cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1. proleterska brigada NOVJ
Prva proleterska narodnooslobodilačka udarna brigada je bila prva partizanska brigada u okupiranoj Jugoslaviji. Formirana je 21. decembra 1941. godine u Rudom. Na dan formiranja imala je šest bataljona (četiri iz Srbije i dva iz Crne Gore) ukupne jačine 1.200 boraca. Prvi komandant brigade bio je Koča Popović, a politički komesar Filip Kljajić Fića. Prva borba brigade, 22. decembra 1941. godine, u Jugoslaviji se slavila kao dan Jugoslovenske narodne armije.
Naziv
Izraz proleter je značio ideološko određenje, odnosno društvenu klasu koja prema marksističkoj doktrini o diktaturi proletarijata treba provesti socijalističku revoluciju. Tokom samog rata izraz proleter je izgubio svoje ideološko značenje, i postao sinonim za elitnije partizanske formacije.
Borbeni put
Prva proleterska udarna brigada je u 1.240 ratnih dana imala 530 većih i manjih borbi. Na svom ratnom putu prešla je više od 20.000 kilometara. U njenim redovima borilo se više od 22.000 boraca od kojih su 83 proglašeni za narodne heroje. Imala je više od 7.500 poginulih, ranjenih i nestalih boraca.
Odlikovana je brojnim ordenima, a povodom petnaestogodišnjice bitke na Sutjesci, juna 1958. godine, odlikovana je i Ordenom narodnog heroja.
U sastavu Udarne grupe proleterskih brigada krajem juna 1942. godine, pošla je u pohod na Bosansku krajinu. U pohodu je učestvovala u borbama na pruzi Sarajevo-Mostar i rušenju ove saobraćajnice, oslobođenju Konjica, zatim u borbama oko Bugojna, Duvna i Šujice, oslobođenju Livna, Ključa, a do kraja oktobra angažovana je u borbama sa četnicima i italijanskim snagama oko Bosanskog Grahova. Rezultat pohoda je osnivanje Bihaćke republike i Prvo zasjedanje AVNOJ-a.
Novembra i decembra 1942. i januara 1943. godine izvela je više poduhvata u dolini Vrbasa i centralnoj Bosni; oslobođenje Jajca, Skender-Vakufa, Kotor-Varoši, područja Jošavke, Teslića, i  Prnjavora.
U Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi, u šestodnevnom maršu, prebacila se sa sektora Banja Luke, preko Šipraga, Bojske, Gornjeg Vakufa, na železničku prugu Sarajevo-Mostar, pa je u noći 17/18 februara 1943. likvidirala posade neprijatelja na odsjeku Raštelica-Brđani i poslije toga vodila teške borbe na Ivan-sedlu i Bradini i dijelom snaga učestvovala u napadu na Konjic. Učestvovala je i u poznatom protiv udaru snaga kod Gornjeg Vakufa, od 3 - 5. marta, a potom zatvarala pravac Gornji Vakuf-Prozor. U bici na Sutjesci u ranim jutarnjim satima 10. juna, brigada je probila neprijateljski obruč na Zelengori kod Balinovca. Prema sjećanju Danila Lekića, čitava brigada je u neodoljivom naletu pojurila preko brisanog prostora prema neprijateljskim rovovima. Nijemci su bili potpuno iznenađeni, tako da nisu uspjeli da organizuju otpor. Bitka je trajala 5-6 min. Dva dana kasnije probila je novi obruč na komunikaciji Kalinovik-Foča. Ovim pobjedama brigada je omogućila izlaz opkoljene glavnine NOVJ.
U zimu i proljeće 1943/44. godine djeluje oko Jajca, Mrkonjić Grada i Gerzova. U drvarskoj operaciji vodi žestoke borbe na pravcu Mrkonjić Grad-Mlinište i Mlinište-Glamoč. Iz zapadne Bosne kreće za Sandžak, a na tom putu vodila je borbe na planinama Vranici, Zecu, Bitovnji i kod Trnova. U avgustu 1944. godine učestvuje u borbama u Srbiji. Vodila je teške borbe s Bugarskim snagama na Palisadu i sa jakim četničkim snagama na Jelovoj gori, kod Karana, Kosjerića i Varde, za oslobođenje Bajine Bašte i Valjeva i Uba. U Beogradskoj operaciji istakla se u mnogim borbama. Od decembra 1944. do aprila 1945. godine djeluje na Sremskom frontu. Posljednju borbu vodila je za oslobođenje Zagreba, u koji ulazi 9. maja 1945. godine.
Munir Gavrankapetanović
Munir Gavrankapetanović (Sarajevo, 14. juni 1928 – 16. januar 1999), bio je bosanskohercegovački građevinarski stručnjak i muslimanski aktivist.
Biografija
Rođen u Sarajevu od oca Ismet-bega rodom iz Počitelja i majke Ismete iz Vitine. U Sarajevu završio osnovnu i srednju. Kao Mladi muslimani imali su predavanja kod Begove džamije. Na stranicama El Hidaje imali su nekoliko svojih rubrika. Nakon što im je organizaciji zabranjen rad, prostorije su okupirane, pokretna imovina oduzeta. Sastajali su se po stanovima. Otišao na studij u Zagreb gdje je studirao građevinu. Uhitili su ga dok je slušao šesti semestar. Stanovao je s kolegom muslimanom u Zajčevoj, na mjestu nekadašnjeg sanatorija. U Zagrebu je njihova grupa ilegalno izdavala list Mudžahid, na šapirografu. 1948. su spremili prvi broj, a izašlo je šest brojeva. Kad su počela hapšenja Mladih muslimana u Sarajevu, pa zatim u Zagrebu (Teufik Velagić, Esad Karabeg, Tarik Muftić), otišao je do Počitelja kod roditelja na nekoliko dana, a organizacija je privremeno prestala djelovati. Studirao je do 24. maja 1949. Nedostajalo mu je još nekoliko potpisa za upotpuniti četvrti semestar. Uhapšen je duboko u noći 24. na 25. maja. Skupili su ih udbaši i odveli u zatvor na Savskoj. Nakon zagrebačkog zatvora odveden u Sarajevo, u središnju UDBU, pa u Centralni zatvor u Sarajevu. U istražnom zatvoru bio u neljudskim uvjetima. Bio je premlaćivan i zarazio se dizenterijom. Samo dan prije suđenja dobio je optužnicu, 25. oktobra. Suđenje je bilo sutradan trojici muslimana iz Zagreba. Trajalo je dva dana, a sudio im je sudac Peko Jokanović. Osuđen je na osam godina. Nakon suđenja dok su ih sprovodili u zatvor, u hodniku su Mladi muslimani sreli skupinu četnika, a upravnik zatvora Vuko Grušica rekao im je da su Mladi muslimani banda, a četnici časni borci. Robijao na više mjesta. Na prisilnom radu bio na kući Đure Pucara Starog, pa na gradilištu u Radićevoj, na radove na Šumarskom fakultetu. Kad je izbio ustanak u Krajini, sve su ih potrpali u središnji zatvor u dvorište i tako držali 4 dana, nakon čega su dio ostavili na gradilištu a ostale deportovali u Kakanj. Bio je decembra 1950. na prisilnom radu na Jahorini na gradilištu hotela, februara 1951. na gradilištu na Vrace gdje se gradila UDBINA srednja škola. Kad je bio u Zenici raspoređen je u KPD u zloglasnoj Staklari, u odjeljenju gdje je bio upravnik Jure Bilić. U Sremskoj Mitrovici boravio je u sobi gdje su nekad robijali Đilas i Ranković. U zarobljeništvu je robijao s poznatim osobama. Doživio je da mu se jedan četnički pukovnik osuđen na 20 godina htio ispovijediti, jer je on i njegova vojska mnogo zla nanijela Muslimanima, a u povlačenju prema Rogatici naišao je na jednog muslimanskog seljaka koji ga je prihvatio i pomogao mu preživjeti. Izašao iz zatvora na svoj rođendan. Diplomirao nakon te velike pauze 1958. u Sarajevu na Građevinskom fakultetu. Napisao je preko dvadeset članaka iz građevinarstva. Napisao tridesetak rasprava, članaka i tekstova islamske tematike koje je objavio u listovima Islamske zajednice "Glasniku", "Islamskoj misli", "Preporodu", "Takvirnu" i "Zemzemu". Napisao knjige "Snagom vjere do savršenstva duše" (1984.) i "Na putu nade i utjehe" (1990.). Djela napisao pod pseudonimima M.G. i Ismet U. Šehimbrahimović.
Astrocit
Astrociti grč. astron = zvijezda + "kyttaron" = ćelija, šupljina) – poznata i kao astroglija – je karakteristična zvjezdasta ćelija glije, u mozgu i kičmenoj moždini.  Relativni udio astrocita u mozgu nije dobro definiran. Ovisno o primijenjenoj tehnici brojanja, studije su otkrile da taj udio varira od regije do regije, a kreće se od 20% do 40% ukupne glije. One obavljaju mnoge funkcije, uključujući i biohemijsku podršku endotelnim ćelijama za formiranje krvno-moždane barijere, dobavljanje hranjivih tvari do nervnog tkiva, održavanje vanćelijske ionske ravnoteže, kao i ulogu u procesa popravke ožiljaka mozga i kičmene moždine nakon traumatskih povreda.
Istraživanja od sredine 1990-ih su pokazala da astrociti propagiraju međućelijste talase Ca2+ over lona duge distance u odgovoru na stimulaciju, i, slično neuronima, otpoštaju neurotransmitere (zvane gliotransmiteri), na način koji oisi o Ca2+. Podaci također ukazuju da astrociti također daju signale neuronima tokom otpuštanja glutamata koji zavisi od Ca2+. Takva otkrića su napravili istraživanja na astrocitim važnim područjem neuronauke.
Struktura
Astrociti su pod-tip ćelija glije i centralnog nervnog sistema. Također su poznati i kao astrocitne glijne ćelije. Kako su u obliku zvijezde, njihovi mnogi nastavci i ovojnice preve sinapse sa neuronima. Astrociti klasično sr identificiraju pomoću histološke analize; mnoge od ovih ćelija ispoljavaju intermedijerni filament glijinih vlaknastih kiselih proteina (GFAP). U centralnom nervnom sistemu postoji ekoliko oblika astrocita, uključujući vlaknaste (bijela masa), protoplazmatske (siva masa), i radijalne. Vlaknasta glija obično se nalazi u bijeloj masi, sa relativno malo organela, a imauju duge nerazgranate ćelijske nastavke. Ovaj tip često ima "vaskularne noge", koje fizički povezuju ćelije sa vanjske strane kapilarnih zidova kada su u njihovoj blizini. Ćelije protoplazmatske glije su najrasprostranjenije, a nalaze se u tkivu sive mase, posjeduju veću količinu organela i imuju kratke i vrlo razgranate tercijarne nastavke. Radijalne ćelije glije su smještene u ravninama koje su okomite na osima komora. Jedan od njihovih nastavaka oslanja se na pia mater, a drugi je duboko zaronjen i sivu masu. Ćelije radijalne glije su uglavnom prisutne tokom razvoja, kada imaju ulogu u migracijama neurona. Müllerove ćelije u mrežnjači i ćelije Bergmannove glije moždane kora predstavljaju iznimku, jer su prisutne još i u odrasloj dobi. Kada su u blizini ovojnice pia mater, sva tri oblika astrocita imaju nastavke za formiranje membrane pija-glije.
thumb|255px|Astrociti (crveno-žuti) među neuronima (zeleni) u živoj moždanoj kori
Razvoj
thumb|Astrociti su prikazani u crvenoj boji,a ćelijska jedra su plava. Astrociti su dobiveji iz mozga novorođenog miša. Astrociti su makroglijske ćelije centralnog nervnog sistema. Izvedeni su iz heterogene skupine progenitornih ćelija u neuroepitelu u razvijajućem centralnom nervnom sistemu. Nedavni radovi, sažeti u komentaru Rowitcha i Kriegsteina, ukazuju na to da postoji izuzetna sličnost između poznatih genetičkih mehanizama koji preciziraju loze različitih neuronskih podtipova makroglijinih ćelija. Baš kao i kod specifikacije neuronskih ćelija, faktori kanonske signalizacije, kao što su sonični jež (SHH), hepatocitni faktor rasta (FGFs), Wnt i koštani morfogenetski proteini (BMP), pružaju pozicijske informacije za razvoj tokom morfogenih gradienata u smjerovima osovina dorzalno–ventralo, naprijed–natrag i medijalno–lateralno. Rezultanta se ispoljava u segmentaciji neuroepitela u progenitorne domene (p0, p1 p2, p3 and pMN) za razne tipove neurona i razvoju kičmene moždine. Na osnovu nekoliko studija, sada se vjeruje da se ćelija makroglije nastaju tokom specijalizacije ćelija. Studije koje je sa suradnicima objavio Hoechst, pokazale su da iz astrocita proizilaze tri različite skupine domena p1, p2 i p3. Podtipovi asterocita mogu biti identificirani na osnovu ispoljavanja različitih transcripcijskih faktora (PAX6, NKX6.1) i markera ćelijske površine (reelin i SLIT1). Identificirane su tri podtipske skupine:
Funkcija
thumb|650px|Metaboličke interakcije između astrocita i neurona. Ranije je u medicinskoj nauci, tvorba neuronske mreže smatrala se jedinom važnom funkcijom astrocita, a oni su viđeni kao punila jaza. U novije vrijeme, ponovo je razmatrana funkcija astrocita, pa se za njih sada mislili da imaju brojne aktivnr uloge u mozgu, uključujući i lučenje ili apsorpciju neuronskih predajnika i održavanje krvno-moždane barijere. Nadovezujući se na ovu ideju predložen je koncept "tripartitne sinapse", pozivajući se na uske veze koje se javljaju na sinapsi među presinapsnog, postsinapsnog i glijinog elementa.
Ako je ova funkcija ometana, vanćelijska koncentracija kalija će rasti, što dovodi do depolarizacije neurona, prema Goldmanovoj jednadžbi. Za abnormalno nakupljanje vanćelijskog kalija je dobro znano da rezultira epilepsijskim aktivnošću neurona.
Priliv Ca2+ iona u astrocite je bitna promjena koja u konačnici generira talse kalcija. Budući da je ovaj priliv direktno izazvan povećanjem protoka krvi u mozak, evi talasi su, kao neka vrsta hemodinamskog funkcijskog odgovora. Povećanje koncentracije unutarćelijskog kalcija se može širiti prema van duž tog funkcijskog sincicija. Mehanizmi širenja talasa kalcija su difuzija iona kalcija i IP3 preko jaznog spoja i vanćelijskog ATP signala. Podizanje razine kalcija je primarna poznata osa aktivacije astrocita, a neophodno je i dovoljno za neke vrste astrocitnog oslobađanja glutamata.
S obzirom na važnost kalcija u signalizaciju astrocita, razvijeni su uski regulatorni mehanizmi za napredovanje u prostorno-vremenskoj signalizaciji kalcija. Preko matematičke analize pokazalo se da lokaliziran priliv iona Ca2+ doprinosi lokaliziranoj pojavi citosolne koncentracije iona Ca2+. Šta više, akumulacija citoplazmatskog Ca2+ je nezavisna od unutarćelijskog protoka kalcija, a zavisi od razmjene Ca2+ preko membrane, citosolne difuzije kalcija, ćelijske geometrijel, kolebanja vanćelijskog kalcija i njegovih početnih koncentracija.
Klasifikacija
Postoji nekoliko različitih mačina klsifikacije astrocita.
Vezanje i antigenski fenotip
Oni su zasnovani na klasičnom djelu Raffa i suradnika, početkom 1980-ih, proučavanjem živaca pacova.
Klasifikacija transporter/receptor
Prekomjerna ekspresija TAAR1 značajno smanjuje razinu EAAT-2 i glutamata koji su dodatno reducirani metioninom (Meth). Uzevši zajedno, raspolooživi podaci pokazuju da Meth tretman aktivira TAAR1 dovodeći do pojave međućelijskog cAMP-a u ljudskim astrocitima i moduliranih sposobnosti klirensa glutamata. Nadalje, molekulske promjene razina TAAR1 u astrocitima odgovaraju na promjene u razinama astrocitnih EAAT-2 i funkcija.
Gornja Žrvnica
Gornja Žrvnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Cetingrad, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Gornja Žrvnica postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Gojkovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Žrvnica je imala 2 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Gojkovac.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Gojkovac. Kao dio naselja iskazivano od 1948. Od 1880. do 1931. Donja Žrvnica i Gornja Žrvnica iskazivani pod imenom Žrvnica za koji su podaci u 1880. sadržani u naselju Batnoga. Od 1890. do 1931. sadrži podatke za naselje Donja Žrvnica. U 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Gojkovac.''
Banja Loka
Banja Loka je naseljeno mjesto u sastavu općine Kostel, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kočevje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Banja Loka je imala 40 stanovnika.
Napomena: ''Do 2000. iskazivano pod imenom Banjaloka.''
Radovica
Radovica je naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2004. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Radoši i Radovica.''
Rođendanski paradoks
mini|desno|300px|Grafik prikazuje funkciju porasta vjerovatnoće da bar dvije osobe imaju isti rođendan, u odnosu na broj odabranog uzorka osoba. x-osa - Broj osoba; y-osa - Vjerovatnoća; Rođendanski paradoks često nazvan i rođendanski problem je primjer pogrešne procjene u vjerovatnoći, u kojem se intuitivno dolazi do pogrešnog zaključka. Razlozi pogrešne procjene, objašnavaju se sklonošću ljudskog načina razmišljanja i prihvaćanja linearne funkcije, te nesposobnosti poimanja eksponencijalne funkcije.
Do pogrešne procjene u rođendanskom paradoksu dolazi, jer je postavljeno pitanje, kolika je vjerovatnoća, da dvije neovisno odabrane osobe iz jedne grupe imaju isti proizvoljno odabrani rođendan. Često se ovo pitanje tumači, kao - sa kolikom vjerovatnoćom se može tvrditi da jedna određena osoba iz jedne grupe ima na jedan određeni dan rođendan (npr. u odnosu na rođendan neke druge osobe), te je ta vjerovatnoća u stvarnosti mnogo niža.
Paradoks se često pripisuje Richard von Mises, a po Donaldu E. Knuthu ovaj izvor nije siguran: Ovaj se paradoks u matematici pojavljuje 1930-ih godina, ali inicijator paradoksa nije poznat.
Objašnjenje
Pitanje: Kolika je vjerovatnoća da od 23 osobe najmanje dvije osobe imaju rođendan u isti dan?
''Odgovor: Odgovor je obično iznenađujući i vodi ka paradoksu. Većina ljudi procjenjuje vjerovatnoću za deset potencija niže nego što je ustvari. Odgovori se kreću između 1 % und 5 %, dok je prava vjerovatnoća preko 50 %, a kod 50 osoba čak iznad 97 %.
