cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trolančana DNK
Peptidne nukleinske kiseline (PNA)
Dodatno, PNA se može modificirati tako da se formiraju tripleksne strukture "zatezanja" na ciljnom mjestu. Jedan tip formirane "stezaljke" je bis-PNA struktura, u kojoj se dvije molekule PNA drže zajedno fleksibilnim linkerom kao što je 8-amino-3,6-dioksaoktanska kiselina (O). Bis-PNA struktura formira PNA-DNK-PNA tripleks na ciljnom mjestu, gdje jedan lanac formira Watson-Crickove bazne parove sa DNK u antiparalelnoj orijentaciji, a drugi lanac formira Hoogsteenove bazne parove sa homopurinskim lancem DNK u DNK-PNA dupleks. Repna stezaljka PNA (tcPNA) je također drugi oblik tripleksne stezaljke koja se također može formirati. TcPNA sadrže produženi rep od 5-10 bp koji formira PNA/DNK dupleks pored PNA-DNK-PNA "stezaljke". Ovo omogućava preciznije vezivanje PNA, bez potrebe za rastezanjem homopirimidina/piridina. Pokazalo se da ove strukture stezanja imaju visok afinitet i specifičnost. Dodavanje ostataka lizina na jedan ili oba kraja PNA može se koristiti za povećanje ćelijske apsorpcije i vezivanja.
Genetička regulacija
Trolančana DNK uključena je u regulaciju nekoliko gena. Naprimjer, gen c-myc je ekstenzivno mutiran kako bi se ispitala uloga koju tripleksna DNK, naspram linearne sekvence, ima u regulaciji gena. C-myc promotorski element, zvani element osjetljiv na nukleazu ili NSE, može formirati tandemske unutarmolekulske triplekse tipa H-DNK i ima motiv repetitivne sekvence (ACCCTCCCC)4. Mutirani NSE je ispitan na transkripcijsku aktivnost i na njegovu sposobnost formiranja intra- i intermolekulskog tripleksa. Transkripcia aktivnost mutantnih NSE može se predvidjeti sposobnošću elementa da formira H-DNK, a ne brojem ponavljanja, položajem ili brojem mutantnih baznih parova. DNK stoga može biti dinamički učesnik u transkripciji c-myc gena.
IC 4070
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Trolančana DNK
Ekspresija gena
Prema nekoliko objavljenih članaka, H-DNK ima sposobnost da reguliše ekspresiju gena u zavisnosti od faktora kao što su lokacija i sekvence u blizini. Iako su intergenski regioni prokariotskog genoma pokazali niske tragove H-DNK ili tripleks motiva koji se javljaju u prirodi, pokazalo se da su strukture H-DNK zastupljenije u eukariotskom genomu. Pokazalo se da je H-DNK posebno zastupljena u ćelijama sisara, uključujući ljude (1 na svakih 50.000 bp). Genske sekvence uključene u regulaciju gena obično se nalaze u promotorskoj regiji eukariotskog genoma.
Shodno tome, region promotora pokazao je sposobnost da formira H-DNK sa višom frekvencijom. Bioinformatička analiza genoma S. cerevisiae uočila je pojavu H-DNK i drugih motiva trostruke DNK u četiri organizaciona regiona: introni, egzoni, promotorski regioni i razni regioni. Bioinformatika je prikazala ukupno 148 mogućih struktura H-DNK ili tripleta DNK. Promotorska regija je imala višu frekvenciju sa 71 trostrukom strukturom, dok su egzoni činili 57 triplatnih struktura, a introni i ostalo 2 i 18 struktura.
Studije in vitro i in vivo ekspresije eukariotskog genoma rezultirale su jednim od tri rezultata: nadregulacija, podregulacija, ili bez promjene u prisustvu motiva H-DNK. Kato et al. prijavili su ekspresiju pojačane regulacije lacZ, kada je H-DNK uveden u promotor B-laktamaze. S druge strane, slična studija (Brachmachari et al.) prijavila je da nema statistički značajne inhibicije reporterskog gena lacZ kada je H-DNK umetnuta u genom COS sisarskih ćelija. Iako studije sugeriraju regulaciju H-DNK, mehanizam se još uvijek istražuje. Potaman et al povezuju mehanizam regulacije gena sa interakcijama između H-DNK i TATA-kutije koja se nalazi u promotorskom regionu Na,K-ATPaze. U formacijama H-DNK, u blizini TATA-kutije, struktura H-DNK destabilizira T-A veze neophodne za transkripciju. Interferencija sa TATA-kutijom inhibira transkripcijski mehanizam i inicijaciju transkripcije koja ometa ekspresije gena. Ostali mehanizmi povezani sa genomskom ekspresijom genetičke sekvence u prisustvu H-DNK uključuju TFO. Studije in vitro istakle su smanjenje ekspresija gena u prisustvu TFO u sisarskim ćelijama. Drugi mogući mehanizam predstavili su Valentin et al., sugerirajući da 13-merni A–G motiv oligonukleotidni tripleksni kompleks (TFO kompleks) smanjuje transkripciju iRNK putem kompetitivne inhibicije. Direktna inhibicija ekspresija gena iz H-DNK ključna je za mutagenezu, inhibiciju replikacije, pa čak i rekombinaciju DNK u genomu.
Rekombinacija
Pokazalo se da H-DNK motivi stimuliraju homolognu rekombinaciju različitim mehanizmima. Početne implikacije za ulogu H-DNK u rekombinaciji došle su ranih 1990-ih, kada je promatran RecA, protein rekombinacije bakterijske DNK sastavljen od trostruke spirale DNK. RecA pokazuje enzimsku aktivnost esencijalnu za rekombinaciju. Homologna rekombinacija koja uključuje motive H-DNK također je pronađena kod eukariota. RadA, homologni protein RecA, pokazalo se da ima istu enzimsku aktivnost u rekombinaciji kao i RecA. Protein ima sposobnost promoviranja i izmjene homolognih lanaca putem paralelnog trolančanog heliksa. Jednolančana DNK (ssDNK) i komplementarna dvolančana DNK (dsDNK) će formirati strukturu D-petlje. Ostali mogući mehanizami za RecA uključuji ssDNK iz dvije odvojene H-DNK strukture za formiranje Watson-Crickovih baznih parova. Nova struktura poznata je kao Hollidayeva spona, intermedijer u homolognoj rekombinaciji. H-DNK se također nalazi u drugim oblicima rekombinacije. U ćelijama sisara, H-DNK sekvence su pokazale visoku učestalost rekombinacije. Naprimjer, studija provedena na ćelijskoj liniji mijeloma miševa pronašla je strukture H-DNK u Cγ2a i Cγ2b, koje učestvuju u razmjeni sestrinskih hromatida.
Genetička nestabilnost
Značajna istraživanja usmjerena su na biološke implikacije koje se odnose na prisustvo H-DNK u glavnim područjima prijeloma (Mbr) i dvolančanim tačkama prekida određenih gena. Nedavni radovi povezuju prisustvo neB-DNK struktura sa slučajevima genetičke nestabilnosti.
Sekvence koje formiraju H-DNK koje se ponavljaju u polipurinu su pronađene u blizini P1 promotora gena c-MYC i povezane su sa glavnim žarišnim tačkama ovog regiona. Slučajevi genetičke nestabilnosti su također primijećeni kod F1 potomaka transgenih miševa nakon ugradnje sekvenci koje formiraju ljudsku H-DNK uparene sa sekvencama Z-DNK u njihove genome, gdje nije ranije prijavljena nikakva nestabilnost. Osim toga, formiranje R.R.Y. Konformacije H-DNK su uočene na Mbr gena bcl-2. Pretpostavlja se da formiranje ovih struktura uzrokuje translokaciju t(14;18) uočenu kod mnogih karcinoma i većine folikulskih limfoma. Ovo zapažanje je dovelo do istraživanja koje je pokazalo da se značajno smanjenje translokacijskih događaja može primijetiti nakon blokiranja formiranja H-DNK, blagim promjenom sekvence ove regije. Također je primijećeno da dugi delovi GAA·TTC formiraju veoma stabilne strukture H-DNK. Pokazalo se da interakcije između ove dvije strukture H-DNK, koje se nazivaju ljepljiva DNK, prekidaju transkripciju "X25" ili frataksinskog gena. Kako je smanjen nivo proteina frataksina povezan sa Friedreichovom ataksijom, pretpostavlja se da je formiranje ove nestabilnosti osnova za ovu genetičku bolest. Trolančana DNK je primijećena u supernamotanoj satelitskoj DNK, u regijama gdje je broj kopija mikrosatelita vrlo varijabilan, zajedno sa strukturama Z-DNK invertiranih ponavljanja unutar veće jedinice za ponavljanje satelitske DNK od 2,1 kb.
Osim toga, pokazalo se da H-DNK uzrokuje mutacije povezane s kritičnim ćelijskim procesima kao što su replikacija DNK i transkripcija. Važnost ovih procesa jer je preživljavanje dovelo do razvoja složenih mehanizama popravka DNK koji omogućavaju ćelijama da prepoznaju i poprave oštećenje DNK. Nekanonske strukture DNK mogu se percipirati kao oštećenje putem ćelije, a nedavni radovi su pokazali povećanu prevalenciju mutacija u blizini sekvenci koje ne formiraju B-DNK. Neke od ovih mutacija su uzrokovane interakcijama između H-DNK i enzima uključenih u replikaciju i transkripciju DNK, gdje H-DNK ometa ove procese i pokreće različite mehanizme popravka DNK. Ovo može uzrokovati genetičku nestabilnost i implicira H-DNK u formiranju raka.
Replikacija DNK
Pokazalo se da replikacija DNK utiče na funkciju različitih enzima za popravku DNK. Formiranje H-DNK uključuje formiranje jednolančane DNK (ssDNK), koja je podložnija napadima nukleaza. Pokazalo se da različite nukleaze stupaju u interakciju s H-DNK na način ovisan o replikaciji ili replikaciji.
Studija koja je koristila ljudske ćelije otkrila je da popravak ekscizijom nukleotida (NER) nukleaze ERCC1-XPF i ERCC1-XPG izaziva genetičku nestabilnost. Ovi enzimi cijepaju H-DNK na petlji koju formiraju dva Hoogsteenova lanca vezana vodikom i 5' kraj drugog Watson-Crickovog lanca vodikovim vezama. Za ovo cijepanje je bilo pokazalo se da indukuje velike delecije koje uzrokuju dvostruke prekide (DSB-e) u DNK što može dovesti do genetičke nestabilnosti. U ćelijama s nedostatkom ERCC1-XPF i ERCC1-XPG, ove delecije su bile manje zastupljene u blizini sekvenci koje formiraju H-DNK. Osim toga, pronađeno je više mutacija u ćelijama s nedostatkom ERCC1-XPF i ERCC1-XPG u odsustvu replikacija DNK, što sugerira da obrađuju H-DNK na način neovisno o replikacijama.
Alternativno, pronađeno je da nukleaza za popravku replikacije DNK FEN1 potiskuje genetičku nestabilnost. Slično tome, ERCC1-XPG, FEN1 cijepa H-DNK na 5' kraju lanca koji nije uključen u Hoogsteenovu vodikovu vezu. HeLa ćelije sa nedostatkom FEN1 pokazale su veću prevalenciju delecija u blizini sekvenci koje formiraju H-DNK, ali je H-DNK-indukovana mutageneza bila izraženija u ćelijama s nedostatkom FEN1, u prisustvu replikacije DNK. Ovo sugerira da FEN1 potiskuje mutagenezu izazvanu H-DNK, na način ovisan o replikaciji.
H-DNK je implicirana u etiologiji raka kod ljudi zbog prevalencije sekvenci koje formiraju H-DNK blizu graničnih tačaka translokacije u genomima raka. Aktivnost nukleaza, posredovana replikacijom s H-DNK ističe još jedan način mutageneze izazvane H-DNK i dovodi do rasta učestalosti raka.
Transkripcija
Sekvence koje formiraju H-DNK također mogu uzrokovati genetičku nestabilnost tako što ometaju i prerano zaustavljaju transkripciju. Odmotavanje DNK uključeno u transkripciju čini ga podložnijim oštećenjima. U transkripcijski spojenim popravcima (TCR), lezija na lancu šablona DNK zaustavlja funkciju RNK-polimeraze i signalizira TCR faktorima da riješe oštećenje, tako što ga izrezuju. H-DNK može se shvatiti kao jedna od ovih lezija.
Studija koja je posmatra-a transkripciju pomoću T7 RNK polimeraza na stabilnom analogu sekvence koja formira H-DNK otkrila je blokadu transkripcije na spoju dupleks-tripleks. Ovdje je šablonski lanac bio središnji lanac H-DNK, a poteškoće da se prekinu njegove Watson-Crickove i Hoogsteenove vodikove veze zaustavile su transkripciju.
Kada je uočena transkripcija pomoću T7 na P0 promotoru gena c-MYC, pronađeni skraćeni produkti transkripcije ukazali su na to da je transkripcija zaustavljena u neposrednoj blizini sekvence koja formira H-DNK, nizvodno od promotora. Formiranje H-DNK u ovoj regiji sprečava T7 da putuje niz lanac šablona zbog sterne smetnje koju uzrokuje. Ovo zaustavlja transkripciju i signalizira da TCR faktori razriješe H-DNK, što rezultira ekscizijom DNK koja može uzrokovati genetičku nestabilnost. Simetrija kao slika u ogledalu i prevalencija ostataka guanina u genu c -MYC daje mu veliku sklonost kanonskom formiranju strukture DNK. Ovo, zajedno sa aktivnošću TCR faktora tokom transkripcije, čini ga veoma mutagenim, pri čemu ima ulogu u razvoju Burkittovog limfoma i leukemija.
Aplikacije
Trolančani regioni DNK mogu se generirati povezivanjem oligonukleotida koji formiraju tripleks (TFO) i peptidnih nukleinskih kiselina (PNA). Historijski gledano, pokazalo se da vezivanje TFO inhibira transkripciju, replikaciju i vezivanje proteina za DNK. Pokazalo se da TFO-ovi vezani za mutagene podstiču oštećenje DNK i induciraju mutagenezu. Iako je poznato da TFO ometa transkripciju i replikaciju DNK, nedavne studije su pokazale da se TFO može koristiti za posredovanje modifikacije gena specifične za lokaciju i in vitro i in vivo. Još jedna nedavna studija je također pokazala da se TFO mogu koristiti za supresiju onkogena i protoonkogena za smanjenje rast ćelija raka. Naprimjer, nedavna studija koristila je TFO za smanjenje učestalosti ćelijskee smrti u ćelijama hepatoma, smanjenjem ekspresije MET.
Isporuka TFO in vivo bila je glavna prepreka u korištenju TFO za modifikaciju gena. Jedna studija o in vivo ciljanju hematopoetskih matičnih ćelija predložila je novu tehniku konjugacije PNA molekula sa peptidom koji prodire u ćelije (CPP) uz poli(mliječnu-ko-glikolnu kiselinu) (PLGA) nanočestica koje omogućavaju modifikacije od 6 bp u genu CCR5. Editiranje gena CCR5 povezano je sa otpornošću na HIV-1. CPP su proteini koji su u stanju da uspješno prenesu "teret", kao što su mali proteini ili molekule u ćelije. PGLA su biorazgradivi materijal koji inkapsulira PNA molekule kao nanočestice za specifične modifikacije genoma. Studija je otkrila da su nanočestice PNA-DNK PGLA bile u stanju da efikasno uređuju hematopoetske matične ćelije sa nižom toksičnošću i bez virusa i konjugacija sa CPP je ponudila direktno ciljanje gena za mutagenezu specifičnu za mesto u matičnim ćelijama.
U novoj studiji genske terapije cistaste fibroze (CF), tri peptidne nukleinske kiseline (PNA) uz molekulu donora DNK su konstruirane tako da se isporučuju nanočesticama kako bi ispravile mutacije F508 del na transmembranskom regulatoru provodljivosti cistaste fibroze (CFTR) u ljudskim epitelnim ćelijama bronhija in vivo i in vitro. Mutacija F508 del je mutacija koja se najčešće javlja zbog koje osoba ima cistastu fibrozu. Mutacija F508 dovodi do gubitka funkcije CFTR, koji je hloridni kanal plazmamembrane koji je reguliran cikličkim adenozin-monofosfatom (cAMP). U ovoj studiji, uspjeli su stvoriti novi pristup liječenju CF, korištenjem nanočestica za ispravljanje mutacije F508 del CFTR, kako in vitro u ljudskim epitelnim ćelijama bronhija (HBE), tako i in vivo u modelu CF miša, što je rezultiralo pojavom CFTR-ovisnog transporta hlorida.
Historija
Trolančane strukture DNK bile su uobičajene hipoteze 1950-ih, kada su se naučnici borili da otkriju pravi strukturni oblik DNK. Watson i Crick (koji su kasnije dobili Nobelovu nagradu za svoj model sa dvostrukom spiralom) su prvobitno smatrali modelom trostrukog heliksa, kao i Pauling i Corey, koji su objavili prijedlog za njihov model trostruke spirale 1953., kao i kolega naučnik Frejzer. Međutim, Watson i Crick su ubrzo identificirali nekoliko problema s ovim modelima: Frejzerov model se razlikovao od Paulingovog i Korijevog po tome što su u njegovom modelu fosfati spolja, a baze iznutra, međusobno povezane vodikovim vezama. Međutim, Watson i Crick su otkrili da je Fraserov model previše loše definiran da bi konkretno komentirali njegove neadekvatnosti.
Alternativna trolančana struktura DNK opisana je 1957. Felsenfeld, Davies i Rich su predvidjeli da ako jedan lanac sadrži samo purine, a drugi lanac samo purine, lanac će doživjeti konformacijsku promjenu kako bi se formirala trolančana spirala DNK. Predviđeno je da se trolančana DNK (H-DNK) sastoji od jednog polipurinskska i dva polipirimidinska lanca. Smatralo se da se javlja samo u jedan in vivo biološki proces: kao međuproizvod tokom delovanja E. coli,  rekombinacijski enzim RecA. Rani modeli iz 1960-ih predviđali su formiranje kompleksa između policetiilnih i guaninskih oligonukleotida. Modeli su predložili interakcije poznate kao Hoogstenovo uparivanje (ne-Watson-Crickovr interakcije) koje se nalaze u glavnom žlijebu. Ubrzo nakon toga, predviđene su trostruke spirale sastavljene od jednog pirimidinskog i dva purinska lanca.<ref. name=":10"/> Otkriće dionica H-DNK u supersmotanim plazmidima dovelo je do vrhunca modernog interesa za potencijalnu funkciju tripleksnih struktura u živim sćelijama. Dodatno, ubrzo je otkriveno da homopirimidin i neki oligonukleotidi bogati purinom mogu formirati stabilnu H-DNK strukturu sa strukturama specifičnim za sekvencu vezivanja homopurin-homopirimidina na dupleksima DNK.
Spisak igrača Real Madrida CF
mini|desno|220px|[[Cristiano Ronaldo je najbolji strijelac u historiji Real Madrida sa 338 postignutih golova te jedini nogometaš Real Madrida koji je osvojio dva puta FIFA Ballon d'Or u 2013. i 2014.]] Real Madrid CF je španski nogometni klub sa sjedištem u Madridu. Jedan je od osnivača La Lige te jedan od tri kluba koji nikad nije ispao iz lige. Također, Real Madrid se takmičio u brojnim internacionalnim takmičenjima te po uspješnosti spada u sami vrh evropskog i svjetskog klupskog nogometa.
Raúl drži rekord sa najviše nastupa odigravši 741 utakmicu u periodu 1994-2010, ispred Casillasa, koji je odigrao 725 utakmica za Real u periodu od 1999. do 2015. godine. Manuel Sanchís Hontiyuelo je treći sa 711 nastupa (1983-2001). Cristiano Ronaldo je najbolji strijelac svih vremena sa 450 postignutih golova. Cristiano Ronaldo drži rekord sa najviše postignutih golova u jednoj sezoni; 61 gol u svim takmičenjima u sezoni 2011/12, kao i rekord sa 48 postignutih golova u ligi u sezoni 2014-15. Drugi na listi strijelaca je Raúl sa 323 postignuta gola, te Alfredo Di Stéfano sa 305 golova.
Spisak nogometaša
''Statistika tačna do 30. decembra 2015.'' mini|desno|200px|Sa 164 utakmice za [[Nogometna reprezentacija Španije|Španiju, Iker Casillas je aktuelni rekorder po broju međunarodnih utakmica za neku reprezentaciju kao igrač Reala.]] mini|desno|200px|[[Luís Figo je prvi nogometaš Real Madrida koji je osvojio nagradu FIFA-inog najboljeg igrača godine 2001.]] mini|desno|200px|[[Ronaldo je strijelac najbržeg gola u historiji kluba (14 sekunda).]] mini|desno|200px|[[Cristiano Ronaldo je sa 48 postignuta gola rekorder po broju postignutih golova u sezoni lige, te je prvi nogometaš Reala koji je osvojio FIFA Ballon d'Or dva puta; 2013. i 2014.]]
Lišnjak
Lišnjak je naseljeno mjesto u sastavu grada Drniša, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Drniš.
Višeslojni pločasti epitel
U ovakvim epitelima, ne postoje međućelijski prostori. Ova vrsta epitela vrlo je pogodna za tjelesna područja koja su podvrgnuta stalnoj abraziji, jer se najdeblji slojevi mogu uzastopno odvajati i zamijeniti prije nego što se izloži bazna membrana.
Lišnjak
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Lišnjak je imao 4 stanovnika.
Višeslojni pločasti epitel
Ovaj epitel tvori vanjski sloj kože i unutrašnju sluznicu usta, jednjaka i vagine.
Baštra
Baštra je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosanska Krupa, Bosna i Hercegovina.
Lišnjak
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lišnjak je imalo 17 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Višeslojni pločasti epitel
Nekeratinizirani
Nekeratinizirane površine moraju se održavati vlažnim, putem tjelesnih sekreta, kako bi se spriječilo njihovo isušivanje.
Primjeri nekeratiniziranog slojevitog skvamoznog epitela uključuju neke dijelove usne šupljine, očnu konjunktivu, jednjak, vanjske ženske genitalije i vaginu.
Čak i nekeratinizirane površine, koje se sastoje od keratinocita, imaju manji površinski keratinizirani sloj različite debljine, ovisno o starosti epitela i oštećenjima koja je pretrpio.
Keratinizirani
Keratinizirane površine zaštićene su od apsorpcije, proteinom keratina. Keratinizirani epitel ima na površini nataložen keratin, koji ga čini nepropusnim i suhim. Primjeri keratiniziranog slojevitog skvamoznog epitela uključuju kožu, epidermu dlanova i tabana , i žvačnu sluznicu.
Polje (Bohinj)
mini|280px|Polje, Hansenova ski-skakaonica Polje je naseljeno mjesto u sastavu općine Bohinj, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Radovljica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Polje je imalo 170 stanovnika.
Napomena: ''U 1952. povećano za naselje Sveti Janez koje je ukinuto. U 1993. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Laški Rovt.''
Type 5 Ke-Ho
Type 5 Ke-Ho je bio prototip lakog tenk kojeg je pri kraju rata sastavila vojska Japanskog Carstva. Sastavljen je samo jedan primjerak, jer je masovna proizvodnja bila nemoguća zbog savezničkih bomardiranja i nestašice materijala kao što je čelik.
Atletski Super Grand Prix Katara 2017.
Atletski Super Grand Prix Katara 2017. bio je 21. izdanje godišnjeg atletskog mitinga u Dohi i prva stanica Dijamantne lige 2017.
Izdvojena postignuća
Rezultat mitinga ostvario je njemački kopljaš Thomas Röhler, pobijedivši hicem 93,90 m, postavivši tako drugi rezultat svih vremena u tom trenutku.
Michaelis–Mentenova kinetika
mini|400px|Michaelis–Mentenova saturacijska kriva jedne enzimske reakcije koja prikazuje odnose između koncentracije supstrata i reakcijske stope
Atletski Super Grand Prix Katara 2017.
Rezultati
Nisu prikazani rezultati disciplina koje se ne boduju u Dijamantnoj ligi 2017.
Michaelis–Mentenova kinetika
gdje U_\max = maksimalna postignuta brzina sistema, pri maksimalnoj (zasićenju) koncentraciji supstrata. Michaelisova konstanta je koncentracija podloge na kojoj je stopa reakcija polovina U_\ max Za biohemijsku reakcija koja uključuje jedan supstrat obično se pretpostavlja da prati Michaelis-Mentenovu kinetiku, bez obzira na pretpostavke modela.
Model
mini|Promjene koncentracije u toku djelovanje enzima E. S – supstrat ES – Kompleks enzim-supstrat P – Produkt Godine 1903, francuski fizički hemičar Victor Henri našao je da su enzimske reakcije su pokrenute vezama (općenitije, interakcijom vezivanja) između enzima i supstrata. Njegov rad su preuzeli njemačka biohemičar Leonor Michaelis i kanadski ljekar Maud Menten, koji su istraživali kinetiku mehanizam enzimskih reakcija invertaze, koja katalizira hidrolizu saharoze u glukozu i fruktozu. U 1913, predložili su matematički model reakcije. Ona uključuje enzim E vezivanje za supstratenzim supstrat S formirajući kompleks ES, što se pretvara u proizvod P i enzim. To može biti predstavljeno kao:
gdje k_f, k_r i označavaju konstantu stopa, a dvostruke strelice između S i ES predstavljaju pojavu da je veza enzim-supstrat reverzibilni proces.
Pod određenim pretpostavkama, kao što su da je koncentracija enzima mnogo manja nego što je koncentracija supstrata – stopa formiranja proizvoda je:
Reakcijska stopa raste sa povećanjem koncentracije supstrata [S], asimptotski se približava svojom maksimalnom brzinom U_\max, postignuta je kada je sav enzim vezan za podlogu. Također slijedi da, where [E]_0 i je početne koncentracije enzima. , broj prometa, je maksimalan broj molekula supstrata pretvorenih u proizvod po molekuli enzima u sekundi.
Michaelisova konstanta je koncentracija podloga na kojoj je stopa reakcija je na pola maksimuma i je inverzna mjera afiniteta podloge za enzim; mala  ukazuje na visok afinitet, što znači da će stopa U_\max biti brža. Vrijednost ovisi i o enzimu i supstratu, kao i uvjetima reakcije, kao što su temperatura i pH.
Definiranje konstanti
mini|Dijagram brzine reakcije − Mihaelis-Mentenov dijagram Za određivanje maksimalne brzine enzimski kataliziranih reakcija, koncentracija supstrata se povećava sve dok se ne ostvari konstantna brzina stvaranje proizvoda. Ta brzina predstavlja maksimalnu brzinu (Vmax) enzima. U ovom stanju, aktivna mjesta enzima su zasićena supstratom. Faktori koji utiču na brzinu enzimskih reakcija (kao što su [[pH vrednost|pH, temperature i dr.) su također podešeni na optimalne vrijednosti.
Reakcijska brzina /'V'
Brzina reakcije predstavlja broj njenih ponavljanja, koja su enzimski katalizirana, u jednoj sekundi. Sa povećanjem koncentracije supstrata [S], brzina reakcije (koja odgovara konstantnoj koncentraciji enzima) se asimptotski približava maksimalnoj brzini Vmax, ali je zapravo nikada ne dostigne. Zbog toga, ne postoji [S] koji odgovara Vmax. Umjesto toga, karakteristična vrijednost za dati enzim je definirana koncentracijom supstrata koja odgovara polovini maksimalne brzine (Vmax/2). Ova KM vrijednost se označava kao Mihaelis-Menten konstanta.
Mihaelisova konstanta 'KM
Budući da se koncentracija supstrata koja odgovara max ne može sasvim tačno eksperimentalno odrediti, enzimi se karakteriziraju koncentracijom supstrata koja odgovara polovini maksimalne brzine. Ta koncentracija se naziva Mihaelis-Mentenova konstanta (KM) ili Mihaelis konstanta. Za sve enzime koji se ponašaju po jednostavnoj Mihaelis-Mentenovoj kinetici, ona predstavlja konstantu disocijacije (afinitet supstrata) u kompleksu enzim-supstrat (ES). Niska vrijednost Km pokazuje da je (ES) kompleks dosta stabilan i da rijetko disocira bez formiranja produkta.
KM se može upotrebljavati za opisivanje afiniteta enzima prema supstratu, onda kada je k2 brzinski ograničavajuća, tj. k2 << k1 i KM postaje k-1/k1. Često, k2 >> k1, ili k2 i k1 su istog reda veličine.
Aplikacije
Michaelis–Mentenova kinetika se može primijeniti na različite sfere izvan biohemijskih reakcija, uključujući  čišćenje prašine u plućinm alveolama u mnoštvu vrsta, sa niskim alkoholom u krvi,  u Pi odnosima  fotosintetskog zračenja i infekcijama bakterijskim fagima.
Izvođenje
Primjena zakona masovne akcije, prema kojem j je stopa reakcija proporcionalna proizvodu koncentracija reaktanata (tj [E] [S]), daje sistem od četiri nelinearne obične diferencijalne jednadžbe, koje definiraju stopu promjene reaktanata s vremenom
t:
U ovom mehanizmu, enzim E je katalizator, što samo olakšava reakcije, tako da je njegova ukupna koncentracija, slobodna plus kombinirana konstanta. Ovaj zakon očuvanja može se uočiti dodavanjem prve i treće gornje jedndžbe.
Aproksimacija ravnoteže
U izvornoj analizi, Michaelis i Menten pretpostavljaju da je podloga u trenutnoj hemijskoj ravnoteži sa kompleksom, što podrazumijeva:
Iz zakona o enzimskoj konzervaciji, dobija se:
Kombiniranjem dva gornja izraza, dobije se:
Pojednostavljeno, dobijamo:
gdje je   disocijacijska konstanta za kompleks enzim-supstrat. Zato je brzina reakcije v of the reaction –stopa po kojoj se formira P:
gdje je  maksimalna brzina reakcije.
Aproksimacije lažno-stabilnog stanja
gdje je
Poznatp kao Michaelisova konstanta, u kojoj su k_r,  i  {k_f} konstante nevezanog supstrata, konverzije u  produkt i  vezanje za enzim. Zato je brzina reakcije v:
Pretpostavke i ograničenja
Prvi korak u izvođenju primjenjuje zakon masovne akcije, koja se oslanja na slobodnu difuziju. Međutim, u okruženju žive ćelije, u kojoj postoji visoka koncentracija proteina, citoplazma se često ponaša više kao gel nego sol (tečnost), ograničavajući kretanje molekula i mijenjanjajući stope reakcija. Iako zakon masovne akcije može biti važeći u heterogenim okruženjima, prikladniji je za modeliranje citoplazme kao fraktala, kako bi snimili kinetiku ograničene-mobilnosti. Rezultirajuće stope reakcija predviđaju dva pomenuta pristupa su slična, s jedinom razlikom što se aproksimacija ravnoteže definira kao konstantaK_d, dok je kvazi-stabilnom  stanju aproksimacije upotrebljava. Međutim, svaki pristup se temelji na drugačijoj pretpostavci. Analiza Michaelis-Mentenove ravnoteže je važeća ako supstrat postigne ravnotežu srazmjerno mnogo brže nego što je formiran proizvod ili, preciznije, da:
Stoga je održiva onda kada ako je koncentracija enzima mnogo manja nego koncentracija supstrata. Čak i ako i ovo ne zadovoljava, aproksimacija je važeća ako je velika.
U obje, Michaelis-Menten i Briggs-Haldane analize, kvalitet aproksimacije dokazuje smanjenje as. Međutim, Michaelis-Mentenov model kinetike se često podržava, bez obzira na pretpostavke.
Uopćeno, pretpostavka o nepovratnosti je dobra u situacijama u kojima je istinit jedan od uvjeta  ispod: Ovo je istinito u uvjetima standardnih istraživanja in vitro i za većinu  in vivo bioloških reakcije, osobito gdje se produkt neprekidno otklanja putem postepenih reakcija.
U situacijama kada nema niti jednog od ova dva  prethodna uvjeta  (reakcijska energij je niska i postoje značajne količine gotovih proizvoda), Michaelis-Mentenova jednadžba ne odgovara, ia pristup složenijem modeliranju izričito uzima   u obzir prethodne i naredne  reakcije, da bi se shvatila biologija datog  enzima.
Historija
Međusobni odnos između koncentracija supstrata i enzima prvi su ustanovili 1913. godine Leonor Mihaelis i Maud Menten, prateći ranije radove Archibalda Viviana Hila.
Krečaves
mini|280px|Krečaves, rimokatolička kapela Krečaves je naseljeno mjesto u sastavu grada Svetog Ivana Zeline, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Sveti Ivan Zelina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krečaves je imala 256 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Krečaves je imalo 300 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Krajišići
Krajišići su naseljeno mjesto u općini Olovo, Bosna i Hercegovina.
Benakovac
Benakovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosanska Krupa, Bosna i Hercegovina.
Histon H1
Histon H1 je jedna od pet glavnih porodica histonskih proteina koje su komponente hromatina u eukariotskim ćelijama. Iako visoko konzerviran, on je ipak najvarijabilniji histon u sekvenci među vrstama.
Struktura
Kod Metazoa H1 proteini imaju centralni globulastii domen "krilati heliksa" i duge C- i kratke N-terminalne repove. H1 je uključen u pakovanje podstruktura "perle na niti" u strukturu visokog reda, čiji detalji još nisu riješeni. H1 pronađen u protistima i bakterijama, inače poznati kao nukleoproteini HC1 i HC2, nemaju centralni domen i N-terminalni rep. H1 je manje konzerviran od jezgarnih histona. Globulasti domen je najkonzerviraniji dio H1.
Funkcija
Za razliku od ostalih histona, H1 ne čini nukleosomno "zrnce". Umjesto toga, sjedi na vrhu strukture, držeći na mjestu DNK koja je omotana oko nukleosoma. H1 je prisutan u polovičnoj količini od ostala četiri histona, koji doprinose po dvije molekule svakoj kuglici nukleosoma. Osim vezivanja za nukleosom, protein H1 se vezuje za "linker DNK" (dužine približno 20-80 nukleotida) područje između nukleosoma, pomažući u stabilizaciji cik-cak hromatinskog vlakna od 30 nm. Mnogo je naučeno o histonu H1 iz studija na pročišćenim hromatinskim vlaknima. Ionska ekstrakcija linkerskih histona iz nativnog ili rekonstituiranog hromatina pospješuje njegovo odvijanje u hipotonskim uvjetima od vlakana širine 30 nm do nukleosomskih nizova kuglica na niti.
Neizvjesno je da li H1 promovira solenoidno hromatinsko vlakno, u kojem je izložena linkerska DNK skraćena, ili samo promovira promjenu ugla susjednih nukleosoma, bez uticaja na dužinu linkera Međutim, pokazalo se da povezujući histoni pokreću zbijanje kromatinskih vlakana koja su rekonstituirana in vitro korištenjem sintetskih sekvenci DNK jakog elementa za pozicioniranje '601' nukleosoma. Eksperimenti sa varenjem nukleaza i otiskom DNK sugeriraju da se globulastii domen histona H1 lokalizira u blizini nukleosomske dijade, gdje štiti otprilike 15-30 baznih parova dodatne DNK. Osim toga, eksperimenti na rekonstituiranom hromatinu otkrivaju karakterističan motiv drške na dijadi u prisustvu H1. Uprkos prazninama u razumijevanju, pojavio se opći model u kojem globulasti domen H1 zatvara nukleosom, umrežavanjem dolazne i odlazeće DNK, dok se rep veže za linker DNK i neutralizira njegov negativni naboj.
Mnogi eksperimenti koji se bave funkcijom H1 izvedeni su na pročišćenom, obrađenom hromatinu u uslovima niske količine soli, ali uloga H1 in vivo je manje sigurna. Ćelijske studije su pokazale da prekomjerna ekspresija H1 može uzrokovati aberantnu jedarnu morfologiju i strukturu hromatina, te da H1 može poslužiti i kao pozitivan i negativan regulator transkripcije, ovisno o genu. U ekstraktima jaja žaba roda Xenopus, smanjenje histonskih linkera uzrokuje ~2-struko produženje mitotskih hromosoma, dok prekomjerna ekspresija uzrokuje hiperkompaktaciju hromosoma u neodvojivu masu. Potpuni nokaut H1 in vivo nije postignut u višećelijskim organizmima, zbog postojanja više izoformi koje mogu biti prisutne u nekoliko klastera gena, ali različite izoforme histonskih linkera su iscrpljene u različitom stepenu u Tetrahymena, C. elegans, Arabidopsis thaliana, voćnim mušicama i miševima, što rezultira različitim defektima specifičnim za organizam u jedarnoj morfologiji, strukturi hromatina, metilacijama DNK i/ili specifičnoj ekspresiji gena.
Dinamika
Dok je većina histona H1 u jedru vezana za hromatin, molekule H1 prelaze između regiona hromatina prilično velikom brzinom.
Teško je razumjeti kako bi takav dinamički protein mogao biti strukturna komponenta hromatina, ali se sugerira da ravnoteža u stabilnom stanju unutar jedra još uvijek snažno favorizira povezanost između H1 i hromatina, što znači da unatoč njegovoj dinamici, velika većina od H1 u bilo kojoj vremenskoj tački je vezana hromatin. H1 sabija i stabilizuje DNK pod silom i tokom sastavljanja hromatina, što sugeriše da dinamičko vezivanje H1 može pružiti zaštitu DNK u situacijama kada je potrebno ukloniti nukleosome.
Čini se da su citoplazmatski faktori neophodni za dinamičku razmjenu histona H1 na hromatinu, ali oni tek trebaju biti posebno identificirani. Dinamika H1 može biti u određenoj mjeri posredovana O-glikozilacijama i fosforilacijama. O-glikozilacija H1 može podstaknuti kondenzaciju i zbijanje hromatina. Pokazalo se da fosforilacija tokom interfaze smanjuje afinitet H1 za hromatin i može promovirati dekondenzaciju hromatina i aktivnu transkripciju. Međutim, pokazalo se da fosforilacija tokom mitoza povećava afinitet H1 za hromosome i stoga podstiče kondenzaciju mitotskih hromosoma.
Izoforme
Porodica H1 kod životinja uključuje više H1 izoformi koje se mogu eksprimirati u različitim ili preklapajućim tkivima i razvojnim fazama unutar jednog organizma. Razlog za ove višestruke izoforme ostaje nejasan, ali i njihovo evolucijsko konzerviranje od morskog ježa do čovjeka, kao i značajne razlike u njihovim aminokiselinskim sekvencama sugeriraju da one nisu funkcionalno ekvivalentne. Jedna izoforma je histon H5, koji se nalazi samo u ptičjim eritrocitima, koji su za razliku od eritrocita sisara po tome što imaju jedra. Druga izoforma je oocitno/zigotna izoforma H1M (također poznata kao B4 ili H1foo), pronađena u morskim ježevima, žabama, miševima i ljudima, koja je u embrionu zamijenjena somatskim izoformama H1A-E, i H10 koji liči na H5. Uprkos tome što ima više negativnih naboja od somatskih izoformi, H1M se veže sa većim afinitetom za mitotske hromosome u ekstraktima jaja žaba ikz roda Xenopus.
Posttranslacijske modifikacije
Kao i ostali histoni, porodica histona H1 je ekstenzivno posttranslacijsko modificirana (PTM). Ovo uključuje fosforilaciju serina i treonina, acetilaciju lizina, metilaciju lizina i ubikvitinaciju. Ovi PTM-ovi služe različitim funkcijama, ali su manje proučeni od PTM-a drugih histona.
Parčić
Hrvatska:
Delići
Delići (ital. Delici) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vrsar, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Delići su imali 21 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869. i 1921. podaci su sadržani u naselju Flengi, a 1931. u naselju Gradina. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Delići je imalo 19 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Bralići
Bralići (ital. Bralici) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vrsar, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Type 4 Ke-Nu
Kupole koje su ostale su ugrađene na šasiju lakog tenka Type 95 Ha-Go, čime je novi tenk bio gotovo teži za tonu od originalnog. Top od 57 mm je zamjenjen sa topom od 37 mm. Proizvedeno je oko 100 primjeraka i kao ostatak japanskih tenkova, jedva da su bili na ratištu ili uopće nisu bili korišteni.
Bralići
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bralići su imali 24 stanovnika.
Matvej Gusev
Matvej Matvejević Gusev (rus. Matvey Matveevich Gusev) (28. novembar 1826., Vyatka, Rusija – 22. april 1866., Berlin, Njemačka ) bio je ruski astronom.
Po završetku Univerziteta u Kazanju (1847.) predavao je fiziku i fizičku geografiju. 1851. godine učestvovao je u ekspediciji za posmatranje potpune pomrčine Sunca u Berdjansku. Radio je u opservatoriji Pulkovo u blizini St. Peterburga od 1850. do 1852., a zatim na opservatoriji u Vilniusu kao pomoćnik direktora.
Černivci
Černivci (ukrajinski Чернівці́/Černivci, njemački Czernowitz, rumunski Cernăuţi, poljski Czerniowce) su grad u Ukrajini, u pokrajini Bukovini i sjedište Černivačke oblasti.
Matvej Gusev
1860. osnovao je prvi naučni časopis posvećen matematici i fizici u Rusiji: Vestnik matematicheskikh nauk. Postao je direktor opservatorije u Vilniusu 1865.
Černivci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2015. godine, grad je imao 266.366 stanovnika.
Matvej Gusev
Prvi je dokazao nesferičnost Mjeseca, zaključivši 1860. da je izdužen u smjeru Zemlje. Smatra se jednim od pionira u upotrebi fotografije u astronomiji, snimajući Mjesec i Sunce - uključujući sunčeve pjege - dok je radio na opservatoriji u Vilniusu.
Umro je u Berlinu, u Njemačkoj, 1866. godine. Glavni krater na Marsu nazvan je po njemu krater Gusev, a krater je poznat kao mjesto slijetanja Marsovog rovera Spirita.
Bralići
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Gradina. Od 1880. do 1910. i u 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bralići je imalo 18 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tycho katalog
250px|desno|mini|Hipparcos u [[Sunčev simulator|Sunčevom simulatoru ESTEC]] Tycho katalog je zvjezdani katalog koji je sastavljen pomoću mjerenja Hipparcos satelita. Hippascos je inače obavio mjerenja za Hipparcos katalog, imao je ugrađenu kameru Tycho. Mjerenja su obavljanja od novembra 1989 do marta 1993. Postoje dva kataloga: Tycho-1 i Tycho-2. Tycho obuhvata 1 miliona a Tycho-2 2,5 miliona zvijezda.
Tycho-1
Tycho-1 sadrži oko 1 milion zvijezda do 11,5 mag. Dvostruke zvijezde su kod Tycho-1 obuhvaćene s preciznošću od 2,5 uglovnih sekundi.
Tycho-2
Sastavljen je krajem 2000. Mnogo je veći i opširniji od Tycho-1 (TYC1). Uvedene su pored pozicija (rektascenzija i deklinacija) i brzine sopstvenog kretanja (rektascenzijski i deklinacijski udio) u miliuglovnoj sekundi. Izmjereno je i oko 7500 dvostrukih zvijezda s razlučenjem od 0,8 uglovnih sekundi. Brzina sopstvenog kretanja izmjerena je s preciznosću od 2,5 kod 95% zvijezda. Dok je numerizacija kod TYC1 preuzeta od GCS kataloga, TYC2 ima Tycho sistem numerizacije.
Misija Gaia će novim mjerenjima sakupitit podatke za novi (oko 2020.) Tycho i Hipparcos katalog.
Posavec
mini|280px|Posavec, most Posavec je naseljeno mjesto u sastavu općine Radovljica, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Radovljica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Posavec je imao 387 stanovnika.
Laški Rovt
mini|280px|Laški Rovt, noć u kampu Laški Rovt je naseljeno mjesto u sastavu općine Bohinj, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Radovljica. Kao samostalno naseljeno mjesto, Laški Rovt postoji od 1993. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Laški Rovt je imao 41 stanovnika.
Napomena: ''U 1993. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Polje.''
Križevići (Olovo)
Križevići su naseljeno mjesto u općini Olovo, Bosna i Hercegovina.
Flengi
Flengi (ital. Prodani) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vrsar, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Flengi su imali 154 stanovnika.
Napomena: ''Od 1869. do 1910. iskazivano pod imenom Leme. U 1931. podaci su sadržani u naselju Gradina. U 1857., 1869. i 1921. sadrži podatke za naselje Delići, a od 1857. do 1890. i u 1921. za naselje Kloštar. Sadrži i podatke za bivše naselje San Michele od 1880. do 1921.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Flengi je imalo 132 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a
Zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a nalazila se u užem centru Sanskog Mosta, Bosna i Hercegovina. Od 30. juna do 2. jula 1944 godine u zgradi je održano Drugo zasjedanje ZAVNOBiH-a, i tada su donesene odluke vezane za historiju Bosne i Hercegovine. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Komisija je donijela odluku od 26. Do 28. marta 2012. u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo.
U Odluci o konstituiranju ZAVNOBiH-a u vrhovni organ vlasti ističe se, da se na temelju slobodno izražene volje naroda BiH, a u skladu sa odlukama AVNOJ-a, ZAVNOBiH konstituira u vrhovno zakonodavno i izvršno narodno predstavničko tijelo, a time u najviši organ vlasti BiH-a, ravnopravne federalne jedinice u Demokratskoj Federativnoj Jugoslaviji.
Deklaracija o pravima građana BiH je po svom sadržaju imala karakter ustava. Ovom deklaracijom građanima BiH garantirana su osnovna ljudska prava:
UEFA Liga prvaka 1995/1996.
UEFA Liga prvaka 1995/1996. je bilo 41. izdanje elitnog evropskog nogometnog klupskog takmičenja, a četvrto otkako se UEFA Liga prvaka igra po novom modelu. Takmičenje u Ligi prvaka je bilo podijeljeno u tri faze: kvalifikacija u kojim je učestvovalo 16 ekipa, grupne faze takmičenja u kojem je nastupilo 16 ekipa podijeljenih u četiri grupe gdje su se pobjednici i drugoplasirane ekipe iz svake grupe kvalificirali u sljedeću nokaut fazu takmičenja. U finalnoj utakmici koja se odigrala na stadionu Olimpico u Rimu, Juventus je pobjedom u finalu protiv tadašnjeg aktuelnog prvaka Ajaxa drugi put u svojoj historiji osvojio Ligu prvaka. Fabrizio Ravanelli je golom u 12. minuti utakmice doveo Juventus u vodstvo. Jari Litmanen je u 41. minuti utakmice postavio konačan rezultat te su se igrali produžeci. Nakon produžetaka pristupilo se izvođenju jedanaesteraca gdje je Juventus bio uspješniji rezultatom 4-2. Najbolji strijelac Lige prvaka 1995/96. bio je Jari Litmanen sa 9 postignutih golova.
Zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a
Historija i opis zgrade
Godine 1940. sagrađen je objekat koji se u početku nazivao Sokolski dom u kojem su se održavale razne sportske i kulturne aktivnosti. U toku Drugog svjetskog rata u zgradi je održano Drugo zasjedanje ZAVNOBIH-a. Poslije rata zgrada je nosila naziv Dom partizana i služila je za prikazivanje filmova i drugih kulturnih manifestacija. S ciljem afirmacije domaćih likovnih umjetnika i pokretanjem kulturne scene kulturno-prosvjetna zajednica od 1962. godine kontinuirano organizira likovne izložbe koje postaju jedna od najvažnijih kulturnih manifestacija za građane sanske općine. Sanski Most je postao grad domaćin manifestaciji „Majsko drugovanje na Sani“, koja je okupljala jugoslovenske naivne slikare. Tokom 1975. God. osnivana je i galerija 1975. godine. Među izlagačima, čiji su radovi naknadno postali dio fundusa galerije, bili su neki od najznačajnijih slikara naive Pero Mandić, Ivan Lacković, Jože Horvat, i dr. Galerija je do maja 1980. godine posjedovala 207 djela koja su u periodu 1992-1995. godine izgubljena.
UEFA Liga prvaka 1995/1996.
Kvalifikacije
U kvalifikacijama za UEFA Ligu prvaka 1995/1996. Dinamo Kijev je bio uspješniji od danskog predstavnika Aalborga, međutim, u svom prvom meču u grupnoj fazi takmičenja protiv Panatinaikosa, Dinamo Kijev je optužen za propali pokušaj podmićivanja sudije Antonia Lópeza Nieta. Uprkos žalbi, Dinamo Kijev je izbačen iz grupnog takmičenja Lige prvaka te im je ujedno zabranjeno takmičenje u UEFA-inim takmičenjima sljedeće dvije sezone. Aalborg BK je zamijenio Dinamo Kijev u grupnoj fazi takmičenja. Dvogodišnja zabrana Dinamo Kijevu kasnije je smanjena na samo jednu (trenutnu) sezonu.
Zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a
Historija i opis zgrade
Početkom 1980. godine u zgradi smještena je i radio stanica Sana.
UEFA Liga prvaka 1995/1996.
Grupna faza
Grupna faza takmičenja UEFA Lige prvaka 1995/96. počela je 13. septembra a završila 6. decembra 1995. godine. 16 ekipa je bilo podijeljeno u četiri grupe po četiri ekipe gdje su ekipe u svakoj grupi igrali jedni protiv drugih na domaćem i gostujućem terenu, što znači da je svaka ekipa igrala ukupno šest utakmica u grupnoj fazi takmičenja. Za svaku pobjedu, timovi su dobili tri boda, dok su za neriješen rezultat osvajali po jedan. Na kraju grupne faze, proplasirana i drugoplasirana ekipa u svakoj grupi plasirala se u četvrtfinale Lige prvaka.
Zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a
Historija i opis zgrade
U toku ratnih djelovanja 1995. godine, zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a je bila devastirana, posebno dijelovi zgrade u kojem se nalazila radio stanica. Godine 1996. izvršeno je uklanjanje ostatka zgrade. Danas se na lokalitetu nalaze samo igrališta.
Poljšica pri Gorjah
Poljšica pri Gorjah je naseljeno mjesto u sastavu općine Gorje, regija Gorenjska, Slovenija.
Zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a
Historija i opis zgrade
Ukupna dimenzija objekta iznosila je cca 13,70 x 33,50 m. Objekat se sastojao od dva dijela i to Aneksa koji se nalazio na južnoj strani i Velike sale sa pozornicom, koji se nalazio na sjevernoj strani.
Poljšica pri Gorjah
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Radovljica.
Poljšica pri Podnartu
mini|280px|Poljšica pri Podnartu, slap "Šum" na Nemiljščici Poljšica pri Podnartu je naseljeno mjesto u sastavu općine Radovljica, regija Gorenjska, Slovenija.
UEFA Liga prvaka 1995/1996.
Grupna faza
Od 16 ekipa učesnika grupne faze Lige prvaka 1995/96. 11 je bilo debitanata: Aalborg BK, Blackburn Rovers, Borussia Dortmund, Ferencváros, Grasshopper, Juventus, Legia Varšava, Nantes, Panathinaikos, Real Madrid i Rosenborg. Panathinaikos je prethodno igrao u grupnoj fazi ali u Kupu evropskih šampiona.
Poljšica pri Podnartu
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Radovljica.
UEFA Liga prvaka 1995/1996.
Lista strijelaca
Lista strijelaca Lige prvaka 1995/96. ne uključuje postignute golove u kvalifikacijama.
Poljšica pri Podnartu
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljšica pri Podnartu je imala 97 stanovnika.
Poljšica pri Gorjah
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljšica pri Gorjah je imala 248 stanovnika.