cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Medvedjek (Trebnje)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Medvedjek je imao 87 stanovnika.
Napomena: ''U 1992. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Veliki Gaber.''
Premijer liga Rusije
Ruska Premijer liga najjače je nogometno takmičenje u Rusiji. Osnovana je 2001. godine. U ligi se takmiči 16 klubova. Koncem sezone posljednja dva kluba ispadaju iz lige u niži rang, a umjesto njih ulaze prva dva najbolja kluba Druge lige.
Do 2010. igrala se od proljeća do jeseni, zbog posebnih uvjeta za nogomet u Rusiji – veće geografske širine, velike razlike između vremenskih zona i izrazite hladnoće u hladnijim godišnjim dobima, koja onemogućuje normalno odvijanje nogometnih susreta. Od sezone 2011/12. igra se po sistemu jesen-proljeće, ali s dužom zimskom pauzom.
Historija
Raspadom SSSR-a 1991. godine bivše sovjetske republike su počele organizovati svoja fudbalska prvenstva. U sovjetskoj Višoj ligi 1991. godine bilo je mnogo ruskih klubova da bi se formirala liga. U sezoni 1992. godine u ruskoj Višoj ligi učestvovalo je 20 klubova podijeljenih u dvije grupe po deset da bi po četiri prvoplasirana kluba iz grupa igrala finalni turnir za prvaka. Liga je 1993. smanjena na 18, a 1994. godine na 16 klubova. Taj broj ostao je do danas, osim 1996. i 1997, kad se eksperimentisalo s 18 klubova.
Ime lige dosad se mijenjalo tri puta:
Omega Aurigae
Omega Aurigae (ω Aurigae, ω Aur) je zvijezda u sazviježđu Kočijaš. Ima prividan sjaj od 4,94 mag. Udaljena je 170 sg od Sunca. Ubraja se u zvijezde glavnog niza spektralne klasse A1V.
Kinematika
Kreće se brzinom 28˙km/s u odnosu na Sunce. Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 20700-24300˙sg.
Phi Aurigae
Phi Aurigae (φ Aurigae, φ Aur) je zvjezdani sistem u sazviježđu Kočijaš. Ima prividan sjaj od 5,07 mag. Udaljena je 450 sg od Sunca. Ubraja se u divove spektralne klasse K3IIICN+2.Sastoji se od nekoliko zvijezda.
Kinematika
Kreće se brzinom 40˙km/s u odnosu na Sunce.Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 22500-27100˙sg. Za približno 2,6 miliona godina približit će se našem Suncu na razdaljinu od 286˙sg. Tada će njen prividni sjaj iznositi 4,1 mag.
Hemijski sastav
Prisustvo željeza iznosi oko 138% u poređenju sa Suncem.
Lužani
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Evropska federacija asocijacija studenata psihologije
Historija
EFPSA je osnovana u aprilu 1987. godine na Lisabonskom Univerzitetu, u Portugalu gdje su evropski studenti psihologije bili pozvani na sastanak. Studenti psihologije iz osam država formirali su Evropsku federaciju asocijacija studenata psihologije (EFPSA).
Osnove ove Federacije pretvorene su u formalni status tokom drugog sastanka u Liegeu, u Belgiji u aprilu 1988. godine. U isto je vrijeme EFPSA započela svoj prvi projekat, EVROPSYCHO - Baza podataka za obrazovanje i razmjene. U januaru 1989. godine EFPSA je registrovana kao međunarodno udruženje po belgijskom pravu.
Tokom treće Generalne skupštine u aprilu 1989. u Lundu u Švedskoj, Federacija je razvila početnu strukturu sa sastankom izvršnog odbora (EB) koji se održao po prvi put te iste godine.
U julu 1991. EFPSA je započela saradnju sa Evropskom federacijom psihologijskih udruženja (EFPA) u Amsterdamu u Holandiji, nakon čega je EFPSA postala službena članica EFPA-e 2001. godine.
Nakon EFPSA-inog sudjelovanja u prvoj Evropskoj studentskoj konferenciji (koja je privukla oko 500 studenata različitih zanimanja) u Liegeu u Belgiji u novembru 1990, puno je novih kontakata ostvareno, posebno u istočnoevropskim državama. Tokom pete Generalne skupštine u aprilu 1991 godine u Genevi u Švicarskoj EFPSA je narasla na 11 država članica te joj se pridružila prva članica iz Istočne Evrope. Te godine nastala je ideja stalnih radnih grupa (takozvane "radne snage") koje su omogućile efikasan rad na projektima poput EVROPSYCHO, ERASMUS, itd. Tokom godina koje su vodile do novog milenija, sve je više događaja poput ljetnih škola, seminara i kongresa, bilo organizirano uz vođenje EFPSA-e.
EFPSA je 2006. godine razvila svoj korporativni vizualni identitet i postala prepoznatljiva sa svojim reprezentativnim logom i narandžastom bojom.
Misija
Misija EFPSA je zbližiti studente psihologije zajedno na evropskoj razini kako bi se obogatio njihov koncept i primjena psihologije, te podržavanje razvijanja sposobnosti da bi se pridonijelo razvoju u polju psihologije; imati pozitivan utjecaj na društvo i njegovu percepciju psihologije; podržavati naučnu i socijalnu interakciju i kulturalnu razmjenu između studenata psihologije, akademika i profesionalaca. Ovo se sprovodi uz stalno razvijanje usluga, događaja i kvaliteta kontakata između evropskih studenata psihologije i njihovih nacionalnih, regionalnih i lokalnih organizacija, i stvaranjem podržavajuće okoline za psihologiju kao profesionalnog i naučnog polja u Evropi.
Vizija
Vizija EFPSA-e jest da se postigne psihološki osviješteno društvo gdje "mitovi i zablude" koje je okružuju smanje kako bi se unaprijedilo opće stanje dobrobiti; pružiti usluge i događaje u kojima se širi potreba studenata psihologije kako bi se razvili profesionalno i postigli međupovezanost preko čitave Evrope.
EFPSA struktura
Struktura EFPSA-e je razvijena tokom trećeg Generalnog sastanka u aprilu 1989. u Lundu (Švedska). Tada su članovi Izvršnog odbora vršili i funkcije predstavnika nacionalnih organizacija, kao što ih sada vrše MR (Member Representative). U tom trenutku nije postojala pozicija unutar Upravnog odbora nego jedino funkcija predsjednika. Od tada, EFPSA je narasla te promjene su bile potrebne unutar strukture EFPSA-e, tako stvarajući novi oblik Izvršnog odbora. U 2003. godini, koncept nacionalnih predstavnika (danas poznati kao predstavnici članskih organizacija (Member Representative) je prvi puta usvojen u strukturu EFPSA-e. Oni su stvorili novo tijelo koje donosi odluke iz svake organizacije koja je bila član EFPSA-e. Nadalje, Upravni odbor kao zasebno tijelo unutar Izvršnog odbora je formirano radi potrebe za vodstvom u strateškim odlukama te potrebe za nadgledanjem efikasnosti čitave organizacije.
