Evropa
20. vijek pa do danas
thumb|lijevo|260px|Mapa evropskog kolonijalnog carstva širom svijeta 1914. Francusko pripajanje [[Alžira koštalo je života 15. 000 Francuza i 285. 000 Alžiraca. Za vrijeme Ačehejskog rata između sultanata Ačeha i Kraljevine Holandije, ubijeno je između 60.000 – 70.000 Indonežana. U Njemačkoj Istočnoj Africi tokom Maji Maji pobune ubijeno je između 75.000–145.000 Afrikanaca. Portugalsko osvajanje Mozambika uzrokovalo je preko 100.000 mrtvih među protivnicima Portugala i domaćim stanovništvom. Tokom italijanskog osvajanja Etiopije u dva odvojena vremenska perioda domaće stanovništvo je bilo desetkovano nakon ubijanja 17.000 Etiopljana 1896, a još 275.000 od suprotstavljenih snaga 1936. godine. Broj ubijenih tokom britanskog perioda kolonizacije je i do danas nepoznat.]] Dva svjetska rata (koja su se najvećim dijelom vodila na evropskom tlu) i ekonomska depresija bili su preovladavajući događaji tokom prve polovine 20. vijeka. Prvi svjetski rat vodio se između 1914. i 1918., a počeo je kada je austrijskog nadvojvodu Franza Ferdinanda ubio jugoslavenski nacionalista Gavrilo Princip. Većina evropskih naroda je nakon tog događaja bila uvučena je u rat, koji se vodio između sila Antante (Francuska, Belgija, Srbija, Portugal, Rusija, Velika Britanija, a kasnije Italija, Grčka, Rumunija i Sjedinjene Države) i Centralnih sila (Austrija Mađarska, Njemačka, Bugarska i Osmansko carstvo). Rat je ostavio više od 16 miliona ubijenih civila i vojnika, a više od 60 miliona evropskih vojnika bilo je mobilizirano od 1914. do 1918. godine. thumb|250px|desno|Mapa na kojoj su prikazani vojni savezi tokom Prvog svjetskog rata od 1914–1918. U Rusiji se dogodila Ruska revolucija, koja je srušila carsku monarhiju i zamijenila je komunističkim Sovjetskim Savezom. Austro-Ugarska i Osmanlijsko Carstvo propadali su i raspali se u odvojene nacije, a mnoge su druge države prekrajale svoje granice. Versajski ugovor, kojim je 1919. godine i zvanično okončan Prvi svjetski rat, bio je oštar prema Njemačkoj, na koju je stavio punu odgovornost za rat i uveo teške sankcije. Prekomjerni broj mrtvih u Rusiji tokom Prvog svjetskog rata i Ruskog građanskog rata (uključujući i poslijeratnu Glad u Povolžju (1921-1922)) odnijela je ukupno 18 miliona života. U 1932-1933. godini, pod Staljinovim vođstvom, konfiskacija žita od strane sovjetskih vlasti doprinijela je drugoj sovjetskoj gladi koja je prouzrokovala milionske žrtve. Preživjeli kulaci bili su progonjeni, a mnogi su poslani na prisilni rad u gulage. Staljin je bio odgovoran i za veliku čistku 1937–38. u kojoj je NKVD pogubio 681.692 ljudi, a milioni ljudi bili su deportovani i protjerani u udaljena područja Sovjetskog Saveza. thumb|lijevo|250px|Učešće Srbije u ratnim operacijama (1914–1918) koštalo je tu državu četvrtinu ubijenih od njenog ukupnog stanovništva. Socijalne revolucije koje su zadesile Rusiju zahvatile su i druge evropske narode nakon Velikog rata: 1919. godine s Vajmarskom Republikom u Njemačkoj i Prvom Austrijskom Republikom, zatim 1922. godine Mussolinijevom jednopartijskom fašističkom vladom u Kraljevini Italiji i u Ataturkovoj Turskoj Republici koja je usvojila zapadnu azbuku i državni sekularizam. Ekonomska nestabilnost, dijelom uzrokovana dugovima koji su nastali u Prvom svjetskom ratu i "zajmovi" Njemačkoj, uzrokovali su pustoš u Evropi krajem 1920-ih i 1930-ih. Sve ovo kao i Berzovni krah 1929. doveo je do Velike svjetske depresije. Uz pomoć ekonomske krize, socijalne nestabilnosti i prijetnje komunizmom, fašistički pokreti razvili su se širom Evrope stavljajući Adolfa Hitlera. na vlast, čime je nastala Nacistička Njemačka.