cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teja
Najraniji spomen
Uobičajeno se smatra da je najstarija kćerka Geje (Zemlje) i Urana (Neba). Sestra je Titana (Okeana, Krija, Hiperiona, Japeta, Keja, Temide, Reje, Febe, Tetije, Mnemozine, Krona i ponekad Diona), Kiklopa, Centimana, Giganata, Melijade, Erinije, i polusestra Afrodite (u nekim verzijama), Tifona, Pitona, Ponta, Taumanta, Forka, Nereja, Euribije i Kete. Po bratu-mužu Hiperionu ona je majka Helija, Selene i Eje. Robert Graves također navodi da se kasnije Teja spominje kao Eurifesa s kravljim očima koja je rodila Helija u mitovima koji datiraju iz klasične antike.
Kasniji mitovi
Spojena u kasnijim mitovima sa svojim bratom Titanom Hiperionom kao njenim mužem, "Eurifesa blagih očiju, ona daleko sjajna" iz Homerove Himne Heliju, za koju se kaže da je majka Helija (Sunca), Selene (Mjeseca ), i Eje (Zora). Gaj Valerije Katul je opisao ta tri nebeska svetla kao "Tejino slavno potomstvo" u šezdeset i šestoj svojoj karmini.
Pindar hvali Teju u svojoj Petoj istmijskoj odi:"Majko Sunca, Teja mnogih imena, za tvoje dobro ljudi poštuju zlato kao moćnije od bilo čega drugog; i kroz vrijednost koju im poklanjaš, o kraljice, brodovi koji se bore na moru i zaprege konja u jarmovima u takmičenjima u brzom kovitlanju postaju čuda."Ona se ovdje čini boginjom blještavila posebno i slave općenito, Teja se smatrala boginjom od koje je potekla sva svjetlost.
Plutarh je napisao priču nalik na bajku (koja se ponekad kategoriše kao Ezopova bajka) u kojoj je Tejina kćerka Selena zamolila svoju majku da joj satka odjeću po njenoj mjeri; majka, koja ostaje neimenovana, tada je odgovorila da to nije mogla učiniti, jer je Selene stalno mijenjala oblik i veličinu, ponekad punu, zatim u obliku polumjeseca, a druge upola njene veličine, nikada nije ostala ista.
Prema lirskom pesniku Stezihoru iz šestog veka pre nove ere, Teja živi sa sinom u njegovoj palati. Na istočnom Gigantomahijskom frizu Pergamonskog oltara, sačuvana figura boginje koja se bori protiv mladog diva pored Helija pretpostavlja se da je njegova majka Teja.
Premijer liga Bosne i Hercegovine u sjedećoj odbojci 2014/2015.
Premijer liga Bosne i Hercegovine u sjedećoj odbojci 2014/2015. je bilo odbojkaško takmičenje u Bosni i Hercegovini u sjedećoj odbojci koju je organizirao Savez sjedeće odbojke Bosne i Hercegovine. Na kraju prvenstva SDI Spid iz Sarajeva je 16. put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu.
Larin izbor
Larin izbor je hrvatska telenovela autorke i producentice Jelene Popović Volarić. Serija se počela snimati u junu 2011, a prvi put je emitovana 4. septembra 2011. na Novoj TV.
Kao posljedica ove serije snimljena je veb-serija Nicole, Povjerljivo.
Na osnovu sapunice snimljen je i igrani film Larain izbor: Izgubljeni princ, koji se u kinima počeo prikazivati 28. juna 2012, a radnja se nastavlja na događaje prve sezone serijala.
Radnja
Lara Božić je mlada i jednostavna djevojka koja živi i radi u Splitu. Iako je školovana muzičarka, radi kao pomoćnica kuhara u ugostiteljskoj službi. Vlasnici ugostiteljske usluge nude joj posao konobarice u splitskoj plemićkoj porodici Zlatar. Na zabavi, Lara upoznaje Jacoba Zlatara, mladog, dobro odgojenog momka iz ugledne porodice. Jakov se vratio u Split iz škole u inozemstvu, a majka Nela priredila je zabavu u njegovu čast. Jakov nije pretjerano zainteresovan za svijet kojeg mu pokušavaju nametnuti njegova majka i otac, već je to mlada djevojka koju upoznaje u kuhinji. Jacob i Lara se zaljubljuju na prvi pogled i cijelu noć provode zajedno. Nakon strastvene večeri u vrtu, Nela ih uhvati i progoni Laru iz kuće. Kako nije spriječio majku, Jakov se stidi i moli Laru za oprost.
Nela Zlatar je jeziva žena opsjednuta ugledom porodice i nastavkom cijenjenih crta porodice Zlatar. Ona je uvjerena da je Lara prišla Jakovu samo kako bi ušla u njihovu obitelj i uništila Jakovljevu karijeru kao kapetana navigacije. S spletom okolnosti, Jacob ulazi na brod umjesto svog oca i preuzima ulogu kapetana. Prije odlaska, on predlaže Lari i oni će imati tajno vjenčanje iste večeri. Jakov je odveo Laru u kuću dragulja i svima dao do znanja da je ona sada njegova zakonita supruga. Larin svijet se mijenja i ona počinje da izgleda više kao pakao. Ne preostaje joj ništa drugo nego čekati Jakovljev povratak. U međuvremenu, ona je ostavljena na milost Jašinoj majci Neli i mlađoj sestri Nikoli.
Učestvovali u 2. sezoni
Gostujuće uloge
Vještačko jezero
mini|250px|[[Jablaničko jezero, vještačko jezero u Bosni i Hercegovini]] Vještačko jezero vrsta je jezera stvorena djelovanjem čovjeka. Uglavnom nastaje namjernim pregrađivanjem riječnih tokova izgradnjom brana. Time se više vode nakuplja uzvodno u koritu. Kada se dođe blizu granične linije, brane se jednim dijelom otvaraju i tako se otpušta višak vode, koji dalje nesmetano nastavlja put k ušću. Vještačko jezero također se može formirati naknadnim popunjavanjem iskopa podzemnom vodom i padavinama.
Ovakva jezera koriste čovjeku jer se pomoću njih može proizvoditi električna energija.
FK Budućnost Banovići
Historija
Klub je osnovan 1947. godine. Bio je član Premijer lige u njenoj prvoj sezoni. U Premijer ligi je odigrao ukupno pet sezona. Najveći uspjeh ostvaruje u sezoni 1999-00. kada je u okviru tadašnje Prve lige Bosne i Hercegovine igrao play-off za prvaka. Naredne sezone igra u prvoj kvalifikacionoj rundi protiv Drnovice u okviru Kupa UEFA. Poražen je sa ukupnih 4-0.
Tradicionalne boje kluba su zelena i crna. Domaće utakmice igra na Gradskom stadionu u Banovićima.
