cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mokraćna inkontinencija
Žene
Najčešći tipovi urinarne inkontinencije kod žena su stresna urinarna inkontinencija i urgentna urinarna inkontinencija. Za žene koje imaju simptome oba tipa se kaže da imaju "mješovitu" urinarnu inkontinenciju. Nakon menopauza, proizvodnja estrogena se smanjuje, a kod nekih žena, maternično tkivo će atrofirati, postajući slabije i tanje, što može imati ulogu u razvoju urinarne inkontinencije. Stresna mokraćna inkontinencija kod žena je najčešće uzrokovana gubitkom potpore mokračovoda, što je obično posljedica oštećenja karlice kao posljedica trudnoća, porođaja, gojaznosti, životne dobi, između ostalog. Oko 33% svih žena doživi mokraćnu inkontinenciju nakon porođaja, a žene koje porođaju vaginalno imaju oko dva puta veću vjerovatnoću da će imati urinarnu inkontinenciju od žena koje rađaju carskim rezom. Stresnu inkontinenciju karakterizira curenje malih količina urina uz aktivnosti koje povećavaju trbušni pritisak kao što su kašalj, kijanje, smijeh i podizanje. To se događa kada se uretralni sfinkter ne može u potpunosti zatvoriti zbog oštećenja samog sfinktera ili okolnog tkiva. Osim toga, česta vježba u aktivnostima s velikim utjecajem može uzrokovati razvoj atletske inkontinencije. Urgentna urinarna inkontinencija, uzrokovana je neinhibiranim kontrakcijama mišića detruzora, stanje poznato kao sindrom preaktivne mokraćne bešike. Karakteriše ga curenje velikih količina mokraće u kombinaciji sa nedovoljnim upozorenjem da se dođe do kupatila na vrijeme.{
Muškarci
Urgentna inkontinencija je najčešći tip inkontinencije kod muškaraca. Slično kao kod žena, curenje mokraće se dešava nakon vrlo intenzivnog osjećaja mokrenja, koji ne ostavlja dovoljno vremena da stigne do kupaonice, stanje koje se naziva Sindrom prekomjerno aktivnog mokraćnog mjehura. Kod muškaraca, stanje je obično povezano s benignom hiperplazijom prostate (uvećanom prostatom), što uzrokuje opstrukciju izlaznog dijela mjehura, disfunkciju mišića detruzora (mišića mokraćnog mjehura), što na kraju uzrokuje sindrom preaktivne mokraćne bešike i povezanu inkontinenciju. Stresna urinarna inkontinencija je drugi uobičajeni tip inkontinencije kod muškaraca, a najčešće se dešava nakon operacije prostate. Prostatektomija, transuretralna resekcija prostate, brahiterapija prostate i radioterapija mogu oštetiti mokraćovodni sfinkter i okolno tkivo, uzrokujući da je nesposoban. Nesposoban ureerski sfinkter ne može spriječiti curenje urina iz mokraćne bešike tokom aktivnosti koje povećavaju intraabdominalni pritisak, kao što su kašalj, kihanje ili smijeh. Kontinencija se obično popravlja u roku od 6 do 12 mjeseci nakon operacije prostate bez ikakvih specifičnih intervencija, a samo 5 do 10% ljudi prijavi uporne simptome.
Liječenje i epidemiologija
Tretmani uključuju trening mišića dna zdjelice, trening mjehura, operaciju i električnu stimulaciju.<r ef name=Sham2012/> Terapija ponašanja općenito djeluje bolje od lijekova za stresnu i urgentnu inkontinenciju. Korist od lijekova je mala, a dugoročna sigurnost je nejasna. Urinarna inkontinencija je češća kod starijih žena.
Eritropoetin
Eritropoetin ili  hematopoetin  je glikoproteinski citokin, kojeg pretežno luče bubrezi, u odgovoru na ćelijsku hipoksiju. Stimulira proizvodnju crvenih krvnih ćelija (eritropoeza)  u kostnoj stži. Niski nivoi EPO (oko 10 mU/mL) zlučuju se neprestano i dovoljno da nadoknade normalan promet crvenih krvnih zrnaca. Uobičajeni uzroci ćelijske hipoksije koja rezultira povišenim nivoom EPO-a (do 10 000 mU/mL) uključuju neku od anemija i hipoksemiju zbog hronične bolesti pluća. Eritropoetin proizvodi intersticijski (kancer) fibroblastom u bubrezima, u uskoj vezi sa peritubulskim kapilarima i proksimalnim dijelom savijenog tubula. Također se proizvodi u perisinusoidnim ćelijama u jetri. Proizvodnja u jetri prevladava u fetusnom i perinatalnom periodu; proizvodnja bubrega prevladava u dobi odraslih. Homologan je s trombopoetinom.
Egzogeni eritropoetin, rekombinantni humani eritropoetin (rhEPO), proizvodi se tehnologijom rekombinantne DNK u ćelijskim kulturama i zajedno se nazivaju sredstvo za stimuliranje eritropoeze (ESA): dva primjera su epoetin alfa i epoetin beta. ESA se koriste u liječenju anemija kod hronične bolesti bubrega, anemije kod mijelodiplazije i kod anemije od karcinomske hemoterapije. Rizici terapije uključuju smrt, infarkt miokarda, moždani udar, vensku tromboemboliju i recidive tumora. Rizik se povećava kada tretman EPO-om povisi nivo hemoglobina preko 11 g/dL do 12 g/dL: ovo treba izbjegavati.
Prema nekim izvještajima, rhEPO je nezakonito korišten kao lijek za poboljšanje učinka. Često se može otkriti u krvi zbog neznatnih razlika u odnosu na endogeni protein; naprimjer, u svojstvima posttraslacijskih proizvoda.
Farmakologija
EPO je visoko glikoziliran (40% ukupne molekulske težine), s poluživotom u krvi oko 5 sati. Poluvrijeme trajanja EPO-a može varirati između endogenih i različitih rekombinantnih verzija. Dodatna glikozilacija ili druge izmjene EPO rekombinantnom tehnologijom dovele su do povećanja njegove stabilnosti u krvi (zbog čega su potrebne rjeđe injekcije).
Proizvodnja crvenih krvnih zrnaca
Eritropoetin je esencijalni hormon za proizvodnju crvenih krvnih zrnaca. Bez toga se definitivna eritropoeza ne odvija. U uslovima hipoksičnosti, bubreg proizvodi i luči eritropoetin da bi povećao proizvodnju crvenih krvnih zrnaca ciljanjem CFU-E, pro eritroblasta i bazofilnih podskupova eritroblasta u diferencijaciji. Eritropoetin ima svoj primarni učinak na rodonačelnike i preteče crvenih krvnih zrnaca (koji se kod ljudi nalaze u kostnoj srži) promovirajući njihov opstanak, štiteći ove ćelije od apoptozaapoptoze ili programirane ćelijske smrti.
