cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TMEM260
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Red dužinskih veličina
1 jotametar
yottametar (SI simbol: Ym) je jedinica dužina u metričkom sistemu jednak 1024 metara. Da bismo pomogli u poređenju različitih redova veličine, ovaj odjeljak navodi udaljenosti počevši od 1 Ym (1024 m ili 105,702 miliona svjetlosnih godina).
T-62
T-62 je sovjetski tenk koji se proizvodio između 1961. i 1975. i postao je standardni tenk u Crvenoj armiji sve do pojave T-64 i T-72. T-62 je razvijen iz T-54/55 modela i ustvari je njegova povećana verzija, kako bi u veću kupolu stao veći top (115 mm).
Red dužinskih veličina
10 jotametara
Da bi pomogao u poređenju različitih redova veličine, ovaj odjeljak navodi udaljenosti počevši od 10 Ym (1025 m ili 1,1 milijardi svjetlosna godinawsvjetlosnih godina s). Na ovoj skali, proširenje univerzuma postaje značajno. Udaljenost ovih objekata izvedena je iz njihovih izmjerenih crvenog pomaka, što zavisi od kosmoloških modela koji se koriste.
TMEM260
Opća svojstva
Protein TMEM260 sastoji se od 707 aminokiselina s predviđenom molekulskom težinom od 79.536 Da. Protein ima izoelektričnu tačku od 8,4. TMEM260 je membranski protein s više prolaza koji uključuje osam spiralnih transmembranskih domena.
T-62
Razvoj
Razvoj novog tenka Objekat 432 odmah je započet sa novim topom od 115 mm sa glatkom cevi. Takođe projektni tim u fabrici Vagonka u Njižnji Tagilu dobija zadatak razvoja tenka na bazi produženog tela tenka T-55. Kao rezultat toga, proizašao je tenk Objekat 166 sa topom od 115mm a kasnije i Objekat 167, na kome je primenjen poboljšan sistem vešanja. Međutim, zbog neophodne brzine u naoružanje je uveden jednostavniji model Objekat 166, koji serijski počinje da se proizvodi od kraja 1961. godine pod nazivom - TENK T-62. Morozovljevi projekti osnovnog borbenog tenka bili su spremni za prikazivanje Hruščovu 1962. godine, kada mu je prikazan Objekat 432.
Red dužinskih veličina
100 jotametara
Da biste pomogli u poređenju različitih redova veličine, popis ovog odjeljkas distances starting at 100 Ym (1026 m ili 11 milijardi svjetlosnih godina). Na ovoj skali, proširenje univerzuma postaje značajno. Udaljenost ovih objekata izvedena je iz njihovih izmjerenih crvenog pomaka, koji zavise od kosmoloških modela koji se koriste.
TMEM260
Konzervacija
Aminokiselinska sekvenca za TMEM260 je visoko konzervirana u sisara, sa približno 86% do 100% sličnosti sekvence. Ptice, žabe i gušteri također imaju visok stepen sličnosti sa sekvencom ljudskog TMEM260, sa sličnostima između 76% i 83%. Ribe imaju sličnosti u sekvenci između 56% i 66%. Alge imaju oko 52% sličnosti sekvenci, dok diatomeje imaju samo 39%. Iako sisari sadrže vrlo visok stupanj sličnosti sekvenci, a druge životinje pokazuju prilično visok stupanj sličnosti, druge vrste, poput algi, diatomeje i bakterije imaju praznine i krnji 3' kraj. Segment sekvence TMEM260 koji je visoko konzerviran u organizmima još u vrijeme algi, dijatomeja i bakterija je konzervirani domen DUF2723.
T-62
Razvoj
Sovjeti su kad su krenuli u razvoj tenka T-62 odlučili da ga opreme topom 115 mm U-5TS Molot (2A20 Rapira). Ovaj top bio je sovjetski odgovor na top L7. Krajem 1960. godine Sovjeti dobijaju jedan američki tenk M60A1 pod vrlo neobičnim okolnostima, naime jedan iranski dezerter je prevezao tenk na sovjetsku teritoriju. Ispitivanje tog tenka je bilo vrlo intezivno. Po priči, tadašnji maršal Čujkov je bio vrlo besan kada je saznao da američki tenk ima top 105 mm i da sovjetski top od 100 mm nije mogao da probije čeoni oklop kupole tenka M60. Zato je u novi tenk Objekat 430 čiji je razvoj vodio Morozov u Harkovu ugrađen top 100 mm D-54 sa glatkom cijevi. To je bio prvi tenkovski top na svetu sa glatkom cijevi, a njegove performanse su bile nešto bolje od topa 100mm D-10 sa olučenom cijevi koji je bio ugrađivan na tenk T-55.
Red dužinskih veličina
1 ronametar
ronnametre (SI simbol: Rm) je jedinica dužina u metrički sistem jednak 1027 metara. Da bismo pomogli u poređenju različitih redova veličine, ovaj odjeljak navodi udaljenost počevši od 1 Rm (1027 m ili 110 milijardi svjetlosne godine] s). Na ovoj skali, proširenje univerzuma postaje značajno. Udaljenost ovih objekata izvedena je iz njihovih izmjerenih crvenog pomaka, koji zavise od kosmoloških modela koji se koriste.
T-62
Razvoj
Pojedini zapadni stručnjaci smatrali su pojavu ovog tenka, iako je proizvođen u velikoj seriji, kao prelazni model, koji popunjava prazninu, do uvođenja novog modela sledeće generacije i kao test-model za novi tip naoružanja. Takva konstatacija i nije za odbaciti, pogotovo ako se ima u vidu da je u tom periodu na konstruktorskim tablama već, postojao novi tenk T-64.
TMEM260
Životinjski model
Ta-Shma et al. (2017) izvijestili su da zebricin tmem260 kodira jedan protein koji odgovara dugoj izoformi ljudskog TMEM260. Koristeći morfolinose koji blokiraju translaciju, otkrili su da je obaranje tmem260 u 3,5 dana postfertilizacije (dpf) zebrici smanjilo veličinu optičke tekte i broj intertektnih neurona, koji služe kao zamjena za veličinu glave, odnosno corpus callosum. Koinjekcija duge izoforme ljudskog TMEM260 i, u manjoj mjeri, kratke izoforme, značajno je spasila ove abnormalnosti. Primijetili su da je destrukcija tmem260 također rezultirala perikardnim edemom, defektom bubrežne filtracije i tupim prsnim perajama na dozno ovisan način, kao i smanjenom bubrežnom konvolucijom pri visokim dozama. Međutim, autori nisu uspjeli spasiti ove fenotipove pa se nisu mogli uvjeriti u njihovu specifičnost. Delecija tmem260 putem CRISPR/Cas9 rezultirala je sličnim nedostacima kod zebrice od 3,5 dpf.
T-62
Karakteristike
Oklop T-62 se baš i ne može pohvaliti svojom sigurnošću. Za razliku od T-55 tenkova, T-62 ima malo deblji oklop, ali nije se mogao nositi sa tada savremenim granatama i topovima zapadnih tenkova. Za zaštite može se postaviti eksplozivno-reaktivni oklop.
T-62 koristi isti motor kao i njegovm prethodnik T-55, a to je V-55-5 dizel motor koji razvija 580 KS. Zbog istog motora, a veće mase, maksimalna brzina mu je 50 km/h uz specifičnu snagu od 14,5 ks/t.
Verzije
thumb|Afganistanski T-62M u [[Kabulu 2004.]]
Borbena upotreba
thumb|Uništeni T-62 u Etiopiji.
Korisnici
thumb|Uništeni irački T-62
Bilješevo
Bilješevo je naseljeno mjesto u općini Kakanj, Bosna i Hercegovina.
Stanovništvo
Materijalno svjedočanstvo koje nedvosmisleno pokazuje da je područje Bilješeva bilo naseljeno i u rimsko doba je Valeriusova stela pronađena u selu, a koja se sada nalazi u Muzeju Grada Zenica. O naseljenosti sela Bilješevo u srednjevjekovnom periodu upućuju ostaci nekropole sa stećcima. U naselju se nalazi Crkva sv. Jovana Krstitelja koja pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Crkva je zajedno sa arheološkim lokalitetom Glavica, dva stećka, grobljem i zgradom srpske osnovne škole proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Izgradnja škole je izvedena u skladu sa austrougarskim propisima iz 1879. godine, kojima je predviđena mogućnost postojanja privatnih i konfesionalnih osnovnih škola, pored državnih škola. Crkva i parohijski dom su zapaljeni 1992. godine, a groblje oskrnavljeno. Rekonstrukcija crkve izvršena je 2003. godine.
NFKBID
Delta jedarni faktor pojačivača kapa lahkog polipeptidnog gena B-ćelija, znan i kao IκBNS, je protein koji je kod ljudi kodiran genom NFKBID.
IκBNS je član nepskih inhibitora NF-κB (koji se nazivaju i jedarni IκB). NF-κB je faktor transkripcije, koji regulira ekspresiju svojih ciljnih gena, ovisno o unutarćelijskim i vanćelijskim signalima. Kako NFKBID utiče na efekte NF-κB na nekoliko gena, uključen je u ćelijske odgovore na podražaje kao što su stres i bakterijski ili virusni antigeni.
Struktura
500px|thumb | centar |Shma NFKBID. Sastoji se od šest ankirinskih domena (ANK - plava) i signalne sekvence jedarne lokalizacije (NLS - zelena).
Aminokiselinski sastav
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
NFKBID djeluje kao inhibitor kaskade NF-κB. Svojim funkcijama, uključujući promociju reakcija zametnih centara i potrebe za imunosupresivnim regulatornim T-ćelijama, NFKBID regulira homeostazu imunskog sistema i ima različite daljnje posljedice na njega. Furthermore, NFKBID influences B cells and plasma cells substantially, concerning their functions and development.
Ekspresija NFKBID je precizno regulirana. Nakon aktivacije NF-κB, netipski IkB inducira transkripcijski faktor. Atipski IkB, zauzvrat, mogu regulirati transkripciju NF-κB, kao induktori ili inhibitori. Suprotno tome, klasični proteini mogu potisnuti samo transkripciju NF-κB. U zrelim T-ćelijama (CD4 +) stimulacija receptora T-ćelija (TCR) može inducirati ekspresiju NFKBID, dok u makrofagu u ovoj aktivnosti djeluju TLR ligandi.
Da bi uticao na transkripciju gena, NFKBID ima neke interakcijske proteinske partnere. Izvješteno je da NFKBID komunicira s p50, koji je podjedinica NF-κB, p52, p65, RelB i c-Rel. NFKBID veže ove proteine samo u jedru, osim za p50, koji se može vezati i u citoplazmi i u jedru.
Svilaj
mini|280px|Svilaj, rimokatolička crkva "Preslavno ime Marijino" Svilaj je naseljeno mjesto u sastavu općine Oprisavci, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Svilaj je imao 285 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Svilaj je imalo 345 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Trema (Sveti Ivan Žabno)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trema je imala 786 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Trema je imalo 867 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Don't Call Me Shurley
"Don't Call Me Shurley" je dvadeseta epizoda jedanaeste sezone serije Lovci na natprirodno, što ukupno čini 238. epizoda. Scenario je napisao izvršni producent Robbie Thompson, a režirao je izvršni producent Robert Singer. Epizoda je emitirana 4. maja 2016. godine na The CW. Naslov peizode se odnosi na izraz "Don't Call Me Shurley" iz filma Airplane! u dijalogu imzeđu Roberta Haysa i Leslie Nielsen.
Epizoda je dobila kritičko priznanje
Radnja
Epizoda je konačno potvrdila teorije među obožavateljima serije koje su nagađale koje Chuck.
Gledanost
Epizodu je pogledalo 1,54 miliona gledatelja sa demografskom ocjenom od 0,6/2 među odraslim osobama u dobi od 18 do 49. godina. Smanjena je gledanost za 8% u odnosu na prošu epizodu, koju je pogledalo 1,67 miliona. Serija Lovci na natprirodno je na drugom mjestu najgledanijih serija na kanalu The CW, odma iza serije Strijela. Također je rangirana kao 103. najgledanija emisija ove sedmice.
Kritike
"Don't Call Me Shurley" epizoda je dobila priznanje kritičara.
Mat Flower iz IGN-a dao je epizodi "sjajnu" ocjenu 8,6 od 10.
Sean McKenna s TV Fanatic-a, dao je ocjenu 4,8 od 5.
Bridget LaMonica iz Den of Geek-a, dala je savršenu ocjenu od 5 zvjezdica od 5.
Samantha Highfill iz EW-a komentarisala je: "Za fanove serije Lovci na natprirodno, večeranja epizoda je nastajala godinama. Ne samo da se vratio Chuck, već je konačno potvrdila teoriju koja je kruža sve ove godine od 5. sezone....".
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2008 - grupa D
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2008 - grupa D bila je jedna od sedam grupa u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2008. U grupi je bilo sedam reprezentacija, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Češka, kao prvoplasirana, te Njemačka kao drugoplasirana ekipa u grupi su se kvalificirali na prvenstvo.
Utakmice
<div id="Češka v Vels">
<div id="Slovačka v Kipar">
<div id="Njemačka v Irska">
<div id="Slovačka v Češka">
<div id="Vels v Slovačka">
<div id="Češka v San Marino">
<div id="Irska v Češka">
<div id="Kipar v Njemačka">
<div id="Kipar v Slovačka">
<div id="Češka v Njemačka">
<div id="Češka v Kipar">
<div id="Irska v Slovačka">
<div id="Vels v Češka">
<div id="Njemačka v San Marino">
<div id="Njemačka v Slovačka">
<div id="San Marino v Češka">
<div id="Vels v Njemačka">
<div id="Slovačka v Irska">
<div id="Slovačka v Vels">
<div id="Češka v Irska">
<div id="Slovačka v San Marino">
<div id="Irska v Njemačka">
<div id="Njemačka v Češka">
<div id="Njemačka v Kipar">
<div id="Češka v Slovačka">
<div id="Kipar v Češka">
<div id="San Marino v Slovačka">
NWD1
NWD1, skraćenica za NACHT i WD ponavljajuči domen koji sadrži protein 1, je gen pronađen kod kičmenjaka, koji kodira protein koji sadrži domen NACHT i domen ponavljanje WD40. Prvobitno je identificiran tokom potrage za genima imunskog sistema kod zebrica, kao sekvenca koja kodira protein povezana sa APAF1; ortolozi su naknadno identificirani kod sisarskih vrsta. Dosadašnji podaci ukazuju na uzročnu ulogu prekomjerne ekspresije NWD1 povezane sa tumorom, u poremećaju regulacije signalizacije androgenih receptora tokom progresije karcinoma prostate.
‎
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
‎Correa et al. (2014)‎‎ naveli su da NWD1 protein sadrži 1.358 aminokiselina i ima izračunatu molekulsku masu od 150,8 kD. NWD1 ima N-terminalni WD ponavljajući domen od oko 40 aminokiselina, zatim NACHT domen, prostorni region, 10 tandemskih WD ponavljanja, drugi razmaknik, dva dodatna WD ponavljanja, i kratak C-terminalni rep. Kvantitativnom PCR analizom otkrivena je NWD1 ekspresija u većini od 48 ispitanih ljudskih tkiva, sa najsnažnijim ispoljavanjem u prostati, a slijede sjemenici, mrežnjača, dušnik, očni živac, hipofiza i pluća. Epitopno označeni NWD1 eksprimiran je u citosolu transfektiranih ćelija HEK293T. ‎
‎==Funkcija‎‎ ‎‎ ‎‎gena==
‎Correa et al. (2014)‎‎ identificirali su obogaćivanje lokusa SRY u promotorskoj regiji gena NWD1. PCR analiza je pokazala indukciju ekspresije NWD1 u transficiranim HEK293T i PPC-1 ćelijama prostatskog karcinoma iz SRY i povezanog transkripcijskog faktora SOX9 ‎. Nokautiranje NWD1 ekspresije putem lentivirusnog gena koji utišavajući dramatično smanjuje održivost u androgeno-responzivnim ćelijama LNCaP-a raka prostate. Utišavanje NWD1 u ćelijama LNCaP abrogiralo je aktivnost virusa zavisnih od androgena. Utišavanje NWD1 je također smanjilo i ekspresiju PDEF-a (SPDEF‎) u nekoliko linija ljudskih ćelija i možda je imalo manji efekt u smanjenju aktivacije NF-kappa-B. Ekspresija NWD1 je povišen tokom patogeneze ili progresije raka prostate.
Mahmud Harbi
Mahmud Harbi (1921; Al Sabieh, Džibuti - 29.9. 1960) bio je somalski političar. Kao pansomalac, bio je potpredsjednik Vladinog Vijeća Francuskog Somalilanda od 1957. do decembra 1958. godine, tokom perioda prije nezavisnosti Džibutija. U vrijeme održavanja referenduma o statusu Francuskog Somalilanda bio je zagovornik njegovog ujedinjenja sa Somalijom koja tada još nije stekla nezavisnost.
Biografija
Rođen 1921. godine u Ali Sabiehu, drugom najvećem gradu u današnjem Džibutiju, u somalijskoj porodici, iz plemena Issa. Još kao dijete naučio je čitati Kur'an i savladao lingvistiku arapskog jezika. Sa 17. godina ostaje bez oca te je prisiljen da samostalno zarađuje za život. Zbog toga odlazi u grad Djibouti gdje radi kao konobar u jednom od restorana. Tokom drugog svjetskog rata volontirao je i kao mornar u francuskoj mornarici zajedno s bratom sultana Tadjure, Ibrahimom Muhammedom. Skoro da je izgubio i život u nesreći broda u Sredozemlju. Poslije toga odlazi u Francusku. Kasnije se pridružuje kolonijalnoj vojsci a za zasluge tokom 2. svjetskog rata dodijeljen mu je francuski orden Croix de Guerre.
Politička karijera
U Džibuti se vraća 1946. godine i počinje raditi u luci Džibuti. Nakon što je postao predsjednik Unije radnika Somalije, 1947. osnovao je stranku Demokratsku uniju, koja se odvojila od sindikata. U tom periodu iako mlad uspijeva dominirati političkom scenom u narednom desetljeću. Povećava broj svojih prijatelja na Bliskom istoku dodjelom poklona i darova kao npr. darovanje lavova imamu Jemena i kralju Saudijske Arabije koji su ga zauzvrat podržali novčanim sredstvima. Glavni politički protivnik Harbija bio je Hasan Gouled Aptidon, koji je sredinom 1950-ih navodno izrazio želju da se svi stranci protjeraju iz Džibutija. Harbi je iskoristio grešku svog političkog oponenta odbranom stranih zajednica. Kao posljedicu toga, stekao je materijalnu podršku rezidentnih Arapa u cjelini a posebno Alija Koubečea, sina jednog od bogatih trgovaca na teritoriji Džibutija. Harbi će kasnije imenovati Koubečea za ministra finansija u svom kabinetu.
Marko Tomaš
Marko Tomaš (rođen 19. decembra 1978) jeste bosanskohercegovački pjesnik, novinar i urednik.
Biografija
Rođen je 19. decembra 1978. u Ljubljani. Osnovnu školu pohađao je u Mostaru i Somboru, gdje je završio gimnaziju. Vrativši se u Mostar upisao je redovni studij prava i vanredni studij bosanskoga jezika i književnosti. Nakon dvije godine prekinuo je studije i s prijateljima osnovao Alternativni institut, udrugu za multimedijalne umjetničke projekte, te pokrenuo časopis za književnost Kolaps i ediciju Kolaps book production, gdje je bio urednik. Od 2001. do 2003. boravio je u Sarajevu na privremenom radu. Od septembra 2003. živi i radi u Zagrebu.
IC 3847
IC 3847 (također poznat kao PGC 86330) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kaluđerica (Petrovo)
Kaluđerica je naseljeno mjesto u općini Petrovo, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Kaluđerica je službeno formirano 23. jula 1993. godine od dijelova naselja Bosansko Petrovo Selo koja se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazila u sastavu općine Gračanica te Vasiljevaca i Stupara koja su se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazila u sastavu općine Lukavac.
IGF2R
Receptor insulinolikog faktora rasta 2 (IGF2R), znan i kao  kation-neovisni receptor manoza-6-fosfata (CI-MPR) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom IGF2R. IGF2R je multifunkcionalni proteinski receptor koji se veže insulinski faktor rasta 2 (IGF2) na ćelijskoj površini i manoza-6-fosfat (M6P) označeni protein u trans-Golgijevoj mreži.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 2.491 aminokiselina, а molekulska težina  274.375 Da.
Struktura
Strukturno, IGF2R je transmembranski protein tipa I (to jest, ima jedan transmembranski domen sa svojim C-terminalom na citoplazmatskoj strani lipidne membrane  s velikim vanćelijskim/lumenskim domenom i relativno kratkim citoplazmatskim repom. Vanćelijski domen sastoji se od male regije homologne kolagen-vezujućem domenu fibronektina i od petnaest ponavljanja sa približno 147 aminokiselinskih ostataka. Svako od ovih ponavljanja homologno je vancitoplazmatskom domenu sa 157 ostataka receptora za manozu 6-fosfat. Vezivanje za IGF2 posreduje se kroz jedno od ponavljanja, dok su dva različita ponavljanja odgovorna za vezivanje za manoza-6-fosfat. IGF2R je veličine približno 300 kDa; čini se da postoji i funkcionira kao dimer.
Funkcija
IGF2R ima funkciju uklanjanja IGF2 sa ćelijske površine radi slabljenja signalizacije i transporta lizosomnih kiselohidrolaznih prekursora iz Golgijevog aparata u lizosom. Nakon vezanja IGF2 na ćelijskoj površini, IGF2R se akumuliraju u tvoreći klatrinom obložene vezikule i internalizirane. U lumenu trans-Golgijeve mreže, IGF2R veže teret označen kao M6P. IGF2R (vezani za njihov teret) prepoznaju porodicu GGA, adapterskih klatrinskih proteina i akumuliraju se u tvoreći vezikule obložene klatrinom. IGF2R sa ćelijske površine i iz Golgijevog aparata šalju se u rani endosom gdje, u njegovom relativno niskom pH okruženju, IGF2R oslobađaju svoj teret. IGF2R se reciklira natrag u Golgijevom aparatu, pomoću kompleksa retromera, opet putem interakcije s GGA i vezikulama. Proteini iz terea se zatim transportuju do lizosoma, preko kasnog endosoma nezavisno od IGF2R.
Interakcije
Pokazano je da receptor faktora rasta sličan insulinu stupa u interakciju s M6PRBP1.
Evolucija
Funkcija receptora insulinolikog faktora rasta 2 evoluirala je iz kationski neovisnog receptora manoza 6-fosfata i prvi put se vidi u Monotremata. Mjesto vezanja IGF-2 vjerovatno je stečeno slučajno, stvaranjem klastera za pojačavanje mjesta egzonske prerade u egzonu 34, što je vjerojatno bilo potrebno zbog nekoliko kilobaza insercije ponavljajućih elemenata u prethodnom intronu. Zatim je uslijedilo šestostruko sazrijevanje afiniteta tokom evolucije, podudarajući se s početkom utiskivanja i u skladu s teorijom roditeljske protivrječnosti.
Vanjski linkovi
Kategoruja:Receptori
Trnjanski Kuti
Trnjanski Kuti su naseljeno mjesto u sastavu općine Oprisavci, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trnjanski Kuti su imali 345 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Kuti, a od 1910. do 1971. pod imenom Kuti Trnjanski.''
Ljiljan (novine)
Ljiljan je bio bosanskohercegovački nedjeljni politički i kulturni magazin. Kao osnivač se navodi stranka SDA (Stranka Demokratske Akcije). Prema Nedžadu Latiću uzor je bio list Pravda Mehmeda Spahe. Nasljeđuje časopis Muslimanski Glas, koji je bio zvanični bilten stranke. Promjenom imena mijenja se i urednička politika, gdje su isticani politički stavovi, bliski SDA-u. Prvi broj izdat je 31. augusta 1992. godine, nakon gašenja časopisa Muslimanski glas. Pokretanje i štampanje se obavljalo u Zagrebu da bi se krajem rata redakcija prebacila u Sarajevo. Publikacija je objaljivana u Federaciji BiH i inostranstvu. Tiraž se kretao oko 60.000 primjeraka, od čega otpada 85% na inostranstvo. Na samom početku u podnaslovu časopisa je stajao tekst "List za slobodnu Bosnu i Hercegovinu", što se kasnije promijenilo u "BH.politicki magazin“. Časopis se bavio bošnjačkim nacionalnim pitanjima i politika u BiH. Osim političkih objavljivani su tekstovi iz kulture, biznisa itd. Prvi urednik bio je Džemaludin Latić. Magazin je prestao s radom u martu 2005.
LIN28B
Lin-28 homolog B jest protein koji je kod ljudi kodiran genom LIN28B.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 250 aminokiselina, а molekulska težina  27.084 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom pripada porodici lin-28, koju karakterizira domen hladnog šoka i para CCHC domen cinkovog prsta. Ovaj gen je visoko eksprimiran u sjemenicima, fetusnoj jetri, posteljici, te u primarnim ljudskim tumorima i linijama ćelija raka. Negativno je reguliran preko miRNK koje cilja na mjesta u 3'UTR, a prekomjerna ekspresija ovog gena u primarnim tumorima povezana je s potiskivanjem porodičn ih let-7 mikroRNK i uklanjanje depresije ciljeva let-7, što olakšava ćelijsku transformaciju.
Vijeće naroda Republike Srpske
Vijeće naroda Republike Srpske vrši zakonodavnu vlast sa Narodnom skupštinom Republike Srpske. Zakoni i drugi propisi koje izglasa Narodna skupština, a koji se tiču pitanja vitalnog nacionalnog interesa bilo kojeg od konstitutivnih naroda stupaju na snagu tek nakon usvajanja u Vijeću naroda.
Djelokrug
Vijeće naroda Republike Srpske svoju zakonodavnu vlast vrši u cilju zaštite vitalnih nacionalnih interesa konstitutivnih naroda. Ono ne učestvuje ravnopravno u postupku donošenja zakona, propisa i drugih akata sa Narodnom skupštinom Republike Srpske, nego kao sui generis tijelo vrši „kontrolu“ izglasanih zakona, propisa i akata u Narodnoj skupštini radi utvrđivanja da li se izglasanim zakonom, propisom ili aktom ugrožavaju vitalni nacionalni interesi konstitutivnih naroda.
Vitalni nacionalni interesi konstitutivnih naroda su definisani na sljedeći način: ostvarivanje prava konstitutivnih naroda da budu adekvatno zastupljeni u zakonodavnim, izvršnim i pravosudnim organima vlasti; identitet jednog konstitutivnog naroda; ustavni amandmani; organizacija organa javne vlasti; jednaka prava konstitutivnih naroda u procesu donošenja odluka; obrazovanje, vjeroispovijest, jezik, njegovanje kulture, tradicije i kulturno nasljeđe; teritorijalna organizacija; sistem javnog informisanja; i druga pitanja koja bi se tretirala kao pitanja od vitalnog nacionalnog ukoliko tako smatra 2/3 jednog od klubova delegata konstitutivnih naroda u Vijeću naroda. Postupak zaštite vitalnih nacionalnih interesa konstitutivnih naroda definisan je Amandmanom LXXXII koji dopunjava član 70. Ustava Republike Srpske.
Prosta većina u Vijeću naroda potrebna je kada se odlučuje o imenovanju i razrješenju predsjednika i sudija Ustavnog suda Republike Srpske.
Delegati
Članovi Vijeća naroda nazivaju se delegati. Nakon održanih Općih izbora u Bosni i Hercegovini 2010, izabran je treći saziv Vijeća naroda Republike Srpske, koje ima 28 delegata i to po osam delegata iz svakog konstitutivnog naroda i četiri delegata iz reda Ostalih.
Delegate u Vijeću naroda biraju odgovarajući narodni poslanici i ad hok odbornici iz lokalnih skupština opština. Vijeće naroda ima jednog predsjedavajućeg i tri potpredsjedavajuća, tako da po jedna funkcija pripada svakom konstitutivnom narodu i Ostalim.
Bukovlje (Kakanj)
Bukovlje je naseljeno mjesto u općini Kakanj, Bosna i Hercegovina.
Vijeće naroda Republike Srpske
Radna tijela
Radna tijela Vijeća naroda su:
Predsjedništvo Vijeća naroda čine predsjedavajući i potpredsjedavajući. Sekretar Vijeća naroda učestvuje u radu Vijeća naroda bez prava odlučivanja.
Kolegijum Vijeća naroda sačinjavaju:
Zonula
Cilijarna zonula ili kratko zonula – poznata i kao Zinnova zonula, Zinnova membrana  (prema  Johannu Gottfriedu Zinnu)  – je prsten od vlaknastih niti veze cilijarnog tijela sa kristalinim  očnim sočivom oka. Ova vlakna se ponekad zajednički nazivaju suspenzorski  ligamenat sočiva.
Anatomija
Zonule sadrže dva sloja: tanji sloj, koji leži na hijaloidnos udubini (fossa), a deblji sloj je zbir zonulskih  vlakana. Zajedno, vlakna su poznati kao suspenzorni ligament očnog sočiva. Zonule su promjera oko 1 -2 μ, 2mm  ispred kapsule sočiva 1 mm  iza ekvatora, a nastaju izdijela regiji cilijarnog epitela i prolaze dalje u uskoj vezi sa bočnom površinom cilijarnog nastavka  pars plicata.
Zonule su prikopčane za kapsule očnog sočiva,  2 mm ispred  i 1 mm  iza ekvatorske ravni, a nastaju iz dijela polja u cilijarnogm epitelu  i prolaze dalje u uskoj vezi sa bočnom  površinom  cilijarnog nastavka  ‘’pars plicata’’.
Kada se obojene granule izmjeste  iz Zinovih zonula (trenjem sa sočivom), zjenice polahko blijede. U nekim slučajevima te granule mogu začepiti kanale i dovesti do glaukoma Glaucoma pigmentosa).
Zonule su uglavnom građene od fibrilina – proteinskog vezivnog tkiva. Mutacioje u genu za fibrilin mogu uticati na pojavu Marfanovog sindroma, čije posljedice uključuju povećan rizik od dislokacije očnog sočiva.
Klinička slika
Zinnove zonule je teško vizualizirati pomoću biomikroskopa, ali se mogu vidjeti pri izuzetnim širenjem zjenice ili ako je prisutan kolobom (rascjep) irisa ili subluksacija sočiva. Izgleda da broj prisutnih zonua opada sa starošću osobe.
Konstantin Paleolog (sin Mihaela VIII)
Konstantin Paleolog (Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος) bio je bizantijski princ i general, a borio se protiv Srba i Turaka.
Rođen je 1261. godine. Njegovi roditelji bili su bizantijski car Mihael VIII Paleolog i njegova žena Teodora Duka Vatac. Bio je tako povezan sa porodicama Duka, Vatac i Anđeo te pripadnik moćne dinastije Paleolog.
Budući da je rođen tokom vladavine svog oca kao cara, Konstantin je bio princ porphyrogénnētos (“rođen u purpuru“).
Njegov brat bio je car Andronik II Paleolog.
Konstantin je oženio Irenu Paleolog Raoulainu, koja mu je rodila sina Ivana Paleologa, koji je bio panhypersebastos. Preko Ivana je bio dedo srpske kraljice Marije Paleolog.
Konstantin je nakon vojne karijere postao redovnik Athanasios te je umro 5. maja 1306. u Konstantinopolju.
UEFA Superkup 2000.