Događaji
EFPSA trenutno organizira 11 godišnjih i 1 dvogodišnji događaj. Kongres, Evropska ljetna škola (ESS), EFPSA akademija, Trening trenera (TiT), Trening naprednih trenera (TAT), Sastanak Trenera (TRAM), Konferencija trenera, EFPSA dan, Skupni sastanak Izvršnog odbora i predstavnika članica EFPSA-e te sastanak Upravnog odbora. Konferencija spada u dvogodišnji događaj.
Godišnji EFPSA Kongres
Dodatno, Kongres je vrlo značajan događaj za Federaciju jer ovaj događaj označava početak novih mandata predstavnika članica EFPSA-e i Izvršnog odbora. Izvršni i Upravni odbor izabrani su na EFPSA kongresu, poslije kojeg preuzimaju svoje obaveze i počinju razvijati njihove projekte tokom sedmice na kongresu.
Svake godine zemlja domaćin EFPSA kongresa se mijenja. Do sada bilo je 32 kongresa, koji su se organizirali u 25 različitih zemalja. 33. EFPSA-in kongres održat će se 2019. u Danskoj.
Evropska ljetna škola
Prva Evropska ljetna škola (ESS) održana je 2007. godine u gradu Leie, Estonija, s temom "Kros-kulturalna psihologija", popraćena s evropskim ljetnim školama svake sljedeće godine. Tokom ovog 7-dnevnog događaja, studenti se upuštaju u program interkulturanog istraživanja, gdje imaju priliku pridružiti se jednom od šest istraživačkih projekata koje vodi doktor i supervizor u planiranju i sprovođenju 12-mjesečne studije. Osim ovoga, program je bogat različitim predavanjima danim od strane profesionalaca iz relevantnih područja psihologije. Svake godine, sva predavanja i istraživanja su postavljena u temi, određenoj da prikazuje polje savremene psihologije. Od početka 2011. godine, svi ESS sudionici koji su završili program treninga i posvetili su se istraživačkom projektu, pozvani su da se pridruže omladinskom istraživačkom programu, tako produžujući jednosedmičnu evropsku ljetnu školu u strukturirani program 12-mjesečnog naučnog istraživačkog programa.
EFPSA Dan
EFPSA Dan je događaj kojim se promovira EFPSA, te se održava diljem Evrope početkom decembra. Prvi EFPSA Dan održan je 2010. godine. Cilj ovog jednodnevnog događaja je širenje informacija o EFPSA-i diljem cijele Evrope. Prezentacije, radionice i druge aktivnosti povezani s EFPSA-om održavaju se na mnogim univerzitetima na isti dan, kako bi se što više moguće studenata upoznalo s EFPSA-om.
Trening trenera
Prva ljetna škola treninga trenera održana je 2010. godine u Austriji. Ova ljetna škola je godišnji sedmodnevni događaj gdje se odvija eksperimentalno i neformalno obrazovanje s ciljem da se pruži uvid i izobrazba široke lepeze sposobnosti i znanja u radu treninga i davanje informacija. Nakon ispunjenja i zadovoljavanja određenih kriterija, polaznici mogu biti pozvani da se pridruže EFPSA trenerima, u svrhu daljnjeg razvijanje trenerskih sposobnosti i iskustava.
EFPSA Akademija
EFPSA Akademija ima za cilj zbližiti volontere iz Evropskih nevladinih organizacija mladih, u svrhu profesionalnog razvoja, uspostavljanja mreža, povećanja motivacija i dijeljenja iskustava, istovremeno davajući im paletu sposobnosti i znanja u specifičnoj grani. Traje tri dana u gradu koji je jednostavno posjetiti iz mnogih gradova iz kojih sudionici dolaze. Tokom akademije, sudionici dobivaju iznimno kvalitetne trenerske sesije, dobivajući šansu da posjećuju radionice od strane stručnjaka iz date teme. Kroz to, oni će biti u mogućnosti prakticirati njihove vještine i znanja u stvarnim slučajeva i životnim izazovima.
Sastanak trenera
EFPSA-in sastanak trenera (TRAM) je događaj koji traje 3 do 4 dana namijenjen je trenerskom obrazovanju, organiziran od strane EFPSA trenera. Cilj TRAM-a je sastajanje trenera iz nevladinih ili omladinskih organizacija, dijeljenje znanja i iskustava te razvijanje njihovih sposobnosti. Događaj je usmjeren oko središnje teme treninga, koju postavlja stručnjak trener. Sudionici su treneri iz različitih organizacija te podučavaju jedni druge o raznim aspektima povezane krovnom temom događaja.
Trenerska konferencija
EFPSA trenerska konferencija (TraC) je događaj koji je usmjeren ka okupljanju EFPSA trenera kako bi se raspravljalo o određenim temama vezane uz "trenerski svijet" unutar EFPSA-e i općenito. Broj sudionika, trajanje i vrijeme događaja je fleksibilno i može biti promijenjeno svaki mandat. Općenito, postoji otvoreni dan treninga gdje TraC sudionici imaju priliku pružiti trening na obližnjim univerzitetima.
Godišnji sastanak izvršnog odbora i predstavnika nacionalnih udruženja
Godišnji skupni sastanak Izvršnog odbora i predstavnika nacionalnih udruženja (MR) je održan svake jeseni i posjećuju ga aktivni članovi unutar EFPSA radne zajednice. Ovaj sastanak je posebna prilika kada EFPSA stavlja sa strane mrežnu komunikaciju jer održava unutarnje sastanke i intenzivan rad tokom te sedmice. Zauzimajući mjesto na sredini mandata, skupni sastanak je važno vrijeme za EFPSA-u, davajući priliku svim aktivnim studentima EFPSA-e da se okupe kako bi raspravili o njihovom mandatu i da se uključe u diskusiju s drugim timovima o budućem smjeru Federacije.
EFPSA Konferencija
EFPSA konferencija prvi put se organizirala 2013. godine u Amsterdamu, Holandija. Ona predstavlja dvogodišnji događaj i stavlja poseban naglasak na istraživački program. Konferencija spaja preko 150 studenata iz čitave Evrope na 4 dana ispunjena predavanjima, radionicama i studentskim prezentacijama. Tokom konferencija, postoji otvoreni dan koji se sastoji od otprilike 30 studenata iz zemlje domaćina konferencije koji se pridružuju na jedan dan, kako bi dobili priliku za učenje i sudjelovanje na predavanjima i stvaranju kontakata i povezivanja s ostalim sudionicima.
Upravni odbor
Sastanak upravnog odbora je ključna sastavnica EFPSA administracije i radne prakse kako bi se izvršila procjena rada federacija, razvila ideja o poboljšanju rada i dao doprinos održivosti i unaprijeđenju EFPSA-e. Mjesto događaja je određeno svake godine od strane upravnog odbora. Radni program uključuje analizu federacije, plenarne aktivnosti EFPSA-e, njene misije, vizije, vrijednosti, događaja i usluga, rad na projektima i sastanak na kojem se raspravlja o ovim temama.
Službe
EFPSA također daje studentima različitost usluga za razvijanje istraživačkih i trenerskih sposobnosti te pospješuje proces putovanja i studiranja u inostranstvu. Neke od EFPSA-inih usluga su:
Časopis evropskih studenata psihologije (JEPS)
Časopis evropskih studenata psihologije je recenzirani akademski časopis otvorenog pristupa kojeg vode isključivo studenti, pokrivajući sve aspekte psihologije objavljeno od strane EFPSA-e i Ubiquity izdavačke kuće od 2009. godine. JEPS daje izvrsnu priliku studentima psihologije da svoj završni ili diplomski rad izrade na međunarodnog djelovanju. Prijave moraju biti zasnovane na istraživanjima kojeg su izradili studenti preddiplomskih ili diplomskih programa koji mogu dolaziti i izvan Evrope. Autori odabranih prijavnica dobit će profesionalne povratne informacije i pomoć u razvijanju njihove naučne publikacije.
Studiraj i putuj u inostranstvu
"Studiraj u inostranstvu" program postoji još od ranih 1990-ih, gdje počinje rad na projektu pod nazivom "Kako studirati u inostranstvu", koji je kasnije nazvan "Studiraj i radi u inostranstvu." Još od 2005. godine, Sslužba se usredsređuje na "Studiraj u inostranstvu, što se može naći na glavnoj internet stranici." Od početka 2015. godine, "mreža putovanja" i "studiraj u inostranstvu služba" su se spojile u jedno, s istim vizijama, misijama i vrijednostima kao i prethodnici. Od 2016. godine, voditelj nadgleda studentske razmjene pridružene timu. Tako se otvaraju mogućnosti za članice organizacije da dobiju potporu od EFPSA-e u organizaciji njihovih međunarodnih razmjena s ostalim udruženjima studenata psihologije i studenata iz drugih zdravstvenih disciplina. Tim zadužen za stažiranje je pokrenut u 2015./16., a njen mandat je produžen na 2016./17. kako bi se sagradila strategija i rad prema razvijanju platforme za stažiranja za EFPSA. Tim postavlja određen broj zadataka koji su bili prikupljani prilikom stažiranja, postavljanja baze podataka s kontaktima mogućih partnera koji bi pružili šanse za stažiranje i izgradnje čvrste fundacije s idućim mandatom. Rad je dalje predat studentima u okviru njihove proizvodne prakse koji je za njih prilika za stažiranje, unutar službe "studiraj i putuj u inostranstvo." Slijedi njihovo odobravanje tokom sastanka glavnog upravnog tijela ove studentske organizacije na 31. EFPSA kongresu 2017. godine u gradu Gakh]u, [[Azerbejdžan.  Prva prilika za stažiranje ponuđena studentima psihologije bila je u augustu 2017. godine.
Pripreme za studiranje u inostranstvu znaju biti izazovno iskustvo, ali EFPSA služba za "studiraj i putuj u inostranstvo" program nudi korisne smjernice i informacije o svim gradovima i univerzitetima EFPSA zemlje članice. Među ostalim, postoje informacije o obrazovnom sistemu svih zemalja, školarine, troškova i životnih standarda. Dodatno, postoji i istraživačka mreža koja pruža savjete na putovanjima po zemljama/regijama domaćinima EFPSA događaja. Ponuđivanjem studentima mjesto za spavanje u svojem domu, oni pozivaju da dođete s njima i otkrijete njihove gradove po čitavoj Evropi. Ovo je prilika da se iskuse različite kulture, jezici i hrana na poseban i povoljan način.
Ured za treninge
Ured za treninge je uveden u federaciju 2010. godine na prvom treningu trenera u ljetnoj školi koja je bila održana u Austriji u augustu 2010. godine. Na kongresu 2011. godine, ova prva generacija trenera je već održala aktivnosti predstavnicima članica organizacija i izvršnog odbora. Ured za treninge određuje program trenerskih aktivnosti unutar EFPSA-e. Tačnije, oni nadgledaju programe na trenerskim događajima koji EFPSA domaćini, a posebno trening trenera, ljetne škole i trening za napredne trenere; podržava i potiče razvoj trenerskih grupa u trenerskom udruženju, predstavljanje EFPSA-e na vanjskim trenerskim događajima te priprema i izrada trenerskih aktivnosti za sastanke unutar EFPSA-e, među kojima su aktivnosti izgradnje tima i treninge uspješnog vođenja ove studentske organizacije.
Članice organizacije
Organizacije iz svih zemalja prepoznate od strane Vijeća Evrope mogu postati članovi EFPSA-e. Organizacije iz zemalja/regija koje nisu prepoznate od strane Vijeća Evrope mogu biti uzeti u obzir kao regionalni članovi. Od Aprila 2018. godine, EFPSA ima 33 Članica organizacija i 2 organizacije sa statusom posmatrača.
Mujo Mulaosmanović
Mujo Mulaosmanović, rođen u Sarajevu, je bosanskohercegovački alpinista, član Planinarskog društva Željezničar. Na drugoj godini studija, 1975. god. počeo je trenirati alpinizma. Četiri godine kasnije, u julu mjesecu 1979. god, Mujo Mulaosmanović i Branimir Maltarić - Buco postali su prvi bosanskohercegovački alpinisti koji su ostvaril uspon na vrh viši od 7.000 m.nv. Ovaj uspjeh ostvarili su penjući se na Vrh Korženjevske u Pamiru. Time je Mulaosmanović za samo četiri godine od početka penjanja ostvario veliki lični napredak u sportu koji je volio, i istovremeno pomjerio granice bosanskohercegovačkog alpinizma. Ovo je inače bio i prvi jugoslovenski uspon na ovaj vrh.
U Bosni i Hercegovini najviše vremena provodio je na Prenju koji je bio jako atraktivan zimi. Boravio je ponekad neprekidnoa po 20 dana ili uzastopno po desetak vikenda. Vrh Matterhorn u historiji alpinizma uživa kultni status i uspon na ovaj vrh je nezaobilazna stepenica na putu razvoja svakog alpiniste koji stremi vrhunskim rezultatima. Mujo Mulaosmanović uspon je ostvario sa članovima matičnog društva PD Željezničar iz Sarajeva u pozamljenim derezama, jer su njegove nestale u provalijama Matterhorna.
Nova šansa ukazala se 1979 g. Te godine Planinarski savez Jugoslavije je organizovao ekspediciju na Pamir u trajanju od 33 dana. Branimirom Maltarić (PD Bukovik - Sarajevo) i Mujo Mulaosmanović su se prijavili i bili primljeni. Ekspedicije "Pamir 79" se sastojala od 12 penjača iz Slovenije i dva iz Bosne i Hercegovine.
Tri godine ranije Branimir Maltarić, kao član Prve bosanskohercegovačke ekspedicije u Pamir bio je na domaku vrha. Tu ga je, zajedno sa Erolom Čolakovićem lavina povukla 200 m. naniže nakon čega su morali odustati.
Uspon
U Moskvi je Maltarić stupio u kontakt sa alpinistom s kojim je bio na tom prvom pokušaju 1976. godine. Tada se bosanskohercegovački dio ekspedicije 17. jula 1979. odvojio se od ostatka Jugoslovenske ekspedicije "Pamir 79" i uputio avionom do Osha drugog po veličini grada u Kirgistanu. Autobusom su se prebacili do centralong baznog logora koji je na 4.000 m. nv. Tu su obavili aklimatizaciju sa nekoliko uspona, tako da su teži problemi sa visinom izbjegnuti.
Uspon je počeo 26.07.1979. sa dvadesetak kilograma hrane i opreme i u društvu trojice sovjetskih alpinista, pravcem kojim su do tad prošle samo četiri grupe. Prvi dan završio se olujnim vremenom. Nakon savladanih 1200 m. visine, noć su proveli stisnuti u šatoru na 5.200 m. Nakon četiri dana, sada već bez hrane i sa ispoljenim simptomima visinske bolesti, po četvrti put je postavljen bivak, ovaj put na visini 6.800 m.
Fikocijanin
thumb|[[Fikocijanobilin]] Fikocijanin je pigmentni proteinski kompleks za prijem svjetlosti, koji pripada porodici fikobiliproteina, zajedno sa alofikocijaninom i fikoerithrinom. To je dodatni pigment hlorofila.
Mujo Mulaosmanović
Uspon
Peti dan nije se razlikovao od prehodnog. Popodne, na manjoj zaravni ispod pretposljednjeg vrha u grebenu, podigli su šator na visini 7000 m. Zbog nevremena, sovjetski penjači su odlučili prekinuti daljnji uspon. Mulaosmanović nije pristao, i na njegovu sreću nevrijeme je prestalo, a pojavilo se sunce. Nakon još 5 sati uspona, u 20h, 30.07.1979. stajali su sva petorica na vrhu. Bio je to prvi bosanskohercegovački vrh preko 7.000 metara.
Fikocijanin
Svi fikobiliproteini su rastvorljivi u vodi, tako da ne mogu postojati unutar membrane kao karotenoidi. Umjesto toga, fikobiliproteini formiraju klastere koji se pridržavaju membrana zvanih fikobilisomi. Fikocijanin je karakteristično svjetlo plave boje, upijajući narandžasto i crveno svjetlo, posebno oko 620 nm (ovisno o određenom tipu), i emituje fluorescentno, oko 650 nm (također u zavisnosti od tipa). Alofikocijanin upija i emitira više talasnih dužina od fikocijanina C ili fikocijanina R.
Fikocijanini se nalaze kod cijanobakterija (plavo-zelene alge). Imaju fluorescentne osobine koje se koriste u kompletima imunoanaliza. Naziv fikocijanin potiče od grčkoengleske kovanice grč. phyco = "alga" + eng. cyanin = boja cijan, što uobičajeno znači nijansu plavo-zelene (blizu "vodeno-plava"), a potiče iz grčkog "kyanos" = nešto drugačije boje: "tamno plava". Fikocijaninski proizvodi, u produkciji Aphanizomenon flos-Aquae i spirulina, se naprimjer koriste u industriji hrane i pića, kao prirodne boje agensa 'Lina Blue' i nalaze se u slatkišima i sladoledu.
Fikobiliproteini su građeni od dvije podjedinice (alfa i beta) i imaju proteinski oslonac na koji su kovalentno vezane 1-2 linearne tetrapirolne hromofore.
Bistrica (Prijedor)
Bistrica je naseljeno mjesto u gradu Prijedoru, Bosna i Hercegovina.
Fikocijanin
C-fikocijanin se često nalazi u cijanobakterija koji uspijevaju oko toplih izvora, jer mogu biti stabilne do oko 70 °C, sa identičnim spektroskopskim (svjetlo apsorbujućim) ponašanjem na 20 °C i 70 °C. Termofili sadrže malo drugačije sekvence aminokiselina, koje su stabilne pod tim uvjetima. Molekularna msa im je oko 30.000 Da.
Bistrica (Prijedor)
Historija
Naselje Bistrica se do 1963. nalazilo u sastavu općine Omarska.
Botnijsko more
mini|Položaj Botnijskog mora Botnijsko more (švedski: Bottenhavet, finski: Selkämeri) je more koje razdvaja Botnijski zaliv na sjeveru od Baltičkog mora koje se nalazi južno. More se nalazi između Švedske na zapadu, Finske na istoku i Ålandskog i Arhipelaškog mora na jugu. Površina ovog mora je oko 79.000 km2. Najveći primorski gradovi, od juga ka sjeveru, su Rauma i Pori u Finskoj i Gävle i Sundsvall u Švedskoj. Gradovi Umeå i Vaasa leže na krajnjem sjeveru, u blizini Botnijskog zaliva.
Cilijarni mišić
Cilijarni mišić je prsten glatkog mišićnog tkiva u srednjem sloju oka (vaskularni sloj) koji kontrolira akomodaciju za gledanje predmeta na različitim udaljenostima i regulira protok očne vodice u Schlemmov kanal. Mijenja oblik sočiva u oku, a ne veličinu zjenice što čine mišići sfinkter zjenice i dilatator zjenice.
Martinac (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Lužani Zagorski
Lužani Zagorski su naseljeno mjesto u sastavu općine Jesenje, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Martinac (čvor)
Hrvatska:
Lužani Zagorski
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Krapina.
Cilijarni mišić
Razvoj
Cilijarni mišić razvija se iz mezenhima unutar rožnjače i smatra se izvedenicom kranijskog nervnog grebena.
Lužani Zagorski
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lužani Zagorski su imali 125 stanovnika.
Cilijarni mišić
Inervacija
thumb|380px|Cilijarna [[ganglija sa parasimpatičkim vlaknima cilijarnih nerava]] Cilijarni mišić prima parasimpatička vlakna iz kratkih cilijarnih živaca koja proizlaze iz cilijarne ganglije. Simpatička postganglijska vlakna dio su kranijslog živca V1 (nazocilijarni nerv trigeminusa), dok su presinaptička parasimpatička vlakna do ciliarnih ganglija iz okulomotornog nerva. > Postganglijska simpatička inervacija proizlazi iz gornjih vratnih ganglija.
Lužani Zagorski
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857. i 1869. iskazano pod imenom Lužan, a od 1880. do 1900. pod imenom Lužani.''
Cilijarni mišić
Inervacija
Presinapsni parasimpatički signali koji potiču iz Edinger-Vestfalovog jezgra prenose kranijski nerv III (okulomotorni nerv) i putuju kroz cilijarnu gangliju postganglijskih parasimpatičkih vlakana, koja putuju u kratke cilijarne nerve i opskrbljuju cilijarno tijelo i šarenicu. Kontrakciju ciliarnog mišića pokreće parasimpatička aktivacija M3 muskarinskih receptora. Učinak kontrakcije je smanjenje prečnika prstena cilijarnog mišića, uzrokujući opuštanje vlakana zonule, zbog čega sočivo postaje okruglije, povećavajući svoju moć da lomi svjetlost za vid iz blizine.
Lužani Zagorski
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lužani Zagorski je imalo 182 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Cilijarni mišić
Inervacija
Parasimpatički ton je dominantan kada je potreban viši stepen prilagodbe sočiva, poput čitanja knjige.
Akomodacija
Ciliarna vlakna imaju kružni oblik (Ivanoff), uzdužne (meridijanske i radijalne orijentacije.
Prema teoriji Hermanna von Helmholtza, kružna ciliarna mišićna vlakna utiču na zonulska vlakna u oku (susprnzorska, tj. podržavajuća vlakna sočiva u položaju tokom akomodacije), omogućavajući promjene oblika sočiva za fokusiranje svjetlosti. Kada se ciliarni mišić stegne, povuče se prema naprijed i pomiče frontalno područje prema osi oka. Ovo oslobađa napetost na sočivu, uzrokovanu zonulskim vlaknima (vlakna koja leću drže ili izravnavaju). Ovo oslobađanje napetosti zonulskih vlakana dovodi do toga da sočivo postane sferičnije, prilagođavajući se fokusu kratkog dometa. Suprotno tome, opuštanje ciliarnog mišića dovodi do zatezanja zonulskih vlakana, poravnavajući sočivo, povećavajući fokusnu daljinu, povećavajući fokusiranje na daljinu. Iako je Helmholtzova teorija široko prihvaćena od 1855. godine, njen mehanizam i dalje ostaje kontroverzan. Alternativne teorije akomodacije predložili su drugi, uključujući L. Johnsona, M. Tscherninga, a posebno Ronald A. Schachara.
Veličina pora trabekulske mreže
Kontrakcija i opuštanje uzdužnih vlakana koja se umetnu u trabekulsku mrežicu u prednjoj očnoj komori, uzrokuju povećanje i smanjenje veličine pora mreže, olakšavajući i ometajući protok vodene tečnosti protok u Schlemmov kanal.
Glaukom
Otvorenougaoni (OAG) i zatvorenougaoni glaukom (CAG) mogu se liječiti agonistima muskarinskih receptora (npr. Pilokarpin), koji uzrokuju brzu miozu i kontrakciju cilijarnih mišića, otvaranje trabekulske mreže, olakšavajući odvod vodene otopine u Schlemmov kanal i na kraju smanjujući unutaročni pritisak.
Etimologija
Riječ „cilijarni“ potiče od cilia (=treplja), od oko 1685–1695. Termin cilia nastao je nekoliko godina kasnije, 1705–1715, i predstavlja novolatinsku množinu od  cilium što znači trepavica. Na latinskom, "cilia" znači gornji kapak. Zajedno, cili(ja) -rno odnosi se na različite anatomske strukture u i oko oka, odnosno cilijarno tijelo i prstenasti suspenzot očnog sočiva.
Populacijska genetika
Genetička struktura svake populacije može se objasniti prema učestalosti: Vjerovatnoća pojave svakog genotipa i fenotipa u populaciji direktno zavisi od učestalosti odgovarajućih alelnih varijanti svakog gena. Sveukupni broj svih gena u populaciji je njen genski fond.
Osnove populacijske genetike su postavili Sewall Wright, John Burdon Sanderson Haldane i Ronald Fisher, koji je također postavio temelje kvantitativne genetike. Populacijska genetika podrazumijeva primjenu posebnih matematičkih i statističkih metoda koje se komplementarno uključuju u laboratoriijska, terenska i teorijska istraživanja. Kompjuterizirani pristup (tokom 1980-tih) je imao izuzetnu ulogu u unapređivanja analitičkih metoda.
Osnove populacijske genetike
Naprimjer, svi moljci iste vrste koje žive u izoliranoj šumi su populacija. Svaki u ovoj populaciji može imati po nekoliko naizmjeničnih oblika koje određuju varijaciju fenotipa organizama. Primjer može biti gen za obojenost moljaca koji imaju dva alela: za crnu i bijelu. Zahvaljujući boljoj prilagodbi na tamnu boju kore drveća, crni moljci su vidno manje izloženi grabežljivcima nego bijeli, pa ih tokom vremena biva sve više, zbog toga što je i njihov relativni udio u stvaranju genskog fonda naredne generacije sve veći. thumb|300px|Odnos učestalosti dva alela istog gena prema [[Hardy–Weinbergovom principu populacije u genetičkoj ravnoteži: horizontalna ordinata pokazuje učestalost dva alela - p i q, a vertikalna - učestalost genotipova (tri linije za moguće varijante).]]
Mutacije
Mutacije (lat. mutatio - promjena, zamjena) su kvalitativne i/ili kvantitativne promjene u genetičkom materijalu koje nisu uzrokovane segregacijom ili rekombinacijom. Mutacije mogu uzrokovati promjene u pojedinačnim obilježjima (fenotipa). Organizam s mutacijom se naziva mutant.
Promjenljivost nasljednog materijala predstavlja genetičku osnovu sveukupne biološke raznolikosti u vremenu i prostoru, promatrajući živi svijet u cjelini i svaku vrstu živih bića posebno. Mutacije su moguće na različitim nivoima organizacije genetičkog materijala. One predstavljaju jedini suštinski izvor nasljedne, pojedinačne varijacije i nastaju slučajnim promjenama u strukturi i količini DNK. Mutageneza (proces nastajanja mutacija) može biti (indukcijom ili spontano) izazvana različitim fizičkim, hemijskim i biološkim činiocima vanjske i unutrašnje sredine, ali posljedica mutiranog gena samo slučajno može predstavljati direktan "odgovor" (protuakciju) na odgovarajući mutageni agens.
Posljedice mutacija su manje ili više fenotipski vidljive, zavisno od promjenljivosti, jer se javljaju kao posljedica materijalnih promjena u hemijskoj strukturi i kvantitetu genetičke informacije, tj. dezoksiribonukleinske kiseline (DNK). Sve ostale pojave i oblici nasljedne varijacije rezultat su rearanžmana (rekombinacija) postojećeg genetičkog materijala ili različitih učinaka njegovog međudejstva s unutrašnjom i vanjskom sredinom.
Žažvić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Šibenik.
Populacijska genetika
Mutacije
Od količine zahvaćenog genetičkog materijala i njegovog značaja za normalnu organizaciju i djelovanje organizma ili njegovih pojedinih komponenata, odnosno od prirode međudejstva novonastalog alela s postojećim alelnim varijantama mutirajućeg gena (recesivna mutacija) ispoljava se samo u homozigotnom stanju). Poznato je da krupne mutacije (makromutacije) po pravilu imaju upadljive, najčešće štetne pa čak i smrtonosne učinke. Međutim, čak i izmjena samo jedne azotne baze u lancu DNK (mikromutacija) može u značajnoj mjeri izmijeniti strukturu, a naročito ulogu proteina čiju sintezu kontrolira njen zahvaćeni segment (gen). Tako se izmjenom samo jedne aminokiseline na šestom mjestu u beta–lancu hemoglobina (valin – glutaminska kiselina), umjesto normalnog  hemoglobina A (čiju sintezu šifrira alel HbA]]), javila patološka varijanta krvnog pigmenta – hemoglobin S (kontrolirana alelom HbS).
Žažvić
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Žažvić je imao 29 stanovnika.
Populacijska genetika
Prirodno odabiranje
Odabiranje, u kontekstu evolucije je davanje prednosti ili uklanjanje određene osobine ili alela unutar populacije. Ovaj faktor evolucije omogućava da određeni fenotipovi imaju težnju da budu uspješniji za razmnožavanje, što znači da ostavljaju više potomaka i svojih gena za narednu generaciju nego što rade drugi. Kada ove osobine imaju genetičke osnove, odabir može povećati njihovu premoć jer potomci će naslijediti gene koji kontrolišu osobine njihovih roditelja.
Žažvić
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Ostrovica (općina Lišane Ostrovičke, Zadarska županija).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Žažvić je imalo 175 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Populacijska genetika
Prirodno odabiranje
Kada je odabir intenzivan i uporan, prilagodbene osobine postaju sveobuhvatnije u populaciji ili vrsti, za koje se onda može reći da evoluiraju.
Dugotrajna pozitivna selekcija jednog alela, neminovno vodi ka smanjenju učestalosti ostalih u populaciji i – u konačnici – do potpunog uklanjanja drugog ili drugih. Brzina uklanjanja zavisi od snage odabirnog pritiska, međudejstvu alelnih gena, heterozigotnosti, vezanosti pogođenih lokusa za gene visoke prilagodbene vrijednosti i neke druge odnose u genetičkoj strukturi populacije, kao i uslovima života, među kojima su: ograničenja resursa (hrana, stanište, prostor, saučesnici) i postojanje mogućih prijetnji (grabežljivci, bolesti, nepovoljne vremenske prilike). Djelovanje svih tih činilaca je uključeno u kompleks koji se označava kao selekcijski pritisci.
U prirodnom odabiru (selekciji), čak ni najprilagođeniji fenotipovi nisu dovoljno prilagođeni da bi bili potpuno pošteđeni od njenog djelovanja.
Prirodno odabiranje je evolucijska snaga koja (logično) prepoznaje samo fenotipove, a skupa s njima daje prednost ili onemogućuje odgovarajuće alelogene, dok je u vještačkom odabiru moguće birati i poželjne genotipove. Prirodni odabir uspješno djeluje putem raznolikog nataliteta, ali i razlika u mortalitetu životnoj sposobnosti (vigor) jedinke u pogođenoj populaciji. Pritom su posebno značajni adaptivna vrijednost i jačina pritiska prirodnog odabiranja. Prema svojoj prirodi i usmjerenosti može biti: zavisno od toga kojem broju fenotipova daje prednost i kuda vodi genetičku strukturu populacije.
Pittsburgh
Pittsburgh (fonol.: Pitsburg) je grad u Commonwealthu Pennsylvania u Sjedinjenim Američkim Državama, te sjedište okruga Allegheny. Broj stanovništva je 2017. godine iznosio 305.704, što grad čini 63. najvećim gradom u SAD-u. Metropolitenska populacija, 2.353.045, najveća je i u dolini rijeke Ohio i u Apalačiji a druga najveća u Pennsylvaniji (poslije Philadelphije), te 26. najveća u SAD-u.
Populacijska genetika
Prirodno odabiranje
U biološkom raspravama negativni odabir se ponekad naziva odabitanje protiv, dok se oni koji pripadaju pozitivnom odabiru nazivaju odabranje za.
Pittsburgh
Smješten na ušću rijeka Allegheny, Monongahela i Ohio, Pittsburgh je poznat i kao ”Čelični Grad” zbog više od 300 objekata povezanih s proizvodnjom čelika, te kao ”Grad Mostova”  zbog toga što ima 446 mostova. U gradu se nalazi 30 nebodera, dvije kose željeznice (’žičare’), predrevolucionarna utvrda i park Point State na ušću rijeka. Grad se razvio kao vitalna veza atlantske obale i Srednjeg zapada, kako su mineralima bogate planine Allegheny područje učinile poželjnim za Francusko i Britansko carstvo, Virdžinijance, pobunjenike Viski bune i napadače iz Građanskog rata u Americi.
Populacijska genetika
Hardy-Weinbergov princip
Hardy-Weinbergov princip ili Hardy-Weinbergovo načelo, poznat i kao Hardy-Weinbergov zakon, glasi da populacija ne evoluira ako se učestalost gena i genotipova ne mijenjaju u nizu narednih generacija. To je temeljni postulat svih istraživanja populacija u genetskoj ravnoteži, odnosno tzv. Mendelovskih populacija. Zvog učestalog ponavljanja u pratećim tekstovima, odavno je uobičajena skraćenica HW ekvilibrij ili HW ravnoteža.
Pittsburgh
Pored čelika, Pittsburgh je predvodio i u proizvodnji aluminija, stakla, nafte, hrane, kao i u brodogradnji, sportu, transportu, računarstvu, automobilskoj industriji i elektronici. *History, Beauty combined in 'Glass Country'. Janet Whritner. Sarasota Herald-Tribune. 25. jul 1976.
Populacijska genetika
Hardy-Weinbergov princip
Ovaj koncept su (nezavisno jedan od drugog) postulirali engleski matematičar G. H. Hardy i njemački liječnik Wilhelm Weinberg (Hardy – Weinbergov zakon, 1908.), uočivši da se pod odgovarajućim uslovima prepoznatljiva genetska struktura populacije održava u skladu sa određenim matematičkim odnosima. Ovim naučnim modelom su objašnjeni uslovi pod kojima se održava genetička ravnoteža u populaciji: Model genetske ravnoteže predstavlja teorijsku osnovu savremene populacijske genetike, a počiva na pretpostavci da se (u odsustvu činilaca koji je remete) relativna učestalost posmatranih gena (genotipova i fenotipova) ne mijenja u neprekinutom nizu narednih generacija.
Pittsburgh
Danas, Google, Apple, Bosch, Facebook, Uber, Nokia, Autodesk, Microsoft i IBM nalaze se među 1.600 tehnoloških firmi koje generišu 20,7 milijardi u godišnjim platnim spiskovima Pittsburgha. Područje je poslužilo kao dugogodišnje sjedište federalne agencije za odbranu od sajber napada, softverski inžinjering, robotiku, energetska istraživanja i nuklearnu mornaricu. U oblasti je smješteno 68 koledža i univerziteta, uključujući vodeće istraživačko-razvojne centre Univerzitet Carnegie Mellon i Univerzitet Pittsburgh. Osma najveća banka u državi, osam Fortune 500 kompanija, te šest od top 300 američkih pravnih firmi ima globalno sjedište u ovom području, a RAND, BNY Mellon, Nova, FedEx, Bayer i NIOSH imaju svoja regionalna sjedišta koja su zaslužna da Pittsburgh postane šesta najbolja oblast po poslovnom rastu u SAD-u. *Pittsburgh employment numbers better than similar cities. Pittsburgh Post-Gazette (10. decembar 2014)
Populacijska genetika
Hardy-Weinbergov princip
Zbog uticaja jednog ili više činilaca koji su obično prisutni u realnim populacijama, Hardy-Weinbergov princip opisuje idealno stanje u odnosu na koje se mogu analizirati i njihovi učinci.
Pittsburgh
Pittsburgh se 2015. godine našao na spisku ’jedanaest za život najpogodnijih gradova na svijetu’; GLR The Economist-a pokazuje da je Pittsburgh bio prvi ili drugi za život najpogodniji grad u Sjedinjenim Državama 2005., 2009., 2011., 2012. i 2014. godine. U regionu je pokrenut program LEED.
Populacijska genetika
Hardy-Weinbergov princip
U najjednostavnijem slučaju jednog lokusa sa dva alela, označena sa A i a, uz učestalost
i
, učestalosti očekivanih genotipova su:
za homozigote AA, *
za homozigote aa, i
za heterozigote. Genotipske proporcije
( p + q )2 = p2 + 2pq + q2 = 1
. Rješenje jednačine je:
.
Ako je zbir gameta za stvaranje genskog fonda naredne generacije slučajan, tada učestalost
f ′
odgovara i. Tada su učestalosti odgovarajućih alela stalne u nizu generacija.
Odstupanja od ravnoteže Hardy-Weinbergovog načela
Za održavanje genetske ravnoteže neophodno je osam pretpostavki, kako slijedi:
Odsustvo Hardy-Weinbergovih pretpostavki može uzrokovati odstupanja od očekivanih odnosa u narednim generacijama. Kako to utiče na genetsku strukturu populacije ovisi o tome koje i u kom omjeru se date pretpostavke narušavaju.
Tok gena i genetska struktura
Tok gena je slobodna razmjena gena među populacijama, obično iste vrste. Primjeri toka gena unutar vrste uključuju migracije i ukrštanje organizama ili razmjenu polena. Prijenos gena između vrsta podrazumijeva nastanak hibridnih organizama i horizontalni prijenos gena. Migracije u i van populacije mogu mijenjati genske učestalosti, kao i unošenje genetske varijacije u populaciju. Imigracije mogu donositi nove gene u već uspostavljeni genski fond populacije, ponašajući se ustvari kao i mutacije u primateljskoj populaciji. Suprotno tome, emigracije odnose genetički materijal i smanjuju matičnu populaciju, koja postaje podložnija uticajima genetskog pomaka. Populacijskogenetski modeli mogu omogućiti razradu historije toka gena među populacijama.
Reprodutivna izolacija
Pošto je reproduktivna izolacija prepreka za razmnožavanje između dvije udaljavajuće populacije, za nastanak nove vrsta potreban je protok gena koji može usporiti proces širenja genetskih razlika između populacija. Protok gena mogu ometati planinski masivi, okeani i pustinje ili čak antropogeni objekti kao što je Veliki kineski zid, koji otežavaju protok biljnih gena. U zavisnosti od toga koliko su se dvije vrste odmakli od svojih najnovijeg drevnog zajedničkog pretka, možda I neće biti moguće za njih da proizvode plodno potomstvo, kao što je slučaj kod konja i magaraca, čiji hubridi su mule ili mazge. Takvi hibridi su obično neplodni, je imaju dva različite grupe hromosoma koji se ne mogu upariti tokom mejoze. U ovom slučaju, usko povezane vrste se mogu redovno ukrštati, ali hibridi će biti pod oštrim selekcijskim pritiskom i vrste će ostati različite. Međutim, povremeno se stvaraju i održivi hibridi, a i ova nova vrsta može imati pomiješane osobine između njihovih roditeljskih vrsta ili imati potpuno novi fenotip. Značaj hibridizacije u stvaranju novih vrsta životinja je nejasan, iako ima slučajeva da je uočljivo kod mnogih vrsta. Kao posebno dobro proučen primjer črsto se navodi žaba siva gatalinka. Hibridizacija je veoma važno oblik specijacije kod biljaka, budući da se poliploidija (sa višestrukim kopijama haploidne grupe hromosoma) kod njih selekcijski tolerira lakše nego kod životinja. Poliploidija je važna kod hibrida jer omogućava razmnožavanje, te omogućava da se dvije različite grupe hromosoma međusobno upare tokom mejoze i daju vijabilne gamete.
Horizontalni prijenos gena
‘’Horizontalni prijenos gena'' je prijenos genetskog materijala iz jednog organizma na drugi organizam koji nije njegov potomak, a najčešći je među bakterijama. Kada jedna bakterija stekne gene otpornosti može ih brzo prenijeti na druge vrste. Moguće je da je došlo do horizontalnog prijenosa gena iz bakterija i u eukariote, kao što je kvasac Saccharomyces cerevisiae i adzuki graškasti bob Callosobruchus chinensis. Primjer prijenosa većih razmjera su eukariotske rotifer Bdelloidea koje su dobile niz gena iz bakterija, gljivica, biljaka i virusa, a također mogu prenositi i DNK između organizama. Time omogućavaju prenošenje gena čak i preko bioloških domena velikih razmjera, kao što je do prijenosa gena došlo između predačkih eukariotskih ćelija i prokariota, tokom ugradnje hloroplasta i mitohondrija.
Genetsko pomjeranje
Genetsko pomjeranje (genetsko-automatski procesi, efekat slučaja, efekat Sewalla Wrighta), u novije vrijeme sve češće i usko grlo, je činilac neprilagođavanja, odnosno vanselekcijski evolucijski činilac slučajnog davanja prednosti fenotipovima, koji također mogu značajno učestvovati u stvaranju prepoznatljivih genskih fondova posebnih populacija živih bića.
Ovaj faktor, bez obzira na vrijednost prilagođavanja fenotipa, u nekoj od ključnih etapa nastanka genskog fonda naredne generacije, sasvim slučajno određuje relativno učešće pojedinih gena. Njegovim djelovanjem, posebno u uslovima reproduktivne izolacije, objašnjavaju se često drastične međupopulacijske razlike u učestalosti određenih "prilagodbeno neutralnih osobina", koje obično nastaju kada: thumb|right|400px|Simulacija djelovanja genetičkog pomjeranja: proces fiksiranja plavog "[[alela" (odnosno uklanjanja crvenog) tokom pet generacija.]]
Učinci i mjere genetskog pomjeranja
Pod dugotrajnim djelovanjem genetskog pomjeranja, relativne učestalosti pogođenih alela bivaju nestabilne, ali krajnji njegov učinak je uklanjanje jednog, odnosno fiksiranje drugog alela, bez obzira na njihov prilagodbeni značaj. Genetsko pomjeranje i izolacija utiču na nastanak prepoznatljivih grupa uravnoteženih sistema gena, koje u daljoj izgradnji genskog fonda populacija, mogu biti izloženi veoma heterogenim kompleksima činilaca prirodnog odabiranja, a u pravcu povećanja opće prilagođenosti uslovima životne sredine. Međutim, već je dokazano da su mnoga svojstva većine vrste organizama, u svojoj prošllosti bila (ili su mogla biti) izložena djelovanju genetskog pomjeranja.
Pristupi analizi mogućih posljedica genetskog pomjeranja obično počivaju na primjeni Wright-Fisherovog i Moranovog modela populacijske genetike. Pod pretpostavkom da je genetsko pomjeranje jedina evolucijska sila koja djeluje na alel, nakon t generacija u mnogim obnavljajučim populacijama, na temelju učestalosti alela p i q, varijansa je:
Zlokuće (Kakanj)
Zlokuće su naseljeno mjesto u općini Kakanj, Bosna i Hercegovina.
Kralji
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Kočevje.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2014. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Kralji i Vimolj pri Predgradu.''
Nogometni savez Austrije
Nogometni savez Austrije je osnovan 1904. Član FIFA-e je od 1905. a UEFA-e od 1954. Nogometni savez Austrije organizira takmičenja: Pod kontrolom nogometnog saveza Austrije su i nacionalne reprezentacije: muška, ženska te ostale reprezentacije u omladinskim kategorijama U21, U19, U18, U17.
Bivši predsjednici nogometnog saveza
thumb|Leo Windtner, trenutni predsjednik nogometnog saveza Austrije.
Božići (Prijedor)
Božići su naseljeno mjesto u gradu Prijedoru, Bosna i Hercegovina.
Sigma Aurigae
Sigma Aurigae (σ Aurigae, σ Aur) je zvijezda u sazviježđu Kočijaš. Ima prividan sjaj od 4,99 mag. Udaljena je 470 sg od Sunca. Ubraja se u divove spektralne klasse K4III.
Hemijski sastav
Prisustvo željeza iznosi oko 115% u poređenju sa Suncem.
Alden (Norveška)
Alden je ostrvo u općini Askvoll u okrugu Sogn og Fjordane, Norveška. Ostrvo od 3,4 kilometara leži na kopnu Sunnfjorda. Nalazi se nekoliko kilometara zapadno od ušća Dalsfjordena, 2 kilometra istočno od ostrva Værlandet i oko 5 kilometara zapadno od ostrva Atløyna. Stanovnici ostrva žive na južnoj obali ostrva. Jedini pristup ostrvu je brod. Ne postoje redovni trajekti koji se zaustavljaju na ostrvu. Najbliža trajektna linija je na ostrvu Værlandet, oko 2,2 km jugozapadno.
Volčja Jama (Trebnje)
Volčja Jama (njem. Wolfsgruben) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Volčja Jama je imala 16 stanovnika.
FaZe Clan
FaZe Clan (bivši FaZe Sniping) je američka esports organizacija koja se takmiči na raznim turnirima videoigri. Organizacija je osnovana kao gaming klan/grupa na YouTube-u od strane igrača poznatih kao Housecat, ClipZ i Resistance u 2010. godini.
Historija
Tokom životnog ciklusa Call of Duty: Ghosts-a, FaZe je uočio promjene koje su proizašle iz ličnih problema između Parasite-a i njegovih grupnih kolega. Parasite je kasnije bio postavljen na klupu, ali ubrzo nakon što je Dedo prešao u grupu Evil Geniuses u zamjenu za privremenu posudbu Karme, Parasite se vratio u aktivni spisak.