cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mitohondrijski trofunkcijski protein
Povezivanje sa lancem transporta elektrona
Beta-oksidacija masnih kiselina (FAO) i oksidativna fosforilacija (OXPHOS) su dva glavna puta metabolizma u mitohondrijama. Reducirajući ekvivalenti iz FAO-a ulaze u OXPHOS na nivou kompleksa I i III. U 2010. godine, Wang et al. otkrili su funkcionalnu i fizičku povezanost između MTP i ETC respirasoma. Ne samo da se čini da je MTP vezan za kompleks I, već se i da kanalizira supstrate između dva enzima. Ovo je posebno zanimljivo, jer se do tada nije znalo kako je tačno MTP povezan sa unutrašnjom mitohondrijskom membranom, a ovo otkriće može dati objašnjenje.
Hormonski uticaji
Nedavna istraživanja otkrila su da na MTP mogu uticati različiti hormoni, preko hormonskih receptora koji se nalaze u mitohondrijama. Chochron et al. (2012) pokazali su da hormon štitne žlijezde stimulira mitohondrijski metabolizam putem posredovanog MTP-om. Zhou et al. (2012) koristili su 2D gel elektroforezu i masenu spektrometriju da identifikuju MTP, kao jedan od proteina koji je u interakciji sa ER alfa, receptor koji pokreće estrogen.
Remodeliranje kardiolipina
U 2009., Taylor et al. identifikovali su ljudski mitohondrijski protein, monolizokardiolipin aciltransferazu (MLCL AT-1), koja je identična u aminokiselinskoj sekvenci od 59-kDa na C-terminalnom kraju MTP, povezujući MTP sa remodeliranjem kardiolipina iz monolizokardiolipina. Iako su MLCL AT-1 i MTP različiti proteini, 2012. godine ista laboratorija je otkrila da MTP zaista ima sposobnost remodeliranja kardiolipina. Ovo ukazuje na moguću vezu između sadržaja kardiolipina u mitohondrijskoj membrani i beta oksidacije.
Klinički značaj
Poremećaji povezani sa MTP su:
Heksadecimalni brojevni sistem
Heksadecimalni sistem je brojevni sistem (ili numerički sistem) sa bazom 16. U upotrebi su sve cifre dekadnog brojevnog sistema i prvih 6 slova engleske abecede:
Broj 10 se piše kao A, broj 11 kao B itd. sve do F što predstavlja broj 15. Uz pomoć ovih cifri moguće je zapisati bilo koji broj.
Heksadecimalni sistem se koristi u računarstvu u kombinaciji sa binarnim sistemom jer se pretvaranje može lahko obavljati. Četiri mjesta u binarnom sistemu zauzimaju samo jedno mjesto u heksadecimalnom sistemu.
Trajan
Trajan (Marko Ulpije Nerva Trajan August; 18. septembar 53 – 8. august 117) bio je rimski car od 98. do 117. Zvanično proglašen od Senata kao Optimus princeps (najbolji vladar), Trajan je upamćen kao uspješan vojnik-car koji je izvršio najveću vojnu ekspanziju u Rimskoj historiji; tokom njegove vladavine Rimsko carstvo je doseglo svoj teritorijalni vrhunac. Poznat po svojoj filantropskoj vladavini, nadgledao je opsežne programe izgradnje javnih zgrada i implementaciju politike socijalne zaštite, koja mu je donijela trajan ugled kao drugog od pet dobrih careva koji su vladali u eri mira i prosperiteta.
Rođen je u gradu Italika u provinciji Hispanija Baetika u patricijskoj porodici iberijskog porijekla. Kao mladić napredovao je kroz razne rankove rimske vojske, služeći u nekim od najnemirnijih dijelova carstva. Postao je poznat tokom vladavine cara Domicijana. Služeći kao komandant legije u Hispaniji 89. godine, Trajan je podržao Domicijana tokom pobune na Rajni koju je predvodio Antonije Saturnin. U septembru 96. Domicijana je naslijedio Nerva, koji je bio omražen među vojnicima. Nakon pobune od strane članova pretorijanske garde, Nerva je bio primoran da usvoji sve popularnijeg Trajana za svog nasljednika. Kada je Nerva umro 27. januara 98, naslijedio ga je Trajan bez ijednog incidenta.
Kao civilni administrator, Trajan je bio najpoznatiji po svom programu izgradnje javnih zgrada koje su preoblikovale Rim, ostavivši brojne trajne znamenitosti kao što su Trajanov forum, Trajanova tržnica i Trajanov stub. U vanjskoj politici, Trajan je anektirao Nabatejsko kraljevstvo, stvarajući provinciju Arabiju. Osvajanjem Dakije obogatio je carstvo u velikoj mjeri, jer je nova pokrajina posjedovala mnoge dragocjene rudnike zlata. Nastavljajući širenje Rimskog Carstva prema istoku, počeo je rat protiv Partskog Carstva, u kojem je osvojio glavni grad Ktesifon i anektirao Armeniju i Mezopotamiju. Krajem 117. godine, dok je plovio nazad u Rim, Trajan se razbolio i umro od moždanog udara u Selinusu. Budući da je bio obožavan od Senata, njegov pepeo pokopan je pod Trajanov stub. Naslijedio ga je usvojeni sin Hadrijan.
NGC 3281A
NGC 3281A (također poznat kao ESO 375-59, MCG -6-23-49 i PGC 31103) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 105 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,20 (37 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (31 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7734
NGC 7734 (također poznat kao ESO 110-23, ESO 78-2, IRAS 23398-6613 i PGC 72183) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 486 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 1,40 (198 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (170 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. novembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Urođeno stacionarno noćno sljepilo
Urođeno stacionarno noćno sljepilo (CSNB) jest rijedak neprogresivni poremećaj mrežnjača. Ljudi sa CSNB-om često imaju poteškoća s prilagodbom na situacije slabog osvjetljenja zbog oslabljene transmisije. fotoreceptora. Ovi pacijenti također mogu imati smanjenu oštrinu vida, miopiju, nistagmus i strabizam. CSNB ima dva oblika – potpuni, također poznat kao tip-1 (CSNB1) i nepotpun, također poznat kao tip-2 (CSNB2), koji se razlikuju po uključivanju različitih puteva retine. U CSNB1, nizvodni neuroni zvani bipolarne ćelije nisu u stanju da otkriju neurotransmisiju iz fotoreceptorskih ćelija. CSNB1 može biti uzrokovano mutacijama u različitim genima uključenim u detekciju neurotransmitera, uključujući NYX. U CSNB2, sami fotoreceptori imaju oštećenu funkciju neurotransmisije; ovo je prvenstveno uzrokovano mutacijama u genu CACNA1F, koji kodira naponski regulirani kalcijski kanal važan za oslobađanje neurotransmitera. CSNB je identificiran kod konja i pasa kao rezultat mutacija u TRPM1 (konji, "LP") , GRM6 (Konj, "CSNB2") i LRIT3 (pas, CSNB). Urođeno stacionarno noćno sljepilo (CSNB) može se naslijediti po X-vezanom, autosomno dominantnom ili autosomno recesivnom obrascu, ovisno o uključenim genima. Dva oblika CSNB-a također mogu uticati na konje, jedan je povezan s kompleksom leoparda boja dlake konja, a drugi koji se nalazi u određenim rasama konja. Oba su autosomno recesivni.
Simptomi i znaci
X-vezane varijante kongenitalnog stacionarnog noćnog sljepila (CSNB) mogu se razlikovati od autosomnih oblika po prisutnosti miopije, koja je tipski odsutna u autosomnim oblicima. Pacijenti sa CSNB često imaju oštećen noćni vid, miopiju, smanjenu oštrinu vida, strabizam i nistagmus. Osobe sa kompletnim oblikom CSNB-a (CSNB1) imaju jako oslabljenu osjetljivost štapića (smanjena ~300x) kao i disfunkciju čunjića. Pacijenti s nekompletnom formom mogu imati ili miopiju ili hiperopiju.
Uzrok
CSNB je uzrokovan kvarovima u neurotransmisiji od fotoreceptora štapića i čepiča do bipolarne ćelije u mrežnjači. Kvarovi u CSNB1 specifično utiču na ON put, ometajući sposobnost bipolarnih ćelija tipa ON da detektuju neurotransmiter koji se oslobađa iz fotoreceptora. Štapići, koji su odgovorni za vid pri slabom osvetljenju, ostvaruju kontakt samo sa bipolarnim ćelijama tipa ON, dok čunjići, koji su odgovorni za vid jakog svetla, ostvaruju kontakte sa bipolarnim ćelijama oba, i ON i OFF podtipa. Budući da se štapići koje osvjetljava slabo svjetlo ulaze samo u ON put, osobe sa CSNB1 obično imaju problema sa noćnim vidom, dok je vid u dobro osvijetljenim uslovima pošteđen. U CSNB2, oslobađanje neurotransmitera iz fotoreceptora su oštećeni, što dovodi do uključivanja i ON i OFF puteva. Elektroretinogram (ERG) je važan alat za dijagnosticiranje CSNB. ERG a-talas, koji odražava funkciju kaskade fototransdukcija, kao odgovor na bljeskove svjetlosti, tipski je normalan kod pacijenata sa CSNB, iako je u nekim slučajevima pogođena i fototransdukcija, što dovodi do smanjenog a-talasa. ERG b-talas, koji prvenstveno odražava funkciju ON-bipolarnih ćelija, značajno je smanjen u slučajevima CSNB2, a potpuno odsutan u slučajevima CSNB1.
Genetika
Pronađene su samo tri rodopsinske mutacije povezane s kongenitalnim stacionarnim noćnim sljepoćom (CSNB). Dvije od ovih mutacija nalaze se u drugoj transmembranskoj spirali rodopsina, na Gly-90 i Thr-94. Konkretno, ove mutacije su Gly90Asp i Thr94Ile, koja je posljednja prijavljena. Treća mutacija je Ala292Glu, a nalazi se u sedmom transmembranskom heliksu, u blizini mjesta vezivanja mrežnjače na Lys-296. Mutacije povezane sa CSNB utiču na aminokiselinske ostatke u blizini protonirane veze Schiffove baze (PSB). Povezani su s promjenama konformacijske stabilnosti i protoniranog statusa PSB dušika.
CSNB1
Potpuni oblik X-vezanog kongenitalnog stacionarnog noćnog sljepila, također poznat kao niktalopija, uzrokovan je mutacijama u NYX gena (niktalopin na X-hromosomu), koji kodira mali protein porodice leucin-bogatog ponavljanja (LRR) nepoznate funkcije. Ovaj protein sastoji se od N-terminalnog signalnog peptida i 11 LRR (LRR1-11) okruženih LRR-ovima bogatim cisteinom (LRRNT i LRRCT). Na C-terminalu proteina postoji pretpostavljeno mjesto zvano GPI-sidro. Iako funkcija NYX-a tek treba u potpunosti biti shvaćena, vjeruje se da se nalazim vanćelijski. Prirodna delecija 85 baza u NYX kod nekih miševa dovodi do fenotipa "nob" (bez b-talasa), koji je vrlo sličan onom koji se vidi kod pacijenata sa CSNB1. NYX se prvenstveno eksprimira u ćelijama štapića i čunjića retine. Do sada postoji skoro 40 poznatih mutacija u NYX-u povezanih sa CSNB1 (tabela 1.), lociranih u cijelom proteinu. Kako je funkcija proteina niktalopina nepoznata, ove mutacije nisu dalje karakterizirane. Međutim, predviđa se da će mnogi od njih dovesti do skraćenih proteina koji su, vjerovatno, nefunkcionalni.
CSNB2
Nepotpuni oblik X-vezanog kongenitalnog stacionarnog noćnog sljepila (CSNB2) uzrokovan je mutacijama u genu CACNA1F, koji kodira naponsko-ovisni kalcijski kanal CaV1.4 eksprimiran u mrežnjačama. Jedno od važnih svojstava ovog kanala je da se inaktivira izuzetno malom brzinom. Ovo mu omogućava da proizvodi trajni unos Ca2+ nakon depolarizacije. Kako se fotoreceptori depolariziraju u odsustvu svjetlosti, CaV1.4 kanali funkcionišu kako bi osigurali kontinuirano oslobađanje neurotransmitera nakon depolarizacije. Ovo je pokazano kod CACNA1F mutantnih miševa koji su značajno smanjili fotoreceptorske kalcijeve signale. Postoji 55 mutacija u CACNA1F lociranih u cijelom kanalu, tabela 2 i slika 1. Iako većina ovih mutacija rezultira skraćenim i vjerovatno nefunkcionalnim kanalima, očekuje se da one sprječavaju sposobnost svjetlosti da hiperpolarizira fotoreceptore. Od mutacija s poznatim funkcionalnim posljedicama, 4 proizvode kanale koji su ili potpuno nefunkcionalni, a dvije koje rezultiraju kanalima koji se otvaraju na daleko više hiperpolariziranih potencijala nego kod divljeg tipa. To će rezultirati fotoreceptorima koji nastavljaju oslobađati neurotransmiter čak i nakon hiperpolarizacije izazvane svjetlom.
Windows Essentials
Windows Essentials (ranije Windows Live Installer, Windows Live Essentials) jest potpun skup besplatnih aplikacija izdanih od strane Microsoft-a, koji se sastoji i koristi za pregled e-pošte, djeljenje slika, objavljivanje blogova, u sigurnosne svrhe i drugo. Essentials programi su dizajnirani tako da se dobro integrišu jedni sa drugima, kao što je naprimjer integracija sa Microsoft Windows operativnim sistemom ili sa nekim od online usluga i servisa poput Windows Live Photos i Windows Live Hotmail. Microsoft je izjavio da bi trebali raditi kao "besprijekorna cijelina". Windows Live Essentials je integrisan sa Windows 7 (nije predinstaliran) ali se može preuzeti sa Windows Live Downloads strane.
Dostupne aplikacije
Takođe, ovi se proizvodi/usluge dostupni za instalaciju:
Windows Live Essentials aplikacije se mogu instalirati na Windows Visti sa Servisnim Paketom 2 (32-bit ili 64-bit verzija), Windows 7 (32-bit ili 64-bit verzije), ili na Windows Server 2008.
Cate Blanchett
Catherine Élise Blanchett, poznatija kao Cate Blanchett, australijska je glumica.
Međunarodnu slavu stekla je 1998. filmom Elizabeth u režiji Shekhara Kapura, u kojem je glumila Elizabetu I. Poznata je i po ulogama vilinske kraljice Galadriel u trilogiji Gospodar prstenova i Katharine Hepburn u  Avijatičaru, za koju je osvojila Oscar za najbolju sporednu glumicu.
Gitara Moroso
Gitara Moroso je imaginarni sporedni lik iz serijala knjiga Točak vremena. Bila je Čuvar hronika Tamri Ospeniji (Amirilin Tron u periodu 973-979NE). Mnogi su govorili da je trista godina stara i da ima proricanja. Vjeruje se da je umješana u nestanak Tigrejne (princeze Andora), govoreći joj da će svijet propasti ako ne ode u Aijelsku pustaru. Umrla je tokom predskazivanja rođenja Randa al'Tora, vjerovatno od šoka. Ovo su čule dvije mlade Prihvaćene: Moraina Damodred i Sijuan Sanče, i to je bio početak njihove dvadesetogodišnje potrage za Ponovorođenim zmajem.
Cate Blanchett
Rani život i obrazovanje
Blanchett je rođena u Ivanhoeu, predgrađu Melbournea, kao kći June, australijske agentice nekretninama i učiteljice, i Roberta Blanchetta, američkog pomorskog oficira rodom iz Teksasa koji je Blanchettinu majku upoznao dok je bio stacioniran u Melbourneu i koji je kasnije radio u oglašavanju. Kad je Blanchett imala 10 godina, izgubila je oca kojeg je pogodio srčani udar. Samu sebe tokom djetinjstva je opisala kao "djelomično ekstrovertiranu, djelimično nepoželjnu". Ima starijeg brata, Boba, koji je kompjuterski inžinjer, i mlađu sestru, Genevieve, koja je pozorišna dizajnerica.
Gitara Moroso
Vanjski linkovi
Blue Ajah
Cate Blanchett
Rani život i obrazovanje
Njena prva veća uloga bila je 1993. godine u Oleannii Davida Mameta, s Geoffreyjem Rushom. Godine 1994. i 1995. pojavila se u ulozi Ofelije u hvaljenoj B-produkciji Hamleta u režiji Neila Armfielda, s Rushom i Richardom Roxburghom. Nastupila je i u mini seriji Heartland s Erniejem Dingom, mini seriji Bodertown i u epizodi Police Rescue nazvanoj "The Loaded Boy". Filmski debi ostvarila je 1994. ulogom u TV filmu Police Rescue kao učiteljica koju za taoca uzimaju naoružani banditi.
Karijera
Blanchett je međunarodni filmski debi ostvarila kao australijska medicinska sestra koju su zarobili Japanci u produkciji Ceste za raj u režiji Brucea Beresforda, s Glenn Close i Frances McDormand. Njena prva veća uloga bila je ona Elizabete I u filmu Elizabeth iz 1998. godine, koja joj je donijela nominaciju za Oscara za najbolju glumicu. Izgubila je od Gwyneth Paltrow za ulogu u Zaljubljenom Shakespearu, ali je zato osvojila BAFTA-u i Zlatni globus za najbolju glumicu u drami.
Sljedeće godine nominirana je za još jednu BAFTA-u za sporednu ulogu u Talentiranom g. Ripleyu. Godine 2004. igrala je trudnu novinarku u filmu Wesa Andersona Panika pod morem. Naredne godine osvojila je Oscar za najbolju sporednu glumicu za portret Katharine Hepburn u filmu Martina Scorsesea Avijatičar. Time je postala prva osoba koja je osvojila Oscara za ulogu glumca/glumice koji je prije osvojio/-la Oscara. Već afirmirana glumica, dobila je gomilu novih ljubitelja pojavivši se u trilogiji Gospodar prstenova Petera Jacksona. Glumila je vilenjačku kraljicu Galadriel u sva tri filma, koji drže rekord kao najuspješnija filmska trilogija svih vremena.
Godine 2006. nastupila je u Babelu sa Bradom Pittom i Bilješkama o skandalu glumeći Shebu Hart, sa Judi Dench. Slučajno, Dench je osvojila Oscar za najbolju sporednu glumicu za ulogu Elizabete I iste godine kad Blanchett nije dobila za istu historijsku figuru, doduše u drugoj kategoriji. Blanchett za ulogu u filmu treći put nominirana za Oscar (Dench je također bila nominirana). Godine 2007. osvojila je nagradu za najbolju glavnu glumicu na Venecijanskom filmskom festivalu za portret jedne od šest inkarnacija Boba Dylana u filmu Todda Haynesa Nema me. Osim toga, reprizirala je svoju ulogu Elizabete I u nastavku nazvanom Elizabeta: Zlatno doba.
Časopis Time proglasio ju je jednom od 100 najutjecajnijih osoba 2007, a bila je i najuspješnija glumica, prema Forbesu.
Privatni život
Njen muž je dramaturg i scenarist Andrew Upton, koga je upoznala 1996. dok je nastupala u produkciji Čehovljeva Galeba. Međutim, to ipak nije bila ljubav na prvi pogled. "On je mislio da se držim po strani, a ja da je on arogantan", rekla je kasnije Blanchett. "To samo pokazuje kako možeš pogriješiti, ali kad sam ga poljubila, to je bilo to." Par se vjenčao 29. decembra 1997. Njihovo prvo dijete, sin Dashiell John, rođen je 3. decembra 2001; drugi sin, Roman Robert, rođen je 23. aprila 2004.
Baskijski jezik
Domaći govornici žive u susjednom području koje uključuje dijelove četiri španske provincije i tri "drevne provincije" u Francuskoj. Gipuzkoa, veći dio Biskaje, nekoliko općina u Álavi i sjeverno područje Navarre činili su jezgro preostalog područja baskijskog govornog područja prije nego što su 1980-ih uvedene mjere za jačanje baskijskog tečnog jezika. Nasuprot tome, veći dio Álave, najzapadnijeg dijela Biskaje, te centralne i južne Navare, pretežno su naseljeni izvornim govornicima španskog, bilo zato što je baskijski tokom stoljeća zamijenjen španskim (kao u većini Álave i centralne Navare) ili možda zato što se tamo nikada nije govorilo (kao u dijelovima Enkarterrija i jugoistočne Navare).
U frankističkoj Španiji na upotrebu baskijskog jezika uticala je represivna politika vlade. U Baskiji, "frankistička represija nije bila samo politička, već i jezička i kulturna." Frankov režim je potisnuo baskijski iz zvaničnog govora, obrazovanja i izdavaštva, čime je postalo nezakonito registrovanje novorođenih beba pod baskijskim imenima, i čak su zahtijevali da se uklone gravure nadgrobnih spomenika na baskijskom jeziku. U nekim provincijama javna upotreba baskijskog jezika bila je potisnuta, a ljudi su kažnjeni jer su ga govorili. Javna upotreba baskijskog jezika izazivala je nepovjerenje od strane pristalica režima, što se često smatralo znakom antifrankizma ili separatizma. Počevši od 1960-ih i kasnije, trend se preokrenuo te su obrazovanje i izdavaštvo na baskijskom počeli cvjetati. Kao dio ovog procesa, Euskaltzaindia je krajem 1960-ih razvila standardizirani oblik baskijskog jezika, nazvan Euskara Batua.
Osim standardizirane verzije, pet historijskih baskijskih dijalekata su biskajski, gipuskoanski i gornjonavarski u Španiji i navarsko-lapurdijski i suletinski u Francuskoj. Imena preuzimaju iz historijskih baskijskih provincija, ali granice dijalekata nisu u skladu s granicama provincija. Euskara Batua stvorena je kako bi se baskijski jezik mogao koristiti – i kako bi ga lahko razumjeli svi govornici baskijskog – u formalnim situacijama (obrazovanje, masovni mediji, književnost), a to je njegova glavna upotreba danas. I u Španiji i u Francuskoj upotreba baskijskog jezika za obrazovanje varira od regije do regije i od škole do škole.
Baskijski je jedini preživjeli izolirani jezik u Evropi. Trenutni uobičajeni naučni stav o porijeklu Baska i njihovog jezika jest da su se rani oblici baskijskog jezika razvili prije dolaska indoevropskih jezika na to područje, odnosno prije dolaska keltskih i romanskih jezika, od kojih potonji danas geografski okružuju baskijsko govorno područje. Tipološki, s aglutinativnom morfologijom i poretkom ergativ–apsolutiv, gramatika baskijskog jezika ostaje znatno drugačija od one standardnih prosječnih evropskih jezika. Ipak, baskijski je do 40 posto vokabulara posudio iz romanskih jezika, a za baskijsku abecedu koristi se latinica.
Službeni status
Baskijski jezik je prvi službeni jezik u autonomnoj zajednici Baskiji i dijela oblasti Navarre. U Španiji je danas priznat kao manjinski jezik, ali kroz historiju, pogotovo u doba generala Franka, doživljavao je velike napade. U Francuskoj ni danas nije priznat.
Brojevi
Baskijski brojni sistem sačinjen je na bazi broja 20, što nije često za evropske jezike. Takav brojni sistem ima, npr, čečenski jezik. Ovaj sistem djelomično koristi i francuski jezik (quatre-vingt dix = 4 puta 20 + 10 = 90). Na američkom kontinentu ovakav brojni sistem koristile su Maje.
NGC 1788
NGC 1788 je odrazna maglina i nalazi se u sazviježđu Orion. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. februara 1786. godine.
Pomično mjerilo
Pomično mjerilo (germanizam Šubler) je ručni mjerni instrument za mjerenje vanjskih i unutrašnjih promjera raznih predmeta. Pomičnim mjerilom se mjere dimenzije pravilnih tijela s preciznošću do desetog dijela milimetra. Sastoji se štapa s upisanim skalama (na donjem dijelu je ucrtana milimetarska, a na gornjem skala u inčima), klizača s noniusom, krakova za mjerenje vanjskih dimenzija tijela, šiljaka za mjerenje unutrašnjih dimenzija, te izbočenja za mjerenje dubine. Radi preciznijeg očitavanja dimenzija, pomično mjerilo ima i kočni mehanizam (obično se radi o vijku kojim se klizač pričvrsti za štap).
NGC 1788
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pomično mjerilo
Izrađuje se od čelika, plastike kao i od drveta za mjerenja predmeta većih dimenzija (npr. šumari koriste za mjerenje prečnika stabala).
Historija
Tačnost do desetog dijela milimetra postignuta je upotrebom noniusa, posebne skale koju je još 1542. osmislio Portugalac Pedro Nunes (lat. Nonius), koji je svoju skalu primijenio na astrolab. Do kraja je nonius skalu usavršio Francuz Pierre Vernier 1631. (zato se nonius ponekad naziva i vernierom).
Konstrukcija
Skala mehaničkog noniusa je podijeljena obično na deset jednakih dijelova i pomicanjem klizača u krajnje lijevi položaj poklapaju se nulta oznaka na milimetarskoj i skali noniusa. Dužina skale noniusa je za tačno 1 milimetar kraća od određene dužine milimetarske skale. Pomicanjem noniusa desetinku milimetra udesno poklopit će se oznaka 1 noniusa s crticom koja označava 5 mm na milimetarskoj skali. Prema tome, oznaka 1 noniusa je pomaknuta 0,1 mm od oznake za 5 mm na milimetarskoj skali, oznaka 2 noniusa 0,2 mm od oznake za 10 mm na milimetarskoj skali, i tako dalje. Pomakom klizača n/10 milimetra udesno, n-ta će se podjela noniusa poklopiti s jednom od podjela na milimetarskoj skali. Ukoliko želimo dobiti mjerilo preciznosti bolje od desetinke milimetra, skala noniusa se podijeli na više dijelova.
Pomična mjerila se izrađuju u tačnosti:
Osim mehaničkog pomičnog mjerila, danas se izrađuju pomično mjerilo s mjernom urom i pomično mjerilo s digitalnim pokazivačem mjere.
Kada se s pomičnim mjerilom mjeri unutrašnja mjera (npr. unutrašnji promjer cijevi), na očitanu mjeru treba dodati + 10 mm. To je zato što debljina šiljaka za mjerenje unutrašnjih dimenzija iznosi 10 mm.
Jedna od posebnih konstrukcija pomičnog mjerila je dubinomjer. Njega koristimo za mjerenje dubine, a postoji i posebna izvedba za mjerenje dubine utora za pero i klin.
NGC 61A
NGC 61A (također poznat kao MCG -1-1-62 i PGC 1083) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 365 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,10 (117 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (74 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Triglav
Triglav (IPA:ˈtɾiːɡlɐʊ) je planinski vrh u Sloveniji nadmorske visine 2864 m. Triglav je najviši vrh Julijskih Alpa, a ujedno i najviši vrh Slovenije, te najviši vrh na prostorima nekadašnje Jugoslavije. Ime Triglav se odnosi na oblik planine, koji se vidi iz pravca Bohinja, ali malo je vjerovatno da ime vuče korijene od boga Triglava iz slavenske mitologije. Vrh zapravo nije trostran, sa jugozapada taj oblik tvori Mali Triglav, glavni vrh i Šmarjetna glava. Na sjevernoj se strani nalazi ostaci Triglavskog glečera, a Triglavsko gorje je osrednji dio Nacionalnog parka Triglav. Sjeverna strana Triglava je među najvišim stijenama u Evropi. Triglav važi kao simbol slovenstva, te se nalazi na slovenskom grbu i zastavi. S Triglavom je također tijesno povezana legenda o kozorogu s imenom Zlatorog.
Porijeklo imena
Osim teorija o porijeklu imena, kao slavenskog božanstva, Triglav spominje francuski biolog Belsazar Hacquet 1783. godine kao Terglou; kao i austrijski topograf Adolf Schmidl, koji 1840. godine ovom imenu dodaje u zagradi ime Triglav. Austrijski pisac i planinar Julius Kugy koristi 1876. takođe Terglou. U italijanskoj literaturi se može naći prevedeno ime kao Monte Tricorno.
Izvor slovenstva
Porijeklo simboliziranog znaka Triglava, kao izvora slovenstva, nije poznato. Taj je oblik prepoznatljiv u nekoliko kranjskih grbova, ali nije moguće dokazati, da ti simboli predstavljaju Triglav. Za vrije Drugog svjetskog rata bio je simbol Osvobodilne fronte, te je postao i dio grba SR Slovenije. Nakon osamostaljenja Slovenije, postao je dio slovenskog grba i zastave, a uvođenjem eura u platni sistem Slovenije, na poleđini novčića od 50 centi izabran je kao simbol. Ime Triglava imaju mnoge značajne slovenske firme, kao i za sportska i kulturna društva.
Historija
thumb|right|300px|[[Marko Pernhart - Vrh Triglava, sr. 19. stl.]] 140px|mini|desno|Aljažev stub Prvi uspon na Triglav dogodio se 26. augusta 1778. godine na inicijativu slovenskog mecene Žige Zoisa, i tadašnjeg profesora ljubljanskog univerziteta i fizičara Belsazara Hacqueta, koji vrh nikada nije osvojio, a uspeli su se četvorica planinara iz Bohinja: Luka Korošec (1747–1827) rudar iz Gorjuša, Matevž Kos (1744–1798) rudar iz Jereke, Štefan Rožič (1739–1802) (lovac na kozoroge) i Lovrenc Willomitzer (1747–1801) iz Stare Fužine, koji je vodio ekspediciju. Balthasar Hacquet je napisao da je na Triglav prvi stupio morda odkar svet stoji Luka Korošec. Prvi uspon jedne planinarke desio se 1870. kada se dvadesetogodišnja Rozalija Škantar iz Srednje vasi, koja je bila kasnije voditeljica Vodnikovoga doma na Velem Polju uspela na vrh, a njen otac Jože Škantar - Šest (1809-91) je bio poznati bohinjski gorski vodič.
Podaci za godinu 1897. kažu da je te godine vrh osvojilo 313 planinara. Rivalstvo između austrijsko-njemačkog planinarskog društva DuÖAV i slovenskih društava, očitovalo se u uništavanju putokaza, a Nijemci su koristili druge domove nego Slovenci. U Kapeli Marije Snežne na Kredarici je 1900. godine održano prvo vjenčanje.
Planinarski domovi
Planinski i alpinistički putovi prema Triglavu uobičajeno vode sa Rudnoga polja na Pokljuki preko Velega polja do Kredarice, pa preko grebena Maloga Triglava na vrh. Do Kredarice vode i prilazni putovi iz Doline Krme i Voje, a pristup Malom Triglavu je moguć i sa južne strane iz pravca Planika. Iz pravca Primorske, putovi vode preko Prehodavcev i/ili Doliča na Triglavsko škrbino, tr na vrh sa zapadne strane, na Prehodavcih se priključuje put iz Doline Triglavskih jezera. Iz doline Vrata vode označeni putovi kroz Prag i po Tominškovi poti do Doma Valentina Staniča i Kredarice (na kojoj se priključuju put iz Kota) ili preko Luknje kroz Plemenice.
Obližnji vrhovi
Ako se za obližnje vrhove uzme pravougaonik ograničen sa prevojem Konjsko sedlo (2020 m), Dolič (2164 m), Luknja (1758  m) i Dom Valentina Staniča (2332  m), unutar omeđene površine nalazi se 11 vrhova sa visinom preko 2000 m:
Putevi
Na Sjevernoj stijeni je oko 100 alpinističkih smjerova:
Donji Petrovići
Donji Petrovići su naseljeno mjesto u općini Krupa na Uni, Bosna i Hercegovina.
Hilderik III
Hilderik III (oko 720. - nakon 23. januara 752. godine) je bio franački kralj od 743. - 751. godine.
Sedam godina je prošlo od 737. godine kada je preminuo Teodorik IV, njegov kraljevski prethodnik. U cijelom tom razdoblju državom su upravljali potomci Pipina do trenutka odluke da se ponovno neko postavi za kralja. Izbor je pao na Hilderika III, navodnog sina Hilperika II. Tokom njegove vladavine Pipin Mali poslije smrti oca Karla Martela 741. godine preuzima svu vlast u državi.
Krajem vladavine ovog kralja Pipin Mali šalje pismo papi s upitom. Da li kralj treba biti onaj kojemu je to u krvi ili osoba koja stvarno vlada kraljevstvom. Po primitku pozitivnog odgovora Pipin Mali je s papinim blagoslovom smijenio Hilderika III 751. godine i proglasio sebe kraljem.
Nedugo zatim iz sigurnosnih razloga ovaj posljednji kralj merovinške dinastije je preminuo. Svu vlast u državi tako je definitivno dobio Pipin Mali.
Molitva (pjesma)
300px|mini|[[Marija Šerifović pjeva pjesmu Molitva]] Molitva je pobjednička pjesma Eurosonga 2007. Pjevala ju je srbijanska pjevačica Marija Šerifović.
Molitva je prva pobjednička pjesma od 1998. koja nije otpjevana na engleskom jeziku. Prvi put se desilo da je glasovima gledalaca balada pobijedila na Eurosongu. Pjesma je prezentirana bez plesa, upadljivih kostima i pirotehnike.
Verzije pjesme na drugim jezicima
Engleska verzija pjesme se naziva "Destiny" (Sudbina), ruska "Молитва" (Molitva) i finska verzija "Rukoilen" (finsku verziju ne pjeva Marija, već Beauty Queens). >
IC 1616
IC 1616 (također poznat kao ESO 412-4, IRAS 01025-2741, MCG -5-3-22 i PGC 3846) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 259 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 1,60 (121 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (106 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 24. maja 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Alge
Alge su velika raznovrsna grupa jednostavnih, autotrofnih organizama koje mogu biti jednoćelijske i višećelijske. Posjeduju mogućnost fotosinteze kao i biljke, ali ne posjeduju specifične organe biljaka, pa radi toga se ne uvrštavaju u biljke.
Sve alge su eukarioti osim modrozelenih algi koje su prokarioti, iako se danas ove alge svrstavaju u bakterije. Nauka koja proučava alge se zove algologija ili fikologija.
Klasifikacija
Odbor za međunarodni kodeks botaničke nomenklature preporučio je određene sufikse za upotrebu u klasifikaciji algi. To su za diviziju: Phyta, za razred: Phycea, za podrazred: Phycideae, za red: ales, za podred: inales, za porodicu: aceae za potporodicu: oidease; grčko ime za rod  (genus) i latinsko ime za vrstu  (species).
Osnovna svojstva za primarnu klasifikaciju
Primarna klasifikacija algi temelji se na određenim morfološkim svojstvima. Glavna među njima su (e) prisutnost ili odsutnost definitivno organiziranog jedra u ćeliji ili bilo koje druge značajne ćelijske strukture.
Istorija klasifikacije algi
Iako je 'Carolus Linnaeus (1754) alge uključio zajedno s lišajevima u svoju kategoriu Cryptogamia, on nije dalje razrađivao klasifikaciju algi.
Vaucher (1803) je možda prvi predložio sistem klasifikacije algi i prepoznao je tri grupe, Conferves, Ulves i Tremelles, dok je Link (1820) alge klasificirao na osnovu boje pigmenta i strukture. Harvey (1836) je predložio sistem razvrstavanja na osnovu staništa i pigmenta. J. G. Agardh (1849.-1898.) podijelio je alge u šest redova: Diatomaceae, Nostochineae, Confervoideae, Ulvaceae, Floriadeae i Fucoideae. Oko 1880. godine, alge i gljive grupirane su u Thalophyta, diviziju koju je stvorio Eichler (1836). Potaknuti time, Engler i Prantle (1912.) predložili su revidiranu shemu klasifikacije algi i uvrstili gljive u alge jer su smatrali da gljive potiču od algi. Shema koju su predložili Engler i Prantle sažeta je na sljedeći način:
Alge sadrže hloroplaste koji su po strukturi slični cijanobakterijama. Hloroplasti sadrže kružne molekule DNK kao u cijanobakterijama i tumače se kao da predstavljaju smanjene endosimbiotske cijanobakterije. Međutim, tačno porijeklo hloroplasta razlikuje se između zasebnih rodova algi, što odražava njihove promjene tokom različitih endosimbiotskih događaja. Donja tabela opisuje sastav tri glavne grupe algi. Njihovi odnosi u liniji prikazani su na slici u gornjem desnom uglu. Mnoge od tih grupa sadrže neke članove koji više nisu fotosintetski. Neki su zadržali plastide, ali ne i hloroplaste, dok su drugi u potpunosti izgubili i plastide.
Filogenija na osnovu plastida nije nukleocitoplasmatska genealogija:
NGC 989
NGC 989 (također poznat kao MCG -3-7-34 i PGC 9762) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 346 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,80 (81 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 9. novembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Demografija Zavidovića
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Zavidovići imala je 57.164 stanovnika, raspoređenih u 55 naselja.
Otok ljubavi
Otok ljubavi je filmska komedija bosanskohercegovačke režiserke Jasmile Žbanić za koju, uz Aleksandra Hemona, potpisuje i scenarij. Film je priča o porodici Grebo, Dalili (35), Nedžadu (37), kojeg zovu Grebo, i Sanji (9), koji dolaze na ljetovanje u Hrvatsku. U velikom hotelu prepunom turista iz cijele Evrope predaju se ljetnim užicima. Snimanje filma je podržao Eurimages kao i koprodukcije Hrvatske (Živa produkcija), BiH (Deblokada), Njemačke (Komplizen film) i Švicarske (Okofilm Productions). Otok ljubavi je u dijelu javnosti dobio etiketu zabranjenog filma, odnosno projekta čija je tema pedofilija, što je Jasmila odlučno odbacila. Film je sniman u Istri i na otoku Sveti Nikola.
Demografija Zavidovića
Popis 1991.
ukupno: 57.164
Otok ljubavi
Prodao je svega 2,036 kino ulaznica.
Radnja
U ovoj komediji Dalila, njen muž Grebo i kći Sanja provode praznike u hotelskom naselju na hrvatskoj obali. Izloženost moru, suncu i hotelskim aktivnostima potiču Grebu i Dalilu na sve veću uzajamnu žudnju koju je teško kontrolirati. Sanja, koja se nada da će na ovim praznicima naučiti plivati u dubokoj vodi, saznaje šokantne činjenice u životu od Lucije, kćeri hotelske sobarice. Sanja je opčinjena Florom, Engleskinjom koja radi u hotelu. Florinom nećaku Adamu sviđaju se Sonjine škripave natikače i ozbiljno se u nju zaljubljuje. Kada Grebo i Dalila po prvi put vide Floru Sanjinim očima, shvataju njenu opčinjenost. Međutim, Florina ljepota u njima pobudi neobične osjećaje, što komplicira njihov desetogodišnji brak na neobičan način i otkriva im nove mogućnosti u životu. Praznici ubrzo kreću nekontroliranim putem.
Demografija Zavidovića
Popis 1981.
ukupno: 51.861
Popis 1971.
ukupno: 44.018
Formula 1 – sezona 1950.
Formula 1 - sezona 1950. je bila prva sezona Formule 1. Prva utrka je odvežena u Velikoj Britaniji 13. maja 1950, a posljednja u Italiji 3. septembra 1950. Pobjednik prve sezone Formule 1 je bio Giuseppe Farina sa ukupno osvojenih 30 bodova.
Sistem bodovanja 1950
Bodove pripala su 5 završiti (8, 6, 4, 3, 2). 1 bod za najbrži krug. Samo četiri najbolje od sedam bodova broje prema prvenstvu. Bodovi za zajedničke pogone bili podijeljeni ravnopravno između vozača, bez obzira na to koliko krugova svaki vozač vozio.
Otok ljubavi
Uloge
mini|Ariane Labed
Ilustracija
Ilustracija, po široj definiciji je slika-prikaz kreiran u svrhu štampanja u knjigama i publikacijama a može i biti djelo samo za sebe. Pošto često prikazuje stvaran izgled nečega, njena izrada nije jednostavan umjetnički zadatak jer iziskuje podrobno poznavanje anatomije, perspektive i zavidno poznavanje likovne kulture.
