cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 424
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zubovići (Foča, RS)
Zubovići su naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Athlon
Modeli
250p|mini|Arhitektura Athlon procesora
Palomino (180 nm)
alt=|granica|desno|151x151piksel|Athlon XP "Palomino" 2000+
Tamiš
Tamiš je rijeka koja izvire u sjevernim dijelovima rumunskih Karpata, u dijelu pod nazivom Cernei planine.
Prolazi kroz cijeli Banat, a ušće mu je kod Pančeva, gdje se ulijeva u Dunav.
Ukupna dužina Tamiša iznosi 359 km. U rumunskom dijelu se nalazi 241 km, a u srbijanskom 118 km.
Još u antičkim, rimskim, vremenima spominje se ime Tamiša kao Tibiscus i Tibisis.
Drenažni dio Tamiša obuhvata površinu od 13.085 km2, od toga u Rumuniji 8.085 km2, a u Vojvodini (Srbija) 5.000 km2. Pošto se ulijeva u Dunav, Tamiš pripada crnomorskom slivu.
Ulaskom u Banat Tamiš postaje spora, ravničarska rijeka, koja je tek u posljednjih 60 km plovna. Najvažnija luka na Tamišu se nalazi u Pančevu, dok uzvodno postoje mnogi ribnjaci, a najveći su u Banatskom Despotovcu, Uzdinu, Sakulama i Slatini.
Pritoke
Tamiš ima veliki broj malih pritoka. Najveći broj ih je u Rumuniji: Raul Rece, Slatina, Valea Mare, Rugiu, Paraul Lung, Armeniş, Sebeş, Bistra reka, Şurgani, Timişana, Pogăniş, Timişul Mort i Vena Mare. Na svom putu kroz Vojvodinu Tamiš ima samo jednu jedinu pritoku, a to je Brzava.
Biografije, E
__BEZSADRŽAJA__
{| align=center cellspacing=3
Casually Dressed And Deep In Conversation
Casually Dressed And Deep In Conversation je debi album velške grupe Funeral For A Friend, izdat 20. oktobra 2003. godine.
Bolesti finskog nasljeđivanja
Bolest finskog naslijeđivanja je genetička bolest ili poremećaj koji je znatno češći kod ljudi čiji su preci bili etnički Finci, porijeklom iz Finske i Švedske (Meänmaa) i Rusije (Karelija i Ingrija). Postoji 36 rijetkih bolesti koje se smatraju bolestima finskog naslijeđa. Bolesti nisu ograničene samo na Fince; one su genetičke bolesti sa daleko širom rasprostranjenošću u svijetu, ali su zbog efekta osnivača i genetičke izolacije češće kod Finaca.
Unutar Finske, ove bolesti su češće na istoku i sjeveru, što je u skladu s njihovom većom povezanosti s etničkim Fincima nego sa etničkim Šveđanima. Nasljeđivanje finskih bolesti se ne proteže na druge etničke grupe u regiji, Sami i Karelce osim finskih Karela. To se pripisuje uskom grlu stanovništva među precima modernih Finaca, za koje se procjenjuje da se dogodilo prije oko 4.000 godina, vjerovatno kada je stanovništvo koje se bavi poljoprivredom i stočarstvom stiglo u Finsku.
U Finskoj otprilike jedna od pet osoba nosi genski defekt povezan s najmanje jednom bolešću finskog naslijeđivanja, a otprilike jedno od 500 rođene djece je oboljelo. Većina genskih defekata su autosom ni recesivni, tako da ako i majka i otac nose isti defekt, šansa da će njihovo dijete imati pridruženu bolest je ¼ (25%). Molekulskogenetička obilježja mnogih od ovih bolesti je utvrđena, što je omogućilo genetičko testiranje, prenatalno testiranje i genetičko savjetovanje. Ovo je pokrenulo pitanja bioetike i eugenike.
Tipovi bolesti finskog nasljeđivanja
Postoji 36 identifikovanih bolesti finskog nasleđivanja: Od njih, tri su rijetka oblika patuljastosti: hipoplazija hrskavice-dlake, dijastrofijska displazija i Mulibreyev nanizam.
Četiri genetički različita podtipa neuronske ceroidne lipofuscinoze nalaze se u finskom naslijeđivanju: CLN1, CLN3, CLN5 i CLN8. Nazivi za stanja povezana sa ovim podtipovima uključuju: dojenačka neuronska ceroidna lipofuscinoza, Jansky-Bielschowskyjeva bolest i sindrom sjeverne epilepsije. Od 2001. godine, CLN5 i CLN8 su prijavljeni gotovo isključivo u Finskoj.
Mekelov sindrom tip 1 (MKS1 ), smrtonosno stanje, poznato je u 48 finskih porodica.
Ostale genetičke bolesti
Evropska organizacija za rijetke bolesti (EURORDIS) procjenjuje da postoji između 5.000 i 7.000 različitih rijetkih bolesti, koje pogađaju između 6% i 8% stanovništva Evropske unije.
Genetička historija
Na osnovu molekulskih podataka, procjenjuje se da se usko grlo populacije među precima modernih Finaca dogodilo prije oko 4.000 godina. Ovo usko grlo rezultiralo je izuzetno niskom raznolikošću hromosoma Y, za koju se procjenjuje da odražava opstanak samo dvije muške predačke loze. Distribucija haplotipova Y hromosoma unutar Finske je u skladu sa dva odvojena osnivačka naselja, u istočnoj i zapadnoj Finskoj. Naslijeđe finske bolesti pripisano je ovom uskom grlu starom 4.000 godina. Geografska distribucija i porodični pedigrei povezani s nekim mutacijama za bolesti finskog naslijeđivanja povezuju obogaćivanje ovim mutacijama s više lokalnih efekata osnivača, nekih povezanih sa periodom "kasnog naseljavanja" u 16. stoljeću (vidi Historija Finske).
Etimologija
Iako je koncept stariji, engleski izraz "finsko naslijeđivanje bolesti" prvi put se pojavljuje u medicinskoj literaturi 1990-ih. Jedna od najranijih upotreba je u prevedenom naslovu medicinskog članka iz 1994. godine, a ubrzo slijede drugi.
NGC 2129
NGC 2129 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. novembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6563
NGC 6563 (također poznat kao ESO 394-PN33) je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Strijelac. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 3. septembra 1826. godine.
Ja prošetah čaršijom
Ja prošetah čaršijom jeste treća po redu singl ploča interpretatorke bosanskohercegovačke sevdalinke Zehre Deović. Objavila ga je 1963. godine nekadašnja zagrebačka izdavačka kuća Jugoton, a sadrži dvije pjesme, koje je napisao Jozo Penava. Zehru Deović na ovom muzičkom izdanju prati Narodni ansambl Ismeta Alajbegovića "Šerbe". Singl ploča započinje sa pjesmom "Ja prošetah čaršijom", čiji tekst govori o prvim ljubavnim iskustvima mlade djevojke i njenim dijalogom s majkom koja pokušava da je upozori da pazi šta čini. Muzički gledano, ova jednostavna i lijepa sevdalinka zanimljiva je ne samo po kvalitetnoj pjevačkoj izvedbi Zehre Deović, nego i po istaknutoj ulozi tamburica, violina i harmonike, koju je na ovom tonskom snimku odsvirao doajen sevdalinke Ismet Alajbegović "Šerbo". Nakon svakog otpjevanog stiha slijedi solo na jednom ili više već navedenih muzičkih instrumenata odsviranih u ritmu bosanskog narodnog kola. Na B strani singl ploče je pjesma pod nazivom "Znaš kad sam ti ljubav darivala", koja je odsvirana u laganijem ritmu i gdje glavnu ulogu ima harmonika uz diskretnu pratnju na tamburicama. Zanimljiv je solo na harmonici u kojem se ponavlja pjevačka melodijska linija Zehre Deović, dok nakon drugog stiha Ismet Alajbegović "Šerbo" svira isti solo, ali za oktavu više. Obje navedene pjesme koje je komponirao Jozo Penava, do danas su postale obavezan dio tradicionalnog repertoara bosanske sevdalinke. Prepoznatljivo pjevanje Zehre Deović uz lijepe muzičke aranžmane daje poseban pečat pjesmama na ovom muzičkom izdanju, koje također spada u red antologijskih ostvarenja bosanske sevdalinke objavljenih u Sarajevu tokom ranih 1960-ih.
Ivanka Brađašević
Ivanka Brađašević (rođena 1955) jest hrvatska književnica i pjesnikinja.
Završila je hrvatski jezik i književnost te bibliotekarstvo na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu. Predavala je u srednjoj školi u Labinu te u Zagrebu. Sarađivala je s književnicima Stjepanom Liceom, Sonjom Tomić i Željkom-Horvat Vukeljom.
Pjesme i priče su joj objavljene u Zvoniku, Zagorskom listu, Križu života i nizu katoličke štampe.
NGC 3612
NGC 3612 (također poznat kao MCG 5-27-51, PGC 34546 i UGC 6321) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 384 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,00 (112 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (89 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Otto Wilhelm von Struve 16. marta 1869. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 343
IC 343 (također poznat kao ESO 548-66, MCG -3-10-29 i PGC 13495) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 84 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,60 (39 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Frank Muller 14. oktobra 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vinča
mini|Centralni Beograd, Vinča je desno Vinča je naselje u općini Grocka, udaljeno 14 kilometara od Beograda, pored puta Beograda - Smederevo, u Srbiji.
Poznato je po nalazima prahistorijskog lokaliteta Belo Brdo, koje slovi kao nalazište od izuzetne arheološke vrijednosti.
Administrativno, Vinča pripada opštini Grocka i Gradu Beogradu.
U Vinči živi 6.779 stanovnika, prema podacima popisa iz 2011. godine.
Janja (rijeka)
Janja je rijeka koja protiče Semberijom, sjeveroistočnim dijelom Bosne i Hercegovine. Dužine je oko 53 km i lijeva je pritoka Drine.
Lauren Oliver
Lauren Oliver (rođena 8. novembar 1982.) je pseudonim američke spisateljice Laure Suzanne Schechter. Ona je kćerka američkog pisca krimi romana Harolda Schechtera.
Lauren je studirala filozofiju i književnost na Univerzitetu u Chicagu, a na njujorškom Univerzitetu je magistrirala. Nakon studija, radila je za veliku izdavačku kuću u New Yorku. Njena knjiga Before I Fall nominirana je 2011. godine za njemačku nagradu za najbolju knjigu za mlade. Dana 3. jula 2012. osvojila je nagradu Buxtehuder Bulle za roman Delirium.
Oliver živi u Brooklynu.
Željevo (Foča, RS)
Željevo je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Den Haag
Den Haag, zvanično s-Gravenhage, jest grad u Nizozemskoj i njeno upravno središte. Nalazi se u pokrajini Južnoj Holandiji čije je također upravno središte.
U 2004. godini u gradu je živjelo 469.568 stanovnika, a u njegovoj urbanoj aglomeraciji oko 700.000 stanovnika, na površini od otprilike 100 km2. Po veličini je treći grad u Nizozemskoj iza Amsterdama i Rotterdama.
U Haagu se nalaze Eerste Kamer i Tweede Kamer, gornji i donji dom holandijskog parlamenta. Beatricija, kraljica Holandije, također živi i radi u Haagu. Sva inozemne ambasade i vladina ministarstva su smještena u gradu, kao i Visoki upravni sud i brojne lobističke organizacije. Uprkos tome, službeni je glavni grad Nizozemske prema ustavu Amsterdam.
Zastava Hrvatske Republike Herceg-Bosne
Zastava Hrvatske Republike Herceg-Bosne korištena je do 1994. Sastojala se od triju jednako širokih vodoravnih pruga crvene, bijele i plave boje s grbom Hrvatske Republike Herceg-Bosne u sredini.
Zapadnohercegovački i Kanton 10 koriste ovu zastavu kao svoju iako je dvjema odlukama Ustavnog suda Federacije Bosne i Hercegovine njena upotreba kao simbola kantona proglašena neustavnom.
Den Haag
Haag je jedan od glavnih gradova Ujedinjenih nacija i sjedište nekoliko ustanova UN-a. To su:
Ovdje se nalazi i Haška akademija za međunarodno pravo.
Vltava
Vltava je najduža češka rijeka (dugačka 440 km). Izvire u gorju Šumava (Češka šuma). Čine je tri izvorišna kraka: Topla Vltava (Teplá Vltava), Hladna Vltava (Studená Vltava) i Travnata Vltava (Travnatá Vltava). Kod mjesta Mělník ulijeva se u Labu. Česi je smatraju svojom nacionalnom rijekom. Protječe kroz češki glavni grad Prag. Na rijeci postoji nekoliko brana (najveća je brana Lipno). Poznata je simfonijska pjesma Vltava iz ciklusa Moja domovina (Má vlast) češkog kompozitora Bedřicha Smetane.
Goran Maksimović (historičar)
Goran Maksimović (Foča, 24. septembra 1963.) je srpski historičar književnosti, književni kritičar, antologičar i profesor Univerziteta u Nišu.
Biografija
Studije književnosti završio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1987. godine, a postdiplomski na Filološkom fakultetu u Beogradu 1993. godine, gdje je magistrirao s temom Branislav Nušić kao pripovjedač, kod prof. dr. Jovana Deretića. Pod mentorstvom istog profesora doktorirao je na temi ''Vrste smijeha u srpskom umjetničkoj prozi 19. vijeka'' 1997. godine na Filološkom fakultetu u Beogradu.
Na Filozofskom fakultetu u Niš u 1989. godine počeo je raditi kao asistent-pripravnik na predmetu ''Srpska književnost 18. i 19. stoljeća''. U vremenu od februara 1991. godine do aprila 1992, do početka rata u Bosni i Hercegovini, radio je kao asistent na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. U proljeće 1994. biran je u zvanje asistenta na Filozofskom fakultetu u Nišu, potom za docenta (1998) i izvanrednog profesora (2003). U zvanje redovnog profesora univerziteta za Srpsku književnost 18. i 19. stoljeća izabran je na Filozofskom fakultetu u Nišu 20. maja 2008. godine.
Bio je šef Katedre za srpsku književnost (2000 - 2002), prodekan i glavni i odgovorni urednik izdavačke djelatnosti na Filozofskom fakultetu u Nišu (2002-04) i član Vijeća Univerziteta u Nišu (2002-06.). U junu 2010. godine na prijedlog Izbornog veća Filozofskog fakulteta u Nišu, Savjet Fakulteta izabrao ga je za dekana Filozofskog fakulteta u Nišu. Reizabran je na funkciju dekana 1. oktobra 2013. godine do 30. septembra 2016. godine.
Bio je glavni i odgovorni urednik u IP Zograf iz Niša (1998-2000), član uredništva časopisa Gradina (1997-2000), pokretač i zamjenik glavnog urednika časopisa Slava (2002-05) i urednik u časopisu Bdenje (2002-08). Član je redakcija: Književnog lista (od 1999. godine) i  Nove zore (od 2004. godine). Od 2009. godine nalazi u naučnoj redakciji Zbornika Matice srpske za književnost i jezik, kao urednik za područje srpski književnosti 18. i 19. stoljeća. Od 2009. nalazi se u znanstvenoj redakciji godišnjaka za srpski jezik i komparativnu književnost Philologie Mediana, koji je pokrenuo Filozofski fakultet Univerziteta u Nišu. Od 2010. godine nalazi u naučnoj redakciji časopisa Serbian Studies Research, koji je pokrenulo Naučno udruženje za razvoj srpske studija iz Novog Sada.
U razdoblju od januara 2002. do kraja 2005. godine, sudjelovao je kao istraživač na znanstvenom projektu Tehnika i semantika pripovijedanja. Od januara 2006. godine do kraja 2010. godine sudjelovao je kao istraživač na znanstvenom projektu Leksikon srpskih realizma. Od januara 2011. godine sudjeluje kao istraživač na znanstvenom projektu Poetika srpskog realizma.
Sudjelovao je na 55 međunarodnih i nacionalnih znanstvenih skupova, u zemlji i inozemstvu, iz područja znanosti o književnosti.
Pritisak fluida
Pritisak fluida je pritisak u nekoj tački unutar fluida, kao što su voda ili zrak.
Pojava pritiska u fluidu se dešava u slijedećim situacijama:
Urbanizam
mini|Autori teorija o urbanizmu, kasnog 20. vijeka. Urbanizam je naučna disciplina i djelatnost koja se bavi proučavanjem, uređivanjem gradova i naselja i planiranjem njihovog razvoja (urbanističko i prostorno planiranje). Iako su aktivnosti iz oblasti uređenja naselja prisutne kroz cijelu ljudsku historiju, urbanizam se kao naučna disciplina konstituiše tek u XX vijeku sa ubrzanjem procesa urbanizacije.
Pritisak fluida
Pritisak u otvorenim sistemima obično se može aproksimirati kao pritisak u "statičnim" uslovima (čak i u okeanima, gdje postoje valovi i struje), jer ta kretanja stvaraju zanemarljivu promjenu pritiska. Takva stanja se poklapaju sa principima statike fluida. Pritisak u bilo kojoj tački fluida koji se ne kreće se naziva hidrostatički pritisak.
Zatvorena tijela u fluidu su u "statična", ako se fluid ne kreće, ili "dinamična," kada se fluid može kretati bilo u cijevi bilo pomoću kompresije zrakom iz zatvorenog spremnika (kompresor). Pritisak u zatvorenim sistemima se poklapa sa principima dinamike fluida.
Veliki doprinos otkrivanju koncepata pritiska fluida imali su Blaise Pascal i Daniel Bernoulli.
Biografije, F
__BEZSADRŽAJA__
{| align=center cellspacing=3
Rusmir Mahmutćehajić
Rusmir Mahmutćehajić (1948, Stolac), bosanskohercegovački političar i pisac.
Biografija
Rusmir Mahmutćehajić je rođen 1948. godine u Stocu, gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju. Diplomirao je 1973. na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, a 1975. magistrirao i 1980. doktorirao na Univerzitetu u Zagrebu. Specijalizaciju je obavio 1982. u Međunarodnom centru za teoretsku fiziku u Trstu, Italija, a postdoktorske studije 1988. na Katoličkom univerzitetu u Leuvenu, Belgija.
Radio je kao istraživač i direktor u Institutu zaštite na radu univerziteta u Sarajevu, te kao direktor Instituta za ergonomiju istog univerziteta; od 1985. do 1991. godine radio je kao profesor i dekan Elektrotehničkog fakulteta Univerziteta u Osijeku, Hrvatska.
Od 1991. do 1992. godine bio je potpredsjednik Vlade Bosne i Hercegovine, a od 1992. do 1994. ministar za energetiku, rudarstvo i industriju Bosne i Hercegovine, kada je podnio ostavku. Bio je i član savjeta univerziteta u Sarajevu i Osijeku te predsjednik Komisije za društvene djelatnosti Vlade Bosne i Hercegovine.
Od 1992. godine predsjednik je bosanskohercegovačkog komiteta CIGRE, od 1996. predsjednik izdavačkog savjeta časopisa "Dijalog", urednik časopisa "Bosanskohercegovačka elektrotehnika", i "Blagaja". 1997. godine izabran je za prvog predsjednika Međunarodnog foruma Bosna.
U užem naučnom području objavio je preko stotinu stručnih i naučnih radova, od kojih osam knjiga. Objavio je i sedamnaest knjiga autorske proze, političkih i filozofskih eseja te prijevoda na bosanski jezik.
Aksonska izbočina
Aksonska izbočina ili aksonski brežuljak je specijalizovani deo ćelijskog tijela (ili some) neurona koji se povezuje sa aksonom. Može se identifikovati pomoću svjetlosne mikroskopije po izgledu i lokaciji u neuronu i po rijetkoj distribuciji Nisslove supstance.
Ovaj dio aksona je posljednje mjesto u somi gdje se membranski potencijali propagirani iz sinapsnih ulaza sumira prije prenošenja na akson. Dugi niz godina vjerovalo se da je aksonski brežuljak uobičajeno mjesto inicijacije akcijskih potencijala- zona okidača. Sada se smatra da je najranije mjesto inicijacije akcionog potencijala na aksonskom početnom segmentu: neposredno između vrha brežuljka aksona i početnog (nemijeliniziranog) segmenta aksona. Međutim, pozitivna tačka, na kojoj počinje akcioni potencijal, varira između ćelija.Takođe se može promeniti hormonskom stimulacijom neurona, ili efektima drugog glasnika neurotransmitera.
Struktura
Aksonska izbočina i početni segment imaju brojna specijalizirana svojstva koja ih čine sposobnima za generiranje akcijskog potencijala, uključujući susjedstvo s aksonom i mnogo veću gustoću ionskih kanala vođenih naponom nego što se nalazi u ostatku ćelijskog tijela. U ćelijama ganglija dorzalnog korena, smatra se da tijelo ćelije ima približno 1 naponski natrijski kanal po kvadratnom mikrometru, dok brežuljak aksona i njegov početni segment imaju oko ~100 –200 naponskih natrijevih kanala po kvadratnom mikrometru; u poređenju, smatra se da Ranvierovi čvorovi duž aksona imaju ~1000-2000 takvih kanala po kvadratnom mikrometru. Ovo grupisanje napomnski zavisnih ionskih kanala posljedica je proteina koji asociraju na plazmamembranu i citoskelet kao što je ankirin..
U elektrofiziološkim modelima, brežuljak aksona je uključen u inicijalni segment aksona gdje su membranski potencijali propagirani od sinapsnih ulaza do dendrita ili tijela ćelije sumirano.
Funkcija
U stanju mirovanja, neuron je polariziran, s njegovom unutrašnjošću na oko -70 mV u odnosu na okolinu. Kada ekscitacijski neurotransmiter otpusti presinapsni neuron i veže se za postsinasne dendritske bodlje, ionski kanali vođeni ligandom se otvaraju, omogućavajući ionima natrija da uđu u ćeliju. Ovo može učiniti postsinapsnu membranu depolarizovanom (manje negativnom). Ova depolarizacija će putovati prema brežuljku aksona, smanjujući se eksponencijalno s vremenom i udaljenosti. Ako se nekoliko takvih događaja desi u kratkom vremenu, brežuljak aksona može postati dovoljno depolariziran da bi se naponski regulirani natrijski kanali otvorili. Ovo pokreće akcijski potencijal koji se zatim širi niz akson.
Kako natrij ulazi u ćeliju, potencijal ćelijske membrane postaje pozitivniji, što aktivira još više natrijevih kanala u membrani. Priliv natrija na kraju nadmašuje efluks kalija (preko kalijevih kanala sa dvopornim domenom ili kanala za curenje, pokrećući pozitivnu povratnu petlju (faza rasta). Na oko +40 mV, napon- zatvoreni natrijski kanali počinju da se zatvaraju (vršna faza) i naponski vođeni kalijevi kanali počinju da se otvaraju, pomerajući kalij niz njegov elektrohemijski gradijent i van ćelije (faza pada). Kalijski kanali pokazuju odloženu reakciju na repolarizaciju membrane, i, čak i nakon što se postigne potencijal mirovanja, nešto kalija nastavlja da teče van, što dovodi do unutarćelijske tečnosti koja je negativnija od potencijala mirovanja i tokom koje nikakav akcijski potencijal ne može da počne (faza nedostatka/refraktorni period). Ova faza podbacivanja osigurava da se akcijski potencijal širi niz akson, a ne na njega.
Kada se ovaj početni akcijski potencijal pokrene, uglavnom na brežuljku aksona, on se širi duž dužine aksona. U normalnim uslovima, akcijski potencijal bi vrlo brzo oslabio zbog porozne prirode ćelijske membrane. Da bi se osiguralo brže i efikasnije širenje akcijskih potencijala, akson se mijelinizira. Mijelin, derivat holesterola, djeluje kao izolacijska ovojnica i osigurava da signal ne može pobjeći kroz ionske kanale ili kanale za curenje. Ipak, postoje praznine u izolaciji (Ranvierovi čvorovi), koji pojačavaju jačinu signala. Kako akcijski potencijal dosegne Ranvierov čvor, on depolarizira ćelijsku membranu. Kako je ćelijske membrane depolarizirana, naponski vođeni natrijski kanali se otvaraju i natrij juri unutra, pokrećući novi akcijski potencijal.
Spisak jadranskih ribljih vrsta
U Jadranskom moru mogu se pronaći sljedeće vrste riba:
Pines
Pines Breučki je bio jedan od vođa velikog ilirskog ustanka protiv rimljana od 6. - 9. god. pne. Pripadao je panonskom plemenu Breucima koji su naseljavali područja današnje sjeveroistočne Bosne i Hercegovine i dijelove istočne Slavonije u Hrvatskoj. Od 12. godine pne. Breuci su bili pod rimskom vlašću u okviru rimske provincije Ilirik, sa statusom civitas peregrini (naziv za slobodno stanovništvo koje je imalo određenu administrativnu i teritorijalnu autonomiju ali bez statusa građana Rima). O Pinesu se saznaje iz opisa ilirskog ustanka kod rimskih pisaca Velej Paterkula i Kasije Diona. mini|300px|Treća godina: Panonska plemena su poražena.
Ustanak
Kada su se Iliri sa centralnog dinarskog područja, pod vodstvom Batona Desidijatskog digli na ustanak, ustanku su se pridružili i Panoni pod vodstvom svojih prvaka Pinesa i Batona Breučkog. Kao breučki vođa, Pines je u unutrašnjem uređenju, političkim odnosima i hijerarhiji Breuka Pines je imao i veću ulogu od one koju je imao Baton. Bio je breučki vladar (arhont), neka vrsta kralja. Baton je bio iskusni vojni i politički prvak koji je već jednom za vrijeme Tiberijeve panonske kampanje 12 - 9. god. pne predvodio breučki otpor Rimljanima.
Savez
Sam ustanak je izbio spontano, bez dogovora. Pines se kod Kasija Diona ne spominje u opisu početka ustanka, nego samo u onom dijelu kada su Panoni bili poraženi 8. god. Kasnije će doći do formiranja zajedničkog savez. Dezitijati i Breuci su bili pokretači pobune i njen najbolje ustrojeni i najspremniji element, pa su ustaničke vrhovne vojvode (duces) došle iz njihovih redova. Baton Dezitijatski je morao i da poštuje i starost i iskustvo Batona Breučkog i to je sigurno moglo da utiče na odluku o podjeli vrhovnog zapovjedništva među dvojicom vojvoda (excelsissimos duces).
Razlaz među vođama
Vremenom su rimljani preuzimali inicijativu, a pozicije ustanika postajale sve lošije, Baton Breučki je odlučio prekinuti borbu. Pines se nije mogao nagovoriti da pređe na stranu Rimljana niti da s njima sklopi separatni sporazum i Baton ga je izručio Rimljanima. Do predaje Panona došlo je na rijeci Bathinus (rijeka Bosna), 8. god. U dijelu literature se navodi da je do predaje došlo nakon bitke (Ivo Bojanovski, Aleksandar Stipčević). Po drugom mišljenju, nije bilo bitke već su se ustanici predali nakon predhodnih poraza, a na rijeci Bosni obavljena je formalna predaja i ponovno priznavanje rimske vrhovne vlasti.
Baton Breučki je unutar breučke zajednice preuzeo sve funkcije koje su pripadale Pinesu i postao suveren i vrhovni vojvoda. Da bi očuvao jedinstvo ustanka, Baton Desidijatski je uhvatio Batona Breučkog zbog kršenja sporazuma i sklapanja separtnog mira sa Rimljanima. Predao ga je na vojni sud, gdje je osuđen na smrt.
U septembru 6. god, okružen rimskim trupama, predao se i Baton Desidijatski, čime je ustanak ugušen.
Berberidaceae
Berberidaceae su porodica sa 18 rodova cvjetnica, uobičajeno zvana porodica berberika ili žutika. Uključena je u red Ranunculales, a obuhvata oko 700 poznatih vrsta. od kojih je većina u rodu Berberis. Mogu biti stablašice, grmovi i jenogodišnje zeljaste biljke.
U Bosni i Hercegovini se uzgajaju kao ukrasne, parkovske biljke.
Rodovi
Sistem APG IV iz  2016. prepoznaje porodicu i smješta je u red Ranunculales u kladusu eudikotiledone. U nekim starijim klasifikacijama, porodica Berberidaceae je uključivala samo četiri roda (Berberis, Epimedium, Mahonia i Vancouveria), dok su se drugi rodovi vodili u odvojenim porodicama: Leonticaceae (Bongardia, Caulophyllum, Gymnospermium, Leontice), Nandinaceae (Nandina) i Podophyllaceae (Achlys, Diphylleia, Dysosma, Jeffersonia, Podophyllum, Ranzania, Sinopodophyllum). Rod Mahonije usko povezana s berberisom i mnogi botaničari uključeni ga uključuju u taj rod. Međutim, rezultati nedavnih filogenetičkih analiza DNK  vratili su rod Mahonia, iako je sa šačicom vrsta i  prebačena je  u novoopisane rodove  Alloberberis (ranije Mahonia sekcija Horridae) i Moranothamnus (ranije vrsta Mahonia claireae). Vrste rodova Mahonia i Berberis mogu hibridizirati, pri čemu su hibridi svrstani u rod xMahoberberis. Rod Diphyllaea je usko povezan ili je možda uklopljen u Podophyllum. Umjesto sadašnjeg trenda podjelde roda Podophyllum na tri roda (Podophyllum, plus Dysosma i Sinopodophyllum), očekuje se uključivanje Diphyllaea u veći  Podophyllum.
Softver
mini|Dijagram koji prikazuje kako korisnik komunicira s [[Aplikativni softver|aplikativnim softverom na tipičnom ličnom računaru. Sloj aplikativnog softvera povezuje se sa operativnim sistemom, koji zauzvrat komunicira s hardverom. Strelice označavaju protok informacija.]]Računarski softver ili samo softver je skup podataka i računarskih instrukcija koje računaru govore kako treba da radi. U računarstvu i softverskom inženjerstvu, računarski softver je sva informacija koju obrađuju računarski sistemi, programi i podaci. Računarski softver uključuje računarske programe, biblioteke i srodne neizvršive podatke, poput digitalnih medija. Računarski hardver i softver usko su povezani, i nije ih moguće koristiti samostalno.
Na najnižem programskom nivou, izvršni kôd se sastoji od instrukcija na mašinskom jeziku kojeg podržava centralna procesorska jedinica (CPU) ili grafička procesorska jedinica (GPU). Mašinski jezik se sastoji od grupe binarnih brojeva koji naznačuje procesorske instrukcije. Na primjer, instrukcija može promijeniti vrijednost pohranjenu na određenoj lokaciji za pohranu u računaru – efekt koji korisnik ne može direktno da vidi. Instrukcija se može pozvati i na jednu od mnogih operacija ulaza/izlaza, na primjer prikazivanje određenog teksta na ekranu računara; promjene stanja koje bi trebale biti vidljive korisniku. Procesor izvršava upute redoslijedom koji mu je dat, osim ako mu je naređeno da "preskoči" na neku drugu instrukciju ili ga operativni sistem prekine. Do 2015, većina ličnih računara, pametnih uređaja i servera imaju procesore sa više izvršnih jedinica (višejezgreni procesori) ili više procesora koji zajedno obavljaju računanje.
Većina softvera napisana u programskom jeziku visokog nivoa. Lakši su i efikasniji programerima jer su bliži prirodnim jezicima nego mašinskom jeziku. Jezici visokog nivoa se prevode na mašinski jezik koristeći kompajler ili interpreter ili s kombinacijom oba. Softver može biti napisan i na asemblerskom jeziku, koji je također jezik niskog nivoa i bliži je mašinskom jeziku, a prevodi se pomoću asemblera.
Historija
Algoritam za ono što se smatra prvim softver napisala je Ada Lovelace u 19. vijeku, za nadolazeću Analitičku mašinu. Izradila je dokaz koji su trebali izračunati Bernoulli brojeve. Zbog dokaza i algoritma ona se smatra prvim računarskim programerom.
Prvu teoriju o softveru, prije stvaranja računara kakve ih danas poznajemo, predložio je Alan Turing u svom eseju iz 1935. godine On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem (O Računarskim Brojevima, sa aplikacijom na Entscheidungsproblem – problem odluke).
To je na kraju dovelo do stvaranja akademskog polja računarske nauke i softverskog inženjerstva. Računarstvo je teorijska studija računara i softvera, dok je softverski inženjering primjena inženjeringa i razvoja softvera.
Prije 1946. softver još nije bio program pohranjen u memoriji digitalnih računara kao što je danas uobičajeno. Prvi uređaji za elektroničko računanje su nanovo spajani žicama kako bi bili reprogramirani. Najranija upotreba termina "softver" u inženjerskom kontekstu zabilježena je u augustu 1953. u radu Richarda R. Carharta.
Tipovi softvera
Softver koji koristi računarski sistem za obavljanje posebnih funkcija izvan osnovnog rada samog računara. Postoji mnogo različitih tipova aplikativnog softvera, jer je raspon zadataka koji se mogu obavljati sa modernim računarom jako velik. Softver za upravljanje računarskim hardverom, kako bi pružio osnovne funkcionalnosti koje su potrebne korisnicima ili da bi se drugi softver ispravno pokretao, ako ga uopšte ima. Sistemski softver je također dizajniran za pružanje platforme za pokretanje aplikativnog softvera, a uključuje sljedeće: Ključna zbirka softvera koji upravlja resursima i pruža zajedničke usluge za drugi softver koji se izvodi na njemu. Nadzorni programi, pokretački programi za dizanje sistema, ljuske i prozori su osnovni dijelovi operativnih sistema. U praksi se operativni sistem isporučuje u paketu s dodatnim softverom (uključujući aplikativni softver). Upravlja određenom vrstom uređaja koji je priključen na računar. Svaki uređaj treba najmanje jedan odgovarajući upravljački program; jer računar obično ima najmanje jedan uređaj za unos i najmanje jedan izlazni uređaj, tako da računar obično treba više od jednog upravljačkog programa. Ovaj tip računarskog programa dizajniran da pomogne korisnicima u održavanju i njezi njihovih računara. Softver razvijen da naudi i ošteti računare i kao takav nepoželjan na računaru
Alati za programiranje
Alat za programiranje također je softver u obliku programa ili aplikacije koje programeri softvera (poznati i kao programeri, koderi, hakeri ili softverski inženjeri) koriste za stvaranje, uklanjanje greški (debug), održavanje softvera
Softver je napisan na jednom ili više programskih jezika. Postoji mnogo programskih jezika i svaki ima najmanje jednu implementaciju, a svaki se sastoji od vlastitog skupa programskih alata. Ovi alati mogu biti relativno samostalni programi kao što su kompajleri, debuggeri, interpreteri, linkeri i uređivači teksta, koji se mogu kombinirati zajedno ili mogu biti u obliku integrisanog razvojnog okruženja (integrated development environment – IDE).
Arhitektura
Korisnici često vide stvari drugačije od programera. Ljudi koji koriste savremene računare opće namjene (za razliku od ugrađenih sistema, analognih računara i superračunara) obično vide tri sloja softvera koji obavljaju različite zadatke: platformski, aplikacijski i korisnički softver.
Platforma uključuje firmver, upravljačke programe uređaja, operativni sistem i grafički korisnički interfejs koji omogućavaju korisniku da komunicira s računarom i njegovim perifernim uređajima. Aplikativni softver ili Aplikacije su ono što većina ljudi asocira sa softverom. Tipični primjeri uključuju proračunske tabele i videoigre. Aplikativni softver se često kupuje odvojeno od hardvera računara.
Krajnje korisničko programiranje odnosi se na aktivnosti i alate koji omogućavaju krajnjim korisnicima - ljudima koji nisu profesionalni programeri - za programiranje računara Korisnički softver može biti predloška (template) proračunske tabele.
Izvršavanje
Računarski softver mora biti "učitan" u podatkovno skladište računara (poput tvrdog diska ili memorije). Nakon što se softver učita, računar je u mogućnosti da ga izvrši. Ovo uključuje prenošenje instrukcija iz aplikativnog softvera, preko sistemskog softvera, na hardver koji na kraju dobija instrukciju u obliku mašinskog koda. Svaka instrukcija uzrokuje izvršavanje operacije, kao što je premještanje podatka ili izvršavanje računanja.
Kvalitet i pouzdanost
Mnogo grešaka se otkrije i ukloni testiranjem softvera. Međutim, testiranje softvera rijetko, ako ikad, eliminira svaku grešku. U kaskadnoj metodi razvoja softvera obično se koriste odvojeni timovi za testiranje, ali u novijim pristupima kao što je agilni pristup razvoju softvera, programeri često rade sami testiranja i redovno demonstriraju softver korisnicima/klijentima kako bi dobili povratne informacije.
Licenca
Softverska licenca daje korisniku pravo na upotrebu softvera u licenciranom okruženju, a u slučaju besplatnih licenci za softver daje i druga prava, poput prava na kopiranje.
Vlasnički softver može se podijeliti na dvije vrste:
Softver otvorenog koda dolazi sa besplatnom licencom za softver koji omogućava primaocu prava da modifikuje i redistribuira softver.
Industrija i organizacije
Veliki broj softverskih kompanija i programera u svijetu čine softversku industriju. Softver može biti prilično profitabilna industrija: Bill Gates, suosnivač Microsofta, bio je najbogatija osoba na svijetu u 2009. godini, velikim dijelom zbog vlasništva nad značajnim brojem dionica u Microsoftu, kompaniji odgovornoj za Microsoft Windows i Microsoft Office.
Neprofitne softverske organizacije uključuju Fondaciju za slobodni softver, GNU projekat i Mozilla fondaciju. Organizacije softverskog standarda poput W3C, IETF razvijaju preporučene softverske standarde kao što su XML, HTTP i HTML, tako da softver može uzajamno komunicirati putem tih standarda.
Ostale poznate velike softverske kompanije uključuju Google, IBM, TCS, Infosys, Wipro, HCL Technologies, Oracle, Novell, SAP, Symantec, Adobe Systems, Sidetrade i Corel.
Veza sa hardverom
Softver ne može raditi bez hardvera, kao što hardver ne može raditi bez softvera. Na hardveru (kao što je hard disk) nalazi se softver (kao što je operativni sistem), softver upravlja hardverom. Obično, softver sa hard diska se učitava na RAM memoriju odakle se prosljeđuje procesoru koji izvršava naredbe koje sadrži neki program (softver). Najniži nivo softvera je mašinski kod (binarni kod), najjednostavniji oblik programa koji je obično teško promijeniti. Softver se zato češće piše u programskim jezicima višeg nivoa koje ljudi mnogo bolje razumiju nego li nule i jedinice. Za prevođenje programskih naredbi se koristi kompajler koji ponovo prevodi taj kod u, najniži, mašinski kod koji računar razumije (nule i jedinice).
Pouzdanost i kvalitet softvera
Pouzdanost softvera podrazumijeva greške, mane i propuste pri stvaranju nekog programa.
NGC 5110
NGC 5110 (također poznat kao MCG -2-34-41, NGC 5111 i PGC 46737) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 253 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,00 (147 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (125 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 3. juna 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Grocka
mini|150px|Grb Grocke Grocka je naselje i gradska općina Grada Beograda, Srbija. Teritorija općine Grocka obiluje većim brojem arheoloških nalazišta. Profesor Petar S. Pavlović je dvadesetih godina 20. vijeka na lokalitetu Kargača (Vrčin) otkrio 48 novih vrsta fosila školjki i puževa, koji nisu pronađeni nigdje na teritoriji nekadašnjeg Panonskog mora.
U usjeku pješčanog nanosa koji je napravila Dubočajska rijeka, profesor dr Kostić otkrio je veću količinu školjki, puževa, fosila, lišća i raznih vrsta drveća. Na istom lokalitetu otkriveni su i rogovi jelena i kosti mamuta, a posebno je vrijedna pažnje vilica hipariona koja potiče iz sredine pontinskog perioda, kada je Panonsko more bilo na kraju svog postojanja.
Na ušću Bolečice u Dunav, na njenoj desnoj obali, postojalo je veće naselje iz vremena badenske kulture (2200-1800. godine p. n. e). Fragmentalni keramički sudovi nađeni su i na Šupljoj stijeni u Vrčinu pod Avalom.
U periodu starijeg željeznog doba (1000-300. p. n. e) područje Grocke bilo je nastanjeno keltskim stanovništvom i to pripadnicima plemena Trikorninci. Veliki broj ostataka metalnih predmeta nađeni su na potezu od Vinče do Orašja.
Oko 300. p. n. e. u ove krajeve se nastanjuju Skordisci, miješano keltsko pleme koje na ovim prostorima živi i u vrijeme ranog Rimskog carstva.
Grocka u rimsko doba pripada naseljima na gornjomezijskom limesu koje čini niz gradova i utvrđenja na Dunavu. Kao značajno naselje u najbližoj okolini pominje se Trikornium (Ritopek). Odatle potiču i mnogobrojni natpisi na latinskom, tračkom i keltskom jeziku. Trikornium se također pominje i u Prokopijevom spisku tvrđava na Dunavu. Ostaci arhitekture iz tog doba za sada su otkriveni u Ritopeku (kastrum - vojni logor), grobnice u Brestoviku i Grockoj i dijelovi vile na lokalitetu Dubočajski potok.
Trolejbusna stanica
Trolejbusna stanica je element saobraćajne infrastrukture javnog transporta. Koristi se za zaustavljanje trolejbusa kako bi se putnicima omogućio ulazak/izlazak iz vozila.Trolejbusne stanice prilično su slične autobusnim i tramvajskim stanicama. U nekim gradovima trolejbusi nemaju svoje posebne stanice, već koriste iste stanice kao autobusi i/ili tramvaji. mini|Trolejbusna stanica u [[Sarajevo|Sarajevu.]]
Starac i more (roman)
Starac i more je roman Ernesta Hemingwaya, američkog književnika 20. vijeka. Roman je napisan na Kubi 1951., a objavljen je 1952. Hemingway je za roman dobio Pulitzerovu nagradu 1953. i Nobelovu nagradu za književnost 1954. godine.
Likovi
Starac i more je djelo sa svega nekoliko likova. Glavni likovi su starac Santiago i dječak Manolino.
Santiago je stari ribolovac koji živi u siromašnoj kolibi spavajući na novinama. On već 84 dana izlazi na more i vraća se bez većeg ulova. Svi u naselju misle, da je starac "izgubio" ribolovačku sreću. Noću sanja lavove i želi se vratiti u vrijeme kada je bio prvak u obaranju ruku i vrstan ribolovac.
Sadržaj
Nakon 84 dana lošeg ulova, Santiago odlučuje zaploviti u potrazi za ribom. Izlazi na okeansku pučinu, zalazeći dalje nego obično. Poslije duge plovidbe počinje očajavati, jer nema ulova. Sasvim neočekivano uspijeva uloviti ribu, mnogo veću nego što je i pomislio. Međutim, ne može je ubiti i izvući na brod, već pušta da ga riba odvuče daleko na pučinu. Poslije 3 dana riba je popustila i on uspijeva, ubiti je. Njegovi problemi tu nisu gotovi, jer je krv ribe privukla morske pse, koji su počeli otkidati ribu koja je bila i dalje na udici u moru. Morski psi jeli su njegovu ribu sve dok nije ostao samo kostur. Kada je stigao na obalu svi su se divili njegovom ulovu iako je ostao samo kostur koji je bio veći, nego što su ikada vidjeli. Na kraju romana, Santiago je vratio ugled vrsnog ribolovca.
NGC 425
NGC 425 (također poznat kao IRAS 01102+3830, MCG 6-3-23, PGC 4379 i UGC 758) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 296 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 1,00 (86 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (69 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Truman Henry Safford 29. oktobra 1866. godine.
Utakmice nogometne reprezentacije Bosne i Hercegovine
Nogometna reprezentacija Bosne i Hercegovine predstavlja Bosnu i Hercegovinu na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je nogometnog saveza Bosne i Hercegovine (N/FSBiH). Bosna i Hercegovina osim prijateljskih utakmica nastupa i u kvalifikacijama za Evropska i Svjetska nogometna prvenstva.
Nezvanične utakmice
Nogometna reprezentacija Bosne i Hercegovine je odigrala i nekoliko nezvaničnih utakmica. Na "Millennium Super Soccer kupu" koji se odigrao 2001. u Indiji Bosna i Hercegovina je odigrala nezvanične utakmice protiv Čilea i Urugvaja. Iste godine na turniru "Merdeka" koji se odigrao u Maleziji Bosna i Hercegovina je odigrala utakmice protiv Slovačke i domaćina Malezije. U Iranu na turniru "LG kupu" Bosna i Hercegovina je odigrala protiv Južnoafričke Republike.
Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2018.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018. jeste 21. po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje će se održati u Rusiji. Na prvenstvu će učestvovati 32 reprezentacije.
Senidah
Senida Hajdarpašić (rođena 9. aprila 1985), poznatija kao Senidah,  slovenačka je electro, pop, trap i R&B pjevačica. Bivša je članica grupe Muff sa kojom je izdala nekoliko albuma, a širu popularnost je stekla objavom pjesama Slađana, 4 strane sveta, Kamikaza i Mišići.
Biografija
Senida Hajdarpašić je rođena 9. aprila 1985. u Ljubljani. Muzikom i pjevanjem se bavi još od perioda djetinjstva, iako je zbog svoje sramežljivosti izbjegavala bilo kakvo javno eksponiranje. Upravo zbog toga je pjevala isključivo u svom domu, međutim, njena sestra ju je otkrila, te je snimila njen performans, te kasnije objavila na YouTube platformi. Iako je na početku negodovala objavu pjesme, odlučuje da se prijavi na muzičko takmičenje i javno pokaže svoj talenat. Ubrzo nakon toga pobjeđuje, te potpisuje ugovor sa jednom slovenačkom izdavačkom kućom, koja 2010. objavljuje njen prvi samostalni studijski singl pod nazivom Pustinjom, kada oficijalno starta njena profesionalna muzička i pjevačka karijera.
Grupa Muff (2011)
U toku 2011, Senida uzima pseudonim Senidah, te postaje pjevačica slovenačke electro, soul, pop grupe Muff, koju su pored nje činili Tadej Košir (gitara), Grega Robič (bas gitara), Dorian Granda (bubnjevi) i Miha Gorše (klavijature i prateći vokal). Grupu Muff i njihov muzički opus je producirao Anže Cazzafura. Senidah je sa njima objavila brojne singlove, a definitivno najzapaženiji je bio singl koji je izdala 2012. pod imenom Naj sije v očeh, koji je bio proglašen za hit godine u Sloveniji. Kasnije sa grupom izdaje i dva studijska albuma pod nazivom Muff (2014) i Unity (2018). Senidah je također 2014. sa grupom učestvovala i na takmičenju za pjesmu Eurovizije u Sloveniji sa singlom Let Me Be (Myself), ali se nije plasirala na dalje takmičenje.
Solo karijera
Uporedo s angažmanima sa bendom Muff, Senidah je i sama snimala svoje autorske pjesme. Tako je 2012. objavila dva singla, Več od lajfa i obradu čuvene pjesme grupe Denis & Denis, Program tvog kompjutera. Ipak, regionalnu prepoznatljivost stiče nešto kasnije kada izdaje svoj prvi album.
Belfast
Belfast je grad u Ujedinjenom Kraljevstvu i glavni grad Sjeverne Irske. Najveći je grad u Sjevernoj Irskoj i u provinciji Ulster, a drugi je po veličini grad na otoku Irskoj poslije Dublina. Po popisu iz 2001. u užoj gradskoj jezgri bilo je 276 459 stanovnika, a u širem 579 276. Grad je smješten na ušću rijeke Lagan i nalazi se na mjestu idealnom za trgovinu koja je proslavila Belfast. Okružuju ga brda Castlereagh Hills i Antrim Hills. Grad leži na granici okruga Antrim i Down.
Historija
Područje Belfasta nastanjeno je od brončanog doba. Veliki prsten, prapovijesni krug 5 000 godina star, nalazi se blizu grada, a ostaci utvrđenja iz željeznog doba mogu se vidjeti i danas po okolnim brdima. Postao je značajnije naselje u 17. stoljeću kada su ga naselili Englezi i Škoti. Belfast je cvjetao u kao trgovački i industrijski centar u 18., 19. i 20. stoljeću, a zahvaljujući naprednoj industriji platna, konopaca, duhana, te brodogradnji postao je najjači industrijski centar u Irskoj. Na početku 20. stoljeća, Belfast je bio veći grad od Dublina.
Geografija
Grad je flankiran na sjeverozapadu nizom brežuljaka, uključujući Cavehill. Belfast nalazi se na zapadnom kraju Belfast Lough i na ušću rijeke Lagan, čineći ga idealnim mjesto za brodogradnju. Kada je Titanic sagrađen u Belfastu u 1911/1912, Harland i Wolff imali su najveće brodogradilište u svijetu.
Senidah
Saradnja sa Coby-em, Jalom, Bubom i Raf Camorom
U proljeće 2018. izdaje pjesmu Ride koju je ranije napisala sa Frank Edwardsom i Anže Cazzafurom. Te iste godine je uslijedila saradnja sa reperom, tekstopiscem i muzičkim producentom iz Srbije, Slobodanom Veljkovićem Coby-em sa kojim je za potrebe snimanja filma Južni vetar snimila pjesmu 4 strane sveta, sa kojom dodatno osvaja publiku. S obzirom na to da je za vrlo kratko vrijeme osvojila regionalno tržište, mediji je nazivaju „balkanskom trep divom“. SIngl Mišići je izašao nepunih mjesec dana nakon albuma. Pjesmu je napisala Senidah, u saradnji sa Benjaminom Krnetićem, a spot koji je objavljen na YouTube-u je za samo pet mjeseci pregledan više od 43 miliona puta. Istog ljeta je započela saradnju sa bosanskohercegovačkim reperima i producentima, Jala Bratom i Bubom Corellijem sa kojima je izdala hit-pjesmu Kamikaza. Tekstove i muziku su pisali upravo oni. Vrhunac njene karijere je bila saradnja sa njemačkim reperom Raf Camorom, sa kojim je snimila duetsku pjesmu pod nazivom 100% koju je izdala krajem 2019. Pjesma je naišla na dobre kritike kada je u pitanju publika, što joj je omogućilo da napravi sljedeću saradnju sa pjevačem iz Bosne i Hercegovine, Dinom Merlinom.
Belfast
Turizam
Belfast je jedan od najposjećenijih gradova u Velikoj Britaniji, a drugi najposjećeniji na otoku Irskoj. U 2008, 7.100.000 turista posjetilo je grad. Belfast Gradsko vijeće trenutno ulaže u potpunoj rekonstrukciji Titanic Quarter, koji je planiran da se sastoji od apartmana, hotela i distrikt priobalni zabave. Glavni posjetitelj atrakcija; Titanic Belfast, otvorena je u aprilu 2012. Oni se nadaju da će ulagati u novom modernom transportnog sustava (high-speed željeznički i dr.) za Belfastu, uz cijenu od £ 250 milijuna.
Senidah
Album Za tebe (2022)
Senidah izbacuje svoj drugi studijski album 2022. pod nazivom Za Tebe Za Tebe, ponovo ga izdaje diskografska kuća Bassivity Digital. Producenti sa albuma su Jan Magdevski i Cazzafura. Na albumu se nalazi ukupno 15 pjesama. Album traje ukupno 50 minuta i 56 sekundi. Na albumu se nalazi i hit numera Behute (2021). Singlovi sa albuma su: Behute, Jadnaja i Dva Prsta. Album sadrži dvije kolaboracije; pjesma Senida je bila kolaboracija s etno-grupom Žene, a druga kolaboracija s albuma bila je sa srpskim rep izvođačem Surrealom na pjesmi Maria Magdalena. Album je dobio dobre recenzije kritičara i publike, usprkos manjih uspijehom od prethodnog albuma.
Belfast
Turizam
Tu je i veliko turističko informativni centar nalazi se na Donegall Place.
Senidah
Muzički stil
Senidah je u toku svoje muzičke karijere pokazala da uspješno vlada vokalnim izražajem, kojeg je provlačila kroz klasični pop – RnB muzički stil, što je i pokazala u grupi Muff. No, muzički zaokret nastaje nešto kasnije kada vokalno i muzički mijenja stil, koji prelazi u melodični pop, trap i hip hop sa velikim uticajem balkanskog stila, kojeg mediji u Hrvatskoj nazivaju trap-folkom.