cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Receptor insulinolikog faktora rasta 1
Rak
IGF-1R je uključen u nekoliko karcinoma, uključujući rak dojke, prostate i pluća. U nekim slučajevima njegova antiapoptotska svojstva omogućavaju ćelijama raka da se odupru citotoksičnim svojstvima hemoterapeutskih lijekova ili radioterapije. Kod raka dojke, gdje se inhibitori EGFR kao što je erlotinib koriste za inhibiciju signalnog puta EGFR-a. IGF-1R daje rezistenciju formiranjem jedne polovine heterodimera (vidi opis Transdukcija EGFR signala na stranici erlotinib), omogućavajući da se EGFR signalizacija nastavi u prisustvu odgovarajućeg inhibitora. Ovaj proces se naziva preslušavanjem između EGFR i IGF-1R. Dalje je impliciran u raku dojke povećanjem metastatskog potencijala originalnog tumora dajući sposobnost promicanja vaskularizacije. Povećani nivoi IGF-IR su izraženi u većini primarnih i metastatskih tumora pacijenata sa karcinomom prostate. Dokazi sugeriraju da je IGF-IR signalizacija potrebna za preživljavanje i rast kada ćelije raka prostate napreduju do nezavisnosti od androgena. Osim toga, kada se ovjekovečene ćelije raka prostate koje oponašaju uznapredovalu bolest tretiraju ligandom IGF-1R, IGF-1, ćelije postaju pokretljivije. Čini se da su članovi porodice IGF receptora i njihovi ligandi također uključeni u kancerogenezu tumora dojke kod pasa. IGF1R se pojačava u nekoliko tipova raka na osnovu analize TCGA podataka, a amplifikacija gena bi mogla biti jedan mehanizam za prekomjernu ekspresiju IGF1R kod raka. Ćelije raka pluća stimulirane pomoću glukokortikoida su inducirane u reverzibilno stanje mirovanja koje je ovisilo o IGF-1R i njegovim pratećim signalnim putevima preživljavanja.
Inhibitori
Zbog sličnosti struktura IGF-1R i insulinskog receptora (IR), posebno u regionima mjesta vezanja ATP i regiona tirozin kinaze, sinteza selektivnih inhibitora IGF-1R je teška. U sadašnjim istraživanjima istaknute su tri glavne klase inhibitora:
Interakcije
Nađeno je da receptor Insulinolikog faktora rasta 1 ima interakciju sa:
Regulacija
Postoje dokazi koji ukazuju na to da je IGF1R negativno reguliran putem mikroRNK miR-7.
Smrt kao kraj
Smrt kao kraj (izdat 1944.) je kriminalistički roman Agathe Christie. Ovaj roman je neobičan za Agathu Christie iz ovih razloga: Roman nije smješten u 20. vijek, nego u 2000 godina prije nove ere, i nema niti jednog evropskog lika.
Radnja
Radnja romana se dešava u Egiptu 2000 godina prije nove ere. Radnja prati Renisen, udovicu koja se nakon muževe smrti vrača u kuću svog oca uz obalu Nila. Uskoro se pojavljuje arogantna prostitutka Nefret koja pobuđuje strasti i uznemirava miran život u bogatom domu, te na kraju rezultira ubistvom.
Boeing B-47
Posebna novost na ovom avionu bilo je 6 mlaznih turbina na jako unazad povučenim krilima. Prvi prototip, B-47A, poletio je 25. juna 1950, tako da je u Korejski rat ušao na vrijeme. Posljednje verzije ovog aviona izišle su iz službe 1966. Neki od demilitariziranih aviona ovog tipa koristili su se do 1980-ih kao transporteri u civilnoj službi.
USB 3.0
mini|SuperSpeed USB 3.0 USB 3.0 je treća glavna verzija standarda Universal Serial Bus (USB) za povezivanje računara i elektroničkih uređaja. USB 3.0 dodaje novu brzinu prijenosa (SuperSpeed USB) koji može prenositi podatke do 5 Gbit/s (625 MB/s), što je oko 10 puta brže od USB 2.0 standarda. Obično proizvođači razlikuju USB 3.0 konektore od USB 2.0 tako što koriste plavu boju za USB 3.0 utore i inicjiale SS (SuperSpeed).
USB 3.1, objavljen u julu 2013, je nasljednik USB 3.0 standarda. USB 3.1 i dalje ima istu SuperSpeed (5 Gbit/s) brzinu prenosa, i to se naziva USB 3.1 Gen 1, dok novi SuperSpeed + način prijenosa se zove USB 3.1 Gen 2 koji može prenositi podatke do 10 Gbit/s preko postojećih USB konektora tipa A i a preko USB-C 10 Gbit/s (1250 MB/s), dvostruko brže od USB-a 3.0.
USB 3.2, objavljen je u septembru 2017, nasljednik je USB 3.1 standarda. I dalje ima postojeće USB 3.1 SuperSpeed i SuperSpeed+ modove prenosa, i uvodi dva nova načina SuperSpeed+ prijenosa preko USB-C konektora dvotračnu operaciju što rezultira brzinama prijenosa od 10 i 20 Gbit/s (1250 i 2500 MB/s).
Opis
USB 3.0 specifikacija je slična USB 2.0, ali ima mnogobrojna poboljšanja. Neka od njih su: mini|Razne vrste USB 2.0 i 3.0 konektora
mini|USB 3.0 konektor standard-A, pokazuje svoj prednji red od četiri pina za USB kompatibilnost sa starijim USB verzijama 1 i 2 i drugi red od pet pinova za nove USB  3.0 opcije.
Napajanje i punjenje
Kao i kod starijih verzija USB-a, USB 3.0 pruža snagu kod 5 nominalni volti. Dostupna struja za jedan uređaj male snage za je 150 mA, što je povećanje od 100 mA u odnosu na USB 2.0. Za SuperSpeed uređaje velike snage, ograničenje je šest jedinica ili 900 mA (4,5 W ), gotovo dvostruko USB 2.0 koji je mogao isporučiti 500  mA.
Maja Gojković
mini|desno|Maja Gojković Maja Gojković je srbijanska pravnica i političarka, bivša predsjednica Narodne Skupštine Republike Srbije, aktuelni ministar kulture i informisanja i zamjenica premijerke Srbije.
Rođena u Novom Sadu 22. maja 1963., završila je osnovnu školu „Branko Radičević” i gimnaziju „Jovan Jovanović-Zmaj” u Novom Sadu.
Diplomirala je na Pravnom fakultetu u Novom Sadu 1987. godine. Pravosudni ispit je položila 1989. i godinu kasnije postaje advokat u advokatskoj kancalariji Gojković. Član je Međunarodne unije advoakata, učestvovala je na kongresima Unije u Cannesu, New Yorku, Strasbourgu i Madridu.
Jedan je od osnivača Srpske radikalne stranke, bila je njen generalni sekretar, zatim potpredsjednik Izvršnog odbora stranke za Srbiju. Bila je zastupnica u Vijeću građana Skupštine SRJ, zastupnica u Skupštini Srbije i Crne Gore, član je Odbora za vanjsku politiku i član delegacije Interparlamentarne unije. Bila je poslanik u Skupštini AP Vojvodine od 1996.-2000. godine. Zastupnica je u Parlamentu Vijeća Evrope u Strasbourgu. Član je komiteta Vijeća Evrope za lokalnu i regionalnu samoupravu. Bila je ministar bez portfelja u Vladi Republike Srbije od 1998.-1999. godine i potpredsjednik Savezne vlade od augusta 1999. Bila je pravni savjetnik Vojislava Šešelja pred Haaškim Tribunalom.
Za gradonačelnika Novog Sada je izabrana u drugom krugu izbora 3. oktobra 2004.
2008. godine nakon sukoba sa Šešeljevim pristalicama istupila je iz Srpske radikalne stranke i osniva vlastitu stranku. 2013. sa svojom strankom kolektivno se uključuje u Srpsku naprednu stranku sadašnjeg predsjednika Srbije Aleksandra Vučića.
Govori engleski i njemački jezik. Završila je nižu baletnu školu. Član je Društva za zaštitu životinja Srbije od 1972. godine.
Srednjovjekovna bosanska numizmatika
Numizmatika je pomoćna historijska disciplina koja se bavi proučavanjem nastanka, razvoja i upotrebe kovanog novca kroz historiju. Znanstveno zanimanje za srednjovjekovni bosanski novac javilo se dosta kasno, tek sredinom 19. vijeka, kada ih je po prvi put sistematičnije objavio i opisao novosadski profesor Janko Šafarik. Poslije njega određenim pitanjima bosanske srednjovjekovne numizmatike uspješno su se bavili Šime Ljubić, Ćiro Truhelka, Milan Rešetar, Ivan Rengjeo i Mihailo Dinić.
Počeci kovanja novca u Bosni
Prvi novci koje su samostalno kovali bosanski vladari pojavili su se tek u prvoj polovini 14. vijeka, za vrijeme vladavine bana Stjepana II Kotromanića. Historijski izvori nam ne govore o tome gdje se nalazila njegova kovnica, niti kada je tačno počeo sa ovom unosnom aktivnošću koja je, kao isključivi vladarev monopol (regalno pravo), obezbjeđivala znatna materijalna sredstva vladarskom dvoru. Ban Stjepan je za vrijeme svoje vladavine razvio široku aktivnost kovanja novca te se njegove kovanice javljaju u većem broju različitih vrsta. Uglavnom su rađene po uzoru na novce koje su tada kovali Bribirski (Šubići), Mletačka republika, Dubrovnik i Srbija. Sličnost banovog novca sa novcem susjednih zemalja trebala je poslužiti da se što prije i što lakše njihov novac istisne iz banove zemlje, kao i da se njegov novac proširi po susjedstvu, ali i da se u samoj Bosni on lakše primi i sigurnije uđe u upotrebu. Najčešći motiv zastupljen na prvim bosanskim novcima bio je prikaz bana na prijestolju s mačem s jedne, i sa predstavom Isusa na prijestolju s druge strane. Pored pojednostavljene sheme kovanja novca sa isključivim bosanskim predznakom, kovnica bana Stjepana proizvodila je i: novce s jedne strane bosanski a s druge dubrovački; s jedne bosanski a s druge srpski; falsifikate dubrovačkog novca" i falsifikate napola srpskog, napola dubrovačkog novca.
Vrijeme Tvrtka I Kotromanića
mini|200p|desno|Zlatni novac kralja Tvrtka I avers mini|200p|desno|Zlatni novac kralja Tvrtka I revers Ban Tvrtko je nastavio aktivnost svog prethodnika te je i sam kovao vlastiti novac koji nam je poznat u samo dvije tipološki različite vrste. Unatoč tome, Tvrtkovi banski novci spadaju u ljepše i bolje novce bosanskog srednjovjekovlja. Na njihovoj izradi su posebno bili angažovani dubrovački zlatari koji su na molbu bana za njega izrađivali vrhunske kalupe za kovanje. Odlukom od 18. marta 1365. godine dubrovačko Vijeće umoljenih (Consilium Rogatorum) dozvolilo je majstoru Radoju da za Tvrtka izradi 12 kalupa, ali pod prijetnjom da će mu se odsjeći ruka ako izradi koji komad više. Dugo se vremena u nauci smatralo da Tvrtko za vrijeme kraljevanja nije kovao svoj novac, ali su takva mišljenja oborena pronalaskom srebrenog dinara kovanog u kotorskoj kovnici sa natpisom T : REX : BOS - NE : > : RASIE.
15. vijek
Nakon smrti kralja Tvrtka I bosanski vladari prestaju kovati novac sve do druge vladavine kralja Tvrtka II Tvrtkovića koji je sigurno kovao novac 1436. godine. Pošto su se u dugom periodu u kojem nije radila bosanska kovnica u Bosni skoro sasvim udomaćili dubrovački novci, kralj Tvrtko II je nastojao svoje kovove što više približiti dubrovačkim te su oni izrađivani u sasvim identičnoj novčanoj stopi. Prema tome Tvrtko II kovao je groš, dinar i poludinar, sa novinom da se na njegovim novcima sve češće ustaljuju prikazi njegovog grba. Takvu tradiciju nastavio je i njegov nasljednik Stjepan Tomaš koji je također kovao tri vrste novca sa predstavom grba na aversu i sv. Grgura Nazijanskog na reversu. I Tomašev sin, Stjepan Tomašević, kovao je novac kao i njegovi prethodnici, sa istim motivima, i istom tipologijom, s tom razlikom da su njegovi novci izuzetno skladno i lijepo urađeni, po čemu spadaju u sam vrh srednjovjekovnih bosanskih novaca po pitanju umjetničke vrijednosti.
Šupljina
Šupljina (izdat 1946.) je roman Agatha Christie sa Herculeom Poirotom u glavnoj ulozi.
Radnja
Kad je lady Angkatell organizirala vikend-zabavu na svom seoskom imanju, Šupljini, činilo se kako je mislila na sve; sposoban batler, dovoljan broj kućnih pomoćnica – zapravo, jedina stvar koju je, izgleda, previdjela bila je činjenica kako se većina njenih gostiju međusobno ne podnosi. Jedan od pozvanih na nedjeljni ručak bio je i Hercule Poirot. S veseljem se odazvao, no doček ga je razočarao. Naime, pretpostavio je da su upravo za njega inscenirali ubistvo. Ipak, ubistvo je bilo i više nego stvarno: dok nesretnik umire na rubu bazena, pištolj dotle lagano tone na dno. Slučaj izgleda prilično jednostavno, no ništa nije onako kao što se čini.
Sumnjivi su svi, a u jednom trenutku čak i Poirot koji je zbunjen slučajem.
Ekranizacija
Ekraniziran je 2004. godine.
Velika nagrada Detroita
Višestruki pobjednici (konstruktori)
Podebljani konstruktori su i dalje aktivini u takmičenju Formule 1
Douglas Adams
Douglas Noël Adams (11. mart 1952 – 11. maj 2001) bio je britanski radio dramaturg i pisac naučne fantastike.
Douglas Adams je jedan od najznačajnijih humorista žanra naučne fantastike, najpoznatiji po seriji knjiga Vodič kroz Galaksiju za autostopere.
Njegova djela osvojila su sve medije: radio, televiziju pa čak i kino platna.
U vrijeme njegove smrti, ovaj serijal je bio prodan u više od petnaest miliona primjeraka.
Obrazovanje i rani rad
Adams je rođen u Cambridgeu i obrazovan u Brentwood školi u Essexu, gde se sprijateljio s Griffom Jonesom. Adams je pohađao St. John's College, gdje je 1974. godine diplomirao englesku književnost.
Neki od njegovih ranih radova su prikazani na televiziji BBC2 1974. godine. Uskoro ga je "otkrio" Grahan Chapman iz Monty Pythona. Adams je napisao jedan od skečeva u 45. epizodi Letećeg cirkusa.
Adamsov rani rad na radiju uključuje skečeve u programima The Burkiss Way i News Huddlines, a i bio je pisac jedne epizode programa Doctor on the Go.
Vodič kroz Galaksiju za autostopere
Prema Adamsu, ideja za Vodič kroz Galaksiju za autostopere je nastala kada je pijan ležao u polju u Innsbrucku u Austriji, gledajući zvijezde. Lutao je noseći knjigu Vodič kroz Evropu za autostopere kada je naišao na grad gdje niko nije pričao za njega razumljiv jezik. Kada se napio i otišao u polje spavati, bio je inspiriran nemogućnošću da komunicira s ljudima iz tog grada.
Vodič kroz Galaksiju za autostopere je originalno nastao kao šestodjelna radio serija na BBC Radiu 4 1978. godine. Radio serija je bila osnova za seriju knjiga, koja je postala poznata kao "trilogija u pet nastavaka", a kasnije i TV seriju.
Vodič... se sastoji od slijedećih djela:
Minijatura
Minijatura (lat. minium – crvena olovna boja, kojom su u rukopisima pisane rubrike i inicijali) predstavlja malu sliku ili crtež kojima su ukrašavana zaglavlja knjiga ili početna slova.
1. Minijatura ili iluminacija je sličicom ili crtežom ukrašen rukopis, obično je riječ o figuralnim prikazima na cijeloj stranici. Ime je nastalo jer se prvobitno izvodila minijem (olovnom crvenom bojom) a poslije su se koristile i druge boje, prvenstveno zlatna i srebrna. Likovni ukrasi u vidu minijature poznati su već u starim rukopisima Kineza, Indijaca, Perzijanaca i Egipćana. Na Egipatskim svicima papirusa hijeroglifski se tekst izmjenjuje sa sličicama ("Knjiga mrtvih"), razvija se kod Grka, od kojih je preuzimaju Rimljani kod kojih je vladao običaj darivanja bogato ukrašenih rukopisa ("Ilijada", "Eneide"). Preko grčke i rimske ta je tradicija prešla i u ranokršćanske liturgijske svitke (rotulus), a kasnije knjige (kodeks) i prijepise Biblije.
2. Minijaturna slika ispočetka su ograničene na portret malog formata, ali ubrzo prelazi i na druge teme, pejzaže i figuralne scene. Minijature su najčešće precizno izvedene na papiru, pergameni, bjelokosti ili metalnoj pločici. Počeci minijaturne slike datiraju u XIV vijeku a najraskošniji primjerci su iz XV vijeka (Braća Limbourg, Jean Fouquet). Minijature su se nosile kao ukras u obliku medaljona. U XV vijeku minijatura Zapada razvija se u okviru općeg toka renesansnog slikarstva, sa slobodnim izborom tema i realističkim tretiranjem prirode. Slikarstvo minijature traje do sredine XIX vijeka. Novi društveni odnosi i razvitak fotografije su uticali na njeno odumiranje.
NGC 2066
NGC 2066 (također poznat kao ESO 57-SC3) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Sto. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. novembra 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Odnosi Srbije i NATO-a
mini| Odnosi Srbije i NATO - a predstavljaju odnose Republike Srbije i NATO-a, a zvanično su započeli decembra 2006. kada je Republika Srbija pristupila NATO programu Partnerstvo za mir (PzM). Srbija je izabrala ovu partnersku saradnju kao optimalan vid za ostvarenje svojih bezbjednosnih ciljeva u svrhu unapređenja odbrambenih sposobnosti uz zadržavanje vojne neutralnosti. Program PzM je za svaku zemlju učesnicu individualan i ima svoje posebnosti. Politički okvir koji okuplja sve države članice NATO i učesnice programa Partnerstvo za mir je političko-bezbjednosni forum Savjet euroatlantskog partnerstva (eng. Euro-Atlantic Partnership Council - EAPC).
Odnosi Republike Srbije i NATO su u mnogo čemu posebni, a predstavljaju proizvod razmatranja historijskih okolnosti, događaja iz nedavne prošlosti i otvorenih aktuelnih pitanja. Stav NATO prema pitanju Kosova, odnosno činjenica da je većina država članica ovog vojnog saveza priznala jednostrano proglašlenu nezavisnost Kosova, kao i učešće NATO/KFOR u osnivanju nelegalnih, tzv. Kosovskih bezbjednosnih snaga, opterećuje i neminovno se odražava na trenutni nivo odnosa Republike Srbije i NATO.
Uporedo sa unapređivanjem odnosa sa odgovornim strukturama NATO, Republika Srbija razvija raznovrsnu bilateralnu saradnju u političko-bezbjednosnoj oblasti sa državama članicama NATO i Partnerstva za mir. Ova saradnja čini važan segment ukupnih odnosa Republike Srbije sa NATO. Trenutna razina bilateralne saradnje sa pojedinim državama u značajnoj mjeri određena je njihovim stavom prema jednostrano proglašenoj nezavisnosti Kosova.
4 od 31 države članice nisu priznale jednostrano proglašenje nezavisnosti Kosova (Grčka, Rumunija, Slovačka i Španija).
Javno mišljenje
Anketa je u 2019. godini otkrila da 89% građana u Srbiji ne želi članstvo u NATO-u
Sicilijansko večernje
mini|250p|Sicilijansko večernje (Francesco Hayez, 1846) Sicilijansko večernje predstavlja simbolično prestanak anžuvinske vlasti nad Sicilijom 1282. To je naziv za pobunu na Siciliji protiv vladavine Karla I Anžuvinskog. Papa Urban IV. je protiv njemačkog cara Fridriha II Hoenštaufovca pozvao u pomoć brata francuskog kralja, Karla I Anžuvinskog i predao mu Sicilijansku kraljevinu sa zadatkom da uništi njemačku vladavinu. Poslije pobjede nad Manfredom Hoenštaufovcem (sinom cara Fridriha II) kod Beneventa 1266. Karlo I i francuski feudalci su na Siciliji nametnuli stanovništvu visoke dadžbine. To je izazvalo revolt.
Pobuna je započela 31. marta 1282, za vrijeme večernje službe drugog dana Uskrsa (na uskršnji ponedjeljak). Na zvuk crkvenog zvona, koje je pozivalo na večernju službu, a koji je bio ugovoreni znak za početak pobune, Sicilijanci pod vodstvom Johana Proside napali su na francusku vojsku u Palermu. Izvori navode da su svi francuski feudalci bili pobijeni i da se Sicilija oslobodila Anžuvinaca. Pobunjenicima je pomogao španski kralj Pedro III. Njega su priznali za kralja Sicilije. Anžuvinci su zadržali južnu Italiju. Godine 1442. Alfons Aragonski će ujediniti Siciliju i južnu Italiju.
Cambridge
Cambridge jest grad u engleskoj regiji Istok. Pripada grofoviji Cambridgeshire. Prostire se na površini od 40 km2. Okružen je mnogobrojnim manjim mjestima i selima. Sjevernim dijelom grada protiče rijeka Cam. Od Londona je udaljen 78 kilometara sjeveroistočno. 2011. godine grad je brojao preko 125.000 stanovnika.
Postoje arheološki dokazi o naseljima koja su bila na ovom poručju u bronzano doba i u vrijeme rimske Britanije, kao i naseljima za vrijeme vladavine Vikinga. U to vrijeme Cambridge je postao važan trgovački centar. Prvu povelju grad je dobio u 12. vijeka, a status grada je dodijeljen 1951. godine.
Rast-Gasser M1898
mini|desno| Revolver Rast-Gasser M1898 Revolver Rast-Gasser M1898 je bio standardni revolver Austro-Ugarske vojske od 1898. do 1918. godine.
Historija
Krajem 19. vijeka, u carskoj vojsci je bilo jasno da revolver Gasser M1870 ne zadovoljava potrebe. Konstrukter August Rast iz tog razloga na osnovi ovog revolvera pravi novi u manjem kalibru (8mm). Godine 1898, carska vojska preuzima ovaj model i uvodi ga kao standard.
Tehnika
Revolver je imao zatvoreni ram i meci su punjeni od nazad otvaranjem Abadie-zatvarača koji je u isto vrijeme blokirao oroz. Izrađivan je u fabrici Leopold Gasser u Beču. Proizvodnja je prekinuta tek poslije Prvog svjetskog rata sa izrađenih 180.000 komada. Zbog dugog vremena proizvodnje, ovaj revolver je bio rasprostranjen i van granica Austro-Ugarske. Jedan od većih korisnika je bila i kraljevina Jugoslavija.
Gradac (srednjovjekovno naselje)
Gradac se prvi put spominje vjerovatno 1352. u pismu bana Stjepana II Kotromanića, jer se sa sigurnošću ne može tvrditi da je tu navedeni Gradec istovjetan Gracu kod Hadžića. Radi se o dosta raširenom toponimu na južnoslavenskom području. Ako se u kojem slučaju radi o istom naselju, onda on nije iščezlo do kraja srednjeg vijeka. Navodi se u tursko-osmanlijskim popisima džizije, koji su izdati 1488/89. i 1490/91. U starijem popisu pod stavkom 23 upisana su naselja pod Sarajevom: Popoviça ve Gradişde, Lasva ve Milne, a u napomeni Visoko ma'a Lepeniça ve Dubrovnik ve Graç, dok se u mlađem popisu navode: Boboviçe, Gradişte, Laşva et Milena, odnosno Visoko, Lipniçe, Dubrovnik, Graç, kao naselja koja pripadaju Sarajevu (Saray ovasi). Kao što se vidi, Gradište i Gradac (Graç) različita su naselja. Gradac se nalazi zajedno s Visokim, Lepenicom i Dubrovnikom, što ojačava hipotezu prema kojoj je Gradac na mjestu Hadžića. Već je od ranije postojalo ilirsko naselje. Postoji i nekropola stećaka kod Graca. Od utvrde koja se vidi sa magistralnog puta M-17, sjeverno i sjeveroistočno od nje nalazi se Varda stijena. Riječ varda je nastalo iz srednjovjekovnog latinskog, zapravo italijanskog gvardia i ovdje se udomaćilo posrednim putem preko obližnjeg primorja, prvenstveno preko Dubrovnika, ali i od domaćeg, preostalog romaniziranog stanovništva. Ako ovaj podatak uzmemo u obzir, ovdje se radilo o kombinaciji trga (trgovišta) i vojno-strateškog utvrđenja, jer se u pismu bana Stjepana II Kotromanića navode trgovi, a jedan od njih je Gradec (Gradac), te pored toga imamo djelimično sačuvanu utvrdu i toponim Varda.
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika novembra 2013. donijela je Odluku o proglašenju historijskog područja Gradac, općina Hadžići, nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Aritmetička sredina
U dodatku matematici i statistici, aritmetička sredina se koristi često u poljima kao što je ekonomija, sociologija i historija, te se koristi u skoro svakoj akademskoj oblasti u određenom obimu. Naprimjer, prihod po glavi stanovnika je aritmetička sredina prihoda populacije nacije.
Dok je aritmetička sredina često korištena da prijavi centralne tendencije, to ipak nije robusna statistika, što znači da je uveliko pod utjecajem izvan intervala (vrijednosti koje su dosta veće ili manje nego većina vrijednosti). Značajno, za iskrivljenu raspodjelu, kao što je raspodjela prihoda kod koje su prihodi nekolicine ljudi bitno veći nego kod većine ljudi, aritmetička sredina možda nije u skladu na nečijim pojmom "sredina", ali robusna statistika, kao što je medijana, može biti bolji opis centralne težnje.
U manje jasnoj upotrebi, bilo koji niz vrijednosti koji formira aritmetički niz između dva broja x i y može se nazvati "aritmetička sredina između x i y."
Definicija
Aritmetička sredina (ili sredina ili prosjek) je najčešće korišten i spremno razumijevana mjera centralne težnje. U statistici, pojam prosjek označava centralnu težnju bilo kojih mjera. Aritmetička sredina je definisana kao jednaka sumi numeričkih vrijednosti svake obzervacije podijeljene ukupnim brojem obzervacija. Simbolično može biti predstavljena kao: X=(∑X)/N gdje je ∑X suma vrijednosti svih obzervacija, i N ukupni broj obzervacija. Naprimjer, ako se pretpostavi mjesečna plaća (u KM) od 10 zaposlenika firme. 2500, 2700, 2400, 2300, 2550, 2650, 2750, 2450, 2600, 2400 Ako se izračuna aritmetička sredina, onda: × ̅ =    2500+ 2700+ 2400+ 2300+ 2550+ 2650+ 2750+ 2450+ 2600+ 2400                                          10 otuda, prosječna mjesečna plaća je 2530 KM.
Ako se pretpostavi da imamo podatkovni skup koji sadrži vrijednosti  Aritmetička sredina A je definisana formulom: Ako je skup podataka statistička populacija (npr. sastoji se od svake moguće obzervacije i ne samo od podskupa njih), tada je sredina te populacije nazvana populacijska sredina. Ako je podatkovni skup statistički uzorak (podskup populacije), tada se statistički rezultat ovog proračuna naziva sredina uzorka.
Aritmetička sredina varijable često se označava linijom iznad, naprimjer kao kod \bar{x} (čitati "x nadvučeno"), što je sredina n vrijednosti .
Stara Džamija Dobrnja
Stara džamija Dobrnja nalazi se u naselju Dobrnja u Tuzli.
Opis
Izgrađena je u periodu od 1937. do 1939. godine. Posljednja rekonstrukcija izvršena je 1964. godine. Renoviranje je obuhvatilo nulovanje unutrašnjih zidova, prekrivanje munare i druge radove.
Dimenzije džamije su 11×13m, s ulaznim trijemom veličine 3×2m. Munara je visoka 27m, a izgrađena je od kamena krečnjaka.
Skijaško trčanje na Zimskim olimpijskim igrama 2018.
Raspored takmičenja
Sva vremena su po zoni UTC+9.
Zemlje učesnice
Pravo nastupa imalo je 313 takmičara iz 65 država (uključujući ruske takmičare kojima je Međunarodni olimpijski komitet dozvolio nastup pod olimpijskom zastavom i imenom "Olimpijski sportisti iz Rusije" nakon što su dokazali da su čisti od doping-skandala u toj zemlji) (u zagradama je broj takmičara iz svake države posebno).
Kvalifikacije
Maksimalni dozvoljeni broj takmičara koji su se mogli kvalificirati za takmičenja u skijaškom trčanju iznosio je 310. Svaka država mogla je poslati najviše 20 takmičara (s maksimumom od 12 muškaraca ili 12 žena). Bile su dvije kvalifikacijske norme za Igre: A-norma i B-norma..
Simeon I
Simeon I Veliki (bugarski: Симеон I Велики; 864. - 27. maj 927.) je bio car Bugarske od 893. do 927. godine. Bio je osnivač Prvog Bugarskog carstva. On je iskoristio slabljenje Bizanta i osvojio područja Trakije i Makedoniju. Time je prodro do Korintskog zaljeva. opsjedao je Carigrad, a proširio se u susjedstvu i na područje Raške (925). U pokušaju da osvoji Hrvatsku doživio je poraz od hrvatskog vladara Tomislava (925).
Ohrabren uspjesima Simeon se proglasio 925. za cara Bugara i Grka, a bugarsku arhiepiskopiju je uzdigao na rang patrijaršije. Simeon je nastojao da učvrsti nove okvire bugarske države, međutim, poslije njegove smrti 927. došlo je do općeg rasula potaknutog djelovanjem pojedinih feudalaca. Situaciju je iskoristio bizantski car Jovan Cimiskin i osvojio Bugarsku.
Mario Vargas Llosa
Jorge Mario Pedro Vargas Llosa (Arequipa, Peru, 28. marta 1936.), peruanski pisac, jedan od vodećih romanopisaca i esejista u Latinskoj Americi.
Biografija
Rodio se u mjestu Arequipa, u porodici srednje klase i španskih korijena. Obrazovao se u mjesnoj školi. Kasnije je nastavio školovanje u Boliviji, ali se vratio kući kada mu je djed dobio važnu političku funkciju. Roditelji su mu se rastali 5 mjeseci nakon vjenčanja. Oca je upoznao u 10. godini. Sa 14 ide na vojnu akademiju, ali je ne završava. Radi kao amaterski novinar, piše, studira. 1971. dobio je doktorat. Postaje poznat romanom "Grad i psi" iz 1962. godine u kojem opisuje odrastanje. Slijedi roman "Zelena kuća" u kojem se osjeća da je William Faulkner utjecao na njega. Dobio je i uglednu književnu nagradu. Napisao je i krimi roman "Ko je ubio Palomina Montera?" Roman "Jarčevo slavlje" opisuje vlast Rafaela Trujilla u Dominikanskoj Republici. Ženio se dva puta, ima troje djece. Erotski romani su mu "Posveta pomajci i "Don Rigobertova bilježnica".
NGC 5062-2
NGC 5062-2 (također poznat kao PGC 3094759) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Kentaur.
Mario Vargas Llosa
Biografija
On i Gabriel Garcia Marquez su bili prijatelji, ali su se razišli. Podupirao je ideologiju koju je promovirao Fidel Castro, ali se kasnije distancirao i skrenuo udesno. Godine 1990. kandidirao se na predsjedničkim izborima u Peruu, ali je izgubio.
NGC 5062-2
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mario Vargas Llosa
Biografija
Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost 2010.
Ko plimu uhvati
Radnja
Nekoliko sedmica pošto se oženio privlačnom, mladom udovicom Gordon Cloade biva tragično ubijen u eksploziji bombe u londonskom naselju. Bukvalno preko noći, bivša Gospođa Underhay je postala jedini nasljednik ogromnog bogatstva Cloadeove porodice. Ubrzo potom, Hercule Poirot prima neočekivanog posjetioca...
Kovačevića potok
Nekoliko njegovih čelenki-potočića izviru u kompleksu uzvisina Guzovina – Vis (1003 m), zapadno od sela Kovačevići: Tocil na 1000 m n/v, Duboki potok na 900 m n/v i bezimeni potok na 940 m n/v. Najprije se spajaju Tocil i Duboki potok, a zatim se taj vodotok spaja sa bezimenim potokom između Durakovića i Kovačeviča na nadmorskoj visini od 672 m. Od sastavaka, dalje Kovačevića potok teče na istok i ulijeva se u Vrbanju ispod mosta na cesti R-440: Šiprage – Kruševo Brdo Od sliva Čudnića na jugu, razdvaja ga Arapov brijeg. Na ovom potoku, 1960-ih godina bilo je pet vodenica
Avion
300px|mini|Moderni avion (Airbus A380) Avion je letjelica fiksnih krila čvrste konstrukcije sa motorom (pogonskom grupom).
Krila (jedan ili više parova) su horizontalno postavljene i uzgonski profilirane, osnovne uzgonske površine, pomoću kojih avion ostvaruje održavanje u zraku, pod uslovom da ima dostatnu brzinu, vektora brzine bar približno usmjerenog u željenom pravcu kretanja (i načelno unutar određenog manjeg ugla u odnosu na uzdužnu osu, ~ < 45 stepeni), sa relativno malim odstupanjem po visini i pravcu od idealnog (za željeni smjer kretanja i potrebu mijenjanja pravca), te se samo takvo kretanje, ostvareno pomoću uzgonskih površina i pogonske grupe, koja daje efekt akcije-reakcije - naziva let.
Za održavanje i kontrolisanje visine leta, većina postojećih konstrukcija zahtijeva postojanje određenih krilima-sličnih kontrolnih površina, iza ili ispred glavnih krila, koji se nazivaju kormilo visine, a za kontrolisanje leta po pravcu praktično svaka postojeća konstrukcija bilo kog aviona, ima prethodnim slične, vertikalne površine, koje se isključivo postavljaju oko kraja uzdužne ose aviona, postavljene bar približno vertikalno a nazivaju se kormilo pravca ili samo kormilo. Po uzdužnoj osi aviona glavni par krila mora se po konstrukcijskim principima postaviti tako da je približno postavljen oko centra težišta cijelog aviona, kako u situaciji kada je napunjen gorivom i korisnim teretom, i isto tako i kada je prazan, tako da se praktična konstrukcija konkretnog aviona svodi na prilagođavanje tlocrtnog oblika krila prevalentnoj brzini kojom bi trebao da se kreće avion i dinamici potrošnje goriva, uz održavanje približno istog momenta uzgona po promjeni težine, uzrokovanoj potrošnjom goriva.
Kroz zrak se, principijelno, moguće kretati i bez uzgonskih površina i bez akcijsko-reakcijske (pogonske) grupe, ali takvo kretanje još uvijek nema jedinstven naziv, i predmet je teoretskih rasprava, i ukoliko je egzistencija neidentificiranih "letećih" objekata realnost, tada bi se oni trebali kretati prema principima usmjeravanja vlastite inercije i promjene modusa tog usmjeravanja, ali to onda više ne bi moglo da se označava sa nazivom "let".
Načelno, unutar kategorije "aviona" ubrajaju se i ekranoplani, iako u nekim državama ekranoplan zbog svojih specifičnosti, i uprkos sličnosti sa "avionima" ne može da se registrira kao letjelica, već kao plovilo.
Upotreba
Masovno korištenje aviona je započeto iz vojnih razloga, krajem prvog svjetskog rata. Masovnost upotrebe aviona se pogotovo odrazila na ishod drugog svjetskog rata, jer onaj ko kontrolira nebo taj i kontrolira bitku.
Avioni se koriste za civilne i vojne svrhe. U civilnoj svrsi oni služe za prijevoz robe i putnika, dok za vojne svrhe služe za odbranu teritorije i za napad i/ili bombardovanje.
Proizvođači
Dvije najpoznatije fabrike aviona u svijetu su Airbus i Boeing. Naravno, postoji još avionskih izviđača (Foker, Daglas, ATR, Sab, Cesna itd.), ali ove dvije su fabrike sa najvećim brojem prodatih aviona. Za sada, Boeing nadmašuje Airbus u broju prodatih aviona, ali to je zato što je Boeing počeo da se bavi prodajom aviona početkom 20. vijeka, a Airbus tek krajem 70-ih. Međutim, veći rast prodaje aviona bilježi Airbus od Boeinga, prije svega jer je bezbjednija, a ima i Fly-by-wire tehnologiju.
IC 273
IC 273 (također poznat kao IRAS 02546+0234, MCG 0-8-52, PGC 11156 i UGC 2425) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 146 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,50 (64 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. januara 1894. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ivi Adamou
desno|mini|Ivi Adamou Ivi Adamou (grčki: Ήβη Αδάμου; rođena 24. novembra 1993. godine) pjevačica je s Kipra. Popularnost je stekla učestvovanjem u grčkoj verziji "X Factor" showa gdje je osvojila šesto mjesto. Kao svoj najveći muzički uzor izdvaja Beyonce.
Izlazak njenog prvog muzičkog albuma najavljen je za drugu polovinu 2011. godine, a do sada je objavila par singlova: "A*G*A*P*I*", "Sose Me", "San Erthi I Mera", "To Mistiko Mou Na Vreis", "La La Love", "Diko Mou", "Páo" i dr.
Mitoza
thumb|100px|desno|Profaza: Dva okrugla tjelašca iznad nukleusa su centromere. U hromosomima se kondenzira hromatin. thumb|100px|desno|Prometafaza: Jedarna membrana se razlaže, a mikrotubule ulaze u jedarni prostor. One se kače za centromere ili su u interakciji sa suprotnim mikrotubulama. thumb|100px|desno|Metafaza: Hromosomi su poredani u metafaznoj ploči. thumb|100px|desno|Anafaza: Hromosomi se dijele, a mikrotubule skraćuju. thumb|100px|desno|Telofaza: Dekondenzirani (opruženi) hromosomi su uz jedarnu membranu. Citokineza je upravo počela formiranjem pukotine (fragmoplasta). desno|thumb|100px|Ćelije luka (Allium cepa) u različitim fazama [[ćelijski ciklus|ćelijskog ciklusa; uvećanje 800 dijametara]] thumb|100px|lijevo|Video slijeda promjena tokom mitoze Drosophila melanogaster (embrio) thumb|left|[[Ćelijski ciklus.]] 100px|lijevo|thumb|Mitoza u životinjskoj ćeliji 100px|lijevo|thumb|Dioba hromosoma u mitozi Mitoza (grč. μίτος - mitos = nit, konac) je vid ćelijske diobe, koji je karakterističan za somatska tkiva. Tokom ove diobe, od jedne izvorne ćelije ("majke") nastaju dvije, sa istovjetnim genetičkim materijalom. Mitoza je osnovni pokretač rasta i razvoja organizama i obnavljanja njihovih tkiva, nekih i tokom cijelog života.
Razlike između mitoze i mejoze
Iako proces mejoze ima brojne sličnosti sa mitozom, razlikuje u dva važna aspekta:
Proces mitoze
Kao što vrijedi za gotovo sva važna zbivanja u ćeliji i njeno umnožavanje započinje u jedru. Prvi je korak replikacija (udvostrućavanje, duplikacija) cjelokupne DNK u hromosomima. Udvostručavanje DNK započinje oko 5 do 10 sati prije mitoze, za završi za 4 do 8 sati. Kao rezultat nastaju dvije nove, potpuno jednake, kopije cijele DNK.
Mitoza se označava i kao M-faza, a predstavlja dio ćelijskog ciklusa u kojem prestaju sintetički procesi u ćeliji i vrši se njena dioba. Pri ovoj diobi vrši se distribucija genetskog materijala i ostalog sadržaja na dva jednaka dijela,na dvije identične ćerke ćelije. Mitoza se odvija veoma brzo i u prosjeku traje 1 - 2 sata. U normalnom ćelijskom ciklusu iz faze rasta ćelija neminovno prelazi u fazu ćelijske diobe, koja podrazumijeva diobu jedra ili kariokinezu i diobu citoplazme ili citokinezu. Dešavanja u M fazi teku kontinuirano od početka do kraja, ali su zbog lakšeg praćenja podjeljena na pet sukcesivnih stadija: Među njima profaza traje najduže a metafaza najkraće.
Profaza
Profaza označava početak M-faze. Profazu karakteriše prisustvo maksimalno izduženih hromozoma končastog izgleda, mrežoliko isprepletenih po cijelom jedru.Na svaki kraj ćelije tj. na polove, odlazi po jedan par centriola budući da je došlo do njihove duplikacije u G2 fazi interfaze. Migracija centriola na suprotne polove ćelije odvija se na taj način što parovi centriola, koji nakon duplikacije stoje u neposrednoj blizini, intenzivno sintetišu mikrotubule koje se umeću između njih kao lučno uobličene niti. Kako polimerizacija mikrotubula napreduje ove niti se sve više izdužuju i potiskuju centriole na suprotne krajeve ćelije. Figura koja u ovom procesu nastaje naziva se mitotsko diobeno vreteno. Krajem ove faze hromosomi postaju vidljivi, kraći, deblji i tamnije su boje, a uzdužno su podeljeni na dvije identične hromatide koje su spojene centromerom. Na svakoj centromeri dolazi do formiranja dva kinetohora, po jedan na svakoj hromatidi, smještenim na suprotnim stranama hromosoma. Kinetohor predstavlja proteinski kompleks za koji će se vezati određeni tip mikrotubula, odnosno niti diobenog vretena tzv. kinetohorne mikrotubule. Ostale mikrotubule predstavljaju polarne mikrotubule i one se protežu između suprotno postavljenih parova centriola, ali u predijelu ekvatora ne dolaze u kontakt sa hromosomima. U humanim somatskim ćelijama za jedan kinetohor se zakači u prosjeku 30 mikrotubula.
Prometafaza
Prometafaza je, ustvari, prelazna etapa mitoze. U njoj dolazi do razgradnje jedrove opne. Hromosomi se kreću ka centralnom regionu ćelije i zauzimaju položaj u ekvatorskoj ravni, između ćelijskih polova. Kretanje hromosoma u ekvatorijalnu ravan naziva se metakineza, a završava se obrazovanjem, ekvatorijalne ili metafazne ploče, tj. postavljanjem hromosoma u ekvatorijalnu ravan ćelije. U ovoj fazi hromosomi su skraćeni i jasno ispoljvaju sve elemente svoje morfologije.
Metafaza
Metafaza traje veoma kratko i u njoj su hromosomi definitivno formirani, maksimalno spirilizovani i imaju najmanju individualnu dužinu. Hromosomi se nalaze u ekvatorijalnoj ravni, a mitotički aparat je potpuno formiran. Hromatide su međusobno razdvojene i vezane samo u uglu centromere. U metafazi se formira kinetički aparat(za kretanje ćelije u toku ćelijske diobe) koje se naziva diobeno vreteno. Ono se satoji od citoplazmatičnih niti i hromosomskih poluniti; one nastaju despiralizacijom hromoneme i svaku hromatidu povezuju sa odgovarajućim polom diobenog vretena. Metafaza traje znatno kraće od profaze. Na kraju metafaze centromerni regioni hromosoma se dijele, a hromatide se odvajaju i postaju nezavisne jedna od druge.
Anafaza
Pošto je nestala i posljednja spona između hromatida, one se brzinom od 1 mikrometra u minuti, pomjeraju prema onom polu diobenog vretena za kojeg su kinetohornim mikrotubulima spojene. Od tog momenta hromosomi mijenjaju ime i postaju hromatide. U prvoj polovini anafaze kretanje hromatida uzrokovano je skraćivanjem kinetohornih tubula, a u drugoj polovini anafaze izduživanjem polarnih mikrotubula. Anafaza u prosjeku traje svega nekoliko minuta i zbog toga se relativno rijetko otkriva na mikroskopskom preparatu. Kada hromatide stignu do polova diobenog vretena, neprimjetno se zavrsava anafaza i počinje telofaza.
Telofaza
Telofaza, završna faza mitoze (grč. thelos = kraj), počinje u momentu kada hromosomi dostignu polove diobenog vretena. Za vrijeme ove finalne faze mitoze dolazi do despiralizacije hromosoma, oni se izdužuju i postaju slabije vidljivi. Oko hromosoma, na svakom ćelijskom polu, formira se jedrova membrana i pojavljuje se jedarce. Tako su formirana dva nova jedra i time je kariokineza definitivno završena.
Citokineza
Citokineza je završni dio M-faze ćelijskog ciklusa. Njime se okončava proces diobe u kojem od jedne ćelije nastaju dvije ćelije nasljednice. Proces citokineze ponekada krene u anafazi sa formiranjem tzv. kontraktilnog prstena. Citokineza koja je započela u anafazi dalje se nastavlja tako što se oko ćelije sve više steže kontraktilni prsten zahvaljujući kontrakciji aktina i miozina, što uslovljava sve dublju invaginaciju ćelijske membrane. Podjela citoplazme se završava kada se dve suprotne strane ćelijske membrane potpuno približe i spoje, čime su definitivno formirane dve diploidne, genetski identične ćerke ćelije. Ćerke ćelije imaju upola manju količinu citoplazme od majke ćelije. Kada uđu u interfazu tokom perioda rasta one će dostići veličinu majke ćelije. Ako nakon normalne diobe hromosoma ne slijedi i podjela matične ćelije, u njoj ostaje dvostruko veći broj hromosoma u odnosu na normalni (diploidni). Ta pojava se označava kao endomitoza.
Značaj mitoze
U ćelijama čiji ciklus traje između 16 i 24 sata na mitozu (M-fazu) otpada svega oko 1-2 sata, a sve ostalo je interfaza. Mitotskom diobom somatksih ćelija osigurava se rast i razvoj višecelularnog organizma. Pored toga, njome se nadoknađuju i ostarjele, odumrle i funkcijski deficitne ćelije.
Alexander Wurz
Alexander Wurz (Waidhofen an der Thaya, Donja Austrija, 15. februar 1974) je austrijski vozač.
Potpuni spisak rezultata u F1
(Key)(Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Ljudske ćelije
Postoji mnogo različitih tipova ćelija u ljudskom tijelu.
Nervni sistem
Postoje nervne ćelije, poznate i kao neuroni, prisutne u ljudskom tijelu. One su razgranate. Ove ćelije čine nervno tkivo. Neuron se sastoji od ćelijskog tijela sa jedrom i citoplazmom, iz kojih nastaju dugi tanki dijelovi nalik na dlaku.
Ćelije vanćelijdkog matriksa
Napomena: Glaveno vezivno tkivo i kosti potiču iz nervnog grebena koji dolazi iz ektodermnog zametnog sloja
NGC 6495
NGC 6495 (također poznat kao MCG 3-45-39, PGC 61091 i UGC 11034) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 144 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 2,00 (84 hiljade sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 11. maja 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cvjetnice Bosne i Hercegovine
Ovaj spisak cvjetnica Bosne i Hercegovine, skupa sa unesenim vrstama i bosanskohercegovačkim endemima, nepotpuni je pregled angiospermnih biljnih vrsta (sjemenjača) koje se navode u raspoloživoj literaturi na bosanskom hrvatskom, srpskom i srpskohrvatskom jeziku. Nisu uključene kulturne i povremeno unošene.
Zbog višekratnih promjena u biološkoj klasifikaciji i/ili taksonomskih rangova i naziva obuhvaćenih taksona, neki od njih se u priloženom spisku pojavljuju i po dva puta. To se posebno odnosi na one nazive binomne nomenklature koji su i danas u širokoj upotrebi.
Najčešće je promijenjeno ime roda i porodice, a ponekad i pripadajućih vrsta.
Porodice
Prema različitim klasifikacijskim sistemima, opisano je 402 do 415 (APG IV) današnjih angiospermnih porodica, a najčešće varijante su od 408 do 410.
=Cvjetnice=
Jusuf Dajić
Trenutno je član FK Sloboda (Bosna i Hercegovina). Za vrijeme rata u BiH živio sa porodicom u Njemačkoj, gdje je i počeo trenirati nogomet. Po povratku u BiH nastupa za Zvijezdu iz Gradačca i prolazi sve selekcije tog kluba.
Igrao je za mladu reprezentaciju BiH. Ubilježio je i jedan službeni nastup za A-selekciju BiH u nogometu protiv Azerbejdžana u Zenici.
Vodeni žig
mini|200px|Vodeni žig na novčanici od 50 Eura Vodeni žig je utisnuta oznaka na papiru, kojom se štiti tiskovina od mogućeg krivotvorenja. Koristi se u štampanju novčanica, kao i u štampanju poštanskih marki.
Katalog poštanskih maraka
Katalog poštanskih maraka je pregled do sada svih izdanih poštanskih maraka u jednom području, državi ili regionu.
Katalozi su najčešće podijeljeni po državama i svaka marka pored rednog broja, posjeduje niz drugih osobenosti koje su definirane po filatelističkim standardima. Pored datuma izdavanja, tipa marke, kvaliteta tiska, vrste papira, vodenog žiga, nominalne vrijedosti marke, fotografije i kratkog opisa u katalogu se nalazi i cijena marke u raznim varijantama: bez žiga, dakle nova marka, sa žigom, marka na koverti itd. Vrijednost se svake godine mijenja i katalozi su osnova za razmjenu, kao i prodaju i kupovinu maraka na tržištu.
Vanuatu
Geografija
Glavna ostrva su Espirtu Santo i Efate. Kao i veći dio zemlje, ova ostrva su brdoviti i prekriveni tropskom vlažnom šumom sa izdignutim koraljnim terasama na nekim priobalnim obroncima i koralnim grebenima u blizini obala. Na ostrvima su česta podrhtavanja tla kao i mnoge elementarne nepogode, a na ostrvu se nalazi više aktivnih vulkana. Na sjeveru zemlje godišnje padne više kiše zbog tropskih vlažnih šuma. 1987. godine zadesio ju je najveći ciklon u historiji zemlje.
Historija
Prvi stanovnici Vanauatua bili su Melanmzijci koja su ova područja naseljavili 2500 godina prije dolaska prvih Evropljana. Prvi evropski istraživači su na tlo Vanautua kročili u 15. vijeku. Prvi doseljenici na područja Vanautua bili su trgovci sandalovinom i misionari koji se se tamo doselili četrdesetih godina 19. vijeka. Sredinom ovog vijeka osnivaju se prvi separatistički pokreti koji su doveli do stiecanja nezavisnosti 1980. godine i tada osnivaju državu Vanautu što je značilo "zauvijek naša zemlja".
Političko uređenje
Političko uređenje je jednostavno. Članovi jedonodomnog parlamentabiraju se na četiri godine. Parlament imenuje presjednika na mandat od pet godina.
Uragan Sandy
mini|Uragan Sandy, satelitski snimak Uragan Sandy je masivni, kasnosezonski, tropski ciklon, koji je zahvatio Jamajku, Kubu, Bahame, Haiti, Dominikansku Republiku, kao i jugoistočni dio SAD. Bio je 18. tropski ciklon, 18. imenovana oluja, i 10. atlantski uragan u 2012. godini, Sandy se razvio 22. oktobra 2012.iz produženog tropskog talasa u zapadnom Karipskom moru. Postao je tropska depresija, brzo ojačana, i dostigao snagu tropske oluje 6 sati kasnije. Sandy se kretao sporo prema Velikim Antilima, i postepeno jačao.
Posljedice
Za najmanje 108 ljudi je potvrđeno, da su poginuli: na Bahamima, u Karibima, Kanadi, i SAD, od posljedica olujnog nevremena.
IC 274
IC 274 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Perzej. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 31. oktobra 1888. godine.
NGC 356
NGC 356 (također poznat kao IRAS 01005-0715, MCG -1-3-78 i PGC 3754) je galaksija koja je udaljena oko 271 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,80 (142 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (95 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 27. septembra 1864. godine.
IC 274
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 356
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zla kuća
Zla kuća (izdat 1949.) je kriminalistički roman Agathe Christie. Agatha je rekla da je to jedan od njena dva najdraža romana koja je napisala, a drugi je Nesreća nevinih. Roman je prvo objavljen u SAD-u, u martu 1949. godine od strane izdavačke kuće Dodd, Mead and Company a onda i u Ujedinjenom Kraljevstvu 23. maja iste godine. Radnja romana se odvija u blizini Londona, u jesen 1947. godine.
Radnja
Charles Hayward, sin Sir Arthura Haywarda, pomoćnika inspektora Scotland Yarda, u Egiptu upoznaje Sophiju Leonides, mladu tajanstvenu Engleskinju koja je tamo bila na prilično visokom činovnickom položaju. Očaran njome, zaprosi je. Sophia ga ne odbija, ali ga moli da sačekaju par godina, do njegovog povratka u Englesku. Vrativši se u Englesku, Charles pokušava pronaći Sophiju, ali od svog oca saznaje da se u njenoj porodici dogodilo ubistvo. Ubijen je Sophijin djed, Aristide Leonides. Za sve u kući to je bio šok, u Scotland Yardu su zbunjeni. Osumnjičeni su svi članovi porodice, pa čak i tri njegove unuke. Ko je od njih ubica?
Miting Areva 2013.
Areva 2013. bila je 29. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Areva u Saint-Denisu i 9. stanica Dijamantne lige 2013.
Građanski rat u Tadžikistanu
Građanski rat u Tadžikistanu (Ҷанги шаҳрвандии Тоҷикистон) započeo je u maju 1992. godine, nakon što su etničke grupe iz regija Garm i Gorno-Badakhshan započele borbe protiv vlade predsjednika Emomali Rahmonova, u kojoj su bili dominantni Tadžikistanci iz regija Leninabad i Kulyab. Odvojene frakcije liberalno demokratskih reformista i Islamista su se udružile i zajednički borile kao Ujedinjena tadžikistanska opozicija. Do juna 1997. godine poginulo je od 50.000 do 100.000 osoba.