cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ratovi u bivšoj Jugoslaviji
mini|200px|Republike SFRJ mini|200px|Raspad SFRJ Legenda: Ratovi u bivšoj Jugoslaviji jest pojam za ratove i oružane sukobe, koji su posljedica [[Raspad SFRJ|raspada Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, usljed narušenih odnosa među njenim republikama, koji su se desili od 1991. do 2001. Ovi ratovi bili su prvi veći oružani sukobi u Evropi od završetka Drugog svjetskog rata 1945. U ove sukobe spadaju: Rat u Sloveniji (27. juni – 6. juli 1991), Rat u Hrvatskoj (1991–1995), Rat u Bosni i Hercegovini (1992–1995) u okviru kog se politički izdvaja Bošnjačko-hrvatski sukob (1992–1994), Kosovski rat (1998–1999), okončan NATO bombardiranjem Srbije, Preševski konflikt u Makedoniji (1999–2001) i Sukob u Makedoniji 2001. Ovi sukobi nazivani su i raznim drugm imenima, kao Balkanski ratovi (često kao: Treći balkanski rat), po britanskom historičaru Mishi Glennyju, zatim Građanski rat u Jugoslaviji, dok su na lokalnom nivou ratovi nazivali Otadžbinski rat, Domovinski rat, Desetodnevni rat, Agresija na Bosnu i Hercegovinu i Građanski rat u Bosni i Hercegovini. Ovi nazivi su obično jednostrano politički obojeni, te ne prikazuju realnu kompleksnost zbivanja.
Politička pozadina
Ratovi su prouzrokovani dubokom političkom, privrednom i ekonomskom krizom, koja je zahvatila SFRJ, početkom 80-ih godina 20. vijeka. Nakon uvođenja pluralizma i višestranačkih izbora, a prvobitnim konfliktom u vodećoj partijskoj strukturi Savezu komunista Jugoslavije na 14. Kongresu SKJ 1990, usljed porasta nacionalizma u saveznim republikama SFRJ, nakon prvih višepartijskih izbora došlo je do referenduma o otcjepljenju pojedinih republika od SFRJ.
Politička neslaganja su bila višeslojna i sastojala su se od neriješenih nacionalnih pitanja na SAP Kosovu, te statusu te pokrajine unutar SR Srbije, raspodjele budžeta unutar republika, nacionalističkim pokretima u SR Srbiji, SR Hrvatskoj i SR Sloveniji, nerješenog pitanja služenja vojnog roka u JNA, gdje je slovenska opozicija osporavala služenje slovenskih regruta u JNA, te značajan faktor je bio upad SR Srbije u platni promet SFRJ, 28. decembra 1990. godine, kada je odlukom Skupštine SR Srbije donesena tajna odluka o puštanju u opticaj 18,243 milijardi dinara (11,4 milijarde dolara), kako bi se isplatile zaostale plate i penzije, kada je tadašnji premijer Ante Marković anonimno informisan 4. januara 1991, a on je ovaj akt na vanrednoj sjednici Vlade nazvao činom za likvidaciju Jugoslavije. Nakon protesta Vlade 10 milijardi dinara je vraćeno u Jugoslavensku narodnu banku, a ostatak je nestao. Postojeći nerazjašeni sukobi očitovali su se i u hiperinflaciji, koju je nakon upada Srbije, bilo gotovo nemogući suzbiti. Nekoliko godina prije samog raspada došlo je do diskusija na relaciji srpskih i hrvatskih historičara o broju žrtava u ustaškom koncentracionom logoru u Jasenovcu, zatim je 1986. proklamiran Memorandum SANU, na koji su slovenski intelektualci odgovorili političkim pamfletom o budućnosti slovenskog naroda. Gotovo u svim republikama došlo je do porasta nacionalizma, podržavanog od strane vjerskih zajednica.
Izbori
Prvi skupštinski i predsjednički izbori održani su u SR Sloveniji 8. aprila 1990. godine, zatim u SR Hrvatskoj (skupštinski izbori) 22. aprila i 6–7. maja, zatim parlamentarni izbori u SR Makedoniji 11. i 25. novembra, u SR Bosni i Hercegovini 18. novembra opći izbori a 2. decembra drugi krug izbora. Početkom decembra (9. decembra) održani su u Srbiji predsjednički i skupštinski izbori, a istog dana su održani skupštinski i predsjednički izbori u SR Crnoj Gori. U nemogućnosti nalaženja izbornog sistema na saveznom nivou, koji bi onemogućio npr. prednost koju bi imali Srbi kao najbrojniji narod u odnosu na Slovence, zbog oko četiri puta većeg broja stanovnika, izbori, kao i zbog nepostojanja političkih partija na saveznom nivou, nisu nikada održani. Pokušaj premijera Ante Markovića osnivanjem Saveza reformskih snaga Jugoslavije (SRSJ) u julu 1990. godine, da ta partija zaživi na saveznom nivou nije uspio, jer se partija kandidirala samo na republičkim izborima.
Na izborima su, osim u SR Sloveniji, Srbiji, SR Makedoniji i SR Crnoj Gori pobijedile nove stranke. U SR Hrvatskoj je premoćno pobijedila desno orijentirana nacionalistička stranka HDZ sa 41,9% glasova osvojivši ukupno 55 mandata, a u SR Bosni i Hercegovini tri nove nacionalne stranke SDA, HDZ BiH i SDS su osvojile prva tri mjesta u oba skupštinska vijeća. Reformirani Savez komunista Slovenije pod imenom Savez komunista Slovenije-Stranka demokratskih promjena osvojila je prvo mjesto sa 17,3% i ukupno 14 mandata, u SR Makedoniji pod imenom Savez komunista Makedonije - Stranka demokratskih promjena osvojila je 27,7% glasova sa 31 mandatom. U SR Crnoj Gori Savez komunista Crne Gore osvojio je apsolutnu većinu sa 56,18% glasova i 83 mandata, dok je reformirana srbijanska Socijalistička partija Srbije (SPS) zbog prethodno promijenjenog većinskog izbornog sistema sa samo 46,09% osvojenih glasova dobila 194 od ukupno 250 mandata Izbori u Srbiji nisu bili regularni, jer je SPS preuzela čitavu imovinu Saveza komunista Jugoslavije, procijenjenu na oko 100 miliona dolara, te je imala potpunu kontrolu nad medijima, kao i  na izbornim mjestima.
Referendumi
Nakon izbora u SR Sloveniji, 23. decembra 1990. godine održan je Referendum o nezavisnosti Slovenije, na kom je 88.5% glasača glasalo za samostalnost i nezavisnost SR Slovenije. Na osnovu toga referenduma. Slovenija je 25. juna 1991. godine proglasila nezavisnost. Slijedili su referendumi u Hrvatskoj 19. maja 1991. sa 94,17% glasova za nezavisnost, te u Bosni i Hercegovini 29. februara i 1. marta 1992. godine sa 99,7% glasova za nezavisnost. Referendumi u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini su političkim uticajem srpskih nacionalističkih partija bojkotovani od strane dijela srpskog stanovništva. Politički vrh Srbije i Jugoslavije, reagovao je prijetnjama, a tada već gotovo prosrpski orijentirani vrh JNA, pripremio je planove za vojne intervencije.
Rat u Sloveniji
Rat u Sloveniji ili Desetodnevni rat bio je kratkotrajni rat između Slovenije i JNA 1991. godine poslije proglašenja Slovenije kao neovisne države od SFRJ. Napad JNA je započeo 26. juna 1991. godine, a cilj je bilo oslobađanje nekoliko opkoljenih kasarni i zauzimanje graničnih prelaza prema Austriji, Mađarskoj i Italiji, na kojima je slovenski MUP preuzao kontrolu, te aerodroma u Ljubljani. U napadu su učestvovale jedinice iz garnizona sa Rijeke, iz Karlovca, te jedinice stacionirane u Sloveniji. U napadu su korištene pješadijske i tenkovske jedinice, avionima je JNA djelovala na nekim graničnim prelazima. U toku napada avioni RV i PVO su prelijetali austrijski zračni prostor, od oko 50 km u pravcu Graza. JNA su se susprostavile jedinice reorganizirane Teritorijalne odbrane Slovenije (TOS), pod zapovjedništvom Janeza Janše i jedinice MUP-a Slovenije. Rat je trajao do 7. jula, a prekid sukoba dogovoren je Brionskom deklaracijom, koji su potpisali: Ante Marković, Petar Gračanin, Budimir Lončar, admiral Stane Brovet za Jugoslaviju; Milan Kučan, Lojze Peterle, Dimitrij Rupel, France Bučar i Janez Drnovšek za Sloveniju; te Franjo Tuđman za Hrvatsku. Međunarodnu delegaciju EU predstavljali su Hans van den Broek, Jacques Poos i João de Deus Pinheiro. Gubici JNA su bili po procjenama 44 poginula i 146 ranjenih, a na slovenskoj strani 18 poginulih i 182 ranjenih. U borbama je poginulo 12 stranih državljana.
Rat u Hrvatskoj
Prvi sukobi u Hrvatskoj, zbili su se nakon prvih izbora, 1990. godine, a manifestovali su se u blokadi saobraćajnica na ljeto, u okolini Knina, kada su Srbi u znak protesta protiv izbora nacionalno orijentirane desničarske HDZ, koja je bila potpomogunuta ekstremnom proustaškom emigracijom u Balvan-revoluciji, balvanima i kamenjem blokirali ceste iz pravca Dalmacije prema Zagrebu i Karlovcu. Barikade su držali naoružani pripadnici paravojnih jednica, koje su osnovane iz seoskih straža u organizaciji tada vodeće stranke SDS. Pod uticajem političke propagande iz Srbije, srbijanskih političara i medija, srpska je strana nove izbore shvatila kao osnivanje nove države sa elementima proustaške politike, te samoorganizacijom i djelomičnim potpomaganjem srbijanskih struktura došlo je do stvaranje srpske lokalne milicije, koja je odbila prihvatiti nova hrvatska obilježja (šahovnicu i zastavu), zbog podsjećanja na ustaške zločine nad Srbima tokom Drugog svjetskog rata i NDH. Uskoro 1991. godine dolazi do stvaranja SAO Krajine, SAO Zapadne Slavonije i SAO Istočne Slavonije, Baranje i Zapadni Srem, koje su se kasnije ujedinile u paradržavu Republiku srpsku krajinu, koja je vremenom stvarala sve institucije države, te se odvojila od platnog sistema Hrvatske, stvaranjem nove valute Dinar Republike srpske krajine. Područja koje je obuhvatala RSK bili su okolina Knina, te Zapadna i Istočna Slavonija, odnosno općine u kojima su Srbi bili u većini. Barikade i naoružavanje pobunjenika, kao i stvaranje RSK pomagala je JNA, te tajne službe JNA, dijenjem oružja i opreme, te prekomandom zapovjednog kadra politički orijentisanog i indoktriniranog nacionalističkom politikom.
Rat u Bosni i Hercegovini
Rat u Bosni i Hercegovini je općeprihvaćeni naziv za međunarodni vojni sukob na području Bosne i Hercegovine, koji je trajao od 6. aprila 1992. do 14. decembra 1995. između Republike Bosne i Hercegovine, SR Jugoslavije i Republike Hrvatske, zajedno sa samoproglašenim srpskim i hrvatskim paradržavama unutar teritorije Bosne i Hercegovine, Republika Srpska (prvobitno Srpska Republika Bosna i Hercegovina, sada entitet u sastavu BiH) i Hrvatska Republika Herceg-Bosna. Mogu se pronaći i nazivi "agresija na Bosnu i Hercegovinu", "odbrambeno-oslobodilački rat", "obrambeno-otadžbinski rat" i "građanski rat u Bosni i Hercegovini" u zavisnosti od gledišta sukobljenih strana. Bosna i Hercegovina je zvanično podigla optužnicu protiv SRJ za genocid pred Međunarodnim sudom pravde. Sud je 21. februara 2007. objavio presudu u kojoj je zaključio da je rat imao međunarodni karakter.
Konflikt je sprva bio između jedinica JNA u Bosni koje su se kasnije transformirale u Vojsku Republike Srpske (VRS) na jednoj strani i Armije Republike Bosne i Hercegovine (ARBiH) koja je uveliko bila sastavljena od Bošnjaka, kao i hrvatskih snaga poznatih kao Hrvatsko vijeće odbrane (HVO) na drugoj strani. Tenzije između Bošnjaka i Hrvata su se pojačale krajem 1992, što je dovelo do Bošnjačko-hrvatskog sukoba koji je eskalirao početkom 1993. Rat u Bosni i Hercegovini je okarakterisan teškim borbama, neselektivnim granatiranjem gradova i naselja, etničkim čišćenjem i sistematskim silovanjem, koje su uglavnom počinile srpske snage, a u manjem omjeru hrvatske i bošnjačke.
Bošnjačko-hrvatski sukob
Bošnjačko-hrvatski sukob ili Hrvatsko-bošnjački sukob, često nazvan i Rat u ratu, bio je sukob između Republike Bosne i Hercegovine i samoproglašene Hrvatske zajednice Herceg-Bosna koju je podržavala Republika Hrvatska. Trajao je od 19. juna 1992. do 23. februara 1994. godine.
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju osudio je 17 HVO i Herceg-Bosanskih zvaničnika, od kojih je šestero osuđeno za učestvovanje u udruženom zločinačkom poduhvatu koji je za cilj imao pripajanje Hrvatskoj ili kontrolu nad dijelovima Bosne i Hercegovine gdje je hrvatski narod činio većinu. Dva zvaničnika Armije Republike Bosne i Hercegovine su osuđena za ratne zločine. Sud je također presudio da je sukob imao međunarodni karakter jer je Hrvatska imala potpunu kontrolu nad jedinicama HVO-a.
Kosovski rat
Kosovski rat je bio oružani sukob na Kosovu i Metohiji koji je počeo krajem februara 1998. i trajao je do 11. juna 1999. U ratu su, kao suprostavljene strane, učestvovale snage Savezne Republike Jugoslavije (koju su u to doba činile republike Crna Gora i Srbija), koje su kontrolisale Kosovo prije rata i snaga kosovskih Albanaca poznate kao Oslobodilačka vojska Kosova (OVK), uz zračnu podršku NATO-a u završnici sukoba (od 24. marta 1999).
Preševski konflikt
Preševski konflikt bio je manji oružani sukob od 1999. do 2001. godine u dolini Preševa na jugu Srbije između albanske Oslobodilačke vojske Preševa, Medveđe i Bujanovca (OVPMB) i jugoslavenske policije. Državni organi Savezne Republike Jugoslavije i Republike Srbije, te srbijanska policija u okolici Preševa proglasili su OVPMB terorističkom organizacijom.
Sukobi u Makedoniji
Sukobi u Makedoniji jeste naziv za kratkotrajni rat u tada Republici Makedoniji započet gerilskom aktivnošću albanske separatističke grupe, "Oslobodilačke narodne vojske" početkom 2001. godine, nakon Preševskog konflikta u SR Jugoslaviji. Sukobi su završili Ohridskim sporazumom kojim je dogovoren prekid vatre i razoružavanje gerilaca koje su obavile snage NATO-a, a vlada Makedonije je pristala dati veća politička prava makedonskim albancima.
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ, engleski: International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia - ICTY, također: Haški tribunal) jest skraćeni naziv za ''Međunarodni krivični sud za progon osoba odgovornih za ozbiljne povrede humanitarnog prava na teritorijima bivše Jugoslavije od 1991. godine'', tijelo Ujedinjenih nacija ovlašteno da vodi sudske postupke za ratne zločine na prostoru bivše Jugoslavije. Sud djeluje kao "ad hoc" tijelo i ima sjedište u Den Haagu. Osnovan Rezolucijom 827 Vijeća sigurnosti UN 25. maja 1993. godine. Najteža moguća kazna koju može izreći jest doživotni zatvor.
Globoko pri Šmarju
Globoko pri Šmarju je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarje pri Jelšah, regija Savinjska, Slovenija.
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2015 – ekipno
Utrke u ekipnom takmičenju na Svjetskom prvenstvu u alpskom skijanju 2015, održane su 10. februara 2015. godine. U trci su učestvovali 96 skijaša i skijašica iz 16 zemlje.
Globoko pri Šmarju
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Atmosferska hemija
Atmosferska hemija je grana atmosferskih nauka koja proučava hemiju Zemljine atmosfere i atmosfera drugih planeta. Ona predstavlja multidisciplinarni pristup istraživanju te se oslanja na druge nauke poput hemije okoline, fizike, meteorologije, računarskog modeliranja, okeanografije, geologije, vulkanologije i drugih disciplina. Istraživanja u oblasti atmosferske hemije sve više su povezana sa istraživanjima iz drugih područja poput klimatologije.
Globoko pri Šmarju
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Globoko pri Šmarju je imalo 81 stanovnika.
Atmosferska hemija
Sastav i hemija Zemljine atmosfere važna je iz nekoliko razloga, prvenstveno zbog međudjelovanja između atmosfere i živih bića koja žive na Zemlji. Sastav Zemljine atmosfere se mijenja kao rezultat prirodnih procesa kao što su emisije gasova iz vulkana, munje i bombardovanje Sunčevih čestica iz korone. Osim toga, ona se mijenja i kao posljedica ljudskih aktivnosti a neke od tih promjena su štetne za zdravlje čovjeka, usjeva i brojnih ekosistema. Primjeri problema koji su od interesa za atmosfersku hemiju su kisele kiše, oštećenje ozonskog omotača, fotohemijski smog, staklenički gasovi i globalno zatopljenje. Hemičari atmosfere traže odgovore na pitanja šta su uzroci tih problema, te nakon postavljanja teorija, pokušavaju naći moguća rješenja putem eksperimenata te evaluiraju efekte promjena u politici državnih vlada.
Globoko pri Šmarju
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Globoko. U 2015. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Globoko pri Šmarju i Predel.''
Atmosferska hemija
Sastav Zemljine atmofere
lijevo|mini|372px|Vizualizacija sadržaja Zemljine atmosfere po zapremini. Vodena para nije uključena jer je veoma varijabilna. Svaka sićušna kocka (kao što je ona koja predstavlja [[kripton) ima jedan milioniti dio zapremine cijelog bloka. Podaci su uzeti iz NASA Langley.]] Napomene: koncentracija CO2 i CH4 varira prema sezoni i mjestu mjerenja. Srednja molekulska masa zraka je 28,97 g/mol. Ozon (O3) nije uključen u tabelu zbog velike varijabilnosti.
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2015 – ekipno
FIS plasman
Na osnovu osvojenih bodova u takmičenjima Svjetskog skijaškog kupa određeni su redni brojevi ekipa.
Atmosferska hemija
Historija
lijevo|mini|250px|Shema hemijskih i transportnih procesa vezanih za sastav atmosfere. Stari Grci zrak su smatrali jednim od četiri osnovna elementa od kojih je izgrađena sva priroda. Prve naučne studije sastava Zemljine atmosfere počele su u 18. vijeku, kada su hemičari poput Josepha Priestleya, Antoinea Lavoisiera i Henrya Cavendisha načinili prva mjerenja sastava atmosfere.
Krajem 19. i početkom 20. vijeka interes atmosferske hemije pomaknut je u pravcu izučavanja sastojaka atmosfere koji su u njoj sadržani samo u tragovima i s u veoma malim koncentracijama. Jedno od važnijih otkrića za atmosfersku hemiju bilo je otkriće ozona, Christiana Friedricha Schönbeina 1840. godine.
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2015 – ekipno
Participating teams
Every nation submitted a team of four to six athletes, with at least two male and two female skiers.
Atmosferska hemija
Historija
U 20. vijeku, nauka o atmosferi kretala se od proučavanja sastava zraka do razmatranja kako su se koncentracije plinova u tragovima u atmosferi mijenjale tokom vremena te hemijske procese koji stvaraju i uništavaju hemijske spojeve u zraku. Dva posebno važna primjera su teorije Sydneya Chapmana i Gordona Dobsona o tome kako nastaje ozonski omotač i kako se održava, kao i teorija fotohemijskog smoga koju je dao Arie Jan Haagen-Smit. Daljnja proučavanja o ozonu koja su proveli Paul Crutzen, Mario Molina i Frank Sherwood Rowland priskrbila su im Nobelovu nagradu za hemiju 1995. godine.
U 21. vijeku ponovno je došlo do promjene interesa proučavanja hemičara atmosfere. Atmosferska hemija sve više se proučava kao dio cjelokupnog Zemljinog sistema. Umjesto da se usmjeravaju na izolovano proučavanje atmosferske hemije, hemičari sada sagledavaju ovu oblast kao dio jedinstvenog sistema zajedno sa ostatkom atmosfere, biosfere i geosfere. Posebno važan pokretač za ovo su veze između hemije i klime kao što su naprimjer efekti promjene klime na povećanje ozonske rupe i obrnuto, kao i međudjelovanje sastava atmosfere sa okeanima i kopnenim ekosistemima.
Metodologija
Zapažanja, laboratorijska mjerenja i modeliranje su tri osnovna elementa u atmosferskoj hemiji. Napredak u atmosferskoj hemiji često je vođen međudjelovanjima između ovih komponenti i one čine jedinstvenu cjelinu. Naprimjer, posmatranja nam mogu reći o postojanju hemijskih spojeva prije nego što se ranije smatralo mogućim. To bi trebalo dati stimulaciju za nova modeliranja i laboratorijske studije koje će povećati naše naučno razumijevanje do tačke gdje bi se posmatranja mogla naučno objasniti.
Laboratorijske studije
Mjerenja u laboratoriji bitna su za razumijevanje izvora i uzroka zagađivača i spojeva koji se prirodno javljaju u atmosferi. Ovi eksperimenti izvode se u kontroliranim uslovima koji omogućavaju individualnu evaluaciju specifičnih hemijskih reakcija ili procjenu osobina određenog sastojka atmosfere. Vrste analiza koje su od interesa uključuju one o reakcija gasne faze kao i heterogene reakcije koje su relevantne za nastanak i rast aerosola. Osim toga, od velikog značaja za proučavanje atmosferske fotohemije koja kvantificira brzinu razdvajanja molekula djelovanjem Sunčeve svjetlosti i proizvode koji tim procesom nastaju. Osim toga, mogu se dobiti termodinamički podaci poput koeficijenata Henryjevog zakona.
Još 48 sati
Radnja
Policijac iz San Franciska, Jack Cates, četiri godine pokušava uhvatiti dilera Icemana. Na trkalištu Hunter's Point, Jack se sukobi s Tyronom Burroughsom i Arthurom Brockom. Jack ubije Brocka, dok Burroughs bježi. Na licu mjesta Jack pronalazi sliku koja dokazuje da je Iceman ponudio nagradu za glavu Reggiea Hammonda, koji je sljedeći dan trebao biti pušten iz zatvora. Uprkos tome što je Brocka ubio u samoodbrani, Jack je sada pod istragom, jer Brockov pištolj nije pronađen na mjestu događaja. Blake Wilson, šef Odjela za unutrašnje poslove, odlučan je u tome da optuži Jacka za ubistvo.
Reggie je odslužio zatvorsku kaznu za krađu plata, zločin za koji tvrdi da je potpuno nevin. Jack pokušava uvjeriti Reggiea da mu pomogne da dokaže svoju nevinost i pronađe Icemana. Reggie traži da mu Jack vrati 500.000 dolara koje je Jack čuvao za njega, ali on to odbija, osim ako mu Reggie ne pomogne. Na putu iz zatvora napadači pucaju na Jacka, a nakon toga napadnu autobus koji prevozi Reggiea iz zatvora. U bolnici Jack sredi da Reggiea puste pod njegov nadzor, i tako ga prisili da mu pomogne. Reggie prepoznaje jednog od dva napadača kao Richarda "Cherryja" Ganza, brata Alberta Ganza, kojeg je Jack ubio nekoliko godina ranije. Cherry i njegov partner, Willie Hickok, angažirani su da ubiju Reggiea. Burroughs, koji radi za Icemana, pokušao je zaposliti Brocka kao osiguranje, samo u slučaju ako Cherry i Hickok ne uspiju. Kada Iceman ubije Malcolma Pricea, koji je ugovarao poslove za Cherryja i Hickoka, Cherry ubije Burroughsa.
Cherry i Hickok uhvate Reggiea, i traže od Icemana 500 hiljada dolara ili će ga pustiti. U međuvremenu Jack sazna da je Cruise lagao u vezi Burroughsa i prati ga do noćnog kluba gdje se trebao sastati sa Cherryjem i Hickokom. U noćnom klubu, Jackov prijatelj i kolega Ben Kehoe se otkriva kao Iceman, a Frank Cruise kao saučesnik. U pucnjavi koja je uslijedila Jack ubije Cruisea i rani Hickoka. Nakon što je ubio Hickoka i Cherryja, Reggie je zarobljen od Kehoea i korišten kao ljudski štit. Reggie sarkastično moli Jacka da puca u njega. Jack to i uradi, puca u njegovo rame i rani ga. Jack zatim puca u Kehoea, i ubije ga. Prije nego što je Reggie prevezen u bolnicu, Jack mu kaže da je uzeo 500 hiljada dolara od Icemana. Kad hitna pomoć odlazi s Reggiem, Jack shvata da je Reggie još jednom ukrao njegov upaljač.
Kritike
Film je dobio uglavnom negativne kritike. Na sajtu Rotten Tomatoes ima rejting od 15%, zasnovan na 27 kritika, s prosječnom ocjenom 3,8 od 10. Na sajtu Metacritic film ima rezultat 23 od 100, zasnovan na 13 kritika.
CLIC4
Unutarćelijski hlorni kanal 4, znan i kao CLIC4, jest eukariotski  gen koji se kod ljudi  nalazi na  hromosomu 1.
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 253 aminokiseline, a molekulska težina 28.772 Da.
Funkcija
Hlorni kanali su raznolika grupa proteina koji regulišu fundamentalne ćelijske procese, uključujući stabilizaciju potencijala ćelijske membrane, transepitelni transport, održavanje unutarćelijskog pH i regulaciju volumena ćelije. Protein klornog unutarćelijskog kanala 4 (CLIC4), kodiran genom CLIC4, član je porodice p64; gen je eksprimiran u mnogim tkivima i pokazuje unutarćelijski vezikulski obrazac u PANC-1 ćelijama (ćelije raka gušterače).
Vezujući partneri
CLIC4 se vezuje za dinamin I, α-tubulin, β-aktin, kreatin-kinazu i dvije 14-3-3 izoforme.
Mihaljevac
Mihaljevac je naseljeno mjesto u sastavu općine Plitvička Jezera, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Titova Korenica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mihaljevac je imao 44 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Korenica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mihaljevac je imalo 98 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rick Scott
Richard Lynn "Rick" Scott (rođen 1. decembra 1952.) je američki političar i privrednik, a vrši funkciju guvernera savezne države Floride. Član je Republikanske stranke, a na poziciji guvernera je od januara 2011. godine. Rođen je u gradu Bloomington, Illinois. Studirao je na Univerzitetu Missourija u Kansas Cityju, a kasnije je dobio i diplomu iz oblasti prava na Pravnom fakultetu Southern Methodist University's Dedman. Služio je u američkoj mornarici prije nego što je počeo poslovnu karijeru, kada se zaposlio u firmu iz Dallasa. Zajedno sa partnerima osnovao je Columbia Hospital korporaciju 1987. godine koja se spojila sa Hospital Corporation of America 1989. godine te kasnije postala jedna od najvećih privatnih zdravstvenih kompanije u SAD.
Scott je 2010. objavio namjeru da se kandidira za guvernera Floride. U preliminarnim izborima za republikanskog kandidata porazio je svog kolegu Bill McCollum, te je na izborima porazio demokratu Alexa Sinka u vrlo neizvjesnoj utrci. Scottovo bogatstvo u 2010. bilo je procjenjeno na 218 miliona US dolara, a u 2012. na 83 miliona US$.
Tempo (šah)
U šahu, tempo predstavlja "red" (ko je na potezu), odnosno pojedini potez. Kad igrač postigne željeni rezultat u jednom potezu manje, onda se kaže da je "dobio tempo" i obrnuto: kad mu je za ostvarivanje akcije bio potreban 1 potez više, onda je "izgubio tempo". Slično tome, kad igrač natjera protivnika da igra poteze koji nisu u skladu s njegovim prvobitnim planom, onda "dobija tempo" zato što protivnik troši poteze. Potez kojim se dobija tempo često se naziva potez "s tempom".
Jednostavan primjer gubljenja tempa može biti pomjeranje topa na h5, a zatim odatle na h8 na prvom dijagramu; jednostavnim pomjeranjem sa h1 na h8 postigao bi se isti rezultat s ušteđenim tempom. Međutim, ovakvim manevrima ne gubi se uvijek tempo – top na h5 može zaprijetiti nečim, na što treba odgovoriti. U ovom slučaju, pošto su oba igrača "izgubila tempo", konačni rezultat u pogledu vremena je nula, ali promjena u poziciji može ići više u prilog jednom nego drugom igraču.
Dobijanje tempa
Općenito, potezi s tempom su poželjni. Za igrača se kaže da ima inicijativu ako je u stanju nastaviti vući poteze koji prisiljavaju protivnika da odgovori na određeni način ili ograničavaju njegove odgovore. Igrač s inicijativom ima veći izbor poteza i donekle može kontrolirati smjer u kojem se partija kreće iako je ta prednost samo relativna i možda ne vrijedi mnogo (imati blagu inicijativu u situaciji s topom manje, npr, može biti bezvrijedno).
Gubljenje tempa
U nekim situacijama u završnici igrač zapravo mora izgubiti tempo kako bi napredovao. Naprimjer, kad kraljevi stoje u opoziciji (oblik iznudice), igrač koji je na potezu često je u hendikepu zato što mora igrati. Igrač koji je na potezu može biti u stanju izvršiti triangulaciju kako bi izgubio tempo i vratio se u istu poziciju, ali tako da je sada protivnik na potezu, dovodeći ga time u iznudicu. Sve figure osim skakača mogu izgubiti tempo (Müller i Pajeken 2008: 40, 175, 189).
U ovoj poziciji iz partije Timofejev–Inarkijev (2008) crni je predao zato što će bijeli dobiti gubljenjem tempa. (Timofejev je ovom partijom osvojio Moscow Open 2008.) Bijeli prijeti 118. Th8+. Ako crni pomakne kralja u 117. potezu, bijeli uzima lovca nakon 118. Th8+, što rezultira pozicijom s jednim od 4 osnovna mata. Ako crni odigra 117...Lh5, onda bijeli igra 118. Th8 i crni je u iznudici i gubi. Stoga crni mora odigrati 117...Le2 kako se odmah ne bi našao u izgubljenoj poziciji, ali zatim svakako slijedi 118. Th8+ Lh5 i bijeli sada gubi tempo potezom 119. Th7 (ili Th6), držeći lovca svezanog i prisiljavajući crnog da odigra, usljed čega mora izgubiti lovca.
Ušteđeni tempo
U završnici, ušteđeni tempo pojavljuje se kad igrač ima na raspolaganju potez pješakom koji suštinski ne mijenja poziciju, ali kojim se gubi tempo kako bi se protivnik doveo u iznudicu. U ovom primjeru, kad bi se razmatrale samo figure na daminom krilu, to bi bio primjer uzajamne iznudice – igrač koji je na potezu izgubio bi. U kompletnoj poziciji bijeli ima 2 ušteđena tempa (f2–f3 i h2–h3) dok crni ima samo 1 (f7–f6), tako da bijeli ima ušteđen tempo. Pomoću ovih poteza on može natjerati crnog u kobnu iznudicu: i crni gubi šta god da odigra.
Da je crni pješak bio na h7 umjesto na h6, bijeli i crni imali bi jednak broj ušteđenih tempa, tako da bi onaj ko je na potezu izgubio (Burgess 2009: 533).
Rezervni tempo
Pješak može imati rezervni tempo, uglavnom u završnicama s kraljevima i pješacima. Ovo je posebno tačno za pješaka na drugom redu, koji ima opciju da se pomakne za jedno ili dva polja. Pješački potezi sačuvani kao rezerva mogu se upotrijebiti da se dobije partija.
U ovoj poziciji iz partije Nunn–Bischoff (1986) crni je predao zbog toga što mora izgubiti d-pješaka usljed toga što bijeli a-pješak ima rezervni tempo. Naprimjer: ili U oba slučaja crni sad mora napustiti pješaka na d5 (ili igrati prvi i izgubiti pješaka na f7). Bijeli je u mogućnosti dovesti crnog u iznudicu zahvaljujući tome što ima izbor da a-pješaka pomakne za jedno ili dva polja.
Reference
Bibliografija
Bermudi na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Bermude na zimskim olimpijskim igrama 2014. u Sočiju, koje će se održati od 7. februara do 23. februara 2014. će predstavljati jedan takmičar u skijaškom trčanju, koji je u protekloj sezoni ostvario kvotu za učestvovanje.
Sportisti sa Bermuda učestvuju po sedmi put na Zimskim olimpijskim igrama. Na svečanom otvaranju zastavu Bermuda nosio je Tucker Murphy
30p Skijaško trčanje
Na temelju rang lista Međunarodne skijaške federacije od 30. decembra 2013. sportaši sa Bermuda obezbjedili su jedno mjesto za sudjelovanje na olimpijskim igrama.
Napomene
<references group="N"/>
Spisak esencijalnih lijekova SZO-a
Spisak esencijalnih lijekova Svjetske zdravstvene organizacije objavila je Svjetska zdravstvena organizacija (SZO), najprije 1977, sa 204 farmaceutska lijeka. SZO ažurira spisak svake dvije godine. Na taj spisak je kasnije dodala poseban spisak modela esencijalnih lijekova SZO za djecu do 12 godina starosti. Do 2016. godine, najmanje 156 zemalja je stvorilo nacionalne spiskove esencijalnih lijekova zasnovane na modelnom spisku SZO-e. Nacionalni spiskovi sadrže između 334 i 580 lijekova.
U aprilu 2015, SZO je objavila 19. izdanje spiska za odrasle i 5. izdanje liste za djecu. Spisak koji slijedi je baziran na 19. izdanju liste za odrasle:
IC 3535
IC 3535 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
UEFA Liga prvaka 2013/2014.
UEFA Liga prvaka 2013/14. bila je 59. izdanje evropskog elitnog nogometnog klupskog takmičenja, a 22. otkako se Liga prvaka igra po novom modelu. U takmičenju je učestvovalo 76 timova iz 52 nogometna saveza, a samo nogometni savez Lihtenštajna i Gibraltara nisu imali predstavnika u ovom takmičenju. Takmičenje je počelo 2. jula 2013. prvom kvalifikacionom rundom, a završeno je finalnom utakmicom 24. maja 2014. na Estádio da Luzu u Lisabonu.
Pravila
Pravo na učestvovanje u Ligi prvaka određuje se na osnovu petogodišnjeg UEFA koeficijenta, prema kojem nogometni savezi imaju odgovarajući broj predstavnika u ligi. Prema koeficijentu iz 2013. godine:
Rang lista
Za UEFA Ligu prvaka 2013/14. nogometnim asocijacijama dodjeljuju se mjesta u skladu sa njihovim 2012 UEFA koeficijentima, koja uzima u obzir njihov učinak u evropskim takmičenjima od 2007-08. do 2011-12.
Timovi
Legenda:
1 Turska: 25. juna 2013. Fenerbahçe-u su zabranjeno od strane UEFA učestvovanje u svim klupskim evropskim natjecanjima zbog prethodnog namještanja utakmica.
2 Ukrajina: 14. augusta 2013 Metalist Kharkiv je diskvalificiran iz 2013-14 UEFA klupskih natjecanja zbog prethodnog namještanja mečeva.
Prva kvalifikacijska runda
Izvlačenje prve i druge kvalifikacione runde je održano 24. juna 2013.
Treća kvalifikacijska runda
Treća kvalifikacijska runda je podijeljen u dva odvojena dijela: jedna za šampione nacionalnih prvenstava i jedan za ne-šampione. Poraženi timovi iz obje grupe bi izgubili pravo na daljni nastup u Ligi prvaka ali bi daljnje natjecanje nastavili u play-off rundi 2013-14 UEFA Europa Ligi. Izvlačenje za treće kolo kvalifikacija održano je 19. jula 2013. Prvi utakmice su odigrane 30. i 31. jula, a uzvratne utakmice su se igrale 6. i 7. augusta 2013.
Play-off runda
Izvlačenje za play-off rundu je održano 9. augusta 2013. Prve utakmice su se igrale 20. i 21. augusta, a uzvratne utakmice 27. i 28. augusta 2013. Zbog diskvalifikacije iz Lige prvaka Fenerbahçe-a kao i Metalist Kharkiv-a u play-offu su se našle ekipe koje su upravo bile izbačene iz treće kvalifikacione runde od pomenute dvije ekipe: Red Bull Salzburg i PAOK.
Grupna faza
Izvlačenje za grupnu fazu je održano u Monaku 29. augusta 2013.
32 tima su podijeljeni u četiri grupe na osnovu koefecijenata, gdje je aktuelni prvak Bayern automatski uvršten u prvu jakosnu grupu. . Klubovi prilikom izvlačenja će biti podjeljeni u osam grupa po četiri ekipe, uz ograničenje da timovi iz iste asocijacije nije moguće izvući u istu grupu. U svakoj grupi, timovi će igrati protiv svih ekipa i to doma i u gostima. Termini su 17–18 septembar, 1–2 oktobar, 22–23 oktobar, 5–6 novembar, 26–27 novembar, i 10–11 decembar 2013. Pobjednici grupa kao i drugoplasirane ekipe će se kvalificirati u narednu rundu, dok će trećeplasirana ekipa ući u šesnaestinu finala UEFA Europa Lige 2013/14, dok posljednja ekipa svake grupe završava daljnje takmičenje. Ukupno je 18 nacionalnih saveza zastupljeno u grupnoj fazi. Austrija Wien će imati svoj debi u grupnoj fazi.
Nokaut faza
U nokaut fazi, timovi će igrati jedni protiv drugih u dvije utakmice, doma i u gostima, osim za finalnu utakmicu gdje će se odigrati samo jedna utakmica. U osmini finala ekipe će biti podjeljene u dvije grupe: nosioci i nenosioci. Nosioci su bile ekipe koje su završile kao pobjednici grupa grupne faze Lige prvaka dok su nenosioci bile ekipe koje su bile drugoplasirane po grupama. Ekipe u osmini finala se neće moći sastajat sa drugim ekipama iz istih nogometnih saveza, a također se neće moći sastajati niti sa ekipama s kojim su igrali u grupnoj fazi Lige prvaka. U četvrtfinalu ekipe će se moći sastajati međusobno bilo da su već ranije igrali u grupnoj fazi Lige prvaka, bilo da su iz iste nogometne asocijacije.
Osmina finala
Izvlačenje parova osmina finala održano je 13. decembra 2013. Prve utakmice odigrale su se 18, 19, 25. i 26. februara, a uzvratne 11, 12, 18. i 19. marta 2014.
Četvrtfinale
Izvlačenje parova četvrtfinala održalo se 21. marta 2014. Prve utakmice odigrale su se 1. i 2. aprila, a uzvratne 8. i 9. aprila 2014.
Polufinale
Izvlačenje parova polufinala održalo se 11. aprila 2014. Prve utakmice polufinala odigrale su se 22. i 23. aprila, a uzvratne 29. i 30. aprila 2014.
Najbolji sastav
UEFA-ina tehnička grupa izabrala je 18 nogometaša kao najboljih u protekloj sezoni Lige prvaka 2013/14:
Velika Gradusa
Velika Gradusa je naseljeno mjesto u sastavu općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velika Gradusa je imala 87 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Velika Gradusa je imalo 430 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Dvorište Vivodinsko
Dvorište Vivodinsko je naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dvorište Vivodinsko je imalo 27 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Dvorišće, a od 1910. do 1991. pod imenom Dvorišće Vivodinsko.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dvorište Vivodinsko je imalo 78 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tekija i turbe Hamza-dede Orlovića u Konjević Polju
Turbe
U turbetu se nalaze dva mezara, koja prema predaji pripadaju Hamza-dedi i njegovom sinu Mustafi. Oba imaju i gornji i donji nišan. Na nišanu jednog od mezara nalazi se derviška kapa i uklesan topuz, dok se na drugom mezaru nalazi vojnički saruk i uklesani sablja i štit. Dok se gotovo sa sigurnošću može reći da mezar sa derviškom kapom pripada Hamza-dedi, ne postoje pisani dokazi o tome ko je pokopan u drugom mezaru. Prema Muhamedu Hadžijahiću, navodni Mustafin mezar pripada drugoj polovici 16. vijeka, a sam Mustafa najvjerovatnije je bio Hamzin unuk, a ne sin. Moguće je da je Mustafa Orlović identičan sa Mujom Orlanovićem, junakom iz Gyule u Undžurovini (Mađarskoj) koji se pojavljuje u bošnjačkoj epskoj književnosti. Turbe je tokom rata u Bosni i Hercegovini doživjelo manju štetu pri pokušaju paljenja.
Uzurpacija zemljišta
U beratu izdatom krajem aprila 1801, navodi se da pojedini ljudi radi zadovoljenja ličnih interesa tvrde da zemljište, vinograd i bašča ne pripadaju zadužbinskom imanju tekije.
Prema narodnoj predaji, jednom prilikom se rod Orlovića sveo na samo jednog čovjeka koji je, pokušavajući izbjeći šikaniranje "Konjević kapetana" koji mu je nastojao uzeti zemljište, otišao u vojsku gdje se pobratimio sa poznatim junakom Mehmedom iz Pećišta kod Srebrenice. Mehmedu je predložio da imanje podijele na što je ovaj pristao. Uz Orloviće, dio Hamza-dedinog vakufa posjeduju i Mehmedovići, koji su potomci Mehmedovi.
Općina Bratunac na čelu sa načelnikom Miroslavom Deronjićem bespravno je poklonila Crkvenoj pravoslavnoj opštini Drinjača Srpske pravoslavne crkve dva duluma zemljišta koja pripadaju Fati Orlović. Na tom je zemljištu 1996. godine nelegalno izgrađena crkva koja do danas nije izmještena iako na području Konjević Polja nikad nije postojala pravoslavna crkva niti postoje ikakvi materijalni dokazi o postojanju pravoslavnog življa.
Veza sa hamzevijama
Dio autora zastupa mišljenje da su bosanske hamzevije direktni potomci Orlovića dok ima i onih koji smatraju da ne postoji nikakva veza između njih. Safvet-beg Bašagić pretpostavlja, a njegov stav slijedi i Riza Muderizović, da je Hamza Bali Bošnjak, pogubljen u Istanbulu 6. juna 1573. zbog krivovjerstva, potomak šejha Hamze. Muhamed Hadžijahić tvrdi da postoje samo indirektni razlozi koji upućuju da je Hamza Bošnjak potomak Hamza-dede i da je tekija odigrala važnu ulogu u hamzevijskom pokretu, a tekiju dovodi u vezu sa učenjima Muhameda Birgivija.
Golobinjek ob Sotli
Golobinjek ob Sotli je naseljeno mjesto u sastavu općine Podčetrtek, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Golobinjek ob Sotli je imao 48 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Golobinjek.''
RX J1856.5-3754
RX J1856.5-3754 (1ES 1853-37.9) je zvijezda u sazviježđu Južna kruna. Udaljena je 400 sg od Sunca. Ubraja se u neutronske zvijezde a ujedno je i najbliža našem Suncu. Pretpostavlja se da je prije oko 1 milion godina bila dvostruka zvijezda, koja se preobrazila u supernovu.
Otkriće
Prvo otkriće je napravljeno 1992. Prethodno procijenjen prečnik iznosio je 4-8 kilometara pa je prvenstveno bila uvrštena u kvazi zvijezde. Kasnija mjerenja, tačnije 25. septembra 1997, pokazala su da je prečnik znatno veći, oko 14 kilometara, čime je potvrđeno da se rad o neutronskoj zvijezdi.
Novo Selo Koreničko
Novo Selo Koreničko je naseljeno mjesto u sastavu općine Plitvička Jezera, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Titova Korenica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Novo Selo Koreničko je imalo 12 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1948.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Novo Selo Koreničko je imalo 78 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Netretić)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Netretić je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 116 km2 imala 2.862 stanovnika, što predstavlja 2,22% od ukupnog broja stanovnika Karlovačka županije, odnosno 0,07% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Netretiću je 25 stanovnika/km2.
ITFG3
Protein ITFG3, znan i kao član A porodice 234 sa sličnošću sekvece (FAM234A) je protein koji je kod ljudi kodiran genom ITFG3. Ovdje je gen istražen kao kodiran putem iRNK u Homo sapiens. Gen FAM234A konzerviran je kod  miševa, pacova, kokoši, zebrica, pasa, goveda, žaba, čimpanzi i rezus majmuna. Ortolozi gena mogu naći kod najmanje 220 organizama, uključujući tropsku kandžastu žabu, pande i kineske hrčke. Kod ljudi, gen se nalazi na hromosomu 16, sekvenca p13.3, i ima ukupno 19 egzona. Informacijska RNK ima ukupno 3.224 bp, a protein 552 aminokiseline. Molekulskaa masa proteina koji proizvodi ovaj gen je 59660 Da. Kod ljudi, eksprimira se u najmanje 27 tipova tkiva, s najvećim prisustvom u dvanaestopalačnom crijevu, masti, tankom crevu i srcu.
U drugoj intronskoj sekvencie gena FAM234A, nađena je „Newfoundlandska delecija“ ili 0-talasemijska delecija. Gen je povezan sa fenotipovima višestrukih crvenih krvniih zrnaca kod Afroamerikanaca – iako njihova tačna funkcija ili učinak gena nisu bili potpuno jasni. Review of GeneCards’ current database on the FAM234A gene provided no additional elucidation on the function of the gene.
Gen
Kod ljudi, FAM234A se nalazi u otvorenom okviru čitanja 13 hromosoma 16 (od 234.546. – 269. 943. bp). Dug je 35.398 baza, sadrži 11 egzona i orijentiran je na plus lancu u smjeru 5' do 3'. Ostali alijasi uključuju ITFG3, C16orf9 i gs19.
Ne postoje poznati paralozi FAM234A.
Gen FAM234A konzerviran je u najmanje 220 organizama, bez dokaza o konzervaciji gena u jednoćelijskim organizmima. Dolje je naveden izbor ortologa s procijenjenim datiranjem divergencije od ljudske loze prije određenih miliona godina, pristupnim brojem i % identiteta ljudskog FAM234A. Ova lista ne sadrži sve poznate ortologe.
iRNK
Postoji najmanje 11 FAM234A izoformi. Osim najdužeg transkripta, ostale izoforme razlikuju se skraćivanjem, prvenstveno na kraju 3'. To rezultira širokim varijacijama u dužini sekvence između izoformi.
Protein
Gen FAM234A kodira protein bogataserinom i leucinom "FAM234A protein" ili ITFG3. Kodirani protein je dug 552 aminokiselina s predviđenom molekulskom težinom od 59.660 Da i baznom izoelektričnom tačkom od 5,84. The FAM234A protein has a notable hydrophobic region from position 49-70 in the amino acid sequence that correlates with one of the two trans-membrane regions found on FAM234A. FAM234A ima membransku topologiju tipa 3a, koja ispoljava višestruke trans-membranske regije sa svojim N-krajem okrenutim prema citosolu. Predviđa se da se protein nalazi u endoplazmatskom retikulumu, s dijelovima koji se nalaze u njegovom lumenu. Unutar ćelije, FAM234A je također lokaliziran na ribozomima i jedru.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 552  aminokiselina, a molekulska težina   59.660 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Gorjane
Makedonija:
Slovenija:
U Stambolu na Bosforu
U Stambolu na Bosforu je jedna od popularnih bosanskohercegovačkih narodnih pjesama. Jedan od prvih tonskih snimaka ove sevdalinke uradio je Zaim Imamović uz pratnju Narodnog ansambla predvođenog Ismetom Alajbegovićem "Šerbom". Uvrštena je na njegovoj singl ploči "Evo ovu rumen ružu / U Stambolu na Bosforu", koju je objavila zagrebačka izdavačka kuća Jugoton 1963. Osam godina kasnije i Himzo Polovina je uradio tonski snimak ove pjesme uz pratnju Narodnog orkestra Ratomira Petkovića. Uvrštena je na njegovoj singl ploči "U Stambolu na Bosforu / Okladi se momče i djevojče", koju je također objavila zagrebačka izdavačka kuća Jugoton 1971. Za njima je pet godina kasnije slijedila Zehra Deović, a tonski snimak "U Stambolu na Bosforu" uvrštena je na njen album "Dvije su se vode zavadile". Muzički gledano, ova naizgled jednostavna pjesma koristi orijentalne instrumentalne melodije, što je jedna od glavnih karakteristika bošnjačke muzičke tradicije. "U Stambolu na Bosforu" naišla je na veoma dobar prijem kod ljubitelja sevdalinke i do danas otpjevali su je mnogobrojni poznati izvođači ove vrste muzike u balkanskim zemljama i Turskoj. Tradiciju kvalitetnih izvedbi ove antologijske sevdalinke nastavljaju i novije generacije pjevača poput Amire Medunjanin, Dafne Kritharas i drugih.
Svjetsko prvenstvo u atletici 2017 – 5000 m (muškarci)
Takmičenja na 5000 metara za muškarce na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. održana su 9. i 12. augusta na Olimpijskom stadionu u Londonu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. Muktar Edris iz Etiopije s najbržim vremenom u finalu 13:32.79 osvojio je zlatnu medalju. Mo Farah iz Velike Britanije osvojio je srebro, dok je Paul Chelimo iz Sjedinjenih Američkih Država osvojio bronzanu medalju.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 42 takmičara iz 23 države.
Kvalifikacije
Kvalifikacije su održane 9. augusta. Prvih pet takmičara u svakoj grupi (Q) i sljedećih pet najbržih (q) plasirali su se u Finale.
Finale
Finalna utrka održana je 12. augusta.
Donja Podgora
Donja Podgora je naseljeno mjesto u sastavu grada Donje Stubice, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Donja Stubica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Podgora je imala 371 stanovnika.
Napomena: ''Naselja Donja Podgora i Gornja Podgora zajedno su iskazivana od 1857. do 1880. u naselju Podgorje (općina Marija Bistrica), u 1890. i 1900. odvojeno kao samostalna naselja, od 1910. do 1948. zajedno u već navedenom naselju, sada s imenom Podgorje Stubičko, 1953. i 1961. odvojeno kao dijelovi tog naselja, a od 1971. kao samostalna naselja. Od 1857. do 1880. i od 1910. do 1948. podaci su uključeni u naselje Donja Podgora. Ovo naselje smanjeno je 1981. za dio pripojen naselju Donja Stubica te za taj dio sadrži podatke ranijih popisa.''
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Gornja Podgora.
Millî Lig 1959/1960.
Millî Lig 1959/1960. je bilo nogometno takmičenje koje je organizirao nogometni savez Turske. Millî Lig 1959/60. je bila druga sezona najvišeg nogometnog takmičenja u Turskoj. Na kraju prvenstva Beşiktaş je prvi put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu najvišeg nogometnog takmičenja u Turskoj. Najbolji strijelac prvenstva bio je nogometaš Galatasaraya Metin Oktay sa 33 postignuta gola.