cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bubrežna srž
Papila
Bubrežna papila je mjesto na kojem bubrežne piramide u bubrežnoj srži prazne urin u bubrežnu malu čašu. Histološki je obilježena medulskim sistemom sabirnih kanala koji se konvergira i formira papilski kanal za usmjeravanje tekućine. Počinje se uočavati prijelazni epitel.
Klinički značaj
Neke toksične hemikalije za bubreg, nazvane nefrotoksini, oštećuju bubrežne papile. Oštećenje bubrežnih papila može rezultirati smrću ćelija u ovom dijelu bubrega, zvanom bubrežna papilarna nekroza. Najčešći toksični uzroci bubrežne papilarne nekroze su NSAIL, kao što su ibuprofen, acetilsalicilna kiselina i fenilbutazon, u kombinaciji sa dehidratacijom. Pokazalo se da je poremećeni razvoj bubrežne papile povezan i s početkom funkcijske opstrukcije i bubrežne fibroze.
Oštećenje bubrežne papile također je povezano s nefrolitijazom i može se kvantificirati prema ocjeni stanja papile, koja uzima u obzir konture, jamice, začepljenje i slučajni plak.
ZBTB1
ZBTB1 je neophodan za razvoj limfocita u miševa: T-ćelije su odsutne kod miševa mutanata ZBTB1, a broj B-ćelija i prirodnih ćelija ubica je smanjen.
Analizom genomske sekvence, Liu et al. (2011) locirali li su gen ZBTB1 na hromosomu 14, sekvenca 14q23.3. Utvrdili su da gen ZBTB1 sadrži dva egzona i da obuhvata približno 20,4 kb. Punwani i dr. (2012) objavili su da se mišji Zbtb1 nalazi na hromosomu 12C3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 713  aminokiselina, a molekulska težina   82.016 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Retroperitoneumski prostor
Retroperitoneumski prostor (retroperitoneum) je anatomski prostor (ponekad potencijalni prostor) u trbušnoj šupljini iza (= retro) peritoneuma. Nema specifične anatomske strukture koje ga ocrtavaju. Organi su retroperitoneumski ako na prednjoj strani imaju samo peritoneum. Strukture koje mezentera ne suspendira u trbušnoj šupljini i koje leže između parijetalnog peritoneuma i trbušnog zida klasificirane su kao retroperitoneumske.
ZBTB1
Kloniranje i ekspresija
ZBTB1 je transkripcijski potiskivač iz porodice cinkovih prstiju BTB/POZ cinkovih prstiju (Liu et al., 2011). Uključen je u popravljanje DNK i gornji je regulator translezijske sinteze DNK (Kim i sur., 2014). RT-PCR-om pomoću ćelija raka pluća H460, Liu et al. (2011) klonirali su ZBTB1. Predviđeni protein od 713 aminokiselina sadrži N-terminalni BTB/POZ domen, nakon čega slijedi serija od 8+osam motiva C2H2 cinkovih prstiju, koji se protežu do C-kraja. Analiza baze podataka sugerira da se ZBTB1 uglavnom eksprimira u ljudskim plućima, posteljici, maternici, mozgu, očima, gušterači i B-ćelijama zametnog centra. Konfokusna mikroskopija transficiranih HeLa ćelija pokazala je jedarnu lokalizaciju ZBTB1 koja je ovisila o prisutnosti motiva cinkovih prstiju.
Retroperitoneumski prostor
Retroperitoneum se može dalje podijeliti na sljedeće prostore:
ZBTB1
Kloniranje i ekspresija
Kim et al. (2014) utvrdili su da je treći domen cinkovog prsta ZBTB1 evolucijski konzervirani domen cinka-4 (UBZ4) koji veže ubikvitin. Koristeći eksperimente s transfekcijom, Liu et al. (2011) pokazali su da je ZBTB1 transkripcijski represor. Prekomjerna ekspresija ZBTB1 inhibirala je aktivnosti transkripcije posredovane kroz cAMP elemente odgovora (CRE). Eksperimenti skraćivanja sugeriraju da represija transkripcije pomoću ZBTB1 zahtijeva i BTB domen i motive cinkovih prstiju.
Retroperitoneumski prostor
Retroperitoneumske strukture
Strukture koje leže iza peritoneuma nazivaju se retroperitoneumske. Organi koji su mezenterskim omotačem smješteni unutar trbušne šupljine, ali su naknadno migrirali  od peritoneuma tokom embriogeneze da bi postali retroperitoneumski, smatraju se sekundarno retroperitoneumskim organima.
ZBTB1
Kloniranje i ekspresija
Bioinformatičkom analizom Kim et al. (2014) otkrili su da je UBZ4 domen ZBTB1 poremećen kod nekih karcinoma, što sugerira da ZBTB1 može učestvovati u putevima popravljanja DNK. Osiromašenje ZBTB1 u HeLa ćelijama smanjilo je monoubikvitaciju PCNA (176740). Nokautiranje ZBTB1 također je rezultiralo smanjenim sklopom polimeraze za sintezu translezijske DNK POLH. Analiza mutacije pokazala je da je UBZ4 domen ZBTB1 potreban za PCNA monoubikvitinaciju i za lokalizaciju ZBTB1 u DNK lezija. Ćelije kojima nedostaje ZBTB1 nisu mogle popraviti oštećenje ultraljubičastom svjetlošću (UV-zrake). Analiza imunoprecipitacije pokazala je da se ZBTB1 veže za komplekse  hromatina koji sadrže KAP1 (TRIM28). ZBTB1 je povećao afinitet fosforiliranog KAP1 za UV-oštećena mjesta, promovirajući time preoblikovanje hromatina i regrutiranje RAD18. Kim et al. (2014) zaključili su da je ZBTB1 uključen u orkestriranje preoblikovanja hromatina tokom popravljanja DNK.
Retroperitoneumski prostor
Potpodjela
thumb| Poprečni presjek, prikazuje odnos bubrežne kapsule . (Peritoneum je označen u sredini desno.) thumb| [[Sagitalni presjek kroz stražnji trbušni zid ukazuje na odnose bubrežne kapsule (pararenalna masnoća označena kao paranefronsku centar tijela, lijevo).]] Naziva se i perinefronski prostor. Ograničen je prednjim i stražnjim listovima bubrežne fascije. Sadrži sljedeće strukture:
ZBTB1
Životinjski model
Punwani et al. (2012) serendipitno su identificirali transgene miševe čiji su mužjaci bili neplodni i bez T-limfocita. Nedostatak se mogao ispraviti transplantacijom hemopoetskih ćelija miševa divljeg tipa. Defekt je identificiran kao delecija koja uključuje pet susjednih gena na hromosomu 12C3 koji se mogu prevladati ekspresijom 1 deletiranog gena, Zbtb1. Prekid Zbtb1 kod miševa divljeg tipa stvorio je fenotip transgenih mišeZbtb1 –/– miševi gotovo nisu imali T-ćelije, reducirane prirodne ćelije ubice i normalne B-ćelije. Zbtb1 +/– heterozigoti su bili normalni. Zbtb1 –/– miševi su imali samo vestigijalni timus i limfne čvorove, a njihova slezena bila je upola manja od kontrola s leglom. Nekoliko T ćelija prisutnih u Zbtb1 –/–miševa nije bilo sposobno za proliferaciju ili citotoksičnu funkciju. Citometrijska analiza protočnih citometrijskih stanica Zbtb1 –/– timusa pokazala je da progenitori T-ćelija nisu mogli napredovati izvan dvostruko negativne faze.
Retroperitoneumski prostor
Potpodjela
Ograničen je stražnjim slojem peritoneuma i prednjim listom bubrežne fascije. Sadrži sljedeće strukture:
Ograničen stražnjim listom bubrežne fascije i mišićima stražnjeg dijela trbušnog zida. Sadrži samo masnoću ("parabubrežnu masnoću"), a naziva se i "paranefronsko tijelo" ili "parabubrežno masno tijelo".
Klinički značaj
Krvarenje iz krvnog suda ili strukture u retroperitoneumu, poput aorte ili donje šuplje vene u retroperitoneumski prostor može dovesti do retroperitonealnog krvarenja.
CATSPERE
Podjedinica epsilon katsper kanala is a jest protein koji je kod ljudi kodiran genom CATSPERE sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 951 aminokiselina, a molekulska težina 109.662 Da.
Tommy Ingebrigtsen
Tommy Wiggen Ingebrigtsen (nadimak "Tiger'n") nekadašnji je norveški skijaš-skakač. Posebno je dobar bio u letovima; tokom karijere dvaput je postavljao svjetski rekord.
Karijera
Rezultat karijere ostvario je na SP-u 1995. u kanadskom Thunder Bayu kad je iznenađujuće osvojio zlatnu medalju na velikoj skakaonici. Tada još nije bio napunio 18 godina. Iste godine postao je i svjetski juniorski prvak. Nastupio je na Olimpijskim igrama 2002. i 2006, osvojivši ekipnu bronzanu medalju na ovim posljednjim. Zanimljivo je da u cijeloj karijeri nije ostvario nijednu pobjedu u Svjetskom kupu, unatoč medaljama sa svjetskih prvenstava i Olimpijskih igara. Završetak karijere objavio je u januaru 2007.
Tommy, koji je i sam rok-gitarist, sin je muzičara Daga Ingebrigtsena.
Postolja
– održana samo 1 serija zbog lošeg vremena
Dobro jutro, komšija 2
Dobro jutro, komšija 2 je bosanskohercegovački film, u produkciji BN TV i RTV Prijedor. Ovaj film je nastavak serijala Dobro jutro, komšija. Žanr ovog filma je komedija. Premijerno je prikazan 29. septembra 2014. godine u prijedorskom bioskopu "Kozara".
Radnja
Nakon puno prevara, dvije porodice odluče napraviti ceremoniju pomirenja.
U filmu nastupaju glumci Narodnog pozorišta Republike Srpske i Pozorišta Prijedor.
Budžet
Budžet ovog filma iznosio je 20.000 KM. Pokrovitelj ovog filma je grad Prijedor, a glavni sponzor je prijedorska tvornica keksa "Mira".
Produkcija
Za režisera ovog filma izabran je Željko Kasap, a za scenaristu Pero Špadić. Snimanje filma počelo je polovinom juna 2014. godine i snimanje je završilo krajem juna. Film je snimljen u selu Gornji Orlovci kod Prijedors.
Kraljevo Selo
Kraljevo Selo je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kraljevo Selo je imalo 2 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Kraljevo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kraljevo Selo je imalo 41 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sardinski jezik
Sardinski jezik (lokalno: sardu, ili na kampidaneseu limba sarda) je jedan od romanskih jezika koji se govori na Sardiniji.
To je makrojezik jer je to čitava skupina jezika / po nekima samo dijalekata a to su; kampidanese (sro), logudorese (src), sasarese (sdc) i galurese (sdn).
Po svojim leksičkim i gramatičkim svojstvima je najsličniji vulgarnom latinskom od svih modernih romanskih jezika.
Karakteristike
Sardinski jezik nema neki standardizirani oblik, osim Sarda illustre, jezika namjenjenog literatima, kojim se i danas pišu pjesme u duhu narodnih, koji se oslanja na logudorese.
Historija
thumb|Dvojezična oznaka za Zabranu pušenja Prvi pisani tekstovi na sardinskom pojavili su se oko 1080. to su bili ugovori.
Grandići
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
OSGEP
Vjerovatna O-sialoglikoproteinska endopeptidaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom OSGEP.
Opis
Gen OSGEP kodira O-sialoglikoprotein-endopeptidazu, podjedinicu visoko konzerviranog kompleksa kinaze, endopeptidaze i drugih proteina male veličine (KEOPS), koji regulira drugi biosintetski korak u stvaranju N-6-treonilkarbamoiladoenozina (t6A) u citosolu. T6A je konzervirana modifikacija tRNK koja se javlja na položaju A37 pored petlje antikodonskih drški tRNK koje prepoznaju kodone sa početnim adenozinom (ANN kodoni) i neophodna je za tačnost i efikasnost translacije. Ostali članovi kompleksa KEOPS uključuju LAGE3, TPRKB, TP53RK i GON7. KEOPS kompleks vjerovatno ima dodatne funkcije (sažetak Edvardson et al., 2017. i Braun et al., 2017.).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 335 aminokiselina, a molekulska težina  36.427 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Pretragom baze podataka pomoću pacovske sekvence PRSMG1/GCPL1 cDNK kao upita, nakon čega slijedi PCR i skrining biblioteke cDNK skeletnih mišića i genomske biblioteke posteljice, Seki et al. (2002) identificirali su ljudski ortolog, zvani OSGEP, koji kodira O-sialoglikoprotein endopeptidazu (EC 3.4.24.57). Izvedeni OSGEP protein sa 335 aminokiselina ima predviđenu molekulsku masu od 36,4 kD i dijeli 29,7% identiteta sekvence sa glikoproteazom Pasteurella haemolytica A1 gcp, neutralnom glikoproteazom. Obje proteinske sekvence sadrže potencijalna mjesta za vezivanje cinkova prsta, formirana od dva ostatka histidina. OSGEP dijeli 93,4% i 94,9% identiteta sekvence s mišjim osgepom i pacovskim PRSMG1/GCPL1 proteinima. Northern blot analizom otkriven je transkript od 1,3 kb u svim ispitivanim ljudskim tkivima, s najvećom ekspresijom u skeletnim mišićima, bubrezima i jetri. Seki et al. (2002) utvrdili su da gen OSGEP sadrži 11 egzona i da se proteže 7,75 kb. Upotrebom testa ekspresije luciferaze u HeLa ćelijama,  identificirali su 23-bp CCAAT-ovo jezgro promotorske regije za transkripciju OSGEP. Ovaj segment je također i in vitro ispoljio promotorsku aktivnost za gen APEX, koji je neposredno uz gen OSGEP u orijentaciji od 5 do 5 primara, i podudara se s prethodnom identifikacijom APEX promotorske regije (Harrison et al., 1997). Zaključili su da dvosmjerni promotor koji sadrži CCAAT kutiju regulira transkripciju i OSGEP i APEX gena. Seki et al. (2002) locirali su gen OSGEP na hromosomu 14, pozicija q11.2-q12, na osnovu njegove fizičke blizine genu APEX.
Funkcija gena
Braun et al. (2017) otkrili su da su OSGEP i drugi kompleksni proteini LAGE3, TP53RK i TPRKB KEOPS, lokalizovani i u citoplazmi i u jedru u ćelijskim linijama ljudskih podocita. Studije koimunoprecipitacije u ćelijama HEK293 pokazale su da su sva četiri člana kompleksa KEOPS međusobno komunicirala i sa proteinom PARP1 za obnavljanje DNK; OSGEP se kolokalizovao PARP1 u jedarna žarišta u ćelijskoj liniji ljudskih podocita. Studije koimunoprecipitacije također su pokazale da je OSGEP komunicirao s proteinima kompleksa ATP2/3 ( i kolokalizirao se s ARP2 i ARP3 na lamelipodijama u ljudskim podocitima. Nakon rušenja OSGEP-a shRNK, stvaranje sublamelske mreže aktina u ljudskim podocitima bilo je ozbiljno poremećeno i migracija podocita je smanjena.
Molekulska genetika
U dva brata, rođene od srodnih roditelja arapskih muslimana, s Galloway-Mowatovim sindromom-3 (GAMOS3), Edvardson et al. (2017) identificirali su homozigotnu misens mutaciju u genu OSGEP (R325Q). Mutacija, koja je pronađena sekvenciranjem egzoma, razdvajala se od poremećaja u porodici. Ekspresija homologne mutacije kvasca (R376Q) u kvascu osiromašenom kae1 (ortolog OSGEP-a) nije uspjela u potpunosti spasiti defekt sinteze t6A, u usporedbi s ekspresijom alela divljeg tipa. Zaključili su da smanjena sinteza t6A koja je rezultat mutacije R325Q ometa globalnu proizvodnju proteina, što rezultira ozbiljnim nervnim poremećajem.
U pogođenim članovima 24 porodice sa GAMOS3, Braun et al. (2017) identificirali su homozigotne ili složene heterozigotne mutacije u genu OSGEP. Mutacija u prvoj porodici (B57) (I14F) pronađena je kombinacijom mapiranja homozigotnosti i sekvenciranja cijelog egzona. Naknadne mutacije identificirane su sekvenciranjem cijelog egzoma i sekvenciranjem egzona velikog protoka gena OSGEP. Nekoliko OSGEP mutacija se ponavljalo i predstavljalo je alele osnivača u određenim populacijama. Studije komplementacije pokazale su da mutacije GAMOS3 OSGEP nisu uspjele obnoviti nedostatke u rastu ili nivoe t6A u kae1-null kvascu, a mutacije su se desile u dvije funkcionalne klase: ili hipomorfni ili amorfni aleli. Mutacije također nisu mogle spasiti defekt proliferacije u ljudskim podocitima urušavanjem OSGEP-a, posredovanim sa shRNK. Ova otkrića su ukazala na to da su identifikovani aleli ljudskih bolesti oslabile funkcionalnost proteina. Međutim, nijedna od OSGEP mutacija nije poništila intermolekulske interakcije između KEOPS kompleksnih proteina. Nokdaun OSGEP-a, korištenjem shRNK u ljudskim podocitima rezultirao je smanjenjem nivoa t6A, inhibicijom sinteze proteina u nastajanju, smanjenom proliferacijom ćelija, aktivacijom rasprostranjenog proteinskog odgovora s ER stresom i povišenom regulacijom ER-povezanog sistema proteasomske degradacije i povećanom učestalošću apoptoza, povezanom s aktivacijom odgovora na oštećenje DNK (DDR). Nokdaun OSGEP-a također je poremetio stvaranje sublamelske mreže aktina u ljudskim podocitima i smanjio migraciju podocita. Fibroblasti izvedeni od jednog pacijenta (pacijent CP) s mutacijom R325Q, pokazali su povećani fosforilirani H2AX, u skladu s aktivacijom DDR odgovora. Zaključili su da OSGEP mutacije narušavaju i kanonsku i nekanonsku funkciju kompleksa KEOPS, što rezultira nekoliko potencijalnih patogenih mehanizama, uključujući translacijsko slabljenje, aktivaciju DDR signalizacije, povećanu razinu apoptoza i nedostatke u regulaciji aktina, što bi imalo glavne učinke na neurone i podocite. Porodice s GAMOS3 bile su dio kohorte od 91 porodice GAMOS koje su bile podvrgnute genetičkim studijama: identificirane su i mutacije u tri druga gena kompleksa KEOPS (LAGE3, TP53RK i TPRKB); mutacije u ova četiri gena pronađene su u ukupno 32 porodice sa GAMOS-om.
Životinjski model
Braun et al. (2017) otkrili su da je CRISPR/Cas9 posredovano oštećenje gena osgep u larvama zebrica rezultiralo primarnom mikrocefalijom i povećanom apoptozom u mozgu u odnosu na kontrolu. Nokaut riba također je pokazala ranu smrtnost. Embrioni miševa s nokdaunom CRISPR/Cas9 također su pokazali mikrocefalijski fenotip, sa znatno kraćim dužinama moždane kore, srednjim dužinama kore i srednjeg mozga i širinom kore u odnosu na embrione divljeg tipa. Ni mutirane ribe ni mutirani miševi nisu imali fenotip bubrežnih poremećaja, što je možda posljedica rane smrtnosti koja je prikrivala zahvatanje bubrega, koje se moglo dogoditi kod starijih životinja.
NUBPL
Gvožđe-sumporni protein NUBPL (IND1), znan i kao nukleotidno-vezujući proteinoliki (NUBPL), IND1 homolog ili huInd1 je protein sa spojem gvožđe-sumpor (Fe/S), protein koji je kod ljudi kodiran genom  NUBPL, sa hromosoma 14, ekvenca q12. Ima ranu ulogu u sklapanju puta skupljanja mitohondrijskog kompleksa I. Calvo et al. (2010) okrili su njegovih 11 egzona, a Hartz (2010) locirala je gen NUBPL na hromosom 14|Hromosomu 14, sekvenca 14q12], na osnovu poravnavanja sekvence NUBPL sequence (GenBank AK022722) sa genomskom sekvencom (GRCh37).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 319  aminokiselina, a molekulska težina   34.083  Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Struktura
NUBPL  nalazi se na q kraku hromozoma 14, na položaju 12 i ima 18 egzona. Gen  NUBPL  proizvodi protein od 5,9 kDa koji se sastoji od 54 aminokiseline. Struktura proteina uključuje pretpostavljeni potpis vezivanje gvožđa i sumpora (CxxC), domen koji veže nukleotid koji je visoko konzerviran i mitohondrijska ciljna sekvenca u N-terminalu. NUBPL je potreban za sklapanje kompleksa I, koji se sastoji od 45 evolucijski konzerviranih jedrovnih podjedinica, uključujući i mitohondrijdke i jedarne kodirajuće podjedinice. Jedan od njegovih krakova ugrađen je u unutrašnju membranu mitohondrija, a drugi u organelu. Dva kraka su raspoređena u konfiguraciji u obliku slova L. Ukupna molekulska težina kompleksa je 1MDa.
Funkcija
Gen  NUBPL  kodira protein koji je član porodice koja veže Mrp / NBP35 ATP-a. Ovaj protein je potreban za sastavljanje mitohondrijskog membranski respiratornog lanca NADH dehidrogenaza (kompleks I) prvpg oligomernog enzimskiog kompleksa u mitohondrijskom respiratornom lanacu, nalazećii se u unutrašnjoj mitohondrijdkoj membrani. Njegova uloga u sastavljanju je isporuka jednog ili više klastera gvožđa i sumpora (Fe-S) do podjedinica kompleksa I, u anaerobnim uvjetima in vitro. Disfunkcija NUBPL rezultira nepravilnim sastavljanjem perifernog kraka kompleksa I, što može dovesti do smanjenja aktivnosti. Nokdaun proteina takođe uzrokuje abnormalne mitohondrijske ultrastrukture koje karakteriziraju respiratorno superkompleksno preuređivanje, gubitak krista membrana i abnormalno visoki nivoi laktata.
Otkriće
Sheftel et al. (2009) koristili su interferenciju RNK (RNKi) za uklanjanje gena NUBPL u kvascu (Y. lipolytica). Primijetili su smanjeni nivo i aktivnost mitohondrijskog kompleksa I, navodeći ih na zaključak da je NUBPL potreban za sklop i aktivnost kompleksa I. Njihovi eksperimenti pokazali su funkcionalno očuvanje NUBPL u kvascima i ljudima, što ukazuje da protein ima važnu funkciju. Uočili su strukturne abnormalnosti u mitohondrijima koji su bili osiromašeni NUBPL. Respiratorni kompleks I (NADH: ubikinon oksidoreduktaza; EC 1.6.5.3) je veliki enzim mitohondrijske unutrašnje membrane, koji se sastoji od 45 podjedinica i osam klastera gvožđa i sumpora (Fe/S). NUBPL ili IND1 je Fe/S protein koji ima kritičnu ulogu u sastavljanju respiratornog kompleksa I, vjerovatno prenošenjem Fe/S u podjedinice kompleksa I, koji sadrže Fe/S (Sheftel et al., 2009).
Kloniranje i ekspresija
Pretražujući bazu podataka ljudsog genoma za sekvence slične Ind1 nižih organizama, Sheftel et al. (2009) identificirali su NUBPL, koji su nazvali IND1. Klon pune dužine dobili su PCR-om. Izvedeni protein sadrži N-terminalnu sekvencu za ciljanje mitohondrija, visoko konzervirani domen koji veže nukleotide i navodnu potvrdu za Fe/S vezanje (CxxC). Western blot analiza različitih ljudskih tkiva otkrila je najveću ekspresiju IND1 u jetri i bubrezima, sa nižom ekspresijom u tankom crijevu i mozg. IND1 označen fluorescencijom lokalizovan u mitohondrijima transficiranih HeLa ćelija.
Funkcija gena
Sheftel et al (2009) pokazali su da rekombinantni ljudkii IND1 može sastaviti klastere [4Fe-4S] in vitro, pod anaerobnim uvjetima. Imunoelektronska mikroskopija otkrila je da je rušenje IND1 u HeLa ćelijama putem kratke ukosnice RNK rezultiralo ultrastrukturnim promjenama u mitohondrijama, uključujući gubitak kristalnih membrana, masivno preuređivanje respiratornih superkompleksa i povećanu proizvodnju laktata, vjerovatno zbog oštećenja aktivnosti respiratornog lanca. Iscrpljivanje IND1 rezultiralo je ogromnim gubicima u nekoliko podjedinica perifernog kraka kompleksa I, uz istovremenu pojavu 450 kD potkompleksa, koji predstavlja dio membranskog kraka. Mutacija konzerviranih ostataka cisteina na položajima 244 i 247 rezultirala je IND1 proteinom koji nije mogao funkcionirati u kompleksu I sklopa. Zaključili su da IND1 učestvuje u sastavljanju kompleksa respiratornog lanca I davanjem Fe / S klastera u podjedinice kompleksa I.
Molekulska genetika
U pacijenata sa jedarnim nedostatkom mitohondrijskog kompleksa I tipa 21 (MC1DN21), Calvo et al. (2010) identifikovali su heterozigotnost spojeva za dvije mutacije u genu NUBPL. U šest acijenata iz pet nepovezanih porodica s MC1DN21 i karakterističnim leukoencefalopatskim obrascen na MRI mozga, Kevelam et al. (2013) utvrdili su bialelne mutacije u genu NUBPL. Svi pacijenti nose najmanje jednu kopiju složenog alela (G56R/ c.815-27T-C). Prve mutacije identifikovane su sekvenciranjem cijelog egzona i potvrđene Sangerovim sekvenciranjem. Svi pacijenti imali su karakteristični leukoencefalopatski obrazac na MRI mozga. Početna ispitivanja pokazala su slivne ili multižarišne lezije cerebralne bijele tvari, koje pretežno utiču na duboku bijelu tvar, štednju U-vlakna unutar i vanjske kapsule. Bilo je i abnormalnosti signala i otoka žuljevitog tijela. Nenormalnosti signala bile su prisutne u kori malog mozga, ali ne i u dubokoj bijeloj materiji. Kasnije snimanje većine pacijenata pokazalo je poboljšanje abnormalnosti cerebralne bijele materije i žuljevitog tijela, ali i pogoršanje cerebelarnih abnormalnosti i dodatnih abnormalnosti moždanog stabla. Svi su pacijenti razvili motorne probleme,a uslijedio je i napad u prvim godinama života, ali ostale su karakteristike bile donekle varijabilne: neki su pacijenti imali kontinuiranu regresiju, a drugi epizodnu regresiju. Pet pacijenata imalo je spastičnost, samo dva postignuća bez podrške. Kognitivne sposobnosti variraju između normalnih i značajno nedostatnih. Nedostatak kompleksa I kreira se između 27% i 83% od normalnog, a nije postojala povezanost između aktivnosti kompleksa I rezidua i kliničke težine.
U blizancima sjevernoevropskog porijekla sa MC1DN21 i karakterističnim uzorkom leukoencefalopatije na magnetskoj rezonanci mozga, Friederich et al. (2020) identificirali su heterozigotnost spojeva za dvije mutacije u genu NUBPL: prethodno identifikovana mutacija mjesta i nova misens mutacija (M117I). Mutacija M117I nije bila prisutna u bazama podataka gnomAD ili 1000 Genomes Project.
Kod četiri pacijenta, uključujući jedan par braće/sestara, MC1DN21, Kimonis et al. (2021) identifikovali su složene heterozigotne mutacije u genu NUBPL. Dva pacijenta (pacijenti 2 i 3) imala su prethodno identificirane c.815-27T-C / G56R na jednom alelu, srodnike (pacijenti 1A i 1B) c.815-27T-C, bez G56R na jednom alelu; na drugom alelu, braća/sestre i pacijent 3 imali su misens mutaciju (L104P), pacijent 2 prethodno identificiranu mutaciju mjesta prerade.
Korelacije genotip/fenotip
U pregledu mutacija identifikovanih u genu NUBPL kod prijavljenih pacijenata sa MC1DN21, Kimonis et al. (2021) je primijetili su da su simptomi cerebelarne disfunkcije prevladavali kod pacijenata s mutacijama c.815-27T-C/G46 ili c.815-27T-C, ali odsutni ili minimalni kod pacijenata bez ovih mutacija.
Životinjski model
U studiji od 1.751 nokaut-alela koju je kreirao Međunarodni konzorcij za fenotipizaciju miša (IMPC), Dickinson et al. (2016) otkrili su da je homolog nokaut-miša ljuskog NUBPL homozigotno smrtonosan (definiran kao odsustvo homozigotnih miševa nakon probira najmanje 28 mladunaca prije odbića).
Klinički značaj
Odsustvo NUBPL narušava ranu fazu puta sklapanja mitohondrijskog kompleksa I. Uočeno je da ćelije koje su osiromašene NUBPL imaju abnormalni potkompleks proteina koji se normalno nalazi u membranskom kraku kompleksa I. Smanjenje prisustva proteina podjedinice kompleksa I, NDUFS1, NDUFV1, NDUFS3 i NDUFA13 ukazuju na kvar normalnog sklopa I kompleksa. Nedostatak mitohondrijskog kompleksa I koji uključuje disfunkciju mitohondrijskog respiratornog lanca može prouzrokovati širok spektar kliničkih manifestacija, od smrtne neonatalne bolesti do neurodegenerativnih poremećaja kod odraslih. Fenotipovi uključuju makrocefaliju sa progresivnom leukodistrofijom, nespecifičnu encefalopatiju, kardiomiopatiju, miopatiju, bolesti jetre, Leighov sindrom, Leberovu nasljednu optičku neuropatiju i neke oblike Parkinsonove bolesti.
Sekvenciranje DNK velike propusnosti korišteno je za identifikaciju varijanti u genu 103 sa 103 pacijenta s poremećajima mitohondrijskog kompleksa 1. Heterozigotne varijante u NUBPL identifikovane su kod jednog pacijenta. Studije cDNK komplementacija pokazale su da varijante mogu uzrokovati nedostatak kompleksa 1. Nalaz kod ovog pacijenta u skladu je s autosomnim recesivnim nasljeđivanjem nedostatka kompleksa I povezanog s NUBPL i podržava patogenost identifikovanih varijanti. Kod ovog pacijenta, identifikovane su kmpleksne sjedinjene heterozigotne varijante u genu NUBPL. U egzonu 2 uočena je očinski nasljedna G > A tačka mutacija (c.166 G> A) koja je rezultirala zamjenom pogrešnog postupka gli56-u-arg (G56R). Dvije su varijante naslijeđene po majci: T> C tačkasta mutacija (c.815-27 T> C) koju su uzrokovale grešku u preradi i kompleks delecija egzona 1-4 i duplikacija koja uključuje egzon 7. Utvrđeno je da dva od 232 (1%) kontrolna hromosoma imaju c.166 G > patogenu varijantu. Uočeno je da ova identifikovana osoba ima motorna kašnjenja i kašnjenje u razvoju u dobi od dvije godine. Nikada nije postizao samostalno hodanje. Razvio je miopatiju, nistagmus, ataksiju, znakove poremećaja gornjeg motornog neurona i odsustvo napada. MR mozga pokazao je leukodistrofiju sa zahvaćenim korteksom malog mozga i duboke bijelom materijom. U dobi od osam godina imao je spastičnost, ataksiju i govorne probleme.
Nekoliko pacijenata sa ranim abnormalnostima na snimku magnetne rezonance (MRI) malog mozga, dubokim poremećajima cerebralne bijele tvari i corpus callosum. U ovom malom uzorku, zabilježeno je da su kasnija slikovna ispitivanja pokazala poboljšanja corpus callosum i moždane bijele supstance, dok se abnormalnosti malog mozga pogoršavaju i nastaju abnormalnosti zahvataju moždano stablo. Korištenjem sekvenciranja cjelokupnog egzoma]], kod četiri pacijenta utvrđen je nedostatak mitohondrijskog kompleksa І, pomoću drugih laboratorijskih metoda. Sva četiri pacijenta imala su složene patogene varijante u genu NUBPL.
Interakcije
NUBPL ima interakcije protein-protein sa DNAJB11, MTUS2, RNF2 i UFD1L.
Sebuja
Sebuja je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Spisak gradova u Finskoj
thumb|250px|Mapa Finske thumb|right|250px|[[Helsinki. glavni i najveći grad Finske]] thumb|right|250px|[[Espoo]] thumb|right|250px|[[Tampere]] thumb|right|250px|[[Vantaa]] thumb|right|250px|[[Turku]] thumb|right|250px|[[Oulu]] thumb|right|250px|[[Jyväskylä]]
Spisak gradova u Finskoj predstavlja spisak najvećih od ukupno 107 gradova koliko ih je 2018. godine bilo u Finskoj.
Spisak gradova
U sljedećoj tabeli dat je spisak najvećih gradova. Uz nazive na finskom i švedskom dati su i podaci o broju stanovnika odnosno o godini osnivanja grada.
Ahmet Pašalić
mini|Ahmet Pašalić Ahmet Pašalić jeste bosanskohercegovački košarkaški trener i bivši košarkaš. Rođen je 14. 9. 1993. godine u Srebrenici, Bosna i Hercegovina, a trenutno živi i radi u Sarajevu.
Igračka karijera
Ahmet Pašalić započeo je svoju igračku karijeru u omladinskim kategorijama KK Vogošća, gdje je prošao sve dobne selekcije od mini basketa do seniorskog tima za koji je debitovao sa 16 godina. Za prvi tim Vogošće igrao je od 2009 - 2011. godine, gdje su brojne povrede okončale njegovu igračku karijeru.
Trenerska karijera
Po savjetu doktora da prekine igračku karijeru počeo se baviti trenerskim poslom. Ubrzo poslije toga KK Vogošća mu je ponudila mjesto trenera omladinskog tima sa nepunih 18 godina. Prvo radno trenersko iskustvo stiče u kadetskoj selekciji KK Vogošća (U16), gdje je radio u periodu 2011. - 2014. godine. Nakon toga uslijedio8 je poziv iz KK Mladost Ilijaš, gdje je preuzeo vođenje seniorskog tima u A2 ligi Bosne i Hercegovine. U tom momentu imao je 21 godinu i bio je najmlađi trener u čitavoj ligi. Nakon trenerskog rada u sezoni 2015. godine dobija poziv iz KK Vogošća da preuzme vođenje seniorskog tima u A1 košarkaškoj ligi, gdje bilježi dobre rezultate. U prvoj sezoni tokom koje je trenirao ovaj tim ostvareno je drugo mjesto u regularnom toku sezone, a u playoffu ispadaju u polufinalu od KK Bosna Royal, koji će kasnije biti i prvak. U toj sezoni KK Vogošća igrala je najatraktivniju košarku, a ujedno je bila i najefikasniji tim u čitavoj ligi. Naredne sezone KK Vogošća bila je prvak i u regularnom dijelu sezone, a u playoffu nisu imali nijedan poraz. Time je ostvaren prelazak u košarkašku A-1 ligu Bosne i Hercegovine. Nakon ostvarene promocije u najkvalitetniji rang takmičenja, prelazi u KK Promo Donji Vakuf, gdje se zadržava jednu sezonu, a zatim naredne sezone prelazi u premijerligaša KK Student Mostar. Nakon jednogodišnje saradnje sa KK Student Mostar prelazi u KK Bosna Royal, gdje je trener i do danas. U prvoj sezoni vođenja kluba osvojena je A1 košarkaška liga Bosne i Hercegovine i prelazak u najkvalitetniji košarkaški rang Bosne i Hercegovine. U svojoj drugoj godini vođenja KK Bosna Royal, u sezoni 2020 - 2021, izboreno je četvrtfinale košarkaškog kupa Bosne i Hercegovie "Mirza Delibašić", gdje su u polufinalu igrali sa KK Igokea Aleksandrovac.
Košarkaški kampovi i trenerski seminari
Ahmet Pašalić je bio gostujući trener na brojnim košarkaškim kampovima u Bosni i Hercegovini, Srbiji, Hrvatskoj i Kini, gdje je unaprijeđivao košarkaške sposobnosti polaznika kampova u tim državama, počevši od šutiranja, driblinga, igranja odbrane pa sve do fizičke i taktičke pripreme. Također, bio je polaznik brojnih domaćih i internacionalnih trenerskih seminara od kojih se u prvom redu ističe onaj pod ingerencijom Košarkaškog Saveza Bosne i Hercegovine (KSBIH).
Ets varijanta trankripcijskog faktora 2
Ets varijanta transkripcijskog faktora 2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom ETV2. To je faktor transkripcije i također ima ulogu u razvoju vaskularnih endotelnih ćelija.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Brown and McKnight (1992) klonirali su miša Etv2, kojeg su označili kao Er71. Izvedeni protein sadrži 335 aminokiselina i može predstavljati djelimičnu sekvencu. Northern blot analizom nekoliko mišjih tkiva otkriven je transkript od 1,7 kb u testisu odrasle osobe i transkript od 1,2 kb u 8,5 kb  mišjim embrionima. Nijedna ekspresija nije otkrivena ni u jednom drugom ispitivanom tkivu.
De Haro and Janknecht (2005) utvrdili su je miš Etv2 ima dva alternativna mjesta za početak translacije, što rezultira proteinima od 336 ili 358 aminokiselina. Northern blot analizom otkriven je glavni transkript od 1,7 kb i manji od 1,5 kb u testisu miša. RT-PCR analiza otkrila je najsnažniju ekspresiju Etv2 u Sertolijevim ćelijama. Analizom baze podataka, identificirali su cDNK za ljudski ETV2. Izvedeni protein sadrži 370 aminokiselina. Također su identificirali ljudsku cDNK ETV2, izoliranu iz medule odraslih, kojoj nedostaje egzon 2 i kodira krnji protein sa samo posljednjih 249 aminokiselina pune dužine ETV2.
Funkcija gena
Brown i McKnight (1992) otkrili su da su mišji Er71, poput Gabpe i Er81 (ETV1), prepoznali sekvencu pentanukleotidne DNK 5-prime-CGGAA/T-3-prime. Analizom pomaka elektroforetske pokretljivosti, De Haro i Janknecht (2005) otkrili su da su se dvije izoforme mišjeg Etv2 vezale za promotor MMP1, s jednakim afinitetom i pokazale uporedivu aktivaciju reporter-gena koji je pokretao promotor MMP1.
Hom
mini|280px|Hom, zimsko jutro Hom je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentrupert, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hom je imao 83 stanovnika.
Grandići (Barban)
Grandići (ital. Grandici) su naseljeno mjesto u sastavu općine Barban, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pula.
Stanovništvo
Napomena: ''Podaci su sadržani u naselju Orihi u 1857. i 1869. te u naselju Kožljani u 1921. i 1931.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grandići je imalo 131 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Krč (čvor)
Hrvatska:
Hvaletinci
mini|280px|Hvaletinci, kužno znamenje Hvaletinci su naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Andraž v Slovenskih goricah, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hvaletinci su imali 108 stanovnika.
Vaseno
Vaseno je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vaseno je imalo 29 stanovnika.
IC 3819
IC 3819 (također poznat kao PGC 925330) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Gavran. Prvo otkriće je napravio Herbert Alonzo Howe 10. maja 1899. godine.
C6orf58
C6orf58 ili otvoreni okvir čitanja 58 hromosoma 6, ie ljudski gen u lokusu 6q22.33 hromosoma 6 koji kodira UPF0762, protein koji se kasnije izlučuje nakon cijepanja signalnog peptida. DUF781, koji je jedinstveni identifikacijski domen u UPF0762, vezan je za razvoj jetre, u ortolognom proteinu u zebrica. Funkcija ljudskog UPF0762 još nije dobro okarakterizirana.
Ekspresija
Iako postoje tri varijante transkripta C6orf58, samo jedna kodira dobar protein. Kod ljudi, eksprimirane oznake sekvence C6orf58-a primarno su otkrivene u grkljanu i dušniku. Transkripti su otkriveni samo ku razvojnom stupnju odraslih. Eksperimentalni mikročipni podaci, međutim, otkrivaju dodatne regije ekspresije C6orf58, u pljuvačnim žlijezdama, štitnjači i tankom crijevu. Arsen također može regulirati ekspresiju, povećavajući metilaciju
Gensko susjedstvo
Geni unutar 500 kilobaznog C6orf58 uključuju RSPO3, C6orf174, KIAA0408, RPL17P23, ECHDC1, RPL5P18, YWHAZP4, LOC100420743, LOC100421513, MRPS17P5 i THEMIS.
Homologija
UPF0762 pokazuje visoku homologiju kod primata, a ortologni proteini se mogu pratiti sve do Trichoplax adhaerens. Donja lista proteina nije sveobuhvatan popis ortologa UPF0762. Identitet i sličnost sekvence utvrđeni su pomoću BLAST-a sa referentnom ljudskom sekvencom kao upitom.
Odabrani skup homolognih sekvenci naveden je dolje, pri čemu se identitet sekvence izračunava u usporedbi s referentnom sekvencom čovjeka.
Konzervirani domeni
DUF781 je jedinstveni domen proteina i obuhvata 318 od 330 aminokiselina u proteinau. DUF781 povezan je s razvojem jetre kod zebrica.
Posttranslacijske modifikacije
Uočene posttranslacijske modifikacije uključuju N-vezanu glikozilaciju na aminokiselini 69. Signalni peptid, za koji se predviđa da će protein usmjeriti u endoplazmatski retikulum radi sekrecije, cijepa se iza prvih 20 aminokiselina peptidne sekvence. Misens mutacija S18F otkrivena kod hepatoćelijskog karcinoma značajno smanjujući predviđeni rezultat cijepanja signalnog peptida.
Klinički značaj
Statistička analiza pokazala je da je C6orf58 povezan sa vremenom preživljavanja raka pankreasa. Osim toga, misens mutacija na aminokiselini 18 je primijećena u ćelijama raka jetre gdje serin postaje fenilalanin. Analiza sekvence mutiranog proteina pokazala je da signalni peptid pokazuje cijepanje pri regularnoj aminokiselini 20. Povezanost DUF781 s razvojem jetre i povezanost misens mutacije s rakom jetre je korelacija koju tek treba istražiti.
Prednja očna komora
Prednja očna komora (lat. Camera anterior bulbi oculi) je tečnošću ispunjen prostoroka između šarenice i rožnjače ispod najdublje površine endotela. Njena dva glavna patološka stanja su hifema i glaukom. U hifemu, prednju očnu komoru ispunjava krv. U glaukomu, nastaje blokada Schlemmovog kanala, što spriječava normalno oticanje očne vodice. To dovodi do akumulacije tečnosti, povećava očni pritisak i na kraju izaziva sljepilo. Normalna dubina prednje komore oka je 3,5 mm do 2,5 mm, a manja od 2,5 mm može biti rizik za zatvaranje očnog ugla.
Jedna neobična karakteristika prednje komore je imuni odgovor na homolognu autotransplantaciju.To se zove autoimuni odgovor prednje komore (eng. Anterior Chamber-Associated Immune Deviation - ACAID), termin koji su 1981. godine uveli Wayne Streilein i saradnici.
Grabe (Bedekovčina)
Grabe su naseljeno mjesto u sastavu općine Bedekovčina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Zabok.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabe su imale 421 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1931. sadrži podatke za naselje Belovar Zlatarski.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grabe je imalo 465 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hrastno
Hrastno je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentrupert, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrastno je imalo 60 stanovnika.
Razvoj svjetskog rekorda u skoku s motkom – žene
Prvi svjetski rekord u ženskom skoku s motkom priznat je od IAAF-a 1992.
Do 21. juna 2009. IAAF je ratificirao 54 svjetska rekorda u ovoj disciplini.
TEX35
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 233 aminokiseline, a molekulska težina 26.518 Da.
Laslavići
Laslavići su naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Krč Bosiljevski
Krč Bosiljevski je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Laslavići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Duga Resa.
Krč Bosiljevski
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krč Bosiljevski je imao 27 stanovnika.
Velika Lašna
mini|280px|Velika Lašna, seoske kuće Velika Lašna je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Laslavići
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Laslavići je imalo 22 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Krč Bosiljevski
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Krč Bosiljevski je imalo 44 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Velika Lašna
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velika Lašna je imala 120 stanovnika.
Ruščica
mini|280px|Ruščica, spomenik poginulim učesnicima [[Domovinski rat|Domovinskog rata]] Ruščica je naseljeno mjesto u sastavu općine Klakar, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ruščica je imala 1.135 stanovnika.
Napomena: ''Do 2001. iskazivano pod imenom Rušćica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ruščica je imalo 1.002 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Biodizel
Pregled
U nekim zemljama, biodizel je jeftiniji od uobičajenog dizela iz nafte. Biodizel je metilni ester repičinog ulja. Ovo gorivo za motorna vozila se dobija od ulja uljane repice ili recikliranog otpadnog jestivog ulja. Sirovine biodizela su masti životinjskog porijekla, biljna ulja, soja, gorušica, suncokret, palmino ulje, alge, itd. Biodizel je najčešće biogorivo u Europi.
Biodizel je razgradiv i nije opasan za okruženje. Dok hektar kukuruza godišnje daje oko 2.500 litara etanola godišnje, hektar soje oko 560 litara biodizela, svaki hektar algi, teorijski može dati više od 45.000 litara biogoriva. Kukuruz ili soja daju urod jednom godišnje, a alge se mogu prikupljati svakodnevno. Hemijska pretvorba biljnog ulja za pravljenje  biodizela troši manje energije nego destiliranje kukuruza u etanol. Međutim, relativna iskoristljivost  i visoka cijena su jaki ograničavajući faktori. Njemačka je vodeći svjetski proizvođač koja za proizvodnji biodizela uootrebljava ulje krstašica (Crucifera). U nekim zemljama Europske Unije, dizel je u određenoj mjeri već zastupljen u gorivima, a također neka vozila već mogu voziti i na 100%-tni biodizel. Biodizel se dobija procesom  esterifikacije, tako što biljno ulje reagira s metanolom i natrijevim hidroksidom kao katalizatorom, kada  nastaje ester masnih kiselina,  zajedno s ostalim nusproduktima, kao što su glicerol, gliceridski talog i sapuni. Ulja se miješaju sa natrij-hidroksidom i metanolom, kada nastaju biodizel i glicerol. Jedan dio glicerola se stvara na svakih deset dijelova biodizela. Čisti biodizel (B100), među dizelskim gorivima, ima daleko najmanje štetne emisije. Pri nižim temperaturama može postati viskozniji, što ovisi o korištenoj sirovini. U nekim zemljama proizvođači automobila čak daju garanciju za korištenje biodizela u njihovim motorima. Većina današnjih vozila imaju takve motore koji se, za korištrnjer biodizela, ne moraju prepravljati.
Izvori i njihova izdašnost
Biodizel se za tržište odavno pravi od  biljnih ulja soje, uljanerepice i suncoktereta. Međutim, postoji niz drugih biljaka koje su u tom pogledu u fazi straživanja ili, u tom pogledu, imaju veliki, ali  neiskorišteni potencijal.
Moguće količina dobijanja goriva iz algi nisu tačno utvrđene, ali, prema nekim procjenama, daju 12 puta više energije po hektaru od suncokreta.
Biljka roda Jatropha ima odlične performanse, ali mnogo ovisi o vremenskim uvjetima i zemljištu. Prosječan prinos je oko 1,5-2 miliona tona, na najpovoljnijim  lokacijama. Uzgaja se na Filipinima, u Maliji i Indiji. Otporna je na sušu i mogu dijeliti prostor s drugim kulturama, kao što su kahva, šećer na trska, voće i povrće. Dobro se prilagođava u tropskim terenima koje  smanjuje krčenje šuma.
Upotreba
Za distribuciju  u maloprodaji  dizel goriva,  najčešće  se proizvodi  i distribuira mješavina biodizela i konvencijskog dizela na bazi  ugljikovodika. Veći dio svijeta koristi sistem poznat kao "B" faktor koji navodi iznos biodizela u svakoj mješavinu goriva: Mješavina od 20% biodizela i niže mogu se koristiti bez posebne dizel opreme ili uz samo manje modifikacije, iako određeni proizvođači ne produžavaju garanciju ako se oprema ošteti ovim mješavinama. B6 za B20 mješavine su pokriveni standardima ASTM.
Biodizel se može koristiti u svom čistom obliku (B100), ali mogu zahtijevati određene modifikacije motora se izbjegli problemi održavanja i performanse Blendiranje B100 sa pogonom na  naftni  dizel može se postići:
Starina
Starina je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Kebel
Kebel je naseljeno mjesto u sastavu općine Bedekovčina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zabok.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kebel je imao 414 stanovnika.
Napomena: ''Do 1890. iskazivano pod imenom Kebelj.''
Velika Planina
mini|280px|Velika Planina, krajolik Velika Planina je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velika Planina je imala 3 stanovnika.
Napomena: ''U 1985. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Žaga.''
Ognjen Gajić
Ognjen Gajić (rođen 1963) je bosanskohercegovački i američki ljekar intenzivne njege, pulmolog, univerzitetski profesor i bivši muzičar. Radi kao klinički informatičar i specijalista za intenzivnu njegu Odjeljenja za plućnu medicinu na klinici Mayo u Rochesteru, Minnesota, Sjedinjene Američke Države, te kao profesor medicine na medicinskoj školi Mayo Clinic. Bio je član originalne postave sarajevske rock grupe Zabranjeno pušenje tokom 1980-ih.
Ljekarska karijera
Diplomirao je na Medicinskom fakultetu u Sarajevu a magistrirao na Mayo Clinic College of Medicine u Rochesteru u Minnesoti. Specijalizaciju i postdiplomsko usavršavanje obavio je na UKC Univerziteta u Sarajevu, te na američkim klinikama New York Methodist Hospital, Brooklyn i Mayo Clinic, Rochester.
Tokom svoje karijere osvojio je preko deset prestižnih američkih nagrada, uključujući: Best Resident, New York Methodist Hospital (1999); Outstanding Research Award, New York Methodist Hospital (1999); Academic Clinician Award Critical Care Fellowship Program, Mayo Clinic (2001); In-Training Award Winner, Society of Critical Care Medicine (2004); Presidential Citation, Critical Care Assembly – American Thoracic Society (2006); Best Abstract: International Symposium on Intensive Care & Emergency  Medicine (2007); CHEST Meeting Best Poster Award – American College of Chest Physicians (2007); Epidemiology and Outcomes Specialty Award – Society of Critical Care Medicine (2008); Distinguished Mentor Award, Mayo Center for Translational Science Activities (2008); IBM Faculty Award (2009).