cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FN Minimi
FN Minimi (fra. Mini Mitrailleuse; bos. Mini mitraljez) je puškomitraljez kalibra 5.56 mm kojeg je razvila i proizvela belgijska vojna industrija Fabrique Nationale (FN) iz Herstala. Oružje je dizajnirano 1974. godine te je uvedeno u službu oružanih snaga mnogih država diljem svijeta. Minimi se proizvodi u FN-ovom primarnom pogonu u Herstalu i njegovoj američkoj podružnici FN Manufacturing LLC, dok se u Italiji, Grčkoj, Australiji i Japanu proizvodi na temelju licence.
Značajke
Plinski ventil Minimija moguće je podesiti na dva moda: normalan i nepovoljan. Nepovoljan mod omogućava brzinu gađanja između 700 i 850 metaka u minuti, dok normalni mod omogućava brzinu od 950 do 1.150 metaka u minuti te se koristi samo u ekstremnim uvjetima ili kada su u cijevi prisutna "teška onečišćenja".
Pokraj okidača, odnosno iznad pištoljskog rukohvata se nalazi regulator za sigurnosnu kočnicu. Na lijevoj strani oružja je smješten prekidač označen crvenom bojom kojim se Minimi ponovo stavlja u upotrebnu funkciju. Prvobitno je FN Minimi koristio pištoljski rukohvat od crnog polimera preuzet je od automatskih pušaka FN FAL i FN FNC, dok je on kasnije modificiran.
Tijelo puškomitraljeza je izrađeno od kovanog čelika. Verzije Standard i Para su opremljene s fiksnim, sklopivim dvonošcem montiranim na cijevi i smještenim ispod rukohvata. Dvonožac se može namjestiti po visini, a svaka nožica na tri različite dužine. Dvonožac nudi i raspon rotacije od 15 stepeni s obje strane. U potpunosti proširen dvonožac podiže Minimi za 465 mm. Također, puškomitraljez može koristiti i belgijski FN360° dvonožac ili američki dvonožac M122.
FN Minimi montiran na vojno vozilo je opremljen s električnim okidačem koji omogučava sigurnu paljbu bez prisutnosti vojnika unutar borbenog vozila.
Standardni model Minimija ima cijev duljine 465 mm te aluminijski kundak i remen za nošenje preko ramena. Kraća Para verzija ima cijev duljine 349 mm i sklopivi metalni kundak dok model namijenjen vojnim vozilima ima cijev od 465 mm ali nema kundak i čelični ciljnik. Svi modeli mogu alternativno imati fiksni sintetički kundak koji se koristi kod američke kopije M249.
Punjenje
Oružje koristi M27 lanac s metcima koji se "pune" s lijeve strane Minimija (minijaturna verzija lanca M13). Lanac je smješten u zatvorenom okviru max. kapaciteta od 200 metaka. Osim njega, može se koristiti i STANAG okvir od 30 metaka kojeg primjenjuju NATO automatske puške M16 i FN FNC kalibra 5.56 mm. Princip rada Minimija s okvirom u kojem se nalaze metci sa streljivom razvio je Maurice V. Bourlet. Sam puškomitraljez može koristiti lanac smješten u okviru ili bez njega, bez bilo kakvih modifikacija.
Mehanizam korištenja streljiva je izrađen po uzoru na univerzalni mitraljez FN MAG, koji je pak razvijen na temelju njemačkog MG 42 mitraljeza iz ere 2. svjetskog rata.
Cijev
Cijevi koje se koriste u FN Minimi imaju povećanu izdržljivost na visoku temperaturu koja se stvara nakon duže besprekidne paljbe. Također, puškomitraljez ima sposobnost brzog mijenjanja cijevi, zahvaljujući poluzi na lijevoj strani oružja, koja oslobađa cijev. Na samu cijev je pričvršćena i ručka za nošenje Minimija te olakšava postupak vađenja i promjene cijevi. Uvježbani vojnik može promijeniti cijev i pripremiti oružje spremno za paljbu u 6-7 sekundi. Ranije verzije Minimija imale su skrivač plamena, po uzoru na automatske puške FN FAL, FN FNC i FN CAL dok mitraljezi novije proizvodnje imaju kraći skrivač plamena.
Optika
Verzije Standard i Para dolaze se stražnjim ciljnikom podesivim ovisno o utjecaju vjetra i visini paljbe, koji pruža preciznost u rasponu između 300 i 1.000 metara. Prednji nišan također je podesiv u zavisnosti od vjetra i visine. Također, na oružje je moguće montiranje dnevne / noćne optike NATO standarda.
Oprema
Standardna narudžba Minimija se osim oružja sastoji od tri okvira municije, pribora za čišćenje, boce ulja, remena i blank-firing adaptor.
Verzije
mini|200px|desno|Kanadski C9A1. mini|200px|desno|Švedski Ksp 90 (Kulspruta 90). mini|200px|desno|Australijski vojnik s M249 Para u Afganistanu. mini|200px|desno|Američki vojnik s F89A1 Minimi. mini|200px|desno|Pripadnik talijanske jedinice Aeronautica Militare s Minimijem. Prvi prototip Minimija je izrađen za korištenje streljiva kalibra 7.62x51mm NATO, ali je kasnije preinačen na kalibar 5.56x45mm NATO. Jedino verzija Minimi 7.62 koristi kalibar koji je oružju prvobitno namijenjen.
FN Minimi se može podijeliti na sljedeće verzije:
Tokom 1980tih godina je počela proizvodnja FN Minimija pod nazivom M249 kojim se opremala američka vojska, a proizvodila ih je FN-ova podružnica FN Manufacturing LLC u američkoj saveznoj državi Južnoj Karolini.
Također, postoje još licencne proizvodnje u Australiji, Grčkoj, Italiji i Japanu. U Grčkoj licencnu kopiju proizvodi firma EAS, u Italiji Beretta, u Japanu Sumitomo Heavy Industries a u Australiji Australian Defence Industries (ADI). Također, i u Kini se proizvode kopije Minimija, ali bez licence i pod nazivom XY 5.56 x 45, koje kao i original koriste streljivo kalibra 5.56x45mm NATO. Kineski puškomitraljezi namijenjeni su izvoznom tržištu.
