cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antičko ratovanje
Značajne drevne bitke
• Bitka kod Mikala, 479. p. n. e.
• Bitka kod Aegospotamija, 405. p. n. e.
• Bitka kod Cunaxe, 401 p. n. e.
• Bitka kod Leuktre, 371. p. n. e.
• Bitka kod Haeroneje, 338. p. n. e.
• Bitka kod Gaugamele, 331. p. n. e.
• Bitka kod Persijskih vrata, 330. p. n. e.
• Bitka na rijeci Hydaspes, 326. p. n. e.
• Bitka kod Paraitacena, 317. p. n. e.
• Bitka kod Gabiene, 316. p. n. e.
• Bitka kod Ipsa, 301. p. n. e.
• Bitka kod Korupedijuma, 281. p. n. e.
• Osada Saguntum, 218. p. n. e.
• Bitka kod Ticina, 218. p. n. e.
• Bitka kod Trebije, 218. p. n. e.
• Bitka kod Trazimenskog jezera, 217. p. n. e.
• Bitka kod Agera Falerna, 217. p. n. e.
• Bitka kod Rafije, 217. p. n. e.
• Bitka kod Geronija, 217. p. n. e.
• Bitka kod Kane, 216. p. n. e.
• Bitka kod Metaura, 207. p. n. e.
• Bitka kod rijeke Tao, 204. p. n. e.
• Bitka kod rijeke Wei, 204. p. n. e.
• Bitka kod Gaixia, 202. p. n. e.
• Bitka kod Zame, 202. p. n. e.
• Bitka kod Pidne, 168. p. n. e.
• Bitka kod Cynoscephalae, 197. p. n. e.
• Bitka kod Magnezije, 190. p. n. e.
• Bitka kod Ekbatane, 129. p. n. e.
• Bitka kod Aquae Sextiae, 102. p. n. e.
• Bitka kod Vercellae, 101. p. n. e.
• Bitka kod Tigranocerte, 69. p. n. e.
• Bitka kod Vogeza, 58. p. n. e..
• Bitka kod Carrhae, 53. p. n. e.
• Bitka kod Gergovije, 52. p. n. e.
• Bitka kod Alezije, 52. p. n. e.
• Bitka kod Farsala, 48. p. n. e.
• Bitka kod Munde, 45. p. n. e.
• Bitka kod Akcija, 31 p. n. e.
• Bitka kod Teutoburške šume, 9. Nove ere
• Bitka kod ulice Watling, 60.
• Bitka kod Crvenih litica, 208.
• Bitka kod Edese, 259.
• Bitka kod Adrijanopolja, 378.
• Bitka kod rijeke Fei, 383.
• * Pranje Rima, 455.
Miljevac (Nevesinje)
Miljevac je naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
Nedeljanec
mini|280px|Nedeljanec, rimokatolička crkva Nedeljanec je naseljeno mjesto u sastavu općine Vidovec, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Varaždin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nedeljanec je imao 1.485 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. ovom naselju pripojen je nenaseljeni dio područja naselja Varaždin (grad Varaždin).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nedeljanec je imalo 1.499 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sfumato
mini|desno|250px|Detalj lica [[Mona Lisa|Mona Lise koji demonstrira upotrebu sfumata, naročito u sjenčenju oko očiju]] Sfumato je način slikanja koji je dobio ime po italijanskoj riječi fumo, što znači "dim". Jedna je od 4 kanonske slikarske tehnike u renesansi.
Kao što i samo ime govori, vještim izbjegavanjem oštrih obrisa i graničnih linija postiže se efekt prozirnog vela koji prekriva, tj. zamagljuje čitavu kompoziciju. Leonardo da Vinci bio je prvi umjetnik koji je afirmirao tu tehniku, a posebno je vidljiva na njegovom remek-djelu Bogorodica na stijenama (Nacionalna galerija u Londonu). Magličasti veo nježno prekriva glavne likove u prednjem planu, a potok iznad kojeg lebdi para blago prodire iza maglovitih stijena i protječe pokraj pećine u kojoj su smješteni likovi. Da Vinci je o sfumatu rekao da "nema linija ni granica, nalik na dim ili kao da je iza ravni fokusa".
Osim Da Vincija, među istaknute slikare koji su koristili sfumato spadaju Correggio, Rafael i Giorgione. Među Da Vincijevim učenicima i sljedbenicima (zvanim leonardeski) koji su se okušali u sfumatu bili su Bernardino Luini i Funisi.
Papinec
Papinec je naseljeno mjesto u sastavu općine Vidovec, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Varaždin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Papinec je imao 110 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Papinec je imalo 118 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kell sistem antigena
Kell sistem antigena ili Kell–Cellano sistem je grupa antigena na površini eritrocita čovjeka, a  koji su značajne determinante krvnih grupa i mete autoimunih  bolesti koje uništavaju crvena krvna zrnca. Kell antigeni se označavaju kao K, k, ili Kp. Genski lokus koji kodira sintezu Kell proteina nalazi se na dugom kraku hromosoma 7, pozicija: q33.
Protein
Kell gen kodira tip II transmembranskih glikoproteina koji su visoko polimorfni antigeni Kell sistema krvnih grupa. Kell glikoprotein se veže preko jednstruke disulfidne veze u XK membranski protein koji nosi Kx antigena. Kodirani proteina sadrži sekvencu i strukturne sličnosti sa članovima neprilizina (M13) porodice cink-endopeptidaza. Postoji nekoliko alela na genu koji kodira Kell protein, Takva dva su K1 (Kell) i K2 (Cellano), koji su najčešći i najpoznatiji. Kell protein je usko vezan za drugi protein,  XK, preko disulfidne veze. Izostanak XK proteina (kao kod delecija), dovodi do značajnog smanjenja količine Kell antigena na površini crvenih krvnih zrnaca. Izostanak Kell proteina (K 0), međutim, ne utječe na XK protein.
