cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atacama
Iako se čini da teško da ima života u Atacami, postoje izolirane rupe i male površine biljaka koje omogućavaju život nekih kukaca i životinja. Neke biljke su se veoma dobro prolagodile ovom sušnom okruženju razvitkom dugog korjenja koji dosežu do vode ispod zemlje. Postoje jata flaminga koji žive u okolini slanih jezera hraneći se crvenim algama koje rastu u vodama. Čak i neki ljudi žive ovdje.
Postoji jedan grad, Kalma, ali većim dijelom Atacama je vrlo pusto područje. Hiljadama godina ljudi su živjeli ovdje, do čega se došlo na osnovu kulturoloških ostataka i artefakata koje su pronašli arheolozi. Zbog sušne klime, tijela sahranjenih Indijanaca su savršeno očuvana. Neke od najstarijih mumija pronađene su u Atakami.
Visoki atmosferski pritisak u ovoj regiji izaziva da se suh i hladan zrak s vrhova spusti na manje nadmorske visine. Ovaj suhi zrak skoro da nema vode u sebi, tako da se može vrlo lahko zagrijati, što izaziva i zagrijavanje tla.
Uzrok oskudice kiše u Atakami je to što su tropske vlažne i tople struje zadržane na istočnj strani Anda.
Zabus
Zabus je naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Grb Gvineje Bisau
mini|desno|Grb Gvineje Bisau Grb Gvineje Bisau je usvojen nakon nezavisnosti od Portugala 1973. Udarni dio grba čini crna zvijezda Afrike na crvenoj pozadini. U dnu grba se nalazi školjka, a oko grba dvije maslinove grane. Preko grba prelazi traka sa natpisom "Unidade, Luta, Progresso" (Jedinstvo, Otpor, Napredak).
.qa
.qa je najviši Internet domen za Katar. Jedini je domen koji počinje sa slovom q.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1950 - grupa 2
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1950 - grupa 2 bila je jedna od četiri grupe grupne faze takmičenja na Svjetskom prvenstvu 1950. koje se odigralo u Brazilu. Takmičenje u grupi 2 igralo se od 25. juna do 2. jula 1950. godine. U grupi 2 nalazile su se četiri reprezentacije: Španija, Čile, Engleska i Sjedinjene Američke Države. Španija kao pobjednik grupe kvalificirala se u finalno takmičenje Svjetskog prvenstva 1950.
Engleska – Čile
<section begin=SP 1950 - utakmica 2 /><section end=SP 1950 - utakmica 2 />
Španija – Sjedinjene Američke Države
<section begin=SP 1950 - utakmica 3 /><section end=SP 1950 - utakmica 3 />
Španija – Čile
<section begin=SP 1950 - utakmica 8 /><section end=SP 1950 - utakmica 8 />
Sjedinjene Američke Države – Engleska
<section begin=SP 1950 - utakmica 10 /><section end=SP 1950 - utakmica 10 />
Španija – Engleska
<section begin=SP 1950 - utakmica 12 /><section end=SP 1950 - utakmica 12 />
Čile – Sjedinjene Američke Države
<section begin=SP 1950 - utakmica 16 /><section end=SP 1950 - utakmica 16 />
Grb Kameruna
250px|desno Grb Kameruna se sastoji od štita koji posjeduje iste boje kao kamerunska zastava na kojem se nalaze kontura zemlje i vaga pravde. Iznad štita se nalazi natpis "Paix, Travail, Patrie" (Mir, Rad, Domovina), a ispod "République du Cameroun" (Republika Kamerun).
.ci
.ci je najviši Internet domen za Obalu Slonovače.
NGC 1945
NGC 1945 (također poznat kao ESO 85-EN83) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 6. novembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Greatest Hits (Aerosmith)
Greatest Hits prvi je kompilacijski album američke grupe Aerosmith. Snimljen je od oktobra 1980. do februara 1981. kad je i objavljen. Album je prodat u velikom broju primjeraka 1980-ih i 1990-ih.
Ponovna izdanja
Greatest Hits kolekcija je s 10 hronološki poredanih Singla grupe Aerosmith. Mnoge su pjesme digitalno prerađene za novije verzije ove kolekcije.
Stalingrad (Metro Pariz)
Metro stanica Stalingrad pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi na granici 10 i 19. arondismana ispod trga Place de la Bataille-de-Stalingrad, koji je dobio ime po Staljingradskoj bitci iz Drugog svjetskog rata. Pored linije metroa, stanica je povezana linijama i.
Antigonin kompleks
Antigonin kompleks je ne baš često upotrebljavano terminološko određenje u psihoanalitičkoj literaturi, a označava nesebičnu ljubav i spremnost na velike žrtve zbog druge osobe. Ova vrsta ljubavi, treba naglasiti, uvijek podrazumijeva neseksualnu prirodu. Samo ime ovog kompleksa svoje korijene nalazi u grčkoj tragediji i priči o Antigoni, plemenitoj kćerci cara Edipa, koja ulazi u žestok sukob sa vlašću i kraljem Kreontom, a vođena jednostavnom željom i odlukom da sahrani svog brata Polinika koji je poginuo kao "izdajnik". Antigona je odlučna u svojoj namjeri i spremna da žrtvuje samu sebe, te na kraju i biva pogubljena.
Grb Kenije
mini|desno|Grb Kenije Grb Kenije se sastoji od dva lava koji drže koplja i štit. Štit se sastoji od nacionalnih boja koje predstavljaju narod Kenije (crna), poljoprivredu (zelena), borbu za slobodu (crvena) i jedinstvo i mir (bijela). U sredini štita se nalazi pijetao koji drži sjekiru. Ispod štita je natpis "Harambee" (Zajedno).
Castrum
mini|300px|Maketa rimskog logora kod Bona
Fuleren
Fuleren je bilo koja molekula sastavljena samo od ugljika, u obliku šuplje sfere, elipsoida ili cijevi. Loptasti fulereni se također nazivaju "buckyballs", a cilindrični fulereni se zovu nanocijevi ili "buckytubes". Fulereni su slični po strukturi grafitu, koji je sastavljen od naslaganih slojeva grafena, koji se sastoje od šestougaonih prstenova; ali, oni nekad mogu sadržavati petougaone (ili ponekad sedmougaone) prstenove.
Castrum
Castra (latinski jezik: jednina castrum, množina castra) je vrsta vojnog logora ili utvrđenja koje je gradila i koristila rimska vojska. U ovim utvrdama su stalno ili privremeno se boravili pripadnici jedinica rimske vojske npr. legije. Naziv castra (i kao jednina) se striktno odnosio objekte vojne namjene dok je castrum mogao biti i civilni objekat izgrađen u svrhu zaštite. Castre su imale tipično pravougaoni oblik.