Linearna ekstrapolacija
U matematici, ekstrapolacija je tip procjena, izvan prvobitnog opsega posmatranja, vrijednosti varijable na osnovu njenog odnosa sa drugom varijablom. Slična je interpolaciji, koja izvodi procjene između poznatih opservacija, ali ekstrapolacija je podložna većoj neizvjesnosti i većem riziku da proizvede besmislene rezultate. Ekstrapolacija također može značiti proširenje metoda, pod pretpostavkom da će slični metodi biti primjenjivi. Ekstrapolacija se također može primijeniti na ljudsko iskustvo za projektovanje, proširenje ili produblivanje poznatog iskustva u područje koje nije poznato ili prethodno doživljeno, kako bi se došlo do (obično nagađanja) znanja o nepoznatom (npr. vozač ekstrapolira uslove na putu izvan njegovog vidokruga tokom vožnje). Metod ekstrapolacije može se primijeniti u rekonstrukciji interijera
Metodi
Pravilan izbor metoda ekstrapolacije oslanja se na „prethodno poznavanje“ procesa koji je stvorio postojeće tačke podataka. Neki stručnjaci su predložili upotrebu uzročnih sila u evaluaciji metoda ekstrapolacije. Ključna pitanja su, naprimjer, može li se pretpostaviti da su podaci kontinuirani, glatki, možda periodični itd.
Linearna
Linearna ekstrapolacija znači kreiranje tangentne linije na kraju poznatih podataka i njeno širenje preko te granice. Linearna ekstrapolacija će dati dobre rezultate samo kada se koristi za proširenje grafikonaa približno linearne funkcije ili ne previše izvan poznatih podataka.
NGC 3302
NGC 3302 (također poznat kao ESO 437-7, MCG -5-25-20 i PGC 31391) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 187 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,60 (87 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. januara 1835. godine.
Linearna ekstrapolacija
Linearna
Ako su dvije tačke podataka najbliže tački x_* za ekstrapolaciju su i(x_k, y_k), linearna ekstrapolacija daje funkciju:
NGC 3302
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Linearna ekstrapolacija
Linearna
(što je identično sa linearnom interpolacijom ako je ). Moguće je uključiti više od dvije tačke i usrednjavanje nagiba linearnog interpolanta, tehnikama sličnim regresije, na tačkama podataka odabranim da budu uključene. Ovo je slično linearnom predviđanju.
Polinomna
Polinomska kriva može se kreirati kroz čitave poznate podatke ili samo blizu kraja (dvije tačke za linearnu ekstrapolaciju, tri tačke za kvadratnu ekstrapolaciju, itd.). Rezultirajuća kriva može se tada proširiti izvan kraja poznatih podataka. Ekstrapolacija polinoma se obično radi pomoću Lagrangeove interpolacije ili korištenjem Newtonovog metoda konačnih razlika da se stvori Newtnova serija koja odgovara podacima. Rezultirajući polinom može se koristiti za ekstrapolaciju podataka.
Ekstrapolacija polinoma visokog reda mora se koristiti s dužnom pažnjom. Za primjer skupa podataka i problema na gornjoj slici, sve iznad reda 1 (linearna ekstrapolacija) će možda dati neupotrebljive vrijednosti; procjena greške ekstrapolirane vrijednosti će rasti sa stepenom ekstrapolacije polinoma. Ovo je povezano sa Rungeovim fenomenom.
Konusna
Konusni presjek može se kreirati korištenjem pet tačaka blizu kraja poznatih podataka. Ako je stvoreni konusni presjek elipsa ili krug, kada se ekstrapolira, vratit će se u petlju i ponovo se spojiti. Ekstrapolirana parabola ili hiperbola neće se ponovo spojiti, ali se može zakriviti unazad u odnosu na X-osu. Ovaj tip ekstrapolacije može se uraditi sa šablonom konusnih presjeka (na papiru) ili pomoću računara.
Francuska kriva
Ekstrapolacija Francusom krivom je pogodan metod za bilo koju distribuciju koja ima tendenciju da bude eksponencijalna, ali sa faktorima ubrzanja ili usporavanja. Ovaj metod koristi se uspješno u pružanju prognoznih projekcija rasta HIV/AIDS-a u UK od 1987. godine i varijante CJD-a u UK već nekoliko godina. Druga studija je pokazala da ekstrapolacija može proizvesti isti kvalitet rezultata predviđanja kao i složenije strategije predviđanja.
Geometrijska ekstrapolacija sa predviđanjem greške
Može se kreirati sa tri tačke niza i "momentom" ili "indeksom", ovaj tip ekstrapolacije ima 100% tačnost u predviđanjima u velikom procentu poznate baze podataka serija (OEIS).
Primjer ekstrapolacije sa predviđanjem greške:
Kvalitet
Tipski, kvalitet određenog metoda ekstrapolacije je ograničen pretpostavkama o funkciji napravljenoj metodom. Ako metod pretpostavlja da su podaci ravni, onda će nelinearna funkcija biti loše ekstrapolirana. U smislu složenih vremenskih serija, neki stručnjaci su otkrili da je ekstrapolacija preciznija kada se izvodi dekompozicijom uzročnih sila.
Čak i za ispravne pretpostavke o funkciji, ekstrapolacija može ozbiljno odstupiti od funkcije. Klasični primjer je skraćena snaga serije reprezentacije sin(x) i srodnih trigonometrijskih funkcija. Naprimjer, uzimajući samo podatke iz blizine x = 0, može se procijeniti da se funkcija ponaša kao sin(x) ~ x. U blizini x = 0, ovo je odlična procjena. Međutim, dalje od x = 0, ekstrapolacija se proizvoljno pomiče od x-ose dok sin(x) ostaje u intervalu [−1,1]. Odnosno, greška se neograničeno povećava.
Uzimanje više članova u nizu stepena sin(x) oko x = 0 će proizvesti bolju saglasnost u većem intervalu blizu x = 0, ali će proizvesti ekstrapolacije koje na kraju odstupaju od x-ose čak i brže od linearne aproksimacije.
Ova divergencija je specifično svojstvo metoda ekstrapolacije i zaobilazi se samo kada funkcionalni oblici preuzeti metodom ekstrapolacije (nenamjerno ili namjerno zbog dodatnih informacija) tačno predstavljaju prirodu funkcije koja se ekstrapolira. Za posebne probleme, ove dodatne informacije mogu biti dostupne, ali u općenitom slučaju, nemoguće je zadovoljiti sva moguća ponašanja funkcije s izvodljivo malim skupom potencijalnog ponašanja.
U kompleksnoj ravni
U kompleksnoj analizi, problem ekstrapolacije može se pretvoriti u interpolacijski problem, promjenom varijable. Ova transformacija zamjenjuje dio kompleksne ravni unutar jediničnog kruga s dijelom kompleksne ravni izvan jediničnog kruga. Konkretno, kompaktifikacija tačaka u beskonačnosti preslikava se na ishodište i obrnuto. Međutim, sa ovom transformacijom mora se voditi računa, budući da je originalna funkcija mogla imati "obilježja", na primjer polove i druge singularnosti, u beskonačnosti koje nisu bile evidentne iz uzorkovanih podataka.
