cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stuttgart
Lokalni saobraćaj
Jedna od zanimljivnih specifičnosti Stuttgarta je njegov Zahnradbahn, željeznica koja se pokreće električnom energijom a saobraća od Marienplatza na jugu grada do Degerlocha. Ovo je jedina željeznica ovakve vrste u Njemačkoj. Postoji i žičara koja povezuje područja na jugu Stuttgarta sa grobljem u šumi. U parku Killesberg, na poznatom brdu iznad grada, postoji minijaturna dizel željeznica, koja se vikendom pokreće samo na paru.
Stuttgart je važno čvorište međugradskog InterCityExpressa i mreže InterCity u vlasništvu državne njemačke željeznice. Ona povezuje Stuttgart sa drugim velikim njemačkim gradovima. Također postoje veoma kvalitetne međunarodne linije prema Strasbourgu, Beču, Zürichu i Parizu. Prema ovim destinacijama vozovi saobraćaju četiri puta dnevno. Svi vozovi koji povezuju udaljena mjesta se zaustavljaju na glavnoj željezničkoj stanici (Hauptbahnhof), a koju upotrebljavaju i lokalne željezničke linije, ali su njihovi terminali i peroni u podzemlju željezničke stanice.
mini|desno|600px|Državni autoput A8 prolazi ispod parkirališta neposredno pored aerodroma i sajma
Aerodromi, putevi i vodeni saobraćaj
Stuttgart posjeduje međunarodni aerodrom (Flughafen Stuttgart) koji se nalazi oko 13 km južno od centra grada na području koje pripada susjednom gradiću Leinfelden-Echterdingen. Veze od aerodroma do centra grada su izuzetno dobre, tako da je potrebno oko 30 minuta da se od aerodroma dođe do centra koristeći S-Bahn linije S2 ili S3. Aerodrom u Stuttgartu je jedini veći gradski aerodrom u Njemačkoj koji ima samo jednu pistu. I pored protesta i inicijativa građana, u toku su istraživanja o mogućoj izgradnji druge piste aerodroma i njenom utjecaju na okolinu.
Stuttgart ima i jednu manju luku u Hedelfingenu na rijeci Neckar.
Projekat Stuttgart 21
Nakon dugih godina političkog prepucavanja i kontroverzi, u oktobru 2007. su prihvaćeni planovi da se postojeća glavna željeznička stanica pretvori u tranzitnu stanicu. Ovaj projekat uključuje rekonstrukciju nadzemnih i pozemnih linija koje povezuju stanicu u tijesnoj štutgartskoj dolini sa drugim postojećim stanicama i podzemnim linijama. Rekonstrukcija je počela u februaru 2010. godine i trebala bi završiti do decembra 2019. godine.
Nogomet
mini|250px|Stadion [[VfB Stuttgarta - Gottlieb-Daimler-Stadion u Bad Cannstattu]] Kao i u ostatku Njemačke, nogomet je najpopularniji sport u Stuttgartu. Dva najpoznatija sportska kluba u gradu su takozvani crveni i plavi. Crveni je nadimak nogometnog kluba VfB Stuttgart, veoma popularnog i poznatog kluba u evropskim i svjetskim okvirima. Kao stalni prvoligaš njemačke Bundeslige, VfB je osnovan 1893. Do sada je osvojio pet titula prvaka Njemačke, posljednji put 2007 godine. Svoje domaće utakmice igra na Gottlieb-Daimler-Stadionu u Bad Cannstattu.
Plavi Stuttgarter Kickers je drugi poznati klub u Stuttgartu. Član je regionalne njemačke lige jug (treći rang takmičenja), a domaće utakmice igra na mnogo manjem Gazi stadionu u blizini televizijskog tornja u Degerlochu.
Postoje još dva mala kluba Sportfreunde Stuttgart i FV Zuffenhausen koji se takmiče u nižim rangovima.
Ostali sportovi
U Stuttgartu djeluje lokalni rukometni klub VfL Pfullingen/Stuttgart, koji je u periodu od 2001 do 2006 bio član prve rukometne lige. Utakmice igra u dvorani Schleyerhalle. Aktivan je i ženski odbojkaški klub CJD Feuerbach, poznat po tome što je tri puta osvajao naslov prvaka Njemačke. Danas je prestao sa igrom iz finansijskih razloga. Pored njega postoji i Stuttgart Volleyball Club čiji ženski tim igra u drugoj ligi jug.
Postoji i hokejaški klub Stuttgarter EC koji igra u hali Waldau u Degerlochu. Aktivan je i vaterpolo klub SV Cannstatt koji se može pohvaliti titulom prvaka Njemačke 2006 godine.
Zastupljeni su i mnogi drugi sportovi, poput američkog fudbala (tim Stuttgart Nighthawks koji igra u profesionalnoj zapadnoevropskoj ligi i tim Stuttgart Scorpions), tenisa (ženski teniski klub TC Weissenhof, prvaci Njemačke četiri puta, te TEC Waldau Stuttgart, prvaci Njemačke 2006) i hokeja na travi (HTC Stuttgarter Kickers, jedan od najuspješniji klubova u hokeju na travi, osvajač prvenstva Njemačke 2005 i prvak Evrope 2006)
Sportski događaji
Stuttgart ima reputaciju značajnog sportskog domaćina, koji je ugostio mnoge sportske događaje, poput Svjetskog prvenstva u atletici 1993. Bio je i jedan od 12 gradova u kojima je održano Svjetsko prvenstvo u nogometu - Njemačka 2006. Na stadionu Daimler odigrano je ukupno šest utakmica na ovom prvenstvu, uključujući tri utakmice druge runde i utakmicu za treće mjesto. Stuttgart je 2007 izabran za Evropski glavni grad sporta. On je bio domaćin i Svjetskog biciklističkog prvenstva te finala IAAF svjetskog atletskog prvenstva.
Gradovi partneri
Stuttgart je zvanično grad-partner sljedećim gradovima:
Pored ovih gradova-partnera, Stuttgart ima i posebne partnerske odnose sa sljedećim gradovima:
Poznate ličnosti
Osobe koje su rođene u Stuttgartu ili su živjele i djelovale u gradu:
MiniBSD
MiniBSD je projekt za razvoj skupine skripti koja smanjuje postojeći FreeBSD sistem u miniBSD distribuciju male veličine pogodne za male medije poput USB olovki i CF kartica.
Veličina distribucije je obično 12-15 MB (i može stati na 16 MB flash karticu) sadrži sve što vam je obično potrebno da bi koristili kompletan FreeBSD sistem na ugodan način. Ova distribucija je na pola puta između PicoBSD sistema (veličine jedne diskete) i NanoBSD-a ili penBSD-a.
miniBSD projekt snabdijeva setom skripti koje, startajući sa pokrenutim FreeBSD sistemom (4.x, 5.x, 6.x i -CURRENT), automatski sabere potrebne binarne, libs, config datoteke i konačno napravi disk image koji se može kopirati na CF karticu ili USB olovku.
IC 1843
IC 1843 (također poznat kao IRAS 02428+0240, MCG 0-8-4, PGC 10429 i UGC 2228) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 312 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,10 (100 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. decembra 1897. godine.
MiniBSD
miniBSD se trenutno koristi u mnogim podešenim konfiguracijama u različitim produkcionim okruženjima. Podrobno je testiran na EPIA matičnim pločama ali bi trebao da radi fino na svakom i386 kompatibilnom sistemu sa FreeBSD-om. Najpogodniji je izvor za razvoj router-a, bridge-a, firewall-a i vpn gateway-a.
IC 1843
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak naseljenih mjesta u općini Rogatica
Opći podaci
Rogatica je naselje i općina koje se nalazi u istočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Naseljena mjesta u općini Rogatica, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 118) su:
Plivanje na Olimpijskim igrama 2016 – 4 × 100 m slobodno (žene)
Takmičenja u disciplini 4 × 100 m slobodno za žene na Olimpijskim igrama 2016. održana su 6. augusta.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Demografija Rogatice
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Rogatica imala je 21.978 stanovnika, raspoređenih u 119 naselja.
Popis 1991.
ukupno: 21.978
Popis 1981.
ukupno: 23.771
Popis 1971.
ukupno: 25.501
Demografske karakteristike
Na području općine Rogatica po popisu iz 1991. godine živjelo je 21.978 stanovnika rasporedenih u 11 mjesnih zajednica: Berkovići, Borika, Gučevo, Kozići, Kukavice, Mesići, Osovo, Rogatica, Seljani, Stjenice i Žepa i 119 naselja.
Podaci govore da je na području općine bilo 29 čisto muslimanskih naselja, 31 čisto srpskih naselja i da je bilo 59 mješovitih naselja od tog broja 34 sa muslimanskom većinom i 25 sa srpskom većinom.
U popisni list za Popis 1991. prvi put je unesena oznaka "bosanski jezik". Da govore bosanskim jezikom izjasnilo se 55,66 % stanovništva, a da govori "srpski jezik" izjasnilo se 43 % stanovnika općine Rogatica.
Okrug Telšiai
Okrug Telšiai (litv.: Telšių apskritis) je jedan od 10 okruga Litvanije.
Nalazi se u sjeverozapadnom dijelu države. Graniči sa okruzima: Klaipėda na zapadu, Tauragė na jugu i Okrugom Šiauliai na zapadu dok na sjeveru graniči sa Latvijom.
BDP okruga je prema podacima iz 2014. iznosio 1,4 milijarde eura što je oko 9.200 eura po stanovniku okruga. Sa površinom od 4.350 km2 (6,7% ukupne površine Litvanije) Okrug Telšiai je po površini najmanji okrug u državi.
1. jula 2010. ukinuta je okružna administracija ali je okrug nastavio egzistirati kao teritorijalna i statistička jedinica unutar Litvanije. Glavni grad okruga je Telšiai prema kojem je okrug i nazvan a koji je jedan od najstarijih gradova Litvanije.
Stanovništvo
Broj stanovnika okruga kroz historiju predstavljen je u sljedećoj tabeli
Etnički sastav stanovništva okruga prema podacima iz 2016. godine je:
Laktaza
Laktaza je enzim koji proizvode mnogi organizmi. Nalazi se u četkastoj granici tankog crijeva ljudi i drugih sisara. Laktaza je neophodna za potpunu probavu punomasnog mlijeka; razgrađuje laktozni, šećer koji daje mlijeku slatkoću. U nedostatku laktaze, osoba koja konzumira mliječne proizvode može osjetiti simptome intolerancije na laktozu. Laktaza se može kupiti kao dodatak hrani i dodaje se mlijeku za proizvodnju mliječnih proizvoda "bez laktoze".
Laktaza (također poznata kao laktaza-florizin hidrolaza, ili LPH), dio porodice β-galaktozidaznih  enzima, je glikozidna hidrolaza uključena u hidrolizu disaharida laktoze u sastavnog monomera galaktoze i glukoze. Laktaza je pretežno prisutna duž četkaste granice membrane diferenciranih enterocita koji oblažu resice tankog crijeva. Kod ljudi, laktaza je kodirana genom LCT na hromosomu 2.
Hrana
Laktaza je enzim koji neki ljudi nisu u stanju proizvesti u svom tankom crijevu. Bez toga ne mogu razgraditi prirodnu mliječnu laktozu, zbog čega imaju dijareje, plinove i nadimanje kada piju obično mlijeko. Tehnologiju za proizvodnju mlijeka, sladoleda i jogurta bez laktoze razvila je Služba za poljoprivredna istraživanja USDA, 1985. godine. Ova tehnologija koristi se za dodavanje laktaze u mlijeko, čime se hidrolizira laktoza koja se prirodno nalazi u mlijeku, ostavljajući je pomalo slatkastom, ali svarljivom za sve. Bez laktaze, ljudi s intolerancijom na laktozu prenose laktozu nesvarenu u debelo crijevo gdje ja bakterije razgrađuju stvarajući ugljik-dioksid i to dovodi do nakupljanja plinova i nadimanja.
Medicinska upotreba
Suplementi laktaze se ponekad koriste za liječenje netolerancije na laktozu.
Industrijska upotreba
Laktaza proizvedena komercijalno može se ekstrahirati i iz kvasaca kao što su Kluyveromyces fragilis i Kluyveromyces lactis i iz plijesni, kao što su Aspergillus niger  i Aspergillus oryzae. Njegova primarna komercijalna upotreba je razgradnja laktoze u mlijeku kako bi bila pogodna za osobe s intolerancijom na laktozu, u suplementima i proizvodima kao što su oni sa Lacteeze i Lactaid. Američka Agencija za hranu i lijekove nije odmah odobrila ovaj reoizvod.
Laktaza (ili sličan oblik beta-galaktozidaza) se također koristi za skrining na plavo bijele kolonije u mjestu višestrukog kloniranja različitih plazmidnih vektora u Escherichia coli ili drugim bakterijama.
Mehanizam
Optimalna temperatura za ljudsku laktazu je oko 37 °C a optimalni pH je 6.
U metabolizmu, β-glikozidna veza u D -laktozi se hidrolizira i formira D -galaktozu i D -glukozu, koje mogu se apsorbirati kroz crijevne zidove i u krvotok. Ukupna reakcija koju laktaza katalizira je C12H22O11 + H2O → C6H12O6 + C6H12O 6 + toplota.
Katalitski mehanizam hidrolize D-laktoze u proizvodima zadržava anomernu konfiguraciju supstrata. Iako su detalji mehanizma nesigurni, stereohemijsko zadržavanje postiže se reakcijom dvostrukog pomaka. Studije laktaza E. coli predložile su da se hidroliza pokreće kada glutamatni nukleofil na enzimu napadne sa aksijalne strane galaktozilnj ugljika u β-glikozidnoj vezi. Uklanjanje odlazeće grupe D-glukoze može biti olakšano kiselinskom katalizom zavisnom od Mg. Enzim se oslobađa iz α-galaktozilnog dijela, nakon ekvatorskog nukleofilnog napada pomoću vode, koja proizvodi D-galaktozu.
Studije modifikacije supstrata pokazale su da su 3'-OH i 2'-OH dijelovi na galaktopiranoznom prstenu bitni za enzimsko prepoznavanje i hidrolizu. 3'-hidroksi grupa je uključena u početno vezivanje za supstrat, dok 2'- grupa nije neophodna za prepoznavanje, ali je potrebna u narednim koracima. Ovo se pokazuje činjenicom da je 2-dezoksi analog efikasan kompetitivni inhibitor (Ki = 10mM). Eliminacija specifičnih hidroksilnih grupa na glukopiranoznom dijelu čini ne eliminiše katalizu.
Laktaza također katalizira konverziju florizina u floretin i glukozu.
Struktura i biosinteza
Zrela ljudska laktaza sastoji se od jednog polipeptidnog lanca od 160 kDa koji se nalazi na membranskoj četkici crijevnih epitelnih ćelija. Orijentiran je a N-terminalom izvan ćelije i C-terminalom u citosolu. LPH sadrži dva mjesta katalitske glutaminske kiseline. U ljudskom enzimu, aktivnost laktaze je povezana sa Glu-1749, dok je Glu-1273 mjesto funkcije florizin hidrolaze.
Genetička ekspresija i regulacija
Laktaza je kodirana jednim genskim lokusom na kromosomu 2. Eksprimira se isključivo putem enterocita tankog crijeva sisara i to u vrlo niskim razinama u debelom crijevu, tokom fetusnog razvoja. Ljudi se rađaju s visokim nivoom ekspresije laktaze. U većini svjetske populacije, transkripcija laktaze je smanjena nakon odbijanja, što rezultira smanjenom ekspresijom laktaze u tankom crijevu, i uzrokuje uobičajene simptome hipolaktazije odraslog tipa ili netolerancije na laktozu.
Neki segmenti populacije pokazuju perzistenciju laktaze koja je posljedica mutacije za koju se pretpostavlja da se dogodila prije 5.000–10.000 godina, što se poklapa s porastom pripitomljavanja goveda. Ova mutacija omogućila je skoro polovini svjetske populacije da metabolizira laktozu bez simptoma. Studije su povezale pojavu perzistencije laktaze sa dva različita jednonukleotidna polimorfizma od oko 14 i 22 kilobaze uzvodno od 5'-kraja LPH gena. Obje mutacije, C→T na poziciji -13910 i G→ A na poziciji -22018, nezavisno su povezane sa perzistencijom laktaze.
Promotor laktaze je dug 150 [bazni par|[parova baza]] i nalazi se odmah uzvodno od mjesta inicijacije transkripcije. Sekvenca je visoko konzervirana kod sisara, što sugerira da se kritični cis-transkripcijski regulatori nalaze u blizini. Cdx-2, HNF-1α i GATA identifikovani su kao faktori transkripcije.] Studije o početku hipolaktazije pokazale su da uprkos polimorfizmima, postoji mala razlika u ekspresiji laktaze kod novorođenčadi, ispoljavajući da mutacije postaju sve relevantnije tokom razvoja. Razvojno regulirani proteini koji se vezuju za DNK mogu smanjiti transkripciju ili destabilizirati transkripte iRNK, uzrokujući smanjenu ekspresiju LPH nakon odvikavanja.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2010.
mini|300px|desno
Svjetsko prvenstvo u nogometu - Južna Afrika 2010. je održano u Južnoafričkoj Republici od 11. juna do 11. jula 2010.
Novi svjetski prvak je nogometna reprezentacija Španije, koja je rezultatom 1:0, nakon produžetaka, savladala reprezentaciju Holandije. Ovim je Španija po prvi put postala svjetski prvak.
Ovo je prvi put da se svjetska nogometna smotra održala u jednoj afričkoj državi. Odluka o održavanju 19. svjetskog prvenstva u Južnoafričkoj Republici donesena je 15. maja 2004. godine na zasjednaju FIFA-u u Zürichu. Odluka je donesena po rotacionom principu podjela organizacije takmičenja po kontinentima. Za domaćina prvenstva su bili kandidovani još i Egipat i Maroko. Zajednička kandidatura Libije i Tunisa bila je odbijena, nakon čega se Tunis povukao iz konkurencije. Zbog mogućeg učestvovanja nogometne reprezentacije Izraela i političke netrpeljivosti režima u Libiji prema Izraelu, Libija je također otkazala kandidaturu. U prvom krugu glasanja Južnoafrička Republika dobila je 14 glasova, Maroko 10, dok je Egipat ostao bez glasova, te je apsolutnom većinom glasova pravo domaćina dodijeljeno Južnoafričkoj Republici.
U kvalifikacijama za prvenstvo prijavljeno je 200 nogometnih reprezentacija iz 6 kontinentalnih federacija, dok u samoj završnici učestvuje samo 32 zemlje. Format takmičenja ostat će nepromijenjen - prva faza po grupama sa četiri reprezentacije, te nastavak sa osminom finala, u koje se plasiraju šesnaest reprezentacija koje su zauzele prvo i drugo mjesto iz osam grupa. Odigrati će se ukupno 64 utakmice na 10 stadiona smještenih u 9 gradova.
Kvalifikovane reprezentacije
Za završni turnir, nakon završenih kvalifikacija 18. novembra 2009. godine, kvalifikovale su se trideset i jedna reprezentacija. Nogometna reprezentacija Južnoafričke Republike, kao domaćin, stekla je pravo učestvovanja na prvenstvu bez kvalifikacija.
Sastavi timova
Po pravilima FIFA-e svaki tim ima pravo pozvati 23 igrača, koji imaju pravo učestvovanja na Svjetskom prvenstvu. 11. maja 2010. godine svaka je reprezentacija obavezna objaviti najviše 30 igrača, od kojih će najkasnije 1. juna biti izabrano 23 igrača.
Organizacija
Zakumi, maskota Svjetskog nogometnog prvenstva, na poštanskoj markici iz [[Indonezija|Indonezije.|desno|mini]] Vuvuzela, južnoafrička tradicionalna truba i nogometni navijački rekvizit|desno|mini Svjetsko prvenstvo u nogometu 2010.|desno|mini
Ulaznice
Za turnir je predviđeno ukupno oko 3 miliona karata. 400.000 karata je predviđeno za publiku u Južnoafričkoj Republici, a 1,5 miliona ulaznica će se podijeliti za prodaju u inostranstvu, državama učesnicama na turniru. Ostatak od milion ulaznica, bit će podijeljen sponzorima, članicama FIFA i igračima. Prva faza prodaje karata počinje sa registriranjem 20. februara 2009. godine. Registrirati se je moglo do 31. marta 2009 godine, za izvlačenje, koje je bilo 15. aprila 2009. godine
Cijene za ulaznice su podijeljene u četiri kategorije i kreću se od 20 US $ za kategoriju 4 i za početna takmičenja u grupi, do 900 $ za završne utakmice u kategoriji 1. Oko 480.000 karata kategorije 4 su predviđene za stanovnike Južnoafričke Republike, od kojih su 120.000 karata predviđene za besplatnu podjelu navijačima koji ne mogu utakmice gledati u živo.
Maskota
Maskota prvenstva je Zakumi. Predstavlja leoparda, a ime joj dolazi od skraćenice ZA za Južnoafričku Republiku i riječi kumi, koja predstavlja broj 10, na više jezika. Maskota je prvi put predstavljena 22. septembra 2008. godine.
Lopta
Zvanična lopta Svjetskog prvenstva zove se Jabulani. Proizvedena je od firme Adidas. Riječ jabulani na jeziku zulu, znaći, donosilac veselja svakome. To je jedanaesta lopta razvijena od stručnjaka Adidasa, na njoj je jedanaest boja, po jedna za svakoga igrača na igralištu, kao i za jedanaest službenih jezika i plemenskih grupa Južnoafričke Republike. Prvenstvo počinje 11. juna i završava 11. jula
Sudije
Na svjetskom prvenstvu sudit će ukupno 38 sudija, koji su kandidovani od strane FIFA-e iz pet kontinentalnih nogometnih federacija.
Smještaj
Smatra se da će uslijed slabo izgrađene infrastrukture i nedostatka hotela nedostajati oko 10.000 mjesta za goste. Predviđeno je da se gosti eventualno smjeste na brodove, koji bi bili usidreni u lukama Južne Afrike.
Televizijski prijenos
Utakmice na turniru igraju se u tri termina i to u 13:30, 16:00 i 20:30 sati. Utakmice će direktno prenositi većina većih evropskih televizija. Zbog istovremenog termina odigravanja utakmica trećeg kola u grupnoj fazi, neke će televizijske stanice prenositi obje utakmice sa povremenim prekidima. Njemačke državne televizije ARD i ZDF će prenositi 46 utakmica, a austrijski ORF svih 64. BHRT, HRT i RTS će također prenositi sve utakmice. Utakmice će prenositi i neke američke tv stanice, kao i nekoliko stanica iz Azije, Afrike i Australije.
Sponzori
Osim stalnih FIFA partnera (Adidas, Coca-Cola, Emirates Airline, Hyundai Kia Automotive Group, Sony i VISA), prvenstvo ima još šest sponzora FIFA Budweiser, Castrol, Continental, McDonald’s, MTN i Mahindra Satyam) i šest nacionalnih sponzora iz Južne Afrike (BP, First National Bank, Neo Africa, Prasa i Telkom).
Izvlačenje
Nogometne reprezentacije su na osnovu aktualnog plasmana na FIFA ljestvici podijeljene u četiri jakosne grupe. Nosioci grupa se nalaze u grupi I.
Izvlačenje za završni turnir je bilo 4. decembra 2009. godine u Cape Townu. Za nosioca grupe A je postavljena reprezentacija domaćina prvenstva reprezentacija Južne Afrike.
Plan
Takmičenje u grupama igra se po sistemu svako sa svakim, s tim da se redoslijed u grupi određuje po sljedećim pravilima:
U slučaju da dvije ili više timova imaju isti broj bodova, te na osnovu gore navedena tri kriterija redoslijed ne može ustanoviti, onda se se određuje na osnovu:
Spisak aerodroma u Poljskoj
Ovaj članak je spisak aerodroma za putnički promet u Poljskoj, sortiranih po lokaciji.
mini|500px|lijevo
Resnik (Hadžići)
Resnik je naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina. Naselje Resnik je udaljeno kilometar od Pazarića na starom putu za Mostar. U mjestu se nalazi nekoliko prizemnih zgrada u kojima su smješteni štićenici Zavoda za zaštitu osoba sa posebnim potrebama. Pored malobrojnih stalnih stanovnika u mjestu ima i veliki broj vikendica.
NGC 4952
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kosače (Goražde)
Kosače su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Partizansko groblje u Mostaru
300px|mini|desno|Tito u obilasku Partizanskog groblja 1969. Partizansko groblje u Mostaru izgradjeno je 1965. godine u čast svim Mostarcima poginulim u NOB-u. Ovo spomen-groblje je jedan od simbola grada na Neretvi i najljepših arhitektonskih projekata na području Balkana.
Partizansko spomen groblje u Mostaru proglašeno je 2006. godine za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Lokacija
Nalazi se u zapadnom dijelu Mostara, na sjevernim padinama lokaliteta označenog toponimom «Biskupova glavica», uz Ulicu Kralja Petra Krešimira IV, gdje je i glavni ulaz kompleksa. Kompleks spomen-groblja pošumljen je 60-ih godina, a na vrhu nalazi se i zaštitna zona gravitacijskog vodoopskrbnog rezervoara. Rasprostire se na 5.000 m2 i na šest nepravilnih terasa. Uvidom u zemljišne knjige utvrđeno je da je zemljište kompleksa nacionalizirano i izuzeto od Biskupskog ordinarijata Mostar, te da na njemu nisu u potpunosti riješeni imovinsko pravni odnosi.
Historija
Mostar je u periodu pred II svjetski rat imao 18.000 stanovnika, a u NOB-u‚ aktivno je učestvovalo blizu 6.000, odnosno svaki treći stanovnik i više od hiljadu žrtava fašizma. Mostar je dao i trinaest narodnih heroja.
Spomenik podignut je u znak sjećanja na poginule mostarske partizane, antifašiste, pripadnike svih etničkih grupa grada Mostara i Bosne i Hercegovine, i u čast svih onih koji su se u II svjetskom ratu suprostavili fašizmu širom Evrope i svijeta.
Izgrađen je u periodu obnove i rekonstrukcije koja je nastupila nakon završetka Drugog svjetskog rata. Projekat povjeren je Bogdanu Bogdanoviću, poznatom jugoslovenskom arhitekti,. Pripremni radovi počeli su u oktobru 1960. godine. Radove na bušenju i miniranju brda, te izgradnji spomenika, vodio je Ahmet Ribica, inžinjer građevine.
Spomenik je svečano otvorio 25. septembra 1965. godine Josip Broz Tito, povodom dvadesete godišnjice oslobođenja Mostara od fašizma i na dan formiranja Mostarskog bataljona. Izgradnju je finansirala Skupština općine uz brojne donacije mostarskih radnih organizacija. Dobrovoljnim radnim akcijama omladine pošumljena je šira zona spomenika.
Opis
Projektom izgradnje spomenika je bilo predviđeno 810 grobnih mjesta, ali je prikupljeno je samo 560 ostataka poginulih boraca, od čega je 8 narodnih heroja. Njihovi ostaci su položeni u betonske komore, dimenzija 60x40x50 cm, ispod grobnih obilježja, dok su kosti iz zajedničkih grobnica položene u spomen-kosturnicu u polukružnoj niši u kojoj se polažu vijenci. Za gradnju spomenika upotrijebljene su kamene ploče koje su skinute sa starih i devastiranih kamenih kuća ovog starog grada.
Na spomen groblju postavljeno je 630 nadgrobnih spomenika koje su 2004. godine, uz suglasnost autora, zamijenjene novim od kamena «tenelije», istog oblika i natpisa.
Ploče imaju simbolično značenje, kao i cijeli spomenik. Oblici nadgrobnih ploča kojima su obilježeni pali borci podsjećaju na posječena stabla, simbol prekinute mladosti.
U njegove staze ugrađeno je oko 87.000 kamenih oblutaka izvađenih iz Neretve, a njegove zelene površine krasilo je oko 1.200 različitog dekorativnog žbunja.
Zbog teške zapuštenosti, vandalizma , i devastiranosti, 2008. godine je počela obnova Partizanskog groblja. Finansiranje omogućeno je od strane vlade Norveške.
NGC 245
NGC 245 (također poznat kao IRAS 00435-0159, MCG 0-3-5, PGC 2691 i UGC 476) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 188 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,30 (71 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. oktobra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ridley Scott
Sir Ridley Scott (South Shields, 30. novembar 1937) britanski je filmski režiser i filmski producent. Njegovi najpoznatiji filmovi su Osmi putnik (1979) (koji je napravio komercijalni proboj), naučno-fantastični klasik Istrebljivač (1982), Crna kiša (1989), Thelma i Louise (1991), osvajač Oscara za najbolji film Gladijator (2000), Hannibal (2001), Pad crnog jastreba (2001), Kraljevstvo nebesko (2005), Američki gangster (2007), Robin Hood (2010), Prometej (2012) i Marsovac: Spasilačka misija (2015). Scott je poznat po svom atmosferskom, detaljima-obogaćenom vizualnom stilu, koji je bio uticao na mnoge druge režisere. Iako njegovi filmovi jako variraju što se tiče okruženja i doba, oni često prikazuju nezaboravne snimke iz urbanih sredina, bilo da je to Jerusalem iz 12. vijeka (Kraljevstvo nebesko), savremena Osaka (Crna kiša) ili Mogadišu (Pad crnog jastreba), ili gradovi iz budućnosti (Istrebljivač).
Scott je bio nominiran za 3 Oscara za režiju (za Thelmu i Louise, Gladijatora i Pad crnog jastreba), plus 2 Zlatna globusa i 2 BAFTA nagrade. 2003. je dobio titulu viteza u Velikoj Britaniji na novogodišnjoj dodjeli priznanja. On je stariji brat filmskog režisera Tonyja Scotta. Scott je rođen u primorskom gradu South Shields, Engleska, sin je Elizabethe i pukovnika Percyja Francisa Scotta.
IC 148
IC 148 (također poznat kao MCG 2-5-11, PGC 6292 i UGC 1195) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 36 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 3,50 (36 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 30. septembra 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1959
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sjeverna Rajna-Vestfalija
Sjeverna Rajna-Vestfalija (njemački: Nordrhein-Westfalen, često skraćeno samo: NRW) najmnogoljudnija je njemačka savezna pokrajina i četvrta po površini. Glavni grad je Düsseldorf a najveći grad je Köln. Četiri od 10 najvećih njemačkih gradova se nalaze u ovoj pokrajini (Köln, Düsseldorf, Dortmund i Essen). Također se u ovoj pokrajini nalazi i najveće metropolitansko područje u državi i uopće na evropskom kontinentu, Rajna-Rur, sa 11 miliona stanovnika.
Pokrajina je formirana 1946. godine i to spajanjem sjevernog dijela Porajnja i Vestfalije, oba bivša dijela Pruske. Na vlasti u pokrajini je koalicija sastavljena od socijaldemokrata (SPD) i stranke Zelenih.
Geografija
250px|mini|lijevo|Rijeka [[Rajna u blizini Bonna]] Sjeverna Rajna-Vestfalija se nalazi na zapadu Njemačke i graniči s Belgijom na jugozapadu i Holandijom na zapadu i sjeverozapadu. Također graniči i sa saveznim pokrajinama: Donja Saksonija na sjeveru i sjeveroistoku, Porajnje-Falačka na jugu i Hessen na jugoistoku.
Zauzima površinu od 34.083 km2.
Približno polovina države se nalazi u relativno nižim terenima vestfalskog gorja i Porajnja a oba se protežu prema Sjevernonjemačkoj ravnici. Teren se uzdiže prema jugu i na istoku države, u dijelovima njemačkog Centralnog gorja. U Rothaargebirgeu, pograničnom području sa pokrajinom Hessen, se nalazi gorje sa oko 800 m nadmorske visine. Najviša od ovih planina je Langenberg, sa 843,2 m nadmorske visine.
Najvažnije rijeke koje barem djelimično protiču kroz pokrajinu su: Rajna, Rur, Ems, Lippe, i Weser. Rajna je naravno najvažija rijeka u Sjevernoj Rajni-Vestfaliji.
Rijeka Pader, koja u potpunosti protiče gradom Paderborn, se smatra najkraćom njemačkom rijekom.
Za mnoge, Sjeverna Rajna-Vestfalija je sinonim za industrijsko područje i urbane aglomeracije. Međutim, najveći dio pokrajine se koristi za poljoprivredu (gotovo 52%) dok šume zauzimaju 25% teritorije pokrajine.
Nokia 3310
thumb|Nokia 3310 Nokia 3310 dvofrekvencijski je mobitel (GSM900/1800). Proizveden je u posljednjoj četvrtini 2000. i zamijenio je popularnu Nokiju 3210. Sa 126 miliona prodanih primjeraka postao je jedan od najprodavanijih mobitela u historiji. Proizvedeno je i nekoliko verzija, poput 3315, 3320, 3330, 3350, 3360, 3390 i 3395.
Dizajn
Nokia 3310 kompaktan je, težak (133 g) i čvrst mobitel s monohromnim zaslonom dimenzija 84 × 48 mm. Postoji i verzija s nešto lakšom baterijom (115 g) koja ima manje opcija; npr., prilikom uključivanja kod teže verzije pojavljuje se slika dviju ruka koje se dodiruju, dok toga nema kod lakše verzije. Mobitel je blago zaobljenog pravougaonog oblika. Plava tipka glavna je tipka za odabir opcija, a tipka "C" služi za poništavanje akcije, odnosno za vraćanje jedan korak unazad. Tipke sa strelicama "gore" i "dolje" koriste se za navigaciju, dok je tipka za uključivanje / isključivanje smještena na vrhu mobitela i crne je boje; kad je mobitel uključen, pomoću nje se može odabrati profil, tj. način rada.
Ljubovčići
Ljubovčići su naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina. Naselje Ljubovčići se nalazi tri kilometra od Pazarića. Kroz selo protiče rječica Ljubovaca. Od naselja vode markirane staze ka Šavnicima i ostalim planinarskim domovima na zapadnom masivu Bjelašnice.
Nokia 3310
Karakteristike
Ovaj mobitel ima dosta karakteristika koje su u svoje vrijeme bile rijetke, npr., kalkulator, Nokia mrežni monitor, štopericu i podsjetnik. Ima četiri igre: Zmija 2, Parovi 2, Svemirski udar i Bantumi. Bio je popularan za slanje SMS-poruka zbog mogućnosti pisanja trostruko duže poruke (do 459 znakova) od njene standardne dužine (160 znakova), a također je imao opciju "SMS-čavrljanje", kao i glasovno biranje brojeva.
Personalizacija
Izgled ovog mobitela može se personalizirati mijenjanjem oklopa i razne firme proizvele su hiljade dizajna. Nokia 3310 ima 35 ugrađenih melodija i prostor za još sedam melodija po vlastitoj želji, koje se mogu komponirati ili "prekucati" (pomoću opcije "Kompozitor"). Također ima i nekoliko "profila", tj. načina rada. Naprimjer, kad se odabere profil "Bešumno", mobitel neće zvoniti u slučaju dolaznog poziva nego će samo vibrirati. Screensaveri ("čuvari zaslona") mogu biti napravljeni od primljenih slikovnih poruka.
Sjeverna Rajna-Vestfalija
Stanovništvo
U nastavku je dat spisak 10 najvećih gradova pokrajine:
NGC 3440
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
UEFA Liga nacija 2018/19 – liga B
UEFA Liga nacija 2018/19 – liga B jeste nogometno takmičenje koje se igralo u sklopu UEFA Lige nacija za sezonu 2018/2019. Takmičenje se odigralo od 6. septembra do 20. novembra 2018. Bosna i Hercegovina, Danska, Švedska i Ukrajina kao pobjednici grupa obezbjedili su u sljedećoj sezoni UEFA Liga nacija učešće u ligi A. Pobjednici grupa obezbjedili su i eventualni baraž za Evropsko prvenstvo 2020. u slučaju da se kroz kvalifikacije ne uspiju kvalificirati na Evropsko prvenstvo 2020. Irska, Sjeverna Irska, Slovačka i Turska kao posljednjo plasirane ekipe u svojim gupama ispale su u ligu C. Ostale ekipe koje nisu obezbjedile učešće u višem rangu kao niti one koje nisu ispale i sljedeće sezone igraju u ligi B. Najbolji strijelci lige B za sezonu 2018/19. bili su reprezentativac Bosne i Hercegovine Edin Džeko i Češke Patrik Schick sa tri postignuta gola.
Nokia 3310
3315, 3390 i 3395
Postoje dvije sjevernoameričke verzije 3310; jedna je Nokia 3390, koja radi na GSM 1900. Nokia 3395 jest poboljšana verzija 3390 koja ima dodatne mogućnosti poput azijske verzije 3315, ali joj prijem signala slab ako ste u području sa GSM 850.
Modeli s WAP-om
desno|mini|130px|Nokia 3330 Nokiji 3330 dodani su mogućnost WAP-a zasnovanog na CDS-u, animirani screensaveri, fliper-igrica Bumper i imenik (koji se čuvao u samom mobitelu, a ne na SIM-kartici kao kod ranijih modela) sa 100 mjesta za unos. Također je bilo moguće nadograditi igrice putem WAP-a (npr., labirinte za Zmiju 2, nivoe za Svemirski udar ili stolove za Bumper). Bez pravog GPRS-povezivanja mogućnost WAP-a pokazala se nepopularnom i ovaj model nije mogao zamijeniti 3310 na evropskom tržištu.
Verzija proizvedena isključivo za tržište azijskog Pacifika, poznata kao Nokia 3350, bila je u suštini poboljšani 3330 s WAP-om, ritmičnim svjetlosnim signaliziranjem zaslona, dvosmjernom navigacijskom tipkom, odvojenim tipkama za poziv i završetak poziva, kineskim lunarnim kalendarom i zaslonom od 96 × 65 piksela. Kod nekih 3350-ki u stražnji oklop kroz poseban otvor mogla se ubaciti fotografija ili isječak iz novina itd.
Verzije zasnovane na AMPS-u / D-AMPS-u (3320 i 3360)
Nokia 3320 i 3360 dizajnirani su za kanadsko, odnosno tržište u SAD-u. Spolja su slični 3310 i 3390, ali koriste D-AMPS ("TDMA") / AMPS tehnologiju umjesto GSM-a.
Poput azijske 3350-ke, imaju odvojene tipke za poziv i završetak poziva i dvije mehke tipke. Također imaju i infracrveni port. Za razliku od 3390, ne podržavaju glasovno biranje. S težinom 136 g nešto su teži od 3390 (119 g).
Modifikacije
Hobisti često traže stare 3310-ke zbog njihovih zaslona. To su LCD monitori s rezolucijom 84 × 48 i uključuju Philips PCD8544 kontroler kojim se lahko upravlja preko SPI sabirnice.
Ovaj mobitel posjeduje MBus i FBus.
Osim korištenja zaslona, hobisti koriste i kućište za WiFi analizator spektra i druge korisne uređaje. Naravno, telefon tada više ne radi kao telefon, ali jedna od modifikacija jest upotreba dvaju bilateralnih integralnih kola 4016/4066 za prebacivanje između nekoliko načina rada.
Teoretski, 3310 može se modernizirati pomoću kamere koristeći ulaz za mikrofon kao port za podatke, na isti način na koji funkcionira SSTV. Pošto je maksimalna frekvencija obično 8 kHz, potrebno je 500 ms za prijenos jedne sličice na zaslon, tako da bi bio potreban i mikrokontrolor.
UEFA Liga nacija 2018/19 – liga B
Format takmičenja
Nakon završetka kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018. reprezentacije članice UEFA-e raspoređene su na osnovu UEFA koeficijenta u četiri jakosne lige. Najbolje plasirane reprezentacije, njih 12, raspoređene su u ligu A, sljedećih 12 u ligu B, zatim od 25-og do 39-og mjesta u ligu C, te ostale reprezentacije u ligu D. Liga B sadržavala je rangirane ekipe od 13. do 24. mjesta.
UEFA Liga nacija 2018/19 – liga B sastoji se od 12 reprezentacija raspoređenih u četiri grupe. Pobjednici grupe obezbjeđuju plasman u ligu A, drugoplasirane ekipe obezbjeđuju opstanak u ligi B, dok posljednje ekipe svih grupa ispadaju iz lige B i takmičenje u idućoj sezoni nastavljaju u ligi C.
Pored toga, ligi B bit će dodijeljeno jedno od četiri preostala mjesta za takmičenje na Evropskom prvenstvu 2020. Četiri tima iz lige B koja se ne budu kvalificirala regularnim putem kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2020. takmičit će se u baražu koji će se igrati u martu 2020. godine. Tu privilegiju prvo će imati pobjednici svih grupa lige B. Ako pobjednici grupa budu već obezbjedili plasman na Evropsko prvenstvo 2020. ta privilegija će pripasti drugoplasiranom timu iz grupe, odnosno, trećeplasiranom. Ako pobjednik lige B bude već imao osiguran plasman na Evropsko prvenstvo 2020. kroz kvalifikacije za Evropsko prvenstvo 2020. tada će biti izabran najbolji tim u ukupnom plasmanu. Utakmice baraža sastojat će se od dva para polufinala (najbolje plasirani tim protiv četvrtog tima sveukupnog ranga i drugi najbolje rangirani tim protiv trećeplasiranog rangiranog tima gdje će domaćini biti bolje rangirani timovi) i jednog para finala. Domaćin finalne utakmice bit će odabran žrijebom prije početka polufinalnih utakmica.
Nosioci
Reprezentacije učesnice lige B koje su određene na osnovu UEFA koeficijenta razvrstane su u tri jakosna šešira gdje je svaki jakosni šešir sadržavao četiri ekipe. Nosioci su određeni 7. decembra 2017.
Izvlačenje grupa održano je 24. januara 2018. u 12:00 (CET) u Lozani, Švicarska. Iz političkih razloga, Rusija i Ukrajina nisu mogle biti izvučene u istu grupu.
Grupe
Raspored utakmica potvrdila je UEFA 24. januara 2018. nakon žrijeba. Vremena odigravanja utakmica prikazana su po CET/CEST vremenu (lokalna vremena prikazana su u zagradama).
Kovači (Goražde)
Kovači su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Adin Ljuca
Adin Ljuca (1966, Zenica) je književnik i prevodilac. Studirao je komparativnu književnost i bibliotekarstvo u Sarajevu, a zatim i u Pragu, gdje od konca 1992. godine živi i radi kao bibliotekar. Uz pisanje i prevođenje, posvećuje se proučavanju kulturne historije češko-jugoslavenskih odnosa. Knjige su mu prevedene na njemački i češki jezik. Njegove pjesme objavljene su 2012. godine u antologiji novijeg pjesništva Zašto tone Venecija Ervina Jahića.
Alfred Werner
Alfred Werner (Mülhausen, 12. decembar 1866. - Zürich, 15. novembar 1919.), švicarski hemičar.
Dobitnik je Nobelove nagrade za hemiju 1913. godine.
Primorski Dolac
mini|280px|pogled na dolinu kojom se prostire Primorski Dolac Primorski Dolac je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Rami Malek
Rami Said Malek (arapski: رامي سعيد مالك ; rođen 12. maja 1981) američki je glumac i režiser. Poznat je po ulozi Elliota Andersona u seriji Mr. Robot (2015–2019), za koju je dobio nekoliko priznanja, od kojih se ističe Emmy nagrada za najboljeg dramskog glumca. 2018. je dobio ulogu u biografskom filmu Boemska rapsodija u kojem je glumio protagonista Freddieja Mercuryja, te je za tu ulogu osvojio Oskara, Zlatni globus i BAFTA-inu nagradu za najboljeg glumca. Rami je prvi glumac egipatskog porijekla koji je osvojio Oskara za najboljeg glumca. Američki časopis Time ga je uvrstio u listu najutjecajnijih osoba na svijetu 2019. godine.
Primorski Dolac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Kaštela.
Rudolf Diesel
Rudolf Diesel (18. mart 1858, Pariz – 30. septembar 1913, Engleski kanal), njemački izumitelj, poznat po izumu Diesel motora.
Vitelije
Vitelije (Aulije Vitelije Germanik August; 24. septembar 15 – 22. decembar 69) bio je rimski car od 16. aprila do 22. decembra 69. Bio je treći rimski car tokom Godine četiri cara. Njegov dolazak na rimsko prijestolje je bio osporavan od strane legija koje su bile stacionirane u istočnim provincijama. Zbog toga je uslijedio rat u kojem je Vitelije poražen u bici kod Bedrijacijuma u sjevernoj Italiji. Kada je shvatio da je izgubio, Vitelije se odrekao prijestolja u korist Vespazijana, ali je ubijen u Rimu od strane Vespazijanovih vojnika 22. decembra 69. godine.
Slika o Viteliju u historijskim izvorima
Po sačuvanim historijskim izvorima, a to se naročito odnosi na Svetonija, slika o Viteliju je nepovoljna. Jedan od razloga je mogao biti to što je Svetonijev otac bio oficir u vojsci koja se borila na strani Otona protiv Vitelija.
Uspon, vladavina, smrt
Vitelije je bio sin Lucija Vitelija koji je bio konzul i upravnik Sirije pod carem Tiberijem. Vitelijev istoimeni sin postao je konzul 48. godine, a nešto kasnije bio je upravnik Afrike. Krajem 68. godine, Galba mu je dodijelio komandu nad Donjom Germanijom, i Vitelije je naročitu popularnost stekao među vojnicima zahvaljujući svojoj darežljivosti.
Vitelije nije bio naročito ambiciozan, već lijeni oportunista; uživao je u jelu i piću. Svoj uspon na prijesto je dugovao dvojici komandanata legija na Rajni, koji su stajali na čelu pobunjenih legija, i koji su u njemu našli idealnog pretedenta na carsku funkciju. Tako je Vitelije u Kelnu izvikan za cara. U stvarnosti, Vitelije nikada nije prihvaćen za cara u čitavom rimskom svijetu, iako je Senat u Rimu prihvatio njegov izbor. Kada je Vitelije stigao sa vojskom u Italiju i Rim, prijestonica je postala poprište krvoprolića i masakra. Ubrzo je postalo poznato da su vojske iz Dalmacije i Ilirika proglasile za cara Vespazijana. Očekujući dolazak Vespazijanove vojske, Vitelije je pokušao da se sporazumi sa novim pretedentom, ali mu to nisu dozvolili pretorijanci. Ubrzo je Vitelije bio ubijen u nemirima.
Rami Malek
Rodio se u Los Angelesu, u porodici koja je porijeklom iz Egipta. Otac mu je bio turistički vodič u Kairu, a majka se bavila računovodstvom. Pohađao je srednju školu Notre-Dame, gdje je maturirao 1999. godine. Godine 2003. diplomirao je na Akademiji likovnih umjetnosti na Univerzitetu Evansville u Indiani.
Karijera
Rami se već u srednjoškolskim danima interesovao za glumu, te se zajedno sa bratom priključio dramskoj sekciji. Glumom se počeo baviti 2004. godine, a prvu zvaničnu ulogu je dobio u američkoj humorističkoj seriji Gilmore Girls. Međutim, zapaženiju ulogu dobija tek godinu poslije u TV seriji Rat u kući (War at House) gdje glumi Kennyja.
Prvu filmsku ulogu dobija 2006. u komediji Noć u muzeju (Night at the Museum). Godine 2010. dobija ulogu bombaša u Foxovoj seriji 24. Ova uloga mu je teško pala, te je odlučio da ubuduće neće igrati uloge u filmovima koje prikazuju Arape u lošem svjetlu. Nakon intenzivnog snimanja televizijske mini-serije Pacifik odlučuje da uzme pauzu od glume, te putuje u Argentinu, smatrajući ovo svojom lošom izvedbom. Kasnije, dobija pismo od izvršnog producenta serije, Toma Hanksa, u kojoj ga on pohvaljuje. Nakon toga, Rami će glumiti i u Hanksovom narednom filmu, Larry Crowne.
Privatni život
Malek je naglasio da je on glumac koji ne želi puno da se eksponira u javnosti. Ne koristi društvene mreže, te za sebe kaže da je za razliku od Elliota koji je introvert, on veoma društvena osoba. Malek kaže da je super stvar to što živi u New Yorku jer na taj način upoznaje više osoba i ima priliku da čuje mnoge priče.
Tokom njegovog govora na Međunarodnom filmskom festivalu u Palm Springsu je spomenuo da je u vezi sa Lucy Boynton.
Rami izuzetno poštuje svoje porijeklo i za sebe često govori da je Egipćanin, bez obzira na to što je rođen u Americi.
Primorski Dolac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, općina, odn. naseljeno mjesto Primorski Dolac je imala 686 stanovnika.
Općina Primorski Dolac
Napomena: Nastala iz stare općine Kaštela.
Primorski Dolac (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Od 1857. do 1931. iskazivano pod imenom Suhi Dolac i Donji Dolac u 1948.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Primorski Dolac je imalo 999 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
François Mauriac
mini|desno|François Mauriac (1932)
François Mauriac (Bordeaux, 11. oktobar 1885 – Pariz, 1. septembar 1970) bio je francuski književnik.
Jedan je od rijetkih katoličkih pisaca koji je ustao protiv totalitarnih režima i pružio podršku španskim republikancima. Tokom nacističke okupacije Francuske učestvovao je u pokretu otpora, sarađivao u ilegalnom tisku i pod pseudonimom Forez objavio "Crvenu bilježnicu".
Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost 1952. godine.
Pneumatika
mini|250px|Stranica o pneumatici iz Cyclopaedije Pneumatika (prema grč. πνευματικός /pneumatikos/, "zračno") jeste naučna i tehnička disciplina koja proučava korištenje sabijenih plinova za obavljanje rada.
Uporedba s hidraulikom
Za razliku od hidraulike, koja koristi nestišljive tečnosti kao što su voda i ulje, pneumatika koristi zrak koji nema stalnu zapreminu. U većini industrijskih primjena pneumatike radni tlak iznosi od 500 do 700 kPa, dok su u hidraulici uobičajeni tlakovi od 7 do 35 MPa, a iznimno i preko 70 MPa.
Trnovo (RS)
Trnovo je naseljeno mjesto i jedna od sedam općina koje formiraju Istočno Sarajevo. Postoji također i Trnovo u Sarajevskom kantonu. Obje pomenute općine su do 1992. godine bile dio jedinstvene bosanskohercegovačke općine Trnovo. Općina Trnovo je 1991. godine imala 6.991 stanovnika, od toga u gradu Trnovu - 2.099.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Trnovo (u to vrijeme jedna od 5 prigradskih općina Grada Sarajeva) imala je 6.991 stanovnika, raspoređenih u 63 naselja. Poslije potpisivanja Dejtonskog sporazuma, općina Trnovo je podijeljena. Veći dio općine Trnovo ušao je u sastav Federacije Bosne i Hercegovine. Od ovog područja formirana je općina Trnovo (FBiH). U sastav Republike Srpske ušla su naseljena mjesta: Bogatići, Grab, Jablanica, Kijevo, Klanac, Milje, Podivič, Rajski Do, Tošići, Turovi i Ulobići, te dijelovi naseljenih mjesta: Trnovo i Vrbovnik. Od ovog područja formirana je općina Trnovo (RS).
Paul Sabatier
Paul Sabatier (Carcassonne, 5. novembar 1854. - Toulouse, 14. august 1941.), francuski hemičar.
Dobitnik je Nobelove nagrade za hemiju 1912. godine.
Porcelan
mini|Predmeti od porcelana Porcelan je keramički materijal koji se proizvodi od kaolina (glina), kvarca i glinenca (feldspat) na temperaturi 1200 – 1400 °C. Ako je sadržaj gline veći od sadržaja kvarca i glinenca (približno 50% kaolina, 25% kvarca i 25% glinenca), pečenjem se dobija tvrdi porcelan. Smanjenjem sadržaja gline nastaje mehki porcelan (približno 25% kaolina, 45% kvarca i 30% glinenca). Mehki porcelan se može peći na nižoj temperaturi (1200 – 1300 °C) nego tvrdi porcelan (1400 – 1500 °C).
Camillo Benso di Cavour
Grof Camillo Paolo Filippo Giulio Benso di Cavour (Torino, 10. august 1810 – Torino, 6. juni 1861) bio je italijanski državnik i bivši premijer.
Školovao se u Vojnoj akademiji u Torinu, glavnom gradu Pijemonta. Istupa iz vojske 1831. i proučava političke i ekonomske probleme. Zalaže se za industrijalizaciju u sjevernoj Italiji te i sam postaje kapitalist i finansijer.