Za razliku od ovog primjera, vjerovatnoća da neko ima rođendan na neki određeni dan (bez obzira na godinu rođenja), a u usporedbi sa primjerom od 23 osobe, rođendan jedne od tih osoba, je mnogo niža. Da bi vjerovatnoća bila u istom opsegu, računato po binomskoj raspodjeli potrebno je još 231 osoba (ukupno 254).
Teoretski pristup
Razlog za ovako veliku razliku je da se od n osoba može napraviti različitih parova; Broj mogućih parova raste sve brže sa rastećim brojem osoba u grupi, te ako u grupu dođe još (n+1) osoba po redu, broj se parova povećava za n. Uslov za ispunjenje pitanja je već ispunjen, ako se uspostavi jedan jedini par sa istim rođendanom. Kako je vjerovatnoća, imati na isti dan rođendan, za svaki par jednaka, broj parova sa povećanjem broja osoba brzo raste, povećava se i vjerovatnoća, da dvije osobe u jednoj grupi imaju isti dan, direkto sa povećanjem veličine grupe.
Praktični pristup
U stvarnosti broj rođenih po datumima nije ravnomjeran po danima. Tako je poznato da se ljeti rađa više djece nego zimi. Time je i vjerovatnoća višlja, da osobe iz tog perioda imaju na isti dan rođendan. Kako broj rođenih zavisi i takođe od klimatskih, socijalnih i društvenih prilika, ta je raspodjela uglavnom neravnomjena. Simulacije, na osnovu stvarnih podataka, pokazuju da vjerovatnoća rođendana u isti dan, u grupi od 23 osobe uvijek prelazi 50 %. Takođe uračunavanjem prestupne godine i 29. februara, ne mijenja statističku vrijedost vjerovatnoće. Tako je npr. po podacima Statističkog zavoda Austrije broj rođenih u Austriji najveći krajem septembra, a najniži krajem decembra.
Matematičko objašnjenje
Slijedeći dokaz je proračun vjerovatnoće, sa zanemarivanjem 29. februara, koji uzima rođendane neodređenog broja osoba n, kao ravnomjerno raspoređenu slučajnu varijablu iz direktne ravnomjerne raspodjele iz skupa elemenata (D-datum) sa 365 članova <tt>D={1. jan., 2. jan., …, 31. dec.}</tt> Ovaj dokaz ne vrijedi, ako se u skupu n osoba nalaze blizanci rođeni istog dana.
Vjerovatnoća da dvije osobe imaju rođendan isti dan
[[Datoteka:Birthday paradox.svg|mini|380px|p(n) = Vjerovatnoća za najmanje jedan dvostruki rođendan
q(n) = Vjerovatnoća da se jedan rođendan poklapa sa unapred definiranim rođendanom x-osa - Broj osoba; y-osa - Vjerovatnoća;]] Broj svih kombinacija za n osoba je m = 365n, gdje sve varijante parova imaju istu vjerovatnoću. Tako npr. za dvije osobe broj kombinacija iznosi 3652 = 13.322.
Od ovih mogućih slučajeva su broj različitih rođendana. Za prvu osobu iz skupa se može odabrati rođendan, za drugu je to 364 dana, u kojima prvoj osobi nije rođendan.
Na osnovu Laplasove formule, vjerovatnoća da sve osobe n imaju različite rođendane iznosi:
Za broj osobe n = 23 korištenjem ove formule dobije se:
Po Dirichletovom principu kutija, a isključivanjem 29. februara za sve slučajave n > 365. je vjerovatnoća jednaka 1, što znači da se sa sigurnošču može tvrditi da u definisanom skupu postoje dvije osobe sa istim rođendanom. Ukoliko se 29. februar takođe računa, ovaj princip vrijedi za n = 366.
Aproksimacija
Izraz P se aproksimativno može pojednostaviti kao:
a sa Stirlingovom formulom, može se približno izračunati i preko džepnog računara:
Vjerovatnoća za jedan određeni rođendan
Ako želimo izračunati vjerovatnoću za jedan određeni datum, te sa izostavljanjem 29. februara, onda je vjerovatnoća da jedna osoba ima isti rođendan, na jedan određeni definisani dan jednaka 1/365 ≈ 0,27 %. Suprotna vjerovatnoća, odnosno vjerovatnoća da ta osoba nema rođenadan na taj dan je:
U daljem slijedu, je vjerovatnoća da dvije osobe nemaju rođendan na taj dan je q^2\,
Da bi najmanje jedna osoba od dvije, imala rođendan na taj dan, je suprotna vjerovatnoća gornjeg izraza :
IC 3868
IC 3868 je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Rođendanski paradoks
Vjerovatnoća za jedan određeni rođendan
Time je moguće izračunati, koliko osoba n je potrebno, za ostvarivanje jedne određene vjerovatnoće P, da barem jedna osoba ima rođendan na taj dan:
IC 3868
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rođendanski paradoks
Vjerovatnoća za jedan određeni rođendan
odnosno za vjerovatnoću od 50 % potrebno je
Jalšovec (čvor)
Hrvatska:
Rođendanski paradoks
Vjerovatnoća za jedan određeni rođendan
Za razliku od vjerovatnoće, kao ugornjem primjeru, da najmanje dvije osobe imaju rođendan na isti dan, ne postoji broj n, za koji se sa sigurnošću može tvrditi da za svaki određeni broj osoba, izabrani dan nije rođendan tih osoba. Za sve osobe n vrijedi
Slični problemi
Sličan problem je u memorijskoj igri Memory, gdje je cilj otkriti dvije iste karte, koje leže sa naličjem na stolu. Na početku igre, sve karte leže pokrivene, a cilj je igre okretanjem dviju karata naći isti par. Ovim se pravilom postavlja pitanje, koliko karata se mora otkriti da bi se sa nekom određenom vjerovatnoćom (50 %) moglo tvrditi da će otkrivene karte biti sa istim sadržajem.
Definisanjem vjerovatnoće sa otkrivanjem broja karti n kao, u funkciji broja karti N, vrijednost se izračunava:
te za vrijednosti N = 32 sa 10 otkrivenih karti, može se sa vjerovatnoćom većom od 50 % tvrditi da će se otkriti dvije iste karte Za vrijednost N=50 broj potrebnih karata je 12, a kod jedne hipotetički zamišljene igre sa 183 para, morale bi se otkriti 23 karte, kod 356 parova su 32 karte neophodne.
