cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
UEFA Evropska liga 2017/18 - nokaut faza
Utakmice
Lokomotiv Moskva pobjednik sveukupnim rezultatom 4–2.
Romain Rolland
Objavio je mnogo radova o muzici i muzičarima, a u središtu njegova interesa je Ludwig van Beethoven. Pisao je romansirane biografije i drugih velikih ljudi. Godine 1915. dobio je Nobelovu nagradu. Zaoštravanjem političkih prilika u Evropi sve više se priklanja ljevici i deklarira se kao pristaša komunizma. Ostavio je golemu korespodenciju (s Tolstojem, Gandhijem, Gorkim, Rilkeom, Zweigom i drugim istaknutim savremenicima.
UEFA Evropska liga 2017/18 - nokaut faza
Utakmice
Atlético Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 5–1.
Athletic Bilbao pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
''Sveukupni rezultat 1–1. Zbog više postignutih golova u gostima Dinamo Kijev se kvalificirao u sljedeći krug.''
Zenit Sankt Peterburg pobjednik sveukupnim rezultatom 3–1.
''Sveukupni rezultat 3–3. Zbog više postignutih golova u gostima RB Leipzig se kvalificirao u sljedeći krug.''
CSKA Moskva pobjednik sveukupnim rezultatom 1–0.
Lyon pobjednik sveukupnim rezultatom 4–1.
Red Bull Salzburg pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
Viktoria Plzeň pobjednik sveukupnim rezultatom 2–0.
Lazio pobjednik sveukupnim rezultatom 5–2.
Milan pobjednik sveukupnim rezultatom 4–0.
Sporting Lisabon pobjednik sveukupnim rezultatom 6–4.
Arsenal pobjednik sveukupnim rezultatom 4–2.
Marseille pobjednik sveukupnim rezultatom 3–1.
Osmina finala
Izvlačenje parova osmine finala održalo se 23. februara 2018.
Četvrtfinale
Izvlačenje parova četvrtfinala održaće se 16. marta 2018.
Polufinale
Izvlačenje parova polufinala održaće se 13. aprila 2018.
Finale
<section begin="Finale" uefa="" evropske="" lige="" 2018.="" /> <section end="Finale" uefa="" evropske="" lige="" 2018.="" />
Sanjati (album)
Sanjati je treći album sarajevske pop-rok grupe Crvena jabuka, kojeg je objavila zagrebačka izdavačka kuća Jugoton 1988. Snimljen je u studiju Rockoko vlasnika Želimira Babogredca u mjestu Bošnjaci kod Vinkovaca. S ovim albumom grupa Crvena jabuka ostvarila je veliki uspjeh kod publike, a prva pjesma "Zovu nas ulice" odsvirana je po uzoru na rane The Beatles, a uradili su njihov prepjev "Twist and Shout" sa "Sviđa mi se ova stvar". Pjesma "Ti znaš" urađena je po uzoru na irsku rok grupu U2 sa električnom gitarom koja veoma podsjeća na sviranje gitariste the Egde (David Howard Evans). Tu su i balade "Oči su se navikle na mrak", "Vozovi prolaze" i naslovna "Sanjati" koje su uvijek prisutne na njihovim studijskim albumima. B-stranu otvara "Ima nešto od srca do srca" odsvirana u stilu britanske rok grupe Dire Straits i gitare koja podsjeća na sviranje Marka Knopflera. Za njom slijedi ljetna pjesma "Malo ćemo da se kupamo" odsvirana u reggae stilu, koji je u to vrijeme popularisao britanski sastav UB40. "Na dlanu mi piše" je povratak na njihov zvuk s prvog albuma uz istaknute riffove i solo na električnoj gitari u sredini pjesme, koji podsjeća na sviranje gitariste Eddija Van Halena iz američke hard rok grupe Van Halen. Većina pjesama bile su hitovi i često su se u to vrijeme mogle čuti na tadašnjim jugoslavenskim radio i televijskim stanicama. Album je bio prodat u 250.000 primjeraka i kao takav je bio jedan od najbolje prodavanih albuma u bivšoj Jugoslaviji. Tokom snimanja ovog albuma grupi su se priključila dva nova člana, bas-gitarist Zoran Šerbedžija i klavijaturist Zlatko Volarević. U drugoj polovini 1988. godine bas-gitaristu je zamijenio Branko Salka i u takvom sastvu grupa Crvena jabuka ostala je do 1994. godine.
"Sanjati" je bio prvi album koji je producirao Nikša Bratoš, multiinstrumentalista iz Zagreba koji je prije Crvene jabuke svirao s grupom Valentino. Od 1994. godine je postao službeni član Crvene jabuke. Objavljivanja ovog albuma predstavlja značajan događaj na sarajevskoj pop rok sceni s kraja 1980-ih. Ubrzo nakon toga krenuli su na turneju tokom koje su odsvirali 180 koncerata. Fotografiju za omot albuma uradio je Kemal Hadžić, a dizajn Davor Papić.
Spisak pjesama
Muziku i tekstove za većinu pjesama napisao je gitarist Zlatko Arslanagić, osim pjesme "Sanjati" koju je napisao Dražen Žerić.
Anatas
Anatas je jedan od tri mineralne forme titanij-dioksida. Ostali minerali su rutil i brukit. Dolazi u malim, izoliranim i jasno razvijenim kristalima. Kristalizira u tetragonskom sistemu. Zagrijavanjem iznad 915 °C prelazi u rutil. Kristale anatasa je moguće dobiti laboratorijski sol-gel procesom, kontroliranom hidrolizom TiCl4 ili titanijskih alkoksida. Anatas je u odnosu na rutil manje zastupljen. Anatas i rutil imaju sličan sjaj, tvrdoću i gustoću. Razlikuju se po strukturi, kristalnom habitusu i kalavosti. Anatas dolazi u kristalima oblika izdužene bipiramide, a ponekad se pogrešno naziva oktaedrit.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1978.
mini| Svjetsko prvenstvo u nogometu 1978. bilo je 11. po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Argentini od 1. do 25. juna 1978. godine. Šampionsku titulu osvojio je domaćin Argentina pobijedivši u finalnoj utakmici Holandiju. Bronzana medalja pripala je Brazil. Na takmičenju je učestvovalo 16 reprezentacija, te odigrano 38 utakmica gdje je postignuto 102 gola što je prosječno iznosilo 2.68 postignutih golova po utakmici. Najbolji strijelac turnira bio je reprezentativac Argentine Mario Kempes sa šest postignutih golova.
