cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kup Bosne i Hercegovine u nogometu 2020/2021.
U finalu takmičenja FK Sarajevo je uspjelo po 7. put osvojiti kup nakon što je u finalu pobijedilo banjalučki Borac.
Kvalifikacije
U ovom najmasovnijem nogometnom takmičenju u Bosni iHercegovini učestvovalo je 32 kluba:
Klubovi
Slijedeći klubi nastupaju u kupu Bosne i Hercegovine u sezoni 2018/19 :
Prvo kolo
Utakmice prvog kola su odigrane 30. septembra i 13. oktobra 2020.
Drugo kolo
Utakmice drugog kola odigrane su 21. oktobra i 14. novembra 2020.
Četvrtfinale
Utakmice su odigrane 10. marta 2021.
Polufinale
Prve utakmice su odigrane 7. aprila a uzvratni mečevi 21. aprila 2021.
Finale
Finale Kupa Bosne i Hercegovine u nogometu odigrano je 26. maja 2021.
Defosforilacija
Defosforilacija je skidanje fosfata (PO43−)  organskih sastojaka putem hidrolize. To je reverzibilna posttranslacijska modifikacija. Defosforilaciju i njegovih suprotni pravac fosforilaciju, aktiviraju i deaktiviraju enzimi za odvezivanje  ili privezivanje fosfornih  estera i anhidrida. Značajna pojava defosforilacije je konverzija adenozin trifosfata (ATP) u ADP i anorganski fosfat. Defosforilaciju pokreće hidrolitički enzim hidrolaza, koji raskida  esterske veze. Prominentna potklasa hidrolaza u defosforilaciji  je fosfataza. Fosfataza uklanja fosfatne grupe hidrolizom monoestera fosforne kiseline u fosfatni ion i molekulu  sa slobodnom hidroksilnom (-OH) grupom.
Funkcija
mini|desno|300px|Kristalografska struktura [[gena homologa ljudske fosfataze i tenzina (PTEN). Aktivno mjesto plavog N-terminala fosfatazne domene je žuto, a C-terminala  C2 domene – crveno.]] Fosforilacija i defosforilacija hidroksilnih skupina koje pripadaju neutralnim ali polarnim  aminokiselinams, kao što su serin, treonin, tirozin, unutar specifičnih  ciljnih protein,  temeljni su dio regulacije svakog fizioloških procesa. Fosforilacija uključuje kovalentnu modifikaciju hidroksilne sa fosfatnom grupom putem nukleofilnog  napada alfa fosfata u ATP, kisikom u hidroksilu. Defosforilacija uključuje uklanjanje fosfatne grupe,  hidratacijskim  dodavanjem molekula vode i oslobađanjem  originalne fosfatne grupe, regenerirajući hidroksilne. Oba procese su reverzibilna, a svaki mehanizam može se koristiti za aktiviranje ili deaktiviranje proteina. Fosforilacija proteina stvara mnoge biohemijske efekte, kao što su izmjene konformacije u  vezivanju  za određeni  ligand, povećanjem  ili smanjivanjem aktivnosti. Fosforilacija i defosforilacija se mogu koristiti na svim vrstama podloga, kao što su strukturni proteini, enzimi, membranski kanali, signalnie molecule I druge  kinaze i fosfataze. Zbir tih procesa se naziva ‘’’fosforegulacija’’’. Deregulacija fosforegulacije može dovesti do pojave bolesti
Defosforilacija u drugim reakcijama
Ostale molekule, osim ATP podliježu defosforilaciji kao dio ostalih bioloških sistema. Kao rezultat defosforilacije, razni sastojci produciraju različite promjene slobodne energijemolecule.
NGC 2966
NGC 2966 (također poznat kao IRAS 09395+0454, MCG 1-25-13, PGC 27734 i UGC 5181) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 94 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 2,20 (60 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (25 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 16. marta 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gora (Cerknica)
mini|280px|Gora, ulaz u naselje Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gora je imala 4 stanovnika.
IC 1235
IC 1235 (također poznat kao PGC 59146) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 143 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,80 (33 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 7. septembra 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2825
IC 2825 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lav. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. marta 1906. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4387
NGC 4387 (također poznat kao MCG 2-32-39, PGC 40562 i UGC 7517) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 22 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,70 (11 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (6 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1784. godine.
Mi nismo isti
Mi nismo isti (Unplugged) je prvi live DVD bosanskohercegovačke alternativne rock grupe Erogene zone. Objavljen je 2007. Bio je sniman uživo u BKC u Sarajevu 19 maja 2006. godine. Album obilježava 10 godina postojanja grupe na muzičkoj sceni.
Reakcije su bile pozitivne i izdana je audio verzija Mi nismo isti (Unplugged) albuma u 2008. godini.
Lista pjesama
Ostali sadržaj diska:
Podbilo
Podbilo je naseljeno mjesto u sastavu grada Senja, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Senj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podbilo je imalo 25 stanovnika.
Napomena: ''U 1880. dio podataka sadržan je u naselju Alan. Za 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Krivi Put, kao i dio podataka u 1880.''
PRX (gen)
Periaksin je protein koji je kod ljudi kodiran genom PRX.
Gen PRX kodira L– i S-periaksin, protein mijelinacije Schwanovih ćelija koji je mutirao kod osoba sa  Dejerine–Sottasovim sindromom (MIM 145900) i Charcot-Marie-Toothovoj bolesti tipa  4F (MIM 145900), prema  OMIM-u.
Mapiranje
Fluorescentnom hibridizacikom in situ i elektronskim PCR-om, Boerkoel et al. (2001) preslikali su gen PRX između D19S324 i D19S223, unutar BAC-a 19q13.1-q13.2, položaj koji pokazuje konzerviranu sintezu s mišjim hromosomom 7 na kojem se mapira gen Prx.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija gena
Gen periaksina (PRX) kodira dva proteina PDZ domena, L– i S-periaksin, koji su potrebni za održavanje mijelina perifernog živca (Dytrych et al., 1998). PDZ domen, koji se sastoji od motiva vezanja proteina za gotovo 90 aminokiselina, koji komunicira s C-krajem proteina plazmamembrane i korteksnim citoskeletom, uključen je u sklop signalnih kompleksa na mjestima međućelijskih kontakata ( Boerkoel i dr., 2001.). Boerkoel et al. (2001) istakli su da interakcije između L-periaksina, citoskeleta i membranskog kompleksa podsjećaju na interakcije između proteina kompleksa distrofin-sarkoglikan (Cohn i Campbell, 2000) i signalnih kompleksa koje organizira drugi PDZ domen proteina. Pretpostavili su da mutacije citoskeletnih i membranskih proteina u interakciji s L-periaksinom mogu također uzrokovati Charcot-Marie-Toothovu bolest ili srodne neuropatije.
