cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vojača Kotromanić
Po poništenju braka
Po poništenju braka Vojača se vjerovatno sklonila u samostan kao što su to često radile i bivše kraljice u ostatku Evrope.
Moć (socijalna i politička)
U društvenim naukama i politici, moć je društvena proizvodnja efekta koji određuje kapacitete, postupke, uvjerenja ili ponašanje aktera. Moć se ne odnosi isključivo na prijetnju ili upotrebu sile (prinuda) od strane jednog aktera protiv drugog, već se može vršiti i difuznim sredstvima (kao što su institucije). Moć takođe može imati strukturne forme, jer određuje aktere u međusobnom odnosu (kao što je razlikovanje između gospodara i porobljene osobe, domaćina i njihovih rođaka, poslodavca i njihovih zaposlenih, roditelj i dijete, politički predstavnik i njihovi birači...), i diskurzivne forme, jer kategorije i jezik mogu dati legitimitet nekim ponašanjima i grupama u odnosu na druge. Termin autoritet se često koristi za moć koja se doživljava kao legitimna ili društveno odobrena od strane društvene strukture. Moć se može posmatrati kao zla ili nepravedna; međutim, moć se takođe može posmatrati kao dobra i kao nešto naslijeđeno ili dato za ostvarivanje humanističkih ciljeva koji će pomoći, pokrenuti i osnažiti i druge. Naučnici su napravili razliku između mehke i tvrde moći.
Pet osnova moći
U sada već klasičnoj studiji (1959.) (1959), socijalni psiholozi John R. P. French i Bertram Raven razvili su shemu izvora moći pomoću koje su analizirali kako igre moći funkcioniraju (ili ne funkcioniraju) u određenom odnosu. Prema Frenchu i Ravenu, moć se mora razlikovati od uticaja na sljedeći način: moć je ono stanje stvari koje se održava u datom odnosu, A-B, tako da dati pokušaj uticaja A na B čini željenu promjenu A u B vjerovatnijom. Ovako shvaćena, moć je u osnovi „relativna“ – zavisi od specifičnog shvatanja koje A i B primenjuju na svoj odnos, i zahteva B-ovo prepoznavanje kvaliteta u A, koji bi motivisao B da se promeni na način na koji A namjerava. A mora se oslanjati na 'bazu' ili kombinaciju osnova moći prikladne za odnos, da bi postigao željeni ishod. Korištenje pogrešne baze moći može imati neželjene efekte, uključujući smanjenje vlastite snage A. French i Raven tvrde da postoji pet značajnih kategorija takvih kvaliteta, ne isključujući druge manje kategorije. Od tada su navedene dodatne osnove – posebno u svojoj knjizi Garetha Morgana iz 1986., „Slike organizacije“ Images of Organization.
Legitimna moć
Takođe se naziva i "poziciona moć", legitimna moć je moć pojedinca zbog relativnog položaja i dužnosti nositelja pozicije unutar organizacije. Legitimna moć je formalna vlast koja se delegira nositelju funkcije. Obično ga prate različiti atributi moći kao što su uniforma, titula ili impozantna fizička funkcija. Jednostavno rečeno, moć se može izraziti kao „naviše“ ili „naniže“. Sa moći naniže, nadređeni kompanija utiču na podređene radi postizanja organizacijskih ciljeva. Kada kompanija pokazuje moć naviše, podređeni utiču na odluke svog lidera ili vođa.
Referentna moć
Referentna moć je moć ili sposobnost pojedinaca da privuku druge i izgrade lojalnost. Zasnovan je na harizmi i međuljudskim vještinama nositelja moći. Osoba se može diviti zbog specifične lične osobine, a to divljenje stvara mogućnost za međuljudski uticaj. Ovdje osoba pod moći želi da se poistovjeti sa ovim ličnim kvalitetima i dobija zadovoljstvo što je prihvaćena sljedbenik. Nacionalizam i patriotizam se ubrajaju u nematerijalnu vrstu referentne moći. Naprimjer, vojnici se bore u ratovima da brane čast zemlje. Ovo je druga najmanje očigledna moć, ali najefikasnija. Oglašivači su dugo koristili referentnu moć sportskih figura za reklamiranje proizvoda, naprimjer. Harizmatična privlačnost sportske zvijezde navodno vodi do prihvatanja podrške, iako pojedinac možda ima malo stvarnog kredibiliteta izvan sportske arene. Zloupotreba je moguća kada neko ko je simpatičan, ali mu nedostaje integritet i poštenje, dođe na vlast, dovodeći ga u situaciju da stekne ličnu prednost po cijenu pozicije grupe. Referentna moć je sama po sebi nestabilna i nije dovoljna za lidera koji želi dugovječnost i poštovanje. Međutim, u kombinaciji s drugim izvorima moći može pomoći osobi da postigne veliki uspjeh.
NGC 6296
NGC 6296 (također poznat kao IRAS 17062+0357, MCG 1-44-2, PGC 59690 i UGC 10719) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 310 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Najveći prečnik je 0,90 (81 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 17. juna 1863. godine.
Moć (socijalna i politička)
Ekspertska moć
Ekspertska moć je moć pojedinca koja proizilazi iz vještina ili stručnosti osobe i potreba organizacije za tim vještinama i stručnošću. Za razliku od ostalih, ovaj tip moći je obično vrlo specifična i ograničena na određeno područje u kojem je stručnjak obučen i kvalifikovan. Kada imaju znanje i vještine koje im omogućavaju da razumiju situaciju, predlažu rješenja, koriste čvrstu prosudbu i općenito nadmašuju druge, onda ih ljudi teže saslušati. Kada pojedinci pokažu stručnost, ljudi imaju tendenciju da im vjeruju i poštuju ono što govore. Kao stručnjaci za predmet, njihove ideje će imati veću vrijednost, a drugi će od njih tražiti liderstvo u toj oblasti.
NGC 6296
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Turkmeni
Turkmeni su turski narod, koji pretežno živi u Turkmenistanu, gdje čini oko 77% stanovništva. Turkmeni su većinom islamske vjeroispovjesti, a govore turkmenskim jezikom, koji spada u tursku grupu altajske porodice jezika.
