cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Švedska
Klima
Temperature uveliko variraju idući od sjevera do juga. Južni i središnji dijelovi zemlje imaju topla ljeta i hladne zime, sa prosječno visokim temperaturama od 20-25 °C ljeti, i prosječnim temperaturama od -4-2 °C zimi. Dok sjeverni dio zemlje ima kraća, hladnija ljeta i duže, hladnije i zime s više snijega, s temperaturama koje često padnu ispod tačke smrzavanja od septembra do maja. Najviša temperatura ikad zabilježena u Švedskoj je bila 38 °C u Målilla 1947. godine, dok je najhladnija temperatura ikada zabilježena bila -52,6 °C u Vuoggatjålmeu 1966. godine. U prosjeku najveći dio Švedske prima između 500–800 mm padavina svake godine, što je čini znatno suhljom od globalnog prosjeka. Jugozapadni dio zemlje prima više padavina, između 1000–1200 mm, a u nekim planinskim područjima na sjeveru procjenjuje se da primaju do 2000 mm. Uprkos sjevernoj lokaciji, u južnoj i središnjoj Švedskoj može se desiti da tokom pojedine zime gotovo i ne padne snijeg.
Reljef i vode
Više od 15% ukupnog teritorija Švedske je pokriveno vodom, s oko 30 glavnih rijeka i oko 90.000 jezera (8% Švedske je pokriveno jezerima), uključujući i jezero Vänern, najveće jezero sjeverne Evrope (površina oko 5.546 km2). Rijeke su pretežno planinske, s vodopadima i brzacima. Većina izvire u skandinavskom planinskom lancu, teče koritima nastalim fluvio-glacijalnom erozijom (koritima glečera iz ledenog doba) i ulijeva se u Botnički zaliv i Baltičko more. Neke od najvećih rijeka (älvar) su Klarälven, Muonioälven, Dalälven, Jeta, Umeå, Luleå, a od jezera Vänern, Vättern, Hjälmaren, Storsjön, Siljan, Torne Träsk i Hornavan. Zbog brojnih vodopada i brzaka, rijeke su neplovne, dok je splavarenje redovno prisutno u ljetnoj polovini godine.
NGC 6379
NGC 6379 (također poznat kao IRAS 17283+1619, MCG 3-44-10, PGC 60421 i UGC 10886) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 275 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,10 (88 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (80 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 15. maja 1864. godine.
Švedska
Reljef i vode
Švedska je smještena na geološki veoma stabilnom evroazijskom dijelu kopna. Četvrta po veličini evropska država, prostire se na gotovo 500.000 km2. Granica sa Norveškom koja je utvrđena 1751. godine, duga je 1.619 km. Kako je dio skandinavskog poluostrva, obalna strana je duga 2.500 km.
NGC 6379
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Švedska
Reljef i vode
Švedska se prostire pravcem jug-sjever u dužini od 1600 km i mogu se izdvojiti tri glavne regije:
Zapadna granica između Švedske i Norveške uglavnom prati skandinavski planinski lanac, nastao u tercijaru (prosječna nadmorska visina 1000-2000m, sa najvišim vrhom Kebnekaise 2111m), iz koga izviru sve veće rijeke Švedske. Iz perioda kambrija i silura, datiraju krečnjačke naslage na zaravnima ostrva Öland i Gotland u Baltiku, i na još nekim drugim mjestima centralne i južne Švedske. Tokom nekoliko era, Skandinavija je bila pokrivena ledom. Posljednje ledeno doba je završeno prije 10.000 godina, pa su težina i pokretanje ledenih masa formirali reljef.
Švedska pažljivo održava netaknute ljepote svog prirodnog okruženja. Ova zemlja drži jedino preostalo veliko područje netaknute prirode u Evropi, a voda u Stockholmu je ostala dovoljno čista i bistra za ribolov pa čak i za plivanje u centru grada.
Privreda
Švedska je zemlja mira i blagostanja kao i jedna od vodećih ekonomija svijeta. Nekada snažna evropska vojna sila ova nordijska država nije učestovala u ratovima posljednih 200 godina. Umjesto toga, kroz uživanje ​​plodova mira i neutralnosti, ostvarila je impresivne ekonomske i socijalne rezultate pod jedinstvenim mješovitim sistemom visoke tehnologije kapitalizma i opsežnog socijalnog blagostanja. Zemlja pruža odlične uslove za naučne inovacije, i veličina ulaganja u istraživanje i razvoj iznosi oko 4% bruto domaćeg proizvoda (BDP-a), ili više nego dvostruko iznad prosjeka u zapadnoj Evropi. Zbog toga je predvodnik u svijetu po broju patenata koje drži. Stanovnici Švedske imaju veoma visok životni standard, koji se zasniva ne samo na prirodnim bogatstvima zemlje, nego i njihovoj velikoj radinosti i kulturi. Švedska ima izvozno orijentisanu mješovitu privredu koju obilježava moderan distribucioni sistem, izvanredne unutrašnje i vanjske komunikacije i vješta radna snaga. Drvo, hidroenergija i željezna ruda sačinjavaju resursnu bazu koja je upućena na vanjsku trgovinu. Švedski inženjerijski sektor čini 50% proizvodnje i izvoza.
Zastava Gruzijske SSR
mini|desno|250px|Zastava Gruzijske SSR Zastava Gruzijske SSR je usvojena 11. aprila 1951. godine.
Švedska
Saobraćaj
U 2002. godini, ukupna dužina magistralnih puteva je bila 210.760 km, od kojih je oko 162.707 km popločano, uključujući i 1428 km brzih cesta. U 2000. godini, bilo je 3.999.268 putničkih vozila i 388.763 teretnih vozila. Od 1967. godine Švedska je promijenila smjer saobraćaja sa lijeve na desnu traku. Švedskim željezničkim sistemom koji ima 12.821 km pruga i u državnom je vlasništvu upravlja Statens Järnvagar. 7918 km pruge je elektrificirano.
Zastava Gruzijske SSR
Prije te zastave zastava je bila skroz crvena sa ćiriličnim slovima ССРГ u gornjem lijevom uglu (1922), odnosno gruzijskim nazivom საქართველოს სსრ (1937-1940tih), pa gruzijskim slovima სსსრ (od 1940tih-1951). U periodu od 1922. do 1936. Gruzijska SSR je bila u sastavu Zakavkaske SFSR, pa je službena bila zastava Zakavkaske SFSR.
Švedska
Saobraćaj
Od 1960-ih, broj brodova u trgovačkoj mornarici je smanjen zbog konkurencije od drugih naroda koji prevoze robu jeftinije, a u novije vrijeme i zbog pada svjetske trgovine. Švedska ima sve veći broj plovila posebne namjene za prevoz voća, rude i nafte (tankeri). Većina većih brodova, koji predstavljaju većinu švedske komercijalne tonaže, obavljaju saobraćaj koji nikad ne dopire do domaćih lukama, a manje od polovine švedske vanjske trgovine odvija se u švedskim brodovima. Göteborg, Stockholm i Malmö, su tri najveće luke, kao i niz manjih luka koje su dobro opremljene za rukovanje velikim morskim plovilima. Godine 2002. švedska trgovačka flota se sastojala od 174 brodova sa kombinovanim kapacitetima od 2.255.344 registarskih tona. Kanali u srednjoj Švedskoj su otvorili jezera za moreplovstvo, a unutrašnjim vodenim kanalima možemo dodati do 2.052 km kanala plovnih sa malim parobrodima i baržama.
Godine 2001. bilo je 255 aerodroma od kojih je 145 sa asfaltiranim pistama. Arlanda međunarodni aerodrom u Stockholmu je dobio svoj prvi mlazni avion 1960. godine. Drugi glavni aerodromi su su Sturup u Malmö i Landvetter u Göteborgu. Skandinavski avioprevoznički sistem (SAS) upravljan je zajednički u Švedskoj, Danskoj i Norveškoj, od kojih svaka posjeduje 50% udjela kompanije koja posluje u svom području, a druga polovina u Švedskoj je u vlasništvu privatnih investitora. Podružnica SAS-a (Linjeflyg), vrši domaću uslugu u većini većih gradova i naselja. U 2001. godini, 13.354.300 putnika letjelo je po rasporedu domaćih i međunarodnih letova.
Sistem socijalne zaštite
U Švedskoj se posebna briga vodi o djeci. Sva djeca imaju mjesto, nastava i knjige u školi su besplatne, za svako dijete je osiguran dječiji dodatak. Svi stanovnici Švedske imaju zdravstvenu pomoć za nezaposlene, u penziju se odlazi sa 65 godina života (nezavisno od spola).
Zastava Gruzijske SSR
Zastava je bila u upotrebi do 1991. kada je zamjenjena zastavom Gruzije.
Švedska
Stanovništvo
Šveđani su skandinavski narod koji vodi porijeklo od germanskih plemena koja su se naselila u Skandinaviji u neolitskom periodu. Za Šveđane se kaže da su potomci Vikinga. Švedska prema posljednjoj procjeni od 2019. godine ima ukupno 10.272.518 stanovnika. Broj stanovnika je prvi put prešao brojku od 9 miliona u augustu 2004. godine dok je u proljeće 2012. godine u ovoj skandinavskoj državi živjelo 9,5 miliona stanovnika. Gustoća naseljenosti je relativno niska i iznosi oko 22,2 stanovnika po km2, a većina stanovnika Švedske živi na jugu zemlje gdje je tlo najplodnije. Oko 85% stanovništva živi u urbanim područjima. Glavni grad Stockholm ima populaciju od oko 975,904 stanovnika (oko 1,3 miliona u gradskom području i oko 2.000.000 u metropolitanskom području). Sljedeći najmnogoljudniji gradovi u Švedskoj su Göteborg i Malmö. U periodu između 1820. i 1930. godine, oko 1,3 miliona Šveđana, tadašnja trećina stanovništva zemlje, je emigriralo u Sjevernu Ameriku, a većina njih u SAD. Prema procjeni američkog zavoda za statistiku iz 2006. godine, oko 4,4 miliona amerikanaca ima švedsko porijeklo. I u Kanadi, zajednici stanovništva koje ima švedsko porijeklo je značajna i broji oko 330.000 stanovnika.
Ne postoje službene statistike o etničkoj pripadnosti, ali prema švedskoj statistici oko 1.921.000 (20,1%) stanovnika Švedske u 2012. godini je bilo stranog porijekla tj. rođeni su izvan Švedske ili su im pak oba roditelja rođeni u nekoj drugoj državi. Prema istom izvoru, najveći broj ovog stanovništva su porijeklom iz Finske (2,38%), neke od država bivše Jugoslavije (2,06%), Iraka (1,74%), Poljske (0,91%) i Irana (0,84%).
Jezik
Službeni jezik je švedski jezik i pripada porodici sjevernogermanskih jezika. Vrlo je sličan danskom i norveškom jeziku, ali se razlikuje po izgovoru i pravopisu. Švedski je postao službeni jezik u Švedskoj 1. jula 2009. godine kad je proveden novi zakon o jeziku. Pet drugih jezika su službeno priznati kao manjinski jezici: finski, meänkieli, romani, sami i jidiš. Švedski znakovni jezik također ima poseban status. Većina Šveđana, a posebno oni koji su rođeni nakon Drugog svjetskog rata, razumiju i govore engleski. Engleski je potreban u srednjoj školi za studente prirodnih nauka već 1849. a za sve švedske studente od kasnih 1940-ih. Većina učenika uče jedan, a ponekad i dva dodatna strana jezika.
Obrazovanje
Kao dio svog sistema socijalne zaštite, Švedska pruža veliku brigu o djeci kroz sistem koji garantuje mjesto u vrtiću za svu djecu starosne dobi od 1-5 godina. Između uzrasta 6-16 godina, djeca pohađaju obavezne sveobuhvatne škole, podijeljene u tri faze. Nakon devetog razreda, većina (90%) nastavlja daljnje školovanje s tri godine srednje škole, koje vodi ponekad do stručne diplome, a skoro uvijek vodi do kvalifikacija za nastavak studija na univerzitetu ili koledžu. Obje srednje škole i studiji se finansiraju iz poreza.
Kultura
thumb|left|upright|Nacionalni muzej u Stockholmu Svoj ​​najveći uticaj na svijet Švedska je bez sumnje imala kroz izvoz svoje kulture. Od jakog čistog dizajnerskog senzibiliteta svog funkcionalističkog pokreta do besprijekornih filmskih remek djela Ingmara Bergmana, jedinstveni kulturni izgled Švedske je stekao međunarodnu vrijednost koja daleko nadmašuje ono što bi se moglo očekivati ​​od ove nacije skromne veličine.
Švedska koja je bila odvojena od razvoja glavnih kulturnih pravaca kontinentalne Evrope, razvila je svoj bogati i prepoznatljivi karakter u kulturi. Ono što je razvijeno je bila vitalnost i jednostavnost uzeta iz narodne kulture kao i ljepota krajolika. Švedski dizajn i arhitektura su najpoznatiji kroz njihov doprinos funkcionalističkom pokretu koji je 1930-ih uveo u svijet čiste, profinjene dizajne koji se sada istovremeno poistovjećuju s modernizmom kao i sa Skandinavijom i posebno sa Švedskom. Među značajne predstavnike u ovom pokretu su arhitekta Erik Gunnar Asplund. U literaturi, Švedska je najpoznatija po revolucionarnom djelu Augusta Strindberga, jednog od izvornih "loših momaka" modernizma.
Među mnogim drugim međunarodno poznatim piscima su Selma Lagerlef, Vilhelm Moberg, Pär Lagerkvist i Astrid Lindgren, od kojih je posljednja poznatija kroz ime svog najpoznatijeg karaktera, Pipi Duga Čarapa. thumb|upright=1.0|Ingmar Bergman i [[Victor Sjöström na snimanju filma Divlje jagode iz 1957. godine]] Bez sumnje, najcjenjeniji oblik švedske kulture je film. Ingmar Bergman, Greta Garbo, Max von Sydow, Liv Ulman, Anita Ekberg, i Ingrid Bergman, svi Šveđani, su među najvećim imenima u historiji filma. Bergmanovi vizuelno-senzualni i psihološko-intimni filmovi bili su senzacija širom svijeta 1950-ih i 1960-ih. On se danas svrstava među najomiljenije i najuticajnije filmaše svih vremena.
Šveđani su ostvarili neka od poznatih izuma i otkrića, kako historijskih tako i današnjih modernih. Neke od značajnih ličnosti su: Alfred Nobel, Anders Celsius, Baltzar von Platen, Carl Wilhelm Scheele, Jacob Berzelius, John Ericsson, Anders Jonas Ångstrom, Lars Magnus Ericsson,PewDiePie, Svante Arrhenius, Arvid Carlsson, Håkan Lans. Švedska je svoj ​​prvi doprinos zapadnoj kulturi i nauci ostvarila sredinom 18. vijeka.
Godine 1861, Edvard Grieg održava svoj prvi nastup kao koncertni pijanist u Karlshamnu, Švedska.
Nobelova nagrada
Švedska je domaćin u svijetu najviše cijenjene nagrade, tzv. Nobelove nagrade, koja je osnovana od strane Alfreda Nobela kroz njegovu oporuku iz 1895. godine. Prvi put je dodijeljena 1901. godine. Nagrada se dodjeljuje svake godine u pet različitih kategorija: hemiji, fizici, medicini ili fiziologiji, književnosti i doprinosu za mir u svijetu. Sa izuzetkom nagrade za mir, koja se dodjeljuje u Oslu, nagrade se dodjeljuju u Stockholmu na godišnjoj ceremoniji 10. decembra.
Godine 1968. švedski državni trezor uspostavio je nagradu za ekonomske nauke, posvećenu uspomeni na Alfreda Nobela i dodjeljuje se svake godine s drugim nagradama. Svih šest nagrada se od strane mnogih smatraju vrhovnom pohvalom u oblastima djelovanja samih dobitnika ovih nagrada.
Muzika
Švedska narodna muzika je mješavina velikog broja heterogenih stilova i žanrova prikupljenih tokom prethodnih vijekova. U Švedskoj pojam narodna muzika ("folkmusik") obično se odnosi na usmeno prenošenu muziku seoskog stanovništva. Popularna muzika ("Populärmusik") se obično odnosi na "modernu" muziku stvaranu uglavnom za gradsku publiku. Kao rezultat razmjene između ove dvije vrste pojavljuje se ono što se može označiti kao "gradski folklor", koji je oko 1920. godine nazvan "plesna muzika iz starih vremena" ("gammeldans"). Tokom posljednjih nekoliko decenija 20. vijeka izraz "narodnjačka muzika" ("folklig musik") se koristi kao sveobuhvatni pojam za narodnu muziku (gammeldans) i nekih drugih oblika popularne muzike. Švedska dijeli tradiciju nordijske narodne plesne muzike sa susjednim zemljama, uključujući: polka, schottische, valcer, polska i mazurka. Najčešći švedski narodni muzički instrumenti su: harmonika, klarinet, violina i nyckelharpa. thumb|left|125px|Švedski tradicionalni muzički instrument nyckelharpa. Ovi instrumentalni oblici su najzastupljeniji u švedskoj tradicionalnoj muzici. 1960-ih, švedska omladina je izazvala oživljavanje korijena u švedskoj narodnoj kulturi. Mnogi su se pridružili klubovima narodnih muzičara (švedski; Spelmanslag) i izvode muziku na glavnim radio i TV stanicama. Oni su se usredsredili na instrumentalnu "polska" muziku, s pjevanjem i uticajima iz drugih tradicionalnih vrsta muzike koje postaje izraženije od 1990. godine. thumb|right|267px|ABBA na holandskoj TV u Aprilu 1974. godine. S lijeva u smjeru kazaljke na satu: [[Benny Andersson, Björn Ulvaeus, Agnetha Fältskog i Anni-Frid Lyngstad]] Sa grupom ABBA Švedska je ušla u novu eru, u kojoj je švedska pop muzika stekla međunarodni značaj nakon osvajanja Eurovision Song Contest (Evrovizije) 1974. godine sa pjesmom "Waterloo". Prodali su ukupno 380 miliona ploča širom svijeta, što ih čini drugom najuspješnijom grupom svih vremena poslije The Beatles.
1980-ih godina nastaju grupe Cardigans i Roxette koje postižu međunarodno priznanje uz stvaranje svog prepoznatljivog muzičkog stila. Od 1997. godine švedska vlada je osnivanjem Nagrade za muzički izvoz (engleski: Music Export Prize) priznala dostignuća u muzičkoj industriji kojima je Švedska privukla međunarodnu pažnju u toku prethodne godine, i na taj način doprinijeli švedskom izvozu.
Tradicija
Švedska kultura kakvu poznajemo, vuče korijene još iz vikinškog doba, a ona je itekako živa i danas. Koncept "lagom" na primjer, čini šveđane skromnima i umjerenima. Jednom riječju, lagom kao da opisuje temelj švedske nacionalne psihe, konsenzusa i jednakosti. Unatoč pomaku prema individualizmu i spremnosti preuzimanja rizika u posljednjih nekoliko godina, još uvijek se široko smatra prihvatljivim da se bude skroman i izbjegavaju krajnosti. Nema tolerancije za velika ega i zvjezdani život.
Elitizam nije politički korektan u Švedskoj gdje čak i zvijezde i poznate osobe znaju reći: Jante zakon (Jantelagen) potiče ih na kolektivizam i timski rad. thumb|'''100px|"Fika" u prirodi tokom švedskog proljeća Koncept "Fika" je u Švedskoj svojevrsna društvena institucija, a označava pauzu za kahvu sa kolegama, prijateljima ili porodicom. Ali fika je puno više od šoljice kahve. To je spoj šoljice kahve (uopšte se ne mora raditi o kahvi, u pitanju može biti bilo koje drugo piće), peciva, kolača ili sendviča uz nezaobilazno dobro društvo. Tradicija fike njeguje se kao važan dio švedske kulture, pa je ona tako dobila središnje mjesto u društvenom životu Šveđana. U Švedskoj je poznata i tzv. Valpurgina noć koja se uz paljenje vatri u cijeloj zemlji slavi na prelazu s 30. aprila na 1. maj u spomen na kršćansku sveticu iz 8. vijeka Valpurgu. Kao i većina kršćanskih svetkovina i Valpurgina noć u sebi sadrži odjeke predkršćanskih, animističkih vremena čija se tradicija gubi daleko u prošlosti. To je svetkovina kojom se oprašta od zime i kojom se ulazi u proljeće. Slavlja za Valpurgu nisu porodična tradicija nego više javni događaj, te nakon što se vatra ugasi većina se preseli u gostionice, restorane ili na zabave kod prijatelja. Činjenica da nakon Valpurgine noći slijedi 1. maj koji je državni praznik u Švedskoj od 1939, znači da se može slaviti do kasno u noć.
Allemansrätten je osnova za rekreaciju u Švedskoj prirodi. Ono zavisi o međusobnom poštovanju između zemljoposjednika i posjetilaca, i shvaćanju da su posjetioci samo u prolazu. Upravo zbog toga, Šveđani ne razmišljaju o zemlji u strogom smislu javne u odnosu na privatnu imovinu. Oni vide prirodu kao nešto u čemu se uživa, a ne posjeduje.
Budući da postoji generacijama, allemansrätten je puno dublje od zakona. To je dio nacionalnog identiteta Švedske.
Vanjski linkovi
🇪🇺
Zastava Obale Slonovače
mini|200px|Zastava Obale Slonovače
Zastava Obale Slonovače se sastoji od tri jednaka vertikalna dijela narandžaste, bijele i zelene boje. Narandžasta boja predstavlja zemlju, savane i njihovu plodnost, bijela predstavlja mir, a zelena nadu i šume ove zemlje.
Iako je slična zastavama Irske i Italije napravljena je po uzoru na zastavu Francuske.
Legio IIII Macedonica
Rimska Republika je 48. godine bila u odmakloj fazi propadanja. Prethodne godije Cezar je prešao rijeku Rubikon i započeo građanski rat. Pompej i ostali pripadnici konzervativne frakcije u rimskom Senatu su se sklonili u Grčku. Cezar je namjeravao da krene u potjeru za njima pa je u tu svrhu, između ostalog, formirao i Legio IIII Macedonica. Već u njenim prvim bitkama pod Cezarovom komandom kod Dyrrhachiuma (Drač, Albanija) i Farsale u Grčkoj slavilo se; Pompej je bio pobijeđen. Legija je kasnije bila stacionirana u rimskoj provinciji Makedoniji pa odatle i njen cognomen (prezime).
Pod Oktavijanom legija se borila i na iberijskom poluostrvu a nakon pobjede u Kantabrijskom ratu 13. godine legija je ostala u Hispaniji ali su njeni dijelovi bili razasuti po cijeloj teritoriji poluorstva.
Trideset godina kasnije, oko 43. godine, legija je prebačena u Gornju Germaniju, u garnizon kod današnjeg Mainza gdje je zamijenila Legio XIIII Gemina. U godini četiri imperatora Legio IIII Macedonica i Legio XXII Primigenia su podržale Vitelijusa, governera Gornje Germanije, no na kraju je Vespazijan odnio pobjedu.
Tokom pobune u Bataviji Legio IIII Macedonica se borila protiv pobunjenika i sačuvala Mainz, no Vespazijan ipak nije imao povjerenja u nju pa je raspustio 70. godine, vjerovatno zbog njene podrške Vitelijusu.
Sirćetna kiselina
Acetatna kiselina (prema IUPAC-u: etanska kiselina, trivijalni naziv sirćetna kiselina) je bezbojna, korozivna tekućina karakterističnog mirisa. To je slaba karboksilna kiselina empirijske formule C2H4O2, odnosno sa strukturnom formulom CH3COOH. Kao dodatak hrani označena je kao E260. Vodena otopina acetatne kiseline se u svakodnevnom govoru naziva sirće. Soli i esteri acetatne kiseline zovu se acetati ili etanoati. U biohemiji preferira se naziv acetat, pošto je acetatna kiselina u fiziološkim uslovima prisutna uglavnom deprotonirana kao acetatni anion (CH3COO-).
Nomenklatura
450px|thumb|left|Struktura sirćetne kisline Sirćetna kiselina je uobičajeni naziv, u najširoj upotrebi, posebno u literaturi koja nije direktno vezana za organsku hemiju. Acetatna kiselina je naziv koji priznat od IUPAC koji je također dosta korišten naročito zbog direktne asocijacije sa solima ove kiseline - acetatima. Potiče od latinske reči acetum (=sirće). Prema IUPAC nomenklaturi organskih jedinjenja, sistemsko ime je etanska kiselina ali se ovaj naziv izuzetno rijetko koristi, osim za objašnjenja nomenklature i u nazivima derivata. Glacijalna i,li ledena sirćetna kiselina također je trivijalni naziv koji se koristi za bezvodni, kristalni oblik ove kiseline koji se javlja na temperaturama ispod 16,5 °C.
Masakr u Grabovici
MKSJ je zaključio da Tužilaštvo nije uspjelo dokazati izvan razumne sumnje da je preostalih 14 osoba navedenih u optužnici ubijeno od strane pripadnika Armije RBiH u Grabovici u vrijeme relevantno za slučaj. Pretresno vijeće je tokom slučaja konstatovalo da je Tužilaštvo sa spiska žrtava navedenih u optužnici povuklo šest imena.
Sirćetna kiselina
Nomenklatura
lijevo|mini|Crveno i bijelo vinsko sirće
Masakr u Grabovici
Pozadina
Prije početka Rata u BiH, ciljevi nacionalista iz Hrvatske su bili identični kao i ciljevi hrvatskih nacionalista u Bosni i Hercegovini. Dana 18. novembra 1991., ogranak HDZ-a u BiH je proglasio postojanje Hrvatske zajednice Herceg-Bosna kao zasebne "političke, kulturne, ekonomske i teritorijalne cjeline" na teritoriji Bosne i Hercegovine. Dana 18. juna 1992. godine, bosanska Teritorijalna odbrana u Novom Travniku je primila ultimatum od strane Hrvatskog vijeća odbrane koji je uključivao zahtjeve za ukidanjem institucija Bosne i Hercegovine, uspostavljanjem vlasti Herceg-Bosne i polaganjem zakletve Herceg-Bosni, potčinjavanjem Teritorijalne odbrane HVO-u, te izbacivanjem muslimanskih izbjeglica koje su našle utočište u Novom Travniku nakon srpskih progona, sve u roku od 24 sata. Napad na bosanske muslimane je lansiran 19. juna i tako je započeo Bošnjačko-hrvatski sukob.
Zastava Bruneja
mini|200px|Zastava Bruneja mini|200px|Vojna zastava Bruneja mini|200px|Mornarska zastava Bruneja
Sirćetna kiselina
Kiselost
Sirćetna kiselina je slaba monoprotonska kiselina sa konstantom aciditeta od 4,8. Kiselost potiče od kiselog vodika karboksilne grupe kojeg može otpustiti, kaDA nastaje acetatni anion - konjugirana baza sirćetne kiseline. Jednomolarni rastvor ove kiseline ima PH vrijednost od oko 2,4 što ukazuje da je konstanta disocijacije tek oko 0,4%, tj. da tek taj procenat molekula otpušta proton.
Zastava Bruneja
Zastava Bruneja je usvojena 29. septembra1959 dok je zemlja bila pod britanskim protektoratom. Zastava se ponovo počela koristit 1. januara 1984 kada su Burneji stekli nezavisnost.
Sirćetna kiselina
Dimerizacija
200px|thumb|left|Ciklični dimer sirćetne kiseline. Isprekidane linije predstavljaju vodonične veze Kristalna struktura sirćetne kiseline pokazuje da se njene molekule uparuju u ciklične dimere povezane vodikovom vezom. Dimere je moguće zapaziti i u gasnoj fazi, na temperaturi od 120 °C. Dimeri se pojavljuju i u tečnoj fazi, u rastvorima sa rastvaračima koji new obrazuju vodikove veze, a u izvesnom stepenu i u čistoj kiselini; dimerizaciju, međutim, ometaju rastvarači kao što je voda, u kojoj se obrazuju vodonične veze. Entalpija disocijacije dimera je u intervalu 65,0–66,0 kJ/mol, dok je entropija oko 154–157 J mol−1 K−1. . Ovakva svojstva dimerizacije su zajednička za većinu nižih karboksilnih kiselina.
Masakr u Grabovici
Pozadina
Mostar je bio podijeljen na zapadni dio, u kojem su dominirali Hrvati i istočni dio, gdje je bila pretežno koncentrisana Armija RBiH. Međutim Armija RBiH je imala svoj štab u zapadnom dijelu u kompleksu poznatom kao Vranica. U ranim satima 9. maja 1993. godine HVO je napao bošnjačko stanovništvo grada Mostara upotrebom artiljerije, minobacača, teškog naoružanja i lakog oružja. HVO je kontrolisao sve puteve koji su vodili u Mostar, a međunarodnim organizacijama je zabranio pristup gradu. Radio Mostar je objavio da svi Bošnjaci treba da istaknu bijelu zastavu sa svojih prozora. Hrvatski napad je bio dobro pripremljen i isplaniran.
Hrvati su preuzeli kontrolu zapadnog dijela grada i protjerali na hiljade Bošnjaka u istočni dio. Hrvatske snage su krenule u masovne egzekucije i etničko čišćenje zapadnog, te svirepu opsada i kampanju granatiranja istočnog dijela grada pod kontrolom bosanske vlade. To je rezultiralo hiljadama ranjenih i ubijenih. Granatiranje hrvatske vojske je sravnilo sa zemljom veći dio historijske jezgre grada.
Neretva 93
Kako bi se sprovele borbene operacije u Hercegovini s ciljem prekida opsade istočnog dijela grada Mostara, jedinice 9. brigade, 10. brigade i 2. nezavisnog bataljona, sve podređene Prvom korpusu Armije BiH su poslane iz Sarajeva u sektor Jablanice. To je bilo područje gdje se nalazi Grabovica, a u zoni odgovornosti Šestog korpusa. MKSJ je zaključio da su jedinice došle u to područje na osnovu naredbe izdate od strane Sefera Halilovića.
Ubistva
Grabovica je bilo selo nastanjeno Hrvatima. Bila je pod kontrolom bosanske vlade od maja 1993, a odnos između stanovnika i vojnika Armije RBiH koji su bili stacionirani u selu je bio dobar. Pošto nije bilo dovoljno prostora za smještaj jedinica koje su trebale da dođu, pretpostavilo se kako će se dolazeći vojnici smjestiti kod stanovnika sela. Reputacija jedinica koje su trebale doći (9. i 10. brigada) je bila loša, zbog "kriminalnih i nekontrolisanih" elemenata u njima. Prema MKSJ, dokazi su pokazali da su pripadnici obje brigade ne samo pokazali nedostatak discipline, nego su također činili i nedolične radnje (krađa i sl.). Pretresno vijeće je istaklo svjedočenje komandatna Prvog korpusa, Vahida Karavelića koji je rekao da iako je znao za nedisciplinu pripadnika tih brigada, ipak nije mogao zamisliti da bi pripadnici tih brigada mogli počiniti zločin nad civilima u Grabovici.
Dolaskom jedinice 9. brigade atmosfera u selu se promijenila, a činovi nasilja su se počeli dešavati. Tokom noći 8. septembra su se čuli pucnji u selu. MKSJ je ustanovio da je do ranog poslijepodneva na dan 9. septembra, određeni broj stanovnika bio ubijen od strane jedinica prisutnih u Grabovici. Pretresno vijeće je zaključilo da je van razumne sumnje dokazano kako je 13 stanovnika sela, koji nisu aktivno učestvovali u neprijateljstvima ubijeno od strane pripadnika 9. brigade i neidentifikovanih članova Armije RBiH na dane 8. i 9. septembra 1993. godine (Pero Marić, Dragica Marić, Ivan Zadro, Matija Zadro, Mladen Zadro, Ljubica Zadro and Mladenka Zadro, Josip Brekalo, Martin Marić, Živko Drežnjak, Ljuba Drežnjak, Ivan Mandić i Ilka Miletić). Pretresno vijeće je zaključilo da Tužilaštvo nije uspjelo dokazati izvan razumne sumnje da je preostalih 14 osoba navedenih u optužnici ubijeno od strane pripadnika Armije BiH u Grabovici u vrijeme relevantno za slučaj. Pretresno vijeće je također konstatovalo da je tokom slučaja, šest navodnih žrtava navedenih u optužnici povučeno.
Istraga
Nakon što je informacija o ubistvima došla u Sarajevo, Armija RBiH je započela istragu o počinjenom zločinu. Služba sigurnosti Šestog korpusa, Bataljon Vojne policije Šestog korpusa i Vojna policija 44. brigade locirana u Jablanici su bili uključeni u istragu. Šef sigurnosti Glavnog štaba Armije RBiH, Jusuf Jašarević je informisan o rezultatima istrage. MKSJ je na bazi predočenih dokaza zaključio kako Sefer Halilović nije imao stvarnih mogućnosti da kazni počinioce ubistava.
Suđenje u Hagu
Bosanski komandant Sefer Halilović je optužen od strane Tužilaštva MKSJ na bazi komandne odgovornosti (član 7(3) statuta Tribunala) po jednoj tački optužnice za kršenje zakona i običaja ratovanja (član 3 - ubistvo). Nakon što je sud ispitao sve prezentirane dokaze i u svjetlu činjeničnih nalaza, donesena je odluka kako Tužilaštvo nije dokazalo izvan razumne sumnje da je Sefer Halilović imao efektivnu kontrolu nad trupama u Grabovici na dane 8. i 9. septembra 1993. godine, čiji su pripadnici počinili zločin. Presuda Seferu Haloviću je glasila da nije kriv.
Presude
2008. godine, Vrhovni sud FBiH potvrdio je tri presude lokalnih sudova od 13 godina zatvora protiv Nihada Vlahovljaka, Seada Karagića i Harisa Rajkića, bivših pripadnika Armije RBiH za zločine počinjene u Grabovici. Sud je zaključio da je Nihad Vlahovljak naredio ubistva, a da su druga dva osuđenika izvršila njegovo naređenje.
Sirćetna kiselina
Sirćetna kiselina kao rastvarač
Tečna acetatna kiselina je polaran hidrofilni protični rastvarač, svojstava sličnih vodi i etanolu. Ima umjerenu dielektričku konstantu od 6,2; što omogućava da rastvara ne samo neorganske soli već i brojne nepolarne spojeve, kao što su lipidi i neki elementi (npr. sumpor i jod). Dobro se rastvara i u polarnim rastvaračima, kao što je voda, ali i u nepolarnim – kao što su benzen i hloroform. Dobra rastvorljivost i povoljna rastvaračka svojstva daju ovoj kiselini široke mogućnosti primjene u industriji.
Hemijske reakcije
Sirćetna kiselina učestvuje i u svim reakcijama koje su svojstvene karboksilne kiselinekarboksilnim kiselinama. Njenom redukcijom dobija se etanol, a nukleofilnim acilnom supstitucijom moguće je dobiti derivate kao što su etanoil-halogenidi, koji se mogu koristiti u reakcijama kao što je Fridel-Kraftsovo aciliranje. Drugi važni derivati su anhidrid sirćetne kiseline čijom hidrolizom se dobijaju dva molekula kiseline, te brojni estri (koji se mogu dobiti Fischerovom esterifikacijom) i amidi. Na temperaturama iznad 440 °C dolazi do degradacije kiseline, kada se dobijaju metan i ugljik(IV)-oksid ili keten i voda.
Biohemija
Acetatna grupa, koja je izvedena iz sirćetne kiseline, esencijalna je za biohemiju većine oblika života. Vezana za koenzim A, ona je centar metabolizma ugljikohidrata i masti. Međutim, koncentracija slobodnih oblika sirćetne kiseline u organizmu regulirana je na minimum zbog izbegavanja poremećaja u regulaciji kiselosti ćelijskog sadržaja. Za razliku od viših karboksilnih kiselina (prvenstveno masnih), sirćetne kiseline nema u prirodnim trigliceridima. Veštački triglicerid triacetin se široko upotrebljava kao prehrambeni aditiv, a koristi se i u kozmetičkim proizvodima, te u nekim preparatima u farmaciji.
Sirćetnu kiselinu proizvode iluče neke bakterije, od kojih su, uz Clostridium acetobutylicum, najpoznatiji predstavnici roda Acetobacter. Široko su rasprostranjene u hrani, vodi i zemljištu, a sirćetna kiselina prirodno nastaje pri kvarenju voća i druge hrane. Acetatna kiselina je također i sastojak prirodnog vaginalnog lubrikanta koji se izlučuje kod ljudi i drugih primata, gde se čini da ima ulogu blagog antibakterijskog agensa.
Proizvodnja
Sirćetna kiselina se proizvodi sintetički i bakterijskom fermentacijom. Danas se biološkim putem dobija tek oko 10% svetske proizvodnje, ali ovaj način dobijanja i dalje ima veoma važnu ulogu u biotehnološkoj proizvodnji sirćeta, jer legislativca velikog broja zemalja propisuju da sirće za upotrebu u ishrani mora biti biološkog porekla. Najveći dio svjetskih potreba za ovom kiselinom se podmiruje sintetički, a čak 75% samo procesom karboksilacije metanola, uz manju zastupljenost drugih načina koji ostvaruju oko 15% ukupno proizvedene godišnje količine.
Godišnje se proizvede oko 5 miliona tona sirćetne kiseline, a oko 1,5 miliona tona se dobija reciliranjem, dajući ukupnu veličinu godišnjeg tržišta od oko 6,5 miliona. Najveći dio se proizvodi u SAD (2,5 Mt/a), zatim u Evropi (1 Mt/a) i u Japanu (0,7 Mt/a). Evropska proizvodnja sirćetne kiseline je u opadanju.
Preostale potrebe se podmiruju iz bioloških izvora i petrohemijske industrije. Glavna industrijska postrojenja primjenjuju hemijske reakcije karboksilacije i oksidacije tri prekursora:
Zastava Bruneja
Zastava ima grb Bruneja centriran na žutoj pozadini koja je presječena crnim i bijelim dijagonalama koje se oficijeno nazivaju paralelogramima. Grb se sastoji od polumjeseca koji je simbol islama. Kraci su mu ujedinjeni suncobranom koji je simbol monarhije i dvije rukavise s obje strane. Ispod polumjeseca je vrpca na kojoj arapskim slovima piše: "država Burneji, boravište mira" i "Uvjek na usluzi pod vodstvom Boga".
U jugoistočnoj Aziji žuta je tradicionalno boja plemstva i može se naći i na drugim zastavama.
Zubovići (Goražde)
Zubovići su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
The Star-Spangled Banner
"The Star-Spangled Banner" jest državna himna Sjedinjenih Američkih Država. Tekst potječe iz pjesme "Defence of Fort M'Henry", koju je napisao pravnik i amaterski pjesnik Francis Scott Key 1814. nakon što je britanska kraljevska ratna mornarica bombardirala građevinu Fort McHenry u zalivu Chesapeake tokom Baltimorske bitke Anglo-američkog rata.
Pjesma je napisana u tonu sličnom popularnoj britanskoj pjesmi Johna Stafforda Smitha za londonski muški društveni klub pod nazivom Anacreontic Society (bos. Anakreontsko društvo), koja je s različitim stihovima već bila popularna u SAD-u. Nakon preimenovanja u The Star-Spangled Banner kasnije će postati poznata patriotska pjesma. S rasponom od jedne oktave i jedne petinke (s polutonom većim od oktave i po), znatno je teška za pjevanje. Iako pjesma ima 4 strofe, danas se najčešće izvodi samo prva.
Američka ratna mornarica službeno ju je počela koristiti 1889, a predsjednik Woodrow Wilson 1916. Dana 3. marta 1931. proglašena je za državnu himnu rezolucijom Kongresa koju je potpisao predsjednik Herbert Hoover.
Prije 1931. za himnu su se koristile razne druge pjesme. Većim dijelom 19. stoljeća koristila se pjesma "Hail, Columbia". Pjesma "My Country, 'Tis of Thee", čija je melodija bila identična britanskoj himni "God Save the Queen", također je služila kao de facto himna. Nakon Rata 1812. i naknadnih američkih ratova, druge pjesme počele su se pojavljivati kako bi skupile popularnost tokom javnih događaja, među kojima su bile "The Star-Spangled Banner" i "America the Beautiful".
Stihovi dodani poslije Građanskog rata
Kao znak ogorčenja zbog početka Američkog građanskog rata, Oliver Wendell Holmes Sr. dodao je 1861. petu strofu, koja se pojavila u pjesmaricama tog doba. When our land is illumined with Liberty's smile, If a foe from within strike a blow at her glory, Down, down with the traitor that dares to defile The flag of her stars and the page of her glory! By the millions unchained who our birthright have gained, We will keep her bright blazon forever unstained! And the Star-Spangled Banner in triumph shall wave While the land of the free is the home of the brave.
Alternativni stihovi
U verziji koju je ručno napisao Francis Scott Key 1840. treći stih je glasio "Whose bright stars and broad stripes, through the clouds of the fight".
Zastava Čilea
mini|200px|Zastava Čilea
Zastava Čilea se sastoji od dva jednaka horizontalna dijela bijele i crvene boje. Na bijelom dijelu se nalazi plavi kvadrat sa bijelom petokrakom u centru koja predstavlja vodilju progresa i časti. Plava je simbol neba, a bijela simbol snijegom prekrivenih Andi. Crvena predstavlja krv prolivenu za nezavisnost.
Gare de l'Est (Metro Pariz)
Metro stanica Gare de l'Est pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi u 10. arondismanu. Pored linije metroa, stanica je povezana linijama i. Iz metro stanice postoji mogućnost presjedanja na nadzemnu željezničku stanicu Paris Gare du Nord, koja je peta najveća željeznička stanica u Parizu i najvažnija stanica za TGV/ICE vozove u pravcu Strasbourga, Metza, Frankfurta am Maini, Stuttgarta i Münchena.
Paralelni sistemi
Kada govorimo o računarskim sistemima najčešće mislimo na jednoprocesorske sisteme odnosno sisteme sa jednim CPU-om. Međutim, postoji trend razvoja sistema sa više procesora ili multiprocesorskih sistema. Ovi sistemi imaju više procesora koji tijesno komuniciraju dijeleći sabirnicu, sat i ponekad memoriju i periferne uređaje. Oni se također često nazivaju i tightly coupled sistemi što bi se moglo prevesti kao čvrsto povezani sistemi. Osnovni razlog razvoja multiprocesorskih sistema je povećanje brzine rješavanja korisničkih problema, drugim riječima više posla se može obaviti u kraćem vremenskom periodu. Također u odnosu na više jednoprocesorskih sistema, jedan višeprocesorski sistem ima i značajnu prednost i u uštedi novca s obzirom da procesori dijele iste resurse. Naprimjer više se isplati da se na jednom hard-disku nalaze određeni podaci sa kojima radi više procesora, nego da postoji više računara svaki sa svojim diskom i sa mnogo kopija podataka. Još jedan razlog zbog kojeg su se razvijali višeprocesorski sistemi se krije u činjenici da oni povećavaju pouzdanost sistema, jer ukoliko bi se desilo da jedan procesor prestane sa radom, to ne bi stopiralo rad sistema, nego bi ga samo usporilo, jer bi se posao nastavio obavljati na preostalim procesorima.
Danas višeprocesorski sistemi najčešće koriste simetrično multiprocesiranje, u kojem svaki procesor pokreće identičnu kopiju operativnog sistema, koje opet komuniciraju jedna sa drugom kada je to potrebno.
Neki sistemi pak koriste asimetrično multiprocesiranje, u kojem je svakom procesoru dat određeni specifičan zadatak. Glavni procesor kontroliše sistem, dok drugi procesori dobijaju instrukcije od njega i izvršavaju njima povjerene zadatke. Ova šema komunikacije između procesora poznata je i pod nazivom master-slave relacija.
Primjer sistema sa simetričnim multiprocesiranjem je Encor-ova verzija UNIX-a razvijena za Multimax računare. Međutim, kod ovih sistema potrebno je kontrolisati U/I procese kako bismo znali kojem procesoru se dodjeljuju određeni podaci na obradu.
Model asimetričnog multiprocesiranja je zastupljen kod ekstremno velikih sistema, u kojima je jedna od najsporijih operacija obično procesiranje U/I-a. Kao rješenje za ovaj problem tačno određeni procesori su bili zaduženi za U/I aktivnosti.
Potrebno je naglasiti da razlika između simetričnog i asimetričnog multiprocesiranja može biti posljedica i softvera kao i hardvera. Moguće je konstruirati poseban hardver koji će razlikovati više procesora, ali također je moguće napisati i softver koji će razlikovati procesore na principu master-slave relacije. Naprimjer, Sun-ov operativni sistem SunOS Version 4 omogućava asimetrično multiprocesiranje, dok je suprotno od njega Version 5 (Solaris 2) namijenjen za simetrično multiprocesiranje.
Grb Demokratske Republike Kongo
mini|desno|200px|Grb Demokratske Republike Kongo Grb Demokratske Republike Kongo je predstavljen 2006 i sastoji se od glave leoparda okružene slonovom kljovom i kopljem. Ispod grba je napisan nacionalni moto "Justice, Paix, Travail" (Pravda, Mir, Rad).
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Dubrovačko-neretvanska županija)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Dubrovačko-neretvanska županija je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 1.781 km2 imala 122.568 stanovnika, što predstavlja 2,86% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Dubrovačko-neretvanskoj županiji je 68,82 stanovnika/km2.
Hambarine
Hambarine su naseljeno mjesto u gradu Prijedoru, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Naselje Hambarine se nalaze na blagoj uzvišici, iznad Prijedorske caršije. U blizini Hambarina nalaze se:
Obrazovanje i kultura
U mjestu se nalazi osnovna škola.
Omladinski centar Hambarine djeluje u prostorijama osnovne škole. To je humanitarna i neprofitna organizacija.
Religija
Nova džamija Hambarine je otvorena 8. augusta 2008.
Filip I, vojvoda Orléansa
Filip I (francuski: Philippe; 21. septembar 1640-9. juni 1704), vojvoda Orleansa, je bio mlađi sin francuskog kralja Luja XIII i Ane Kastiljske, te brat kralja Luja XIV.
Rođen je kao sin Francuske (fils de France), a po smrti amidže Gastona 1660. godine dobio je Orléans kao apanažu. Od starije rodice, Ane Marije Ludovike, koja je dva puta odbila njegovu prosidbu, naslijedio je vojvodstvo Montpensier i veliko bogatstvo. Majka ga je oblačila u žensku odjeću, te ga je zajedno sa svojim ministrima ohrabrivala da se ponaša kao žena; na ovaj način su željeli spriječiti Filipa da prijeti bratovoj vlasti kao što je Gaston prijetio Luju XIII.
Filip je bio biseksualac, a ženio se dva puta. Njegova prva supruga je bila njegova prva rodica i sestra engleskog kralja Karla II, Henrika Ana. Njihov brak (sklopljen 1661. godine) je bio iznimno nesretan. S njom je imao četvero djece: kastiljsko-aragonsku kraljicu Mariju Ludoviku, sardinsku kraljicu Mariju Anu, kratkovječnog sina i mrtvorođenu kćerku. Filipov ljubavnik, Filip Lotarinški, bio je optužen za trovanje vojvotkinje.
Njegov drugi brak, s Elizabetom Karlom od Falačke, je bio mnogo sretniji. Rodila mu je kratkovječnog sina, Filipovog nasljednika i lotarinšku vojvotkinju Elizabetu Karlotu. Godine 1676. vojvoda i vojvotkinja su, na zajedničku radost, odlučili prestati dijeliti bračnu postelju. Iz njihovog braka je nastala Orleanška dinastija.
Filip je poznat i po pobjedi nad oranskim knezom Vilimom III 1677. godine. Pažljivim ulaganjima je značajno obogatio svoj ogranak dinastije Burbon.
Grb Komora
mini|desno|200px|Grb Komora Grb Komora se sastoji od polumjeseca i četiri zvijezde koji se nalaze i na zastavi Komora. Oko njega je napisan zvanični naziv države na francuskom i arapskom jeziku, a oko naziva se nalaze dvije maslinove grane. Ispod grba je napisan moto zemlje "Unité, Justice, Progres" (Jedinstvo, Pravda, Napredak).
William L. Shirer
William Lawrence Shirer (23. februar 1904. – 28. decembar 1993.) američki novinar i historičar.
Postao je poznat po javljanjima za CBS (američka radio i TV stanica) iz Berlina za vrijeme Trećeg Reicha do kraja prve godine drugog svjetskog rata, te po svojem obimnom djelu "Uspon i pad Trećeg Reicha", koje opisuje nacističku Njemačku uz pomoć iskustva autora koji je živio u Njemačkoj dobar dio vremena koje opisuje, te upotrebu dnevnika nacističkog ministra propagande Goebbelsa i generala Franza Haldera.
Kaliban (mjesec)
Kaliban (Caliban) je prirodni mjesec planete Uran.
Svoje ime je dobio prema monstrumu iz William Shakespearove predstave The Tempest. Ovaj mjesec je otkriven u 6. septembra 1997 od strane Brett J. Gladmana i njegovog tima. Isti tim je isti dan otkrio i mjesec Sikoraks. Pri samom otkriču ovog mjeseca korišteno je privremeno ime S/1997 U 1. Kaliban je ponekad također poznat pod imenom Uran XVI.
Kaliban se kreće oko urana u retrogradnoj putanji. Osim Kalibanove orbite i njegovog niskog albeda malo je poznato o ovom mjesecu.
Aki Rahimovski
Aki Rahimovski (Niš, 5. juni 1955 – Novo Mesto, 22. januar 2022) bio je pjevač, član i jedan od osnivača popularne zagrebačke grupe Parni valjak.
Biografija
Rođen je 5. juna 1955. godine u Nišu. Ubrzo se sa porodicom seli u Skoplje. S obzirom da mu je otac bio muzički profesor, od ranog perioda je bio vezan za muziku zbog čega sa sedam godina upisuje muzičku školu, odsjek klavir i pjevanje. U ranoj mladosti eksperimentiše sa muzikom i biva članom nekoliko muzičkih grupa kao što su Vakuum, Krvna braća i Torr, s kojom 1975. godine nastupa na festivalu u Zagrebu.
Iste godine godine upoznaje i ostvaruje saradnju sa gitaristom i kompozitorom Huseinom Hasanefendićem - Husom i Juricom Pađen te u saradnji s menadžerom Vladimirom Mihaljekom osnivaju Parni valjak. Prvu postavu novoosnovane grupe osim Akija, Husa i Jurice Pađen čine još i Srećko Antonioli, Zlatko Miksić - Fuma. U grupi preuzima ulogu vokala a svira i klavir.
Smrt
Preminuo je 22. januara 2022. u Novom Mestu, u 67-oj godini života.
FreeSBIE
FreeSBIE je tzv. Live CD baziran na FreeBSD operativnom sistemu. Trenutno koristi xfce (softverska radna površina) i Fluxbox (upravnik za slaganje prozora).
FreeSBIE 1.0 je bio baziran na FreeBSD 5.2.1 i izdat je 27. februara 2004. Sljedeća verzija, FreeSBIE 2, je napravljena u ljetu 2005. na godišnjem organizovanom programu Google Summer of Code. FreeBSD 2.0.1 je preuređena verzija bazirana na FreeBSD 6.2 i izdana je 10. februara 2007. Prema web sajtu DistroWatch, ovaj projekat je napušten.
Barbès - Rochechouart (Metro Pariz)
Metro stanica Barbès - Rochechouart pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi na granici 9, 10. i 18. arondismana. Pored linije metroa, stanica je povezana i linijom.
Snimatelj
thumb|300px|right|Snimatelj se priprema za scene koje će se snimati sa posadom na palubi nosača aviona klase Nimitz [[USS Abraham Lincoln. - snimanje filma Stealth]]
Snimatelj (ili direktor fotografije) je osoba koja koordinira i nadzire rad saradnika, kao što su asistent snimatelja, itd. Snimatelj sarađuje s ostalim članovima filmske ekipe, a posebno sa snimateljem zvuka, scenografom, i naravno režiserom. Važno znanje snimatelja je s područja fotografije i oblikovanja rasvjete.
U snimatelj bira filmsku traku, objektive, filtere itd. kako bi snimio scenu u skladu s namjerama režisera. Odnosi između snimatelja i režisera se razlikuju; u nekim slučajevima režiser će omogućiti snimatelju potpunu nezavisnost; u drugima mu ne dozvoljava gotovo ništa, čak ide tako daleko da precizira tačnu poziciju kamere i odabir objektiva. Takav nivo saradnje nije uobičajen čim režiser i snimatelj upoznaju jedni druge; režiser će obično objasniti snimatelju ono šta se želi od scene vizualno, i ostaviti snimatelju dovoljno širine u postizanju tog efekta.
Nekoliko američkih snimatelja su postali režiseri, uključujući imena kao što su Barry Sonnenfeld, koji je bio prvi snimatelj braće Coen; Jan de Bont, snimatelj na filmovima kao što su Umri muški i Sirove strasti, a režirao je filmove Speed i Twister. Wally Pfister, bio je snimatelj na trilogiji filmova Christophera Nolana Batman, a svoj rediteljski prvijenac napravio je sa filmom Transcendence.
Historija
Na samom početku stvaranja pokretnih slika, snimatelj je bio najčešće i režiser, kao i osoba koja fizički rukuje sa kamerom. Nakon što su umjetničke forme i tehnologija evoluirali, javila je se potreba za razdvajanjem između režisera i snimatelja. Pojavom umjetnih rasvjeta i bržih, otpornijih na svjetlost filmskih traka, sa naglaskom na tehnološki napredak u polju optike, tehnički aspekti kinematografije naglasili su potrebu za specijalistom u tom području.
Kinematografija je bila ključna u eri nijemih filmova - bez zvuka osim muzike u pozadini i bez dijaloga, filmovi su zavisili od osvjetljenja, glume, i setova.
1919. godine, u Hollywoodu, kao novom svjetskom centru filmske industrije, osnovano je jedno od prvih (i još uvijek postojećih) strukovnih društava: Američko društvo snimatelja (ASC), čiji je cilj da se prepoznaju doprinosi snimatelja umjetnosti i nauci putem pokretnih slika. Slična strukovna udruženja osnovana su i u drugim zemljama.