Izbor domaćina
Odluka o organizatoru svjetskog prvenstva donijeta je u julu 1966. godine. Kandidati za organizaciju svjetskog prvenstva bili su: Argentina i Meksiko. FIFA je u Londonu 6. jula 1966. godine organizaciju svjetskog prvenstva dodijelila Argentini. Meksiko se povukao jer je već dobio organizaciju svjetskog prvenstva za 1970. godinu.
Rezultati:
Kvalifikacije
Od ukupno 107 reprezentacija koliko ih se prijavilo za učešće na svjetskom prvenstvu 105 ekipa je učestvovalo u kvalifikacijama za završni turnir dok su Argentina kao organizator turnira i Zapadna Njemačka kao aktuelni prvak imali obezbjeđeno učestvovanje na svjetskom prvenstvu bez učešća u kvalifikacijama. Ostalih 14 ekipa učešće je obezbedilo kroz kvalifikacije. Debitanti turnira bili su Iran i Tunis.
Kvalificirane ekipe:
Pravila takmičenja
Turnir je sačinjavalo 16 ekipa podijeljenih u četiri grupe. Pobijednici i drugoplasirane ekipe iz svih grupa kvalificirali su se u drugu grupnu fazu. U drugoj grupnoj fazi formirane su dvije grupe po četiri ekipe. Pobjednici grupa druge grupne faze igrali su utakmicu za novog svjetskog prvaka dok su drugoplasirane ekipe iz obje grupe druge grupne faze igrali utakmicu za treće mjesto. U slučaju da su dvije reprezentacije imale isti broj bodova u prvoj i drugoj grupnoj fazi odlučivala je gol-razlika.
NGC 7680-1
NGC 7680-1 (također poznat kao MCG 5-55-23, PGC 71541 i UGC 12616) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 236 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,90 (130 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (130 hiljada sg).
NGC 6167
NGC 6167 (također poznat kao ESO 226-SC16) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Ravnalo. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 26. juna 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Željko Ninčić
Najznačajniji period djetinjstva i odrastanja, proveo u Lištici - Široki brijeg, gdje je završio gimnaziju, u kojoj se i počeo baviti glumom, (srednjoškolsko takmičenje »Najveseliji razred«, gdje je sam pisao i glumio). U to doba dvije najznačajnije ličnosti, koje su uticale na njega su Čarli Čaplin i M.P. Čkalja. U Sarajevu je konkurisao 1982/83 školske godine, na Akademiju scenskih umjetnosti, gdje je i primljen u klasi prof. Emira Kusturice, te istu završio 1987. god.
Najznačajnije njegove vježbe na Akademiji su bile: »Zapisi iz podzemlja«-F.Dostojevski u sopstvenoj adaptaciji, »Davor Stevanovic«-prijemni Audicija i po sopstvenoj ideji i tekstu, uloga »Kamija« u diplomskoj predstavi »Buba u uhu« Fejdo..., »Pastor Manders« iz »Sablasti«-Ibzen itd. U vrijeme studiranja glumio je u dva igrana filma-uloga »Meksikanac« u »Strategiji švrake«, Z. Lavanića i u filmu »Život radnika« uloga »Cigre« kod M. Mandića. Također dvije TV serije »Notna svaštara« (Timoti Bajford), i »Mak i Zak«-D.Marjanović.
Jedan je od autora i tvoraca predstave »Audicija« sa likom Davor Stevanović, kao i idejni tvorac i autor »Nove audicije«, sa svojim kolegama, autor »Najnovija audicija-Željko Ninčić«( »Primi me«) i »Super Nova Audicija 007«.
Visoka politehnička škola u Zagrebu
Visoka politehnička škola u Zagrebu je privatna visoka škola kojoj je 3. oktobra 2007. godine Ministrastvo znanosti obrazovanja i športa (bos. Ministarstvo nauke i sporta) Republike Hrvatske izdalo Dopusnicu za obavljanje djelatnosti i izvođenje trogodišnjeg stručnog studija Tehnički menadžment čijim završetkom se stiče 180 ECTS bodova.
Ciljevi i zadaci Visoke politehničke škole u Zagrebu (Poly) proizlaze iz samog njenog naziva. Pojam politehnika (grč.) označava visoku tehničku školu na kojoj se školuju stručnjaci (praktičari) za pojedine tehničke struke. A tehnika (grč.) jest vještina u savladavanju praktične strane neke umjetnosti, obrtničke ili naučne djelatnosti; umijeće. Cilj Polyja pod vodstvom dekana prof. dr. sc. Pavla Rebića i prodekana doc. dr. sc. Branimira Lokina jest obrazovati buduće stručnjake u određenoj struci putem provjerenih i izuzetno učinkovitih metoda interaktivne nastave.
Referendum o pristupanju Hrvatske Evropskoj uniji 2012.
Referendum o pristupanju Hrvatske Evropskoj uniji održao se 22. januara 2012. godine. Hrvatska je završila pregovore o pristupanju 30. juna 2011, potpisala Ugovor o pristupanju 9. decembra 2011. Ustav Hrvatske zahtijeva da se referendum mora održati na temu pristupanja Hrvatske Europskoj uniji. Dana 23. decembra 2011 Hrvatski sabor je potvrdio odluku o priključenju EU i utvrdio da će se referendum održati 22. januara 2012.
Rezultati
desno|mini|Glasački listić na referendumu Po nezvaničnim rezultatima, za ulazak Hrvatske u EU glasalo je dvije trećine, od glasačkog tijela koje je izašlo na referendum. Prvi neslužbeni i nepotpuni rezultati objavljeni su u 20:20 22. januara 2012. godine; prema njima je 32,66% birača glasalo protiv, dok je 66,77% glasalo za.
NGC 3366
NGC 3366 (također poznat kao ESO 264-7, IC 2592, IRAS 10329-4325, MCG -7-22-24 i PGC 31335) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 133 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jedro. Najveći prečnik je 1,80 (70 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. marta 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
28. septembar
28. septembar / rujan (28. 9) jest 271. dan godine po gregorijanskom kalendaru (272. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 94 dana.
Podorugla
Podorugla je naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina.
Univerzitet Duke
Univerzitet Duke (engleski Duke University) je privatni, istraživački univerzitet sa sjedištem u Durhamu, američkoj saveznoj državi Sjeverna Karolina. Osnovan je 1838. godine na području današnjeg grada Trinitija a preseljen je u Durham 1892. godine. 1924. godine je industrijalac James B. Duke osnovao privatnu fondaciju The Duke Endowment, kada je i dotadašnjem Trinity Collegeu promijenio ime u Univerzitet Duke u čast svog pokojnog oca, Washington Duke.
