cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Navier–Stokesove jednačine
Navier–Stokesove jednačine, koje su dobile naziv po Claude-Louisu Navieru i Georgeu Gabrielu Stokesu, opisuju kretanje viskoznih nestišljivih fluidnih substanci. Ove jednačine dobijaju se primjenom drugog newtonovog zakona na kretanje fluida, zajedno sa pretpostavkom da je naprezanje fluida suma članova koji opisuju viskoznost (proporcionalni gradijentu brzine), plus član koji označava pritisak.
Navier–Stokesove jednačine predmet su velikog interesovanja matematike. Iako djeluje iznenađujuće, zbog njihove široke praktične upotrebe, matematičari još nisu dokazali da rješenja u tri dimenzije uvijek postoje (postojanje), ili da, ako postoje, da one ne sadrže beskonačnosti, singularnosti ili diskontinuitete (prekide). Ovi problemi nazivaju se problemi postojanja i glatkoće Navier–Stokesovih jednačina. Matematički institut Clay ovaj problem nazvao je jednim od sedam najznačajnijih otvorenih problema u matematici, te je ponudio nagradu od 1.000.000 dolara za rješenje ili kontra-primjer.
Nelinearnost
Navier–Stokesove jednačine su nelinarna parcijalna diferencijalna jednačina u skoro svim realnim situacijama.
Turbulencija
Turbulencija je haotično ponašanje zavisno od vrmeena, koje se sreće u mnogim primjerima strujanja fluida.
Nestišljivo strujanje newtonovih fluida
Većina radova na Navier–Stokesovim jednačinama rađena je po pretpsotavkom nestišljivog strujanja za newtonove fluide. Pretpostavke nestišljivog strujanja često važe čak i kada se radi sa stišljivim fluidom, kao što je zrak na sobnoj temperaturi (čak i kada struji brzinom do oko Mach 0,3). Uzimajući pretpostavku nestišljivog strujanja u obzir, te pretpostaviti da je viskoznost konstantna, Navier–Stokesove jednačine će glasiti (u vektorskom obliku):
f predstavlja "ostale" masene sile (sile po jedinici volumena), kao što su gravitacija ili centrifugalna sila. Značajno je i posmatrati značenje svakog člana (upotedite sa Cauchyjevom momentnom jednačinom):
Pravougle koordinate
Eksplicitno zapisujemo vektorsku jednačinu,
Uočite da je gravitacija uvrštena kao masena sila, te da će vrijednosti zavisiti od orijentacije gravitacija u odnosu na odabrane koordinate.
Jednačina kontinuiteta glasi:
Uočite da su komponente brzine (zavisne varijable za koje će problem biti riješen) u, v i w. Ovaj sistem od četiri jednačine predstavlja najčešće korišteni i proučavani oblik. On predstavlja nelinearni sistem parcijalnih diferencijalnih jednačina, čija rješenja je prilično teško pronaći.
Cilindrične koordinate
Promjena varijabli u jednačinama u pravouglom koordinatnom sistemu dobit ćemo slijedeće momentne jednačine za r, θ i z:
Komponente gravitacije, općenito, neće biti konstantne, međutim, za većinu primjena se, ili koordinate izaberu tako da komponente gravitacije budu konstantnu ili se pretpostavi da se gravitaciji suprostavlja polje pritiska (na primjer, strujanje u horizontalnoj cijevi se tretira normalno, bez gravitacije i bez gradijenta vertikalnog pritiska). Jednačina kontinuiteta glasi:
Ovo predstavljanje Navier–Stokesovih jednačina za nestišljivo strujanje u cilindričnim koordinatama je drugo po frekvenciji pojavljivanja i korištenja u teoriji i praksi (prvo je bilo predstavljanje u pravouglim koordinatama, opisano iznad). Cilindrične koordinate se biraju kako bi se iskoristila simetrija, tako da se komponente brzine mogu poništiti. Vrlo čest primjer osno simetričnog strujanja, gdje nema tangencijalne brzine, dok ostale veličine ne zavise od \theta:
Sferne koordinate
U sfernim koordinatama, momentne jednačine za r, \theta i \phi su ):
Jednačina kontinuiteta mase će glasiti:
Ove jednačine mogle bi biti pojednotavljene sa, na primjer, faktorizovanjem iz članova koji opisuju viskoznost. Međutim, ovo se ne radi kako bi se očuvala struktura Laplacijana i ostalih veličina.
Formulacija funkcije strujanja
Računajući rotor Navier–Stokesove jednačine rezultira eliminacijom pritiska. Ovo je posebno lagano za uočiti ako se pretpostavi dvodimenzionalno strujanje u pravouglim koordinatama (w = 0, te da da postoji veličina koja zavisi od z). Tada se jednačina svodi na:
Diferenciranjem prve po y, a druge po x, te oduzimanjem, dobijamo jednačine u kojima je eliminisan pritisak i svaka potencijalna sila. Definisanjem funkcije strujanja \psi preko
rezultira time da je uslov kontinuiteta mase bezuslovno zadovoljen (ako je data funkcija strujanja neprekidna), te se tada početna jednačina svodi na jednu, koja glasi:
gdje je \nabla^4 biharmonijski operator i \nu je kinematska viskoznost,. Ova jednačina, zajedno sa određenim graničnim uslovima, opisuje dvodimenzionalno strujanje fluida, uzimajući samo kinematsku viskoznost kao parametar. Uočite da se jednačina za Stokesovo strujanje dobija kada se pretpostavit da je desna strana jednačine jednaka nuli.
Stišljivo strujanje newtonovih fluida
Postoji neki izuzetni fenomeni koji su usko povezani sa stišljivošću fluida. Jedan od očitih primjera je zvuk. Opisivanje takvom fenomena zahtijeva općenitije predstavljanje Navier–Stokesovih jednačina, koje uzima u obzir stišljivost fluida. Ako se pretpostavi da je viskoznost konstantna, pojavljuje se jedan dodatni član, kao što je ovdje prikazano:
gdje je \mu^v drugi koeficijent viskoznosti. Ovaj koeficijent povezan je sa volumskom viskoznosti. Ovaj dodatni član nestaje kada imamo nestišljiv fluid, kada je divergencija strujanja jednaka nuli.
God & Guns
God & Guns je jedanaesti studijski album američke rock grupe Lynyrd Skynyrd, izdat 2009. godine. Na albumu se nalazi dvanaest pjesama.
Jasna Gospić
Jasna Gospić (Sarajevo, 1961. godine) je jedna od bosansko-hercegovačkih pjevačica pop i muzike srednje generacije.
