cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
X-vezana distrofija rožnjačnog epitela
X-vezana endotelna distrofija rožnjače (XECD) je rijedak oblik distrofije rožnjače koji je prvi put opisan 2006. godine, zasnovan na 4-generacijskoj porodici od 60 članova sa 9 pogođenih muškaraca i 35 nositelja osobina, što je dovelo do mapiranja XECD lokusa na Xq25. Manifestira se kao ozbiljno zamućenje ili zamagljenje rožnjače, ponekad urođeno, u obliku mljevenog stakla, mliječnog tkiva rožnjače i promjena endotela rožnjače, poput mjesečevih kratera. Nositelji osobina imaju samo endotelne promjene nalik mjesečevim kraterima.
Do decembra 2014. molekulska osnova za ovu bolest ostala je nepoznata, iako je poznato da se 181 gen nalazi unutar XECD lokusa, od kojih je 68 poznato kao da kodiraju proteine.
ZMYND10
Protein 10 sa MYND  domenom cinkovopg prsta jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ZMYND10 sa hromosoma 3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 440 aminokiselina, а molekulska težina  50.344 Da.
Vrhloga
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Poljane pri Mirni Peči
Poljane pri Mirni Peči su naseljeno mjesto u sastavu općine Mirna Peč, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljane pri Mirni Peči su imale 73 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Poljane.''
DENND1A
Protein 1A sa DENN-domenom   jest protein  koji je kod ljudi kodiran genom DENND1A.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.109 aminokiselina, а molekulska težina  110.577  Da.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Gadžin Han)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Gadžin Han živjelo je ukupno 8389 stanovnika, što predstavlja 0,12% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 2,23% od od ukupnog broja stanovnika Nišavskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Gadžin Han bilo je 4.288 (51,11%) muškaraca i 4.101 (48,89%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.046:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 52,5 godina, muškaraca 50,8 godina, a žena 54,2 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 88,8% (7.452), kod muškaraca 88,9% (3.813), a kod žena 88,7% (3.639).
Javornik (Dvor)
Javornik je naseljeno mjesto u sastavu općine Dvor, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Dvor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Javornik je imao 107 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem istoimenog dijela naselja u samostalno naselje Stanić Polje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Javornik je imalo 210 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Charcot–Marie–Toothova bolest
Charcot–Marie–Toothova bolest (CMT) je nasljedna motorna i senzorna neuropatija perifernog nervnog sistema koju karakterizira progresivni gubitak mišićnog tkiva i čula dodira u različitim dijelovima tijela. Ova bolest je najčešće nasljedni neurološki poremećaj koji pogađa otprilike jednu od 2.500 osoba. Imenovana je prema onima koji su je opisali i klasificirali: Francuz Jean-Martin Charcot (1825–1893), njegov učenik Pierre Marie (1853–1940), i Britanac Howard Henry Tooth (1856–1925).
Znakovi i simptomi
Simptomi CMT obično počinju u ranom djetinjstvu ili ranoj odrasloj dobi, ali mogu početi i kasnije. Neki ljudi nemaju simptome sve do ranih 30-ih ili 40-ih godina. Obično je početni simptom spuštena stopala rano u toku bolesti. Ovo također može uzrokovati čekićaste prste, gdje su prsti uvijek uvijeni. Gubitak mišićnog tkiva donjih dijelova nogu može dovesti do pojave "rodina noga" ili oblika "obrnute boce šampanjca". Slabost u šakama i podlakticama javlja se kod mnogih ljudi kako bolest napreduje.
Bol zbog promjena držanja, deformacija skeleta, umora mišića i grčeva prilično je česta pojava kod ljudi sa CMT-om. Može se ublažiti ili liječiti fizioterapijama, operacijama i korektivnim ili pomoćnim uređajima. Analgetici su lijekovi koji također mogu biti potrebni ako druge terapije ne pružaju olakšanje od bola. Neuropatski bol je često simptom CMT-a, iako, kao i drugi simptomi CMT-a, njegovo prisustvo i težina variraju od slučaja do slučaja. Za neke ljude bol može biti značajan do jak i ometati svakodnevne životne aktivnosti. Međutim, bol ne osjećaju svi ljudi sa CMT-om. Kada je neuropatski bol prisutan kao simptom CMT-a, uporediv je sa onim kod drugih perifernih neuropatija, kao i postherpesne neuralgije i sindroma kompleksnog regionalnnog bola, između ostalih bolesti.
Uzoci
Charcot-Marie-Toothova bolest uzrokovana je mutacijaama gena. koje uzrokuju defekte u neuronskim proteinima. Nervne signale provodi akson sa mijelinskim omotačem oko njega. Većina mutacija u CMT utiče na mijelinsku ovojnicu, ali neke utiču na akson.
Klasifikacija
CMT je heterogena bolest i mutacije povezane s njom mogu se pojaviti u brojnim različitim genima. Based on the affected gene, CMT is categorized into several types and subtypes.
Hromozom 17
Najčešći uzrok CMT-a (70-80% slučajeva) je duplikacija velike regije na kratkom kraku hromosoma 17 koja uključuje gen PMP22.
Neke mutacije utiču na gen MFN2, na hromosomu 1, koji kodira mitohondrijski protein. Mutirani MFN2 uzrokuje da mitohondrije formiraju velike klastere, ili ugruške, koji nisu u stanju da putuju niz akson prema sinapsama. Ovo sprečava funkcionisanje sinapsi.
X-vezana CMT i Schwannove ćelije
CMT se također može proizvesti X-vezanim mutacijama, a zove se X-vezani CMT (CMTX). U CMTX-u, mutirani koneksoni stvaraju nefunkcionalne praznine koje prekidaju molekulsku razmjenu i transport signala.
Mutacija se može pojaviti u GJB1 kodirajućem genu za koneksin 32, spojni protein jaza koji se eksprimira u Schwannovim ćelijama. Budući da je ovaj protein također prisutan u oligodendrocitima, može se pojaviti demijelinizacija u centralnom nervnom sistemu.
Schwannove ćelije stvaraju mijelinsku ovojnicu, tako što svoju plazmamembranu omotaju oko aksona.
Neuroni, Schwannove ćelije i fibroblasti djeluju zajedno, kako bi stvorili funkcionalni nerv. Schwannove ćelije i neuroni razmjenjuju molekulske signale pomoću jaznog spoja koji reguliraju preživljavanje i diferencijaciju.