Organizacione jedinice
Univerzitet Duke se sastoji od više škola kako dodiplomskog tako i postdiplomskog studija. U nastavku je dat prikaz organizacionih jedinica ovog univerziteta sa godinom osnivanja.
NGC 1743
NGC 1743 (također poznat kao ESO 56-EN21) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 3. augusta 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 945
NGC 945 (također poznat kao IRAS 02261-1045, MCG -2-7-13 i PGC 9426) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 206 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 2,30 (138 hiljada sg) a najmanji 2,2 uglovnih minuta (132 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. novembra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tetovirano pozorište
Tetovirano pozorište je predstava u režiji Mladena Materića, premijerno izvedena na Otvorenoj sceni OBALA, gdje je početkom 80-ih Materić radio kao umjetnički rukovodilac Scene, ali i kao predavač na Akademiji scenskih umjetnosti. Riječ je o predstavi koja je svojom estetikom uveliko uzdrmala tadašnju pozorišnu scenu. Ubrzo započinje njen život na evropskim scenama, gdje osvaja i brojne nagrade. Od 1986. kreće na turneju po Evropi i dobija Fringe First Award na festivalu u Edinburgu. Od 1992. godine je na novoj adresi, u pozorištu "Garon" u Tuluzu. U predstavi su igrali Haris Burina, Jelena Čović, Maja Mijatović, Mirko Vlahović, Željko Ninčić, Miralem Musabegović.
Borislav Stjepanović
Borislav Boro Stjepanović, rođen u selu Planinica (Vareš, NR BiH) 8. maja 1946. godine, je jugoslavenski i bosanskohercegovački glumac i režiser.
Biografija
Apsolvirao je jugoslavensku i svjetsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu 1969. godine i diplomirao glumu na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu 1971. godine. Odigrao je više od pedeset pozorišnih uloga.
Režirao je u Sarajevu (Otvorena scena OBALA, Kamerni teatar 55), u Mostaru i Podgorici. Na televiziji je igrao u više TV-filmova (Andra i Ljubica, Bife Titanik) i TV-serija (Građani sela Luga, Filip na konju, Osma ofanziva, Volim i ja narandže, Oriđinali, Viza za budućnost, Naša mala klinika, Lud, zbunjen, normalan). Igrao je u preko pedeset filmova (Sjećaš li se Dolly Bell?, Ko to tamo peva, Čudo neviđeno, Miris dunja, Kuduz, Gluvi barut, Urnebesna tragedija, Ničija zemlja, Ovo malo duše). Pedagoškim radom počeo se baviti 1971. godine asistirajući na predmetima Dikcija (1971-1973.) i Gluma (1976-1981), na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu. Učestvovao je u osnivanju Akademije scenskih umjetnosti u Sarajevu, gdje je radio od 1981. do 1992. godine. Školske 1992/93. godine bio je profesor na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu.
Jedan je od osnivača Fakulteta dramskih umjetnosti na Cetinju 1994. godine, gdje i danas radi kao redovni profesor na predmetu Gluma. Kao gostujući profesor predaje glumu i na Umjetničkoj akademiji u Osijeku.
Nagrade i knjige
Za glumački rad nagrađivan je na Danima komedije u Jagodini, Dječijem festivalu u Kotoru, Jugoslovenskom pozorišnom festivalu u Užicu i Sterijinom pozorju u Novom Sadu. Napisao je četiri knjige iz pedagogije glume: "Gluma I; Rad na sebi", "Gluma II; Radnja", Gluma III; Igra" i "Audicija; Sve o prijemnom ispitu". Prve dvije dobile su Sterijinu nagradu za teatrologiju, 1998. godine.
Katedrala svetog Bonaventure
mini|desno|300px|Katedrala Sv. Bonaventure Katedrala svetog Bonaventure u Banjoj Luci je jedna od četiri katedrale u Bosni i Hercegovini. Sjedište je Banjalučke biskupije i biskupa Franje Komarice.
Katedrala je posvećena svetom Bonaventuri, franjevačkom srednjovjekovnom teologu.
Historija
Prva katedrala u gotskom stilu je bila sagrađena 1885-1887, ali je tako teško oštećena u katastrofalnom potresu 1969, da je morala biti posve srušena.
Edin Bavčić
Edin Bavčić je bosanskohercegovački košarkaš rođen u Foči, SR Bosna i Hercegovina.
Katedrala svetog Bonaventure
Historija
Nova katedrala je građena 1972-1973. u savremenom stilu u obliku šatora, što podsjeća na starozavjetni šator kao mjesto molitve i žrtve Bogu, kao i na stradanja ovdašnjih vjernika koji su nakon potresa još dugo stanovali pod šatorima.
Edin Bavčić
Karijera
Karijeru je započeo u Ilidžite nastavio u KK Bosni, gdje je u sezoni 2005./06. s njima osvojio naslov ligaškog prvaka. Izabran je kao 56. izbor NBA drafta od strane Toronto Raptorsa. Početkom sezone 2008./09. igrao je za ekipu Kepez Belediyespor, a ubrzo je prešao u redove ekipe Koln 99ers.
Jean Racine
Jean Racine (kršten 22. decembra 1639.- 21. april 1699.), francuski dramatičar, jedan od "velike trojice" 17. vijeka u Francuskoj (ostala dva su Molière i Pierre Corneille). Pisao je uglavnom tragedije, a potkraj života i jednu komediju.
Biografija
Ipak, incident, zbog kojeg je Racine otišao iz javnog života, je imao zaplet skandalom na sudu 1679. U to vrijeme se oženio. Kad se vratio pozorištu, na zahtjev Madame de Maintenon, ljubavnice Luja XIV, napisao je moralne priče Esther (1689.) i Athalie(1691.), obje temeljene na starozavjetnim pričama, a izvedene pred učenicima škole Saint-Cyr.
Jean Racine je umro 1699. i pokopan je u crkvi St. Etienne-du-Mont u Parizu.
Marquis de Sade
Donatien Alphonse François, marquis de Sade (Pariz, 2. juni 1740. - Charenton pokraj Pariza, 2. decembar 1814.), francuski književnik.
