cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ion Creangă
Biografija
Rođen je u selu Humulesti, koje se nalazi u podnožju istočnih Karpata, u sjevernoj Moldaviji. Najstariji je od osmero djece. Po želji majke postao je svećenik Rumunske pravoslavne Crkve. Kasnije napušta svećenički poziv i postaje učitelj. Pojedinosti o mladim danima, Ion Creangă objavio je u autobiografiji "Sjećanja na djetinjstvo". Postao je glavna ličnost moldavske književnosti 19. stoljeća i moderne rumunske proze.
Pisao je novele, kratke priče i mnogobrojne anegdote. Pisao je i djela fantastike i djela dječje književnosti, koja imaju nazive po glavnim likovima ("Bijeli Arapin", "Ivan Turbincă", "Dănilă Prepeleac", "Stan Pățitul"). Napisao je više bajki kao što su: "Priča o svinji", "Koza i tri kozlića", "Svekrva i tri snahe" i dr. Inspirao se životom i folklorom moldavskih seljaka. Djela mu odišu toplinom i spontanošću.
Lozan
Hrvatska:
Srbija:
Ali-aga Kučukalić
Ali-aga Kučukalić (poznat i kao Alijaga Kučukalić) bio je bosanskohercegovački preduzetnik, mecena, humanist, dobrotvor i vakif bošnjačkog porijekla. Bio je jedan od najvećih dobrotvora ne samo u Brčkom, nego i u Bosni i Hercegovini. Zauzima jedno od najznačajnijih mjesta u kulturnoj i općoj historiji Brčkog.
Mequinenza
Mequinenza (katalonski Mequinensa je općina i mjesto prebivališta u Španiji, u provinciji Saragossa, nezavisna zajednica Aragona . Opština pripada regiji Donja Cinca. Smješteno je na krajnjem istoku provincije, graniči se sa rijekama Huesca i Lleida, na ušću rijeka Ebro, Cinca i Segre.
Općina se nalazi u pozivnom dijelu Aragonskog pojasa, zoni u kojoj se govori katalonski. Mequinenza se nalazi između brana Mequinenza i Riba-red. Aranžmani regatnog staza za veslanje i kanuing smatrani su jednim od najboljih u Evropi zbog odlične pristupačnosti, stabilnog vodostaja i sportskih sadržaja na obalama nasipa. Proslave San Blas i Santa Águeda održavaju se u februaru, proslavom nadmetanja maskiranja zanatske obrade proglašenog Proslavom turističkih interesa Aragonije.
Toponimija
Ime potječe od Miknase, berberskog plemena koje je izgradilo obrambeno naselje u zamku Mequinenza u 8. stoljeću. Latinizirano je kao Miquinencia i drugačije se pojavljuje u dokumentaciji do 19. vijeka, izmjenjujući oblike Mquinensa, Miquinença, Mequinença, Mequinensa ili Mequinenza.
Antika
Potrebno je naglasiti važnost koju su neki autori pridavali situaciji u ovoj zoni iberijskog grada Oktogeze, koja je imala važnu ulogu u razvoju bitke kod Ilerde. Prisustvo fragmenata keramike "sigillata" ukrašenih u raznim prostorima dovodi do rimske okupacije. Julije Cezar u svom djelu "O Bello Civiliu" poziva na stanovništvo Octogesa koje neki istoričari nalaze u Mequinenzi.
Ime mjesta Mequinenza potječe od berberskog plemena Banú Miknasa kojem se pripisuje osnivanje istog s njegovim poluotokom između 714. i 719. godine. Tokom ponovnog osvajanja, Alfonso I Aragonski ga je zauzeo 1133. godine (iako su ga Almoravidi osvojili nešto kasnije) i to je definitivno bilo za Ramóna Berenguera IV 1149. godine. Mequinenza se dogodila dominionima plemićke porodice Moncada, gospodo iz baruna Aitone. Tek će 1149. godine Mequinenza definitivno preći u kršćanske ruke nakon osvajanja Ramona Berenguera IV. Neki dokumenti utvrđuju da se ta činjenica dogodila 24. oktobra 1149. godine. Od tada, stanovništvo (i vjerojatno obrambene utvrde koje su muslimani locirali i izgradili) pripada kralju. 1153. godine donirat će se 1/5 zemljišta smještenih na obalama Ebra od Mequinenze do Benifalleta templarima, ali je vjerojatno da su dvorac, selo, okolna zemljišta i mlinovi i laude Mequinenza još uvijek bili pod stvarna ovisnost ili Guillem Ramon de Moncada.
1410. godine, nakon smrti bez potomaka Martina Naroda i tokom uzastopnih sporova koji su okončani predanošću Caspea. Sljedbenici grofa Jaimea de Urgela u kraljevini Aragon organizirali su vlastiti parlament u naselju, suprotno od parlamenta Alcañiz, na čelu s vjernicima Fernanda de Trastámare. Različiti ratovi hrane katalonski građanski rat (1462-1472), građanski rat (1640-1652) i rat za nasljeđivanje (1705-1714) također su uništili stanovništvo i dvorac.
Savremeno i moderno doba
Između 15 i 16  odvija se vrijeme bijede i gladi s nekoliko pobuna primjetnom diferencijacijom koja je bila u socijalnom potiskivanju nadničara i malih poljoprivrednika. Ova ekonomska i socijalna situacija dovela je do pojave razbojništva. Protjerivanje Mavara 1610. godine uključivalo je odlazak Mequinenze sa oko 265 ljudi (78 muškaraca, 100 žena, 35 djece, 27 djece i oko 25 djece) koji su krenuli prema sjevernoj Africi. Njegova posljedica bila je da su industrija i poljoprivreda podvrgnuti ozbiljnom nazadovanju. Razni napadi kuge pogodili su stanovništvo 1648. godine, a posebno između 1651. i 1652. godine, dok su se s posebnom oštrinom dokumentovali u Caspeu, a kuga jastoga pala je na polja 1687. godine. Godine 1697. brat Miguel de Salas piše knjigu Život Santa Agathoclia, djevice i mučenice, poslodavca Mequinenze.
Ponovo pod vlašću Bourbona, strateški dvorac Mequinenza i okolina transformirani su i uslovljeni da se još jednom prilagode novim oblicima ratovanja artiljerijom i pešacima opremljeni puškama. Vojvoda od Orleana takođe je naredio da se firma proširi i ojača jednim paralelnim putem do Ebra koji je povezivao Mequinenzu i Tortosu. Nakon zauzimanja Mequinenze, felipisti i sljedbenici nadvojvode osvajali su različite prilike, znalci strateške važnosti mjesta.
U osvit devetnaestog vijeka ekonomska situacija Mequinenze nije se bitno promijenila i poljoprivreda je ostala glavni ekonomski izvor. Slijedio je sebe koristeći tehnike navodnjavanja Mudejar i velike norije smještene u Ebru. Proizvodnja nafte popela se na oko 500 znakova, iako je sigurno porasla sa plantažama kalemljenja, koje su se izvodile od 1790. godine. 1802. Carlos IV dao je saglasnost za izgradnju nove župne crkve, koju je u renesansnom stilu projektirao arhitekta Jose de Yarza. Radovi su započeli sljedeće godine i nastavili se do 1808. U to vrijeme stanovništvo je imalo župnu crkvu Gospe iz Los Angelesa, isposnicu svetih Kozme i Damjana i isposnicu Santa Agatoclia.
Rat za špansku nezavisnost i opsada Mequinenze
Tokom rata za špansku nezavisnost, u napoleonskim ratovima opsada Mequinenze započela je 15. maja 1810. Uprkos tome što je računalo samo na dvorac sa malo obrane, stanovništvo i njegov dvorac bili su smješteni na strateškom mjestu za napoleonsku vojsku kako bi se osigurala plovidba Ebrom i kako bi se stanovništvo koristilo kao osnova za opskrbu i transport kasnijih vojnih operacija. Prvi napad na stanovništvo dogodio se sredinom marta nakon zauzimanja Frage, iako su branitelji stanovništva pod kontrolom pukovnika Manuela Coala odbili napad.
Neuspevši ovaj pokušaj predaje mesta mirnim putem, Francuzi su se ponovo odlučili za vojnu rutu. Napadači su dodali oko 5.000 ljudi, četiri čete inženjera i dvije artiljerije sa 14 komada. Španska odbrana trga, od strane pukovnika Coala, imala je ukupno 1200 ljudi. Osmog u 10 sati ujutro, španski garnizon, nakon pružanja velikog otpora, povlači se na povlačenje i konačno podiže bijelu zastavu. Garnizon stiče čast marširanja prije podjele generala Musnier-a i polaže oružje ispred glacira zamka Mequinenza. Tada su španske trupe imale 500 vojnika različitog porijekla. Unutar zamka Mequinenza Francuzi su pronašli pet minobacača, četiristo hiljada metaka engleske proizvodnje, trideset hiljada praha, kao i zalihe za tri mjeseca.
1812. godine Mequinenza se pridružio francuskom odjeljenju usta Ebra. Francuska Mequinenza malo bi izdržala i 1814. Španci bi je ponovo oporavili zahvaljujući odvažnom izmišljotini izazvanom vojnikom i španskim avanturistom porijekla flamenka Juanom Van Halenom. Kao rezultat ovih vojnih bitaka, ime "Mequinenza" pojavljuje se u Slavoluku pobjede na trgu Charles de Gaulle u Parizu kao jedna od velikih Napoleonovih pobjeda u Španiji.
1831. naselje je pripadalo vojvodama Medinaceli, a također i okrugu Zaragoza. Mequinenza se vraća kao važno mjesto tokom Carlistas Ratova i kasnije u Matinerskom ratu. 1841. pustolov i poduzetnik Enrico Misley promovirao je parnu kompaniju za Ebro kako bi uspostavio uslugu prijevoza između Zaragoze i Barselone podijeljene u dijelove, koristeći ugljen iz rudnika Mequinenza kao gorivo za parobrode. Kompanija Misley na kraju je propala iz političkih i ekonomskih razloga, iako je to značilo polazište u koncesiji i operacijama prvih rudarskih razgraničenja riječnog sliva Mequinenza.
Španski građanski rat i bitka kod Ebra u Mequinenzi
mini|270x270piksel| Spomenik palim Bitka kod Ebra u zoni Auts de Mequinenza. Tokom posljednjeg građanskog rata (1936.-39.), Mequinenza i njen općinski pojam bili su poprište krvavih borbi kod Bitka kod Ebra, između juna i novembra 1938. godine. Auts je bio poprište nasilnih borbi tokom početne faze bitke kod Ebra, gdje je republička divizija 42a započela prolazak rijeke Ebro ovom zonom u zoru 25. jula. Djelovanje berze Mequinenza-Fayón u Autsu uokvireno u bitci kod Ebra bilo je prelazak rijeke i osvajanje mostobrana koji je prelazio rijeku Ebro između gradova Fayón i Mequinenza. Bilans bitke kod Autsa bio je jedan od najkrvavijih u čitavoj bitci na Ebru. Za republički dio, 817 mrtvih i 1.328 zatvorenika, ne računajući ranjene i nestale (blizu 3000 gubitaka), a za profrankovsku vojsku 135 mrtvih i 1284 ranjena.
Šest decenija nakon događaja, 8. kolovoza 1998., grupa preživjelih iz Ville del Biberón svečano je otvorila spomenik podignut na padini Alto del Auts, ključnog položaja, najvišeg i najjače branjenog od strane republikanaca. Spomenikom, koji je dizajnirao Javier Torres, predsjedavaju dvije ploče, na katalonskom i kastiljskom, i po dvije kacige svake stranke. Ploča kaže: "Svima onima koji su izgubili, koji su svi bili" / "Tots onima koji će izgubiti, koji će biti tots". Odmah je učestvovalo do 250 "boca" u pratnji njihovih porodica. Nakon davanja cvijeća u podnožju spomenika, veterani su se prisjetili žeđi, vrućine i bolesti koje su pretrpjeli na tim nivoima.
Nasljeđivanje
alt=|mini| Muzej istorije Mequinenza
Muzeji Mequinenze
U Muzeji Mequinenze može se istražiti podzemni rudnik uglja dužine preko 1000 metara u Muzeju rudnika, kako bi se prošla istorija stanovništva do nestanka starog grada pod vodama rijeke Ebro u Muzej istorije ili otkrijte kako su živjeli tokom prapovijesti u Muzeju pretpovijesti. Inaugurirani 2008. godine nalaze se u staroj školskoj grupi Maria Quintana, starim školama stanovništva izgrađenim 1929. godine i jednoj od rijetkih preživjelih zgrada rušenja Starog grada.
Muzeji Mequinenze usredsređeni su na rudarsko i istorijsko nasleđe stanovništva koje je srušeno i poplavljeno pod vodama Ebra. Danas možete posjetiti dio starog grada, srednjovjekovni gradski dvorac i pravi rudnik uglja dužine više od kilometra interne rute s povijesnim materijalom i mašinama koje se više od 150 godina koriste u vađenju ugljena u rudarskom bazenu Mequinenza. Takođe se nalazi pored muzeja i Općinska gostionica "Camí de Sirga" kapaciteta 80 osoba, koja uzima ime stare rute kojom su sirgadores prelazili rijeku Ebro sa llautima, čamcima koji su mogli ukrcati 30 tona uglja. alt=|mini| Dvorac Mequinenza alt=|mini| Općeniti prikaz starog stanovništva sa zamkom Mequinenza u tom stajalištu
Dvorac Mequinenza
Zgrada dvorca Mequinenza uzdiže se gotovo do ruba velikog ponora, budući da je zatvorena masa dovoljne visine, njegov je pogon nepravilnog četverokuta, sa sedam pravokutnih kula, osim jedne, najčvršće, koja je neobično peterokutnog tlocrta. Dve kule okružuju mala vrata koja su polukružna, ispod štita i zaštićena jednim potkrovljem. Malobrojne snage će imati bolji položaj od ovog, razmišljajući o ogromnom i impresivnom pejzažu, gotovo geološkom, na ušću rijeka Ebro, Segre i Cinca i okolnih zemalja. Zgrada je autentični dvorac, jedan od najboljih koje je gotička umjetnost zavještala kruni Aragonske.
Mnogo kasnije, tokom osamnaestog stoljeća i rata za nasljedstvo transformiran je i uvjetovao je dvorac i okolicu novom obliku rata, a to je vrijeme kada je vojvoda od Orleana naredio izgradnju puta koji je išao od Mequinenze do paralelne Tortose do rijeke, sa svrhom da čuva sve čamce koji su njime plovili.
Između 1820. i 1823. stekao je važnu ulogu, podnoseći velike karolinške napade i održavajući vojni garnizon sve do početka 20. stoljeća kada se napustio. Tokom građanskog rata pojavljuje se strateško mjesto posmatranja i nakon završetka bitke ostaju u ruševinama sve dok mu se kompanija ENHER ne obnovi u deceniji 50-ih godina. Trenutno je dvorac u vlasništvu Zaklade ENDESA. alt=|mini| Ušće rijeka Ebro, Segre i Cinca u Stari grad Mequinenza
Stari grad
Stari grad Mequinenza nalazio se na lijevom rubu rijeke Ebro, vrline u koju dolaze zajedno sa vodama Segre i Cince. Gotovo je u potpunosti srušen tokom izgradnje diglaga Ribarroja. Sačinjavalo je urbanu jezgru sa svojim karakteristikama naselja donjeg dijela Ebra, sa urbanom parcelom koja seže u islamsku eru.
Zahvaljujući rijekama, Mequinenza je uspostavio fluvijalnu trgovinu u svim vladavinama, što je dalo prestiž, ne samo navigatorima mequinenzanos, već i tesarima "calafateros", soguerosima i milenijskom putu Sirge de Ebro. U vrijeme sjaj da je moguće imati flotu od više od 16 Llauts, tipični brodovi sekciji pod od Ebro koja je prevozila između 18 i 30 tona, normalno je lignit uklonjeni iz mequinenzana rudarskog basena.
Dolaskom kompanije ENHER i izgradnjom diglaga Mequinenza i Riba-red, život se promijenio za većinu mequinenzanosa, koji su registrovali 4033 stanovnika i imali 5800 registrovanih i još oko 1500 bez popisa. Mnogi od njih bili su radnici koji su pristizali iz drugih naselja kako bi radili na izgradnji sliva Mequinenza. Industrije su se počele zatvarati uzrokovane značajnim porastom vodostaja sliva Ribarroja, a stanovništvo je počelo tražiti alternative poplavi urbanog jezgra. Tako je započeo masovni egzodus za stanovnike Mequinenze koji su morali napustiti svoje domove kako bi naselili novo stanovništvo na obalama rijeke Segre. Dio stanovnika preselio se u industrijska područja poput Barselone ili Saragose ili čak u inostranstvo kako bi nastavili raditi u rudarstvu. Krajem 1974. većina stanovništva već je završila tragično napuštanje Starog sela Mequinenza i živjela je u novom naselju.
Danas se može posjetiti dio stare populacije Mequinenze jer je postala veliki park sjećanja pod vedrim nebom. Originalne skice ulica i kuća koje su ostale iznad nivoa vode pronađene su iz runa. Stara Mequinenza, "Stari grad" kakav ljudi u Mequinenzi poznaju, poziv je da prošetamo sjećanjem na njegove ulice i sokake, da ponovo otkrijemo dio stare crkve, zamislimo stare izvore i naučimo hiljadu priča, znamenitosti i legendi taj milenijski i istorijski grad moreplovaca i rudara do granica rijeke Ebro. mini|245x245piksel| [[Bjeloglavi sup|Leonados supovi .]]
Aiguabarreig Segre-Cinca-Ebro
Na ušću rijeka Segre u Ebro nalazi se prostor Aiguabarreig s velikim prirodnim bogatstvom i velikom raznolikošću ekosistema koji uključuju od mediteranskih stepa do neprohodnih šuma na obali, pretvarajući ovaj prostor u raj za biološku raznolikost. Teritorijalno se Aiguabarreig nalazi u središtu prosječne depresije Ebra. Zapad ograničava Monegrosom, istok Tosalom de Montmeneu i Almatretom, a jug repom diglaga Ribarroja. Ovaj prostor je dobio ime po riječi katalonskog porijekla koja označava mjesto gdje se dva ili više potoka vode sastaju i čine jedan. U Segre i Cinca formira prvi Aiguabarreig između populacija Farma d'Escarp, Massalcoreig i Torrente de Cinca, na nekoliko kilometara konvergiraju sa vodama Ebro, već u opštinskim pojam Mequinenza, u skladu jedan od majora fluvijalnih pritoka čitav Iberijski poluotok.
U Aiguabarreigu se nalaze stotine metara širine vode s brojnim fluvijalnim ostrvima i šumama na obali, velikim masama trske, šljunčanim plažama, pozama i galachosom. Točka je utoka stepske flore neplodne zone Monegros i mediteranske flore koja se penje dolinom Ebra. Zahvaljujući ovim karakteristikama koegzistiraju vrste suprotnih atmosfera. Ptice su najbrojnija grupa i uključuju kolonije čaplji do svih vrsta ptica raba i vlastitih ptica pustinjske atmosfere. Mogu se naći i gmazovi, vodozemci i sisari, posebno slepi miševi, jeleni, srne, vidre i sve obilnije prisustvo divljih koza. alt=|mini| Preuzeto od Mequinenze
Brana od Mequinenze
Izgrađena 1966. godine na rijeci Ebro, ona ima površinu od 7540 ima vode liske, što je veći diglago od Aragona. Njegova zapremina dostiže 1530 hm³, posvećujući se proizvodnji električne energije. Prosječne je širine 600 m, a dubina čak prelazi 60 m. Sliv, visok 79 m, počiva na krečnjačkim ostrugama planina Montenegre i Huerta, u opštini Mequinenza. Diglago prima geoturističku denominaciju Aragonskog mora do bića koja je cijela njihova površina u ovoj neovisnoj zajednici, a služi na nekom dijelu provincijske granice između Huesce i Saragose. Poplavljuje dio općina Mequinenza, Fraga, Caspe, Chiprana, Sástago i Escatrón.
Brana od Ribarroja
mini|Aragonsko more. Rep brana Ribarroja također se kupa obalama Mequinenze, preklapajući se s početkom ulova Mequinenze. Caka se nalazi u općini Riba-roja de Ebro, u regiji Costa de Ebro, u Kataloniji, i močvare, koja je duga 38 km, proteže na Terra Alta u Kataloniji i Basulo Cinca aragonski gdje se spaja Segre i vode Cince u dobro poznatoj poput Aiguabarreig de Mequinenza.
Izgradnjom ovog diglaga pretpostavila je poplava naselja Mequinenza i Fayón, nestajući i željeznička stanica koja se do tada koristila za utovar lignita, kao i utovarni dokovi i dio rudarskih pruga i rudnika u bazenu uglja Mequinenza. Tokom španskog građanskog rata, na mjestu koje će zauzeti diglagon Ribarroja razvijen je važan dio bitke kod Ebra.
Jezik
Mequinenza je dvojezični grad, jer iako je službeni jezik kastiljanski, materinski jezik je katalonski u svojoj sorti ribagorzana. Oduvijek je postojala zajednica koja je pokušala udostojiti jezik kojim govori i u tom smislu je već u prvim godinama demokratije bila pionir u odbrani svog jezika.
Jesús Moncada
Mequinenza je i referentna tačka za ljubitelje književnosti. Jesús Moncada, najuniverzalni pisac stanovništva, učinio je staru Mequinenzu glavnim junakom mnogih ličnih priča ispričanih u njegovim knjigama. Roman Camino de Sirga, preveden na više od 20 jezika (uključujući japanski, švedski ili vijetnamski), spoj je ljudi i evokativnih priča o drevnoj Mequinenzi i njenom tragičnom nestanku. Smatran jednim od najvažnijih autora na katalonskom svog vremena, svojim je radom dobio nekoliko nagrada, između ostalog Grad nagrade Barselone ili Nacionalnu nagradu kritičara 1989. godine Camí de sirga (Put sirge) ili Creu Sant Jordija, dodijeljena od većine Katalonije 2001. godine. 2004. godine dobio je nagradu za aragonska pisma koju je prikupio nekoliko mjeseci prije smrti.
Muzeji Mequinenze realizuju književne itinerere o piscu koji prelazi Stari grad i kroz fragmente svojih knjiga locira posetioce u različitim pričama i zanimljivostima koje je autor smeštao u iste ulice. U prostoru muzeja Moncada može se temeljitije upoznati naslijeđe ne samo književno, već i slikovno i fotografsko nasljeđe koje je ostavljeno mjestu prebivališta. Studijski centar Jesús Moncada, smješten u naselju, također je kulturni prostor posvećen istraživanju, proučavanju i širenju lika univerzalnog pisca iz Mequinenze, kao i povijesti, materijalnom i nematerijalnom nasljeđu stanovništva. Godišnje promoviraju nagradu za istragu Jesus Moncada posvećenu razvoju istraživačkih projekata usredsređenih na rad i lik Jesús Moncada ili na istoriju Mequinenze.
Gastronomija
Mequinenza takođe računa na razne tradicionalne ploče, između kojih možemo spomenuti sljedeće:
Također, mogu se naći lokalni proizvodi napravljeni u Mequinenzi poput maslinovog ulja (vrijedi podsjetiti da je stanovništvo u islamsko vrijeme bilo poznato pod nadimkom "az-Zaytún" da bi to značilo zemlja maslina), med (koji je povijesno cijenjen onaj od trešnje, ružmarina i majčine dušice) ili zanatsko pivo.
Trešnja iz Mequinenze posebno je cijenjena jer zona nudi mikroklimu koja omogućava dobijanje prvih produkcija trešnje na otvorenom polju u cijeloj Evropi, nudeći trešnje sa izuzetnim organoleptičkim svojstvima koliko tvrdoće, tako i slatkoće. Najstarije sorte su namijenjene nacionalnom tržištu, dok se kasne izvoze na tržišta srednje i sjeverne Evrope, u Emirate ili čak u Aziju. Takođe se mogu naći sorte breskve, nektarine, grožđa, paragvajske ili platerine.
Svake se godine u nautičkom području održava Birratrobada - sajam zanatskog piva i poljoprivredno-prehrambeni proizvod Mequinenza, gdje mogu kušati razne sorte zanatskog piva i uživati u izboru lokalnih zanatskih proizvoda, kao i u različitim dječjim aktivnostima, radionicama ili aktivnostima u vodenim sportovima.
Bratimljenje
mini|325x325piksel| Posjeta odbora za bratimljenje iz Bressuire-a Mequinenzi.
Vujičić
Vujičić je naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
Agata, Samuilova supruga
158px|mini|Agatin sin, car Gavril. Srednjovjekovna minijatura. Agata (grčki Άγάθη, bugarski Агата; 10. vijek) bila je supruga bugarskog cara Samuila, kojeg se često naziva i makedonskim carem. Agatin otac bio je Ivan Chryselios (Ἰωάννης Χρυσήλιος), lord Drača te je vjerovatno da je Agata rođena u Larisi.
Agata se udala za Samuila, ali nije poznato kada. Ovo su njihova djeca:
Agata je vjerovatno umrla prije 998.
Rezultati nogometne reprezentacije Moldavije u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo
Nogometna reprezentacija Moldavije je u svojoj dosadašnjoj historiji nastupila šest puta u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo u kojim nije uspjela ostvariti plasman na Evropsko prvenstvo. Najbolji plasman u kvalifikacijama Moldavija je ostvarila osvojivši četvrto mjesto u kvalifikacijskoj grupi u kvalifikacijama za prvenstva 1996. i 2004.
Vukšić Gornji
Vukšić Gornji je naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
IC 3276
IC 3276 je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
PMP22
Specifični protein 3 zaustavljanja rasta (GAS-3), znan i kao periferni mijelinski protein  22 (PMP22), jest  protein  koji je kod ljudi  kodiran genom  PMP22.
PMP22 je 22 kDa-ski transmembranski glikoprotein koji se sastoji od 160 aminokiselina, a uglavnom se eksprimira u Schwannovim ćelijama perifernog nervnog sistema. Schwannove ćelije pokazuju visoku ekspresiju PMP22, gdje može činiti 2-5% ukupnog sadržaja proteina u kompaktnom mijelinu. Kompaktni mijelin je glavnina perifernog neuronskog mijelinskog omotača, zaštitnog masnog sloja koji pruža električnu izolaciju neuronskim aksonima. U centralnom nervnom sistemu odraslih,  nivo ekspresije PMP22 je relativno nizak.
Poput ostalih membranskih proteina, novoprevedeni protein PMP22 privremeno se sekvestrira u endoplazmatski retikulum (ER) i Golgijev aparat za posttranslacijske modifikacije. Protein PMP22 je glikoziliran N-terminalno vezanim šećerom i kolokaliziran sa proteinskim šaperonom kalneksinom  u ER. Nakon što se protein prenese u Golgijev aparat, on može se zatim uklopiti u ćelijsku plazmamembranu.
Struktura i funkcija
Dužina polipeptidnog lanca je 160  aminokiselina, a molekulska težina 17.891 Da. .
Kod ljudi, gen PMP22 nalazi se na hromosomskoj poziciji 17p12, dužine približno 40 kb. Sadrži šest  egzona koji su konzervirani i kod ljudi i kod glodara, od kojih su dva 5’ netranslatirani gzoni  (1a and 1b) što rezultira u pojavi  dva različita transkripta RNK sa identičnim kodirajućim sekvencama. Transkripti se razlikuju po  5' netranslatiranim regijama  i imaju sopstvene promotore regullacijske ekspresije. Preosteli egzoni (2 do 5) uključuju kodirajuću regiju gena PMP22 i spajaju se nakon posttranskripcijske modifikaacije (tj. alternativne prerade). Protein PMP22 karakteriziraju četiri transmemranska domena, dvije vanćelijske petlje (ECL1 i ECL2) i jedna unutarćelijska petlja. Sugerirano je da ECL1 posreduje u  a homofik+lnoj interakciji između  proteina PMP22, dok  ECL2 posreduje interakciju proteina PMP22 i nultog mijelinskog proteina (MPZ).
Iako mehanizam  djelovanja PMP22  u mijelinizaciji Schwannovih ćelija nije u potpunosti poznat, on ima bitnu ulogu  u formiranju i održavanju kompaktnosti mijelina. Kada Schwannove ćelije dođu u kontakt s neuronskim aksonom, ekspresija PMP22 je značajno nadegulirana, dok je PMP22 podregulacija  tokom degeneracije ili transekcije aksona. PMP22 pokazao je povezanost sa  zonula-occludens 1 i okludinom, proteinima koji su uključeni u adheziju sa drugim ćelijama i vanćelijkim matriksom, a također podržava funkcioniranje mijelina. Zajedno sa funkcijom adhezije ćelija, PMP22 je također reguliran za vrijeme proliferacije, Schwannovih ćelija, što sugerira ulogu u regulaciji ćelijskog ciklusa. PMP22 se može otkriti u nervnim tkivima, gdje se pokazalo da njegova ekspresija služi kao funkcija zaustavljanja rasta (gas-3).
Doziranje gena
Nepravilno doziranje gena PMP22 može izazvati sintezu aberatnog proteina  i funkciju mijelinske ovojnice. Budući da su komponente mijelina stehiometrijski postavljene, bilo koja nepravilna ekspresija komponente može prouzrokovati destabilizaciju mijelina i neuropatske poremećaje. Promjene ekspresije gena PMP22 povezane su s raznim neuropatijama, kao što su Charcot – Marie – Toothova bolest  tipa 1A (CMT1A), Dejerine–Sottasova bolest i Nasljedna neuropatija s odgovornošću za paralizu pritiska (HNPP). Previše PMP22 (npr. uzrokovano umnožavanjem gena) rezultira CMT1A, a premalo PMP22 (npr. izazvano delecijom) rezultira HNPP-om. Duplikacija gena PMP22 najčešći je genetički uzrok CMT-a  gdje pretjerana proizvodnja PMP22 rezultira oštećenjima u više signalnih puteva i disfunkcijom faktora transkripcije poput KNOX20, SOX10 i EGR2.
Interakcije
Pokazalo se da periferni mijelinski protein 22 uspostavlja interakcije sa nultim mijelinskim proteinom.
Dobrodol
Hrvatska:
Srbija:
Kırıkkale (pokrajina)
Pokrajina Kırıkkale (turski: Kırıkkale ili) je pokrajina koja se nalazi u centralnom dijelu Turske. Prostire se na površini od 4.365 km2 a prema podacima iz 2010. godine u ovoj pokrajini je živjelo 276.647 stanovnika. Gustina naseljenosti iznosi 63 stanovnika/km2.
Sa ubrzanim porastom broja stanovništva, Pokrajina postaje industrijski centar. Glavni grad pokrajine je Kırıkkale.
Distrikti
Pokrajina se sastoji od 9 distrikta:
Lešane
Slovenija:
Laporje (Slovenska Bistrica)
Laporje je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Lešane
Srbija:
Laporje (Slovenska Bistrica)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Alfred Freddy Krupa
Alfred Freddy Krupa (Krūppa) (14. lipanj 1971., Karlovac, Jugoslavija) hrvatski je akademski slikar i profesor.
Ambulantna njega
Ambulantna njega (lat. ambulare = šetati, putovati) se obavlja u ustanovama koje pružaju skup odgovarajućih medicinskih usluga koje su potrebne pacijentu a ne zahtjevaju da prenoći u ustanovi koja provodi takvu vrstu njege. Treba razlikovati ambulantnu njegu od bolničke njege, gdje se pacijenti zadržavaju i preko noći, te imaju krevete, kuhinjsku službu i prateće sadržaje koja omogućava takvu vrstu boravka.
Alfred Freddy Krupa
Formiranje i školovanje
Slikarstvo je diplomirao 1995. godine na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu (ALU), nakon čega je godinu dana studirao na Filozofskom fakultetu u Zagrebu na postdiplomskom znanstvenom studiju povijesti umjetnosti. Godine 1998. postao je prvi hrvatski slikar koji je dobio stipendiju japanske vlade, a nekoliko je mjeseci proveo istražujući japansko slikarstvo na tokijskom sveučilištu Gakugei (Tokyo Gakugei University).
Boravak u Sarajevu
Krupa dolazi u Sarajevo na poziv Ibrahima Spahića, gdje mu je u sklopu međunarodnog umjetničkog festivala "Sarajevska zima 2016, "Duša grada - duša umjetnika"  organizirana samostalna izložba pod nazivom  "Evropsko moderno slikarstvo tušem" u Galeriji Preporod
Značajke umjetničkog rada
Alfreda Freddyja Krupu opsežno je istraživao The Allgemeines Kunstlerlexikon (AKL) - Svjetski biografski rječnik umjetnika. AKL u svom članku piše o umjetniku: ''U svom manifestu (New Ink Art Manifesto, 1996., publ. 2019.) Krupa opisuje svoje slikarstvo tušem kao interpretaciju zapadnjačke moderne umjetnosti sredstvima istočnoazijske tehnike tuša, kao kombinaciju suvremenog slikarstva i tradicionalne kinesko-japanske kaligrafije. S tim u vezi, smatra se vodećim predstavnikom modernog evropskog slikarstva tušem''
Krupa je također poznat i po svojim radovima iz područja teorije umjetnosti i likovne pedagodije
Nagrade, odlikovanja i priznanja
Nepotpuna lista   :
Ambulantna njega
Ambulantni bolesnik je onaj koji dolazi u ljekarsku ordinaciju, a ne leži u bolnici, niti (stalno) kod kuće. Zdravstvena ustanova u kojoj se, obično besplatno, liječe bolesnici koji ne moraju ležati, označava se kao ambulatorij.
Kuća mudrosti
thumb|250px|Učenjaci u abasidskoj biblioteci. Ilustracija Kuće mudrosti Maqamata al-Haririja Yahyá al-Wasitija iz 1237. Kuća mudrosti (, romanizirano: Bayt al-Ḥikmah), poznata i kao Velika biblioteka Bagdada, bila je velika abasidska javna akademija i intelektualni centar u Bagdadu. Kuću mudrosti je u Bagdadu, tadašnjem glavnom gradu Abasidskog halifata, osnovao halifa Harun er-Rašid, na početku zlatnog doba islama, u osmom stoljeću. Prvobitno je osnovana ili kao biblioteka za zbirke halife Harun er-Rašida (a kasnije prerasla u javnu akademiju za vrijeme vladavine njegovog sina Al-Ma'muna) ili je bila privatna zbirka koju je utemeljio halifa El-Mensur gdje je čuvao rijetke knjige i zbirke poezije na arapskom i perzijskom jeziku.
Desprim
Desprim je naseljeno mjesto u sastavu grada Zagreba, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu užeg područja grada Zagreba.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Desprim je imao 343 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Desprim je imalo 230 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Laporje (Slovenska Bistrica)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Laporje je imalo 398 stanovnika.
Napomena: ''U 1987. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Hošnica, smanjeno za dio naselja koji je sa izdvojenim dijelovima iz naselja: Razgor pri Žabljeku, Zgornja Brežnica i Žabljek spojen u novo samostalno naselje Križni Vrh, te smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Kočno ob Ložnici.''
Kuća mudrosti
Tokom vladavine El Mamuna, proširene su djelatnosti biblioteke, izgrađene su i astronomske opservatorije i općenito Kuća mudrosti je tokom narednog perioda postala prestižni centar za proučavanje prirodnih i društvenih nauka tokom srednjeg vijeka, uključujući između ostalog matematiku, astronomiju, medicinu, hemiju, geografiju, kartografiju i dr. Oslanjajući se prvenstveno na grčke, indijske i persijske tekstove, učenjaci Kuće mudrosti su prikupili izuzetnu kolekciju tada dostupnog svjetskog znanja što će biti osnova sveopćeg procvata tokom Zlatnog perioda islama. Do sredine devetog stoljeća, Kuća mudrosti je posjedovala najveću zbirku knjiga na svijetu.
Kuća mudrosti i njen i sadržaji uništeni su u tokom mongolskog pustošenje Bagdada 1258. godine. Usljed razaranja koja su usljedila mongolskim osvajanjem Bagdada, paljenjem i uništavanjem bibliotečke građe ostalo je vrlo malo dokaza vezanih za Kuću mudrosti, uglavnom arheološke prirode a većina današnjih saznanja o istoj potiče iz radova savremenih učenjaka kao što su Al-Tabari i Ibn al-Nadim.
Pozadina
Kuća mudrosti postojala je kao dio velikog pokreta za prevođenje koji je osnovan tokom perioda Abasida, gdje su se prevodila naučna djela s grčkog i sirijskog na arapski, ali malo je vjerojatno da je Kuća mudrosti postojala kao jedini takav centar jer su se slični centri za prevođenje djela pojavili u Kairu i Damasku tokom perioda prije osnivanja Kuće mudrosti.
Kuća mudrosti omogućila je dosljedan protok arapskih, perzijskih i drugih učenjaka islamskog svijeta u Bagdad, zahvaljujući položaju grada kao glavnog grada vladajućeg Abasidskog halifata. O tome svjedoči veliki broj učenjaka za koje se zna da su se naukom bavili upravo u Bagdadu, tokom perioda između 8. i 13. stoljeća, poput Al-Jahiza, Al-Kindija, El-Gazalija i drugih a koji su doprinijeli jakoj akademskoj zajednici u Bagdadu, stvarajući veliki broj zapaženih djela, bez obzira na postojanje formalne akademije. Oblasti u kojima su doprinosili učenjaci povezani s Kućom mudrosti uključuju filozofiju, matematiku, medicinu, astronomiju i optiku ali svakako nisu bili ograničene samo na navedene naučne oblasti. Rani naziv biblioteke, Khizanat al-Hikma (doslovno Skladište mudrosti), proizlazi iz njene funkcije kao mjesta čuvanja rijetkih knjiga i poezije, što je primarna funkcija Kuće mudrosti do njenog uništenja.
Osnivanje i izvori
Tokom perioda od četvrtog do sedmog stoljeća naučni rad na arapskom jeziku bio je ili novozapočet ili izveden i zasnovan na radovima iz helenističkog perioda. Naučni centri i mjesta odakle su se prenosila klasična znanja i mudrosti bile su uglavnom škole poput Nisibinske škole a kasnije i škole u Edesi, te poznate bolnica i medicinska akademija u Jundišapuru. Od biblioteka najpoznatije su bile one u Aleksandriji i Carska biblioteka u Carigradu. Osim toga, drugi prevodilački centri su se nalazili i u Mervu, Solunu, Nišapuru i Ktesifonu, smještenim južno od mjesta koje će kasnije postati Bagdad, ne samo obrazovni i naučni već centar u općem smislu.
Za vrijeme Emevija, Muavija, prvi emevijski halifa i osnivač dinastije Emevija, počeo je skupljati zbirku knjiga u tadašnjem glavnom gradu halifata Damasku. Muavija je tada osnovao biblioteku koja je označena kao Bejtul Hikma. Knjige napisane na grčkom, latinskom i perzijskom jeziku iz područja medicine, alhemije, fizike, matematike, astrologije i drugih disciplina također su prikupljali i prevodili muslimanski učenjaci tog doba. Emevije su također preuzeli tehniku izrade papira od Kineza i pridružili se mnogim drevnim intelektualnim centrima pod njihovom vlašću, te zaposlili kršćanske i perzijske učenjake kako bi prevodili djela na arapski jezik i razvijali nova znanja. To su bili neki od ključnih elemenata koji će doprinjeti razvoju i procvatu arapskog svijeta koje danas poznajemo pod terminom Zlatno doba islama.
Abasidski halifat, treći halifat po redu, 750. zamijenio je Emevijski halifat kao vladajući halifat islamskog svijeta a već 762. halifa El-Mensur, dugi halifa novouspostavljenog halifata (vladao od 754. do 775), izgradio je Bagdad i učinio ga prijestolnicom umjesto dotadašnjeg Damaska. Položaj Bagdada i kosmopolitsko stanovništvo stvorili su savršenu lokaciju za stabilan trgovački i intelektualni centar. Abasidska dinastija se u velikoj mjeri oslonila na tradiciju Sasanskog Carstva koje je brzo poslije pojave islama ušlo u sastav muslimanske države i kasnijih halifata. Jedan od tih oslonaca na sasanidsku tradiciju svakako je i nastavljanje sa prevođenje stranih djela, s razlikom što su sada tekstovi uglavnom prevođeni na arapski jezik. U tu svrhu, El-Mensur je osnovao biblioteku po uzoru na carsku biblioteku sasanidskog carstva i pružio ekonomsku i političku podršku intelektualcima koji tamo rade. Također je pozvao delegacije stipendista iz Indije i drugih mjesta da sa svojim abasidskim kolegama podijele znanje iz matematike i astronomije.
U Abasidskom halifatu mnoga strana djela prevođena su s grčkog, kineskog, sanskrtskog, perzijskog i sirijskog jezika na arapski. Prevodilački pokret dobio je veliki zamah za vrijeme vladavine halife Haruna er-Rašida, koji je poput svog prethodnika lično bio zainteresiran za finansiranje takvih aktivnosti i za poeziju. U početku su se tekstovi uglavnom odnosili na medicinu, matematiku i astronomiju ali ubrzo su slijedile i druge discipline, posebno filozofija. Er-Rašidova biblioteka, direktna preteča Kuće mudrosti, bila je poznata i kao Bejtul Hikma ili, kako ju je historičar Al-Kifti nazvao, Khizanat Kutub al-Hikma (na arapskom jeziku Skladište knjiga mudrosti).
Period halife El-Ma'muna
lijevo|mini|300px|Ljekari koji koriste hiruršku metodu. Iz carske hirurgije Sabuncuoğlu Şerafeddina (1465)
Pod sponzorstvom halife El-Ma'muna (813. do 833), finansijska podrška Kući mudrosti i općenito stipendiranje prevodilačkih i naučnih aktivnosti je uvećana. Osim toga, sämo Abasidsko društvo je shvatilo i uvažilo vrijednost znanja, a podršku su mu pružali i trgovci i vojska. Naučnicima i prevoditeljima u takvom sistemu bilo je lahko zaraditi za život, a akademski život bio je simbol statusa. Naučna spoznaja smatrala se toliko vrijednom da su knjige i drevni tekstovi ponekad bili preferirani kao ratni plijen, a ne kao bogatstvo. U stvari, halifa El-Ma'mun je kao ratni uvjet tražio Ptolemej Almagest nakon rata između Abasida i Bizantijskog Carstva.
Ambulantna njega
Vrste ambulantnih ustanova
Dom zdravlja je vrsta javne zdravstvene ustanove u kojoj se pružaju usluge doktora specijalista, laboratorijske pretrage, timove porodiĉne medicine, službu za radiološku dijagnostiku, službu za hitnu medicinsku pomoć, kao i službe u zajednici a može dodatno imati centar za fizikalnu rehabilitaciju, službu polivalentne zubozdravstvene zaštite te služba sestara u zajednici. Dom zdravlja pruža usluge stanovništvu jednog određenog područja, najčešće općine ili dijela općine. Dom zdravlja pripada primarnoj zdravstvenoj zaštiti.
Kuća mudrosti
Period halife El-Ma'muna
Kuća mudrosti bila je mnogo više od običnog akademskog centra izolovanog od šireg društva. Njeni stručnjaci obavljali su nekoliko funkcija u Bagdadu. Stipendisti Betul Hikme obično su se ostvarivali i kao inženjeri i arhitekte u velikim građevinskim projektima, održavali su tačnim službene kalendare i bili su javni službenici. Također su često bili liječnici i savjetnici.
Ambulantna njega
Vrste ambulantnih ustanova
Ambulanta porodične medicine u Bosni i Hercegovini i Srbiji je naziv za vrstu zdravstvene ustanove, koja je osnovana od strane države i u kojoj ordinira ljekar porodične ili opšte medicine u sklopu tima porodične medicine. Tim porodične medicine se sastoji od ljekara porodične medicine ili više njih, sa jednom patronažnom sestrom i sestrom u intervenciji. Oni opslužuju određen broj korisnika, najčešće 1500 do 2000, koji se nalaze u određenoj mjesnoj zajednici ili su odabrali tog ljekara. Ambulanta je tip zdravstvene ustanove u kojoj se liječe lakši bolesnici, a ponekad, po potrebi, pruža i hitna medicinska pomoć.
U vojnoj ambulanti se  obavlja opći ljekarski pregled ambulanti primjereno  liječenje lakših bolesnika i povrijeđenih osoba. U određenim slučajevima omogućeno je i ležanje u odjeljenju s ležajima, tj. u stacionaru.
Lešane (Apače)
Lešane su naseljeno mjesto u sastavu općine Apače, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lešane su imale 192 stanovnika.
Ambulantna njega
Vrste ambulantnih ustanova
U Bosni i Hercegovini, po pravilu, svaka mjesna zajednica ima svoju ambulantu porodične medicine za pomenute intervencije i pružanje zdravstvene zaštite lokalnom stanovništavu.
IC 4885
IC 4885 (također poznat kao ESO 142-36 i PGC 63577) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 194 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,90 (107 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. augusta 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kuća mudrosti
Period halife El-Ma'muna
Osim toga, i Halifa El-Ma'mun se lično uključio u svakodnevni život Kuće mudrosti, redovno posjećujući svoje učenjake i raspitujući se o njihovim aktivnostima i potrebama. Također bi sudjelovao i arbitrirao u akademskim raspravama. Inspirisan Aristotelom, El-Ma'mun je redovno pokretao redovne sesije za diskusije i seminare među naučnicima iz kelāma. Kelām je umjetnost filozofske rasprave koju je El-Ma'mun prenio od svog perzijskog učitelja Ja'fara. Tokom rasprave, naučnici će raspravljati o svojim temeljnim islamskim vjerovanjima i doktrinama u otvorenoj intelektualnoj atmosferi. Nadalje, često bi upućivao grupe mudraca iz Bejtul Hime u velike istraživačke projekte kako bi zadovoljio svoje intelektualne potrebe. Na primjer, naručio je mapiranje svijeta, potvrđivanje podataka iz Almagesta i korigovanje stvarne veličine Zemlje. Također je promovisao egiptologiju i sam učestvovao u iskopavanjima piramida u Gizi. Tokom njegovog perioda izgrađena je astronomska opservatorija u Bagdadu, prva opservatorija na svijetu, a bio je i prvi vladar koji je finansirao i pratio napredak velikih istraživačkih projekata koji su uključivali timove naučnika i stručnjaka. Njegova najveća zaostavština u nauci je ta što je bio prvi vladar koji je financirao veliku nauku.
thumb|350px|Halifa El-Ma'mun šalje izaslanika bizantijskom caru Teofilu Nastavljajući tamo gdje su stali njegovi prethodnici, halifa je slao ekspedicije učenjaka iz Kuće mudrosti u strane zemlje s ciljem prikupljanja različitih naučnih tekstova. Između ostalog, jedan od upravitelja Kuće mudrosti poslat je u Carigrad sa tom svrhom. Za to vrijeme, Sahl ibn Harun, perzijski pjesnik i astrolog, bio je glavni bibliotekar Bejtul Hikma. Hunejn ibn Ishak (809–873), arapski nestorijanski kršćanski ljekar i naučnik, bio je najproduktivniji prevodilac i pripremio je 116 djela na arapski jezik. Halifa El-Ma'mun koji je osnovao Kuću mudrosti, postavio je Hunejna ibn Ishaka za njenog upravitelja nakon čega je Hunejn postao najslavniji prevoditelj grčkih tekstova. Kao šeik prevodilaca, halifa ga je premjestio u oblast prevodilačkih poslova. Hunejn ibn Ishak je preveo čitavu zbirku grčkih medicinskih knjiga, uključujući poznata djela Galena i Hipokrata.
LIMD1
Protein 1 sa LIM domenom jest protein koji je kod ljudi kodiran genom LIMD1    sa hromosoma 3.
Kuća mudrosti
Period halife El-Ma'muna
Sabejac Sabit ibn Kurra (826–901) također je preveo velika djela Apolonija, Arhimeda, Euklida i Ptolemeja. Prijevodi iz ovog perioda bili su superiorniji od ranijih, jer je nova abasidska naučna tradicija zahtijevala sve bolje i bolje prijevode, a naglasak je mnogo puta stavljen na uključivanje novih ideja u drevna djela koja su prevođena. U drugoj polovici devetog stoljeća, El-Ma'munova Bejtul Hikma bila je najveće biblioteka na svijetu i postala je jedno od najvećih središta intelektualne aktivnosti tokom srednjeg vijeka, privlačeći najveće arapske i perzijske učenjake toga doba. Kuća mudrosti na kraju je stekla reputaciju središta učenja, iako univerziteti kakve danas poznajemo u to doba još nisu postojala, znanje se prenosilo direktno s učitelja na studenta bez ikakvog institucionalnog okruženja. Mektebi su se ubrzo počeli razvijati u gradu od 9. stoljeća a u 11. stoljeću Nizam al-Mulk osnovao je Bagdadsku nizamiju, jednu od prvih institucija visokog obrazovanja u Iraku.
LIMD1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 676 aminokiselina, а molekulska težina 72.190 Da.
Kuća mudrosti
Al-Mutawakkil
Kuća mudrosti procvjetala je za vrijeme vladavine halife Al-Mutasima (r. 833–842) i njegovog sina Al-Watika (r. 842–847), također halife, ali je doživjela znatan pad za vrijeme vladavine Al-Mutawakkila (r. 847–861). Iako su El-Ma'mun, Al-Mutasim i Al-Watik slijedili sektu Mu'tazili, koja je podržavala širokogrudnost i naučna istraživanja, al-Mutawakkil je podržao doslovnije tumačenje Kur'ana i Hadisa. Halifu nije zanimala nauka i odmaknuo se od racionalizma, pri čemu je širenje grčke filozofije shvatao kao antiislamsko.
Prčanj
mini|280px|Prčanj, rimokatolička crkva "Rođenje blažene djevice Marije" Prčanj (ćir. Прчањ) je naseljeno mjesto i grad u sastavu općine Kotor, Crna Gora.
Hydra (satelit)
Hydra je krajnji poznati prirodni satelit Plutona. Otkriven je zajedno sa Nixom juna 2005, i posjetio ga je, kao i  Plutona, ''New Horizons u julu 2015. Slike bi trebale da imaju rezoluciju od 780 m/px. mini|Hydra, satelit Plutona
Giambattista Moroni
Giambattista Moroni bio je sjeveroitalijanski slikar kasnog renesansnog perioda. U nekim izvorima spominje se i pod imenom Giovanni Battista Moroni. Najpoznatiji je po svojim elegantnim realističkim portretima lokalnih plemića i sveštenika. Mnogi ga smatraju jednim od najvećih slikara portreta u Italiji iz 16. vijeka.
Kuća mudrosti
Mongolsko razaranje Kuće mudrosti
thumb|250x250px|Prikaz [[Hulagu kan|Hulagu kanove opsade Bagdada 1258. godine]] 13. februara 1258. godine Mongoli su slomili otpor branilaca Bagdada i ušli u grad, započinjući time čitavu sedmicu pljačke i razaranja grada.
Prčanj
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Kotor.
Hydra (satelit)
Otkriće
Hydru je otkrio "Pluto Companion Search Team" Hubble Space Telescopea, kojeg sačinjavaju Hal A. Weaver, Alan Stern, Max J. Mutchler, Andrew J. Steffl, Marc W. Buie, William J. Merline, John R. Spencer, Eliot F. Young, and Leslie A. Young. Slike otkrića su snimljene 15. maja 2005., i 18. maja 2005.; Nix i Hydra su nezavisno otkriveni od strane  Max J. Mutchler-a 15. juna 2005., i Andrew J. Steffl-a 15. augusta 2005.. Otkrića su objavljena 31. oktobra, 2005., nkon povrda predotkrića iz 2002. Oni su bili privremeno imenovani S/2005 P 1 (Hydra) id S/2005 P 2 (Nix).
Kuća mudrosti
Mongolsko razaranje Kuće mudrosti
Sa svim ostalim bibliotekama u Bagdadu, Kuću mudrosti uništila je vojska Hulagu kana za vrijeme opsade Bagdada. Knjige iz bagdadskih biblioteka bačene su u rijeku Tigris u tolikoj količini da se rijeka crnila mastilom iz knjiga. Nasirudin Tusi spasio je oko 400 000 rukopisa koje je odnio u opservatoriju Maragheh prije opsade grada.
Hydra (satelit)
Orbitalne karakteristike
lijevo|mini|250x250px|Imenovanje Hydre nakon odobrenja od strane IAU
Prčanj
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Prčanj je imao 1.130 stanovnika.
Leskovec (Slovenska Bistrica)
Leskovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenska Bistrica, regija Podravska, Slovenija.
Prčanj
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Leskovec (Slovenska Bistrica)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Slovenska Bistrica.
Kuća mudrosti
Glavne aktivnosti
Kuća mudrosti obuhvatala je društvo naučnika i akademika, odeljenje za prevođenje i biblioteku koja je sadržavala znanje koje su Abasidi stekli tokom vijekova. Također se u Kući mudrosti istraživala i proučavala alhemija, koja je kasnije korištena za stvaranje strukture moderne hemije. Osim toga, s Kućom mudrosti bile su povezane i astronomske zvjezdarnice i drugi veliki eksperimentalni projekti. Institucionalizirana od strane halife Al-Ma'muna, akademija je poticala transkripciju grčkih filozofskih i naučnih djela. Pored toga, iz Bizantijskog Carstva su u biblioteku uvezeni rukopisi važnih tekstova koji islamskim zemljama do tada nisu bili dostupni. Kuća mudrosti bila je mnogo više od biblioteke, a naučnici i intelektualci povezani s njom doprinjeli su svijetu u velikoj mjeri osebujnom količinom originalnih naučnih i filozofskih djela. To je muslimanskim učenjacima omogućilo da provjere astronomske informacije koje su im prenesene od ranijih učenjaka.
Leskovec (Slovenska Bistrica)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Leskovec je imao 561 stanovnika.