cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Evropsko prvenstvo u košarci 1937.
Prva runda
U preliminarnoj rundi je učestvovalo osam ekipa koje su bile podijeljene u dvije grupe po četiri ekipe. Svaka grupa je igrala turnir po Bergerovom sistemu, gdje su dvije najbolje ekipe u svakoj grupi prošle u polufinale, a druge dvije ekipe su nastavile takmičenje u nižim klasifikacijskim utakmicama. Pobjeda se računala kao 2 boda, a poraz kao 1 bod.
Grupa A
Bold = pobjednici u utakmicama
Egipat je pobjedio protiv Italije 31:28, ali zbog greške FIBA je odlučila da se utakmica ponovi. Egipat se usportivio presudi FIBA-e i odlučio je predati utakmicu i ne odigrati je ponovo.
Grupa B
Latvija je svrstana na treće mjesto, zbog koš razlike između Francuske-Poljske-Latvije (Latvija ima −1, Poljska +2 i Francuska −1), i sljedeći faktor – prosjek postignutih poena (Latvija ima 26, Francuska 29).
Razigravanje 5–8
Zadnje četiri ekipe u preliminarnoj rundi suočile su se u razigravanjima.
Polufinale
U polufinalima su se jedni protiv drugih borile najbolje četiri ekipe iz preliminarne runde. Pobjednici su prošli u finale, a gubitnici su igrali utakmicu za 3, odnosno 4. mjesto.
Sastavi ekipa
1. Litvanija: Feliksas Kriaučiūnas, Pranas Talzūnas, Stasys Šackus, Juozas Žukas, Leonas Baltrūnas, Zenonas Puzinauskas, Artūras Andrulis, Leopoldas Kepalas, Pranas Mažeika, Česlovas Daukša, Leonas Petrauskas, Eugenijus Nikolskis (Trener: Feliksas Kriaučiūnas)
2. Italija: Livio Franceschini, Ambrogio Bessi, Galeazzo Dondi, Emilio Giassetti, Giancarlo Marinelli, Camillo Marinone, Sergio Paganella, Mino Pasquini, Michele Pelliccia, Ezio Varisco
3. Francuska: Pierre Boel, Robert Cohu, Jacques Flouret, Henri Hell, Edmond Leclere, Henri Lesmayoux, Fernand Prudhomme, Etienne Roland, Eugene Ronner, Marcel Vérot (Trener: Henri Kretzschmar)
4. Poljska: Pawel Stok, Michal Czajczyk, Stefan Gendera, Florian Grzechowiak, Zdzislaw Kasprzak, Janusz Patrzykont, Andrzej Plucinski, Zbigniew Resich, Zenon Rozycki, Jaroslaw Smigielski (Trener: Walenty Kłyszejko)
5.Estonija: Heino Veskila, Oskar Erikson, Evald Mahl, Vladimir Kärk, Robert Keres, Aleksander Illi, Alfred Zimmermann, Albert Suurna, Ralf Viksten (Trener: Herbert Niiler)
Nukleofil
Nukleofili su molekule ili funkcijske grupe koje imaju  višak elektrona i  u odgovarajućim uvjetima imaju sklonost da budu donori elektrona drugom atomu.
Nukleofili su sve baze, kao i molekule koji ne ispoljavaju nikakve bazne osobine već imaju samo „obični“ višak elektrona. Pojam nukleofil je širi od pojma baza.
Za razliku od baza, koje se mogu rangirati prema „jačini“, nukleofili se dijele na tvrde i mehke.
Tvrdi nukleofili su male molekule, sa veoma koncentriranim „centrom nukleofilstva“ - tj. sa jednim konkrektnim mjestom u molekuli koje ima višak elektrona. Primjeri tvrdih nukleofila su: OH-, F-, NH3.
Mehki nukleofili su, nasuprot tome, velika molekule, sa širokim „centrom nukleofilstva“ - to jest sa nedostatkom jednog konkrektnog mjesta u molekuli koje ima višak elektrona. Primjeri mekih molekula su: I-, CN-, benzen C6H6.
Nukleofilnost
Neki primjeri su –
Sovinja Peč
mini|280px|Sovinja Peč, seoske kuće Sovinja Peč je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Grbaševec
Grbaševec je naseljeno mjesto u sastavu općine Rasinja, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Sovinja Peč
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kamnik.
Nukleofil
Nukleofilnost
Vidljivo je da u ovim primjerima da se nukleofilnosti smanjuje na desnoj strani periodnog sistema.
Anion jodida sa gomila u "elektronski oblak" koji  je više polariziran. Hloridni anion je bolje rastvorljiv od otapala. Ovaj primjer povećane nukleofilnosti  slijedi  niz periodnog sistema elemenata.
Supstitucija nukleofila
U ovim reakcijama atom ili grupa zamjenjuju podlogu nukleofila. Naprimjer, reakcija je IM sa hidroksidnim iono alkilhalida: Primjer supstitucije nukleofila
Breg (Majšperk)
mini|280px|Breg, kip Sv. Janeza Nepomuka Breg je naseljeno mjesto u sastavu općine Majšperk, regija Podravska, Slovenija.
Nukleofil
Adicija nukleofila
Nukleofil se dodaje na elektrofilne grupe. Naprimjer, reakcija Grignardovog  reagensa u ketonima: 500px|Primjer dodavanja nukleofila
Breg (Majšperk)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Nukleofil
Nukleofili ugljika
Ugljični nukleofili su organometalni reagensi kao što su Grignardovi reagensi ili reagens organolitija. Oni su uglavnom ugljikovi anioni.
Nukleofili kisika
Kisikovi nukleofili su voda i alkoholi. Kada djeluju kao rastvarači u supstituciji nukleofila,proces se zove solvolizna reakcija (hidroliza i alkoholiza). Takcvi su njihovi anioni, kao što su hidroksid (–OH) i alkoksidne soli karboksilne kiseline.
Sovinja Peč
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sovinja Peč je imala 28 stanovnika.
Nukleofil
Nukleofili dušika
Nukleofili dušika su amonijak (NH3) i amini.
Nukleofili sumpora
U ovu kategoriju spadaju vodikov sulfidni anion (HS–), tioli  (R-SH), tiolati (R-S–) i sulfidi (R-S-R).
Novo Selo Perjasičko
Novo Selo Perjasičko je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Novo Selo Perjasičko je imalo 1 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Novo Selo.''