Budući prvenstveno vojni objekat konstruisan za smještaj legionara i utvrđen u odbrambene svrhe, castra je imala dodatne strukture sa elementima koji su otežavali napad na nju i njeno uništenje. Između ostalih, tu su bili:
Fuleren
Prvi fuleren, "buckminsterfuleren" C60, su 1985. otkrili: Harold Kroto, James Heath, Sean O'Brien, Robert Curl i Richard Smalley sa Rice Univerziteta. Ovo ime je omaž za Richard Buckminster Fuller-a, čija geodetska kupola oblikom podsjeća. Fulereni su od tada otkriveni i u prirodi.
Castrum
Unutar castre su se nalazili šatori ili barake za smještaj legionara i oficira, radionice za izradu i popravak vojne opreme, sanitarne prostorije, kanalizacija, vodovod i sl. Broj i vrsta ovih i ostalih objekata kao i materijal izrade zavisili su uglavnom od vremenskog perioda tokom kojeg su castre egzistirale; prvobitno uglavnom od drveta a s vremenom i nadogradnja u kamenu. Izvan castre, na teritoriji koju je pokrivala data vojna jedinica, nalazili su se istureni logori, osmatračnice itd.
Rimska castra je služila i kao osnovni urbanistički plan pri izgradnji rimskih gradova prema kojem su se sve ulice sjekle pod pravim uglom.
Castre u koje su imale stalni karakter s vremenom su prerastale u gradove (Torino, Bolonja, Firenca u Italiji; Chester, Lancaster, Manchester (uočiti nastavke -caster i -chester; očigledno je porijeklo iz latinskog jezika) tu Ujedinjenom Kraljevstvu). Na području bivše SFRJ rimska vojska je imala castre u Emoni (Ljubljana), Sirmiumu (Sremska Mitrovica), Mursi (Osijek) itd.
Fuleren
Otkriće fulerena je značajno povećalo broj poznatih ugljikovih alotropa, koji su, do tada, bili ograničeni na grafit, dijamant, i amorfni ugljik, kao što su čađ i ugalj. Buckylopte (Buckyballs) i buckycijevi su bili predmet brojnih istraživanja, kako zbog njihove jedinstvene hemije, tako i radi njihovih tehnoloških aplikacija, posebno u nauci o materijalima, elektronici, i nanotehnologiji.
Završje (Goražde)
Završje je naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Weltschmerz
Weltschmerz (njem. svjetska bol) je popularan izraz koji je prvi uveo njemački pisac Jean Paul a dovodi se u vezu sa romantičarima sa kraja 19-og i početka 20. vijeka.
Postao je opšteprihvaćen i od strane tzv. "laičke mase". Tim imenom pokušao se objasniti i opisati kolektivni osjećaj žalosti i bespomoćnosti koji je u to vrijeme zahvatio hiljade mladih ljudi, pretežno umjetnika i intelektualaca. Riječ je o sentimentalnom i bolećivom osjećanju cijele jedne generacije, a što je bila njihova reakcija (i izraz bespomoćnosti) pred zlom, nepravdom i besmislenošću koji su, kako im se činilo, obilježavali svijet u kojem žive. Mladi ljudi, najčešće pod "uticajem" poezije, snažno su podlijegali "svjetskom bolu", te ga se nerijetko rješavali na najgori i najjednostavniji mogući način - samoubistvom.
NGC 3427
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bugatti Veyron
Bugatti Veyron EB 16.4 je supersportski automobil marke Bugatti kojeg proizvodi Volkswagen od 2005. godine u Dorlisheimu u Francuskoj. Ime je dobio po francuskom trkaču Pierreu Veyronu, koji je Bugattiju 1939. donio pobjedu na 24 sata Le Mansa. Skraćenica "EB" su inicijali osnivača Bugattija Ettorea Bugattija, a 16.4 označava motor sa 16 cilindara i pogon na sva četiri točka. Do kraja 2007. proizvedeno je ukupno 132 Veyrona.
Historija
Historija ovog automobila započinje 1999. godine kada je predstavljen koncept EB 18/4 Veyron. Slijedeće godine na ženevskom sajmu automobila Volkswagen je najavio da će to biti najbrži, najjači i najskuplji automobil u historiji. Za razliku od koncepta koji je imao motor od 18 cilindara, odlučeno je da će produkcijski automobil imati 16 cilindara i čak 1001 KS. Obećana maksimalna brzina je bila 407 km/h, a cijena milion eura.
Razvoj je krenuo 2001. godine, dok je rečeno da će proizvodnja krenuti dvije godine poslije, no tokom razvoja su se pojavili mnogobrojni problemi, od kojih je najveći nestabilnost na visokim brzinama. Zbog toga je i tokom demonstracije jedan Veyron uništen na stazi Laguna Seca u SAD-u. Proizvodnja je odgođena za 2004. godine, da bi prvi Veyron spreman za prodaju sišao s proizvodne trake tek u jesen 2005. godine.
Pur Sang
10. septembra 2007. godine na frankfurtskom sajmu automobila predstavljena je specijalna edicija Veyrona, nazvana Pur Sang. Razlika je u potpuno karbonskoj karoseriji i izmijenjenim aluminijskim naplacima. Proizvedeno je samo pet Veyrona Pur Sang.
Fbg par Hermès
Ovaj Veyron, predstavljen početkom 2008. godine, izrađen je u saradnji s francuskom modnom kućom Hermès. Razlikuje se po redizajniranom prednjem dijelu i potpuno novim osmerokračnim aluminijskim naplacima. U unutrašnjosti je korištena posebna koža, a serijki je opremljen i specijalnim kovčegom dizajniranim od strane Hermèsa, koji prati dimenzije prtljažnika.
Grand Sport
Bugatti je 2007. godine najavio targa izvedbu Veyrona, koja je godinu poslije stigla u obliku Grand Sporta. Sa tvrdim krovom brzina je ista kao na coupeu, 407 km/h, bez krova je ograničena na 360 km/h, dok je sa mekim krovom ograničena na samo 130 km/h. Prvi Grand Sport je prodan za 2,9 miliona $ (oko 4 miliona konvertibilnih maraka).
Specifikacije
mini|250px|Motor Veyrona
Veyron ima motor od 16 cilindara (dva motora od 8 cilindara spojena u jedan), 64 ventila i 1001 konjsku snagu. Motor hladi čak 10 hladnjaka. Mjenjač je sedmostepenski automatski i omogućuje promjenu brzine u manje od 150 milisekundi. Koristi i specijalne Michelin gume, koje mogu podnijeti velike brzine. Pri maksimalnoj brzini u jednoj sekundi u motor uđe zraka koliko prosječan čovjek udahne u četiri dana i puni spremnik goriva od 100 litara potroši za 12 minuta, dok bi se gume nakon 15 minuta potpuno rastopile.
Cijena
Cijena Veyrona bez poreza, davanja, cijene isporuke i ostalih troškova je oko 1,2 miliona eura. Završna cijena je oko 1,5 miliona eura.
Zastava Burkine Faso
mini|desno|250px|Zastava Burkine Faso Zastava Burkine Faso se sastoji od dva horizontalna dijela crvene i zelene boje na čijem centru je žuta petokraka. Iako su ovo tradicionalne pan-afričke boje, smatra se i da crvena predstavlja socijalizam, a zelena bogatstvo ove zemlje. Žuta zvijezda prestavlja svjetlo vodilju revolucije.
IC 132
IC 132 je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Trokut. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 28. oktobra 1889. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zastava Estonske SSR
mini|desno|250px|Zastava Estonske SSR mini|desno|250px|Naličje zastave Zastava Estonske SSR je usvojena 6. februara 1953. godine.
Prije te zastave zastava je bila skroz crvena sa srpom i čekićem u gornjem lijevom uglu iznad kojih je stajala skraćenica ENSV (Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik).
Zastava je bila u upotrebi do 1991. kada je zamjenjena današnjom zastavom Estonije.
NGC 229
NGC 229 (također poznat kao MCG 4-2-49 i PGC 2577) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 338 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 1,00 (98 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 10. oktobra 1879. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
M79 Osa
M79 90mm ručni bacač granata ili Osa naziv koji se koristio u bivšoj JNA. Radilo se o protivoklopnom oružju kalibra 90 mm koji je imao domet oko 800 m. To je jugoslavenska modernizirana inačica francuskog ručnog bacača granata LRAC F1. Krajnja nišanska linija je na 600 m, premda su najbolji rezultati učinjeni na daljinama do 500 m. Sam bacač bio je izrađen od stakloplastike s držačem za ruku, naslonom za rame i rukohvatom koji je služio i kao indikator paljenja rakete.
Raketa se sastojala iz glave sa eksplozivnim punjenjem, tijela u kojem je bilo smješteno raketno punjenje i krilca koji su bili smješteni na repu tijela rakete. Kumulativno punjenje je imalo piezoelektrični upaljač oznake UTPE -90 koji je dosta osjetljiv pa je raketa bila smještena u kontejner za transport. Kontejner je bio sastavljen od istog materijala kao i sama osa. Kontejner je bio zatvoren gumenim poklopcem sa zadnje strane te kombinacijom gume i plastike s prednje strane. Oba poklopca su se skidala prije upotrebe. Poklopce slične stražnjem poklopcu imala je i sama osa na krajevima cijevi.
Osim mehaničkog nišana imala je i optički koji je imao osim mogućnosti ciljanja i mogućnost određivanja udaljenosti pomoću vektora visine smještenog u dno optike.
NGC 4945
NGC 4945 (također poznat kao ESO 219-24, IRAS 13025-4911 i PGC 45279) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 26 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 19,80 (148 hiljada sg) a najmanji 4,0 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio James Dunlop 29. aprila 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Festina lente (most)
mini|desno|200px|Most Festina lente, noću mini|desno|200px|Most Festina lente Festina lente (Požuri polahko) je novi most preko rijeke Miljacke u Sarajevu izgrađen 2012. godine. Most spaja šetalište Obale Maka Dizdara ispred Akademije Likovnih umjetnosti u Sarajevu i Radićevu ulicu. Izgradnju mosta, čija je vrijednost skoro dva miliona KM, finansirala je Općina Centar. Idejni projekat za most su uradili studenti Akademije likovnih umjetnosti, smjera produkt dizajn: Adnan Alagić, Amila Hrustić i Bojana Kanlić Gradilište za ovaj projekt otvoreno je 20. oktobra 2011. godine, a izgradnja mosta bila je završena početkom jula 2012. godine.
Most je svečano otvoren 22. augusta 2012. godine.
Glumac
Glumac ili glumica je osoba koja glumi ili igra ulogu u nekoj umjetničkoj izvedbi. Taj se izraz obično odnosi na ljude koji glume u filmskoj industriji, na televiziji, u pozorištu ili na radiju, a ponekad se koristi i za ulične zabavljače. Osim igranja dramskih uloga, glumci mogu i pjevati, plesati, raditi samo na radiju ili "posuđivati glas".
Historija
Prvim zablježenim glumcem se smatra Grk Tespis, koji je 530. p. n. e. izašao na scenu Dionisovog Teatra i postao prva osoba koja je izgovorila tekst kao lik u predstavi. Zbog Tespisa, glumci su u to doba nazivani tespijanci.
Do 17. vijeka samo su se muškarci bavili glumom. U starom i srednjem vijeku, smatralo se nedostojnim i sramotnim da žena izađe na pozornicu. Prva žena je glumila u predstavi u Veneciji u 17. vijeku.
mini|desno|180px|Glumci Jim Brochu i Steve Schalchlin
Zastava Burundija
mini|200px|Zastava Burnudija
Zastava Burundija je usvojena 28. marta 1967. Zelena boja je simbol nade, bijela čistoće, a crvena borbe za nezavisnost. Zastava je bijelim prigama podijeljena na četiri jednaka dijela, dva zelena i dva crvena. U centru je krug sa tri zvjezdice koje predstavljaju tri glavne etničke grupe: Hutu, Twa i Tutsi, ali također i nacionalni moto zemlje: jedinstvo, rad i progres.
Zorovići
Zorovići su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Nuklearna energija
Nuklearna ili atomska energija je naziv za energiju koja se oslobađa pri procesima transmutacije atomskih jezgara.
Nuklearna energije se dobija nuklearnom reakcijom kada se atomska jezgra cijepa (fisija) ili spaja (fuzija), a sile između čestica se preraspoređuju i oslobađaju golemu količinu energije. Nuklearna energija koristi energiju kontroliranih nuklearnih reakcija u reaktoru i stvara električnu energiju.
Fuzija
Spajanje dviju atomskih jezgri naziva se nuklearna fuzija. U nuklearnim fuzijama mogu učestvovati samo laki elementi - oni sa samo nekoliko protona i neutrona u jezgri. Pri vrlo visokim temperaturama dvije jezgre vodika međusobno se sudaraju i nastaje teža jezgra helijuma koja pritom oslobađa energiju i odbacuje neutron. Fuzije se odvijaju na Suncu i drugim zvijezdama.
Naučnici još nisu izradili praktičan fuzijski reaktor. Prstenasti eksperimentalni reaktor naziva se torus. On zagrijava plinoviti vodik na više miliona stepeni tako da se atomske jezgre mogu spajati.
Fisija
Cijepanje jezgre atoma naziva se nuklearna fisija. Neki teški elementi imaju nestabilnu jezgru koja se može navesti na cijepanje bombardiranjem neutronima. Kad se jezgre rascijepe, oslobađaju energiju i još neutrona koji mogu pogoditi druge jezgre i tako započinje lančana reakcija.
Srce fisijskog reaktora ja čvrst čelični spremnik, odnosno jezgra. U jezgri reaktora odvija se niz fisijskih reakcija, takozvana lančana reakcija te stvara veliku toplinu. Rashladna tekućina koja kola preuzima tu toplinu i pokreće generatore. Generatori pomoću te topline pretvaraju vodu u mlazove vodene pare pod visokim tlakom. Mlazovi vode pokreću turbinske motore povezane s električnim generatorima.
Reaktor koji sam stvara gorivo naziva se rasplodni reaktor. Tokom lančane reakcije jedan dio uranija prelazi u plutonij koji se također može koristiti kao nuklearno gorivo.
Većina štapića s gorivom sastoji se od peleta ili šipki izotopa uranija - 235 koji se drži u kućištu od legure. Uran - 235 ima 235 protona i neutrona u jezgri svojih atoma.
Nuklearna opasnost
mini|desno|200px|Enrico Fermi
Otpad od nuklearnog goriva je opasno radioaktivan pa se mora potopiti na morsko dno ili zakopati duboko u zemlju. Ispitivanje nuklearnog oružja i oštećenje reaktora mogu uzrokovati dugotrajne zdravstvene opasnosti zbog oslobađanja radioaktivmog materijala u zrak.
Enrico Fermi
Nuklearni fizičar talijanskog porijekla Enrico Fermi (1901 - 1945) napustio je Italiju 1938. te nastavio živjeti i raditi u SAD-u. Godine 1942. sagradio je prvi nuklearni reaktor na napuštenom igralištu za skvoš Univerziteta u Chicagu. Na tom reaktoru Fermi je uspio izvesti prvu nuklearnu fisijsku lančanu reakciju.
Vremenska tabela
mini|desno|[[Otto Hahn i Lise Meitner u laboratoriji]]
FreeBSD
FreeBSD jest Unixu-sličan operativni sistem otvorenog koda za x86-64 kompatibilne arhitekture. Potiče od BSD-a, verzija UNIX-a razvijena na Kalifornijskom Univerzitetu Berkley (University of California, Berkeley). Čini trećinu svih instaliranih BSD varijanti.
Opis
FreeBSD nudi avansirano povezivanje (networking), prikazivanje (performance), sigurnost, i kompatibilnost.
FreeBSD je idealan za internet ili intranet server. Snabdijeva moćnim network servisima pod najtežim opterećenjima i koristi memoriju efektivnije za održavanje dobrih reakcija vremena za hiljade istovremenih korisničkih procesa. FreeBSD se može instalirati sa različitih medija uključujući CD-ROM, floppy disketu, magnetsku traku, MS-DOS particiju, ili ako imate network konekciju, možete ga instalirati direktno preko FTP-a ili NFS-a.
Krilati insekti
Krilati insekti (lat. Pterygota, od grčkog πτερυγωτος – pterigotos = krilati) su monofiletska grupa – podrazred razreda Insecta. Karakteriziraju ih krila na na drugom (mezotoraks) i trećem (metatoraks) segmentu toraksa. Prisustvo krila je uvijek praćeno pojačanjem egzoskeleta (sklerotizacija)) u onim segmentima, koji su obično objedinjeni formirajući strukturu poznatu kao pterotoraks. Koncept je suprotan konceptu podrazreda Apterygota (što znači bez krila). Apterygota je vještačka grupa, bez taksonomskog znčenja.
Karakteristike
Krilo insekata je laminarna struktura membranske konzistencije koja daje krutost neophodnu za let, uz prisustvo vena, koje su klasificirane kao uzdužne i poprečne; ene se koriste za karakterizaciju vrste. Postoje različiti sistemi homologacije vena, koji se koriste za njihovo prepoznavanje i tumačenje i na taj način se može prepoznati kojoj vrsti pripada određeni insekt, a najčešće se koriste sustavi homologacije Comstock System i Needham (1898) i Kukalova-Peck (1983).
Krilo se javlja u mnogim varijacijacijama oblika, veličine, teksture i boje, s istaknutim šarama Lepidoptera, kod kojih ove boje potiču od sitnih pokrovnih ljuskica. Smatra se da je evolucija krila unutar insekata ključna za njihov evolucijski uspjeh (insekti su najraznovrsnija grupa životinja na planeti), što se možda dogodilo u karbonuif ili devonu, budući da je najstariji poznsati fosil krilo iz karbonskog perioda, koje pripadalo grupi  Palaeodictyoptera, izumrlom redu insekata.
Pojava Pterygota bez krila smatra se sekundarnim gubitkom, kao što je slučaj u nadredovima Grylloblattodea, Phthiraptera i Siphonaptera. Stanje bez krila u tim skupinama smatra se, između ostalog, i zato što u fosilnim zapisima postoje krilati pripadnici tih skupina, poput izumrle vrste  Liomopterum ornatum  iz reda Grylloblattodea, koja je  imala je krila, za razliku od svih sadašnjih predstavnika ove grupe. Insekti su bile prve životinje koje su letjele, davno prije pterosaura i ptice; prvi krilati insekti letjeli su u atmosferi različitoj od današnje, s većim gustoćom i koncentracijom kisika od sadašnje, za koje se vjeruje da su olakšali evoluciju leta, kao i pojavu insekata džinovskih letjelica, bez ekvivalenta u današnjoj fauni, poput gigantske protodonata Meganeura monyi, sa rasponomkrila od svojih 63 centimetra.
Što se tiče porijekla ove strukture, predloženo je nekoliko hipoteza, od kojih su dvije prihvaćenije; prvi postulat da je krilo nastalo iz bočnih ekstenzija dorzalne regije toraksa i poznat je kao paranotalna teorija, po Cramptonu (1919). Druga hipoteza pretpostavlja da je krilo nastalo iz struktura nožnih kliješta predačkih rakova; ti koksni organi dio su respiratornog kompleksa koji bi, između ostalog, objasnili visoku prozračnost krila. Hipoteza je poznata je kao teorija epikoksa, koju je predložila Kukalova-Peck, nalazeći da grupe u kojima je jedan od para krila manje, kao u slučaju Diptera (drugi par krila) i Strepsiptera (prvi par krila), modificiran i sa zaštitnom funkcijom kao u slučaju elitri (prvi par sklerotiziranih krila) Coleoptera i Dermaptera. a znakovito je da su nedavna otkrića u poljima razvojne genetike i molekulske filogenije potvrdila eteoriju epikoksa.
Porijeklo
Prve pterigote pojavile su se na početku karbona. U srednjem karbonu su se već savršeno diferencirali u najmanje 11 redova, među kojima su Palaeodictyoptera †, Diaphanopterdea † i Megasecoptera †, podsećajući na liniju Odonata, koji su u nekim slučajevima dosegli raspon krila od gotovo 75 cm i Ephemeroptera koji dosežu raspon krila od oko 45 cm u i od kojih postoje još uvijek aktualni, ali  mnogo manji predstavnici.
Klasifikacija
Ova skupina insekata uobičajeno je podijeljena na paleoptere (Palaeoptera) i neoptere (Neoptera), pri čemu je osnovna razlika između njih sposobnost neoptera da prekriju tijelo krilima, što ne mogu da čine paleoptere. Među paleopterama su redovi Odonata i Ephemeroptera kao i paleozojske grupe Diaphanopteridea, Paleodictyoptera, Megasecoptera i Archodonata ; ostali redovi krilatih insekata uključeni su u skupinu Neoptera. Valjanost paleoptera kao monofiletne grupe (kladusa) dovedena je u pitanje mnogo puta i predložena je kao alternativa, a da u ovom pogledu sada ne postoji dogovor:
Gare du Nord (Metro Pariz)
Metro stanica Gare du Nord pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi u 10. arondismanu Pored linije metroa, stanica je povezana i linijom. Na stanici postoji mogućnost presjedanja na željezničke stanice RER linija  i   Gare du Nord, te stanice Magenta sa RER linijom, sa kojima je stanica povezana podzemnim prolazima.
Bitka za Britaniju
Bitka za Britaniju je naziv za koji se koristi za seriju zračnih sukoba koji se u ljeto 1940. godine, tokom Drugog svjetskog rata, vodio nad nebom Velike Britanije između njemačke Luftwaffe i britanskog RAF-a.
Početkom ljeta je, nakon kapitulacije Francuske, Hitlerova Njemačka postala gospodarom evropskog kontinenta, a Britanija i njeni dominioni ostali bez saveznika. Mnogi u svijetu su držali da je Njemačka time stekla tako povoljnu poziciju da dalji rat nema smisla, odnosno da je jedina alternativa prihvatiti njemačku ponudu za mir i tako sačuvati onoliko Britanskog kraljevstva koliko se može očuvati. Kada je Churchillova vlada sve te ponude odbila, Hitler je zapovijedio da se započne planiranje invazije koja je dobila kodno ime Operacija Morski Lav.
Nijemci nimalo nisu skrivali pripreme za invaziju, smatrajući kako će time Britanija biti stavljena pod psihološki pritisak, koje će bombardiranje od strane Luftwaffe učiniti neizdržljivim. No, planiranje i pripreme za invaziju su također pokazali velike organizacijske i logističke slabosti njemačkih oružanih snaga - nedostatak mornaričkih i ambifijskih resursa nužnih za tako složenu i ambicioznu operaciju kao što je masovno iskrcavanje na Britanska Ostrva. Planeri Operacije Morski Lav (Unternehmen Seelöwe) su došli do zaključka kako šanse za uspjeh imaju jedino ako desantnim snagama prije toga niko ne bude u stanju pružiti otpor. To se pogotovo odnosilo na britansku Kraljevsku mornaricu čije su snage prijetile masakrom njemačke invazijske flotile, odnosno konvoja koje su poslije trebali snabdijevati uspostavljene mostobrane.
Njemačka strategija u bitki, koja je u manjem obimu otpočela već u julu, bili su napadi na RAF-ove instalacije u južnoj Engleskoj, odnosno uvlačenje RAF-ovih jedinica u iscrpljujući okršaj u kojem bi do izražaja došla njemačka tehnička i brojčana premoć.
Ono što planeri Luftwaffe nisu imali u vidu bio je niz prednosti na strani RAF-a - postojanje radara, veliki broj savremenih lovačkih aviona tipa Hurricane i Spitfire sposobnih da se nose s njemačkim Me-109, mogućnost ponovnog korištenja pilota oborenih nad vlastitim tlom kao i izvrsna organizacija britanske industrije koja je nove lovačke avione proizvodila brže od njemačke.
Kako se bitka intenzivirala tokom augusta, tako su do izražaja počele dolaziti i neke velike slabosti Luftwaffe. Ispostavilo se da Me-109 ima prekratak dolet, pa su njemački bombarderi van područja južne Engleske bili lahak plijen britanskih lovaca, a ta područja za RAF-ove snage bile relativno sigurna baza.
Iako je RAF povremeno bio u krizi - više zbog nedostatka iskusnih pilota, nego aviona - uspjele su svo vrijeme očuvati svoju borbenu sposobnost. Do 15. septembra - dana koji je postavljen kao početak invazije - postalo je više nego jasno da Luftwaffe nije ispunila svoj zadatak.
S približavanjem jeseni i kvarenjem vremena u Kanalu La Manche, kod Hitlera su nestale sve iluzije o izvedivosti iskrcavanja, pa je ono otkazano. Taj poraz - prvi u ratu - Nijemci su nastojali sakriti nastavkom žestokog bombardiranja britanskih gradova i industrijskih resursa. To, kao i početak nesmiljenog podmorničkog rata, trebao je umjesto invazije baciti Britaniju na koljena.
Švedska
Švedska, službeno Kraljevina Švedska , jest nordijska država u Skandinaviji, u sjevernoj Evropi. Graniči se sa Norveškom na zapadu, Finskom na sjeveroistoku a na jugozapadu je Öresundskim mostom (Öresundsbron) povezana s Danskom. Prolaz Skagerrak je na jugozapadu, a Baltičko more i Botnički zaliv su na istoku.
S površinom 450.295 km2 Švedska je treća zemlja po veličini u Evropskoj uniji, s ukupnim brojem stanovnika od oko 9,4 miliona. Švedska ima malu gustoću naseljenosti od 21 km2 sa stanovništvom koje je uglavnom koncentrisano na južnom dijelu zemlje. Oko 85% stanovništva živi u gradskim naseljima. Glavni a ujedno i najveći grad Švedske je Stockholm. Od početka 19. stoljeća Švedska živi u miru i u velikoj mjeri izbjegava rat.
Danas je Švedska ustavna monarhija s visoko razvijenom ekonomijom i ima osmi najveći prihod u svijetu po glavi stanovnika. Godine 2012. Svjetski ekonomski forum rangirao je Švedsku kao četvrtu najkonkurentniju zemlju na Svijetu. Prema podacima UN-a, ima treću najnižu stopu smrtnosti beba na svijetu. Moderno ime Švedska je izvedeno iz stare engleske riječi Sweoped, što znači Šveđani. Ova riječ je izvedena iz riječi Sweon/sweonas. Švedsko ime Sverige izvedeno je iz Sweorice koju možemo naći u legendi o Beovulfu.
Historija
lijevo|mini|185x185piksel|Šljem iz [[Vendelova era|Vendelove ere]]
Prahistorijsko doba
Prvi napisani opis Švedske dolazi od knjige Germania od Tacita. U knjizi spominje Švedane (Suiones) kao moćno pleme sa brodovima koje su imali pramce na oba kraja. Kraljevi (kuningaz) koji su vladali Šveđanima su nepoznati, ali nordijska mitologija prezentuje veliki broj legendarnih kraljeva u vrijeme prije nove ere. Runsko pismo je koristila elita u južnoj Skandinaviji od drugog vijeka nove ere, a jedini ostaci su kratki natpisi koji pokazuju da su ljudi južne Skandinavije u to vrijeme pričali pranordskim jezikom, koji je u srodstvu sa švedskim i drugim sjeverogermanski jezicima.
U 6. vijeku u svojim djelima historičar Jordan navodi dva plemena koja žive u "Scandzi", a oba su povezana sa Šveđanima, Suetidi i Suehani. Suetidi je povezana latinska riječ za Svíþjóð, staronordsko ime za Šveđane. Suehani su bili poznati rimskom svijetu kao dobavljači kože od crnih lisica i imali su, prema Jordanu, kvalitetne konje, slične onima koji su pripadali Turingima u Germaniji.
Vikinzi
mini|Ales kamenjeGlavni članak: Vikinzi mini|Putovanja Vikinga od 793. do 1000. godine označeni plavom bojom Period Vikinga u Švedskoj trajao je od 8. do 11. vijeka. Vjerovatno je da su švedski vikinzi i Gotlanderi putovali prema istoku i jugu u putovanjima za Baltičke države, Rusiju, Bjelorusiju, Ukrajinu, Crno more i u Bagdad. Njihove rute su prolazile južno kroz rijeku Dnjepar do Konstantinopolja, u kojem su vršili mnogo napada na grad. Bizantski car Teofil je prepoznao njihove borbene vještine i pozvao ih je da mu služe kao tjelohranitelji poznati kao Varangijska straža. Švedski vikinzi, nazvani Rus, su po nekim izvorima osnivači Kijevske Rusije.
Postupci ovih švedskih vikniga su proslavljeni u runskom kamenju, kao Grčka runska kamenja i Varangijska runska kamenja. Tu je isto bio veliki broj putovanja prema zapadu, što je proslavljeno u Engleskim runskim kamenjima. Zadnja velika ekspedicija švedskih Vikinga je bila putovanje Ingvara u Serkland, regija jugoistočno od Kaspijskog jezera. Članovi putovanja su komemorisani u Ingvarskim runskim kamenjima, ali ne spominje se nijedan preživjeli član. Šta se desilo posadi je nepoznato, ali je vjerovatno da su umrli od bolesti.
Kraljevina Švedske
lijevo|mini|[[Gamla Uppsala (Stara Uppsala), mjesto vjerske i političke važnosti u ranim danima Švedske]] Nije poznato kada i kako je stvorena Kraljevina Švedske, ali spisak švedskih kraljeva se računa od prvih kraljeva koji su vladali Svealand i Götaland kao jednu državu, prvi od kojih je bio Erik Segersäll. Svealand i Götaland su bili dvije države dugo prije toga i od davnina. Nije poznato koliko dugo su postojale: poema Beowulf opisuje polu-legendarne ratove između Šveđana i Geta u 6. vijeku. Tokom rane faze doba Vikinga, Ystad u danskoj pokrajini Skåne i Paviken u Götalandu su bili veliki centri trgovine. Ostaci od tržišta napravljenog između 600. i 700. godine su pronađeni u Ystadu. U Pavikenu, važan centar trgovanja u Baltičkom regionu od 9. do 10. vijeka, pronađeni su ostaci od velike luke tokom doba Vikinga sa zonama za pravljenje brodova i industrije za ručne radove. Između 800. i 1000. godine, trgovanje je donijelo veliki broj srebra u Gotland, i prema nekim mišljenjima školaraca, Gotlanderi su u ovo doba imali više srebra nego ostatak Skandinavije zajedno.
Svetac Ansgar je pripisan sa donošenjem kršćanstva u 829. godini ali nova vjera nije potpuno zamijenila paganizam do 12. vijeka. Tokom 11. vijeka, kršćanstvo je postalo dominantna vjera i od 1050. Švedska se računa kao kršćanska nacija. Period između 1100. i 1400. godine je okarakterisan sa unutrašnjim borbama za vlast i konkurencijom između skandinavskih regija. Između 1150–1293. prema legendi Eric den heligea i Ericove hronike švedski kraljevi su vodili prvi, drugi i treći švedski križarski rat na pagansku Finsku protiv Finca, Tavastinaca i Karelaca i započeli sukobe sa Kijevskom Rusijom koji više nisu imali veze sa Švedskom. Švedska kolonizacija obalnih dijelova Finske je isto počela tokom 12. ili 13. vijeka. U 14. vijeku, ta kolonizacija obalnih djelova je počela da bude više organizovana i do kraja vijeka više od tih obalnih područja su većinom bili naseljeni od strane Šveđana.
Osim provincija Skåne, Blekinge i Halland na jugozapadu Skandinavskog poluotoka koji su u ovo vrijeme bili dijelovi Danskog carstva, feudalizam se nikada nije razvio u Švedskoj kako jeste u ostatku Evrope. Kmetovi su tako većinom ostali klasa slobodnih poljoprivrednika kroz većinu Švedske historije.
Švedsko carstvo
Sporazumom u Brömsebru iz 1645. i sporazumom u Roskildeuu iz 1658, Švedska je dobila važne danske i norveške pokrajine, te potpuno zagospodarila Baltikom kojeg od tada zovu "Švedsko jezero". Nakon Vestfalskog mira 1648, Švedska je vladala Ingrijom (u kojoj će Rusi kasnije zasnovati Sankt-Peterburg), Estonijom, Livonijom i najvažnijim obalnim gradovima u Njemačkoj.
Godine 1654. kraljica Kristina odrekla se krune u korist Karla X Gustava (1654–1660), koji je provalio u Poljsku i zauzeo Varšavu i Krakov. Godine 1658. Švedska sklapa mir s Danskom, 1660. s Poljskom, a 1661. s Rusijom. U vrijeme Karla XI (1660–1697) Švedska je kao saveznica Francuske uvučena u rat protiv koalicije Danske, Holandije i Brandenburga. Godine 1693. parlament je Karla XI proglasio apsolutnim monarhom.
Moderna historija
Godine 1905. norveški je parlament raskinuo uniju sa Švedskom, a Oskar II Švedski (1872–1907) odrekao se norveške krune. U vrijeme vladanja Gustava V (1907–1950) sklopljen je 1908. Petrogradski sporazum između Rusije, Njemačke, Danske i Švedske o održanju postojeće ravnoteže snaga na Baltiku.
Prvi i drugi svjetski rat
Za vrijeme Prvog svjetskog rata, u kojoj je Švedska ostala neutralna, zemlja je prosperirala zahvaljujući svjetskoj potražnji za švedskim čelikom, kugličnim ležajevima i šibicama. Nakon rata ostvareni su uvjeti za društvenu socijalnu politiku koja je karakteristična za modernu Švedsku. Vanjska politika 1930-ih je bila zaokupljena strahom od SSSR-a i njemačkog ekspanzionizma koji su izazvali saradnju s drugim nordijskim zemljama u organizaciji zajedničke odbrane.
Švedska je uspjela ostati neutralna i za vrijeme Drugog svjetskog rata, iako su svi njeni susjedi ratovali, te je i dodatno prosperirala pomažući obje zaraćene strane. O stvarnoj neutralnosti Švedske tokom Drugog svjetskog rata ipak se raspravlja. S obzirom na to da su joj veze prema ostatku svijeta bile zatvorene zbog blokada, Švedska je bila pod njemačkim utjecajem veći dio ratnog razdoblja. Prema stajalištu tadašnje švedske vlade, država nije bila u poziciji otvoreno se suprostavljati nacističkoj Njemačkoj, te je stoga sarađivala s Nijemcima vođenim Hitlerom. Švedski volonteri u nacističkim jedinicama SS-a su bili među prvim vojnicima kod invazije na Sovjetski savez tokom Operacije Barbarossa. Švedska je snabdijevala nacističku Njemačku čelikom i mašinskim dijelovima tokom cijelog razdoblja rata. Pred sam kraj rata, kada se poraz nacista činio neizbježnim, Švedska je pojačala humanitarne aktivnosti što je dovelo do spašavanja brojnih izbjeglica iz okupiranog dijela Evrope. Uprkos aktivnostima pred kraj rata, kritičari švedske neutralnosti smatraju da je zemlja mogla učiniti više u otporu nacistima, čak i pod cijenu okupacije.
Nakon rata uspjela je i ostati nesvrstana između velikih svjetskih blokova.
Poslije ratna era
Nakon završetka Drugog svjetskog rata Švedska je iskoristila očuvanu industriju, socijalnu stabilnost i prirodne resurse za daljnje proširenje industrije i opskrbu obnove Evrope nakon rata. Nakon rata Švedska je učestovala u Marshallovom planu obnove i u Organizaciji ekonomske saradnje i razvoja (OECD) te su uspješno provedene brojne mjere za poboljšanje kvalitete života. Do 1960-ih godina se, kao i ostale skandinavske zemlje, razvila u državu potrošačkog društva i blagostanja. Nakon naftnih embarga 1973–1974. te 1978–1979. zemlja je, kao i brojne druge, prošla period ekonomske stagnacije. Tokom 1980-ih došlo je to temeljite rekonstrukcije ekonomije, prekinuta je brodogradnja, drvna industrija je transformirana u modernu industriju proizvodnje papira, čelična industrija je specijalizirana i industrijska proizvodnja je automatizirana. Švedski premijer Olof Palme ubijen je u atentatu 1986.
Nedavna historija
Nedovoljna kontrola finansijskih zajmova, međunarodna recesija te promjena politike zapošljavanja rezultirala je finansijskom krizom u Švedskoj u ranim 1990-ima. Tokom tog razdoblja Švedski BDP pretrpio je pad od 5%. Tokom krize zabilježen je pad ukupne zaposlenosti od gotovo 10%. Kao odgovor na krizu vlada je uvela mjere rezanja troškova te provela niz reformi s ciljem povećanja švedske konkurentnosti. Neke od mjera bile su smanjenje socijalnih davanja te privatizacija javnih usluga i dobara. Veći dio političke scene u zemlji promovirao je članstvo u Evropskoj uniji te je na referendumu 14. augusta 1994. prevagnuo broj glasova za ulazak u Uniju s 52% za i 48% protiv. Švedska je postala službena članica Evropske unije 1. januara 1995. Nije članica NATO-a te je ostala vojno nepristrana iako učestvuje u nekim međunarodnim vojnim vježbama te brojnim mirovnim operacijama na Kosovu, Bosni i Hercegovini, Kipru i Afganistanu. Švedska ima razvijenu vojnu industriju te je značajan izvoznik oružja koje među ostalim koriste i američke snage u Iraku.
Vlada
thumb|Carl XVI Gustaf, kralj Švedske i ceremonijalni šef države. Švedska je ustavna monarhija, u kojoj je Carl XVI Gustaf, kralj Švedske šef države, ali kraljevska vlast je dugo bila ograničena na ceremonijalnu i predstavničku funkciju. U kraljevini vlada demokratski sistem, a monarh danas ima de facto simboličnu ulogu. Opći izbori se održavaju svake četvrte godine, a pravo glasa imaju svi stanovnici stariji od 18 godina, pa čak i doseljenici koji su najmanje tri godine živjeli u Švedskoj. Prema časopisu Economist iz 2010. godine, Švedska se nalazila na četvrtom mjestu u razvoju demokratije po primjerku uzetom iz 167 zemalja. Švedski parlament (Riksdag) je zakonodavno tijelo nacije sa 349 članova, koje bira premijera. Parlamentarni izbori se održavaju svake četiri godine u trećoj nedjelji u septembru.
Politički sistem
Prema Ustavu Švedske iz 1974. godine, kraljeve dužnosti su isključivo predstavničkog i ceremonijalnog karaktera. On više formalno ne imenuje premijera Švedske, nego to sad isključivo vrši glavni govornik parlamenta u ime tog tijela. Zakone koje donosi parlament ne trebaju njegov potpis da bi postao zakon. Kralj i dalje otvara godišnje sjednice parlamenta, predsjedava posebnim vijećem koji se održava tokom promjene vlade, održava redovne informacije vijeća sa premijerom i kabinetom, predsjedava sastancima vijeća za vanjske poslove, i prima akreditivna pisma stranih ambasadora u Švedskoj i potpisuje one švedske stranim narodima. U skladu sa svojom ulogom javne ličnosti, on se dobrovoljno uzdržava od glasanja na švedskim izborima.
Osim toga, kralj učestvuje u državnim posjetama inostranstvu i prima posjete državnika u Švedsku. On drži najviše činove u tri roda švedskih oružanih snaga, iako više nema čak ni formalni položaj glavnog komandanta (za razliku od mnogih drugih evropskih monarha).
