cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arc (protein)
Protein
Nakon transporta, prevedeni protein ima dužinu od 396 ostataka, s N-terminalom na aminokiselinama 1-25, a C-terminal na 155-396 (imati na umu da se homologija spektra nalazi na 228 -380 unutar C-terminala), i pretpostavljeni domen upredene zavojnice na aminokiselinama 26-154. Osim toga, protein ima mjesta vezanja za endofilin 3, na aminokiselinama 89-100, odnosno dinamin 2 za 195-214. Dok je Arc-ova iRNK podložna razgradnji pomoću NMD-a, prevedeni protein sadrži PEST sekvencu na aminokiselinama 351-392, što ukazuje na proteasom-ovisnu degradaciju. Prevedeni protein može se vizualizirati pomoću imunoblota kao trake na 55 kDa. ARC protein može formirati virusima slične kapside koje pakiraju iRNK i mogu se kretati između ćelija.
Promet
Nakon transkripcije, Arc iRNK transportira se iz jedra i lokalizira u neuronske dendrite i aktivirane sinapse, u procesu ovisađnom o 3' UTR, polimerizaciji aktina, i fosforilaciji ERK-a. iRNK (i agregatni protein) prenose se duž mikrotubula, zračeći iz jedra pomoću kinezina (posebno KIF5) i vjerovatno premješten u dendritsku kičmu, pomoću motornog proteina na bazi aktinskog miozina-Va. Pokazalo se da je Arc povezan sa poliribosomimana sinapsnim mjestima, i preveden je u izolirane frakcije sinaptoneurosoma in vitro, što ukazuje na to da je protein vjerojatno lokalno translatiran in vivo.
Sinapsno lokalizirani protein Arc stupa u interakciju s dinaminom i endofilinom, proteinima uključenim u klatrinski posredovanu endocitozu, i olakšava uklanjanje AMPA receptora s plazmamembrane. U suglasnosti s time, povećane razine Arc-a smanjuju ostojeće stanje AMPA, dok Arc-ovi nokauti eksprimiraju površinski AMPA.
Nokauti Arc-a
Arc je kritičan kao sveprisutni signalni faktor u ranom embrionskom razvoju i potreban je za rast i oblikovanje tokom gastrulacije. Prvi nokauti (KO) za Arc su stoga bili nekompatibilni sa životom. Naknadni napori proizveli su homozigotne nokaut-miševe ciljajući cijeli gen Arc, a ne dijelove kodirajuće regije, eliminirajući negativne dominantne efekte. Ove životinje pokazale su se održivima i ne pokazuju grube malformacije u neuronskoj arhitekturi, ali imaju veće razine GluR1 podjedinica i povećane minijaturne ekscitatorne postsinapsne struje (mEPSC), uz ekspresiju nedostataka u dugoročnoj memoriji.
Signalizacija
Arc-ov transkript ovisi o aktivaciji kaskade mitogen-aktivirane protein kinaze ili MAP kinaze (MAPK), važnog puta za regulaciju rasta i preživljavanja ćelija. Vanćelijska signalizacija neuronskim dendritima aktivira postsinapsna mjesta za povećanje razine Arc-a kroz širok raspon signalnih molekula, uključujući mitogene kao što su epidermni faktor rasta (EGF), nervni faktor rasta (NGF), i moždano-izvedeni neurotrofni faktor (BDNF), glutamat koji djeluje na NMDA receptore, dopaminskom aktivacijom D1 podtip receptora, i dihidroksifenilglicinom (DHPG). Uobičajeni faktor za ove signalne molekule uključuje aktivaciju cikličkog-AMP-a i njegove nizvodne mete protein-kinaza A (PKA). Kao takva, izravna farmakološka aktivacija cAMP-a forskolinom ili 8-Br-cAMP snažno povećava razinu Arc-a dok H89, antagonist PKA, blokira ove učinke kao i dalju nizvodnu blokadu mitogen-aktivirana protein kinaza kinaza [sic] (MEK).
MAPK može ući u jedro i izvesti svoju aktivnost fosfotransferaze na brojnim komponentama regulacije gena koji imaju implikacije na regulaciju gena neposrednog razvoja. Poznato je da je nekoliko transkripcijskih faktora u regulaciji gena Arc (vidi gore), uključujući serumski faktor odgovora (SRF),  CREB, MEF2, i zif268.
Efekti na ponašanje
Promjene u ARC-ovoj iRNK i/ili bjelančevini koreliraju s brojnim promjenama u ponašanjum uključujući kondicioniranje straha, kontekstualnu uslovljenost strahom, protorno pamćenje, operativno prilagođavanje,  i inhibitorno izbjegavanje. iRNK uočljivo nadregulira slijedeću električnu stimulaciju u LTP-induciranim postupcima, kao što su visoka frekvencija stimuliranja (HFS), i masivno je i općenito induciran maksimalnim elektrokonvulzivnim šokom (MECS).
Arc kod insekata
U međuvremenu je otkriveno da su životinje Arc možda stekle više puta. Iako se čini da je Arc blisko povezan među svim četveronožcima, onaj koji je pronađen kod vinskih mušica (Drosophila melanogaster), svilene bube (Bombyx mori) i argentinskih mrava (Linepithema humile) su možda prenijeli na zajedničkog pretka ovih insekata drugim događajem.
Visoče (Šentjur)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Visoče su imale 74 stanovnika.
Karadaglije
Karadaglije su naseljeno mjesto u općini Tešanj, Bosna i Hercegovina.
Male Lipljene
Male Lipljene su naseljeno mjesto u sastavu općine Grosuplje, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Male Lipljene su imale 102 stanovnika.
Okrug Dibër
Okrug Dibër jest jedan od 12 okruga Albanije. Nalazi se u sjevernom dijelu države. Sa površinom od 2.586 km2 okrug je srednje veličine. Prema podacima od 1.1.2016. godine u okrugu je živjelo 134.153 stanovnika što ga čini trećim najmanje naseljenim okrugom Albanije (poslije okruga Gjirokast i Kukës), sa prosjekom od 52 stanovnika po km2. Glavni i najveći grad je Peškopeja.
Letovanić
mini|280px|Letovanić, rimokatolička kapela "Sv. Fabijan i Sebastijan" Letovanić je naseljeno mjesto u sastavu općine Lekenik, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Okrug Dibër
Geografija
Sastoji se od 4 općine: Bulqiza, Dibr, Klos i Mat. U topografskom smislu okrugom dominiraju planine i visoravni uz veliki broj prirodnih karakteristika kao što su doline, kanjoni, klisure, rijeke, glečerska jezera i guste šume. Različite planine visine od 1.500 do 2.700 metara nadmorske visine se pružaju pravcem sjever-jug sa planinom (4.921 i 8.858 stopa) iznad nivoa mora pokrivaju dužinu okruga sjever-jug, uključujući planinu Korab sa 2.764 metara nadmorske visine što je ujedno najviša planina u državi i 4. najviša na Balkanskom poluostrvu.
Klima
Prema Köppenovoj klasifikaciji okrugom vlada okeanska, umjereno-kontinentalna, sredozemna i subarktička klima. Međutim, s obzirom da se nalazi u unutrašnjosti Albanije preovladava sredozemna klima sa uticajem umjereno-kontinentalne klime.
Letovanić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Letovanić je imao 464 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Letovanić je imalo 568 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Požnica
Požnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Požnica je imala 58 stanovnika.
Miločani
Miločani (ćir. Милочани) su naseljeno mjesto u sastavu općine Nikšić, Crna Gora.
Zapuže (Šentjernej)
Zapuže su naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Miločani
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Nikšić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Miločani su imali 1.006 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Zapuže (Šentjernej)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zapuže su imale 74 stanovnika.
Prapretno (Radeče)
Prapretno je naseljeno mjesto u sastavu općine Radeče, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prapretno je imalo 77 stanovnika.
Napomena: ''U 1994. povećano za dio naselja Log pri Vrhovem.''
Crazy Little Thing Called Love
"Crazy Little Thing Called Love" je singl britanske rock grupe Queen. Tekst pjesme je napisao Freddie Mercury a našla se na njihovom 8. studijskom albumu The Game iz 1980. godine. Također je uvrštena i na kompilacijski album Greatest Hits iz 1981. godine. Na britanskoj top-listi singlova pjesma je dostigla 2. mjesto i bila je prva pjesma grupe koja je na američkoj top-listi Billboard Hot 100 dostigla 1. mjesto, zadržavši se na tom mjestu uzastopno 4 sedmice.
Nakon što je komponovao pjesmu, Mercury je svirao ritam gitaru dok je pjesmu izvodio uživo, što je bilo prvi put da svira gitaru na koncertu grupe. Grupa je pjesmu izvodila na koncertima između 1979. i 1986. godine, a takva verzija pjesme se našla na albumima uživo: Queen Rock Montreal, Queen on Fire – Live at the Bowl, Live at Wembley '86 i Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest. Od prvog izdanja, pjesmu su obrađivali mnogi umjetnici. Pjesma je izvedena uživo 20. aprila 1992. tokom koncerta Freddie Mercury Tribute Concert, a izveo ju je Robert Plant u kombinaciji sa Queenom.
Proteinska banka podataka
Proteinska banka podataka, (eng. Protein Data Bank – PDB), je kolekcija 3D podataka o strukturi velikih bioloških molekula, kao što su proteini i nukleinske kiseline. Podaci su tipski dobijeni rendgenskom strukturnom analizom ili proteinskom nuklearnom  magnetnom rezonantnom  spektroskopijom  (NMR). Stvaranju ove zbirke doprinose biolozi i biohemičari  širom  svijeta. PDB je slobodno dostupan na Internetu,  pod nadzorom organizacije pod nazivom Svjetska proteinska banka podataka (eng. Worldwide Protein Data Bank - wwPDB).
Proteinska baza podataka je ključni resurs u  oblastima strukturne biologije, kao što je  strukturna genomika. Većina vodećih naučnih časopisa i pojedine agencije za finansiranje, kao što je NIH u SAD, zahtevaju od istraživača da unesu svoje podatke o  strukturi proteina podatke u PDB. Njen sadržaj se smatra primarnim izvorom, a postoje stotine izvedenih baza podataka koje kategorizuju podatke na razne načine. Naprimjer, SCOP i CATH kategorizuju strukture proteina na temelju  strukturnog tipa i pretpostavljenih evolucijskih  odnosa, a  ontologija gena (GO)  klasificira  strukture na osnovu gena.
Historija
Proteinska banka podataka (PDB) je formirana  1971. godine. Njen utemeljitelj je Valter Hamilton sa Brukhaven nacionalne laboratorije. Nakon Hamiltonove smrti 1973., nadzor nad PDB-om je preuzeo Tom Koeztle. Januara 1994., za PDB rukovodioca bio je imenovan Joel Susman. Oktobra 1998. PDB je transformiran u RCSB (eng. Research Collaboratory for Structural Bioinformatics). Tranzicija je završena  u junu 1999. Novi direktor bila je Helen M. Berman,  sa Univerziteta Rutgers  (jednog od članica  RCSB). Godine 2003. sa formiranjem Svjetske baze podataka (wwPDB), PDB je postao internacionalna organizacija. Svaki od četiri wwPDB člana djeluje kao centar za depoziciju, obradu i distribuciju PDB podataka. Obrada se odnosi na činjenicu da wwPDB osoblje pregleda i anotira svaki podnijeti upis. Nakon toga, vjerodostojnost podataka se provjerava, a izvorni kod tog softvera za validaciju javno je  dostupan.
Sadržaj
Proteinska baza podataka se ažurira sedmično (utorkom). U septembru 2010., PDB je imao sljedeći sadržaj :
Ovi podaci ukazuju da je većina struktura određena difrakcijom X-zraka, dok je oko 15% struktura određeno putem protein NMR. Kad se koristi difrakcija X-zraka, dobijaju se približne  koordinate atoma u  proteinu. NMR eksperimenti daju procjene rastojanja između parova atoma u proteinu, čija se konformacija dobija rješavanjem problema geometrije rastojanja. Nekoliko proteinskih struktura je određeno krio-elektronskom mikroskopijom.
U prošlosti PDB je rastao približno rastu eksponencijalnom brzinom. Međutim, od 2007., brzina akumulacije novih proteina izgleda da je dostigla plato, sa 7.263 dodatnih proteina  u 2007., 7.073 u 2008, i 7.448 u 2009.
Messier 28
NGC 6626 (također poznat kao ESO 522-SC23) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Strijelac. Prvo otkriće je napravio Charles-Joseph Messier 27. jula 1764. godine.
