cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Indeks tjelesne mase
Indeks tjelesne mase se može odrediti i upotrebom odgovarajuće tabele u kojoj su prikazane moguće kombinacije određujućih pokazatelja (masa i visina), ili grafikonom koji prikazuje BMI kao funkciju mase i visine pomoću konture linija ili boja za različite BMI kategorije, a mogu se koristiti dvije različite mjerne jedinice. BMI je pokušaj da se odredi količina osobne mase tkiva (mišića, masti i kostiju), a onda mjerena osoba kategorizirati kao pothranjena, normalne težine  i gojazna (višak kilograma). Međutim, postoje i rasprave o tome gdje se na BMI skali trebaju staviti linije razdvajanja između kategorija. Prije, a i iza ovog indeksa predloženo je više načina procjene optimalne težine. Uobičajeno je da razgraničenje poštuje slijedeće kriterija:
Historija i primjena studija gojaznosti
Osnovu indeksa uhranjenosti je postavio Adolphe Quetelet, od 1830. do 1850. a za to vrijeme je razvio ono što je nazvao "socijalna fizika", Moderni pojam "body mass index" (BMI) za odnos ljudske tjelesne težine i visine na kvadrat visine skovan je u radu objavljenom u izdanju Journal of Chronic Diseases (juli 1972.) prema Ancelu Keysu. U ovom radu, Keys je tvrdio da je ono što je on nazvao BMI je bilo;
... "ako nije u potpunosti zadovoljavajuće, barem je tako dobro kao i bilo koji drugi indeks relativne težine kao pokazatelj relativne gojaznosti".
Interes za indeksu koji mjeri masno tkivo došao je sa povećanjem gojaznosti u prosperitetnim zapadnim društvima. BMI koji eksplicitno navodi Keys na odgovarajući je za populacijske studije, a neprikladan za individualno vrednovanje. Ipak, zbog svoje jednostavnosti, naširoko se koristi za preliminarnu dijagnozu. Additional metrics, such as waist circumference, can be more useful. BMI se univerzalno izražava u kg/m2, što rezultira iz mase u kilogramima i visine u metrima. Ako se izražava u funtama i inčima, potrebna je konverzija putem faktora 703 (kg/m2)/(lb/in2). Kada se termin BMI koristi neformalno, jedinice su obično izostavljaju.
Indeks tjelesne mase se kreće od pothranjenih do gojaznih i obično se i kod djece i odraslih upotrebljava za predviđanje zdravstvenih ishoda. BMI je osobina pod uticajem i genetičkih i negenetičkih faktora, a pruža paradigma za razumijevanje i procjenu faktora rizika za zdravstvene probleme.
BMI pruža jednostavnu numeričku mjeru osobne debljine ili  mršavost , omogućavajući zdravstvenim radnicima objektivnije sagledavanje problemima težine svojih pacijenata. BMI je dizajniran da se koristi kao jednostavan način klasifikacije prosjeka sedentarne (fizički neaktivne) populacije, sa prosječnim sastavom tijela. Za ove osobe, preporuke trenutne vrijednosti su kako slijedi: BMI od 18,5 do 25 može ukazivati na optimalnu težinu, BMI manji od 18,5 svrstava osobu u pothranjenosti, a broj od 25 do 30 može ukazivati da osoba ima višak kilograma, a broj od 30 naviše znači da je osoba gojazna.
Igrači u mnogim sportovims, kao gimnastika košarka, fudbal bejzbol i atletika imaju visoku stopu odnosa mišića i masti i mogu imati BMI koji pokazuje da su "pogrešno" visoki u odnosu na procenat masti u tijelu.
Statistička primjena
Undeks tjelesne mase ndeks je prvenstveno statistički pokazatelj, namjenjen masovnim (populacijskim) istraživanjima društvenog zdravlja, jer omogućava jednostavnu usporedbu sa medicinskim podacima u kojima se evidentiraju tjelesna visina i težina. Obično se registira u oblasti javnog zdravstva, kako bi se procijenio rizik po zdravlje u odnosu na uhranjenost stanovništva. Obično se upozorava da se prikazani BMI pokazatelj koristi samo za procjenu stupnja uhranjenosti – iako postoje i puno sofisticiraniji i pouzdaniji metodi za određivanje indeksa gojaznosti. Ipak, BMI pruža prihvatljivu statističku veličinu za procjenu (ne)uhranjenosti stanovništva. Međutim, ako se već u Ali kako se visina i težina rutinski bilježe u svim kulturama i za vrijeme različvećini tzv. „sistematskih pregleda“ i za ostale potrebe ionako mjere tjelesna visina i masa, BMI je postao najpopularniji metod zdravstvenih statističara za uspostavljanje jasnih matematičkih odnosa, s jedne strane između stvarne i očekivane tjelesne mase i težine (uhranjenosti) i njihove korelacije sa određenim bolestima, s druge, a u najširem mogućem uzorku populacije.
Praktična primjena
Indeks tjelesne mase se koristi za definiciju medicinskog standarda neuhranjenosti/pretilosti u mnogim zemljama, još od sredine 1980-tih godina, a ovaj način procjene se koristi i u statistikama Svjetske zdravstvene organizacije (WHO). Krajem 1990-tih godina, ovj indeks je, zahvaljujuči i medijskoj podršci, postao popularani u najširim masama stanovništva, tokom ranih programa propagiranja društvenog zdravlja, koje su uglavnom sponzorirale vlade zapadnih zemalja – kao podsicaj širenju svijesti o zdravom načinu života, zdravoj prehrani i fitnesu. BMI je upotrebljiv kao statistička procjena općeg stanja organizma, jer omogućava procjenu društvenih promjena tokom određenog perioda. Ovaj jednostavan i lahko izračunljiv pokazatelj može se koristiti za evaluaciju utjecaja privrede, politike ili drugih društvenih kretanja na prehranu stanovništva.
Klinički značaj
Unatoč svim pomenutim ograničenjima upotrebe ndeks tjelesne mase u kliničkoj praksi, BMI se koristi u mnogim javnim zdravstvenim kampanjama kao približno mjerilo idealne težine, jer ga je lahko odrediti i kod kuće, primjenu sveprisutnih kućnih instumenata: osobne vage i metra.
Međutim bezuvjetno oslanjanje na BMI indeks za određivanje idealne težine može zbuniti. Za dijagnozu gojaznosti/pothranjenosti i postoje puno bolji metodi i precizniji instrumentarij, koji je na raspolaganju zdravstvenim djelatnicima. Na primjer, "skinfold" test odnosno instrument zvani kaliper, precizno mjeri debljinu potkožnog masnog tkiva (na pet antropometrijski definiranih pozicija), na osnovu čega se dobijaju pouzdaniji i medicinski prihvatlljiviji rezultati. Za najpreciznije određivanje pretilosti koje je u kliničkoj praksi, neophodni su i "test debljine kožnih nabora" i mjerenje bioelektričkog otpora.
U slučajevima kada je pretilost/ pothranjenost) očigledna, očekivanja od BMI indeksa su ograničena. Neka istraživanja pokazuju da muškarci s BMI indeksom koji ih označava kao "blago gojazne" (25-27 za prosječnog muškarca) u stvarnosti žive dulje i zdravije od prosjeka. Greške u procjenam BMI mogu imati i historijske korijene azloge jer je klasifikacija prema BMI indeksu razvijena u doba kada su glad i pothranjenost bili puno češći nego gojaznost. U toj eri, stvarna individualna prikladnost tjelesne mase u odnosu na visinu, procjenjivana je na još neprecizniji način: idelna težina osobe (u kg) je ona koliko je tjelesna visina (u cm) veća od 100 cm.
Kategorije
Česta upotreba BMI je procijena koliko tjelesna težina osobe odstupa od onoga što je normalno ili poželjno za datu visinu osobe. Višak ili manjak težine može, u dijelu, biti objašnjen količinom masti (masnog tkiva), iako drugi faktori, kao što je mišićavost mogu i značajno uticati na BMI (vidi diskusiju dolje i gojaznost).
Prema Svjetskoj zdravstvenoj organizaciji (WHO) manji BMI od 18,5 se tretira kao pothranjenost, poremećaj ishrane ili drugi zdravstveni problemi, dok se BMI jednak ili veći od 25 smatra za višak kilograma, a osobe sa BMI iznad 30 se smatraju gojaznim. Ove opsege BMI vrijednosti su važeće samo kao statistički kategorije.
Ostali pokazatelji tjelesne mase
Prije iposlije Queteleta, pojavilo se više formula koje pokušavaju definirati odnos između "normalne" mase i pothranjenosti/gojaznosti. Nekoliko ih, osim tjelesne mase i visine, uključuje i neke druge (bitne) antzropometrijske varijable.
Intron
Intron je bilo koja nukleotidna sekvenca unutar gena koja se otklanja u preradi RNK tokom generiranja zrelog RNK produkta određenog gena.
Riječ intron je derivirana iz termina intragenski region, tj. region u genu. Intron se ponekad imenuje i kao "intervenirajuća sekvenca" (intervening sequence) i odnosi se na bilo koju od nekoliko familija internih sekvenci aminokiselina koje nisu prisutne u finalnom genskom produktu, uključujući i netranslacijske regione i nukleotide koji se odbacuju na dovršavanju RNK molekula, skupa sa intronima.
IC 2893-2
IC 2893-2 (također poznat kao PGC 35488) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 276 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,40 (32 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (16 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2919-1
IC 2919-1 (također poznat kao PGC 35614) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Lav.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Katepsin C
Katepsin C (CTSC) – poznat i kao dipeptidil peptidaza I (DPP-I) – je lizosomna egzocistein proteaza koja pripada familiji C1 peptidaza.
Kod čovjeka, kodirana je sa  CTSC gena.
Struktura
U cDNK kodiranju pacova, čovjeka, miša, goveda, psa, klonirana su dva shistosoma (kategorirana)   katepsina Cs, koji pokazuju da je enzim  vrlo očuvan. Za ljudski i pacovski katepsin C,  cDNK kodira prekursor (prepro-katepsin C) koji se sastoji od signalnih  peptida od 24 ostatka, pro-regije 205 (pacovski  katepsin C ) ili 206 (ljudski katepsin C) ostataka i katalitske domene od 233 ostatka koji  sadrže katalitske  ostatke, te da ima   30-40% identičnih  sekvenci zrelih aminokiselina papaina i niz drugih katepsina,  uključujući i katepsine B, H, K i L i S.
Prevedeni prepro-katepsin C se obrađuje u zreli oblik u  najmanje četiri podjele lanca polipeptida. Ovaj signalni peptid je uklonjen tokom translokacija ili lučenjem pro-enzima  (pro-katepsina C) i velikog  proregijskog fragmenta  fragmenta N-kraja (poznat i kao domena isključenja), koji se zadržava u zrelom enzimu, odvojen od katalitiske domene ekscizijom  (isijecanjem)  nezrele  pro-regija C-kraja, što se  zove aktiviranje peptida. U rascjepu katalitske domene  stvaraju se teški lanac od oko 164 ostatka i lahki,  od oko 69 ostataka.
Za razliku od drugih članova papainske porodice, zreli  katepsin C sastoji se od četiri podjedinice, od kojih je svaka sastavljen od N-kraja  proregionskog  fragmenta, teškoh i lahkog  lanca. Pro-regije fragment i teškog lanca su glikozilirani.
IC 2919-2
IC 2919-2 je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 242 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,20 (14 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (14 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 4575
IC 4575 (također poznat kao PGC 55828) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 314 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 0,70 (64 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 7. aprila 1900. godine.