UEFA Superkup 2000. je bilo 25. izdanje UEFA Superkupa, nogometne utakmice koju organizira UEFA svake godine u kojem se sastaju osvajači dva UEFA-ina nogometna takmičenja završene sezone između pobjednika Lige prvaka i Kupa UEFA. Utakmicu su igrali Real Madrid kao pobjednik Lige prvaka 1999/2000. i Galatasaray kao pobjednik Kupa UEFA 1999/2000. Utakmica je odigrana 25. augusta 2000. godine na stadionu Louis II u Monaku.
Galatasaray je rezultatom 2-1 nakon produžetaka pobijedio Real Madrid te po prvi put u svojoj historiji osvojio UEFA Superkup. Golove u regularnom dijelu utakmice su postigli Mário Jardel u 41. minuti iz jedanaesterca te Raúl González u 79. minuti također iz jedanaestreca. Svojim drugim golom Mário Jardel u 103. minuti utakmice postiže tzv "Zlatni gol".
Ford 3 Ton
Ford 3-Ton je bio američki tenk/tanketa iz perioda Prvog svjetskog rata. Jedan je od prvih tenkova projektiranih u Sjedinjenim Američkim Državama. Posadu su činila dva člana i bio je naoružan jednim mitraljezom kalibra 7,62 mm.
Američke jedinice koje su sudjelovale u Prvom svjetskom ratu nisu imale svoje tenkove, već su koristile britanske ili francuske. Zbog toga je Ford 1918. godine projektirao i izradio tenk po uzoru na uspješni francuski Renault FT-17. Bio je najjeftiniji i najmanji tenk proizveden u SAD-u. Pokretala su ga dva benzinska motora snage 45 KS s električnim paljenjem. Vozač se nalazio skroz naprijed s kontrolama koje su određivale omjer brzine svakog motora. Komandir je bio iza njega i upravljao 7,62 mm mitraljezom koji je bio montiran u fiksiranu kupolu. Prototip je poslan u Francusku na testiranje gdje je odobren prije završetka rata. Iako je bilo naručeno 15.000 primjeraka, samo 15 ih je dovršeno prije nego što je narudžba otkazana.
Vogtland Arena
Vogtland Arena (čit. Foktlant) jest skijaška skakaonica u njemačkom gradiću Klingenthalu, vrlo blizu granice sa Češkom. Spada među skakaonice s najmodernijom arhitekturom.
Historija
Građena je od 2003. do 2005. Službeno je inaugurirana na takmičenju Ljetnog Grand Prixa u nordijskoj kombinaciji 27. augusta 2006. Prije toga, u februaru iste godine, tu je održano češko prvenstvo u skijaškim skokovima. Mjesec kasnije održano je takmičenje 2. kategorije u okviru Svjetskog kupa u nordijskoj kombinaciji, a još pola godine kasnije organizirani su i skokovi u okviru Ljetnog Grand Prixa. Dana 7. februara 2007. lokalni skakački klub VSC Klingenthal preuzeo je jedno od otkazanih takmičenja Svjetskog kupa iz Harrachova, što je bilo prvo FIS-ovo zimsko takmičenje na ovoj skakaonici. Zatim su još jednom skakači nastupili u Ljetnom Grand Prixu, a u januaru 2008. održano je i prvo takmičenje Svjetskog kupa u nordijskoj kombinaciji.
Od sezone 2008/09. Klingenthal je redovna stanica u Svjetskom kupu i dio je FIS Team Toura.
Međunarodna takmičenja
Ovo su rezultati svih međunarodnih takmičenja na ovoj skakaonici održanih pod okriljem FIS-a:
NOSIP
Kloniranje i ekspresija
Korištenjem domena oksigenaze ljudskog ENOS (NOS3) kao mamca na 2-hibridnom ekranu kvasca u biblootetici posteljične cDNK, Dedio et al. (2001) klonirali su NOSIP. Izvedeni protein od 301 aminokiseline ima izračunatu molekulskuu masu od 34 kD. NOSIP dijeli 46% i 29% aminokiselinskih identiteta sa ortolozima C. elegans i A. thaliana. Northern blot analizom otkriven je 1,2 kb NOSIP-ov transkript koji je bio izrazito eksprimiran u ljudskom srcu i mozgu, s nižim nivoima u plućima i skeletnim mišićima. U bubrezima, jetri, gušterači i slezeni nije otkrivena bilo kakva ekspresija. Imunohistokemijska analiza pacovskovg srca otkrila je obilnu ekspresiju Nosipa u endotelnim ćelijama srčane mikrovaskulature. Western blot analiza ljudskih vaskulsdkih endotelnih ćelija pokazala je NOSIP pri prividnoj molekulskoj masi od 34 kD.
Funkcija gena
Koristeći uzajamnu koimunoprecipitaciju i Western blot analizu, Dedio i et al. (2001) potvrdili su interakciju između ENOS i NOSIP u kotransficiranim COS-7 ćelijama. Delecijska analiza pokazala je da je NOSIP vezao C-terminalni dio domena ENOS-oksigenaze u regiji koja se preklapala sa mjestom vezanja za kaveolin plazmamembrane. Prekomerna ekspresija NOSIP-a smanjila je proizvodnju dušik-oksida stimuliranu kalcijem u ćelijama jajnika kineskog hrčka (CHO) koje eksprimiraju ENOS. Prekomerna ekspresija NOSIP-a također je smanjila lokalizaciju ENOS-a u membrani ćelija CHO, uzrokujući prelazak sa frakcija membrane bogatih kaveolinom u unutarćelijske odjeljke. Dedio et al. (2001) zaključili su da NOSIP promovira translokaciju ENOS-a iz plazemamembrane na unutarćelijska mjesta, čime inhibira sintezu dušik-oksida. Koristeći afinitetnu hromatografiju i masenu spektrometrijsku analizu, Hoffmeister et al. (2014) otkrili su da je Nosip miš stupio u interakciju sa kompleksom proteinske fosfataze-2A (PP2A) koji sadrži katalitske podjedinice Pp2aca (PPP2CA) i Pp2acb (PPP2CB), podjedinicu skele Pr65-alfa (PPP2R1A) i regulatornu podjedinicu Pr55-alfa (PPP2R2B). Eksperimenti s povlačenjem proteina potvrdili su da je Nosip taložio holoenzim PP2A. Analiza ubikvitinacije in vitro pokazala je da je Nosip djelovao kao E3 ubikvitin-ligaza u monoubikvitinaciji katalitske podjedinice PP2A. Monoubikvitinacija nije uzrokovala proteasomsku degradaciju PP2A, ali izgleda da je smanjila aktivnost PP2A, putem nerazgradivog mehanizma.
Domen hladnog šoka
Domen hladnog šoka (CSD) – u molekulskoj vbiologiji – je proteinski domen od oko 70 aminokiselina, koji je pronađen i u prokariotkim i u eukariotskim DNK-vezanim proteinima. Dio ovog domena vrlo je sličan RNP-1 RNK-vezanom motivu.
Kada je  Escherichia coli  izložena padu temperature sa 37 na 10 stepeni Celzijusa, dolazi do faze kašnjenja od 4–5 sati, nakon čega se rast nastavlja sa smanjenim stopama. Tokom lag faze (usporenog rasta), ekspresija oko 13 proteina, koji sadrže domene hladnog šoka, povećana je 2-10 puta. Smatra se da ovi takozvani hladni šokovi proteina pomažu ćeliji da preživi na temperaturama nižim od optimalne temperature rasta, za razliku od proteina toplotnog šoka, koji pomažu ćeliji da preživi na temperaturama većim od optimalne, vjerovatno kondenzacijom hromosoma i organizacijom prokariotskog nukleoida.
AMR 35
Automitrailleuse de Reconnaissance Renault Modèle 35 Type ZT (AMR 35) je bio francuski laki tenk iz perioda između dva svjetska rata.
Razvoj
nakon što je kompanija Renault razvila tenk AMR 33 koji je djelomično prihvaćen u ograničenom broju, Louis Renault se odlučio da dva primjerka ovog tenka poboljša. Nova verzija je imala jaču pogonsku grupu te je predstavljena u februaru 1934. proizvodnja ovog tenka je odobrena 3. jula 1934. godine te su proizvedena 92 komada od kojih je 31 imao radijsku opremu, te ih je bilo 8 u komandnoj verziji pod oznakom AMR 35 ADF 1.
AMR 35 je bio nešto veći od svojeg prethodnika, imao je ograničenje brzine na 55 km/h, te je tada predstavljao najbrži tenk u francuskoj vojci. Maksimalna debljina oklopa je bila 13 mm, a osnovno naoružanje je predstavljao mitraljez 7.7 mm.
Tada je došlo do zaključka da tip šasije koju koristi AMR 33 nije dovoljno dobra za savlađivanje terenskih uvjeta, pa je odlučeno da se razvije nova koju bi koristio i Renault R35.
Tenk je uveden u operativnu upotrebu 1936. godine i korišten je tokom Drugog svjetskog rata. Prva upotreba je bila tokom bitke za Francusku 1940.. AMR 35 tenkovi nisu imali nekog uspjeha protiv njemačkih tenkova, učinkovitost ovog tenka je iznosila 40 %, najviše zbog slabog naoružanja. Određen broj ovih tenkova je prodan Kini.
Tumuli kod Blatačkog jezera
Tumuli kod Blatačkog jezera su dio kulturnog pejsaža Blatačko jezero sa dijelom kanjona rijeke Rakitnice, zajedno sa nekropolama stećaka i nišana. Naselje Blace nalazi se u općini Konjic, Bosna i Hercegovina. Kulturni pejsaž je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Naselje Blace nalazi se na visoravni ispod planine Bjelašnice, gdje su još i naselja Čuhovići i Vrdolje. Nadmorska visina naselja je 1215 m, geografska dužina 43° 37′ 1.2″, geografska širina 18° 07′ 1.2″, a administrativno pripada općini Konjic od koje je udaljeno oko 12 km vazdušne linije u pravcu jugoistoka. Na sjeveroistočnoj strani naselja leži Blatačko jezero, čija je nadmorska visina 1156 m.
Tumuli nalaze se na više lokaliteta, pretežnim dijelom kraj puta koji iz Vrdolja ide prema Umoljanima i Čuhovićima, kao i pored puta koji spaja Čuhoviće i Blace.
Gromile na istaknutim brežuljcima su mnogo većih dimenzija i imaju svoja posebna imena, npr: Kiridžijska gromila, Straža, Velika gromila.
Literatura
Pavao Anđelić, Historijski spomenici Konjica i okoline, Konjic, 1975, 34, 35.
Marija Trošt
Marija Trošt je naseljeno mjesto u sastavu grada Delnica, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marija Trošt je imala 46 stanovnika.
Napomena: ''U 1910. i 1921. podaci su sadržani u naselju Gornji Turni.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Marija Trošt je imalo 61 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Crnač
Crnač je naseljeno mjesto u općini Kakanj, Bosna i Hercegovina.
Car Tenk
Car Tenk, poznat i pod imenom Lebedenkov tenk je bio rusko oklopno vozilo koje je razvijeno tokom 1916. - 1917. godine. Njegovi dizajneri i konstruktori su bili: N. Lebedenko, Nikolai Zhukovsky, Boris Stechkin, Alexander Mikulin. Projekt je odbačen nakon testiranja, gdje se Car Tenk pokazao ranjivim na artiljerijsku paljbu.
Angiologija
Angiologija (stgrč. ἀνγεῖον, ἀγγεῖον – angeīon = (krvni) sud + -λογία – logia = nauka) je medicinska specijalnost koja proučava bolesti vaskularnog i limfnog sistema, tj. arterija, vena i limfnih sudova i njihovih bolesti.
U većem dijelu Evrope, ovo područje češće se naziva „angiologija“, a u Sjedinjenim državama češći je pojam vaskularna medicina. Područje vaskularne medicine (angiologije) bavi se prevencijom, dijagnozom i liječenjem vaskularnih obpljenja krvnih sudova i srodnih bolesti.
Pregled
Arterijske bolesti uključuju aortu ( aneurizme / disekcije) i arterije koje opskrbljuju noge, šake, bubrege, mozak, crijeva. Također pokriva arterijske bolesti, kao što sutromboza i embolija, vaskulitide i vazospazmatski poremećaji. Prirodno, bavi se prevencijom kardiovaskularnih bolesti kao što su srčani udar i moždani udar. Venske bolesti uključuju vensku trombozu, hroničnu venska insuficijencija i proširene vene. Limfne bolesti uključuju primarne i sekundarne oblike limfedema. Također uključuje modifikaciju faktora rizika za vaskularne bolesti poput visokog holesterola, visokog krvnog pritiska.
Kardiovaskularni faktori rizika poput visokog krvnog pritiska, povišenog holesterola i drugih spadaju u specijalnost vaskularne medicine. Stoga bi specijalista vaskularne medicine trebao biti u mogućnosti da se bavi većinom glavnih bolesti našeg doba na sveobuhvatan način, koristeći jedinstvenu perspektivu.
Obuka iz vaskularne medicine
U Evropi, vaskularna medicina (angiologija) dobro je uspostavljena u nekim evropskim zemljama. Prva evropska obrazovna radna grupa rođena je 1991. godine u Milanu (EWMA), postavši 1998. godine Evropsko naučno udruženje VAS vaskularna nezavisna organizacija za istraživanje i obrazovanje sa nekoliko evropskih obrazovnih programa: European Felloship, European Master, CESMA-UEMS European Kursevi diploma i postdiplomskih studija.
U Sjedinjenim državama postoji nekoliko neovisnih programa obuke vaskularne medicine i dvanaest trogodišnjih programa koje finansira NIH. Ovi programi su pogodni bilo za specijaliste interne medicine kao stipendije ili za kardiologe. Godine 2005. Američki odbor za vaskularnu medicinu upravljao je prvim odborima za vaskularnu medicinu.
Oberhausen
Oberhausen je metropola zapadne Ruhrske oblasti u upravnom okrugu Düsseldorf u njemačkoj saveznoj pokrajini Sjevernoj Rajni-Vestfaliji, u donjem toku rijeke Rajne. Član je zajednice gradova Rheinland, kao i lokalne zajednice Ruhr. Zbog prve lijevaonice čelika St. Antony koja je otvorena na području današnjeg grada 1758. godine, prve u Ruhrskoj oblasti, Oberhausen je dobio nadimak kolijevka Ruhrske industrije. Danas okosnicu industrije čine trgovački lanci i uslužne djelatnosti, mnogobrojni zabavni centri, muzeji, pozorišta i druge atrakcije, što privlači milione turista svake godine. Međutim, grad Oberhausen, u odnosu na druge gradove u Ruhrskoj oblasti, ima vrlo velike javne dugove po stanovniku.
Geografija
Oberhausen geografski leži u donjorajnskoj ravnici, na rijekama Ruhr i Emscher koje teku s istoka prema zapadu i ulijevaju se u Rajnu. U odnosu na prostorni položaj unutar Njemačke, Oberhausen je u srednjem centralnom dijelu zemlje i u središnjem dijelu evropske privredne aglomeracije, poznate pod nadimkom plava banana.
thumb|lijevo|150px|Stara vijećnica u okrugu Sterkrade Gradsko područje Oberhausena ima površinu od 77 km², pruža se u pravcu sjever-jug dužinom od 14,6 km a u pravcu zapad-istok 10,7 km. Dužina granica gradskog područja iznosi 53 km, dok je prosječna nadmorska visina oko 50 m. Geografski centar gradskog područja nalazi se u dijelu grada Sterkrade u ulici Christinestrasse i ima geografske koordinate 51° 31' S i 6° 51′ I. Najvišu tačku čini Knappenhalde (bivši rudnički kop) koji ima nadmorsku visinu od 100 m. Sa ovog kupastog uzvišenja pruža se dobar pogled na gradsko područje. U pravcu istoka moguće je vidjeti i susjedni grad Essen.
Od 1975. godine gradsko područje je podijeljeno na tri gradska okruga Alt-Oberhausen (stari Oberhausen), Osterfeld i Sterkrade. Svaki gradski okrug ima svoje okružno gradsko vijeće na čelu sa gradonačelnikom (Bezirksbürgermeister). Gradska vijeća, u zavisnosti od veličine gradskog okruga, imaju od 15 do 19 članova i biraju se svakih pet godina na općinskim (komunalnim) izborima od strane građana ovih gradskih okruga.
U statističke svrhe, gradsko područje je podijeljeno na više gradskih dijelova, nazvanih po bivšim naseljima i zajednicama ili po novoizgrađenim stambenim naseljima:
Historija
Područje današnjeg grada Oberhausena do kraja 18. vijeka pripadalo je različitim vladarima. Tako su Lippern i Lirich (danas naselja Oberhausena) pripadali carskom samostanu Essen (Essen-Borbeck), dok je Styrum pripadao gospodstvu Styrum, Alstaden i Dümpten dvorcu i gospodstvu Broich, a Holten zajedno sa Buschhausenom i Sterkradeom okrugu Wesel u pruskom vojvodstvu Kleve, te Osterfeld u kelskom elektoratu Vest Recklinghausen.
Nakon što je jednim dijelom privremeno od 1806. potpao pod nadležnost Velikog vojvodstva Berg (stari Oberhausen, Sterkrade), odnosno drugim dijelom od 1803. vojvodstvu Arenberg-Meppen (Osterfeld), cjelokupno područje današnjeg grada 1815. godine potpada pod vlast Pruske. U sklopu administrativne reforme pruskih država, naselja su 23. aprila 1816. pripojena novoformiranim okruzima Recklinghausen u upravnoj oblasti Münster u provinciji Vestfaliji, Dinslaken u upravnoj oblasti Kleve odnosno okrugu Essen u upravnoj oblasti Düsseldorf. Dva posljednja okruga su već 27. septembra 1823. spojena u novi okrug Duisburg, koji je nastao 1821. spajanjem okruga Klever sa Düsseldorf (Rajnska provincija).
Nakon što se isprva počelo sa eksploatacijom željezne rude, veliko naseljavanje područja Oberhausena uslijedilo je nakon otvaranja rudnika uglja. Kao i brojni gradovi u Ruhrskoj oblasti, i Oberhausen je rastao od jednog pretežno poljoprivrednog naselja u industrijski centar sa mnogim rudarskim oknima, visokim pećima za proizvodnju čelika i snažnom hemijskom industrijom. Topionice željeza predstavljaju početak industrijalizacije ovog područja. Na današnjem gradskom području Oberhausena nalazi se topionica St. Antony. Ona je poznata i kao kolijevka Ruhrske industrije (1758.).
Oberhausen je dobio ime 1847. godine po istoimenoj željezničkoj stanici, a koja je svoje ime od dvorca Oberhausen (Schloss Oberhausen). Nova naselja su izgrađena 1862. godine nakon velikog priliva radnika u otvorene rudnike uglja i valjaonice čelika. Naselje je steklo status grada 1874. godine, pripajajući nekoliko susjednih naselja poput Alstadena, dijelove Styruma i Dümptena 1910. godine. Nakon što je postalo velegrad 1901. godine, Oberhausen je pripojio manje gradove Sterkrade i Osterfeld 1929. godine. Ruhrchemie AG, fabrika sintetičkog goriva ("Oberhausen-Holten" ili "Sterkrade/Holten") je bila jedna od glavnih meta bombardovanja u Drugom svjetskom radu, a grad su zauzele američke snage 4. aprila 1945. godine.