Demijelinizacija Schwannovih ćelijaa uzrokuje abnormalnu strukturu i funkciju aksona. Mogu uzrokovati degeneraciju aksona ili jednostavno uzrokovati njihov kvar.
Mijelinska ovojnica omogućava nervnim ćelijama da brže provode signale. Kada je oštećena, nervni signali su sporiji, a to se može izmjeriti uobičajenim neurološkim testom, kao što je elektromiografija. Međutim, kada je akson oštećen, to rezultira smanjenjem složenog mišićnog akcijskog potencijala.
Dijagnoza
CMT se može dijagnosticirati pomoću tri različita oblika testova: mjerenje brzine nervnih impulsa (studije nervne provodljivosti), biopsija nerva i DNK-testiranje. DNK testiranje može dati konačnu dijagnozu, ali nisu poznati svi genetički markeri za CMT. CMT se najprije najviše primjećuje kada neko razvije slabost potkoljenice, kao što je spušteno stopalo ili deformacije stopala, uključujući čekićaste prste i visoke lukove, ali sami znaci ne dovode do dijagnoze. Pacijenti moraju biti upućeni ljekaru specijaliziranom za neurologiju ili rehabilitacijsku medicinu. Kako bi uočio znakove mišićne slabosti, neurolog može zatražiti od pacijenata da hodaju na petama ili da pomjere dio svoje noge protiv suprotne sile. Da bi identificirao senzorni gubitak, testira duboke tetivne reflekse, kao što je trzaj koljena, koji su smanjeni ili odsutni kod CMT-a. Ljekar također može ispitati pacijentovu porodičnu istoriju pošto je CMT nasljedna. Nedostatak porodične anamneze ne isključuje CMT, ali je od pomoći da se isključe drugi uzroci neuropatije, kao što su dijabetes ili izloženost određenim hemikalijama ili lijekovima.
CMT je 2010. godine bio jedna od prvih bolesti kod koje je genetički uzrok bolesti određenog pacijenta precizno određen sekvenciranjem cijelog genoma oboljele osobe. To su uradili naučnici zaposleni u udruženju Charcot Marie Tooth (CMTA). Identificirane su dvije mutacije u genu SH3TC2, za koji se zna da uzrokuje CMT. Istraživači su zatim uporedili genom oboljelog pacijenta sa genomima pacijentove majke, oca i sedmoro braće i sestara sa i bez bolesti. Majka i otac su imali po jednu normalnu i jednu mutantnu kopiju ovog gena i imali su blage ili nikakve simptome. Potomstvo koje je naslijedilo dva mutantna gena u potpunosti je oboljelo.
Histologija
Stalni ciklus demijelinizacija i remijelinizacija, koji se javlja u CMT-u, može dovesti do formiranja slojeva mijelina oko nekih nerava. Oni se takođe vide kod hronične upalne demijelinizirajuće polineuropatije. Mišići pokazuju grupiranje vlakana, što je nespecifičan nalaz koji ukazuje na ciklus denervacija/reinervacija. Obično tip I i tip II mišićnih vlakana pokazuju slučajnu distribuciju poput šahovnice. Međutim, kada dođe do reinervacije, grupa vlakana povezanih s jednim živcem je istog tipa. Standard za indikaciju tipa vlakana je histoenzimska adenozin-trifosfataza (ATPaza na pH 9,4).
Upravljanje
Za pacijenata sa CMT, često je najvažniji cilj održavanje kretanja, mišićne snage i fleksibilnosti. Stoga se preporučuje interprofesionalni timski pristup s radnom terapijom (OT), fizio terapijom (PT), ortostatičarom, podijatrom i/ili ortopedskim hirurgom. PT se obično fokusira na trening snage mišića, istezanje mišića i aerobne vježbe, dok OT može pružiti edukaciju o strategijama očuvanja energije i aktivnostima svakodnevnog života. Fizioterapija bi trebala biti uključena u osmišljavanje programa vježbanja koji odgovara ličnim snagama i fleksibilnosti osobe. Učvršćivanje se također može koristiti za ispravljanje problema uzrokovanih CMT-om. Ortotičar može riješiti abnormalnosti u hodu, prepisivanjem upotrebe ortoza.
Odgovarajuća obuća je također vrlo važna za osobe sa CMT-om, ali oni često imaju poteškoća u pronalaženju obuće koja dobro pristaje zbog svojih visoko zakrivljenih stopala i čekićastih prstiju. Zbog nedostatka dobrog senzornog prijema u stopalima, pacijenti sa CMT-om će možda trebati i kod pedikera za pomoć u podrezivanju noktiju ili uklanjanju žuljeva koji se razvijaju na jastučićima stopala. Na kraju, pacijenti se također mogu odlučiti za operaciju koju obavlja podijatar ili ortoped. Operacija može pomoći u stabilizaciji stopala pacijenata ili ispraviti progresivne probleme. Ovi postupci uključuju ispravljanje i pričvršćivanje nožnih prstiju, spuštanje svoda, a ponekad i spajanje skočnog zgloba, kako bi se osigurala stabilnost. CMT pacijenti moraju posebno paziti da izbjegnu pad jer prijeloma treba duže da zacijeli kod nekoga sa osnovni proces bolesti. Uz to, rezultirajuća neaktivnost može uzrokovati pogoršanje CMT-a. Udruženje Charcot–Marie–Tooth klasifikuje hemoterapijski lijek vinkristin kao "definitivno visoko rizičan" i navodi: "vinkristin se pokazao opasnim i svi pacijenti sa CMT-om ga trebaju izbjegavati, uključujući i one bez simptoma". Može se uraditi nekoliko korektivnih hirurških zahvata, kako bi se poboljšalo fizičko stanje oboljelih osoba.
Prognoza
Ozbiljnost simptoma uveliko varira čak i za isti tip CMT-a. Prijavljeni su slučajevi monozigotnih blizanaca sa različitim nivoima ozbiljnosti bolesti, što pokazuje da su identični genotip povezani sa različitim nivoima težine (vidi penetrabilnost). Neki pacijenti mogu živjeti normalnim životom i gotovo su ili potpuno asimptomski. A 2007 review stated that, "life expectancy is not known to be altered in the majority of cases."
Historija
Bolest je dobila ime po onima koji su je klasično opisali: Francuz Jean-Martin Charcot (1825–1893), njegov učenik Pierre Marie (1853–1940), i Britanac Howard Henry Tooth (1856–1925).
