cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ORT
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.046 aminokiselina, a molekulska težina  116.925 Da.
Struktura
Ljudski OGT gen ima 1046 aminokiselinskih ostataka i heterotrimer je koji se sastoji od dvije podjedinice i jedne podjedinice od 78 kDa. Podjedinica od 110 kDa sadrži 13 tetratricopeptidna ponavljanja (TPR); 13. ponavljanje je skraćeno. Ove podjedinice su dimerizovane TPR ponavljanjima 6 i 7. OGT je visoko eksprimiran u pankreasu, a također je izražen u srcu, mozgu, skeletnim mišićima i posteljici. Pronađene su količine u tragovima u plućima i jetri. Mjesta vezivanja su određena za podjedinicu od 110 kDa. Ima 3 mjesta vezivanja na aminokiselinskim ostacima 849, 852 i 935. Vjerovatno aktivno mjesto je na ostatku 508.
Kristalna struktura O-GlcNAc transferaze nije dobro proučena, ali struktura binarnog kompleksa sa UDP i ternarnog kompleksa sa UDP i peptidnim supstratom je eksprimiran. OGT-UDP kompleks sadrži tri domena u svom katalitsčkom regionu: amino N-kraj|(N)- terminalni domen, karboksi (C)-terminalni domen i intervencioni domen (Int-D). Katalitska regija je povezana sa TPR ponavljanjima translacijskom spiralom (H3), koja se kreće od C-cat domena do N-cat domena, duž gornje površine katalitske regije. OGT-UDP-peptidni kompleks ima veći prostor između TPR domena i katalitske regije OGT-UDP kompleksa. CKII peptid, koji sadrži tri serinska ostatka i jedan treoninski ostatak, vezuje se u ovom prostoru. U 2021., analiza CryoEM od 5Å otkrila je odnos između katalitskih domena i netaknuti TPR regioni koji potvrđuju raspored dimera koji je prvi put viđen u samoj TPR strukturi X-zraka. Ova struktura podržava uređeni sekvencni bi-bi mehanizam koji se poklapa s činjenicom da je „pri zasićenim koncentracijama peptida, konkurentska inhibicija uzoraka dobijenih za UDP u odnosu na UDP-GlcNAc.”
Glikoziltransferaza
OGT katalizira dodavanje jednog N-acetilglukozamina preko O-glikozidne veze na serin ili treonin i S-glikozidne veze sa cisteinskim ostacima nukleocitoplazmatskih proteina. Budući da se i fosforilacija i O-GlcNAcilacija natječu za slične ostatke serina ili treonina, ova dva procesa mogu se nadmetati za mjesta ili mogu promijeniti supstratnu specifičnost obližnjih mjesta sternim ili elektrostatskim efektima. Za ovaj gen su pronađene dvije varijante transkripta koje kodiraju citoplazmatske i mitohondrijske izoforme. OGT glikozilira mnoge proteine uključujući: histon H2B, AKT1, PFKL, KMT2E/MLL5, MAPT/TAU, faktor ćelije domaćina C1, i SIN3A.
Mehanizam katalize
Molekulski mehanizam "O"-vezane "N"-acetilglukozamin transferaze također nije opširno proučavan, jer ne postoji potvrđena kristalna struktura enzima. Mehanizam koji su predložili Lazarus et al. je podržan obrascima inhibicije proizvoda UDP-a u uslovima zasićenja peptida. Ovaj mehanizam se odvija sa polaznim materijalima uridin-difosfat N-acetilglukozaminam i peptidni lancima sa reaktivnom serinskom ili treoninskom hidroksil grupom. Predložena reakcija je uređeni sekvencni bi-bi mehanizam.
Hemijska reakcija se može zapisati kao:
Prvo, hidroksilnu grupu serina deprotonira histidin 498, katalitska baza u ovoj predloženoj reakciji. Lizin 842 je također prisutan da stabilizuje UDP oblast. Kisikov ion tada napada šećer-fosfatnu vezu između glukozamina i UDP-a. Ovo rezultira cijepanjem UDP-N-acetilglukozamina na N-acetilglukozamin – peptid i UDP. Protonski transferi odvijaju se na fosfatu i histidinu 498. Ovaj mehanizam je podstaknut OGT genom koji sadrži O-vezanu N-acetilglukozamin transferazu. Osim prijenosa protona, reakcija se odvija u jednom koraku, kao što je prikazano na slici 2. Slika 2 koristi usamljeni ostatak serina kao predstavnika peptida sa reaktivnom hidroksilnom grupom. Treonin je također mogao biti korišten u mehanizmu.
Inhibitori
Prijavljeni su mnogi inhibitori enzimske aktivnosti OGT. Inhibicija OGT dovodi do globalne regulacije O-GlcNAc. Čini se da ćelije pojačavaju OGT i reduciraju OGA kao odgovor na inhibiciju OGT.
5S-GlcNAc
Ac45S-GlcNAc se unutarćelijsk pretvara u UDP-5S-GlcNAc, analogni inhibitor supstrata OGT-a. UDP-5S-GlcNAc se ne koristi efikasno kao donatorski šećer od strane OGT-a, vjerovatno zbog izobličenja piranoznog prstena, zamjenom kisika sumporom. Kao što se koriste druge glikoziltransferaze UDP-GlcNAc kao donatorski šećer, UDP-5S-GlcNAc ima neke nespecifične efekte na glikozilaciju na površini ćelije.
Regulacija
O-GlcNAc transferaza je dio dinamičke konkurencije za serinsku ili treoninsku hidroksilnu funkcionalnu grupu u peptidnoj jedinici. Slika 3 prikazuje primjer recipročne zauzetosti istog i susjednog mjesta. Za zauzetost istog mjesta, OGT se takmiči sa kinazom da katalizira glikozilaciju proteina umjesto fosforilacije. Primjer zauzetosti susjednog mjesta pokazuje da se goli protein kataliziran OGT pretvara u glikoprotein, koji može povećati promet proteina kao što je tumorski represor p53.
Posttranslacijska modifikacija proteina pomoću O-GlcNAc je podstaknuta protokom glukoze kroz biosintetski put heksozamina. OGT katalizira vezivanje O-GlcNAc grupe za serin i treonin, dok O-GlcNAcase podstiče uklanjanje šećera. Ova regulacija je važna za višestruke ćelijske procese uključujući transkripciju, transdukciju signala i proteasomsku degradaciju. Također, postoji kompetitivna regulacija između OGT i kinaze da se protein veže na fosfatnu grupu ili O-GlcNAc, koji može promijeniti funkciju proteina u tijelu kroz nizvodne efekte. OGT inhibira aktivnost 6-fosofuktosekinaze PFKL posredovanjem u procesu glikozilacija. To onda djeluje kao dio regulacije glikolize. O-GlcNAc je definiran kao negativni regulator transkripcije, kao odgovor na signalizaciju steroidnih hormona.
Studije pokazuju da O-GlcNAc transferaza stupa u direktnu interakciju sa enzimom Ten eleven translokacije 2 (TET2), koji pretvara 5-metilcitozin u 5-hidroksimetilcitozin i reguliše transkripciju gena. Dodatno, povećanje nivoa OGT za O-GlcNacilaciju može imati terapeutske efekte za pacijente sa Alzheimerovom bolešću. Metabolizam glukoze u mozgu je poremećen kod Alzheimerove bolesti, a studija sugeriše da to dovodi do hiperfosforilacije tau i degeneracije tau O-GlcNCAcilacije. Dopuna tau O-GlcNacilacije u mozgu zajedno s protein fosfatazom može spriječiti ovaj proces i poboljšati metabolizam glukoze u mozgu.
Vanjski linkovi
The O-GlcNAc Database - A curated database for protein O-GlcNAcylation and referencing more than 14 000 protein entries and 10 000 O-GlcNAc sites.
Radini
Radini (ital. Radini) su naseljeno mjesto u sastavu općine Brtonigla, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radini su imali 108 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Brtonigla. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Radini je imalo 102 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Šemovec Breški
Šemovec Breški je naseljeno mjesto u sastavu grada Ivanić-Grada, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanić-Grad.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šemovec Breški je imao 85 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Šemovac. U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Posavski Bregi. Do 1961. sadrži dio podataka za naselje Posavski Bregi.''
Vavpča vas pri Dobrniču
Vavpča vas pri Dobrniču (njem. Amtmannsdorf) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Šemovec Breški
Narodnosni sastav
Napomena: ''U 1971. i 1981. sadrži podatke za izdvojeni dio naselja koji je 1991. priključen naselju Posavski Bregi.''
Vavpča vas pri Dobrniču
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vavpča vas pri Dobrniču je imala 52 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Vavpča vas.''
Grabik
Grabik je naseljeno mjesto u sastavu grada Čazme, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čazma.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabik je imao 57 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1948.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grabik je imalo 53 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Grabik se kao samostalno naselje iskazuje od 1948. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
Viduša
Viduša je naseljeno mjesto u općini Kakanj, Bosna i Hercegovina.
Ordu (pokrajina)
Pokrajina Ordu (turski: Ordu ili) je pokrajina u sjevernom dijelu Turske, na obalama Crnog mora.
Graniči sa pokrajinama: Samsun na sjeverozapadu, Tokat na jugozapadu, Sivas na jugu i pokrajinom Giresun na istoku.
Prostire se na površini od 6.001 km2 a prema podacima iz 2010. godine u pokrajini je živjelo 719.183 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 120 stanovnika/km2. Glavni grad je Ordu po kome je pokrajina i dobila naziv.
Etimologija
Riječ "Ordu" na turskom jeziku znači vojska ali postoji još mnogo špekulacija o značenju imena.
Distrikti
Pokrajina Ordu je podijeljena na 19 distrikta:
Rho Aurigae
Rho Aurigae (ρ Aurigae, ρ Aur) je zvijezda u sazviježđu Kočijaš. Ima prividan sjaj od 5,23 mag. Udaljena je 527 sg od Sunca. Ubraja se u zvijezde glavnog niza spektralne klasse B3V.
Kinematika
Kreće se brzinom 35˙km/s u odnosu na Sunce.Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 20800-25000˙sg.
Stara biskupska rezidencija u Vukodolu
Stara Biskupska rezidencija u Vukodolu je nekadašnja katolička rezidencija u Mostarsko-duvanjskoj biskupiji, u jugozapadnom predgrađu Mostara, Bosna i Hercegovina. Kompleks je sve do marta 1909. godine služio kao rezidencija biskupa Mostarsko-duvanjske i Trebinjsko-mrkanske biskupije. U sklopu ovog kompleksa otvorena prva javna škola i prva štamparija. Kompleks stare Biskupske rezidencije posjeduju značajnu historijsku vrijednost s obzirom na to da predstavlja jedan od prvih objekata nove generacije hrišćanskih građevina podignutih u Bosni i Hercegovini nakon što su osmanske vlasti oslabile kontrolu nad gradnjom novih vjerskih objekata.
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 10. do 16. marta 2009. godine, donijela je odluku da se rezidencija proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo. Nacionalni spomenik čine objekti u okviru dvorišnog zida kompleksa stare Biskupije (objekat stare Biskupske rezidencije, objekat kuhinje sa pomoćnim prostorima, objekat kapelice, čatrnja i dva ekonomska objekta), dvorišni zid sa ulaznim kapijama i objekat škole.
Historija
Početkom 19. vijeka franjevci su odlučili kupiti zemljište u Mostaru gdje bi podigli svoju kuću s obzirom da je župna kapela u Mostarskom Gracu bila daleko od političkog središta Hercegovine u kojem se broj katolika povećavao dvadesetih godina 19. vijeka. Tadašnji župnik, fra Stjepan Karlović, kupio je manju parcelu u Vukodolu sa željom da tu podigne novi župni stan za Mostar.
Biskup fra Rafo Barišić, apostolski vikar Hercegovine, je dobio carski ferman da sagradi rezidenciju na posjedu koji su franjevci kupili ranije u Vukodolu kod Mostara. Pored izdavanja fermana, car je izdao naredbu hercegovačkom veziru Ali-paši Rizvanbegoviću da ustupi mjesto katoličkom biskupu za gradnju kuće te da i sam vezir, ne štedeći sredstava, ozbiljno radi na podizanju kuće.
Vezir je od Ahmeta Đikića kupio posjed koji je graničio sa fratarskim i poklonio ga franjevcima. Također je izdao i odgovarajuću bujruntiju da se na predmetnom zemljištu gradi rezidencija za biskupa. Iste godine, na zahtjev biskupa, mostarski kadija, Muhamed Emin, izdao je hudžet prema kojem je zemlja oko kuće u Vukodolu u Mostaru vlasništvo Katoličke crkve, na koju Crkva ima temestuh.
Temelji biskupske rezidencije su položeni 1847. godine, a gradnja je završena 1851. godine.
IC 3978
IC 3978 je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Stara biskupska rezidencija u Vukodolu
Historija
Godine 1852. odine, u sklopu kompleksa otvorena je prva pučka škola, odnosno, kako se tada zvala Narodna učiona. Kasnije je prenesena u novu franjevačku rezidenciju kraj crkve. Prestala je s radom 1882. godine. Također, 1872. godine, fra Franjo Miličević je uz graditeljsku cjelinu uspostavio prvu štampariju u kojoj su štampana prva djela među kojima poseban značaj ima „Pravopis za nižje učione“. Prvi klavir koji je ikada ušao u Bosnu i Hercegovinu, nalazio se u ovoj rezidenciji. U martu 1909. godine rezidencija se preselila iz Vukodola u novu zgradu u podnožju Gorice u Mostaru. Tokom 1959. godine nacionaliziran je kompleks stare biskupske rezidencije i povjeren je Poduzeću za gazdovanje „DOM“. Unutar objekta je formirano više stanova.
Objekti kompleksa stare Biskupske rezidencije su krajem osamdesetih godina 20. vijeka bili napušteni i prepušteni vremenu. Tokom aprila/maja 1992. godine su granatirani i oštećeni. Prvom fazom obnove 2010. god, urađena je preventivna zaštita ostataka objekta i postavljena krovne konstrukcija.
IC 3978
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Omicron Aurigae
Omicron Aurigae (ο Aurigae, ο Aur) je zvijezda u sazviježđu Kočijaš. Ima prividan sjaj od 5,47 mag. Udaljena je 408 sg od Sunca. Ubraja se u subdivove spektralne klasse A2VpCr.
Kinematika
Kreće se brzinom 9,6˙km/s u odnosu na Sunce. Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 23900-35600˙sg.
Hudi Kot
mini|280px|Hudi Kot; Ribniška koča (planinarski dom), najviša na [[Pohorje|Pohorju (1.530 m n/v)]] Hudi Kot je naseljeno mjesto u sastavu općine Ribnica na Pohorju, regija Koruška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Radlje ob Dravi.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hudi Kot je imao 251 stanovnika.
Teofilakt Lakapen
Teofilakt je poslao misionare Mađarima te je dao savjet caru Petru I Bugarskom glede bogumila. Ipak, Teofilakta nije toliko zanimala religija koliko njegovi konji, kojih je bilo mnogo te je on umro nakon šta je pao s jednog.
Reference
Trifon Carigradski Polieukt Carigradski
Brdo Jesenjsko
Brdo Jesenjsko je naseljeno mjesto u sastavu općine Jesenje, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Velika Loka (Trebnje)
mini|280px|Velika Loka, rimokatolička crkva "Sv. Jakob" Velika Loka (njem. Großlack) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Brdo Jesenjsko
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Krapina.
Velika Loka (Trebnje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velika Loka je imala 239 stanovnika.
Brdo Jesenjsko
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brdo Jesenjsko je imalo 169 stanovnika.
Napomena: ''Do 1948. iskazivano pod imenom Brdo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brdo Jesenjsko je imalo 235 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Grabovnica (Čazma)
Grabovnica je naseljeno mjesto u sastavu grada Čazme, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Čazma.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabovnica je imala 379 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. sadrži podatke za naselje Vučani.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grabovnica je imalo 460 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rožnjačni endotel
Endotel rožnjače je jedan sloj endotelnih ćelija na unutrašnjoj površini rožnjače. Okrenuta je prema komori formiranoj između rožnjače i šarenice. Endotel rožnjače čine specijalizirane, spljoštene, mitohondrijama bogate ćelije koje podstavljaju stražnju površinu rožnjače i okreću se prema prednjoj očnoj komori. Rožnjačni endotel upravlja transportom tečnosti i rastvorenih supstanci, preko zadnje površine rožnjače i održava je u blago dehidriranom stanju, potrebnom za optičku prozirnost.
Embriologija i anatomija
Endotel rožnjače embriološki je izveden iz nervnog grebena. Postnatalna ukupna endotelna celularnost rožnjače (približno 300.000 ćelija po jednoj) postiže se već u drugom tromjesečju trudnoćee. Nakon toga gustina endotelnih ćelija (ali ne i apsolutni broj ćelija) brzo opada, dok rožnjača fetusa raste na površini, dostižući konačnu gustinu odraslih od približno 2400 – 3200 ćelija/mm². Broj endotelnih ćelija u potpuno razvijenoj rožnici opada s godinama sve do rane odrasle dobi, stabilizirajući se oko 50 godina starosti. Broj endotelnih ćelija u potpuno razvijenoj rožnjači opada s godinama sve do rane odrasle dobi, stabilizirajući se oko 50. godine života. Normalni rožnjačni endotel je jedan sloj ćelija jednolike veličine, pretežno heksagonskog oblika. Ova shema popločavanja kao saćem daje najveću efikasnost, u smislu ukupnog perimetra, spakivanja stražnje površine rožnjače sa ćelijama određenog područja. Endotel rožnjače pričvršćen je za njen ostatak preko Descemetove membrane, koja je besćelijski sloj koji se sastoji uglavnom od kolagena IV.
Fiziologija
thumb |Šestougaone ćelije rožnjačnog endotela vizualizirane [[spekularna mikroskopija|spekularnom mikroskopijom.]] Glavna fiziološka funkcija endotela rožnjače je omogućavanje isticanje otopljenih tvari i hranjivih sastojaka iz očne vodice u površinske slojeve rožnjače, a istovremeno pumpanje vode u suprotnom smjeru, iz strome u vodenu otopinu. Ova dvostruka funkcija ovog endotela opisana je "hipotezom pumpnog curenja". Budući da je rožnjača avaskularna, što je čini optimalno prozirnom, prehrana njenogh epitela, strominih keratocita i rožnjačnog endotela mora se postići difuzijom glukoze i drugih rastvorenih tvari iz očne vodice, preko endotela rožnjače. Endotel zatim transportuje vodu sa površine okrenute prema stromi do vodene površine, međusobno povezanim nizom aktivnih i pasivnih ionskih zmenjivača. Kritična za ovaj proces je uloga Na+/K+ ATPaza i karboanhidraza. Ioni bikarbonata, nastali dejstvom karboanhidraze, translociraju se kroz ćelijsku membranu, omogućavajući vodi da pasivno prati.
