cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Genije
Ne postoji naučno precizna definicija genija. Ponekad se genijalnost povezuje sa talentom, ali nekoliko autora kao što su Cesare Lombroso i Arthur Schopenhauer sistematski razlikuju ove pojmove. Walter Isaacson, biograf mnogih poznatih genija, objašnjava da iako visoka inteligencija može biti preduslov, najčešća osobina koja zapravo definiše genija može biti izuzetna sposobnost primjene kreativnosti i maštovitog razmišljanja u skoro svakoj situaciji.
Galton
Procjenu inteligencije inicirali su Francis Galton (1822–1911) i James McKeen Cattell. Zagovarali su analizu vremena reakcije i senzorne oštrine kao mjere "neurofiziološke efikasnosti" i analizu senzorne oštrine kao mjere inteligencije.
Galton se smatra osnivačem psihometrije. Proučavao je rad svog starijeg rođaka Charlesa Darwina o biološkoj evoluciji. Pretpostavljajući da je eminencija naslijeđena, Galton je uradio studiju o porodicama eminentnih ljudi u Britaniji, objavivši je 1869. pod nazivom Nasljedni genije. Galtonove ideje razrađene su iz rada dvojice pionira statistike s početka 19. vijeka: Carla Friedricha Gaussa i Adolpha Queteleta. Gauss je otkrio normalnu distribuciju: s obzirom na veliki broj mjerenja iste varijable pod istim uslovima, oni nasumično variraju od najčešće vrijednosti, prosječne, do dvije najmanje učestale vrijednosti pri maksimalnim razlikama više i niže najfrekventnije vrijednosti. Quetelet je otkrio da se kriva u obliku zvona odnosi na socijalnu statistiku koju je prikupljala francuska vlada tokom svojih normalnih procesa o velikom broju ljudi koji prolaze kroz sudove i vojsku. Njegov početni rad u kriminologiji naveo ga je da primijeti "što je veći broj posmatranih pojedinaca, to se posebnosti više brišu...". Ovaj ideal iz kojeg su izbrisane osobenosti postao je "prosječan čovjek".
Galtona je Quetelet inspirisao da definiše prosječnog čovjeka kao "potpuno normalnu shemu"; tj. ako se kombinuju normalne krive svake mjerljive ljudske karakteristike, u teoriji će se uočiti sindrom koji opsjeda "prosječnog čovjeka", okružujući ga različitim osobama. Za razliku od Queteleta, Galtonov prosječan čovjek nije bio statistički već samo teoretski. Nije bilo mjere opšte prosječnosti, samo veliki broj specifičnih prosjeka. Istraživajući opštu mjeru prosjeka, Galton je pogledao obrazovnu statistiku i pronašao zvonaste krive u rezultatima testova svih vrsta; u početku u ocjenama završnog ispita iz matematike, te u rezultatima prijemnih ispita za Sandhurst.
Metoda koju je Galton koristio u Nasljednom geniju je prebrojavanje i procjenjivanje uglednih rođaka uglednih ljudi. On je utvrdio da je broj uglednih srodnika veći s bližim stepenom srodstva. Ovo djelo smatra se prvim primjerom historiometrije, analitičkog istraživanja o historijskom ljudskom progresu. Djelo je kontroverzno i kritizirano je iz više razloga. Galton se tako udaljio od Gaussa na način koji će postati ključan za historiju 20. vijeka nove ere. Zaključio je da zvonasta kriva nije bila slučajna. Razlike između prosječne i gornje granice nastale su zbog neslučajnog faktora, "prirodne sposobnosti", koju je definisao kao "one kvalitete intelekta i dispozicije koje potiču i osposobljavaju ljude da čine djela koja vode do reputacije... priroda koja će se, kad je prepuštena sama sebi, potaknuti inherentnim podražajem, popeti put eminencije." Teoretski, prividna nasumičnost rezultata nastala je zbog slučajnosti ove prirodne sposobnosti.
Galtonova istraživanja su kritizirali jer ona ne uspijevaju u obzir uzeti uticaj društvenog statusa i povezane dostupnosti resursa u obliku ekonomskog nasljeđa, što znači da se naslijeđena "eminencija" ili "genij" može steći kroz obogaćeno okruženje koje pružaju bogatije porodice. Bez obzira na to, Galton je nastavio razvijati polje eugenike. Pokušao je kontrolisati ekonomsko nasljeđe upoređujući usvojene kardinalove nećake, koji bi imali prednost bogatstva bez bliže srodnosti s papama (kao npr. što su sinovi sa svojim očevima, s biološkom djecom uglednih pojedinaca).
Psihologija
Genijalnost se izražava u raznim formama (npr. matematička, književna, muzička izvedba). Genijalne osobe obično imaju snažnu intuiciju o svojim domenama, te na tim shvatanjima doprinose s ogromnom energijom. Carl Rogers, utemeljitelj humanističkog pristupa psihologiji, proširuje ideju o geniju i intuiciji, pišući: "El Greco je, primjera radi, morao uočiti dok je posmatrao neke od svojih ranih radova, da 'dobri umjetnici ne slikaju tako.' Ali nekako je vjerovao svom vlastitom doživljaju života da je mogao nastaviti izražavati svoje jedinstvene percepcije. Kao da je mogao reći: 'Dobri umjetnici ne slikaju ovako, ali ja slikam ovako.' Za primjer možemo uzeti i drugo područje, književnika Ernesta Hemingwaya. On je sigurno bio svjestan da 'dobri pisci ne pišu ovako.' Ali, na sreću, on je ostao Hemingway, ostao je svoj, radije birajući svoj put, nego tuđe shvatanje dobrog pisca."
Velikom broju ljudi koji se smatraju genijima dijagnostikovani su mentalni poremećaji (npr. Vincentu van Goghu, Virginiji Woolf, Johnu Nashu i Ernestu Hemingwayu). Pretpostavlja se da postoji veza između mentalne bolesti, posebice shizofrenije i bipolarnog poremećaja i genijalnosti. Osobe sa bipolarnim poremećajem i shizotipalnim poremećajem ličnosti, od kojih je potonji češći među rođacima shizofreničara, imaju tendenciju da pokazuju povećanu kreativnost.
U studiji iz 2010. rađenoj u Institutu Karolinska primjećeno je da visoko kreativne individue i shizofreničari imaju nižu gustinu dopaminskih D2 receptora u talamusu. Jedan od istraživača objasnio je da "Manje D2 receptora u talamusu vjerovatno znači niži stepen filtriranja signala, samim tim i veći protok informacija iz talamusa." Ovo bi mogao biti mogući mehanizam iza sposobnosti zdravih visoko kreativnih ljudi da vide brojne neuobičajene veze u situaciji rješavanja problema, kao i strane asocijacije kod shizofreničara.