Grbaševec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grbaševec je imao 32 stanovnika.
Vajots Dzor
Vajots Dzor je pokrajina u Armeniji. Nalazi se u jugoistočnom dijelu države i graniči sa azerbejdžanskom Autonomnom Republikom Nahičevan na zapadu i Kalbajarskim rejonom na istoku (de jure administrativnim dijelom Azerbejdžana a de facto dijelom nepriznate države Nagorni Karabah). Zauzima površinu od 2.308 km2 što predstavlja oko 7,8% od ukupne površine i 7. je površini u državi. Prema podacima iz 2011. godine u pokrajini je živjelo 52.324 stanovnika ili 1,7% od ukupnog stanovništva Armenije i pokrajina je sa najmanjim brojem stanovnika. Također je najslabije naseljena administrativna jedinica prvog nivoa u državi, sa prosječnih 23 stanovnika po km2.
U pokrajini se nalazi mnogo antičkih znamenitosti i turističkih atrakcija Armenije, uključujući kompleks pećina Areni-1 i vinarije Areni-1 iz perioda bakarnog doba, manastir Tanahat iz 8. vijeka, tvrđavu Smbataberd iz 10. i manastir Noravank iz 13. vijeka.
Glavni i najveći grad je Jehegnadžor.
Etimologija
U doslovnom prijevoda sa armenskog na bosanski naziv pokrajine bi značio dolina tuge. Pokrajina je nazvana prema historijskom kantonu Vayots Dzora koji se nalazio u sastavu pokrajine Sjunik, devete pokrajine drevne Armenije.
Geografija
mini|centar|800px| Planinski lanac Vajk Smještena u jugoistočnom dijelu današnje Armenije Pokrajina Vajots Dzor je najrjeđe naseljena pokrajine ove države. Graniči sa azerbejdžanskim Nahičevanom na zapadu i Kalbajarskim rejonom na istoku a unutar državnih granica graniči sa pokrajinama: Geharkunik na sjeveru, Ararat na sjeverozapad i Sjunikom na jugoistoku.
Područje pokrajine je uglavnom planinsko a može se podjeliti na tri planinska lanca: Vardenis na sjeveru, Arpa u centralnom dijelu i Vajk na jugu pokrajine. Sa visinom od 3.522 metara nadmorske visine, vulkan Vardenis koji se nalazi na sjeveru je najviša tačka u pokrajini dok se najniža tačka nalazi u dolini rijeke Areni i iznosi 850 metara. S obzirom na planinski reljef, Pokrajina obiluje rijekama i planinskim izvorima a najznačajnija rijeka je Arpa. Izvire na sjeverozapadnim brdima platoa Sjunik, na nadmorskoj visini od 3.260 metara a kroz pokrajinu protiče dužinom od 92 km. Ulijeva se u rijeku Araks a njene mnogobrojne pritoke formiraju vodopade od kojih je najpoznatiji vodopad Jermuk.
Demografija
Prema rezultatima popisa iz 2011. godine, u Pokrajini Vajots Dzor živjelo je 52.324 stanovnika što predstavlja oko 1,7% armenskog stanovništva. Urbanog stanovništa je 18.449 (35,26%) dok je ruralnog 33.875 (64,74%). U Pokrajini se nalaze 3 urbane i 41 ruralna lokalna zajednica. Najveća urbana zajednica je Jehegnadžor, glavni grad pokrajine, sa 7.944 stanovnika. Ostali urbani centri su: Vajk i Jermuk, sa 5.877 odnosno 4.628 stanovnika, respektivno.
Najveće ruralno mjesto u pokrajini je Mališka sa 4.460 stanovnika.
Eš-Šura
Sura Eš-Šura jest 42. sura islamske knjige Kur'ana. Sastoji se od 53 ajeta i ubraja se u mekanske sure, sure objavljene u Meki. Sura u prvom redu govori o objavljivanju Kur'ana i o posljednjem poslaniku Muhammed čija je misija bila prenijeti Objavu čovječanstvu. Osim toga, u suri se kazuje i o drugim poslanicima: Nuhu, Ibrahimu, Musau i Isau koji su svi redom najodabraniji poslanici u islamu (Ulul-'azm). Također se govori i o znakovima koji upućuju na veličinu Stvoritelja kao što su stvaranje Nebesa, pojavi vjetra, potopa i sl. Jedna je od sura sa tzv. karakterističnim početkom koja započinje sa harfovima Ha-mim u prvom i Ajn-sin-kaf u drugom ajetu.
Sadržaj
Na početku sure govori se o objavljivanju Kur'ana:
Ovim ajetima Stvoritelj se obraća Muhammedu u vezi sa Objavom koja je prije njega data, u vidu kitaba i suhufa, i drugim poslanicima. Također i u posljednja tri ajeta sure govori se o Objavi gdje se navode tri načina spuštanja objave:
Vanjski linkovi
✅
Vraničko zvonce
Vraničko zvonce ili bijelo zvonce (lat. Edraianthus niveus, G. Beck) – sinonimi: E.  graminifolius (L.) A.  DC. in DC. ''subsp. niveus  (G.  Beck) Janchen, Hedraeanthus niveus  G.  Beck – je bosanskohercegovački stenoendem iz porodice Campanulaceae'' (zvončići). Diploidna hromosomska garnitura mu sadtrži 2n=32.
Opis
Vraničko zvonce je trajnica niske, do 15 cm  visoke, us­pravne  ili polegle stabljike. Stabljika je dlakava sa ljubičastim odsjajima. Listovi su linearni do linearno lancetasti, u donjem  dijelu trepljasto dlakavi, a u  gornjem goli  i neznatno pro­ sireni. Dugi su 30–80 mm a široki oko 1–3 mm.
Cvjeta u julu i avgustu. Cvjetne glavice široke, sa 2-8 cvjetova. Brakteje su široko, rjeđe   usko   jajolike, zašiljene, zelene, sa cvjelovitim rubovima. Rjeđe mogu biti i neznatno na­zubljene, dlakave, još rjeđe i gole, a  donji   (prošireni) dio je obično  purpuran. Čašica je crvenkastoljubi­časta, a njeni zupci izduženo lancetasti i šiljati. Rubovi su im rijetko dlakavi ili goli, za razliku od cijevi  časice koja je redovno gola. Cvjetovi su iznutra  vunasto  dlakavi, sa vanjske strane goli, rjeđe dlakave nervatute. Dugi su 20–28 mm. Plod se  otvara na  vrhu, popuštanjem poklop­aca nepravilnog oblika, koji otpadaju. Sjemenke su pljosnate, široko jajoliko-elipsoidne, svijetlosmeđe i gole.
Vraničko zvonce je prvi otkrio i opisao Günther Beck von Mannagetta und Lechernau koji je istraživao floru BiH.
Ekologija i rasprostranjenje
Bijelo zvonce raste  na  paleozojskim  i  trijaskim krečnjacima planina Vranica i Zec, na nadmoskim visinama od 1.600 do 2.112 m, obično  na sjevernim, sje­veroistočnim  i sjeverozapadnim padinama. Mikrostaništa su mu pukotine stijena i zaravnjeni vrhovi i grebeni u vegetaciji planinskih rudina. Podnosi i pliće i/ili dublje krecnjačke crni­cr, slabo bazne, neutralne ili  slabo  kisele pH reakcije. Na vraničkim vrhovima Krstacu i Lo­čikama, na nadmorskoj visini izmedu 2.000–2112 m dio je predivne  endemske biljne zajednice u kojoj je jedna od obilježavajućih elemetata.
Bosanski je stenoendem na planinama: Vranica, Zec i Vitreuša.
Locus classicus je alpska visinske zona  Vranice i  Zec-planine (Beck, G. 1893).
Kokoščići
Kokoščići je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Ifatski sultanat
Ifatski sultanat je bivša srednjovjekovna muslimanska država koja se nalazila na istočnom dijelu Afričkog roga. Sultanat je egzistirao od kraja 13. do početka 15. vijeka. Vođeno dinastijom Valašma, tokom svog postojanja sultanat je zauzimao teritoriju Džibutija kao i Istočnu Etiopiju i sjeverni dio Somalije. Glavni grad se nalazio u somalskoj Zeili.
Lokacija
Prema historičaru Al-Omariju, Ifatski sultanat je bio država blizu obale Crvenog mora a koja se prostirala teritorijom koja se mogla proći za 15 do 20 dana normalnog putovanja. Kroz državu je proticala rijeka Avaš, bila je dobro naseljena i imala vojsku od oko 20.000 vojnika i 15.000 konjanika. Al-Omari spominje i sedam gradova u tadašnjem sultanatu: Belkulzar, Kuljura, Šimi, Šoa, Adal, Jamme i Laboo. U vrijeme datiranja činjenica o sultanatu Al-Omari navodi da je središte sultanata mjesto koje se zove Valalah, vjerojatno današnje naselje Wäläle južno od Šana u dolini Ěnkwoy, oko 80 km udaljeno od današnjeg glavnog grada Etiopije Adis Abebe. S druge strane, engleski historičar G.W.B. Huntingford je vršio procjene granica ovog sultanata a prema njemu one su se protezale duž rijeke Avš (južna i istočna granica), zapadna granica je ustvari linija koja se protezala od utvrde Medra Kabda prema rijeci Jamma, istočno od Debre Libanos dok se sjeverna granica pružala duž rijeka Mofara i Adabay. Prema Al-Omariju teritorija sultanata se protezala dužinom od oko od 300 do 400 kilometara, što je prema Richardu Pankhurstu možda bilo i pretjerano velika teritorija.
Prema Taddesseu Tamratu, granice sultanata su uključivale i teritorije Fatagara, Dawaroa i Balea. Luka Zeila je bila ulazna tačka za trgovinu i služila je kao najvažnija tačka preko koje se islam širio na područja. Ako su vladari sultanata kontrolisali Zeilu to im je bila važna trgovačka i religijska baza.
Ifatski sultanat je bio najsjevernija od nekoliko muslimanskih država na Afričkom rogu, koja je djelovala kao tampon zona između kršćanske kraljevine i muslimanskih država duž priobalnog područja.
Historija
Ifat se prvi put spominje kada je Omer ibn Dunja-huz, kasnije poznat kao sultan Omer Valašma, formirao vlastito kraljevstvo i osvojio Sultanat Šoa (smješten u planinama istočne provincije Šoa u Tegulatu). Historičar Taddesse Tamrat objašnjava vojne postupke sultana Valašme kao pokušaj konsolidacije tadašnjih muslimanskih teritorija na području Afričkog roga na isti način kao što je to car Yekuno Amlak u isto vrijeme pokušao sa kršćanskim teritorijama koje su se nalazila na planinskim područjima.
Prema arapskom historičaru Makriziju, sultan Omer ibn Dunja-huz bio je prvi vladar Ifata te je osnovao i Ifatski sultanat 1185. godine. Bio je također i unuk poznatog putopisca Jusuf bin Ahmed el-Kavnejna. Prema Makriziju Omer je umro oko 1275. a nasljeđivala su ga četvorica ili petorica njegovih sinova koji su vrlo kratko vladali. Na kraju, na vlast je došao Sabr ad-Din koji je sultanatom vladao do kraja stoljeća. Naslijedio ga je sultan Ali, prema Makriziju, prvi vladar koji se upustio u rat protiv Abesinije.
Sukobi s kršćanima
Godine 1320. počeo je sukob između kršćanskog monarha i muslimanskih vođa Ifatskog sultanata. Sukob je izazvao memlučki vladar Egipta Al-Nasir Muhammed. Kao reakciju na progon kršćanskih Kopta etiopski car Amda Sejon je zaprijetio odmazdom kao i progonom muslimana koji su se našli pod njegovom vlašću. Da bi predupredio napad kršćana vladar Ifatskog sultanata Hakk ad-Din je napao abesinsku teritoriju u Amharskom kraljevstvu pri čemu je protjerao kršćane a neke od njih i zarobio. Također je pokušao zarobiti izaslanika (na povratku iz Kaira) kojeg je poslao etiopski car, ubivši ga pri tom pokušaju. Kao odgovor na to, bijesni car napao je stanovnike svih krajeva Šoa, većinom naseljenih muslimanima u to vrijeme, kao i druge okruge Ifatskog sultanata. Historijski zapisi tog vremena, u zavisnosti od toga koja sukobljena strana je izvor tih zapisa, navode niz poraza, razaranja i spaljivanja gradova na suparničkoj strani. Prema kršćanskim hronikama, sin sultana Alija, koji se zvao Dadader, ubijen je od strane carskih snaga. 1332. godine sultan Sabr ad-Din, nasljednik sultanata i brat Hakka ad-Dina, ponovio je napad, blokirao i zarobio robu Amde Sejona koja je dopremana s obale, pri tome uhapsivši trgovce koji su sarađivali u interakciju s carem. Sabr ad-Din se navodno odlučio na veliku pobunu protiv kršćana sa ciljem da uništi crkve i zavlada svim etiopskim zemljama. Imenovao je dvadesetak novih guvernera u očekivanju realizacije ovog plana, guvernere za provincije kao što su Damot, Amhara, Gojjam i druge. Ovaj plan je u historijskim izvorima poznat kao Ifatska pobuna a Ifatskom sultanatu se u toj namjeri pridružilo nekoliko muslimanskih država na Afričkom rogu, kao što su Dawaro i Hadeya.
Ifatski sultanat je poražen od strane carskih snaga Amda Sejona I 1332. godine pri čemu je opljačkan od strane carske vojske, koji su potom okrenuli ka napadu na muslimansku državu Dawaro. Sabr ad-Din se puvukao spreman i da pregovara o primirju. Nakon što je Sabr ad-Din uhapšen car je imenovao njegovog brata Jamala ad-Dina za vladara muslimanske države. Međutim, navodeći kršćanske zapise tog vremena, Jamal ad-Din se pridružio savezu sedam muslimanskih okruga: Adal, Mora, Tiqo, Paguma, Labakala, Wargar i Gabala. Oni su ponovo napali kršćanske snage pri čemu su ponovo prevladale snage etiopskog cara. Poslije toga Jamal ad-Din je smijenjen, a Amda Sejon je imenovao Nasira ad-Dina za novog vladara sultanata.
Palovče
Slovenija:
Jezera (Zenica)
Jezera je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Jezera se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Teslić.
Spodnje Palovče
Spodnje Palovče su naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Palovče su imale 80 stanovnika.
GCH1
GTP-ciklohidrolaza I (GTPCH) (EC 3.5.4.16) je član porodice GTP-ciklohidrolaznih enzima. GTPCH je dio folatnih i biopterinskih biosintetskih puteva. Odgovoran je za hidrolizu gvanozin-trifosfata (GTP) i formiranje  7,8-dihidroneopterin-trifosfata (7,8-DHNP-3'-TP, 7,8-NH2-3'-TP).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 250  aminokiselina, a molekulska težina   27 903 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin
Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Gen
GTPCH je kodiran genom GCH1. Opisano je nekoliko alternativnih prerađenih varijanti transkripta koji kodiraju različite izoformi; međutim, sve varijante ne daju funkcionalni enzim.
Funkcija
Transkribirani protein je prvi enzim u ograničenja u brzine u biosinteza tetrahidrobiopterina (THB, BH4), katalizirajući konverziju GTP-a u 7,8-DHNP-3'-TP. THB je esencijalni kofaktor potreban za aromatiziranje aminokiselinskih hidroksilaza (AAAH) i sintaza dušik-oksida (NOS )  u biosintezi monoaminskih neurotransmitera serotonina (5-hidroksitriptamin: 5-HT), melatonina, dopamina, noradrenalina (noradrenalin), epinefrina (adrenalina) i dušik.oksida (NO).
Cistin
Cistin je oksidirani dimerni oblik aminokiseline cisteina i ima formul (SCH2CH(NH2)CO2H)2. To je bijela čvrsta supstanca koja je slabo topljiva u vodi. Služi za dvije biološke funkcije: kao mjesto redoks reakcija i mehanička veza koja omogućava proteinima da zadrže svoju trodimenzijsku strukturu.
GCH1
Funkcija
Utvrđeno je da GTPCH (GCH1) i tetrahidrobiopterin štite od ćelijske smrti pomoću feroptoza. Tetrahidrobiopterin (BH4) djeluje kao snažan, difuzibilan antioksidans, koji se opire oksidativnom stresu i omogućava opstanak ćelija kancera.
Cistin
Formiranje i reakcije
Čest je u mnogim namirnicama poput jaja, mesa, mliječnih proizvoda i cjelovitih žitarica, kao i kože, rogova i kose. Nije bilo prepoznato da potiče iz proteina, dok nije izoliran iz rogova goveda u 1899. Ljudska kosa i koža sadrže približno 10-14% masenog udjela cistina. Otkrio ga je William Hyde Wollaston, 1810.
GCH1
Klinički značaj
Mutacije u ovom genu povezane su sa malignim fenilketonurijom (PKU) i hiperfenilalaninemijom (HPA), kao i nedostatkom GTP ciklohidrolaze I. Nedostatak GTP ciklohidrolaze I može se javiti u recesivnom i u dominantnom obliku i dovesti do nedostatka određenih neurotransmitera (dopamina, norepinefrina, epinefrina i serotonina). Dominantni oblik, sa mutacijom samo jednog od dva alela za GTP ciklohidrolaze I, uzrokuje distoniju koja reaguje na dopamin, koju karakterizira početak u djetinjstvu. Pacijenti s recesivnim oblikom imaju mutacije oba alela za GTP ciklohidrolazu I. Pacijenti koji imaju kašnjenja u razvoju i nervnu disfunkciju trupa hipotonija, hipertonija ekstremiteta, abnormalne pokrete, tremor, konvulzije i ponekad autonomne disfunkcije. Odgovor na liječenje je različit, a dugoročni i funkcionalni ishod nepoznati. Da bi se osigurala osnova za poboljšanje razumijevanja epidemiologije, korelacija genotipa/fenotipa i ishoda ovih bolesti i njihovog utjecaja na kvalitetu života pacijenata, te za procjenu dijagnostičkih i terapijskih strategija, uspostavljen je registar pacijenata putem nekomercijalne organizacije Međunarodna radna grupa za poremećaje povezane sa neurotransmiterima (iNTD).
Cistin
Redoks
Nastaje od oksidacije dvije molekule cisteina, što rezultira stvaranjem disulfidne veze. U ćelijskoj strukturi, ostaci cistina (koji se nalaze u proteinima) postoje samo u nereduktivnim (oksidativnim) organelama, poput sekretornog puta (endoplazmatski retikulum,, Golgijev aparat, lizosomi i vezikule) i vanćelijskim prostorima (npr. ECM). U reduktivnim uslovima (u citoplazmi, jedru, itd.) prevladava cistein. Disulfidna veza se lahko redukuje, dajući odgovarajući tiolski cistein. Tipski tioli za ovu reakciju su merkaptoetanoli ditiotreitol::(SCH2CH(NH2)CO2H)2 +  2 RSH  →  2 HSCH2CH(NH2)CO2H  +  RSSR Zbog mogućnosti razmjene tiol-disulfida, prehrambene koristi i izvori cistina identični su onima koji su uobičajeniji za cistein. Disulfidne veze brže se cijepaju na višim temperaturama.
