cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Handanija džamija u Pruscu
Handanija džamija, Handan-begova, Hajdar Ćehajina ili Čaršijska džamija u Pruscu, općina Donji Vakuf, Bosna i Hercegovina. Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 15. do 21. marta 2005. godine u Sarajevu, donijela je odluku da se džamija proglasi za nacionalni nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), i Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čine džamija i mezarje u okviru haremskog zida, te haremski zid sa ulaznom kapijom i česmom.
Historija
O osnivaču i razdoblju gradnje Handanija džamije u Pruscu su sačuvana dva tariha – natpisa, pisana na turskom jeziku, nesh-talik pismom. Jedan je uzidan iznad vrata dvorišnog zida, isklesan na kamenoj ploči veličine 72x32 cm. Drugi je isklesan na kamenoj ploči dimenzija 70x33 cm, i postavljen u središnjem prostoru između luka otvora i pravougaonog okvira portala. Ovaj natpis se sastoji od deset distihona, smještenih u deset elipsastih polja rastavljenih linijama. Natpis oko teksta je ukrašen rozetama i stiliziranim arabeskama.
Na oba natpisa kao osnivač džamije spominje se Handan-aga, i na oba natpisa godina gradnje je 1617.
O utemeljitelju džamije ne postoje jasni podaci osim nekih činjenica o čovjeku pod istim imenom koji je ostavio dio svojih ostavština u Nišu, što bi moglo pojasniti izgradnju džamije u Pruscu prema uzoru na Jahja-pašinu u Skoplju. To ukazuje da je utemeljitelj proveo svoj život u različitim krajevima Osmanskog carstva, ostavljajući ostavštine u mjestima u kojima je boravio i gradeći pod utjecajima onoga što je vidio.
Veza džamije sa dervišima je sasvim moguća obzirom da je Prusac, ali i širi region, poznat po tekijama i sufizmu. Za Prusac se posebice veže halvetijski red, koji prednjači po znanosti, te zagovara duhovni napredak, naobrazbu i izgradnju.
Tokom konzervatorskih radova 1972. godine, sve bojene površine su malterisane ili prekrečene u bijelo. Nakon toga, lukovi na trijemu, kao i lukovi nad prozorima prizemlja i kata su malterisani cementnim malterom i bojeni zelenom bojom.
U ratu u Bosni i Hercegovini 1992.-1995. godine džamija teško je oštećena. Urgentna zaštita urađena je tokom 1999. godine. Restauracija i konzervacija urađena je 2004. godine, kada je nevladina organizacija iz Švedske, Kulturno naslijeđe bez granica (Cultural Heritage without Borders), sa arhitekticom Tinom Wik na čelu, preuzela izradu projekta i izvedbu radova.
Opis
Sagrađena je tokom klasičnog stila u osmanskoj arhitekturi. Prema konceptu prostornoga uređenja, Handanija džamija pripada jednoprostornim džamijama sa otvorenim trijemom. Natkrivena je četverovodnim krovom koji «skriva» drvenu kupolu. Dimenzije iznose oko 16,20 x 12,60 x 10,35m. a visina munare, zajedno sa alemom, oko 31,20 m. Za gradnju je upotrijebljeno više vrsta kamena (sedra, krečnjak, laporoviti krečnjak i brečasti krečnjak).
Glavni molitveni prostor džamije je gotovo pravilni kubus čije su dimenzije, 10,60 x 10,75 m. Zatvoren je drvenom kupolom koja se sastoji od osam dijelova. Tokom restauracije kupola je izvedena kao element za sebe, u potpunosti odvojen od krova. Konstrukciju kupole nose vješaljke i stolice koje se oslanjaju na ugaone grede položene na zidove.
Unutar džamije, lijevo i desno od mihraba, nalaze se tri levhe, ploče rađene u bojenoj keramici. Na jednoj od njih je, slika Harema u Meki, na drugoj Harema u Medini, a na trećoj su citati iz Kur'ana.
Betonska česma, sa dvovodnim krovom se nalazi uz dvorišni zid džamije. Na zidu česme je ploča, izvedena od ravnog lima, sa upisanom godinom 1931. Nije poznato je li to godina izgradnje ili obnove česme. Mezarje se proteže sa sve četiri strane džamije i u njemu se nalazi stotinjak nišana, glavnom bez datuma. Najstariji datirani nišan je iz 1874./75. godine.
Pruščakova džamija u Pruscu
Pruščakova džamija, Hasana Kjafije džamija u Pruscu, općina Donji Vakuf, Bosna i Hercegovina. Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 8. do 11. septembra 2009. Godine u Sarajevu, donijela je odluku da se džamija proglasi za nacionalni nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), i Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik se sastoji od Pruščakove džamije, medrese, sudnice, turbeta Hasana Kjafije, džamijskog harema i pokretnog nasljeđa koje čine levha izrezbarena u drvetu i kamena ploča - natpis o obnovi sultan Bajezidove džamije.
Historija
Hasan Kjafija Akhisari (Pruščak) rođen je u Pruscu 1544. godine). Bio je pravnik, filozof i književnik i spada u red ljudi koji su se u vrijeme osmanlijske uprave istakli svojim književnim radom na orijentalnim jezicima. U svojoj autobigrafiji navodi da je do 1600. godine napisao jedanaest djela, a kasnije je, napisao još sedam djela. Njegovi radovi su iz oblasti: filologije, islamskog prava, teologije, logike, historije i politike. Pruščak je napisao dvije knjige iz akaida, “Džennetske bašče” i “Nur al yaqin fi usul al din” (Svjetlo istinske spoznaje o temeljima vjere), u kojem je Pruščak proučio najvažnija djela drugih učenjaka iz akaida.
U djelu “Temelji mudrosti o uređenju svijeta” Pruščak govori o temeljima islamske politike i dijagnosticira slabosti jednog globalnog carstva, koje se prostiralo na tri kontinenta, te dao prijedloge šta treba popraviti kako bi se carstvo očuvalo.
Kjafijino djelo o uređenju države i društva (Usul-ul-hikem fi ni-zamil-alem) preveo je na francuski još 1824. godine poznati francuski orijentalista Garcin de Tassy. Umro 1616. godine i sahranjen je uz svoje zadužbine u posebnom turbetu.
Prema natpisu sa levhe, Pruščakova džamija je podignuta 1607 godine. Ova levha je veličine 1m x 0,38m (veličina teksta 19 x 84 cm). U veoma lijepoj nesh kaligrafiji dat je u dva elipsasta polja tekst sa datumom i imenom Hasan Kjafije.
Opis
Pripada tipu jednoprostornih džamija sa drvenom munarom koja izlazi iz džamijskog krova. Vanjske dimenzije džamije sa trijemom su 15,30x8,80 m. Drvena osmougaona munara džamije je postavljena u krovu desno od ulaza u džamiju. Munara je jednostavnog oblika bez ukrasa.
Medresa (srednja i viša škola u kojoj se sticalo vjersko i šerijatsko pravno znanje i poznavanje orijentalnih jezika) Hasana Kjafije izgrađena je 1612. odine. Pripada tipu medresa koje sadrže samo predavaonicu (dershanu). Namijenjene su samo učenicima koji stanuju u istom mjestu. U Bosni i Hercegovini su postaojale samo dvije takve medrese – Hasan Kjafijina u Pruscu i tzv. Dershana u Stocu koja je srušena.
Turbe Hasana Kjafije Pruščaka, prislonjeno uz Kjafijinu medresu pripada mauzolejima otvorenog tipa.
Mekteb uz džamiju, nepoznatog vremena gradnje, srušen je 1940. godine. Obnovljen je nakon II svjetskog rata i opet srušen u periodu 1992-1995 godine. Tokom 2006 izgrađen je potpuno novi, dimenzija 8x9 m.
Zastava (čvor)
Slovenija:
Ropci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Tribalj.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Tribalj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ropci je imalo 53 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nesmislena mutacija
Nesmislena mutacija, poznatija kao besmislena mutacija ili nonsens mutacija – u genetici – je tačkasta mutacija u sekvenci DNK koja rezultira u pojavi nezrelog stop kodona ili nonsens kodona, prilikom transkripcije iRNK. To razultira stvartanjem skraćenog, nepotpunog i običnog nefunkcionalnog proteinskog proizvoda. Ona se razlikuje od misens mutacija, jer je mutacija u kojoj je jedan nukleotid promijenjen tako da izaziva zamjenu aminokiselina. Neki genetički poremećaji, kao što su, naprimjer, talasemija i Dušenova mišićna distrofija, rezultiraju iz nonsens mutacija.
Jednostavni primjer
DNK: 5' - ATG ACT CAC CGA GCG CGA AGC TGA - 3' 3' - TAC TGA GTG GCT CGC GCT TCG ACT - 5' iRNK: 5' - AUG ACU CAC CGA GCG CGA AGC UGA - 3' Protein: Met Thr His Arg Ala Arg Ser Stop
Ako pretpostavimo da je besmislena mutacija nastala u četvrtom tripletu DNK sekvence (CGA) uzrokujući da se citozin zamijeni sa timinom, u DNK sekvenci nastaje TGA. Transkripcijom TGA zatim prevodi se kao UGA, rezultirajući transkript i proteinski proizvod će biti:
DNK: 5' - ATG ACT CAC TGA GCG CGA AGC TGA - 3' 3' - TAC TGA GTG ACT CGC GCT TCG ACT - 5' iRNK: 5' - AUG ACU CAC UGA GCG CGU AGC UGA - 3' Protein: Met Thr His Stop Preostali kodoni na iRNK nisu prevedeni u amino proteine jer je tokom translacije kodon stop prerano postignut. To može izazvati skraćenje proteinskog proizvoda, kojem često nedostaje normalna funkcionalnost, nemutantiranog proteina.
Odnos iRNK i nonsens mutacije
Unatoč očekivanoj tendenciji za preranu terminaciju kodona i dobijanje skraćenog polipeptidnog proizvoda, u stvari, do formiranja skraćene proteina ne dolazi često u okolnostima in vivo. Mnogi organizmi, uključujući i ljude i niže vrste, kao što su kvasci, uključuju propadanje iRNK koje je posredovano putem nonsens mutacije, koja degradira iRNK sda nonsens mutacijom, prije nego što je prevedena u nefunkcionalne polipeptide.
Tristop kodona su dobili imena: UAG = amber, UGA = opal (ponekad umbra), a UAA = oker. "Amber" je dobio ime po otkrivačima Richardu Epsteinu i Charlesu Steinbergu, prema njihovom prijatelju Harrisu Bernsteinu, čije prezime, na njemačkom znači amber - "žuto“. Ostala dva stop kodona, "oker" i "opal" imenovani kako bi se održala tema "imenovanja boja". Stop kodoni se nazivaju i "terminacijski" ili „nonsens" kodoni. Oni signaliziraju oslobađanje nastalih polipeptida iz ribosoma jer ne postoji odgovarajuća tRNK koja ima antikodone koji su komplementarni tim stop signalima, pa tako faktor oslobađanja, umjesto toga, vezuje se za ribosome.
Patologija sa nonsens mutacijama
500px|thumb|Selekcija poznatih mutacija, prema standardnom [[genetički kod|kodu aminokiselina. Nonsens mutacije označene su crvenim strelicama.]] Nonsens mutacije mogu uzrokovati genetičke bolesti, oštećenjem gena odgovornih za određeni protein, na primjer, distrofin u Dušenovoj mišićnoj distrofiji. Iste bolesti, međutim, mogu biti uzrokovane i drugim vrstama oštećenja istog gena. Primjeri bolesti za koje se zna da su među njihovim uzročnicima i nonsens mutacije uključuju, kako slijedi: Eksperimentalni lijek poznat kao PTC124 može biti koristan u liječenju nekih slučajeva svake od gore navedenih bolesti (tj., slučajeva koji su uzrokovani besmislenim mutacijama). PTC124 je trebalo da uđe u završnu fazu kliničkih ispitivanja još u 2007. godini.
Jarmina
mini|280px|cesta pored Jarmine Jarmina (njem. Hermann) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Vukovarsko-srijemskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vinkovci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina, odn. naseljeno mjesto Jarmina je imala 2.458 stanovnika.
Općina Jarmina
Napomena: Nastala iz stare općine Vinkovci.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jarmina je imalo 2.629 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ričina
Ričina je bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Tribalj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ričina je imalo 28 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Domen nepoznate funkcije
Domen nepoznate funkcije (DUF) je proteinski domen koji nema okarakteriziranu funkciju. Ove porodice su prikupljene zajedno u bazi podataka Pfam, koristeći prefiks DUF iza kojeg slijedi broj, s primjerima DUF2992 i DUF1220. Od 2019. godine, u bazi podataka Pfam postoji gotovo 4.000 porodica DUF-a, što predstavlja preko 22% poznatih porodica. Neki DUF-ovi nisu imenovani prema nomenklaturi zbog popularne upotrebe, ali su ipak DUF-ovi.
Oznaka DUF je okvirna, pa se takve porodice obično preimenuju u određenije ime (ili spoje u postojeći domenu nakon što je funkcija identificirana.
Karakterizacija
Strukturnogenomički programi pokušali su razumjeti funkciju DUF-a putem određivanja strukture. Strukture više od 250 porodica DUF su riješene. Ovaj rad (2009.) pokazao je da je oko dvije trećine DUF porodica imalo strukturu sličnu prethodno riješenoj i stoga vjerovatno bili različiti članovi postojećih proteinskih superporodica, dok je oko jedne trećine posjedovalo novi protein.
Neke porodice DUF-a dijele homologiju udaljenih sekvenci s domenima koje karakteriziraju funkciju. Računarski rad se može koristiti za povezivanje ovih odnosa. Rad iz 2015. uspio je dodijeliti 20% DUF -ova karakterističnim strukturnim porodicama. Pfam također kontinuirano obavlja (ručno provjerene) dodjele u unosima "porodice" nadporodici.
Frekvencija i konzervacija
Više od 20% svih proteinskih domena označeno je kao DUF u 2013. Oko 2.700 DUF -a se nalazi u bakterijama, u poređenju sa nešto više od 1.500 u eukariotima. Preko 800 DUF -a se dijeli između bakterija i eukariota, a oko 300 ih je prisutno i u arhejama. Ukupno 2.786 bakterijskih Pfam domena čak se javlja kod životinja, uključujući 320 DUF-a.
Uloga u biologiji
Mnogi DUF-ovi su visoko konzervirani, što ukazuje na važnu ulogu u biologiji. Međutim, mnogi takvi DUF-ovi nisu bitni, pa njihova biološka uloga često ostaje nepoznata. Naprimjer, DUF143 je prisutan u većini bakterijskih i eukariotskih genoma]]. Međutim, kada je deletiran u Escherichia coli nije otkriven očigledan fenotip. Kasnije se pokazalo da su proteini koji sadrže DUF143, ribosomski faktori utišavanja koji blokiraju sklop dvije ribosomske podjedinice. Iako ova funkcija nije bitna, pomaže da se ćelije prilagođavaju uvjetima s niskim hranjivim tvarima zatvaranjem biosinteze proteina. Kao rezultat toga, ti proteini i DUF postaju relevantni tek kad ćelije gladuju. Stoga se vjeruje da su mnogi DUF (ili proteini nepoznate funkcije, PUF) potrebni samo pod određenim uvjetima.
Esencijalni DUF-ovi
Goodacreet al. identificirali su DUF-ovea u 355 esencijalnih proteina (u 16 modelnih vrsta bakterija), od kojih većina predstavlja proteine s jednim domenom, čime je jasno utvrđena biološka esencija DUF-a. Ovi DUF-ovi se nazivaju "esencijalni DUF-ovi" ili eDUF-ovi.
Konvergentna evolucija
Konvergentna evolucija je biološki proces, koji se javlja kada dvije  vrste  nepovezanih linija razvijaju iste osobine i/ili funkcije. To se događa zato što žive u sličnim staništima, sa sličnim okolinskim fakrorima I nalaze evolucijska rješenja za istu vrstu problema. Sličnosti osobina se mogu javiti na dva načina. Možda su obje vrste stekli slično svojstvo zato što su porijeklom iz zajedničkog pretka. U ovom slučaju, takve structure su  homologne. Primjer su udovi četveronožaca (Tetrapoda) koji su naslijedili od početka tetrapoda u kasnim devon u, početkom karbona, od prije oko 360 miliona godina. S druge strane, sličnosti bi mogle biti nezavisne adaptacije na slične uvjete u njihovim staništima. U ovom slučaju, takve slične structure su  analogne. Konvergentna evolucije dovodi i do analognih funkcija.
Primjeri
Primjeri konvergentne evolucije su izuzetno brojne, što je važna karakteristika evolucije.
Morfometrija mozga
Morfometrija mozga je potpolje i morfometrije i nauka o mozgu, koja se bavi mjerenjem moždanih struktura i njihovim promjenama tokom razvoja, starenjem, učenjem, bolestima i njegovom evolucijom. Budući da je obdukciji – slična disekcija uglavnom nemoguća na živim mozgovima, morfometrija mozga započinje podacima koji se domiju neinvazivnim neurosnimanjem, koji se obično dobijaju primjenom magnetne rezonsnse (MRI). Ovi podaci su rođeni digitalni, što omogućava istraživačima da dalje analiziraju slike mozga, koristeći napredne matematičke i statističke metode, kao što su kvantifikacije oblika ili multivarijantna analiza. To omogućava istraživačima da kvantificiraju anatomske osobine oblika, mase, zapremine mozga (npr. hipokampusa ili primarnog naspram sekundarnog vidne kore i da izvedu konkretnije informacije, kao što je količnik encefalizacije, gustina sive i povezanost bijele materije, girifikacija, debljina kore ili količina cerebrospinalne tečnosti. Te se varijable tada mogu mapirati unutar zapremine mozga ili na površini mozga, pružajući prikladan način za procjenu njihovog obrasca i opsega tokom vremena, među jedinkama ili čak između različitih bioloških vrsta. Polje se brzo razvija zajedno sa tehnikama neurosnimanja —koje dostavljaju osnovne podatke —, ali se također delimično razvija nezavisno od njih, kao dio novonastalog polja zvanog neuroinformatika, koje se bavi razvojem i prilagođavanjem algoritama za analizu tih podataka.
Terminologija
Termin mapiranje mozga često se koristi naizmjenično s morfometrijom mozga, iako je mapiranje u užem smislu projiciranje svojstava mozga na njegov predloak, strogo govoreći, samo potpolje morfometrije mozga. S druge strane, iako mnogo rjeđe, neuromorfometrija se ponekad koristi i kao sinonim za morfometriju mozga (posebno u ranijoj literaturi, npr. Haug 1986), iako je tehnički to samo jedno od njegovih potpolja.
