cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Snjeguljica i sedam patuljaka (1937)
Animacija
Art Babbit, animator koji se pridružio Disneyjevom studiju 1932. godine, pozvao je sedmoricu svojih kolega (koji su radili u istoj sobi kao i on) da prisustvuju času umjetnosti koji je on sam postavio u svom domu na Hollywood Hillsu. Iako nije bilo predavača, Babbit je regrutirao modela da pozira za njega i njegove kolege animatore dok su crtali. Ovi "časovi" su održavani svake sedmice, a sve više animatora je dolazilo. Nakon tri sedmice, Walt Disney je pozvao Babbita u svoju kancelariju i ponudio mu slikarske potrepštine, radni prostor i modele ako se sesije presele u njegov studio. Babbit je vodio sesije mjesec dana sve dok animator Hardie Gramatky nije predložio da regrutuju Dona Grahama nastavnika likovnog sa Chouinard Instituta koji je predavao svoje prve časove u studiju 15. novembra, 1932. godine, a pridružio mu se Phil Dike nekoliko sedmica kasnije. Ovi časovi su se uglavnom bavili ljudskom anatomijom i pokretima, iako su upute kasnije uključivale analizu akcije, anatomije životinja i glumu.
Iako su časovi bili prvobitno opisani kao "brutalna borba", sa instruktorima i učenicima koji nisu bili dobro upućeni u druge zanate, entuzijazam i energija sa obje strane napravili su časove stimulativnim i korisnim za sve uključene. Graham je često prikazivao Disneyjeve kratke filmove i, zajedno sa animatorima, ocjenjivao sadržaj u vezi sa prednostima i nedostacima. Na primjer, Graham je ocjenjivao Babbitovu animaciju miša Abnera u crtanom filmu The Country Cousin "zbog prikazivanja nekoliko očiglednih pokreta pijanca bez koordinacije sa ostatkom tijela", a pohvalio ga je zbog održavanja svog humora bez upotrebe "prljavština, zlobe ili vulgarnosti. Seoski miš uvijek ima dobar provod".
Vrlo mali broj crtača u Disneyjevom studiju imao je umjetničko školovanje (većina su bili novinski karikaturisti); jedan od rijetkih među njima bio je Grim Natwick, koji se školovao u Evropi. Njegov uspjeh kao crtača u dizajniranju i animiranju Betty Boop za Fleischer Studios pokazalo je razumijevanje za anatomiju ženskog tijela, a kada je Walt Disney zaposlio Natwicka od njega je traženo crtanje gotovo isključivo ženskih likova. Pokušaji da se animira Persefona, kao glavna ženska uloga u crtanom filmu Boginja proljeća, pokazali su se u velikoj mjeri neuspješnim; Natwickovo crtanje junakinje u filmu Cookie Carnival pokazalo je veći uspjeh, a crtač je na kraju dobio zadatak da sam animira Snjeguljicu. Iako su snimke žive akcije Snjeguljice, princa i kraljice bile snimljene kao referenca za crtače, oni nisu odobravali rotoskopiju, s obzirom na to da ometa stvaranje djelotvornih crteža. Nijedna od Babbitovih animacija kraljice nije urađena rotoskopijom; uprkos primjedbi Grahama i Natwicka, međutim, neke scene Snjeguljice i princa su direktno pratile snimke žive akcije. Nova vrsta kamera je dala studiju trodimenzionalni osjećaj u mnogim sekvencama, a također se koristila za dati rotirajući efekt u sceni u kojoj se kraljica pretvara u vješticu.
Muzika
mini|Filmski trailer s pjesmom "Heigh-Ho". Pjesme iz Snjeguljice i sedam patuljaka komponovali su Frank Churchill i Larry Morey. Paul Smith i Leigh Harline su komponovali filmsku muziku. Dobro poznate pjesme iz filma su "Heigh-Ho", "Someday My Prince Will Come", i "Whistle While You Work". Pošto Disney nije imao vlastitu muzičku izdavačku kuću u to vrijeme, izdavačka prava za filmsku muziku i pjesme su predana kompaniji Bourne Co. Music Publishers, koji i dalje drže prava. U kasnijim godinama, studio je bio u mogućnosti da dobije nazad prava na muziku iz mnogih drugih filmova, ali ne i Snjeguljice. Snjeguljica je postao prvi američki film koji je imao svoj album sa filmskom muzikom, objavljen istovremeno kad i igrani film. Prije pojave Snjeguljice i sedam patuljaka, filmska muzika snimljena na albumima bila je nepoznata u to vrijeme i imala je malu vrijednost za filmski studio.
Utjecaji
Disney je ohrabrivao svoje saradnike da gledaju razne filmove, kao što je popularni film MGM-a Romeo i Julija (1936) – za koji Disney navodi direktne reference na sastanku o priči, a odnose se na scenu u kojoj Snjeguljica leži u svom staklenom krevetu; te opskurne filmove, uključujući i evropsku nijemu kinematografiju. Snjeguljica i sedam patuljaka, kao i dva sljedeća Disneyjeva filma, bili su pod uticajem njemačkih ekspresionističkih filmova kao što su Nosferatu (1922) i Kabinet dr. Caligarija (1919). Oba filma Disney je preporučio svojim saradnicima. Ovaj uticaj posebno dolazi do izražaja u scenama kada je Snjeguljica bježala kroz šumu i kada se kraljica preobražava u vješticu. Potonja scena je također bila inspirisana filmom Dr. Jekyll i Mr. Hyde (1931), na koji se Disney posebno osvrnuo na sastancima o priči.
Premijere
Snjeguljica i sedam patuljaka je premijerno prikazan u pozorištu Carthay Circle Theatre 21. decembra 1937. godine. Publika je oduševljeno primila film. Mnogi od njih su bili oni isti skeptici koji su nazvali film "Disneyjeva ludost". Film je dobio ovacije na samom završetku. U publici su bili Judy Garland i Marlene Dietrich. Šest dana kasnije, Walt Disney i sedam patuljaka pojavili su se na naslovnici magazina Time. U New York Timesu, pisalo je "Hvala vam puno, gospodine Disney". Magazin Variety ocijenio je da je "iluzija tako savršena, tako nježna romantika i fantazija, tako su emotivni određeni dijelovi filma, da gluma likova dostiže dubinu koja se može porediti sa iskrenošću ljudskih glumaca, i da se film približava stvarnoj veličini."
Toni Morrison
Toni Morrison (rođena kao Chloe Ardelia Wofford, 18. februara 1931. - 5. august 2019 ) je američki romanopisac, urednik i profesor emeritus na Univerzitetu Princeton. Dobitnica je Pulitzerove nagrade za fikciju 1988. godine za roman Voljena, prema kojem je 1998. snimljen i istoimeni film (sa Oprah Winfrey i Danny Glover u glavnim ulogama). 1993. je dobila i Nobelovu nagrada za književnost.
Snjeguljica i sedam patuljaka (1937)
Premijere
Nakon uspješnih ekskluzivnih prikazivanja u Radio City Music Hall u u New Yorku i u pozorištu u Miamiju u januaru 1938. godine, RKO Radio Pictures je dopustio prikazivanje filma za širu publiku 4. februara. Ubrzo je doživio veliki uspjeh na kino blagajnama, i zaradio je četiri puta više novca nego bilo koji drugi film objavljen 1938. godine. U svom izvornom izdanju, Snjeguljica i sedam patuljaka zaradio je 3,5 miliona dolara u Sjedinjenim Američkim Državama i Kanadi, a do maja 1939. godine sa međunarodnih prikazivanja zaradio je bruto od 6,5 miliona. U to vrijeme bio je najuspješniji zvučni film svih vremena, zamjenjujući Al Jolsonov film The Singing Fool (1928) ali je ubrzo izgubio ovu poziciju od filma Prohujalo s vihorom 1940. godine. Do kraja svog prvog kruga prikazivanja, zaradio je ukupno 7.846.000 dolara u međunarodnim prikazivanjima. RKO je ostvario dobit od 380.000 dolara.
Ponovna izdanja
Snjeguljica i sedam patuljaka imao je prvo reizdanje 1944. godine, kako bi se podigli prihodi za Disneyjev studio tokom perioda Drugog svjetskog rata. Ovo reizdanje je obilježilo početak tradicionalnog ponovnog objavljivanja Disneyjevih animiranih igranih filmova svakih sedam do deset godina, a Snjeguljica i sedam patuljaka je ponovno pušten u kinima 1952, 1958, 1967, 1975, 1983, 1987 i 1993. godine. Poklapajući se sa pedesetom godišnjicom objavljivanja 1987. godine, Disney je objavio odobrenu novelizaciju priče, koju je napisala autorica za djecu Suzanne Weyn. Godine 1993, Snjeguljica i sedam patuljaka je postao prvi film koji će u potpunosti biti skeniran na digitalnim datotekama, zatim prerađen i objavljen u digitalnoj verziji. Projekat obnove je izvršen u potpunosti u 4K rezoluciji i 10-bitnoj dubini boje pomoću Cineon sistema za digitalno uklanjanje prljavštine i ogrebotina i vraćanje zamagljenih boja. Film je imao bruto zaradu od 416 miliona zajedno sa prvobitnim izdanjem i nekoliko reizdanja. U Bosni i Hercegovini objavljen je na DVD-ima.
Toni Morrison
Biografija
Toni Morrison je rođena kao Chloe Anthony Wofford u mjestu Lorain, Ohio, od majke Ramah i oca. Drugo je od četvoro djece, iz radničke porodice. Njeni roditelji su se preselili u Ohio da bi izbjegli rasizam, u to doba široko rasprostranjen na jugu SAD-a. Kao dijete učestalo je čitala a među omiljenim piscima su joj bili Jane Austen i Lav Tolstoj. Prema intervjuu objavljenom u The Guardianu 2012. godine, postala je katolkinja u svojoj 12. godini pri čemu je izabrala ime Anthony, što će poslije postati osnova za njeno ime Toni.
Snjeguljica i sedam patuljaka (1937)
Kritike
Film je imao ogroman uspjeh kod kritičara, a mnogi od njih su ga hvalili kao istinsko umjetničko djelo, koje se preporučuje za djecu i odrasle. Iako se kroz historiju filma često kritikovala animacija ljudskih likova, nedavne studije smatraju da je većina kritičara hvalila realističan stil ljudske animacije, uz nekoliko njih koji navode da će publika zaboraviti da oni gledaju animirane ljude, a ne prave. Na 11. dodjeli "Oscara", film je osvojio Počasnog Oscara za Walta Disneyja, "kao značajnu inovaciju na ekranu koja je očarala milione i uvela novu veliku zabavu". Disney je dobio statuetu Oscara u punoj veličini i još sedam minijaturnih, koje mu je uručila tada 10-godišnja glumica Shirley Temple. Film je također bio nominiran za Oscara za najbolju originalnu muziku. Pjesma Jednog dana moj princ će doći, postala je standardna u džezu koju su izvodili brojni umjetnici, među kojima se ističu Buddy Rich, Lee Wiley, Oscar Peterson, Frank Churchill, i Oliver Jones. Miles Davis, Wynton Kelly i Alexis Cole objavili su albume sa istoimenim naslovom.
Toni Morrison
Biografija
1949. se upisala na univerzitet Howard, gdje diplomira engleski jezik a 1955. godine magistrira na Fakultetu za umjetnost Univerziteta Cornell. Predavala je engleski jezik, prvo na Texas Southern univerzitetu u Houstonu (dvije godine) a onda i na Howardu u periodu od 7 godina. Za to vrijeme upoznaje Harolda Morrisona, jamajčanskog arhitektu, za kojeg se udaje 1958. godine.
Snjeguljica i sedam patuljaka (1937)
Kritike
Istaknuti filmaši poput Sergeja Eisensteina i Charlieja Chaplina pohvalili su Snjeguljicu i sedam patuljaka kao značajno dostignuće u filmskoj umjetnosti; Eisenstein je otišao toliko daleko da ga je nazvao najvećim filmom ikada snimljenim. Film je inspirisao Metro Goldwyn Mayer da snime svoj fantastični film, Čarobnjak iz Oza, 1939. godine. Još jedan pionir animacije, Max Fleischer, odlučio je da snimi animirani igrani film Guliverova putovanja, kako bi se natjecao sa Snjeguljicom. Parodija iz 1941. Vatrena lopta prikazuje noćni klub u kojem pjevačica utječe na živote sedam naučnika (jedan od njih je Gary Cooper), dok su se krili od policije. Kratki animirani film u produkciji Merrie Melodies iz 1943. godine Coal Black and de Sebben Dwarfs, u režiji Boba Clampetta, parodira Snjeguljicu i sedam patuljaka predstavljanjem priče sa glumačkom ekipom afričkog porijekla koji pjevaju džez teme.
Uspjeh filma je doveo do toga da Disney kreće sa sve više igranih-filmskih produkcija. Walt Disney je iskoristio visoku zaradu od Snjeguljice pa je finansirao svoj novi studio vrijedan 4,5 miliona dolara u Burbanku – mjesto na kojem se i danas nalazi Walt Disney Studios. U roku od dvije godine, studio je završio Pinokija i Fantaziju, i počeo je sa snimanjem igranih animiranih filmova kao što su Dumbo, Bambi, Alisa u zemlji čudesa i Petar Pan.mini|Zabavljači u [[Disneylandu odjeveni kao Snjeguljica i Zla kraljica s posjetiocima, slika iz 2012. godine]]
Tematski parkovi
Vožnja kroz popularne tematske parkove u Disneylandu (Tokyo Disneyland, Disneyland Paris) pod nazivom Snjeguljicine avanture, jedna je od atrakcija koje datiraju od 1955. Fantasyland u Magičnom kraljevstvu doživio je proširenje od 2012. do 2014. godine. Vožnja kroz Snjeguljicine avanture zamijenjena je sa Princezinim hodnikom bajki, gdje se nalaze Snjeguljica i druge princeze koje pozdravljaju goste. U proširenje Fantasylanda iz 2013. godine uključen je tobogan Podzemni voz Sedam patuljaka. Snjeguljica, njen princ, kraljica, i sedam patuljaka također se pojavljuju na paradama i nastupima širom parkova. U periodu 2004–2006. Disneylandovo kino Fantasyland Theater prikazivao je mjuzikl Snjeguljica: Očaravajući mjuzikl.
Južnobanatski upravni okrug
Južnobanatski upravni okrug se nalazi u jugoistočnom dijelu Vojvodine i prostire se na 4.245 km. Obuhvata dva grada i šest općina sa ukupno 293.370 stanovnika (2011). Sjedište okruga se nalazi u Pančevu. Na sjeveru graniči sa Sjevernobanatskim okrugom, na istoku i jugoistoku sa Rumunijom, na jugu sa Braničevskim i Podunavskim okrugom, a na zapadu sa Gradom Beogradom. Ime je dobio po geografskoj regiji Banat. Međutim, kao što i ime pokazuje, područje okruga obuhvata samo južni dio Banata, koji se inače prostire do Rumunije i Mađarske.
Privreda
Najrazvijenije privredne grane u južnom Banatu su poljoprivreda (ratarstvo, stočarstvo, te vinogradarstvo u okolini Vršca i Bele Crkve) i hemijska industrija (Rafinerija nafte u Pančevu, HIP Azotara i pančevačka Petrohemija).
IC 3780
IC 3780 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Brezik (Vareš)
Brezik je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Monterol
Monterol (ital. Monterol) je naseljeno mjesto u sastavu grada Umaga, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Buje. Kao samostalno naseljeno mjesto, Monterol postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je podjelom bivšeg naselja Umag-Komunela. Od dijela naselja formirano je novo naselje Monterol, a ostatak je pripojen naselju Umag.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Monterol je imao 19 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Umag-Komunela.
Kasnoantička dvojna bazilika u Žitomislićima
Lokacija
Kasnoantički građevinski kompleks je smješten je na lokalitetu Crkvine, u istočnom dijelu aktivnog pravoslavnog groblja u Žitomislićima, između desne obale rijeke Neretve i magistralnog puta Mostar-Metković. Naselje Žitomislići je udaljeno 18 km od Mostara uz magistralni put ka jadranskoj obali
Monterol
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. nastalo dijeljenjem naselja Umag-Komunela između naselja Monterol i Umag. Do 1991. podaci su sadržani u naselju Umag.''
Kasnoantička dvojna bazilika u Žitomislićima
Istraživanja
Arheološko istraživanje pod rukovodstvom Tome Anđelića i Pave Anđelića, izvedeno je 1970 do 1973. Konzervatorski radovi izvedeni su 1972 i 1973 pod rukovodstvom Ive Bojanovskog i Tome Anđelića. U Muzeju Hercegovina u Mostaru nalazi se jedan fragment kamene ploče. Ostali arheološki materijal nije sačuvan.
Opis
Bazilika se sastoji iz sjeverne i južne crkve. Ukupna dužina je 17 m, a širina 25,57 m. Sjevernu crkvu čine: naos sa prezbiterijem, baptisterij, narteks, đakonikon i protezis. Naos sa prezbiterijem je pravougaona središnja prostorija sa polukružnom apsidom na istočnoj strani. Tragovi poda, debljine 8 cm, sačuvani su na maloj površini desno od apside. Sastojala se od sloja riječnih oblutaka i preko njih vapnene žbuke. Jedan sačuvani ulomak muljike in situ najvjerojatnije je ostatak male oltarske pregrade. Bazilika je zidana od lomljenog i malo pritesanog kamena krečnjaka, složenog u vodoravnim slojevima (opus incertum), u krečnjačkom malteru.
Južna crkva je podignuta u isto vrijeme kad i sjeverna. Sastoji se od dvije prostorije: naosa i narteksa.
Najvećim dijelom pronađeni kameni ulomci pripadaju oltarskoj pregradi: bazamenti, stupovi i pluteji. Kao dekorativni motivi pojavljuju se stilizirani listovi u obliku virovitih rozeta, listovi i grozdovi vinove loze, ljiljani, čempres, troprutasta pletenica, zatim prikazi životinja, ptice i jagnjeta. Na jednom malom komadu ploče nepoznate funkcije je niz urezanih kvadratića, motiv koji predstavlja jedinstven primjer kod nas. Na stupovima se vide kružni paralelni urezi. Kapiteli su ukrašeni volutama i lišćem sličnim akantusovim.
Među malobrojnim sačuvanim arhitektonskim fragmentima ističe se jedan impost, na čijoj je kosoj strani vaza sa vinovom lozom i grožđem. Između listova loze nalaze se volute, a iznad njih plastični krug sa krstom (crux coronata). Na drugoj strani je krst sa proširenim krajevima i sa dužim okomitim krakovima (crux commissa).
U literaturi još nije dovoljno razjašnjena namjena dvojnih crkava u kasnoantičkom dobu. Sjeverna crkva je bila glavna crkva, za južnu crkvu su date razne pretpostavke. Smatra se da se radi o crkvama unutar manastirskih zajednica.
Batković
Batković je naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
Historijsko gradsko područje Mostar
Historijsko gradsko područje Mostar, je prostor na kome se nalazi koncentracija graditeljskih cjelina i pojedinačnih građevina izrazito velike graditeljske, ambijentalne, historijske, dokumentarne ili simboličke vrijednosti. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Komitet za svjetsku baštinu 17.07.2005. upisao je područje Starog mosta Starog grada Mostara na Listu svjetske baštine UNESCO-a pod kriterijem (VI):
Lokacija
Historijsko gradsko pordučje omeđeno je:
Objekti
Unutar zaštićenog područja su nacionalni spomenici Bosne i Hercegovine: Ostali značajni onjekti
SKIV2L
Klinički značaj
Dismorfizmi lica javljaju se kod većine pacijenata i postaju sve izraženiji s godinama. To uključuje veliko čelo, široku bazu nosa i hipertelorizam. Općenito, crte lica su opisane kao „grube“. Kod pacijenata sa "SKIV2L" često prijavljuje i bolest jetre se (> 80%), u rasponu od fibroze, ciroze, do hepatomegalije i povišenih jetrenih  enzima. Kada se pravi histopatoloki pregled, pokazuje preopterećenje gvožđem i može biti u skladu s hemohromatozom.
Bobby Jindal
Piyush "Bobby" Jindal  je američki političar, koji je vršio dužnost, 55. po redu, guvernera savezne države Louisiana i potpredsjednika udruženja republikanskih guvernera.
SKIV2L
Klinički značaj
Često se prijavljuju abnormalnosti kože koje su varijabilne, uključujući lezije, hemangiome i kserozu. Izvještaj iz Saudijske Arabije sugerirao je da su promjene na koži bile češće u donjim udovima i karličnoj regiji njihove regijske kohorte.
Bobby Jindal
Biografija
Jindal je rođen u gradu Baton Rouge, Louisiana u porodici imigranata iz Indije. Prije angažmana u politici, Jindal je studirao biologiju i javnu politiku na Univerzitetu Brown od 1988. do 1991. godine. Zatim je studirao političke nauke na New College, Oxford. Radio je za kompaniju McKinsey & Company. Guverner Murphy Foster je 1996. godine imenovao Jindala za sekretara Ministarstva zdravstva i bolnica Louisiane te 1999. godine kao predsjednika sistema Univerziteta Louisiane. Dvije godine kasnije, 2001. Jindal je postavljen za savjetnika Tommyja Thompsona, ministra zdravstva i socijalnih usluga u vladi SAD za vrijeme predsjednika George W. Busha.
Prvi put se kandidirao za guvernera Louisiane 2003. godine te osvojio većinu u primarnim nestranačkim izborima, međutim na općim izborima izgubio je u borbi protiv demokrate Kathleen Blanco. Nakon toga, uspio je ući u Predstavnički dom Kongresa SAD na izborima 2004. godine. Kao drugi amerikanac indijskog porijekla u historiji Kongresa SAD, po drugi put je izabran u Kongres 2006. godine. Ponovno se kandidira za mjesto guvernera Louisiane 2007. godine i sada uspjeva dobiti većinu glasova. Na istu funkciju je ponovno izabran i na guvernerskim izborima 2011. godine.
SKIV2L
Klinički značaj
Kod nekih pacijenata prijavljuje se imunodeficijencija. Loše je ispoljena i uglavnom se sastoji od niskih imunoglobulina i neodgovarajućeg odgovora na cjepivo; međutim zabilježen je i hiper IgA. Pokazalo se da terapija imunoglobulinom smanjuje stopu infekcija.
Rjeđe su prijavljeni kongenitalni srčani defekti, uglavnom defekti ventrikularnog septuma (VSD), pretkomorskih pregrada (ASD), a rijetko Fallotova tetralogija i periferna plućna stenoza.
Stopa mortaliteta
U početku prijavljeno je čak 62,5% s većinom smrtnih slučajeva u prvoj godini, dok novije izvještaji procjenjuju smrtnost od oko 30%, što je slično drugim poremećajima koji ovise o parenteralnoj prehrani.
Preporučeni tretman i nadzor
Za OVE nisu dostupni posebni tretmani. Cilj je maksimizirati povećanje tjelesne težine i smanjiti stopu infekcija.
Većini djece potrebna je parenteralna prehrana (PN) koja se može kombinirati s oralnim hranjenjem, najčešće poluelementarna prehrana koja omogućava pacijentima da s vremenom postanu neovisni o PN. Prehranu i rast treba pomno pratiti. Ako PN nije potreban, izvještaji su opisali upotrebu formule na bazi aminokiselina, iako nije jasno je li povećanje tjelesne težine bilo odgovarajuće.
Treba ispitati nivo imunoglobulina i odgovor na vakcinu. Ako se pronađu bilo kakve abnormalnosti, potrebno je konzultirati pedijatrijskog imunologa i razmotriti intravenozno davanje  imunoglobulina (IVIG), kako bi se smanjila mogućnost sistemskih infekcija. Infekcija je prijavljena kao uzrok smrti u 20% velike grupe francuskih pacijenata.
Nedavna studija proučavala je imunodeficijenciju kod devet pacijenata, od kojih je troje imalo "SKIV2L" patogene varijante. Autori su izvijestili da su degranulacija i broj NK-ćelija koje proizvode IFN-γ smanjene kod većine pacijenata (iako nije jasno je li to uključivalo i pacijente sa "SKIV2L") te su predložili da bi to moglo dovesti do osjetljivosti na RNK viruse, sa 4/9 pacijenata sa hroničnom EBV infekcijom i jedan pacijent koji umire od ospica.
Redovna procjena jetre treba uključivati ultrazvuk i jetrene enzime, a treba izvršiti i procjenu razvoja.
Steroidi, imunosupresivi i transplantacija krvotvornih matičnih ćelija bili su bez uspjeha i stoga se ne preporučuju.
Genetičko savjetovanje treba ponuditi jer je vjerovatnoća ponavljanja pogođene braće i sestara 25% pri svakom začeću.
Dobno vezana degeneracija makule (ARMD)
Pokazalo se intronski jednonukleotidni polimorfizam  (SNP) u "SKIV2L" u studijama asocijacije na genom zaštićen od starosne degeneracije makule. Nedavno je objavljeno da varijanta 3'UTR u  SKIV2L  ima zaštitni učinak kod polipoidne horoidne vaskulopatije, hemoragijsken bolesti makule, koja dijeli neke karakteristike s neovaskularnom ARMD. Kako varijante ne bi uticale na strukturu proteina, predloženo je da utiče na regulaciju oksidativnih stresova.
Nasuprot tome, jedno drugo istraživanje pokazalo je da je genetička varijanta rs429608 snažno povezana s razvojem ARMD-a u kineskoj populaciji Han, ali potrebne su daljnje studije kako bi se istražila biološka uloga i patogeneza SKIV2L.
Brezovac Žumberački
Brezovac Žumberački je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezovac Žumberački je imao 23 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Brezovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brezovac Žumberački je imalo 46 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Forma (zoologija)
Forma (lat. form = oblik) – u zoologiji – isključivo je neformalni izraz koji se ponekad koristi za opisivanje organizama. Ova kategorija nema uporište u Međunarodnom kodeksu zoološke nomenklature, tj. nije prihvaćen. Drugim riječima, iako su imena formena latinskom jeziku i ponekad se pogrešno prilažu uz dvojno ime, u zoološkom kontekstu, forme uopće nemaju taksonomski značaj.
Upotreba termina
Neki zoolozi koriste riječ "forma" ili "oblik" za opisivanje varijacije u  populacijama životinja, posebno insekata, kao dio niza termina i skraćenica koje  se dodaju u binomijalnoj  ili trinomijalnoj komenklaturi. Mogu se opisati mnogi 'tipski uzorci', ali ni jedan ne treba smatrati apsolutnim, bezujetnim ili kategoričkim. Forme nemaju zvanični status, iako su ponekad korisne u opisivanju visinski ili geografskih klina. Za razliku od morfi (vidi dolje), neka  subpopulacija obično se sastoji  samo od jedne forme u svakom trenutku.
Primjeri: Napomene:
Rista Antunović
Rista Antunović — Baja (Goli Rid, kod Lebana, 25. juni 1917 — Beograd, 6. januar 1998), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Srbije i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 25. juna 1917. godine u selu Goli Rid, kod Lebana. Osnovnu školu završio je u selu Bojniku, a gimnaziju u Leskovcu. Pravo je studirao je na Pravnom fakultetu u Beogradu. Još kao gimnazijalac u Leskovcu prišao je revolucionarnom omladinskom pokretu, a kao student aktivno se uključio u rad revolucionarnog studentskog pokreta na Beogradskom univerzitetu i radničkog pokreta i učestvovao u raznim političkim akcijama i štrajkovima. Bio je predsjednik Udruženja studenata u Leskovcu. U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljen je marta 1940. godine. Iste godine postao je sekretar Okružnog komiteta SKOJ-a i član Okružnog komiteta KPJ za Leskovac. Zbog aktivnog revolucionarnog rada u Leskovcu uhapšen je i protjeran u rodno selo, bez prava na povratak u Leskovac. On se odmah vratio, i sve do početka Drugog svjetskog rata, 1941. godine, živio ilegalno u Leskovcu i radio kao član Okružnog komiteta KPJ. U tom periodu aktivno se bavio organizovanjem Partije i SKOJ-a u Leskovačkom okrugu.
Narodnooslobodilačka borba
Kao rezervni oficir Jugoslovenske kraljevske vojske učestvovao je, u Aprilskom ratu 1941. godine, na frontu kod Strumice. Tamo je zarobljen i odveden u zarobljenički logor u Njemačku. Prilikom vraćanja zarobljenika iz Njemačke, sa teritorije pod bugarskom okupacijom, prijavio se za povratak, i u toku prolaska transporta kroz Jugoslaviju kod Niša iskočio je iz voza i pobjegao. Došao je zatim u Leskovački okrug, i stupio u Jablanički partizanski odred. U toku Narodnooslobodilačke borbe bio je jedan od rukovodilaca Narodnooslobodilačkog pokreta (NOP) na jugu Srbije. Najprije je bio zamjenik političkog komesara Prvog južnomoravskog partizanskog odreda i član OK KPJ za Leskovac. Potom je, po nalogu Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, poslat na teritoriju Crne Trave i Vranja, i tamo je izvjesno vrijeme bio zamjenik političkog komesara Drugog južnomoravskog partizanskog odreda, a zatim, od jeseni 1943. godine, sekretar Okružnog komiteta KPJ za Vranje. Na toj dužnosti ostao do početka 1944. godine, kada se ponovo vraća u Leskovački okrug, gdje je bio sekretar Okružnog komiteta. Zbog snažnijeg širenja ustanka i stvaranja sve većeg broja brigada i odreda NOV i POJ na jugu Srbije, stvorena je južnomoravska operativna zona, za čijeg komandanta Štaba je postavljen Rista Antunović. Ubrzo posle toga je, po naredbi Glavnog štaba NOV i PO Srbije, formirana 21. srpska divizija, a Rista je postao njen komandant. Poslije dolaska Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju i Glavnog štaba NOV i PO Srbije iz Bosne na jug Srbije, jula 1944. godine, Rista Antunović se vratio na dužnost sekretara Okružnog komiteta KPJ za Leskovac. Na toj dužnosti ostao je sve do dolaska u Beograd, na rad u Pokrajinski komitet KPJ za Srbiju, u novembru 1944. godine.
Poslijeratni period
Posle oslobođenja Srbije i Jugoslavije, vršio je razne partijske funkcije. Bio je sekretar Okružnog komiteta KPJ za Niš. Član Centralnog komiteta KP Srbije, bio je od Prvog kongresa, maja 1945. godine, a član Centralnog komiteta SK Jugoslavije, od Šestog kongresa, novembra 1952. godine. Član Izvršnog komiteta Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije, bio je od 1948. do 1965. godine, a sekretar Gradskog komiteta Saveza komunista Beograda od marta 1957. do februara 1961. godine. Godine 1961. bio je izabran za organizacionog sekretara CK SK Srbije i na toj dužnosti ostao je do 1965. godine, kada ga je naslijedio Vojin Lukić, a Antunović raspoređen na rad u CK SK Jugoslavije. Pored partijskih, obavljao je i niz državnih funkcija. Bio je ministar trgovine u prvoj Vladi NR Srbije, 1946. godine. Potom je bio na dužnosti ministra poljoprivrede, pa predsjednika Savjeta za poljoprivredu i šumarstvo i člana Izvršnog vijeća Skupštine SR Srbije. U Federaciji je bio na dužnosti predsjednika Zadružnog saveza Jugoslavije, člana Saveznog izvršnog vijeća, predsjednika Komisije za izbor i imenovanja Savezne skupštine. Više puta je biran za narodnog poslanika Republičke i Savezne skupštine. Poslije penzionisanja bio je član Savjeta federacije. Bio je u braku sa Zagorkom Zagom Stojilović—Antunović (1921—2014), istaknutom učesnicom Narodnooslobodilačkog rata (NOR). Ona je najprije bila borac Druge proleterske brigade i član njene omladinske delegacije, zajedno sa Boškom Buhom i drugima, na Prvom kongresu USAOJ-a decembra 1942. godine u Bihaću. Kasnije je bila u Politodjelu Treće dalmatinske brigade, gde je bila zadužena za rad sa omladinom. Umro je 6. januara 1998. godine i sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu.
Nagrade
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su — Orden narodnog oslobođenja, Orden jugoslavenske zastave sa lentom, Orden Republike sa zlatnim vijencem, Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vijencem, Orden partizanske zvijezde sa srebrnim vijencem i Orden za hrabrost. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 6. jula 1953. godine.
Bibliografija
Etimologija
Riječ bibliografijaia (βιβλιογραφία) koristili su grčki pisci u prva tri stoljeća nove ere da bi označila ručno prepisivanje knjiga. U 12. stoljeću, riječ je počela da se koristi za „intelektualnu aktivnost sastavljanja knjiga“. U 17. stoljeću se tada pojavilo moderno značenje, značenje opisa knjiga. Do sada se polje bibliografije proširilo na studije koje smatraju knjigu materijalnim objektom. Bibliografija, u svojoj sistematskoj potrazi za razumijevanjem prošlosti i sadašnjosti kroz pisane i štampane dokumente, opisuje način i sredstva izvlačenja informacija iz ovog materijala. Bibliografi su zainteresovani da međusobno upoređuju verzije tekstova, a ne da tumače njihovo značenje ili procenjuju njihov značaj.
Područje studija
Bibliografija je specijalizirani aspekt biblotekarstva (ili biblioteka i informatika, LIS) i dokumentologije. Osnovao ga je Belgijanac, po imenu Paul Otlet (1868–1944), koji je bio osnivač oblasti dokumentacije, kao grane informatičkih nauka, koji je pisao o "nauci bibliografije." Međutim, nedavno su se čuli glasovi koji tvrde da je "bibliografska paradigma" zastarjela i da danas nije uobičajena u LIS-u. Odbranu bibliografske paradigme pružio je Hjørland (2007). Kvantitativna studija bibliografija poznata je kao bibliometrija, koja je danas uticajna podoblast u LIS-u i koristi se za velike odluke o naplati kao što je otkazivanje velike ponude putem alata za analizu podataka kao što je Unpaywall Journals.
Enumerativna bibliografija
Enumerativna bibliografija je sistematska lista knjiga i drugih radova kao što su časopisi članci. Bibliografije se kreću od lista "radova citiranih" na kraju knjiga i članaka, do kompletnih i nezavisnih publikacija. Značajan primjer potpune, nezavisne publikacije je Gowova „A. E. Housman: Skica, zajedno sa listom njegovih klasičnih radova'' (1936). Kao zasebna djela, mogu biti u ukoričenim sveskama kao što su oni prikazani na desnoj strani ili kompjuterizirani kao bibliografska baza podataka. bibliotečki katalog, iako se ne spominje kao "bibliografija", je bibliografske prirode. Bibliografska djela se gotovo uvijek smatraju tercijarnim izvorom. Enumerativne bibliografije zasnivaju se na objedinjujućem principu kao što je kreator, tema, datum, tema ili druga karakteristika. Unos u enumerativnoj bibliografiji pruža osnovne elemente tekstnog izvora uključujući naslov, kreatora(e), datum objavljivanja i mjesto objavljivanja. Belanger (1977) razlikuje enumerativnu bibliografiju od drugih bibliografskih oblika kao što su deskriptivna bibliografija, analitička bibliografija ili tekstualna bibliografija po tome što je njena funkcija da zabilježi i navede, umjesto da detaljno opiše izvor ili uz bilo kakvu referencu na fizičku prirodu, materijalnost izvora. ili tekstualni prenos. Popisna lista može biti sveobuhvatna ili selektivna. Jedan od istaknutih primjera bila bi Tanselleova bibliografija koja iscrpno nabraja teme i izvore koji se odnose na sve oblike bibliografije. Češći i specifičniji primjer enumerativne bibliografije odnosi se na specifične izvore koji se koriste ili razmatraju u pripremi naučnog rada ili akademskog seminarskog rada. Stilovi ciktiranja se razlikuju. Zapis za knjigu u bibliografiji obično sadrži sljedeće elemente: Unos za časopis ili periodični članak obično sadrži: Bibliografija može biti raspoređena prema autoru, temi ili nekoj drugoj shemi. Bibliografije sa komentarima daju opise o tome kako je svaki izvor koristan autoru u konstruisanju rada ili argumenta. Ovi opisi, obično dugi nekoliko rečenica, daju sažetak izvora i opisuju njegovu relevantnost. Softver za upravljanje referencama se može koristiti za praćenje referenci i generiranje bibliografija prema potrebi. Bibliografije se razlikuju od bibliotečkog kataloga po tome što uključuju samo relevantne stavke, a ne sve stavke prisutne u određenoj biblioteci. Međutim, katalozi nekih nacionalnih biblioteka efektivno služe kao nacionalne bibliografije, pošto nacionalne biblioteke poseduju skoro sve publikacije svojih zemalja.
Deskriptivna bibliografija
Fredson Bowers je opisao i formulirao standardiziranu praksu deskriptivne bibliografije u svojim "Principi bibliografskog opisa" (1949). Naučnici do danas smatraju da je Bowersov naučni vodič mjerodavan. U ovom klasičnom tekstu, Bowers opisuje osnovnu funkciju bibliografije kao „[pružanje] dovoljno podataka kako bi čitalac mogao da identifikuje opisanu knjigu, razume štampanje i prepozna precizan sadržaj“ (124).
Deskriptivne bibliografije kao naučni proizvod
Deskriptivne bibliografije kao naučni proizvod obično uključuju informacije o sljedećem aspektu date knjige kao materijalnog objekta:
Analitička bibliografija
Ova grana bibliografske discipline ispituje materijalne karakteristike tekstualnog artefakta – kao što su vrsta, mastilo, papir, impresija, format, utisci i stanja knjige – da bi se suštinski rekreirali uslovi njegove proizvodnje. Analitička bibliografija često koristi kolateralne dokaze—kao što su opće prakse štampanja, trendovi u formatu, odgovori i neodazivi na dizajn, itd.— kako bi ispitala istorijske konvencije i uticaje koji leže u osnovi fizičkog izgleda teksta. Bibliograf koristi znanje stečeno istraživanjem fizičkih dokaza u obliku opisne bibliografije ili tekstualne bibliografije. Deskriptivna bibliografija je detaljno ispitivanje i katalogizacija teksta kao fizičkog objekta, bilježenje njegove veličine, formata, uveza, itd., dok tekstualna bibliografija (ili tekstualna kritika) identificira varijacije—i etiologiju varijacija —u tekstu koji ima za cilj da odredi „uspostavljanje najispravnije forme [a] teksta“ (Bowers 498[1]).
Bibliografi
„Bibliograf“ je osoba koja opisuje i navodi knjige i druge publikacije, s posebnom pažnjom na karakteristike kao što su autorstvo, datum izdavanja, izdanje, tipografija itd. Osoba koja ograničava takve napore na određeno polje ili disciplinu je predmetni bibliograf." Bibliograf, u tehničkom značenju te riječi, je svako ko piše o knjigama. Ali prihvaćeno značenje od najmanje 18. stoljeća je osoba koja pokušava sveobuhvatno prikazati – ponekad samo listu, ponekad potpuniji obračun – knjiga napisanih na određenu temu. U sadašnjosti, bibliografija više nije karijera, općenito govoreći; bibliografije se obično pišu o vrlo specifičnim temama i od strane stručnjaka u toj oblasti. Termin „bibliograf“ se ponekad – posebno predmetni bibliograf – danas koristi za određene uloge koje obavljaju u bibliotekama i bibliografske baze podataka. Jedan od prvih bibliografa bio je Conrad Gessner koji je nastojao da popiše sve knjige štampane na latinskom, grčkom i hebrejskom u Bibliotheca Universalis (1545).
Neknjižni materijal
Sistematske liste medija osim knjiga mogu se nazvati terminima formiranim analogno "bibliografiji":
Ministarstva zaštite okoliša i prostornog uređenja po kantonima u Federaciji Bosne i Hercegovine
mini|304x304piksel|Kantoni [[Federacija Bosne i Hercegovine|Federacije Bosne i Hercegovine]] Ministarstvo prostornog uređenja i zaštite okoliša čini jedno od ministarstava kantonalnih vlada u Federaciji Bosne i Hercegovine, nadležno za prostorno uređenje i urbanističku politiku.
Historija
Godine 1992, nakon sticanja nezavisnosti Republike Bosne i Hercegovine od Socijalističke federativne republike Jugoslavije (SFRJ), osnovano je Ministarstvo za urbanizam, građevinarstvo i zaštitu okoliša Republike Bosne i Hercegovine, a za ministra je tada imenovan Mustafa Beganović.
Nakon rata u Bosni i Hercegovini i potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma 1995. godine, a s obzirom na ustavne nadležnosti, nadležnost nad okolišom i prostornim uređenjim dodijeljena je entitetima u Bosni i Hercegovini – Federaciji Bosne i Hercegovine i Republici Srpskoj. Međutim, u Federaciji je ta nadležnost dodatno dodijeljena kantonima, pa su tako i u njima formirana odgovarajuća ministarstva.
Bob McDonnell
Robert Francis "Bob" McDonnell  je američki političar koji je bio 71. po redu guverner američke savezne države Virginia. Bio je i član izvršnog komiteta Udruženja republikanskih guvernera. Ima čin potpukovnika američke vojske. Bio je zastupnik u Domu delegata Virginije od 1992. do 2006. godine, te državni javni pravobranilac Virginije od 2006. do 2009. godine. Na mjestu guvernera naslijedio ga je demokrata Terry McAuliffe 14. januara 2014. godine.
McDonnell je izabran za guvernera Virginije 2009. godine. Tokom predizborne kampanje promovirao je slogan Bob's for Job (Bob je za posao) pobijedivši na guvernerskim izborima demokratskog senatora Creigh Deedsa sa 17%-tnom razlikom u broju glasova, a koji su bili u znaku recesije s kraja 2000-tih. McDonnell je na mjestu guvernera naslijedio demokratu Tim Kainea.
Ministarstva zaštite okoliša i prostornog uređenja po kantonima u Federaciji Bosne i Hercegovine
Djelokrug
Ministarstva zaštite okoliša i prostornog uređenja obavljaju upravne, stručne i druge poslove koji se odnose na sljedeće oblasti:
Bob McDonnell
Od početka mandata na mjestu guvernera, McDonnell se zalagao za privatizaciju i promovirao ulaganja u ofšor bušenje nafte na obalama Virginije. Po statističkim pokazateljima, tokom njegovog mandata stopa nezaposlenosti u Virginiji je opala sa 7,4% u januaru 2010. kada je stupio na funkciju, na 5,7% u julu 2013. godine, što ne odstupa od procenata na nacionalnom američkom nivou gdje je stopa nezaposlenosti u istom periodu opala sa 9,8% na 7,4%.
Ministarstva zaštite okoliša i prostornog uređenja po kantonima u Federaciji Bosne i Hercegovine
Bosansko-podrinjski kanton
Ministarstvo za urbanizam, prostorno uređenje i zaštitu okoline Bosansko-podrinjskog kantona Goražde se sastoji od šest sektora (za normativne i upravno-pravne poslove, prostorno planiranje, zaštitu okoline, pravne poslove, investiciono i tekuće održavanje objekata, za administrativne i pomoćno-tehničke poslove), dok se njegovo sjedište nalazi u ulici 1. Slavne višegradske brigade 2a u Goraždu. Ministar za urbanizam, prostorno uređenje i zaštitu okoline BPKG je od 8. januara 2015. Slobodan Janković.
Hercegovačko-neretvanski kanton
Ministar građenja i prostornog uređenja Hercegovačko-neretvanskog kantona (skraćeno MGPU HNK; hrvatski: Ministarstvo graditeljstva i prostornog uređenja) je od 23. septembra 2015. Suad Hasandedić (SDA), dok se sjedište ministarstva nalazi u ulici Stjepana Radića 3 u Mostaru.
Kanton 10
Ministarstvo građenja, obnove, prostornog uređanja i zaštite okoliša Kantona 10 (hrvatski: Ministarstvo graditeljstva, obnove, prostornog uređanja i zaštite okoliša) Ministarstvo građen se sastoji od dva sektora (za graditeljstvo, stambeno-komunalnu djelatnost i obnovu te prostorno uređenje i zaštitu okoliša), dok se sjedište ministarstva nalazi u ulici Stjepana II Kotromanića u Livnu. Resorni ministar je od 5. maja 2015. Hikmet Hodžić (SDA).
Posavski kanton
Ministarstvo privrede i prostornog uređenja Posavskog kantona sastoji se od dva sektora (za privredu i za prostorno uređenje), dok se sjedište ministarstva nalazi na Glavnom Trgu u Odžaku. Ministar privrede i prostornog uređenja PK je od 26. marta 2015. Darko Kasap (HDZ BiH).
Kanton Sarajevo
Ministarstvo prostornog uređenja, građenja i zaštite okoliša Kantona Sarajevo se sastoji od četiri sektora (za prostorno uređenje, zaštitu okoliša, drugostepeno upravno rješavajne i normativno-pravne poslove te za upravljanje, realizaciju projekata i nadzor u stambenoj oblasti), dok se sjedište ministarstva nalazi u ulici Reisa Džemaludina Čauševića 1 u Sarajevu. Ministar prostornog uređenja, građenja i zaštite okoliša KS je od 26. decembra 2018. Damir Filipović (SDP).
Srednjobosanski kanton
Ministarstvo prostornog uređenja, zaštite okoliša, povratka i stambenih poslova Srednjobosanskog kantona se sastoji od četiri sektora: Sektor prostornog planiranja, Sektor za zaštitu okoliša, Sektor obnove i povratka i Sektor za drugostupanjsko upravno rješenje iz oblasti urbanizma, građenja, okoliša i stambenih poslova, dok se sjedište nalazi u Prnjavorskoj ulici 16a u Travniku. Ministar prostornog uređenja, zaštite okoliša, povratka i stambenih poslova SBK je od 15. 2. 2019. nalazi Amir Šečibović (SDA).
Tuzlanski kanton
Ministarstvo prostornog uređenja i zaštite okolice Tuzlanskog kantona se sastoji od dva sektora (za zaštitu okolice i prirode te za prostorno uređenje i građenje), dok se sjedište ministarstva nalazi u Rudarskoj ulici 65 u Tuzli. Ministar prostornog uređenja i zaštite okolice TK je od 20. februara 2015. Admir Huskanović.
Unsko-sanski kanton
Ministarstvo za građenje, prostorno uređenje i zaštitu okoliša Unsko-sanskog kantona se sastoji od tri sektora (za urbanizam, prostorno uređenje i građenje, zaštitu okoliša i komunalne djelatnosti i za projekte, ekonomske poslove, strateško planiranje i EU integracije), dok se sjedište ministarstva nalazi u ulici Alije Đerzeleza 2 u Bihaću. Ministar za građenje, prostorno uređenje i zaštitu okoliša USK je od 17. oktobra 2018. Adnan Alagić (A-SDA).
Zapadnohercegovački kanton
Ministarstvo prostornog uređenja, građenja i zaštite okoliša Zapadnohercegovačkog kantona (hrvatski: Ministarstvo prostornog uređenja, građenja i zaštite okoliša) se sastoji od dva sektora (za prostorno uređenje i građenje te za zaštitu okoliša), dok se sjedište ministarstva nalazi u ulici Fra Andrije Kačića Miošića 2 u Posušju. Resorni ministar je od 4. februara 2015. Miroslav Ramljak (HDZ BiH).
Zeničko-dobojski kanton
Ministar za prostorno uređenje, promet i komunikacije i zaštitu okoline Zeničko-dobojskog kantona je od 23. novembra 2015. Fahrudin Brkić (SBB), a direktor Kantonalne direkcije za ceste Refik Zeković, dok se sjedište ministarstva nalazi u Kučukovičkoj ulici u Zenici.
Muslimansko osvajanje Perzije
Muslimansko osvajanje Perzije, također poznato i kao arapsko osvajanje Irana je u konačnici dovelo do pada perzijskog Sasanidskog carstva 651. godine i opadanja rasprostranjenosti zoroastrijanske religije u Iranu. Arapi (Rašidunski halifat) su prvi put napali sasanidsku teritoriju 633. godine kada je general Halid ibn Velid napao Mezopotamiju (današnji Irak), koja je bila politički i ekonomski centar sasanidske države. Nakon osvajanja Mezopotamije i odlaska Halida ibn Velida sa glavninom vojske na rimski front u Levant, u perzijskom kontranapadu muslimani su izgubili osvojene teritorije. Druga invazija je pokrenuta 636. godine pod komandom Sa'd ibn Ebu Vekkasa, pri čemu je muslimanska vojska pod njegovim komandovanjem ključnom pobjedom u bici kod Kadisije dovela do trajnog gubitka perzijske vlasti nad zapadnim dijelom Sasanidskog carstva. Planina Zagros je tada postala prirodna prepreka i granica između Rašidunskog halifata i Sasanidskog carstva. Usljed stalnih upada perzijanaca na osvojenu teritoriju, drugi halifa Omer je naredio invaziju Sasanidskog carstva 642. godine, koja je završena potpunim osvajanjem ovog carstva 651. godine. Brzo osvajanje Perzije, u nizu dobro organizovanih višestrukih napada pod vođstvom halife Omera iz Medine koja je bila udaljena nekoliko hiljada kilometara od ratišta u Perziji, je postalo njegov najveći trijumf, doprinoseći njegovom ugledu kao velikog vojnog i političkog stratega.
Iranski historičari su tražeći da odbrane svoje pretke koristili arapske izvore koji pokazuju da "suprotno tvrdnjama nekih historičara, Iranci su se u stvari borili dugo i teško protiv arapske invazije." Od 651. godine većina urbanih centara u iranskim zemljama, sa izuzetkom kaspijskih pokrajina i Transoksijane, dolazi pod dominaciju arapskih vojski. Na mnogim mjestima u Iranu organizovana je odbrana protiv okupatora, ali na kraju niko nije bio u stanju da odbije arapsku invaziju. Čak i nakon što su Arapi pokorili zemlju, u mnogim gradovima podignute su pobune, u kojima je ubijen arapski guverner ili su bili napadnuti vojni garnizoni, ali pojačanjima iz drugih krajeva halifata uspješno su ugušene sve pobune i nametnuta je vladavina islama. Nasilno potčinjavanje Buhare nakon mnogih ustanaka potvrđuje tvrdnje iranskih historičara.
Sasanidsko carstvo prije osvajanja
Još od 1. vijeka p. n. e. granica između Rimskog carstva (kasnije bizantijskog) i partskog carstva (kasnije sasanidskog) je bila rijeka Eufrat. Granica je stalno bila osporavana. Većina bitaka je vođena u ovom području, a samim time najveći broj utvrđenja se nalazio upravo u ovom brdovitom području na sjeveru, što je ogromnu arapsku (ili sirijsku) pustinju razdvajalo na dva dijela koja su pripadala rivalskim carstvima. Jedina opasnost je dolazila sa juga, povremenim napadima nomadskih arapskih plemena sa neutralne teritorije. Oba carstva su iz tog razloga ostvarivala saveze sa malim, polunezavisnim arapskim plemenima, koja su služila kao neutralna područja. Bizantski saveznici su bili Gasanidi dok su perzijancima bili naklonjeni Lahmidi. Tokom 6. i 7. vijeka, razni faktori su doveli do toga da je ta ravnoteža uništena iako je održavana toliko vijekova unazad kroz historiju.