cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joseph Haydn
Zadnje godine u Beču
U to vrijeme Haydn je postao javna ličnost u Beču. Većinu svog vremena proveo je u svom domu, velikoj kući u predgrađu Windmühle gdje je pisao muzička djela za javne nastupe. U saradnji sa njegovim libretistom i mentorom Gottfriedom van Swietenom, a uz novčanu podršku njegovog muzičkog udruženja Gülsellschaft der Associierten Haydn je koponirao svoja dva velika oratorija, Stvaranje (1798.) i Godišnja doba (1801). Oba oratorija su bili entuzijastično primljeni. Haydn se često pojavljivao pred publikom predvodeći koncertne izvedbe oratorija Stvaranje i Godišnja doba u dobrotvorne svrhe uključujući i programe dobrotvornog društva Tonkünstler-Societät. On je komponovao i instrumentalnu muziku: popularni Concerto za trubu, te posljednjih devet u njegovoj dugoj seriji gudačkih kvarteta, uključujući Gudačke kvartete Op. 76. Tema koja se koristi u carskom kvartetu "Gott erhalte Franz den Kaiser" ("Carska himna", 1797) postigla je veliki uspjeh i postala "trajni znak austrijskog identiteta do Prvog svjetskog rata" (Jones). Ova melodija je na kraju korišćena za Deutschlandlied, sada nacionalna himna Njemačke.
Tokom kasnijih godina ovog uspješnog perioda, Haydn se suočio s poznim godinama i promjenljivim zdravljem i morao je da se bori da završi svoja posljednja muzička djela. Njegovo posljednje veliko muzičko djelo iz 1802. godine, bio je šesta misa za porodicu Esterházy, pod nazivom Harmoniemesse. Do kraja 1803. godine, zdravstveno stanje Josepha Haydna je bilo pogoršano do te mjere da je fizički bio nesposoban da komponuje nova djela. Njegova muzička karijera se postepeno gasila. Porodica Esterházy ga je zadržala na mjestu kapelnika do kraja (kao što je to već bio slučaj sa njegovim prethodnikom Werner-om), ali su imenovali novo osoblje da predvodi njihov muzički orkestar: Johann Michael Fuchs 1802. godine kao zamjenik kapelnika i Johann Nepomuk Hummel kao konzertmeister 1804. Posljednje ljeto Josepha Haydna u Eisenstadtu bilo je 1803., a njegov posljednji nastup pred publikom kao dirigent bio je dobrotvorni nastup prilikom izvedbe Sedam posljednjih riječi 26. decembra 1803. godine. Haydn je bio dobro zbrinut od strane svojih slugu, a tokom zadnjih godina njegovog života primio je mnoge posjetioce i ukazane su mu javne počasti. Konačni trijumf dogodio se 27. marta 1808. godine kada je u njegovu čast organizovana koncertna izvedba njegovog oratorija Stvaranje. Veoma krhki kompozitor doveden je u koncertnu dvoranu na stolici i dočekan uz zvuke truba i bubnjeva. Bio je pozdravljen od strane Ludwiga van Beethovena, Antonia Sallieria (koji je predvodio koncertni nastup) kao i drugih muzičara i članova aristokratije. Nakon ovog događaja Haydn je živio još 14 mjeseci, a umro je 31. maja 1809. godine.
Muzička baština
Kao i u slučaju drugih velikih kompozitora, muzičko stvaralaštvo Josepha Haydna može se podijeliti u nekoliko prepoznatljivih perioda:
Struktura i karakter njegove muzike
thumb|300px|lijevo|Haydnov svojeručni notni zapis djela "Gott erhalte Franz den Kaiser". Rani period kompozitorskog djelovanja Josepha Haydna odlikuje skroman kvalitet njegovih muzičkih djela. Za razliku od drugih velikih kompozitora, poput Pergolesija i Mozarta koji su prerano umrli, kao i drugih kompozitora iz romantičnog perioda, koji su komponirali neka od svojih najboljih djela na početku njihovih karijera, razvoj kompozitorske vještine Josepha Haydna tekao je sporo. Poput Händela i Verdija i Haydn je komponirao svoja muzička remek djela u poznoj životnoj dobi. Glavna karakteristika Haydnove muzike je razvoj većih struktura iz vrlo kratkih, jednostavnih muzičkih motiva, često izvedenih iz standardnih pratećih figura. Muzika je često prilično formalno koncentrisana, a važni muzički događaji u stavku ponekad se mogu odvijati prilično brzo.
Njegovo muzičko djelovanje je bilo veoma važno za razvoj onoga što se naziva sonata. Njegova praksa se na neki način razlikovala od Mozarta i Beethovena, njegovih mlađih savremenika koji su također bili zaslužni za razvoj ovog oblika kompozicije. Haydn je posebno volio takozvano monotematsko izlaganje u kojem je muzika koja uspostavlja dominantni ključ slična ili identična početnoj temi. On se razlikuje od Mozarta i Beethovena u njegovim dijelovima rekapitulacije, gdje često uređuje redove tema u odnosu na rekapitulaciju i koristi obiman tematski razvoj.
Razvoj muzičkog stila Josepha Haydna
Tokom šest decenija kompozitorskog djelovanja Josepha Haydna (otprilike od 1749. do 1802. godine), uočljivo je postepeno ali stalno povećanje složenosti i muzičke prefinjenosti, koja se razvijala kako je Haydn naučio iz sopstvenog iskustva i iskustva svojih kolega. U razvoju njegovog muzičkog stila primjetno je nekoliko važnih obilježja.
Etničko porijeklo Josepha Haydna
thumb|200px|lijevo|Hrvatski etnomuzikolog Franjo Kuhač, crtež iz 1874. godine. Tokom kasnog 19. vijeka hrvatski etnomuzikolog Franjo Kuhač je iznio tezu o tome da je Joseph Haydn hrvatskog porijekla. On je svoju tezu zasnovao na brojnim hrvatskim narodnim melodijama koje se mogu naći u djelima austrijskog kompozitora. Tokom 1930-ih njemački etnomuzikolog Ernst Fritz Schmid je istraživao etničko porijeklo Josepha Haydna. Pregledao je sve tada dostupne parohijske dokumente (rodne listove, potvrde o vjenčanjima, smrtovnice) vezane za pretke Josepha Haydna. Njegov zaključak je bio da je Haydn austrijski državljanin njemačkog porijekla, jer su očevo prezime Haydn i majčino prezime Koller njemačkog porijekla. Ovo stanovište je danas prihvaćeno od većine današnjih muzikologa. Joseph Haydn koji je živio u višenacionalnoj Austro-Ugarskoj monarhiji izvrsno je poznavao jezike, muziku i običaje hrvatskih, madžarskih i austrijskih seljaka. I on je bio rođen na selu, a upravo to poznavanje kulturne i muzičke tradicije njegovog vlastitog okruženja je bio jedan od veoma važnih činilaca njegove kompozitorske veličine.
Željuša (Mostar)
Željuša je naseljeno mjesto u gradu Mostaru, Bosna i Hercegovina.
123.
Godina 123. (CXXIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Petina i Apronijana (ili, rjeđe, godina 876. Ab urbe condita). Oznaka 123. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Čajkovići
Čajkovići su naseljeno mjesto u sastavu grada Dubrovnika, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Dubrovnik. Kao samostalno naseljeno mjesto, Čajkovići postoje od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Čajkovići su imali 23 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Dubrovnik.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Dubrovnik. U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Prijevor, a u 1981. i 1991. u naselju Dubrovnik.'.
Spisak operativnih sistema
Spisak operativnih sistema.
Argentinska ženska reprezentacija u hokeju na travi
Argentinska ženska reprezentacija u hokeju na travi predstavlja državu Argentinu u sportu hokej na travi.
Spisak operativnih sistema
Convergent Technologies
Kasnije kupljen od strane Unisys-a.
Argentinska ženska reprezentacija u hokeju na travi
Krovna organizacija:
Trenutni selektor:
Spisak operativnih sistema
IBM
IBM je također doprinijeo u razvoju Linuxa dodavajući velik broj koda za taj open source operativni sistem.
Nepostojeći operativni sistemi
Također pogledajte Holivudski operativni sistemi
NGC 5140
NGC 5140 (također poznat kao ESO 382-65, IRAS 13235-3336, MCG -5-32-16 i PGC 47031) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 178 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 2,10 (109 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (88 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. maja 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6607
NGC 6607 (također poznat kao MCG 10-26-23 i PGC 61550) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 4. augusta 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hrastje (Kranj)
mini|280px|Hrastje, rimokatolička crkva "Sv. Matej" Hrastje su naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Kranj, regija Gorenjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrastje su imale 1.051 stanovnika.
125.
Godina 125. (CXXV) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Paulina i Ticija (ili, rjeđe, godina 878. Ab urbe condita). Oznaka 125. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
James Denton
James Denton (rođen 20. januara 1963) američki je glumac.
Nogometne utakmice Bosna i Hercegovina – Bugarska
Prvu zvaničnu utakmicu nogometne reprezentacije Bugarska i Bosne i Hercegovine odigrale su 20. augusta 2008. godine u Zenici. Bugarska je povela golom kapitena Berbatova u 26. minuti utakmice što je bio i konačan rezultat prvog poluvremena. Svoj drugi gol na utakmici Berbatov je postigao u 57. minuti. Dvije minute kasnije Senijad Ibričić postigao je gol za Bosnu i Hercegovinu te postavio konačan rezultat utakmice. Debitantske nastupe u ovoj utakmici za Bosnu i Hercegovinu zabilježili su Ivan Božić, Mario Jurić i Miralem Pjanić. Na klupi Bosne i Hercegovine selektoru Miroslavu Blaževiću je također ova utakmica bila debitantska. Sljedeću utakmicu Bosna i Hercegovina i Bugarska odigrale su 23. marta 2018. u Razgradu. Utakmica je bila prijateljska a jedini gol na utakmici postigao je Kenan Kodro u 20. minuti utakmice. Debitantske nastupe u ovoj utakmici za Bosnu i Hercegovinu zabilježili su Deni Milošević i Smail Prevljak.
NGC 2161
NGC 2161 (također poznat kao ESO 33-SC31) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Sto. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. februara 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Borisav Stanković
mini|Stankovićeva statua u [[Vranju]] Borisav "Bora" Stanković (Vranje, 31. marta 1876. - Beograd, 22. septembra 1927. godine) je srpski književnik, najznačajniji srpski romanopisac na prijelazu iz 19. u 20. vijek.
Mark Zuckerberg
Mark Elliot Zuckerberg američki je računarski programer, vlasnik i glavni kreator najveće društvene mreže na internetu - Facebook.
Borisav Stanković
Rodio se u Vranju, gdje je završio osnovnu školu i maturu u tamošnjoj gimnaziji. 1902. godine završava Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu i ženi se Beograđankom Angelinom Milutinović. Poslije jednogodišnjega boravka u Parizu, 1904. godine počinje službovanje kao carinik; bio je zatim poreznik, kontrolor državne trošarine u Bajlonijevoj pivari, a pred Prvi svjetski rat postao je činovnik Crkvenog odjela Ministarstva prosvjete. Ratne 1915. godine povlači se iz Beograda, u septembru iste godine ostavlja porodicu u Kraljevu i odlazi u Niš, te u Crnu Goru, gdje je u Podgorici zarobljen; odatle su ga Austrijanci internirali u Derventu, odakle je pušten kući u Beograd. U poratnom razdoblju Stanković je 1920. godine činovnik Umjetničkog odjela Ministarstva prosvjete Kraljevine SHS. 1927. godine umire u Beogradu.
Mark Zuckerberg
Rođen je 14. maja, 1984. godine u White Plains, New York, SAD.
Borisav Stanković
Književno djelo
Borisav Stanković najznačajniji je srpski romanopisac prije Prvog svjetskoga rata. Dok je srpska narativna književnost u 19. vijeku najveće dosege ostvarila u tzv. malim formama (tj. pripovijetkama), Stanković je najizrazitiji primjer realističkoga pisca koji je po svom habitusu usmjeren ostvarajima na složenijim pripovijednim strukturama kakve egzemplificira roman. Ovdje valja navesti nekoliko historijskih napomena: srpski je roman počeo relativno rano, u doba jezičnokulturnih reformi Vuka Karadžića. Najistaknutiji protagonist te, slavenosrpskim jezikom pisane literature, bijaše sada zaboravljeni Milovan Vidaković, čiji kvazipovijesni romani obiluju nevjerojatnim obratima i bizarnostima. No, od sredine 19. vijeka primat u srpskoj prozi, pisanoj standardnim srpskim jezikom koji su oblikovali Karadžić i Đuro Daničić, preuzima pripovijetka (s uglednim predstavnicima kao što su Milovan Glišić, Laza Lazarević), što je na prijelazu vijeka kulminiralo u dugim prihistorijama Stevana Sremca i Sime Matavulja. U toj plejadi nalazimo i imena pisaca koji su sada predmet interesa skoro isključivo književnih povjesničara (Jakov Ignjatović, Svetolik Ranković, Janko Veselinović, Milutin Uskoković). Stručnjaci nabrajaju više razloga zašto srpska književnost nije u 19. vijeku uspjela ostaviti značajnija ostvarenja na polju historijskog romana (i općenito tzv. većih formi), no, nesporno je da je tradicija realističke pripovijetke, od Lazarevića do Sremca, postavila temelj za opsežnije djelo kakvo je na početku 20. vijeka stvorio Borisav Stanković. Stanković je kulminacija srpske realističke naracije, jer se u razdoblju između dva rata već javlja raspad realizma i afirmacija novijih strujanja modernizma, poetskoga subjektivizma i formalnoga eksperimentatorstva (Rastko Petrović, Miloš Crnjanski).
