cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bilo jednom na Divljem zapadu
Radnja
Te noći Frank iskorištava otetu Jill, u isto je vrijeme vrijeđajući zbog njene prošlosti (prije nego što se udala za McBaina bila je prostitutka u New Orleansu). Ona mu se podaje kako bi izbjegla sigurnu smrt. Frank počne razmišljati o "udaji" za nju kako bi dobio zemlju, ali zna da neće biti dobar muž: "Šteta. Moramo smisliti drugo rješenje. Jednostavnije. Brže." mini|desno|200px|Jason Robards kao Cheyenne U velikom salonu u Flagstoneu održava se aukcija na kojoj se prodaje McBainov posjed. Jill je tu, a predsjedava šerif (Keenan Wynn). Frank ima plan da kupi McBainovu farmu jeftino: njegovi ljudi ponude 500 dolara i zastraše druge da se ne pokušavaju cjenkati. Ali Harmonica i Cheyenne imaju svoj plan. Harmonica ponudi 5.000 dolara i "dostavi" traženog odmetnika Cheyennea za cijenu u toj vrijednosti.
Zvornik
Nogomet
thumb|250px|desno|Nogometni stadion u Zvorniku Nogomet se počeo igrati odmah poslije Prvog svjetskog rata. Donijeli su ga srednjoškolci iz gradova u kojima su se školovali. Prva nogometna utakmica u Zvorniku odigrana je 1924. između omladinaca Zvornika i Srebrenice. Prvi nogometni klub bio je Zmaj od Noćaja koji je osnovan 1933. i koji je predstavljao srpsko stanovništvo. Godinu dana kasnije formirana je i Sloga koja je imala bošnjački karakter. Pred početak Drugog svjetskog rata od ova dva kluba nastao je Omladinac, koji je ugašen početkom ljeta 1943. Kako klubovi nisu bili uključeni ni u jedan organizovani oblik takmičenja, igrali su samo prijateljske utakmice sa klubovima iz susjednih gradova. Najveći interes vladao je za utakmicu protiv Birča iz Vlasenice, koji je smatran najvećim rivalom zvorničkih klubova. Nogometno igralište se do početka Drugog svjetskog rata nalazilo na mejdanu u Beksuji, a od tada se igra na mejdanu iznad mosta, odnosno na približno sadašnjoj lokaciji stadiona.
U augustu 1945. formiran je FK Drina, a nešto kasnije i Fiskulturno društvo Drina. Usmjeravalo je rad svih grana sporta u gradu, u kome su pored nogometne djelovale odbojkaška, atletska (muška i ženska) i šahovska sekcija. Prva poslijeratna značajnija sportska manifestacija bilo je gostovanje Omladinskog fiskulturnog društva Jedinstvo iz Tuzle 14. aprila 1946. U periodu poslije rata u Bosni i Hercegovini, Drina je u Premijer ligi provela tri sezone (2010/11, 2014/15. i 2015/16).
Odbojka
Uz gimnastiku i nogomet, jedan od starijih sportova u gradu je i odbojka, koja se naročito igrala između svjetskih ratova u okviru "Sokola". U sastavu FD Drina djelovala je i odbojkaška sekcija. Prvu utakmicu muška ekipa odigrala je 15. aprila 1946. protiv Jedinstva iz Tuzle, a pobijedila je rezultatom 2–1. OK Drina formiran je tek 1972. Odmah po formiranju, Drina je ušla u sastav Republičke lige – Sjever, ali je ubrzo ušla u Jedinstvenu republičku ligu. Ženska ekipa osnovana je 1980. i uglavnom je igrala u Republičkoj ligi.
Košarka
Košarka se u Zvorniku počela igrati sredinom 1950-ih, a KK Drina osnovan je 1960. Do tada je u sastavu "Partizana" djelovala košarkaška sekcija. Drina se najprije takmičila u Republičkoj ligi, zatim od 1976. do 1985. u Drugoj saveznoj, a od tada u Prvoj saveznoj ligi. Prve utakmice i treninzi održavani su u dvorištu Doma DTV-a, na igralištu kod nekadašnje zgrade gimnazije i u sali DTV-a. Novi Dom DTV-a izgrađen je 1972. na Mejdanu, a sportska dvorana 1981. Na inicijativu Drine, osnovana je Općinska košarkaška liga u kojoj je igralo 12 ekipa iz mjesnih zajednica van grada. U Kozluku i Diviču, čije su ekipe bile najjače u Općinskoj ligi, formirani su KK Mineral i KK Mladost koji su se takmičili prvo u Regionalnoj ligi Tuzla, a zatim u Drugoj republičkoj ligi.
Bilo jednom na Divljem zapadu
Radnja
Šerif stavlja Cheyennea na voz u novi zatvor u Yumi, ali su u vozu i dvojica Cheyenneovih ljudi. U salonu Jill čestita Harmoniki na dobrom poslu, ali joj on kaže da nije uložio u zemlju. Stiže Frank, a Jill odlazi na sprat kako bi se okupala. Frank ponovo upita ko je on, ali Harmonica mu samo daje imena još nekih Frankovih žrtava. Frank kaže: "Platio si 5.000 dolara za nešto što pripada meni" (imao je namještenu aukciju). Ponudi Harmoniki 5.001 dolar i pokuša ga zastrašiti: "Uhvatio si se u nešto veće od sebe. Imaš šansu izvući se, bolje ti je da je prihvatiš." Umjesto odgovora Harmonica ubaci srebrni dolar u svoju praznu čašu kako bi platio piće. Farma je Jillina.
Zvornik
Automobilizam
Krajem 1950-ih i početkom 1960-ih, u gradu su tokom julskih praznika priređivane moto-trke, čiji je organizator bilo Auto-moto društvo. Start i cilj trke bio je ispred zgrade pošte, odakle se vozilo kružno u pravcu Diviča, zatim preko brane i kroz Mali Zvornik, a onda preko mosta ponovo kroz Zvornik. Prve trke organizovane su 1958, a posljednje 1965. Njima su prethodile konjske trke u krug oko nogometnog igrališta, organizovane 1956. i 1957.
Izviđači
Odred izviđača "Filip Kljajić Fića" osnovan je 1955. Prve prostorije odreda bile su u Domu DTV-a. Pet puta je proglašen "partizanskim" (najviše izviđačko priznanje). Organizovao je ljetovanja za svoje članove. U Omišu je početkom 1970-ih postojao zakupljen kamp za članove odreda.
Jevreji
Poslije progona iz Španije, prvi Jevreji došli su u Bosnu 1566. Do 19. vijeka živjeli su samo u Sarajevu i u manjem broju u Travniku. Podstaknuti rastom trgovine, u 19. vijeku sele su prvo u bliža, a kasnije i u udaljenija mjesta. Na popisu 1879. u Zvorniku je bilo 50 Jevreja, a 16 godina kasnije 125. Uglavnom su živjeli u Čaršiji ili u njenoj blizini. U gradu su bili vrlo cijenjeni i poštovani.