IQ i genije
Galton je bio pionir istraživanja eminentnih ljudskih dostignuća i mentalnog testiranja. U svojoj knjizi Nasljedni genije, pisanoj prije razvoja IQ testiranja, napisao je da su nasljedni uticaji na eminentna postignuća jaki, te da je eminencija rijetka u općoj populaciji. Lewis Terman izabrao je termin "blizu genija ili genije" kao klasifikacijsku oznaku za najvišu klasifikaciju svoje verzije Stanford-Binetovog testa iz 1916. Desetak godina kasnije, u knjizi Genetička istraživanja genija, objavio je longitudinalna istraživanja o kalifornijskim školarcima koje su učitelji uputili na testiranje kvocijenta inteligencije. Catherine M. Cox, Termanova kolegica, napisala je knjigu Rane mentalne osobine 300 genija kao drugi svezak Termanove knjige. U njoj je analizirala biografske podatke o historijskim genijima. Iako su njene procjene IQ rezultata iz djetinjstva osoba koje nikad nisu radile IQ testove kritizirane na metodološkoj osnovi, istraživanje Coxove bilo je temeljito u otkrivanju važnosti drugih faktora osim IQ-a u važnosti postanka genija. Do druge revizije Stanford-Binetovog testa iz 1937. Terman više nije koristio pojam "genij" u klasifikaciji kvocijenta inteligencije, niti u bilo kojem drugom testu. Godine 1939. David Wechsler komentarisao je da "oklijevamo da osobu nazovemo genijem na temelju jednog rezultata testa inteligencije".
Termanovo istraživanje u Kaliforniji pružilo je historijske dokaze o tome kako je genijalnost povezana sa IQ rezultatima. Mnoge su kalifornijske učenike za istraživanje preporučili njihovi učitelji. Dva učenika koja su testirana, ali nisu uključeni u rezultate studije jer su njihovi rezultati bili preniski, bili su dobitnici Nobelove nagrade za fiziku. Riječ je o Williamu Shockleyu i Luisu Walteru Alvarezu. Na temelju historijskih otkrića studije i biografskim primjerima poput nobelovca Richarda Feynmana, koji je navodno imao IQ 125, stav psihologa i drugih naučnika je da je minimalni rezultat IQ-a (oko 125) neophodan za genijalnost, ali nedovoljan, te da se mora kombinovati sa karakteristikama osobnosti, poput želje i upornosti, kao i potrebne mogućnosti za razvoj talenta. Primjerice, u jednom poglavlju istraživač IQ-a, Arthur Jensen, predložio je da se multiplikativni model genija sastoji od visoke sposobnosti, visoke produktivnosti i visoke kreativnosti. Jensenov model motiviran je otkrićem da je eminentno postignuće vrlo pozitivno iskrivljeno; otkriće poznato kao Priceov zakon.
Neki ljudi sa visokim IQ-om pridružuju se društvima intelektualaca. Najpoznatija i najveća takva organizacija je Mensa International, ali postoje i mnoge druge selektivnije organizacije poput Intertela, Triple Nine Societyja, Prometheus Societyja i Mega Societyja.
Filozofija
Razni filozofi predlagali su definicije genija, te implicirali iste u kontekstu svojih filozofskih teorija. U filozofiji Davida Humea, način na koji društvo percipira genijalnost sličan je načinu na koji društvo percipira neznalice. Hume zaključuje da se na osobu sa karakteristikama genija gleda kao na osobu isključenu iz društva, kao i na osobu koja radi daleko od ostatka svijeta. "S druge strane, puki neznalica je još više preziran; niti se išta smatra sigurnijim znakom neliberalnog genija u doba i naciji gdje nauke cvjetaju, nego biti potpuno osiromašen svakog uživanja u tim plemenitim zabavama. Najsavršeniji lik bi trebalo da leži između tih krajnosti; zadržavanje jednakih sposobnosti i ukusa za knjige, društvo i posao; čuvajući u razgovoru onu razboritost i delikatnost što proizilaze iz učtivih pisama; a u poslu tu poštenost i tačnost koji su prirodni rezultat pravedne filozofije."U filozofiji Immanuela Kanta, genijalnost je sposobnost osobe da nezavisno spoznaje i razumije koncepte kojim bi ga inače druga osoba morala podučiti. Za Kanta je originalnost suštinski karakter genija. Umjetnička djela kantovskog genija odlikuju se i svojom uzornošću koju oponašaju drugi umjetnici i služe kao pravilo za druge estetske sudove. Ovaj genije je talenat za stvaranje ideja koje se mogu opisati neimitativnim. Kantova rasprava o karakteristikama genija uglavnom je sadržana u Kritici moći suđenja i bila je prihvaćena od strane romantičara ranog 19. vijeka. Pored toga, veliki dio Schopenhauerove teorije o geniju, posebno u pogledu talenta i slobode od ograničenja, direktno je izveden iz paragrafa i dijela Kantove Kritike moći suđenja.
U filozofiji Arthura Schopenhauera, genije je neko kod koga intelekt preovladava nad "voljom", mnogo više nego kod prosječne osobe. U Schopenhauerovoj estetici, ova prevlast intelekta nad voljom omogućava geniju da stvara umjetnička ili akademska djela koja su predmet čiste kontemplacije, što je glavni kriterij estetskog iskustva za Schopenhauera. Njihova udaljenost od svakodnevnih briga znači da Schopenhauerovi geniji često pokazuju neprilagođene osobine u svakodnevnom životu; po Schopenhauerovim riječima, oni padaju u blato dok gledaju u zvijezde, što je aluzija na Platonov dijalog Theætetus, u kome Sokrat govori o Talesu (prvom filozofu) koji je ismijavan zbog pada u takvim okolnostima. On u svom djelu Svijeta volje i predstave kaže:"Talent pogađa metu koju niko drugi ne može pogoditi; Genije pogađa metu koju niko drugi ne može da vidi."U filozofiji Bertranda Russella, genijalnost podrazumijeva da pojedinac posjeduje jedinstvene kvalitete i talente koje ga čine posebno vrijednim za društvo u kojem on/ona djeluje, kada mu se jednom pruži šansa za doprinos istom. Međutim, Russell trdi da je moguće da takvi geniji budu slomljeni u mladosti i izgubljeni zauvijek kada okruženje oko njih nije simpatično prema njihovim potencijalno neprilagođenim osobinama.
U svom djelu Ograničenja nauke, J. W. N. Sullivan raspravljao je o utilitarističkoj filozofiji o retrospektivnoj klasifikaciji genija. Naime, za genija je svojstvena učenost koja je toliko originalna da se, da nije bilo te osobe, ne bi pojavila mnogo kasnije. Nasuprot tome, učenost koja je bila važna za razvoj, bez obzira koliko duboka i istaknuta, e mora nužno da ukazuje na genijalnost. Kao rezultat toga, Sullivan je genijima smatrao Alberta Einsteina, Karla Friedricha Gaussa i Jamesa Clerka Maxwella, ali ne i Isaaca Newtona i Charlesa Darwina.