Islam u Džibutiju
mini|desno|300px|[[Džamija Al Sada u Djiboutiju, tokom perioda 1940tih]] Islam u Džibutiju ima bogatu i višestoljetnu tradiciju. Prvi počeci islama na području Džibutija, odnosno prostoru Afričkog roga sežu u vrijeme posljednjeg poslanika Muhammeda. Prema Pew Research Centru, 98% od 490.000 stanovnika Džibutija se muslimani a 77% njih su sunitski muslimani (prvenstveno pripadnici šafijskog mezheba, odnosno te pravne škole), 8% muslimana Džibutija su neodređene denominacije, 2% su šiiti dok preostalih 13% muslimana ove afričke države su druge denominacije poput Kuranija, pripadnika Ibadizma itd. Nakon stjecanja nezavisnosti, Džibuti je izgradio pravni sistem zasnovan dijelom na islamskom zakonu tj. šerijatu.
Historija islama u Džibutiju
Islam se na području Afričkog roga pojavio još tokom perioda nedugo nakon hidžre. Mesdžidul Kibletejn, džamija sa dvije kible u susjednom somalijskom gradu Zeili, potiče još iz 7. vijeka i najstarija je džamija u gradu.
Krajem 9. vijeka, Jakubi, muslimanski geograf i vjerovatno prvi historičar svjetske kulture, zabilježio je da muslimani žive duž sjeverne somalijske obale. Također je spomenuo da Adalski sultanat ima sjedište u Zeili što se sugeriše da Adalski sultanat s tim glavnim gradom datira barem iz 9. ili 10. vijeka. Prema I.M. Lewisu, tim područjem su upravljale lokalne dinastije koje su također vladale slično uspostavljenim Sultanatom Mogadišu, u regiji Benadir na jugu. Historiju Adalskog sultanata od njegovog osnivanja karakterizira niz bitki sa susjednom Abesinijom.
Lischova distrofija rožnjačnog epitela
Lischova epitelna rožnjačna distrofija (LECD), poznata ikao mikrocistna distrofija rožnjačnog epitela u obliku trake i kovrdžava, rijedak je oblik distrofije rožnice koji su 1992. prvi put opisali Lisch et al. U jednoj studiji bio je povezan sa hromosomskom regijom Xp22.3, sa još nepoznatim kandidat genima.
Islam u Džibutiju
Savremeni islam
U savremenom dobu u Džibutiju se praktikuju različiti pravci islama. Stanovništvo Džibutija velikom većinom su muslimani suniti. Islam praktikuje 94% populacije, dok preostalih 6% stanovnika su rimokatolici, protestanti, pripadnici etiopske i grčke pravoslavne crkve, Jehovini svjedoci, hinduisti, židovi i dr. Nemuslimansko stanovništvo Džibutija uglavnom čine državljani stranog porijekla i uglavnom žive u gradu Džiboutiju.
Lischova distrofija rožnjačnog epitela
Glavna obilježja ove bolesti su dvostrane ili jednostrane sive trakaste i peraste prozirnosti. Ponekad poprime oblik vrtloga, ponavljajući poznati obrazac obnavljanja epitela rožnjače. Abrazija epitela kod tri pacijenta donijela je samo privremeno olakšanje, s abnormalnim ponovnim rastom epitela za nekoliko mjeseci.
Islam u Džibutiju
Politike
Član 1. Ustava Džibutija navodi islam kao jedinu državnu religiju, a član 11. predviđa jednakost građana svih vjera i slobodu vjeroispovijesti. Iako je islam državna religija, ustav ne dozvoljava političke stranke utemeljene na vjerskim osnovama.
Lischova distrofija rožnjačnog epitela
Pokazalo se da epitelne ćelijee u zonama neprozirnosti imaju difuzne citoplazmatske vakuole sa još neutvrđenim sadržajem.
Ašikovci
Ašikovci su naseljeno mjesto u sastavu grada Pleternice, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ašikovci su imali 91 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ašikovci je imalo 88 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Prva banjalučka operacija NOVJ
Prva banjalučka operacija NOVJ se odvijala krajem 1943. i početkom 1944. godine, pretežno oko Rebrovačkog mosta i u Trapistima (Banja Luka).
Učesnici i pripreme
Jedanaesta krajiška divizija NOVJ Petog korpusa, u čijem je sastavu bila 14. srednjobosanska narodnooslobodilačka udarna brigada, dobila je zadatak da napadne i likvidira sva neprijateljska uporišta oko Banje Luke, na desnoj obali Vrbasa. Zatim da, na najpogodnijim lokacijama, dijelom snaga prijeđe na lijevu obalu ove rijeke, naročito preko Rebrovačkog mosta.
U zapovijesti štaba 5. bosanskog korpusa nije bilo predviđeno učešće 14. srednjobosanske udarne brigade u ovom napadu na Banju Luku, ali ju je štab 11. divizije u obje svoje zapovijesti (od 27. i 28. decembra), uključio. Pored nje isti zadatak su dobile i 5. kozaračka brigada i 12. KNOU brigada, kao treće kolonu ove operacije, a dijelom i kao divizijske rezerve. Četrnaesta brigada, međutim, u napadu na Banju Luku nije djejstvovala kao cjelina. Iz nje je izdvojen 1. bataljon u opštu divizijsku rezervu, sa zadatkom da sa dijelovima 12. krajiške likvidira policijsku karaulu kod Rebrovačkog mosta, zauzme most i na lijevoj obali Vrbasa uspostavi mostobran. Odatle je trebalo da potpomaže prodor dijela 12. krajiške koji je išao u pravcu „Vrbas-logora“. Usput je trebalo da likvidira i sjedište Gestapo-a.
Ovaj zadatak je dobio 3. bataljon Brigade. Štab je u ovu akciju pošao iz Prnjavora. Prvi bataljon se uputio preko sela Vijačana ka Dubravavama i Šnjegotini,  prema planini  Uzlomcu, a odatle kroz Kotor-Varoš, koji je bio slobodan, u Lipovac (zapadno).