Time Out (drama)
Time Out je drama bosanskohercegovačkog književnika Zlatka Topčića objavljena 2001. godine, koju je režirao britansko-američki pozorišni režiser James P. Mirrione (profesor na Univerzitetu u New Yorku, režiser u Hollywoodu i na Broadwayu). Drama je dvojezična, na bosanskom i engleskom jeziku.
Doživjela je praizvedbu na engleskom jeziku i u engleskoj produkciji u Velikoj Britaniji, gdje je imala turneju (Wakefield – Bretton Hall, Powerhouse 1; Leeds – West Yorkshire Playhouse, Royal Armouries Museum; London – Gate Theatre, Riverside Studios, 2002). Izvedena je i u Sjedinjenim Američkim Državama (New York City – Broadway), Austriji (Beč) i Poljskoj (Varšava). Prva je bosanskohercegovačka i regionalna drama izvedena u tim zemljama. Izazvala je veliku pažnju svjetskih medija poput BBC-a i CNN-a.
Dobila je Nagradu Ministarstva kulture i sporta 2000. godine.
Radnja
Na igralištu u Sarajevu u Bosni i Hercegovini, dva košarkaša vježbaju za Olimpijadu. Smatraju da su veliki talenti i sebe nazivaju Pippin i MJ. Međutim, likovi su vrlo različiti od velikih američkih košarkaša od kojih su posudili imena – izgubili su svoje noge u ratu i Olimpijada za koju se pripremaju je za osobe s invaliditetom.
Tokom preokreta pričaju o životu, kako to podnijeti sada – jedan smatra da bi bilo bolje da je mrtav, a drugi da je vrijednost čak i u ovom životu koji imaju. Progone ih uspomene. Drugi dio je u baru u Njemačkoj, nakon što su propustili najvažnije pucanje na olimpijadi za invalide. Oni su upoznali djevojku za zabavu koja je također iz Bosne i završavaju zajedno u sobi – u snu ili u smrti?
Lucas di Grassi
Lucas Tucci Di Grassi je brazilski vozač Formule 1.
Formula 1 karijera
* Sezona u toku
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Key)(Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke) * Sezona u toku
Reprezentacija Bosne i Hercegovine u sjedećoj odbojci
Reprezentacija Bosne i Hercegovine u sjedećoj odbojci je odbojkaška selekcija Bosne i Hercegovine u sjedećoj odbojci i pod kontrolom je Saveza sjedeće odbojke Bosne i Hercegovine.
Historija
Reprezentacija je nastala nakon proglašavanja nezavisnosti Bosne i Hercegovine i otcjepljenja od Jugoslavije. Prvi put na nekom velikom takmičenju Bosna i Hercegovina je nastupila 1997. godine na Evropskom prvenstvu u Estoniji gdje je osvojila bronzanu medalju. Sljedeće godine Bosna i Hercegovina je prvi put u svojoj historiji nastupila na nekom od Svjetskih prvenstava gdje je osvojila treće mjesto. U Sarajevu 1999. godine Bosna i Hercegovina je prvi put osvojila zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu. Prvi nastup na paraolimpijskim igrama Bosna i Hercegovina je zabilježila 2000. godine u Sydneyu gdje je osvojila drugo mjesto. Od 2001. godine i Evropskog prvenstva koje se igralo u Mađarskoj pa sve do Evropskog prvenstva koje se igralo 2007. godine također u Mađarskoj Bosna i Hercegovina je osvojila sedam zlatnih medalja sa raznih turnira. Prekid osvajanja zlatnih medalja Bosna i Hercegovina je zabilježila 2008. godine u Pekingu gdje je osvojila srebrnu medalju na paraolimpijadi i 2010. godine na Svjetskom prvenstvu u Sjedinjenim Američkim Državama. Već sljedeće godine u Holandiji na Evropskom prvenstvu Bosna i Hercegovina se vratila na pobjednički tron te osvojila pet zlatnih medalja u nizu: tri na Evropskom te jednu na Svjetskom prvenstvu kao i zlatnu medalju na paraolimpijadi 2012. godine osvojene u Londonu.
Cimmer fraj
Cimmer fraj je hrvatska humoristična serija koja je s emitiranjem krenula 7. oktobra 2006. godine.
Radnja
Hotel Cimmer fraj smješten je negdje u Dalmaciji, a vodi ga Joško Macola, frustrirani, neugodni i arogantni ostarjeli galeb koji je sve samo ne mirni, nasmiješeni i gostoljubivi vlasnik hotela voljan učiniti sve za svoje goste. Kako hotel ne bi bio zatvoren prije nego li ga otvore, brine se Anđa, njegova opaka žena koja ima viziju da jednoga dana hotel postane poželjna destinacija. Anđa svako malo pritisne Joška koji na sve moguće načine pokušava od svoje goropadne žene sakriti svoje smicalice i prijevare gostiju.
U vođenju hotela im pomaže Memo, konobar i sve ostalo što zatreba, Joškova desna ruka i koautor 'genijalnih' planova. Budući da se ne zna tko je od njih dvojice nesposobniji u realizaciji, sobarica Božena svojom oštroumnošću spašava stvar, iako ponekad mora balansirati između dva suprotna tabora (Joškovog i Anđinog). Ali Božena je krajnje vješta manipulatorica i majstorski se snalazi u neizglednim situacijama.
Bašabulići
Bašabulići su naseljeno mjesto u općini Novo Goražde, Bosna i Hercegovina.
Spisak epizoda "Monka"
Serija ima ukupno 125 epizoda. Prva sezona ima 13, a ostale po 16 epizoda.
Skordisci
mini|desno|Država Skortdiska, 3-1. vijek prije nove ere. Skordisci su keltsko pleme koje se nakon dolaska u Panoniju, naselilo oko rijeka Dunav, Sava i Drava. Svoj historijski značaj doživjeli su širenjem na Balkansko poluostrvo početkom III stoljeća p. n. e. Na svom vrhuncu, njihov utjecaj se protezao na područja na kojima se nalaze današnje države Austrija, Hrvatska, Mađarska, Srbija, Bugarska, Slovenija, Slovačka i Bosna i Hercegovina.
Porijeklo
Etnička pripadnost plemena Scordisci je predmet rasprava; savremeni historičar J.J. Wilkes smatra da je njihovo porijeklo keltsko, pozivajući se, između ostalog, na antičkog historičara Strabona, Christopher Webber ih svrstava u Tračane, neki drugi u Ilire itd. Andras Mocsy objašnjava njihovo porijeklo sugerirajući da se ne radi o keltskom plemenu per se već o "keltskoj političkoj kreaciji".
IC 183
IC 183 (također poznat kao MCG -1-6-15 i PGC 7538) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 175 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,30 (66 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 7. decembra 1893. godine.