Bio je konjanički oficir u Sedmogodišnjem ratu. Proveo je 27 godina u zatvorima, a na kraju u ludnici zbog raznih delikata. U svojim djelima je opisivao mračne porive za psihičkim i fizičkim mučenjem: od čovjekova prava na "apsolutni egoizam" i naslađivanje u tuđim mukama pa do ubistva iz spolnog užitka. Mišljenja o njegovu opusu su podijeljena: za jedne je patološki pornograf, slavitelj nastranosti, bludnik i cinik uvjeren u apsolutni trijumf zla, za druge je pak tragična ličnost u neprestanom sukobu s društvom, rušitelj važečih normi i negator tradicije.
Budva
Historija
Budva je promijenila mnoge osvajače, a najduže su se na području grada zadržali Mleci i Austrijanci, koji su napustili grad 1918. godine.
Budva je stara oko 2.500 godina i jedan je od najstarijih gradova na Jadranskom moru. Središte je crnogorskog turizma i veoma je poznata po pješčanim plažama i prelijepoj arhitekturi.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine općina Budva imala je 19.218 stanovnika, od čega u samoj Budvi 13.338.
Općina Budva
Napomena: Nastala iz stare općine Budva koja nije mijenjala granice.
Ben Affleck
Ben Affleck (fon. "Eflek") američki je glumac, scenarist i režiser.
Biografija
Majka mu je učiteljica, a otac savjetnik za probleme sa alkoholom. Ben je najstariji od trojice braće. Jedan od njegove mlađe braće također je postao glumac (Casey Affleck). Još dok je bio veoma mali, njegovi su se preselili u Boston, gdje je živio sve dok nije počeo da se bavi glumom. Tamo je upoznao i svog dugogodišnjeg prijatelja Matta Damona (Matt Damon), sa kojim će kasnije napisati a i glumiti u filmu Dobri Will Hunting ("Good Will Hunting"), koji je dobio Oskara za najbolji originalni scenarij.
Karijera
Nakon što je odustao od fakulteta, Ben Affleck odlazi u Hollywood. Počinje malom ulogom u TV seriji "School Ties" zajedno sa svojim prijateljem Mattom Damonom, a zatim slijede veće uloge u filmovima "Dazed and Confused" (1993.) Richarda Linklatera i "Mallrats" (1995.) Kevina Smitha.
Ubrzo nakon toga, uslijed sve manjeg izbora uloga, Affleck i Damon odlučuju da napišu scenarij u kome će njih dvojica imati glavne uloge. Preko Aflekovog brata upoznaju Gasa van Santa, na čiju preporuku njihov scenarij otkupljuje kuća "Miramax" i od tog momenta priča o problematičnom dječaku, matematičkom geniju, postaje svima znana kao "Dobri Will Hunting".
Prije realizacije ovog filma, Affleck sa Kevinom Smithom započinje snimanje drugog - pod nazivom Lud za Amy ("Chasing Amy"), poslije čega biva svrstan u grupu glumaca vrijednih spomena. Nakon uspjeha koji postiže "Dobri Will Hunting" osvojivši Oskara za najbolji originalni scenarij, Affleck i Damon automatski postaju zlatni momci Hollywooda. Na mladog glumca koji obećava pozitivno će uticati i veza sa glumicom (Gwyneth Paltrow).
Narednih godina Affleck je bio veoma zauzet, s obzirom na to da smo bili u mogućnosti da ga vidimo u čak tri velika filma kao što su: Zaljubljeni Šekspir ("Shakespeare in Love"), Fantom ("Phantom") i Armagedon ("Armageddon"). Nastavlja tim tempom, te 1999. snima: 200 cigareta ("200 Cigarettes"), Sile prirode ("Forces of Nature"), "The Boiler Room" i "Daddy and Them".
29. septembar
29. septembar / rujan (29. 9) jest 272. dan godine po gregorijanskom kalendaru (273. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 93 dana.
Genetičko inženjerstvo
Genetičko inženjerstvo je skup biohemijskih postupaka kojima se izrezuju cijeli geni, a njihovi dijelovi ili grupe gena iz DNK jednog organizma se ugrađuju u prethodno određeno mjesto u DNK sekvenci drugog organizma. Najčešće je to organizam koji ima jednostavne genetičke postavke i koji se može uzgojiti u neograničenim količinama).
Razvoj tih postupaka omogućio je upoznavanje građe i organizacije velikog broja gena različitih organizama, uključujući i čovjeka, te mogućnosti razvoja industrijske proizvodnje bjelančevina pomoću mikroorganizama u koje su ugrađeni vještački ili prirodni geni virusa, bakterija, gljiva i viših organizama. Danas je moguće sintetizirati bjelančevine eukariota u prokariotskim ćelijama. Te ćelije proizvode insulin, interferon, interlukine i hormon rasta, te rekombinantne vakcine. Postupci koji se primjenjuju u genetskom inženjerstvu uglavnom su enzimski i molekularno-biološki te klasični postupci mikrobne genetike.
Proces
Jedna od dviju DNK mora biti plazmidskog ili virusnog porijekla i mora posjedovati gene koji daju sposobnost da se autonomno razmnožavaju u odgovarajućim ćelijama. Ova DNK, koju nazivamo vektorom, služi za repliciranje druge DNK. Druga DNK, koja je zapravo predmet proučavanja i koja se želi razmnožiti, naziva se stranom, jer u pravilu nije srodna niti s vektorskom DNK, niti sa ćelijom u koju će ući nakon spajanja s vektorom.
Za reakciju spajanja vektorske i strane DNK upotrebljava se naziv rekombinacija in vitro, dok se proizvod reakcije naziva rekombinantnom DNK. Da bi se molekule rekombinantne DNK autonomno razmnožavale, treba ih unijeti u bakterijske ili kakve druge, za to prikladne, ćelije. Unošenje rekombinantne DNK u ćelije naziva se transformacijom ili transfekcijom, u zavisnosti od toga služi li kao vektor plazmidska ili viralna DNK.
Autonomno razmnožavanje jedne molekule rekombinantne DNK počinje u jednoj ćeliji, a nastavlja se u potomcima te ćelije ili u susjednim ćelijama. Pritom od svake pojedine molekule nastaje mnoštvo njoj identičnih molekula. Takav način razmnožavanja rekombinantne DNK i stranih gena, koje rekombinantna DNK u sebi nosi, naziva se kloniranje DNK ili kloniranjem gena. Strana DNK prelomi se na tačno određenim mjestima pomoću restriktivnog enzima. Pomoću istog enzima napravi se jedan lom na određenom mjestu u cirkularnoj molekuli plazmidskog vektora.
Krajevi jednog od djelića strane DNK spoje se pomoću enzima DNK ligaze s krajevima vektorske DNK i na taj način dobije se cirkularna rekombinantna DNK. Rekombintna DNK unosi se u bakterijske ćelije, koje su prethodno obrađene tako da postanu propusne za DNK. Nakon unošenja, rekombinantna DNK se razmnožava u bakterijskoj citoplazmi, dok se bakterije istovremeno množe. Tako nastaje klon rekombinantne DNK i unutar njega, klon stranih gena.
Umjetna neuronska mreža
mini|desno|Analiza povjerljivosti neuronske mreže. Umjetna neuronska mreža ili skraćeno neuronska mreža (NM),  matematički je model ili računarski napravljen model koji nastoji da oponaša strukture ili funkcionalne aspekte bioloških neuronskih mreža.
Sastoji se od međusobno povezanih umjetnih neurona i obrađuje informacije koristeći pristup računarstvu nazvan "konekcionizam". U većini slučajeva ANN je prilagodljiv sistem koji mijenja svoje strukture na osnovu vanjskih ili internih informacija koje teku kroz mrežu tokom faze učenja.
Moderne neronske mreže su nelinearni alati za modeliranje statističkih podataka. Obično se koriste za modeliranje složenih relacija između ulaza i izlaza, ili da se pronađu obrasci u podacima.
Stargate SG-1 (sezona 3)
Treća sezona naučno fantastične serije Stargate SG-1 Sastoji se od 22. epizode. Sa prvim emitiranjem druge sezone započeto je 25. juna 1999. na Showtimeu. U ovoj sezoni članovi SGC-a u ime Zemlje sklapaju sporazum o nenapadanju sa Sistemskim lordovima. Prvi put susreću Unase, vanzemaljsku vrstu koja je bila prvi domaćin Goa'uldima. Danijel započinje potragu za sinom svoje pokojne žene Share koju je obuzeo Goa'uld Amanuet- Apofisova žena i Apofisa. To dijete je Hersesis-ono posjeduje svo genetičko znjanje Goau'lda, a rođen je u ljudskom obliku, te zbog toga može biti ključ spasenja od goa'uldske okupacije.
Alkalna sluz
Svojstva
Sluz koja služi zaštitnoj funkciji od kiselog okruženja općenito ima visoku viskoznost, iako debljina i viskoznost sloja sluzi mogu varirati zbog nekoliko faktora. Naprimjer, alkalna sluz u želucu se povećava u debljini kada se želudac rasteže. Nivo pH sluzi takođe ima ulogu u njenoj viskoznosti, jer viši pH nivoi imaju tendenciju da mijenjaju debljinu sluzi, čineći je manje viskoznom. Zbog ovog, invazivni agensi kao što je Helicobacter pylori, bakterija koja uzrokuje čir na želucu, može promijeniti pH sluzi kako bi sluz bila dovoljno savitljiva da se prolazi. Izloženost atmosferskom zraku također ima tendenciju povećanja pH nivoa alkalne sluzi.
Kod ljudi
Kod ljudi, alkalna sluz je prisutna u nekoliko organa i pruža zaštitu svojom alkalnošću i visokom viskoznosti. Alkalna sluz postoji u ljudskim očima, želucu, pljuvački i cerviksu. U želucu, alkalnu sluz luče želučane žlijezde u sluzokoži zida želuca. Lučenje alkalne sluzi je neophodno da bi se sluzokoža želuca zaštitila od kiselina koje se oslobađaju tokom probave. Čirevi se mogu razviti kao rezultat oštećenja nanesene prepreci želučane sluzokože. Pokazalo se da se čir na duodenumu razvija na mjestima koja su u direktnom kontaktu s pepsinom i kiselinama. Kako bi se spriječilo oštećenje i zaštitio epitel sluzi, povećava se lučenje alkalne sluzi u probavnom sistemu kada se jede hrana. U grliću materice, pokazalo se da alkalna sluz ima baktericidna svojstva za zaštitu cerviksa, materice, peritoneumske šupljine i vagine od mikroba.
Poljica (Marina)
Poljica su naseljeno mjesto u sastavu općine Marina, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Trogir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Poljica su imala 716 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. nastalo je izdvajanjem dijela područja naselja Marina i dijela područja naselja Vrsine. U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Marina. Do 1961. dio podataka sadržan je u naselju Vrsine.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poljica je imalo 341 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
873.
Godina 873. (DCCCLXXIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 873. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Discocelida
Discocelida je monotipska grupa protista koljena Cercozoa, koja ima samo jedan rod, Discocelia.
Imaju male dvobičaste ćelije, dorzoventralno spljoštene, koje klize koristeći stražnji bič, dok je prednji, koji služi za vrtloženje i plivanje, kraći. Prethodno ih je klasifikovao Cavalier-Smith u Apusozoa zbog centrosom slične strukture.
Aleksander Jabłoński
Aleksander Jabłoński (Voskresenivka, 26. februara 1898. – Skierniewice, 9. septembra 1980.) bio je poljski fizičar koji je stekao svjetsku slavu u oblasti atomsko-molekularne optike i luminiscencije. Najpoznatiji po šemi kvantnih nivoa i prijelaza u molekulima, tzv. Jabłoński dijagram.
Biografija
Rođen je u Voskresenivki kod Harkiva. Pohađao je gimnaziju u Harkivu i istovremeno Muzičku školu, gdje ga je Konstanti Gorski učio svirati violinu. 1916. godine, nakon što je završio srednju školu, počeo je da studira fiziku na Univerzitetu u Harkovu. Zbog Prvog svjetskog rata koji je bio u toku, morao je da se pridruži ruskoj vojsci, pa je prešao u Vojnotehničku školu u Kijevu. Diplomirao je u avgustu 1917. godine. Dok je služio u vojsci, prijavio se za prelazak u 1. poljski korpus, kojem je pristupio u novembru 1917. Učestvovao je u zauzimanju tvrđave u Bobrujsku i u bitkama kod Jasienia (željeznička stanica između Bobrujska i Osipowicza). Prebačen je u Vitešku legiju, ostao je u Bobrujsku do raspuštanja 1. poljskog korpusa, a zatim se vratio u Harkiv i ponovo započeo studije na lokalnom univerzitetu.
