cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kataliza
thumb|350px|Efekti pozitivnog katalizatora na aktiviranje reakcijske  energije:  pod njegovim djejstvom  ona  je niža, a  [[vrijeme reakcije je duže. Katalizator ne samo  da smanjuje energiju aktivacije, nego  također pokreće i  reakciju međuprodukata]]Kataliza (grč. katálysis = razrješavanje = katá + lysis)  je hemijska reakcija koja se odvija drukčije nego u izoliranim okolnostima, zahvaljujući prisustvu agensa koji se označava kap katalizator. U živim sistemima, takvu ulogu u procesu katalize katalizatorsku obično imaju enzimi. Agensi koji pospješuju biološke procese zovu se biokatalizatori. Katalizatori su one supstance koje utiču ne određenu reakciju ili proces u kojima se sami ne mijenjaju niti miješaju s reaktantima ni s konačnim proizvodima, niti ulaze u konačni proizvod hemijske reakcije. Svoj uticaj ostvaruju samim svojim prisustvom tokom reakcije. Katalizatorske tvari su aktivne u malim količinama i ne troše se u katalizi pripadajuće reakcije.
Katalize se imenuju prema smislu  reakcije ili procesa, kao što su
Pojava slična katalitičkoj inicijaciji je autokataliza, gdje je katalizator jedan od samih proizvoda reakcije.
Ako su i reaktanti i proizvodi i katalizator u istom agregatnom stanju, to je homogena kataliza, a u slučaju kada je katalizator u nekom drugom agregatnom stanju u odnosu na reaktante i proizvod, to je heterogena kataliza.
Katalizirajuća supstanca može biti jednostavna ili je sastavljena od više sastavnica. Kod složenih katalizatora, obično je aktivna samo jedna tvar, a ostale doprinose njenoj ukupnoj aktivnosti.
Ovakva priroda katalize se objašnjava time što se između katalizatora i  reagirajućih tvari  stvaraju nestabilni međuproizvodi, koji nastavljaju reagirati u određenom procesu, nakon kojeg katalizator oslobađa. Oko 90% svih poznatih hemijskih procesa u industriji izvodi se pomoću katalizatora, pri čemu se oko 80% katalizatora označava kao čvrste tvari.
Mjesto vezanja
Mjesto vezanja ili mjesto vezivanja – u biohemiji – je sekvenca na proteinu, DNK ili RNK sa kojim druge, specifične molekule i ioni,  u ovom smislu općenito  zvani ligandi, stvaraju hemijsku vezu.
Mjesto vezanja također imaju i antitijela kao specifično kodirane regije koje vežu antigene,  na osnovu njihove prepoznatljive strukture.
Termin zasićenje se odnosi na frakciju ukupnih mesta vezanja koja su zauzeta u bilo koje vrijeme. Kad se na nekom mjestu vezanja može biti više od jednog tipa liganda, javlja se kompeticija. Između nevezanih i vezanih liganda, ostoji hemijska ravnoteža.
Mjesto vezivanja takođe pokazuje hemijsku specifičnost za tipive liganda koji se mogu vezati i afinitet, koji je mjera jačine hemijske veze.
Mjesta vezivanja su često važne komponente funkcijske karakterizacije biomolekula. Naprimjer, obilježavajuće mjesto vezanja supstrata jednog enzima je bitno za  modeliranje reakcijskog mehanizma, koji omogućava  hemijsku promjenu koja teče  od supstrata do produkta.
Specifičniji oblik mjesta vezanja su mjesta vezivanja transkripcijskih faktora, koja na DNK.
V337 Carinae
V337 Carinae (V337 Car, q Car) je zvjezdani sistem u sazviježđu Kobilica. Ima prividan sjaj od 3,4 mag. Udaljena je 740 sg od Sunca. Ubraja se u divove spektralne klasse K3IIa.Promjenljivog je sjaja.
Zvjezdani sistem
Sastoji se od dvije zvijezde. Primarna V337 A je svijetli narandžasti div spektralne klase K.
Kinematika
Kreće se brzinom 25,1˙km/s. Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 24000-24200˙sg.
Zlobin
Zlobin je naseljeno mjesto u sastavu grada Bakra, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
V337 Carinae
Napomene
<references group="N"/>
Treštanovci
Treštanovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Jakšić, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Zlobin
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Rijeka.
Treštanovci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Požega.
ZC3HC1
Antivirusni protein 1 cinkovog prsta tipa CCCH jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ZC3HAV1.
Treštanovci
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Treštanovci su imali 257 stanovnika.
Zlobin
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zlobin je imao 316 stanovnika.
ZC3HC1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 902 aminokiseline, а molekulska težina  101.431 Da.
Zlobin
Stanovništvo
Napomena: ''Sadrži podatke za bivše naselje Zlobinsko Brdo koje je od 1857. do 1948. iskazivano kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zlobin je imalo 319 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
ZC3HC1
Gen
Gen  ZC3HC1  nalazi se na hromosomu 7 u pojasu 7q32.2 i uključuje 14 egzona.
Protein
NIPA je E3 ligaza od 60 kDa koja sadrži jednu C3HC tip cinkovog prsta i jednu regiju sličnu F-kutiji. Štaviše, 50-aminokiselinska (aminokiseline 352-402) regija na svom C-terminalu služi kao [ signal jedarne translokacije (NLS sekvenca), dok se predlaže da regija s 96 ostataka (aminokiseline 306-402) služi kao domen koji veže fosfotirozin. NIPA je jedna komponenti jedarnog kompleksa SCFNIPA, a pokazalo se da fosforilacija NIPA u tri serinska ostatka, Ser-354, Ser-359 i Ser-395 inaktivira kompleks u cjelini.
Funkcija
NIPA je široko eksprimiran u ljudskim tkivima, s najvećom ekspresijom u srcu, skeletnim mišićima i sjemenicima. To je ljudski F-kutijski protein koji definira ubikvitinski E3-tip SCF, čija se forma regulira fosforilacijom ovisnom o ćelijskom ciklusu NIPA. Ciklin B1, bitan za ulazak u mitozu, cilja SCFNIPA u međufazi. Fosforilacija NIPA-e javlja se u G2 fazi, rezultira disocijacijom NIPA -e iz jedarnog SCF-a i dokazano je kritična za pravilan prijelaz G2/M. Oscilirajuća ubikvitinacija jedarnog ciklina B1 pokretana kompleksom SCFNIPA doprinosi vremenu početka mitoze. Prijavljeno je i da NIPA odgađa apoptozu, a lokalizacija NIPA -e je potrebna za ovu antiapoptotsku funkciju.