Skordisci
Dolazak na Balkan
lijevo|mini|Ratnik Skordiska, Narodni muzej Požarevac Oko 335. godine Kelti šalju predstavnike Aleksandru Velikom, koji je u to vrijeme vodio borbe sa Tračanima, izražavajući lojalnost, svjesni njegove vojne snage. Nakon smrti Aleksandra Velikog, Skordisci su krenuli na jug. Položaj Autarijata, okrenut prema Savi i Dunavu, predstavljao je prvu prepreku u budućim keltskim pohodima na Balkan. Kelti su počeli napadati autarijatsku teritoriju oko 320. godine. Pisani izvori potvrđuju da su se negdje oko 311/310. god. p. n. e. Autarijati nalazili u masovnoj seobi. Rasuli su po Makedoniji, Dardaniji, Donjem Dunavu, a jedan dio ostao je živjeti u zajednici sa Keltima. Slijedilo je potčinjavanje preostalih tribalskih plemena u Moeziji, dijelova Dardanaca, nekoliko zapadnih tračanskih plemena i Peona.
IC 183
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Skordisci
Pohod u Delfe
Već 310. ili 309. god. p. n. e. Makedonski kralj Kasander imao je oružani sukob sa Keltima na planini Hemus. Godine 279. završio se veliki keltski pohod u Delfe. Kelti su najprije imali uspjeha u bici kod Termopila, ali su kod Delfa doživjeli poraz od udruženih grčkih državica. Dvije godine kasnije Kelti su prodrli u centralnu Malu Aziju i osnovali svoju koloniju Galatu.
Blagojevići (Novo Goražde)
Blagojevići su naseljeno mjesto u općini Novo Goražde, Bosna i Hercegovina.
Skordisci
Osnivanje Skordiske
Nakon povratka keltskih napadača na Grčku 279. god. p. n. e, od onih koji su preživjeli, formirala se nova narodnosna zajednica – Skordiska, u kojoj su se Kelti nametnuli kao malobrojna ali snažna vladajuća klasa. U formiranju te zajednice su učestvovali već porobljeni Autarijati, pojedine tribalske i tračke zajednica i manja ilirska plemena. Kelti su se se brzo utopili u brojnije populacije lokalnog stanovništva. Skoro čitav jedan vijek žive u miru sa ilirskim zajednicama koje su tu zatekle. U tom razdoblju intenzivno se bave zemljoradnjom i stočarstvom. Podižu brojna naselja - prvo otvorena a od sredine II vijeka stare ere i utvrđena. Kelti unutar naselja bili su veoma dobro organizovani i između utvrđenih naselja bila je izvršena izvjesna podjela poslova. Pojedina utvrđena naselja bila su formirana kao zanatske četvrti u kojima su se veoma uspješno izrađivale keramičke posude i prerađivao metal.
Iako se njihov keltski naziv plemena održao, "ilirizirana" verzija Scordistae se često koristila nakon II stoljeća p. n. e. Andras Mocsy navodi da su lična imena Skordisca na području južne Panonije poprimila ilirska obilježja, a u području Morave tračanska.
U centralnom dijelu Balkana smatrani su za najjače pleme. Podigli su svoja utvrđenja u Singidunumu i Taurunumu te tako osnovali današnji Beograd.
Skordisci i Rim
Od 141. godine p. n. e. Skordisci neprestano učestvuju u borbama protiv Rima, nakon što je Makedonija ušla u sastav rimske države. Koskonije ih je porazio 135. godine p. n. e. u Trakiji. Zahvaljujući pronađenom "spomen-obilježju" kod Soluna, utvrđeno je da je Sextus Pompejus ubijen u borbi protiv Skordisca kod mjesta Stobi (današnje Gradsko u Makedoniji). A 114. godine p. n. e. Skordisci su na zapadnim planinama današnje Srbije zaskočili i uništili vojsku koju je predvodio Gajus Porcius Kato. Ali, Minucius Rufus ih je pobijedio 107. godine p. n. e. No, Skordisci i dalje nisu odustajali od Panonije jer se pominju kao učesnici u sukobu sa Rimljanima tokom druge opsade Siska 119. godine p. n. e.
mini|desno|Keltska plemena na Balkanu oko 50. godine p. n. e.
Konačno, 15. godine p. n. e. Tiberije ih je "smrvio" i potčinio Rimu nakon čega su Skordisci najčešće djelovali kao plaćenici. Kasnije, za vrijeme vladavine Trajana, mogli su postati i građanima Rima, skupa sa Andizetima i Breucima, kako navodi J.J. Wilkes. Romanizacija Skordisca učinila je neminovnim njihov nestanak kao nezavisnog etno-političkog bića.
Brojna keltska arheološka nalazišta na Balkanu povrđuju njihovo prisustvo.
Izvori i vanjski linkovi
27, 287-309 2003.
Obala
Obala je krajnji zemljišni pojas na granici dodira sa vodenom površinom (more, rijeka, jezero).
Vrste obale
Promatrajući sa kojim vodenim površinama kopno dolazi u dodir, obale možemo podijeliti na riječne, jezerske i morske.
Riječna obala
Riječna obala je onaj dio kopna koji se nalazi sa obe strane rijeke i čini dodirnu tačku sa istom. Na ovim obalama, i u blizini istih, najčešće su stvorena i prva naselja koja su kasnije porasla u gradove. Obzirom na svakodnevno proticanje vode, riječna obala se vremenom mijenja. Može biti pjeskovita, šljunkovita, a i često iznimno zelena, zarasla gustom travom, grmljem, a na mnogim lokacijama i uljepšana vrbama, kojima takva lokacija iznimno godi.
Jezerska obala
Jezerska obala je onaj dio kopna koji čini dodirnu tačku sa vodenom površinom svakog jezera. Za razliku od riječne, jezerska obala je pošteđena promjena.
Morska obala
Treća vrsta obale je sigurno i najveća i najduža na svijetu. To je onaj dio površine koji dolazi u dodir sa morem i okeanima. Može biti stjenovita, šljunkovita te pjeskovita. Najpoznatija svjetska morska obala je plaža Copacabana u Rio de Janeiru. Najdužu morsku obalu ima Kanada, čak četiri puta veću od Rusije koja je na drugom mjestu.
mini|Poznata plaža Copacabana, [[Rio de Janeiro]]
Korist za čovjeka
Obale su oduvijek bile najbolje mjesto za život, a upravo su neki od svjetskih najvećih gradova smješteni na istima. Obale, a naročito one morske i u toplijim područjima, uvijek su bili važni faktori kada je u pitanju turizam. Mnogim otočnim zemljama i nacijama, kao što su one na Mediteranu ili Pacifiku, turizam je od velike važnosti pa se obale iskorištavaju najbolje što mogu. Plivanje, sunčanje, ribolov i surfanje su samo od nekih mogućnosti koje one nude.
System of a Down (album)
System of a Down je debitantski studijski album američko-armenske grupe System of a Down, izdat 1998 godine.
Vještačko ostrvo
mini|Vještačko ostrvo koje pomaže pri spajanju Danske i Švedske
Vještačko ostrvo je ostrvo nastalo djelovanjem i aktivnošću čovjeka. Nastaje namjernim gomilanjem materijala (kamenje, šljunak, zemlja, pijesak) na jedno mjesto, a kasnije eventualnom korekcijom i pritiskom maloprije pomenutog materijala kako bi ostrvo dobilo željeni oblik.
Vještačka ostrva danas su prisutna na svim vrstama vodenih površina. Čovjek ih pravi na rijekama, najčešće kroz onaj dio toka koji prolazi kroz grad, pa onda na iste posadi drveće. Takva ostrva su pravljena i na morskim površinama, najčešće za potrebe izgradnje novih mostova i ostalih vrsta poveznica između teritorija odvojenih morem. U Ujedinjenim Arapskim Emiratima, u gradu Dubai, izveden je veliki projekt, napravljeno je desetine ostrvca koja ukupno podsjećaju na mapu svijeta.
Danska i Švedska odlučile su napraviti autoput i povezati se međusobno preko mora. S obzirom na to da bi se izbjeglo blokiranje morskog puta do Baltičkog mora, odlučili su izgraditi vještačko ostrvo, od Danske ka istom napraviti veliki most, a od ostrva do Švedske podvodni tunel. Na taj način su izbjegli prouzročiti eventualne kasnije smetnje većim brodovima pri prolasku ka istoku.
Steal This Album!
Steal This Album! je treći studijski album američko-armenske grupe System of a Down, izdat 2002 godine.
Sve pjesme su napisane za vrijeme snimanja prethodnog albuma Toxicity. Objavljen je singl "Innervision", a redatelj Michael Moore, inače protivnik američke politike, je režirao videospot za antiratnu pjesmu "Boom!".
Bratunac
Bratunac je naseljeno mjesto i sjedište istoimene općine koja se nalazi u sjeveroistočnoj Bosni i Hercegovini i prostire se na površini od 293,49 km2. Administrativno je dio Republike Srpske. Općina graniči s općinama Zvornik, Srebrenica, Milići i Vlasenica, a rijekom Drinom u dužini od 68 km graniči sa Srbijom. U općini postoji 15 mjesnih zajednica sa ukupno 20.800 stanovnika.
Historija
Bratunac se prvi put pominje 1381. godine kao mjesto kroz koje je prolazio put iz Bosne u Srbiju. Sastojao se od 5 kuća u kojima je živjelo oko 30 stanovnika. Početak ekonomskog razvoja ovog područja možemo vezati za početak organizovane proizvodnje i otkupa duhana 1886. godine. Most na rijeci Drini je izgrađen 1926. godine i na taj način su poboljšani komunikacijski uslovi koji su bili podstrek razvoju čitavog kraja. Samostalna općina je postao 1927. godine i tada je uvršten u spisak mjesta koja je trebalo proglasiti varošicom.
NGC 275
NGC 275 (također poznat kao Arp 140, IRAS 00485-0720, MCG -1-3-22 i PGC 2984) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 80 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,50 (35 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. oktobra 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6420
NGC 6420 (također poznat kao MCG 11-21-13 i PGC 60553) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 374 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,60 (65 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 17. augusta 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak imenovanih asteroida, L
List of minor planets
Rezolucija (čvor)
Rezolucija se može odnisiti na:
NGC 3474
NGC 3474 (također poznat kao MCG 3-28-42 i PGC 32989) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 419 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,80 (97 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (85 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 24. aprila 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Plivanje na Olimpijskim igrama 2008 – 400 m mješovito (muškarci)
Takmičenja u disciplini 400 m mješovito za muškarce na Olimpijskim igrama 2008. održana su 9. i 10. augusta.
Amerikanac Michael Phelps srušio je svjetski rekord u odbrani zlatne medalje u ovoj disciplini i, što je važnije, osvojio prvu zlatnu medalju na ovim Igrama, sedmu u karijeri i devetu olimpijsku medalju ukupno. Očekivao je da će mu zemljak Ryan Lochte biti veliki izazov, ali Phelps se odvojio od ostalih u prsnoj dionici, a zatim povećao prednost u dionici slobodnim stilom, isplivavši vrijeme 4:03.84, više od sekunde brže od svjetskog rekorda, koji je postavio na američkim kvalifikacijama za Olimpijske igre. Mađar László Cseh na ovim je Igrama došao do svoje prve olimpijske srebrne medalje, postavivši pritom evropski rekord (4:06.16). Lochte je posustao pri kraju utrke, pa se morao zadovoljiti bronzanom medaljom (4:08.09).
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli. Na ovim Igrama srušeni su sljedeći rekordi:
IC 1870
IC 1870 (također poznat kao IRAS 02553-0232, MCG -1-8-20, PGC 11202 i UGCA 46) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 71 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 2,80 (58 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard.
Parma
Parma je grad u italijanskoj regiji Emilia-Romagna poznat po svojoj šunki, siru, arhitekturi i lijepom prirodnom krajoliku. Sjedište je poznatog univerziteta Università degli Studi di Parma (UNIPR), jednog od najstarijih na svijetu. Grad je podijeljen na dva dijela istoimenom rječicom Parma. Etrursko ime grada je adaptirano od strane Rimljana da bi asociralo na okrugli parma štit.
Parma je i upravno sjedište istoimene pokrajine, kao i biskupijsko sjedište.
Historija
mini|lijevo|240px|Katedrala i batisterij iz Parme Grad su osnovali Rimljani u 2. vijeku p. n. e. Važno je prometno i trgovačko središte. Nakon ostrogotskih razaranja u 4. vijeku naselje je obnovljeno u srednjem vijeku. Bio je poprište sukoba između Svetog Rimskog Carstva i Pape u 14. vijeku, pa je često mijenjao vladare. Papa Pavao III. 1545. godine proglasio je Parmu dijelom Vojvodstva Parme i Piacenze. Nakon razdoblja habsburške vlasti, krajem 18. vijeka grad dolazi pod vlast Francuza, da bi se već 1815. godine vratio pod austrijsku vlast. Godine 1861. Parma je priključena novoosnovanoj Kraljevini Italiji. Danas je Parma važno cestovno i željezničko čvorište na pravcu između Milana i Bologne. Ima razvijenu prehrambenu i farmaceutsku industriju, metalurgiju, proizvodnju stakla i mašina, a najpoznatiji proizvod je sir parmezan.
Slikari i kipari
mini|desno|260px|Detalj Correggiove freske iz Camera di San Paolo.
Privreda
Parma je poznata po svojim prehrambenim proizvodima: po siru parmezanu (Parmigiano Reggiano), koji se proizvodi po cijeloj pokrajini Reggio Emilia, i po svom pršutu (Prosciutto di Parma). Zbog velike tradicije u proizvodnji i plasmanu prehrambenih proizvoda, 2004. Parma je izabrana za sjedište Evropske agencije za sigurnost prehrambenih proizvoda (European Food Safety Authority, EFSA).
Parma je sjedište dviju snažnih multinacionalnih prehrambenih kompanija: Barille (tjestenina) i Parmalata (mljekarska industrija).
NGC 1988
NGC 1988 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Bik. Prvo otkriće je napravio Jean Chacornac 19. oktobra 1855. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Homologija
Homologija se može odnositi na:
Ostalo značenje:
Tetija (mitologija)
140px|mini|Božica mora Tetija
Tetija (grč. Τηθύς, Têthýs) je grčka Titanida; božica mora. Ponekad se pogrešno zamijenjuje sa svojom unukom Tetidom, jednom od Nereida, kćerkom Doride. Njeno ime znači "baka". Iako Tetija nije imala aktivnu ulogu u grčkoj mitologiji i nije imala uspostavljene kultove, ona je bila prikazana u mozaicima koji su ukrašavali kupke, bazene i sl. na grčkom istoku, posebno u Antiohiji i njenim predgrađima, bilo sama ili sa Okeanom.
Tetija je Okeanova žena, a postali su roditelji okeanskim nimfama Okeanidama kojih ima 3000, a također i svim rijekama, fontanama i jezerima svijeta.
Za vrijeme rata protiv Titana, u takozvanoj Titanomahiji, odgojila je Heru. Nakon šta je Zeus Kalistu i njenog sina Arkada postavio kao sazviježđa Veliki medvjed i Mali medvjed, Heri to se, zbog njegove prijevare, nije svidjelo te je zamolila Tetiju, svoju dadilju, da joj pomogne. Tetija ih je proklela da zauvijek kruže nebom i da nikad ne zađu ispod horizonta.
Mitologija
Tetija nije igrala aktivnu ulogu u grčkoj mitologiji. Jedina rana priča o Tetiji je ono što je Homer ukratko ispričao Heri u Ilijadinoj obmani Zeusa. Tamo, Hera kaže da kada je Zeus bio u procesu svrgavanja Krona, dala ju je njena majka Reja Tetiji i Okeanu na čuvanje i da su je oni "s ljubavlju njegovali i negovali u svojim dvoranama". Hera priča o tome dok lažira da je na putu da posjeti Okeana i Tetiju u nadi da će pomiriti svoje udomitelje, koji su ljuti jedno na drugo i više nemaju seksualne odnose.
Prvobitno Okeanova supruga, kasnije se Tetija poistovećivala sa morem, a u helenističkoj i rimskoj poeziji Tetijino ime je počelo da se koristi kao poetski izraz za more.
Jedina druga priča koja uključuje Tetiju je očigledno kasni astralni mit o polarnom sazviježđu Veliki medvjed (Veliki medvjed), za koji se smatralo da predstavlja katasterizam Kalista kojeg je Zeus preobrazio u medvjeda i postavio među zvijezde. Mit objašnjava zašto se sazvježđe nikada ne spušta ispod horizonta, govoreći da joj je Tetija, budući da je bila Zeusova ljubavnica, zabranila da "dodirne Okeanske dubine" iz brige za svoje posvojeno dete Heru, Zeusovu ljubomornu ženu.
Klaudijan je pisao da je Tetija dojila dvoje svojih neflinga u grudima, Helija i Selenu, djecu svoje braće i sestara Hiperiona i Teje, tokom njihovog detinjstva, kada je njihova svjetlost bila slaba i još nije prerasla u svoje starije, svetlije ja.
U Ovidijevim Metamorfozama, Tetija pretvara Ezaka u pticu ronioce.
Epimetej (mitologija)
U grčkoj mitologiji, Epimetej (grč. Ἐπιμηθεύς, Epimêtheús ili Επιμαθεως; lat. Epimetheus; njegovo ime dolazi od riječi epeita i mêtis) jeste bog Titan druge generacije, Japetov i Azijin sin te Prometejev i Atlasov brat, kao i Pandorin muž.
Tetija (mitologija)
Mitologija
Tetiju su ponekad miješali sa drugom boginjom mora, morskom nimfom Tetidom, Pelejevom ženom i Ahilejevom majkom.
Kultura
Po Tetiji je nazvan Saturnov mjesec Tetis te davni okean Tetis.
Epimetej (mitologija)
Prometej je oblikovao prve ljude, a Epimetej životinje, šta spominje Platon. Prometej je ukrao vatru od Hefesta i dao je čovjeku, a zbog toga ga je Zeus kaznio i prikovao za stijenu. Zeus je stvorio Pandoru, prvu ženu, i dao ju Epimeteju, znajući da će se zaljubiti u nju, usprkos bratovim upozorenjima koji mu je rekao da nikad ne prihvaća darove od olimpskih bogova sa kojima su Titani bili u sukobu.
Epitemejeva i Pandorina kći zvala se Pira, a udala se za Deukaliona.
Dok je Prometej opisivan kao genijalan i pametan, Epimetej je prikazan kao budala.
Mitologija
Prema Platonovoj upotrebi starog mita u svojoj Protagori (320d–322a), blizancima Titanima je povjereno da podijele osobine među novostvorenim životinjama. Epimetej je bio odgovoran za davanje pozitivne osobine svakoj životinji, ali kada je došlo vrijeme da se čovjeku da pozitivna osobina, u nedostatku predviđanja otkrio je da više ništa nije ostalo. Prometej je odlučio da će atributi čovečanstva biti civilizacijska vještina i vatra, koje je ukrao od Atene i Hefesta. Prometeju je kasnije suđeno za ovaj zločin. U kontekstu Platonovog dijaloga, "Epimetej, biće u kojem misao slijedi proizvodnju, predstavlja prirodu u smislu materijalizma, prema kojem misao dolazi kasnije od nepromišljenih tijela i njihovih nepromišljenih kretanja".
Prema Hesiodu, koji je ispričao priču dva puta (Teogonija, 527 i dalje; Radovi i dani 57 i dalje), Epimetej je bio taj koji je prihvatio Pandorin dar od bogova. Postojanje njihovog braka se može (i to od kasnijih autora), ali on nije eksplicitno naveden ni u jednom tekstu. U kasnijim mitovima, kćerka Epimeteja i Pandore bila je Pira, koja se udala za Deukaliona, Prometejevog potomka. Zajedno su jedina dva čovjeka koja su preživjela potop. U nekim izveštajima, Epimetej je imao još jednu kćerku, Metameleju, čije ime znači "žaljenje zbog onoga što se dogodilo" jer će oni koji ne planiraju unaprijed osjećati tugu samo kada ih pogodi nesreća. Drugi kažu da se Epimetejeva žena zvala Efira, kćerka Okeana.
Mjesec
Jedan mjesec planete Saturna nazvan je po ovom bogu.
NGC 4980
NGC 4980 (također poznat kao ESO 443-75, IRAS 13064-2822, MCG -5-31-37 i PGC 45596) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 66 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,60 (31 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. marta 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Salahudin
Salah ad-Din Jusuf ibn Ejub (Arapski صلاح الدين يوسف بن أيوب; rođen 1138 - 4. mart 1193), poznatiji u islamskom svijetu kao Salahudin a na zapadu kao Saladin,  je bio prvi sultan Egipta i Sirije i osnivač Ejubidske dinastije, koja je dobila ime po njegovom ocu. Kao sunitski musliman kurdskog porijekla, Salahudin je predvodio muslimanski otpor evropskim križarima u Levantu. Na vrhuncu svoje moći, njegov sultanat je obuhvatao Egipat, Siriju, Mezopotamiju, Hidžaz, Jemen i druge dijelove sjeverne Afrike. Poznat je po oslobođenju Jerusalima 1187. godine.
Nakon dolaska u Fatimidski Egipat 1163. godine, Salahudin je izabran u Fatimidsku vladu na osnovu svojih vojnih uspjeha protiv križara i bio je u blizini halife al-Adida. Kada je Salahudinov stric Shirkuh umro 1169. godine, al-Adid je imenovao Salahudina vezirom; to je bio rijedak slučaj da se imenuje jedan sunitski musliman na tako važan položaj u šiitskom halifatu. Tokom svog mandata kao vezir, Salahudin je počeo da podriva Fatimidske ustanove, a nakon smrti al-Adida 1171. godine preuzeo je vlast i ponovo oformio Abasidski halifat u Egiptu. U narednim godinama, vodio je pohode protiv križara u Palestini, osvojio Jemen i ugušio fatimidsku pobunu u Gornjem Egiptu.
Pod Salahudinovim ličnim vodstvom, Ejubidska vojska je porazila krstaše u odlučujućoj bici kod Hitina 1187. godine, zauzimajući Palestinu od krstaša koji su je 88 godina ranije osvojili. Iako je križarska kraljevina Jerusalem i dalje postojala, poraz kod Hitina je označio prekretnicu u sukobu sa muslimanskim silama u regionu. Umro je 1193. godine u Damasku, dajući veliki dio svog bogatstva svojim podanicima. Sahranjen je u mauzoleju pokraj Umejadske džamije. Salahudin je postao istaknuta ličnost u arapskoj, turskoj, kurdskoj, perzijskoj i islamskoj kulturi, a često se opisuje kao najpoznatiji Kurd u historiji ovog naroda.
Djetinjstvo i rani period
Salahudin je rođen u Tikritu u Iraku. Njegova porodica je bila Kurdskog porijekla iz grada Dvina u Srednjovjekovnoj Armeniji. Njegov otac, Nadžmudin Ejubi, je protjeran iz Tikrita 1139 zajedno sa bratom Asadudinom Širkukom, i preseljavaju se u Mosul. Kasnije se prijavljuje u vojnu službu kod Imadudina Zengija, guvernera Alepa, koji ga postavlja na mjesto komandira tvrđave u Balbeku. Imadudina nasljeđuje njegov sin Nurudin koji je postao vođa Zengida, muslimanske dinastije turskog porijekla. Salahudin, koji je živio u Damasku, je bio dobro edukovan. Prema njegovom biografu, Al Vahraniju, Salahudin je bio učen u filozofiji, artimetici i pravu, ali da je njegov primarni ideal bio izučavanje Kur'ana i religijskih nauka. Nekoliko izvora tvrdi da je bio više zainteresovan za izučavanje vjerskih nauka nego za vojnu službu.
Grb Svete Helene
mini|desno|200px|Grb Svete Helene Grb Svete Helene usvojen je 30. januara 1984. Sastoji se od štita na čijem se vrhu nalazi ptica plovka. Ostali dio štita prikazuje brod i brdovitu obalu ostrva u pozadini. Na brodu se viori zastava Engleske.
Salahudin
Vojna karijera
Salahudinova vojna karijera počinje sa njegovim ujakom Esadudin Širkukom, poznatim vojnim komandirom iz toga vremena. 1163. godine dolazi u posjetu Fatimidskom Halifi El-Adidu koji je istjeran iz Egipta od snažnog rivalskog plemena benu Ruzejk, koji je tražio vojnu pomoć od Nurudina, sina Imadudina Zengija, guvernera Alepa. Imadudin šalje Esadudina a Salahudin u 26-toj godini kreće sa njim. Salahudinova uloga u bici je bila manje značajna i uglavnom se svodila na priupljanje obavještajnih podataka. Prva veća bitka u kojoj je učestvovao Salahudin je bila bitka koja se odigrala između krstaša iz pravca Egipta i Širkukove armije. Bitka se odigrala na pjeskovitom terenu zapadno od Gize. Salahudin je izvanrednim manevrom "lažnog povlačenja", sa svojom jedinicom, uvukao neprijateljsku vojsku u klopku i nakon prvobitne pobjede krstaša, Širkukova vojska u kontraofanzivi izvojeva pobjedu. Obzirom da je većina Širkukove vojske poginula, ta bitka se i ne smatra kompletnom pobjedom muslimanske vojske, međutim dalje napredovanje krstaške armije je zaustavljena. Širkuk i Salahudin sa ostatkom vojske kreću dalje prema Aleksandriji gdje su dočekani dobrodošlicom i gdje im je data sva pomoć u novcu i oružju.
Egipatski vezir
mini|desno|250px|Mapa Salahudinovih bitaka u Egiptu
Širkuk je se uključio u rivalstvo za vlast nad Egiptom sa dva vojna generala :Šivarom i Amarlikom I Jerusalimskim, u kome je Šivar tražio pomoć od Amarlika I u borbi za vlast nad Širkukom i Salahudinom. 1169. godine Šivar je ubijen u atentatu i umro je naredne godine. Na vlast je po preporuci Al Adida, Fatimidskog Halife postavljen Salahudin el Ejubi.
Na kraju iste godine grupa egipatskih vojnika i "emira" su pokušali da ubiju Salahudina ali je on već prije saznao za njihove namjere i vođu zavjere Mu'temina Kilafa, civilnog vladara Fatimidskog dvora, ubija. Nakon toga, 50 000 Afričkih vojnika iz Fatimidske regimente, zajedno sa nekim egipatskim " emirima" napada Salahudinovu vojsku. 23. Augusta iste godine Salahudin uspješno guši pobunu i nakon toga nikada nije napadan iz Kaira.
Krajem 1169, Salahudin zajedno sa pojačanjem koje mu je dao Nurudin, pobjeđuje veliku krstaško-bizantijsku vojsku u bici kod Dimiete. Nakon toga, u ljeto 1170 Nurudin šalje Salahudinovog oca po Salahudinovom zahtjevu koji je tražio pomoć protiv sve većeg pritiska El Mustendžida, Abasidskog halife, koji je bio neprijateljkski raspoložen prema Al Adidu. Salahudin je time učvrstio svoju vlast u Egiptu i povećao podršku ostalih vladara. Počeo je povećavati uticaj sunitskog islama naređujući gradnju univerziteta koji je bio baziran na Malikijskoj pravnoj školi Islama.
Nakon što je učvrstio vlast u Egiptu, Salahudin pokreće vojne kampanje protiv krstaša, opsjedajući utvrdu Darum 1170. godine. Amarlik povlači Templarski garnizon iz Gaze da bi mu pomogao da osvoji Darum, ali Salahudin umjesto toga napada Gazu i osvaja je. Iste godine, napada i osvaja utvrdu Eilat.
Egipatski Sultan
25. Septembra iste godine Salahudin je napustio Kairo da bi se priključio združenom napadu na pustinjska utvrđenja Jerusalemskog Kraljevstva, Kerak i Montreal, sa Nurudinom koji je krenuo sa vojskom iz pravca Sirije. Međutim odmah po dolasku kod Montreala, Salahudin odlučuje iznenada da se povuče, shvaćajući da ako pomogne Nurudinu da pobijedi krstašku državu Jerusalim, koja je stajala između Egipatskog Halifata i Sirije, dala priliku Nurudinu da aneksuje Egipatsku državu u svoje okvire.Salahudin je izjavio da se povukao radi Fatimidske urote protiv njega, međutim, Nurudin nije prihvatio "izvinjenje". 31. Jula, 1173. godine, Salahudinov otac je ranjen u utrci sa konjima, to ranjavanje je prouzročilo njegovu smrt, 9. Augusta. 1174. godine, Salahudin šalje Turan-šaha, svoga brata u vojnu kampanju protiv Jemena, koji osvaja Jemen i važne luke u Adenu, koje su bile pod vlašću Ejubijkse dinastije.
Osvojenje Damaska
U ljeto 1174. godine, Nurudin je spremio vojsku da zaposjednu Mosul i Al-Džaziru, kao pripreme za napad na Egipat.Ejubijska dinastija je održala koncil na kome su izglasali odluku za oružanu odbranu Egipta. 15. Maja, Nurudin se razbolio nakon čega ubrzo je umro, a njegova vlast je došla u ruke njegovog jedanaestogodišnjeg sina. U međuvremenu, lokalni vladari su podržali Salahudina u borbi protiv vojske koja je prethodno došla u Mosul i Džeziru, i zatražili pomoć od Salahudina. Salahudin sa 700 konjanika dolazi do Basre gdje se sastao sa lokalnim vladarima koji su zatražili njegovu pomoć. 23, Novembra dolazi u Damask gdje mu se kapije grada otvaraju i on uz veliki doček lokalnog stanovništva ulazi u grad.
Dalja osvajanja
Nakon što je postavio svoga brata kao namjesnika u Damasku, Salahudin nastavlja osvajanja gradova Sirije koja su tada imala popriličnu autonomiju. Relativno lako je osvojio utvrženje Hama. Zaobišao je grad Hims radi njegovih jakih utvrda. Zatim se zaputio prema Alepu i opsjeo ga 30. decembra nakon što je lokalni vladar odbio da se preda.
Kampanja protiv Hašašina
U to vrijeme Salahudin je već bio u primirju sa Jerusalimskim Kraljevstvom, ali je imao neprijateljstvo sa Hašašinima koje je vodio Sinan. Hašašini su imali devet utvrđenja visoko na Nusajrijskim planinama. Salahudin ih je napao u Augustu 1176, ali se povukao iznenada. Mnogi historičari navode kao razlog to što je Salahudinov ujak posredovao u mirovnom pregovoru među njima. Međutim, u drugoj verziji se navodi da je razlog za povlačenje bio taj da je jedne noći, prilikom kampovanja Salahudinove vojske u Nusajrijskim planinama, Salahudin se probudio u svome šatoru i primijetio tamnu siluetu koja izlazi iz šatora, a iznad Salahudinove postelje zabijen otrovan nož sa porukom da će biti ubijen ako se ne povuče. A zatim navode da je vođa Hašašina, Sinan, lično došao u Salahudinov šator i ostavio tu poruku. Nakon toga Salahudin je ostao u primirju sa Hašašinima.
mini|lijevo|Umjetnički prikaz Salahudina iz 19.st.
Osvojenje Palestine
Nakon što je napustio Nusejri Planine, Salahudin se vratio u Damask. Turan-šaha je ostavio kao glavno-komandujućeg u Siriji, i samo sa ličnom pratnjom se uputio u Kairo. U roku od dvije naredne godine rekonstruisao je Kairo i učvrstio vanjske zidine grada. Po njegovom naređenju izgrađen je bunar "Bir Jusuf" (Jusufov Bunar), veliki most na drevnom gradu Giza, i dosta drugih manjih arhitektonskih obnavljanja i izgradnji. U Novembru 1177. godine krstaši su prekršili primirje upadajući u Damask, a zatim poslali veliku vojsku prema Sirijskoj utvrdi Harem, sjeverno od Alepa tako da je Sjeverna Palestina ostala sa veoma malom vojskom za odbranu. Salahudin je to iskoristio i poslao vojsku koja je brojala 26 000 vojnika od kojih je osam hiljada bilo iz elitnog odreda a ostatak je činila vojska robova iz Sudana. Prvo su zauzeli Eškalon, zatim Remlu, a onda se stacionirali pred kapijom Jerusalima.
Bitka i primirje sa Boldvinom
Ejubijska vojska, na čelu sa Salahudinom, je dozvolila Boldvinu IV, kralju Jerusalima, da zajedno sa templarima iz Gaze, uđe u Aškalan. Iako je ta krstaška vojska brojala samo 375 vitezova, Salahudin ih nije napao radi visoko-rangiranih generala koji su bili među njima. 25 Novembra, dok je većina Ejubijske vojske bila odsutna, Salahudin i njegovi ljudi su iznenada napadnuti u blizini Remle. Prije nego što su se organizovali, krstaška vojska ih je razbila, Salahudinova lična garda je pobijena i on je umalo izbjegao smrt, i sa preostalim vojnicima odjahao u Egipat.
Međutim ubrzo je organizovao vojsku i u ljeto 1178, upao je u Hims i zarobio mnogo krstaša. Ubrzo nakon toga ejubijski obavještajci informiraju Salahudina o namjerama krstaša da napadnu Siriju. Salahudin je naredio generalu Faruk-šahu da čuva zidine Damaska sa hiljadu vojnika i da se, čim se krstaši pojave, povuku i da zapale vatre na vrhovima brda, nakon čega bi Salahudin ponovo napao Jerusalim. U Aprilu 1179. krstaši, na čelu sa kraljem Boldvinom, prebrzo i potcjenjujući neprijatelja napadaju na utvrde Faruk-šaha i gube bitku. Nakon ove vjesti Salahudin od Egipta traži pojačanje za konačni obračun, gdje mu se odaziva 1500 konjanika koje mu je poslao Al Adil.
U ljeto 1180. dok je Salahudin spremao veliku ofanzivu na “Kraljevstvo Jerusalemsko”, kralj Boldvin mu šalje izaslanika sa porukom da želi primirje, koje Salahudin prihvata.