Moć (socijalna i politička)
Moć nagrade
Nagradna moć zavisi od sposobnosti nositelja moći da dodijeli vrijedne materijalne nagrade, odnosi se na stepen do kojeg pojedinac može drugima dati neki vid nagrade kao što su beneficije, slobodno vreme, željeni pokloni, unapređenja ili povećanja plaće ili odgovornosti. Ova moć je očigledna, ali i neefikasna ako se zloupotrebi. Ljudi koji zloupotrebljavaju moć nagrađivanja mogu postati nasrtljivi ili biti ukoreni jer su previše otvoreni ili 'prebrzo pokreću stvari'. Ako drugi očekuju da će biti nagrađeni za ono što neko želi, postoji velika vjerovatnoća da će to i učiniti. Problem sa ovom osnovom moći je u tome što nagrađivač možda neće imati toliku kontrolu nad nagradama koliko je to potrebno. Supervizori rijetko imaju potpunu kontrolu nad povećanjem plaća, a menadžeri često ne mogu da kontrolišu sve radnje izolovano: čak je i kompaniji CEO potrebna dozvola odbora direktora za neke radnje. Kada pojedinac iskoristi dostupne nagrade, ili nagrade nemaju dovoljno percipirane vrijednosti za druge, njihova moć slabi. Jedna od frustracija korištenja nagrada je to što one često moraju svaki put biti veće da bi imale isti motivacijski utjecaj: čak i tada, ako se nagrade često dodjeljuju, ljudi mogu postati zasićeni nagradom, tako da ona gubi na djelotvornosti. . .U smislu kultura otkazivanja, masovna ostrakizacija koja se koristi za pomirenje nekontrolisane nepravde i zloupotrebe moći je "moć naviše". Politike za nadzor interneta prema ovim procesima kao put za kreiranje odgovarajućeg postupka za rješavanje sukoba, zloupotreba i štete koja se čini kroz uspostavljene procese poznata je kao "silazna moć"
Turkmeni
Turkmena ukupno ima oko 5,380.000, od toga u Turkmenistanu 2,975.000, Iranu 1,092.000 i Afganistanu 523.000.
Moć (socijalna i politička)
Prinudna moć
Prinudna moć je primjena negativnih utjecaja. Uključuje mogućnost degradiranja ili uskraćivanja drugih nagrada. Želja za vrijednim nagradama ili strah od uskraćivanja mogu osigurati poslušnost onih koji su pod moći. Moć prinude obično je najočitiji, ali najmanje efikasan oblik moći jer stvara ogorčenost i otpor ljudi koji je doživljavaju. Pretnje i kazne su uobičajena sredstva prinude. Nagoveštavanje ili prijetnja da će neko biti otpušten, degradiran, uskraćene privilegije ili nepoželjni zadaci – to su karakteristike upotrebe sile prinude. Ekstenzivna upotreba sile prinude rijetko je prikladna u organizacionom okruženju, a oslanjanje samo na ove oblike moći će rezultirati vrlo hladnim, osiromašenim stilom vođenja. Ovo je tip moći koja se obično vidi u modnoj industriji u sprezi sa legitimnom moći, a u literaturi specifičnoj za industriju naziva se "glamurizacija strukturne dominacije i eksploatacije".
Turkmeni
Postoji turkmenska zajednica u Iraku, u gradu Kirkuku, gdje su Turkmeni do pada Sadama Huseina imali većinu. Tu zajednicu i njene političke stranke podržava turska vlada, što je uzrok stalnih napetosti s Kurdima.
Moć (socijalna i politička)
Principi u međuljudskim odnosima
Prema Lauri K. Guerrero i Peteru A. Andersenu u "Bliski susreti: komunikacija u odnosima":
Također pogledajte
• Kompleks neprijateljstva i neprijateljstva
• Pristrasnost autoriteta
• Kontrola vremena u odnosima moći
• Diskurs moći
• Disciplina
• Struktura moći
• Podjela vlasti
Norvežani
Norvežani sjeverna su germanska etnička grupa porijeklom iz Norveške. Dijele zajedničku kulturu i govore norveškim jezikom. Norvežani i njihovi potomci nalaze se u dijaspori širom svijeta, s većim brojevima u Sjedinjenim Američkim Državama, Kanadi, Australiji, Argentini, Čileu, Urugvaju, Brazilu, Meksiku, Novom Zelandu i Južnoafričkoj Republici.
.gf
.gf je najviši internet domen za Francusku Gvajanu. Kompanija Net Plus je zadužena za ovu domenu, koja je predstavljena 1986. Osim toga, domena je malo u upotrebi.
Norvežani
Historija
mini|250px|17. maj, Dan Ustava u Norveškoj Krajem 3. milenija prije nove ere narodi proto-indoeuropske kulture vrpčaste keramike doselili su se u Norvešku i sa sobom donijeli konje, poljoprivredu, stoku i točak.
Tokom vikinškog doba Harald Fairhair ujedinio je mnoga norveška mala kraljevstva nakon što je pobjedio u odlučnoj bitki za Hafrsfjord. Poslije dva vijeka vikinške ekspanzije trend je zaustavljen u 11. vijeku prihvaćanjem kršćanstva i odbacivanjem nordijskog paganizma. Za vrijeme Crne smrti, oko 60% stanovništva je umrlo, a 1397. godine Norveška je stupila u zajednicu s Danskom.
Nakon poraza zajednice Danske i Norveške u napoleonskim ratovima 1814. godine, Norveška je stupila u zajednicu sa Švedskom i usvojila novi ustav. Rastući nacionalizam tokom 19. vijeka doveo je do referenduma 1905. gdje su građani izglasali nezavisnost. Iako je službeno Norveška bila neutralna u Prvom svjetskom ratu, zemlja je neslužbeno podržavala sile Entente. Također, i u Drugom svjetskom ratu Norveška je proglasila neutralnost, ali je ipak bila okupirana pet godina od strane nacističke Njemačke (1940–45). Godine 1949. Norveška je postala članica NATO-a. Otkriće nafte i plina u svojim teritorijalnim vodama krajem 1960-ih omogućilo je veliki ekonomski napredak Norveške. U referendumima održanim 1972. i 1994. odbili su pristupanje EU.
Moć (socijalna i politička)
Također pogledajte
• Društvena norma
• Kolaps države
• Anatomija revolucije
• Veto, moć da se zabrani radnja
• Agentska moć
Norvežani
Kultura
Norveška kultura usko je povezana sa historijom i geografijom zemlje. U 18. vijeku stvoren je romantični nacionalistički pokret, koji je još uvijek vidljiv u norveškom jeziku i medijima. U 19. vijeku norveška kultura je procvjetala prilikom napora u postizanju nezavisnog identiteta u područjima književnosti, umjetnosti i muzike.
Breza (općina)
Breza je naseljeno mjesto i središte istoimene općine koja se prostire na teritoriji od 72,9 km2. Nalazi se u sastavu Zeničko-dobojskog kantona i graniči sa tri općine: Ilijaš, Vareš i Visoko.
Historija
Breza kao naselje u historijskim dokumentima se pominje od drugog vijeka naše ere sa imenom Hedum Kastelum (naseljena tvrđava). Bila je sjedište veoma militantnog plemena Desitijati, a iz ovog perioda postoje mnogi važni spomenici (najznačajniji su dvije crkve iz petog vijeka).
Obje bazilike su dijelovi većih objekata. Na stupu jedne od njih graviran je potpuni germanski futhark runa, a na drugom latinička abeceda. Sve ovo, sa ostalim nalazima i načinom gradnje ukazuje na 6. vijek i na Istočne Gote kao osnivače ovog objekta. Po monumentalnosti zaključuje se da je kompleks u Brezi bio rezidencija višeg istočnogotskog upravnog službenika.
U Brezi postoji nekoliko arheoloških mjesta, koja su nažalost nedovoljno istražena. Arheološki lokalitet Kamenjača je najpoznatiji.
Geografski položaj
mini|desno|270px| ''Geografski položaj općine Breza
Cotlar–Steinova lema
U matematici, u oblasti funkcionalne analize, Cotlar–Steinova lema skore ortogonalnosti, koja je naziv dobila po matematičarima Mischai Cotlaru i Eliasu Steinu. Može se koristiti za dobijanje informacija o operatorskoj normi operatora, koji djeluje iz jednog Hilbertovog prostora u drugi, kada se operator može razložiti u skoro ortogonalne dijelove.
Originalnu verziju ove leme (za samopridružene i međusobno komutativne operatore) dokazao je Mischa Cotlar 1955. godine, što ga je dovelo do zaključka da je Hilbertova transformacija neprekidni linearni operator u L^2, bez korištenja Fourierove transformacije.
Cotlar–Steinova lema skore ortogonalnosti
Neka E,\,F budu dva Hilbertova prostora. Razmotrimo familiju operatora T_j, , gdje je svaki T_j neprekidni linearni operator iz E u F.
Naznačimo
Familija operatora , je skoro ortogonalna ako je
konvergira u topologiji jakog operatora, i da je
Primjer
Slijedi primjer ortogonalne familije operatora. Razmotrimo matrice beskonačnih dimenzija
i, također
Tada je za svako j, odakle slijedi da red ne konvergira u topologiji uniformnog operatora.
Ipak, pošto je
za j\ne k, Cotlar–Steinova lema skore ortogonalnosti govori nam da
konvergira u topologiji jakog operatora, te da je ograničen sa 1.
Jaurès (Metro Pariz)
Metro stanica Jaurès  pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi na granici 10 i 19. arondismana. Pored linije metroa, stanica je povezana i linijom.
Hemisfera
Hemisfera (gr. hemi, bs "pola"; gr. sphaira, "lopta, kugla") je riječ koja označava polovinu sfere. Sinonim je polulopta. Često se koristi u matematici, a u praksi naročito u astronomiji. Planeta Zemlja je sastavljena od sjeverne i južne hemisfere, koju dijeli ekvator. Dok zapadnu i istočnu zemljinu hemisferu dijeli Greenwichki meridijan.
Zemljine hemisfere
mini|Podjela hemisfera po [[ekvatoru i Greenwichu, licenca javno vlasništvo ; autor Kmf164 2005]]
Sjeverna
Sastoji se od cijele Evrope, Sjeverne Amerike, sjevernog dijela Južne Amerike, dvije trećine Afrike te gotovo cijele Azije (Indonezija samo djelimično).
Južna
Ubraja se veći dio Južne Amerike, jedna trećina Afrike, cijeli Antarktik, mali dio Azije tačnije Indonezije te Australije i Okeanije.
Zapadna
Sastoji se od polovine Antarktika, cijelog Grenlanda, cijele Sjeverne i Južne Amerike uključujući i Centralnu Ameriku s Karibima.
Istočna
Većina Afrike je čini, polovina Antarktika, cijela Azija i Australija (s Okeanijom) i veći dio Evrope.
Kardamom
mini| Elettaria cardamomum
Kardamom potiče iz Indije. Pripada porodici ingvera (zingiberaceae).
Kardamom je biljka 1 do tri metra visoka, sa velikim listovima i bijelim cvjetovima. Plod je kapsula koja sadrži 8-16 sjemenki. Sjemenke imaju izražen ljutkast ukus i od njih se i dobija začin. Upotrebljava se u pekarskoj industriji.
Demografija Kladnja
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Kladanj imala je 16.070 stanovnika, raspoređenih u 43 naselja.
Popis 1991.
ukupno: 16.070
Popis 1981.
ukupno: 15.641
Popis 1971.
ukupno: 14.015
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima, 1991.
Apsolutna etnička većina:
Pravni fakultet u Sarajevu
mini|desno|250px|Pravni fakultet u Sarajevu Pravni fakultet u Sarajevu je najstarija savremena visokoškolska institucija u oblasti društvenih nauka u Bosni i Hercegovini.
799.
Godina 799. (DCCXCIX) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 799. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Pravni fakultet u Sarajevu
Historija
Nastanak Fakulteta vezuje se za početak savremene historije visokoškolske nastave u BiH, tj. za 20. august 1946. godine. U prvoj akademskoj godini 1946/47. godine, nastava je počela 6. februara 1947. godine, a bilo je upisano ukupno 334 studenta. Od školske godine 1963/64. broj upisanih studenta raste, odnosno te godine je upisano preko 1000 studenata.
799.
Evropa
Prvi upad Vikinga u Galiju na akvitanskoj obali. Opljačkana su određena mjesta u Akvitaniji, uključujući i samostan Saint-Philibert de Noirmoutier.
Pravni fakultet u Sarajevu
Historija
Do danas upisano je oko 57.000 studenata, a diplomu Pravnog fakulteta u Sarajevu primilo je 11.500 studenata (podatak iz septembra 2003).
.mt
.mt je najviši Internet domen za Maltu.
Petrinje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Petrinje su imale 39 stanovnika.
Nashville
Nashville je glavni grad američke savezne države Tennessee. Po veličini je drugi grad nakon Memphisa. Nalazi se na Cumberland rijeci u okrugu Davidson u sjevernom dijelu države.
Nashville je poznat kao centar američke country muzike. Tu se nalazi kuća slavnih i muzej posvećen ovom žanru muzike, a svake godine se održava najveći festival country muzike u SAD-u.
Niko Kovač
Niko Kovač (Berlin, 15. septembar 1971.) je hrvatski nogometni trener i bivši nogometni, reprezentativni kapiten. Trenutni je trener Monaca. Bio je selektor nogometne reprezentacije Hrvatske od oktobra 2013. do septembra 2015. Još je radio kao trener u Eintracht Frankfurtu i Bayern Münchenu.
