cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zajedničke ilijačne vene
Struktura
Šuplja vena je desno od srednje linije i stoga je lijeva zajednička ilijačna vena duža od desne. Lijeva zajednička ilijačna vena povremeno putuje prema gore lijevo od aorte do nivoa bubrega, gdje prima lijevu bubrežnu venu i prelazi ispred aorte da bi se pridružila donjoj šupljini veni. Desna zajednička ilijačna vena je gotovo vertikalna i leži iza, a zatim bočno od svoje arterije. Svaka zajednička ilijačna vena prima ilioslabinsku venu, dok lijeva također prima srednje krstačne vene koja je desno od odgovarajuće arterije.
Klinički značaj
Prekrivene arterijske strukture mogu prouzrokovati kompresiju gornjeg dijela lijeve zajedničke ilijačne vene.
Kompresija lijeve zajedničke ilijačne vene prema tijelu petog slabinskog pršljena desnom zajedničkom ilijačnom arterijom, dok se arterija prelazi ispred nje obično se događa kod May–Thurnerovog sindroma.
Kontinuirano pulsiranje zajedničke ilijačne arterije može pokrenuti upalni odgovor unutar zajedničke ilijačne vene. Rezultirajuće unutarlumensko taloženje elastina i kolagena može prouzrokovati fibrozu intimnog sloja ćelija i stvaranje venskih bodlji i mreža. To može dovesti do suženja vene i uzrokovati trajno jednostrano oticanje nogu, što izaziva vensku tromboemboliju.
Prekrižje (čvor)
Hrvatska:
Škrilje (Metlika)
Škrilje su naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Škrilje su imale 11 stanovnika.
Johann Josef Loschmidt
thumb|Johann Josef Loschmidt. Jan ili Johann Josef Loschmidt (15. mart 1821 – 8. juli 1895), koji se uglavnom predstavljao kao Josef Loschmidt (izostavljajući svoje prvo ime), jeste bio poznati austrijski naučnik koji je ostvario značajna dostignuća u hemiji, fizici (termodinamici, optici, elektrodinamici), i proučavanju kristalnih formi.
Rođen u Carlsbadu, gradu lociranom u Austrijskom carstvu (sada Karlovy Vary, Češka Republika), Loschmidt je postao profesor fizikalne hemije na Univerzitetu Beč 1868.
U njegovu čast je uvedena Loschmidtova konstanta, koja označava broj čestica idealnog gasa u određenoj zapremini.
Muhabran
Muhabran (njem. Muchobran) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Muhabran je imao 14 stanovnika.
Sovjetska ekspedicija na Mount Everest 1982.
Godine 1955 Sovjetski Savez je predložio Kini formiranje zajedničkog tima sa ciljem osvajanja Everesta. Kinezi su zatim izgradili put dug 360 km. do Baznog logora ispod Everesta. Krajem 1958. god. jedna zajednička izviđačka ekspedicija uputila se na Everest i sačinjavali su je: 10 kineskih i 3 sovjetska penjača, 3 meteorologa, 4 topografa, 10 tibetanskih nosača, 4 radio operatora i jedan dio pomoćnog osoblja. Materijal do Baznog kampa na 5900 metara je prebačen sa 50 konja i 350 samarnih životinja. Ekspediciju su pratila dva vojnika sa automatskim naoružanjem. O ekspediciji, zbog političke situacije u Tibetu, nije bilo objavljenih vijesti. Zaključak ekspedicije je bio da ruta na vrh treba da ide sa istočnog Rongbuk lednika preko Sjevernog prevoja.
U proljeće 1959. izbili su neredi u Tibetu, i ekspedicija je odložena. Kada se početkom 1960 situacija u Tibetu smirila, Kinezi su predložili nastavak priprema. U međuvremenu uslijedio je politički razlaz između Kine i Sovjetskog Saveza. Zajednički planinarski tim se raspao, Sovjeti su odbili daljnju saradnju, a povukli su i opremu. Kineska vlada je naručila novu opremu u Švicarskoj i 1960. kineska ekspedicija je osvojila Everest.
1982
Sovjeti su se na Everestu pojavili tek 1982. god. Ekspedicija je bila posvećen 60-godišnjem stvaranju SSSR. Brojala je 25 članova: vođa, trojica trenera, 17 alpinista i 4 ostalih. Do tada su sovjetski alpinisti osvojili najviši vrh visine 7.495 metara, koliko iznosi visina Vrha kumunizma u Pamiru. Do vrha Everesta su dolazili penjući se u parovima, bez pogibija, ali sa nekoliko amputiranih prstiju.
Uspon na vrh
Za napredovanje prema vrhu podigli su 21.03. Bazni kamp na visini 5.340m.) — na Khumbu ledopadu. Do 18.04. podigli su još 4 kampa do visine 8250 m. i posljednji, jurišni, 03.05. na 8.500 m.
Ekspedicija je za završni uspon koristila jedinstvenu taktiku. Svi kampovi između Baznog do jurišnog kampa bili su popunjeni jednim parom penjača. Kada su Balberdin i Mislovski iz jurišnog kampa na 8500 m. u 4 sata po noći krenuli na vrh, skoro istovremeno, prema rasporedu koji je radio vezom dolazio iz Baznog kampa, krenuli su svi parovi predhodno raspoređeni po visinskim kampovima. Prvi dvojac je izašao na vrh oko 14 sati, zadržali su se pola sata i krenuli nazad. Zatim su se izgubili u snježnoj mećavi. Drugi par je pošao u pomoć i pronašli su kolege ispod vrha. Nakon što su ukazali pomoć dvojici promrzlih koji su se vraćali sa vrha, i sami su odlučili popeti se na vrh. Za to vrijeme ostali parovi su se pomjerali prema gore. Ovaj kružni tok penjanja i silazaka trajao je nekoliko dana dok se 11 alpinista nije našlo na vrhu:
Stadion Mongomo
Estadio de Mongomo je višenamjenski stadion u Mongomou, Ekvatorijalna Gvineja. Stadion se uglavnom koristi za nogometne utakmice. U novembru 2014. godine stadion je izabran za jedan od četiri koji je ugostio Afrički kup nacija 2015.
Mrzla Luža
Mrzla Luža (njem. Kaltlacken) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mrzla Luža je imala 31 stanovnika.