Mark Zuckerberg
Američki magazin TIME ga je 2008. godine uvrstio među najuticajnije ljude svijeta, a poznato je i da je najmlađi milijarder na svijetu.
Borisav Stanković
Književno djelo
Stanković je u svojim najboljim djelima ("Nečista krv", "Koštana", dio pripovijedaka) nadrastao kanone dotadašnje srpske pripovjedne književnosti. U njegovim se tekstovima, na paradoksalan način, spajaju prikaz društvenoga rasapa poslijeturske Srbije (protkan elegičnim tonom žaljenja za ponešto idealiziranim statičnim patrijarhalnim životom "srpskog orijenta") i psihološka problematika gledana kroz optiku naturalista Zoline škole. Naglasak je u Stankovićevim ponajboljim pripovjetkama i romanima na prenadraženom erotizmu, biološki uvjetovanim i teško kontroliranim strastima te grabežljivoj naravi nadirućega kapitalizma balkanske provenijencije. Piščev je stav prema prošlosti protuslovan: zamjetna je nota nostalgije za nestajućim svijetom, no, još je snažniji Stankovićev naglasak na dehumanizirajućim vidovima orijentalnoga patrijarhata (kupoprodaja žena, promiskuitet, tjelesno zlostavljanje). Dok je Lazarevićeva, a i Sremčeva slika prošlosti idealizirana- Stanković daje dojmljiv opis društva u kojem dominiraju neobuzdani nagoni i koje se savija pod mješavinom socijalnih i privrednih napetosti. Pored pripovijesti i romana okušao se i kao dramski pisac. Beogradske prilike za 1. svjetskog rata opisao je u memoarskom djelu "Pod okupacijom".
Mark Zuckerberg
O Zuckerbergu i njegovom životnom projektu Facebook je 2010. godine snimljen film The Social Network (Društvena mreža).
IC 970
IC 970 (također poznat kao MCG 3-36-28, PGC 50010 i UGC 8949) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 187 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,00 (54 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 24. maja 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tenzin
Tenzin je prvi put identificiran kao multidomenski protein od 220 kDa lna specijaliziranim regijama plazmamembrane zvanim integrinom posredovane fokusne adhezije (koje se formiraju oko transmembranskog jezgra αβ integrinskog heterodimera). Sekvenciranje i poređenje genoma kod ljudi otkrilo je postojanje četiri gena za tenzin. Ovi geni povezani su drevnim primjerima umnožavanja gena.
Tenzin se vezuje za aktinske filamente i sadrži fosfotirozin-vezujući domen (PTB), domen na C-terminalu, koji je u interakciji sa citoplazmatskim repom β integrina. Ove interakcije omogućavaju tenzinu da poveže aktinska vlakna sa integrinskim receptorima. Nekoliko faktora izaziva tirozinsku fosforilaciju tenzina. Stoga, tenzin funkcionira kao platforma za sklapanje i demontažu signalnih kompleksa na fokusnim adhezijama regrutacijom tirozin-fosforiliranih signalnih molekula, kao i obezbjeđivanjem mjesta interakcije za druge proteine. Haynie, nasuprot tome, u pregledu strukture i funkcije tenzina tvrdi da su eksperimentalni dokazi o specifičnoj povezanosti tenzina sa aktinskim filamentima u najboljem slučaju neuvjerljivi. Nedavni rad pokazao je također da TNS3 i TNS4 regrutiraju keratinske mreže u epitelnim ćelijama, zavisno od sile, naglašavajući njegovu novu ulogu u mehanotransdukciji. Međutim, van razumne je sumnje da svaki tenzin 1, tenzin 2 i tenzin 3 sadrže domen protein tirozin-fosfataze (PTP) blizu N-kraja. Malo je vjerovatno da će PTP domen biti aktivan u tenzinu 1, zbog mutacije esencijalnog nukleofilnog cisteina u motivu translacije asparagina. Ipak, fosfatidilinozitol-3,4,5-trisfosfat 3-fosfataza, dobro proučeni tumorski supresor koji je poznatiji kao gen PTEN, dobio je ime po homologiji sa PTP-om i tenzinom 1. Detaljnija poređenja strukture otkrila su da tenzini 1-3, PTEN-a, auksilini, a ostali proteini u životinja, biljaka i gljiva sastoje se od PTP-C2 superdomena. Integrirani PTP domen i C2-domen, PTP-C2 superdomen je nastalo prije više od milijardu godina i od tada funkcioniše kao jedna nasljedna jedinica.
Prva tenzinska sekvenca cDNK izolirana je iz kokoši. Analiza nokaut-miševa pokazala je kritičnu ulogu tenzina u bubrežnoj funkciji, regeneraciji mišića i migraciji ćelija. Pojavljuju se dokazi koji ukazuju na to da je tenzin važna komponenta koja povezuje ECM, aktinski citoskelet i transdukciju signala. Stoga, tenzin i njegove signalne molekule nizvodno mogu biti mete za terapijske intervencije kod bubrežnih bolesti, zacjeljivanja rana i raka.
Bosanska Islamska Medicinska Asocijacija
Bosanska Islamska Medicinska Asocijacija (BIMA) je nevladino, neprofitabilno udruženje medicinskih radnika sa prostora Bosne i Hercegovine. Medicinska asocijacija BIMA osnovana je 1998. godine u Sarajevu. Znak udruženja je u formi kvadrata osnovice 25 mm, sastavljen od dva jednakostrana trougla od kojih je donji plave boje, a gornji žute i u sebi sadrži modificirani crtež dviju zmija oko igle. Znak je plave boje. Članovi BIMA-e su liječnici opće medicine, stomatolozi, medicinske sestre, farmaceuti, veterinari, studenti medicine i drugi.
Ciljevi i zadaci
Ciljevi i zadaci udruženja su pružanje zdravstvene zaštite zdravstveno neosiguranim osobama, većinom izbjeglicama i povratnicima u BiH; distribucija hrane, obuće i odjeće za djecu i nemoćne; pregledi i tretman u udaljenim i siromašnim planinskim regijama; naučni i edukacioni rad te pomoć mladim medicinarima i studentima. Do 2007. godine udruženje je obavilo 16.130 specijalističkih pregleda, 1.461 laboratorijskih analiza, 138 papa-briseva, 2.327 EKG snimanja i 1.007 veterinarskih pregleda. Pored toga, BIMA je pacijente obezbjedila i sa lijekovima (49.749) i naočalama (1186). Akcije su održane širom BiH, između ostalog u Banjoj Luci, Trebinju, Prnjavoru, Srebrenici, Ahmićima, Počitelju, Prijedoru, Zvorniku i dr.
126.
Godina 126. (CXXVI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Vera i Ambila (ili, rjeđe, godina 879. Ab urbe condita). Oznaka 126. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Donje Obuljeno
Donje Obuljeno je naseljeno mjesto u sastavu grada Dubrovnika, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Dubrovnik. Kao samostalno naseljeno mjesto, Donje Obuljeno postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Donje Obuljeno je imalo 243 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Dubrovnik.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Srebrenica)
Općinski izbori za izbor općinskog načelnika i za dvadesettri članova Općinskog vijeća općine Srebrenica održani su 7. oktobra 2012. godine. Izbori su održani na 25 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 12.390 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Fabales
thumb|270px|[[Desmodium gangeticum ]] Fabales je red cvjetnica u razredu dikotiledona (Magnoliopsida), koji je imenovan po tipskoj porodici Fabaceae Lindl. Plodovi su im boboliki i zatvoreni u mahunama, i po čemu su i red i porodica dobili ime. Ova porodica uključuje 946 rodova sa ukupno 24.505 priznatih vrsta.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Srebrenica)
Načelnik
Na izborima za općinskog načelnika izašlo je ukupno 9.471 glasača (78,62% od ukupnog broja), a od toga je 9.458 (97,09%) glasova bilo važećih, te 283 (2,91%) nevažećih. Sa ukupno 4.455 glasova (47,10%) za općinskog načelnika je izabran nezavisni kandidat Ćamil Duraković.
Fabales
Ostale porodice su Polygalaceae Juss. , sa 27 rodova i 1.163 vrste, Quillajaceae D. Don, 1 rod sa dvije vrste, te Surianaceae Arn. . 4 roda sa 6 vrsta.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Srebrenica)
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 9.744 glasača (78,64% od ukupnog broja), a od toga je 9.163 (94,03%) glasova bilo važećih, te 581 (5,96%) nevažećih. Birano je ukupno 24 članova Vijeća, od kojih su 23 birani iz prijavljenih partija, a jedan član Vijeća biran je za predstavnika manjina. Članovi Vijeća su izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobio je Savez SDA-SBIH 2.926 (32,62% od ukupnog broja važećih glasova).
Fabales
U porodici Fabaceae preko 320 vrsta je ugroženo, ali čak ih je 40 invazivnih, među kojima su najzastupljenije razne akacije (rod Acacia) sa 10 vrsta. .
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Srebrenica)
Kontroverze
Nakon objavljivanja preliminarnih rezultata lokalnih izbora u Srebrenici, stranke iz Republike Srpske su uložile žalbu na regularnost izbornih rezultata. Nakon što je Sud BiH riješio po žalbama Saveza nezavisnih socijaldemokrata (SNSD) i Koalicije za RS koje se odnose na odbijanje zahtjeva Centralne izborne komisije za poništenje izbora u Srebrenici, CIK je glasanjem 12. decembra 2012. godine odobrio konačne rezultate lokalnih izbora. Od sedam članova CIKa, dva su bila protiv dok je pet članova glasalo za.
Fabales
Po Revealovom sistemu Fabales pripadaju razredu Rosopsida i podrazredu Rosidae. U opisu APG II, ovaj red uključuje porodice Fabaceae ili mahunarke (uključujući potporodice Caesalpinioideae, Mimosoideae i Faboideae), Quillajaceae, Polygalaceae ili mliječne grahorice (uključujući porodice Diclidantheraceae, Moutabeaceae i Xanthophyllaceae) i Surianaceae. Po Cronquistovom i nekim drugim sistemima podjele biljaka, red Fabales sadrži samo porodicu Fabaceae. Prema Dahlgrenovom sistemu podjele biljaka, Fabales su uvrštene u nadred Fabiflorae (također se nazivaju i Fabanae) s tri porodice koje odgovaraju potporodicama Fabaceae u APG II sistemu.
Rasprostranjenost
Fabales su kosmopolitski red biljaka, osim samo kao potporodice Papilionoideae (Faboideae). Fabaceae su dobro rasprostranjene po sjevernom dijelu umjerene sjeverne zone, uključujući i Bosnu I Herv+cegovinu.
Promiskuitet
Promiskuitet je oblik seksualnog ponašanja kod kojeg je prisutna promjena seksualnog (ili seksualnih) partnera, odnosno neodrživost zadovoljenja seksualnih potreba u vezi sa jednim stalnim partnerom.
Opis
Važno je shvatiti da promiskuitet nije nikakav poremećaj i da osobe koje su promiskuitetne ne moraju biti i ovisne o seksu. Ovisnost o seksu je poremećaj koji mogu imati i ljudi koji nisu promiskuitetni (znači imaju samo jednog, stalnog partnera).
Promiskuitet je jednostavno način života. Neki ljudi nemaju "sreće" u ljubavi ili jednostavno im ne odgovara klasična, monogamna veza, i zbog toga preferiraju da mjenjaju seksualne partnere, ili da imaju više seksualnih partnera u istom vremenskom periodu.
Ovo je potpuno normalno seksualno ponašanje, jer ljudi po prirodi, kao i većina životinja, nisu predviđeni da budu samo sa jednim seksualnim partnerom.
Razlika između ženskoga i muškoga promiskuiteta
Na promiskuitet se gledalo kao na sasvim normalno stanje kod muškaraca. To je bio oblik mahizma i dokazivanja muškosti. Kod žena je ta situacija išla malo drugačije. Naime, žene koje su mijenjale partnere su često proglašavane bludnicama, a u doba inkvizicije čak i vješticama te su bile brutalno pogubljivane.
U današnje doba, muškarcu koji je promiskuitetan se daju imena kao sto su "ženskaroš" "player" "playboy" dok ženama se uglavnom daju nazivi koji su degradirajući kao sto su "kurva" "drolja" "radodajka" itd... Ovo se naziva "dupli standard" koji nije pošten prema ženama, jer samo se promiskuitetne žena nazivaju pogrdnim imenima, dok takvi isti muškarci čak dobijaju i pohvale za svoje promiskuitetne aktivnosti.
Mnogi fiktivni karakteri koji su bili promiskuitetni su muškarci. Najpoznatiji su Kazanova i Don Juan. James Bond je glavni lik u mnogim filmovima, koji je također promiskuitetan.
Panama
Panama je najjužnija država Srednje Amerike. Obuhvata dio kopnenog mosta koji spaja kontinente Sjevernu i Južnu Ameriku i koji zovemo Panamskom prevlakom. Panama graniči s Kostarikom na zapadu i Kolumbijom na istoku. Na jugu izlazi na Tihi okean, a na sjeveru na Karipsko more.
Strateški položaj Paname ogleda se u kontroli važnog pomorskog i trgovačkog prolaza Panamskog kanala.
Historija
Prvi tragovi ljudskih populacija na području Paname sežu 12 000 godina u prošlost.
Panama je ostala španskom kolonijom 300 godina, od 1538. do 1821. kada postaje pokrajinom Kolumbije. U decembru 1903. Sjedinjene Američke Države pomažu panamski ustanak, otcjepljenje i osamostaljenje od Kolumbije. Tokom 20. vijeka panamska vlast često prolazi kroz periode političke nestabilnosti i korpucije. 1989. za vrijeme vlasti generala Manuela Noriege vojska SAD-a započinje napad na Panamu, nekoliko dana prije nego što je Panamski kanal trebao preći u panamsku nadležnost.
Sjedinjene Države su predale Panamski kanal, infrastrukturu i administraciju Panami tek 31. decembra 1999.
Političke podjele
Podjeljena je na 9 pokrajina.
Geografija
Nalazi se u srednjoj Americi u južnom dijelu. Izlazi na Tihi i Atlantski okean. Površine 76 000 km2 te oko 3,5 miliona stanovnika. Glavni grad je Panama. Najveći dio zemlje je planinski. Najviši vrh je 3 470 mnv. Klima je tropska i vlažna.
Privreda
Zbog svog ključnog geografskog položaja, ekonomija Paname je orijentirana na pružanje usluga: bankarskih, trgovačkih i turističkih. Nakon dobijanja kontrole nad Panamskim kanalom 1999, otvaraju se mogućnosti za nove projekte.
Stanovništvo
Većinu stanovništva čine mestici, te miješano indijansko, špansko i kinesko stanovništvo.
Dominira katolička vjera: oko 80% populacije. Katoličanstvo je i službena vjera u Panami. Od ostalih vjeroispovjesti ima najviše protestanata, nešto muslimana, pripadnika Bahai vjere, židova i hindusa.
Elektrotehnički fakultet u Sarajevu
Elektrotehnički fakultet u Sarajevu (ETF) je visokoobrazovna institucija sa sjedištem u Sarajevu, članica Univerziteta u Sarajevu. Fakultet je osnovan 1961. godine, a prva generacija studenata je krenula godinu dana ranije u sklopu tadašnjeg tzv. Tehničkog fakulteta u Sarajevu, koji je kasnije dobio sadašnji naziv. Zgrada fakulteta se nalazi u Kampusu Univerziteta u Sarajevu.
Odsjeci
Fakultet ima sljedeće odsjeke:
Za praktični dio nastave, fakultet koristi kapacitete Elektroprivrede d.d. i BH Telecoma d.d.
NGC 3655
NGC 3655 (također poznat kao IRAS 11202+1651, MCG 3-29-39, PGC 34935 i UGC 6396) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 68 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,50 (30 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. decembra 1783. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Agustina García
Agustina Soledad García (12. juni 1981. - ) je argentinska hokejašica na travi. Igra na poziciji napada.
Messier 106
Karakteristike
M106 se nalazi na udaljenosti od 23.7 miliona s.g. i ima prečnik od 120,000 s.g. Njen sjaj nešto je veći od sjaja našeg Mliječnog puta. Galaksiju karakteriše istaknuta prečka sa sjajnim centrom koji krije supermasivnu crnu rupu. Crna rupa je trenutno aktivna i usisava materijal što uzrokuje emisiju X-zraka i neobične spektralne emisije. M106 je zato klasificirana kao aktivna galaksija tipa Sayfert II.
M106 ima maser uzrokovan vodenom parom koji je vidljiv na radiofrekvenciji od 22 GHz. Maser je dokaz postojanju gustih i toplih molekularnih oblaka.
Amaterska posmatranja
M106 je poprilično tamna galaksija zbog toga što je sjaj raspoređen na velikoj površini. U 200 mm teleskopu vidljiva je kao eliptični disk dug 5 lučnih minuta (') i širok 3'.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Podbrezje
mini|280px|Podbrezje, rimokatolička crkva "Sv. Jakob" Podbrezje je naseljeno mjesto u sastavu općine Naklo, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podbrezje je imalo 788 stanovnika.
Agustina García
Svojim igrama izborila je mjesto u argentinskom izabranoj ekipi.
Podbrezje
Stanovništvo
Napomena: ''U 1953. nastalo spajanjem naselja Britof, Dolenja vas, Podtabor i Srednja vas koja su ukinuta.''
Agustina García
Uspjesi
Od strane Međunarodne hokejske federacije je dvaput proglašena Svjetskom mladom hokejašicom godine, i to 2002. i 2004. godine.
128.
Godina 128. (CXXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Kalpurnija i Libona (ili, rjeđe, godina 881. Ab urbe condita). Oznaka 128. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Karlo I Robert, kralj Ugarske
Karlo I Robert (mađarski: Károly Róbert; 1288. - 16. juli 1342.) je bio kralj Ugarske od 1308. do 1342. godine. Bio je član Anžujske dinastije a njegova baka Marija je bila kćerka ugarskog kralja Stjepana V. Naslijedio je 1295. godine svog oca Karla Martela kao pretendent na ugarsko prijestolje. Međutim, većina ugarskih prelata i plemića je odbila da prizna njegovu titulu i ostala lojalna ugarskom kralju Andriji III.
Karlo je pobijedio u prvoj odlučujućoj bici kod Rozgonija (današnje Rozhanovce, Slovačka) 15. juna 1312. godine. Nakon toga njegove trupe su zauzele većinu tvrđava moćne porodice Aba. Tokom naredne decenije, Karlo je obnovio kraljevsku vlast prvenstveno uz pomoć prelata i plemića. Nakon smrti najmoćnijeg oligarha Matije Csáka 1321. godine, Karlo je postao neprikosnoveni vladar cijelog kraljevstva, sa izuzetkom Hrvatske gdje su lokalni plemići sačuvali svoj autonomni status. Nije bio u stanju da spriječi Vlašku da postane nezavisna kneževina nakon poraza u bici kod Posada 1330. godine. Karlovi savremenici opisuju ovaj poraz kao Božiju kaznu zbog njegove okrutne osvete i ubistva porodice Felicijana Zaha koji je pokušao da pobije kraljevsku porodicu.
Karlo je trajno riješio zemljišne grantove uvodeći sistem "zapisani feud" pri čemu su njegovi službenici ubirali značajne prihode. U drugoj polovini vladavine je uspostavio Red sv. Georgea koji je predstavljao prvi sekularni poredak vitezova. Promovisao je otvaranje novih rudnika zlata, čime je Ugarska postala najveći proizvođač zlata u Evropi. Prvi ugarski zlatnik je kovan tokom njegove vladavine. Na kongresu u Visegradu 1335. godine, posredovao je u pomirenju češkog kralja Ivana i poljskog kralja Kazimira III. Sporazumi potpisani na tom kongresu su doprinijeli razvoju novih komercijalnih puteva koji su povezivali Ugarsku sa zapadnom Evropom. Karlovi napori ponovnog ujedinjenja Ugarske te njegove administrativne i ekonomske reforme su uspostavili osnove za dostignuća njegovog sina i nasljednika Ludovika Velikog.
127.
Godina 127. (CXXVII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Rufa i Skvile (ili, rjeđe, godina 880. Ab urbe condita). Oznaka 127. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Zlatibor
Zlatibor je poznato klimatsko lječilište, banja na jugozapadu Srbije. Centar Zlatibora je turistički gradić Kraljeve Vode. Druga mjesta su: gradić Čajetina i sela Sirogojno (poznato po džemperima od ovčje vune i etno-selu), Mačkat (poznat po zlatiborskom pršutu i janjećem i svinjskom pečenju), Ljubiš (rodno mjesto dječjeg pjesnika Ljubivoja Ršumovića), Mokra Gora (turističko selo kroz koje prolazi stara pruga jednog kolosijeka i vlak "Ćira"; rodno mjesto zlatiborskog pjesnika Mihaila Ćupovića), Kremna (rodno mjesto čuvene vidovnjačke obitelji Tarabića, koji su napisali "Kremansko proročanstvo" u 19. vijeku) i dr. Na Zlatiboru se nalazi i Institut za liječenje uvećane štitaste (tiroidne) žlijezde.
Turizam na Zlatiboru i u Kraljevim Vodama
S turizmom se na Zlatiboru počelo još 1893. godine, kad je ovdje boravio kralj Srbije Aleksandar I. Obrenović. On je dao da se u mjestu Kulaševcu, na izvoru potoka Kulaševca, podigne fontana (česma) kao obilježje njegova boravka i znak zahvalnosti za toplu dobrodošlicu. Od tada se Kulaševac naziva Kraljeva Voda (u jednini). 1946. godine, u čast partizanskih ranjenika strijeljanih u studenom i decembru 1941. godine, Kraljeva Voda dobija ime Partizanske Vode (u množini). Od 1995. godine, to ime glasi Zlatibor, a današnji naziv je Kraljeve Vode (u množini). Na Kraljevoj Vodi je boravio i kralj Petar I. Karađorđević, i od tada počinje pravi turizam na Zlatiboru, a Kraljeve Vode se sve više razvijaju u njegov centar.
Stanovništvo
Zlatiborci su čuveni po svojoj mudrosti i snalažljivosti. Većina Zlatiboraca su Srbi pravoslavne vjeroispovijesti, a broje oko 20.000. Maternji jezik Zlatiboraca je srpski jezik, tradicionalno ijekavskog, ali u novije vrijeme ekavskog izgovora koji je došao iz Srbije. Zlatiborci od svih Srba govore najčistijim i najpravilnijim jezikom i naglaskom. Često u govoru upotrebljavaju poslovice i šale. Vrlo su gostoljubivi.
Historija Zlatibora
right|thumb|Vrhovi Zlatibora Poznato je da je Zlatibor bio naseljen još u prahistorijskoj dobi, kada su ovdje živili Iliri, tj. njihovo pleme Partini. Nakon dolaska Rimljana, Partini su romanizirani i počeli su obožavati Jupitera partinskog.
U 7. vijeku dolaze Slaveni. Smatra se da se jedno od središta srpske zemlje Raške, grad Dresnik, nalazio na mjestu današnjeg sela Drežnika.
Nije poznato kako se Zlatibor zvao u najstarije vrijeme. Od kasnog Srednjeg vijeka koristi se ime Rujno, po biljci ruju koja je ovuda rasla. Ime Zlatibor koristi se tek od 18. vijeka.
Zlatibor se tokom srednjeg vijeka nalazio u sklopu Raške, Srijemske kraljevine, Duklje i Bosne. 1463. godine Turci su osvojili Zlatibor i pripojili ga svom carstvu.
Tokom osmanske vladavine, Zlatibor je skoro uvijek odolijevao carigradskoj vlasti, zahvaljujući hajducima, jednoj vrsti odmjetnika, koja se borila protiv Osmanlija. Najveće stjecište hajduka bile su šume Murtenice, južnog dijela Zlatibora.
1804. godine počinje borba za oslobođenje. U oslobođenoj Srbiji našli su se samo sjeverni dijelovi Zlatibora kojima je, s titulom rujanskog serdara, upravljao Jovan Mićić, kontroverzna ličnost te dobi, lični prijatelj kneza Miloša, vladike Petra II. Petrovića Njegoša, ali i Smail-age Čengića.
Novo razgraničenje Srbije i Turske Jovan Mićić je dočekao konačnim oslobađanjem južnog Zlatibora, jer je granica najzad postavljena na rijeci Uvcu. Mićiću se priprisuje jedna i danas korišćena zlatiborska uzrečica: "Do Uvca i do mog kurca", kojom je htio Turcima da stavi do znanja da im on nikad neće dozvoliti da pređu Uvac i stignu na Zlatibor.
Danas je Zlatibor dio Srbije, raspoređen u tri njene općine: općini Čajetini i dijelovima opićina Užice i Nova Varoš. Po njemu se čitav region na jugozapadu zemlje zove Zlatiborski okrug.
Beli orlovi
Beli orlovi, također poznati kao Osvetnici , bili su srpska paravojna formacija povezana sa Srpskom narodnom obnovom (SNO) i Srpskom radikalnom strankom (SRS). Beli orlovi su učestvovali u vojnim akcijama u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini.
U optužnici MKSJ-a protiv Vojislava Šešelja 2003. godine, grupa se spominje kao navodna stranka u udruženom zločinačkom poduhvatu, u kojem je Vojislav Šešelj navodno učestvovao. U optužnici je grupa indetifikovana kao "dobrovoljačka jedinica koja uključuje četnike ili Šešeljevce . Vojislav Šešelj je demantovao tvrdnje da je bio vođa ove formacije.
Ratni zločini
Paravojne jedinice odgovorne su za neke od najbrutalnijih aspekata "etničkog čišćenja". Dvije jedinice koje su igrale glavnu ulogu u kampanji "etničkog čišćenja" u BiH bili su "četnici" povezani sa Vojislavom Šešeljem i "Tigrovi" povezani sa Željkom Ražnatovićem (Arkan). Djelovale su u Republici Srbiji također. Šešeljevi sljedbenici navodno su vodili kampanje "etničkog čišćenja" protiv etničkih manjina u srpskim pokrajinama Vojvodini i na Kosovu.
– Izvještaj Komisije Ujedinjenih nacija o etničkom čišćenju u Bosni i Hercegovini Svjedočenje na Međunarodnom krivičnom sudu za ratne zločine ukazuje da su Bijeli orlovi odgovorni za niz zločina tokom rata u Bosni i Hercegovini i Hrvatskoj, uključujući: masakr u Voćinu, masakr u Višegradu, zločini u Foči, Gackom i ostali. Tribunal je optužio razne članove Bijelih orlova. Mitar Vasiljević osuđen je na 15 godina zatvora. Bivši vođa, Milan Lukić, osuđen je na doživotnu kaznu za ratni zločin koji uključuje ubistva muškaraca, žene i djece.
Predoslje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Predoslje su imale 989 stanovnika.
NGC 459
NGC 459 (također poznat kao MCG 3-4-17, PGC 4665 i UGC 832) je galaksija koja je udaljena oko 584 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,70 (119 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (102 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ayelén Stepnik
Ayelén Stepnik (Rosario, 22. novembar 1975. - ) je argentinska hokejašica na travi. Igra na položaju vezne igračice.
Osvajačica je srebrne medalje na Olimpijskim igrama 2000. godine u Sydneyu i bronzane medalje na Olimpijskim igrama 2004. godine u Atini.
Irfan Ljubijankić
Dr. Irfan Ljubijankić (26. novembar 1952, Bihać - 28. maj 1995, Cetingrad, Hrvatska)
Biografija
Medicinski fakultet završio je na Beogradskom univerzitetu 1977. Jedno vrijeme (16 mjeseci) radio je u Libiji kao liječnik opće prakse. Od 1980. do 1984. specijalizirao je otorinolaringologiju i cervikofacijalnu hirurgiju. U isto vrijeme je završio postdiplomski studij iz ORL i MFK u Zagrebu, poslije čega je ponovo godinu dana proveo u Libiji.
Žitomislići
Žitomislići su naseljeno mjesto u gradu Mostaru, Bosna i Hercegovina.
Irfan Ljubijankić
Biografija
Jedan je od osnivača političke partije pod nazivom Stranka demokratske akcije. Na prvim višestranačkim izborima njegova SDA stranka u Bihaću je odnijela pobjedu, ali se on nije kandidirao ni za općinsku listu vijećnika ni za načelnika općine. Izbore je odradio sa mjesta predsjednika OO SDA Bihać, na radnom mjestu načelnika ORL odjela gradske Opće bolnice. Početkom rata je izabran za predsjednika Okruga Bihać i tu funkciju je obnašao 10 mjeseci. Bio je član Glavnog i Izvršnog odbora SDA. 27. marta 1994]. izabran je za predsjednika Glavnog odbora SDA. Za ministra vanjskih poslova RBiH postavljen je odlukom o izboru Vlade RBiH na sjednici održanoj 23. juna 1994. Na toj dužnosti je poginuo 28. maja 1995. Helikopter kojim se vraćao iz Bihaća u Zagreb oboren je raketom hrvatskih Srba nedaleko od hrvatsko-bosanske granice, na teritoriji općine Cetingrad. Sahranjen je 8. juna 1995. u Bihaću. U četveročlanoj delegaciji su se, pored ministra Ljubljankića nalazili i dr. Izet Muhamedagić, zamjenik ministra pravde, dr. Mensur Šabolić, službenik bosanskohercegovačke ambasade u Zagrebu i major Fadil Pekić, pratilac dr. Ljubljankića. Poginula su i 2-3 ruska (neki izvori tvrde Ukrajinci) državljana: Mihail Maksumenko Grigorijevič, N. Dudajev koji su pilotirali helikopterom na ovoj liniji
Žitomislići
Arheologija
Od 1970. do 1973. godine izvedena su arheološka istraživanja pod rukovodstvom Tome Anđelića i Pave Anđelića i konzervatorski radovi pod vodstvom Ive Bojanovskog. Otkrivena je dvojna bazilika iz V i VI vijeka, objekat za stanovanje i nekropola sa deset stećaka. Arheološki materijal nije sačuvan, izuzev jedne nadgrobne ploče, sada u Muzeju Hercegovine u Mostaru. Bazilika je proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Bazilika i veliki dio nekropole stećaka nalazi se u ograđenom prostoru pravoslavng groblja. Usljed neredovnog održavanja, cijelo područje je, uključujući baziliku i objekt za stanovanje, zapušteno i zaraslo u divlje raslinje. Konzervirani zidovi bazilike i objekta za stanovanje su u dobrom stanju.
Ali Imran
Sura Ali Imran (arapski. آل عمران; bos.:Porodica Imranova) je treća po redoslijedu sura islamske svete knjige Kur'ana. Druga je najduža, nakon sure El-Bekara. Ubraja se u medinske sure.
Karakteristike
Jedna je od 29 sura koje počinju sa karakterističnim početkom, odnosno odvojenim harfovima. Druga je od šest kur’anskih sura koje počinju sa karakterističnim znakom, trostrukim harfom Elif-Lam-Mim (ostale sure su: El-Bekare, El-Ankebut, Er-Rum, Lukman i Es-Sedžda).
Pregled
Po islamu, otac Isaove majke Merjeme se zvao Imran. Dio sure Ali Imran govori o porodici Imranovoj koju su sačinjavali Imran, Hana, Merjema i Isa. Sura Ali Imran je objavljena u Medini i smatra se drugom ili trećom po redu Medinskoj objavi. Gotovo svi ajeti su objavljeni u trećoj godini po Hidžri sa izuzetkom 61. ajeta koji je objavljen 10 godine po Hidžri, jer je objavljena povodom dolaska delegacije kršćana kod Muhammeda, što se po islamskim historičarima desilo 10. godine po hidžri.
Porodica Imranova
desno|mini|250px|Dio ajeta iz sure Ali Imran pisan u 15 stoljeću ; "U smjeni dana i noći su zaista znakovi za one koji imaju razuma". Dok se u suri El-Bekara na dosta mjesta spominju Jevreji, u suri Ali Imran, Bog se na više mjesta obraća kršćanima. Imranova porodica se na prvome mjestu spominje u 33. ajetu gdje se kaže: Nakon toga se opisuje rođenje Merjeme, majke Isaove. Hana se prije rođenja djeteta zavjetovala Bogu da će kada se dijete rodi, dati ga da služi hramu u Jerusalimu. To je i učinila. O njoj se brinuo Zekerijja oženjen Merjeminom sestrom Išom, koja mu je rodila Jahju a.s. Po islamu Jahja i Isa su rođaci (od dvije sestre djeca). Događaj kada su meleci obradovali Zekerijjaa sa Jahjom opisan je od 38. do 41. ajeta, a odmah nakon toga i dolazak radosne vijesti Merjemi dok je u molitvi bila u hramu: Zatim se sve do 55 ajeta govori o njemu. Na nekoliko mjesta se upozorava na tvrdnju kršćana da je Isus bog (sin) pa se kaže u 79. ajetu: I nakon mnogih prijetnji i poziva da se povjeruje u Kur'an za sljedbenike Knjige (Ehli kitabije - kur'anski naziv za Jevreje i kršćane) u suri Ali Imran u ajetu 113,114 i 115 se kaže:
Bedr
U suri Ali Imran, u ajetima 123 do 128 se spominje i Božija pomoć učesnicima bitke na Bedru, a zatim u sljedećim ajetima i poraz na Uhudu koji su muslimani doživjeli od neprijatelja, razloge za to, i dalje podsticanje vjernika na borbu.
Prijetnja i radosna vijest
Sura se završava prijetnjom svakome ko ne vjeruje u Objavu Božiju, a nakon toga u zadnja četiri ajeta (191-194) molitva i radosna vijest o obećanoj nagradi vjernicima.
Vanjski linkovi
✅
Victoria, krunska princeza od Švedske
Victoria, krunska princeza od Švedske, vojvotkinja od Västergötlanda (rođena 14. jula 1977) je švedska prijestolonasljednica. Danas je jedina prijestolonasljednica na svijetu i prva žena u historiji koja drži tu poziciju. Nosi oslovljavanje Njena Kraljevska Visost. Ako naslijedi tron kao što se očekuje, bit će četvrta žena na švedskom vladarskom tronu (nakon Margarete, Kristine i Ulrike Eleonore).
Rane godine
Princeza Victoria je najstarije od troje djece kralja Carla XVI Gustafa i kraljice Silvije. Njeno puno ime je Victoria Ingrid Alice Désirée. Prvo ime dobila je po prapranani, Viktoriji Badenskoj, koja je bila švedska kraljica kao supruga kralja Gustafa V. Drugo ime je dobila u spomen njene pratetke, Ingrid Švedske, danske kraljice po braku. Treće ime je dobila po nani sa majčine strane, a četvrto po svom pretku, Désirée Clary, supruzi kralja Karla XIV Ivana i zaručnici Napoleona Bonaparte.
Krštena je u Crkvi kraljevske palače 27. septembra 1977. godine. Njeni kumovi su dvoje evropskih monarha - Harald V, kralj Norveške, i Beatrix, kraljica Holandije - i njena tetka, princeza Désirée, baronica Silfverschiöld. Prestolonasljednica Victoria je i sama kuma evropskim prinčevima za koje se očekuje da jednog dana naslijede krune: norveškoj princezi Ingrid Alexandri, holandskoj princezi Catharini-Amaliji, danskom princu Christianu i belgijskoj princezi Eléonore.
Izmjena ustava i dužnosti
Postala je krunska princeza 1. januara 1980. godine izmjenom Akta o nasljeđivanju iz 1810. godine koji je pravo na krunu davao samo muškarcima iz dinastije Bernadotte. Ova promjena ustava značila je da će prvi u nasljednom nizu za švedski tron biti monarhovo najstarije dijete, bez obzira na spol. Victorijin mlađi brat, princ Carl Philip, je time izgubio svoju poziciju. Švedska je tako postala prva monarhija u svijetu koja je usvojila jednaku primogenituru, a Victoria je postala prva prestolonasljednica u historiji. Retroaktivnu promjenu ustava nije podržavao Victorijin otac, koji je preferirao svoga sina za nasljednika, a njegovo mišljenje su komentirali i mediji. Ubrzo nakon što je postala prijestolonasljednica, od oca je dobila titulu vojvotkinje od Västergötlanda.
Princeza Victoria izvršava svoje dužnosti članice švedske kraljevske porodice i pruža podršku ocu, u čije ime izvršava dužnosti šefa države kao regent kada je on na putu. Svoj prvi govor parlamentu buduća kraljica održala je prilikom ceremonije u kojoj je proglašena punoljetnom i spremnom za izvršavanjem regentskih dužnosti, 14. jula 1995. godine. Među princezine dužnosti spada predstavljanje i promoviranje Švedske na službenim putovanjima.
Privatni život i brak
Godine 1996. otkriveno je da princeza Victoria pati od anoreksije, a to je potvrđeno sljedeće godine. Preseljena je u Sjedinjene Američke Države, gdje je u privatnosti studirala i bila liječena.
Krunska princeza se 2009. godine zaručila za Daniela Westlinga. Vjenčanje je održano 19. juna 2010. godine, te je Westling postao švedski princ i vojvoda od Västergötlanda. 23. februara 2012. rodila je kćerku, princezu Estelle, kojoj je Victorijin otac dao titulu vojvotkinje od Östergötlanda. Estelle je druga u nizu nasljednika, nakon majke, a prije daidže Carla Philipa i tetke Madeleine.
Zsuzsanna Bekecs
Zsuzsanna Bekecs rođena 17. maja 1976. u Salgótarjánu je nekadašnja mađarska biatlonka.