Zvornička sinagoga izgrađena je 1902. od priloga Jevreja Zvornika i okoline. Nalazila se na desnoj obali Zlatice u Srpskoj varoši. Ulaz u sinagogu bio je sa sjeverne strane. Jevrejsko groblje nalazilo se na izlazu iz Zvornika, između Vidakove njive i Meteriza. Prema popisu iz 1910, u Zvorniku je živjelo 148 Jevreja, a u srezu 175.
Operacija "Irma"
Operacija Irma je naziv primijenjen na niz zračnih transporta ranjenih civila iz Bosne i Hercegovine tokom opsade Sarajeva. Avio-prevoz je pokrenut nakon što je ranjavanje petogodišnje Irme Hadžimuratović privuklo pažnju međunarodnih medija. Izvještava se da je program evakuirao stotine Sarajlija tokom druge polovine 1993. godine, ali je izazvao značajne kontroverze u vezi sa svojim razmjerom, kriterijima odabira evakuiranih i motivacijama zapadnoevropskih vlada i štampe koje su ga inspirirale.
Bilo jednom na Divljem zapadu
Radnja
Mortonu su dosadile Frankove krvničke metode, a vidi da mu izmiče san o dosezanju Pacifika. Zaustavivši se izvan grada u svom vozu, pozove četvoricu Frankovih ljudi na partiju pokera. Umjesto karata počne dijeliti velike iznose novca kako bi kupio njihovu odanost. Jedan odjaše u grad kako bi obavijestio druge i oni počnu čekati Franka da izađe iz salona. Harmonica tajanstveno počne štititi Franka od ubica i pušta ga da pobjegne. Ovo razljuti Jill, koja Franka želi vidjeti mrtvog, ali Harmonica joj objasni da nepuštanje da ga ubiju nije ista stvar kao njegovo spašavanje. Frank dolazi u Mortonov voz i ugleda krvoproliće nakon velikog obračuna između njegove i Cheyenneove bande. Morton je ranjen i umire. Frank ga umalo dokrajči, ali se predomišlja, a Morton umire pužući prema lokvi blata.
Postavljači pruge stigli su u Sweetwater, a radnici dovršavaju stanicu i izgrađuju grad. Harmonica čeka Franka na kapiji Jilline kuće, ali Cheyenne stiže prvi i ulazi unutra kako bi popio kahvu s njom. On se umije i malo obrije. Preporuči Jill da odnese vode radnicima i pusti im da se nagledaju prelijepe žene. Zatim joj kaže da muškarci kao što su on i Harmonica nisu za nju. "Muškarci koji imaju nešto u sebi", reče on, "nešto u vezi sa smrću." mini|lijevo|340px|Claudia Cardinale kao Jill McBain Frank konačno stiže na kapiju i kaže: "Znam da ćeš mi sada reći šta tražiš." Harmonica odvraća: "Tek kad budeš umirao." Frank kaže: "Znam" i njih dvojica počnu se namještati za dvoboj. Harmonikin motiv za osvetu otkriva se u prisjećanju. Mnogo godina prije toga Frank je objesio Harmonikinog starijeg brata. Harmonica, koji je tada bio dječak, bio je prisiljen stajati ispod svog brata, koji je stajao na dječakovim ramenima s omčom oko vrata. Obojici su ruke bile svezane iza leđa. Njegov brat bio bi obješen nakon što bi dječak posrnuo. Frank mu je rekao da "održi svog dragog brata sretnim" i stavio mu harmoniku u usta. Brat mu je umro, a on je ostao žedan osvete. Sada se suočava s Frankom u konačnom obračunu. Potežu i opale. Frank izgubi. Dok umire, Frank ponovo upita: "Ko si ti?" Harmonica tada strgne s vrata staru, istrošenu harmoniku i stavi je Franku u usta. Frank se prisjeti vješanja i slabo zaklima glavom kao znak da je razumio, a zatim umire.
Harmonica ulazi u kuću kako bi pokupio svoju opremu. Jill upita hoće li se ikad vratiti u Sweetwater, a on nejasno odgovori: "Jednog dana." Odlazi i Cheyenne. Dok odlaze, Cheyenne se zaustavlja, silazi s konja i pada na zemlju. Harmonica odlazi po njega i shvati da je ranjen. Cheyenne mu otkrije da ga je Morton ranio u stomak. Potom zamoli Harmoniku da ne gleda dok on umire, a Harmonica skreće pogled dok nije čuo da je Cheyenne umro. Zatim odnosi tijelo, prebačeno preko Cheyenneovog konja. U posljednjoj sceni stiže voz na novopostavljenim šinama, a Jill odnosi vrč vode radnicima.
Porijeklo filma
Nakon što je snimio Dobar, loš, zao, Leone se htio povući iz snimanja vesterna. Naišao je na roman Harryja Greya The Hoods, autobiografsku priču o židovskoj četvrti za vrijeme prohibicije, te ju je planirao prenijeti na film (to će 17 godina poslije postati njegov posljednji film, Bilo jednom u Americi). Međutim, Leoneu su filmske kompanije nudile samo vesterne. United Artists (koji je producirao "dolarsku trilogiju"), ponudio mu je priliku da snimi film sa Charltonom Hestonom, Kirkom Douglasom i Rockom Hudsonom, ali je on to odbio. Ali, kad mu je Paramount ponudio veliki budžet i saradnju s Henryjem Fondom, njegovim omiljenim glumcem, s kojim je htio raditi od početka karijere, Leone je prihvatio.
Krajem 1966. pozvao je tadašnje filmske kritičare (i buduće režisere), Bernarda Bertoluccija i Darija Argenta, da mu pomognu u nastanku filma. Trojica muškaraca provela su veći dio sljedeće godine gledajući i raspravljajući o brojnim klasičnim vesternima (kao što su Tačno u podne, Željezni konj, Komančerosi i Tragači) u Leoneovoj kući, te stvorila priču sastavljenu od raznih dijelova starih klasičnih vesterna.
Leone je kasnije angažirao i Sergia Donatija, koji je radio s njim na nekoliko njegovih filmova, da mu pomogne prepraviti scenario, kako bi skratio film prije kraja produkcije. Većinu nezaboravnih dijaloga napisali su Donati i engleski režiser dijaloga, bivši američki glumac Mickey Knox, emigrant.
Teme i motivi
Glavni motiv filma jest željeznica; ona nagovještava dolazak civilizacije i kulture, označavajući smrt mitskog Divljeg zapada (originalni italijanski naslov znači "Bio jednom Divlji zapad"). Odumiru stari kulturni heroji pred zoru modernog svijeta, gdje je najvažniji obični čovjek. Leone je Divlji zapad smatrao posljednjim okružjem staromodnih junaka, a film je nostalgični pogled unazad. Paralelno s time, film zaokružuje priču o starim holivudskim vestern-junacima i legendama, kako sugerira njegov naslov. Konačni obračun između Harmonike i Franka dovodi te poruke u centar pažnje. Druga velika tema filma jest voda. Transformacija glavne junakinje Jill događa se zbog vode na njenoj zemlji, a postoji još nekoliko scena u kojima se pije ili poslužuje voda. Izvor i voda imaju centralnu ulogu u priči kao gorivo koje hrani Novi Zapad, a Tihi okean jest Mortonova motivacija za gradnju transkontinentalne pruge.
Ritam
Film uključuje duge, spore scene u kojima ima vrlo malo dijaloga i malo se toga događa, koje razbija kratko i iznenadno nasilje. Leone je bio zainteresiraniji za rituale prije samog nasilja nego za nasilje kao takvo. Ton filma u skladu je sa suhom polupustinjom u kojoj se priča odvija, a obojen je osjećajem realizma, koji je u suprotnosti s opširno koreografiranom pucnjavom.
Muzika
Zvučnu podlogu napisao je Ennio Morricone, dugogodišnji Leoneov saradnik, a komponirao ju je pod Leoneovom palicom prije početka snimanja filma.
Muzičke teme odnose se na glavne likove kao lajtmotivi, kao i na duh američkog Zapada. Leoneova je želja bila da mu je muzika dostupna tokom snimanja i puštao ju je glumcima prilikom snimanja scena.
Filmske reference
Leoneova namjera bila je uzeti konvencije američkih vesterna Johna Forda, Howarda Hawksa i drugih i preraditi ih u ironičnom stilu, okrećući njihovu originalnu namjenu kako bi postigao mračnije značenje. Najočitiji primjer za to jest angažiranje veterana i dobrog momka Henryja Fonde u ulozi Franka, ali ima i mnogo drugih, diskretnijih obrata. Prema filmskom kritičaru i historičaru Christopheru Fraylingu, film se referira na 30-ak klasičnih američkih vesterna:
DVD-izdanje
desno|mini|200px Nakon godina velike potražnje Paramount Pictures izdao je 18. novembra 2003. dvostruko, "specijalno kolekcionarsko izdanje" filma.
Dodaci uključuju komentar filmskih stručnjaka i historičara, kao što su John Carpenter, John Milius, Alex Cox, filmski historičar i Leoneov biograf, sir Christopher Frayling, dr. Sheldon Hall, kao i glumaca Claudije Cardinale i Gabrielea Ferzettija te Bernarda Bertoluccija, koscenarista filma.
Na drugom disku nalaze se posebni dodaci, uključujući tri novija dokumentarca:
Osim toga, tu se nalaze i kratki film Railroads: Revolutionizing the West, lokacijske i produkcijske galerije, profili glumaca i originalni foršpan.
Priznanja
Iako nije bio popularan kao filmovi iz "dolarske trilogije", Bilo jednom na Divljem Zapadu smatra se Leoneovim najcjenjenijim djelom, zajedno s filmovima Dobar, loš, zao i Bilo jednom u Americi.
Citati
Frank: "Kako vjerovati čovjeku koji nosi remen i tregere? Čovjek ne vjeruje ni vlastitim pantalonama."
Cheyenne: "Hajde, sviraj, Harmoniko! Sviraj tako da ne možeš pričati gluposti!"
Morton: "Dok god koristiš glavu, ne možeš izgubiti."
Cheyenne: "Znaš li išta o čovjeku koji hoda uokolo i svira harmoniku? To je neko koga bi zapamtio. Kad treba pričati, on svira, a kad treba svirati, on govori."
Morton: "Nije loše. Čestitam! Reci mi je li bilo potrebno sve ih pobiti? Samo sam ti rekao da ih prestrašiš." Frank: "Ljudi se više uplaše kad umiru."
Cheyenne: "Ne razumiješ, Jill. Takvi ljudi imaju nešto u sebi... Nešto u vezi sa smrću."
Zvornik
Jevreji
Pred Drugi svjetski rat, u gradu ih je bilo 118, uglavnom trgovaca i zanatlija. U maju 1942. ustaše su pohvatale sve Jevreje, osim desetak njih koji su se uspjeli sakriti, i kamionima ih sprovele u Šabac gdje su ih preuzeli Nijemci. Nakon toga su odvedeni u logor Banjica kod Beograda gdje su svi pobijeni. Opljačkana je sva jevrejska pokretna i nepokretna imovina.
Poznate jevrejske porodice bile su Bararon, Fišer, Ginsberger, Gracijani, Hajon, Koen, Kraus, Levi, Salom i dr.
Načelnici kroz historiju
Načelnici općine Zvornik od 1945. godine:
Krajem novembra 2010, zbog ratnih zločina počinjenih nad bošnjačkim stanovništvom tokom rata u Bosni i Hercegovini, Vijeće za ratne zločine Apelacionog suda u Beogradu osudilo je Branku Grujića na šest godina zatvora.
Operacija "Irma"
Opsada Sarajeva
desno|mini| Granatirani objekti u Sarajevu Rat u Bosni je izbio u martu 1992. godine, nakon proglašenja nezavisnosti Bosne i Hercegovine od Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. U aprilu 1992. godine, snage bosanskih Srba, koje su predstavljale Republiku Srpsku i Jugoslovensku narodnu armiju, zauzele su položaje u oblastima oko glavnog grada BiH Sarajeva i započele opsadu koja je trajala četiri godine. Opsadu je karakterizirala snajperska vatra i granatiranje na gradske zgrade i infrastrukturu i na civilno stanovništvo grada. Izvještaji su pokazali da je od početka opsade do novembra 1992. godine u Sarajevu dnevno u prosjeku ubijeno osam, a ranjeno 44 osobe.
Dana 30. jula 1993. godine minobacačka granata koju su ispalile snage bosanskih Srba pogodila je sarajevsko naselje, ranivši petogodišnju Irmu Hadžimuratović i ubivši još nekoliko osoba, uključujući njenu majku. Preopterećena sarajevska bolnica Koševo nije bila u mogućnosti da pruži adekvatan tretman za povrede koje je Irma zadobila na kičmi, glavi i stomaku. Kao rezultat toga razvila je bakterijski meningitis. Edo Jaganjac, hirurg koji liječi Hadžimuratović, bezuspješno je pokušao da je evakuiše na humanitarnom letu UN-a. Zatim je pribjegao distribuciji njene fotografije među stranim novinarima u Sarajevu. Nekoliko njih je preuzelo Irminu priču, dajući joj široku pokrivenost u međunarodnoj (a posebno britanskoj) štampi. Navečer 8. avgusta, vijesti BBC-a su vodile s izvještavanjem o Irminim povredama. Dana 9. avgusta, britanski premijer John Major je lično intervenirao, poslavši RAF Hercules da preveze Irmu u londonsku bolnicu Great Ormond Street.