Prigorje (čvor)
Hrvatska:
IC 2938-1
IC 2938-1 (također poznat kao PGC 35837) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 1106660880,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,60 (193 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (193 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3049-1
IC 3049-1 (također poznat kao PGC 39009 i UGC 7227) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 882 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,60 (154 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (103 hiljade sg).
IC 4574
IC 4574 (također poznat kao PGC 55820) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 447 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 0,30 (39 hiljada sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 25. jula 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2938-2
IC 2938-2 je spiralna galaksija koja je udaljena oko 1106008560,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,40 (129 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (64 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Šenkovec
Hrvatska:
IC 2938-3
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marof (čvor)
Hrvatska:
Slovenija:
Javorje (Brdovec)
Javorje je naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Javorje je imalo 679 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Javorje je imalo 578 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zdenci (čvor)
Hrvatska:
IC 3138-2
IC 3138-2 je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Djevica.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3128A
IC 3128A (također poznat kao IRAS 12161+1200, MCG 2-31-85 i PGC 39562) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 535 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,60 (93 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (62 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gornji Laduč
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Laduč je imao 826 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. povećano pripajanjem dijela područja naselja Šenkovec u kojemu je sadržan dio podataka od 1857. do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Laduč je imalo 793 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Papain
Papain – poznat i kao  papaja proteinaza  ili papain proteinaza –  je cisteinska proteaza (EC-3.4.22.2) enzim,  koja  je izolirana iz  obične  (Carica papaya)  i planinske (Vasconcellea cundinamarcensis)      papaje.
Porodica papaina
Papain pripada porodici srodnih proteina s širokim spektrom  aktivnosti, uključujući i endopeptidaze, aminopeptidaze e, dipeptidil peptidaze  i enzime  i s egzo- i endopeptidaznim  aktivnostima. Članovi ove porodice su široko rasprostranjeni  jer su nađeni  od bakulovirusa, eubakterija, kvasaca i  do praktično svih protozoa, biljaka i sisara. Ovi proteini su obično lizosomni  ili  izlučevine   i proteolitski razlažu   propeptide potrebne  za aktivaciju enzima, iako je bleomicin  hidrolizira  citosol  gljiva i sisara. Papainu slične cistein proteinaze se  esencijalno sntiziraju kao neaktivni   proenzimi  (zimogeni)  sa propeptidnom regijom na  N-kraju. Aktivacijski proces ovih enzima uključuje otklanjanje propeptidnih  regija, koje obavljaju nekoliko različitih funkcija in vivo  i  in vitro. Pro-regija je potrebna za pravilno sklapanje u novosintetirane enzime, inaktivaciju  peptidazne  domene  i stabilizaciju enzima protiv denaturiranja na neutralnim ka alkalnim  pH uvjetima.
Ostaci aminokiselina u pro-regiji posreduju asocijacije  njihove membrane, i imatju ulogu u transportu proenzima  do  lizosoma. Među najznačajnijim  karakteristikama  propeptida   je njihova sposobnost da inhibiraju aktivnost njima srodnih enzima i da neki od njih ispoljavaju visoku selektivnost za inhibiciju peptidaze iz kojih potiču.
Struktura
Prekursor papaina sadrži  345 aminokiselinska ostatka, a sastoji se od niza signala (1-18),  propeptida  (19-133) i zrelog peptida (134-345). Brojevi amino kiseline su zasnovani na zrelom peptidu. Protein se stabilizira putem tri disulfidna mosta. Njegova trodimenzijska struktura se sastoji od dvije različite strukturne domene sa rascjepom između njih. Ova pukotina sadrži aktivno mjesto, koje sadrži katalitsku  dijadu  koja  je vezana  za katalitske  trijade himotripsina. Katalitske dijade se sastoje od aminokiseline  cistein-25 (po kojoj je klasificiran) i  histidin-159. Za aspartat-158 se mislio da ima analognu ulogu aspartata  u serin proteazi katalitske trijade, ali da je  to od tada opovrgnuto.
Funkcija
Mehanizam kojim papain razkida peptidne veze  uključuje upotrebu katalitske trijade sa deprotoniranim  cisteinom. Asparagin-175 pomaže da se orijentira prsten njegovog-159 imidazola,  kako bi se omogućilo da deprotonirani  katalitski  cistein-25. Ovaj cistein tada vrši nukleofilni napad na karbonilnu  ugljikovu   kičmu  peptida. To formira kovalentni međuprodukt  acil-enzima  i oslobađa amino kraj  peptida. Enzim se deacilira molekulama  vode i otpušta karboksi lni kraj  dijela peptida. U imunologiji, papain je poznat kao razlagač  Fc (kristalizirajućeg) dijela  imunoglobulina  ( antitijela) iz Fab (antigen-vezujućeg) dijela. Papain je enzim relativno otporan na toplotu, sa optimalnim temperaturama od oko 60 i 70 °C. Papain preferira cijepanje na: (hidrofobnim)-(Arg i Lys)- cijepanje-(ne na Val). Hidrofobni su Ala, Val, Leu, Ile, Phe, Trp ili Tyr.
Vanjski linkovi
C01.001
IC 3049-2
IC 3049-2 (također poznat kao PGC 200284 i UGC 7227) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 875 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,50 (127 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (76 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3138-1
IC 3138-1 (također poznat kao PGC 213972) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 1283439600,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,30 (112 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (75 hiljada sg).
Drenje Brdovečko
Drenje Brdovečko je naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Drenje Brdovečko je imalo 685 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Drenje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Drenje Brdovečko je imalo 660 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3147-2
IC 3147-2 (također poznat kao MCG 2-31-92 i PGC 39643) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 351 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,30 (31 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (20 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3128B
IC 3128B (također poznat kao MCG 2-31-86, PGC 39557 i PGC 39607) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 529 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,20 (31 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (31 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3147-1
IC 3147-1 (također poznat kao MCG 2-31-91 i PGC 39644) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 358 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (52 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (52 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3142-1
IC 3142-1 (također poznat kao MCG 2-31-89, PGC 39610 i UGC 7355) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 316-1
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ključ Brdovečki
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ključ Brdovečki je imao 604 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Ključ.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ključ Brdovečki je imalo 573 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Šenkovec (Brdovec)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šenkovec je imao 734 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja naselja koji je pripojen naselju Gornji Laduč, za koje sadrži dio podataka od 1857. do 1981., te povećano pripajanjem dijela područja naselja Harmica u kojemu je sadržan dio podataka od 1857. do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šenkovec je imalo 626 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Prigorje Brdovečko
Prigorje Brdovečko je naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prigorje Brdovečko je imalo 1.345 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Prigorje. U 1991. povećano pripajanjem dijela područja naselja Donji Laduč u kojemu je sadržan dio podataka od 1857. do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Prigorje Brdovečko je imalo 986 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Savski Marof
mini|280px|Savski Marof, željeznička stanica Savski Marof je naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Savski Marof je imao 29 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Savski Marof je imalo 34 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Copa América
Campeonato Sudamericano Copa América, poznatije kao Copa América je međunarodno nogometno takmičenje nacionalnih nogometnih ekipa članica CONMEBOL-a za određivanje kontinentalnog prvaka Južne Amerike. Ovo je najstarije međunarodno kontinentalno nogometno takmičenje.
Sadašnji format turnira uključuje dvanaest ekipa. Konfederacija CONMEBOL ima samo deset članova pa se dodatne dvije reprezentacije pozivaju iz drugih FIFA-inih konfederacija; Kostarika, Meksiko i Sjedinjene Američke Države su redovno dobivale pozivnicu za učešće na prvenstvu. Prvi put pozivanja ostalih reprezentacija koje nisu članice CONMEBOL-a se desio 1993. godine. Na 43. prvenstva Južne Amerike sedam nacionalnih timova je uspjelo osvojiti naslov. Urugvaj je trenutni prvak i najuspješnija ekipa na turniru sa 15 osvojenih šampionskih titula.
Copa América je jedan od najprestižnijih i najgledanijih sportskih događaja u svijetu. Prvak Copa Américe stiče pravo da učestvuje u narednom izdanju FIFA Kupa konfederacija.
IC 3142-2
IC 3142-2 (također poznat kao MCG 2-31-90, PGC 39619 i UGC 7355) je prečkasta spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Copa América
Rani početci
Prva nogometna utakmica u Južnoj Americi je odigrana u Argentini 1867. godine koju su odigrali britanski željeznički radnici. Prvi nogometni tim u Južnoj Americi Club de Gimnasia y Esgrima La Plata je nastao u Argentini 1887. godine, a nogometni savez Argentine je osnovan 1893. godine. Do početka 20. vijeka nogometu je rasla popularnost, a održano je i prvo međunarodno takmičenje između nacionalnih ekipa 1910. godine kada je Argentina organizirala događaj u spomen stogodišnjice majske revolucije. Argentina, Čile i Urugvaj su učestvovali na turniru, ali ovaj događaj se ne smatra službenim od strane CONMEBOL-a. Slično tome, za proslavu stogodišnjice nezavisnosti Argentine održan je turnir od 2. do 17. jula 1916. godine na kojem su osim domaćina učestvovali Čile, Urugvaj i Brazil. Prvo prvenstvo se zvalo Campeonato Sudamericano de Football; Urugvaj je pobijedio u ovom prvom izdanju nakon odigranih 0-0 sa domaćinom Argentinom u odlučujućoj posljednjoj utakmici na prvenstvu odigrane na stadionu Racing Club u Avellanedi.
Vidjevši uspjeh turnira, član upravnog odbora nogometnog saveza Urugvaja, Héctor Rivadavia predložio je osnivanje udruženja saveza Argentine, Brazila, Čilea i Urugvaja, te je 9. jula 1916. godine, na dan nezavisnosti Argentine, osnovan CONMEBOL. Sljedeće godine, prvenstvo Južne Amerike se opet igralo, ovog puta u Urugvaju. Urugvaj je i ovog puta uspio da osvoji prvenstvo te kao i prije godinu dana pobijedivši u zadnjem kolu turnira Argentinu rezultatom 1-0. Nakon izbijanja gripe u Rio de Janeiru turnir je otkazan 1918. te je Brazil bio domaćin turnira sljedeće godine. Nakon prva dva šampionata gdje je Urugvaj uspio da osvoji šampionsku titulu ovog puta Brazil je pobijedio prvi put na prvenstvu. Zbog istog broja poena nakon odigranih svih utakmica igrao se baraž za prvaka u kojem je Brazil bio uspješniji rezultatom 1-0 od aktulenog prvaka Urugvaja. Čileanski grad Viña del Mar je ugostio sljedeće prvenstvo 1920. koje je osvojio Urugvaj.
Na prvenstvu 1921. Paragvaj je učestvovao po prvi put nakon pristupanja nogometnog saveza u članstvo CONMEBOL-a. Argentina je osvojila turnir po prvi put najviše zahvaljujući najboljem strijelcu šampionata Julio Libonattiju. U narednim godinama, Urugvaj je dominirao na turniru, koji je u to vrijeme bio najveći nogometni turnir na svijetu. Međutim, Argentina nije bila daleko da preuzme primat. Nakon što je izgubila finale 1928. na OI 1928. u Amsterdamu, Argentina je uspjela djelomično da preuzme primat osvojivši prvenstvo 1929. pobijedivši Urugvaj u posljednjoj odlučujućoj utakmici. U međuvremenu, Bolivija i Peru su debitovali na turniru 1926. i 1927. godine.
Reorganizacija i prekidi
260px|mini|desno|260px| Carasucias (Prljave face), nadimak za [[Nogometna reprezentacija Argentine|Argentinu koja je pobijedila na prvenstvu 1957. u Peruu. ]] Nakon prvog Svjetskog prvenstva održanog u Urugvaju 1930. godine, neprijateljstvo između nogometnih saveza Urugvaja i Argentine je bilo povećano te su se nadmetale u broju osvojenih šampionskih titula. 1939. godine Peru je prvi put u historiji osvojio šampionsku titulu pobijedivši 2-1 Urugvaj u posljednjoj odlučujućoj utakmici te na taj način prekinuli dominaciju Urugvaja i Argentine u posljednjih osam šampionata. Ekvador je debitirao na tom turniru.
1941. godine Čile je bio organizator prvenstva u proslavi 400-godišnjice od osnivanja Santiaga za koje je kapacitet novoizgrađenog stadiona Nacional proširen sa dosadašnjih 30.000 na 70.000 gledatelja. Uprkos velikim investicijama i početnom uspjehu nacionalnog tima, Čileanci su poraženi u posljednje dvije utakmice i novim šampionom je postala Argentina. Sljedeće prvenstvo Urugvaj je bio domaćin gdje je i osvojio prvenstvo. Ključna utakmica se odigrala u posljednjoj utakmici gdje je Urugvaj bio uspješniji od Argentine rezultatom 1-0. Čile je ponovo ugostio prvenstvo 1945. te porazom u posljednjoj utakmici od Brazila prvo mjesto na tabeli prepustao Argentini.
Nakon prvenstva igranog u Čileu šampionat je ušao u period velikih poremećaja. Prvenstvo se nije igralo na redovnoj osnovi i mnoga izdanja su se smatrala neslužbenim, samo ih je CONMEBOL smatrao zvaničnim. Argentina je jedini tim koja je uspjela da osvoji tri uzastopna naslova osvajanjem prvenstva 1945, 1946. i 1947. godine. Nakon ova tri turnira, takmičenje se vratilo održavanju svake druge godine, nešto kasnije svake treće a od 1959. održavanje turnira se odigravalo svake četvrte godine. 1959. šampionat je odigran dva puta; prvi u Argentini a zatim u Ekvadoru. U ovom periodu neke reprezentacije su bile nezainteresirane za takmičenje. Neki ekipe nisu učestvovale svake godine, dok su neke na takmičenje slale i rezervni tim; na prvenstvu 1959. godine održanog u Ekvadoru, Brazil je poslao ekipu sastavljene od nogometaša iz regije Pernambuco. Bolivija je 1963. kao organizator osvojila šampionsku titulu, a 1967. godine Venecuela je debitirala na šampionatu. Osnivanjem Copa Libertadores 1959. godine prvenstvo je postalo gledanije i zanimljivije od strane učesnika.
Nakon osam godina odsustva prvenstva, šampionat je nastavljen 1975. godine i službeno dobio ime Copa América. Prva tri održana prvenstva 1975, 1979 i 1983. nisu imala fiksno mjesto održavanje, nego su se sve utakmice igrale tokom cijele godine u svakoj zemlji. Devet timova je učestvovalo u grupnoj fazi te se aktuelni prvak uključio u učestvovanje tek u polufinalu. Turnir je ovakav sistem takmičenja upotrebljavao svake četvrte godine sve do 1987.
Novije doba
260px|mini|desno|260px| Nakon utakmice polufinala [[Copa América 2007.|Copa Américe Brazil - Urugvaj igranog u Venecueli 2007. ]]
CONMEBOL je 1986. godine odlučio da se vrati organizaciji turnira u jednoj zemlji kao domaćinu turnira i da se prvenstvo održava svake druge godine. U periodu od 1987. do 2001. prvenstvo je organizirala jedna od 10 članica konfederacije. Format takmičenja je ostao konstantan sa prvim krugom grupne faze, te je primijenjen Bergerov sistem u periodu 1989-1991, te nakon 1993. je sa promjenama takmičenja nakon grupne faze primijenjen jednokružni eliminacijski sistem takmičenja koji je odlučivao o novom prvaku. Ovakav sistem turnira privukao je pažnju te se počeo i televizijski prenositi u Evropi i Sjevernoj Americi. Nakon 28 godina Argentina je 1987. bila domaćin kontinentalnom prvenstvu. Uprkos činjenici da je Argentina bila glavni favorit za osvajanja šampionata, kao aktuelni svjetski prvaci te domaćini, a ujedno i tim koji je predvodio legendarni Diego Maradona, Argentina je ipak razočarala te u konačnici osvojila tek četvrto mjesto nakon što su u polufinalu poraženi od Urugvaja te i u utakmici za treće mjesto od Kolumbije. Urugvaj je u finalu pobjedio iznenađujuće jak Čileanski tim koji je u grupnoj fazi pobijedio Brazil 4-0.
Brazil je svoju prvu zvaničnu međunarodnu titulu nakon 1970. godine osvojio 1989. kao organizator prvenstva. Argentina je 1991. godine u Čileu osvojila je Copa Américu nakon 32 duge godine bez kontinentalne šampionske titule najviše zahvaljujući osvježenom sastavu prije svega izvanrednom strijelcu Batistuti. Copa América 1993. igran u Ekvadoru je igran u sadašnjem obliku. Uz uobičajenih deset timova, CONMEBOL je pozvao dvije zemlje iz CONCACAF-a da učestvuju; Meksiko i Sjedinjene Američke Države.
Urugvaj je kao domaćin 1995. godine uspio pobijediti te tako prekinuti pad Urugvajskog nogometa. Nakon 1995. Brazil je upisao niz dobrih rezultata na prvenstvima osvojivši četiri od pet kontinentalnih naslova između 1997. i 2007. godine. Prvobitno je 1997. godine prvenstvo osvojio nakon pobjede protiv domaćina Bolivije 3-1. Ključni nogometaši na prvenstvu su bili Leonardo, Denílson i Ronaldo uzimajući u obzir teškim uslovima igranja na velikim nadmorskim visinama. Brazil je uspješno odbranio titulu 1999. pobijedivši Urugvaj 3-0 u Asuncionu. Međutim, 2001. godine se desio jedan od najvećih iznenađenja u historiji Copa Américe kada je Honduras eliminisao Brazil u četvrtfinalu. Kolumbija, tadašnji domaćin, je uspjela prvi put u historiji osvojiti šampionsku titulu pobijedivši u finalu Meksiko.
Nakon prvenstva odigranog 2001. Brazil je 2004. godine, na šampionatu igranog u Peruu nakon boljeg izvođenja jedanaesteraca pobijedio Argentinu. Tri godine kasnije, ova dva tima su se ponovo susrela u finalu, ovaj put u Venecueli. Još jednom, Brazil je izašao kao pobjednik nakon ubjedljive pobjede nad Argentinom rezultatom 3-0. Na prvenstvu 2011. godine igranog u Argentini Urugvaj je nakon što je na jedanaesterce bio bolji od domaćina u četvrtfinalu, te u polufinalu od Perua rezultatom 2-0 pobijedio je i u finalu Paragvaj rezultatom 3-0. To je bila 15. rekordna titula nekog tima, čak treća koju je Urugvaj osvojio u Argentini i druga u nizu. Na ovom šampionatu se prvi put desilo da Argentina i Brazil ne učestvuju u polufinalu. Četiri godine poslije u Čileu domaća reprezentacija je po prvi put uspjela da osvoji šampionsku titulu Copa Américe. U finalu Čile je bio uspješniji boljim izvođenjem jedanaesteraca od Argentine. U regularnom dijelu utakmice te i u produžecima nije bilo golova. U čast stogodišnjice osnivanja Copa Américe u Sjedinjenim Američkim Državama održano je takmičenje Copa Americe pod nazivom Copa América Centenario. Takmičenje je i ovog puta osvojio Čile na identičan način kao i godinu dana ranije nakon uspješnijeg izvođenja jedanaesteraca protiv Argentine.
Domaćini
CONMEBOL je 1984. godine usvojio politiku rotiranja domaćina Copa Américe između deset članica konfederacija. Prva rotacija domaćinstva je završena nakon Copa Américe 2007. koja je održana u Venecueli. Početak druge rotacije je dogovoren da počne u 2011. godini, sa zemljama domaćinima rotirajući ih abecednim redom, počevši s Argentinom. Čile, Meksiko i Sjedinjene Američke Države su izrazile interes za domaćinstvo narednog turnira, ali izvršni odbor CONMEBOL-a je odlučio da nastavi izvršenje rotacije, dajući prioritet organizaciji svakoj od svojih članica. Svaka nogometna asocijacija potvrđuje da li će biti domaćin ili ne, bez obaveze da to učini. Argentina je 24. novembra 2008. godine potvrdila domaćinstvo za 2011. godinu.
Copa América 2015. se po nalogu rotacije trebalo održati u Brazilu. Međutim, zbog domaćinstva Svjetskog prvenstva 2014. i Olimpijskih igara 2016. rezultiralo je da se ta odluka o domaćinstvu preispita. Iako je predsjednik CONMEBOL-a Nicolas Leoz predložio domaćinstvo kontinentalnog turnira u Meksiku (članu CONCACAF federacije), te su članovi odbora Brazila i Čilea razgovarali o mogućnosti razmjene domaćinstva za 2015. i 2019. godinu. Ipak, na kraju je odlučeno te i potvrđeno u februaru 2011. da će se Copa América 2015. održati u Brazilu. Međutim, u martu 2012. godine službeno je objavljeno da će Čile biti domaćin Copa Américe 2015. Nakon svega predsjednik CBF-a Ricardo Teixeira je dao ostavku na svoj položaj i u konačnici je dogovorena zamijena domaćinstva prvenstva. Na stogodišnjicu prvog odigranog turnira 1916. također će se odigrati turnir u Sjedinjenim Američkim Državama 2016. godine.
Svaki turnir Copa Américe je od 1987. godine imao svoju maskotu ili logo. Gardelito, maskota za turnir igranog 1987. godine bila je prva maskota Copa Américe.
225px|mini|desno| Karta domaćina Copa Americe.
Format i pravila takmičenja
mini|desno| Trofej koji se dodijeljuje prvaku. mini|desno Turnir je prethodno poznat kao Campeonato Sudamericano de Football (južnoameričko prvenstvo u nogometu). Sadašnji naziv se koristi od 1975. Između 1975. i 1983. turnir nije imao domaćina, a održan je na području cijelog kontinenta te su se utakmice igrale dna domaćem i gostujućem terenu. Sadašnji završni turnir sačinjana 12 nacionalnih ekipa. Postoje dvije faze: grupna i nokaut faza. U grupnoj fazi, četiri ekipe su raspoređene u tri grupe i primjenjuje se Bergerov sistem takmičenja. Tri ekipe su nosioci uključujući i domaćina prvenstva. Ostale ekipe se raspoređuju po šeširima koristeći formulu FIFA-ine rang liste.
U svakoj grupi svaki tim igra tri utakmice. Posljednje utakmice u grupama nisu zakazano u isto vrijeme za razliku od mnogih turnira širom svijeta. Prvoplasirana i drugoplasirana ekipa iz svake grupe stiče pravo igranja u nokaut fazi, kao i dvije najbolje trećeplasirane ekipe. Za rangiranje ekipa unutar grupe koriste se poeni. Počevši od 1995. godine, tri poena su dodijeljivana za pobjedu, jedan za neriješen razultat te niti jedan poen za izgubljeno utakmicu (prethodno su pobjednici dobivali po dva poena).
Rangiranje svake ekipe u svakoj grupi određuje se na sljedeći način:
Ako su dvije ili više ekipa jednaka na osnovu gore navedena tri kriterija, pozicije na tabeli će se odrediti na sljedeći način:
U nokaut fazi igra se samo po jedna utakmica. U slučaju neriješenog rezultata u toku regularnog dijela utakmice igrala bi se dva produžetka po 15 minuta. Ako bi i u tom slučaju bio neriješen rezultat pristupilo bi se izvođenju jedanaesteraca. Nokaut faza prvobitno počinje sa četvrtfinalnim utakmicama, zatim polufinalnim te utakmicom za treće mjesto i zadnjom finalnom utakmicom koja određuje o novom prvaku.
Pozivnice
Od 1993. godine, dvije ekipe iz drugih konfederacija, obično iz CONCACAF-a čiji su članovi geografski i kulturno u blizini, dobijaju pozivnice za učešće na prvenstvu. Sve u svemu, osam različitih ekipa u dosadašnjim prvenstvima su dobijali pozivnice. Reprezentacije koje su dobile pozivnice su: Jamajka (2015, 2016), Kostarika (1997, 2001, 2004, 2011, 2016), Honduras (2001), Haiti (2016), Panama (2016), Japan (1999, 2011, 2015), Meksiko (1993, 1995, 1997, 1999, 2001, 2004, 2007, 2011, 2016) i Sjedinjene Američke Države (1993, 1995, 2007, 2016). Sjedinjene Američke Države su pozivane svaki put od 1997. do 2007. ali su često odbili poziv zbog sukoba sa MLS-om. Međutim, 30. oktobra 2006. godine, USSF je prihvatio poziv za učešće na turniru 2007. godine, okončavši 12 godina odsustva sa turnira. Na prvenstvo Copa Américe 2001. pozivnica je bila upućena i Kanadi ali se 6. jula 2001. povukla iz sigurnosnih razloga. Na prvenstvo 2011. pozivnicu je dobio Japan koji se povukao pozivajući se na poteškoće sa evropskim klubovima u dozvoljavanju učešću japanskih nogometaša na turniru. CONMEBOL je izjavio da će se Japan biti opet pozvan na prvenstvo 2015. godine. Španija je bila pozvana na učešće 2011. godine, ali nogometni savez Španije su odbili učešće jer nisu htjeli da prekidaju španske igrače na odmoru.
Trofej
Dva trofeja se dodjeljuje na kraju takmičenja: Copa América se dodijeljuje prvaku, dok se Copa Bolivia dodjeljuje viceprvaku. Trofej Copa América, koji se dodjeljuje kao pobjednik Copa Américe, doniran je CONMEBOL-u od strane Ministarstva vanjskih poslova Argentine 1916. godine. Prestižni laurel je dobijen od trgovine nakita u Buenos Airesu po cijenu od 3.000 Švicarskih franaka. Trofej je srebrnog ukrasa sa drvenom osnovom koja sadrži nekoliko plaketa. Plakete su ugravirane sa svakim pobjednikom prvenstva kao i izdanjima prvenstva.
Spisak reprezentacija po broju osvojenih medalja
Jedina izdanja kada Brazil i Urugvaj nisu završili među četiri najbolje se desio 1993. i 2016. godine. Također, u 3 izdanja među četiri najbolje Argentina i Brazil nisu bili 1939, 2001. i 2011. Isto tako, u samo 3 izdanja Argentina i Urugvaj nisu bili u tri izdanja među prve četiri ekipe: 1949, 1979. i 1997. Također, nikada se nije desilo da jedna od tri reprezentacije; Urugvaja, Argentine ili Brazila ne bude među prve četiri ekipe. Sva prvenstva koja su se održala u Brazilu i Urugvaju su osvojili domaćini. Argentina je osvojila 6 prvenstva Južne Amerike kao domaćin. Urugvaj je osvojio tri prvenstva koja su se održala Argentini (1916, 1987, 2011).
Savez riđokosih
"Savez riđokosih" jedna je od 56 kratkih priča Arthura Conana Doylea o Sherlocku Holmesu. Priča je prvi put objavljena u časopisu Strand u augustu 1891. Doyle ju je kasnije plasirao na drugo mjesto na svom spisku 12 najdražih priča o Sherlocku Holmesu. Također je druga po redu od 12 priča zbirke Avanture Sherlocka Holmesa objavljene 1892.
Radnja
mini|Watson čita novine Holmesu i Wilsonu. Holmesa i Watsona posjećuje Jabez Wilson, londonski trgovac. Proučavajući svog klijenta, Holmes i Watson primijete njegovu riđu kosu čija nijansa liči boji plamena. Wilson im govori da ga je prije nekoliko sedmica, njegov pomoćnik, Vincent Spaulding, nagovorio da se javi na oglas za dobro plaćen posao za kojeg su uslovi bili da je osoba muškarac i da ima riđu kosu. Sljedećeg jutra, Wilson je, nakon čekanja među cijelim redom riđokosih muškaraca, zaista dobio posao jer druge osobe nisu bile kvalificirane; kosa im je bila ili pretamna ili presvijetla i nijedan nije imao takvu plamenastu nijansu kose.
Wilson govori Holmesu da mu već neko vrijeme posao ne ide baš najbolje. Budući da mu je trgovina ima najviše mušterija navečer, uspio ju je isprazniti tokom nekoliko popodnevnih sati za što je svake sedmice dobio 4 £ (danas oko 390 £); posao kojim se bavio bio je beznačajan i nimalo zamoran, a sastojao se od ručnog prepisivanja Encyclopediae Britannicae. Wilson je dosta toga naučio o stvarima koje su počinjale slovom "A" i radovao se slovu "B". Međutim, kad je jednog jutra došao na posao, na zaključanim vratima izričito je stajalo da je "Savez riđokosih raspušten – 9. oktobar 1890."
Luton Town FC
Luton Town Football Club je profesionalni nogometni klub iz Lutona, grofovija Bedfordshire, Engleska.
Savez riđokosih
Radnja
Wilson je otišao do vlasnika zgrade koji mu je rekao da nikad nije čuo za Duncana Rossa, osnivača Saveza. Vlasnik se ipak prisjetio riđokosog stanara koju je ostavio karticu za Wilsona; ona ga je odvela na adresu kompanije koja je proizvodila umjetna koljena. Wilson završava priču frustriran što je izgubio dodatnu zaradu od 4 £.
Luton Town FC
Historija
Klub je osnovan 11. aprila 1885. godine. Nastao je spajanjem dva kluba kojima je fuzija bila neophodna ne bi li nastavili da funkcionišu. Bili su to lokalni klubovi Wanderers i Excelsior, koji su bili po mnogo čemu različiti, pogotovo u ono vrijeme. Wanderers je privlačio imućniju gospodu željnu razonode i druženja, dok je Excelsior bio tipičan predstavnik radničke klase i omladine. Njihovom saradnjom nastao je novi klub, koji je ponio ime poznatog londonskog predgrađa – Luton. Wanderers su u klub unijeli novac i organizaciju, a Excelsior stadion Dallow Lane. Funkcionisanje kluba je bilo zasnovano na odličnoj saradnji između dvije strane – na početku je ekipa birana po principu pet igrača iz jednog tima i pet igrača iz drugog (plus golman). Organizovan je niz prijateljskih utakmica sve dok nije na red došlo prvo ligaško takmičenje, a Luton je brzo stekao zavidan status, status prvog profesionalnog nogometnog kluba u južnom dijelu Engleske.
Savez riđokosih
Radnja
Nakon što se Holmes i Watson nasmiju zbog apsurdnosti cijele situacije, Holmes uvjerava Wilsona da će riješiti slučaj do ponedjeljka. Wilson odlazi nakon što detektivu daje detaljan opis Spauldinga; Holmes odlazi i upoznaje Spauldinga i primijećuje da su mu nogavice hlača prljave. Holmes potom počne kuckati po trotoaru ispred trgovine. Detektivu je to bilo dovoljno da poveže sve činjenice, nakon čega poziva inspektora Jonesa i g. Merryweathera, direktora obližnje banke.
Luton Town FC
Historija
Član Football League postaje 1897. godine, međutim 1900. godine ligu napušta zbog finansijskih problema, da bi 1920. ponovo postao član. Najveći uspjesi kluba su drugo mjesto u FA kupu (1859), osvajanje Liga kupa (1988) i drugo mjesto (1989), osvajanje Liga Trophy (2009), te drugo mjesto u Full Members kupu (1988).
Savez riđokosih
Radnja
Njih četverica sakrivaju se u trezor banke čekajući dolazak lopova. Lopovi u pitanju su John Clay, već ima dugu historiju kriminalnih aktivnosti, i njegov pomoćnik Archie. Pod pseudonimima Spaulding i Ross, izmislili su "Savez riđokosih" kako bi izvukli Wilsona iz trgovine kako bi mogli iskopati podzemni tunel prema banci koju su planirali opljačkati. Iako je Wilsonova plaća od četiri funte sedmično bila poprilično skupa, zapravo je bila sitnica u odnosu na svotu novca koju su planirali ukrasti. Holmes kasnije Watsonu objašnjava kako je riješio slučaj.
Luton Town FC
Historija
Nadimak kluba je The Hatters. Tradicionalne boje su plava i narandžasta. Od 1905. godine domaće utakmice igra na stadionu Kenilworth Road.
Savez riđokosih
Analiza
Britanska spisateljica, Dorothy L. Sayers, analizirala je ovo nepoklapanje i ustanovila da su datumi zapravo 4. august i 4. oktobar.
Adaptacije
Priča je adaptirana za epizodu britanske TV-serije 1951. pod imenom Sherlock Holmes s Alanom Wheatleyem u glavnoj ulozi.
Prva američka adaptacija priče bila je za TV-seriju Sherlock Holmes 1954. s Ronaldom Howardom u glavnoj ulozi.
Priča "Saveza riđokosih" ponovno je adaptirana za još jednu britansku TV-seriju 1965. također pod imenom Sherlock Holmes, ali je Holmesa ovog puta tumačio Douglas Wilmer, a Watsona Nigel Stock.
U televizijskoj adaptaciji 1985. s Jeremyem Brettom u glavnoj ulozi, prof. Moriarty osmišlja plan, a njegov pomoćnik je Clay.
IC 316-2
IC 316-2 (također poznat kao IRAS 03179+4145, PGC 12578 i UGC 2688) je galaksija koja je udaljena oko 139 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 1,40 (56 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (28 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vukovo Selo
mini|280px|Vukovo Selo, željeznička stanica Vukovo Selo je naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vukovo Selo je imalo 325 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3184-2
IC 3184-2 je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marinkovac (čvor)
Hrvatska:
Prudnice
Prudnice su naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prudnice su imale 688 stanovnika.
Napomena: ''Do 1981. iskazivano pod imenom Prudnica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Prudnice je imalo 526 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3184-1
IC 3184-1 (također poznat kao PGC 39847) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 313 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,60 (55 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (27 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Donji Laduč
Donji Laduč je naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donji Laduč je imao 828 stanovnika.
IC 3416-1
IC 3416-1 (također poznat kao MCG 2-32-91 i PGC 41178) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Djevica.
IC 3416-2
IC 3416-2 (također poznat kao MCG 2-32-91) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Djevica.
IC 3416-1
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Donji Laduč
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1991. iskazivano pod imenom Donji Laduć. Od 1857. do 1880. sadrži podatke za naselje Savski Marof. U 1991. smanjeno izdvajanjem dijelova područja naselja koji su pripojeni naseljima Hrastina (općina Marija Gorica), Prigorje Brdovečko i Sveti Križ (općina Marija Gorica), za koja sadrži dijelove podataka od 1857. do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Laduč je imalo 625 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3217-1
IC 3217-1 je spiralna galaksija koja je udaljena oko 694 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,30 (61 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (40 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 3217-2
IC 3217-2 je spiralna galaksija koja je udaljena oko 699 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,30 (61 hiljada sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (20 hiljada sg).
Zdenci Brdovečki
Zdenci Brdovečki su naseljeno mjesto u sastavu općine Brdovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.