Asocirane bolesti
mini Kell antigeni su važni u transfuzijskoj medicini, autoimunoj hemolitiičkoj  anemiji  i  hemolitičkoj  bolest novorođenčeta (u prisustvu anti-Kell). Nakon ABO I RH sistema krvnih antigena, anti-K je sljedeći najčešće imuno antitijelo eritrocita. Anti-K se obično predstavlja kao IgG klasa aloantitijela. Osobe kojima nedostaje određeni Kell antigen mogu razviti  antitijela protiv Kell antigena kada transfuzijska  krvi sadrži taj antigen. To se posebno odnosi na K antigen koji pokazuje relativno visoku antigenost i umjereno niske frekvencije (~ 9%) u kavkazoidnim populacijama. Anti-K se također može pratiti transplantacijsko krvarenje (TPH) povezano s porodom,  zbog čega je Kell zabrinjavajući u izazivanju hemolitičke bolesti novorođenčeta. Nakon formiranja anti-K, naknadnoe transfuzije krvi mogu biti praćene uništavanjem novih ćelija ovih antitijela, što je proces poznat kao hemoliza. Anti-K ne veže complement pa je stoga hemolizeaje van krvnih žila. Da bi se spriječila hrmoliza, osobe bez K antigena (K0) koje su formirale antitijela na antigen K, moraju dobiti transfuziju donora koji su također i K0.
Autoimuna hemolitska anemija (AIHA) se javlja kada organizam proizvodi antitijela protiv antigena krvne grupe na vlastitim crvenim krvnim zrnacima. Stvorena antitijela dovode do uništenja crvenih krvnih zrnaca, što rezultira anemijom. Slično tome, trudnica može razviti antitijela protiv fetusnih crvenih krvnih zrnaca, što je izaziva njihovo uništenje, anemiju, i hydrops fetalis u procesu poznatom kao anti-Kell  hemolitska  bolest novorođenčeta  (HDN). Kada su uzrokovani anti-Kell antitijelima, i AIHA i HDN mogu biti veoma  teški,
Fenotip McLeod
McLeod fenotip ili McLeod sindrom je X-vezana anomalija krvne grupe sistema Kell u kojem su Kell antigeni su slabo prepoznatljiviu laboratorijskim testovima. U McLeod gen kodira protein ‘’XK’’, sa strukturnim karakteristikama protein membranog transporta, ali nepoznate  funkcije. U Čini se da je ‘’XK’’ potreban za pravilnu sintezu ili prezentaciju Kell antigena na površini crvenih krvnih zrnaca.
Historija
Prema najnovijim spekulativnim informacijama, smrt desetero  novorođenčadi engleskog kralja Henryja  VIII pokušava se  objasniti pretpostavkom da je imao Kell pozitivnu krv. Njegovo mentalno propadanje oko 40. godine može objasniti McLeodov sindrom.
Ostale asocijacije
Rezultati dosadašnjih istraživanja podržavaju genetičku povezanost između gena Kell krvne grupe na hromosomu 7 (q33) i sposobnosti osjećanja gorkog okusa feniltiokarbamida (PTC). Proteinski eceptori za osjećaj gorkog su na opšančenim kvržicama gornje strane korijena jezika, a kodirani su sa obližnjeg lokusa na hromosomu 7: q35-6.
Cremušina
Cremušina je naseljeno mjesto u sastavu općine Veliki Grđevac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cremušina je imala 1 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cremušina je imalo 83 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Podskoči
Podskoči su bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Bribir.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Bribir.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podskoči je imalo 74 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Polje (Raša)
Polje (ital. Poglie San Giovanni) je naseljeno mjesto u sastavu općine Raša, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Labin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Polje je imalo 25 stanovnika.
Srednji Radenci
Srednji Radenci su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Polje (Raša)
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Brgod, u 1921. u naselju Most-Raša, a u 1931. u naselju Trget. Od 1880. do 1910. i 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Polje je imalo 19 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Srednji Radenci
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srednji Radenci su imali 28 stanovnika.
Most-Raša
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Labin.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Brgod, a 1931. u naselju Trget. U 1921. sadrži podatke za naselja Brgod, Polje, Rogočana (grad Labin), Trget i dio podataka za naselje Trgetari. Iskazuje se kao naselje od 1948.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Most-Raša je imalo 100 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Velika nagrada Italije 2013.
Velika nagrada Italije 2013 (službeno poznata kao Formula 1 Gran Premio d'Italia 2013) je automobilska trka Formule 1 koja je održana 8. septembar 2013. na stazi Autodromo di Monza u Monza, Italija. Ovo je bila dvanaesta trka u sezoni 2013., i ujedno i 64. trka za Veliku nagradu Italije.
Srednja vas (Semič)
mini|280px|Srednja vas, rimokatolička crkva "Sv. Filip i Jakob" Srednja vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Semič, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srednja vas je imala 67 stanovnika.
NGC 7475-1
NGC 7475-1 (također poznat kao MCG 3-58-27, PGC 70383 i UGC 12337) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 514 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,10 (164 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (135 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Šejh Feruhova džamija
mini|298x298piksel|Mezarje uz džamiju šejha Feruha Šejh Feruhova džamija, Abdestana, nalazi se u Kovačima, općina Stari grad Sarajevo, Bosna i Hercegovina. Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 11. marta 2011. godine u Sarajevu, donijela je odluku da se graditeljska cjelina - Abdesthana (Šejh Feruhova džamija ) sa grobljem i česmom proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Dubravko Lovrenović, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća) i Ljiljana Ševo.
Voćarica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Novska.
Šejh Feruhova džamija
Historija
Do 1516. u Sarajevu je nastalo 17 novih mahala, među kojima i mahala Šejha Feruha. To su bile mahale, što se vidi po imenima osnivača, čiji su razvoj inicirali pretstavnici osmanske feudalne klase, vjerske inteligencije, te pretstavnici esnafskih organizacija.
Voćarica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Voćarica je imala 199 stanovnika.
Šejh Feruhova džamija
Historija
Mahala džamije Šejha Feruha prostirala se iznad Kovača, a poznata je pod imenom Abdesthana (mjesto obrednog pranja). Ko je bio Šejh Feruh nije poznato. Međutim, činjenica da je za službenike njegove džamije Sultan Selim uvakufio jednu mezru, pokazuje da je bio neka istaknuta ličnost. U popisu vakufa iz 1541. godine, među ostalim sarajevskim vakufima, naveden je i vakuf ove džamije.
Voćarica
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Voćarica je imalo 269 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Šejh Feruhova džamija
Historija
Sa dvije strane džamije nalazi se manje groblje sa petnaest nišana koji potiču iz  XVI - XVII stoljeća.
Uz džamiju Šejha Feruha nalazi se česma novijeg datuma (obnovljena 2004. God). Godine 1888, prema historijskim podacima, u Sarajevu su bile 152 javne česme, da bi ih do 1992. ostalo tridesetak
Kruge
Kruge su naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kruge su imale 54 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. sadrži dio podataka za naselja Gornji Štrbci i Mišljenovac, a od 1857. do 1880. dio podataka sadržan je u naselju Nebljusi.''
NGC 4573
NGC 4573 (također poznat kao ESO 268-26, MCG -7-26-14 i PGC 42167) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 137 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 2,50 (100 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (76 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. marta 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stara Lipa (Črnomelj)
Stara Lipa je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stara Lipa je imala 93 stanovnika.
Tiganophytaceae
Tiganophytaceae je  monotipska  porodica cvjetnica  u redu Brassicales, razred Eudicotiledonae, divizija Angiosperme. Imenovana je po tipskom rodu Tiganophyton. Imenovana je po tipskom rodu Tiganophyton.
Porodica je predstavljena jedinom vrstom Tiganophyton karasense, koja je endem Namibije, u Karas Regionu, južna Namibija.
Kestenovac (Donji Lapac)
Kestenovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac. Kestenovac se do kraja Drugog svjetskog rata nalazio u sastavu Bosne i Hercegovine. Formiranjem federalnih jedinica u socijalističkoj Jugoslaviji izvršena je na prostoru zapadne Bosne i istočne Like manja razmjena teritorija između Bosne i Hercegovine i Hrvatske.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kestenovac je imao 39 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. ovo naselje pripadalo je Bosni i Hercegovini pa nije popisano. U 1857. i 1869. neka naselja pripadala su Bosni i Hercegovini pa nisu bila popisana. Podaci za te godine procijenjeni su razmjerno kretanju broja stanovnika u popisanim naseljima u tim godinama. Za 1880., 1890. i 1900. podaci su uzeti iz popisa Bosne i Hercegovine 1879., 1885. i 1895. Također su izdvojeni podaci od 1857. do 1931. za naselje koje je prije popisa 1948. pripojeno Bosni i Hercegovini. U 1931. podaci su sadržani u naselju Nebljusi.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kestenovac je imalo 159 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Komletinci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Vinkovci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Komletinci su imali 1.649 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Komletinci je imalo 2.035 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
TSFM
Mitohondrijski faktor elongacije Ts je protein koji je kod ljudi kodiran genom TSFM. To je homolog EF-Ts-a.
Podugrinac
Podugrinac je bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Prekno
Prekno je naseljeno mjesto u sastavu općine Vidovec, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
TSFM
Ovaj gen kodira faktor elongacije mitohondrijske translacije. Kodirani protein je enzim, koji katalizira razmjenu guaninskih nukleotida gvanina na faktoru elongacije translacije, tokom koraka produženja mithondrijskog proteina.
Prekno
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prekno je imalo 172 stanovnika.
Podugrinac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Bribir.
TSFM
Mutacije u ovom genu povezane su sa sindromom kombinirane deficijencije oksidativne fosforilacije-3. Alternativna prerada rezultira u više varijanti transkripta (prema RefSeq, mart 2010.) Sveprisutna ekspresija nađena je u nadbubrežnim žlijezdama (RPKM 18,8) i bubrezima (RPKM).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 325 aminokiselina, a molekulska težina   35.391 Da.
Podugrinac
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podugrinac je imalo 21 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Prekno
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1880. do 1900. iskazivano pod imenom Prekno, a od 1910. do 1991. pod imenom Prekna.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Prekno je imalo 203 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3043
IC 3043 je spiralna galaksija koja je udaljena oko 434 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,70 (88 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (25 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ponoćna misa (serija)
Ponoćna misa jest američka natprirodna horor serija koju je razvio Mike Flanagan. Za glumačku ekipu su izabrani Zach Gilford, Kate Siegel i Hamish Linklater.
