cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Misisipijevska prevara
Uvod
180px|desno|mini|Filip II 1715. na francuski prijesto dolazi regent Filip II. Njegov prethodnik, kralj Luj XVI, ostavio je visoki dug. Regent je tražio mogućnost vraćanja duga. Škotlanđanin John Law je živio u Parizu i bavio se kockanjem. Iskustvo s Amsterdamskom bankom je dalo Lawu ideju i on uspijeva regenta nagovoriti na osnivanje Banque Générale. Tada nije bio poznat papirni već isključivo kovani novac. Banque Générale je izdavala cedulje zauzvrat štedišama koji su kovani novac deponovali u trezoru. Banka je garantovala da se cedulje mogu uvijek zamijeniti za kovani novac. Novac je iz trezora direktno dospio u državnu kasu. Law je, uz saglasnost regenta Filipa II, krenuo dalje. Francuske kolonije na sjevernoameričkom kontinentu (dolina Mississippija) kao i u Indokini ponuđene su domaćim ulagačima putem berze. Dvije državne kompanije koje su vodile poslove na dotičnim lokacijama stopljene su u Compagnie des Indes. John Law je emitovao dionice Compagnie des Indes na pariskoj berzi. Nakon što je prva emisija dionica napunila državne kase, Law masovno poziva na učešće putem novina i letaka.
Berzovni krah
Već previsoka cijena dionica od 500 livra je za nekoliko dana narasla na 8.000. Da bi se privukli ulagači povećana je dividenda od 12% na 40%, time kurs dionica raste na 18.000 livra. Ulagačima nije u početku bilo poznato da se dividenda nije odnosila na trenutni kurs. Međutim čim se za to saznalo dioničari su počeli s masovnom rasprodajom dionica. Dioničari koji su se uspjeli otarasiti dionica, u panici, su počeli masovno kupovati zlato, srebro i nekretnine čime je porasla inflacija. Kurs dionica je sve više padao da bi, od septembra 1719. kada je iznosio 18.000 livri, u oktobru 1720. dostigao 40 livri. Razočarani dioničari su optuživali Johna Lawa tražeći javno njegovu glavu. Law je pobjegao u Veneciju, gdje je umro 21. mart a 1729.
Slapašnica
Slapašnica je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Okešinec
Okešinec je naseljeno mjesto u sastavu općine Križ, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanić-Grad.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Okešinec je imao 422 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Okešinec je imalo 446 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
THAP2
THAP protein 2 sa domenom je protein koji je kod ljudi kodiran genom THAP2.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 228 aminokiselina, a  molekulska težina   26 260 Da. .
Evropski prostor visokog obrazovanja
mini|400 px|Države članice (plava) i one koje ispunjavaju uslove (narandžasta) da postanu dio Evropskog prostora visokog obrazovanja Evropski prostor visokog obrazovanja ( - EHEA) jest inicijativa pokrenuta u martu 2010. godine, za vrijeme ministarske konferencije Budimpešta–Beč, povodom 10. godišnjice Bolonjskog procesa.
Kao glavni cilj Bolonjskog procesa, formulisanog u Bolonjskoj deklaraciji 1999. godine, bio je formiranje evropskog prostora visokog obrazovanja kroz stvaranje uporedivih, kompatibilnih i koherentnih sistema visokog obrazovanja u Evropi.
Između 1999. i 2010. godine svi napori članica Bolonjskog procesa bili su usmjereni na stvaranje evropskog prostora visokog obrazovanja, što je i postalo stvarnost Deklaracijom Budimpešta – Beč iz marta 2010. godine. Da bi se pridružila EHEA-u, država članica mora potpisati i ratificirati Evropsku kulturnu konvenciju.
Danska je bila prva država izvan UK i SAD-a koja je uvela 3 + 2 + 3 sistem visokog obrazovanja.
Članice
Države članice Evropskog prostora visokog obrazovanja su:
Države koje ispunjavaju uslove za pridruživanje:
Popovac (Novska)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Novska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Popovac je imao 10 stanovnika.
Napomena: ''Vidi napomenu kod naselja Bair. U 1857. spomenuto, a 1890. iskazano pod imenom Popovac kao dio naselja. Od 1948. do 1991. naselje se iskazuje pod imenom Popovac Subocki.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Popovac je imalo 53 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Bair.
NGC 7467
NGC 7467 (također poznat kao MCG 2-58-57 i PGC 70310) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 525 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,40 (61 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 23. oktobra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Simbiogeneza
right|thumb|500px|Elektronski mikrograf [[mitohondrija|mitohondrije diferencira njen matriks i membrane.]] Simbiogeneza (grč. ἔνδον - endon = u, unutar + σύν -  syn = skupa, zajedno + βίωσις – biosis = živeći)  ili  endosimbiotska teorija je evolucijska teorija koja objašnjava porijeklo eukariotskih ćelija od prokatiota. Prema njoj, nekoliko ključnih eukariotskih  organela je nastalo u simbiozi između pojedinih jednoćelijskih organizama. Tako su mitohondrije i plastidi (npr. hloroplasti), a možda i druge organele, predstavljaju ranije slobodne bakterije koje su uzete ili ušle unutar druge ćelije kao endosimbiont, prije oko 1,5 milijardi godina.Molekulski i biohemijski dokazi ukazuju na to da se mitohondrija razvila iz proteobakterija (posebno Rickettsiales,  SAR11 grane  ili njima bliskih srodnika), a hloroplasti od  cijanobakterija (osobito onih koje imaju sposobnost fiksacije N2. Endosimbiotsku teoriju je prvobitno formulirao ruski botaničar Konstantin Mereschkowski, 1910,, a njene osnove su postavljene i u jednom radu pet godina ranije.  Mereschkowski je bio upoznat sa rezultatima koje je ostvario  botaničar Andreas Franz Wilhelm Schimper, 1883., ukazujući da je dioba hloroplasta  zelenih biljaka blisko slična diobi slobodnoživućih cijanobakterija i koji je ovlaš (u fusnoti) sugerirao da zelene biljke potiču iz simbioze dva organizma.
Ideju o endosimbiotskom porijeklu mitohondrija proširio je Ivan Wallin, 1920-tih. Ove teorije su inicijalno odbijane ili ignorirane. Mnogo detaljnija poređenja slika cijanobakterija i hloroplasta pod elektronskim mikroskopom (npr. Hansa Risa, 1961. ), kombinovana sa otkrićima da plastiti i mitohondrije sadrže DNK (koji su prepoznati kao nasljedni materijal organizama) vodili su ka prihvatanju ideje tek 1960-tih.
Endosimbiotska teorija je znatno uznapredovala pojavom mikrobioloških dokaza  Lynn Margulis u 1967. U njenom radu „Simbioza u ćelijskoj evoluciji“ (Symbiosis in Cell Evolution), 1981. Ona argumentira da eukariotske ćelije potiču iz zajednice interaktivnih entiteta, uključenih u endosimbiozu spiroheta koja se razvija u eukariotske bičeve i treplje. Ova ideja nije naišla na mnogo prihvatanja, jer flagele ne sadrže DNK i ne pokazuju ultrastrukturne sličnosti sa bakterijama ili archaeama.
IC 3034
IC 3034 (također poznat kao PGC 1451880) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 868 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,60 (151 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Simbiogeneza
Smatra se da su ovi endosimbionti neke svoje DNK više od milenija prenosili u jedro ćelije domaćina (pod nazivom "endosimbiotski transfer gena") u toku evolutivne tranzicije iz simbiotske zajednice u  organizovane eukariotske ćelije. Endosimbiotska teorije je podrazumijevala skokovitu evoluciju (putem saltacije).
IC 3034
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Simbiogeneza
Dokazi
Dokazi da su mitohondrije i plastidi bakterijskog porijekla su kako slijedi. Među eukariotima koje stekli plastide direktno od bakterija (poznatih kao Archaeplastida]), u glaukofitnim [algama imaju hloroplaste koji jako podsjećaju na cijanobakterije. Konkretno, oni, između dviju membrana, imaju peptidoglikanski  zid. Chloroplast-cyanobacterium comparison.svg i cijanobakterije ukazuje na njihove sličnosti.]]
Gornja Ploščica
Gornja Ploščica je naseljeno mjesto u sastavu općine Velika Trnovitica, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Garešnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Ploščica je imala 39 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1900. Od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselju Nova Ploščica. U 1900., 1948. i 1953. iskazivano pod imenom Novoplošćički Vinogradi, a od 1961. do 1981. pod imenom Gornja Plošćica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Ploščica je imalo 59 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Nova Ploščica.
Bušević
Bušević je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac. Bušević se do kraja Drugog svjetskog rata nalazio u sastavu Bosne i Hercegovine. Formiranjem federalnih jedinica u socijalističkoj Jugoslaviji izvršena je na prostoru zapadne Bosne i istočne Like manja razmjena teritorija između Bosne i Hercegovine i Hrvatske.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bušević je imao 6 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. ovo naselje pripadalo je Bosni i Hercegovini pa nije popisano. U 1857. i 1869. neka naselja pripadala su Bosni i Hercegovini pa nisu bila popisana. Podaci za te godine procijenjeni su razmjerno kretanju broja stanovnika u popisanim naseljima u tim godinama. Za 1880., 1890. i 1900. podaci su uzeti iz popisa Bosne i Hercegovine u 1879., 1885. i 1895. Također su izdvojeni podaci od 1857. do 1931. za naselje koje je prije popisa 1948. pripojeno Bosni i Hercegovini.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bušević je imalo 120 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
ACVR1
Tip I receptora aktivina A (ACVR1) jest protein/enzim koji je kod ljudi kodiran genom ACVR1 /ALK-2 (eng. skr. odActivin receptor-like kinase-2) sa hromosoma 4. ACVR1 je vezan za 2q23-24 regju genoma. Ovaj protein je važan na putu koštano-morfogenog proteina (BMP) koji je odgovoran za razvoj i popravak koštanog sistema. Dok su modeli s izbacivanjem s ovim genom u toku, gen ACVR1 povezan je s progresivnom fibrodysplasia ossificans, bolešću koju karakterizira stvaranje heterotopne kosti u cijelom tijelu. To je koštani morfogenetski proteinski receptor tip 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 509 aminokiselina, а molekulska težina  57.153 Da.
Funkcija
Aktivini su dimerni faktori rasta i diferencijacije koji pripadaju transformirajućim faktorima rasta-beta (TGF-beta), natporodici strukturno povezanih signalnih proteina. Aktivini signaliziraju preko heteromernog kompleksa receptora serin-kinaza koji uključuju najmanje dva tipa I (I i IB) i dva tipa II (II i IIB) receptora. Svi ovi receptori su transmembranski proteini, sastavljeni od ligand-vezujućeg vančelijskog domenasa regijom bogatom cisteinom, transmembranski domen i citoplazmatski domen sa predviđenom specifičnošću serina / treonina. Receptori tipa I neophodni su za signalizaciju, a tipa II za vezivanje liganda i za ekspresiju receptora tipa I. Nakon vezivanja liganda, receptori tipa I i II formiraju stabilan kompleks, što rezultira fosforilacijama receptora tipa I II. Ovaj gen kodira receptor aktivin A tipa I koji signalizira određeni transkripcijski odgovor zajedno s receptorima aktivina tipa II.
Signalizacija
ACVR1 prenosi signale BMP). BMP se vežu za ili ACVR2A / ACVR2B ili za BMPR2, a zatim tvore kompleks s ACVR1. Nastavljaju regrutiranje R-SMAD SMAD1, SMAD2, SMAD3 ili SMAD6.
Brovinje
mini|260px|Brovinje, stara tvrđava Turan Brovinje (ital. Brovigne) je naseljeno mjesto u sastavu općine Raša, Istarska županija, Republika Hrvatska.
ACVR1
Klinički značaj
Mutacije pojačanja funkcije u genu ACVR1/ALK2 odgovorne su za nasljednu bolest progresivna fibrodisplasia ossificans. Pacijenti sa tipskim FOP imau zamjenu aminokiseline arginin histidinnom na proteinskoj  poziciji 206 (tačkasta mutacija). Ovo izaziva promjenu u kritičnom glicin-serin aktivacijskom domenu proteina, što će uzrokovati da se protein manje čvrsto veže za svoj inhibitorni ligand (FKBP12) i na taj način pretjerano aktivira BMP/SMAD-ni put. Posljedica ove prekomjerne aktivacije je da se endotelne ćelije transformiraju u mezenhimne matične ćelije, a zatim u kost. Atipske mutacije koje uključuju druge ostatke djeluju slično – uzrokujući da se protein zaglavi u svojoj aktivnoj konformaciji, unatoč tome što nema BMP-a.
Brovinje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Labin.
ACVR1
Klinički značaj
Mutacije u genu ACVR1 također su povezane s rakom, što s posebno odnosi na difuzni unutrašnji pontinski gliom (DIPG).
Brovinje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brovinje je imalo 81 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Skitača.''
Stanatovići
Stanatovići su naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
ACOX3
Peroksisomska acil-koenzmska A oksidaza 3 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom ACOX3 sa hromosoma 4.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 700 aminokiselina, а molekulska težina 77.629 Da.
Vrh Brodski
Vrh Brodski je naseljeno mjesto u sastavu općine Skrad, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Vrh. U 1910. i 1921. podaci su sadržani u naselju Zakrajc Brodski. Od 1981. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrh Brodski nije imalo stanovnika.
Rađenovci
Rađenovci su naseljeno mjesto u sastavu grada Novske, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Novska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rađenovci su imali 2 stanovnika.
Napomena: ''Kao naselje iskazuje se od 1948. Od 1890. do 1921. jest dio bivšeg naselja Goleši. Od 1857. do 1880. i 1931. podaci su sadržani u naselju Rajčići. Vidi napomenu kod naselja Rajčići.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rađenovci je imalo 24 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
TBX3
T-boksni transkripcijski faktor TBX3 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TBX3.
T-boks 3 (TBX3) je član porodice gena T-kutije transkripcijskih faktora koji svi dijele visoko konzervirani domen vezanja za DNK poznat kao T-kutija. Porodica gena ove kutije sastoji se od 17 članova kod miševa i ljudi, koji su grupirani u pet potporodica, i to Brachyury (T), T-moždana (Tbr1), TBX1, TBX2 i TBX6. Tbx3 je član potporodice Tbx2 koja uključuje Tbx2, Tbx4 i Tbx5. Ljudski gen TBX3 nalazi se u hromosomu 12, na poziciji 12q23-24.1 i sastoji se od sedam egzon koji kodiraju protein od 723 aminokiseline (prema ENSEMBL, sklop GRCh38.p12).
Prerada transkripta
Alternativna prerada trankripta rezultira u najmanje četiri različita TBX3 izoforme s TBX3 i TBX3+2a kao dominantnim izoformama. TBX3 +2a je rezultat alternativne prerade drugog introna, što dovodi do dodavanja +2a egzona, pa prema tome ova izoforma ima dodatnih 20 aminokiselina unutar domena vezanja T-kutije DNK. Funkcije TBX3 i TBX3+2a mogu se malo razlikovati kod različitih tipova ćelija.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 743 aminokiseline, a  molekulska težina   79.389 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Struktura i funkcija
TBX3 ima domene koji su važni za njegovu funkciju transkripcijskog faktora, a koje uključuju domen koja se veže za DNK (DBD), zvami i T-box, signal nuklearne lokalizacije, dva domena represije (R2 i R1) i aktivacijsko područje (A). T-okvir prepoznaje palindromsku DNK-sekvencu (T (G/C) ACACCT AGGTGTGAAATT) poznatu kao T-element, ili pola mjesta unutar ove sekvence koja se naziva pola T-elemenata, iako može prepoznati i varijacije unutar konsenzusnih sekvenci T-elemenata. Iako postoji 29 predviđenih mjesta fosforilacija u proteinu TBX3, samo su SP190, SP692 i S720 u potpunosti okarakterizirani. Uključene kinaze su ciklin A-CDK2 na SP190 ili SP354, p38 mitogen-aktivirani protein (MAP) kinaza na SP692 u embrionskim ćelijama bubrega i AKT3 na S720 kod melanoma. Ove izmjene djeluju na konteksto zavisan način i promiču stabilnost proteina TBX3, jedarnu lokalizaciju i transkripcijsku aktivnost.
TBX3 može aktivirati i/ili potisnuti svoje ciljne gene vezivanjem T-elementa ili polovine T-elemenata. Zaista, Tbx3 veže visoko konzervirane T-elemente za aktiviranje promotora Eomes, T, Sox17 i Gata6, koji su bitni faktori za diferencijaciju mezoderma i vanembrionskog endoderma. Nadalje, u kontekstu raka, TBX3 direktno potiskuje regulatore ćelijskog ciklusa p19ARF/p14ARF, p21WAF1 i TBX2 kao i E-kadherin, koji kodira ćelijsku adhezijsku molekulu, za podstcanje proliferacije i migracije. TBX3 izravno potiskuje područje promotora PTEN kojem nedostaju navodni T-elementi, ali koji čini važnu regulatornu jedinicu za PTEN-ove transkripcijske aktivatore, čime se povećava mogućnost da TBX3 može također potisnuti neke svoje ciljne gene ometajući transkripcijske aktivatore.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Slavonski Brod)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Slavonski Brod je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 50,27 km2 imao 59.141 stanovnika, što predstavlja 37,30% od ukupnog broja stanovnika Brodsko-posavske županije, odnosno 1,38% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Slavonskom Brodu je 1176 stanovnika/km2.
TBX3
Struktura i funkcija
Funkcija TBX3 ili kao transkripcijskog represora ili transkripcijskog aktivatora, djelimično je modulirana proteinskim kofaktorima. Naprimjer, može stupiti u interakciju s drugim faktorima transkripcije, poput Nkx2-5, Msx 1/2 i Sox4 to assist it binding to its target genes to regulate heart development   i može stupiti u interakciju s histon-deacetilazima (HDACs) 1, 2, 3 i 5, kako bi potisnuo  p14ARF  u karcinomu dojke i s HDAC5, kako bi supresirao E-kadherin za podsticanje metastaza u hepatoćelijskom karcinomu. Na kraju, TBX3 može također surađivati s drugim faktorima kako bi inhibirao proces prerade iRNK direktnim vezanjem RNK koje sadrže jezgro motiva T-elementa. Zaista, TBX3 stupa u interakciju s koaktivatorom AP1 i receptorom estrogena (CAPERα), kako bi potisnuo dugolančanu nekodirajuću RNK, urotelijski karcinom povezan 1 (UCA1), koji dovodi do zaobilaženja starenja, stabilizacijom p16INK4a iRNK.
Klinički značaj
TBX3 je uključen u ljudske bolesti, uključujući sindrom ulnusne dojke, gojaznost, reumatoidni artritis i kancer.
Kod ljudi, heterozigotne mutacije TBX3 dovode do autosomno dominantnog razvojnog poremećaja, sindroma ulnusne dojke (UMS), koji se odlikuje nizom kliničkih značajki,uključujući hipoplaziju mliječnih i apokrinih žlijezda, defekte gornjih udova, malformacije areola, zubne strukture, srca i genitalija. Prijavljeno je nekoliko UMS-a koji uzrokuju mutacije u TBX3 genu, uključujući pet nonsens mutacija, osam pomaka okvira (zbog delecija, duplikacija i insercija), tri misens mutacije i dvije mutacije na mjestu prerade. Misens mutacije unutar T-domen ili gubitak RD1 rezultiraju aberantnim transkriptima i krnjim proteinima TBX3. Ove mutacije dovode do smanjenja vezivanja DNK, kontrole transkripcije i regulacije prerade TBX3 i gubitka funkcije, a povezane su s najtežim fenotipom UMS-a.
Tbx3 je eksprimiran u heterogenim populacijama neurona jezgara hipotalamusnog luka, koja kontroliraju energetsku homeostazu, regulirajući apetit i potrošnju energije, a pokazalo se da ablacija funkcije TBX3 u tim neuronima uzrokuje pretilost na modelima miša. Važno je napomenuti da se pokazalo da je Tbx3 ključni faktor u pokretanju funkcionalne heterogenosti hipotalamusnih neurona, a ta je funkcija konzervirana kod miševa, drozofila i ljudi, za osjetljivost na reumatoidni artritis (RA), a nedavno je istraživanje identificiralo Tbx3 kao gen kandidat za RA u mišjim modelima izazvanim kolagenom artritisom (CIA). Ozbiljnost RA direktno je povezana sa serumskim nivoima TBX3 u modelima CIA miša. Nadalje, pokazalo se da Tbx3 potiskuje proliferaciju B-limfocita i aktivira humoralni imunski odgovor, koji je povezan s hroničnom upalom sinovijalnih žlijezda, što dovodi do RA. Tbx3 bi stoga mogao biti važan faktor u regulaciji imunskog sistema i mogao bi se koristiti kao biomarker za dijagnozu ozbiljnosti RA.
Dnopolje
Dnopolje je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
TBX3
Klinički značaj
TBX3 je prekomjerno izražen u širokom rasponu karcinoma (karcinom dojke, gušterače, melanom, rak jetre, pluća, želuca, jajnika, mjehura i glave i vrata) i sarkoma (hondrosarkom, fibrosarkom, liposarkom, rabdomiosarkom i sinovijalni sarkom) te doprinosi nekoliko obilježja raka. Zaista, TBX3 može zaobići ćelijsko starenje, apoptozu i anoikis, kao i podsticati nekontroliranu proliferaciju ćelija, stvaranje tumora, angiogenezu i metastaze. Nadalje, TBX3 doprinosi širenju matičnih ćelija raka (CSC) i ključni je  faktor u regulaciji gena povezanih pluripotencijom u tim ćelijama. CSC doprinosi recidivu tumora i gubitak otpornosti, pa ovo može biti još jedan mehanizam pomoću TBX3 doprinosi stvaranju raka i agresivnosti tumora. Mehanizmi pomoću kojih TBX3 doprinosi onkogenim procesima djelimično uključuju njegovu sposobnost da inhibira puteve supresije tumora p14ARF/p53/p21WAF1/CIP1, p16INK4a/pRb, p57KIP2, PTEN, E-cadherin and activating the angiogenesis-associated genes FGF2 and VEGF-A i EMT gena SNAI.
Dnopolje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dnopolje je imalo 112 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. sadrži podatke za naselje Birovača te dio podataka za naselje Mišljenovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dnopolje je imalo 249 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4688
IC 4688 (također poznat kao MCG 2-46-6, PGC 61441 i UGC 11125) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 277 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Najveći prečnik je 1,50 (121 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (89 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rodine
Slovenija:
NGC 5987
NGC 5987 (također poznat kao IRAS 15387+5814, MCG 10-22-32, PGC 55740 i UGC 9971) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 138 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 4,20 (169 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. maja 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Leopard 2
Leopard 2 je njemački glavni borbeni tenk kojeg je razvila njemačka firma Krauss-Maffei Wegmann. Tenk je razvijen 1970. godine s ciljem da zamijeni stariji Leopard 1 tenk, a u serijsku proizvodnju je ušao 1979. godine. Osim Njemačke vojske ovaj tenk danas koristi još više od 10 zemalja u svijetu, pored toga Leopard 2 se smatra standardnim tenkom NATO-a i često se uzima kao primjer za komparaciju s drugim modernim tenkovima. Također pozitivna strana tenka je ta što nudi široke mogućnosti nadogradnje i modernizacije, a njegova najnovija verzija Leopard 2A7 danas se smatra najboljim evropskim tenkom i trećim najboljim tenkom svijeta.
Razvoj
thumb|lijevo|Prototip Leopard 2 tenka thumb|Leopard 2 prototip PT 19 (1978.) Leopard 2 svoje porijeklo vodi još iz zajedničkog američko-njemačkog projekta glavnog borbenog tenka MBT-70. Obje zemlje su nastojale da razviju zajedničko rješenje s ciljem suprostravljanja velikoj sovjetskoj tenkovskoj mašineriji. Od ovog se skupog projekta odustaje zbog velikih zahtjeva koji su bili ispred svojeg vremena. Projekat je prekinut 1969. godine, nakon proizvedenih 7 prototipova i 830 miliona DM troškova. Nakon prekida projekta Amerikanci su odlučili razvijat svoj tenk poznat kao M1 Abrams, a Nijemci su krenuli u razvoj svojeg Leopard 2 tenka.
Pravim početkom razvoja ovog tenka smatra se godina 1970. kada je odlučeno da se razvije novi tenk, koji bi bio modernizovaniji od Leopard 1 tenka, ali bi bio pokretan pomoću novih MTU motora koji su razvijeni u MBT-70 programu. Za glavnog konstruktora je izabran Krauss-Maffei Wegmann. Prvi prototipovi su razvijeni u periodu 1972. - 1974. i nosili su oznaku Leopard 2K (Kanone, njem. top). Izgrađeno je 17 kupola označenih brojevima od 1 do 17, prvih deset je bilo naoružano topom kalibra 105 mm, ostalih sedam topom kalibra 120 mm, topove je izgradio Rheinmetall. Prototipovi su bili slični veriji Leopard 1A4, ali s klinastim prednjim djelom i ventilnom rešetkom postavljenom na kraju tenka. Osovinski kotači su preuzeti s MBT-70 tenka. Motor je također preuzet s MBT-70 tenka, višegorivi 12-cilindrični MTU MB-873 Ka-500 s vodenim hlađenjem, zajedno s njegovim 20 kW generatorom, prijenosom, zračnim filtrima itd. Motor je bilo moguće zamijeniti u 15 minuta.
Godine 1973. vrše se prva ispitivanja s borbenim jedinicama na poligonu u Munsteru sa dva prototipa. Daljnja ispitivanja na dodatna 4 protipa vrše se u ljeto 1974. godine. Kasnija ispitivanja su vršena i u SAD-u i Kanadi. Prototip PT 7 je prodan SAD-u.
Druga serija prototipova je dobila naziv Leopard 2 AV. Analize iz Jom Kipurskog rata pokazale su da bi se na tenkove trebao ugrađivati deblji i jači oklop, pa je donešena odluka za nadogradnju Leopard 2 tenka na MLC 60 (Military Loading Class 60 tons), što je rezultiralo redizajniranjem trupa i kupole tenka. Tijekom 1973., počeli su pregovori između SAD-a i Njemačke za standardizaciju glavnih borbenih tenkova obije države do 1980tih. Kao rezultat toga, do 1976. dogovoreno je da će se Leopard 2 prilagoditi američkim performansama i ograničenjima. Na osnovi njemačkih i američkih zahtijeva, Porsche, Krauss-Maffei i Wegmann je dizajnirao i izgradio Leopard 2 AV.
Promijene su uključivale novi višeslojni oklop (vrlo sličan britanskom „Chobham“ oklopu, koji se sastojao od slojeva čelika i keramike) i novi, jači SUP. Izgrađena su dva tijela i tri kupole do 1976. godine. Prvi prototip je imao kupolu s Hughes sistemom za uspravljanje paljbom (SUP) i L7A3 105 mm top. Drugi je bio opremljen s istim topom, ali izmijene su bile napravljene kako bi se omogućio brzi prelazak na 120 mm top. Treća kupola je imala njemački SUP, uključujući EMES 13 i bila je korištena u njemačkom testnom programu. Napravljena je još jedna dodatna kupola koja je bila identična trećoj, samo je imala ugrađeni 120 mm Rheinmetall glatkocijevni top.
U septembru 1977. Nijemci su odlučili da će krenuti s planom proizvodnje 1.800 Leoparda 2 od toga Krauss-Maffei je proizvodio 55 % tenkova, koji će biti dostavljeni u 5 serija. MaK je postao pomoćni konstruktor i proizvodnja se trebala podijelit na te dvije tvrtke po ugovoru tako da Krauss-Maffei radi 55%, a Mak 45%. Wegmann, kao oprematelj kupole je preuzeo cjelokupno opremanje i ugradnju EMES 15 sustava za uspravljanje paljbom. EMES 15 je bio proizveden od strane Hugesa zajedno s Krupp Atlas Elektronik, a 120 mm glatkocijevni top je radio Rheinmetall zajedno s kupolom.
Opis i serijska proizvodnja
thumb|lijevo|Rheinmetallov top 120 mm thumb|Leopard 2A4 EMES 15 termovizija thumb|lijevo|Leopard 2A4 EMES 15 vizor thumb|leopard 2 MTU motor Prva serija Leoparda 2 sastojala se od 380 izgrađenih tenkova, 209 je proizveo Krauss-Maffei (broj šasije od 10001 do 10210) i 171 proizveo je MaK (broj šasije od 20001 do 20171), a prvih šest serijskih primjeraka je dostavljeno 1979. Ostalih 100 tenkova je dostavljeno 1980., zamijenjijući tako M48 Patton tenkove u njemačkoj vojsci. Jedinice koje su prve imale Leopard 2 u upotrebi u njemačkoj vojsci su bile 31., 33. i 34. bataljon Prve njemačke tenkovske garde (1 panzerdivision), s paralelnom otpremom u Panzerbattalions 81, 85 i 84 koji su dijelovi 5. Panzerdivision, gdje su zamjenjivali stare američke M48A2G tenkove. Do 1982. godine tenkovi su se proizvodili brzinom od 300 tenkova na godinu.
Kupola tenka se nalazila na srednjem dijelu trupa, komandir tenka i nišandžija su se nalazili u desnom dijelu kupole, a punilac topa na lijevoj strani. Oklop kupole je bio višeslojni. Komandir i punilac topa imaju kružni otvor na kupoli, koji se otvara prema nazad i šest periskopa koji pružaju pogled oko cijelog tenka za komandira. Oba otvora imaju postolja za montiranje 7,62 mm MG3 mitraljeza za zračnu obranu.
Osnovno naoružanje tenka predstavlja Rheinmetallov 120 mm glatkocijevni top je u potpunosti stabiliziran u obje ravnine, a WNA-H22 elektro-hidraulični pokretač topa se brine za stabilizaciju. Top može ispaljivati dvije vrste streljiva, razvijene od strane Rheinmetalla APFSDS-T, znan kao DM-33 KE (Kinetishe Energy) i HEAT-MP-T, znan kao DM-12 MZ (Mehrzweck = višenamjenski). Borbeni komplet se sastoji od 42 granate, od kojih su 27 smještene u poseban odjeljak u prednjoj strani tijela lijevo od vozača, a ostalih 15 na lijevoj strani kupole, odvojeno od posade s elektro pokretanim vratim. u slučaju ako bi došlo do pogotka spremnika za municiju, eksplozija bi bila usmjerena pomoću ispusta na krov kupole. Sekundarno oružje tenka predstavlja suspregnuti mitraljez MG3 koji se nalazi lijevo od topa, kapacitet municije mitraljeza je 4.750 metaka. Verzije tenka za holandsku i singapursku vojsku su opremljene mitraljezima 7.62 mm FN MAG, a švicarske verzije tenka su opremljene mitraljezom MG 87 7.5 mm.
Pored tenkovskog naoružanja posada tenka je naoružana ličnim oružjem za samoodbranu, a to su dva automata MP2A1, dva pištolja P8 i četiri ručne bombe.
Termovizija koja je namijenjena nišandžiji nije bila spremna za upotrebu na prvoj seriji Leoparda, ali su kasniji tenkovi bili opremljeni s time. Kako bi se povećala učinkovitost djelovanja noću, Panzer-Ziel-und-Beobachtungsgarat (PZB) 200ow svjetlosni TV sistem (LLLTV) je bio privremeno postavljen na 200 Leoparda 2.
Nišandžija tenka je opremljen pomoćnim teleskopom FERO-Z18 sa mogućnosti uvećanja 8 puta koji se nalazi s desne strane topa. Neovisan i u potpunosti stabiliziran PERI R-17 primarni panoramski vizir, napravljen od strane Carl Zeiss sa zumom od 2 od 8 puta, je postavljen ispred komandirovog mjesta. Vizir ima pregled od 360 stepeni oko tenka. Dvije grupe od četiri 76 mm Wegmann bacača dimnih granata koji su postavljeni na obije strane kupole. Mogu se ispaljivati pojedinačno ili u grupi od 4. Dva SEM 25/SEM35 radio sustava su postavljeni iza komandirovog mjesta u stražnjem dijelu kupole. Radio antene su montirane na lijevu i desnu stranu iza otvora za posadu.
Leopard 2 tenk se pokreće pomoću dizelskog motora MTU MB 873 Ka-501 koji osigurava snagu od 1.500 KS (1.103 kW). Radi se o vodom hlađenom motorom 47,6 litreni V-12 motor razvija 1500 KS (1,100 kW) na 2600 okretaja u minuti. Pali se uz pomoć osam 12 voltnih/125 AB baterija i ima 24 voltni sustav. Maksimalna brzina Leoparda 2 po cesti je 68 km/h. leopard 2 ima četiri spremnika goriva koji imaju ukupni kapacitet od 1.160 litara goriva, što osigurava cestovni doseg kretanja tenka do 500 km. Potrošnja goriva kreće se na oko 300 litara na 100 km po cesti i 500 litara na 100 km po terenu. Četiri tanka benzina imaju ukupni kapacitet od 1160 litara što je dovoljno za oko 500 km vožnje. Ukupna težina motora i prijenosa teži 6120 kg.
thumb|Unutrašnjost Leopard 2 A4 tenka thumb|Švicarski Pz 87 Druga serija proizvodnje kreće u martu 1982. i završava u novembru 1983. godine. Izgrađeno je 450 tenkova, 248 od strane Krauss-Maffei (broj šasije od 10211 do 10458) i 202 od strane MaK-a (broj šasije od 20173 do 20347). Glavne promjene na ovoj seriji su uključivale pomjeranje senzora za vjetar, zaštita za optički blok i komandirovu kupolu. Postavljena je i termovizija. Benzinski filteri su premješteni kako bi smanjili vrijeme koje je potrebno za tankanje benzina. Okviri za smještaj municije su bili identični onima na M1A1 Abramsu. Nova verzija tenka nazvana je Leopard 2 A1. Druga inačica Leoparda 2 dobila je nastavak A1.
Četvrta serija tenkova je izgrađena u periodu od decembra 1984. do decembra 1985., serija je bila veličine 300 tenkova. Promjena je uključivala izgradnju novog digitalnog radija SEM 80/80 VHF i poboljšavanje punjenja topa. Tenkovi iz ove serije nazvani su Leopard 2 A3.
Leopard 2 A4 se gradio od decembra 1985. do marta 1987. Izgrađeno je ukupno 370 tenkova, prmjene su uključivale novi SUP n s digitalnom jezgrom kako bi se omogućilo korištenje nove municije i povećale šanse posade za preživljavanje na ratištu. Povećana je oklopna zaštita kupole koja daje efektivnu zaštitu od 700 mm za KE (probojna granata) i 1000 mm za HEAT (visokoeksplozivna granata).
U junu 1987. naručena je šesta serija tenkova, nakon planiranih pet serija. Proizvodila se od januara 1988. do maja 1989. godine. 83 tenka je izgradio Krauss-Maffei i 67 MaK. Na tenkove su ugrađene nove gusjenice Diehl 570FT, centralno svijetlo za opasnost postavljeno je na kupolu ispred vozača, za bolju preglednost vozača kad ima glavu vani. Otvor za opskrbu municijom na lijevoj strani kupole je uklonjen. Ova serija je isto ostala nazvana Leopard 2 A4.
Sedma serija od 100 tenkova se proizvodila od maja 1989. do aprila 1990. Osma serija se proizvodila u periodu 1991. - 1992. od 116 tenkova. Zadnjih osam Leopard 2 A4 tenkova su dostavljeni Gebirgs-Panzerbattalion 8 na svečanoj ceremoniji 19. marta 1992. godine. Leopard 2A4 je najbrojnija serija, a proizvedena je u 2125 komada od kojih je Nizozemska (kupivši licencu) 445. 380 tenkova Leopard 2A4 se također licencirano proizvodilo i u Švicarskoj pod nazivom Pz87.
Verzije
thumb|Singapurski Leopard 2A4
Leopard 2 AV (Austere Version)
Prototip konstruiran 1976. godine za testove Njemačke vojske u suradnji s Američkom vojskom. Vojska je na testiranjima pokazala da je Leopard AV kompatibilan sa XM1 (raniji prototip M1 Abrams tenka) u brzini i vatrenoj moći, ali slabiji u oklopnoj zaštiti.
Razljev
Razljev je naseljeno mjesto u sastavu općine Križ, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanić-Grad.
Leopard 2
Leopard 2A1
Najveća izmjena na ovoj verziji je bila ugradnja termovizije za nišandžiju i spremnika za granate sa američkom tenka M1 Abrams. Vrijeme punjenja gorivom je znatno smanjena zbog modificiranih filtera za gorivo. Ova generacija tenka se proizvodila u periodu od maja 1982. do novembra 1983. godine.
Razljev
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Razljev je imao 131 stanovnika.
Leopard 2
Leopard 2A2
Modernizovana verzija Leopard 2 tenka, modernizovana s ciljem da se po taktičko-tehničkim karakteristikama približi modernijim verzijama. Najvažnija je ugradnja termovizije, povećanje oklopne zaštite.
Razljev
Stanovništvo
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1910.
Leopard 2
Leopard 2A3
Četvrta serija tenka u kojoj je izgrađeno 300 komada u periodu od decembra 1984. do decembra 1985. Glavna izmjena bila je ugradnja digitalnog radija i poboljšavanje punjenja topa.
Razljev
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Razljev je imalo 140 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Leopard 2
Leopard 2A4
thumb|lijevo|150px|Pogled na kupolu austrijskog Leopard 2A4 Leopard 2A4 je verzija s najviše izmjena uključujući automatizovanu paljbu, mogućnost upotrebe novih vrsta streljiva, jači oklop. 2A4 se porizvodio u osam serija od 1985. do 1992. godine i prestavlja najrasprotranjeniju verziju tenka. Ukupno je proizvedeno 2125 komada uključujući 445 komada koje je pod licencom proizvela Holandija. Švicarska je proizvela pod licencom 380 komada poznatih kao Panzer 87 ili Pz87.
Leopard 2A5
Leopard 2A5 je također opremljen novim poboljšanim topom L44 kalibra 120 mm. Tenk se pokreće na osnovu dizelskog motora MTU 873 Ka-501 snage 1500 KS. Leopard 2A5 u upotrebu u njemačkoj vojsci ulazi 1998. godine, švedska vojska ga uvodi u operativnu upotrebu pod oznakom Strv 122. Također danska vojska uvodi ovaj tenk pod oznakom Leopard 2A5 DK.
Leopard 2A6
thumb|Njemački Leopard 2A6 Ova verzija tenka od prethodnih se prvenstveno razlikuje po novom Rheinmetall topu 120 mm L55, koji je od topa na Leopardu 2A5 duži, precizniji, a njegova težina iznosi 4160 kg. Duža cijev (za 130 cm duža od one na L/44 topa) omogućuje davanje veće energije i brzine granati koja se ispaljuje, te je time povećan učinkoviti domet za oko 1,5 km. Novi top je opremljen s toplinskim senzorom koji pomaže brže locirati metu. Po pitanju oklopne zaštite ova se verzija od prethodne 2A5 verzije ne razlikuje nešto naročito.
Leopard 2 PSO
mini|lijevo|200px|Leopard 2 PSO Leopard 2 PSO (Peace Support Operation) je verzija prilagođena urbanim borbama. Verzija je predstavljena u junu 2006. na sajmu Eurosatory. Ova verzija se razlikuje po znatno pojačanom sistemu zaštite, poboljšanju sekundarnog naoružanja, zatim poboboljšanju izviđačkih sposobnosti, pomoćnoj jedinici za napajanje, kraćoj cijevi topa, sistemu osmatranja, drugim karakteristikama koje mu omogućuju manevrisanje i djelovanje po tijesnim gradskim područjima.
Leopard 2A7
Ova verzija uključuje novi klima uređaj, dodatni agregat Steyr M12 TCA, maskirni sistem Barracuda, informacijski sistem, novu elektroniku, optičke instrumente.
Inženjerska i specijalna vozila
mini|desno|200px|Panzerschnellbrücke 2 mini|desno|200px|BPz3 mini|desno|200px|Leopard 2L ili punim imenom Panzerschnellbrücke Leguan
Fahrschulpanzer
Fahrschulpanzer je oklopno vozilo namijenjeno za obuku. Njemačka vojska koristi 31 ovakvo vozilo, dostavljena u dvije serije. Drva serija od 22 vozila dostavljena je tokom 1986. godine, a druga serija od 9 vozila dostavljena je tokom 1989. godine. Vozačko trening vozilo je isto kao i normalan Leopard 2 tenk, samo što je kupola zamijenjena s posebnom kabinom. Postavljena je i maketa topa i dodatna masa kako si se simulirala stvarna težina tenka.
Pionierpanzer 3 Kodiak
Pionierpanzer 3 Kodiak je inženjersko oklopno vozilo koje se sastoji od podvozja tenka, te dodatne opreme koja je potrebna za zadaće kopanja, čišćenja minskih površina i drugih zadaća.
Panzerschnellbrücke 2
Panzerschnellbrücke 2 (PSB 2) je sklopivi lansirni most koji se nalazi na podvozju Leopard 2 tenka. Most se sastoji iz tri dijela od kojih je svaki dužine 9,7 m. Most se može pstaviti u roku od 3 do 6 minuta. Dijelovi mosta su 4 metra široki, 0,65 metara visoki i svaki teži 5 tona. Njemačka posjeduje 30, a Holandija 14 komada.
Bergepanzer BPz3 Büffel (Gr. Buffalo)
BPz3 je oklopno vozilo za popravke opremljeno buldožerom, kranom s vitlom. Naoružan je mitraljezom, bacačem dimnih zavjesa, te opremljen ABH zaštitom.
Leopard 2R
Leopard 2R je teško oklopno vozilo za razminiravanje koje je napravljeno na osnovi Leopard 2A4 tenka. Vozilo je razvila Patria za potrebe finske vojske.
Leopard 2L
Leopard 2L je oklopni prijenosni most razvijen od strane kompanija KMW i Patria za potrebe Finske vojske. Deset finskih 2A4 tenkovi je prenamijenjeno za nošenje LEGUAN sklopivog mosta.
IFOR/SFOR
Holandski kontigent u Bosni i Hercegovini je koristio Leopard 2A4 i 2A5 tenkove u bazama Bugojno, Novi Travnik, Šišava, Kneževo, Maslovare i Šuica.
KFOR
Njemački kontigent na Kosovu je koristio Leopard 2A4 i 2A5 tenkove.
ISAF/OEF
U oktobru 2003. Kanada je planirala Leopard C2 tenkove zamijeniti sa LAV III oklopnim transporterima. Međutim operativno iskustvo u Afganistanu, naročito iz operacije Meduza uvjerilo je Kanađane da zadrže i održavaju svoju tenkovsku flotu. Leopard C2 tenkovi su u decembru 2006. bili raspoređeni u provinciji Kandahar, ali ovi tenkovi su bili već pri kraju svojeg radnog vijeka. Kanadska vlada je odlučila pozajmiti od Njemačke 20 tenkova Leopard 2 i 3 tenka za izvlačenje.
U napadu 2. novembra 2007. Leopard 2A6M je bio pogođen improvizovanom eksplozivnom napravom, posada je prošla bez ljudskih gubitaka. U oktobru 2007. Danska je također angažirala svoje Leopard 2A5 DK tenkove zajedno sa oklopnim transporterima M113 u operaciijama u južnom Afganistanu. U januaru 2008. tenkovi su zaustavili manevar Talibana kod rijeke Helmand i pružili potporu britanskoj i danskoj pješadiji.
Korisnici
mini|350px|desno|Korisnici Leopard 2 tenkova mini|250px|desno|Singapurski Leopard 2
Šiljkovići
Šiljkovići su naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Veliki Bukovec (Hrvatska)
Veliki Bukovec je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Varaždinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ludbreg.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Veliki Bukovec je imala 1.438 stanovnika, od čega u samom Velikom Bukovcu 660.
Općina Veliki Bukovec
Napomena: Nastala iz stare općine Ludbreg.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Veliki Bukovec je imalo 767 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Spisak univerziteta u Albaniji
Spisak univerziteta u Albaniji obuhvata sve visokoobrazovne ustanove koje imaju sjedište u Albaniji. Kao i u većini drugih država i visokoškolske ustanove u Albaniji su javnog i privatnog tipa.
Rodine (Črnomelj)
Rodine su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rodine su imale 97 stanovnika.
Napomena: ''U 2015. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Naklo i Rodine.''
NGC 4564
NGC 4564 (također poznat kao MCG 2-32-150, PGC 42051 i UGC 7773) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 53 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,50 (53 hiljade sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. marta 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Irpin
Irpin ili Irpen (ukrajinski: Ірпі́нь, ruski: Ирпе́нь) je rijeka u Ukrajini i desna pritoka Dnjepra.
Područje oko rijeke Irpen bilo je središte nekadašnje Kijevske Rusije, a hronike spominju ovu rijeku u vezi sa nekoliko značajnih historijskih događaja, kao što je Bitka na rijeci Irpen koja se dogodila 1321. godine, u kojoj je Veliki vojvoda Litvanije Gediminas (Gedemin) preuzeo kontrolu nad zemljama koje su sada u sastavu središnje Ukrajine.
Yozgat (pokrajina)
Pokrajina Yozgat (turski: Yozgat ili) je pokrajina koja se nalazi u centralnom dijelu Turske.
Graniči sa slijedećim pokrajinama:Çorum na sjeveroistoku, Kırıkkale na zapadu, Kırşehir na jugozapadu, Nevşehir na jugu, Kayseri na jugoistoku, Sivas na istoku, Tokat na sjeveroistoku i pokrajinom Amasya na sjeveru. Čini sastavni dio turske geografske regije Centralna Anadolija.
Glavni grad pokrajine je Yozgat.
Gornja Trnovitica
Gornja Trnovitica je naseljeno mjesto u sastavu općine Velika Trnovitica, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Garešnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Trnovitica je imala 56 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1900. pod imenom Trnovitički Vinogradi. Od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselju Velika Trnovitica. U 1948. i 1953. ponovno iskazano pod imenom Trnovitički Vinogradi. Od 1961. iskazuje se pod imenom Gornja Trnovitica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Trnovitica je imalo 91 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Velika Trnovitica.
Rajčići (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Dobroselo
Dobroselo je naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dobroselo je imalo 117 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. sadrži dio podataka za naselje Doljani.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dobroselo je imalo 234 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3036
IC 3036 (također poznat kao PGC 38888 i UGC 7200) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7468
NGC 7468 (također poznat kao IRAS 23004+1619, PGC 70332 i UGC 12329) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 96 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,90 (25 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kifino Selo
Kifino Selo je naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
Historija
Na ušću Neretve nalazilo se značajno rimsko naselje Narona. Predstavljala je važan saobraćajni centar iz koga su polazile saobraćajnice u raznim pravcima. Jedna takva komunikacija je cesta koja je vodila na sjeveroistok te preko Blagaja i Stoca (preko Trusine) dolazila u Nevesinjsko polje. Svi putevi iz Gatačkog polja (preko Zaloma) i Uloga i Kalinovika (preko planine Morine) sa sjevera su se susretala sa predhodnim putem kod vrela Drenovik u Kifinu Selu. Tu su Rimljani podigli naselje. Cesta je dalje nastavljala pravcem Borci - Konjic - Sarajevsko polje.
I danas između mosta na Zalomki i Kifina Sela postoje ostaci rimskog puta u dužini od 500 metara. U Kifinom selu je pronađen i rimski žrtvenik kao potvrda postojanja naselja i stanice državnih beneficijara, koji su obavljali administrativne i policijske poslove. Na području Nevesinja pronađen je i 21 miljokaz koji su postavljani uz puteve i označavali udaljenost.
Od 1347. godine, kada su potpala pod bosansku vlast za vladavine bana Stjepana II Kotromanića, a naročito u prvoj polovini XV vijeka, mjesta iz Nevesinjskog polja se često pominju u dokumentima u Dubrovniku. Iz srednjeg vijeka u Drenoviku (današnje Kifino Selo) se nalazi nekropola sa 124 izbrojana stećka.