Drugi problem ekstrapolacije je labavo povezan s problemom analitičkog nastavka, gdje je (obično) redovi moći reprezentacija funkcije prošireni na jednoj od svojih tačaka konvergencije za proizvodnju potencijskog niza sa većim radijusom konvergencije. U stvari, skup podataka iz male regije raspona koristi se za ekstrapolaciju funkcije na veću regiju.
Opet, naastavkom analize može biti osujećena funkcija karakteristikama koje nisu bile vidljive iz početnih podataka.
Također, može se koristiti transformacija sekvence kao Padéov aproksimant i transformacija sekvence Levinovog tipa kao metode ekstrapolacije koje vode do zbira serija snage koje su divergentne izvan originala radijusa konvergencije. U ovom slučaju se često dobijaju racionalni aproksimanti.
Brza
Ekstrapolirani podaci se često pretvaraju u funkciju kernela. Nakon ekstrapolacije podataka, veličina podataka se povećava N puta, ovdje je N otprilike 2–3. Ako se ovi podaci trebaju konvoluirati u poznatu funkciju kernela, numerički proračuni će povećati Nlog(N) puta čak i uz brzu Fourierovu transformaciju (FFT). Postoji algoritam, koji analitički izračunava doprinos iz dijela ekstrapoliranih podataka. Vrijeme izračunavanja može se izostaviti u poređenju s originalnim proračunom konvolucije. Stoga se ovim algoritmom izračuni konvolucije pomoću ekstrapoliranih podataka gotovo ne povećavaju. Ovo se naziva brza ekstrapolacija. Brza ekstrapolacija je primijenjena na rekonstrukciju CT-snimaka.
Argumenti ekstrapolacije
Ekstrapolacijski argumenti su neformalni i nekvantificirani argumenti koji tvrde da je nešto vjerovatno istinito izvan raspona vrijednosti za koje se zna da su istinite. Naprimjer, vjerujemo u stvarnost onoga što vidimo kroz lupu jer se slaže s onim što vidimo golim okom, ali se proteže dalje od toga; vjerujemo u ono što vidimo kroz svjetlosne mikroskope jer se slaže s onim što vidimo kroz lupu, ali se proteže dalje od toga; i slično za elektronske mikroskope. Takvi argumenti se široko koriste u biologiji u ekstrapolaciji sa studija na životinjama na ljude i iz pilot studija na širu populaciju.
Kao argumenti skliske staze, argumenti ekstrapolacije mogu biti jaki ili slabi u zavisnosti od faktora kao što je koliko daleko ekstrapolacija ide izvan poznatog raspona.
Harald III, kralj Danske
Harald III (dan. Harald III Hen; 1040 – 17. april 1080) bio je kralj Danske od 1076. do 1080. godine. Budući da je bio vanbračni sin danskog kralja Svena II, njegovo pravo na prijestolje je osporavano od strane braće. Međutim, sukob je zaustavio papa Grgur VII time što je savjetovao mladog kralja da braći da dio svojih ovlasti. Tokom vladavine zavisio je o dobroj volji feudalnih velikaša, te je nastojao izbjegavati vanjske sukobe da bi se posvetio unutrašnjim reformama. Harald je bio oženjen svojom rodicom Margaretom Hasbjornsdater s kojom nije imao djece. Naslijedio ga je brat Knut IV.
821.
Godina 821. (DCCCXXI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 821. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Festival pjesme i sevdaha "Rade Jovanović"
U znak sjećanja na poznatog goraždanskog pjesnika i kompozitora Rade Jovanovića, u Goraždu se 18. juna 2005. održao međunarodni festival pjesme i sevdaha "Rade Jovanović Goražde 2005."
Incijativa za održavanje ovog festivala potekla je od, također, jednog pjesnika i kompozitora, Safeta Garčevića.
U revijalnom dijelu kao gosti učestvuju mnogi poznati izvođači narodne muzike koji pjevaju pjesme Radeta Jovanovića.
Igman
Igman je planina u centralnoj Bosni i Hercegovini. Geološki, Igman je dio Dinarida i formirana je uglavnom od sekundarnih i tercijarnih sedimentnih stijena, uglvnom krečnjaka. Nalazi se jugozapadno od Sarajeva. Na jugu i zapadu graniči sa Bjelašnicom, na sjeveru sa Hadžićima, a na istoku sa rijekom Željeznicom.
Reljef
Najviši vrhovi su Crni vrh (1502 metara nadmorske visine), Guvno i Ćurino Izgrađena je od krečnjaka i dolomita tercijerske starosti, koji su navučeni preko flišnih naslaga jursko-kredne starosti. Ima brojne škrape, vrtače, i uvale, preko kojih mjestimično dolaze morenske naslage.
Hidrografija
Teren Igmana je bezvodan, a vode se pojavljuju u vidu snažnih vrela u podnožju Igmana kaošto je Vrelo Bosne. Rijeka Bosna, oko koje je nastala naša domovina i po kojoj je cijela zemlja dobila ime, izvire iz planine koja nosi naziv “vođe”.
Historija
Kroz historiju, planina Igman nikada nije bila gusto naseljena. Osim jedne prethistorijske gradine, na njemu nema drugih arheoloških ostataka naseobina iz prošlosti. Tako je ona dobila epitet tradicionalno čiste planine. Trend nenaseljenosti trajao je vijekovima. Široki plato na Igmanu oduvijek je služio ovdašnjem stanovništvu kao veliki sakupljač i rezervoar vode, nadaleko poznate po kvaliteti.
Ova planina je poznata po događajima iz Drugog svjetskog rata, posebno po Igmanskom maršu.
Nakon oslobođenju, ostao je trend njene nenaseljenosti i tajanstvenosti. Tako je bilo sve do 14. Zimskih olimpijskih igri u Sarajevu 1984., kada su ljepote Igmana otkrivene cijelom svijetu. Uz Jahorinu i Bjelašnicu, bila je jedno od glavnih borilišta. Još uvijek dosta objekata na Igmanu datira iz tog vremena, ali većina je porušena ili devastirana tokom posljednjeg rata. Trenutno postoje planovi za novu žičaru između Igmana i dijela Ilidže – Hrasnice
Turizam
mini|Igman panorama Danas je Igman jedna od vodećih turističkih atrakcija u okolini grada Sarajeva. Igman je popularna destinacija za planinarenje i skijanje. Planinari su izgradili tri doma. Hrasnički stan je na zapadu, Igman na Malom polju i Javornik na granici sa Bjelašnicom. Na Igmanu – Veliko i Malo Polje, postoji do 39 km staze za nordijsko skijanje od čega je 15 km u funkciji. Postoji i 9 dječijih ski staza sa liftovima. Skijaške skakaonice, izgrađene u vrijeme Igara, nažalost, nisu u funkciji
NGC 83
NGC 83 (također poznat kao MCG 4-2-5, PGC 1371 i UGC 206) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 286 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 1,50 (125 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (125 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. augusta 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
OBN (TV-kanal)
OBN televizija (prvobitno skraćenica od engleskog naziva Open Broadcast Network) bosanskohercegovački je televizijski kanal koji se emituje od 23. jula 1996. godine. Nalazi se pod većinskim vlasništvom kompanije AMC Networks International Central Europe i manjinskim vlasništvom preduzetnika Ivana Ćaleta.
Historija
Mnoga poznata imena TV-novinarstva Bosne i Hercegovine rade i radili su ranije za OBN televiziju. Među najpoznatijim izdvajaju se Mato Đaković, Jasminka Šipka i Sabahudin Vugdalić. Najpoznatiji tv voditelji/prezenteri OBN-a su Dejana Rosuljaš, Feđa Fetahagić, Aida Spahić, Maja Munda, Milica Blagojević, Adrijana Kurtišaj i drugi.
Emitiranje
OBN televizija svoj signal emituje na 82% teritorije Bosne i Hercegovine a prema njihovim tvrdnjama udio u gledanost i marketingu iznosi oko 25% na nivou Bosne i Hercegovine. Program se emitira putem zemaljske i kablovskih mreža u BiH, te IPTV platforme NET TV Plus. OBN je dostupan i pretplatnicima satelitske platforme Total TV (16°E). Od 5. februara 2013. godine kanal je dostupan nekodirano u paketu Team:Sat na satelitu Eutelsat 16A.
Tehnički parametri na transponderu Team:Sat:
Na istom transponderu se emitira OBN+ sa istim prijemnim podacima od 1. maja 2015. godine.
Program
OBN Info je centralna informativna emisija OBN Televizije koja se emituje svaki dan u 18:50 h. Telering je politički talk show kojeg uređuje i vodi novinar Mato Đaković.
U svojoj programskoj shemi OBN emituje pretežno strane filmove i najpopularnije turske, hrvatske, američke i indijske serije (Elif, Predaj se srce, Oluja, Zlatni dvori, Dobra žena, Dexter, Sherlock i Watson, Neželjene)
Dječiji program OBN-a uglavnom čine sinhronizovani crtani filmovi (Farhat, Sally McKay, Avanture Hello Kity, Kravica Connie, Mađioničar)
Zabavni program čine različite forme emisije: Lonci i poklopci, Praktična žena, Stol za 4, Domaće je domaće, Dejana talk show, reality show Veliki brat
Sportski program OBN televizije podrazumijeva prenose utakmica UEFA Europske lige, Serie A, a od nedavno je OBN ekskluzivni vlasnik prava za UEFA Ligu šampiona za teritoriju Bosne i Hercegovine.
Duško Trifunović
Duško Trifunović (13. septembar 1933 – 28. januar 2006) bio je bosanskohercegovački i jugoslavenski književnik i tekstopisac.
Biografija
Duško Trifunović je rođen 1933. godine u selu Sijekovac kod Bosanskog Broda. Poslije završene osnovne škole, pohađa bravarski zanat, te završava šumarsku školu. U tom periodu radi kao bravar i šumar. Godine 1957. prelazi iz Bosanskog Broda u Sarajevo, gdje studira književnost na Filozofskom fakultetu. Prvu zbirku poezije objavljuje 1958. godine. Pisao je prozu, poeziju, dramske tekstove, filmske scenarije, književnost za djecu i tekstove za popularne muzičare. Poznat je po svojoj saradnji sa sarajevskom rok grupom Bijelo dugme, za koju je napisao tekst pjesme "Glavni junak jedne knjige", koja je objavljena na njihovoj singl ploči. U Sarajevu je organizirao pjesničke maratone, te književne turneje širom Bosne i Hercegovine.
Trifunović je bio sekretar Drustva pisaca Bosne i Hercegovine, te urednik časopisa "Život". Od 1970. do 1992. godine radio je kao urednik omladinskog, dječijeg i zabavnog programa Televizije Sarajevo.
Dobitnik je brojnih priznanja i nagrada, među kojima Brankova nagrada, Šestoaprilska nagrada Grada Sarajeva, itd.
Duško Trifunović je umro 28. januara 2006. godine u Novom Sadu, a sahranjen je u Sremskim Karlovcima.
NGC 4825
NGC 4825 (također poznat kao MCG -2-33-70 i PGC 44261) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 205 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,00 (119 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. marta 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NBA 1953/1954.
NBA sezona 1953-54 je bila 8. sezona NBA lige.
Događaji sezone
.
Istočna grupa
{|
Zapadna grupa
{|
820.
Godina 820. (DCCCXX) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 820. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Amarok
Amarok je audio player koji je namijenjen korištenju na Linux i UNIX operativnim sistemima. Ima odličan interfejs, a pravljen je za KDE grafičko okruženje. Dolazi uz kdemultimedia paket.
Burj Al Arab
Burj Al Arab (arapski: برج العرب, doslovno "Toranj Arapa") jedan je od najluksuznijih i najskupljih hotela na svijetu. Nalazi se na umjetnom otoku u Dubaiju, u Ujedinjenim Arapskim Emiratima. Visok je (s antenom) 321 m, čime je drugi po visini hotel u svijetu, iza Rose Towera, koji se također nalazi u Dubaiju. Vlasnik Burj Al Araba je hotelski lanac Jumeirah Group, u vlasništvu šeika Muhameda bin Rašida Al Maktuma. Hotel je projektovao britanski arhitekta Tom Wright, a izvođač radova je bila južnoafrička kompanija Murray & Roberts. Hotel u obliku jedra je, od otvorenja 1999. godine, postao simbol Dubaija i jedna od najprepoznatljivijih svjetskih građevina.
Gradnja
Gradnja Burj al Araba počela je 1994. godine. Građen je da izgleda kao jedro tradicionalnog arapskog broda. Dva "krila" raširena u obliku slova "V" imaju ulogu jarbola, dok prostor između njih služi kao golemi atrij. Arhitekta Tom Wright je izjavio "Klijent je želio građevinu koja će postati ikona ili simbol za grad Dubai, nešto poput Operne kuće u Sydneyu ili Eiffelovog tornja u Parizu. Trebalo je sagraditi nešto što će postati sinonim za čitavu državu."
Arhitektonski i inženjerski konzultant projekta bio je Atkins, najveća britanska multidisciplinarna kompanija za savjetovanje. Građevinski radovi povjereni su južnoafričkoj kompaniji Murray & Roberts. Izgradnja hotela koštala je 650 miliona dolara.
