cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Transmembranski protein
Klasifikacija po strukturi
Postoje dvs osnovna tipa transmembranskih proteina: alfa-heliksna beta-bure. Alfa-heliksni proteini prisutni su u unutrašnjim membranama bakterijskih ćelija ili plazemskoj membrani eukariota, a ponekad i u vanjskim membranama. U vanjskim membranama uključuju stannin i određene lipoproteina, i druge. Ovo je glavna kategorija transmembranskih proteina. Procjenjuje se da su kod ljudi 27% svih proteina alfa-heliksni membranski proteini. Protein zvani beta-bure se zasad nalaze samo u vanjskim membranama Gram-negativnih bakterija, ćelijskog zida Gram-pozitivnih bakterija, vanjske membrane mitohondrija i hloroplasta, ili se mogu lučiti kao toksin koji stvara pore. Svi beta-bačvasti transmembranski proteini imaju najjednostavniju topologiju gore-dolje, koja može odražavati njihovo zajedničko evolucijsko porijeklo i sličan mehanizam presavijanja. Pored domena proteina, postoje neobični transmembranski elementi koje tvore peptidi. Tipski primjer je gramicidin A, peptid koji tvori dimerni transmembranski β-heliks. Ovaj peptid izlučuju Gram-pozitivne bakterije kao antibiotik. Transmembranski poliprolin-II heliks nije zabilježen u prirodnim proteinima. Ipak, ova je struktura eksperimentalno uočena u posebno dizajniranim vještačkim peptidima.
Trodimenzjska struktura
Membranskoproteinske strukture mogu se odrediti pomoću rendgenske kristalografije, elektronske mikroskopije ili NMR spektroskopije. Najčešće tercijarne strukture ovih proteina su transmembranski snop-heliksi i beta- bure. Dio membranskih proteina koji su vezani za lipidni dvosloj (vidi prstenasta lipidna ovojnica) sastoji se uglavnom od hidrofobnih [[aminokiselina.
Membranski proteini koji imaju hidrofobne površine relativno su fleksibilni i izražavaju se na relativno niskim nivoima. To stvara poteškoće u dobivanju dovoljno proteina, a zatim u stvaranju kristala. Stoga je, uprkos značajnoj funkcionalnoj važnosti membranskih proteina, određivanje struktura atomske rezolucije za te proteine teže od globularnih proteina. Od januara 2013. Godine, manje od 0,1% utvrđenih proteinskih struktura bili su membranski proteini, iako su činili 20–30% ukupnog proteoma. Zbog ove poteškoće i važnosti ove klase proteina, metodi predviđanja strukture proteina zasnovani na grafikonima hidropatije, razvijeni su pozitivna unutrašnja pravila i drugi metodi.
Stabilnost α-heliksnih transmembranskih proteina
Transmembranski α-heliksni proteini neobično su stabilni sudeći prema studijama toplotne denaturacije, jer se ne odvijaju u potpunosti unutar membrana (za potpuno razvijanje potrebno bi razbiti previše α –heliksnih H-veza u nepolarnim medijima). S druge strane, ovi proteini lahko 'pogrešno zbunjuju', zbog nenativne agregacije u membranama, prelaska u rastvorena globulska stanja, stvaranja nenativnih disulfidnih veza ili odvijanja perifernih regija i neregularnih petlji koje su lokalno manje stabilne.
Također je važno pravilno definirati rasavijeno stanje memranskih proteina. U deterdžentskim micelama razlikuje se od onog u termičkim denaturacijskim) eksperimentima. Ovo stanje predstavlja kombinaciju presavijenih hidrofobnih α-heliksa i djelimično savijenih segmenata pokrivenih deterdžentom. Naprimjer, "savijeni" bakteriorodopsin, u micelma SDS ima četiri savijena transmembranska α-heliksa, dok je ostatak proteina smješten na granici micele-voda i može imati različite tipove nenativnih amfifilnih struktura. Razlike u slobodnoj energiji između takvih denaturisanih deterdženata i izvornih stanja slične su stabilnosti proteinskih topivih u vodi (<10 kcal / mol).
Kevin Bacon
Rođen je kao najmlađi od šestero djece u vrlo bliskoj familiji. Uloga u filmu Footloose 1984. godine donijela mu je status tinejdžerske zvijezde i označila početak uspješne filmske, ali i muzičke karijere. Kao trinaestogodišnjak je znao da će postati glumac, a kao sedamnaestogodišnjak odlazi u New York gdje pohađa časove glume. Nikada (pa ni danas) nije pripadao 'Hollywoodskoj A listi', i mada su mu uloge bile zapažene, nisu osigurale znatan financijski dobitak. Debitirao je na Broadwayu 1983. u predstavi 'Slab Boys', gdje je glumio sa tada nepoznatim Sean Pennom i Val Kilmerom. Nakon Brodwaya glumi u sapunici 'Guiding Light'. 1978. debitira u filmu 'Animal House' koji mu ne donosi željenu slavu pa nastupa samo u manjim pozorišnim ulogama. Tokom 1980-ih glumi u nizu finansijski neuspješnih filmova. Na snimanju filma 'Lemon Sky' (1987.) upoznaje svoju suprugu Kyru Sedgwick s kojom danas ima sina Travisa i kćer Sosie. Tokom 1990-ih niže sve zapaženije uloge ('JFK', 'A Few Good Men', 'Apollo 13' , 'The River Wild'), i postaje sve prepoznatljiviji filmskoj publici. Tek mu film 'Hollow Man' (2000.) donosi znatnu financijsku dobit.
Transmembranski protein
Savijanje α-heliksnih transmembranskih proteina
Preoblikovanje α-heliksnih transmembranskih proteina in vitro tehnički je teško. Primjera uspješnih eksperimenata ponovnog savijanja, kao što je bakteriorodopsin, ima relativno malo. In vivo, svi takvi proteini se normalno savijaju kotranslaciono unutar velike translokonske transmembrane. Translokonski kanal pruža visoko heterogeno okruženje za novonastale transmembranske α-helikse. Relativno polarni amfifilni α-helčiks može zauzeti transmembransku orijentaciju u translokonsku (iako bi bila na površini membrane ili bi se odvijala „in vitro“), jer njeni polarni ostaci mogu biti okrenuti prema središnjem kanalu ispunjenom vodom translokona. Takav mehanizam je neophodan za ugradnju polarnih α-heliksa u strukture transmembranskih proteina. Amfifilni heliksi ostaju vezani za translokon dok se protein potpuno ne sintetizira i ne presavije. Ako protein ostane predugo otvoren i vezan za translokon, razgrađuje se specifičnim ćelijskim sistemima "kontrole kvaliteta".
Stabilnost i savijanje β-bačve transmembranskih proteina
Stabilnost β-bačve transmembranskih proteina slična je stabilnosti proteina topivih u vodi, na osnovu studija hemijske denaturacije. Neki od njih su vrlo stabilni čak i u haotropnim agensima i na visokim temperaturama. Njihovo savijanje in vivo olakšavaju šaperoni rastvorljivi u vodi, kao što je protein Skp. Smatra se da proteini membranske β-bačve potiču od jednog pretka, čak i ako imaju različit broj listova koji se mogu dodati ili udvostručiti tokom evolucije. Neke studije pokazuju ogromnu očuvanost sekvenci među različitim organizmima, kao i konzervirane aminokiseline koje imaju strukturu i pomažu u presavijanju.
β-bačve od jednog polipeptidnog lanca
Napomena:  n  i  S  su broj beta-lanaca i "broj rezanja" bwta-bačvi.
Kayseri
Kayseri je veliki grad u centralnom dijelu Turske i glavni grad istoimene provincije. Granice grada Kayserija se poklapaju sa granicama metropolitanske općine Kayseri a sastoji se od 5 gradskih distrikta, dva distrikta koja čine jezgro grada: Kocasinan i Melikgazi i još tri distrikta koja postoje od 2004. godine: Hacılar, İncesu i Talas.
Nalazi se u podnožju izumrlih vulkana planine Erciyes čiji se vrhovi izdižu 3.916 metara iznad nivoa mora. Grad se često citira kao jedan od prvih turskih gradova koji se svrstavaju u Anadolijske tigrove, gradove koji od 1980-tih imaju impresivnu stopu privrednog rasta.
U gradu se nalazi niz historijskih spomenika, među kojima i nekoliko iz seldžučkog perioda. Ne samo zbog toga što se nalazi na turističkoj ruti prema poznatoj turskoj turističkoj atrakciji Kapadokiji, već i zbog mnogih znamenitosti, kao što su: spomenici u i oko grada iz seldžučkog i osmanlijskog doba, planine Erciyes kao planinarskog i alpinističkog centra, rijeke Zamantı kao rafting centra ili historijskih lokaliteta Kültepe, Ağırnas, Talas i Develija, mnogo turista se odluči posebno posjetiti grad Kayseri.
Historija
Područje grada Kayserija je u kontinuitetu naseljeno još od perioda od 3000. godine p.n.e. U to doba je osnovana trgovačka kolonija u Kultepeu a koja se povezuje sa Hetitima. Grad je tokom historije bio važan trgovinski centar jer se nalazio uz glavne trgovačke rute, posebno uz poznati Put svile. Osim toga, Kültepe, jedan od najstarijih gradova u Maloj Aziji, leži u blizini Kayserija.
Kao Mazaca, grad je služio kao rezidencija kraljeva Kapadokije. U davna vremena, nalazio se na raskršću trgovačkih puteva koji su vodili od Sinopa do Eufrata da bi se perzijska mreža kraljevskih puteva razgranala od Sarda do Susa, tokom više od 200 godina vladavine perzijskog Ahemenidskog carstva.
Grad je tokom perzijske vladavine bio centar satrapije, sve dok ga nije osvojio Perdikkas, jedan od generala Aleksandra Velikog.
Tokom duge historije, grad se nalazio pod vlašću različitih vladara i carstva, od Rimljana, Bizantijaca, Omejada, Seldžuka, Mongola pa do Osmanlija. Nakon Turskog rata za nezavisnost, grad se našao u sastavu moderne turske države.
Zasavci
Zasavci su naseljeno mjesto u sastavu općine Ormož, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Ormož.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zasavci su imali 58 stanovnika.
Vječna tabela Süper Liga
Süper Liga je formirana u proljeće 1959. godine od strane Turskog nogometnog saveza i igrala se kao jedna liga sa samo 16, 17, 18, 19, 20 ili 22 ekipe. Slijedi spisak 67 ekipa koje su učestvovale u prvenstvu od 1959. do 2014. godine. Beşiktaş, Fenerbahçe i Galatasaray su jedine ekipe koje su učestvovale u svim sezonama takmičenja.
Tabela svih vremena (1959-2014)
Ažurirano: 15. 9. 2014.
Elche CF
Elche Club de Fútbol, S.A.D. ili jednostavno Elche CF je španski nogometni tim sa sjedištem u Elcheu, Valencia. Klub je osnovan 1923. godine i trenutno se takmiči u La Ligi. Svoje domaće utakmice Elche igra na stadionu Manuel Martínez Valero. Kapacitet stadiona je 36.017 sjedišta.
Historija
Elche je osnovan u augustu 1923. godine kao rezultat spajanja između svih klubova u gradu. Takmičenje u ligama Španije su započeli 1929. godine. Prvu historijsku utakmicu Elche je odigrao protiv Monóvara te ostvario pobjedu rezultatom 4-0. Prve četiri sezone Elche se takmičio u Terceri. U sezoni 1933/34. Elche je ostvario plasman u Segundu. Uglavnom, sve do 1959. godine Elche se takmičio u drugoj i trećoj ligi. Period od 1959. do 1971. godine je period najsjajnije historije Elchea, ukupno su 12 sezona u nizu proveli igranjem u La Ligi te ostvarili i značajan rezultat u kupu igranjem u finalu 1969. godine. Prvu utakmicu u La Ligi Elche je odigrao protiv Real Ovieda. Utakmica je završila rezultatom 1-1 a prvi pogodak za Elche u La Ligi je postigao Vicente Pahuet. U svojoj prvoj sezoni najjačeg klupskog takmičenja u Španiji Elche je završio na desetom mjestu. Najbolji plasman u La Ligi Elche je ostvario u sezoni 1963/64. završivši na petom mjestu. Nakon 12 sezona provedenih u La Ligi, sljedeće dvije sezone Elche je igrao u Segundi.
Stadion
Stadion Manuel Martínez Valero je otvoren 8. septembra 1976. godine. Kapacitet stadiona iznosi 36.017 mjesta a dimenizije stadiona su 105x68 metara. U periodu 1926-1976 domaći stadion Elchea je bio Campo de Altabix kojem je kapacitet stadiona iznosio oko 15.000 mjesta. 500px|lijevo|mini| Stadion Manuel Martínez Valero
Trenutni sastav
Datum: 9. februar 2015:
Talinolol
Talinolol je beta blokator. To je smjesa dva  izomera hemijskih spojeva iz grupe derivata ureje koje medicinski djeluje na smanjenje krvnog pritiska pa se koristi kao antihipertenzijski lijek.