U decembru 1918. otišao je u Varšavu da se pridruži poljskoj vojsci, dok je studirao i na Varšavskom univerzitetu. Učestvovao je u nastavi na univerzitetu samo slobodnim danima nakon službe u školskom kampu Kościuszko za vojne inžinjere. U novembru 1919. dobio je odsustvo iz vojske, što mu je omogućilo da intenzivnije studira fiziku i da studira na Muzičkom konzervatorijumu u klasi Stanisława Barcewicza i Emila Młynarskog.
Pozvan sa odsustva, u februaru 1920. godine ponovo prekida studije. Premješten je u 14. velikopoljski inžinjerski puk (dio 4. pješadijske divizije) učestvovao je u poljsko-boljševičkom ratu u bitkama kod Pružana, u bici kod Varšave i bici na rijeci Niemen. Za pripremu prijelaza na rijeci Szczara (u noći 1. na 2. oktobar), zahvaljujući kojem je njegov puk prešao preko rijeke bez većih gubitaka, odlikovan je Križem za hrabrost.
U novembru 1920. godine dobija odsustvo da nastavi školovanje, a po završetku rata prelazi u rezervni sastav u činu poručnika. Godine 1921. završio je muzičke studije i zaposlio se kao violinista u Velikom teatru u Varšavi, gdje je radio do 1926. godine. Istovremeno je studirao fiziku na Univerzitetu u Varšavi kod Stefana Pieńkowskog, diplomirao 1925. godine, a zatim se zaposlio na Odsjeku za eksperimentalnu fiziku Univerziteta u Varšavi kao mlađi asistent.
Godine 1930. stekao je zvanje doktora filozofije iz oblasti fizike. Predmet njegove disertacije je bio O uticaju promena talasne dužine ekscitacije na spektar fluorescencije, a mentor je bio Stefan Pieńkowski. Zahvaljujući stipendiji Fondacije Rockefeller, u godinama 1930–1932 završio je postdoktorsku stipendiju na Humboldtovom univerzitetu u Berlinu kod Petera Pringsheima i na Univerzitetu u Hamburgu u timu Otta Sterna.
Habilitira se 1934. godine na osnovu disertacije O uticaju međumolekularnih interakcija na fenomen apsorpcije i emisije svetlosti. Godine 1938. odlazi u Vilnus, gde se zapošljava kao viši asistent na Drugom odsijeku za eksperimentalnu fiziku Univerziteta Stefan Batory.
Po izbijanju Drugog svjetskog rata pozvan je u vojsku i pridružio se 3. saperskom bataljonu. 19. septembra 1939. godine, nakon agresije SSSR-a, prešao je poljsko-litvansku granicu, bio je interniran i smješten u logor u Kołotówu. Nakon privremenog puštanja na slobodu, vratio se u Vilnus, gdje je u julu 1940. uhapšen i poslan u logor Kozielsk, a potom od 1940. u logor za ratne zarobljenike NKVD-a u Griazowiec.
Nakon što je pristao na formiranje Poljskih oružanih snaga, prevezen je u Tockoje, gdje se formirala 6. pješadijska divizija. Preko Uzbekistana, Irana i Iraka pronašao je put do Škotske. U Edinburgu je preuzeo poziciju šefa Odsjeka za fiziku poljskog medicinskog fakulteta na Univerzitetu u Edinburgu.
U novembru 1945. vratio se u Poljsku, prvo na Univerzitet u Varšavi, a januara 1946. preselio se u Torunj, gde je grupa profesora sa Univerziteta Stefan Batory osnovala Univerzitet Nikola Kopernik. Jabłoński je organizirao Odsjek za fiziku na Prirodno-matematičkom fakultetu. Godine 1946. dobio je zvanje profesora. Od 1947. do 1948. godine obavljao je dužnost prodekana Prirodno-matematičkog fakulteta. Do penzionisanja 1968. vodio je Odsjek za eksperimentalnu fiziku na Univerzitetu Nikola Kopernik u Torunju.
Naučna djelatnost
mini|Jabłoński dijagram Vodio je istraživanja atomske i molekularne optike. Godine 1933. objavio je saopštenje u naučnom časopisu „Nature”, u kojem je postavio dijagram nivoa energije molekula boje (hemijsko jedinjenje). Jabłoński je pretpostavio da molekul boje sposoban za fluorescenciju i fosforescenciju mora imati najmanje jedno metastabilno stanje M. Ovaj dijagram je omogućio da se objasni pojava različitih oblika luminescencije uočenih u otopinama i kasnije je nazvan dijagram Jabłońskog.
Proučavao je i fenomen širenja spektralnih linija usljed pritiska. Tokom boravka na Univerzitetu Stefan Batory pokušao je da istraži vezu između graničnih slučajeva njegove opšte teorije ekspanzije spektralnih linija, zasnovane na Frank-Condon principu, i klasičnih modela. Godine 1938. „Nature” je objavio njegov rad u kojem je predstavio rezultate mjerenja ovisnosti širine spektralnih linija od temperature, provedenih zajedno sa Henrykom Horodniczyjem. On je opisao opštu teoriju širenja spektralnih linija usljed pritiska 1944–1945 i objavio je 1945. u „Physical Review”.
Od 1951. bio je dopisni član PAU, od 1956. dopisni, a od 1961. redovni član Poljske akademije nauka. U godinama 1957–1961 bio je predsjednik Glavnog odbora Poljskog fizičkog društva. U aprilu 1978. postao je član Društva naučnih kurseva. Sahranjen na groblju Powązki u Varšavi (parcela 212-5-25/26).
Odlikovanja i nagrade
Na 35. kongresu poljskih fizičara u Białystoku prof. Andrzej Kajetan Wróblewski (Institut za eksperimentalnu fiziku, Univerzitet u Varšavi) predstavio je rad na temu "Fizika u Poljskoj juče, danas i sutra" – kratak opis fizike u Poljskoj 20. stoljeća. On je predstavio bibliometrijske indikatore, brojeve koji se tiču akademskih stupnjeva i titula, te broj studenata fizike. U sažetku, on je ocijenio doprinos Poljaka svjetskoj fizici 20. stoljeća, izdvajajući – osim Marie Skłodowske-Curie (koja je na svjetskim rang listama kao francuska državljanka) – četiri fizičara koji su napravili otkrića dostojna Nobelove nagrade: Marian Smoluchowski, Marian Danysz, Jerzy Pniewski i Karol Olszewski. Među osamnaest manje istaknutih, koji su, međutim, dali veoma značajan doprinos razvoju fizike i svojevremeno pripadali liderima svjetske fizike (čija se imena pominju u sintetičkim historijskim studijama na stranim jezicima) bio je i Aleksandar Jabłoński.
IC 1550
IC 1550 (također poznat kao MCG 6-2-2 i PGC 1533) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 271 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 0,90 (71 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 22. juna 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Za sve ove godine
Za sve ove godine drugi je studijski album sarajevske pop rok grupe Crvena jabuka. Objavila ga je zagrebačka izdavačka kuća Jugoton 30. 3. 1987. godine, a ponovno je objavljen na CD 2003. godine.
Snimanje albuma
Članovi grupe Crvena Jabuka počeli su sa radom na ovom albumu u ljeto 1986. godine, nešto prije njihovog prvog koncerta i tragične saobračajne nesreće. Budući da je ovo trebao biti album u sjećanje na dva nesretno preminula člana grupe (Aljošu Buhu i Dražena Ričla), ostali članovi su odlučili da za ovaj album ne bude nikakvog reklamiranja niti koncertne turneje. Sa ovog (kao i prethodnog) albuma preuzete su pjesme koje su korištene za objavljivanja tri singl ploče: "Ako, ako / Uzmi me kad hoćeš ti", "Nema više vremena / Tugo nesrećo" i "Za sve ove godine / Umrijeću noćas od ljepote". U to vrijeme, solo gitarist, pjevač i vođa sastava Dražen Ričl, te Zlatko Arslanagić koji je bio ritam gitarist i pisac većine tekstova sa njihovog prvog albuma, imali su nekoliko demo snimaka pjesama za pojavljivanje na novom albumu. Demo snimke su procurile na internet u posljednjem tromjesečju 2011. - dvadeset pet godina nakon smrti dva gorepomenuta člana ovog sastava. Album je imao i radni naziv "Uzmi me (kad hoćeš ti)", čije pjesme su na kraju muzički prerađene i uvrštene na njihov prvi koncertni album "Uzmi me (kad hoćeš ti)" 1990. godine.
Nakon što su skoro pripremili cijeli album, tri preostala člana grupe Crvena jabuka odlučila su da bez odlaganja uđu u studio i završe cjelokupni muzički materijal. Producent je bio Željko Brodarić Jappa, koji je godinu prije radio produkciju njihovog debitantskog albuma, a snimanje je urađeno u istom muzičkom Tetrapak studiju u Splitu. Da nadoknadi činjenicu da su sada bila samo tri preostala člana ovog sastava, Dražen Žerić (koji je bio prateći pjevač na debitantskoj ploči) preuzeo je ulogu glavnog pjevača što će biti praksa na svakom narednom albumu, a Zlatko Arslanagić je osim električne gitare svirao i bas-gitaru. Muzičari iz grupe Crvena jabuka odlučili su da neće raditi nikakve promocije, reklame, pa čak ni koncertnu turneju, što bi takođe moglo objasniti zašto se ovaj album nije prodavao tako dobro kao njihovi drugi albumi.
Opis
Sve pjesme napisane su u junu, julu i augustu 1986. Materijal su pripremili: Dražen Ričl, Aljoša Buha, Darko Jelčić, Dražen Žerić i Zlatko Arslanagić. Kao i na njihovom debitantskom albumu, i ovdje je ponovljena veoma uspješna kombinacija bržih rok pjesama i balada na akustičnoj gitari. Pjesme na ovom albumu su mnogo jednostavnije sa blažim baladama zahvaljujući činjenici da je riječ o tribute albumu. "Za sve ove godine" otvara pjesma "Otrov" koja svojim uvodom na sintisajzeru i riffovioma na električnoj gitari pomalo podsjeća na veliki hit američke grupe Van Halen "Jump". Za njom slijede balada "Tugo nesrećo" i poletna rok kompozicija "Dođi kod mene", koje zajedno u samom početku daju dobar muzički niz zaokružujući se preostalim pjesmama na njihovom drugom muzičkom izdanju. Novina na ovom albumu je pjesma "Hajde hajde de opusti se" odsvirana u plesnom disco ritmu.
NGC 3250
NGC 3250 (također poznat kao ESO 317-26, MCG -7-22-7 i PGC 30671) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 130 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 2,70 (102 hiljade sg) a najmanji 2,0 uglovnih minuta (76 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. februara 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stargate SG-1 (sezona 2)
Druga sezona naučno fantastične serije Stargate SG-1 Sastoji se od 22 epizode. Sa prvim emitiranjem druge sezone započeto je 26. juna 1998. na Showtimeu. U drugoj sezoni se u borbi protiv Goa'uld Stargate timu pridružuje i Bra'tac, nekadašnji Apofisov prvi, Tea'lcov prijatelj i učitelj.Sam biva zaposjednuta od strane Goa'ulda, pripadnika Tok'ra, goa'uldskog pokreta otpora sa kojima sklapaju sporazum o saradnji. Asgard Thor se prvi put pojavljuje pred članovima SG-1 tima u svom stvarnom obliku. Pronalaze repozitorij znanja Drevnih koji se učita u Jack O'Neillov mozak.
Crkva Uznesenja Marijina (Olovo)
Crkva Uznesenja Marijina je katolička crkva u Olovu, Vrhbosanska nadbiskupija, poznatija kao marijansko hodočasničko svetište.
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 26. oktobra 2010. godine, donijela je odluku: da se crkva proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo.
Historija
Prvobitna crkva je sagrađena zajedno sa samostanom u 14. vijeku. Crkva nije bila velika (12,60 x 9,50 m). Njeni masivni zidovi bili su građeni od tesanog kamena. Iznutra je bila omalterisana i likovno dekorisana, o čemu svjedoči jedan ulomak zida pronađen u vrijeme austrougarske uprave u BiH, a koji se čuva u Zemaljskom muzeju u Sarajevu. Od stare olovske crkve očuvan je i ključ (također u Zemaljskom muzeju), koji je istodobno služio kao samokres, ako se trebalo braniti. Crkva je zapaljena u noći 1. na 2. augusta 1704. godine.
Prvi podatak, koji ukazuje na to da je olovska crkva narodno svetište, jest zabilješka u dubrovačkom ljetopisu za 10. april 1454. i glasi: "...izmiri se Herceg Stjepan s Dubrovnikom, sa ženom Jelenom, sinom Vladislavom te sa svojim zetom, bosanskim kraljem. Ovom se izmirenju obradovaše oba zeta, a obje njegove kćeri, Katarina i Marija, poslaše darove Gospinoj crkvi u Olovo".
Nakon velikog hodočašća od oko 5.000 vjernika 1866. godine, sljedeće je godine podignuta drvena crkva. Ona se, međutim, 1913. godine srušila. Godine 1923. pokrenuta je akcija za podizanje Gospina Svetišta. Izrada plana povjerena je arhitektu Karlu Paržiku. Radovima se pristupilo tek nakon nekoliko godina. U prvoj fazi 1930-32. god. crkva je izidana do krova i takva je ostala do 1936, kada je pokrivena. God. 1938. postavljen je kameni oltar s tabernakulom, izrađen po nacrtu K. Pařika. Portal je obložen bračkim mramorom 1961. god., što se najbolje ne uklapa u vanjski izgled crkve gdje dominira grubo tesani kamen. Osim što je tu odstupljeno od projekta, to je također učinjeno i kod izvedbe kora, a umjesto predviđene kupole izgrađen je drveni kružni svod. God. 1963-65. sanirani su temelji crkve.
U olovskom svetištu nalaze se dvije Gospine slike. Jedna je iz 18. vijeka sa natpisom S. Maria Plumbensis, koja je do 1920. bila kod franjevaca u Iloku, a kasnije na Petrićevcu i u Sarajevu, da bi 1964. bila prenesena u Olovo. Drugu sliku, Čudotvorna slika Gospe Olovske, god. 1954. izradio je Gabrijel Jurkić jedan od najznačajnijih bosanskohercegovačkih slikara simbolizma i secesije, prema opisu negdašnje Olovske Gospe, koja je nestala.
Nacrte vitraža i četrnaest ikona u naosu crkve izradio je u periodu od 1984. do 1986. godine hrvatski slikar Slavko Šohaj.
Crni kamen
Na ravnom prostoru ispred sadašnje Gospine crkve nalazi se crni kamen približno četvrtastog oblika, oko pola metra visine iznad zatravljene površine zemlje. Hodočasnici pale svijeće oko kamena i kada se nakupi mnogo takvih zapaljenih svijeća, toplota od mnogih plamenova istopi vosak pojedinih svijeća pa to onda bukne u jedan veliki plamen, od čega je kamen sve crnji, što inače nije njegova prirodna boja. Kamen je ustvari lijevi dovratnik glavnog ulaza u crkvu, sa istočne strane. Kako godinama vjernici nisu imali ni slike ni kipa pred kojim bi klekli i upalili svijeću, oni su to počeli činiti uz ovaj kamen. I ta praksa je zadržana do danas.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1974.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1974. bilo je 10. po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Zapadnoj Njemačkoj od 13. juna do 7. jula 1974. godine. Šampionsku titulu osvojio je domaćin Zapadna Njemačka pobijedivši u finalnoj utakmici Holandiju. Bronzana medalja pripala je Poljskoj. Na takmičenju je učestvovalo 16 reprezentacija, te odigrano 38 utakmica gdje je postignuto 97 golova što je prosječno iznosilo 2.55 postignutih golova po utakmici. Najbolji strijelac turnira bio je reprezentativac Poljske Grzegorz Lato sa sedam postignutih golova.
Izbor domaćina
Odluka o organizatoru svjetskog prvenstva donesena je u julu 1966. godine. Kandidati za organizaciju svjetskog prvenstva bili su: Španija i Zapadna Njemačka. FIFA je u Londonu 6. jula 1966. godine organizaciju svjetskog prvenstva dodijelila Zapadnoj Njemačkoj. Španija se povukla u zamjenu za dobijanje organizacije svjetskog prvenstva 1982. godine.
Rezultat:
Kvalifikacije
mini|desno|275px|
Od ukupno 98 reprezentacija koliko ih se prijavilo za učešće na svjetskom prvenstvu 96 ekipa je učestvovalo u kvalifikacijama za završni turnir dok su Zapadna Njemačka kao organizator turnira i Brazil kao aktuelni prvak imali obezbjeđeno učestvovanje na svjetskom prvenstvu bez učešća u kvalifikacijama. Ostalih 14 ekipa učešće je obezbedilo kroz kvalifikacije. Debitanti turnira bili su Australija, Istočna Njemačka, Haiti i Zair.
Kvalificirane ekipe:
Pravila takmičenja
Turnir je sačinjavalo 16 ekipa podijeljenih u četiri grupe. Pobijednici i drugoplasirane ekipe iz svih grupa kvalificirali su se u drugu grupnu fazu. U drugoj grupnoj fazi formirane su dvije grupe po četiri ekipe. Pobjednici grupa druge grupne faze igrali su utakmicu za novog svjetskog prvaka dok su drugoplasirane ekipe iz obje grupe druge grupne faze igrali utakmicu za treće mjesto. U slučaju da su dvije reprezentacije imale isti broj bodova u prvoj i drugoj grupnoj fazi odlučivala je gol-razlika.
Tetrahidrokanabinol
THC je veoma slabo rastvorljiv u vodi, ali se veoma dobro rastvara nekim drugim organskim otapalima, kao što su butan ili heksan. Osnovna funkcija THC-a u indijskoj konoplji, kao što je to slučaj s kofeinom i nikotinom, jeste da čuva biljku od štetočina ili biljoždera koji je mogu napasti. Također dobro apsorbira UV-B zračenje (280-315 nm), štiteći je od radijacije. U osnovnom stanju on je staklasta čvrsta tvar kad je hladno, dok pod utjecajem toplote prelazi u viskozno stanje i postaje ljepljiv.
Farmakologija
Svoje farmakološko djelovanje THC ostvaruje kao egzogeni agonist koji se vezuje za tzv. kanabinoidne receptore CB 1 u mozgu. Ovi receptori spadaju u porodicu G–protein receptora i identifikovana su dva podtipa kanabinoidnih receptora – CB 1 i CB 2, a od kojih je CB 1 pronađen u mozgu. Ćelijski odgovor pri vezivanju liganda sa kanabinoidnim receptorom je višestruk. Prvi korak je aktivacija G-proteina, što dalje dovodi do promjene kod više intracelularnih komponenti, npr, cAMP, kao i ioni kalcija i kalija, koji dovode do promjene u ćelijskoj funkciji. Definitivni ćelijski odgovor zavisi od tipa ćelije, liganda i drugih molekula koji se takmiče za mjesto vezivanja na receptoru. Različiti agonisti imaju različitu snagu vezivanja za receptor, što zavisi od efektivne doze aktivne supstance i efikasnosti koja predstavlja maksimalnu snagu signala koji se prenosi do ćelije. Kod THC-a su ove vrijednosti niže nego kod sintetičkih kanabinoida, koji su znatno efikasniji.