Književnost i pop kultura
Geniji su različito prikazani u književnosti i filmu; kao protagonosti, ali i kao antagonisti. Mogu biti heroji ili negativci u priči. U pop kulturi, genije se često stereotipno prikazuje ili kao mudra zvijer ili kao izmučeni genije.
U književnosti i filmovima, izmučeni genijalni lik često se vidi kao nesavrše ili tragični heroj koji se bori sa teretom superiorne inteligencije, arogancije, ekscentričnosti, zavisnosti, nespretnosti, problema sa mentalnim zdravljem, nedostatkom društvenih vještina, izolacijom ili drugim stvarima poput nesigurnosti. Oni redovno doživljavaju egzistencijalne krize. Ovaj zajednički motiv čest je u filmovima i serijama naučne fantastike, između ostalih u Nevjerovatnom Hulku iz 2008. Iako ne tako ekstremni, drugi primjeri književnih i filmskih karakterizacija stereotipa izmučenog genija, uključuju i Sherlocka Holmesa, Wolfganga Amadeusa Mozarta u Amadeusu, dr. Johna Nasha u Genijalnom um u, Leonarda da Vincija u Da Vincijevim demonima, dr. Gregoryja Housea u Dr. Houseu, Willa Hunta u Dobrom Willu Huntingu i Sheldona Coopera u Teoriji velikog praska.
Jedan od najpoznatijih rivaliteta između genija je ono u književnoj fikciji između Sherlocka Holmesa i profesora Moriartyja, koji je također genije. Nedavna sveobuhvatna analiza preko 10 000 filmskih transkripata također sugeriše da u zapadnom svijetu postoji obrazac rodne pristrasnosti koji češće povezuje muške likove sa višim kognitivnim sposobnostima i terminom "genij" u filmovima.
Problem univerzalija
"Problem univerzalija" je pitanje da li univerzalije realno postoje ili ne. Postoje dva pravca koji su pokušali odgovoriti na ovo pitanje: Unutar ovih pravaca postoje ekstremne i umjerene varijante i to je jedan vid borbe idealizma i materijalizma.
Polemika
Polemika (starogrčki πόλεμος Polemos, suočavanje, konflikt, rat ") označava oštre rasprave u okviru političkih, književnih ili naučnih diskusija.
Polemičko novinarstvo je uobičajeno u zemljama gdje klevete zakonski nisu strogo kažnjive.
Oznake
Polemizirati znači boriti se protiv drugoga mišljenja. Polemičar ne želi konsenzus, nego želi u retoričkim takmičenju pobijediti.
Kao suprotnost polemici ponekad se spominje apologija.
Karakteristike polemike često su oštre i direktne izjave, a često i lični napadi sa ciljem demaskirati protivnika.
Često se iznose pretjerivanja, ironije i sarkazmi sa ciljem smanjenja protivnikove vjerodostojnosti, njegovog ugleda, i eventualno i njegovog integriteta.
Polemika je često negativno konotirana, iako je u nekom pogledu jedan od temelja parlamentarne demokratije: Predizborna utrka bez polemike ne bi postojala kao takva.
Anna Maria Jopek
mini|250px|desno|Anna Maria Jopek Anna Maria Jopek (Varšava, 14. decembar 1970.) - je poljska pop i jazz pjevačica, kompozitorka, pijanistka i tekstopisacka.
Malta Grand Prix
Malta Grand Prix bio je profesionalni snukerski turnir koji se održavao od sezone 1994/95. do 2000/01. pod Rothmansovim sponzorstvom. 2000. godine bio je rangirni turnir.
Sulejman Čelebija
Sulejman ( ?  - 1410.) bio je turski vladar.
Poslije poraza u bitki kod Angore 1402. godine Sulejman uspijeva pobjeći na Balkan gdje postaje sultan s sjedištem u Adrianopole-u. Zadovoljan s svojim teritorijem on se nije miješao u građanske ratove braće koja su se borila za prevlast u Aziji. Provodeći svoj život bezbrižno uživajući na svojemu dvoru toliko se svima zamjerio da kad se iskrcao njegov brat Musa s vojskom na balkanu niko ga nije htio braniti. Ne vidjevši drugog izbora sjeo je u kočiju i pokušao pobjeći u Carigrad tražeći azil. Bratovi vojnici su ipak bili brži stigavši i ubivši ga 1410. godine.
NGC 7528
NGC 7528 (također poznat kao PGC 70770) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 402 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,40 (47 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Andrew Ainslie Common u augustu 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Opsonin
mini|Dejstvo opsonina; [[fagocitne ćelije prepoznaju opsonin na površini antigena]] Opsonin je molekula koja je meta antigena tokom imunskog odgovora. Ovaj termin se često koristi u užem smislu za označavanje molekula koje djeluju kao pojačivači vezivanja tokom fagocitoze, posebno za antitijela, koja pokrivaju negativno naelektrisane molekule na membrani. Molekuli koji aktiviraju sistem komplementa se također smatraju opsoninima. Fagocitne ćelije nemaju FC receptor za IgM, te IgM ne učestvuje u fagocitozi. Međutim, IgM je izuzetno efektivan u aktiviranju komplementa, te se stoga smatra opsoninom. Opsonini isto tako mogu da budu molekuli koji označavaju ćelije za destrukciju djejstvom ćelija ubica (NK).
Klinički pregled
Klinički pregled je proces pregleda tijela pacijenta na znakove bolesti
Za klinički pregled koriste se opće (osnovne) metode pregleda i specijalne.
Adspekcija
Adspekcija ili posmatranje sastoji se u općem posmatranju cjelokupnog pacijenta ili njegovog pojedinačnog dijela. Pregled se obavlja golim okom, bez ikakvih instrumenata. Pri tome je potrebno najprije baciti opći pogled na pacijenta, temeljito ga pregledati sa svih strana, dobiti utisak o općem stanju, a zatim posmatrati pojedine dijelove tijela. Ako se nađu neke nepravilnosti, treba ih uporediti sa odgovarajućim dijelovima tijela sa druge strane. Ukoliko ima takvih izmjena gdje je došlo do povećanja u odnosu na normalne veličine, izmjenjeni dijelovi se mogu izmjeriti centimetrom ili se mogu dati opisno.
Palpacija
Palpacija ili pipanje, izvodi se vrhovima prstiju, a ponekad i cijelom rukom, pri čemu se čulom dodira određuje temperatura, čvrstoća, osetljivost, veličina, oblik i pokretljivost izmjenjenog mjesta.