Svoju pjevačku karijeru započela je sa 16 godina u grupi “Plima”, koju je osnovao Jasnin brat Zoran Gospić. Karijeru nastavlja kao treći vokal u “Ambasadorima” - bosanskohercegovačkom pop-rock sastavu u kojem su svojevremeno pjevali i Zdravko Čolić, Ismeta Dervoz i Hajrudin Varešanović.
U kratkom periodu muzičke saradnje nastala su izvanredna ostvarenja, od kojih se posebno izdvajaja evergreen “Dođi u pet do pet”.
U sjećanju ostaju njeni brojni nastupi na domaćim festivalima zabavne muzike širom bivše Jugoslavije, uglavnom tokom 1980-ih godina, kada nastupa na Splitskom festivalu, sarajevskom Šlageru sezone, Zagrebfestu i Opatijskom festivalu, te na nacionalnim izborima za Pjesmu Eurovizije. Dobitnica je “Estradne nagrade Jugoslavije” i mnogih drugih priznanja.
Fenix (Sanela Sijerčić)
Fenix je album Sanele Sijerčić iz 2005. u izdanju diskografske kuće Hayat Production.
Jasna Gospić
Jasna Gospić danas živi u Pragu i predstavnica je nekoliko svjetskih modnih kompanija poput: Roberto Cavalli, Tara Jarmon i Sergio Taccini. Zalaže se za pitanja žena u društvu i počasna je članica udruženja “Žene ženama”.
Šibice
thumb|Zapaljena šibica Šibice su sredstvo za potpaljivanje vatre. Suvremene šibice su tipski napravljene od kraćeg tankog drvceta ili krutog papira. Jedan kraj (glava) je obložen tvarima koje se palie trenjem koje proizvodi toplotu, pri udaru protiv prikladne neravne površine.
Drvene šibice su obično upakirane u kutijice, a papirne su djelomično potavljene u retke i spojene u tanke papirne kutije. Obloženi vrh šibice, poznat kao "glava", sastoji se od perlastih aktivnih (zapaljivih) sastojaka. Često se boji radi lakšeg uočavanja. Postoje dvije glavne vrste ovih potpaljivača : sigurnosne šibice, koje se mogu paliti samo kresanjem o specijalno pripremljene površine, i šibice tipa udari bilo gdje, kod kojih se za paljenje može koristiti bilo koja prikladna površina za izazivanje trenja. Neke šibicolike kompozicije, poznate kao električna šibica, pale se električno i ne koristite toplinu trenja. Da bi se drvce (papir) zapalilo, često su bile tretirane sumporom, a miris je poboljšana dodavanjem kamfora.
Princip paljenja
Palidrvca se prave obično od drveta četinara, a smatra se da je jasika najbolji materijal za tu proizvodnju. Nakon industrijskog oblikovanja, štapići se prožimaju amonij-fosfatom koji sprečava tinjanje. Nakon sušenja, jedan od krajeva se umače u rastopljeni parafin i u zapaljivu masu. To je najčešće smjesa zapaljive supstance, oksidanasa i ljepila. Od zapaljivih spojeva obično se upotrebljava sumpor ili antimon-sulfid, a od oksidanasa kalij-hlorat. Podloga koja služi za paljenje šibice dobije se prevučenjem dijela smjesom crvenoh fosfora, ljepila i staklene prašine. Udaranje (kresanje) glavicom o tu podlogu, dio crvenoga fosfora prelazi na premazanu glavicu i pali se u dodiru s oksidansom, pa se iskra pretvara u plamen i, preko parafina, prenosi na drveni/papirni štapić.
Također pogledajte
thumb|right|Kućne sigurnosne šibice
NGC 3081
NGC 3081 (također poznat kao ESO 499-31, IC 2529, MCG -4-24-12 i PGC 28876) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 110 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,20 (70 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (58 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 21. decembra 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nancy Drew (serija)
Nancy drew američka je misteriozna, dramska serija, koja je premijerno emitirana 9. oktobra 2019. godine. na The CW. Ovo je treća televizijska serija poslije serija Hardy Boys/Nancy Drew Mysteries koja je emitirana od 1977. do 1979. godine. i Canadian-American version koja je emitirana 1995. godine.
Sinopsis
Nancy Drew i njena četiri prijatelja našli su se u misteriji kada su ih otpužili za ubistva. Oni su se udružili kako bi našli odgovornu osobu za ta ubistva.
Proizvodnja
U septembru 2018. godine The CW najavio je da Josh Schwartz i Stephanie Savage razvijaju novu seriju o Nancy Drew. Dana 16. maja 2019. The CW objavio je prvi trailer za seriju. Serija će početi sa emitiranjem 9. oktobra 2019. godine.
Snimanje
Snimanje 1. sezone počelo je 22. jula 2019, a očekuje se da će snimanje završiti 9. decembra 2019. u Britanskoj Kolumbiji.
Kritike
Na sajtu agregatora za filmske recenzije Rotten Tomatoes, Nancy Drew trenutno ima odobrenje 50% na osnovu 24 recenzije, sa prosječnom ocjenom 7,59/10.
19. juli
19. juli / srpanj (19. 7) jest 200. dan godine po gregorijanskom kalendaru (201. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 165 dana.
Charlotteina mreža
Charlotteina mreža (engl. Charlotte's Web) nagrađivani je dječji roman američkog pisca E. B. Whitea. Originalno je objavljen 1952. s ilustracijom Gartha Williamsa.
Peletiranje
mini|desno|200px|Peletirano drvo mini|desno|200px|Peletirana plastika mini|desno|200px|Peletirani [[uranijum]] Peletiranje podrazumjeva tehnološki proces kojim se neki drugi ulazni materijal (ruda, ugalj, koks, drvo, krmno bilje ili drugi u rasutom stanju) tretira tako da se od njega formira granulat (peleti) u prečniku 2-5cm. Paleti se uglavnom prepoznaju po cilindričnom obliku, a kao takvi su veoma zgodni za manipulaciju i automatizaciju u potrošnji.
Peletiranje materijala se sprovodi u cilju:
Najveću primjenu peletiranje ima u:
Paletiranje se nameće kao veoma važna i ekološki pogodna tehnologija u obradi drveta i pripremi biomase za loženje-ogrijev, imajući u vidu da biljni omotač naše planete predstvlja obnovljiv izvor potencijalne energije.
Od 2007. godine, peletiranje otpada u industriji prerade drveta naglo raste, a sa tim i potražnja za pećima na pelete.
Claude-Louis Navier
Claude-Louis Navier (Dijon, 10. februar 1785. – Pariz, 21. august 1836. godine), rođen kao Claude Louis Marie Henri Navier, je bio francuski inženjer i fizičar, čija je specijalnost bila mehanika.