Alberta (skakaonica)
Skakaonica "Alberta" ili Alberta Ski Jump Area jeste kompleks koji se sastoji od 5 skakaonica u Calgaryju u kanadskoj provinciji Alberti. Nalazi se u sklopu Kanadskog olimpijskog parka. Ovdje su održana takmičenja u skijaškim skokovima na ZOI 1988. i skakački dio nordijske kombinacije.
Historija
Godine 1985. izgrađeno je 5 skakaonica za potrebe Olimpijskih igara 1988. u Calgaryju. Finac Matti Nykänen uspio je na takmičenjima u skijaškim skokovima osvojiti 3 zlatne medalje u 3 discipline te je, pored holandske brzoklizačice Yvonne van Gennip, postao najuspješniji sportist na ovim Igrama. Na maloj skakaonici održano je takmičenje u skokovima na svjetskom juniorskom prvenstvu 1997.
Pošto su skijaški skokovi u Kanadi slabo popularan sport, ovaj kompleks služi kanadskim skakačima kao jedini centar za trening. Sve skakaonice osim HS 122 imaju vještačku podlogu i uglavnom služe kao centar za trening skijaškog kluba Altius Nordic Ski Club.
Međunarodna takmičenja
Ovo su rezultati svih međunarodnih takmičenja na ovim skakaonicama održanih pod okriljem FIS-a:
Wikipedijin uređivački maraton: 1000 članaka koje bi svaka Wikipedija trebala imati
Uređivački maraton 1000 članaka koje bi svaka Wikipedija trebala imati ima za cilj poboljšanje članaka koji su u začetku do nivoa članka.
Ciljevi
Cilj je prepoloviti broj članaka koji su u začetku, a kojih je trenutno 458. Spisak možete naći ovdje i ovdje.
Članci u začetku poboljšani do nivoa članka
Ovdje se dodaju članci u začetku koje ste unaprijedili do nivoa članka. {|class="wikitable sortable"
Srđan Stanić
Srđan Stanić (rođen 6. jula 1989. u Sarajevu) je bosanskohercegovački profesionalni fudbaler koji trenutno igra za Igman Konjic u Prvoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine.
13. maja 2014, Stanić je bio uvršten na prošireni spisak bosanskohercegovačke reprezentacije za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2014. od strane selektora Safeta Sušića, ali se na kraju nije našao na konačnom spisku.
Klubovi
Željezničar
Zgrada Krajinaputeva u Bihaću
Zgrada Krajinaputeva u Bihaću, izgrađena je u austro-ugarskom periodu. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. . Zgrada nalazi se između kanala (rukavca Une) i ulice Bedem, u užem centru Bihaća
Historija
Zgrada Građevinskog ureda, izgrađena je 1916. godine po nacrtima Ludwiga Hubera, a nakon 1962. godine koristi se kao upravna zgrada Krajinaputeva. Od 2017. je u vlasništvu kompanije Čavkunović.
Opis
Zgrada ima podrumskosuterensku, prizemnu i spratnu etažu, te vanjsku uređenu terasu uz zapadnu fasadu objekta, površine cca 42 m2. U tlocrtno-dispozicionom smislu je projektirana simetrično, sa pravougaonom osnovom 7,37 x 22,74 m i naglašenim rizalitnim istakom istočne fasade dimenzija 1,15 x 14,75 m. U vertikalnom odnosu masa nije projektirana simetrično. Na jugoistočnom uglu istaknut je toranj pokriven neobaroknom lukovičastom kupolom, dok je na sjeveroistočnom uglu u nivou spratne etaže, izveden balkon.
Fasada nosi odlike neobaroknog i neoklasicističkog izraza. Sokl je obložen kamenom oblogom zidanom u ciklopskom vezu i ima rustikalan izgled sa 6 prozorskih otvora za osvjetljavanje podrumske etaže. Fasada je raščlanjena po horizontali jednostavnim tekućim vijencima koji su pozicionirani u nivou međuspratnih tavanica i završnim krovnim vijencem objekta. Uglovi su naglašeni plastikom plitkoreljefnim vertikalnim bosažnim trakama širine oko 70–75 cm, kao i prostori između prozora. Iznad ulaznih vrata, na jugoistočnom uglu objekta, (dimenzija 110 x 210 cm) postavljen je dvovodni krović. Svi prozori na glavnoj fasadi su izvedeni sa nadsvjetlima.
U vrhu tornja, u nivou iznad krovnog vijenca, u „poluetaži“ (visine cca 200 cm), postavljena su na istočnoj i južnoj strani po 3 okulusa (dijametra cca 60 cm), na međurazmacima od cca 25 cm, koji služe za osvjetljenje zadnjeg stepenišnog kraka koji vodi ka tavanskoj etaži. Iznad okulusa su postavljeni arkadni frizovi profilisanih arhivolti u čijim tjemenima su izvedeni zaglavni kamenovi.
ESD (gen)
Esteraza D, znana i kao S-formilglutation-hidrolaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom ESD. Gen ESD nalazi se na hromosomu 13, u raspo baznog para 13:46,771,255 do 46,797,699 bp.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 282 aminokiseline, a molekulska težina   31 463 Da.
Lokacija, struktura i funkcija
Hopkinson et al. (1973) opisali su esterazu crvenih krvnih zrnaca koju su nazvali esteraza D (EC 3.1.1.1). Iako je proučavana u hemolizatima crvenih krvnih ćelija, esteraza D je pronađena u mnogim različitim tkivima, uključujući kultivirane fibroblaste i limfocitoidne ćelije. Genetički polimorfizam otkriven je u evropeidnim, negroidnom i imdijskim populacijama. Cowell et al (1986.) pokazali su da postoji dosljedno niži nivo aktivnosti enzima esteraze D kod osoba sa 2-2 fenotipom, kada se aktivnost mjeri na određene načine. Naglasili su važnost provjere elektroforetskog fenotipa prije nego su zaključili da je delecija hromosoma 13 prisutna u porodici koja je proučavana u vezi s retinoblastomom (vidi kasnije). Munier et al. (1988) pregledali su 16 rijetkih alela na ESD lokusu i prijavili prethodno neopisanu varijantu u portugalskoj porodici. Podatke o učestalosti gena alelnih varijanti tabelirali su Roychoudhury i Nei (1988).