Mehanizmi edema rožnjače
Endotelne ćelije rožnjače su postmitotske i rijetko se dijele, ako se uopće i dijele, u postnatalnoj rožnjači čovjeka. Ranjavanje rožnjačnog endotela, kao posljedica traume ili drugih povreda, potiče zarastanje jednoslojnog endotela, klizanjem i povećanjem susjednih endotelnih ćelija, a ne mitozom. Gubitak endotelnih ćelija, ako je dovoljno ozbiljan, može dovesti do pada gustine endotelnih ćelija ispod praga potrebnog za održavanje rožnjače, poznato kao deturgescencija. Ovaj prag gustine endotelnih ćelija znatno varira među pojedincima, ali je obično u rasponu od 500 - 1000 ćelija/mm². Tipski, gubitak gustine endotelnih ćelija praćen je povećanjem varijabilnosti njihove veličine (polimegatizam) i promjenom oblika (polimorfizam). Edem rožnjače može se javiti i kao rezultat ugrožene funkcije endotela uslijed unutaročne upale ili drugih uzroka. Prekomjerna hidratacija rožnjačne strome remeti normalno ravnomjerni razmak vlakana kolagena tipa I, uz rasipanje svjetlosti. Pored toga, prekomjerna hidratacija rožnjače može rezultirati edemom sloja njenog epitela, što stvara nepravilnosti na optički kritičnoj površini suza|suznog]] filma – film-zrak. I stromno rasipanje svjetlosti i nepravilnosti površinskog epitela doprinose pogoršanim optičkim performansama rožnjačee i mogu ugroziti oštrinu vida.
Uzroci bolesti endotela
Vodeći uzroci endotelne insuficijencije uključuju nenamjernu endotelnu traumu unutaročnom hirurgijom (kao što je operacija katarakte) i Fuchsova distrofija. Hirurški uzroci zatajenja endotela uključuju, kako akutnu intraoperativnu, tako i hroničnu postoperativnu traumu, kao što je zloupotrebljena unutaročna leća ili zadržani jezgarni fragment u prednjoj očnoj komori. Ostali faktori rizika uključuju glaukom, starenje i iritis. Rijetka bolest nazvana X-vezana endotelna distrofija rožnjače opisana je 2006. godine.
Grb Slavonije
Grb Slavonije je historijski hrvatski grb koji se danas nalazi u kruni grba Hrvatske, a predstavlja heraldički simbol regije Slavonije.
Između druge polovice 16. i sredine 19. vijeka, ovaj grb se koristio i na grbu Hrvatsko-dalmatinsko-slavonskog kraljevstva, budući da je zbog osmanlijskih osvajanja, srednjovjekovno središte Hrvatske bilo izgubljeno, a političko i državno-pravno težište hrvatskih zemalja bilo premješteno sa juga na sjever, u međurječje Drave i Save. Grb se opisuje kao štit na kojem je u gornjem dijelu prikazana zvijezda, a između dvije linije koje predstavljaju rijeke, nalazi se prikaz kune okrenute prema heraldički desnoj strani.
Historija
Kralj Vladislav II. Jagelović (1490–1516) potvrdio je 8. decembra 1496. godine slavonskim velikašima zemaljski grb Kraljevine Slavonije u obliku štita s kunom između dvije rijeke sa šestokrakom zvijezdom u vrhu štita. Predložak za lik četveronožne životinje koju se identifikovalo sa kunom, bio je zapravo lav u hodu koji je predstavljao dinastički simbol mlađih kraljeva i hrvatskih hercega iz vladarske obitelji Arpadovića, čiji se prikaz nalazio na aversu slavonskih banovaca, koje su kovali hrvatski hercezi i banovi cijele Slavonije od druge polovice 13. do druge polovice 14. vijeka. Činjenica da se u kraljevoj grbovnici šesterokraka zvijezda naziva marsovom zvijezdom (Mart), upućuje na zaključak kako je u razdoblju do kraja 15. vijeka među slavonskim plemstvom došlo do pogrešnog vjerovanja da je životinja prikazana na novcima zapravo kuna, imajući u vidu da se kuna na srednjovjekovnom latinskom jeziku nazivala martes. Iz te latinske riječi nastao je i izraz marturina, odnosno kunovina, koja se plaćala kao porez prvenstveno na području između Drave i Save.
Tokom druge polovice 19. vijeka primat na području Trojedne kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije preuzima šahirani hrvatski grb, kao nacionalni simbol svih Hrvata. Danas je slavonski grb dio službenog grba Republike Hrvatske i smješten je u kruni iznad glavnog grba.
Google Earth
Proizvod, ponovo izdat kao Google Earth u 2005, dostupan je za upotrebu na osobnim računarima koji pokreću Windows 2000 i novije, Mac OS X 10.3.9 i novije, Linux kernel: 2.6 ili noviji (izdat 12. juna 2006), te FreeBSD. Google Earth je također dostupan kao preglednički dodatak koji je izdat 28. maja 2008. Također je napravljen dostupnim za mobilne verzije preglednika na iPhone OS-u 28. oktobra 2008, kao besplatno preuzimanje sa App Storea, te je dostupan Android korisnicima kao besplatna aplikacija na Google Playu. U dodatku sa pokretanjem nadograđenog Keyhole-baznog klijenta, Google je također dodao slike sa baze podataka o Zemlji na svoju internetsku aplikaciju, Google Maps. Izdavanje Google Eartha u junu 2005. za javnost uzrokovao je više od deset puta povećanje u medijskoj pokrivenosti virtualnih globusa između 2004. i 2005, uvodeći javni interes u geosvemirske tehnologije i aplikacije. Do oktobra 2011, Google Earth je bio preuzet više od milijardu puta.
Google Earth prikazuje satelitske slike različite rezolucije Zemljine površine, dopuštajući korisnicima da vide stvari poput gradova i kuća prilično okomito ili pod uglom (npr. iz ptičje perspektive). Stepen rezolucije koji je dostupan je nešto baziran na tačkama interesa i popularnosti, ali većina zemalja (osim nekih ostrva) je pokrivena na najmanje 15 metara rezolucije. Melbourne, Australija; Las Vegas, Nevada; i Cambridge, Cambridgeshire sadrže primjere najveće rezolucije, na 15 cm (6 inči). Google Earth dopušta korisnicima pretragu po adresama za neke zemlje, unos koordinata, ili jednostavno korištenje miša za pretragu lokacija.
Za velike dijelove površine Zemlje samo 2D slike su dostupne, iz skoro vertikalne fotografije. Prikazivanje ovog sa nekog ugla, postoji perspektiva u smislu da se objekti koji su horizontalno udaljeni vide umanjeno, poput prikazivanja velike fotografije, a ne baš kao 3D prikaz.
Za ostale dijelove površine Zemlje, 3D slike tla i zgrada su dostupne. Google Earth koristi digital elevation model (DEM) podatke koje je prikupila NASA (Shuttle Radar Topography Mission – SRTM). To znači da jedan može vidjeti skoro čitavu zemlju u tri dimenzije. Do novembra 2006, 3D prikazi više planina, uključujući Mount Everest, su bili popravljeni korištenjem zamjenskih DEM podataka da pokriju praznine u SRTM pokrivenosti.
Dosta ljudi koristi aplikacije da doda svoje vlastite podatke, praveći ih dostupnim preko raznih izvora, kao što su Bulletin Board Systems (BBS) ili blogovi pomenuti u sekciji linkova ispod. Google Earth je u mogućnosti da prikaže sve vrste slika koje se preklapaju na površini zemlje kao i Web Map Service klijent. Google Earth podržava upravljanje 3D Geospatial podacima preko Keyhole Markup Language (KML).
Detalji
Google Earth je jednostavno baziran na 3D mapama, sa mogućnošću prikaza 3D zgrada i konstrukcija (kao što su mostovi), što se sastoji od korisničkih doprinosa korištenjem SketchUpa, 3D modeling programskog softvera. U prethodnim verzijama Google Eartha (prije verzije 4), 3D zgrade su bile distupne samo za nekoliko gradova, te su bile slabo prikazivane bez tekstura. Dosta zgrada i konstrukcija širom svijeta sada imaju detaljne 3D prikaze; uključujući (ali ne ograničavajući) one u SAD, Kanadi, Meksiku, Indiji, Japanu, Ujedinjenom Kraljevstvu, Španiji, Njemačkoj, Pakistanu i gradovima Amsterdamu i Aleksandriji. U augustu 2007, Hamburg je postao prvi grad potpuno prikazan u 3D-u, uključujući teksture kao što su façades. 'Westport3D' model je kreiran od strane 3D imaging firme AM3TD koristeći daljinsko-lasersku snimajuću tehnologiju i digitalnu fotografiju te je prvi takav model irskog grada ikada kreiran. Kako je bio sprva razvijen da pomogne lokalnoj vladi u upravljanju njihovog plana grada, program sadrži najveću rezoluciju foto-realističnih tekstura od bilo kojeg sličnog bilo gdje. Trodimenzionalni prikazi su dostupni za određene zgrade i konstrukcije širom svijeta preko Googleovog 3D Warehousea i ostalih web-sajtova. U junu 2012, Google je objavio da će početi sa zamjenom korisničkih doprinosa 3D zgrada sa automatski kreiranim 3D mrežnim objektima počevši sa većim gradovima. Iako postoji dosta gradova na Google Earthu koji su potpuno ili djelomično 3D, većina je dostupna u Earth Gallery. Earth Gallery je biblioteka modifikacija Google Eartha koje su ljudi napravili. U biblioteci ne samo da postoje modifikacije za 3D zgrade, nego i modeli zemljotresa korištenjem Google Earth modela, 3D šuma, i mnogo više.
31. januara, 2010, čitav Google Earthov prikaz okeana je nadograđen novim slikama preko SIO, NOAA, US Navy, NGA, te GEBCO. Nove slike su uzrokovale da manja ostrva, kao što su neka koralna ostrva na Maldivima, budu prikazana nevidljivim unatoč njihovim obalama koje su u potpunosti omeđene.
Korištenje
Google Earth se može koristiti za obavljanje nekih dnevnih zadataka i za druge svrhe.
Sve ove mogućnosti također su objavljene na Google Earth Blogu.
Integracija sa Wikipedijom i Panoramiom
U decembru 2006, Google Earth je dodao novi sloj nazvan "Geographic Web" koji uključuje integraciju sa Wikipedijom i Panoramiom. U Wikipediji, unosi su sastrugani za koordinate preko šablona za koordinate. Postoji također i društveni sloj projekta Wikipedia-World. Više koordinata se koristi, različite vrste su na ekranu i različiti jezici su podržani nego što je to kod sloja Wikipedije. Google je objavio 30. maja 2007. da kupuje Panoramio. U martu 2010, Google je uklonio "Geographic Web" sloj. "Panoramio" sloj je postao dio glavnih slojeva i "Wikipedia" sloj je smješten u "More" sloj.
Simulacija leta
U Google Earthu v4.2, simulacija leta je dodata kao skrivena mogućnost. Počevši sa v4.3 nije više skrivena. Sprva F-16 Fighting Falcon i Cirrus SR-22 su bili jedini avioni dostupni, te su se mogli koristiti sa samo nekoliko aerodroma. Ipak, moguće je bilo početi let u "trenutnoj lokaciji" i ne biti na aerodromu. Korisnik se suočava sa početnim smjerom kada počne simulacija leta. Nije moguće početi let sa zemlje, ali mora biti blizu tla (približno 50-100m iznad nivoa zemlje) da se započne pozicija polijetanja. U suprotnom oni će biti u zraku sa 40% brzine extended (pozicija slijetanja). U dodatku kontrola tastature, simulator može biti kontrolisan sa mišem ili džojstikom. Google Earth v5.1 i noviji prekinu s radom kada se počinje simulator leta sa Saitek i ostalim džojsticima.
Istaknuti avioni
Simulator leta može biti upravljan tastaturom, mišem ili priključenim džojstikom. Kablovska konekcija i visokobrzinski računar omogućava veoma stvarno iskustvo. Simulator se također pokreće animacijom, dopuštajući objektima (naprimjer: avionima) animaciju dok su na simulaciji. Programski jezici mogu također biti korišteni da učine prikazivanje kabine aviona, ili naštimaju slijetanje.
Nebo
Google Sky je mogućnost koja je predstavljena u Google Earthu 4.2 22. augusta 2007, te dopušta korisnicima da prikazuju zvijezde i ostala nebeska tijela. Program je proizveo Google preko partnerstva sa Space Telescope Science Institute-om (STScI) u Baltimoreu, centru za naučne operacije za Hubble Space Telescope. Dr. Alberto Conti i njegov saradnik Dr. Carol Christian iz STScI planiraju dodati javne slike od 2007, kao i slike u boji svih arhiviranih podataka sa Hubble's Advanced Camera for Surveys. Novizdate Hubble slike će biti dodate na Google Sky program čim budu objavljene. Nove mogućnosti kao što je multi-wavelength podaci, pozicije većih satelita i njihovih orbita kao i obrazovnih resursa bit će omogućeni Google Earth društvu i također preko Christian and Conti web-sajta za Sky. Također vidljivo na Sky načinu rada su sazviježđa, zvijezde, galaksije i animacije planeta u njihovim orbitama. U realnom vremenu Google Sky hibrid nedavnih astronomskih tranzijenata, koristeći VOEvent protokol, omogućen je VOEventNet saradnjom. Google Earth mape se nadograđuju svakih 5 minuta.
Google Sky se suočava sa konkurencijom: Microsoft WorldWide Telescope (koji se može pokrenuti samo na Microsoft Windows operativnim sistemima) te Stellarium, besplatni planetrarijum otvorenog koda koji se pokreće na Microsoft Windowsu, OS X i Linuxu.
13. marta 2008, Google je napravio web verziju Google Skya dostupnu preko interneta.
Prikaz ulica
15. aprila 2008. sa verzijom 4.3, Google je potpuno integrirao svoj Street View u Google Earth. U verziji 6.0, funkcija za približavanje slika je bila potpuno uklonjena jer je nekompatibilna sa novom 'seamless' navigacijom.
Google Street View obezbjeđuje 360° panorama prikaz na nivou ulice i dopušta korisnicima prikaz dijelova izabranih gradova i njihove okružujuće velegradske oblasti na nivou zemlje. Kada je pokrenut 25. maja 2007. za Google Maps, samo 5 gradova je bilo uključeno. Od tada se proširio na više od 40 gradova u SAD, te uključuje suburbane dijelove većine, te u nekim slučajevima, ostale približne gradove. Nedavne nadogradnje su sada implementirale Street View u većini većih gradova Kanade, Meksika, Danske, Južne Afrike, Japana, Španije, Norveške, Finske, Švedske, Francuske, UK, Irske, Holandije, Italije, Švicarske, Portugala, Tajvana, te Singapura.
Google Street View, kada se upravlja, prikazuje slike koje su prethodno uslikane kamerom pričvršćenom za automobil, te mogu biti upravljane korištenjem klika na mišu na ikonama fotografija prikazanim na ekranu u korisničkom smjeru putovanja. Koristeći ove uređaje, slike mogu biti prikazane u različitim veličinama, sa bilo koje strane, te iz raznih uglova.
Voda i okeani
Predstavljeno u verziji 5.0 (februar 2009.), Google Ocean mogućnost dopušta korisnicima zumiranje ispod površine okeana i prikazivanje 3D batimerije ispod talasa. Podržavajući preko 20 sadržajnih slojeva, sadrži informacije od vodećih naučnika i okeanografa. 14. aprila 2009, Google je dodao podatke o terenu ispod vode za Velika jezera. 2010, Google je dodao podatke za podvodni teren Bajkalskog jezera.
U junu 2011, veća rezolucija nekih dubokih okeanskih područja povećana u fokusu od jednokilometarskih mreža do 100-metarske zahvaljujući novoj sintezi topografije morskog dna izdatoj kroz Google Earth. Visokorezolutivne mogućnosti su razvili okeanografi na Univerzitetu Kolumbija (Lamont-Doherty Earth Observatory) od naučnih podataka prikupljenih na istraživačkim krstarenjima. Oštriji fokus je dostupan za oko 5 procenata okeana (područje veće nego Sjeverna Amerika). Podvodni krajolik se može vidjeti na Hudson Canyon van New York Cityja, u blizini Wini Seamount Hawaii, i oštro-ivičnih 10.000 metara visoke Mendocino Ridge sa SAD-ove pacifičke obale. Postoji Google 2.011 morsko dno tura za one koji su zainteresirani za gledanje okeanskih dubokih terena.
Historijski slikovni prikaz
Predstavljen u verziji 5.0, Historical Imagery dopušta korisnicima putovanje nazad u prošlost i proučavanje ranijih stanja bilo kojeg mjesta. Ova mogućnost dopušta istraživanje koje zahtjeva analizu prošlih snimaka raznih mjesta.
Mars
Google Earth 5 sadrži zaseban globus planete Mars, koji može biti prikazan i analiziran radi istraživačkih svrha. Mape su mnogo veće razlučivosti nego one na pregledničkoj verziji Google Marsa te također uključuju 3D renderiranja Martian terena. Postoji također nekoliko ekstremno visokorazlučivih slika od Mars Reconnaissance Orbiterove HiRISE kamere koje su jednake razlučivosti sa onim od gradova na Zemlji. Napokon, postoji dosta visokorazlučivih panoramnih slika sa različitih Mars lendera, kao što su Mars Exploration Rovers, Spirit i Opportunity, koji mogu biti prikazani na jednak način kao Google Street View. Dovoljno interesantno, slojevi na Google Earthu (kao što je World Population Density) može biti primijenjen na Mars. Slojevi Marsa mogu također biti primijenjeni na Zemlju. Mars također ima malu primjenu koju nalazi blizu lica Marsa. Ona se zove Meliza, te omogućava dopisivanje između korisnika i automatskog robota-govornika.
Tečna galaksija
Liquid Galaxy je grupisanje računara koji pokreću Google Earth kreirajući impresivno iskustvo. 30. septembra 2010, Google je napravio konfiguraciju i šeme za svoje bušilice javno, postavljajući kod i uputstva za podešenje na Liquid Galaxy wiki.
Liquid Galaxy je također bio korišten kao panoramni preglednik slika koristeći KRpano, kao i Google Street View prikazivač koristeći Peruse-a-Rue Peruse-a-Rue jeste metoda za sinhroniziranje višestrukih Maps API klijenata.
Utjecaji
Google Earth može biti praćen direktno unazad od male kompanije imena Autometric, sada dijelom Boeinga. Tim na Autometricu, vođen Robertom Cowlingom, kreirao je vizualizaciju proizvoda nazvanog Edge Whole Earth. Bob je demonstrirao Edge Michaelu T. Jonesu, Chris Tanneru i ostalim na SGI-u 1996. godine. Nekoliko ostalih vizualizacionih proizvoda koji koriste slikovno predstavljanje postojali su u to vrijeme, uključujući one na bazi Performera, ali Michael T. Jones je tvrdio empatijski da "nikad nije mislio o složenostima prikazivanja čitavog globusa ..." Frazu "iz vanjskog prostora u vaše lice" je smislio predsjednik Autometrica, Dan Gordon, te je koristio da opiše svoj koncept za lični/lokalni/globalni opseg.
Gordon je bio veliki fan 'Earth' programa opisanog u Neal Stephensonovom sci-fi klasiku Snow Crash. Zaista, Google Earthov suosnivač tvrdio je da je Google Earth modeliran nakon Snow Crash, dok je drugi suosnivač kazao da je inspirirano kraktim naučno-obrazovnim filmom Powers of Ten. U principu Google Earth je bio najmanje djelomično nadahnut Silicon Graphics demoom nazvanim "From Outer Space to in Your Face" što je približavalo od svemira do Švicarskih Alpa a onda do Matterhorna. Ovaj pokrenuti demo je hostirao Onyx 3000 sa InfiniteReality4 grafikom, koja je podržavala Clip Mapping i bila nadahnuta mogućnošću straničenja hardverskim teksturama (ipak nije koristila Clip Mapping) te "Powers of Ten". Prva Google Earth implementacija nazvana Earth Viewer pojavila se od Intrinsic Graphicsa kao demonstracija Chris Tannerovog softversko-bazne implementacije Clip Mapping teksturno straničnog sistema i bio je izdat od strane Keyhole Inc.
Tehničke pojedinosti
Detaljne izdavačke zapise/historiju/zapis promjena napravio je Google.
Hardver i softver
Google Earth obično ne radi na starijim hardverskim konfiguracijama. Najnovija sistemsko-zahtjevna ažuriranja uključuju ove minimalne konfiguracije:
Najčešći razlog padanja programa je nedovoljno video memorije: softver je dizajniran da upozori korisnika ako njihova grafička kartica nije u mogućnosti podržati Earth (ovo često dovodi do nedovoljnog Video RAMa ili loših kartičnih drivera). Slijedeća najčešća referenca pada je mala brzina Internet mreže.
Linux specifikacije
Minimalni zahtjevi sistema obuhvataju:
Radi na slijedećim distribucijama:
Web pregled
Od Google Eartha 5, sadržaji balona opisa, koji su kreirani u KML koristeći JavaScript i iFrames, renderiraju se sa proširenom WebKit mašinom.
Vremenska linija izdanja
thumb|400px|Ilustracija vremenske linije za KML i Google Earth historiju
Verzije za Mac
Verzija za OS X je izdata 10. januara 2006, te je dostupna za preuzimanje sa web-sajta Google Earth. Sa nekoliko iznimki napisanih ispod, Mac verzija izgleda stabilna i kompletna, sa virtualno svim istim funkcionalnostima kao originalna Windows verzija.
Mac verzija pokreće se samo pod OS X verzijom 10.3 ili novijim. Ne postoji proširen proglednik, direktni interfejs prema Gmailu i nema full-screen opcije. Od januara 2009. postoji nekoliko bugova vezanih za meni traku prilikom prebacivanja između aplikacija i nekoliko bugova vezanih za balon-pribilješke i štampanje.
Od verzije 4.1.7076.4558 (izdate na 9. maj 2007.) naovamo, OS X korisnici mogu, između ostalog, nadograditi na "Plus" verziju preko opcije u Google Earth meniju. Neki su korisnici prijavili teškoće sa padovima Google Eartha u tadašnjoj trenutnoj verziji prilikom zumiranja. Trenutna verzija za Mac je 5.2.1.1588.
Linux verzija
Postoje početne prijave korisnika da ne mogu koristiti reviziju 7.0 Google Eartha na Linuxu zbog buga.
Android verzija
Android verzija je izdata u ponedjeljak, 22. februara 2010.
iOS verzija
Verzija za iOS, koji se pokreće na iPhoneu, iPod Touchu i iPadu, izdata je besplatno na App Storeu 7. oktobra 2008. Ona pravi korištenje multi-touch interfejsa za pomjeranje na globusu, zumiranje ili rotaciju pogleda, te dopušta odabir trenutne lokacije koristeći iPhone integrisani Assisted GPS. Iako nije prethodno podržvala bilo koji layer (sloj) izuzev Wikipedije i Panoramija, verzija 6.2 donijela je KML podršku za dodavanje dodatnih layera. Verzija 7 uvela je 3D modele nekoliko gradova.
Google Earth Plus
Prekinut decembra 2008, Google Earth Plus bila je individualno-orijentirana plaćena pretplatna nadogradnja za Google Earth koja je omogućavala korisnicima slijedeće mogućnosti, od kojih većina su sada dostupni u besplatnom Google Earthu. The Linux version of the Google Earth Plus application does not include any GPS functionality.
Google Earth Pro
Za $399 godišnju pretplatu, Google Earth Pro je biznis-orijentirana nadogradnja u Google Earth koji ima više mogućnosti od Plus verzije. Pro verzija uključuje dodatke softvera kao:
Profesionalna verzija je dostupna za Windows (NT-bazirane verzije), Mac OS X 10.4 ili novije.
Google Earth Enterprise
Google Earth Enterprise je verzija Google Eartha dizajnirana za korištenje od strane organizacija čiji poslovi mogu dobiti na prednosti od programskih mogućnosti, naprimjer imavanjem globusa koji drži podatke kompanije dostupne za svakoga u toj kompaniji.
Automobilska verzija
Auto verzija programa Google Earth je postala dostupna u 2010. za Audi A8.
Google Earth Plug-in
Google Earth API je besplatni beta servis, dostupan za svaki web-sajt koji je besplatan korisnicima. Dodatak i njegov JavaScript API dopuštaju korisnicima postavljanje verzije Google Eartha unutar web-stranica. API dopušta sofisticirane 3D map aplikacije da budu kreirane.
Google Earth Plug-in je dostupan za slijedeće internetske preglednike i operativne sisteme:
Microsoft Windows (2000, XP, Vista, 7 i 8/8.1)
Apple Mac OS X 10.4 i noviji (Intel i PowerPC)
Do danas dodatak podržava slijedeće layere:
Google Updater Plugin od Googlea nastoji da učini Google Earth Plugin (kao i sve ostale Google dodatke) ažurnim na korisničkom pregledniku.
Također podržava 'Sky Mode', 'Photo Overlays', te omogućava dosta od istih kontrola i informativnih traka kao i potpuna aplikacija.
Razlučivost slika i preciznost
Većina zemljanih područja je pokriveno satelitskim slikama razlučivosti od oko 15 m po pikselu. Ova bazna slika je 30 m multispektralni Landsat koji je izoštren sa 15 m panhromatskom Landsat snimkom. Ipak, Google aktivno mijenja ovu baznu sliku sa 2,5 m SPOTImage snimkama i nekoliko višerazlučivih baza podataka pomenutih ispod. Neki populacijski centri također su pokriveni avionskim slikama (orthofotografija) sa nekoliko piksela po metru.
Google je razlučio nekoliko netačnosti u vektorskom mapiranju od javnog izdanja softvera, bez zahtjevanja ažuriranja samog programa. Primjer ovoga bio je odsustvo granica iz Google Earthovih mapa teritorije Nunavut u Kanadi, teritorije koja je bila kreirana 1. aprila 1999; ova greška bila je korigovana uz jedan od podatkovnih nadogradnji rane 2006.
Sve slike nisu uhvaćene u isto vrijeme, ali su generalno ažurne u periodu od najviše 3 godine. Ipak, sa izdanjem Google Eartha 5.0, postoje historijske slike koje idu unazad do 1940-ih u nekim mjestima. Setovi slika ponekad nisu ispravno spojeni međusobno. Ažuriranja na fotografskoj bazi podataka mogu ponekad biti vidljiva kada drastične izmjene uzmu maha u prikazu tla, naprijer Google Earthova nepotpuna ažuriranja New Orleansa prateći Uragan Katrina, ili kada su mjesne stanice pomjerene neočekivano kroz Zemljinu površinu. Ipak stanice mjesta se nisu faktički pomjerile, slika je ustvari sastavljena drugačije.
U nekim mjestima, lokalna vlada je predala finije obrađene modele tla preko Map Content Partners programa. U martu 2010, država Marin, sjeverno od Golden Gate Bridgea u San Franciscu, California, objavila je 40 cm ograničenu terensku površinu od 1425 km2 kroz program.
Funkcija "Measure" pokazuje da je dužina ekvatora oko 40.030,24 km, dajući grešku od −0.112% poredeći sa stvarnom vrijednošću od 40.075,02 km Zemlje; za meridijanski opseg, pokazuje dužinu od oko 39.963,13 km, također dajući grešku od −0.112% poredeći sa aktualnom vrijednošću od 40.007,86 km.
16. decembra 2007, veći dio Antarctice je ažuriran na 15 m razlučivost koristeći snimanje od Landsat Image Mosaica Antarctice (1 m razlučivost slika nekih dijelova Antarctice su dodani u junu 2007.); ipak, arktička polarna ledena kapa je u potpunosti odsutna sa trenutne verzije Google Eartha, kao i talasi u okeanima. Geografski sjeverni pol se vidi kako lebdi iznad Arktičkog okeana i sistem sastavljanja pločica kreira artifakte pored polova kako pločice postaju 'neograničeno' male te se greške zaokruživanja nakupljaju.
Prekrivač oblaka i sjene mogu učiniti teškim ili nemogućim viđenje detalja u nekim zemljanim površinama, uključujući veličinu sjena planina.
Slike koje nedostaju
Dok Google Earth sveobuhvatno pokriva sve kontinentalne mase tla sa satelitskim snimanjem pri različitim razlučivostima, ovo nije uvijek slučaj za obalska ostrva. Veliki broj udaljenih i često nenaseljenih ostrva i stijena širom svjetskih okeana nemaju satelitske snimke u Google Earthu u potpunosti. U ovim slučajevima, jedini snimci vidljivi su oni za okeansku površinu.
U nekim slučajevima, visokorazlučivi snimci prije 2009. nekih udaljenih ostrva bili su izbrisani pomjeranjem ili odsutni s vijencima razmazanim oko tih ostrva kada je okeanska površina dodata 2009. (naprimjer, brazilski Martin Vaz ostrva i Seychellesovi Bertaut Reef), ali ovi snimci su obično dostupni prikazivanjem Google Earthove historije za datu lokaciju.
Neiscrpni spisak Google Earth nedostajućih slika od 28. jula 2014. uključuje:
Raba (rijeka)
Raba (Raab; Rába; Raba; Arrabo) jest rijeka u jugoistočnoj Austriji i zapadnoj Mađarskoj, desna pritoka Dunava, te treća rijeka po dužini i najveća pritoka Dunava u Mađarskoj. Dužina rijeke je oko 265 km.
Hidrologija
Raba izvire u centralnoj Štajerskoj na obroncima planine Osser (Okrug Hohenau an der Raab) na nadmorskoj visini od 1548 metara, nekoliko kilometara istočno od grada Bruck an der Mur.
Od tamo teče prema jugoistoku, preko Gradišća i nedaleko od Jennersdorfa gdje nakon 110 km toka ulazi u Mađarsku.
Tamo u gornjem dijelu svog toka formira austrijsko-mađarsku granicu, zatim svija prema istoku i uz velike meandre protiče kroz mađarske pokrajne Vas i Győr-Moson-Sopron, gdje sjeverno od grada Győr uliva u dunavski rukavac Mosoni.
Sliv Rabe ima površinu od 14.968 km², te nije plovna, ali je to ipak bio jedan od glavnih transportnih pravaca u rimsko doba. Danas uglavnom ima značaj kao izvor hidroenergije i pitke vode, kao i poljoprivredni i turistički značaj. Svakog ljeta privlači mnoge kupače i veslače, kajakare, i ostale turiste koji vole provoditi vrijeme na rijekama. U austrijskom dijelu od Gleisdorfa do Jennersdorfa duž korita rijeke ide željeznička pruga.
Utvrđeno je da je Raba u ranom kenozoiku tekla u suprotnom pravcu, ali je usljed tektonskih pomjeraja, promijenila smjer.
Historija
U 19. vijeku se po prvi put reguliše tok Rabe i 1896. godine kod grada Ikervár se gradi prva hidrocentrala u Mađarskoj.
Stanovništvo
Velika grupacija Slovenaca koja živi u sjevernom dijelu Mađarske, a ima ih otprilike 5-6.000, ovu rijeku zovu Slovenska Raba. Osim etničkih Mađara, dio populacije doline Rabe (slov. Porabje, mađ. Vendvidék) čine i Rabski Slovenci, koji su najzapadnija grupa mađarskih Slovenaca. Većina ove etničke grupe živi u mjestu Szentgotthárd (slov. Monošter), i u okolnim manjim selima. Dolina Rabe se može posmatrati kao dio većeg regiona Prekomurja.