Eritropoetin je primarni eritropoetski faktor koji surađuje s raznim drugim faktorima rasta (npr. IL-3, IL-6, glukokortikoid i SCF) uključen u razvoj eritroidne loze iz multipotentnih praprekursorskih linija. Jedinice eritroida (BFU-E) koje formiraju rafal započinju ekspresiju eritropoetinskog receptora i osetljive su na eritropoetin. U narednom stadiju, jedinica eritroida koja formira koloniju (CFU-E), ispoljava maksimalnu gustinu receptora eritropoetina i u potpunosti ovisi o eritropoetinu za daljnju diferencijaciju. Prekursori crvenih krvnih zrnaca, proeritroblasti i bazofilni eritroblasti također ispoljavaju receptor za eritropoetin i pod njihovim  su utjicajem.
Nehematopoetske uloge
Saopćeno je da eritropoetin ima niz djelovanja izvan stimulacije eritropoeze, uključujući vazokonstrikcijski-zavisnu hipertenziju, stimulirajući angiogenezu i promovirajući opstanak ćelija, aktiviranjem EPO receptora.To rezultira antiapoptoznim efektima na ishemijska tkiva. Međutim, ovaj je prijedlog kontroverzan s brojnim studijama koje nisu pokazale nikakav učinak. Također je u suprotnosti sa niskim nivoima EPO receptora na tim ćelijama. Klinička ispitivanja na ljudima s ishemijskim srčanim, nervnim i bubrežnim tkivima nisu pokazala iste blagodati kao kod životinja. Uz to su neka istraživanja pokazala njegov neuroprotektivni učinak na dijabetičku neuropatiju. Međutim ti podaci nisu potvrđeni u kliničkim ispitivanjima, koja su provedena na dubokim peroneusnim, površinskim peroneusnim, tibijskim i surnim nervim.
Mehanizam djelovanja
Dokazano je da eritropoetin obavlja svoje efekte vezanja za receptor eritropoetina (EpoR). EPO se veže za receptor za eritropoetin na površini crvenih krvnih zrnaca i aktivira signalnu kaskadu JAK2. Ovo pokreće puteve STAT5, PIK3 i Ras MAPK. To rezultira diferencijacijom, preživljavanjem i proliferacijom eritroidne ćelije. SOCS1, SOCS3 i CIS su takođe ispoljeni, adjeluju kao negativni regulatori citokinskog signala.
Ekspresija receptora eritropoetina visoke razine lokalizirana je na eritroidnim progenitornim ćelijama. Iako postoje izvještaji da se EPO receptori nalaze u brojnim drugim tkivima i organima, kao što su srce, mišići, bubreg i nervnog tkiva centralnog i perifrenog sistema, ti su rezultati se ne slažu sa  nespecifičnostima reagensa poput anti-EpoR antitijela. U kontroliranim eksperimentima, u tim tkivima funkcionalni EPO receptor nije otkriven. U krvotoku, same crvene krvne ćelijee ne eksprimiraju eritropoetinski receptor, pa ne mogu reagirati na EPO. Međutim, zabilježena je indirektna ovisnost dugovječnosti crvenih krvnih zrnaca u krvi o koncentraciji eritropoetina u plazmi, proces nazvan neocitoliza. Pored toga, postoje nepobitni dokazi da je ekspresija EPO receptora povećana kod povrede mozga.
Sinteza i regulacija
Nivo eritropoetina u krvi je prilično nizak u odsustvu anemije, oko 10 mU/ml. Međutim, u hipoksičnom stresu, proizvodnja EPO može se povećati i do 1000 puta, dostižući 10 000 mU/mL krvi. U odraslih, EPO sintetiziraju uglavnom intersticijske ćelije u peritubulskom kapilarnom koritu bubrežne kore, s tim da se dodatne količine stvaraju u jetri,  and the pericytes in the brain. Vjeruje se da se regulacija oslanja na mehanizam povratnih informacija koji mjeri oksigenaciju krvi i dostupnost gvožđa. Konstitutivno sintetizirani faktori transkripcije za EPO, poznati kao hipoksija-inducibilni faktori, hidroksiliraju se i proteosomno probavljaju u prisustvu kisika i gvožđa. Tokom normoksije GATA2 inhibira promotorsku regiju za EPO. GATA2 nivo pada tokom hipoksije i omogućava promociju proizvodnje.
Historija
Zatim su Goldwasser i Kung pročistili su EPO, 1977. Čisti EPO omogućio je djelomičnu identifikaciju aminokiselinske sekvence i izoliranje gena. Sintetski EPO prvi put je uspješno korišten za korekciju anemije 1987. U 1985., Lin et al izolirali su gen ljudskog eritropoetina iz genomske biblioteke faga i iskoristili ga za proizvodnju EPO. U 1989., Američka uprava za hranu i lijekove odobrila je hormon epogen za upotrebu kod određenih anemija.
Gregg L. Semenza i Peter J. Ratcliffe proučavali su gen EPO i njegovu regulaciju ovisno o kisiku. Zajedno sa Williamom Kaelinom Jr, dobili su 2019. Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu za otkriće hipoksijom-inducibilni faktor (HIF), koji regulira gen EPO, kao i kao i drugi geni, a kao odgovor na hipoksiju.
Stargate SG-1 (sezona 7)
Sedma sezona naučno fantastične serije Stargate SG-1 Sastoji se od 22. epizode. Sa prvim emitiranjem sedme sezone započeto je 13. juna 2003. na Sky Oneu. U sedmoj sezoni Danijel ponovo uzima ljudsko oblijčje i biva pronađen na jednoj planeti te ponovo zauzima svoje mjesto u SG-1 timu. Jonas Quinn se vraća svom narodu da bi im pomogao. U ovoj sezoni pojavljuju se Dronovi, vještački stvorena vrsta napravljena da bude lična garda Anubisu.
Mizaldo, Kraj Teatra
Mizaldo, Kraj Teatra, je televizijska drama i dokumentarni film, kojeg je 1994. režirao Benjamin Filipović, bosanskohercegovački režiser. Ovaj dugometražni film predstavlja "postmodernistički ispričanu metaforu o Sarajevu i spaljenoj Nacionalnoj biblioteci".
Ostalo
Film je snimljen za RTV BiH, u vremenu ratne opsade Sarajeva. Mizaldo, čitajući otpozada znači odlazim. Dužina filma je 71 minuta.
24. oktobar
24. oktobar / listopad (24. 10) jest 297. dan godine po gregorijanskom kalendaru (298. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 68 dana.
