cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 696
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nadbiskup
mini|200px|[[Josip Štadler, nadbiskup vrhbosanski od 1881. do 1918. godine]] Nadbiskup (grč. αρχεπίσκοπος, riječ složena od arché »prvi« i episkopos »nadglednik«) je naziv koji se u Katoličkoj Crkvi daje biskupu koji se nalazi na čelu jedne nadbiskupije.
Dijeceza se naziva nadbiskupijom kad je riječ o metropoliji, to jest središtu jedne crkvene pokrajine, ili kad su posrijedi historije razlozi. Nadbiskup se od biskupa razlikuje čašću, ali ne i svetim Redom: nadbiskup i biskup su isti stepen sakramenta reda, a razlika među njima nije sakramentalna, nego funkcionalna. Zato biskup, kad postaje nadbiskupom, ne mora primiti nikakav novi sakrament ili sveti Red.
Nadbiskup koji se nalazi na čelu metropolije naziva se i metropolit.
U Rimokatoličkoj Crkvi postoje i nadbiskupi koji nisu metropoliti. Tri su vrste takvih nadbiskupa:
Nadbiskup koji je i metropolit nosi palij, dok ga nadbiskupi koji to nisu ne nose.
U pravoslavlju nadbiskup se naziva arhiepiskop. ,
IC 2343
IC 2343 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Koštana srž
desno|mini|280px|Presjek anatomije ćelija u koštanoj srži desno|mini|280px|Biopsija koštane srži desno|mini|280px|Primjerak koštane srži u goveda
Koštana srž (medulla, osium i koštana moždina), je krvotvorno tkivo smješteno u moždinskim šupljinama kosti i u prostorima među gredicama spužvastog koštnog tkiva. U njoj nastaju sve krvne ćelije, razgrađuju se eritrociti i stvara rezerva željeza nastala raspadanjem hemoglobina.
Crvena i žuta koštana srž
Osnovu koštane srži čini retikulsko vezivno tkivo ispunjeno krvnim ćelijama i njihovim predstadijima (mijeloično tkivo). Postoje dvije vrste koštane srži; žuta i crvena. Crvene krvne ćelije, bijele krvne ćelije i krvne pločice staraju se u crvenoj srži. Neke bijele krvne ćelije se razvijaju u žutoj srži. Boja žute srži je takva zbog velikog broja masnih ćelija. Oba tipa sadrže razne kapilare i krvne žile.
Pri rođenju, sva koštana srž je crvena. S godinama, sve veći dio se transformira u žutu srž. Odrastao čovjek ima oko 2,6 kilograma koštane srži, a polovine od toga je crvena. U odrasla čovjeka se nalazi samo u pljosnatim kostima (prsna kost, kičmi, rebra, ključna kost, kosti zdjelice i svoda lobanje), a u mlađih osoba i u proksimalnim epifizama nadlaktice i bedrene kosti. Žuta Koštana srž nadomješta crvenu u dugim(cjevastim) kostima odraslog čovjeka. Sastoji se najvećim dijelom od masnih ćelija. Nediferencirane mezenhimske ćelije mogu se diferencirati u krvotvorno tkivo (crvena koštana srž) u slučaju krvarenja, hipoksije i pojačanje razgradnje eritrocita. U starosti i nekim bolesnim stanjima smanjuje se broj masnih ćelija, a retikulske ćelije nabubre zbog povećanja sadržaja vode (želatinozna koštana srž).
Vrste matičnih ćelija
Koštana srž sadrži dva tipa matičnih ćelija:
Bolesti
Normalna koštana srž se može oštetiti malignim tvorevinama ili infekcijama poput tuberkuloze, koja vodi do smanjivanja stvaranja krvnih ćelija. I leukemija je opasna. Kako bi se dijagnosticirale bolesti, biopsija koštane srži se katkad izvode. Ovo obično uključuje šuplje injekcije kako bi se uzeo primjerak crvene srži pod lokalnom anestezijom. Izloženost radijaciji i hemoterapiji će ubiti mnoge brzo razvijajuče ćelije srži te će tako smanjiti učinkovitost imunog sistema. Mnogi simptomi bolesti radijacije su nastali zbog štete ćelija koštane srži.
PC Ušće
Karakteristike
Poslovni centar Ušće nalazi se u općini Novi Beograd, u bloku 16 na ušću Save u Dunav. Predstavlja jednu od najviših zgrada na Balkanu i jednu od najljepših i najmodernijih u regiji, a njena visina je 103,9 metara. U rekonstrukciju ovog zdanja, nakon oštećenja uzrokovanog NATO-vim bombardiranje SR Jugoslavije uloženo je 35 miliona eura, zgrada je dobila dva nova sprata i danas ima ukupno 25 spratova. (141 m / 462 ft in total) Ukupna površina poslovnog prostora ovog objekta je 27.237 m2, a čitava zgrada opremljena je najmodernijom opremom koja je u skladu s najvišim svjetskim standardima. Svaki sprat ima klimu, podno grijanje, neprobojna stakla i najsavremenije sisteme za nadgledanje komunikacija itd. Zgrada posjeduje sedam modernih liftova kojima se za svega dvadesetak sekundi stiže od prizemlja do posljednjeg sprata, a tu je i 750 mjesta za parkiranje. Tokom rekonstrukcije, zgrada je dobila potpuno novu arhitektonsku glasuru, a nekadašnju aluminijsko-staklenu fasadu zamijenila su plavo-zelenkasta stakla.
Historija
mini|260px|CK - NATO bombardiranje- Obnova - PC Ušće Ideja o zidanju kompleksa zgrada najviših državnih institucija na lijevoj obali rijeke Save, u okviru novog grada pojavljuje se još od 1947. Od 1962. do 1964. godine izgrađena je samo kula. Zdanje je useljeno 1965., a kao glavna zgrada Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije. Naziv zgrade u to vrijeme bio je Palata društveno-političkih organizacija popularno CK. Početkom 1990. godine postaje poslovni centar, a oštećena je nakon granatiranja 21. aprila i 27. aprila 1999. godine. Rekonstrukcija je počela 2002, a završila sredinom 2005. godine.
Kompleks Ušće
Kompleks Ušće je projekt koji bi trebao zaživjeti tokom naredne tri godine i predstavljati najmoderniji i najelitniji centar na Balkanu. Planirana je izgradnja zgrade blizanke kao i višenamjenskog kancelarijsko-komercijalno-sportskog centra. Korisna površina objekta će biti 160.000 četvornih metara, a cijeli projekt bi trebao koštati 160 miliona eura. Pod zemljom će biti veliki hipermarket površine 12.000 m2. Pod zemljom će se nalaziti i jedan sprat tržišnog centra, dok će preostala dva biti iznad zemlje. Tržišni centar će imati ukupan poslovni prostor od 36.000 m2 i u njemu će se nalaziti butici, prodavnice namještaja, prodavnice različitih namjena, apoteke, banke, restorani i kafići. Treći sprat kompleksa namijenjen je sportsko-rekreativnim sadržajima i multipleks kinu.
Bitka kod Siska
Nakon što je turski sultan Murat III godine 1590. sklopio mir sa Perzijom, počeli su upadi Osmanlija prema zapadu, sve do Kranjske, Štajerske i Koruške. Njemački car i ugarsko-hrvatski kralj Rudolf II poslao je poslanike u Carigrad, koji su 29. oktobra zaključili primirje koje je trebalo trajati 8 godina. Ipak, pod pritiskom vojnih krugova na svom dvoru, Murat je sljedeće godine za komandanta svojih jedinica u Bosni postavio Hasan-pašu Predojevića, poznatog po borbenosti i hrabrosti. On je 1592. uspio osvojiti Bihać i šire okolno područje, te sveo Hrvatsku na "ostatke ostataka" (latinski: reliquiae reliquiarum).
Godine 1593. Predojević je počeo pripreme za daljnja osvajanja. Osmanlije su se u junu okupili kod Petrinje i našli nasuprot pokupske odbrambene linije, gdje se, između Karlovca (podignutog 1579.) i Siska, nalazio niz manjih tvrđava. Pri prvom napadu su 14. juna osvojili Drenčinu kod Siska, a dan kasnije opkolili i sam tvrđavu Sisak sa otprilike 12.000 ratnika. Na vijest o pokretima turske vojske, kraj Svete Klare kod Zagreba okupilo se oko 5.000 boraca hrvatske, koruške, kranjske i drugih vojski, kako bi se uputili prema Sisku, gdje je bilo samo 800 branilaca pod komandom kanonika Blaža Đuraka i Matije Fintića. U toj je udruženoj kršćanskoj vojsci Nijemcima zapovijedao vojvoda Ruprecht Eggenberg, Hrvatima ban Tomo Bakač Erdödi, a Slovencima karlovački general Andrija Auersperg.
22. juna 1593. kršćanska je vojska, predvođena banom Erdödijem, stigla do Siska, te se između Kupe i Save sukobila s Osmanlijama. Nakon što su ih Osmanlije djelimično odbili, slovenski i njemački strijelci zaustavili su njihov protivnapad, pritisli ih, te su se ovi morali povući prema Kupi. U međuvremenu je sisačka posada izašla iz tvrđave i zauzela mali most kojim se prelazilo na desnu obalu Kupe, te je tako Osmanlijama onemogućeno povlačenje. Njima nije preostalo ništa drugo, nego da pokušaju preplivati rijeku i tako nađu spas. Mnogi su se pritom utopili, a među njima i sam Hasan-paša. Preostali dio osmanlijske vojske se razbježao ostavljajući za sobom naoružanje i namirnice.
Sisačka je bitka bila povod ratu što su ga 17. jula 1593. Osmanlije objavili Habsburškoj Monarhiji, nazvanom „Dugi rat“, koji je trajao u periodu 1593-1606. godine. Bitka je bila prekretnica koja je naznačila zaustavljanje osmanlijskog prodiranja dalje u Evropu, a imala je i osobiti psihološki uticaj, jer je njome po prvi put nakon Krbavske bitke uspostavljena ravnoteža na tadašnjoj hrvatsko-turskoj granici.
NGC 1191
NGC 1191 (također poznat kao MCG -3-8-64 i PGC 11514) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 426 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,60 (74 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (62 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 2. decembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Foraminifera
Foraminifera (značenje na latinskom: nosači rupa) ili krednjaci je i koljeno ili razred ameboidnih protista s obilježavajućim strujanjem granulirane ektoplazme kroz otvore na ljušturici, za hvatanje hrane i druge namjene. Obično imaju vanjsku ljusku, različitih oblika i materijala. Za testove hitinske testove (koji se nalaze u nekim jednostavnim rodovima, posebno Textularia) vjeruje se da je najprimitivniji tip. Većina foraminifera su morske, od kojih većina kojih živi na sedimentu morskog dna ili unutar njega (bentoske), dok manje varijante plutaju u vodenom stubu na različitim dubinama (planktonske). Manje ih je poznato iz slatkovodnih ili bočatih uvjeta, a neke vrlo rijetke (neakvatične) koje žive u tlu itentificirane su analizom malih molekulskih podjedinica iRNK.
Luj XVI, kralj Francuske
Luj XVI (23. august 1754 – 21. januar 1793) bio je kralj Francuske od 1774. do 1792. Giljotiniran je 21. januara 1793. godine. Njegov otac, Luj, delfin Francuske, je bio sin i prijestolonasljednik francuskog kralja Luja XV, ali je njegov otac umro 1765. godine pa je Luj naslijedio djeda 1774. godine. Početak njegove vladavine je obilježen pokušajima reformiranja Francuske u skladu sa prosvjetiteljskim idealima. Oni su uključivali ukidanje kmetstva i povećanje tolerancije prema nekatolicima. Francusko plemstvo je reagiralo na predložene reforme neprijateljstvom i uspješno se protivilo njihovoj realizaciji.
Foraminifera
Foraminifere tipski proizvode krečnjačku oblogu ili ljusku, koja može imati jednu ili više komora, od kojih neke postaju prilično složene strukture. Njihove ljušture su obično napravljene od kalcij-karbonata ili aglutiniranih čestica sedimenta. Prepoznato je preko 50.000 vrsta, živućih (10.000) i fosilnih (40. 000). Obično su manje od 1 mm, ali neke su I mnogo veće, kao što je najveća od njih Xenophyophore sp., koja doseže do oko 20 cm.
Luj XVI, kralj Francuske
Luj je implementirao deregulaciju tržišta žitarica koje je zagovarao njegov liberalni ministar Turgot, ali je to rezultiralo povećanjem cijene hljeba. U periodu loše žetve, to bi dovelo do nestašice hrane koja bi podstakla masu na pobunu. Od 1776. godine, Luj XVI je aktivno podržavao sjevernoameričke koloniste, koji su tražili nezavisnost od Velike Britanije a koji je dobijen Sporazumom u Parizu 1783. godine. Dugovi i finansijska kriza su doprinijeli nepopularnošću njegove vladavine, a sve je kulminiralo na skupštini staleža 1789. godine. Nezadovoljstvo među članovima francuske srednje i niže klase je rezultiralo pojačanim protivljenjem francuskom plemstvu i apsolutnoj monarhiji. Pad Bastilje 1789. godine tokom nereda u Parizu je označio početak Francuske revolucije.
Lujeva neodlučnost i konzervativizam su naveli narod Francuske da ga smatraju simbolom tiranskog režima, a njegova popularnost se postepeno pogoršavala. Njegov katastrofalan bijeg u Varennes u junu 1791. godine, četiri mjeseca prije proglašenja ustavne monarhije, je opravdavao glasine da je kralj želio svoje političko spašavanje putem strane invazije. Kredibilitet kralja je bio duboko uzdrman i ukidanje monarhije i proglašenje republike je postalo sve izvjesnije. Tokom rata Prve koalicije, Luj XVI je suspendovan i uhvaćen tokom pobune 10. augusta 1792. godine. Dana 21. septembra 1792. godine, ustavna monarhija je ukinuta i proglašena je Prva Francuska republika. Luj XVI je na Nacionalnom konventu proglašen krivim za veleizdaju i pogubljen na giljotini 21. januara 1793. godine. On je bio jedini francuski kralj koji je pogubljen, a njegova smrt je okončala hiljadugodišnju neprekidnu francusku monarhiju.
Foraminifera
Opis
Dužna im je obično od oko 20 μm do 15 cm (numuliti). Tijelo im je u kućici (ljušturi), koja može biti ravna, stožasta, spiralna, obično s više komorica (politalamni oblici) s mnogim otvorima (foramina), za lažne nožice (pseudopodije) u obliku dugih niti. U ciklusu razmnažavanja imaju smjenu nespolne i spolne generacije. Većinom žive na dnu mora, a manji broj vrsta živi u pelagijskoj zoni u planktonskim zajednicama. Kućice uginulih životinja padaju na morsko dno i tokom dugih perioda nagomilaju se i tvore debele naslage krečnjaka. Tako se na obalama Mediterana i u nekim dijelovima Sahare nalaze debele naslage iz tercijara, koji se sastoje od krupnih ljušturica (do 15 cm) fosilnih numulita. Drugi fosilni rod, Fusulina, bio široko i bogato rasprostranjen u karbonu. Dno Atlantika pretežito se sastoji od globigerinskoga mulja, u kojem krednjaci (uglavnom roda Globigerina) čine 75% ukupne mase.
Luj XVI, kralj Francuske
Biografija
U maju 1770. oženio se austrijskom nadvojvotkinjom Marijom Antoanetom (Marijom Antonijom), kćerkom ugarsko-hrvatske kraljice Marije Terezije. Na prijestolje je stupio 10. maja 1774. kao 20-godišnji nasljednik.
Foraminifera
Taksonomija
Taksonomska pozicija Foraminifera varirala je od Schultzeova priznanja kao protozoa (protista) 1854. godine, gdje se spominje kao red Foraminiferida. Loeblich i Tappan (1992.) rerangirali su Foraminifera kao razred kao što se i sada uobičajeno čini.
Luj XVI, kralj Francuske
Biografija
Doba njegovog krunjenja je s druge strane doba velikih nasljeđenih dugova prethodnika i sveopće evropske mržnje protiv Engleske koja mijenja savezništva tako lako kako neki mijenjaju hlače. Izbijanje američke pobune (1775. - 1783.) protiv omražene velesile postaje razlog povodljivom kralju da uđe u nepotrebni skupi rat iz kojega za njega ništa dobro neće izaći. Drugim Pariskim mirovnim sporazumom iz 1783. Američke kolonije dobijaju nezavisnost, a Francuska ništa osim dugova.
Butiril-fosfat
Butiril-fosfat je međuproizvod fermentacije  maslačne kiseline, sa hemijskom formulom C4H9O5P i molarnom masom od 168,085 g/mol.
Foraminifera
Taksonomija
Rhizaria su problematične, jer se često nazivaju "supergrupa", umjesto da se koristi utvrđeni taksonomski rang kao što je koljeno. Cavalier-Smith definira Rhizaria kao infracarstvo unutar carstva Protozoa. Neke taksonomije postavljaju Foraminifere u posebno carstvo, stavljajući ih uz rame sa ameboidnimm sarkodinama u koje su smještene. Iako još nisu podržani morfološkim korelirajućim dokazima, molekularni podaci snažno sugeriraju da su Foraminifere usko povezane sa Cercozoa i Radiolaria, a oba uključuju amoeboide sa kompleksnim kućicama; ove tri grupe čine Rhizaria. Međutim, još uvijek nisu u potpunosti jasni tačni odnosi krednjaka s ostalim skupinama i jednih prema drugima. Usko su povezani sa testatne amebe.
Butiril-fosfat
Sugerirano je da je butiril-fosfat  (BuP) regulator solventogeneze kod bakterije Clostridium acetobutylicum. Tako je utvrđeno da je razina  BUP i acetil-fosfata (ACP) u fermentaciji C. acetobutylicum divljeg tipa (WT), degenerirani soj M5, a butirat-kinaza (buk) i fosfotransacetilaza  (PTA) mutanti. Dobijeni podaci ukazuju da je BuP regulatorna molekula koja može  djelovati kao donor fosfora faktora transkripcije. Transkripcijska analiza DNK buk i M5 mutanata pokazala je da je visok nivo BuP praćen  potiskivanjem  gena za bičeve  i ushodnom regulacijom  formiranja otapala i gena za stres.
Luj XVI, kralj Francuske
Biografija
Katastrofalno finansijsko stanje krajem osamdesetih godina osamnaestog vijeka uvjerilo je kralja u nužnost monetarne reforme za što mu je bilo potrebno zasjedanje nacionalne skupštine prvo nakon 1614.godine.
Foraminifera
Taksonomija
Krednjaci galerija: Krednjaci kroz mikroskop:
Luj XVI, kralj Francuske
Biografija
Prvi dan zasjedanja skupštine bio je 5. maj 1789. godine da bi već sljedećeg dana došlo do blokade i svađe među zastupnicima različitih slojeva društva. Shvativši svoju grešku Luj XVI se odlučuje najprije na pokušaje raspuštanja zasjedanja, a nakon neuspjeha 20. juna. skupštinu izbacuje na ulicu da bi, uplašen, tu svoju odluku opozvao 7 dana kasnije.
Ta prvobitna skupština postaje najprije ustavna 7. jula, a poslije osvajanja Bastilje 14. jula 1789. godine ona predstavlja stvarnu vlast u državi, iako je ona formalno još u rukama kralja. Pravno govoreći od ljeta 1789. godine Luj XVI je bio ustavni kralj.
Njegova odluka u junu 1791. da pobjegne iz zemlje čiji je kralj uspijeva srušiti narodnu sliku o njemu kao o dobrom ali nesposobnom kralju. Nakon toga on postaje izdajnik čiji život stalno visi o niti. Početak rata s Austrijom u aprilu 1792. godine definitivno uništava sliku kralja zbog njegove omražene austrijske supruge Marije Antoanete
Kraj životne priče Luja XVI počinje parlamentarnim proglašenjem republike 21. septembra 1792. godine. Pravno gledajući to proglašenje je bilo važeće zahvaljujući presedanu koji je postavio Luja XV za kralja 1715. godine.
Njegova sudbina zadesila je i njegovu ženu Mariju Antoanetu koja je pogubljena u oktobru iste godine, dok im je jedini živi sin, Louis-Charles ili Luj XVII, umro u zarobljeništvu 1795. godine. Ipak njegova kćer Marija Terezija nakratko je postala kraljica Francuske kada je njen suprug Luj XIX postao kralj od dvadeset minuta, koji je odmah abdicirao i bio prisiljen emigrirati u Englesku.
Restauracijom monarhije poslije pada Napoleona Bonaparte na vlast je došao brat Luja XVI, Luj XVIII.
Gornji Šepak
Gornji Šepak (nekad Šepak Gornji) je naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Historija
Bošnjačko stanovništvo Šepka protjerano je 5. jula 1992. u Loznicu, pri čemu su ubijene četiri osobe.
Ludwig van Beethoven
Ludwig van Beethoven (16/17. decembar 1770 – 26. mart 1827) bio je njemački kompozitor i jedan od najvažnijih kompozitora u prelazu između klasičnog i romantičnog razdoblja. Zajedno sa Johannom Sebastianom Bachom i još nekoliko drugih, spada u grupu najboljih kompozitora svih vremena.
Rođen je u Bonnu u Njemačkoj, po ocu Johannu van Beethovenu (1740 - 1792.), od flamanskih korijena, i majci Magdaleni Keverik van Betoveni (1747 - 1787.). Otac mu je imao posao kao muzičar na dvoru u gradu Bonn. Prije njega, kompozitori su pisali djela za vjerske obrede, i da zabave ljude. Ali, u ovom slučaju ljudi slušaju Beethovenovu muziku zbog vlastite koristi. Kao rezultat toga, on je napravio muziku nezavisniju od društvenih ili religioznih namjena.
Rane godine u Bonnu
Beethovenov rodni grad Bonn je bio mali grad u Njemačkoj, a u modernim vremenima glavni grad nekadašnje zapadnonjemačke republike od kraja 2. svjetskog rata 1945. do 1990. Njegov glavni muzički rival je bio manhajmski dvor u "Palatinate" koji je bio na mnoge načine važniji nego Bonn najvećim dijelom 18. vijeka. Beethovenov prvi učitelj muzike je bio njegov otac, alkoholičar koji ga je tukao i neuspješno, pokušao predstaviti kao čudo od djeteta. Majka mu je umrla kad je imao 17 godina, te je nekoliko godina bio odgovoran za njegova dva mlađa brata. Odrastajući u Bonnu mladi Beethoven je mogao osjetiti bliskost lokalnog muzičkog života, pošto su dvorski muzičari predvođeni njegovim djedom. Za ovakav manji muzički centar veliki broj talenata je bila izvanredna okolnost. Svirajući violu u orkestru sa takvim izvođaćima dalo mu je najbolju priliku za upoznavanje sa važnom orkestralnom literaturom iz tog vremena među kojima su simfonije Haydna, Mozarta i mnogih drugih kompozitora. Drugi su brzo primijetili Beethovenovu vještinu. Christian Gottlob Neefe se smatra njegovim najvažnijim učiteljem u Bonnu. Tu je imao redovan posao dvorskog orguljaša i violiste uz novčanu pomoć od izbornog princa (elektora). Vladar u Bonnu, Maksimilijan Franjo (elektor) je ambiciozno povećavao svoju podršku, a nakon samo godinu dana svoje vladavine pokušao je da dovede Mozarta u Bonn da bude glavni kompozitor na dvoru (kapellmeister). Nakon neuspjeha ovo je možda podstaknulo njegovu podršku Beethovenu kao lokalnom čudu, a vjerovatno je Maksimilijan Franjo bio taj koji je platio 16-ogodišnjem Beethovenu put u Beč u proljeće 1787. sa svrhom uspostavljanja direktnog kontakta sa Mozartom.
Njegova najranija muzika se prirodno razvijala iz njegove klavijaturističke jasnoće i sposobnosti da improvizuje, a upravo ovi talenti su zadivili njegove savremenike. Prvi pokušaji u komponovanju solo klavirskih varijacija i sonata započeli su sa "Dressler varijacijama" objavljenim 1782. godine. Nakon ovoga je slijedilo nekoliko ranih muzičkih pokušaja uz korištenje njemačke poezije, predvođen svojim učiteljem Neefom koji je bio nešto kao glavni kompozitor. Od svoje 11. do 21. godine Beethoven je napisao ukupno 20 pjesama, a skoro sve su male i bez neke umjetničke vrijednosti. Nakon "Dressler varijacija" beethovenovi prvi značajniji pokušaji da napiše sonate su dale kao rezultat 3 "Izabrane (Electorate) sonate WoO 47" komponovane 1782-83. I u ove tri kratke sonate koje odslikavaju kasni sonatni oblik Carla Philippa Emanuela Bacha je očigledan utjecaj Neefa.
Daleko najambicioznija muzika iz ovih ranih godina su njegova 3 "Kvarteta za klavir i gudačke instrumente WoO 36" koje je napisao u svojoj 14-oj godini života. Objavljena su tek nakon njegove smrti. Iako su bili ispod mozartovog nivoa mašte i kontrole, oni posjeduju glas genija početnika koji se uspinje mozartovim muzičkim stvaralačkim stazama i pokušava da ih oponaša. Ovi klavirski kvarteti su prvi i najjasniji primjeri snažnog utjecaja muzike Mozarta u ranom stvaralačkom periodu Ludwiga van Beethovena. Oni označavaju početak odnosa prema Mozartu koji je ostao stalni muzički uzor za Beethovena u narednih deset godina dok se kretao ka svojoj prvoj umjetničkoj zrelosti.
Život i godine stvaralaštva u Beču
Godine 1792. sa pismenim preporukama u svom džepu Beethoven se preselio u Beč. Poput mnogih mladih umjetnika prije njega po dolasku u veliki grad bio je nestrpljiv da pokaže svoje talente, da se sretne sa Mozartom i da ostvari kontakte koji će mu obezbijediti napredovanje u karijeri. Godine 1787. bečki muzički život bio je živahan sa mnogobrojnim izvođenjima opera, baleta i pozorišnih komada podržanih i posjećenih od strane plemstva, diplomata i rastuće buržoazije. Javni koncerti nisu bili česti, ali su saloni u kojima se komponovala muzika bili na nivou iznad bilo čega što je Beethoven mogao zamisliti u Bonnu. Muzičari iz cijele Evrope dolazili su u Beč i takmičili se za zaposlenje tražeći publiku i audijencije (primanja) kod aristokratskih patrona, što bi moglo voditi ka stalnom zaposlenju. Tu je dobio muzičko obrazovanje od Josepha Haydna i drugih učitelja. Brzo je stekao ugled kao klavirski i kompozitorski virtuoz, a za manje od četiri godine nakon njegovog dolaska u Beč bio je prihvaćen kao njegov mladi muzički heroj. U to vrijeme krenuo je putem koji će slijediti čitav život: umjesto da radi za crkvu ili na dvoru plemića (kao što su većina kompozitora prije njega radili) on je nezavisno radio i smjelo otvarao vrata novom periodu u razvoju muzike - romantizmu. Dobivajući novac od svojih javnih koncerata, prodajom svojih djela, i stipendija raznih plemića koji su primijetili njegovu vještinu. Beethovenovo stvaralaštvo je podijeljeno u tri razdoblja: rano, srednje i kasno.
Smatra se da se u ranom razdoblju (1802-1812) kao kompozitor, Beethoven ugledao na svoje velike prethodnike, Haydna i Mozarta. Istovremeno je istraživao nove muzičke pravce, šireći svrhu i naum svoje muzike. Neka značajna djela ranog razdoblja su 1. i 2. simfonija, prvih 6 kvarteta za gudačke instrumente, prva dva klavirska koncerta. Vrijeme između 1798. i 1802. zatvara veliku fazu njegovog razvoja tzv. "prvu zrelost" u kojoj mijenja muzički stil komponujući 11 klavirskih sonata, a među njima i čuvenu "Patetičnu sonatu" u c-molu.
Srednje razdoblje je počelo nedugo nakon Beethovenove privatne krize oko njegove gluhoće. Od 1803-1806 mijenja muziku što dovodi do komponovanja mnogih važnih djela. Ovo dugačko srednje radoblje koje je trajalo do 1812. je ujedno i najvažniji dio njegove karijere. Poznato je po velikim muzičkim djelima koja izražavaju junaštvo i borbu inspirisanim idealima Francuske revolucije i novim "herojem" Napoleonom Bonaparteom. Najznačajnija djela su Simfonija br.3 (Eroica), Simfonija br. 5, simfonije #4-8, zadnja tri klavirska koncerta i violinski koncert, gudački kvarteti #7-11, mnoge klavirske sonate (kao naprimjer, "Klavirska sonata br. 14." "Waldstein", "Appassionata") i opera "Fidelio". Završni dramatični rad Beethovenovih srednjih godina je incidentalna muzika na Goetheov pozorišni komad "Egmont", komponovana krajem 1809. i početkom 1810. otkupljenom od strane Bečkog dvorskog pozorišta. U ovom razdoblju je oduševio muzički svijet i postavio novi standard intelektualnog i emocionalnog jedinstva koji nikad nije bio izgubljen. Beethovenovo kasno razdoblje počelo je približno 1816. godine i trajalo je do kraja njegove karijere 1826. godine. Ova zadnja djela su vrlo cijenjena zbog njihove intelektualnosti i ličnog izražavanja. Najvažnija djela iz ovog razdoblja su "Simfonija br.9", "Misa Solemnis", zadnjih 6 kvarteta za gudačke instrumente i zadnjih pet klavirskih sonata. Mnogim slušaocima iz sredine 19. vijeka djela iz srednjeg perioda Beethovenovog muzičkog stvaralaštva bila su veoma bliska. Za razliku od muzičkih djela iz kasnog perioda sa kojima se nisu mogli identifikovati, a koja su za njih bila komplikovana i teška. Čak su i za slušaoce iz ranog 20. vijeka smatrana proizvodima gluhog genija zakopanog u svoj nepristupačni svijet.
U 28-oj godini Beethoven je počeo da gubi čulo sluha, nesreća koja ga je tjerala da počini samoubistvo. Najpoznatiji dokument o ovom problemu je "Heiligenstadt testament" jedan od najdirljivijih izjava ikad napravljenih od strane jednog umjetnika. Bio je opčinjen nedostupnim (udatim, plemenitim) ženama koje je idealizirao; nikad se nije oženio. Neki smatraju da je doba pisanja lošijeg kvaliteta kompozicija, između 1812. i 1816. godine, bila posljedica depresije kad je shvatio da se nikad neće oženiti. Beethoven se svađao, često žestoko, sa svojom rodbinom i drugima, i često se ponašao loše prema drugim ljudima. Selio se od prebivališta do prebivališta, i imao je čudne lične navike, kao naprimjer nosio je lošu odjeću iako se obavezno kupao. Nerijetko je imao novčane poteškoće.
Slušaoci obično mogu čuti odjek Beethovenovog života u njegovoj muzici, koja često prikazuje borbu i pobjedu; ovaj opis je primijenjen na to da je Beethoven pravio remek djela uprkos privatnim poteškoćama.
Beethovenovo zdravlje je oduvijek bilo loše i potpuno je popustilo 1826. godine. Umro je sljedeće godine, vjerovatno od bolesti jetre.
Beethoven i muzička arhitektura
Njegova djela se razlikuju od prethodnih kompozitora kroz njegovo stvaranje velike, proširene arhitektonske strukture koju karakteriše opsežni razvoj muzičkog materijala, teme i motiva, obično putem "modulacije", gdje se mijenja osjećaj glavnog ključa (tonik), kroz različite ključeve ili harmonijska područja. Iako su kasniji radovi Josepha Haydna često pokazivali veću fluidnost između udaljenih harmonijskih ključeva, inovacija Ludwiga van Beethovena je bila u njegovoj sposobnosti da brzo uspostavi čvrstinu u sučeljavanju različitih ključeva i neočekivanih tonova koji im se pridružuju. Ovo prošireno harmonijsko carstvo stvara osjećaj ogromnog muzičkog i iskustvenog prostora kroz koji se kreće muzika, a razvoj muzičkog materijala stvara osjećaj odvijanja drame u tom prostoru. Na taj način Beethovenova muzika paralelno prati istovremeni razvoj romana u književnosti, književnog oblika usmjerenog na životnu dramu i razvoj jednog ili više pojedinaca kroz složene životne okolnosti.
Razvojne sekcije
Beethoven je nastavio širiti razvojnu sekciju u svojim djelima, proširujući trend iz djela Haydna i Mozarta, koji je dramatično proširio dužinu i sadržaj instrumentalne muzike. Kao i kod betovenovih velikih neposrednih prethodnika i uzora, on je gledao u njihove harmonijske i formalne modele za svoje radove. Međutim, kako su Mozart i Haydn stavljali naglasak na muzički stavak predstavljajući ideje u ekspoziciji, za Beethovena razvojni dio sonatnog oblika je postalo središte u njegovom muzičkom djelu. On je bio u mogućnosti to učiniti tako što je razvojni dio bio ne samo duži, nego i sadržajniji. Jako dugačak razvojni dio Eroica simfonije, podijeljen je u četiri podjednaka dijela, čineći ga, u stvari, sonatnim oblikom unutar sonatnog oblika. Samo prvi stavak iz ove simfonije je dugačak kao cijela Mozartova simfonija iz 1770. u tipičnom italijanskom stilu.
Ritam
Iako je napisao mnoge lijepe i lirske melodije, druga velika novina u njegovoj muzici, posebno u poređenju sa onom od Mozarta i Haydna, je njegova opsežna upotreba snažnih ritmičkih pravaca cijelom dužinom nekih njegovih djela i posebno u svojim temama i motivima, od kojih su neki većinom ritmični radije nego melodični. Neke od njegovih najpoznatijih tema, poput onih iz prvih stavaka 3.,5., i 9 simfonije, su prvenstveno ne-melodijske ritmičke figure koje se sastoje od nota jednog akorda, i tema posljednjih stavaka iz 3. i 7.simfonije mogli tačnije opisati kao ritmovima, nego kao melodijama.
Veličina orkestra
On je također nastavio još jedan trend - prema većim orkestrima - koji je trajao do prvog desetljeća 20. vijeka, i preselio zvučno središte u orkestru naniže, do viole i donjih registara violine i violončela, dajući svojoj muzici teži i tamniji dojam od Haydna ili Mozarta. Gustav Mahler je promijenio orkestraciju neke Beethovenove muzike, od kojih su najpoznatije 3. i 9. simfonija, sa idejom tačnijeg izražavanja Beethovenove namjere sa orkestrom koji je postao mnogo veći od onog koji je Beethoven koristio.
Moševići (Ilijaš)
Moševići su naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
Koncentracijski logor Auschwitz
mini|Ulaz u Auschwitz-Birkenau
Koncentracijski logor Auschwitz bio je kompleks logora za uništavanje u vrijeme nacizma i njemačke okupacije Poljske od 1939. do 1945. u blizini poljskog grada Oświęcim. Danas su dijelovi logora državni muzej, a muzej je od 1997. pod zaštitom UNESCO-a. Radi se o kompleksu logora za uništavanje u kojima je u vremenu od 1941. do 1945. ubijeno preko 1,1 milion ljudi. Kompleks logora bio je podijeljen na četiri dijela:
Lav Đakon
Lav Đakon (prije 950, Efes – početak 11. vijeka), bizantski pisac.
Lav Đakon je rođen u maloazijskom selu Kaloe kod Efesa, ne zna se tačno kada, ali izvjesno prije 950. godine. U Carigrad je stigao kao mladić. Postao je đakon. Kao svećenik bio je uz cara Vasilija II u pohodu protiv cara Samuila 986. Jedva se spasio u porazu Bizantinaca. Kasnije je postao episkop Karije u Maloj Aziji. Umro je početkom 11. vijeka.
Krajem 10. vijeka Lav Đakon je napisao svoju Historiju (Historia), djelo sastavljeno od 10 knjiga. U njima je obuhvaćena historija od 959 do 976, tj. od početka vladavine cara Romana II do smrti cara Jovana I Cimiskija. Lav Đakon je bio savremenik događaja koje opisuje, u nekim događajima je sam učestvovao, a kao dodatni izvori informacija najčešće su mu živi savremenici. Uprkos toj dobroj polaznoj postavci Lav je živio u vremenu sujevjerja i neobjektivnosti i to se odrazilo i na njegovo pisanje. Lav Đakon daje najbolje informacije za pohod Vasilija II protiv Samuila 986. godine.
Benin
Benin (francuski: République du Bénin), službeno Republika Benin i ranije Dahomej (1960 - 1975), država je u zapadnoj Africi. Graniči s Togom na zapadu, Nigerijom na istoku, Burkinom Faso na sjeverozapadu i Nigerom na sjeveroistoku. Većina stanovništva živi u Beninskom zalivu, dijelu Gvinejskog zaliva u najsjevernijem tropskom dijelu Atlantskog okeana. Glavni grad Benina je Porto-Novo ali sjedište vlade je u Cotonou, najvećem gradu i ekonomskoj prijestolnici države. Benin se prostire na površini od 114.763 km², a njegovo stanovništvo je 2018. godine procjenjeno je na otprilike 11,49 miliona. Benin je tropska nacija, visoko ovisna o poljoprivredi, a veliki je izvoznik pamuka i palminog ulja.
Službeni jezik Benina je francuski, sa nekoliko autohtonih jezika kao što su fon jezici, bariba jezici, yoruba jezici i dendi jezici. Najveća vjerska skupina u Beninu je rimokatoličanstvo, a slijede islam, vodun (koji se često naziva vudu izvan zemlje) i protestantizam. Benin je član Ujedinjenih nacija, Afričke unije, Ekonomske zajednice zapadnoafričkih država, Organizacije islamske saradnje, Južnoatlantske zone mira i saradnje, La Francophonie te Zajednice država Sahela i Sahare.
Etimologija
Tokom kolonijalnog perioda i nezavisnosti, država je bila poznata kao Dahomej. Dana 30. novembra 1975. preimenovana je u Benin po zaljevu na kojem se nalazi, Beninskom zaljevu. Sama riječ "Benin" nastala je jer su portugalski kolonizatori krivo izgovarali grad Ubinu (današnji Benin City). Novo ime, Benin, izabrano je zbog svoje neutralnosti.
Historija
O ranoj historiji Benina se malo zna. Od 17. do 19. stoljeća, glavne političke jedinice na tom području bile su Kraljevina Dahomej, gradska država Porto-Novo i veliko područje s mnogo različitih država na sjeveru. Ova regija se još od 17. stoljeća naziva "Obala robova" zbog velikog broja robova koji su poslani u Novi svijet tokom kolonijalnog perioda. Nakon što je ropstvo ukinuto, Francuska je preuzela zemlju i preimenovala ju u Francuski Dahomej. Godine 1960. Dahomej je stekao potpunu nezavisnost od Francuske. Suverena država od tada ima burnu historiju s mnogo različitih demokratskih i vojnih vlada i udara. Komunistička država, Narodna Republika Benin postojala je od 1975. do 1990. Godine 1991. zamijenila ju je trenutna višestranačka Republika Benin.
Prekolonijalna historija
thumb|lijevo|Karta [[Kraljevina Dahomej|Kraljevine Dahomej 1793. godine]] Sadašnja država Benin spaja tri područja koja su imala izrazito drukčije političke sisteme prije francuske kolonizacije. Prije 1700. postojalo je nekoliko važnih gradskih država uzduž obale (uglavnom od etničke grupe Aja, ali također naroda Yoruba i Gbe) i dosta plemenskih regija od naroda Bariba, Mahi, Gdevi i Kabye. Carstvo Oyo, koje se nalazilo pretežno istočno od današnjeg Benina, bilo je najznačajnija vojna sila u regiji. Redovno je sprovodilo racije i zahtijevalo poreze od obalnih kraljevstava i plemenskih regija. Situacija se promijenila u 1600-tim i početkom 1700-tih, jer je Kraljevina Dahomej, osnovana na visoravni Abomey, koju je uglavnom nastanjivao narod Fon, počela preuzimati područja uzduž obale. Godine 1727. kralj Agaja iz Kraljevine Dahomej osvojio je primorske gradove Allada i Whydah, ali je obvezan plaćanja danka Carstvu Oyo te nije mogao direktno napasti saveznički grad carstva, Porto-Novo. Uspon kraljevine Dahomej, suparništvo između kraljevstva i grada Porto-Novo i plemenska politika u sjevernom području nastavil su se kroz kolonijalna i postkolonijalna razdoblja. Kraljevina Dahomej je bila poznata po svojoj kulturi i tradiciji. Mladi dječaci su od najranije dobi služili starijim vojnicima i učili vojne običaje, a posebno je bila poznata elitna jedinica žena "Ahosi" ("naše majke"), koje su evropski istraživači nazivali "Dahomejskim Amazonkama", zemlja je uživala nadimak "crna Sparta" u tom periodu.
Kolonijalni period i preprodaja robljem
Kraljevi Dahomeja su prodavali svoje zarobljenike u Atlantsku trgovinu robljem. Zarobljenike su često ubijali na ceremoniji poznatoj kao Dahomejski godišnji običaji. Oko 1750. godine, kralj Dahomeja je zarađivao otprilike 250.000 £ godišnje prodajom afričkih zarobljenika preprodavačima robljem.
Iako se čini da su se kraljevi Dahomeja u početku upirali trgovini robljem, ona je cvjetala u regiji Dahomej skoro 300 godina, počevši od 1472. trgovinskim sporazumom s portugalskim trgovcima, a područje je nazvano "Obala robova". Sudski protokoli, koji su zahtijevali da se dijelu ratnih zarobljenika iz mnogih bitaka odrube glave, smanjili su broj robova koji su izvezeni iz tog područja. Broj se kretao od 102.000 ljudi po deceniji u 1780-ima na 24.000 po deceniji do 1860-ih. Pad je dijelom posljedica Zakona o trgovini robljem iz 1807. godine kojim je Britanija zabranila Atlantsku trgovinu robljem 1808. godine, a slijedile su joj i druge zemlje. Ovaj pad se je nastavio sve do 1885. godine, kada je posljedni brod robova isplovio s obale današnjeg Benina i krenuo prema Brazilu u Južnoj Americi, koji je još trebao ukinuti ropstvo. Ime glavnog grada Porto-Novo portugalskog je porijekla, a znači "Nova luka". Prvobitno je osnovan kao luka za trgovinu robljem.
Geografija
Površina Benina iznosi 114.620 km2 i ima oko 11,49 miliona stanovnika. Zemlja je izdužena u smjeru sjever-jug između rijeke Niger i Beninskog zaljeva. Reljef Benina je uglavnom ravan ili brežuljkast, a klima tropska. Najviši vrh je Mont Sokbaro, 658 m. Većina stanovnika živi u obalnim nizinama na jugu gdje se nalaze i veći gradovi među kojima se ističu Cotonou (najveći u državi) i službena prijestolnica Porto-Novo. Sjever zemlje čine savane i sušne uzvisine.
Privreda
Beninska privreda je slabo razvijeno i temelji se na poljoprivredi za vlastitu potrošnju i uzgoju pamuka, kokosa, kafe, banane, kukuruza i kikirikija. Rudno bogatstvo čine: dijamant, zlato, hrom i nafta. BDP je u 2004. bio oko 1.200 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Vlada
Novi predsjednik Republike Benin, dr. Boni Yayi, zvanično je inauguriran u prijestolnici Porto-Novo 6. aprila 2006. godine.
Novi predsjednik koji zagovara „kooperativnu i solidarnu republiku“ je u svom nastupnom govoru podvukao četiri prioritetna zadatka koja će pokušati riješiti za vrijeme svog mandata. To su
Bivši predsjednik zapadnoafričke banke za razvoj (BOAD) je izabran za predsjednika republke u drugom krugu izbora 5. marta 2006. godine prilikom kojeg je dobio 74,51 % glasova, dok je njegov protivnik (Adrien Houngbédji) sakupio 25,49 % glasova
Nezavisni kandidat Yayi, nasljednik Mathieua Kérékoua je obećao da će Benin dostići godišnju stopu rasta od više od 10% (trenutno 5%) i da će Benin pod njegovom upravom postati najveći proizvođač pamuka u zapadnoj Africi već od žetve 2006-2007. godine.
Političke podjele
Nova administrativna podjela zemlje je stupila na snagu 15. januara 1999. godine. Prije stupanja na snagu ove nove organizacije, zemlja je po zakonu iz 1958. godine bila podijeljena u šest provincija:
Po novoj podjeli, Benin je podijeljen u dvanaest departmana i 77 općina. mini|Mapa departmana
Privreda
Većina privrede je ovisna o poljoprivredi, proizvodnji pamuka i regionalnoj trgovini. Pamuk je zaslužan za oko 40% BDP i 80% ukupnog službenog izvoza. Službena valuta u Beninu je CFA franak koji je vezan za euro. Privreda Benina je imala rast od 5,1 i 5,7% u 2008. i 2009. godini. Glavni pokretač rasta je poljoprivredni sektor, a pamuk glavni izvozni proizvod. Uslužni sektor je zbog geografske lokacije Benina važan dio razvoja i čini značajan dio BDP-a, a to se posebno odnosi na trgovinu, transport i turizam.
Demografija
U Beninu živi 11.485.000 ljudi, a većina stanovništva živi na jugu zemlje. Stanovništvo je uglavnom mlado, i očekivani životni vijek je 62 godine. Oko 42 različitih etničkih grupa živi u državi, među njima grupe Yoruba na jugoistoku, Dendi u sjevernom i centralnom dijelu države, Bariba i Fula na sjeveroistoku, Betammaribe i Soba u planinama Atakore, Fon na prostorima Abomeya u centralnom dijelu juga, i grupe Mina, Xueda i Aja koje žive na obalama. U skorijim migracijama naselile su se i druge afričke grupe, a među njima najbrojniji su Nigerijci, Togoanci i Malijci. Postoje i jake zajednice Libanonaca i Indijaca koje se bave trgovinom i biznisom.
Narodi
Najbrojnija skupina je Fon, koje prate Yoruba grupe (1,2 miliona), Aja (600.000), Bariba (460.000), Ayizo (330.000), Fulani (310.000, i Gun (240.000).
Jezici
Službeni jezik je francuski koji se više govori u urbanim, a manje u ruralnim predjelima. Pismenost kod odraslih muškaraca iznosi 52,2% a kod odraslih žena 23,6%. Postoji više različitih etnolingvističkih grupa u Beninu koje spadaju u tri afričke jezičke familije: Nigersko-kongoanski jezici, Nilsko-saharski jezici, i afroazijski jezici. Nilsko-saharski se ogleda u dendi jeziku koji se nekada govorio u Songajskom carstvu, a danas se govori većinom u slivu rijeke Niger, a u muslimanskim predjelima služi kao lingua franca.
Nigersko-kongoanski jezici su predstavljeni kroz pet grupa:
Religija
Postoji više religija u Beninu. Tradicionalne afričke religije su rasprostranjene i praktikuje ih oko 50% stanovništva. Arapski trgovci su prvi donijeli Islam na sjeveru i širili ga među etničkom grupom Yoruba. Evropski misionari su kršćanstvo predstavili na južnim i centralnim dijelovima Benina. Oko 30% stanovništva su kršćani, a 20% su muslimani. Neki muslimani i kršćani i dalje praktikuju tradicionalne afričke religije, mada se nominalno izjašnjavaju kao pripadnici tih religija.
NGC 6949
NGC 6949 (također poznat kao IRAS 20343+6437, MCG 11-25-1, PGC 65010 i UGC 11600) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 127 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kefej. Najveći prečnik je 1,40 (52 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 20. septembra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dokanj
Dokanj je naseljeno mjesto u gradu Tuzli, Bosna i Hercegovina.
Irena Eulogija Paleolog
Irena Paleolog (grčki: Ειρήνη Παλαιολογίνα; o. 1218. — Adramytteion, 1284) bila je grčka plemkinja iz porodice Paleolog. Irena je njeno rodno ime, koje joj je dao otac.
Biografija
Irena je rođena oko 1218.
Majka joj je bila očeva rodica, plemkinja Teodora Anđeo Paleolog (Θεοδώρα Άγγελίνα Παλαιολογίνα), kćerka bizantijske princeze Irene Komnene Anđeo. 130px|mini|Prikaz cara [[Mihael VIII Paleolog|Mihaela]] Irena je bila sestra cara Mihaela VIII i despota Ivana Duke. Udala se za guvernera Ivana Kantakouzenosa, koji je bio pinkernes. Ovo su djeca Irene i Ivana:
Car Mihael je dao uhititi Irenu — koja je postala redovnica Eulogija — 1277. jer mu se protivila, budući da je on htio ujedinjenje Rimokatoličke i Pravoslavnih crkava.
Jovan Kiriot Geometar
Jovan Kiriot Geometar (10. vijek, Carigrad - ?), bizantski pjesnik.
Njegov otac je Teodor koji je bio u državnoj službi i koji je svome sinu obezbjedio solidno obrazovanje u Carigradu. Jovanovi učitelji su poznati matematičar Nićifor, čuveni pravnik Teodor Dekapolit, djelatnici iz kruga naučnika bizantskog cara Konstantina VII Porfirogeneta. Jovan je bio u državnoj službi i imao titulu protospatara, ali to nije bilo njegovo jedino životno opredjeljenje. U starijoj dobi je napustio svjetovnu službu i prešao u Studitski manastir u Carigradu. Poslije 990. postao je mitropolit Melitine u Kapadokiji, na istoku Male Azije.
Jovan Geometar je poznat po ogromnom književnom opusu koji obuhvata niz epigrama i pjesama, poema, himni, pohvala, komentara i retoričkih sastava. Njegovi stihovi interesantni su za historičare obzirom na to da su prepuni pratećih informacija i činjenica iz života i vremena careva Jovana I Cimiskija i vasilija II. Među takvim informacijama su i borbe Bizantinaca protiv Samuila i makedonskih Slavena. Jaovan Geometar je bio protivnik vladavine Vasilija II, a veličao je Nićifora II Folu i Jovana Cimiskija.
Bejeweled 2
Bejeweled je nastavak najuspješnije igre PopCap Gamesa Bejeweled. Iako su pravila ista ova igra se prikazuje u četiri moda a to su Classic, Puzzle, Endless i Action. Prikazana je u novembru 2004, a poznati Xbox format ove igre je predstavljen 22. novembra 2005 godine.
Pravila igre
Pravila ostaju ista, ali ima malo promjene. Klasični mod je i prvi mod i igra se kao prvi Bejeweled. Akcija mod je igra sa određenim vremenom, Puzzle je klasična mozgalica u kojoj morate paziti kako bi uspjeli napraviti sve nizove igre i Endless mod je mod u kojem morate pobjeđivati u novim nivoima i prolaziti kroz svjetlosni tunel koji povezuje različite terene.
Formati igre
Igra se može downloadovati i instalacija trial verzije iznosi 9.1 MB. Kao i svaka druga popcap igra, i ova se mora kupovati. Igra je dostupna za platforme:
Nastavak
Nastavak igre je bio očekivan u ljeto 2007. godine, ali čelnici PopCap Gamesa su odgodili taj period.
Vanjski linkovi
Bejeweled
SAO Sjeverna Bosna
SAO Sjeverna Bosna bila je samoproglašena srpska autonomna oblast (SAO) u Socijalističkoj Republici Bosni i Hercegovini (SR BiH) osnovana 4. novembra 1991. godine. Bila je to posljednja SAO koja je proglašena na prostoru BiH. Postojala je sve do 9. januara 1992. godine, kada je postala dio Republike srpskog naroda Bosne i Hercegovine (kasnije Republika Srpska). Blagoje Simić je bio predsjednik Skupštine SAO Sjeverne Bosne od 4. novembra do 30. novembra 1991. Nikola Perišić je bio predsjednik Izvršnog vijeća SAO Sjeverne Bosne od 4. novembra 1991. do 9. januara 1992.
NGC 2539
NGC 2539 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Krma. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 31. januara 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Philippe Coutinho
Philippe Coutinho Correia brazilski je profesionalni nogometaš koji nastupa za Barcelonu i nogometnu reprezentaciju Brazila.
Karijera
Prve nogometne korake je napravio u ekipi Vasco da Gama. Godine 2008. postaje član Inter. Iste godine posuđen je Vasco da Gami da bi potom igrao na posudbi u Espanyolu. Godine 2013. za 13 miliona eura postaje član Liverpoola. Za tim s Anfielda debitirao je 11. februara protiv West Bromwich Albiona. Prešao je u Barcelonu za 160 miliona eura + bonus. Čim je došao u klub, pretrpio je povredu.
Reprezentacija
Nastupao je za reprezentaciju Brazila u uzrastima U-17 i U-20. Za seniorsku reprezentaciju debitirao je 7. oktobra 2010. protiv Irana. Prvi pogodak postigao je 7. juna 2015. na utakmici protiv Meksika.
National Football Conference
National Football Conference (NFC; bosanski: Nacionalna konferencija američkog nogometa) jedna je od dvije konferencije Nacionalne lige američkog nogometa (NFL - National Football League). NFC je osnovana nakon što je liga spojena sa Američkom ligom američkog nogometa (AFL) ranih 70-ih godina. Tada je NFC imala 13 timova, koji su se svi prije spajanja takmičili u NFL. U međuvremenu su svi bivši timovi iz AFL zajedno s timovima Cleveland Browns, Pittsburgh Steelers i Baltimore Colts (svi iz NFL-a) formirali Američku konferenciju američkog nogometa (AFC - American Football Conference).
Planovi spajanja
Postojalo je 5 planova za spajanje unutar NFC. Do konačnog izbora plana došlo se izvlačenjem. Ispod se vidi 5 predloženih planova. Plan broj 3 je izabran:
Plan 5
Nakon spajanja još 3 tima su se pridružila NFC-u sačinjavajući tako ukupan broj od 16 timova. Kad su se Seattle Seahawks i Tampa Bay Buccaneers pridružili ligi 1976. godine bili su privremeno plasirani u NFC, odnosno AFC tokom jedne sezone, nakon čega su promijenili konferencije. Seahawksi su se vratili u NFC kao rezultat prestrojenja iz 2002. Carolina Panthers su se pridružili NFC-u 1995.