349 članova parlamenta ima vrhovni autoritet u modernoj Švedskoj, u skladu sa svojim ustavom. Oni su odgovorni za izbor premijera, koji potom imenuje vladine šefove odjela (ministre). Zakonodavnu vlast vrši samo parlament. Izvršnu vlast vrši premijer i njegovi članovi kabineta, dok je pravosuđe nezavisno. Švedskoj nedostaje obavezno sudsko preispitivanje, iako neobavezno, pregled obavlja zakonsko vijeće (lagrådet). Ovo zakonsko tijelo se uglavnom poštuje u tehničkim pitanjima, ali manje u kontroverznim političkim pitanjima. Zakonski akti parlamenta i uredbe vlade ne mogu se primijeniti ni na jedom nivou, ako su očigledno protiv ustavnog zakona. Međutim, zbog ograničenja u ovom obliku sudske revizije i slabog pravosuđa, to je imalo malo praktičnih posljedica. Zakonodavstvo može pokrenuti kabinet ili pripadnici parlamenta. Članovi se biraju na temelju proporcionalne zastupljenosti na mandat od četiri godine. Ustav Švedske može se mijenjati od strane parlamenta, što zahtijeva jednostavnu, ali apsolutnu većinu sa dva odvojena glasanja, odvojenih opštim izborima između ta dva glasanja. Švedska ima četiri ustavna zakona: instrument vlade, švedski zakon o kraljevskom nasljeđivanju, zakon o slobodi štampe i temeljni zakon o slobodi izražavanja. thumb|Zgrada švedskog parlamenta u Stockholmu. Švedska socijaldemokratska partija je igrala vodeću političku ulogu od 1917. godine, nakon što su reformisti potvrdili svoju snagu unatoč napuštanju stranke od strane tzv. lijevo orijentisanih stranaka (revolucionara). Nakon 1932. godine, politički kabineti su uglavnom bili popunjeni članovima iz socijaldemokratske partije. Samo pet opštih izbora (1976., 1979., 1991., 2006. i 2010.) dali su desnom centru bloka dovoljno mjesta u parlamentu da osnuje vladu. Međutim, zbog loših ekonomskih rezultata od početka 1970-ih godina, a posebno nakon fiskalne krize početkom 1990-ih, politički sistem Švedske postao je manje jednostran, i sad je višepartijski kao i u mnogim drugim evropskim zemljama.
Oružane snage
thumb|JAS 39 Gripen je napredni višenamjenski borbeni avion švedske avijacije. Švedske oružane snage (Försvarsmakten) su vladina agencija odgovorna Švedskom ministarstvu odbrane i odgovorne su za mirnodopske operacije oružanih snaga Švedske. Njihov glavni zadatak je da vježbaju i obezbjeđuju podršku mirovnim snagama u inostranstvu, i održavaju dugoročnu sposobnost da se preusmjere na odbranu Švedske u slučaju rata. Oružane snage su podijeljene na: vojsku, zrakoplovstvo i mornaricu. Šef oružanih snaga je vrhovni komandant (Överbefälhavaren , OB), koji je najviši oficir u zemlji. Do 1974. šef države (kralj) je bio samo formalno glavnokomandujući, ali u stvarnosti nije imao aktivnu ulogu vojskovođe.
Kada je kralj Gustav V tvrdio da je njegovo pravo da odluči o zaobilaženju vlade po vojnim pitanjima uoči Prvog svjetskog rata (" borggårdskrisen", dvorska kriza) je viđena kao namjerna provokacija protiv uspostavljenih pravila kako bi se trebalo vladali u zemlji. Imenovan je ured vrhovnog komandanta koji je bio uspostavljen 1939. godine. Prije tog datuma, od kraja 19. vijeka pa nadalje, vodeći ljudi iz vojske i mornarice su direktno podnosili raport kabinetu (i kralju), a nepotpuni lanac komande postojao je i u samoj profesionalnoj vojsci.
Biće naglašena potreba da se regrutuju samo vojnici koji će kasnije biti spremni da budu dobrovoljci za međunarodne mirovne snage. Ukupne vojne snage bi se sastojale od oko 60.000 ljudi. To bi moglo uporediti sa 1980-im prije pada Sovjetskog Saveza, kada je Švedska mogla okupiti i do 1.000.000 ljudi.
Švedske jedinice su učestvovale u mirovnim operacijama u Demokratskoj Republici Kongo, Kipru, Bosni i Hercegovini, Kosovu, Liberiji, Libanu, Afganistan i Čadu.
Trenutno, jedan od najvažnijih zadataka Oružanih snaga Švedske je da osnuje švedskom predvođene borbene snage Evropske unije u kojoj će Norveška, Finska, Irska i Estonija također doprinijeti.
Administrativna podjela
Kraljevina Švedska je administrativno podijeljena na dvadeset i jednu provinciju ili kotar (švedski län). Kotari predstavljaju najviši nivo administrativne podjele a u svkom od njih  nalazi se i provincijska uprava postavljena od strane švedske vlade. Svaka provincija ima svoju skupštinu. Provincije su podijeljene na općine (290 općina 2004. godine). Postoji historijska i tradicionalna podjela na pokrajine i područja.
Podjela na kotare s oznakom kotara
mini|200p|[[Kotari u Švedskoj|Švedski kotari]]
Podjela na pokrajine
mini|200p|Švedske pokrajine
Regionalne podjele
Švedska je regionalno po NUTS normama Evropske unije podijeljena na 3 regije nivoa NUTS-1: Istočnu, Južnu i Sjevernu Švedsku, zatim na 8 regija drugog nivoa NUTS-2, 21 kotar, kao regiju trećeg nivoa NUTS-3, te na 290 općina, koje se grupišu kao LAU-2.
Geografija
Švedska je najnaseljenija zemlja Sjeverne Evrope i treća po veličini u Evropi. Ona se nalazi u istočnom dijelu Skandinavskog poluotoka. Graniči na zapadu sa Norveškom, na sjeveroistoku sa Finskom, dok na istoku izlazi dugim i dobro razuđenim obalama na Baltičko more i Botnički zaliv. Švedska ima površinu od 449.964 km2 i oko 9,26 miliona stanovnika. Gustoća naseljenosti je 20,6 stanovnika po kvadratnom kilometru. Švedska je etnički homogena, jer Šveđani čine 91% ukupnog stanovništva. Glavni grad je Stockholm sa oko 1,5 miliona stanovnika. Vrste vegetacije su: tundre-oblasti lišajeva, mahovina, zakržljalog grmlja. Klima u Švedskoj je planinska, ali i okeanska.
Klima
Zbog svoje visoke geografske širine, dužina dnevnog svjetla značajno varira. Sjeverno od arktičkog kruga, sunce nikada ne zalazi jednim dijelom svakog ljeta, a nikada ne izlazi tokom jednog dijela svake zime. U glavnom gradu Stockholmu, dnevno svjetlo traje više od 18 sati krajem juna, ali samo oko 6 sati krajem decembra. Švedska prima između 1.100 do 1.900 sunčanih sati godišnje.