cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Steve Wozniak
Rani život
Stephen Gary Wozniak je rođen 11. avgusta 1950. u San Joseu, Kalifornija. Njegova majka, Margaret Louise Wozniak (rođena Kern) (1923–2014), bila je iz države Washington, a njegov otac, Francis Jacob "Jerry" Wozniak (1925–1994) iz Michigana,   je bio inženjer za Lockheed Corporation. Wozniak je srednju školu diplomirao na Homestead High-u, 1968. godine, u Cupertinu, Kaliforniji. Steve ima jednog brata, Marka Wozniaka, bivšeg tehničkog direktora koji živi u Menlo Parku. Ima i jednu sestru Leslie Wozniak. Pohađala je, takođe, srednju školu u Homestead, Cupertinu. Ona je savjetnik za grantove u Fondaciji Five Bridges, koja pomaže rizičnim mladima u San Francisku. Jednom je rekla da je njena majka uvela aktivizam u nju i njenu braću i sestre.
Ime na Wozniakovom izvodu iz matične knjige rođenih je "Stephan Gary Wozniak", ali njegova majka je rekla da je namjeravala da se piše "Stephen", što on i koristi. Spomenuo je i da je prezime "Wozniak" poljsko. Početkom 1970-ih, Wozniakov dizajn plave kutije donio mu je nadimak "Berkeley Blue" u friking zajednici.
Kao izvor inspiracije za njegov početni Apple Computer, Wozniak je prepisao zasluge gledanju i prisustvovanju konvencija Zvjezdanih staza, još kao mali.
Sadam Husein
Saddām Hussein ʻAbd al-Majīd al-Tikrīt poznatiji samo kao Sadam Husein (28. april 1937. – 30. decembar 2006), bio je irački političar i bivši predsjednik Iraka od 1979. do 2005. godine. U dva navrata bio je i premijer Iraka.
Biografija
U mladosti se, djelomično pod uticajem amidže koji se bunio protiv britanske vladavine, počeo baviti politikom i postao članom stranke Baath - pokreta koji je kombinirao socijalizam i arapski sekularni nacionalizam. Nakon što je stranka Baath preuzela vlast državnim udarom godine 1968. Sadamov rođak general Ahmed Bakr je postao predsjednikom, a Sadam Husein njegovim potpredsjednikom. Koristeći svoju mnogobrojnu rodbinu kao političku bazu, Husein je stekao nadzor nad sigurnosnim službama i 1970-ih postao de facto prvi čovjek u državi. U to doba je Irak dosta prosperirao zahvaljujući visokim cijenama nafte, a Husein je dio profita iskoristio za ambiciozni program modernizacije, koji je uključivao i proizvodnju oružja za masovno uništenje.
Godine 1979. Sadam Husein je i formalno preuzeo titulu predsjednika. Godinu dana kasnije, smatrajući da je susjedni Iran oslabljen islamskom revolucijom, pokrenuo je rat s ciljem osvajanja pokrajine Kuzistan, gdje je postojala arapska nacionalna manjina, isto kao i bogata nalazišta nafte. Iran je, usprkos svemu, ne samo zaustavio iračku invaziju, nego je krenuo u protuofenzivu koju su iračke snage zaustavile tek krajnjim naporom. Nakon osam godina, uglavnom pozicijskog rata, i skoro milion mrtvih na obje strane, rat je završen bez pobjednika.
Irak, iako ekonomski iscrpljen, sagradio je veliku vojnu silu i Sadam Husein ju je odlučio iskoristiti kao bi u ljeto 1990. godine anektirao Kuvajt, koji se smatrao odbjeglom iračkom provincijom. Rezultat svega bio je zaljevski rat koji je završio katastrofalnim iračkim porazom. Sadam Husein je sačuvao vlast tako što je najbrutalnijim sredstvima ugušio pobunu šijita i Kurda. No, njegov uticaj nije išao van iračkih granica gdje su ga, pogotovo od strane SAD, počeli prikazivati kao krvoločnog monstruma i megalomana čiji je režim prijetnja svjetskoj sigurnosti.
Takva percepcija je bila i jednim od razloga zašto je vlada američkog predsjednika Georgea W. Busha nakon napada 11. septembra 2001. godine odlučila svrgnuti režim Sadama Huseina. U proljeće 2005. to se dogodilo nakon američke vojne invazije, te su vrlo brzo na vidjelo izašli mnogi kompromitirajući detalji Sadamove vladavine, uključujući mučilišta i masovne grobnice. Sam Sadam Husein bio u bijegu sve do 13. decembra 2005. kada je uhvaćen od strane američkih vojnika te naknadno predan posebnom iračkom sudu koji je 19. oktobra 2006. otpočeo suđenje za zločine počinjene tokom njegove vladavine. Sudski proces je završen 5. novembra 2006. godine kada je Saddama Husseina Visoki irački sud proglasio krivim za zločine protiv čovječnosti počinjene 1982. godine u šiitskom selu kada je ubijeno 148 civila. Sud mu je izrekao smrtnu kaznu vješanjem.
Masakr u Zenici
Masakr civila u Zenici dogodio se 19. aprila 1993. oko podneva, kada je od granata ispaljenih na centar Zenice sa položaja HVO-a pozicioniranim u Putićevu, 16 kilometara zapadno od Zenice poginulo i ranjeno više civila u trenutku velike gužve.
Sadam Husein
Biografija
Sadam Husein je pogubljen 30. decembra u 4 sata (6 sati prema lokalnom vremenu).
Masakr u Zenici
U to doba dana odvijala se velika trgovačka aktivnost u samom centru grada, a u geografskoj zoni koja je bila granatirana nalazilo se oko dvije do tri hiljade ljudi.
Jacques Derrida
Jacques Derrida, (15. juli 1930, El Biar, Alžir – 8. oktobar 2004, Pariz, Francuska), francuski filozof čija su kritika zapadne filozofije i analize prirode jezika, pisanja i značenja bile vrlo kontroverzne, ali i neizmjerno uticajni u velikom dijelu intelektualnog svijeta krajem 20. vijeka. Jedan od najpoznatijih i najkreativnijih filozofa dvadesetog vijeka, bio je i osnivač „dekonstrukcije“, načina kritike ne samo književnih i filozofskih tekstova već i političkih institucija. Derridina slava je gotovo dosegla status medijske zvijezde, sa stotinama ljudi koji su punili dvorane da ga čuju kako govori, s filmovima i televizijskim programima posvećenim njemu, s bezbroj knjiga i članaka posvećenih njegovom razmišljanju.
Sadam Husein
Biografija
Kako se vidi sa neobrađenog videa o pogubljenu Sadama (koji kruži svim TV-kućama) dželati su vrijeđali Sadama prije pogubljenja na što je on bio veoma miran i odgovorio citatom iz Kur'ana "Samo je jedan Bog i zove se Allah i Muhamed je njegov poslanik.." iako nije uspio da izgovori sve do kraja pošto dželati nisu čekali već su ga pogubili.
Masakr u Zenici
Tačan broj granata ispaljenih na centar Zenice ostao je neutvrđen, iako se pominje brojka od devet granata ispaljenih iz haubice.
Jacques Derrida
Polazeći sa Heideggerovske tačke gledišta, Derrida tvrdi da metafizika utiče na čitavu filozofiju od Platona pa nadalje. Dekonstrukcija je imala ogroman uticaj u psihologiji, teoriji književnosti, kulturološkim studijama, lingvistici, feminizmu, sociologiji i antropologiji.
Masakr u Zenici
Za ovo je pred haškim sudom bio optužen general HVO-a Tihomir Blaškić. Postoje dvije različite tvrdnje o izvoru paljbe: optužba u procesu Blaškiću je trvdila da su to bili položaji HVO-a u Putićevu, dok je odbrana zastupala tezu da su granatiranje izvršile srpske snage na Vlašiću.
Pristan
Pristan (po IUPACu 2,6,10,14-tetrametilpentadekan) je hemijski spoj koji spada u grupu alkana. To je bezbojno ulje koje se može naći u pririodi. Sastojak je nekih mineralnih ulja. Ime mu dolazi od latinskog pristis (doslovno: Morsko čudovište). Pristan je inertan, a nalazi se u gotovo svim živim bićima.
Jacques Derrida
Kritika
Iako je kritičko ispitivanje temeljnih koncepata standardni dio filozofske prakse u zapadnoj tradiciji, rijetko se provodi tako rigorozno kao u Derridovom djelu. Njegovo pisanje poznato je po svojoj ekstremnoj suptilnosti, pomnoj pažnji prema detaljima i upornom traganju za logičkim implikacijama navodno „marginalnih“ karakteristika tekstova. Ipak, njegov rad je naišao na značajnu opoziciju među nekim filozofima, posebno onima u anglo-američkoj tradiciji. Godine 1992. prijedlog Univerziteta u Kembridžu da se Derridi dodijeli počasni doktorat izazvao je toliko kontroverzi da je univerzitet preduzeo neobičan korak stavljajući to pitanje na glasanje donova (Derrida je pobijedio); U međuvremenu, 19 filozofa iz cijelog svijeta objavilo je protestno pismo u kojem su tvrdili da je Derridino pisanje nerazumljivo, a njegove glavne tvrdnje ili trivijalne ili lažne. U istom duhu, drugi kritičari su prikazali Derridu kao antiracionalnog i nihilističkog protivnika “ozbiljnog” filozofskog mišljenja. Uprkos takvim kritikama, Derridove ideje ostaju moćna sila u filozofiji i bezbrojnim drugim poljima.
HIST1H4D
Histon H4 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom HIST1H4D sa hromosoma 6.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 103 aminokiseline, a molekulska težina  11.367 Da.
Funkcija
Histoni su osnovni jedarni proteini koji su odgovorni za nukleosomsku strukturu hromosomskog vlakna kod eukariota. Dvije molekule svakog od četiri jezgarna histona (H2A, H2B, H3 i H4) formiraju oktamer, oko kojeg je omotano oko 146 bp DNK u ponavljajuće jedinice, zvane nukleosomi. Linkerski histon, H1, stupa u interakciju s DNK-linkera između nukleosoma i funkcionira u zbijanju hromatina u strukture višeg reda. Ovaj gen je bez introna i kodira člana porodice histona H4. Transkripti ovog gena nemaju poliA repove, ali umjesto toga sadrže palindromski terminacijski element. Ovaj gen se nalazi u velikom klasteru histonskih gena na hromosomu 6.
NGC 3159
NGC 3159 (također poznat kao MCG 7-21-21 i PGC 29825) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 313 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 1,20 (109 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (82 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 1. februara 1886. godine.
Pristan
Nalazišta
Pristan je najprije otkriven u ulju iz jetre morskog psa. (udio od 14%). Proizvode ga bakterije, alge, više biljke, kao i neki organi čovjeka, krave, miševa i drugih životinja.
Upotreba
Upotrebljava se u industriji kao sredstvo za podmazivanje, za zaštitu od korozije i kao ulje za transformatore. Privlači termite. Njegovo prisustvo u mineralnom ulju je indikator zagađenosti nafte kao i drugih spojeva. Pristan se upotrebljava i u medicini. Ubrizgava se miševima, zbog čega oni proizvode antitijela, koja dalje služe za pravljenje lijekova za povećanje imuniteta kod reumatskih bolesti .
Reference
Hrsg. Falbe J., Regitz M.: Roempp Chemie Lexikon 9. izdanje, Georg Thieme, Štutgart
Masakr u Zenici
Sudsko vijeće oslobodilo je generala Blaškića a optužbi po tačkama optužnice kojima se tereti za ovo granatiranje.
Spomen obilježje
U znak sjećanja na poginule u zločinu od 19. aprila 1993, na zeničkom gradskom trgu Kameni spavač, nedaleko od poprišta događaja, izgrađeno je spomen obilježje Kameni spavač. Također, ovaj datum je izabran kao dan civilnih žrtava rata Grada Zenice.
1649.
Godina 1649. (MDCXLVIX) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odnosno redovna godina koja počinje u ponedjeljak po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
Kotlenice
Kotlenice su naseljeno mjesto u sastavu općine Dugopolje, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Solin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Kotlenice su imale 124 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselje Liska.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kotlenice je imalo 155 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Antonio Salieri
mini|desno|Antonio Salieri Antonio Salieri (18. august 1750. – 7. maj 1825.), rođen u italijanskom gradu Legnago bio je kompozitor i dirigent, poznat kao jedan od najvećih muzičara svog vremena. Bio je kompozitor čije su opere bile priznate širom Evrope krajem 18. vijeka.
Giovanni da Verrazano
mini|desno|250p|Giovanni da Verrazzano
Giovanni da Verrazano (Verrazzano) (oko 1485. - 1528. godine) je bio rani italijanski istraživač sjeverne Amerike. Verrazano je služio francuskoj mornarici, kada je bilo odlikovan kao najznačajniji evropski istraživač atlantske obale SAD-a i Kanade, uključujući luku New York, na kojoj most Verrazano Narrows Bridge nosi ime u njegovu čast.
Biografija
Giovanni da Verrazano se rodio u Val di Greveu, blizu Firence, u regiji Tuscan u Italiji oko 1485. godine, a umro je oko 1528. godine u Malim Antilima.
Iako je Verrazano ostavio detaljne spise o svojim putovanjima po sjevernoj Americi, mnogi ostali detalji o njegovom životu su ostali nepoznati. Kada je odrastao (oko 1506. - 1507. godine) preselio se u mjesto po imenu Dieppe, tražeći posao mornara. Išao je na par putovanja u istočni Mediteran, te vjerovatno posjetio Newfoundland.
Zastava Latvije
mini|250px|Zastava Latvije
Zastava Latvije koristi se od 27. februara 1990. godine. Ovu istu zastavu, Latvija je koristila tokom svoje nezavisnosti 1918. godine, sve dok nije aneksirana Rusiji 1940. godine.
Nastanak
Latvijska zastava spada u jedne od najstarijih zastava svijeta.
Sastoji se od dvije šire bordo-crvene pruge sa gornje i donje strane, dok se u sredini nalazi uža bijela linija.
Prema legendi, zastava Latvije nastala je tokom bitke oko 1280. godine. Vođa Livonskog plemena bio je ranjen, te je krvav ležao na bijelom plaštu. Na mjestu gdje je ležao ostala je bijela pruga, dok je plašt oko njegovog tijela bio crven od krvi.
Brojevni sistem
Brojevni sistem je sistem pomoću kojeg se predstavljaju brojevi.
Najpoznatiji Brojevni ( brojni) sistem je dekadni sistem ili decimalni sistem (baza je 10), koji najviše i koristimo. Pored njega korisni su i binarni sistem (baza 2) ili heksadecimalni (baza 16) ili oktalni sistem (baza 8). Principijelno je moguć sistem na bilo kojoj bazi.
Jedan brojevni sistem se uvijek sastoji iz baze b i skupa simbola koje nazivamo ciframa. Jedan brojevni sistem ima uvijek b-1 cifara. Stariji sistemi, koji se više ne koriste, kao npr. rimski sistem, ne odogovaraju ovoj šemi, nego su oni takozvani aditivni sistemi.
Dekadni sistem
Dekadni sistem je danas najrasprostanjeniji. Porijeklom dolazi iz Indije a u Evropi se prvi put pojavljuje u 10. vijeku, tada još bez nule.
Želimo li brojeve iz dekadnog brojnog sistema pretvoriti u neki drugi brojni sistem, najjednostavnije ćemo to učiniti tako što broj dijelimo bazom brojnog sistema u kojeg ga pretvaramo sve dok količnik ne bude 0 a potom prepišemo ostatke dijeljenja unazad. Primjer pretvorbe broja 20:
Binarni sistem
Binarni ili dualni sistem je po nekim izvorima prvi koristio Leibniz u 17. vijeku. Danas je pored dekadnog sistema ovo najrasprostarnjeniji sistem zbog upotrebe u digitalnoj tehnici i računarstvu.
Binarni sistem je sistem na bazi 2. Znači svaki broj se predstavlja isključivo sa dvije cifre. U našem slučaju neka to bude 0 i 1. Brojevi bi onda izgledali ovako:
itd.
Pretvaranje binarnog broja u decimalni funkioniše na sljedeći način:
11001 (2) = 25 (10):
Heksadecimalni sistem
Je sistem na bazi 16. Svi brojevi se predstavljaju sa 16 cifara. Kao cifre se koriste (0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,A,B,C,D,E,F)
Broj 10 se piše kao A, broj 11 kao B itd. sve do F što predstavlja broj 15.
Pretvaranje funkcioniše slično kao kod binarnog sistema samo što sada umjesto baze 2 imamo bazu 16.
Recimo imamo FD3 (baza 16) što je u dekadnom sistemu 4051. Heksadecimalni sistem se koristi u računarstvu u kombinaciji sa binarnim sistemom jer se pretvaranje može lako obavljati. Četiri mjesta u binarnom sistemu zauzimaju samo jedno mjesto u heksadecimalnom sistemu.
Za razumijevanje ovih sistema potrebno je napraviti strogu razliku između broja, kao prirodno-matematičkog pojma, i njegovog predstavljanja. Npr. broj 3 (kao 3 jabuke) se može predstaviti kao 3, u slučaju da koristimo dekadni sistem ili kao 11 ako se koristi binarni sistem.
Charles III
Charles III (Charles Philip Arthur George; rođen 14. novembra 1948) trenutni je kralj Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Sjeverne Irske, Kanade, Australije, Novog Zelanda, Jamajke, Bahama, Grenade, Papua Nove Gvineje, Solomonskih ostrva, Tuvalua, Svete Lucije, Svetog Vincenta i Grenadina, Antigve i Barbude, Beliza, te Svetog Kristofora i Nevisa.
Brașov (okrug)
Glavni i najveći grad je Brașov.
Charles III
Kao najstariji sin britanskog monarha, princ Charles je bio prijestolonasljednik trona Ujedinjenog Kraljevstva i tronova četrnaest ostalih kraljevstava Commonwealtha. Kao britanski prijestolonasljednik nosio je titulu princa od Velsa (tradicionalnu englesku prijestolonasljedničku titulu) i titulu vojvode od Rothesaya (tradicionalnu škotsku prijestolonasljedničku titulu). Inuitska plemena u kraljevini Kanadi nazivaju ga Attaniout Ikeneego, što znači "sin velike poglavice".
Brașov (okrug)
Geografija
Na jugu okruga nalaze se Karpati (južni i istočni Karpati) s planinama Făgărag, Bucegi, Piatra Mare, Piatra Craiului i masivom Postăvarul. Na istoku je Brašovska depresija a sjeverom i zapadom protiče rijeka Olt. Između njih se nalazi planina Perșani.
Charles III
Dana 18. septembra 2013. postao je najstariji nasljednik trona u historiji britanske monarhije.
Djetinjstvo
Rođen je 14. novembra 1948. u Bakingemskoj palači u Londonu. Roditelji su mu bili vojvoda i vojvotkinja od Edinburgha.
Dana 15. decembra iste godine u Bakingemskoj palači krstio ga je Geoffrey Fisher, tada nadbiskup od Canterburyja. Među njegovim kumovima su bili njegovi dedo i pranana, George VI i Marija od Tecka, te tetka Margareta i norveški kralj Haakon VII.
Kako je Charles bio sin kćerke kralja Georgea VI, u trenutku rođenja nije bio princ. Kralj George VI nije imao sinova, te je, kako bi djeci svoje najstarije kćerke i presumirane nasljednice omogućio pravo na titule princa i oslovljavanje sa Vaša Kraljevska Visosti, izdao kraljevski patent 22. oktobra 1948. godine. Isti patent nije omogućio prinčevsku titulu i oslovljavanje djeci kraljeve mlađe kćerke, princeze Margarete.
