cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ferdinand Tönnies
Ferdinand Tönnies (fon. Ferdinand Toenis) je bio poznati njemački sociolog. Rođen je 26. jula 1855. blizu Oldensworta. Djelom "Zajednica i društvo" stekao je svjetsku slavu.
Izvršio je klasifikaciju sociologije u 3 discipline:
Tönniesova sociološka koncepcija
Bitne tačke Tönniesove sociološke koncepcije su:
Društveni odnosi su za Tönniesa uvijek čisto mentalne prirode.
Tönniesova čista ili teorijska sociologija
U odnosu na zajednicu Tönnies društvo klasificira na:
Društveni odnos potiče od psihičke veze,psihičkog odnosa ukoliko su iz njega izvedena izvjesna zajednička i uzajamna prava i dužnosti učesnika (npr.ljubav i brak)
Kompleks društvenih odnosa između više od 2 lica naziva se socijalni krug, a to je veza između društvenog odnosa i društvene grupe.
Korporacije-društvena tijela razlikuju se od prethodne 2 kategorije jer imaju svoju organizaciju gdje određene ličnosti vrše određene funkcije. Najznačajnija korporacija je država.
Društvenu normu Tönnies definiše kao skup naređenja i zabrana opće važnosti u društvenoj zajednici kojima se reguliše ponašanje pojedinaca jednih prema drugim unutar i van te zajednice. Vrijednost ovim pravilima daje pristanak (izričit ili prećutan) samih pojedinaca.Tenis razlikuje 3 kategorije normi: poredak, zakon i moral
Moralne norme sankcionisane su religijom ili javnim mnijenjem. Prema Tönniesovoj političkoj opciji, ukoliko je rezultat demokratskog zakonodavnog postupka, pravo predstavlja odraz javnog mnijenja.
Tönniesova empirijska sociologija
Tönnies je pod empirijskom sociologijom podrazumjevao rezultate konkretnih istraživanja određenih socijalnih fenomena.U svojim empirijskim istraživanjima izradio je vlastiti metod korelacija, što je njegov osoben doprinos empirijskoj sociologiji.
AFI-jevi najveći mjuzikli
Dio serije 100 godina AFI-ja..., AFI-jevi najveći mjuzikli jest spisak top 25 mjuzikla u američkoj kinematografiji. Objavio ga je Američki filmski institut u Hollywood Bowlu 3. septembra 2006. Za razliku od većine prethodnih spiskova, uključuje samo 25 dobitnika i nije predstavljen u televizijskom programu.
Trnopolje
Historija
Naselje Trnopolje je do 1963. pripadalo u sastavu općine Kozarac.
Koncentracioni logor Trnopolje
U naselju se nalazio koncentracioni logor "Trnopolje", koji je bio logor smrti uspostavljen od strane srpskih vojnih i policijskih vlasti općine Prijedor tokom rata u BiH. Logor je osnovan u naselju Trnopolje i bio je aktivan od maja do novembra 1992. godine.
NGC 247
NGC 247 (također poznat kao ESO 540-22, IRAS 00446-2101, MCG -4-3-5, PGC 2758 i UGCA 11) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 7 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 19,20 (40 hiljada sg) a najmanji 5,5 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lajla Përnaska
Lajla Përnaska (rođena 14. juna 1961) albanska je političarka i autorica više knjiga. Bila je poslanik u Skupštini Republike Albanije ispred Demokratske partije Albanije od 2005. do 2013. godine u dva mandata. Izabrana je u okrugu Tirane.
NGC 4953-1
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lajla Përnaska
Studirala je pedijatriju na Univerzitetu u Tirani, a kasnije se specijalizirala na Univerzitetu Descartes u Parizu i Univerzitetu Henri Poincaré u Francuskoj. Izabrana je za poslanika na opštim izborima 2005. godine iz okruga Tirana. Bila je član Odbora za vanjsku politiku i Odbora za rad, socijalna pitanja i zdravstvo.
Specijalista za rodnu perspektivu u razvojnim politikama i programima od 1996. Sa dubokim znanjem u oblasti političkog vodstva, organizacije i upravljanja. Sa iskustvom u saradnji za razvojne programe, sa međunarodnim organizacijama kao što su UNICEF, UNDP, Vijeće Evrope, Evropska komisija, USAID, Svjetska banka, Svjetska zdravstvena organizacija. Angažovana u javnoj sferi kao aktivista civilnog društva, kao i u političkom životu zemlje, od 1995. godine. 2022. godine bila je kandidat za predsjednika Republike Albanije, a 2023. godine kandidovala se za funkciju gradonačelnika opštine Tirana.
Saša Skenderija
Biografija
Poeziju, prozu i književnu kritiku je počeo objavljivati u jugoslavenskoj književnoj periodici krajem 1980-ih, a diplomirao je svjetsku književnost i bibliotekarstvo na sarajevskom Univerzitetu godine 1991. Nakon što je preživio šest mjeseci opsade Sarajeva, odlazi u Prag, gdje je doktorirao informatiku na Karlovom univerzitetu 1997. godine. Prije odlaska u SAD, radio je kao naučni asistent na LIS Institutu Karlovog univerziteta, te kao sistemski bibliotekar u Češkoj državnoj biblioteci nauke i tehnologije u Pragu. Godine 1999. se uz pomoć Waylesa Brownea, prevoditelja i profesora lingvistike na Cornell University, preselio u Ithacu, gdje radi kao koordinator za istraživačke tehnologije u Pravnoj biblioteci Cornella Kao gostujući profesor nastavlja surađivati s magistarskim programom za studije novih medija Karlovog univerziteta, čije je osnivanje inicirao te sudjelovao u izradi curriculuma. Poezija mu se nalazi u nekoliko bosanskih i hrvatskih antologija, te je prevedena na češki, engleski, slovenski i makedonski. Napisao je stihove za pjesme na tri albuma sarajevskog kultnog tehno-industrijskog benda SCH.
Drugi japansko-kineski rat
Pod pojmom Drugi japansko-kineski rat podrazumijeva se vojna invazija Japana na Kinu, kao i vojne operacije širih razmjera japanske vojske na teritoriju Kine. Invazija je počela 7. jula 1937. i trajala do 9. septembra 1945. godine. Često se povezuje sa Ratom na Pacifiku, te nakon ulaska SAD u rat protiv Japana 7. decembra 1941. godine kao dio Drugog svjetskog rata.
U Narodnoj republici Kini i Tajvanu sukob se naziva Rat protiv Japana (kin. 抗日戰爭-抗日战争-kàngrì zhànzhēng), ali također i Rat otpora (kin. 抗戰-抗战-kàngzhàn). U Japanu rat se naziva Japansko-kineski rat (jap. 日中戦争 - Nicchū Sensō), ali i HEI, Operacija C ili Invazija na Kinu.
Historijski uzroci
Nakon Prvog japansko-kineskog rata 1894-95. godine Japan je pripojio Koreju, dok je Tajvan postao japanska kolonija. Težnja Japana za proširenjem na Mandžuriju, regiju bogatu sirovinama, dovela je do sukoba sa Rusijom 1904. godine u Rusko-japanskom ratu, koji je Japan dobio, te se time Rusija morala povući iz Mandžurije. Japan gradi željeznicu, štiteći je sa Guandong armijom stacioniranom u Kini, te željeznicom transportuje sirovine u pravcu Koreje.
Svjetskom privrednom krizom 1929. godine japanska je privreda teško pogođena, te izlaz iz krize japanski političari i vojni stručnjaci vide u jačanju kolonijalne politike Japana u pravcu Mandžurije. Kao razlog za okupaciju Mandžurije, Japan nalazi navodno dizanje u zrak dijela južnomandžurske pruge kod grada Mukden. Pruga je minirana od strane tajnih agenata Armije Guandong Doihara Kenjia i Amakasu Masahikoa, i trebala je poslužiti kao opravdani razlog za okupaciju. Organiziranog otpora prema japanskoj vojsci od strane kineske armije nije bilo, jer su se u to vrijeme vodile borbe u kineskom građanskom ratu između Kuomintanga i Komunističke partije Kine. Osim pojedinačnog otpora lokalnog stanovništva, japanske su trupe brzo zauzele Mandžuriju, te formirale marionetsku državu Mandžukuo. Time se japanska vojska potpuno komandno i politički odvojila od japanske skupštine i samovoljno preuzimala vlast u Mandžukuou, a time i jačala svoju ulogu u unutrašnjoj politici Japana.
Odluka Kine o podizanju trgovinskog bojkota prema Japanu dovodi do smanjenja japanskog izvoza na jednu šestinu i zaoštravanja službenih odnosa dviju država. Također incident u kojem su 1932. godine u Šangaju pet japanskih monaha ozlijeđeni, od kojih je, zbog posljedica, jedan monah umro, dovodi do medijskih propagandnih akcija japanske vlade, što kulminira napadom i bombardovanjem Šangaja 28. januara, u kojem je po procjenama poginulo 18.000 Kineza, a 240.000 ih je ostalo bez krova nad glavom. Time Japan primorava Kinu na ukidanje trgovinskog bojkota, a u Šangaju se formira demilitarizirana zona. U maju 1933. godine obje strane potpisuju primirje, koje Japanci ne poštuju i zauzimaju provincije Rehe i Chahar. 1935. godine Kina je prinuđena na stvaranje zone razdvajanja između Kine i Mandžukuoa, u kojoj Japanci formiraju kolaboracionističku armiju Istočnog Hopeia, a 1936. godine Japan zauzima Unutrašnju Mongoliju.
Protestom Lige naroda zbog japanskih akcija dolazi do shvatanja država članica Lige o nemogućnosti sprečavanja vojnih sukoba i istupanja Japana iz organizacije, te time dolazi samo do daljeg širenja japanskih vojnih akcija na području Kine.
1936. godine Japan potpisuje sa njemačkim Trećim Rajhom Pakt protiv Kominterne, koji je bio usmjeren protiv komunističke internacionale. Paktu pristupa 1937. godine Italija, a za vrijeme Drugog svjetskog rata i još neke zemlje i vlade. Pakt je imao više simboličko značenje, te će kasnije prerasti u Trojni pakt, političku i vojnu saradnju ovih triju država.
Zbog sve učestalijih napada na kinesko civilno stanovništvo, očekivalo se od kineskog generalisimusa Čang Kaj-šeka, tada najuticajnije osobe u Kini, organizovanje otpora prema Japanu. No, Čang Kaj-šek se odlučuje na borbu protiv komunista, za koje je smatrao da su veća opasnost za Kinu nego japanci, mada mu se i pripisuje pasivnost i saradnja sa japanskim trupama. Tek otmicom od strane oficira Zhang Xueliang i Yang Hucheng, Čang Kaj-šek potpisuje primirje sa jedinicama Komunističke partije, te zajedno stvaraju front i otpor prema japanskoj vojsci.
1937.
7. jula 1937. godine dolazi do incidenta na Mostu Marca Pola, izravnog oružanog sukoba kineske i japanske vojske, koji je označio početak Drugog japansko-kineskog rata. Incident se dogodio 15 km jugozapadno od gradskog jezgra Pekinga, na mostu preko rijeke Yongding. Nije dokazano da su japanske trupe isprovocirale napad. Nakon pokušaja stvaranja primirja dva dana nakon izbijanja sukoba, japanske snage zahtijevaju od kineske armije ispunjavanje uslova koji bi time spriječili dalje prodiranje japanaca prema Pekingu. Pregovori ne uspijevaju i već 25. jula japanske jedinice napadaju Peking i u bici za Peking, koja traje do 31. jula 1937. godine, japanska vojska zauzima glavni kineski grad. Japanska vojska vjeruje u brzu pobjedu u ratu, mada kineska vojska već u bici za Šangaj pruža jak otpor. Oko 200.000 japanskih vojnika i nepoznat broj kineskih vojnika vodili su bitku sa velikim gubicima. Gubici na strani Kuomintanga su bili gotovo trećina od svih borbeno sposobnih vojnika. Tek iskrcavanjem japanske 10-te armije u zalivu Hangzhou polovinom novembra kineska vojska se povlači iz Šangaja, te japanska vojska time dobija bitku.
5. novembra 1937. godine japanska vlada predlaže primirje pod uslovom da Kina prihvati principe iz 1934. godine, predložene od japanskog ministra vanjskih poslova Hirota Kōkija: Kuomintang u početku odbija ponuđene zahtjeve, mada kasnije mijenja mišljenje, ali tek 2. decembra. Japanske su trupe u to vrijeme već zauzele Šangaj i kineska se vojska povlači, tako da je japanska vlada pored navedenih zahtjeva navela još zahtjev za demilitarizacijom sjeverne Kine i Unutrašnje Mongolije, plaćanje odštete i izgradnju političkih struktura za zajednički život i saradnju između Mandžukuoa, Kine i Japana. Ovi su zahtjevi odbijeni od kineske vlade.
