cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nadolazeća globalna superoluja
Teza
Prvo, Golfska struja i sjevernoatlantski drift bi generirali kordon tople vode oko Sjevernog pola, koji zauzvrat zadržava smrznutu masu arktičkog zraka. Drugo, ako bi se sjevernoatlantski drift zatvorio, ta barijera bi propala, oslobađajući poplavu smrznutog zraka u sjevernu hemisferu, uzrokujući iznenadnu i drastičnu promjenu temperature.
Knjiga govori o mogućem uzroku neuspjeha Golfske struje: otapanje polarnih ledenih kapa moglo bi drastično utjecati na salinitet okeana nanosa sjevernog Atlantika ispuštanjem velike količine slatke vode u svjetske okeane.
Bell i Strieber tvrde da su se takve destabilizacije događale i prije, i navode naizgled nemoguće inženjerske poduhvate drevnih civilizacija koje su morale biti katastrofalno uništene jer se ne pojavljuju u povijesnim zapisima. Među njihovim primjerima su arheološke ruševine Nan Madola, za koje se u knjizi tvrdi da su izgrađene sa strogim tolerancijama i izuzetno teškim bazaltnim materijalima, što zahtijeva visok stupanj tehničke kompetencije. Pošto takvo društvo ne postoji u modernim zapisima, pa čak ni u legendi, društvo je moralo biti uništeno dramatičnim sredstvima.
Dok su druga objašnjenja osim globalnog meteorološkog događaja moguća, korelirajući skup dokaza predstavljen je u vunastom mamutu. Strieber i Bell tvrde da, budući da su mamuti pronađeni sačuvani s hranom koja je još u ustima i neprobavljena u želucu, ove životinje moraju biti ubijene brzo, u inače normalnim uvjetima. Tako su se dobro očuvali brzim zamrzavanjem, što se uzima kao dokaz brzog početka globalne mećave ili sličnog događaja.
U popularnoj kulturi
Među analitičkim dijelovima knjige nalazi se niz međusobno povezanih kratkih izmišljenih scenarija, napisanih kurzivom, koji opisuju ono što bi se danas moglo dogoditi ako bi došlo do destabilizacije Sjevernoatlantske struje. Izmišljeni prikazi "trenutnih događaja" kako se meteorološka situacija pogoršava pružili su pozadinu i izvorni su materijal za naučnofantastični film iz 2004. godine, Dan poslije sutra. Zaista, neki događaji iz knjige su prikazani u filmu sa malim modifikacijama, kao što je neuspjeh Golfske struje koja se smrzava na velikim dijelovima sjeverne hemisfere uključujući New York City.
TOR3A
Član A torzinske porodice 3 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TOR3A sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 397 aminokiselina, a molekulska težina  Da. 46.199
Perica Stojanović
Perica Stojanović (rođen 6. novembra 1954. u Sarajevu) jeste bosanskohercegovački muzičar koji je najveći dio svoje muzičke karijere proveo u Sarajevu. Najpoznatiji je kao bubnjar sarajevske rock grupe Vatreni poljubac sa kojom je počeo svirati 1977. godine. Prije toga, svoju muzičku karijeru započeo je 1968. godine u grupi Ambasadori sa kojom je ostao do 1972. godine, da bi nakon toga kratko nastupao u rock grupi Jutro, koja će kasnije biti preimenovana u Bijelo dugme. Od 1976. godine nastupao je sa Indexima, a naredne godine prelazi u Vatreni poljubac predvođen Milićem Vukašinovićem. Osim uspješne muzičke karijere, Perica Stojanović je zajedno sa Rakom Marićem (nekadašnjim menadžerom Bijelog dugmeta) i suvlasnik restorana "Estrada", koji je središte okupljanja sarajevskih sportista, muzičara i političara.
Oslobođenje
thumb|Oslobođenje (2011) Oslobođenje je dnevna novina u Bosni i Hercegovini koja se štampa u Sarajevu. Oslobođenje je novina s najdužom tradicijom u Bosni i Hercegovini. Direktorica i glavna i odgovorna urednica je Vildana Selimbegović.
Nagrade
List Oslobođenje nagrađivan je više puta. Između ostalog:
Ptolemej
Klaudijus Ptolomeus na latinskom jeziku ili Ptolomej na (grčkom jeziku Κλαύδιος Πτολεμαῖος) — je bio znameniti grčki astronom, kartograf, matematičar i geograf, koji je u 2. vijeku n. e. živio i radio u Aleksandriji, tadašnjoj provinciji Rimskog carstva, današnji Egipat. Bio je rimski građanin, a u nekoliko naučnih polja njegovi radovi su predstavljali vrhunac dostignuća grčko-rimske nauke. Posebno se ističe njegov geocentrični sistem svemira danas poznat i pod nazivom Ptolomejski sistem.
Ne zna se mnogo o Ptolomeju osim činjenice da je živio u Aleksandriji gdje je pisao na grčkom jeziku i imao rimsko državljanstvo. Jedine pouzdane činjenice koje znaju o njemu moderni historičari su zaključili iz preživjelih radova Ptolomeja. Kao poznati astronom svog vremena bio je autor veoma značajnog teksta pod nazivom Almagest. Bila je to rasprava o vidljivom kretanju zvijezda i planetarnih putanja. Njegov veoma uticajan naučni tekst u kojem je iznio svoj geocentrični model bio je prihvaćen više od 1.200 godina od svog nastanka. U drugom astronomskom tekstu je detaljno opisao ono što je danas poznato kao ptolomejski sistem. Iako je njegova briljantnost naširoko prihvaćena, naučnici su u najnovijim vijekovima baciti sumnju na neke od njegovih astronomskih zapažanja.
Genska regulatorna mreža
Genska (ili genetička) regulatorna mreža (GRN) je skup molekulskih regulatora koji međusobno djeluju i s drugim supstancama u ćeliji da upravlja eekspresijom gena, nivoima iRNK i proteina koji, zauzvrat, određuju funkciju ćelije. GRN takođe ima centralnu ulogu u morfogenezi, stvaranju tjelesnih struktura, što je centralno za evolucijsku razvojnu biologiju (evo-devo).
Regulator može biti DNK, RNK, protein ili bilo koja kombinacija dva ili više od ova tri koja formiraju kompleks, kao što je specifična sekvenca DNK i transkripcijski faktor za aktiviranje te sekvence. Interakcija može biti direktna ili indirektna (preko transkribovane RNK ili prevedenog proteina). Općenito, svaka molekula iRNK nastavlja da proizvodi određeni protein (ili skup proteina). U nekim slučajevima ovaj protein će biti strukturni, i akumuliraće se na ćelijskoj membrani ili unutar ćelije da bi joj dao određena strukturna svojstva. U drugim slučajevima protein će biti enzim, tj. mikromašina koja katalizuje određenu reakciju, kao što je razgradnja izvora hrane ili toksina. Neki proteini ipak služe samo za aktiviranje drugih gena, a to su transkripcijski faktoru koji su glavni u regulatornim mrežama ili kaskadama. Vezivanjem za promotorski region na početku drugih gena oni ih uključuju, pokrećući proizvodnju drugog proteina, i tako dalje. Neki faktori transkripcije su inhibitorni.
Kod jednoćelijskih organizama, regulatorne mreže reaguju na vanjsko okruženje, optimizirajući ćeliju u datom trenutku za preživljavanje u ovom okruženju. Tako će ćelija kvasca, koja se nađe u rastvoru šećera, uključiti gene da stvaraju enzime koji prerađuju šećer u alkohol. Ovaj proces, koji se povezuje sa proizvodnjom vina, je način na koji ćelija kvasca živi, dobijajući energiju za razmnožavanje, što bi u normalnim okolnostima povećalo izglede za njen opstanak.
Kod višećelijskih životinja isti princip je stavljen u službu genskih kaskada koje kontroliraju oblik tijela. Svaki put kada se ćelija podijeli, nastaju dvije ćelije koje, iako sadrže isti genom u potpunosti, mogu se razlikovati po tome koji su geni uključeni i stvaraju proteine. Ponekad 'samoodrživa povratna sprega' osigurava da ćelija zadrži svoj identitet i da ga prenosi dalje. Manje je shvaćen epigenetički mehanizam kojim modifikacija hromatina može obezbijediti ćelijsku memoriju, blokiranjem ili omogućavanjem transkripcije. Glavna karakteristika višećelijskih životinja je upotreba gradijenata morfogena, koji u stvari obezbjeđuju sistem pozicioniranja koji ćeliji određuje gdje se nalazi u tijelu, a time i kakva će ćelija postati. Gen koji je uključen u jednoj ćeliji može napraviti proizvod koji napušta ćeliju i difundira kroz susjedne ćelije, ulazi u njih i uključuje gene samo kada je prisutan iznad određenog nivoa praga. Ove ćelije se na taj način induciraju u novu sudbinu i mogu čak generirati druge morfogene koji signaliziraju natrag izvornoj ćeliji. Na većim udaljenostima, morfogeni mogu koristiti aktivni proces transdukcija signala. Takva signalizacija kontrolira embriogenezu, izgradnju plana građe od nule kroz niz uzastopnih koraka. Oni također kontroliraju i održavaju tijela odraslih putem povratnih informacija procesa, a gubitak takve povratne informacije zbog mutacije može biti odgovoran za proliferaciju čelija koja se vidi kod kancera. Paralelno sa ovim procesom izgradnje strukture, kaskada gena uključuje gene koji čine strukturne proteine koji svakoj ćeliji daju fizička svojstva koja su joj potrebna.
Pregled
Na jednom nivou, biološke ćelije se mogu smatrati "delimično pomješanim vrećama" bioloških hemikalija - u raspravi o mrežama regulacije gena, ove hemikalije su uglavnom informacijska RNK (iRNK) i proteini koje nastaju ekspresijom gena. Ove iRNK i proteini međusobno djeluju s različitim stupnjevima specifičnosti. Neki se šire oko ćelije. Drugi su vezani za ćelijsku membranu, u interakciji sa molekulama u okolini. Drugi prolaze kroz ćelijske membrane i posreduju signale velikog dometa drugim ćelijama u višećelijskom organizmu. Ove molekule i njihove interakcije čine „mrežu regulacije gena“. Tipska regulatorna mreža gena izgleda otprilike ovako:
Čvorovi ove mreže mogu predstavljati gene, proteine, iRNK, proteinske/proteinske komplekse ili ćelijske procese. Čvorovi koji su prikazani kako leže duž vertikalnih linija povezani su sa interfejsima ćelija/okruženje, dok su ostali slobodno plutajući i mogu difundirati. Rubovi između čvorova predstavljaju interakcije između čvorova, koje mogu odgovarati pojedinačnim molekulskim reakcijama između DNK, iRNK, miRNK, proteina ili molekulskih procesa kroz koje proizvodi jednog gena utiču na proizvode drugog, iako nedostatak eksperimentalno dobijenih informacija često implicira da neki reakcije nisu modelirane na tako finom nivou detalja. Ove interakcije mogu biti induktivne (obično predstavljene vrhovima strelica ili znakom +), s povećanjem koncentracije jedne koja dovodi do povećanja druge, inhibitorne (predstavljene popunjenim krugovima, tupim strelicama ili znakom minus), s povećanjem u jednom dovodi do smanjenja u drugom, ili dvostruko, kada ovisno o okolnostima regulator može aktivirati ili inhibirati ciljni čvor. Čvorovi se mogu regulisati direktno ili indirektno, stvarajući povratne petlje, koje formiraju ciklične lance u zavisnosti u topološkoj mreži. Mrežna struktura je apstrakcija molekulske ili hemijske dinamike sistema, koja opisuje mnogostruke načine na koje jedna supstanca utiče na sve druge sa kojima je povezana. U praksi, takvi GRN su zaključeni iz biološke literature o datom sistemu i predstavljaju destilat kolektivnog znanja o skupu srodnih biohemijskih reakcija. Da bi se ubrzalo ručno određivanje GRN-ova, neki nedavni napori pokušavaju koristiti tekstualno rudarenje, kurirane baze podataka, mrežno zaključivanje iz masivnih podataka, provjeru modela i druge tehnologije za ekstrakciju informacija u tu svrhu.
Geni se mogu posmatrati kao čvorovi u mreži, pri čemu su ulaz proteini kao što su transkripcijski faktori, a izlaz je nivo ekspresije gena. Vrijednost čvora ovisi o funkciji koja ovisi o vrijednosti njenih regulatora u prethodnim vremenskim koracima (u dolje opisanoj Booleovoj mreži to su Booleove funkcije, tipski AND, OR i NOT). Ove funkcije se tumače kao obavljanje neke vrste obrada informacija unutar ćelije, koja određuje ćelijsko ponašanje. Osnovni pokretači unutar ćelija su koncentracije nekih proteina, koji određuju kako prostorne (lokacija unutar ćelije ili tkiva) tako i vremenske (ćelijski ciklus ili razvojna faza) koordinate ćelije, kao svojevrsne "ćelijske memorije". Mreže gena tek počinju da se shvataju, a sljedeći korak za biologiju je da pokuša da izvede funkcije za svaki "čvor" gena, kako bi se razumelo ponašanje sistema u rastućim nivoima složenosti, od gena do signalnog puta, nivoa ćelije ili tkiva.
Matematički modeli GRN-a su razvijeni da bi se uhvatilo ponašanje sistema koji se modelira, a u nekim slučajevima i generirala predviđanja koja odgovaraju eksperimentalnim zapažanjima. U nekim drugim slučajevima pokazalo se da modeli daju tačna nova predviđanja, koja se mogu eksperimentalno testirati, sugerirajući tako nove pristupe za istraživanje u eksperimentu koji se ponekad ne bi uzeti u obzir u dizajnu protokola eksperimentalne laboratorije. Tehnike modeliranja uključuju diferencijakne jednačine (ODE), Boleove mreže, petočlana mreža, Bayesova mreža, grafički model Gaussove mreže, stohastički i procesni računi. Suprotno tome, predložene su tehnike za generiranje modela GRN-ova koji najbolje objašnjavaju skup vremenskih serija opservacija. Nedavno je pokazano da signal modifikacije histona ChIP-seq ima više korelacija sa motivima transkripcijskog faktora na promotorima u poređenju sa nivoom RNK. Stoga se predlaže da bi modifikacija histona vremenske serije ChIP-seq mogla pružiti pouzdaniji zaključak o mrežama regulacije gena u poređenju sa metodama zasnovanim na nivoima ekspresije.
Spojene obične diferencijalne jednadžbe
Uobičajeno je modelirati takvu mrežu sa skupom spregnutih običnih diferencijalnih jednačina (ODE) ili SDE, koji opisuju kinetiku reakcije sastavnih dijelova. Pretpostavimo da data regulatorna mreža ima N čvorova i neka predstavlja koncentracije N odgovarajućih supstanci u trenutku t. Tada se vremenska evolucija sistema može približno opisati sa:
Gdje funkcija f_j izraziti ovisnost S_j o koncentracijama drugih supstanci prisutnih u ćeliji. Funkcije f_j su u konačnici izvedene iz osnovnih principa hemijske kinetike ili jednostavnih izraza izvedenih iz ovih npr. Michaelis-Mentenova enzimska kinetika. Stoga se funkcionalni oblici f_j obično biraju kao polinomi nižeg reda ili Hilova funkcija koji služe kao osnovsa za pravu molekusku dinamiku. Takvi modeli se zatim proučavaju pomoću matematike nelinearne dinamike. Informacije specifične za sistem, kao što su konstante brzina reakcije i osjetljivosti, kodirane su kao konstantni parametri.
Rješavanjem za fiksnu tačku sistema:
za sve j, dobijamo (moguće nekoliko) koncentracijske profile proteina i iRNK koji su teorijski održivi (iako ne nužno stabilni). Stabilno stanje kinetičkih jednačina tako odgovaraju potencijalnim tipovima ćelija, a oscilacijsko rješenja gornje jednačine za prirodno ciklične tipove ćelija. Matematička stabilnost ovih atraktora se obično može okarakterisati predznakom viših derivata u kritičnim tačkama, a zatim odgovarati biohemijska stabilnost profila koncentracije. Kritične tačke i bifurkacija u jednačinama odgovaraju kritičnim stanjima ćelije u kojima male perturbacije stanja ili parametara mogu prebaciti sistem između jedne od nekoliko stabilnih diferencijacijskih sudbina. Trajektorije odgovaraju odvijanju bioloških puteva i tranzijenta jednadžbi prema kratkoročnim biološkim događajima.
Hlorovodična kiselina
Hlorovodična kiselina ili po IUPACu hidrohlorna kiselina, poznata i kao solna kiselina je kiselina koja nastaje rastvaranjem hlorovodika u vodi. Hlorovodična kiselina se naziva i rastvor hlorovodika u drugim polarnim otapalima npr. u acetonu. Ona je veoma jaka kiselina, a kao dosta razblažena sastavni je dio gastrične tekućine u želucu čovjeka i sisara te omogućava varenje bjelančevina, a mnogo se primjenjuje i u industriji.
Historija
800. godine kiselinu je otkrio arapski hemičar Džabir ibn Hajjan, miješajući kuhinjsku so i sumpornu kiselinu. Korištena je u srednjem vijeku u potrazi za kamenom mudrosti, te kasnije od strane velikih evropskih hemičara kao što su Johann Rudolf Glauber, Joseph Priestley i Humphry Davy kako bi se razvila moderna hemija. Tokom industrijske revolucije postala je važna industrijska hemikalija za široku upotrebu.
Dobijanje
Hlorovodična kiselina se dobija rastvaranjem hlorovodika u vodi. Postupak se odvija u tzv. tornjevima za apsorpciju.
Osobine
Hlorovodična kiselina je jak elektrolit, i potpuno je disocirana na ione u vodenom rastvoru. Za razliku od sumporne i nitratne kiseline, hlorovodična kiselina nema oksidirajuće djelovanje.
Karavela
200px|desno|mini|Caravela latina
Karavela je naziv za relativno mali, ali pokretljivi jedrenjak koji se razvio u Španiji i Portugalu krajem 15. vijeka.
Kao takav imala je važnu ulogu u Dobu otkrića, jer je zbog plitkog gaza imao manje problema s pristajanjem na obalu, te je mogao istraživati ušća velikih rijeka.
Dayton (Ohio)
Dayton (fonetski: Dejton) grad u jugozapadnom dijelu države Ohio, SAD. Najveći je grad i sjedište Montgomery County. Po popisu iz 2005. godine, imao je 158.873 stanovnika. Nedaleko od grada, 13 km sjeveroistočno, nalazi se baza zračnih snaga SAD Wright-Patterson Air base u kojoj je novembra 1995. zaključen mirovni sporazum kojim je zvanično zaustavljen rat u Bosni i Hercegovini
NGC 1619
NGC 1619 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Eridan. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 22. decembra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ples
Ples jeste oblik izvedbene umjetnosti koji se sastoji od sekvenci pokreta sa estetskom i često simboličkom vrijednošću, bilo improviziranih ili namjerno odabranih. Ples se može kategorizirati i opisati svojom koreografijom, repertoarom pokreta, historijskim periodom ili mjestom porijekla.
Treba povući važnu razliku između konteksta pozorišnog i participativnog plesa, iako ove dvije kategorije nisu uvijek potpuno odvojene; obje mogu imati posebne funkcije, bilo društvene, ceremonijalne, takmičarske, erotske, borilačke ili sakralne/liturgijske. Za druge oblike ljudskog pokreta ponekad se kaže da imaju kvalitet poput plesa, uključujući borilačke vještine, gimnastiku, navijanje, umjetničko klizanje, sinhronizirano plivanje, marširanje i mnoge druge oblike atletike. Međutim, ples nije ograničen samo na performanse, jer se ples koristi kao oblik vježbe i povremeno kao trening za druge sportove i aktivnosti. Sam ples je također postao sport za neke, s plesnim takmičenjima koja se održavaju širom svijeta i pokazuju različite stilove i standarde.
Ples zahtijeva jednaku količinu kognitivnog fokusa kao i fizičku snagu. Zahtjevna, ali evoluirajuća umjetnička forma omogućava pojedincima da se kreativno izraze kroz pokret, dok im omogućava da prilagode pokret koji posjeduje ritmički obrazac i fluidne pokrete koji privlače publiku bilo na sceni ili na filmu. Ples se smatra vrlo estetski ugodnom umjetničkom formom.
Nastup i učešće
Pozorišni ples, koji se naziva i performans ili koncertni ples, zamišljen je prvenstveno kao spektakl, obično nastup na sceni virtuoznih plesača. Često priča priču, možda koristeći mimiku, kostime i scenografiju, ili može interpretirati muzičku pratnju, koja je često posebno komponovana i izvedena u pozorišnom okruženju, ali to nije uslov. Primjeri su zapadni balet i moderni ples, klasični indijski ples kao što je Bharatanatyam i kineske i japanske pjesme i plesne drame kao što je ples zmajeva. Većina klasičnih formi je usredsređena samo na ples, ali ples performansa se takođe može pojaviti u operi i drugim oblicima muzičkog pozorišta.
Participativni ples, s druge strane, bilo da se radi o narodnom plesu, društvenom plesu, grupnom plesu kao što je ples u liniji, krug, lančić ili kvadrat, ili partnerski ples kao što je uobičajeno u zapadnom balskom plesu, izvodi se prvenstveno za zajedničku svrhu, kao što je društvena interakcija, vježba, ili izgradnja fleksibilnosti učesnika umjesto da služi bilo kakvoj koristi promatračima. Takav ples rijetko ima bilo kakvu priču. Grupni ples, ples socijalnog partnera i pas de deux, duboko se razlikuju. Čak se i solo ples može izvoditi isključivo radi zadovoljstva plesača. Participativni plesači često koriste iste pokrete i korake, ali, na primjer, u rave kulturi elektronske plesne muzike, ogromna gomila se može baviti slobodnim plesom, nekoordinirana s onima oko sebe. S druge strane, neke kulture postavljaju stroga pravila o određenim plesovima u kojima, na primjer, muškarci, žene i djeca mogu ili moraju učestvovati.
Historija
Arheološki nalazi o ranom plesu uključuju slike stare 10.000 godina u Madhya Pradesh, Indija, u skloništima u stijenama Bhimbetka, i slike egipatskih grobnica koje prikazuju plesne figure, datirane c. 3300 p. n. e.. Pretpostavlja se da je prije pronalaska pisanih jezika ples bio važan dio usmenih i izvedbenih metoda prenošenja priča s generacije na generaciju. Smatra se da je upotreba plesa u ekstatičnim stanjima transa i ritualima iscjeljivanja (kao što se danas vidi u mnogim savremenim "primitivnim" kulturama, od brazilske prašume do pustinje Kalahari) bio još jedan rani faktor u društvenom razvoju plesa.
Reference na ples mogu se naći u veoma ranoj zabeleženoj istoriji; Grčki ples (horos) spominju Platon, Aristotel, Plutarh i Lucijan. Biblija i Talmud se odnose na mnoge događaje vezane za ples i sadrže preko 30 različitih plesnih termina. U kineskoj grnčariji još u neolitskom periodu, grupe ljudi su prikazane kako plešu u liniji držeći se za ruke, a najranija kineska riječ za "ples" nalazi se ispisana u kostima proročišta. Ples je dalje opisan u Lüshi Chunqiu. Primitivni ples u staroj Kini bio je povezan sa čarobnjaštvom i šamanskim ritualima.
Tokom prvog milenija p. n. e. u Indiji su nastali mnogi tekstovi koji su pokušali da kodifikuju aspekte svakodnevnog života. Natyashastra Bharate Munija (doslovno "tekst dramaturgije") jedan je od ranijih tekstova. Uglavnom se bavi dramom, u kojoj ples igra važnu ulogu u indijskoj kulturi. On kategorizira ples u četiri vrste - sekularni, ritualni, apstraktni i interpretativni - i u četiri regionalna varijante. Tekst razrađuje različite pokrete ruku (mudre) i klasifikuje pokrete različitih udova, koraka i tako dalje. Snažna kontinuirana tradicija plesa se od tada nastavlja u Indiji, sve do modernih vremena, gdje nastavlja da igra ulogu u kulturi, ritualu i, posebno, bolivudskoj industriji zabave. Mnogi drugi suvremeni plesni oblici također se mogu pratiti do historijskog, tradicionalnog, ceremonijalnog i etničkog plesa.
Moderni društveni plesovi
Danas se u klubovima (ono što se ranije zvalo disko) prakticira ono isto što je patentirao još pračovjek, ali postoje i standardizirane forme plesa u kojima se plesni parovi natječu.
Latino-američki plesovi:
Klasični plesovi:
Žena s krajolikom
Žena s krajolikom dugometražni je jugoslavenski igrani film bosanskohercegovačkog reditelja i scenariste Ivice Matića.
Film je sniman 1976. godine, ali je neposredno pred završetak produkcije Ivica Matić iznenada preminuo. Snimljeni materijali su bili odloženi u skladištu, sve dok se Matićevi kolega i prijatelji nisu odlučili premontirati. U filmu glume:Stole Arandjelović, Božidarka Frajt, Uroš Kravljača, Zaim Muzaferija i drugi. Kamerman je bio Karpa Godine.
Hemera
U grčkoj mitologiji, Hemera (starogrčki: Ἡμέρα, lit. 'Dan') je bila jedna od Primordijalnih bogova, personifikacija dana. Prema Hesiodu, bila je kćerka Ereba (Tama) i Nikte (Noć), i Eterova sestra. Iako su odvojeni entiteti u Hesiodovoj Teogoniji, Hemera i Eja (Zora) su često poistovjećivani jedno s drugim.
Uganda na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Ugandu na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljalo je 19 sportista u 11 disciplina. Joshua Cheptegei je u disciplini 10.000 metara osvojio srebrnu i jedinu medalju za Ugandu na SPA 2017.
Hemera
Rodoslov
U Hesiodovoj Teogoniji, Hemera i njen brat Eter bili su potomci Ereba i Nikta. Bahilid je navodio Hemeru kao kćer Kronosa (Vremena) i Nikte. Hemera was perhaps the mother, by Aether, of Uranus (Sky). U izgubljenoj epskoj pjesmi Titanomahija (kraj sedmog vijeka p. n. e.?), Hemera je možda, od strane Etera, bila majka Urana (Neba). U nekim rijetkim verzijama, Hemera je umjesto toga bila kćer Helija (Sunca) od nepoznate majke.
Mitologija
Prema Hesiodovoj Teogoniji, Hemera je napustila Tartar baš kao što je Nikta (Noć) ušla u njega; kada se Hemera vratila, Nikta je otišla:
"Noć i Dan koji prolaze blizu pozdravljaju se dok prelaze veliki bronzani prag. Jedan će ući, a drugi izlazi na vrata, i nikad ih kuća ne drži unutra, nego uvijek jedan izađe iz kuće i prijeđe preko zemlje, dok drugi redom ostaje u kući, čeka vrijeme svog odlaska, dok ono ne dođe. Jedna drži mnogo vidljivu svjetlost za one na zemlji, ali druga u svojim rukama drži Hipno, brata Smrti – smrtonosne noći, obavijene mutnim oblakom."
Rimski pandan Dies
Hemerin rimski pandan Dies (Dan) imao je drugačiju genealogiju. Prema rimskom mitografu Higinu, Haos i Kaligio (Magla) bili su roditelji Nikte (Noći), Diesa, Ereba i Etera. Ciceron kaže da su Eter i Dies bili roditelji Celusa (Neba). Dok, Higin kaže da su, pored Celusa, Eter i Dies bili i roditelji Tere (Zemlje) i Mare (Mora). Ciceron takođe kaže da su Dies i Celus bili roditelji Merkura, rimskog Hermesovog pandana.
Karaka
mini|desno|Magelanova karaka "Victoria", detalj sa Oreteliusove karte Karaka ili nao je naziv za vrstu jedrenjaka s tri ili četiri jarbola, koja se razvila u Mediteranu u 15. vijeku.
Zahvaljujući svojoj konstrukciji, karake su bile prvi brodovi sposobni preploviti oceane. Kao takve su odigrale ključnu ulogu u Dobu otkrića.
U 16. vijeku karaka je evoluirala u galeon.
Feniks
mini|desno|200px|Rinasce piu gloriosa ("On nastane nov u većem sjaju") Feniks je po egipatskoj mitologiji sveto mitološko biće koje ima oblik vatrene ptice.
Opis
Prema legendi, živi 500, 1461 ili 12594 godina (ovisi o izvoru). Feniks je dvospolna ptica crveno-zlatne boje. Nakon kraja životnog kruga feniks izgori, a iz pepela nastane mladi feniks. Mladi feniks pepeo pretvori u jaje i šalje ga u grad Heliopolis (grčki: Grad sunca) u Egiptu. Feniks se sam zaliječi kad je ozljeđen, a to dokazuje njegovu besmrtnost - simbol vatre.
Još jedna osobina mu je da pomoću suza može izlječiti bilo kakvu ranu.
Egipatski feniks se zove Bennu, te ga treba razlikovati od kineskog feniksa.
Nasko Budimlić
Nasko Budimlić (rođen 1960. godine u Prijedoru) jeste bosanskohercegovački rok, pop i narodni muzičar. Za mnoge poznavaoce rok muzike smatra se, zajedno sa Draganom "Điđijem" Jankelićem, jednim od najboljih bubnjara u bivšoj Jugoslaviji.
Biografija i muzičko stvaralaštvo
Još u osnovnoj školi pohađao je muzičku školu, što će utjecati na njegov pristup muzici i izgradnji vlastitog stila sviranja bubnjeva. U srednjoj školi počeo je svirati bubnjeve, a ubrzo zatim je u Bihaću počeo istraživati i druge muzičke instrumente, među kojima i gitaru. Kroz sviranje bunjeva sreo se sa Seadom "Zeletom" Lipovačom, svojim daljim rođakom, koji ga je pozvao u svoju rok grupu koju je nazvao Divlje jagode. Prvi zajednički nastup imali su 1978. godine, a svirao je u ovom hard rok sastavu do 1987. godine. U to vrijeme Divlje jagode su bile na vrhuncu popularnosti, a u pokušaju proboja na svjetskoj rok sceni otišli su u London gdje su snimili album na engleskom jeziku pod nazivom "Wild Strawberries". Nakon neuspjeha u Londonu, Nasko se vratio u Jugoslaviju, odslužio vojsku i postao profesor gitare u srednjoj školi. Poslije koncertnih nastupa sa Divljim jagodama nastavlja karijeru sa pjevačem narodne muzike Halidom Muslimovićem, a svirao je i sa Harisom Džinovićem. Sarađivao je sa muzičarima i pjevačima kao što su Mladen Vojičić Tifa i Goran Bregović, a svirao je bubnjeve i sa novosadskom hard rok grupom Griva. Danas svira sa estradnom umjetnikom Osmanom Hadžićem, a jedan je od inicijatora Mostar Sevdah Reunion na koncertima. Također, koautor je projekta Tri hafiza. Akademski je školovan, a profesor je klasične gitare i vlasnik muzičke škole u Münchenu, u kojem živi od početka rata u Bosni i Hercegovini.
Galija (brod)
Galija je zajednički naziv za svaki veći brod kojem su glavni pogon vesla.
Galije su se najčešće koristile kao ratni brodovi. Ta njihova primjena prestala s izumom vatrenog oružja, odnosno brodske artiljerije. Bitka kod Lepanta 1571. se smatra posljednjom velikom pomorskom bitkom u kojoj su korištene galije.
Veslači na galijama su se zvali galioti.
Svi Sveti
Katolici ga slave 1. novembra, a u pravoslavnim crkvama ovaj se blagdan slavi prve nedjelje po Duhovima, te označuje završetak uskrsnoga dijela liturgijske godine.
Na dan Svih svetih služe se svete mise u crkvama i na grobljima.
Obilježavanje blagdana Svih svetih u kršćanskoj tradiciji seže još od 4. vijeka.
IC 1395
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
UEFA Liga prvaka 2009/2010 – nokaut-faza
Finalna faza UEFA Lige prvaka 2009/10. počet će 16. februara 2009. godine, a završit će se sa finalnom utakmicom na stadionu Santiago Bernabéu u Madridu 22. maja 2010. godine. Finalna faza uključuje šesnaest ekipa koje su bile prve dvije ekipe u svojim grupama u toku grupne faze takmičenja.
Svaki susret u finalnoj rundi, osim finalne utakmice, igra se u dvije utakmice, gdje svaka ekipa, jednu utakmicu nastupa kao domaćin. Ekipa, koja ima veći zbir golova u dvije utakmice, nastavlja dalje takmičenje. U slučaju da je ukupni rezultat jednak kod obje ekipe, ekipa koja je postigla više pogodaka u gostima u toku dvije utakmice nastavlja dalje takmičenje. Ako je i broj golova u gostima jednak, igraju se 2 x dva produžetka od 15 minuta. Ako se postignu golovi tokom produžetaka, a ukupni rezultat još uvijek bude jednak, gostujuća ekipa nastavlja dalje takmičenje, pošto je postigla više golova u gostujućim utakmicama. Ako ne bude golova tokom produžetaka, ide se na ispucavanje jedanaesteraca nakon produžetaka.
Osmina finala
Za osminu finala su se kvalifikovali timovi:
Izvlačenje parova osmine finala bilo je 18. decembra 2009 u Nyonu. Pobjednici grupa se sastaju sa drugoplasiranim iz grupe. Drugoplasirani tim igra prvu utakmicu kao domaćin. Utakmice su se igrale 16/17. i 23/24. februara 2010., a uzvratne 9/10. i 16/17. marta 2010. godine.
Četvrtfinale
Utakmice četvrtfinala igrale su se 30/31. marta i 6/7. aprila 2010. godine.
Jednorog
mini|Jednorozi su nemirna bića i jedino ih djevica može umiriti. Jednorog je mitsko biće iz legendi. Prema legendi, jednorozi su bijeli konji koji imaju rog na čelu, a njihovim tijelom teče krv srebrne boje koja čisti od grijeha i smrtnosti. Nemirna su i veličanstvena bića. Smatra se da će onaj ko ubije jednoroga i popije njegovu krv zauvijek biti proklet. Iako se vjerovalo da to mitsko biće zaista i postoji, nema materijalnih dokaza o njegovom postojanju.
Prirodnjaci su jednoroge zamišljali kao konje bijelog ili zagasito žutog krzna, vitkog mišićastog tijela, kratke razigrane grive, brzine pokreta, te bijelog i velikog uvrnutog roga koji raste iznad njihovih očiju.
Godine 1905. slovački radnici su, prekopavajući okno u jednom rudniku, otkrili životinjske kosture, a smatralo se da su to ostaci jednoroga. Istraživanja su se nastavila, ali postojanja jednoroga nisu dokazana. Danas se jednorozi povezuju sa nekoliko stvarnih životinja, najčešće antilopom oriks i rijetkim morskim sisarem narvalem.
Aeroklub "Izet Kurtalić"
Aeroklub "Izet Kurtalić" Visoko osnovan je 1953. u Visokom, kada su izvedeni prvi skokovi padobranom i obavljena prva obuka aviomodelara. Jedan je od najtrofejnijih sportskih klubova u Bosni i Hercegovini te spada među najtrofejnije aeroklubove u svijetu.
Historijat
Klub je osnovao Izet Kurtalić, učitelj i sportski radnik i u početku je nosio naziv Aeroklub "Rudi Čajevec" Visoko. Ubrzo nakon registracije klub je promijenio ime u AK "Prvi Partizanski Piloti" Visoko (odakle potiče poznati akronim "PPP"). Poslije smrti svog osnivača Izeta Kurtalića, 1980. godine, aeroklub je dobio današnji naziv AK "Izet Kurtalić" Visoko.
U domaćim takmičenjima članovi Aerokluba "Izet Kurtalić" redovno postižu izvanredne rezultate, a iz kluba je izraslo i desetine državnih reprezentativaca u klasi slobodno letećih jedrilica F1A, gumenjaka F1B i penjača F1C.
Aeroklub "Izet Kurtalić" bio je osposobljen da organizira aeromitinge i relije, a naročito se isticao u organizaciji međunarodnih takmičenja. Godine 1984. klub je organizirao Evropsko prvenstvo, a 1985. godine i Svjetsko prvenstvo.U znak sjećanja na svog osnivača, svake se godine održava međunarodno takmičenje Memorijal "Izet Kurtalić".
Aeroklub "Izet Kurtalić" pored modelarske aktivnosti, od 1997. godine organizira obuku sportskih pilota, koja se obavlja se Sportskom aerodromu Visoko, no prije praktične nastave kandidati moraju proći teoretsku obuku koja obuhvata osnovna znanja iz oblasti poznavanja vazduhaplovnih propisa, teorije letenja, aerodinamike, konstrukcije vazduhoplova, meteorologije, poznavanje instrumenata, te ljekarske preglede.
Polirema
Polirema je naziv za najveće od svih antičkih galija, od koje su neke, prema svjedočenjima savremenika, imale čak osam redova veslača.
Tolanci (Stargate)
mini|350px| Tolanac Narim Tolanci su izmišljena rasa iz naučno fantastične američke televizijske serije Stargate SG-1. Oni su jedna od najnaprednijih ljudskih rasa koje SG-sijevci sreli. Tollanska tehnološka naprednost dovela je do toga da se njihova jugunastost graniči sa arogancijom. Njihova matična planeta je Tollan. Jedna su od rijetkih ljudskih rasa u galaksiji Mliječni put koja nije dovedena na drugu planetu od strane Goa'ulda.
Društveni poredak
Na vrhu društvene hijararhijske ljestvice nalazi se Curija, sastavljena od visoko rangiranih Tolanaca. Međutim iako predstavlja vrhovno vijeće, ona nema neograničene ovlasti. Sve odluke i rasprave o njima su transparentne prema tolanskom zakonu. Jedna od karakteristika njihovog društva je postulat koji se ni pod kojim okolnostima ne može mijenjati, a to je da je strogo zabranjeno dijeliti tehnologiju sa manje naprednim civilizacijama. Ova odluka o politici izolacionizma posljedica je lošeg iskustva iz prošlosti. Tolanci su podijelili svoju tehnologiju sa manje naprednom civilizacijom Serita, koji su tu tehnologiju iskoristili za rat. Uništenje njihove planete je dovelo do toga da je prvobitni Tollan promijenio svoju orbitalnu putanju i time postao nepogodan za život. To je prisililo Tolance da evakuiraju svoj narod na drugu planetu. Tim koji je zaostao na planeti bio je zadužen da uništi Zvjezdana vrata da bi onemogućio da bilo ko dođe na planetu.
Prvo pojavljivanje u seriji
Prvo pojavljivanje u seriji je u epizodi Enigma u prvoj sezoni. Potom u epizodi 2000.
Jedinstvo (Stargate)
mini|350px| jedinstvo Jedinstvo su izmišljena bića iz naučno fantastične američke serije Stargate SG-1. Oni su inteligentna kristalna bića nastanjena na planeti označenoj kao P3X-562, koja je prekrivena sjajno žutim pješčanim dinama. Jedinstvo je bilo skoro uništeno od strane Goa'ulda. Kristali jedinstva su sposobni napraviti duplikat bilo kojeg živog bića koje dotaknu.
Prvo pojavljivanje
Prvi put se pojavljuju u epizodi Mrtvi Lazar u prvoj sezoni. Kada su članovi SG-1 tima stigli na njihovu planetu Jack O'Neill dotakao je jedan od kristala i pao u nesvjest, dok je duplikat otišao na Zemlju. S obzirom da duplikat nije imao zle najmere sam O'Neill mu je pomogao da se vrati na Zemlju. Kristali ne mogu dugo preživjeti u Zemaljskoj atmosferi i njenom magnetskom polju.
NGC 6075
NGC 6075 (također poznat kao IC 4594, MCG 4-38-38 i PGC 57426) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 442 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,90 (116 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (90 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 27. juna 1881. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pentakontera
Pentakontera ili pentekontera, pentekontor je naziv za drevnu grčku galiju s 50 vesala.
Pentekontere su se pojavile u eri kada nije bilo razlike između trgovačkih i vojnih brodova. Oni su bili višenamjenski brodovi duge plovidbe, korišteni za pomorsku trgovinu, piratstvo i ratovanje. Bili su sposobni da prenose teret i vojnike.
Pentekonter je imao pedeset veslača, raspoređenih u dva reda po 25 njih, sa obje strane broda. Središnji jarbol sa jedrom je mogao pogoniti brod u slučaju povoljnog vjetra.
Pentekonteri su bili dugački brodovi sa oštrom kobilicom, opisani kao dugačka plovila (grčki:νῆες μακραί), nḗes makraí). Obično nisu imali cjelovitu palubu, pa su također bili nazivani nezaštićena plovila (grčki: ἄφρακτοι νῆες), áphraktoi nḗes).
U skladu sa savremenim proračunima, za pentekontere se vjeruje dada su imali dužinu od 28 do 33 metra, širinu od oko 4 metra i bili sposobni da dostignu maksimalnu brzinu od 9 čvorova 18km/h). Antički Grci su također koristili i triakonter (triakontor, (grčki: τριακόντορος), plovilo sa 30 veslača. Opći je dogovor da su se trireme, osnovni ratni brodovi helenističkog perioda, razvile iz pentekontera, preko "birema". Pentekonter je ostao u upotrebi tokom helenističkog perioda, kada su bili dopunjeni, i najzad zamijenjeni brodovima drugog dizajna, kao što su lembosi, hemiolia i liburniani.
Hasan Kaimija
Hasan Kaimija Zrinović je bio bosanskohercegovački pjesnik. Rođen je u Sarajevu u prvoj polovici 17. vijeka, a umro u Zvorniku 1691. Podaci o njegovom životu su kontraverzni jer se činjenice isprepliću sa predanjem. Pripadao je grupi divanskih pjesnika. Uglavnom je pisao na turskom jeziku, ali su sačuvane i dvije pjesme na bosanskom, koji on u svojim djelima naziva "bošnjačkim".
Mljet
mini|desno|300px|Veliko jezero na Mljetu
Hasan Kaimija
Osnovno obrazovanje stekao je u Sarajevu kao murid šejha Ankarevije, a školovanje je nastavio u Sofiji, gdje je pod šejhom Muslihudinom Užičaninom pristupio halvetijskom tarikatu i dobio titulu halife (nasljednika). Po povratku u Sarajevu, postao je šejh Silahdar Mustafa-pašine (Sinanove) tekije koja je pripadala kaderijskom tarikatu. Svoju kuću u Ajas-pašinoj mahali pretvorio je u tekiju, a sagradio je i most Šejhaniju na Miljacki. Ispred tekije nalazio se mezar Kaimijine žene koja je umrla prije njegovog protjerivanja. Tekija je uništena prilikom napada Eugena Savojskog na Sarajevo 1697, a obnovio ju je 1762. kadija Zihni-efendija. Prema predaji, Kaimija se 1682. stavio na čelo pobune sarajevske sirotinje koja je tražila da se podijeli žito bogataša, nakon što su ljudi tokom te sušne godine počeli umirati od gladi, što ga je dovelo u sukob sa sarajevskom ulemom i vlastima zbog čega je protjeran.
Mljet
Mljet je ostrvo u Jadranskom moru.
Mljet (lat. Melita, ital. Meleda) je osmi po veličini otok u Hrvatskoj, jedan od najvećih južnodalmatinskih otoka te ujedno najjužniji i najistočniji od većih hrvatskih otoka. Pripada dubrovačkom arhipelagu. Dug je 37 km, a širok 3 km. Jednako kao i danas, Mljet je svu svoju historiju gravitirao isključivo ovom području. Nalazi se u neposrednoj blizini Dubrovnika, Korčule, Elafitskih otoka, a od poluostrva Pelješca ga dijeli Mljetski kanal.
Zbog jednakog naziva u rimskim, a kasnije u spisima na latinskom jeziku, Mljet je kroz historiju vrlo često bio zamjenjivan otokom Maltom te se danas dvije svjetski poznate legende o brodolomima Homerovog Odiseja te sv. Pavla (bez obzira na navod u Djelima apostolskim 27.39-28.11 u kojem se nedvosmisleno kaže kako se brodolom dogodio dok su plovili Adriom i bez obzira što na Malti nikad nisu postojale zmije otrovnice, a na Mljetu su istrebljene dovođenjem mungosa) pripisuju većoj i svjetski poznatijoj Malti. Kao podsjetnik da bi drevna Ogigija mogao biti i Mljet, danas na otoku postoje Odisejeva špilja te hrid sv. Pavla kao i zavjetna crkvica u istočnom dijelu otoka. Jednako tako, bez obzira što hrvatski kinolozi i historičari veterine smatraju kako maltezer potječe s Mljeta, što priznaje većina kinoloških stručnjaka      koji se pozivaju na Kalimaha Kirenjanina, Plinija Starijega i Stjepana Bizantinca i to se danas češće pripisuje Malti.
Mljet je otok šarolikog životinjskog svijeta i izvornih šuma alepskog bora, bora pinije i hrasta crnike. Smatra se najpošumljenijim i najzelenijim hrvatskim otokom, čiji je zapadni dio zaštićen kao prvi jadranski nacionalni park, a istočni dio kao rezervat prirodnih rijetkosti.
Hasan Kaimija
Tokom rata u Bosni i Hercegovini, u okviru 243. muslimansko-podrinjske brdske i 9. muslimanske oslobodilačke brigade djelovala je jedinica pod imenom "Šejh Hasan Kaimija", čiji je komandant do pogibije 1994. bio Mehmed ef. Hafizović. U Zvorniku se svake godine, pod pokroviteljstvom Muftijstva tuzlanskog i Medžlisa Islamske zajednice Zvornik, održava kulturno-vjerska manifestacija Dani Hasana Kaimije.
Mljet
Većih naselja na Mljetu nema naročito zbog loše ekonomske razvijenosti otoka što je rezultiralo permanentnim iseljavanjem mlađeg stanovništva. Stanovnici otoka Mljeta zovu se Mljećani i Mljećke (često se krivo navodi izraz Mljećanke). Prema popisu stanovnika iz 2001. godine, 99% stanovnika su Hrvati, 96% stanovnika su katolici te su jedini otočani (uz stanovnike Elafita) koji govore štokavskim narječjem i to ijekavskim govorom.
Historija
Mljet je prvobitno bio pod bosanskom vlašċu, ali je zbog dobrih i prijateljskih odnosa sa Dubrovnikom, predat Dubrovačkoj Republici. Jedno vrijeme je bio pod vlašċu Mletaka.
Geografija
Upravno središte Mljeta je Babino Polje, a od ostalih naselja poznatija su: Polače, Pristanište, Pomena, Sobra. Sjeverozapadni dio otoka Mljeta je proglašen nacionalnim parkom.
TP53BP2
Apoptozno-stimulirajući protein 2 p53  (ASPP2), znan i kao Bcl2-vezujući protein (Bbp) i tumor supresorski p53-vezujući protein 2 (p53BP2), jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  sa hromosoma 1. Za ovaj gen je pronađeno više varijanti transkripta koje kodiraju različite izoforme.
Nomenklatura
ASPP2 (aminokiselinski ostaci 600 –1128) prvobitno je identifikovan kao 53BP2 (p53-vezujući protein 2) u pregledu dvohibridnog kvasca, koristeći p53 kao mamac. Još jedno ispitivanje dvohibridnog kvasca u kojem je Bcl-2 korišten kao mamac doveo je do otkrića drugog fragmenta ASPP2 (ostaci 123-1128) i nazvan je Bbp.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1. 128 aminokiselina, a molekulska težina 125.616 Da. .
Struktura
ASPP2 sadrži nekoliko strukturnih i funkcionalnih domena. Njegov N-terminal (ostaci 1–83) ima strukturu nabora nalik na β-list ubikvitina. Prati ga predviđeni α-helikalni domen koji se nalazi između aa 123 i 323. i domen bogata prolinom (ASPP2 Pro) između aa 674 i 902. C-terminalni dio ASPP2 sadrži četiri ankirinska ponavljanja i domen SH3, uključene u interakcije protein-protein. ASPP2 nalazi se u perijedarnoj regiji citoplazme.
Funkcija
ASPP2 ima centralnu ulogu u regulaciji apoptoze i ćelijskog rasta, putem svojih interakcija. ASPP2 regulira TP53, tako što poboljšava vezu i funkciju transaktivacije DNK u TP53 na promotorima proapoptoznih gena in vivo. ASPP2 se vezuje zap53, divljeg tipa, ali ne uspijeva da se veže za mutanta p53, što sugeriše da ASPP2 može biti uključen u sposobnost divljeg tipa p53 za suzbijanje transformacija. ASPP2 inducira apoptozu, ali nema zaustavljanja ćelijskog ciklusa.
Članovi porodice
Porodica ASPP uključuje ASPP1, ASPP2 i iASPP. Naziv ASPP je skraćenica za protein p53 koji stimulira apoptozu, naziv naglašava ankirinska ponavljanja, SH3 domena i domena bogateog prolinom koji karakterišu ovu porodicu. Tri člana porodice potiču iz različitih gena, ali ASPP1 i ASPP2 dijele veću sličnost sekvenci nego iASPP jer N-kraj iASPP-a nema homologiju sa ASPP1 i ASPP2. Sličnosti sekvenci među članovima porodice ASPP ukazuju da ASPP1 i ASPP2 i vjeerovatno imaju slične biološke funkcije koje se razlikuju od iASPP. Porodica ima ključnu ulogu u regulaciji apoptoze u unutrašnjim i vanjskim apoptotskim putevima. ASPP1 i ASPP2 promovišu, dok iASPP inhibira apoptoze.
Vezujući partneri
ASPP2 je član porodice ASPP sa najpoznatijim vezujućim partnerima. Prvo se znalo da se visoko konzervirani C-terminal vezuje za p53 preko svojih ankirinskih ponavljanja i domena SH3. U 1994., pomoću sistema dvohibridnog kvasca i nazvan je p53 vezujući protein 2 (53BP2). Ostali partneri za vezivanje otkriveni su tokom godina, što ukazuje na važnost ankirinskog ponavljanja i SH3 domena za interakcije protein-protein. Neki od poznatih vezujućih partnera ASPP2 uključuju BCL2, p63, p73, jezgro proteina virusa hepatitisa C, amiloid-b-prekursorski protein koji vezuje protein 1 (APP-BP1), DA-vezani protein (YAP), adenomsku polipozu coli 2 (APC2), RelA/p65, protein-fosfatauu 1 (PP1) i NFκB (p65)
Ekspresija
Ekspresija ASPP2 je kodirana genom TP53BP2 i nalazi se u dugom kraku hromosoma 1 na q42.1. Northern blot analize su pokazale da je ASPP2/53BP2 iRNK eksprimiran u mnogim ljudskim tkivima kao što su srce, mozak, placenta, pluća, jetra, skeletni mišići, bubrezi, pankreas, ali na različitim nivoima. Najviši nivo ekspresije ASPP2 otkriven je u skeletnom tkivu.
Klinički značaj
ASPP2 je prvi put bio povezan sa ljudskim rakom kada se kristalna struktura u p53 vezujućem domenu vezala za C-terminal ankirinsko ponavljanje i SH3 domen od ASP2. Sve aminokiseline p53 koje su važne za vezivanje ASPP2 su mutirane kod ljudskih kancera. Nivoi ekspresije ASPP2 povezani su sa ćelijskom osjetljivošću na apoptozu. Značaj ASPP2 u ljudskim malignostima naglašen je studijama koje pokazuju da se regulacija ASPP2 obično nalazi u tumorskim i karcinomskim ćelijama koje eksprimiraju divlji tip p53, a u manjoj mjeri mutantni p53. Naprimjer, otkriveno je da je reguliran u metastatskim i invazivnim ćelijama u poređenju sa normalnim epitelom dojke. Pokazano je da vezivanje ASPP2 za bcl-2 i p53 i ometa progresiju ćelijskog ciklusa na G2-M, kao i činjenicu da vezivanje ASPP2 za p53 mijenja konformaciju p53 i povećava vezivanje p53 za promotore proapoptotskih gena kao što su Bax i PIG-3, ali ne one G1-zadržan geni, kao što je p21waf1. Jednonukleotidni polimorfizmi ASPP2 su takođe pokazali da su povezani sa predispozicijom za razvoj karcinoma želuca. Ovo bi moglo biti zbog činjenice da je ASPP2 također tumorski supresor, kao i aktivator p53.
Nivoi ekspresije ASPP2 su važni; visoki nivoi ekspresije imaju važnu ulogu u izazivanju apoptoza, nezavisno od p53, posredovane putem p63 i p73. Ekspresija je pojačana kao odgovor na oštećenje DNK. S druge strane, utišavanje ekspresije ASPP2 metilacijom uočeno je u nekoliko ćelija ljudskog karcinoma.
Ključ (općina)
Ključ je naseljeno mjesto i središte istoimene općine koja se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine u Bosanskoj krajini tačnije u najjužnijem dijelu Unsko-sanskog kantona. Grad Ključ je i sjedište istoimene općine. Ime je dobio zahvaljujući svom geostrateškom i dominirajućem položaju nad svojom okolinom.
Geografija
mini|150px|lijevo|Kula ključke tvrđave Grad leži na savremenoj magistrali puta M-5, koji grad povezuje sa susjednim općinama: Bosanskim Petrovcem i Mrkonjić Gradom. Sa sjeverne strane naslanja se na općinu Sanski Most. Predratna općina Ključ zauzimala je površinu od 844 km2, a na osnovu popisa iz 1991. godine brojala je 37.391 stanovnika. Danas na području općine Ključ živi oko 18.180 stanovnika u 4960 domaćinstava, što predstavlja oko 48% od predratnog broja stanovnika. Općina je organizovana u 10 mjesnih zajednica.
Kroz područje općine Ključ i kroz sami grad Ključ protiče rijeka Sana. Rijeka Sanica Sanica izvire ispod Grmeča i cijelim tokom teče kroz područje općine. Radi se o rijekama koje su i pored opće zagađenosti okoline u današnjim vremenima uspjele ostati nezagađene i predstavljaju veliki potencijal za ribolov. Grmeč se svojim istočnim obroncima nalazi na području općine. Na jugu je planina Šiša.