Peletiranje
Danas su peći (za centralno/parno grijanje) na pelete toliko automatizovane da se mogu porediti sa pećima na tečna goriva, a stepen iskorištenja energenta se kreće oko 90-95%. Stepen iskorištenja energenta ovdje znači, da će od 100 kg mase peleta ostati manje od 0,5 kg mase pepela i čađi.
Claude-Louis Navier
Navier–Stokesove jednačine dobile su naziv po njemu i Georgeu Gabrielu Stokesu.
Biografija
Nakon smrti njegovog oca 1793. godine, Navierova majka ostavila je njegovo obrazovanje u rukama njegovog dajdže, Emilanda Gautheya, koji je po profesiji bio inženjer. 1802. godine, Navier je upisao École polytechnique, a 1804. godine nastavio svoje studije na École nationale des ponts et chaussées, iz koje je maturirao 1806. godine. Na kraju je naslijedio svoj dajdzu kao glavni inspektor u Corps des Ponts et Chaussées.
Upravljao je izgradnjom mostova u Choisyu, Asnièresu i Argenteuilu u departmanu Seine, te je izgradio pješački most du Île de la Citéa u Parizu.
1824. godine, Navier je primljen u Francusku akademiju nauka. 1830. godine, postao je profesor na École Nationale des Ponts et Chaussées, da bi, u slijedećoj, godini, naslijedio Augustina Louisa Cauchya kao profesor kalkulusa i mehanika u École Polytechnique.
Doprinosi
Navier je formulisao opću teoriju elastičnosti u matematički upotrebljivom obliku (1821. godina), te je te radove učinio dostupnim za građevinare sa dovoljnom preciznošću za prve početke pomenute teorije. 1819. godine uspio je odrediti nultu liniju mehaničkog napona, te je time konačno ispravio netačne razultate Galilea Galileija, a 1826. godine uveo je modul elastičnosti kao osobinu materijala nezavisnu od drugog momenta inercije. Navier se, zbog toga, smatra osnivačen moderne strukturalne analize. Njegov najveći i najvažniji doprinos su Navier-Stokesove jednačine (1822. godina), jedan od glavnih pojmova u mehanici fluida.
Lamin
thumb|[280px|[ Konfokusna [[mikroskopska analiza derminihlnog fibroblasta u primarnoj kulturi iz kontrole (a i b) i subjekta sa HGPS (c i d). Obilježavanje je izvršeno anti-lamin A/C antitijelima. Obratiti pažnju na jedarni omotač nepravilnog oblika u mnogim fibroblastima]] Lamini, također poznati kao jedarni lamini, su vlaknasti proteini u intermedijarnim filamentima tipa V, koji omogućavaju strukturnu funkciju i transkripcijku regulaciju u ćelijskom jedru. Jedarni lamini stupaju u interakciju sa proteinima unutrašnje jedarne membrane, kako bi formirali jedarnu laminu u unutrašnjosti jedarnog omotača. Lamini imaju elastična i mehanosenzitivna svojstva i mogu promijeniti regulaciju gena u povratnoj reakciji na mehaničke znakove. Lamini se nalaze kod svih životinja, ali skod mikroorganizama, biljaka ili gljiva. Laminski proteini uključeni su u rastavljanje i reformiranje jedarnog omotača tokom mitoze, pozicioniranja jedarnih pora i programirane ćelijske smrti. Mutacije u genima za lamin mogu dovesti do nekoliko genetičkih poremećaja  zvanih laminopatije, koje mogu biti opasne po život.
Struktura
Struktura lamina sastoji se od tri jedinice koje su uobičajene među intermedijarnim filamentima: centralni α-heliksni štapni domen koji sadrži heptadna ponavljanja okružena globulastim N – i C-terminalnim domenima. N-terminal je kraći i nalazi se na vrhu (glava), dok je C-terminal duži i nalazi se na kraju (rep). Lamins have a unique structure of the heptad repeats that is continuous in nature and contains an additional six heptads. Dok je glavni domen lamina prilično konzistentan, sastav repnog domena varira, ovisno o tipu lamina. Međutim, svi C-terminalni domeni sadrže sekvencu jedarne lokalizacije (NLS). Slično drugim IF proteinima, lamini se sami sastavljaju u složenije strukture. Osnovna jedinica ovih struktura je namotani dimer. Dimeri se postavljaju na način od glave do repa, omogućavajući formiranje protofilamenta. Kako se ovi protofilamenti agregiraju, formiraju laminske filamente. Lamini organizama višeg taksonomskog ranga, kao što su kičmenjaci, nastavljaju da se okupljaju u parakristalne nizove. Ove složene strukture omogućavaju jedarnim laminima da obavljaju svoje specijalizovane funkcije u održavanju oblika jedra, kao i uloge tokom mitoza i apoptoza.
A– i B-tipovi
Lamini su podijeljeni u dvije glavne kategorije: A– i B-tipovi. Ove potpodjele su zasnovane na sličnosti u sekvencama cDNK, strukturnim svojstvima, električnim tačkama i trendovima ekspresije.
Lamini tipa A
Lamine tipa A karakteriše neutralna izoelektrična tačka, a obično se ispoljavaju tokom kasnijih faza razvoja embriona. Eksprimiraju se u diferenciranim ćelijama, a lamini A-tipa potiču od gena LMNA. Dvije izoforme, lamini A i C, mogu se stvoriti iz ovog gena putem alternativne prerade. Ovo stvara veliku količinu homologija između izoformi. Za razliku od lamina C, lamin A se generira u obliku prekursora koji se zove prelamin A. Prelamin A i lamin C razlikuju se po strukturi samo na karboksilnom kraju. Ovdje prelamin A sadrži dva dodatna egzona koji laminu C nedostaju. Nadalje, lamin C sadrži šest jedinstvenih aminokiselinskih ostataka dok prelamin A sadrži 98 ostataka koji se ne nalaze u drugoj izoformi. CaaX motiv nalazi se unutar jedinstvenih ostataka u prelaminu A. Zbog koprisustva CaaX motiva, prelamin A prolazi kroz seriju posttranslacijskih modifikacija, da bi postao zreli lamin A. Ovi koraci uključuju farnezilaciju karboksil-terminalnog cisteina, endoproteolitsko oslobađanje terminalnih aminokiselina, karboksimetilacije dostupnog farnezilcisteina i uklanjanje posljednjih 15 ostataka cink-metaloproteaza. Prva modifikacija koja uključuje farnezilaciju prelamina A je ključna za razvoj zrelog lamina A. Izoforma lamina C ne podliježe posttranslacijskim modifikacijama. Neka istraživanja su pokazala da lamini A i C nisu potrebni za formiranje jedarne lamine, ali poremećaji u "LMNA" genu mogu doprinijeti fizičkim i mentalnim ograničenjima.
Lamini tipa B
B-tip lamina karakterizira kisela izoelektrična tačka i oni su tipski izraženi u svakoj ćeliji. Kao i kod lamina A-tipa, postoji više izoformi lamina B-tipa, a najčešći su lamin B1 i lamin B2. Proizvedeni su iz dva odvojena gena, LMNB1 i LMNB2. Slično kao prelamin A, lamini B-tipa također sadrže CaaX motiv na karboksilnom kraju. Ovaj marker pokreće istu sekvencu posttranslacijske modifikacije prethodno opisane za prelamin A, osim završnog koraka cijepanja koji uključuje cink-metaloproteazu. Dalja istraživanja lamina B-tipa u više vrsta pronašla su dokaze koji podržavaju da su lamini B-tipa postojali prije lamina A. Ovo proizilazi iz sličnosti u strukturi lamina B-tipa između beskičmenjaka i kičmenjaka. Nadalje, organizmi koji sadrže samo jedan lamin, imaju lamin B-tipa. Druge studije koje su istraživale strukturne sličnosti i razlike između A- i B-tipa lamina otkrile su da položaji introna/egzona u laminima B-tipa su konzervirani u laminima A-tipa, sa više varijacija u laminima A-tipa. Ovo sugerira da je zajednički predak ovih tipova lamina bio lamin B-tipa.
Održavanje jedarnog oblika
Zbog svojih svojstava kao tipa IF-proteina, lamini pružaju podršku za održavanje oblika jedra. Oni također imaju indirektnu ulogu u sidrenju jedra za endoplazmatski retikulum, formirajući kontinuiranu jedinicu unutar ćelije. To se postiže tako što se lamin i lamin-interagirajući proteini (SUN1/SUN2) povezuju s proteinima na vanjskoj jedarnoj membrani. Ovi proteini zauzvrat stupaju u interakciju sa citoskeletnim elementima endoplazmatskog retikuluma, formirajući snažan kompleks koji može izdržati mehanički stres. Jedra kojima nedostaje lamin ili imaju mutiranu verziju imaju deformiran oblik i ne rade ispravno.
900.
Godina 900. (CM) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 900. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Lamin
Mitoza
Tokom mitoze, lamini se fosforiliraju pomoću faktora koji promovira mitozu (MPF), koji pokreće rastavljanje lamine i jedarnog omotača. Ovo omogućava kondenzaciju hromatina i repliciranje DNK. Nakon segregacije hromosoma, defosforilacija jedarnih lamina pomoću fosfataza podastiče ponovno sastavljanje jedarnog omotača.
Apoptoza
Apoptoza je visoko organizovan proces programirane smrti ćelije. Lamini su ključne mete za ovaj proces, zbog njihove bliske povezanosti s hromatinom i jedarnim omotačem. Apoptotski enzimi koji se nazivaju kaspazama ciljani lamini cijepaju i A- i B-tip. Ovo omogućava hromatinu da se odvoji od jedarne lamine, kako bi se kondenzirao. Kako se apoptoza nastavlja, ćelijske strukture se polahko skupljaju u podijeljene "vezikule". Konačno, ova apoptotska tijela probavljaju fagociti. Studije apoptoze koje uključuju mutantne lamine A i B-tipa, otporne na cijepanje kaspazama, pokazuju smanjena kondenzacija DNK i formiranje apoptotskog "mjehurićanja", čime se naglašava važna uloga lamina u apoptozi.
Klinički značaj
Mutacije u LMNA genu, koji kodiraju lamine A i C, mogu izazvati niz poremećaja u rasponu od mišićne distrofije, neuropatije, kardiomiopatije i sindromi preranog starenja. Zajedno, ova stanja su poznata kao laminopatije.
Hutchinson-Gilfordov sindrom progerije
Jedna specifična laminopatija je progerijski Hutchinson-Gilfordov sindrom (HGPS), karakterizirana preranim starenjem. Oni koji su pogođeni ovim stanjem izgledaju normalno pri rođenju, ali pokazuju znakove preranog starenja, uključujući gubitak kose, mršavost, abnormalnosti zglobova i retardirane motorne vještine kako se razvijaju. Nadalje, zdravstveni problemi koji se obično javljaju kod starijih osoba, poput ateroskleroze i visokog krvnog pritiska, javljaju se u mnogo mlađoj dobi. Oni sa HGPS-om obično umiru u ranim tinejdžerskim godinama, obično nakon srčanog ili moždanog udara.
HGPS je uzrokovan tačkastom mutacijom u genu LMNA koji kodira lamin A. Genetska promjena rezultira alternativnom preradom, stvarajući mutirani oblik prelamina A koji je mnogo kraći i nema mjesto cijepanja za cink metaloproteazu. Pošto se prelamin A ne može pravilno obraditi tokom posttranslacijske modifikacije, on zadržava svoju lipidnu modifikaciju (farnezilacija) i ostaje u unutrašnjoj nuklearnoj membrani. Ovo narušava mehaničku stabilnost jezgra, što rezultira većom stopom ćelijske smrti i samim tim većom brzinom starenja. Sadašnje studije istražuju efekte inhibitora farnezil-transferaze (FTI) da se vidi može li se vezanje za farnezil inhibirati tokom posttranslacijska modifikacija prelamina A u cilju liječenja pacijenata sa HGPS-om.
Laminska A/C srčana bolest
Neke laminopatije utiču na srčani mišić. Ove mutacije uzrokuju spektar srčanih bolesti, u rasponu od nevidljivog efekta do teške dilatacijske kardiomiopatije što dovodi do srčane insuficijencije. Laminopatije često uzrokuju probleme sa srčanim ritmom u ranoj fazi procesa bolesti, uključujući abnormalno spore srčane ritmove kao što su disfunkcija sinusnog čvora i pretkomorskokomorski blok i abnormalno ubrzane srčane ritmove kao što je komorska tahikardija. Kao posljedica toga, oni sa srčanom bolešću lamin A/C često se liječe pejsmejkerima ili implantabilnim defibrilatorima, pored lijekova.
Zaselje (Kotor-Varoš)
Zaselje je naseljeno mjesto u općini Kotor-Varoš, Bosna i Hercegovina.
Spomenik prirode Žuta bukva
Vlada Republike Srpske na sjednici od 14. marta 2012. god donijela je odluku da se stablo žute bukva, kao dendrološki raritet, proglasi za zaštićeno područje - spomenik prirode. Površina zone zaštite je 5007 m2. O spomeniku prirode brine se opština Kotor Varoš, koja je upravljanje povjerila privrednom društvu Eko-etno selo "Žuta bukva".
Belgija
Belgija, službeno Kraljevina Belgija, jest suverena država koja se nalazi u Zapadnoj Evropi. Graniči sa Holandijom, Njemačkom, Luksemburgom, i Francuskom. Ukupna površina Belgije je 30.528 km2 i ima oko 11 miliona stanovnika. Glavni grad države je Bruxelles. Jedan je od osnivača Evropske unije i domaćin nekoliko službenih sjedišta EU, kao i sjedište mnogih velikih međunarodnih organizacija kao što je NATO.
