportskim terenima i golfskim  terenima u Sjedinjenim Državama.
Prema Galenu, liječniku iz drugog stoljeća, korijenje određenih vrsta dobro je za liječenje svježih rana i krvarenja. U šesnaestom stoljeću, trava 'Poa' se koristila za liječenje upale bubrega.
Taksonomija
Rod je prvi opisao Carolus Linneus  i objavio u  Species Plantarum1: 67–70. 1753. Tipska vrsta je: Poa pratensis L. U rodu Poa hromosomsi broj varija: x = 7. 2n = 14, ili 28, ili 35, ili 38, ili 38–117, ili 42, ili 43, ili 44, ili 56, ili 50–56 ili 63, ili 65, ili 70–72, ili 76 (itd). 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 i 12 ploidije i aneuploidije), sa „krupnim“ hromosoomima.
Neke od vrsta Poa popularne su za vrtove i za uređenje pejzaža u mnogim dijelovima svijeta, posebno na Novom Zelandu.
Izvor hrane za insekate
Lepidoptera čije se gusjenice hrane biljkama roda Poaključuju:
Odabrane vrste
• Poa abbreviata
• Poa affinis
• Poa alpigena
• Poa alpina
• Poa alsodes
• Poa angustifolia
• Poa annua
• Poa arachnifera
• Poa arctica
• Poa arida
• Poa atropurpurea
• Poa bigelovii
• Poa bolanderi
• Poa bulbosa
• Poa cita
• Poa chaixii
• Poa chathamica
• Poa compressa
• Poa confinis
• Poa cookii
• Poa costiniana
• Poa cuspidata
• Poa diaboli
• Poa douglasii
• Poa dura
• Poa ensiformis
• Poa fawcettiae
• Poa fendleriana
• Poa flabellata
• Poa flexuosa
• Poa foliosa
• Poa glauca
• Poa hiemata
• Poa howellii
• Poa humilis
• Poa infirma
• Poa iridifolia
• Poa kelloggii
• Poa kerguelensis
• Poa kunthii
• Poa labillardierei
• Poa leioclada
• Poa leptocoma
• Poa litorosa
• Poa macrantha
• Poa mannii
• Poa meionectes
• Poa morrisii
• Poa napensis
• Poa nemoralis
• Poa paludigena
• Poa palustris
• Poa paramoensis
• Poa poiformis
• Poa pratensis
• Poa secunda
• Poa sieberiana
• Poa siphonoglossa
• Poa subcaerulea
• Poa supina
• Poa unilateralis
IC 3147
IC 3147 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
NGC 981
NGC 981 (također poznat kao IRAS 02305-1111, MCG -2-7-30 i PGC 9710) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 209 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,00 (61 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 316
IC 316 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Bistrica Gornja
Bistrica Gornja je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Čipnje
Čipnje su naseljeno mjesto u sastavu općine Komen, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čipnje su imale 15 stanovnika.
IC 3184
IC 3184 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
NBA 1969/1970.
Istočna konferencija
{|
Zapadna grupa
{|
Afera kraljičine ogrlice
mini|lijevo|250px|Sporna ogrlica
Afera kraljičine ogrlice (francuski: Affaire du collier de la reine) predstavlja splet okolnosti koji je doveo do incidenta na dvoru kralja Luja XVI, a njegov glavni akter bila je Lujeva kraljica, Marija Antoaneta. Incident je omraženu kraljicu, čija je reputacija već bila narušena skandalima i tračevima, kasnije doveo i na sud. Afera dijamantne ogrlice zbližila je Luja i Mariju Antoanetu, ali je i pridonijela mržnji koju je narod gajio prema kraljici. Vjerovalo se da je izvela višemilionsku prevaru kako bi uklonila političkog protivnika, kardinala od Rohana (Roan). Događaj se smatra značajnim jer je učinio narod potpuno nezadovoljnim monarhijom, što je na kraju rezultiralo Francuskom revolucijom.
Porijeklo ogrlice
Razočarani draguljari su je sada pokušali prodati van Francuske, ali bez uspjeha. Ogrlicu su opet ponudili Mariji Antoaneti nakon rođenja njenog prvog sina, dofena Louisa-Josepha. Ona je još jednom odbila.
Incident
mini|desno|200px|Jeanne de Valois
Osiromašena aristokratkinja, Jeanne de Valois (Žan), sačinila je plan da iskoristi ogrlicu kako bi lahko zaradila bogatstvo ili uticaj. U martu 1784. godine upoznaje Louisa Renéa Édouarda (Luj Rene Eduard), kardinala od Rohana i bivšeg ambasadora francuskog dvora u Austriji. Pomenuti kardinal je pao u nemilost Marije Antoanete nakon što je neke njene tajne otkrio njenoj strogoj majci, nadvojvotkinji Mariji Tereziji.
Kardinal je, međutim, želio slijediti primjer ostalih kardinala - postati predsjednik francuske vlade. Da bi to ostvario, morao je ponovno zadobiti kraljičinu naklonost. Jeanne, vješta varalica koja se kardinalu predstavila kao grofica Lamotte, ugovorila je sastanak između njega i jedne prostituke, za koju je on mislio da je Marija Antoaneta. Kardinal od Rohana se jedne večeri sastao sa "kraljicom", koja mu je ostavila ružu rekavši da mu je oprostila prijašnje nesporazume.
Jeanne de Valois je sada uspjela uvjeriti naivnog kardinala da joj je Marija Antoaneta lično rekla kako želi da on uzme tu ogrlicu, a koju će ona kasnije platiti. On je požurio kupiti ogrlicu, a zatim ju je dao "grofici", misleći da će je ova odnijeti kraljici. Marija Antoaneta, naravno, nije nikada vidjela ogrlicu - Jeanne ju je dala svom mužu, koji je iz ogrlice povadio dijamante i prodao ih londonskim draguljarima. Draguljari od kojih je kardinal uzeo ogrlicu zahtijevali su da im kraljica plati, ali Marija Antoaneta nije znala o kojoj je ogrlici riječ. Kardinal i samoprozvana grofica su izvedeni pred sud, koji je 31. maja 1786. njega oslobodio optužbi a nju osudio na bičevanje i zatvor za prostitutke.
Prevarantica je na kraju pobjegla iz zatvora i otišla u London, gdje je nastavila širiti glasine o Mariji Antoaneti. Zarađivala je od pisanja memoara u kojima je opisivala svoje navodne seksualne odnose sa francuskom kraljicom. Poginula je pri padu sa hotelskog prozora, nakon što se pokušala sakriti od poreznika. Kardinal se vratio u Pariz po završetku revolucije, nadživjevši i Luja XVI i Mariju Antoanetu.
Supernova
mini|desno|300px|Kombinovana slika ostatka [[Johannes Kepler|Keplerove supernove SN 1604. Opis slike je na dnu članka. (Original slike ima 6,000 × 4,800 piksela, i veličinu od 4.23 MB)]] mini|300px|Obrazovni video eksplozije supernove, autor NASA Supernova je velika eksplozija zvijezde pri kojoj se oslobađa dovoljno energije da supernova svojim sjajem zasjeni ostatak galaksije. To su "nove" (od latinske riječi za "nov", jer se antičkim astronomima koji nisu imali teleskopa činilo da su to nove zvijezde).
Pored energije elektromagnetskog zračenja, mnogo više energije se oslobodi u vidu kinetičke energije čestica i u vidu neutrina. Supernova se događa kada masivna zvijezda potroši svoje nuklearno gorivo, pri čemu jezgro postaje nestabilno, pa kolapsira.
Slična ovoj pojavi je nova, koja se od supernove razlikuje po tome što se eksplozija zvijezde može proizvesti više puta. Pri tome se ne radi o eksploziji cijele zvijezde, nego samo njenog vanjskog sloja, koji obično iznosi oko stohiljaditog dijela mase zvijezde. Po završetku nove, sjaj zvijezde se vraća na uobičajeni nivo.
Prema teorijskim izučavanjima, eksplozije supernova su uzrokovane jednim od dva uzročnika: iznenadnog ponovnog paljenja nuklearne fuzije u degenerisanoj masivnoj zvijezdi ili iznenadnog gravitacionog kolapsa jezgra zvijezde Njen sjaj se ne vraća na prijašnji nivo, nego od zvijezde preostaje samo neutronska zvijezda (pulsar) ili zvijezda kolapsira u crnu rupu, ako joj je masa prije supernove bila veća od najmanje trostruke mase Sunca.
Učestalost
Supernove se ne pojavljuju često; samo jedna na stotinu zvijezda sposobna je eksplodirati kao supernova, samo su rijetke od njih u konačnoj fazi svog životnog vijeka, a još su rjeđe dovoljno blizu da bi se mogle vidjeti kao neuobičajeno blistave zvijezde. (Prije nego je izmišljen teleskop samo se izvanredno blistava zvijezda mogla nametnuti pažnji posmatrača kao nešto što se pojavilo tamo gdje prije nije bilo vidljive zvijezde.) Ipak se supernove mogu pojaviti, i u prošlosti se to već događalo.
Prvo otkriće
Prvu od njih spomenuo je grčki astronom Hiparh (190—120. p. n. e.). Prva značajna supernova koja se pojavila na nebu u historijskim vremenima pokazala se 4. jula 1054. Tu supernovu iz 1054. primijetili su kineski astronomi i arapski astronomi Ta supernova pojavila se kao nova zvijezda, blješteći u sazviježđu Bika toliko da je nadmašila sjaj Venere. Ništa na nebu nije bilo sjajnije od nje, izuzevši Sunce i Mjesec. Bila je tako blistava da se mogla vidjeti danju u razdoblju od 23 dana. Nakon 23 počela je svijetlost slabiti; te je nakon 653 dana prije nego je postala suviše tamna da bi se mogla vidjeti golim okom.
Na mjestu koje su stari grčki astronomi označili kao područje tog neobičnog pomola zvijezde, danas se nalazi nemiran oblak plina nazvan "Rak" ili "Rakova maglina", prečnika oko 13 svjetlosnih godina. Švedski astronom Knut Lundmark prvi je 1921. napomenuo da bi to mogao biti preživjeli ostatak supernove iz 1054. Plinovi Rakove nebule još se kreću prema van brzinom koja, izračunata unazad, pokazuje da se eksplozija koja ih pokreće dogodila otprilike baš u vrijeme pojave nove zvijezde.
Nije bitna samo ukupna svjetlost, već i njena distribucija. Naše Sunce oslobađa vrlo aktivno zračenje u obliku X-zraka, ali supernova ima mnogo veći postotak svoje energije zračenja istom području elektromagentnog spektra. To isto vrijedi i za kosmičke zrake, koje su još jedan oblik visokoenergetskog zračenja.
Rakova maglina je udaljena oko 6500 sg. Supernova, sa znatno jačim sjajem, pojavila se 1006. Prema izvještajima kineskih posmatrača, činilo bi se da je vjerovatno bila čak sto puta sjajnija od Venere, uz odgovarajuću količinu svjetlosti punog Mjeseca. Spominje se čak i u nekoliko evropskih hronika. Bila je udaljena samo 4000 sg.
Nakon 1054. na našem su nebu bile samo dvije vidljive supernove. Godine 1572. pojavila se u sazviježđu Kasiopeja supernova koja je bila gotovo tako blistava kao ona iz 1054., ali bila je i dalje u svemiru. Konačno, jedna supernova javila se u sazviježđu Zmija 1604.; bila je znatno manje blistava od ostale tri spomenute, ali također i znatno udaljenija.
Neke supernove mogle su se pojaviti u našoj galaksiji i nakon 1604. te ostati nevidljive, skrivene iza prostranih oblaka prašine i plina koji zabrtvljuju vanjske rubove galaksije. No, ostatke supernova možemo otkriti u obliku prstenova prašine i plina, kao što je npr. Rakovica, ali obično rjeđih i širih, koji nagovještavaju supernove što su eksplodirale ostavši nezapažene, ili zato što su bile skrivene ili stoga jer su se zbile daleko unatrag u vremenu.
Snopovi plina otkrivenih emitiranjem mikrotalasa poznati su pod nazivom Cassiopeia A (3C 461) za koju se smatra da je mjesto ostatka supernove otkrivene 1947-1948. (potvrđeno tek 1950.) Cassiopeia A je udaljena oko 9000 sg, i najjači je izvor radiotalasa u našoj galaksiji.
Jedna supernova spektakularnija od svih koje su se vidjele u historijskim vremenima bljesnula je na nebu možda prije 11000 godina, u vrijeme kad su, u nekim dijelovima svijeta, ljudska bića bila pred skorim otkrivanjem ratarstva. Danas je od te supernove ostao plašt plina u sazviježđu Jedro kojeg je 1939. prvi otkrio astronom Otto Struve (1897—1963). Omotač je poznat po imenu Gumova maglina (prema australijskom astronomu Colinu S. Gumu koji ga je prvi podrobno proučavao u 1950-im godinama).
Centar omotača udaljeno je od nas samo 1.500 svjetlosnih godina; to znači da je, od svih poznatih supernova, ta eksplodirala najbliže nama. Jedan rub tog gasovitog plašta koji se još širi i stanjuje udaljen je od nas samo 300 svjetlosnih godina. Do nas bi mogao doći za otprilike 4000 godina, ali tada će to biti tako rijetko raspršena materija da nas neće moći pogoditi na značajniji način. Kad je ta obližnja supernova eksplodirala, na svom vrhuncu nekoliko dana mogla je biti tako sjajna kao puni Mjesec, pa možemo zavidjeti onim prahistorijskim ljudima koji su bili svjedoci tog veličanstvenog prizora.
Opis slike Keplerove supernove SN 1604
Kombinovana slika ostataka Keplerove supernove je sačinjena od slika napravljenih X-zracima, kao i slika iz optičkog i infracrvenog spektra. "Devetog oktobra 1604., posmatrači neba, uključujući astronoma Johannes Kepler-a, su primijetili "novu zvijezdu" na zapadnom nebu, koja se u sjaju nadmetala sa bliskim planetama. "Keplerova supernova" je bila posljednja supernova koja je eksplodirala u našoj galaksiji Mliječni put. Posmatrači su se pri studiranju služili samo svojim vidom, jer teleskop nije još postojao. Sada su se astronomi poslužili trima velikim opservatorijama da bi analizirali ostatke supernove u različitim vrstama zraka. Kodovi boje (Energija):
ASASSN-15lh
Najsjajnija zabilježena supernova ASASSN-15l do sada (januar 2016) otkrivena je 15. januara 2016 na Kavli institutu astronomije i astrofizike u Pekingu. Tim astronoma, koji je predvodio Subo Dong, izmjerio je jačinu njenog sjaja koja iznosi oko 500 milijardi naših Sunaca. Smatra se da je nastala iz divovske zvijezde.
Željeznička nesreća kraj Bioča
desno|mini|250p|Mjesto nesreće u Bioču, Crna Gora. 23. januara 2006. godine, najmanje 46 lica je poginulo i 130 povrijeđeno u teškoj željezničkoj nesreći koja se dogodila kada je lokalni putnički voz koji je saobraćao između Bijelog Polja (Srbija i Crna Gora) i Podgorice (SCG) iskliznuo iz šina u mjestu Bioče nedaleko od Podgorice. Teška nesreća kod stanice Bioče (10 km sjeverno od Podgorice) uzrokovana je prema jednim izvjštajima kvarom elektromotorne garniture a prema drugim neispravnošću kočionog sistema.
Nesreća se desila malo poslije 16 časova. Do 20 sati su ekipe prevozile povrijeđene u podgoričku bolnicu, a tek poslije su prevoženi oni kojima nije bilo spasa. Dežurne spasilačke službe su ostale na licu mjesta u želji da dođu do još najmanje dva tijela, koja su naknadno primjećena, a zarobljena u olupinama vagona.
Spašavanje putnika otežavao je jak vjetar koji je puhao u kanjonu Morače.
Direktor Kliničkog centra Crne Gore Miodrag Đurović izjavio je da je u tu bolnicu smješteno preko 127 povrijeđenih putnika, među kojima je i sedamdesetpetoro djece do šesnaest godina starosti.
Potpredsjednik crnogorske Vlade Miroslav Ivanišević je u izjavi koju je prenijela TV Crne Gore naveo da je, prema nezvaničnim informacijama, u vozu koji se na pruzi između Podgorice i Bijelog Polja, u mjestu Bioče, survao u provaliju nekoliko desetina metara, bilo "blizu 200 putnika".
Saosjećanje i pomoć iz zemalja u okruženju
Predsjednik Srbije Boris Tadić razgovarao je sa predsjednikom Crne Gore Filipom Vujanovićem i ponudio mu pomoć Srbije u zbrinjavanju povrijeđenih u teškoj željezničkoj nesreći u mjestu Bioče. Tadić je dao krv za povrijeđene i pozvao građane Srbije da učine isto.
Predsjednik SCG Svetozar Marović dobio je telegram predsjednika Hrvatske Stjepana Mesića sa izrazima saučešća povodom teške željezničke nesreće u Crnoj Gori: "Potresen viješću o tragičnoj željezničkoj nesreći u kojoj je nastradao veliki broj vaših građana, primite u moje lično ime, i u ime svih građana Hrvatske, izraze najdublje sućuti (saučešća)", navodi se u Mesićevom telegramu.
Prije više godina se kod istog mjesta dogodila još jedna teška saobraćajna nesreća, kada je putnički autobus izletio sa kolovoza.
Aškalije i balkanski Egipćani
Aškalije, takođe Haškalije , i balkanski Egipćani su etničke kulturne manjine koje govore albanski (priznate zajednice), međusobno nepovezane, koje uglavnom naseljavaju Kosovo, a u slučaju balkanskih Egipćana i Albaniju. Zbog nedostatka studija, zajednice na Kosovu se često grupišu na osnovu njihove boje kože. Prije rata na Kosovu 1999. godine, Aškalije su se registrovale kao Albanci.
Tokom Kosovskog rata, kosovski Aškalije su raseljene kao izbjeglice u Albaniju, Srbiju i Makedoniju i čitavu Zapadnu Evropu, poput Njemačke i Francuske. Aškalijski identitet nastao je 1999. godine, jer su pokušavali da pokažu svoj proalbanski stav i da se razlikuju od Roma.
Prvi dolazak balkanskih Egipćana bio je tokom željeznog doba, u vrijeme vladavine Setija I i Ramzesa II, koji su uvozili gvožđe na Balkan. Prema Herodotovim tekstovima, tokom antičkog perioda, među Grcima i drugim balkanskim stanovništvom, u njihovom susjedstvu su živjeli ljudi egipatskog porijekla. Štaviše, na Balkanu su sačuvani neki hramovi boginje Izide, a najpoznatiji su oni u modernom Ohridu i Bitolju.
Njihovo prisustvo na Balkanu spominje se kroz antiku i srednji vijek. Smatra se da je spominjanje imena mjesta (Agѹpovy klѣti, Agupovy klěti ) iz 14. vijeka u Rilskoj povelji Ivana Aleksandra Bugarskog povezano sa balkanskim Egipćanima prema nekim autorima, kao što je Konstantin Josef Jireček.
Aškalije tvrde da su nastali u Perziji, sadašnjem Iranu, u 4. vijeku prije nove ere ( Aškal, Gilan, Iran). Postoje i druge teorije o Aškalijama koje dolaze iz Turske, iz sela koje se zove Aškale (Okrug Erzurum u Turskoj), ili su možda migrirali prije milenijuma iz grada Aškalona (Izrael). mini|200x200piksel| [[Zastava Aškalija ]]
IC 3217
IC 3217 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
IC 3416
IC 3416 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Heaven (Bryan Adams)
Pod velikim utjecajem Journeyjevog hita "Faithfully" iz 1983, pjesma je napisana dok je Adams služio kao predgrupa na turneji "Frontiers" tog benda, a uključuje i njihovog bubnjara, Stevea Smitha. To je omogućilo Adamsu njegov prvi singl broj jedan i treći top 10 hit na listi Billboard Hot 100. Pjesma je zauzela 24. mjesto na listi najboljih pop singlova časopisa Billboard 1985.
Bila su dva videa, jedan snimljen na pozornici Stanley Industrial Alliance Stage u Vancouveru, a režirao ga je Steve Barron. Taj video uključuje nastupe Lysette Anthony i Garwina Sanforda. Drugi video snimljen je u Londonu i prikazuje Adamsa kako pjeva pjesmu u okruženju koncerta uživo; iza njega, naslagani videomonitori pokazuju kako njegov bend svira. Videomonitori također zauzimaju svako mjesto u inače praznom kinu. Na kraju se otkriva da je sve to Adamsov san. Spot je nominovan za MTV Video Music Award za najbolju kameru.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 10.000 m (žene)
Takmičenje na 10.000 m za žene na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održano je 6. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Yasemin Can iz Turske s najbržim vremenom 31:12.86 osvojila je zlatnu medalju. Dulce Félix iz Portugala osvojila je srebro, dok je Karoline Bjerkeli Grøvdal iz Norveške osvojila bronzanu medalju.
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
IC 3558
IC 3558 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Volkswagen Sarajevo
Volkswagen Sarajevo d.o.o. (ranije Tvornica Automobila Sarajevo) proizvođač je automobila sa sjedištem u općini Vogošća, sjevernom predgrađu Sarajeva. Veći dio je u posjedu koncerna Volkswagen AG. Kompanija je nasljednik Tvornice Automobila Sarajevo koja je radila u periodu 1972-1992. i u kojoj je Volkswagen imao 49% udjela. U postrojenjima se uglavnom proizvode dijelovi za automobile. Postojeća proizvodnja vozila između 1998. i 2008. godine bila je zaustavljena zbog postojanja carina između EU i Bosne i Hercegovine. Od 2009. godine, električni kamionet se proizvodi u fabrici. Od 2010. godine, Volkswagen Sarajevo je fabrika komponenti šasije.
Historija
TAS (Tvornica Automobila Sarajevo) je osnovana 1970. godine saradnjom Volkswagen AG i UNIS, s tim da je Volkswagen imao udio od 49%, a UNIS od 51%. CKD sastavljanje Volkswagen Buba započelo je 1972. godine u Sarajevu, nakon čega slijedi CKD sastavljanje GOLF i Jetta 1976 i Caddy 1982. Rekordna godina za tvornicu u Sarajevu bila 1989, s ukupno 3.500 zaposlenih koji sastavljaju 37.000 vozila. Nakon ratnih godina tvornica u Sarajevu je ponovo stavljena u pogon 1998. godine. Od 2001. godine Volkswagen AG je održao udio od 58%, a zajednički poduhvat Prevent je održao 42% udjela u tvornici. SKD sastavljanje modela Volkswagena, Škode i Audia je započeo 1998. godine i nastavilo se sve do 2008. godine. 2009. Godine EcoCarrier, mali električni kombi, je proizveden u saradnji s njemačkom kompanijom EcoCraft.
U augustu 1998. započeta je proizvodnja u novoj kompaniji. U njoj Volkswagen ima 58% udjela, a 42% vlasništva pripada bosanskom automobilskom dobavljaču Prevent. Volkswagen Sarajevo d.o.o. proizvodila je automobile marke Volkswagen, Audi i Škoda, u to vrijeme oko 3500 vozila godišnje s oko 300 zaposlenih. Proizvodnja automobila je prekinuta krajem 2008. godine. Od tada, još uvijek se prave dijelovi za druga postrojenja iz VW grupe. Sredinom 2009. godine je počela proizvodnja električnog kamiona EcoCarrier, koji je uglavnom za upotrebu na aerodromima i u komunalnoj oblasti. Proizvodnju vozila je naručila kompanija EcoCraft Automotive GmbH.
Početkom 2006. kompanija kreće s proizvodnjom komponenti za donji stroj automobila (rukavci, glavčine točka, prirubnice, ozubljeni vijenci i dr.), što danas predstavlja glavnu i primarnu proizvodnju u ovoj fabrici. Proizvedeni dijelovi se distribuiraju po cijelom VW koncernu (VW, Škoda, Seat, Porsche, Bentley).
Vladimir Prelog
Vladimir Prelog (23. juli 1906 – 7. januar 1998) bio je hrvatsko-švicarski hemičar. Zajedno sa Johnom W. Conforthom za svoje radove iz oblasti stereoizomerije organskih molekula dobio je Nobelovu nagradu za hemiju 1975.
Rođen je u Sarajevu 1906, gdje je živio do 1915. Gimnaziju je završio u Zagrebu nakon što se porodica preselila tamo 1915, a nakon toga je studirao hemiju u Pragu, gdje je po završetku studija bio voditelj Laboratorijske firme G. J. Driza. Bio je direktor Zavoda za organsku hemiju Tehničkog fakulteta u Zagrebu, a od 1942. radio je u Saveznoj visokoj tehničkoj školi u Zürichu. Područje njegovih istraživanja bili su uglavnom heterociklički spojevi, alkaloidi i antibiotici. Glavno zanimanje bila mu je stereohemija molekula. Zaokupljao ga je problem prostorne građe molekula. Uveo je naziv hemijska topologija za područje stereohemije koje se bavi geometrijskim svojstvima molekula. Doprinio je objašnjenju strukture stereoida, kinina, strihnina i drugih alkaloida, a sintetizirao je mnoge organske spojeve. Njegovi radovi doprinijeli su razumijevanju prirode enzimskih reakcija.
Kloniranje
mini|desno|300px|Proces kloniranja ovce Dolly mini|300px|Kloniranje transferom nukleusa mini|Sve [[biljke posjeduju mogućnost prirodnog kloniranja]] Kloniranje (grč. : grana, mladica) – u biologiji – jest postupak produkcije identičnih molekula, hromosoma, ćelija, organa ili organizama od istovjetnog biološkog entiteta. U naučnim kontekstima termin se prvenstveno koristi za identičnu reprodukciju nasljednih molekula (klonianje DNK, npr.)
Svi oblici biološkog kloniranja, u biti, počivaju na fenomenu totpotentnosti svake ćelije, tj. činjenici da svaka od njih sadrži kompletnu genetičku informaciju za razvoj građe i funkcije cjelokupnog organizma.
Kloniranje je pojam koji potiče iz 1963. godine te, naizgled, nije posebno složen zahvat i već 1962. je britanski naučnik John Gurdon uspio klonirati jednu žabu. Uspješno je prenio jedro iz jedne tjelesne ćelije u neoplođenu jajnu ćeliju žabe u kojoj je prethodno uništio jezgro UV zračenjem. Iako se tako dobivena jajna ćelija uspjela razviti samo do punoglavca, ova tehnika prijenosa jezgra pokazala je put za nova uspješna kloniranja.
U definiranju pojma kloniranja se polazi s jedne strane u zoologiji i botanici a s druge u reprodukcijskoj medicini. Termin kloniranje se koristi i u ostalim oblastima nauke i svakodnevne prakse, kada se tako naziva bilo koje uvišestručavanje jednog predmeta, pojave, procesa ili čak ideje i stava.
IC 3595
IC 3595 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Kloniranje
Kloniranje je oblik bespolnog razmnožavanja različitih jednoćelijskih i višećelijskih organizama pri kojem nastaju potomci koji su jednaki roditeljskom organizmu i međusobno, ali, za nauku je, ipak, zanimljivije proučavanje kloniranje sisara.
U posljednjih nekoliko godina naučnici su uspjeli klonirati više vrsta životinja. Godine 2001. američki su naučnici čak pokušali klonirati čovjeka, no u tome nisu uspjeli. Jedna tehnika koju naučnici primjenjuju za dobijanje klonova naziva se nuklearni transfer.
Naučnici najprije iz ženke uzmu neoplođenu jajnu ćeliju i iz nje odstrane jezgro, koje sadrži DNK. Iz tijela životinje koju će klonirati uzme se odgovarajuća ćelija, naprimjer ćelija kože, čije jezgro sadrži sve genetske informacije o svom vlasniku. Tu ćeliju (ili samo njeno jezgro) naučnici tada unesu u jajnu ćeliju iz koje su odstranili jezgro i kroz nju puste struju. Tim se postupkom postiže sjedinjenje ćelije i citoplazme jajne ćelije. Nakon što dobije novo jezgro, jajna ćelija počinje se dijeliti kao da je oplođena, čime počinje razvoj klona životinje iz koje je uzeta tjelesna ćelija.
Embrion se tada može implantirati u maternicu surogat majke, gdje će se, u rijetkim slučajevima kada se sve odvija po planu, nastaviti razvijati dok ne dođe vrijeme da mlado dođe na svijet. Postoji i druga mogućnost, a to je da se embrion zadrži u materici samo dotle dok se iz embrioblasta ne uspiju izdvojiti embrionalne matične ćelije koje se dalje mogu držati u kulturi. Naučnici vjeruju da bi ovaj temeljni princip kloniranja trebao biti djelotvoran i u slučaju ljudi. Ranije spomenuti pokušaj kloniranja čovjeka izvršen je s namjerom da se dobiju embrionalne matične ćelije. Kloniranje u tu svrhu naziva se terapijsko kloniranje. Hronologija:
Historija fizike
Od davnina su ljudi pokušavali svhatiti ponašanje i osobine materije, zašto objekti padaju na zemlju kada izgube oslonac, zašto različiti materijali imaju različite osobine, i slično.
Tajnovita je bila i priroda svemira, kao naprimjer oblik Zemlje, ponašanje i kretanje Sunca i Mjeseca.
Mnoštvo teorija je pokušavalo objasniti te pojave, no većina od njih na pogrešan način, jer nikada nisu bile potvrđene eksperimentom.
Klasična fizika
mini|249p|desno|Lista mehanizama iz knjige Cyclopaedia, objavljene 1728. godine
Ipak postojalo je nekoliko izuzetaka, kao naprimjer Arhimed koji je izveo nekoliko značajnih i tačnih zakona mehanike i hidrostatike.
Tokom kasnog 16. vijeka, Galileo Galilei je uveo eksperimente kao način testiranja fizikalnih teorija i on je uspješno formulirao i eksperimentima potvrdio nekoliko zakona dinamike kao što je zakon o tromosti.
1687.g., Isaac Newton je objavio Principia Mathematica, u kojoj je detaljno izložio dva zakona kretanja, na kojim počiva klasična mehanika; i Newtonov zakon gravitacije, koji opisuje osnovnu silu gravitacije. Obje ove teorije su se slagale s izvršenim eksperimentima.
Klasičnoj mehanici su također značajno doprinijeli Joseph-Louis de Lagrange, William Rowan Hamilton, i drugi, koji su otkrili nove formulacije, principe i rezultate.
Zakon gravitacije je potakao i razvoj astrofizike, koji opisuje astronomske pojave fizikalnim teorijama.
Od 18. vijeka pa nadalje, termodinamika je doživjela značajna otkrića koja su imali Robert Boyle, Thomas Young, i mnogi drugi.
1733, Daniel Bernoulli je koristio statističke metode s klasičnom mehanikom da bi izveo termodinamičke rezultate, inicirajući time razvoj statističke mehanike.
1798, Benjamin Thompson je demonstrirao pretvaranje mehaničkog rada u toplinu a 1847 James Prescott Joule je formulisao zakon o održanju energije, bilo u obliku topline ili mehaničke energije.
Elektricitet i magnetizam su proučavali Michael Faraday, Georg Simon Ohm, i drugi. 1855, James Clark Maxwell je ujedinio ove dvije pojave u jedinstvenu teoriju elektromagnetizam, i opisao ih Maxwellovim jednačinama. Ova teorija je pretpostavljala da je svjetlost elektromagnetski val.
Moderna fizika
1895, Roentgen je otkrio X-zrake, koje su bile elektromagnetsko zračenje visoke frekvencije. Radioaktivnost je otkrio 1896 Henri Becquerel, a dalje su je proučavali Pierre i Marie Curie i drugi. Ovo je postavilo temelje polju nuklearne fizike.
1897, Joseph John Thomson je otkrio elektron, osnovnu česticu nosioca električnog naboja. 1904, predložio je prvi model atoma. (Postojanje atoma datira još u 1808 kada ga je predložio John Dalton.)
1911, Ernest Rutherford je iz ekperimenta o rasipanju izveo postojanje kompaktne atomske jezgre, s pozitivno naelektrisanim jedinicama protonima. Neutroni, neutralno naelektrisane čestice je 1932 otkrio James Chadwick.
1925, Werner Heisenberg i Erwin Schrödinger su formulisali kvantnu mehaniku, koja je objasnila prethodne kvantne teorije. U kvantnoj mehanici, ishod fizičkog mjerenja podliježu zakonu vjerovatnoće; teorija je opisala izračunavanje ovih vjerovatnosti.
Kvantna mehanika je također razvila teoretske alate za fiziku čvrstih tijela, koja izučava fizička svojstva čvrstih tijela i tekućina, uključujući pojave kao kristalne strukture, poluvodljivost, i supravodljivost. Među pionire ovog polja fizike spada Felix Bloch, koji je opisao ponašanje elektrona u kristalnim strukturama 1928.
Tokom drugog svjetskog rata, sve zaraćene strane su vršile istraživanja u nuklearnoj fizici, želeći načiniti nuklearno oružje. Njemački tim fizičara koje je predvodio Heisenberg, nije uspio (navodno zbog sabotiranja samih fizičara), ali je saveznički Manhattan projekat ostvario cilj. U Americi, tim predvođen Fermijem je ostvario prvu umjetno proizvedenu nuklearnu lančanu reakciju 1942, a 1945 prva nuklearna eksplozija je izvedena u Alamagordo, New Mexico.
Kvantna teorija polja je formulisana da bi osigurala konzistentnost kvantne mehanike i posebne teorije relativnosti. Svoj moderni oblik je dosegla u kasnim 1940 radovima Feynmana, Schwingera, Tomonaga, i Dysona. Oni su formulisali teoriju kvantne elektrodinamike, koja opisuje elektromagnetske interakcije.
Kvantna teorija polja je osigurala okvir za modernu teoriju čestica, koja izučava osnovne sile i osnovne čestice.
1954, Yang i Mills su postavili temelje koji su doveli do standardnog modela, koji je upotpunjen 1970, i uspješno opisuje sve do sada poznate čestice.
NGC 4795
NGC 4795 (također poznat kao MCG 1-33-24, PGC 43998 i UGC 8037) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 128 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,30 (86 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. januara 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.