Tok operacije
Predveče, 31. decembra, ovaj bataljon je bio u rejonu Rebrovca. Ostali bataljoni 14. brigade, Prnjavorski partizanski odred i štab 14. brigade 31. decembra, uveče, bili su iznad Slatine. Jedinice su postrojene i saslušale odluku  o napadu na Banju Luku. O značaju akcije govorili su komandant i komesar brigade. Poslije održanih govora, 3. bataljon je odmah krenuo za Klašnice (kod Laktaša). Nastupao je preko Šušnjara i Blaškog, sa ciljem da se usput razbiju četničke grupe koje se nađu na tom pravcu. U predviđena 22:00 sata 31. decembra 1943., poslije artiljerijske pripreme od po deset granata koje su ispaljene iz svih artiljerijskih oruđa svih divizija 5. korpusa, bataljoni 14. brigade su počeli napad. Prvi bataljon (u svojstvu aktivne divizijske rezerve) se blagovremeno privukao polaznim položajima za napad i, sa dijelom boraca 12. KNOU brigade i Banjalučkog partizanskog odreda napao neprijateljske snage kojie su se nalazili u zgradama oko Rebrovačkog mosta i crkve na desnoj obali Vrbasa, ali je pri tome postigao samo djelimično iznenađenje. Na prepad je zarobio 13 neprijateljskih vojnika, 10 domobrana i 3 legionara, koji su branili pristup Rebrovačkom mostu. Pokušaji da se to iskoristi i odmah prijeđe most nije uspio, kao ni svaki slijedeći napad. Neprijatelj e branio mitraljeskom i puščanom vatrom iz bunkera uz most na lijevoj obali Vrbasa. Zbog toga su borci 1. bataljona zaposjeli položaje oko groblja, rebrovačku crkvu i kuće na desnoj obali, odakle su nastojali neutralizirati neprijatelja na drugoj strani mosta. Prateći vod bataljona je minobacačima gađao i vatrene položaje neprijateljske artiljerije u rejonu Borika.
Sva nastojanja komandira četa, komandanta bataljona da u sadjejstvu sa dijelovima 12. brigade slome otpor neprijatelja oko mosta na lijevoj obali bila su neuspješna. Slično je prošao i 3. bataljon brigade. Nastupajući preko sela Blaško i Šušnjari, unio paniku među četnike, od kojih je neke i zarobio, među njima i Dragu Đurića, komandanta četničkog bataljona "Petar Pecija", koga je četnička Vrhovna komanda unapredila u čin majora. Ostali četnici su pobjegli i uzbunili domobransku posadu u Klašnicama.
Prvi postavljeni zadatak u napadu na Banju Luku − zauzimanje neprijateljskog uporišta Krčmarice − izvršio je jedino 2. bataljon brigade. Zarobljeno je 15 domobrana. Kod zgrade Pivare u Trapistima, 2. bataljon 14. brigade došao je u direktni kontakt sa snagama 5. brigade, dok je njegovo lijevo krilo zahvatilo električnu "centralu", koja se nalazila oko 200 m uzvodno od mosta na desnoj obali Vrbasa.
Neprijatelj je, zahvaljujući tamošnjem betonskom bunkeru i zgradi neposredno uz most, na suprotnoj – lijevoj obali, sprečavao prodor preko rijeke. Tu zgradu i bunker su držali dijelovi specijalne jedinice, pod komandom njemačkog poručnika Kirhnera – one iste jedinice sa kojom je 14. brigada imala 19. novembra iznenadan suskob oko Ćetojevića u Kadinjanima.
U novogodišnje jutro, 1. januara, u upravnoj zgradi Pivare, sastali su se štabovi 5. i 14. brigade, da bi zajednički razmotrili novonastalu situaciju. Nijedna brigada nije imala nikakvo teško oružje kojim bi mogla neutralisati neprijateljsku posadu u zgradi preko mosta. Osim toga, u blizini kuće je neprekidno bio tenk, a brigade su imale samo po jednu protivtenkovsku pušku engleske proizvodnje. Njima su pokušali su da oštete tenk. Gađali su i oba komandanta brigada, ali bez vidljivog rezultata, iako je tenk bio pogođen, što se, dobro vidjelo sa prozora upravne zgrade Pivare. Pokušaji sa pravljenjem splavova za prevoz preko Vrbasa nisu uspjeli zbog nedostatka odgovarajućeg  materijala i stručnog ljudstva za takve zanatske radove.
Konačno je zaključeno da je jedino rješenje nasilni prelazak mosta. U tom cilju je formirana grupa boraca iz 5. kozaračke, koja je noću 1/2. januara pokušala da, pod okriljem mraka, prevari neprijatelja. Sa njima je krenuo i komandant brigade Ranko Šipka. Međutim, neprijatelj je svjetlećim raketama osvjetljavao most i prije nego su ovi prevalili trećinu njegove dužine, otkrio ih je i po njima otvorio paljbu. Povukli su se pod zaštitom vatre 5. i 14. brigade.
U međuvremenu je banjalučkom garnizonu počela pristizati pomoć. Već u prijepodnevnim satima, 1. januara iz Gradiške. Ove neprijateljske jedinice su se odmah uključivale u borbu pa su se njihove posade u Banjoj Luci i okolnim uporištima postajale sigurnije, a stoga i agresivnije. To se odrazilo i na liniji kod  [Trapista. Tu su borci 2. bataljona 14. brigade bili zaposjeli zgrade na desnoj obali.
Poslije pristizanja njemačkog 901. oklopnog puka u Banju Luku, tenkovi su prešli u iznenadni napad. Po zgradama gdje je bio raspoređen 2. bataljon 14. brigade otvorena je artiljerijska paljba. Granate su probijale zidove, a zatim eksplodirale u prostorijama u kojima su se nalazili borci. Izuzev ove iznenadne artiljerijske i mitraljeske vatre sa lijeve obale Vrbasa, drugih neprijateljskih djejstava tada nije bilo, niti je bilo pokušaja neprijatelja da pređe most. Ali ni partizani, u tom pokušaju, nisu uspjeli ući preko Vrbasa, u Banja Luku.
Paleoarktik
thumb|right|280px|Paleoarktička zona Paleoarktička zona, paleoarktičko carstvo ili paleoarktik, na području biogeografije označava "stara kopnena područja" Evrope, Sjeverne Afrike do južnog ruba Sahare i Azije (na jugu do Himalaja (bez Indijskog potkontinenta i Arapskog poluotoka) i pripadajuće otoke.
Paleoarktička zona nastala je u geološkom razdoblju paleogenu, kada su se na tom području razvijale nove formacije biljaka i životinja.
Historija
U radu iz 1858. godine za  Zbornik radova Linneovskog društva, britanski zoolog Philip Sclater prvi je identificirao šest zemaljskih zoogeografskih područja svijeta: Palaearctik, Etiopsko/ Afrotropsko], Indijsko / Indomalajsko, Australazijsko, Neoarktik i Neotropik. Ukazano je na opće grupiranje faune, zasnovano na zajedničkoj biogeografiji i geografskim preprekama velikih razmjera.