Reakcija i kritika
Iako je operacija Irma bila široko publicirana, te je u septembru 1993. objavljeno da je prikupila milion funti donacija za evakuaciju ranjenih iz Sarajeva, izazvala je brojne kritike. Oni su se bavili ograničenim obimom operacije, motivima britanske štampe i stranih vlada u pokretanju zračnih transporta, posvećivanjem resursa evakuaciji umjesto pružanja materijalne podrške lokalnim medicinskim službama i šire pitanje odgovora Ujedinjenog Kraljevstva na rat u Bosna.
Neki kritičari su se fokusirali na mali broj osoba evakuiranih kroz operaciju. Tokom avgusta 1993. godine nasilje u Bosni ubilo je u prosjeku troje djece svakog dana, a hiljade drugih je bilo povrijeđeno ili ostalo bez krova nad glavom. Između početka opsade 5. aprila 1992. i prvih zračnih transporta u okviru operacije Irma, Visoki komesarijat Ujedinjenih naroda za izbjeglice (UNHCR) odobrio je samo 200 od 50.000 teško ranjenih pacijenata Sarajeva za medicinsku evakuaciju. Britanska medijska oluja je do 15. avgusta dovela do ponude 1250 bolničkih kreveta u 17 zemalja; iako je veliki porast u odnosu na prethodne ponude pomoći, ukupan broj je manji za oko 39.000 djece kojoj je potrebno bolničko liječenje širom Bosne.
Argument "supermarketa"
Kao i obim odgovora, kritičari su doveli u pitanje kriterijume prema kojima su pacijenti birani za evakuaciju. U početku je Velika Britanija bila osporavana zbog svoje odluke da uključi samo djecu u transport, dok je desetine hiljada odraslih ostalo ranjeno u gradu. Sylvana Foa, glasnogovornica UNHCR-a, prokomentirala je da se Sarajevo ne smije smatrati "supermarketom" fotogeničnih potencijalnih izbjeglica, upitavši "Da li to znači da Britanija želi samo pomoći djeci?" Možda želi samo djecu mlađu od šest godina, ili plavu djecu, ili plavooku djecu?" Patrick Peillod, šef komiteta za medicinsku evakuaciju Ujedinjenih naroda, rekao je da je Velika Britanija tretirala bosansku djecu "kao životinje u zoološkom vrtu" i pokušavala je odabrati evakuirane osobe kako bi odgovarale programu odnosa s javnošću. Kada je vlada revidirala svoj pristup i uključila odrasle na letove izvan grada, iznesene su tvrdnje da su ranjeni borci bili među onima koji su odvedeni u Veliku Britaniju, Švedsku i Italiju, te da su pacijenti plaćali mito da bi bili uključeni u transport.
Britanski ministar vanjskih poslova Douglas Hurd je 9. augusta uzvratio da, iako bi operacija evakuisala relativno mali broj ranjenika iz grada, ipak je bila od koristi: "Zato što ne možete pomoći svima, to ne znači da ne biste trebali pomoći nekome." Sylvana Foa je također kasnije priznala da je, nakon mjeseci zapadnoevropske ravnodušnosti prema ratu u bivšoj Jugoslaviji, nova simpatija javnosti inspirisana Irminim slučajem bila "kao dan za noćom".
Kritike britanske vlade i štampe
Osim ovih pitanja obima i selekcije, osporavani su motivi i britanske štampe i vlade u objavljivanju slučaja Hadžimuratović, a potom i u pokretanju operacije Irma. Neki kritičari su omalovažavali kao licemjeran iznenadni intenzitet izvještavanja o jednoj žrtvi onoga što je već bila dugotrajna opsada. U decembru 1993. drugi program evakuacije Sarajeva, 'Operacija Anđeo', dobio je minimalnu medijsku pokrivenost u Velikoj Britaniji, a Financial Times je sugerirao da su takve priče o ljudskim interesima zaokupile popularnu maštu samo tokom ljetne 'glupe sezone' britanske štampe kada je Parlament bio na pauzi. Susan Douglas je u izdanju američkog magazina The Progressive iz oktobra 1993. rekla da su se britanske novine upustile u "jezivo nadmetanje kako bi jedni druge shvatili oko Irminog stanja i iskoristili njenu evakuaciju kako bi spasili britansku krivicu zbog odvajanja od pokolja u Bosni".
Britanska vlada je naširoko prikazana kao da je pokrenula operaciju Irma kao direktan odgovor na nivo interesovanja štampe. Sami spasioci su se našalili da je "Operacija IRMA" akronim za "Instant Response to Media Attention". Publikacija Vijeća Evrope kasnije je primijetila da su evropske vlade bile kritikovane jer su vježbu smatrale "više povezanu s političkom i medijskom operacijom nego s humanitarnom pomoći". Misija je također dobila određene kritike u domaćoj štampi: Mark Lawson u The Independentu nazvao je napore premijera Majora s misijom "neuspjehom... da ušuti neprijateljske snajperiste" na osnovu pogrešnog razumijevanja narodne neodlučnosti o Bosni i neuspjehu da se upravljati skepticizmom domaće štampe.
Evakuacija ili lokalni tretman?
Neki humanitarni radnici UN-a odmah su kritizirali operaciju, tvrdeći da su vrlo bolesna djeca slabo opsluživana programima koji su ih prisiljavali da putuju stotinama milja. Oni su također tvrdili da uz troškove od oko 100.000 funti po evakuiranom djetetu program proždire sredstva koja su se mogla iskoristiti za poboljšanje lokalnih objekata i tretmana. Šef odjeljenja plastične hirurgije bolnice Koševo je rekao: "Bilo bi mnogo bolje da nam pošaljete alate da radimo kako treba, nego da pravite veliku predstavu od nekoliko simboličnih evakuacija." Suprotstavljajući se tome, AD Redmond iz Uprave za prekomorski razvoj (prethodnik Odjela za međunarodni razvoj ) napisao je u novembru 1993. za British Medical Journal:"Uprava za prekomorski razvoj je bila najvažnija u pružanju medicinske i humanitarne pomoći ljudima u Bosni tokom cijelog sukoba... U nekim okolnostima su medicinski timovi potrebni, traženi i opskrbljeni, ali u drugim je samo medicinski materijal najprikladniji oblik pomoći. Dobio sam, međutim, i lične molbe od doktora koje dobro poznajem da evakuiraju pacijente koji se ne mogu liječiti u Sarajevu... Nijedno rješenje neće biti dovoljno. Svi pokušavamo pomoći."
