cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grafički procesor
Historija
Godine 1988. predstavljene su prve namjenske poligonalne 3D grafičke ploče u arkadnim sistemima Namco System 21 i Taito Air System. IBM-ov standard za video grafički niz (VGA) predstavljen je 1987. godine, i imao je maksimalnu rezoluciju od 640×480 piksela. U novembru 1988. godine, NEC Home Electronics najavio je stvaranje Udruženja za standarde video elektronike (VESA) za razvoj i promociju Super VGA (SVGA) standarda kao nasljednika. Super VGA je imao rezoluciju do 800x600 piksela. 1991. godine S3 Graphics predstavio je S3 86C911. 86C911 je bio uticajan, i mnogi su slijedili njegov primjer, pa su do 1995. godine svi veliki proizvođači grafičkih čipova PC-a su svojim čipovima dodali podršku za 2D ubrzanje. Tokom 1990-ih, 2D ubrzanje GUI-a nastavilo se razvijati. Dodatni aplikativni programski interfejsi (API) su predstavljeni za različite zadatke, poput Microsoftove WinG grafičke biblioteke za Windows 3.x, i kasnijeg DirectDraw interfejsa za hardversko ubrzanje 2D igara u sistemu Windows 95 i novijim. mini|Grafička kartica Hercules 3D Prophet sa GeForce 256 grafičkim čipom. Početkom i sredinom 1990-ih, 3D grafika u stvarnom vremenu postala je sve češća u arkadnim, računarskim i konzolnim igrama. Rani primjeri 3D grafičkog hardvera za masovno tržište bili su arkadni sistemi Sega Model 1, Namco System 22 i Sega Model 2, kao i igraće konzole 5 generacije kao što su Sega Saturn, PlayStation i Nintendo 64. Arkadni sistemi kao što su Sega Model 2 i Namco Magic Edge Hornet Simulator 1993. godine bili su sposobni za hardverski T&L (transformacija, sječenje i osvjetljenje) godinama prije nego što su se pojavili na potrošačkim grafičkim karticama. Neki su sistemi koristili DSP-ove za ubrzanje transformacija.
U svijetu PC-a prvi pokušaji jeftinih 3D grafičkih čipova su bili neuspješni, kao što su su S3 ViRGE, ATI Rage i Matrox Mystique. Ovi čipovi su u osnovi bili samo 2D ubrzivači prethodne generacije sa naknadno dodanim 3D karakteristikama. OpenGL se pojavio početkom 90-ih kao profesionalni API za grafiku, ali prvobitno nije imao zadovoljavajuće performanse, što je omogućilo da Glide API bude dominantan na PC platformi krajem 90-ih. Međutim, vremenom je OpenGL postao standardan kada je prevazišao svoje početne probleme. DirectX je postao popularan među programerima Windows igara tokom kasnih 90-ih.
Nvidia GeForce 256 (poznata i kao NV10) bila je prva kartica na potrošačkom tržištu koja je imala T&L hardversko ubrzanje. Nvidia je bila i prva koja je napravila čip sposoban za programiranje shadera, GeForce 3 (NV20). Korišten u Xbox konzoli, takmičio se sa PlayStationom 2 (koji je koristio prilagođeni DSP za hardversku obradu verteksa). U oktobru 2002 ATI je predstavio Radeon 9700 (R300) koji je bio prvi Direct3D 9.0 ubrzivač.
Sa Nvidia GeForce 8 serijom počeo je trend prema generičkom stream procesiranju, što je od grafičkog čipa stvorilo općenitiji računski uređaj. Danas paralelni GPU-ovi ulaze u domen koji je nekada pripadao samo centralnim procesorima, i njihovo korištenje u poljima mašinskog učenja, linearne algebre, statistike, 3D rekonstrukcije itd. pripada polju Općenitog računanja na GPU (GPGPU - General Purpose Computing on GPU). GPGPU bio preteča onoga što danas nazivamo računarskim shaderima (npr. CUDA, OpenCL, DirectCompute).
Računske funkcije
Moderni GPU-ovi koriste većinu svojih tranzistora za izračune povezane sa 3D računarskom grafikom. Pored 3D hardvera, današnji GPU-ovi uključuju osnovne 2D mogućnosti ubrzanja i framebuffer. GPU-ovi su u početku korišteni za ubrzavanje mapiranje tekstura i prikazivanja poligona, kasnije dodavanjem jedinica za ubrzanje geometrijskih izračuna poput rotacije i prevođenja verteksa u različite koordinatne sisteme. Najnovija dostignuća u grafičkim čipovima uključuju podršku programibilnih shadera koji mogu baratati verteksima i teksturama pomoću mnogih istih operacija podržanih od CPU-a, tehnikama oversamplinga i interpolacije radi smanjenja aliasinga i vrlo preciznih prostora boje. Pošto većina tih računanja uključuje matrične i vektorske operacije, inženjeri i naučnici sve češće su razmatrali upotrebu GPU-a za negrafičke proračune.
Pojavom dubokog učenja (deep learning) povećao se značaj GPU-a. U istraživanju koje je proveo Indigo, ustanovljeno je kod treniranja neuronskih mreža GPU-ovi mogu biti 250 puta brži od CPU-a. Eksplozivni rast dubokog učenja (Deep Learning) posljednjih godina pripisan je nastanku GPU-a opće namjene.
Grafički ubrzano dekodiranje videa
Većina GPU-a napravljenih od 1995. podržava YUV prostor u boji i slojeve hardvera važnih za reprodukciju digitalnih videa, a mnogi grafički čipovi izrađeni od 2000. godine također podržavaju MPEG primitive kao što su kompenzacija pokreta i iDCT.
Novije grafičke kartice dekodiraju video zapise u visokoj rezoluciji na kartici, oslobađajući centralnu procesorsku jedinicu. Najčešći API za GPU ubrzano dekodiranje videa su DxVA za Microsoft Windows operativni sistem i VDPAU, VAAPI, i XvBA za Linux i UNIX-u slične operativne sisteme. Svi mogu dekodirati video zapise kodirane sa MPEG-1, MPEG-2, MPEG-4 ASP (MPEG-4, dio 2), MPEG-4 AVC (H.264/DivX 6), VC-1, WMV3/WMV9, Xvid/OpenDivX (DivX 4) i DivX 5 kodeci.
Terminologija
Postoje dva glavna oblika GPU-a u ličnim računarima. Svaki ima više sinonima:
Grafički čipovi po namjeni korištenja
Većina GPU-a dizajnirana je za specifičnu upotrebu, 3D grafiku u stvarnom vremenu ili druge masovne proračune:
Namjenske grafičke kartice
GPU-ovi najmoćnije klase obično su povezani sa matičnom pločom pomoću proširujuće kartice u nekom od utora kao što su PCI Express (PCIe) ili AGP i obično se mogu zamijeniti ili nadograditi.