Komunistička partija Kine povukla se je pod vodstvom Mao Zedonga u tzv. Dugom maršu 1935. godine prema Yan'an, te je tamo izgradila vojnu bazu za obuku vojnika, kao i tzv. protivjapanski univerzitet za ideološko školovanje pod uticajem Mao-Zedongove strategije. Za razliku od klasične komunističke strategije, Mao se zalaže za saradnju sa zemljoposjednicima i srednjom klasom. Blagim reformama pridobija i siromašni dio stanovništva, te time popunjava i proširuje jedinice vojske. Mao se odlučuje za gerilski rat protiv Japana, na koji japanska vojska odgovara razarenjem sela i masovnim ubijanjem pripadnika Komunističke partije. Za razliku od jedinica Komunističke partije, u jedinicama Kuomintanga vladala je korupcija na svim nivoima. Nestajalo je oružje i hrana, što je dovodilo do pada borbenog morala i slabe borbene gotovosti. Parada japanskih trupa nakon zauzimanja Nanjinga|mini|desno Japanska vojska 8. decembra dolazi do Nanjinga, tada glavnog grada Kuomintanga. Lecima opkoljenim vojnicima i stanovnicima Nanjinga, japanska vojska poziva na predaju. Grad bombardiraju danima gotovo bez prekida. 12. decembra u 17 sati zapovjednik odbrane grada izdaje naređenje o povlačenju vojnika iz opkoljenog grada. Vojnici u panici odbacuju oružje i uniforme, sukobeći se sa civilima od kojih otimaju civilna odijela da bi izbjegli odmazdu. Zajedno sa vojnicima civili pokušavaju pobjeći iz grada, te jedini izlaz vide u prijelazu rijeke Jangtsekiang. U malim pretrpanim čamcima prelazeći rijeku utopilo se nekoliko hiljada ljudi u hladnoj rijeci. 13. decembra japanska vojska zauzima Nanjing. U naredne tri sedmice japanska vojska u tzv. masakru u Nanjingu masakrira 300.000 kineskih civila i vojnika presvučenih u civilna odijela. Čang-Kaj-šek prebacuje upravu u grad Chongqing. Grad je pod kontrolom naoružanih bandi, tako da Kuomintang teško uspostavlja vlast i odbranu grada. Nakon višednevnog bombardovanja grada od strane japanske avijacije, kineska vojska uz pomoć sovjetskih vojnika uspostavlja uspješnu zračnu odbranu. Nedugo nakon toga kineska avijacija povremeno bombardira japanske trupe i Tajvan.
1938.
U januaru 1938. godine japanska vlada, nakon neuspjeha u pregovorima, donosi odluku o potpunom uništenju kineske nacionalne vlade. Japan poduzima ofanzivu u pravcu grada Wuhan. U prvoj fazi bilo je potrebno zauzeti važnije željezničke čvorove na sjeveru. Napadom na grad Xuzhou, važno željezničko čvorište, japanske trupe pokušavaju zauzeti garnizon Tai'erzhuang. U borbi za Tai'erzhuang gine, po kineskim izvorima, 30.000 japanskih vojnika. Ova se bitka smatra prvim većim porazom Japana u ratu. Već u drugom napadu japanska vojska 19. maja zauzima grad, ali mit o nepobjedivosti Japana je time uništen. Nedugo nakon toga Japanci osvajaju Xuzhou u bici za Xuzhou. Poraz je naveo japansku vladu u aprilu 1938. godine do odluke o mobilizaciji i još većem angažovanju vojske u Kini.
9. juna 1938. godine generalisimus Čang-Kaj-šek naređuje rušenje brana na Žutoj rijeci, čime bi se poplavile velike površine, smatrajući da će time zaustaviti japansko prodiranje. Zbog neinformisanja kineskog civilnog stanovništva gine oko 890.000 Kineza, 4.000 sela i 11 gradova su uništeni, a beskućnici postaju 12 miliona Kineza. Time se mijenja i prirodni tok rijeka, a japanska se ofanziva odgađa samo za nekoliko mjeseci.
Sa velikim gubicima Japanci zauzimaju 25. oktobra Wuhan. Nedugo nakon toga zauzimaju Guangzhou bez većeg otpora. Time se japanski generalštab, uslijed slabe procjene kineske vojne taktike, nada skoroj pobjedi nad kineskom armijom.
1939.
Vojne operacije japanske vojske u 1939. godini svode se na pokušaje da se zauzimanjem priobalnog dijela Kine i većih otoka Kina odvoji od Francuske Indokine i Burme, te se time onemogući doprema vojnog materijala i oružja (Operacija Hainan u martu 1939. godine). Polovinom marta do maja vodile su se borbe za Nánchāng, i to je ujedno bila prva veća bitka između japanske vojske i Nacionalne revolucionarne armije Kine, nakon poraza u bici kod Wuhana. Cilj je bio osvojiti područja koja su bila pod kontrolom Kuomintanga i time obezbijediti neometano transportovanje materijala i vojne opreme prema jugoistočnim provincijama. Zauzimanjem Nánchānga Japanci su isključili kinesku avijaciju koja je u tom dijelu imala značajnu vojnu bazu. U borbama je učestvovalo preko 200.000 japanskih vojnika, podržanih avijacijom, artiljerijom i tenkovima. Kineska vojska sa oko 120.000 vojnika povukla se preko rijeke Xiushui, te je nakon prvog poraza, ponovo u aprilu, pokušala bez uspjeha zauzeti Nánchāng. Time je put prema Indokini Japanu bio otvoren. Daljom ofanzivom japanska vojska zauzima gradove Suizhou i Shantou. U septembru Japanci prodiru prema središtu južnokineske provincije Hunan, napadajući grad Changsha. Bitke za Changsha su trajale do oktobra i kineska vojska morala se povući sjeverno od grada. Reorganizacijom trupa Kinezi se uspijevaju vratiti i grad gotovo zauzeti, ali upotrebom bojnih otrova japanska vojska nanosi im velike žrtve, međutim grad ne uspijevaju zauzeti. Usljed velikih gubitaka japanska se vojska povlači prema sjeveru.
1940.
