cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alkaptonurija
Osim liječenja komplikacija (kao što su ublažavanje bolova i zamjena zglobova zbog oštećenja hrskavice), utvrđeno je da lijek nitisinon suzbija proizvodnju homogentizinske kiseline, a istraživanja je u toku o tome da li može poboljšati simptome. Alkaptonurija je rijetka bolest; javlja se kod jednog od 250.000 ljudi, ali je češć u Slovačkoj i Dominikanskoj Republici.
Znakovi i simptomi
Pacijenti s alkaptonurijom su asimptomski kao djeca ili mlade odrasle osobe, ali njihova mokraća može postati smeđa ili čak tamno crna ako se prikupi i ostavi na otvorenom. Pigmentacija se može primijetiti na hrskavici ušne školjke i drugim hrskavicama očnoj bionjači i rožnjačnom limbusu.
Nakon 30. godine, počinju se javljati bolovi u zglobovima kičme, kukovima i koljenija, koji nose težinu. Bol može biti jak do te mjere da ometa aktivnosti svakodnevnog života i može uticati na radnu sposobnost. Operacija zamjene zgloba (kuka i ramena) je često neophodna u relativno mladoj dobi. Dugoročno gledano, zahvaćenost kičmenih zglobova dovodi do smanjene pokretljivosti grudnog koša i može uticati na disanje. Mineralna gustoća kostiju može biti pogođena, povećavajući rizik od lomova kostiju i može doći do rupture tetiva i mišića.
Može se pojaviti bolest srčanih ralistaka, uglavnom kalcifikacija i regurgitacija aortnog i mitralnog, a u teškim i progresivnim slučajevima može biti potrebna zamjena zalistaka. Nepravilnosti u srčanom ritmu i srčana insuficijencija utiču na značajan postotak ljudi sa alkaptonurijom (40%, odnosno 10%). Gubitak sluha pogađa 40% ljudi. Također, postoji sklonost razvoju kamena u bubregu, a eventualno i mogu se pojaviti i žučni kamen i kamenci u prostati i pljuvačnim žlijezdama (sijalolitijaza)
Patofiziologija
Svi ljudi u svojoj DNK nose dvije kopije (po jednu od svakog roditelja) gena HGD, koji sadrži genetičke informacije za proizvodnju enzima homogenat 1,2-dioksigenaza (HGD) koji se normalno može nalazi se u brojnim tkivima  (jetra, bubrezi, tanko crijevo, debelo crijevo i prostata). Kod ljudi s alkaptonurijom, obje kopije gena sadrže abnormalnosti koje znače da organizam ne može proizvesti enzim koji adekvatno funkcionira. HGD mutacije se generalno nalaze u određenim dijelovima (egzoni 6, 8, 10 i 13), ali je opisano ukupno preko 100 abnormalnosti u cijelom genu. Normalni enzim HGD je heksamer (ima šest podjedinica) koje su organizovane u dve grupe po tri (dva trimera) i sadrže atom gvožđa. Različite mutacije mogu uticati na strukturu, funkciju ili rastvorljivost enzima. Povremeno se čini da se bolest prenosi na autosomno-dominantni način, gde postoji jedna abnormalna kopija HGD heterozigotnog roditelja povezanog s alkaptonurijom; u tim slučajevima su možda odgovorni drugi mehanizmi ili defekti u drugim genima. Enzim HGD je uključen u metabolizam (hemijsku obradu) aromatskih kiselina fenilalanin i tirozin. Obično one ulaze u krvotok kroz hranu koja sadrži proteine i prirodni promet proteina u organizmu. Tirozin je posebno potreban za brojne funkcije, kao što su hormoni (npr. tiroksin, hormon štitnjače), melanin (tamni pigment u koži i kosi) i određeni proteini, ali velika većina (preko 95%) je neiskorištena i metabolizira se putem grupu enzima koji na kraju stvaraju acetoacetat i malat. Kod alkaptonurije, HGD enzim ne može metabolizirati homogentizinsku kiselinu (generiranu iz tirozina) u 4-maleilacetoacetat, a nivoi homogentizinske kiseline u krvi su 100 puta veći nego što bi se normalno očekivalo, uprkos činjenici da je značajna količina se eliminiše u urinu putem bubrega.
Homogentizinska kiselina se pretvara u srodnu supstancu benzohinon acetatnu kiselinu koja formira polimer koji podseća na kožni pigment melanin. One se talože u kolagenu, proteinu vezivnog tkiva, određenih tkiva kao što je hrskavica. Ovaj proces se naziva ohronoza (je tkivo ima oker boju); ohronozno tkivo je ukočeno i neobično krhko, što narušava njegovu normalnu funkciju i uzrokuje oštećenja.
Unutarflagelski transport
IFT je prvi put prijavio 1993. diplomirani student Keith Kozminski dok je radio u laboratoriji dr. Joela Rosenbauma na Univerzitetu Yale. Proces IFT-a najbolje je okarakterisan kod biflagelatne alge Chlamydomonas reinhardtii, kao i senzornih cilija nematode Caenorhabditis elegans.
Alkaptonurija
Dijagnoza
Ako se sumnja na dijagnozu alkaptonurije, može se potvrditi ili isključiti prikupljanjem urina tokom 24 sata i određivanjem količine homogentizinske kiseline, pomoću hromatografije. Nije potvrđena nijedna analiza HGA u krvi. Za održavanje informacija o genetičkom testu za alkaptonuriju, koristi se Registar genetičkog testiranja
Unutarflagelski transport
Biohemija
IFT opisuje dvosmjerno kretanje čestica koje nisu vezane za membranu duž dubletnih mikrotubula flagelske aksoneme, između aksonema i plazmamembrane. Studije su pokazale da se kretanje IFT čestica duž mikrotubule odvija pomoću dva različita motora zasnovana na mikrotubulama; anterogradni (prema vrhu biča) motor je heterotrimerni kinezin-2, a retrogradni (prema tijelu ćelije) motor je citoplazmatski dinein 1b. IFT čestice nose aksonemske podjedinice do mjesta sklapanja na vrhu aksonema; stoga je IFT neophodan za rast aksonema. Stoga, budući da aksonema treba stalno svježe zalihe proteina, aksonema s neispravnim sklopovima IFT će se polahko smanjivati u nedostatku zamjenskih proteinskih podjedinica. U zdravim flagelama, IFT čestice obrću smjer na vrhu aksonema i smatra se da nose korištene proteine, ili "proizvode obrta", natrag do baze flagela.
Alkaptonurija
Dijagnoza
Ozbiljnost simptoma i odgovor na liječenje mogu se kvantificirati putem validiranog upitnika pod nazivom Indeks ozbiljnosti AKU. Ovo dodeljuje rezultate prisutnosti određenih simptoma i karakteristika, kao što su prisustvo pigmentacije očiju i kože, bol u zglobovima, problemi sa srcem i kamenje u organima.
Unutarflagelski transport
Biohemija
Same IFT čestice sastoje se od po dva potkompleksa, svaki se sastoji od nekoliko pojedinačnih IFT protein. Dva kompleksa, poznata kao 'A' i 'B', mogu se odvojiti centrifugiranjem saharoze (oba kompleksa na približno 16S, ali pod povećanom ionskom snagom kompleksa B sedimentira se sporije, čime se segregiraju dva kompleksa). Mnoge podjedinice IFT kompleksa imenovane su prema njihovoj molekulskoj težini:
Biohemijska svojstva i biološke funkcije ovih IFT podjedinica tek počinju da se razjašnjavaju, naprimjer, one stupaju u interakcije sa komponentama baznog tijela, kao što je CEP170 ili proteinima koji su potrebni za formiranje cilija kao što su tubulinski šaperon i membranski proteini.
Alkaptonurija
Liječenje
Nijedan modalitet liječenja nije nedvosmisleno pokazao da smanjuje komplikacije alkaptonurije. Glavni pokušaji liječenja usmjereni su na prevenciju ohronoze, smanjenjem akumulacije homogentizinske kiseline. Takvi uobičajeno preporučeni tretmani uključuju velike doze askorbinske kiseline (vitamina C) ili ograničenja aminokiselina fenilalanina i tirozina u ishrani. Međutim, tretman vitaminom C nema definitivno dokazanu efikasnost i ograničenje proteina (koje može biti teško pridržavati) se nije pokazalo djelotvornim u kliničkim studijama.
Unutarflagelski transport
Fiziološki značaj
Zbog važnosti IFT-a u održavanju funkcionalnih cilija, defektni IFT sklopovi su sada uključeni u fenotipove mnogih bolesti koje su općenito povezane s nefunkcionalnim (ili odsutnim) cilijama. IFT88, naprimjer, kodira protein također poznat kao Tg737 ili polaris kod miševa i ljudi, a otkriveno je da gubitak ovog proteina uzrokuje autosomno-recesivnu policistastu bolest bubrega modelnog fenotip kod miševa. Nadalje, pogrešna lokalizacija ovog proteina nakon nokautiranje WDR62 kod miševa rezultira malformacijom mozga i ciliopatijama. Ostale ljudske bolesti kao što su degeneracija mrežnjače, situs inversus (preokrenute tjelesne ose lijevo-desno), Senior-Løkenov sindrom, bolest jetre, primarna cilijska diskinezija, nefronoftiza, Alströmov sindrom, Meckel-Gruberov sindrom, Sensenbrennerov sindrom, Jeuneov sindrom i Bardetov sindrom, koji uzrokuje i cistaste bubrege i degeneraciju mrežnjače, povezuju se sa IFT mehanizmima. Za ovu raznoliku grupu genetičkih sindroma i genetičkih bolesti smatra se sada da nastaju zbog neispravnih cilija, a izraz "ciliopatija" se sada koristi za označavanje njihovog zajedničkog porijekla. These and possibly many more disorders may be better understood via study of IFT.
Jedno od najnovijih otkrića u vezi sa IFT-om je njegova potencijalna uloga u transdukciji signala. Pokazalo se da je IFT neophodan za kretanje drugih signalnih proteina unutar cilija, te stoga može imati ulogu u mnogim različitim signalnim putevima. Konkretno, IFT je impliciran kao posrednik signalizacije zvučnog ježa, jednog od najvažnijih puteva u embriogenezi.
Alkaptonurija
Liječenje
Nekoliko studija sugerira da herbicid nitizinon može biti efikasan u liječenju alkaptonurije. Nitizinon inhibira enzim 4-hidroksifenilpiruvat-dioksigenazu, odgovoran za pretvaranje tirozina u homogentizinsku kiselinu, čime blokira proizvodnju i akumulaciju HGA. Nitizinon se neko vrijeme koristio u mnogo većim dozama u liječenju tirozinemije tipa I. Pokazalo se da liječenje nitizinonom uzrokuje smanjenje HGA u plazmi i urinu za više od 95%. Glavni nedostatak je akumulacija tirozina, čiji su dugoročni rizici nepoznati; posebna zabrinutost postoji zbog oštećenja očnw rožnječe. Dugotrajna upotreba zahtijeva često praćenje komplikacija.
Prognoza
Čini se da alkaptonurija ne utiče na očekivani životni vijek, iako je to najnovija studija na ovu temu iz 1985. Glavni uticaj je na kvalitet života; mnogi ljudi s alkaptonurijom imaju onesposobljajuće simptome kao što su bol, loš san i simptome ometenog disanja. One uglavnom počinju u četvrtoj deceniji. Tipska dob u kojoj je potrebna operacija zamjene zgloba je 50-55 godina.
Epidemiologija
U većini etničkih grupa, prevalencija alkaptonurije je između 1/100.000 i 1/250.000. U Slovačkoj i Dominikanskoj Republici, bolest je mnogo češća, sa prevalencijom koja se procjenjuje na 1/19.000 ljudi. Što se tiče Slovačke, ovo nije posljedica jedne mutacije, već grupe od 12 mutacija na specifičnim "vrućim tačkama" gena HGD. Slovačko grupisanje je vjerovatno nastalo na malom području na sjeverozapadu zemlje i proširilo se nakon 1950-ih zbog migracija.
Historija
Alkaptonurija je bila jedna od četiri bolesti koje je opisao Archibald Edward Garrod, kao posljedicu akumulacije intermedijara zbog metaboličkih nedostataka. On je povezao ohronozu sa akumulacijom alkaptana u 1902. 1908., a njegovi stavovi o toj temi, uključujući način njenog nasljeđivanja, sažeti su u Croonian Lecture na Kraljevskom koledžu ljekara u Londonu.
Opis defekts sužen je na nedostatak oksidaze homogentizinske kiseline u studiji objavljenoj 1958. Genetička osnova je razjašnjena 1996. godine, kada su demonstrirane mutacije gena HGD.
Studija iz 1977. pokazala je da je ohronozne egipatska mumija vjerovatno bila osoba koja je patila od alkaptonurije.
Pravci istraživanja
Istraživačke saradnje nekoliko nacionalnih centara uspostavljene su kako bi se pronašao definitivniji tretman za alkaptonuriju. Ovo uključuje studije o upotrebi nitizinona i istraživanja antioksidansa za inhibiciju ohronoze. Idealan tretman bi zamijenio funkciju enzima HGD bez nakupljanja drugih supstanci.
Octave Mirbeau
Octave Mirbeau (1848 – 1917) bio je francuski književnik, novinar, kritičar (Combats esthétiques), esejist (L'Amour de la femme vénale), romanopisac (L'Abbé Jules, 1888, Le Jardin des supplices, 1899, Le Journal d'une femme de chambre, 1900) i dramatičar, jedan od velikana humoristične satire (Les affaires sont les affaires, 1903): ideološki angažirane književnosti.
Godine 1870. sudjelovao je u Francusko-pruskom ratu. Godine 1898. upleten je u aferu Dreyfus.
IC 1596
IC 1596 (također poznat kao MCG 3-3-7, PGC 3219 i UGC 550) je galaksija koja je udaljena oko 123 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,80 (64 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 17. decembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Fluxus
Fluxus je neoavangardni umjetnički pokret nastao na dadaističkoj i postduchampovskoj tradiciji umjetničkog aktivizma i direktnog djelovanja u povezivanju života i umjetnosti. Djelovanje Fluxusa započinje u Sjedinjenim Američkim Državama i Evropi od 1962. godine. Počeci fluxusa su u avangardnoj školi Black Mountain College u Sjevernoj Karolini i nastavi Johna Cagea na New School for Social Research u New Yorku od 1956. do 1958. godine. Fluxus karakterizira rad na muzici, performansu, asamblažu, poeziji, hepeningu i različitim umjetničko-životnim oblicima ponašanja.
Vizigotsko Kraljevstvo
Etnička razlika između autohtonog hispano-rimskog stanovništva i Vizigota koji su naselili to područje je do danas u velikoj mjeri iščezla. Naime, gotski jezik je izgubio svoju posljednju i vjerovatno već opadajuću funkciju kada su Vizigoti primili katoličanstvo 589. godine. Gotski zakonik (završen 654. godine) ukinuo je staru tradiciju postojanja različitih zakona za Rimljane i za Vizigote. Većina Vizigotskog kraljevstva osvojeno je od strane Emevija tokom njihovog osvajanja Pirinejskog poluostrva započetog 711. godine, izuzev sjevernog dijela današnje Španije. Propast ovog kraljevstva izrodilo je srednjovjekovno kraljevstvo Asturiju.
Fluxus
mini|alt=Poster Festum Fluxorum Fluxus|Poster Festum Fluxorum Fluxus
Vizigotsko Kraljevstvo
Vizigoti i njihovi rani kraljevi bili su Arijanci i došli su u sukob sa Katoličkom crkvom. Međutim nakon što su konvertirali iz arijanskog u nikejsko kršćanstvo, Crkva je ostvarila ogroman uticaj na sekularne poslove Vizigota preko Sabora u Toledu. Vizigoti su takođe razvili veoma uticajan zakonik poznat u Zapadnoj Evropi kao Gotski zakonik (Liber Iudiciorum), koji je postao osnova za špansko pravo u srednjem vijeku.
Fluxus
Zamisli fluxusa najbliže su neodadi, no bitna ralika između njih je u ideološkom aspektu. Dok je neodada usmjerena na hladnom konstatiranju činjenica i činjenja, hladno, bez ekspresivnih gesti, te je usmjerena na kritiku visokomodernističke kulture i umjetnosti, fluxus ima vitalistički, egzistencijalni, spiritualni i politički karakter. On je emancipatorski pokret koji se zalaže za individualnu i društvenu promjenu, za estetizaciju svakodnevnice i deestetizaciju umjetnosti. mini|Manifestacija Fluxus (Koncert za podmorske sendviče) u Kurhausu, Scheveningen (Holandija), 13. novembra 1964. Fluxus se zasniva na slijedećim pozicijama:
Vizigotsko Kraljevstvo
Kraljevina Federata
Ataulf (kralj Vizigota od 410. do 415) proveo je nekoliko sljedećih godina u galskim i hispanskim zemljama. Nakon što je oženio Gallu Placidiju, car Honorije ga je pozvao da obezbijedi vizigotsku pomoć pri povratku nominalne rimske kontrole nad Hispanijom koju su držali Vandali, Alani i Sveviji.
Fluxus
Najvažniji predstavnici
Neki od vodećih predstavnika neodadaizma i fluxusa su Cageovi studenti George Brecht, Dick Higgins, Jackson Mac Low, Allan Kaprow i Al Hansen. Hansen radi na prostorno-vremenskoj umjetnosti, Mac Low i Higgins slučajnost kao princip primjenjuju u poeziji i eksperimentalnom pozorištu, dok George Maciunas sve te različite akcije i događanja uobličuje u novi internacionalni pokret nazvan fluxus. Maciunas djeluje u Sjedinjenim Američkim Državama i u Njemačkoj, gdje se susreće s njemačkom akcionom muzikom i dekolažom, te s umjetnicima kao što su Nam June Paik, Volf Vostell, Joseph Beuys, Ben Vautier. Organizira više fluxus festivala (Festa Fluxoru), koji su se oslanjali na tradiciju dadaističkih kabareta, kroz avangardne muzičke koncerte, čitanja poezije, projekcije i hepeninge. U Njemačkoj, Danskoj, Švedskoj i Francuskoj, održano je više festivala tokom 1962. i 1963. godine. George Brecht i Robert Watts organiziraju akcije u New Yorku. Od 1963. vodeći umjetnici se posvećuju izdavačkoj djelatnosti, te objavljuju brojne publikacije. Pored navedenih kroz fluxus su djelovali Henry Flynt, Ken Friedman, Emmett Williams, Giuseppe Chiari, Robert Filliou, Earle Brown, Walter de Maria, Yoko Ono, Robert Morris, Robert Watts.
Vizigotsko Kraljevstvo
Kraljevina Federata
Vizigoti, sa glavnim gradom u Tuluzu, postali su de facto nezavisni i ubrzo su se počeli širiti na račun slabog Zapadnog Rimskog Carstva.
Kako su Vandali završili sa osvajanjem Sjeverne Afrike (439. godine preuzeli Kartagu) a Svevi zauzeli većinu Hispanije, rimski car Avit je poslao Vizigote u Hispaniju. Vizigotski kralj Teodorik II (453–466) je 456. godine u bici na rijeci Orbigi porazio kralja Svevia, Rekiariusa. Brutalno su opustošili mnoge gradove u Španiji kao i neka sveta mjesta usljed podrške koju je sveštenstvo pružalo Svevima. Teoderik je preuzeo kontrolu nad provincijama Hispanija Baetica i Hispanija kao i kontrolu nad južnim dijelom provincije Luzitanija. 461. godine, Vizigoti su od rimskog cara Libija Severusa dobili grad Narbonon u zamjenu za podršku Rimskom Carstvu. Ovo je dovelo do pobune od strane vojske i Galorimljana pod vodstvom Aegidiusa. Međutim Rimljani su pod vodstvom Severusa, uz podršku Vizigota porazili pobunjene rimske trupe čime je 465. ugušena pobuna.
Šerijam Bajanar
Šerijam Bajanar je imaginarni lik iz serijala knjiga Točak vremena. Šerijam je Aes Sedai iz Plavog Ađaha. Ima zelene oči i crvenu kosu. Šerijam je bila Gospodarica polaznica za vrijeme Amirilin Tron Sijuan Sanče. Nakon što je Sijuan zbačena, dolazi do podijele Bijele kule i mnoge Aes Sedai bježe u Salidar. Šerijam je bila rani vođa ovih Aes Sedai. Kasnije je postala Čuvar hronika Egveni al'Veri, salidarskoj Amirilin Tron. Mnogi fanovi su spekulisali da li je Šerijam Prijatelj mraka. Šerijam je u zadnjoj knjizi sa vojskom Gareta Brina, koja opsjeda tar Valon.
Black Ajah
NGC 4788
NGC 4788 (također poznat kao MCG 5-30-123 i PGC 43874) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 295 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,80 (69 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 23. aprila 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cav1.4
Cav1.4 također poznat kao naponski ovisna podjedinica 1F l-tipa kalcijskog kanala (CACNA1F), je ljudski gen na p kraku hromosoma X.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.977 aminokiselina, a molekulska težina  220.678 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira člana porodice alfa-1 podjedinica; a protein u kompleksu naponski ovisnog kalcijskog kanala. Kalcijski kanali posreduju u dotoku iona kalcija u ćeliju nakon polarizaciji membrane i sastoje se od kompleksa podjedinica alfa-1, alfa-2/delta, beta i gama u omjeru 1:1:1:1. Alfa-1 podjedinica ima 24 transmembranska segmenta i formira pore kroz koje ioni prolaze u ćeliju. Postoji više izoformi svakog od proteina u kompleksu, bilo kodiranih različitim genima ili rezultat alternativne prerade transkripata. Alternativne varijante transkripta prerade gena opisanih ovdje su uočene, ali nisu detaljno okarakterisane. Pokazalo se da mutacije u ovom genu uzrokuju nepotpuno X-vezano kongenitalno stacionarno noćno sljepilo tip 2 (CSNB2).
NGC 7717
NGC 7717 (također poznat kao MCG -3-60-8 i PGC 71941) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 159 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,40 (65 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Države i teritorije Australije
Države i teritorije Australije čine zajedno Australiju kao "Commonwealth".
Kopnene
Od 1926. do 1931. postojala je Centralna Australija kao odvojena teritorija između 20. i 26. paralele, dok nije spojena sa Sjevernom teritorijom.
Vanjske
mini|350px|Vanjske teritorije Australije
Milwaukee Bucks
Milwaukee Bucks košarkaški je klub iz Milwaukeeja. Takmiči se u NBA-ligi.
Lotus E20
Lotus E20 je Formula 1 automobil dizajnirao James Allison i izgrađen od strane Lotus F1 Team za 2012. prvenstvu. To će se voziti po 2007. svjetsko prvak vozač Kimi Räikkönen, Romain Grosjean i Jérôme d'Ambrosio.
U E20 je podnose 5. februara 2012. u Enstonoj, u sjedištu tima.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(key) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
NGC 1773
NGC 1773 (također poznat kao ESO 85-EN25) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. januara 1837. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eulerov broj (fizika)
Eulerov broj je bezdimenzionalni broj koji se koristi kod proračuna dinamike fluida. On izražava vezu između lokalnog pada pritiska i kinetičke energije po zapremini, a koristi se za karakterizaciju gubitaka u strujanju, gdje savršenom strujanju (strujanje bez trenja) odgovara Eulerov broj 1.
Definisan je kao
gdje je
Kavitacioni broj ima sličnu strukturu, ali drugo značenje i upotrebu:
Kavitacioni broj je bzdimenzionalni broj koji se koristi u proračunu strujanja. On izražava vezu između razlike između lokalnog apsolutnog protiska od pritiska pare i knetičke energije po zapremini, a koristi se za karakterizaciju potencijala strujanja za nastajanje cavitacije.
Katarina od Francuske
Katarina od Valoisa (27. oktobar 1401 - 3. januar 1437) je bila francuska princeza i kraljica Engleske tokom svog prvog braka.
Katarina je bila kćerka Karla VI, kralja Francuske i Izabele od Bavarske.
Dana 2. juna 1420 udata je za Henrika V, kralja Engleske i sa sobom kao miraz donijela Normandiju i Akvitaniju. Krunisana je kao kraljica Engleske u Westminsterskoj opatiji u februaru 1421. godine. Jedino dijete rođeno iz braka bio je Henrik VI, kralj Engleske (r. 6. decembra 1421. godine). nakon muževe smrti 31. augusta 1422. godine Katarina se preselila u zamak Wallingford daleko od svog sina.
Međutim, Katarina je sa sobom u zamak Wallingford povela i Owena Tudora, svoga dvorjanina i ljubavnika. Parlament je na njihovu vezu odgovorio 1428. godine, izdavši zakon kojim se zabranjuje čovjeku da oženi kraljevu udovicu bez pristanka trenutnog kralja. Par je, bez obzira na ovu zabranu, sklopio tajni i nevalidni brak iz kojeg je rođeno najmanje šestero djece.
Katarina je umrla 3. januara 1437. godine nakon poroda. Sahranjena je u Westminsterskoj opatiji.
Njen unuk, sin Katarininog sina Edmunda Tudora, postao je kralj Henrik VII po završetku Ratova dviju ruža. Katarina je stoga bila predak svim Tudorima, kao i današnjem britanskom monarhu, kraljici Elizabeti II.
NBA 1971/1972.
NBA sezona 1971-72 je bila 26. sezona NBA lige.
Ekmanov broj
Ekmanov broj, koji je naziv dobio po V. Walfridu Ekmanu, je bezdimenzionalni broj koji se koristi za opisivanje geofizičkih fenomena u okeanima i atmosferi. Broj karakteriše omjer viskoznih sila u fluidu i fiktivnih sila koje nastaju uslijed planetarne rotacije.
Općenitije, u bilo kojem rotirajućem strujanju, Ekmanov broj \mathrm{Ek} je omjer viskoznih sila i Coriolisovih sila. WKada je Ekmanov broj mali, disturbances are able to propagate before decaying owing to frictional effects. Ekmanov broj opisuje red veličine debljine Ekmanovog sloja, granični sloj u kojem je viskozna difuzija izjednačena sa Coriolisovim efektom, prije nego sa uobičajnom konvektivnom inercijom.
Definicije
Broj je definisan kao:
gdje je:
Član 2 Ω sin φ je Coriolisova frekvencija.
Supertalent
Supertalent je hrvatski talent show koji se prikazivao 2009, 2010, 2011, 2016, 2017. i 2018. godine, dok su snimanja audicijskih emisija za novu sezonu koja će se emitirati 2019. godine u toku. Dio je međunarodno poznatog serijala Got Talent. Riječ je o emisiji koja preko audicija traži talente, od pjevanja, plesa, imitacije, sviranja te raznih ostalih vještina i talenata.
Voditelji emisije u prvih šest sezona bili su glumci Rene Bitorajac i Igor Mešin. U sedmoj sezoni dolazi do izmjene voditeljskog para. Uz Igora Mešina, voditeljsku palicu preuzima i Frano Ridjan.
Početni žiri su činili muzičari Nina Badrić i Dubravko Merlić te bosanskohercegovački glumac Enis Bešlagić. U 2016. godini, u 4. sezoni, članovi žirija Supertalenta bili su Mislav Čavajda, Mario Petreković, Martina Tomčić te Danijela Martinović, dok su u petoj i šestoj sezoni showa Maja Šuput Tatarinov, Martina Tomčić, Janko Popović Volarić te Davor Bilman.
Prvu sezonu pobijedio je Tihomir Bendelja, drugu Viktorija Novosel, treću Promenada klub, četvrtu Petar Bruno Basić, petu Emil i Mateja te šestu Denis Barta.
Prva sezona (2009)
Emitiranje prve sezone showa započelo je 25. septembra, a završilo u decembru 2009. godine.
Pobjednik prve sezone Supertalenta je Tihomir Bendelja.
U prvoj sezoni emitiranja žiri su činili tri člana: Dubravko Merlić, Nina Badrić, Enis Bešlagić.
Druga sezona (2010)
Druga sezona je počela s emitiranjem 17. septembra 2010. Pobjednica 2. sezone Supertalenta je Viktorija Novosel.
U drugoj sezoni emitiranja žiri su činili tri člana: Dubravko Merlić, Nina Badrić, Enis Bešlagić.
Treća sezona (2011)
U trećoj sezoni emitiranja žiri su činili tri člana: Dubravko Merlić, Nina Badrić, Enis Bešlagić.
Četvrta sezona (2016)
Četvrta sezona je počela s emitiranjem 13. marta 2016, a završila je 12. juna 2016. Pobjednik 4. sezone Supertalenta je Petar Bruno Basić.
Peta sezona (2017)
Počela je s emitiranjem u septembru, a završila u decembru 2017. godine. U petoj sezoni emitiranja žiri su činili: Davor Bilman, Martina Tomčić, Janko Popović Volarić i Maja Šuput.
Pobjednici pete sezone showa su Emil i Mateja koji su osvojili glavnu nagradu od 200.000 kuna
Šesta sezona (2018)
Emitiranje je započelo u nedjelju, 23. septembra 2018. u 20 sati na Novoj TV, a finale je na emitirano 16. decembra 2018. godine. Pobjednik šeste sezone je Denis Barta. Ova sezone, osim u Hrvatskoj, emisija se sa zaostatkom nekoliko tjedana prikazuje i u Bosni i Hercegovini putem kanala Nova BH kao i u Crnoj Gori putem kanala Nova M. U šestoj sezoni emitiranja žiri je isti kao i prethodne sezone: Davor Bilman, Martina Tomčić, Janko Popović Volarić i Maja Šuput.
Sedma sezona (2019)
Prijave za sedmu sezonu započele su u decembru 2018. godine, dok su snimanja novih audicijskih emisija započela 29. septembra 2019. godine na Novoj TV
Voditeljski par sedme sezone showa su Igor Mešin i Frano Ridjan. U sedmoj sezoni emitiranja ne dolazi do promjene sastava žirija, njega i dalje čine: Davor Bilman, Martina Tomčić, Janko Popović Volarić i Maja Šuput.
Srce zime
mini|lijevo|200px|Originalne korice knjige. Srce zime je deseta knjiga u serijalu knjiga Točak vremena, od američkog autora Roberta Jordana. Izdata je 7. novembra, 2000.
Naslov knjige je aluzija na hladnoću i okrutnost ličnosti Randa al'Tora kao i na povratak zime, jer je u prethodnoj knjizi poništen uticaj Mračnog na klimu. Naime, sila zla je uzrokovala neprirodno dugo ljeto.
Prolog knjige je izdat dva mjeseca prije izlaska same knjige.
Radnja
Srce zime se sastoji od prologa i 35 poglavlja. Perin Ajbara i njegova vojska se sukobljavaju sa Šaido Aijelima koji su oteli njegovu ženu, Failu Bašer.
Elejna Trakand se sprema da učvrsti svoje pravo na tron Andora i da uguši pobunjene plemiće.
Rand al'Tor, Ponovorođeni Zmaj, je vezan kao Zaštitnik od strane Elejne Trakand, Avijende i Min. Rand ulovi izdajničke Aša'mane u Far Madingu i ubija većinu njih. Lan Mandagoran ubija Torama Riatina u dvoboju. Bačen je u zatvor na neko vrijeme, ali ga spašava Kadsuan i druge Aes Sedai koje su ga pratile. Rand i Ninaeva al'Mera putuju do Šadar Logota. Tamo koriste dva sa'angreala da očiste saidin od ljage Mračnoga. Mušku usmjerivači više neće ludjeti.
Synapsida
Synapsidi uključuju Pelycosauria (pensilvanij do perma) i Therapsida (donji perm do danas).
Pelikosauri su bili dominantni na kopnu u permu i nestajali su tokom permsko-trijaskog izumiranja. U donjem trijasu, preživjelo je nekoliko “relikvija” Terapidi su bili dominantni na kopnu u donjem trijasu, ali su  u gornjem trijasu dominaciju preuzeli  dinosauri.
Primitivni i napredni sinapsidi
Gmizavci koji su slični sisarma obično se dijele u primitivnu i napredniju skupinu, poznatije kao Pelycosauria i Terapsida.. Pelycosauri su parafiletska grupa sa šest primitivnih porodica sinapsida. 120 Svi su bili prilično gušteroliki s raširenim, nespretnim hodom  I pokretima i vjerovatno rožnatim štitovima. Terapidi su napredniji sinapsidi, koji imaju povišeniju profil i eventualno dlaku, barem u nekim oblicima. Potonji su preci sisara. Tako obje sinapsidne skupine predstavljaju evolucijski stupanj: pelikozauri su stvorili terapeide, od kojih su nastali sisari.
Sisari i gmizavci
Terapsidi ("zvjerska lica") zvani su reptili slični sisarima. To je bila greška, jer oni nikada nisu bili gmizavci. Rascjep između sinapsida i Sauropsida (grupa koja je evoluirala u gmizavce) dogodio se mnogo prije nego što su se razvili terapidi. Postoji niz karakteristika koje se ne mogu vidjeti na fosilims, ali koje su od velike važnosti. Sisari se od gmizavaca razlikuju po temeljnim ospbinama u razvoju cirkulacijskog sistema. Te su razlike takve da bi sisari mogli biti porijeklom od gmazova. Ovo podržava podjelu amniota na sauropside i sinapside.
Sljepoočni otvori
thumb|right|230px|Sinapsidi imaju jedan jedinstven zaočni otvor iza svakog oka, na donjem dijelu lobanje. Sinapsidi su evoluirali ka orvorima iza svake orbite oka na donjem dijelu [lubanje]. To omogućava bolja mjesta za vezanje mišića vilica u odnosu na prvobitno stanje anapsida. Paralelni razvoj odvijao se u diapsida, koji je evoluirao u dva, a ne jedan otvor iza svakog oka. Izvorno, lobanjski otvor je ostavio unutrašnji dio lobanje prekriven samo viličnim mišićima, ali kod viših terapsida i sisara se proširio sfenoidnim kostima kako bi se zatvorio.
Zubi
thumb|200px|right|Eothyris, rani sinapsid da multiplim očnjacima Sinapsidi su imali diferencirana zubala. Tu se ubrajaju očnjaci, kutnjaci i sjekutići. Trend diferencijacije javlja se kod nekih Labyrinthodonta i ranoih anapsidnig gmizavaca. Oni su proširili prve zube na gornjoj vilici, tvoreći oblik proto-očnjaka. Ova osobina je nakon toga izgubljena u sauropsidnoj liniji, ali se dalje razvijala kod sinapsidima. Rani sinapsidi mogli su imati 2 ili čak 3 povećana „očnjaka“, ali kod terapsida bio je po jedan očnjak u svakoj polovini gornje vilice. Donji očnjaci su se razvili kasnije.
Taksonomija
Uevolucijskom smislu, sisari su u potpunosti unutar Synapsida. Njihov status zasebnog razreda je uobičajen u lineovskoj taksonomiji: kao kladus oni su podgrupa Therapsida.
Filogenetski odnosi
Ispod je kladogram koji najčešće prihvaćene u filogeniji sinapsida, koji prikazuje dugu liniju njihovog stabla, koja uključuje sisare i više sukcesivnih  baznih kladusa, kao što su Theriodontia, Therapsida i Sphenacodontia:
Najveća nesigurnost u filogeniji sinapsida je među najranijim članovima grupe, uključujući oblike koji su tradicijski smješteni unutar Pelycosauria. Jedna od najranijih filogenetskih analiza ( Brinkman & Eberth,1983), porodicu  Varanopidae sa Caseasauria postavila je kao najosnovniji izdanak sinapsidne loze. Reisz (1986) je isključio Varanopidae iz Caseasauria, postavivši ga u stariji položaj na stablu. Dok većina analiza smatra da je Caseasauria najosnovniji kladus sinapsida, Bensonova analiza (2012) postavila je kladus koji sadrži Ophiacodontidae i Varanopidae kao najosnovnije sinapside, pri čemu je Caseasauria zauzela izvedeniji položaj. Benson je ovu revidiranu filogeniju pripisao uključivanju u analizu postkranijskih karakteristika  ili osobina kostura koji nisu dijelovi  lubanje. Kada su uključena samo kranijska ili lubanjska obilježja, Caseasauria je ostao najosnovnija kladus sinapsida. Ispod je kladogram modificiran orema Bensonovoj analizi (2012):
Međutim, novije ispitivanje filogenije baznih sinapsida, koje uključuje novoopisane bazne kazeide i eotiridide, returned Caseasauria to its position as the sister to all other synapsids. Brocklehurst et al. (2016) pokazalo je da su mnogi postkranijalni pokazatelji koje je Benson (2012) koristio za objedinjavanje Caseasauria sa Sphenacodontidae i Edaphosauridae odsutni u novootkrivenom postkranijalnijskom materijalu, eothyridida, pa se smatra da su stečeni konvergentnom evolucijom.
NGC 6201
NGC 6201 (također poznat kao PGC 58727) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 490 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,40 (57 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 6. juna 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Probavni sistem čovjeka
desno|mini|300p|Gornji i donji gastrointenstinalni trakt Probavni sistem, sistem organa za varenje ili digestivni sistem je sistem u kojem se odvija proces prerade hrane i vode.
Svaka živa ćelija mora stalno da prima hranljive tvari koje se nalaze u namirnicama, a da bi one mogle dospjeti do pojedinih tkiva i organa, moraju se prethodno mehanički i hemijski preraditi. Time se složene tvari razlažu na prostije. Ta prerada je probava ili varenje, a odvija se u organima za probavu. Probavni sistem sačinjavaju usta sa zubima i jezikom, jednjak, želudac, crijeva, jetra, gušterača i druge žlijezde.
Usta
Ljudska probava započinje u ustima; zubi koji imaju ulogu žvakanja najčvršće su kosti u tijelu jer služe za drobljenje hrane. Nakon što zubi prožvaću i usitne hranu jezik ih prevrće, te se aktiviraju pljuvačne žlijezde koje imaju ulogu proizvodnje pljuvačke (vodenaste tekućine). Pljuvačka pomaže pri gutanju hrane. Ali to nije njihova jedina uloga, one također luče enzim ptijalin (koji počinje razgradnju škroba u šećer) te tako započinju razgradnju hrane već u ustima. Takva prožvakana i polurazgrađena hrana dalje putuje jednjakom u želudac.
Ždrijelo
Organ koji se nalazi između usne šupljine i jednjaka. Također pripada i respiratornom sistemu.
Jednjak
Jednjak je cijev koja služi za odvod hrane iz usta do želuca. Hrana putuje pomoću stezanja mišića valovito (peristaltikom) kako bi prošla kroz cijelu probavnu cijev. Proces peristaltike u probavnoj cijevi ponavlja se više puta.
Želudac
Želudac je nalik na vrećicu u probavnoj cijevi. On stvara želučane tekućine koje dalje razgrađuju hranu i pretvaraju je u smjesu sličnu kaši. Želučani sokovi su enzim pepsin, hlorovodična kiselina i sluz. Enzim pepsin (kojeg luče želučane glavne ćelije) služi za degradaciju bjelančevina u peptide, hlorovodična kiselina razgrađuje masti, a želučana sluz je razrijeđuje kako ne bi oštetila stijenku želuca.
Zajedno s tom poluprobavljenom hranom, u prvi dio tankog crijeva (duodenum) ulaze i gušteračini enzimi te žuč (iz žućnog mjehura) kroz tanki otvor papilu vateri. Gušteračini enzimi u tankom crijevu hemijski razgrađuju hranu prije nego što se upije u krv, a žuč razgrađuje masti na masne kiseline (i glicerol).
Nakon probave u želucu, hrana putuje u tanko crijevo, tačnije duodenum.
Tanko crijevo
Kroz tanko crijevo hrana ponovno putuje valovitim stezanjem mišića - peristaltikom. Iz tankog crijeva probava se nastavlja na debelo crijevo. Tanko crijevo se sastoji od tri dijela:
Debelo crijevo
Debelo crijevo dijeli se na: uzlazno, poprečno i silazno; tu su još i slijepo crijevo te rektum. Otpadne tvari iz debelog crijeva prelaze u njegov završni dio, a to je anus (crijevni otvor) kroz koji se iz organizma izbacuje odpad.
Gušterača i jetra
mini|200p|Položaj gušterače i žučne kese u odnosu na crijeva
Uloga gušterače:
U jetri se odvijaju stotine hemijskih reakcija i pohranjuju životno važni hemijski spojevi poput vitamina i glikogena. Kako bi iz crijeva hranjive tvari dospjele u krv moraju se prilagoditi u jetri. Jetra također proizvodi žuč koja se pohranjuje u žučnom mjehuru a služi za raspršivanje masti. Jetra je prirodni filter.
Enzimi u probavi
Enzimi u probavi imaju vrlo važnu ulogu, pogotovo u hemijskoj razgradnji hrane. Probavne enzime luče pljuvačne žlijezde (enzim ptijalin), želudac (enzim pepsin) i gušterača (njeni enzimi razgrađuju hranu do molekula kako bi se mogle upiti u krv).
Bolesti i poremećaji probavnih organa
Organi za probavu su često izloženl nepovoljnim uticajima, usljed čega mogu oboljeti. Ova oboljenja obično uzrokuju i poremećaje i u funkcijama ostalih sistema organa. Prema tome, zdravstveno stanje organa za probavu je bitno za cjelokupno zdravlje organizma. Slijedi pregled najčešćih bolesti organa za probavu.
Oboljenja i njega zuba
Najčešća oboljenja organa za probavu odnose se na zube, od kojih je najrašireniji karijes. Glavni uzročnicu karijesa su bakterije čijim djelovanjem dolazi do raspadanja hrane zaostale među zubima, pri čemu nastaju štetne tvari koje oštećuju zub. Da bi se spriječilo kvarenje zuba, mora se voditi stalna briga o njihovoj čistoći. Važan "čuvar" zubne cakline je fluor. Dodavanjem malih količina fluora pitkoj vodi povećava se otpomost prema karijesu. Pranjem se otklanjaju ostaci hrane koji pomažu kvarenju zuba. Osim ostataka hrane, pranjem se uklanja zubni kamenac koji se izdvaja iz pljuvačke. Redovan pregled i pravovremeno popravljanje oštećenih zuba spriječit će teža zubna oboljenja. U nekim slučajevima dolazi do povlačenja zubnog mesa i ogoljavanja vrata zuba. On je jako osjetljiv i zato tada lako nastaje kvarenje zuba i paradentoza.
Oboljenja želuca i crijeva
Pod određenim uticajima u želucu može doći do većeg oštećenja sluzokože, iza kojeg nastaje i čir želuca. Ljudi koji boluju od čira moraju jesti odabranu (dijetalnu) hranu. Važno je da izbjegavaju alkohol, pušenje i jako začinjena jela. U težim slučajevima oboljelo mjesto se mora odstraniti operacijom. Slično oboljenje javlja se i na duodenumu.
Najčešće oboljenje želuica je njegova upala gastritis, koje, zbog nemara, često prelazi u čir, a ovaj se može nastaviti i u kancer želuca.
Trbušni tifus je bio dosta raširena zarazna bolest crijeva. Uzročnik bolesti je bakterija, koja se najčešće širi vodom i hranom. Bakterije uzrokuju oštećenje sluznice u tankom crijevu. Nehigijensko snabdijevanje vodom uvijek predstavlja opasnost od širenja trbušnog tifusa. Znakovi ovog oboljenja su: glavobolja, kašalj, povećana temperatura. Kroz sedam dana temperatura se povisi i do 400C. U predjelu trbuha javlja se osip u obliku crvenkastih tačkica. Kada se jedanput preboli, organizam stiče otpornost (imunitet) na ovu bolest. Preventivna mjera je - vakcinacija. Liječenje i način njege bolesnika propisuje ljekar.
Oboljenje slično tifusu, koje se kod nas javlja naročito u ljetnim mjesecima, jeste paratifus. Ovo oboljenje uzrokuju posebne vrste bakterija, kojima može biti zaražena hrana, najčešće meso i sladoled. Zaražena hrana se prividno ni po čemu ne razlikuje od zdrave hrane.
Čovjek koji preboli neku zaraznu bolest može još neko vrijeme nositi u tijelu uzročnike bolesti. Kliconoše izlučuju zarazne klice putem mokraće i izmeta, kihanjem, kašljanjem, govorom i tako ugrožavaju okolinu.
Srdobolju ili dizenteriju izazivaju bakterije. Čovjek se obično inficira preko zagađene vode. Ova bolest se naročito javlja u vrijeme kada je otežano normalno održavanje higijene (ratovi, poplave i ostale elementarne nepogode). Preventivna mjera je opća higijena i prokuhavanje vode, ukoliko se ne upotrebljava voda iz kontroliranog vodovoda.
Kolera je danas rijetka u Evropi, a vrlo opasna bolest. Zaražavanje se vrši hranom i vodom. Preventivna mjera je higijena i prokuhavanje hrane i vode.
Parazitske gliste u probavnim organima
Širenju parazitsklh glista pogoduju loše higijenske prilike i nedovoljno poznavanje njihove biologije. Najčešća od njih je dječija glista.
Stalan porast životnog standarda i briga društva u oblasti obrazovanja i zdravstvenog prosvjećivanja stanovništva doprinijeli su da se oboljenja od crijevnih parazita znatno smanje. Snabdijevanje hranom gdje se proizvodnja obavlja pod stručnom kontrolom, također je smanjilo zaražavanje parazitskim glistama.
Trovanje hranom
Hrana je često izložena uticaju mikroba koji mijenjaju njen sastav, pri čemu mogu nastati i tvari štetne po naš organizam. Upotreba pokvarene hrane može dovesti i do teških trovanja sa neizvjesnim ishodom.
Hrana se najčešće kvari ljeti u vrijeme kada postoje optimalni uvjeti za razvitak mikroba. Higijensko pripremanje hrane i korištenje rashladnih uređaja, u kojima se ona može čuvati duže vremena, umanjuje mogućnost njenog kvarenja. Važnu ulogu imaju sanitarne inspekcije koje vrše stalno provjeravanje upotrebljivosti hrane na tržištu. No, i pored toga, relativno su česte čak i masovne pojave trovanja.
Tatjana Ljujić-Mijatović
Tatjana Ljujić-Mijatović je rođena 11. maja 1941. godine u Sarajevu, gdje je stekla osnovno i srednješkolsko obrazovanje. 1964. godine postala je inžinjer poljoprivrednih nauka na Univerzitetu u Sarajevu. Na Univerzitetu u Beogradu 1982. godine stekla je titulu magistra nauke iz oblasti pejzažne arhitekture, a 1986. godine u Sarajevu je odbranila doktorsku disertaciju.
Probavni sistem čovjeka
Trovanje hranom
Veoma opasno trovanje javlja se ako se u ishrani upotrijebi sadržaj konzerve u kojoj se razvijala bakterija koja izaziva botulizam (Bacillus botulinus). Ova bakterija živi bez prisustva slobodnog kisika, pa se, osim u konzervama, može javiti i u dubljim slojevima suhomesnatih proizvoda. Spore bakterije botulizma su neobično otpome, i mogu izdržati temperaturu do + 100oC. Sve konzerve koje imaju ispup-čeno dno, te prilikom otvaranja pjenušaju i imaju kiselkast okus, ne smiju se jesti, jer postoji sumnja da se u njima nala-ze klice botulizma. Obično, nekoliko sati nakon uzimanja pokvarene hrane, počinju glavobolja i povraćanje, a kasnije se javlja otežano gledanje na blizinu, zjenice se šire, otežano je [[gutanje i disanje. Kod bolesnika treba što prije izazvati povraćanje i tražiti pomoć ljekara.
Mramor, kamen i željezo
Mramor, kamen i željezo je dupli koncertni album grupe Bijelo dugme u izdanju diskografske kuće "Diskoton". Album je sniman na koncertnoj turneji 1986. godine, a produciran je u tonskom studiju Zorana Redžića u Sarajevu. Na ploči se našlo šesnaest pjesama, što je ujedno bila i kratka biografija grupe, počevši od prvih singl ploča do zadnjeg studijskog albuma. Album je prodat u tiražu od oko 100.000 primjeraka.
Historija
Album je snimljen tokom 1987. godine na turneji na kojoj je Bijelo dugme promovisalo album iz 1986. godine "Pljuni i zapjevaj, moja Jugoslavijo". U ovom muzičkom ostvarenju ponuđena je retrospektiva rada ovog sastava, zajedno sa pjesmama iz ranih singl ploča do posljednjeg albuma. Naslovna pjesma obrada je hita jugoslavenskog beat sastava Roboti.
Na albumu se nalazi slična jugoslavenska ikonografija kao i na prethodna dva izdanja sastava, "Bijelo Dugme" i "Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo": pjesme "A milicija trenira strogoću" započinje melodijom "Internacionala", tokom uvoda u "Svi marš na ples" pjevač Alen Islamović viče "Bratstvo! Jedinstvo!", a na naslovnici albuma nalazi se fotografija sa 5. kongresa Komunističke partije Jugoslavije.
Mramor, kamen i željezo bio je posljednji album Bijelog dugmeta na kojem je nastupio klavijaturista Vlado Pravdić, koji je napustio sastav nakon izlaska albuma, posvetivši se računarskom poslovanju. Međutim, nastavio je povremeno nastupati s grupom, na većim koncertima, i do kraja aktivnosti Bijelog dugmeta još uvijek se smatrao službenim članom.
Julianne Moore
Julianne Moore (rođena kao Julie Anne Smith ) jest američko-britanska glumica i dječija spisateljica. Dobitnica je Oscara za najbolju glavnu žensku ulogu i Zlatnog globusa, kao i Emmyja.
NGC 975
NGC 975 (također poznat kao MCG 1-7-9, PGC 9735 i UGC 2030) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 279 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,10 (89 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 9. novembra 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jednjak
mini|desno|250px|Ljudski probavni sistem sa označenim jednjakom Jednjak je mišićno-sluzokožni kanal kod kičmenjaka, dužine oko 25 cm, prečnika oko 2 cm, kojim se hrana transportuje od ždrijela do želuca. Pripada probavnom sistemu.
Položaj
Nalazi se ispred kičmenog stuba, i silazi najprije kroz vrat, zatim kroz zadnji dio mediastinumu i svoj otvor na dijafragmi (hiatus esophageus), završava s ulaznim otvorom želuca (cardia). U sagitalnoj ravni je konkavan prema naprijed, jer u gornjem dijelu prati krivinu kičmenog stuba, a u donjem gradi krivinu oko luka aorte, koja prolazi ispred grudnog dijela jednjaka.
Sastoji se od tri dijela:
mini|lijevo|250px|Dijelovi jednjaka Gornji grudni dio, se nalazi u gornjem medijastinumu. Ovaj dio se nalazi iza dušnika i iznad luka aorte. Lijevi glavni bronh pritišće jednjak sa prednje strane i stvara na njemu srednje suženje. Između zadnje strane jednjaka i kičmenog stuba, sa mišićima nalazi se retroezofagealni prostor. Zadnju stranu ukršta grudni limfni kanal (ductus thoracicus). Lijevu stranu jednjaka dodiruje luk aorte, stvara na njemu srednje suženje i potiskuje ga udesno. Sa lijeve strane jednjaka nalazi se lijeva zajednička karotidna arterija, također ovom stranom u žlijebu između jednjaka i dušnika prolazi i lijevi povratni grkljanski nerv. Lijeva strana jednjaka dodiruje i lijevu plućnu maramicu. Desna strana jednjaka se nalazi iza dušnika i dodiruje desnu plućnu maramicu. U okolini jednjaka se nalaze brojni paratrahealni limfni čvorovi.
Donji grudni dio, nalazi se ispod račvanja dušnika i iza srčane maramice, tako da je sa prednje strane prekriven njom i preko nje dodiruje lijevu srčanu pretkomoru i komoru srca. Desna plućna arterija također prolazi ispred jednjaka nešto iznad srčane maramice. U donjem dijelu prednjom stranom jednjaka silazi lijevi nerv vagus, dok desni vagus silazi zadnjom stranom jednjaka. Aortni luk se podvlači ispod jednjaka i prelazi na njegovu zadnju stranu. U nivou dijafragme grudna aorta je sasvim pozadi jednjaka. Zadnja strana jednjaka je i u kontaktu sa grudnim limfnim kanalom i venom azigos.
NGC 3264
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jednjak
Građa
mini|desno|250px|Građa zida jednjaka Zid jednjaka je izgrađen iz 3 sloja.