Integrisana jedinica za obradu grafike
mini|231x231piksel|Pozicija integrisanog GPU-a u rasporedu sistema sjeverni/južni most Integrisana grafika koristi dio računarskog RAM-a, a ne namjensku grafičku memoriju. Integrisana grafika se može integrisati na matičnu ploču kao dio čipseta ili na istu matricu sa CPU-om (kao što su AMD APU ili Intel HD Graphics).
Stream procesiranje i GPU opće namjene (GPGPU)
Ovaj koncept pretvara veliku računsku moć modernog grafičkog akceleratora za korištenje u nekim drugim poljima gdje su potrebne masivne vektorske operacije. Nvidia i AMD udružili su se sa Univerzitetom Stanford kako bi kreirali GPU klijent za računski projekat Folding@home za izračune proteinskog savijanja. GPU je u mogućnosti da izračunava do četrdeset puta brže od CPU-a.
Nadalje, GPU bazirani računari visokih performansi počinju igrati značajnu ulogu u modeliranju velikih razmjera. Tri od 10 najmoćnijih superračunara na svijetu koriste GPU ubrzanje.
Neki moderni grafički čipovi za radne stanice, poput Nvidijinog Quadra na Volta i Turing arhitekturama, imaju namjenske jezgre za aplikacije dubokog učenja bazirane na tenzorima. U Nvidijinoj trenutnoj seriji GPU-a ova jezgre se zove Tensor Cores. Ovi grafički čipovi imaju bolje FLOPS performanse, koje mogu dostizati i do 128 TFLOPS-a. Ova tenzorska jezgra trebala bi se pojaviti i na potrošačkim karticama koje imaju Turingovu arhitekturu, a možda i u Navi seriji potrošačkih kartica AMD-a.
Ćatovići
Ćatovići su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Grafički procesor
Eksterni GPU (eGPU)
Vanjski GPU je grafički procesor smješten izvan kućišta računara. Vanjski grafički procesori ponekad se koriste i kod prijenosnih računala. Prenosnici mogu imati znatnu količinu RAM-a i dovoljno jak procesor (CPU), ali često im nedostaje moćan grafički procesor.
Postoji rastući trend i interesovanje za ovakvu vrstu kartica, tako da su HP, Alienware i Razer izdali svoje verzije Thunderbolt 3 eGPU kućišta.
Luigi Pirandello
mini|200px|Pirandellova bista u Palermu Luigi Pirandello (Girgenti, 28. juni 1867 – Rim, 10. decembar 1936) bio je Italijanski pisac. Školovao se na sveučilištima u Rimu i Bonnu. Diplomirao je jezikoslovlje. Bio je ravnatelj, redatelj i glumac u Umjetničkom teatru u Rimu. Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost 1934. Jedan je od najznačajnijih dramskih pisaca 20. vijeka. Napisao je 44 drame, sabrane pod naslovom Gole maske. Isprva je izazvao revolt i zabunu publike, ali je ubrzo stekao opće priznanje i otvorio nove puteve moderne dramaturgije. Napisao je pripovjetke – "Priče za jednu godinu", "Smrt na leđima", romane – Pokojni Matija Paskal, Njen muž i drame – Đakomino, Henri IV, te najpoznatiju Šest lica traže pisca. Umro je 10. decembra 1936. u Rimu.
Čogazanbil
250px|mini|Čogazanbil Drevni grad u blizini grada Šuš na jugu Irana. Kada je oblik u pitanju, ovo mjesto ostavlja dojam brda ili visine u obliku korpe koja je stavljena u obrnutom položaju. Iz tog razloga je ovo mjesto poznato kao Čogazanbil, što u prijevodu znači obrnuta korpa. Ovaj drevni grad se nalazi 30km jugo-istočno od grada Šuša na površini prekrivenoj drvećem Gaza, koja vodi prema rijeci Abriz.
1925. je nakon detaljnih meteoroloških i terenskih istraživanja otkriveno drevno brdo. Na osnovu dvije cigle sa natpisima koje su pronađene, zaključeno je kako je brdo bilo mjesto jednog od ilamskih hramova te da je izgrađeno od strane Onetaš Gala, ilamskog kralja koji je živio između 1245-1265 godine.
Neko vrijeme nakon što je Kent Donken vršio iskopavanja, 1946. odnosno 1326 solarne godine, profesor Roman Giršman ponovo na istom mjestu započinje sa istraživačkim aktivnostima. Tada je iskopan čitav objekat zigurata Čogazanbil.
Čogazanbil ili Dor-Ontaš (grad Ontaš) je bio religijski grad izgrađen iznova u vrijeme procvata i novog rođenja Ilamida. Po završetku kraljevske dinastije izgubio je na važnosti zbog konstantnih neprijateljskih napada, zato se može reći da je sve što ovaj grad ima u sebi, nastalo od ilamske inspiracije truda.
Ova velika sporedna površnia je izabrana od strane Ontaša kako bi se u njoj izgradio religijski grad koji će biti centar za hodočašće ilamskom narodu. To je u situaciji kada je ilamska umjetnost dosezala vrhunac i jedinstvenost u doba ovog vođe. Sva ta veličina se može vidjeti u arhitekturi građevine. Većina posla obavljenog oko Čogazanbila se pripisuje ovom vladaru dok su njegovi nasljednici imali blijedu ulogu, tako da su kralj i dvorani tu dolazili samo u vrijeme proslava i velikih vjerskih ceremonija. Grad je izgrađen na obali rijeke i osmišljen je na način da izgleda dominantno u odnosu na čitavu livadu. Grad koji se nalazi na istočnoj strani vode i naspram njega nalazi planina, bio je zaštičen od prolaznika i prijetnji. Ovaj grad je izgrađen unutar tri centralizovane zemljane ograde a među njima se nalazi „Tanes“ sveto mjesto koje je ograđeno. To nam daje četverougaonu formu čiji je svaki ugao četristo metara. U sredini ove mahale se nalaze ogromni čvrsti zigurati. Čogazanbil je napravljen od tri vrste zemlje: Sirove, pečene (cigle) i sirove zemlje koja je udarana i miksana sa pečenom.
Visina zigurata je u potpunosti izgrađena sa sirovom zemljom i prekriveno je dva metra od njega. Na deset redova cigla se može vidjeti jedan red katiba (natpisa) pisanih ilamskim pismom. Iz natpisa se može zaključiti da je Untaš Gal ovo mjesto ostavio Rabulnu Inšušjaneku. Zigurat je napravljen u stepenicama i svaki sprat se nalazi na nižem spratu sa manjim proporcijama. Pretpostavlja se da je bilo pet spratova. Oko zigurata se nalaze velike stepenice koje povezuju donje spratove sa gornjima. Oko centralne zgrade se nalaze veliki zidovi koji okružuju ovaj vjerski grad. Tu se mogu vidjeti i druge zgrade poput: Hramova koji su izgrađeni pod zemljom za kraljevsku porodicu, manji hramovi i građevine oko centralne zgrade zigurata te dvorišta sa strane koja su posvećena ostalim ilamskim bogovima poput Hombaka, Hejšmitika, Ruhoratura, četiri vrste boga pod nazivima Netratep, Pejnikir Alha stara mati Šuša i drugi bogovi.
Ulaz u ilamske hramove je ukrašen kipovima kamila, krava i nekih vrsta pasa. U okolici grada se nalazi zanimljiva zgrada za pročišćavanje pitke vode stanovnicima grada koji su napravljeni u skladu sa naučnim principima. Komad keramičke posude pokazuje okupaciju grada od strane Ahamaneja dok je u vrijeme Aškanijana grad bio na kratko okupiran od strane Šabana te nomadskih i polunomadskih plemena. U 17. stoljeću je na ovom mjestu izgrađena jedna rezidencija za lokalnog vladara.
Zastava Kazahstana
mini|desno|250pxZastava Kazahstana u današnjem obliku je usvojena 4. juna 1992.
Opis
Zastava se sastoji od neboplave pozadine sa stepskim orlom ispod zlatnog sunca sa 32 zrake u centru, te mrežaste šare postavljene uspravno na lijevoj strani.
Zlatni orao je vezan za carstvo Džingis Kana, koji je vladao Kazahstanom pod plavom zastacvom sa orlom na njoj; to je podsjetnik na ponosnu historiju naroda koji formira današnju državu Kazahstan.
Zastava Kube
mini|250px|Zastava Kube Zastava Kube sastoji se od 5 plavih i bijelih linija koje predstavljaju 5 regija na koje je Kuba bila podijeljena u kolonijalno vrijeme. Crveni trokut predstavlja krv kubanskih heroja, a zvijezda suverenitet zemlje. Nacionalna zastava se prvi put zavijorila 1850. godine u gradu Cardeno.
Vrhovi Irana
thumb|desno|280px|[[Damavand je najviša planina u Iranu, a nalazi se u provinciji Mazandaran.]] Oko 54/5% površine Irana čine planinski vijenci i brdovita područja. Vijenci se prostiru na 4 strane: sjevernu, zapadnu, istočnu i južnu, te po središnjem dijelu Irana. Na vrhu vijenaca se nalazi na desetine visokih vrhova koji obično dosežu i do preko 3500 metara.
Neki vrhovi poput Damavanda, Alam Kuha i Sabalana stalno ili tokom većeg dijela godine bivaju prekriveni snijegom. Preostale planine su od izuzetnog značaja za okolinu zbog izvora pitke vode, koji se slijevaju niz njih. Većina ovih planina se koristi za planinarenje i turizam.
Sedamnaest vrhova sa visinom od preko 4000 m na četiri iranska vijenca imaju sljedeće karakteristike:
1-	Damavand 5628 metara i nalazi se 27 km sjeverno od grada Damavand (provincija Mazandaran)
2-	Alam-kuh 4650 m, nalazi se 24 km južno od Bahteri Kelardašta (provincija Mazandaran)
3-	Sabalan (Sultan Savalan) 4811 m, nalazi se 39 km od područja Ardebila (provincija Ardebil)
4-	Taht-e Sulejman 4643 m, nalazi se 24 km južno od područja Kelardašt (provincija Mazandaran)
5-	Hezar 4465 m, nalazi se 19 km južno od područja Rajn Kerman (provincija Kerman)
6-	Dana 4409 m, nalazi se 39 km sjeverno od Jasuđa (provincija Kahgiluje i Bujrahmad)
7-	Palan Gardan (Halnu) 4375 m, nalazi se 22 km od havar Gačsera (provincija Teheran)
8-	Lalezar(Kuhšah) 4351 m, nalazi se 28 km sjeverno od Havari Bafta (provincija Kerman)
9-	Palvar 4233 m, nalazi se 43 km južno od Havarija Kerman (provincija Kerman)
10-	Zardkuh 4221 m, nalazi se 73 km od područja Šahre Kurda (provincija Čahar Mahal i Bahtijari)
11-	Garmabasr 42220 m, nalazi se 17 km južno od područja Kelar Dašt (provincija Mazandaran)
12-	Džupar 4135 m, nalazi se 42 km južno od Havarij Kermana (provincija Kerman)
13-	Kahar Bozorg 4108 m, nalazi se 24 km od područja Gačsar (provincija Teheran)
14-	Gare Dag (Alborz) 4076 m, nalazi se 15 km sjeverno od Havari Damavand (provincija Teheran)
16-	Šahankuh 4040 m, nalazi se 20 km južno od područja Ferejdun Šahr (provincija Isfahan)
17-	Mišine Marg 4022 m, nalazi se na sjeveru područja Firuzkuh (provincija Mazandaran).
IC 1822
IC 1822 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Kit. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 22. decembra 1894. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zastava Kirgistana
mini|250px|[[Datoteka:FIAV 110000.svg|23px Zastava Kirgistana]] Zastava Kirgistana je usvojena 3. marta 1992. godine.
Zastava je crvene boje na čijoj sredini se nalazi sunce sa 40 krakova koji predstavljaju 40 kirgiških plemena; na prednjoj strani zastave, zrake sunca kreću se u smjeru suprotnom od kazaljke na satu, dok sa stražnje strane zastave, zrake teku u smjeru kazaljke sata. Prekriženo pruće unutar sunca predstavlja pogled iz unutrašnjosti Jurte prema nebu.
Droga
mini|200px|[[Kofein u kafi je najrasprostranjenija psihoaktivna supstanca na svijetu]] Droga je prirodna ili sintetička hemijska supstanca koja utiče na promjene u fiziološkim i psihičkim (intelektualnim, emocionalnim i motivacionim) funkcijama, bitno mijenja ponašanje.
Višekratna upotreba dovodi do navikavanja ili stvaranja (psihičke i/ili fizičke) ovisnosti. Uzimanje nekih droga (heroin, krek, kokain) dovodi brzo do stvaranja ovisnosti, a kada se naglo prestane s njihovim uzimanjem dolazi do apstinencijalnog sindroma.
Car
mini| [[Simeon I|Simeon I Bugarski, prvi bugarski car, i prva osoba koja je nosila naziv "Car" ]] mini|Prijem cara Rusije u moskovskom Kremlju, autor Ivan Makarov Car ( ili ; Staroslavenski: ц︢рь [obično napisano tako sa naslovom ] ili car, carʹ), također napisano car, naziv je koji se koristi za označavanje istočno i južnoslavenskih monarha ili vrhovnih vladara istočne Evrope, izvorno bugarskih monarha od 10. stoljeća nadalje. Kao sistem vladavine u carstvu Rusije i Ruske imperije, poznat je kao caristička autokracija, odnosno carizam. Izraz je izveden iz latinske riječi Cezar, koja je u evropskom srednjovjekovnom smislu trebala značiti "car" - vladar s istim rangom kao rimski imperator, držeći ga uz odobrenje drugog cara ili vrhovnog crkvenog službenika (pape ili ekumenskog patrijarha ) - ali zapadni Evropljani su obično smatrali da je ekvivalentan kralju ili da je donekle između kraljevskog i carskog ranga. mini|Simeon Saxe-Coburg-Gotha jedina je živa osoba koja je (kao Simeon II) nosila titulu "cara". mini| [[Nikola II, car Rusije|Nikola II, posljednji car Rusije . ]]
NGC 219
NGC 219 (također poznat kao MCG 0-2-128 i PGC 2522) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 251 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,50 (37 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio George Phillips Bond 16. septembra 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kurilska ostrva
mini|Kurilska ostrva
Kurilska ostrva (ruski: Кури́льские острова́) su grupa ostrva na krajnjem istoku Rusije i Sahalinskoj oblasti. Ostrva su vulkanskog porijekla i protežu se od japanskog sjevernog ostrva Hokaida do Kamčatke u Rusiji. Kurilska ostrva se zvanično sastoje od 56 većih ostrva i na hiljade manjih. Ostrva su trenutno pod ruskom nadležnošću ali Japan smatra da četiri najjužnija ostrva pripadaju Japanu.
Zastava Izraela
200px|desno|Zastava Izraela mini|120px|desno|Civilna pomorska zastava mini|120px|desno|Mornarička zastava Zastava Izraela donesena 28. oktobra 1948. Po nastanku države to je simbol zemlje. Sastoji se od svjetlo - plave i bijele boje. U sredini je Davidova zvijezda.
Zakon o izraelskoj zastavi navodi da su službene mjere 160 × 220 cm. Dakle, službene proporcije su 8:11. Varijante se mogu naći u širokom rasponu proporcija, pri čemu je uobičajeno 2:3.
Plava boja je opisana kao "tamno nebesko-plava", i varira od zastave do zastave, u rasponu od nijanse čiste plave, ponekad zasjenjene gotovo tamno kao tamnoplava, do nijansi od oko 75% prema čisto cijan i nijansama svetlo kao veoma svijetlo plavo. Rana verzija zastave bila je istaknuta 1885. na procesiji povodom treće godišnjice Rishon LeZiona. Slična verzija dizajnirana je za Cionistički pokret 1891. Osnovni dizajn podsjeća na Talit (טַלִּית), jevrejski molitveni šal, koji je bijele boje sa crnim ili plavim prugama. Simbol u centru predstavlja Davidovu zvijezdu (Magen David, מָגֵן דָּוִד), jevrejski simbol koji datira iz kasnog srednjeg vijeka u Pragu, koji je usvojio Prvi cionistički kongres 1897. godine.
NGC 6372
NGC 6372 (također poznat kao IRAS 17255+2630, MCG 4-41-13, PGC 60330 i UGC 10861) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 218 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,70 (108 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (70 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. maja 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 126
IC 126 (također poznat kao PGC 5577 i UGC 1071) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 271 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,90 (71 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. januara 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Centralna banka
Centralna banka je središnja monetarna ustanova u nekoj državi koja ima monopol emisije novca i vrijednosnih papira.
Funkcije centralne banke:
HIV
mini|250p|Dijagram virusa HIV HIV (virus humane imunodeficijencije) je virus iz grupe retrovirusa, poznat kao izazivač bolesti zvane Sida. HIV je skraćenica od engleskog human immunodeficiency virus, što bi okarakterisalo ovaj virus kao uzročnika opadanja sposobnosti imunološkog sistema organizma. HIV za najčešću metu napada ima veoma bitne dijelove imunološkog sistema - CD4+ T ćelije. Ovaj virus vodi direktno i indirektno do pada u proizvodnji CD4+ T ćelija i do njihovog krajnjeg uništenja. CD4+ T ćelije su važna karika odbrambrenog sistema i kada je proizvodnja ovih ćelija ravna nuli, imunološki sistem skoro da i ne funkcioniše. HIV također napada direktno organe kao što su bubrezi, srce i mozak, što dovodi do prekida rada bubrega, kardiomipatije i encefalopatije. Mnogi problemi sa kojim se oboljeli od ovog virusa suočavaju su obične oportunističke bolesti, tipa prehlade, od kojih bi u normalnim uslovima imuni sistem mogao da odbrani.
HIV se prenosi putem tjelesnih tečnosti, na primer tokom analnog, vaginalnog i oralnog seksa, putem transfuzije krvi, nesavjesnim korištenjem igala ovisnika od intravenske upotrebe droga, i preko placente (između majke i fetusa).
HIV je porijeklom iz oblasti južno od Sahare, u Africi. Trenutno ova bolest je globalna epidemija. Svjetska Zdravstvena Organizacija (WHO) je potvrdila da je u 2004, oboljelo 3 miliona ljudi više nego u prethodnoj godiini, i da broj oboljelih ljudi u 2004 iznosi 40 miliona.
Centralna banka
Svaka zemlja ima samo jednu takvu banku. Na primjer, u Bosni i Hercegovini Centralna banka Bosne i Hercegovine, a u Evropskoj uniji Evropska centralna banka (ECB). Međutim, u pojedinim zemljama, poput SAD-a ili Kanade, postoji više takvih banaka, ali su sve okupljene oko jedne centralne banke i zajedno čine FED, sistem federalnih rezervi.
Stopa obavezne rezerve
Povećanje stope obavezne rezerve CB može utjecati na smanjenje količine novca u opticaju. Povećanje se naziva restrikcija, a smanjenje stope ekspanzivna monetarna politika. Ovaj koncept se koristi od 19. vijeka, a do ukidanja zlatnog standarda kao pokriće obaveznih rezervi služilo je zlato.
HIV
Otkriće
1983. godine naučnici u Francuskoj, na čelu sa Likom Montanjerom, su prvi otkrili virus koji dovodi do bolesti side. Nazvali si virus LAV, lymphadenopathy-associated virus, što znači da su oni u početku virus usko povezivali sa limfnim sistemom. Iste godine, Robert Galo iz SAD-a, je potvrdio postojanje virusa i nazvao ga je HTLV-III, human T lymphotropic virus type III, jer je otkrio vezu između CD+ T ćelija i virusa. 1986. godine oba naziva su preinačena u HIV [4].
Utvrđeno je postojanje dva tipa virusa, HIV-1 i HIV-2. HIV-1 je opasniji i ima veći stepen zaraze i lakše se prenosi sa osobe na osobu, i velikom broju je glavni uzročnik side u svijetu. HIV-2 je lokalizovan na dijelove zapadne Afrike. Međutim oba tipa virusa vode porijeklo iz centralne Afrike, tačno ispod Sahare. HIV vodi biološko porijeklo od SIV (virusa majmunske imunotropije, Simian Imunotropic Virus), koji izaziva imunodeficijenciju afričkih zelenih majmuna. Smatra se da je za evolutivni prelaz sa vrste na vrstu trebalo više stotina godina.
mini|200p|Prijenos HIVa Virus ima omotač sastavljen od proteina i masti koji ga čini osjetljivim na dezinficijense i rastvarače (tipa medicinskog alkohola, formaldehida, dezdermana, hloroforma i sl.). Također virus je veoma neotporan u spoljašnjoj sredini, van ljudskog organizma živi nekoliko sekundi, osjetljiv je na povišene temperature. Jedino van ljudskog organizma, može živjeti na veoma niskim temperaturama (temp. tečnog azota od minus 70 stepeni). U svim zdravstvenim ustanovama, kao zaštita od prenošenja ovog virusa, primjenjuje se upotreba ili instrumenata za jednokratnu ili standardna suha sterilizacija ili autoklaviranje, koje su više nego dovoljne da unište virus HIV-a.
HIV napada prvenstveno CD4 pozitivne ćelije, a to su CD4 limfociti, makrofagi i antigen prezentujuće ćelije, posljednje dvije vrste su i rezervoar virusa. HIV koristi CD4 receptor ovih ćelija kao ulazna vrata-vezuje se za njega što mu omogućava da prodre u ćeliju. Međutim potreban mu je još jedan koreceptor a to je molekul CCR5 ili CXCR4, koji se također nalazi na membrani ovih ćelija. Smatra se da su ljudi kojima ovi receptori ili nedostaju ili su promijenjeni putem mutacije imuni na sidu. Smanjenjem broja ovih ćelija imuniteta, posebno CD4 limfocita odbrambeni sistem slabi što omogućava invaziju drugih mikroorganizama: virusa, bakterija, gljiva i parazita. Slabljenje imunološkog sistema izaziva i pojavu tumora.
NGC 4941
NGC 4941 (također poznat kao IRAS 13016-0516, MCG -1-33-77, PGC 45165 i UGCA 321) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 51 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,90 (58 hiljada sg) a najmanji 2,7 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hronologija razvoja mikroprocesora
mini|[[Intel 4004, prvi komercijalni mikroprocesor opće namjene]] Mikroprocesor je sklop unutar računara koji vrši funkciju centralne jedinice. Od pojave prvog mikroprocesora pa do danas može se uočiti nekoliko faza u razvoju mikroprocesora.
1970te
Tokom 70-tih godina prošlog vijeka mikroprocesori su većinom 8-bitni i izrađeni su pomoću NMOS tehnologije.
1980te
Osamdesetih mikroprocesori su 16-bitni i 32-bitni, najčešće izvedeni u CMOS tehnologiji.
1990te
Na početku 90-tih prošlog vijeka mikroprocesori su uglavnomi 32-bitni, da bi tokom desetljeća prešli na 64-bitni. Brzina vanjskog RAM-a ne slijedi razvoj brzine mikroprocesora.
2000te
Tokom 2000-tih godina rast brzine mikroprocesora se zaustavlja zbog problema pregrijavanja procesora. Zbog toga se pojavljuju procesori sa više jezgri.
Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 1982.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1982. bilo je 12. po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje se održalo u Španiji. Na prvenstvu su učestvovale 24 reprezentacije. Starost nogometaša na listi navedena je za prvi dan svjetskog prvenstva.
Svjatoslav I, veliki knez Kijeva
Svjatoslav I (staroruski: Свąтославъ I; staronordijski: Sveinald I; bugarski: Светослав I; 942 - 26. mart 972) bio je veliki knez Kijeva od 945. do 972. godine. Poznat je po stalnim vojnim pohodima koji su doveli do kolapsa dviju velikih sila Istočne Evrope; Hazarskog kaganata i Prvog Bugarskog carstva. Nakon potčinjavanja brojnih istočnoslavenskih plemena, vodio je mnoge ratove protiv Alana, Povolških Bugara, Pečeneza i Ugara. Njegova desetogodišnja vladavina je obilježena brzim proširenjem do doline rijeke Volge, Pontijske stepe i Balkanskog poluostrva. Krajem života stvorio je najveću državu u Evropi premještajući prijestolnicu iz Kijeva u Perejaslav (Mali Preslav) na Dunavu. Njegova iznenadna smrt u borbi sa Pečenezima je dovela do bratoubilačkog rata između trojice njegovih sinova iz koga je kao pobjednik izašao Vladimir I.
NGC 3422
NGC 3422 (također poznat kao MCG -2-28-15 i PGC 32534) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 199 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 1,30 (75 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Andrew Ainslie Common 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
DesktopBSD
DesktopBSD je slobodni operativni sistem iz grupe BSD sistema, teži da bude stabilan i moćan OS za desktop korisnike. Kombinira stabilnost FreeBSD-a, korisnički interfejs i funkcionalnost KDE-a i jednostavnost specijalno razvijenog softvera da bi proizveli sistem da je lahak za instalaciju i korištenje. Takođe, ukoliko ste programer i želite da saznate kako DesktopBSD radi ili da ga izmjenite prema vašim potrebama, možete skinuti čitav izvorni kod.
NGC 900
NGC 900 (također poznat kao MCG 4-6-20, PGC 9079 i UGC 1843) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 447 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 1,10 (143 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (91 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 5. septembra 1864. godine.
DesktopBSD
Ciljevi
Glavni cilj DesktopBSD-a je da proizvede desktop operativni sistem koji je lak za korištenje, ali da i dalje ima svu funkcionalnost i moć/snagu BSD-a. Drugačije rečeno, DesktopBSD želi da napravi operativni sistem koji će podržavati većinu potreba za desktop korisnike, kao što je laka instalacija softvera, konfigurisanje power menedžmenta na mobilnim uređajima ili dijeljenje jedne internet konekcije. Da bi bio bolje u stanju da ispuni taj cilj, veoma su im potrebni korisnici koji šalju različite prohtjeve/pitanja, ideje za poboljšanja ili učešće u razvoju sistema.
NGC 900
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Deševa
Deševa je naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Momir Bulatović
Momir Bulatović bio je jugoslavenski i crnogorski političar, premijer Savezne Republike Jugoslavije. Također je bio i predsjednik Republike Crne Gore.
Na političku scenu Crne Gore i SFRJ stupio je krajem 1980-ih kao pristanik ideje Velike Srbije i politički istomišljenik Slobodana Miloševića u SR Crnoj Gori. Sa svojim političkim saradnicima Milom Đukanovićem i Svetozarom Marovićem tokom 1989. godine preuzima kontrolu nad Savezom komunista Crne Gore koji s vremenom prerasta u Demokratsku Partiju Socijalista (DPS). Tokom 1996. godine dolazi u sukob sa Đukanovićem i Marovićem koji se počinju distancirati od politike Miloševića kojeg Bulatović još uvijek podržava. 1998. godine ostaje usamljen u DPS-u kojeg ubrzo napušta.
Za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini kao i Domovinskog rata u Hrvatskoj Bulatović je glasno podržavao retoriku Velike Srbije i propagirao prisvajanje dijelova BiH (Hercegovina) kao i Hrvatske (Dubrovnik) Crnoj Gori.
Spisak grbova u Federaciji Bosne i Hercegovine
Grb Federacije Bosne i Hercegovine sastojao se iz dva polja. U gornjem polju grba nalazila su se dva štita koja su simbolizirala dva naroda – Bošnjake i Hrvate. Donje plavo polje grba s deset bijelih šestokrakih zvijezda predstavljalo je federaciju sastavljenu od deset kantona.
Odlukom Ustavnog suda Bosne i Hercegovine 28. januara 2007. grb i zastava Federacije Bosne i Hercegovine stavljeni su izvan snage jer ne predstavljaju sva tri konstitutivna naroda u Bosni i Hercegovini.
Unsko-sanski kanton
Grb Unsko-sanskog kantona je štitastog oblika. U plavom štitu nalaze se bijele zidine s ulazom i puškarnicama, iznad njih tri zlatne osmerokrake zvijezde koje predstavljaju tri konstitutivna naroda i osam općina Unsko-sanskog kantona, a ispod dvije uvijene trake, koje simboliziraju rijeke Unu i Sanu. Štit je obrubljen bijelim u zlatnom okviru.
Zakon o upotrebi grba Unsko-sanskog kantona je donesen na 9. sjednici održanoj 28. jula 1997. godine. Original grba se čuva kod Predsjednika kantona i prema njemu se vrši oblikovanje grba i zastave kantona
Posavski kanton
Grb sadrži hrvatsku šahovnicu, te kosu gredu s dva zlatna ljiljana. U dnu je prikaz rijeke Save, glavnog resursa u području i rijeke po kojoj je područje i dobilo ime (Posavina, naravno, znači područje uz Savu).
Tuzlanski kanton
Novi grb Tuzlanskog kantona prikazuje plavo nebo s zvijezdama iznad zelenog, crnog i bijelog zakrivljenog polja koji predstavljaju vegetaciju te rudno bogatstvo kraja - ugalj i so.
Kanton Sarajevo
Grb Sarajevskog kantona usvojen je 1999. godine, vrlo brzo nakon prethodnog, vertikalno razdjeljen na tamno plavo i bordo crveno, s devet osmerokrakih zlatnih zvijezda koje predstavljaju općine u kantonu, i s bijelom rozetom koja je sastavljena od ukrasa sa sarajevske katedrale, i od zvekira sa Svrzine kuće.
Bosansko-podrinjski kanton Goražde
Grb Bosansko-podrinjskog kantona Goražde jest okomito raskoljen u žutom s tri plavim obrubljene peterokrake zvijezde, te u plavom zlatni ljiljan iznad pet žutih valovitih linija.
Kanton 10
Kanton 10 nema zvanični grb. De facto, koristi se neustavni grb kantona. Do 1998. godine, grb Livanjskog kantona je predstavljan kao varijacija hrvatskog grba, na malo drugačijem štitu i sa zlatnim tropletom u vrhu. Odlukom Ustavnog suda Federacije od 20. novembra 1997. i 19. februara 1998. proglašen neustavnim i poništen. Od tada u upotrebi de facto.
Karaula (film)
Radnja
"Karaula" je komična priča o ljudima koji su na pragu tragedije - radnja je smještena u 1987. godinu i odvija se u karauli na makedonsko-albanskoj granici, kada SFRJ broji posljednje dane, iako to još niko ne shvata, a možda i ne želi da shvati. Neobičan slučaj unosi nemir u svakodnevni vojnički život: frustrirani i vječito pijani poručnik Safet Pašić saznaje da ima polnu bolest, a u pokušaju da sakrije tu neprijatnost, a i da bi izbjegao odsustvo zbog bolesti, objavljuje stanje opasnosti na granici, tvrdeći da se armija Albanije sprema za napad. Burleska se pretvara u ratnu psihozu, vojnici kopaju rovove i situacija izmiče kontroli.
Eurozona
mini|282x282piksel|Eurozona (stanje: 01.01.2023.) Eurozona je monetarna unija koja okuplja 20 od 27 država članica EU koje u novčanom opticaju koriste jedinstvenu evropsku valutu euro. Ostalih sedam članica Evropske unije i dalje koriste vlastite nacionalne valute, iako je većina njih obavezna da u budućnosti usvoje euro. Države koje formiraju eurozonu su:
Ostale države koje koriste euro kao zvaničnu valutu su:
Evropska centralna banka
Evropska centralna banka (ECB) zauzima centralnu poziciju unutar Evropskog sistema centralnih banaka i centralna je institucija monetarne politike Evropske unije. ECB tu politiku provodi dijelom samostalno, a dijelom putem Eurozonskih centralnih banaka. Početni kapital ECB-a iznosio je 5,0 milijardi eura. Uplatu tog kapitala upisale su Eurozonske centralne banke i to srazmjerno populaciji i bruto nacionalnom dohotku njihovih zemalja.
ECB je osnovana 01.06. 1998. godine. 01.01. 1958. godine na snagu stupaju Rimski sporazumi i kreće ideja o ujedinjenju Evrope pod istom monetarnom jedinicom. 1962. godine Marjolinski Memorandum je doveo do prve diskusije o monetarnoj integraciji Evropske Zajednice, i do prvih mjera na polju monetarne kooperacije.
Evropski sistem centralnih banaka (ESCB) je sastavljen od ECB-a i lokalnih centralnih banaka 27 država članica EU. Samo guverneri nacionalnih banaka iz Eurozone imaju učešće. Glavno vijeće ima savjetodavnu i informacijsku ulogu, te ocjenjuje sposobnost za pristupanje Eurozoni.
Predsjednik ECB-a je Mario Draghi, bivši guverner Centralne banke Italije. Njegov prethodnik bio je Jean-Claude Trichet (2003-2011). Trenutno sjedište Evropske Centralne Banke u centru Frankfurta je njen privremeni dom. ECB je održao internacionalni konkurs 1999. za izgled nove zgrade smještene u istočnom dijelu Frankfurta. Pobjednik konkursa je austrijanac Coop Himmelbau.
Uvođenje Eura
Predviđene su novčanice od 5, 10, 20, 50, 100, 200 i 500 eura, različitih po boji i veličini, ali jedinstvene za sve zemlje članice EMU. U njihov dizajn ugrađena je stilizirana arhitektonska baština Evrope, iako nisu prikazane stvarne građevine. Prednjom stranom novčanica dominiraju prozori i prolazi (simbol otvorenosti duha i saradnje unutar EU). Na stražnjoj strani novčanica prikazani su mostovi iz različitih doba kao metafora komunikacije među Evropljanima, te Evrope i ostalih dijelova svijeta.
Novčanice imaju potpis Willema F. Duisenberga, prvog predsjednika EU CB, i Jean-Claudea Tricheta, sadašnjeg predsjednika, i podjednako vrijede.
Pietro Locatelli
Pietro Antonio Locatelli (3. septembar 1695 – 30. mart 1764) bio je italijanski violinista i kompozitor iz Bergama, koji je nakon boravka u Rimu i uspješne karijere kao virtuoz u raznim evropskim gradovima na kraju se naselio u Nizozemskoj, gdje je proveo veliki dio svog života. Danas se smatra jednim od vodećih italijanskih muzičara kasnog baroka.
Biografija
Locatelli je rođen u gradu Bergamo (Mletačka Republika). Rano djetinjstvo provodi svirajući violinu u instrumentalnom ansamblu Santa Maria Maggiore u Bergamu, a potom odlazi u Rim da studira kod violiniste i kompozitora Arcangela Corellija. U narednim godinama radio je isključivo kao violinista, posebno u bazilici Svetog Lorenza u Damasu, Italija. Godine 1725. imenovan je za virtuoso da camera u Mantovi, mjesto koje mu je omogućilo da ima odriješene ruke da putuje kao virtuoz. Locatelli je na svojim muzičkim turnejama obišao mnoge gradove usavršavajući svoje sviračke sposobnosti. Na kraju se 1729. godine naselio u Amsterdamu, gdje je odustao od javnih nastupa u korist redovnih koncerata za grupu bogatih amatera. Tu je u okviru jake nizozemske muzičke izdavačke tradicije objavio svoje radove. Njegovo sviranje je posebno zadivilo publiku zbog njegove violinske tehnike istovremenog sviranja dvije žice i zbog njegovog čestog korištenja posebnih štimova za žice u svrhu ostvarenja specijalnih efekata. Neki od bravuroznih violinskih prelaza u njegovim studijama i kapričima (capricci) prethodili su onim virtuoznostima Niccola Paganinija u njihovoj usredsređenosti na violinske tehničke podvige, dajući prednost virtuoznim efektima u odnosu na muzički sadržaj. Kao kompozitor Locatelli je najviše bio zainteresovan komponujući sonate i koncerte (concertos). Oba ova muzička oblika otkrivaju da je bio sposoban da komponuje elegantnu i izražajnu melodiju.
On se također bavio izdavaštvom i uvozom violinskih žica iz Rima. Do svoje smrti 1764. godine, Locatelli je bilo dovoljno uspješan ostavivši za sobom značajne nekretnine kao i kompozicijsko naslijeđe koje je ostalo prilično aktuelno do početka narednog vijeka. Za sobom je ostavio veliku umjetničku zbirku uz biblioteku koja je pored muzike sadržila i knjige iz historije, filozofije i nauke. To svjedoči o njegovoj širini učenja.
Muzički stil i djela
thumb|400px|lijevo|Poređenje "Capriccio Op. 3 br. 7" Petra Locatellija i "Capriccio Op. 1 br. 1" [[Niccolo Paganinija.]] U jednom trenutku bio je poznat kao "Paganini 18. vijeka" zbog 12 koncerata i 24 kapriča za violinu. Iako je prvenstveno poznat kao virtuozni violinista u ranom dijelu svog života, njegove kompozitorske sposobnosti bile su daleko važnije. Stilski, Locatelli je radio u okviru konzervativnih muzičkih oblika kompozitora tzv. rimske škole (Arcangelo Corelli, naprimjer), ali je upotrebljavao mnoge progresivnije elemente venecijanske škole (Antonio Vivaldi, prije svega). Pisao je uglavnom sonate i koncerte za gudačke instrumente, iako postoji zbirka sonata za flaute, i izgubljeni koncert za puhače sa gudačima. Sa izuzetkom onih "Sonata za flaute Op. 2", koje povremeno imaju tri stavka, njegova druga djela su gotovo isključivo pisana u starijem obliku sa četiri muzička stavka. Locatelli je također ustalio pisanu kadencu kao standardni dio njegovih violinskih koncerata, inovacija u odnosu na raniju praksu isključivo improvizovanih kadenci. Uopšteno, njegov stil objedinjuje postojeće trendove, ali ipak ostaje originalan u ljepoti i bogatstvu njegove harmonije.
Muzika za orkestar
Većinu svojih muzičkih djela Locatelli je pisao za violinu, instrument na kojem je bio veliki virtuoz. Napisao je niz concerti grossi po uzoru na Arcangela Corellija. Prva muzička zbirka koju je objavio u Amsterdamu 1720. godine sadržala je 12 fuga. Njegovo vjerovatno najznačajnije djelo objavljeno 1733. godine je "Umjetnost violine Op. 3" (ital.''"Arte del violino Op. 3"), grupa od dvanaest koncerata za violinu i 24 tehnički veoma zahtjevnih capriccia. Oni se smatraju pretečom poznate zbirke za violinu bez pratnje od Paganinija. Zbirka od šest koncerata objavljena je dvije godine kasnije, a druga zbirka od šest koncerata objavljena je 1744. godine. Ove zbirke su napisane za četiri violine, dvije viole i basso continuo.
Kamerna muzika
Pietro Locatelli je također napisao i objavio više zbirki sonata za solo violinu, trio sonata za violinu, među kojima i zbirku solo "Sonata za flautu i basso continuo Op. 2".
Zastava Madagaskara
mini|250px|desno|[[Datoteka:FIAV 111111.svg|23px Zastava Madagaskara. Omjer: 2:3]] Zastava Madagaskara je usvojena 14. oktobra 1958., dvije godine prije sticanja nezavisnosti, dok se Madagaskar pripremao za referendum o svom statusu u Francuskoj zajednici.
Opis
Boje zastave predstavljaju historiju Madagaskara, žudnju za nezavisnošću, te tradicionalne klase. Crvena i bijela su bile boje kraljevstva Merina, koje je podleglo pod Francuzima 1896. One su bile boje na zastavi zadnjeg Merina monarha, kraljice Ranavalone III. One također mogu ukazivati na porijeklo malagaškog naroda iz jugoistočne Azije, a koriste se i na zastavi Indonezije. Zelena je bila boja Hova, naroda koji je doprinijeo u anti-francuskoj agitaciji i pokretu za nezavisnost.
Oksidans
Oksidans je materija koja prima elektrone i time oksidira druge materije. Oksidans se uvijek reducira u reakciji.
Reakcije oksidansa
Mangan dioksid oksidira hlorovodoničnu kiselinu na elementarni hlor i vodu a sebe reducira na mangan. Primjer:
Fiskalna politika
Fiskalna politika se bavi načinima prikupljanja novca u državnu blagajnu i njegovog trošenja. Sastoji se od porezne politike i politike javnih rashoda. U vrijeme inflacije često se primjenjuje kontrakcijska fiskalna politika u vidu povećanih poreza i smanjenja javnih rashoda. U vrijeme depresije primjenjuje se ekspanzivna fiskalna politika u vidu smanjenja poreza i porasta javnih rashoda.
Fiskalna politika utiče na prihode i potrošnju ljudi, pomaže u određivanju alokacije resursa između privatnih i kolektivnih dobara te utiče na poticanje investicija.
Mjere fiskalne politike
Diskrecijske mjere fiskalne politike:
DragonFly BSD
DragonFly BSD je operativni sistem za računare nastao iz FreeBSD-a. Napravljen je od strane programera Matt Dillona, koji je počeo raditi na DragonFly BSD operativnom sistemu u junu 2003. godine. Pripada istoj klasi operativnih sistema kao što su BSD i Linux i baziran je na istim UNIX idealima i API. DragonFly daje baznom BSD-u priliku da raste u potpuno drugom smjeru od one preuzete u FreeBSD, NetBSD, i OpenBSD seriji. Krajnji cilj DragonFly projekta je pružiti nativnu kluster (grupnu) podršku u kernelu.
Donja Brda
Donja Brda su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Athlon 64 X2
mini|desno|Procesor Athlon 64 X2 E6 3800+ mini|300px| K8 arhiktetura. Athlon 64 X2 je prvi dvo-jezgreni procesor proizveden od AMD-a. To je ustvari procesor koji sadrži dvije Athlon 64 jezgre skupljene zajedno sa dodatnim kontrolnim izvodom. Jezgre dijele jednu dvo-kanalsku memorijsku karticu, one su bazirane na E-koračući model model od Athlon 64 i, prema modelu, imaju ili 512 ili 1024 KiB od L2 Cache za jezgru. Athlon 64 X2 je osposobljen za dekodiranje SSE3 instrukcija (osim onih nekoliko specifičnih za Intel'ovu archikteturu), tako može pokrenuti i koristiti iz softvera optimiziranih da budu prethodno podržani samo od Intelovih čipova. Ovo poboljšanje nije rezervisano samo za X2 procesore već je dostupno i za Venice i San Diego jedno-jezgrene Athlon 64 procesore.
NGC 220
NGC 220 (također poznat kao ESO 29-SC3) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Tukan. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 1. augusta 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zastava Libije
mini|desno|300px| Od 2011. i (1951. – 1969.) Zastava Libije usvojena je 2011. godine. Izgledom odgovara zastavi Libije iz vremena kraljevine (1951–1969).
Historijski pregled
Prva državna zastava moderne Libije je usvojena kada je zemlja stekla nezavisnost od Italije godine 1951. To je bila crveno-crno-zelena trobojka, sa bijelim polumjesecom i zvjezdom u sredini, i srednjom, crnom trakom dvostruke širine u odnosu na vanjske trake. I danas ovu traku koriste monarhisti i Gaddafijevi protivnici.
Nakon puča 1969., ova zastava je zamijenjena pan-arapskom crveno-bijelo-crnom trobojkom (sličnoj današnjoj jemenskoj zastavi). Nakon formiranja i razdruživanja Federacije arapskih republika (koja je kratko povezivala Libiju, Egipat i Siriju), usvojena je zelena zastava.
Simbolika zastave za vrijeme Velike socijalističke narodne Libijske arapske džamahirije
Zelena je tradicionalna boja islama, državne religije u Libiji. Ona također simbolizira Gaddafijevu Zelenu revoluciju.
Stjecanje moći
Sticanje moći (njem. Machtergreifung) je njemačka riječ koja se obično odnosi na nacističko preuzimanje vlasti u Weimaru (Njemačka 30. januara 1933. godine. Ovog je dana Adolf Hitler je položio zakletvu kao njemački kancelar. Ovaj termin se može prevesti i kao oduzimanje snage.
Pojam Machtübernahme ("preuzimanje vlasti") se također koristi za ovaj događaj. Imajte na umu da kada se koristi na njemačkom jeziku, oba Machtergreifung i Machtübernahme zadržavaju svoje opće više značenja i nisu riječi koje se koriste isključivo u kontekstu nacizma. Machtübernahme se može koristiti za bilo koji preuzimanje snage, da li za miran i zakonit način ili nasilni i nelegitimni.
Pojam Machtergreifung su prvi skovali sami nacisti kako bi oslikali njihov ulazak na vlast kao aktivno oduzimanje (alternativni termin koji se koristi je i Nationale Erhebung ("nacionalno uzdizanje"). S obzirom da je ulazak na vlast Adolfa Hitlera bio više rezultat intriga, nego aktivne revolucije, termin je bio kritikovan od strane historičara i ponekad se mijenja s pojmom Machtübertragung ("predaja moći") ili, polemički, Machterschleichung ("uspuzavanje na vlast").
Još jedan alternativni naziv koji obično koristi za nacističko oduzimanje snage 1933. godine je Smeđa revolucija.
Stadion "Maracanã"
Stadion Maracanã (Estádio do Maracanã, službeno ime je: Estádio Jornalista Mário Filho) je stadion u Rio de Žaneiru i jedan je od najvećih u svijetu. Stadion je svoje neslužbeno ime Marakana, dobio po istoimenoj četvrti u kojoj se nalazi, inače riječ marakana predstavlja vrstu papagaja iz sjevernog Brazila. Domaći je stadion za tri od četiri najveća brazilska nogometna kluba u Riju: Flamengo, Botafogo i Fluminenze.
Stadion je sagrađen za svjetsko prvenstvo u nogometu, koje je održano u Brazilu 1950. godine, sa prvobitnim kapacitetom od 200.000. Kapacitet je uveliko smanjen kada su se postavila sva sjedeća mjesta, 90-ih godina 20. vijeka. Trenutni kapacitet je 78.838 sjedećih mjesta.
Na ovom je stadionu Pele, 1971. godine, odigrao posljednju utakmicu za reprezentaciju Brazila protiv reprezentacije bivše SFRJ.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2014.
left|thumb|1000px|| Panorama Maracane
Kolina
Kolina je rijeka u istočnoj Bosni i Hercegovini, lijeva pritoka Drine.