Ratovi protiv krstaša
mini|Salahudin i Gaj Lusignjan nakon bitke na Hitinu
U Julu 1187 Salahudin je osvojio većinu “Kraljevstva Jerusalimskog”. 4. Jula 1187. godine u bici na Hitinu se sukobio sa kombinovanom armijom Gaja Lusinjana i Rejmonda trećeg. U ovoj bici, krstaška vojska je teško poražena od visoko motivirane Salahudinove vojske To je bio jedan od odlučujućih poraza koju je doživjela krstaška vojska Salahudin je zarobio Rejnolda de Šatinjona i smatrao ga ratnim zločincem nakon čega ga je lično ubio kao odmazdu za napade na muslimanske karavane. Gaj Lusinjan je također zarobljen. Vidjevši egzekuciju Rejnolda, uplašio se da je slijedeći, međutim, pošteđen je od Salahudina riječima “Kralj ne ubija kralja…”.
Osvajanje Jerusalema
Salahudin je osvojio skoro sve gradove “Kraljevstva Jerusalimskog” do 2. oktobra 1187 kada je započeta opsada Jerusalima. Prije opsade, Salahudin je naredio predaju grada koja je odbijena. Nakon opsade, sklopljen je ugovor sa Bejlijanom Ibelinskim, braniocem grada, da se puste da odu svi oni koji žele iz grada. Bejlijan je to ulovio ubijanjem svakog muslimana u gradu Jerusalimu (bilo ih je oko 5000) i rušenjem muslimanskih hramova uključujući "Džamiju na stijeni". Salahudin pristaje da pusti da idu svi oni koji žele iz grada uz otkupninu. Ugovor je sklopljen i Salahudin pušta mnoge da odu bez otkupnine, čime je završeno "Kraljevstvo Jerusalimsko", i Jerusalim je ponovo bio u rukama Muslimana. Mnogi zapadni a i istočni historičari navode Salahudinove viteške vrline, jedna od takvih priča jeste slučaj kralja Ričarda I lavljeg srca, koji se nesposredno pred jednu veliku bitku sa Salahudinom, razbolio. Kada je to čuo Salahudin, stopirao je sva ratna dejstva, i u jednoj noći poslao svoje lične ljekare koji su liječili njegovog protivnika, nakon ozdravljenja, bitka je nastavljena.
Smrt
mini|desno|220px|Salahudinov [[mezar.]] Salahudin je umro od groznice, 4. Marta 1193 godine u Damasku. Prenosi se da, kada su otvorili njegove riznice, nisu našli u njima dovoljno novca za njegovu sahranu, jer je sve dao kao dobrovoljne priloge. Sahranjen je u velikoj džamiji u Damasku. Sedam vijekova nakon toga, njemački imperator Vilijam II je donirao veliki sarkofag za salahudinovo tijelo, međutim, Salahudin nije prebačen u njega, umjesto toga, sarkofag je izložen za posjetioce.
IC 184
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kalisto (mitologija)
mini|[[François Boucher: Jupiter (Zeus) i Kalisto, 1744.]] Kalisto (grč. Καλλιστώ, Kallistố) bila je kćerka kralja Arkadije Likona ili je bila nimfa.
Etimologija
Kalistino grčko ime dolazi od riječi καλλίστη, kallístê = najljepša.
Mitologija
mini|desno|[[Tizian: Dijana (Artemida) i Kalisto, 1556. - 1559.]] Kalisto je bila Artemidina sljedbenica i zavjetovala se ostati djevicom. Ali u nju se zaljubio Zeus te su vodili ljubav dok je on bio prerušen u Apolona (za razliku od ove Heziodove, Ovidijeva verzija mita donosi da se Zeus prerušio u samu Artemidu). Kad se kupala s Artemidinim nimfama, otkriveno je da je trudna te je božica pretvorila u medvjeda, a u tom obličju je rodila i svog sina Arkada. Druga verzija priče govori da je Hera pretvorila Kalistu u medvjeda da bi se osvetila zbog muževe prevare.
Heri se to nije svidjelo te je tražila Tetiju da joj pomogne. Tetija ih je proklela da zauvijek kruže nebom i da nikad ne zađu ispod horizonta (zato su cirkumpolarni).
Osmi krstaški rat
Osmi krstaški rat (1270.) je bio jedan u nizu ratova koje su poveli evropskih katolički kršćani protiv muslimana. Kao i prethodni i ovaj rat je poveo francuski kralj Luj IX protiv grada Tunisa. Smatra se neuspjelim ratom jer je kralj Luj IX umro ubrzo nakon što je s vojskm stigao na obale Tunisa dok se njegova vojska, opterećena bolešću, nedugo nakon toga raspršila natrag u Evropu.
Povod
Poznato je da je nakon neuspješnog pohoda tokom sedmog krstaškog rata, kralj Luj IX žalio zbog posljedica svog sudbonosnog vojnog pohoda koji je doveo do njegovog zarobljavanja od strane Memluka. 20 godina kasnije, pri kraju svoje vladavine i u životnoj dobi od 56 godina, Luj IX je isplanirao konačno instalisanje evropske kršćanske vlasti u Svetoj zemlji.
Osim toga, Luj IX je dodatno uzdrman događajima u Siriji, gdje je memlučki sultan Bajbers napao ostatke krstaške države. Do 1265. godine, Bajbers je zauzeo gradove: Nazaret, Haifa, Toron, i Arsuf. Hugh III od Kipra, nominalni kralj Jerusalima, sa vojskom je došao u Akru da brani taj grad, dok su trupe sultana Bajbersa marširale na sjever ka Armeniji, koja je u to vrijeme bila pod kontrolom Mongola. 1268. godine i drevni grad Antiohija je pao u ruke Bajbersa.
Hemijska kinetika
Hemijska termodinamika omogućava predviđanje da li će se neka hemijska reakcija odvijati u određenom smijeru ili ne. Međutim, termodinamika ne govori ništa o brzini hemijskih reakcija. Brzina hemijske reakcije i faktori koji utiču na brzinu su predmet proučavanja hemijske kinetike.
Brzina hemijske reakcije
Brzina hemijske reakcije je promjena koncentracije reaktanta ili produkta sa vremenom. Npr. za neku opštu reakciju:
brzina reakcije je definisana:
Prema eksperimentalnim podacima, mnoge hemijske reakcije imaju sljedeći oblik izraza za brzinu:
Suma eksponenata iznad koncentracija (m + n) u izrazu za brzinu, predstavlja red reakcije. Izraz za brzinu se može izvesti iz stehiometrijskih odnosa samo ako se radi o elementarnoj reakciji. U slučaju da ispitivana reakcija teče u više zasebnih koraka, izraz za brzinu se određuje isključivo eksperimentalno. Veličina k je konstanta brzine reakcije.
Reakcija prvog reda
Reakcija prvog reda se može prikazati na sljedeći način: