cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikola Tesla
Eksperimenti sa X-zrakama
Tesla je zabilježio opasnosti rada a njegovim strujnim krugom i jednočvornim proizvodnim uređajem X-zraka. U više njegovih bilješki ranog istraživanja ove pojave, on pripisuje oštećenja kože različitim uzrocima. Vjerovao je sprva da oštećenje kože nije zbog X-zraka, već zbog ozona koji je generisan u kontaktu s kožom i u manjem omjeru zbog azotaste kiseline. Tesla je pogrešno vjerovao da su X-zrake longitudinalni talasi, kao oni u plazma talasa. Ovi plazma talasi se mogu javiti u magnetnim poljima bez sila.
Na 11. juli 1934. Godine, New York Herald Tribune je objavio članak u vezi s Teslom, u kojem se pozvao na događaj koji se povremeno dešavao tokom eksperimentisanja sa njegovom vakuumskom cijevi; mala čestica bi se odlomila iz katode, izašla iz cijevi i povrijedila ga: "Tesla je rekao da može osjetiti oštru peckajuću bol gdje mu je ušla u tijelo, kao i na mjestu gdje bi izašla. U poređenju ovih čestica sa česticama metala koje je napravio njegov 'električni pištolj,' Tesla je rekao, 'Čestice u zrakama snage ... će putovati mnogo brže nego takve čestice ... i bit će koncentrisane.'"
Bežična radio kontrola
Godine 1898, Tesla je pokazao čamac koji je koristio radio-kontrolu – koji je nazvao "teleautomaton" – pri obraćanju publici tokom električne izložbe u Madison Square Gardenu. Grupa koja je svjedočila demonstraciji dala je nečuvene tvrdnje da je rad na brodu kao magija, telepatija ili da brodom upravlja istrenirani majmun koji se sakrio unutra. Tesla je pokušao prodati svoju ideju vojsci SAD-a kao tip torpeda koji se upravlja radio-signalom, ali su pokazali malo interesa. Bežična radio-kontrola ostala je novitet do Prvog svjetskog rata i kasnije, kada je dosta zemalja to koristila u vojne programe. Tesla je iskoristio šansu da dalje demonstrira "teleautomatiku" na sastanku u Commercial Clubu u Chicagu, dok je putovao u Colorado Springs, 13. maja 1899.
Bežično napajanje
thumb|Tesla sjedi ispred spiralnog namotaja koji je koristio u svojim eksperimentima s bežičnim napajanjem u laboratoriji u East Houston St.
Od 1890tih do 1906, Tesla je proveo dosta vremena na seriju projekata pokušavajući razviti prenos struje bez žica. Bila je to ekspanzija njegove ideje korištenjem namotaja za prenos snage koji je demonstrirao u bežičnom osvjetljenju. On je ovo vidio ne samo kao način prenosa velikih količina snage oko svijeta nego i, kako je spomenuo u svojim ranijim lekcijama, kao način komunikacije širom svijeta.
U to vrijeme, Tesla je formulisao svoje ideje da nema izvodljivog načina da se bežično prenosi komunikacijski signal na velike daljine, pogotovo ne velike količine snage. Tesla je proučavao radiotalase u ranoj fazi, u vrijeme kad su se zvali "Hertzian talasi" nakon otkrića Hertza, te je došao do zaključka da je teorija o njima bila netačna. Također ovaj novi oblik zračenja bio je u to vrijeme smatran pojava na malu udaljenost da je izgledalo da se gubi u opsegu manje od milju. Tesla je zabilježio čak i da su teorije o radiotalasima bile tačne, bile su potpuno neupotrebljive za ove namjerne svrhe jer ovaj oblik "nevidljivog svjetla" bi se smanjio s udaljenošću baš kao i bilo koji drugi oblik zračenja i putovao bi u pravcima van u svemir postajući "beznadežno izgubljen".
Colorado Springs
thumb|left|Slika s [[višestruka ekspozicija|višestrukom ekspozicijom gdje Tesla sjedi pored njegovog pojačivača-predajnika" generišući milione volti. Lukovi dužine 7 m nisi bili dio normalne operacije, nego su proizvedeni za učinak brzog uključenja i isključenja prekidača.]]
Tamo je sproveo eksperimente sa velikim namotajima koji su radili u opsegu megavolti, proizvodeći vještačku munju (i grmljavinu) koja se sastojala od miliona volti i do 41 m dugim pražnjenjima i, u jednom momentu, slučajno spalio generator u El Pasu, što je dovelo do nestanka struje. Ono što je zapazio u električnoj buci udara munje, navelo ga je da (pogrešno) zaključi da može koristiti čitav globus Zemlje da generira električnu energiju.
Tokom vremena provedenog u laboratoriji, Tesla je zapazio neobične signale sa njegovog prijemnika, za koje je smatrao da mogu biti komunikacije s druge planete. Spomenuo ih je u pismo reporteru u decembru 1899. godine i društvu Red Cross Society u decembru 1900. godine. Novinari su tu vijest tretirali kao senzaciju i došli do zaključka da je Tesla slušao signale s Marsa. Rekao je više o signalima koje je čuo u članku u Collier's Weekly s nazivom "Talking With Planets" 9. februara 1901. godine gdje je rekao da mu nije odmah bilo jasno da je čuo "inteligentno upravljane signale" te da signali mogu biti s Marsa, Venere ili ostalih planeta. Date su hipoteze da je možda presreo Marconijeve evropske eksperimente u julu 1899. godine – Marconi je prenosio slovo S (tačka/tačka/tačka) u mornaričkoj demonstraciji, jednaka tri impulsa koja je Tesla čuo u Coloradu – ili signale od drugog eksperimentatora u bežičnom prenosu.
Tesla je imao sporazum sa urednikom magazina The Century Magazine da napravi članak o njegovim otkrićima. Magazin je poslao fotografa u Colorado da uslika rad koji je tamo rađen. Članak, naslova "The Problem of Increasing Human Energy", pojavio se u izdanju iz juna 1900. godine. On je objasnio superiornost bežičnog sistema koji je zamislio, ali je članak bio više duga filozofska rasprava nego razumljiv naučni opis njegovog rada ilustriran s onim što je postalo ikonska slika Tesle i njegovih eksperimenata u Colorado Springsu.
Wardenclyffe
thumb|upright|Teslino Wardenclyffe potrojenje na Long Islandu 1904. godine. Iz ovog postrojenja, Tesla se nadao demonstrirati bežični prenos električne energije preko Atlantika.
Do jula 1901, Tesla je objasnio svoje planove da sagradi jači predajnik da ikoči ispred Marconijevog radio sistema, za koji je Tesla smatrao da je kopija njegovog. Tražio je od Morgana više novca za gradnju većeg sistema, ali je Morgan odbio dalje finansirati. U decembru 1901, Marconi je uspješno prenio slovo S od Engleske do Newfoundlanda, poražavajući Teslu u trci da bude prvi koji je uspio takav prenos. Mjesec nakon Marconijevog uspjeha, Tesla je pokušao vratiti Morgana sa većim planom prenosa poruka i snage kontrolirajući "vibracije kroz globus". U narednih pet godina, Tesla je napisao više od 50 pisama Morganu, moleći i tražeći dodatne finansije za završetak konstrukcije u Wardenclyffeu. Tesla je nastavio projekt za sljedećih 9 mjeseci do 1902. godine. Kula je podignuta u visinu 57 m. U junu 1902, Tesla se preselio iz Houston Streeta u Wardenclyffe.
Investitori Wall Streeta su stavljali svoj novac na Marconijev sistem te su se neki u štampi supotstavljali Teslinom sistemu, tvrdeći da je prevara Projekt je ukinut 1905. godine, te 1906. godine finansijski problemi i ostali događaji doveli su do toga što Teslin biografičar Marc J. Seifer smatra nervnim slomom na Teslinoj strani. Tesla je stavio pod hipoteku Wardenclyffe imovinu da pokrije svoje dugove u Waldorf-Astoria, koji su eventualno porasli na $20.000. On je izgubio imovinu u prinudnoj naplati 1915. godine, a 1917. kula je srušena od strane novog vlasnika da bi učinio imovinu povoljnom za nekretnine.
Bezlopatična turbina
thumb|Teslin dizajn bezlopatične turbine
NGC 7165
NGC 7165 (također poznat kao IRAS 21567-1645, MCG -3-56-2 i PGC 67788) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 242 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,90 (63 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. septembra 1793. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nikola Tesla
Bežične tužbe
Kad je izbio Prvi svjetski rat, Britanci su prekinuli transaltantsku telegrafsku liniju koja je spajala SAD s Njemačkom u cilju kontrole toka informacija između dvije države. Također su pokušali ugasiti njemačku bežičnuy komunikaciju od-do SAD-a tako što je američka Marconi Company tužila njemačku radio kompaniju Telefunken za zloupotrebu patenata. Telefunken je doveo fizičare Jonathan Zennecka i Karl Ferdinand Brauna u njihovu odbranu kao i Teslu kao svjedoka za dvije godine za $1000 mjesečno. Slučaj je zaustavljen a zatim proglašen bespredmetnim kada je SAD ušao u rat protiv Njemačke 1917. godine.
Godine 1915, Tesla je pokušao tužiti Marconi Company zbog zloupotrebe njegovih bežičnih patenata. Marconijev inicijalni radio patent je dobio nagradu u SAD-u 1897. Godine, dok je njegova prijava patenta iz 1900. godine koja pokriva poboljšanja u radio prenosu bila odbijana nekoliko puta, prije nego je konačno odobrena 1904. godine, na temeljima povrede ostalih nekoliko patenata uključujući dva Teslina patenta iz 1897. godine. Teslin slučaj iz 1915. nije doveo nikamo ali u povezanom slučaju, gdje je Marconi Company pokušala tužiti vladu SAD-a zbog povrede patenata u I svj. ratu, Vrhovni sud Sjedinjenih Američkih Država 1943. je odlučio obnoviti prethodne patente Oliver Lodgea, John Stonea i Tesle. Sud je izjavio da njihova odluka nije imala uticaja na tvrdnje firme Marconi da su prvi koji su ostvarili radio prijenos, nego pošto su tvrdnje firme Marconi na određene patente poboljšanja bile upitne, kompanija nije mogla tvrditi povredu prava na neke od tih istih patenata.
Glasine o Nobelovoj nagradi
Dana 6. novembra 1915, novinska agencija Reuters izvijestila je iz Londona da je Nobelova nagrada za fiziku 1915. godine, dodijeljena Thomasu Edisonu i Nikoli Tesli; ipak, 15. novembra, priča Reutersa iz Stockholma tvrdila je da je te godine nagrada dodijeljena Williamu Henryju Braggu i Williamu Lawrence Braggu "za njihove usluge u analizi kristalne strukture u smislu X-zraka." Postojale su neosnovane glasine u to vrijeme da su Tesla i/ili Edison odbili nagradu. Fondacija Nobel je navela, "Bilo kakva glasina da osoba nije dobila Nobelovu nagradu jer je izjavila da ne želi dobiti nagradu je suluda"; primalac može jedino odbiti Nobelovu nagradu nakon što je proglašen pobjednikom.
Postojale su naknadne tvrdnje od strane Teslinih biografa da su Edison i Tesla bili originalni dobitnici nagrada, te da nijedan nije dobio nagradu zbog animoziteta jednog prema drugom; da je svaki težio smanjiti postugnuća od drugog i pravo na osvajanje nagrade; da su oba odbila ikada primiti nagradu ako je drugi uspio istu dobiti prvi; da su oba odbila mogućnost podjele iste; te čak da je bogati Edison odbio nagradu kako Tesla ne bi dobio $20.000 nagradnog novca.
U narednim godinama nakon ovih glasina, ni Tesla ni Edison nisu osvojili nagradu (iako je Edison dobio jednu od 38 mogućih ponuda 1915. godine i Tesla je dobio jednu od 38 mogućih ponuda 1937. godine). Bez obzira što nije osvojio Nobelovu nagradu, Tesla je osvojio poveći broj medalja i nagrada, većinu posthumno. Te nagrade su između ostalih:
Ostale ideje, nagrade i patenti
thumb|left|Drugi banketni sastanak Instituta radio-inženjera, 23. april 1915. godine; Tesla se vidi kako stoji u centru.
Tesla je teorizirao o primjeni elektriciteta za poboljšanu inteligenciju mozga. Godine 1912, on je izradio "plan da učini tupe studente bistrima zasićujući ih nesvjesno elektricitetom," povezujući zidove učionice i, "zasićenjem [učionice] sa infinitezimalnim električnim talasima koji vibriraju na visokoj frekvenciji. Čitava soba bi tako, kako je tvrdio Tesla, bila pretvorena u zdravo i stimulirajuće polje ili 'kadu.'" The plan was at least provisionally approved by then superintendent of New York City schools, William H. Maxwell.
Godine 1917, Tesla je dobio najveću čast AIEE-a, medalju Edison.
U augustu 1917, u magazinu Electrical Experimenter, Tesla je pretpostavio da se električna energija može koristiti za lociranje podmornica korištenjem odraza "električne zrake" "ogromne frekvencije," sa signalom koji se prikazuje na fluorescentnom ekranu (sistem koji je naveo ima površno sličnost sa modernim radarom). Tesla was incorrect in his assumption that high frequency radio waves would penetrate water. Ali je Émile Girardeau, koji je pomogao razviti prvi francuski radarski sistem 193tih, zabilježio 1953. godine da je Teslina generalna špekulacija da je potreban veoma snažan visokofrekventan signal tačna. Girardeau je rekao, "(Tesla) je proricao ili sanjao, jer nije imao sredstava za iznošenje tvrdnji, ali se mora zapaziti da ako je sanjao, u najmanju ruku sanjao je ispravno."
Godine 1928, Tesla je dobio svoj zadnji patent,, za dvokrilni avion koji je mogao uzletiti vertikalno, a onda bi se "postepeno naginjao kroz manipulaciju podiznih uređaja" u letu dok ne bi letio kao konvencionalni avion. Tesla je mislio da će se avion moći prodati za manje od $1.000, mada je proglašen kao nepraktičan.
U ovo vrijeme, Tesla je zatvorio svoj zadnji ured u 350 Madison Ave., u koji se preselio dvije godine ranije.
Životne okolnosti
Tesla bi išao u park svaki dan da hrani golubove. Hranio ih je i na prozorima svog hotela te je donosio povrijeđene kako bi ih oporavio. Rekao je da ga je posebno jedna povrijeđena bijela golubica posjećivala svaki dan. Tesla je potrošio $2.000, uključujući pravljenje uređaja koji je komforno podržavao njene noge kako bi joj se kosti oporavile, da ispravi njeno slomljeno krilo i nogu. Tesla tvrdi:
Teslini neplaćeni računi i žalbe zbog nereda od hranjenja golubova natjerali su ga na napusti St. Regis 1923. godine, Hotel Pennsylvania 1930. godine, kao i Hotel Governor Clinton 1934. godine. Jednom je iznajmljivao sobe u hotelu Marguery.
Godine 1934, Tesla se premjestio u Hotel New Yorker, a Westinghouse Electric & Manufacturing Company mu je počela plaćati $125 mjesečno kao i kiriju, troškovi koje bi kompanija plaćala do kraja Teslinog života. Razlozi ovoga variraju. Nekoliko izvora navodi da je Westinghouse bio zabrinut (ili upozoren) oko potencijalnog lošeg publiciteta i siromašnim uvjetima u kojima je njihov zvijezda-izumitelj živio. Ta naknada je bila opisana kao "konsultantska naknada" kako bi se zaobišla Teslina averzija da prima milosrđe, ili prema biografu Marcu Seiferu, kao vrsta neodređenog izmirenja.
NGC 1397
NGC 1397 (također poznat kao MCG -1-10-17 i PGC 13485) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 253 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,70 (125 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (88 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. septembra 1786. godine.
Nikola Tesla
Rođendanske pres-konferencije
thumb|Tesla na [[TIME|časopisu Time proslavljajući svoj 75. rođendan]]
NGC 1397
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nikola Tesla
Rođendanske pres-konferencije
Godine 1931, Kenneth Swezey, mladi pisac koji je bio povezan s Teslom neko vrijeme, organizirao je proslavu za izumiteljev 75. rođendan. Tesla je dobio pisma čestitki od više od 70 pionira u nauci i inženjerstvu, uključujući i Alberta Einsteina, te je također prikazan na naslovnici časopisa Time. Na naslovnici je pisalo "Čitav svijet je njegova kuća snage" govorila je o njegovom doprinosu generisanju električne energije. Zabava je prošla dobro tako da ju je Tesla učinio godišnjim događajem, gdje je postavljao velike količine hrane i pića (uključujući jela koja je on pravio) te je pozivao štampu da vidi njegove izume, čuje priče o starijim izumima, poglede na trenutne događaje itd.
mini|lijevo|Novinska reprezentacija zamišljene Tesline kamere koju je Tesla opisao na svojoj rođendanskoj zabavi 1933. godine Na događaju 1932, Tesla je tvrdio da je izumio motor koji bi se pokretao na kosmičke zrake. Godine 1933, sa 77 godina, Tesla je rekao reporterima, nakon 35 godina rada, da je bio na rubu pronalaska dokaza o novom obliku energije. On je tvrdio da je to teorija energije koja je “drastično suprotna” Einsteinovoj fizici, i mogla bi se koristiti s aparata koji bi bio jeftin za pokretanje i trajao bi 500 godina. Također je rekao reporterima da je radio na načinima prenosa individualiziranih privatnih radiotalasnih dužina, na izumima u metalurgiji, te razvoju načina fotografisanja mrežnjače kako bi se uslikala misao.
Na zabavi 1934, Tesla je rekao reporterima da je dizajnirao super oružje za koje je tvrdio da će zaustaviti sve ratove. On bi to zvao "telesila", ali se ipak ovo spominje kao zraka smrti. Tesla je to opisao kao odbrambeno oružje koje bi se postavilo uz granice države da se koristi protiv pješadije ili avijacije. Tesla nikad nije izjavio detaljne planove o tome kako je oružje radilo tokom njegovog života, ali 1984. godine izloženo je u arhivi muzeja "Nikola Tesla" u Beogradu.
NGC 5662
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2765
NGC 2765 (također poznat kao MCG 1-24-1, PGC 25646 i UGC 4791) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 173 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,10 (106 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. januara 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
The Miracle (singl)
"The Miracle" je singl britanske rock grupe Queen. Pjesma je peti i posljednji singl s istoimenog albuma objavljen 27. novembra 1989. godine. Djelo je svih članova grupe iako su Freddie Mercury (napisao tekst) i John Deacon (komponovao muziku) dali najveći udio u njenom stvaranju. Nalazi se na strani A dok se na strani B nalazi "Stone Cold Crazy".
Pjesma
U pjesmi se spominju Božije kreacije, velike i male kao što su imena velikih građevina poput Tadž Mahala i Babilonske kule i sve su opisane kao čuda što je ustvari i prijevod ove pjesme sa engleskog jezika. Također se spominju i svjetski poznate osobe kao što su: Kapetan Cook, Jimi Hendrix i dr. Pjesma se zadržala 5 sedmica na UK top-listi singlova gdje je dostigla 21. mjesto.
Video spot
S obzirom da je grupa odustala od turneje zbog Mercuryjevog narušenog zdravlja odlučili su snimiti muzički spot u kojem dječaci glume članove grupe. Brian May je ustvari bio Paul Howard, Johna Deacona je glumio James Currie, Rogera Taylora Adam Gladdish dok je Freddieja Mercuryja na sceni predstavljao tada nepoznati trinaestogodišnji Ross McCall. Tokom video spota Ross McCall se pojavljuje obučen u četiri različite odjevne kombinacije reinkarnirajući Freddievo doba i tadašnji prepoznatljivi stil odijevanja: '70-ih godina (duga kosa i harlekin hula-hopke), ranih 80-ih (Freddie s brkovima, kožna jakna i hlače), sredinom 80-ih (Live Aid odijelo) i Magic Tour 1986. (kultna žuta kožna jakna, bijele hlače i adidas tenisice). Mercury je bio toliko oduševljen njihovom glumom da je predložio da dječaci održe turneju umjesto grupe. Pjesma je objavljena na kompilaciji Greatest Hits II iz 1991. godine. Prema priči objavljenoj 2011. godine u rock magazinu NME, dječak koji je u ovom video spotu glumio Briana Maya Paul Howard je frontmen londonske grupe Silvery.
NGC 4180
NGC 4180 (također poznat kao IRAS 12104+0719, MCG 1-31-25, NGC 4182, PGC 38964 i UGC 7219) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 96 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,50 (42 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 13. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1398
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Simfonija br. 31 (Mozart)
'''Simfonija br. 31' u D-duru, KV 297/300a, poznatija kao Pariska simfonija'', jedna je od poznatijih simfonija Wolfganga Amadeusa Mozarta.
Muzičko djelo i prvo izvođenje
Ovo djelo komponirano je 1778. tokom Mozartovog boravka u Parizu i neuspješne potrage za poslom. Kompozitor je tada imao 22 godine. Prvo izvođenje ovog djela bilo je 12. jula 1778. na privatnom muzičkom nastupu u kući grofa Karla Heinricha von Josepha Sickingena. Prvo javno izvođenje održano je 6 dana kasnije tokom nastupa Concert Spirituela. Rad dobija pozitivnu ocjenu u Courrier de l'Europeu, u broju objavljenom 26. juna u Londonu:
Concert Spirituel opet izvodi ovo djelo 15. augusta, ovog puta s novim drugim stavkom, "Andanteom", koji zamjenjuje izvorni "Andantino" u 6/8, koji, prema Deutschu, "nije zadovoljio". Ovo djelo očito je bilo popularno, a objavljeno je od strane pariskog izdavača Siebera i najavljeno za prodaju 20. februara 1779.
U periodu između 1782. i 1788. u Sieberovom katalogu ovo se djelo svrstavalo u muzički program Concert Spirituela. Simfonija je kasnije izvedena u Burgtheateru u Beču 11. marta 1783. tokom dobrotvornog koncerta za Mozartovu svastiku, pjevačicu Aloysiju Weber.
Stavci u simfoniji i muzička orkestracija
Simfonija je komponirana u brzo-sporo-brzo obliku, izostavljajući menuet uobičajen za simfonije iz klasičnog doba:
Uvod u stavak Allegro assai:
Uvod u stavak Allegro: Simfonija je bila poznata u to vrijeme zbog svoje neobično velike instrumentacije, predviđena za veliki orkestar koji je bio na raspolaganju Mozartu tokom njegovog boravka u Parizu: 2 flaute, 2 oboe, 2 klarineta, 2 fagota, 2 trube, dva roga, timpani i gudački instrumenti. To je bila prva Mozartova simfonija u kojoj je nio korišten klarinet. Prvi stavak počinje usponom i ubrzavanjem u D-dur ljestvici s efektom ​​poznatim u to vrijeme kao manhajmska raketa. Rani oblik drugog stavka iz ovog djela i dalje postoji.
IC 2599
IC 2599 (također poznat kao part of NGC 3224) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Prvo otkriće je napravio Edward Charles Pickering 10. maja 1893. godine.
Tusijev par
right|thumb|250 px|Animirani model Tusijeog para Tusijev par je matematički uređaj u kojem se mala kružnica okreće unutar kružnice dvostruko većeg prečnika. Rotacije kružnice uzrokuju da zamišljena tačka na obodu manje kružnice obrtanjem kružnice oscilira naprijed i nazad duž prave linije koja spaja dvije suprotne tačke velike kružnice. Tusijev par je hipocikloidni dvostruki konus.
Par je prvi put predložio perzijski astronom i matematičar iz 13. vijeka Nasirudin Tusi koji je u svom djelu Tahrir al-Majisti (Komentar o Almagestu) predložio par kao rješenje za geografsko kretanje manjih planeta, a kasnije se par intenzivno koristio kao zamjena za ekvivalent uveden hiljadu godina ranije u Ptolemejev Almagest.
Originalni opis para
right|thumb|250 px|Tusijev dijagram Tusijevog para, 13. vijek Neki savremeni komentatori Tusijev par nazivaju valjajućim uređajem i opisuju ga kao mali krug koji se kotrlja unutar velikog fiksnog kruga. Međutim, sam Tusi to je drugačije opisao:
Ako se za dva koplanarna kruga, gdje je prečnik manjeg kruga jednak polovini prečnika drugog i gdje u jednoj tački imaju zajedničku unutarnju tangentu, zamislimo tačku na manjem krugu (neka bude u tački tangente) i ako se takva dva kruga kreću jednostavnim pokretima u suprotnom smjeru, tako da je gibanje manjeg kruga dvostruko veće brzine od gibanja većeg kruga onda će manji krug da izvrši dvije rotacije za svaku rotaciju koju obavi veći krug, tada da će ta zamišljena tačka na manjem krugu da se kreće po liniji koja formira prečnik većeg kruga, od početne tačke (tačke tangente) do tačke na suprotnom kraju kružnice, tj. oscilirati će između krajnjih točaka.
Odnos prema Tusijevim astronomskim teorijama
Nasirudin Tusi, rođen 1201. u gradu Tusu, na području današnjeg Irana, u islamskom svijetu je važio kao jedan od velikih mudraca. Tusi je bio prvi astronom koji je pokušao dati rješenje koje bi opisivalo kretanje bez uvođenja komponente geografske širine. Da bi to učinio, predložio je u djelu nazvanom Tahrir al-Majisti, koje je završeno 1247. godine, da se oscilatorno gibanje proizvodi kombiniranim jednoličnim kružnim pokretima dva identična kruga, pri čemu se jedan kreće obodom drugog. U tom trenutku, Tusi jednostavno kaže da bi se, ako bi se jedan od tih krugova kretao jednoličnom brzinom dvostruko većom od brzine kojom se kreće drugi krug, tada bi svaka tačka na obodu prvog kruga oscilirala duž ravne linije duž jednog od prečnika drugog kruga.
Kasniji primjeri Tusijevog para
Iako je Tusi par razvio u astronomskom kontekstu, kasniji matematičari i inženjeri razvili su slične verzije tzv. hipocikloidnih mehanizama pravca. Italijanski matematičar i polimat iz 16. vijake Gerolamo Cardano dizajnirao je sistem poznat kao Cardanovo kretanje (poznat i kao Cardanova transmisija, kardanovo vratilo). Inženjeri iz 19. vijeka, James White, Matthew Murray, kao i kasniji dizajneri, razvili su praktične primjere hipocikloidnog pravolinijskog mehanizma.
IC 1012
IC 1012 (također poznat kao IC 4431, MCG 5-34-43, PGC 51600 i UGC 9257) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 189 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,20 (66 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Truman Henry Safford 9. maja 1866. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7166
NGC 7166 (također poznat kao ESO 288-27, MCG -7-45-4 i PGC 67817) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 113 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 2,40 (79 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Gornji grad - Medveščak)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Zagrebačka gradska četvrt Gornji Grad - Medveščak je po Popisu stanovništva 2011. godine imala 30.962 stanovnika, što predstavlja 3,92% od ukupnog broja stanovnika Grada Zagreba, odnosno 0,72% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske.
IC 2598
IC 2598 (također poznat kao PGC 31713) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 268 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 0,40 (31 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 28. maja 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2766
NGC 2766 (također poznat kao MCG 5-22-9, PGC 25735 i UGC 4801) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 192 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 1,40 (78 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 22. marta 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7167
NGC 7167 (također poznat kao ESO 532-9, IRAS 21576-2452, MCG -4-52-1 i PGC 67816) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 118 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,70 (58 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5664
NGC 5664 (također poznat kao IC 4455, IRAS 14309-1424, MCG -2-37-8 i PGC 52033) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 209 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vaga. Najveći prečnik je 0,80 (49 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 6. juna 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
TFF1
Trefoil faktor 1 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TFF1 sa hromosoma 21. (također zvani pS2 gen ).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 84 aminokiseline, a molekulska težina 9.150 Da.
Funkcija
Članovi porodice Trefoil odlikuju se po tome što imaju najmanje jednu kopiju trefoilski motiv, domena od 40 aminokiselina koji sadrži tri konzervirana disulfida. To su stabilni sekretorni proteini eksprimirani u gastrointestinalno sluzokoži. Njihove funkcije nisu definirane, ali mogu zaštititi sluznicu od ozljeda, stabilizirati sloj sluzi i uticati na zacjeljivanje epitela. Ovaj gen, koji je eksprimiran u sluznici želuca, također je proučavan zbog njegove ekspresije u ljudskim tumorima. Sa dva druga srodna gena člana porodice trefiola nalaze se u klasteru na hromosomu 21.
Vezivanje glikana
Sva tri ljudska trefoilska faktora su lektini koji su u specifičnoj interakciji sa disaharidom GlcNAc-α-1,4-Gal. Ovaj disaharid je neobičan glikotop za koji se zna da postoji samo na velikim, jako glikozilovanim, mucinima u sluznici. Unakrsnim povezivanjem mucina putem dvovalentno vezivanje ovog glikotopa, trefiolni faktori su tada u stanju da reverzibilno moduliraju debljinu i viskoznost sluzi.
Kod karcinoma želuca
Ekspresija TFF1 se često gubi u karcinomu želuca, vjerovatno preko mehanizma metilacija DNK, te se stoga smatra genom za supresiju tumora.
NGC 4181
NGC 4181 (također poznat kao MCG 9-20-111 i PGC 38938) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 444 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,80 (103 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (78 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5663
NGC 5663 (također poznat kao MCG -3-37-3 i PGC 52049) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 311 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vaga. Najveći prečnik je 1,40 (126 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (117 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 31. maja 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nemanja Košarac
Nemanja Košarac, rođen 13. marta 1989. godine u Sarajevu, je bosanskohercegovački biatlonac i nordijski skijaš. Član je skijaškog kluba SK Istočno Sarajevo.
Biografija
Nemanja Košarac, član je bosanskohercegovačke biatlonske reprezentacije od 2005. godine. Te godine prvi put je nastupio u Evropskom juniorskom kupu, a 2007. godine nastupa prvi put na Svjetskom juniorskom prvenstvu u biatlonu u Italiji. Najbolji rezultat mu je 22. mjesto u pojedinačnoj trci na Svjetskom juniorskom prvenstvu u biatlonu 2008. godine u češkom Novém Městu na Moravi. Prvo sudjelovanje u Svjetskom kupu u biatlonu, bilo je u slovenskoj Pokljuki 2007. godine, gdje je osvojio 92. mjesto. Najbolji rezultat u Svjetskom kupu u biatlonu, mu je 32. mjesto u Osrblieu 2009. godine.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
NGC 2767
NGC 2767 (također poznat kao MCG 8-17-46, PGC 25852 i UGC 4813) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 226 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,90 (59 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. marta 1831. godine.
K2
K2 (poznata i kao: Chhogori/Qogir, Ketu/Kechu i Mount Godwin-Austen) je planina na granici Pakistana i Kine, u lancu Karakorum na Himalaji. S nadmorskom visinom od 8611 metara druga je najviša planina na planeti poslije Mount Everesta. Nalazi se na granici između pakistanske regije Baltistan i kineske regije Xinjiang. Najviši je vrh lanca Karakorum i ujedno najviši vrh u Pakistanu. Smatra se jednom od najtežih i najopasnijih planina za alpinističke discipline, te je poznata i kao "Divlja planina" (Savage Mountain) radi druge po redu najviše stope smrtnosti među penjačima na planinama višim od 8000 metara. Od svaka četiri alpinista koji su se uspjeli popeti na vrh, jedan je poginuo. Za razliku od Annapurne, planine s najvećom stopom pogibija, K2 nije nikada bila osvojena zimi.
Geografija
K2 se uzdiže preko 3000 m iznad glacijalne doline koja se nalazi u dnu planine. Impozantna je činjenica da se radi o pravilno vrlo strmoj piramidi. Sve strane su strme a sjeverna strana je najstrmija i uzdiže se preko 3200 m iznad glečera K2 (Qogir) u oko samo 3000 m horizontalne udaljenosti. U većini smjerova, uzdiže se preko 2800 m visine u manje od 4000 m.
Historija
Planinu je prvi put detaljno osmotrio evropski tim izviđača 1856. godine. Thomas Montgomerie je bio član tima koji je vrh nazvao "K2" jer je bio drugi u nizu vrhova kojeg su vidjeli u lancu Karakoram a ostali su istom analogijon nazvani K1, K3, K4 i K5 da bi poslije preimenovani u Masherbrum, Gasherbrum IV, Gasherbrum II and Gasherbrum I, respektivno.
IC 2600
IC 2600 (također poznat kao MCG 12-10-75 i PGC 32151) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 473 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,60 (83 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 14. marta 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
K2
Prvi uspon
Italijanska ekspedicija, napokon je uspjela osvojiti vrh K2 31. srpnja 1954. Ekspediciju je predvodio Ardito Desio, dok su sam vrh osvojili Achille Compagnoni i Lino Lacedelli. Član tima bio je i Pakistanac, pukovnik Muhammad Ata-ullah koji je sudjelovao i u američkoj ekspediciji 1953. Uspjehu ekspediciji veliki doprinos dali su Walter Bonatti i pakistanac Hunza Mahdi, koji su kao drugi par, na visinu od 8100 m. donijeli rezervne boce sa kisikom, gdje su ih trebali čekati prva dvojica. Šta se dalje dešavalo, i njihov dramatični bivak, kada su noć između 30. i 31. jula proveli na otvorenoj litici pri temperaturi od -50 stupnjeva,posebno je i kontroverzno poglavlje u historiji himalajskog planinarenja?
Prvi zimski uspon
Prvi uspješni uspon u zimskim uslovima na K2, posljednjeg vrha preko 8000 m. koji je osvojen, ostvarila je 16.01.2021. god. kombinovana ekspedicija iz Nepala. Uspjeh je rezultat saradnje između nepalskih penjača iz različitih ekspedicija. Na vrh se istovremeno popelo 10 alpinista, predvođenih Nirmal Purjom, čovjekom koji je 14 vrhova osvojio za 6 mjeseci i 6 dana.
IC 1013
IC 1013 (također poznat kao MCG 4-34-30 i PGC 51643) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 204 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,70 (42 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 16. juna 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2601
IC 2601 (također poznat kao MCG 12-10-78 i PGC 32187) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 462 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,50 (67 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (67 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 14. marta 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1014
IC 1014 (također poznat kao IRAS 14259+1400, MCG 2-37-12, PGC 51685 i UGC 9275) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 59 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 2,70 (46 hiljada sg) a najmanji 2,0 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Truman Henry Safford 27. aprila 1867. godine.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Maksimir)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Zagrebačka gradska četvrt Maksimir je po Popisu stanovništva 2011. godine imala 48.902 stanovnika, što predstavlja 6,19% od ukupnog broja stanovnika Grada Zagreba, odnosno 1,14% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske.
NGC 1400
NGC 1400 (također poznat kao ESO 548-62, IRAS 03372-1850, MCG -3-10-22 i PGC 13470) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 26 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 2,50 (19 hiljada sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. septembra 1786. godine.
NGC 7168
NGC 7168 (također poznat kao ESO 237-26 i PGC 67882) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 127 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,90 (70 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1399
NGC 1399 (također poznat kao ESO 358-45, MCG -6-9-12 i PGC 13418) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 66 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 6,90 (132 hiljade sg) a najmanji 6,5 uglovnih minuta (124 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. oktobra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
TFF2
Trefoilski faktor 2 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TFF2 sa hromosoma 21.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 129 aminokiselina, a molekulska težina 14.284 Da.
Funkcija
Članovi trefoilske porodice karakteriziraju postojanje najmanje jedne kopije motiva trefoila, domena od 40 aminokiselina koja sadrži tri konzervirana disulfida. Oni su stabilni sekretorni proteini eksprimirani u gastrointestinalnoj sluzokoži. Njihove funkcije nisu definirane, ali mogu zaštititi sluznicu od insulta, stabilizovati sloj sluzi i uticati na zarastanje epitela. Kodirani protein inhibira lučenje želučane kiseline. Ovaj gen i dva druga srodna gena člana porodice trefoila nalaze se u klasteru na hromosomu 21.
Vezivanje glikana
Svi ljudski faktori trefoila su lektini koji specifično djeluju sa disaharidom GlcNAc-α-1,4-Gal. Ovaj disaharid je neobičan glikotop za koji se zna da postoji samo na velikim, jako glikozilovanim, mucinima u sluznicama. Unakrsnim povezivanjem mucina putem dvovalentnog vezivanja ovog glikotopa, trefoilski faktori su tada u stanju da reverzibilno moduliraju debljinu i viskoznost sluzi.
NGC 4183
NGC 4183 (također poznat kao MCG 7-25-51, PGC 38988 i UGC 7222) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 43 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 5,30 (66 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (8 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. januara 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5665
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2602
IC 2602 (također poznat kao ESO 93-SC2) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Prvo otkriće je napravio Nicolas-Louis de Lacaille 1751. godine. Ponekad se i naziva Južne Plejade.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Leclerc (tenk)
Leclrec je francuski glavni borbeni tenk tenk kojeg je proizvodila kompanija GIAT, danas Nexter. Ime je dobio po franuskom generalu Philippe Leclerc de Hauteclocque koji je vodio franuske snage tokom oslobađanja Pariza. Lecrec se danas nalazi u operativnoj upotrebi oružanih snaga Francuske i UAE, proizvodi se od 1991. godine, a uoperativnu upotrebu uveden je 1992. godine, zamijenivši svojeg prethodnika AMX-30 u ulozi glavnog borbenog tenka francuske vojske. Cijena ovog tenka 2011. godine iznosila je 9.3 miliona eura, te se reprezentovao kao najskuplji tenk toga vremena.
Historija
mini|lijevo|Leclerc serije 1 1977. godine Francuzi su počeli sa planovima jednog potpuno novog tenka koji bi zamijenio dotadašnji AMX-30 iz 1960ih godina. Ovaj projekat EPC-a (Engin Principal de Combat – glavno borbeno voilo) trebao je po navodima garantirati opstanak franuskih oklopnih jedinica na duže vrijeme naprotiv modela tenkova koje tada koristio Varšavski pakt. Jedna potpuna generacija tenkova toga doba kao što su Leopard 2 i M1 Abrams trebala je time biti preskočena. Ova ideja dovela je do zajedničkog francusko-njemačkog programa. Uprkos jednistvu u važnim temeljnim pitanjima iz zajedničkog rada na tenku Leopard 1 pojavila su se razilaženja u pitanju taktičke predstave. Njemačka odluka o upotrebi ravne kupole kao primjerice na Leopard 2 tenku je od francuske strane odbijena. Nesuglasice su se pojavile također kod prava korištena u pitanju izvoza tenka, što je dodatno otežalo projekat.
Razvoj tenka Leclerc počeo je 1982. godine kada je potpisan prvi ugovor za njegov razvoj. UKupni troškovi za 1400 primjeraka tenka procijenjeni su na 35 milijardi francuskih franaka, što je tada odgovaralo cijeni po jednom primjerku od 4,25 miliona eura. Također je planiran uporedo i razvoj inžinjerskih varijanti. Stoga se drugi pokušaj zajedničkog projekta sa Njemačkom smatrao neuspješnim. Financijska ograničenja ograničavala su daljnje radove na razvoju projekta, tako da je tek 1985. godine utvrđen konačni koncept novog tenka. Odlučeno je da se tenk opremi sa konvencionalnom rotirajućom kupolom, umjesto pokretnog nosača. Hyperbar tehnologija za pokretačku jedinicu je kupljena od njemačke kompanije MTU.
30. januara 1986. godine projekat je dobio naziv Leclerc. 1987. godine predstavljeni ukupni testni model u Versailles-Satory sličan ostalim zapadnim tenkovima bio je kraći za 100 cm iz razloga što je koristio komapktnu hyperbar tehnologiju motora, sa kompaktnom kupolom ukupna visina vozila je bila znatno reducirana. Idućih šest prototipova je proizvedeno od 1989. godine, gdje se kod serijske pripreme niska visina nije mogla zadržati. Prvo serisjko vozilo iz fabrike je izašlo u decembru 1991. godine kada je i predano naručiocu, kao i završetak prototipa ostavreno je u zadanom vremenskom okviru. Tenk je službeno uveden u operativnu upotrebu u januaru 1992. godine, a glvni nosioc proizvodnje bila je kompanija GIAT iz mjesta Roanne.
Prvi tenkovi iz serije 1 dostavčljeni su do 1996. godine u 5 tranši dostave, ukupan broj dostavljenih vozila iznosio je 132 primjerka. Poboljšana serija 2 se sastojala iz 178 vozila koja je tekla kroz 5 tranši od 1997. do 2003. godine. POboljšanja su se ogledala u poboljšanjima softvera kompjuterskog sistema, elektronskih sklopova i klime u kupoli tenka. Zadnja serija koja je isporučena francuskoj vojsci brojala je 96 vozila i označena je kao serija 2+ ili serija 3, a imala je poboljšan oklop, informatički sistem, termovijske uređaje tipa IRIS TGS.
Franuska vojska je planirala uvesti u opertaivnu upotrebu ukupno 420 vozila u dvije etape po 310 i 110 vozila. Do 2006. godine uvedeno je 406 primjeraka u operativnu upotrebu. Prvi inostrani kupac Leclerc tenka bili su Ujedinjeni Arapski Emirati koji su od 1994. do 1999. godine kupili 388 tenkova Leclerc, dva tenka za obuku posade i 46 tenkova za izvlačenje ukupne cijene 3,8 milijardi američkih dolara. Saudijska Arabija je planiarala kupiti oko 355 tenkova Leclerc, ali se ipak odlučila za amerčke M1 Abrams tenkove.
Opis tenka
mini|Pogled na prednju stranu kupole tenka.
Naoružanje
Leclerc ima najsavremeniji SUP koji može djelovati u različitim vremenskim uvjetima i gađati iz pokreta. Uz pomoć balističkog računara i automatskog punjača topa Leclerc može izvršti paljbu za 5 sekundi. U tenku se nalazi 40 granata od kojih su 22 u automatskom punjaču. Najveća novost je digitalni prikaz terena s kojim komandir može utvrditi položaj svojega i ostalih tenkova njegove jedinice. Može se i prikazati svi otkriveni neprijateljski položaji što mu omogućava da prvi otvori vatru.
Uz top je spregnut teški mitraljez 12,7 mm GIAT M693 (F2), a na krovu kupole nalazi se mitraljez NFI kalibra 7,62 mm. MItraljezi raspolažu do 950 metaka kalibra 12,7 x 99 mm i 3000 metaka od 7,62 x 51 mm.
Oklop
Leclerc je opremljen aktivnim sistemom zaštite GALIX koji koristi čak 27 lansera dimnih bombi i bombi za blisku obranu od pješadije. Pasivnu zaštitu predstavlja oklop koji kombinira čelik, titanij i NERA oklop. NERA je skračenica za Non-Explosive/Reactive Armor, odnosno neeksplozivni reaktivni oklop. Radi se o oklopu koji se sastoji od paralelno postavljenih razmaknutih ploča obloženih gumom ili sličnim materijalom. Ploče se, pojednostavljeno rečeno, prilikom pogotka kumulativnim nabojem deformiraju i tako prekidaju, lome kumulativni mlaz smanjujući mu učinkovitost. Taj je oklop modularan, odnosno oblikovan je u blokove koji se jednostavno postavljaju na osnovnu čeličnu oplatu tenka. To omogućuje brzu zamjenu pogođenih i oštećenih modula i brzo vraćanje tenka u borbu te olakšava modernizaciju oklopne zaštite jer ne zahtijeva zadiranje u konstrukciju tenka.
Pokretljivost
Pogon Leclerca predstavlja specifična kombinacija osmocilindričnog dizelskog motora SACM V8X-1500 snage 1500 KS s kojim je integrirana plinska turbina Turbomeca TM-7038 koja omogućuje dobro ubrzanje tenka od 0 do 32 km/h u 5 sekundi. Turbina se koristi i kao APU (auxiliary power unit) za proizvodnju električne energije (9 kW) koju koriste ugrađeni električni uređaji prilikom mirovanja, kad je glavni motor ugašen. Motor je uvezan s automatskom transmisijom SESM ESM 500 s pet brzina za kretanje prema naprijed i dvjema za unatrag. Ovjes je hidropneumatski. Najveća je brzina tenka 72 km/h na cesti, odnosno 55 km/h izvan nje, domet s punim internim spremnicima iznosi 550 km, a s vanjskim spremnicima postavljenim po konceptu sovjetskih/ruskih tenkova i do 655 km. Svladava vertikalne prepreke visine 1,25 m, prednji nagib os 60 %, bočni nagib do 30 % te prelazi rov širine do tri metra.
Korisnici
mini|Leclerc vojske UAE na sajmu IDEX 2005 u Abu Dabiju.
IC 1015
IC 1015 (također poznat kao IRAS 14259+1538, MCG 3-37-18 i PGC 51686) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 774 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,70 (158 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (90 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 28. juna 1892. godine.
NGC 4184
NGC 4184 (također poznat kao ESO 130-SC10) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Južni krst. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. marta 1837. godine.
IC 1015
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4184
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
CBR3
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 277 aminokiselina, a molekulska težina  30.850 Da.
Funkcija
Karbonil reduktaza 3 katalizira redukciju velikog broja biološki i farmakološki aktivnih karbonil spojeva u njihove odgovarajuće alkohole. Enzim je klasifikovan kao monomerna NADPH-zavisna oksidoreduktaza. CBR3 sadrži tri egzona koji se protežu na 11,2 kilobaza i usko je povezan sa drugim genom karbonil reduktaze - CBR1.
Keith O'Brien
Keith Michael Patrick O'Brien (rođen 17. marta 1938.), škotski kardinal Rimokatoličke Crkve. Služio je kao nadbiskup svetoandrijski i edinburški od 1985. do 2013. godine. Uzdignut je u kardinalat 2003. godine.
Kardinal O'Brien bio je vođa Rimokatoličke Crkve u Škotskoj i predsjednik njene biskupske konferencije. U novembru 2012. godine predao je svoje odreknuće od uprave Nadbiskupije svetoandrijske i edinburške zbog nadolazećeg 75. rođendana, a odreknuće je papa konačno prihvatio 18. februara 2013. godine i obznanio ga javnosti 25. februara 2013. Objavu njegova odreknuća pratile su optužbe za neprimjereno postupanje prema mladim klericima 1980-ih.