cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
MIPS
Kritike
Ne treba se mnogo zamisliti da bi se našle sve kritike MIPS-a. Broj instrukcija za određeni program je potpuno zavisan od programa i arhitekture instrukcijskog seta (ISA). Tako npr. najpoznatiji program "Hello world", kada kompajliramo za CISC arhitekturu koristi oko 10 instrukcija, dok isti kompajliran za RISC arhitekturu koristi oko 20 instrukcija. Ukoliko program koristi istu kolicinu vremena za izvršenje na oba procesora (i CISC i RISC), RISC čip će imati MIPS rejting dva puta veći od CISC čipa, čak iako oba čipa rade istu količinu posla za isto vrijeme.
Da bismo ovo još malo potkrijepili činjenicama, kao ilustraciju uzećemo i najbanalniji primjer sabiranja dva broja.
Za mikroprocesore koji su sposobni da operišu sa 3 operanda za aritmetičke operacije (CISC arhitektura), operacija sabiranja se svodi na izvršavanje jedne instrukcije:
add b,c,a - saberi b i c i stavi vrijednost u a
Druga arhitektura, (neki hibrid) bi ovu operaciju izvršio u sljedećim koracima: move.w b,d0 - premjesti operand b u podatkovni registar d0 add.w c,d0 - saberi operand c sa sadržajem podatkovnog registra d0  move.w d0,a - vrati rezultat u operand a
Ako sada pogledamo mašinu koja je sva u RISC arhitekturi, i koja će imati samo dvije operacije sa memorijom: LOAD i STORE: LOAD B,reg1 - učitaj operator B u registar reg1 LOAD C,reg2 - učitaj operator C u registar reg2 ADD reg1,reg2,reg3 - saberi sadržaje registara reg1 i reg2 i rezultat vrati u registar reg3 STORE reg3,A - spremi sadržaj registra reg3 u operand A
Zamislimo sada da imamo tri ovakva mikroprocesora i da svaki od njih izvrši to sabiranje u istom vremenskom intervalu. Kao rezultat dobili bi smo da prvi procesor ima 1MIPS, drugi ima 3MIPS-a a treći 4MIPS-a. Naravno da ovo ništa ne govori o njihovoj brzini. Oni su isti posao izvršili u isto vrijeme, oni su jednake brzine.
Ne treba se mnogo zamisliti da se uz trenutnu "zbrku" koja postoji u modernim arhitekturama, gdje se stapaju pojmovi CISC i RISC, apsolutno gubi i svaki smisao računanja performansi procesora uz pomoć MIPS-a. U modernoj literaturi često se može naići i na nove "definicije" pojma MIPS: "MisInformation to Promote Sales (Dezinformacija za povećavanje prodaje)" ili "Meaningless Indicator of Processor Speed (Beznačajni indikator procesorske brzine)".
NGC 1152
NGC 1152 (također poznat kao MCG -1-8-19 i PGC 11182) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 242 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (63 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (42 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 10. novembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2305
IC 2305 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 657
IC 657 (također poznat kao MCG -1-28-9 i PGC 32966) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 445 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,20 (155 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. maja 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
FLOPS
FLOPS je skraćenica od engleskog izraza FLoating point Operations Per Second, što u prevodu na bosanski znači broj operacija sa pokretnim zarezom u sekundi.
Historija
Historijski, prvo dokumentovano ozbiljno korištenje FLOPS-a kao metrike datira iz srednjih 60-tih prošlog vijeka. Koristio ga je AEC - Američka komisija za nuklearnu energiju prilikom kupovine računara CDC 6600.
Kritike
Zajedno sa MIPS-om predstavlja jednu od najvarljivijih načina mjerenja performansi. Razmotrimo li ideju doćićemo do zaključka da nisu iste instrukcije za operacije sa pokretnim zarezom implementirane isto na svim mašinama. Jedna mašina može koristiti dvije FP operacije da izvrši djelomičan task, dok druga može koristiti samo jednu. Ako je task kompletiran za istu količinu vremena na obje mašine, tada će ona koja koristi dvije FP instrukcije imati veći GFLOPS rejting.
Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018 (CONCACAF) - 5. krug
'''Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018 (CONCACAF) - 5. krug''' je nogometno takmičenje koje se igralo u sklopu kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018. godine. Utakmice kvalifikacija odigrale su se od 11. novembra 2016. do 10. oktobra 2017. godine.
Format takmičenja
U takmičenju u petom krugu kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018. iz CONCACAF konfederacije učestvovalo je šest ekipa. Takmičenje se igralo po Bergerovom sistem takmičenja. Pobjednik grupe kao i drugoplasirana i trećeplasirana ekipa kvalificirale su se na Svjetsko prvenstvo 2018. dok je četvrtoplasirana ekipa u grupi obezbjedila plasman u doigravanje za plasman na Svjetsko prvenstvo.
Kvalificirane ekipe
Izvlačenje rasporeda takmičenja u 5. krugu kvalifikacija održano je 8. jula 2016. u Miamiju, Sjedinjene Američke Države.
Michigan
je američka savezna država locirana u regiji Velikih jezera na Srednjem zapadu SAD. Zauzima površinu od 250.493 km2, a populacija iznosi 9.883.360 stanovnika (procjena 2012). Michigan je savezna država Sjedinjenih Američkih Država od 1837. godine.
Ime države potiče od naziva Michigan jezera, a čije ime opet potiče od Čipeva riječi miši-gami, što znači "velika voda."
Glavni grad mu je Lansing. Michigan graniči sa četiri od ukupno pet Velikih jezera i ima najdužu slatkovodnu obalu u kontinentalnim Sjedinjenim Američkim Državama, najdužu obalu od svih država osim Aljaske, i više rekreaktivnih čamaca nego bilo koja druga država u savezu. Ni jedna tačka u Michiganu nije udaljena više od 137 kilometara od Velikog jezera.
Mičigen je jedina država koja se u potpunosti sastoji od dva poluostrva, od donjeg i gornjeg poluostrva.
Ljubav
mini|[[Frank Dicksee|Dickseejev portret Romea i Julije]] Ljubav može opisivati snažan osjećaj privrženosti. U govoru obično označava međuljudsku ljubav, međutim ona može označavati ljubav prema državi, cilju, sportu itd. Međuljudska ljubav je odnos između dvije osobe veći od same naklonosti jedne prema drugoj, te je usko vezana sa međuljudskim odnosima (ljubav između članova porodice, prijatelja i sl.). Neuzvraćena ljubav se odnosi na one osjećaje ljubavi koji nisu recipročni. Također, postoje mnogi psihološki poremećaji kao što je erotomanija.
Neki elementi koji su često prisutni u međuljudskoj ljubavi su:
Susane i Clyde Hendrick razvili su skalu ljubavnih odnosa baziranu na John Alan Leeovoj teoriji zvanoj "Stilovi ljubavi", u kojoj je međuljudski ljubavni odnos podijeljen u šest dijelova:
Istraživači Hendrick su otkrili da su muškarci više ludični i manični, dok su žene više storgične i pragmatične.
Misticizam i ljubav
U mnogim mističkim filozofskim, vjerskim ili teozofskim pravcima, pojam Božanske ljubavi je veoma izražen kao centralna tačka mističkog učenja i življenja, često izraženo putem repetitivnih molitvi, koreografije i obreda.
NGC 5421B
NGC 5421B (također poznat kao Arp 111, IRAS 13594+3403, MCG 6-31-45, PGC 49950 i UGC 8941) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 351 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,80 (82 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (82 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3934
NGC 3934 (također poznat kao IRAS 11496+1707, MCG 3-30-123, PGC 37170 i UGC 6841) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 174 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,10 (56 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Alphonse Louis Nicholas Borrelly 1871. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6907
NGC 6907 (također poznat kao ESO 528-3, IRAS 20221-2458, MCG -4-48-6, PGC 64650 i UGCA 418) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 146 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jarac. Najveći prečnik je 3,40 (145 hiljada sg) a najmanji 2,6 uglovnih minuta (111 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. jula 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stjepovo
Stjepovo (ćir. Стјепово, ) je naseljeno mjesto u sastavu općine Tuzi, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazilo se u sastavu stare općine Podgorica.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
MathType
MathType, proizvod kompanije Design Science, je interaktivni alat za Windows i Macintosh, koji omogućava pisanje matematičke notacije u programima za obradu teksta, internet stranicama, prezentacijama, kao i za TeX, LaTeX i MathML dokumente. MathType je profesionalna verzija Equation Editora u MS Office-u i mnogim drugim proizvodima.
Trenutna verzija alata MathType (verzija 6) je u potpunosti kompatibilna sa programskim paketima Office 2000, XP, 2003 i 2007. MathType za Macintosh verzije 5.1 je kompatibilan sa programskim paketom Office 98, kao i kasnijim verzijama istog.
Harambašići
Harambašići su naselje u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Brusnica Mala (Odžak)
Brusnica Mala je naseljeno mjesto u općini Odžak, Bosna i Hercegovina. Naselje je do 1995. godine pripadalo općini Bosanski Brod.
Comtrade Distribution
Comtrade Distribution d.o.o. Sarajevo je ogranak srbijanske ComTrade grupe sa sjedištem u Sarajevu na adresi Velikih drveta 1. Osnovan je 1999. godine.
Bavi se distribucijom i prodajom računarske opreme, softvera i mobilne tehnologije, a od 2004. godine i proizvodnjom brend računara nazvanih CT računari.
Vulgarni latinski jezik
Latina vulgata (na latinskom, doslovno "vulgarni" ili "narodni latinski") je grupa dijalekata starog latinskog jezika koji su se razvili u posebne jezike i kojim su, nakon raspada Rimskog carstva, govorili obični ljudi na prostoru današnje Italije, Portugalije, Španije, Francuske, Rumunije.
Vulgarni latinski jezik, poznat i kao popularni ili kolokvijalni latinski, je niz neformalnih registara latinskog jezika koji se govori od kasne rimske republike nadalje. Vulgarni latinski je i kontroverzan i neprecizan. Govorni latinski je postojao dugo vremena i na mnogim mjestima. Naučnici su se razišli u mišljenju o obimu razlika i da li je vulgarni latinski u nekom smislu bio drugačiji jezik. Ovo je kao teoriju razvio Raynouard u devetnaestom vijeku. U svom ekstremu, teorija je sugerisala da pisani registar čini elitni jezik koji se razlikuje od običnog govora, ali se to sada odbacuje.
Izvori
Herman, József (2000). Vulgar Latin. Translated by Wright, Roger. University Park: Pennsylvania State University Press. ISBN 0-271-02001-6. OL 42565M
NGC 2501
NGC 2501 (također poznat kao IRAS 07561-1413, MCG -2-21-2 i PGC 22354) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 99 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Krma. Najveći prečnik je 1,40 (41 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. februara 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
MCSim
GNU MCSim je programski paket softvera za pravljenje simulacija. Ovaj softver dozvoljava korisniku da sam korisnik dizajnira vlastite statističke ili simulacijske modele, izvodi Monte Carlo simulacije i Bayesianov zaključak kroz modele Markova lanca. Interno softver koristi jedan dio GNU biblioteka za neke numeričke proračune.
Projekt je započeo 1991. u Berkleyju kada su Don Maszle i Frederic Y. Bois preveli program koji je Bois razvio na Harvardu. Primarna motivacija bila je brzo razvijanje i održavanje PBPK modela.
Humac (Bugojno)
Humac je naseljeno mjesto u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Asuanska brana
mini|desno|Pogled s Asuanske brane prema sjeveru Asuanska visoka brana počela se graditi 1960. 4 km uzvodno od Asuanske niske brane, odnosno 1000 km uzvodno od Kaira (686 km, mjereno pod uglom 166,8°). Asuanska visoka brana duga je 3830 m, u bazi je široka 980 m, u kruni 40 m, a visoka 111 m. Razlog gradnje ovako velike brane jesu redovne ljetne poplave Nila, kad nabujaju vode iz Istočne Afrike. Ove su poplave u prošlosti nanijele plodno tlo na obale Nila. S vremenom, zbog porasta priobalnog stanovništva, došlo je do potrebe da se vode kontroliraju, u svrhu zaštite obradivog tla i zásādā pamuka.
Tehnički podaci
Gradnja je počela 1960. i trajala 10 godina. S egipatske strane radove je izvodila kompanija Osmana Ahmeda Osmana, Arab Contractors. Vještačko jezero dostiglo je svoj puni kapacitet 1976. Svake godine preko brane se, uglavnom u svrhu navodnjavanja, pusti 55 milijardi m3 vode. Političke igre oko toga ko će i pod kakvim uvjetima graditi branu počele se već 1955. Glavne zainteresirane strane bile su Egipat, Sovjetski savez, Kina, SAD i Velika Britanija. Godine 1958. Sovjetski savez uključuje se u utemeljenje projekta Velike brane osiguravajući tehničko osoblje i tešku mehanizaciju. Glavni projekt napravljen je u jednom sovjetskom hidrotehničkom institutu. Godine 1960. UNESCO se, uz još neke zemlje, uključuje u spašavanje arheoloških bogatstava s terena koji će uskoro biti potopljen. Kao znak zahvale za pomoć, Egipat je poklonio jedan hram Španiji i jedan SAD-u.
Kritike i koristi
Kao i kod skoro svakog građevinskog poduhvata tih razmjera, postoje kritičari projekta, pa i u ovom slučaju. Navode se problemi s raseljavanjem stanovništva, plavljenjem velike teritorije, ugrožavanjem kulturnog naslijeđa, zdravstveni problemi okolnog stanovništva, erozija, poremećaj slanosti voda itd. Zagovornici projekta kažu da on omogućuje milionima ljudi da proizvode hranu za sebe i tržište sa skoro dvije žetve godišnje. Brana sprečava katastrofalne poplave i uništavajuće suše. Ujedno, elektrana ima instalirani kapacitet od 2,1 GW.
Desnorukost/ljevorukost
U ljudskoj biologiji, desnorukost/ljevorukost je individualna preferencijska upotreba jedne ruke, poznate kao dominantna ruka, zbog toga što je jača, brža ili bolja u spretnosti. Druga strana, relativno često slabija, manje spretna ili jednostavno manje subjektivno preferirana, naziva se nedominantna ruka. Desnorukost je daleko češća; oko 90% ljudske populacije ima dominantnu desnu ruku. Rukotvornost se često definiše rukom koja piše, jer je prilično uobičajeno da ljudi radije obavljaju neke zadatke svakom rukom. Postoje primjeri istinske ambideksternosti (jednaka preferencija obje ruke), ali je rijetka—većina ljudi radije koristi jednu ruku za većinu svrha. Većina dosadašnjih istraživanja sugerira da ljevorukost ima epigenetički marker – kombinaciju genetike, biologije i okoliša. Budući da je velika većina stanovništva dešnjčka, mnogi uređaji su dizajnirani za korištenje dešnjaka, što otežava njihovu upotrebu kod ljevorukih. U mnogim zemljama, ljevoruki ljudi su ili su morali da pišu desnom rukom. Ljevoruke osobe su također sklonije određenim zdravstvenim problemima. Međutim, ljevoruki ljudi imaju prednost u sportovima koji uključuju gađanje mete u području kontrole protivnika, jer su njihovi protivnici više navikli na dešnjačku većinu. Kao rezultat toga, oni su previše zastupljeni u bejzbolu, tenisu, mačevanju, kriketu, boksu i mješovitim borilačkim vještinama (MMA).
Mjerenje
Preferencija ruke može se mjeriti ponašanjem (mjere učinka) ili putem upitnika (mjere preferencije). Od 1971. godine koristi se sistem Edinburgh Handedness Inventory, ali sadrži mnoga zastarjela pitanja i teško ga je ocijeniti. Duži Waterloo Handedness upitnik nije široko dostupan. Nedavno je razvijen Flinders Handedness Survey (FLANDERS).
Uzroci
Postoji nekoliko teorija o tome kako se razvija hendikepiranost.
Dominacija jezika
Jedna uobičajena teorija o rukovanju je podjela rada moždanih hemisfera. Kod većine ljudi, lijeva strana mozga kontrolira govor. Teorija sugerira da je efikasnije za mozak podijeliti glavne zadatke između hemisfera – stoga većina ljudi može koristiti negovornu (desnu) hemisferu za percepciju i grube motorne vještine. Kako je govor vrlo složen zadatak kontrole motorike, specijalizirana fina motorička područja koja kontroliraju govor najefikasnije se koriste i za kontrolu finih motoričkih pokreta u dominantnoj ruci. Kako desnu ruku kontroliše lijeva hemisfera (a lijevu ruku desna hemisfera), većina ljudi je, dakle, dešnjaka. Teorija zavisi od ljevorukih ljudi koji imaju obrnutu organizaciju. Međutim, utvrđeno je da većina ljevaka ima dominaciju u jeziku lijeve hemisfere – baš kao i dešnjaci. Samo kod oko 30% ljevaka nije dominantna lijeva hemisfera za jezik. Neki od njih imaju obrnutu organizaciju mozga, gdje se verbalna obrada odvija u desnoj hemisferi, a vizualno-prostorna obrada je dominantna u lijevoj hemisferi. Ostali imaju dvosmisleniju bilateralnu organizaciju, gdje obje hemisfere obavljaju dijelove tipski lateraliziranih funkcija. Kada se zadaci koji istražuju lateralizaciju uprosječuju grupu ljevaka, ukupni efekat je da ljevoruki pokazuju isti obrazac podataka kao i desnoruki, ali sa smanjenom asimetrijom. Ovaj nalaz je vjerovatno zbog malog udjela ljevaka koji imaju atipsku organizaciju mozga.
Genetički faktori
Desnorukost/ljevorukost pokazuje složen obrazac nasljeđivanja. Naprimjer, ako su oba roditelja djeteta ljevoruka, postoji 26% šanse da će to dijete biti ljevoruko. Velika studija blizanaca iz 25.732 porodice koju su uradili Medland et al. (2006) ukazuje da je nasljednost rukotvornosti otprilike 24%.
Marian Annett (University of Leicester) i Chris McManus (University College London) predložili su dva teorijska modela s jednim genom da objasne obrasce nasljeđivanja preferencije upotrebe ruku.
Brandler et al. izvršili su studiju asocijacija na cijelom genomu za mjerenje relativne vještine ruke i otkrili da geni uključeni u određivanje lijevo-desno asimetrije u tijelu imaju ključnu ulogu u rukovanju. Brandler i Paracchini sugeriraju iste mehanizme koji određuju lijevo-desnu asimetriju u tijelu (npr. čvornna signalizacija i ciliogeneza) također imaju ulogu u razvoju asimetrije mozga (rukost je odraz moždane asimetrije za motorne funkcije).
U 2019. Wiberg et al. izvršili su studiju povezanosti na nivou genoma i otkrili da je desnorukost/ljevorukost značajno povezana s četiri lokusa, od kojih tri u genima koji kodiraju proteine uključene u razvoj mozga.
Epigenetički faktori
Studije blizanaca pokazuju da genetički činioci objašnjavaju 25% varijance u rukohvatu, a okolišni ostatak 75%. Iako je molekulska osnova epigenetike rukohvata uglavnom nejasna, Ocklenburg et al. (2017) otkrili su da asimetrična DNK metilacija CpG mjesta ima ključnu ulogu u ekspresiji genske asimetrije povezane s rukom.
Zdravlje
Ljevoruki ljudi češće imaju nekoliko specifičnih fizičkih i psihičkih poremećaja i zdravstvenih problema. Naprimjer:
Različiti neuropsihijatrijski i razvojni poremećaji kao što su poremećaj iz autističkog spektra, depresija, bipolarni poremećaj, anksiozni poremećaji, shizofrenija i alkoholizam povezivani su je ljevorukošću i mješovitošću.
Studija iz 2012. pokazala je da je gotovo 40% djece s cerebralnom paralizom ljevoruko, dok je druga studija pokazala da je ljevorukost povezana sa 62% povećanim rizikom od Parkinsonove bolesti kod žena, ali ne i kod muškaraca. Drugo istraživanje sugerira da se rizik od razvoja multiple skleroze povećava za ljevoruke žene, ali je učinak još nepoznat za muškarce.
Ljevoruke žene imaju veći rizik od raka dojke od dešnjakinja, a učinak je veći kod žena u postmenopauzi.
Najmanje jedno istraživanje tvrdi da ljevoruki imaju veću vjerojatnost da će patiti od srčanih bolesti i da imaju veću vjerovatnoću da će imati smanjenu dugovječnost zbog kardiovaskularnih uzroka.
Ljevoruki imaju veću vjerovatnću za prijelome kostiju.
Jedan sistematski pregled je zaključio: "Ljevoruki nisu pokazivali sistemsku tendenciju da pate od poremećaja imunskog sistema".
Budući da je rukohvat vrlo nasljedna osobina povezana s raznim medicinskim stanjima, i budući da su mnoga od tih stanja mogla predstavljati Darwinovski izazov u populaciji predaka, to ukazuje da je ljevorukost prije bila rjeđa nego što je sada, zbog prirodne selekcije. Međutim, u prosjeku je utvrđeno da ljevoruki imaju prednost u borbama i natjecateljskim, interaktivnim sportovima, što je moglo povećati njihov reproduktivni uspjeh u populaciji predaka.
Seksualnost i rodni identitet
Neka istraživanja koja ispituju odnos između desno/ljevorukosti i seksualne orijentacije izvještavaju da nesrazmjerna manjina homoseksualnih osoba pokazuje ljevorukost, iako su nalazi pomiješani.
Studija iz 2001. je također otkrila da muškarci čiji rodni identitet nije u skladu sa spolom koji im je dodeljen pri rođenju, imaju više nego dvostruko veće šanse da budu ljevoruki nego klinički kontrolna grupa (19,5% naspram 8,3 %).
Parafilije (atipski seksualni interesi) su takođe povezane sa većom stopom ljevorukosti. Studija iz 2008. koja je analizirala seksualne fantazije 200 muškaraca otkrila je da su "povišeni parafilni interesi bili u korelaciji s povišenom nedesnorukošću". Veća stopa levorukosti je takođe dokumentovana među pedofilima.
Studija iz 2014. koja pokušava analizirati biološke markere aseksualnosti tvrdi da su neseksualni muškarci i žene 2,4 odnosno 2,5 puta vjerovatnije da će biti ljevoruki od svojih heteroseksualnih vršnjaka.
Stope smrtnosti u borbi
Studija na Univerzitetu Durham—koja je ispitivala podatke o smrtnosti igrača kriketa čija je ruka bila stvar javnog zapisa—našla je da su ljevoruki muškarci gotovo dvostruko vjerojatniji da će poginuti u ratu nego njihovi dešnjaci. Studija je teoretizirala da je to zato što je oružje i druga oprema dizajnirana za dešnjake. „Mogu da saosećam sa svim onim ljevorukim igračima kriketa koji su otišli u rani grob pokušavajući da očajnički gađaju pravo sa desnorukim Lee Enfieldom 303“, napisao je novinar pregledavajući studiju u novinama za kriket. Nalazi ponavljaju one iz prethodnih američkih studija, koje su otkrile da su ljevoruki američki mornari imali 34% veću vjerovatnoću da će doživjeti ozbiljnu nesreću od njihovih dešnjaka.
Corpus callosum
Visok nivo dwsnorukosti/ljevorukosti povezan je sa manjim corpus callosum, dok je niska povezanost sa većim.
Negativne konotacije i diskriminacija
Štaviše, osim neugodnosti, ljevoruki ljudi su historijski smatrani nesretnima ili čak zlonamjernima zbog svoje različitosti od strane dešnjaka. Na mnogim jezicima, uključujući engleski, riječ za pravac "desno" također znači "ispravno" ili "ravno". Kroz historiju, biti ljevoruk se smatralo negativnim ili zlim; čak iu 20. stoljeću, ljevoruku decu su učitelji tukli jer su pisali lijevom rukom.
Latinski pridjev sinister znači "lijevo" kao i "nesrećni", a ovo dvostruko značenje opstaje u evropskim izvedenicama latinskog, uključujući engleske riječi "sinister" (što znači i "zlo" i "slijevo na nosiocu") i "ambisinister" što znači "nezgodan ili nespretan s obje ili bilo kojom rukom".
Mnogo je negativnih konotacija povezanih sa izrazom "ljevoruk": nespretan, nevješt, nesretan, neiskren, zlokoban, zlonamjeran i tako dalje. "Kompliment za ljevoruku" je onaj koji ima dva značenja, od kojih je jedno nelaskavo primaocu. Na francuskom, "gauche" znači i "lijevo" i "nezgodno" ili "nespretno", dok "droit(e)" (srodno na engleski "direktan" i povezano sa "spretnim") znači i "ispravno" i "u pravu", kao i "zakon" i pravni smisao "prave". Ime "Dexter" potiče od latinskog za "pravo", kao i riječ "dexterity" što znači ručna vještina. Kako su sve ovo vrlo stare riječi, one bi imale tendenciju da podrže teorije koje ukazuju na to da je dominacija dešnjaka izuzetno stara pojava. Crna magija se ponekad naziva "ljevoruka staza".
Donji Prijeslop
Donji Prijeslop je naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
Ockhamova britva
Occamova britva (ili Ockhamova oštrica) je princip koji se povezuje sa Engleskim franjevačkim svećenikom Williamom od Ockhama.
U svom najjednostavnijem obliku, "Occamova britva" govori da količina pretpostavki treba biti što je moguće manja. U svakodnevnom jeziku, glasila bi Na primjer, uzrok za izgorijelo stablo može biti udar groma ili je neko dovezao posebnu mašinu do drveta i upotrijebio je za paljenje gornjih grana drveta, te je zatim posadio travu da prikrije tragove dovoženja mašine do drveta. Prema "Occamovoj britvi", udar groma je bolje objašnjenje jer zahtijeva manje pretpostavki.
Jazvenik (Bugojno)
Jazvenik je naselje u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2023 – 100 m delfin (žene)
Takmičenja u disciplini 100 m delfin za žene na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2023. održana su 23. i 24. jula.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Grupe
Kvalifikacije su počele 23. jula u 11:21.
Finale
Finale je održano 24. jula u 20:09.
Matematički softver
Matematički sofver je softver koji se koristi za modeliranje, analizu ili proračun numeričkih, simboličkih ili geometrijskih podataka.
Statistika
Postoji mnogo dostupnih alata za statističku obradu podataka.
Geometrija
CGAL (en: Computational Geometry Algorithms Library; bs: Biblioteka algoritama računarske geometrije) sadrži veliku kolekciju geometrijskih algoritama implementiranih u programskom jeziku C++, koristeći paradigmu generičnog programiranja. Stavlja se naglasak na jasnoći i efikasnosti ovih algoritama. CGAL je dostupan pod licencama Slobodnog softvera (LGPL i QPL zaviseći od dijela), kao i pod komercijalnim licencama.
Numerička analiza
Netlib spremište sadrži različite kolekcije softverskih rutina za numeričke probleme, većinom u Fortranu i C programskom jeziku. Komercijalni proizvodi koji koriste različite numeričke algoritme, uključuju IMSL i NAG biblioteke; besplatna alternativa je GNU naučna biblioteka. Drugačiji pristup uzela je biblioteka Numerical Recipes, gdje je naglasak na jasnom razumijevanju algoritama.
Mnogi sistemi računarske algebre (navedeni gore) mogu se, također, koristit za numeričke proračune.
Solveri
Solveri su klasa matematičkih softvera koji primaju opis problema u nekoj vrsti generičnog oblika, te pronalaze rješenja za isti. Kod solvera, naglasak je na kreiranju programa ili biblioteke koja se lahko može primijeniti na druge probleme sličnog tipa. Za probleme posebne klase (npr. sistemi nelinearnih jednačina), najčešće postoji širok spektar različitih algoritama koji su dostupni za upotrebu; ponekad solver koristi više algoritama, a nekad samo jedan. Normalno, solveri samo koriste numeričke metode, iako postoje solveri koji su sposobni izvoditi neke simbolične manipulacije kako bi pronašli rješenje.
Mrkonjić Grad
Historija
Kroz svoju je historiju grad promijenio nekoliko imena: Gornje Kloke, Novo Jajce (Jenidži Jajce), Varcarev Vakuf, pa Varcar Vakuf i na kraju Mrkonjić Grad. Posljednji je put službeno promijenio ime 1924. godine u Mrkonjić-Grad, kao spomen na kralja Petra I. Karađorđevića i njegovo četovanje pod hajdučkim pseudonimom Petar Mrkonjić u ustanku 1875-1878. na granici Bosne i Like, u Crnim Potocima.
Prvobitno naselje razvilo se u podnožju planina Lisine i Okrugle na putnoj komunikaciji između Bihaća i srednje Bosne, između dva značajna grada, Jajca i Ključa.
Ilirsko i rimsko doba
Šire područje Crne Rijeke ukazuje na naseljenost od najstarijih ilirskih vremena kada su ovo područje naseljavali pripadnici plemena Mezeji u okviru svoje manje župe. Očuvani su nalazi iz prahistorije, mnogobrojne gradine (Bjelajce, Magaljdol, Majdan, Trijebovo, Podrašnica, Donja Pecka i dr).
Po dolasku, Rimljani su ovdje osnovali tri svoja manja naselja, isključivo radi prerade željeza, u Majdanu pod Sinjakovim, u samom Mrkonjić Gradu i u Bjelajcu. Potvrđeno je to iskopinama starog rudarstva i metalurgije. U Majdanu je otkopana i kasnoantička crkva sa tragovima naselja. Sva tri naselja su bila na cesti koja je vodila sa juga do sjevera, a u Bjelajcima je bila putna stanica, poznata po imenu Leusaba
Srednji vijek
Aktivnost u srednjem vijeku pokazuju brojne nekropole i stećci. U naselju Baljvine, koje je pod planinom Čemernicom, visoko iznad kanjona Vrbasa kod Crne Rijeke jedan stećak proglašen je nacionalnim spomenikom. Na području općine postoji nekoliko srednjovjekovnih gradova. Na stjenovitoj litici, visoko iznad velike okuke, na lijevoj obali Vrbasa je grad Bočac. Na tom mjestu završava se kanjon Bočačka klisura i širi se Bočačka kotlina. Grad se nalazi otprilike na polovini puta između Banje Luke i Jajca. Bočac je vjerovatno podignut na razmeđi 14. i 15. stoljeća za odbranu broda, tj. prelaza preko Vrbasa. Kasnije je, zajedno sa gradovima Jajcem, Komotinom, Krupom (Greben-gradom), Zvečajem i Banjom Lukom branio u 15. stoljeću prodor Osmanlija ka zapadu koji osvajaju Bočac prije 21. maja 1516. godine. U osmanlijskom periodu bio je u sastavu nahije Jajce, koja se prvi puta spominje u popisu iz 1562. godine. Nahija Jajce pripadala je 1540. godine Kobaškom kadiluku a od 1562. Banjalučkom.
Urbanizirani oblik današnjeg naselja Mrkonjić Grada nastao je od sela Gornje Kloke u nahiji Trijebovo. Krajem 16. st. dvorski kizlaraga hadži Mustafa, koji je bio porijeklom iz ovih krajeva, sagradio i uvakufio je džamiju, mekteb, karavan saraj, musafirhanu, vodovod, hamam. Njegova vakufnama, zakladnica, registrovana je 1592. u Istanbulu i čuva se u Zemaljskom muzeju u Sarajevu. Za održavanje objekata i plaćanje službenika vakufa, uvakufio je 674.000 akči gotovog novca. U džamiji su bila dva šamadana, od kojih je jedan bio originalan dok je drugi šamadan bio njegova vjerna kopija. Džamija je obnovljena 1873. godine kada je donesen veliki ćilim, mase preko 200 kg. U vrijeme Austrougarske okupacije četvrtina ćilima odnesena je u Beč gdje se i sada nalazi. U ratu u Bosni i Hercegovini, džamija je srušena do temelja. Kizlaragina džamija proglašena je nacionalnim spomenikom.
U mahali Rijeka (Rika) u centralnom dijelu grada nalazi se Hamidija džamija. Mjesto i ostaci graditeljske cjeline - Hamidija džamija (Džamija u Rijeci, Riječka džamija, Rička džamija) u Mrkonjić-Gradu, proglašena je takođe nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine. Zapaljena je i minirana u oktobru 1993. godine, potom je srušena, a materijal je odvezen na deponiju smeća koja se nalazi na lokalitetu Grabež.
Novo naselje se isprva zvalo Novi grad (Jenidže kasaba, Jenidže Jajce). Integracijom sa obližnjim naseljem Vrcarevo kasnije je nazvano Varcar-Vakuf. Osnovni dijelovi kasabe dobili su svoje zaokružene cjeline koje se izdvajaju i prepoznaju u cjelini naselja (Imamovac, Mečet, Kolobara, Zavakuf, Rijeka (Mrkonjić Grad), Zborišća, Uspolje). Prema Evliji Čelebiji sredinom 17. st. to je bila kasaba sa 11 mahala i 2000 kuća sa vinogradima i vrtovima, više džamija i mesdžida, tekiju, hamam i dućane. Spaljen od Mlečana u periodu između 1656-1659. Grad je obnovio bosanski beglerbeg Sejdi Ahmed-paša. Grad je od požara stradavao i kasnije (1883, 1925).
Obližnje selo Gerzovo poznato je u narodnoj predaji kao mjesto smrti junaka Alije Đerzeleza po kome je i dobilo ime (Đerzelezovo turbe).
Novo doba
Sredinom 19. st. u gradu je djelovao kao kapelan mladi fratar Ivan Franjo Jukić, jedan od najpoznatijih bosanskih franjevaca. Tu je pokrenuo prvi bosanski književni časopis "Bosanski prijatelj" te osnovao prvu školu svjetovnog karaktera. Jukićevu školu prošao je i javni i kulturni djelatnik, Antun Knežević (1834-1889).
Austrougarska vlast donosi evropeizaciju zaogrnutu kolonijalnim okvirima. Grad je postao sjedište kotara, a po popisu iz 1879. ima 517 kuća sa 3.162 stanovnika, a 1910. 631 kuću sa 3.274 stanovnika (većina: 1.366 muslimana, 1.286 pravoslavnih, 612 katolika). Novi vodovod je urađen 1899. Grad ima sve elemente urbane i komunalne infrastrukture.
U Mrkonjić Gradu je održano Prvo zasjedanje ZAVNOBiH-a 26-27.novembra 1943. u kafani porodice Gašić. Ta je kuća proglašena nacionalnim spomenikom. Na prvom zasjedanju ZAVNOBiH donesena je čuvena Rezolucija koja govori o ravnopravnosti Srba, Hrvata i Muslimana u Bosni i Hercegovini. Muzej I zasjedanja Zemaljskog antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja (ZAVNOBiH-a) u Mrkonjić-Gradu zajedno sa stalnom muzejskom postavkom i enterijerskom opremom proglašen je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Općini se 1963. godine pripojila općina Baraći.
Poslije rata u Bosni i Hercegovini devedesetih godina izbjeglo stanovništvo se ne vraća, izuzev starijih i iznemoglih. Srpske vlasti su u gradu porušile najstariji kulturni spomenik Kizlar-aginu džamiju, prvi objekat koji je podignut u Vakufu Mustafe-age godine 1492. Porušene su i katoličke crkve u Varcaru i Liskovici, te džamije u Rici i Vlasinju.
Grad su 1995. zauzele jedinice HVO, a srpsko stanovnistvo je protjerano. U mirovnim pregovorima u Daytonu, grad je pripao Republici Srpskoj. Početkom septembra 1995. u mjestu Oborcima kod Donjeg Vakufa strijeljano je 28 Bošnjaka i Hrvata koji su bili zarobljenici srpskih snaga na radnim obavezama u Mrkonjić Gradu, Trijebovu, Manjači, Kupresu, Bugojnu. Pred samo oslobođenje Donjeg Vakufa početkom septembra 1995. u čijoj okolini su kopali rovove za srpsku vojsku, izvedeni su iz zgrade stare željezničke stanice u Oborcima gdje su bili i strijeljani.
Kultura
mini|desno|Džamija Hamidija u Mrkonjić Gradu
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Mrkonjić Grad imala je 27.395 stanovnika, raspoređenih u 38 naselja. Poslije potpisivanja Dejtonskog sporazuma, općina Mrkonjić Grad je, gotovo u cjelini, ušla je u sastav Republike Srpske. U sastav Federacije Bosne i Hercegovine ušao je dio naseljenog mjesta Vlasinje.
IC 2306
IC 2306 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5422
NGC 5422 (također poznat kao MCG 9-23-24, PGC 49874 i UGC 8935) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 83 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 3,90 (95 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. aprila 1789. godine.
Arachnide
Arachnide je klasa artropoda, tijela sastavljenog iz dva dijela: cephalotoraxa i abdomena. Posjeduju dvije štipaljke koje nadomještaju antene, a služe kao čeljusti, imaju četiri para šapica i dva ticala. Najpoznatiji predstavnici tog razreda su pauci, škorpioni, grinje i td.
Ricinuleji
Ricinuelei obuhvataju oko 14 malo poznatih arahnida, a duga su samo 1 cm. Nemaju oči i vode noćni život. Žive u vlažnoj sredini žarkog pojasa Afrike i Amerike.
Slovenska književnost u Mađarskoj
Kao osnovu za članak o slovenačkoj književnosti u Mađarskoj, navodimo imena nekih najvažnijih autora:
NGC 3935
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Košarkaška reprezentacija Francuske
Francuska je redovna na EuroBasketu, kvalifikujući se 39 puta. Najbolji nastup su imali 2013, kada su osvojili zlatnu medalju. Također su do sad osvojili tri srebrne (1949, 2011, 2022) i šest bronzanih medalja (1937, 1951, 1953, 1959, 2005, 2015). Francuska je također osvojila dvije bronzane medalje na svjetskim prvenstvima 2014. i 2019. Dok su na Olimpijskim igrama uspjeli osvojiti tri srebrne medalje (1948, 2000, 2020).
Historija
thumb|right|Francuska reprezentacija 1919
Uspon i pad (1919-1979)
Tokom svoje historije, francuska košarkaška reprezentacija je iskusila mnoge uspone i padove.
U Evropi, reprezentacija Francuske je počela kao žestoki takmičar. Tim je osvojio pet medalja na EuroBasketu između 1937. i 1959. godine. 1937: Bronzana medalja; ukupno 3 pobjede i 2 poraza, drugi u preliminarnoj grupi, izgubljeno polufinale, osvojena utakmica za bronzanu medalju. 1949: Srebrna medalja; ukupno 5 pobjeda i 1 poraz, bez doigravanja. 1951: Bronzana medalja; ukupno 6 pobjeda i 3 poraza, drugi u preliminarnoj grupi pri 3 pobjede i 1 poraz, pobijedili u polufinalnoj grupi u trojnom tie-breakeru sa rezultatom 2-1, izgubili polufinale, pobijedili meč za bronzanu medalju. 1953: Bronzana medalja; ukupno 6 pobjeda i 4 poraza, drugi u preliminarnoj grupi sa rezultatom 2–1, druga pozicija 4-way tiebreaker-a za 2. mjesto u finalnoj rundi sa rezultatom 4-3. 1959: Bronzana medalja; ukupno 6 pobjeda i 3 poraza, drugi u preliminarnoj grupi sa rezultatom 3–1, prvi u polufinalnoj rundi sa rezultatom 3–0, treći u finalnom kolu sa rezultatom 1–2.
Nakon ove olimpijske medalje, Francuska, predvođena kapitenom Andréom Vacheresseom, osvojila je tri uzastopne medalje. Uključujući srebro na EuroBasketu 1949. i bronzu 1951. i 1953. godine.
Naredne godine su bile manje slavne. Francuska košarkaška reprezentacija je postepeno opadala, da bi u potpunosti izgubila šanse da osvoji medalje na velikim međunarodnim takmičenjima tokom 1960-ih i 1970-ih.
Generacija nade (1980–1989)
Nakon razočaravajućih 60-ih i 70-ih godina, 1980-te su obilježene generacijom nade, računajući u svoje redove francuske košarkaške ikone kao što su Richard Dacoury, Stéphane Ostrowski i Hervé Dubuisson. Tokom ove decenije, Francuska se vratila na Olimpijske igre 1984. i Svjetsko prvenstvo 1986. godine.
Uspjeh i borba (1990–2000)
Tokom 1990-ih Francuska je imala svoje trenutke blistanja, uprkos nekim unutrašnjim problemima i mnogim povrijedama ključnih igrača. Na Evropskom prvenstvu ekipa nije osvojila medalju iako su igrali dobro. Međutim godine 1999. i 2000., su označile preokret za francusku košarku. Tim izgrađen oko Antoinea Rigaudeaua, Tariqa Abdul-Wahada, Laurent Sciarra, Jim Bilba i Laurent Foiresta završili su među 4 najbolja tima na EuroBasketu 1999, kojem je Francuska bila domaćin. Njihov prvi poraz bio je u polufinalu, a zatim drugi poraz u meču za bronzanu medalju od SR Jugoslavije 74–62, uprkos nekim unutrašnjim problemima koji su poremetili grupu igrača. 2000. reprezentacija Francuske se kvalifikovala za Ljetne olimpijske igre 2000. u Sidneju. Na kraju njihovog boravka u Australiji, izbor trenera Jean-Pierre de Vincenzi je doveo tim do srebrne medalje, to je bila njihova prva olimpijska medalja u 52 godine.
Tony Parker se pridružuje timu (2001)
Nakon Olimpijskih igara 2000., francuski fenomen Tony Parker izabran je od strane San Antonio Spursa na NBA draftu 2001. godine. No, na EuroBasketu 2001., bez Antoinea Rigaudeaua, koji se iznenađujuće odlučio povući iz reprezentacije, samo 19-godišnji Parker nije bio dovoljan jer Francuska nije uspjela ponoviti sjajan učinak s Olimpijskih igara 2000. godine. Francuska je izgubila u četvrtfinalu od Njemačke 77-81 i završila na ukupnom 6. mjestu.
Neuspjeh unatoč mnogo talenta (2003)
Na EuroBasketu 2003. Francuska se natjecala s neizmjerno talentiranom ekipom, koja je uključivala NBA igrače Tonyja Parkera, Jérôme Moïso i Tariqa Abdul-Wahada. Kao i budući profesionalac Boris Diaw i europski istaknuti Laurent Foirest, Cyril Julian i Florent Piétrus. No unatoč natjecanju s jednim od popisa igrača koji najviše obećava ikada, Francuska je izgubila u polufinalu od Litvanije, a zatim izgubila tijesnu bitku u borbi za bronzanu medalju od Italije 67-69.
Poboljšane performanse (2005)
U nadi da neće ponoviti razočaravajući učinak iz 2003. godine, francuski tim je još jednom doživio značajne promjene pred EuroBasketu 2005. Rekonstrukcija spiska reprezentacije napravljena je na osnovu timske hemije umjesto velikih imena; Između ostalih, Jérôme Moïso i Tariq Abdul-Wahad su nestali sa spiska sa novoformiranim timom koji se sastoji od trojice NBA igrača Tonyja Parkera, Boris Diaw i Mickaëla Piétrusa, kao i veterana reprezentacije Antoinea Rigaudeaua koji se vraća. Novi trener Claude Bergeaud iznenađujuće je odabrao i Frédérica Weisa, igrača koji je bio nedovoljno uspješan na draftu 1999. godine u NBA ligi, i koji nije učestvovao u pripremama tima. Nakon slabog pretkola, Francuska je pokazala zapanjujuće performanse u nokaut fazi. Francuske je prvo eliminisala Srbiju i Crnu Goru na svom terenu, a zatim je tim savladao evropskog šampiona Litvaniju iz 2003. godine. U polufinalnom meču protiv Grčke, gdje su se obje strane međusobno borile čvrstom odbranom, Francuska je pala u posljednjoj minuti nakon što je vodila sa sedam poena razlike uz 45 sekundi do kraja utakmice. Taj poraz reprezentaciju je još jednom izbacio u meč za bronzanu medalju. Međutim, za razliku od 2003. godine Francuska se oporavila i osvojila bronzanu medalju pobjedivši Španije sa 98-68.
Stalne težnje za titulom (2006–2010)
Na FIBA Svjetskom prvenstvu 2006. Francuska se takmičila bez Tonija Parkera, koji je dva dana prije takmičenja uvrnuo prst. Zbog toga mu San Antonio Spursi, koji su upravo potpisali ugovor sa Parkerom od 51 milion eura, nisu dozvolili da učestvuje. Nakon pretkola u kojima su obilježili tri pobjede i dva poraza, uključujući šokantan poraz od Lebanona, Francuska je pobijedila Angolu u utakmici osmine finala rezultatom 68–62, prije nego što je u četvrtfinalu izgubila od Grčke 56–73. Dvije pobjede u klasifikacionim utakmicama konačno su donijele Francuzima peto mjesto.
Na EuroBasketu 2007. Francuska ponovno nije uspjela da ispuni svoja očekivanja. Nakon jakog pretkola, tim je eliminisan u četvrtfinalu od konačnog šampiona Rusije 75–71, a zatim je u mečevima za plasman poražen od Hrvatske 86–69 i Slovenije 88–74, završio je na osmom mjestu, promašivši Olimpijske igre drugi put zaredom. U narednim mjesecima, tim je morao proći kroz kvalifikacije za učešće na sljedećem EuroBasketu koji je trebao biti održan 2009. Godine 2008. bivši selektor reprezentacije Michel Gomez vratio se da vodi tim, na poziciji koju je imao između 1993. i 1995. Ali Gomez nije uspio pomoći Francuskoj da se direktno kvalifikuje za Evropsko prvenstvo i morao je da učestvuje na repesaž turniru. U augustu 2009. zamijenio ga je Vincent Collet, trener ASVEL Lyon-Villeurbannea.
Pod Colletovim vodstvom, Les Bleus je zgrabio posljednju kartu za EuroBasketu 2009. porazivši Belgiju rezultatom 92-54 u posljednjoj utakmici repesaža. Na Evropskom prvenstvu, Francuska je pobijedila u prvih šest utakmica u prva dva kola, ali nije uspela u četvrtfinalu protiv konačnog šampiona Španije. Francuzi su na kraju završili na petom mjestu, učinak koji bi timu omogućio direktne kvalifikacije za naredna dva velika takmičenja, FIBA Svjetskom prvenstvu 2010. i EuroBasketu 2011.
Uspon u svjetsku elitu (2011–danas)
Nakon razočaravajućih utakmica Francuske tokom FIBA Svjetskog prvenstva 2010., u kojem su ispali u osmini finala, tim je čekao na EuroBasket 2011 s velikim očekivanjima nakon impresivnog nastupa 2009. godine. Francuska je stavljena u Grupu B, a Latvija je bila njihov prvi protivnik. Francuska je polako počela utakmicu zbog toga zaostajali su nakon prve četvrtine 18–25. Iako su pojačali tempo u drugoj četvrtini, na poluvremenu zaostajali su 40-41. U drugom poluvremenu Francuska je pokazala zašto su bili jedan od favorita na turniru, završili su utakmicu snažno i izvukli pobjedu 89-78. U svom drugom meču protiv Izraela, Francuska nije imala problema tokom utakmice, jer su cijelo vrijeme vodili i na kraju pobijedili 68-85. Sa rekordom (2-0), sljedeći za Francusku bio je sastanak s Dirkom Novickim i Njemačkom. Slično kao u svom prvom meču, Francuska je još jednom imala spori početak gdje je tim zaostajao nakon prve trećine. Ali vratili su se u drugoj četvrtini i poveli sa 29-28 na poluvremenu. Francuska je eksplodirala u trećoj četvrtini, što je reprezentaciji dalo prednost od 18 poena u četvrtoj četvrtini. Ova prednost je bila previsoka da bi ga Njemačka prevazišla. Francuska je predvođena Tonyjem Parkerom sa 32 poena uz 55% šuta, i šest asistencija prešla na (3–0) rezultat.
I dalje neporažena, Francusku je čekao još jedan težak test, s Italijom na putu. Francuska se tri četvrtine borila protiv guste odbrane Italijana, gdje su u četvrtoj četvrtini izgubili rezultatom 67-60. S obzirom da je Tony Parker imao očajno šutersko veče, drugi vođe tima kao što su Boris Diaw (21 poen) i Nicolas Batum (20 poena) dali su timu potreban potpor da prevlada Italiju rezultatom 84–91. Pobjeda je takođe pomogla Francuskoj da izbori mjesto u drugu grupnu fazu. Francuska, koja je već izborila mesto za napredovanje, izišla je protiv neporažene Srbije u svom finalnom meču Grupe B. U veoma konkurentnom meču između ova dva neporažena tima, gdje je bio potreban produžetak da bi se odredio pobednik; Francuska je sa rezultatom 96-97 donijela Srbiji prvi poraz.
thumb|230px|left|Reprezentacija Francuske nakon osvajanja srebrne medalje na [[Evropsko prvenstvo u košarci 2011.|EuroBasketu 2011]]
U drugoj grupnoj fazi Francuska je pobijedila u prva dva meča protiv Turkse i Litvanije, nakon te dvije pobjede ispali su od Španije. Rezultat je bio dovoljan za plasman u četvrtfinale. Tamo se Francuska borila protiv Grčke sa šansom za plasman u polufinale. Na kraju pobijedili su 64-56. Francuskoj kojoj je bila potrebna još jedna pobeda da bi se dovela u poziciju da igra za titulu, ali morala je prvo da preskoči Andreja Kirilenka i Rusiju. Ova dva tima su odigrala veoma tijesnu utakmicu, ali Francuska na kraju učinila je dovoljno da pobijedi utakmicu.
Francuska je stigla do finala EuroBasketa prvi put od 1949. godine, gdje su se borili protiv Španije. Nažalost, izgubili su u finalu, Španija je postala prvak Evrope. Međutim, vođena izvanrednim nastupima legendarnog Tonyja Parkera, Francuska je dokazala da će biti prijetnja na međunarodnoj sceni u budućnosti.