Klinički značaj
Talinolol se ponaša kao antagonist β1-adrenergičnih receptora.
Nuspojave
Nuspojave uključuju:
Kontraindikacije
Kontraindikacije su:
Nekomercijalni
Monopreparati: Cordanum
Stereohemija
Talinolol sadrži stereocentar i sastoji se od dva enantiomera. Ovo je racemat, odnosno mješavina sastavljena iz 1: 1 ( R ) - i forma  S :
Žvab
Žvab je naseljeno mjesto u sastavu općine Ormož, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ormož.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žvab je imao 89 stanovnika.
Mugeba
Mugeba (ital. Monghebbo) je naseljeno mjesto u sastavu grada Poreča, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mugeba je imala 180 stanovnika.
Napomena: ''U 1921. i 1931. sadrži dio podataka za naselje Poreč.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mugeba je imalo 145 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 5110
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
PAX8
Uparena kutija gena 8, poznata i kao PAX8, jest protein koji je kod ljudi  kodiran genom PAX8  sa  hromosoma 2.
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 450 aminokiselina, a molekulska težina 48.218 Da.
Funkcija
Ovaj gen je član porodice transkripijskih faktora uparene kutije (PAX). Članovi ove porodice gena obično kodiraju proteine koji sadrže upareni kutijski domen, oktapeptid i upareni tip homeodomena. Porodica PAX gena ima važnu ulogu u formiranju tkiva i organa tokom embrionskog razvoja i održavanju normalne funkcije nekih ćelija nakon rođenja. PAX geni daju upute za stvaranje proteina koji se vežu za određena područja DNK. Ovaj jedarni protein uključen je u folikulne ćelije štitne žlijezde razvoj i ekspresiju gena specifičnih za štitnjaču. PAX8 oslobađa hormone važne za regulaciju rasta, razvoja mozga i metabolizma. Također funkcionira u vrlo ranim fazama organogeneze bubrega, müllerovog sistema i timusa.| Osim toga, PAX8 se eksprimira u bubrežnom ekskretornom sistemu, epitelnim ćelijama endocerviksa, endometriju, jajnicima, jajovodu, sjemeničkim vezikulama, epididimisu, čelijma otočića pankreasa i limfoidnim ćelijama. PAX8 i ostali transkripcijski faktori imaju ulogu u vezanju DNK i regulaciji gena u sintezi tiroidnih hormona (Tg, TPO, Slc5a5 i Tshr).
PAX8 (i PAX2) je jedan od važnih regulatora morfogeneze urogenitalnog sistema. Oni imaju ulogu u specifikaciji prvih bubrežnih ćelija embrija i ostaju ključni faktori tokom cijelog razvoja.
Pokazalo se da PAX8 ima interakcije sa NK2 homeoboks 1.
Klinički značaj
PAX8 gen je također povezan s kongenitalnom hipotireozom zbog disgeneze štitnjače i svoje uloge u rastu i razvoju štitne žlijezde. Mutacija gena PAX8 mogla bi spriječiti ili poremetiti normalan razvoj. Ove mutacije mogu uticati na različite funkcije proteina, uključujući vezivanje DNK, aktivaciju gena, stabilnost proteina i saradnju sa koaktivatorom p300. Nedostaci PAX gena mogu rezultirati razvojnim defektima koji se nazivaju kongenitalne anomalije bubrega i urinarnog trakta (CAKUT).
Rak
PAX8 mutacije su povezane s različitim oblicima raka.
Mehanizmi
PAX8 se smatra "master regulatornim faktorom transkripcije". Kao glavni regulator, moguće je da regulira ekspresiju gena koji nisu specifični za štitnjaču. Nekoliko poznatih gena supresora tumora poput TP53 i WT1 identificirano je kao mete transkripcije u ljudskim ćelijama astrocitoma. Preko 90% tumora štitnjače nastaje iz folikulnih ćelija štitnjače. Fuzijski protein, PAX8-PPAR-γ, uključen je u neke folikulne karcinome štitnjače i folikulne varijante papilskog karcinoma štitnjače. Mehanizam za ovu transformaciju nije dobro shvaćen, ali postoji nekoliko predloženih mogućnosti. PAX 8 gen ima određenu povezanost s folikularnim tumorima štitnjače. Uočeno je da PAX8/PPAR y-pozitivni tumori rijetko izražavaju RAS mutacije u kombinaciji. Ovo sugerira da se folikulni karcinomi razvijaju na dva različita puta ili sa PAX8/PPAR y ili RAS.
Karakterizirane su alternativne transkripcijske varijante prerade, koje kodiraju različite izoforme. Mehanizam uključivanja gena je nepoznat. Neke studije sugeriraju da bubrežni PAX geni djeluju kao faktori za preživljavanje i omogućavaju tumorskim ćelijama da se odupru apoptozi. Smanjenje ekspresije PAX gena inhibira rast ćelija i indukuje apoptozu. Ovo bi mogao biti mogući put za terapijske ciljeve kod raka bubrega.
Neke studije sekvenciranja cijelog genoma pokazale su da PAX8 također cilja na BRCA1 (kancerogeneza), MAPK puteve (zloćudni tumori štitne žlijezde) i Ccnb1 i Ccnb2 (procesi ćelijskog ciklusa). Pokazalo se da je PAX8 uključen u proliferaciju i diferencijaciju tumorskih ćelija, transdukciju signala, apoptozu, polarnost i transport ćelija, pokretljivost i adheziju ćelija.
Pridruženi tipovi kancera
Mutacije o]]vog gena su povezane sa disgenezom štitne žlezde, folikulskim karcinomom štitne žlijezde i atipskim folikulnim adenomom štitne žlijezde.
PAX8/PPARy preuređenje čini 30-40% folikulnih karcinoma konvencionalnog tipa., i manje od 5% onkocitnih karcinoma (tzv. neoplazme Hurthleovih ćelija).
Tumori koji eksprimiraju PAX8/PPARy obično su prisutni u mladoj dobi, male veličine, prisutni u čvrstom/ugniježđenom obrascu rasta i često uključuju vaskularnu invaziju.
Sunčani vjetar
Sunčani vjetar je zbirka naučnofantastičnih kratkih priča engleskog pisca Arthura C. Clarkea, originalno objavljena 1972. godine. Neke od priča su se prvobitno pojavile u brojnim publikacijama.
Sadržaj
Zbirka uključuje slijedeće:
Stražar (zbirka priča)
Radi se o zbirci 12 priča u kojima centralnu ulogu ima priča Stražar, po kojoj je zbirka i dobila ime. Navedenu priču Arthur C. Clarke je napisao 1948 godine za takmičenje BBC. Iako je priča prvobitno odbijena, ona je promijenila tok karijere Arthur C. Clarke. Ne samo da je ova priča bila osnova za 2001: Odiseja u svemiru, već je "Stražar" također uveo kosmički element u Clarkeov rad. Mnoga Clarkeova kasnija djela prikazuju tehnološki napredno, ali još uvijek čovječanstvo s predrasudama koje se suočava s nadmočnijom vanzemaljskom inteligencijom.
Sadržaj zbirke
Uvod: O pijesku i zvijezdama
Prelesje (Gorenja vas–Poljane)
mini|280px|Prelesje, kapelica Prelesje je naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prelesje je imalo 65 stanovnika.
Tetija (mjesec)
Tetija ili Tetis (također Saturn III) je prirodni satelit planete Saturn. Unutrašnji pravilni satelit sa oko 1.066 kilometara u prečniku i orbitalnim periodom od 1.887802 dana.
Tetija je gotovo okrugla. Građena je od leda i stijena. Svi krateri su dobili ime po likovima iz Odiseje. Veliki krater je nazvan Odisej, po mitskom kralju. Tetija je preživjela ovaj sudar, što znači da je tada bila u tekućem stanju. Tetija je male gustoće. Tetijini pratioci su Kalipso i Telesto.
2061: Treća odiseja
2061: Treća odiseja naučnofantastični je roman britanskog pisca Arthura C. Clarkea, objavljen 1987. Vraća se na jednog od glavnih likova prethodnih romana, Heywooda Floyda, i njegove avanture nakon povratka Halejeve komete na Jupiterov mjesec Evropu 2061. godine.
Clarke je prvobitno namjeravao da napiše treću knjigu nakon što je NASA-ina Galileo misija na Jupiteru vratila svoja otkrića kasnih 1980-ih. Lansiranje sonde je prvobitno bilo planirano za 1984. godinu, ali je to odgođeno, prvo za 1985., a zatim za 1986. Dodatno je odgođeno nakon katastrofe Space Shuttle Challenger. Odlučivši da ne čeka, Clarke je inspiraciju za svoj nastavak uzeo iz povratka Halejeve komete. Galileo je na kraju lansirao Space Shuttle Atlantis u misiji STS-34 u oktobru 1989. godine. U orbitu Jupitera stigao je skoro osam godina nakon objavljivanja knjige 2061: Treća Odiseja.
Sažetak radnje
Radnja romana 2061 smještena je 60 godina nakon događaja iz 2001: Odiseja u svemiru i 51 godine nakon događaja iz 2010: Druga odiseja. Na kraju drugog romana, zagonetni vanzemaljci koji su izgradili Monolit transformisali su planetu Jupiter u mini-sunce kako bi pomogli evoluciju života na Jupiterovom mjesecu Evropi. Na Zemlju je poslana poruka koja se odnosi na Jupiterove mjesece: SVI OVI SVJETOVI SU VAŠI – OSIM EVROPE.
NE POKUŠAVAJTE TAMO SLETITI. Početna poglavlja iz 2061. postepeno objašnjavaju događaje koji su se desili u prijelaznim godinama. Novo sunce, nazvano "Lucifer", transformisalo je mjesece bivšeg Jupitera: Ijo je postao vulkanski pakao, Evropa okeanski svijet obavijen oblacima, a Ganimed umjereni svijet koji je ljudska rasa kolonizovala. Međuplanetarna putovanja velikih razmjera sada su komercijalno održiva sa svemirskim brodovima na fuzijskom pogonu. Zbog prethodne poruke, čovječanstvo je oprezno pri slanju svemirskih brodova blizu Evrope usprkos njenim fascinantnim misterijama, uključujući pojavu velike planine, nazvane "Mount Zeus", na njenoj površini. Na Zemlji je evoluirao period relativnog mira između SAD, Sovjetskog Saveza i Kine, iako se nenasilna revolucija dogodila u Južnoj Africi (danas Sjedinjene Američke Države Južne Afrike ili USSA); bijelo stanovništvo je pobjeglo, odnijevši sa sobom većinu bogatstva zemlje i ostavivši crnačku populaciju da obnovi ekonomiju, što oni rade za nekoliko sedmica zahvaljujući rudnicima dijamanata u zemlji.
Dr. Heywood Floyd, protagonista 2010, doživio je nesreću i postao stalni stanovnik orbitalne svemirske bolnice. Njegov otuđeni unuk, Chris II, radi na svemirskoj letjelici Galaxy. Sada, u dobi od 103 godine, Floyd je izabran kao jedan od šest "slavnih gostiju" koji će putovati na privatni svemirski brod Univerzum za prvo ljudsko slijetanje na površinu Halejeve komete dok se ona ponovo približava Zemlji. Univerzum slijeće na Halley, a posada istražuje njegovu površinu i njegove pećine.
Na Ganimedu, Rolf van der Berg, druga generacija afričke izbjeglice, proučava podatke satelitskih istraživanja planine Zeus i formira zapanjujuću tezu o njenoj prirodi. On saopštava svoje otkriće svom ujaku Paulu Kreugeru, a van der Berg je takođe pozvan da se pridruži posadi svemirskog broda Galaxy za prelet Evrope. Dok se Galaxy približava Evropi, Rosie, stjuardesa, pokušava da otme letjelicu, prisiljavajući je da se sruši u okean Evrope. Neuspješna u svom (neobjašnjivom) planu, ona počini samoubistvo, a posada Galaxy ostaje nasukana. Posmatrajući rastuće vodene oblike života Evrope, posada pilotira Galaxy-jem na ostrvo koje su nazvali Haven.
Univerzum odustaje od istraživanja Haley-a kako bi spasio Galaksiju. Nakon ispuštanja vode iz Halejevih ventilacionih otvora za punjenje goriva, ideju koju je zamislio oficir za navigaciju Univerzuma, a unapredio Floyd, Univerzum kreće direktno prema Evropi. Tokom leta, slavni putnici razgovaraju o misteriji koja okružuje Dejva Boumana i monolita, i da li će im biti dozvoljeno da slete na Evropu kako bi spasili posadu Galaxyja. Floyd slijedi prijedlog da jednostavno pokuša nazvati Bowmana preko radija, a kasnije sanja čudan san u kojem vidi mali monolit kako pluta u podnožju njegovog kreveta.
Na Evropi, Van der Berg i Chris Floyd uzimaju šatl William Tsung (nadimak Bill Tee) da proučavaju planinu Zeus. U blizini planine Zeus, van der Berg prenosi poruku "LUCY JE OVDJE" svom stricu Paulu. Otkriva se da je Van der Bergova hipoteza, sada dokazano istinita, da je Zevsova planina jedan ogroman dijamant, ostatak jezgre eksplodiranog Jupitera. Otkriće o planini Zeus objašnjava kako je Van der Berg ušao u Galaksiju i zašto je Rosie pokušala da je otme; vladari SAD-a su zabrinuti, a prognani afrikanci su zabrinuti šta bi se moglo dogoditi sa svjetskim tržištem dijamanata ako bi se otkrila ogromna planina dijamanata.
Putujući dalje, dvojica muškaraca pronalaze olupinu kineske svemirske letjelice Tsien (koja se srušila na Evropu 2010.), koja je u potpunosti lišena svojih metala, a zatim pronalaze ogroman, 2 km dug monolit koji leži na svom boku na samoj granici između dnevne i noćne strane Evrope, nazvana "Veliki zid". Ispod njega je gradić nastambi nalik na igalo, ali stanovnika nema ni na vidiku. Tamo Chris vidi sliku svog djeda, koji se Chrisu pojavljuje na isti način na koji se Bowman pojavio Floydu 2010. godine, i govori mu da Univerzum dolazi.
Univerzum spašava posadu Galaxyja; dovedeni su do Ganimeda, gdje gledaju kako Zevsova planina, koja je stalno tonula, konačno nestaje ispod površine Evrope. Kreuger piše nastavak članka za Nature, navodeći da je Zevsova planina samo fragment Jupiterovog dijamantskog materijala i da je gotovo sigurno da se još mnogo takvih velikih komada dijamanta trenutno nalazi u orbiti oko Lucifera. Krueger stoga predlaže izviđački projekat za traženje dijamanta u Lucifer sistemu, za eventualno rudarenje.
Floyd, Chris i van der Berg se zbližavaju. U kasnijem poglavlju, drugi Heywood Floyd, sada bestjelesno stvorenje čiste svijesti, razgovara s Daveom Bowmanom. Otkriva se da je mali monolit duplirao Floydovu svijest; sada postoje dva Heywood Floyda, jedan besmrtno biće koje živi sa Bowmanom i HAL-om unutar Velikog zida, drugi koji će živjeti i umrijeti a da to ne zna. Bowman pokazuje Floydu slike svog iskustva proučavanja oblika života ba Jupiteru prije nego što su ubijeni u stvaranju Lucifera, objašnjavajući da je monolit težio Jovijancima u odnosu na Evropljane i odlučio da ovi drugi imaju više potencijala. Bowman navodi da se tokom udara dijamantskog meteora, neizmjerno moćni monolit prevrnuo na bok i mogao bi se oštetiti. On i HAL veruju da će, kada Lucifer počne da propada, monolit odmjeriti Evropljane protiv čovječanstva i da imaju samo oko hiljadu godina da se pripreme za taj trenutak.
U epilogu, smještenom u 3001., originalni monolit otkriven na Mjesecu 1999. godine postavljen je na trg drevne zgrade Ujedinjenih nacija. Ljudi su pronašli veće količine dijamanta iz bivšeg Jupitera i koristili ga za stvaranje svemirskih liftova i orbitalnog prstena koji ih povezuje, kao što je predložio Kreuger. (Ova ideja će kasnije biti centralni koncept u 3001.: Poslednja odiseja.) Odjednom, Luciferovo svjetlo počinje da blijedi i Monolit se ponovo budi prvi put u hiljadu godina.
Vanjske reference na naučnu literaturu
Kasno u romanu (poglavlje 56, "Teorija perturbacije"), dva prava naučna članka eksplicitno citira Paul Krueger, van der Bergov ujak. Članak iz 1981. u časopisu Nature daje uvjerljivost osnovnoj premisi iz 2061. da druga tijela Sunčevog sistema mogu sadržavati ogromne količine dijamantskog materijala i služi kao osnova za premisu iz 2061. o velikom dijamantu koji je otkriven na Evropi. Članak iz 1966. u Science ispituje izvodljivost različitih materijala za teorijsku konstrukciju svemirskog lifta, identifikujući dijamant kao najbolji dostupni poznati materijal, i također služi kao osnova za svemirske liftove (ili tornjeve) koji se protežu od Zemlje u svemir.
Liftovi su glavni dijelovi tehnologije u nastavku romana 3001, i postavke većeg dijela radnje tog romana. Implikacija je da tokom slijedećeg milenijuma čovječanstvo pronalazi druge velike izvore dijamanata u Lucifer-Jupiterovom sistemu, talog koji je rezultat transformacije drugog u prvi, i iskopava ovaj dijamantski materijal, koristeći ga za (ranije nemogući) građevinski projekat.
IC 3484
IC 3484 (također poznat kao MCG 3-32-66 i PGC 41655) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 368 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,60 (64 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Donji Hrastovac
Donji Hrastovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donji Hrastovac je imao 217 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. iskazano pod imenom Gornji Hrastovac, a 1869. pod imenom Hrastovac.''
Svjetsko prvenstvo u atletici 2005 – skok s motkom (muškarci)
Takmičenje u skoku s motkom za muškarce na Svjetskom prvenstvu u atletici 2005. održano je 9. i 11. augusta na Olimpijskom stadionu u Helsinkiju.
Donji Hrastovac
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Hrastovac je imalo 440 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u atletici 2005 – skok s motkom (muškarci)
Rekordi
Aktualni rekordi u skoku s motkom prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Grupa A
1. Nick Hysong, 5,60 m Q 2. Igor Pavlov, 5,60 m Q 3. Tim Lobinger, 5,60 m Q 3. Dmitrij Markov, 5,60 m Q 3. Patrik Kristiansson, 5,60 m Q 6. Daichi Sawano, 5,45 m q 6. Kevin Rans, 5,45 m q 8. Jean Galfione, 5,45 m 9.  Piotr Buciarski, 5,30 m
Grupa B
1. Pavel Gerasimov, 5,60 m Q 2. Giuseppe Gibilisco, 5,45 m q 2. Danny Ecker, 5,45 m q 2. Rens Blom, 5,45 m q 2. Brad Walker, 5,45 m q 6. Konstadinos Filippidis, 5,45 m 6.  Damiel Dossévi, 5,45 m 8.  Giovanni Lanaro, 5,45 m 9.  Denis Jurčenko, 5,45 m 9.  Steven Hooker, 5,45 m 11. Jure Rovan, 5,30 m 11. Matti Mononen, 5,30 m
Finale
1. Rens Blom, 5,80 m (SB) 2. Brad Walker, 5,75 m 3.  Pavel Gerasimov, 5,65 m (SB) 4. Igor Pavlov, 5,65 m 5.  Giuseppe Gibilisco, 5,50 m 5.  Tim Lobinger, 5,50 m 5.  Nick Hysong, 5,50 m 8.  Daichi Sawano, 5,50 m 9.  Patrik Kristiansson, 5,50 m 10. Kevin Rans, 5,35 m
Galaktozialidoza
Znaci i simptomi
Znakovi i simptomi galaktozijalidoze variraju od blagih do teških i mogu varirati među pacijentima, ovisno o dobi kada simptomi započinju, kao i o specifičnom podtipu bolesti koji svaka osoba ima. Simptomi mogu se razlikovati među pojedincima unutar istog podtipa, ali poznato je da što ranije osoba ispolji simptome, to s vremenom napreduje u težu bolest.
Osobe kojima je dijagnosticirana rana dječja galaktozijalidoza imaju simptome koji se javljaju neposredno prije ili poslije rođenja i obično su najteži. Najčešći simptomi uključuju abnormalno nakupljanje tekućine, hepatosplenomegaliju, uvećano srce, abnormalan razvoj kostiju, bolest bubrega koja se progresivno pogoršava, grube crte lica i trešnjasto crvenu mrlju na stražnjem dijelu oka.
Oni kojima je dijagnosticiran podtip kasno infantilne bolesti imaju simptome koji su slični ranim infantilnim, osim što se javljaju oko dobi od šest mjeseci i imaju tendenciju da budu manje izraženi. Dodatni simptomi u ovom podtipu mogu uključivati probleme s rastom, probleme sa sluhom ili vidom i napadaje.
Simptomi maloljetničkog / odraslog podtipa uključuju poremećaj ravnoteže ili koordinacije, tamnocrvene mrlje na koži ili angiokeratome, gubitak vida, napade i trzaje mišića ili mioklonus. Simptomi ovog podtipa imaju tendenciju da budu manje ozbiljni od prva dva i obično počinju u adolescenciji, s prosječnom dobi od 16 godina.
Molekulska biologija
Galaktozijalidozu uzrokuje mutacija gena CTSA. Ovaj gen kodira enzim katepsin A, koji tvori proteinski kompleks sa neuraminidazom-1 i beta-galaktozidazom za razgradnju masti, šećera i proteina koje unose lizosomi. Katepsin A je potreban u ovom procesu, jer unutar kompleksa sprečava preranu razgradnju neuraminidaze-1 i beta-galaktozidaze, tako da mogu pravilno obavljati svoje funkcije. Kada je mutiran gen CTSA, proteinska struktura katepsina A je neispravna, što ga čini nesposobnim da se veže za druge proteine ili stvara komplekse. To dovodi do nedostatka beta-galaktozidaze (GLB1) i neuraminidaze-1 (NEU1). Kao rezultat, lizosom nije u stanju razgraditi toksične supstance i otpad se nakuplja unutar ćelije.
Genetika
Sve osobe kojima je dijagnosticirana galaktozijalidoza naslijedile su stanje na autosomno recesivan način, bez obzira na dob ili podtip. Svi geni sastoje se od dvije kopije, po jednu od svakog roditelja. Kada je bolest recesivna, to znači da su potrebne dvije mutirane kopije gena da bi neko mogao naslijediti osobinu ili poremećaj. > Kada svaki roditelj nosi po jednu mutiranu kopiju istog gena, postoji 25% šanse da će njihovo potomstvo naslijediti obje kopije gena i razviti bolest. U galaktozijalidozi bi oba roditelja pacijenta nosila mutiranu kopiju gena CTSA. Oboljelo dijete nasljeđuje obje kopije, što dovodi do razvoja bolesti.
Ne postoje poznata ekološke ili medicinske pridruženosti povezane sa uzrokom galaktozijalidoze. thumb|Galaktozijalidoza se nasljeđuje na autosomno recesivni način, kada oba roditelja budu nositelji mutiranog gena.
Mehanizam bolesti
Galaktozijalidoza se javlja kada pacijent naslijedi dvije kopije mutiranog CTSA gena. Kodiranje mutiranog gena rezultira neispravnim oblikom proteina katepsin A. Kada se struktura katepsina A poremeti zbog mutacije, on postaje nefunkcionalan i ne može formirati probavni kompleks s neuraminidazom-1 i beta-galaktozidazom. Kao rezultat, toksični materijali se akumuliraju u ćelijama tijela zbog nemogućnosti lizosoma da obavlja svoje funkcije.
Dijagnoza
Kada se sumnja na karakteristične simptome galaktozijalidoze, pacijenti mogu proći specifična ispitivanja, kako bi potvrdili svoju dijagnozu. Jedna uobičajena metoda uključuje enzimske testove kojim se mjeri aktivnost neuraminidaze-1 i beta-galaktozidaze. Smanjeni nivoi enzimske aktivnosti ukazuju na nedostatak katepsina A. Analize urina mogu se izvršiti, kako bi se otkrilo prisustvo oligosaharida, koji bi prolazili kroz urin jer bi se višak količina akumulirao u ćelijama usled lizosomskih disfunkcija.
Dijagnoza se preciznije može potvrditi putem molekulskogenetičke analize, koja se koristi za identifikaciju mutacije u CTSA gena. Kada se otkrije mutacija, rezultati se kombiniraju sa kliničkim pregledom i simptomima pacijenta, da bi se u potpunosti dijagnosticirala galaktozijalidoza. Starost pacijenta na početku simptoma je koristi se za određivanje specifičnog podtipa bolesti: rano infantilnim pacijentima dijagnosticira se između rođenja i dobi od tri mjeseca, kasnim dojenčadima dijagnosticira se između 3-12 mjeseci, a maloljetnicima / odraslim pacijentima se obično dijagnosticira u adolescenciji kada simptomi počnu.
Prenatalnu dijagnozu postavili su Kleijer i sur. 1979., mjerenjem aktivnosti beta-galaktozidaza i neuraminidaza u uzgojenim ćelijama amnionske tečnosti.
Prevencija i liječenje
Do sada ne postoji lijek za galaktozijalidozu. Međutim, postoje dostupni tretmani koji pomažu u upravljanju simptomima i pružaju podržavajuću njegu. Naprimjer, plan liječenja može uključivati lijekove za kontrolu napada ili trzanja mišića. Također je uobičajeno da pacijenti uspostave rutinsku njegu sa medicinskim genetičarem, neurologom i oftalmologom simptome koje doživljavaju i učestalost pojave.
Budući da je bolest naslijeđena, jedina dostupna prevencija za ovo stanje je putem skrininga genetičkog nositelja koji može otkriti prisustvo recesivni, mutirani gen CTSA kod roditelja prije nego što odluče da imaju djecu. Ako se utvrdi da su oba roditelja nositelji mutiranog gena, postojat će 25% šanse da dijete naslijedi bolest; ovo se ne može spriječiti.
Prognoza
Prognoza osobama kojima je dijagnosticirana galaktozijalidoza varira među pacijentima, ovisno o dobi i težini simptoma. Stoga ne postoji utvrđena prosječna dob u kojoj pacijenti umiru ili imaju povećan rizik od smrti. Ne postoji šansa za potpuni oporavak ni u jednom obliku bolesti.
Ranoinfantilna
Pacijenti kojima je dijagnosticiran rani dječji podtip imaju teže, prijeteće simptome i smanjenu šansu za preživljavanje, jer se ovaj podtip razvija brže, ali napominje se da većina pacijenata ipak živi u kasnom djetinjstvu.
Kasnoinfantilna
Budući da pacijenti s kasnim infantilnim podtipom razvijaju simptome u prvoj godini života, njihovo stanje nije toliko teško kao rani dojenački podtip i šanse za preživljavanje su veće; međutim, na kvalitet života pacijenta i dalje će se znatno uticati zbog činjenice da je toliko mlad kada se pojave simptomi. Pacijentu će i dalje biti potreban detaljan plan njege za upravljanje simptomima.
Maloljetnička / odrasle osobe
Pacijenti kojima je dijagnosticiran maloljetnički / odrasli podtip imaju manju težinu simptoma, ali će među ostalim uobičajenim simptomima morati upravljati progresivnim mentalnim invaliditetom, deformacijama kičme i napadima. Međutim, ovaj je podtip obično povezan sa normalnim očekivanim životnim vijekom.
Epidemiologija
Galaktozijalidoza se smatra vrlo rijetkom bolešću, iako njena prevalencija nije tačno poznata. U literaturi je zabilježeno manje od 150 slučajeva; te populacije, oko 60% slučajeva bilo je za maloljetno /odrasli podtip, sa simptomima koji su započeli u starosti ili nakon 16 godina. Također je dokumentirano da se većina slučajeva javlja kod ljudi japanskog porijekla.
Istraživanja
Postoje najmanje dva klinička ispitivanja za galaktozijalidozu. Jedna studija uključuje istraživanje glikoproteinoza koji čine neke od najrjeđih lizosomskih bolesti, uključujući galaktozijalidozu, aspartilglukozaminuriju, fukozidazu, Schindlerovu bolest i siderozu između ostalih bolesti. To je longitudinalno istraživanje na 100 pacijenata kojima je dijagnosticirana bilo koja od devet glikoproteinoza. Svrha studije je bolje definirati koliko su česte bolesti, identificirati kliničke značajke koje bi mogle doprinijeti ranoj dijagnozi, detaljno opisati progresiju bolesti, procijeniti podržavajuće terapije koje se koriste i identificirati moguće načine liječenja.
Prtovč
Prtovč je naseljeno mjesto u sastavu općine Železniki, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prtovč je imao 23 stanovnika.
ZNF696
Protein cinkovog prsta 696 je protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF696.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 374 aminokiseline, а molekulska težina  Da. 40 575
Velika nagrada Kine 2015.
Velika nagrada Kine 2015., (službeno poznata kao "2015 FORMULA 1 CHINESE GRAND PRIX") je automobilska trka Formule 1 koja se održava 12. aprila 2015. na stazi Shanghai International Circuit u Šangaju, u Kini. Ovo je treća trka u sezoni 2015., i 12. trka za Veliku nagradu Kine.
Lewis Hamilton je do treće pol pozicije ove sezone, a 41. u karijeri. Vozaču Mercedesa je to peta pol pozicija u Šangaju. Lewis Hamilton je došao do druge pobjede u ovogodišnjem šampionatu, a 35. u karijeri. Drugo mesto, zauzeo je drugi vozač Mercedesa Nico Rosberg, dok se na trećem stepeniku pobedničkog postolja našao Sebastian Vettel u Ferrariju.
CASP16P
Pseudogen kaspaze 16 jest protein koji je kod ljudi kodiran netranslatiranim genom CASP16P.
Pungert (Škofja Loka)
Pungert je naseljeno mjesto u sastavu općine Škofja Loka, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pungert je imao 147 stanovnika.
John Van Antwerp Fine Jr.
John Van Antwerp Fine Jr. (rođen 1939) američki je historičar i pisac. On je profesor balkanske i bizantijske historije na Univerzitetu u Michigenu i napisao je više knjiga i naučnih radova iz te oblasti.
Biografija
Rođen je 1939. godine, a odrastao je u Princetonu, New Jersey. Njegov otac, John Van Antwerp Fine stariji (1903–87), bio je profesor grčke historije na Odsjeku za klasike na Univerzitetu Princeton. Njegova majka, Elizabeth Bunting Fine, takođe je bila klasičarka i predavala je latinski i grčki u školi Miss Fine. Fine Jr. je završio dodiplomske i postdiplomske studije na Univerzitetu Harvard, gdje je studirao Bizantiju, Balkan i srednjovjekovnu Rusiju. Stekao je doktorat sa Harvarda 1968. i počeo da predaje na Univerzitetu u Michigenu 1969. godine
Njegova akademska interesovanja kreću se od teologije i historije hrišćanstva do Bizantije i srednjovjekovnog i modernog Balkana. Njegove publikacije su postale standard u ovoj oblasti, posebno njegova istraživanja srednjovjekovnog Balkana (1983. i 1987). Također je napravio novi pristup u pisanju Crkve bosanske (1975. i 2006), smatrajući da nije bila heretička.
Fine je 2006. godine objavio studiju o poimanju etniciteta u Hrvatskoj od srednjeg vijeka do devetnaestog stoljeća pod naslovom When Ethnicity Did Not Matter in the Balkans. Emily Greble Balić je 2008. godine dala pozitivnu recenziju navodeći da: jedna od velikih prednosti knjige je Fineova analiza predmodernog etničkog" identiteta. Pozitivan je bio i osvrt Jamesa P. Krokara iz 2009. godine, koji je naveo da je knjiga izuzetno važan dodatak južnoslovenskoj historiji, i debati o modernosti nacije.
Fine je također doprinio razumijevanju bosanske historije, radeći na ispravljanju pogrešnih interpretacija, posebno tokom balkanskih ratova 1990-ih. Koautor je Bosna i Hercegovina: Iznevjerena tradicija sa bivšim studentom Robertom J. Doniom (1994), djela objavljenog u Engleskoj, SAD-u i u prijevodu na bosanski jezik u ratnom Sarajevu (1995, drugo izdanje 2011). Putovao je i držao predavanja u opkoljenim gradovima Sarajevu i Mostaru tokom rata.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2019 – masovni start (žene)
Utrka u masovnom startu na 12,5 km na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2019. u ženskoj konkurenciji održala se 17. marta 2019. u švedskom gradu Östersundu. Pravo nastupa imale su 30 biatlonaki, a za razliku od utrka masovnog starta u Svjetskom kupu, startni brojevi su podijeljeni nositeljicama zlatnih, srebrnih a zatim bronzanih medalja u pojedinačnim disciplinama, zatim četrnaestorici po plasmanu u ukupnom plasmanu Svjetskog kupa, a ostalih osam mjesta su podijeljena najuspješnijim takmičarkama na ovom prvenstvu, koji nisu spadali u gornje kriterije.
Rezultati
Početak utrke je bio u 13:15. <BR>( Sva vremena početka utrka su po lokalnom vremenu (UTC+1) )
Drljača
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Drljača je imala 277 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Drljača je imalo 538 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Snabdjevač identiteta
Snabdjevač (Provajder) identiteta (skraćeno IdP ) je sistemski entitet koji kreira, održava i upravlja informacijama o identitetu za glavnog dok pruža usluge autentifikacije za oslonjene aplikacije unutar federacije ili distribuirane mreže.
S nabdjevači identiteta nude autentifikaciju korisnika kao uslugu. Oslanjajući se na vanjske aplikacije, kao što su veb aplikacije, davanje autentifikacionog koraka provjerenom s nabdjevaču identiteta. Za takvu, oslanjajuću, aplikaciju kaže se da je federirana, to jest, ona konzumira federalni identitet.
Dobavljač identiteta je "pouzdai dobavljač koji omogućava se koristi jedna zajednička prijava (SSO) za pristup drugim veb stranicama." SSO poboljšava upotrebljivost smanjenjem iscrpljenosti pistupnih šifri. On takođe obezbeđuje veću sigurnost smanjenjem potencijalne površine napada.
OpenID snabdjevač
OpenID Connect (OIDC) je sloj identiteta na vrhu OAuth-a. U modelu domene koji je povezan s OIDC, s nabdjevač identiteta je poseban tip OAuth 2.0 servera za autorizaciju. Naime, sistemski entitet poziva OpenID S nabdjevač preko JSON-oblikovanog identiteta žetona na OIDC pouzdane partnere preko RESTful HTTP API-ja.
Betaksolol
Betaksolol – trgovačka imena: Betoptic, Betoptic S, Lokren, Kerlone – je selektivni beta1blokator receptora koji se upotrebljava u liječenju visokog krvnog pritiska iglaukoma. Kao selektivan za beta1 receptore, obično ima manje sistemskih nuspojava nego neselektivni beta-blokatori, naprimjer, ne izaziva bronhospazam (posredovan beta2 receptorima) kao što može  timolol. Betaksolol također pokazuje veći afinintet za beta1 receptore od metoprolols. Pored učinka na srce, betaksolol smanjuje pritisak u oku (očni pritisak). Misli se da je ovaj efekt uzrokovan smanjenjem proizvodnje tečnosti u oku (koja se zove očna vodica). Precizan mehanizam ovog efekta nije poznat. Smanjenje unutaročnog pritiska smanjuje rizik od oštećenja vidnog živca i gubitka vida kod bolesnika s povišenim očnim pritiskom zbog glaukoma.
Betaksolol je odobrila američka Administracija za hranu i lijekove (FDA) za očnu upotrebu, kao 0,5% rastvor (Betoptic),  1985. godine i kao 0,25% rastvor (Betoptic S) 1989.
Farmakokinetika
Beta-blokatori inhibiraju beta receptore u adrenergičkom sistemu srca, smanjenjujući  intenzitet rada rada srca.
Pozitivni efekti ovog lijeka su u smanjenju minutnog volumena i krvnog pritiska. Međutim, što se tiče oblika angine pektoris poboljšanje tolerancije ograničava jačinu ispoljavanja simptoma.
Djeluje na simpatički sistem dok se ne blokira, a na srcu kapacitira provodljivost; također je koristan protiv aritmija  i zatajenja srca. Konačno, najvažnija primjena je u snižavanju očnog pritiska koji je posljedica glaukoma, u kojem slučaju, ako se uzima oralno, neželjeni efekti će biti previsoki.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Oroslavje)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Oroslavje je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 26 km2 imao 6.138 stanovnika, što predstavlja 4,62% od ukupnog broja stanovnika Krapinsko-zagorske županije, odnosno 0,14% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Oroslavju je 236 stanovnika/km2.
IC 3485
IC 3485 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 15. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mazlum
Mazlum (maẓlūm) je arapski izraz za "potlačenog, loše tretiranog, povrijeđenog, onog prema kojem se zgriješilo" (antonim je ẓālim "tlačitelj"; korijen ẓlm "tlačiti").
U šiizmu, izraz je usvojen sa značenjem "pobožnjačke" tolerancije, dat kao nadimak Husejn ibn Aliju, koji je ubijen u  Bici kod Kerbele. Izraz je korišten za osobu koja ne želi da djeluje nepravedno ili kukavički, nego darežljivo ili popustljivo.
Kasnije je korišteno kao prezime u perzijsko-arapskom kulturnom krugu (i kasnije također u turskom, izgovarano  <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ˈmazɫum] <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)"> ).
Ljudi sa imenom Mazlum su, između ostalih:
Norfenefrin
Norfenefrin ili m-oktopamin, 3-oktopamin, 3,β-dihidroksifenetilamin, poznat i kao lijek Coritat, Energona, Hypolind, Novadral, je andrenergični lijek koji se koristi kao simpatomimetik. U prodaji je u Evropi, Japanu i Meksiku.
Zajedno sa strukturnim izomerima p-oktopaminom i tiraminom, norfenefrin je prirodni, endogeni trag amin. Djeluje kao jedan od pomoćnih neurotransmitera u mozgu.
ZNF517
Protein cinkovog prsta 517 je protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF517.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 492 aminokiseline, а molekulska težina  54.711 Da.
ZNF395
Protein cinkovog prsta 395 je protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF395.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 513 aminokiselina, а molekulska težina  54.939 Da.