Charnia
Charnia je rod izumrlog koljena Petalonamae. Bio je to oblik ediakaranskog života u obliku olovke, segmentiranog grebenovima koji se naizmjenično granaju desno i lijevo od cik-cak medijalnog šava (ispoljavajući suprotnu izometriju). Prvi fosilizirani primjerak Charnia, "Charnia masoni" imenovana je u čast Johna Masona''. ''Otkrivena je u šumama Leicestershirea, Engleska, a zatim su druge pronađene u predkambrijskim ležištima u Australiji, Kanadi i Rusiji.
Pojavlili su se tokom edijakaranskog perioda, prije između 579 i 555 miliona godina. Rast i razvoj su također predmet kontinuiranog istraživanja, a ovim je diskreditirana hipoteza morskog pera. Za razliku od morskog pera, koje raste baznim umetanjem, "Charnia" je rasla umetanjem novih izbojaka na vrhu.
Za slobodnoživeći oblik života, vjeruje se da je rastao na dnu mora i da se hranio lebdećim ili plivajućim hranjivim tvarima u vodi. Nasuprot paprati istoimenog roda Charnia, to nije bila fotosintetska biljka ili alga, jer priroda fosila u kojima su pronađeni primjerci implicira da je prvobitno živio u dubokim vodama, znatno ispod fotičke zone gdje fotosinteza nije moguća.
Rehua
U maorskoj mitologiji, Rehua je nebeski bog.
Opis
Rehua je sin Rangija i Pape, personifikacija zvijezde Antares. Njegov dom je nebo. Poistovjećuje se sa sljedećim zvijezdama: Antares, Sirius i Betelgez. Sve ove zvijezde su sjajne i ističu se na noćnom nebu. Rehuine sposobnosti su moći izliječenja i oživljavanja. Njegov sin je Kaitangata, koji je pao na Zemlju. Na početku stvaranja svemira, Rehua je bio zarobljen u Papinoj utrobi, a kad su njegova braća razdvojila roditelje, on je pobjegao na nebo sa svojim bratom, Tāwhirimātejom. Jednog dana mu je njegov brat Tāne došao u posjetu, a Rehua mu je za jelo pripremio ptice. Tāne je bio šokiran te je odbio jesti drugo živo biće, ali je uzeo Rehuino voće i donio ga ljudima.
Margareta od Austro-Štajerske
Bibliografija
Nadvojvotkinja Margareta od Austrije je rođena u Grazu, kojim je tada vladao njen otac, Karlo II, nadvojvoda Unutrašnje Austrije. Margaretina majka, Marija Ana od Bavarske (1551–1608), je ujedno bila njena prva rodica; Karlo II je bio dajdža Marije Ane. Njen brat je bio Ferdinand II, car Svetog Rimskog Carstva, a sestre poljske kraljice Ana i Konstancija.
Za kastiljsko-aragonskog i portugalskog kralja Filipa III i II, svoga rođaka u drugom koljenu, udala se 18. aprila 1599. godine. Nova je kraljica ubrzo postala veoma utjecajna, a utjecaj nad kraljem je dijelila s njegovom tetkom, caricom Marijom, i rodicom Margaretom. Njen odnos s mužem je bio blizak, pogotovo nakon što mu je 1605. godine rodila sina, budućeg kastiljsko-aragonskog i portugalskog kralja Filipa IV i III. Prije njega, Margareta je rodila buduću francusku kraljicu Anu Mariju Mauriciju (1601) i Mariju (1603), a nakon njega buduću caricu Mariju Anu, infanta-nadvojvodu Karla, toledskog budućeg nadbiskupa Ferdinanda i infantu-nadvojvotkinju Margaretu. Marija i Margareta su umrle u djetinjstvu.
IC 1558
IC 1558 (također poznat kao ESO 474-2, MCG -4-2-24, PGC 2142 i UGCA 8) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 71 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 3,30 (69 hiljada sg) a najmanji 2,4 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 3. novembra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Saaremaa
Saaremaa je najveće ostrvo u Estoniji sa površinom od 2673 km². Nalazi se na Baltičkom moru južno od ostrva Hiiumaa te zapadno od ostrva Muhu. Pripada Zapadnoestonskom arhipelagu. Glavni grad ostrva je Kuressaare, koji je u januaru 2018. godine imao 13.276 stanovnika. Cijelo ostrvo je u januaru 2017. godine imalo zabilježenu populaciju od 31.557 stanovnika.
Etimologija
Prema starim skandinavskim izvorima Saaremaa se je nazivala Eysysla, a na islandskom Sagas Eysýsla, što znači "zemlja ostrva". Ostrvo se na estonskom naziva Saaremaa, a na finskom Saarenmaa - doslovno „ostrvska zemlja“.
NGC 3250E
NGC 3250E (također poznat kao ESO 317-34, IRAS 10268-3949, MCG -7-22-13 i PGC 30865) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 129 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 2,10 (79 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (52 hiljade sg).
858.
Godina 858. (DCCCLVIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 858. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Religija
Osnivanje opatije Vézelay od strane Girarta de Roussillona i njegove supruge Berthe, pod vlašću Rima.
Operacija Altea (EUFOR)
mini|Operacija Altea Operacija Altea, formalno Snage Evropske unije za Bosnu i Hercegovinu (EUFOR), vojno je raspoređivanje u Bosni i Hercegovini radi nadgledanja vojne implementacije Dejtonskog sporazuma. Nasljednik je NATO-a SFOR-a i IFOR-a. Tranzicija iz SFOR-a u EUFOR uglavnom je bila promjena imena i komandanata: 80% trupa je ostalo na mjestu. Zamijenio je SFOR 2. decembra 2004.
U Bosni i Hercegovini trenutno se nalazi 1.100 vojnika EUFOR-a, koji su raspoređeni u više gradova u oba entiteta. Prisustvo strane vojske u BiH dio je već ranije odobrene misije u Bosni i Hercegovini uz odobrenje institucija u BiH, ali i Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija.
Opći aspekti
Civilnu implementaciju Dejtonskog sporazuma provodi Ured visokog predstavnika. EUFOR je 2007. godine imao 600 vojnika iz 21 zemlje, uglavnom iz država članica Evropske unije (EU). Međutim, postoje dodatne trupe iz drugih zemalja koje nisu članice EU, kao što su Čile i Turska.
Komandant EUFOR-a je austrijski general-major Alexander Platzer. Za ovu misiju, Vojni štab Evropske unije koristi Vrhovni štab savezničkih snaga u Evropi (SHAPE) kao Operativni štab EU (OHQ) i radi preko zamjenika vrhovnog komandanta savezničkih snaga za Evropu, evropskog oficira.
EUFOR je preuzeo sve misije SFOR-a, osim lova na osobe optužene od strane Tribunala za ratne zločine, posebno Radovana Karadžića, bivšeg lidera Republike Srpske, i Ratka Mladića, njihovog bivšeg vojnog lidera, koji je ostao misija za NATO kroz NATO štab Sarajevo. EUFOR ima policijske dužnosti protiv organiziranog kriminala, za koji se vjeruje da je povezan sa osumnjičenim ratnim zločincima. Radio je sa Policijskom misijom Evropske unije u Bosni i Hercegovini i bosanskohercegovačkom policijom. Specijalni predstavnik Evropske unije u Bosni i Hercegovini EUFOR-u daje političke smjernice o vojnim pitanjima s lokalnom političkom dimenzijom.
Od početka 2021. godine osoblje EUFOR-a su baze koje uključuju:
Operacija Altea u Bosni i Hercegovini dugi niz godina djeluje nepromijenjeno kada se radi o stavu vezanom za jedinstvenu političku i vojnu snagu. S ciljem provedbe Dejtonskog sporazuma u Bosni i Hercegovini, i osiguranja poštivanja teritorijalnog integriteta Bosne i Hercegovine, od početka 2022. zabilježen je i dolazak novih 500 pripadnika.
Medievalist
Medievalist je stručnjak za proučavanje srednjovjekovnog razdoblja iz oblasti historije, književnosti, filozofije i drugih naučnih oblasti.
Naziv potječe od pojma srednji vijek izraženog novolatinskim jezikom Medium aevum. To je razdoblje u historijskom razvoju koje obuhvata period od 5. do 15. stoljeća i uvedeno je radi lakšeg sagledavanja i proučavanja historije ljudskog razvoja. Izvedeno medievalan i medievalno kao pridjevi i prilozi označavaju srednjovjekovan i srednjovjekovno, poput medievalna Bosna – srednjovjekovna Bosna. Medievalistika se bavi proučavanjem srednjega vijeka. Pretpostavke za kvalitetna medievalna proučavanja u Bosni i Hercegovini podrazumijevaju poznavanje srednjovjekovnih pisama i jezika (glagoljice, ćirilice i latinice, te staroslavenskog, bosanskog, latinskog i grčkog jezika), materijalne kulture (arheologija i historija umjetnosti), usmene predaje (etnologija), filozofije, religije i drugih naučnih disciplina.
Za historičare medievaliste presudne su pomoćne historijske nauke (paleografija, epigrafika, diplomatika, hronologija, heraldika, numizmatika, sfragistika, egdotika i dr.).
NGC 4763
NGC 4763 (također poznat kao IRAS 12507-1643, MCG -3-33-13 i PGC 43792) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 186 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Gavran. Najveći prečnik je 1,20 (65 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 31. decembra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Anton Korošec
Anton Korošec (Biserjane, Sveti Jurij ob Ščavnici, 12. maja 1872 - Beograd,  14. decembar 1940), slovenski političar i teolog.
Biografija
Pred kraj života otvoreno se zalagao protiv masonerije, komunizma i judaizma. Također je organizirao antikomunističku organizaciju Straža v viharju.
Umro je u Beogradu, Kraljevina Jugoslavija (sadašnja Republika Srbija).
Andrej Markov
Andrej Andrejevič Markov (ruski Андрей Андреевич Марков), 14. juni 1856. — 20. juli 1922.) je bio ruski matematičar. Markov je rođen u Rjazanu. Studirao je na univerzitetu u Sankt Petersburgu 1874. godine. Godine 1886. postaje član Ruske akademije nauka. Najpoznatiji je po svom proučavanju u teoriji stohastičkih procesa. Njegova istraživanja su poslije postala poznata kao Markovljevi procesi.
Ataševac
Geografija
Selo je smješteno na sjevernom dijelu drvarskog područja, ispod planine Klekovače, istočno od puta Drvar - Bosanski Petrovac. Teren je raznolik. Preovlađuje šumsko područje, a u nižim predjelima livade i pašnjaci.
Historija
U Drugom svjetskom ratu i u vrijeme ustanka 1941, krajem septembra Drvar su zauzele italijanske trupe. U nedostatku bolničkih kapaciteta u proljeće 1942 u Ataševcu je izgrađena improvizovana bolnica od drvenog materijala.
U 20. om vijeku stanovništvo se uglavnom bavilo eksploatacijom šume. U dužem periodu, osnovna djelatnost je ipak bilo stočarstvo.
Letu štuke
Letu Štuke je bosanskohercegovačka rock grupa nastala 1986. godine u Sarajevu pod uticajem punka i novog vala, a osnovao ju je sarajevski pjevač i gitarista, Dino Šaran. Do sada su objavili 4 studijska albuma, a širu popularnost su stekli objavom pjesama Minimalizam, Mjesto za dvoje , Tesla i dr.
Historija
Grupa Letu štuke je osnovana 1986. godine u Sarajevu, BiH, a osnovali su je Admir Ahmetović (bubnjevi), Damir Terzić (gitara), autorski dvojac Nedim Sinanović (bas) i Dino Šaran (vokal) koji su ujedno činili prvu postavu grupe. U početku grupa nastupa na koncertima tadašnje sarajevske demo scene, te su prihvaćeni kao lokalna sarajevska koncertna atrakcija krajem 80-ih godina. Nakon što su snimili nekoliko pjesama, uslijedila su ratna dešavanja, koja su uticala na raspad grupe. Pjevač i gitarista Dino Šaran je te iste godine otputovao u Zagreb (Hrvatska), gdje je boravio neko vrijeme, u toku kojeg se bavio komponovanjem pjesama za hrvatske muzičare i pjevače.
Ponovno okupljanje grupe (2004.)
Nakon što se vratio u Sarajevo, Dino Šaran je odlučio da ponovno okupi grupu, ali ovaj put u drugačijem sastavu. Tadašnju postavu su činili basista Samir Ćeremida (Plavi Orkestar), gitarista Dejan Pejaković (Almanah) i klavijaturista Dušan Vranić (Rundek Cargo Orkestar/Trio). Uz podršku aranžera, producenta i perkusioniste Đanija Pervana, koji se u međuvremenu odselio u Pariz, gdje postaje nezamjenjivim članom Rundek Cargo orkestra, 2005. godine su uspjeli okupiti grupu, ali nove pjesme i novi zvuk benda koji su nastajali, bili su jasan znak da je od nekadašnjih Štuka ostalo samo ime.
Letu štuke (2005.)
Kao već oformljen bend, u toku 2004. godine, članovi kreću raditi na snimanju novih materijala za album pod nazivom Letu štuke. Snimaju demo za 15 pjesama čiji je većinski autor Dino Šaran. U međuvremenu, Dino Šaran odlazi u Francusku, tačnije u Pariz, a razlozi putovanja su bili muzička saradnja. Prva snimljena pjesma je Sunce koju su snimili sa Darkom Rundekom i njegovim bendom - Cargo Orkestar. Ubrzo zatim bend potpisuje ugovor u Zagrebu, u proljeće 2005. s izdavačkom kućom Menart iz Hrvatske. Na snimanju albuma učestvuju i mnogi muzičari i autori iz domaćih bendova. Album je snimljen u Sarajevu u studiju Dejana Pejakovića i Dine Vatrenjaka, dok je miksanje i mastering radio Zlaja Hadžić u studiju u Amsterdamu. Producent i aranžer na albumu je bio Đani Pervan. Album je oficijalno izašao sredinom novembra 2005. godine, a prvi radio singl je bila pjesma Mjesto za dvoje. Po izlasku albuma, izdvajaju se pjesme: Minimalizam, Mjesto za dvoje, Tepsija, Signali, Grad bez boje i Pero Papacoder. Sarajevska grupa se već s prvim studijskim albumom uspješno pozicionirala, kako u Bosni i Hercegovini, tako i drugim zemljama kao što su Hrvatska, Srbija i Slovenija. Publike je vrlo brzo njihov album svrstala među vodeće alter-pop naslove. Narednu 2006. godinu obilježit će koncertne aktivnosti i sve veću afirmaciju benda.
Brojevi računa (2011.)
Treći album grupe Letu štuke donosi nove promjene u sastavu grupe. U grupu dolaze Emir Jugo (gitara) i Bojan Ahac (klavijature). Album nosi naziv Brojevi računa i objavljen je 2011. godine. Na njemu su radili Dino Šaran, Dejan Ostojić, Đani Pervan, Emir Jugo i Bojan Ahac. Na albumu se našlo ukupno 10 pjesama, a deseta bonus pjesma je upravo bila pjesmaMinuti koja se nalazila na soundtracku filma Čuvari noći. Također, na albumu se izdvajaju i drugi singlovi kao što su Nikog nema tu, Ljudi crne puti i A kada boli. Za singl Brojevi računa snimljen je i video spot. Za srbijansko tržište, album je na CD formatu, objavio Metropolisu maju 2011. godine, kao licencno izdanje.
Topla voda (2018)
Četvrti po redu studijski album pod imenom Topla voda grupa je objavila u novembru 2018. godine. Na albumu, u izdanju diskografske kuće Menart našlo se 9 pjesama. Singlovi s albuma subili Topla voda, Bože zdravlja, Supermarket za koju je urađen i spot je doživjela pozitivnu kritiku. Pored gore navedenih pjesama, na albumu su se pojavile i druge pjesme kao što su Bočice, Gori zemlja na kojoj su gostovali i članovi grupe Dubioza kolektiv. Dalje, tu su i pjesme Topla voda i Žad.
Papeete
mini|280px|Luka Papeete Papeete je glavni grad Francuske Polinezije, i ujedno najveći grad ostrva Tahiti u arhipelagu Društvenih ostrva. Na tahićanskom jeziku, Papeete u doslovnom prevodu znači Vrč svježe vode. Godine 1880. postaje sjedište guvernera, a 1890. postaje komuna.
Broj stanovnika užeg gradskog područja je 26.181 (podaci iz 2002.), a šireg 127.635.
NGC 953
NGC 953 (također poznat kao MCG 5-7-1, PGC 9586 i UGC 1991) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 217 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 1,30 (82 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (82 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 26. septembra 1865. godine.
Tū-te-wehiwehi
Tū-te-wehiwehi je u maorskoj mitologiji bog reptila; njihov predak.
NGC 953
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
857.
Godina 857. (DCCCLVII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 857. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Francis Picabia
U ranoj fazi blizak je impresionistima, ali poslije sve više eksperimentira i približava se kubistima. Tražio je teme u svijetu mehanike, a ta djela su preteče dadaizma, čijoj se grupi pridružio 1918. godine u Zürichu. Vraćao se figurativnom pa opet apstraktnom slikarstvu. Izradio je dekoracije i kostime za balet "Relache" od E. Satiea.
Claude Monet
Claude Monet (Pariz 14. novembar 1840. - 6. decembar 1926.)
Jedan od glavnih i najdosljednijih predstavnika impresionizma. Djetinjstvo je proveo u Le Havreu, gdje je radio kao crtač karikatura. God. 1858. njegovi prvi učitelji L. E. Boudin i J. B. Jongkind usmjerili su ga na izravno slikanje u prirodi (plein air). Od 1859. u Parizu studirao na Académie Suisse, potom u atelijeru Ch. Gleyrea, gdje je upoznao A. Renoira, A. Sisleyja i F. J. Bazillea (slikare s kojima je činio jezgru impresionističke skupine).
Isprva je bio pod utjecajem É. Maneta i G. Courbeta, os. u komponiranju figura u prirodi (Doručak u prirodi, 1865; Žene u vrtu, 1866), potom W. Turnera i J. Constablea, od kojih je preuzeo uporabu boje i svjetlosti. Napustio je slikanje klasične figuralne kompozicije; efektima svjetlosti nastojao je ostvariti vizualnu senzaciju trenutka, što ga je dovelo do posve slobodne interpretacije viđenoga svijeta kao vlastita subjektivnog doživljaja.
Skupina slikara kojima je pripadao i Monet nastupila je 1874. u Parizu na zajedničkoj izložbi, na kojoj je po njegovoj slici Impresija, izlazak sunca (Impression, soleil levant, 1872) smjer dobio ime impresionizam. Želeći ostvariti mijene u svjetlosti i brze promjene dojmova u ozračju, pojedine je motive (morske krajolike, obale rijeke Seine i gradske prizore) zahvaćao i po nekoliko puta u različito doba dana. Izradio je cikluse slika mostova i jedrilica kraj Argenteuila, vrtova, željezničke postaje Saint-Lazare u Parizu, stogova sijena i pročelja katedrale u Rouenu.
Radio je povremeno i u Londonu, Veneciji, Nizozemskoj i Norveškoj (motivi iz Londona, venecijanske lagune). U potonjim radovima, slikajući ciklus velikih panoa Lopoči, nastojao je dati simfoniju tonova, vode, neba i zemlje, ali nije postigao više od dekoracije. Snažno je utjecao na naraštaje francuskih slikara i sveukupan razvoj moderne likovne umjetnosti.
Gračanica Kula (Cazin)
mini|Ostaci kule Gračanice - [[Liskovac (Cazin)|Čajići (MZ Liskovac)|300px|lijevo]] Ovaj prostor je u srednjem vijeku često predstavljao pogranično područje i stoga je bio poprište sukoba a na to ukazuju mnoge tvrđave koje su sagrađene još prije dolaska Turaka na ove prostore. Jedna od njih je i Kula Gračanica koja se nalazi u naselju Čajići (MZ Liskovac), a sagrađena je u blizini korita istoimene riječice. Ispod kule je pećina kojom je povezana podzemnim kanalima sa izlazom koji se nalazi odmah u riječicu Gračanicu. Vjeruje se da je povezana sa tim podzemnim tunelima i sa srednjovjekovnim gradom Peći koji se danas zove Pećigrad.
Kula Gračanica je podignuta na jednom izduženom brežuljku, čija mala zaravan je odredila njen izdužen pravougaoni oblik. lako nemamo istorijskih podataka o nastanku kule, zaključujemo da potječe iz istog vremena kao i susjedna srednovjekovna tvrđava Peći, odnosno iz 14. vijeka. Kula nema obora i pravougaonog je tlocrta sa stranicama vanjskih dimenzija 11,6 x 9,5 a unutrašnja prostorija je imala dimenzije 9,5 x 7 metara. Debljine zidova kule nisu iste, variraju od 1 do 1,4 metra. Na tri strane danas se vide otvori četvrtastih puškarnica, dok ih na jugoistočnoj strani nema. Kapija kule je na sjeverozapadnoj strani. Kula danas predstavlja ruševinu sa dijelovima zidova koji idu do visine od 10 metara. Prema dimenzijama tlocrta pretpostavljamo da joj je visina do krova iznosila između 15 i 18 metara. Spada u red samostalnih kula srednje veličine, a bila je zidana spolja i unutra pritesanim klesancima u horizontalnim redovima, a u sredini kamenom lomljenikom u bogatom malteru. Kula Gračanica, kula Radetina, i kula Bišovac nalaze se u trokutu i one su imale namjenu da obezbjeđuju grad Mutnik koji se nalazio u samom centru tog trokuta. U to vrijeme je katolička vlastela držala grad Mutnik koji je važio za najveću utvrdu u tom području sve do njegove okupacije od strane Turaka svršetkom 16. vijeka.
Nakon osvajanja današnje Cazinske Krajine od strane Osmanskog Carstva, područje Liskovca bilo je nenaseljeno više od 100 godina i služilo je kao tampon zona između Osmanskog carstva i Austro-Ugarske Monarhije. Tada je kula Gračanica služila kao vojnička kasarna u kojoj su boravili naoružani graničari koji su obezbjeđivali granice Osmanskog carstva. Na turskom jeziku "Çavuş" (Čauš) znaci "Narednik" a zaseok koji se nalazi neposredno iznad kule Gračanice naziva se Čauševići, što je indicija da je kula Gračanica služila kao istureno komandno mjesto na frontu u kojoj su boravili niži oficiri.
NGC 7687
NGC 7687 (također poznat kao MCG 0-59-51 i PGC 71635) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 213 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,30 (81 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (62 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 21. septembra 1862. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
26. oktobar
26. oktobar / listopad (26. 10) jest 299. dan godine po gregorijanskom kalendaru (300. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 66 dana.
IC 1560
IC 1560 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Kit. Ovaj objekat je zapisao Guillaume Bigourdan 28. novembra 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tāwhirimātea
U maorskoj mitologiji, Tāwhirimātea (ili Tāwhiri) je bog vremena i zraka, sin Rangija i Pape, te nasilan bog.
Rat neba i Zemlje
desno|400px|mini|Oblaci, Tāwhirimātejina djeca Tāwhirimātejina su braća Tūmatauenga, Tāne, Tangaroa, Rongo, Haumia-tiketike, Rehua i Ruaumoko. Tāwhirimātea je nakon razdvajanja svojih roditelja otišao na nebo, ka ocu, te je otamo napao svoju braću. Okupio je svoju djecu – kiše, oblake, maglu, vjetrove, oluje, gromove i munje, te ih poslao na okeane. Tangaroa i njegovi potomci – Punga, Ikatere i Tū-te-wehiwehi - su pobjegli u najdublje dijelove okeana. Rongo i Haumia-tiketike su se sakrili u podzemlje. Tāwhirimātejini valovi i vjetrovi napadnu Tāneove šume i brda. Jedino se Tūmatauenga održao kao dostojan protivnik. Nakon rata, Tu-te-wehiwehi je izašao na kopno. Imena Tāwhirimātejine djece su: Apū-hau, Apū-matangi, Ao-nui, Ao-roa, Ao-pōuri, Ao-pōtango, Ao-whētuma, Ao-whekere, Ao-kāhiwahiwa, Ao-kānapanapa, Ao-pākinakina, Ao-pakarea, i Ao-tākawe, a predstavljaju atmosferske pojave. Uz Tāwhirimāteu, na nebu sa njim boravi i njegov brat Rehua, kao zvijezda.
NGC 1751
NGC 1751 (također poznat kao ESO 56-SC23) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 24. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jean-Baptiste Regnault
mini|230px|Jean-Baptiste Regnault: "Tri gracije" Jean-Baptiste Regnault (Pariz, 19. oktobar 1754. - Pariz, 12. novembar 1829.), francuski slikar.
Učitelji su mu bili J. Bardin i M. N. B. Lépicié.
Dobivši "Prbx de Rome" za sliku "Aleksandar Veliki kod Diogena" boravio je duže vrijeme u Italiji.
U doba sve odlučnije afirmacije klasicizma pokušava se suprotstaviti J. L. Davidu i njegovoj školi svojim kompozicijama tradicionalno akademske fakture, u kojima se odrazuju utjecaji Carraccia, G. Renija i slikara iz doba rokoka.
Izlagao od 1783 četvrt vijeka u Salonu, a bio je na glasu kao pedagog. Među njegovim brojnim učenicima bili su P. N. Guérin, L. Hersent i Th.Richomme.
Harlekinski tip ihtioze
Definicija
Harlekinsa ihtioza ili Ihtioza tipa harlekin je genetički poremećaj koji pri rođenju rezultira zadebljanjem kože po gotovo cijelom tijelu. Koža formira velike ploče u obliku dijamanta/trapeza/pravougaonika koje su razdvojene dubokim pukotinama. One utiču na oblik očnih kapaka, nosa, usta i ušiju i ograničavaju kretanje ruku i nogu. Ograničeno kretanje grudnog koša može dovesti do poteškoća s disanjem. Ove ploče padaju tokom nekoliko sedmica. Ostake komplikacije mogu uključivati prijevremeni porođaj, infekcije, probleme sa tjelesnom temperaturom b dehidrataciju. Stanje je najteži oblik ihtioza, grupe genetičkih poremećaja obilježenih ljuskavom kožom.
Uzrok i dijagnoza
Ihtioza tipa harlekina uzrokovana je mutacijama u genu ABCA12. Ovaj gen kodira protein neophodan za transport lipida iz ćelija u krajnjem sloju kože. Poremećaj je autosomno recesivan i naslijeđen od roditelja koji su nositelji. Dijagnoza se često zasniva na fenotipu pri rođenju i potvrđuje genetičkim testiranjem. Prije rođenja, kao podrška dijagnozi, preporučuje se amniocenteza (za genetičko savjetovanje) ili ultrazvučni pregled.
Znakovi i simptomi
Novorođenčad sa ihtiozom harlekinskog tipa imaju debelu, ispucalu oklopnu ploču od hiperkeratoza. Oboljeli imaju teške deformacije lobanje i lica. Uši mogu biti vrlo slabo razvijene ili potpuno odsutne, kao i nos. Očni kapci mogu biti izvrnuti (ektropion), što čini oči i područje oko njih vrlo osjetljivim na infekcije. Bebe sa ovim stanjem često krvare tokom porođaja. Usnesu povučene suhom kožom (eklabij).
Pacijenti s ovim stanjem su izuzetno osjetljivi na promjene temperature zbog njihove tvrde, ispucale kože, koja sprječava normalan gubitak topline. Koža takođe ograničava disanje, što sprečava zid grudnog koša da se širi i uvuče dovoljno zraka. To može dovesti do hipoventilacija i respiratornih insuficijencija. Pacijenti su često dehidrirani, jer njihova obložena koža nije sposobna za zadržavanje vode.
Uzrok
Ihtioza tipa harlekina uzrokovana je mutacijom gubitka funkcije u genu ABCA12. Ovaj gen je važan u regulaciji sinteze proteina za razvoj sloja kože. Mutacije u genu uzrokuju poremećeni transport lipida u sloju kože i mogu dovesti do smanjenih verzija proteina odgovornih za razvoj kože. Manje ozbiljne mutacije rezultiraju kolodijskom membranom i slićčnim ispoljavanjem kao kod urođene ihtioziformne eritrodermije.
ABCA12 su ATP-vezujući kssetni transporteri (ABC transporter), koji su članovi velike porodice proteina koji hidroliziraju ATP za transport tereta kroz ćelijske membrane. Smatra se da je ABCA12 transporter lipida u keratinocitima neophodan za transport lipida u lamelske granule tokom formiranja lipidne barijere u koži.
Dijagnoza
Dijagnoza ihtioze tipa harlekina oslanja se na fizički pregled i određene laboratorijske testove. Fizička procjena pri rođenju je od vitalnog značaja za početnu dijagnozu harlekinske ihtioze. Fizičkim pregledom otkrivaju se karakteristični simptomi stanja, posebno abnormalnosti na površini kože novorođenčadi. Abnormalni nalazi u fizičkim procjenama obično rezultiraju korištenjem drugih dijagnostičkih testova za utvrđivanje dijagnoze.
Genetičko testiranje je najspecifičniji dijagnostički test za ovu ihtiozu. Test otkriva gubitak funkcije mutacije na "ABCA12" genu. Biopsija kože se može uraditi da bi se procenile histološke karakteristike ćelija. Histološki nalazi obično otkrivaju hiperkeratozne ćelije kože, što dovodi do njenog debelog, bijelog i tvrdog sloja.
Liječenje
Ne postoji lijek za ovo stanje. U ranom životu, tipično je potrebna stalna potporna njega. Tretmani mogu uključivati hidratantnu kremu, antibiotike, etretinate ili retinoide. Otprilike polovina oboljelih umre u prvih nekoliko mjeseci nakon rođenja; međutim, liječenje retinoidima može povećati šanse za preživljavanje. Djeca koja prežive prvu godinu života često imaju dugotrajne probleme kao što su crvena koža, kontrakture zglobova i odloženi rast. Stanje pogađa oko 1/300.000 porođaja. Prvi put je to dokumentirano u dnevničkom zapisu velečasnog Olivera Harta u Americi, 1750.
Potrebna je stalna njega za vlaženje i zaštitu kože. Tvrdi vanjski sloj se na kraju ljušti, ostavljajući ranjive unutrašnje slojeve dermisa izloženim. Rane komplikacije nastaju kao posljedica infekcije zbog pucanja hiperkeratoznih ploča i respiratornog distresa, zbog fizičkog ograničenja ekspanzije zida grudnog koša.
Liječenje uključuje potpornu njegu, liječenje hiperkeratoza i disfunkcije kožne barijere. Obično se koristi vlažni inkubator. Intubacija je često potrebna dok se ne pojave nares. Nutritivna podrška hranjenjem putem sonde je neophodna sve dok se eklabij ne riješi i dojenčad ne može početi dojiti. Oftalmološke konsultacije su korisne za rano liječenje ektropija, koje su u početku izražene i nestaju kako se ljuskice odvajaju. Liberalna primjena petrolatuma potrebna je više puta dnevno. Osim toga, potrebno je pažljivi debridement konstriktivnih traka hiperkeratoza da se izbjegne digitalna ishemija.
Prijavljeni su slučajevi digitalne autoamputacije ili nekroze zbog kožnih suženih traka. Za prevenciju ove morbidne komplikacije korišteni su rezovi za opuštanje.
Prognoza
U prošlosti je ovaj poremećaj bio gotovo uvijek fatalan, bilo zbog dehidracija, infekcije (sepsa), ograničenog disanja zbog prekrivanja ili drugih povezanih uzroka. Najčešći uzrok smrti bila je sistemska infekcija, a oboljeli su rijetko preživljavali duže od nekoliko dana. Međutim, poboljšana neonatusna intenzivna njega i rano liječenje oralnim retinoidima, kao što je lijek Izotretinoin, može poboljšati preživljavanje. Pokazalo se da rana oralna terapija retinoidima omekšava ljuske i podstiče deskvamaciju. Nakon samo dvije sedmice dnevnog oralnog uzimanja izotretinoina, brazde na koži mogu zacijeliti, a ljuskice nalik pločama mogu se gotovo povući. Poboljšanje eklabija i ektropije takođe se može videti za nekoliko sedmica.
Najdugovjećniji poznati preživjeli je Nusrit "Nelly" Shaheen, koja je rođena 1984. godine i relativno je dobrog zdravlja do juna 2021.. Studija objavljena 2011. godine u Archives of Dermatology zaključila je: "Harlekinsku ihtiozu" treba smatrati teškom hroničnom bolešću koja nije uvijek smrtonosna. Uz poboljšanu neonatusnu njegu i vjerovatno rano uvođenje oralnih retinoida, broj preživjelih se povećava."
Epidemiologija i historija
Učestalost ove ihtioze je oko 1/300.00 porođaja. Otprilike polovina oboljelih umre u prvih nekoliko mjeseci nakon rođenja; međutim, liječenje retinoidima može povećati šanse za preživljavanje. Djeca koja prežive prvu godinu života često imaju dugotrajne probleme kao što su crvena koža, kontrakture zglobova i odloženi rast.
Prvi put ovo stanje dokumentirano je u dnevničkom zapisu velečasnog Olivera Harta u Americi, 1750.
Kao autosomno recesivno stanje, stope su veće među određenim etničkim populacijama s većom vjerovatnoćom krvnog srodstva.
Bolest je poznata od 1750. godine, a prvi put je opisana u dnevniku velečasnog Olivera Harta iz Charlestona, South Carolina:
Oznaka „harlekinskog tipa“ dolazi od dijamantskog oblika ljuskica pri rođenju (koji podsjeća na kostim Arlekino).
Jürgen Habermas
Jürgen Habermas (rođen 18. juna, 1929, Düsseldorf) njemački filozof i sociolog, pobornik kritičke teorije društva kao i američkog pragmatizma. U naučnim krugovima je posebno poznat zbog rada na konceptu javne sfere a kojeg je postavio u svojoj teoriji komunikativne akcije. Njegov rad se bavi doprinosom društvenoj teoriji i epistemologiji, analizi kapitalističkih društava u razvoju i demokratijom, vladavini zakona u kritičkom socio-evolucionarnom konteksu, kao i savremenom politikom, posebno njemačkom politikom. Habermasov teorijski sistem posvećen je istraživanju mogućnostima razuma, procesa emancipacije i racionalno-kritičke komunikacije koje nema dovoljno u modernim institucijama kao i ljudskoj mogućnosti da kroz oslobađanje ostvari svoje interese bazirane na racionalnosti.
Javna sfera
Jürgen Habermas je ozbiljno razvijao koncept javne sfere prvobitno se oslanjajući na dijaloge koji su se odigravali u kafanama 18. vijeka u Francuskoj. To su bile takve javne sfere racionalnih debata na teme političke važnosti do kojih se došlo razvojem građanske kulture centrirane u tom vremenu u kafanama, intelektualnim i književnim salonima, kao i printanim medijima što su bili preduslovi da se počne sa razvojem parlamentarne demokratije a koji su promovirali ideale prosvjetiteljstva, jednakost, ljudska prava i socijalnu pravdu. Ovaj oblik javne sfere je bio vođen normama racionalne argumentacije kao i kritičke diskusije u kojoj je snaga nečijeg argumenta bila važnija nego njegov identitet.
Prema Habermasu nekoliko je faktora rezultiralo time da građanska javna sfera, javno mnijenje, već u dobu prosvjetiteljstva doživi prve faze dekadencije. Istaknuta je važna stvar da su strukturalne snage, posebno razvoj komercijalnih masovnih medija, doživjele promjenu u svojoj funkcionalnosti. Umjesto potrebe te su strukturalne snage postale nešto što se konzumira pa se tako i izgubila mogućnost njihova korištenja kao instrumenta za javni diskurs.
U knjizi Teorija komunikativne akcije (Theory of Communicative Action, 1981), koja je svojevrsni Habermasov magnum opus, kritizirao je jednostrani proces modernizacije vođen snagama ekonomske i administrativne racionalizacije. Habermas je posebno isticao da se sve ozbiljnije uplitanje i interveniranje formalnih sistema u svakodnevni život može posmatrati paralelno s razvojem države blagostanja, korporacijskog kapitalizma i kulture masovnog konzumerstva. Ovi trendovi koji postaju sve jači utiču sve šire na područja javnog života podređujući ih sveopštoj logici efikasnosti i kontrole. Obzirom da rutinizirane političke partije kao i interesne grupe zastupaju ideju participacijske demokratije nevjerovatno je da se društvom upravlja daleko od udjela građana. Kao rezultat može se vidjeti da granice između privatnog i javnog, pojedinca i društva, sistema i svijeta uopšte, su zapanjujuće. Demokratski javni život uspijeva jedino tamo gdje institucije daju građanima mogućnost da vode debatu o stvarima koje su javne važnosti. Habermas opisuje idelani tip "situacije idealnog govorništva", gdje su akteri ravnopravni učesnici u skladu s kapacitetima diskursa i gdje jedni drugima priznaju osnovnu društvenu jednakost i kada je izlaganje neometano ideologijom ili nerazumijevanjem.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (muškarci)
Takmičenja u bacanju kugle za muškarce na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 9. i 10. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. David Storl iz Njemačke osvojio je zlatnu medalju, Michał Haratyk iz Poljske osvojio je srebro, dok je Tsanko Arnaudov iz Portugala osvojio bronzanu medalju.
Jürgen Habermas
Habermas i "Budućnost ljudske prirode"
„Ako budući roditelji utužuju ekstenzivnu mjeru samoodređenja, onda bi bilo u redu da se i budućem djetetu garantira šansa da vodi autonoman život“ ;Kuhlmann
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (muškarci)
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovala su 29 takmičara iz 18 država.
Kvalifikacije
Kvalifikacijsko tamičenje održano je 9. jula 2016. u 13:05 (CEST).
Jürgen Habermas
Habermas i "Budućnost ljudske prirode"
Sedamdesetih godina se uspjelo razdvojiti elementarne dijelove jednog genoma i ponovno ih sastaviti, što je označilo početak razvijanja medicine prema genetskoj modifikaciji ljudi. Sa stajališta znanosti tu nema ničeg moralnog ili nemoralnog, to je samo još jedan veliki uspjeh.
Međutim, etički gledano, da li je moralno čovjeku nametnuti ličnost koja mu prirodno ne bi bila predodređena? Sama mogućnost oplođivanja jajne ćelije izvan majčinog tijela ili surogat roditeljstva dovela je do razdvajanja pojma roditeljstva na socijalno i biološko.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kugle (muškarci)
Finale
mini|desno|150px|[[David Storl]] Finalno takmičenje održano je 10. jula 2016. u 17:30 (CEST).
Jürgen Habermas
Habermas i "Budućnost ljudske prirode"
Sam autor smatra, kao i većina nas, da genetska modifikacija kao sredstvo za sprječavanje bolesti ili za sprječavanje fizičkih i mentalnih nedostataka može poslužiti kao pozitivno medicinsko oružje za „bolji i pravedniji“ svijet u kojem bi se,ako ništa drugo, mogao smanjiti broj invalidnih osoba.
Predimplatacijska dijagnostika čini mogućim da se embriji u osmoćelijskom stadiju podvrgnu predostrožnom genetičkom ispitivanju. Taj postupak se prvenstveno nudi roditeljima koji bi htjeli izbjeći prenošenje nasljednih bolesti.
Tu se već zamagljuje jasna granica između prirode i nauke. Ako dopustimo genetsko modificiranje u svrhu dobra, neko će ga željeti u svrhu nedobrog. Uvijek će postojati oni roditelji koji će biti dovoljno bogati i moćni da sebi omoguće stvaranje svoje savršene djece. Kako na fizički izgled, tako će pokušati utjecati i na selekciju karaktera i potencijalnih sklonosti svoje djece.