Poremećaji na bazi cistina
Prisustvo cistina u urinu često ukazuje na nedostatke reabsorpcije aminokiselina. Izvješteno je da se kod pasa javlja cistinurija. Izlučivanje visokog nivoa kristala cistina kod ljudi može biti pokazatelj cistinoze, rijetke nasljedne bolesti.
Biološki transport
Cistin služi kao supstrat za cistin-glutamatni antiporter. Ovaj transportni sistem, koji je visoko specifičan za cistin i glutamat, povećava koncentraciju cistina unutar ćelije. U ovom sistemu se anionski oblik cistina transportuje u zamjenu za glutamat. Cistin se brzo reducira u cistein. Cisteinski predlijekovi, npr. acetilcistein, induciraju oslobađanje glutamata u vanćelijski prostor.
GPHB5
Glikoproteinski hormon beta-5 je protein koji je kod ljudi kodiran genom GPHB5.
GPHB5 je polipeptid koji formira cistinski čvor i podjedinicu iz porodice dimernih glikoproteinskih hormona (Hsu et al., 2002, prema OMIM]
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 130  aminokiselina, a molekulska težina   14.232 Da.
Brezovci (Dornava)
Brezovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Dornava, regija Podravska, Slovenija.
GPHB5
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Brezovci (Dornava)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Ptuj.
GPHB5
Kloniranje i ekspresija
Koristeći Western blot analizu, Nakabayashi et al. (2002) pokazali su da se glikoproteini A2 (GPHA2) i B5 izlučuju u medij kotransficiranih ćelija embrionskog ljudskog bubrega. Prividna molekulska masa B5 iznosila je 20 kD, a tretman glikozidazom ukazao je da je B5 glikoprotein. Imunohistohemijska analiza otkrila je A2 i B5 koeksprimirane u prednjem režnju hipofize pacova, ali proteini nisu koekspricirani u pacovskom mozgu, štitnjači ili jajnicima.
Funkcija gena
Analizom 2-hibridnog kvasca, Nakabayashi et al. (2002) pronašli su snažne interakcije između A2 i B5. Frakcionacijom ljudskih embrionskih ćelija bubrega kotransficiranim sa A2 i B5, otkriven je A2-B5 dimer od oko 43 kD. Dimer, koji su autori odredili kao tirostimulin, stimulirao je proizvodnju cAMP-a u ćelijama koje eksprimiraju rekombinantne ljudske TSH receptore. Tirostimulin je takođe stimulirao proizvodnju cAMP i ugradnju timidina u ćelijsku liniju štitne žlijezde pacova, a povećao je nivo T4 kod odraslih. Tirostimulin je bio neučinkovit u aktiviranju bilo LH (LHCGR), bilo FSH receptora (FSHR).
IC 3786
IC 3786 (također poznat kao PGC 2142309) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 755 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,40 (88 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (66 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Miljana (Zagorska Sela)
Miljana je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Miljana je imala 88 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Miljana je imalo 135 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Operativni sistem sličan Unixu
mini|350x350piksel| Evolucija Unix i Unix-sličnih sistema, počevši od 1969 Operativni sistem sličan Unixu (koji se ponekad naziva i Unixu sličan, UN*X ili *nix, na engleskom Unix-like) jest operativni sistem koji radi na sličan način kao i drugi Unix sistemi. Trenutno, ne postoji standard za definiciju pojma.
Definicija
Open Group je vlasnik UNIX zaštitnog znaka i upravlja jedinstvenom UNIX specifikacijom, pri čemu se naziv "UNIX" koristi kao oznaka usaglašenosti. Ova grupa se protivi ovakvom načinu definicije drugih Unix sistema.
Drugi obično tretiraju "Unix" kao generički zaštitni znak. Unixu slični sistemi često imaju imena poput Unixa kao što su AIX, A/UX, HP-UX, IRIX, Linux, Minix, Ultrix, Xenix, Xinu i XNU. Drugi sistemi koriste potpuno različita imena kao što su Darwin/macOS, illumos/Solaris ili FreeBSD.
Historija
mini|500x500piksel| Pojednostavljena historija operativnih sistema sličnih Unixu. Unixu slični sistemi počeli su se pojavljivati krajem sedamdesetih i početkom 1980-ih. Mnoge plaćene verzije, kao što su Idris (1978), UNOS (1982), Coherent (1983) i UniFlex (1985), imale su za cilj da pruže firmama funkcionalnost dostupnu akademskim korisnicima UNIX-a.
Razne besplatne, jeftine zamjene za UNIX pojavile su se 1980-ih i 1990-ih, uključujući 4.4BSD, Linux i Minix. Neki od njih su zauzvrat bili osnova za komercijalne Unix sisteme, kao što su BSD/OS i macOS. Nekoliko verzija (Mac) OS X/macOS-a koje rade na Mac računarima zasnovanim na Intel-u su certifikovane u okviru jedinstvene specifikacije UNIX-a.
Izvorni UNIX
To su sistemi sa AT & T izvornim kodom. Većina (ali ne svi) komercijalnih UNIX sistema spadaju u ovu kategoriju. Kao i BSD sistemi, koji su potomci rada obavljenog na Univerzitetu Kalifornije krajem sedamdesetih i ranih 1980-ih. Neki od ovih sistema nemaju originalni AT&T kod, ali još uvijek mogu pratiti svoje porijeklo od izvornog koda napisanog u AT&T-u.
Brendirani UNIX
Ovi sistemi su uglavnom komercijalni su brendirani od strane Open Group kako bi se zadovoljile Single UNIX Specifikaciju i dozvoljeno je da nose naziv UNIX. Većina takvih sistema su komercijalni derivati baze System V koda u jednom ili drugom obliku.
Funkcionalni UNIX
Unix-sličan sistem se može nazvati bilo koji sistem koji se ponaša na način koji je dosljedan UNIX specifikaciji, uključujući i "program koji upravlja sesijama za prijavu i komandnu liniju"; Konkretno, ovo se može odnositi na sisteme kao što su Linux ili Minix koji se ponašaju slično UNIX sistemu ali nemaju izvornu vezu sa baznim AT&T kodom.
Spodnje Stranje
Spodnje Stranje su naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Stranje su imale 265 stanovnika.
Orijevac
Orijevac je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Orijevac je imao 3 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Orijevac je imalo 11 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kolovići
Kolovići je nenaseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Kasapovići (Zenica)
Kasapovići su naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Ivančec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ivančec je imao 63 stanovnika.
Stranje
Slovenija:
Valica
Valica (ital. Valizza) je naseljeno mjesto u sastavu grada Umaga, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Valica je imala 237 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Savudrija. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja. U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Crveni Vrh te naselja Kanegra (grad Buje). Do 1991. sadrži podatke za naselje Crveni Vrh, a u 1981. i 1991. sadrži podatke za naselje Kanegra (grad Buje).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Valica je imalo 181 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
John Havlicek
John Joseph Havlicek bio je američki košarkaš.
Čitavu karijeru proveo je u Boston Celticsima, s kojima je 8 puta bio prvak NBA lige. Više titula osvojili su samo Bill Russell i Sam Jones, njegovi saigrači iz Celticsa. Smatra se jednim od najboljih igrača u historiji košarke. Godine 1984. postao je član Košarkaške Kuće slavnih.
Koledž
Havlicek je košarku igrao na Državnom univerzitetu Ohia. Zajedno sa budućom NBA legendom, Jerryjem Lucasom, vodio je ekipu do titule prvaka države. Imenovan je za rezervu američkog tima na OI 1960.
NBA
S obzirom na to da je igrao više sportova, na draftu 1962. izabrali su ga i Celticsi i Cleveland Brownsi, klub iz NFL lige. Iako je trenirao sa Brownsima, odlučio se za Celticse.
U NBA ligi postao je poznat po svojoj izdržljivosti. Nadimak Hondo dobio je po istoimenom filmu sa Johnom Wayneom. Revolucionirao je ulogu šestog igrača. Najvažniji trenutak u karijeri desio se u finalu Istočne konferencije 1965. U odlučujućoj, 7. utakmici, koja se igrala u Bostonu, Celticsi su vodili 110–109 i imali su loptu 5 sekundi prije kraja. Ipak, greška Billa Russella poklonila je loptu 76ersima, koji su imali priliku dobiti utakmicu, a samim tim i seriju. Ipak, Havlicek je ukrao loptu i time odveo Celticse do finala.
Povukao se 1978, a njegov broj 17 odmah je povučen iz upotrebe.
Havlicek je najbolji strijelac Celticsa u historiji, kao i 13. u historiji NBA sa 26.395 poena. Prvi je igrač koji je uspio postići najmanje 1000 poena u 16 uzastopnih sezona.
Porodica
Havlicek je s očeve strane bio češkog, a s majčine hrvatskog porijekla.
Kopališta
Kopališta je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Brezovec (Cirkulane)
Brezovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Cirkulane, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezovec je imao 192 stanovnika.
Gusto pravilno vezivno tkivo
Gusto pravilno vezivno tkivo omogućava vezu između različitih tkiva u ljudskom tijelu. Kolagenska vlakna u ovom tkivu su u snopovima i paralelna. Može se podijeliti na bijelo i žuto vlaknasto vezivno tkivo. Oba ova tipa mogu biti uređena na dva načina:
U prvom obliku, snopovi kolagena i matriksa  raspoređeni su snopo u regularno alternijajućeg obrasca (sa preplitanjem). U lisnatom aranžmanu, kolagenski  snopovi  i matriks  se distribuiraju u nepravilnim  obrascima, ponekad u obliku mreže. To je slično areolnom tkivu, ali u gustom pravilnom vezivnom tkivu, elastična vlakna potpuno nedostaju.
Funkcije
Gusta pravilno vezivno tkivo ima veliku istezajuću čvrstoću koja je otporna na snage povlačenja, a posebno dobru kada te snage djeluju u jednom pravcu.
Ovo tkivo ima vrlo loš dotok krvi, zbog čega oštećenja tetiva i ligamenata sporo zarastaju.
Kopijari
Kopijari je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Mladen Balorda
Mladen Balorda (Mostar, 1921 - Mostar, 15. Juli 1943), bio je jugoslavenski partizan i Narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 1921. godine u Mostaru. Potiče iz radničke porodice. Poslije završene osnovne škole, upisao je zanatsku školu u kojoj je učio bravarski zanat. Kao mladi radnik je pristupio radničkom pokretu. U članstvo Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), primljen je 1940. godine, a nekoliko mjeseci kasnije i u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
Ilegalac
Poslije Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije 1941. godine, Mladen je u okupiranom Mostaru, u ilegalnoj grupi u kojoj su bili Ahmet Pintul, Mehmed Trbonja, Adem Buć, po zadatku KPJ, radio na prikupljanju oružja, drugog vojnog i sanitetskog materijala i svega ostalog potrebnog za oružanu borbu. Jula 1941. godine vlasti NDH su ga sa porodicom deportovale u Srbiju, ali se Mladen septembra 1941. godine, zajedno sa jednim drugom vratio u Mostar. Mladenovog oca Dušana i brata Vasilija Nijemci su streljali u Kraljevu, prilikom masovnog streljanja građana oktobra 1941. godine.
Po povratku u Mostar nastavio je sa ilegalnim radom na istim zadacima. Kada se krajem 1941. godine Boračko-jezerski partizanski odred, koji je bio sastavljen u najvećem broju od Mostaraca, našao u teškoj situaciji zbog nedostatka municije, Mladen je kao ilegalac sa jednom grupom partizana iz odreda, upao u italijanski logor u Mostaru i iznio velike količine municije i odnio ih na Boračko jezero, područje koje je bilo pod partizanskom kontrolom. Nešto kasnije, krajem 1941. godine, zbog opasnosti od hapšenja, i sam je otišao u odred.
Ratnik
Štab bataljona je svoje potrebe za raznim materijalom rješavao slanjem boraca u Mostar sa zadatkom da provaljuju u državna nadleštva i radnje neprijateljski raspoloženih trgovaca. Jednu takvu grupu predvodio je Mladen Balorda, a u grupi su bili: Mustafa Ćemalović Cimba, Rifat Frenjo, Alija Muratbegović Sice, Živko Papo Henći, Martin Raguž i Hasan Zahirović. O smještaju grupe u Mostaru brinuo se Hamid Vuk, a Safet Džinović obezbjeđivao je saradnju sa mjesnom organizacijom. Izveli su više noćnih akcija u kratkom vremenskom razmaku.
Prilikom zauzimanja Jajca, krajem novembra 1942. godine, Mladen se nalazio čelu svog voda i istakao se u zauzimanju bunkera. U toku Četvrte neprijateljske ofanzive, uoči napada na Prozor, Mladen se sa dva druga probio kroz neprijateljske položaje i zapalio jendnu kuću u gradu, što je izazvalo zabunu i demoralisaloo neprijatelja. Istakao se i kao zamenik komandanta Mostarskog bataljona u Petoj neprijateljskoj ofanzivi. Zahvaljujući njegovom rukovođenju, kod Nikšića je veći broj neprijateljskih vojnika izbačen iz stroja.
Kada je, 15. jula 1943. godine, nakon povratka bataljona na područje Mostara, pošao sa svojom grupom da izvede 80 novih boraca iz Mostara u Desetu hercegovačku udarnu brigadu, napadnuti su od 200 njemačkih vojnika u selu Kamena. U neravnopravnoj borbi uništena je Mladenova grupa, a on je teško ranjen, zarobljen i odmah potom bio sreljan u Mostarskom blatu.
Naslijeđe
Jedna ulica u mostarskom naselju Carina nosi njegovo ime. Paraleno sa ovom ulicom je ulica koja nosi ime Hasana Zahirovića Laće, takođe narodnog heroja. Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije 23. jula 1952. proglašen je narodnim herojem Jugoslavije.
Bogićevci
Hrvatska:
UBR2
E3 ubikvitin-protein ligaza UBR2 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom  UBR2.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.755 aminokiselina, а molekulska težina 200.538 Da.
Funkcija
Proteoliza pomoću ubikvitin-proteasomskog sistema kontrolira koncentraciju mnogih regulatornih proteina. Selektivnost ubikvitilacija određena je ubikvitinskim E3-ligazama, koje prepoznaju signal destabilizacije supstrata, ili degron. E3-ligaza UBR2 učestvuje na putu N-kraja, koji cilja na proteine koji nose N-terminalni degron ili N-degron (Kwon et al., 2003; prema OMIM-u.)
GSKIP
Interaktivni protein GSK3B  je protein koji je kod ljudi kodiran genom GSKIP. Chou et al. objavili su da se GSKIP gen nalazi na poziciji 14q32.2 hromosoma 14. Izvijestili su da gen GSKIP sadrži tri egzona. Prvi egzon je nekodirajući
Glikogen-sintazna kinaza-3 (vidi GS3KB) je serin/treonin kinaza koja fosforilira glikogen sintazu (GYS1) i regulira metabolizam glikogena. Također ima glavnu ulogu u regulaciji sudbine ćelija, diferencijaciji i proliferaciji preko Wnt signalnog putA. GSKIP je negativni regulator aktivnosti GS3K kinaze u signalnom putu Wnt, ali ne i u metabolizmu glikogena (Chou et al., 2006).
Kloniranje i ekspresija
Korištenjem GSK3B u 2-hibridnom skriningu kvasca u biblioteci cDNK ljudskih sjemenika, Chou et al. (2006) klonirali su GSKIP. Izvedeni protein od 139 aminokiselina ima izračunatu molekulsku masu od 15,6 kD. GSKIP ima N– i C-terminalne domene koje su visoko konzervirani, posebno kod kičmenjaka. Konačnih 25 aminokiselina konzerviranog C-terminalnog domena slično je domenu aksina u interakciji sa GSK3B (AXIN1). Northern blot analizom otkrivena je varijabilna ekspresija GSKIP transkripta od 2,1 kb u svim ispitivanim tkivima odraslih i fetusa, s najvećom ekspresijom u srcu, posteljici, jetri i skeletnim mišićima odraslih. GSKIP označen fluorescencijom pretežno je eksprimiran u citosolu transficiranih HeLa ćelija.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 139  aminokiselina, a molekulska težina   15.648 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Ovaj gen kodira protein koji je uključen kao negativni regulator GSK3-beta u WNT signalnom putu. Kodirani protein može imati ulogu u signalnom putu retinoijsne kiseline, reguliranjem funkcionalnih interakcija između GSK3-beta, beta-katenina i ciklina D1, te regulira beta-katenin/N-kadherinski bazen. Kodirani protein sadrži GSK3-beta interakcijski domen (GID) u svom C-terminalu, koji je sličan GID-u za aksin. Protein također sadrži evolucijski konzerviranu RII vezujuću domenu, što olakšava vezivanje sa protein kinazom-A i GSK3-beta, omogućavajući mu ulogu A-kinaznog sidrenog proteina. Uočene su Alternativno prerađene varijante transkripta za ovaj gen.
Korištenjem proteinskog panela i analize imunoprecipitacije kotransficiranih ćelija HEK293, Chou et al. (2006) utvrdili su da je GSKIP vezao GSK3B i in vitro i in vivo. GSKIP je također vezao GSK3A. C-terminalnih 25 aminokiselina GSKIP bile su minimalna jedinica potrebna za vezivanje za GSK3B. Kinetička analiza otkrila je snažan afinitet vezivanja između GSKIP-peptida i GSK3B.
Mutageneza usmjerena na lokaciju otkrila je da su ser109 i thr113, neposredno uzvodno od GSK3B-vezujuće regije GSKIP-a, glavni ciljevi GSK3B fosforilacije. Analize kinaze in vitro pokazale su da GSKIP pune dužine i GS-CIP peptid sa 25 aminokiselina GSKIP inhibiraju kinaznu aktivnost GSK3B protiv aksina i beta-katenina (CTNNB1). Oba funkcioniraju u Wnt signalnom putu, ali nisu inhibirali GSK3B-zavisnu fosforilaciju glikogen sintaze. Western blot analiza pokazala je da je GSKIP uzrokovao nuklearnu akumulaciju beta-katenina, a ispitivanja gena reportera otkrila su da GSKIP inhibira Wnt-zavisnu transkripciju. Zaključili su da GSKIP ima ulogu u negativnoj regulaciji Wnt signalizacije, moguće putem preklapanja mjesta vezivanja.
Brstje
Brstje su bivše naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Ptuj, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ptuj. 1992. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Ptuj.
Srednja vas pri Kamniku
Srednja vas pri Kamniku je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kamnik.
Brstje
Stanovništvo
Napomena: ''U 1992. priključeno naselju Ptuj.''
Srednja vas pri Kamniku
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srednja vas pri Kamniku je imala 237 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Srednja vas.''
IC 3787
IC 3787 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Androstendiol
Androstendiol ili 5-androstendiol (skraćeno A5 ili Δ5-diol), poznat i kao androst-5-en-3β, 17β-diol, je endogeni slabi androgeni i estrogeni steroidni hormon i  intermedijea u biosintezi testosterona iz dehidroepiandrosterona (DHEA). Usko je povezan sa androstenedionom (androst-4-en-3,17-dion).
Biološka aktivnost
Androstenediol je direktni metabolit najzastupljenijih steroida koje proizvodi ljudska kora nadbubrežne žlijezde, DHEA, Manje je androgen od srodnog spoja. Δ4-androstenediola i utvrđeno je da stimulira imunski sistem. Kada se daje pacovima. Androstenediol, in vivo, ima približno 1,4% androgenosti DHEA. 054% androgenosti androstenediona i 0,21% androgenosti testosterona.
Androstendiol ima moćnu estrogenu aktivnost, slično DHEA i 3β-androstanediolu. Ima približno 6% i 17%  afiniteta estradiola na ERα i ERβ. Iako androstendiol ima daleko niži afinitet za ER u odnosu na glavni estrogen estradiol. Cirkulira u približno 100 puta višim koncentracijama, pa se smatra da u tijelu može imati značajnu ulogu kao estrogen.
Fusnote: a = (1) Afinitet vezanja, vriejnosti u formatu prosjeka (# (#–#), "rang" (#–#). ili "vrijednost" (#), ovisno o dostupnim vrijednostima. Cjelokupni skupovi vrijednosti unutar raspona mogu se naći u Wiki kodu. (2) Afiniteti vezanja utvrđeni su studijama raseljavanja u raznim in-vitro sistema sa označenim estradiolom i ljudskim ERα i ERβ proteinima (osim vrijednosti ERβ iz Kuiper i sur. (1997), koje su ERβ pacova). Izvori:
Hemija
Androstendiol. poznat i kao androst-5-en-3β, 17β-diol, prirodno se javlja  kao androstanski steroid. Strukturalno je povezan sa androstendionom (A4; androst-4-en-3,17-dion), dehidroepiandrosteronom (DHEA; androst-5-en-3β-ol-17-on) i testosteronom (androst-4-en-17β-ol-3-on), kao i 3β-androstandiolom (5α-androstan-3β, 17β-diol).
To je derivat i analog androstenediola, kao što su 17α-alkilirani  metandriol (17α-metilandrostenediol) i etinilandrostendiol  (17α-etinilandrostenediol), kao i prirodni derivat 19-norandrostan derivata  norandostenediola (19-nor-5-androstenediol), su  sintetizirani i proučavani, metandriol i njegovi esteri su androgeni i anabolički steroidi, dok je etinilandrostenediol estrogen.
Koledinec
Koledinec je naseljeno mjesto u sastavu općine Rasinja, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Androstendiol
Protivmjera zračenju
Androstenediol je istražen za upotrebu kao protivmjera zračenju. Ova njegova vrijednost zasniva se uglavnom na stimulaciji proizvodnje bijelih krvnih zrnaca i trombocita. Njegovu potencijalnu upotrebu kao protivmjere zračenju razvio je Institut za radiobiološka istraživanja oružanih snaga (AFRRI), a potom su proučavali AFRRI i Hollis-Eden Pharmaceuticals pod predloženom markom Neumune za tretman od sindroma akutnog zračenja.
Koledinec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Androstendiol
Protivmjera zračenju
Klinička ispitivanja sa rezus majmunom bila su uspješna. Prema izvještaju Hollis-Eden-a, samo 12,5% od 40 životinja liječenih neumunom umrlo je, naspram 32,5% u placebo grupi.
Koledinec
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Koledinec je imao 170 stanovnika.
Androstendiol
Protivmjera zračenju
Kompanija Hollis-Eden se prijavila za ugovor vlade SAD-a. u skladu sa Zahtjevom za podnošenje prijedloga za bioštitom (RFP) za protivmjere radijacije, nakon što je 2,5 godine ohrabrivan da je Neumune u konkurenciji, 9. marta 2007., RFP je otkazao Ministarstvu za zdravstvo i socijalne usluge Sjedinjenih Država. Prema HHS-u, proizvod više nije bio u konkurentnim rangu. Dalje objašnjenje nije dato, pa se Hollis-Eden povukao iz istraživanja protivmjera zračenja.
Krčevine (Vareš)
Krčevine je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Perjasica
Perjasica je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Vardica
Vardica (ital. Vardizza) je naseljeno mjesto u sastavu grada Umaga, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Perjasica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Duga Resa.
Vardica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buje.
Alkilacija
Alkilacija je prijenos alkil grupe sa jedne molekule na drugu. Alkil grupa se može prenijeti kao alkil karbokation, slobodni radikal, karbanion ili karben (ili kao njihovi ekvivalenti). Vjeruje se da su alkil grupe najbrojnije grupe u organskoj hemiji, a da su alkilirajući agensi u veoma rasprostranjeni. Mnoge ciljne biološke molekule ili njihovi sintetski prekursori su formirani od alkil lanaca sa specifičnim funkcijskim grupama specifičnog poretka. Selektivna alkilacija ili dodavanje dijelova lanca sa željenim funkcijskim grupama se  posebno primjenjuje kada nema  zajedničkog biološkog prekursora. Alkilacija sa samo jednim ugljikom se naziva metilacija.
Vardica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vardica je imala 68 stanovnika.
Perjasica
Stanovništvo
Napomena: ''U 1948. sadrži podatke za bivše naselje Rastovac Perjasički.''
Vardica
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Materada. Od 1880. do 1900. iskazivano kao dio naselja.''
Perjasica
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Perjasica je imalo 116 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Alkilacija
Alkilacija DNK, u medicini se koristi za hemoterapiju,  da bi se oštetila DNK ćelija kancera. Obavlja se klasom lijekova zvanih alkilirajući citostatici.