Javornik
Hrvatska:
Slovenija:
Poljane pri Žužemberku
mini|280px|Poljane pri Žužemberku, seoske kuće Poljane pri Žužemberku su naseljeno mjesto u sastavu općine Žužemberk, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljane pri Žužemberku su imale 31 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Poljane. U 2000. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Poljane pri Žužemberku i Vrh pri Križu.''
Popis stanovništva u SR Bosni i Hercegovini 1991 (Banovići)
Popis stanovništva u SR Bosni i Hercegovini je izvršen u martu 1991. godine, kao dio Popisa stanovništva u Jugoslaviji. Po popisu stanovništva na površini od 185 km2 1991. godine u općini Banovići živjelo je 26.590 stanovnika raspoređenih u 20 naseljenih mjesta.
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima
Apsolutna etnička većina
Relativna etnička većina
1 Modalitet Muslimani se danas označava kao modalitet Bošnjaci.
Vrhole
Slovenija:
Otok Largo (film)
Otok Largo jest američki film noir snimljen 1948. u režiji Johna Hustona. Glavne uloge tumače Humphrey Bogart, Edward G. Robinson, Lauren Bacall, a u sporednim ulogama se pojavljuju Lionel Barrymore i Claire Trevor. Film je adaptacija istoimenog Maxwell Andersonovog pozorišnog komada, koji se igrao na Broadwayju u periodu od 1939. do 1940. sa ukupno 105 predstava. Na scenariju su zajednički radili Richard Brooks i John Huston.
Otok Largo  je bio četvrti i posljednji film u kojem su se zajedno pojavili glumački bračni par Bogart i Bacall, nakon filmova Imati i nemati (1944), Duboki san (1946) i Mračni prolaz (1947).
Claire Trevor je za svoju ulogu u ovom filmu osvojila Oscara za najbolju sporednu žensku ulogu.
Radnja
Bivši major Frank McCloud (Humphrey Bogart) stiže u hotel Largo u Key Largu, Florida, da posjeti porodicu prijatelja Georgea Templea, s kojim je zajedno služio vojsku, i koji je poginuo tokom italijanske kampanje. Sastaje se sa Georgeovom udovicom Norom Temple (Lauren Bacall), i njegovim ocem Jamesom (Lionel Barrymore), koji je vlasnik hotela. Budući da je sezona zimskih odmora završena i glavni uragan se približava, hotel ima samo šest gostiju: žustri Toots (Harry Lewis), grubi Curly (Thomas Gomez), hladnokrvni Ralph (William Haade), sluga Angel (Dan Seymour), atraktivna žena, Gaye Dawn (Claire Trevor), kao i šesta osoba koja se skriva u svojoj sobi. Oni tvrde da su došli do obala Floride da pecaju i da ih čeka charter brod.
Odbijajući pokušaje Curlyja da ga uključi u razgovor, Frank, kao što je i planirao, sastaje se sa Norom i Jamesom Temple. Saopštava im gdje je sahranjen George i opisuje njegovo herojstvo pod vatrom. Nora izgleda oduševljena sa Frankom, navodeći da ga je George često spominjao u svojim pismima. Frank otkriva svu intimnost iskustva ratnika u borbi. Oni saznaju da je George otkrio Franku lične i povjerljive podatke o porodici Temple. Zatim se Frank sjeća sitnih i dragocjenih detalja o kojima je George govorio, da bi ublažio dosadu, stres, pravi užas koji je bio realnost svakog njihovog trenutka opstajanja u borbi.
Njih troje počinju da pripremaju hotel za dolazak uragana, ali ih prekida šerif Ben Wade (Monte Blue) i njegov zamjenik Sawyer (John Rodney), koji su u potrazi za braćom Osceola, dvoje Indijanaca, koji su pobjegli iz šerifovog pritvora nakon što su bili uhapšeni za manje prestupe. James Temple obećava policajcima da će iskoristi svoj utjecaj na lokalne Indijance da im predaju bjegunce. Ubrzo nakon što policija odlazi, lokalne Seminole se pojavljuju i traže utočište u hotelu, a među njima su i braća Osceola.
Dok se oluja približava, Curly, Ralph, Angel i Toots potežu pištolje, i uzimaju za taoce porodicu Temple i Franka. Oni objašnjavaju da je šesti član njihove bande notorni kriminalac Johnny Rocco (Edward G. Robinson), koji je bio prognan na Kubu na nekoliko godina prije nego što je bio proglašen za nepoželjnog useljenika. Banda zarobljava Sawyera koji je bio u potrazi i uspijevaju ga onesvijestiti. Iako ih drže na nišanu, Temple upućuje hrpu uvreda prema Roccu, koji odgovara izazivajući porodicu Temple, objašnjavajući kako će on jednog dana ponovo biti slavan. U jednom trenutku Rocco daje Franku pištolj i nudi mu da izađe na dvoboj s njim, ali Frank odbija, tvrdeći da on više vjeruje u opstanak nego u herojstvo i da "jedan Rocco manje ili više nije vrijedan umiranja." Sawyer grabi pištolj i pokušava pobjeći, ali ga Rocco uspijeva upucati. Tokom pucnjave postaje jasno da je pištolj koji je Rocco dao Franku bio prazan.
Rocco namjerava zadržati Franka i porodicu Temple kao taoce dok ne stigne njegova američka veza iz Miamija i sklope dogovor. Dok oluja bjesni, Seminole, koji obično imaju utočište u hotelu za vrijeme oluja, skupljaju se vani dok se Rocco i njegova banda brinu o mogućim štetama od oluje i insistiraju da Indijanci moraju ostati napolju. Rocco tjera Gaye, svoju bivšu ljubavnicu, da im pjeva, a onda viče na nju zbog njene loše izvedbe i neveselog izgleda. Nora izjavljuje Franku da ona zna da je priča o junaštvu njenog muža, koju je ranije ispričao, bila lažna i da je Frank bio pravi heroj. Gospodin Temple poziva Franka da dođe živjeti s njima u hotelu, što je zaintrigiralo Noru.