Životinjski model
Potvrđujući potrebu periaksina za održavanje mijelinske ovojnice, Gillespie et al. (2000) pokazali su da se miševi Prx – / – mijelinizirani periferni aksoni očigledno normalni, ali nakon toga razvijaju ozbiljnu demijelinizirajuću neuropatiju povezanu s alodinijom (bol od neškodljivih podražaja) i hiperalgezijom (preosjetljivost na bol). Sherman et al. (2001) otkrili su da je L-periaksin stupio u interakciju i kolokalizirao se sa proteinom-2, povezanim sa distrofinom (DRP2) unutar kompleksa distroglikana lokaliziranog na plazemamembrani Schwannovih ćelija. U Prx-null miševa, Sherman et al. (2001) pronašli su pogrešnu lokalizaciju i istovremeni gubitak Drp2, sugerirajući da L-periaksin stabilizira kompleks Drp2-distroglikana. Zaključili su da je kompleks L-periaksin-Drp2-distroglikan važan u regulaciji terminalnih stadija mijelinizacije.
Živčani impulsi se šire na Ranvierovim čvorovima u mijeliniziranim živcima kičmenjaka. Predložene su internodusne udaljenosti, koje utiču na brzinu provođenja nervnog impulsa. Ramon y Cajal (1933) opisao je uzdužne i poprečne trake citoplazme ili trabekula u internodisnim Schwannovim ćelijama i sugerirao da imaju hranjivu funkciju. Sud et al. (2004) pokazali su da se internodusin rast živaca divljeg tipa precizno podudara sa ekstenzijom živaca, ali poremećaj citoplazmatskih traka kod periaksin-nultih miševa narušava produženje Schwannovih ćelija tokom rasta živaca. Suprotno tome, mijelinizacija teče normalno. Sposobnost izduživanja Schwannovih ćelija divljeg tipa i mutanata autonomna je, što ukazuje na to da pasivno istezanje može objasniti produženje internodija tokom rasta udova. Kao što se predviđa na teorijskim osnovama, smanjene internodijske udaljenosti upečatljivo smanjuju brzine provođenja i tako utiču na motornu funkciju. Predložili su da transport zasnovan na mikrotubulama u uzdužnim Cajalovim trakama omogućava internodijskim Schwannovim ćelijama da se produžavaju, kao odgovor na rast aksona, osiguravajući tako brz prenos nervnog impulsa.
NGC 7346
NGC 7346 (također poznat kao PGC 69430) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 527 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,40 (61 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 7. augusta 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Uzričje
Uzričje je naseljeno mjesto u općini Gornji Vakuf-Uskoplje, Bosna i Hercegovina.
Gorenje Jezero
mini|280px|Gorenje Jezero, rimokatolička crkva "Sv. Kancijan" Gorenje Jezero je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Jezero je imalo 99 stanovnika.
Velo Grablje
Velo Grablje je naseljeno mjesto u sastavu grada Hvara, na ostrvu Hvaru, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Hvar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Velo Grablje je imalo 20 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. sadrži podatke za naselje Malo Grablje.''
IC 1236
IC 1236 (također poznat kao IRAS 16563+2006, MCG 3-43-10, PGC 59350 i UGC 10633) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 277 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,00 (81 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Truman Henry Safford 1. augusta 1866. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stanjevića Rupa
Stanjevića Rupa (ćir. Стањевића Рупа) je naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Stanjevića Rupa je imala 211 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
NGC 4388
NGC 4388 (također poznat kao IRAS 12232+1256, MCG 2-32-41, PGC 40581 i UGC 7520) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 116 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 5,60 (189 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (51 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2826
IC 2826 (također poznat kao PGC 35223) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 277 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,60 (48 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. marta 1906. godine.
Gorenje Otave
mini|280px|Gorenje Otave, rimokatolička crkva "Sv. Andrej" Gorenje Otave su naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
IC 2826
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gorenje Otave
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Otave su imale 38 stanovnika.
NGC 5857
NGC 5857 (također poznat kao MCG 3-39-4, PGC 53995 i UGC 9724) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 219 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,20 (77 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. aprila 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Fosforilacija
mini|desno|Fosforilizirani [[serinski ostatak]] Fosforilacija je proces dodavanja fosfatne (PO4) grupe na protein ili neku drugu organsku molekulu. Ona aktivira ili deaktivira mnoge proteinske enzime, pokretanjem ili sprečavanjem mehanizama nekih bolesti, kao što su kancer ili dijabetes.
Proteinska fosforilacija ima veoma značajnu ulogu širokom nizu ćelijskih procesa. To ilustrira i podatak da je njena uloga u biohemiji bila tema brojnih naučnih istraživanja (o tome je u martu 2009., Medline baza podataka je sadržala oko 160.000 članaka).
Funkcija
Reverzibilna fosforilacija proteina je važan regulatorni mehanizam koji se javlja i kod prokariotskih i eukariotskih organizama. U tom procesu učestvuju enzimi proteinske kinaze (fosforilacija) i fosfataze (defosforilacija). Mnogi enzimi i receptori se uključuju ili isključuju putem fosforilacije i defosforilacije. Reverzna fosforilacija rezultira u konformacijskim promjenama strukture mnogih enzima i receptora, što izaziva njihovu aktivaciju i deaktivacije. Kod eukariotskih proteina, fosforilacija se najčešće dešava na serinu, treoninu, i tirozinu. Osim toga, kod prokariotskih proteina, fosforilacija se javlja i na baznim aminokiselinskim ostacima histidina, arginina ili lizina. Dodatak fosfata (PO4) na polarnu R grupu aminokiselinskog ostatka pretvara hidrofobni dio proteina u polarni i krajnje hidrofilni dio molekula. Tako može nastati konformacijska promjena strukture proteina – interakcijom sa drugim hidrofobnim i hidrofilnim ostacima proteina.
Jedan od primjera regulacijske uloge fosforilacije je p53 tumor supresorski protein, koji je p53 je kompleksno reguliran, a sadrži više od 18 različitih fosforilacijskih mjesta. Aktivacija p53 proteina može dovesti do zaustavljanja ćelijskog ciklusa, što se može obrnuti, pod nekim okolnostima ili kad apoptotske ćelije umiru. Ova aktivnost se javlja samo u stanjima kada je ćelija oštećena ili je, kod normalnih zdravih osoba, fiziologija poremećena.
Sveta Nedjelja (Hvar)
Sveta Nedjelja je naseljeno mjesto u sastavu grada Hvara, na ostrvu Hvaru, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Hvar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Sveta Nedjelja je imala 135 stanovnika.
Zaraće
Zaraće je naseljeno mjesto u sastavu grada Hvara, na ostrvu Hvaru, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Sveta Nedjelja (Hvar)
Stanovništvo
Napomena: ''U 1961. i 1971. iskazivano je pod imenom Nedjelja. U 1869. podaci su sadržani u naselju Svirče (općina Jelsa). U 1921. sadrži podatke za naselje Jagodna.''
Zaraće
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Hvar.
Sveta Nedjelja (Hvar)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sveta Nedjelja je imalo 141 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zaraće
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Zaraće je imalo 8 stanovnika.
Napomena: ''U 1921. i 1931. iskazivano pod imenom Zoraće, a do 1991. pod imenom Zarače. U 1869. podaci su sadržani u naselju Hvar. Do 1921. iskazivano je kao dio naselja. Od 1981. do 1991. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zaraće nije imalo stanovnika.
Mustapha
"Mustapha" je pjesma britanske rock grupe Queen. Tekst je napisao Freddie Mercury. Prva je pjesma sa njihovog albuma Jazz iz 1978. godine.
Objavljena je kao singl aprila 1979. godine za tržišta Njemačke, Španije, Bolivije i bivše Jugoslavije. Na B strani se našla pjesma "Dead On Time" za njemačko i špansko, a pjesma "In Only Seven Days" za jugoslavensko i bolivijsko izdanje.
NGC 2967
NGC 2967 (također poznat kao IRAS 09394+0033, MCG 0-25-7, PGC 27723 i UGC 5180) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 87 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 3,00 (76 hiljada sg) a najmanji 2,8 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. decembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7347
NGC 7347 (također poznat kao IRAS 22374+1045, MCG 2-57-9, PGC 69443 i UGC 12136) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 103 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,50 (45 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. oktobra 1830. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
PTOV1
Prekomjerno eksprimirani protein 1 tumora prostateje protein koji je kod ljudi kodiran genom PTOV1.
Benedit et al. (2001.) utvrdili su da gen PTOV1 sadrži 12 egzona.
Kloniranje i ekspresija
Koristeći diferencijalni prikaz za identifikaciju gena povećanih u tumorima prostate, praćene analizom baze podataka i RT-PCR, Benedit et al. (2001) klonirali su PTOV1. Izvedeni protein od 416 aminokiselina sastoji se gotovo u potpunosti od dva tandemski poredana bloka koja dijele 66% identiteta i pridruženi su kratkom veznom sekvencom. Predviđalo se da PTOV1 formira naizmjenične alfa-helikse i beta-listove. Northern blot analizom otkriven je transkript od 1,8 kb obilno izražen u mozgu, srcu, skeletnim mišićima, bubrezima i jetri. Normalna prostata eksprimira nizak nivo PTOV1. Western blot analizom tkiva tumora prostate otkriven je PTOV1 pri prividnoj molekulskoj masi od 58 kD. Imunocitohemijska analiza otkrila je endogeni PTOV1 u citoplazmi, koncentriran oko jedra.
Funkcija gena
Benedit et al. (2001.) otkrili su da je PTOV1 prekomjerno eksprimiran u devet ili 11 uzoraka tumora prostate. Bio je izrazito prekomjerno izražen u žarištima tumora prostate sa malignom morfologijom i bio je povišen umjeren, ali s homogenom raspodjelom, u morfološki normalnim ćelijama smještenim u benignim perifernim zonama istih tumora. U ćelijskoj liniji karcinoma prostate kod ljudi, ekspresija PTOV1 povećala se nakon izlaganja 5-alfa-dihidroksistestosteronu.
Imunohistokemijskom analizom, Santamaria et al. (2003.) otkrili su da je PTOV1 prekomjerno eksprimiran u 71% od 38 karcinoma prostate i u 80% uzoraka s intraepitelnom neoplazijom prostate. Visoki nivoi PTOV1 u tumorima značajno koreliraju sa proliferativnim indeksom i lokalizacijom PTOV1 u jedru. U mirno kultiviranim stanicama tumora prostate, PTOV1 se lokalizirao u citoplazmi i izuzeo se iz jedara. Nakon serumske stimulacije, PTOV1 se djelimično translocirao u jedto, na početku S faze. Na kraju mitoze, PTOV1 je izašao iz jedra. Privremena transfekcija PTOV1 fluorescentno označenog prisilnog ulaska ćelija u S-fazi i povećana ekspresija ciklina D1 (CCND1).
Santamaria i et al. (2005.) otkrili su da je PTOV1 stupio u interakciju s lipidnim prenosnim proteinom flotilinom-1 (FLOT1) u frakcijama nerastvorljivih u deterdžentu. Flotillin-1 se kolokalizirao s PTOV1 na plazmamembrani i u jedru, a ušao je u njega istovremeno s PTOV1, malo prije pokretanja S faze. Tokom ćelijskog ciklusa, razine proteina PTOV1 i flotilin-1 su oscilirale, sa vrhuncem u S-fazi. Iscrpljivanje PTOV1 značajno je inhibiralo jedarnu lokalizaciju flotilina-1, dok iscrpljivanje flotillina-1 nije na to uticalo. Iscrpljivanje bilo kojeg proteina izrazito je inhibiralo proliferaciju ćelija u baznim uvjetima. Prekomjerna ekspresija PTOV1 ili flotilin-1 snažno je inducirala proliferaciju, koja je zahtijevala njihovu lokalizaciju u jedru i ovisila je o recipročnom proteinu. Santamaria i et al. (2005.) zaključili su da PTOV1 pomaže flotilinu-1 u njegovoj translokaciji u jedru i da su oba proteina potrebna za proliferaciju ćelija.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
PRP36
PRP36 (prolinom bogati protein 36) je vanćelijski protein Homo sapiens,  kodiran genom  PRR36, koji sadrži  domen nepoznate funkcije, DUF4596, prema C kraju proteina. Funkcija PRP36 je nepoznata, ali visoka ekspresija gena zabilježena je u različitim regijama mozga, kao što su prečeoni korteks, mali mozak i amigdala. PRP36 ima jednog dvojnika: putativnog neokarakteriziranog proteina FLJ22184.
Gen
Ljudski gen PRR36 sastoji se od sedam egzona i dugačak je 5.723 bazna para.
Lokus
Kod čovjeka, PRR36 nalazi se na kratkom kraku hromosoma 19, pozicija 19p13.2 (regija 1, opseg 3 i podopseg 2). Gen se proteže između baznih brojeva 7,868.719 i 7,874.441 na hromozomu 19 i nalazi se između dva druga gena – pseudogena LYPLA2P2, i EVI5L, gen koji proizvodi protein koji regulira aktivnost Rab GTPaza.
iRNK i prerađene varijante
Alternativna prerada transkripta gena PRR36 rezultira s dvije varijante transkripta. PRR36 (FLJ22184) varijanta transkripta 1, viđena na donjoj slici, duga je 4.518 baznih parova i sastoji se od šest egzona, od kojih se posljednjih pet koristi u kodiranju proteina. Proizvedeni protein, PRP36, sastoji se od 1.346 aminokiselina. PRR36 Transkriptna varijanta 2 duga je 780 parova baza i sastoji se od pet egzona. Transkript PRR36 varijanta 2 teorijski kodira protein dužine 260 aminokiselina. Međutim, sumnja se da ova varijanta transkripta ikada ostvari  translaciju.
Utvrđeno je da PRR36 varijanta 1 transkripta ima samo jedno poliadenilacijsko mjesto.
Domen i motivi
DUF4596 na ljudskom PRP36 dugačak je 47 aminokiselina, ima izoelektričnu tačku 3,77 i u sisara, gotovo je u potpunosti selekcijski konzerviran. Uprkos tome što mu nedostaje signalni peptid, predviđa se da će se PRP36 izlučiti iz ćelije nakon što prođe kroz preradu.
IC 1237
IC 1237 (također poznat kao IRAS 16552+5505, MCG 9-28-10, PGC 59280 i UGC 10621) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 395 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,90 (218 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (115 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 23. juna 1890. godine.
PRP36
Domen i motivi
PRP36 ima nekoliko različitih tandemskih ponavljanja, odvojenih ponavljanja i ponovljenih sekvenci. Ova ponavljanja uočljiva su u primatskim PRP36 ortolozima, ali ih nema u ortolozima PRP36 daljnjih srodnih vrsta, poput oposuma, što sugerira da se neki oblik evolucije javlja u čitavoj sekvenci PRP36 u relativno novijoj historiji.
IC 1237
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
PRP36
Sastav
PRP36 je dugačak 1.346 aminokiselina i bogat je prolinom, što znači da veći udio ostataka prolina postoji u cijelom proteinu, uključujući domen DUF4596, u poređenju sa drugim ljudskim proteinima. Često se opaža da su proteini bogati prolinom suštinski nestrukturirani i povezani su s interakcijama protein-protein u signalnim putevima. Međutim, nije sigurno zadržavaju li se ove osobine u PRP36. U PRP36 aminokiseline izoleucin, tirozin i asparagin prisutne su u smanjenom udjelu, u odnosu na tipski ljudski protein. Postoje dvije visoko pozitivne sekvence prema N-kraju PRP36, dok visoko negativna sekvenca postoji unutar DUF4596 domena prema C-kraju. U cjelini, međutim, čini se da je PRP36 blago bazni i ukupno pozitivno nabijeni protein, jer ima odgovarajuću izoelektričnu tačku od 10,98. PRP36 je polarni i rastvorljivi protein.
Posttranslacijske modifikacije
Predviđa se da kod ljudi PRP36 sadrži 24 fosforilacijska mjesta, uključujući 14 serinskih, devet treoninskih i jedno tirozinsko. Pored toga, ima osam predviđenih mjesta vezanja N-acetilglukozamin i dva visoko konzervirana mjesta predviđanja sumoilacije.
Interaktivni proteini
PRP36 ima srednje rezultate za predviđenu interakciju s dva druga proteina nepoznate funkcije, OVCH1 i FAM179A. Ova predviđanja, međutim, nisu eksperimentalno potvrđena, pa pouzdanost interakcije sa PRP36 nije baš velika.
Ćelijski položaj
Nije predviđeno da postoji signalni peptid ili neki drugi marker sa PRP36 sekvencom. Međutim, prema Phobiusu, predviđa se da je PRP36 necitoplazmatski protein koji postoji u vanćelijskom prostoru. Pod pretpostavkom da je ovo predviđanje tačno, to može ukazivati na to da PRP36 prolazi nekonvencionalno lučenje proteina.
Promotor
Po Genomatixu, redviđa se da postoji jedan promotor za protein PRP36. Ovaj promotor postoji na negativnom lancu. od položaja 7,939.226 do 7,939.826 i dugačak je 601 bazni par. Promotivna regija PRP36 sadrži brojne predviđene faktore transkripcije različitih tipova, uključujući razne cinkove prste, te faktore E2F i CDF. Naročito je važno prisustvo XGene promotivnog elementa na minus lancu koji je posrednik RNK-polimeraze II za promotore kojima nedostaje TATA boks, kao što je slučaj sa promotorom PRP36. Sljedeća tabela prikazuje 12 faktora transkripcije koji komuniciraju s PRP36, kako je predviđao alat ElDorado iz Genomatixa - svi prikazani faktori dobili su minimalnu ocjenu Matrix Sim-a od 0,877.
Ekspresija
Unigeneova EST ekspresije cDNK obilja tkiva i Proteinski atlas pokazuju da PRP36 ima značajan nivo ekspresije u mozgu, embrionskm tkivu, očima, crijevima, bubrezima, živcima i jajnicima. Dodatni dokazi potkrepljuju neke od ovih nalaza, jer je analiza normalnih tkiva otkrila da je preko 50% ćelija eksprimiralo PRP36 u malom mozgu, mozgu fetusa, prečeonom korteksu i gornjoj cerviksnoj gangliji. Čini se da je PRP36 prekomjerno izražen u uzorcima ćelija uzetih od pacijenata sa duktusnim karcinomima mliječne žlijezde, što sugerira da bi stanje bolesti i ekspresija PRP36 mogli biti povezani.
Ortolozi
PRP36 nema poznate paraloge kod ljudi, ali utvrđeno je da postoji niz ortologa u vrstama širom koljena sisara. PRP36 je visoko konzerviran kod primata, ali postoji nekoliko kratkih sekvenci jedinstvenih za ljudsku verziju gena. Na osnovu nedostatka konzervacije kod svih sisara može se predložiti brza evolucija PRP36. Međutim, regija DUF4596 kod sisara visoko je konzervirana, što sugerira da je domen presudn za funkciju PRP36, dok je ostatkom proteina lakše manipulirati, a da to ne nanese štetu. Lista ortologa za PRP36 nalazi se u nastavku.
Evolucija
Višestruko poravnanje sekvenci sugerira da je PRP36 evoluirao rano u lozi sisara. Sisari koji su vrlo udaljeni s ljudima, poput oposuma, imaju verziju PRP36, što sugerira da je protein je nastao  prije te evolucijske divergencije. Međutim, osim domena DUF4596, konzervirano je vrlo malo područja unutar sekvence PRP36.
Klinički značaj
Funkcija proteina PRP36 još uvijek nije poznata. Međutim, mogu se nagađati neke funkcije. U 2009. otkriveno je da je izvor fenotipa pacijenta genetičko stanje koje uključuje 19p13,2 mikrodelecija – vrlo mali komad hromosoma nedostaje kod pacijenta (nije nedostajalo cijelo područje 19p13.2). Otada su postavljene dodatne dijagnoze, a kod nekoliko pacijenata utvrđeno je da imaju mikrodelcije koje uključuju regiju u kojoj se nalazi gen PRR36, što znači da protein PRP36 neće biti pronađen kod ovih osoba. Međutim, ovo područje uključivalo je i druge gene čija je funkcija dobro poznata; naprimjer, gojaznost uočena kod pacijenata može se pratiti do delecije gena insulinskog receptora. Ostali simptomi, kao što su poteškoće u učenju i govorne smetnje mogu se povezati sa sličnim delecijama gena. Međutim, moguće je da odsustvo PRP36 uzrokuje manju invalidnost koja je maskirana ovi drugi simptomi. Pored toga, moguće je da PRP36 ima sekundarnu ulogu s jednim ili više ovih deletiranih gena. Ova druga opcija može se malo podržati, napominjući da drugi prolinom bogati proteini, koji imaju poznatu funkciju, kako na ljudskom hromosomu 19, tako i na drugim hromosomima, teže da češće proizvode proteine koji su uključeni u interakcije protein-protein od mnogih drugih općih tipova gena.
Neandertalac
mini|desno|200px|Rekonstruirani [[skelet neandertalca.]]
Neandertalci je zajednički naziv za više populacija izumrle vrste roda Homo, srodne recentnoj ljudskoj vrsti Homo sapiens. Imenovani su po prvootkrivenom nalazu u dolini rijeke Neander (po starom njemačkom pravopisu "Thal" dolina), u blizini Düsseldorfa, Njemačka, 1856. Naseljavali su Evropu, Bliski Istok i jugozapadnu Aziju (od sjevera Arapskog poluotoka) do šireg područja Kaspijskog mora), prije oko 250.000 i 30.000 godina prije današnjice. U kulturološkom smislu, bili su to praljudi iz srednjeg paleolita.
Prema mnogim viđenjima, neandertalci su bili jedna od posljednjih slijepih pobočnih grana evolucije čovjeka. Međutim, u tom pogledu postoji i alternativno objašnjenje njihove evolucijske sudbine, prema kojem su bili asimilirani u nadolazeću novu vrstu roda Homo – Homo sapiens.
Opis
Neandertalci su imali nisku i izduženu lobanju niskog ukošenog čela, izražene nadočne lukove, zadebljanja na potiljačnoj kosti i izbočen srednji dio kostura lica, sa širokom nosnom šupljinom. Donja vilica im nije imala izbočenu bradu (kao u recentnih ljudi), a grudni koš je bio bačvast. Bili su snažne građe i dobro prilagođeni hladnim klimatskim uvjetima. Prosječna visina iznosila im je oko 167 cm, a težina oko 80,8 kg. Lobanjska zapremina (mozga) se kretala oko prosjeka od 1.520 cm3. Preživljavali su kao lovci i skupljači plodova i drugih dobara, u uvjetima koji su ličili na današnje polarne. Njihovo oruđe, alati, su bili od kamenog jezgra ili iverja (okresina), uvrštenih u moustériensku kulturu srednjeg paleolita, u kojoj se ne uočava dotjeranija obrada ili umjetničke tendencije. Međutim, neki antropolozi sugeriraju da su neandertalci stvarali umjetnost.
João Zilhão, profesor na Univerzitetu u Lisabonu, rekao je da vjeruje da neandertalci imaju sposobnost da koriste simbole i misle apstraktno, na osnovu pećina u Španiji.
Prema općeprihvaćenom viđenju, glavna evolucijska novost neandertalaca su bili prapočeci duhovnog života. To je procijenjeno na osnovu pouzdanih tragova da su bili prvi u historiji roda Homo koji su ceremonijski sahranjivali svoje mrtve, što pretpostavlja moguće kultne oblike ponašanja. Na osnovu nagorjelih kostiju u fosilnim ostacima njihovih ognjišta, pretpostavlja se da su bili kanibali, tj. jeli su pripadnike sopstvene vrste (što se dešavalo i u oskudnim uvjetima ishrane kasnijih faza evolucije čovječanstva). Procjenjuje se da veličina populacije svih istodobno živećih neandertalaca nije bila veća od nekoliko hiljada individua, iako se zna da su neki poživjeli i do četrdeset godina. Između ostalih, po bogatstvu nalazišta, veoma je značajan fosilni neandertalac iz Krapine (Krapinski pračovjek), u nanosima rijeke Krapinčice ispod Hušnjakova Brda. Važno nalazište kasnih neandertalaca (32.000–33.000 godina prije sadašnjosti) pećina Vindija kraj Varaždina u Hrvatskoj.
Podjele neandertalaca
Još uvijek je uobičajeno, da se na osnovu izvjesnih detalja u hronologiji i građi kostura, neandertalci dijele na starije preneandertalce i mlađe ili "klasične" neandertalce.
Od nalazišta u Hrvatskoj, osobito je poznato ono prvootkriveno u Krapini (Hrvatsko zagorje), koje je 1899. pronašao i obradio geolog i paleoantropolog Dragutin Gorjanović-Kramberger (1856-1927). Starost nalaza procijenjena je najprije na oko 200.000, a zatim (suvremenijim metodima datiranja) na otprilike 130.000 godina, u razdoblju kulture je musterijen. Za sobom su ostavili mnoge šiljke, strugala, batiće i drugo kameno oruđe. Procijenjeno je da fragmentirani ostaci tih praljudi vjerovatno potiču od najmanje 80 osoba. Najočuvanija lobanja ima izražene nadočne lukove, zatureno (iskošeno) čelo i velike zube. To i neke druge osobenosti svratavaju Krapinskog pračovjeka u preneandertalce, i sugeriraju da je evoluirao prema grubljim ili klasičnim neandertalcima koji će živjeti u ledeno doba (Würm). Također je uočeno da su neke kosti namjerno lomljene. To je Gorjanovića i njegove kasnije sljedbenike navelo na zaključak na misao da su krapinski praljudi bili antropofagi.
Osobitu pozornost stručnjaka pobuđuju ostaci neandertalaca koji imaju anatomski prijelazne oznake, na liniji prema, kako se mislilo, građi recentnog čovjeka. Takvi nalazi iz mnogih francuskih nalazišta, iz hrvatske Vindije, te s Krima (pećina Kiik-Koba, sjeveroistočno od Sevastopolja, 1924., te oko Staroselje blizu Jalte, 1950.). Zanimljivi su i nalazi ljudskih lobanja iz Izraela (Palestine), Iraka, Uzbekistana (poznati grob djeteta u Tešik-Tašu). U nekim od pomenutih nalazišta uočeni su detalji skeleta koji nagovještavaju prelazne oblike između vrste Homo erectus i neandertalaca, a što je još intrigantnije i između neandertalca i recentnog čovjeka.
Većina dosadašnjih nalazišta neandertalca registrirana je u Evropi. Pored pomenutih, najznačajnija su Swanskomb (Velika Britanija), kanalski otok Jersey, LaQuina (Francuska), Spay (Belgija), Eringsdorf i Taubach (Njemačka), Banjolas (Španija) i Gibraltar, Petralona (Grčka), te italijanski lokaliteti Saccopastore i Circeo.
Prema nekim ranijim revizijarna odnosâ među pojedinim etapama hominizacije, u ovu skupinu se uključuju i nalazi sa afriõkih lokaliteta Broken Hill (Zambija - "rodezijski čovjek" = Homo rhodesiensis = Cyphanthropus rhodesiensis), Kandjera (Kenija), Omo i Bodo (Etiopija), Houpfild ("čovjek iz Saldanha", Južna Afrika), te azijski oblik ig Ngandonga ("Ngandonški čovjek", ("Čovjek sa rijeke Solo" = Homo soloensis = H. primigenius asiaticus = Javanthropas soloensis) sa Jave (Indonezija).
U klasičnoj literaturi koja se bavi klasifikacijom materijalnih dokaza procesa antropogeneze i analizom mogućih filogenetsko-biosistematskih veza i odnosa rneđu pojedinim paleoantropološkirn nalaziina, postoje i prijedlozi za sistematizaciju svih praljudi u tri podvrste:
Opravdanost ovakvih shvatanja svakako će biti mnogo jasnija tek nakon potpunijeg sagledavanja relevantnih detalja u filogenetskim relacijama unutar kompleksa neandertalci - kromanjonci, koi su još uvijek fragrnentarno i nedovoljno osvijetljeni. Iako se podvrsta H. s. sapiens (koja obuhvata i sve ljude današnjice) najčešće dovodi u vezu sa H. s. neanderthalensis, u ovom trenutku ostaje otvoreno pitanje da li se u ovim odnosima(šta?) rješenje adaptivne radijacije izvornih populacija suvremenih "rasa".
Sahranjivanje mrtvih
Kao što je već naglašeno, Neandertalci su u evoluciju čovjeka uveli jednu od najznačajnijih diferencijskih oznaka životinjskih primata i čovjeka: početke duhovnog života. Svoje mrtve su sahranjivali ceremonijalno i, uz znake pijeteta, povezivali sa kamenjem. Na nekoliko mjesta u Francuskoj i Italiji grobovi su pokrvani lomljenim kamenom, oblucima ili kamenim pločama. U Regurduu (Francuska), pokojnik je položen na veliku gomilu kamena, pored koje je sagrađena kamena konstrukcija za skelet medvjeda. Ta i nešto jednostavnije konstrukcije u pećini Monte Circheo (Italija) naslućuju cjelokupnu kasniju pogrebnu arhitekturu u kojoj kamen dobija simboličnu vrijednost jer štiti i učvršćuje ono što zaslužuje najveći pijetet, tj. ono što se smatra najvećom svetinjom.
Mrtvi su sahranjivani u položaju spavača, tj. polagani su na bok, najčešće desni, sa povijenim koljenima. U La Ferasiju (Francuska), u grobovima odraslih i djece, nađene su pažljivo oblikovane kamene alatke kao grobni prilozi. Pritom je posebno poštovanje ukazivano ljudskoj glavi, što pokazuju izdvojeno sahranjene lobanje ili običaj da se bazna strana lobanje buši kako bi se izvukao mozak. U zajednicama preneandertalaca iz Krapine lomljene su kosti umrlog, u namjeri da se dođe do srži. Takvi tragovi kanibalizma upućuju u stvari na ritualno konzumiranje mesa umrlih srodnika, kakvo je posvjedočeno u mnogim kasnim kulturama, kao i u kulturi današnjih zaostalih zajednica. Postoje naznake da su kult lobanje i ritualna antropogafija možda bili poznati i u vremenima vrste Homo erectus, jer na to upućuju činjenice da su u pećini na Zmajevom brdu pored Beijinga pronađeni ostaci nagorjelih fragmenata ljudskih kostiju. Za kult predaka se veže i elipsoidna pločica od mamutovog zuba obojena okerom, koja je nađena u Tati (Mađarska).
Upravljanje vremenom
Upravljanje vremenom je proces planiranja i vršenja svjesne kontrole vremena utrošenog na određene aktivnosti, posebno za povećanje efikasnosti, kvaliteta i produktivnosti. Uključuje balansiranje različitih zahtjeva pred osobom koji se odnose na posao, društveni život, porodicu, hobije, lične interese i obaveze sa konačnom prirodom vremena. Efikasno korištenje vremena daje osobi "izbor" o trošenju ili upravljanju aktivnostima u svoje vrijeme i svrsishodnost. Upravljanje vremenom može biti potpomognuto nizom vještina, alata i tehnika koje se koriste za upravljanje vremenom kada se izvršavaju specifični zadaci, projekti i ciljevi u skladu s rokom. U početku se upravljanje vremenom odnosilo samo na poslovne ili radne aktivnosti, ali se vremenom pojam proširio i uključio i lične aktivnosti. Sistem upravljanja vremenom je dizajnirana kombinacija procesa, alata, tehnika i metoda. Upravljanje vremenom je obično neophodno u svakom upravljanju projektom jer određuje vrijeme i obim završetka projekta.
Glavne teme koje proizilaze iz literature o upravljanju vremenom uključuju sljedeće:
Kulturološki pogledi na upravljanje vremenom
Razlike u načinu na koji kultura gleda na vrijeme mogu uticati na način na koji se upravlja njihovim vremenom. Naprimjer, pogled na linearno vrijeme je način zamišljanja vremena kao da teče iz jednog trenutka u drugi na linearan način. Ova linearna percepcija vremena preovlađuje u Americi zajedno sa većinom sjevernoevropskih zemalja, kao što su Njemačka, Švicarska i Engleska. Ljudi u ovim kulturama imaju tendenciju da pridaju veliku vrijednost produktivnom upravljanju vremenom i skloni su izbjegavanju odluka ili radnji koje bi rezultirale gubitkom vremena. Ovaj linearni pogled na vrijeme korelira s tim da su ove kulture više „monohronične“, ili više vole da rade samo jednu stvar u isto vreme. Uopćeno govoreći, ovaj kulturološki pogled vodi ka boljem fokusu na izvršavanje jedinstvenog zadatka i stoga produktivnijem upravljanju vremenom.
Još jedan kulturni pogled na vreme je pogled „više aktivnog vremena“. U multiaktivnim kulturama, većina ljudi smatra da što se više aktivnosti ili zadataka radi odjednom, to bolje. Ovo stvara osjećaj sreće. Multiaktivne kulture su „polihronične“ ili više vole da rade više zadataka odjednom. Ovaj multiaktivni pogled na vreme je istaknut u većini zemalja južne Evrope, kao što su Španija, Portugal i Italija. U ovim kulturama ljudi često provode vreme na stvarima za koje smatraju da su više važno kao što je pridavanje velike važnosti završetku društvenih razgovora. U poslovnim okruženjima često obraćaju malo pažnje na to koliko dugo sastanci traju, već je fokus na održavanju sastanaka visokog kvaliteta. Općenito, kulturni fokus teži da bude na sinergiji i kreativnosti u odnosu na efikasnost.
Konačni kulturni pogled na vrijeme je pogled na ciklično vrijeme. U cikličnim kulturama, vrijeme se ne smatra ni linearnim ni povezanim s događajima. Budući da se dani, mjeseci, godine, godišnja doba i događaji dešavaju u redovnim ponavljajućim pojavama, vrijeme se posmatra kao ciklično. U ovom pogledu, vrijeme se ne smatra izgubljenim jer će se uvijek vratiti kasnije, stoga ga postoji neograničena količina. Ovaj ciklični pogled na vrijeme preovlađuje u većini zemalja u Aziji, uključujući Japan i Kinu. U kulturama s cikličnim konceptom vremena važnije je ispravno završiti zadatke, stoga će većina ljudi provesti više vremena razmišljajući o odlukama i utjicaju koji će imati, prije nego što postupe prema svojim planovima. Većina ljudi u cikličnim kulturama imaju tendenciju da shvate da druge kulture imaju različite perspektive vremena i da su toga svjesni kada djeluju na globalnoj sceni.
Stvaranje efektivnog okruženja
Neka literatura o upravljanju vremenom naglašava zadatke vezane za stvaranje okruženja pogodnog za "stvarnu" efektivnost. Ove strategije uključuju principe kao što su:
Također, važno je i vrijeme rješavanja zadataka. Pošto se zadaci koji zahtijevaju visoku razinu koncentracije i mentalne energije često rade na početku dana kada je osoba svježija. Literatura se takođe fokusira na prevazilaženje hroničnih psiholoških problema kao što je odlaganje.
Pretjerana i kronična nesposobnost efikasnog upravljanja vremenom može biti posljedica poremećaja deficita pažnje i hiperaktivnosti (ADHD) ili poremećaja nedostatka pažnje (ADD). Dijagnostički kriteriji uključuju osjećaj neuspjeha, poteškoće s organiziranjem, poteškoće pri započinjanju, probleme u upravljanju mnogim istovremenim projektima i probleme s praćenjem. Daniel Amen se fokusira na prefrontalni korteks koji je najnoviji dio mozga. Upravlja funkcijama raspona pažnje, upravljanja impulsima, organizacije, učenja iz iskustva i samokontrole, između ostalog. Neki autori tvrde da je promjena načina rada prefrontalnog korteksa moguća i nude rješenje.
Postavljanje prioriteta i ciljeva
Strategije upravljanja vremenom često se povezuju sa preporukom da se postave lični ciljevi. Literatura naglašava teme kao što su:
Ovi ciljevi se bilježe i mogu se raščlaniti na projekt, akcijski plan ili jednostavnu listu zadataka. Za pojedinačne zadatke ili za ciljeve može se utvrditi ocjena važnosti, odrediti rokovi i dodijeliti prioriteti. Ovaj proces rezultira planom sa listom zadataka, rasporedom ili kalendarom aktivnosti. Autori mogu preporučiti dnevne, sedmične, mjesečne ili druge periode planiranja, povezane s različitim obimom planiranja ili pregleda. To se radi na različite načine, i to:
ABCD analiza
Tehnika koja se već dugo koristi u poslovnom upravljanju je kategorizacija velikih podataka u grupe. Ove grupe su često označene A, B, C i D – otuda i naziv. Aktivnosti su rangirane prema ovim općim kriterijima: Svaka grupa se zatim rangira po prioritetu - da bi se dalje precizirao prioritet, neki biraju da zatim prisilno rangiraju sve stavke "B" kao "A" ili "C". ABC analiza može uključiti više od tri grupe.
ABC analiza se često kombinuje sa Pareto analizom.
Pareto analiza
Pareto princip je ideja da 80% posljedica dolazi iz 20% uzroka. Primijenjeno na produktivnost, to znači da se 80% rezultata može postići obavljanjem 20% zadataka. Ako je produktivnost cilj upravljanja vremenom, onda bi ovim zadacima trebalo dati veći prioritet.
Eisenhowerov metod
„Ajzenhauerov metod " ili "Eisenhower princip" je metod koji koristi principe važnosti i hitnosti za organiziranje prioriteta i radnog opterećenja. Ovaj metod proizlazi iz citata koji se pripisuje Dwightu D. Eisenhoweru: "Imam dvije vrste problema, hitan i važan. Hitno nije važno, a važno nikad nije hitno." Eisenhower nije tvrdio ovaj uvid za sebe, već ga je pripisao (neimenovanom) "bivšem predsjedniku koledža."
Koristeći Eisenhowerov princip odlučivanja, zadaci se procjenjuju po kriterijima važno/nevažno i hitno/nije hitno, a zatim stavlja u odgovarajuće kvadrante u Ajzenhauerovu matricu (takođe poznat kao "Ajzenhauerova kutija" ili "Ajzenhauerova matrica odluka"" ). Zadaci u kvadrantima se tada rješavaju na sljedeći način.
POSEC metod
POSEC je akronim za "Prioritize by Organizing, Streamlining, Economizing and Contributing". Metod diktira šablon koji naglašava neposredan osjećaj emociojske i novčane sigurnosti prosječne osobe. To sugerira da ako se prvo brine o svojim ličnim odgovornostima, pojedinac je bolje pozicioniran da preuzme kolektivne odgovornosti.
Akronimu je svojstvena hijerarhija samospoznaje, koja odražava Abraham Maslow hijerarhiju potreba.
Uklanjanje neprioriteta
Prema saradniku "Wall Street Journala" Jaredu Sandbergu, liste zadataka "nisu ključ produktivnosti [za koji su] razbijene". On izvještava kako se procjenjuje da "30% popisivača provodi više vremena upravljajući svojim listama nego [oni] dovršavajući ono što je na njima".
Izvršna direktorica softvera Elisabeth Hendrickson tvrdi da kruto pridržavanje lista zadataka može stvoriti "tiraniju liste obaveza" koja prisiljava nekoga da "gubi vrijeme na nevažne aktivnosti".
Svaki oblik stresa se smatra oslabljenim za učenje i život; čak i kada bi se prilagodljivost mogla steći, njeni efekti su štetni. Ali stres je neizbježan dio svakodnevnog života, i Reinhold Niebuhr sugerira da je bolje suočiti se s njim, kao da imate "spokoj da prihvatite stvari koje ne možete promijeniti i imati hrabrosti promijeniti stvari koje možete."
Dio postavljanja prioriteta i ciljeva je emocija „briga“, a njena funkcija je da ignoriše sadašnjost kako bi se fiksirala na budućnost koja nikada ne stiže, što dovodi do beskorisnog trošenja nečijeg vremena i energije. To je nepotreban trošak ili lažni aspekt koji može ometati planove zbog ljudskih faktora. Eisenhowerov metod je strategija koja se koristi za nadmetanje sa brigama i dosadnim imperativnim zadacima. Briga kao stres je reakcija na skup faktora okoline; razumijevanje da ovo nije dio osobe daje osobi mogućnosti da upravlja njima. Sportisti pod vodstvom trenera nazivaju ovo rukovodstvo kao "izbacivanje u igru."
Promjena je teška, a svakodnevni životni obrasci su najdublje ukorijenjene navike od svih. Kako bi se eliminirali neprioriteti u vremenu učenja, predlaže se podijeliti zadatke, uhvatiti trenutke, preispitati način rukovanja zadacima, odgoditi nevažne zadatke (shvatajući da trenutna relevantnost zadatka i osjećaj hitnosti odražavaju želje osobe, a ne zadatka važnost), upravljati životnom ravnotežom (odmor, san, dokolica) i varati slobodno i neproduktivno vrijeme (slušanje audio zapisa predavanja, prolaženje kroz prezentacije predavanja u redu itd.).
Određeni nepotrebni faktori koji utiču na upravljanje vremenom su navike, nedostatak definicije zadatka (nedostatak jasnoće), prezaštićenost poslom, krivica za neispunjavanje ciljeva i naknadno izbegavanje sadašnjih zadataka, definisanje zadataka sa većim očekivanjima od njihove vrijednosti (prekokvalifikovanje), fokusiranje na stvari koje imaju očigledno pozitivan pogled bez procjene njihove važnosti za lične potrebe, zadatke koji zahtijevaju podršku i vreijme, interese u sekcijama i sukobe, itd.. Naviknut sistematski proces postaje uređaj koji osoba može koristiti sa vlasništvom za efikasno upravljanje vremenom.