Perkusija
Perkusija ili kucanje, jeste metoda kojom se vještački izazivaju zvukovi na pojedinim dijelovima tijela (grudni koš, crijeva, sinusi). Vrši se uz pomoć instrumenata (plezimetar i čekić), kada se zove instrumentalna, ili udarcem srednjeg prsta lijeve ili desne ruke o isti takav prst druge ruke koji je priljubljen na mjestu gdje se vrši perkusija, kada se naziva digitalna perkusija.
Klisura (Kostur)
mini|desno|250px|Selo Klisura Klisura (grčki: Κλεισούρα) selo je u sjevernoj Grčkoj, nekadašnja Vlahoklisura, okrug Kostur, periferija Zapadna Makedonija.
Naziv mjesta Klisura je slavenskog porijekla. Selo je cincarsko, sa 259 stanovnika (2011. godine). Nacistički okupatori su u selu izvršili masakr 5. aprila 1944. godine. U selu je crkva posvećena svetom Dimitriju, a u blizini sela je grčka pravoslavna sveta obitelj Rođenja presvete Bogorodice. Iz sela Klisure su u Beograd, u 19. vijeku, doselila braća Nikola i Konstantin Šonda koji su u kraljevini Srbiji osnovali prvu fabriku čokolade u jugoistočnoj Evropi. Veliki dobrotvor srpskog naroda iz Karlovca, Jovan Barako, testamentarno je ostavio novčane priloge mnogim institucijama i crkvama. Pored ostalih, 20.000 kruna je ostavio cincarskoj pravoslavnoj općini u Vlaho-Klisuri kod Kostura u Makedoniji, gdje mu se rodio djed Konstantin i baka Ekaterina, djevojački Zega. Jovanov otac Vasilije je sa svojim stricem pobjegao iz Vlahoklisure od turskog nasilja i nastanili su se u Karlovcu.
Kaštijelj (Šekovići)
Kaštijelj je naseljeno mjesto u općini Šekovići, Bosna i Hercegovina.
Bakterijska transkripcija
Bakterijska transkripcija je proces u kojem se segment bakterijske DNK kopira u novosintetizirani lanac informacijske RNK (iRNK) uz korištenje enzima RNK-polimeraza.
Proces se odvija u tri glavna koraka: inicijacija, elongacija i terminacija; a krajnji rezultat je lanac iRNK koji je komplementaran jednom lancu DNK. Općenito, transkribirani region obuhvata više od jednog gena. U stvari, mnogi prokariotski geni se javljaju u operonima, koji su niz gena koji rade zajedno da kodiraju isti protein ili genski proizvod i kontrolira ih jedan promotor. Bakterijska RNK-polimeraza sastoji se od četiri podjedinice i kada se spoji peta podjedinica, nazvana σ-faktor, polimeraza može prepoznati specifične vezujuće sekvence u DNK, zvane promotori. Vezivanje σ-faktora za promotor je prvi korak u inicijaciji. Jednom kada se σ-faktor oslobodi iz polimeraze, nastavlja se elongacija. Polimeraza nastavlja niz dvolančanu DNK, odmotavajući je i sintetizirajući novi lanac iRNK, sve dok ne dođe do mjesta završetka. Postoje dva mehanizma raskida koja su detaljnije razmotrena u nastavku. Završetak je potreban na određenim mjestima da bi se pojavila odgovarajuća ekspresija gena. Ekspresija gena određuje koliko genskog proizvoda, kao što je protein, proizvodi gen. Transkripciju vrši RNK-polimeraza, ali je njena specifičnost kontrolirana specifičnom sekvencom DNK-vezujućim proteinima koji se nazivaju transkripcijski faktori. Transkripcijski faktori rade na prepoznavanju specifičnih sekvenci DNK i na osnovu potreba ćelija, promovišu ili inhibiraju dodatnu transkripciju. Slično ostalim taksonima, bakterije doživljavaju nalete transkripcije. Rad Jonesovog tima u Jones et al 2014 objašnjava neke od osnovnih uzroka pucanja i druge varijabilnosti, uključujući stabilnost rezultirajuće iRNK, jačinu promocije kodirane u relevantnom promotoru i trajanje transkripcije zbog jačine TF-vezujućeg mjesta. Također su otkrili da se bakterijski TF-ovi zadržavaju prekratko za TF-ske' karakteristike vezivanja kako bi se objasnila kontinuirana transkripcija rafala.
Bakterijska transkripcija se razlikuje od eukariotske transkripcije na nekoliko načina. Kod bakterija, transkripcija i translacija se mogu odvijati istovremeno u ćelijskoj citoplazmi, dok se kod eukariota transkripcija dešava u jedru, a translacija se dešava u citoplazmi. Postoji samo jedan tip bakterijske RNK-polimeraze dok eukarioti imaju tri tipa. Bakterije imaju σ-faktor koji detektuje i vezuje se za promotorska mjesta, ali eukariotima nije potreban σ-faktor. Umjesto toga, imaju transkripcijske faktore koji omogućavaju prepoznavanje i vezivanje promotorskih mjesta.
Sve u svemu, transkripcija unutar bakterija je visoko reguliran proces koji je kontroliran integracijom mnogih signala u datom trenutku. Bakterije se u velikoj mjeri oslanjaju na transkripciju i translaciju kako bi generirali proteine koji im pomažu da specifično reagiraju na okolinu.
RNK-polimeraza
RNK polimeraza sastoji se od jezgre i holoenzimske strukture. Srž enzima sadrži katalitska svojstva RNK-polimeraze i sastoji se od podjedinica ββ′α2ω. Ova konzervirana kod svih vrsta bakterija. Holoenzim se sastoji od specifične komponente poznate kao sigma faktor. Sigma faktor pomaže u prepoznavanju promotora, pravilnom postavljanju RNK-polimeraze i početku odmotavanja na početnom mjestu. Nakon što sigma faktor izvrši svoju potrebnu funkciju, on se disocira, dok katalitički dio ostaje na DNK i nastavlja transkripciju. Dodatno, RNK-polimeraza sadrži jezgro iona Mg+ koji pomaže enzimu sa svojim katalitskim svojstvima. RNK-polimeraza djeluje tako što katalizira nukleofilni napad 3’ OH RNK na alfa fosfat komplementarne molekule NTP, kako bi se stvorio rastući lanac RNK iz šablonskog lanca DNK. Nadalje, RNK-polimeraza također pokazuje aktivnosti egzonukleaze, što znači da ako se otkrije nepravilno uparivanje baza, može izrezati pogrešne baze i zamijeniti ih odgovarajućom, ispravnom.
Elongacija
Tokom elongacije, RNK-polimeraza klizi niz dvolančanu DNK, odmotavajući je i transkribirajući (kopirajući) njenu nukleotidnu sekvencu u novosintetiziranu RNK. Kretanje RNK-DNK kompleksa je bitno za katalitski mehanizam RNK-polimeraze. Uz to, RNK-polimeraza povećava ukupnu stabilnost ovog procesa, djelujući kao veza između lanaca RNK i DNK. Novi nukleotidi koji su komplementarni lancu šablona DNK dodaju se na 3' kraj lanca RNK. Novoformirani lanac RNK je praktički identičan lancu koji kodira DNK (smisleni lanac ili lanac bez šablona), osim što ima timin koji zamjenjuje uracil u okosnici šećera riboze, umjesto kičme šećera deoksiriboze. Pošto nukleozid-trifosfat (NTP) treba da se vežu za OH- molekulu na 3' kraju RNK, transkripcija se uvijek dešava u smjeru 5' do 3'. Četiri NTP-a su adenozin-5'-trifosfat (ATP), gvanozid-5'-trifosfat (GTP), uridin-5'-trifosfat (UTP), i citidin-5'-trifosfat (CTP). Vezivanje NTP-ova na 3' kraj transkripta RNK obezbjeđuje energiju potrebnu za ovu sintezu. NTP-ovi su također molekule za proizvodnju energije koji obezbjeđuju gorivo koje pokreće hemijske reakcije u ćeliji.
Promotorska sekvenca određuje učestalost transkripcije svog odgovarajućeg gena.
Terminacija
Da bi došlo do odgovarajuće ekspresije gena, transkripcija se mora zaustaviti na određenim mjestima. Dva mehanizma prekida su dobro poznata:
Završetak transkripcije DNK u bakterijama može biti zaustavljen određenim mehanizmima u kojima će RNKpolimeraza ignorirati terminacijsku sekvencu dok se ne postigne sljedeći. Ovaj fenomen je poznat kao antiterminacija i koriste ga određeni bakteriofagi.
NGC 1573
NGC 1573 (također poznat kao MCG 12-5-8, PGC 15570 i UGC 3077) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 194 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,90 (107 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1. augusta 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3116
NGC 3116 (također poznat kao MCG 5-24-12 i PGC 29383) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 294 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 0,40 (34 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Johann Palisa 10. marta 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Franjevci
Svjetovni red ustanovljen po nadahnuću sv. Franje Asiškog (1182-1226). Sv. Franjo je po svom obraćanju ustanovio bratstvo "Pokornička braća i sestre", iz kojeg se razvijaju tri franjevačka reda:
Franjevački red slijedi pravilo reda, a historija pravila je sljedeća: Franjevački red danas ima oko 2.000.000 pripadnika, i ima svoje sjedište u Rimu. Franjevci su igrali istaknutu ulogu u historijskom i kulturnom životu Bosne i Hrvatske. U Bosnu su došli kao papinski inkvizitori i misionari koji rade na iskorjenjivanju učenja bosanskih krstjana, tj. bogumila već 1291. godine i tu trajno ostaju, a franjevačka provincija Bosna Srebrena je jedina ustanova koja neprekidno djeluje od srednjeg vijeka pa do danas. Godine 1339. je ustanovljena Bosanska vikarija, na čelu sa fra Peregrinom Saksoncem, koji je imao značajnu ulogu i na dvoru bosanskog bana Stjepana II Kotromanića, a imenovan je i bosanskim biskupom. Prvi franjevački samostan u Bosni je podignut u Milama kod Visokog oko 1340. godine, a kasnije su izgrađeni i samostani u Sutjesci, Olovu, Srebrenici, Fojnici, Kreševu. Ovakav razvoj bosanske vikarije ju je doveo u vodeći položaj na čitavom Balkanu, a njeno područje se proteže od Apulije na jugoistoku Italije pa do Crnog mora. U prvoj polovini 15. vijeka neke manje oblasti su se osamostalile i odvajaju, a nakon osmanlijskog osvajanja Bosne dolazi do podjele vikarije 1514. na Bosnu Srebrenu (na prostoru pod osmanlijskom upravom) i Bosnu-Hrvatsku (na preostalom području) i obje ove vikarije su 1517. godine izdignute u rang provincija. Sultan Mehmed El-Fatih je 1463. godine izdao dokument na osnovu kojeg se franjevcima dozvoljava dalje djelovanje u Bosni. U 16. vijeku se područje provincije Bosne Srebrene širi sa osmanlijskim osvajanjima, pa obuhvata i Slavoniju, Srijem, Banat i južnu Ugarsku (do Budima). U 18. vijeku, dolazi do osamostaljivanja dalmatinskih samostana, a potom se 1757. izdvajaju i prekosavski samostani, te se 1758. godine ustanovljava područje Bosne Srebrene koje odgovara granicama današnje Bosne i Hercegovine, a 1847. se ustanovljava i zasebna hercegovačka provincija. Brojni franjevci Bosne Srebrene su imali neprocjenjiv doprinos kulturnom i naučnom životu Bosne i Hercegovine, a najistaknutiji među njima bili su: Matija Divković, Nikola Lašvanin, Filip Lastrić, Ivan Franjo Jukić, Grga Martić kao i mnogi drugi.
Generalni sekretar Ujedinjenih nacija
Generalni sekretar Ujedinjenih nacija (UNSG ili SG) glavni je administrativni službenik Ujedinjenih nacija i šef Sekretarijata Ujedinjenih nacija, jednog od šest glavnih organa Ujedinjenih nacija.
Uloga generalnog sekretara i Sekretarijata utvrđena je poglavljem XV (članovi 97 do 101) Povelje Ujedinjenih nacija. Međutim, kvalifikacije ureda, postupak odabira i mandata mogu se tumačiti i uspostavljeni su prema običaju.
Uloga
Funkcija generalnog sekretara je u Povelji opisana kao "glavni administrativni službenik" organizacije. Neki su s početka smatrali da bi uloga generalnog sekretara trebala biti čisto administrativna. Prvi je norvežanin Trygve Lie koji je tvrdio da je njegova uloga da govori i djeluje kao lider i posrednik. Od tada svaki generalni sekretar raspravlja o globalnim temama i problemima u ime organizacije i koristi svoj položaj kako bi posredovao u sporovima. Ovo je u skladu sa originalnom vizijom predsjednika SAD-a Franklina D. Roosvelta, koji je imao sličnu ulogu prije nastanka UN-a i koji je imao veliki uticaj na njeno formiranje, da organizaciju treba predvoditi "svjetski posrednik".
Spisak generalnih sekretara
mini|600px|centar|Mapa koja pokazuje koje su nacije imale državljanina koji je bio generalni sekretar Ujedinjenih nacija.
Pelemiši (Kladanj)
Pelemiši su naselje u općini Kladanj, Bosna i Hercegovina.
Abdikacija
mini|desno|250px|Napoleonova abdikacija Abdikacija (lat. ab... + dicere – reći, kazati, odricanje, odstup, ostavka) je čin dobrovoljnog odricanja od neke funkcije, zvanja ili časti (naročito prijestolja).