Mladost
Godine 1952. umro je kralj George VI i krunu je naslijedila Charlesova majka, što ga je odmah učinilo vojvodom od Cornwalla i vojvodom od Rothesaya. Prisustvovao je majčinoj krunidbi 1953. godine u Vestminsterskoj opatiji, sjedeći pored svoje nane, kraljice majke Elizabeth.
Kao i ostala kraljevska djeca, za odgoj i obrazovanje princa Charlesa bila je zadužena guvernata. Godine 1955. kraljica Elizabeta II je prekinula tradiciju objavivši da će njen sin pohađati javnu školu, a ne imati privatne tutore. Svoje obrazovanje završio je u privatnom internatu na sjeveru Škotske. Za razliku od prethodnih britanskih prijestolonasljednika, princ Charles nije pohađao vojnu školu.
Titulu princa od Velsa dobio je 26. jula 1958. godine, a formalna investitura održana je tek 1. jula 1969. godine u Velsu.
Ranih 1980-ih princ od Velsa je izrazio želju da postane generalni guvernor kraljevine Australije, ali australijski ministri se nisu složili i ideja je odbačena.
Brakovi
Princ od Velsa se ženio dva puta; prvi put 1981. godine, i drugi put 2005. godine.
Brak sa ledi Dianom Spencer
Princ Charles je upoznao ledi Dianu Spencer 1977. godine, a njihova romansa započela je u ljeto 1980. godine. Diana je odmah postala meta paprazza. Princ ju je zaprosio 24. februara 1981. godine, nakon što je dobio neophodno majčino odobrenje, i ona je pristala.
mini|lijevo|Princ i princeza od Velsa kod predsjednika [[Ronald Reagan|Ronalda Reagana i njegove supruge Nancy]]
Prvu bračnu noć princ i princeza od Velsa proveli su u zamku lorda Mountabattena, u čast Charlesovih roditelja koji su tu proveli svoju prvu bračnu noć. Iz braka su rođena dva sina, princ William i princ Henry.
Naizgled sretni kraljevski brak princa i princeze od Velsa počeo se raspadati već krajem 1980tih. Mediji su u početku zataškavali bračne probleme. Krivili su jedno drugo za bračne probleme, a preko njihovih prijatelja, izjave su dospjele do medija. Charles je oživio svoju staru, predbračnu ljubavnu vezu sa Camillom Parker Bowles, a kao odgovor na muževu nevjeru, Diana je započela romansu sa svojim instruktorom jahanja, Jamesom Hewittom. Svoju vezu sa Hewittom potvrdila je i na BBC-u, godinu dana nakon što se Charles odvažio priznati svoj preljub u televizijskom intervjuu. Diana je Charlesa zatim prevarila s nekoliko muškarca. Kraljica nije kaznila ni Charlesa ni Dianu, iako je u Engleskoj preljub sa ženom kralja ili prijestolonasljednika smatran veleizdajom (koja se kažnjavala smrću) još od 1351. godine.
Princ i princeza od Velsa prestali su živjeti zajedno 9. decembra 1992. godine. U tom momentu Dianini odnosi s pojedinim članovima kraljevske porodice je poljuljan. Dobra prijateljica joj je ostala Sarah, vojvotkinja od Yorka, žena Charlesovog mlađeg brata Andrewa.
U decembru 1995. godine kraljica Elizabeta II je zatražila od Charlesa i Diane da se razvedu. Diana i Charles su se razveli 28. augusta 1996. godine. Diana je primila svotu novca od 17,000,000 funti, zajedno sa zakonskom naredbom kojom joj se zabranjuje daljnje raspravljanje o razvodu. Iste godine su se razveli vojvoda i vojvotkinja od Yorka, pa je kraljica donijela odredbu kojom se svim bivšim supružnicima članova kraljevske porodice oduzima pravo oslovljavnja sa Vaša Kraljevska Visosti. Kraljica je, međutim, i dalje priznavala Dianu kao člana kraljevske porodice; ona je bila majka njenih unuka, od kojih će jedan najvjerovatnije postati kralj.
1648.
Godina 1648. (MDCXLVIII) bila je prestupna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru odnosno prestupna godina koja počinje u subotu po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
Charles III
Brak sa Camillom Parker-Bowles
Brak sa Charlesom bivšom djevojkom i ljubavnicom za vrijeme braka sa ledi Dianom je bio kontroverzno pitanje; oboje su bili razvedeni, ali problem je predstavljao Camillin razvod zato što je njen bivši suprug bio živ. Naime, Crkva Engleske, čiji poglavar Charles treba postati u budućnosti, nije priznavala razvod, te je u njenim očima Camilla bila još uvijek u braku sa svojim prvim mužem. Sa druge strane, onaj ko nije priznavao Charlesov razvod nakon Dianine smrti vidio ga je kao udovca.
Brașov (okrug)
Demografija
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 549.217 stanovnika što je prosječna gustina od 100 stanovnika po km.2 Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
Charles III
Brak sa Camillom Parker-Bowles
Dana 10. februara 2005. godine objavljeno je da će princ od Velsa oženiti Camillu Parker-Bowles 8. aprila iste godine u dvorcu Windsor, te da će ceremonija biti građanskog tipa. Lokacija je kasnije promijenjena, iz bojazni da bi dvorac Windsor zbog civilnog vjenčanja princa od Velsa mogao biti otvoren ostalim građanima za vjenčanja, te je izabran Guidhall. Dana 4. aprila vjenčanje je odgođeno za 9. april kako bi princ od Velsa imao vremena prisustvovati sahrani pape Ivana Pavla II.
Brașov (okrug)
Turizam
Na području Okruga Brașov nalaze se neke od značajnijih turističkih atrakcija Rumunije. Neke od njih su:
Charles III
Brak sa Camillom Parker-Bowles
Po njihovom vjenčanju objavljeno je da Camilla, iako joj je to zakonski omogućeno, neće koristiti titulu princeze od Velsa, pošto se ta titula još uvijek vezala uz ime Charlesove prve supruge. Isto tako je objavljeno da Camilla neće koristiti titulu kraljice kada Charles postane kralj, već da će biti oslovljavana kao princeza-pratilja. Međutim, ako parlament ne izda poseban zakon koji određuje njen status, ona će zakonski biti kraljica.
1648.
thumb|lijevo|180px|Izgradnja Tadž Mahala dovršena je 1648.
NGC 1634
NGC 1634 (također poznat kao MCG 1-12-15 i PGC 15775) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 203 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Bik. Najveći prečnik je 0,40 (24 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. decembra 1798. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7572
NGC 7572 (također poznat kao MCG 3-59-23 i PGC 70919) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 600 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,80 (140 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 3. novembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Epoha (astronomija)
Epoha u astronomiji predstavlja trenutak u kome neka zvijezda zauzima određen položaj, koji se poslije uzima kao početna tačka za određivanje njene putanje. To može biti položaj samog tijela ili koordinate određenih orbitalnih parametara. Uz epohu potrebne su deklinacija kao i rektascenzija koje opisuju položaj objekta izmjerenog u odgovarajućoj epohi.
Epohe koje su se do danas koristile su B1900, B1950 i J2000, pri čemu "B" označava "Besselovu" godinu, a "J" julijansku. Tačka nebeskog ekvatora je, prema proračunima, u toku zadnjih 26.000 godina mijenjana za 50 uglovnih sekundi godišnje.
Harold Brzonogi
Harold I (1015 – 17. mart 1040), također poznat kao Harold Brzonogi, bio je kralj Engleske od 1035. do 1040. Nadimak Brzonogi (engleski: "Harefoot") dobio je zahvaljujući svojoj brzini i lovačkim vještinama. Kao sin Knuta Velikog i Elfgife Northampton, Harold je izabran za regenta Engleske nakon smrti svog oca 1035. U početku je vladao Engleskom umjesto svog polubrata Hartaknuta koji je ostao u Danskoj zbog pobune u Norveškoj, koja je zbacila njihovog brata Sveina. Iako je Harold želio da bude krunisan za kralja Engleske 1035, kanteberijski nadbiskup Ethelnoth je odbio da to učini.
Benin na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Benin na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljale su dvije atletičarke u dvije discipline.
Harold Brzonogi
Tako je bilo do 1037. kada je Harold, uz podršku grofa Leofrica i mnogih drugih, službeno proglašen kraljem Engleske. Iste godine, njegova dva polubrata, Edvard i Alfred, su se vratili u Englesku sa značajnom vojnom silom. Alfred je bio zarobljen od strane grofa Godwina koji ga je predao skupini ljudi koji su bili odani njemu. Međutim, Harold je bio oslijepljen te je podlegao ranama. Umro je u Londonu 1040. nakon pet godina vladavine. Nakon njegove smrti, njegov brat Hartaknut je zauzeo Englesku. Harold je prvobitno sahranjen u Westminsteru, ali je Hartaknut njegovo tijelo bacio u močvaru uz rijeku Temzu, ali su ga nakon kratkog vremena pokupili ribari koji su ga odmah odnijeli dancima, koji su ga časno sahranili na njihovom groblju u Londonu.
Predsjednik Kosova
Predsjednik Kosova, zvanično Predsjednik Republike Kosovo , jest šef države i predstavlja Kosovo u zemlji i inostranstvu.
Predsjednika indirektno bira Skupština Kosova i to tajnim glasanjem. Za izbor predsjednika potrebna je dvotrećinska većina poslanika Skupštine. Ako nijedan od kandidata prilikom glasanja ne dobije potrebnu većinu, na trećem glasanju bira se kandidat koji dobije prostu većinu.
Glasanje za izbor novog predsjednika u Skupštini bi trebalo da se održi najkasnije mjesec dana prije isteka mandata trenutnog predsjednika. Mandat predsjednika Kosova traje pet godina, uz mogućnost još jednog obnavljanja mandata.
Historija
Prvi predsjednik koji je nakon rata na Kosovu, obnašao funkciju predsjebika bio je Ibrahim Rugova. Na tu je funkciju je izabran 2002. a obnašao ju je do svoje smrti u januaru 2006. Njegov nasljednik bio je Fatmir Sejdiu. Kada je Sejdiu podnio ostavku 27. septembra 2010, dužnost predsjednika obavljao je Jakup Krasniqi. Behgjet Pacolli je 22. februara 2011. izabran za predsjednika Kosova, ali je brzo ocijenjeno da je to bio neustavni potez. S funkcije predsjednika odstupio je 4. aprila 2011. Dana 7. aprila 2011. Atifete Jahjaga izabrana je predsjednicu Kosova. Trenutna predsjednica je Vjosa Osmani. Na toj funkciji je od 4. aprila 2021. godine.
Spisak predsjednika nezavisnog Kosova
Političke stranke:
Leibnitz (okrug)
Okrug Leibnitz je politički i upravni okrug koji se nalazi u južnom dijelu austrijske pokrajine Štajerske.
Do 2015.
mini|400px|Općine u okrugu Leibnitz Okrug se sastoji od ukupno 29 općina. Od toga je jedan grad i šesnaest općina sa statusom Markt. Broj stanovnika u pojedinoj općini nalazi se u zagradi.
Od 2015.
700px|centar|mini|Općine u okrugu Leibnitz nakon teritorijalne reforme 2015.
IC 1409
IC 1409 (također poznat kao PGC 1017940) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 474 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,50 (69 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 17. septembra 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Trava (serija)
Sezone
Snimljeno je 8 sezona i time je serija završena. Kreator serije je Jenji Kohan.
Milimetar
Milimetar je jedinica za dužinu u metričkom sistemu jedinica. Jedan milimetar je hiljaditi dio metra, osnovne jedinice za dužinu u Međunarodnom sistemu mjernih jedinica (SI). Skraćena oznaka za milimetar je mm.
Prefiks mili- označava red veličine od (10−3). Prefiks je predložen 1793. godine a usvojen 1795. godine. Ovaj prefiks dolazi od riječi iz latinskog jezika mille koja znači "hiljada". Od 1960. godine, prefiks "mili-" je zvaničan dio sistema prefiksa u Međunarodnom sistemu mjernih jedinica (SI).
Definicija
Na 17. zasjedanju Generalne konferencije za tegove i mjere održanom 1983. godine usvojena je rezolucija kojom je metar definiran kao "put koji svjetlost u vakuumu pređe za 1/299,792,458 dio sekunde." Dakle, milimetar, kao 1/1000 dio metra, je put koji svjetlost u vakuumu pređe za 1/299,792,458,000 dio sekunde.
Primjeri i mjerenje
mini|Objektiv fokalne dužine 50 mm
Odgovarajuća površinska mjera je milimetar kvadratni (mm2), a zapreminska milimetar kubni (mm3).
U jedan milimetar stane tačno 1.000 mikrometara odnosno 1.000.000 nanometara. U odnosu na "palac" (jedinica van SI, dio je sistema jedinica koji se koristi u SAD), milimetar je tačno 25.4 puta kraći, odnosno, 1 in = 25,4 mm = 2,54 cm.
Fokalne dužine objektiva se također izražavaju u milimetrima.
Najmanje dimenzije koje prosječno zdravo ljudsko oko može razlučiti su oko 0.02 to 0.04 mm, što je približna debljina ljudske dlake. Listovi papira se najčešće izrađuju u debljinama između 0.07 0.18 mm
Postoje različiti alati i uređaji kojim se mogu izmjeriti vrijednosti dužine sa milimetarskom preciznošću. Najjednostavniji i relativno najmanje precizni su metar, lenjir, mjerna traka i sl.
Pomično mjerilo ili (šubler, germanizam, od ) može mjeriti dimenzije sa preciznošću od 0.05 milimetara. Mikrometar je vrlo precizan mehanički mjerni instrument kod kojeg je tačnost očitanja mjerne vrijednosti do hiljaditog dijela milimetra. Različiti modeli instrumenata za mjerenje dužine mogu biti opremljeni i elektroničkim sklopovima za mjerenje i prikaz izmjerenih vrijednosti (optički, laserski, radarski i sl.).
Mikrotalasi frekvencije 300 GHz imaju talasne dužine od 1 mm.
mini|center|666px|[[Antena|Antene radio teleskopa ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter Array) pretražuju svemir detektujući svjetlost milimetarskih i submilimetarskih talasnih dužina ]]
1647.
Godina 1647. (MDCXLVII) bila je redovna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odnosno redovna godina koja počinje u petak po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
thumb|lijevo|180px|Evangelista Torricelli, italijanski matematičar i fizičar
Spisak poznatih osoba rođenih u Parizu
Spisak poznatih osoba rođenih u Parizu.
Rakovica (Ilidža)
Rakovica je naseljeno mjesto u općini Ilidža, Bosna i Hercegovina. Smještena je na magistralnom putu Sarajevo-Kiseljak. Vjeruje se da je mjesto dobilo naziv po istoimenoj rijeci, a ona po rakovima, koji su živjeli u njoj. Područje mjesne zajednice Rakovica, pored istoimenog obuhvata i sljedeća naselja: Ša(h)min gaj, Stanjevac, Kobiljača, Rudnik, (Đugumija) Vela, Gornja Rakovica, (Skenderpašino) Kakrinje, Zenik, Božići i Buhotinu.
Historija Rakovice
Rakovica je tokom srednjeg vijeka bila važno naselje za transport ruda iz Kreševa i Fojnice prema istočnoj Bosni. Prema Popisu Krajišta Isa-bega Ishakovića 1455. Rakovica je bila pusta mezra. Znači, selo koje je imalo jasno definisane ostatke ranijeg života i postojanja, ali je bilo napušteno. Već 1535 Benedikt Kuripešić spominje Rakovicu kao naseljeno mjesto u kojem je noćio prije susreta sa Gazi Husref-begom.
Potom, u popisu imovine Skender-paše navodi se Kakrinje, kao Skenderpašino Kakrinje je dato Vlasima (kršćanima stočarima) iz Varoši na današnjoj Skenderiji u zamjenu za mjesto gdje je podigao svoju džamiju. Hamdija Kreševljaković navodi da je bogata i ugledna porodica begova Đugumija živila u Rakovici, nišani sa begovskim turbanima su vidljivi i danas. Na Veli se nalazila velika kula od kamena i odžak begova Đugumija. Jedna od kćerki bega Đugumije zvala se Šahma pa je po njoj i Šahmin gaj, po drugoj verziji ime je nastalo po starom nazivu za vrstu tetrijeba Šama, budući da je gaj bio pun tetrijebova nastalo je ime Šamin Gaj.
Kobiljača je dobila ime po hanu koji su tu nalazio. U Rudniku je bio kameni majdan kao i danas.
Enzim razgradnje glikogenskih grana
mini|300px|Prikaz procesa [[glikogenoliza|glikogenolize]] Enzim razlaganjs glikogenskih grana ili Enzim kresanja grana je molekula  koja pomaže olakšavanju razgradnje glikogena, koji služi kao skladište glukoze u tijelu, aktivnošću glukoziltransferaza i glukozidaza. Zajedno sa fosforilazama, ovi enzimi mobiliziraju rezerve   glukoze iz glikogenskih naslaga  u mišićima i jetri. Ovo predstavlja glavni izvor energetskih rezervi u većini organizama. Razgradnja glikogena u tijelu  je visoko regulirana, posebno u jetri, putem  raznih hormona, uključujući insulin i glukagon, da bi se održao homeostatski balans razine  glukoze u krvi. Kada je razgradnja glikogena  ugrožena mutacijama  u sintezi ovog  enzima,  javljaju se metaboličke  bolesti,  kao što je bolest  bolest glikogenske pothranjenosi tipa III.
[[Datoteka:Glycogen phosphorylase stereo.png|mini|600px|
Dva enzima
U  Escherichia coli i drugih bakterija, glukoziltransferaza i glukozidaza djeluju putem dva različita enzima. U  E. coli , transfer glukoze  obavlja 4-alfa-glukanotransferaza,  protein od 78,5 kDa,koji je  kodiran  genom  malQ. Drugi protein, zvani enzim za otklanjane grana, razlaganje obavlja  alfa-1, 6-glukoza. Ovaj enzim ima molekulsku masu od 73,6 kDa, a kodiran genom  glgX. Aktivnost ova dva enzima ne odvija se  uvijek nužno zajedno. U  E. coli  glgX selektivno katalizira razlaganje 4-podjedinične grane, bez akcije glukanotransferaze. Proizvod ovog razlaganja, maltotetraoza, dodatno degradira maltodekstrin fosforilaza.
Gen GlgX E. coli je strukturno sličan proteinu izoamilazi. Monomerni protein sadrži centraln domen u kojem je osam paralelnih beta-lanaca okružeo sa osam paralelnih alfa niti. Unutar ove strukture je rascjep dužine 26 angstrema, a širok 9 angstrema, koji sadrži aromatske ostatke za koje se smatra da,   prije razlaganja, stabiliziraju četveroglukozne  grana.
Jedan enzim sa dva katalitska mjesta
Kod sisara i kvasaca, jedan enzim obavlja obje funkcije uklanjanja glikogenskih grana. Ljudski enzim uklanjanja grana glikogena debranching (gen: AGL) je monomer s molekulskom masom  od 175 kDa. Dokazano je da dvije katalitske akcije AGL mogu funkcionirati neovisno jedna od druge, što pokazuje da je  prisutno više aktivnih smjesta. Ova pojava je ojačana aktivnim mjestom inhibitora, kao što je polihidroksiamin, za koji je utvrđeno da inhibiraj glukozidaznu aktivnost dok transferazna nije mjerljivo promijenjena. Enzim za razlaganje glikogenskih grana je jedini poznati eukariotski enzim koji sadrži više katalitskih mjesta i koji je aktivan kao monomer.
Neke studije su pokazale da je pola kvašćevih GDE  C-krajeva  je povezano sa glukozidaznom aktivnosti, dok je pola N-krajeva  povezano sa aktivnosti glukoziltransferaze. Osim ova dva aktivna mjesta, čini se da AGL sadrži itreće aktivno mjesto  koji omogućava da se veže za glikogenski polimer. Iako je kompletna struktura GDE kod eukariota tek treba da se utvrdi, misli se da se vežu za šestomolekulske  lance glukoze  kao i razgranate glukoze, što odgovara sedam  podjedinice u aktivnom mjestu, kao što je prikazano na slici ispod.
Genetička lokcija
Službeni naziv za gen je "amylo- α-1,6- glukozidaza, α- glukanotransferaze 4-",  sa službenim simbolom AGL. AGL je autosomni gen koji se nalazi na hromosomu 21, pozicija: lp21. AGL gen sadrži upute za izradu nekoliko različitih verzija, poznatih kao izoformegg, enzima za razlaganje glikogenskih grana. Ove izoforme razlikuju se po veličini i ispoljavaju  se u različitim tkivima, kao što su [[jetra i mišići. Ovaj gen je studiran u detalje, jer  njegova mutacija  je uzrok bolesti skladištenja glikogena, tipa III. Gen je dug 85 kb, a ima 35 egzona i kodira za 7,0 kb-iRNK. Translacija  gena počinje u egzonu 3, koji kodira  prvih 27 aminokiselina AGL, jer su prva dva egzona (68kb) sadrže neprevedene  5' regije. Eksoni 4-35 kodiraju preostalih 1.505 aminokiselina koje kodira AGL gen.
Klinički značaj
Kada je ugrožena aktivnost GDE, tijelo ne može efikasno otpuštati uskladišteni  glikogen, pa se jvlja tip III bolesti skladištenja glikogena (zbog nedostatka enzima), što je autosomno recesivni poremećaj. Razgradnja GSD III glikogen je nepotpuna i ne postoji akumulacija abnormalnog glikogena sa kratkim vanjskim granama.
Ove različite manifestacije proizvode raznovrsne simptome, koji mogu biti gotovo isti kao kod tipa I GSD, uključujući i hepatomegaliju, hipoglikemiju kod djece, nizak rast, miopatije i kardiopatije.
Pacijenti sa tipom IIIa često imaju simptome koji se odnose na bolesti jetre i progresiju u mišićnima, sa varijacijama koji su uvjetovani godinom početka, stopom progresije i ozbiljnosti bolesti. Pacijenti s Tip IIIb obično simptome koji se odnose na bolest jetre. Pacijenti sa tipom III se razlikuju po povišenim enzimom jetre, sa normalnim razinam mokraćne kiseline i laktata u krvi, za razliku od drugih oblika GSD. U pacijenata sa uključenošću  mišića, tip IIIa, mišićn slabost postaje dominantna u odrasloj dobi i može dovesti do hipertrofije srčanih komora  i distalnih mišića.
PIAS3
E3 SUMO-protein-ligaza PIAS3 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom PIAS3 sa hromosoma 1.
Funkcija
PIAS3 protein također funkcionira kao SUMO (mali modifikator sličan ubikvitinu)-E3 ligaza, koja katalizira kovalentno vezivanje SUMO proteina na specifične ciljne supstrate. Direktno se vezuje za nekoliko faktora transkripcije i ili blokira ili pojačava njihovu aktivnost. Identificirane su alternativno prerađene varijante transkripta ovog gena su ali priroda nekih od ovih varijanti u punoj dužini nije utvrđena.
Domeni
SAF-A/B, Acinus i PIAS (SAP) domen nalaze se na N-terminalu PIAS proteina. Ovaj evolucijski konzervirani domen nalazi se u proteinima u rasponu od kvasca do ljudi i dijele ga drugi proteini koji vežu hromatin, kao što su faktor vezivanja skela A i B. Domen SAP prepotznaje i veže AT-bogate sekvence DNK DNA i rigijama dodataka skele i matriksa. Ovi elementi se često nalaze u blizini pojačivača gena i stupaju u interakciju s proteinima jearnog matriksa, kako bi osigurali jedinstveno jedarno mikrookruženje za regulaciju transkripcije. LXXLL potpisni motiv prisutan je u SAP domenu svih PIAS proteina. Pokazalo se da ovaj prepoznatljivi motiv posreduje u interakcijama između jedarnih receptora i njihovih koregulatora. Također je neophodan za vezivanje PIAS3 za androgeni receptor. Motiv LXXLL predstavlja minimalni zahtjev za interakciju sa NFκB p65 podjedinicom i za inhibiciju transkripcijske aktivnosti NFκB. Motiv LXXLL također je odgovoran za zadržavanje PIAS3 u jedru.
Pro-Ile-Asn-Ile-Thr (PINIT) motiv predstavlja visoko konzerviranu regiju PIAS proteina, za koju se pokazalo da je uključena u jedarno zadržavanje PIAS3. Unutar PINIT domena, regija PIAS382-132 izolirana je i okarakterizirana kao inhibitorni domen koji veže i inhibira i transktipcijske faktore MITF i STAT3. RING-prstoliku cink-vezujući domen je jedan od najkonzerviranijih domena porodice PIAS i pokazalo se da je važan za aktivnost PIAS3 kao SUMO-E3 ligaza. The RLD domain is also involved in the positive regulation of SMAD3 by PIAS3.
Interakcije
Pokazalo se da PIAS3 ima interakcije sa:
FC Džiugas
Futbolo klubas Džiugas je profesionalni nogometni klub iz Telšiai, Litvanija. Takmiči se u Prvoj nogometnoj ligi Litvanije.
Klub je osnovan 1923. godine. Tradicionalne boje su bijela i smeđa. Domaće utakmice igra na Centrinis stadionasu.
Trenutni sastav
''Posljednja izmjena: 17. 03. 2023''
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Obrada digitalne slike
Osnove obrade
Rasterske slike se u računaru pohranjuju kao mreže piksela. Pikseli sadrže informacije o boji, svjetlini i ostalim postavkama neke digitalne slike. Grafički programi mogu mijenjati te piksele, odnosno čitave slike, da bi se neka digitalna slika promijenila ili poboljšala na mnogo načina. Za to služe rasterski grafički programi, dok imamo i vektorske grafičke programe koji su više stvoreni za pravljenje novih i drukčijih slika u vektorskoj grafici.
Grafički programi
Postoji čitav niz raznih grafičkih programa, od onih jednostavnih (kojima je moguće vršiti okretanje ili razmjeranje slike) pa sve do veoma detaljnih programa koji imaju jako detaljne algoritme sa mnogo opcija za rukovanje digitalnom slikom. Poznati rasterski grafički programi su Adobe Photoshop, Paint Shop Pro i potpuno besplatni GIMP.
Sažimanje digitalne slike
Mnogi formati slika koriste tehniku sažimanja za smanjivanje veličine grafičkog podatka. Primjer sažetog formata je JPEG format koji pokušava smanjiti veličinu podatka uz neprimjetne gubitke kvalitete slike što uvijek nije slučaj (zavisi od nivoa sažimanja). Postoje i algoritmi sažimanja koji ne umanjuju kvalitet slike, takav je PNG format. Veoma često se prave kompromisi na ovom polju, tako da se na internet obično postavlja sažeta grafika koja je često slabijeg kvaliteta nego original.
Mogućnosti grafičkih programa
Ispod ćete vidjeti neke najpoznatije mogućnosti koji mogu izvoditi grafički programi nad digitalnim slikama.
Označavanje dijela
mini|200p|desno|Označavanjem jednog dijela slike te radom na tom dijelu ne utičete na ostatak slike Osnovna funkcija svakog grafičkog programa je mogućnost odabira ili isjecanja označenog dijela slike. Tako je moguće napraviti promjene na samo jednom dijelu slike koji neće uticati na čitavu sliku. Postoji nekoliko alata pomoću kojih se ovo radi, to su marqee alat, lasso, virtuelne olovke, maskiranje, alfa sačinjavanje, kanalno-bazirano vađenje, kao i vađenje na osnovu boje.
Slojevi
Jedna od važnijih osobina svakog grafičkog programa jesu slojevi (layer). Doslovno jedan grafički program može imati neodređeni broj slojeva od kojih se sačinjava cjelina odnosno slika. Grafički program je u mogućnosti sakriti jedan sloj slike, promijeniti samo jedan da ne utiče na drugi, te stopiti dva sloja u jedan, grupisati ih i tako dalje. Ovo je jedna od najvažnijih mogućnosti jer omogućuje lagano i efikasno rukovanje slikom bez da se učini neka nepovratna akcija koja će uništiti cijelu sliku. Također je moguće dodatno isprobavanje raznih efekata i promjena bez diranja same slike, taj se sloj kasnije može ukloniti ili ostaviti, ovisno o kvaliteti kako je odrađen. lijevo|mini|300p|Prikaz rada sa slojevima u grafičkom programu [[Photoshop, pokazane tehnike stapanje jednog sloja sa drugim kao i sakrivanja pojedinačnog sloja]] <br style="clear:both;" />
Mijenjanje veličine
Skoro sav grafički softver može mijenjati veličinu ili rezoluciju neke slike. Većinom se to koristi kod smanjivanja slika koje su velike rezolucije, jer nema smisla postavljati veliku sliku na internet jer se u protivnom slika sporije učitava kod korisnika sa sporijom vezom, a i sama slika je nepregledna jer prelazi dimenzije monitora i njegove prirodne rezolucije. U uređivanju grafike nekih novina ili časopisa zahtjeva uvećavanje slike, jer pikseli nisu iste jedinice kao uobičajene metričke (kao što je centimetar). Za obični A4 papir koji se koristi u časopisima je potrebna računarska rezolucija od 2480x3508, kao i prateće slike i grafika u većim rezolucijama nego što smo navikli, zbog toga veličina takvih dokumenata (jedne stranice) iznosi skoro 50 Megabajta u svom originalnom formatu. Zato grafičari cijene digitalne fotoaparate koji mogu proizvesti veću sliku, što se očitava u megapikselima (mpx), a nerijetko se dešava da je fotoaparat u nemogućnosti prozivesti dovoljno veliku sliku pa se slika dodatno uvećava u grafičkom programu što umanjuje kvalitet slike.
Izdvajanje dijela
Pomoću grafičkih programa moguće je doslovno izrezati dio jedne slike koji će kasnije i sam postati nezavisna slika. To se koristi i kod rezanja neželjenog dijela jedne slike. Pomoću ove tehnike se poboljšava kompozicija slike.
<br style="clear:both;" />
Histogram
Grafički programi imaju i slikovni histogram neke digitalne slike. Histogram prikazuje vrijednost osvijetljenja pojedinačnog piksela. Algoritmi u grafičkim programima omogućuju štimanje svjetline svakog piksela. Tako je moguće postići bolje rezultate i kvalitet slike.
lijevo|mini|250p|Isječena slika suncokreta lijevo|mini|250p|Histogram <br style="clear:both;" />
Otklanjanje nečistoća
Grafički programi su nekoj mjeri u mogućnosti otkloniti smetnje sa neke slike. Najčešće takve slike bude popunjene takozvanim tačkicama (noise) koje su rezultat slikanja u slabo osvjetljenju. Više na Objašnjenje
Uklanjanja neželjenih dijelova
Pomoću grafičkih programa moguće je ukloniti neželjene dijelove neke slike, koristeći se "clone" alatom ali i pomoću ručnog samostalnog rada.
<br style="clear:both;" />
Promjena određene boje
Grafički programi mogu promijeniti određenu boju nekog predmeta u slici.
mini|750p|lijevo|Primjer mijenjanja određene boje, orginalne koja se nalazi na desnoj strani <br style="clear:both;" />
Položaj slike
Grafički programi su u mogućnosti štimati slika da se ona okreće u bilo kojem uglu i položaju. Slike se mogu prevrtati i preslikavati. Također moguće ih je zakrivljavati, te im mijenjati perspektivu.
mini|350p|lijevo|Primjeri okretanja slike <br style="clear:both;" />
Spajanje slika
Moguće je spajati 2 ili više nezavisnih slika ili dijelova slika u jednu cjelinu.
lijevo|mini|250p|John i Bertha Phillips - 1910 <br style="clear:both;" />
Specijalni efekt
Skoro svi grafički programi mogu stvarati neke specijalne i neobične efekte koje rezultiraju zanimljivim ishodima. Program može primijeniti umjetničke, geometrijske, teksturne itd. efekte.
lijevo|mini|300p|Primjer specijalnih efekta koji se mogu dodati na sliku ili sloj <br style="clear:both;" />