Proteinska banka podataka
Format fajla
Format fajla koji je inicijalno koristio se zove PDB fajl format. Taj originalni format je bio ograničen širinom bušenih kompjuterskih  kartica na 80 slova po liniji. "Makromolekukski kristalografski informacijski fajl" format, mmCIF, počeo se primjenjivati  1996. godine,. XML verzija ovog formata, zvana PDBML, pojavila se 2005. godine. Proteinske strukture se mogu preuzeti u bilo kojem od tih formata. Grafički paketi pristupaju direktno strukturama na PDB sajtu:
Messier 28
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kriškovci
Kriškovci su naseljeno mjesto u gradu Laktaši, Bosna i Hercegovina.
Teroristički napad na džamije u Christchurchu
Teroristički napad na džamije u Christchurchu, Novi Zeland, je teroristički napad koji se desio 15. marta 2019. godine. Meta napada su bili džamija Al Noor, islamski centar Linwood i muslimanski vjernici tokom molitve u novozelandskom Christchurchu. Napad se desio u 13:40 po lokalnom vremenu (00:40 UTC). Najmanje 49 ljudi je ubijeno a preko 20 ranjeno. Dvije bombe su razmontirane. Troje osumnjičenih je uhapšeno. Premijerka Jacinda Ardern je označila napad kao teroristički napad.
Napad je bio najsmrtonosniji na Novom Zelandu još od 1943. godine i incidenta kada je u logoru za ratne zarobljenike u Featherstonu ubijeno 49 ljudi. Ovaj teroristički čin je bio i prva masovna pucnjava u Novom Zelandu od masakra u Raurimu 1997. kada je ubijeno 6 ljudi.
ASPH
Aspartil/asparaginil beta-hidroksilaza (HAAH) je enzim koji je kod ljudi kodiran genom ASPH. ASPH alfa-ketoglutarat-ovisna hidroksilaza, član superporodice nehem proteina koji sadrže gvožđe.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 758 aminokiselina, а molekulska težina  85.863 Da.
Funkcija
Smatra se da ovaj gen igra važnu ulogu u homeostazi kalcija. Alternativna prerada ovog gena rezultira u pet varijanti transkripta koje se razlikuju u translaciji proteina, kodiranju katalitskih domena i tkivnoj ekspresiji. Varijacije među ovim transkriptima utiču na njihove funkcije, koje uključuju uloge u procesu skladištenja i oslobađanja kalcija u endoplazmatskom i sarkoplazmatskom retikulumu, kao i hidroksilaciji asparaginske kiseline i asparagina u domenama različitih proteina sličnih epidermnim faktorima rasta.
Klinički značaj
Još 1996. prekomjerna ekspresija  HAAH  prepoznata je kao pokazatelj karcinoma kod ljudi. Dalja istraživanja su povezala povišene nivoe HAAH (različito u zahvaćenom tkivu ili serumu) sa hepatoćelijskim (jetrenim) karcinomom adenokarcinomom (rak gušterače), kolorektumskim kancerom, rakom prostate. i kancerom pluća. Studija gušterače pokazala je povišeni  HAAH  samo u oboljelom tkivu, ali ne i u susjednom normalnom i upaljenom tkivu.
Mutacije u ASPH-u uzrokuju Traboulsijev sindrom.
Vodice pri Kalobju
Vodice pri Kalobju su naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vodice pri Kalobju su imale 76 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Vodice.''
Male Pece
Male Pece su naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Male Pece su imale 13 stanovnika.
Zbure
Zbure su naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarješke Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Zavinek
Zavinek je naseljeno mjesto u sastavu općine Škocjan, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Zbure
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zbure su imale 162 stanovnika.
Zavinek
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zavinek je imao 64 stanovnika.
Petrovo Polje (Kneževo)
Petrovo Polje je selo u Srednjoj Bosni, Bosna i Hercegovina, općina Kneževo. Do 60-tih godina prošlog stoljeća pripadalo je bivšoj općini Šiprage, a nakon toga izvjesno vrijeme i općini Kotor-Varoš. Do pada Kraljevine Jugoslavije selo je pripadalo Crkvenoj općini Imljani.
Geografija
Petrovo Polje je dugačko selo od nekoliko raštrkanih zaseoka i više individualnih planinskih kuća na platou Petrova polja, na obroncima Vlašića. Proteže se od zaseoka Đurđevine (kota 1243 m), kod Male Ilomske (istok)  do neposredne blizine raskršća asfaltiranih lokalnih cesta koje od ovog sela vode za  Kneževo, Turbe i Imljane (zapad). Na sjeveru je omeđeno linijom početka strme padine prema dolini Vrbanje, na liniji kota  1220 kota 1140, a a na jugu dolinom Ilomske.
Zaseoci i infrastrukturni potencijali
Pored Đurđevina registrirani zaseoci su i Nikodinovići (istok) i Petrovo Polje (u užem smislu), nekada središte Mjesne zajednice. Veći dio Petrova Polja je na nadmorskim visinama od 1200–1240 m.
Osmogodišnja škola u Petrovu Polju je izgrađena 1958, a danas je u ruševnom stanju. Malobrojni učenici se školuju u Imljanima, gdje postoji i lokalna ambulanta. Pored asfaltne komunikacije, selo je, u izvedbi  IFOR-a, priključeno i na lokalnu električnu mrežu i vodovod sa izvorištem Manatovac – Kneževo
Visoravan ima turističke potencijale, uključujići i Kaursko i Bijeljino vrelo, a najbliže privlačne destinacije su: Američka strana, Andrijevića potok, Arapov brijeg,, Bastovci, Bare, Beraci, Bešića voda, Biser glavica, Bjelosavac, Blagojevići, Babanovac, Bare, Ilomska i njeni vodopadi, Kaursko vrelo, Manatovac, poljana Ravni ispod Vitovlja, Nanovići i drugi.
Historija
mini|300px|default|Spomen ploča na boravak Vrhovnog štaba [[NOVJ i Tita u Petrovom Polju]] Tokom Drugog svjetskog rata, ovo danas malo selo je bilo centar mnogih značajnih zbivanja. Bilo je u zoni operacija više lokalnih i većih partizanskih formacija, a 1943/44. i prištapskih jedinica Vrhovnog štaba NOVJ. Naime, pred Drugo zasjedanje AVNOJ-a u Jajcu, ovdje je boravio Vrhovni štab NOVJ, na čelu sa Josipom Brozom Titom. Sam Tito je bio smješten ispod Petrova polja, u selu Kovačevići, u kući Huseina Kovačevića, odbornika mjesnog Narodnog odbora Šiprage, kojim je predsjedavao Ismet Hadžiselimović.
Na Petrovu polju partizani su izgradili i vojni aerodrom sa nabijenom zamljanom podlogom. Selo se nalazi na padinama Petrova polja, a u dolini Vrbanje, ispod platoa Petrova polja. U nekim izvorima se navodi da je Tito u to vrijeme boravio "u malom selu ispod Petrova polja".
Konfiguracija terena na Petrovu polju je takva da su partizani izgradili i vojni aerodrom sa nabijenom zamljanom podlogom. Tu su bila pripremljena i (vatrama) obilježena površina za avijacijski dotur sanitetske podrške i naoružanja saveznika i dolaske njihovih izaslanika. Tako se na to mjesto, pred 2. zasjedanje AVNOJ-a, u Jajcu (1943.) tu (padobranima) spustila i engleska misija za vezu sa NOVJ, na čelu sa majorom Bilom Dikinom. Već početkom 1944., 24. aprila, četnici su napali partizanske jedinice i njihovu bolnicu u Korićanima., nakon izmještanja iz Šipraga. Usmjerili su se na tri udarna pravca: (1)  Kobilja glava i Vlatkovići, preko Imljana, (2)  Šiprage preko Petrova polja, i  (3)  Kruševo Brdo  preko Lisine (1493 m). Preko Imljana su angažirali manje snage, jer se između njih i Korićanskih stijena nalazi duboka provalija klisure rijeke Ilomske. Glavnina četničkih snagea je krenula preko Petrova polja i Lisine. Osvajanjem dominantnog područja Lisine, otvorio bi se najbrži put za napredovanje (niz Ilomsku) prema Bolnici.
Preko Imljana i Petrova polja napadala  su  četnici sa Manjače (iz četničkih  odredâ  „Kočić“, „Kralja Petra II“ i puka Manjača) i odred „Obilić“ Laze Tešanovića. Preko Petrova polja, prema Lisini, nastupali su četnički odredi Rade Radića i kombinirane snage  četničkih bataljona „Karađorđe“  i „Tankosić“, pod komandom Mihajla Đurića. Cijelom četničkom akcijom je rukovodio  „komandant operacije“, major Slavoljub Vranješević.
U isto vrijeme, Prvi bataljon partizanskog odreda u Korićanima i tri bataljona 1. krajiške brigade otišli su po hranu u Pougarje, na drugoj strani kanjona Ugra. Tako je odbranu Bolnice mogli organizirai samo 2. bataljon odreda i jedan bataljon SNOUB-a. Pošto su svi bili iscrpljeni tifusom, Bolnica je bila u velikoj opasnosti. Zato je Štab odreda hitno uputio kurire da traže njegov 1. bataljon, koji je bio brojniji. Tim snagama je trebalo braniti dio fronta Crne rijeke, lijeve pritoke Ilomske, do njenog ulijevanja u Ugar. Ostali dio fronta, prema sjeveru, branili su borci Odreda, uz pomoć čete Jajčanina, sa zadatkom da tu liniju brane po svaku cijenu, jer bi prodor četnika u  Korićane bio koban za Bolnicu i za jedinice koje je brane. Drugi bataljon odreda imao je najviše oko 120 boraca zdravih i sposobnih za borbu. Sticajem okolnosti imao je i, pokazaće se, odlučujuće oružje: 12 puškomitraljeza i teški mitraljez marke "Breda".
Kada su, iz pravca Petrova Polja, od vrela Bijeljina vrela, četnici krenuli prema Lisini, partizani su ispalili jedan mitraljeski rafal, što ih je natjeralo da razviju svoje snage duž Ilomske, u frontu dužine oko tri km. To je znatno olakšalo planiranu akciju partizana, jer su četnici bili primorani, da zbog opreza, nedjelotvorno pucaju tokom približavanja kroz gustu šumu.
U dramatičnom obračunu na Lisini, partizani su, zahvaljujući efikasnosti mitraljezaca, spriječili zauzimanje ove taktički značajne pozicije. Doslovno su pokosili četnike u jurišu na padinama planine prema Ravnom Omaru, nanijevši mu jedan od ključnih i završnih poraza na ovom terenu.
Youri Djorkaeff
Youri Raffi Djorkaeff bivši je francuski nogometaš koji je igrao u napadu ili na mjestu ofanzivnog veznog igrača. S francuskom nogometnom reprezentacijom osvojio je Svjetsko prvenstvo 1998. i Evropsko prvenstvo 2000. Sin je bivšeg nogometaša Jeana Djorkaeffa.
Biografija
Yourijeva majka je ermenskog, a otac poljskog porijekla. Rođen je u Lyonu, a karijeru je počeo 1984. u francuskom klubu Grenoble, prije nego je potpisao ugovor za RC Strasbourg 1989. godine. Godinu dana kasnije zaigrao je za AS Monaco, a dio karijere je proveo i u Paris Saint-Germainu. 1994. je bio najbolji strijelac francuskog prvenstva.
1996. je potpisao za italijanskog diva Internazionale, gdje se zadržao tri godine. 1999. je potpisao za njemački Kaiserslautern, a igrao je i u Engleskoj za Bolton i Blackburn. Karijeru je završio u Sjedinjenim Američkim Državama u ekipi New York Red Bullsa, a postao je prvi Francuz koji je zaigrao u MLS-u.
Zvanično se oprostio 29. oktobra 2006. nakon povrede članka.
Lični život
Djorkaeff je izdao pjesmu "Vivre dans Ta Lumière" ("Živim pod tvojim svjetlom"). Njegov brat Micha je također bio nogometaš. 15. novembra 2012. bio je domaćin Phone-a-thona, ermenskog dobrotvornog događaja.
Uspjesi
Djorkaeff je proglašen za viteza Legije Časti 1998.
Rebrce
Slovenija:
Male Rebrce
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Male Rebrce su imale 30 stanovnika.
Reducirajući šećer
thumb|300px|Reducirajući oblik [[glukoza|glukoze (aldehidna grupa sasvim desno)]] thumb|300px|Reducirajući oblik del [[fruktoza|fruktoze]] Reducirajući šećer je onaj koji je sposoban da djeluje kao redukcijsko sredstvo jer ima slobodnu aldehidnu ili slobodan ketonskiu grupa. Takvi su svi monosaharidi, zajedno s nekim disaharidima, oligosaharidima i polisaharidiima. Monosaharidi se mogu podijeliti u dvije grupe: aldoze, koje imaju aldehidnu grupa, kao i ketoze, koje imaju keto grupu. Prije nego što oni mogu djelovati kao reducirajući šećeri, ketoze se prvo moraju tautomeriziratiu aldoze. Reducirajući šežćeri su svi uobičajeni prehrambeni  monosaharidi: galaktoza, glukoza i fruktoza. Disaharidi se formiraju iz dva monosaharida i ne mogu se jasno razvrstati ni kao reducirajući, niti nereducirajući, jer ih ima u obje kategorije  Nereducirajući  disaharidi poput saharoze i trehaloze, između  anomernih  ugljika, imaju glukozidne veze  i na taj način se ne mogu pretvoriti u oblik otvorenog lanca sa aldehidnom grupom; oni prelaze u ciklične forme. Reducirajući disaharidi kao što su laktoza i maltoza imaju samo jedan od dva anomerna ugljika koji su uključeni u glikozidne veze, što znači da se mogu pretvoriti u oblik otvorenog lanca sa aldehidnom grupom. Funkcijska grupa aldehida omogućava šećeru da djeluje kao redukcijsko sredstvo, na primjer u Tollen testu ili Benedikt testu. Ciklični hemiacetonski oblici aldoza se mogu otvoriti da izlože aldehid pa se određene ketoze mogu podvrgnuti tautomerizaciji i postati aldoze. Međutim, acetali, uključujući i one koje se nalaze u polisaharidnim vezama, ne mogu lahko postati slobodni aldehidi. Reducirajući šećeri reagiraju sa aminokiselinama u Milardovoj reakciji, sa nizom reakcija koje se javljaju u pripremanju hrane na visokim temperaturama, a to je važno u određivanju njenog okusa. Također, razini reducirajući šećeri u vinu, sokovima i šećernoj trski su pokazatelj kvaliteta ovih prehrambenih proizvoda.
Oksidacija-redukcija
Reducirajuči šećer je onaj koji reducira drugi spoj, a sam se oksidira; to jest, karbonilni ugljik šećera se oksidira u karboksilnu grupu.
Aldoze i ketoze
Neki šećer je klasificiran kao reducirajući šećera samo ako ima formu otvorenog lanca sa aldehidnom grupom ili slobodnu hemiacetalnu grupu. Monosaharidi koji sadrže aldehidnu grupu su poznati kao aldoze, a oni s keto grupom kao ketoze. Ovaj aldehid može se oksidirati preko redoks reakcije, u kojoj se drugi spoj reducira. Dakle, reducirajući šećer je onaj koji reducira određene hemikalije. Šećeri s keto grupama u otvorenoj formi lanca su u stanju izomerizirati preko niza tautomernih izmjena za proizvodnju aldehidnih grupa u otopini. Stoga se keto-šećeri kao što su fruktoza smatraju reducirajućim, ali su to izomeri koji sadrže aldehidnu grupu koja je reducirana od ketona i ne može se oksidirati bez razgradnje šećera. Ova vrsta izomerizacije je katalizirana prisutnom bazom u otopiniu koja se testira na prisustvo aldehida. Aldoze ili aldehidni šećeri se reduciraju i prilikom oksidacije, kada su prisutni određeni oksidanti koji su reducirani.
Reducirajući kraj
Na kraju reducirajućeg disaharida je monosaharid sa slobodnim anomernim ugljikom koji nije uključen u glikozidnu vezu i stoga sposoban za pretvaranje u oblik otvorenog lanca. Već je naglašeno da se disaharidi sastoje od dva monosaharid i da mogu biti reducirajući ili nereducirajući. Međutim, čak i reducirajući će imati samo jedan reducirajući kraj, jer se  disaharidi drže zajedno glukozidnim vezama, koje se sastoje od najmanje jednog anomernog ugljika. Sa jednim anomernim ugljikom ne mogu se  pretvoriti u oblik otvorenog lanca, a na raspolaganju je  samo slobodan anomerni ugljik za redukciju u drugi spoj. Kod netreducirajućih disaharida oba anomerna ugljika su uključena  u glikozidnu vezu. Slično tome, reducirajući polisaharidi imaju samo jedan reducirajući kraj, pod pretpostavkom da nema grananja.
Primjeri
thumb|center|upright=3|Ravnoteža između ciklične i otvorene forme u prstenu maltoze Reducirajući šećeri su svi monosaharidi jer svi imaju aldehidnu grupa (ako su aldoze) ili mogu tautomerizirati u otopini da se formira aldehidna grupa (ako su ketoze). To uključuje i uobičajene monosaharide kao što su galaktoza, glukoza, gliceraldehid, fruktoza, riboza i ksiloza.
Mnogi disaharidi, kao celobioza, laktoza i maltoza, također imaju reducirajući oblik, kao jednu od dva jedinice mogu imati obrazac otvorenog lanca sa aldehidnom grupom. Međutim, saharoza i trehaloza, u kojima anomerni ugljik  povezuje dvije monosaharidne jedinice, su  nereducirajući disaharidi jer prstenovi nemaju mogućnost otvaranja. Ravnoteža između cikličnog oblika i otvorenog lanca u prstenu maltoze U polimerima glukoze, kao što su škrob i njegovi derivati: glukoza sirup, maltodekstring i dekstrin su makromolekule koje počinje sa reducirajućim šećerom, slobodnih aldehida. Više hidrolizirani škrob sadrži više reducirajućih šećera. Postotak reducirajućih šećera koji su prisutne u ovim derivatima škroba zove se dekstroza ekvivalent (DE).
Glikogen je veoma razgranat polimer glukoze koji služi kao glavni oblik ugljikohidratnog skladištenja u životinja. To je reducirajući šećer sa samo jednim reducirajućim krajem; bez obzira na to koliko je velika molekula glikogena ili koliko ima grana, svaki ogranak završava u nereducirajućem  šećernom ostataku. Kada se glikogen razgrađuje da bi se koristio kao izvor energije, jedinice glukoze se uklanjaju jedna po jedna od enzima nereducirajućeg kraja.
Karakterizacija
Za otkrivanje prisustva reducirajućih šećera, koristi se nekoliko kvalitativnih testova. Dva od njih koriste rastvor iona bakra (II): Benedikta reagens (Cu2+ u vodenom natrij citratu) i Fehlingova otopina. (Cu2+ u vodenom natrij tartaratu) čime se reducirajući šešer reducira ione bakar (II) u  bakar (I), koji potom formira ciglasto crveni talog bakar (I) oksid. Reducirajući šećer može biti otkrivena i uz dodatak Tollen reagensa, koji se sastoji od iona srebra (Ag+) u vodenom amonijaku. Kada se Tollen reagens doda u aldehid, taloži srebrni metal, često formirajući srebreno ogledalo na čistim staklenim predmetima (epruvetama, npr.).
3,5-Dinitrosalna kiselina je još jedan test reagens, koji omogućuje kvantitativno otkrivanje ovih šećera. Ona reagira sa reducirajućim šećerom i formiraju 3-amino-5-nitrosalicilnu kiselinu, koja se može mjeriti spektrofotometrijski,  da se  utvrdi iznos reducirajućeg šećera koji je bio prisutan. Šećeri koji imaju acetal ili ketal veze ne reduciraju šećer, jer nemaju slobodan aldehidni lanac. Oni stoga ne reagirauju ni sa jednim od rastvora testa reducirajućih šećera. Međutim, nereducirajući šećer se može hidrolizirati pomoću razrijeđene hlorovodične kiseline. Nakon hidrolize i neutralizacije kiseline, proizvod može biti reducirajući šećer koji daje normalne reakcije sa test rastvorima.
Svi ugljikohidrati odgovaraju pozitivno na reagens Molisch-a, ali test daje brže rezultate kada se traže monosaharidi.
Značaj u medicini
Fehlingova otopina je korištena mnogo godina kao dijagnostički test za dijabetes, bolest kod koje su razine glukoze u krvi opasno povišene zbog poremećaja u neuspjeha u proizvednji (dijabetes tipa 1) dovoljno insulina ili nesposobnosti da odgovore na insulin (dijabetes tipa 2). Mjerenjem količineoksidacijskog sredstva (u ovom slučaju, Fehlingova otopina) redukcije glukoze, moguće je odrediti njenu koncentraciju u krvi ili u mokraći. Ovo onda omogućuje doziranje prave količine insulina koja se ubrizgava, kako bi razine glukoze u krvi natrag vratile u normalan raspon.
Maillardova reakcija
Maillardova reakcija U ovoj reakciji, karbonilne grupe reducirajućih šećera reagiraju s amino grupama aminokiselina. Ona obuhvata složen niz reakcija koje se javljaju pri pripremi hrane. Proizvodi Maillardove reakcije (MRP) su različiti; neki su korisni za ljudsko zdravlje, a drugi su toksični. Međutim, ukupni efekt ove reakcije je da se smanji nutritivna vrijednost hrane. Jedan od primjera toksičnih proizvoda Mailardove reakcije je akrilamid, jedan neurotoksin i mogući kancerogen koji se formira iz slobodnog asparagina i reducirajućeg šećera kada se  kuha skrobna hrana na visokim temperaturama (iznad 120 °C).
Kvalitet hrane
Nivo reducirajućih šećera u vinu, soku, i šećernoj trsci su pokazatelj kvaliteta tih prehrambenih proizvoda, a  praćenje razine reducirajućih  šećera u proizvodnji hrane je poboljšao kvalitet na tržištu. Konvencionalni put za to je Lane-Eynon način, koji uključuje titracijski reducirajući šećer bakrom (II) u Fehlingovoj oropinim, u prisustvu metilenskog plavila, općeg [[redoks|redoks- indikatora.  Međutim, to je nepouzdano, skupo i osjetljivo na nečistoće.
IC 5028
IC 5028 (također poznat kao ESO 106-10 i PGC 65250) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 75 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,20 (26 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 24. septembra 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vodice pri Slivnici
Vodice pri Slivnici su naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Palanjek Pokupski
Palanjek Pokupski je naseljeno mjesto u sastavu općine Lekenik, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Vodice pri Slivnici
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Palanjek Pokupski
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Palanjek Pokupski je imao 9 stanovnika.
Vodice pri Slivnici
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vodice pri Slivnici su imale 26 stanovnika.
Palanjek Pokupski
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazivano pod imenom Palanjek Srpski u 1857., Poljanek u 1869., Palanjak od 1880. do 1900., Palanjak Pokupski od 1910. do 1948. i Palanjek Pokupski od 1953. nadalje.''
Vodice pri Slivnici
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Vodice.''
Palanjek Pokupski
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Palanjek Pokupski je imalo 40 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sindrom distalne delecije 22q11.2
Prvi objavljeni opis osobe s distalnom delecijom 22q11.2 bio je 1999. Od tada je zabilježeno stotine slučajeva širom svijeta. Čini se da se sindrom distalne delecije 22q11.2 jednako često javlja kod muškaraca i žena. Postoje izvještaji o ljudima na koje nositeljstvo delecije ne utiče i otkrili su ga tek nakon dijagnoze njihovog djeteta. Čini se da distalno brisanje 22q11.2 može biti "tiho" i nepoznato je koliko ljudi može imati tihi oblik ovog sindroma.
Ispoljavanje
Svaka distalna delecija 22q11.2 je jedinstvena i svaka osoba može imati različite medicinske i razvojne probleme. Pojavio se niz zajedničkih karakteristika:
Uzrok
Distalna delecija 22q11.2 događa se spontano; nije poznat ekološki uzrok. Genetička ekspresija za ovo je zbog mutacija de novo; oba roditelja obično imaju normalne hromosome. To je nasljedno i osobe pogođene sindromom distalne delecije imaju 50/50 šanse da ga prenesu svojoj djeci.
Distalna delecija 22q11.2 de novo uzrokovana je greškom za koju se smatra da se događa kada se formiraju roditeljski gameti. U jednom stadiju formiranja, svi se hromosomi, uključujući dva hromosoma 22, uparuju i zamenjuju segmente. Da bi se precizno uparili, svaki hromosom ‘prepoznaje’ podudarne ili gotovo podudarne sekvence DNK na svom hromozomskom parnjaku. Međutim, u svakom hromosomu postoji mnogo sličnih sekvenci DNK koje se mogu pogrešno preklapati i upariti s pogrešnom sekvencom. Smatra se da kada se razmjena genetičkog materijala, poznata kao ‘krosingover’, dogodi nakon neusklađenosti, ona je nejednaka, izvlači se i izrezuje dužinu hromosoma.
Istraživanje
Karakteristike sindroma distalne delecije 22q11.2 vjerovatno će biti rezultat gubitka niza različitih gena pronađenih u ovoj regiji. Većina ljudi ima otprilike 0,4 do 2,1 Mb delcija (400.000 – 2 miliona baza). Iako gen(i) odgovorni za kliničke karakteristike povezane sa sindromom distalne delecije 22q11.2 nisu jasno definirani, predloženo je nekoliko potencijalnih gena kandidata.
Pretpostavlja se da geni CRKL i MAPK1 imaju ulogu u srčanim anomalijama, koje su česte u sindromu distalne delecije 22q11.2. Također se sugerira da je MAPK1 povezan s razvojem placente i stoga nedostatak jedne kopije ovog gena u sindromu distalne delecije 22q11.2 može biti povezan sa tendencijom za prerano rođenje i IUGR. Pokazalo se da gen MAPK1 kod miševa doprinosi socijalnom ponašanju i zato može imati ulogu u problemima u ponašanju kod nekih ljudi sa sindromom distalne delecije 22q11.2.
Veće distalne delecije, uključujući SMARCB1 gen, povezane su s povećanim rizikom od malignih rabdoidnih tumora. O veličini rizika od maligniteta povezanog s sindromom distalne delecije 22q11.2 vrlo je malo poznato, ali savjetuje se da ljudi sa delecijom koja uključuje gen SMARCB1 podvrgavaju pažljivom, produženom praćenju ove vrste tumora. Većina osoba sa distalnim delecijama 22q11 nemaju deleciju gena SMARCB1.
Zloganje
Zloganje su naseljeno mjesto u sastavu općine Škocjan, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zloganje su imale 138 stanovnika.
Perineum
Perineum ili međica (|lat. perineum,  od grč. περίνεος – perineos)   kod ljudi je prostor između  anusa i skrotuma muškaraca i između  anusa i vulve kod žena. Perineum je područje tijela između stidne simfize (stidni luk) i kokse (repna kost), uključujući perineumsko tijelo i okolne strukture. Postoji određena varijabilnost u načinu definiranja granica. Podoblast perineuma je perianalo područje (peri– + anusno '').
Pregled
Perineum je dio je ženskog tijela između ulaza u vaginu i anusa. Sastoji se od mišića koji su pokriveni kožom. Na njega se oslanjaju ženski unutrašnji spolni organi (vagina, maternica), kao i mokraćni organi (mokraćna cijev, mokraćni mjehur). Pri rađanju djece može nastati nevidljivo ili uočljivo oštećenje: naprsnuće (laceracija) ili razdor (ruptura) međice, što se sprečava zarezivanjem međice (epiziotomija). Kod muškarca, perineum se nalazi između mošnji (skrotuma) anusa.
Struktura
Perineum se općenito definira kao površinsko područje i kod muškaraca i kod žena između stidne simfize i kokse. Perineum je ispod karlične dijafragme i između nogu. To je područje u obliku dijamanta, koje uključuje muški anus, a kod žena vaginu. Njegova definicija je različita: može se odnositi samo na površinske strukture u ovom području ili se može koristiti i za uključivanje površinskih i dubokih struktura. Perineum odgovara karličnom izlazu.
Anatomska linija nacrtana preko površine koja povezuje ishijamsku tuberozu dijeli prostor na dva trokuta:
Formalne anatomske granice perineuma:
Bill Eckersley
William "Bill" Eckersley (16. juli 1925. - 25. oktobar 1982.) je bio engleski profesionalni nogometaš. Nastupao je za Blackburn Rovers i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Perineum
Perineumsko tijelo
Perineumsko tijelo (ili središnja perineumska tetiva) je piramidna fibromuskularna masa u srednjoj liniji perineuma na mjestu između urogenitalnog i anusnog trougla. Nalazi se i u mužjaka i u ženki. U muškaraca se nalazi između peniskoh bulbusa i anusa; kod ženki je između vagine i anusa i oko 1,25 cm ispred posljednjeg.
Perinealno tijelo bitno je za cjelovitost karličnog dna, posebno kod žena. Njegova ruptura tokom vaginalnog porođaja dovodi do širenja praznine između prednjih slobodnih granica obostranjh mišića levator ani, čime se predisponira žena za prolaps maternice, rektuma ili čak mokraćnog mjehura.
Bill Eckersley
Karijera
Bill Eckersley je rođen u Southportu. Nakon završene škole radio je kao vozač kamiona. U tom periodu je igrao za High Park na amaterskom nivou. 1947. godine je primjećen od strane skauta Blackburn Roversa. Iste godine potpisuje profesionalni ugovor za Blackburn. U klubu sa Ewood Parka je proveo čitavu karijeru.
Perineum
Perineumsko tijelo
Na ovom se mjestu su sljedeći mišići koji se spajaju: 1. Vanjski analni sfinkter 2. Bulbospongiozni mišić 3. Površni poprečni perinealni mišić 4. Prednja vlakna levator ani 5. Vlakna vanjskog mišića muškog mokračovoda 6. duboki poprečni perinealni mišić
Fascije
Terminologija perinealnih fascija može biti zbunjujuća, a postoje neke polemike oko nomenklature. To proizlazi iz činjenice da na fasciji postoje dva dijela, površinski i duboki dijelovi, a svaki od njih može se podijeliti na površinske i duboke dijelove.
Slojevi i sadržaj su sljedeći, od površnih do dubokih:
Bill Eckersley
Karijera
Za nogometnu reprezentaciju Engleske je igrao od 1950. do 1953. godine. Zabilježio je 17 nastupa. Bio je član reprezentacije na svjetskom prvenstvu 1950. godine.
Perineum
Klinički značaj
thumb|Ženski i muški perineum čovjeka Opsežne deformacije karličnog dna nastaju tokom vaginalnog porođaja. Otprilike 85% žena ima perinealno suzenje tokom vaginalnog porođaja, a kod oko 69% je potrebno šavanje. Akušerska perinealna trauma doprinosi postporođajnoj morbidnosti i frustraciji žena nakon porođaja. Kod mnogih žena trauma porođaja očituje se u poodmakloj dobi kada kompenzacijski mehanizmi karličnog dna postaju oslabljeni što problem postaje ozbiljnije među starijom populacijom.
Anogenitalna distanca je mjera udaljenosti između srednje tačke anusa i donje strane skrotuma ili vagine. Studije pokazuju da je ljudski perineum dvostruko duži kod muškaraca nego u žena. Mjerenje anogenitalne udaljenosti kod novorođenčadi predloženo je kao neinvazivni metod za određivanje muške feminizacije i na taj način predviđanje novorođenčadi i reproduktivnih poremečaja odraslih.
Postoje tvrdnje da se ponekad perineum pretjerano popravlja nakon porođaja, koristeći takozvani "mužev ubod" i da to može povećati vaginalno stezanje ili rezultirati bolom tokom snošaja.
AZIN1
Antizimski inhibitor 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom AZIN1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 448 aminokiselina, а molekulska težina 49.535 Da.
Funkcija
Ornitin-dekarboksilaza (ODC) katalizira pretvaranje ornitina u putrescin u prvom i očiglednom koraku ograničavanja brzine u biosintezi poliamina. Antizim ornitin-dekarboksilaza ima ulogu u regulaciji sinteze poliamina, vezivanjem i inhibiranjem ornitin-dekarboksilaze. Protein kodiran ovim genom vrlo je sličan ODC-u. Veže se na ODC antizim i stabilizira ODC, čime se inhibira razgradnja ODC-a posredovana pomoću enzima. Za ovaj gen su pronađene dvije alternativno prerađene varijante transkripta.
Krnete
Krnete su naseljeno mjesto u gradu Laktaši, Bosna i Hercegovina.
MAPT
Tau proteini (ili τ proteini, prema grčkom slovu koje označava ovo ime) su grupa od šest visoko rastvorljivih proteinskih izoformi proizvedenih alternativnom preradom primarnog transkripta  gena MAPT (mikrotubulski-asocirani protein tau). Prvenstvenu ulogu imaju u održavanju stabilnosti mikrotubula u aksonima i obiluju neuronima centralnog nervnog sistema (CNS). Manje su česti drugdje, ali se također eksprimiraju na vrlo niskim nivoima u CNS-ovim astrocitima i oligodendrocitima.
Povezani sa tau proteinima koji su odgovorni za patološka stanje i demencija nervnog sistema, kao što su Alzheimerova i Parkinsonova bolest Tau proteini postali su hiperfosforilirani nerastvorljivi agregati zvani neurofibrilskii sklopovi. Proteini tau identificirani su 1975. godine, kao termički stabilni proteini, neophodni za sastavljanje mikrotubula > i od tada su okarakterizirani kao suštinski poremećeni proteini.
Stabilizacija mikrotubula
Kod ljudi, tau proteini se češće nalaze u neuronima nego u neneuronskim ćelijama. Jedna od glavnih funkcija tau-a je moduliranje stabilnosti aksonskih mikrotubula. Ostali sustemski proteini povezani sa mikrotubulama (MAP) mogu obavljati slične funkcije, kao što je predloženu u eksperimentu sa tau nokaut-miševima, koji nisu pokazali abnormalnosti u razvoju mozga – moguće zbog kompenzacije nedostatka tau od strane drugih MAP-ova.
Iako je tau prisutan u dendritima na niskim nivoima, gdje je uključen u postsinapsne skele, aktivan je prvenstveno u distalnim dijelovima aksona, gdje pruža stabilizaciju mikrotubula, ali i fleksibilnost po potrebi. Tau proteini komuniciraju s tubulinom, kako bi stabilizirali mikrotubule i u njima promovirali skupljanje tubulina. Tau ima dva načina za kontrolu stabilnosti mikrotubula: izoforme i fosforilacija.
Pored funkcije u stabilizaciji mikrotubula, utvrđeno je da Tau regrutuje signalne proteine i regulira aksonski transport posredovan mikrotubulama.
Ponašanje
Primarna nećelijska funkcija tau-a je negativna reguliranje dugoročnog pamćenja i olakšavanje navikavanja (oblik neasocijativnog učenja), dvije više i integrirane fiziološke funkcije. Budući da je regulacija tau-a presudna za pamćenje, ovo bi moglo objasniti vezu između tauopatija i kognitivnih oštećenja.
Pored toga, tau nokaut-miševi imaju abnormalan ciklus spavanja i budnosti, s povećanim periodima budnosti i smanjenim nebrzih pokreta oka (NREM) tokom  spavanja.
Ostale funkcije
Ostale tipske funkcije tau uključuju ćelijsku signalizaciju, razvoj neurona, neurozaštitu i apoptozu. Netipske, nestandardne uloge taua su također pod aktuelnim istraživanjem, kao što je njihovo sudjelovanje u stabilnosti hromosoma, interakcija sa ćelijskim transkriptomom, interakcije s drugim citoskeletnim ili sinapsnim proteinima, uključenost u mijelinizaciju ili signalizacija u mozak za insulin, njegova uloga u izloženosti hroničnom stresu i depresiji, itd.
Genetika
U ljudi, MAPT gen za kodiranje tau proteina nalazi se na hromosomu 17, pozicija q21, koji sadrži 16 egzona. Glavni tau protein u ljudskom mozgu je kodiran iz 11 egzona. Egzoni 2, 3 i 10 su alternativno prerađeni u šest tau izoformi. U ljudskom mozgu, tau proteini čine porodicu od šest izoformi s rasponom od 352–441 aminokiselina. Tau izoforme su različite u nuli, jednom ili dva inserta od 29 aminokiselina na N-terminalnom dijelu (egzoni 2 i 3) i tri ili četiri regije ponavljanja na C-terminalnom dijelu (egzon 10). Dakle, najduža izoforma u CNS-u ima četiri ponavljanja (R1, R2, R3 i R4) i dva inserta (ukupno 441 aminokiselina), dok najkraća izoforma ima tri ponavljanja (R1, R3 i R4) i bez insercija (ukupno 352 aminokiseline).
Gen  MAPT  ima dvije haplogrupe, H1 i H2, u kojima se gen pojavljuje u obrnutim orijentacijama. Haplogrupa H2 česta je samo u Evropi i kod ljudi koji imaju evropsko porijeklo. Čini se da je haplogrupa H1 povezana s povećanom vjerovatnoćom određenih demencija, poput Alzheimerove bolesti. Prisustvo obje haplogrupe u Europi znači da rekombinacija između obrnutih haplotipova može rezultirati nedostatkom jedne od funkcionalnih kopija gena, što rezultira urođenim defektima.
Struktura
Dužina polipeptidnog lanca je 758  aminokiselina, a molekulska težina 78.928 Da. .
Simboli
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin