Sijenska_škola
13. vijek
thumb|200px|desno|Historijsko središte [[Pisa|Pise gdje su došli neki od bizantijskih umjetnika nakon pada Konstantinopolja na svom putu do Siene i drugih italijanskih gradova šireći bizantijske slikarske vještine.]] U 11. i 12. vijeku zidovi i stropovi italijanskih crkava bili su opsežno oslikani ilustracijama iz Starog i Novog zavjeta koje su prenosile kršćansku poruku i služile kao žarište štovanja. Većina sačuvanih slika iz 13. vijeka, na drvu, zidovima, kao i iluminacije za rukopise, naručivane su za crkve, manastire i druge vjerske ustanove, ali i za privatnu upotrebu. Snažne veze sa istočnokršćanskim svijetom učinile su bizantijske umjetničke kompozicije i konvencije za prikazivanje svetih tema široko rasprostranjenim, posebno u ikonopisu i mozaičkom radu, što je značajno utjecalo na italijansko, a u okviru njega i sijensko slikarstvo 13 vijeka. Bizantijska umjetnost i umjetnici dospjeli su u Toskanu kroz luku Pisa nakon pada Konstantinopolja tokom perioda rasta stanovništva i prosperiteta u Italiji kada su monaštvo, vjerska pobožnost i izgradnja novih crkava cvjetali. Slikari porijeklom iz Italije, koje su u početku školovali bizantijski umjetnici, uspjeli su da bizantijske prototipove prevladaju u Italiji u 13. vijeku i zajedno s drugim utjecajima, odredili su smjer slikarstva u Sieni. Krajem 12. i početkom 13. vijeka Siena je već tada imala živu slikarsku tradiciju, o čemu svjedoči velika grupa panelnih slika anonimnih sijenskih umjetnika. Međutim, njihov stil još se nije razlikovao od slikarskih stilova u drugim središtima Toskane, Umbrije i Lazija. Prvi poznati umjetnici pojavili su se početkom 13. vijeka kada su slikari počeli potpisivali svoja djela i odobravati rad povjeren njihovim asistentima. Prema mišljenju britanskog historičara umjetnosti Richarda Meckenneya, individualizam i uloga slikarskog ateljea bili su pod utjecajem "kolektiva" koji je bio važan u umjetničkoj produkciji. Individualizam je postojao unutar umjetnikovog ateljea, ali je glavni slikar bio na kraju odgovoran za gotov proizvod, nakon što je sklopio ugovor s pokroviteljem ili naručiocem da isporuči određeni rad. Na taj način, stil u slikarskom ateljeu je neizbježno bio stil glavnog slikara. Prvi rani slikari iz Siene bili su Dietisalvi di Speme, koji je slikao pod utjecajem Cimabuea, Rinaldo da Siena i Guido di Graziano (oba su slikali i minijature, te bili aktivni tokom druge polovine 13. vijeka). Međutim, prvi poznati sijenski slikar koji je napravio pomak ka prepoznatljivom sijenskom slikarstvu bio je Guido da Siena, čije se slikarsko djelovanje vezuje za drugu polovinu 13. vijeka. Upravo je on bio jedan od prvih italijanskih slikara koji je lagano počeo da se udaljava od stoljetnih konvencija bizantijskog slikarstva (poznatog po krutoj kompozicionoj ravnoteži i frontalnosti) unoseći više spontanih gestova i scena ljudske nježnosti u italijansko slikarstvo 13. vijeka, čime je pomogao u kasnijem prihvaćanju emotivnog gotičkog slikarstva u Italiji. Umjetnost Guida da Siene i njegove škole bila je dominantan faktor u Sieni tokom druge polovine 13. vijeka. Način slikarskog prikazivanja Madone, arhitekture u pozadini mnogih slika i ornamenti u obliku školjki, odaju određenu povezanost s ostalim dijelovima Toskane. Glavni događaj za sijensku školu slikarstva u zadnje dvije decenije 13. vijeka desio se stupanjem na scenu Duccia di Buoninsegne, koji se oslanjao na bizantijsku slikarsku tradiciju i njegova direktna zapažanja iz prirode uz primjetan utjecaj gotike, koji je u to vrijeme dolazio iz Francuske. Do 1285. Duccio je ostvario punu slikarsku zrelost naslikavši "Madonu Rucellai", a činjenica da je narudžbu za izradu ovog djela dobio iz rivalske Firence govori o njegovom umjetničkom ugledu kao i ugledu slikarske tradicije grada Siene. Još jedno njegovo značajno djelo je i vitraž katedrale u Sieni sa staklom u boji i obojeno uz upotrebu metode slikanja u sivom monohromu ("grisaglia"). Do kraja 13. vijeka Duccio je naslikao seriju manjih slika Madona s Djetetom kao glavnim subjektom, koje se danas čuvaju u nekim od najznačajnijih svjetskih muzeja.