cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zemljotres
Unutrašnje sile kao pokretači tektonike
Prema Angloameričkoj školi misli u geonaukama, disipacija toplote iz plašta predstavlja dovoljan izvor energije za tektonsku aktivnost Zemlje. Po tom vjerovanju, suvišna gustoća okeanske litosfere koja tone u subduktivnim zonama je pokretač ploča, tj. ploče svoju pokretljivost duguju relativnoj gustoći okeanske litosfere i relativnoj slabosti astenosfere. Obje te pretpostavke su nepotvrđene. U tom scenariju, kada se formira u srednjeokeanskim brazdama, okeanska litosfera je za pretpostaviti manje gustoće od astenosfere pod njom, ali svojim starenjem postaje sve gušća, konduktivno se hladeći i debljajući. Veća gustoća starije litosfere u odnosu na astenosferu ispod nje navodno omogućuje tonjenje litosfere u duboke zone plašta u subdukcijskim zonama, a slabost astenosfere omogućuje lakše kretanje ploča ka subdukcijskoj zoni.
Međutim, ukupna energija iz svih poznatih izvora u unutrašnjosti Zemlje kao i njene okoline, nedovoljna je da objasni pomicanje tektonskih ploča, pa uzrok tektonike ostaje nepoznat. Osim toga, postoje ploče poput Sjevernoameričke i najveće Evroazijske, koje se kreću a da nigdje nisu u subdukciji sa drugim pločama. Stoga uzrok kretanja ploča ostaje predmetom intenzivnog istraživanja i debate među naučnicima.
Seizmološka tomografija za neke regione Zemlje ukazuje na lateralno (bočno) promjenjivu distribuciju gustoće u čitavom plaštu. Takve varijacije u gustoći mogu biti materijalne (usljed hemije stijena), mineralne (usljed varijabilnosti mineralnih struktura), ili termalne (putem termičkog širenja i skupljanja, usljed toplotne energije). Manifestacija ove promjenjive gustoće je konvekcija plašta iz sila potiska. Zagovarači gore pomenute hipoteze o disipaciji toplote plašta kao glavnom pokretaču tektonike, tvrde i da konvekcija plašta direktno ili indirektno korespondira kretanju ploča. Dvije preostale sile za koje pobornici navedene škole misli smatraju da utiču presudno na kretanje ploča su još trenje (ili frikcija) i gravitacija. Međutim, za te tvrdnje nema dokaza, odnosno ako je uzrok konvekciji plašta i poznat, to ne objašnjava samu tektoniku. Da bi ta teza bila potvrđena, ta se energija mora na predvidljiv tj. objašnjiv način transportovati u litosferu, da bi se ploče uopšte mogle pomaći. Uzroci tektonike nastavljaju biti predmetom debate i istraživanja u geodinamici.
Vanjske sile kao pokretači tektonike
Začetnik hipoteze o tektonici ploča, austrijanac Alfred Wegener, teoretizirao je da uticaji Mjeseca uzrokuju tektoniku na Zemlji. Međutim, naučna zajednica prvenstveno angloamerička, Wagenerovo objašnjenje je u to vrijeme odbacila uz objašnjenje da bi direktni Mjesečevi efekti doveli do plimne frikcije, koja bi zauzvrat davno zaustavila Zemljinu rotaciju. Indirektni efekti Mjeseca na Zemlju nisu nikada razmotreni odnosno proučeni, iako Wagener nije tvrdio da su direktni efekti poput plimne frikcije jedini mogući lunarni uzročnik tektonike.
IC 1941
IC 1941 je trostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Bik. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 1899. godine.
Zemljotres
Vanjske sile kao pokretači tektonike
Angloamerička škola misli u geonaukama i danas odbacuje Wegenerovo teoretiziranje o mogućem lunarnom porijeklu tektonike na Zemlji. Kao dokaz za ovu apsolutnu tvrdnju danas, koriste se gore pomenutim globalnim studijama iz relativnih (GPS i dr.) mjerenja. Međutim, zapadna komponenta kretanja svih ploča je utvrđena van svake sumnje barem u odnosu na cjelokupan donji segment plašta. Također je utvrđeno i da se čvrsta jezgra Zemlje kreće brže od ostatka planete. Razlozi su nepoznati i o njima postoji više predloženih objašnjenja, npr. uticaj gravitacijske sile Mjeseca koja navodno usporava litosferu više negoli jezgru, uticaj magnetnog polja same Zemlje na svoju unutrašnju jezgru uglavnom sačinjenu od željeza, potom piezoelektricitet tako sačinjene unutrašnje jezgre, i dr.
IC 1941
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zemljotres
Učestalost
mini|340px|Pacifički Vatreni prsten. Procjenjuje se da se godišnje dogodi oko 900.000 potresa magnitude do 2.5 (po Richteru), dok su najjači ujedno i najrjeđi, i pojavljuju se svakih 5 do 10 godina. Zemlje u kojima se događa najviše potresa su Čile, Japan i Indonezija.
Pacifički Vatreni prsten (eng. the Ring of fire) je područje u bazenu Pacifičkog okeana u kom su seizmicitet i vulkanska aktivnost najaktivniji. Prsten je dio gotovo neporekidnog niza podokeanskih rovova, vulkansih lukova, te vulkanskih pojaseva i tektonskog kretanja. U ovom prstenu nalaze se 452 vulkana i preko 75% svih aktivnih i ugašenih vulkana. Naziva se još i Cirkumpacifički pojas. Oko 90% svih te 80% najsnažnijih zemljotresa na svijetu, dešava se duž Vatrenog prstena. Slijedi ga Alpidski pojas s 5–6% svih te 17% najsnažnijih, a obuhvata zonu od indonezijskih ostrva Jave i Sumatre preko planinskog masiva Himalaja, pomorja Mediterana, pa sve do Atlantskog okeana. Srednjeatlantička brazda čini treći najznačajniji trusni pojas svijeta.
Bosna i Hercegovina se nalazi u Alpidskom trusnom pojasu. Kao i druge zemlje Balkanskog poluostrva, izložena je subdukciji Sjevernoafričke tektonske ploče i njenih dijelova pod Albansku mikroploču, te drugim tektonskim procesima. Usljed toga, zemljotresi u BiH se dešavaju najviše u južnim dijelovima, kao i u primorju. Osim juga zemlje, potencijalno katastrofalni zemljotresi u BiH dešavaju se uglavnom duž Sarajevskog tektonskog rasjeda kao najdužeg (pravac projekcije na površini: Sarajevo-Krajina), te Banjalučkog tektonskog rasjeda koji je okomit na Sarajevski i čini dio njegovog sistema rasjeda.
Prognoziranje
Statistička seizmologija koristi statističke metode i istoriju dosadašnjeg seizmiciteta, koja ide milione godina u prošlost, u pokušaju tipizacije i mogućeg predviđanja budućih zemljotresa. Njen uspjeh u seizmičkom prognoziranju je minoran, ali ona ima veliku važnost u utvrđivanju parametara seizmičke opasnosti pojedinih regija, te s tim u vezi mikrorejonizacijom manjih prostora kao što su lokacije građevinskih objekata. Njena uloga je prvenstveno u utvrđivanju zakonskih akata u građevinarstvu, odnosno određivanju zakonskih mjera koje obavezuju na aseizmičku gradnju. Te mjere građevinski sektor mora poštivati kako bi se u umanjio ili izbjegao gubitak ljudskih života u slučaju zemljotresa. Statistička seizmologija je od direktne koristi za sektore finansija i osiguranja.
Vještački izazvani zemljotresi
Vještački zemljotresi izazvani su ljudskim djelovanjem. Najčešće se izazivaju detoniranjem eksplozivnih naboja. Detonacije se najviše koriste u podzemnom kartiranju područja ili većih regija, npr. u premjerima eksploatacijske geofizike. Primjenjuju se još i u kontinentalnim naučnim istraživanjima, kad se koriste velike količine eksploziva, obično i po više tona TNT-a odjednom. Ovakve detonacije izazivaju zemljotrese jačine do nekoliko stepeni Richterove skale, koje karakteriše prisutnost samo površinskih talasa.
Zemljotresi
mini|lijevo|280px|Seizmometar koji mjeri sve tri komponente (x,y,z) lokalnog pomjeranja tla. [[Senzor za horizontalnu komponentu x (istok-zapad) i okomiti senzor za horizontalnu komponentu y (sjever-jug).]] Jačinu tj. intenzitet zemljotresa najčešće bilježe namjenski instrumenti - seizmometri (ili seizmografi). Može ih se naći u desetinama hiljada seizmoloških opservatorija širom svijeta. Oni manje osjetljivi mjere zemljotrese lokalno i regionalno, a osjetljiviji (širokopojasni, eng. broadband) i globalno. Jačina zemljotresa se označava brojem tj. magnitudom na skali koja predstavlja kontinuirani porast oslobođene energije ili njenog efekta. Glavne vrste magnituda su lokalne ML koje su danas rijetko u upotrebi, zatim površinske Ms odnosno tjelesne Mb koje su našle široku primjenu u 20. vijeku, te momentne Mw koje opisuju veličinu zemljotresa. Svi snažniji zemljotresi danas se izražavaju u Mw, ili skraćeno M.
mini|desno|300px|Tipični seizmogram, sa sve tri komponente ubrzanja lokalnog smicanja tla usljed talasa kinetičke energije iz zemljotresa. Dostignuti nivo oslobođene energije obično se mjeri u sve tri prostorne komponente (x,y,z) lokalnog pomaka tla. Tako se seizmometar u većini slučajeva sastoji iz tri senzora (za svaku komponentu po jedan) koji sadrže slobodno osovljeni dio koji je kao takav podložan promjeni položaja instrumenta. Rezultat rada seizmometra je zapis mjerenja lokalnog pomaka po pojedinoj komponenti. Ovaj zapis naziva se seizmogram. Kod analognog seizmometra, seizmogram je grafički zapis mjerenja slobodno osovljene pisaljke koja prividno klizi po rotirajućem dobošu s namotanim kolutom papira. Kod digitalnog seizmometra, seizmogram je datoteka mjerenja razlika u strujnom naponu stvorenih pokretima slobodno osovljenog dijela.
Jačina zemljotresa može se mjeriti i drugim instrumentima. Najjednostavniji su geofoni, u biti osjetljivi mikrofoni za mjerenje jačine odnosno brzine energije tj. talasa. Složeniji alternativni instrumenti su gravimetri, čija je osnovna namjena mjerenje gravitacijskog ubrzanja ili ubrzanja mase. Gravimetri osjete vertikalnu (z) komponentu, koju su u stanju mjeriti jednako precizno kao i seizmometri. U nekim slučajevima gravimetri nadmašuju seizmometre, što je od koristi za geofizikalna istraživanja duboke unutrašnjosti, prvenstveno jezgre naše planete.
Bilježenja zemljotresa u Bosni i Hercegovini vrše se preko jednog vijeka, a otpočela ih je Austro-Ugarska instaliranjem prvog (širokopojasnog) seizmometra u seizmološkoj opservatoriji Sarajevo 1905. godine, u sklopu istraživačkih aktivnosti vezanih za prvu Internacionalnu polarnu godinu 1883.
Detonacije i nuklearni testovi
Uz slabije detonacije najčešće se koriste geofoni. Zahvaljujući relativno niskoj cijeni, geofoni se često koriste u velikom broju i za više serija mjerenja. U tu svrhu se signalno povežu kablom ili bežično, uz naročito pozicioniranje na terenu prije izazivanja vibracija. Vibracije se izazivaju eksplozivom ili pomoću mehaničkih kompresora tla kao što su vibroseizmičke prese često montirane na posebne kamione. Ovakav pristup omogućuje trenutno "uslikavanje" podzemlja, odnosno određivanje jačine, brzine i pravca prostiranja talasa. Analizom takvih podataka onda se mogu izvoditi zaključci o svojstvima, vrsti te rasprostranjenosti pojedinih podzemnih struktura, kao npr. ruda, vode, nafte i dr.
Uz snažnije detonacije primjenjuju se seizmološke, geofizikalne te geodetske metode mjerenja i instrumentarij. Njih koriste naučni i vojni instituti, potom institucije i organi vlasti, kao i internacionalna tijela za kontrolu provođenja sporazuma o zabrani testiranja nuklearnog oružja. Detonacije takvog oružja proizvode uglavnom samo površinske talase, intenziteta do 3-4 stepena Richterove skale. Nalaze se samo u seizmogramima osjetljivijih seizmometara i gravimetara. Kao i mnogi drugi geofizikalni podaci, npr. oni od važnosti za detekciju zaliha sirovina i vojne namjene, takvi seizmogrami bez izuzetka predstavljaju državnu tajnu najvišeg stepena.
Potresi na drugim nebeskim tijelima
Posrednim, uglavnom astronomskim, opažanjima dolazi se do podataka od značaja u astrofizici. Npr. astronomskim osmatranjima akustičnih svojstava Sunca i solarne korone, dobivaju se korisne informacije o eksplozivnim događanjima na toj zvijezdi, odnosno njenim fizikalno-hemijskim svojstvima.
Šangajska organizacija za saradnju
Šangajska organizacija za saradnju, poznata i kao Šangajski pakt, je transkontinentalni politički, ekonomski, bezbjednosni i vojni savez. Po geografskom obimu i broju stanovnika, najveća je svjetska regionalna organizacija, koja pokriva cca. 60% površine Evroazije, 40% svjetske populacije i više od 30% globalnog BDP-a.
Ičiro Mizuki
Ičiro Mizuki (水木 一郎 Mizuki Ichirou), pravo ime Tošio Hajakava (早川 俊夫 Hayakawa Toshio, 7. januar 1948. Tokio, Honšu, Japan - ) je japanski anison pjevač, kompozitor, seiyuu, glumac i nekadašnji pjevač grupe JAM Project za Hironobu Kagayama, Masaaki Endou, Eizo Sakamoto i Rica Matsumoto.
Šangajska organizacija za saradnju
Šangajski pakt je nasljednik Šangajske petorke, međusobnog sigurnosnog sporazuma koji je formiran 1996. između Kine, Kazahstana, Kirgizije, Rusije i Tadžikistana. Dana 15. juna 2001. godine, lideri ovih nacija i Uzbekistana sastali su se u Šangaju da najave novu organizaciju sa dubljom političkom i ekonomskom saradnjom; Povelja SCO potpisana je 7. jula 2002. godine, a stupila je na snagu 19. septembra 2003. godine. Njeno članstvo se od tada proširilo na osam država, a Indija i Pakistan su im se pridružile 9. juna 2017. Iran je pristupio kao punopravni član u septembru 2021. na samitu u Dušanbeu (Tadžikistan). Nekoliko zemalja je angažovano kao posmatrači ili partneri.
Ičiro Mizuki
Solo karijeru započeo je 1968. godine. Mizuki je u svojoj solo karijeri snimio i izdao najprodavani album svih vremena "Kimi ni sasageru Boku no Uta".
Šangajska organizacija za saradnju
ŠOS-om upravlja Vijeće šefova država (HSC), njegovo vrhovno tijelo za donošenje odluka, koje se sastaje jednom godišnje. Vojne vježbe se također redovno izvode među pripadnicima radi promoviranja saradnje i koordinacije protiv terorizma i drugih vanjskih prijetnji, te održavanja regionalnog mira i stabilnosti.
Porijeklo
Grupa Šangajska petorka nastala je 26. aprila 1996. potpisivanjem Ugovora o produbljivanju vojnog povjerenja u pograničnim regionima u Šangaju od strane šefova država Kine, Kazahstana, Kirgistana, Rusije i Tadžikistana.
Ičiro Mizuki
Uloge
Anime Tokusatsu Računarske igre
Tražilac azila
Tražilac azila je osoba koja napusti svoju zemlju prebivališta, uđe u drugu zemlju i podnese zahtjev za azil (međunarodnu zaštitu) u toj drugoj zemlji. Tražilac azila je imigrant koji je prisilno raseljen i postoji mogućnost da je pobjegao iz svoje matične zemlje zbog rata ili drugih faktora koji štete njemu ili njegovoj porodici. Ako se njihov slučaj prihvati, oni se smatraju izbjeglicama. Često se poistovjećuju pojmovi tražilac azila i izbjeglica. Tražilac azila može dobiti status izbjeglice ukoliko ispunjava uslove definisane Konvencijom o izbjeglicama iz 1951. ili drugim zakonima o izbjeglicama - kao što je Evropska konvencija o ljudskim pravima, ukoliko se radi o traženju azila unutar Evropske Unije. Uprkos tome, među zemljama, potpisnicama Konvencije, postoje razlike u politikama prema izbjeglicama. Zbog toga, procenat odbijenih i prihvaćenih zahtjeva za azil varira od države do države.
Šangajska organizacija za saradnju
Porijeklo
Iste zemlje su 24. aprila 1997. godine na sastanku u Moskvi potpisale Ugovor o smanjenju vojnih snaga u pograničnim oblastima. Dana 20. maja 1997. ruski predsjednik Boris Jeljcin i kineski lider Jiang Zemin potpisali su deklaraciju o "multipolarnom svijetu". mini| Ruski predsjednik [[Vladimir Putin, predsjednik Kazahstana Nursultan Nazarbajev, predsjednik Kine Jiang Zemin, predsjednik Kirgizije Askar Akajev i predsjednik Tadžikistana Emomali Rahmon, svojevremeno su bili lideri Šangajske petorke.]] Naknadni godišnji samit grupe Šangajske petorke održan je u Almatiju u Kazahstanu 1998. godine, u Biškeku u Kirgistanu 1999. godine i u Dušanbeu u Tadžikistanu 2000. godine. Na samitu u Dušanbeu, članovi su se složili da se "suprotstave intervenciji u unutrašnje stvari drugih zemalja pod izgovorima 'humanitarizma' i 'zaštite ljudskih prava';' i podržavaju jedni druge napore u očuvanju nacionalne nezavisnosti, suvereniteta, teritorijalnog integriteta i društvene stabilnosti pet zemalja."
Tražilac azila
Osoba postaje tražilac azila podnošenjem formalnog zahtjeva za pravo na ostanak u drugoj zemlji i taj status zadržava do okončanja zahtjeva. Relevantne imigracione vlasti zemlje azila određuju da li će tražiocu azila biti odobrena zaštita i postati službeno priznata izbjeglica ili će azil biti odbijen, tražilac azila postaje ilegalni imigrant od kojeg može biti zatraženo da napusti zemlju, a može čak i biti deportovan.
Šangajska organizacija za saradnju
Porijeklo
Godine 2001. godišnji samit se vratio u Šangaj. Tamo je pet zemalja članica prvi put primilo Uzbekistan u mehanizam Šangajske petorke (i na taj način ga je transformiralo u Šangajsku šestorku). Zatim je svih šest šefova država potpisalo 15. juna 2001. Deklaraciju Šangajske organizacije za saradnju, hvaleći dosadašnju ulogu mehanizma Šangajske petorke i nastojeći da ga transformira na viši nivo saradnje.
Tražilac azila
Azilant može biti ili tražilac azila, kako je gore definisano, ili osoba čiji je zahtjev za azil prihvaćen i azil mu je odobren. U prosjeku svake godine oko milion ljudi zatraži azil.
Šangajska organizacija za saradnju
Porijeklo
U junu 2002. šefovi država članica ŠOS-a sastali su se u Sankt Peterburgu u Rusiji. Tamo su potpisali Povelju ŠOS-a u kojoj su izloženi ciljevi, principi, strukture i oblici djelovanja te organizacije i utvrđeni u međunarodnom pravu.
U julu 2005, na samitu u Astani, Kazahstan, s predstavnicima Indije, Irana, Mongolije i Pakistana koji su po prvi put prisustvovali samitu ŠOS-a, predsjednik zemlje domaćina Nursultan Nazarbajev pozdravio je goste riječima koje nikada nisu bile ranije korišteno u bilo kom kontekstu: "Lideri država koje sjede za ovim pregovaračkim stolom su predstavnici polovine čovječanstva".
Do 2007. ŠOS je pokrenuo preko dvadeset velikih projekata koji se odnose na transport, energetiku i telekomunikacije i održavao redovne sastanke sigurnosnih, vojnih, odbrambenih, vanjskih poslova, ekonomskih, kulturnih, bankarskih i drugih zvaničnika iz svojih država članica.
U julu 2015. godine u Ufi, Rusija, ŠOS je odlučio da Indiju i Pakistan primi kao punopravne članice. Obojica su potpisali memorandum o obavezama u junu 2016. godine u Uzbekistanu, čime je započeo formalni proces pristupanja ŠOS-u kao punopravni članovi. Indija i Pakistan su se 9. juna 2017. godine na samitu u Astani zvanično pridružile ŠOS-u kao punopravne članice.
ŠOS je uspostavio odnose sa Ujedinjenim nacijama 2004. (gdje je posmatrač u Generalnoj skupštini), Zajednicom nezavisnih država 2005, Udruženjem nacija jugoistočne Azije (ASEAN) 2005, Organizacijom ugovora o kolektivnoj sigurnosti 2007. Organizacija za ekonomsku saradnju 2007, Ured Ujedinjenih naroda za droge i kriminal 2011., Konferencija o interakciji i mjerama za izgradnju povjerenja u Aziji (CICA) 2014. i Ekonomska i socijalna komisija Ujedinjenih naroda za Aziju i Pacifik 2015. godine. Regionalna antiteroristička struktura SCO (RATS) uspostavila je odnose sa Afričkim centrom Afričke unije za proučavanje i istraživanje terorizma (ACSRT) 2018.
ŠOS se naširoko smatra "savezom Istoka", zbog svoje rastuće centralne pozicije u Aziji i Pacifiku, i bio je primarni sigurnosni stub u regionu.
Organizaciona struktura
Vijeće šefova država je najviše tijelo koje donosi odluke u ŠOS-u. Ovo vijeće se sastaje na samitima ŠOS-a, koji se održavaju svake godine u jednom od glavnih gradova država članica. Zbog strukture vlasti, premijer parlamentarnih demokratija Indije i Pakistana prisustvuje samitima Vijeća šefova država SCO-a, jer su njihove odgovornosti slične predsjednicima drugih zemalja SCO-a. Sadašnje Vijeće šefova država čine:
Vijeće šefova vlada je drugo po veličini vijeće u organizaciji. Ovo vijeće također održava godišnje samite na kojima članovi raspravljaju o pitanjima multilateralne saradnje. Vijeće također odobrava budžet organizacije. Sadašnji Savjet šefova vlada čine:
Savjet ministara vanjskih poslova također održava redovne sastanke na kojima se raspravlja o trenutnoj međunarodnoj situaciji i interakciji ŠOS-a sa drugim međunarodnim organizacijama.
Vijeće nacionalnih koordinatora koordinira multilateralnu saradnju država članica u okviru povelje ŠOS-a.
Sekretarijat ŠOS-a, sa sjedištem u Pekingu, Kina, primarno je izvršno tijelo organizacije. Služi za implementaciju organizacionih odluka i uredbi, izrađuje nacrte predloženih dokumenata (kao što su deklaracije i dnevni red), funkcionira kao depozitar dokumenata za organizaciju, organizuje specifične aktivnosti u okviru ŠOS-a i promovira i širi informacije o ŠOS-u. Generalni sekretar ŠOS-a bira se na trogodišnji mandat. Trenutni generalni sekretar je Zhang Ming iz Kine, koji je preuzeo dužnost 1. januara 2022.
Izvršni komitet Regionalne antiterorističke strukture (RATS) sa sjedištem u Taškentu, Uzbekistan, je stalni organ ŠOS-a koji služi za promociju saradnje država članica protiv tri zla terorizma, separatizma i ekstremizma. Direktor Izvršnog odbora SCO RATS bira se na tri godine. Trenutni direktor je Ruslan Mirzaev iz Uzbekistana, koji je preuzeo dužnost 1. januara 2022. godine. Svaka država članica također šalje stalnog predstavnika u RATS.
Zvanični jezici ŠOS-a su kineski i ruski.
Angela Merkel
Angela Dorothea Merkel   (djevojačko prezime Kasner; rođena 17. jula 1954. u Hamburgu, Zapadna Njemačka) jest njemačka političarka, bivša predsjednica Kršćansko-demokratske unije (, CDU) i od 2005. do 2021. godine njemačka kancelarka.
Između 1991. i 1994. bila je Vladina ministarka za žene i omladinu a od 1994. pa do 1998. Vladina ministarka za okolinu, zaštitu prirode i sigurnost nuklearnih reaktora. Predsjednica CDU od 2000. do 2018. godine, a od 2002. do 2005. također predsjednica CDU/CSU frakcije u njemačkom parlamentu. 2015. časopis Time proglasio ju je osobom godine. Merkel je prva žena koja je proglašena "osobom godine" od vremena kada je promijenjen naziv koji je do 1999. glasio "Muškarac godine". Kao njemačka kancelarka odigrala je veliku ulogu u migratnskoj krizi ističući da su "izbjeglice savjest Evrope" i otvarajaući vrata svoje zemlje izbjeglicama usprkos protivljenju dijela javnosti i vlastite stranke.
Rani život
Merkel je rođena u Hamburgu u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj. Preselila se u Istočnu Njemačku kao novorođenče kada je njezin otac, luteranski sveštenik, primio pastirstvo u Perlebergu. Doktorirala je iz kvantne hemije 1986. i radila kao istraživač do 1989.
Politička karijera
mini|lijevo|Merkel sa američkim predsjednikom [[Joe Biden|Joeom Bidenom u Ovalnom uredu, 2021.]]
Bila je vođa opozicije od 2002. do 2005. Nakon saveznih izbora 2005. godine, Merkel je imenovana nasljednicom Gerharda Schrödera na mjestu njemačkog kancelara, vodeći veliku koaliciju koja se sastojala od CDU-a, njegove bavarske sestrinske stranke Kršćansko-socijalne unije (CSU) i Socijaldemokratske partije (SPD). Merkel je prva žena koja je izabrana za kancelara i prva kancelarka od ponovnog ujedinjenja Njemačke koja je odrasla u bivšoj Istočnoj Njemačkoj. Na saveznim izborima 2009. CDU je dobio najveći udio glasova, a Merkel je uspjela formirati koalicijsku vladu sa Slobodnom demokratskom strankom (FDP). Na saveznim izborima 2013. godine Merkelin CDU proslavio je ubjedljivu pobjedu sa 41,5% glasova i formirao drugu veliku koaliciju sa SPD-om, nakon što je FDP izgubio cijelo svoje predstavništvo u Bundestagu. Na saveznim izborima 2017. godine Merkel je predvodila CDU da četvrti put postane najveća stranka i 14. marta 2018. godine položila je zakletvu za zajednički rekordni četvrti mandat kancelarke.
U vanjskoj politici Merkel je naglasila međunarodnu suradnju, kako u kontekstu Evropske unije i NATO-a, tako i jačanje transatlantskih ekonomskih odnosa. Merkel je 2007. godine bila predsjednica Evropskog vijeća i imala je središnju ulogu u pregovorima o Lisabonskom ugovoru i Berlinskoj deklaraciji. Merkel je imala presudnu ulogu u upravljanju globalnom finansijskom krizom i evropskom dužničkom krizom. Pregovarala je o paketu podsticaja 2008. godine, fokusirajući se na infrastrukturnu potrošnju i javne investicije za suzbijanje Velike recesije. U domaćoj politici, njen program "Energiewende" usredotočen je na budući energetski razvoj, nastojeći postupno ukinuti nuklearnu energiju u Njemačkoj, smanjiti emisiju stakleničkih plinova i povećati obnovljive izvore energije. Reforme Bundeswehra koji je ukinuo regrutaciju, zdravstvenu reformu, a nedavno i odgovor njene vlade na migrantsku krizu iz 2010. i pandemiju COVID-19 u Njemačkoj bili su glavni problemi tokom njezinog kancelarskog mandata. Na poziciji višeg lidera G7 bila je od 2014. do 2021. godine, a prethodno od 2011. do 2012. 2014. godine postala je šefica vlade sa najdužim stažem u Evropskoj uniji. U oktobru 2018. Merkel je najavila da će odstupiti kao liderka CDU-a na stranačkoj konvenciji i neće tražiti peti mandat kancelara 2021.
Dana 8. decembra 2021. godine, Olaf Scholz je naslijedio Merkel na poziciji kancelara, a koja je vodila Njemačku 16 godina i 16 dana, za dlaku je propustila da postane kancelarka s najdužim stažom, zaostavši za Helmutom Kohlom za samo 10 dana.
Privatni život
mini|desno|[[Barack Obama, Michelle Obama, Merkel i njen suprug Joachim Sauer, 2009.]]
Godine 1977, u dobi od 23 godine, Merkel, tada Angela Kasner, udala se za studenta fizike Ulricha Merkela (rođen 1953.) i uzela njegovo prezime. Brak je završio razvodom 1982. godine. Njezin drugi i sadašnji suprug je kvantni hemičar i profesor Joachim Sauer, koji je uglavnom ostao izvan žiži medija. Prvi put su se upoznali 1981. godine, postali su par kasnije i vjenčali se privatno 30. decembra 1998. Ona nema djece, ali Sauer ima dva odrasla sina iz prethodnog braka.
Merkel je strastvena ljubiteljica nogometa i poznato je da je slušala utakmice dok je bila u Bundestagu i da je u službenom svojstvu prisustvovala utakmicama nacionalnog tima. Merkel je izjavila da joj je omiljeni film Legenda o Paulu i Pauli, istočnonjemački film objavljen 1973. godine.
Merkel se boji pasa nakon što ju je jedan napao 1995. godine. Vladimir Putin, u potezu koji podsjeća na prvog njemačkog kancelara Otta von Bismarcka i njegov Reichshunde, doveo je svog labrador retrivera tokom konferencije za novinare 2007. Putin tvrdi da je nije mislio uplašiti, iako je Merkel kasnije primijetila: "Razumijem zašto je morao to učiniti - da dokaže da je muškarac. ... Boji se vlastite slabosti."
Od 2017. godine Merkel je viđena i snimana kako bi se vidno tresla u nekoliko javnih navrata, oporavljajući se ubrzo nakon toga. Nakon jedne takve prilike potresanje je pripisala dehidraciji, rekavši da se osjeća bolje nakon pića vode. Nakon tri navrata u kojima se to dogodilo u junu 2019. godine, počela je sjediti za vrijeme izvođenja državnih himni tokom državnih posjeta Mette Frederiksen i Maie Sandu sljedećeg mjeseca.
NGC 3527
NGC 3527 (također poznat kao MCG 5-26-59, PGC 33669 i UGC 6170) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 464 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,00 (135 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (121 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tvrdo nepce
Tvrdo nepce je tanka vodoravna koštana ploča ljudske lobanje, koja je smještena u krovu usta. Formirana je od nepčanog nastavka gornje vilice, vodoravne ploče nepčane kosti, a proteže se u obliku, koji je formiran gornjim zubima.
Struktura
Tvrdog nepca formiraju nepčani nastavak gornje vilice i vodoravna ploča nepčane kosti. Formira pregrade između nosnica i usta. Na prednjem dijelu krova tvrdog nepca su nepravilni grebenovi sluznice, koji pomažu olakšavanje kretanja hrane unazad prema. ždrijelu. Ovaj dio se nastavlja dublje u usta mesnatim proširenjem koje se naziva mehko nepce.
Funkcija
Tvrdo nepca je važno za hranjenje i govor. Sisari sa oštećenim tvrdim nepce mogu umrijeti ubrzo nakon rođenja, zbog nemogućnosti da sisaju (vidi rascep nepca, ispod). Također je uključeno u žvakanje, kod mnogih vrsta.
Interakcija između jezika i tvrdog nepca je od suštinskog značaja u formiranju pojedinih govornih zvukova, posebno zadnjenepčanih suglasnika, kao što su K, G i H.
Rascjep nepca
Ovaj sindrom je urođenje defekt pod nazivom rascjep nepca, jer lijevi i desni dijelovi ove ploče nisu spojeni, zbog čega se formira jaz između usta i nosnih prolaza (povezani defekt koji utiče na lice rascjep usne).
Dok rascjep nepca imalo ozbiljan utjecaj na sposobnost dojenja i govora, to se sada uspješno tretira putem rekonstruktivne hirurških postupke u ranoj dobi, gdje su takvi postupci dostupni.
Nedostatak nepca
Blizina proksimalnog dijela dento-alveolskog nastavka objašnjava formiranje nedostatka nepca i nepčane sluznice i podsluznice sa njihovim brojnim žlijezdama i pločastim epitelom je u korelaciji sa bogatomm tumorskom patologijom.
NGC 2040
NGC 2040 (također poznat kao ESO 56-EN164) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 27. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Idries Shah
Idries Shah (arapski: سيد إدريس هاشمي Sayed Idries el-Hashimi) (16. juni 1924. – 23. novambar 1996.) bio je pisac i učitelj u sufijskoj tradiciji koji je napisao više od tri desetine knjiga o temama u rasponu od psihologije i duhovnosti do putopisa i kulturoloških studija, također je bio vodeći mislilac 20. stoljeća.
Rođen u Indiji, potomak je porodice afganistanskih plemića. Shah je odrastao uglavnom u Engleskoj. Njegova rana djela bila su usredotočena na magiju i čarobnjaštvo. 1960. osnovao je izdavačku kuću Octagon Press, štampajući prevode sufijskih klasika, kao i vlastite naslove. Njegov prvobitni rad bio je pod nazivom Sufije, koji se pojavio 1964. godine, te je bio dobro primljen u međunarodnim okvirima. 1965. godine Shah je osnovao Institut za kulturna istraživanja, londonsku obrazovnu dobrotvornu organizaciju posvećenu proučavanju ljudskog ponašanja i kulture. Slična organizacija, Institut za proučavanje ljudskog znanja (ISHK), osnovana je u Sjedinjenim Državama pod upravom profesora psihologije sa Univerziteta Stanford, Roberta Ornsteina, kojeg je Shah imenovao za svog zamjenika u SAD-u.
U svojim spisima Shah je predstavio sufizam kao univerzalni oblik mudrosti. Naglašavajući da sufizam nije statičan, već se uvijek prilagođavao trenutnom vremenu, mjestu i ljudima, uokvirio je svoje učenje prema zapadnjačkim psihološkim terminima. Shah je koristio tradicionalne poučne priče i tekstove koji su sadržavali više slojna značenja osmišljena da pokrenu samorefleksiju kod čitatelja. Najpoznatiji je po svojim zbirkama šaljivih priča Nasredina hodže.
Tapir
Tapir je najprimitivnija vrsta kopitara. Smatra se autentičnim živim fosilom, zato što izgled nije mijenjao u posljednjih 35-40 miliona godina. Živi u šumi koja mu je uslovila izgled. Izgledom podsjeća na divlju svinju. Njuška mu je izdužena u pokretljivu surlu koju može uvući. Pomoću nje njuši i hrani se. Odličan je plivač. Kreće se uvijek istim putem.
IC 243
IC 243 (također poznat kao MCG -1-7-26 i PGC 10009) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 332 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,20 (116 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (77 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 26. januara 1892. godine.
Mobilni telefon (knjiga)
Mobilni telefon je apokaliptični i post-apokaliptični naučno-fantastični, horor roman od američkog pisca Stephena Kinga izdat 2006. godine. Radnja govori o umjetniku (crtač stripova) koji pokušava da nađe sina, nakon iznenadne misteriozne bolesti pruzrokovane signalom preko mobilnih telefona, pretvarajući čovječanstvo u neku vrstu zombija.
Radnja
Clayton Riddell, umjetnik iz Mainea, crtač stripova, odvojen od supruge Sharon i sina Johnnija je na putu u izdavačku kuću koja je upravo otkupila njegov strip na kojemu dugo radi. Dok se sprema da to proslavi, neko ili nešto je pokrenulo misteriozni impuls preko globalne mobilne mreže, pretvarajući korisnike koji su koristili mobilne telefone u krvožedne, raspamećene, ubistvene i nečovječne kreature. Clay se udružuje sa grupom prolaznika koji nisu zaraženi kao ni on, i prisustvuje rušenju civilizacije, i posmatrajući nemilosrdnu, apsurdnu i krvavu međusobnu bitku zaraženih i onih koji to u prvi mah nisu postali. Nakon početnog šoka koji su doživjeli oni koji nisu zaraženi, Clay odlučuje da putuje do svoje kuće koja je u drugom gradu da bi spasio sina i suprugu. Put do kuće je moguć samo noću jer “telefonci” kako ih je Clay zvao, nestaju noću, i grad koji je danju apokaliptično haotičan, pun krikova, ekplozija, noću iznenada zapada u apsolutnu tišinu i mir.
Film
8. marta 2006. godine je objavljeno da je Dimension Films kupio autorska prava na roman i da će režiser Eli Roth, (poznat po filmovima “Hostel” i “Cabin Fever”) režirati film i da će se pojaviti u kinima 2009. godine.
NGC 5036
NGC 5036 (također poznat kao PGC 46057) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 309 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,70 (63 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 25. januara 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IMDb
IMDb (Internet Movie Database) jest baza podataka filmova, televizijskih serija, video produkcija i video igara kao i osoba koje su na tim projektima djelovale. Aktuelno postoje podaci za više od 457.000 filmskih produkcija svih vrsta i preko 1.800.000 osoba (glumaca, režisera, i ostatd.). Upotreba je uglavnom besplatna. IMDbPro.com nudi uz novčanu naknadu mnoge dodatne informacije.
U datoteci se nalazi najveći broj svih kino i televizijskih filmova od samih početaka razvoja kinematografije. Drugačije nego kod drugih projekata arhivirane su i pornografske produkcije. Nedostajale informacije mogu posjetioci da dodaju (nakon što su se registrirali).
Historija nastanka
Nastanak IMDb datoteke potiče iz newsgrupe (Newsgroup) rec.arts.movies. Još prije 1990. godine, posjetioci te grupe počeli su praviti liste sa filmovima, glumacima, režiserima, itd. i redovno ih publicirali. Već u oktobru 1990. godine bilo je oko 23.000 podataka koje je Col Needham uz pomoć nekoliko programa ubacio u prvu datoteku – Internet Movie Database: Episode I – The Text-Only Unix Version. Taj sistem se ne može porediti sa današnjim. Da bi se datoteka mogla koristiti, morao se cjeli program kopirati na lični računar.
Datoteka je 1993. godine postala biti dostupna i preko e-maila. Kratko nakon toga, još prije nastanka prvog internet pretraživača (webbrowser) NSCA Mosaic, realizirana je i prva internet verzija.
Stalno rastući broj posjetilaca i podataka doveo je 1996. godine, uz velike kritike i debate, do pretvaranja tog projekta u jednu firmu. Vlasnici firme su bili isti oni, koji su i do tada na tom projektu (uglavnom pored škole i posla) radili.
Do 1998. godine se veličina datoteke, za razliku prema 1996. godini udvostručila. Nakon nekoliko odbijenih ponuda za prodaju datoteke, vlasnici firme su se odlučili prodati cijeli projekat internet knjižari Amazon.com.
Korijeni IMDb su i danas još prepoznatljivi. Datoteka živi većim dijelom od dobrovoljnog rada svojih posjetilaca(citat potreban).
NGC 333B
NGC 333B (također poznat kao PGC 3073571) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Kit.
Stanovo (Kragujevac)
Stanovo je gradska općina na teritoriju Grada Kragujevca.
NGC 333B
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stanovo (Kragujevac)
Osnovni podaci
Općina Stanovo je formirana 31. majа 2002. na bivšoj teritoriji Grada Kragujevca. Površina općine je 155 km2 i čine je 14 naseljenih mijesta, kao i dio naseljenog mijesta Kragujevac. Do 1991 godine u današnjoj općini je bilo još 3 naselja: Stanovo, Male Pčelice i Korićani, koji su ukinuti i pripojeni Kragujevcu. Susjedne općine su: Knić, Stragari - Kragujevac, Stari Grad - Kragujevac, Pivara - Kragujevac i Aerodrom - Kragujevac. Gradska skupština ima 25 odbornika.
Demografija
U ovoj općini po posljednjem popisu stanovnika 2002 godine živi 39.252 stanovnika. Od 1945. godine stanovništvo se uvećalo 4 puta. Po ekonomskoj strukturi dominira stanovništvo zaposleno u industriji (’’80%’’), trgovini (’’10%’’) i poljoprivredi (’’6%’’). Vjerska struktura je jednolična najviše je pravoslavnih hrišćana, a etničku većinu predstavljaju Srbi, u većem broju ima i Roma.
Seattle (poglavica)
Poglavica Seattle bio је vođa Sukvamiša i Duvamiša, indijanskih plemena s prostora Sjedinjenih Američkih Država, današnje države Washington. Po njemu je nazvan grad Seattle.
Ostat će upamćen po antologijskom pismu "bijelom poglavici" u Washingtonu, u kojem lirski objašnjava zašto ne može prodati svoju teritoriju i kako on ni njegova generacija nisu njeni vlasnici. thumb|left|200px|Poprsje poglavice Seattla u gradu [[Seattleu]] Seattleova majka Sholeetsa bila je Dkhw'Duw'Absh (pleme Duvamiš), a njegov otac Shweabe bio je poglavica Dkhw'Suqw'Absh (pleme Sukvamiš). Seattle je rođen između 1780. i 1786. na Crna rijeka) u blizini Kenta u Washingtonu. Jedan izvor navodi ime njegove majke kao Wood-sho-lit-sa.
Tradicija plemena Duvamiš jest da je Seattle rođen u selu svoje majke, Stukw na Crnoj rijeci, u današnjem Kentu, pa je tako odrastao u sredinama i duvamiškog i sukvamiškog dijelekta iz Lushootseeda. Budući da domorodačko porijeklo među obalnim sališkim narodima nije bilo samo patrilinearno, Seattle je naslijedio poziciju poglavice plemena Duwamish od majčinog ujaka.
Pravilo derivacije proizvoda
U matematici, pravilo derivacije proizvoda u kalkulusu (također se naziva i Leibnizov zakon; pogledajte članak derivacija), je pravilo diferenciranja proizvoda diferencijabilnih funkcija.
Zakon glasi:
ili direktno po Leibnizu:
Otkriće od strane Leibniza
Otkriće ovog pravila pripisano je Leibnizu, koji ga je dokazao koristeći diferencijale. Leibnizovi argumenti su bili sljedeći:
Neka su u(x) i v(x) dvije diferencijabilne funkcije od x. Tada je diferencijal od uv
Pošto je (du) i (dv) zanemarljivo, Leibniz je zaključio da je
što je, uistinu, diferencijalna forma pravila izvoda proizvoda. Ako sve podijelimo sa diferencijalom dx, dobit ćemo
Dokaz
Rigorozni dokaz pravila izvoda proizvoda možemo dobiti koristeći se osobinama limesa i definicijom derivacije, kao limes Newtonovog diferencijalnog priraštaja.
Pretpostavimo
i da su i f i g diferencijabilne u fiksnom broju x. Tada je
Sada razlika
predstavlja površinu velikog pravougaonika minus površina drugog pravougaonika da donjoj ilustraciji. centar|750p Površina u obliku slova "L" može se podijeliti na dva pravougaonika
Zbog toga, izraz (1) jednak je
Ako sva četiri limesa iz (5) postoje, onda je izraz (4) jednak
Sada
jer f(x) ostaje konstanta kao w → x;
jer je g diferencijabilna u x;
jer je f diferencijabilna u x;
Na kraju je
jer je g neprekidna u x. Kako znamo da je g neprekidna u x? Jer druga teorema kaže da su diferencijabilne funkcije neprekidne.
Zaključujemo da je izraz (5) jednak
Rožnjača
mini|300p|Dijagramski presjek ljudskog oka: A - [[Staklasto tijelo, B - Leća, C - Rožnjača, D - Zjenica, E - Šarenica, F - Bionjača, G - Vidni nerv, H - Mrežnjača]]
Rožnjača, je providni kružni prednji dio oka. Ovaj sloj ovoja očne jabučice je jako tvrde konzistencije, po čemu je i imenovana (tvrda kao rog). U promjeru ima 11–12 mm, a debela je oko 0,5 mm.
Ekvador
Glavni grad je Quito, dok je najveći grad Guayaquil. U Ekvadoru živi otprilike 17,5 miliona stanovnika.
Rožnjača
Rožnjača je u stvari prednji – orožnjali nastavak bionjače, građen od pet slojeva. Na površini je višeslojni pločasti epitel. Prednja membrana, ili membrana Bowmani, dijeli taj epitel od strome, koja je najdeblji sloj rožnjače. Građena je vidu providnih ploča, koje su u stvari modificirane ćelije. Stroma završava zadnjom membranom, koja je otporna na unutaročni pritisak, a zove se (po autoru) membrana Descemeti. Unutrašnji sloj rožnjače komunicira sa prednjom očnom komorom. Ovaj sloj je građen od tankih endotelnih ćelija pa se označava kao endotel.
Rožnjača nema krvnih sudova i ishranjuje se putem difuzije iz okolnog tkiva. Providnost rožnjače i njena pravilna zakrivljenost su osnove za dobar vid. U slučaju mutnina na rožnjači (leukom) kao posljedice bolesti ili povrede, dolazi do znatnog smanjenja vida. Nepravilna zakrivljenost rožnice se ogleda ako postoji astigmatizam oka ili kupasta zakrivljenost (keratokonus).
Ekvador
Historija
Na području današnjeg Ekvadora od davnih vremena živjele su razne staroameričke kulture. Međutim, njih su pokorile Inke u 15. stoljeću i tako je do dolaska Evropljana Ekvador bio dio carstva Inka. Španija je osvojila to područje 1534. i tako se moderni Ekvador prvo pojavio u historiji kao španska kolonija.
Rožnjača
Upala rožnjače se zove keratitis.
Ekvador
Historija
Godine 1822. Ekvador stječe nezavisnost od Španije i postaje dio Velike Kolumbije. Ipak, ta "superdržava" uskoro se raspada na tri države (1830), a jedna je od njih Ekvador.
Devetnaesto stoljeće u historiji Ekvadora poznato je po slabosti i nestabilnosti države. Krajem stoljeća Ekvadorom vladaju strogo katolički predsjednici sve do liberalne pobune Eloya Alfara 1895.
Vlada
Predsjednik, potpredsjednik i članovi Kongresa nakon izbora rade četiri godine. U Ekvadoru postoji 15 ministarstva. Vođe regija i gradonačelnici direktno se biraju po volji stanovništva. Sudije u Narodnom sudu biraju se u Kongresu i rade doživotno.
Od 1996. i tadašnjih izbora ekvadorski Indijanci sve više učestvuju u politici (prije 1996. Indijanci namjerno nisu učestvovali).
Političke podjele
Ekvador je podijeljen na 24 pokrajine (u zagradama su njihovi glavni gradovi):
Fox Mulder
Specijalni agent FBI-a Fox William Mulder izmišljeni je lik u FOX-ovoj naučnofantastičnoj TV-seriji Dosjei X, a glumi ga David Duchovny. Nadimak Jezivi dobio je od svojih pretpostavljenih i saradnika zbog svojih (često tačnih) čudnih teorija o aktivnostima vanzemaljaca na Zemlji. Ima izrazito dobro fotografsko pamćenje. Sa svojom partnericom, specijalnom agenticom Danom Scully, radi u odjeljenju FBI-a za "Dosjee X", koje se bavi neriješenim slučajevima koji su donekle misteriozni ili su se desili u mogućim paranormalnim okolnostima i nikad nisu riješeni, a FBI ih je arhivirao. Mulder je bio glavni lik u prvih 7 sezona serije, a u posljednje 2 sezone pojavljivao se tek povremeno.
Ekvador
Političke podjele
Azuay (Cuenca) | Bolívar (Guaranda) Chimborazo (Riobamba) | Cotopaxi (Latacunga) | El Oro (Machala) | Esmeraldas (Esmeraldas) | Galápagos (Puerto Baquerizo Moreno) | Guayas (Guayaquil) | Imbabura (Ibarra) | Loja (Loja) | Los Ríos (Babahoyo) | Manabí (Portoviejo) | Morona-Santiago (Macas) | Napo (Tena) | Orellana (Puerto Francisco de Orellana) | Pastaza (Puyo) | Pichincha (Quito) | Santa Elena (Santa Elena) | Santo Domingo de los Tsáchilas (Santo Domingo de los Colorados)
Geografija
Ekvador je smješten na sjeverozapadu Južne Amerike, između Perua i Kolumbije. Površina mu je Ekvadora je 283.560 km2, od čega je 276.840 km2 kopno, a 6.720 km2 voda. Galapagoska ostrva također su dio Ekvadora.
Ekvador ima obalu na Tihom okeanu, koja je duga 2.237 km. S Kolumbijom graniči 590 km, a s Peruom 1.420 km. Neaktivni vulkan Chimborazo najviša je planina u Ekvadoru s visinom 6.267 m, a dio je Anda. Cotopaxi, najviši aktivni vulkan na svijetu, također je u Ekvadoru.
Privreda
Nafta, koje ima dosta u Ekvadoru, bila je centar ekvadorske ekonomije u 20. stoljeću. Proizvodi kao banane i šećer također su važni. Godine 2000. valuta Ekvadora postaje američki dolar s nadom da bi se smanjila tadašnja ekonomska kriza. Otad ekvadorska ekonomija napreduje, ali sporo. Problemi s ekonomijom uveliko su utjecali na ekvadorsku politiku u prethodnih nekoliko godina.
Stanovništvo
U Ekvadoru živi približno 17,5 miliona stanovnika (prema popisu iz 2020). Najveća su etnička grupa mestici (mješanci bijelaca i Indijanaca), koji čine 65% od stanovništva. Slijede Indijanci s 25%, a poslije njih su bijelci sa 7%. Godine 2003. čak 35% stanovništva bilo je mlađe od 14 godina. 92,5% Ekvadoraca zna čitati i pisati.
Kultura
Kao mnoge druge južnoameričke zemlje, kultura Ekvadora kombinacija je španske i kulture starosjedilaca. Na kulturu Ekvadora utjecala je i kultura afričkih robova. 67% stanovnika su katolici. Najpoznatiji dio ekvadorske kulture jest ekvadorska muzika, ali Ekvador je imao i nekoliko čuvenih pisaca i umjetnika.
IC 1942
IC 1942 (također poznat kao ESO 155-34 i PGC 12907) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 848 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 0,70 (173 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (123 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. oktobra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Himen (biologija)
Neke djevojčice se rađaju bez njega jer se kod njih potpuna podjela dogodila u materici. Mnoge djevojčice ga nesvjesno pocjepaju tokom jahanja konja, sportskih aktivnosti, stavljanja tampona ili masturbiranja. Pri tom one ne moraju da znaju da se to dogodilo jer može biti malo ili nimalo krvi ili bolova prilikom njegovog pucanja. Ostaci himena su obično prisutni dok žena ne rodi prvo djete vaginalnim putem.
Jožef Košič
mini|desno|195px|Košičevi grob Jožef Košič (mađ.: Kossics József) (oko 9. oktobra 1788. Bogojina – 26. decembra 1867. Gornji Senik) je slovenski pjesnik, pisac, historičar, etnolog i rimokatolički svećenik porijeklom iz Hrvatske.
Rođen je u Prekmurju u Mađarskoj (danas Slovenija). Njegov otac Jožef Košič je bio varaždinski školmeštar (učitelj), majka mu je bila Ana Kregar, niža plemkinja iz Ivancima, kod Bogojine, a brat mu je bio Franjo Košič, također svećenik iz Zagreba.
Pohađao je gimnaziju u Kisegu (mađ. Kőszeg) i Sambotelu (mađ. Szombathely). Bio je kapelan u Prekmurju, Beltincima (Belatinc), Turnišću (Bántornya), Rogašovcima (Szarvaslak) i Svetom Jurju (Vízlendva). Svećeničku službu isprva je obavljao u Donjem Seniku (Alsószölnök) (1816-1829). Od 1829. do 1867. godine je bio svećenik u Gornjem Seniku. Tamo je i umro u 80. godini života.
Prvo svoje djelo napisao je na mađarskom, a naslovio ga je "Jeslu li u Mađarskoj Vandali?" (Vannak e Magyar Országban Vandalusok?), jer je držao da su Slovenci u Mađarskoj potomci Vandala. Monografija "O Vendima i Totima u Mađarskoj" (A Magyar Országi Vendus-Tótokról 1824.-28.) prvo se pojavila anonimno u Beču 1824. godine, a zatim pod pravim imenom u novinama "Tudmányos gyűjtemény" (Naučna zbirka) 1828. godine. 1829. godine pojavila se i na njemačkom. Na slovenskom (prekmurskom) jeziku pojavila se tek 1992. godine. Djelo govori također o Slovencima u Mađarskoj.