Posljedice
Uprkos početnom poboljšanju, Irma Hadžimuratović je bila paralizovana od vrata nadolje i bila joj je potrebna respiratora da bi disala. Umrla je od septikemije u ulici Great Ormond 1. aprila 1995. godine, u dobi od sedam godina, nakon dvadeset mjeseci na intenzivnoj njezi. Mrtvozornik ju je na istrazi nazvao "žrtvom rata".
Speleologija u Bosni i Hercegovini
O speleološkim objektima u Bosni i Hercegovini postoje podaci već iz doba Osmanske vladavine. Među prvima možemo spomenuti turskog putopisca Evliju Čelebiju, koji na prostore današnje Bosne i Hercegovine dolazi oko 1660.godine.
Speleologija u Osmanlijskom dobu
Uz svoj obilazak dijelova današnje BiH, Čelebija je obilazio i mnoge pećine. U njegovim brojnim radovima ne nalazimo opise unutrašnjosti pećina nego opise okoline pećina. U jednom takvom njegovom opisu piše: "Iz pećina planine Ravna i planina Juk kaz(starog grada) izvire i na mlazove kulja jedno bistro vrelo hučeći tako jako da uši zagluhnu čovjeku koji to sluša. U mjesecu julu ono je hladno kao led." U daljem dijelu teksta se navodi veliki broj riba i 13 vodenica koje se nalaze na vodi niže izvora.
Interesantan je njegov članak o Blagaju,u kojem kaže: "Nalazi se na obali rijeke Bune, koja izvire iz one poćine pod gredskom kapijom izbijajući kao sedmoglava aždaja. Iz velike pećine, što je pod onom liticom izvire rijeka sa velikom hukom. Na izvoru rijeke, pod pomenutom pećinom nalazi se veliki bazen s površinom otrilike kao dva gumna, kažu da mu niko nije mogao naći dna. U stijeni na kojoj leži tvrđava i koja se diže nad ovim bazenom poput brda Demavenda, ima mnogo surih orlova."
Čelebija u svojm radovima još navodi područje Popovog polja za koje veli: ''"Na području Popovog polja ima preko hiljadu jama, ali u njima nema vode. Kad nastana mjesec juli i vode u cijelom kraju opadnu onda se iz ovih jama pojavi i provri voda. A kasnije, kada nabujaju pretvore ovo Popovo polje u jezero. Čovjek može sići u ove jame i šetati po njima."
Speleologija krajem 19. i početkom 20. vijeka
Vavrović je dao opis Vjetrenice do 700 m sa nacrtom, te navodi da ona nije bila nastanjena ljudima ni u prahistorijsko doba ni kasnije.
Inžinjeri sarajevske željezničke direkcije su 1904. godine došli do Velikog jezera u Vjetrenici i uz opis snimili dio glavnog kanala i izradili plan tog dijela pećine. Značajna i opsežna istraživanja pećina u BiH vršili su A. Penck i A. Grund.
A. Penck u svojm geomorfološkim studijama iz Hercegovine opisuje niz pećina u tom području, te daje karakteristike raznih kraških pojava u Hercegovini.
Opširnim ispitivanjem pećina i ponora, kao i podzemne hidrografije u kršu bavio se Katzer. Veoma opsežna istraživanja pećine Vjetrenice, naročito njenog životinjskog svijeta, vršio je Karel Absolon(1877-1960), sa svojim prijateljima K. Požom i Al. Kralom. Pronašavši veoma bogatu faunu u ovoj pećini, Vjetrenica postaje čuvena i širom Evrope i svijeta. Istraživajući Vjetrenicu 3 godine Absolon je izbio u donji skriveni kanal sa Dubokim Jezerom koji se nalazi 2500 m od ulaza. Sam Absolon tada kaže za ovaj prolaz u skriveni glavni kanal da je najteži u historiji ispitivanja podzemnog krša uopšte. Također kaže da je Vjetrenica jedna od najvećih pećina na Zemlji, dugačka po njegovim procjenama vjerovatno 15 do 20 km, a da se završava sifonom, da je stara podzemna otoka Popovog polja, stara Ombla. U to isto vrijeme i vrijeme početke 20. vijeka mnogi istraživači bave se istraživanjem kraških fenomena.
Speleologija u 20. vijeku
Cvijić je obišao veliki dio krša u BiH i u svojim mnogobrojnim djelima spominje niz pećina u Hercegovini. Njegova djela poslužila su kao temelj svim kasnijim istraživanjima krša.
Dedijer Jevto se bavio hidrografskim studijima na kršu i u svojim djelima opisuje niz kraških pojava na kršu BiH.
Mihajlo Radovanović pravi opsežnu studiju o morfologiji i hidrologiji Vjetrenice.
Lazić Antonije opisuje niz ponora i estavela u Popovom polju kao i neke pećine Hercegovine.
X-vezana sideroblastna anemija
Sideroblasti (sidero– + –blast, od grčkog σδηρος – sídēros = gvožđe + βλαστός – blastos = klica) su eritroblasti sa  jedrom  (prekursori zrelih crvenih krvnih zrnaca) sa granulama gvožđa, akumuliranim u mitohondrijama oko jedra. Normalno, sideroblasti su prisutni u koštanoj srži i ulaze u cirkulaciju nakon sazrijevanja u normalan eritrocit. Prisustvo sideroblasta per se ne definira sideroblastnu anemiju. Samo nalaz prstenastih (ili ring, cirkularnih) sideroblasta karakteriše sideroblastičnu anemiju.
Speleologija u Bosni i Hercegovini
Speleologija u 20. vijeku
Karlo Vilke i Nikola Janković su 1934. godine izvršili nivelmansko ispitivanje glavnog kanala Vjetrenice od otvora do Velikog jezera.
Radivoj Simanović u svom djelu o škrapama u BiH navodi sve oblike koji se pojavljuju na kršu sa detaljnim opisom svih značajnih predjela.
X-vezana sideroblastna anemija
Tipovi
Međunarodna radna grupa SZO za morfologiju MDS-a (IWGM-MDS) definirala je tri tipa sideroblasta:
Tip 1 i tip 2 nalaze se kod nesideroblastnih anemija, a tip 3 samo kod sideroblastne anemije.
Speleologija u Bosni i Hercegovini
Speleologija u 20. vijeku
Dragutin Hirc opisuje nemali broj pećina, ponikva i snježnica na području Prenja i Treskavice.
Vejsil Čurić u svojim radovima opisuje veliki broj pećine u BiH te se prvi obazire na velike štete u pećinama koje pričinjavaju nesavjesni posjetioci ovim podzemnim prirodnim ljepotama. Ivan Renđeo spominje neke neše pećine i jame.
X-vezana sideroblastna anemija
Simptomi i znaci
Simptomi sideroblastne anemije uključuju bljedilo kože, umor, vrtoglavicu i povećanje uvećanu slezenu i uvećanu jetru. Bolest srca, oštećenje jetre i zatajenje bubrega mogu biti posljedica nakupljanja gvožđa u ovim organima.
Uzroci
Uzroci sideroblastne anemije mogu se kategorizirati u tri grupe: kongenitalna sideroblastna anemija, stečena klonska sideroblastna anemija i stečena reverzibilna sideroblastna anemija. Svi slučajevi uključuju disfunkcionalnu sintezu ili obradu hema. Ovo dovodi do granulastog taloženja gvožđa u mitohondrijama koje formiraju prsten oko jedra crvenih krvnih zrnaca u razvoju. Kongenitalni oblici se često javljaju sa normocitnom ili mikrocitnom anemijom, dok su stečeni oblici sideroblastne anemije često normocitni ili makrocitni.
Speleologija u Bosni i Hercegovini
Speleologija u 20. vijeku
Lucijan Matulić redi veoma opsežan rad na pećinskoj fauni na području Trebinja i Dubrovnika te su se i mnogi inostrani speleolozi obraćali njemu radi podataka. Matulić je istražio 200 pećina i ponora kroz 15 godina speleološkog rada, te je pronašao i nove vrste pećinske faune, koje po njemu nose ime. Naprimjer: Medora matulici, Anthroherpon luciani, Oligobothrus matulici,Trichoniskus matulici i dr. Sam Absolon je posvetio Matuliću svoje djelo o pećinama otoka Brača, koje je objavljeno u Brnu 1942.godine.
X-vezana sideroblastna anemija
Dijagnoza
Prstenasti sideroblasti nalaze se u koštanoj srži.
U razmazu periferne krvi mogu se naći eritrociti sa bazofilnim bojama (citoplazmatske granule RNK precipitata) i Papenheimerova tijela (citoplazmatske granule gvožđa).
Speleologija u Bosni i Hercegovini
Speleologija u 20. vijeku
Stanko Karaman također piše o Vjetrenici a koji je i sam pronašao neke nove vrste kao što su: Asellus hercegovinensis Karaman, Monolistra hercegovinensis Karaman, Niphargus orcinus vjetrenicensis Karaman, N.Zavalanus Karaman, Tiphlogammarus mrazeki hercegovinensis Karaman i dr. Buturović također piše o fauni Vjetrenice gdje navodi 35 vrsta pećinskih životinja.
X-vezana sideroblastna anemija
Klasifikacija
Sideroblastna anemija dijeli se obično na podtipove na osnovu uzroka.
Speleologija u Bosni i Hercegovini
Speleologija u 20. vijeku
Daneš, oficir u Austrougarskoj vojsci je 1917. godine bio određen od Vojne Komande u Sarajevu da ispita pećine u Bosni.bilo je naređeno ispitivanje pećina u cijeloj monarhiji da bi se utvrdilo koliko de u njenim pećinama nalazi gline sa koštanim ostacima radi praktičnog iskorištavanja tog matarijala. Daneš navodi veliki broj pećina u kraškom dijelu Bosne.
X-vezana sideroblastna anemija
Klasifikacija
Također je umiješan i GLRX5.
Liječenje
Povremeno je anemija toliko teška da podrška transfuzijom nikada nije potrebna. Ovi pacijenti obično ne reaguju na terapiju eritropoetinom. Neki od prijavljenih slučajeva imali su preokrenutu anemiju ili se nivo hema poboljšao upotrebom umjerenih do visokih doza piridoksina (vitamina B6). U teškim slučajevima SBA, transplantacija koštane srži je također opcija sa ograničenim informacijama o stopi uspješnosti. Neki slučajevi su navedeni na MedLine-u i raznim drugim medicinskim stranicama. U slučaju sideroblastne anemije izazvane izoniazidom, dodatak B6 je dovoljan da ispravi anemiju. Deferoksamin, sredstvo za heliranje, koristi se za liječenje preopterećenja gvožđem od transfuzije. Terapeutska flebotomija može se koristiti za upravljanje preopterećenjem gvožđem.
Prognoza
Sideroblastne anemije pisujuse često o kao reagirajuće ili nereagirajuće u smislu povećanja nivoa hemoglobina na farmakološke doze vitamina B6.
Teške refraktorne sideroblastne anemije koje zahtijevaju redovne transfuzije i/ili koje prolaze kroz leukemijsku transformaciju (5-10%) značajno smanjuju očekivani životni vijek.
Speleologija u Bosni i Hercegovini
Speleologija u 20. vijeku
R. Studnička u članku "Ljepote i zanimljivosti krša" navodi niz prirodnih ljepota i interesantnosti krša. Vlado Radenšek napisao je članak o zaštiti pećina koji se odnosi na sva pećine u Jugoslaviji. Radenšek piše također i jedan članak "Životinje u špiljama".
Vrlo opsežna biospeleološka istraživanja u BiH vršili su slovenski speleolozi: Matjažić, Sket, Tarman, Bole i drugi, koji su ispitivali faunu pećina popovog polja, specijalno Vjetrenice, pećina oko Zavale i Turkovića, u okolini Bileće, Gacka i Navesinja. Tako su pronađene nove vrste Spelaeocaris iz Dajanove pećine kod Bileće. Pisali su o trematodima iz Vjetrenice, nove vrste temnocefalida iz Hercegovine,o dvjema vrstama Troglocaris iz Vjetrenice, o novoj podvrsti Niphargus orcinus iz Vjetrenice, novoj vrsti prostomi hercegovinense, o novoj vrsti Pzekdamnicola troglobia iz pećina Popovog polja.
Pretner je ispitao najveći broj pećina u Hercegovini. On navodi među ostalim endeme faune koji su do sada pronađeni samo u Vjetrenici, kao sto su Opilionidae Travunia vjetrenicae Hadzi, pseeudoskorpion Neobisium vjetrenicae Hadzi, puževi Lauzaia vjetrenicae Kuscer i Pseudomnicola troglobia Bole, rakovi Troglomysis vjetrenicaensis Stammer, Asellus hercegovinensis Karaman, Niphargus orcinus vjetrenicensis Karaman, Koleoptera Aphaenopsis pretneri Scheibl te se zalaže za njihovu trajnu zaštitu. Remy je poznati Francuski istraživač koji je oipsao niz pećina u Hercegovini, te se i on zalaže za zaštitu faune, specijalno u Vjetrenici, za koju smatra da je među najinteresantnijim u svijetu.
Speleološko društvo Bosne i Hercegovine je osnovano 5. aprila 1956. godine, samo 3 mjeseca nakon osnivanja Speleološkog Saveza Jugoslavije sa sjedištem u LJubljani.
Speleološka društva u Bosni i Hercegovini
Speleološka društva i klubovi kao i sekcije planinarskih društava ili klubova koji su postojali, ili još uvijek, postoje na prostoru Bosne i Hercegovine:
Bošnjačko sijelo
Bošnjačko sijelo je kulturna i gastronomska manifestacija Hrvata u Mađarskoj. Hrvati iz pečuške okoline su počeli s ovim tradicionalnim okupljanjem početkom 1990−ih, a prvobitna zamisao je bila da se ova kulturno−društvena manifestacija svake godine održi u augustu u nekom od naselja u kojima žive i rade Hrvati, kao što su Pogan, Salanta, Kukinj, Udvar, Semelj, Katolj, Mišljen i dr..
Program
Na malomskom jezeru se ujutro održava takmičenje u ribolovu. U prijepodnevnom dijelu programa slijedi nogometni turnir. Popodne je revijalni program u kojem se učesnici takmiče u kuhanju tradicionalnih jela. Slijedi misa na bosanskom jeziku u kukinjskoj crkvi za sve učesnike. U kasnijem popodnevnom dijelu programa slijedi kulturni dio: izložbe, folklorni program (pjesme i plesovi bošnjačkih katolika, a često gostuju i šokački Hrvati). Program se završava zajedničkom večerom svih učesnika i balom, na kojem sviraju svi orkestri koji su učestvovali na manifestaciji.
Učestvuju domaćini i susjedna sela i gradova (Duboševica, Pogan, Udvar, Vršenda, Mišljen, Salanta, Harkanj, Mohač), ali i gosti iz Hrvatske.
NGC 5040-2
NGC 5040-2 (također poznat kao PGC 3087263) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 776 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,30 (68 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (45 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Masakr u Kokićima
Masakr u Kokićima je zločin kojeg su 25. juna 1992. godine počinile srpske snage nad bošnjačkim civilima u planinskom selu Kokići na tromeđi općina Jajce, Donji Vakuf i Travnik.
Tog dana su u naselje Kokići upale srpske snage iz naselja Grdova, Krezluk, Božikovac i Prisik i izmasakrirale, streljale ili poklale oko petnaest stanovnika sela. Nakon toga je selo spaljeno, a ostalo stanovništvo je odvedeno u koncentracioni logor Manjača, te srpske zatvore u Donjem Vakufu.
Masakar je bio posebno brutalan, jer su se srpski vojnici iživljavali nad civilima što je uključivalo klanje, spaljivanje i strijeljanje civila pred očima ostalih civila.
Posebno su stradale porodice Dervišić, Kokić, Kovačević, te Dogan.
Evroazija
Podjela Evroazije na zasebne kontinente, Evropu i Aziju, potiče od starih Grka. Kroz historiju, granica Evrope i Azije se postavljala na različitim mjestima, ali danas se smatra da ide niz planinsko gorje Ural, rijeku Ural i Kavkaz.
Izraz Eurazija je najviše u upotrebi u Rusiji počev od vremena Sovjetskog saveza, jer se Rusija ne smatra ni posve evropskom, a ni azijskom zemljom.
Pojam
Gledajući fizički, Evroazija je jedan kontinent. Međutim, koncepti Evrope i Azije kao različitih kontinenata datiraju još iz antičkog doba a granice koje ih razdvajaju su geološki proizvoljne iako se planina i rijeka Ural i gorje Kavkaz uzimaju kao glavne granice između ova dva dijela Evroazije. Evroazija je povezana sa Afrikom preko Sueskog kanala pa se ponekad zbog toga Evroazija u kombinaciji sa Afrikom tretira kao superkontinent Afrika-Evroazija.
Historija
Evroazija je bila dom mnogih antičkih civilizacija, uključujući i one sa sjedištem u Mezopotamiji i dolini Inda.
Put svile simbolizira trgovinu i kulturnu razmjenu povezivajući evroazijske kultura kroz historiju. Tokom posljednjih desetljeća razvila se ideja o većoj Evroazijskoj historiji, s ciljem da se istražuju genetske, kulturne i jezičke relacije između evropskih i azijskih antičkih kultura, koja se još odavno smatraju različitim.
Korištenje termina
Termin Evroazija se također ponekad koristi u geopolitičke svrhe, pogotovo kada je riječ o organizacijama ili poslovima vezanim za postsovjetske države, naročito Rusiju, centralnoazijske republike kao i republike Zakavkazja. Istaknuti primjer upotrebe ovog termina je u slučaju Evroazijske ekonomske zajednice, organizacije koja uključuje Kazahstan, Rusiju i neke od njihovih susjeda, sa sjedištem organizacije u Moskvi, i Astani, glavnom gradu Kazahstana.
Riječ Evroazija se npr. često koristi u Kazahstanu kod opisivanja lokacije. Brojne institucije u toj zemlji imaju ovaj termin u svom nazivu poput: L. N. Gumilev evroazijski nacionalni univerzitet, Evroazijski medijski forum, Evroazijska razvojna banka, ili Evroazijska banka.
NGC 337A
NGC 337A (također poznat kao IRAS 00589-0751, MCG -1-3-65 i PGC 3671) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 49 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 6,60 (95 hiljada sg) a najmanji 5,0 uglovnih minuta (72 hiljade sg).
OT M-60
OT M-60 je bio prvi jugoslavenski oklopni transporter. Korišten je u JNA od 1960. godine kao osnovni oklopni transporter, kasnije korišten u ratovina na prostoru bivše SFRJ.
Karakteristike
thumb|lijevo| OT M-60 Armije Republike Bosne i Hercegovine Na prednjoj lijevoj strani se nalazio vozač, s njegove desne strane je bio mitraljezac naoružan M2 Browning mitraljezom koji može vršiti ulogu protivavionske zaštite. Iza vozača se nalazio komandir vozila. Vozilo pokreće 6-cilindarski dizel motor od 140 KS. Oklop se sastoji od 15-mm čeličnih ploča koje pružaju zaštitu od pješadijskog oružja kalibra do 12.7 mm. Početkom rata na prostoru bivše SFRJ odmah su se pokazali nedostaci i uopste zastarjelost ovog vozila. Transporter M-60 imao je strašne gubitke i bio je prakticno uništavan od bilo kojeg protiv-oklopnog sredstva. Praktično nije zadovoljavao ni jedan od osnovnih uslova za preživljanje na bojištu (oklop - vatrena moć - pokretljivost).
Daugavpils
Daugavpils jest grad smješten u jugoistočnoj Latviji, na obalama rijeke Zapadne Dvine. To je drugi po veličini grad u zemlji nakon Rige i glavno je željezničko čvorište i industrijsko središte. Bio je historijski važan kao garnizonski grad i glavni grad Poljske Livonije u Poljsko-Litvanskoj Uniji. Od Drugog svjetskog rata ima pretežno ruskogovorno stanovništvo, sa značajnom latvijskom i poljskom manjinom. Grad je relativno blizu Bjelorusije i Litvanije i otprilike 120km od latvijske granice s Rusijom. Prema popisu stanovništva 2022, ima 79.120 stanovnika.
Historija
Historija grada datira od 1275. kada je Livonski red sagradio dvorac Dünaburg 20km od mjesta gdje se sada nalazi Daugavpils. Tokom stoljeća, Daugavpils je bio dio različitih političkih entiteta, uključujući Veliku Kneževinu Litvaniju, Poljsko-Litvansku Uniju, Rusko Carstvo i Rusku Imperiju. Grad je bio poznat kao Dvinsk tokom ruske vladavine od 1893. do 1920.
Tokom Prvog svjetskog rata Daugavpils i cijela Latvija bili su pod njemačkom okupacijom od 1915. do 1918. Kasnije se na tom području odvijao Latvijski rat za nezavisnost od 1919. do 1920. Nakon proglašenja latvijske nezavisnosti 1920. grad je preimenovan u Daugavpils.
U Drugom svjetskom ratu nacistička Njemačka okupirala je Daugavpils između 1941. i 1944. Nacisti su osnovali geto u Daugavpils u kojem su Jevreji bili prisiljeni živjeti, a većina ih je ubijena.
Daugavpils ima bogatu kulturnu baštinu, uključujući brojne historijske zgrade i spomenike, muzeje i umjetničke galerije. Grad ima veliku i aktivnu jevrejsku populaciju i bio je dom brojnim istaknutim osobama tokom godina. Prema ruskom popisu stanovništva iz 1897, od ukupno 69.700 stanovnika, Jevreja je bilo 32.400 (otprilike 44%).
Dana 16. aprila 2010. u centru grada ubijen je dogradonačelnik Grigorijs Ņemcovs, a zločin je i dalje neriješen.
Bruck an der Leitha (okrug)
Okrug Bruck an der Leitha nalazi se u istočnom dijelu austrijske savezne pokrajine Donje Austrije. Bruck an der Leitha graniči na sjeveru sa Slovačkom, a na istoku sa austrijskom pokrajinom Gradišćem.
Znak četverice (1923)
Znak četverice je britanski nijemi film misterije iz 1923. Režirao ga je Maurice Elvey, a glavne uloge tumače Eille Norwood, Isobel Elsom i Fred Raynham. Zasnovan je na istoimenom romanu sir Arthura Conana Doylea. To je bio jedan iz serije filmova o Sherlocku Holmesu u kojima je Norwood bio u glavnoj ulozi. Holmes i dr. Watson pozvani su da istraže čudno ubistvo u južnom Londonu, za koje se ispostavlja da vuče korijene iz nekih događaja u Indiji nekoliko godina ranije.
Santa Catarina (država)
Santa Catarina je jedna od 26 saveznih država Brazila, locirana unutar južne regije.
Prostire se na površini od 95.346 km2 a prema podacima iz 2012. godine u ovoj provinciji je živjelo 6.634.250 stanovnika. Gustina naseljenosti iznosi 70 stanovnika/km2. 20. je savezna brazilska država po veličini i 11. po broju stanovnika.
Glavni grad države je Florianópolis, koji leži na ostrvu Santa Catarina dok je najveći grad države Joinville.
Geografija
Ima vrlo važan strateški položaj unutar Mercosura, zajedničkog tržišta Južne Amerike. Glavni grad ove države, Florianópolis je 1.673 km udaljen od glavnog brazilskog grada Brasilije, 705 km od najvećeg grada Brazila São Paula, 1.144 km od Rio de Janeira i 1.850 km od Buenos Airesa.
Najviša tačka države je vrh Morro da Boa Vista, sa nadmorskom visinom od 1.827 metara.
Stanovništvo
Prema brazilskom institutu za statistiku, u 2008. godine u državi je živjelo 6.091.000 stanovnika. Od ukupnog broja stanovnika, 83% ih živi u urbanim sredinama a rast stanovništva iznosi 2% za period između 1991. i 2000. godine.
Od ukupne populacije, 5.297.000 su bjelci (86,96%), 608.000 mestici (9.98%), 160.000 crnci (2,63%) a oko 15.000 azijati (0,25% ).
Obrazovanje
Portugalski jezik je službeni jezik u državi i predstavlja primarni jezik u školstvu. Ostali jezici, engleski, španski i ponegdje njemački čine dio službenog visokoškolskog kurikuluma.
U državi postoji više od 105 univerziteta.
NGC 6471-2
NGC 6471-2 (također poznat kao MCG 11-21-24 i UGC 10973) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 373 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,30 (33 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (33 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1949
IC 1949 (također poznat kao ESO 200-33, IRAS 03293-4808 i PGC 13047) je galaksija koja je udaljena oko 309 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 1,10 (99 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (81 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 6. decembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 250
IC 250 (također poznat kao MCG -2-7-64 i PGC 10162) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 479 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,90 (125 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (98 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. oktobra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Puma
Puma (do 1993. Felis concolor) je u porodici velikih mačaka, a može se naći u Sjevernoj, Srednjoj i Južnoj Americi. Riječ puma dolazi iz Quechua jezika. U Sjedinjenim Državama riječ panther (pantera) se odnosi na pumu ali black panther (crna pantera) se najčešće odnosi na jaguara ili leoparda. Nedavna istraživanja puminog DNK su utvrdila da je puma usko povezana sa jaguarundijem ali ne i sa leopardima i lavovima.
Podvrste
Florida panther je rijetka podvrsta pume koja živi u močvarama Južne Floride u Sjedinjenim Američkim Državama, a posebno u Nacionalnom Parku Everglades. U Floridi je trenutačno veliki pokret koji pokušava spasiti preostale pantere, otkako je njihov broj naglo opao.
Fizičke karakteristike
Pume su krem boje s crnim vrhovima ušiju i repa. Puma može trčati 50 km/h, sa mjesta može skočiti 6 metara, vertikalni skok iznosi 2.5 m. Ugriz ima jači od bilo kojeg psa. Puma ima četiri prsta a pandže su uvučene, koje po potrebi izbaci. Odrasli mužjak pume može biti dugačak i do 2,5 m (od njuške do kraja repa), a teži oko 70 kg. U posebnim slučajevima može dostići i 95 kg. Odrasle ženke su dugačke oko 2 m i teže oko 35 kg (uvijek računajući od vrha njuške pa do kraja repa). Mačići pume su prekriveni crno-smeđim tačkicama, a rep im je savijen u krug. Pume žive oko 25 godina. Pume koje žive bliže ekvatoru su manje od onih koje žive bliže polova.
NGC 3536
NGC 3536 (također poznat kao MCG 5-26-61, PGC 33779 i UGC 6191) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 502 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,10 (161 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (117 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. decembra 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.