NGC 7666
NGC 7666 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Vodolija. Ovaj objekat je zapisao Gaspare Stanislao Ferrari 1865. godine.
Belgija
Belgija se nalazi na kulturnoj raskrsnici germanske i latinske Evrope sa flamanskom zajednicom koja govori holandski jezik i predstavlja 59 % stanovništva Belgije i valonskom zajednicom koja govori francuski jezik i predstavlja 41 % stanovništva Belgije. Osim toga, tu je mala skupina stanovnika koji govore njemačkim jezikom i koji žive uglavnom na području uz njemačku granicu.
NGC 7666
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Belgija
Belgija je federalna ustavna monarhija sa parlamentarnim sistemom upravljanja. Njene dvije najveće regije su holandsko govorno područje Flandrija na sjeveru i francusko govorno područje Valonija na jugu. Njemačka zajednica uglavnom naseljava istočnu Valoniju. Belgijska jezička raznolikost i povezani politički sukobi reflektiraju se kroz njenu političku historiju i složen sistem vlasti.
Historijski, područje na kojem se danas nalaze Belgija, Holandija i Luksemburg su bili poznati kao Niske zemlje. Ova regija je nazvana Belgica na latinskom jeziku nakon uspostave rimske provincije Gallia Belgica, koja je obuhvatala skoro isto područje. Od kraja srednjeg vijeka do 17. stoljeća, prostor današnje Belgije je bio prosperitetan i kosmopolitski centar trgovine i kulture. Od 16. stoljeća do Belgijske revolucije 1830. godine, kada se Belgija otcijepila od Holandije, područje Belgije je služilo kao bojno polje između mnogih svjetskih sila, uzrokujući da bude nazvana "Bojno polje Evrope". Ova reputacija je bila posebno naglašena za vrijeme dva svjetska rata.
IC 1531
IC 1531 (također poznat kao ESO 349-35, MCG -5-1-38 i PGC 684) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 353 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 1,80 (185 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (144 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 24. maja 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Belgija
Nakon nezavisnosti, Belgija je učestvovala u industrijskoj revoluciji a tokom 20. stoljeća imala je u posjedu mnoge kolonije u Africi. Druga polovina 20. stoljeća je obilježena rastom napetosti između Flamanije i Valonije koja je podstaknuta različitim jezikom i nejednakim ekonomskim razvojem. Ovaj kontinuirani antagonizam je doveo do nekoliko dalekosežnih reformi, što je rezultiralo tranzicijom od unitarne do federalne organizacije države u periodu od 1970. do 1993. godine. Uprkos reformama, tenzije između Flamanije i Valonije su i dalje žestoke.
Historija
U antičkom dobu Belgiju su naselila različita plemena Gala i Kelta. Rimska provincija Gallia Belgica za vrijeme cara Dioklecijana u 3. vijeku podijeljena je na provincije Belgica Prima i Belgica Secunda. U 5. i 6. vijeku naseljavaju se salijski Franci s donje Rajne. Verdunskim ugovorom 843. podijeljena je na zapadni dio koji je dobila Francuska Karla Ćelavog dok je istočni dio dobila Lotaringija Lotara I.
U 12. vijeku nagli uspon tkalačke proizvodnje pogoduje razvoju gradova Briža, Genta, Ypresa i Antwerpena. U 13. i 14. vijeku česte su pobune gradskih obrtnika protiv patricijata. U Stogodišnjem ratu (1337.-1453.) bogati se flandrijski gradovi, zbog privrednih razloga (uvoz vune), opredljeljuju za Englesku. U to doba procvata zemljom upravljaju burgundijski vojvode.
Apache HTTP server
Apache HTTP Server je otvoreni web server za Unixolike sisteme, Microsoft Windows, Novell NetWare i druge platforme. Apache je najkorišteniji server na Internetu sa udijelom od više od 60%. Apache sadrži potpuno konfigurabilan interfejs te DBMS bazirane autentifikacijske baze. Također je podržan od strane više grafičkih korisničkih interfejsa koji imaju jednostavniji i lakši način konfiguracije samih servera. Apache je razvijen i programiran od strane otvorene zajednice programera pod vodstvom Apache Software Foundationa.
Alejandro García Padilla
Alejandro Javier García Padilla (rođen 3. augusta 1971) političar je iz Portorika i bivši guverner Portorika. Prije nego što je izabran za guvernera, García Padilla je vršio brojne političke funkcije u političkom životu Portorika, prvo kao sekretar za brigu o potrošačima, zatim je ušao u 24. saziv Senata Portorika, a postao je i predsjednik Narodne demokratske stranke (Popular Democratic Party). Na nacionalnom nivou García Padilla je član Demokratske stranke SAD. Kao guverner, svoje zakonodavne i izvršne funkcije dijelio je sa 25. sazivom Senata i 29. sazivom Zastupničkog doma Portorika, a u oba doma parlamenta njegova stranka je imala većinu.
Belgija
Historija
Od 1477. teritorija današnje Belgije pripada dinastiji Habsburg te ostaje u njenom posjedu i nakon borbi za burgundijsku baštinu. Sjeverni Barbant i dio sjeverne Flandrije je od 1648. godine u sastavu južnih pokrajina, a od 1714. godine, nakon Rata za špansko nasljedstvo, belgijske zemlje su ponovno austrijske. Protivaustrijsko raspoloženje odrazilo se u ustanku 1789. i proglašenju Ujedinjenih Belgijskih Država. 1797. priključena je Francuskoj Republici.
Od 1815. ujedinjena je s Holandijom u Ujedinjeno holandsko kraljevstvo na čelu s Vilimom Oranskim. Nakon izbijanja revolucije 1830. u Briselu, Belgija je proglasila nezavisnost, potvrđenu u Londonu 1831.
Iako se u prvom i drugom svjetskom ratu proglasila neutralnom, Njemačka ju je okupirala. Od 1947. sklopljen je carinska unija sa Holandijom i Luksemburgom - Benelux. Belgija učestvuje u stvaranju NATO-a 1949., Evropske zajednice za ugalj i čelik 1951., Evropske ekonomske zajednice 1957. i Evropske unije 1992.
Od 1960. povlači se iz Belgijskog Konga te vojno intervenira u njemu 1977. zajedno s francuskom vojskom. Godine 1951. kralja Leopolda III naslijedio je Baldvin. Početkom 1960-ih razgraničena su jezična područja u Belgiji. Od 1970. ozakonjene su tri zajednice (frankofonska/valonska, flamanska i njemačka), a postupna federalizacija rezultirala je autonomijom tri regije: Valonije, Flandrije i glavnog grada Bruxellesa.
Godine 1993. na prijestolje dolazi Albert II. Krajem 1990-ih i početkom 2000-ih uticajna je Liberalna stranka, u vladajućoj koaliciji sa strankama ljevice i ekološkog pokreta. Od 1999. premijer je Guy Verhofstadt koji je ponovo izabran 2003.
Geografija
Belgiju čini nizina uz obalu Sjevernog mora i Kanala, središnji brežuljkast ravnjak i gorje Ardeni na jugoistoku. Uz nisku i pjeskovitu obalu pruža se Flandrijska nizina (Vaanderen). Duž obale obrubljena je pojasom dina (visine do 30 m i širine do 2.5 km), koje od poplave mora zaštičuju polderi- isušeno močvarno područje. Polderi prelaze prema unutrašnjosti u pješčano-glinovitu (20–50 m) nizinu Flandrije, s brežuljcima visine do 150 m.
Sjeveroistočno od rijeke Schlede na poldere se nastavlja pješčani kempenski ravnjak visine do 100 m (uz rijeku Meuse). Središnji valoviti ravnjak pruža se između Schlede odnosno Flandrijske nizine na zapadu, kempenskog ravnjaka na sjeveru i dolina rijeke Meuse- Sambre na istoku. Izdiže se od 80 m na sjeveru do 200 m na jugu. Prekriven je pješčanim i glinovitim naslagama, a na jugu plodnim praporom. Jugoistočno od doline Meuse- Sambre prostire se Visoka Belgija s pješčano-vapnenačkim ravnjakom Condroz i znatno sniženim hercinskim gorjem Ardeni (najviši je vrh Botrange, 694 m). Cijelo to područje je raščlanjeno dubokim riječnim dolinama pritoka Meuse i Sambre. Na krajnjem jugoistoku pruža se brežuljkast kraj (300–450 m)- belgijski dio Lotaringije.
Klima
Belgija ima okeansku klimu; uticaj zračnih masa s Atlantika jak je u primorju i središnjem dijelu zemlje. Zime su blage i maglovite, a ljeta prohladna s rijetkim kišama. Srednja januarska temperatura snižava se od obale (4 °C) prema unutrašnjosti (0 °C u Ardenima) dok je srednja julska temperatura najviša u središnjoj Belgiji (do 22 °C), a najniža u planinskom području (14 °C). Godišnja količina padalina iznosi u primorju i središnjem dijelu 700–900 mm, a u Ardenima do 1400 mm.
Rijeke
Riječna mreža je gusta. Sve rijeke pripadaju slivu Sjevernog mora. Glavne su Schlede i Meuse (Maas) s pritocima Sambre i Ourthe. Najviši im je vodostaj zimi kada, u nizinskom dijelu, poplavljuju okolno zemljište. Velik je broj kanala koji, osim za plovidbu, služe i za navodnjavanje.
Flora
Pod šumom je oko 21% površine zemlje. Prirodni biljni pokrov očuvan je samo u Ardenima, koji obiluju hrastovim i bukovim šumama, dok u nizijskom dijelu rastu mješovite šume breze i hrasta. Crnogorične šume nastale su najčešće pošumljavanjem pustih terena.
Politika
mini|250p|desno|Kraljevska palača u [[Briselu]] Belgija je parlamentarna ustavna i nasljedna monarhija. Ustav je donesen 7. februara 1831. te je više puta dopunjavan. Ustavnim promjenama iz 1970., 1971., 1974. i 1980., a posebno ustavnim zakonodavstvom iz 1993., Belgija je federalizirana. Novim prvim člankom ustava Belgija je definisana kao federativna država sastavljena od tri autonomne regije. U zajedničkoj nadležnosti su: vojska, monetarna i vanjska politika, a sve ostalo prenosi se na regije.
Donošenjem jezičnih zakona u 1960-im godinama, Belgija je postupno preuređena u skladu sa složenim sistemom stanovništva. Proces federalizacije napokon je 1993. završen formalnim ozakonjenjem federalnog uređenja. Federalne jedinice- regije su: flamanska, valonska i briselska. Jezičnim zakonima 1962. i 1963. precizno su utvrđene granice četiriju jezičnih područja: flamanskog, francuskog (valonskog), njemačkog i dvojezičnog flamansko-francuskog.
Na toj osnovici ustavne reforme iz 1970. ozakonile su tri zajednice: valonsku (frankofonsku), flamansku i njemačku, tri regije: valonsku, flamansku i briselsku. Uređene su i upravne jedinice: pokrajine (9) i općine (589). Valonska regija ima 4 frankofonske pokrajine i frankofonski dio regije Barbant. U sastavu valonske regije je i 9 oppćina s pretežno njemačkim stanovništvom u pokrajini Liége. Flamanska regija ima 4 flamanske pokrajine i flamanski dio regije Barbant. Treća federalna jedinica je dvojezično područje glavnog grada, koje obuhvata 19 gradskih općina.
Na izborima 2003. za Zastupnički dom Flamanski liberali i demokrati osvojili su 15,4% glasova, flamanska Socijalistička stranka 14,9%, Krščanski demokrati i Flamanci 13,2%, valonska Socijalistička stranka 13,0%, Flamanski blok 11,6%, Reformski pokret 11,4%.
Od 1999. premijer je Guy Verhofstadt iz stranke Flamanskih demokrata i liberala. Na dužnost je ponovo izabran 2003. godine. Na izborima 1999. predvodio je koaliciju šest stranaka. To je bila prva koalicija bez Krščanskih demokrata od 1958. Drugi mandat Verhofstadt je osvojio predvodeći koaliciju četiri stranke.
Izvršna vlast
Vlada, tijelo izvršne vlasti, na čelu s premijerom, za svoj je rad odgovorna parlamentu. kojemu podnosi ostavku ako je izglasano nepovjerenje. Obvezan je paritetni sistem vlade s podjednakim brojem ministara Flamanaca i Valonaca.
Zakonodavna vlast
Zakonodavnu vlast ima dvodomni parlament, koji se sastoji od Zastupničkog doma i Senata. Zastupnički dom ima 150 zastupnika, koje građani s 18 navršenih godina biraju neposredno, na 4 godine. Senat ima 71 člana, od kojih 40 senatora građani biraju neposreno, a 31 su kooptivni članovi. Mandat člana senata također traje 4 godine.
Sudska vlast
Sudbenu vlast obavljaju Kasacijski sud, 5 apelacijskih i prvostepenski sudovi (tribunali). Posebni sudovi su vojni, mirovni, trgovački i sudovi za radne sporove. Državno vijeće (ima 18 članova) učestvuje u pripremanju zakona, a istovremeno rješava neke upravne sporove. Sudski sistem zasnovan je na civilnom pravu koji datira od Napoleonovog kodeksa iz 1800-ih.
Istočni Timor
Istočni Timor, također poznat i kao Timor-Leste (jezik Tetum: Timór Lorosa'e; službeno: Demokratska Republika Timor-Leste) je država u Jugoistočnoj Aziji.
Sastoji se od istočne polovine ostrva Timor, bliskih ostrva Atauro i Jaco, kao i eksklave Oecusse, koja se nalazi na sjeverozapadnoj strani ostrva Timor, u okviru indonežanskog Zapadnog Timora. Mala država od 15.410 km2 senalazi oko 640 km sjeverozapadno od australijskog grada Darwin-a.
Istočni Timor su kolonizovali Portugalci u 16 vijeku, i bio je poznat kao portugalski Timor, sve do portugalske dekolonizacije. Krajem 1975. Istočni Timor proglašava nezavisnost, ali ga je te godine okupirala Indonezija i proglasila svojom 27. provincijom.
Prateći akt samoopredjeljenja pod sponzorstvom Ujedinjenih nacija, 1999., Indonezija napušta kontrolu teritorije Istočnog Timora, i on postaje prva nova nezavisna država u 21. vijeku, 20. maja 2002.
Istočni Timor ima ekonomiju u kojoj preovladavaju niži-srednji prihodi. Država nastavlja da trpi posljedice decenijama duge borbe za nezavisnost od Indonezije. Posljedice te borbe su uništena infrastruktura i hiljade raseljenih civila. Po HDI klasifikaciji Indonesia, ova je država plasirana na 162. mjesto, drugo najniže u Aziji.
Belgija
Političke podjele
Belgija je od 1993. savezna država, koja se sastoji od tri regije: Regije glavnog grada Bruxellesa, Flandrije i Valonije. Drugi upravni nivo čine 10 pokrajina, koje su podijeljene na ukupno 43 arondismana. Lokalna uprava je na nivou 589 općina. Teritorijalna podjela definirana je standardom ISO 3166-2:BE.
mini|desno|280p|Rijeka Dender
Privreda
mini|250p|desno|Poljoprivreda u Belgiji Belgija visok stepen razvoja može zahvaliti povoljnom geografskom položaju, izuzetno razvijenoj saobraćajnoj infrastrukturi, raznolikoj industriji, te razvijenoj trgovini. Industrija je uglavnom koncentrirana u vrlo razvijenoj i bogatoj regiji Flandriji na sjeveru, koja je poznata i po najvećoj vrijednosti izvoza po stanovniku u svijetu. Belgija je prisiljena uvoziti znatne količine sirovina, zbog nedovoljnog broja prirodnih izvora, te izvoziti velike količine gotovih proizvoda.
Kada se uporedi udio izvoza i uvoza u BDP-u, za Belgiju se može reći da predstavlja jedno od najotvorenijih privrednih država u Evropi, koje je najviše ovisno o trgovačkoj saradnji sa 3 susjedne zemlje: Njemačkom, Francuskom i Holandijom. Sve to čini Belgiju znatno ovisnom o kretanjima na inozemnom tržištu. Stopa rasta GDP-a znatno se smanjila 2001. godine zbog globalne ekonomske recesije.
Struktura BDP-a ukazuje da se radi o izuzetno razvijenoj zemlji: poljoprivreda 2%, industrija 27%, usluge 71%. Ukupni BDP iznosio je u 2004. godini 283,5 milijardi eura, što daje 27.253 eura po stanovniku. Stopa nezaposlenosti iznosila je u 2004. godini iznosila 7,8%. Stopa rasta privrede u 2004. iznosila je 5,2%, dok je inflacija bila 1,9%. U uslužnom sektoru radi 74,2% stanovnika, u industriji 24,5%, a u poljoprivredi samo 2%.
Izvoz je za 2004. godinu iznosio 246,4 milijardi eura, a glavni izvozni partneri su Njemačka, Francuska, Holandija i Ujedinjeno Kraljevstvo. Glavni izvozni proizvodi su hemijski i farmaceutski proizvodi, prijevozna sredstva, strojevi i oprema, plastika i guma, te metali.
Uvoz je u 2004. godini iznosio 229,5 milijardi eura. Glavni uvozni partneri su: Holandija, Njemačka, Francuska, Ujedinjeno Kraljevstvo i SAD. mini|Autocesta kroz Belgiju
Stanovništvo
mini|Kretanje stanovništva Belgije Belgija ima 11.587.882 stanovnika u 2021. godini. Sa 380 stanovnika po km2 jedna je od najgušće naseljenih evropskih država. Najveće gustoća stanovnika je u Flamanskom dijamantu koji čine aglomeracije Brisela, Genta, Antwerpena i Leuvena i ostalih urbanih središta poput Liègea, Charleroia i Briža. Više od 97% stanovnika živi u gradovima što predstavlja jedan od najvećih postotaka urbanizacije na svijetu. Najveći gradovi su: Brisel (1.006.749 stanovnika), Antwerpen (457.000), Gent (231.000), Charleroi (201.000), Liege (187.000) i Briž (117.000).
Po regijama najviše stanovnika u 2005. ima Flamanija: 6.043.161, Valonija ima 3.395.942 i Brisel 1.006.749. Oko 60% stanovnika govori flamanskim, 40% francuskim (31% Valonci), a 1% njemačkim.
Oko 58% stanovnika čine etnički Flamanci, 31% Valonci, a ostalih 11% čine imigranti iz Italije, Francuske, Njemačke i Sjeverne Afrike. Prema vjeri Belgijanci su većinom katolici, 75%, dok ostalih 25% čine muslimani, protestanti, židovi i ateisti. Očekivana životna dob je 78,77 godina. Za muškarce iznosi 75,59 godina, a za žene 82 godine.
Kultura
mini|250p|[[Univerzitetska biblioteka u Leuven (Louvain)u|alt=]] Najvažniji dio belgijske kulture su festivali. Najpoznatiji je karneval u Binšu. U književnosti su zastupljene flamanska i francuska književnost. Najpoznatiji srednjovjekovni književnici su Filip de Komin i Žan Froasar. Najpoznatiji iz 19. vijeka su Charles de Koster, Emil Verheren i Hendrik Konsijens, a iz 20. vijeka grof Moris Polidor Mari Bernard Meterlink. Belgija je bila jedan od centara renesanse u 15. i 16. vijeku. Najpoznatiji slikari ovog perioda su Hubert van Ejk, Jan van Ejk, Hijeronimus Boš i Piter Brigel Stariji. U 17. vijeku je najpoznatiji ser Antoni van Dik koji je ujedno i najpoznatiji flamanski slikar. U 20. vijeku su najpoznatiji baron Džejms Sidni Ensor, Pol Delvo i Rene Fransoa Gislan Margit. Belgijski arhitekta baron Viktor Horta je snažno uticao na razvoj evropske arhitekture u 20. vijeku. Modernu arhitekturu Belgije je razvio Henri Klemens van de Velde.
Vanjski linkovi
🇪🇺
Pečurka
mini|200px|Tipičan oblik gljive Gljiva ili pečurka, u užem smislu je životna forma gljiva u širem smislu čije plodonosno tijelo raste iznad zemlje i sastoji se iz drške i šešira, a micelij se nalazi u podlozi. Ako je mesnati šešir sa porama, a ako rastu po drveću, tada su to rupičari ili gube.
Životni ciklus
mini|Tipski fenotip pečurke mini|[[Amanita muscaria]] Životni ciklus počinje klijanjem dviju spora, od kojih svaka sadrži haploid ni broj hromosoma, odnosno polovinu nasljednog materijala (hromosumska garniture n). Prilikom klijanja nastaju hife, končaste ćelije koje grade micelij koji ulazi u hranjivu podlogu. Bez obzira na način postanka plodonosnog tijela (karpofora), uvijek se spajaju dvije komplementarne hifine niti. Kod Basidiomycota naličju klobuka nalaze se lamelarni listići prekriveni bazidijama, odnosno ćelijama koje imaju četiri šiljata produžetka (sterigme). Svaki od njih na vrhu ima po jednu bazidiosporu koja će kasnije proklijati u novi micelij. Pečurke proizvode veliki broj spora. Naprimer, gljiva prečnika plodnog tijela od 10 cm, za šest dana može proizvesti oko 16 miliona spora. Spore se raznose na različite načine; uz pomoć kišnih kapi, vjetra (anemofilija) ili životinja (zoofilija).
Vilinski krugovi
Vilinski ili veštičji krugovi ispoljavaju se kada pečurke rastu u krugu. To se dešava zbog toda što se micelij ravnomjerno širi počevši od sredine. Unutar ovog kruga travnati pokrivač je siromašniji, vjerovatno zato što micelij zagušio zračne međuprostore u zemljištu, pa tako voda ne može da dospije do biljnog korijenja  ili je posljedica parazitiranja  micelija na korijenju  biljka. Sa unutrašnje i vanjskee strane kruga pečurki stvara se plodni pojas sa mnogo trave jer hife razlažu proteine u osušenim biljkama i tako obogaćuju zemljište mineralima. Sa vanjske strane krugova, zemljište se obogaćuje mineralima i vjerovatno i zbog raspadanja starog gljivnog micelija. Oko tog pojasa, trećeg (i posljednjeg) kruga, nastaje se pojas koji je uobičajen za dati ekosistem.
901.
Godina 901. (CMI) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 901. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Pečurka
Hranjiva vrijednost
Sirove smeđe pečurke se sadrže oko 92% vode, 4% ugljikohidrata, 2% proteina i manje od 1% masti. U 100 grama sirovih pečurki ima 22 kalorije. One su bogat izvor (20% ili više dnevne vrednosti, DV) B vitamina, kao što su riboflavin, niacin i pantotenska kiselina, selenij (37% DV) i bakar (25% DV), i umjeren su izvor (10-19% DV) fosfora, cinka i kalija. Sadrže minimalne količine ili uopće nemaju vitamina C i natrija.
Vitamin D
Ministarstvo za poljoprivredu SAD servisira evidenciju da pečurke izložene UV zracima bilo da su sunčevi ili produkt lampi sa UV zračenjem, sadrže znatne količine vitamina D. Pri izlaganju ultraljubičastom (UV) svjetlu, čak i nakon berbe, ergosterol u pečurkama se konvertuje u vitamin D2, u procesu koji se u današnje vrijeme namjenski koristi za povećanje količine vitamina D u pečurkama za maloprodajno tržište kvalitetne hrane. U sveobuhvatnoj procjeni bezbjednosti proizvodnje vitamina D u sviježim pečurkama, istraživači su pokazali da su tehnologije vještačkog UV svjetla podjednako efikasne za proizvodnju vitamina D kao i u gljivama koje su izložene prirodnom sunčevom osvjetljenju i da UV svjetlo ima dugu evidenciju neškodljive upotrebe u proizvodnji vitamina D u gljivarstvu.
Posebno bogat izvor vitamina D su bukovače i šitake, ali se ovaj vitamin može naći i u šampinjonima u koliko se dovoljno izlože (UV) svetlu. Ubrana pečurka se izlaže svjetlosti na 10 do 15 sati. Nije obavezno da budu direktno na suncu već je dovoljno ostaviti ih u prostoriji, kraj prozora. Dobro bi bilo pritom obezbediti strujanje vazduha koje isušuje vazduh u blizini gljiva, jer u suprotnom može doći do razlaganja bjelančevina, što izaziva kvarenje, propadanje.
Gljivarstvo
Gljivarstvo je grana poljoprivrede koja se bavi proizvodnjom gljiva] pečurki, kako se češće nazivaju gljive koje se koriste u ishrani ili sakupljanje jestivih vrsta za hranu ili zbog zadovoljavanja sopstvene znatiželje. Osobe koje se bave gljivarstvom (gljivari) često se udružuju u gljivarska udruženja. Gljivarstvo ne treba brkati s mikologijom, biološkom naukom o gljivama.
Pojam gljivarstvo obuhvata također i uzgoj gljiva. Zbog jednostavnosti uzgoja uglavnom  saprotrofnih gljiva, najvažnije je imati odgovarajući prostor, supstrat, vlažnost i temperaturu. Najčešće se uzgaja šampinjon (Agaricus biosporus), bukovača (Pleurotus ostreatus) i uvedena vrsta šitake (Lentinula edodes). Mikorizne gljive teže je uzgajati, jer zahtijevaju povezanost sa živom biljkom.
Pečurke su značajne i za ljude i mogu biti jestive, uslovno jestive, nejestive, otrovne i smrtno otrovne. Pravila postoje, pa se tako može reći da su vrganji jestivi, osim kada imaju crvene spore ili crvene „oznake“ na dršci (stručku). Ipak, siguran način za razlikovanje ovih grupa ne postoji i mogu ih razlikovati samo stručnjaci. Također, prilikom pripremanja hrane, potrebno je dobro termički obraditi pečurke iz grupe uslovno jestivih, jer se određeni otrovi uništavaju na visokim temperaturama.
Raspoznavanje gljiva
Da bi se sa sigurnošću gljive svrstale i determinirale, što je naročito važno kod branja u prirodi, neophodno je poznavati više značajnijih morfoloških bilježja, odnosno imati odgovore na važna pitanja: