cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gradiška
Geografija
Na području grada živi oko 52.000 stanovnika, a u naseljenom mjesto oko 14.000. Grad ima 69 naseljenih mjesta i 53 mjesne zajednice. Najveća naseljena mjesta su Nova Topola, Gornji Podgradci, Orahova i Turjak. Cijelo područje grada je elektrificirano, a u završnoj fazi je telefonizacija seoskog područja. Sva sela su povezana sa središtem grada autobuskim linijama, a iz Gradiške se svakodnevno održavaju autobuske linije prema Banjoj Luci, Beogradu, Novom Sadu, Subotici, Sarajevu i drugim mjestima. Gradiška je udaljena od Banja Luke 50 km, te od Zagreba 130 km. Putnu mrežu čini 700 km lokalnih i regionalnnh puteva, te 90 km magistralnih puteva, koji preko Gradiške vode prema istočnom djelu Bosne i Hercegovine i Banjoj Luci, a na sjever prema Srednjoj i Zapadnoj Evropi. U Gradišci se nalazi i jedan od najznačajnijih međunarodnih graničnih prijelaza u Bosni i Hercegovini za putnički i teretni saobraćaj.
Pored rijeke Save, koja je u ovom području plovna, ovaj kraj je bogat i brdskim rijekama, od kojih su najveće Vrbaška, Jablanica, Jurkovica i Lubina.
Gradiška je smještena na nadmorskoj visini od 92 m, plodna lijevčanska ravnica je na prosječnoj nadmorskoj visini od 110 m, a pojedina sela u brdskom području i do 300 m.
Povoljni klimatski kontinentalni uslovi i geografski položaj, veliko šumsko bogatstvo planine Kozare i Prosare, plodno Lijevče polje i dijelovi Posavine, pogodno brežuljkasto obradivo zemljište, nalazišta kamena dijabaza, bogato nalazište mermera u Prosari, plovnost rijeke Save i druge pogodnosti, uticale su na razvoj brojnih oblasti privređivanja, a prvenstveno primarne poljoprivredne proizvodnje, prehrambene i drvne industrije kao i drugih privrednih grana.
Privreda
Male zanatske radionice, prerastale su u savremene fabrike, a na resursima velikog šumskog bogatstva Kozare i Prosare, te plodnih oraničnih površina Lijevče polja i Potkozarja, izgrađeni su prerađivački kapaciteti u industriji namještaja, drvnoj, poljoprivrednoj i prehrambenoj industriji. Uporedo su razvijana i preduzeća u ostalim privrednim granama, a posebno u metalnoj i tekstilnoj industriji, mašinogradnji, građevinarstvu, trgovini te proizvodnji elektro-materijala i plastike.
Privredni razvoj industrijskih preduzeća uspješno je pratio i razvoj komunalnih i uslužnih djelatnosti. U proteklih 50 godina izgrađen je cjelokupni privredni potencijal, stambeni fond, te infrastrukturni objekti, sa tendencijom stalne dogradnje. U privredi grada Gradiške, zaposleno je 6.000 radnika, a u vanprivrednim oblastima oko 2.000. Osnovni nosioci privrednih aktivnosti su državna preduzeća. U toku je proces transformacije državnog kapitala. U odnosu na prijeratni period dostignut je nivo industrijske proizvodnje od 25%. Na području grada posluje preko 600 privatnih preduzeća i više od 1.400 privatnih radnji. Većina aktivnosti privatnog sektora usmjerena je na područje trgovine i ugostiteljstva, a manji broj u nekim od proizvodnih djelatnosti.
Kultura
Osnovni nosilac kulturnih zbivanja u Gradišci je Dom kulture, koji pruža uslove za rad Narodne biblioteke "Jovan Dučić" koja raspolaže sa preko 30.000 naslova klasične i stručne literature. U Domu kulture radi Gradski ženski hor koji je svoj višegodišnji rad krunisao sa nekoliko visokih priznanja, KUD "Kolovit" te Amatersko pozorište mladih "Anastasija". U zgradi Doma kulture su sjedišta i drugih nosioca aktivnosti kao što su: Narodni univerzitet, Udruženje književnika, Udruženje likovnih umjetnika, te društva "Prosvjeta", "Sokolsko društvo", "Dobrotvor" i "Kolo srpskih sestara".
Na području grada, Srpska pravoslavna crkva je organizovana u 10 parohija, u kojima je izgrađeno 12 hramova i 10 kapela. Najveći je Hram Pokrova Presvete Bogorodice u Gradišci čija je izgradnja započela 1965. godine i trajala do 1973. godine. Najstarija crkva je u selu Romanovcima, Hram svetog Nikole, izgrađen prije 400 godina. U njemu se 1904. godine vjenčao Petar Kočić.
Za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini srpske vlasti su porušile sve islamske vjerske objekte i značajan dio rimokatoličkih, od kojih su mnogi bili i značajni kulturno-historijski objekti. Na području grada Gradiške u kampanji etničkog čišćenja, koju su sprovodile tadašnje srpske vlasti srušeni su ili oštećeni sljedeći vjerski objekti: gradska džamija u Gradišci, rimokatolička kapela u selu Bukvik, područne rimokatoličke crkve u selima Čatrnja i Mačkovac, džamije u Orahovi i Rovinama, te samostan u Novoj Topoli.
Sport
Najznačajni sportski klub je Fudbalski klub "Kozara", koji se takmičio u Premijer ligi BiH. Pored ovog kluba postoji još 25 registrovanih fudbalskih klubova koji se takmiče u nižim rangovima. Pored fudbalskih u gradu postoje dva rukometna kluba, dva košarkaška, dva odbojkaška, kuglaški, šahovski i četiri karate kluba.
Don't Look Up
Don't Look Up je američka satirična naučnofantastična crna komedija / drama film iz 2021. koji je napisao, producirao i režirao Adam McKay (kome je u produkciji pomagao Kevin Messick), a u kojem glumi ansambl: Leonardo DiCaprio, Jennifer Lawrence, Rob Morgan, Jonah Hill, Mark Rylance, Tyler Perry, Timothée Chalamet, Ron Perlman, Ariana Grande, Scott Mescudi, Cate Blanchett i Meryl Streep. Priča o dvojici astronoma koji pokušavaju da upozore čovječanstvo na približavanje komete koja će uništiti ljudsku civilizaciju. Udarni događaj je alegorija klimatskih promjena, a film je satira na ravnodušnost vlade i medija prema klimatskoj krizi.
alt=Adam McKay at the world premiere of Marvel's "Ant-Man".|mini| Scenarista, režiser i producent Adam McKay
Nogometne utakmice Jugoslavija – Zapadna Njemačka
Nogometne reprezentacije Zapadne Njemačke i Jugoslavije odigrale su međusobno 27 utakmica gdje je Zapadna Njemačka ostvarila 14, a Jugoslavija 10 pobjeda. Neke od najznačajnijih utakmica između Zapadne Njemačke i Jugoslavije odigrale su na Olimpijskim igrama 1952. i 1984, Svjetskim prvenstvima 1954, 1958, 1962, 1974, 1990, te na Evropskom prvenstvu 1976, kao i u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 1968.