Iz istraživanja hibrida somatskih ćelija, Van Heyningen et al. (1975) zaključili su da lokus esteraze D može biti na kromosomu 13. Istim metodom, Chen et al. (1975) takođe dodeljuju ovaj lokus na hromosomu 13. Namboodiri et al. (1977) zaključili su da su Lp i esteraza D blisko povezani; lod skor bio je 2,32, pri rekombinacionoj frakciji od 0,0. Međutim, Greger et al. (1988) isključili su vezu LPA ne samo sa ESD-om već i sa RB1. (Naknadno je lociranje LPA mapirano na 6q27.) Sparkes et al. (1980) otkrili su da kvantitativna i kvalitativna ekspresija esteraze D u pet osoba s djelomičnom delecijom ili duplikacijom hromosoma 13 podržava lokalizaciju gena na 13q14. Nađeno je da je ista traka/pruga deletirana u slučajevima retinoblastoma. Predložili su da treba tražiti vezu porodičnog retinoblastoma i esteraze D, kako bi se provjerilo predstavlja li porodični retinoblastom mutaciju na istom mjestu kao i ono deletirano u 'hromosomskom' obliku poremećaja, te, ako je veza pronađena, osigurao način genetičkog savjetovanja i rane dijagnoze, uključujući prenatalnu. Rivera et al. (1981) zaključili su da su retinoblastomski i esterazni D lokusi u proksimalnoj polovini 13q14 pojasa. Mohandas et al. (1982) otkrili su da hibridni klonovi mišje-ljudskih ćelija koji zadržavaju ljudsku translokaciju X/13 ne eksprimiraju esterazu D. Sugerirali su da to može odražavati širenje inaktivacije u autosomnom dijelu hromosomske translokacije. Tačka prekida u hromosomu 13 bila je 13q12.
Translokaciju X/13 kod pacijenta koji je imao bilateralni retinoblastom i nije uspio napredovati, identificirali su Cross et al. (1977) i dalje proučavali Nichols et al. (1980), koji su predložil da, budući da je translokacijski hromosom kasnije označen, pacijentica je u većini ćelijabila efektivno monosomična za 13q14. (Couturier i sur. (1979) dali su uporedivo objašnjenje za nisku razinu superoksid-dismutaze koja je pronađena u slučaju translokacije X/21.) Kod pacijenata s retinoblastomom i delecijom 13q14,1–q22,3, Sparkes et al. (1984) otkrili su da je lokus esteraze D očigledno netaknut-nivoi aktivnosti enzima bili su normalni u crvenim krvnim zrncima i u fibroblastima. Ovo je pokazalo da je redoslijed gena: centromera-ESD-RB1. Frydman et al. (1985) istraživali su povezanost Wilsonove bolesti (WD) sa 27 autosomnih markera. Lodna ocjena 3,21 pronađena je pri Ɵ = 0,06 za povezivanje WD-a i esteraze D na hromosomu 13. U bilješci dodanoj u dokaz, oni su naveli da su s WD-om upisali drugi nepovezani 10-člani srodnik; maksimalna ocjena lod-a bila je 1,48 pri Ɵ = 0, dajući kombiniranu maksimalnu ocjenu lod-a 4,55 pri Ɵ = 0,04. Bonne-Tamir et al (1985) potvrdili su vezu WD -a sa esterazom D studijama druge inbred grupe, dvanepovezana Druza. Kombinirani rezultat lod-a bio je 5,49 pri Ɵ = 0,03. Hibridizacijom in situ, Duncan et al. (1987) dodijelili ESD-u lokus 13q14.2–q14.3. Ponovno ispitivanje pacijenta čiji su hromosomi bili osnova studije, Sparkes et al. (1984) sugerirali su da ESD lokus može biti distalno, a ne proksimalno od lokusa retinoblastoma. Suprotan zaključak temeljili su na činjenici da je nivo enzimske aktivnosti esteraze D bio normalan u retinoblastomskom tkivu. Kvantitativna hibridizacija in situ, prema Duncan et al. (1987.) smatrana je kao deletirani lokus izbrisan s jednog  i dupliciran na drugom hromosomu 13. Nisu mogli ponuditi jednostavno objašnjenje za nedosljednost svojih rezultata delecijama koje su opisali Ward et al. (1984) koji je mapirao ESD lokus na 13q14.11. Studijama relativno velike delecije, 13q14-q31, u slučaju retinoblastoma, Mitchell i Cowell (1988) su potvrdili da se ESD nalazi proksimalno od RB1; nivo esteraze D je bio normalan. Lee i Lee (1986.) klonirali su ESD cDNK skriningom biblioteke ekspresija antitijelom protiv ESD-a. Squire et al. (1986) klonirali su gen ESD pomoću oligonukleotida specifičnih za parcijalnu aminokiselinsku sekvencu prečišćenog enzima. RFLP koristan za identifikaciju nostelja retinoblastoma pronađen je u kloniranom genu. Ova dva klona bi trebala biti od pomoći pri "hodanju" do retinoblastoma i lokusa Wilsonove bolesti.
Eiberg i Mohr (1986.) zaključili su da je S-formilglutation-hidrolaza (EC 3.1.2.12) isto što i esteraza D. Proučavali su polimorfizam FGH ljudskih crvenih krvnih ćelija u nepovezanih osoba, izoelektričnim fokusiranjem i elektroforezom sa škrob-gelom, te sa supstratima. S-acetilglutation i 4-metilumbeliferil-acetat (standardni supstrat za ESD). S obje tehnike razdvajanja, dvije podloge su dosljedno davale slične i identično locirane zimograme. Analizom podataka o porodicama, populacijama i hibridima somatskih ćelija, Apeshiotis i Bender (1986.) su također zaključili da su polimorfizmi FGH i ESD identični. Akiyama i Abe (1986.) izvijestili su o učestalosti gena za polimorfizam FGH na japanskom, te su također zaključili da su FGH i esteraza D identični. Uotila (1984) je pokazao polimorfizam FGH crvenih krvnih zrnaca kod Finaca. Poput S-hidroksiacil-glutation-hidrolaze (glioksalaze II), S-formilglutation-hidrolaza je enzim sposoban za hidrolizaciju tiol-estera glutationa. Čini se da je FGH uključen u uklanjanje formaldehida koji se prvo pretvara u S-formilglutation, reakcijom s glutationom i NAD-om (kataliziranim formaldehid-dehidrogenazom). FGH katalizira hidrolizu S-formilglutationa do reduciranog glutationa i formata. Hemolizati crvenih krvnih zrnaca frakcionirani su izoelektričnim fokusiranjem na poliakrilamidni gel i FGH locirani bojenjem po aktivnosti. Uzorci svih, osim šest od 242 proučena Finca, pokazali su jednu traku, dok su kod šest osoba pronađene po tri enzimske trake. Enzim je dimer i primijećeni polimorfizam je rezultat djelovanja alela, FGH (1) i FGH (2). Učestalost uobičajenog alela procijenjena je na 0,988. Nije pronađena homozigotna osoba za rijetki alel. Porodične studije nisu prijavljene. Board i Coggan (1986.) otkrili su elektroforetsku varijaciju FGH u crvenim krvnim zrncima i zaključili da je polimorfizam produkt dva alela na jednom autosomnom lokusu. Čini se da mnoga druga tkiva pokazuju istu ekspresiju gena.
Trnovec (Metlika)
Trnovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trnovec je imao 103 stanovnika.
IC 3879
IC 3879 (također poznat kao MCG 7-27-2 i PGC 43911) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 483 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,70 (98 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (70 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Španski superkup 1982.
Supercopa de España 1982. je bilo nogometno takmičenje u organizaciji nogometnog saveza Španije u kojem su se sastali pobjednik La Lige 1981/82. Real Sociedad i pobjednik kupa 1981/82. Real Madrid. Finale superkupa se odigralo u dvije utakmice: 13. oktobra i 28. decembra 1982. godine. Prva utakmica superkupa se odigrala na stadionu Santiago Bernabéu u kojoj je Real Madrid golom Johna Metgoda u 44. minuti utakmice ostvario pobjedu rezultatom 1-0. U uzvratnoj utakmici na stadionu Atotxa, Real Sociedad je bio uspješniji rezultatom 4-0. Prvih 90 minuta utakmice Real Soceidad je golom Pedro Uraldea izjednačio svukupni rezultat te se pristupilo igranjem produžetaka. U produžecima Roberto López Ufarte već u prvoj minuti produžetaka postiže gol za Real Sociedad. Pedro Uralde svojim drugim golom u 103. minuti utakmice povisuje rezultat na 3-0. Minutu kasnije José Antonio Salguero García postiže autogol te Real Sociedad sveukupnim rezultatom 4-1 prvi put u svojoj historiji osvaja superkup.
Prekrižje Plešivičko
Prekrižje Plešivičko je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prekrižje Plešivičko je imao 18 stanovnika.
Napomena: ''Do 1910. iskazivano pod imenom Prekrižje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Prekrižje Plešivičko je imalo 29 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Poklek (Samobor)
mini|280px|Poklek, krajolik Poklek je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poklek je imao 35 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poklek je imalo 75 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 1980.
Zemlje učesnice
Na olimpijadi je nastupilo 57 biatlonaca iz 14 država, a po prvi put su nastupili biatlonci iz Argentine, Kine i Jugoslavije.
Vidošiči
Vidošiči su naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vidošiči su imali 27 stanovnika.
Napomena: ''U 2006. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Vidošiči i Železniki, a u 2017. između naselja Kamenica i Vidošiči.''
Angiogeneza
Angiogeneza je fiziološki proces kojim nastaju novi krvni sudovi iz već postojećih, nastalih u ranijoj fazi vaskulogeneze. Angiogeneza nastavlja rast vaskulature procesima nicanja i cijepanja. Vaskulogeneza je embrionska formacija endotelnih ćelija iz mezodermnih ćelijskih prekursora, i iz neovaskularizacija, iako rasprave nisu uvijek precizne (posebno u starijim tekstovima). Prve sudovi u razvoju embriona formiraju se putem vaskulogeneze, nakon čega je angiogeneza odgovorna za većinu, ako ne i cijeli, rast krvnih sudova tokom razvoja i u bolesti.
Angiogeneza je normalan i vitalni proces u rastu i razvoju, kao i zacjeljivanje rana i u stvaranju granulacijskog tkiva. Međutim, to je također temeljni korak u prijelazu tumora iz benignog stanja u maligno, što dovodi do upotrebe inhibitora angiogeneze u liječenju kancera. Suštinsku ulogu angiogeneze u rastu tumora prvi je predložio 1971. godine Judah Folkman, koji je tumore opisao kao "vruće i krvave"," ilustrirajući da su, barem za mnoge tipove tumora, karakteristični crvenilo perfuzija, pa čak i hiperemija.
Nicanje krvnih sudova
Klijanje u angiogenezi bio je prvi identificirani oblik angiogeneze i zbog toga je mnogo razumljivije od intususceptivne angiogeneze. Javlja se u nekoliko dobro karakteriziranih faza. Početni signal dolazi iz tkiva koja su lišena vaskulature. Hipoksija koja je zabilježena u ovim područjima uzrokuje da tkiva zahtijevaju prisutnost hranjivih tvari i kisika koji će omogućiti tkivu da obavlja metaboličke aktivnosti. Zbog toga će parenhimske ćeklije lučiti vaskularni endotelni faktor rasta (VEGF-A) koji je proangiogeni faktor rasta. Ovi biološki signali aktiviraju receptore na endotelnim ćelijama koji su prisutni u već postojećim krvnim sudovima. Drugo, aktivirane endotelne ćelije, poznate i kao vršne ćelije, počinju oslobađati enzime koji se nazivaju proteazama i koje razgrađuju baznu membranu, kako bi omogućile endotelnim čelijama da migriraju iz zida originalnog (roditeljskog) suda. Endotelna ćelija zatim proliferajući ulazi u okolni vanćelijski matriks i tvori čvrste klice koje povezuju susjedne sudove. Ćelije koje se razmnožavaju nalaze se iza vršnih ćelija i poznate su kao matične ćelije. Proliferacija ovih ćelija omogućuje da kapilarni izdanak raste istovremeno u dužinu.
Kako se klice šire prema izvoru angiogenog podražaja, endotelne ćelijee migriraju u tandemu, koristeći adhezijske molekule zvane integrini. Te klice tada tvore petlje kako bi postale punopravni sudovni lumen) dok ćelije migriraju na mjesto angiogeneze. Klijanje se događa brzinom od nekoliko milimetara dnevno i omogućava novim sudovima da rastu preko praznina u vaskulaturi. Znatno se razlikuje od angiogeneze cijepanjem jer tvori potpuno nove sudove, za razliku od cijepanja postojećih.
Intususceptivna angiogeneza
Intususceptivna angiogeneza, poznata i kao cjepajuća angiogeneza, je stvaranje noog krvnog suda cijepanjem postojeće na dvije.
Intususcepcija je prvi put primijećena kod neonatusnih pacova. U ovo tipu formiranja sudova, kapilarni zid se proteže u lumen, kako bi se jedan krvni sud podijelio na dva dijela. Postoje četiri faze intususceptivne angiogeneze. Prvo, dva suprotna kapilarna zida uspostavljaju kontaktnu zonu. Drugo, endotelni ćelijski spojevi reorganiziraju se i dvosloj  suda se perforira,  kako bi omogućilo faktorima rasta i ćelijama da prodru u lumen. Treće, jedro se formira između dva nova suda u zoni kontakta koje je ispunjeno pericitoma i miofibroblastima. Ove ćelije počinju polagati kolagenska vlakna u jedra kako bi osigurale vanćelijski matriks za rast lumena krvnih sudova. Konačno, jezgro je razrađena bez ikakvih promjena u osnovnoj strukturi. Intususcepcija je važna jer se radi o reorganizaciji postojećih ćelija. Omogućava ogromno povećanje broja kapilara, bez odgovarajućeg povećanja broja endotelnih ćelija. Ovo je posebno važno u razvoju embriona jer nema dovoljno resursa za stvaranje bogate mikrovaskulature s novim ćelijama svaki put kad se razvije novi sud.
Mehanička stimulacija
Mehanička stimulacija angiogeneze nije dobro okarakterizirana. Postoji značajna kontroverza u vezi s smicanjem naprezanja, djelovanjem na kapilare da izazove angiogenezu, iako sadašnja saznanja ukazuju da povećane kontrakcije mišića mogu povećati angiogenezu. To može biti posljedica povećanja proizvodnje dušik-oksida tokom vježbanja. Dušik-oksid dovodi do vazodilatacije krvnih sudova.
Hemijska stimulacija
Hemijsku stimulaciju angiogeneze izvode različiti angiogeni proteini, npr. integrini i prostaglandini, uključujući nekoliko faktor rasta npr. VEGF, FGF.
Antwerp Open (snuker)
Antwerp Open je profesionalno-amaterski manji rangirni snukerski turnir, koji je dio PTC-serije. Ustanovljen je 2011. i održava se u Lotto Areni u Antwerpenu. Aktualni pobjednik je Mark Selby.
Oncogenesis (žurnal)
Oncogenesis je recenzirani medicinski časopis otvorenog pristupa koji pokriva molekularnu biologiju raka. Osnovao ga je 2012. Douglas R. Green kao sestrinski časopis Oncogene-a, čiji je Green tada bio glavni urednik. Nove članke objavljuje sedmično, isključivo na mreži Nature Publishing Group-a. Glavni urednik je Jan Paul Medema (Univerzitet u Amsterdamu). Prema časopisu Journal Citation Reports, časopis ima faktor utjecaja za 2017. godinu od 4.722, što ga svrstava na 53. mjesto od 222 časopisa u kategoriji "Onkologija".
Žari
Žari (ćir. Жари) su naseljeno mjesto u sastavu općine Mojkovac, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Mojkovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Žari su imali 301 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
St. Patrick's Athletic FC
St Patrick's Athletic F.C. jest profesionalni nogometni klub iz Dublina, Irska. Takmiči se u Premijer ligi Irske.
Klub je osnovan 1929. godine. Prvak države je bio osam puta, dok je nacionalni kup osvojio tri puta. Prvi nastup u evropskim takmičenjima je imao u sezoni 1961-62. kada je u okviru Kupa pobjednika kupova igrao protiv Dunfermline Athletica. Tradicionalne boje su crvena i bijela. Domaće utakmice igra na stadionu Richmond Park.
IC 3880
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Niketa I Carigradski
Biografija
Bizantijski car Konstantin V Kopronim postavio je Niketu za patrijarha te je Niketa tako naslijedio patrijarha Konstantina II Carigradskog. Međutim, Niketa je bio vrlo nepopularan u Konstantinopolju jer je bio ikonoklast. Umro je godine 780. te je proglašen heretikom. Naslijedio ga je sveti Pavao IV Carigradski.
Reference
Konstantin II Carigradski Pavao IV Carigradski
Zemelj
Zemelj je naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Metlika.
Aksaray (pokrajina)
desno|260p|mini|Unutrašnje dvorište Sultanhani karavana Pokrajina Aksaray (tur.: Aksaray ili) je pokrajina u centralnoj Turskoj. Graniči sa pokrajinama: Konya na zapadu i jugu, Niğde na jugoistoku, Nevşehir na istoku i pokrajinom Kırşehir na sjeveru. Prostire se na površini od 7.626 km2 a u provinciji prema podacima s kraja 2010. godine živi ukupno 377.505 stanovnika. Glavni grad je Aksaray.
Geografske karakteristike
Ovo područje se odlikuje obiljem prirodne ljepote, Aksaray je jedna od četiri pokrajine (uz Nevşehir, Niğde i Kayseri) koje čine historijsku regiju Kapadokiju koja se može pohvaliti velikim brojem turista. Na području između Aksaraya i pokrajine Niğde nalazi se 3.000 metara visok stratovulkan planine Hasan.
Ljeta su u ravnici topla i suha a područja bogata zelenilom i prekrivena cvijećem u proljeće kada se vodotoci napune usljed topljenja snijega na planinama. Ovdje se nalazi i slano jezero Tuz.
PLAGL1
Protein cinkovog prsta PLAGL1 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom PLAGL1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 463 aminokiseline, а molekulska težina  50.819 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira C2H2 protein cinkovog prsta s transaktivacijom i vezanjem za DNK. Pokazalo se da pokazuje antiproliferativne aktivnosti i kandidat je za supresora tumora. Za ovaj gen pronađene su mnoge varijante transkripta koje kodiraju dvije različite izoforme.
Interakcije
Pokazano je da PLAGL1 stupa u interakciju sa P53.
SASH1
Protein 1 sa SAM i SH3 domenom  jest protein koji je kod ljudi kodiran genom SASH1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.247 aminokiselina, а molekulska težina 136.653 Da.
Australian Open 2016 – ženski singl
Serena Williams je brailac titule.
Nositeljice
'''Serena Williams Simona Halep ''(1. kolo) '''Garbiñe Muguruza '''Agnieszka Radwańska '''Maria Sharapova '''Petra Kvitová '''Angelique Kerber Venus Williams ''(1. kolo) '''Karolína Plíšková '''Carla Suárez Navarro '''Timea Bacsinszky '''Belinda Bencic '''Roberta Vinci '''Victoria Azarenka '''Madison Keys Caroline Wozniacki ''(1. kolo)
Sara Errani ''(1. kolo) '''Elina Svitolina '''Jelena Janković '''Ana Ivanovic '''Ekaterina Makarova Andrea Petkovic ''(1. kolo) '''Svetlana Kuznetsova Sloane Stephens ''(1. kolo) Samantha Stosur ''(1. kolo) Anastasia Pavlyuchenkova ''(1. kolo) Anna Karolína Schmiedlová ''(1. kolo) '''Kristina Mladenovic Irina-Camelia Begu ''(1. kolo) '''Sabine Lisicki Lesia Tsurenko ''(1. kolo) Caroline Garcia ''(1. kolo)
Kliknite na broj nositeljice da biste otišli do njenog dijela žrijeba.
DZIP1
Protein DZIP1 cinkovog prsta je protein koji je kod ljudi kodiran genom DZIP1''', sa hromosoma 13. Analizom genomske sekvence, Christian et al. (2002) mapirali su gen DZIP1 na hromosomskoj regiji 13q32-q33. Moore et al. (2004) locirali su DZIP1 na hromosomu 13, sekvenca 13q31.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 867  aminokiselina, a molekulska težina   98-664 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Sekvenciranjem klonova dobijenih iz biblioteke cDNK frakcionirane veličine mozga, Nagase et al. (1999) klonirali su DZIP1, koji su označili kao KIAA0996. Transkript sadrži ponavljajuće elemente u 5-prim i 3-prim UTR-ovima, a protein od 848 aminokiselina ima slabu homologiju sa mišjim receptorom za pokretljivost posredovanim hijaluronanom. RT-PCR ELISA testom otkrivena je sveprisutna ekspresija, s najvišim nivoima u mozgu, bubrezima, jajnicima, sjemenicima, plućima, gušterači, kičmenoj moždini i svim regijama mozga odraslih. Niža ekspresija otkrivena je u srcu, jetri, skeletnim mišićima, slezeni i fetusnom mozgu i jetri.
Koristeći DAZ kaosondu u 2-hibridnom skriningu kvaščeve biblioteke cDNK testisa, Moore et al. (2004) klonirali su dvije varijante prerade DZIP1, koje su nazvali DZIPt1 i DZIPt2. Upućivali su na varijantu DZIP1, koju su klonirali iz mozga Nagase et al. (1999) kao DZIPb. Sve tri varijante kodiraju proteine sa domenom cinkovog prsta tipa C2H2. Izvedeni proteini DZIPt1 i DZIPt2 sadrže 277, odnosno 867 aminokiselina. DZIPt2 ima izračunatu molekulsku masu od 98 kD. Northern blot analiza otkrila je transkripte od oko 1,35, 2,4, 3,9 i 4,4 kb u sjemenicima. Ekspresija DZIP1 bila je najveća u testisima, sa znatno nižom ekspresijom u skeletnim mišićima i jajnicima. Kvantitativna PCR analiza otkrila je DZIP1 u fetusnom mozgu, jajnicima i sjemenicima, kao i u oocitima i testisima odraslih. DZIP1 je također eksprimiran u nediferenciranim embrionskim matičnim ćelijama. Ekspresija DZIPt1 nije otkrivena u testisima muškaraca sa sindromom samo Sertolijevih ćelija, kojima nedostaju zametne ćelije. Western blot analiza ljudskih testisa otkrila je proteine DZIP1 od oko 100 i 113 kD. Imunohistokemijska analiza presjeka fetusnih testisa lokalizirala je DZIP1 u jedru i citoplazmi primordijalnih zametnih ćelija, gdje se kolokalizirao s DAZ i DAZL. U testisima odraslih osoba, DZIP1 je lokaliziran u jedima spermatogonija, s nekim citoplazmatskim bojenjem. Protein DZIP1 nije otkriven u primarnim spermatocitima, ali jeste u zrelijim zametnim ćelijama, gdje je bio pretežno jedarni. Sličan obrazac bojenja pronađen je u embrionskim matičnim ćelijama miša i testisima odraslih.
Funkcija gena
Koimunoprecipitacijskim testovima, Moore et al. (2004) utvrdili su da DAZ može formirati stabilne komplekse sa DZIPt1 ili DZIPt2. Analiza domena pokazala je da regija C2H2 cinkovog prsta DZIPt1 može stupiti u interakciju s više od jednog područja DAZ -a.
Molekulska genetika
U velikoj porodici od četiri generacije s prolapsom mitralne valvule, mapiranjem na homosomu 23, sekvenca q31.3-q32.1 (MVP3), Toomer et al. (2019) identificirali su heterozigotnost za misens mutaciju u genu DZIP1, koja se potpuno odvojila od bolesti. Autori su označili promjenu S24R. odnosno S70R u dvije poznate izoforme DZIP1. Na osnovu ove porodice, kao i njihovih analiza listića mitralne valvule čoveka i modela miša, zaključili su da defekti cilija mogu uzrokovati miksomatoznu bolest mitralne valvule kod ljudi. U dva nepovezana Han kineska muškarca s neplodnošću zbog odsutne ili kratka spermatozoidna biča  (SPGF47), Lv et al (2020) identificirali su homozigotnost za mutacije u DZIP1 genu: nonsens (Y230X) i misens mutacija (R63Q).
Životinjski model
Koristeći CRISPR-Cas9, Toomer et al. (2019) generirali su miševe sa mutacijom S14R u Dzip1 genu, što odgovara S24R DZIP1 mutaciji čovjeka. Odrasli miševi heterozigotni za varijantu S14R razvili su miksomatozne mitralne zaliske i funkcionalni prolaps mitralne zaliska (MVP). Histološka analiza pri rođenju, otkrila je da su svi heterozigotni miševi imali fenotip mitralnog zaliska promjenjive težine, koji je u korelaciji sa smanjenjem dužine cilija. Genske ontološke analize na embrionskoj (E) dobi od 13,5 dana pokazale su da su najznačajnije promjene u srcima mutanata u odnosu na kontrole bile one koje su povezane s putevima vanćelijskog matriksa (ECM); autori su sugerirali da ove promjene u sastavu ECM -a na E13,5 vjerovatno predstavljaju rane promjene u molekulskom profilu srca u razvoju. Genetičko uklanjanje Dzip1 iz progenitornih ćelija mezenhimskog zaliska rezultiralo je smanjenjem dužine primarnih cilija tokom razvoja i popratnim anatomskim promjenama u mitralnim zaliscima, slično onima koje su primijećene kod miševa mutanata S14R. Mitralni zalisci miševa sa uslovnim nokautom Dzip1 pokazali su miksomatozni fenotip, sa povećanjem proteoglikana i kolagena i gubitkom normalnih ECM zonskih granica u odnosu na kontrolne mitralne zaliske. Funkcionalna ehokardiografija otkrila je prolaps i produženje zalistaka kod miševa s nedostatkom Dzip1; MVP nikada nije primijećen kod kontrolnih miševa. Autori su zaključili da rijetke štetne mutacije DZIP1 mogu uzrokovati MVP mijenjanjem ciliogenih programa tokom razvoja. Lv et al. (2020) generirali su mužjake nokautiranih Dzip1 miševa, koji su svi bili neplodni. Nekoliko spermatozoida prikupljeno je iz epididimisa mutiranih miševa, a nisu uočeni pokretni spermatozoidi. Svjetlosna mikroskopija mutiranih spermatozoida pokazala je ozbiljne morfološke abnormalnosti, prvenstveno odsutne flagele, kao i zaostalu citoplazmu i abnormalne glave.
Nedostatak glukozo-6-fosfat dehidrogenaze
Nedostatak glukozo-6-fosfat dehidrogenaze (eng. G6PD deficiency: G6PD), poznata i kao favizam (prema: Vicia faba = V. fava = bob) je spolno X-vezano recesivno svojstvo. Prati je predispozicija za hemolizu – spontanu destrukciju crvrnih krvnih zrnaca, što rezultira žutilom, kao odgovorom na niz okidača, kao što su određena hrana, bolesti, ili lijekovi. Posebno se često javlja kod ljudi mediteranskog i afričkog porijekla. Razlog tih simptoma je nenormalno nizak nivo glukozo-6-fosfat dehidrogenaze, enzima koji je uključen u put pentoznih fosfata, koji je posebno važan u eritrocitima. Nedostatak G6PD je najčešći defekt enzima čovjeka. Ne postoji poseban tretman, osim izbjegavanja poznatih okidača.
Podjela
Svjetska zdravstvena organizacija (WHO), sve nasljedne varijante G6PD svrstava u pet klasa, od kojih prve tri imaju status nedostatka.
Znaci i simptomi
Većina osoba sa nedostatkom G6PD ne ispoljava uočljive simptome. Pacijenti sa simptomima su gotovo isključivo muškarci, zbog X-vezanog obrasca nasljeđivanja, ali i ženski nositelji mogu biti klinički pogođeni zbog nepovoljne lionizacije, gdje je slučajna inaktivacija X hromosoma u pojedinim ćelijama omogućava da G6PD-deficitna crvena krvna zrnca koegzistiraju sa normalnim eritrocitima. Tipske žene sa jednim pogođeni X hromosomom će pokazati nedostatke u približno polovini svojih crvenih krvnih zrnaca. Međutim, u rijetkim slučajevima, uključujući nedostatak dvostrukog X hromosoma, omjer može biti mnogo više od polovine, čineći ih gotovo jednako osjetljivim kao i muškarce.
Abnormalnost crvenih krvnih zrnaca, u nedostatku G6PD, može se manifestirati kao brojni načini hemolize, uključujući slijedeće:
Favizam može biti formalno definiran kao hemolitski odgovor na potrošnju boba. Sve osobe sa favizmom pokazuju nedostatak G6PD. Međutim, sve osobe sa nedostatkom G6PD ne ispoljavaju favizam. Na primjer, u maloj studiji 757 muškaraca iz Saudijske Arabije, u više od 42% osoba nedostaje G6PD, ali nijedna ne ispoljava simptome bolesti i ne prikazuje simptome favizma. On se češće pojavljuje kod dojenčadi i djece, a G6PD nasljedne varijante mogu utjecati na osjtljivost na hemikalije. Osim toga, specifičnosti hemijskih odnosa između favizma i G6PD nisu još potpuno razjašnjene.
Nedostatak 6-fosfoglukonat dehidrogenaza (6PGD) ima slične simptome i često se brka sa nedostatkom G6PD, jer je pogođeni enzim unutar istog puta. Međutim, ove bolesti nisu povezane i mogu se naći u istog pacijenta.
Genetika
Dvije varijante (G6PD A− i G6PD Mediteran) su najčešće u ljudskim populacijama. G6PD A- se javlja kod 10% američkih crnaca, dok je G6PD Mediteran rasprostranjena na Bliskom Istoku. Poznata rasprostranjenost bolesti je uglavnom ograničen na ljude mediteranskog porijekla: (Španci, Italijani, Grci, Armeni i Jevreji). Vjeruje se da ove varijante imaju zaštitni učinak protiv Plasmodium falciparum i Plasmodium vivax malarijâ.
Sve mutacije koje uzrokuju nedostatak G6PD nalaze se na dugom kraku X hromosoma, na bendu: Xq28. G6PD gen zauzima nekih 18.5 kilobaza. Poznate su i opisane slijedeće varijante i mutacije.
!colspan="10" align="center" bgcolor="#FACEDA"|Opis mutacija i varijanti !colspan="4" align="center" bgcolor="#FACEDA"| Varijanta ili mutacija !colspan="3" align="center" bgcolor="#FACEDA"| Gen !colspan="3" align="center" bgcolor="#FACEDA"| Protein !Oznaka !Skraćenica !Izoformni G6PD-protein !OMIM-kod !Tip !Subtip !Pozicija !Pozicija !Promjena strukture !Promjena funkcije (Egzon 5) (Egzon 5) and 202 i 126 (Egzon 6) (Egzon 5) 202 68 Valin→Metionin (VAL68MET)
Kožuhe
Kožuhe su naseljeno mjesto u gradu Doboju, Bosna i Hercegovina.
Želebej
Želebej je naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Želebej je imao 49 stanovnika.
Zoran Kvržić
Zoran Kvržić (rođen 7. augusta 1988) je bosanskohercegovački nogometaš koji igra za italijnsku Speziju, na posudbi iz HNK Rijeke iz Prve HNL. Prije dolaska u Rijeku, on je proveo tri sezone u NK Osijek.
Međunarodna karijera
10. decembra 2010, Kvržić je debitovao za nogometnu reprezentaciju Bosne i Hercegovine u prijateljskoj utakmici protiv Poljske. On je također igrao protiv Lihtenštajna tokom kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2014. u oktobru 2013, i u prijateljskoj utakmici protiv Argentine u novembru 2013.
Lepenac (Mojkovac)
Lepenac (ćir. Лепенац) je naseljeno mjesto u sastavu općine Mojkovac, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Mojkovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Lepenac je imao 382 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Carcinogenesis (žurnal)
Carcinogenesis je recenzirani medicinski časopis iz oblasti biologije raka. Osnovan je 1980. godine i mjesečno ga objavljuje Oxford University Press. Od 2010., glavni urednik je Curtis C. Harris (Nacionalni institut za rak). Carcinogenesis objavljuje članke u četiri odjeljka: biologija raka pokriva ćelijsku i molekularnu biologiju raka, kao i mutacije i popravak DNK; molekularna epidemiologija uključuje genetsku predispoziciju za rak; prevencija raka obuhvata hemoprofilaksu, kao i prehrambene faktore; i karcinogeneza pokriva sve oblike karcinogena, uključujući njihov metabolizam i otkrivanje u okolišu. Autori mogu platiti da se njihovi članci slobodno objavljuju na internetu kao dio hibridne sheme otvorenog pristupa. Besplatan ili pojeftinjen internetski pristup dostupan je obrazovnim ustanovama u zemljama sa niskim prihodima.
Časopis su 1980. osnovali R. Colin Garner (Univerzitet u Yorku ) i Anthony Dipple (Nacionalni institut za rak). Izvorni opseg Carcinogenesis-a definisan je u prvom broju kao istraživanje koje se odnosi na "prevenciju raka kod čovjeka", a časopis je od početka zamišljen kao multidisciplinarni časopis s namjerom da potakne "unakrsnu oplodnju ideja" u "vrlo širokom spektru naučnih poduhvata" istraživanja raka. Godine 2008. časopis je dodao podnaslov " Integrativno istraživanje raka " kako bi odražavao njegov multidisciplinarni opseg.
IC 3881
IC 3881 je kompaktna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Carcinogenesis (žurnal)
Časopis je izvorno objavio IRL Press,  koji se 1989. spojio sa Oxford University Press.
IC 3881
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Opći izbori u Turskoj (juni 2015)
mini|desno|Ahmet Davutoğlu, Kandidat [[Stranka pravde i razvoja (Turska)|Stranke pravde i razvoja]]
mini|desno|Predstavnici kurdske partije HDP: [[Selahattin Demirtaş (gore) i Figen Yüksekdağ (dolje)]] mini|desno|[[Devlet Bahçeli, Kandidat Milliyetçi Hareket Partisi (MHP)]]
Opći izbori u Turskoj 2015. održani 7. juna 2015. godine, bili su 24. opći izbori za predstavnike u Veliku narodnu skupštinu Turske. Na izborima je birano 550 predstavnika, a pravo glasa imalo je 53.741.838 glasača, koji su mogli glasati na 174.240 glasačkih mjesta. Izbori su završeni pobjedom islamsko-konzervativne vladajuće Stranke pravde i razvoja (AKP), predsjednika Erdoğana, ali sa velikim gubitkom mandata. Nakon 13 godina AKP je izgubila apsolutnu većinu u parlamentu. Drugo mjesto je sačuvala kemalističko-socijaldemokratska partija Republikanska narodna stranka (CHP). U parlament je prvi put dobila svoje predstavnike Narodna demokratska partija (HDP), stranka kurdskog naroda sa osvojenih preko 13% glasova. Zbog izrazito visoke izborne granice, od 10%, koja je najviša u svijetu, ovo se smatra velikim uspjehom opozicije.
Broj poslanika po provoincijama
mini|Izborni krugovi sa brojem predstavnika u Skupštini Turske
Formiranje Vlade
Po Ustav Turskom ustavu, Vlada se mora formirati 45 dana nakon završenih izbora. Ukoliko se Vlada ne formira u tom roku, raspisuju se novi izbori.
Evropsko prvenstvo u košarci 1935.
Evropsko prvenstvo u košarci 1935, poznato pod nazivom EuroBasket 1935, je bilo prvo evropsko regionalno košarkaško prvenstvo, organizovano od strane FIBA Evrope, kao i testni događaj koji je prethodio prvom olimpijskom košarkaškom turniru na Olimpijskim igrama 1936.. Dest reprezentacija koje pripadaju Međunarodnoj košarkaškoj federaciji (FIBA) učestvovale su na takmičenju. Događaj je ugostila Švicarska i održan je u Ženevi u maju 1935.
Latvijski film Dream Team 1935 iz 2012 je baziran na događajima sa ovog prvesntva. To je priča o košarkaškoj reprezentaciji Latvije, pobjednicima prvenstva.
Prva runda
Preliminarna runda se igrala na sistem eliminacije, a gubitnik je išao u razigravanje. Tri od pet pobjednika je odma prošlo u polufinale, dok su druge dvije (Italija i Švicarska) igrale međusobno u šestoj utakmici preliminarne runde, gdje je pobjednik prošao dalje, a gubitnik nastavio prvenstvo u razigravanju.
Razigravanje
Razigravanje služi da bi se šest gubitnika iz preliminarne runde poredali od 5 do 10 mjesta.
Bold = pobjednik utakmice
Razigravanje 5-10: pobjednici idu u razigravanje 5–8, a gubitnici idu u razigravanje 9-10
Razigravanje 9-10: pobjednik zauzima 9. mjesto, a gubitnik 10. mjesto
Razigravanje 5–8: pobjednici idu u razigravanje 5-6, gubitnici idu u razigravanje 7-8
Razigravanje 7-8: pobjednik zauzima 7. mjesto, a gubitnik 8. mjesto
Razigravanje 5-6: pobjednik zauzima 5. mjesto, a gubitnik 6. mjesto
Polufinale
U polufinalima, međusobno se sastaju pobjednici iz preliminarne runde. Pobjednici prolaze u finale, dok gubitnici igraju utakmicu za 3. mjesto.
Bold = pobjednik utakmice
Finale
Medalje nisu dodjeljivane na nekoliko prvih EuroBasketa.
Bold = pobjednik utakmice
Utakmica za treće mjesto:
Utakmica za prvaka:
Železniki (Metlika)
Železniki su naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Železniki su imali 26 stanovnika.
Napomena: ''U 2006. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Vidošiči i Železniki.''