Zapreminski protok
Neka je data površina A i fluid koji struji kroz nju sa uniformnom brzinom v sa uglom θ od normale na površinu A, protok iznosi:
U specijalnom slučaju, gdje je tok okomit na površinu (θ = 0), volumski protok iznosi:
Ako brzina kroz površinu nije uniformna (ili ako površina nije ravna), tada se protok fluida može izračunati pomoću površinskog integrala:
gdje jedS diferencijal površine opisan sa: sa n kao jediničnim vektorom površinske normale i dA diferencijal intenziteta površine.
Ako je površina S zatvara zapreminu V, teorema givergencije (Gaussova teorema) govori da je protok fluida kroz površinu jednak integralu divergencije vektorskog polja brzine v na tom volumenu:
Grigorij Rasputin
Grigorij Jefimovič Rasputin (10. januar 1869 – 30. decembar 1916) bio je ruski svećenik i mistik.
Rani život
Grigorij Rasputin je rođen u malom sibirskom selu Pokorovskoje na obali rijeke Ture u tadašnjoj Tobolskoj guberniji (današnja Tajmenska oblast). Neko vrijeme su postojale izvjesne nedoumice oko tačnog datuma rođena Rasputina i smatralo se da je rođen u periodu između 1863. i 1873. godine. Međutim nedoumice su riješene pronalaskom novog dokumenta prema kojima je Rasputin rođen 10. januara 1869. godine po julijanskom kalendaru, odnosno 22. januara 1869. godine po gregorijanskom kalendaru.
Ne postoji mnogo podataka o ranom djetinjstvu Rasputina, a ono malo poznatog o njemu su najvjerovatnije iznijeli članovi njegove porodice. Imao je starijeg brata Dmitrija i sestru Mariju koja je bolovala od epilepsije i koja se udavila u rijeci. Također se zna da je jedne prilike dok su se braća igrala pored jezera, Dmitrije pao u jezeru nakon čega je Grigorije skočio u jezeru pokušavajući da ga spasi. Ipak, slučajni prolaznik ih je obojicu spasio ali je Dmitrije poslije umro od posljedica upale pluća. Ti strašni gubici brata i sestre dok je Rasputin još bio dijete, su ostavili dubok trag na njega te je to vjerovatno i presudilo da svojoj djeci da upravo ta imena, Dmitrije i Marija, po bratu i sestri. Mitovi oko toga da je Rasputin posjedovao nadnaravne moći su vidljive i u priči koja kaže da je jedne prilike kada je Efimu, Rasputinovom ocu, neko ukrao konja upravo Rasputin bio u stanju identificirati osobu koja je izvršila tu krađu. Kada je napunio 18 godina odlazi u manastir i tamo ostaje 3 mjeseca. Tu se pridružuje zabranjenoj flagelantskoj vjerskoj sekti. Nedugo nakon što je napustio manastir, Rasputin posjećuje svetog čovjeka po imenu Makarij čija se kuća nalazila u blizini. Makarij je imao veliki utjecaj na Rasputina što je odrazilo i na oblikovanje njegovog karaktera. Rasputin se 1889. godine oženio s Praskovia Fjodorovnom s kojom je imao 3 djece: Dmitrija, Varvaru i Mariju. S drugom ženom je imao još jedno dijete. 1901. godine odlazi od kuće kao hodočasnik i pri tome posjećuje Grčku i Jerusalim a 1903. godine dolazi u tadašnju rusku prijestolnicu Sankt Peterburg gdje se predstavlja kao sveti čovjek sa iscjeliteljskim i vidovnjačkim moćima. Zahvaljujući svojim hipnotičkim moćima u Petrogradu zaustavlja krvarenje carevića Alekseja zbog čega ga je pod svoju zaštitu uzela carica Aleksandra Fedorovna.
Iscjeljitelj carevića Alekseja
Na svom hodočasničkom putu po Sibiru, Rasputin je saznao o Aleksejovoj bolesti. Naime, tokom pada sa konja na odmoru sa porodicom, Aleksej je zadobio unutrašnje krvarenje. Tražeći svuda pomoć svome sinu, carica se obraćala svima koji su mogli pomoći te je njena prijateljica Ana Virubova preporučila Rasputina. Rasputin je pomogao careviću, navodno kroz molitve mada se pretpostavlja da je pomoću pijavica ili pak hipnoze uspijevao da zaustavi krvarenje. Vremenom, zahvaljujući između ostalog i izlječenju carevića, Rasputin je zadobio povjerenje cara koji ga je proglasio svetim čovjekom i prijateljem porodice. Osim toga vrlo brzo je ostvario svoj utjecaj na caricu pa čak i u političkom smislu.
Kontroverze
Rasputin po dolasku u Sankt Peterburg ubrzo postaje kontroverzna ličnost, postaje osoba koja je involvirana u paradigmu oštre političke borbe koja uključuje monarhističke, antimonarhističke, revolucionarne i druge političke snage i interese. Vodi raskalašen i skandalozan lični život sa ženama petrogradskog visokog društva. Često je viđan kako odlazi sa prostitutkama, opija se i ne vraća se kući do ranih jutarnjih sati. Bio je optužen od mnogih uglednih osoba, za razna nedjela, od neograničenog i neobuzdanog seksualnog života (uključujući silovanje časnih sestara) pa do neprimjerene političke dominacije nad kraljevskom porodicom. Zbog svi tih stvari, petrogradska elita ga i nije najbolje prihvatila. Došao je i u sukob sa Ruskom pravoslavnom crkvom zbog svog uvjerenja da se povezanost s Bogom može postići kroz grijeh, jer navodno, grijeh je sastavni dio ljudskog ponašanja i da se kroz vjernikovo priznanje grijeha i prihvatanje poniženja od ljudi, pridobiva božija milost. Na početku 1. svjetskog rata proriče da će ruska armija biti uspješna samo ako car uzme komandu nad vojskom u svoje ruke, što je zbog loše pripremljenog cara Nikolaja rezultovalo lošim posljedicama po Rusiju. Dok je car bio na frontu, Rasputinov utjecaj na caricu je stalno rastao. Uskoro je postao njen lični savjetnik i popunio je utjecajna politička mjesta svojim ljudima. Zbog tog svog utjecaja a i zbog 1. svjetskog rata, ruska privreda je počela naglo propadati. Osim carice, krivljen je i Rasputin upravo zbog njegovog utjecaja na nju. Takav razvoj događaja su koristili politički protivnici cara i nastojali su da oslabe integritet dinastije Romanov te prisile cara da se odrekne apsolutne vlasti i odvoji crkvu od države.
Smrt
mini|desno|[[Moika Palača, pored rijeke gdje je Rasputin omamljen i ubijen]] Ubistvo Rasputina je postalo legenda, dijelom zbog samih stvari koje su izmislile osobe koje su ga ubile a dijelom i zbog toga što je teško bilo razabrati stvarni tok ovog događaja. U noći 30. decembra 1916. godine, Rasputina su odlučili ubiti knez Feliks Jusupov, caričin rođak zajedno sa velikim vojvodom Dmitrijem Pavlovičem i grupa zavjerenika. Namamili su ga u Moika palaču i ponudili crnim vinom i kolačima u koji su stavili veliku količinu cijanida, međutim kako otrov nije djelovao, Jusupov je iz neposredne blizine pucao na Rasputina. Rasputin je pao na pod naizgled mrtav. Nakon nekoliko minuta ustao je, udario kneza Jusupova i pokušao da pobjegne. Ostali zavjerenici su ga sustigli, istukli ga i ispalili nekoliko metaka u njega te pa potom bacilli u hladnu rijeku Nevu. Kada su 3 dana poslije pronašli mrtvo Rasputinovo tijelo, autopsijom je ustanovljeno se da su mu pluća bila ispunjena vodom što je značilo da nije bio mrtav kad je bačen u vodu i da se nastavio boriti za život prije nego se utopio. Nakon toga, carica Aleksandra je pokopala Rasputinovo tijelo u temelje carskoga sela, ali nakon februarske revolucije grupa radnika iz Sankt Peterburga je otkrila posmrtne ostatke, odnijela ih u obližnju šumu te ih spalila.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2012.
mini|260px| Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2012. je bilo nogometno takmičenje koje je održano od septembra 2010. do novembra 2011. godine. U kvalifikacijama je učestvovala 51 reprezentacija. Reprezentacije su bile podijeljene u devet grupa gdje je šest grupa sačinjavalo šest reprezentacija te tri grupe u koju je sačinjavalo pet reprezentacija. Prvoplasirane ekipe svih grupa su obezbjedile učešće na Evropskom prvenstvu 2012. Također, na prvenstvo je obezbjedila i najbolja drugoplasirana ekipa. Ostalih osam drugoplasiranih reprezentacija igralo je baraž za odlazak na prvenstvo. Domaćini Evropskog prvenstva Poljska i Ukrajina nisu učestvovali u kvalifikacijama.
Nosioci
Reprezentacije učesnice kvalifikacija su bile podijeljene u šest jakosnih grupa. Izvlačenje kvalifikacijskih grupa je održano 7. februara 2010. godine u Varšavi. U obzir je uzet UEFA koeficijent koji je obračunavao utakmice igranih u posljednja tri ciklusa kvalifikacija. Obračunavanje je izvedeno zbrajanjem poena na sljedeći način:
Zbog političkih nesuglasica oko teritorije Nagornog Karabaha između Armenije i Azerbejdžana, te rata Rusije i Gruzije na području Južne Osetije i Abhazije, izvlačenjem je uzeto u obzir, da se pomenute reprezentacije ne nađu u istoj kvalifikacijskoj grupi.
Pravila takmičenja
U slučaju da dvije ili više reprezentacije imaju isti broj bodova, redoslijed u grupi određuje se po sljedećim kriterijima:
Kvalifikacije
{{legend|#00FF7F|Ekipa se kvalificirala na Evropsko prvenstvo 2012.|border=#0F0F0F}} {{legend|#00aaff|Ekipa se kvalificirala na Evropsko prvenstvo 2012. kao najbolja drugoplasirana ekipa|border=#0F0F0F}} {{legend|#ccccff|Ekipa se kvalificirala u baraž|border=#0F0F0F}}
Baraž
Utakmice baraža su igrane 11. i 15. novembra 2011. godine. Pobjednici baraža su se kvalificirali na Evropsko prvenstvo 2012.
Nosioci
mini|desno|200px|[[Zbigniew Boniek tokom izvlačenja]] Izvlačenje parova baraža je obavljeno 13. oktobra 2011. godine u Krakówu.
Ekipe učesnice su bile raspoređene u dvije grupe: nosioci i nenosioci. Za određivanje nosioca i nenosioca odlučio je UEFA koeficijent koji je obračunavao utakmice igranih u posljednja tri ciklusa kvalifikacija. Obračunavanje je izvedeno zbrajanjem poena na sljedeći način: Raspored ekipa na osnovu koeficijenta je bio raspoređen na sljedeći način:
Lista strijelaca
U kvalifikacijama je dato 636 golova gdje se 339 različitih fudbalera upisalo u strijelce i 17 autogolova. Na listi je prikazano top 15 najboljih strijelaca kvalifikacija.
Doljani (Hadžići)
Doljani su naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
Plešivica (Sežana)
Plešivica je naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Plešivica je imala 60 stanovnika.
CLCNKB
Hloridni kanal Kb, znan i kao CLCNKB, jest protein koji je kod ljudi kodiran genom CLCNKB sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 687  aminokiselina, a molekulska težina 75.446 Da.
Funkcija
Hloridni kanal Kb (CLCNKB) je član porodice CLC naponski-ovisnih hloridnih kanala, koji sadrži najmanje 9 hloridnih kanala sisara. Vjeruje se da svaki ima 12 transmembranskih domena i unutarćelijske N- i C-krajeve. Mutacije u CLCNKB dovode do autosomno recesivnog tipa III Bartterovog sindroma. CLCNKA i CLCNKB su usko povezani (94% identičnost sekvence), čvrsto povezani (odvojeni sa 11 kb genomske sekvence) i oba su eksprimirana u bubrezima sisara.
798.
Godina 798. (DCCXCVIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 798. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Antitijelo
Antitijela su proteini iz grupe globulina koji se kod sisara stvaraju kao reakcija na strane materije koje su prodrle u organizam. Te strane materije se neutraliziraju antitijelima, koja predstavljaju odbrambene materije pomoću kojih se stvara stimulirani imuni sistem.
Svaki vrh "Y" u antitijelu sadrži paratop (strukturu koja je uporediva sa bravom) koji je specifičan za samo jedan osobeni epitop (analogija ključa) na antigenu, pomoću kojeg se ove dvije strukture precizno međusobno vežu. Koristeći ovaj mehanizam vezivanja, antitijela se mogu vezivati za mikrobe ili zaražene ćelije koje napadaju druge dijelove imunog sistema, te neutraliziraju svoj cilj direktno (na primjer, blokirajući dio mikroba koji mu je bitan za invaziju i opstanak). Proizvodnja antitijela je glavna funkcija humoralnog imunog sistema. Antitijela luči posebna vrsta bijelih krvnih zrnaca zvanih plazma ćelije. Antitijela se mogu pojaviti u dva fizička oblika, topivi oblik koji se luči iz ćelije i membransko - vezani oblik koji je priključen na površinu B ćelija i naziva se receptor B ćelija (BCR). BCR se nalazi samo na površini B ćelija i olakšava njihovu aktivaciju i kasnije diferencijacije, bilo u proizvođače antitijela pod nazivom plazma ćelije ili memorijske B ćelije koje će opstati u tijelu i zapamtiti isti antigen. Na taj način B ćelije brže mogu odgovoriti nakon budućih izlaganja tom antigenu.
Izotipovi
Antitijela se mogu pojaviti u različitim varijantama poznatim kao izotipovi ili klase. Kod sisara postoji pet izotipskih antitijela: IgA, IgD, IgE, IgG, IgM. Svaki je označen prefiksom "Ig", koji označava imunoglobulin, a druga oznaka u nastavku simbola odnosi se posebno za svako pojedinačno antitijelo. Razlikuju se po biološkim svojstvima, funkcionalnoj lokaciji i sposobnosti da se bave različitim antigenima, kao što je prikazano u narednoj tabeli.
NGC 150
NGC 150 (također poznat kao ESO 410-19, IRAS 00317-2804, MCG -5-2-18, PGC 2052 i UGCA 7) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 73 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 3,90 (83 hiljade sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 20. novembra 1886. godine.
Antitijelo
Izotipovi
Izotopi antitijela B ćelija se mijenjaju tokom razvoja i aktiviranja. Nezrele B ćelije koje nikada nisu bili izložene antigenu, ispoljavaju samo IgM + isotop u obliku koji je vezan za površinu. B limfocit u svom zrelom obliku (koji je spreman za odgovor), poznat je kao "naivni B limfocit". Takav limfocit ima površinske IgM + i IgD +. Ko-ekspresija oba ova imunoglobulinska izotipa čini B ćelije 'zrelim' i spremnim da odgovore na antigen. Aktivacija B ćelija prati angažman ćelijski vezanih molekula antitijela sa antigenom, uzrokujući ćelijsku diobu i diferencijaciju i nastanak ćelija (zvanih plazma ćelije), koje stvaraju antitijela. U ovom aktiviranom obliku, B ćelija počinje proizvoditi antitijela u obliku za lučenje, a ne membranski-vezani oblik. Neke ćelije kćeri aktivirane B ćelije prolaze isotipsko prebacivanje, mehanizam koji uzrokuje proizvodnju antitijela za promjenu IgM ili IgD u druga izotipska antitijela: IgE, IgA ili IgG, koje imaju definirane uloge u imunom sistemu.
NGC 150
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Antitijelo
Struktura antitijela i reakcija antigen - antitijelo
Antitijela su prisutna u krvi, limfi, tkivima te u membranama sluzokože. Antitijela uglavnom ne "prepoznaju" cjelokupnu strukturu antigena nego jedan te isti karakteristični dio tzv. antigen determinantu (epitop). Mjesto na antitijelu koje služi za vezivanje na antigen naziva se paratop. Pri kontaktu sa antigenom antitijelo provodi tzv. humoralnu imunu reakciju.
Svako antitijelo se sastoji od dva jednaka teška lanca (teški lanci, H) i dva lahka lanca (lahki lanci, L) koji su kovalentnim disulfidnim mostovima međusobno povezani u strukture oblika slova (Y). Jedan lahki lanac se sastoji od jedne promjenljive i od jedne konstantne domene. Teški lanci imaju jednu promjenljivu i 3 ili 4 konstantne domene. Promjenljive domene jednog teškog i jednog lahkog lanca grade mjesto vezivanja antitijela na antigen. To mjesto će se zatim specifično vezivati na odgovarajuće mjesto vezivanja na antigenu po principu "odgovarajućeg ključa za odgovarajuću bravu". Mala je vjerovatnoća da dva (metaforički rečeno) različita ključa imaju strukturu koja odgovara istoj bravi, odnosno mjestu vezivanja na antigenu, iako se i to može desiti. Na tom fenomenu počiva objašnjenje razvoja autoimunih oboljenja. Veza izmedu epitopa na antigenu i antitijela je nekovanlentna.
Mehanizmi djelovanja
Antitijela djeluju kroz različite mehanizme:
Klase antitijela
Antitijela se mogu podijeliti na različite klase i podklase na osnovu strukturnih razlika u okviru konstantnih regija teških lanaca. Konstantne regije teških lanaca svih antitijela jednog izotipa imaju istovjetnu aminokiselinsku sekvencu.
Kod većine kičmenjaka ima pet različitih klasa (izotipova) imunoglobulina. Osim toga, neke klase je moguće pronaći samo kod određenih životinjskih vrsta ili se pojavljuju samo u određenim dijelovima organizma gdje imaju različite uloge.
Imunoglobulini čovjeka
Kao i kod ostalih sisara, imunoglobulini čovjeka su antitijela koja nastaju kao rezultat aktivnosti zrelih limfoidnih ćelija (plazmocita). Tetramerne su molekule u obliku slova Y. Sastoje se od dva relativno duga (tzv. teška – H–lanca) i dva kraća polipeptidna lanca (tzv. lahki – L–lanci). S obzirom na građu imunoglobulina i tip teških lanaca koji ih sačinjavaju (i određuju njihovu antigenu strukturu), moguće je razlikovati pet klasa imunoglobulina.
Ova antitijela su proteinske prirode (globulinske frakcije), gotovo isključivo pripadaju gamaglobulinima (g–globulini ili imunoglobulini; u novije vrijeme drugi naziv se više koristi). Zahvaljujući njihovoj funkciji, svaka jedinka je sposobna da razlikuje vlastite supstance od stranih. Sastoje se od četiri polipeptidna lanca: po dva teška (H) i lahka (L), pri čemu diferencijacija na ove kategorije počiva na razlikama u njihovoj molekulskoj masi. Svaki teški lanac tipičnog imunoglobulina sadrži oko 420 aminokiselina (molekulske mase oko 50 kDa), a kod lahkih ih je ugrađeno oko 210 (ukupne molekulske mase oko 25 kDa). Uz aminokiseline, u IgG su objedinjeni i ugljikohidrati (oko 2,5% ukupne molekulske mase). H i L lanci su međusobno povezani disulfidnim (–S–S–) i kovalentnim vezama, pri čemu obrazuju Y–oblikovani kompleks. Lahki (L) lanci imunoglobulina su dvostruko kraći od teških (H). Na N–terminalu je smješten varijabilni, a na C njegov nevarijabilni (konzerviran) domen. Antigen vezujući fragment (Fab) čine lahki lanac i Fd segment (VH+CH1) H – lanca. Unutar tetramerne imunoglobulinske molekule, dvije (L) i dvije (H) komponente su identične. Fc fragment sačinjavaju C–terminalni segmenti H–lanaca (CH2+CH3). Region između CH1 i CH2 je linearne – prije nego globularne strukture i označen je kao tzv. "ovisni region." To je zglobna struktura između tzv. "operativnog" i "inertnog" – unutarmolekulski fiksiranog segmenta antitijela. Svaka zrela plazma–ćelija proizvodi samo jednu vrstu imunoglobulina, sa međusobno podudarnim L– i H–lancima. Aktivni centri su na teškim lancima i čine ukupno oko 3–5% njihovih makromolekula. Pretpostavlja se da su obično najmanje dvovalentni, a mogu biti i polivalentni, sa 6–10 aktivnih centara, odnosno valencija antitijela. Kategorizacija antitijela (imunoglobulina: Ig) na "klase" i "potklase" počiva na osobenostima teških lanaca, a njihovi "tipovi" i "podtipovi" se diferenciraju na osnovu svojstava lahkih lanaca. Svaki krak ove strukture u obliku ipsilona ima posebnu antigen–vezujuću funkciju i označava se kao antigen–vezujući fragment (Fab), a njen rep je kristalizirajući fragment (Fc).
Prema strukturi i vrsti sastavnih teških lanaca, imunoglobulini ispoljavaju široku varijaciju. Analizom njihove elektroforetske mobilnosti, kod ljudskih vrsta je registrovano pet klasa imunoglobulina (Ig), tj. IgG: gama-γ (g); IgA: alfa-α (a); IgM: mi-μ (m); IgD: delta-δ (d); IgE: epsilon-ε (e):.
Kod različitih imunoglobulina (čak iste klase), varijabilni domen (VH) na N–kraju H–lanca sadrži različitu aminokiselinsku sekvencu. Preostali domeni imaju više–manje homolognu strukturu kod svih vrsta imunoglobulina, što ukazuje na njihovo zajedničko porijeklo (genska duplikacija) i diversifikaciju (mutacije). Stalni (nepromjenljivi) domeni teških lanaca imunoglobulina (CH1, CH2, CH3 i CH4) čine tri četvrtine ukupne dužine lanaca i unutar su iste klase, te su u principu identični. Superfamilija imunoglobulinskih domena je grupa glikoproteina koja je smještena na površini membrane nekih ćelija i koja ima jednu ili više imunoglobulinskih domena. Svaki domen je sekvenca od stotinjak aminokiselina koja je savijena prema naprijed i nazad stvarajući dvosloj stabiliziran međusobnim disulfidnim vezama (–S–S–). U ovu superfamiliju se ubrajaju: imunoglobulini sa do 12 domena po molekuli, receptori T–ćelija, MHC, CD4 i CD8 receptori. X–kristalografska analiza pokazuje da polipeptidni lanci nisu ravni, nego da su savijeni na poseban način, čineći kompaktne globularne (kuglaste) strukture nazvane domeni. Lahki se lanac sastoji od dviju domena koje se nazivaju varijabilni domeni (VL) i konstantni domen (CL). Teški lanac svih klasa imunoglobulina sadrži po jedan varijabilni domen (VH) i tri (IgG, IgA, IgD klase) odnosno četiri konstantne domene (CH – klase IgM i IgE) koje se označavaju sa CH1, CH2, CH3 i CH4. VL i VH domeni se nalaze na N–terminalnom kraju Fab dijela i sačinjavaju vezno mjesto za antigen. Domeni nastaju mnogostrukim savijanjem lanca (oko 110 aminokiselina), tako da se od niza antiparalelno nabranih lanaca stvaraju dvije plohe koje su zajedno zgužvane u valjkastu tvorevinu.
797.
Godina 797. (DCCXCVII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 797. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Interferon
Interferon (IFN) je vrsta proteina koje stvaraju ćelije imunog sistema (bijela krvna zrnca, fibroblasti) kao reakciju na napad vanjskih faktora - patogena kao što su virusi, bakterije, paraziti i ćelije tumora. Interferoni pripadaju velikoj grupi glikoproteina pod nazivom citokini.
Posebne funkcije koji interferoni imaju su:
Način djelovanja interferona ogleda se u slijedećem:
Opis
200px|mini|desno|Ljudski interferon-α 200px|mini|desno|Ljudski interferon-β 200px|mini|desno|Ljudski interferon-γ
Postoje dvije glavne vrste interferona podijeljene u dva tipa:
U principu, interferoni imaju različita svojstva i mogu imati različite efekte:
Prilikom infekcije virusom, interferon javlja njegovo prisustvo te daje uputstvo imunim ćelijama da zamijene proteazu sa imunoproteazom.
IFN-α i IFN-β reaguju u okviru urođene imunološke reakcije na patogene virusnog porijekla. Određeni simptomi poput povišene temperature i slabost u mišićima su dijelom posljedica prisustva interferona. Oni se aktiviraju kada se u datoj ćeliji nagomilaju abnormalne količine RNK sa dvije spirale (dsRNA, od en. double-stranded RNA). U normalnim uslovima, dsRNA je prisutna u malom broju i povećanje njene koncentracije predstavlja signal za stvaranje interferona. Gen koji kodira ovaj citokin se aktivira u inficiranim ćelijama i ispušta se prema okolnim ćelijama.
Kada prva ćelija umre zbog citolitičnog virusa (citoliza - uništenje ćelije razaranjem ćelijske membrane) tada se hiljade virusa iz mrtve ćelije ispušta prema okolnim ćelijama. Srećom, one su već primile interferon koji ih je upozorio na prisustvo opasnosti. Ćelije tada počinju stvarati velike količine PKR proteina (protein kinaza, Protein kinase-R). Dakle, ako virus napadne ćeliju koja je upozorena interferonom, ona već ima spremnu odbranu.
PKR je aktivirana putem dsRNK te prebacuje grupe fosfata na protein eIF2. Zbog fosforizacije, eIF2 ima smanjenu sposobnost poticanja stvaranja proteina kodiranih u mRNK (en. messenger RNK, informaciona ili matrična RNK koja sadrži "šemu" kodiranja određenog proteina). Ovim se spriječava replikacija virusa ali i normalne funkcije ćelije pa je rezultat poguban po oboje - i virus i ćelija umiru.
IFN-γ nema posebnu ulogu kod reakcija na viruse. No, on je glavni aktivator makrofaga, kako kod urođenih imunoloških reakcija tako i kod onih potaknutim ćelijama.