Franco Balkan
Goran Valka (rođen 1. augusta 1983), poznatiji kao Franco Balkan, je bosanskohercegovački electro, pop, trap reper, muzičar i producent. Popularnost među mlađom publikom stekao je nakon objave svojih prvih singlova i studijskog albuma Superstar. Također, nominovan je u sklopu muzičke nagrade Music Awards Ceremony.
Biografija
Rođen je u Sarajevu 1. augusta 1983. godine. Kada je riječ o njegovom privatnom životu, osnovno i srednje obrazovanje pohađao je u Sarajevu. 2012. godine je diplomirao oblast Komunikoloških nauka a 2 godine kasnije je magistrirao Međunarodne odnose i diplomatiju u sklopu Fakulteta političkih nauka u Sarajevu. Svoju muzičku karijeru je započeo 2002. godine u rap-rock bendu Corbansick gdje je svirao klavijature, pisao tekstove i puštao semplove. Kao tekstopisac, muzičar i producent muzikom se bavi više godina. Nikad nije pohađao muzičku školu, samostalno je savladao muzičke instrumente klavir i bubnjeve. Bio je dugogodišnji član i jedan od osnivača sarajevskog rap-rock benda Corbansick, s kojim je nastupao kao klavijaturist, da bi muziku napustio 2006. i pauzirao sve do 2018. godine. Pored muzike, bavio se profesionalno i politikom u periodu 2014. - 2018. gdje je obnašao funkciju člana Upravnog odbora Federalnog zavoda za mirovinsko i invalidsko osiguranje.
2002–2006: Počeci sa grupom Corbansick
Početkom 2002. godine osniva rap-rock bend Corbansick sa gitaristom Feđom Šehićem, koji kasnije upoznaju i ostale članove benda sa kojima kreću da stvaraju popularni strani zvuk koji se prostirao između tradicionalnog alternativnog rocka i hip-hopa, koketirajući sa tada već poznatim ali eksperimentalnim muzičkim stilovima kao što su Nu Metal i Rapcore. Ime Corbansick je izabrano jer je najbolje oslikavalo ono što je bend u suštini tada i bio: SICK CORe BANd. Goran je u bendu pisao tekstove na engleskom jeziku, radio muziku, kao i aranžmane sa ostalim članovima benda. Sa Corbansickom snima nekoliko pjesama kao što su Broken i Pissed Off, te sa bendom ostvaruje nekoliko zapaženih nastupa, te osvaja nekoliko nagrada. U bendu nastaje razdor, gdje 3. septembra 2006. godine bend napuštaju Stefan Pejović (bubnjar), Haris Kurspahić (bas gitara) i tadašnji pjevač Igor Benić, a novom Corbansicku se priključuju novi članovi, Ensar Bistrivoda (vokal), Dino Osmić (bubnjar) i Muhamed Mulaosmanović (bas gitara). Ubrzo nakon toga, Goran zauvijek napušta bend, a kao razlog tome navodi privatne razloge.
2018–2019: Početak solo karijere
mini|S nastupa na Heineken Music festivalu u [[Zenica|Zenici 2004.]] Nakon više od deset godina pauze, sredinom 2018. odlučuje da se ponovo vrati muzici, ali u sasvim drugačijem izdanju i muzičkom žanru, gdje počinje graditi samostalnu pjevačku karijeru, a kao pseudonim uzima ime Franco, koje krajem ljeta 2019. mijenja u Franco Balkan. Početkom 2019. godine potpisao je ekskluzivni izdavački ugovor s izdavačkom kućom Tempo Digital, koja je u vlasništvu sarajevskog muzičara, pjevača i producenta Almira Ajanovića. Autor je muzike i tekstova na svojim objavljenim pjesmama. Do sada je objavio jedan studijski album pod nazivom Superstar.
2019–2020: Album Superstar
lijevo|mini|lijevo|180px|Oficijalni izgled omota albuma Superstar Superstar je njegov prvi studijski album kojeg je snimio i objavljen je 21. decembra 2020. godine. Na albumu se nalazi ukupno 9 pjesama i sniman je pune dvije godine u Sarajevu. Na njemu su uz Franca radili muzičari, pjevači i producenti iz Bosne i Hercegovine, Almir Ajanović, Damir Bečić, Tarik Mulaomerović, Adnan Pacoli i Peđa Hart. Prateće vokalne dionice na albumu su snimili Dalal Midhat, Zorana Guja, Damir Bečić i Franco. Izvršni producent albuma je Almir Ajanović. Izdavač albuma je Tempo Digital. Pjesme na albumu su u muzičkom smislu mješavina nekoliko svjetskih muzičkih pravaca. Najviše preovladava autotune pop-rap i melodično pjevanje, sa primjesama electro, club, dance i trap ritmova, koji se često miješaju sa reggaeton, dancehall i balkanskim etno zvucima. Tekstovi su pomalo eksplicitni i seksualno orijentirani, dok se pored njih provlače i nešto blaže verzije laganih, instrumentalnih i ljubavnih balada.
Muzički stil
Njegovu muziku karakterizira miješanje stranih muzičkih stilova kao što su hip-hop, rap i reggaeton, te kombiniranje klupskih dancehall i electro pop-rap komercijalnih elemenata s primjesama balkanskog zvuka. Muzika je melodična, a tekstovi pomalo eksplicitni i seksualno-orijentirani.
NGC 4608
NGC 4608 (također poznat kao MCG 2-32-177, PGC 42545 i UGC 7842) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 86 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,30 (82 hiljade sg) a najmanji 2,9 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. marta 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dražen Žerić
Dražen Žerić - Žera (rođen 20. jula 1964. godine u Mostaru) jeste bosanskohercegovački muzičar i klavijaturist. Najpoznatiji je kao pjevač i vođa sarajevske pop rok grupe Crvena jabuka s kojom je stekao status jedne od najpopularnijih grupa u bivšoj Jugoslaviji i koja je prodala više albuma od Bijelog dugmeta.
Biografija i karijera
Dražen Žerić rođen je u Mostaru u bošnjačkoj porodici u kojoj su otac Nedžib i majka Šemsa bili profesori, a ima brata Damira koji živi u Rimu. Odrastao je u sarajevskom naselju Višnjik, gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju, a istovremeno je pohađao i muzičku školu, odsjek klavir. Kasnije je diplomirao ekonomiju na Univerzitetu u Sarajevu. Nakon koncertnih nastupa sa raznoraznim sarajevskim pop rok grupama u kojima je pekao zanat 1984. upoznaje Zlatka Arslanagića, Aljošu Buhu, Darka Jelčića i Dražena Ričla. Godine 1985. dobio je poziv od svog prijatelja Dražena Ričla da prijeđe u tek nastalu grupu Crvena jabuka. U originalnoj postavi svirao je klavijature, a nakon automobilske nesreće u kojoj su preminuli pjevač Dražen Ričl i basist Aljoša Buha, preuzima ulogu vokalnog soliste Crvene jabuke čiji je i danas pjevač. Crvena jabuka je brzo postala jedan od najuspješnijih muzičkih grupa u bivšoj Jugoslaviji na vrhu top lista iz godine u godinu, od 1985. do 1990. godine. Takozvane jugoslavenske godine Crvene jabuke okončane su 1990. osvajanjem prestižne muzičke nagrade "Messam" u Beogradu kojom je krunisan njihov najuspješniji album "Tamo gdje ljubav počinje". Godine 1992. kako se rat u Jugoslaviji rasplamsavao, cijela jugoslavenska muzička scena je pala. Žera je dvije godine tokom srpske opsade Sarajeva proveo kao humanitarni radnik i pjevao je na dobrotvornim koncertima zajedno s pjevačima: Kemalom Montenom, Mladenom Vojičićem "Tifom" i Zlatanom Fazlićem "Fazlom". Krajem 1994. Žera se preselio u Zagreb, a početkom 1995. potpisao je ugovor s hrvatskom muzičkom kućom Tutico, ponovo ujedinjujući Crvenu Jabuku zajedno sa njihovim bubnjarom iz prve postave Darkom Jelčićem-Cunjom. Povratnički album "U tvojim očima" objavljen je u proljeće 1996. godine i postigao je veliki uspjeh kod publike. Od tada Crvena jabuka je objavila jedanaest studijskih, jedan koncertni i trinaest kompilacijskih albuma. Dražen Žerić trenutno živi i radi u Zagrebu, oženjen je i ima dvoje djece.
Studija u grimizu
Studija u grimizu prvi je roman Arthura Conana Doylea o pustolovinama Sherlocka Holmesa i njegovog saradnika, dr. Watsona.
Radnja
Nakon što je tokom vojne službe bio ranjen u ratu u Afganistanu (Drugi englesko-afganistanski rat), dr. Watson odlazi u prijevremenu penziju i nastanjuje se u Londonu. Tražeći način da se što jeftinije smjesti, susreće bivšeg vojnog kolegu, koji ga upoznaje sa Sherlockom Holmesom, koji također traži nekoga s kim bi podijelio troškove stanovanja. Njih dvojica nastanjuju se na adresi Ulica Baker 221B. Watsona začuđuje nevjerovatno znanje, ali i neznanje koje Holmes pokazuje.
Holmes mu otkriva da je on "detektiv-savjetnik", jedini te vrste na cijelom svijetu, i u stanju je razriješiti i najzamršeniji slučaj. Watson se u to lično uvjerava kad Holmes riješi dva zagonetna ubistva koja su mučila policiju. U slučaj su bili umiješani mormoni i osveta zbog starog ubistva.
Giordano Bruno
Giordano Bruno je živio od 1548. do 17. februara 1600. godine. Bio je jedan od filozofa i naučnika iz renesanse. Skolastički je obrazovan ali zbog sumnje u tradicionalno učenje bježi iz samostana u Ženevu, pa u Pariz. On prihvata Kopernikov heliocentrični sistem. Za Đordana Bruna svemir je beskonačan a priroda je Bog u stvarima.
Prevarom je došao u Veneciju gdje ga hapsi inkvizicija i živog spaljuje na lomači.
NGC 6035
NGC 6035 (također poznat kao MCG 4-38-18, PGC 56864 i UGC 10154) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 219 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,90 (57 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (57 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 9. juna 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak političkih stranaka u Hrvatskoj
Registrovane političke stranke su udruženja čiji su ciljevi izraženi u programu i statutu usmjereni na stvaranje i oblikovanje političke volje te političko djelovanje građana, a koje su upisane u Registar političkih stranaka Repubike Hrvatske, koji vodi Središnji državni ured za upravu. U registar se upisuju političke stranke koje ispunjavaju formalne uslove prema Zakonu o političkim strankama (jedan od uslova je da političku stranku može osnovati najmanje 100 punoljetnih, poslovno sposobnih državljana Republike Hrvatske). Upisom u registar politička stranka postaje pravna osoba, te može djelovati na području Hrvatske u skladu sa svojim statutom.
Slijedi spisak političkih stranaka u Hrvatskoj:
=== Spisak kratica ===
Musa Čelebija
Musa Čelebija (1388 - 1413.), turski vladar
Hans-Jürgen von Arnim
mini|Von Arnim (desno) dočekuje [[generala Gustava von Vaersta; PK "Afrika"]]mini|desno||200px|Von Arnim (lijevo) i general oklopnih trupa [[Hans Cramer (sredina) u britanskom zarobljeništvu u kampu Trent Park 1943.]] Hans-Jürgen Bernhard Theodor von Arnim bio je njemački general-pukovnik (njem. Generaloberst) koji je služio tokom Drugog svjetskog rata. Dobitnik je Vitezovog križa Željeznog križa (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes), odlikovanja koje se dodjeljuje za izuzetnu hrabrost na bojnom polju ili za uspješno vojno vodstvo. mini|Von Arnimov [[automobil u reduti u Eastbourneu]]
Rane godine
Rođen je u Ernsdorfu, u tadašnjoj pruskoj provinciji Šleskoj (današnji Dzierżoniów u Poljskoj) od oca Hansa (1861-1931), koji je bio general u pruskoj vojsci, i majke Marthe Honrichs (1865-1953).
Vojna karijera
Vojsci se priključio 1907. Tokom Prvog svjetskog rata učestvovao je u akcijama i na Istočnom i na Zapadnom frontu. Nakon rata ostao je u Reichswehru, u kojem je napredovao do komandanta elitne 68. pješadijske regimente u Berlinu. Po usponu nacističke Njemačke Von Arnim je 1938. dobio čin general-majora.
Drugi svjetski rat
Zapovijedao je 52. pješadijskom divizijom i u bici za Poljsku i u bici za Francusku. U oktobru 1940. postavljen je za komandanta 17. oklopne divizije. Po izbijanju rata sa SSSR-om promoviran je u general-poručnika pod komandom Heinza Guderiana i bio teže ranjen nekoliko dana nakon početka kampanje.
1. oktobra 1941. promoviran je u generala oklopnih trupa i postavljen na čelo XXXIX oklopnoga korpusa, gdje je ostao do novembra 1942. kad je premješten na poziciju komandanta 5. oklopne armije u sjevernoj Africi, a nadređeni mu je bio Erwin Rommel. Kad je Hitler odbio dozvoliti Rommelu da se vrati u Tunis, Von Arnim je promoviran u "punog" generala 4. decembra 1942. te imenovan za vrhovnoga komandanta Oklopne armije Afrika i de facto zapovjednika Afričkoga korpusa od 9. marta 1943. do 12. maja iste godine kad ga je zarobila 4. indijska pješadijska divizija. Nakon zarobljavanja Von Arnim je, navodno, očekivao da će se susresti sa sebi ravnim po činu i tražio je da vidi Eisenhowera. Američki general odgovorio je svojim pomoćnicima da izvuku iz njega što je moguće više informacija, ali lični sastanak nije dolazio u obzir. Eisenhower se nije susreo ni s jednim njemačkim oficirom do konačne predaje. Umjesto toga Von Arnim je doveden pred vrhovnog zapovjednika britanske 1. armije, generala Kennetha Andersona.
Von Arnim je ostatak rata proveo kao britanski ratni zarobljenik. S još 24 njemačka oficira interniran je u Camp Clinton (Mississippi). Pušten je 1. jula 1947. Vratio se u Njemačku, gdje su imanja koja je imao prije rata oduzele i podijelile sovjetske okupacijske vlasti kao dio procesa agrarne reforme. Umro je u Bad Wildungenu (Hessen).
NGC 795
NGC 795 (također poznat kao ESO 153-8 i PGC 7552) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 268 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,20 (94 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. oktobra 1834. godine.
Evropska radiodifuzijska unija
mini|300px|Članice EBU-a European Broadcasting Union (EBU) emiterska je unija formirana 12. februara 1950. godine od strane 23 emiterske organizacije na području Evrope i Mediterana na konferenciji u Torquayu u Devonu. 1993. godine Međunarodna radio-televizijska organizacija (OIRT), ekvivalent emiterskih kuća iz Centralne i istočne Evrope, sjedinila se s EBU.
2004. godine EBU je imala punopravne članice iz 52 države, te pridružene članice iz još 29. Članice su radio i televizijske kompanije, od kojih su većina u vlasništvu države ili u privatnom vlasništvu s javnom koncesijom. Punopravne članice smještene su u državama od Alžira do Vatikana, uključujući gotovo sve evropske države. Pridružene članice nisu ograničene samo na Evropu, te uključuju emiterske kompanije iz Kanade, Japana, Meksika, Indije, Hong Konga i drugih zemalja.
Punopravne članice su one čije države pripadaju Evropskom emiterskom području ili su članice Vijeća Evrope.
Najpoznatija aktivnost EBU-a je Eurovision Song Contest. EBU organizuje i takmičenja Mladih plesača Evrovizije, kao i takmičenja za mlade muzičare i scenariste, po istom modelu.
Članice EBU-a često su sarađivale na stvaranju dokumentaraca i animiranih filmova za djecu. Prva takva koprodukcija bila je The Animals of Farthing Wood iz 1993. godine, temeljena na istoimenim knjigama Colina Danna.
Muzička tema koja se izvodi prije svake EBU-ove emisije je preludij Te Deumu koga je napisao Marc-Antoine Charpentier.
Članice EBU-a
300px|mini|desno|Članice EBU-a sa godinom pristupanja uniji
RUNX1
Runt-srodni transkripcijski faktor 1 (RUNX1), znan i kao protein 1 akutne mijeloidne leukemije (AML1) ili podjedinica alfa-2 jezgarno vezanog faktora (CBFA2) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom RUNX1  sa hromosoma 21.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 453 aminokiseline, a molekulska težina  48.737 Da.
Gen i protein
Kod ljudi, gen RUNX1 je dug 260 kilobaza (kb) i nalazi se na hromosomu 21 (21q22.12). Gen se može transkribirati preko dva alternativna promotora, promotor 1 (distalni) ili promotor 2 (proksimalni). Kao rezultat, različite izoforme runx1 mogu biti sintetizovane, što je olakšano alternativnom preradom. RUNX1 protein pune dužine kodiran je sa 12 egzona. Među egzonima su dva definirana domena, domen homologije runt (RHD) ili runt domen (egzoni 2, 3 i 4) i domen transaktivacije (TAD) (egzon 6). Ovi domeni su neophodni da RUNX1 posreduje u vezivanju DNK i interakciji protein-protein. Transkripciju RUNX1 reguliraju dva pojačivača (regulatorni element 1 i regulatorni element 2), a ovi tkivno specifični pojačivači omogućavaju vezivanje limfoidnih ili eritroidnih regulatornih proteina; stoga je genska aktivnost RUNX1 visoko aktivana u hematopoetskom sistemu.
SAP AG
SAP AG ili ponekad skraćeno SAP je najveći evropski proizvođač programa za računare i treći najveći svjetski proizvođač istih. Sjedište preduzeća se nalazi u Walldorfu, Njemačka. SAP je najpoznatiji po svom ERP rješenju SAP Enterprise Resource Planning koji je se koristi za planiranje sredstava preduzeća.
RUNX1
Gen i protein
Protein RUNX1 sastoji se od 453 aminokiseline. Kao faktor transkripcije (TF), njegova sposobnost vezivanja za DNK je kodirana runt domenom (ostaci 50 – 177), koji je homologan porodici p53. Runt domen RUNX1 se veže za osnovnu konsenzusnu sekvencu TGTGGNNN (gde NNN može predstavljati ili TTT ili TCA). Prepoznavanje DNK postiže se petljama 12-lančanog β-barela i C-terminalnog "repa" (ostaci 170 – 177), koji se stežu oko kičme šećernog fosfata i uklapaju se u glavne i male spirale DNK. Specifičnost se postiže direktnim ili vodenim kontaktima sa bazama. RUNX1 može da veže DNK kao monomer, ali njegov afinitet vezivanja za DNK povećava se 10 puta ako se heterodimerizuje sa faktorom vezivanja jezgra β (CBFβ), također preko runt domena. U stvari, porodica RUNX naziva se često α-podjedinicama, zajedno sa vezivanjem zajedničke β-podjedinice CBFβ, RUNX se može ponašati kao heterodimerni faktori transkripcije koji se zajednički nazivaju jezgarno vezujući faktori (CBFs).
Utvrđeno je da je konsenzusno vezujuće mjesto za CBF sekvenca od 7 bp PyGPyGGTPy. Py označava pirimidin koji može biti ili citozin ili timin.
Funkcija
RUNX1 je transkripcijski faktor koji reguliše diferencijaciju hematopoetskih matičnih ćelija u zrele krvne ćelije. Osim toga, ima važnu ulogu u razvoju neurona koji prenose osjećaj boli. Pripada porodici gena vezanih za transkripcijski faktor (RUNX) koji se takođe nazivaju faktori jezgarnog vezivanja-α (CBFα). RUNX proteini formiraju heterodimerni proteinski kompleks sa CBFβ koji omogućava povećano vezivanje DNK i stabilnost kompleksa.