cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Trnovu (FBiH)
mini|desno|250px|Džamija u naselju Umoljani Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Trnovu je popis nacionalnih spomenika koji se nalaze na području općine Trnovo. Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Trnovo se nalaze sljedeći spomenici:
Jakšinec
Jakšinec je naseljeno mjesto u sastavu općine Gornja Stubica, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donja Stubica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jakšinec je imao 283 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jakšinec je imalo 299 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3954
IC 3954 je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sopaljska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Crikvenica.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Crikvenica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sopaljska je imalo 86 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
BCAT1
Transaminaza 1 razgranatih aminokiselinskih lanaca je  protein-enzim  koji je kod ljudi kodiran genom BCAT1. To je prvi enzim na putu razgradnje aminokiselina razgranatog lanca (BCAA) i olakšava reverzibilnu transaminaciju BCAA i glutamata. BCAT1 se nalazi u citoplazmi, dok se njegova izoforma, BCAT2 nalazi u mitohondrijama.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 386 aminokiselina, a  molekulska težina   42.966 Da. .
Funkcija
Ovaj gen kodira citosolni oblik enzim transaminaze  aminokiselina razgranatog lanca. Ovaj enzim katalizira reverzibilne transaminacije alfa-keto kiselina razgranatog lanca (BCKA) u aminokiseline razgranatog lanca (BCAA) valin, leucin i izoleucin, koji su neophodni za rast ćelija. Kod ljudi, njegova primarna uloga je deaminacija BCAA, jer im nedostaju enzimi za sintezu BCKA de novo. Odgovarajući kofaktori su alfa-ketoglutarat i glutamat. Odgovarajuće reakcije su:
Ćelije mogu dalje razgraditi BCKA pomoću kompleksa dehidrogenaze keto-kiseline s razgranatim lancem iz kojeg ugljikove okosnice svakog BCAA mogu ući u različite puteve razgradnje.
Često se izvještava da onkogeni transkripcijski faktor Myc podstiče ekspresiju BCAT1.
Klinički značaj
Dva različita klinička poremećaja pripisana su defektu transaminacije aminokiselina razgranatog lanca: hipervalinemija i hiperleucin-izoleucinemija. Budući da postoji i gen koji kodira mitohondrijski oblik ovog enzima (BCAT2), mutacije oba gena mogu pridonijeti ovim poremećajima.
Prekomjerna ekspresija BCAT1 povezana je s različitim tipovima karcinoma, među njima glioblastomom, rakom dojke, akutnom mijeloidnom leukemijom, rakom želuca i hroničnom mijeloidnom leukemijom.
Svjetsko prvenstvo u atletici 2017 – bacanje diska (muškarci)
Takmičenja u bacanju diska za muškarce na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. održana su 4. i 5. augusta na Olimpijskom stadionu u Londonu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. Andrius Gudžius iz Litvanije osvojio je zlatnu medalju. Daniel Ståhl iz Švedske osvojio je srebro, dok je Mason Finley iz Sjedinjenih Američkih Država osvojio bronzanu medalju.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 32 takmičara iz 23 države.
Kvalifikacije
Kvalifikacijsko takmičenje održano je 4. augusta 2017. u 19:20 i 20:49 (CET). Kvalifikacijsko takmičenje bilo je podijeljeno u dvije grupe. Kvalifikacijska norma bila je 64,5 m. koju je ispunilo šest takmičara ( Q ), te je ostalih šest takmičara određeno po postignutim rezultatima ( q ).
Finale
Finalno takmičenje održano je 5. augusta 2017. u 19:27 (CET).
ARL6IP4
Interaktivni protein 4ADP-ribozilaciolikog faktora 6  (ARL6IP4), znan i kao SRp25  je proizvod gena ARL6IP4, lociranog na  gene hromosomu 12, sekvenca q24.31. Njegova funkcija nije poznata.
Lokacija
Editiranje se događa na mjestu K/R unutar aminokiselinske pozicije 225 konačnog proteina. Koristeći RT-PCR i sekvenciranje 100 pojedinačnih klonova, 7% izoformi tri proteina, na ovom položaju, tokom sekvenciranja, pokazalo je G umjesto A. Za editiranje, mogu biti potencijalno prisutna druga manja mjesta, uključujući neke u istom egzonu, kao i glavno mjesto za editiranje. Kao što je to slučaj sa IGFBP7, pre-iRNK, editiranje je neuobičajeno, jer se struktura nabora RNK sastoji samo od egzonake sekvence.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 421 aminokiselina, a  molekulska težina   44.915 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Struktura
Prema drugom izvoru, dužina molekuke je 360 aminokiselina. Eksprimira se sveprisutno, ali samo u G1/S fazi ćelijskog ciklusa. Ljudskia i mišja iRNK ovog proteina imaju 77% homologije.
Uočena su dva tipa klastera aminokiselina: klaster serina i bazni klaster.
Funkcija
Njegove funkcije nisu poznate. Međutim, zbog homologije sekvenci proteina sa faktorima prerade SR, široko se vjeruje da je protein jedarni i da može imati ulogu u regulaciji prerade. Vjeruje se da je protein posrednik u signalnom putu RAC1.
Editiranje RNK
Pre-iRNK genskog produkta ARL6IP4 je podložna editiranju RNK.
Tip
Editiranje RNK, od A do I, katalizira porodica adenozin-deaminaza koje djeluju na RNK (ADAR) koje specifično prepoznaju adenozine unutar dvolančanih regiona pre-iRNK i deaminira ih u inozin. Inozini su prepoznati kao gvanozini, pomoću ćelijskog translacijskog mehanizma. ADAR 1 i ADAR 2 jedini su enzimski aktivni članovi porodice. Smatra se da ADAR3 ima regulatornu ulogu u mozgu. ADAR1 i ADAR 2 široko su eksprimirani u tkivima, dok je ADAR 3 ograničen na mozak. Dvolančane regije RNK nastaju uparivanjem baza između ostataka, u regiji blizu mjesta editiranja, s ostacima obično u susjednom intronu, ali mogu biti egzonska sekvenca. Područje uparivanja baza sa editirajućon regijom poznato je kao komplementarna sekvenca editiranja (ECS).
Učinci na strukturu proteina
Editiranje na ovom mjestu rezultira promjenom kodona. iz lizina u arginin. To se događa u visoko baznoj regiji proteina.
Učinci na funkciju proteina
Funkcija needsitiranog proteina uglavnom je nekarakteristična. Stoga je i učinak editiranja na pre-iRNK na funkciju proteina također nepoznat. Promjena aminokiselina je konzervativna i nije vjerojatno da će masivno promijeniti funkciju proteina. Međutim, mjesto editiranja može biti važno, jer je aminokiselina koja se mijenja lizin, koji može biti uključen u regulaciju ekspresije proteina. Lizini mogu biti mjesta posttranslacijske modifikacije, a konverzija lizina u arginin može uticati na posttranslacijsku modifikaciju.
Španski superkup 2015.
Supercopa de España 2015. je bilo nogometno takmičenje u organizaciji nogometnog saveza Španije u kojem su se sastali Barcelona kao pobjednik La Lige 2014/15. i kupa 2014/15. i Athletic Bilbao finalist kupa 2014/15. Finale superkupa se odigralo u dvije utakmice: 14. i 17. augusta 2015. godine. Prva utakmica superkupa se odigrala na stadionu San Mamés u kojoj je Athletic Bilbao bilo uspješniji rezultatom 4-0. Prvi gol na utakmici postigao je Mikel San José u 13. minuti izvanrednim šutem sa centra igrališta. U drugom poluvremenu neprepoznatljiva Barcelona je primila još tri gola koja je postigao Aritz Aduriz. U 52. minuti utakmice Sabin Merino oduzima jednu loptu igračima Barcelone i driblingom prolazi pored Danija Alvesa te ubaciva loptu na vrh jedanaesterca gdje Aritz Aduriz pogađa u desni ugao Stegenovog gola. Devet minuta poslije nakon nekoliko odbijenih lopti u šesnaestercu Barcelone lopta se odbija do Aduriza koji šutem desnom nogom pogađa za 3-0. Posljednji gol na utakmici postignut je iz jedanaesterca kojeg je skrivio Dani Alves u 67. minuti utakmice. U uzvratnoj utakmici na stadionu Camp Nou, Barcelona i Athletic Bilbao su odigrali neriješeno 1-1. Dvije minute prije kraja prvog poluvremena Ivan Rakitić ubaciva loptu u šesnaesterac gdje Luis Suárez loptu dodaje do Messija koji postiže gol. Jedan od ključnih detalja utakmice desio se u 55. minuti utakmice kada Gerard Piqué dobija crveni karton nakon što je vikao na linijskog sudiju. U 75. minuti nogometaši Barcelone zaboravljaju na Aduriza koji postiže konačan rezultat utakmice. Sveukupnim rezultatom 5-1 u obje utakmice Athletic Bilbao je bio uspješniji te osvojio svoj drugi superkup.
ERCC1
Mnogi aspekti proizvoda ova dva gena su ovdje opisani zajedno jer su oni partneri tokom popravka DNK. ERCC1-XPF nukleaza je esencijalna aktivnost na putu DNK popravka ekscizijom nukleotida (NER). ERCC1-XPF nukleaza također funkcionira na putevima za popravak prekida dvostrukog lanca u DNK i u popravljanju oštećenja "poprečnog povezivanja" koje štetno povezuje dva lanca DNK.
Ćelije s onemogućujućim mutacijama u ERCC1 su osjetljivije nego normalno na određene agense koji oštećuju DNK, uključujući ultraljubičasto (UV) zračenje i hemikalije koje uzrokuju umrežavanje između lanaca DNK. Genetički modificirani miševi s onemogućujućim mutacijama u ERCC1 imaju defekte u popravku DNK, praćene promjenama u fiziologiji izazvanim metaboličkim stresom koje rezultiraju preranim starenjem. Potpuna delecija ERCC1 nije kompatibilna sa održivošću miševa, a nisu pronađene ljudske individue s potpunom (homozigotnom) delecijom ERCC1. Rijetke osobe u ljudskoj populaciji imaju naslijeđene mutacije koje narušavaju funkciju ERCC1. Kada su normalni geni odsutni, ove mutacije mogu dovesti do ljudskih sindroma, uključujući Cockayneov sindrom (CS) i COFS.
ERCC1 i ERCC4 su imena gena dodijeljena genomima sisara, uključujući i ljudski genom (Homo sapiens). Slični geni sa sličnim funkcijama nalaze se u svim eukariotskim organizmima.
Gen
Genomska DNK za ERCC1 bila je prvi gen za popravak ljudske DNK koji je izolovan molekulskim kloniranjem. Originalni metod bio je prijenos fragmenata ljudskog genoma na mutantne ćelijske linije osjetljive na ultraljubičasto svjetlo (UV), izvedenih iz ćelija jajnika kineskog hrčka. Odražavajući ovaj metod genetičke komplementacije ukrštenih vrsta, gen je nazvan ukrštajuća komplementacija popravka ekscizijom (engleski Excision repair cross-complementing 1). Izolovano je više nezavisnih komplementarnih grupa ćelija jajnika kineskog hrčka (CHO)., i ovaj gen je obnovio otpornost na UV zračenje ćelijama komplementarne grupe 1.
Ljudski "ERCC1" gen kodira ERCC1 protein od 297 aminokiselina s molekulskom masom od oko 32.500 daltona.
Geni slični ERCC1 sa ekvivalentnim funkcijama (ortolozi) nalaze se u drugim eukariotskim genomima. Neki od najviše proučavanih genskih ortologa uključuju RAD10 u kvascu koji pupa Saccharomyces cerevisiae, i swi10+ u fisionom kvascu Schizosaccharomyces pombe.
Protein
ERCC4/XPF protein sastoji se od dva konzervirana domena odvojena manje konzerviranim regionom u sredini. N-terminalni region ima homologiju sa nekoliko konzerviranih domena DNK-helikaza, koje pripadaju natporodici II, iako XPF nije DNK-helikaza. The C-terminal region of XPF includes the active site residues for nuclease activity. Većina ERCC1 proteina povezana je na nivou sekvence sa C-terminalom XPF proteina, ali ostaci u domenu nukleaze nisu prisutni. DNK vezujući domen „heli-ukosnica-heliks” na C-terminalu svakog proteina.
Po primarnoj sekvenci i strukturnoj sličnosti proteina, ERCC1-XPF nukleaza je član šire porodice strukturno specifičnih DNK-nukleaza koje se sastoje od dvije podjedinice. Takve nukleaze uključuju, naprimjer, MUS81-EME1 nukleazu.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 297 aminokiselina, a molekulska težina  32.562 Da.
Strukturno-specifična nukleaza
ERCC1–XPF kompleks je strukturno specifična endonukleaza. ERCC1-XPF ne siječe DNK koja je isključivo jednolančana ili dvolančana, ali cijepa fosfodiestersku kičmu DNK, posebno na spojevima između dvolančane i jednolančane DNK. Uvodi urez u dvolančanu DNK na 5′ strani takvog spoja, udaljenog oko dva nukleotida. Ova specifičnost strukture prvobitno je demonstrirana za RAD10-RAD1, ortologe kvasca ERCC1 i XPF.
Hidrofobni motivi heliks–ukosnica–heliks u C-terminalnim regijama ERCC1 i XPF međusobno djeluju kako bi promovirali dimerizaciju dva proteina. U odsustvu dimerizacije, nema katalitske aktivnosti. Zaista, iako je katalitski domen unutar XPF-a i ERCC1 je katalitski neaktivan, ERCC1 je neophodan za aktivnost kompleksa.
Predloženo je nekoliko modela za vezivanje ERCC1–XPF za DNK, na osnovu parcijalnih struktura relevantnih proteinskih fragmenata, pri atomskoj rezoluciji. Vezivanje DNK posredovano domenima heliks-ukosnica-heliks ERCC1 i XPF domeni pozicioniraju heterodimer na spoju između dvolančane i jednolančane DNK.
Mrmak
Mrmci su osobena vrsta rovaca iz porodice Gryllotalpidae, reda Orthoptera (pravokrilci). Njihovi predstavnici (skakavci zrikavci i cvrčci) imaju po dva para krila. U odnosu na ostale insekte, obično se procjenjuje da su "srednje veličine". Tipska vrsta, Gryllotalpa gryllotalpa ima izduženo valjkasto tijelo, kratke i lopataste prednje noge, koje su prilagođene kopanju. mini|400px|Rasprostranjenje rovaca (Gryllotalpidae)
ERCC1
Popravak ekscizijom nukleotida
Tokom popravke ekscizijom nukleotida, nekoliko proteinskih kompleksa sarađuje kako bi prepoznali oštećenu DNK i lokalno odvojili spiralu DNK na kratku udaljenost s obje strane mjesta oštećenja DNK. ERCC1–XPF-nukleaza urezuje oštećeni lanac DNK na 5′ strani lezije. Tokom NER-a, ERCC1 protein stupa u interakciju sa XPA proteinom kako bi koordinirao DNK i vezivanje proteina.
Popravak dvostrukog lanca DNK
Ćelije sisara s mutantnim ERCC1-XPF umjereno su osjetljivije od normalnih ćelija na agense (kao što je ionizirajuće zračenje) koji uzrokuju dvolančane lomove u DNK. Određeni putevi i popravke homologne rekombinacije i nehomolognog spajanja kraja oslanjaju se na ERCC1-XPF funkciju. Relevantna aktivnost ERCC1–XPF za oba tipa popravka dvolančanog prekida je sposobnost uklanjanja nehomolognih 3′ jednolančanih repova sa krajeva DNK prije ponovnog spajanja. Ova aktivnost je potrebna tokom potputa homologne rekombinacije jednolančanog spajanja. Podrezivanje jednolančanog repa od 3’ je također potrebno u mehanički različitom potputu nehomolognog spajanja krajeva, ovisno o Ku proteinima. Homologna integracija DNK, važna tehnika za genetičku manipulaciju, ovisi o funkciji ERCC1-XPF u ćeliji domaćinu.
Popravak međulančanih umreženih veza DNK
Ćelije sisara koje nose mutacije u ERCC1 ili XPF posebno su osjetljive na agense koji uzrokuju umrežavanje međulančanih DNK. Međulančane poprečne veze blokiraju napredovanje replikacija DNK, a strukture na blokiranim replikacijskim viljuškama DNK pružaju supstrate za cijepanje pomoću ERCC1-XPF. Incizije se mogu napraviti sa obje strane ukrštene veze na jednom lancu DNK kako bi se poprečna veza otkačila i započela popravka. Alternativno, dvolančani prekid može biti napravljen u DNK blizu ICL-a, a naknadna popravka homologne rekombinacije može uključivati djelovanje ERCC1-XPF. Iako nije jedina uključena nukleaza, ERCC1–XPF je neophodna za popravak ICL-a tokom nekoliko faza ćelijskog ciklusa.
Mrmak
Opis
Veličina i vanjština mrmaka  variraju, ali većina ih su (za insekta) umjerene veličine, dugi obično između  3,2  i 3,5 cm. Cilindričnog su oblika i prekriveni finim, gustim dlakama, što su dobre prilagodbe  za život pod zemljom. Glava, prednji udovi i protoraks su u velikoj mjeri sklerotinizirani, ali je trbuh prilično mehak. Na glavi imaju po dvije končaste antene i par perlastih očiju. Dva para krila se preklapaju  preko abdomena, a kod većine vrsta, prva krila su kratka i zaobljene, a zadnja su membranozna i dostižu ili premašuju vrh abdomena. Međutim, kod nekih vrsta, zadnja krila su smanjena, pa insekt ne može da leti. Prednje noge su u ravni  sa zemljom, prilagođene  za kopanje, ali zadnje su u obliku kao noge kod  skačućih  insekata. Međutim, ovi udovi su više prilagođeni za guranje zemlje, a ne skakanje, što oni rade rijetko i loše. Larve liče na odrasle, osim  što nemaju krila i genitalije, a zameci krila su sve veći, nakon svakog uzastopnog presvlačenja. thumb|300px| Patuljasti rovci ([[Tridactyloidea) su članovi podreda pravokrilaca pod nazivom Caelifera.]]
ERCC1
Cerebro-okulo-facio-skeletni sindrom
Prijavljeno je nekoliko pacijenata s teško onesposobljavajućim mutacijama ERCC1 koje uzrokuju cerebro-okulo-facio-skeletni sindrom (COFS). COFS sindrom je rijedak recesivni poremećaj u kojem oboljele osobe prolaze kroz brzi neurološki pad i indikacije ubrzanog starenja. Veoma ozbiljan slučaj takvih mutacija koje onemogućavaju je mutacija F231L u tandemskom domenu heliks-ukosnica-heliks ERCC1 na njegovom interfejsu sa XPF-om. Pokazano je da je ova pojedinačna mutacija veoma važna za stabilnost ERCC1-XPF kompleksa. Ovaj ostatak fenilalanina pomaže ERCC1 da se prilagodi ključnom ostatku fenilalanina iz XPF (F894), a mutacija (F231L) remeti ovu funkciju prilagođavanja. Kao posljedica toga, F894 viri van interfejsa i mutantni kompleks se brže disocira u odnosu na nativni. Životni vijek pacijenata sa takvim mutacijama je često oko 1-2 godine.
Mrmak
Ekologija
Mrmak živi u podzemnim hodnicima, a  hrani se glistama, insektima, mladim korijenjem i pupoljcima. Naseljava lakša, dobro nakvašena tla, u kojima kopaju tunele. Relativno se često javlja u povrtnjacima, jer je u u njima, zbog učestale obrade i đubrenja, tlo najčešće rahlo i vlažno. Pogodna su im i zbog ishrane, jer su bogata glistama, svježim biljkama i njihovim ostacima.
Vrbova
Vrbova je naseljeno mjesto u sastavu općine Staro Petrovo Selo, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Mrmak
Životni ciklus
Sezona parenja obično počinje polovinom juna i početkom jula. Prije toga, ženka mrmka kopa nešto dublji tunel  od uobičajenog, a mužjak  posebne šire tunele, koji omogućavaju pojačavnje treperenja  njegovog oglašavanja („pjesme“) u sezoni parenja. Širina tunela obično iznosi oko 1,5 cm. Da bi sunce bolje grijalo sloj tla iznad njih, ženka tu izgrize korijenje biljaka, koje se osuši. Ženka polaže od 100 do 350 komada jaja (po nekima i do 600), što zavisi od životne dobi. Nakon inkubacije od 10 do 20 dana, iz jaja se  izlegu larve. U početku prvo se hrane humusom, a nakon toga i svežim biljkama. Ženka čuva larve tokom narednih mesec dana.
ERCC1
Cockayneov sindrom
Jedan pacijent sa Cockayneovim sindromom (CS)  tipa II označen kao CS20LO pokazao je homozigotnu mutaciju u egzonu 7 ERCC1, proizvodeći mutaciju F231L.
Vrbova
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Mrmak
Životni ciklus
Zbog sporog razvića larvi, mrmci imaju samo jednu generaciju godišnje. Nimfe se presvlače  šest puta, a u zadnjem stupnju  dostižu veličinu odrasle jedinke. rovca. Zato se kod  mlađih uočava da su im krila nedovoljno razvijena. Nakon svakog presvlašenja postaju sve tamnije smeđi. Mrmci iz ovogodišnjih jaja, razvoj okončavaju tek s proljeća naredne godine.
ERCC1
Nedostatak kod kancera
Ekspresija proteina ERCC1 je smanjena ili odsutna u 84% do 100% slučajeva kolorektumskog karcinoma, a prijavljeno je da je niža ekspresija ERCC1 povezana s nepovoljnom prognozom kod pacijenata koji su podvrgnuti liječenju oksaliplatinom. Promotor ERCC1 je metiliran u 38% glioma, što rezultira smanjenom ekspresijom iRNK i ekspresije proteina. Promotor ERCC1 bio je lociran u DNK 5 kilobaza uzvodno od regiona koji kodira protein. Učestalost epigenetičkog smanjenja devet drugih gena za popravku DNK procijenjena je kod različitih karcinoma i kreće se od 2% (OGG1 kod papilarnog karcinoma štitnjače) do 88% i 90% (MGMT kod karcinoma želuca i debelog crijeva. Dakle, smanjenje ekspresije proteina ERCC1 u 84% do 100% karcinoma debelog crijeva ukazuje da je smanjeni ERCC1 jedno od najčešćih smanjenja proizvoda gena za popravak DNK uočeno kod raka. Čini se da je nedostatak ekspresije proteina ERCC1 rani događaj u karcinogenezi, debelog crijeva, budući da je otkriveno da ERCC1 nedostaje u 40% kripta unutar 10 cm sa svake strane debelog crijeva adenokarcinoma (unutar ranih defekata polja iz kojih su kanceri vjerovatno nastali).
Vrbova
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrbova je imala 873 stanovnika.
Mrmak
Taksonomija i filogenija rovaca
Rovci su monofiletska grupa u  Orthoptera (skakavci, zrikavci  i cvrčci). Kladističke analiza morfologije podzemnih oblika, u 2015. godini je identificirala šest plemena, od kojih su četiri tada bila nova:
ERCC1
Nedostatak kod kancera
Kadmij (Cd) i njegovi spojevi su dobro poznati ljudski kancerogeni. Tokom Cd-indukovane maligne transformacije, promotorski regioni ERCC1, kao i hMSH2, XRCC1 i hOGG1, bili su jako metilirani i i RNK i proteini ovih gena za popravku DNK su progresivno smanjeni. Oštećenje DNK se također povećalo sa transformacijom izazvanom kadmijem. Smanjenje ekspresije proteina ERCC1 u progresiji do sporadičnog karcinoma nije verovatno zbog mutacije. Dok mutacije zametne linije (porodične) u genima za popravak DNK uzrokuju visok rizik od raka (pogledajte naslijeđeno oštećenje popravka DNK povećava rizik od raka), somatske mutacije u Geni za popravku DNK, uključujući ERCC1, javljaju se samo na niskim nivoima kod sporadičnih (neporodičnih) karcinoma.
Vrbova
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrbova je imalo 1.179 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mrmak
Taksonomija i filogenija rovaca
Fosili rovaca su rijetki. Najstariji poznati predački oblik Cratotetraspinus,  poznat od donje krede u Brazilu. Dva primjerka Marchandia magnifica su nađena u ćilibarnoj smoli u Charente-Maritime, Francuska. Nešto su učestaliji u tercijerskom ćilibaru baltičke i domini kanske regije;  postoje naznake ih je bilo i u europskim i američkim formacijama.
ERCC1
Nedostatak kod kancera
Kontrola nivoa ERCC1 proteina se desila na translacijskom nivou. Pored sekvence divljeg tipa[], postoje tri varijante transkripta iRNK ERCC1 ERCC1 iRNK također ima ili divlji tip ili tri alternativne transkripcijske početne tačke. Ni nivo ukupne transkripcije iRNK, varijacija prerade niti početna tačka transkripcije iRNK ne koreliraju sa nivoom proteina ERCC1. Stopa ERCC1 proteinskog prometa također ne korelira sa nivoom proteina ERCC1. Kontrola translacijskog nivoa ERCC1, zbog mikroRNK (miRNK), prikazana je tokom HIV virusnih infekcije. Element trans-aktivacijskog odgovora (TAR) miRNK, kodiran virusom HIV-a, smanjuje ekspresiju proteina ERCC1. TAR miRNK omogućava transkripciju ERCC1 iRNK, ali djeluje na nivou p-tijela, kako bi spriječio translaciju ERCC1 proteina. (P-tijelo je “tijelo za obradu” citoplazmatske granule koje stupa u interakciju s miRNK da bi potisnulo translaciju ili pokrenulo degradaciju ciljnih RNK.) U ćelijskim linijama raka dojke, skoro jedna trećina (55/167) miRNK promotori su bili mete aberantnih metilacija (epigenetička represija). Kod samih karcinoma dojke, posebno je pronađena metilacija let-7a-3/let-7b miRNK. Ovo ukazuje da let-7a-3/let-7b može biti epigenetički potisnut.
Represija let-7a može uzrokovati potiskivanje ekspresije ERCC1 kroz posredni korak koji uključuje gen HMGA2. Let-7a miRNK normalno potiskuje "HMGA2" gen, a u normalnim tkivima odraslih nije prisutan gotovo nikakav HMGA2 protein. (također vidi prekursor Let-7 mikroRNK ). Smanjenje ili odsustvo let-7a miRNK omogućava visoku ekspresiju proteina HMGA2. HMGA proteine karakteriziraju tri domena vezana za DNK, nazvana AT-kuka i kiseli karboksi-terminalni rep. HMGA proteini su arhitektonski faktori transkripcije hromatina koji pozitivno i negativno reguliraju transkripciju različitih gena. Oni ne pokazuju direktnu sposobnost aktivacije transkripcije, ali regulišu ekspresije gena promjenom lokalne konformacije DNK. Regulacija se postiže vezivanjem za regije bogate A-T u DNK i/ili direktnom interakcijom sa nekoliko faktora transkripcije. HMGA2 cilja i modificira arhitekturu hromatina na genu "ERCC1", smanjujući njegovu ekspresiju. Hipermetilacija promotora za let-7a miRNK smanjuje njegovu ekspresiju i to omogućava hiperekspresiju HMGA2. Hiperekspresija HMGA2 tada može smanjiti ekspresiju ERCC1.
Dakle, postoje tri mehanizma koji mogu biti odgovorni za nizak nivo ekspresije proteina ERCC1 u 84% do 100% sporadičnih karcinoma debelog crijeva. Iz rezultata u gliomima i u kancerogenezi kadmija, metilacija promotora ERCC1 može biti faktor. Jedna ili više miRNK koje potiskuju ERCC1 mogu biti faktor. A epigenetički smanjena let-7a miRNK koja omogućava hiperekspresiju HMGA2 također može smanjiti ekspresiju proteina ERCC1 kod raka debelog crijeva. Koji epigenetički mehanizam se najčešće javlja ili da li više epigenetičkih mehanizama smanjuje ekspresiju ERCC1 proteina kod karcinoma debelog crijeva nije utvrđeno.
Ubrzano starenje
Kod deficitarnog popravka DNK Ercc1 mutantni miševi pokazuju brojne karakteristike ubrzanog starenja i imaju ograničen životni vijek. Ubrzano starenje kod mutanta uključuje različite organe. Ercc1 mutantni miševi imaju manjak u nekoliko procesa popravka DNK, uključujući transkripcijski popravak prerađene DNK. Ovaj nedostatak sprečava nastavak sinteze RNK na lancu DNK šablona nakon što on primi transkripcijsku blokadu oštećenjem DNK. Čini se da takve blokade transkripcije podstiču prerano starenje, posebno u organima koji se ne razmnožavaju ili se sporo razmnožavaju kao što su nervni sistem, jetra i bubrezi. (vidi Teorija starenja oštećenjem DNK).
Kada su Ercc1 mutantni miševi bili podvrgnuti ograničenju ishrane, njihov odgovor je bio sličan pozitivnom odgovoru na restrikciju u ishrani divljih miševa. Ograničenje u ishrani produžilo je životni vijek "Ercc1" mutantnih miševa sa 10 na 35 sedmica za mužjake i sa 13 na 39 sedmica za ženke. Čini se da kod Ercc1 mutantnih miševa ograničenje ishrane uz odlaganje starenja također smanjuje nakupljanje oštećenja DNK u cijelom genomu i čuva transkripcijski izlaz, vjerovatno doprinoseći poboljšanoj vitalnosti ćelija.
Spermatogeneza i oogeneza
I mužjaci i ženke miševa s nedostatkom Ercc1 su neplodni. Čini se da je funkcija popravka DNK "Ercc1" potrebna i kod muških i ženskih germinativnih ćelija u svim fazama njihovog sazrijevanja. Sjemenici miševa sa nedostatkom Ercc1 imaju povećan nivo 8-oksoguanina u svojoj DNK, što sugeriše da Ercc1 može imati ulogu u uklanjanju oksidativnog oštećenja DNK.
Cerje Tužno
mini|280px|Cerje Tužno, kurija Cerje Tužno je naseljeno mjesto u sastavu grada Ivanca, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Ivanec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cerje Tužno je imalo 182 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Cerje, a od 1910. do 1971. Cerje–Tužno.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cerje Tužno je imalo 175 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jamnik (Vrhnika)
Jamnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Vrhnika, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu općine Vrhnika. Kao samostalno naseljeno mjesto, Jamnik postoji od 2002. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Zaplana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jamnik je imao 20 stanovnika.
Rozide
mini|300px|Položaj rozida u suvremenoj klasifikaciji angiospermi Klasifikacija APG III (2009) ili filogenetske klasifikacije je treća verzija botaničke klasifikacije cvjetnica koju utvrđuje međunarodna Angiosperm Phyilogeny Group. To je najvažnija botanička klasifikacija danas, koja počiva na promjenjenom  APG II sistemu klasifikacije ([[2003.) i dopunama filogenetske  klasifikacije  APG IV (2016.).]]
Rozide ili roside  su velika grana cvjetnica, koja obuhvata oko 70.000 vrsta, što je  više od četvrtine svih ovih biljaka. Podijeljena je na 16 do 20 redova, ovisno o kriterijima razgraničenja i klasifikaciji. Ovi rodovi uključuju oko 140 porodica. Rozide i asteride su je glavne i  najveće grane eudikotiledona.
Imenovanje
Ime rozidbazira na nazivu "Rosidae", što obično podrazumijeva podrazred. U 1967., Armen Takhtajan je pokazao da je za njih ispravniji naziv grupa biljaka koju je 1830. opisao Friedrich Gottlieb Bartling. vaj kladus je kasnije preimenovan i "Rosidae" i ima različitte oznake, ovisno o kriterijima različitih autora. Ime "rozide" je neformalno i nema nikakav taksonomski rang, kao imena koja je autorizirao ICBN. Rozide su monofiletska grana koja je dokzana na bazi molekulskogenetičkih, odnosno filogenetičkih analiza.
Danas su u upotrebi najmanje tri definicije. Neki autori, u rozide uključuju redoveSaxifragales i Vitales. Drugi isključuju oba ova reda. U ovom članku, za opsivanje se koristi klasifijacija APG II sistema, koja uključuje Vitales, ali isključuje Saxifragales.
Srodnost
Rozide i red  Saxifragales su dio  iste grane (kladusa). To je jedna od šest grupa koje čine veliku grupu Pentapetalae (jezgarne eudikotiledone,  Gunnerales), a ostale su Berberidopsidales, Caryophyllales, Dilleniales, Santalales i asteride. O filogenetskim vezama i odnosima  između ovih grupa ne zna se gotovo ništa.
Klasifikacija
Kladus rozida se sastoji od dvije grupe: Eurozide se opet dijele na sedam grupa:
Filogenija
Filogenija rozida je prikazana u nastavku je prilagođen po Wangu i koautorima (2009), sa imenima iz Angiosperm Filogenija Website. Ovo filogenetsko stablo je promijenjen nakon objavljivanja genoma Fragaria vesca i Eucalyptus grandis genoma papire. Fabidae su premještene iz Malpighiales, ali tačan položaj u porodice Malvidae je još uvijek nepoznat.
Kocaeli (pokrajina)
Pokrajina Kocaeli (turski: Kocaeli ili) je pokrajina u sjeverozapadnom dijelu Turske, uz najistočniji dio Mramornog mora. Glavni grad pokrajine je İzmit, koji se ponekad naziva i Kocaeli.
Prostire se na površini od 3.626 km2 a prema podacima iz 2010. godine u pokrajini je živjelo 1.560.138 stanovnika što znači da je vrlo gusto naseljena provincija.
Okružuju je: Pokrajina Sakarya i Mramorno more na zapadu, Crno more na sjeveru, Pokrajina Istanbul na istoku, odnosno pokrajine Bursa na jugu i Yalova na jugozapadu. Metropolitansko područje Istanbula se proteže do granice ove pokrajine.
Pokrajina se naziva industrijskim centrom Turske. U dva najveća grada su sjedišta dva univerziteta pokrajine: Univerzitet Kocaeli (İzmit) i Tehnički univerzitet Gebze (Gebze).
Distrikti
Pokrajina Kocaeli je podijeljena na 12 distrikta a to su:
Emir Dizdarević
Emir Dizdarević je jugoslavenski i bosanskohercegovački šahovski velemajstor, te trenutno 504. šahist na rejting-listi aktivnih šahista sa 2537 poena (stanje 22. 12. 2014), 398. na listi aktivnih evropskih šahista, te četvrti bosanskohercegovački šahist.
Evropsko ekipno šahovsko prvenstvo
-->
Clásica de San Sebastián 2010.
Clásica de San Sebastián 2010. bila je 30. izdanje jednodnevne biciklističke utrke Clásica de San Sebastián. Vožena je 31. jula sa startom i ciljem u San Sebastiánu, u Baskiji. Ovo je bila 10. utrka u sklopu UCI ProToura 2010. i 18. utrka inauguralne Svjetske rang-liste.
Osim za ukupnu pobjedu, dodjeljivale su se i nagrade za bodove skupljene na 5 sprintova te 6 uspona.
Timovi
Pošto je ova utrka bila dio UCI ProToura, svih 18 timova s profesionalnom licencom bili su obavezni učestvovati. Pozivnicu organizatora dobili su timovi Andalucía, Xacobeo-Galicia i Cervélo TestTeam. Svaki tim predstavljalo je 8 vozača. Utrka je vožena nepunu sedmicu nakon završetka Tour de Francea i mnogi biciklisti koji su učestvovali na Touru vozili su i u San Sebastiánu.
Ruta
Ruta je išla u smjeru obrnutom od smjera kazaljke na satu, prvo jugozapadno od San Sebastiána, gdje je dosegla i najvišu tačku, ujedno i najudaljeniju od grada (Alto de Udana - 574 m), a zatim je išla nazad prema južnim predgrađima, da bi nastavila prema istoku kroz gorje Jaizkibel do Hondarribije na granici s Francuskom i zatim opet nazad u San Sebastián.
Gotenc
Gotenc je naseljeno mjesto u sastavu općine Kostel, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Kočevje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gotenc je imao 10 stanovnika.
Šehzade Mustafa
Şehzade Mustafa Muhlisi (turski izgovor: [ʃehzaːˈde mustaˈfa muhliˈsi]) ( Manisa, 1515. – Konya, 6. oktobar 1553.), bio je osmanlijski princ Manise od 1533-41. i princ Amasye. Bio je prvorođeni sin Sulejmana Veličanstvenog i Mahidevran Sultanije. Şehzade Mustafa je bio prijestonasljednik Osmanlijskog Carstva. Godine 1553. ga je otac dao pogubiti uvjeren da ga sprema svrgnuti; ta se odluka tradicionalno pripisuje spletkama Rokselane i Rustem Paše. Imao je jednu suprugu Rumejsu ,te sina i kćerku Mehmeda i Nergisšah
TV serija
U TV-seriji Muhteşem Yüzyıl njegov lik glumi Mehmet Günsür.
Nefrogeneza
Nefrogeneza ili razvoj bubrega  opisuje embriološlo porijeklo bubrega, glavnog organa u mokraćnom sistemu. Ovaj članak pokriva trosrepeni razvojni proces koji se primjećuje kod većine gmizavaca, ptica i sisara, uključujući ljude. Nefrogeneza se često razmatra u širem kontekstu razvoja mokraćnih i reproduktivnih organa.
Faze
thumb|340px| Dijagram stupnjevitog razvoja i degeneracije pronefrosa i mezonefrosa, kao i indukcije mokraćovodnog pupoljka i metanefroskog mezenhima tokom razvoja bubrega kod sisara. Razvoj bubrega odvija se kroz niz uzastopnih faza, od kojih. Pronefros je najnezreliji oblik bubrega, dok je metanefros je najrazvijeniji. Metanefros ostaje kao definitivan odrasli bubreg.
Arhinefros
Arhinefros se smatra hipotetskim ili primitivnim bubregom.
Pronefros
Pronefros se razvija u cerviksnoj regiji embriona. Tokom otprilike 22. dana ljudskog gestacije, pojavljuju se upareni pronefrosi,  prema kranijskom kraju srednjeg  mezoderma. U ovom području, epitelne ćelije se raspoređuju u niz tubula zvanih nefrotom i bočno se spajaju sa pronefroskim kanalom. Ovaj kanal u potpunosti je u embrionu i stoga kod ljudi ne može izlučiti filtrirani materijal izvan njega; zato se pronefros ovdje smatra nefunkcionalnim.
Mezonefros
Razvoj pronefrosnog kanala odvija se u smjeru glava – rep ni dio. Kako se repno izdužuje, pronefrosni kanal stimulira obližnji srednji mezoderm u grudnoslabinskom području da od njega nastanu epitelne cijevi zvane mezonefrosne tubule. Svaka mezonefrosna tubula prima dotok krvi iz aortne grane završavajući kapilarnim snopom analognom glomerulu definitivnog nefrona. Mezonefrosna tubula, oko kapilarnog snopa,  formira kapsulu, omogućavajući filtraciju krvi. Ovaj filtrat teče kroz mezonefrosnu tubulu i odvodi se u nastavak pronefrosnog kanala, koji se sada naziva mezonefrosni ili Wolffov kanal. Nefrotomi pronefrosa degeneriraju, dok se mezonefrosni kanal proteže prema kaudalnom kraju embriona, na kraju se vežući za kloaku. Mezonefros sisara sličan je bubrezima vodenih vodozemaca i riba.
Metanefros
Tokom pete nedelje trudnoće, mezonefrosni kanal razvija izlivni, mokraćovodni pupoljak, blizu svog pričvršćenja na kloaku. Ovaj pupoljak, koji se naziva i metanefrogeni divertikulum, raste straga i prema glavi embriona. Izduženo stablo mokraćovoda, zvano metanefosni kanal, kasnije formira mokraćovod. Kako se kranijalni kraj pupoljka proteže u srednji mezoderm, prolazi kroz niz grananja da bi formirao bubržni sistem sabirnih kanala. Također tvori glavnu i sporedne čašice i bubrežnu karlicu. Dio nediferenciranog intermedijarnog mezoderma u dodiru s vrhovima mokraćnog pupoljka poznat je kao metanefrogeni blastem. Signali iz mokraćovodnog pupoljka induciraju diferencijaciju metanefrogenih blastema u bubrežne cijevi. Kako bubrežne cijevi rastu, dolaze u kontakt i spajaju se sa apojnim tubulama sistema sabirnih kanala, formirajući neprekidni prolaz za protok iz bubrežne cijevi u sabirni kanal. Istovremeno, preteče vaskularnih endotelnih ćelija počinju zauzimati svoj položaj na vrhovima bubrežnih cijevi. Te ćelije se diferenciraju u ćelije definitivnog glomerula. U ljudi se sve grane mokraćovoda i nefronske jedinice formirju odo 32. do 36. sedmice trudnoće. Međutim, ove strukture još nisu zrele i nastavit će sazrijevati nakon rođenja. Jednom sazreli, ljudi imaju oko dva miliona nefrona (približno 1.000.000 po bubregu), ali ovaj broj je vrlo varijabilan i kreće se u rasponu od približno 300.000 do preko 2 miliona po bubregu.
Migracija
Nakon indukcije metanefrosnog mezenhima, donji dijelovi nefrosnog kanala migrirat će kaudalno (prema dolje) i povezati se s mokraćnim mjehurom, stvarajući tako mokraćovod. On će prenositi mokraću iz bubrega u bešiku radi izlučivanja iz fetusa u amnionsku kesiicu. Kako se fetus razvija, trup se izdužuje, a bubrezi rotiraju i migriraju prema gore unutar trbuha, što uzrokuje povećanje dužine mokraćovoda.
Šupera
Šupera je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Crikvenice, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Crikvenica.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Crikvenica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šupera je imalo 466 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Asuan (guvernorat)
Guvernorat Asuan (arapski: محافظة أسوان‎) je jedan od 27 guvernorata Egipta. Nalazi se na jugu države, unutar historijske regije Gornji Egipat.
Glavni grad ove administrativne jedinice je Asuan, grad po kojem je guvernorat i nazvan.
Graniči sa guvernoratom Qena na sjeveru, guvernoratom Crveno more na istoku, guvernoratom Nova Dolina na zapadu i Sudanskom Sjevernom državom na jugu.
1.394.687 stanovnika ovog guvernorata živa na površini od 62.726 km2.
Stanovništvo
Prema procjeni o broju stanovnika iz 2015. godine, većina stanovništva živi u ruralnim oblastima, sa stepenom urbanizacije od 42,3%. Od procjenjenih 1.431.488 stanovnika, njih 826.543 živi u ruralnim a 604.945u urbanim područjima.
Gradovi
U Guvernoratu postoje sljedeći gradovi:
Modrovec
Modrovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Gornja Stubica, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donja Stubica.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Modrovec je imalo 400 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2020 - grupa A
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2020 – grupa A bila je jedna od deset grupa u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2020. U grupi se nalazilo pet reprezentacija, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Engleska i Česka kvalificirale su se na Evropsko prvenstvo 2020.
Utakmice
Raspored utakmica UEFA je objavila istog dana kao i žrijeb, koji je održan 2. decembra 2018. godine u Dublinu. Vremena odigravanja utakmica prikazana su po CET/CEST (lokalna vremena prikazana su u zagradama).
Gačice
Gačice su naseljeno mjesto u sastavu grada Ivanca, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Ivanec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gačice su imale 355 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gačice je imalo 396 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kantarion
desno|mini|300px|Kantarion ili gospina trava mini|300px|Znakovite tačkice na listovima i cvjetnim laticama mini|lijevo|300px|Hemijska struktira [[hipericina]] mini|200px|List kantariona mini|300px|Sazrijevanje sjemena kantariona
Hypericum perforatum (poznat i kao kantarion ili kantarija, žuta kantarija, gospin cvijet, bogorodična trava i gorac) jest cvjetnica iz  porodice Clusiaceae / Hypericaceae.
Uobičajeno ime "kantarion" se može odnositi na bilo koju vrstu roda Hypericum. Zato se Hypericum perforatum  ponekad naziva "obični kantarion" ili "perforatni kantarion", kako bi se razlikovao od ostalih. To je ljekovita biljka sa antidepresivimnim aktivnostima i potentnim antiupalnim svojstvima, kao inhibitor arahidonat 5-lipoksigenaze i inhibitor COX-1.
Opis
Hypericum perforatum je porijeklom iz Evrope i Azije, ali se proširio širom svijeta kao invazivna vrsta, uključujući i područja SAD, Kanade, Indije, Kine. Naziv roda Hypericum potiče od grčkih riječi hiper = gore + eikon = na slici, u odnosu na tradicijsku upotrebu biljke za rastjerivanje zala, vješanjem biljke preko vjerske ikone u kući za vrijeme svetog Jovandana (St John's  Day). Peforatni kantarion je zeljasta višegodišnja biljka sa velikim, puzajućim  rizomom. Stabljika je uspravna, razgranata u gornjem dijelu, a može narasti do visoke oko 1 m. Ona ima nasuprotne, sjedeće, uske, duguljaste listove dužine oko 1–2 cm. Listovi su žuto-zeleni, s upadljivim prozirnim tačkicama, dajući im 'perforirani' izgled, po  kojem je biljka dobila latinsko ime.
Cvijetovi su prečnika do 2,5 cm; imaju pet jarko žutih latica, s upadljivim crnim tačkama. Pojavljuju se u širokim cimama na krajevima gornjih grana, između kasnog proljeća, početkom i sredinom ljeta. Čašični listići su istaknuti, sa crnim žljezdanim tačkicama. Cvjetovi imaju mnogo prašnika, koji su ujedinjeni u bazi u tri snopa. Polenova zrna su elipsoidna. Kada se slome pupoljci (ne i sam cvijet) ili  mahuna,  proizvodi se crvenkasto / ljubičasta tečnost. Kantarion se razmnožava i vegetativno  i spolno.
Otkriće u tjelesnim tekućinama
Hipericin, pseudohipericin i hiperhorin mogu biti kvantificirani  u plazmi kao potvrda korištenja  kantariona i za procijenu uzete doze. Ova tri aktivna supstituenta kod ljudi imaju poluvrijeme eliminacije iz plazmeu rasponu od 15-60 sati. Nijedan od njih tri nije otkriven u uzorcima urina.
Kemijska struktura hipericina
Biljka sadrži sljedeće sastojke:
Među brojnim biološki aktivnim sastojcima, smatra se da su  posebno djelotvorni mafthodiantronski  hipericin i pseudohipericin, uz floroglucinolni derivat hiperhorin. Kantarion također sadrži aktivna eterska ulja sastavljena uglavnom od seskviterpena.
Mehanizam djelovanja
Kantarion, slično kao i druge biljke, sadrži čitav niz različitih hemijskih sastojaka koji mogu biti od značaja za terapeutske efekte. Hiperhorin i adhiperforin su dva floroglucinolna sastojaka kantariona, koji su antagonisti TRPC6 receptora. Shodno tome, oni izazivaju nekonkurentno ponovno preuzimanje inhibicije monoamina (konkretno, dopamina, norepinefrina i serotonina), GABA (glutamat) kada aktiviraju ovaj ionski kanal. U ljudi, aktivni sastojak hiperhorin je također inhibitor PTGS1, arahidonat 5-lipoksigenaze, SLCO1B1 i induktor a cMOAT. Hiperhorin je također protuupalni spoj sa anti-angiogenim, antibiotskim i neurotrofnim svojstvima. Hiperhorin također ima antagonistički učinak na NMDA receptore, koji su tip glutamatnih receptora. Osim toga, kantarion je poznat ragulator obaranja  β1 adrenergina i regulira postsinapsne [[5-HT1A i 5-HT2A receptore, od kojih su  oba  vrste  serotoninskih  receptora. Njegovi drugi spojevi mogu također imati ulogu u antidepresivnim  efektima  kantariona, kao što su: [[oligomerni procijanidini, flavonoidi  (kvercetin), hipericin i pseudohipericin.
Invazivna vrsta
Iako se Hypericum perforatum uzgaja komercijalno u nekim regijama jugoistočne Evrope, navedi se i  kao štetni korov u više od dvadeset zemalja. Unesena je vrsta u Južnoj i Sjevernoj Americi, Indiji, Novom Zelandu, Australiji i Južnoj Africi. Na pašnjacima, kantarion djeluje i kao toksični i invazivni korov. Zamjenjuje prirodne biljne zajednice i stočnu hranu i dominira u toj vegetaciji. Tako postaje invazivna vrsta u prirodnim staništima i ekosistemima. Stočna ispaša može izazvati fotosenzibilizaciju, depresiju centralnog nervnog sistema, spontani pobačaj, a može dovesti i do smrti. Efektivni herbicidi za kontrolu vrsta roda Hypericum uključuju 2,4-D, pikloram i glifosat. U zapadnoj Sjevernoj Americi, tri insekta: Chrysolina quadrigemina, Chrysolina hyperici i Agrilus hyperici su uvedena kao biokontrolni agensi.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1942.
Format takmičenja
Na prvenstvu Južne Amerike je učestvovalo sedam ekipa: domaćin Urugvaj, te Čile, Argentina, Peru, Brazil, Ekvador i Paragvaj.Bolivija i Kolumbija su se povukli sa turnira. Primijenjen je Bergerov sistem te je prvak bila ekipa koja skupi najveći broj poena.
Utakmice
''Čile je u 43. minuti utakmice napustio igralište zbog protesta protiv suđenja.''
Argentini je dodijeljena pobjeda.
Tabela
thumb|desno|180px| [[José Manuel Moreno (na slici) i Herminio Masantonio su bili najbolji strijelci prvenstva sa sedam postignutih golova ]]
Kantarion
Glavni depresivni poremećaj
Studije su potvrdile efikasnost kantariona za  tretman depresije kod ljudi. Jedna meta-analiza u 2015. je našla da ima bolju efikasnost na placeboa u liječenju depresije;  efikasan je kao standardni  farmaceutski antidepresiv, a  ima manje neželjenih efekata od drugih antidepresiva. Autori su zaključili da je teško odrediti sistemsku poziciju kantariona u liječenju depresije zbog ograničenja u dostupnim bazama podataka, uključujući i velike varijacije u efikasnosti  u ispitivanjima koja su obavljena u njemačkom govornom području u odnosu na druge zemlje. Predloženo da je mehanizam djelovanja gospine trave ide preko inhibicije ponovnog preuzimanja pojedinih neurotransmitera. U 2008., u Cochraneovom pregledu  29 kliničkih ispitivanja  je zaključeno da je superioran u odnosu na placebo u bolesnika s glavnomdepresijom,  efikasan kao standardni antidepresiv, ali sa  manje neželjenih efekata. Prema podacima Nacionalnog centra za komplementarno i integrativno zdravlje (NCCIH) Nacionalnog instituta za zdravlje, "može pomoći  u nekim vrstama  depresije, iako dokazi nisu definitivni" ; može ograničiti efikasnost recepture lijekova, a  psihoze se mogu javiti kao rijetka nuspojava. NCCIH napominje da kombiniranje kantariona sa određenim standardnim antidepresivima može dovesti do "porasta serotonina potencijalno opasnog  po život", jer je  mozak meta  hemijskih  antidepresiva. Ako se unese u velikim količinama, kod konja, ovaca i goveda, biljka može biti otrovna. U Nemačkoj, ponekad je propisivan za liječenje blage do umjerene depresije, posebno kod djece i adolescenata.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1942.
Lista strijelaca
7 golova
6 golova
Kantarion
Interakcije
Potrošnja kantarion nije preporučljiva za one s bipolarnim poremećajem (BP). Postoji zabrinutost da takve osobe s bipolarnom depresijom uzimanjem gospine trave mogu biti pod većim rizikom za manije. Kantarion je interakcija s više lijekova, kao što su SSRI antidepresivi, varfarin  i kontrolor rađanja. Kombinirajući sladovina i SSRI antidepresivi i St John-a moglo dovesti do povećane razine serotonina, kada izaziva serotoninski sindrom. Kombinacija estrogena koji sadrže oralne kontraceptive s kantarion može dovesti do smanjenja efikasnosti kontraceptivnih supstanci i na kraju neplanirane  trudnoće. Poznato je i da kantarion smanjuje  efikasnost lijekova za HIV i povišen holesterol, kao i transplantacijskih lijekova.Valja napomenuti, međutim, da tradicijski  SSRI antidepresivi kao što je fluvoksamin imaju slične kontraindikacije.
Južnoameričko prvenstvo u nogometu 1942.
Lista strijelaca
5 golova