cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julije Cezar (Shakespeare)
Likovi i njihova uloga u predstavi
Veliki rimski general i senator koji se trijumfalno vratio u Rim nakon uspješne vojne kampanje. Dok se njegov prijatelj Brutus brine da Cezar možda teži ka uspostavljanju diktature nad rimskom republikom, Cezar čini se da ne pokazuje takve sklonosti i odbija krunu nekoliko puta. Ipak, dok Cezar možda potajno priželjkuje apsolutnu moć, on je i pun svojih mana. On nije u stanju da odvoji javni život od svog privatnog života i biva zaveden sve većom idealizacijom i obožavanjem njegovog lika i djela od strane stanovništva, on zanemaruje loša predskazanja i prijetnje protiv njegovog života, vjerujući da je vječan kao zvijezda sjevernjača. Cezarov usvojeni sin i imenovani nasljednik. Oktavije koji je otputovao u inostranstvo, vraća se nakon Cezarove smrti pridružujući se Marku Antoniju i kreće u borbu protiv Kasija i Bruta. Antonije pokušava da kontroliše pokrete Oktavija, ali on slijedi primjer svog usvojenog oca i pojavljuje se kao autoritativna ličnost utirući put ka njegovom eventualnom zauzimanju vlasti u Rimu. Prijatelj Cezara koji lažno izjavljuje svoju odanost Brutu i urotnicima nakon Cezarove smrti kako bi spasio svoj vlastiti život. Kasnije tokom posmrtnog govora nad Cezarovim tijelom on na zadivljujući način nagovara publiku da povuče svoju podršku Brutu i umjesto toga osudi ga kao izdajnika. Sa suzama na obrazima i Cezarovom posmrtnom oporukom u ruci, Marko Antonije koristi majstorsko govorništvo da kojim navodi publiku na pobunu protiv zavjerenika. Njegova želja da isključi Lepidusa iz vlasti koju Antonije i Oktavius namjeravaju da dijele navode nas na njegove ambiciozne planove. Pristalica Republike, koji čvrsto vjeruje u vladu rukovođenu glasovima senatora. Dok Brut voli Cezara kao prijatelja, on se protivi usponu bilo kojeg čovjeka na položaj diktatora bojeći se mogućnosti da bi Cezar mogao težiti takvoj moći. Brutov nesigurni osjećaj časti olakšava Cezarovim neprijateljima da ga iskoriste uvjeravajući ga da Cezar mora umrijeti u cilju očuvanja republike. Dok ostali zavjerenici djeluje iz zavisti i rivalstva, samo Brut istinski vjeruje da će Cezarova smrt donijeti koristi Rimu. Za razliku od Cezara, Brut je sposoban da u potpunosti odvoji svoj javni život od privatnog. Time daje prednost pitanjima države, čime je oličenje rimskih vrlina. U raskolu između njegove odanosti Cezaru i njegove odanosti prema državi, Brut postaje tragični junak predstave. Talentovani general i dugogodišnji poznanik Cezara. Njemu se ne sviđa činjenica da je Cezar postao božanstvom u očima Rimljana. On lukavo navodi Bruta da vjeruje kako je Cezar postao previše moćan i mora umrijeti, konačno ubjeđujući Bruta da radi za ostvarenje njegovih namjera slanjem lažnih pisama u kojima se tvrdi da rimski narod podržava smrt Cezara. Impulsivan i beskrupulozan, Kasije ne gaji iluzije o načinu na koji politički svijet radi. Lukavi oportunista, on se dokazuje kao uspješan, ali mu nedostaje integritet. i drugi sporedni likovi
Pozitivan broj
Pozitivan broj je bilo koji realan broj koji je veći od nule. Pozitivan broj je suprotan negativnom broju, što znači da kada se ova dva broja saberu rezultat iznosi nulu.
Negativan broj
Negativan broj je bilo koji realan broj koji je manji od nule. Takvi brojevi se često koriste za reprezentaciju količine gubitka ili nedostajanja. Negativan broj je suprotan pozitivnom broju, što znači da kada se ova dva broja saberu rezultat iznosi nulu.
Simboli
Slijedeći simboli se koriste u matematici za označavanje skupova negativnih brojeva:
Za skup prirodnih brojeva (\mathbb{N}) očigledno ne postoji sličan simbol, sa obzirom da on ne sadrži negativne brojeve.
Zastava Martinika
mini|desno|300px|Zastava Martinika
Zastava Martinika nema zvaničan status na Martiniku. To je historijska zastava koja datira još iz 1766.
Zastava je plave boje sa bijelom krstom u sredini i četiri zmije u uglovima (poskok karakterističan za ostrvo).
Zvanična zastava ostrva je zastava Francuske.
Numidija
Numidija (latinski Numidia), je u antičko doba bila berbersko kraljevstvo, a kasnije i rimska provincija koja je obuhvatala područja današnjeg Alžira i Tunisa. Stanovnici Numidije bila su razna berberska plemena a najvažniji su bili Masili koji su živjeli na istoku Namibije i Masesile koji su živjeli u zapadnoj Namibiji. Za Numibiju se smatra da je to bila prva velika država na prostoru Alžira. Glavni grad Numidije je bio Cirta (danas Constantine).
Historija
desno|300p|mini|Mapa Numidije 220. godine p. n. e.
Nezavisna Numibija
Ime Numibija prvi put spominje historičar Polibije tokom 3. vijeka p. n. e. za teritorij koji je prostirao zapadno od Kartage, uključujući cijeli sjeverni Alžir, od rijeke Muluja, oko 160 km zapadno od grada Orana. Oko 1000. godine p. n. e. stanovnici Numibije su se počeli baviti poljoprivredom i uzgojem jahaćih konja. Razvoj poljoprivrede, zanatstva i razmjena proizvoda, naročito s Kartagom, čiju je vlast Numidija također i priznavala, dovela je do raspadanja prvobitne društvene zajednice i osnivanja robovlasničke države negdje u 3. vijeku p. n. e. U 2. vijeku p. n. e. u Numidiji se razvila robna trgovina, osnovani su novi gradovi, osnovana redovna vojska, u kojoj se posebno isticala konjica, a stvoreno je i lokalno pismo.
Drugi punski rat
Na početku Drugog punskog rata, Masili su pod vodstvom svog kralja Gala bili na strani Kartage, a Masesili su pod Sifaksom prvo bili na strani Rimljana, da bi potom prešli na stranu Kartage. 206. godine p. n. e. novi kralj Masila, Masinisa je prešao na stranu Rimljana zbog čega je poslije pobjede Rimljana u 2. punskom ratu kao znak zahvale dobio Sifaksovu zemlju i dijelove Kartage tako da je poslije ovog rata Masinis zagospodario cijelom Numidijom.
Rat sa Rimom
Nakon smrti Masinisa, na numidijski tron je došao njegov sin Micips. Poslije njegove smrti, 118. godine p. n. e. na vlast je došao Jugurta koji je bio vrlo popularan među Nubijcima a koji je 111. godine p. n. e. doveo do rata sa Rimljanima. U početku je Rimljane predvodio konzul Quintus Caecilius Metlea. Frustriran zbog nedostatka inicijative i beskrajno dugih i neefikasnih kampanja, Gaj Marije odlazi iz Numibije u Rim gdje biva izabran za konzula. Po povratku u Namibiju preuzima kontrolu nad rimskom vojskom te šalje zapovjednika Lucija Kornelija Sulu kao izaslanstvo u susjednu Mauritanija u cilju eliminisanja podrške koju je Mauritanija pružala  Jugurtu. Uz pomoć Bokusa I, kralja Mauritanije. Sula hvata Jugurta do dovodi do okončanja rata između Numibije i Rima 105. godine p. n. e. Jugurta je pogubljen 104. godine p. n. e. nakon parade ulicama Rimu u čast pobjede Gaj Marija nad Nubijcima.
Podijeljeno kraljevstvo
Nakon smrti Jugurte, teritoriju daleko na zapadu Numidije prisvojio je Bokh I, kralj Mauritanije. Ostatkom kraljevstva su i dalje vladali nasljednici. Smatra se da je nakon smrti kralja Gaude 88. p.n.e. kraljevstvo podijeljeno na jedno veće istočno i manje zapadno kraljevstvo. Kraljevi istočnog kraljevstva su kovali vlastiti novac dok o tome u slučaju zapadnog kraljevstva ne postoje pouzdani podaci. pretpostavlja se da su zapadni kraljevi bili vazali istočne kraljevine.
Građanski rat između Cezarove Rimska republika i Pompeja okončao je nezavisnošću Numidije 46. p.n.e. Zapadno kraljevstvo, sa teritorijom između Save (Oued Soummam) i rijeke Ampsage pripalo je kralju Bokhu II, dok je istočno kraljevstvo postalo rimska provincija. Ostatak zapadnog kraljevstva zajedno sa gradom Cirta nakratko je postalo autonomna kneževina pod vlašću Publiusa Sitiusoma. Između 44. i 40. p.n.e. staro zapadno kraljevstvo ponovo se našlo pod vlašću numidijskog kralja Arabia, koji je ubio Sitiusoma i zauzeo njegovo mjesto. Učestvovao je u rimskim građanskim ratovima gdje je i izgubio život.
Rimska provincija
Nakon smrti Jugurta i pobjede Rimljana, Numidija se raspada. Zapadni dio je priključen Mauritaniji dok je ostatak podijeljen između lokalnih vladara. 46. godine p. n. e., nakon građanskog rata između Gaj Julije Cezara i Pompeja Velikog i pobjede Cezara Namibija postaje rimska provincija Afrika Nova. 25. godine p. n. e., nakon što na tron Mauritanije dolazi Juba II, Numidija je pripojena Mauritaniji. Kao rimska provincija Numidija je doživjela velik kulturni razvoj, sve dok je Vandali nisu 430. godine potpuno razorili.
Veći gradovi
Numidija je vremenom postala veoma romanizirana sa mnoštvom gradova. Glavni gradovi rimske Numidije bili su: na sjeveru, Cirta ili moderni Constantine, glavni grad, sa svojom lukom Russicada (današnja Skikda), Hippo Regius (u blizini Bone), poznat kao biskupska stolica sv. Augustina. Na jugu u unutrašnjosti vojni putevi su vodili do Theveste (Tebessa) i Lambaesisa (Lambessa) sa značajnim rimskim ostacima, povezanim vojnim putevima sa Cirtom i Hiponom.
Lambaesis je bio sjedište Legio III Augusta i najvažniji strateški centar. Iz ovog grada kontrolisani su prolazi preko planine Aures (Mons Aurasius), planinskog masiva koji je odvojao Numidiju od berberskog plemena Gaetuli koje je nastanjivalo pustinju, a koje su Rimljani postepeno zauzeli u potpunosti. Uključujući i ove gradove, ukupno je bilo 20 gradova za koje se zna da su u jednom ili drugom trenutku imali status rimskih kolonija.
Alain Finkielkraut
Alain Finkielkraut, rođen 30. juna 1949, je francuski filozof i esejist.
Fridrik VIII, kralj Danske
Fridrik VIII (punim izvornim imenom Christian Frederik Vilhelm Carl; 3. juni 1843 - 14. maj 1912) je bio kralj Danske od 1906. do 1912. godine.
Brak i potomstvo
Majka ga je pokušala oženiti jednom od kćeri britanske monarhinje Viktorije, ali Viktorija je to odbila budući da joj je brak sina Eduarda i Fridrikove sestre Aleksandre već osigurao alijansu s Danskom. U Stockholmu, u julu 1869. godine, oženio je švedsko-norvešku princezu Ludoviku. S njom je imao četiri sina i četiri kćeri. Fridrikov drugi sin Karlo je postao kralj i prije samog Fridrika, budući da je 1905. izabran za kralja Norveške kao Haakon VII.
Smrt
Pri povratku iz Francuske 1912. godine 68-godišnji Fridrik se zaustavio u Hamburgu. Tu je, prilikom samostalne šetnje gradom, pao u nesvijest i umro. Njegovo tijelo je pronađeno sljedećeg jutra, a sahranjen je u katedrali Roskilde.
IC 1797
IC 1797 (također poznat kao IRAS 02226+2010, MCG 3-7-10, PGC 9205 i UGC 1880) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 189 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 0,70 (39 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. januara 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 105
IC 105 (također poznat kao PGC 5206) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 449 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,70 (91 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 5. novembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lorenzo Ghiberti
Lorenzo Ghiberti (Rođen 1378. Firenca - umro 1455. Firenca), italijanski vajar, zlatar i slikar, najpoznatiji po izradi vrata na baptisteriju (krstionicu) katedrale u Firenci. Na konkursu 1401., u jakoj konkurenciji, povjerena mu je izrada drugih vrata u toj crkvi, koju je završio 1424., a od 1425. do 1452. izradio je i treća vrata, nazvana „vrata raja“, kod kojih je na nov način riješio problem prostora. Reljef tih vrata toliko je umjetnički uspio da je veliki Mikelanđelo rekao kako njihova ljepota zaslužuje da uistinu budu vrata raja. Uradio je i više kipova u Firenci, uključujući i reljef za katedralu u Sijeni, rađen od 1417. do 1427. Njegovi Commentarii su dokument velike vrijednosti za izučavanje italijanskog slikarstva.
Predrag Ejdus
Predrag Ejdus (Beograd, 24. jul 1947 — Beograd, 28. septembar 2018) bio je srbijanski i jugoslavenski televizijski i pozorišni glumac kao i profesor glume.
Biografija
Rodio se 24. jula 1947. godine u Beogradu, od oca Jevrejina i majke Srpkinje. Završio je 14. beogradsku gimnaziju, a diplomirao glumu 1972. godine na Akademiji za pozorište, film i televiziju, u klasi profesora Milenka Maričića. Bio je član Dramskog ateljea Doma omladine Vračar (DADOV) od 1962. do 1968, a član Narodnog pozorišta u Beogradu postao je odmah nakon diplomiranja 1972. godine. Tu je ostao do 1993, kada je sa Svetlanom Bojković i Predragom - Mikijem Manojlovićem otišao iz Narodnog pozorišta, u znak protesta zbog dolaska Aleksandra Berčeka na mjesto upravnika pozorišta. Prije toga bio je v. d. direktora Drame Narodnog pozorišta. U Jugoslavensko dramsko pozorište prešao je 1993, a od 2001. je vanredni profesor glume na Akademiji umetnosti "Braća Karić". Izabran je 2006. u zvanje redovnog profesora na predmetu Gluma.
Bio je i predsjednik Udruženja dramskih umjetnika Srbije od 1985. do 1989.
U pozorištima širom nekadašnje Jugoslavije — u Beogradu, Novom Sadu, Subotici, Zagrebu, u Nemačkoj, Francuskoj, Kanadi, SAD, Mađarskoj, Švajcarskoj — odigrao je 150 dramskih uloga. Snimio je više od 50 filmova, televizijskih drama i serija. U njegove antologijske pozorišne uloge ubrajaju se likovi: Osipa Mandeljštama, Joakima Vujića, kneza Miškina, Franca Kafke, Napoleona, Borisa Godunova, Isaka Babelja, Porfirija Petroviča, Kir Janje, Laze Dunđerskog...itd. Igrao je u predstavama: Faust 1 i 2, Kir Janji, Glembajevima, Mletačkom trgovcu, Supermarketu, Skupu. Predstava Kir Janja, u kojoj glumi naslovnu ulogu, proslavio je 2017. godine 25 godina izvođenja ove uloge.
Po nacionalnosti se izjašnjavao kao Jugoslaven.
Algebarski broj
U matematici, algebarski broj je realan ili kompleksan broj koji je korijen određene polinomialne funkcije f(x) sa cijelim (ili ekvivalentno racionalnim) koeficijentom. Oblik ovakve funkcije je gdje je n=0, svaki ai cijeli broj i an nejednak nuli.
Oni su pozitivni ili negativni brojevi koji predstavljaju rješenja ovakvih polinoma. Ovi brojevi su realni ili kompleksni. Realni brojevi koji nisu algebarski zovu se transcendentnim.
NGC 6350
NGC 6350 (također poznat kao MCG 7-35-64, PGC 60046 i UGC 10800) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 449 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,00 (131 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (131 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 29. juna 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rajski Do
Rajski Do je naseljeno mjesto u općini Trnovo, Bosna i Hercegovina.
Konstantan
thumb|150px|Žica od konstantana Konstantan je trgovačko ime u vlasništvu kompanije VDM Metals (bivši ThyssenKrupp VDM GmbH ) za leguru, koja se pretežno sastoji iz 55 % bakra, 44 % nikla i 1 % mangana. Ona se odlikuje gotovo konstantnim specifičnim električnim otporom u vrlo širokom temperaturnom rasponu. Postoje i druge legure sa sličnim malim (npr. manganin, CuMn12Ni) ili još nižim temperaturnim koeficijentom poput legure "izaom".
Adolf Loos
Adolf Loos (10. decembar 1870, Brno, Češka – 23. august 1933, Beč, Austrija) češko-austrijski arhitekt.
Djetinjstvo je proveo u očevoj klesarskoj radionici. Osnovnu i srednju školu pohađao je u rodnom gradu, a u Melku (Južna Austrija) završio je Imperijalni licej. Od 1890. do 1893. studirao je na Politehnici u Dresdenu. U dvadeset i trećoj godini odlazi u Sjedinjene Američke Države, gdje je u Philadelphiji njegov ujak Benjamin radio kao urar. Tamo je tri godine obavljao razne poslove i proučavao kulturu Novoga svijeta, da bi se 1896. vratio u Evropu i u Beču odlučio posvetiti arhitekturi.
Konstantan
Trgovački naziv
Trgovački naziv konstantan prijavljen je njemačkom patentnom uredu 14. decembra 1952. godine, a u međuvremenu je to ime postao pojam za ovu leguru bakra i nikla i postepeno ušao u svakodnevnu upotrebu. U engleskom govornom području naziv je zaštićen pod nešto drugačijim imenom constantan. Jedna dosta slična legura zaštićena je pod nazivom izotan.
Kalibar
Kalibar je oznaka za veličinu unutrašnjeg prečnika cijevi vatrenog oružja odnosno veličinu prečnika projektila/zrna municije. Sama riječ kalibar koja se i u bosanskom jeziku upotrebljava, u 17. vijeku preuzeta je od francuske riječi Calibre čiji se korijeni nalaze u arapskom qalib (postolarska lajsna) i grčkoj riječi kalapodium istog značenja. Osim za oružje, kalibar se često koristi i za označavanje prečnika cijevi ili metalnih šipki.
mini|Kalibri pištolja u poredbi ([[9 mm Parabellum|9 × 19 mm; 7,62 × 25 mm; .357 SIG; 10 mm AUTO; .40 S&W; .45 GAP; .50AE)]]
Kalibar u milimetrima i inčima
Kao mjera kalibra za municiju sa punim zrnom usvojene su mjerne jedinice milimetar (mm) i inč.
Kalibar u inčima
Oznake u inčima se pišu u obliku decimalnog broja sa anglo-američkim načinom pisanja, tačkom umjesto zareza (naprimjer .45, .38 ili .306). U ovom slučaju se kalibri pištolja, revolvera i pušaka razlikuju dodavanjem daljih brojeva ili specijalnih oznaka (kalibar .25 je naprimjer pištolj u kalibru 0,25 inča dok kalibar .250 označava metak puške istog presjeka ali duže čahure, osim toga koriste se dodaci kao naprimjer .45 ACP za pištolj, naspram .45 za revolvere.).
200px|mini| Puščani metci u kalibrima: 7*64, 7,92mm Mauser, .243 Win., .222 Rem.
Kalibar u milimetrima
U milimetrima se označava tačan prečnik projektila/zrna pri čemu njegova dužina nije bitna. Dužina čahure se označava dodatkom *X (npr. 9*19mm ili 8*57mm pri čemu prvi broj označava prečnik metka a drugi dužinu čahure).
Osim ovih dodatnih oznaka, postoje oznake i za označavanje jačine punjenja (Magnum, Winchester) i dodatne oznake za vrstu zrna ili kugle (FMJ-Full Metal Jacket, kod ovog projektila olovno jezgro je potpuno presvučeno metalom, zrno sa metalnom košuljicom).
Pištolji i revolveri:
mini|Zrno metka kalibra 7,92mm Mauser
Puške sačmarice:
Više modela sačmarica ima kombinovane cijevi sa sačmom i sa mecima cijelog zrna (naprimjer 12/70 sa 8*57)
Karabinske puške:
Svi kalibri preko 8 mm su najčešće izvedeni od vojnih kalibara.
Zastava Svetog Bartolomeja
mini|desno|300px|Zastava Svetog Barolomeja
Himmeti-Zade Nesuh-beg
Himmeti-Zade Nesuh-beg je bio treći krajišnik Bosanskog Krajišta i nasljednik Ishak-bega. Za njegovo vrijeme u Bosni vladao je mir i nema nikakvih podataka da je vodio ikakav rat ili odbranu. Živio je u Sarajevu, gdje je podigao nekoliko česmi, te jedan mekteb i džamiju sa kamenom munarom 1452. godine. Sve do zadnjih desetljeća 18. vijeka postojao je i njegov vakuf na prostoru koji je kasnije postao dio latinske mahale. Himmeti-Zade Nesuh-beg je umro i bio pokopan u Sarajevu, mada se ne zna tačno koje godine, jer nema nikakvog datuma na nišanu. Zna se da ga je naslijedio Isa-beg Ishaković oko 1454. godine.
Zastava Svetog Martina
mini|desno|300px|Zastava Svetog Martina
Zastava Svetog Martina nezvanična je zastava francuskog prekomorskog područja Sveti Martin. Zastava se koristi da predstavi pokret otcjepljenja od Gvadalupe.
Zvanična zastava na ostrvu je zastava Francuske.
Mikrosatelitna nestabilnost
Mikrosatelitska nestabilnost (MSI) je stanje genetičke hipermutabilnosti (predispozicije za mutacije) koje je posljedica poremećenog popravka neusklađenosti DNK (MMR). Prisustvo MSI predstavlja fenotipski dokaz da MMR ne funkcioniše normalno.
MMR ispravlja greške koje se spontano javljaju tokom replikacija DNK, kao što su nepodudaranja pojedinačnih baza ili kratka insercija i delecija. Proteini uključeni u MMR ispravljaju greške polimeraza, formiranjem kompleksa koji se vezuje za neusklađeni dio DNK, uklanja grešku i umeće ispravnu sekvencu na njegovo mjesto. Ćelije sa abnormalno funkcionalnim MMR-om nisu u stanju da isprave greške koje se javljaju tokom replikacije DNK i posljedično akumuliraju greške. Ovo uzrokuje stvaranje novih fragmenata mikrosatelita. Testovi zasnovani na lančanoj reakciji polimeraze mogu otkriti ove nove mikrosatelite i pružiti dokaze o prisustvu MSI.
Mikrosateliti su ponovljene sekvence DNK. Ove sekvence mogu biti sastavljene od ponavljajućih jedinica dužine od jedne do šest baznih parova. Iako je dužina ovih mikrosatelita veoma varijabilna od osobe do osobe i doprinosi individualnom DNK-"otisku prsta", svaka jedinka ima mikrosatelite određene dužine. Najčešći mikrosatelit kod ljudi je dinukleotidno ponavljanje C i A nukleotid, koje se javlja desetinama hiljada puta u genomu. Mikrosateliti su također poznati kao ponavljanja jednostavnih sekvenci (SSR).
Struktura
Struktura mikrosatelitske nestabilnosti sastoji se od ponovljenih nukleotida, koji su najčešće GT/CA ponavljanja.
Istraživanja tek treba da potvrde preciznu definiciju MSI strukture. Dok se svi istraživači slažu da su mikrosateliti ponovljene sekvence, dužina sekvenci ostaje upitna. Neka istraživanja sugeriraju da su MSI kratke tandemske sekvence ponavljanja DNK od jednog do šest parova baza u cijelom genomu, dok druga sugeriraju da raspon može biti dva do pet.
Iako se istraživanja ne slažu oko određenog praga za broj tandemskih ponavljanja koji čine mikrosatelit, postoji konsenzus oko njihove relativne veličine. Duže sekvence se nazivaju minisateliti, a još i duže sekvence su satelitska DNK mjesta. Neki razlikuju tri kategorije po minimalnom broju parova baza, a drugi koriste minimalan broj ponovljenih jedinica. Većina ponavljanja se dešava u neprevedenim regijama, posebno intronima. Međutim, mikrosateliti koji se javljaju u kodirajućim regijama često inhibiraju širenje većine nizvodnih događaja. Mikrosateliti čine otprilike tri posto ljudskog genoma ili više od milion fragmenata DNK. Gustoća mikrosatelita raste s veličinom genoma i vidi se dvostruko više na krajevima hromosomskih krakova nego u tijelima hromosoma.
Forma i funkcija
MSI je jedinstvena za DNK polimorfizme po tome što greške replikacije variraju po dužini umjesto po sekvenci. Brzina i smjer mutacija koje daju MSI glavne su komponente u određivanju geneičkih razlika. Do danas, naučnici se slažu da se stope mutacija razlikuju po položaju lokusa. Što je veća dužina MSI, to je veća stopa mutiranja.
Iako je većina mutacija MSI rezultat mutacija pomjeranja okvira, povremeno su događaji mutacije koji dovode do MSI izvedene iz hipermetilacije promotora hMLH1 (MMR proteina). Hipermetilacija se događa kada se metil grupa doda nukleotidu DNK, što rezultira utišavanjem gena, čime se dobija MSI.
Istraživana pokazala su da oksidativna oštećenja dovode do mutacija pomjeranja okvira, što dovodi do MSI, ali tek treba da se slože oko preciznog mehanizma. Pokazalo se da što je više oksidativnog stresa na sistemu, veća je vjerovatnoća da će doći do mutacija. Dodatno, katalaza smanjuje učestalost mutacija, dok je bakar i nikl povećavaju, porastom redukcije peroksida. Neki vjeruju da oksidativni stres na određenim lokusima dovodi do zaustavljanja DNK-polimeraze na tim mjestima, stvarajući okruženje za proklizavanje DNK.
Konzervatorijum
Konzervatorijum (ital.: conservatorio, od lat.: conservare - sačuvati) označava visokoškolsku ustanovu za obrazovanje akademskih muzičara i profesionalnih muzičkih pedagoga.
Pojam je prvobitno označavao sirotišta u Mletačkoj republici. U Veneciji su postojala četiri takva sirotišta, koja su djelovala u sklopu crkvi. Djevojčice u tim konzervatorijima dobijale su muzički odgoj i pjevanje, a njihovi nastavnici bili su neki od najboljih gradskih kompozitora. One bile prve koje su imale profesionalno obrazovane glasove. Preko sirotišta se ime konzervatorijum s vremenom proširilo općenito na akademsko muzičko obrazovanje, u okviru posebnih visokoškolskih institucija. Drugo ime za konzervatorijum u Bosni i Hercegovini je muzička akademija. Najpoznatija i najstarija muzička akademija u Bosni i Hercegovini se nalazi u Sarajevu.
Slavljevići (Trnovo, RS)
Slavljevići su naseljeno mjesto u općini Trnovo, Bosna i Hercegovina.
Karta
desno|mini|300px|Karta svijeta [[Johannes Kepler|Johannesa Keplera]] Karta ili mapa ( – list papira; srednjovjekovni latinski: ) jest umanjena slika Zemljine površine, nekog dijela Zemljine površine ili neba. Zemljina površina, zbog zakrivljenosti, ne može se prikazati u ravnini bez deformacija, a ne mogu se prikazati ni sve pojedinosti i svi objekti na Zemljinoj površini. Prema tome karte su deformisane i pojednostavljene slike Zemljine površine s unaprijed određenom svrhom. Upotrebljavaju se za različite naučne, tehničke, ekonomske, vojne i kulturne potrebe, pa se i dijele prema mjerilu, sadržaju i svrsi.
Uvod
Izrada karata potiče još iz kamenog doba i čini se da pomiče datum otkrića pisanog jezika unazad nekoliko hiljada godina. Jedna od najstarijih sačuvanih karata naslikana je na zidu Čatal Hejuka u srednjoj Anatoliji (današnja Turska), a potiče od oko 6200. p. n. e.
Dok se o kartama misli kao o proizvodima razumnog, naučnog pogleda na svijet, karte imaju i svoj mitski kvalitet. Predmoderne karte i tradicije kartiranja izvan zapadnjačke tradicije često su spajali geografiju s nenaučnom kosmografijom pokazujući odnos posmatrača prema svemiru. Srednjovjekovne "T-O" karte, naprimjer, pokazuju Jerusalim u središtu svijeta, a u nekim slučajevima i odnos Zemljinog "tijela" prema Isusovom tijelu. Nasuprot tome, pomorske karte (ili "portolani") iz istog doba s prikazom Sredozemlja izvanredno su pouzdane. Čak i danas ispod svoje čisto upotrebne vrijednosti, karte mogu biti snažna retorička oruđa, pa je to bio izvor jako plodnog kriticizma karata tokom zadnjih dvadeset godina, značajno u djelima J. B. Harleyja, Marka Monmoniera i Denisa Wooda.
Putne karte su danas možda najšire korištene karte te oblikuju podskup navigacijskih karata, koje također uključuju zračme i pomorske karte, karte željezničke mreže te planinarske i biciklističke karte. Društvenim kartama, uključujući GreenMaps, sve više raste važnost. U terminima kvantiteta, najveći broj nacrtanih listova karata vjerovatno su napravili mjesni geodeti u službi općina, sakupljanja poreza, hitnih službi te ostalih mjesnih agencija. Mnoge nacionalne geodetske projekte izvršila je vojska poput Britanskog Ordnance Surveyja (sada građanska vladina agencija svjetski poznata po svom detaljnom radu).
Orijentacija karata
mini|desno|200p|[[Herefordska karta svijeta je nastala oko 1300. godine, a nalazi se u Herefordskoj katedrali u Engleskoj. To je klasična "T-O" karta s Jerusalimom u središtu, istokom na vrhu, Evropom u donjem lijevom i Afrikom u desnom uglu.]]
Konvencionalno većina geometrijsko pouzdanih karata sadrži tekst na vrhu kada je karta okrenuta sjeverom prema gore, dakle sjever se nalazi na vrhu lista.
Karte na kojima se sjever ne nalazi na vrhu:
Ako je osoba smještena na identificiranoj tački unutar područja neke karte, tada se karta može orijentisati na takav način da svaka tačka na karti leži u istom smjeru kao odgovarajuće tačke u stvarnosti. Primjena navigacije na taj način naziva se orijentisanje.
Mjerilo i pouzdanost
Mnoge, ali ipak ne sve karte napravljene su u mjerilu, dopuštajući čitaocu da shvati stvarne veličine i udaljenosti među nacrtanim objektima. Veće mjerilo pokazuje više detalja, stoga traži veću kartu za prikazivanje istog područja. Na primjer, karte namijenjene planinarima često su u mjerilu omjera 1:25,000, što znači da 1 bilo koje jedinice mjerenja na mapi odgovara 25,000 istih jedinica u stvarnosti; dok su karte namijenjene motoristima često u mjerilu 1:250,000. Karte koje koriste neki kvalitet osim fizičkog područja za određivanje relativne veličine nazivaju se kartogrami. Poznati primjer karte bez mjerila je karta Londonske podzemne željeznice koja najbolje ispunjava svoju namjenu tako što je fizički manje pouzdana, a više vizualno komunikativna prema užurbanom pogledu radnika. To nije kartogram (budući da ne postoji nikakvo dosljedno mjerenje udaljenosti) nego topološka karta koja također oslikava približne pravce. Jednostavne karte prikazane na nekim putnim znakovima pravaca sljedeći su primjeri takve vrste. desno|mini|250p|Stara karta Hrvatske iz 16. vijeka
Zapravo većina komercijalnih navigacijskih karata poput putnih karata i planova gradova, žrtvuju određenu količinu pouzdanosti u mjerilu kako bi pridonijeli veću vizualniju korisnost njenom korisniku, naprimjer pretjerivanje u širini cesta. Sličnog mišljenja kao i krajnji korisnik, kartografi će cenzurisati sadržaj prostora oslikanog kartom kako bi omogućili korisnije oruđe tom korisniku. Na primjer, putna karta može i ne mora prikazivati željezničke pruge, a ako da, može ih prikazati manje jasnije nego autoputeve.
Vrste karata
Prema mjerilu karte se dijele na karte krupnog, srednjeg i sitnog mjerila. Karte krupnog mjerila (do uključivo 1:100 000) dobijaju se neposredno reprodukcijom originalnih terenskih snimaka. Karte srednjeg mjerila (od 1:100 000 do 1:500 000) izrađuju se iz karata krupnog mjerila. Karte sitnih mjerila (od 1:500 000 i dalje) izrađuju se iz karata srednjeg mjerila.
Prema sadržaju i svrsi karte se dijele na: geografske karte, na kojima su prikazani veći ili manji dijelovi nekog područja Zemlje (mogu biti krupnog, srednjeg i sitnog mjerila); geološke karte, prikazuju geološke formacije na Zemljinoj površini i ispod nje, a izrađuju se na temelju postojećih geografskih karata unošenjem stratigrafskih i petrografskih podataka; pomorske karte konstruisane su specijalno za pomorski promet; sadržavaju sve elemente za navigaciju, reljef morskog dna (dubine), položaje hridina i podvodnih grebena, morsku obalu i objekte na obali koji su važni za navigaciju. Topografske karte prikazuju u određenom mjerilu dio Zemljine površine u položajnom i visinskom smislu; na orografskim kartama predočene su planine nekog kraja ili čitave države; hidrografske (hidrološke) karte prikazuju vode nekog kraja, a etnografske prebivalište i rasprostranjenost nacionalnosti nekog kraja. Prema svrsi, karte mogu biti još: historijske, statističke, turističke, planinarske, prometne (automobilske), meteorološke i druge.
Karte svijeta i projekcije
desno|mini|200p|Karta velikih podvodnih obilježja. (1995., [[NOAA)]] Karte svijeta ili velikih područja često su 'političke' ili 'fizičke'. Najvažnija namjena političke karte je prikazivanje teritorijalnih granica; namjena fizičke je prikazivanje geografskih obilježja poput planina, vrste tla ili upotrebe zemljišta. Geološke mape prikazuju ne samo fizičku površinu, već i karakteristike podložnih stijena, rasjednih linija i podpovršinskih struktura.
Karte koje oslikavaju površinu Zemlje također koriste projekciju, tj. način prenošenja trodimenzionalne stvarne površine geoida na dvodimenzionalni list papira. Možda najpoznatija projekcija karte svijeta je Merkatorova projekcija, izvorno namijenjena kao oblik pomorske karte.
Elektroničke karte
mini|200p|[[Digitalni rasterski crtež USGS-a.]] Od zadnje četvrtine 20. vijeka, nezamjenjiv alat kartografa je kompjuter. Veći dio kartografije, posebno kod geodetskog prikupljanja podataka, obuhvaćen je geografskim informacijskim sistemom (GIS). Čak i kada GIS nije upleten, većina kartografa sada koristi različite kompjuterske grafičke programe za stvaranje novih karata. Interaktivne, kompjuterski obrađene karte komercijalno su dostupne i dopuštaju korisnicima zumiranje (odnosno da povećaju ili smanje mjerilo), ponekad zamjenjujući jednu kartu s drugom različitog mjerila sa središtem gdje je moguće u istoj tački. Satelitski navigacijski sistemi u automobilu su kompjuterski obrađene karte s planiranom rutom i obavještajnim uređajima koje posmatraju položaj korisnika putem satelita.
Zumiranje u određenom redu jedne ili kombinacije više njih:
Naprimjer:
Riječ "karta" također se koristila za opisivanje mjesta unutar videoigara poput SOCOM II: U.S. Navy SEALs i Counter-Strikea, koje igrači koriste za takmičenje kao sinonim za razinu (nivo).
Učenje u islamu
Islam je da se srcem i jezikom očituje da nema boga sem Allaha i da je Muhamed, salallahu alejhi ve selem, Njegov poslanik. On obuhvata vjerovanje i šest imanskih ruknova (stubova), te dosljedno izvršavanje pet islamskih ruknova i činjenje dobročinstva. To je posljednja vjera koju je Uzvišeni Allah objavio Svome posljednjem poslaniku Muhamedu ibn Abdullahu, salallahu alejhi ve selem, da bude jedina ispravna i prihvaćena vjera kod Njega, Uzvišenog. Allah Sveznajući je tu vjeru učinio lahkom i jednostavnom bez poteškoća i bez opterećenja njenih sljedbenika onim što nisu u mogućnosti.
Glavna odrednica i osnova ove vjere je tevhid (monoteizam), njena parola je iskrenost, njena težnja pravednost, njena opstojnost istina, njen duh solidarnost. Zasnovana na ovakvim osnovama ona je sistem koji ljude upućuje ka svemu što je za njih korisno na ovom i na onom svijetu i upozorava ih na sve ono što je štetno po njihovu vjeru i život na oba svijeta.
Čovječanstvo u ovoj vjeri nalazi istinsko jedinstvo i prevazilaženje nesloge čime sebe izbavlja iz mraka zla na put istine i spasa. Svo savršenstvo se ogleda u savršenstvu ove vjere; ona nas, počevši od njenog učenja o ispravnom vjerovanju, preko dobrih dijela, časnog morala do visokih manira ponašanja na koje nas podstiče, ne uči osim dobru i pravednosti.
Drugi temelj (rukn): Vjerovanje u meleke Meleki su časna stvorenja koja je Allah stvorio da bi mu bili pokorni i da bi izvršavali određene dužnosti kojima ih je zadužio. Tako je, na primjer, Džibril zadužen za dostavljanje objave od Uvišenog Allaha onome koga On izabere za svoga vjerovjesnika ili poslanika, Mikail je zadužen za kišu i biljke, Israfil za puhanje u rog na dan proživljenja, a Melek smrti za uzimanje duša u času smrtnom.
Treći temelj (rukn): Vjerovanje u knjige Uzvišeni Allah je svojim poslanicima slao knjige u kojima je bila uputa, spas i svako dobro. Od velikog broja tih knjiga nama su danas poznate: a)	Tevrat (hb. Tora), a to je knjiga koju je Sveznajući Allah objavio svome poslaniku Musau, as. Tevrat je najcjenjenija knjiga kod sinova Israilovih. b)	Indžil (Evanđelje) koji je Allah objavio Svome poslaniku Isau, as. c)	Zebur kojeg je Svemogući objavio Davudu, as. d)	Suhuf Ibrahim (Ibrahimove stranice) koje su date Ibrahimu, as. e)	Kur’an Časni kojeg je Allah, džele š’anuhu, objavio Svome posljednjem poslaniku Muhamedu, salallahu alejhi ve selem. Objavljivanjem Kur’ana derogirane su sve prijašnje knjige. Uzvišeni Allah se obavezao da će Kur’an čuvati neiskrivljenim kako bi on ostao uputa i dokaz protiv svih ljudi sve do Sudnjega dana.
Četvrti temelj: Vjerovanje u poslanike Uzvišeni Allah je Svojim stvorenjima slao poslanike. Prvi poslanike je bio Nuh, a.s., a posljednji Muhamed, salallahu alejhi ve selem. Svi poslanici bez izuzetka su bili ljudi (to se odnosi i na Isaa, a.s., kao i na Uzejra, a.s.) i nisu imali nikave božanske osobine. Oni su samo Allahovi robovi koje je on počastio misijom poslanstva. Allah je slanje poslanika zapečatio slanjem posljednjeg od njih, Muhameda, salallahu alejhi ve selem, te nakon njega nema drugog vjerovjesnika niti poslanika.
Peti temelj: Vjerovanje u Sudnji dan Sudnji dan je dan u kome će Allah Svemogući skupiti ljude, nakon što ih iz njihovih mezara proživi, da žive u kući vječitog uživanja ili kući vječite patnje. Vjerovanje u Sudnji dan podrazumjeva vjerovanje u sve ono što će nastupa poslje smrti; bilo da se radi o patnji ili uživanju u kaburu, proživljenju, obračunu, Džennetu ili džehennemu.
Šesti temelj: Vjerovanje u kader (određenje) Vjerovanje u kader podrazumjeva vjerovanje u to da je Allah Sveznajući odredio sve što će se desiti. On je stvorio stvorenja prema svome praiskonskom znanju i mudrosti. Njemu je sve poznato njegovim praiskonskim znanjem i to je zapisano u "Levhimahfuzu" Allah je htio da ta stvorenja postoje i On ih je stvorio i ništa se ne dešava niti postoji bez Njegove volje i stvaranja.
DRUGO: Ruknovi (stubovi) islama
Islam se temelji na pet temelja (ruknova) Čovjek nije istinski musliman sve dok u njih ne povjeruje, i dok ne bude po njima postupao. Ti temelji su:
Prvi temelj (rukn): Svjedočenje da nema boga sem Allaha i da je Muhamed, salallahu alejhi ve selem, Njegov poslanik. Ovo svjedočenje je ključ islama i njegova osnova. "Nema boga sem Allaha" znači da nema onoga ko istinski zaslužuje da bude obožavan sem Uzvišenog Allaha. On je jedini istinski Bog i svako drugo božanstvo je lažno. A pod božanstvom se podrazumijeva sve ono što se obožava i čemu se robuje. "I da je Muhamed, salallahu alejhi ve selem, Njegov poslanik" podrazumijeva vjerovanje u sve ono o čemu nas je obavijestio, poslušnost u onome što nam je naredio, ostavljanje onoga što nam je zabranio i što je pokudio i da se Uzvišeni Allah ne obožava osim onako kako je to on propisao.
Drugi temelj (rukn): Namaz (salat) Pod ovim se misli na pet vremenski određenih namaza u jednom danu i noći. Namaz je Uzvišeni propisao kao obavezu svakom muslimanu kako bi se time zahvalio na Njegovim blagodatima i kako bi bio veza između roba i njegovog Gospodara. Namaz je prilika muslimanu da se obrati svome Gospodaru i da od njega moli ono što mu treba. Od ciljeva namaza je odvraćanje od razvrata i loših postupaka. Namazom se stiče mnogo dobro, ispravlja iman, zaslužuje Allahova nagrada i ostvaruje duhovna i fizička smirenost koja će čovjeka usrečiti i na ovom i na onom svijetu.
Treći temelj (rukn): Zekat Zekat je prilog kojeg svake godine dijeli onaj ko je dužan onima kojima je to potrebno, bilo da se radi o siromašnim ili bilo kojoj drugoj kategoriji koja je šerijatom definisana. Siromah koji ne posjeduje nisab zekata nije ga dužan izdvajati. Zekat je dužnost samo bogatih (koji posjeduju nisab) kako bi time upotpunili svoju vjeru, popravili svoje stanje i svoj odnos prema drugima, otklonili manjkavosti od svoga imetka, očistili se od grijeha, pomogli one kojima je to potrebno i napokon zadovoljili svoj opći interes. I pored svih ovih koristi radi se o neznatnom dijelu njihovog imetka u pogledu na to šta im je Uzvišeni dao kao nagradu.
Četvrti temelj (rukn): Post pod postom se podrazumijeva post mjeseca Ramazana. Ramazan je deveti mjesec lunarne godine. U tom mjesecu svi muslimani ostavljaju jelo, piće i seksualno uživanje od izlaska do zalaska sunca nadajući se oprostu od svoga Gospodara i moleći ga da im vjeru njihovu upotpuni, grijehe oprosti, te da ih Džennetom nagradi.
Peti temelj (rukn): Hadždž Hadždž je posjeta Bejtullau (K’abi) s ciljem obavljanja šerijatom definisanih obreda i to u za njih određenom periodu. Uzvišeni Allah je hadždž naredio svakom onome ko je u mogućnosti da podnese njegov put i kao takav ga je dužan obaviti jednom u životu. To je skup na kome se okupljaju muslimani cijeloga svijeta kako bi iskazali svoju pokornost samo jednom Gospodaru, svi u istoj odjeći bez razlike između vladara i prosječnog građanina, bogatog i siromašnog, bijelca i crnca… Hadždž se sastoji, kao što smo to već spomenuli, od precizno definisanih obreda od kojih su najbitniji: boravak na Arefatu, tavaf oko K’abe (kible muslimana), s’aj (žurno hodanje) između brda Safa i Merva. Hadždž u sebi sadrži mnoge koristi po pojedinca i društvo, međutim, ovo nije mjesto za njihovo spominjanje.
TREĆE: Ihsan (dobročinstvo) Ihsan je da obožavaš Allaha kao da Ga vidiš; jer iako ti Njega ne vidiš doista On tebe vidi. Tj. da si svjestan Njegovog sveznanja i da postupaš shodno sunnetu (praksi) Njegovog poslanika, salallahu alejhi ve selem.
Sve dosada spomenuto ulazi u pojam islama. Ukoliko obratimo pažnju ne možemo a da na primijetimo da islam uređuje čovjekov individualni i društveni život na način koji mu ostvaruje sreću na oba svijeta. Islam svojim sljedbenicima dozvoljava i podstiče ih na brak, a zabranjuje im blud (zinaluk), homoseksualizam i sve ono što je razvratno. On im naređuje održavanje rodbinskih veza, solidarnost i pomaganje nemoćnih i siromašnih. Musliman treba da se, u skladu sa islamskim učenjem, odlikuje svim oblicima lijepog ponašanja (ponašanja). Kao što treba da se klone svih loših manira. Islam svoje sljedbenike podstiče na pošteno sticanje imetka (kao što je trgovina i sl.), a zabranjuje im kamatu i nepoštene oblike kupoprodaje (tj. sve one oblike koji su zasnovani na varanju i otimanju). Ne negirajući razlike koje postoje među njegovim sljedbenicima, kada je u pitanju pridržavanje njegovih načela i poštivanje prava drugih, islam je propisao kazne za one koji počine neke od prijestupa bilo da se radi o obavezama prema Njemu Uzvišenom, kao što su: odmetništvo, blud, pijenje alkohola i sl., ili prema pravima drugih ljudi, bilo da se radi o njihovim životima, imetku ili časti. Primjer ovoga su šerijatski propisane kazne za ubistvo, krađu, potvoru, fizički nasrtaj na pojedinca, otimačinu sl. Sve ove kazne su u skladu sa počinjenim zločinom i one nisu niti pretjerano stroge niti nemjerodavne. Islam je definisao i odnos između vladara i njemu podređenih tražeći od njih da budu poslušni svojim pretpostavljenim dok god su oni na dobru i dok im ne naređuju grijeh. Zbog negativnih posljedica koje to za sobom povlači islam zabranjuje pobunu protiv vladara sve dok su oni na dobru. Na kraju možemo, iz gore navedenog, zaključiti da se islamom definiše i uspostavlja pravilan odnos između čovjeka i njegovog Gospodara, te čovjeka i društva u kome živi. Uz ovo, ne nalazimo ništa od lijepog ponašanja (ahlaka) a da islam svoje sljedbenike na to ne upućuje tražeći od njih da se toga pridržavaju. Također, ne nalazimo ništa od lošeg ponašanja i ophođenja a da islam svoje sljedbenike ne upozorava na to tražeći od njih da ga se klonu. Sve ovo bez sumnje upućuje na savršenstvo ove vjere i njenu superiornost u svim pogledima.
Kopno
200p|mini|desno|Kopno & more: Prizor sa jadranske obale Kopno je geografski pojam, koji označava suhu, kopnenu, zemljanu, ne-vodenu površinu planete, koja pripada nekoj većoj kontinentalnoj masi, odnosno s kojom je direktno povezana.
Površine zemlje, koje ne pripadaju kontinentima, a imaju iste odlike, nazivaju se ostrvima. Kopno čini oko 29,2% Zemljine površine, tj. 149 miliona km2. Na severnoj hemisferi ono zahvata 39%, a na južnoj 19% ukupne površine. Glavne kopnene mase su Evroazija, Amerika, Afrika, Australija i Antarktik.
Kopno se direktno suprotstavlja okeanskoj površini, a granica između njih je obala.
NGC 1927
NGC 1927 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Orion. Ovaj objekat je zapisao John Frederick William Herschel 8. januara 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Izet Mašić
Izet Mašić, rođen je 6. juna 1952. u Gračanici. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u rodnom mjestu. Medicinski fakultet Univerziteta u Sarajevu završio je 1976. Nostrificirao je diplomu na Medicinskom fakultetu u Innsbrucku (Austrija). Postdiplomski studij iz Socijalne medicine i organizacije zdravstvene zaštite završio je na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu 1978. Specijalistički ispit iz iste oblasti položio je 1982. Magistrirao je sa temom pod nazivom "Evaluacija informacionog sistema porodičnog zdravlja" na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu 1985, a doktorsku disertaciju pod nazivom "Evaluacija kompjuteriziranog informacionog sistema primarne medicinske zaštite" odbranio je na istom fakultetu 1990.
Po završenom studiju radio je u Institutu za socijalnu medicinu i organizaciju zdravstvene zaštite na Medicinskom fakultetu Univereziteta u Sarajevu kao liječnik opće prakse na projektu "Sadržaj rada ljekara u porodici i mjesnoj zajednici", a nakon položenog specijalističkog ispita kao asistent istraživač na istom predmetu do izbora u zvanje docenta 1991. na predmetu Socijalna medicina, organizacija zdravstvene zaštite i ekonomika zdravstva s Uvodom u medicinu. Godine 1992. osniva Katedru za medicinsku informatiku Medicinskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu, te prolazi faze izbora u docenta (1992), vanrednog profesora (1994) i redovnog profesora (1998) na predmetu Medicinska informatika. Godine 2002. biran je za redovnog profesora na predmetu Porodična/Obiteljska medicina na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Osim na Medicinskom fakultetu u Sarajevu biran je za profesora na Zdravstvenim fakultetima u Sarajevu i Zenici na predmetima: Medicinska deontologija s Uvodom u medicinu (1994), Zdravstveni odgoj (1994), Socijalna medicina, organizacija i ekonomika zdravstva (2011), Medicinska informatika (2008), Zdravstvena njega u zajednici i polivalentnoj patronaži (2008) i Porodična/Obiteljska medicina (2005). Za svaki od navedenih predmeta napisao je prateći udžbenik.
Kao autor i koautor objavio je preko 800 radova u domaćim i inozemnim publikacijama, od čega je preko 40 knjiga i monografija. Bio je glavni i odgovorni urednik pet biomedicinskih časopisa i član više redakcijskih odbora u drugim časopisima. Glavni i odgovorni urednik je indeksiranih časopisa: Medicinski arhiv, Materia Socio Medica, Acta Informatica Medica, Journal of Forensic Anthropology. Dr.Izet Mašić organizirao je više od 50 naučnih i stručnih skupova, od kojih desetak u ratnom vremenu u Bosni i Hercegovini. Među posljednjim organiziranim skupovima su: Prvi kongres medicinske informatike BiH s međunarodnim učešćem 1999, Prvi kongres socijalne medicine - javnog zdravstva BiH s međunarodnim učešćem 2001, Drugi kongres medicinske informatike BiH s međunarodnim učešćem 2004. Bio je predsjednik Organizacijskog odbora 22. Evropskog kongresa medicinske informatike (MIE2009), koji je održan u Sarajevu 2009. Aktivno je učestvovao u radu na svjetskim i evropskim kongresima javnog zdravstva, medicinske informatike i porodične medicine na naučnim skupovima održanim u brojnim gradovima i skoro na svim kontinentima: Štokholm, Glazgov, Lisabon, Drezden, Budimpešta, Beč, Vankuver, Kopenhagen, Sidnej, Newcastle, Seul, Hannover, Pariz, London, Brisel, Regensburg, Groeningen, St Malo, Rim, Prag, Oslo, Minhen, Atina, Ženeva, Kejp Taun, Tajpei, Mastriht, Brisbejn, Čenai/Madras, Geteborg, Amsterdam i drugi.
Osnivač je Društva za medicinsku informatiku BiH 1988. Bio je potpredsjednik Udruženja za Socijalnu medicinu - Javno zdravstvo FBiH (2000-2008), član Izvršnog komiteta Evropske asocijacije medicinske informatike (EFMI) (1994-2011), član Generalne skupštine Svjetske asocijacije medicinske informatike (IMIA) (1994-2011), Evropske asocijacije javnog zdravstva (EUPHA) (2000-2011), Generalne skupštine Svjetske asocijacije za elektronsko zdravstvo i telemedicinu (IsfTeH) (2005-2011) i Evropske asocijacije za menadžere informacijskih tehnologija u zdravstvu (2006-2011). Godine 2008. osnovao je i postao prvi predsjednik Akademije medicinskih nauka Bosne i Hercegovine.
Zastava Svetog Petra i Mikelona
mini|desno|300px|Zastava Svetog Petra i Mikelona
Zastava Svetog Petra i Mikelona je plava sa žutim brodom imenom Grande Hermine, sa kojim je Jacques Cartier došao na ostrvo Saint-Pierre 15. juna 1536. Tri kvadratna polja koja se nalaze na lijevoj strani zastave simboliziraju porijeklo većine stanovnika ovih ostrva. Od vrha prema dnu: Baskijci, Bretonci i Normandijci.
Ovu neslužbenu zastavu je dizajnirao André Paturel, lokalni biznismen koji je prilagodio krestu koju je dizajnirao Léon Joner.