Porijeklo i primjena
mini|desno|100px|Kitab al-Qanun fi al-tibb, Ibn SIna, (Avicena), početak XV stoljeća Ilustracija je veoma stara umjetnička forma. Njenu najstariju formu predstavlja prethistorijsko pećinsko slikarstvo i crteži. Stari Egipćani su pak kreirali religiozne prizore na papirusu. Kasnije, sa izumom pergamenta koji se pravio od janjeće i teleće kože ili neke druge životinje sa krznom, ilustrirani pergamenti su se izrađivali u doba Starog Rima u obliku svitaka. Kada je otkriven način slaganja listova u knjigama kakav danas poznajemo i koji je omogućio lakše čitanje i pregled, pojavile su se i nove tehnike poput minijature. Riječ minijatura u svojoj osnovi ima riječ minio - olovni oksid crvene boje uz pomoć kojeg su se ukrašavali počeci nekog teksta ili odjeljka u knjizi.
Otok ljubavi
Kritike
Film je naišao na uglavnom negativne reakcije kritičara. Jay Weissberg iz Varietyja piše: "Bilo bi lijepo reći da Ljubavno ostrvo predstavlja sofisticiran pristup temi lezbijstva i biseksualnosti, no ništa na ekranu ne pokazuje bilo kakve znakove sofisticiranosti. Boje su prejake, nivo zrelosti infantilan, a humor ispodprosječan. [...] Žbanić je u svojim prethodnim filmovima pokazala da ima sposobnost vrlo uvjerljivo pojasniti kako se prošlost njenih likova odražava na njihovu sadašnjost, ali u ovom filmu to je na najnižem mogućem nivou, a ukupna slika koju dobijamo operirana je od bilo kakve društvene ili političke pozadine. To ne bi bio problem da je komedija spretna i inteligentna, no to ovdje nije slučaj." Dan Fainaru iz ScreenDailyja napisao je: "Čestit i dovoljno bezazlen da bude preporučljiv za gledaoce svih uzrasta, film djeluje kao vid zabave koju je doktor preporučio Jasmili Žbanić nakon teškog stresa s kojim se morala nositi u svojim prethodnim filmovima." Eric Kohn iz Indiewirea dao mu je ocjenu B i dodao: "Kada pogledate film, teško je oteti se utisku da sve na šta se Otok ljubavi može svesti jeste zabavljanje publike oslobođenim seksualnim neredom, koji leži u korjenu njegovog scenarija. Takav, u potpunosti predan svom "feel good" štihu, Otok je lagan film, i s obzirom da i ne cilja na više, bilo bi suvišno žaliti se na kvalitet koji nam nudi. No uprkos tome, oni pozitivni dijelovi filma sugeriraju da i glupa komedija može imati nekoliko pametnih ideja." Negativnu ocjenu dao mu je i Stephen Dalton iz The Hollywood Reportera.
Kontroverze
Film je izazvao kontroverze jer im je žiri Fondacije za kinematografiju Bosne i Hercegovine, kojim je predsjedavao režiser Vlatko Filipović, uskratio finansiranje. Tada je član Upravnog odbora Fondacije Tihomir Zovko optužio Žbanić i pisca Aleksandra Hemona za promoviranje pedofilije. Leon Lučev odbacio je optužbe riječima: "Kao producent i roditelj troje djece nikad ne bih sudjelovao u filmu koji na bilo koji način ugrožava i vrijeđa prava djece i njihovu sigurnost."
Ilustracija
Porijeklo i primjena
S dolaskom hrišćanstva proširila se primjena ove tehnike ilustriranja na upotrebu tempera i listića zlata za ukrašavanje obojenih dijelova. Katolička crkva je prihvatala korištenje slikovnih prikaza kao didaktičku formu koja je pomagala boljem razumijevanju svetih tekstova te je i ohrabrivala takve poduhvate. Srednjovjekovne minijature su se proširile sa oslikavanja početnih riječi na oslikavanje rubova ili cijelih stranica. Ove knjige izrađivale su se isključivo u manastirskom okruženju. Osim hrišćanskih svetih knjiga postoje i brojni primjeri ilustriranih-iluminiranih svetih knjiga u Islamu i drugim religijama, ali sa razlikom u motivima, prikazima, ornamentici i tehnici. mini|lijevo|150px|Ilustrirane korice knjige Nakon toga, sa sve većom sekularizaciom društva, minijature su ukrašavale i privatne molitvenike, skolastičke radove, herbarije, karte za igru. Troškovi izrade na ovaj način su svakako bili visoki sve do uvođenja papira koji je u Evropu stigao iz Kine zahvaljujući arabljanskim trgovcima oko XI stoljeća. Sa smanjenjem troškova, tekstovi i ilustracije su postali pristupačniji. Tada su se ilustracije umnožavale postupkom ksilografije (drvorez) - urezivanjem u ploče od drveta i to odvojeno od teksta.
Sa izumom štampe krajem XV stoljeća, tržište knjiga se još više proširilo a tehnika unaprijedila urezivanjem u ploče od bakra. Bakropis, nova tehnika, omogućila je finiju i detaljniju izradu ilustracija. mini|desno|150px|Plakat za predsatvu Prvi dnevni listovi i magazini su se pojavili u Evropi tokom XVII stoljeća. Periodične novine o modi isključivo za odrasle čitatelje su se uveliko oslanjale na štampane ilustracije, u početku samo crno-bijele a zatim i u boji. U XIX stoljeću, u doba romanticizma, ilustracije su se počele praviti i za djecu.
U današnje vrijeme, nasuprot dječijoj literaturi, ilustracije rijetko ukrašavaju knjige za odrasle, s izuzetkom njihovih korica. S jedne strane ovim su ilustratori dobili veliku slobodu pri izboru tehnika i stila pa su stvarali prava umjetnička djela. S druge strane, tržiste je postalo veoma suženo, čak u i današnjem svijetu reklama. Danas se za ilustriranje uveliko koriste fotografija i računarska tehnologija.
Tehnike
mini|desno|100px|Alati za graviranje Potoje najraznovrsnije tehnike: akvarel, tempera, akrilik, olovka, kreda, pastel, urezivanje itd, dakle sve poznate slikarske tehnike osim tehnike slikanja uljanim bojama (jer iziskuje dugotrajno sušenje); kao i škole: italijanska, francuska, japanska, engleska, japanska, američka itd. Podloge su također raznovrsne i u međusobnoj su vezi sa odabranom tehnikom: papir, karton, drvo, platno, te ostali materijali koji primaju boju. U novije vrijeme tu je i "grafika" realizovana djelomično ili u potpunosti uz pomoć računara.
Gornji Bušević (Krupa na Uni)
Gornji Bušević je naseljeno mjesto u općini Krupa na Uni, Bosna i Hercegovina.
Banka Finske
Banka Finske (fin. Suomen Pankki) jest centralna banka Finske i dio je Evropskog sistema centralnih banaka. Sjedište banke se nalazi u glavnom gradu Helsinkiju. Osnovana je 1. mart 1812. godine i četvrta je najstarija centralna banka na svijetu. Trenutni guverner banke je Erkki Liikanen.
Historija
Banka Finske je osnovana 1. mart 1812. u gradu Turku, naredbom cara Rusije Aleksandar I. Sjedište banke je 1819. godine premješteno u Helsinki. Banka je kreirala i emitovala Finsku marku dok Finska nije usvojila euro 1999. godine i postala dijelom Eurozone.
Hilperik II
Hilperik II. (oko 670. - Noyon, 721. godine) je bio franački kralj od 715. - 721. godine.
Poslije smrti kralja djeteta Dagoberta III 715. godine Ragenfrid proglašava Hilperika II u Neustriji za kralja Franaka. Do toga događaja novi kralj je bio mirno živio u samostanu gdje je bio živio povučeno još od kada mu je otac Hilderik II bio ubijen 675 godine. Ragenfried koji je očekivao da je svojim izborom kralja od 45 godina koji nikada nije ima političko iskustvo stekao poslušnika ubrzo postaje iznenađen pošto novi kralj se odlučuje na direktno vođenje bitaka radi priznavanja svoje vlasti u Asturiji. Tamo se njemu protivila Plektruda žena od Pipina kao i njegov vanbračni sin Karlo Martel. U ovom ratu svih protiv svih borbe u ratu za ujedinjenje države Hilperik II i Plektruda će biti potučeni 717. godine, a njihov pobjednik će za novog kralja proglasiti Clotaire IV. Taj uzurpator će biti potučen već slijedeću godinu, a onu potom će ubrzo prirodno ili ne umrijeti. Bez obzira na tu smrt Karlo Martel nije odustao nego u vojnim kampanjama 718. i 719. godine potpuno uništava vojsku Hiplerika II koji je prisiljen nakon tih katastrofa prepustiti svu stvarnu vlast u državi Karlu Martelu. Samo godinu dana nakon toga on umire. Tokom te posljednje godine "vlasti" njegov posljednji prijatelj grof Odo u bitki za Toulouse pobjeđuje prvu arapsku invaziju Franačke. Poslije kraljeve smrti na njegovo prijestolje Karlo Martel stavlja kralja "sjenku" Teodorika IV. Bez obzira na to posljednji Merovinški kralj će biti njegov sin Hilderik III.
Matija Bećković
Matija Bećković, srpski pisac i pjesnik, rođen je 29. novembra 1939. godine u Senti. Otac Matije Bećkovića, Vuk Bećković bio je oficir Jugoslovenske kraljevske vojske na službi u Novom Sadu u Petrovaradinskoj kasarni. Kapitulacijom kraljevske vojske 1941. godine, da bi izbjegao zarobljeništvo odlazi na očevo imanje u Velje Duboko u Rovcima u Crnu Goru. Čitavo vrijeme rata, ostaje u Rovcima, te se pred kraj rata sa jedinicama četničkih odreda povlači prema Austriji, nakon čega mu se gubi trag. Po nekim podacima ubijen je na području današnje Slovenije u okolini Brežica. Majka mu je bila Zorka Taušan rođena u Kanjiži.
Djetinjstvo
Osnovnu školu završio u selu Velje Duboko, pohađao je gimnaziju u Kolašinu i Slavonskom Brodu, a višu gimnaziju sa maturom u Valjevu, gdje je živio kod teke, majčine sestre. Školske 1959/60, godine upisao se na Filološki fakultet Univerziteta u Beogradu na grupu za jugoslovensku i opštu književnost. Svoje djetinjstvo i gubitak oca opisao je u poemi Čiji si ti mali?, što mu je i predodredilo njegovo bavljenje politikom i historijom.
Mladost
Sa osamnaest godina objavio je prvu pjesmu u časopisu Mladoj kulturi. Osim poezije, Bećković piše i pozorišne tekstove, kao i monodrame. Borislav Mihajlović, opisuje prvi susret sa Matijom riječima:
Književna djela
Boravak u Rovcima uvelikome je pridonijeo njegovom književnom jeziku i rječniku, prepunog arhaizama i tako da je veliki dio svoga književnog dijela napisan ovim jezikom. U knjizi Reče mi jedan čoek, napisao je deset poema, jezikom, kojim se govorilo u Velje Dubokom, a o jeziku, Matija je tim povodom napisao:
Pozorište
U Srpskom narodnom pozorištu u Beogradu je 1978. godine izvedena Međa Vuka Manitoga, a potom monodrame Reče mi jedan čoek i Ne znaš ti njih. Predstave sa Bećkovićevim tekstovima izvode se i u Zagrebačkom teatru ITD, Teatru mladih, teatru Jazavac, Teatru MM, Srpskom narodnom pozorištu, Klubu M. Dopisni je član SANU, odjeljenja za jezik i književnost je od 15. decembra 1983. godine, a za redovnog je člana izabran 25. aprila 1991. godine. Bio je predsjednik Udruženja književnika Srbije od 1988-92. godine.
Poezija
Prepoznatljivi dio Bećkovićevog pjesničkog djela su dvije poeme, koje je napisao svojoj ženi. Vera Pavladoljska, napisana 1960. i Kad dođeš u bilo koji grad (2003.), zapravo su jedna cjelina koja se nadovezuje sa vremenskim intervalom od preko četrdeset godina. Jovan Delić u bilješci knjige Bez niđe nikoga, piše o vezi ove dvije poeme:
Bibliografija
Do sada je objavio sljedeće knjige:
NGC 3281B
NGC 3281B (također poznat kao PGC 83203) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 111 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 0,70 (23 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (19 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6217
NGC 6217 (također poznat kao Arp 185, IRAS 16350+7818, MCG 13-12-8, PGC 58477 i UGC 10470) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 63 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali medvjed. Najveći prečnik je 3,00 (55 hiljada sg) a najmanji 2,5 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. decembra 1797. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Elizabeta (film)
Elizabeth je biografski film iz 1998. snimljen prema scenariju Michaela Hirsta u režiji Shekhara Kapura, sa Cate Blanchett u glavnoj ulozi Elizabete I, kraljice Engleske, i u ostalim ulogama sa Geoffreyem Rushom, Christopherom Ecclestonom, Josephom Fiennesom, Sir Johnom Gielgudom, Fanny Ardant i Richardom Attenboroughom. Film se labavo temelji na ranijim godinama Elizabetine vladavine. Godine 2007. Blanchett je reprizirala ovu ulogu u nastavku, Elizabeth: The Golden Age, koji pokriva kasniji period njene vladavine.
Uloga australijske glumice Cate Blanchett u filmu privukla je međunarodnu pažnju. 1998. godine osvojila je nekoliko nagrada za svoju ulogu kraljice Elizabete, a posebno se ističu BAFTA i Zlatni globus za najbolju glumicu - drama. Film je iste godine osvojio BAFTA-u za najbolji britanski film i bio je nominovan za sedam nagrada Oscar na 71. dodjeli, uključujući i Oscara za najbolji film i najbolju glumicu, osvojivši samo jedan i to u kategoriji za najbolju šminku.