Napomene
<references group="N"/>
Riyad Mahrez
Rijad Mahrez (Sarcelles, 21. februar 1991.) je profesionalni alžirski nogometaš koji nastupa za Manchester City i nogometnu reprezentaciju Alžira.
Reprezentativna karijera
Za seniorsku reprezentaciju Alžira je debitovao 31. maja 2014. godine protiv Armenije. Prvi pogodak za reprezentaciju je postigao 15. oktobra 2014. godine protiv Malavija. Bio je član reprezentacije na svjetskom prvenstvu 2014. godine.
Uspjesi
Leicester City
Manchester City
Algeria
Črnčevec
Črnčevec je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Petar Orehovec, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Črnčevec je imao 159 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Crnčevec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Črnčevec je imalo 159 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Belica (Osilnica)
Belica je naseljeno mjesto u sastavu općine Osilnica, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kočevje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Belica je imala 7 stanovnika.
Donji Jalšovec
Donji Jalšovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pregrada.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donji Jalšovec je imao 70 stanovnika.
Napomena: ''Od 1880. do 1900. iskazivano pod imenom Donji Jalševec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Jalšovec je imalo 116 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Dugovječnost
Dugovječnost, ili dužina života, longevitet (eng. longevity) je termin koji se  u demografiji ponekad koristi kao sinonim za očekivana dužina života. Međutim, "dugovječnost" se ponekad odnosi samo na posebno dug život pripadnika neke populacije, dok je "životni vijek" uvijek definiran statistički kao prosječan broj godina preostalih u određenom uzrastu. Na primjer, očekivano trajanje života stanovnika je po rođenju je ista kao i prosječna starost u trenutku smrti za sve ljude rođene u istoj godini. Dugovječnost je najbolje shvatiti kao izraz za opću upotrebu, što znači tipična dužina života, a specifične statističke definicije treba razjasniti kada je to potrebno. Razmišljanja o dugovječnosti obično prekoračuju priznavanje kratkoće ljudskog života i uključuje razmišljanje o metodama da se život produži. Dugovječnost je bila tema ne samo za naučne zajednice, nego i za pisce naučne fantastike i utopijskih romana. Mnogo je poteškoća u provjeri autentičnosti maksimalnog životnog vijeka ikada, čak i po najsavremenijim standardima verifikacije, zahvaljujući netačnim ili nepotpunim evidencijama datuma rođenja. Fikcije, legende i folklor su smatrali ili tvrdili da ježivotni vek u prošlosti ili budućnosti znatno duži od onog koji je procijenjen modernim standardima, a neprovjerene dugovječnosti često govore i o njihovom postojanju u sadašnjosti.
Historija
Značajanu konstataciju je pomenuo Diogen (oko 250. godone n.e.), koja je najranija (ili barem jedna od najranijih) referenci o  „pouzdanim“ stogodišnjacima datim od nekog učenjaka, astronom Hiparh (oko 185 – oko 120 p.n.e.), koji je  bio siguran da je filozof Demokrit od od Abdera (oko 470./460. – oko 370./360. p.ne.) živio 109 godina. Sve ostale računice o Demokritovoj starosti, bez bilo kakve konkretne dobi, slažu se da je filozof živio više od 100 godina. Ova mogućnost je vjerojatno, s obzirom da su mnoge starogrčke filozofi smatra se da su živjeli stariji od 90 (npr. Ksenofan sa Kolofona, oko 570./565. -.. oko 475./470. p.n.e., Pir Elis, oko 360. – oko 270. p.n.e.), Eratosten od Cirene (285. -..oko 190 p.n.e.) itd. Slučaj Demokrit se razlikuje od slučaja, na primjer, Epimenida sa Krita (7., 6. vijek p.n.e.), za koga je rečeno da je živio 154, 157 ili 290 godina.
Recentno trajanje života
Na individualnu dugovječnost utiče mnoštvo različitih faktora, a osobito spol, genetika, briga o zdravlju, higijena, ishrana, fizičke aktivnosti, životni stil i opća kultura življenja. Slijedi lista dugovječnost u različitim tipovima država: Populacijske tablice života pokazuju porast očekivane dužine života:
Dugovječne osobe
Gerontology Research Group je provjeravala rekordnu dugovječnost po modernim standardima, i pripremila listu superstogodišnjaka. Prema njima, rekordi uključuju slijedeće osobe:
Imunoflurescencija
Imunofluorescencija je tehnika koja se koristi za svjetlosnu mikroskopiju sa fluorescentnim mikroskopom i koristi se prvenstveno na mikrobiološkim uzorcima. Ova tehnika koristi specifičnost antitijela za njihov antigen za ciljanje fluorescentne boje na određene biomolekulske mete unutar ćelije, pa stoga omogućava vizualizaciju distribucija ciljne molekule uzorka. Specifična regija koju antitijelo prepoznaje na antigenu naziva se epitop. There have been efforts in epitope mapping since many antibodies can bind the same epitope and levels of binding between antibodies that recognize the same epitope can vary. Osim toga, vezivanje fluorofora za samo antitijelo ne može ometati imunološke specifičnosti antitijela ili sposobnost vezivanja njegovog antigena. Imunofluorescencija je široko korišteni primjer imunobojenja (pomoću antitijela za bojenje proteina) i specifičan je primjer imunohistoehmije (upotreba odnosa antitijela i antigena u tkivima). Ova tehnika prvenstveno koristi fluorofore za vizualizaciju lokacije antitijela.
Hidroelektrana Mostar
Hidroelektrana Mostar nalazi se na rijeci Neretvi, u općini Mostar, Bosna i Hercegovina. Puštena je u rad 1987. godine. Nalazi se na oko 3,73 km uzvodno od Mostara.
Imunoflurescencija
Imunofluorescencija se može koristiti na presjecima tkiva, kultiviranim ćelijskim linijama ili pojedinačnim ćelijama, a može se koristiti i za analizu distribucije protein, glikana, te malih bioloških i nebioloških molekula. Ova tehnika se čak može koristiti i za vizualizaciju struktura poput niti srednje veličine. Ako topologija ćelijske membrane tek treba biti utvrđena, može se upotrijebiti insercija epitopa u proteine, zajedno s imunofluorescencijom za određivanje struktura. Imunofluorescencija se također može koristiti kao "polukvantitativni" metod za stjecanje uvida u razine i lokalizacijske obrasce metilacije DNK, budući da je to metod kojo oduzima više vremena od pravih kvantitativnih metoda, a postoji i određena subjektivnost u analizi nivoa metilacija. Imunofluorescencija se može koristiti u kombinaciji s drugim metodima fluorescentnog bojenja koje nisu na bazi antitijela, naprimjer, upotrebom DAPI za označavanje DNK. Za analizu imunofluorescentnih uzoraka može se koristiti nekoliko dizajna mikroskopa; najjednostavniji je epifluorescentni mikroskop, a konfokusmi mikroskop se također široko koristi. Mogu se koristiti i različiti superrezolucijski dizajni mikroskopa koji su sposobni za mnogo veću rezoluciju.
Hidroelektrana Mostar
Izgrađena je kao posljednja u nizu elektrana na Neretvi u sklopu projekta Srednja Neretva iz 1953. Za vrijeme rata 1992-1995 bila je potpuno uništena, da bi nakon rata bila sanirana i ponovno puštena u pogon 1997.
Brana i akumulacija
Brana je kombinovanog tipa s dvije konstruktivne i funkcionalne cjeline:
Sa svojim akumulacionim bazenom korisne zapremine 6 370 000 m3, HE Mostar omogućava odgovarajući energetski režim rada uzvodne HE Salakovac.
Gornji Slatinik
Gornji Slatinik je naseljeno mjesto u sastavu općine Podcrkavlje, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Slatinik je imao 90 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. i 1880. podaci su sadržani u naselju Donji Slatinik.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Slatinik je imalo 93 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 4 × 100 m mješovito (žene)
Takmičenja u disciplini 4 × 100 m mješovito za žene na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 9. augusta 2015.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Grupe
Napomena: Sva vremena su po istočnoevropskom vremenu (UTC+03:00).
Kvalifikacije su počele u 10:48.
Finale
300px|thumbnail|Detalj iz finala Održano je u 19:25.
Bezgarji
Bezgarji su naseljeno mjesto u sastavu općine Osilnica, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Kočevje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bezgarji su imali 14 stanovnika.
Esad Midžić
Esad Midžić (Prijedor, 17. decembar 1917 — Banja Luka, 17. juli 1942) bio je narodni heroj Jugoslavije, politički komesar Četvrtog krajiškog proleterskog bataljona.
Biografija
Rođen je u porodici zanatlija kao najstariji od desetero djece. Pohađao je osnovnu školu i neke razrede gimnazije u Prijedoru, a neke preko Gajretovog konvikta u Bihaću. Položio je šest semestara na Pravnom fakultetu u Beogradu. Učestvovao je u štrajku ljubijskih rudara i demonstracijama protiv rata, koje su držane 1. septembra 1940. Tada je primljen u KPJ.
Poslije napada nacističke njemačke na Sovjetski Savez, 22. juna 1941, kao član Mjesnog komiteta KPJ za Prijedor učestvuje u pripremama za ustanak. U borbama kozarskih partizana na Podgradcima, Turjaku i Mrakovici došli su do punog izražaja Esadovi kvaliteti i 9. februara 1942. povjerena mu je dužnost političkog komesara Kozarske proleterske čete. U martu, u Čelincu, četa je ušla u sastav Četvrtog krajiškog proleterskog bataljona, pod komandom Zdravka Čelara i Esada Midžića kao političkog komesara.
Krajiški proleterski bataljon je krenuo u pravcu istočne Bosne, s namjerom da se tamo spoji sa Prvom proleterskom udarnom brigadom. Međutim zbog jačanja četničkih snaga u srednjoj Bosni bataljon je ostao jedina partizanska jedinica na ovom terenu, izložena danonoćnim napadima četnika, ustaša i Nijemaca. Krajem maja i početkom juna 1942. godine bataljon je napalo više hiljada neprijateljskih vojnika i potisnut je na planinu Motajicu gdje je bio desetkovan. Esad Midžić se sa 20 boraca probio prema planini Čemernici, ali je pao u četničku klopku i bio zarobljen. Ista sudbina je zadesila i Zdravka Čelara. Četnici su Esada predali ustašama, a ovi su ga sproveli u banjalučku zloglasnu 'Crnu kuću', u kojoj je bio saslušavan uz tešku torturu. Odbio je predlog ustaša da pređe u njihovu službu i da će biti pomilovan kao zavedeni partizan. Strijeljan je 17. jula 1942. Narodnim herojem proglašen je 5. jula 1951. godine.
Dedina
Hrvatska:
Srbija:
Radoviči
Radoviči su naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radoviči su imali 93 stanovnika.
Zbilj
Hrvatska:
Muhr
Naselja
Općina je podijeljena na tri naselja sa po nekoliko katastarskih općina:
Pljuvačka
Pljuvačka ili slina je vodena supstanca u ustima životinja, koju luče pljuvačne žlijzde. Sadrži 99,5% vode, dok se ostalih 0,5% sastoji od elektrolita, sluzi, glikoproteina, enzima, antibakterijskih supstanci i bakterijska jedinjenja kao što su sekretorni IgA i lizozim. Enzimi su u pljuvački bitni za početak procesa varenja škroba i masti. Također imaju ulogu i u sitnenju čestica hrane unutar usne šupljine, štite zube od bakterijskog propadanja. Osim toga, pljuvačka ima funkciju lubrikanta (podmazivača), vlaženja hrane i pomaže pokretanje gutanja, a štiti površinu sluznice usne šupljine od isušivanja. Različite vrste imaju pljuvačku posebne namjene čija funkcija prevazilazi varenje. Neki životinje koriste gumastu pljuvačke za izgradnju gnijezda. Gnijezda ptica roda Aerodramus su, u nekim kulturama, cijenjena za spravljanje delikatesne supe. Kobre i ostale zmije, kao i neke druge otrovnice, love plijen otrovnom pljuvačkom, ubrizganom iz očnjaka. Neki člankonožaca, kao što su pauci i gusjenice, pljuvačne žlijezde prave niti različitih funkcija.
Funkcije
Pljuvačka pomaže probavu hrane i održavanje oralne higijene. Bez normalne funkcije pljuvačke raste učestalost karijesa, bolesti desni (gingivitis), a učestaliji su i drugi oralni problemi.
Podmazivanje
Pljuvačka oblaže oralnu sluznicu i mehanički je štiti od povreda tokom jela, gutanja i govora. U ljudi s malo pljuvačke (kserostomija), bol u ustima je vrlo česta, a hrana (posebno suha) se zadržava u unutrašnjosti usta.
Varenje
Probavne funkcije pljuvačke uključuju vlaženje hrane i pomoć u stvaranju kaše. Ova lubrikativna funkcija pljuvačke omogućava zalogaju hrane da bude lako primljen iz usta u jednjak. Pljuvačka sadrži enzim amilaza, koji se naziva ptijalin, koji razlaže škrob u jednostavnije šećere, kao što su maltoza i dekstrin koji se mogu dalje razložiti u tankom crijevu. Samo oko 30% probave skroba odvija u usnoj šupljini. Pljuvačne žlijezde također luče pljuvačnu lipazu (moćniji oblik lipaze) koja počinje razlaganje masti. Ova lipaza ima veliku ulogu varenju u masti kod novorođenčadi, jer za razvoj njihove gušteračine lipaze treba izvjesno vrijeme.
Rezervoar iona i tamponska funkcija
Pljuvačka je zasićena različitim ionima. Sprječava taloženje određenih proteina, što bi dovelo do formiranje njihovih soli. Ovi ioni djeluju kao tampon, održavajući kiselost usta unutar određenog raspona, obično pH 6,2-7,4. To sprječava rastvaranje minerala u tvrdim usnim tkivima.
Hormonske funkcija
Pljuvačka luči karbohidrazu (gustin), za koju se smatra da ima ulogu u razvoju nepca.
Uloga u osjećanju okusa
Pljuvačka je vrlo važna u oblikovanju osjećanja okusa. Ona je tečni medij u kojem hemikalije nadražuju receptorne ćelije za okus (uglavnom povezane sa jezičnim papilama). Osobe s malo sline se često žale na disgeuziju (tj. neuređeni okus, npr. smanjenu sposobnost da osjećanja, ili imaju loš, metalni okus svih supstanci).
CHAMP1
Fosfoprotein 1 održavanja hromosomskog poravnavanja (CHAMP1), znan i kao protein cinkovog prsta 828 (ZNF828) je protein koji je kod ljudi kodiran genom CHAMP1'''.
Pljuvačka
Lizanje rana
Uobičajno je vjerovanje da pljuvačka ima prirodna sredstva za dezinfekciju, što dovodi ljude na pomisao da je korisno „lizati rane“. Istraživači na University of Florida u Gainesvilleu su otkrili protein zvani faktor rasta živca (Nervs Growth F: NGF) u pljuvački miševa. Polivene rane ovom supstancom su zarasla duplo brže od netretiranih. Zaključeno je da pljuvačka može pomoći u liječenju rana u nekih vrsta. NGF, međutim, nije pronađen u ljudskoj pljuvački, ali su istraživači našli da ona sadrži takve antibakterijske agense kao što su sekretorni IgA, laktoferin, lizozim i peroksidaza. Time nije dokazano da ljudsko lizanje rana njih dezinficira, ali lizanje vjerovatno pomaže u čišćenju rana, uklanjanjem većih zagađivača, kao i prljavštine i da se izravno uklone infektivna tijela. Stoga je lizanje jedan od načina brisanja patogena, ako čista voda nije dostupna za životinje ili osobe. Usta životinja su stanište mnogih bakterija, od koje su neke i patogene. Neke bolesti, kao što su herpes, mogu se prenijeti preko usta. Životinjski i ljudski ugrizi se rutinski tretiraju sistemskim antibioticima zbog opasnosti od sepse.
Ljepilo za izgradnju ptičjih gnijezda
Mnoge ptica trkačica u porodici Apodidae, tokom sezone gnježđenja, proizvode viskoznu pljuvačku za lijepljenje materijala za izgradnju gnijezda. Dvije vrste čiope u roda Aerodramus grade gnijezda koristeći samo svoju pljuvačku, a služi i kao osnovica za gnijezda nekih drugih ptica.
Stimulacija
Proizvodnja pljuvačke je putem simpatičkog i parasimpatičkog nervnog sistema.
CHAMP1
Pravilno pričvršćivanje mikrotubula na kinetohore bitno je za preciznu segregaciju hromosoma. CHAMP1 je fosfoprotein cinkovog prsta potreban za održavanje vezanosti kinetohor–mikrotubula i poravnavanje hromosoma na metafaznoj ploči (Itoh et al., 2011).
Pljuvačka
Stimulacija
Pljuvačke podstaknuta simpatičkom inervacijom je gušća, a parasimpatički stimulirana je više vodenasta. Simpatičke stimulacije pljuvačke se luči kako bi se olakšalo disanje, dok je parasimpatička olakša probavu.
CHAMP1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 812  aminokiselina, a molekulska težina   89.099 Da.
Pljuvačka
Stimulacija
Parasimpatička stimulacije dovodi do otpuštanja acetilholina (ACH) u pljuvačku. ACH se veže za pečurkaste (muskarinske) receptore, konkretno M3, a uzrokuje povećanu unutarćelijsku koncentraciju kalcijevih iona (preko IP3 / DAG drugih sistema informacije). To uzrokuje spajanje ćelijskih vezikula sa apikalnom ćelijskom membranom, što dovodi do lučenja. Acetilholin izaziva pljuvačne žlijezde da oslobode kalikrein, enzim koji pretvara kininogen u lizill-bradikinin. On stimulira vazodilataciji krvnih sudova i kapilara u pljuvačnim žlijezdama, što povećava njihovu propustljivost, rezultirajući povećanim protokom krvi i omogućuje proizvodnju više pljuvačke. Pored toga, supstanca P se može vezati za tahikininska NK-1 receptor i dovesti do povećane koncentracije i unutarćelijskog kalcija i naknadnog povećanja lučenja pljuvačke. Konačno, i parasimpatička i simpatička nervna stimulacija mogu dovesti do kontrakcije mijoepiteila koja uzrokuje izbacivanje sekreta iz sekretorne kesa u kanale i na kraju u usnu šupljinu.
CHAMP1
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Pljuvačka
Stimulacija
Simpatičke stimulacije rezultira u oslobađanju norepinefrina. Norepinefrinsko vezivanje za α-adrenergičk receptor će izazvati povećanje unutarćelijske razine kalcija, što dovodi do više tekućine u odnosu na lučenje proteina. Ako norepinefrin vezuju β-adrenergički receptori, to će rezultirati u lučenju više proteina ili enzima. Stimulacija norepinefrin u početku smanjuje dotok krvi u pljuvačne žlijezde zbog suženja krvnih sudova, ali ovaj efekat je zahvaćen vazodilatacijom uzrokovanom različitim lokalnim vazodilatatorima. Proizvodnja pljuvačke može biti ljekovita, kada stimuliše tzv. sialagoge. Također je mogu potisnuti tzv. antisialagzi.
CHAMP1
Kloniranje i ekspresija
Sekvenciranjem klonova dobijenih iz biblioteke cDNK frakcionisanog fetusnog mozga, Nagase et al. (2001) klonirali CHAMP1, koji su označili kao KIAA1802. Izvedeni protein sadrži 821 aminokiselinu. RT-PCR ELISA testom otkrivena je umjerena ekspresiju CHAMP1 u svim tkivima odraslih i fetusa te u određenim regijama mozga odraslih.
Pljuvačka
Dnevno lučenje pljuvačke
Postoji mnogo rasprava o količini sline koju zdrava osoba dnevno proizvede. Procjene se kreću od 0 ,75-1,5 litara dnevno, a općeprihvaćeno je da za vrijeme spavanja ta količina iznos pada gotovo na gotovo nulu. Kod ljudi, submandibularne žlijezde doprinose oko 70-75% ukupnog sekreta, dok parotidne žlijezde dodaju oko 20-25%, a male količine se izlučuju iz drugih pljuvačnih žlijezda.
CHAMP1
Kloniranje i ekspresija
PCR-om biblioteke cDNK ljudskog mozga, Itoh et al (2011) klonirali su CHAMP1, koji su nazvali CAMP. Izvedeni protein od 812 aminokiselina ima dva motiva cinkovih prstiju tipa C2H2 blizu svog N-terminala i tri motiva cinkovih prstiju tipa C2H2 blizu C-kraja. Centralna regija CAMP -a sadrži 16 SPE motiva (konsenzus, PxxSPExxK), 10 WK motiva (SPxxWKxxP) i šest motiva FPE (FPExxK). Imunofluorescentna analiza mitotskih ćelija otkrila je lokalizaciju CAMP-a duž krakova hromosoma i na kinetohorima i vlaknima vretenaod prometafaze do anafaze. Analiza baza podataka otkrila je CAMP-ove ortologe u kičmenjaka, ali ne i u oblih glista, Drosophila]] ili kvasaca.
Bezgovica
Slovenija:
CHAMP1
Funkcija gena
MAD2L2 ima centralnu ulogu u kontrolnoj tački sastavljanja diobenog vretena, što osigurava pravilno vezivanje kinetohor–mikrotubula svih hromozoma prije anafaze. Imunoprecipitacijskom analizom ćelija HEK293 koje eksprimiraju epitop označen MAD2L2, nakon čega je uslijedila masena spektrometrijska analiza, Itoh et al. (2011) otkrili su da je CAMP vezan za MAD2L2. Osiromašenjem CAMP-a u ćelijama HeLa, putem male interferirajuće RNK, ukinuta je lokalizacija vretena MAD2L2 i smanjen broj hromosoma poravnatih na metafaznoj ploči.
Pljuvačka
Sadržaj pljuvačke
Proizvedena u pljuvačnim žlijezda, ljudska pljuvačka sadrži oko 99,5% vode, ali i mnoge važne tvari, uključujući i elektrolite, sluz, antibakterijske spojeve i razne enzime.
CHAMP1
Funkcija gena
Razgradnja CAMP-a također je uzrokovalo rotaciju osi vretena, stvaranje multipolarnih vretena i nepravilnu debljinu K-vlakana. Snimanje živih CAMP-nokdaun ćelija pokazalo je odloženo poravnavanje hromosoma, mikrotubule vezane kinetohorima koje nikada nisu prešle u debela K-vlakna, i parove kinetohora koje su se postepeno istiskivali iz metafazne ploče tokom produženog mitotskog zastoja. Mitotska fosforilacija CAMP-a na više serina bila je bitna za poravnavanje hromosoma. CAMP je kolokaliziran sa CENPE i CENPF  na kinetohorima, ali nije direktno stupio u interakciju s tim proteinima. Trostruka razgradnja CAMP-a, CENPE-a i CENPF-a nije imala aditivni učinak na poravnavanje hromosoma, što ukazuje na to da ti proteini djeluju na isti način. Analiza domena otkrila je da je WK regija CAMP-vezanog MAD2L2, SPE motivi fosforilirani tokom mitoze, da su FPE motivi uključeni u lokalizaciju vretena/kinetohora, a domeni C-terminalnih cinkovih prstiju CAMP-a uključeni u lokalizaciju hromosoma i vretena. C-terminalni domen CAMP-a također je imala inhibitorni učinak na poravnanje kromosoma, a fosforilacija serina u FPE regiji ublažio je ovu inhibiciju.
Pljuvačka
Sadržaj pljuvačke
To je tečnost koja sadrži sljedeće komponente:
CHAMP1
Molekulska genetika
Koristeći kombinaciju sekvenciranja egzoma i otkrivanja hromosomskih preuređenja zasnovanih na sekvenci, studija dešifriranja razvojnih poremećaja (2015.) ispitala je 1.133 djece s teškim nedijagnosticiranim razvojnim poremećajima i njihove roditelje. Autori su identifikovali dva pacijenta sa autosomno dominantnom mentalnom retardacijom-40 (MRD40), dismorfnim karakteristikama i urođenim anomalijama koji su imali de novo mutaciju gubitka funkcije u genu CHAMP1. Nisu provedena funkcionalna ispitivanja. U pet nepovezanih pacijenata s MRD40, Hempel et al (2015) identifikovali su četitiri različite de novo heterozigotne skraćene mutacije u genu CHAMP1.
Mutacije su pronađene sekvenciranjem egzoma i potvrđene Sangerovim sekvenciranjem. Funkcionalne studije varijanti nisu provedene, ali predviđeno je da će sve rezultirati krnjim proteinom koji nema funkcionalno važan C-terminalni domen, koji regulira lokalizaciju CHAMP1 na hromosomima i mitotskom vretenu, dajući tako mehaničko razumijevanje njihove patogenosti. Podatke o jednom od pacijenata objavili su Rauch et al. (2012).
Sadikovac
Sadikovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Cetingrad, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Sadikovac postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Komesarac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sadikovac je imao 23 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Komesarac.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Komesarac. Kao dio naselja iskazivano od 1953. Do 1948. te u 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Komesarac.''
Dedina (Sveti Petar Orehovec)
Dedina je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Petar Orehovec, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dedina je imala 202 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dedina je imalo 249 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava: