cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bačka
mini|desno|300px|Karta Bačke unutar Vojvodine Bačka (srpski: Бачка, mađarski: Bácska, slovački: Báčka, rusinski: Бачка, njemački: Batschka) je historijsko-geografska mikroregija u jugoistočnoj Evropi, koja je upravno podijeljena između Srbije i Mađarske. Mađarski dio Bačke uključen je u mađarsku županiju Bač-Kiškun. Srbijanski dio Bačke nalazi se u Vojvodini, a administrativno se dijeli na tri okruga: Južnobački, Sjevernobački i Zapadnobački. Veći gradovi Bačke su: Novi Sad (215.659), Subotica (99.471), Sombor (50.950), Bačka Palanka (29.431), Vrbas (25.887), Bečej (25.703), Senta (20.363) i drugi. Prema posljednjem popisu stanovništva (2002.), u Bačkoj žive: Srbi (59%), Mađari (16%) i ostali.
Alan J. Pakula
Alan Jay Pakula (7. april, 1928 – 19. novembar, 1998) bio je američki filmski režiser, scenarist i producent poznat po svom doprinosu žanru triler filmova. Bio je nominiran za tri Oscara: za najbolji film sa filmom  Ubiti pticu rugalicu  (1962), najbolju režiju sa filmom  Svi predsjednikovi ljudi  (1976) i najbolji adaptirani scenarij sa filmom Sofijin izbor  (1982). Pakula je također bio poznat po režiji njegove "trilogije paranoje" u koje spadaju  Svi predsjednikovi ljudi,  Klute  (1971) i  Pogled paralakse  (1974). Bio je poznat po tome što su mnogi glumci koji su glumili u njegovim filmovima osvajali Oscare. Robert Redford o njemu rekao da je donosio "osjetljivost i intelekt u naizgled nemogućim temama". Alan J. Pakula je izgradio uspješnu karijeru koja je prekinuta njegovom smrću u saobraćajnoj nesreći 1998. godine.
NGC 5094
NGC 5094 (također poznat kao MCG -2-34-37 i PGC 46580) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 297 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,10 (95 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (69 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. marta 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tri muzičara
Tri muzičara jest ulje na platnu autora Diega Velázqueza, španskog baroknog slikara. Prikazuje tri mlada čovjeka za stolom kako sviraju. Naslikano je u chiaroscuru, baroknoj slikarskoj tehnici koja je iskorištavala kontrast između svjetla i sjene kako bi se dobio osjećaj volumena.
Opis
Tri muzičara jedno je od najranijih Velázquezovih djela, iz njegovog ranog seviljskog perioda. To je jedna od desetak slika u stilu bodegón koje je Velázquez naslikao prije 1622, dok je živio u Sevilli. Njen predmet sličan je predmetu slike Seljački ručak. Na ovoj slici tri mlada čovjeka nalaze se za stolom na kojem je hrana i piće i sviraju. Oko likova su jaki kontrasti svjetla i tame. Svjetlost pada s lijeve strane, stvarajući oštre sjene i intenzivno osvijetljena područja. Dva čovjeka sa žičanim instrumentima pjevaju, dok treći, najmlađi, drži svoj instrument pod rukom i čašu vina u ruci; pokazuje čašu s podrugljivim osmijehom, ističući vino, koje nadahnjuje muzičare. U pozadini je majmun s kruškom u ruci. Majmun naglašava grotesknu prirodu prizora.
Jackson (Mississippi)
Jackson je najveći i glavni grad američke savezne države Mississippi. Administrativno pripada okruzima Hinds, Madison i Rankin.
Historija
mini|desno|210px|Andrew Jackson američki predsjednik prema kome je grad dobio ime Područje na kojem se nalazi grad izvorno je pripadalo Choctaw indijancima. Pod pritiskom američke vlade, Choctaw indijanaci su potpisali ugovor 1830. godine, kojim su se obavezali iseliti iz svih zemalja istočno od rijeke Mississippi. Iako su mnogi indijanci preselili u Oklahomu, značajan broj odlučio da ostanu u svojoj domovini, navodeći jedan članak ugovora.
Područje na kojem je sada Jackson je u početku nazivano Parkerville prvi naseljenik je bio Louis LeFleur, kanadsko francuski trgovac, naselio se uz povijesni "Natchez Trace trgovački put". Područje je onda postalo poznato kao LeFleur's Bluff. LeFleur's Bluff osnovana je na temelju potreba za glavnim gradom države Mississippi. 1821. godine, Skupština države Mississippi, na sastanku u tadašnjem glavnome gradu Natchezu, poslala je Thomasa Hinds, Jamesa Pattona i Williama Lattimorea da nađu mjesto za novi glavni grad. Njihovo izvješće Glavnoj skupštini je bilo da je područje današnjega grada lijep i zdrav okoliš, dobra voda, bogate šume, plovni putevi  i dobra lokacija i blizina Natcheza.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2000. godine grad je imao 184.256 stanovnika, 67.841 domaćinstava i 44.488 obitelji koje su živjele na području grada, prosječna gustoća naseljenosti bile je 678 stan./km2.
Prema rasnoj podjeli u gradu živi najviše afroamerikanaca kojih ima 70,6%, bijelci 27,8%,azijata 0,11%, indijanaca 0,1%, pacifičke rase 0,01%, ostali 0.2%,izjašnjeni kao dvije ili više rasa 0,7%. Od ukupnoga broja stanovnika njih 0,11% stanovništva su latinoamerikanci ili hispanjolci.
IC 2005
IC 2005 (također poznat kao PGC 14168) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 268 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 0,40 (31 hiljada sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (7 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. januara 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Concord (New Hampshire)
Concord je dom Franklin Pierce Law Centera, jedine pravne škole u New Hampshireu, a u gradu je i privatna srednja škola St. Paul's School. Također je posljednje počivalište Franklina Piercea, 14. predsjednika SAD-a.
Historija
Područje uz rijeku Merrimack, na kojem je danas Concord, prije nekoliko hiljada godina naselili su američki starosjedioci. Široka prostranstva doline uz Merrimack, tlo pogodno za farme i povoljni uvjeti za brodski prijevoz učinili su područje privlačnim kolonistima iz engleskog govornog područja u 18. stoljeću. Imigranti iz Massachusettsa doselili su se u područje 1725, a zajednica se počela širiti tokom 18. stoljeća. Neke od najstarijih kuća postoje i danas, a smještene su na sjevernom kraju glavne ulice. Concord je 1808. imenovan službenim sjedištem vlade New Hampshirea, a zgrada u kojoj je njeno sjedište izgrađena je 1819. i danas je najstarija zgrada sjedišta vlade neke američke savezne države u kojoj se sastanci održavaju u prostorijama koje su u izvornom stanju.
