cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Unutrašnje uho
Funkcija
Ljudsko uho evoluiralo je sa dva osnovna alata za kodiranje zvučnih talasa; svaki je zaseban u otkrivanju zvuka visoke i niske frekvencije. Georg Békésy (1899-1972) upotrijebio je mikroskop kako bi istražio bazilarnu membranu, smještenu u unutrašnjem uhu trupla. Otkrio je da kretanje bazilarne membrane nalikuje pokretu putujućeg talasa, čiji oblik varira ovisno o učestalosti tona. Niskofrekventni zvukovi, najviše pokreću vrh membrane, dok  se visokofrekventni zvukovi registriraju  na baza membrane.
Poremećaji
Ometanje ili infekcija labirinta može rezultirati sindromom bolesti zvanim labirintitis. Simptomi labirintitisa uključuju privremenu mučninu, dezorijentaciju, ošamućenost i vrtoglavicu. Labirintitis može biti uzrokovan virusnom i bakterijskom infekcijom ili fizičkom blokadom nazofarinksa.
Još jedno stanje postalo je poznato kao autoimuna bolest unutrašnjeg uha (aiedia). Karakterizira ga idiopatski, brzo progresivni, bilateralni senzorinervni gubitak sluha. To je prilično rijedak poremećaj, dok u isto vrijeme nedostatak odgovarajućeg dijagnostičkog ispitivanja znači da se njegova precizna učestalost ne može utvrditi.
Ostale životinje
Ptice imaju slušni sistem sličan onome kod sisara, uključujući pužnicu. Gmizavci, vodozemci i ribe nemaju pužnice, ali čuju s jednostavnijim slušnim organima ili vestibulskim organima, koji uglavnom otkrivaju zvukove niže frekvencije od pužnice. Ptičje pužnice sastoje se od kratke, blago zakrivljene koštane cijevi unutar koje leži bazilarna membrana sa svojim osjetnim strukturama.
Pužnični sistem
Zvuk u pužnici prenosi se u unutrašnje uho pomoću kosti uzengije (stremena) srednjeg uha. Pritisnut je uz ovalno okno, otvor prekriven membranom na površini predvorja. Odavde se zvučni talasi provode kroz kratko perilimfni vod do drugog otvora, zvanog okruglo okno, koji izjednačava pritisak, omogućavajući da se nepritiskljiva tečnost slobodno kreće. Perilimfa koja teče paralelno sa svojim kanalom zaseban je slijepi kanal, lagena, ispunjena endolimfom. Lagena je odvojena od limfnog  kanala perilimfnom bazilarnom membranom i sadrži senzorne trepljaste ćelije, koje napokon vibracije u tečnosti prevode u nervne signale. Na jednom kraju je pričvršćen za sakulus.
Kod sisaraa (osim torbara) pužnica se još više proširuje, postajući zavojita struktura, kako bi prilagodila svoju dužinu unutar glave. Cortijev organ također ima složeniju strukturu kod sisara nego u drugih Amniota.
Raspored nazofarinksa u živećih vodozemaca, u većini slučajeva sličan je onome u gmizavaca. Međutim, često im nedostaje bazilarna papila, koji umjesto toga imaju potpuno odvojeni skup osjetnih ćelija na gornjem rubu vrećica koje se nazivaju papilla amphibiorum, a izgleda da imaju istu funkciju.
Iako su mnoge ribe sposobne čuti, lagena, u najboljem slučaju je kratka zakrivljena vrećica i čini se da nema ulogu u osjećanju zvuka. Umjesto toga, za to mogu biti odgovorne razne nakupine trepljastih ćelija unutar unutrašnjeg uha. Naprimjer, košljoribe sadrže senzornu skupinu koja se naziva  ignorirano mjesto u utrikulusu koje može imati ovu funkciju. Iako ribe nemaju ni vanjsko ni srednje uho, zvuk se i dalje može prenijeti u unutrašnje uho, kroz kosti lobanje ili plovni mjehur, čiji se dio često nalazi blizu tijela.
Vestibulumski sistem
U poređenju sa pužničnim, vestibulski sistem relativno malo varira između različitih grupama Sarcopterygii. Središnji dio sistema sastoji se od dvije komore, vrećice i utrikulusa, od kojih svaka uključuje jednu ili dvije male skupine senzornih trepljastih ćelija. Svi kičmenjaci sa vilicama također posjeduju tri polukružna kanala koji proizlaze iz utriklusa, svaki sa ampulom koja na jednom kraju sadrži čulne ćelije.
Bazilarni endolimfni kanal teče od vrećice prema gore, kroz glavu i završava blizu mozga. Kod hrskavičavih riba, ovaj kanal se zapravo otvara na vrh glave i u nekim teleosteama je jednostavno slijepi. Međutim, kod svih ostalih vrsta završava u endolimfnoj vreći. U mnogih gmizavaca, riba i vodozemaca ova vreća može doseći značajnu veličinu. U vodozemaca vrećice s obje strane mogu se stopiti u jednu strukturu, koja se često proteže dužinom tijela, paralelno sa kičmenim kanalom.
Primitivne lampetre i zmijuljice, međutim, imaju jednostavniji sistem. Unutrašnje uho kod ovih vrsta sastoji se od jedne vestibulske komore, iako je to kod lampetri povezano sa nizom vrećica obloženih trepljama. Lampetre imaju samo dva polukružna kanala, pri čemu vodoravni kanal nema, dok zmijuljica ima samo jednostruk, vertikalni, kanal.
Reference
Saladin, "Anatomy and Physiology" 6e, print American Speech-Language-Hearing Association, The Middle Ear, https://web.archive.org/web/20131208002201/http://www.asha.org/public/hearing/Middle-Ear/
Bessude
Bessude (lokalno: Bessùde) jest općina u provinciji Sassari na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 447 metara i ima 410 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 15,30 st/km². Općina zauzima površinu 26,79 km².
Susjedne komune su Banari, Bonnanaro, Borutta, Ittiri, Thiesi i Siligo.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Skrad)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Skrad je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 53,85 km2 imala 1.062 stanovnika, što predstavlja 0,36 % od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 0,02% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Skradu je 20 stanovnika/km2.
Moira Orfei
Biografija
Orfei se rodila u cirkuskoj prikolici, kao dijete dvoje cirkuskih umjetnika. Pripadala je italijanskom romskom narodu Sinti.
Guci Draganički
Guci Draganički su naseljeno mjesto u sastavu grada Jastrebarskog, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Guci Draganički su imali 302 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Guci.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Guci Draganički je imalo 564 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3665
IC 3665 (također poznat kao MCG 2-32-180, PGC 42598 i UGC 7855) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 56 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,90 (15 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Berchidda
Berchidda (lokalno: Belchìdda, Bilchìdda) jest općina u provinciji Sassari na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 290 metara i ima 2.773 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 13,73 st/km². Općina zauzima površinu 201,88 km².
Susjedne komune su Alà dei Sardi, Calangianus, Monti, Oschiri i Tempio Pausania.
Okrug Lješ
Okrug Lješ jest jedan od 12 okruga Albanije. Nalazi se u sjevernom dijelu države. Sa površinom od 1.620 km2 drugi je najmanji okrug u državi, poslije Okruga Drač. Prema podacima od 1.1.2016. godine u okrugu je živjelo 135.613 stanovnika što ga čini četvrtim najmaloljudnijim okrugom Albanije. Glavni grad okruga je Lješ.
Geografija
Graniči sa okruzima: Skadar na zapadu, Kukës na istoku, Dibër na jugoistoku i Okrugom Drač na jugu. Na zapadu izlazi na obalu Jadranskog mora.
Administrativna podjela
Od 2015. godine Okrug se sastoji se od 3 općine: Kurbin, Lješ i Mirditë i ukupno 175 naselja.
Allsvenskan 2017.
Allsvenskan 2017. je bila 93. sezona u najvećoj nogometnoj ligi u Švedskoj. Sezona je počela u aprilu a završila se 5. novembra 2017. godine.
Ekipe
Ukupno 16 ekipa takmičilo se u Allsvenskan 2017. 13 ekipa iz prošle sezone, dvije ekipe koje su promovisane iz Superettan 2016. i jedna ekipa iz baraža Allsvenskan 2016.
IC 5321
IC 5321 (također poznat kao ESO 605-7, IRAS 23237-1813, MCG -3-59-9 i PGC 71430) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 132 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,30 (50 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 13. septembra 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kaniža (Šentilj)
Kaniža je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentilj, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Pesnica.
Kaptol (Hrvatska)
mini|280px|Kaptol, ostaci starog grada Kaptol je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Požeško-slavonskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Kaptol je imala 3.472 stanovnika, od čega u samom Kaptolu 1.409.
Općina Kaptol
Napomena: ''Nastala iz stare općine Slavonska Požega koja je 1991. promijenila ime u Požega.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kaptol je imalo 1.361 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kriva ćuprija
Kriva ćuprija je mali i najstariji jednolučni kameni most u Mostaru, izgrađen 1558. godine za vrijeme vladavine Osmanlija. Njegov graditelj bio je osmanlijski arhitekt Ćejvan-ketoda.
Nalazi se 30-ak m zapadno od Starog mosta i predstavlja njegovu minijaturnu verziju. Povezuje obale Radobolje. Luk mosta polukružan je, promjera 8,56 m. Most je visok 4,15 m, a do njega se dolazi kamenim stepenicama.
Kriva ćuprija pripada graditeljskoj cjelini Starog mosta i Starog grada u Mostaru, koja je proglašena UNESCO-ovim spomenikom svjetske baštine.
Bidonì
Bidonì (lokalno: Bidunìu) jest općina u provinciji Oristano na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 250 metara i ima 145 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 12,37 st/km². Općina zauzima površinu 11,72 km².
Susjedne komune su Ghilarza, Nughedu Santa Vittoria, Sedilo i Sorradile.
Clinton Davisson
Clinton Joseph Davisson (22. oktobar 1881 - 1. februar 1958) bio je američki fizičar koji je dobio Nobelovu nagradu za fiziku 1937. za otkriće elektronske difrakcije u čuvenom Davisson -Germerovom eksperimentu. Davisson je Nobelovu nagradu podijelio s Georgeom Pagetom Thomsonom, koji je nezavisno otkrio elektronsku difrakciju otprilike u isto vrijeme kad i Davisson.
Davisson je rođen u Bloomingtonu, Illinois. Diplomirao je na Bloomington High School 1902. godine, a pomoću stipendije se upisao na Univerzitet u Chicagu. Na preporuku Roberta A. Millikana, 1905. Davisson je zaposlen na Univerzitetu Princeton kao instruktor fizike. Završio je uslove za diplomu iz Čikaga 1908. uglavnom radeći tokom ljeta. Dok je predavao na Princetonu, istraživao je doktorsku disertaciju sa Owenom Richardsonom. Doktorirao je. iz fizike na Princetonu 1911; iste godine oženio se Richardsonovom sestrom, Charlotte.
Difrakcija je karakterističan učinak kada val padne na otvor ili rešetku, a usko je povezan sa značenjem samog kretanja talasa. U 19. vijeku difrakcija je dobro utemeljena za svjetlost i za valovitost na površini fluida. Godine 1927., radeći za Bell Labs, Davisson i Lester Germer izveli su eksperiment koji je pokazao da se elektroni difraktiraju na površini kristala nikla. Ovaj slavni Davisson-Germerov eksperiment potvrdio je de Broglievu hipotezu da čestice materije imaju talasnu prirodu, što je centralno načelo kvantne mehanike. Njihovo posmatranje difrakcije omogućilo je prvo mjerenje talasne dužine elektrona. Izmjerena talasna dužina \lambda dobro se slagala sa de Broglievom jednačinom, gdje je h Planckova konstanta i p je impuls elektrona.
Davisson je umro 1. februara 1958. u 76. godini života.
Udarni krater na suprotnoj strani Mjeseca IAU je 1970. dobio ime po Davissonu.
Alilovci
Alilovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Kaptol, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Alilovci su imali 410 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Alilovci je imalo 454 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Srednje uho
Srednje uho je dio uha unutar bubne opne, a izvan ovalnog okna unutrašnjeg uha. Srednje uho sisara sadrži tri koščice, koje prenose vibracije bubnjića u talase u tečnosti i membranama unutrašnjeg uha. Šuplji prostor srednjeg uha poznat je i kao bubnjić i okružen je bubnjićnim dijelom sljepoočne kosti. Slušna cijev (poznata i kao Eustahijeva cijev ili ždrijelna) pridružuje se timpanskoj šupljini sa nosnom šupljinom (nazofarinks, omogućavajući izjednačavanje pritiska između srednjeg uha i grla.
Primarna funkcija srednjeg uha je efikasno uklanjanje zvučne energije iz kompresijskih talasa u zraku do fluidnih membranskih talasa unutar pužnica.
Koščice
Koščice bi klasično trebale pretvoriti mehaničke vibracije bubne opne u pojačane talase pritiska u tečnosti  pužnica (ili unutrašnjeg uha), sa faktorom pojačanja od 1,3. Budući da je efektivno područje vibracija bubnjića približno 14 puta veće od ovalnog okna, zvučni pritisak je koncentriran, što dovodi do njegovoh povećanja od najmanje 18,1 puta. Bubnjić je spojen sa čekićem, koji se spaja s nakovnjem, a ovaj se spaja s stremenom (uzengijom). Vibracije osnovne strukture uvode talase pritiska u unutrašnje uho. Sve je više dokaza koji pokazuju da je sistem poluga zapravo promjenjiv, ovisno o učestalosti. Iznosi približno između 0,1 i 1 2 kHz, a zatim se podiže na oko 5 na 2  kHz, a zatim stalno pada iznad ove frekvencije. Mjerenje ovog sistema krakova poluge također je malo komplicirano činjenicom da je sistem općenito dat u odnosu na vrh čekića (poznat i kao pupak) u nivou sredine uzengije. Bubnjić je zapravo pričvršćen na dršku čekića na udaljenosti od oko 0,5 cm. Pored toga, sam bubnjić se kreće na vrlo haotičan način na frekvencijama> 3 kHz. Linearno pričvršćivanje bubne opne na čekić zapravo izglađuje ovo haotično kretanje i omogućava uhu da linearno reagira u širem frekvencijskom opsegu od tačkastog. Slušne koščice mogu također smanjiti zvučni pritisak (unutrašnje uho je vrlo osetljivo na prekomjernu stimulaciju), međusobnim razdvajanjem pomoću određenih mišića.
Efikasnost srednjeg uha doseže vrhunac na frekvenciji od oko 1 kHz. Kombinirana prenosna funkcija vanjskog uha i srednjeg uha daje ljudima vrhunsku osjetljivost na frekvencije između 1 kHz i 3; kHz.
Živci
Kretanje koščica može biti ukočeno zbog dva mišića. Stapediusov mišić, najmanji skeletni mišić u tijelu, povezuje se sa vestibulumom i njime upravlja facijalni živac; mišić tenzor timpani pričvršćen je na gornji kraj medijalne površine drške čekića i pod nadzorom je medijalnog pterigoidnog živca koji je ogranak donjeviličnog trigeminusnog živca. Ovi se mišići kontraktiraju kao odgovor na glasne zvukove, smanjujući tako prenos zvuka na unutrašnje uho. To se naziva zvučni refleks.
Od hirurške važnosti su dvije grane facijalnog živca koje također prolaze kroz prostor srednjeg uha. To su vodoravni dilelovi facijalnog živca i bubne opne. Horizontalno oštećenje grana tokom operacije može dovesti do paralize lica (iste strane lica kao i uho). Timpanska opna je grana facijalnog živca koja osjeća i okus iz ipsilateralnog pola (iste strane) jezika.
Prijenos zvuka
Obično, kada zvučni talasi u zraku udare u tečnost, većina energije se odbija od površine tečnosti. Srednje uho omogućava podudaranje impedancije zvuka koji putuje u zraku do zvučnih talasa koji putuju u sistemu fluida i membrana u unutrašnjem uhu. Međutim, ovaj sistem ne treba brkati sa širenjem zvučnih talasa u kompresiji kao tečnost.
Srednje uho je u stanju da priguši provodljivost zvuka, kada se suoči sa vrlo glasnim tonovima, refleksnom kontrakcijom mišića srednjeg uha izazvanom bukom.
Klinički značaj
Srednje uho je šuplje. U okruženju na velikoj nadmorskoj visini ili pri ronjenju u vodu, postojaće razlika u pritisku između srednjeg uha i vanjskog okruženja. Ovaj pritisak predstavlja opasnost od pucanja ili oštećenja bubnjića na drugi način ako se ne rastereti. Ako pritisak na srednje uho ostane nizak, bubnjić može postati uvučen u srednje uho. Jedna od funkcija Eustahijeve cijevi koja povezuju srednje uho i nazofarinks pomaže u održavanju pritiska srednjeg uha jednakog pritisku zraka. Eustahijeve cijevi obično se stegnu na kraju nosa, kako bi se spriječilo začepljenje sluzima, ali se mogu otvoriti spuštanjem vilice i izbočenjem. Zbog toga zijevanje mazanje ili žvakanje pomaže u ublažavanju pritiska u ušima u avionu. Otitis media je upala srednjeg uha.
Infekcije
Nedavna otkrića ukazuju da bi sluznica srednjeg uha mogla biti podvrgnuta infekciji ljudskim papiloma virusom (HPV). Zapravo, DNK koje pripadaju onkogenim HPV-ima, tj. HPV16 i HPV18, otkriveni su u normalnim uzorcima srednjeg uha, što podvlači da normalna sluznica srednjeg uha potencijalno može biti ciljno tkivo za HPV infekciju.
Ostale životinje
Srednje uho Tetrapoda je analogno sa spirakulomom riba, otvor ždrijela na bočnoj strani glave, ispred glavnih škržnih proreza. U ribljim embrionima, spirakule se formiraju kao vrećica u ždrijelu, koja raste prema van i probija kožu stvarajući otvor; kod većine tetrapoda ovo kršenje nikada nije potpuno završeno, a konačni ostatak tkiva koji ga razdvaja od vanjskog svijeta postaje bubna opna. Unutrašnji dio spirakuluma, još uvijek povezan sa ždrijelom, čini Eustahijevu cijev.
Struktura srednjeg uha u živećih vodozemaca znatno varira i često je degenerirana. U većine žaba i krastača slična je kao u gmizavaca, ali u ostalih vodozemaca često i nema šupljine srednjeg uha. U tim slučajevima, nedostaju trake ili u nedostatku bubne opne, povezuju se sa kvadratnom kosti u lobanji, iako se pretpostavlja da još uvijek ima određenu sposobnost prenošenja vibracija na unutrašnje uho. U mnogih vodozemaca postoji i druga slušna koščica, operkulum (ne treba je miješati sa ribljom strukturo istog imena u ribi). Ovo je ravna kost nalik pločici koja prekriva ovalno okno i povezuje je ili sa uzengijom ili preko posebnog mišića na rame. Nije pronađen ni kod jednog drugog kiččmenjaka.
Sisavri su jedinstveni u tome što je kod njih evoluiralo trozglobno srednje uho, neovisno o raznim jednozglobnim srednjim ušima ostalih kopnenih kičmenjaka, sve tokom trijaskog perioda geološke historije. Funkcionalno, srednje uho sisara vrlo je slično jednozglobnom ne-sisara, osim što reaguje na zvukove veće frekvencije, jer ih bolje preuzima unutrašnje uho (koje također reagira na veće frekvencije od onih kod nesisara). "Čekić", evoluirao je iz zglobne kosti donje vilice, a nakovanj od kvadratne. U ostalih kičmenjaka, ove kosti čine primarni vilični zglob, ali širenje zubne kosti kod sisara dovelo je do evolucije potpuno novog viličnog zgloba, oslobađajući stari zglob da postane dio uha. Neko su vrijeme oba vilična zgloba postojala zajedno, jedan medijalno i jedan bočno. Evolucijski proces koji je vodio do trozglobnog srednjeg uha bio je tako "slučajni" nusprodukt istovremene evolucije novog sekundarnog viličnog zgloba. U mnogih sisara, srednje uho takođe postaje zaštićeno u šupljini, zvanoj slušni balon, a nema ga kod drugih kičmenjaka. Kasno je evoluirao više puta u različitim vremenima i neovisno, poslije katastrofama sisara, a može biti okružen opnama, hrskavicom ili kostima. Studija o ljudima pokazuje da je dio sljepoočne kosti.
Eleonora od Šampanje
Eleonora od Šampanje/Bloisa (fra. Eléonore; 1102 – 1147) bila je francuska plemkinja.
Biografija
Eleonorini roditelji bili su grof Stjepan od Bloisa i njegova supruga, princeza Adela Normanska, kćerka kralja Engleza. Brat Eleonore bio je grof Teobald, koji ju je odbranio. Ona se, naime, udala za grofa Rudolfa I od Vermandoisa te je njihov sin vjerovatno bio Feliks od Valoisa (Hugo), koji je postao redovnik. Prema želji kraljice Eleonore Akvitanske (supruga Henrika II), brak Rudolfa i Eleonore od Šampanje je poništen jer se kraljičina sestra zaljubila u Rudolfa.
Stranka demokratske akcije Sandžaka
Stranka demokratske akcije Sandžaka (skr. SDA S) politička je stranka u Srbiji koja pretežno okuplja Bošnjake iz Sandžaka. Nastala je 29. jula 1990. godine, a prvi i trenutni predsjednik stranke je Sulejman Ugljanin.
Stranka je na izbore za narodne poslanike u Srbiji 2014. godine izašla kao manjinska partija i nastupila je samostalno pod rednim brojem 10. Osvojila je 3 poslanička mandata.
Medvjeđe svečanosti u Pirenejima
Medvjeđe svečanosti u Pirenejima održavaju se po istom scenariju svake zime u pet sela u području Vallespir u planinskom lancu Pirenejima. Dva sela su u Andori (Encamp i Ordino), i tri u Francuskoj (Arles-sur-Tech, Prats-de-Mollo i Saint-Laurent-de-Cerdans). Svečanosti simboliziraju kraj zime, ponovno rođenje proljeća (sa buđenjem medvjeda iz hibernacije) i odnos čovjeka i prirode.
Tokom događaja, mladići se oblače u medvjede i trče ulicama pokušavajući da uhvate učesnike. Svečanosti su isprekidane plesovima, govorima na katalonskom jeziku i muzikom. Učestvuje cjelokupno lokalno stanovništvo koje lovi medvjede i dočekuje gledaoce.
Svečanosti potječu iz legende o divljem medvjedu koji je u potrazi za hranom oteo mladu djevojku iz okoline. Priča se da su seljani organizovali masovan lov na medvjeda kako bi spasili djevojku, da bi na kraju uhvatili medvjeda i okovali ga na seoskom trgu. Kaznili su ga tako što su ga obrijali sjekirom i medvjed se pretvorio u čovjeka. Medvjeđe svečanosti su transgresivni događaj koji slavi pobjedu čovjeka nad zvjeri.
Nematerijalna kulturna baština
Medvjeđe svečanosti u Pirinejima nalaze se na UNESCO-voj Reprezentativnu listu nematerijalnog kulturnog nasleđa čovječanstva kao zajednički element nematerijalnog kulturnog nasleđa u Andori i Francuskoj. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog nasleđa na zasjedanju koje je održano od 28. novembra do 3. decembra 2022. god. u Rabatu, u Maroku.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Korčula)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Korčula je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od - km2 imao 5.663 stanovnika, što predstavlja 4,62% od ukupnog broja stanovnika Dubrovačko-neretvanske županije, odnosno 0,13 % od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Korčuli je - stanovnika/km2.
Enzimska kataliza
Enzimska kataliza je hemijska reakcija u kojoj enzim, kao katalizator, pretvara određeni hemijski spoj (supstrat u novi proizvod.
Mehanizam
mini|350px|Model inducirane prilagodbe enzima za odgovarajući supstrat
Vezanje podloge
Prije nego što počnu katalizirati bilo koju hemijsku reakciju, enzimi se moraju vezati za njihovu podloga. Enzimi su obično vrlo specifični za određene podloge, za koje se vežu a zatim kataliziraju hemijske reakcije. Specifičnost se postiže obavezujućom prazninom (usjekom) koji je komplementarnog oblika, za popunjenjavanje i hidrofilnom /hidrofobnom izboćinom podloge. Enzimi stoga mogu razlikovati vrlo slične molekula materijala koji su hemoselektivne, regioselectivne i tereospecifične.
Neki od enzima pokazuju najveću specifičnost i tačnost kada su uključeni u kopiranje i ekspresiju genoma. Neki od ovih enzima imaju i mehanizmima "lekture". Tako, enzim kao što je DNK polimeraza katalizira reakciju u prvom koraku, a zatim, u drugom koraku, provjerava da li je proizvod ispravan. Ovaj proces u dva koraka rezultira u prosječnoj stopi greške manje od 1/100 miliona reakcija kod polimeraze sisara. Slični mehanizmi korekcije se također nalaze i kod RNK polimeraza, aminoacil-tRNK sintetaze i ribosoma. Nasuprot tome, neki enzimi ispoljavaju i promiskuitet enzima, koji imaju široku specifičnost i djeluju na niz različitih fiziološki relevantnih podloga. Mnogi enzimi imaju mala mjesta aktivnosti koja su nastala slučajno (tj. neutralno), što može biti polazište za evolucijski izbor nove funkcije.
Na osnovu najpodobnije podloge, enzima mogu mijenjati oblik, da bi se vezali u formiranju kompleksa enzim-supstrat.
Model indukcije
U 1958. , Daniel Koshland je predložio izmjenu modela brava-ključ: pošto su enzimi prilično fleksibilne strukture, aktivno mjesto kontinuirano preoblikuje interakcije s podlogom kao i podloga u interakciji s enzimom. Kao rezultat toga, za podlogu se aktivno mjesto ne veže čvrsto; aminokiseline su bočnim lancima, koji čine aktivna mjesta, su ukalupljene u precizne pozicije koje enzimu omogućavaju da obavlja svoju katalitsku funkciju. U nekim slučajevima, kao što je glikosidaza, molekula supstrata također neznatno mijenja oblik kako bi ušla u aktivno mjesto. Tu se nastavlja mijenjati dok se supstrat ne veže potpuno, kada se određuje konačni oblik punjača. Indukcija najpovoljnijeg oblika može povećati vjernodostojnost molekulskog prepoznavanja u prisustvu konkurencije i događaja u mehanizmu konformacijske korekture.
Guverner Mato Grosso do Sula
Guverner Mato Grosso do Sul  je šef vlade brazilske države Mato Grosso do Sul je javna pozicija koja se bira putem većinskog izbornog sistema u dva kruga. Da biste bili guverner države, morate imati najmanje 30 godina.
Ako kandidat dobije više od 50% od ukupnog broja glasova u prvom krugu, on je biran bez potrebe za drugim krugom. Ali ako nijedan kandidat ne dobije apsolutnu većinu, održat će se drugi krug glasanja u kojem će učestvovati samo dva kandidata koja su dobila najviše glasova u prvom krugu. Pobjednik drugog kruga bi bio izabran za guvernera. Zakonodavna vlast traje 4 godine i guverner ima pravo ponovnog izbora, bez ograničenja mandata.
Država je stvorena Komplementarnim zakonom br. 31, sankcionisanim 11. oktobra 1977. godine. Trenutni guverner Mato Grosso do Sula je Reinaldo Azambuja, izabran 26. oktobra 2014. i položio zakletvu 1. januara 2015.
Boje označavaju kako je svaki guverner izabran, sa direktno izabranim guvernerima, guvernerima koji su u vladu došli linijom sukcesije (na primjer, kada viceguverner preuzme poziciju guvernera, ili kada predsjednik zakonodavne skupštine preuzme vladu ako nema potguvernera) i guvernera izabranih indirektnim glasanjem ili položenih zakletvom kroz revolucionarne pokrete, uključujući i one koji su preuzeli dužnost kao zakonske zamjene koji nisu direktno izabrani.
Proizvod (hemija)
Proizvodi su specifične vrste  supstanci koje su formirane kao rezultat  hemijskih reakcija. U hemijskoj reakciji reagensi se pretvaraju u proizvode,  nakon prolaska kroz velike promjene energetskog stanja. Ovaj proces je rezultat potrošnje  reagirajućih spojeva (reagenasa). To može biti spontana reakcija ili posredovana putem katalizatora  koji snižavaju energiju tranzicije stanja, a prema rastvaračima  koji pružaju okruženje koje je potrebno za  odvijanje reakcije. Kada se predstavljaju u hemijskoj jednadžbi, proizvodi su konvencijom stasljaju na desnu stranu, čak i u slučaju reverzibilnih reakcija Svojstva proizvoda, kao što je njihove energija, pomažu da se odredi nekoliko karakteristika hemijske reakcije,  kao su egzergotermnost ili endotermnost. Pored toga određivanje svojstava proizvoda može olakšati da se ekstrahiraju  i očiste nakon hemijske reakcije, posebno ako proizvod ima drugačiji stanje materije od reaktanata.
Spontana reakcija
Guverner Mato Grosso do Sula
Vlada
Po projektu arhitekte Elvija Garabinija, koji je projektovao i veliki dio objekata Parka, građevina je svečano otvorena 1983. godine, sa cijelim kompleksom javnih organa.
Proizvod (hemija)
Katalizirana reakcija
Guverner Mato Grosso do Sula
Vlada
Kada je kompleks otvoren, Vlada se privremeno nalazila u ovoj zgradi, koja je trebala da ima samo jedan sekretarijat. Predviđena je izgradnja vladine palate, ali je tu ideju odbio guverner Pedro Pedrossian. Tako je namjesništvo definitivno fiksirano u istom sjedištu gdje je i bilo i koje zauzima do danas. U deceniji 2000. godine procenjena je opcija izgradnje palate, ali je ta ideja ponovo odbačena.
Proizvod (hemija)
Mnoga hemijska istraživanja su  fokusirana na sinteze i karakterizaciju korisnih proizvoda, kao i otkrivanje i uklanjanje nepoželjnih proizvoda. Sintetske apoteke mogu se podijeliti na istraživačke koje dizajniraju nove hemikalije i pionirske nove metode za sintezu hemikalija, kao i procesne hemijske koje skaliraju hemijske proizvode  i čine ih  sigurnijim, ekološki održivim i efikasnijim.
Ostala polja uključuju hemijsku prirodnu proizvodnju koje izolira proizvodno stvorene spojeve  živih organizama, koje  zatim karakterizira i proučava ove proizvode.
Hrastje
Hrvatska:
Slovenija:
APOM
Apolipoprotein M jest protein koji je kod ljudi kodiran genom APOM.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 188 aminokiselina, а molekulska težina  21.253 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je apolipoprotein i član lipokalinske porodice proteina. Utvrđeno je da je povezan sa lipoproteinima velike gustoće i u manjoj mjeri sa lipoproteinima niske gustoće i lipoproteinom bogatim trigliceridima. Kodirani protein se izlučuje kroz plazmamembranu, ali ostaje vezan za membranu, gdje je uključen u transport lipida. Za ovaj gen nađene su dvije varijante transkripta koje kodiraju dvije različite izoforme, ali samo je jedna od njih potpuno okarakterizirana. Prosječna molekulna težina je 21253 Da, a monoizotopska molekulska masa je 21239 Da.
Bešinci (čvor)
Hrvatska:
Birori
Birori (lokalno: Bìroro) jest općina u provinciji Nuoro na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 450 metara i ima 531 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 30,64 st/km². Općina zauzima površinu 17,33 km².
Susjedne komune su Borore, Bortigali, Dualchi i Macomer.
Ahmed Tevfik-paša
Ahmed Tevfik-paša (11. februar 1845 – 8. oktobar 1936), poznat također i kao Ahmed Tevfik Okday po turskom Zakonu o prezimenu iz 1934, bio je osmanlijski državnik krimsko-tatarskog porijekla. Bio je posljednji veliki vezir Osmanlijskog carstva. Tu je funkciju obnašao tri puta, prvu 1909. godine za vrijeme Abdula Hamida II, te od 1918. do 1919. i od 1920. do 1922. godine pod Mehmedom VI, za vrijeme okupacije Istanbula. Pored premijerskog položaja, bio je i diplomata, član Osmanlijskog Senata i ministar vanjskih poslova.
Biografija
desno|mini|234x234piksel| Ahmed Tevfik-paša, c. 1885 Rođen je 11. februara 1845. u Istanbulu. Njegov otac, Ferik Ismail-paša, bio je krimski Tatar, porijeklom iz dinastije Giray. Ahmed Tevfik je stupio u vojnu službu, ali je napustio nakon što je postao mladi oficir, pohađajući obuku za vladinu birokratiju. Nakon 1872. bio je na raznim funkcijama u ministarstvu vanjskih poslova. Nakon što je služio kao ambasador u Rimu, Beču, Sankt Peterburgu i Atini, služio je kao otpravnik poslova Osmanlija i veleposlanik u Njemačkoj u Berlinu od 1885. do 1895. Po povratku u Istanbul obnašao je dužnost ministra vanjskih poslova od 1899. do 1909. Nakon proglašenja druge ustavne ere 1908. godine, imenovan je na mjesto u obnovljenom Senatu Osmanlijskog carstva, gornji dom također oživljenog parlamenta, Generalna skupština Osmanlijskog Carstva (turski: Meclis-i Mebusan).
Dok je bio otpravnik poslova u Atini, je upoznao i vjenčao Elisabeth Tschumi, švicarsku ženu koja je radila kao guvernanta djeci drugog diplomate. Imali su petoro djece zajedno.
Pariška mirovna konferencija
Nakon svog drugog mandata velikog vezira postao je šef Senata Osmanlijskog Carstva (koji još nije bio raspušten, za razliku od donjeg doma). Potom je služio kao predsjednik osmanlijske delegacije na Pariškoj mirovnoj konferenciji koja je okončala Prvi svjetski rat. Izaslanstvo Ahmeda Tevfik paše odbilo je teške uvjete predloženog sporazuma, ali druga delegacija koju je poslao veliki vezir Damat Ferid-paša prihvatila je uvjete i potpisala Sevrski ugovor.
Treći mandat kao veliki vezir
Dana 21. oktobra 1920. ponovo je imenovan velikim vezirom, zamijenivši Damat Ferit pašu. U međuvremenu, Turski nacionalni pokret uspostavio je još jednu vladu u Ankari, proglasivši se jedinom vladom nacije i odbivši sultanat. Ahmed Tevfik-paša ponudio je nacionalističkoj vladi Ankare da se pridruži njegovoj monarhijskoj istanbulskoj vladi da formira jedno tijelo na Londonskoj konferenciji 1921. godine. Međutim, lider u Ankari Mustafa Kemal odbio je ponudu, a dvije vlade poslale su odvojene delegacije na konferenciju, a sam Ahmed Tevfik-paša predvodio je delegaciju u Istanbulu, a Bekir Sami Kunduh predvodio je delegaciju iz Ankare. Međutim, čim je stigao u London, Ahmed Tevfik-paša, iznenađujućim potezom, proglasio je da je vlada Ankare zaista jedina zakonita vlada Turske i dozvolio Bekir Sami-u da bude jedini predstavnik na konferenciji.
Nakon ukidanja Osmanlijskog sultanata 1. novembra 1922. godine, sastao se sa svojom vladom. Nakon što je sultan Mehmed VI otišao i nije mogao pronaći razlog da više obnašaju svoje dužnosti, vlada je počela davati ostavke jednu po jednu, a Ahmed Tevfik-paša dao je ostavku tri dana nakon ukidanja 4. novembra 1922.
Kasniji život i smrt
Nakon Zakona o prezimenu iz 1934. godine, usvojio je prezime "Okday". Umro je 8. oktobra 1936. godine u Istanbulu i pokopan na groblju mučenika Edirnekapı.
Njegova biografija, koju je napisao njegov unuk Šefik Meetu Okday, objavljena je 1986. godine i naslovljena je Moj djed, posljednji veliki vezir, Ahmed Tevfik-paša (turski: Büyükbabam Sin Sadrazam Ahmet Tevfik Paşa).
Kozjak pri Ceršaku
Kozjak pri Ceršaku je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentilj, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kozjak pri Ceršaku je imao 158 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Kozjak.''
IC 3666
IC 3666 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 26. januara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Točak i osovina
mini|Vitlo je primjer upotrebe točka i osovine. Točak i osovina jest jednostavna mašina koja se sastoji od točka, pričvršćenog na manju osovinu, tako da se ova dva dijela zajedno rotiraju, pri čemu se sila prenosi s jednog na drugi. Točak i osovina se mogu posmatrati kao vrsta poluge, sa pogonskom silom koja djeluje tangencijalno na točak i silom opterećenja koja djeluje na osovinu oslonjenu na ležaj, koji služi kao tačka oslonca.
Historija
Najraniji prikaz vozila na točkovima pripisuje se Halaf kulturi od 6500. do 5100. p. n. e, ali nema dokaza da su Halafi koristili vozila na točkovima.
Jedna od prvih primjena točka bilo je grnčarsko kolo, koje su praistorijske kulture koristile za proizvodnju glinenih posuda. Najraniji tip, poznat kao "turnette" ili "spori točak", bio je poznat na Bliskom istoku od 5. milenijuma p. n. e. Jedan od najranijih primjeraka otkriven je u Tepe Pardisu (Iran) i datiran je 5200-4700. p. n. e. Pravljeni su od kamena ili gline i pričvršćeni za zemlju klinom u sredini, ali je okretanje zahtijevalo značajan napor. Pravi lončarski točkovi, koji se slobodno okreću i imaju točak i osovinski mehanizam, razvijeni su u Mezopotamiji (Irak) 4200-4000. p. n. e. Najstariji sačuvani primjerak, koji je pronađen u Uru (današnji Irak), datira iz otprilike 3100. p. n. e.
Dokazi o vozilima na točkovima, pojavljuju se od kraja 4. milenija p. n. e. Prikazi vagona na točkovima pronađeni na piktogramima glinenih ploča u okrugu Eanna u Uruku u Sumerskoj civilizaciji Mesopotamije, datirani su između 3700-3500. p. n. e. Istoričari veruju da je sredinom 4. milenijuma p. n. e. došlo do širenja vozila na točkovima sa Bliskog istoka u Evropu. Poznata su dva tipa evropskog točka i osovine iz ranog neolita; cirkumalpski tip konstrukcije vagona (točak i osovina se okreću zajedno, kao na Ljubljanskom barskom točku) i badenske kulture u Mađarskoj (osovina se ne okreće).
Rani primjer drvenog točka i njegove osovine pronađen je 2002. godine na Ljubljanskom baru oko 20 km južno od Ljubljane, glavnog grada Slovenije. Prema radiokarbonskom datiranju, staro je između 5.100 i 5.350 godina (3340–3030. p. n. e., a osovina do 3360–3045. p. n. e.). Točak je napravljen od jasena i hrasta i imao je radijus od 70 cm, a osovina je bila 120 cm duga i od hrastovine.
U rimskom Egiptu, točak i osovina su korišteni za jedna od jednostavnih mašina za podizanje utega. Smatra se da je to bilo u obliku vitla koje se sastoji od kurble ili remenice spojene na cilindričnu cijev koja pruža mehaničku prednost za namotavanje užeta i podizanje tereta poput kante iz bunara.
Na osnovu grčkih tekstova o tehnologiji, točak i osovina su identifikovani kao jedna od šest jednostavnih mašina od strane renesansnih naučnika.
Mehanička prednost
Jednostavna mašina koja se zove točak i osovina odnosi se na sklop formiran od dva diska, ili cilindra, različitih prečnika postavljenih tako da se zajedno rotiraju oko iste ose. Tanka šipka koju treba okrenuti naziva se osovina, a širi predmet pričvršćen za osovinu na koji primjenjujemo silu naziva se točak. Tangencijalna sila primijenjena na periferiju velikog diska može izvršiti veću silu na opterećenje pričvršćeno na osovinu, pružajući mehaničku prednost. Kada se koristi kao toča vozila na točkovima, manji cilindar je osovina točka, ali kada se koristi kao vitlo, manji cilindar može biti odvojen od osovine postavljene u ležajevima. Točak i osovina se ne mogu koristiti odvojeno
Pod pretpostavkom da točak i osovina ne rasipaju ili skladište energiju, odnosno nemaju trenje i/ili elastičnost, ulazna snaga sile koja se primjenjuje na točak mora biti jednaka izlaznoj snazi na osovini. Kako se točak i osovinski sistem okreću oko svojih ležajeva, tačke na obodu ili ivici točka se kreću brže od tačaka na obodu ili ivici osovine. Dakle, sila primijenjena na rub točka mora biti manja od sile primijenjene na ivicu osovine, jer je snaga proizvod sile i brzine.
Neka su a i b udaljenosti od središta ležaja do ivica točka A i osovine B. Ako se ulazna sila FA primeni na ivicu točka A, a sila FB na ivicu točka osovina B je izlaz, tada je omjer brzina tačaka A i B dan sa a/b, pa je omjer izlazne sile i ulazne sile, odnosno mehaničke prednosti, dat sa
Promjenom radijusa osovine i/ili točka može se postići bilo koja mehanička prednost. Na ovaj način se veličina točka može povećati do praktično neprihvatljive veličine. U ovom slučaju se koristi sistem ili kombinacija točkova (često nazubljenih, odnosno zupčanika). Kako su točak i osovina vrsta poluge, sistem točkova i osovina je poput složene poluge.
Kod automobila i drugih vozila sa pogonom na točkove, aktivna sila djeluje na osovinu koja ima manji radijus od točka. Mehanička prednost je zato mnogo manja od 1. Zato, točak i osovina automobila stoga nisu doar primjer jednostavnu mašinu (čija je svrha povećanje sile). Trenje između točka i ceste je zapravo prilično malo, tako da je čak i mala sila koja djeluje na osovinu dovoljna. Prava prednost leži u velikoj brzini rotacije kojom se osovina okreće zahvaljujući mjenjaču.
Idealna mehanička prednost
Mehanička prednost točka i osovine bez trenja i elastičnosti, naziva se idealna mehanička prednost (IMP). Izračunava se po sljedećoj formuli:
Stvarna mehanička prednost
Svi stvarni točkovi i osovine imaju trenje i elastičnost, koje raspršuje dio snage u obliku topline. Stvarna mehanička prednost (SMP) točka i osovine izračunava se sljedećom formulom:
Čingi–Lingi
Čingi–Lingi je naseljeno mjesto u sastavu općine Molve, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Đurđevac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čingi–Lingi je imao 9 stanovnika.
Napomena: ''Od 1991. samostalno naselje (bez stanovnika) nastalo izdvajanjem dijela naselja Ledine Molvanske koje je prestalo postojati jer je preostali dio pripojen naselju Molve. Za to bivše naselje podaci od 1890. do 1981. sadržani su u naselju Molve.''
Hrastje Plešivičko
Hrastje Plešivičko je naseljeno mjesto u sastavu grada Jastrebarskog, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Čingi–Lingi
Popis 1910.
Čingi–Lingi se kao samostalno naselje iskazuje od 1991. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
Hrastje Plešivičko
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrastje Plešivičko je imalo 182 stanovnika.
Napomena: ''Iskazano pod imenom Hrastje u 1857. i 1869., Hrašće od 1880. do 1900. i Hrastje Plešivičko od 1910. nadalje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Hrastje Plešivičko je imalo 140 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Provincija Sud Sardegna
Provincija Sud Sardegna je pokrajina regije Sardinija u Italija.
Hermanov ušljivac
Hermanov ušljivac, poznat i kao hoermanov ušljivac (lat. Pedicularis hoermanniana K. Maly – sinonim: P. foliosa) je biljka iz porodice volovoda ili volovotkovki Orobanchaceae. , nekada klasificiran porodici strupnikovki ili zijevalica (Scrophulariaceae).
Opis
Ova zijevalica je višegodisnja biljka, visine 35-60, a rijetko i oko 100 cm. Stabljika uspravna i nerazgranata, cjevasta, kratko-pahuljasto dlakava ili sasvim gola,  gusto obrasla listovima. Obreis listova joj je izduzeno-zašiljen. Gornja strana (lice) im je go, a nalicje je pahuljasto. Perasto su razdijeljeni, a oi sami režnjevi duboko perasto   podijeljeni. Okrajci su široki 1-1,5, ponekad i 2 mm, najčesće izduženi, zašiljeni i po rubovima  testerasti, sa različitom dubinom zubaca. Srednje brakteje su uglavnom duboko perasto podijeljene, a po rubovima testeraste. Peteljke su im po rubovima dugo  trepavičaste.
Cvjeta u junu i julu, a ponegdje i do augusta. Inflorescencija uključuje veliki broj cvjetova, a često je  vrlo  izdužena, čak i do  26 cm. Cašica je zvonasta, kožaste površine, a sa vanjske strane, po nervima je čupava. Cijev joj je duga oko 6–7 mm, a zupei čašice su veoma kratki i tupi. Blijedo sumporastožuta krunica je duga oko 21–30 mm, a gornja usna zaobljeno zatupljena. Sprijeda je maljava. Prednji filamenti   su  pri vrhu  bradati,  a zadnji neznatno dlakavi.
Ekologija i rasprostranjenje
Staništa ove zijevalice su mezofilne ili vlažne  livade,   rubovi šuma i šumski  proplanci  i čistine u planinskom  i subalpinskom pojasu. Susreće se u nekim  zajednieama  koje obilježava Sesleria   juneifolia. Na masivu Bjelašnice je uočena  u asocijaciji sa Ranunculus thora i Astrantia major.
Endem je Dinarida, od Kamniskih Alpa i Karavanki, do Stare planine u Srbiji.
Locus classicus je u Bosni: padine Bukovika prema Vogosći ( Maly, K., 1899.).
Bitti
Bitti (lokalno: Bìtzi) jest općina u provinciji Nuoro na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 549 metara i ima 2.845 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 13,20 st/km². Općina zauzima površinu 215,37 km².
Susjedne komune su Alà dei Sardi, Buddusò, Lodè, Lula, Nule, Onanì, Orune, Osidda i Padru.
Bešinci
Bešinci su naseljeno mjesto u sastavu općine Kaptol, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bešinci su imali 88 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. iskazivano pod imenom Bešinac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bešinci je imalo 89 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
The Ultimate Collection (Zabranjeno pušenje)
The Ultimate Collection treći je kompilacijski album rok-grupe Zabranjeno pušenje. Objavila ga je 18. marta 2009. diskografska kuća Croatia Records.
Spisak pjesama
Izvori: Croatia Records, Discogs
Saradnici
Preneseno s omota albuma.
Produkcija
Dizajn
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Vinodolska općina)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Vinodolska općina je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 152 km2 imala 3.577 stanovnika, što predstavlja 1,21% od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 0,08% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Vinodolskoj općini je 23 stanovnika/km2.
IC 5322
IC 5322 (također poznat kao ESO 77-22, IRAS 23255-6802 i PGC 71536) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 196 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 0,70 (40 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 12. oktobra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Molve Grede
Molve Grede su naseljeno mjesto u sastavu općine Molve, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Đurđevac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Molve Grede su imale 280 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1890., i to do 1948. kao dio naselja, a od 1953. kao naselje. U 1890. i 1900. iskazivano pod imenom Greda, a od 1910. do 1981. pod imenom Grede Molvanske.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Molve Grede je imalo 315 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kresnica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kresnica je imala 156 stanovnika.
Napomena: ''U 2014. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Podigrac (općina Kungota).''
Moj mali poni: film
Moj mali poni: film je animirani muzički fantastični film napravljen na temelju animirane televizijske serije Moj mali poni, koja je dio nove generacije Hasbrove franšize My Little Pony. Film je režirao Jayson Thiessen, i scenarij je napisala Meghan McCarthy, i oboje su radili na crtanoj seriji. Priča prati alikorna Ponoćnu Iskru, njenog najboljeg prijatelja i zmaja Bodlju u njene prijateljice – šest ponija – na putu diljem svijeta da spase svoj dom, Ekvestriju, nakon napada zlog Kralja Vihora i njegove poslanice Olujke (čije je pravo ime Bobić Vatrometka). Glasove su posudili glumci iz serije, uz Emily Blunt, Kristin Chenoweth, Lieva Schreibera, Michaela Peñu, Siju, Taya Diggsa, Uzu Adubu, i Zoe Saldanu, koji posuđuju glasove novim likovima.