Modelni organizmi
U studiji funkcije ZC3HC1 upotrebljeni su i  modelni organizmi. Uvjetna linija nokaut-miševa zvana Zc3hc1tm1a(KOMP)Wtsi generirana je   kao dio programa Međunarodnog konzorcija za nokaut-miševe — visokopropusnog projekta mutagenezeze za generiranje i distribuciju mutiranih životinjskih bolesti zainteresiranim naučnicima.
Mužjaci i ženke podvrgnuti su standardiziranom fenotipskom pregledu, kako bi se utvrdili efekti delecija. Na mutantnim miševima provedena su 22 ispitivanja i uočeno je jedanaest značajnih abnormalnosti. Manje od očekivanog, homozigotni mutantni miševi identificirani su pri odbijanju. Mutanti su bili subfertilni, sa smanjenom vertikalnom aktivnošću na otvorenom polju, smanjenom tjelesnom masom, smanjenim brojem rebara i smanjenim brojem ćelija. Mužjaci su također imali smanjenu tjelesnu težinu, abnormalno držanje i atipske nlaze indirektne kalorimetrije. Ženke su također imale abnormalno kratku njušku i atipiske krvne parametre.
Klinički značaj
Kod ljudi, NIPA je bila uključena u kardiovaskularne bolestiu, studijama povezane sa genomom (GWAS). Konkretno, pokazalo se da jednonukleotidni polimorfizam (SNP) u ZC3HC1 predviđa koronarnu bolest. Ovo predviđanje neovisno o uobičajenim faktorima rizika za kardiovaskularne bolesti, poput visokog nivoa holesterola, visokog krvnog pritiska, gojaznosti, pušenja i šećerna bolest diabetes mellitus, koji su primarne mete postojećih tretmana za koronarnu bolest. Stoga bi proučavanje funkcije ovog gena moglo identificirati nove puteve koji doprinose koronarnoj arterijskoj bolesti koji rezultiraju razvojem novih terapeutika.
Kortizol
Kortizol je steroidni hormon, u klasi glukokortikoidnih hormona. Kada se koristi kao lijek, poznat je pod nazivom hidrokortizon.
Proizvodi se kod mnogih životinja, uglavnom u zona fasciculata kori nadbubrežne žlijezde. Proizvodi se i u drugim tkivima, ali u manjim količinama.
Kortizol se oslobađa u dnevnim ciklusima, a otpuštanje se povećava kao odgovor na stres i nisku razinu koncentracije glukoze u krvi. Djeluje na povećanje šećera u krvi, putem  glikogeneze, suzbijanje imunskog sistema i pomaganje u metabolizmu masti, proteina i ugljukohidrata. Pomaže i u formiranju kostiju.
Biosinteza
thumb|400px| [[Steroidogeneza, sa kortizolom na desnoj strani. ]]
Kortizol se sintetizira iz holesterola. Sinteza se odvija u strukturi zvanoj zona fasciculata kore nadbubrežne žlijezde. (Naziv kortizol izveden je iz korteksa.) Dok kora nadbubrežne žlijezde također proizvodi aldosteron (u zona glomerulosa) i neke spolne hormone (u zona reticularis), kortizol je njegova glavna izlučevina kod ljudi i nekoliko drugih vrsta. (Međutim, kod goveda se nivo kortikosterona može približiti ili premašiti razine kortizola.). Srž nadbubrežne žlijezde je ispod kore i uglavnom izlučuje adrenalinske kateholamin]]e (npr. epinefrin) i noradrenalin (norepinefrin), stimulacijomom  simpatičkog nervnog sistema.
Sinteza kortizola u nadbubrežnoj žlijezdi stimulira prednji režanj hipofize putem ACTH; proizvodnju ACTH-a zauzvrat potiče CRH kojeg oslobađa hipotalamus. ACTH povećava koncentraciju holesterola u unutrašnjoj mitohondrijskoj membrani, akutnom regulacijom steroidogenih regulatornih proteina. Također stimulira glavni korak koji ograničava brzinu u sintezi kortizola, u kojem se holesterol pretvara u pregnenolon i katalizira citohromom P450SCC (enzim cijepanja bočnog lanca).
Metabolizam
Sveukupno, neto efekat je da 11-beta HSD1 služi za povećanje lokalnih koncentracija biološki aktivnog kortizola u datom tkivu; 11-beta HSD2 služi za smanjenje lokalnih koncentracija biološki aktivnog kortizola.
Kortizol se također metabolizira u 5-alfa tetrahidrokortizol (5-alfa THF) i 5-beta tetrahidrokortizol (5-beta THF), čije su reakcije katalizirane enzimima 5-alfa reduktaza i 5-beta-reduktaza. 5-beta reduktaza je i faktor koji ograničava brzinu u konverziji kortizona u tetrahidrokortizon.
Predloženo je da promjena u 11β-hidroksisteroid-dehidrogenazi tipa 1 | 11-beta HSD1 ima ulogu u patogenezi gojaznosti, hipertenzije i rezistenciji na inzulin, poznatoj kao metabolički sindrom.
Promjena u kortikosteroidu 11-beta-dehidrogenaza izozim 2, uključena je u bolest zvanu esencijalna hipertenzija, za koju je  poznato da vodi u sindrom očiglednog mineralokortikoidnog viška (SAME).
Imunski odgovor
Kortizol sprečava oslobađanje tvari u tijelu koje uzrokuju upalu. Koristi se za liječenje stanja koja proizlaze iz prekomjerne aktivnosti odgovora na antitijelo posredovano B-ćelijama. Primjeri uključuju upalne i reumatoidne bolesti, kao i alergije. Hidrokortizon niskog potencijala, dostupan u obliku lijekova bez recepta u nekim zemljama,a koristi se za liječenje problema kože poput osipa i ekcema.
Inhibira proizvodnju interleukina (IL) -12, interferona (IFN)-gama, IFN-alfa i faktora tumorske nekroze (TNF)-a, pomoću antigen-prezentirajućih ćelija(APC) i ćelija T-pomagača (Th) 1, ali regulira IL-4, IL-10 i IL-13 putem Th2 ćelija. To rezultira pomakom prema Th2 imunskkom odgovoru, a ne općenito imunosupresiji. Za aktiviranje stresnog sistema (i posljedično porast pomaka kortizola i Th2) koji se vidi tokom infekcije, vjeruje se da je zaštitni mehanizam koji sprečava prekomjerno aktiviranje upalnog odgovora .
Kortizol može oslabiti aktivnost imunskog sistema. Sprečava proliferaciju T-ćelija čineći da interleukin-2, proizvođač T-ćelija ne reagira na interleukin-1 (IL-1) i ne može da proizvede faktor rasta T-ćelija (kortizol smanjuje ekspresiju receptora Interleukin 2 IL-2R na površini pomoćne T-ćelije što je neophodno za indukciju Th1 'ćelijskog' imunskog odgovora, pa favorizirajući pomak prema dominaciji Th2 i oslobađanju citokina, što rezultira dominacijom Th2 i favorizira imunski odgovor antitijela uzrokovanih 'humoralnim' B-ćelijama). Cortisol also has a negative-feedback effect on interleukin-1.
Iako je IL-1 koristan u borbi protiv nekih bolesti, endotoksične bakterije su stekle prednost prisiljavanjem hipotalamusa da poveća razinu kortizola (prisiljavajući na izlučivanje kortikotropin-osobađajućeg hormona, na taj način antagonizirajući IL-1). Supresorske ćelije nisu pogođene djelovanjem faktora koji modificira glukosteroidni odgovor, tako da je efektivna zadana vrijednost imunskkih ćelija možda čak i veća od zadane vrijednosti za fiziološke procese (odražavajući preraspodjelu leukocita u limfnim čvorovima, koštanoj srži i koži). Brza primjena kortikosterona (endogenog agoniste receptora tipa I i II) ili RU28362 (agonist specifičnog tipa II) životinjama sa uklonjenom nadbubrežnom žlijezdom (adrenalektomija) izazvala je promjene u raspodjeli leukocita. Kortizol utiče na prirodne ćelije-ubice.
Kortizol stimulira mnoge enzime bakra (često do 50% njihovog ukupnog potencijala), uključujući lizil-oksidazu, enzim koji umrežava kolagen i elastin. Za imunski odgovor posebno je dragocjena kortizolska stimulacija superoksid-dismutaze, budući da tijelo, gotovo sigurno, koristi ovaj bakarski enzim kako bi dopustilo superoksidima da otruju bakterije.
Regulacija
Primarna kontrola kortizola je preko peptida hipofize, adrenokortikotropnog hormona (ACTH). ACTH vjerovatno kontrolira kortizol prateći kretanje kalcija unutar ciljnih čelija koje luče kortizol. Kada se aktivira, makrofagi počinju lučiti interlevkin-1 (IL-1), što sinergistički povećava ACTH sa CRH. ACTH zauzvrat kontrolira hipotalamusni peptid, kortikotropin-oslobađajući hormon (CRH), koji je pod nervnom kontrolom. CRH djeluje sinergijski sa arginin vazopresinom, angiotenzinom II i epinefrinom. Zbog toga imunske ćelije ne gube čitavu bitku sa CRH, za sinergizam interleukina-1. Kortizol ima efekte negativne povratne informacije na interleukin-1 što bi trebalo biti posebno korisno za bolesti koje stiču prednost prisiljavanjem hipotalamusa da luči previše CRH, poput endotoksinskih bakterija. Na imunosupresivne ćelije, GRMF ne utiče, tako da je efektivna postavljena vrijednost imunskih ćelija možda čak i veća od postavljene za psihološke procese. GRMF (koji se u referenci naziva GAF) prvenstveno pogađa jetru, a ne bubrege. Visoka srednja vrednost kalija, koji stimulira lučenje aldosterona in vitro, također stimulira lučenje kortizola iz zona fascicularis nadbubrežne žlijezde kod pasa; za razliku od kortikosterona, u kojem kalij nema efekta. Kod ljudi, preopterećenje kalijem povećava ACTH i kortizol. To je sigurno uzrok zašto nedostatak kalija stvara smanjenje kortizola i zašto nedostatak kalija uzrokuje smanjenje konverzije 11-deoksikortizola u kortizol. To vjerovatno doprinosi bolu kod reumatoidnog artritisa jer je u ćelijama oboljelih, kalija uvijek malo.
Jelenče
Jelenče su naseljeno mjesto u sastavu općine Pesnica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jelenče su imale 209 stanovnika.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Punat)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Punat je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 34 km2 imala 1.973 stanovnika, što predstavlja 0,67 % od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Punatu je 58 stanovnika/km2.
ADTRP
Androgeno ovisni TFPI-regulirajući protein jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ADTRP.
Župna crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima
mini|276px|Crkva Bezgrješnog začeća Blažene Djevice Marije Crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima je katolička crkva u Banjalučkoj biskupiji, koja se nalazi u općini Livno, Bosna i Hercegovina. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik sastoji se od objekta crkve i pokretnog naslijeđa koji čine glavni oltar i dvije slike Gabrijela Jurkića.
Lokacija
Župna crkva Bezgrešnog začeća nalazi se u selu Vidoši, udaljenom 6 km. južno od Livna, na brdu Tušnica, na nadmorskoj visini od 833 metra.
Historija
Polovinom 18. vijeka franjevci su u Vidošima izgradili drvenu kolibu koja je služila za obavljanje vjerskih obreda. Uz kolibu se nalazio župni stan koji je izgorio 29. aprila 1802. godine zajedno sa crkvenom arhivom. Novi župni stan, nazvan stara kapela, izgrađen je iste godine i 1833. godine preuređen u crkvu ozidanu kamenom.
Nova crkva, građena od čvrstog materijala sa dozvolom osmanske uprave, blagoslovljena je 1856. godine. Zvonik u današnjem obliku, izgrađen je 1902. godine.
Opis
Župna crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima pripada tipu jednobrodnih kamenih crkvi sa polukružnom apsidom i kamenim zvonikom. Dimenzije su 29,10 m. x 11,80 m. Visina sljemena dvovodnog krova crkve iznosi 11,50 m. Visina zvonika iznosi oko 24 metra.
Gabrijel Jurkić (Livno, 24. 3. 1886. – 25. 2. 1974.), jedan od najznačajnijih bosanskohercegovačkih slikara simbolizma i secesije, a njegova djela sakralne tematike krase crkvene enterijere širom Bosne i Hercegovine. Sakralno slikarstvo Gabrijela Jurkića nosi odlike nazarenskog, odnosno slikarstva prerafelita.
Belvì
Belvì (lokalno: Brebì) jest općina u provinciji Nuoro na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 787 metara i ima 634 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 35,02 st/km². Općina zauzima površinu 18,10 km².
Susjedne komune su Aritzo, Atzara, Desulo, Meana Sardo, Sorgono i Tonara.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Lastovo)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Lastovo je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od - km2 imala 792 stanovnika, što predstavlja 0,65% od ukupnog broja stanovnika Dubrovačko-neretvanske županije, odnosno 0,02% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Lastovu je - stanovnika/km2.
Melanocit-stimulirajući hormon
350px|right 350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski lokus MSH je na kratkom (p) kraku [[hromosom 2 (čovjek)|hromosoma 2, u sklopu megalokusa POMC; pozicija 2p.23.]] Melanocit-stimulirajući hormoni, pod zasjedničkom skraćenicom MSH, poznati i kao melanotropini ili intermedini, porodica su peptidnih hormona i neuropeptida, koji sadržeα-melanocit-stimulirajući hormon (α-MSH), β-melanocit-stimulirajući hormon (β-MSH) i γ-melanocit-stimulirajući hormon (γ-MSH). Proizvode ih ćelije u pars intermedia  prednjeg režnja hipofize.
Sintetski analozi α-MSH, kao što su afamelanotid (melanotan I), melanotan II i bremelanotid (PT-141), koji su već razvijeni  i istraženi.
Biosinteza
thumb|400px| Biohemijska signalizacija na melanocitnom putu Različiti oblici MSH nastaju iz različitih cijepanja proteina proopiomelanokortina, koji također daje druge važne neuropeptide, kao što je adrenokortikotropni hormon.
Melanociti u koži stvaraju i luče MSH kao odgovor na UV-svjetlost, gdje povećava sintezu melanina. Neki neuroni u lučnom jezgru hipotalamusa stvaraju i luče α-MSH kao odgovor na leptin;  u prednjem režnju hipofije također se stvara i luči i α-MSH.
Funkcija
Djelujući preko melanokortin-1 receptora, α-MSH podstiče proizvodnju i oslobađanje melanina (postupak koji se naziva melanogeneza) pomoću melanocita u koži i dlakama.
Djelujući u hipotalamusu, α-MSH suzbija apetit. α-MSH izlučen u hipotalamusu također doprinosi seksualnom uzbuđenju.
Kod vodozemaca
Kod nekih životinja (kao što je žaba sa kandžama – Xenopus laevis – proizvodnja MSH se povećava kada je životinja na tamnom mjestu. Zbog toga se pigment raspršuje u pigmentnim ćelijama u koži, pa žaba postaje tamnije i teže uočljiva predatorima. Pigmentne ćelije se nazivaju melanofore i zato se kod vodozemaca ovaj hormon često naziva mlanofore-stimulirajući hormon.
Kod ljudi
Povećanje MSH uzrokovat će tamniju kožu i kod ljudi. MSH se povećava kod žena i tokom trudnoće. To, zajedno s povećanim estrogenima, uzrokuje povećanu pigmentaciju u trudnica. Cushingova bolest zbog viška adrenokortikotropnog hormona (ACTH) također se može pojaviti hiperpigmentacija, kao što je acanthosis nigricans u pazuhu. Većina ljudi s primarnom Addisonovom bolešću ima tamnjenju (hiperpigmentacija) kožu, uključujući područja koja nisu izložena suncu; karakteristična mjesta su nabori kože (npr. ruke), bradavice i unutrašnja strana obraza (bukalna sluznica). Novi ožiljci postaju hiperpigmentirani, dok stariji ne potamne. To se događa jer MSH i ACTH dijele istu molekulu prekursora, proopiomelanokortin (POMC).
Različite razine MSH nisu glavni uzrok promjene u boji kože. Međutim, kod mnogih crvenokosih ljudi i drugih ljudi koji nemaju dobro preplanuli ten postoje varijacije u njihovom hormonskom receptoru, uzrokujući da ne reagiraju na MSH u krvi
Struktura MSH
Različiti oblici MSH-s pripadaju grupi koja se naziva melanokortini. Ova grupa uključuje ACTH, α-MSH, β-MSH i y-MSH; svi ti peptidi produkti su cijepanja velikog peptidnog prekursora, zvanog proopiomelanokortin (POMC). Za pigmentaciju, najvažniji je α-MSH melanokortin.
Različiti oblici MSH imaju sljedeće aminokiselinske peptide sekvence:
Sintetski MSH
Za ljudsku upotrebu razvijeni su sintetski analozi α-MSH. Dva od poznatijih su afamelanotid (melanotan I) u ispitivanju kompanije Clinuvel Pharmaceuticals i bremelanotid iz Palatin Technologies. Ostali uključuju modimelanotid i setmelanotid.
IC 3664
IC 3664 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Baunei
Susjedne komune su Dorgali, Lotzorai, Talana, Triei i Urzulei.
Vakuumska boca
mini|Dijagram vakuum boce Vakuumska boca (također poznata kao termos boca, termosica ili termoska) je izolacijska posuda za skladištenje, koja značajno produžava vrijeme tokom kojeg njen sadržaj ostaje topliji ili hladniji od okoline. Izumio ju je Sir James Dewar 1892. godine. Vakuumska boca se sastoji od dvije boce, smještene jedna unutar druge i spojene na vratu. Prostor između dvije boce je djelimično ispražnjen od vazduha, stvarajući djelimičan vakuum koji značajno smanjuje prijenos toplote kondukcijom ili konvekcijom. Prijenos topline toplinskim zračenjem može se dodatno minimizirati posrebrenjem površina boca okrenutih prema otvoru. Većina prenosa topline odvija se kroz vrat i otvor boce, gdje nema vakuuma. Vakuum boce se obično izrađuju od metala, borosilikatnog stakla, pjene ili plastike i imaju otvor začepljen plutom ili polietilenskom plastikom. Kada se koristi za držanje hladnih tečnosti, korištenje vakuum boce takođe eliminiše i kondenzaciju na spoljnoj strani boce.
Historija
Vakuumsku bocu je dizajnirao i izumio škotski naučnik Sir James Dewar 1892. godine, tokom njegovih istraživanja
iz oblasti kriogenike, i zbog toga se, u njegovu čast, ponekad naziva i Dewar bocom. Dok je određivao specifičnu toplotu elementa paladijuma, Dewar je napravio mesinganu komoru koju je zatvorio u drugu komoru, kako bi paladijum održao na željenoj temperaturi. On je izvukao vazduh između dvije komore, stvarajući djelimičan vakuum, kako bi održao stabilnu temperaturu sadržaja. Dewar je odbio patentirati svoj izum, a boca, koju su drugi razvili koristeći nove materijale kao što su staklo i aluminij, postala je značajno alat za hemijske eksperimente, a mini|Tipičan dizajn vakuumske boce marke Thermos. također i uobičajeni kućni predmet.
Dewarov dizajn je komercijalizovan 1904. godine kada su dva njemačka staklopuhača, Reinhold Burger i Albert Aschenbrenner, shvatili da se vakuum boca može koristiti za održavanje hladnih pića hladnim, a toplih napitaka toplim i razvili robusniji dizajn boce, koji je bio prikladniji za svakodnevnu upotrebu. Svoj proizvod su nazvali "Thermos", a potom su dobili prava i na komercijalni proizvod i zaštitni znak na ime. Dewar je kasnije pokušao da zatraži prava na pronalazak, ali je umjesto toga izgubio sudski spor. .
Naziv je kasnije postao generički zaštitni znak, nakon što se izraz "termos" počeo koristiti za sve vakuumsko izolovane posudu za tečnosti. U nekim državama, naziv Thermos je i dalje registrovani zaštitni znak, ali je proglašen generizovanim zaštitnim znakom na sudu u Sjedinjenim Državama 1963. godine.
Vlada Aksentijević
Vladimir Vlada Aksentijević (24. juni 1916 – 27. mart 1942) bio je učesnik Narodnooslobodilačke borbe Jugoslavije i Narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 24. juna 1916. u Obrenovcu i potječe iz porodice nastavnika. Osnovnu školu završio je u selu Grabovac kod Obrenovca, a gimnaziju u Somboru 1934. gdje se upoznao sa revolucionarnim pokretom. Po završetku srednje škole upisao je elektromašinski odsjek Visoke tehničke škole u Beogradu. Na prvoj godini studija postao je član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), a naredne godine pristupio je Akcionom odboru stručnih studentskih udruženja, čiji je sekretar postao u jesen 1936. Iste godine primljen je u Komunističku partiju Jugoslavije (KPJ). Učestvovao je u studentskim demonstracijama 1935. i 1936. godine. Krajem 1937. postao je član Mjesnog komiteta KPJ za Beograd.
U proljeće 1939. Vlada je napustio fakultet i po zadatku Partije otišao je u Posavinu da obnavlja i formira partijske organizacije. Najviše je radio u Obrenovcu i okolini, gdje je uspio da formira partijsku ćeliju i preko nje organizuje radnike. Radio je i na organizovanju đačke i zadružne omladine u Obrenovcu i okolini. Na okružnoj partijskoj konferenciji 1939. Naredne godine izabran je za člana Okružnog partijskog komiteta za Beograd, a na Oblasnoj konferenciji KPJ u Zabrežju 1940. za sekretara Oblasnog komiteta KPJ za Obrenovac. Zbog provale u obrenovačku partijsku organizaciju, Vlada je tri mjeseca nezakonito boravio u Beogradu, a potom je uhapšen. Osuđen je na godinu dana zatvora, od čega je tri mjeseca odležao u zatvoru na Adi Ciganliji, a potom je prebačen u zatvor u Mariboru, gdje ga je zatekao Aprilski rat i okupacija Kraljevine Jugoslavije. Početkom jula 1941, tokom prijevoza iz Maribora za Srbiju, uspio je da pobjegne iz voza. Odmah po dolasku u Obrenovac stupio je u Prvu posavsku partizansku četu, gdje je krajem jula postavljen za političkog komesara. Kada je 22. septembra 1941. formiran Prvi bataljon Posavskog partizanskog odreda, Vlada je postavljen za političkog komesara.
Tokom Prve neprijateljske ofanzive i povlačenja iz Posavine, Vlada i njegov bataljon učestvovali su u nekoliko borbi u zapadnoj Srbiji i Kadinjači, gdje je njegov bataljon pretrpio velike gubitke. Nakon bitke na Kadinjači, sa preživjelim borcima iz Posavine, povukao se u Sandžak. Ali po zadatku CK KPJ, zajedno sa Kosmajskim partizanskim odredom, početkom januara 1942. upućen je na područje Posavine da organizuje OK KPJ i nastavi oružanu borbu protiv neprijatelja. Zbog stalnih borbi sa neprijateljem, Kosmajski partizanski odred nije mogao odmah da prodre do Kosmaja, ali je ostao na Valjevskom polju s ovim odredom, koji se tu nalazio. Tu je ostao do sredine februara 1942. godine, kada je sa grupom boraca iz Posavine otišao u svoj rodni kraj, gdje je stigao krajem februara. U Grabovac je stigao kod kuma, koji ga je prijavio policiji, koji su ga zajedno sa Budimirom Davidovićem uhapsili i odveli u Valjevski zatvor, gdje je osuđen na smrt vješanjem. Obješen je 27. marta 1942. u Obrenovcu.
Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine FNRJ od 14. decembra 1949. proglašen je za narodnog heroja. U ratu je poginuo njegov brat Branislav Brana Aksentijević (1913–1941), koji je prije rata bio učitelj u selu Rogači kod Sopota i član KPJ, a kasnije politički komesar u Kosmajskoj četi. Poginuo je u novembru 1941. tokom Prve neprijateljske ofanzive. Osnovna škola "Vlada Aksentijević" Beograd dobila je njegovo ime.
Velika nagrada Belgije 2020.
Velika nagrada Belgije 2020. (službeno poznata kao "Formula 1 Rolex Belgian Grand Prix 2020") automobilska je trka Formule 1 koja se održala 30. augusta 2020. na stazi Spa-Frankoršamp u Belgiji. Ovo je bila sedma trka u sezoni 2020. i 65. trka za Veliku nagradu Belgije.
Vozač Mercedesa Lewis Hamilton osvojio je petu pol poziciju u sezoni, i ukupno 93. u karijeri; ostvario je svoju petu pobjedu u sezoni i četvrtu u Belgiji. Drugo mjesto zauzeo je timski kolega Valtteri Bottas, a treće mjesto osvojio je vozač Red Bulla Max Verstappen. Renault ostvario prvu najbrži krug od 2010.
Prvi trening
Vremena prvih pet vozača na prvom treningu.
Drugi trening
Vremena prvih pet vozača na drugom treningu.
Treći trening
Vremena prvih pet vozača na trećem treningu.
Jurjevski Dol
Jurjevski Dol je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentilj, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jurjevski Dol je imao 60 stanovnika.
Napomena: ''U 2010. povećano za dio naselja Zgornje Gradišče.''
Zulejda Ida Latas
Zulejda Ida Latas rođena je 17. oktobra 1832. godine u gradiću Homorodu (okrug Brašov u Transilvaniji) Rumuniji kao Ana Simonis. Bila je jedna od supruga Omera-paša Latasa i među prvim kompozitorkama u Osmanlijskom Carstvu. Brat Ane Simonis George bio je u to vrijeme aktivni učesnik u muzičkim i kulturnim krugovima Bukurešta. Bio je jedan od osnivača prve muzičke škole u Krajovi, a u Bukureštu će predavao u Francuskom institutu za djevojke "Manoloti". Zahvaljujući tome, Ani Simonis će biti omogućeno muzičko obrazovanje u ovoj instituciji. Godinu nakon upisivanja na "Manoloti" pri Omer-pašinom svečanom prolasku kroz Bukurešt na ulici se iznenada susrela sa svojim budućim suprugom. Kasnije će na jednom koncertu klasične muzike upriličenom u čast otomanskog vojskovođe na klaviru svirati George Simonis u pratnji Ane Simonis. Omer-paša ju je te večeri upoznao, a time je započelo njihovo poznanstvo koje će biti krunisano vjenčanjem 2. decembra 1848. godine u zgradi Narodnog pozorišta u Bukureštu. Ana Simonis mijenja ime u Saida-hanuma ili Zulejda-hanuma. Poslije Bukurešta, uslijedit će privremeno boravište u Istanbulu, a 1850. Sarajevo, gdje je nastavila da se bavi muzikom. Komponirala je marševe za klavir ili orkestar, svirala klavir i zajedno sa svojim bratom držala časove muzike. Njena muzička djela objavljena su u nekoliko časopisa u Francuskoj i Engleskoj. Kompozicija March za klavir (1855), objavljena je u Londonu, jeste primjer popularnih kompozicija, veoma rado slušanih u mnogim muzičkim salonima evropskih prijestonica.
IC 5320
IC 5320 (također poznat kao ESO 77-21 i PGC 71530) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 178 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 0,60 (31 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 12. oktobra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Levica
Levica je politički pokret iz Srbije koji predvodi društveni i politički aktivista Slobodan Milovanović.
Historija
Levica je osnovana 18. aprila 2021. godine kao udruženje građana rješenjem Udruženje se u svom djelovanju zalaže za okupljanje svih progresivnih snaga i uspostavljanje vrijednosti društvene, ekološke i socijalne pravde. Krajem januara 2022. Levica je reagovala javnim saopštenjem na osnivanje Srpske levice od strane bivšeg predsjednika opštine Smederevska Palanka Radoslava Milojičića Kene, gde je izražena sumnja da se radi o projektu Srpske napredne stranke i Aleksandra Vučića. 14. decembra 2022. iz udruženja je saopšteno da se protive privatizaciji Pošte Srbije i EPS-a. U ideološkom smislu Levica se najkraće može opisati kao opcija demokratskog socijalizma.
TTC39A
Tetratrikopeptidno ponavljanje 39A jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TTC39A sa hromosoma 1. TTC39A je također poznat kao DEME-6 (diferencijalno eksprimiran u MCF7 sa estradiolskim proteinom 6), KIAA0452 i c1orf34. Funkcija TTC39A još nije dobro shvaćena. Glavna karakteristika unutar tetratrikopeptidnog ponavljanja 39A je domen nepoznate funkcije 3808 (DUF3808), koji obuhvata gotovo cijeli protein. KIAA0452 se također može posmatrati kao izoforma TTC39A zbog razlika u sekvenci genoma, ali se preklapaju u DUF domenu.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 613 aminokiselina, a molekulska težina  69.778 Da. .
Gen
Gen za TTC39A nalazi na se hromosomu 1, na poziciji  1p32.3. Genomski DNK je dugačak 57.859 baza, sastoji se od 19 egzoni i nalazi se na minus lancu. Njegova iRNK ima dužinu od 2.759 baza. TTC39A je okružen genima za RNF11 i EPS15. Nijedan od ovih gena nema poznatu interakciju ili sličnu funkciju kao TTC39A. Nema poznatih medicinskih poremećaja koji su posljeduica delecija TTC39A.
Na ovom hromosomu, sekvenca 1p32.3 također se nalazi gen za KIAA0452. Genomska DNK duga je 34.096 baza, a sastoji se od 11 egzona na minus lancu. Dužina iRNK također je 6.256 baza.
Transkripcijski faktori
Ispod su neki od transkripcionih faktora koji postoje za predviđenu sekvencu promotora.
Ispod su neki od faktora transkripcije, sa sličnošću 1, koji postoje za predviđenu sekvencu promotora.
Protein
Najduža sekvenca proteina sastoji se od 613 aminokiselina. Unutar TTC39A postoji domen nepoznate funkcije, DUF 3808. DUF 3808 općenito podrazumijeva poziciju protenina vanjske mitohondrijske membrane, a konzerviran je od gljiva do ljudi. DUF 3808 također sadrži tetratrikopeptid, TPR_16 i predviđeni transmembranski domen. Predviđeno je da struktura TTC39A ima 12 alfa-heliksa i jedan beta-list.
Ekspresija
Postoji 17 varijanti prerade za TTC39A. TTC39A je visoko izražen protein u ljudskom tijelu. Najviši nivoi ekspresije nalaze se u mliječnim žlijezdama i sjemenicima. Najniži nivoi ekspresije nalaze se u imunskom sistemu.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 400 m slobodno (muškarci)
Takmičenja u disciplini 400 m slobodno za muškarce na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 2. augusta 2015.
TTC39A
Ekspresija
TTC39A inducira TFAP2C u ćelijama karcinoma dojke koje reaguju na hormone i TTC39A je eksprimiran u ćelijskim linijama karcinoma pozitivnih na estrogeni receptor.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 400 m slobodno (muškarci)
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
TTC39A
Posttranslacijske modifikacije
Postoji nekoliko predviđenih mjesta fosforilacije, ali nijedno nije eksperimentalno potvrđeno. A single sulfination site is predicted at position 175.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 400 m slobodno (muškarci)
Grupe
Napomena: Sva vremena su po istočnoevropskom vremenu (UTC + 3).
TTC39A
Posttranslacijske modifikacije
KIAA0452 ima jedno mjesto N-acetacije na poziciji 274.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 400 m slobodno (muškarci)
Grupe
Kvalifikacije su počele 3. augusta u 09:48.
TTC39A
Homologija
TTC39A ima nekoliko ortologa koji su pronađeni u eukariota, Archaea i Bacteria. Identificirana su također i dva paraloga, TTC39B i TTC39A Funkcije TTC39B i TTC39C nisu poznate.
KIAA 0452 ima nekoliko sličnih ortologa kao TTC39A od eukariota, arheja i bakterija, ali različite proteinske identitete i sličnosti.
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 400 m slobodno (muškarci)
Finale
thumbnail|300px|desno|Pobjednik utrke, Sun Yang Final je održano u 17:42.
Benetutti
Benetutti (lokalno: Benetùtti) jest općina u provinciji Sassari na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 406 metara i ima 1.862 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 19,71 st/km². Općina zauzima površinu 94,45 km².
Susjedne komune su Bono, Bultei, Nuoro, Orune, Oniferi, Orani, Orotelli, Nule i Pattada.
TTC39A
Promotor
Predviđeni promotor za gen KIAA0452 obuhvata 600 bp od 51,796.517 do 51,797.117 bp.
Interakcije
Utvrđeno je da TTC39A stupa u interakciju sa BTNL2 i MAPK3.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Ravna Gora)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Ravna Gora je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 82 km2 imala 2.430 stanovnika, što predstavlja 0,82% od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 0,06%% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Ravnoj Gori je 30 stanovnika/km2.
Molve (čvor)
Hrvatska:
Divlji tip
Divlji tip (široko prihvaćena engleska skraćenica wt) je oznaka koja se odnosi na fenotip izvornog oblika vrste, kakav se javlja u prirodi. Originalno, divlji tip je bio definiran kao produkt "normalnog" alela na datom lokusu, za razliku onog koji proizvode nestandardni – mutantni aleli. "Mutantni” aleli mogu varirati u širokom rasponu, čak i ponovo dobiti divlji tip ukoliko se dogodi povratna mutacija u datoj populaciji. Nastavak u konstrukciji genetičkih mapa postaje kreativniji ako se prepoznaju oblici interakcije mutantnih, sa ostalim alelnim varijantama posmatranog lokusa i njihov uticaj na fenotipsko ispoljavanje.
Procjenjuje se da je većina ili su svi lokusi postojećih  gena u raznim oblicima alela, koji se razlikuju, po frekvenciji, u cijelom geografskom opsegu jedne vrste i da  jedinstven divlji tip ne postoji. Općenito, međutim, najčešći alel – tj. onaj sa najvećom frekvencijom gena – je onaj koji se smatra divljim tipom.
Koncept divljeg tipa je koristan u istraživanjima nekih eksperimentalnih (model) organizama, kao što su voćne mušice  Drosophila melanogaster , u kojoj su poznati standardi fenotipova za funkcije i strukture kao što su boja očiju ili oblik krila oblika, pri čemu se zna da su posljedic posebnih genskij  mutacija koji proizvode prepoznatljive fenotipove, kao što su "marelica" "bar oči" ili "degenerirana krila". Aleli divljeg tipa se označavaju i sa "+" oznakom u potenciji, na primjer B+ i Vg+, za okrugle oči i krila u punoj veličini. Shodno tome, recesivni mutantni aleli se označavaju sa b i vg ili B- i Vg-.
Manipulacije gena za ove osobine su dovele do današnjeg razumijevanja o tome kako geni djeluju i kako osobine mutiraju  unutar populacije. Istraživanje koje uključuje manipulaciju alela divljeg (izvornog) tipa ima primjenu u mnogim poljima, uključujući i borbu protiv bolesti i komercijalnu proizvodnju hrane.
Jurski Vrh
Jurski Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Kungota, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jurski Vrh je imao 151 stanovnika.
Napomena: ''Do 1952. iskazivano pod imenom Sveti Jurij ob Pesnici.''
Zalud sam cvijeće brao / Nije više tajna
Zalud sam cvijeće brao / Nije više tajna jeste četvrta singl-ploča sarajevskog pop, rok i narodnog pjevača Fadila Toskića, koju je objavila sarajevska izdavačka kuća Diskoton 1978. Muziku i tekst za obje pjesme napisao je beogradski kompozitor Aleksandar Korać, a aranžman nekadašnji klavijaturist Indeksa Ranko Rihtman. Pjevačku izvedbu Fadila Toskića na ovoj ploči pratio je Revijski orkestar Radiotelevizije Sarajevo i ženski pjevački hor u kojima su istaknutu ulogu imali puhači. Obje pjesme komponirane su u pop i šlager stilu pogodnom za nastupe na festivalima ove vrste muzike, koji su u to vrijeme bili popularni u Bosni i Hercegovini i ostalim republikama bivše Jugoslavije.
S ovim pjesmama Fadil Toskić nastavio je s kvalitetnim pjevačkim interpretacijama, ostvarujući dobar uspjeh kod publike i muzičkih kritičara uz popularnost na raznovrsnoj sarajevskoj muzičkoj sceni, ali i u okvirima bivše Jugoslavije. Fotografiju i dizajn za omot singl ploče "Zalud sam cvijeće brao / Nije više tajna" uradio je Dragan S. Stefanović. Producent je bio Milan Stupar.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Mljet)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Mljet je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od - km2 imala 1.088 stanovnika, što predstavlja 0,89% od ukupnog broja stanovnika Dubrovačko-neretvanske županije, odnosno 0,03% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Mljetu je - stanovnika/km2.
Unutrašnje uho
[[slika:Anatomy of the Human Ear 1 Intl.svg|thumb|300px|Građa ljudskog uha:
1. Vanjsko uho 2. Pina 3. Slušni kanal 4. Bubnjić 5. Srednje uho 6. Kosti 7.Čekić 8. Nakovanj 9. Uzengija 10. Bubna šupljina 11. Sljepoočna kost 12. Eustahijeva tuba 13. Unurašnje uho 14. Labirint 15. Polukružni kanali 16. Vestibulum 17. Ovalno okno 18. Okruglo okno 19. Pužnica 20. Vestibulumski živac 21. Pužnični živac 22. Unutrašnji slušni otvor 23. Vestibulopužnični živac ]]
Unutrašnje uho (lat. auris interna) najunutrašnjiji je dio kičmenjačkog uha. U kičmenjaka unutrašnje uho je uglavnom odgovorno za otkrivanje zvuka i ravnotežu. U sisara sastoji se od koštanog labirinta, prazne šupljine u lobanjskoj sljepoočnoj kosti, sa sistemom prolaza koji se sastoji od dva glavna funkcionalna dijela:
Unutrašnje uho nalazi se u svih kičmenjaka, sa značajnim varijacijama u obliku i funkciji. Kod svih kičmenjaka, inervira ga osmi glaveni nerv.
Struktura
Labirint se može podijeliti po slojevima ili regijama.
Koštani i membranozni labirinti
Koštani labirint, ili okoštani labirint, mreža je prolaza s koštanim zidovima obloženim periosteumom. Tri glavna dijela koštanog labirinta su predvorje uha, polukružni kanali i pužnica. Membranski labirint prolazi unutar koštanog i stvara tri paralelna prostora ispunjena tečnošću. Dva vanjska ispunjena su perilimfom, a unutrašnji endolimfom.
Vestibulumski i pužnični sistem
U srednjem uhu, energija talasa pritisaka pretvara se u mehaničke vibracije, pomoću tri slušne koščice (čekić, nakovanj i uzrngija). Potisni talasi pomiču bubnu opnu koja zauzvrat pomiče čekić, prvu kost srednjeg uha. On se zglobljava na nakovnju i povezuje sa uzengijom (stremen). Podnožje nosača spaja se s ovalnim oknom, početkom unutrašnjeg uha. Kada čstremen pritisne na ovalni prozor, to uzrokuje pomicanje perilimfe, tečnosti unutrašnjeg uha. Srednje uho na taj način služi za pretvaranje energije iz talasa zvučnog pritiska u silu na perilimfu unutrašnjeg uha. Ovalno okno ima samo približno 1/18 površine bubne opne i time stvara veći pritisak. Pužnica širi ove mehaničke signale u obliku talasa u tečnosti i membranama, a zatim ih pretvara u nervne impulse koji se prenose u mozak.
Vestibulski sistem je područje unutrašnjeg uha gdje se polukružni kanali konvergiraju, blizu pužnice. Sudjeluje sa vidnim sistemom, kako bi se predmeti držali u vidnom polju kada se glava pomiče. Zglobni i mišićni receptori su također važni za održavanje ravnoteže. Mozak prima, tumači i obrađuje informacije iz svih ovih sistema, kako bi stvorio osjećaj ravnoteže.
Vestibulum unutrašnjeg uha odgovoran je za osjećaje ravnoteže i kretanja. Koristi iste tipove tečnosti i ćelije za otkrivanje (trepljaste ćelije) kao i pužnica, a mozgu šalje informacije o položaju, rotaciji i linearnom kretanju glave. Način kretanja ili stava koju trepljasta ćelija detektira ovisi o njenim povezanim mehaničkim strukturama, kao što su zakrivljena cijev polukružnog kanala ili kristali kalcij-karbonata (otolit) sakulusi i utrikulus.
Razviće
Ljudsko unutrašnje uho razvija se tokom 4. sedmice embriogeneze iz slušnog plakoda, zadebljanja ektoderma, što dovodi do stvaranja bipolarnog neurona spužnične i vestibulske ganglije. Kao slušni plakod invaginira prema embrionskom mezodermu, formira slušni mjehurić ili otocist.
Mikroanatomija
Specijalizirane ćelije za nazofarinks uključuju: trepljaste i cilindrične (stubaste) ćelije, Boettcherove i Klaudijeve ćelije, spiralni ganglijski neuron i Deitersove ćelije (buičaste ćelije).
Trepljaste ćelije su primarne ćelije slušnih receptora, a poznate su i kao slušne senzorne ćelije, akustične trepljaste ćelije, slušne ćelije ili Cortijeve ćelije. Cortijev organ obložen je jednim redom unutrašnjih i tri reda vanjskih trepljastih ćelija. Trepljaste ćelije imaju snop treplji na apikalnoj površini ćelije. Snop sastoji se od niza stereocilija na bazi aktina. Svaka stereocilija ubacuje se kao korijen u gustu nitastu aktinsku mrežu poznatu kao kutikulska ploča. Prekid ovih snopova dovodi do oštećenja sluha i oštećenja ravnoteže.
Unutrašnje i vanjske trepljaste ćelije podržavaju stubaste ćelije u Cortijevom organu. Ćelije vanjskog stuba jedinstvene su jer su samostojeće ćelije koje kontaktiraju samo susjedne ćelije u osnovi i na vrhu. Oba tipa stubastih ćelija imaju na hiljade umreženih mikrotubula i aktinskih niti u paralelnoj orijentaciji. One pružaju mehaničku spregu između bazalne membrane i mehanoreceptora na trepljastim ćelijama.
Boettcherove ćelije nalaze se u Cortijevom organu, gdje su prisutne samo u donjem dijelu pužnice. Leže na bazilarnoj membrani ispod Claudiusovih ćelija organizirani su u redove, čiji broj varira između vrsta. Stanice se međusobno ismjenjuju i projiciraju mikrovile u međućelijske prostore. Podržavaju ćelije slušnih trepljastih ćelija dlake u Cortijevom organu. Nazvana su po njemačkom patologu Arthuru Bottcheru (1831-1889).
Claudiusove ćelije nalaze se u Cortijevom organu, koji se nalazi iznad redova Boettcherovih ćelija. Poput Boettcherovih ćelija, smatraju se potpornim ćelijama slušnih trepljastih ćelija u Cortijevom organu. Sadrže razne akvaporinske vodene kanale i čini se da su uključene u transport iona. Također imaju ulogu u zatvaranju endolimfnog prostora. Nazvane su po njemačkom anatomu Friedrichu Matthiasu Claudiusu (1822-1869).
Deitersove ćelije (bičaste ćelije) su tip neuroglijinih ćelija koje se nalaze u Cortijevom organu i organizirane su u jedan red unutrašnjih i tri reda vanjskih falangelskih  ćelija One su potporne ćelije područja trepljastih ćelija unutar pužnice. Nazvani su po njemačkom patologu Ottu Deitersu (1834-1863) koji ih je opisao.
Hensenove ćelije su visokokolumnaste ćelije koje su neposredno uz treći red Deitersovih ćelija.
Opskrba krvlju
Koštani labirint krv dobija iz tri arterije: 1. Prednja bubnjićna (iz maksilarne arterije). 2. Petrozna grana (iz srednje meningeusne arterije). 3. Stilomastoidna grana (iz stražnje ušne arterije). Membranski labirint snabdijeva labirintna arterija. Venska drenaža unutrašnjeg uha prolazi kroz labirintnu venu koja se ulijeva u sigmoidni sinus ili idonji petrozni sinus.
Funkcija
Ušni neuroni reaguju na jednostavne tonove, a mozak služi za obradu ostalih sve složenijih zvukova. Prosječna odrasla osoba obično može otkriti zvukove u rasponu od 20 do 20.000 Hz. Sposobnost otkrivanja zvukova veće jačine smanjuje se kod starijih ljudi.