cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meksiko na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Napomene
<references group="N"/>
Poreč
Historija
Poreč je 1267. potpao pod Mletačku Republiku, koja je vladala duže od pet stoljeća. Većina je bilo autohtono romansko stanovništvo, ali zbog pogubnih naleta kuge područje je opustjelo. Zbog toga su Mlečani u XVI. i XVII. stoljeću, na agrarna područja doseljavali morlake, pripadnike paravojnih formacija u Osmanlijskom Carstvu. Tokom 1647. godine doseljeno je u Istru iz Dalmacije ili Crne Gore 1400 muškaraca i 3450 žena i djece.
Krajem XVIII. stoljeća grad su preuzeli Francuzi, a 1797. Austrija. Od 1861. Poreč je bio glavni grad Markgrofovije Istre, sjedište pokrajinskog sabora, sa školama, upravnim i sudskim ustanovama. Nekoliko desetljeća (1919-1943.) bio je pod Italijom, da bi 1945. zajedno sa cijelom Istrom ušao u sastav SFRJ.
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Poreč.
Nedostatak 3-hidroksi-3-metilglutaril-CoA lijaze
Nedostatak 3-hidroksi-3-metilglutaril-CoA lijaze je neuobičajeni nasljedni poremećaj u kojem tijelo ne može pravilno obraditi aminokiselinu leucin.
Poreč
Svjetska baština
Najranija bazilika posvećena je svetom Mauru iz Parentija i datira iz druge polovine 4. vijeka. Podni mozaik iz oratorija, izvorno dio velike rimske kuće, i danas je sačuvan u crkvenom vrtu. Ovaj oratorij je već u istom stoljeću proširen u crkvu sastavljenu od naosa i jednog broda (Lat. basilicae geminae). Iz tog perioda potječe i riba na podnom mozaiku. Kovanice s prikazom cara Valensa (365–378), pronađene na istom mjestu, potvrđuju ove datume.
Nedostatak 3-hidroksi-3-metilglutaril-CoA lijaze
Prezentacija
Ovaj poremećaj se obično javlja u prvoj godini života. Znakovi i simptomi nedostatka HMG-CoA liaze uključuju povraćanje, dehidraciju, letargiju, konvulzije i koma. Kada se epizode pojave kod novorođenčeta ili djeteta, šećer u krvi postaje ekstremno nizak (hipoglikemija), a štetna jedinjenja se mogu nakupiti i uzrokovati da krv postane previše kisela (metabolička acidoza). Ove epizode su često izazvane infekcijom, postom, napornim vježbanjem ili ponekad drugim vrstama stresa.
Uzrok
Mutacije u genu HMGCL uzrokuju nedostatak 3-hidroksi-3-metilglutaril-CoA liajze. Enzim kodiran genom "HMGCL" ima esencijalnu ulogu u razgradnji dijetetskih proteina i masti za energiju. Konkretno, enzim je odgovoran za obradu leucina, aminokiseline koja je dio mnogih proteina. Ovaj enzim takođe proizvodi ketone tokom razgradnje masti. Ako mutacija u "HMGCL" genu smanjuje ili eliminira aktivnost ovog enzima, tijelo nije u stanju da pravilno obrađuje leucin ili proizvodi ketone. Nedostatak ketona dovodi do hipoglikemije, a spojevi koji se nazivaju organske kiseline (koji nastaju kao produkti razgradnje aminokiselina i masti) mogu uzrokovati da krv postane previše kisela. Metabolička acidoza i hipoglikemija narušavaju funkciju tkiva, posebno u centralnom nervnom sistemu.
Diferencijalna dijagnoza
Ovo stanje se ponekad pogrešno smatra Reyeovim sindromom, teškim poremećajem koji se razvija kod djece dok se čini da se oporavljaju od virusnih infekcija, kao što su varičela ili gripa. Većina slučajeva Reyeovog sindroma povezana je s upotrebom aspirina tokom ovih virusnih infekcija.
Epidemiologija
U literaturi je prijavljeno manje od 20 pacijenata sa MGA tipa I.
Reference
Ovaj članak uključuje tekst iz javnog domena iz [http://ghr.nlm.nih.gov Nacionalne medicinske biblioteke SAD-a (The U.S. National Library of Medicine)
Rukometna reprezentacija Kube
Kubanska rukometna reprezentacija predstavlja državu Kubu u sportu rukometu.
Krovna organizacija:
Poreč
Svjetska baština
Na temeljima prve trobrodne bazilike, počela se 533. godine graditi Eufrazijeva bazilika, danas poznata kao katedrala Uznesenja Marijina. Do danas je doživjela niz promjena, pa na izvornoj građevini iz ranohrišćanskog perioda stoji treća crkva u gotičkom stilu. Iako su samu zgradu oštetili zemljotresi, ratovi i požari, autentični podni mozaici iz 5. vijeka ostali su sačuvani i reprezentativan su primjerak ranohrišćanskog slikarstva. Prikaz Hrista, te likovi mučenika i mučenica, kao i fascinantna kompozicija Bogorodice na prijestolu zadivljuju izradom filigranske finoće. Najstariji fragmenti mozika potjeću iz 3. vijeka.
Od 1997. godine biskupski kompleks nalazi se na UNESCO-ovoj listi svjetske baštine.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Poreč je imao 16.696 stanovnika, od čega u samom Poreču 9.790.
Poreč (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselje Červar, kao i dio podataka u 1880. U 1857., 1869. i od 1921. do 1948. sadrži podatke za naselje Garbina. U 1921. i 1931. dio podataka sadržan je u naseljima Mugeba i Nova Vas. U 2001. povećano za naselja Gulići, Mali Maj, Materada Maj, Špadići, Veli Maj i Vranići kod Poreča te za dio područja naselja Funtana (općina Funtana), za koji su podaci do 1991. sadržani u naselju Funtana (općina Funtana). Sadrži podatke za navedena bivša naselja (Gulići, Mali Maj, Špadići, Veli Maj i Vranići kod Poreča od 1857. do 1991. i Materada Maj od 1948. do 1991.).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poreč je imalo 7.585 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 200 m (muškarci)
Takmičenja na 200 m za muškarce na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 7. i 8. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u tri faze: kvalifikacije, polufinale i finale. Najboljih 11 takmičara imalo je osigurano direktno učešće u polufinalu. Bruno Hortelano iz Španije s najbržim vremenom u finalu 20.45 s osvojio je zlatnu medalju. Ramil Guliyev iz Turske osvojio je srebro, dok je Daniel Talbot iz Velike Britanije osvojio bronzanu medalju.
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 34 takmičara iz 22 države.
Kvalifikacije
Kvalifikacijska utrka održana je 7. jula 2016. u 11:20 (CEST). Prva tri takmičara u svakoj grupi (Q) i sljedećih pet najbržih (q) plasirali su se u polufinale. Prema propozicijama takmičenja najboljih 10 takmičara nije učestvovalo u kvalifikacijama.
Vjetar: Grupa 1: -1.1 m/s, Grupa 2: -1.2 m/s, Grupa 3: -0.1 m/s.
Polufinale
Polufinalna utrka održana je 8. jula 2016. u 18:50 (CEST). Prva dva takmičara u svakoj grupi (Q) i sljedeća dva najbrža (q) plasirali su se u finale.
Vjetar: Grupa 1: -1.7 m/s, Grupa 2: -0.1 m/s, Grupa 3: -1.1 m/s.
Finale
Finalna utrka održana je 8. jula 2016. u 20:35 (CEST).
Vjetar: 0.9 m/s.
Sticklerov sindrom
Sticklerov sindrom (nasljedna progresivna artrooftalmodistrofija) je grupa vrlo rijetkih genetičkih poremećaja koji zahvataju vezivno tkivo, posebno kolagen. Sticklerov sindrom je podtip kolagenopatije, tipovi II i XI. Sticklerov sindrom karakteriziraju karakteristične abnormalnosti lica, problemi s očima, gubitak sluha i problemi sa zglobovima i skeletom. Prvi put ga je proučavao i karakterizirao Gunnar B. Stickler 1965. godine.
NGC 908
NGC 908 (također poznat kao ESO 545-11, IRAS 02207-2127, MCG -4-6-35, PGC 9057 i UGCA 29) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 69 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 6,10 (123 hiljade sg) a najmanji 2,7 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. septembra 1786. godine.
Sticklerov sindrom
Znakovi i simptomi
Osobe sa Sticklerovim sindromom doživljavaju niz znakova i simptoma. Neki ljudi ih nemaju, dok drugi imaju neka ili sva obilježja opisana u nastavku. Osim toga, svaka karakteristika ovog sindroma može varirati od suptilne do teške.
NGC 908
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sticklerov sindrom
Znakovi i simptomi
Obilježavajuća karakteristika Sticklerovog sindroma je pomalo spljošten izgled lica. Ovo je uzrokovano nedovoljno razvijenim kostima na sredini lica, uključujući jagodice i nosni most. Posebna grupa fizičkih svojstava, nazvana Pierre Robinova sekvenca, uobičajena je kod djece sa Sticklerovim sindromom. Robinova sekvenca uključuje U– ili ponekad V-oblik rascjepa nepca (otvor na krovu usta) sa jezikom koji je prevelik za prostor koji formira mala donja vilica. Djeca sa rascjepom nepca također su sklona infekcijama uha i povremeno teškoćama pri gutanju.
Mnogi ljudi sa Sticklerovim sindromom su vrlo kratkovidni (opisani kao da imaju visok stepen miopije) zbog oblika očiju. Osobe sa zahvaćenim očima skloni su povećanom očnom pritisku (okularna hipertenzija) što može dovesti do glaukoma i kidanja ili odvajanja (ablacije) mrežnjača, osjetljivih na svjetlost (retinska hipertenzija). Također se može pojaviti i katarakt, kao očna komplikacija povezana sa Sticklerovim sindromom. Želatinasta supstanca unutar oka (staklasto tijelo) ima karakterističan izgled kod tipova Sticklerovog sindroma povezanih sa genima COL2A1 i COL11A1. Zbog toga se savjetuju redovni pregledi kod specijaliste oftalmologa. Tip Sticklerovog sindroma povezan sa genom COL11A2 ne utiče na oko.
Administrativna podjela Sjeverne Makedonije
mini|desno|200px|Grb Sjeverne Makedonije Općine u Republici Sjevernoj Makedoniji su administrativne jedinice prvog reda. U augustu 2004, Republika Makedonija je reorganizovana u 84 općine. 10 od njih čine Grad Skoplje, posebnu jedinicu lokalne samouprave i glavni grad.
Sticklerov sindrom
Znakovi i simptomi
Ljudi sa ovim sindromom imaju probleme koji utiču i na organe osim očiju i ušiju. Artritis, abnormalnost na krajevima dugih kostiju, abnormalnost pršljenova, zakrivljenost kičme, skolioza, bol u zglobovima i dvostruki zglobovi su problemi koji se mogu javiti u kostima i zglobovima. Fizičke karakteristike ljudi sa Sticklerom mogu uključivati ravne obraze, ravan nosni most, malu gornju vilicu, izražen žljeb gornje usne, malu donju vilicu i abnormalnosti nepca, koje se s godinama smanjuju i normalan rast, a abnormalnosti nepca se mogu liječiti rutinskom operacijom. Još jedno obilježje ovog sindroma je blaga spondiloepifizna displazija koja može uzrokovati smanjenu tjelesnu visinu.
Administrativna podjela Sjeverne Makedonije
Republika Makedonija je podijeljena na 8 statističkih regiona. Jedan od regiona je Skoplje koji obuhvata Grad Skoplje i okolinu. Površina općina Aerodrom i Butel nije poznata i uključena je u površinu Skoplja. Vodene površine su 577 km2 i ne spadaju u regione i općine.
Sticklerov sindrom
Znakovi i simptomi
Znak Sticklerovog sindroma je i blagi do težak gubitak sluha koji za neke ljude može biti progresivan (vidi gubitak sluha s kraniofacijalnim sindromima). Zglobovi oboljele djece i mladih odraslih mogu biti vrlo fleksibilni (hipermobilni). Artritis se često pojavljuje u ranoj dobi i pogoršava se kako osoba stari. Poteškoće u učenju koje nisu uzrokovane manjkom inteligencije mogu se pojaviti i zbog oštećenja sluha i vida ako škola nije obaviještena, a učeniku se ne pomaže u okruženju za učenje.
Uzroci
Smatra se da sindrom nastaje mutacijom nekoliko gena za sintezu kolagena tokom fetusnog razvoja. To je spolno nezavisna autosomno dominantna osobina što znači da osoba sa sindromom ima 50% šanse da ga prenese na svako dijete. Identificirane su tri varijante Sticklerovog sindroma, a svaka je povezana s genom za biosintezu kolagena. Pretpostavlja se da je uzrok ovog sindroma metabolički defekt hijaluronske kiseline i kolagena tipa 2-d.
Genetika
Stiklerov sindrom uzrokuju mutacije u genima COL11A1, COL11A2 i COL2A1. Ovi geni su uključeni u proizvodnju kolagena tipa II i tipa XI. Kolageni su složene molekule koji daju strukturu i snagu vezivnom tkivu (tkivo koje podržava zglobove i tjelesne organe). Mutacije u bilo kojem od ovih gena ometaju proizvodnju, obradu ili sklapanje kolagena tipa II ili tipa XI. Defektne molekule kolagena ili smanjene količine kolagena utiču na razvoj kostiju i drugih vezivnih tkiva, što dovodi do karakterističnih osobina Sticklerovog sindroma.
Drugi, još nepoznati, geni također mogu učestvovati u pojavi Sticklerovog sindroma jer nemaju svi pogođeni tim stanjem mutacije u jednom od tri identificirana gena..
Tipovi
Genetičke promjene povezane susa sljedećim tipovima Sticklerovog sindroma:
Kontroverzno je da li postoje dva ili tri tipa Sticklerovog sindroma. Svaki tip je ovdje predstavljen prema uključenom genu. Klasifikacija ovih stanja mijenja se, kako se više saznaje o genetičkim uzrocima.
Liječenje
Mnogi stručnjaci koji će vjerovatno biti uključeni u liječenje onih sa Sticklerovim sindromom, uključuju anesteziologe, oralne i maksilofacijalne hirurge, kraniofacijalne hirurge, specijaliste za uho, nos i grlo, oftalmologe i optometriste, audiologe, logopede, radne terapeute, fizioterapeute i reumatologe.
Historija
Naučnici koji se povezuju s otkrićem ovog sindroma su:
NGC 4725
NGC 4725 (također poznat kao IRAS 12478+2545, MCG 4-30-22, PGC 43451 i UGC 7989) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 55 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 10,70 (173 hiljade sg) a najmanji 7,6 uglovnih minuta (123 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Papero
Papero je bio istraživan i razvijan sa namjerom da bude partner čovjeka i da bude u stanju da živi s njim. Iz ovog razloga ima različite osnovne funkcije za komunikaciju i saradnju sa ljudima.
Od prvog predstavljanja Papera nastalo je nekoliko različitih verzija, koje uključuju verziju za njegu djece, revizije od 2003. i 2005. i „Pape-džira“ (PaPe-Jiro) - robotskog komičara. U godini 2006. predstavljen je virtualni Papero koji može postojati na svakom personalnom računaru koji radi pod operativnim sistemom Microsoft Windows.
Kraljevstvo Izrael
Kraljevstvo Izrael (heb. מַלְכוּת יִשְׂרָאֵל, Malḫut Jisraʼel) ime je za kraljevsto koje je nastalo kao savez jevrejskih plemena oko 1030. p. n. e. - 1020. p. n. e. Ovaj savez je vjerovatno bio izraz potrebe za zajedničkom odbranom od vanjskih neprijatelja, koje su u to doba predstavljali najčešće Filistejci.
Biblijski izvještaj
mini|200px|desno|Kosi zid u Jeruzalemu, vjerovatno zidine grada što ga je David osvojio od Jebusejaca (oko 1000. p. n. e.). Prema biblijskom izvještaju, prvi kralj Kraljevstva Izrael bio je Šaul iz plemena Benjamin koji je svoje sjedište imao u Gibei, na području toga plemena. Njegovo je kraljevanje bilo obilježeno borbama sa Filistejcima i Amoncima.
Davidovo kraljevstvo
Nakon borbi za nasljedstvo a posebno nakon smrti Šaula i njegovih sinova kod Gilboe, nešto južnije od Galilejskog jezera, vlast preuzima Kralj David iz plemena Jude. Na početku je vladao iz Hebrona, smještenog u srcu njegova plemena, a potom je osvojio Jeruzalem (oko 1000. p. n. e.), grad što su ga je još uvijek držali Jebusejci, vjerovatno kanaanskog porijekla, te je tamo uspostavio svoje sjedište. Vjerovatno je to bila i politička odluka. Taj grad, iako je po tradicionalnim popisima plemena, kakvi se nalaze u Bibliji, pripadao plemenu Benjamina, zapravo nije bio osvojen od strane Izraelaca, pa je postao privatno vlasništvo kralja - Davidov grad.
Čini se da je, prema načinu kako to opisuje Biblija, Davidovo kraljevstvo još uvijek imalo mnoge značajke saveza plemena, te se nije još sasvim preobrazilo u organiziranu državu, tako da je i kraljev uticaj u različitim dijelovima kraljevstva imao različit intenzitet.
U Davidovo se doba područje kraljevstva znatno proširilo, budući da je ostvario znatne pobjede nad Filistejcima, Moapcima, Aramejcima, Amoncima, Amalečanima, Edomcima i drugima. Teško je danas provjeriti koje od tih predavanja ima i historijsku utemeljenost, a koje pripada legendi.
Salomonovo kraljevstvo
mini|300px|desno|Kraljevstvo Izrael i Kraljevstvo Juda, prikazani u vrijeme njihove najveće teritorijalne raširenosti i njihovi najbliži susjedi. Još za vrijeme Davidovog života, razbuktala se borba za njegovo nasljedstvo, što Biblija potanko opisuje. Na kraju, kao pobjednik u toj borbi izlazi jedan od Davidovih sinova - Salomon. Naslijedio je relativno veliko i stabilno kraljevstvo, bez stvarnih neprijatelja u okolini. Tome valja pridodati i njegovu mudru politiku. On sam se oženio faraonovom kćerkom, a imao je i žive trgovinske odnose s drugim područjima, posebno sa Fenicijom i Arabijom.
Čini se da je u njegovo vrijeme nastupila znatnija centralizacija državne uprave, a da biblijski izvještaji o stanju u Egiptu prije izlaska Izraelaca odande, te o "nadglednicima poslova" i velikim javnim radovima, zapravo opisuju sistem Salomonove države, pa ga preslikavaju na prošlost.
Biblija govori o velikim Salomonovim graditeljskim pothvatima, poput gradnje jeruzalemskog Hrama, utvrđivanja gradova i stvaranja velikih kraljevskih skladišta i štala po tim gradovima.
Kraljevstvo Izrael na sjeveru
Čini se da temeljno plemensko ustrojstvo nije bilo spremno na takvu snažnu državu. Nakon Salomonove smrti, na vlast je došao njegov sin Roboam (oko 931.-913. p. n. e.), a Biblija izvještava o pobuni sjevernih plemena zbog prevelikih izdavanja što ih je novi kralj tražio. Tako se kraljevstvo dijeli na Kraljevstvo Judu na jugu, gdje će nastaviti vlast Davidove dinastije, i na Kraljevstvo Izrael na sjeveru, koje nastavlja ime jedinstvenog kraljevstva, ali pod vladarima iz različitih rodova.
Već je prvi kralj Izraela na sjeveru, Jeroboam I počeo stvarno odvajanje, uspostavljajući nova svetišta ili dajući veću važnost već postojećim svetištima, u Danu i Betelu, a svoje sjedište smješta u Tirsu. Naslijedio ga je sin Nadab, no ubrzo je ubijen, a njegovo mjesto zauzima kralj Baša, čiji će sin također biti ubijen, a nakon sedam dan i njegov nasljednik.
Tada na prijestolje stupa Omri (oko 885.-874. p. n. e.), zapravo prvi veliki kralj Sjevera. Utemeljuje svoje sjedište u gradu Samariji (heb. Šomron), te uspostavlja vlast čak i nad Moabom. U plodovima njegove vladavine uživat će mu i sin Ahab koji se ženi Feničankom Jezabelom, kćerkom kralja Tira i Sidona. Stoga i kralj podiže hram feničkom božanstvu Baalu. Usto, Ahab proširuje palaču u Samariji. U njegovo doma počinje i djelatnost proroka Ilije.
Posljednji kralj Omrijeva roda bio je Joram koji se, skupa sa kraljem Jude borio protiv moapskoga kralja Meše, te protiv aramskoga kralja Hazaela. U kontekstu ove posljednje bitke ubija ga Jehu i postaje kraljem umjesto njega.
Iz Jehuova je roda bio i svakako najmoćniji kralj sjevernog Kraljevstva Izrael - Jeroboam II (oko 783.-743. p. n. e.), koji znatno širi granice Izraela. Nakon njegove smrti u kratkom se roku izmijenjuje više kraljeva, a sa sjevera jača snaga Asirije, koja prvo osvaja dio Galileje (oko 734. p. n. e.), a potom, oko 721. i ostatak kraljevstva skupa sa Samarijom.
To je kraj Kraljevstva Izrael, dok će južno Kraljevstvo Juda izdržati sve do dolaska Babilonaca.
Između Arama i Asirije
O kasnijim se kraljevima ipak može naći i nešto pisanih izvora. Na primjer, u arhivima asirskoga kralja Salmanasara III. (oko 858.-824. p. n. e.) spominje se bitka u Karkaru na Orontu (rijeka koja protječe kroz Damask), za koju se kaže da je kralj u njoj pobijedio dvanaest kraljeva, a među njima aramskoga kralja Ben Hadada II (asirsko je ime za njega Hadadezer) i kralja Izraela Ahaba. Ta se bitka dogodila 853. p. n. e.
mini|250px|desno|Zidine u Tel Danu; poprište borbi s Aramom i Asircima. Tragovi Ahabove vlasti u Samariji vidljivi su i u arheološkim ostacima, posebno u velikoj kraljevskoj palači.
U Tel Danu, na krajnjem sjeveru Izraela, nađena su između 1993. i 1994. godine tri fragmenta aramejskog natpisa urezanog u kamenu ploču koja govori o bitci između Aramejaca sa jedne strane i dva židovska kraljevstva, Izraela i Jude, sa druge strane. Riječ je o ratnoj propagandi aramskog kralja Hazaela koji se hvali kako je ubio oba jevrejska vladara, koje i imenuje: »Jorama, sina Ahabova, kralja Izraela« i »Ahazju, sina Joramova iz doma Davidova.« To bi ujedno bili i jedino tako staro svjedočanstvo o postojanju Davidove dinastije, no upravo je na tom mjestu ova kamena ploča prelomljena i baš ovaj natpis nije sasvim jasan. U svakom slučaju, riječ je o događajima iz 841. p. n. e. o kojima govori i Biblija, ali sa suprotne tačke gledišta, one izraelske.
Oko 800. p. n. e. postoje zapisi o tome da je asirski kralj primao danak od aramskoga kralja Ben Hadada III i od kralja Izraela.
Kraj kraljevstva
O teškim vremenima kraja izraelskoga kraljevstva govore brojna svjedočanstva o razaranjima i paljevini. Poznato je da još 738. p. n. e. asirski kralj Tiglat Pileser III prima danak od zapadnih vladara, te da 734. p. n. e. uzima dio Galileje. 732. pobjeđuje aramskoga kralja Resina, te Damask konačno pada pod asirsku vlast.
Salmanasar V, asirski kralj zaposjeda Samariju, te ona pada 722. ili 721. p. n. e. Nije jasno je li Samariju osvojio njegov sin Sargon II ili sebi u svojim natpisima pripisuje očevu pobjedu, kratko nakon njegove smrti. U svakom slučaju Sargon osniva asirsku provinciju Samerina, umjesto nekadašnjeg Kraljevstva Izraela.
NGC 1671
NGC 1671 (također poznat kao IC 395, MCG 0-13-15, PGC 16095 i UGC 3178) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 291 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Orion. Najveći prečnik je 0,90 (76 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (51 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 2. oktobra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cyberpunk
Cyberpunk je naziv za podžanr naučne fantastike u kojem postoji globalna računarsko-komunikaciona mreža, tehnološka ili biološka usavršenja čovjeka, virtuelna stvarnost i holografske simulacije, razvoj naprednih računara i umjetne inteligencije (također nazivana i skraćenicom AI) te dueli između čovjeka i računara.
Počeci
Godine 1985. u Interzoneu br. 14 pojavio se članak Nova naučna fantastika koji je bio i prvi manifest cyberpunk pokreta. Žanr je začet 1970-ih godina, a naziv je dobio po tome što su ga s punk glazbom donekle povezivale anarhističke ideje. Cyberpunkov propagandni list Cheap Truth dijeljen je besplatno i nikada nije bio zaštićen copyrightom. Članci su bili objavljivani pod pseudonimima radi izbjegavanja stvaranja kulta ličnosti ili grupa. Nakon tri godine i nakon što je sam cyberpunk prerastao u kult, list Cheap Truth je nestao sa scene.
Radnje cyberpunka redovno se događaju na Zemlji u bliskoj budućnosti, a nastanak podžanra vjerovatno je podstaknut i razočarenjem zbog stagnacije svemirskog programa. Budućnost opisana u cyberpunk djelima često je distopijska i prepuna ekoloških katastrofa. Sam naziv cyberpunk stvorio je američki pisac Bruce Bethke, 1980. napisavši priču tog imena. Ipak, naziv je popularizirao, i dao mu današnje značenje, američki pisac i urednik Gardner Dozois, pokušavajući opisati rad Williama Gibsona, koji se smatra začetnikom žanra, a čiji je roman Neuromancer postigao veliki uspjeh osvojivši nagrade Huga, Nebulu i Philip K. Dick. Kao značajan primjer može se navesti i roman Potpuni raspad Neala Stephensona, Eon Grega Beara, te filmovi Blade Runner, Johnny Mnemonic (kojemu je predložak priča Williama Gibsona) i Matrix trilogija.
Frankenstein ili moderni Prometej
mini|200px|Frankenstein, izdanje iz [[1831. godine]] Frankenštajn ili moderni Prometej (eng.Frankenstein, or The Modern Prometeus), 1818, je roman engleske književnice Mary Shelley. Smatra ga se prvim djelom naučne fantastike i špekulativne fikcije uopće.
Radnja romana
Radnja romana počinje kada kapetan Walton sa svojim brodom plovi po Arktičkom krugu. Brod je zarobljen u ledu. Tada kapetan sreće naučnika Victora Frankensteina. Victor priča Waltonu svoju priču. Kao mladi naučnik Victor napušta svoj dom u Ženevi u Švicarskoj i odlazi studirati medicinu u Njemačku. U jednom trenutku inspiracije, Victor pronalazi način kako da neživu tvar povrati u život. Potpuno opsjednut otkrićem, Viktor počinje od raznih dijelova mrtvaca slagati kreaturu koju namjerava oživjeti. Njegov je cilj da biće bude prekrasno, ali kada ga oživi razočaran je, jer biće je odvratno, preveliko i unakaženo. Užasnut, Victor napušta u bijegu prostoriju i zatvara vrata za sobom. Kada se vraća s ciljem da uništi stvorenje, ovo je već pobjeglo. Sljedećih nekoliko mjeseci Victor se oporavlja od iscrpljenosti, sve dok ne dobiva poruku od kuće da mu je ubijen brat. Odmah odlazi kući i kraj Ženeve vidi stvorenje te je uvjeren da je ono ubilo njegovog brata. Po Victorovom dolasku kući, porodična sluškinja Justine je osumnjičena za to ubistvo, osuđena i pogubljena.
Victor odlazi u planine i tu pronalazi čudovište, koje mu priča svoju priču. Čudovište je naučilo govoriti posmatrajući jednu porodicu kroz rupu u zidu. Činio im je, skrivajući se, manja dobra djela, ali kada su ga ugledali, zgrozili su se nad njegovim izgledom. Tada su ga otjerali. Ljudi su ga tjerali gdje god su ga ugledali zbog njegovog odbojnog izgleda. Želeći osvetu, čudovište je došlo do Victorove kuće, ubilo mu brata i namjestilo zločin sluškinji Justine. Sada, čudovište želi od Victora samo jedno; moli ga da stvori još jedno čudovište, žensko, da ne bude sam.
Isprva, Victor pristaje. Kasnije, već napola napravljenu kreaturu uništava zgađen sam sobom i svojim djelom. Za osvetu, čudovište mu najprije ubije najboljeg prijatelja a zatim i Victorovu zaručnicu u prvoj bračnoj noći. Victor tada postaje lovac i proganja čudovište sve do Arktika. Tu umire, a da ga ne uspijeva ubiti. Čudovište pronalazi Victora mrtvog, i žali za sve što je učinio svom stvoritelju. Čudovište je odlučilo počiniti samoubistvo, i odlazi.
Pozadina nastanka romana
Roman Frankenstein ili moderni Prometej vjerovatno je inspirisan, prema naslovu, dramom Okovani Prometej, grčkog klasika Eshila. Lik čudovišta vjerovatno je inspirisan likom Satana u drami Izgubljeni raj (Paradise Lost), književnika Johna Miltona. Frankenstein je alegorijska priča napisana u vrijeme Prve industrijske revolucije, vrijeme velikih naučnih otkrića. U pozadini naučnih otkrića Victora Frankensteina i njegove želje za vraćanjem mrtvoga u živo, time i moći koju ima samo Bog, nalazi se pitanje: Pa, postoji li veća moć od stvaranja života? Kada se čudovište pobuni protiv svog stvoritelja, to je jasna poruka da neodgovornost u korištenju savremenih dostignuća i tehnologije može imati nesagledive posljedice.
Samo ime Frankenstein je vjerovatno preuzeto iz njemačkog sela Frankenstein (danas poljski gradić Zabkowice Slaskie). Na svom putovanju u Švicarsku, 1816, Mary Shelley je odsjela u blizini tog sela.
Filmska adaptacija
Prvi film o Frankensteinu je snimljen 1910. (?) i nije sačuvan. Najčuvenija je filmska adaptacija iz 1931. godine Uz brojna ambiciozna djela i jeftine filmske serijale, snimljeno je i nekoliko filmskih parodija.
Terbij
Terbij je hemijski element sa simbolom Tb i atomskim brojem 65. To je srebrenasti, rijetki zemni metal, dosta dobro kovan, duktilan i veoma mehak da se može rezati nožem. On je deveti član serije hemijskih elemenata zvanih lantanoidi. Terbij je prilično elektropozitivan metal koji reagira s vodom, izdvajajući iz nje plinoviti vodik. U prirodi se ne može naći u slobodnom, elementarnom stanju već je sadržan u mnogim mineralima kao što su cerit, gadolinit, monacit, ksenotim i euksenit. Švedski hemičar Carl Gustaf Mosander je 1843. otkrio terbij u vidu zasebnog elementarnog spoja, tako što je zapazio određene nečistoće u itrij-oksidu, Y2O3. Oba ova elementa, itrij i terbij dobili su ime po selu Ytterby u Švedskoj. Međutim, čisti elementarni metal nije dobijen sve do pojave ionsko-izmjenjivačkih tehnika.
Terbij se koristi kao dopant za kalcij-fluorid, kalcij-volframat i stroncij-molibdat, materijale koji se koriste u uređajima u čvrstom stanju te kao stabilizatori kristala gorivih ćelija koje rade pri povišenim temperaturama. Kao jedan od sastojaka terfenola-D (legure koja se širi i skuplja pri djelovanju magnetnog polja, više od bilo koje druge poznate legure), terbij se koristi i u pogonskim elementima u raznim mašinama, pomorskim sonarnim sistemima i senzorima. Najveći dio svjetske proizvodnje terbija koristi se u zelenom fosforu. Terbij-oksid upotrebljava se u fluorescentnim svjetiljkama, televizorima i računarskim CRT monitorima. Terbijski zeleni fosfori se kombiniraju sa dvovalentnim europijskim plavim fosforima i trovalentnim crvenim fosforima, čime se omogućava trihromatska svjetlosna tehnologija, kao i veoma efikasno bijelo svjetlo, pogodno za standardno osvjetljenje prostorija.
Historija
Švedski hemičar Carl Gustaf Mosander otkrio je terbij 1843. godine. Tada je zapazio novi element kao nečistoću u uzorku itrij-oksida, Y2O3. Itrij je dobio ime prema nazivu sela Ytterby u Švedskoj. Terbij nije izoliran u svom čistom, elementarnom obliku sve do pojave ionsko-izmjenjivačkih tehnika sredinom 20. vijeka.
Mosander je prvi koji je razdvojio rudu zvanu itrija na tri sastojka, a sve ih je nazvao po nazivu rude: itrija, erbija i terbija. "Terbija" je prvobitno bila frakcija koja je sadržavala ružičastu boju, zbog elementa koji je danas poznat pod imenom erbij. "Erbija" (sadrži element koji danas zovemo terbij) prvobitno je bila frakcija koja je općenito bila bezbojna u rastvorima. Za nerastvorljivi oksid ovog elementa primijećeno je da ima neznatne smeđe nijanse. Kasniji istraživači nisu u dovoljnoj mjeri uspjeli zapaziti slabije obojenu frakciju "erbiju", ali rastvorljivu ružičastu frakciju nije bilo moguće ne primijetiti. U daljnjem toku istraživanja izmjenjivali su se argumenti "za" i "protiv" postojanja erbije. Osim toga, nastala je i zabuna oko imena jer su prvobitna imena zamijenjena, pa su kasnije ružičastu frakciju nazivali rastvorom koji sadrži erbij (a koji u rastvoru jeste ružičast). Danas se smatra da su tadašnji naučnici koristili dvostruki natrij ili kalij-sulfat za uklanjanje "cerije" iz rude "itrije", čime se nepovratno gubio terbij u talogu koji je sadržavao "ceriju". Ono što je danas poznato kao element terbij, bilo je samo oko 1% prvobitne rude "itrije", ali je i to bilo sasvim dovoljno da dadne žućkastu boju itrij-oksidu. Stoga je terbij bio manja komponenta prvobitnog uzorka u kojem se pojavljivao, a gdje su "dominirali" njegovi susjedi iz periodnog sistema: gadolinij i disprozij.
Poslije toga, kad god su druge rijetke zemlje izdvojene iz ove smjese, a koja god od njih je davala smeđe okside, dobijala je ime terbij, sve dok najzad nije dobijen smeđi oksid terbija u čistom obliku. Istraživači tokom 19. vijeka nisu imali mogućnosti ispitivanja uzoraka tehnologijom ultraljubičaste fluorescencije kako bi posmatrali jarko žutu ili zelenu fluorescenciju Tb(III), čime su mnogo lakše mogli identificirati čvrste smjese ili rastvore.
Fizičke
Terbij je srebrenasto-sjajni rijetki zemni metal, lahko kovan, duktilan i mehak, tako da se može rezati nožem. Relativno je postojan na zraku u odnosu na mnogo reaktivnije lantanoide iz prve polovine serije lantanoida. Terbij postoji u dva kristalna alotropa, a tranformacija između njih odvija se na temperaturi od 1289 °C. Ukupno 65 elektrona u atomu terbija raspodijeljeno je po orbitalama prema konfiguraciji [Xe]4f96s2. Obično, samo tri elektrona se mogu ukloniti prije nego što naboj jezgre postane isuviše velik da bi se dopustila daljnja ionizacija, međutim u slučaju terbija, stabilnost polu-popunjene [Xe]4f7 konfiguracije omogućava daljnju ionizaciju četvrtog elektrona u prisustvu vrlo snažnih oksidirajućih sredstava kao što je naprimjer plin fluor.
Kationi terbija(III) pokazuju vrlo jaku fluorescenciju, sjajne limun žute boje, koja je rezultat snažne zelene emisijske linije u kombinaciji sa drugim linijama u narandžastom i crvenom dijelu spektra. Itrofluorit je varijetet minerala fluorita a koji svoju kremasto-žutu fluorescenciju jednim dijelom duguje i terbiju. Terbij se vrlo lahko oksidira pa se u svom elementarnom obliku koristi isključivo za istraživanja. Japanskim naučnicima je uspjelo da pojedinačne atome terbija izoliraju tako što su ih "ubacili" u molekule fulerena. Terbij ima jednostavni feromagnetni raspored pri temperaturi ispod 219 K. Iznad te temperature, prelazi u spiralno antimagnetno stanje u kojem su svi atomski momenti u određenoj baznoj ravni paralelni i usmjereni pod stalnim uglom prema momentima susjednih slojeva. Takva neobična antiferomagnetna transformacija prelazi u neuređeno paramagnetno stanje pri 230 K.
Hemijske
Najčešće oksidacijsko stanje terbija je +3, kao što je naprimjer u Terbij(III)-oksid. Stanje +4 je poznato u spojevima TbO2 i TbF4. Terbij lahko sagorijeva dajući miješani terbij(III,IV)-oksid:
Demografija Bosanskog Šamca
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Bosanski Šamac imala je 32.960 stanovnika, raspoređenih u 22 naselja.
Slobodan Milošević
Slobodan Milošević (20. augusta 1941 – 11. marta 2006) bio je srbijanski političar i bivši predsjednik Srbije i Savezne Republike Jugoslavije, te predsjednik Socijalističke partije Srbije.
Demografija Bosanskog Šamca
Popis 1991.
ukupno: 32.960
Terbij
Hemijske
U rastvorima, terbij gradi samo trovalentne ione. On je izrazito elektropozitivan te sporo reagira u hladnoj vodi. Međutim, u vreloj vodi reagira vrlo brzo istiskujući iz nje vodik i gradeći terbij-hidroksid:
Slobodan Milošević
Po obrazovanju pravnik, Milošević je veći dio profesionalne karijere prije političke afirmacije proveo kao bankar (neko je vrijeme bio i predstavnikom "Beobanke" u New Yorku). Politički je uspon počeo ranih osamdesetih, kao proteže Ivana Stambolića, šefa srbijanske komunističke partije (SK Srbije). U zimu 1986. Stambolić je podržao Miloševića u izboru za predsjednika srbijanskih komunista. Umro od srčanog infarkta u zatvoru Suda za ratne zločine počinjene na prostoru bivše Jugoslavije u Den Haagu.
Demografija Bosanskog Šamca
Popis 1981.
ukupno: 32.320
Terbij
Hemijske
Metalni terbij reagira sa svim halogenim elementima, dajući bijele trihalide:
Demografija Bosanskog Šamca
Popis 1971.
ukupno: 31.374
Slobodan Milošević
Porijeklo i rana karijera
Slobodan Milošević je Srbin crnogorskog porijekla, rođen u Požarevcu 20. augusta 1941. godine. Otac mu se zvao Svetozar (1907−62), a majka Stanislava. Svetozar Milošević, otac Slobodana Miloševića, završio je bogosloviju u Cetinju, potom Teološki fakultet u Beogradu. Nakon Drugog svjetskog rata otac je napustio porodicu o kojoj je nastavila da se stara majka Stanislava. Otac mu se ubio 1962. pištoljom, a majka mu se objesila 1974. godine U januaru 1959. godine Slobodan Milošević je kao gimnazijalac primljen u Savez Komunista Jugoslavije. Vojsku je služio u Zadru. Godine 1965. godine se vjenčao sa drugaricom iz djetinjstva i dugogodišnjom djevojkom Mirjanom Marković, koja je do posljednjih dana ostala njegov pratilac, čak i u politici. Završio je pravni fakultet u Beogradu sa najboljim ocjenama (1964, prosjek 8,90) i bio pobjednik redovnog godišnjeg takmičenja u govorništvu. Svoju karijeru je započeo u "Tehnogasu", gde je radio Stambolić. Karijeru je nastavio kao bankar. Radio je za Beobanku da bi na kraju postao i njen generalni direktor. U New Yorku je dvije godine boravio kao zvaničan predstavnik banke u inostranstvu.
Bio je sekretar Općinskog komiteta SKJ općine Stari Grad u Beogradu, pa Sekretar gradskog komiteta SKJ u Beogradu, a potom Sekretar Socijalističkog Saveza Srbije.
Terbij
Hemijske
Terbij se vrlo lahko rastvara u razblaženoj sumpornoj kiselini gradeći rastvore koji sadrže svijetloružičaste ione terbija(III), a koji postoje u vidu kompleksa [Tb(OH2)9]3+:
Izotopi
Terbij koji se nalazi u prirodi sastoji se isključivo samo iz jednog stabilnog izotopa, terbija-159; stoga je ovo jedan od elemenata koji spadaju u mononuklidne i monoizotopske elemente. Osim toga, poznato je 36 radioaktivnih vještačkih izotopa, od kojih je najteži terbij-171 (sa atomskom masom od 170,95330(86) u) dok je najlaški izotop terbij-135 (tačna atomska masa nepoznata). Najstabilniji vještački radioizotop terbija je terbij-158, čije vrijeme poluraspada iznosi 180 godina, a slijedi terbij-157, sa vremenom poluraspada od 71 godine. Svi ostali radioaktivni izotopi imaju vremena poluraspada kraća od tri mjeseca, a velika većina od njih vremena poluraspada kraća od pola minute. Osnovni način raspada izotopa lakših od stabilnog izotopa 159Tb je elektronski zahvat, kojim se dobijaju izotopi gadolinija, a osnovni način raspada težih izotopa jeste beta minus raspad, kojim se dobijaju izotopi disprozija.
Ovaj element također ima i 27 nuklearnih izomera, sa masama od 141–154, 156 i 158 (svaki maseni broj ne odgovara isključivo samo jednom izomeru). Najstabilniji metastabilni izomeri su terbij-156m, sa vremenom poluraspada od 24,4 sata te terbij-156m2, sa vremenom poluraspada od 22,7 sati; to je duže od vremena poluraspada većine radioaktivnih izotopa terbija u osnovnom stanju, izuzev onih sa masenim brojevima 155–161.
Rasprostranjenost
thumb|Ksenotim
Terbij je sadržan, zajedno sa drugim rijetkim zemnim elementima, u mnogim mineralima kao što su monacit ((Ce,La,Th,Nd,Y)PO4 sa oko 0,03% terbija), ksenotim (YPO4) i euksenit ((Y,Ca,Er,La,Ce,U,Th)(Nb,Ta,Ti)2O6 sa više od 1% terbija). Procjenjuje se da u Zemljinoj kori ima oko 1,2 mg/kg terbija.
Dobijanje
Isitnjeni minerali koji sadrže ovaj element tretiraju se vrućom koncentriranom sumpornom kiselinom čime se dobijaju sulfati rijetkih zemalja rastvorljivi u vodi. Kiseli filtrati se djelimično neutraliziraju sa kaustičnom sodom do pH 3-4. Torij se istaloži iz rastvora u vidu hidroksida i uklanja se. Nakon što se rastvor tretira amonij-oksalatom, rijetke zemlje se prevode u svoje nerastvorljive oksalate. Zatim se oksalati razlažu zagrijavanjem do oksida. Nakon toga se dobijeni oksidi rastvaraju u dušičnoj kiselini kojom se izdvaja jedan od osnovnih sastojaka, cerij, čiji oksidi nisu rastvorljivi u HNO3. Konačno, terbij se izdvaja kao dvostruka so putem kristalizacije sa amonij-nitratom.
Najefikasniji način izdvajanja soli terbija iz rastvora soli rijetkih zemalja jeste ionska izmjena. U tom procesu, ioni rijekih zemalja se sorbiraju na pogodnu ionsko-izmjenjivačku smolu putem izmjene sa vodikom, amonijakom ili ionima bakra prisutnih u smoli. Zatim se ioni selektivno ispiraju pogodnim sredstvom za kompleksiranje. Kao i kod drugih rijetkih zemalja, metalni terbij se dobija redukcijom bezvodnim hloridima ili fluoridima sa metalnim kalcijem. Nečistoće kalcija i tantala se mogu ukloniti ponovnim topljenjem u vakuumu, destilacijom, prevođenjem u amalgame ili zonskim topljenjem.
Upotreba
Terfenol-D je legura terbija koja se širi ili skuplja u prisustvu magnetnog polja. Ova legura ima najvišu magnetostrikciju među svim poznatim legurama. Terbij-oksid koristi se u zelenim fosforima kod fluorescentnih svjetiljki i TV monitora u boji. Natrij-terbij-borat se koristi u uređajima u čvrstom stanju. Izražena fluorescencija je razlog korištenja terbija kao sredstva za testove u biohemiji, gdje on djelovanjem podsjeća jednim dijelom na kalcij. Terbijski zeleni "fosfori" (čija fluorescencija je sjajna limun žuta) kombiniraju se sa dvovalentnim plavim fosforima načinjenim od europija, te crvenim trovalentnim istog elementa, čime se dobija trihromatska tehnologija, koja troši najveći dio svjetske proizvodnje terbija. Trihromatsko osvjetljenje daje mnogo jači svjetlosni izvor iz određene količine električne energije u odnosu na klasične žarne niti u sijalicama.
Spojevi
Terbij se spaja sa dušikom, ugljikom, sumporom, fosforom, borom, selenom, silicijem i arsenom pri povišenim temperaturama, gradeći različite binarne spojeve kao što su TbH2, TbH3, TbB2, Tb2S3, TbSe, TbTe i TbN. U tim spojevima, Tb pretežno ispoljava oksidacijska stanja +3 a ponekad i +2. Terbij(II) halogenidi se dobijaju žareći trovalentne Tb(III) halogenide u pristustvu metalnog terbija u posudama od tantala. Terbij također gradi i seskvihlorid Tb2Cl3, koji se mogu dalje reducirati do TbCl žareći ga pri temperaturi od 800 °C. Ovakvi terbij(I)-hloridi grade zrnca sa slojevitom strukturom sličnoj grafitu.
Drugi spojevi terbija su: hloridi TbCl3, bromidi TbBr3, jodidi TbI3 i fluoridi: TbF3 i TbF4
Terbij(IV)-fluorid je vrlo snažno fluoridirajuće sredstvo, koje otpušta gotovo čisti elementarni monoatomni fluor pri zagrijavanju umjesto mješavine fluoridnih para kao što je to slučaj kod CoF3 ili CeF4.
Reference
🇵🇸
Slobodan Milošević
Porijeklo i rana karijera
Godine 1984. Slobodan Milošević dolazi na uticajno mjesto predsjednika Gradskog komiteta Saveza komunista Beograda. Zapažen je po svojim represivnim i restriktivnim metodama, između ostalog po kampanji za zaustavljanje štampanja sabranih djela Slobodana Jovanovića. Januara 1986. godine je izabran za predsjednika CK SK Srbije, uprkos otporima, na zalaganje Ivana Stambolića.
Vlast i raspad SFRJ
Aprila 1987. Milošević posjećuje Kosovo Polje,gdje se sastaje sa lokalnim Srbima i javno staje na njihovu stranu.To je dovelo do razdora u srbijanskom rukovodstvu,i Milošević septembra mjeseca uspjeva ukloniti Ivana Stambolića sa vlasti,te uskoro, nizom poteza uspostavlja samovlast u Srbiji. On organizira tzv. "antibirokratsku revoluciju" u kojoj su masovnim mitinzima srušena nepouzdana partijska vodstva autonomnih pokrajina Vojvodine i Kosova, te Crne Gore. Promjenom ustavnih odredbi ukinuta je autonomija Kosova, a albanski narod podvrgnuto žestokim vojno-policijskim represalijama i nadzoru. Milošević je pokušao eksportirati mitingaše u ostale republike, no to je naišlo na snažan otpor Slovenije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine. Tokom 1988. i 1989. postalo je očito da razbuktali svesrpski pokret u potpunosti kontrolirao i usmjeravao Milošević. Rastuće tenzije i pritisak Miloševićeve politike na izmjeni ustava iz 1974. - promjeni kojom bi postojeća zemlja od federacije sa konfederalnim elementima postala unitarna, esencijalno država pod srpskom dominacijom - doveli su u januaru 1990. do raspada Saveza komunista Jugoslavije i, pored toga, do raspisivanja višestranačkih izbora u SFRJ u kojim su komunisti pobijedili u Srbiji, Crnoj Gori i Makedoniji, te izgubili u Sloveniji, Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. U toj situaciji Miloševićeva politika je imala sljedeće osobine:
Uloga u ratovima
mini|lijevo|Milošević potpisuje [[Dejtonski sporazum u ime rukovodstva bosanskih Srba, čime je formalno okončan rat u BiH, 1995.]]
Budući da sporadični nemiri, prijetnje upotrebom sile JNA i iredentistička pobuna Srba u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini nisu dali željene rezultate, Milošević je krenuo u vojnu agresiju u ljeto 1991. Nakon kratkotrajnog rata u Sloveniji, većina armijskih jedinica je povučena u Hrvatsku i Bosnu i Hercegovinu, uglavnom na čvorne tačke važne za osiguranje strateške pobjede i ostvarenje srpskih teritorijalnih apetita. Rat je u Hrvatskoj izbio punom silom u kasno ljeto 1991., a agresija na Bosnu i Hercegovinu započeta je 1992. Lokalni Srbi (oko 550.000 u Hrvatskoj i 1.400.000 u Bosni i Hercegovini) imali su punu podršku JNA i dobrovoljaca iz Srbije (više desetaka hiljada organiziranih u raznim paravojnim formacijama), te, najvažnije, ekonomsku, tehničku, logističku i diplomatsku potporu Miloševićeve Srbije. Ne smije se zanemariti diplomatska podrška koju su Srbiji davale razne evropske zemlje (bivše pripadnice Antante iz Prvog svjetskog rata) i pretežit dio američke državne politike. Na vrhuncu uspjeha, tokom 1993., Srbi su kontrolirali preko dvije trećine BiH i trećinu Hrvatske. Činilo se da je san o Velikoj Srbiji blizu ostvaranja. No, mješavina više elemenata potkopala je te iluzije. Sankcije protiv Savezne Republike Jugoslavije uvedene 1992. počele su davati rezultate: srpska se premoć u naoružanju topila i bojni je moral padao, a svjetska je diplomatija, uz sva kolebanja, utvrdila princip nepromjenjivosti granica. Iako je vješto manipulirao intervencijama od Evropske Zajednice i SAD-a i dobro procijenio sporost i neučinkovitost međunarodnih instituacija, Milošević je podcijenio odlučnost Bošnjaka i Hrvata da spriječe ostvarenje države Velike Srbije. Uticaj više okolnosti doveo je do sloma srpske paradržave u Hrvatskoj u ljeto 1995., a onu u Bosni i Hercegovini je od potpunog kolapsa spasila samo američka intervencija. Mirovnim sporazumom u američkom gradu Daytonu došlo je do okončanja agresije na BiH.
Intervencija na Kosovu i Miloševićev pad
mini|Milošević sa američkim predjsednikom [[Bill Clintonom u Parizu 14. decembra 1995.]]
U sljedeće dvije godine podrška je Miloševiću u Srbiji opadala jer je, pored propagandnih mahinacija, većina stanovništva počela poznavati da se ratni ciljevi nisu ostvarili, usprkos djelomičnom uspjehu priznanja Republike Srpske unutar Bosne i Hercegovine. Još je teži bio teret beznađa nastao pustošenjem ekonomije, raslojavanjem društva, manipulacijama, korupcijom i općom bezperspektivnošću s utegom Kosova kao stalnom potencijalnom prijetnjom. Godine 1996. i 1997. dovele su do izbornih prevara u kojima je Milošević zadržao vlast (srbijanska opozicija je bila bez snažnije vanjske podrške, a u nacionalnopolitičkim pitanjima se nije bitnije razlikovala od Miloševića). Prijelom je došao razbuktavanjem ustanka Albanaca na Kosovu 1998. i vojnim gušenjem pobune, praćene masovnim deportacijama albanskog stanovništva. Nakon raznih diplomatskih podvala, zapadu je dojadila Miloševićeva politika i došlo je do zračnih napada NATO saveza na Srbiju, sa rezultatom povlačenja srpskih snaga sa Kosova i stavljanja pokrajine pod međunarodni protektorat.
Poraz na Kosovu, spojen s izbornim prevarama, zamorom naroda od općeg osiromašenja i izoliranosti te finansijskom podrškom zapadnih zemalja srbijanskoj opoziciji, kulminirao je u masovnim protestima oktobra 2000. godine,koji su srušili Miloševića s vlasti. Uhapšen od novodošlih srpskih političara zbog korupcije i nasilja, predan je, pod pritiskom zapadnih zemalja (prije svega SAD i članica EU) u junu 2001. Međunarodnom sudu u Haagu za zločine u bivšoj Jugoslaviji. Optužnica ga je teretila za ratne zločine i genocid u Bosni i Hercegovini, te zbog zločina na Kosovu i u Hrvatskoj.