cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Donji Kraji
Hrvoje Vukčić Hrvatinić је bio jedan od najmoćnijih bosanskih vlastelina svoga vremena. Njegov posjed bio je u Donjim Krajima. Kada je umro ugarski kralj Lajoš I Anžujski, Hrvoje se pridružio dinastičkim sukobima, pomogavši Ladislavu Napuljskom da se promovira u ugarskog kralja. Kao nagradu je dobio upravu u prostranim teritorijama i titulu Hercega Splita vicekralja Dalmacije i Hrvatske, Velikog Bana Vrbaske Banovine i kneza Donjih Kraja. Drugi pretendent na ugarski prijesto, Žigmund Luksemburški je potisnuo Ladislava Napuljskog i zavladao čitavom Ugarskom, što je značajno oslabilo Hrvojev uticaj. Kako je već došao u sukob sa Sandaljem Hranićem Kosačom, kojeg je Žigmund podržavao, stupio je u vezu sa Osmanlijama. Hrvoje Vukčić Hrvatinić је umro 1416, nakon čega se njegovi posjedi brzo raspadaju, pri čemu je glavnina Donjih Kraja pripala njegovom bratiću Juraju Vojsaliću.
Poslije pada Kaljevine Bosne pod upravu Osmanlija, ugarski kralj ugarski kralj Matija Korvin је (krajem 1464.) zauzeo Sjevernu Bosnu, uključujući i Donje Kraje, gdje je formirao Jajačku Banovinu kоја se оdržalа sve do 1527., a po nekim izvorima do 1528. U tom periodau Banovina je pokrivala cijelo područje Donjih Kraja, izuzev župe Uskoplje, koja je i tada bila pod osmanlijskom vlašću. Nakon pada i Jajačke Banovine, Donji Kraji su postali dio Bosanskog sandžaka.
Homolj
Homolj je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
S-300
S-300 (NATO naziv: SA-10 Grumble) je porodica ruskih sistema protivzračne odbrane srednje dalekog dometa.
Verzije
Postoje brojne verzije ovog sistema s različitim raketama, s brojnim modernizacijama radara, te sistemima otpornosti na mamce, trenutno postoje 3 porodice.
S-300P
thumb|lijevo|Slovački S-300P sistemi S-300P je prva verzija S-300 sistema uvedena u operativnu upotrebu 1978. godine. Tokom 1987. bilo je aktivno više od 80 ovih sistema, naročito u području Moskve. S-300P jedinica se satoji također iz radarskog sistema 36D6, lansirnog vozila 5P85-1. Također sastavni dio sistema je radar 76N6 za detekciju na niskim visinama.
Za pripremu ovog sistema za lansiranje trebalo je više od jednog sata vremena. Minimalna nadmorska visina angažmana rakete je 25 metara nadmorske visine. Modernizivane S-300P verzije nose oznake S-300PT-1 i S-300PT-1A.
S-300PS/S-300PM  sistemi uvedeni su u upotrebu 1985. i to je jedina verzija s nuklearnom bojevom glavom. Ova verzija je uvedena u upotrebu sa modernim lansirnim vozilom, komandnim vozilom i radarom koji su bazirani na MAZ-7910 8x8 kamionu. Ova verzija je bila opremljena raketom 5V55R s produženim dometom od 90 km, te poluaktivnim radarskim navođenjem. Postojali su samohodna i vučena lansirna vozila. Vučena verzija je poznata pod oznakom 5P85T. Mobilne verzije nose oznake 5P85S i 5P85D.
Slijedeća modernizacija je poznata pod oznaka S-300PMU je uvedena u operativnu upotrebu 1992. za potrebe izvoza. Verzija koristi noviju i manju bojevu glavu 5V55R sa poluaktvnim radarskim termalnim navođenjem koja se koristi kod 48N6 raketa.
Ukupno je proizvedeno oko 3000 S-300P lansera i 28.000 raketa.
S-300F
S-300FM
S-300FM je druga brodska verzija S-300 sistema instslirana samo na raketne krstarice klase Kirov, te sa novim projektilima 48N6. Uvedena je u operativnu upotrebu 1990. sa povećanom brzinom projektila od 6 macha pa do maksimalne brzine 8.5 macha, povećana je težina bojeve glave na 150 kg, domet 5–150 km, te visina leta od 10 metara do 27 km. Ova verzija ima mogućnost presretanja balističkih projektila kratkog dometa. Izvozna verzija se zove Rif-M. Dva Rif-M sistema kupila je Kina 2002. te ih postavila na Type 051C razarače.
S-300V
thumb|lijevo|S-300V S-300V Antey-300 (NATO naziv SA-12 Gladiator/Giant) je verzija koju proizvodi Antey, a ne Almaz. Sufiks V označava riječ vojska što predstavlja namjenu kopnenoj vojsci. Ovakav tip PVO sistema je prvenstveno namijenjen za eliminaciju neprijateljskih balističkih, krstarećih raketa namijenjen kao zamjena za zastarjele 2K11 Krug sisteme. Ovaj sistem ima domet oko 75 km, dok Giant verzija ima domet do 100 km.
Iako je zasnovan na principima S-300 sistema, S-300V je za razliku od standardnog S-300 sistema baziran na gusjenicama što mu pruža veću mobilnost na terenu. S-300V daje veći naglasak u antibalističkoj borbi sa 9M82 raketama. Bataljon S-300V se sastoji od komandne jedinice, radarske jedinice i šest lansirnih jedinica.
S-300PMU-1/2
thumb|S-300 PMU-2 radarska jedinica. S-300PMU-1 (NATO naziv SA-20 Gargoyle) je uveden u upotrebu 1992. sa novim i većim 48N6 raketama, sistem je baziran na performansama mornaričkog S-300FM sistema. S-300 sistem koristi 9M96E1 i 9M96E2 rakete, ovi projektili su znatno manji od ostalih. 9M96E1 ima domet do 40 km, a 9M96E2 domet do 120 km. Kretanje u zraku raketa obavlja pomoću gasnog pritiska a ne zakrilaca.
S-300PMU-2
S-300 PMU-2 je uveden u operativnu upotrebu 1997. godine i ima nešto veći domet od 195 km nego S-300PMU-1.
S-400
S-400 Triumf (ranije poznat kao S-300PMU-3, NATO naziv SA-21 Growler), uveden u operativnu upotrebu 1999. Sistem ima znatno veće projektile i domet od 400 km. Posebno je dizajniran kako bi se suprostavio stealth tehnologiji i predstavlja najnapredniju verziju S-300 sistema.
S-300VM
S-300VM (Antey 2500) je modernizacija S-300V sistema. Sistem se sastoji od novog komandnog vozila, novog radara 9S15M2, 9S15MT2E i 9S15MV2E. Sistem Antey 2500 je namijenjen izvozu, 2 sistema je kupila Venecuela 2012. godine.
Korisnici
thumb|Bugarski S-300.
Ivandol
Slovenija:
S-300
Borbena upotreba
Iako nijedan projektil S-300 sistema nije ispaljen tokom niti ijednog sukoba S-300 sistem predstavlja veliku opasnost za moderne letjelice. U aprilu 2005. NATO je imao vojne vježbe u Francuskoj i Njemačkoj pod nazivom Trial Hammer 05 čiji je cilj bio simulacija suzbijanja neprijateljske PVO. U vježbi su učestvovali slovački S-300PMU, što je bilo od izrazitog značaja za NATO, ali je važno napomenuti da su mnoge komponente sistema od 2005. unaprijeđene.
Taktičko-tehničke karakteristike
thumb|700px|center|Primjeri raketa
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Rijeka)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Rijeka je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 44 km2 imao 128.624 stanovnika, što predstavlja 43,43% od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 3,00% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti na Rijeci je 2.923stanovnika/km2.
Zgornje Sečovo
Zgornje Sečovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Rogaška Slatina, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornje Sečovo je imalo 99 stanovnika.
Ivandol (Brestovac)
Ivandol je naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1981. iskazuje se pod imenom Ivan–Dol.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ivandol je imalo 165 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tetiva (geometrija)
Tetiva (lat. chorda) kružnice predstavlja duž čija oba kraja leže na toj kružnici. Generalnije, za tetivu se može reći da je ona bilo kakav linijski segment koji spaja dvije tačke na bilo kakvoj krivoj, kao što je na primjer elipsa. Tetiva koja prolazi kroz centar kružnice je u stvari prečnik te kružnice.
mini|227x227piksel|Crveni segment BX je tetiva (kao što je segment AB (prečnik kružnice).
Tetiva kružnice
Oblast koju tetiva "odsijeca" kod neke kružnice se naziva kružni segment.
Tetiva elipse
Središnje tačke neke dvije paralelne tetive unutar neke elipse su kolinearne.
Tetive u trigonometriji
lijevo|200x200piksel Tetive su bile veoma korištene u početnim fazama razvoja trigonometrije. Prva poznata trigonometrijska tablica, napravljena od strane Hipparchusa, je sadržila vrijednisti funkcije tetive za svaki ugao u razmaku od 7.5 stepeni. U drugom vijeku nove ere, Ptolomej Aleksandrijski je napisao detaljniju tablicu vrijednosti funkcije tetive u svojoj knjizi o astronomiji, u kojoj su se nalazile vrijednosti za uglove između polovine stepena i 180 stepeni, uz koje je svaka naredna vrijednost ugla veća za jednu polovinu stepena.
Tetiva je geometrijski definisana kao što je prikazano na slici. Tetiva nekog ugla predstavlja dužinu tetive između dvije tačke na jediničnoj kružnici, koje su međusobno pomjerene za taj ugao. Funkcija tetive je povezana sa sinusnom funkcijom, postavljanjem vrijednosti koordinata jedne tačke na (1,0), i vrijednosti koordinata druge tačke na (
cos θ, sin θ
), i zatim primjenom Pitagorine teoreme, za dobijanje dužine te tetive:
Zadnji korak u formuli koristi trigonometrijski identitet polovičnog ugla. Kao što je moderna trigonometrija većinom zasnovana na sinusu, tako je i drevna trigonometrija bila zasnovana na funkciji tetive. Postoji mogućnost da je Hipparchus napisao dvanaest knjiga o tetivama, koje su izgubljene, zbog čega se vjeruje da je mnogo toga bilo poznato o njima. Funkcija tetive zadovoljava mnoge identitete, koji su analogni najpoznatijim modernim identitetima:
Osim toga moguće je definisati i inverznu funkciju tetive kao:
Clickbait
Clickbait ili Klikbejt je tekst ili slikica za link sročena tako da navede korisnika da klikne na njega kako bi otvorio neku vijest ili sadržaj. Clickbait (sastoji se od dvije riječi, Click - kliknuti, pritisnuti i bait - mamac, namamiti) iskorištava znatiželju čitatelja pružajući samo onoliko da privuče čitatelja da klikne na link.
Definicija
Ne postoji univerzalna definicija clickbait-a; Merriam-Webster definiše clickbait kao "nešto osmišljeno tako da bi čitatelji htjeli kliknuti na link, posebno kada link vodi do sadržaja sumnjive vrijednosti ili interesa"
Primjeri i korištenje
Ovu taktiku koriste stranice koje žive od toga da imaju što više klikova na svoj sadržaj tako što će servirati privlačne naslove. Postoje i oni koji koriste ovaj metod za phishing napade u svrhu širenja virusa ili krađe korisničkih informacija. Ista taktika se koristi i na socijalnim mrežama.
Primjeri clickbait naslova su: Nećete vjerovati ovome ili Ovo morate svakako vidjeti ili drugim senzacionalističkim tvrdnjama kako bi kliknuli na njih. Često, moguće je vidjeti i sliku na link koja nagovještava da se nešto drugo desilo za razliku od stvarnog događaja.
Borba protiv clickbait-a
Facebook je objavio da će preduzeti mjere kako bi zaštitio svoje korisnike. Grupe kao što su Hejt za klikbejt pokušavaju da podignu svijest običnih korisnika i bore se da raskrinkaju medije koji koriste ove taktike.
Norbert Wiener
right|thumb|200px Norbert Wiener (26. novembar 1894 – 18 mart 1964) bio je američki matematičar i filozof. Bio je profesor matematike na MIT-u.
Čuveno "čudo od djeteta", Wiener je kasnije postao rani istraživač stohastičkih i bučnih procesa, doprinoseći radovima bitnim za elektronsko inženjerstvo, elektronske komunikacije, i kontrolne sisteme.
Wiener je smatran začetnikom kibernetike,  formalizacije ideje povratne sprege, sa implikacijama za inženjerstvo, kontrolu sistema, računarstvo, biologiju, neuronauku, filozofiju, i organizaciju društva.
Azufral
Azufral je stratovulkan u departmanu Nariño u Kolumbiji, 12 km zapadno od Túquerresa. To je jedini vulkan u zapadnom dijelu kolumbijskih Anda. Ime mu potječe od španske riječi za sumpor, azufre. Smatra se poluuspavanim, ali postoje brojne fumarole u krateru na vrhu. Vrh vulkana ima nadmorsku visinu 4070 m, a sjeverozapadna strana kratera sadrži jezero u obliku polumjeseca pod nazivom Zelena laguna na 3970 m. Jezero je dugo 1100, a široko 600 m. Njegova jarkozelena boja rezultat je naslaga na bazi sumpora i željeza u krateru. Osim ovog, postoje još dva mnogo manja jezera, Crna i Kristalna laguna.
Vulkan je unutar istoimenog rezervata prirode, osnovanog 1990, koji se prostire na površini 58 km2 i u koji se ne naplaćuje ulaz. Budući da je Azufral poluuspavan, nema ograničenja za uspon na vulkan i posjetu Zelenoj laguni: postoji cesta koja se penje do 1,5 km od vrha, a preostala udaljenost može se preći pješke stazom.
Stubička Slatina
Stubička Slatina je naseljeno mjesto u sastavu grada Oroslavja, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Donja Stubica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stubička Slatina je imala 630 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Slatina. U 1991. dio područja naselja pripojen je naselju Igrišće (općina Jakovlje, Zagrebačka županija), za koje sadrži podatke do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Stubička Slatina je imalo 768 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hromosom 7
Hromosom 7 je jedan od 23 para  hromosoma kod ljudi, koji normalno imaju njegove dvije kopije. Hromosom 7 ima oko 159 miliona baznih parova (gradivnog materijala DNK) i obuhvata 5 do 5,5 % ukupne količine DNK u ćelijama.
Broj gena
Slijede neke od procjena broja gena za ljudski hromosom 7. Budući da istraživači koriste različite pristupe označavanja genoma, njihova predviđanja broja gena na svakom hromosomu variraju (za tehničke detalje pogledajte predviđanje gena). Među raznim projektima, zajednički Projekat konsenzusnog kodiranja (CCDS) zauzima izuzetno konzervativnu strategiju. Dakle, predviđanje broja gena CCDS-a predstavlja donju granicu ukupnog broja gena koji kodiraju ljudske proteine.
Lista gena
• AEBP1: Kodira AE-vezujući protein 1
• AASS: Kodira mitohonrijski enzim Alfa-aminoadipinsku semialdehid-sintazu
• ARHGEF35: Kodira protein razmjene Rho guanin-nukleotidnog faktora (GEF) 35
• BCAP29: Kodira B-ćelijski receptor-asocirani protein 29
• BCC6: Kodira protein osjetljivosti na karcinom baznih ćelija, 6
• BRAT1: Kodira BRCA1-asocirani ATM-aktivator 1
• C7orf25 protein UPF0415: Kodira protein UPF0415
• C7orf31: Kodira otvoreni okvir čitanja 31 hromosoma 7
• CALU: Kodira kalumenin
• CDCA7L: Kodira ciklus koji je asociran sa ćelijskpm diobom, 7-liki protein
• CPED1: Kodira kadherinoliki i PC-esterazni domen koji sadrži protein grupe 1
• CROT: Kodira peroksisomni karnitin O-oktanoiltransferazu
• DDX56: Kodira helikazu 56 DEAD-boksa
• DMTF1: Kodira ciklin D-vezujući myb-liki transkripcijski faktor 1
• EZH2: Kodira enzim histon-lizin N-metiltransferazu za histonski h3 lizin 27
• FAM71F2: Kodira člana  F2 porodice proteina 71, sa sličnošću sekvence
• FAM185A: Kodira člana A porodice proteina 185, sa sličnošću sekvence
• FAM200A: Kodira člana A porodice proteina 200, sa sličnošću sekvence
• FBXO24: Kodira jedini protein 24 F-kutije,
• GBAS: Kodira glioblastomsku  umnoženu sekvencu; homologni 2 protein NipSnap
• GET4: Kodira protein GET4
• GLCCI1: Kodira glukokortikoid-inducirani protein transiripta  1
• HPC4: Kodira nasljedni rak prostate 4
• ING3: Kodira inhibitor rasta, protein 3
• INTS1: Kodira podjedinicu 1 proteinskog integratorskog kompleksa
• IQCE: Kodira protein E sa IQ domenom
• KDM7A: Kodira  enzimski protein lizin-demetilazu 7A
• LINC01003: Kodira dugolančanu međugensku nekodirajuću RNK 1003
• LRRC17: Kodira leucinom-bogato ponavljanje, koje sadrži protein 17
• LSM5: Kodira U6 malu jedarnu RNK i mRNK-asociranu degraciju
• LUC7L2: Kodira pretpostavljeni RNK-vezani protein Luc7-oliki 2
• MAP11: Kodira protein mikrotubula-asociranog proteina 11
• MDFIC: Kodira protein porodice inhibitora MyoD sa domenom
• METTL2B: Kodira metiltrasferazoliki protein 2B
• MINDY4: Kodira enzim MINDY-lizin 48 deubikitinazu 4
• MIR96: Kodira mikroRNK 96
• MOSPD3: Kodira pokretački domen sperme koji sadrži proteine grupe 3
• NOM1: Kodira jedarcetov protein sa MIF4G-omdomen 1
• NUDCD3: Kodira NudC  protein 3 sa domenom
• NUPL2: Kodira nukleoporin-oliki protein 2
• PDAP1: Kodira PDGFA-asocirani protein 1
• PHTF2: Kodira pretpostavljeni omeodomenski transkripcijski faktor 2
• PLOD3: Kodira prokolagen-lizin,2-oksoglutarat 5-dioksigenazu 3
• POM121: Kodira POM121 transmembranski nukleoporin
• POP7: Kodira podjedinicu p20 ribonukleazni P-proteina
• PPP1R17: Kodira regulacijsku podjedinicu 17  fosphataze 1
• PSPH: Kodira fosfoserin-fosfatzu
• PVRIG: Kodira protein poliovirusnog receptora, vezanog za imunoglobulinski domen
• RADIL: Kodira ras-asocirani i rastvorni protein sa domenom
• RCP9: Kodira DNK-usmjrerenu podjedinicu  RCP9 RNK polimeraze III
• REPIN1: Kodira replikacijski inicijator 1
• RNF216-IT1: Kodira  protein RNF216-intronskog transkripta 1
• SCIN: Kodira skinderin
• SCRN1: Kodira sekernin 1
• SOSTDC1: Kodira sklerostinski protein 1 sa domenom
• SPDYE1: Kodira  člana  E1 porodice brzi/RINGO-regulator ćelijskog ciklusa
Kleka
Opis
left|thumb|Plodovi i listovi [[Smreka|smreke]] Kleke variraju u veličini i obliku od visokih drveta, 20 – visine, do kolumnara ili niskih raširenih grmova sa dugim zakrivljenim granama. One su zimzelene biljke sa igličastim ljestvičastim lišćem. Mogu biti jednodomne ili episkopalne. Ženske šišarke su veoma prepoznatljive, sa mesnatim, poput voća koalescentnim vagama koje se spajaju zajedno da bi formirale strukturu poput "bobice", 4 – dužine, sa 1–12 odvojenim, tvrdoljuskastim sjemenkama. U nekih vrsta ove "bobice" su crveno-smeđe ili narandžaste, ali većinom one su plave; one su obično aromatične i mogu se koristiti kao začin. Vrijeme sazrijevanja sjemenki varira između vrsta od 6–18 mjeseci nakon oprašivanja. Muške šišarke su slične ostalim iz porodice čempresovki (Cupressaceae), sa 6–20 vaga.
Hromosom 7
Lista gena
• STEAP1: Kodira šest transmembranskih epitelnih antigena prostate 1
Kleka
Opis
U zonama od 7 do 10, kleke mogu cvasti i izbacivati polen nekoliko puta svake godine. Nekoliko vrsta kleke cvati u jesen, dok veći broj vrsta daje polen od rane zime dok kasnog proljeća.
Hromosom 7
Lista gena
• STEAP2: Kodira šest transmembranskih epitelnih antigena prostate 2
Kleka
Opis
left|thumb|Detalj sa [[Juniperus chinensis, sa mladim (igličastim) listovima (lijevo), i odraslim listovima i nezrelim muškim šišarkama (desno)]] Dosta kleka (npr. J. chinensis, J. virginiana) imaju dva tipa listova: sadnice i neke grančice starijih stabala imaju igličasto lišće 5 – dugo; a lišće zrelih biljaka je (uglavnom) tanko (2 –), preklapa se i poput ljestvica. Kada se maloljetno lišće javlja na zrelim biljkama, ono se može uglavnom naći na sjenovitim mjestima, uz odraslo lišće na osunčanim mjestima. Lišće na brzorastućim 'bičevima' je obično između maloljetnog i zrelog.
Hromosom 7
Lista gena
• STEAP4: Kodira šest transmembranskih epitelnih antigena prostate 4
Kleka
Opis
U nekih vrsta (npr. J. communis, J. squamata), svo lišće ima maloljetni tip igle, bez ljestvica. U nekim od ovih (nor. J. communis), iglice su spojene za bazu, u ostalih (npr. J. squamata), iglice su integrisane sa stabljikom, a ne spojene.
Hromosom 7
Lista gena
• STX1A: Kodira protein sintaksin-1A
Kleka
Opis
Igličasto lišće kleka je čvrsto i oštro, što čini maloljetno lišće vrlo bodljikavo na dodir. Ovo može biti vrijedna identifikacija kod mladica, jer su ostali veoma slični mladi listovi čempresa (Cupressus, Chamaecyparis) i ostalih sličnih biljaka mehki, a ne bodljikavi.
Kleka je ekskluzivna jestiva biljka za larve nekih vrsta Lepidoptera uključujući Bucculatrix inusitata i juniper carpet, a jedu je i larve ostalih vrsta Lepidoptera poput Chionodes electella, Chionodes viduella i Panolis flammea; od kojih se tortrix moljac C. duplicana hrani na mjestima povreda od štetočina.
Hromosom 7
Lista gena
• STYXL1: Kodira serin/treonine/tirozin-interaktivno-liki protein 1
• SUMF2: Kodira sulataza-modificirajući faktor 2
Jaguplije
Jaguplije su naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Kleka
Opis
Kleke su golosjemenjače, što znači imau sjemena, ali ne cvjetove ni plodove. Zavisno od vrste, sjemena koje proizvode trebaju 1–3 godine da se razviju. Nepropusni sloj sjemenke sprječava ulazak vode i štiti embrion kada se rasprši. Može također rezultirati u dugoj dormanciji koja se obično prekida fizičkim oštećivanjem zaštitnog sloja. Raspršivanje se dešava kada se čitava sjemenka pojede od frugivora i sisara. Otpor omotača sjemenke omogućava prolazak kroz probavni sistem i van bez uništavanja duž puta. Ove sjemenke traju dugo, jer mogu biti raširene kroz velike udaljenosti za nekoliko godina.
Hromosom 7
Lista gena
• SYPL1: Kodira sinaptofizinoliki protein 1
Jaguplije
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Požega.
Kleka
Klasifikacija
right|thumb|Iglice kleke, uvećane. Lijevo, [[Juniperus communis (Juniperus sect. Juniperus; iglice 'spojene' na bazi). Desno, Juniperus chinensis (Juniperus sect. Sabina; iglice integrisane sa stabljikom, nisu spojene)]] right|thumb|Šišarke i sjemenke Broj vrsta kleke je predmet rasprave, sa dva nedavna istraživanja koja daju veoma različite brojeve, Farjon (2001) prihvata 52 vrste, a Adams (2004) prihvata 67 vrsta. Kleke se dijele u nekoliko sekcija, mada nije raščišćeno koje vrste pripadaju kojim sekcijama, sa istraživanjem koje još nije gotovo.
Jaguplije
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jaguplije su imale 137 stanovnika.
Hromosom 7
Lista gena
• TBRG4: Kodira regulator 4 transformirajraućeg faktora rasta beta,
Kleka
Klasifikacija
thumb|Avenija J. chinensis thumb|right|[[Juniperus phoenicea u El Hierro, Kanarska ostrva]] thumb|upright|Juniperus occidentalis var. australis, istočna [[Sierra Nevada (SAD)|Sierra Nevada, Rock Creek Canyon, Kalifornija]] right|thumb|[[Juniperus virginiana u oktobru sa zrelim šišarkama]]
Jaguplije
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jaguplije je imalo 205 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hromosom 7
Lista gena
• TMEM130: Kodira transmembranski protein 130
• TMEM196 Kodira  transmembranski protein 196
• TRBC1:  Kodira  protein T-ćelijski receptor beta konstante 1
• TRBC2:  Kodira  protein T-ćelijski receptor beta konstante 2
• TRIL: Kodira TRL4-interaktor sa leucin-bogatim ponavljanjima
Palata Republike
Palata Republike (nekada zgrada Hipotekarne banke) je zvanično sjedište predsjednika Republike Srpske. Nalazi se u ulici Bana Milosavljevića 4, u Banjoj Luci. U palati Republike predsjednik Republike Srpske obavlja prijeme zvaničnika iz zemlje i inostranstva. Nalazi se u centru Banjaluke, pored poznate Gospodske ulice, u blizini Saborne crkve u Banjoj Luci, Banskog dvora i zgrade Skupštine grada. Tokom svog postojanja bilo je sjedište nekoliko državnih institucija uglavnom povezanih s ekonomijom.
Hromosom 7
Lista gena
• WBSCR17: Kodira polipeptidni enzim  N-acetilgalaktozaminiltransferaza 17
• WDR91 : Kodira  protein WD–ponavljajućeg  domena 91
Palata Republike
Nakon rekonstrukcije zgrade koja je koštala oko 5,5 miliona eura, palata Republike je svečano otvorena 24. aprila 2008. godine. Zgrada Hipotekarne banke je sagrađena 1936. godine u vrijeme bana Vrbaske banovine Svetislava Milosavljevića, a u periodu nakon Drugog svjetskog rata u njoj je bila smještena Služba društvenog knjigovodstva (SDK).
Historija
Nakon vladavine bana Svetislava Milosavljevića, Banja Luka je djelimično moderniziran grad u Vrbaskoj banovini i Kraljevini Jugoslaviji. Nakon njega na vlast dolazi ban Bogoljub Kujundžić i za vrijeme njegove vladavine ova zgrada je izgrađena. Izgradnja banaka i drugih zgrada ekonomske vrijednosti za državu koja na taj način pokušava biti stabilna bila je vrlo važna. Pored krize u to vrijeme izazvane Berzovnim krahom na "Crni četvrtak" 1929. godine, vladavina Jugoslavije nastavila je borbu protiv te krize i vratila zemlju na noge. U Banja Luci su već tada završene neke važne zgrade, a neke od njih su: zgrada Higijenskog zavoda (danas Zavod za javno zdravstvo), Gradski most (ili most Patra), Dom siromaha (Uboški dom; danas Srednjoškolski centar) i tako dalje. Također su neke privatne banke bankrotirale i to je bila prilika za jake državne banke.
Hromosom 7
Lista gena
• ZC3HAV1: Kodira CCCH-tip sadržavajući cinkov prst,
• ZC3HC1: Kodira C3HC-tip sadržavajući 1 cinkov prst
Palata Republike
Historija
Zbog svih ovih razloga stvorena je situacija za izgradnju jedne zgrade državne banke. Državna hipotekarna banka odlučila je otvoriti jednu zgradu u relativno nerazvijenom dijelu zemlje kako bi mogla dobiti više povjerenja u ljude i osigurati svoj kapital koji je u to vrijeme bio velik.
Hromosom 7
Lista gena
• ZKSCAN1: Kodira protein cinkovog prsta, sa KRAB i SCAN domenima 1
IC 3596
IC 3596 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Berenikina kosa. Ovaj objekat je zapisao Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Palata Republike
Izgradnja i period Kraljevine Jugoslavije
Za planove izgradnje bio je angažovan arhitekta Miodrag Vasić iz Beograda koji je u kratkom roku projektovao sve planove, a tokom izgradnje nije napustio Banjaluku da bi nadzirao sve radove do kraja. Početkom juna 1936. godine prvi kamenoklesari dolaze u Banjaluku da završe fasadu zgrade stavljajući teško klesano kamenje dovezeno iz Makedonije. U isto vrijeme trajali su posljednji radovi na unutrašnjosti.
Pred kraj te godine, 27. decembra 1936. godine, zgrada je otvorena i svečano otvorena. Otvaranju zgrade prisustvovao je i tadašnji ministar finansija Dušan Letica u vladi Milana Stojadinovića. Nešto zanimljivo je da su zgradu blagoslovili srpski pravoslavni mitropolit Vasilije Popović i efendija Hamdija Softić po kršćanskim pravoslavnim i muslimanskim običajima. O tom događaju je napisano:
IC 3596
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zgornje Tinsko
Zgornje Tinsko je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarje pri Jelšah, regija Savinjska, Slovenija.
Palata Republike
Izgradnja i period Kraljevine Jugoslavije
Prvog dana 1937. godine bivša Agencija državne hipotekarne banke postala je glavna filijala banke u Vrbaskoj banovini.
Hromosom 7
Lista gena
• ZKSCAN5: Kodira protein cinkovog prsta with KRAB and SCAN domens 5
• ZMIZ2: Kodira cinkovog prsta MIZ domen-sadržavajući protein 2
Palata Republike
Izgradnja i period Kraljevine Jugoslavije
Dana 24. aprila 1937. kipovi dvojice krajiških seljaka postavljeni su ispred ulaza u zgradu. Kipovi su djelo Vladimira Petroviča Zagorodnjuka. Obje figure izrađene su od bronze, odjevene u tradicionalnu krajišku odjeću sa ukrasima sa Zmijanje. Svaka figura predstavlja ljude i neke aktivnosti - trgovinu (muška figura s turbanom, štapom i vagom s vrećom punom robe smještene na desnoj strani) i domaćinstvo (ženska figura sa srpom u desnoj ruci). Obe figure imaju težinu od po 600 kg, a napravljene su u Beogradu.
Zgornje Tinsko
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornje Tinsko je imalo 142 stanovnika.
Hromosom 7
Lista gena
• ZNF277P: Kodira cinkovog prsta protein 277
Palata Republike
Izgradnja i period Kraljevine Jugoslavije
Također 11 reljefa na fasadi djelo je Vladimira Petroviča, a crteže tih reljefa izradio je Stepan Fedorovič Kolesnikov. Od tih 11 samo je jedan iznad ulaza ostao netaknut. Đorđe Petraš stvorio je izgled fasade zgrade.
Drugi svjetski rat i period SFR Jugoslavije
Tokom Drugog svjetskog rata Bosna i Hercegovina je pala pod Nezavisnu Državu Hrvatsku. Zgrada hipotekarne banke korištena je kao neka vrsta zapovjedne zgrade. Tokom druge banjalučke akcije zgrada je delimično uništena novim "patentom" jugoslavenskih partizana - ulijevanjem benzina u vatrogasnu pumpu i na taj način pucanjem na zgradu. Reljefi su uklonjeni sa zgrade i zadržani su na potkrovlju zgrade neko vrijeme, dok su kasnije za sva vremena bili uništeni.
Zgornje Tinsko
Stanovništvo
Napomena: ''U 1952. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Spodnje Tinsko. U 2015. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Babna Reka i Zgornje Tinsko.''
Hromosom 7
Lista gena
• ZNF394: Kodira cinkovog prsta protein 394
Palata Republike
Drugi svjetski rat i period SFR Jugoslavije
Nakon rata u periodu komunizma ova zgrada se koristi za potrebe Narodne banke. Šezdesetih godina postojala je podružnica Službr državnog knjigovodstva (SDK) koja je ostala do rata u Bosni i Hercegovini. Ovo mjesto je bilo mjesto susreta mladih u tom periodu.
Moderno razdoblje i predsjednička rezidencija
Nakon rata u ovoj su zgradi bila je Narodna banka Republike Srpske, Ministarstvo finansija Republike Srpske, a kasnije i Razvojna banka.
Hromosom 7
Lista gena
• ZNF398: Kodira protein 398 cinkovog prsta
Palata Republike
Moderno razdoblje i predsjednička rezidencija
Od septembra 2002. godine nalazi se na privremenoj listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine.
Hromosom 7
Lista gena
• ZNF727: Kodira protein 727  cinkovog prsta
• ZNF786: Kodira protein 786 cinkovog prsta
• ZRF1: Kodira DnaJ heat shock protein family (Hsp40) member C2
• ZSCAN21: Kodira protein cinkovog prsta i SCAN domen-sadržavajući protein 21
Bolesti i poremećaji
Sljedeće bolesti su neke od onih koje su u vezi sa genima na hromosomu 7:
Hromosomski poremećaji
Sljedeća stanja uzrokovana su promjenama u strukturi ili broju kopija hromosoma 7:
Iako je identificirano nekoliko specifičnih gena povezanih s Williamsovim sindromom, veza između većine onih u izbrisanom području i simptoma Williamsovog sindroma je nepoznata.
Rujevo
Rujevo je naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rujevo je imalo 11 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rujevo je imalo 18 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rajakovići
Rajakovići su naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rajakovići nisu imali stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao dio naselja od 1900., a od 1953. kao naselje. Od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselju Sekulići. Od 1981. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rajakovići nije imalo stanovnika.
Isparta (pokrajina)
Graniči sa slijedećim pokrajinama: Afyonkarahisar na sjeverozapadu, Burdur na jugozapadu, Antalya na jugu i pokrajinom Konya na istoku. Smještena je unutar područja Göller Bölgesi mediteranske regije i ima mnogo slatkovodnih jezera.
Pokrajina je veoma poznata po svojima jabukama, višnjama, grožđu, ružama i proizvodima od njih kao i po proizvodnji tepiha.
Glavni grad pokrajine je Isparta.
Distrikti
Pokrajina se sastoji od 13 distrikta:
IC 5241
IC 5241 (također poznat kao MCG 0-57-8, PGC 69504 i UGC 12152) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 372 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,00 (108 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (87 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 16. oktobra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mike Hawthorn
Mike Hawthorn (Mexborough, UK, 10. april 1929. - 22. januar 1959. Guildford), je bio britanski vozač i prvi Britanac koji je postao prvak Formule 1. Odmah nakon osvajanja titule povukao se iz ovog takmičenja duboko pogođen smrću svog timskog kolege Petera Collinsa. Poginuo je u saobraćajnoj nesreći 6 mjeseci poslije.
Karijera
U januaru 1955. godine pridružuje se Jaguar Racing timu, zamijenivši Stirling Mossa, koja je prešao u tim Mercedesa. Iste godine pobjeđuje i u utrci 24 sata Le Mansa.
Epsilon Monocerotis
Epsilon Monocerotis (ε Monocerotis, ε Mon) je zvijezda u sazviježđu Jednorog. Udaljena je 128 sg od Sunca.ε Mon se nalazi zapadno od poznate emisijske magline Rozeta (Caldwell 49, en. Rosette nebula). Spada u višestruke zvijezde. Zvijezde imaju orbitalni period od 6000 godina, udaljene su jedna od druge oko 500 AJ.
Epsilon Mon A
Primarna zvijezda ε Mon A je bijeli poddiv spektralne klase A.ε Mon A ima prividan sjaj od 4.34, 20 puta je sjajnija od Sunca.
Epsilon Mon B
Sekundarna zvijezda ε Mon B je bijelo-žuti patuljak glavnog niza spektralne klase F. ε Mon B ima prividan sjaj od 6.72, 2.5 puta je sjajnija od Sunca.
TMEM8A
Transmembranski protein 8A je protein koji je kod ljudi kodiran genom TMEM8A (16p13.3.). Evolucijski, ortolozi TMEM8A nalaze se u primata i ostalih sisara te u nekoliko udaljenijih vrsta. TMEM8A sadrži pet transmembranskih domena i jedan EGF-sličan domen, od kojih su svi visoko  konzervirani u ortolognom prostoru. Iako ne postoji potvrđena funkcija TMEM8A, analizom ekspresije i eksperimentalnih podataka predviđa se da je TMEM8A adhezijski protein koji ima ulogu u zadržavanju T-ćelija u stanju mirovanja.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 771  aminokiselina, a molekulska težina   84.761 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Lokus
Ljudski gen TMEM8A nalazi se na hromozomu 16,  u pojasu 16p13.3.
Raspon ovog gena na hromosomu 16 proteže se od baznog para 420.773 do 437.113, što čini da ovaj gen ima 16.340 baznih parova. Ovaj gen nalazi se na minus lancu hromosoma. Nema pozmatih izoformi.
Alijasi
TMEM8A je poznat i kao transmembranski protein 8A, transmembranski protein 6, petoslojni transmembranski protein M83, TMEM6, TMEM8, transmembranski protein 8 i M83.
Primarna sekvenca
Gen kodira protein koji se naziva i TMEM8A. Ovaj protein dug je 771 aminokiselinu, ali pokazalo se da ima peptidni signal od aminokiselina 1 do 34; zreli oblik proteina je dugačak samo 737 aminokiselina. Oblik prekursora s netaknutim peptidnim signalom ima molekulsku težinu od 84.780 kilodaltona, a zreli oblik s cijepanim signalnim peptidom ima molekulsku težinu od 81.624 kilodaltona. TMEM8A has an isoelectric point of the mature form of pI=7.3.
Domeni i motivi
TMEM8A je transmembranski protein sa pet transmembranskih domena, što ga čini jednim od samo tri proteina koji se nalaze u ljudskom tijelu s pet domena; druga dva su CD47 i AC133. Protein također sadrži EGF-slični domen, koji je sekvenca od oko trideset do četrdeset aminokiselinskih ostataka, u sekvenci epidermnog faktora rasta (EGF), za koju se pokazalo da je prisutna u više ili manje konzerviranom obliku u velikom broju drugih, uglavnom životinjskih, proteina. Funkcionalni značaj EGF domena u onome što se čini kao nepovezani proteini još nije jasan. Međutim, zajednička karakteristika je da se ova ponavljanja nalaze u vanćelijskim domenu membranski vezanih proteina ili u proteinima za koje se zna da se luče. EGF domen uključuje šest ostataka cisteina za koje je dokazano (u EGF-u) da su uključeni u disulfidne veze. Glavna struktura je dvolančani beta-list, praćen petljom do kratkog dvo-lančanog C-terminala. Poddomeni između konzerviranih cisteina variraju u dužini.
Sekundarna struktura
Utvrđeno je da se TMEM8A sveprisutno ispoljava u čitavom ljudskom tijelu; međutim, pokazalo se da je regulirano tokom CD4 + i CD8 + aktivacije T-ćelija.
Varijante transkripta
Postoje tri prirodne varijante transkripta TMEM8A. Jedan se nalazi na aminokiselini 136, gdje se treonin zamenjuje alaninom. Druga je prisutna u aminokiselini 310, gdje se izoleucin zamjenjuje valinom, a jedna u aminokiselini 567, gdje se arginin zamjenjuje za triptofan. Nijedna od ovih varijanti ne rezultira promjenom ekspresije niti bilo kakvim gubitkom/dobitkom funkcije mutacija.
Funkcija
Lee et al. (2016) otkrili su da je PGAP6 uključen u obradu GPI-usidrenih proteina (GPI-AP), jer je prekomjerna ekspresija PGAP6 značajno smanjila količinu GPI-AP na površini CHO 3B2A ćelija. CRIPTO, ali ne i član njegove uže porodice CRYPTIC (CFC1), bio je vrlo osjetljiv na PGAP6. Površinska ekspresija CRIPTO-a bila je snažno smanjena, a lučenje CRIPTO-a pojačano, prekomjernom ekspresijom PGAP6, dok je destrukcija PGAP6 imala suprotne efekte. PGAP6 je imao GPI-specifičnu aktivnost fosfolipaze A2, a PGAP6 je obrađivao CRIPTO i oslobađao ga kao oblik koji nosi lizofosfatidilinozitol i koji je dalje cijepan fosfolipazom D (GPLD1). CRIPTO koji eksprimira PGAP6 funkcionirao je kao NODALni koreceptor i modulirao i cis i trans NODAL signalizaciju, a ekspresija PGAP6 također je smanjila aktivnost CRIPTO-a povezanu sa ćelijama. Korištenjem CRIPTO-CRYPTIC himernih proteina, Lee et al. (2020) pokazali su da je CFC domen CRIPTO, posebno regija C-terminala, odredio osjetljivost CRIPTO-a na PGAP6. N-terminalni domen PGAP6 specifično je djelovao s CFC domenom CRIPTO i razlikovo se od domene CRYPTIC za obradu. PGAP6 je pokazao usku specifičnost za ljudske GPI-AP, jer su samo CRIPTO, GPC3, prostazin (PRSS8), SPACA4 i kontaktin-1 (CNTN1) bili osjetljivi na PGAP6. Transfekcija PGAP6 u ćelijema CHO, oštećenih GPI transamidazom, koja veže GPI na proteine, pokazala je smanjeni nivo slobodnog GPI za 88%. Nalazi sugeriraju da PGAP6 pristupa GPI kada proteinski dio ne postoji i da proteinski dijelovi većine GPI-AP, uz nekoliko izuzetaka, sprečavaju pristup PGAP6 GPI dijelu.
Životinjski model
Lee et al. (2016) otkrili su da su miševi s mutacijama u GPI biosintetskim genima Pign i Pgap1, koji imaju neispravnu Cripto signalizaciju i holoprosencefaliju, pokazali oštećenu sekreciju Cripto-ovisnog o Pgap6. Miševi Pgap6 –/– imali su nedostatke u ranom razvoju embriona, posebno u formiranju prednje-zadnje osi, što sugerira da je Pgap6 presudan za funkciju Cripto i regulira stvaranje prednje-stražnje osi u embrionima miša.
Faktori transkripcije
Mnogo je predviđenih mjesta vezivanja faktora transkripcije u promotoru TMEM8A. Ispod je tabela najboljih mogućnosti koje imaju visoke vrijednosti pouzdanosti, evolucijsku konzerviranost i/ili više mogućih mjesta vezivanja u promotoru.
Interakcije
Dokazano je da TMEM8A komunicira sa sljedećim proteinima:
Ivica (Kiseljak)
Ivica je naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Esperantologija
mini|Zastava [[esperanto jezika]] Esperantologija, ili studije esperanta, posebna je esperantska lingvistika čiji su predmeti konstrukcija riječi, sastavljanje riječi, uvođenje riječi i transkripcija krovnih pojmova i vlastitih imena. Esperantološki principi konstrukcije riječi su primjeri principa nužnosti i dostatnosti koji postavljaju ravnotežu između sažetosti i jasnoće riječi. Što se tiče korijena riječi, esperantologija postavlja ove principe:
Svi ovi principi nisu uvijek međusobno u skladu; na primjer, princip međunarodnosti traži riječ internacionala, dok su analogija i rječnik ekonomični kao riječ internacia. U jeziku su drugo i treće pravilo jače od prvog.
Pored toga, apsolutna valjanost gore pomenutih principa također ometa upotrebu jezika, što može sankcionisati neispravne oblike i razjasniti nedovoljno jasne obrasce.
Spisak Arsenalovih trenera
Podaci su tačni do dana, 6. august 2023.
Zgornji Gabernik
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornji Gabernik je imao 140 stanovnika.
Napomena: ''Do 2002. iskazivano pod imenom Zgornji Gabrnik.''
Sekulići
Crna Gora:
Hrvatska:
Donji Kamengrad
Donji Kamengrad je naseljeno mjesto u sastavu općine Sanski Most, Bosna i Hercegovina.
Historija
Iznad današnjeg sela Donji Kamengrad, na nadmorskoj visini 417 m, oko 9 km od Sanskog Mosta nalazi se kamengradska tvrđava.
Grad je sazidan 1346. godine, a prvi put se spominje 1374. godine u kupoprodajnom ugovoru lokalnih velikaša koji je izdao Kaptol crkve zagrebačke. Gospodari su mu bili blagajski knezovi Babonjići. Turci su ga zauzeli 1463. godine. Sačuvano je predanje da su Osmanlije opsjedale Kamengrad punih jedanaest godina i da su ga osvojili tek onda kada je sa svojom vojskom na bojište došao sultan Mehmed II Fatih. Tada je u njegovo ime podignuta Musalla.
Kada su zauzeli Kamengrad, Osmanlije su ga učinile sjedištem nahije koja je pripadala župi Sana. U gradu je bila smještena posada na čijem je čelu bio dizdar, dok je policijske poslove u podgrađu obavljao prvo subaša, a kasnije vojvoda.
Nešto kasnije, oko 1541. godine, osnovan je Kamengradski kadiluk, koji je u početku obuhvatao po prilici teritoriju koju obuhvata općina Sanski Most. Od 1565. godine pa do sredine 17. stoljeća njegova teritorija se povećavala sve do Cetingrada. Vjerovatno su ovom kadiluku oko sredine 16. stoljeća pripadale i nahije Ključ i Bjelaj. Krajem 16. stoljeća Kamengrad je bio u sandžaku Bosni, zatim do iza 1626. godine u sandžaku Bihać.
Značaj utvrde Kamengrada počeo je opadati padom Bosanske Krupe 1565. godine.
Od 1624. godine Kamengrad je postao sjedište kapetanije, u koju su spadale i varošice Stari Majdan i Vakuf (Sanski Most), nakon čega je grad nešto oživio.
Ova varošica je propala krajem 17. stoljeća, kada je sjedište kadije i kapetana prenešeno u Majdan.
Nobelova nagrada za fiziologiju ili medicinu
Nobelova nagrada za fiziologiju ili medicinu je nagrada koju Švedska kraljevska akademija nauka dodjeljuje svake godine za izuzetna otkrića u području fiziologije i medicine. Jedna je od pet Nobelovih nagrada koju je 1895. godine ustanovio švedski naučnik i inovator Alfred Nobel za izuzetne doprinose u hemiji, fizici, književnosti, fiziologiji ili medicini kao i dostignuća na uspostavljanju mira u svijetu. Nobel je bio zainteresovan za eksperimentalnu fiziologiju i želio je ustanoviti nagradu za naučni doprinos kroz laboratorijska otkrića. Nobelova nagrada se dodjeljuje na godišnjoj ceremoniji 10. decembra, na godišnjicu Nobelove smrti a sastoji se od plakete i novčane nagrade. Prednja strana medalje prikazuje isti profil Alfreda Nobela koji je prikazan na medaljama za fiziku, hemiju i književnost. Druga strana ove nagrade je različita i jedinstvena u odnosu na druge medalje.
Zaključno sa 2015. godinom dodijeljeno je 106 Nobelovih nagrada za fiziologiju i medicinu od čega su laureati 198 muškaraca i 12 žena. Prva Nobelova nagrada iz ove oblasti dodijeljana je 1901. godine njemačkom liječniku i imunologu Emilu von Behringu za njegov doprinos pronalaska i primjene seruma i razvoja vakcine protiv difterije.
Prva žena laureat bila je Gerty Cori koja je ovu nagradu dobila 1947. godine za doprinos proučavanju i pojašnjenju metabolizma glukoze, važnog u mnogim aspektima medicine, uključujući i liječenje dijabetesa.
Posljednja Nobelova nagrada iz ove oblasti je dodijeljena Jamesu P. Allisonu (SAD) i Tasuku Honju (Japan) za otkriće terapije raka inhibicijom negativne imunske regulacije.
Pozadina
1888. godine Nobel se iznenadio kada je u jednim francuskim novinama pročitao svoju smrtovnicu pod naslovom "Trgovac smrti je mrtav". Ustvari smrtovnica se trebala odnositi na njegovog brata Ludviga koji je preminuo ali je nezadovoljan sadržajem smrtovnice i zabrinut da će se njegovo nasljeđe u budućnosti loše odraziti na njegovo ime i stvoriti negativan stav o njemu, bio je inspirisan da promijeni svoj testament i svoju posljednju volju. U svojoj posljednjoj volji, Nobel je tražio da se njegov novac iskoristi za ustanovljavanje niza nagrada za one koji svojim doprinosima daju najveću korist čovečanstvu i to u oblastima iz fizike, hemije, mira, fiziologije ili medicine i književnosti. Iako je Nobel pisao nekoliko oporuka za života, posljednju je napisao nešto više od godinu dana prije nego što je umro u 63. godini života. S obzirom da je njegov testament osporavan, Storting (norveški parlament) Nobelov testament nije odobrio do 26. aprila 1897.
Nominacija i izbor
Za Nobela je bilo važno da se nagrada dodijeli za otkriće koje je od najveće koristi za čovječanstvo. Prema odredbama njegove oporuke, samo odabrani članovi društva su mogli imenovati pojedince za nagradu. To su članovi akademija širom sveta, profesori medicine u Švedskoj, Danskoj, Norveškoj, Islandu i Finskoj, kao i profesori odabranih univerziteta i istraživačkih institucija u drugim državama. Prethodni dobitnici Nobelove nagrade također su imali čast da mogu predložiti kandidata za ovu prestižnu nagradu. Sve do 1977. godine svi profesori Instituta Karolinska odlučivali su o dobitniku Nobelove nagrade za fiziologiju ili medicinu. Te godine, promjene u švedskom zakonu prisilile su Institut da objavi sva dokumenta vezana za Nobelovu nagradu te se smatralo neophodnim da se oformi nezavisno tijelo za dodjelu Nobelove nagrade. U svrhu toga, formirana je Nobelova skupština, koja se sastojala od 50 profesora Instituta Karolinska. Skupština bira Nobelov komitet koji se sastoji od 5 članova koji ocenjuju kandidate, sekretara koji je zadužen za organizaciju i svake godine 10 pomoćnih članova koji pomažu u ocjenjivanju kandidata. 1968. godine dodata je odredba da Nobelovu nagradu ne može podijeliti više od tri kandidata.
Tokom tridesetih godina 20. vijeka bilo je čestih laureata iz oblasti klasične fiziologije ali je nakon toga došlo da specijalističke fragmentacije ove oblasti nauke. Posljednji laureati klasične fiziologije bili su John Eccles, Alan Hodgkin i Andrew Huxley 1963. za svoja otkrića u vezi jedinstvenih električnih događaja u centralnom i perifernom nervnom sistemu.
Nagrada
Dobitnik Nobelove nagrade za medicinu ili fiziologiju dobija zlatnu medalju, diplomu sa citatom i određeni iznos novca. Nagrada se dodjeljuje tokom ceremonije dodjele nagrada u Koncertnoj dvorani u Stockholmu.
Sekulići (Ozalj)
mini|280px|Sekulići, panorama Sekulići su naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.