U prošlosti je grad bio poznat pod imenom Rumford, koje je nosio kad je bio dio kolonije Massachusetts, a nastao je na mjestu indijanskog sela Pennacook, glavnog centra Pennacook Indijanaca.
IC 315
IC 315 (također poznat kao PGC 12364) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 420 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,70 (86 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 11. januara 1894. godine.
Abas Arslanagić
Abas Arslanagić je nekadašnji rukometni golman, trener, profesor fizičke kulture i sportski novinar. Rođen je 2. oktobra 1944. u Derventi. Osvajač je zlatne medalje na Olimpijskim igrama 1972. u Münchenu.
Igračka karijera
Počeo se baviti rukometom s 14 godina u rodnom gradu da bi tek četiri godine kasnije u Beogradu počeo profesionalnu karijeru. Nedugo zatim, odlazi u Banja Luku gdje se stvarala jedna nova generacija i ekipa, s kojom će osvojiti mnoge titule, između ostalog i titulu evropskog prvaka 1976. Službeno je za Borac odigrao 232 utakmice, gdje je kao golman postigao 18 golova. S klubom je osvojio 4 nacionalna prvenstva i 5 kupova u bivšoj državi. Za reprezentaciju Jugoslavije, za koju je odigrao 125 utakmica, debitirao je 1969. u Ljubljani protiv Njemačke. S reprezentacijom je, osim zlatne medalje na OI 1972, osvojio i dvije bronze na svjetskim prvenstvima 1970. i 1974. Imao je dva nastupa za selekciju Svijeta.
Poznat je po tome što je uveo neke novine u načinu kako se rukometni gol brani. Pri branjenju sedmeraca prvi je počeo izlaziti sa gol-linije na 3 m, gdje bi digao ruke iznad glave. Isto je primijenio pri branjenju udaraca s krila kako bi smanjio ugao pod kojim se može uputiti lopta. Bio je specijalist u branjenju sedmeraca. I ostali golmani primijenili su neke njegove tehnike, koje su u upotrebi i dan-danas.
Fatima bint Muhammed
Fatima bint Muhamed ibn Abdulah ibn Abdulmutalib ibn Hašim (606 - 632; ), također poznata kao Fatima az-Zehra, je bila četvrta i najmlađa kći poslanika Muhammeda. . Rođena je godinu dana prije Muhammedovog poslanstva kada je Muhammed imao 39 godina. Fatimina majka je bila Hatidža, jedina supruga poslanika Muhammeda sa kojom je imao potomstvo. Bila je sa Muhammedom čitavo vrijeme njegovog progona kao i u vrijeme preseljenja u Medinu.
Abas Arslanagić
Trenerska karijera
Nakon blistave igračke karijere bio je i trener Borca u nekoliko navrata, pa jedno vrijeme selektor jugoslavenske seniorske i juniorske reprezentacije. Poslije rata je bio selektor Hrvatske, Katara i Bosne i Hercegovine, a kratko je radio kao trener u sarajevskoj Bosni, gdje je u jednoj godini osvojio i prvenstvo i kup. Osim Bosne trenirao je i Badel 1862 Zagreb te Pivovarnu Laško iz Celja. Danas trenira banjalučki Borac i živi na relaciji Zagreb - Banja Luka.
Fatima bint Muhammed
Fatimino rođenje
Poslaniku Muhammedu su svi sinovi umrli kao djeca, pa su ga njegovi mekanski protivnici pogrdno nazivali "kusavvim" ili čovjekom bez repa, tj. bez poroda.
Neki historičari tvrde da su Zejneba, Umm Kulsum i Rukaja zapravo kćeri Muhammedove supruge Hatidže iz prvog ili drugog braka, te da je Fatima jedina Poslanikova kći, uzimajući kao dokaz za to suru Kevser. Činjenica je da je Muhammed mnogo puta spominjao Fatimu u svojim hadisima, a druge tri djevojke nije spominjao. Takav tretman svoje djece ne bi mu priličio. Osim toga, Hatidža je već imala 40 godina kada se udala za njega, a iza sebe je imala dva mrtva muža.
Udaja
U toku njihovog braka Aliji je bilo ponuđeno da se oženi sa kćerkom Ebu Džehla, koji je bio jedan od njavećih Muhammedovih protivnika. Muhammed je, nakon što mu je ovo rekla, otišao u džamiju i rekao prisutnima da ne odobrava taj brak i da je jedini način da se taj brak ostvari da se Alija predhodno razvede od Fatime. Nakon toga, Alija je odustao do tog braka.
U nekoliko navrata, Muhammed je nazivao Fatimine sinove i svoje unuke Hasana i Huseina ‘svojim sinovima’: “Allah je izveo potomstvo svakog Božijeg Poslanika iz njegovih bokova, dok je postavio moje potomstvo u bokove ovoga (čovjeka)” – pokazujući na Alija (‘Daha’iru-l-ukba fi menakib davi-l-kurba,’ str. 69.)
Imao je običaj da miluje Hasana i Husejna po kosi, uz riječi: “Svi sinovi pripadaju svojim očevima jer se njihovo srodstvo veže za njihovog oca, osim Fatiminih sinova, jer sam ja njihov otac i njihovo srodstvo” (Ahmed ibn Hanbel, ‘El-Menakib’; Taberani, ‘El-Mu‘džem el-Kebir,’ I, 24; Muttaki El-Hindi, ‘Kenzu-l-‘Ummal,’ VI, 220.
Fatimin život
Fatima je bila Muhammedovo najdraže dijete. U jednom hadisu se prenosi da je Muhammed rekao da je ona jedna od četiri najbolje žene. Živjela je skromno i siromašno. Sama je radila svoje kućne poslove. Jednom prilikom, kada više nije mogla podnijeti teške poslove koje je obavljala obratila se svome ocu da joj nađe sluškinju koja će joj biti ispomoć što je on odbio uz objašnjenje da se siročićima šehida sa bitke na Bedru mora posveti veća pažnja nego njoj. Fatimu su strašno pogađale ružne stvari koje su nevjernici činili njenom ocu. Aiša r.a., druga supruga Poslanika Muhammeda kaže da je Fatima po ponašanju i osobinama bila najsličnija Muhammedu. Bila je skromna i stidljiva. Zbog siromaštva ona i njen suprug Alija često su znali zaspati gladni. Jedne prilike tri dana za redom u mjesecu Ramazanu je svoju hranu dala prosjacima koji su joj došli na vrata i sama ostala bez obroka. O tome je objavljena kur'anska sura Insan ili Dahr: ''“...Oni su zavjet ispunjavali i plašili se Dana čija će kob svuda prisutna biti, i hranu su davali – mada su je i sami željeli – siromahu i siročetu i sužnju. ‘Mi vas samo za Allahovu ljubav hranimo, od vas ni priznanja ni zahvalnosti ne tražimo! Mi se Gospodara našeg bojimo, onoga Dana kada će lica smrknuta i namrgođena biti.’ I njih će Allah strahote toga Dana sačuvati i blaženstvo i radost im darovati...”'' (76:7-11).
Potomstvo
Fatima je rodila petoro djece,dvije djevojčice i tri dječaka. Imena sinova su Hasan, Husejn i Muhsin. Imena kćeri: Ummu Kushum i Zejneb. Preko potomstva Fatiminog se nastavila loza Muhammedova. Zajedno sa Muhammedom, Alijom, Hasanom i Husejnom, ona sačinjava tzv. ehli-bejt, svetu porodicu čiji je zadatak očuvanje islamske tradicije.
Smrt
Poslanik Muhammed je rekao da će Fatima biti prva od njegove rodbine koja će ga sresti u Džennet. Fatima je zaista umrla prva od Muhammedove rodbine, šest mjeseci poslije njegove smrti, trećeg dana mjeseca Ramazana, u 24 godini starosti. Pošto je još za života izrazila želju da je se pored propisanog načina pokrivanja mrtvaca tijelo dodatno pokrje sa platnom, koje je bila i unaprijed pripremila to je i učinjeno. Također, u skladu sa njenom željom, sahranjena je noću, jer nije željela da nepoznati ljudi vide njeno tijelo.
Botnički zaliv
Rijeke
U zaliv Boothia se ulijeva nekoliko rijeka:
Gradovi
Na obalama zaliva je smješteno nekoliko gradova:
Patkovina
Patkovina je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Spisak bosanskohercegovačkih autora
Alfabetski spisak autora koji su pisali na bosanskom jeziku:
Svjetski kup u biatlonu 2019/2020.
Svjetski kup u biatlonu 2019/20. (zvanično: BMW IBU World Cup Biathlon) bilo je 43. po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji Međunarodnog biatlonskog saveza (IBU). Niz takmičenja počeo je 30. novembra 2019. u švedskom Östersundu, a završio je 14. marta 2020. u Kontiolahtiju. Zbog pandemije koronavirusa, završna takmičenja u Oslu planirana za 16-22. marta su otkazana, a takmičenja u Novém Městu na Moravě i Kontiolahtiju su održana bez publike. Vrhunac takmičenja bilo je Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2020. u italijanskom Antholzu. Rezultati sa SP 2020. su se bodovali za plasman u Svjetskom kupu. Titule pobjednika Svjetskog kupa osvojili su po drugi put, nakon prošlogodišnje sezone ponovo Norvežanin Johannes Thingnes Bø, a kod žena Italijanka Dorothea Wierer. Za vrednovanje i pravo učestvovanja korišteni su rezultati IBU kupa 2018/19.
Bodovanje
Od sezone 2008/09. koristi se novi sistem bodovanja u kome pobjednik dobija 60 bodova, drugi 54, treći 48 itd. Ovaj sistem je zamijenio sistem od sezone 2007/08. po kojem je pobjednik dobijao 50 bodova, drugi 48, treći 46 i svaki slijedeći plasman tri, dva ili jedan bod manje.
NGC 2111
NGC 2111 (također poznat kao ESO 57-SC35) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Sto. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. februara 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak nacionalnih parkova u Rusiji
mini|desno|200px|Nacionalni parkovi u Rusiji Ovo je djelomični spisak nacionalnih parkova u Rusiji:
NGC 3588-1
NGC 3588-1 (također poznat kao MCG 4-27-9, PGC 34219 i UGC 6264) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 360 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,50 (52 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (31 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Istočni Mostar)
Općinski izbori za izbor Načelnika općine i za jedanaest članova Općinskog vijeća općine Istočni Mostar održani su 7. oktobra 2012. godine. Izbori su održani na jednom biračkih mjesta. a pravo glasa imala su 213 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Načelnik općine
Na izborima za Načelnika općine izašlo je ukupno 192 glasača (90,14% od ukupnog broja), a od toga je 188 (97,92%) glasova bilo važećih, te 3 (2,08%) nevažećih. Sa ukupno 97 glasova (51,60%) za Načelnika općine izabran je Mavrak Miroslav, član Demokratske partije - Dragan Čavić (DS - Dragan Čavić).
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 194 glasača (91,07% od ukupnog broja), a od toga je 184 (94,85%) glasova bilo važećih, te 10 (5,15%) nevažećih. Birano je ukupno 11 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je SDS 122 (66,30% od ukupnog broja važećih glasova).
NGC 403
NGC 403 (također poznat kao MCG 5-3-68, PGC 4111 i UGC 715) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 234 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,80 (122 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 29. augusta 1862. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tatiana Kutlíková
Tatiana Kutlíková, rođena 27. septembra 1972. u Ružomberoku, Čehoslovačka (danas Slovačka), je nekadašnja slovačka biatlonka i nordijska skijašica-trkačica.
Biatlon
Brice je nastupila na dvijema olimpijskim igarama: ZOI 1998 i ZOI 2002. Najbolji joj je rezultat bilo 64-o mjesto u utrci na 7,5 km na igrama u Salt Lake Cityju 2002. godine, kada je sa pet promašaja i zaostatkom od 04:36.9 min bila sporija od pobjednice Njemice Kati Wilhelm. U štafetnim takmičenjima na ZOI 1998 u štafeti, kada je sa Martinom Jašicovom, Annom Murínovom i Soňom Mihokovom osvojila četvrto mjesto.
Nastupila je na tri Svjetska prvenstva od SP 1998. do SP 2001. Najbolji plasman u pojedinačnim utrkama bilo joj je 50-o mjesto na SP 1999. u norveškom Holmenkollenu u utrci na 15 km, kada je sa sedam promašaja i zaostatkom od 9:11.6 min bila sporija od pobjednice Olene Zubrilove, koja je završila utrku bez promašaja. U ekipnim disciplinama najbolji plasman bilo joj je 11-o mjesto na SP 2001. na slovenskoj Pokljuki u štafetnoj utrci sa Martinom Jašicovom, Annom Murínovom i Soňom Mihokovom.
Svjetski kup
Prvi nastup Tatiane Kutlíkove u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1997/98. Na prvom nastupu na slovenskoj Pokljuki 3. marta 1998. osvojila je 59-o mjesto u utrci na 15 km sa deset promašaja i zaostatkom od 12:27.8 min u odnosu na pobjednicu Magdalenu Forsberg. Najbolji rezultat bilo joj je 23-to mjesto u utrci potjere na 10 km u njemačkom Ruhpoldingu 20. januara 2002. s jednim promašajem i zaostatkom od 2:47.7 min u odnosu na pobjednicu Liv Grete Poirée. U štafetnim utrkama bilo joj je najbolje, treće mjesto 25. januara 2002. u sezoni 2001/02 u italijanskom Antholzu, zajedno sa Martinom Jašicovom, Annom Murínovom i Soňom Mihokovom.
Emir Balić
mini|[[Stari most]] Emir Balić je legendarni bosanskohercegovački skakač s mostarskog Starog mosta. Balić je posljednji put skočio sa Starog mosta 1996, u 61. godini života.
U zvaničnim takmičenjima učestvovao je 20 puta, a sa svojom čuvenom lastom pobijedio je 13 puta. Četiri puta je bio drugi, a tri puta treći.
2008. objavio je knjigu Sjećanja, koja je izdana u saradnji s Klubom skakača u vodu Mostari.
O sebi, u sklopu knjige, Balić je izjavio sljedeće:
Objavio je i DVD Emir Balić u dokumentarnim filmovima o Mostaru i skokovima. Filmovi koji su dio DVD-a su Mostar, Admiral, Dječak i most, Dobri duh Starog mosta, a tu su i inserti iz filmova i TV-reportaže Emir Balić u muzičkim spotovima i najavna špica Red Bull.
Na pitanje jednog novinara da li će novi Stari most (otvoren 2004) ponovo ujediniti Mostarce, Balić je odgovorio:
Spisak čarolija u knjigama o Harryju Potteru
Ovaj članak govori o čarolijama koje su spomenute i/ili čiji je učinak prikazan u romanima ili drugim djelima J. K. Rowling, a ne o onima koje se pojavljuju samo u filmovima ili igrama.
U čarobnom svijetu Harryja Pottera likovi često koriste komplicirane čarolije za zaštitu i napade, ali i veoma jednostavne čarolije koje im pomažu u obavljanju kućanskih poslova. Većinu čarolija vještice i čarobnjaci savladavaju tokom svoje magijskog obrazovanja i to kroz sve školske predmete, a posebno u okviru Čarolija koje predaje profesor Flitwick. U okviru ovog predmeta mladi čarobnjaci i vještice ne uče se toliko kompliciranim čarolijama koliko principima ispravnog bacanja čini (pokreti s čarobnim štapićem) i ispravnog izgovaranja (inkantacije) čarobnih riječi.
Flagrate
Flipedo Izvorni naziv: Opis: Kada je netko pogođen ovom čarolijom "odleti" u natraške. Viđena/spomenuta:
Geminio (kletva)
Glacio Izvorni naziv: Opis:zaleđuje svaki predmet koji je pogođen s čarolijom. Viđena/spomenuta:
V
Ventus Priziva vjetar
Rancho Mirage
mini Rancho Mirage je manji grad koji se nalazi u Kaliforniji, Sjedinjene Američke Države. Grad ima 13.492 stanovnika mada mu populacija tokom sezone raste na preko 20.000 stanovnika (koji uglavnom dolaze zbog poljoprivrednih radova). Grad se nalazi između "Cathedral Cityja" i "Palm Deserta". Rancho Mirage je jedan od osam gradova okoline Palm Springsa.
Nekoliko američkih predsjednika je dolazilo u ovaj grad na odmor. Jedan od onih koji su češće boravili u Rancho Mirageu bio je 38. predsjednik SAD, Gerald Ford. On je i napravio kuću u ovom gradu, u kojoj je tokom odmora umro.
ABA liga
ABA liga, preimenovana 2017. u Prva divizija ABA lige, jeste regionalna muška profesionalna košarkaška liga u kojoj se takmiče klubovi iz bivše Jugoslavije (Bosna i Hercegovina, Crna Gora, Hrvatska, Sjeverna Makedonija, Slovenija, Srbija). Iz sponzorskih razloga, liga se također zvala i Goodyear liga od 2001. do 2006, NLB liga od 2006. do 2011. te AdmiralBet ABA liga od 2021.
Liga koegzistira uporedo sa smanjenim nacionalnim ligama u Bosni i Hercegovini, Crnoj Gori, Hrvatskoj, Sjevernoj Makedoniji, Sloveniji i Srbiji. Svi klubovi Jadranske lige osim jednog pridružuju se nacionalnim prvenstvima krajem proljeća nakon završetka regularnog i postsezonskog dijela Jadranske lige. U prošlosti, ligu su činili i klubovi iz Bugarske (Levski), Češke (ČEZ Nymburk), Mađarske (Szolnoki Olaj) i Izraela (Maccabi Tel Aviv) na osnovu pozivnica za učešće.
Jadranska liga je privatni poduhvat, osnovan 2001, a do 2015. vodila ga je slovenska kompanija Sidro. Od 2015. ligom upravlja Jadranska košarkaška asocijacija, hrvatska kompanija za organizovanje sportskih takmičenja sa sjedištem u Zagrebu. Jadranska košarkaška asocijacija je punopravna članica ULEB-a, kao i članica Upravnog odbora Euroleague Basketball.
Historija
Raspadom SFRJ 1991. također se raspada i košarkaska liga koja se igrala na području te države. Košarkaske lige u sada samostalnim državama Bosni i Hercegovini, Hrvatskoj, Sloveniji i Srbiji nikad nisu dosegle kvalitet koji je postojao u ligi bivše SFRJ.
U 2001. predstavnici KK Bosne, KK Budućnosti, KK Cibone i KK Olimpije osnivaju Jadransku ligu u koju se uključuju i drugi predstavnici iz Bosne i Hercegovine, Hrvatske i Slovenije, a od naredne sezone i timovi iz Srbije i Crne Gore.
Sistem takmičenja
Kao i većina drugih košarkaških liga i Jadranska liga se igra u dva dijela. Prvi dio takmičenja se odvija tako što sve ekipe igraju po dvije utakmice sa svim ostalim ekipama, jednu kod kuće i jednu u gostima. U drugom dijelu takmičenja najuspješnijih osam ekipa iz prvog dijela ide na finalni dio turnira. Do sezone 2004/05. finalni dio turnira imao je četiri ekipe i bio je poznat pod imenom Final Four. Od sezone 2005/06. na finalni dio turnira plasira se osam ekipa, a igra se po kup-sistemu. Za daljnji prolaz dovoljna je samo jedna pobjeda.
Države učesnice
Ligu su osnovali najbolji klubovi iz Bosne i Hercegovine, Hrvatske, Slovenije, Srbije i Crne Gore. Sastoji se uglavnom od klubova s prostora bivše SFRJ. Do sezone 2004/05. klubovi iz pet država nastupali su u Jadranskoj ligi. Te zemlje su:
NGC 6536
NGC 6536 (također poznat kao IRAS 17571+6456, MCG 11-22-16, PGC 61166 i UGC 11077) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 359 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,20 (125 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (115 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Swift 18. augusta 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak filozofa (A–Ć)
Abecedni spisak filozofa je veoma velik, pa je raspodijeljen na više stranica. Da pronađete filozofa čije ime znate, kliknite na prvo slovo njenog ili njegovog imena.
Možete pomoći enciklopediji Wikipedia na bosanskom jeziku, tako što ćete napisati nedostajuće članke, ili proširiti postojeće, istovremeno poštujući pravila pisanja članaka.
Paunci
Paunci su naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Rezultati bosanskohercegovačkih klubova u UEFA Ligi prvaka
Nogometni klubovi sa područja Bosne i Hercegovine redovni su učesnici kvalifikacija za UEFA Ligu prvaka. Prvi put nakon nezavisnosti Bosne i Hercegovine klubovi pobjednici Premijer lige učestvuju u kvalifikacijama te do sada nisu uspjeli ostvariti plasman u finalno takmičenje UEFA Lige prvaka. Prvi klub koji je učestvovao u kvalifikacijama bio je Brotnjo u sezoni 2000/2001. Najbolji rezultat do sada ostvario je FK Sarajevo igravši u baražu 2007/08. Najviše sezona u kvalifikacijama imaju Željezničar i Zrinjski koji su pet sezona nastupili u kvalifikacijama.
Svjetsko prvenstvo u snukeru
Svjetsko prvenstvo u snukeru najvredniji je profesionalni snukerski turnir. Uz UK Championship i Masters, čini tzv. Trostruku krunu u snukeru. Prvo svjetsko prvenstvo održano je 1927; od 1977. održava se u Crucible Theatreu u Sheffieldu. U modernoj eri najviše uspjeha imaju Stephen Hendry i Ronnie O'Sullivan sa sedam titula, a slijede Steve Davis i Ray Reardon sa šest.
Historija
mini|desno|150px|Pobjednički pehar Prvo prvenstvo održano je 1927, a pionir snukera, Joe Davis, pomogao je u njegovoj organizaciji. Mečevi su igrani na više lokacija, a finale je održano u Birminghamu. Davis je postao prvi svjetski prvak pobjedom nad Tomom Dennisom 20-11. Nagrada je iznosila šest funti i deset šilinga. Najveći brejk napravio je Albert Cope (60 poena).
Sljedećih godina finale je održavano na različitim lokacijama. Davis je pobijedio na svakom prvenstvu do 1940. Uprkos porastu interesa za snuker, na SP-u 1931. bila su samo dva učesnika. Meč je odigran u stražnjoj sobi jednog puba u Nottinghamu, čiji je vlasnik bio Dennis. No, činjenica da je igrao na vlastitom stolu nije mu pomogla: Davis je slavio 25–21 i osvojio petu uzastopnu titulu.
Godine 1940. Davis je savladao svog mlađeg brata Freda 37–36. Zbog Drugog svjetskog rata prvenstva nisu održavana do 1946, kad je Davis 15. put osvojio titulu, što je rekord koji još nije dostignut. Davis više nije učestvovao ni na jednom prvenstvu iako se nastavio profesionalno baviti snukerom.
Walter Donaldson pobijedio je 1947, nakon čega je dominaciju preuzeo Fred Davis, pobijedivši 1948, 1949. i 1951.
Godine 1952, kao posljedica neslaganja između nekih igrača i BACC-a, održana su dva prvenstva: Profesionalno matchplay prvenstvo, koje su organizirali igrači i koje je većina smatrala "pravim" svjetskim prvenstvom (ono se nastavilo održavati do 1957), i BACC-jevo prvenstvo, koje je održano samo još jednom. U međuvremenu, "službeno" svjetsko prvenstvo privuklo je samo dva učesnika: Horacea Lindruma (Australija) i Clarka McConachyja (Novi Zeland); Lindrum je pobijedio i njegovo ime upisano je na službeni trofej.
Nakon osnivanja WPBSA, koja je preuzela nadzor nad profesionalnim snukerom od BACC-a, SP priređuje se od 1969. jednom godišnje kao turnir na ispadanje. Te godine prvak je bio John Spencer, ali je dominaciju u 1970-ima preuzeo Ray Reardon sa šest titula u periodu od 1970. do 1978.
Godina 1976. bila je prva u kojoj je sponzor prvenstva bila marka cigareta "Embassy". Sljedeće godine SP preselilo se u Crucible Theatre, a BBC je počeo osiguravati TV-prijenos. Kapacitet Cruciblea iznosi 960 mjesta, a prvi redovi tek su nekoliko stopa udaljeni od samih igrača. Baš u ovom periodu snuker je počeo privlačiti veliku TV-publiku i za mnoge ljubitelje ove igre Crucible je sinonim za snuker. Najviše uspjeha u Crucibleu imali su Steve Davis sa šest titula tokom 1980-ih i Stephen Hendry sa sedam titula u 1990-ima. Posljednjih godina prvenstvo je otvorenije; u 2000-ima je bilo šest osvajača titule. U finalu 1985. Dennis Taylor pobijedio je Stevea Davisa 18–17 na posljednjoj crnoj kugli u posljednjem frejmu. To je bio jedan od najneizvjesnijih mečeva u historiji snukera. Završen je u 00:19 po lokalnom vremenu, ali su ga kasnije nadmašila finala iz 2006 (00:52) i 2007 (00:55).
Zakonske odredbe iz 2003. zabranile su reklamiranje duhanskih kompanija, uključujući i njihovo sponzoriranje sportskih takmičenja. "Embassy" je dobio specijalnu dozvolu da bude sponzor SP-a do 2005. Sljedeće godine druga kladionica, 888.com, preuzela je sponzorstvo potpisavši ugovor na pet godina, ali se povukla nakon samo tri godine. Dana 15. aprila 2009. na službenom sajtu World Snookera objavljeno je da će Betfred biti sponzor SP-a u sljedeće četiri godine. Sponzor izdanja za 2013. bila je kladionica Betfair, a 2014. Dafabet.
Dana 27. aprila 2009. potvrđeno je da će SP ostati u Crucibleu na još pet godina (do 2014). Dana 30. aprila 2010. objavljeno je da je taj dogovor produžen do 2015. Godine 2016. donesena je odluka da SP ostane u Crucibleu najmanje do 2027.
Dana 23. aprila 2014. glavni čovjek World Snookera Barry Hearn najavio je nekoliko promjena koje su stupile na snagu od prvenstva 2015. Svi svjetski prvaci imaju priliku igrati u kvalifikacijama. Prvih 16 nosilaca i dalje su automatski kvalificirani za prvo kolo u Crucibleu, ali svi nepostavljeni igrači moraju početi s nastupom u prvom kolu kvalifikacija. Ukupan broj učesnika povećan je sa 128 na 144; dodatna mjesta dostupna su bivšim svjetskim prvacima i igračima iz zemalja u kojima je snuker u ekspanziji.
Prvaci po državama (moderna era)
Zaključno sa SP 2023.
Najuspješniji igrači u modernoj eri
Za početak moderne ere snukera uzima se 1969. godina, kad je prvenstvo promijenilo format i postalo turnir na ispadanje (dotad se igralo po sistemu izazova). – u kvalifikacijama
TV-prijenos
Voditelj BBC-jevog TV-prijenosa od 1976. do 2000. bio je David Vine, a komentatori su bili Ted Lowe, John Spencer, Clive Everton, Jack Karnehm, Ray Edmonds i drugi. Od 2000. do 2009. voditelji su ili Hazel Irvine ili Ray Stubbs, a od 2010. samo Irvine, a preglede dana prezentira Rishi Persad. Komentatori su nekadašnji i sadašnji profesionalci, npr., Willie Thorne, Dennis Taylor, John Virgo, John Parrott, Steve Davis, Ken Doherty, Stephen Hendry, Terry Griffiths i Neal Foulds. Prvenstvo još prenosi i Eurosport, često oba meča istovremeno na svoja dva kanala.
Papa Siksto V
Papa Siksto V (Grottammar, 13. decembar 1520. – Rim, 27. august 1590).
Rođen je u gradu Grottammare u danjašnjoj Italiji, a prema hronikama Andrije Zmajevića njegov otac vodi porijeklo iz Boka Kotorske, današnja Crna Gora, odakle je došao u Italiju.
Izabran je za Papu 24. aprila 1585, nakon smrti pape Grgura XIII. Njegov program je bio da Crkvu učini potpuno nezavisnom od svake svjetovne vlasti, i da im se nametne kao gospodar. Potpisivao se sa Peretti, Peretto, što na italijanskom znači Kruškar. Na njegovom grobu se nalazi lav koji drži grančicu sa tri kruške što je navodno stavljeno u spomen na rodno mjesto njegovog oca, Kruševice (na italijanskom: kruška = pera).
Šestanovac
Šestanovac je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Omiš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, općina Šestanovac je imala 1.669 stanovnika, od čega u samom Šestanovcu 371.
Općina Šestanovac
Napomena: ''Nastala iz stare općine Omiš. Od 1857. do 1971. sadrži dio podataka za općinu Zadvarje.''
Šestanovac (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1991. povećano za dio područja naselja Katuni. Od 1857. do 1961. dio podataka sadržan je u naselju Katuni. Istovremeno je smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Žeževica, gdje su i sadržani podaci u 1857., 1869. i 1921., kao i dio podataka za popise od 1910. do 1931. i u 1948.''
Sombor
Sombor je gradsko naselje i sjedište grada Sombora u Zapadnobačkom okrugu. Sjedište ima ukupno 51.471 stanovnika (2002.) a grad 97.263 stanovnika. Sombor je administrativni centar Zapadnobačkog okruga. Prema popisu iz 2002. bilo je 52.648 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 48.993 stanovnika).
Prirodno-geografski položaj
Grad Sombor se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Vojvodine, odnosno Srbije. Sombor i njegov atar su na dnu basena nekadašnjeg Panonskog mora, omeđeni na karti Evrope sa 16°31' i 17°06'30" istočne geografske dužine i 46°34'15" i 46°03'20" sjeverne geografske širine Teritorija se prema sjeveru graniči sa Mađarskom, na sjeveroistoku sa gradom Subotica, na istoku općinom Bačka Topola, na jugoistoku sa općinom Kula, na jugu sa općinom Odžaci, na jugozapadu sa općinom Apatin i na zapadu sa teritorijom Republike Hrvatske. Prema tome, njen prostor je oivičen granicama pet općna i teritorija van Srbije. Grad je veoma dobro povezan magistralnim i regionalnim putevima koji idu iz pravca Bačkog Brega, Subotice, Novog Sada i Odžaka. Sombor je od Beograda udaljen 175 km, a od Budimpešte 220 km. Planimetrijski posmatrano, površina grada ima svojim preovlađujućim, sjevernim i srednjim delom oblik nepravilnog mnogougla, na koji se prema jugu nadovezuje suženi pojas oivičen vrlo krivudavom graničnom linijom. Geomorfološku osnovu terena opštine Sombor čine dio telečke lesne zaravni koja zahvata oko 1/3 njene teritorije; lesna terasa, Nadmorske visine raspona 90–100 m i aluvijalna ravan Dunava, sastavljena iz nižeg inundacionog dijela i aluvijalne terase. Pomenute morfološke cjeline su disecirane vodenim tokovima medu kojima dominira relativno gusta kanalska mreža. Posebnu vrijednost položaju područja grada naročito daju okolnosti da se ona nalazi u Panonskom basenu i da pripada užoj zoni Podunavlja, odnosno da se nalazi u zoni Koridora 7. koji je već ucrtan u evropsku mrežu saobraćajnih pravaca, zahvaljujući kojima je u znatnoj mjeri određena prostorno-funkcionalna vrednost i položaj općine u odnosu na druga područja.Na 1.178 km2 sa gradom se smjestilo i 16 salaških naselja, posebna osobenost ovog kraja, i još 15 sela: Aleksa Šantić, Bački Breg, Bački Monoštor, Bezdan, Čonoplja, Doroslovo, Gakovo, Kljajićevo, Kolut, Rastina, Riđica, Stanišić, Svetozar Miletić, Stapar i Telečka.
Sombor u Austroguarskoj monarhiji
O nastanku i dalekoj prošlosti Sombora danas se vodi polemika. Razlog tome su nepotpuni i oskudni izvori, međutim najviše njih do sada ima uvjerenje da je u 14. vijeku na vlastelinskom imanju razgranate ugarske porodice Cobor počela ubrzanije da se razvija naseobina, nastala još pre njihovog dolaska, o kojoj dokument iz 1360. godine kazuje da je u vlasništvu vlastelina sa imenom Cobor Sent- Mihalj. Oni će se kasnije, kada je naseobina ojačala, predstavljati kao Cobori od Cobor Sent-Mihalja. Vremenom se Cobor Sent-Mihalj uvećavao i napredovao, a takođe se uvećavao broj domova i žetelja oko kaštela, što je Coborima pogodovalo jer su tako bili moćniji u međusobnim veleposedničkim obračunima. Opasnost od Turaka ubrzava odluku koja je odranije sazrevala o potrebi podizanja stamenog utvrđenja, i 1478. godine Cobori ga, uz dozvolu mađarskog kralja Matije Korvina podižu, i to im povećava ionako veliki ugled koji su uživali. Dana 17. februara 1749. godine uz visoku cijenu (150.000 rajnskih forinti u zlatu je uplaćeno u carske trezore, što je sa pratećim taksama i prispjelim kamatama teško opteretilo grad dugovima, koje će otplatiti tek 1766. godine), carica Marija Terezija potpisuje povelju kojom se Sombor uzdiže u rang slobodnih i kraljevskih gradova, i koja je na svečan način predata Somborcima 24. aprila 1749. godine. Sombor je ovim činom veoma mnogo dobio. Avram Mrazović 1778. godine osniva "Normu" najstariju ustanovu za obrazovanje učitelja za slovenski živalj na jugu.
mini|300p|desno|Stara gradska kuća
Sombor u Kraljevini Jugoslaviji
Napredak Sombora će potrajati do razmeđa 19. i 20. vijeka, kada - bez obzira što 1905. godine grad dobija i električnu struju, ubrzano se elektrificirajući - počinju da javljaju prvi znaci stagnacije, koji će se umnožiti nakon Prvog svjetskog rata i kulminirati podjelom Kraljevine Jugoslavije na banovine, kada se ukidaju županije, a Sombor ulazi u sastav Dunavske banovine. Centar banovine se seli u Novi Sad, a time i sve značajnije upravne, sudske i druge županijske ustanove. Sombor, koji je oduvek graden da bude centar, odjednom se našao u nepovoljnom zaleđu, van magistralnih pravaca, sa nikad jakom privredom, čije bogato kulturno naslijeđe ostade kao odbljesak negdanje slavne prošlosti i preveliko opterećenje za smanjene materijalne mogućnosti. Međutim, somborci su se istakli i u pripremanju i održavanju Velike narodne skupštine u Novom Sadu, na kojoj je 25. novembra 1918. godine donijeta odluka o otcjepljenju Srpskog, bunjevačkog i ostalog slovenskog naroda iz bivše Vojvodine od Ugarske i prisajedinjenje Banata, Bačke i Baranje Kraljevini Srbiji, a ujedno je izražena želja da se osnuje jedinstvena država Srba, Hrvata i Slovenaca".
Sombor u Drugom svjetskom ratu
U podne 12. aprila 1941. godine hortijevci bez otpora umarširavaju u Sombor. Tokom novembra iste godine, u neposrednoj blizini Sombora, u Batinskoj bici završnim operacijama za oslobođenje Jugoslavije, ginuće za borbu nedovoljno obučeni mladi Somborci. U isto vrijeme njegovi žitelji će iskazati entuzijazam u opsluživanju velikog Bolničkog centra broj 2, kroz koji je za kratko vrijeme od početka Batinske bitke prošlo preko 28.000 ranjenih i obolelih partizana i crvenoarmejaca. Grad je oslobođen 21. oktobra 1944. godine
Sport u Somboru
Sport u Somboru ima dugu tradiciju. Organizovanu formu dobio je osnivanjem Šahovskog društva (1867), Kluba mačevalaca (1872), Somborskog klizačkog udruženja i najstarijeg atletskog kluba u bivšoj Jugosalviji Maraton (1873), i, naročito, osnivanjem Somborskog sportskog udruženja 1887. sa gimnastičkom, mačevalačkom, plivačkom i atletskom sekcijom, sedište Fudbalskog kluba Radnički (1912). Somborci su u godinama između dva svetska rata, bili dobri u vaterpolu i plivanju, rvanju, atletici, tenisu i stonom tenisu, čije je prvo državno prvenstvo održano u Somboru 1928. na kome je osnovan i Jugoslavenski ping pong savez. Još više domete su dosegli rvači sa prvim somborskim olimpijcima: Stevan Pišta Nađ i Nikola Grbić (Pariz 1924), da bi Ivan Frgić znatno kasnije, uz više svjetskih i evropskih odličja, iz Montreala 1976. u Sombor doneo prvo olimpijsko srebro. Pre njega (1971) Sreten Damjanović je osvojio titulu svjetskog prvaka. Poslije Drugog svjetskog rata afirmisale su se gimnastičarke, dizači tegova i ženski rukomet, plasmanom Ženskog Rukomentog kluba Bane Sekulić u finale Kupa pobednika kupova Evrope (1981) i srebrnim medaljama sa Olimpijade u Moskvi (1980) Mirjane Đurice i Zorice Vojinović, sa selektorom Josipom Samaržijom, uvećati fond olimpijskih medalja i još više podići ugled somborskog sporta.
Obrazovanje
Prve škole u Somboru osnovali su Turci u vrijeme kada su vladali gradom. Tada je postojalo šest osnovnih škola i dvije medrese za učenike. Odlaskom Turaka iz Sombora grad postaje središte sreza u Bačkoj županiji, a nakon toga i vojni šanac što otvara vrata svekolikom razvoju, pa tako i razvoju obrazovanja. Srpska trivijalna osnovna škola počinje sa radom 1717. godine, nakon nje osniva se katolička osnovna škola. Gramatikalna (latinska) škola osnovana je 1759. godine, a 1763. prerasta u Gradsku gramatikalnu školu. Niža realna gimnazija na njemačkom jeziku s radom počinje 1853. godine, a nastava na srpskom i mađarskom jeziku u toj školi počinje 1869. godine. Viša (osmogodišnja) gimnazija na mađarskom nastavnom jeziku otvorena je 1872. godine. Tri godine kasnije, 1875. otvorena je Srpska viša djevojačka škola. Početak predškolskog obrazovanja u Somboru datira iz 1886. godine kada je sa radom počelo prvo srpsko zabavište u gradu nazvano „Školica”. U XX vijeku, poslije Drugog svjetskog rata uspostavljen je novi sistem obrazovanja osnivanjem osnovnih i srednjih stručnih škola i gimnazije. U Somboru i okolnim selima danas postoji 20 osnovnih i 6 srednjih škola, osnovna i srednja muzička škola, kao i Škola za osnovno i srednje obrazovanje za decu sa posebnim potrebama i Škola za osnovno obrazovanje odraslih. Pedagoški fakultet nastavlja tradiciju Norme iz 18. vijeka u obrazovanju učitelja, a u Somboru radi odjeljenje Univerziteta „Megatrend” i Visoka škola strukovnih studija „Visan”
KK Bosna
Košarkaški klub Bosna Meridianbet iz Sarajeva osnovan je 1951, a njegov prvi predsjednik i trener bio je Nedžad Brkić. Najpoznatiji je član Univerzitetskog sportskog društva "Bosna".
IC 2006
IC 2006 (također poznat kao ESO 359-7, MCG -6-9-37 i PGC 14077) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 64 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,90 (35 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 3. oktobra 1897. godine.
Azizija džamija (Kostajnica)
mini|Džamija Azizija Azizija džamija nalazi se u Kostajnici i najveća je džamija u Republici Srpskoj.
Historija
Ime je dobila po osmanlijskom sultanu Abdul-Azizu, koji ju je izgradio 1862. godine. Džamiju su srušile snage VRS 1992. godine.
Obnova
Džamija je obnovljena i otvorena 12. jula 2008. uz prisustvo Mustafe ef. Cerića.
KK Bosna
Počeci
Od osnivanja, pa u naredne četiri godine KK Bosna Royal (nekadašnji KK Bosna) - čiji su članovi uglavnom bili studenti Sarajevskog univerziteta – takmičio se u gradskoj ligi, da bi 1955. godine osvojio prvi u nizu trofeja, Kup Grada Sarajeva, i tim dostignućem se plasirao u viši rang takmičenja, Republičku ligu Bosne i Hercegovine.
IC 2006
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
KK Bosna
Počeci
Ovaj prvi uspjeh ekipe koja će obilježiti historiju bosanskohercegovačke košarke, i šire, ostvarili su: Brkić, Marušić, Takač, Bise, Bjelica, Cindrić, Bilić, Đurasković, Fetahagić, Uzelac, Džapa, Pilav, Hofbauer, Lovrenović, Beganović i Dimitrijević.
Vinkovci
280px|mini|Vinkovci, rimokatolička crkva "Sv. Euzebije i Polion" Vinkovci su grad u Hrvatskoj, u Vukovarsko-srijemskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Vinkovci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Vinkovci je imao 35.312 stanovnika, od čega u samim Vinkovcima 32.029.
KK Bosna
Počeci
Idejni vođa ekipe koja je postigla ovaj historijski rezultat i njegov tvorac bio je Bogdan Tanjević, a njegove zamisli na parketu su ostvarivali: Terzić, Milavić, Čečur, Pavlić, Nadaždin, Dumić, Soče, Varajić, Pejović, Pešić, Krvavac i Đogić.
Vinkovci
Grad Vinkovci
Napomena: ''Nastao iz stare općine Vinkovci. U 1991. smanjen izdvajanjem dijela područja koji je pripojen općini Nuštar, za koju sadrži dio podataka do 1981.''
KK Bosna
Šampionska generacija
Šampionski sastav Bosne kompletiran je dolaskom igrača koji će postati legenda, izuzetna ličnost među obručima, virtuoz sa narandžastom loptom - naravno, radi se o Mirzi Delibašiću, popularnom Kinđetu, koji je stigao iz rodne Tuzle.
Upravo Delibašić - zajedno sa nenadmašnim strijelcem Žarkom Varajićem i visokim Ratkom Radovanovićem, uz dragocjenu i značajnu pomoć Krvavca, Bosiočića, Izića, Ostojića, Zrne, Hadžića, Pešića, Bilalovića i Benačeka, a pod budnim trenerskim okom Bogdana Tanjevića i njegovog prvog asistenta, Draška Prodanovića, postiže prvu titulu prvaka države u Sarajevo i Bosnu i Hercegovinu. "Studenti" su bili najbolji u jugoslovenskoj ligi u sezoni 1977/78.
Vinkovci
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vinkovci je imalo 35.347 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
KK Bosna
Šampionska generacija
Najveći uspjeh dotadašnje jugoslavenske i bosanskohercegovačke klupske košarke Bosna je ostvarila 4. aprila 1979. godine u francuskom Grenoblu. Pred 12 hiljada gledalaca, od kojih je veliki broj bio navijača "Studenata", u finalu Kupa šampiona Evrope Bosna je savladala italijanski Emerson rezultatom 96:93. U fenomenalnoj utakmici Delibašić, Varajić, Vučević, Benaček, Đogić, Bosiočić, Izić, Radovanović, Hadžić, Pešić, predvođeni briljantnim strategom sa klupe Bogdanom Tanjevićem, pokazali su do tada neviđeno košarkaško umijeće.
U naredne četiri godine Bosna je osvojila još dvije titule prvaka Jugoslavije - u sezonama 1979/80 i 1982/83. Od značajnih međunarodnih dostignuća treba istaći drugo mjesto na klupskom prvenstvu svijeta, Interkontinentalnom kupu odigranom 1980. godine u Brazilu. 1981 Bosna je osvojila titulu prvaka Jugoslavije za kadete (ispod 17 godina).
Smjena generacija i rat
Nakon pet godina kontinuiranih uspjeha dolazi do neminovne smjene generacija, iz kluba u inostranstvo odlaze trener Tanjević, Delibašić, Varajić, Radovanović, Đogić, a iz omladinskog pogona dolazi niz vrlo perspektivnih košarkaša poput Alihodžića, Markovića, Avdića, Dobrasa, Bukve, Bećiragića, Firića. Oni su trebali vratiti Bosnu u vrh jugoslovenske košarke, ali je rat prekinuo uspon ove generacije, koja se raspršila širom svijeta.
U periodu od 1992-1997 godine Bosna je egzistirala uz dosta poteškoća. Igrana su takmičenja regionalnog značaja, a vrijedni članovi Bosne su se trudili da okupe što više mladih stručnjaka i igrača kako bi se ponovo stvorila respektabilna ekipa.
Poslijeratni period
U sezoni 1997/98. organizovano je doigravanje klubova sa područja Federacije Bosne i Hercegovine; Bosna je u finalu, nakon tri utakmice, rezultatom 1:2 poražena od Širokog Brijega.
Nastup naredne sezone u međunarodnom takmičenju pod nazivom "Saporta kup" u jakoj konkurenciji ocijenjen je kao uspješan, ali su sljedeće sezone donijele kadrovska i igračka previranja, tako da su izostali očekivani rezultati i nisu ispunjeni zacrtani planovi.
Bosna je jedan od idejnih začetnika regionalne košarkaške lige, koja je pod nazivom Jadranska liga osnovana 2001. godine. U ovom takmičenju, kao i u novoformiranoj jedinstvenoj ligi Bosne i Hercegovine, ekipu je vodio novi trener Draško Prodanović, sa potpuno novim igračkim kadrom, ali bez značajnijih rezultata i dostignuća. To je ponukalo Upravu na čelu sa predsjednikom Nihadom Imamovićem da sačini plan reorganizacije i kluba i tima.
IC 317
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
KK Bosna
Poslijeratni period
Na čelo stručnog štaba postavljen je mladi i perspektivni trener Mensur Bajramović, na mjesta direktora i sportskog menadžera došli su nekadašnje Bosnine vedete i kapiteni Samir Avdić i Elmedin Konaković. Utakmice su se ponovo igrale na starom mjestu, u Skenderiji, a pravi mamac za publiku bio je povratak najboljeg bosanskohercegovačkog košarkaša minule decenije Nenada Markovića. Ekipu su pojačali i iskusni Kovačević i Parežanin, te naš najbolji mladi košarkaš Kenan Bajramović.