cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
SRY
Regulacija
Regija promotora ima dva Sp1 vezna mjesta, na –150 i –13 koja funkcioniraju kao regulatorna mjesta. Sp1 je faktor transkripcije koji veže konsenzusne sekvence bogate GC-om, a mutacija mesta vezanja SRY dovodi do smanjenja transkripcije gena za 90%. Studije SF1 rezultirale su manje određenim rezultatima. Mutacije SF1 mogu dovesti do inverzije spola, a delecija do nepotpunog razvoja spolnih žlijezda. Međutim, nije jasno kako SF1 direktno komunicira s promotorom SR1. Promotorska regija također ima dva WT1 mjesta vezanja na –78 i –87 bp kodona ATG. WT1 je transkripcijski faktor koji ima četiri C-kraja cinkovog prsta i regiju N-kraja bogatu Pro/Glu-om i primarno funkcionira kao aktivator. Mutacija cinkovog prsta ili inaktivacija WT1 rezultira smanjenom veličinom muške spolne žlijezde. Delecija gena rezultira potpunom inverzijom (preokretom) spola. Nije jasno kako WT1 funkcionira u regulaciji  SRY , ali neka istraživanja sugeriraju da to pomaže u stabilizaciji obrade poruka. Međutim, postoje hipoteze u vezi s ovom, jer je WT1 također odgovoran za ekspresiju antagonista muškog razvoja, DAX1, što znači preokret spola osetljiv na dozu, kritična regija nadbubrežne hipoplazije, na hromozomu X, gen 1. Dodatna kopija DAX1 kod miševa dovodi do reverzije spola. Nije jasno kako DAX1 funkcionira, a predloženo je mnogo različitih puteva, uključujući destabilizaciju transkripcije  SRY  i vezanje RNK. Postoje dokazi iz rada na suzbijanju muškog razvoja da DAX1 može ometati funkciju SF1, a zauzvrat transkripciju  SRY, aktiviranjem korepresora.
Funkcija
Tokom gestacije, ćelije primordijalne spolne žlijezde koje leže duž urogenitalnog grebena nalaze se u bipotencijalnom stanju, što znači da imaju sposobnost da postanu ili muške ćelije (Sertolijeve i Leydigove ćelije) ili ženske ćelije (folikulske i tekine ćelije). TDF pokreće diferencijaciju testisa, aktivirajući muške specifične faktore transkripcije koji omogućavaju ovim bipotencijalnim ćelijama da se diferenciraju i razmnožavaju. TDF to postiže nadgulacijom SOX9-a, transkripcijskog faktora sa mjestom vezanja DNK vrlo sličnom TDF-ovima. SOX9 dovodi do regulacije faktora rasta fibroblasta 9 (Fgf9), što zauzvrat dovodi do daljnje regulacije SOX9. Kada se dostignu odgovarajući nivoi SOX9, bipotencijalne ćelije spolne žlijezde počinju se diferencirati u Sertolijeve ćelije. Pored toga, ćelije koje eksprimiraju TDF nastavit će se razmnožavati, formirajući primordijalni testis. Iako to predstavlja osnovni niz događaja, ovaj kratki osvrt treba uzeti s oprezom jer postoji mnogo više faktora koji utiču na spolnu diferencijaciju.
Djelovanje u jedru
TDF protein sastoji se od tri glavne regije. Centralna regija obuhvata domen HMG (grupa visoke pokretljivosti), koji sadrži nuklearna sekvenca lokalizacije i djeluje kao domen koji veže DNK. Domen C-kraja nema konzerviranu strukturu, a domen N-kraja  može se fosforilirati, kako bi se poboljšalo vezanje DNK. Proces započinje sa jedarnom lokalizacijom TDF-a, acetilacijom signalnih područja jdrne lokalizacije, što omogućava vezanje importina β i kalmodulina za TDF, olakšavajući njegov unos u ,edro. Kada se nađu u jedru, TDF i SF1 (steroidogeni faktor 1, drugi regulator transkripcije) slože se i vežu za TESCO (pojačivač jedra Sox9 specifičnog za testise), element testis-specifičnog pojačivača gena Sox9 u prekursorima Sertolijevih ćelija, uzvodno od početnog mjesta transkripcije gena. Konkretno, to je HMG regija TDF -a, koja se veže za manji žlijeb ciljane sekvence DNK, što dovodi do savijanja i odmotavanja DNK. Uspostavljanje ove posebne DNK "arhitekture" olakšava transkripciju gena Sox9. U jedrima Sertolijevih ćelija, SOX9 direktno cilja gen Amh, kao i  gen za prostaglandin D-sintazu (Ptgds). Vezanje SOX9 za pojačivač u blizini promotora Amh omogućava sintezu Amh-a, dok vezanje SOX9 za gen  Ptgds  omogućava proizvodnju prostaglandina D2 (PGD2). Ponovni ulazak SOX9 u jedro olakšava se autokrinom ili parakrinom signalizacijom koju provodi D2 (PGD2). Ponovni ulazak SOX9 u jedro olakšava se autokrinom ili parakrinom signalizacijom koju provodi PGD2. SOX9 protein tada pokreće petlju pozitivne povratne informacije, koja uključuje SOX9, djelujući kao vlastiti faktor transkripcije i rezultirajući sintezom velikih količina SOX9.
Ostrvica (Omiš)
Ostrvica je naseljeno mjesto u sastavu grada Omiša, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
SRY
SOX9 i diferencijacija testisa
SF1 protein sam po sebi dovodi do minimalne transkripcije gena SOX9 u XX i XY bipotencijalnim ćelijama gonada duž urogenitalnog grebena. Međutim, vezanje kompleksa TDF-SF1 za pojačivač specifičan za testise (TESCO) na SOX9 dovodi do značajne regulacije gena samo u XY gonadi, dok je transkripcija u XX gonadi i dalje zanemariva. Dio ove regulacije postiže sam SOX9 kroz petlju pozitivnih povratnih informacija; poput TDF-a, SOX9 kompleksira sa SF1 i veže se za pojačivač TESCO, što dovodi do daljeg ekspresije SOX9 u XY gonadi. Dva druga proteina, FGF9 (faktor rasta fibroblasta 9) i PDG2 (prostaglandin D2), također održavaju ovu regulaciju. Iako njihovi tačni putevi nisu u potpunosti razumljivi, pokazalo se da su neophodni za kontinuiranu ekspresiju SOX9 na nivoima neophodnim za razvoj testisa.
Smatra se da su SOX9 i TDF odgovorni za ćelijsko-autonomnu diferencijaciju potpornih ćelijskih prekursora u spolnim žlijezdama u Sertolijeve ćelije, što je početak razvoja testisa. Pretpostavlja se da su ove početne Sertolijeve ćelije u centru spolne žlijezde polazna tačka talasa FGF9 koji se širi kroz XY gonadu u razvoju, što dovodi do daljnje diferencijacije Sertolijevih ćelija, nadregulacijom SOX9. Smatra se da su SOX9 i TDF odgovorni za mnoge kasnije procese razvoja testisa (poput diferencijacije Leydigovih ćelija, formiranja spolnihvrci i formiranja vaskulature specifične za testise), iako tačni mehanizmi ostaju nejasni. Pokazano je, međutim, da SOX9, u prisustvu PDG2, djeluje direktno na Amh (kodirajući antimilerovski hormon) i sposoban je inducirati stvaranje testisa u XX. Urađeno je na spolnim žlijezdama miševa, ukazujući na njegov vitalni značaj za razvoj testisa.
Ostrvica (Omiš)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Ostrvica je imala 191 stanovnika.
SRY
Uticaj SRY poremećaja na ekspresiju spola
Embrioni su gonadno identični, bez obzira na genetički spol, sve do određene faze razvoja kada faktor određivanja testisa uzrokuje razvoj muških spolnih organa. Tipski muški kariotip je XY, dok je ženski XX. Međutim, postoje izuzeci u kojima glavnu ulogu ima SRY+Y. Osobe sa                                 Klinefelterovim sindromom nasljeđuju normalan Y hromosom i više X hromosoma, uz kariotip XXY. Smatraju se muškarcima. Neuobičajena genetička rekombinacija tokom krosinovera, kada se razvija spermatozoid, može rezultirati kariotipovima koji se ne podudaraju sa njihovom fenotipskom ekspresijom.
Većinu vremena, kada se spermatozoid u razvoju podvrgne se krosing-overu tokom mejoze, gen SRY ostaje na Y hromosomu. Ako se SRY gen prenese u X hromosom, umjesto da ostane na Y-nu, neće početi razvoj testisa. Ovo je poznato kao Swyerov sindrom, karakteriziran XY kariotipom i ženskim fenotipom. Osobe sa ovim sindromom imaju normalno formirane maternice i jajovode, ali spolne žlijezde nisu funkcionalne. Uglavnom se odgajaju kao žene i imaju ženski rodni identitet. Na drugoj strani spektra, XX muški sindrom javlja kada tijelo ima ženske hromosome, a SRY se za jedan od njih veže translokacijom. Osobe sa sindromom XX muškog fenotipa imaju ženski genotip, ali muške fizičke osobine. Osobe s bilo kojim od ovih sindroma mogu imati usporeni pubertet, neplodnost i karakteristike rasta suprotnog spola s kojim se identificiraju. Oni sa XX muškim sindromom mogu razviti dojke, a sa Swyerovim sindromom mogu imati dlake na licu. Iako prisustvo ili odsustvo SRY općenito određuje da li se razvija testis ili ne, sugerira se da postoje i drugi faktori koji utiču na funkcionalnost gene SRY. Prema tome, postoje osobe koje imaju gen SRY, ali se i dalje razvijaju kao žene, bilo zato što je sam gen neispravan ili mutiranili zato što je neispravan jedan od faktora koji tome doprinosi. To se može dogoditi kod osoba koje imaju XY, XXY ili XX SRY pozitivan kariotip.
Ostrvica (Omiš)
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Čisla, a u 1857. i od 1910. do 1948. sadrži dio podataka za naselje Čisla.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ostrvica je imalo 215 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
SRY
Uticaj SRY poremećaja na ekspresiju spola
Pored toga, drugi sistemi za određivanje spola na bazi SRY/TDF osim XY, su procesi koji dolaze nakon što SRY bude prisutan ili odsutan u razvoju embriona. U normalnom sistemu, ako je SRY prisutan za XY, TDF će aktivirati moždinu da razvije spolne žlijezde u testise. Tada će se proizvesti testosteron i pokrenuti razvoj drugih muških spolnih obilježja. Uporedno s tim, ako SRY nije prisutan u paru XX, nedostajaće TDF zbog  nedostatka Y hromosoma. Nedostatak TDF-a omogućit će da se korteks embrionskih spolnih žlijezda razvije u jajnike, koji će tada proizvoditi estrogen i dovesti do razvoja drugih ženskih spolnih karakteristika.
Upotreba u olimpijskim pregledima
Jedna od najkontroverznijih upotreba ovog otkrića bila je kao sredstvo za verifikaciju rodnosti na Olimpijskim igrama, u okviru sistema koji je Međunarodni olimpijski komitet implementirao 1992. godine. Sportistima sa SRY genom nije bilo dozvoljeno da učestvuju kao žene, iako sportistima kod kojih je to "otkriven" na Ljetnim olimpijskim igrama 1996 presuđen lažno pozitivni nalaz, nisu diskvalificirani. Tačnije, utvrđeno je da osam učesnica (od ukupno 3387) u ovim igrama imaju gen SRY. Međutim, nakon daljnjeg ispitivanja njihovog genetičkog stanja, sve su potvrđeni kao žene i dozvoljeno im je takmičenje. Utvrđeno je da ovi sportisti imaju ili djelimičnu ili potpunu neosjetljivost na androgen, uprkos tome što imaju SRY gen, što ih čini fenotipski ženama i ne daje im prednost u odnosu na druge takmičarke. Krajem 1990-ih, broj relevantnih profesionalnih društava u Sjedinjenim Državama pozvao je na ukidanje provjere spola, uključujući Američko medicinsko udruženje, navodeći da je korišteni metod nesiguran i neefikasan. Hromosomski pregled je eliminiran od Ljetnih olimpijskih igara 2000.,  ali nakon toga su uslijedili drugi oblici ispitivanja na osnovu nivoa hormona.
Tekuća ustraživanja
Uprkos napretku postignutom tokom proteklih nekoliko decenija u proučavanju određivanja spola, gena SRY i proteina TDF, još uvijek se radi na daljem razumijevanju ovih područja. Ostaju faktori koje treba identificirati u molekulskoj mreži koja određuje spol, a hromosomske promjene uključene u mnoge druge slučajeve inverzije spola kod čovjeka još uvijek nisu poznate. Nastavlja se potragu za dodatnim genima za određivanje spola, koristeći tehnike kao što je mikromreže skrining gena genitalnog grebena u različitim razvojnim fazama, mutagenezni zasloni kod miševa za fenotipove inverzije spola i identificiranje gena koji kao transkripcijski faktori djeluju na upotrebu hromatinske imunoprecipitacije.
Gajac
Gajac je naseljeno mjesto u sastavu grada Novalje, na ostrvu Pagu, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pag.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gajac je imao 84 stanovnika.
Napomena: ''Ovo turističko naselje izgrađeno na nenaseljenom području naselja Kolan i Novalja iskazuje se kao naselje od 1991. U 2001. nastalo dijeljenjem naselja Gajac između grada Novalje i općine Kolan (Zadarska županija).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gajac je imalo 5 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lasovac
Lasovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Šandrovac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lasovac je imao 561 stanovnika.
Napomena: ''U 1910. i 1921. sadrži podatke za naselje Lasovac Brdo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lasovac je imalo 612 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Lasovac Brdo.
Njivice
Hrvatska:
Hrib pri Rožnem Dolu
Hrib pri Rožnem Dolu je naseljeno mjesto u sastavu općine Semič, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Črnomelj.
Senecio
Senecio (lat. senecio = starac) je rod u porodici Asteraceae, koja uključuje starāčke i prizemne začinske biljke ovog roda. Različito ograničen i taksonomski označavan, rod Senecio je jedan je od najvećih rodova cvjetnica. Uobičajeni pristup opisivanju roda je vještački, jer je polifiletski – čak u novim opisima koji se temelje na genetičkim podacima. Unatoč tome što su mnoge vrste izdvojene u druge rodove, Senecio i dalje obuhvata oko 1.250 vrsta i jedan je od najvećih rodova cvjetnica. Kako se ni na osnovu morfoloških sinapomorfija ne može utvrdi pripadnost vrsti i rodu, broj vrsta ovog rod nije tačno poznat. Rod ima distribuciju gotovo diljem svijeta, a pojavio se u kasnom miocenu.
Vrste roda Senecio su hrana larvama nekih vrsta leptira (Lepidoptera). Senecio nemorensis sadrži pirolizidinske alkaloide, kao i ''Senecio cannabifolius var. integrilifolius''.
Morfologija
Cvijetna glava je normalno zrakasta, sa glavicama na razgranatim klasterima. Cvjetovi su obično potpuno žuti, ali su poznati i zeleni, ljubičasti, bijeli i plavi.
U svom sadašnjem opisivanju ograničenog broja vrsta, rod sadrži vrste koje su jednogodišnje ili višegodišnje biljke, grmovi, mala stabla, vodene biljke (hidrofite) ili penjačice (lijane). Jedina vrsta stablašica je ranije pripadala rodu Robinsonia, sa Otočja Juan Fernández.
Rasprostranjenje
Vrste roda Senecio su rasprostranjene gotovo širom svijeta. . To je jedan od rijetkih rodova koji se javljaju u svih pet regija s mediteranskom klimom. Osim toga, vrste uspijevaju u planinskim područjima, uključujući tropska visokoplaninska područja.
Filogenija
Za mnoge rodove, među kojima je i Senecio i cijelo pripadajuće pleme, neophodna je potpunija revizija filogenetskih veza i odnosa. Mnoge vrste koje se stavljaju se u ovaj rod treba da zapravo budu premještene u neki drugi ili izdvoje u novi. U svom novom, postojećem razgraničenju, rod još uvijek nije monofiletski. Rodovi koji su uključeni u aktuelnu klasifikaciju Senecio su, kako slijedi:
Sinonimi
Slijedeće rodovi uključuju vrste koje su prije bile pripadale rodu Senecio.
Odabrane vrste
Bivši Senecio
Hodinići
Hodinići su naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Fetusni hemoglobin
Fetisni hemoglobin ili hemoglobin F, α2γ 2 simbol: HbF, glavni je proteinski nosač kisika u ljudskom fetusu. Hemoglobin F se nalazi u fetusnim crvenim krvnim zrncima, a uključen je  u transport kisika iz majčinog krvotoka do organa i tkiva u fetusu. Proizvodi se od oko 6. sedmice trudnoće a razine ostaju visoke i nakon rođenja, dok beba ne napuni otprilike 2–4 mjeseca. Hemoglobin F ima drugačiji sastav od oblika hemoglobina odraslih, što mu omogućava da jače veže kisik. Na taj je način fetus u razvoju sposoban da dovede kisik iz majčinog krvotoka, što se dešava kroz placentu, koja se nalazi u majčinoj maternici.
U novorođenčeta, nivo hemoglobina F postepeno opada i dostiže nivo odrasle osobe (manje od 1% ukupnog hemoglobina) obično u prvoj godini, jer počinju da se proizvode oblici hemoglobina odraslih. Bolesti kao što je beta talasemija, koje utiču na komponente hemoglobina odraslih, mogu odgoditi ovaj proces i dovesti do toga da nivo hemoglobina F bude viši od normalnog. U anemiji srpastih eritrocita, povećanje proizvodnje hemoglobina F korišteno je kao tretman za ublažavanje nekih simptoma.
Hemostaza
Hemostaza je proces koji uzrokuje zaustavljanje krvarenja, što znači zadržavanje krvi unutar oštećene krvne žile. To je prva faza zacjeljivanja rana kod koje dolazi do koagulacije krvi koja se mijenja iz tekućine u gel. Netaknute krvne žile su osnova za ublažavanje krvne sklonosti stvaranju ugrušaka. Endotelne ćelije netaknutih posuda sprječavaju zgrušavanje krvi molekulom sličnim heparinu i trombomodulinu i sprječavaju agregaciju trombocita s dušik-oksidom i prostaciklilom. Kada dođe do endotelijalnih ozljeda, endotelne ćelije prestaju lučiti inhibitore koagulacije i agregacije i umjesto toga luče von Willebrandov faktor koji inicira održavanje hemostaze nakon ozljede. Hemostaza ima tri glavna koraka:
Skelani
Skelani su naseljeno mjesto u općini Srebrenica, Bosna i Hercegovina.
Hemostaza
Ti postupci zatvaraju rupu dok se tkiva ne oporave.
NGC 5942
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4506
NGC 4506 (također poznat kao MCG 2-32-120, PGC 41546 i UGC 7682) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 34 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,60 (16 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. januara 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Christopher Nolan
Christopher Nolan CBE (rođen 30. jula 1970.) je britansko-američki filmski režiser, producent i scenarista. Njegovi filmovi su zaradili više od 5 milijardi dolara širom svijeta i osvojili 11 Oskara u 36 nominacija.
Rođen i odrastao u Londonu, Nolan je od malih nogu razvio interesovanje za snimanje filmova. Nakon studija engleske književnosti na Univerzitetskom koledžu u Londonu, debitovao je u filmu Following (1998). Nolan je stekao međunarodno priznanje svojim drugim filmom, Memento (2000), za koji je nominiran za Oskara za najbolji originalni scenarij. Prešao je sa nezavisnog na studijsko snimanje filmova sa Insomnijom (2002), a dalje je postigao kritički i komercijalni uspeh sa The Dark Knight Trilogy (2005–2012), The Prestige (2006) i Inception (2010), koji je dobio osam nominacija za Oskara, uključujući za najbolji film i najbolji originalni scenario. Slijedili su Interstellar (2014), Dunkirk (2017) i Tenet (2020). Za Dunkirk je zaradio nominaciju za Oskara za najbolji film i prvu nominaciju za najbolju režiju. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Christopher_Nolan_TCL.jpg/220px-Christopher_Nolan_TCL.jpg|desno|mini| Nolanove ruke i otisci cipela ispred Kineskog pozorišta Grauman u Holivudu
Ćelijska potencija
Totipotentnost
Totipotentnost (od lat. totus – u potpunosti + potens – imati moć, snagu, sposobnost) je sposobnost jedne ćelije da se dijeli i proizvede sve diferencirane ćelije u tijelu. Spore i zigoti su primjeri totipotentnih stanica.
Totipotentna ćelija ima najveći diferencijacijski potencijal.
Potpuno diferencirana ćelijaa može se vratiti u stanje totipotentnosti. Takva pretvorba je zamršena i nije do kraja razjašnjena, pa je tema i novijih istraživanja. Studije u 2011. pokazale su da ćelije ne prelaze u totipotentno stanje, već u kompleksnu ćelijsku varijaciju totipotentnosti. Matične ćelije slične totipotentnim blastomerama iz dvoćelijskog stupnja embrionskog razvoja mogu se spontano pojaviti u laboratorijski uzgojenim kulturama matičnih ćelija embriona. a također se može inducirati povećano pojavljivanje in vitro, putem smanjivanja aktivnosti hromatinskog lanca u CAF-1.
Istraživanja na obloj glisti Caenorhabditis elegans pokazuju kako različiti mehanizmi, uključujući regulaciju RNK, mogu imati ulogu u održavanju totipotentnosti u različitim fazama razvoja nekih vrsta. Rad s zebricama i sisarima svjedoči o daljnjoj interakciji između proteina koji vežu MikroRNK i RNK (RBP proteini) u određivanju razvojnih razlika.
Seprtembra 2013., tim španskog Nacionalnog centra za istraživanje kancera (CRC) po prvi je put uspio je stimulrati mišje ćelije odraslih da se vrate u stanje embrionih matičnih stanica, čime su postigle totipotentnost.
Pluripotentnost
U ćelijskoj biologiji, pluripotentnost (od lat. plurimus – vrlo mnogo + potens – imati moć, snagu, sposobnost) odnosi se na matičnu ćeliju sa sposobnošću diferencijacije u bilo koji od tri zametna listića. Međutim, ćelijska pluripotentnost ima više stadija, u rasponu od potpuno pluripotentnih ćelija, koje mogu formirati svaku ćeliju embrija, naprimjer, embrionske matične ćelije, i inducirane pluripotentne matične ćelije, do nepotpuno ili djelimično pluripotentnih, koje mogu stvarati tri zametna listića ali nemaju sve karakteristike potpuno pluripotentnih stanica.
Inducirana pluripotentnost
Inducirane pluripotentne matične ćelije, skraćeno iPS s ili iPSC ćelije (eng. Induced Pluripotent Stem Cells) spadaju u tip pluripotentnih matičnih ćelija, vještački dobijenih iz ne-pluripotentnih ćelija, poput somatske čelije odraslih, podsticanjem prisilne ekspresije određenih gena i transkripcijskih faktora. Transkripcijski faktorii imaju ključnu ulogu u određivanju statusa tih ćelija i dokazuju da somatske ćelije sadrže iste genetičke informacije kao i rane embrionske. Sposobnost podsticanja ćelija u pluripotentno stanje prvi je put izvedeno 2006., pomoću mišjih fibroblasta i četiri transkripcijska faktora: Oct4, Sox2, Klf4 i c-Myc; ovaj metod, zvani reprogramiranje, donijela je Shini Yamanaki i Johnu Gurdonu Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu 2012.
Još u 2007. godini uspješno su inducirane ljudske ćelije iPSC iz fibroblasta kože čovjeka s pomoću tehnika sličnih onima koje su se koristile za indukciju mišjih ćelija. Ljudske inducirane ćelije pokazuju slične osobine kao i embrionske matične ćelije (EMS), ali ne zahtijevaju korištenje embriona. Neke od sličnosti između EMS i iPSC uključuju pluripotentnost, morfologiju, sposobnost regeneracije, osobinu koja implicira da se ćelie mogu zauvijek dijeliti i obnavljati, i ekspresija gena.
Multipotentnost
Multipotentnost opisuje progenitorske ćelije, koje imaju potencijal za aktivaciju gena koji im daju sposobnost da se diferenciraju u brojne, ali ograničene tipove ćelija. Naprimjer, multipotentna krvna matična ćelija zove se hematopoetska ćelija koja imože se diferencirati u nekoliko tipova krvnih ćelija, kao što su limfociti, neutrofili, monociti ili sl., ali ne mogu se diferencirati u moždane, koštane ili druge ćelije, koje nisu krvne.
Novijaa istraživanja vezana uz multipotentnost ukazuju na to da multipotentne ćelije mogu biti sposobne za transformaciju u nepovezane tipove ćelija. U jednom slučaju, fibroblasti su se pretvorili u funkcionalne neurone. U drugom slučaju, ljudske krvne matične ćelijei u pupčanoj vrpci pretvorene su u ljudske neurone. istraživanje se također fokusira na pretvaranje multipotentnih u pluripotentne ćelije.
Oligopotentnost
U citologiji, oligopotentnost je sposobnost progenitorskih ćelija da se diferenciraju u nekoliko tipova ćelija. To je stupanj potentnosti. Primjeri oligopotentnih matičnih ćelija su limfoidne ili mijeloidne matične ćelije.
Limfoidne ćelije mogu postati različite ili istotipske krvne ćelije, kao št su B– ili T-limfocit]]i (bijele krvne ćelije), ali ne mogu postati drugi tip krvne ćelije, poput crvenih krvnih ćelija. Primjeri progenitorskih ćelija su vaskularne matične ćelije koje imaju sposobnost pretvaranja u endotelne ili ćelije glatkih mišića.
Unipotentnost
U ćelijskoj biologiji, unipotentna ćelija je mogućnost da je jedna matična ćelija u stanju da se diferencira u samo jednan tip čelija. Još je nejasno postoje li unipotentne matične ćelije. Hepatoblasti, koji se diferenciraju u hepatocite (koje čine najveći dio jetre) ili holangiociti (epitelne ćelije žučnih sudova), su bipotentne. Bliski sinonim unipotentne ćelije je prekursorska ćelija.
NR2F1
COUP-TF1 ( COUP t ranskripcijski f aktor 1 ) znan i kao NR2F1 (od eng. skr. za N uclear R eceptor subfamily 2, član 1 ) grupe F , jest protein koji je kod ljudi kodiran genom NR2F1  sa hromosoma 5. Ovaj protein je član receptoa jedarnih hormona iz porodice receptora steroidnih hormona.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 423 aminokiseline, а molekulska težina 46.156  Da.
Funkcija
COUP (kokošiji ovalbuminski uzvodni promotor) faktor transkripcije veže se za ovalbuminski promotor i, zajedno sa drugim proteinom (S300-II), stimulira [ početak transkripcije. COUP-TF1 veže se za direktna ponavljanja i palindromskom motivu 5'-AGGTCA-3 '.
Interakcije
Pokazalo se da COUP-TFI stupa u interakcije sa:
Klinički značaj
Mutacije u ovom genu povezane su sa Bosch-Boonstra-Schaafovim sindrom optičke atrofije.
Boreti
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Budva.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Boreti su imali 333 stanovnika.
Napomena: Ranije povećano za naselja Ivanovići i Košljun koja su ukinuta.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
NGC 7427
NGC 7427 (također poznat kao MCG 1-58-16 i PGC 70091) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 446 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,70 (91 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (91 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Otto Wilhelm von Struve 22. novembra 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vojin Simeunović
Rođen je u naselju Gornja Slatina kod Šamca. Završio je studij filozofije i srpskohrvatskog jezika na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1963. Doktorsku disertaciju pod nazivom "Povijest i svijest – prilog marksističkoj kritici metafizike" odbranio je 1974. Jedno vrijeme radio je na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu. Izabran je 1974. za docenta na Odsjeku za filozofiju i sociologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Godine 1978. za vanrednog, a 1983. za redovnog profesora na predmetima Istorija filozofije i Osnove marksizma. Filozofski fakultet u Sarajevu napustio je 1992.
Glavno područje Simeunovićevog naučnog interesa bila je marksistička filozofija i njen odnos prema tradiciji i iz tog područja objavio je više radova (Pregled, Dijalog, Praxis, Gledišta, Odjek).
Njivice (Omišalj)
mini|260px|Njivice, spomenik ribaru na njivičkoj rivi Njivice su naseljeno mjesto u sastavu općine Omišalj, na ostrvu Krku, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Krk.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Njivice su imale 1.115 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Njivice je imalo 1.169 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jankoviči
Jankoviči su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jankoviči su imali 40 stanovnika.
Napomena: ''U 2007. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Rim. U 2012. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Adlešiči, Dolenjci, Jankoviči i Velika sela, a u 2015. između naselja Bedenj i Jankoviči.''
Simfonija br. 17 (Mozart)
Simfonija br.17 u G-duru, KV 129, je druga od tri simfonije koje je Wolfgang Amadeus Mozart dovršio u martu 1772. godine kad je imao 16 godina. Ovo je jedna od njegovih simfonija komponiranih tokom boravka u Salzburgu, ali moguċe je da su neke od njenih dijelova napisani i ranije.
Stavci u simfoniji i muzička instrumentacija
Mozart je napisao ovu simfoniju u tri stavka, a muzička instrumentacija je za: dvije oboe, dva roga, dvije trube i gudače.
Stavci u simfoniji su:
Uvod u stavak Allegro:
Uvod u stavak Allegro finale:
Muzička analiza
Utjecaj Johanna Christiana Bacha u ovoj salzburškoj simfoniji je posebno uočljiv u prvom stavku. Međutim, taj utjecaj se ne čuje baš puno u ranim prelazima u prvom Allegro stavku, koji ima očekivanu i svečanu teatralnost koja može dobro poslužiti u uvertiri opere. Utjecaj londonskog Bacha je uočljiv u unison muzičkoj temi koja komplicira prijelaz od početnog dijela u tonici čiji se akord dalje razvija ka dominanti. Ovaj motiv je veoma sličan temi iz njegove "Sinfonie u Be-Duru". Inače, stavak se odvija bez iznenađenja sa dva glavna muzička motiva, jedan brzi i snažniji, a drugi mekši. Ova dva muzička motiva bivaju uvedeni i podvrgnuti sažetoj razvojnoj sekciji za kojom slijedi rekapitulacija sa kodom, koja se ne razlikuje mnogo od kraja ekspozicije. U prvom stavku je značajna i upotreba "Mannheimskog krešenda" (ital. crescendo).
Završni Allegro stavak počinje uz upotrebu rogova sa jednoglasnim lovačkim pozivom. Iako rogovi u ovom stavku imaju samo drugorazrednu ulogu, gudači preuzimaju glavninu tematskog rada. Općenito, odgovor na lovačku temu je mnoštvo virtuoznih melodijskih nizova gudačkih instrumenata. Mozart brzo ublažava ovo te uvodi laganiju drugu temu. Lovačka muzička tema je ta koji dominira razvojnom sekcijom (Mozart ovdje koristi sonatni oblik, a ne rondo). Obje teme se ponovo (kako je i očekivano) pojavljuju u rekapitulaciji, gdje se cijeli orkestar jednoglasno pridružuje finalu ove simfonije.
Lasovac Brdo
Lasovac Brdo je naseljeno mjesto u sastavu općine Šandrovac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Bjelovar.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1991. iskazivano pod imenom Lasovac–Brdo. Iskazuje se kao naselje od 1900. U 1910. i 1921. podaci su sadržani u naselju Lasovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lasovac Brdo je imalo 17 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Lasovac.
Afera Neum
Krediti za gradnju vikendica
Krediti su dodjeljivani na nezakoniti način gdje je izgrađeno oko 280 objekata. Najviši dužnosnici dobijali su kredite bez formalnih zahtjeva uz velike olakšice. Među povlaštenim bili su: Duško Zgonjanin, Uglješa Uzelac, Rajka i Planinka Mikulić i dr. Dodijeljeno je oko 557 kredita od 5 bosanskohercegovačkih banaka. Sam Todo Kurtović dobio je ukupno 7 kredita: 3 stambena, 2 za nepoznate namjene i 2 bez ikakvog objašnjenja.
IC 4640
IC 4640 (također poznat kao ESO 24-1 i PGC 60209) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 223 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rajska ptica. Najveći prečnik je 0,90 (58 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 17. augusta 1900. godine.
Afera Neum
Posljedice
Javnost u Socijalističkoj republici Bosni i Hercegovini već je imala iskustvo s aferom "Agrokomerc", te je preko medija veoma intenzivno izvještavano o ovom slučaju. Iz Saveza komunista Bosne i Hercegovine isključeni su i prijevremeno penzionisani: Hrvoje Ištuk, Mato Andrić, Milanko Renovica, Munir Mesihović, Nikola Stojanović, Kažimir Jelčić, Alija Latić, Jerko Bradvica, Nedeljko Mandić, Izet Brković, Savo Čečur, Avdo Čampara.
IC 4640
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
McLaren MP4-29
McLaren MP4-29 je Formula 1 automobil dizajniran od strane Tim Goss za McLaren da se natječu u Formula 1 - sezona 2014. To će se voziti po 2009. svjetsko prvak vozač Jenson Button i debitanta Kevin Magnussen, ko je zamijenio Sergio Pérez nakon što je osvojio 2013. Formula Renault 3.5 naslov. U MP4-29 je dizajniran za korištenje novi V6 turbo motor Mercedes 1,6-litarski, PU106A Hybrid.
Automobil je podnose 24. januara 2014.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(key) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke) {{legend|#FFCC33|Ekipe i vozači je postigao dvostruki bodovi u Velika nagrada Abu Dabija|border=solid 1px #AAAAAA}}
Afrički kup nacija 1959.
mini|desno|260px| Ekipe učesnice i njihove pozicije na Afričkom kupu nacija 1959. Afrički kup nacija 1959. je bilo drugo kontinentalno nogometno takmičenje Afrike. Prvenstvo se odigralo u Ujedinjenoj Arapskoj Republiciu od 22. do 29. maja 1959. godine. Na turniru je učestvovalo tri ekipe. Na kraju prvenstva Ujedinjena Arapska Republika je drugi put u svojoj historiji osvojila šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojio Sudan a treće Etiopija. Mahmoud El-Gohary, reprezentativac Egipta je bio najbolji strijelac prvenstva sa tri postignuta gola.
Polana
Slovenija:
Rim (Črnomelj)
Rim je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Črnomelj. Kao samostalno naseljeno mjesto Rim postoji od 2007. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Jankoviči.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rim je imao 28 stanovnika.
Pupelica
Pupelica je naseljeno mjesto u sastavu općine Šandrovac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Staphylococcus aureus
Staphylococcus aureus je Gram-pozitivna koka (okruglog oblika) bakterija, član reda Firmicutes i uobičajeni član mikrobiota u tijelu. Često se nalazi u gornjem dijelu respiratornog trakta i na koži. Obično je pozitivna na katalazu i redukciju nitrata i fakultativni anaerob koji može rasti bez potrebe za kisikom. Iako S. aureus obično djeluje kao komensal ljudske mikrobiote, a može postati i oportunistički patogen, što je čest uzrok infekcija kože uključujući apscese, respiratorne infekcije kao što su sinusitis i trovanje hranom. Patogeni sojevi često podstiču infekciju, proizvodnjom faktora virulencije, kao što su snažni proteinski toksini i ekspresijom proteina na ćelijskoj površini, koji se vežu i inaktiviraju antitijela. Pojava sojeva rezistentnih na antibiotike, kao što je otporan na meticilin (MRSA), svjetski problem u kliničkoj medicini. Unatoč velikom broju istraživanja i razvoja, odobrenih nema vakcina za S. aureus.
Pupelica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pupelica je imala 171 stanovnika.
NGC 3074
NGC 3074 (također poznat kao IRAS 09567+3537, MCG 6-22-47, PGC 28888 i UGC 5366) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 236 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 2,30 (158 hiljada sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (145 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. marta 1786. godine.
Pupelica
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pupelica je imalo 241 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Staphylococcus aureus
Procjenjuje se da je 20% do 30% ljudske populacije dugotrajni nositelji S. aureus, i kao normalan dio mikrobiote donjeg dijela reproduktivnog trakta žena. S. aureus  može uzrokovati niz bolesti, od manjih kožnih infekcija, poput prištića impetigo, vrenje, celulitis, folikulitis, karbuncle, sindrom opečene kože i apsces, do po života opasnih bolesti kao što su upala pluća, meningitis, osteomijelitis, endokarditis, sindrom toksičnog šoka, bakterijemija i sepsa. Još uvijek je jedan od pet najčešćih uzroka infekcija stečenih u bolnici i često je uzrokkomplikacija u infekcijama rana nakon operacija. Svake godine oko 500.000 pacijenata u bolnicama Sjedinjenih Država zarazi se stafilokoknom infekcijom, uglavnom putem S. aureus . U SAD, godišnje ima do 50.000 smrtnih slučajeva koji se vežu ibekcije bakterijom S. aureus.
Uloga u zdravlju
Kod ljudi,  S. aureus  može biti prisutan u gornjim disajnim putevima, sluznici crijeva i koži kao član normalnih mikrobiota. Međutim, budući da je  S. aureus  može uzrokovati bolest pod određenim domaćinovim i okolnimu uvjetima, okarakteriziran je kao "patobiont".
Uloga u bolesti
Iako S. aureus obično djeluje kao komensalna bakterija, asimptomski kolonizira oko 30% ljudske populacije, gdje ponekad može uzrokovati bolest. Konkretno, S. aureus jedan je od najčešćih uzroka bakterijemije i infektivnog endokarditisa. Osim toga, može uzrokovati razne infekcije kože i infekcije, mehkog tkiva, posebno ako je probijena koža ili imunska barijere sluznica.
Ovakve nfekcije mogu se šire se kontaktom sa gnojem iz zaražene rane, kontaktom kože na kožu sa zaraženom osobom i kontaktom s predmetima koje koristi zaražena osoba, kao što je peškiri, posteljina, odeća ili sportska oprema. Zamjena zglobova dovodi osobu u poseban rizik od sepsnog artritisa, stafilokoknog endokarditisa (infekcije srčanih zalistaka) i upale pluća.
Preventivne mjere uključuju često pranje ruku sapunom i svakodnevno kupanje ili tuširanje.
S. aureus  je značajan uzrok hroničnih infekcija biofilma na medicinskim implantatima, a kao represor toksina, dio je puta infekcije.
NGC 3074
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Staphylococcus aureus
Uloga u bolesti
S. aureus  može mirno ostati u tijelu godinama. Kad se simptomi počnu pojavljivati, domaćin je zarazan još dvije sedmice, a ukupna bolest traje nekoliko sedmica. Međutim, ako se ne liječi, bolest može biti smrtonosna. Duboko prodiruće infekcije S. aureus mogu biti veoma ozbiljne.
Rim (Črnomelj)
Stanovništvo
Napomena: ''U 2007. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Jankoviči.''
P4HA2
Podjedinica alfa-2 pirol 4-hidroksilaze jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom P4HA2 sa hromosoma 5.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 535 aminokiselina, а molekulska težina  60.902 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira komponentu prolil 4-hidroksilaza, ključnog enzima u sintezi kolagena koji se sastoji od po dvije identične alfa i beta podjedinice. Kodirani protein jedna je od nekoliko različitih tipova alfa podjedinica i pruža najveći dio katalitskog mjesta aktivnog enzima. U kolagenu i srodnim proteinima, prolil 4-hidroksilaza katalizira stvaranje 4-hidroksiprolina, koji je neophodan za pravilno trodimenzijsko  savijanje novosintetiziranih prokolagenih lanaca. Opisane su alternativno prerađene varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme.
Trigoniaceae
Trigoniaceae (nom. cons. je porodica cvjetnica  iz  reda Malpighiales,razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta. Imenovana je po tipskom rodu Trigonia.
Ova porodica ima tridesetak vrsta grmova i stablašica u tropskim dijekovima Amerike, sa dvije iznimke: jedna od preostalih vrsta je u tropskoj Aziji (Trigoniastrum hypoleucum) i jedna na Madagaskaru (Humbertiodendron saboureaui)
Rodovi
Aubl.
Filogenija
Molekulsko filogenetička studija, provedena 2012. godine, koristila je podatke koji su rezultat analize velikog broja gena tako daje na ovaj način dobijeno filogenetsko stablo veće rezolucije od onog dostupnog u prethodnim istraživanjima. U ovom istraživanju analizirana su 82 plastidna gena 58 vrsta (problematična porodica Rafflesiaceae nije uključena) koristeći pregrade identificirane a posteriori primjenom miks modela nepristrasnosti. Ova studija identifikovala je 12 dodatnih kladusa i tri bazna taksona od velikog značaja.
Položaj porodice Trigoniaceae u kontekstu reda Malpighiales je u sljedećem kladogramu:
Porodica Trigoniaceae e sestrinska grupa porodici ‘’Dichapetalaceae, sa kojom dijeli nekoliko morfoloških karakteristika.
Nova Ves
Hrvatska:
NUDT4
Difosfoinozitol polifosfat-fosfohidrolaza 2 je enzim koji je kod ljudi kodiran genom NUDT4.
Protein kodiran ovim genom regulira promet polifosfat-difosfoinozitola. Promet ovih visokoenergetskih difosfoinozitol-polifosfata predstavlja aktivnost promjene molekula sa važnim regulatornim posljedicama. Molekulskno prebacivanje difosfoinozitol-polifosfata može doprinijeti regulaciji unutarčelijskog prometa. Opisano je nekoliko alternativno prerađenih varijanti transkripta, ali priroda nekih od njih nije utvrđena cijelom dužinom. Izoforme DIPP2alfa i DIPP2beta međusobno se razlikuju samo po tome što DIPP2beta ima jednu dodatnu aminokiselinu zbog pomjeranja granice introna u alternativnoj preradi.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 180 aminokiselina, a molekulska težina  20.306 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kustići
Kustići su naseljeno mjesto u sastavu grada Novalje, na ostrvu Pagu, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pag.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kustići su imali 139 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1948. U 1991. smanjeno izdvajanjem naselja Vidalići.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kustići je imalo 123 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Olimpijski rekordi u plivanju
mini|desno|[[Michael Phelps drži tri pojedinačna i dva štafetna olimpijska rekorda.]] Međunarodni olimpijski komitet priznaje olimpijske rekorde u plivačkim disciplinama na Olimpijskim igrama. Muško plivanje u programu je od prvih OI 1896, a žene se takmiče od OI 1912. Plivačka takmičenja 1896. održana su u zaljevu u Egejskom moru, a od plivača se zahtijevalo da plivaju do obale; mađarski plivač Alfréd Hajós osvojio je 2 zlatne medalje te godine, a poslije je rekao: "Moja želja da preživim potpuno je nadjačala želju za pobjedom." U Parizu 1900. plivalo se u rijeci Seni, dok se u Londonu 1908. plivalo u 100-metarskom bazenu izgrađenom na atletskoj stazi stadiona White City.
Utrke se plivaju četirima stilovima (slobodnim, leđnim, prsnim i delfinovim) na raznim dužinama, bilo pojedinačno, bilo štafetno. Na OI 2020. i muškarci i žene takmičili su se u 18 disciplina.
Muškarci
mini|desno|150px|[[Caeleb Dressel postavio je olimpijske rekorde u tri pojedinačne discipline na OI 2020.]] mini|desno|150px|Sun Yang Simbol ♦ označava da je dotični rezultat ujedno i svjetski rekord. (Napomena: Stanje nakon OI 2020. Navedene su samo one discipline koje MOK priznaje kao olimpijske.)
Žene
mini|desno|150px|[[Emma McKeon drži olimpijske rekorde na 50 i 100 m slobodno]] mini|desno|150px|[[Katie Ledecky vlasnica je olimpijskih rekorda na 400, 800 i 1500 m slobodno]] Simbol ♦ označava da je dotični rezultat ujedno i svjetski rekord.
Mješoviti rekordi
Simbol ♦ označava da je dotični rezultat ujedno i svjetski rekord.
Napomene
1. Romančuk je postavio olimpijski rekord u prvoj kvalifikacijskoj grupi na OI 2020.
2. Murphy je srušio olimpijski i svjetski rekord na 100 m leđno plivajući u finalu štafete 4 × 100 m mješovito na OI 2016.
3. Schoenmaker je srušila olimpijski rekord na 100 m prsno u petoj kvalifikacijskoj grupi na OI 2020.
NGC 5943
NGC 5943 (također poznat kao MCG 7-32-16, PGC 55242 i UGC 9870) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 261 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,30 (99 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (99 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 18. juna 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Magistralni put M17.2
Magistralna cesta M17.2 je magistralna cesta u Bosni i Hercegovini koji povezuje Derventu i Kotorsko. Cesta je duga 24 km i u Derventi se nadovezuje na Magistralnu cestu cesta M14.1 i Magistralnu cestu M16.1, a u Kotorskom na Magistralnu cestu M17
Lamina propria
Lamina propria je tanki sloj vezivnog tkiva koji čini dio vlažnih obloga poznatih kao mukoza ili sluznica, oblažući različite cijevi u tijelu, poput respiratornog, gastrointestinalnog i urogenitalnog trakta.
Lamina proprija nalazi se ispod epitela, a zajedno s njim i baznom membranom čini sluznicu. Kao što njegov latinski naziv ukazuje, karakteristična je komponenta sluznice ili "posebnog sloja" sluznice. Dakle, pojam sluznica ili mukoza odnosi se na kombinaciju epitela i lamine.
Vezivno tkivo lamine je rastresito i bogato ćelijama. Njene ćelije su varijabilne i mogu uključivati fibroblaste, limfociti, plazma-ćelije, makrofage, eozinofilne leukocite i mastocite. Omogućava ishranu epitela, kao i podršku za vezanje za donje tkivo. Nepravilnosti na površini vezivnog tkiva, poput papila na jeziku, povećavaju površinu kontakta lamine i epitela.
Uloga u imunskom sistemu
Budući da je epitel često pod vanjskim stresom i pomalo osjetljiv, lamina propria prima mnoge imunske ćelijee. U crijevnom traktu imunski sistem mora imati toleranciju na normalnu crijevnu „floru“, ali reagira na patogene mikroorganizme. Njegova neuravnoteženost uzrokuje upalne bolesti poput upala crijeva. Njeno bogatstvo makrofazima i limfoidnim ćelijama čini je ključnim mjestom za nastanak imunskih odgovora. Čini dio barijere koja štiti unutrašnja tkiva od vanjskih patogenih mikroorganizama, posebno u gastrointestinalnom traktu.
Klinički značaj
Napredovane kancera epitelnog tkiva često obuhvata duboku i regionalnu invaziju limfnih čvorova. Lamina propria, koja je jedna od barijera za submukozu, područje je u kojem je invazija epitelnog karcinoma značajna, jer je napad na limfni sistem neovisni prediktor metastaze u limfnim čvorovima, posebno kod raka želuca. Čim tumori probiju baznu membranu i dođu do lamine, izloženi su limfama koji mogu povećati brzinu metastaziranja i napredovanje karcinoma. Dublja invazija na submukozu povećava izloženost limfnog siatema.
Za razvoj karcinoma, poseban faktor rizika je dugogodišnja upala. Makrofagi lamine pod velikim stresom oslobađaju proupalne signale koji mogu dovesti do povećane vjerovatnoće razvoja karcinoma. Primjer za to je prekomjerna aktivacija IL-6 / puta STAT3, koji je asociran s rakom povezanim s kolitisom.
Bazna lamina
Bazna lamina ili osnovna lamina je sloj vanćelijskog matriksa kojeg luče epitelne ćelije, a na kojem epitel leži. Često se pogrešno naziva bazna membrana, iako čini samo njen dio. Bazna lamina vidljiva je samo pod elektronskim mikroskopom, gdje se pojavljuje kao elektronski gusti sloj debljine 20–100 nm (uz neke izuzetke koji su deblji, poput bazne lamine u plućnim alveolama i bubrežnim glomerulima).
Struktura
U nastavku, opisani su slojevi bazne laminee (BL) i  bazne membrane (BM):
Sidrišna vlakna, sastavljena od kolagena tipa VII, protežu se od bazne lamine do osnovne mrežaste lamine i petlje oko snopova kolagena. Iako se nalaze ispod svih baznih lamina, posebno su brojne u višeslojnim pločastim epitelnim ćelijama kože.
Ove slojeve ne treba miješati sa lamina propria, koja se nalazi izvan bazne lamine.
Temeljna membrana
Lamina densa ranije je bila poznata kao bazna lamina. Pojmovi bazna lamina i bazna membrana često su se koristili naizmjenično, sve dok se nije shvatilo da sva tri sloja, pod elektronskim mikroskopom predstavljaju jedinstven sloj viđen pod svjetlosnim mikroskopom. To je dovelo do znatne terminološke zabune i, ako se koristi, termin bazna lamina treba se ograničiti na značenje kao lamina densa.
Neki teoretiziraju da je lamina lucida artefakt stvoren prilikom pripreme tkiva i da je lamina lucida stoga isto što i lamina densa in vivo.
Termin "bazna lamina" obično se koristi u elektronskoj mikroskopiji, dok se izraz "temeljna membrana" obično koristi u svjetlosnoj mikroskopiji.