Uloge
Glumačka ekipa je:
Bišina
Bišina je naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Ponoćna misa (serija)
Proizvodnja
U februaru 2020, za glavne uloge su izabrani Zach Gilford, Kate Siegel i Hamish Linklater.
Serija je trebala početi sa proizvodnjom u martu 2020. godine, ali je proizvodnja odgođena zbog pandemije COVID-19.
17. augusta 2020, počelo je snimanje serije u Vancouveru u Kanadi, a završeno je 15. decembra 2020. godine.
Aril
thumb|right| Aril koji okružuje [[sjeme muškatnog oraščića koristi se kao začin muškat.]] thumb|right|Jestivi [[Litchi chinensis ponekad se naziva arilod ili lažni aril. Stvara se dijelom iz funikulua i dijelom iz  sjemenskog omotača. ]] 250px|thumb| Mesnati aril koji okružuje svako sjeme u [[tisama visoko je modificirana skala češerne sjemenke.]] Aril je dodatni omotač koji pokriva određene sjemenke koje se obično razvijaju iz sjemenske peteljke, i kod angiospermi i kod gimnospermi. Često je to mesnata ovojnica jarke boje, poput tise i muškatnog oraščića, ali sitniji sjemenski dodaci mogu se smatrati i arilima, poput spužvastih izdanaka na zrnu ricinusa. Privlačni su za životinje koje ih obično jedu sa sjemenkama, raspršivši nesvareno sjeme u svojim otpadima. Masni arili na ricinusovim zrnima su vrsta elaiosoma (uljnog tijela) koji služi za privlačenje mrava za rasijavanje.
Aril je čest kod članova porodice Marantaceae i biljaka iz roda Oxalis. Crveno meso koje okružuje svako sjeme šipka jestivi je aril, kao i bijelo meso ake, ličija i rambutana (svi iz porodice Sapindaceae).
Aril je specijalizirani omotač   sjemenke koja dijelom ili u potpunosti obavija sjeme. Ponekad se razlikuje od arilloda koji je lažni aril: dok aril raste od mesta pričvršćivanja sjemenke do jajnika  (od funikulusa  ili hilum), arilod se formira iz druge tačke na sjemenskom omotaču. Termin ponekad se primjenjuje na bilo koji mesnatidodatak sjemena u cvjetnica.
Pseudarili su strukture slične arilima, koje se obično se nalaze kod vrsta roda Pyrena, porodica  Burseraceae koji se razvijaju iz jajničkog  mezokarpa. Mesnati jestivi perikarp uredno se odvaja na dvije polovice, a zatim propada ili jede kako bi otkrio pseudaril jarko obojenog oko crnog sjemena.
Razvoj u rodu Taxus
Kod evropskih tisa (Taxus baccata), aril započinje kao mala, zelena traka u podnožju sjemenke, zatim postaje smeđa do crvena dok se proširuje i okružuje sjeme, a s vremenom postaje mesnata i šarena u zrelosti. Aril je privlačan za ptice i netoksičan je. Svi ostali dijelovi tisa su toksični, uključujući sjemenke u arilu. Ako se sjeme usitni, razbije ili razloži u želucu čovjeka, ptice ili druge životinje, to će rezultirati trovanjem. Ptice probavljaju mesnatu aril kao izvor hrane i sjeme izbacuju u izmetu, podstičući rasturanje sjemena.
Kod Dacrycarpus dacrydioides
Stablašica Dacrycarpus dacrydioides, porijeklom je iz Novog Zelanda. U predevropska vremena aril kahikatea bio je izvor hrane Māorima. Oprani arili zvali su se "koroi" i jeli se sirovii rasijavali na razne načine. Isto su radile i ptice
Stari trg ob Kolpi
Stari trg ob Kolpi je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stari trg ob Kolpi je imao 97 stanovnika.
Donja Kovačica
Donja Kovačica (češ. Dolní Kovačice) je naseljeno mjesto u sastavu općine Veliki Grđevac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Šijanec
Šijanec je naseljeno mjesto u sastavu općine Vidovec, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Varaždin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šijanec je imao 213 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šijanec je imalo 240 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Donja Kovačica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Kovačica je imala 278 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donja Kovačica je imalo 369 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4696
IC 4696 (također poznat kao ESO 103-13, IRAS 18153-6445 i PGC 61750) je galaksija koja je udaljena oko 215 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 2,40 (150 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 19. jula 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bukovica Donja (Milići)
Bukovica Donja je naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
NGC 7475-2
NGC 7475-2 (također poznat kao MCG 3-58-28, PGC 70382 i UGC 12337) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 499 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,50 (73 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (44 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4574
NGC 4574 (također poznat kao ESO 380-49, IRAS 12350-3514, MCG -6-28-7 i PGC 42166) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 136 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 1,80 (71 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. aprila 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Starihov Vrh
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Starihov Vrh je imao 21 stanovnika.
Melinovac
Melinovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Melinovac je imao 9 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Melinovac je imalo 43 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Cernik)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Cernik je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 130 km2 imala 3.640 stanovnika, što predstavlja 2,30% od ukupnog broja stanovnika Brodsko-posavske županije, odnosno 0,08 % od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Cerniku je 28 stanovnika/km2.
Sarajevo Blues
Sarajevo blues je knjiga poezije bosanskohercegovačkog pjesnika Semezdina Mehmedinovića. Ovo djelo je napisano tokom opsade Sarajeva u okviru posljednjeg rata u Bosni i Hercegovini. Američki pjesnik, kritičar i prevodilac Ammiel Alcalay je preveo ovu knjigu na engleski jezik 1998. godine. Muziku koja je obuhvatala bosanske sefardske pjesme u stilu Flory Jagode i na tekst iz ove knjige napisala je američka kompozitorka Jewlia Eisenberg 2004. godine. Na 144 stranice predstavljene su kratke priče, pjesme i zapisi koji pričaju o gradu pod opsadom. Također, pjesnik koji je živio u gradu tokom tih događaja, govori priču o otporu nacionalističkom žaru. Ova knjiga je dio književne serije koja je omogućila javnu debatu bosanskim piscima koji su živjeli pod opsadom (kao što je Mehmedinović) ili u izgnanstvu. Washington Post je opisao knjigu kao najbolje napisano djelo koje se pojavilo iz opkoljenog glavnog grada od kako je izbio rat u Bosni i Hercegovini.
Asa Hutchinson
William Asa Hutchinson (rođen 3. decembra 1950) jest američki političar, trenutni, 46. po redu guverner Arkansasa. Bio je državni pravobranilac Zapadnog distrikta Arkansasa sa sjedištem u Fort Smithu, i bivši kongresmen iz 3. distrikta Arkansasa i administrator američke Uprave za kontrolu narkotika (DEA). Bio je i prvi podsekretar za sigurnost granica i transporta pri američkom Ministarstvu za unutrašnju sigurnost. Hutchinson je 2006. bio i republikanski kandidat na izborima za guvernera Arkansasa ali je tada izgubio od demokrate Mike Beeba, te je kasnije postao državni pravobranilac Arkansasa.
Pošto je guverner Beebe završio svoj mandat za guvernera, te se nije mogao kandidirati za guvernerske izbore 2014, Hutchinson je ponovno postao republikanski kandidat za guvernera ove savezne države, te je na općim izborima održanim 4. novembra 2014. pobijedio demokratskog kandidata Mike Rossa, bivšeg kongresmena iz 4. kongresnog distrikta Arkansasa. Hutchinson je dužnost guvernera preuzeo 13. januara 2015. godine.
Pravosudna palata u Sarajevu
Pravosudna palata u Sarajevu , nalazi se na desnoj (sjevernoj) obali rijeke Miljacke, u ulici Obala Kulina bana u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 21. decembra 2018. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić (predsjedavajući), Goran Milojević i Radoje Vidović.
Historija
Početkom 1910. godine izrađeni su nacrti tipskih projekata za sudove. Te nacrte su potpisali Jozef Czerny, a Karl Paržik je potpisan u ime Odsjeka za visokogradnju. Analiza tlocrta dokazuje da su neki tipovi istovjetni sa Paržikovim prethodnim projektima za sudove, te se može pretpostaviti da je Paržik imao udjela u nastanku ovih projekata.
Tokom februara 1910. godine, nastaju tipski projekti za zatvore, također potpisani od dvojice navedenih arhitekata. I u ovom slučaju se uočavaju sličnosti sa izvedenim Paržikovim zatvorima u Bileći, Gacku i Trebinju.
Prethodno je 1907. godine Karl Paržik izradio projekat za sud i zatvor u Zenica|Zenici, kao i kotarsku ispostavu u Doboju i Kotarski ured u Foči.
Izvedba Pravosudne palate je započeta 1912. godine, a veći dio objekta je izgrađen do početka I svjetskog rata, odnosno 1914. godine, izuzev sjevernog dijela koji je završen 1918. godine. Prijem radova je izvršen 1916. godine. Iste godine je dovršena gradnja Okružnog zatvora (hapsane).
U periodu između dva svjetska rata u objektu je bio smješten Vrhovni sud Bosne i Hercegovine, Kotarski sud i Okružni sud sa hapsanom.
Tokom druge polovine XX stoljeća u Palati pravde su bile smješteni: Rektorat Univerziteta u Sarajevu, koji je osnovan i počeo sa radom 02. decembra 1949. godine i Pravni fakultet u Sarajevu osnovan 1946. godine.
Početkom XXI stoljeća u Palati pravde su smješteni:
Arhitektura
Na istočnoj strani prema Šenoinoj ulici se nalazi glavni ulaz Kantonalnog i Općinskog suda Sarajevo, dok se na sjevernoj strani prema ulici Mis Irbina nalazi ulaz Zemljišno-knjižnog ureda Općinskog suda. Na istoj strani se nalazi glavni ulaz u Kazneno-popravni Zavod “Sarajevo”, odjeljenje “Miljacka”. Na zapadnoj strani južno se nalazi ulaz u odjeljenje Arhiva BiH, koji je smješten u suterenskom prostoru.
Objekat je izveden od najkvalitetnijih materijala tog vremena (opeka i kamen), u skladu sa aktuelnim normama i propisima iz austrougarskog perioda. Kamen je korišten i za izradu snažnih temelja u suhozidu, što je bio tadašnji način izbjegavanja izvođenja skupe hidroizolacije, i tako je sprječavan kapilarni prodor vlage u objekat.
Izuzev stropa suterena, koji je rađen na čeličnim traverzama i opeci, tavanice spratova su rađene u drvetu. U istom materijalu je izvedena krovna konstrukcija, a tavanica potkrovlja je u originalnoj formi bila pokrivena tavelama od pečene zemlje. Originalna unutrašnja i vanjska stolarija su izvedeni u drvetu, stepeništa su kamena a balustrade od vještačkog kamena. Fasade su malterirane i bojene. Konstruktivni sistem dograđenih dijelova u unutrašnjem dvorištu je izveden u savremenim materijalima, kasnije malterisanim.
Fasadno rješenje zgrade rađeno je u skladu sa Paržikovim nazorom u duhu renesanse i klasicizma. Paržik je na primjeru ovog projekta pokazao da suvereno vlada proporcijama, ritmom i detaljima historicističke arhitekture, u periodu kada je secesija postajala sve prisutniji stilski izraz.
Ravni (Raša)
Ravni (ital. Ravine) su naseljeno mjesto u sastavu općine Raša, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Labin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ravni su imale 73 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Skitača. Od 1880. do 1910. iskazivano pod imenom Ravne. U 1880. i 1890. označeno kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ravni je imalo 48 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Poduljin
Poduljin je bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Bribir.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Bribir.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poduljin je imalo 78 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Džamija u Pridvorici
Historija
Pridvorica je pripadala srednjovjekovnoj župi Viševi (Borač), koja je bila u posjedu Sandalja Hranića i Stjepana Vukčića. Kod zaseoka Šusteri (raspoređena u tri skupine), nalazila se srednjovjekovna nekropola sa 111 stećaka (92 sanduka, 16 ploča i 3 sljemenika), srednje obrađenih i očuvanih. Na nekropoli se nalazi pravoslavna crkva u koju je ugrađen izvjestan broj stećaka a neki su iskorišteni za nova grobna mjesta. Na stećcima nema ukrasa, ali na jednom sanduku je urezan natpis.
Ne zna se tačno kad je džamija u Pridvorici izgrađena, ali se prema načinu gradnje može datirati u drugu polovinu XIX stoljeća. Ovaj sakralni spomenik važan je za historiju sela, ali i za cijelo područje Boračke uvale ili Borča, s obzirom na to da je poznato da su tokkom II svjetskog i posljednjeg rata 1992.–95. na ovom području porušeni skoro svi sakralni objekti. Godine 1938. džamija je renovirana i tom prigodom je umjesto drvene sagrađena kamena munara. Džamija je obnovljena 1967. godine. U posljednjim ratnim dešavanjima (1992.–1995. godine) džamija u Pridvorici je potpuno porušena. Ponovo je onovljena 2018. god.
Opis
Džamija u Pridvorici pripada tipu jednoprostornih džamija sa natkrivenim sofama i kamenom munarom. Centralni prostor džamije je natkriven četverostrešnim krovom. Prostor sofa je ozidan sa tri strane i natkriven je jednostrešnim krovom koji se nastavlja na sjeverozapadni dio glavnog krova objekta.
Osnova džamije (zajedno sa sofama) je pravougaonog oblika, čije su vanjske dimenzije oko 12,20x9,40 metara. Unutrašnje dimenzije prostora sofa iznose oko 3,00x8,20 m. Centralni molitveni prostor ima pravougaoni oblik, a njegove unutrašnje dimenzije iznose 11,00x8,20 m. Zidovi džamije su urađeni od grubo klesanog kamena krečnjaka sa krečnim malterom kao vezivnim sredstvom i njihova debljina je približno 80 cm.
Munara džamije u donjem dijelu je kvadratne osnove i izrađena je od kamena. Prekrivena je šatorastim limenim krovom koji se završavao alemom.
Karakteristično za ovu džamiju je ulaz u džamijski harem koji je definiran sa dva vertikalno položena stećka. Kameni zid je visine oko 1,00 m.
Natalija Prikazčikova
Natalija Viktorovna Prikazčikova, rođena 1968. u Engelsu, u Saratovskoj oblasti SSSR (danas Rusija) kao Natalija Viktorovna Fursova je nekadašnja sovjetska i ruska biatlonka.
Svjetski kup
Natalija Prikazčikova je prvi i jedini put nastupila u Svjetskom kupu u sezoni 1988/89. U švedskom Östersundu 11. marta 1989. je ostvarila svoju prvu pobjedu u utrci sprinta na 7,5 km, pobijedivši ispred Anne Elvebakk i Cvetane Krasteve. Iste je sezone osvojila tri druga mjesta u pojedinačnim disciplinama, te dvije pobjede u ekipnim diciplinama sa Jelenom Golovinom, Jelenom Bacevič, Anom Kuzminom i Tatjanom Šaramčevskajom. Te je sezone iza Jelene Golovine osvojila drugo mjesto u ukupnom plasmanu. U slijedećoj sezone 1989/90. nastupila je samo u jednoj ekipnoj utrci.
Svjetska prvenstva
Prikazčikova je nastupila na dva Svjetska prvenstva od SP 1988. do SP 1989. Najveći uspjeh postigla je na SP 1989. osvojivši dvije zlatne i jednu bronzanu medalju, čime je sa Svjetlanom Pečorskom bila najbolja biatlonka na prvenstvu. Jednu zlatnu medalju je osvojila u štafeti na 3 × 5 km, sa Jelenom Golovinom i Svjetlanom Pečorskom, a drugu u timskom takmičenju na SP 1989. sa Jelenom Golovinom, Svjetlanom Pečorskom i Luizom Čerepanovom. Jedinu medalju u pojedinačnoj konkurenciji osvojila je utrci sprinta iza Anne Elvebakk i Cvetane Krasteve.
Plužine (Nevesinje)
Plužine su naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
Dražica (čvor)
Hrvatska:
Slovenija:
Kultura polja s urnama
mini|Kultura polja sa urnama nakon širenja, prikazana na karti žutom bojom i natpisom Urnfield systems. Kultura polja sa urnama (njem: Urnenfelder) je kultura kasnoga bronzanog doba (XIII. do VIII. st. pne), nastala na prostoru Podunavlja i jugoistočnih Alpa, odakle se širila i po srednjoj Evropi. Osnovno obilježje ove kulture, po čemu je i dobila ime, je obred spaljivanja pokojnika i pohranjivanja pepela u zemljane urne, koje su se potom ukapale u zemljane rake. Dostigla je visoki nivo i u obradi bronze. mini|desno|Keramika Kulture polja sa urnama
Faze razvoja
Bogata arheološka dokumentacija sa istraživanja na lokalitetima Mađarske, Češke, Slovačke i Austrije opovrgla je ranije teorije o ekspanziji lužičke kulture na prostor Panonije i njen udio u stvaranju kompleksa Urnenfelder kulture. Pokazalo se da je Urnenfelder kultura nastala postepenom transformacijom lokalnog substrata, a njenu najstariju razvojnu fazu na našem južnoslavenskom prostoru čine grupe tipa Virovitica i grupe mlađeg horizonta Surčin-Belegiš.
U okviru kulture izdvojeno je 5 faza koje su identične sa Rajnekeovom podjelom.
Ostave i nekropole
Ostave i nekropole predstavljaju glavni izvor pokretnog materijala. U starijim fazama urne nemaju zaštitnu konstrukciju, postavljene su u pravilne redove sa određenom orjentacijom. Javlja se neka vrsta kamenih sanduka. U mlađim fazama urne su zaštićene vijencem od oblutaka ili nekom vrstom suhozida. Često je sama urna pokrivena kamenom pločom ili stoji na njoj. Urne nisu u pravilnim redovima, nego su u grupama. U fazi V pojavljuju se minijaturni tolosi.
Keramika
Za fazu 2 karakteristične su neukrašene, bikonične posude mrko - crne boje. U fazi 3 javljaju se šire urne sa cilindricnim vratom, kao grobni prilozi razne zdjele, bikonične sa jednom drškom, sa uvučenim obodom i jednom ušicom, poklopci za urne, oštro profilisane šolje sa vertikalnom drškom koja prelazi obod. U mlađoj fazi karakteristične su kruškolike urne sa 2 ili 4 naspramne ušice, na trbuhu, kao i zdjele u vidu turbana sa tordiranim obodom.
Metalni nalazi
mini|desno|Metalni nalazi U posebno izrađenim, i velikom broju nađenih ostava, nalazio se raznovrstan materijal od bronze: javljaju se: narukvice
Širenje
U 13.vijeku iz Podunavlja i Panonije krenuli su prema Apeninskom i Balkanskom poluostrvu pokreti velike mase srednjoevropskog stanovništva poznatog pod imenom naroda polja sa urnama. Neki od tih pohoda bili su pljačkaški, drugi su imali karakter seoba i naseljavanja novih teritorija. Nosioci kulture polja sa urnama u širem prostoru srednjeg Podunavlja, zamjenjuju, potiskuju ili se nameću i miješaju sa nosiocima kulture grobnih humaka (tumula), koja bi se mogla sa sigurnošću označiti kao proto-ilirska, doneseći svuda jedno od svojih osnovnih obilježja – sahranjivanje pepela spaljenih mrtvaca u urnama. Područje između Drave, Save i Dunava, i neznatno u Vojvodini koje je bilo ilirsko (Protoiliri), prešlo je u ruke doseljenika. Sjeverna Bosna, oko rijeke Save i donjih tokova njenih pritoka pripala je takođe ovim plemenima.
Stanovništo planinskog i primorskog dijela pokazalo je mnogo veću žilavost u seobi iz Panonije. Za kasno bronzano doba raspolaže se sa većim brojem nalaza, pa se za taj period može govoriti o već potpuno formiranoj fizionomiji jednog kulturnog, pa možda i etničkog kompleksa koji egzistira na prostoru jugoistočne Bosne i sliva Gornjeg Podrinja, a koji je bio rezultat kontinuiranog razvitka tokom ranog i srednjeg bronzanog doba etnokulturnih formacija na navedenom području kroz Glasinačku kulturu.
Invazija panonskih plemena nije rezultirala smjenom stanovništva i kulture na sjeverozapadnom Balkanu. Pojas uz južnu jadransku obalu, krajevi oko Neretve, jugoistočne Bosne, Crna Gora i Albanija nisu ni osjetili panonsku invaziju. Oni koji su prodirali dalje nisu bili osvajači koji nameću svoj način života svoju religiju i običaje jer su se stopili sa starosjediocima i iščezli. Jedina velika promjena je povećan broj podignutih gradinskih naselja, u prvom redu sa odbrambenom funkcijom. Plemena su se zbijala i učvršćivala, čuvajući svoj prostor i nastavljajući svoju autohtonu etnogezu (Prailiri).
Nalazišta u Bosni i Hercegovini
Snažan pritisak nosilaca kulture polja sa urnama vidi se i po pojavi prvih ostava na ovom području. Ne samo tipovi oružja, oruđa i nakita, već i neki elementi u obradi keramike prodiru duboko u unutrašnjost, što bi moglo značiti i inflitraciju manjih grupa ove kulture (gradina Savići u Šekovićima, Varvara kod Prozora). Utjecak kulture polja sa urnama prisutan je u keramografiji srednjobosanske kulturne grupe, te u tipologiji metalnih predmeta zastupljenih u mlađim ostavama. Na prostoru sjeverno od prostora bronzanodobne glasinačke kulture naglo iščezava jedna srodna podrinjska kulturna grupa, sigurno kao posljedica najezde polja sa urnama.
Brojni nalazi pokazuju kulturnu i trgovačku povezanost sa Glasincem i srednjom Bosnom. Medu grobnim prilozima otkriveni su i predmeti iz sjeverne i srednje Italije. Osim analogija u metalnim predmetima, postoje sličnosti i sa keramičkim formama: urne i zdjele oštre profilacije (Kumaja, Etrurija, Tarkvinija i Bolonja).
Pored očite vezanosti za zapadnopanonski i istočnoalpski prostor, pojavljuju se i neki elementi koji se mogu smatrati originalnim. Od metalnih proizvoda to su igle sa šiljkom na glavi i ornamentikom čije je izvorište neosporno istočnoalpski i zapadnopanonski prostor. Veliki broj keramičkih tipova i prisustvo ornamentalnog manira facetiranja i kaneliranja vezani su za analogne tipove sa drugih lokaliteta Urnenfelder kulture, ali se javljaju i unikatni oblici koji u kulturnom smislu dakako čine sporadičnu pojavu. Tu se prije svega misli na zdjele sa uvučenim naokolo facetiranim obodom.
Istočno jadransko primorje
Seobe iz Panonije izazvale su intenzivan uticaj i dovele do etničkih i kulturnih promjena. Iz ovog vremena je istraženo 35 nalazišta: groblje pod Brežcem, groblje Vrčin, gradina iznad Lima, Vizače, Bezdenjača (Ružica Dreschler-Bižić, 1965.), groblja u Kompolju, Prozoru i Vlaškom Polju, Beretinova gradina u Radovinu.
Radiometrija
Radiometrija obuhvata skup tehnika za mjerenje elektromagnetnog zračenja, uključujući i vidljivi dio spektra. Radiometrijske tehnike i optika obilježavaju snagu i prostor distribucije zračenja, za razliku od fotometrijskih tehnika, koje karakterizira međudejstvo svjetlosti sa ljudskim okom.
Radiometrija se razlikuje od kvantnih tehnika kao što je brojanje fotona. Upotreba radiometara za određivanje temperature objekata i plinova mjerenjem tokova zračenja naziva se pirometrija. Ručni pirometarski uređaji su često reklamirani kao infracrveni termometri.
Spektroradiometrija je mjerenje apsolutnih radiometrijskih količina uskih snopova talasnih dužina
Integralne i spektarske radiometrijske količine
Integralnim količinama (kao radijanski tok) opisuje se ukupan učinak zračenja svih talasnih dužina ili frekvencija, datih spektarskih količina (kao što je spektarska snaga) koje opisuju učinak zračenja jedne talasne dužine λ ili frekvencija ν. Za svaku sastavnu količinu postoje odgovarajuće spektarske količine, protok (fluks) zračenja Φe odgovara snazi spektra od Φe,λ i Φe,ν. Za dobijanje spektarskih sastavnih količina potrebna je granica tranzicije. To dolazi od ideje da vjerovatnoća, postojanost i talasne dužine fotona iznosi nula. Taj odnos između njih, pomoću fluksa zračenja pokazuje primjer:
Integralni protok, čija jedinica je W:
Spektarni fluks, preko talasne dužine, čija jedinica je W/m: gdje
Područje pod podlogom sa talasnom dužinom horizontalne osi jednaka je ukupnom protoku zračenja. Spektarski protok preko frekvencije, čija jedinica je W/Hz: gdje
Područje ispod dna frekvencije horizontalne ose jednako je ukupnom radijantnom protoku.
Spektarski protok pomnožen sa talasnom dužinom ili frekvencijom, čije mjera je W, tj. isti kao integralni kvantitet:
Područje ispod osnove logaritamske talasne dužine ili frekvencije horizontalne ose jednako je ukupnom radijantnom protoku.
Spektarska količina, preko talasne dužine λ i frekvencije ν vezane su za odnos prema jednadžbi za brzinu svjetlosti c:
Primarno suženje
Definicija i funkcija
Primarno suženje, centromera ili kinetohor (grč. κίνησις - kinesis = kretati, kretanje + ”χῶρος - khōros = mjesto, prostor), obavezan je element građe svakog (normalnog) hromosoma. Bez njega se hromosom negdje "zagubi" tokom ćelijskih dioba. Naime, u primarnom suženju nalazi se centromera (kinetohor) - glavni determinator kinetike hromosoma tokom ćelijskih dioba, osobito u anafazama, budući da ih "vuče" ka polovima diobenog vretena.
Prema broju kinetohora, hromosomi mogu biti:
Monocentrični organizmi, uključujući i kičmenjake, gljivice i većinu biljaka, imaju jednu centromernu regiju na svakom hromosomu koja uključuje jedan kinetohor.
Policentrični organizmi su rijetkost, a njihove hromosome odlikuje prisustvo većeg broja kinetohora. Jedan od takvih primjera je konjska glista (Parascaris equorum), čiji je (jedan) hromosom ustvari složeni kompleks, sastavljen od više linijski spojenih hromosoma, koji se tokom ćelijskih dioba ponašaju nezavisno jedan od drugog.
Holocentrični organizami, kao što su nematode, mnogi člankonošci, biljne uši i neke biljke, funkciju kinetohora imaju duž cijelog hromosoma.
Kinetohor sadrži dvije regije: