cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zglob
Živci i krvne žile zgloba
Zglobovi su bogato opskrbljeni živcima koji daju brojne ogranke u zglobnu čahuru, zglobne ligamente, tetive i mišiće u obliku živčanih završetaka i osjetnih tjelešaca. Zato je zglobna čahura vrlo dobro inervirana. Zglobni ogranci dolaze od živaca koji inerviraju okolnu kožu i mišiće koji pokreću zglob (tzv. Hiltonov zakon). Završeci živaca nalaze se u zglobnoj ovojnici odnosno u fibroznoj i sinovijalnoj ovojnici. Ti živčani završeci ili su slobodni ili sačinjavaju posebna osjetna tjelešca - Ruffinijevo tjelašce i Pacinijevo tjelašce. Ti završeci su u biti propioreceptori, a osnovni osjet koji dolazi iz zgloba jest osjet propriocepcije tj. duboki osjet koji daje informaciju o pokretu, položaju dijela tijela, njihovom odnosu jedan prema drugom te smjeru i opsegu kretnji. Proprioreceptori vode taj podražaj ka mozgu koji te informacije interpretira te ima stalnu sliku o pložaju dijelova tijela bez obzira na osjet vida. Taj je osjet važan za mišićne reflekse koji se odnose na taj zglob. Vlakna za osjet boli posebice su brojna u fibroznoj ovojnici i ligamentima. Osjetna tjelešca za bol podražuje rastezanje i svijanje fibrozne opne, naprimjer pri istezanju zgloba u pokretu ili zbog tekućine u zglobu (naprimjer, “voda u koljenu” koja je zapravo upalna tekućina nastala zbog upale sinovijalne opne).
Svaki zglob je dobro opskrbljen krvnim i limfnim žilama. Arterije, vene i limfne žile čine gustu mrežu oko zgloba i šalju brojne ogranke u zglobnu čahuru i okrajke kostiju. Jedino zglobna hrskavica ne sadrži ni krvne ni limfne žile. Kako je arterijska opskrba zgloba bogata čiji ogranci dolaze iz arterija u okolini zgloba, naprimjer od epifizijalnih arterija najčešće međusobno komuniciraju, tj. anastomiziraju jedna s drugom tvoreći mrežu oko zgloba. Vene prate arterije, a najviše ih ima u sinovijalnoj membrani.
Autoputevi u Srbiji
Autoputevi u Srbiji su autoputevi koji prolaze kroz Republiku Srbiju. Počeli su se graditi 90ih godina 20. vijeka. Srbija ima oko 950 km autoputeva i brzih puteva. Za autoputeve u Srbiji se plaća putarina. Ograničenje brzine iznosi 130 km/h, ako nema drugih znakova za ograničenje brzine.
100px|desno
Pregled autoputeva
Autoputevi u Srbiji su označeni velikim slovom A i brojnom oznakom iza slova. Sljedeća tabela prikazuje sve izgrađene i planirane autoputeve u Srbiji: alt=|mini|295x295piksel|Mreža autoputeva i brzih puteva u Srbiji mini|200px|[[Autoput A1 (Srbija)|Autoput Horgoš-Preševo kod čvora Inđija]]
5. juli
5. juli / srpanj (5. 7) jest 186. dan godine po gregorijanskom kalendaru (187. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 179 dana.
Sikirevci
Sikirevci su naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Brodsko-posavskoj županiji.
NGC 1724
NGC 1724 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Kočijaš. Prvo otkriće je napravio George Friedrich Wilhelm Rümker 30. aprila 1864. godine.
Sikirevci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
NGC 1724
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sikirevci
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Sikirevci je imala 2.476 stanovnika, od čega u samim Sikirevcima 1.781.
Općina Sikirevci
Napomena: Nastala iz stare općine Slavonski Brod.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sikirevci je imalo 2.076 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Autoput A1 (Srbija)
Autoput A1 ili Autoput Horgoš – Preševo najduži je autoput u Srbiji, koji povezuje Mađarsku s Novim Sadom, glavnim gradom Beogradom, kao i s Nišem, Leskovcem i Vranjem, sve do granice sa Sjevernom Makedonijom. Dug je 587 km.
Dio je evropskih puteva klase A koji povezuju zapadnu Evropu. Ti su putevi E70, E75 i E80.
NGC 2947
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Seks
Seks se odnosi na mušku i žensku dualnost biologije i reprodukcije, proces u biološkom DNK koji datira od prije 4,6 - 3.5 milijardi godina. Seksom se također naziva i spolni odnos između muškarca i žene u cilju reprodukcije i seksualnog zadovoljstva.
A spolni nagon, iako je jedan od urođenih nagona, ipak nije puki primitivni poriv, jer je u bliskoj vezi s našim emocijama i psihičkim životom. Premalo spolnih odnosa naš život čine nepotpunim kao što i pretjerana potreba za spolnim odnosima (poput ovisnosti) može ukazivati na neki od psihičkih poremećaja. Vrlo je važno pronaći ravnotežu spolnih odnosa među partnerima za skladan život, a njihov broj može biti izrazito kolebljiv, ponekad izrazitiji, a povremeno slabiji. Poznata je uzrečica da žena uvijek ne mora biti voljna za odnose, ali može, dok je muškarac uvijek voljan, ali ne može uvijek. Ženama se spolni nagon povećava približavanjem ovulaciji, odnosno sredinom menstruacijskog ciklusa, kao i nekoliko dana prije mjesečnice. A snošaj kojemu je prethodila duga predigra i uvod u sam snošaj pruža daleko veće zadovoljstvo ljubavnom paru. Partneri na početku veze obično imaju veći broj spolnih odnosa, a s vremenom se taj broj prorijedi. Na spolne odnose utječu i vanjski čimbenici, poput hrane, pića (alkohol ima vrlo negativan učinak), temperature (često je ženama potrebna viša temperatura i otkrilo se da lakše postižu orgazam kada im stopala nisu hladna). Također, tjedni broj spolnih odnosa ovisi o muškarčevoj starosti, s tim da ih je najviše do 25. godine života, da bi se nakon 55. osjetno smanjili. Ukoliko se nakon snošaja pojavi umor, to bi mogao biti pokazatelj da je spolnih odnosa previše i da bi možda broj trebalo smanjiti, ali ako se pojavljuje ugoda i smirenje, onda oni nisu prečesti. Pretjerivanja su manje štetna za ženu nego za muškarca, kod muškaraca je moguć razvitak hiperemije prostate.
Poremećaj hiperseksualnosti kod žena naziva se nimfomanija, a kod muškaraca satirijaza.
Umjerena spolna aktivnost blago potiče stvaranje testosterona, a česti spolni odnosi udvostručuju njegovo izlučivanje. Prostata izlučuje izravno u krv hormonsku tvar koja u testisu potiče izlučivanje muških spolnih hormona, povećavajući spolni nagon. Za vrijeme snošaja u tijelu se pojačano izlučuje feniletilamin koji potiče nadbubrežne žlijezde na izlučivanje adrenalina, noradrenalina i dopamina. Ti hormoni već na samom početku spolnog odnosa uzrokuju tjelesne promjene u mišićima, srcu, krvim žilama i dišnom sistemu. Kod žena nadbubrežne žlijezde i jajnici također stvaraju i androgene hormone, a žene koje imaju više testosterona lakše doživljavaju orgazam, a i orgazam je za vrijeme ovulacije intenzivniji. Zbog povratnog odgovora između hormonskog i živčanog sistema, za vrijeme velikih spolnih uzbuđenja iz jajnika se može izvanredno osloboditi jajašce i započeti ovulacija (stoga kalendar plodnih dana kao metoda kontracepcije može postati nepouzdan...
Jean-Paul Belmondo
Jean-Paul Charles Belmondo (francuski izgovor: ​ ʒɑ̃pɔl ʃaʁl bɛlmɔ̃do] ; 9. aprila 1933 – 6. septembra 2021.) bio je francuski glumac. Prvobitno povezan sa Novim talasom 1960-ih, bio je glavna francuska filmska zvijezda nekoliko decenija od 1960-ih nadalje. Njegovi najpoznatiji radovi uključuju Breathless (1960), Taj čovjek iz Rija (1964), Pierrot le Fou (1965), Borsalino (1970) i ​​The Professional (1981). Najistaknutiji je bio po portretiranju policajaca u akcionim trilerima i postao je poznat po svojoj nespremnosti da se pojavljuje u filmovima na engleskom jeziku, uprkos tome što mu se Holivud udvarao. Neosporni šampion blagajne kao što su bili i Louis de Funès i Alain Delon iz istog perioda, Belmondo je privukao skoro 160 miliona gledalaca u svojoj 50-godišnjoj karijeri. Između 1969. i 1982. igrao je četiri puta u najpopularnijim filmovima godine u Francuskoj: Mozak (1969), Strah nad gradom (1975), Životinja (1977), As asova (1982), nadmašivši ga u ovome samo Louis de Funès.
Acavomonadia
Acavomonas je protista, nedavno otkriven u natkoljenu Alveolata.
Akavomonade su morski i slatkovodni biflagelatni organizmi koji se mogu naći i na terenu; brzi su plivači i grabežljivci drugih manjih bičara. Nedostaju im strukture koje imaju mnoge alveolate, poput apikalnog konusa, roptrija, cilija itd. Vrlo su slični onima koji su povezani sa Colponemidia, ali se od njih razlikuju po tome što potonji imaju uzdužni žlijeb za hranjenje. Zbog svog baznog položaja u filogenetskim stablima, od posebnog su interesa za uspostavljanje odnosa između različitih skupina alveolata.
1100.
mini|Istočna polulopta u 1100Godina 1100 (MC) bila je vijekovna prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
Gharbia (guvernorat)
Guvernorat Gharbia (arapski: محافظة الغربية) je jedan od 27 guvernorata Egipta. Nalazi se u sjevernom dijelu države, u delti Nila, južno od guvernorata Kafr el-Sheikh i sjeverno od guvernorata Monufia.
Glavni grad ove administrativne jedinice je Tanta koji se nalazi oko 90 km sjeverno od glavnog egipatskog grada Kaira i oko 120 km jugoistočno od drugog najvećeg grada Aleksandrije. Najveći grad je El-Mahalla El-Kubra
Prema podacima iz 2014. godine, 4.648.408 stanovnika živi na površini od 1.942 km2 a sa gustoćom od 2.400 stanovnika po km2 spada u najgušće naseljene dijelove Egipta. Po površini je 10. najveći guvernorat u državi.
NBA 1992/1993.
NBA sezona 1992-93 je bila 47. sezona NBA lige.
NGC 7663
NGC 7663 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Vodolija. Ovaj objekat je zapisao Gaspare Stanislao Ferrari 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
6. vijek p. n. e.
6. vijek p. n. e. počeo je na prvi dan 600. p. n. e. a završio na posljednji dan 501. p. n. e.
Ovaj je vijek bio karakterističan po tome što su tada u Aziji nastale ili se naglo razvile mnoge svjetske religije. U Iranu je Zoroaster zagovarao dualistički koncept zorastrizma. U Indiji se razvio džainizam, a nakon njega je Buda počeo propovijedati budizam. U Kina|Kini je Konfucije razvio konfucijanizam, a Lao Zi razvio taoizam.
Na Bliskom Istoku se početkom vijeka kao dominantna država nametnulo Neo-babilonsko Carstvo pod Nabukodonosorom Velikim. Ono je progutalo mnoge manje države, uključujući Kraljevstvo Juda čiji je glavni grad osvojen, a stanovništvo prognano u babilonsko ropstvo - događaj koji je imao važan utjecaj na razvoj judaizma. Sredinom vijeka pod Kirom Velikim nastaje Perzijsko Carstvo koje je pokorilo ne samo Babilonce, nego i Egipat, postavši tako svjetsko carstvo, odnosno najveća i najmoćnija država u dotadašnjoj historiji.
250px|desno|mini|Karta svijeta 500. p. n. e.
Na evropskom kontinentu se među raznim narodima kao dominantna grupa počinju nametati Kelti, dok u zapadnom Mediteranu trgovačka republika Kartaga postaje velika sila. Istovremeno u polisima Antičke Grčke cvate ne samo trgovina, nego i kultura u obliku filozofije, koje će postati temelji zapadne civilizacije.
Događaji
mini|desno|Solon, tvorac [[Solonski ustav|Solonskog ustava Atene koji je sadržavao prve elemente formalizirane građanske demokratije u svjetskoj historiji.]]
desno|mini|200px|Grifon, jedan od simbola [[Perzijsko Carstvo|Perzijskog Carstva koje je osnovao Kir Veliki]]
7. vijek p. n. e.
7. vijek p. n. e. počeo je prvog dana 700. p. n. e. i završio posljednjeg dana 601. p. n. e..
Događaji i trendovi
desno|mini|300px|Prikaz [[Viseći vrtovi Babilona|Visećih vrtova Babilona iz 16. vijeka, na slici Martina Heemskercka, s Kulom Babilonskom u pozadini.]]
Česi
Česi su zapadnoslavenski narod nastanjen u Srednjoj Evropi većinom u Češkoj (9.524.000), govore češkim jezikom i većinom su ateisti i katolici.
Područja naseljavanja
Česi većinom žive u Češkoj, od drugih država najviše ih ima u Sjedinjenim Državama (1.474.000), Slovačkoj (59.000), Kanadi (34.000), Ukrajini (20.000), Njemačkoj (19,000), Australiji (18.000), Rumuniji (14.000), Francuskoj (14.000), Hrvatskoj (11.000), Ujedinjenom Kraljevstvu (10.000) i drugdje. Od ukupno 21 države u kojima sve žive najmanje ih je u Moldaviji (600). Svih skupa ima ih blizu 12 miliona. Česi su kršćani još od 16. vijeka.
Danas su uglavnom ateisti (dalje, po broju članova, katoliki, članovi Církev československá husitská, Českobratrská církev evangelická, i šleska luteranska Slezská evangelická církev a.v.). Pravi Česi danas u Češkoj naseljavaju područje Istočne, Središnje, Sjeverne i Zapadne Bohemije, odnosno u zapadnoj Češkoj. Među njima ipak se običajima i govoru razlikuju Moravci i Šlesi, u istočnoj Češkoj, koji također nose i posebna imena. Kod pravih zapadnih Čeha (Bohemaca) isto postoji nekoliko lokalni etničkih zajednica: Chodové u kraju Chodsko (oko Domažlica), i Blaťáci na jugoistoku Blata.
Tūmatauenga
U maorskoj mitologiji, Tū ili Tūmatauenga ("Tū od ljutog lica", također Tū-mata-uenga) je jedan od velikih bogova, bog rata.
Opis i mitovi
mini|desno|200px|Tūmatauenga, bog rata Tūmatauenga je sin Oca Neba Rangija i Pape, Majke Zemlje. On i njegova braća su bili jedini, muški potomci primordijalnih božanstava. On i njegova braća nisu voljela roditelje jer im je bilo tijesno u prostoru između neba i Zemlje. Tūmatauenga je htio ubiti roditelje, ali ga je spriječio njegov brat Tāne, koji je predložio da je bolje razdvojiti roditelje. Tako su Rangi i Papa razdvojeni. Tūmatauenga je pobijedio bogove Tangarou, Ronga i Haumia-tiketika, ali se nije uspio oduprijeti bogu vremena i kiša, Tāwhirimāteiji. Njegove oluje i kiše i danas kažnjavaju čovječanstvo. Iako se Rangi i Papa samo ponekad prikazuju u ljudskom obliku, Tūmatauenga se uvijek prikazuje kao čovjek. Ljudi su shvaćeni kao potomci Tūmatauenge. Zato što je Tūmatauenga pobijedio svoju braću i njihovu djecu, ljudi imaju vlast nad pticama, gmizavcima i biljkama, ali ne i nad vremenom. Tūmatauenga je također pokretač i stvorioc rata, te ljudi ratuju jer je ratovao i Tūmatauenga. Prvi poginuli ratnik bi bio ponuđen Tūmatauengi. Drugi maorski ratni bogovi su: Kahukura, Maru i Uenuku.
Imena i epiteti
Tūmatauengina imena i epiteti su:
6. juli
6. juli / srpanj (6. 7) jest 187. dan godine po gregorijanskom kalendaru (188. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 178 dana.
NGC 4744
NGC 4744 (također poznat kao ESO 323-22, IRAS 12495-4047, MCG -7-27-6 i PGC 43661) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 154 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 2,10 (94 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. juna 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 926
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Valerija Mayerhoffer
Valerija Mayerhoffer je bila muzička pedagoginja koja je obnašala visoke funkcije u školama u austrougarskom Sarajevu.
NGC 3238
NGC 3238 (također poznat kao MCG 10-15-80, PGC 30686 i UGC 5649) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 339 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,40 (138 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (128 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. aprila 1793. godine.
Valerija Mayerhoffer
Biografija
Rođena je 1870. godine u Bjelovaru. Osnovnu školu, Višu djevojačku školu i Hrvatski glazbeni zavod je završila u Zagrebu. Tokom školovanja u Glazbenom zavodu, dobila je nekoliko priznanja za svoj uspjeh poput Upisa u zlatnu knjigu koji joj je dodijeljen 1892. godine. Pohađala je klavir u klasi Antuna Stöckla, a pjevanje u klasi Ivana pl. Zajca. Radila je kao učiteljica u Višoj djevojačkoj školi u Gospiću od 1894. do 1899. godine, a poziciju direktorice Više djevojačke škole u Sarajevu stiče 1903. godine. Pomogla je učenicama iz siromašnijih porodica u realizaciji formiranja tamburaškog zbora pri školi kojim je rukovodio Bogomir Kačerovsky.
NGC 3238
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Valerija Mayerhoffer
Biografija
Mayerhoffer se isticala aktivnim sudjelovanjem i u drugim segmentima muzičkog života. Djelovala je unutar Učiteljskog društva gdje je pomagala pri organiziranju koncerata. Također je i nastupala uz muzičare poput Bogomira Kačerovskog, Františeka Matejovskog, Hakije Buljušmića, Aleksandra Bosiljevca i dr.
Ana Komnena Anđeo
Ana Komnena Anđeo bila je bizantska princeza i carica. Bila je nikejska carica od 1204. do 1212, prethodnica Filipe Armenske.
Ana je rođena oko 1176. Njeni roditelji su bili car Aleksije III Anđeo i carica Eufrozina Duka Kamatera. Anina sestra je bila Eudokija Anđeo.
1200. Ana se udala za Teodora I Laskarisa, a isti se dan udala i njena sestra Irena Komnena Anđeo; Irenin muž je bio Aleksije Komnen Paleolog. Anin prvi muž je bio plemić Ishak Komnen.
Čini se da su Ishak i Ana bili roditelji samo jednog djeteta, kćerke Teodore Anđeline.
Ana i Teodor dobili su više djece:
Ana je umrla 1212.
Richard Burton
Richard Burton CBE (rođen kao Richard Walter Jenkins Jr .; 10. novembar 1925. – 5. august 1984.) bio je velški glumac. Poznat po svom mehkom baritonskom glasu, Burton se etablirao kao sjajan šekspirovski glumac 1950-ih, i dao je nezaboravnu predstavu kao Hamlet 1964. godine. Kritičar Kenneth Tynan nazvao ga je "prirodnim nasljednikom Olivijea". Burtonov uočeni neuspjeh da ispuni ta očekivanja razočarao je neke kritičare i kolege; njegovo teško opijanje doprinijelo mu je imidžu velikog izvođača koji je protraćio svoj talenat. Ipak, naširoko se smatra jednim od najboljih glumaca svoje generacije.
Burton je bio nominiran za Oscara sedam puta, ali ga nikada nije osvojio. Dobio je BAFTA-e, Zlatne globuse i Tony nagrade za najboljeg glumca. Sredinom 1960-ih, Burton je postao vrhunska zvijezda blagajne. Do kasnih 1960-ih, bio je jedan od najplaćenijih glumaca na svijetu, primao je honorare od milion dolara ili više, plus dio bruto prihoda. Burton je u javnosti ostao blisko povezan sa svojom drugom suprugom Elizabeth Taylor. desno|mini| Burton s Olivijom de Havilland u [[Moja rođaka Rachel (1952)|Moja rođaka Rachel]] desno|mini| Kao rimski vojni tribun Marcellus Gallio u Halji (1953.) desno|mini| Kao Mark Antonije u Kleopatri (1963), sa Elizabeth Taylor kao glavnim likom
Margaret Thatcher
Margaret Hilda Thatcher, baronica Thatcher (djevojačko Roberts; Grantham, 13. oktobar 1925 – 8. april 2013) bila je britanska političarka, poznata kao "Čelična lejdi" (Iron Lady) i bivša premijerka Ujedinjenog Kraljevstva.
Biografija
Rođena je u Grantamu, Linkolnšir, Engleska. Bila je britanski političar i premijer, od 1979. do 1990. godine. Otac joj je bio Alfred Roberts, lokalni političar i trgovac, a majka Beatris Etel. Pod uticajem oca, koji je bio gradski vijećnik (1943–1952) i gradonačelnik Grantama (1945–1946), Tačerova se počela interesovati za politiku. Poslije završene ženske gimnazije u Grantamu, prijavila se na Univerzitet u Oksfordu, na odsjeku za hemiju. Nakon neuspjeha na prvom upisu, primljena je 1943, a diplomirala 1947. godine. Bila je jedna od prvih žena predsejdnika Udruženja konzervativaca Oksfordskog univerziteta. Na izborima u januaru 1951. kandidirala se, kao član Konzervativne stranke, za mjesto poslanika u državnom parlamentu u izbornoj jedinici Dartford. Mada nije uspela da pobijedi, ostala je zapažena kao jedan od najmlađih kandidata i kao prva žena koja se kandidirala za tu poziciju. Za vreme kampanje upoznala je Denisa Tačera (1915–2003), za koga se udala u decembru iste godine. Nakon udaje završila je prava, položila pravosudni ispit i specijalizirala se za poresko pravo.
U Parlament je izabrana 1959, a nakon izbora 1970, na kojima konzervativci predvođeni Edvardom Hitom odnose pobjedu, dobija službu kao državni sekretar za obrazovanje i nauku (1970–1974). Pošto se Hitova vlada nije mogla suočiti sa mnogobrojnim problemima, kao što su naftni embargo i sve jači zahtjevi sindikata za veće plate, konzervativci gube na izborima 1974. godine. Kao član novoosnaženog desnog krila Konzervativne stranke, nasljedila je Hita kao vođu stranke 1975, postavši prva žena predsjednik te stranke. Do narednih izbora (1979), Tačerova je bila vođa opozicije. Nakon pobjede konzarvativaca, 4. maja 1979. postala je prva žena premijer u historiji Velike Britanije. Po stupanju na dužnost, Tačerova je, zajedno sa ministrima vanjskih i unutrašnjih poslova, lordom Piterom Karingtonom i Vilijamom Vajtlouom, ograničila ulazak imigranata u zemlju, što je i bilo jedno od predizbornih obećanja. Ograničenje se naročito odnosilo na Vijetnamce, koji su na brodovima u velikom broju dolazili u Britaniju. Njene najvažnije odluke bile su brojne ekonomske mjere koje je sprovela u djelo, zbog čega je smatraju zaslužnom za preporod ostrvske ekonomije. Povećane su kamatne stope kako bi se usporio rast novčane mase, a samim tim i inflacija. Izdvajanja za socijalnu pomoć, obrazovanje, državnu stanogradnju su smanjena, kao i troškovi državne administracije. Protivila se sindikatima, čije je rukovodstvo optuživala da štrajkovima podrivaju parlamentarnu demokratiju i parališu britansku ekonomiju. Nekoliko sindikata pokrenulo je štrajkove protiv zakona koji je ograničavao njihovu moć, ali je otpor na kraju slomljen. Zalagala se za individualnu inicijativu, privatizovala je državne industrijske grane i dobra, pokušala da privatizuje neke vidove zdravstvene zaštite i obrazovanja, držala se čvrste monetarne politike i zalagala za nepokolebljivu pripadnost NATO-u. Nadmoćno je pobjedila 1983. godine, djelimično i zbog toga što je odlučno vodila rat za Folklandska ostrva, 1982. godine. Rascjep u redovima stranke oko evropske monetarne i političke integracije doveo je do njene ostavke 28. maja 1990. godine. Bila je britanski premijer sa najdužim neprekinutim mandatom od 1827. godine.
Politika
Tačerova je tokom svoje vladavine donosila teške i nepopularne odluke, kojima je uspela da u potpunosti transformira britansku ekonomiju i načini je jednom od najjačih u Zapadnom svijetu. Zauvijek je promjenila britansku privredu jer je promijenila način na koji Britanci razmišljaju o novcu, kapitalizmu i preduzetništvu. Uprkos tome, javnost i dalje ostaje podijeljena kad je u pitanju njena politika. Mnogi je još i danas smatraju odgovornom za dramatičan porast nezaposlenosti u Velikoj Britaniji i za velika socijalna previranja. Tačerova je za jedanaest i po godina svoje vladavine ostavila dubok trag ne samo u svojoj zemlji, već i u svjetskoj politici. Tako su njene ideje i politika praktično narasle u novu konzervativnu ideologiju nazvanu „tačerizam”, čije su osnovne odlike nisko oporezivanje, niska javna potrošnja, slobodno tržište i masovne privatizacije. Ostala je upamćena kao veliki državnik i kao jedan od najkontroverznijih političara XX vijeka, sa velikim brojem onih koji je poštuju, ali i onih koji je osporavaju.
Henry Fonda
Henry Jaynes Fonda (16. maj 1905. – 12. august 1982.) bio je američki glumac. Imao je karijeru koja je trajala pet decenija na Broadwayu i u Hollywoodu. U nekoliko filmova koji se smatraju klasicima njegovao je imidž običnog i skromnog čovjeka na ekranu.
Rođen i odrastao u Nebraski, ostavio je trag rano kao glumac na Broadwayu i debitovao na holivudskom filmu 1935. Do statusa zvijezde došao je nastupima u filmovima poput Jezebel (1938), Jesse James (1939) i Mladi g. Lincoln (1939). Njegova karijera dalje je napredovala ulogom Toma Joada u Plodovima gnjeva (1940), za koju je nominiran za Oscara za najbolju glavnu mušku ulogu. desno|mini| [[Jane Seymour Fonda|Jane Fonda, Henry Fonda i Peter Fonda 1950-ih]] mini|Fonda u Jezebelu mini|Fonda u The Lady Eve
Jack Nicholson
John Joseph Nicholson čuveni je američki filmski glumac, režiser, scenarist i filmski producent.
Ispočetka je glumio u niskobudžetnim, uglavnom horor filmovima. Iz anonimnosti izlazi 1969. godine nakon uloge provincijskog advokata u filmu Goli u sedlu. Ubrzo se nameće nizom značajnih uloga tipičnih antijunaka i neurotičnih autsajdera, te najuvjerljivije tumači buntovne, neprilagođene i asocijalne osobe.
Nagrade
Nicholson je 12 puta bio nominiran za Oscara, a 3 je osvojio:
Colponemidia
Colponema protista koja je sada smještena u natkoljeno Alveolata.
Martinje
thumb|upright|[[El Greco: Sveti Martin i prosjak]] Martinje (u Njemačkoj: Sankt-Martins-Tag ili Martinsfest; u Austriji: Martini, od ; u Sloveniji: Martinovo) je katoličkiblagdan svetoga Martina je dan koji se u srednjoj Evropi slavi u skladu s tradicijom i mnogim narodnim običajima: 11. novembar je datum na koji je 397. godine pokopan Sveti Martin iz Toursa. Datum se obilježava i u pravoslavnim crkvenim kalendarima, evangelističkom kao i u anglikanskom bogosluženju.
Historija
Različiti običaji ukorijenjeni su u dvije različite prilike. Tek u 19. vijeku počinju se mijenjati običaji vezani uz lik svetog Martina i legende o njemu, poput one o podjeli plašta:
Krštenje vina
180px|mini|desno|Martinjska guska sa crvenim kupusom i knedlama U sjevernoj Hrvatskoj i Sloveniji na dan sv. Martina se njeguje tradicionalni narodnii običaj simboličkog prevođenja mošta u mlado vino, tzv. "krštenje vina" ("krščenje mošta" ) odnosno blagoslov vinograda. U mjestima u kojim je sveti Martin zaštitnik prireduju se najveće tradicionalne muzičke i folklorne zabave na gradskim trgovima. Na proslavama najčešće se priprema martinjska guska i mlinci. Posebno velika slavlja su u Hrvatskoj u Svetom Martinu na Muri, Požegi, Kutjevu, Velikoj Gorici, Dugom Selu Sv. Ivanu Zelini.
Prirodno-matematički fakultet u Sarajevu
Od 1960. godine, odlukom Narodne Republike Bosne i Hercegovine (Službeni list broj 50/60) Prirodno-matematički fakultet je izdvojen iz okvira Filozofskog fakulteta i postao samostalna naučno-nastavna ustanova, koja objedinjava prirodne i matematičke nauke. Svaki nastavno-naučni odsjek predstavlja zaokruženu nastavnu i naučnu cjelinu, koja se sastoji iz nastavno-naučnih katedara i naučno-istraživačkih centara.
Berta Bergman
Berta Bergman (1892 – 1945) rođena u okolini Sarajeva. Prva je žena koja je maturirala u osmogodišnjoj potpunoj gimnaziji u BiH. Najstarija je od 4 kćerke željezničkog činovnika Josefa Bergmana, aškenaškog Jevreja, porijeklom iz Beča.
Sa sestrom Marijom obrazovanje je nastavila u Beču, gdje je 1918. postala doktorica medicine. Radila je u više mjesta u Bosni i Hercegovini kao pedijatrica, a nakon otkaza u Gradskoj bolnici u Banja Luci, dobila je novčanu nagradu zbog velikog požrtvovanja i izlaganja vlastitog života neposrednim opasnostima. Radila je i kao upravnica Školske poliklinike u Mostaru, na mjestu današnjeg hotela Ruža.
Okupacijom Jugoslavije 1941., položaj Jevreja se drastično pogoršava, a Berta iste godine stupa u pokret otpora. Partizanke i partizane opskrbljivala je sanitetksim materijalom, liječila ih, i davala časove prve pomoći. Bila je dva puta hapšena. Dana 15. januara, inače datum rođenja njene sestre Marije, odvedena je u koncentracioni logor Jasenovac, gdje je ubijena.
Pont Neuf
mini|upright=2.3|Pont Neuf sa otokom Île de la Cité Pont Neuf (bs. Novi most) je najstariji očuvani most na Seini u Parizu.
Dimenzije
mini|Nicolas Raguenet: Grande Galerie du Louvre, Pont-Neuf und Collège des Quatre-Nations (1756) mini|Pogled sa Quai du Louvrena Pont Neuf mini|Statua [[Henrik IV, kralj Francuske|Henrika IV na mostu Pont Neuf]] Most je 238 m dug i 20 m širok. Povezuje Quai du Louvre na desnoj obali Seine u 1. arondismanu sa Quai de Conti i Quai des Grands Augustins u 6. arondismanu na lijevoj obali. Negdje oko sredine most prelazi zapadni dio otoka Île de la Cité. Desno od Seine na most se nastavlja ulica Rue du Pont Neuf, a lijevo Rue Dauphine.
Historija
Sredinom 16. stoljeća u Parizu su bila izgrađena četirri mosta: (Petit Pont, Pont Notre-Dame, Pont Saint-Michel i Pont au Change). Potreba za povezivanjem obala Seine, čime bi se povezao Louvre sa trgovinskim dijelovima u četvrti St. Germain-des-Prés pokazala se važnom, zbog opterećenja postojećih mostova i oštećenja na njima.
Već 1556. godine kralj Henrik II razmišljao je o potrebi gradnje novog mosta, ali zbog nerazumijevanje pariskih trgovaca, most nije izgrađen. Tek dvadeset godina kasnije 31. maja 1578. godine, Henrik III, donosi odluku o gradnji novog petog pariskog mosta, čija posebnost se očituje u tome, da na njemu neće biti izgrađene kuće niti trgovine. To je bio udarac pariskim trgovcima koji su financiranjem gradnje, dobijali mogućnost za gradnju trgovina. Nakon tridesetogodišnje gradnje, pod vladavinom Henrika IV, most je završen. Njegova statua nalazi se na proširenju negdje na polovini mosta.
Nadopuna goriva tokom leta
mini|desno|250px|Aviocisterna [[KC-10 Extender]] Nadopuna goriva tokom leta (dopuna goriva zrak-zrak) postupak je prebacivanja goriva iz jednog aviona (avion-cisterna) u drugi avion tokom samog leta. Postupak omogućuje avionu koji je gorivo primio duži ostanak u zraku. Što je još važnije, povećava mu dolet, koji sada zavisi jedino od mogućnosti i umora posade i tehničkih zahtjeva samog aviona (dozvoljeni sati rada motora, potrošnji tekućina u motoru i slično). Takav avion ujedno može poletjeti s manje goriva, ali više korisnog tereta. U drugim okolnostima lakši avion (s manje goriva) treba kraću uzletno-sletnu stazu, što je često koristio Lockheed SR-71.
Aviocisterne su specijalno izrađene za tu svrhu. Troškovi opreme za dopunjavanje gorivom na oba aviona u ovom postupku, kompleksnosti rukovanja opremom i upravljanjem aviona u neposrednoj blizini rezultirali su njegovom primjenom samo u vojnim operacijama, u kojima se danas intenzivno koristi; npr., u Zaljevskom ratu, iračkoj invaziji na Kuvajt i iračkom ratu sve koalicijske zračne snage su prije svojih napada gorivo nadopunjavale u zračnom prostoru Kuvajta.
Historija
mini|desno|250px|Prva dopuna goriva zrak-zrak 27. juna 1923. Prvo eksperimentalno prebacivanje goriva zrak-zrak dogodilo se 1920. Tokom sporijeg leta u formaciji je preko običnog crijeva, gorivo koje se nalazilo u ručnom rezervoaru jednog aviona, pretočeno u direktno u rezervoar drugog aviona. Prva dopuna goriva zrak-zrak iz aviona u avion bila je već 27. juna 1923, između dva dvokrilca Airco DH-4B Vojnog zračnog servisa SAD-a (preteča Ratne avijacije SAD-a). Prvi rekord u trajanju leta su postavila tri DH-4B (dva u ulozi aviocisterne, a jedan kao primalac) 27. na 28. august 1923, u kojem je avion primalac ostao u zraku više od 37 sati, tokom kojih je devet puta nadopunjavan sa 687 galona avio-benzina i 38 galona motornog ulja. Ista posada prikazala je mogućnosti ovog postupka 25. oktobra 1923, kada je s DH-4 letjela iz Sumasa (Washington) uz granicu s Kanadom prema Tiujani (Meksiko), sletjevši na kraju u San Diego. Avion je gorivom tokom leta nadopunjen iznad Eugenea (Oregon) i Sacramenta (Kalifornija).
Godine 1929. grupa američkih vojnih letača ratne avijacije, postavlja novi rekord od preko 150 sati leta iznad Los Angelesa s avionom Question Mark. Između 11. juna i 4. jula 1930, braća John, Kenneth, Albert i Walter Hunter poboljšavaju rekord i lete 553 sati i 40 minuta iznad Chicaga koristeći dva aviona Stinson SM-1 Detroiters, jedan kao cisternu, a jedan kao primaoca.
Dopunjavanje gorivom bio je vrlo opasan proces sve do 1935, kada braća Fred i Al Key prvi put koriste izvlačivo slobodno crijevo s priključkom na njegovom vrhu, koje je osmislio A. D. Hunter. U jednokrilcu Curtiss Robin uspijevaju premašiti rekord braće Hunter za 100 sati.
Alan Cobham iz Velike Britanije kupuje licencu od Davida Nicolsona i Johna Lorda i počinje istraživanja sistema "priključak-konus" (na avionu primaocu fiksni je priključak kojim se "lovi" konus na crijevu ispuštenom iz aviocisterne). Cobham 1934. osniva kompaniju "Flight Refuelling" i već 1938. koristi automatski sistem za punjenje goriva tokom leta na avionima velikim kao leteći brod Short Empire, koristeći kao aviocisternu Armstrong Whitworth AW.23. Iz Handley Page Harrowa redovno su se punili gorivom vojni leteći brodovi na transatlantskim letovima.
Incertae sedis
Incertae sedis (latinski: nesiguran položaj ili neizvjestan položaj) ili problematica, su taksonomski termini koji se daju grupi organizama čiji su širi međuodnosi nepoznati ili nedefinirani. Alternativno, takve grupe se često označavaju kao "enigmatski taksoni". U sistemu otvorene nomenklature, nesigurnost na specifičnim taksonomskim nivoima je označena sa incertae familiae (za neizvjesne/nesigurne porodice), incerti subsinis (neizvjestan podred), incerti ordinis (neizvjestan red) i slični termini.
U formalnoj nomenklaturi
Kada se formalno imenuje takson, neizvjesnost u vezi s njegovom taksonomskom klasifikacijom može biti problematična. Međunarodni kodeks nomenklature algi, gljiva i biljaka propisuje da se „vrste i potpodjele roda moraju odrediti do roda, a infraspecijskim taksonima moraju se označiti vrste, jer su njihova imena kombinacija", ali ako se rangiraju više od roda može im se dodijeliti oznaka incertae sedis.
Loš opis
Ovaj odlomak iz naučnog rada o rakovima Rovu Kurili-Kamčatka i Japanskom rovu opisuje tipske okolnosti primjenu ove kategorija u raspravi: "... izbacivanje mnogih rodova iz novih i postojećih porodica u stanje incertae sedis. Njihov sniženi status uglavnom se pripisuje lošim ili neadekvatnim opisima, ali bilo je prihvaćeno da su neke nejasnoće u analizi nastale zbog nedovoljnog utvrđivanja karaktera. Također je očito da je udio oznaka korištenih u analizi ili njihova određena tvrdnji za određene taksone bio neprikladan ili nevažeći. Dodatna složenost i faktori koji su zaveli ranije autoritete su uplitanje opsežnih homoplazija, očiglednim preokretom opisa utvrđenih karaktera i konvergentna evolucija."
Neuključivanje u analizu
Ako se provede formalna filogenetska analiza koja ne uključuje određeni takson, autori bi mogli odlučiti označiti takson incertae sedis, umjesto da nagađaju o njegovom plasiranju. To je posebno često kada se kreira molekularna filogenija, jer je tkivo za mnoge retke organizme teško dobiti. Takođe je čest scenarij kada su uključeni fosili taksona, jer se mnogi definiraju na osnovu djelimičnih informacija. Naprimjer, ako je filogenija konstruirana korištenjem mehkog tkiva i kičmenih pršljenova kao glavnih znakova, a dotični je takson poznat samo po jednoom zubu, bilo bi potrebno označiti ga incertae sedis.
U zoološkoj nomenklaturi
U botanici, ime nije valjano objavljeno ako ga autor u istoj publikaciji ne prihvati. Član36.1 U zoologiji, ime koje se predlaže uslovno može biti dostupno pod određenim uvjetima. Članovi 11. i 15. U slučaju nesigurnosti na nižim razinama, sistem otvorene nomenklature predlaže da se za označavanje upitne dodjele koriste upitnici. Naprimjer, ako je novoj vrsti dodijeljen specifični epitet album Anton i pripisano s neizvjesnošću u Agenus, to bi moglo biti označeno kao ''Agenus? album'' Anton (? Anton), što označava autora koji je dodijelio upitnik. Tako, ako je Anton opisao Agenus album, a Bruno ga označio kao dvojbeno, ovo bi se moglo označiti kao Agenus? album (Anton) (? Bruno), sa zagradama oko Antona, jer je izvornu oznaku (Agenus) Bruno izmijenio (u Agenus?).
Kontroverze
Ako postoje sukobljeni rezultati ili ako među istraživačima ne postoji konsenzus o tome kako se takson odnosi na druge organizme, on može biti naveden kao incertae sedis dok se sukob ne razriješi.
George H. W. Bush
George Herbert Walker Bush (12. juni 1924 – 30. novembar 2018) bio je 41. predsjednik SAD-a (1989–1993). Prethodno je bio potpredsjednik SAD-a, američki ambasador u Ujedinjenim narodima (1971–1973), kao i direktor CIA-e.
Dolazi iz Republikanske stranke, kao i njegov sin. Ostao je upamćen po vojnim akcijama koje je SAD preduzela protiv Iraka (Pustinjska oluja).
Njegov sin je George W. Bush, 43. predsjednik SAD-a. Drugi sin, Jeb Bush, bio je guverner Floride od 1999. do 2007.
IC 1526
IC 1526 (također poznat kao PGC 117) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 418 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,50 (61 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 28. novembra 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jolanda Đačić
mini|Jolanda Đačić, 1920-tih Jolanda Đačić (Konjic, 15. februar 1906. – Sarajevo, 30. april 1985) bila je bosanskohercegovačka glumica i režiserka, te jedna od najistaknutijih imena Narodnog pozorišta u Sarajevu. Pored četiri decenije doprinosa pozorišnom stvaralaštvu u Bosni i Hercegovini, Đačićeva je radila i na radiju i televiziji, te je ostvarila i nekoliko filmskih uloga. Prva je dramska umjetnica koja je dobila Nagradu ZAVNOBiH-a (1975), a također je i dobitnica Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva (1958), te Zlatnog lovorovog vjenca za ulogu Matore u drami "Srebrno uže".
Biografija
Na nagovor sestre Azalee, a usljed siromaštva porodice koje je onemogućilo njeno daljnje bavljenje muzikom, Đačićeva sa 17 godina počinje volontirati u Narodnom pozorištu u Sarajevu, gdje ostvaruje svoje prve uloge u operetama. Već naredne godine postaje stalna članica glumačkog ansambla Narodnog pozorišta, te dobija prvu zapaženiju ulogu u drami "Almasa" (1924). Jolanda ubrzo izbija na sam vrh sarajevske pozorišne scene, te postaje ime poznato, kako kritici, tako i publici koja ima priliku da je gleda u scenskim obradama djela Pirandela, Krleže, Dostojevskog, Shakespeara i mnogih drugih. Između dva svjetska rata, tačnije 1927/1928 i 1934/1935, gostuje u pozorištu u Skoplju, a iz njene lične kolekcije, koja čini značajan dio građe Muzeja književnosti i pozorišne umjetnosti Bosne i Hercegovine, evidentno je da je kasnije tokom karijere Đačićeva bila u prilici da se pridruži beogradskoj pozorišnoj sceni.
Jolanda Đačić najčešće se spominje u kontekstu salonskih komedija i tragedija, a kao njen glumački fah s početka karijere treba izdvojiti uloge koketa. U monografiji objavljenoj povodom 50 godina postojanja Narodnog pozorišta u Sarajevu navodi se sljedeći osvrt Marka Markijevića:
Ipak, njen repertoar vrlo je raznovrstan, a u neke od njenih najznačajnijih naslovnih uloga ubrajaju se: "Salome" (Oscara Wildea), Anne Christie (O'Neal), Mary Stewart (McLellan), Hedde Gabler (Ibsen), "Majke hrabrost" (Bertolt Brecht). Iako manje zapažena kao režiserka, njena postavka Lorkinog "Doma Bernarda Albe" dobila je pohvalne kritike. Nakon penzionisanja 1964. godine, Đačićeva se ipak još jednom vraća na scenu, ovaj put u ulozi "Matore" u drami "Srebrno uže" Đorđa Lebovića koja je igrala u "Malom pozorištu" (današnjem Kamernom teatru 55).
Jolanda Đačić umrla je 1985. godine, a sahranjena je na groblju Kozal u Rijeci.
Filmografija
Poznata je po filmovima:
Gigantski svinjski korov
mini|250px|desno|Gigantski svinjski korov u začetku mini|220px|desno|Gigantski svinjski korov u rastu mini|desno|"Gigantski svinjski korov" (izbliza) mini|220px|desno|Gigantski svinjski korov u rastu
Gigantski svinjski korov'(Heracleum mantegazzianum, također poznat pod imenom gigantski kravlji peršun,, dan: Kæmpe Bjørneklo), je biljka iz porodice Apiaceae, porijeklom iz Kavkaza i središnje Azije. Ona može biti i do 2-5 metara (rijetko do 7 m) visoka. Osim veličine, sliči običnom svinjskom korovu (Heracleum sphondylium), Heracleum sosnowskyi ili vrtnoj anđeliki (Angelica archangelica). Fototoksična je i smatra se štetnim korovom u mnogim državama.
Odlikuje se dodatno debelom tamno crvenkasto-ljubičastom stabljikom i pjegavim stabljikama lista koje su šuplje i proizvode čvrste čekinje. Stabljika varira 3 do 8 cm u obimu, povremeno i do 10 cm. Stabljika pokazuje purpurno-crvene pigmentacije s podignutim čvorovima. Svaka ljubičasta mrlja na stabljici okružena je kosom, a tu su i velike krupne bijele dlake na bazi lista stabljike. Biljka ima duboko urezan spoj lišća koji rastu i do 1-1,7 m širine.
Gigantski svinjski korov je kratkotrajna višegodišnja biljka (u trajanju obično između 5-7 godina) s čvornatom žiličastom stabljikom koja oblikuje i daje pupoljke svake godine. Njegovo cvijeće je u svojoj završnoj godini od kasnog proljeća do sredine ljeta, s brojnim bijelim cvjetovima grupiranih u obliku glave kišobrana koja je do 80 cm (2,5 stope) u promjeru preko svojeg ravnog vrha. Biljka proizvodi 1.500 do 100.000 spljoštenih, 1 cm dugih, ovalnih suhih sjemenki koje imaju široko zaobljena bazu i široka marginalna grebena. Nakon što su sjemenke proizvele nove biljke, stare biljke umiru. Biljke u ranijim fazama rasta jenjavaju u jesen. Visoka mrtva stabla mogu označiti njihova mjesta tokom zime.
Mnoge strane biljke su uvedene u Englesku u 19. stoljeću, uglavnom za ukrasne razloge. Nekoliko njih su postale dominantno agresivne i stvaraju ozbiljne probleme u nekim područjima. Sada je široko rasprostranjena po cijelom Britanskom otoku naročito duž riječnih obala. Po formiranju guste sastojine mogu micati biljke i biljni i životinjski svijet te smanjiti njihov interes. Također se proširio u sjeveroistočnoj i sjeverozapadnoj Americi i središnjoj i istočnoj Kanadi. To je jednako opasna invazivna vrsta u Njemačkoj, Francuskoj i Belgiji, ugrožavajući lokalne vrste biljaka. Uveden je u Francuskoj u 19. stoljeću od strane botaničara a mnogo je cijenjen od strane pčelara.
Fototoksičnost
Gigantski svinjski korov je fototoksička biljka. Njegov sok može uzrokovati fitofotodermatitis (tešku upalu kože), kada je koža izložena suncu ili UV-zrakama. U početku je koža crvena i počinje svrbež. Tada se stvaraju mjehurići u obliku opekotine u roku od 48 sati. Oni formiraju crne ili purpurne ožiljke koji mogu trajati nekoliko godina. Ležanje u bolnici može biti potrebno. Prisutnost i najmanje količine biljnog soka u očima može dovesti do privremenog ili čak i trajnog sljepila. Te su reakcije uzrokovane prisutnošću linearnog derivata furocoumarina u svom lišću, korijenju, stabljikama, cvjetovima i sjemenu. Ove hemikalije mogu ući u jezgru epitelnih ćelija, formirajući veze s DNK, što uzrokuje da ćelije umru. Smeđa boja je uzrokovana proizvodnjom melanina iz furocoumarin. U Njemačkoj, gdje je biljka postala prava smetnja, bilo je oko 16.000 žrtava u 2003. godini.
Djecu treba držati podalje od gigantskog svinjskog korova. Zaštitnu odjeću, uključujući i zaštitu za oči, treba nositi prilikom rukovanjem ili iskopavanjem biljke. Ako je koža izložena, ugroženo područje treba temeljito oprati sapunom i vodom, a izloženu kožu zaštititi od sunca na nekoliko dana.
Prirodne grabljivice
Američki USDA Forest Service navodi da svinje i goveda mogu jesti gigantski svinjski korov bez prividnog zla.
Sprječavanja
Zbog svoje fototoksičnosti i invazivne prirode, gigantski svinjski korov često se aktivno uklanja. U Velikoj Britaniji po zakonu Divljih vrsta i Zavičajnih Zakona 1981 (Wildlife and Countryside Act 1981) se čini kazneno djelo za sadnju ili uzrokovanje rasta gigantskog svinjskog korova u divljini.
To je također česta biljka na močvarnim područjima Irske, iako opseg njegove opasnosti obično nije poznat tamo.
Gigantski svinjski korov se može suzbiti: • Ubadanjem korijena / iskopavanjem • Odsijecanjem cvijetova (biljka može ostaviti nekoliko hiljada sjemenki) • Košenjem • Preuređenjem zemljišta • Ispašom • Špricanjem • Tekućim dušikom
Rangi i Papa
desno|260px|mini|Papa i Rangi se drže zajedno u zagrljaju U maorskoj mitologiji prvi par Rangi i Papa (ili Ranginui i Papatuanuku) se pojavljuje u mitu o stvaranju u kojem se objašnjava postanak svemira. Vrlo su slični grčkim božanstvima Geji i Uranu, a Papina i Rangijeva djeca sliče Titanima.
Mit o stvaranju
Rangi i Papa su primordijalni praroditelji, Otac Nebo i Majka Zemlja koji su bili u čvrstom zagrljaju. Oni su dobili mnogo muške djece, koja su morala živjeti u tijesnom prostoru između njih. Kad su im sinovi odrasli, poželjeli su se osloboditi i vidjeti svjetlost. Njihova su imena Tūmatauenga, Tāne, Rongo, Tāwhirimātea, Tangaroa, Haumia-tiketike, Rehua i Ruaumoko. Tūmatauenga je predložio da je najbolje rješenje da ubiju roditelje. Ali se njegov brat Tāne (ili Tāne-mahuta) nije složio sa njegovim prijedlogom, predloživši da je bolje razdvojiti ih, te postaviti Rangija na nebo. Ostali su se također složili sa Tāneovim prijedlogom – Rongo, bog kultivirane hrane, je pokušao razdvojiti roditelje, zatim Tangaraoa, bog mora, te Haumia-tiketike, bog hrane iz prirode, su im se pridružili. Nakon mnogo pokušaja Tāne, bog šuma i ptica, je uspio rastaviti roditelje. Umjesto da je gurao Rangija rukama kao njegova braća, on je gurnuo oca u nebo nogama. Na kraju su se nebo i Zemlja razdvojili.
Rat između neba i Zemlje
mini|lijevo|255 px|Tāne je svom ocu napravio odjeću na kojoj je kao ukras postavljao nebeska tijela. Rangijevi i Papini sinovi su tako stvorili prostor i svjetlost. Svi Rangijevi sinovi su bili sretni u novom svijetu, osim Tāwhirimātee, boga vjetra, zraka i oblaka. On se razbjesnio kad je vidio što su braća učinila. Vidio je kako Rangi plače za svojom ženom (kaplje kiše su njegove suze). Zato je odletio na nebo, ka ocu. Tamo je okupio svoju djecu – vjetrove, zrak, oblake, maglu, dim i munje. Tāwhirimātea je napao okeane velikim valovima, te se bog mora Tangarao preplašio, kao i njegov sin Punga, te njegova djeca – Ikatere (stvoritelj riba) i Tū-te-wehiwehi (Tū-te-wanawana, stvoritelj gmizavaca). Tāwhirimātea potom napadne svoju braću bogove hrane – Ronga i Haumia-tiketika. Rongo i Haumia su se preplašili svog brata, ali ih je njihova majka Papa sakrila u podzemlje. Zato Tāwhirimātea napadne Tūmatauengu, ali ga ne uspije pobijediti. Ali tada Tūmatauenga nađe Ronga i Haumia i ubije ih. Tāwhirimāteu se nije usudio usprotiviti, te njegove oluje i kiše i danas kažnjavaju čovječanstvo. Ruaumoko nije ni izašao iz Papine utrobe, te njegova kretanja uzrokuju potrese. Rehua je pobjegao na nebo, ka ocu i pretvorio se u zvijezdu Antares.
Mir u svemiru
mini|180 px|Tūmatauenga, sin Rangija i Pape Tako sva božanstva raspodijele vlast. Papa postane Zemlja, a Rangi nebo. Tāne, koji je želio da svi budu sretni, pomisli da bi bilo dobro napraviti odjeću za Rangija. Napravi Sunce, Mjesec i zvijezde te ih postavi na nebo, koje postane Rangijeva odjeća. Rangi je na kraju bio vrlo lijep. Papa i Rangi se još uvijek vole, te njegove suze padaju na Zemlju.
Imena i epiteti
Rangi: Papa:
Gorgoroth
mini|200p|Gorgoroth 2001 Gorgoroth je norveški ekstremni black metal bend koji postoji od 1992. godine. Tema njihovih tekstova prvenstveno je satanizam, rat i sl. pa se zbog toga nazivaju i "najsatanističnijim" metal bendom. Od svog osnivanja, pa do danas često su mijenjali postavu benda. Krajem 2007. godine dolazi do sukoba između članova benda, tako da osnivač benda Infernus, isti i napušta, te uporedo stvara svoj Gorgoroth, dok Gaahl i King nastavljaju sa Gorgorothom. U toku je i sudski proces, u kojem Infernus (kao osnivač) tvrdi da Gaahl i King ov Hell ne smiju imati dozvolu za rad benda, kao ni koristiti ime koje je on osnovao. Iza sebe imaju sedam studijskih albuma, a najžešći od njih su "Pentagram", "Antichrist", "Under The Sign Of Hell" i "Ad Majorem Sathanas Gloriam" kojeg su izdali na ljeto 2006. godine.
Kontroverze
U Poljskoj, tačnije u Krakovu, su tokom nastupa uživo u jednoj TV emisiji izazvali incident, jer im je koncert imao satanistički prizvuk; na štapove su nabili ovčije glave, po sceni su proljevali ovčiju krv, satanistički simboli su bili svuda, dok su na četiri velika križa razapeli četiri nage djevojke, te palili križeve i kršćanska obilježja. Iako je policija podnijela tužbu protiv njih, bend nikad nije kažnjen.
Bosna i Hercegovina na Svjetskom prvenstvu u atletici 1995.
Bosnu i Hercegovinu je na SP u atletici 1995. u Göteborgu, Švedska od 5. do 13. augusta 1995. predstavljalo troje atletičara. Ovo je bio drugi nastup atletičara iz Bosne i Hercegovine na Svjetskim prvenstvima u atletici.