Obilježja
Nekoliko obilježja hotela zahtijevalo je kompleksne ili pionirske inženjerske poduhvate. Hotel se nalazi na umjetnom otoku udaljenom 280 metara od obale. Zbog sigurnosti temeljenja, graditelji su postavili konstrukciju na 230 pilona koji zadiru 40 metara u pijesak. Inženjeri su potom sagradili površinski sloj od velikog kamenja, okruženog betonskim slojem u obliku pčelinjeg saća koji štiti temelje od erozije. Gradnja samog umjetnog otoka i temelja trajala je tri godine, jednako koliko i gradnja samog hotela. Građevina sadrži 70.000 kubnih metara betona, te još 9.000 kubnih metara čelika.
Heliodrom hotela je postao poznat kada su Andre Agassi i Roger Federer na njemu odigrali prijateljski teniski susret.
Burj Al Arab je samoproglašen jedinim hotelom na svijetu sa 7 zvjezdica što neki turistički profesionalci smatraju preuveličavanjem, budući da prema službenom kategoriziranju hotel može imati najviše pet zvjezdica, iako neki najelitniji hoteli pokušavaju izboriti nepostojeći status od "šest zvjezdica". Prema službenim internet stranicama hotela, Burj Al Arab ima 5 zvjezdica. Hotel je najviša građevina na svijetu s napetom fasadom, najviši hotel na svijetu (uz Rose Tower u Dubaiju), te prvi hotel s pet zvjezdica koji je premašio visinu od 300 metara.
Sobe i cijena
Menandžment hotela vodi kompanija Jumeirah Group. Unatoč veličini, Burj Al Arab ima svega 28 dvostrukih etaža s 202 sobe. Najmanja soba je površine 169 m2, a najveći apartman 780 m2. Hotel je među najskupljima u svijetu. Cijene za noćenje se kreću od 1000 dolara za najmanje sobe, do 28.000 dolara za kraljevski apartman.
Dizajn soba je podređen i istoku i zapadu. Bijeli toskanski red stubova i spiralne stepenice od mramora s ogradom od kovanog čelika ukrašenim zlatnim listovima pokazuje utjecaj od klasicizma do art nouveaua. Spa kupaonice naglašene su mozaicima od keramičkih šablona na podovima i zidovima, inspirisanih arapskom geometrijom, koja se može naći u gotovo cijeloj zgradi.
Restorani
mini|250px|Restoran "Al Mahara" Jedan od hotelskih restorana, Al Muntaha (arapski: "najviši"), lociran je 200 metara iznad Perzijskog zaljeva i omogućuje panoramski pogled na grad Dubai. Izgrađen je kao konzolni dodatak konstrukciji te izlazi i po 27 metara izvan gabarita zgrade, a pristupa mu se s panoramskog lifta. Glavnom kuharu Edah Semaj Leachimu, 2006. godine, dodijeljeno je priznanje "Kuhara godine".
Retinoidna kiselina
Retinoinska kiselina, retinoinska kiselina ili retinoidna kiselina ili retinolna kiselina (često pogrešno zvana retinoična kiselina, ovdje se koristi pojednostavljeno za sve-trans-retinoidna kiselina) je metabolit vitamina A1 (sve-trans-retinol) koji posreduje u funkcijama vitamina A1 potrebnih za rast i razvoj. Sve-transretinoidna kiselina potrebna je kod hordatskih životinja, koje uključuju sve više životinje od riba do ljudi. Tokom ranog embrionskog razvoja, svetrans-retinoidne kiselina stvorena u specifičnom području embriona pomaže u određivanju položaja duž embrionske prednje/zadnje osovine, služeći kao molekula međućelijske signalizacije koja usmjerava razvoj zadnjeg dijela embrija. Djeluje putem Hox-gena, koji na kraju kontroliraju prednje/stražnje tjelesne obrasce u ranim razvojnim fazama.
Svetrans-retinoidna kiselina (ATRA) je najčešća retinoiidna kiselina, dok su izomeri poput 13-cis- i 9-cis-retinojske kiseline također prisutni u mnogo nižim razinama.
Ključna uloga svetrans-retinoidne kiseline u embrionalnom razvoju posreduje visoku teratogenost retinoidnih lijekova, kao što je izotretinoin (13-cis-retinoidna kiselina) koji se koristi za liječenje raka i akni. Oralne megadoze prethodno formiranog vitamina A (retinil-palmitat), i sama "trans"retinoidna kiselina, također imaju teratogeni potencijal po istom mehanizmu.
Mehanizam biološkog djelovanja
Molekulska osnova za interakciju između sve-trans-retinoidne kiseline i Hox gena proučavana je korištenjem analize delecije kod transgenih miševa koji nose konstrukte GFP reporterskog geni. Takve studije su identificirale funkcionalne RARE unutar bočnih sekvenci nekih od 3′ Hox gena (uključujući Hoxa1, Hoxb1, Hoxb4, Hoxd4), sugerirajući direktnu interakciju između gena i retinoinske kiseline. Ovi tipovi studija snažno podržavaju normalne uloge retinoida u oblikovanju embriogeneze kičmenjaka pujtem Hox gena.
Biosinteza
Sva-trans-retinoidna kiselina može se proizvesti u tijelu pomoću dva uzastopna koraka oksidacije koji pretvaraju trans-retinol u retinaldehid u potpuno trans-retinoidnu kiselinu, ali jednom proizveden ne može se ponovo svesti na sve-trans-retinol. Enzimi koji stvaraju retinoidnu kiselinu za regulaciju ekspresije gena uključuju retinol-dehidrogenazu (Rdh10) koja metabolizira retinol u retinaldehid, i tri tipa retinaldehid-dehidrogenaza, tj. ALDH1A1 (RALDH1 ), ALDH1A2 (RALDH2) i ALDH1A3 (RALDH3) koji metaboliziraju retinaldehid u retinoidnu kiselinu. Enzimi koji metaboliziraju višak sve-trans-retinola, kako bi spriječili toksičnost, uključuju alkohol-dehidrogenazu i citohrom P450(cyp26).
Funkcija u odsustvu prekursora
Sve-trans-retinoidna kiselina odgovorna je za većinu aktivnosti vitamina A1, osim efekata vizuelnog pigmenta umrežnjači (retinaldehid) i efekata metabolizma ćelija kojima je potreban sam retinol. Također, činilo se da su neke biohemijske funkcije neophodne za plodnost kod mužjaka i ženki sisara s nedostatkom vitamina A zahtijevale sve"trans"-retinol za spašavanje, ali to je zbog potrebe za lokalnom konverzijom sve"trans"-retinola u sve-trans-retinojsku kiselinu, kako se uzima, svetrans-retinoinska kiselina ne dopire do nekih kritičnih tkiva, osim ako se ne uzima u velikim količinama. Dakle, ako se životinje hrane samo "trans"-retinojskom kiselinom, ali ne i vitaminom A1 (sve-"trans"-retinol ili retinal), ne pate od zastoja u rastu i razvoju ili efekata oštećenja epitela zbog nedostatka vitamina A1 (uključujući odsustvo kserioftalmije — suhoće rožnjača). Oni pate od degeneracije mrežnjače i sljepila, zbog nedostatka mrežnjača.
Osim toga, mužjaci pacova bez vitamina A1, ali suplementirani sve"trans"-retinoiudnom kiselinom, pokazuju hipogonadizam i neplodnost zbog nedostatka lokalne sinteze retinoidne kiseline u testisu; sličan tretman ženki pacova uzrokuje neplodnost zbog fetusne resorpcije uzrokovane nedostatkom lokalne sinteze retinoidne kiseline u embriju. Sintezu retinoidne kiseline u sjemenicima katalizira prvenstveno ALDH1A2 (RALDH2) aldehid-dehidrogenaza. Suzbijanje ovog enzima je predloženo kao mogući način za pravljenje muške kontracepcijske pilule, jer je retinoidna kiselina neophodna za spermatogenezu kod ljudi, baš kao i kod pacova.
Funkcija u embriogenezi
Sve-trans-retinoidna kiselina (ATRA) je morfogena signalna molekula, što znači da zavisi od koncentracije; malformacije mogu nastati kada je koncentracija ATRA povišenaa ili manjkava. Ostale molekule koji stupaju u interakciju sa ATRA su FGF8, Cdx i Hox geni; svi učestvuju u razvoju različitih struktura unutar embriona. Naprimjer, ATRA ima važnu ulogu u aktiviranju Hox gena potrebnih za razvoj stražnjeg mozga. Zadnji mozak, koji se kasnije diferencira u moždano stablo, služi kao glavni signalni centar koji definira granicu glave i trupa. Dvostrani gradijent retinoidne kiseline, koji je visok u trupu i nizak na spoju s glavom i repom, potiskuje FGF8 u trupu u razvoju, kako bi omogućio normalnu somitogenezu, inicijaciju pupoljaka prednjih ekstremiteta i formiranje srčanih pretkomora. Tokom izlaganja višku ATRA, zadnji mozak postaje uvećan, ometajući rast drugih dijelova mozga; druge razvojne abnormalnosti koje se mogu javiti tokom viška ili nedostatka ATRA ili su spojeni somiti ili problemi sa aortom i velikim sudovima unutar srca. Uz akumulaciju ovih malformacija, pacijentu se može dijagnosticirati DiGeorgeov sindrom. Međutim, pošto ATRA učestvuje u različitim razvojnim procesima, abnormalnosti povezane sa njenim gubitkom nisu ograničene samo na mesta povezana sa DiGeorgeovim sindromom. Retinoidna kiselina je neophodna tokom cijelog života, ali je najkritičnija tokom trudnoće. Bez odgovarajućih koncentracija ATRA, mogu biti prisutne ozbiljne abnormalnosti, pa čak i fatalne za fetus koji raste. Studije genetičkog gubitka funkcije u embrionima miša i zebrica koje eliminiraju sintezu ATRA ili ATRA receptore (RAR) otkrile su abnormalan razvoj somita, pupoljaka prednjih udova, srca, stražnjeg mozga, kičmene moždine, očiju, baznih ganglija prednjeg mozga, bubrega, endoderma prednjeg crijeva itd.
Braća Lumière
Braća Lumière, Auguste Marie Louis Nicolas (19. oktobra 1862., Besançon, Francuska – 10. april 1954., Lyon) i Louis Jean (5. oktobar 1864., Besançon, Francuska – 6. juni 1948., Bandol), su bili među prvim filmskim autorima u historiji. (Podesno, "lumière" se prevodi kao "svjetlo" na bosanskom.)
Historija
Braća Lumière su rođena u mjestu Besançon, Francuska, 1862. i 1864., pa su prešli u Lyon, 1870., gdje su obojica pohađala La Martiniere, najveću tehničku školu u Lyon-u.
Njihov otac, Claude-Antoine Lumière (1840.–1911.), je imao fotografsku radnju, i obojica braće su radila za njega: Louis kao fizičar, i Auguste kao menadžer. Louis je napravio neka poboljšanja kod procesiranja fotografija, od kojih je najpoznatiji proces suhih ploča, koji je je bio važan korak u pravljenju pokretnih slika.
Prije nego što se otac penzionisao 1892., braća nisu počela da rade na pokretnim slikama. Patentirali su jedan broj značajnih procesa, koji su vodili do njihove filmske kamere. Najpoznatije poboljšanje je bilo perforisanje filma (koje je prvi primijenio Emile Reynaud), u cilju napredovanja filma kroz kameru i projektor. Sam cinématographe je patentiran 13. februara 1895., i prvi snimak ikada napravljen uz pomoć njega je snimljen 19. marta, 1895. Ovaj prvi film pokazuje radnike kako napuštaju fabriku Lumière.
Marija Josipa Austrijska (poljska kraljica)
Marija Josipa Austrijska (puno ime: Marija Josipa Benedikta Antonija Terezija Ksaverija Filipa; 8. decembar 1699 - 17. novembar 1757) bila je posljednja poljska kraljica.
Obrazovanje
Rođena je u Beču kao kćerka Josip I, cara Svetog Rimskog Carstva, i Vilme Amalije od Braunschweig-Calenberga. Njeno obrazovanje je nadgledala njena nana, carica-majka Eleonora Magdalena Nojburška, strastvena rimokatolkinja, pa se obrazovanje Marije Josipe svodila uglavnom na religiju.
Austrijsko naslijeđe
Marija Josipa je bila najstarija u posljednjoj generaciji Habsburgovaca, te je trebalo da naslijedi Austriju i ostale habsburške zemlje prema primogenituri i dogovoru svoga djeda, cara Leopolda I, i dvojice posljednjih muških Habsburgovaca, njenog oca Josipa i amidže Karla.
Godine 1719. udala se za Fridrika Avgusta, sina poljskog kralja Avgusta II koji je želio ojačati svoju dinastijom vjenčanjem s austrijskom nadvojvotkinjom, a nadao se i da će u slučaju izumiranja dinastije Habsburg dinastija Wettin dobiti pravo na austrijsko prijestolje. Car Karlo VI, amidža Marije Josipe, godine 1713. pogazio je obećanje dato svom ocu i bratu izdavši Pragmatičku sankciju iz 1713. godine. Pragamtičkom sankcijom je svojoj vlastitoj kćerki (Mariji Tereziji, tada još nerođenoj) dao jača nasljedna prava od prava Marije Josipe i njene mlađe sestre Marije Amalije. Marija Josipa je na dan svog vjenčanja bila prisiljena potpisati 59 stranica dug dokument kojim se odrekla austrijskog prijestolja. Rodila je 14 djece.
Godine 1734. njen muž je izabran za poljskog kralja, te je ona tako postala poljska kraljica. U Ratu za austrijsko naslijeđe dinastiji Wettin je obećano da će kraljica Marija Josipa (odnosno njeni potomci, ako ona ne bude živa) naslijediti austrijsko prijestolje u slučaju da Marija Terezija ostane bez potomaka. Marija Josipa je umrla šest godina prije svoga muža, 1757. godine, u Dresdenu, gdje je i sahranjena.
NGC 7757
NGC 7757 (također poznat kao Arp 68, IRAS 23461+0353, MCG 1-60-37, PGC 72491 i UGC 12788) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 136 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 2,40 (95 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (67 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. septembra 1830. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Benedetto Croce
Benedetto Croce (Pescasserola, 25. februar 1866. - Napulj, 20. novembar 1952.), italijanski filozof, političar, historičar umjetnosti i literarni kritičar.
Bio je ministar prosvjete i predsjednik Liberalne partije Italije. Njegova društvena i literarno-historijska djelatnost posebno je došla do izražaja u časopisu "La Critica", koji je 1903. sa G. Gentileom i pokrenuo. Glavno filozofsko djelo kojim se pručuo jest "Filozofija kao nauka duha". Smatrao je da postoje dvije temeljne forme ljudske spoznaje: intuitivna, do koje se dolazi putem fantazije i logička, putem intelekta. Pisao je i brojne historijske oglede i književne monografije.
Southern Storm
Southern Storm je osnovan u decembru 1998. od strane Daria Havela i Damira Sinanovića, bivših članova grupe Postmortem. Nedugo zatim, pridružuje im se Emir Hot, koji je malo prije toga napustio grupu Neon Knights. Samir Sinanović mijenja Emira 2003.
NBA 1952/1953.
NBA sezona 1952-53 je bila 7. sezona NBA lige.
Istočna grupa
{|
Admir Ćeremida
Diskografija
Plavi orkestar
Teška industrija
Rusija
Zapadni, evropski dio države je dosta gušće naseljen, sa višim stepenom urbanizacije i u njemu živi oko 77% stanovništva Rusije. Glavni i najveći grad Rusije je Moskva, jedan od najvećih gradova svijeta dok su veći gradovi: Sankt Peterburg, Novosibirsk, Jekaterinburg, Njižni Novgorod i Kazanj. Protežući se preko cjelokupne sjeverne Azije i većeg dijela Istočne Evrope, Rusija se dijeli na jedanaest vremenskih zona i uključuje širok spektar okruženja i oblika reljefa.
Nekada najistaknutija republika SSSR-a, Rusija je postala nezavisna država nakon njegovog raspada, decembra 1991. Pod sovjetskim sistemom, zvala se Ruska Sovjetska Federativna Socijalistička Republika (RSFSR).
Većina površine, stanovništva i industrijske proizvodnje SSSR-a, nekada jedne od dvije svjetske supersile, otpada na Rusiju. Zbog toga, i po raspadu Sovjetskog saveza, Rusija igra značajnu ulogu na svjetskoj sceni. Ova uloga, iako značajna, još nema ulogu nekadašnjeg SSSR-a.
Ruska ekonomija je prema vrijednosti nominalnog BDP-a rangirana kao 11. najveća na svijetu i 6. po paritetu kupovne moći u 2015. godini. Ruske rezerve mineralnih i energetskih resursa su najveće takve rezerve na svijetu, što je čine jednim od vodećih proizvođača nafte i prirodnog plina na svijetu.
Jedna je od nekoliko priznatih nuklearnih sila i država sa najvećim zalihama oružja za masovno uništenje. U globalnom smislu, Rusija je velika sila i okarakterisana kao potencijalna supersila. Stalna je članica Vijeća sigurnosti Ujedinjenih naroda, kao i članica G20, Vijeća Evrope, APEC-a, Šangajske organizacije za saradnju, OSCE-a, Svjetske trgovinske organizacije (WTO) kao i vodeći član Zajednice nezavisnih država (ZND), Organizacije Ugovora o zajedničkoj sigurnosti (CSTO), Evroazijske ekonomske unije (EEU) i drugih međunarodnih organizacija.
Etimologija
Naziv Rusija potiče od naziva Rus', srednjovjekovne države naseljene uglavnom Istočnim Slavenima. Međutim, naziv se ustalio tek u kasnijem periodu kada se prozvalo po svojim stanovnicima. Русская Земля se u prijevodu na bosanski jezik može nazvati kao ruska zemlja ili zemlja Rusa. Da bi se ova država razlikovala od drugih država koje su proizašle iz nje, u modernoj historiografija označena je kao Kijevska Rusija. Ime Rusi dolazi od stanovnika srednjovjekovnog Rus'a, švedskih trgovaca i ratnika koji su se preselili sa Baltičkog mora i osnovali državu sa centrom u Novgorodu koja je kasnije postala Kijevska Rusija.
Stara latinska verzija naziva Rusija bila je Rutenija i uglavnom se odnosila na zapadne i južne regije Rusa koji su bili u blizini katoličkog dijela Evrope. Sadašnje ime države, Rusija potiče iz bizantijsko-grčke oznake za Rus'.
Rana historija
U antičko doba, Pontijsko-kaspijska stepa ili Ukrajinska stepa bila je poznata i pod nazivom Skitija. Od početka 8. vijeka p.n.e. grčki trgovci su svoju kulturu donijeli u ove krajeve trgujući s gradovima Tanais i Fanagorija. Drevni grčki istraživači, naročito Pitije, tokom svojih istraživanja stigli su čak do područja današnje Kalinjingradske oblasti, na obali Baltičkog mora. Rimljani su se naselili na zapadnim obalama Kaspijskog jezera, gdje se njihova carstvo širilo prema istoku. Tokom 3. i 4. vijeka, gotsko kraljevstvo Auja egzistiralo je na području današnje južne Rusije sve dok nije pregaženo od strane Huni. Između 3. i 6. vijeka, Bosforsko kraljevstvo koje je naslijedilo grčke kolonije također je preplavljeno nomadskim invazijama koje su vodile ratna plemena, poput Huna i eurazijskih Avara.
Turkijski narodi, poput Hazara, zagospodarili su stepama u donjem slivu Volge, područjem između Kaspijskog i Crnog mora i vladali tim krajem sve do 10. vijeka.
Kijevska Rusija
desno|140px|mini|Područje [[Kijevska Rusija|Kijevske Rusije tokom 11. vijeka]] Područja na kojima su živjeli Istočni Slaveni prvi su u jedinstvenu državu ujedinili Varjazi, vjerovatno doseljenici iz Skandinavije. Prvi zabilježeni varjaški vladar bio je Rjurik, okrunjen oko 860, a njegovi su nasljednici prenijeli prijestolje iz Novgoroda na sjeveru današnje Rusije u Kijev, danas glavni grad Ukrajine. Kijevska Rusija bila je jedna od najvećih država tadašnje Evrope sa privredom baziranoj na trgovini među Skandinavijom i Bizantijskim carstvom. Odlučujućim za kasniju historiju Istočnih Slavena pokazalo se prihvatanje pravoslavlja kao državne religije 988. u doba velikog kneza Vladimira I, koje je za posljedicu imalo snažnu vezu crkve i države i izolaciju od katoličkog, a kasnije i protestantskog dijela Evrope.
Stvaranje carstva
desno|140px|mini|Ilustracija cara Rusije [[Ivan IV Grozni|Ivana groznog]] Invazija Mongola u 12. vijeku dovela je do raspada već oslabljene Kijevske Rusije na veći broj neovisnih kneževstava, među kojima se u 14. vijeku počinje isticati Moskovsko kneževstvo. Moskva je, oslanjanjući se na svoje dobre odnose s tatarskim osvajačima, započela širenje na okolna područja. Ekspanzija je ubrzana pod velikim kneževima Ivanom III (1462–1505) koji je udvostručio državni teritorij na račun susjednih država i oslobodio Moskvu od Tatara, i Ivanom IV Groznim (1547–1584), prvim ruskim vladarem koji se okrunio za cara.
Država je nakon smrti Ivana Groznog potonula u borbu za njegovo naslijeđe koja je trajala sve do 1613. kada na vlast dolazi dinastija Romanov. Rusija je doživjela preporod za vladanja Petra I Velikog (1682–1725), koji je u mladosti putovao po Zapadnoj Evropi i odlučio reformirati Rusiju po zapadnim uzorima. Velike promjene doživjela je državna uprava, obrazovanje, vojska, osnovana je mornarica, a glavni grad je umjesto Moskve postao novoosnovani Sankt Peterburg (1703.) na ušću rijeke Neve u Finski zaliv.
U sljedeća dva vijeka Rusija je nizom ratova proširila svoju teritoriju kolonizirajući, za razliku od zapadnoevropskih država, susjedna područja. Na zapadu je zauzela Finsku, baltičke zemlje, Poljsku, Bjelorusiju i najveći dio Ukrajine. Na jugu je svoje područje proširila na Zakavkazje do sjeverne Armenije, te na najveći dio srednje Azije. Na istoku je ruska kolonizacija doprla do sjevernoameričke Aljaske, koja je 1867. prodana SAD-u. Naročito je širenju državne teritorije pridonijela Katarina II Velika (1762–96) vještim kombiniranjem diplomatije i ratovanja.
Devetnaesti vijek obilježen je i sve jačim zahtjevima srednje klase za udjelom u vlasti, s povremenim izljevima političkog nasilja: pobuna dekabrista 1825, atentat na cara Aleksandra II 1881. praćenim valovima državne represije. Nakon revolucije 1905. Rusija je dobila predstavničko tijelo, Dumu, što je donekle ublažilo političke tenzije.
Sovjetska Rusija i građanski rat
desno|140px|mini|Položaj Ruske SFR 1922. godine, u momentu formiranja SSSR-a Loše stanje na ratištu u Prvom svjetskom ratu, prijeteći kolaps privrede i pad popularnosti prisilili su cara Nikolaja II na abdikaciju i u februaru 1917. Rusija je postala republika. Vlade kneza Lvova i Aleksandra Kerenskog nisu se uspjele učvrstiti na vlasti pa je iste godine državnim udarom vlast preuzela stranka boljševika – komunista predvođena Vladimirom Iljičem Lenjinom (Oktobarska revolucija). Uslijedio je četverogodišnji građanski rat u kojem su boljševici uspjeli pobijediti opoziciju. Moskva je 1918. ponovo postala glavni grad, a 1922. sovjetska Rusija postala je Savez sovjetskih socijalističkih republika (SSSR).
Sovjetski savez
Nakon Lenjinove smrti 1924. vlast je postupno preuzeo Josif Visarionovič Staljin, vladajući do 1953. i koji je pokrenuo ubrzanu industrijalizaciju i nasilnu kolektivizaciju poljoprivrede. U drugoj polovini tridesetih godina započeo je i velike čistke u vodstvu komunističke partije, vojske i države u kojima su mnogi u montiranim procesima osuđeni na smrt ili dugogodišnju robiju.
U Drugom svjetskom ratu Sovjetski Savez je dao najveći doprinos pobjedi saveznika s više od 20 miliona poginulih i gotovo potpuno razorenim zapadnim dijelom zemlje. Nakon rata zaoštrio se sukob s vodećom zapadnom demokratijom, SAD-om – Hladni rat. Rastući uticaj SSSR-a i uspjesi na mnogim poljima poput osvajanja svemira i nuklearnog naoružanja skrivali su neuspjehe i zaostajanje sovjetske privrede i rastuće društvene tenzije. Godine 1991. komunistički sistem je propao, a SSSR se raspao na 15 država, među kojim je najveća i najznačajnija upravo Rusija.
Ruska Federacija
Postsovjetska Rusija je nakon nekoliko godina bolne tranzicije i krize koja je dosegnula dno 1998. krenula putem ekonomskog oporavka i ubrzanog rasta potpomognutog visokim cijenama nafte – glavnog ruskog izvoznog proizvoda. Prvog demokratskog predsjednika Borisa Jeljcina čiji je mandat bio obilježena liberalizmom i porastom kriminala, naročito za vrijeme privatizacije, zamijenio je 1999. Vladimir Putin kojeg ruski građani i inozemni promatrači smatraju efikasnijim, ali i autoritarnijim od svog prethodnika. Od 1994. traje gerilski sukob čečenskih pobunjenika koji se bore za nezavisnost republike i oružanih snaga Ruske Federacije. Veći broj terorističkih napada u Čečeniji i ostatku Rusije dovodi se u vezu s ekstremističkim frakcijama gerilaca.
NGC 6240
NGC 6240 (također poznat kao IC 4625, IRAS 16504+0228, MCG 0-43-4, PGC 59186 i UGC 10592) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 337 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Najveći prečnik je 2,10 (206 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (98 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 12. jula 1871. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3303
NGC 3303 (također poznat kao Arp 192, MCG 3-27-66, PGC 31508 i UGC 5773) je galaksija koja je udaljena oko 289 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,70 (143 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (109 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 21. marta 1784. godine.