Biologija
300px|left Morfologija i funkcija složenog organa poput mozga rezultanta su brojnih biohemijskih i biofizičkih procesa, koji međusobno djeluju na vrlo složen način u više skala u prostoru i vremenu (Vallender et al., 2008). Većina gena za koje je poznato da kontrolišu ove procese tokom razvoja mozga, sazrijevanja i starenja visoko su konzervirane (Holland, 2003), iako neki pokazuju polimorfizme (cf. Meda et al., 2008), a izražene razlike na kognitivnom nivou mnogobrojne su čak i među usko povezanim vrstama ili između jedinki unutar vrste (Roth and Dicke, 2005).
Zastava (Črnomelj)
Zastava je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Morfometrija mozga
Biologija
Nasuprot tome, varijacije u makroskopskoj anatomiji mozga (tj. na nivou detalja koji se još mogu uočiti golim ljudskim okom) dovoljno su očuvane da omoguće uporedne analize, ali dovoljno raznoliki da odražavaju varijacije unutar i između jedinki i vrsta. Kako morfološke analize koje uspoređuju mozak u različitim ontogenetskim ili patogenim fazama mogu otkriti važne informacije o napredovanju normalnog ili abnormalnog razvoja unutar date vrste, komparativne studije među vrstama imaju sličan potencijal da otkriju evolucijske trendove i filogenetske odnose.
Zastava (Črnomelj)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Črnomelj.
Morfometrija mozga
Biologija
S obzirom na to da su modaliteti snimanja koji se obično koriste za morfometrijska ispitivanja mozga u osnovi molekulske ili čak subatomske prirode, brojni faktori mogu ometati izvođenje kvantifikacija moždanih struktura. Uključuju sve parametre spomenute u "Aplikacijama", ali i stanje hidratacije, hormonski status, zloupotrebu lijekova i supstanci.
Zastava (Črnomelj)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zastava je imala 13 stanovnika.
Morfometrija mozga
Tehnički zahtjevi
Dva su glavna preduvjeta za morfometriju mozga: prvo, karakteristike mozga od interesa moraju biti mjerljive, a drugo, moraju postojati statističke metode za kvantitativno uspoređivanje mjerenja. Poređenja karakteristika oblika čine osnovulinaovske taksonomije, pa čak i u slučajevima konvergentne evolucije ili poremećaja mozga, oni i dalje pružaju mnoštvo informacija o prirodi uključenih procesa. Poređenja oblika dugo su bila ograničena na jednostavne mjere i uglavnom one koje su zasnovane na volumenu ili presjeku, ali su izuzetno profitirale od digitalne revolucije, jer se sada svim vrstama oblika u bilo kojem broju dimenzija može upravljati numerički.
Zastava (Črnomelj)
Stanovništvo
Napomena: ''U 2007. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Pavičiči.''
Morfometrija mozga
Tehnički zahtjevi
Pored toga, iako je ekstrakcija morfometrijskih parametara poput zapremine moždane mase ili tečnosti u uzorcima post mortem možda relativno jednostavna, većina studija na živim ispitanicima nužno će morati koristiti indirektni pristup. Prostorni prikaz mozga ili njegovih komponenata dobija se nekom prikladnom tehnikom neurosnimanja, prema kojem se, na osnovu toga, može analizirati parametar interesa. Takav strukturni prikaz mozga također je preduslov za tumačenje funkcijskog neurosnimanja.
Saul Perlmutter
Saul Perlmutter (rođen 22. septembra 1959.) je američki astrofizičar u Nacionalnoj laboratoriji Lawrence Berkeley i profesor fizike na Univerzitetu Kalifornije, Berkeley. Član je i Američke akademije umjetnosti i znanosti i Američkog filozofskog društva, i izabran je za člana Američkog udruženja za unapređenje nauke 2003. godine. Također je član Nacionalne akademije nauka. Perlmutter je podijelio Shaw nagradu za astronomiju 2006., Nobelovu nagradu za fiziku 2011. i nagradu za proboj u fundamentalnoj fizici 2015. s Brianom P. Schmidtom i Adamom Riessom za pružanje dokaza da se širenje svemira ubrzava. Od 2021. godine je član Predsjedničkog savjetničkog vijeća za nauku i tehnologiju (PCAST).
Saul Perlmutter je rođen kao jedno od troje djece u aškenazi jevrejskoj porodici Daniela D. Perlmuttera, profesora emeritusa hemijskog i biomolekularnog inženjerstva na Univerzitetu Pennsylvania, i Felice (Feige) D. Perlmutter (rođena Davidson), profesora emeritusa Univerziteta Temple u Školi socijalne administracije. Njegov djed po majci, učitelj jidiša Samuel Davidson (1903–1989), emigrirao je u Kanadu (a zatim sa suprugom Chaikom Newman u New York ) iz besarabskog grada Floreşti 1919.
Perlmutter je svoje djetinjstvo proveo u četvrti Mount Airy u Filadelfiji. Išao je u školu u obližnjem Germantownu; prva Greene Street Friends School za osnovne razrede, a zatim Germantown Friends School za razrede od 7. do 12. Diplomirao je fiziku sa magna cum laude na Harvardu 1981., a doktorirao fiziku na Univerzitetu Kalifornije, Berkli, 1986. godine. Perlmutterova doktorska teza pod nazivom "Astrometrijska potraga za zvjezdanim pratiocem Sunca" opisuje razvoj i korištenje automatiziranog teleskopa za traženje kandidata Nemesis pod Richardom A. Mullerom. U isto vrijeme, koristio je ovaj teleskop za traženje Nemesisa i supernovih, što bi ga dovelo do njegovog nagrađivanog rada u kosmologiji. Perlmutter pripisuje ideju za automatsko pretraživanje supernove Luisu Alvarezu, nobelovcu iz 1968. godine, koji je svoju ideju podijelio s Perlmutterovim istraživačkim savjetnikom. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1d/Shaw2006astro.jpg/200px-Shaw2006astro.jpg|mini|200x200piksel| Perlmutter, [[Adam Riess i Brian P. Schmidt su nagrađeni Shaw nagradom za astronomiju 2006. godine. Trio će kasnije biti nagrađen Nobelovom nagradom za fiziku 2011 .]]
Morfometrija mozga
Metodologija i metodi
Obično sa izuzetkom histologije mozga zasnovane na presecima, podaci neuroslika se obično čuvaju kao matrice voksela. Stoga je najpopularnija morfometrijska metoda poznata kao vokselska morfometrija (VBM; cf. Wright et al., 1995; Ashburner and Friston, 2000; Good et al., 2001). Ipak, kako slikovni voksel nije biološki značajna jedinica, razvijeni su i drugi pristupi koji potencijalno mogu usko odgovarati biološkim strukturama: morfometrija zasnovana na deformacijama (DBM), morfometrija zasnovana na površini (SBM) i praćenje vlakana zasnovano na ponderirana difuzijska slika (DTI ili DSI). Sva četiri se obično izvode na osnovu podataka snimanje magnetnom rezonancom (MR), pri čemu se prva tri obično koriste T1 - ponderiranih (npr. brzi gradijent eha pripremljen za magnetizaciju, MP-RAGE), a ponekad i T2 ponderirani impulsne sekvence, dok DTI / DSI koriste difuzijski ponderiranu. Međutim, nedavna procjena algoritama / softvera morfometrije pokazuje nedosljednost među nekoliko njih. To dovodi do potrebe za sistematskom i kvantitativnom validacijom i evaluacijom polja.
Predobrada
MR-slike generiraju se složenom interakcijom između statičkog i dinamičkog elektromagnetskog polja i tkiva koje nas zanima, odnosno mozga koji je ugrađen u glavu subjekta. Stoga sirove slike sadrže „sivu zonu“ iz različitih izvora. Naime, one uključuju pokrete glave (skeniranje pogodno za morfometriju obično traje oko 10 minuta) koje se teško može ispraviti ili modelirati, a polja pristranosti (niti jedno od uključenih elektromagnetskih polja nije homogeno po cijela glava niti mozak) koji se mogu modelirati.
U nastavku se slika segmentira u ne-mozak i moždano tkivo, pri čemu se potonje obično subsegmentira u najmanje sivu tvar (GM), bijelu tvar (WM) i cerebrospinalnu tečnost (CSF). Slikovni vokseli u blizini granica klase obično ne sadrže samo jednu vrstu tkiva, nastaju djelomični efekti volumena koji se mogu ispraviti.
I registrirane slike i polja deformacija nastala prilikom registracije mogu se koristiti za morfometrijske analize, pružajući tako osnovu za morfometriju zasnovanu na Vokselu (VBM) i morfometriju zasnovanu na deformacijama (DBM). Slike segmentirane u klase tkiva mogu se koristiti i za pretvaranje granica segmentacije u parametarske površine, čija je analiza u fokusu površinske morfometrije (SBM).
Vokselska morfometrija
Nakon što se pojedinačne slike segmentiraju, one se registriraju u predložak. Svaki voksel tada sadrži mjeru vjerovatnoće, prema kojoj pripada određenoj klasi segmentacije. Za sivu tvar ta količina obično se naziva gustoća sive tvari (GMD) ili koncentracija sive tvari (GMC) ili vjerovatnoća sive tvari (GMP).
Šenturška Gora
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šenturška Gora je imala 166 stanovnika.
Morfometrija mozga
Vokselska morfometrija
Lokalne razlike u gustoći ili zapremini različitih klasa segmentacije mogu se zatim statistički analizirati po snimcima i protumačiti u anatomskom smislu (npr. kao atrofija sive tvari). Budući da je VBM dostupan za mnoge glavne softverske pakete za neurosnimanje (npr. FSL i SPM, pruža efikasan alat za testiranje ili generiranje specifičnih hipoteza o promjenama mozga u vremenu. Značajno je da je za razliku od DBM-a, zajednica računarskih medicinskih slika iznijela značajne kritike i riječi opreza u vezi s ispravnom interpretacijom rezultata VBM-a
Morfometrija zasnovana na deformacijama
Naravno, postoji više rješenja za takve nelinearne postupke savijanja, a kako bi se na odgovarajući način uravnotežio potencijalno suprotstavljeni zahtjev za prilagođavanje globalnog i lokalnog oblika, razvijaju se sve sofisticiraniji algoritmi za registraciju. Većina njih je, međutim, računarski skupa, ako se primjenjuje s mrežom visoke rezolucije. Najveća prednost DBM-a, u odnosu na VBM, je sposobnost otkrivanja suptilnih promjena u longitudinalnim studijama. Međutim, zbog velike raznolikosti algoritama za registraciju, ne postoji široko prihvaćen standard za DBM, što je također spriječilo njegovu ugradnju u glavne softverske pakete za neurosnimanja.
Morfometrija zasnovana na uzorku
Morfometrija zasnovana na uzorku (PBM) metoda je morfometrije mozga koja je prvi put predstavljena u PBM. . Gradi se na DBM i VBM. PBM se temelji na primjeni oskudnog učenja rječnika za morfometriju. Za razliku od tipskih pristupa, zasnovanih na vokselima, koji ovise o jednovarijantnim statističkim testovima na određenim lokacijama voksela, PBM izvlači multivarijantne uzorke direktno iz cijele slike. Prednost ovoga je što se zaključci ne donose lokalno, kao u VBM-u ili DBM-u, nego globalno. To omogućava metodu da otkrije jesu li kombinacije voksela prikladnije za odvajanje proučavanih grupa, a ne za pojedine voksele. Također je robusniji u odnosu na varijacije osnovnih algoritama registracije u poređenju s tipskom DBM analizom.
Površinska morfometrija
Kada se mozak segmentira, granica između različitih klasa tkiva može se rekonstruirati kao površina na kojoj se može nastaviti morfometrijska analiza (npr. prema žirifikaciji) ili na koju rezultati takvih analiza mogu biti projicirani.
Tehnike praćenja vlakana
Tehnike praćenja nervnih vlakana najnovije su dostignuće ovog niza morfoloških pristupa, zasnovanih na MR-i. |Oni određuju trakt nervnih vlakana u mozgu pomoću snimanja difuzije tenzora ili snimanja difuzijskog spektra (npr. Douaud et al., 2007 i O'Donnell et al., 2009).
Difeomorfometrija
Difeomorphometrija je fokusirana na poređenje oblika i formi sa metričkom strukturom koja se zasniva na difeomorfizmima i središnja je za područje računarske anatomije. Difeomorfna registracija, predstavljena 90-ih, a sada je važan metod koji koristi računske postupke za konstrukciju korespondencija između koordinatnih sistema, na osnovu oskudnih karakteristika i gustih slika, poput ANTS-a, DARTEL, DEMONS, LDDMM, or StationaryLDDMM. Vokselska morfometrija (VBM) je važam metod izgrađena na mnogim od ovih principa. Metode koje se temelje na diferencijalnim tokovima koriste se u, naprimjer, slučajevima deformacije diferencirane forme ambijentnog prostora, što rezultira LDDMM (difeomorfnim metričkim mapiranjem velikih deformacija okvira za poređenje oblika. Jedna od takvih deformacija je prava invarijantna metrika računarske anatomije. koja generalizira metriku nekompresibilnih Eulerovih tokova, uključujući Sobolevljevu normu i osiguravajući glatkoču protoka. Također su definirane i metrike povezane s Hamiltonovim kontrolama diferencijalnih tokova.
Applikacije
Kvalitativno najveće promjene unutar jedinki uglavnom se javljaju tokom ranog razvoja, a suptilnije tokom starenja i učenja, dok patološke promjene mogu jako količinski varirati, a razlike kod pojedinih osobam povećavaju se i tokom života. Gore opisane morfometrijske metode pružaju sredstva za kvantitativnu analizu takvih promjena, a MR-snimanje primijenjeno je na sve više populacija, relevantnih za ovovremenske razmjere, kako kod ljudi, tako i među vrstama. Međutim, većina aplikacija MR-morfometrijskih pristupa mozgu ima klinički fokus, tj. pomažu u dijagnosticiranju i praćenju neuropsihijatrijskih poremećaja, posebno neurodegenerativnih bolesti (poput Alzheimerove) ili psihotičnih poremećaja (poput [[shizofrenija|shizofrenije).
Razvoj mozga
MR-snimanje se rijetko izvodi tokom trudnoće i neonatalnog perioda, kako bi se izbjegao stres za majku i dijete. Međutim, u slučaju komplikacija porođaja i drugih kliničkih postupaka, takvi se podaci prikupljaju. Na primjer, Dubois et al., 2008 Dubois i et al., 2008. analizirali je girifikaciju u prerano rođene novorođenčadi pri rođenju i utvrdili da to predviđa funkcionalni skor u terminu ekvivalentnoj dobi, a Serag et al. uradili su 4D atlas mozga novorođenčeta u razvoju, što je dovelo do izgradnje krivulja rasta mozga od 28–44 sedmica postmenstruacijske dobi. Pored nedonoščadi, izveden je niz opsežnih longitudinalnih MR-morfometrijskih studija (često kombiniranih sa pristupima presjeka i drugim modalitetima neurosnimanja) normalnog razvoja mozga kod ljudi.
Koristeći voxelaki i niz komplementarnih pristupa, ove studije su otkrile (ili neinvazivno potvrdile, iz perspektive prethodnih histoloških studija koje ne mogu biti longitudinalne) da
Učenje i plastičnost
Možda najdublji uticaj morfometrije mozga do danas na naše razumijevanje odnosa između strukture i funkcije mozga pružio je niz VBM-studija usmjerenih na znanje različitih performansi. Za licencirane taksi-vozače u Londonu, utvrđeno je da imaju dvostrano povećan volumen sive materije u zadnjem dijelu hipokampusa, oba u odnosu na kontrolu iz opće populacije, a kod londonskih autobuskih vozača koji su se podudarali prema vozačkom iskustvu i stresu. Slično tome, utvrđeno je da promjene sive tvari koreliraju sa profesionalnim iskustvom kod muzičara, matematičara i meditanata, kao i sa znanjem drugog jezika.
Štaviše, bilateralne promjene sive tvari u stražnjem i bočnom tjemenom korteksu studenata medicine koji pamte za parcijalni ispit mogu se otkriti tokom samo tri mjeseca.
Ove studije stručnog usavršavanja inspirisale su pitanja o granicama morfometrije zasnovane na MR u smislu vremenskih perioda tokom kojih se mogu otkriti strukturne promjene mozga. Važne odrednice ovih ograničenja su brzina i prostorni opseg samih promjena. Naravno, neki događaji poput nezgoda, moždanog udara, metastaza tumora ili hirurške intervencije mogu duboko promijeniti strukturu mozga tokom vrlo kratkih perioda, a te promjene mogu se vizualizirati MR i drugim tehnikama neurosnimanja. S obzirom na vremenska ograničenja u takvim uvjetima, morfometrija mozga se rijetko uključuje u dijagnostiku, nego se koristi za praćenje napretka tokom perioda od nekoliko sedmica i mjeseci.
Jedno istraživanje pokazalo je da su početnici u žongliranju novaci imali obostrano širenje sive tvari u medijalnom privremenom vidnom području (poznato i kao V5), tokom tromjesečnog perioda učenja za izvođenje kaskade sa tri kugle barem jedan minut. Nisu primijećene promjene u kontrolnoj grupi koja se nije bavila žongliranjem. Opseg ovih promjena kod žonglera smanjio se tokom narednog tromjesečnog razdoblja u kojem nisu vježbali. Da bi se dalje riješio vremenski tok ovih promjena, eksperiment je ponovljen s drugom mladom grupom koja je skenirana u kraćim intervalima, a do tada tipske promjene u V5 već su se mogle naći nakon samo sedam dana žongliranja. Uočene promjene bile su veće u početnoj fazi učenja nego tokom nastavka obuke.
Dok su prethodne dvije studije uključivale studente u ranim dvadesetim, eksperimenti su nedavno ponovljeni sa starijom kohortom, otkrivajući istu vrstu strukturnih promjena, iako ublaženih nižim performansama žongliranja ove grupe <!-\citep {Boyke: 2008p2916} ->.
Korišćenjem potpuno druge vrste intervencije – primjenom transkranijske magnetne stimulacije u dnevnim sesijama tokom pet dana – uočene su promjene u i blizu ciljnih područja TMS-a, kao i u baznim ganglijima dobrovoljaca u srednjim dvadesetim godinama, u poređenju sa kontrolnom grupom koja je primila placebo. Međutim, moguće je da ove promjene jednostavno odražavaju efekte vaskularizacije.
Zajedno uzev, ove morfometrijske studije snažno podupiru ideju da plastičnost mozga – promjene moždane strukture – ostaje moguća tokom cijelog života i može biti prilagodba promjenama u funkciji mozga za koje se također pokazalo da se mijenjaju s iskustvom. Plastičnost i učenje pružaju dvije perspektive – funkcijsku i strukturnu – u isto vrijeme, mozak koji se mijenja s vremenom.
Bolesti mozga
Bolesti mozga su područje na kojem se morfometrija mozga najčešće primjenjuje, a obim literature o tome je ogroman. Samo za hronične shizofreničare, 19 VBM studija nedavno napravljen je pregled  u mnogim publikacijama, a pregled sadašnjeg razumijevanja shizofrenije u velikoj mjeri koristi morfometrijske nalaze mozga. Slična je situacija i sa Alzheimerovom bolešću.
Morfometrija girifikacije zasnovana na magnetnoj rezonanci dobija na značaju za kliničku dijagnostiku, upravo zato što je obrazac nabora moždane kore vrlo stabilan kod odraslih u nepacijentskim populacijama.To znači da odstupanje od normalnih stopa girifikacije ima veliku vjerovatnoću da ukazuje na poremećaj mozga. Kao rezultat toga, objavljeni su brojni izvještaji, koji su otkrili abnormalnu girifikaciju kod različitih poremećaja, uključujući shizofreniju, disleksiju, velokardiofacijski sindrom, poremećaj hiperaktivnosti usljed deficita pažnje ili Williamsovog sindroma.
Evolucija mozga
. Ovakve studije neurosnimanja, u kombinaciji s funkcijskim i podacima o ponašanju, pružaju obećavajuće i do sada uglavnom neistražene načine za razumijevanje sličnosti i razlika između različitih grupa ljudi.
Kao što morfološke analize, koje upoređuju mozak u različitim ontogenetskim ili patogenetskim fazama, mogu otkriti važne informacije o normalnom ili abnormalnom razvoju unutar određene vrste, komparativne studije među vrstama imaju sličan potencijal da otkriju evolucijske trendove i filogenetske odnose. Poređenja oblika (premda u prošlosti s naglaskom na kvalitativnim kriterijima) činila su osnovu biološke taksonomije prije ere genetike.
Postoje tri glavna izvora za uporedna evolucijska istraživanja: fosili, svježe očuvani post mortem ili studije in vivo.
U fosilnim zapisima dominiraju strukture koje su već biomineralizovane tokom života određenog organizma (u slučaju kičmenjaka, uglavnom zuba i kostiju). Mozak se, poput ostalih mehkih tkiva, rijetko fosilizira, ali povremeno to i učini. Vjerovatno najstariji danas poznati mozak kičmenjaka pripadao je glodarolikoj ribi koja je živila prije oko 300 miliona godina. (Pradel et al., 2009). Iako je tehnika koja se najviše koristi za snimanje fosila kompjuterizovana tomografija (CT), ovaj je primjerak snimljen pomoću sinhotronske tomografije, a nedavna MR-snimanja fosila sugeriraju da se metod može koristiti za snimanje najmanje na podskup fosiliziranih mozgova.
MR-snimci su takođe dobijeni iz mozga 3.200-godišnjih egipatskih mumija. Međutim, slabe su perspektive da će bilo koji skup trodimenzijskih slika fosilnog, polufosilnog ili mumificiranog mozga ikada biti od velike koristi za morfometrijske analize ovdje opisane vrste, jer procesi mumifikacije i fosilizacije uveliko mijenjaju strukturu mehkih tkiva na način specifičan za pojedinačni uzorak i njegove podregije.
Postmortalni uzorci živih ili nedavno izumrlih vrsta, s druge strane, općenito omogućuju dobijanje MR-snimaka dovoljnog kvaliteta za morfometrijske analize, iako bi artefakti i morali biti uzeti u obzir. Prethodna MR-snimanja uključuju uzorke Sačuvane u formalinu, Zamrznute Ili u alkoholu.
Iako je tehnika koja se najviše koristi za snimanje fosila kompjuterizovana tomografija (CT), ovaj je primjerak snimljen pomoću sinkrotron tomografija, a nedavna MR snimanja s fosilima sugeriraju da se metoda može koristiti za snimanje na najmanje podskup fosiliziranih mozgova.
Treća linija uporednih dokaza bile bi unakrsne studije in  MR-snimanja poput one koju su uradili Rilling & Insel (1998), a koja je istraživala mozak jedanaest vrsta primata preko VBM-a kako bi se bacilo novo svjetlo na razvoj mozga primata. Druga istraživanja kombiniraju morfometrijske mjere s mjerama ponašanje, a evolucija mozga ne odnosi se samo na primate: girifikacija se događa u mozgu sisara ako dosegnu veličinu od nekoliko centimetara – s kitovima koji dominiraju gornjim krajem spektra – i općenito se polahko povećava sa ukupnom veličinom mozga, slijedeći zakon o moći
Paldau
Položaj općine Paldau u [[Spisak okruga i statutarnih gradova u Austriji|okrugu Südoststeiermark |180px|desno|mini]]
Paldau je tržišna općina u okrugu Südoststeiermark u austrijskoj saveznoj pokrajini Štajerskoj. Broj stanovnika općine je   Općina pripada sudskom okrugu Feldbach.
Podjela
Općina se dijeli na nekoliko naselja i katastarskih općina:
Batalovo evanđelje
Batalovo evanđelje je rukopis pripadnika Crkve bosanske. Nastalo je 1393. godine. Pisar (dijak) Stanko Kromirijanin prepisao je ovo evanđelje za bosanskog velmožu tepčiju Batala Šantića. Očuvana su četiri lista koja se nalaze u Nacionalnoj biblioteci u Sankt Petersburgu. Na trećem listu pisac navodi da je prepisao evanđelje za tepčiju Batala, koje je bilo ukrašeno, te vrijeme njegovog završetka koje se desilo 1393. godine dvije godine poslije smrti kralja Tvrtka a u doba kralja Dabiše. Iz očuvanog dijela teksta saznaje se da je tepčija Batalo držao grad Toričan, župu Sanu i da je bip oženjen Resom, sestrom velikog vojvode bosanskog Hrvoja Vukčića Hrvatinića.
Na drugoj stranici dopisana su dva niza imena onih „koji su se narekli u red Crkve“ prije i poslije Rastudija. To je tzv. „Red gospodina Rastudija“ koji se shvata kao popis imena onih koji su upravljali Crkvom bosanskom prije i poslije Rastudija.
Popis iena onih „ki su se narekli u red' cr'kve prije i poslije gospodina Rastudija“:
„V' ime ot'ca i sina i s(ve)tago d(u)ha.
1. Eremis'
2. Azarija
3. Kuk'leč
4. Ivan'
5. Godin'
6. Tišemir'
7. Didodrag'
8. Bučin'
10. Bratič,
11. Budislav'
12. Dragoš'
13. Dragič'
14. Lubin'
Ruše (čvor)
Slovenija:
Batalovo evanđelje
15. Dražeta
16. Tomiš'
Se pišu pred' rečenie redove ki su se narekli u red' cr'kve prie g(ospodi)na našego Rastudije. Si pišu v' ime o(tc)a i s(i)na i s(ve)tago d(u)ha:
1. g(ospodi)n Rastud'e
2. Radoe
3. Radovan'
Šmartno (Cerklje na Gorenjskem)
mini|280px|Šmartno, rimokatolička crkva "Sv. Martin" Šmartno je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerklje na Gorenjskem, regija Gorenjska, Slovenija.
Batalovo evanđelje
4. Radovan'
Šmartno (Cerklje na Gorenjskem)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šmartno je imalo 151 stanovnika.
Batalovo evanđelje
5. Hlapoe
6.Dragoš'
7. Povr'žen'
8. Radoslav'
11. Boleslav'
12. Raatko“
Vanjski linkovi
http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=6240
https://web.archive.org/web/20140910200010/http://www.turbe.ba/index.php?option=com_k2&view=item&id=71:batalova-grobnica-na-crkvinama-kod-turbeta&Itemid=203
https://web.archive.org/web/20140911001659/http://kons.gov.ba/main.php?id_struct=6&lang=1&action=view&id=2531
https://web.archive.org/web/20140911001827/http://tacno.net/kultura/literarni-antropoloski-i-socioloski-diskurs-srednjovjekovne-bosanske-epigrafike-u-antologiji-starih-bosanskih-tekstova-maka-dizdara/
http://www.camo.ch/korjeni_i_ucenje.htm
https://web.archive.org/web/20140910195216/http://www.nlr.ru/eng/exib/cult/bosnia.html
http://makdizdar.ba/category/bih-kultura-i-identitet/historija-bih/
http://eteia.home.xs4all.nl/kitabhana/Alich_Dzhemaludin/Stoljecha_Bosne/Bosna_od_1265_do_1402_godine.html
http://proleksis.lzmk.hr/43391/
http://www.croatianhistory.net/glagoljica/novih.html
IC 3074
IC 3074 (također poznat kao MCG 2-31-71, PGC 39233 i UGC 7279) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 91 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,30 (61 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (7 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 6. septembra 1900. godine.
HD 4113
HD 4113 je zvijezda u sazviježđu Kipar. Ima prividan sjaj od 7,88 mag. Udaljena je 144 sg od Sunca. Ubraja u žute patuljke spektralne klasse G5V. Njena starost se procjenjuje na oko 8,6 milijardi godina. Ima jednu vansolarnu planetu HD 4113b otkrivenu 2007.
Kinematika
Kreće se brzinom 26,5˙km/s. Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 19000-24900˙sg.
Hemijski sastav
Prisustvo željeza iznosi oko 158% u poređenju sa Suncem.
Vansolarna planeta HD 4113b
HD 4113b je otkrivena 26. oktobra 2007. Ima 1,56 Jupiterovih masa i orbitalni period od 526 dana. Udaljena je oko 1,28 AJ od matične zvijezde.
Vruć vetar
Vruć vetar je jugoslavenska TV-serija iz 1980.
Radnja
Borivoje Šurdilović iz Vlasotinca odlazi u Beograd u potrazi za boljim životom. Međutim, kako bi se njegove želje ispunile, prolazi kroz razne avanture. Mijenja mnoga radna mjesta, od taksista do brijača, da bi na kraju postao poznati frizer u Beogradu.
Eugene Wigner
mini|desno|225px Eugene Paul " EP " Wigner (, [ˈviɡnɛr ˈjɛnøː ˈpaːl]) bio je mađarsko-američki teorijski fizičar, koji je također doprinio matematičkoj fizici. Dobio je američko državljanstvo 1937, a dobio je Nobelovu nagradu za fiziku 1963. "za doprinos teoriji atomskog jezgra i elementarnih čestica, posebno kroz otkrivanje i primjenu osnovnih principa simetrije".
Diplomirao je na Tehničkom univerzitetu u Berlinu, Wigner je radio kao asistent Karlu Weissenbergu i Richardu Beckeru na Kaiser Wilhelm institutu u Berlinu i Davidu Hilbertu na Univerzitetu u Göttingenu. Wigner i Hermann Weyl bili su odgovorni za uvođenje teorije grupa u fiziku, posebno teorije simetrije u fizici. Usput je izveo revolucionarni rad u čistoj matematici, u kojem je autor niza matematičkih teorema. Konkretno, Wignerova teorema je kamen temeljac u matematičkoj formulaciji kvantne mehanike. Poznat je i po svojim istraživanjima strukture atomskog jezgra. Godine 1930. Univerzitet Princeton regrutovao je Wignera, zajedno sa Johnom von Neumannom, i on se preselio u Sjedinjene Države.
Wigner je učestvovao na sastanku sa Leom Szilárdom i Albertom Einsteinom koji je rezultirao pismom Einsteina i Szilárda, koje je navelo predsjednika Franklina D. Roosevelta da pokrene Projekt "Manhattan" za razvoj atomskih bombi. Wigner se bojao da će njemački projekt nuklearnog oružja prvo razviti atomsku bombu. Tokom projekta "Manhattan" vodio je tim čiji je zadatak bio da dizajnira nuklearne reaktore za pretvaranje uranijuma u plutonij za oružje. U to vrijeme reaktori su postojali samo na papiru, a nijedan reaktor još nije bio u kritičnom stanju. Wigner je bio razočaran što je DuPont dobio odgovornost za detaljan dizajn reaktora, a ne samo za njihovu konstrukciju. Postao je direktor istraživanja i razvoja u laboratoriji Clinton (sada Oak Ridge National Laboratory) početkom 1946, ali je postao frustriran birokratskim miješanjem Komisije za atomsku energiju i vratio se na Princeton.
Zilje
Zilje su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zilje su imale 148 stanovnika.
IC 4714
IC 4714 (također poznat kao ESO 103-24 i PGC 61976) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 211 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,30 (80 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 18. augusta 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.