Japanska vlada uviđa nemogućnost upravljanja Kinom, te u martu 1940. godine proglašava marionetsku vladu sa Wang Jingwei, prebjeglim generalom vojske Kuomintanga, koji je dezertirao iz Chongqinga 18. decembra 1938. godine. Vlada je zbog zločina japanske vojske među kineskim stanovništvom bila prilično neomiljena. Borbe su se 1940. godine vodile na svim ratištima, bez većih uspjeha za obje strane. Istočni dio Kine nalazio se pod vlašću Japana, a ostatak Kine je bio podijeljen između Kuomintanga i Komunističke partije Kine. Japanska ofanziva na provinciju Guangxi trajala je od novembra 1939. do novembra 1940. godine i imala za cilj zauzimanje pravca prema Burmi i Vijetnamu. Vojne operacije su se vodile i u sjevernoj provinciji Suiyuan, u bici za Wuyuan, središnjoj provinciji Hubei bitkom za Zaoyang-Yichang, ofanzivnom akcijom Crvene Armije Kine nazvanom bitka 100-te regimente na području sjeverne Kine, u kojoj su, između ostalog, kineske trupe zauzele strateški važne rudnike uglja. Invazija japanske vojske u sjevernom Vijetnamu u septembru 1940. godine imala je za cilj presijecanje puteva kojima je kineska vojska dobijala pomoć iz Francuske Indokine. Japanska se vojska sukobila sa jednicama francuske vojske.
1941.
Zajednički front između Kuomintanga i komunista raspada se 1941. godine, a Japanci ne uspijevaju odsjeći Chongqing osvajanjem Burme, te pomoć Kini dolazi iz pravca Indije preko Assama. SAD su na početku rata bile neutralne, ali nakon izvještaja o ratnim zločinima u Nankingu i potapanja američkog broda topovnjače Panay, američka vlada uvodi embargo na izvoz željeza i nafte u Japan, a vojsku Kuomintanga potpomaže sa Flying Tigers, dobrovoljačkom eskadrilom američke avijacije. Mjere su za SAD bile veoma važne, jer je prijetila opasnost potpunog preuzimanja vlasti Japana u Aziji, slabljenje pozicija evropskih kolonijalnih sila Velike Britanije, Francuske i Holandije, te ugrožavanje američkih interesa na Filipinima, koji su tada bili pod vlašću SAD. Embargo je gotovo onemogućio dalje napredovanje Japana u Kini, ali je japansku vladu usmjerio u pravcu otvorenog rata sa SAD-om i napada na Pearl Harbor 7. decembra 1941. godine. Nakon napada, Kina službeno objavljuje rat Japanu, a rat se širi na čitavo područje Tihog okeana, zbog potreba Japana za sirovinama. Borbe manjeg intenziteta vode se uglavnom u središnjoj Kini u provincijama Henan, Hubei, Jiangxi i Shanxi. Veća ofanziva bila je u septembru i oktobru u bici za Changsha, pokušaja japanske vojske da ponovo zauzme grad Changsha u provinciji Hunan. Japanci nisu uspjeli zauzeti grad, te su izgubili oko 10.000 vojnika. Zbog poraza japanska se vojska povukla sa svih obližnjih položaja.
795.
Godina 795. (DCCXCV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 795. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Drugi japansko-kineski rat
1942.
Put kojim je Kina snabdijevana iz pravca Indije sa vojnom opremom|mini|desno Krajem decembra 1941. godine japanska vojska počinje novu ofanzivu na Changsha, koja je bila treći pokušaj japanske vojske da zauzmu Changsha. U ofanzivi je učestvovalo 120.000 vojnika japanske vojske, potpomognutih avijacijom i mornaricom, protiv 300.000 kineskih vojnika Kuomintanga. Japanske su snage pretrpjele velike gubitke i povukle su se 15. januara 1942. godine izbjegavši jos veće žrtve, zbog mogućeg opkoljavanja. Iste su se godine vodile bitke prema Burmi, koje su bile potpomognute britanskim trupama. Borbe su trajale do juna 1942. godine. Američki general Joseph Stilwell imenovan je 1942. godine za člana generalštaba vojske Kuomintanga. Zbog znanja kineskog i japanskog jezika, premješten je na ratišta Burme i Kine. Njegov cilj je bio pomoći u reorganizaciji kineske vojske, koja bi se sa obnovljenim trupama ravnopravno mogla suprostaviti japanskoj vojsci. Bitke su vođene i u provincijama Jiangxi i Chongqing.
1944.
Stanje na frontu 1944. godine|mini|desno
1945.
8. augusta Sovjetski savez, na osnovu dogovora u Jalti, objavljuje rat Japanu i ulazi u Mandžukuo sa preko milion vojnika. Operacijom Augustovska oluja sovjetska Crvena Armija preko Mongolije napada nepripremljene japanske vojnike, koji su sovjetsku invaziju očekivali u oktobru. Istovremeno Crvena Armija osigurava pozadinski opskrbne punktove za zračnu podršku trupa, te nezadrživo napada na relativno ogromnom prostranstvu. Nakon kapitulacije Japana 15. augusta japanski car proglašava primirje, ali sovjetske trupe prodiru sve do središta Mandžukua i zauzimaju gradove Mukden, Hsinking i Qiqihar. U isto vrijeme jedinice mongolske vojske zauzimaju Mengjiang i Guihua. 18. augusta sovjetske trupe se iskrcavaju na sjever Koreje, na poluotok Sahalin i na Kurilske otoke. Prisustvo na sjeveru Koreje dovodi kasnije do sukoba i korejskog rata, a Sahalin i Kurilski otoci prelaze u suverenitet Sovjetskog saveza.
Kemal Mešić
Kemal Mešić jeste bosanskohercegovački sportista, učesnik je u atletskim takmičenjima na LJOI 2016 kao bacač kugle. Rođen je 4. augusta 1985. godine u Rogatici. Učestvovao je i na Olimpijadi u Londonu 2012. gdje je osvojio 23. mjesto sa rezultatom od 19,60 metara.
Njegov najbolji rezultat u bacanju kugle je 20,74 metara, i postigao ga je u Radfordu (SAD) 30.04.2016.
Ubistvo u vikariji
Ubistvo u vikariji jest roman Agathe Christie iz 1930. u kojem predstavlja Miss Marple.
Radnja
U malom mjestu St. Mary Mead niko nije bio omraženiji nego general Protheroe. Čak je i lokalni vikar rekao da bi njegova smrt dobro došla stanovnicima mjesta. No Protheroe je nađen mrtav u radnoj sobi istog tog vikara. Dvoje ljudi priznaje ubistvo no na različite načine. Sada stara usidjelica Miss Marple mora dokazati svoje znanje koje je dosada koristila samo na lokalnim "bezvezarijama".
IC 15
IC 15 (također poznat kao IRAS 00253-0020 i PGC 165498) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 634 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,40 (74 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 27. augusta 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
PM md.63
Pistol Mitralieră model 1963 je rumunska verzija automatske puške AKM koja se proizvodila od 1960tih godina.
Razvoj
U ranim 1960tim rumunska vojska je koristila kao automatsko oružje automate PPŠ-41 i uvozne sovjetske AK-47, nakon čega  se Rumuni odlučuju na serijsku proizvodnju AKM pod licencom koju su dobili besplatno pod nazivom Pistol Mitralieră model 1963.
PM MD. 80
PM MD. 80 je karabinska verzija puške s znatno kraćom dužinom cijevi i preklopivim etalnim kundakom. Puška se hrani iz okvira kapaciteta od 20 metaka.
Korisnici
thumb|PM md. 63/65 u rukama saudijskih vojnika.
Impuls (fizika)
Matematički izvod
Impuls I proizveden od vremena t1 do t2 definisan je kao gdje je F primjenjena sila, a dt označava infinitezimalnu količinu vremena.
Iz drugog Newtonovog zakona, sila je povezana sa količinom kretanja p preko
Zbog toga
gdje je Δp promjena količine kretanj od vremena t1 do t2. Ova konstatacija često se naziva teorem impuls-količina kretanja.
Kao rezultat, impuls se može smatrati kao promjena u količini kretanja predmeta na kojeg je primjenjena sila. Impuls se može izraziti u jednostacnijem obliku kada su i sila i masa konstantne:
gdje je
Često je slučaj da ne samo jedna, nego obe veličine variraju.
U tehničkom smislu, impuls je fizikalna veličina, ne događaj ili sila. Termin "impuls" se, također, koristi da se naglasi da sila djeluje brzo. Ova vrsta impulsa je često idealizirana tako da se promjena u količini kretanja, koju proizvodi sila, dešava bez promjene u vremenu. Ova vrsta promjene je skokovita promjena, i nije fizikalno moguća. Ovo je koristan model za određene svrhe, kao što je izračunavanje efekata idealnih sudara, posebno u igri fizikalni motori.
Impuls ima istu jedinicu i dimenziju kao i količina kretanja (kg m/s = N·s).
Impuls se može izračunati korištenjem jednačine:
\Delta\ p može se izračunati, ako su poznate početna i krajnja brzina,
Reference
Impuls Rörelsemängd
Međeđa (Višegrad)
Međeđa je naseljeno mjesto u općini Višegrad, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Naselje Međeđa se nalazi na rijeci Drini na magistralnom putu Sarajevo-Višegrad. Mjesto pripada općini Višegrad, od koga je udaljena trinaest kilometara (13 km).
Dva kilometra prema Višegradu je ušće rijeke Lim u Drinu. Hidroakumulaciono jezero hidroelektrane Višegrad je potopilo najveći dio malog mjesta, kroz koja je ranije prolazila uskotračna pruga. U Međeđi se presjedalo u voz za Rudo i Priboj. Smještena na sjevernim padinama na lijevoj obali jezera, tj nekadašnjoj lijevoj obali Drine. Međeđa je bila poznata po kvalitetnim trešnjama. Veliki dio stanovnika je tokom posljednjeg rata u Bosni i Hercegovini izbjegao iz Međeđe. Mjesto ima uslove za razvoj seoskog i eko turizma, jer jezero na Drini pruža uslove za ribolov, lov, planinarenje, kao i vožnju kroz prelijepi kanjon Drine čamcima i manjim brodicama. Turistička atrakcija na jezeru je Vodeni Ćiro, brodić koji izgledom predstavlja svog pretka koji je prolazio uskotračnom prugom izgrađenom u vrijeme Austrougarske Monarhije.
SIG SG 550
SIG SG 550 je švicarska automatska puška koju proizvodi firma SIG, nastala je na osnovu ranijeg modela SIG SG 540 koji je našao upotrebu italijanskoj i francuskoj vojsci.
Razvoj
1978. godine švicarska vojska je objavila tender za razvoj nove automatske puške. Zahtjev je bio da nova automatska puška bude kompaktibilna s preklopivim kundakom koju bi, osim pješadije, koristile posade oklopnih vozila, specijalne jedinice, padobranci, komanda. Drugi zahtjev je bio da se radikalno smanji težina puške i poboljša njena preciznost u odnosu na prethodnice. Puška se usvaja u proizvodnju 1983, a u operativnu upotrebu je uvedena 1990. godine.
Opis
thumb|lijevo|Obarač, okvir s metcima puške. U osnovi, riječ je o pozajmici gasova sa dugim klipom i rotacionim zatvaračem sa dva brijega. Donji dio oružja sa okidačkim mehanizmom izrađen je najvećim djelom od polimera, a na prednjem kraju je osovinom/šarkom spojen sa sandukom od presovanog lima, u kome su cijev, zatvarač sa klipom, gasni cilindar i nišani. Vađenjem jedne čivije i prelamanjem, omugućeno je rasklapanje puške, tako što se po uklanjanju ručice zatvarača kompletan mehanizam izvlači unazad. Na taj način je fiksni gornji dio sanduka moguće koristiti za montiranje optike i druge prateće opreme, bez potrebe za bočnim nosačima karakterističnim za kalašnjikov. Zahvaljujući rigoroznoj kontroli kvaliteta i automatizovanoj izradi, dobijena je skoro idealna borbena puška - izvanredno precizna sa skoro svim vrstama municije, udobna za korisnika zbog male mase i dobre ergonomije, a puzdana. Zbog brižljivo određenih tolerancija skoro da nema zastoja, postala je oružje izbora mnogih specijalnih jedinica u svijetu. Na žalost, vrhunski kvalitet za regularne trupe je suviše skup, pa je običan pješadinac nosi samo u švicarskoj vojsci. Zbog toga je kompanija "Sigarms" ponudila tržištu sportsku verziju ove puške namjenjenu kako ambicioznim strijelcima u dinamičnim IPSC disciplinama, tako i takmičarima u preciznom gađanju do 300 m.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2010 - grupa C
U grupi C, Svjetskog prvenstva u nogometu 2010. godine na izvlačenju 4. decembra 2009. godine u Cape Townu izvučene su reprezentacije Engleske, Sjedinjenih Američkih Država, Alžira i Slovenija. Za nosioca grupe C je postavljena reprezentacija Engleske. Pobjednik i drugoplasirani u grupi sastaju se u osmini finala protiv drugoplasiranog i pobjednika iz grupe D.
Utakmice
Utakmice se igraju u Phokengu, Polokwaneu, Cape Townu, Johannesburgu, Pretoriji i Port Elizabethu. Vrijeme početka utakmice je po lokalnom vremenu, koje odgovara ljetnom srednjoevropskom vremenu.
Engleska - SAD
Engleska i SAD su se do sad susreli samo jednom na Svjetskim nogometnim prvenstvima. Na Svjetskom prvenstvu u nogometu 1950. godine SAD su pobijedile 1:0.
Alžir - Slovenija
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
Slovenija - SAD
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
Kučine (Goražde)
Kučine su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2010 - grupa C
Engleska - Alžir
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
thumb|England - Algeria
Slovenija - Engleska
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
SAD - Alžir
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
Sitafordska misterija
Sittafordska misterija, poznat i kao Ubistvo u Hazelmooreu, jest kriminalistički roman Agathe Christie iz 1931.
Radnja
U udaljenoj kući u srcu Dartmoora, šestoro ljudi okupljenih oko malog okruglog stola pristupilo je spiritualističkoj seansi. Tenzija raste... kada se pojavljuje poruka: 'Kapetan Trevelyan... mrtav... ubijen...' Da li je to crna magija ili samo nečija neslana šala? Jedini način da se sazna je da se pronađe Kapetan Trevelyan. Na nesreću, njegov dom je šest milja udaljen... snježne lavine su blokirale put do njegove kuće... Neko do šestoro ljudi treba krenuti na put...
Zinédine Zidane
S reprezentacijom Francuske, za koju je sakupio 108 nastupa, postao je svjetski prvak 1998, postigavši dva gola u finalu, a uvršten je i u najbolji tim tog prvenstva, te evropski prvak 2000, kad je proglašen najboljim igračem prvenstva. Titula svjetskog prvaka učinila ga je nacionalnim herojem u Francuskoj i dobio je Orden Legije časti 1998. I na Svjetskom prvenstvu 2006. dobio je Zlatnu loptu za najboljeg igrača turnira uprkos neslavnom isključenju u finalu protiv Italije nakon što je glavom udario Marka Materazzija u prsa. Povukao se kao četvrti na listi igrača s najviše nastupa za reprezentaciju Francuske.
Dobitnik je mnogih nagrada i priznanja kao igrač, uključujući FIFA-in igrač godine (1998, 2000, 2003) i Zlatnu loptu France Footballa (1998). Proglašen je najboljim igračem francuskog prvenstva (1996), italijanskog prvenstva (2001) i najboljim stranim igračem u španskom prvenstvu (2002). Godine 2004. Pelé ga je uvrstio u FIFA 100, spisak najvećih živućih igrača, a iste godine u anketi povodom UEFA-inog zlatnog jubileja proglašen je najboljim evropskim nogometašem u proteklih 50 godina. Jedan je od osmorice nogometaša koji su osvojili Svjetsko prvenstvo, Ligu prvaka i Zlatnu loptu France Footballa, a bio je i ambasador u okviru uspješne kandidature Katara za domaćinstvo Svjetskog prvenstva 2022, prve arapske zemlje koja će ugostiti najveće svjetsko nogometno takmičenje.
Nakon završetka igračke karijere počeo je trenersku, a prvi posao dobio je na klupi rezervnog tima Real Madrida. Ostao je tu dvije godine, a potom je preuzeo i prvi tim u januaru 2016. U dvije i po sezone s Galácticosima je osvojio Ligu prvaka tri godine uzastopno, što nikad nijednom treneru nije uspjelo, titulu prvaka Španije, Španski superkup te po dvaput UEFA Superkup i Svjetsko klupsko prvenstvo. Zbog tih uspjeha FIFA ga je proglasila najboljim muškim trenerom 2017, ali je podnio ostavku krajem maja 2018, samo pet dana nakon osvajanja treće uzastopne titule u Ligi prvaka. Nakon loših rezultata Real Madrida u sljedećim mjesecima vratio se na trenersku poziciju u martu 2019. i tu ostao još dvije sezone, osvojivši još jedno prvenstvo i Španski superkup.
Yu-Gi-Oh! (čvor)
Sljedeći članci vezani su za pojam Yu-Gi-Oh!:
Za više pojmova pogledajte:
Mirza Hasan Ćeman
Mirza Hasan Ćeman je bosanskohercegovački arheolog, historičar i historičar umjetnosti. Rođen je 14. jula 1949. u Jelahu kod Tešnja. Studij historije, historije umjetnosti i arheologije završio je na Filozofskom fakultetu u Zadru (tada Univerzitet u Zagrebu), te stekao zvanje diplomiranog arheologa, historičara umjetnosti i profesora historije. Poslijediplomske studije iz arheologije i historije umjetnosti studirao je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu. Doktorske studije iz historijske (kulturalne) antropologije studirao je na Insitutum Studiorum Humanitatis u Ljubljani u Sloveniji, gdje je 2006. odbranio doktorat: ''Povijest, tipologija, sadržaji, funkcije, struktura i topografija grada u Bosanskom ejaletu od 15. do 19. st.'' Na Fakultetu islamskih nauka Univerziteta u Sarajevu završio je poseban DIN program (Diploma u islamskim naukama).
Mirza Hasan Ćeman radio je u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine, u Odjeljenju za arheologiju a jedno je vrijeme bio i zamjenik direktora. U ovoj instituciji je stekao i najviše stručno zvanje, muzejski savjetnik. Od 2007 radi na Filozofskom fakultetu u Sarajevu na katedri historija umjetnosti i katedri za arheologiju te Arhitektonskom fakultetu u Sarajevu. Jedno vrijeme radio je kao vanjski saradnik i na Internacionalnom univerzitetu u Sarajevu.
Bavi se istraživanjem urbane antropologije, historije umjetnosti i arheologije osmanlijskog razdoblja sjeverozapadnog Balkana (posebno Bosne i Hercegovine), austro-ugarske kolonijalne orijentalističke problematike Bosne i Hercegovine, uporednim izučavanjem protestantizma i islama te općom problematikom odnosâ između navedene dvije vjere.
794.
Godina 794. (DCCXCIV) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 794. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Akronim
Akronim (grčki: akros = krajnji, gornji'; ónoma = ime) riječ je koja se koristi da bi se označilo da su neka slova, koja se pišu zajedno, samo početna, prva slova nekih drugih riječi koja, iako sama za sebe ne znače ništa, tako zajedno napisana označavaju neki pojam.
Primjeri: SAD (Sjedinjene Američke Države), AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) i sl.
IC 1845
IC 1845 (također poznat kao ESO 416-15, IRAS 02434-2810, MCG -5-7-18 i PGC 10441) je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 22. decembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1961
NGC 1961 (također poznat kao Arp 184, IC 2133, IRAS 05365+6921, MCG 12-6-7, PGC 17625 i UGC 3334) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 181 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 4,50 (237 hiljada sg) a najmanji 3,1 uglovnih minuta (163 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. decembra 1788. godine.
Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2008.
Evropsko prvenstvo u nogometu 2008. je 13. nogometno prvenstvo Evrope koje je održano između 7. i 29. juna 2008. u Austriji i Švicarskoj. Na prvenstvu je učestvovalo 16 reprezentacija: Grčka, Portugal, Rusija, Španija, Hrvatska, Turska, Francuska, Švicarska, Austrija, Poljska, Italija, Švedska, Češka, Holandija, Rumunija i Njemačka. Starost nogometaša na spisku je navedena za 7. juni 2008. Maksimalan broj prijavljenih nogometaša jedne reprezentacije za turnir je bio 23.
Češka
Selektor: Karel Brückner
Portugal
Selektor: Luiz Felipe Scolari
Švicarska
Selektor: Köbi Kuhn
Turska
Selektor: Fatih Terim
Austrija
Selektor: Josef Hickersberger
Hrvatska
Selektor: Slaven Bilić
Poljska
Selektor: Leo Beenhakker
Francuska
Selektor: Raymond Domenech
Italija
Selektor: Roberto Donadoni
Holandija
Selektor: Marco van Basten
Rumunija
Selektor: Victor Piţurcă
Grčka
Selektor: Otto Rehhagel
Rusija
Selektor: Guus Hiddink
Španija
Selektor: Luis Aragonés
Švedska
Selektor: Lars Lagerbäck
Kvartar
Kvartar je sadašnji i najnoviji od tri perioda po Međunarodnoj komisiji za stratigrafiju (ICS). Slijedi iza neogenskog perioda i proteže se od prije 2.588 ± 0.005 miliona godina do danas. Kvartarni period podijeljen je u dvije epohe:
Kvartar se obično definira cikličnim porastom i opadanjem kontinentalnog ledenog sloja, povezanih s Milankovićevim ciklusima i pratećim klimatskih i okolišnim promjenama koje su se dogodile.
Historija istraživanja
U 1759. Giovanni Arduino predložio je da se geološki slojevi sjeverne Italije) podijele u četiri uzastopne formacije ili "redove" (it.| quattro ordini). Raspoloživo na:
Međutim, na istoj stranici Desnoyers jeodustao od korištenja izraza „kvatarni”, jer razlika između kvartarnih i tercijarnih naslaga nije bila jasna.
Kvartarni period slijedi iza neogena i proteže se do danas. Obuhvata vremenski raspon glacijacija klasificiran kao pleistocen, a uključuje sadašnje međuglacijalno vremensko razdoblje, holocen.
Ovo stavlja početak kvartara na početak glacijacije Sjeverne hemisfere prije otprilike 2,6 miliona godina. Prije 2009. godine definirano je da pleistocen traje od prije 1,805 miliona godina do danas, pa trenutna definicija pleistocena uključuje dio onoga što je prije 2009. godine definirano kao pliocen.
Stratigrafi kvartara obično su određivali regionalne pododjele. Od 1970-ih, Međunarodna komisija za stratigrafiju (ICS) pokušala je napraviti jedinstvenu geološku vremensku skalu, na temelju GSSP, koja bi se mogla koristiti na međunarodnoj razini. Kvatarni pododjeljci definirani su na temelju biostratigrafije umjesto paleoklime. To je dovelo do problema da je predložena baza pleistocena bila prije 1.805 miliona godina, dugo nakon početka glavnih glacijacija na Sjevernoj hemisferi. ICS je zatim predložio da se u potpunosti ukine naziv kvartar, što se činilo neprihvatljivim Međunarodnoj uniji za kvartarna istraživanja (INQUA).
Kao treća epoha predložen je antropocen, kao znak antropogenog utjecaja na globalno okruženje počevši od industrijske revolucije, ili prije otprilike 200 godina. ICS nije službeno odredio antropocen, ali radna skupina radi na prijedlogu za stvaranje njegove epohe ili potperioda.
Geologija
Oko 2,6 miliona godina kvartara predstavlja vrijeme tokom kojeg su se pojavili prepoznatljivi ljudi. U ovom kratkom geološkom vremenskom razdoblju došlo je do relativno malih promjena u distribuciji kontinenata zbog pomjeranja tektonskih ploča.
Kvatarni geološki zapis sačuvan je detaljnije od onoga za ranija razdoblja.
Glavne geografske promjene u ovom vremenskom razdoblju uključivale su nastanak tjesnacâ Bosfora i Skagerraka, za vrijeme ledenjačkih epoha, koji su pretvorili Crno i Baltičko more u slatkovodna, praćeno njihovim poplavama (i povratkom u slanu vodu) porastom razine mora; periodično punjenje Engleskog kanala, tvoreći kopneni most između Britanije i evropskog kopna; periodično zatvaranje Beringovog moreuza, tvoreći kopneni most između Azije i Sjeverne Amerike, te periodične poplave sa ravnim uzdignućima isprepletanim kanalima ledenjačkog ili fluvioledničkog porijekla i sa lošim tlom i malo vegetacije, posebno na visoravnima američkog sjeverozapada sa ledenom vodom.
Trenutni opseg Hudson Baya, Velikih i ostalih većih jezera Sjeverne Amerike posljedica je prilagodbe Kanadskog štita od posljednjeg ledenog doba. Tokom kvartarnog vremena postojale su različite obale od današnjih.
Klima
Klima bila je obilježena periodičnim glacijacijama s kontinentalnim ledenjacima koji su se udaljavali od polova za 40 stepeni geografske širine. Na kraju pleistocenske epohe, došlo je do velikog izumiranja velikih sisara u sjevernim područjima. Mnogi oblici kao što su sabljasta mačka, mamuti, mastodonti, gliptodonti itd., izumrli su širom svijeta. Ostali, uključujući i konje, kamile i američkog geparda izumrli su u Severnoj Americi.
Kvartarne glacijacije
Tokom kvartara opetovano su se ponavljale glacacije (glacijali) ili ledena doba, što je termin koji je Schimper skovao 1839. godine, a započele su na početka kvartara, prije oko 2,58 miliona godina i traju sve do danas. U 1821. godini švicarski inženjer, Ignaz Venetz predstavio je članak u kojem sugerira prisustvo tragova prijelaza glečera na značajnoj udaljenosti od Alpa. Ovu je ideju u početku osporio drugi švicarski naučnik, Louis Agassiz, ali se obavezao da će je opovrgnuti, na kraju je potvrdio hipotezu svog kolege. Godinu dana kasnije, Agassiz je iznio hipotezu o velikom glacijalnom razdoblju koje bi imalo dugotrajne opće efekte. Ova ideja donijela mu je međunarodnu slavu i dovela do uspostavljanja glacijalne teorije.
Za to vrijeme, znatni ledenjaci napredovali su i povukli se nad većim dijelom Sjeverne Amerike i Evrope, dijelovima Južne Amerike i Azije, pa i cijelim Antarktikom. Formirana su Velika jezera i džinovski sisari uspijevali su u dijelovima Sjeverne Amerike i Evroazije koji nisu prekriveni ledom. Ovi sisari su izumrli kada je glacijalno doba završilo prije oko 11.700 godina. Moderni [ljudi] evoluirali je prije oko 315 000 godina. Tokom kvartarnog perioda, na Zemlji su dominirali sisari, cvjetnice i insekti.
Bajrakli džamija
mini|desno|Bajrakli džamija
Bajrakli džamija je jedina džamija u Beogradu, Srbija.
Sagrađena je oko 1575. godine, kao jedna od 273 džamija i mesdžida, koliko ih je u osmanlijsko doba bilo u Beogradu (Putopisi Evlije Čelebije). Prvobitno se zvala Čohadži-džamija, po vakifu, trgovcu čohom, Hadži-Aliji. Jednoprostorna građevina sa kupolom i munarom. U vrijeme austrijske vladavine (1717-1739) pretvorena je u katoličku crkvu kada je i srušen najveći broj džamija. Po povratku Osmanlija, ponovo postaje džamija. Husein-beg, ćehaja (pomoćnik) glavnog osmanlijskog zapovjednika Ali-paše, obnovio je bogomolju 1741. godine, pa se neko vrijeme zvala Husein-begova ili Husein-ćehajina džamija. Krajem 18. vijeka nazvana je Bajrakli-džamija, po barjaku koji se na njoj isticao kao znak za jednovremeni početak molitve u svim džamijama. Poslije obnove u 19. vijeku, koju su preduzeli srpski knezovi, postaje glavna gradska džamija.
U noći sa 17. na 18. mart 2004. godine iritirani Srbi pale džamiju, kao odgovor na paljenje srpskih crkava i manastira na Kosovu. Džamija još uvijek nije obnovljena, iako u upotrebi sa smanjenim kapacitetom, kao jedina aktivna džamija u gradu Beogradu.
Beogradska Bajrakli džamija nalazi se u Gospodar Jevremovoj ulici broj 11, a u okviru džamije nalazi se i vjerska srednja škola medresa. Godine 1979. džamija je stavljena na listu zaštićenih kulturnih dobara od velikog značaja.
Kušeši
Kušeši su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
APAF1
Apoptotski faktor aktiviranja proteaze 1, također poznat kao APAF1, je ljudski homolog CED-4 gena C. elegans. To jest protein koji je kod ljudi kodiran genom APAF1 sa hromosoma 12.
Funkcija
Protein je identifikovan u laboratoriji Xiaodonga Wanga kao aktivator kaspaze-3 u prisustvu citohroma C i dATP.<. Ovaj gen kodira citoplazmatski protein koji čini jedno od centralnih čvorišta u regulatornoj mreži apoptoza. Ovaj protein sadrži (sa N terminala) domen za regrutaciju kaspaznog (CARD), ATPazni domen (NB-ARC), nekoliko kratkih spiralnih domena i zatim nekoliko kopija domena zvanog WD40 ponavljanje. Nakon vezivanja citohroma c i dATP, ovaj protein formira oligomerni apoptosom. Apoptosom veže i cijepa prokaspazni-9 protein, oslobađajući njegov zreli, aktivirani oblik. O preciznom mehanizmu za ovu reakciju se još uvijek raspravlja iako rad koji je objavio Guy Salvesen sugerira da apoptosom može inducirati dimerizaciju kaspaza-9 i naknadnu autokatalizu. Aktivirana kaspaza-9 stimulira kaspaznu kaskadu koja dopušta ćeliju apoptozi. Alternativna prerada rezultira u nekoliko varijanti transkripta koje kodiraju različite izoforme.
Struktura
Dužina polipeptidnog lanca je 1.248 aminokiselina, a molekulska težina  141.840 Da. APAF1 sadrži CARD domen sa motivom sa motivom grčkog ključa koji se sastoji od šest spirala, domena Rossmanovog nabora za vezivanje nukleotida, kratkog spiralnog motiva i domene krilate spirale.
Interakcije
Pokazalo se da je APAF1 u interakciji sa:
Glaciologija
Glaciologija je interdisciplinarna geonauka koja povezuje geologiju, klimatologiju, meteorologiju, hidrologiju, biologiju i ekologiju. Također obuhvata dio fizičke fizičke geografije. Prisustvo leda na Marsu i Europi pridonosi vanzemaljsku komponentu njenom području.
Pregled
Područja glacioloških proučavanja uključuju ledničku (pred)historiju i rekonstrukciju prošlih uzroka glacijacije, učinke lednika na klimu i obratno, dinamiku kretanja leda, te učinke lednika u eroziji i oblikovanju morfologije Zemljine površine, kao i životne oblike koji žive u ledu i opće prilike u zaleđenim područjima. Prema očekivanju, glaciologija je jedno od ključnih područja koja su podržana rezultatima polarnih istraživanja.
Nastanak lednika
Lednik nastaje dugogodišnjim nakupljanjem i preobrazbom snijega, pod uvjetom da isparavanje i topljenje snijega i leda (ablacija) nije veća od akumulacije. Prvi snijeg ima malu gustoću, a daljnjom akumulacijom, novi snijeg djeluje pod većim pritiskom na stariji, povećavajući mu gustoću i obim. Pahuljice donjeg sloja snijega, pod uticajem nastalog pritiska, tope se  i penju u gornji sloj gdje se oko kristaliziranih pahuljica lede i postaju kuglasta zrna (tzv. firn). Mijenjanjem godišnjih doba, zrna setope i opet lede u veća zrna i tako povećava gustoću i smanjuje obujam. Stvaranjem tog sloja, i akumulacijom i metamorfozom novog snijega, gustoća se povećava, a zrnasti snijeg se pretvara u glacijalni led. Kada donji dio lednika postane plastična (pri debljin oko 100 metara), nastaje aktivni lednik.