Nakon što Wade odlazi zajedno sa Sawyerovim tijelom, Roccova veza Ziggy (Marc Lawrence) stiže da zaključi sporazum. Rocco prodaje Ziggyju veliku količinu lažnog novca, a zatim prisiljava Franka, koji je iskusni pomorac, da njega i njegovu bandu vrati nazad na Kubu u malom brodu koji pripada hotelu. Kapetan luksuzne jahte s kojom su stigli morao se prebaciti u dublju vodu i pobjeći od oluje kako bi izbjegao štete. Rocco plaća Jamesu Templeu za boravak u hotelu i naređuje svojoj bandi da spakuju torbe, svi osim Gaye. Rekao joj je da je neće voditi sa sobom na Kubu i daje joj nešto novca za troškove. Nora i Gaye pokušavaju uvjeriti Franka da pobjegne kada bude ispred hotela, ali on pristaje da odveze bandu na Kubu. Gaye čini zadnji pokušaj da uvjeri Rocca da je odvede s njim i koristi zagrljaj da ukrade Roccov pištolj, koji je potom uspjela da doda Franku. Na morskoj pučini, Frank uspijeva baciti Ralpha preko palube, a zatim ubija ostale članove bande, i pri tome zadobija lakšu ranu. Johnny Rocco pokušava prevariti Franka da pomisli da on odustaje i baca na palubu broda jedan od pištolja koji je pripadao drugom članu bande, ali Frank se nije dao prevariti i puca u Rocca nakon što izlazi s pištoljem spremnim za okidanje. Frank šalje radio signal za pomoć i okreće brod nazad za Key Largo, i pita da li ga mogu povezati sa hotelom. U međuvremenu, Nora, Temple i Gaye saopštavaju šerifu Benu Wadeu istinu, i on također saznaje da je državna policija uhapsila Ziggyja i njegovu bandu. Dok Wade i porodica Temple žale za gubitkom braće Osceola, Gaye ih uvjerava da Rocco snosi svu krivicu. Wade i Gaye odlaze da identifikuju Ziggyja i njegovu bandu, dok Temple i Nora primaju Frankov poziv te su oduševljeni njegovim povratkom.
Snimanje
Budući da je prethodni Hustonov film Blago Sierra Madre sniman na originalnim lokacijama i zbog toga prešao budžet, Jack Warner insistirao je da se sve scene, osim scena na početku filma, snimaju u studiju u Burbanku. Film je snimljen u roku tri mjeseca, od decembra 1947. do početka marta 1948.
Scenarij je zasnovan na pozorišnom komadu Maxwella Andersona iz 1939. U pozorišnoj predstavi, gangsteri su meksički banditi, a spomenuti rat je bio Španski građanski rat, a Frank je neslavni dezerter koji gine na kraju. Hustonu se komad uopšte nije svidio a posebno dijalozi pisani u slobodnom stihu. Ali u saradnji sa Richardom Brooksom pretvara komad u uzbudljivi triler. Huston i Brooks odlaze na Floridu da bi oživjeli atmosferu hotela van sezone, gdje zajedno rade na scenariju. Slijedeći svoj uobičajeni metod pisanja scenarija, on bi pustio saradnika da napiše prvu verziju, zatim bi to sve pročitao i onda počeo da diktira ispravke i dopune.
Robinson je imao veću popularnost od Bogarta za prethodna četiri filma u kojima su glumili zajedno: Bullets or Ballots (1936), Kid Galahad (1937), The Amazing Dr. Clitterhouse (1938) i Brother Orchid (1940). Za ovaj film, međutim, Robinsonovo ime pojavljuje se na desnoj strani od Bogarta, ali je postavljen malo više na plakatima, kao i na otvaranju filma, što označava skoro jednak status Robinsona. Robinsonova slika je također znatno veća i centrirana na originalnom plakatu, sa Bogartovom slikom u pozadini.
Vanjski snimci uragana preuzeti su iz arhive snimaka koji su se koristili u filmu Iz noći u noć, melodrama u kojoj se pojavljuje Ronald Reagan također u produkciji Warner Brosa snimljenog 1948. godine.
Vrhunac filma dolazi kad je Robinsonova bivša ljubavnica i bivša pjevačica noćnog kluba "Gaye Dawn", koju glumi Claire Trevor, bila prisiljena od strane Rocca da pjeva pjesmu a capella što će joj omogućiti da popije piće. Claire Trevor je bila nervozna zbog scene, a pretpostavlja se da je to bio posuđeni glas. Huston ju je ohrabrivao riječima: "Ništa ne brini, glumiš ulogu bivše pjevačice čiji je glas postao grub. Šmrcanje bi bilo savršeno". Pjesma se zvala Moanin' Low, koju je komponovao Ralph Rainger, stihove napisao Howard Dietz, koju prvi put javno izvodi Libby Holman u Broadwayjskoj predstavi iz 1929. The Little Show. Pjesma postaje hit, a Holman prepoznatljiva po toj pjesmi.
U jednoj sceni, da bi izazvao bolni izraz na licu Lauren Bacall, Huston joj je prišao i zavrnuo ruku.
IC 3309
IC 3309 (također poznat kao MCG 5-29-82, PGC 40501 i UGC 7509) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 207 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,40 (84 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Tisno)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Tisno je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 67,03 km2 imala 3.094 stanovnika, što predstavlja 2,83% od ukupnog broja stanovnika Šibensko-kninska županije, odnosno 0,07% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Tisnu je 46 stanovnika/km2.
ŽFBH serija 411
mini|ŽFBH serija 441 u blizini [[Zenica|Zenice]] ŽFBH serija 411/415, prije JŽ serija 411/415, serija je elektromotornih vozova Željeznica Federacije Bosne i Hercegovine, izgrađeni po narudžbi Jugoslovenskih željeznica u mađarskoj tvornici Ganz Mavag u periodu od 1976. do 1979. godine. Sistem električnog napajanja je 25 kV i 50 Hz, a maksimalna brzina voza iznosi 120 km/h. Masa voza je 145 tona, a njegova dužina iznosi 72,4 metara. Jedna garnitura sastoji se od tri dijela: dvije prikolice sa upravljačnicom na kraju svake i motornog vagona u sredini kompozicije. Osim Željeznica Federacije Bosne i Hercegovine, ovu seriju vozova koriste i Hrvatske željeznice kao HŽ seriju 6111, a upravljački vagonima 4111 i 5111. Kod Jugoslovenskih željeznica zvali su se JŽ 411 (srednji vagon) i JŽ 415 (pogonske glave), kao što je to i danas kod ŽFBH. Postoji mogućnost napajanja garnitura, a iz jedne upravljačnice može se upravljati do tri garniture.
U Hrvatskoj
mini|Upravljačnica Kod Hrvatskih željeznica serija 6111 (odnosno serija 411 kod ŽFBH) koristi se za obavljanje gradskog i prigradskog željezničkog saobraćaja, najviše u i oko Zagreba, glavnog grada Hrvatske.
U Bosni i Hercegovini
U Bosni i Hercegovini serija 441 pojavila je se od početka Zimskih olimpijskih igara u Sarajevu 1984. godine. Tada je se ona koristila još na svim elektrificiranim prugama širom Jugoslavije, a danas se ona koristi samo na prigradskim i međugradskim linijama, najviše na relaciji Sarajevo-Zenica.
Tehničke karakteristike
mini|Spojene dvije kompozicije
Vrhole pri Laporju
Vrhole pri Laporju su naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Nogometni savez Istočne Njemačke
Nogometni savez Istočne Njemačke (njemački: Deutscher Fußball-Verband; DFV) je bilo najviše nogometno tijelo u Istočnoj Njemačkoj. Sjedište nogometnog saveza je bilu u Berlinu.
Vrhole pri Laporju
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrhole pri Laporju su imale 167 stanovnika.
Nogometni savez Istočne Njemačke
Nogometni savez Istočne Njemačke je osnovan 3. jula 1950. a ukinut 20. novembra 1990. godine. Član FIFA-e je bio u periodu 1952-1990. a UEFA-e 1954-1990.
Vrhole pri Laporju
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Vrhole. U 2017. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Štatenberg (općina Makole) i Vrhole pri Laporju.''
Nogometni savez Istočne Njemačke
Nogometni savez Istočne Njemačke organizira takmičenja:
Pod kontrolom nogometnog saveza Istočne Njemačke su i nacionalne reprezentacije: muška, ženska te ostale reprezentacije u omladinskim kategorijama: muške U-23, U-21, U-19, U-17.
Solomonsko more
thumb|Položaj Solomonskog mora Solomonsko more je more koje se nalazi unutar Tihog okeana. Okružuju ga na zapadu Papua Nova Gvineja, ostrvo Nova Britanija na sjeveru i Solomonska Ostrva na istoku. Zauzima površinu od 720.000 km2 a unutar njega se nalaze arhipelag Louisiade, New Georgia i ostrvo Guadalcanal. Na ovom moru su vođene mnoge američko-japanske bitke tokom 2. svjetskog rata.
Karakteristike
Otvareno je prema Koralnom moru na jugu, Bismarckovom moru na sjeverozapadu i prema otvorenom moru na sjeveroistoku. Morsko dno je podijeljeno u dva glavna bazena. Novobritanski bazen na sjeveru ima prosječnu dubinu veću od 4.000 m, uključujući i brazdu Nova Britanija koja dostiže maksimalnu dubinu od 9.140 m. Na jugu se nalazi Solomonski bazen čija maksimalna dubina dostiže 7.000 metara. Tokom zime (juli-septembar), pacifička južnoekvatorijalna struja teče u more sa sjevera, a zatim se grana na jugoistok i jugozapad. Tokom ljeta ima suprotan pravac. Morem su prvi plovili Polinežani, Arapi i Kinezi a od evropljana prvi je bio Álvaro de Mendaña koji je ovim morem plovio 1567. godine.
Mercedes-AMG F1 W10 EQ Power+
Mercedes-AMG F1 W10 EQ Power+ jest Formula 1 trkači automobil kojeg je dizajnirao Mercedes za takmičenje u prvenstvu Formule 1 za sezonu 2019. Vozili su ga peterostruki svjetski prvak Lewis Hamilton i Valtteri Bottas.
Mercedes-AMG Petronas Motorsport je svoj bolid predstavio 13. februara 2019. na stazi u Silverstoneu.
ERS (Energy Recovery System)
Integrirani hibridni ERS preko jedinice generatora motora, radilice u kombinaciji s električnim MGU-K, turbopunjač u kombinaciji s električnim MGU-H.
IC 4918
IC 4918 (također poznat kao ESO 233-16 i PGC 63929) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 1169935920,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 0,50 (170 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (102 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 31. augusta 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ostrvo Franje Josipa
Ostrvo Franje Josipa (albanski: Ishulli i Franc Jozefit) je ostrvo koje se nalazi u općini Shkodër na ušću rijeke Bojane u Albaniji. Ostrvo je napravljeno od bogate aluvijalne soli. Ostrvo je također jako važno kao gnijezdo mnogih morskih ptica.
Ima nisku nadmorsku visinu te je prekriveno sa pješčanom obalom i johovim drvećima. Ime je dobilo od austrijskih kartografa u čast austrijskom caru Franji Josipu I.
Košute
Košute su naseljeno mjesto u sastavu grada Trilja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Košute su imale 1.667 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. i 1921. sadrži podatke za naselja Gardun i Trilj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Košute je imalo 2.122 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Metodije I
Metodije I (grčki Μεθόδιος) (788/800 – 14. jun 847) bio je patrijarh Konstantinopolja (843 – 847), koji je u kršćanstvu slavljen kao svetac, a spomendan mu je 14. juna. Rođen je u Sirakuzi (Sicilija) kao sin bogatih roditelja te je kao mladić poslan u Konstantinopolj zbog bolje edukacije. U Bitiniji je postao monah.
„Trijumf pravoslavlja”
Budući da je Metodije smatrao da je izrada ikona u skladu s kršćanstvom, uhapšen je po naredbi cara Mihaela II Amorijskog 821. godine, ali je 829. oslobođen, na početku vladavine cara Teofila. Nakon smrti tog cara, Metodije, careva supruga Teodora i njen sin Mihael III održali su 11. marta 843. svečanu procesiju koja je išla od crkve svete Marije do Aje Sofije.
Reference
Ivan VII Carigradski Ignacije Carigradski
Holm Sundhaussen
Holm Sundhaussen bio je njemački historičar sa težištem svog rada na Jugoistočnoj Evropi. Rođen je u Berlinu 1942. godine, a umro je u Regensburgu 2015.
Biografija
Sundhaussen je od 1966-72. godine studirao historiju Istočne i Jugostočne Evrope, slavistiku i germanistiku na Univerzitetu Ludwig Maximilian u Münchenu. Promovisan je 1973. godine sa radom Der Einfluss der Herderschen Ideen auf die Nationsbildung bei den Völkern der Habsburger Monarchie. Od 1988. do emeritacije 2007. godine bio je profesor za historiju Jugoistočne Evrope na Institutu za Istočnu Evropu na Frei Universität Berlin. Težište njegovih stručnih radova je bila historija Jugoistočne Evrope u periodu od 19-20. vijeka, posebno stvaranje nacionalnih država, nacionalizma, etničkih konflikta, privredne i društvene historije. Autor je mnogih djela o historiji Balkana, Jugoslavije, te država koje su nastale njenim raspadom. Izlazak knjige ''Istorija Srbije. Od 19. do 21. veka.'' 2009. godine u Srbiji, izazvao je diskusije o pristranosti autora, te o tezi, da li stranac može napisati istoriju Srbije.
Napomena
<references group="lower-alpha"/>
IC 3310
IC 3310 (također poznat kao at np edge of NGC 4396 i at np edge of NGC 4397) je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 1. aprila 1894. godine.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2000.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2000. je prvenstvo koje je održano zajedno za muškarce i za žene od 19. do 27. februara 2000. u norveškom Oslu. Zbog guste magle utrka u muškoj štafeti je odgođena i održana 11. marta u takmičenju za Svjetski kup u finskom Lahtiju. U muškoj konkurenciji ovo je bilo 35. po redu, a u ženskoj 17. prvenstvo. Ukupno je održano pet utrka za koju se dodjeljene medalje: pojedinačne utrke u obje konkurencije, sprint i utrke štafeta 4 × 7,5 km u ženskoj i 4 × 7,5 km u muškoj konkurenciji. Utrke u potjeri u muškoj konkurenciji na 12,5 km, i u ženskoj na 10 km. ove sezone po drugi put na programu je održana utrka u masovnom startu na 15 km za muškarce i 12,5 km za žene.
Vanjski linkovi
* Svi rezultati Svjetskih prvenstava u biatlonu
Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Velikoj Kladuši
mini|desno|200px|Gradska džamija u Velikoj Kladuši. Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Velikoj Kladuši je popis nacionalnih spomenika koji se nalaze na području općine Velika Kladuša. Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Velika Kladuša se nalaze sljedeći spomenici:
Hromatidno nerazdvajanje
Nerazdvajanje, poznto i kao nedisjunkcija, je neuspjeh homolognih hromosoma ili sestrinskih hromatida da se pravilno razdvoje tokom ćelijske diobe. Postoje tri oblika nedisjunkcije: neuspjeh odvajanja para homolognih hromozomau mejozi I, neuspjeh odvajanja sestrinskih hromatida tokom mejoze II i odvajanje sestrinskih hromatida tokom mitoze. Nedisjunkcija rezultira kćerkama sa abnormalnim brojem hromozoma (aneuploidijama).
Calvin Bridges i Thomas Hunt Morgan zaslužni su za otkrivanje nedisunkcije u  Drosophila melanogaster  na spolnim hromosomima u proljeće 1910., dok su radili u zoološkoj laboratoriji Univerziteta Columbia.
Tipovi
Općenito, nedisunkcija se može dogoditi u bilo kojem obliku diobe ćelija koji uključuje uređenu raspodjelu hromosomskog materijala. Više životinje imaju tri različita oblika takvih ćelijskih dioba: Mejoza I i mejoza II su specijalizirani oblici ćelijske diobe koji se javljaju tokom stvaranja gameta (jaja i sperme) za spolnu reprodukciju, mitoza je oblik ćelijske diobe u svim ostalim tjelesnim ćelijama.
Mejoza II
Ovulirana jajašca zastaju u metafazi II sve dok oplodnja ne pokrene drugu mejotsku diobu. Slično događajima separacije u mitozi, parovi sestrinskih hromatida koji nastaju razdvajanjem bivalenata u mejozi I dalje su odvojeni u anafazi mejoze II. U oocitima je jedna sestrinska hromatida odvojena u drugo polarno tijelo, dok druga ostaje unutar jajašca. Tokom spermatogeneze, svaka mejotska podjela je simetrična tako da svaki primarni spermatocit daje dva sekundarna spermatocita nakon mejoze I, a na kraju četiri spermatide nakon mejoze II. Nedisjunkcija mejoze II može također rezultirati sindromima aneuploidije, ali samo u mnogo manjoj mjeri od neuspjeha segregacija u mejozi I. 600px|thumb|Nerazdvajanje sestrtinskih hromatida tokom [[mitoza|mitoze: Lijevo: Metafaza mitoze: hromosomi se nižu u srednjoj (ekvatorskoj) ravni, formira se mitotsko vreteno i kinetohori sestrinskih hromatida pričvršćuju na mikrotubule. Desno: Anafaza mitoze, gdje se sestrinske hromatide odvajaju, a mikrotubule vuku u suprotnim smjerovima.
Hromosom prikazan u crvenoj  boji ne uspijeva se pravilno odvojiti, njegove sestrinske hromatide se lijepe i povlače na istu stranu, što rezultira mitotskom nedisunkcijom ovog hromosoma.]]
Mitoza
Podjeli somatskih ćelija mitozom prethodi replikacija genetičkog materijala u S-fazi. Kao rezultat toga, svaki se hromosom sastoji od dvije sestrinske hromatide koje se drže zajedno u centromeri. U anafazi mitoze, sestrinske hromatide se odvajaju i migriraju na suprotne polove ćelija prije nego što se ćelija podijeli. Nedisjunkcija tokom mitoze dovodi do toga da jedna kćerka ćelija dobije obje sestrinske hromatide zahvaćenog hromosoma, dok druga ne dobije nijednu. To je poznato kao hromatinski most ili anafazni most.
Mitotska nedisjunkcija rezultira somatskim mozaicizmom, jer će samo ćerke ćelije poreklom iz ćelije u kojoj se dogodila nedisjunkcije imati abnormalan broj hromosoma. Nedisjunkcija tokom mitoze može doprinijeti razvoju nekih oblika karcinoma, npr retinoblastoma (vidi dolje) Hromosomska nedisunkcija u mitozi može se pripisati inaktivaciji topoizomeraze II, kondenzina ili separaza.
Mejotska nedisunkcija dobro je proučavana u Saccharomyces cerevisiae. Ovaj kvasac prolazi kroz mitozu slično kao I ostali eukarioti. Hromosomski mostovi nastaju kada se sestrinske hromatide drže zajedno nakon replikacije DNK-DNK topološkim zapetljavanjem i kohezijom kompleksa. Tokom anafaze, kohezin se cijepa separazom. Topoizomeraza II i kondenzin odgovorni su za uklanjanje katenacija.