cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Igraće karte
Italijanske karte
Italijanske igraće karte u špilu sadrže 40 igraćih karata, po 10 u četiri različite boje: špade, kupe, denari i baštoni. Karte imaju vrijednost: 2, 3, 4, 5, 6, 7, as, dečko, dama i kralj. Najpoznatije igra koje se igraju ovim kartama na našim prostorima jesu briškula i trešeta. mini|desno|150p|Italijanke
Angloameričke igraće karte
mini|desno|160p|Set od 52 karte Ovaj špil karata sadrži 52 igraće karte, po trinaest u svakoj od četiri boje. Boje su: pik ( ♠ ), herc ( ♥ ), karo ( ♦ ) i tref ( ♣ ). Karte su po hijerarhiji poredane: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, J (Jack), Q (Queen), K (King), A (Ace). S ovim tipom karata može se igrati poker, preferans, bridž, black Jack (ajnc) i dr.
Vrhbosna (župa)
Vrhbosna pripada najstarijim župama srednjovjekovne Bosne.
Župa Vrhbosna se prostire slivovima rijeka Miljacka i Željeznica (nije utvrđeno da li i gornjim tokovima ovih rijeka),, te gornjim tokom rijeke Bosne. Omeđena je planinama Romanija, Jahorina, Trebević, Bjelašnica, Igman, prevojem Kobiljača i rijekom Vogošća. To su okviri župe Vrhbosna koja je graničila sa župama Vogošća (Vidogošća), Bosna, Lepenica, Krivaja, Neretva, Kom, Zagorje, Prača i Bistrica. Najvažniji centri na području župe Vrhbosna su Hodidjed, Gradac (Kotorac), Tornik i Bulog.
Župa Vrhbosna bila je u sastavu Srednje Bosne koju kao zemlju, Bosona, pominje Konstantin VII Porfirogenet u svome djelu DAI sredinom 10. vijeka.
Nastanak feudalnih oblasti pratio je proces rastakanja ranofeudalnih župa, jer ranije „župe nisu odgovarale kasnofeudalnom konceptu vlasti“. Prema tome i župa Vrhbosna podijeljena je na nekoliko manjih oblasti. U slivu Mokranjske Miljacke formirana je župa Mokro-Glasinac, kojoj je iz stare Olovske župe priključena Glasinačka ravan, a u slivu paljanske Miljacke, župa Pale. Ove župe bile su kasnije sastavni dio zemlje Pavlovića kao i susjedna Prača. Drugi dio velike župe Vrhbosne ostao je u oblasti kojom je neposredno gospodario bosanski ban, kasnije bosanski kralj, u tzv. – „contrata del re“ – Kraljevoj oblasti. Oni su imali pravo da dijelove svojih oblasti dodjeljuju sebi potčinjenoj vlasteli na ime usluga (npr. vojnih) koje su obavljali za njih. U početku korištenje je bilo s pravom oduzimanja, a kasnije za „vječna vremena“
Na području Vrhbosne Osmanlije su stvorile svoja prva stalna uporišta kroz formirano Bosansko krajište (Vilajet Hodidjed, Vilajet Saraj-ovasi).
Ljiljana Lašić
Ljiljana Lašić (Kragujevac, 17. decembra 1946.) je jugoslavenska i srbijanska pozorišna, televizijska i filmska glumica.
Život i karijera
Djetinjstvo je provela u beogradskom naselju Neimar, a Fakultet dramskih umetnosti Beograd je upisala iz prvog pokušaja u klasi profesora Minje Dedića, zajedno sa: Svetlanom Bojković, Petrom Božovićem i Brankom Milićevićem Kockicom. Igrala je u mnogim beogradskim pozorištima, a skoro četiri decenije bila je stalni član Beogradskog dramskog pozorišta. Početkom sedamdesetih godina 20. vijeka dobila je ulogu Tine, u seriji Pozorište u kući, koja joj donosi veliku popularnost na prostorima bivše SFRJ. Uprkos uspješnoj televizijskoj i pozorišnoj karijeri, glumila je u samo pet filmova. Pored glume, Ljiljana Lašić se bavi i pisanjem scenarija za pozorišne predstave, a napisala je i nekoliko zbirki pjesama. Početkom devedesetih godina dvadesetog vijeka bila je politički aktivna. Za scenario predstave Jasmin na stranputici, dobila je nagradu Zlatni ćuran na Danima komedija u Jagodini. Široj javnosti je poznata i po ulozi Lele Marković u seriji Bolji život. Scenograf Vladislav Lašić joj je muž sa kojim ima sina Đorđa.
Interleukin
Interleukini (IL) su grupa citokina (izlučenih proteina i signalnih molekuka) za koje je prvi put primijećeno da ih iprezentiraju bijela krvna zrnca (leukociti). Na temelju razlikovanja strukturnih osobenosti, IL se mogu podijeliti u četiri glavne skupine. Međutim, sličnost njihovih sekvenci aminokiselina je prilično slaba (tipski identitet od 15 do 25%). Genom čovjeka kodira više od 50 interleukina i srodnih proteina.
Funkcija imunskog sistema uveliko ovisi o interleukinima i opisani su rijetka manjkavost jednog broja njih, a sve uključuje autoimune bolesti  ili imunodeficijenciju. Većina interleukina sintetizira se pomoću CD4 T-limfocita, kao i putem monocita, makrofaga i endotelnih ćelija. Oni podstiču razvoj i diferencijaciju T- i B-limfocita i hematopoetskih ćelija.
Kotar Södermanland
Kotar Södermanlands ili Kotar Södermanland (švedski: Södermanlands län, fon. Sedermanlands len) je kotar na jugoistočnom dijelu Švedske. Glavni grad kotara je Nyköping. Kotar broji 262.980 stanovnika na površini od 6.060 km2. Osnovan je 1683. godine.
Interleukin
Interleukinski receptori na astrocitima u hipokampusu također su poznati kao učesnici u razvoju prostornih memorija kod miševa.
Kotar Södermanland
Kotar je poznat i po skraćenom nazivu: Sörmlands län (fon. Sermlands len); naprimjer, naziv lokalnog regionalnog vijeća je bio 'Region Sörmland'.
Interleukin
Historija i ime
Naziv "interleukin" odabran je 1979. godine, kako bi zamijenio različita različita imena koja su koristili različite  istraživačke skupine za označavanje varijante interleukin 1 (faktor aktiviranja limfocita, mitogeni protein, zamjenski faktor III koji aktivira B-ćelije, faktor B-ćelije, Faktor diferencijacije B-ćelija i "heidikin") i interleukin 2 (TSF itd.). Ova odluka je donesena tokom Druge međunarodne radionice o limfokinama, u Švicarskoj (27. – 31. maja 1979. u Ermatingenu). Termin 'interleukin' potiče od latinskih riječi inter- (kao oznaka međukomunikacije) i –leukin, što proizlazi iz činjenice da su mnogi od tih proteina proizvedeni leukocitima i djeluju na leukocite. Ime je postalo relikvija; od tada je ustanovljeno da interleukine proizvode raznovrsne telesne ćelije. Izraz je skovao dr. Vern Paetkau sa Univerziteta u Viktoriji. Neki interleukini su klasificirani kao limfokini, u limfocitima proizvedeni citokini koji posreduju imunski odgovor.
Kotar Södermanland
Geografija
Kotar Södermanland graniči sa kotarima Östergötland na jugu, Örebro na zapadu i Stockholm na sjeveroistoku. Jezero Mälaren na sjeveru ga dijeli od kotara Uppsala i Västmanland, dok ga Baltičko more okružuje na istoku. U sastav kotara ulazi historijska pokrajina (švedski landskap) Södermanland na istoku područja Svealand.
Interleukin
Interleukin 1
Interleukin 1 alfa i interleukin 1 beta ( IL1 alfa i IL1 beta) su citokini koji učestvuju u regulaciji imunskih odgovora, upalnim reakcijama i hematopoezi. Dvije vrste receptora za IL-1, svaka s tri domena slična imunolobulinu (Ig), ograničena sličnost u sekvenci (28%) i različite farmakološke karakteristike klonirane su od miša i humane ćelijske linije: one su nazvane receptorima tipa I i tipa II. Receptori oboje postoje u transmembranskim TM-ima i u rastvorljivim oblicima: smatra se da je rastvorljivi IL-1 receptor post-translaciono izveden cepanjem vanćelijskog dela membranskih receptora.
Kotar Södermanland
Geografija
Površina kotara iznosi 6.060 km2, što je otprilike 1,5% od ukupne površine Švedske. Kotar broji 262.980 stanovnika (2,9% od ukupnog stanovništva Švedske), a gustoća naseljenosti je 43 stanovnika/km2.
Priroda
Najvećim dijelom kotar je prekriven šumama (49% od ukupne površine). Veliki dio površine (28.383 hektara) zauzimaju ostrva (8.492 ostrva). Najviše ostrva se nalazi u općinama Nyköping (3.609) i Trosa (1.308).
Interleukin
Interleukin 1
Molekulsko kloniranje enzima Interleukin 1-beta pretvara se generirano proteolitskim cijepanjem neaktivnw molekule prekursora. Klonirana komplementarna DNK je kodirajuća proteaza, koja katalizira ovo cijepanje. Rekombinantna ekspresija omogućava ćelijama da obrađuju prekursor Interleukin 1-beta do zrelog oblika enzima.
Kotar Södermanland
Priroda
Kotar je bogat raznim biljkama i rijetkim životinjama, te je 6% površine kotara pod zaštitom. U kotaru se nalazi 98 prirodnih rezervata i 166 posebnih rezervata za zaštitu biljaka, rijetkih ptica i ostalih životinja (naturvårdsområden i djurskyddsområden).
Interleukin
Interleukin 1
Interleukin 1 također ima ulogu u centralnom nervnom sistemu. Istraživanje pokazuje da miševi s genetičkom delecijom IL-1 receptora tipa I pokazuju značajno oslabljeno funkcioniranje memorije, ovisne o hipokampusnim vezama i dugotrajnom pamćenju, iako memorije koje ne ovise o integritetu hipokampusa izgleda da su pošteđene. Međutim, kada se miševima s ovom delecijom ubaci divlji tip ćelija neuronskog prekursora, u hipokampus i tim ćelijama dozvoljava se da sazriju u astrocite koji sadrže receptore interleukina-1, miševi pokazuju normalnu memorijsku funkciju koja ovisi o hipokampusu, a i djelomičnu obnovu dugotrajne potencijacije.
Kotar Södermanland
Priroda
mini|270p|Dvorac Gripsholm u Mariefredu na jezeru Mälaren.
Interleukin
Interleukin 2
T-limfociti reguliraju rast i diferencijaciju T-ćelija i određenih B-ćelija, oslobađanjem izlučenih proteinskih faktora. Ovi faktori, koji uključuju interleukin 2 (IL2), izlučuju T-ćelije stimulirane lektinom ili antigenom i imaju različite fiziološke efekte. IL2 je limfokin koji inducira proliferaciju T-ćelija koje odgovaraju. Pored toga, djeluje na neke B-ćelije, putem vezivanja za receptor, kao faktor rasta i stimulans stvaranja antitijela. Protein se izlučuje kao jedan glikozilirani polipeptid, a cijepljenje signalne sekvence je potrebno za njegovu aktivnost. Rastvor NMR sugerira da se struktura IL2 sastoji od snopa sa 4 uvijača (nazvanog AD), koji je obrubljen sa 2 kraća uvijača i nekoliko slabo definiranih petlji. Ostaci u spirali A i u predjelu petlje, između helikala A i B, važni su za vezanje receptora. Analiza sekundarne strukture sugerira sličnost s IL4 i faktorom stimuliranja kolonije granulocita-makrofaga (GMCSF).
Kotar Södermanland
Historija
Kotar je osnovan 1683. spajanjem kotara Nyköpings län, Gripsholms län i Eskilstunahus län s glavnim gradovima/rezidencijama u Nyköpingu, Mariefred-Gripsholm dvorcu i Eskilstuna dvorcu u Eskilstuni. Tada su to bili jedini gradovi u kotaru na čijim teritorijama se nalazio neki dvorac.
Interleukin
Interleukin 3
Interleukin 3 (IL3) je citokin koji regulira hematopoezu kontrolom proizvodnje, diferencijacije i funkcije granulocita i makrofaga. Protein, koji postoji in vivo kao monomer, proizvodi se u aktiviranim T-ćelijama i mastocitima, i aktivira se cijepanjem signalnog slijeda N-terminala.
Kotar Södermanland
Administrativna podjela
desno|270p Kotar je podijeljen na devet općina. Najveća općina kotara je Eskilstuna sa 92.200 stanovnika, dok je najmanja općina Vingåker sa 9.200 stanovnika (po popisu od 30. septembra 2006).
Interleukin
Interleukin 4
Interleukin 4 (IL4) proizvode CD4+T-ćelije specijalizirane za pružanje pomoći B-ćelijama da se razmnože i podvrgnu rekombinaciji promjene klasa i somatskoj hipermutaciji. Th2-ćelije, proizvodnjom IL-4, imaju važnu funkciju u B-ćelijskim odgovorima koji uključuju rekombinaciju klase promjenom na IgG1 i IgE izotipove.
Interleukin 5
Interleukin 5 (IL5), poznat i kao eozinofilni faktor diferencijacije (EDF), specifičan je citokin za eozinofilpoezu. Regulira rast i aktivaciju eozinofila i tako ima važnu ulogu kod bolesti povezanih sa povećanim nivoom eozinofila, uključujući astmu. IL5 ima sličan ukupni strukturni nabor kao i ostali citokini (npr. IL2, IL4 i GCSF), ali iako postoji i kao monomerna struktura; IL5 je hododimer. Na preklopu se nalazi antiparalelni snop 4-alfa-heliksa sa lijevosmjernim zavojom, povezan dvostranskim antiparalelnim beta-listom. Monomeri se drže zajedno pomoću 2 međuspojne disulfidne veze.
Kotar Södermanland
Općine
(Broj stanovnika po popisu od 31. marta 2006)
Interleukin
Interleukin 6
Interleukin 6 (IL6), koji se takođe naziva faktor stimulacije B-ćelija-2 (BSF-2) i interferon beta-2, je citokin uključen u široku paletu bioloških funkcija. On ima ključnu ulogu u konačnom diferencijaciji B-ćelija u ćelije koje izlučuju imunoglobulin, te izaziva i rast mijeloma/plazmacitoma, diferencijaciju nervnih ćelija u hepatocitima, akutnu fazu reaktanta. .
Brojni drugi citokini mogu se grupirati s IL6 na osnovu sličnosti sekvenci. Oni uključuju faktor stimuliranja kolonije granulocita (GCSF) i faktor rasta mijelomonocitnog rasta (MGF). GCSF djeluje u hematopoezi utičući na proizvodnju, diferencijaciju i funkciju dvije srodne skupine bijelih ćelija u krvi. MGF djeluje i na hematopoezu, stimulirajući proliferaciju i stvaranje kolonije u normalnim i transformiranim mijeloidnim ćelijama ptica roda.
Citokini iz IL6 / GCSF / MGF porodice su glikoproteini od oko 170 do 180 aminokiselinskih ostataka koji sadrže četiri sačuvana ostatka cisteina koji su uključeni u dvije disulfidne veze. Imaju kompaktan, globularni nabor (sličan ostalim interleukinima), stabiliziran dvjema disulfidnim vezama. Polovinom strukture dominira snop od četiri alfa-heliksa s lijevom zavojem; heliksi su antiparalelni, s dvije pretkomorne veze, koje padaju u dvolančani antiparalelni beta-list. Četvrti alfa-heliksa je važan za bioaktivnost molekula.
Interleukin 7
Interleukin 7 (IL-7) je citokin koji služi kao faktor rasta za rane limfoidne ćelije B- i T-ćelijske linije.
Interleukin 8
Na površinskoj membrani postoji mnogo receptora koji mogu vezati IL-8; najčešće proučavane vrste su G-protein vezani receptori   CXCR1 i  CXCR2. Ekspresija i afinitet za IL-8 razlikuju se između dva receptora (CXCR1> CXCR2). Kroz lanac biohemijskih reakcija, IL-8 se izlučuje i važan je posrednik imunske reakcije u urođenom odgovoru imunskog sistema.
Interleukin 10
Interleukin 10 (IL-10) je protein koji inhibira sintezu velikog broja citokina, uključujući IFN-gama, IL-2, IL-3, TNF i GM-CSF proizvedene aktiviranim makrofagama i pomagačima T-ćelija. IL-10 je u svom sastavu protein od oko 160 aminokiselina koji sadrži četiri sačuvana cisteina, uključena u disulfidne veze. IL-10 je vrlo sličan proteinu BCRF1, ljudskom herpesvirusu 4 (virus Epstein-Barra), koji inhibira. Također je sličan, ali u manjem stepenu, sa ljudskim proteinima mda-7, proteinima koji imaju antiproliferativna svojstva u ćelijama ljudskog melanoma. Mda-7 sadrži samo dva od četiri cisteina IL-10.
Interleukin 11
Interleukin 11 (IL-11) je izlučeni protein koji potiče megakariocitopoezu, za koju se u početku mislilo da vodi povećanoj proizvodnji trombocita (otada se pokazalo da je suvišan za normalno stvaranje trombocita), kao i aktiviranju osteoklasta, inhibira proliferaciju epitelnih ćelija i apoptozu i inhibira proizvodnju medijatora makrofaga. Ove funkcije mogu biti posebno važne u posredovanju zaštitnih učinaka interleukina 11. na hematopoetske, koštane i sluzokožne IL11.
Interleukin 12
Interleukin 12 (IL-12) je heterodimer povezan disulfidom koji se sastoji od alfa podjedinice od 35 kDa i beta podjedinice od 40 kDa. Sudjeluje u stimulaciji i održavanju Th1-ćelijskih imunskih odgovora, uključujući normalnu odbranu domaćina od različitih intracelularnih patogena, poput leishmanije, toksoplazme i virusa, uključujući i virus ljudske imunodeficijencije 1 (HIV). IL-12 također ima važnu ulogu u pojačavanju citotoksične funkcije NK-ćelija i ima ulogu u patološkim odgovorima Th1, kao što su upalna bolest crijeva i multipla skleroza. Suzbijanje aktivnosti IL-12 kod takvih bolesti može imati terapijsku korist. S druge strane, primjena rekombinantnog IL-12 može imati terapijsku korist u uvjetima povezanim s patološkim Th2-odgovorima.
Interleukin 13
Interleukin 13 (IL-13) je pleiotropni citokin koji može biti važan u regulaciji upalnih i imunskih odgovora. Inhibira upalnu proizvodnju citokina i sinergira sa IL-2 u reguliranju sinteze interferona-gama. Sekvence IL-4 i IL-13 su daleko povezane.
Interleukin 15
Interleukin 15 (IL-15) je citokin koji posjeduje različite biološke funkcije, uključujući stimulaciju i održavanje staničnih imunoloških odgovora. IL-15 stimulira proliferaciju T-limfocita, što zahtijeva interakciju IL-15 sa alfa IL-15R alfa i komponentama IL-2R, uključujući IL-2R-beta i IL-2R gama (uobičajeno gama lanac, γc), ali ne i IL-2R alfa.
Interleukin 17
Interleukin 17 (IL-17) je moćan protuupalni citokin proizveden aktiviranim memorijskim T-ćelijama. Smatra se da porodica IL-17 predstavlja poseban signalni sistem za koji se čini da je bio izuzetno očuvan tokom evolucije kičmenjaka.
Vanjski linkovi
Kategotrija:Interleukini
Optički disk uređaj
U računarstvu, optički disketni uređaj ili samo optički uređaj jest disketna jedinica koja koristi lasersku zraku ili elektromagnete valove za čitanje ili pisanja podataka sa optičkih diskova.
Historija
Prvi laserski disk bio je Laservision 12 inčni video disk predstavljen 1972. Video signal bio je pohranjen u analognom formatu sličan video kasatama. Prvi digitalni optični disk predstavili su Sony i Philips 1975. u formatu koji se mogao samo čitati na 5 inčnom audio kompaktnom disku (CD).
CD/RW uređaj
CD/RW (Compact Disc Read/Write") je uređaj koji može snimati podatke na CD medij. Upravo je to najbitnija razlika između CD/RW-a i običnog CD čitača. Brzina pisanja na medije je obično 48x ili 52x, no to nije uvijek ostvarivo. Mnogo ovisi i o kvaliteti medija, ali i u načinu rada zapisivanja podataka. Kada se zapisuju podaci, brzina na početku nije ista kao na kraju, obično zapisivanje krene sa neke manje brzine (npr. 16x) da bi završila imeđu 40x pa do teoretskih 52x.
Predstavljanjem većih brzina često se dešavalo da zapisivanje bude prekinuto zbog nemogućnosti blagovremenog protoka podataka (buffer underrun) prema CD/RW-u. Najčešće se radi o nekvalitetnom mediju ili sporijem računalu. Zbog toga su firme koje prave ove uređaje izumile tehniku "buffer underrun protection" koja može zaustaviti snimanje te ponovno nastaviti isto bez da CD medij bude uništen.
Dunave
Dunave su naseljeno mjesto u sastavu općine Konavle, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Dunave su imale 147 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. iskazivano pod imenom Dunavi, a od 1890. do 1981. pod imenom Dunave Krajnje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dunave je imalo 231 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Boeing 777
Postoji 5 modela: 200, 200ER, 200LR, 300 i 300ER. 15. novembra 2004. godine je Boeing najavio da će razviti i teretnu verziju aviona 777, baziranu na modelu 777-200LR. Ovaj model nazvan je 777F i planirano je da bude u stanju povesti maksimalan teret od 103 tone i da ima domet od 9.630 km. Prve primjerke novog modela naručila je kompanija Air France. Prva isporuka bila je planirana za 2007.
Zanimljivo je da je 777 bila prva porodica aviona koja je od početka projektirana isključivo na računaru. U kompletnom projektnom poslu nije napravljen nijedan jedini crtež na papiru. Osim toga, kod ovog aviona prvi su put prilikom razvoja kao savjetnici direktno učestvovale aviokompanije i sami putnici.
777-200LR jeste putnički avion s najvećim dometom na svijetu (17.446 km), dok je 777-300ER najveći dvomotorac na svijetu, pa samim tim ima i najjače ikad napravljene avionske motore, General Electric GE90-115B, koji imaju potisak od čak 569 kN, a prečnik im je veći od prečnika trupa Boeinga 737.
Boeing 777 pokazao se kao izuzetno siguran i pouzdan avion. Za preko 18 godina, koliko su u upotrebi, i 500 proizvedenih primjeraka doživio je samo nekoliko manjih nezgoda bez većih žrtava. Prvi veći incident desio se 8. marta 2014, kad je 777 malezijske kompanije Malaysia Airlines nestao iznad Južnokineskog mora sa 227 putnika i 12 članova posade.
Wisława Szymborska
mini|Kuća u ulici Radziwiłłowska 29 u Krakovu (2021) mini|[[Bronisław Komorowski uručuje Orden bijelog orla (2011)]] mini|[[Adam Zagajewski i Wisława Szymborska (2005)]] Maria Wisława Anna Szymborska (fonetski: Marja Vislava Anna Šimborska) (2. juli 1923. – 1. februar 2012), poljska pjesnikinja, esejist, prevodilac, književna kritičarka i dobitnica Nobelove nagrade za književnost za 1996. godinu. Opisuju je kao "Mozarta poezije".
Od 1929. Wisława Szymborska je živjela u Krakovu, gdje je debitirala 1945. u “Dziennik Polski” (Poljski dnevnik) sa pjesmom “Szukam słowa” (“Tražim riječ”). Godine 1952. objavila je svoj prvi tom poezije “Dlatego żyjemy” (“Zato živimo”), a iste godine postala je članica Saveza poljskih pisaca. U godinama 1953–1966 bila je šefica pjesničke sekcije nedjeljnika “Życie Literackie” (Književni život), a zatim, u godinama 1967–1981 objavljivala je kolumne “Lektury nieobowiązkowe” (“Neobavezno štivo”). Godine 1983. započela je saradnju sa “Tygodnik Powszechny” (Univerzalni nedeljnik). Od 1988. bila je članica PEN kluba, a od 2001. počasni član Američke akademije umjetnosti i književnosti.
Biografija
Svoju prvu zbirku pjesama Zato živimo (Dlatego żyjemy) objavljuje 1952. godine, a potom slijede zbirke Pitanja sebi (Pytania zadawane sobie, 1954), Dozivanje Jetija (Wołanie do Yeti, 1957), So (Sol,1962), Stotinu radosti (Sto pociech, 1967) i dr.
1957. Szymborska je uspostavila kontakte sa pariskom “Kulturom” i Jerzyjem Giedroycem. U godinama 1945–1966 bila je članica Poljske ujedinjene radničke partije (PZPR). Godine 1975. potpisala je protestno pismo 59, u kojem su vodeći poljski intelektualci protestirali protiv promjena ustava kojim se uvodi odredba o vodećoj ulozi Poljske ujedinjene radničke partije i vječnom savezu sa SSSR-om.
Vodila je pjesničke radionice u prvim godinama postojanja književno-umjetničkih studija Jagielonskog univerziteta.
Postala je članica odbora podrške Bronisławu Komorowskom prije prijevremenih predsjedničkih izbora 2010.
NGC 2308
NGC 2308 (također poznat kao MCG 8-13-37, PGC 19949 i UGC 3618) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 269 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 1,80 (141 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (94 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 13. januara 1872. godine.
Wisława Szymborska
Biografija
U novembru 2011. Szymborska je podvrgnuta velikoj operaciji. Umrla je 1. februara 2012. dok je spavala u svom stanu u Krakovu. Sahrana pjesnikinje održana je 9. februara 2012. Prema njenoj oporuci, urna sa pepelom je položena u porodičnu grobnicu na Rakovičkom groblju. Sahrana je bila svjetovna.
Književno stvaralaštvo
Prve pjesme objavila je u krakovskom “Dzienniku Polski” (Poljskom dnevniku), zatim u “Walki” (Borba) i “Pokoleniu” (Generacija). U to vrijeme, Wisława Szymborska je bila povezana sa sredinom koja je prihvatila socijalističku stvarnost. U godinama 1947–1948 bila je sekretarica edukativnog dvotjednika "Świetlica Krakowska" (Krakovska dnevna soba) i – između ostalog – bavila se ilustracijama knjiga. Godine 1949. izašao je prvi tom Szymborskinih pjesama pod naslovom “Wiersze” (“Pjesme”; prema drugim izvorima “Szycie sztandarów” – “Šivanje barjaka”) koje nije bilo dozvoljeno štampati. Cenzura Narodne Republike Poljske navela je da "ne ispunjava socijalističke zahtjeve". Njen književni debu bila je knjiga pjesama objavljena 1952. godine pod naslovom “Dlatego żyjemy” (“Zato živimo”). Szymborska je primljena u Savez književnika Poljske. Bila je i članica Udruženja poljskih pisaca. Od 1953. do 1981. bila je član uredničkog tima nedjeljnika “Życie Literackie” (Književni život), gdje je od 1968. vodila stalnu rubriku “Lektury nieobowiązkowe” (“Neobavezno štivo”), koja je kasnije objavljena i u obliku knjige. U godinama 1981–1983 bila je članica uredničkog odbora krakovskog mjesečnika “Na Głos” (Naglas). Kada je 1980-ih raspušteno krakovsko "Pismo", objavila je svoje "Neobavezno štivo" u vroclavskom mjesečniku "Odra", u kojem je, između ostalog, 1991. objavila pjesmu “Kot w pustym mieszkaniu” ("Mačka u praznom stanu"), napisanu nakon smrti njenog partnera Kornela Filipowicza.
NGC 2308
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Wisława Szymborska
Književno stvaralaštvo
Szymborska je bila neraskidivo povezana sa Krakovom i više puta je isticala svoju privrženost ovom gradu. Limerici također zauzimaju važno mjesto u radu Wisławe Szymborske. Takođe se smatra kreatorom i promotorom humorističkih književnih žanrova. Jedan je od najčešće prevođenih poljskih autora. Njene knjige su prevedene na 42 jezika.
Kritika
Godine 1953. njen potpis, zajedno s potpisima 52 druga člana krakovskog kruga Saveza poljskih pisaca, uključen je u rezoluciju o suđenju u Krakovu koja podržava smrtnu kaznu u lažnom suđenju Edwardu Chachlici, Michału Kowaliku i svešteniku Józefu Leliti.
Privatni život
U aprilu 1948. udala se za pjesnika Adama Włodka i živjeli su u Domu književnika. Klima životne sredine je inspirativno uticala na pjesnikinjino stvaralaštvo. Od svog muža se razvela 1954. Od oktobra 1967. bila je povezana sa piscem Kornelom Filipowiczem do njegove smrti 1990. (međutim, nikada nisu bili u braku niti su živeli zajedno).
NGC 6738
NGC 6738 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Orao. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. jula 1829. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3769A
NGC 3769A (također poznat kao Arp 280, IRAS 11350+4809, MCG 8-21-77 i PGC 36008) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 34 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,90 (8 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (2 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 57
IC 57 (također poznat kao MCG 2-3-10, PGC 3229 i UGC 559) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 525 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,70 (107 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (107 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 2. decembra 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Messier 3
NGC 5272 je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio Charles-Joseph Messier 3. maja 1764. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Manga
Manga (jap. 漫画 (kanji) ili マンガ (katakana)) je riječ koja se općenito koristi za japanske stripove. U doslovnom prijevodu bi značila "pokretna slika". Termin je ustoličio u 18. vijeku slikar Katsushisa Hokusai (1760-1849), koristeći dva kineska ideograma (man = slika, ga = pokret) kako bi definirao svoje crno-bijele crteže. Termin se modernizirao 1860tih, i tematski je izrastao eksplodirajući u kulturnoj sceni nakon Drugog svjetskog rata.
Crtač mange se naziva mangaka. Po uspješnoj mangi često se pravi anime.
Općenito
Često se javlja mišljenje kako su Japanci "ukrali" strip Zapadu, što nije tačno. Japan se veoma dugo već bavi umjetnosšću stripa i animacije. Istina, neki aspekti mange uzeti su sa Zapada. Osamu Tezuka, otac moderne mange, bio je pod uticajem Disneya i Maxa Fleischera, no njegove su glavne karakteristike, kao što su jednostavne linije i stilizirani likovi, izrazito japanske. Može se reći da je kineska umjetnost imala zapravo veći uticaj od zapadnjačke.
Mnogi odlični uratci mange i animea danas se zapravo produciraju u mnogim djelovima svijeta, a ne izričito u Japanu.
No, čak i dječje štivo teži k tome da ne bude toliko jednostavno. Dječje mange i anime serije u Japanu ponekad prikazuju smrt - što se na Zapadu rijetko kad događa u dječjim publikacijama, koje izgleda namjerno bježe od takvih i sličnih životnih realnosti. Osim toga, ne iznenađuje da se u japanskim mangama prikazuji scene u kojima učenici pišu zadaću u školi ili ljudi rade u uredu. Radna etika je sveprisutna u pozadini. Manga i anime također prikazuju tehnologiju na simpatičan način, dok često zapadni stripovi takve teme skoro pa i u cijelosti zaobilaze.
Treća najveća razlika je jedinstvenost japanskog manga stila, koji je osobit i relativno jednostavan za raspoznavanje, što ne znači da je taj stil i limitiran. Kroz široko stilističko područje manga umjetnosti svaka pojedina tehnika je osobita i jedinstvena, karakteristična pojedinom autoru mange.
Stereotip je naravno lik specifične kose i velikih očiju, ali postoje mnoge i mnoge varijacije, od Macumotova nejednakog stila, spljoštenih kontura, "ružnih" protagonista, sve do izrazito mekanih kontura likova Mijacakijeva rada. Također je manji naglasak na svijetu superheroja za razliku od američkog stripa. U većini manga muškarci i žene nisu nužno preuveličani u svojim muškim i ženskim karakteristikama spolova, i nose na sebi druge stvari osim pripijenih kožnih kostima. Zapravo manga i anime likovi teže k jednistvenom i neestetskom modnom ukusu. (Istina je da su mnogi Američki stripovi izašli iz tog stereotipa sa ozbiljnim autorima kao što su Alan Moore ili Art Spiegelman.)
Još jedna manja razlika između mange i općenito američkih superherojskih publikacija kao što su stripovi DC Comicsa (osim što su manga apsolutno uvijek crno-bijeli), mange su inače vizija jednog jedinog autora (iako izdavači počesto imaju velik udio u razvoju i režiji priče). Manga se može smatrati više novelom, cjelovitim i detaljnim svijetom koji je vizija pojedinog autora. Likovi ostaju nepromjenjeni, i omogućeno im je da rastu i razvijaju se.
Uz to, mange se počesto objavljuju u tjednoj ili dvotjednoj publikaciji koja sadržava mnoge druge stripove drugih autora - u kojima izdavači očekuju nepredviđene "preokrete" ("zaista želim pročitati sljedeći broj"). Što je upravo razlog da kao i u novelama zaplet se mora razvijati i mora biti zanimljiv i odvijati se u brzom ritmu.
Još jedna manja razlika je onomatopejska karakteristika japanskog jezika; zvučni efekti uklapaju se mnogo bolje i izgledaju manje glupo nego u zapadnjačkom stripu. To je samo jezični aspekt; manga koja je prevedena na neki drugi jezik zapravo isto tako dobro ispada.
vjerovatno je mješavina grube realnosti zajedno sa ponekad mučnim svijetom fantazije to što čini Japansku mangu i anime toliko dopadljivima. Mnoge dobro poznate serije kao što su Doraemon, Ranma 1/2, Kimagure Orange Road, Gokinjo Monogatari ili Great Teacher Onizuka slijede živote više-manje normalnih ljudi - idu u školu, suočavaju se s dnevnim problemima, potlačuju ih roditelji - ali koji isto tako imaju sjenovit dio života koji ih nekako čini posebnim, bili oni u posjedu psiholoških moći ili posjeduju neki posebni urođeni talenat, ili imaju specijalnog prijatelja (koji dolazi iz budućnosti ili robota, vanzemaljca iz druge galaksije). Vjerovatno je to ono što omogućava čitatelju da simpatizira s likovima ili se uživi u njih, dok s druge strane bježi od bijednog, normalnog, svakodnevnog života u svijet fantazije koji je veoma različit od svakidašnjice.
Poljice Popovo
Poljice Popovo je naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Bosna i Hercegovina.
The CW Television Network
The CW Television Network (ili samo The CW) jest televizijska mreža u SAD-u pokrenuta 2006. Emitira mješoviti program s mreža UPN i The WB, koje su prestale nezavisno postojati 15. i 17. septembra 2006, respektivno. The CW je spojio dvije firme, CBS Entertainment Group, pododjeljenje Paramount Globala, vlasnika UPN-a, i Warner Bros. Entertainment, pododjeljenje Warner Bros. Discoveryja, većinskog vlasnika The WB-a. Ime joj potječe od prvih slova imena ove dvije korporacije (CBS i Warner Bros.).
Poljice Popovo
Poljica su selo koje je pripadalo župi Popovo u srednjem vijeku. Spominje se u dokumentu iz aprila 1435. godine. Dobrašin Petković iz Poljica u Popovu (Dobrassino Petchouich de Papaua de Polyeza) obavezao se da će, po običaju dobrih pastira (more boni et fidelis pastoris), hraniti i čuvati stoku Vučka Tunkovića Mekatovića.
Dassault Mirage F1
Dassault Mirage F1 jest odgovor firme Dassault na potražnju Francuske vlade iz 1964. za nasljednikom uspješnog Miragea III. Nasuprot Mirageu II s krilima u obliku trokuta (delta-krila), Mirage F1 ima normalnu konstrukciju krila. Kao pogon se koristi novija generacija SNECMA Atar 9K mlazne turbine. Iako prvi prototip zbog tehničkih problema pri testovima pada, koncept zadovoljava i prelazi u serijsku proizvodnju. Do kraja 1990. Francuskim zračnim snagama na raspolaganju stoji 200 aviona ovog tipa. Osim modela F1 za potrebe francuskih zračnih snaga, pararlelno se pravi model F1C za izvoz. Model F1B dolazi kao dvosjed i koristi se za obuke, dok se model F1CR koristi kao izviđač. Model F1CT je lovac-bombarder i osim u Francuskoj koristi se i u Španiji. Zadnja korištena verzija su bili modernizirani avioni tipa F1CT sa oznakom F1C-200 i koriste se kao primarni lovci za odbranu zračnog prostora Francuske.
IC 2099
IC 2099 (također poznat kao IRAS 04484-0458, MCG -1-1-19 i PGC 16146) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 127 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,10 (41 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Isaac Roberts 17. februara 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bilo jednom u Hollywoodu
Bilo jednom u Hollywoodu jest američko-britanski film u kategoriji drame i komedije snimljen 2019. godine koji je napisao i režirao Quentin Tarantino. Producentske kuće su Columbia Pictures, Bona Film Group, Heyday Films i Vision Romantic, a distributer je Sony Pictures Releasing. Film je ko-produkcija Sjedinjenih Država i Velike Britanije u kojem se pojavljuje veliki broj glumaca koje predvode Leonardo DiCaprio, Brad Pitt, Margot Robbie, Emile Hirsch, Margaret Qualley, Timothy Olyphant, Austin Butler, Dakota Fanning, Bruce Dern i Al Pacino. Radnja filma se dešava 1969. godine u Los Angelesu, i prati život glumca Ricka Daltona i njegovog kaskadera Cliffa Bootha, i njihovo preživljavanje u promjenjivoj filmskoj industriji, kao i "razne priče u modernoj bajci koja odaje počast konačnim trenucima Zlatnog doba Hollywooda".
Snimanje filma je bilo najavljeno u julu 2017, što je prvi Tarantinov film koji ne uključuje producente Boba i Harveya Weinsteina, jer je Tarantino okončao svoje partnerstvo s njima nakon optužbi protiv Harveya za seksualno zlostavljanje. Nakon dugotrajnog nadmetanja, film je na kraju distribuirao Sony Pictures, što je udovoljilo Tarantinovim zahtjevima, uključujući i pravo na privilegij konačnog reza filma. Pitt, DiCaprio, Robbie, Zoë Bell, Kurt Russell i drugi pridružili su se projektu između januara i juna 2018. Glavno snimanje je trajalo od juna do novembra u Los Angelesu. To je ujedno bio i posljednji film Lukea Perrya koji je umro u martu 2019. godine.
Film je premijerno prikazan na Kanskom filmskom festivalu 21. maja 2019, a u kinima u Sjedinjenim Državama 26. jula 2019. kao i 14. augusta u Velikoj Britaniji. Zaradio je 372 miliona dolara širom svijeta i dobio je pozitivne ocjene kritičara, uz mnoge pohvale za glumu, režiju, scenarij, kinematografiju, kostimografiju i produkciju. Nacionalni odbor za recenziju, Američki filmski institut i magazin Time odabrali su ga kao jedan od deset najboljih filmova za 2019. godinu. Na 77. dodjeli Zlatnog globusa nominiran je za pet nagrada, uključujući Zlatni globus za najbolji film – komedija ili mjuzikl.
Radnja
U februaru 1969, veteran i ostarjeli holivudski glumac Rick Dalton, zvijezda televizijske vestern serije iz 1950-ih Bounty Law, plaši se da će se njegova karijera privesti kraju. Agent za dodjelu uloga Marvin Schwarz savjetuje ga da otputuje u Italiju kako bi napravio Špagete-vestern, za koje Dalton osjeća da su ispod njegovog nivoa. Daltonov prijatelj i kaskader, Cliff Booth, ratni veteran vješt u šakačkim borilačkim vještinama, koji živi u maloj prikolici sa svojim pit bullom, Brandyjem, - vozi Daltona oko Los Angelesa jer je Daltonov alkoholizam rezultirao višestrukim kaznama zbog vožnje pod utjecajem alkohola. Booth se bori da nađe posao u Hollywoodu zbog glasina da je ubio svoju suprugu. Glumica Sharon Tate i njen suprug, režiser Roman Polanski preselili su se u 10050 Cielo Drive odmah pored Daltonove kuće. Dalton sanjari da se sprijatelji s njima što bi mu pomoglo kao sredstvo oživljavanja njegove opadajuće glumačke karijere. Te noći, Tate i Polanski prisustvuju proslavi prepunoj slavnih ličnosti u vili Playboya.
Sljedećeg dana dok je popravljao Daltonovu TV antenu, Booth se sjeća iza kulisa nadmetanja koje je imao sa Bruce Leejem dok je radio na snimanju filma Green Hornet zbog čega je Booth bio otpušten. U međuvremenu, Charles Manson odlazi do rezidencije Polanskog tražeći muzičkog producenta Terry Melchera, koji je tamo nekad živio, ali ga je Jay Sebring otjerao. Tate ide u kupovinu i zaustavlja se u jednom kinu kako bi gledala sebe u filmu The Wrecking Crew. Dok je vozio Daltonov automobil, Booth uzima jednu autostoperku po imenu Pussycat. Ona ga odvodi do Spahnovog ranča gdje je Booth jednom radio na setu filma Bounty Law. Tamo je primijetio mnoge hipije koji tamo žive kao Mansonovi sljedbenici. Sumnjajući da iskorištavaju vlasnika ranča, Georgea Spahna, Booth insistira da se vidi sa njim uprkos prigovorima Lynette Fromme. Booth napokon razgovara sa Spahnom, koji odbacuje svu njegovu zabrinutost. Po izlasku, Booth otkriva da je Mansonov sljedbenik Steve "Clem" Grogan isjekao gumu na Daltonovom automobilu; Booth ga tuče i prisiljava da je promijeni. Tex Watson dolazi u pomoć da se nosi sa situacijom, ali on kasno stiže dok se Booth odvozi.
Dalton glumi negativca u pilotu filma Lancer i započinje razgovor sa osmogodišnjom glumicom Trudy Fraser koja također glumi u filmu. Dalton se bori da savlada svoje dijaloge. Nakon krize koju je doživio u prikolici u kojoj je spavao, Dalton pruža izvedbu koja impresionira Fraser i režisera, Sama Wanamakera, tako jačajući Daltonovo samopouzdanje. Nakon gledanja gostujućeg nastupa Daltona u epizodi F.B.I., Schwarz mu nudi glavnu ulogu u sljedećem Špageti vesternu, "Nebraska Jim" u režiji Sergia Corbuccija. Dalton vodi Bootha sa sobom na šestomjesečni boravak po Italiji, tokom kojeg se pojavljuje u dva dodatna vesterna i komediji Eurospy, i ženi italijansku starletu Francescu Capucci. S novom suprugom Dalton obavještava Bootha da više ne može priuštiti njegove usluge. Prvog dana uvečer, Dalton i Booth odlaze na piće kako bi se prisjetili vremena radeći zajedno, a zatim se vraćaju u Daltonovu kuću. Tate, Sebring i ostali večeravaju, a zatim se vraćaju u Tateinu kuću. Booth puši drogu koju je kupio od hipi djevojke na ulici i vodi psa Brandy u šetnju. Tex, Susan Atkins, Linda Kasabian, i Patricia Krenwinkel dovoze se autom i u blizini se parkiraju pripremajući se za ubistvo Sharon Tate u njenoj kući, a sve po Mansonovom naređenju. Dalton čuje auto i naređuje hipijima da se gube iz njegove ulice. Kao dio alternativne historije filma njihovi planovi se mijenjaju, pa članovi Mansonove porodice odlučuju umjesto toga ubiti Daltona nakon što Sadie navodi kao razlog što ih je Hollywood "naučio ubijanju". Linda Kasabian po nadimku “dijete cvijeća” odvozi se sama, ostavljajući njih troje na ulici. Oni upadaju u Daltonovu kuću i sukobljavaju se sa Francescom Capucci i Boothom, ali ih Booth prepoznaje od njegove posjete Spahnovom ranču. Booth naređuje psu Brandy da ih napadne, i zajedno ubijaju Katie i Texa i teško ranjavaju Sadie, iako je Booth bio povrijeđen i onesviješten tokom prepirke. Sadie se spotakla vani, alarmirajući Daltona, koji u svom bazenu sluša muziku na slušalicama, ne sluteći šta se oko njega dešava. Dalton dohvaća bacač plamena koji je prethodno koristio u filmu i živu spaljuje Sadie. Nakon svega, Booth je odveden u bolnicu na liječenje zbog zadobijenih povreda, dok Sebring razgovara s Daltonom i poziva ga da popije piće s Tate i njenim prijateljima u njenoj kući.
NGC 608
NGC 608 (također poznat kao MCG 5-4-73, PGC 5913 i UGC 1135) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 235 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 1,90 (130 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (102 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. novembra 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Artur, princ od Velsa
Artur, princ od Velsa (19/20. septembar 1486 – 2. april 1502) bio je najstariji sin engleskog kralja Henrika VII i Elizabete od Yorka.
Porijeklo i zaruke
Kako je bio kraljev najstariji sin, rođen mjesec dana prije predviđenog termina, nedugo nakon rođenja dobio je titulu princa od Velsa i od tada smatran vjerovatnim nasljednikom engleske krune. Njegov otac je sebe smatrao potomkom antičkih britanskih kraljeva, te je svom sinu dao ime po legendarnom kralju Arturu. Historičari smatraju da je Artur, kao nedonošče, cijelog života bio slab i bolešljiv, za razliku od mlađeg brata Henrika.
Henrik VII želio je ojačati alijansu sa španskim kraljevstvima, te je s aragonskim kraljem Ferdinandom II i kastiljskom kraljicom Izabelom I aranžirao brak između Artura i njihove najmlađe kćerke Katarine. Ferdinand nije prezao od mogućnosti da prekine zaruke ukoliko se pojavi prijetnja Arturovom nasljeđivanju trona. Katolički kraljevi se nisu žurili udati Katarinu, te su ostali otvoreni za druge ponude i nakon što su sklopljene zaruke sa Arturom. Kako bi otklonio sumnje katoličkih kraljeva, Henrik VII je 1499. naredio pogubljivanje ostalih pretendenata za tron.
Brak i smrt
Artur i Katarina su pisali jedno drugom na latinskom jeziku, budući da nijedno od njih nije poznavalo jezik svoga zaručnika (Artur je, pored latinskog, učio još samo grčki jezik). Brak nije sklopljen sve dok Artur nije napunio 15 godina. Katarina je u Englesku stigla 4. novembra, a vjenčanje je održano deset dana kasnije.
Francuska veza
Francuska veza američki je dramski triler snimljen 1971. u režiji Williama Friedkina i produkciji Philipa D'Antonija. U glavnim ulogama su Gene Hackman, Fernando Rey i Roy Scheider. Film je adaptacija i fikcija Ernesta Tidymana zasnovana na romanu Robina Moorea. To je priča o detektivima iz njujorškog policijskog odjela, "Popeyeu" Doyleu i Buddyju "Cloudyju" Russou, čiji su stvarni životni prototipovi bili Eddie Egan i Sonny Grosso iz Odjela za narkotike. Egan i Grosso također se pojavljuju u filmu, ali kao neki drugi likovi. To je bio prvi film s rejtingom "R" koji je osvojio Oscar za najbolji film nakon uvođenja MPAA filmskog sistema za rangiranje. Također, osvojio je Oscar za najbolju glavnu mušku ulogu (Gene Hackman), režiju, montažu i adaptirani scenarij (Ernest Tidyman). Bio je nominiran za najboljeg sporednog glumca (Roy Scheider), kinematografiju i zvuk. Tidyman je također dobio Zlatni globus za svoj scenarij.
Artur, princ od Velsa
Brak i smrt
Princ i princeza od Velsa poslani su u zamak Ludlow, na velškoj granici, gdje je Artur trebao predsjedavati Velškim savjetom. Nekoliko mjeseci kasnije, Artur i Katarina oboljevaju. Katarina je preživjela, ali ne i prijestolonasljednik; ostala je udovica 2. aprila 1502. Uzrok Arturove smrti mogla je biti tuberkuloza, dijabetes ili misteriozna i viskoko zarazna bolest znojenja koja je pogodila Evropu u tom periodu zatim nestala. Ova zadnja mogućnost je malo vjerovatna, ali ne i nemoguća, jer je Artur bolovao nekoliko dana - dok je bolest znojenja uzrokovala smrt samo nekoliko sati nakon pojave simptoma.
Događaji nakon smrti
mini|lijevo|200px|[[Katarina Aragonska kao mlada udovica]]
Francuska veza
Radnja
Decembra 1970. u Marseilleu prerušeni policajac prati bivšeg radnika na dokovima po imenu Alain Charnier (Fernando Rey), koji se pretvorio u poslovnog čovjeka i druži se sa sumnjivim ljudima. Charnier je pod prismotrom pošto je on ključni čovjek u krijumčarenju heroina preko Atlantika - činjenica koja je koštala života jednog policajca kad se vraćao kući i pucao mu je u lice Pierre Nicoli (Marcel Bozzuffi), Charnierov plaćenik. U međuvremenu, u Brooklynu čovjek prerušen u Djeda-Mraza priča sa djecom blizu jednog sumnjivog bara dok prodavač hot-dogova kompletira transakciju. Djeda-Mraz je ustvari detektiv Jimmy "Popeye" Doyle (Gene Hackman), a prodavač je njegov partner, detektiv Salvatore Russo (Roy Scheider), koga Doyle odmilja zove "Cloudy". Dva policajca iz Odjela za narkotike prate dešavanja u baru u nadi da pronađu krijumčara pod imenom Willie (Alan Weeks). Cloudy ulazi u bar i prekopava osumnjičene. Willie primjećuje raciju i odjedom bježi vani, s Popeyem i Cloudyjem za petama. Policajci ga ganjaju sve do napuštenih kuća gdje je uhvaćen i pretučen od strane policajaca prije no što su stigli Russo i Doyle da zaustave premlaćivanje. Nakon što je se sve smirilo oni ispituju Willieja, pokušavajući dobiti informacije o njegovoj umiješanosti u trgovinu drogom.
Artur, princ od Velsa
Događaji nakon smrti
Nakon Arturove smrti i kada je bilo sigurno da Katarina ne nosi Arturovo dijete, pozicija prijestolonasljednika i titula princa od Velsa koja uz nju ide prešla je njegovom bratu Henriku, koji će je nakon smrti njihovog oca zamijeniti titulom kralja. Henrik će oženiti Arturovu udovicu kako ne bi došlo do problema prilikom vraćanja miraza njenom ocu. Arturova majka Elizabeta pokušala je nakon njegove smrti zanijeti još jedom, kako bi osigurala budućnost Tudora na engleskom tronu. Ona je umrla po porodu samo godinu dana nakon Artura.
Francuska veza
Radnja
U Francuskoj, Alain Charnier završava dan kontrolirajući rad na dokovima i vraća se kući u svoju vilu pored mora i svojoj mladoj privlačnoj ženi (Ann Rebbot), koja ima jako skupe prohtjeve. Charnier kasnije upoznaje mafijaša Nicolija na zabavi Charnierovog prijatelja, televizijsku zvijezdu Henrija Devereauxa (Frédéric de Pasquale). Devereaux putuje u SAD da snimi film i odlučuje da pomogne Charnierovim naporima u krijumčarenju zato što su mu trebali novci. Nicoli vjeruje da je umiješanost Devereauxa greška, ali ga Charnier razuvjerava.
U New Yorku, Popeye i Cloudy završavaju noćnu smjenu i Popeye vodi svog partnera u noćni klub zvani "The Chez". Popeye obraća pažnju na jedan stol, za kojim su sjedili prodavači droga koje je zabavljao mladić kojeg Popeye opisuje kao "podmazivač." Popeye predosjeća da je u pitanju transakcija u toku i uvjerava Cloudyja da mu pomogne da uprate mladića i njegovo društvo, dugokosu plavušu. Tokom noći oni prate ovaj par i primjećuju da su ostavili torbu u Maloj Italiji i zatim mijenjaju aute. Potom voze u slastičarnu "Sal i Angie", u zonu Brooklyna. Popeye i Cloudy primjećuju da je plavuša sada brineta i da je na sebi imala periku.
Dva policajca shvataju da se nešto sprema i sljedeću sedmicu stavljaju slatičarnu pod prismotru. Otkrivaju da je mladić ustvari Salvatore "Sal" Boca (Tony Lo Bianco) a njegova žena je Angie (Arlene Farber). Prihodi iz slastičarne ne mogu da opravdaju Salovo razuzdano trošenje. Jedan od auta je u posjedu Angie dok je drugo auto u posjedu Salovog brata Loua (Benny Marino), čistača pripravnika na East Riveru. Sve troje imaju kriminalnu prošlost. Slastičarnu redovno posjećuju sumnjive osobe iz New Jerseya i Sal često putuje u luksuzni stan na Manhattanu, u kojem živi advokat Joel Weinstock (Harold Gary), poznati finansijer šverca drogama koji je oprao isporuke heroina iz Meksika. Popeye i Cloudy prave raciju u baru poznatom po drogama. Jedan crnac (Al Fann) uhvaćen je i nakon ispitivanja Popeye saznaje za veliku isporuku u roku od dvije sedmice, koja bi pokrila cijeli grad.
Popeyev šef, Walt Simonson (Eddie Egan, stvarna inspiracija za Popeyea Doylea), oklijeva da im dopusti da nastave s istragom o Boki, podsjećajući Popeyea na prijašnje slučajeve gdje su njegove istrage bile bezuspješne. Ali pošto je u pitanju bio Joel Weinstock, koga policija već dugo želi da uhapsi, Simonson se predomišlja i odlazi na sud da dobije dozvolu za prisluškivanje Bocine kuće i slastičarne. Federalni biro za narkotike i opasne droge (BNDD) također se uključuje i određuje agente Billa Mulderiga (Bill Hickman) i Billa Kleina (Sonny Grosso, stvarna inspiracija za Cloudyja Russoa), koji su već radili s Popeyem; Popeye i Mulderig u stalnom su sukobu zato što Mulderig krivi Popeyea za smrt policajca u prethodnom slučaju i zato nema povjerenja u njega.