Upotreba
250px|mini|lijevo|Bočice sa ljudskim leukocitnim interferonom
Kao što je i njihova prirodna funkcija, interferoni imaju antiseptička, antibakterijska, antivirusna i antionkogena svojstva i kada se koriste kao lijek.
Terapija interferonima se koristi u kombinaciji sa hemoterapijom i zračenjem za liječenje više vrsta raka.
Više od polovine pacijenata koji boluju od hepatitisa C tretiranih interferonima reagovali su eliminacijom virusa, boljom "krvnom slikom" i stanjem jetre (potvrđeno biopsijom). Najbolji se uspjeh postiže naravno kod najranijeg stadija bolesti ali nažalost prvi simptomi hepatitisa C mogu se pojaviti tek nakon više mjeseci ili čak godina, što otežava liječenje.
Interferoni β se koriste i za terapiju i kontrolu multiple skleroze.
Mongoloidna rasa
thumb|400px|"Rasni" diverzitet [[Azija|azijskog stanovništva (Nordisk familjebok,1904)]] thumb|"Mongoloidno oko" (prema: Josephu Denikeru) thumb|[[Mongolija|Mongolska žena]] thumb|[[Ujurska djevojka (Turpan, Xinjiang, Kina) - prirodna plavuša sa epikantusom (naborom na gornjem očnom kapku)]]
Interferon
Upotreba
IFN-α i IFN-γ se uglavnom unose u organizam pacijenta intramuskularnom injekcijom. Unošenje interferona injektiranjem u mišić, venu ili potkožno pacijenti obično dobro podnose.
Mongoloidna rasa
Mongoloidna rasa je jedna od velikih ljudskih rasa. Rasprostranjena je autohtono u Aziji i Americi (Indijanci). Odlikuje je crna ravna kosa, tamne oči, istaknuta jagodična kost, pljosnato lice, osobeno "mongolsko oko" i niska nosna kost. Često se pogrešno naziva - žuta rasa, jer je i većini populacija koža tamnih nijansi.
Procesi prostornog i temporalnog diferenciranja, odnosno adaptivne radijacije, borealnih “rasnih oblika” nedovoljno je poznat. Pretpostavlja se da su opće klimatske prilike i stupanj insolacije bili osnovni faktori diversifikacije njihovih specifičnih obilježja (kao što su uske nosnice, osobenost konstitucija, pigmentacija i neka druga). Dosadašnji nalazi ne potvrđuju mogućnost da su geografske barijere (Himalaji, Tienšan, Pamir, Altaj) u najvećoj mjeri uticale na razdvajanje primarno homogenog borealnog prastanovništva na istočni (mongoloidni) i zapadni (evropeidni) dio. Prema jednoj od prihvatljivih hipoteza, ove skupine su se tokom posljednje glacijacije izdiferencirale na azijski i evropski centar radijacije njihovih “rasnih oblika”.
Interferon
Upotreba
Najčešći su tipični za simptome gripe: povišena tjelesna temperatura, slabost, umor, glavobolja, grčevi, vrtoglavica, depresija i sl. Terapija interferonima može prouzrokovati i smanjenje imuniteta te pojavu neobičnih infekcija. Neželjeni efekti nestaju nekoliko dana nakon završetka terapije.
Otkriće
Dva japanska virologa, Yasu-ichi Nagano i Yasuhiko Kojima, iz Instituta za infektivne bolesti pri Univerzitetu u Tokiju, su 1954. godine, tokom pokušaja poboljšanja vakcine protiv boginja uočili da krzno i testisi sa pokusnog kunića koje su prethodno cijepili virusom dezaktiviranim ultraljubičastim zrakama pokazuju znake spriječavanja rasta virusa kada su na ista mjesta djelovali živim virusom. Pretpostavili su da je uzrok tome neki inhibirajući faktor. Potvrda uspjeha je stigla tek kasnije. U međuvremenu su britanski virolog Alick Isaacs i švicarski istraživač Jean Lindenmann, sa Nacionalnog instituta za medicinska istraživanja u Londonu sproveli nešto drugačiji eksperiment sa sličnim rezultatima i u radu objavljenom 1957. godine prvi put upotrijebili riječ "interferon".
Mongoloidna rasa
Populacije mongoloida
U okviru mongoloidne rase može se izdvojiti nekoliko podtipova:
Prema jednoj od standardnik klasifikacija:
Claudia Black
Za njenu rolu u Farscape, Black je nominirana za najbolju glumicu za Saturn Award u 2001 godini i 2002 godini, a nagradu je dobila 2005 godine. Popularna je na Konvencijama naučne fantastike, gdje pokazuje svoj talent i u pjevanju kao i u sviranju gitare (Farscape konvencija).
Privatni život
Udata je i prema intervju u TV Guide, Black rodila je dječaka decembra 2005, a prema riječima Michael Shanksa rodila je drugo dijete u decembru 2007. godine.
.bl
.bl je buduća Internet domena za Saint Barthélemy, prekomorsku teritoriju Francuske. Trenutno Saint Barthélemy koristi domenu Gvadalupe .gp i domenu .fr.
Odluka o dodjeli domene je slijedila novi status Saint Barthélemyija, kao Prekomorskog kolektiviteta Francuske, koji je postao efektivan 15. jula 2007.
Grant Hill
Grant Henry Hill nekadašnji je američki košarkaš. Visok je 203 cm i igrao je na poziciji krilnog beka. Smatra se jednim od najboljih krilnih bekova 1990-ih.
Karijera
Kao 3. pik na NBA draftu 1994. izabrali su ga Detroit Pistonsi, za koje je igrao do 2000, kad je razmijenjen u Orlando Magic. Od 2007. do 2012. igrao je za Phoenix Sunse, a karijeru, obilježenu dugotrajnim povredama, završio je u Los Angeles Clippersima objavivši povlačenje 1. juna 2013.
Nakon povlačenja
Radio je kao stručni komentator za NBA TV, a 24. juna 2015. Odbor guvernera NBA lige odobrio je transakciju vrijednu 850 miliona dolara kojom je Hill postao jedan od vlasnika Atlanta Hawksa.
Privatni život
Oženjen je kanadskom pjevačicom Tamijom, s kojom ima dvije kćeri: Mylu Grace (2002) i Lael Rose (2007).
Mitomicin
Mitomicini su porodica prirodnih proizvoda koji sadrže aziridin, izolovani iz Streptomyces caespitosus ili Streptomyces lavendulae. Uključuju mitomicin A, mitomicin B i mitomicin C. Kada se naziv mitomicin pojavljuje sam, obično se odnosi na mitomicin C, njegov međunarodni nevlasnički naziv. Mitomicin C koristi se kao lijek za različite poremećaje povezane s rastom i širenjem ćelija.