Plima i oseka
mini|desno|Oseka Plima i oseka su mijene mora u prirodi usljed djelovanja gravitacije Mjeseca.
Razlozi pojavljivanja plime i oseke
thumb|Koncept jake plime i oseke thumb|Koncept mrtve mijene Plima i oseka pojavljuju se zbog gravitacijskih sila koje se nalaze između Zemlje, Mjeseca i Sunca pri njihovom međusobnom kretanju kroz svemir. Mjesec sa okreće oko Zemlje te zbog svoje privlačnosti prema Zemlji između njih se javlja privlačna sila koja djeluje na Zemlju a pošto na Zemlji sve osim goleme vodene mase (71% Zemljine površine prekriveno vodom) nije dovoljno fleksibilno da bi ga Mjesec privukao, mjesec privlači prema sebi vodenu masu na velikim površinama (okeani, mora, velika jezera), što uzrokuje povlačenje nivoa mora na obali te nivo mora opada kako utjecaj jača i to se naziva osekom, postupno utjecaj slabi te dolazi do postupnog povećanja nivoa mora u prvobitno stanje a ta pojavu naziva se plima. Zbog toga što je mjesec glavni pokretač plime i oseke do te promjene dolazi dva puta u približno 25 sati, ili, bolje rečeno, plima i oseka se izmijene u jednom danu dvaput otprilike svakih 12 sati i 25 minuta.
Jake plime i oseke
Jake plime i jake oseke se javljaju u periodima punog i novog Mjeseca kada je utjecaj Mjeseca na privlačnost prema Zemlji pojačan utjecajem položaja Sunca naspram Zemlje to jest za vrijeme punog i novog Mjeseca sva tri tijela se nalaze u ravnini te je zbog toga utjecaj na plimu i oseku najjači.
Utjecaj perigejnih morskih mijena inače nije opasan, osim u slučaju kada se na istom području javi oluja koja u isto vrijeme krene na obalu te tada zbog visokih plimnih valova može izazvati materijalnu štetu u priobalju zahvaćenog područja. Zbog tako izraženog utjecaja jake plime i oseke mogu u područjima velikih razlika između plime i oseke utjecati na pomorski promet, ribarstvo, priobalni turizam i odvijanje prometa na kopnu.
Mrtve mijene
Mrtve mijene označavaju najslabije plime i oseke to jest kada je razlika između gornje granice plime i donje granice oseke najmanja a događa se kada je Mjesec u stadiju četvrt i pola te je samim time utjecaj na Zemlju najblaži.
Zbog minimalnih kretanja nivoa morske površine mrtve mijene ne uzrokuju značajnije probleme vezane uz život i djelatnosti čovjeka.
Proizvodnja
U ekonomiji:
Evropsko prvenstvo u rukometu 2008.
Učesnici
Učesnici evropskog prvenstva su reprezentacije Hrvatske, Češke, Slovenije, Poljske, Rusije, Crne Gore, Danske, Norveške, Španije, Njemačke, Mađarske, Bjelorusije, Islanda, Švedske, Francuske i Slovačke.
Proizvodnja
U zabavi:
Otrantska vrata
desno|200p Otrantska vrata (albanski:Kanali i Otrantos; italijanski:Canale d'Otranto) predstavljaju morski prolaz koji razdvaja dva mora, Jadransko na sjeveru i Jonsko more na jugu te razdvaja Apeninsko od Balkanskog poluostrva tj. Italiju od Albanije. Otranska vrata predstavljaju ulaz u Jadransko more i jedinu pomorsku vezu sa Sredozemnim bazenom.
Evropsko prvenstvo u rukometu 2008.
Učesnici
Kriterij po kojem se ostvarilo pravo učesvovanje na ovom prvenstvu je:
Proizvodnja
Apstraktni sistemi:
Otrantska vrata
Njena širina kod tačke Punta Palascia, istočno od Salenta, je manje od 72 kilometara. Otranska vrata su dobila naziv po italijanskom gradu Otrantu.
Historija
mini|lijevo|200px|Zalazak sunca nad albanskom [[Vlora|Vlorom]] Za vrijeme 1. svjetskog rata, tjesnac je bio od strateškog značaja. Savezničke mornarice Italije, Francuske i Velike Britanije, blokadom moreuza uglavnom sa lahkim pomorskim snagama i lahko naoružanim ribarskim plovilima, su ometale opreznu Austro-Ugarsku mornaricu držeći je u blokadi i sprečavajući njen slobodan prolaz do Sredozemnog mora, djelotvorno čuvajući je od pomorske pozornice rata.
Evropsko prvenstvo u rukometu 2008.
Izvlačenje takmičarskih grupa
Izvlačenjem od 22. juna 2007. godine u Oslu su određene grupe za evropsko prvenstvo za rukometaše.
Otrantska vrata
Historija
Međutim ta taktika blokade tjesnaca se pokazala neefikasnom protiv njemačkih U-podmornica koje su operirale iz Sredozemnog mora i koje su zadavale velike muke mornarici savezničkih snaga tokom većeg perioda rata.
1992. godine, Albanija i Italija su potpisale sporazum o razgraničenju unutar epikontinentalnog pojasa, te je na taj način unutar Otranskih vrata određena granica između dvije zemlje u tjesnacu.
Evropsko prvenstvo u rukometu 2008.
Izvlačenje takmičarskih grupa
Četiri grupe određene izvlačenjem su bile:
Grupa A
Grupa A igrala se u Stavanger Idrettshall u Stavangeru.
Otrantska vrata
Historija
1997. i 2004. godine, gotovo 100 ljudi je izgubilo živote pokušavajući da ilegalno pređu moreuz nakon nemira 1997. godine u Albaniji i loših ekonomskim uslova koji vladaju u toj balkanskoj državi.
Evropsko prvenstvo u rukometu 2008.
Grupa B
Grupa B igrala se u Drammenshallen u Drammenu.
Otrantska vrata
Historija
U 2006. godini albanska je vlada nametnula moratorij na motorni pogon jedrilica na svim jezerima, rijekama i morima Albanije kako bi suzbila organizirani kriminal. Jedini izuzetak od nametnutih pravila su plovila u državnom i stranom vlasništvu kao i ribarski brodovi.
Evropsko prvenstvo u rukometu 2008.
Grupa C
Grupa C igrala se u Haukelandshallenu u Bergenu.
Grupa D
Grupa D igrala se u Trondheim Spektrumu u Trondheimu.
Drugi krug po grupama
Ovaj dio prvenstva izborile su prve tri reprezentacije iz svake grupe u prvom krugu. U ovaj dio prvenstva preneseni su svi rezultati postignuti u prvom krugu uz izuzetak onog iz utakmice s reprezentacijom koja je ispala iz daljeg takmičenja.
Završnica
Ovaj dio prvenstva izborile su prve tri reprezentacije iz svake grupe u drugom krugu. Reprezentacije koje su u svojim grupama završile na prvom i drugom mjestu ušle su u polufinalne utakmice, a trećeplasirane u utakmicu za 5. mjesto. Sve utakmice u ovom dijelu prvenstva igrale su se u Lillehammeru.
Polufinale
Pobjednici su igrali u finalu, a poraženi za treće mjesto.
Sead Delić
Delić je bivši oficir ,JNA. Vojnu akademiju je završio 1977, a 1991. dvogodišnju školu za komandni kadar. JNA napušta 10. aprila 1992. Istog mjeseca pridružuje se TO u Tuzli gdje postaje komandant gradskog štaba TO, komandant OG (operativne grupe) i u oktobru 1994 postaje komandant 2. korpusa Armije BIH i na toj dužnosti ostaje do kraja rata u Bosni i Hercegovini.
Ivan Šuker
mini|Ivan Šuker Ivan Šuker (Livno, 12. novembar 1957) jest hrvatski političar, potpredsjednik Vlade i ministar financija Republike Hrvatske koji je obnašao tu funkciju do 29. decembra 2010.
Biografija
Pohađao je ekonomski fakultet u Zagrebu gdje diplomira 1983. Po završetku fakulteta zaposlen je na radnom mjesto glavong knjigovođe u Odsjeku za budžet Općine Velika Gorica, nakon čega 1986. prelazi na posao finansijskog direktora gradske omladine gdje ostaje do 1990. godine. Između 1990. i 2000. Ivan Šuker obavlja istovremeno poslove voditelja porezne uprave Velike Gorice i druge funkcije u Velikoj Gorici ili Zagrebu. Po završetku posla u poreznoj upravi Šuker prelazi u Sabor gdje ostaje do izbora za ministra financija.
Ječmišta
Ječmišta je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
NGC 2088
NGC 2088 (također poznat kao ESO 57-SC20) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. februara 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Trombin
Trombin (EC 3.4.21.5, fibrinogenaza, trombaza, trombofort, trombin-C, tropostazin, aktivirani faktor zgrušavanja krvi II, faktor zgrušavanja krvi IIa, faktor IIa, E-trombin, beta-trombin, gama-trombin) jest serin-proteaza, enzim koji je kod ljudi kodiran genom F2 sa hromosoma 11. Protrombin (faktor zgrušavanja II) se proteolitski cijepa kako bi se formirao trombin u proces zgrušavanja. Trombin zauzvrat djeluje kao serinska proteaza koja pretvara rastvorljivi fibrinogen u netopive niti fibrina, katalizirajući i mnoge druge reakcije povezane sa koagulacijom.
Struktura
Molekulska težina protrombina je približno 72.000 Da. Katalitski domen se oslobađa iz protrombinskog fragmenta 1.2, kako bi se stvorio aktivni enzim trombin, koji ima molekulsku težinu od 36.000 Da. Strukturno, član je velikog PA-klana proteaza. Protrombin se sastoji od četiri domena; N-terminal Gla domen, dva Kringelova domen]]a i C-terminalni tripsinu-sličan domen serin-proteaza. Faktor Xa sa faktorom V kao kofaktorom dovodi do cijepanja Gla i dva Kringleova domena (formirajući zajedno fragment nazvan fragment 1.2) i ostavlja trombin, koji se sastoji isključivo od domen serinske proteaze. Kao što je slučaj sa svim serin-proteazama, protrombin se pretvara u aktivni trombin proteolizom unutrašnje peptidne veze, izlažući novi N-terminalni Ile-NH3. Historijski model aktivacije serinskih proteaza uključuje inserciju ovog novoformiranog N-kraja teškog lanca u β-barelsko podsticanje ispravne konformacije katalitskih ostataka. Za razliku od kristalnih struktura aktivnog trombina, studije masene spektrometrije razmjene vodika i deuterija pokazuju da se ovaj N-terminalni Ile-NH3 ne ubacuje u β-barel u apo obliku trombina. Međutim, čini se da vezivanje aktivnog fragmenta trombomodulina alosterno promoviše aktivnu konformaciju trombina insercijom ovog N-terminalnog regiona.
Gen
Gen za trombin (protrombin) nalazi se na hromosomu 11, regija p11-q12. Procjenjuje se da u svijetu postoji oko 30 ljudi kojima je dijagnosticiran urođeni oblik nedostatka faktora II, koji ne treba brkati sa mutacijom protrombin G20210A, koja se također naziva mutacijom faktora II. Prothrombin G20210A je urođen. Protrombin G20210A obično nije praćen drugim mutacijama faktora (tj. najčešći je faktora V Leiden). Gen može biti naslijeđen heterozigotno (1 par), ili mnogo rjeđe, homozigotno (2 para), i nije povezan sa spolom ili krvnom grupom. Homozigotne mutacije povećavaju rizik od tromboze više od heterozigotnih mutacija, ali relativno povećan rizik nije dobro dokumentiran. Ostali potencijalni rizici za trombozu, kao što su oralni kontraceptivi mogu biti dodatni. Prethodno prijavljeni odnos upalne bolesti crijeva (tj. Crohnova bolest ili ulcerozni kolitis) i mutacije protrombina G20210A ili faktor V Leidenove mutacije je suprotstavljen istraživanjima.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 622 aminokiseline, a molekulska težina 70.037 Da.
Sinteza
Trombin se proizvodi enzimskim cijepanjem dva mjesta na protrombinu aktiviranim faktorom X (Xa). Aktivnost faktora Xa je znatno poboljšana vezivanjem za aktivirani faktor V (Va), nazvan protrobinazni kompleks. Protrombin se proizvodi u jetri i kotranslacijski modificira u reakciji ovisnoj o vitaminu K koja pretvara 10-12 glutaminskih kiselina na N-kraju molekule u gama-karboksiglutaminsku kiselinu (Gla). U prisustvu kalcija, Gla ostaci pospešuju vezivanje protrombina za fosfolipidne dvoslojeve. Nedostatak vitamina K ili primjena antikoagulansa varfarina inhibira proizvodnju ostataka gama-karboksiglutaminske kiseline, usporavajući aktivaciju koagulacijske kaskade. Kod odraslih ljudi, normalan nivo aktivnosti antitrombina u krvi je izmjeren na oko 1,1 jedinica/mL. Nivo trombina u novorođenčadi se stalno povećava nakon rođenja, kako bi dostigao normalne nivoe kod odraslih, od nivoa od oko 0,5 jedinica/ml 1 dan nakon rođenja, do nivoa od oko 0,9 jedinica/ml nakon 6 mjeseci života.
Klinički značaj
Aktivacija protrombina je ključna u fiziološkoj i patološkoj koagulaciji. Opisane su različite rijetke bolesti koje uključuju protrombin (npr. hipoprotrombinemija). Antiprotrombinska antitela u autoimunskoj bolesti može biti faktor u formiranju lupus-antikoagulansa (također poznatog kao antifosfolipidni sindrom). Hiperprotrombinemija može biti uzrokovana mutacijom G20210A. Trombin, snažan vazokonstriktor i mitogen, uključeni su kao glavni faktori u vazospazamu nakon subarahnoidalnog krvarenja. Krv iz rupture moždane aneurizme zgrušava se oko cerebralnih arterija, oslobađajući trombin. Ovo može izazvati akutno i produženo sužavanje krvnog suda, što može dovesti do cerebralne ishemije i infarkta (moždani udar). Osim ključne uloge u dinamičkom procesu stvaranja tromba, trombin ima izražen proupalni karakter, koji može uticati na nastanak i napredovanje ateroskleroze. Djelujući preko svojih specifičnih receptora na ćelijskoj membrani (receptora aktiviranih proteazom: PAR-1, PAR-3 i PAR-4), koji su obilno eksprimirani u svim sastojcima zidova arterijskih sudova, trombin ima potencijal da ispoljava proaterogeno djelovanje kao što su upala, regrutacija leukocita u aterosklerotski plak, pojačani oksidativni stres, migracija i proliferacija vaskularnih glatkih mišićnih ćelija, apoptoza i angiogeneza. Trombin je uključen u fiziologiju krvnih ugruška. Njegovo prisustvo ukazuje na postojanje ugruška. U 2013. godini razvijen je sistem za detekciju prisustva trombina kod miševa. Kombinira peptidom obložen gvožđe-oksid povezan sa "reporterskim hemikalijama". Kada se peptid veže za molekulu trombina, oslobađa se reporter i pojavljuje u urinu, gdje se može otkriti. Testiranje na ljudima nije sprovedeno.
NGC 379
NGC 379 (također poznat kao Arp 331, IRAS 01045+3215, MCG 5-3-50, PGC 3966 i UGC 683) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 256 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,40 (104 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Enrique Bernoldi
Enrique Antônio Langue e Silvério de Bernoldi (Curitiba, 19. oktobar 1978) je brazilski vozač.
Potpuni spisak rezultata u F1
(Key)(Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Naočale
mini|desno|Naočale Naočale su očno pomagalo koje ispravljaju poremećaje vida kao što su kratkovidnost (miopija), dalekovidnost (hiperopija) ili astigmatizam (refrakcijska vidna amomalija, ametropija uslovljena razlikama u zaobljenosti refraktornih površina, a njena posljedica je loše fokusiranje slike na mrežnjači - naočale za vid, zaštitu očiju pri radu – zaštitne naočale ili zaštitu od UV zračenja – sunačane naočale. Moderne naočale izrađene su od raznih tipova metala ili plastike. Leće su napravljene od stakla ili plastike. Jakost leća u dioptrijama propisuje ljekar oftalmolog. Prije samog izuma naočala, ljudi su koristili brušena stakla za korekciju vida. Najpoznatiji primjer iz historije je rimski car Neron koji je uz pomoć takvog stakla gledao gladijatorske igre. Prve naočale izradio je Salvino D'Armate 1284. godine u Italiji.
Zemljotres u Elazığu 2020.
Zemljotres u Elazığu dogodio se 24. januara u 20:55 po lokalnom vremenu (17:55 UTC) u Turskoj. Epicentar je bio u blizini grada Sivrice, u pokrajini Elazığ, a efekti su se osjetili u susjednim pokrajinama Malatya, Diyarbakır i Adıyaman. Osim u Turskoj, zemljotres se mogao osjetiti u Armeniji, Siriji i Iranu. Opservatorija Kandili izvijestila je da je magnituda zemljotresa 6,5 Mw. Život je izgubila 41 osoba, a povrijeđeno je više od 1.600 ljudi.
Američki geološki zavod (USGS) zabilježio je zemljotres magnitude 6,7 Mw na dubini gotovo 12 km. Trajao je približno 40 sekundi. Zabilježen je veći broj podrhtavanja nakon zemljotresa, uključujući njih 17 čija je magnituda bila veća od 4, dok je magnituda najjačeg 5,1 Mw (25. januar, 16:30 UTC). Zemljotres je pogodio područje grada Sivrice, 550 kilometara istočno od glavnog grada Ankare. Taj gradić ima 4.000 stanovnika i u regiji je koja je rijetko naseljena, a u blizini je jezera Hazar.
Šteta
Ozbiljna šteta napravljena je u radijusu 40 km od epicentra, uključujući gradove Elâzığ i Malatyu. Devetnaest gradova i više od 200 sela pretrpjeli su ozbiljne štete. Samo u ova dva grada srušeno je 87 objekata, dok ih je 1.287 ozbiljno oštećeno i slijedi im rušenje. Hiljade građevina izvan grada ozbiljno su oštećene. Saopćeno je da su sve građevine u 25 sela potpuno uništene.
Potvrđen je ukupan broj mrtvih koji iznosi 41, većina njih u Elazığu, a ostali u Malatyi. Iz ruševina je spašeno 39 ljudi. Zemljotres je prekinuo emitiranje lokalnog TV-kanala. Zatvor u Adıyamanu oštećen je i evakuiran. Vlasti su 25. januara izjavile da je više od 20 ljudi još zatrpano i da je broj spašenih 42. Starija žena spašena je nakon 19 sati provedenih u ruševinama. Hiljade ljudi smještene su u privremene centre, odnosno škole i sportske dvorane. Turski ministar unutrašnjih poslova izjavio je da je u tim objektima smješteno približno 15.000 ljudi i da je za žrtve zemljotresa postavljeno više od 5.000 šatora.
Turski štab za krizne i vanredne situacije opremio je 400 timova za traženje i spašavanje ljudi, a u tim grupacijama bilo je raspoređeno 3.699 ljudi. Turski Crveni polumjesec također je mobilizirao stotine svojih volontera. Turkish Airlines uveo je novu liniju, Elazığ – Ankara, kako bi što veći broj ljudi i radnika mogao pomoći ugroženima. Turska vojska također je bila spremna za djelovanje, prema riječima ministra unutrašnjih poslova.
Telekomunikacijske kompanije objavile su da je svim stanovnicima pristup mobilnim servisima i internetu besplatan i da im neće naplaćivati svoje usluge zbog novonastale situacije. Službe za spašavanje djelovale su bez obzira na nisku temperaturu, koja se spuštala i do −8 °C. Predsjednik Turske Recep Tayyip Erdoğan otkazao je sastanak Vijeća za međunarodnu ekonomsku saradnju kako bi prisustvovao dženazi majke i sina koji su izgubili život zbog posljedica urušavanja. Nakon povlačenja spasilačkih ekipa izjavio je da je spašeno najmanje 45 ljudi.
Spisak naseljenih mjesta u Bosni i Hercegovini, 1991.
sastojalo se iz 5 gradskih i 5 prigradskih općina.
Gradske općine:
Prigradske općine:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Krapinsko-zagorska županija)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Krapinsko-zagorska županija je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 1.229 km2 imala 132.892 stanovnika, što predstavlja 3,10% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Krapinsko-zagorskoj županiji je 108,13 stanovnika/km2.
Ivo Šeremet
Ivo Šeremet (13. februar 1900 Livno – 30. juli 1991 Sarajevo) bio je bosanskohercegovački likovni umjetnik impresionističkog izraza.
Biografija
Osnovnu školu završio je u Livnu. 1912. Šeremet odlazi u Sarajevo gdje je pohađao realku. Godine 1919. školovanje je nastavio u Zagrebu, a potom i u Beču, odnosno Krakovu, gdje je završio likovnu akademiju. Do početka Drugog svjetskog rata Šeremet živi i stvara u Beogradu, a potom od 1941. do 1948. opet u Zagrebu, odakle se ponovo vraća u Sarajevo, gdje ostaje do kraja života.
O njegovoj "sarajevskoj fazi" likovni kritičar Miloš Radić u uvodu kataloga velike samostalne izložbe u Livnu 1980. godine piše. "...Šeremet je nastavio da intenzivno prati oblike u prirodi, služeći se bogatim ranijim iskustvom, ali uvijek i sa ponekom notom novine i osvježenja. Uz strogost oblika, zadržavanu još u portretima i mrtvim prirodama, primjećuje se izvjesno "razmekšivanje" forme i šire shvaćeni impresionistički postupak u slikanju pejzaža, pa bi se ova nova faza mogla nazvati- faza impresionizovanog realizma, u kojoj se forme donekle razlažu u vidljivije, kraće ili duže poteze kistom..."
Bio je profesor Državne škole za likovnu umjetnost u Sarajevu. Od 1951 - 1965. godine radi kao direktor Umjetničke galerije, gdje je znatno obogatio fond umjetničkih djela. Radio je na osnivanju Umjetničke kolonije u Počitelju. Bio je član je Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine.
Dobitnik brojnih društvenih priznanja i nagrada.
Jošanica (Foča, RS)
Jošanica je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Dimitrije Tucović
mini|desno|Dimitrije Tucović Dimitrije Tucović (1881-1914) je bio jedan od najistaknutijih vođa i teoretičara socijalističkog pokreta u Srbiji, osnivač Srpske socijaldemokratske partije. Sa radovima je učestvovao u brojnim novinama i časopisima: Radnički novine, Život, Borba, Radnički list, Sloboda, Tergovački pomoci, Radnik, Die Neue Zeit, Jednakost, Vorwärts, Gllas sloboda, Radnički kalendari, Majski spisi. Bio je rodom Zlatiborac iz sela Gostilja na Zlatiboru.
Kad je 1899. godine došao u Beograd da završi gimnaziju bio je već pristalica socijalističkih ideja. Sa Radovanom Dragovićem, koji je na njega izvršio veliki uticaj, pristupa propagandi socijalizma. Kad se 1901. godine obnavlja Beogradsko radničko društvo, Tucović ponovo formira socijalističku grupu velikoškolaca i ulazi u upravu Društva. Nastojao je da stvori moderne sindikate.
1902. godine je organizovao demonstracije studenata u Senatu protiv Nikole Pašića. Uz pomoć Tucovića i Dragovića obnavlja se raniji "Odbor za vođstvo pokreta" i stvara "Centralni odbor", koji je imao zadatak da sve pripremi za stvaranje partije. Tucović je bio na čelu martovkih demonstracija protiv kralja Aleksandra Obrenovića 5. marta 1903. godine. Poslije toga je morao da emigrira u Zemun, pa u Beč.
Poslije majskog prevrata u Beogradu je 2. augusta 1903. godine održan Osnivački kongres srpcke Socijal-demokratske partije. Njihov list preko kojih su iznosili svoje ideje se zvao Radničke novine, čiji je urednik bio Tucović. Na Drugom kongresu Radničkog saveza SSDP (1904. godine) Tucović je održao poseban referat o sindikalnim organizacijama.
1906. godine je završio prava na Beogradskom univerzitetu sa odličnim uspjehom. Po povratku iz Berlina, ne stigavši da ostvari svoj san o doktoratu, posvećuje se radu u socijalističkom i radničkom pokretu (1908. godine) kao sekretar SSDP.
1910. godine partija pokreće teorijski časopis Borba, čiji je glavni urednik takoće bio Tucović. Učestvovao je na Međunarodnom socijalističkom kongresu u Kopenhagenu iste godine i na njemu je održao značajan govor u kome je ukazao na nepravilan stav vođa austrijske socijal-demokratije u nacionalnom pitanju, pogotovo o slučaju aneksije Bosne i Hercegovine. U polemici sa Karlom Renerom odnio je pobjedu i ukazao je na kolonijalno-porobljivačku politiku Austro-Ugarske carevine i na stav austro-ugarske socijaldemokratije koja je podržavala svoju vladu.
Poginuo je kao pripadnik Moravske divizije u novembru 1914. godine u borbi protiv austrougarske vojske u Prvom svjetskom ratu na obali Ljiga.
Novinski članci, djela i prevodi
Prevodio je djela Marksa, Bebela, Klauckog i dr.
Štampao je:
Sarađivao je u stranim listovima i časopisima, kao: "Vorwärts", "Arbeiter Zeitung", "Der Kampf", "Dei neue Zeit".
NGC 3565
NGC 3565 (također poznat kao ESO 570-8 i PGC 33701) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 172 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 0,60 (30 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (25 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5082
NGC 5082 (također poznat kao ESO 269-89, MCG -7-27-53 i PGC 46566) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 179 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 1,50 (78 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. juna 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bomba
mini|desno|Američka MOAB bomba Bomba je eksplozivna naprava koja generiše i oslobađa svoju energiju putem destruktivnog šok talasa. Bomba izaziva uništenje ili oštećenje na objektima ili živim bićima unutar poluprečnika šok talasa i mehaničkim udarima dijelova, uključujući komade košuljice bombe ili od obližnjih objekata koji su vođeni eksplozijom. mini|Gvozdena [[granata sa drvenim fitiljem iz 1580]] Bomba je eksplozivno oružje koje koristi egzotermnu reakciju eksplozivnog materijala kako bi omogućilo izuzetno iznenadno i nasilno oslobađanje energije. Detonacije nanose štetu uglavnom mehaničkim stresom koji se prenosi na zemlju i atmosferu, udarom i prodiranjem projektila pod pritiskom, oštećenjem pod pritiskom i efektima izazvanim eksplozijom. Bombe su korištene od 11. vijeka počevši od istočne Azije.
Izraz bomba se obično ne primjenjuje na eksplozivne naprave koje se koriste u civilne svrhe kao što su građevinarstvo ili rudarstvo, iako ih ljudi koji koriste uređaje ponekad nazivaju "bombom". Vojna upotreba izraza "bomba", ili preciznije djelovanje zračnih bombi, obično se odnosi na eksplozivno oružje bez pogona koje se najčešće koristi od strane zračnih snaga i pomorske avijacije. Ostalo vojno eksplozivno oružje koje nije klasifikovano kao "bombe" uključuje granate, dubinske bombe (koje se koriste u vodi) ili nagazne mine. U nekonvencionalnom ratovanju, druga imena se mogu odnositi na niz ofanzivnog oružja. Na primjer, u nedavnim sukobima na Bliskom istoku, borci pobunjenika su koristili bombe kućne izrade zvane "improvizovane eksplozivne naprave" (IED) sa velikom efikasnošću.
Riječ dolazi od latinskog, što pak dolazi od grčkog  romanizirano bombos, onomatopejski izraz koji znači  'zujanje'.
Tesla (čvor)
mini|desno|220px|Teslin transformator
Biznis
mini|desno|220px|Nvidia Tesla mini|desno|220px|Tesla Roadster, električno vozilo kompanije Tesla Motors
Bubnjevi
Bubnjevi su, uglavnom, kolekcija doboša, činele i ostalih udaraljki, koje svira bubnjar, najčešće za džez, rock ili drugu vrstu muzike.
Bubnjar koristi palice za bubnjeve kako bi udarao po membrani doboša ili činelama. Ti udarci stvaraju vibracije, a time i određeni ton. Palice za bubnjeve dolaze u različitim težinama i veličinama, te se prave od različitih vrsta drveta. Također postoje i karbonske palice.
Medici
Medici (fonol. Mediči) je firentinska loza bogatih bankara čiji su predstavnici vladali Firencom od 14. do 18. vijeka. Ogromno bogatstvo loze omogućilo im je da razviju Firencu u svakom pogledu. Okupljali su oko sebe ugledne predstavnike svoga vremena, bili njihovi pokrovitelji i omogućili im da stvaraju svoja djela. Članovi loze istakli su se i sami kao umjetnici i predstavnici duhovnog života svoga vremena.
Uticaj Medicijevih porastao je u doba Cosima Starijeg (1389-1464). Porodica Albizzi je protjerala Cosima iz Firence 1433. godine, ali se on 1434. godine, uz podršku građana vratio u Firencu i sljedećih 60 godina Medici su bili gradska vlast. Cosimo se smatra osnivačem starije loze Medicijevih. On je savladao sve protivnike iz drugih patricijskih porodica i postao jedini gospodar u Firenci i bio na čelu grada-republike punih 30 godina. Posjedovao je veći broj manufaktura za proizvodnju svile i vune, a imao je bankovne podružnice širom Evrope. Kao mecena pomagao je naučnike, književnike i umjetnike. U njegovo doba podignute su najljepše građevine u Firenci. Osnovana je Platonova akademija u kojoj su stvorena značajna djela renesansne umjetnosti.
Drugi istaknuti član Medicijevih bio je Lorenzo de' Medici Veličanstveni (1449-1492), unuk Cosima Starijeg. Godine 1478. Lorenzo je preživio atentat koji su pokušali izvesti predstavnici obitelji Pazzi koji su imali podršku pape Siksta IV. Njegov brat Giuliano je tada ubijen, a on je, zahvaljujući podršci građana, prevazišao posljedice atentata. U svim aspektima Lorenzo je prevazišao svoga djeda; u njegovo doba Firenca doživljava vrhunac u razvoju i postaje jedan od najznačajnijih centara evropskog humanizma. U umjetničke galerije Firence sakupljao je najznačajnija umjetnička djela tadašnjih slikara i skulptora, a bio je i pokrovitelj Michelangela. I sam je bio književnik i mnogo je doprinio razvoju književnosti na italijanskom jeziku.
Medici su dali i predstavnike u crkvi. Najznačajniju poziciju ostvario je Lorenzov sin Giovanni, koji je 1513. postao papa pod imenom Lav X. I on je okupljao umjetnike oko sebe. Među njima bio je i čuveni slikar Raffaello Santi. Julio de' Medici bio je papa pod imenom Klement VII (1523-1534), a sljedeći Cosimo de' Medici je postao toskanski veliki vojvoda kao Kuzmo I Veliki (1519-1574).
Među uglednim predstavnicima Medicijevih su i žene. Katarina de' Medici (1519-1589), kćerka Lorenza de' Medicija, vojvode Urbina, 1533. godine udala se za vojvodu od Orleana, koji je 1547. postao francuski kralj Henrik II, a ona time postala francuska kraljica. Poslije smrti supruga Katarina je bila regent malojetnog sina Karla IX. Marija de' Medici (1573-1642), unuka Kuzme I Velikog, udala se za kralja Henrika IV i tako postala francuska kraljica.
Posljednji vladar iz dinastije Medici bio je toskanski veliki vojvoda Ivan Gastone (Gian Gastone de' Medici). Posljednji član dinastije bila je njegova sestra, Ana Marija Ludovika de' Medici, kneginja-izbornica Palatinata, kojoj evropske sile nisu dozvolile da naslijedi toskansko prijestolje. Ona je naslijedila svu imovinu Medicija, ali je umrla ne ostavivši djece, pa je svu naslijeđenu imovinu ostavila toskanskom prijestolju.
Tesla
Tesla (znak T) izvedena je jedinica SI sistema za gustoću magnetnog toka (ili magnetnu indukciju). To je jedinica koja definiše intenzitet (gustoću) magnetnog toka.
Tesla (po Nikoli Tesli) mjerna jedinica magnetske indukcije (gustoće magnetskoga toka), izvedena jedinica Međunarodnoga sistema jedinica. Određena je magnetskom indukcijom homogenoga magnetskog polja koje djeluje na vodič silom od jednoga njutna po metru duljine vodiča, ako je vodič okomit na polje i njime teče stalna električna struja jakosti jedan amper. Tesla je njutn po amperu i metru, tj. T = N/(A m) = Wb/m².
Historija
Jedinica tesla dobila je ime po izumitelju Nikoli Tesli.
Objašnjenje
Tesla je vrijednost ukupnog magnetnog toka (magnetna energija) podijeljena po površini. Smanjujući područje uticaja će, općenito, povećati gustoću magnetnog polja.
Ova će se pojava nastavljati događati sve dok materijal ne postane magnetno zasićen i/ili dok se curenje magnetnog polja prebrzo povećava do granice iznad koje dodatno pojačanje tesle nije moguće.
Primjeri
U geofizici se kao jedinica izvan SI sistema koristi jedinica gama, 1 γ = 10−9 T = 1 nT.
Ingolstadt
Ingolstadt je grad u njemačkoj pokrajini Bavarskoj. Nalazi se na obalama Dunava, u centralnom dijelu pokrajine, oko 70 km sjeverno od Minhena. Po podacima od 30. juna 2007, grad je imao 122.359 stanovnika, što ga čini šestim gradom u Bavarskoj, odnosno drugim gradom u gornjoj Bavarskoj, odmah poslije Minhena. Ingolstadt pripada minhenskom velegradskom području, koje broji više od 6 miliona stanovnika. U njemu se nalazi sjedište proizvođača automobila Audi, kao i sjedišta trgovačkih lanaca MediaMarkt i Saturn. Ingolstadt je povezan sa Nürnbergom novom brzom željeznicom od maja 2006.
Prahistorija
Najstariji nalaz o naseljavanju ljudi na području današnjeg Ingolstadta je ostatak kostiju skeleta Homo steinheimensis, koji je otkriven u Irgertsheimu kod Ingolstadta. Međutim, iz perioda paleolita i mezolita pronađeno je veoma malo ostataka. Značajniji dokazi o životu ljudi na ovom području datiraju tek iz perioda mlađeg kamenog doba.
Dokazi o postojanju naselja na mjestu kasnijeg srednjovjekovnog Ingolstadta potiču iz bronzanog doba. Radi se o mnogobrojnim grobovima koji su iskopani u blizini Herzogskasten. Koliku je važnost igralo ovo mjesto u to doba govori nalaz jednog od najvećih grobalja u Evropi iz tog perioda u blizini Zucheringa. Tamo je iskopano oko 600 grobova koji datiraju između 13. i 10. vijeka p. n. e. Drugi impresivni dokaz ovog doba pronađen je pri arheološkom iskopavanju 1996 u krugu Audijevog kompleksa, gdje je pronađena ogrlica od ćilibara koja se sastojala od gotovo tri hiljade dijelova. Pretpostavlja se da je ova visokorazvijena kultura u području Ingolstadta nestala početkom željeznog doba.
Osnivanje grada
Ingolstadt je prvi put spomenut u dokumentu Karla Velikog Divisio Regnorum od 6. februara 806, kao villa Ingoldesstat, odnosno Ingoldovo mjesto.
Od kasnog 9. vijeka do početka 13. vijeka, Ingolstadt se gotovo i ne spominje u dokumentima. Pretpostavlja se da je razrušen od strane mađarskih plemena ili da je izgorio u nekom požaru. Tek oko 1250, Ingolstadt dobija status grada.
Ingolstadt je bio glavni grad vojvodstva Bavarske između 1392 i 1447, ujedinjen sa Landshutom. Bavarski vojvoda Luj VII je naredio gradnju novog dvorca u Ingolstadtu, koji je izgrađen sa snažnim uticajem francuske gotičke arhitekture. Jedan od njegovih nasljednika, bavarski vojvoda Luj IX osnovao je u Ingolstadtu 1472 godine Ludwig-Maximilians Univerzitet, koji je 1800 godine premješten u Landshut, da bi kasnije napokon premješten u Minhen.
U ovom gradu je umro njemački feldmaršal Johann Tserclaes, grof od Tillyja, 30. aprila 1632, za vrijeme švedske opsade grada. Feldmaršal je teško povrijeđen u jednoj bitki protiv Šveđana, predvođenih kraljem Gustav Adolfom. Ingolstadt je bio prva utvrda u među tadašnjim njemačkim državicama koja je odolila švedskim osvajačima, a nakon opsade Šveđani su se povukli iz tih krajeva.
Arheološki ostaci iz tog perioda i danas su vidljivi. Sačuvan je i konj švedskog kralja Gustava Adolfa, koji se može vidjeti u muzeju bavarske armije u Ingolstadtu. Konj je, navodno, bio pogođen dok je kralj jahao na njemu. Nakon povlačenja švedske vojske, konj je prepariran, te je i nakon 400 godina dobro očuvan.
Prvobitno, tvrđava grada Ingolstadt bila je opasana srednjovjekovnim odbrambenim zidom. Bavarska tvrđava (1537–1930) danas sadrži muzej bavarske vojske. Tokom Prvog svjetskog rata, budući francuski predsjednik Charles de Gaulle bio je ovdje zatvoren kao ratni zarobljenik. U blizini su i dva vojna aerodroma, od kojih se jedan koristi za testove aviona. Do danas se u svakodnevnom gradskom i kulturnom životu osjeća duga vojna tradicija grada. Ranija off-limit područja sada se koriste kao ugodni javni parkovi.
Ingolstadt je grad gdje je Vilijam IV, knez od Bavarske napisao i potpisao bavarski Reinheitsgebot (Zakon čistoće) 1516 godine. Adolf Scherzer je sastavio "Bayerischen Defiliermarsch" (Bavarski defile-marš), a Shelleyev Frankenstein je vezan za ingolštatsku Alte Anatomie (Staru anatomiju), koja je danas muzej medicinske historije. U Ingolstadtu je 1748 rođen Adam Weishaupt, osnivač tajnoj reda Illuminati. Proslavljeni pisac Marieluise Fleißer ovdje je napisala svoje djelo Pioniri (Pioniere) 1928 godine.
Norman-Robertsov sindrom
Nedostatak reelina sprečava normalno slojevitost moždanog korteksa i remeti kognitivni razvoj. Pacijenti imaju cerebelumsku hipoplaziju i pate od kongenitalnog limfedema i hipotonije. Poremećaj je također povezan sa miopijom, patološkim nistagmusom i generaliziranim napadima.
Norman-Robertsov sindrom je jedan od dva poznata poremećaja uzrokovana poremećajem reelin-signalnog puta. Drugi je hipoplazija malog mozga povezana sa VLDLR, koja je uzrokovana mutacijom kodirajućeg gena jednog od receptora reelina, VLDLR.
Poremećaj RELN gena kod ljudskih pacijenata je analogan neispravnom RELN genu kod mišjeg reelera.
Zastava Komora
mini|200px|Zastava Komora
Trenutna zastava Komora je usvojena 2003. Na njoj se i dalje nalaze elementi stare zastave, bijeli polumjesec i zvijezde na zelenoj podlozi, a dodate su četiri jednake horizontalne pruge.
Pruge su simbol ostrva ove zemlje. Zlatna pruga predstavlja ostrvo Moheli, bijela Majoti, crvena Anjoun, a plava Veliki Komori.
Polumjesec i njegova zelena podloga su simbol islama, a četiri zvjezdice pored također predstavljaju ostrva Komora.
Alex Yoong
Alexander Charles Loong Yoong (Kuala Lumpur, 20. juli 1976) je malezijski vozač.
Potpuni spisak rezultata u F1
(Key)(Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
NGC 6517
NGC 6517 je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. juna 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vladan Lukić
Vladan Lukić (16. februar 1970 - ) je bivši srbijanski nogometaš i reprezentativac. Bio je predsjednik FK Crvena zvezda. Nastupao je za FK Crvena zvezda, Atlético Madrid, FK Vojvodina, OFK Beograd, FC Sion, FC Metz i FK Paniliakos. Nastupao je za reprezentaciju SFR Jugoslavije 4 puta i postigao je 2 gola, a za SR Jugoslaviju nijedan gol i odigrao je dve utakmice.
Adrar (pokrajina)
Pokrajina Adrar (arapski: ولاية أدرار) je jedna od 48 pokrajina Alžira. Nalazi se na jugozapadu države. Površinom od 424.948 km2 druga je najveća pokrajina Alžira.
Graniči sa pokrajinama: Tindouf na zapadu, Bechar i El Bayadh na sjeveru i pokrajinama Ghardaïa i Tamanrasset na istoku. Također graniči i formira državnu granicu sa Mauritanijom i Malijem na jugozapadu.
Adrar se sastoji od tri prirodna i kulturna područja: Touat (Adrar i Zaouiet Kounta), Gourara (Aougrout i Timimoune) i Tidikelt (Aoulef) i 299 ksura, tj utvrđena naselja.
Glavni i najveći grad države je Adrar po kome je i nazvana pokrajina.
Zastava Kenije
mini|200px|Državna Zastava Kenije, omjer 2:3
Crna pruga je simbol naroda koji tu živi, crvena simbolizira krv prolivenu u borbi za nezavisnost, a bijela predstavlja mir. U centru se nalazi tradicionalni Mesejanski štit sa dvije sfere. On je simbol odbrane svega što ova zastava predstavlja, zato i nosi iste boje kao i zastava.
Lav Trocki
Lav Davidovič Trocki, rođen kao Lav Davidovič Bronštajn , bio je marksistički revolucionar i teoretičar, sovjetski političar i osnivač i komandant Crvene armije.
Trocki je u početku podržavao menjševičku Rusku Socijaldemokratsku radničku partiju. Pridružio se boljševicima neposredno prije Oktobarske revolucije 1917. godine, i na kraju je postao jedan od lidera Komunističke partije. On je bio, zajedno sa Lenjinom, Zinovjevom, Kamenjevom, Staljinom, Sokolnikovom i Bubnovom, jedan od sedam članova prvog Politbiroa, osnovanog 1917. godine zbog boljeg upravljanja boljševičkom revolucijom. Tokom ranih dana Ruske Sovjetske Federativne Socijalističke Republike i Sovjetske unije, on je bio narodni komesar za vanjske poslove, a kasnije kao osnivač i komandant Crvene armije sa titulom narodni komesar za odbranu. Bio je glavna figura u boljševičkoj pobjedi tokom Ruskog građanskog rata (1918. - 1923.).
Nakon neuspjele borbe ljevičarske opozicije protiv politike i uspona Staljina 1920.-ih godina i protiv sve veće uloge birokratije u Sovjetskom savezu, Trocki je smijenjen sa vlasti (oktobar 1927. godine), izbačen iz Komunističke partije (novembar 1927. godine) i prognan iz Sovjetskog saveza (februar 1929. godine). Kao lider Četvrte Internacionale, Trocki je nastavio da se suprostavlja staljinističkoj birokratiji u egzilu. Po Staljinovom naređenju, ubijen je u Meksiku u augustu 1940. godine od strane Ramóna Mercadera.
Trockijeve ideje čine osnovu trockizma, glavne školske marksističke misli u suprostavljanju teorijama staljinizma. Bio je jedan od nekoliko sovjetskih političkih ličnosti koje nisu rehabilitovane od strane vlade Nikite Hruščova 1950.-ih godina. Krajem 1980.-ih njegove knjige su se počele izdavati u Sovjetskom savezu.
Djetinjstvo i porodica (1879. - 1895.)
thumb|desno|150px|Lav Bronštajn kao osmogodiŝnjak, 1888. godine. Lav Trocki je rođen kao Lav Davidovič Bronštajn 7. novembra 1879. godine u Janovki u guberniji Herson u Ruskom carstvu (danas Bereslavka, Ukrajina), u malom selu 24 km od najbliže pošte. Bio je peto od osmoro djece poljoprivrednika Davida Leontijevića Bronštajna (1847. - 1922.) i njegove supruge Ane Bronštajn (1850. - 1910.). Oni su bili jevrejskog porijekla i govorili su Suržik, mješavinu ruskog i ukrajinskog jezika. Troickova mlađa sestra Olga je također bila boljševički i sovjetski političar i udala se za istaknutog boljševika Lava Kamenjeva.
Michelle Bachelet
Verónica Michelle Bachelet Jeria (rođena 29. septembra 1951. je čileanska političarka koja je od 2018. služila kao Visoki komesar Ujedinjenih nacija za ljudska prava. Također je prethodno bila predsjednica Čilea od 2006. do 2010. i od 2014. do 2018. za Socijalističku partiju Čilea ; ona je prva žena na čelu Čilea i prva izabrana žena lider u Južnoj Americi. Nakon što je napustila predsjedništvo 2010. godine i iako nije odmah ponovo izabrana, imenovana je za prvog izvršnog direktora novoosnovanog Entiteta Ujedinjenih naroda za rodnu ravnopravnost i osnaživanje žena. U decembru 2013. Bachelet je ponovno izabrana sa više od 62% glasova, što je bolje od 54% koliko je dobila 2006. godine. Bila je prva predsjednica Čilea koja je ponovo izabrana od 1932.
Bachelet, doktorica koja je studirala vojnu strategiju na univerzitetskom nivou, bila je ministar zdravlja i ministar odbrane za vrijeme svog prethodnika, Ricarda Lagosa. Ona je razvedena majka troje djece i sebe opisuje kao agnostika. Tečno govori engleski, kao i njemački, francuski i portugalski. mini|lijevo| Predsjednica Bachelet sa Engelovom komisijom, 23. februara 2015 thumbtime=0:10|mini|lijevo|Video tokom pandemije [[Pandemija COVID-a 19|COVID-19.]]
Javna infrastruktura
Javna infrastruktura je općeniti izraz, a koristi se često za sljedeće oblasti:
Također pogledajte
Za članke na ove teme, koristiti šablon Javna infrastruktura