cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KK Bosna
Poslijeratni period
Sve postignuto je bilo motiv za rukovodstvo Bosne da se još više angažuje kako bi ekipa ovu sezonu dočekala kvalitetnija i spremnija u organizacionom i igračkom pogledu. Povratak publike, te veliko interesovanje javnosti za rezultate i nastupe Bosne, privukli su i značajne sponzore tako da se mogla ostvariti i zamišljena konstrukcija tima. Ostali su Marković, Bajramović, Kovačević, Parežanin, Bukva, a došli su reprezentativac Valjevac, bek Đorić, iskusni strijelac Aleksić, te dva kvalitetna pojačanja iz Amerike, Darren Fenn i Lance Williams.
Povratak Bosne
Sezona 2004/05. donosi veliku radost za igrače i armiju navijača. Na završnici Kupa BiH organizovanoj u Sarajevu, Bosna pobjeđuje Široki u finalu i osvaja prvi trofej u sezoni. Kolika je nadmoć studenata bila u domaćem takmičenju najbolje oslikava podataka da su u finalu play-offa u samo dvije utakmice stigli do naslova najboljeg tima države. Protivnik je ponovo bio Široki. Kruna sezone stigla je plasmanom na doigravanje među osam najboljih timova Goodyear lige. Grad domaćin bio je Beograd, a Bosna je zaustavljena već na prvoj stepenici, tačnije u četvrtfinalu, od vršačkog Hemofarma, kasnijeg osvajača Lige.
Promjena imena
Oktobra 2014. klub je promijenio ime u Bosna Royal.
Naslovni sponzor
Predsjednik KK Bosna i predstavnici kompanije Meridianbet potpisali su 27. oktobra višegodišnji ugovor o naslovnom sponzorstvu. Popularni "Studenti" će se od sezone 2022/23 takmičiti pod novim imenom KK Bosna Meridianbet.
Trenton (New Jersey)
Trenton je glavni grad američke savezne države New Jersey i sjedište okruga Mercer. Leži na rijeci Delaware. Deseti je grad po broju stanovnika u New Jerseyju.
Historija
Prvo naselje na području Trentona osnovala je 1679. zajednica kvekera, koji su progonjeni iz Engleske, a u Sjevernoj Americi imali su odličnu priliku za obnavljanje vjere.
William Trent, biznismen iz Philadelphije, kupio je 1714. zemljište u blizini grada. Godine 1721. grad dobija prvi naziv Trent-town, a kasnije dobija današnji naziv.
Dana 26. decembra 1776. dogodila se Bitka za Trenton, u kojoj je George Washington pobijedio Britance.
Trenton postaje glavni grad države 1790, a status grada dobija 1792.
Demografija
Po službenom popisu stanovništva iz 2010, grad ima 84.913 stanovnika, 29.437 kućanstva i 18.692 porodica.
Grabovac (Šestanovac)
Grabovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Šestanovac, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Omiš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Grabovac je imao 321 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grabovac je imalo 694 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Una
Una je rijeka u sjeverozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine koja manjim dijelom čini zapadnu granicu BiH i Hrvatske. Po nekim prepostavkama naziv rijeke Una potiče od latinske riječi uno, što ima značenje jedna, jedina. Una izvire u selu Donja Suvaja u Hrvatskoj i protiče kroz: Martin Brod, Kulen Vakuf, Ripač, Bihać, Bosansku Krupu, Bosansku Otoku, Novi Grad, Kostajnicu, Hrvatsku Kostajnicu, Kozarsku Dubicu i Jasenovac. Ulijeva se u Savu blizu mjesta Jasenovac. Njene glavne pritoke su Sana, Unac, Krušnica i Klokot. Ukupna dužina ove rijeke koja pripada crnomorskom slivu je oko 212 km. Površina njenog sliva je 10.400 km2. Nedaleko od Bosanske Otoke pronađen je jedan čamac izdubljen u deblu, poprilično velikih razmjera. Služio je, po riječima arheologinje Branke Raunig iz bihaćkog Regionalnog muzeja Pounja, za transport roba i ljudi. Danas je Una dio velikog blaga prirodnog nasljeđa Bosne i Hercegovine, mjesto bogatog turističkog prometa i održavanja međunarodne sportsko-turističke manifestacije Una-Regata.
U Uni raste preko 170 različitih vrsta ljekovitih biljaka, kao što je rijetka biljka Campanula unensis, i oko 28 vrsta ribe, među kojima su lipljen, pastrmka i mladica.
Atomski radijus
Atomski radijus je najmanja udaljenost između istovrsnih atoma. Ako se odnosi na metal, naziva se metalni radijus i predstavlja polovinu udaljenosti između centara atoma u metalnoj kristalnoj rešetki.
Za elemente koji se vežu kovalentnom vezom, atomski radijus se naziva kovalentni radijus. On predstavlja polovinu udaljenosti između dva kovalentno vezana atoma. Ako se element ne veže sa svojim istovrsnim atomom, onda se izračunava iz podataka u spojevima s drugim atomima.
NK Jedinstvo Bihać
Nogometni klub Jedinstvo Bihać je nogometni klub iz Bihaća, Bosna i Hercegovina. Osnovan je 1919. godine. Takmiči se u Prvoj nogometnoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine. Domaće utakmice igra na stadionu Pod borićima.
Historija
Nogometni klub Jedinstvo iz Bihaća je osnovan 1937. Godine a osnovala ga je bihaćka radnička klasa na čelu sa Ćamilom Kadićem.
Nakon završetka rata 1945. godine održana je ponovo osnivačka skupština kluba a za predsjednika je izabran Božo Popović. Nakon toga iz godine u godinu Jedinstvo postaje sve jače i jače. Tako 1946 godine Jedinstvo igra u Republičkoj ligi Bosne i Hercegovine zajedno s ekipama Torpedo iz Sarajeva, Veležom, Čelikom, Slobodom iz Tuzle. Dvije sezone igraju u Republičkoj ligi Bosne i Hercegovine da bi u sezoni 1948/1949. godine ispali iz tog ranga te takmičenje nastavili u Banjalučkoj regionalnoj ligi.
Nakon skoro dvije decenije takmičenja u regionalnoj ligi Jedinstvo u sezoni 1967/68. putem kvalifikacija postaje članom Druge nogometne lige Jugoslavije na čelu sa tadašnjim predsjednikom Bekirom Kadićem. Sa većim ili manjim uspjehom u Drugoj Saveznoj ligi Jedinstvo ostaje do početka osamdesetih kada lagano pada.
Nakon rata 1992-95. Jedinstvo nakon kvalifikacija igra u najvišem rangu, da bi u sezoni 2002/03 ispali u Prvu Ligu FBiH. Nakon dvije sezone provedene u istoj, vraća se u PLBiH gdje provodi tri sezone te opet ispada. Od tada pa sve do danas NK Jedinstvo se takmiči u Prvoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine.
Međunarodni uspjesi
Jedini izlazak na evropsku scenu Jedinstvo je imalo u sezoni 1999/2000. kroz Intertoto kup. Prvo kolo je donijelo za protivnika klub sa Farskih Ostrva GÍ Gøtua. U Bihaću je zabilježena pobjeda rezultatom 3-0 tako da minimalni poraz u uzvratu nije imao uticaja na siguran prolaz Jedinstva u drugo kolo u kojem ih je čekao predstavnik Rumunije Ceahlăul Piatra Neamț. U dvije utakmice su zabilježena dva poraza sa ukupnom gol razlikom 2-5. Da su uspjeli preskočiti Rumune u trećem kolu Jedinstvo bi se susrelo sa italijanskim Juventusom.
Stadion
Svoje domaće utakmice Jedinstvo igra na stadionu Pod Borićima. Stadion je izgrađen u Bihaćkom naselju Luke 1983. godine. Nakon izgradnje imao je 12.000 mjesta. Nakon obnavljanja 1999. godine postavljene su stolice pa je kapacitet stadiona smanjen na 7.500 sjedećih mjesta, na dvije tribine.
Sevda bint Zama
Sevda bint Zama ibn Kajis ibn Abd Šems ibn Abdul-Menaf (arapskiسودة بنت زمعة) bila je supruga Poslanika Muhammeda, a samim tim imala je titulu "majka pravovjernih". Bila je jedna od prvih osoba koje su primile islam.
Biografija
Bila je iz plemena Kurejš s očeve strane. Prema hadisima, bila je među onima koji su učinili hidžru u Abesiniju s njenim prvim mužem, nakon što je bila protjerana iz Mekke od strane višebožaca. Muž joj je umro nakon što su se vratili u Mekku.
Muhammed oženio se njom u ševvalu 10. godine poslanstva, nekoliko dana nakon smrti njegove prve supruge Hatidže. Prije toga je bila udata za Sakrana bin Amra, s kojim je imala sina, koji se također zvao Sakran, a koji je poginuo kao šehid u bici na Dželuli 637.
Prenosi se da je nakon Muhammedove smrti od halife Muavije I dobila novac, koji je odmah dala kao dobrotvorni prilog. On joj je kupio kuću u Medini, u kojoj je i umrla u oktobru 674.
lijevo|mini|200px|[[Mezarje "Džennetul-baki" (Rajski vrt) u Medini, u kojem je sahranjena Sevda]]
Steven Soderbergh
mini|200px|Steven Soderbergh Steven Andrew Soderbergh (rođen 14. januara 1963) američki je filmski režiser, filmski producent, scenarist, snimatelj i montažer.
Bač
Bač (mađarski: Bács, slovački: Báč, njemački: Batsch) je mjesto i središte istoimene općine u južnom dijelu Bačke, u Vojvodini, na sjeverozapadu Srbije, nedaleko od granice sa Hrvatskom. Prema posljednjem popisu iz 2002. godine u depopulacijskoj općini je živjelo oko 16.268 stanovnika, a u samom mjestu oko 6.046 ljudi.
Historija
Historija Bača počinje još u bronzano doba. Naime, u Budimpešti se čuva mač iz tog perioda koji je nađen u okolini današnjeg Bača. Iskopine kod današnjeg Bača iz rimskog perioda pokazuju da je tu nekada bila veća rimska naseobina, koja je stradala usljed nasrtaja Varvara. Drevni grad na Mostongi, koja je danas isušeno korito rijeke, dao je ime cijeloj regiji- Bačka. Prvi tragovi u pisanim izvorima o Baču i području oko njega potiču još iz perioda Justinijana, kada gospodar Carigrada i car Istočnog rimskog carstva pominje Bač u svom pismu, godine 535.. Bač je prema nekim ljetopisima bio i Avarska tvrđava (873. god.). Ugarski kralj Stjepan osnovao je u Baču županiju, a na prelazu prvog milenijuma u drugi, Bač je već bio izgrađen i utvrđen grad, povezan Mostongom sa Dunavom. Za vrijeme Arpadovića Bač postaje ne samo crkveno sjedište nadbiskupije već i kraljevski grad u koji dolaze plemići i vladari na dogovore, zborove i skupštine. U XII veku Bač bilježi veliki uspon.
U tom periodu se prvi put u pisanim izvorima pominje moćna tvrđava koja će pretrpjeti nekoliko rušenja i obnavljanja a čiji su ostaci i danas izazov za naučnike i turiste. Na čelu Bačke županije bili su veliki župani, koje je imenovao kralj. Sve do provale Mongola 1241 god., župani su bili upravnici ovog područja. Oni su sakupljali priloge, postavljali vojne i civilne zapovjednike. Od XII vijeka ustanovljen je običaj da se jednom godišnje ugosti kralj. U gradu su se nalazili osim župana i podžupani, sudije, vojno osoblje i dr. Kada je prošla mongolska najezda Bela IV vraća sjaj ovom gradu. Odlaskom Arpadovića sa historijske scene Bač ipak ne gubi svoj značaj. U XIV vijeku su zabilježeni sve češći upadi Turaka. Mnogi pohodi na Turke su kretali iz Bača. U vrijeme Mohačke bitke i Bač je dao svoju konjicu. Međutim prodor Turaka nije zaustavljen pa Bač, početkom XV vijeka nakon Mohačke bitke i pada Beograda, biva osvojen. Tvrđavu Bač je tada dosta dugo i uspešno branio srpski despot Stefan Berisavljević. Bač je, kažu zapisi imao više stanovništva, zanatlija i raznih zanimanja nego zajedno Sombor, Subotica, Apatin i Bečej. Međutim poslije Rakocijeve bune i rušenja Tvrđave, Bač počinje da gubi značaj na ovom području. Osnovna snaga postojanja naselja Bač se crpi iz dubokih korijena historije, kada je ovaj prostor bio sjedište kulturnih zbivanja šireg prostora današnje Bačke. Tvrđava, kao materijalni dokaz tih burnih vremena, je mjesto dubokih vrijednosti oko koga treba graditi interese kako stanovništva, tako i privrede opštine Bač, kao osnovnih poluga revitalizacije same tvrđave, te kulturnih zbivanja u samoj tvrđavi, sportsko rekreativnih zbivanja oko tvrđave u bivšem meandru rijeke Mostonge kao i turističkih i poslovno-turističkih zbivanja na širem prostoru oko tvrđave.
Naseljena mjesta
Bač, Bačko Novo Selo, Bođani, Vajska, Plavna i Selenča.
Prva apoteka u Vojvodini
U centru Bača, u kući porodice Gebauer otvorena je i prva apoteka u Vojvodini (19.vijek). Kompletno je očuvan ulaz sa izlogom i stepenište nekadašnje apoteke.
Prva bolnica
Za vrijeme krstaških ratova u okviru današnjeg Franjevačkog samostana bila je ustanovljena bolnica za koju se pretpostavlja da je bila prva u ovom dijelu Evrope
NGC 3588-2
NGC 3588-2 (također poznat kao MCG 4-27-9 i UGC 6264) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 370 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,30 (32 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (22 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2112
NGC 2112 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Orion. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. januara 1786. godine.
NGC 404
NGC 404 (također poznat kao IRAS 01066+3527, MCG 6-3-18, PGC 4126 i UGC 718) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 13. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Poljice (Foča, RS)
Poljice su naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Aiša bint Ebu-Bekr
'''Aiša bint Abdullah b. Osman b. Amir b. Amr b. K'ab b. S'ad b. Tejjim b. Murre. r.a. `ā'isha, „ona koja živi“, također pisana kao A'ishah, Ayesha, 'A'isha, ili 'Aisha, Turski Ayşe''', Majka pravovjernih. Aiša je kćer Ebu-Bekra i Umm Rumman, porijeklom je iz plemena Kurejš.
Udaja
Prema predaji oženio je Aišu po naredbi svoga Gospodara, a donio mu je Džibril njen lik u komadu svile, prije nego što će je oženiti. Hadis kaže: ''„Rekao je Poslanik, s.a.v.s., Aiši: “Pokazano mi je u snu kako te dovodi melek u platnu od kvalitetne svile, govoreći mi: „Ovo je tvoja žena.“ Zatim sam otkrio veo sa tvoga lica, pa kad ono ti. Rekao sam: Ako ovo bude od Allaha, ostvarit će se.“ ''
Neslaganja oko Aišinih godina
Postoje različita mišljenja o starosti Aiše u vrijeme kad je zaručena za Poslanika i kada se udala za njega. Prema nekim mišljenjima Poslanik Muhammed se zaručio Aišom, u Mekki, kada je imala šest godina, dvije godine nakon smrti  Hatidže, Muhammedove prve žene, a oženio je u Medini, kada je imala devet godina, i to u Ševalu prve godine po hidžri. Sa Poslanikom je živjela devet godina, a postala je udovica u osamnaestoj.
Prema drugom mišljenju koje se temelji na računanju godina Aišinih prema njenoj sestri Esmi, Aiša je imala devetnaest godina kada se udala za Poslanika Muhammeda. Naime, kaže se da je Esma imala dvadest osam godina u prvoj godini po Hidžri, a bila je starija od Aiše deset godina, koja je prve godine po Hidžri imala prema ovom računu osamnaest godina. Udala se za Poslanika Muhammeda godinu dana po Objavi, a zaručena je za njega sa četrnaaest ili petnaest godina. Esma je umrla u stotoj godini starosti u sedamdest trećoj godini po Hidžri.
Takođe, postoji stajalište da je Aiša imala najmanje deset godina u vrijeme kad je zaručena, a između četrnaest i petnaest godina kada se udala za Poslanika Muhammeda.
Život i djelovanje Aiše
Aiša sa Poslanikom nije imala djece. Dosta predaja govori o tome da je Aiša bila najdraža supruga Poslanikova. Ebu Musa prenosi hadis: „Savršenstvo su dostigli mnogi muškarci, a od žena samo: Merjem bint Imran i Asija bint Muzahim, faraonova žena, a Aiša u odnosu na ostale žene odlikuje kao što popara odlikuje nad ostalim jelima“
Ipak, sama Aiša je bila ljubomorna na Hatidžu, jedinu Poslanikovu suprugu sa kojom je imao potomstvo uprkos tome što je, kada se Aiša udala za Poslanika, Hatidža već bila mrtva.
Prenosilac hadisa
Aiša je prenijela je od Poslanika Muhammeda 1210 hadisa. El-Buhari i Muslim, prenosioci pouzdanih hadisa, složili su se na 174 njena hadisa, dok sam Buharija bilježi pedeset četiri, a sam Muslim njih šezdeset osam. Najveći broj hadisa koje je prenijela Aiša su propisi, zbog toga se kaže da je prenijela četvrtinu šerijata. Ata' ibn Ebi-Rebbah kaže: „Aiša je bila najboljeg razumijevanja u fikhu, najučenija i najtačnijeg viđenja u svemu općenito.“
Mesruk ibn El-Edzde'a je rekao: „Vidio sam starije, ugledne ashabe Poslanika, s.a.v.s., kako je pitaju o nasljednom pravu.“
Od nje prenosi veliki broj ashaba, njen otac Ebu-Bekr, Omer ibn El-Hattab, njegov sin Abdullah, Ebu-Hurejre, Ibn-Abbas, Amr ibn El-As, Ebu-Musa El-Esari, i drugi.
Objave zbog Aiše
Zbog Aiše je došlo nekoliko Objava. Aiša je sa drugom ženom Poslanikovom Hafsom u dogovoru zbog ljubomore Poslaniku rekla da ima neugodan zadah od meda koji je jeo kod Zejnebe, njegove supruge. Drugi hadis kaže da je Poslanik uzeo med od Hafse, a Aiša se dogovorila sa Sevdom. Zbog toga što Poslanik nije volio neugodne mirise, ta zamjerka mu je teško pala i zato je odlučio da više ne uzima med od Zejnebe. Nakon toga je došla Objava ajeta Et-Tarim.
Pete godine poslije Hidžre, bio je pohod na Beni Mustalik. Na tom pohodu Poslanika je pratila Aiša, r.a.,jer se svaki put Kada je Poslanik kretao na put jedna od njegovih žena išla sa njim. U jednom momentu Aiša, se udaljila od kolone radi obavljanja nužde. Kada se vratila, svi su već bili otišli i niko nije primijetio da je ona ostala jer je bila jako lagana i niko nije primijetio da je nema devi, koju su odveli misleći da je ona u koljevci na devi. Aiša kada je shvatila da je ostala iza karavane je ostala na tom mjestu čekajući da se vrate po nju i međuvremenu je zaspala. Tada je naišao Safvan bin Muattal es-Sulemi i kada je prepoznao da je to Aiša, supruga Poslanika Muhammeda, odmah ju je na svojoj devi povezao ka vojsci i koloni. Njeno izostajanje i gubljenje iza ostalih bio je povod da je Abdullah bin Ubejj bin Ebi Selul optuži za blud. Uskoro je cijela Medina čula za to. Ta situacija potrajala je oko mjesec dana dok nije došla Objava u kojoj se kaže da je ta optužba na račun Aiše laž.
Smrt
Pošto je postojala direktna zabrana vjenčanja sa suprugama Poslanika Muhammeda, Aiša se poslije smrti svoga muža nije nikada više udala.
Poezija
Smatra se da je poezija najstarija vrsta književnost. Poezija ima dugu i raznoliku istoriju, koja se različito razvija širom svijeta. Datira barem iz prahistorije s lovačkom poezijom u Africi i panegiričkom i elegičnom dvorskom poezijom carstava dolina rijeka Nila, Nigera i Volte. Neke od najranije pisane poezije u Africi nalaze se među tekstovima piramida napisanim tokom 25. veka pre nove ere. Najranija sačuvana zapadnoazijska epska poezija su Sumerski "Ep o Gilgamešu" (1700. p. n. e.), dijelovi Biblije i radovi Homera.
Nikola Šop
Nikola Šop (Jajce, 19. august 1904 – Zagreb, 2. januar 1982) bio je hrvatski i bosanskohercegovački pjesnik.
Aiša bint Ebu-Bekr
Smrt
Aiša je umrla 17. ramazana, 58. godine po hidžri, a sahranjena je u Bekijji.
Poezija
Poezija koristi forme i konvencije da bi predložila različita tumačenja riječi ili da bi izazvala emotivne odgovore. Uređaji kao što su asonansa, aliteracija, onomatopeja i ritam mogu prenijeti muzičke ili inkantne efekte. Upotreba dvosmislenosti, simbolizma, ironije i drugih stilskih elemenata poetske dikcije često ostavlja pjesmu otvorenom za višestruka tumačenja. Slično, figure govora kao što su metafora, poređenja i metonimija uspostavljaju rezonanciju između inače različitih slika – slojevitost značenja, formirajući veze koje se ranije nisu opažale. Srodni oblici rezonancije mogu postojati, između pojedinačnih stihova, u njihovim obrascima rime ili ritma.
Nikola Šop
Njegovo djelo iluminira ponajprije samotnički interijer, posvećeni krug "svijetle samoće", u kojem živi svoj imaginirani poetski svijet, vise nego i sama religioznost, koja spontano zrači iz njihovih pjesama kao prirodno stanje duha i svijesti. Šop je moderni kršćanin koji ljudskošću prevladava dogme; naivnom dobrodušnošću, poput fra Marka Krnete iz Andrićeve novele, Šop upućuje svoje stihove Isusu bez bogobojaznosti, toplom ljudskom neposrednošću, kao prisne poruke prijatelju koji mu je jednak, koji s njim dijeli dobro i zlo. Šopov Krist je potpuni čovjek, koji se odriče božanske moći da bi omekšao, oplemenio ljudska srca vlastitom poniznošću i dobrotom. Šopove pjesničke zbirke "Pjesme siromašnog sina" (1926), "Isus i moja sjena" (1934), "Od ranih do kasnih pijetlova" (1939) i "Za kasnim stolom" (1943), a ništa manje i čudesna, bajkovita pjesnička proza "Tajanstvena prela" (1943), unutarnjom profinjenošću religioznog čuvstva, uzdižu se prema svemirskim visinama, koje će nadahnuti njegove zbirke "Kućice u svemiru" (1957) i "Astralije" (1961). U Šopovoj poeziji religioznost je dosegnula kozmičku dimenziju i otkrila svoju estetsku vrijednost. Pjesnik pun iznenađenja i proturječja, Šop daje svojim djelom takvu klavijaturu koja dopušta najrazličitije varijacije. I plahi sugovornik i smioni sekundant kozmonautima i slavitelj malenih i strpljivi spektator ljudskih taština, i zagovornik bukoličke vedrine i opčinjeni stanovnik velegrada. Ozbiljnost i radoznalost moderna čovjeka, prevodilac Pannoniusa i autor knjige o Horaciju, odvjetnik nekog umanjenog intimnog "džepnog kršćanstva" i zadivljeni registrator balističkih komunikacija sa svemirom. Magnetizira ga ritam modernih kretanja a moli prije rata da tvornice sporije rade, raduje se bezazleno svakom preobražaju a tuguje što romantiku svijeća smjenjuje prozaičnost elektrike. Mirno podnosi starenje a žali za regionima djetinjstva, idealizira školu i sumnja u sveznadarstvo učitelja. Ne podnosi hijerarhiju, neskromnost, pompu i svijet je napučio prolaznicima bez ambicija. Bog mu je više djed i glava velike obitelji nego strogi sudija i sveprisutni nadzornik. Na krivudavu putu mogao se lišiti svega osim čuđenja, ozlovoljiti je mogao učenjake, sistematičare, dogmatičare, skeptike i cinike, ali nikada čitaoca privržena lirici, nikada iskrena štovatelja pjesme. Astralan i prizeman, bezazlen i bremenit iskustvima, misaon i osjećajan, poganski vedar i filantropski sentimentalan, Šop je prošao više faza, odabirao raznolike simbole varirajući uvijek jednako autentičan motiv moderna prognanika. Stoji nepomaknuto među najzanimljivijim hrvatskim pjesnicima u razdoblju između dva rata, a poslijeratnim ciklusima daje tribut sve uzbudljivijim susretima s fenomenom — sveprostornog.
Poezija
Neki tipovi poezije su jedinstveni za određene kulture i žanrove i odgovaraju karakteristikama jezika na kojem pjesnik piše. Čitaoci koji su navikli da poistovećuju poeziju sa Danteom, Geteom, Mickiewicz,ili Rumijem mogu da misle o njoj kao napisanoj u redovima zasnovanim na rimi i pravilnom metru. Međutim, postoje tradicije, poput biblijske poezije, koje koriste druga sredstva za stvaranje ritma i eufonije. Većina moderne poezije odražava kritiku poetske tradicije, testirajući sam princip eufonije ili potpuno odustajanje od rime ili postavljenog ritma. U sve globaliziranijem svijetu, pjesnici često prilagođavaju forme, stilove i tehnike iz različitih kultura i jezika. Pjesnici su doprinijeli evoluciji lingvističkih, izražajnih i utilitarnih kvaliteta svojih jezika.
Zapadna kulturna tradicija (koja se proteže barem od Homera do Rilkea) povezuje stvaranje poezije s inspiracijom – često od strane muze (bilo klasične ili suvremene).
U mnogim pjesmama stihove izgovara lik, koji se zove govornik. Ovaj koncept razlikuje govornika (lika) od pjesnika (autora), što je obično važna razlika: na primjer, ako pjesma ide ubio sam čovjeka u Renu, govornik je taj koji je ubica, a ne sam pjesnik.
Poezija je također ukomponovana u neke vrste drame, poput opere.
Podžanrovi poezije
Pored specifičnih oblika pjesama, poezija se često posmatra u terminima različitih žanrova i podžanrova. Poetski žanr je općenito tradicija ili klasifikacija poezije zasnovana na temi, stilu ili drugim širim književnim karakteristikama. Neki komentatori gledaju na žanrove kao na prirodne oblike književnosti. Drugi gledaju na proučavanje žanrova kao na proučavanje načina na koji se različita djela odnose i odnose na druga djela.
NGC 5095
NGC 5095 (također poznat kao MCG 0-34-29, PGC 46561 i UGC 8381) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 266 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,20 (93 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. aprila 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zlo
Zlo u religiji
U kontekstu Abrahamove vjere u jevrejskim spisima, zlo je vezano za griješenje, židovski «Chata» što se odnosi na «promašaj cilja» kao streljački pojam. Zlo se odnosi na moralni neuspjeh prema Bogu, zbog pomanjkanja vjere što na kraju rezultira odvajanju od Njega. U doktrini Abrahamove vjere, zlo se poistovjećuje sa Sotonom i kao izazov vjeri i zakonu Božijem. Sotona se u židovskim, aramejskim i grčkim spisima spominje kao oličenje zla, protivnik, lažni optužitelj, protuvjernik, klevetnik, lažljivac, ubica, bezvjernik, zao, onaj koji iskušava vjeru i vreba na pokolebljive. Riječ «zao» opisuje ljude i ponašanja koja uništavaju i ozljeđuju.
Vrsinje
Vrsinje je župa stare sklavinije Travunije, koju pominje Konstantin VII Porfirogenet u svom djelu O upravljanju državom (sredina 10. vijeka). Prema Marku Vegi ime područja Vrsinje nastalo je od trave vrsinje kojom obiluje taj kraj.
Zlo
Zlo u religiji
Pojam zloća označava namjernu ljudsku namjeru da se ozlijedi. Dok «loše» pripada konkretnom, ličnom, «zlo» više označava temeljni koncept i odnosi se na uzrok lošeg.
Zlo u filozofiji
U grčkoj tradiciji, Platon u svojem djelu Zakoni daje naslutiti da postoje dvije «svjetske duše», jedna koja proizvodi dobro, i druga koja proizvodi zlo. No Platon odlučno odbija tezu da zlo potječe od boga; a za ljudske su mane odgovorni ljudi sami.
Vrsinje
Travunija je kasnije u posjedu dinastije Nemanjića, oblasnog gospodara Nikole Altomanovića, pa podjeljena između bosanskih velikaša Pavlovića i Kosača. Vrsinje je pripadalo rodu Kosače.
Zlo
Zlo u filozofiji
U helenističkoj filozofiji, stoička i Epikurova filozofska škola suprotstavljene su i oko problema zla. Prema Epikuru, prisutnost zla u svijetu dokaz je da se bogovi ne brinu ni za ljude ni za svijet. Jer, ako bi bogovi htjeli ukloniti zlo iz svijeta, ali to ne bi mogli, tada bi bili nemoćni; a ako bi to mogli, ali ne bi htjeli, bili bi zli. Dotle stoici smatraju da svijetom upravlja božija providnost i da ono što se s jednog stajališta čini zlom zapravo pridonosi sveukupnom savršenstvu svega.
Na stoičke se teze (ali i na neke Platonove) nadovezuje i Augustin. On kaže da zlo ne postoji samostalno; ono je puka negacija, ne-bitak. Dok za novoplatoniste ne-bitak (dakle i zlo) predstavlja materija, za kršćanske filozofe i materija je od Boga stvorena i dakle nikako nije ni zlo, ni izvor zla. Zlo je nedostatak, koji može pripasti bićima u stvorenom svijetu jer su ona po svojoj biti nesavršena. Ovo se intrinzično nesavršenstvo stvorenih bića naziva i metafizičkim zlom.
Vrsinje
Vrsinje se nalazi u današnjoj istočnoj Hercegovini. Prostire se nad južnim dijelom Konavala uz područje Trebinja i Dračevice. Ranije je bilo u Travuniji, a krajem 14. i u 15. vijeku je izdvojeno područje u posjedu Kosača. Rijetki su pomeni naseljenih mjesta na području Vrsinja. Nema većih urbanih središta: 'selo Dobrovoja Branojevića', Konjsko, Bogojevića Selo ('villa Bogoe').
Zlo
Zlo u filozofiji
Prema kršćanskim filozofima, grijeh je moralno zlo, dobrovoljna krivnja. Fizičko zlo, odnosno ljudska patnja, jeste kazna koja se opravdano trpi zbog krivnje (od istočnog grijeha nadalje) i ono je kušnja na koju Bog želi staviti ljudsku volju. Poteškoće koje se pritom javljaju (usklađivanje slobode ljudske volje s božijim sveznanjem i s dogmama milosti i predestinacije različite teološke škole rješavaju svaka na svoj način. Kroz čitavu se kršćansku filozofiju također provlači i tradicija koja zlu negira stvarno postojanje, samostalan zbiljski bitak.
Ovaj niz učenja ostat će konstantan sve do 17. vijeka, uz povremeno javljanje dualističkih koncepcija. U 17. vijeku obnavlja se epikurejsko učenje i šire se nekršćanski ili čak protivkršćanski nazori. Leibniz je u svojoj Teodiceji reafirmisao tradicionalne kršćanske teze. Kasnije, prekidanjem bliskog odnosa između filozofije i teologije, problem zla našao se na marginama filozofskih rasprava.
Sila
U fizici, sila je bilo kakva interakcija, bez suprostavljanja, koja će promijeniti kretanje objekta. Drugim rječima, sila može uzrokovati promjenu brzine objekta sa masom (što uključuje i početak kretanja iz stanja mirovanja), npr. da ubrzava. Sila se može opisati i intuitivnim konceptima kao što su guranje i povlačenje. Sila ima i jačinu i smjer, što je čini vektorskom veličinom. Mjeri se u njutnima (SI jedinica) i predstavlja se simbolom F.
Osnovna podjela sila
NAPOMENA: U biti, sve se sile mogu svesti na volumenske sile, s obzirom na to da su interakcije subatomskih čestica, atoma i molekula dominantno elektromagnetske prirode. Međutim, "pojednostavljenje" kontaktnom silom je dostatno, često i jedino prihvatljivo kod razmatranja konvencionalnih fizikalnih problema. Također treba napomenuti da je kod međudjelovanja čestica na molekularnoj razini (i niže) zapravo besmisleno govoriti o gravitacijskim i elektromagnetskim silama kao volumenskim silama, s obzirom na to da se elementarne mase i naboji mogu predstaviti tačkama (nemaju volumena). Takve sile opravdavaju naziv "volumenska" tek na makrorazini.
IC 318
IC 318 (također poznat kao IRAS 03183-1444, MCG -3-9-23 i PGC 12532) je galaksija koja je udaljena oko 422 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (110 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 1. decembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sydney Pollack
mini|desno|Sidney Pollack Sydney Pollack (Lafayette, Indiana, 1. juli 1934 - Los Angeles, Kalifornija, 26. maj 2008) američki je filmski režiser, filmski producent i glumac, dobitnik Oscara za najbolju režiju i film. Režirao je više od 20 filmova i 10 TV-serija, glumio u preko 30 filmova i serija, a producirao je preko 44 filma.
Pollack je najpoznatiji po režiji filmova Moja Afrika (Oscar, 1985), Tootsie (1982), Tri kondorova dana (1975), Djevojka koju sam volio i Jeremiah Johnson (1972), uz novije filmove, kao što su Prevoditeljica (2005), Sabrina, Firma (1993) i Havana. Pojavio se u više od 15 filmova, kao što su Prevoditeljica, Oči širom zatvorene (1999), Muževi i supruge (1992), Igrač i Električni konjanik'' (1979).
Žaba
Najveći broj žaba polaže hiljade jaja u vodi, gdje larve zvane punoglavci završe larveni period i metamorfozu. Hrane se mušicama, komarcima itd. Također postoje otrovne žabe koje su "obojene" živim bojama. Otrov može usmrtiti manjeg grabežljivca ako je pojede, a neke žabe sadrže toliko otrova da čak mogu usmrtiti čovjeka.
Vanjski linkovi
Mediji
Rage Against the Machine
Rage Against the Machine je Američki Rock bend, iz Los Angelesa u Californiji. Formiran je 1991 godine. Sastav benda se nije mijenjao do raspada 2000. godine. Sastav su činili:
"Rage Against the Machine" je poznat po inovativnom spoju alternativnog roka, "rap" muzike, "heavy metal"-a i "funk"-a kao i "revolucionarno-političkog" angažmana i riječi u pjesmama. Prepoznatljivi su također po energičnim nastupima i neobičnim zvukom gitare Toma Morella.
Kratka historija benda
desno|mini|200px|Frontmen RATM, Zack de la Rocha, 2007. godine
"Rage Against the Machine" je izdao istoimeni album ("Rage Against The Machine") 1992. godine koji je odmah doživio komercijalni uspjeh. Bend nije izdao novi materijal sve do 1996. godine kada je izdao album "Evil Empire". Treći album benda je bio "The Battle of Los Angeles" koji je izdat 1999. godine. U svojih 9 godina postojanja postali su najpoznatiji muzički bend sa političkim uticajem.
2000. godine objavljen je četvrti studijski album koji se sastojao od obrada pjesama, međutim frontmen grupe Zack de la Rocha je bio protiv objavljivanja tog albuma, što je dovelo i do raspada grupe, tj. odlaska Zack-a iz grupe. Zack de la Rocha nastavlja solo karijeru, a ostatak grupe formira novi bend sa bivšim pjevačem grupe Soundgarden, Chris Cornell-om, koji se raspao 2007. godine a rage Against The Machine po prvi puta nakon prekida ponovo sviraju. Bend je imao nekoliko koncerata od tada.
U Augustu 2008, de la Rocha je najavio mogućnost izdavanja novog materijala.
Politički aktivizam
Integrirajući snažnu političku revolucionatnu poruku kroz tekstove pjesama, i djelujući i organizujući proteste protiv unutrašnje i vanjske politike vlade SAD, RATM je postao najpoznatiji band sa političkim uticajem. Politička aktivnost se svodila na organizovanja i učestvovanja na protestima i anti-vladinim konvencijama radi promovisanja socijalnog aktivizma. Band je pod snažnim uticajem savremenog američkog filozofa Noama Chomskog.
EZLN
mini|lijevo| "Crna zastava i crvena zvijezda" je zastava Zapatista Army of National Liberation", Meksičkoj organizaciji koju podržava bend Bend verbalno podržava takozvanu "Zapatista Army of National Liberation", meksičku revolucionarnu organizaciju za koju Morello kaže da je "...gerilska vojska koja predstavlja siromašne potlačene radnike Meksika, koji više od 100 godina trpe socijalne represije.."
RATM je svirao besplatan koncert na Demokratskoj nacionalnoj konvenciji 2000 u protestu protiv Američkog dvopartijskog sistema, gdje je izrazio jaku političku misao. ELZN zastava je na svakom koncertu benda zajedno sa slikom Kubanskog revolucionara Che Guevare
750px|mini|RATM uživo tokom republikanske nacionalne konvencije 2008
Nagrade
RATM je nominovan 7 puta od "Grammy awards" fondacije od čega je dobio dvije nagrade i to za izvedbe: "Tire me'" (najbolja metal izvedba) i "Guerilla Radio" (najbolja Hard-rock izvedba). Nominovan je i od "MTV video music awards" 3 puta.
Metamorfoza
mini|200px|Metamorfoza [[leptira]] Metamorfoza je biološki proces u kojem se životinja fizički razvija nakon rođenja, odnosno valjenja, uključujući promjene u obliku i strukturi životinje kroz ćelijski rast i diferencijaciju. Kroz proces metamorfoze prolaze neki insekti, vodozemci, mekušci, rakovi, žarnjaci, bodljokošci, plaštaši, koja je često (ali ne uvijek) praćena promjenom životnog prostora ili ponašanja.
U toku metamorfoze dolazi do:
Metamorfoza kod insekata
Postoje dvije vrste metamorfoze kod insekata:
Falafel
mini|desno|300px|Kuglice falafela Falafel je nacionalno jelo na istočnoj obali Mediterana, veoma popularno u Libanonu i Izraelu. Radi se o vegetarijanskom specijalitetu i poslastici, koja je zadnjih godina osvojila i gurmanske trpeze na Zapadu. Falafel se jede s nogu i u gotovo svim prilikama. Odlikuje ga poseban, lagan ukus. Umjesto pšeničnog brašna može se koristiti i kukuruzno, ali originalan recept navodi pšenično.
Sveštenomučenik
mini|desno|Freska svetog sveštenomučenika [[Petar Zimonjić|Petra Dabrobosanskog u beogradskoj crkvi Lazarici]] Sveštenomučenik je naziv u pravoslavnoj crkvi za onog čovjeka koji je imao neki od svešteničkih činova (vladika, sveštenik ili đakon), a mučenički je postradao, nakon čega je od Crkve proglašen za svetitelja. Pravoslavna crkva slavi mnoge svece kao sveštenomučenike. Neki od njih su sveti sveštenomučenik Terapont, vladika crkve Sardijske iz 3. vijeka, sveštenomučenik Antinogen, vladika u Sebastiji iz 4. vijeka... Pored ostalih, Srpska pravoslavna crkva proslavlja i svoje sveštenomučenike, koji su uglavnom stradali u vrijeme vladavine Turaka i u Drugom svjetskom ratu. Tako su četvorica srpskih vladika i neki sveštenici, ubijeni od ustaša i komunista, proglašeni svetim sveštenomučenicima, iako ta riječ nužno ne piše na svim freskama ili ikonama: Petar Zimonjić - mitropolit dabrobosanski, Platon Jovanović - vladika banjalučki , Sava Trlajić - vladika gornjokarlovački , Joanikije Lipovac - mitropolit crnogorsko-primorski , sveštenik iz Našica Đorđe Bogić , sveštenik u mjestu Veljun Branko Dobrosavljević ... Od đakona, jedan od sveštenomučenika je sveti đakon Avakum, ubijen po odluci turske vlasti u Beogradu 1814. godine.
Rezultati bosanskohercegovačkih klubova u UEFA kupu
Takmičenja do 1992. godine
Zadnji put aktualizirano 1.septembra 2008. godine
Sofia Coppola
Sofia Carmina Coppola jest američka glumica, režiserka, scenaristica i filmska producentica. Njen otac je čuveni režiser Francis Ford Coppola. Zbog toga je njena glumačka karijera obilježena čestim kritikama povezanih s nepotizmom.
Proza
Proza (od latinske riječi prosus što znači direktno) je vrsta književnosti koja se uobličava slobodnim stilom pisanja i ne slijedi principe metrike i rime i ostala pravila poezije. Umjesto toga, proza prati prirodne obrasce govora, a sastoji se od uobičajenih gramatičkih struktura kao što su rečenice, koje su grupisane i ugrađene u pasuse, odjeljke/paragrafe i sl. Kao takav, prozni način pisanja ima široku primjenu i može se primijeniti za pisanje knjiga, enciklopedija, biografija, novina i drugih oblika komunikacije. Na osnovu toga, proza se može podijeliti i na slijedeće kategorije:
Proza je danas usvojena od većine pisaca zbog njene labavo definirane strukture, koja je pogodna prilikom izražavaja njihovih ideja i misli. To je standardni stil pisanja koji se koristi za većinu govornih dijaloga, fiktivnih, kao i aktuelnih i činjeničnih pisanja i diskursa. Proza je također zajednički jezik koji se koristi u novinama, časopisima, književnosti, enciklopedijama, radiodifuziji, filozofiji, pravu, historiji, nauci i mnogim drugim oblicima komunikacije.
Razvoj proze kroz historiju
Korijeni proznog pisanja potječu još iz vremena prije antike i mogu se naći u mnogim tadašnjim civilizacijama. Djela antičke književnosti a i ona starija, poput Ilijade, Odiseje, Mahabharate, Eneida, ili Kalevale pisana su u stihovima. To su uglavnom epske poeme ili spjevovi. Unatoč bogatstvu mogućih oblika pisanja proze, ona ​​je dugo bila prepuštena slobodnom eksperimentiranju. U latinskoj kulturi proza ​​nije bila vezana za narativne žanrove, već za govorništvo, koje čini njen vrhunski model. Marco Tullio Ciceron u svom djelu "Orator" razlikuje tri nivoa stila: niski, srednji i visoki, te istražuje muzičke karakteristike proze uspostavljanjem pravila koja se tiču ​​rasporeda dijelova u rečenici, ritma i prije svega klauzule perioda, ili njegov završni dio, raspoređen prema metričkim mjerama analognim onom u poeziji.
Ciceronova teorija nastavlja se preko Marka Fabija Kvintilijana i dopire do srednjeg vijeka utječući na mnoge retorike škole tog vremena kao i na renesansne pisce. Giovanni di Garlandia je u 13. vijeku opisao i klasifikovao neke vrste proznog stila, a u tom periodu je razrađena naučna i filozofska latinska proza ​​koja je učinila da strogost logičko-demonstrativnih shema prevlada nad ukusom za govorništvo. Sve do 18. vijeka književnošću su dominirali stihovi, jer je prozna fikcija smatrana "nižom" vrstom umjetnosti. To je vidljivo u Shakespeareovim dramama, gdje njegovi likovi iz više klase često govore u stihovima, a likovi iz niže klase često govore u prozi. Kod Shakespeara se proza koristila i za neobavezne razgovore, dok je stih bio rezervisan za uzvišenije izreke. I prije Shakespeara u Engleskoj je postojala veoma razvijena tradicija proznog pisanja koja seže u vrijeme prije normanskog osvajanja ovog ostrva. Najznačajniji sačuvani primjer proznog pisanja iz tog vremena su "Anglosaksonske hronike".
Renesansna civilizacija oživjela je širi spektar žanrova u prozi pri čemu je poetika klasicizma težila da predstavi uzore koje treba oponašati u različitim književnim žanrovima. Preokret trenda dešava se u 17. vijeku za vrijeme baroka, tokom kojeg pisci uklanjaju iz upotrebe imitaciju proznih uzora iz prošlosti. U 18. vijeku proza ​​je postala važno oruđe za širenje narativne, filozofske i satirične polemike. Međutim, u 19. vijeku produbila se razlika između proze i poezije, stvarajući razliku između proze s teorijsko-narativnom funkcijom i poezije s lirikom. Ova razlika se poziva za razumijevanje dominacije proze u naturalizmu. Značajno je napomenuti razvijenu proznu tradiciju arapskog svijeta prije i tokom srednjeg vijeka. Posebno su značajne književne karijere tri činovnika kasnog Omajadskog Carstva; naime, Salima Abū-l-ʿAlāʾa, ʿAbd-al-Ḥamīda al-Kātiba, i Ibn-al-Muqaffaʿ, koji je nakratko također služio ranoj dinastiji Abbasida. Njihovi doprinosi, kroz prijevode djela drugih autora, kao i njihovih originalnih djela, postavili su temelje islamske imperijalne kulture i "adab" književnosti – novog stila arapske pisane proze koja je putem prijevoda postala dio predmoderne svjetske književnosti. Književne vrste poput pripovijetki i novela spadaju u prozu kao i roman koji je najopsežniji i najsloženiji prozni oblik. U romanu autor daje opis brojnih likova i događaja. Jedan od prvih primjera romana u Evropi je "Don Kihot" (El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha), španskog pisca Migela de Servantesa (Migel de Servantes Saavedra) objavljen 1605. godine. Jedan od veoma značajnih doprinosa razvoju proze na evropskom kontinentu ostvarila je engleska književnost predvođena Shakespearom. Puno ranije, oko 9-10 vijeka, na Bliskom Istoku se pojavljuju "Priče iz hiljadu i jedne noći", a u Kini, je zapisana priča o "Tri Kraljevstva" zasnovana na stvarnim događajima iz 2. i 3. vijeka. Danas prozu nalazimo u različitim oblicima. kao naprimjer, prozna poezija koja kombinira stih i prozu unatoč njihovoj različitosti. Pjesme u ovom smislu sadrže poetske elemente kao što su: slike, razmak, figurativni jezik, zvučni uređaji, aliteracija, rima, ritam, ponavljanje i pojačane emocije. Međutim, napisana je u proznom obliku – rečenicama i paragrafima – umjesto strofama. Savremeni filozofski, historijski i novinarski radovi se također predstavljaju u proznom obliku.
Sead Čizmić
Sead Seyo Čizmić (rođen 6. decembra 1958.), jeste međunarodno priznati umjetnik koji je trenutno nastanjen u San Diegu, Sjedinjene Američke Države.
Biografija
Sead Čizmić rođen je 1958. godine u Nevesinju, Bosna i Hercegovina. Školu za Primijenjenu umjetnost završio je u Sarajevu 1978. godine u klasi profesora Ljube Laha. Studije slikarstva diplomirao je 1982. godine na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu. Magistrirao je slikarstvo 1986. godine u klasi profesora Milivoja Unkovića. Svoju stvaralačku karijeru započeo je sa likovnom grupom "Zvono", koja je svojim aktivnim umjetničkim angažmanom dala značajan doprinos razvoju savremene umjetnosti u Bosni i Hercegovini. Izlagao je na dvadeset i tri samostalne izložbe i više od šezdeset grupnih izložbi širom Evrope i Amerike. Njegova umjetnička djela mogu se vidjeti u brojnim stalnim zbirkama širom svijeta. Trenutno živi i radi u Americi.
Stvaralaštvo
Njegovo slikarsko stvaralaštvo usredsređeno je na obavještavanje i zabavljanje gledaoca kroz slike iz svakodnevnih iskustava. Na njegov rad utječu slike i ikonografija iz popularne, savremene kulture, koja objedinjuje oglašavanje, muziku, televiziju i časopise. U svojim djelima on istražuje, ilustruje i izražava lične misli i osjećanja uz istovremeno davanje odgovora na ljudsko stanje: komediju i tragediju života i sva divna iskustva između. Naslovi koje daje svojim radovima govore priču koja omogućava manipulisanje umetničkim djelom u kojima ne daje odgovore na pitanja, nego ih postavlja uz istovremeno komentarisanje o aspektima našeg svakodnevnog života.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Zagrebačka županija)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Zagrebačka županija je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 3.060 km2 imala 317.606 stanovnika, što predstavlja 7,41% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Zagrebačkoj županiji je 103,79 stanovnika/km2.
Popov Most
Popov Most je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Katuni
Katuni su naseljeno mjesto u sastavu općine Šestanovac, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Omiš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Katuni su imali 455 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijelova područja naselja koji su pripojeni naseljima Šestanovac i Zadvarje (općina Zadvarje). Od 1857. do 1961. sadrži dio podataka za naselje Šestanovac, kao i dio podataka za naselje Zadvarje (općina Zadvarje), od 1857. do 1971.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Katuni je imalo 959 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gundsø
Gundsø je bila općina na istoku Danske, oblast Roskilde, do decembra 2006. Od januara 2007, zajedno sa Ramsø i Roskilde nalazi se u sastavu općine Roskilde. Nalazi se na ostrvu Zeland. Općina ima ukupno površinu od 64 km2, te broji oko 14,550 stanovnika.
Općina je formirana 1970., u okviru kommunalreform ("Općinska reforma") koja je kombinovala nekoliko postojećih okruga:
Agatija
Agatija (oko 536-579/582), bizantski pisac.
Agatija je rođen u Mirini u Maloj Aziji. Učio je književnost u Aleksandriji i pravo u Bejrutu. Djeluje u Carigradu. Bavio se književnošću i advokatskim poslom. Nalazio je vremena i da se bavi historijom. Rezultat tog bavljenja je spis Historia u pet knjiga u kojima opisuje događaje iz bizantske historije od 552. do 559. godine. Opisuje uglavnom ratove Bizanta sa susjedima, ali u opise ratova ubacuje digresije o običajima i podneblju. Agatijino djelo značajan je izvor za historiju južnih Slavena.
Bosut
mini|250px|Bosut između [[Rokovci|Rokovaca i Andrijaševaca]] Bosut je rijeka u Slavoniji i Srijemu.
Priča se da su stari Rimljani znali reći da u svom carstvu imaju rijeku koja do podne teče na jednu stranu, a popodne na drugu, a misli se na Bosut, koji ponekad tako mirno teče da se i malim vjetrom voda pokrene u jednom ili drugom smjeru.
NGC 2113
NGC 2113 (također poznat kao ESO 57-EN36) je otvoreno zvjezdano jato i emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 35. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ilok
mini|280px|Ilok, rimokatolička crkva "Sv. Ivan Kapistran" Ilok je grad u Hrvatskoj, u Vukovarsko-srijemskoj županiji.
Geografski položaj
Ilok je najistočnije naselje u Hrvatskoj; nalazi se u zapadnom Srijemu.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Vukovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Ilok je imao 6.767 stanovnika, od čega u samom Iloku 5.072.
Grad Ilok
Napomena: Nastao iz stare općine Vukovar.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ilok je imalo 6.775 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 6538
NGC 6538 (također poznat kao IRAS 17554+7325, MCG 12-17-12, PGC 61072 i UGC 11062) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 61 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,00 (18 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (8 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 30. maja 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
.gy
.gy je najviši Internet domen za Gvajanu. Gvajanski univerzitet je zadužen za ovu domenu. Trenutni status domene: domena je aktivna.
NGC 405
NGC 405 (također poznat kao ESO 243-*39) je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Feniks. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ayerbe
Ayerbe je grad u Španiji. Nalazi se u španskoj autonomnoj zajednici Aragón, u provinciji Huesca. Naseljenost iznosi 1.111 stanovnika (prema podacima iz 2013. godine).
Položaj
Ayerbe je smješten 28 kilometara od Huesce. Sa Pamplonom je povezan autoputem A 132. Željezničkom linijom povezan je sa Madridom. Kroz grad protječe rijeka Gállego. Geografske koordinate grada su: 42°16′36″N 00°41′21″W.