cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dombrock sistem antigena
Antigeni
Antitijela na antigene Dombrock su povezani s teškim transfuzijskom reakcijom, Pored toga,  odsustvo  Dombrock antigena može javiti kao rezultat gubitka GPI-vezanih  proteina na površini crvenih krvnih zrnaca. Gubitak tih proteina u osnovi je rijetka bolest, poznata kao paroksizmalna noćna hemoglobinurija, u kojoj crvena krvna zrnaca  prerabudu prerano destruirana djelovanjem imunih ćelija.
Kortikobazna degeneracija
Kortikobazna degeneracija (CBD) je rijetka neurodegenerativna bolest koja uključuje moždani korteks i bazne ganglije. Simptomi CBD obično počinju kod ljudi od 50 do 70 godina, a prosječno trajanje bolesti je šest godina. Karakteriziraju ga označeni poremećaji u pokretu i kognicija, a klasificiran je kao jedan od Parkinson plus sindrom. Dijagnoza je teška, jer su simptomi često slični onima kod drugih poremećaja, kao što su Parkinsonova bolest, progresivna suprajezgarna paraliza i demencija s Lewyjevim tijelima i konačna dijagnoza]] CBD-a može se postaviti samo nakon neuropatološkog pregleda. Budući da je CBD progresivan, može se koristiti standardni set dijagnostičkih kriterija koji je usredotočen na razvoj bolesti. U ove temeljne karakteristike uključeni su problemi s kortikalnom preradom, disfunkcija bazalnih ganglija i iznenadni i štetni početak. Psihijatrijske i kognitivne disfunkcije, iako prisutne u CBD-u, mnogo su manje raširene i nedostaju im uspostavljanje kao uobičajene indikatori prisutnosti bolesti.
Motorne i pridružene korteksne disfunkcije
Neki od najrasprostranjenijih oblika simptoma kod ljudi koji imauju CBD odnose se na prepoznatljive poremećaje kretanja i probleme s oberadom inpulsa u korteksu. Ovi simptomi su početni pokazatelji prisutnosti bolesti. Svaka od povezanih komplikacija pokreta obično se pojavljuje asimetrično i simptomi se ne uočavaju jednoliko u cijelom tijelu. Naprimjer, osoba koja ima jednostrani sindrom neosjetljuve (strane) ruke, neće slično pokazivati isti simptom na drugoj ruci. Prevladavajući poremećaji kretanja i korteksne ndisfunkcije povezane sa CBD uključuju:
Dijagnoza
Novi dijagnostički kriteriji poznati kao Armstrongovi kriterii predloženi su 2013. godine, iako je njihova tačnost ograničena i potrebna su dalja dokazivanja.
Mogući podtip kortikobaznog sindroma
Simptomi mogu biti simetrični ili asimetrični.
Jedno ili više od:
Vjerovatnije (vjerovatno sporadični DZS) ako postoji:
Podtip frontalnog ponašajno-prostornog sindroma
Dva od:
NAV primarni progresivni podtipovi afazije
Naporni, agramatični govor plus barem jedno od:
Podtip sindroma progresivne suprjezgarne paralize
Tri od sljedećih simptoma:
Kriteriji za izuzeće
Oni se odnose na sve vrste CBD-a:
Dijagnostički kriteriji za kliničku upotrebu mogu rezultirati pogrešnom dijagnozom drugih bolesti zasnovanih na mutacijama tau.
Za kliničko istraživanje predloženi su „vjerovatni“ kriteriji
Preklapanje s drugim bolestima
Progresivna suprajezgarna paraliza (PSP) je često bolest koja se najčešće miješa sa CBD-om. I PSP i CBD rezultiraju sličnim simptomima, a oba pokazuju tauopatije nakon histološkog pregleda. Međutim, primijećeno je da tauopatija kod PSP rezultira astrocitima u obliku lanaca, za razliku od pronađenih astrocitnih plakova u obliku prstena kao posljedica CBD-a.
Osobe kojima je dijagnosticiran PD često pokazuju sličnu disfunkciju pokreta kao oni kojima je dijagnosticiran CBD, što dodaje složenost dijagnozi. Neke druge neurodegenerativne bolesti, uključujući Alzheimerovu (AD), denmenciju sa Lewyjevim tijelima (DLB), hronična traumatska encefalopatija (CTE) i čeonosljepoočna demencija (FTD) također pokazuju zajedničke karakteristike sa CBD-om.
Kortikobazni sindrom
Svi poremećaji i disfunkcije povezani sa CBD-om često se mogu svrstati u klasu simptoma koji se javljaju kod bolesti CBD-a. Ovi simptomi koji pomažu u kliničkoj dijagnozi zajednički se nazivaju kortikobazni sindrom (CBS) ili sindrom kortikobazne degeneracije (CBDS). Kortikobazni sindrom mogu ispoljavati i Alzheimerova bolest, Pickova bolest, FTDP-17 i progresivna suprajezgarna paraliza. Predloženo je da se nomenklatura kortikobazane degeneracije koristi samo za imenovanje bolesti nakon što je dobila potvrdu posmrtnom analizom neuropatologije. Pacijenti sa CBS-om sa većom sljepoočnotjemenom degeneracijom vjerovatnije će imati AD patologiju nasuprot čeonosljepoočnoj režanjskoj degeneraciji.
Liječenje
Budući da je tačan uzrok CBD nepoznat, ne postoji formalno liječenje bolesti. Umjesto toga, tretmani se fokusiraju na smanjivanje pojave ili učinka simptoma koji proizlaze iz CBD-a. Simptom CBD-a koji se najlakše izliječi je parkinsonizam, a najčešći oblik liječenja ovog simptoma je primjena dopaminergijskih lijekova. Međutim, općenito se vidi samo umjereno poboljšanje, a ublažavanje simptoma nije dugotrajno. Pored toga, palijativne terapije, uključujući primjenu invalidskih kolica, govornu terapiju i tehnike hranjenja, često se koriste za ublažavanje mnogih simptoma koji ne pokazuju poboljšanje kod primjene lijekova.
Ne postoji konsenzus o tome što uzrokuje CBD, pa tako većina liječenja ide pravci uklanjanja simptoma. Nažalost, mnogi tretmani su obično slabo uspješni ili nisu temeljito testirani ili se često proizvode. Naprimjer, u odnosu na motorini aspekt invalidnosti, CBD ima visoku otpornost na tretmane koji pomažu u unosu dopamina poput levodopa. Brojne studije su izvijestile da nema stvarnih nivoa poboljšanja zasnovanih na upotrebi sličnih lijekova/dopaminskih agonista. Zbog nivoa inhibicije u mozgu, neki lijekovi su se usredotočili na stvaranje inhibicije koja bi negirala učinak. Mnogi od ovih relaksansa i antikonvulziva imaju određeni uspjeh, ali imaju i neželjene nuspojave Kognitivne i asocijativne efekte CBD-a također je teško liječiti, jer još nisu sigurni mnogi tretmani simptomatskih bolesti koje nastaju, poput demencije, afazije, zanemarivanja, apraksije i drugih.
Epidemiologija
Klinička prezentacija CBD-a obično se javlja tek u 60. godini, a najranija zabilježena dijagnoza i naknadna posmtrtna verifikacija je 28 godina. Iako su čpogođeni i muškarci i žene, neke analize pokazale su da dominantna pojava CBD-a kod žena. Sadašnji proračuni sugeriraju da je prevalencija CBD-a približno 4,9 do 7,3 na 100.000 ljudi. Prognoza za osobe kojima je dijagnosticiran CBD je smrt u roku od otprilike osam godina, iako je nekim pacijentima dijagnosticirano prije više od 17 godina (2017) i još uvijek imaju relativno dobru reputaciju, ali s ozbiljnom oslabljenošću poput disfagije i ukupne krutosti udova. Možda je potrebna djelimična (ili potpuna) upotreba cijevi za hranjenje i pomoć u prevenciji aspiracijske upale pluća, primarnog uzroka smrti u CBD-u. Inkontinencija je česta, jer pacijenti često ne mogu izraziti svoju potrebu da odu u toalet zbog eventualnog gubitka govora. Stoga je pravilna higijena obavezna kako bi se spriječile infekcije mokraćnog sistema.
Istraživanje CBD-a ograničeno je rijetkošću bolesti i nedostatkom kriterijuma za istraživanje. Procjenjuje se da utječe na 0,6-0,9 na 100.000 godišnje.
Progresivna supranuklearna paraliza (PSP) bez CBD-a procjenjuje se da je deset puta češća. CBD predstavlja oko 4–6% pacijenata sa parkinsonizmom. Prosječna starost na početku bolesti je oko 64 godine, a najmlađi potvrđeni pacijent ima 43 godine. Među pogođenima, može biti malo prevladavanja žena.
Perineumska spužva
Perineumski sunđer  je spužvasti jastučić biološkog  tkiva i krvnih sudova u donjem dijelu genitalnog područja žena. Nalazi se između otvora vagine i rektuma, unutar perineuma i perineumskog tijela.
Funkcije
Perinealna spužva je sastavljena od erektilnog tkiva; tokom seksualnog uzbuđenja za penis, ona postaje nabrekla, dotokom krvi,  komprimirajući vanjsku trećinu vagine zajedno sa vestibulskim bulbusom i uretrnim sunđerom stvarajući tako čvršći spoj i dodatnu stimulaciju penisa.
Seksualna stimulacija
Perineumska spužva je erogeno tkivo koje obuhvata veliki broj nervnih završetaka, te se, prema tome, može stimulirati kroz stražnji zid vagine ili gornji zid rektuma. U odnosu na G-tačku, ovo područje se ponekad zove PS-tačka (tačka perineumske spužve).
Zeci
Zeci (ital. Zeci di Vallonga) su naseljeno mjesto u sastavu općine Žminj, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Rovinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zeci su imali 33 stanovnika.
1. mješoviti artiljerijski puk
Na početku rata grupisanje artiljerijskih oruđa na prostoru Igmana i Visokog dovelo je fomiranja artiljerijskih jedinica. Nakon predaje kasarne JNA u Pazariću snagama Teritorijalne odbrane, dolazi do formiranja artiljerijskog diviziona u okviru Združenog odreda "Igman". Oslobođenjem Trnova 31. jula 1992. divizion je znatno ojačan, te 18. augusta biva preimenovan u Mješoviti artiljerijski puk "Igman". Rasformiranjem Taktičke grupe Igman MAP ulazi u sastav 8. brdske brigade. Padom Igmana i Trnova u ljeto 1993. i podjelom zone odgovornosti između 1. i 6. korpusa, dijelom oružja i ljudstva koji je ostao u sastavu 1. korpusa formiran je 1. MAD Pazarić.
U Visokom je djelovao MAD u okviru 2. srednjobosanske brigade TO. Transformacijama visočkih jedinica MAD je nosio nazive MAD 4. brdske brigade i Haubičko-artiljerijski divizion 302. motorizovane brigade. Podjelom 302. brigade na dvije brdske brigade, našao se van formacije. Formiranje samostalnog diviziona u okviru 6. korpusa obustavljeno je nakon što se visočko područje vratilo u zonu odgovornosti 1. korpusa. MAD je za to vrijeme djelovao u okviru 316. brdske brigade. 18. marta 1994. dobija ime 2. MAD.
28. januara 1995. naređeno je formiranje 1. mješovitog artiljerijskog puka od ljudstva i tehnike iz 1. i 2. MAD-a kao i ostalih artiljerijskih formacija 1. korpusa.
Jedan pripadnik 1. MAP-a nagrađen je najvišim ratnim priznanjem, Zlatnim ljiljanom.
Parapatrijska specijacija
Parapatrična specijacija (grč. παρα - para = pokraj + πατρίς, πατρία – patria = otadžbina, domovina) se javlja u slučajevima kada se areali dviju ili više populacija međsobno djelimično preklapaju. U biogeografiji parapatrija ili  paraotadžbina je međuodnos između organizama čiji se areali neznačajno preklapaju i glavnina areala im je blisko susjedna. Oni se zajedno javljaju samo u uskoj kontaktnoj zoni. Ovakva geografska distribucija je suprotna simpatriji (isti, zajednički  areal), allopatriji ili  peripatriji (dva slučaja odvojenih areala). Takva distribucija tokom vremena može uzrokovati specijaciju, u procesu koji se označava kao parapatrična specijacija.
Selo pri Zagorici
Selo pri Zagorici je naseljeno mjesto u sastavu općine Mirna Peč, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Parapatrijska specijacija
Model parapatrične specijacije
U ovom modelu specijacije, populacija jedne vrste ukljčuje jednu ili više različitih subpopulacija, sa  biogeografsko malim, ali  kontinuiranim preklapanjem ili sa minimalnom kontakt zonom između populacija. Ta minimalna kontaktna zona može biti posljedica  nejednakog  širenje ili distribucije, nepotpunih  geografskih  barijera ili različitih oblika ponašanja  životinja, između ostalog. Parapatrčna distribucija populacija može dovesti do   neslučajnog   parenja i nejednakog protoka gena, koji onda može proizvesti  do porasta dimorfizma između populacija. Parapatrijska specijaciju se razlikuje od alopatrijske  (u kojoj je formirana apsolutna  fizička barijeru između dvije populacije jedne vrste) i peripatrijske (u kojoj subpopulacija vrste ulazi u novu ekološku nišu koja  postaje geografski izoliranom) i simpatrijsku specijaciju (u kojoj se javlja  genetetićki polimorfizam unutar kontinuirane populacija sa jednakim protokom gena) Pri parapatričnoj specijaciji  postoji suštinska barijera neslučajnog  parenja i različiti selekcijski pritisci, koji stvaraju nejednak protok gena. Ovakva specijacija podrazumijeva kulminaciju ovog neravnopravnog efekta toka gena, u kojem je genotipski dimorfizam između populacija rezultatira u specijaciju populacija  i redefinira ih  kao dvije ili više sestrinskih vrsta.
Selo pri Zagorici
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Selo pri Zagorici je imalo 33 stanovnika.
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2015 – spust (žene)
Rezultati
Utrka je počela u 11:00 MST.
Šentjur (čvor)
Slovenija:
Vojnić (čvor)
Hrvatska:
ili
Messier 41
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zbigovci
Zbigovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Gornja Radgona, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zbigovci su imali 268 stanovnika.
Košarkaška reprezentacija Islanda
Košarkaška reprezentacija Islanda je nacionalna košarkaška ekipa Islanda.
Ekipa učestvuje na evropskim takmičenjima. Trenutno učestvuje u kvalifikacijama za EuroBasket 2015 u Ukrajini i dobro predstavlja zemlju na Igrama malih zemalja Evrope.
IC 3334
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zgornje Konjišče
Zgornje Konjišče je naseljeno mjesto u sastavu općine Apače, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornje Konjišče je imalo 95 stanovnika.
Napomena: ''U 1952. povećano za dio naselja Konjišče koje je ukinuto.''
O Fortuna (Orff)
mini|Carl Orff 1940. "O Fortuna" jest stavak u Carl Orffovoj kantati Carmina Burana iz 1935-1936. s kojim počinju dijelovi uvoda i završetka kantate, oba pod nazivom "Fortuna Imperatrix Mundi". Kantata je zasnovana na istoimenoj srednjovjekovnoj zbirci poezije za galjardu (vrsta renesansnog plesa i muzike) iz koje pjesma "O Fortuna" daje riječi koje se pjevaju u stavku. Tokom svog vremena bila je dobro prihvaćena i ušla je u popularnu kulturu korištenjem u drugim muzičkim djelima, reklamama i zvučnim zapisima počev od kasnog 20. vijeka.
Kompozicija
„O Fortuna“ je srednjovjekovna latinska golijardska pjesma napisana u 13. vijeku, neizvjesnog autorstva. Riječ je o pritužbi protiv boginje sreće, sadržanoj u zbirci poznatoj kao Carmina Burana. Carl Orff se susreo sa zbirkom 1934. i radio je sa latinskim i grčkim entuzijastom, Michelom Hofmannom, da odabere i organizira 24 pjesme u libreto. Orf je komponovao svoju Carminu Burana, koristeći libreto, 1935–36. Prvi put ju je izvela Frankfurtska opera 8. juna 1937. godine. Kantata se sastoji od 25 stavaka u pet sekcija, pri čemu "O Fortuna" daje kompozicioni okvir, pojavljuje se kao prvi stavak i repriziran za dvadeset i peti, oba u odjeljcima pod nazivom "Fortuna Imperatrix Mundi".
Scott Horton napisao je u Harper's Magazinu da tekst pjesme naglašava kako je malo ljudi, u vrijeme kada je napisana, "osjetilo bilo kakvu kontrolu nad svojom sudbinom", dok istovremeno "zvoni strašću prema životu, zahtjevom da se zgrabe i čuvaju slatki trenuci koje pruža jadno ljudsko postojanje." mini|Detalj iz [[Minijatura|minijature Rota Fortunae koja se pojavljuje u Carmina Burana, Bavarska državna biblioteka u Minhenu.]] Orff je bio inspirisan i pjesmom i srednjovjekovnim simbolom Rota Fortunae, ili Točkom sreće, koji boginja Fortuna nasumično vrti, uzrokujući da neki ljudi pate dok drugi pronalaze bogatstvo. Ponavljanje muzičke pratnje čini poređenje sa okretanjem točka. Rota Fortunae se pojavljuje u verziji zbirke poezije poznatoj pod nazivom Codex Buranas. Ponavljanje muzičke pratnje čini poređenje s okretanjem točka.
IC 4941
IC 4941 (također poznat kao ESO 185-66 i PGC 64124) je prečkasta spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 31. augusta 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
12. divizija Kopnene vojske
12. divizija Kopnene vojske vojna je formacija koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Prvog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Početkom 1995. korpusi ARBiH dobili su divizijsku strukturu. Na području grada Sarajeva formirana je 12. divizija. U njen sastav ušle su: Viškom ljudstva iz preformisanih motorizovanih brigada popunjene su ostale jedinice 1. korpusa, a formirane su manevarske 141. i 143. lahka brigada. Brigade 12. divizije slale su, kao i tokom perioda postojanja operativnih grupa, po jedan bataljon u zone odgovornosti 14. i 16. divizije.
Obustavljanjem svih vojnih aktivnosti, započela je djelimična demobilizacija ARBiH i ukidanje nekih jedinica. 13. oktobra 1995. naređena je posljednja reorganizacija jedinica 12. divizije. Sve brigade, osim 143. koja je preimenovana u 120. oslobodilačku, ukinute su. Osnovane su: U sastav 12. divizije ušla je i 124. laka brigada "Kralj Tvrtko" (ranije 142. laka brigada) koja je bila direktno potčinjena Komandi 1. korpusa.
Tri pripadnika Komande 12. divizije i prištapskih jedinica odlikovana su Zlatnim ljiljanom, najvišim ratnim priznanjem.
Dilitij
mini|250px|Molekulski dijagram dilitija Dilitij, Li2, je snažna elektrofilska, diatomska molekula koja sadrži dva atoma litija, spojena  kovalentnom vezom. Li2 je poznat  u  plinskoj  fazi. Ima red veze 1, što čini međujezgarno rastojanje od 267,3  pm, sa  energijom veze od 101 kJ mol−1 ili 1,03 eV u svakoj vezi.
Uočeno je da je 1% mase litija u fazi pare u obliku dilitija. Postoje i molekule koje sadrže više od dva kovalentno vezana atoma  litija, iako u manjim količinama nego što ima dilitijskih. Postoje također i hemijski klasteri litijevih atoman, a ajčešći aranžman je Li6.
Budući da je najlakša stabilna neutralna homonuklearna diatomna molekula nakon H2 i dimera helija, dilitij je izuzetno važan model sistema za proučavanje osnova fizike, hemije i elektronskih teorija strukture. To je najtemeljitije karakterizirani spoj u smislu preciznosti i potpunost empirijskih krivulje potencijala energije svog elektronskog stanja. Analitički empirijski potencijal krive energije je izgrađen za X-stanje , a-stanje, A-stanje, c-stnje, B-stanje, 2d-stanje, i l-stanje, E-stanje, i F-stanje što su uglavnom uradili professori Robert J. Le Roy    sa University of Waterloo i Nikesh S. Dattani    sa  University of Oxford. Najpouzdanije od ovih potencijalnih kriva energije su Morse / Long-Fi varijante.
Li2 potencijali se često uzimaju kao ekstrakt atomskih svojstava. Naprimjer, vrijednost C3 za atomski litij, ekstrahiran iz  A-stanja potencijala Li2, po  Le Roy et al. ,mnogo je precizniji  nego prema prethodno mjerenoj snazi atomskih oscilatora. Ova snaga litijskog oscilatora odnosi se na uticaj trajanja atomskog  litija i koristi se kao mjerilo za atomske satove i mjerenja osnovnih konstanti.
Aaron Nimzowitsch
Aaron Nimzowitsch rođen u Rigi, 7. novembra 1886. bio je ruski i danski šahist latvijskog porijekla i šahovski teoretičar, poznat po svojem hipermodernom načinu igranja.
Biografija
Tokom Ruske revolucije uspio je izbjeći vojnu službu, praveći se da je lud, kako bi se kasnije smjestio u Kopenhagenu, u kojem je proveo ostatak života.
Najveće uspjehe ostvario je tokom 20-ih i 30-ih godina. Smatra se da je bio treći najjači igrač tokom tih godina, iza Aleksandra Aljehina i Joséa Raula Capablance. Osvojio je prva mjesta na turnirima u Kopenhagenu (1923), Marienbadu (1925), Dresdenu (1926), Hannoveru (1926.) i Karlovym Varyma (1929). U izravnim mečevima nije bio toliko uspješan, iako je njegov meč protiv Aljehina 1914. (Od dvije partije) završio neriješeno. U svojim partijama koristio je mnoge inovacije, a posebno je bio opasan s crnim figurama. Njegova je najpoznatija partija (besmrtna partija) igrana protiv Sämischa 1923, u kojoj je protivnika doveo u stanje zugzwanga.
Stil igre
desno|mini|Nimzowitscheva besmrtna partija Pod utjecajem Steinitza, Nimzovitsch razvija nove ideje o kontroli centralnih polja, koje primjenjuje u svojim partijama. Do tada, šahisti poput Siegberta Tarrascha dogmatski su vjerovali da se centar jedino može kontrolirati pijunima. Međutim, Nimzovitsch smatra da i figure mogu sudjelovati u kontroli centra, te time i zamijeniti pijune. Time je udario temelje hipermodernizmu u šahu. Jedna od njegovih maksima koja najbolje opisuje hipermodernizam je "Zamijeniti ovladavanje centrom može samo pritisak figura na centar".
Igrao je obrambeni šah, fokusirajući se na profilaktične poteze, a napadao je tek kada se protivnik oslabio. Svoje teorije je izrazio u knjizi Moj sistem (1925), koja je utjecala na mnoge generacije hipermodernista. Kasnije je uveo koncepte poput elastičnog centra, pješačke lavine, slabosti kompleksa polja, prevencije, laviranja, ograničenja kretanja i blokade.
Utjecaj
Njegove su teorije i partije utjecale na mnoge šahiste, poput Saviellija Tartakowera, Milana Vidmara, Richarda Retija, Akibe Rubinsteina, Mihaila Botvinnika, Benta Larsena i mnogih drugih.
Osobnost
Nimzowitsch je ponekad bio tašt i previše samouvjeren u svoje ideje. Kada je na turniru u Berlinu propustio prvu nagradu izgubivši od Sämischa, stao je na stol i viknuo "Protiv ovih idiota moram izgubiti!". Smatrao je da ga nitko ne cijeni, iako se iznimno dobro ponašao u društvu velemajstora Kmocha, koji je hvalio njegovu igru. Nije volio kada su njegovi protivnici pušili. Poznata je anegdota (iako vjerojatno neistinita) da se tužio sudcima kada je protivnik stavio neupaljenu cigaretu na stol, citirajući staru šahovsku izreku: "Prijetnja je jača od izvršenja!"
GAS1
Specifični protein za zaustavljanje rasta 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom GAS1.
Funkcija
Specifični protein za zaustavljanje rasta 1 ima ulogu u suzbijanju rasta. GAS1 blokira ulazak u S-fazu i sprječava ciklus normalnih i transformiranih ćelija. Gas1 je pretpostavljeni gen supresor tumora.
Otkriće
Mišićne ćelije, za koje se čini da su zaustavljene u rastu, primijećene su ekspresije gena specifičnog za zaustavljanje rasta-1 (GAS1). U 1988., Gas-1 je prvi put definiran kao jedan od šest gena koji blokiraju transkripcijsku nadreregulaciju NIH3T3 ciklusa od G0 do S-faze. Većina naučnika je dokazala da prekomjerno eksprimirani GAS1 ima funkciju inhibicije rasta i progresije tumora u gliomima. Nadalje, smatralo se da gen GAS1 doprinosi recidivu i predviđanju metastaza u raku debelog crijeva.
Šentjur
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
GAS1
Lokacija gena GAS1
Gen GAS-1 je identificiran kao navodni supresor tumora koji se nalazi na hromosomu 9, sekvenca 9q21.3-22.1 gdje se smatralo da je fragilno mjesto. U 1994., Del Sal G et al. analizirali su 29 metafaza, a tokom eksperimenta uočena su 102 fluorescentna signala. Rezultati su pokazali da stopa ekspresije fluorescentnog signala na hromosomu 9 iznosi 84 (82%). Furthermore, the peak signal density of the fluorescent also observed occurring in the q21.3-22.1 region. Osim toga, neekspresija fluorescentne signalne skupine na bilo kojem drugom hromosomu dodatno pokazuje da se gen Gas1 posebno eksprimira na hromosomu 9q21.3-22.1.
Šentjur
Općina Šentjur
Napomena: ''Nastala iz stare općine Šentjur pri Celju. Do 2002. iskazivana pod imenom Šentjur pri Celju.''
Šentjur (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Do 1952. iskazivano pod imenom Sveti Jurij pri Celju, a od 1952. do 1990. pod imenom Šentjur pri Celju. U 1984. povećano za dijelove naselja Bezovje pri Šentjurju, Hruševec i Podgrad, te za naselja Nova vas pod Rifnikom i Podgorje pod Resevno koja su ukinuta. U 1985. povećano za dio naselja Črnolica. U 2011. povećano za dio naselja Podgrad, a u 2012. za dio naselja Hruševec.''
GAS1
Obilježja GAS1
Potvrđeno je da zreli gen Gas-1345 čini aminokiselina. Asn117 i aminirani Ser318 dva su posebna položaja koji rezultiraju otkrivanjem jednog N-glikozilacijskog mjesta, odnosno i potencijalnog signalnog peptida.
Struktura gena
Za Gas1 gen potvrđeno je da je veoma sličan genu GFRα1 (28% sličnosti), dok je Gas1 sastoji samo od dva domena, koji se razlikuju od GFRα1-3 da komponuje tri domena. Iako je struktura gena GAS1 slična GFRαs, funkcija GAS1 se uveliko razlikuje od GFRαs budući da gen GAS 1 ima sposobnost vezivanja RET-a nezavisno od liganda. S obzirom na sličnost strukture GAS1 i GFRαs, pretpostavljalo se da je GFRα predak proteina GAS1. S obzirom na sekundarnu strukturu, identificirano je da je većina sekundarne strukture sisarskog gena Gas1 uglavnom α-heliksi i da ima dugi nestrukturirani C-terminalni domena.
Funkcija
GAS1 je identificiran kao plejotropni protein sa funkcijom zaustavljanja rasta ćelija i apoptoza. Osim toga, nervni sistem i brojni drugi organi također mogu biti pod velikim uticajem abnormalnog gena Gas1. Razlog ove dvostruke funkcije vjerovatno je uzrokovan sposobnošću interakcije s inhibirane signalne kaskade koju inducira GNDF (Neurotrofni faktor izveden iz glijine ćelijske linije) Osim toga, dokazano je da GAS1 može uveliko uticati na razvojno stanje organa. Tokom razvojne faze GAS1, sugerirano je da razvojni GAS1 ne samo da može inhibirati proliferaciju ćelija, već i kontrolisati ćelijsku smrt, kao i rast malog mozga. Emisija signala proteina GAS 1 povezana je s dva različita tipa proteina transmembranskog receptora, uključujući RET i protein ježevog receptora, GAS1 je stoga određen kao tip višenamjenskog proteina. Ježev signalni put poznat je kao bitan dio tijela koji u velikoj mjeri utiče na tjelesni razvoj i napredovanje raka budući da se sonijski jež može direktno povezati putem GAS1 i dovesti do aktiviranja signalnog puta.
Hipoplazija bubrega
Gen GAS1 ima značajnu ulogu u razvoju bubrega. Konzervirani motiv vezivanja DNK, koji se nalazi u promotoru Gas1, direktno se veže pomoću WT1, a zatim se iRNK Gas1 aktivira za transkripciju u NPC. WT1 je potvrđen kao neophodan dio za ekspresiju Gas1 u bubrezima in vivo. Gubitak funkcije GAS1 in vivo rezultira hipoplazijom bubrega sa smanjenom masom nefrona, zbog preranog iscrpljivanja NPC-a. Kod ljudi je fetusni period najvažnija vremenska tačka za indukciju novih nefrona, bez obzira na vrstu sisara, a nakon što je NPCS nestao, ne postoji mogućnost za indukciju novih nefrona.
Dobje
Slovenija:
GAS1
Mutacija gena
Gen Gas1 mapiran je metodom hibridizacijom in situ ljudske hromosomske sekvence 9q21.3-q22, a fragilno mjesto gddje se često deletiraju u ljudskim tumorima, posebno akutnoj mijeloidnoj leukemiji i tumorima mjehura. Područje delecije ranog površinskog karcinoma mokraćnog mjehura pokazalo je da se učestala (50%) delecija gena za suzbijanje tumora nalazilo između 9q22 i 9p12-13, područja koje je obuhvatalo položaj gena GAS1 i moglo bi biti početni događaj za bolest raka mjehura. Međutim, studija koju su izveli Simoneau et al. ukazuje da ne postoje mutacije u genu gas1 u 14 primarnih karcinoma mjehura i 10 ćelijskih linija karcinoma mjehura, što znači da mutacija Gas1 nije glavni uzrok izazivanja patogeneze.
Žagrići
Žagrići (ital. Sagri) su naseljeno mjesto u sastavu općine Žminj, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Rovinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žagrići su imali 38 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Žminj. Od 1880. do 1910. i u 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Žagrići je imalo 47 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
120. oslobodilačka brigada
Formirana je kao 143. lahka brigada 11. januara 1995. od ljudstva manevarskih bataljona 2. viteške motorizovane, 5. motorizovane, 101. motorizovane i 102. motorizovane brigade.
13. oktobra 1995. došlo je do organizacijskih promjena i masovne demobilizacije u okviru 12. divizije. 143. lahka brigada preimenovana je u 120. oslobodilačku brigadu.
Zlatnim ljiljanom, ratnim priznanjem, odlikovana su tri pripadnika ove brigade.
O Fortuna
mini| „O Fortuna“ u rukopisu Carmina Burana (Bavarska državna biblioteka ; pjesma zauzima posljednjih šest redova na stranici, zajedno sa prekoračenjem u donjem desnom uglu. „ O Fortuna “ je srednjovjekovna latinska golijardska pjesma koja je dio zbirke poznate kao Carmina Burana, napisane početkom 13. vijeka. To je žalba na Fortunu, neumoljivu sudbinu koja vlada i božanstvima i smrtnicima u rimskoj i grčkoj mitologiji.
Godine 1935–36, "O Fortuna" je uglazbio njemački kompozitor Carl Orff kao dio " ", na stavcima otvaranja i zatvaranja njegove kantate Carmina Burana. Prvi put ju je postavila Frankfurtska opera 8. juna 1937. godine. Otvara se sporim tempom uz udaranje bubnjeva i horom, koji se brzo spušta u šapat, polako se gradi u postojanom krešendu bubnjeva i uključivanjem kratkih žičane sekcije i horne koje dostižu vrhunac u jednoj posljednjem dugom moćnom bloku, i naglo završavaju. Ton je modalni, do zadnjih devet taktova. Izvođenje traje nešto više od dvije i po minute.
Orffova postavka pjesme utjecala je i korištena u mnogim drugim djelima, a izvodili su je brojni ansambli klasične muzike i popularni umjetnici. Može se čuti u brojnim filmovima i televizijskim reklamama, a postala je osnovni element popularne kulture, stvarajući raspoloženje za dramatične ili kataklizmične situacije. "O Fortuna" je 2009. godine zauzela vrh People's Classical Chart-a kao najzvučnija klasična muzika u prethodnih 75 godina u Ujedinjenom Kraljevstvu.
Usherov sindrom
Usherov sindrom, znan i kao Hallgrenov sindrom, Usher–Hallgrenov sindrom, retinitis pigmentosa–dysacusis syndrome ili dystrophia retinae dysacusis syndrome, je rijetki genetički poremećaj uzrokovan mutacijom bilo kojeg od najmanje 11 gena, što rezultira kombinacijom gluhoće i sljepila. To je glavni uzrok gluhoslijepoća i do sada je neizlječiv.
Usherov sindrom klasificiran je u tri podtipa (I, II i III), prema odgovornim genima i nastupu gluhoće. Sva tri podtipa uzrokovana su mutacijama gena koji su uključeni u funkciju unutrašnjeg uha i mrežnjače. Ove mutacije se nasljeđuju u autosomno recesivnom obrascu.
O Fortuna
Carmina Burana je bila uspješna od svog prvog postavljanja u Frankfurtskoj operi 1937. godine, pokrenuvši Orffovu karijeru i postala je njegovo najpoznatije djelo. Posebno "O Fortuna" postala je jedna od najprepoznatljivijih kompozicija u popularnoj kulturi. Godine 2009. našao se na vrhu BBC-jeve liste najčuvanijih klasičnih numera, a šef programiranja BBC Radija 2 nazvao ju je "bezvremenim muzičkim djelom koje se nastavlja svirati, izvoditi i voljeti više od 70 godina nakon njegove kompozicije". Horton ga naziva "djelom briljantnosti" koje je "možda pokvarila njegova popularizacija", korišteno "često kao džingl, odvojen na bilo koji smislen način od svoje moćne poruke".
Usherov sindrom
Usherov sindrom I
Usherov sindrom tipa I može biti uzrokovan mutacijama bilo kojeg od nekoliko različitih gena: CDH23, MYO7A, PCDH15, USH1C  i USH1G. Ovi geni funkcioniraju u razvoju i održavanju struktura unutrašnjeg uha, kao što su trepljaste ćelije (stereocilie), koje prenose zvuk i signale pokreta u mozak. Promjene u ovim genima mogu uzrokovati nemogućnost održavanja ravnoteže (vestibulska disfunkcija) i gubitak sluha. Geni također imaju ulogu u razvoju i stabilnosti mrežnjače, utičući na strukturu i funkciju i štapičastih fotoreceptorskih i potpornih ćelija zvanih mrežnjačni pigmentirani epitel. Mutacije koje utiču na normalnu funkciju ovih gena mogu rezultirati bolešćuj retinitis pigmentosa i rezultirajućim gubitkom vida.
Procijenjena prevalencija Usherovog sindroma tipa I, u opštoj populaciji širom svijeta, je 3 do 6 na 100.000 ljudi. Utvrđeno je da je tip I češći kod ljudi porijeklom aškenazijskih Jevreja (srednje i istočne Evrope) i kod francuskog stanovništva – akadijske populacije (Louisiana, SAD).
Usherov sindrom II
Ljudi s Usherovim sindromom II nisu rođeni gluhi i uglavnom su nagluhi, a ne gluhi, a sluh im se vremenom ne pogoršava; šta više, čini se da nemaju primjetnih problema s ravnotežom. Oni također počinju gubiti vid kasnije (u drugoj deceniji života) i mogu sačuvati vid čak i u srednjim godinama.
Usherov sindrom tipa II može biti uzrokovan mutacijama bilo kojeg od tri različita gena: USH2A, GPR98 i DFNB31. Protein kodiran genom USH2A, usherin, nalazi se u potpornom tkivu u unutrašnjem uhu i mrežnjači. Usherin je presudan za pravilan razvoj i održavanje ovih struktura, što može pomoći u objašnjavanju njegove uloge u gubitku sluha i vida. Položaj i funkcija druga dva proteina još nisu poznati.
Usherov sindrom tip II javlja se najmanje onoliko često koliko i tip I, ali budući da tip II može biti nedijagnosticiran ili ga je teže otkriti, mogao bi biti i do tri puta češći od tipa I.
Usherov sindrom III
Ljudi s Usherovim sindromom III ne rađaju se gluhi, već imaju progresivni gubitak sluha, a otprilike polovina ima poteškoće u ravnoteži.
Mutacije samo jednog gena, CLRN1, povezane su s Usherovim sindromom tipa III. On kodira klarin-1, protein važan za razvoj i održavanje unutrašnjeg uha i mrežnjače. Međutim, funkcija proteina u tim strukturama i kako njegova mutacija uzrokuje gubitak sluha i vida još uvijek je slabo razumljiva.
Učestalost Usherovog sindroma tipa III značajna je samo u finskoj populaciji i osoba [[jevrejskog porijrkla Aškenazija. Rijetko je primijećen u nekoliko drugih etničkih grupa.
Simptomi
Usherov sindrom karakterizira gubitak sluha i postupno oštećenje vida. Gubitak sluha uzrokovan je oštećenjem unutrašnjeg uha, dok je gubitak vida posljedica retinitis pigmentosa (RP), degeneracije ćelija mrežnjače. Obično se prvo pogađaju štapiće u mrežnjačama, što dovodi do ranog noćnog sljepila (niktalopija) i postepenog gubitka perifernog vida. U drugim slučajevima dolazi do rane degeneracije čepića u makuli, što dovodi do gubitka centralne oštrina. U nekim slučajevima, fovea i vid je pošteđen, što dovodi do "vizije krafne"; centralni i periferni vid su netaknuti, ali anulus postoji oko centralne regije u kojoj je vid oštećen.
Uzrok
Usherov sindrom nasljeđuje se u autosomno recesivno obilježje. Nekoliko gena je povezano sa Usherovim sindromom, koristeći analize veza u porodicama pacijenata (tabela 1) i DNK sekvenciranje identificiranih lokusa. Mutacija bilo kojeg od ovih gena vjerovatno će rezultirati Usherovim sindromom.
Primjenom tehnika interakcijske analize, može se pokazati da identificirani genski proizvodi međusobno komuniciraju u jednom ili više većih proteinskih kompleksa. Ako jedna od komponenti nedostaje, ovaj proteinski kompleks ne može ispuniti svoju funkciju u živoj ćeliji, a vjerojatno dolazi i do njegove degeneracije. Predloženo je da funkcija ovog proteinskog kompleksa učestvuje u transdukciji signala ili u adheziujama senzornih ćelija.
Studija pokazuje da su tri proteina povezana sa genima Usherovog sindroma (PCDH15, CDH23, GPR98) takođe uključena u razvoj slušne kore, kod miša i makaka. Njihov nedostatak ekspresije inducira smanjenje broja parvalbuminskih interneurona. Pacijenti sa mutacijama ovih gena mogli bi imati oštećenja slušnog korteksa.
Patofiziologija
Progresivno sljepilo Usherovog sindroma posljedica je bolesti retinitis pigmentosa. Fotoreceptorske ćelije obično počinju degenerirati iz vanjske periferije u središte mrežnjače, uključujući makulu. Degeneracija se obično prvo primijeti kao noćno sljepilo (niktalopija); periferni vid se postepeno gubi, ograničavajući vidno polje (tunelski vid, koje uglavnom napreduje do potpune sljepoće. Kvalifikator „pigmentoza“ odražava činjenicu da nakupine pigmenta, u naprednim fazama degeneracije, mogu biti vidljive pomoću oftalmoskopa.
Oštećenje sluha povezano s Usherovim sindromom uzrokovano je oštećenim trepljastim ćelijama k u pužnici unutrašnjeg uha koje sprečavaju električne impulse da dođu do mozga. To je oblik dysacusis.
Dijagnoza
Budući da je Usherov sindrom još uvijek neizlječiv, korisno je dijagnosticirati djecu prije nego što razviju karakteristično noćno sljepilo. Neke preliminarne studije sugeriraju da čak 10% urođeno gluhe djece može imati Usherov sindrom. Međutim, pogrešna dijagnoza može imati loše posljedice.
Najjednostavniji pristup dijagnosticiranju Usherovog sindroma je ispitivanje karakterističnih hromosomskih mutacija. Alternativni pristup je elektroretinografija, iako je sa djeciom često neupotrebljiva, jer njegova nelagoda također može učiniti rezultate nepouzdanim. Roditeljska krv je važan faktor u dijagnozi. Usherov sindrom Mogu biti indicirani ako je dijete duboko gluho od rođenja i posebno sporo hoda.
Trinaest drugih sindroma mogu pokazivati znakove slične Usherovom sindromu, kao što su Alportov sindrom, Alströmov sindrom, Bardet-Biedlov sindrom, Cockayneov sindrom, spondiloepifizna displazija kongenita, Flynn–Airdov sindrom, Friedreichova ataksija, Hurlerov sindrom (MPS-1), Kearns – Sayreov sindrom (CPEO), Norriejev sindrom, osteopetroza (Albers–Schonbergova bolest), Refsumova bolest (bolest skladištenja fitanske kiseline) i Zellwegerov sindrom (cerebrohepatorenalni sindrom).
Liječenje
Budući da je Usherov sindrom posljedica gubitka gena, genska terapija koja vraća odgovarajući protein ("zamjena gena") može ga ublažiti, pod uslovom da dodani protein postane funkcionalan. Nedavna istraživanja modela nokaut-miševa pokazala su da se jedan oblik bolesti – povezan sa mutacijom u miozinu VIIa – može ublažiti zamjenom mutantnog gena pomoću lentivirusa. Međutim, neki mutirani geni povezani sa Usherovim sindromom kodiraju vrlo velike proteine – najvažnije, USH2A i GPR98' protein, koji imaju otprilike po 6.000 aminokiselinskih ostataka. Terapija zamjene gena za tako velike proteine može biti teška.
Epidemiologija
Usherov sindrom odgovoran je za većinu gluhoslijepoća. U SAD, javlja se otprilike kod 1/23,000 ljudi u norveškoj 1/28.000, a u Njemačkoj 1/12.500. People with Usher syndrome represent roughly one-sixth of people with retinitis pigmentosa.
Historija
Usherov sindrom je dobio ime po škotskom oftalmologu Charlesu Usheru, koji je 1914. godine na osnovu 69 slučajeva ispitivao patološko ispoljavanje i nasljeđivanje ove bolesti.. However, it was first described in 1858 by Albrecht von Gräfe, a pioneer of modern ophthalmology. Izvijestio je o slučaju gluhog pacijenta sa retinitis pigmentosa, koji je imao dva brata s istim simptomima. Tri godine kasnije, jedan od njegovih učenika, Richard Liebreich, ispitivao je stanovništvo Berlina na oboljenja od gluhoće sa retinitis pigmentosa. Liebreich je primijetio da je Usherov sindrom recesivan, jer su se slučajevi kombinacija slijepila i gluhoće javljali posebno kod braće i sestara u krvnim vezama ili u porodicama s pacijentima različitih generacija. Njegova zapažanja pružila su prve dokaze za povezani prenos sljepoće i gluhoće, jer na porodičnim stablima nije pronađen nijedan izolirani slučaj nijednog od njih.
Životinjski modeli ove ljudske bolesti (kao što su nokaut-miševi i zebrica) nedavno su razvijeni za proučavanje efekata ovih mutacija i za ispitivanje potencijalnih lijekova za Usherov sindrom.
Dobje (Slovenija)
Dobje je općina u Sloveniji, u Savinjskoj regiji.
GRHPR
Gliokzilat-reduktaza/hidroksipiruvat-reduktaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom GRHPR.
Funkcija
Ovaj gen kodira enzim s enzimskim aktivnostima koje imaju hidroksipiruvat-reduktaza, glioksilat-reduktaza i D-glicerat dehidrogenaza. Enzim ima široko rasprostranjenu tkivnu ekspresiju i ima ulogu u metabolizmu. Tip II hiperoksalurije uzrokovan je mutacijama u ovom genu. U analizi mutacija GRHPR treba obratiti pažnju na dizajn prajmera, jer ekscizija alela može uzrokovati lažno pozitivan rezultat.
Dobje (Slovenija)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju. Sjedište općine je u naselju Dobje pri Planini.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Dobje je imala 977 stanovnika, od čega u Dobju pri Planini 116.
Općina Dobje
Napomena: Nastala iz stare općine Šentjur pri Celju.
Zgornji Kocjan
Zgornji Kocjan je naseljeno mjesto u sastavu općine Radenci, regija Pomurska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornji Kocjan je imao 30 stanovnika.
Međimurski konj
210px|desno|thumb|Međimurski vranac na jednoj izložbi u [[Čakovec|Čakovcu]]
Međimurski konj ili Međimurec je hrvatska autohtona čistokrvna rasa (pasmina) konja hladnokrvnog tipa, nastala na teritoriji današnje Međimurske županije.
Nekada je, osim u sjevernoj Hrvatskoj (Međimurje, Podravina, Zagorje), bio raširen i u jugozapadnoj Mađarskoj i istočnim dijelovima Slovenije, te Austrije. Danas mu prijeti izumiranje, jer je u Međimurju preostalo svega nekoliko desetaka primjeraka (oko 40) tog konja, a tek se u nešto većoj populaciji održao s druge, sjeverne strane rijeke Mure, u susjednoj Mađarskoj.
Početak nastanka ove rase seže najvjerovatnije čak na kraj 18. ili početak 19. vijeka, kada se započelo s postepenim križanjem domaćih kobila s pastusima noričke, ardenske, peršeronske i brabantske uzgojne linije. S obzirom da je Međimurje tada (do 1848. godine, te ponovo od 1861.) niz godina bilo pod mađarskom administrativnom upravom, u internacionalnoj stručnoj literaturi najčešće se navodi da rasa ima mađarsko porijeklo.
Međimurski konj krupnog je rasta i čvrste građe, visine grebena 155-165 cm, po čemu je sličan hrvatskom hladnokrvnjaku, a viši od treće autohtone hrvatske rase, hrvatskog posavca. Male je glave i manjih ušiju, kratkog mišićavog vrata, širokih grudi i leđa, te snažnih, ne predugih nogu. Prevladavaju dorati i vranci, ali ima i drugih kombinacija boja. Pastusi mogu doseći težinu 900 kilograma.
Izdržljiv je i otporan, s izraženom voljom i upornošću u radu. Koristi se kao radni konj za vuču i rad u poljoprivredi i šumarstvu, ali je, s obzirom na sve veće uvođenje mehanizacije, izgubio značenje, pa se danas sve više upotrebljava i za proizvodnju mesa.
U naselju Žabnik u Međimurskoj županiji, 2015. godine počela je sa radom Ergela međimurskog konja.
Sevno (Novo Mesto)
mini|280px|Sevno, ostaci dvorca "Bajnof" Sevno je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Novo Mesto, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sevno je imalo 75 stanovnika.
Napomena: ''Do 1993. iskazivano pod imenom Sevno na Trški Gori. U 2001. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Novo Mesto i Sevno, u 2002. između naselja Sevno i Trška Gora, a u 2010. između naselja Češča vas, Črmošnjice pri Stopičah, Dolenje Kamenje, Prečna i Sevno.''
Košarkaška reprezentacija Turske
Turska košarkaška reprezentacija (Türkiye Millî Basketbol Takımı) predstavlja Tursku na međunarodnim košarkaškim takmičenjima i njom upravlja Košarkaški savez Turske (TBF). Ekipa ima nadimak 12 Dev Adam što znači 12 Divova.
Turska je učestvovala na svim velikim međunarodnim košarkaškim takmičenjima. Najveći uspjesi su osvajanje srebrnih medalja na domaćem terenu na EuroBasketu 2001. i Svjetskom prevenstvu 2010. Turska je također osvojila dvije zlatne (1987, 2013), jednu srebrnu (1971) i tri bronzane medalje (1967, 1983, 2009) na Mediteranskim igrama. Pored toga osvojili su i zlatnu medalju na Balkanskom prvenstvu 1981.
Trenutno Turska zauzima 16. poziciju na FIBA svjetskom poretku.
Trenutni sastav
Sastav za kvalifikacijsku utakmicu za Svjetsko prvenstvo 2023. odigranu 3. jula 2022. protiv Velike Britanije.
Carmina Burana
mini| [[Rota Fortunae|Točak sreće iz Carmine Burane]] Carmina Burana (, latinski za "Pjesme iz Benediktbeuerna " [Buria na latinskom]) je rukopis od 254 pjesme i dramska teksta, uglavnom iz 11. ili 12. vijeka, iako su neki iz 13. vijek. Komadi su uglavnom nepristojni, iskazuju nepoštovanje i satirični su. Napisane su uglavnom na srednjovjekovnom latinskom, nekoliko na srednjem visokonjemačkom i staroarpitanskom jeziku. Neki su makaronski, mješavina latinskog i njemačkog ili francuskog jezika.
Zbirka je pronađena 1803. godine u benediktinskom samostanu Benediktbeuern u Bavarskoj, a danas se nalazi u Bavarskoj državnoj biblioteci u Minhenu. Smatra se najvažnijom zbirkom golijardskih i vagabundskih pjesama, uz Carmina Cantabrigiensia.
Rukopisi odražavaju međunarodni evropski pokret, s pjesmama koje potiču iz Oksitanije, Francuske, Engleske, Škotske, Aragona, Kastilje i Svetog Rimskog Carstva.
Dvadeset četiri pjesme u Carmini Burani uglazbio je 1936. Carl Orff kao Carmina Burana: Cantiones profanae cantoribus et choris cantandae comitantibus instrumentis atque imaginibus magicis. Njegova kompozicija je brzo postala popularna i sastavni dio repertoara klasične muzike. Pokret otvaranja i zatvaranja "O Fortuna" korišten je u brojnim filmovima.
Autori
O autorima Carmine Burane ne zna se gotovo ništa. Samo nekoliko pjesama može se pripisati određenim autorima, kao što su one Hugha Primasa iz Orléansa (umro oko 1160.), Arhipjesnika (umro oko 1165.), Francuza Waltera od Châtillona (umro oko 1201.) i Breton Petrus Blesensis (umro c. 1203). Dodatno, priloženi folio sadrži njemačke strofe koje spominju određene autore, pa se mogu pripisati njemačkom Minnesingeru Dietmaru von Aistu (umro oko 1170.), Heinrichu von Morungenu (umro oko 1222.), Waltheru von der Vogelweideu (umro oko 1222.). 1228.) i Neidhartu (umro oko 1240.). Jedine potpisane pjesme nalaze se u priloženom foliju, a radi se o Marneru, lutajućem pjesnik i pjevaču iz Švabije. Mnoge pjesme proizlaze iz djela napisana u klasičnoj antici, od Ovidija, Horacija, Juvenal a, i Ausoniusa ; međutim, čini se da oko dvije trećine pjesama nisu izvedena djela. mini| Benediktbeuern opatija
Reference
Bilješke
Kieran Trippier
Kieran John Trippier engleski je nogometaš koji nastupa za Newcastle.
Karijera
Prve nogometne korake je napravio u omladinskom timu Manchester Cityja. Godine 2007. potpisuje profesionalni ugovor s "Građanima". Potom je igrao na posudbama za Barnsley i Burnley. Godine 2012. potpisuje za Burnley. Na Turf Mooru ostaje do 2015. Dana 19. juna 2015. potpisuje za Tottenham, u kojem je proveo četiri sezone da bi zatim prešao u Atlético Madrid. Tu je ostao tri sezone, a zatim je potpisao za Newcastle.
Reprezentacija
Za reprezentaciju Engleske debitovao je 10. juna 2017. protiv Francuske. Debitantski pogodak postiže 11. jula 2018. protiv Hrvatske. Za reprezentaciju je igrao na Svjetskom prvenstvu 2018. i 2022. te na Evropskom prvenstvu 2020.
Stećak u Baljvinama
Stećak u Baljvinama, općina Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina. Nekropola je i nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Lokacija
Naselje Baljvine nalaze se pod planinom Čemernicom, visoko iznad kanjona Vrbasa kod Crne Rijeke, udaljeno od Mrkonjić-Grada oko 15 km  na sjeveroistok. Položaj Baljvina reljefom je izolovan od saobraćajnica, a u blizini puta Banjaluka- Jajce. Stećak se nalazi usred zaseoka Kocelji, selo Donje Baljvine,
Opis
O stećku nema pisanih podataka. Potiče iz perioda XIV-XV vijeka.