cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rotacija
Matematika
thumb|right|Veze između rotacionih osa, [[Orbitalna ravan (astronomija)|ravan orbite i aksijalni nagib (za Zemlju).]]
Matematički, rotacija je kretanje krutog tijela koje, za razliku od translacije, zadržava tačku fiksnom (nepokretnom). Ova definicija se primjenjuje na rotacije unutar dvije i tri dimenzije (u ravni i u prostoru, respektivno.)
Sva pomjeranja krutog tijela su rotacije, translacije ili kombinacija ovo dvoje.
Rotacija je jednostavno progresivna radijalna orijentacija na zajedničku tačku. Ta zajednička tačka leži u osi tog kretanja. Osa je pod 90 stepeni okomita na ravan kretanja. Ako je osa rotacije koja leži van tijela u pitanju onda se za tijelo kaže da orbitiraju. Ne postoji fundamentalna razlika između “rotacije” i “orbitiranja” i/ili "obrtanja". Osnovna razlika je jednostavno ta gdje osa rotacije leži, da li unutar ili van tijela. Ova distinkcija se može predstaviti i za “stroga” i za “ne-stroga” tijela.
Ako je rotacija oko tačke popraćena drugom rotacijom oko iste tačke/ose, pojavljuje se treća rotacija. Obrnuto (inverzno) od rotacije je također rotacija. Tako, rotacije oko tačke/ose formiraju grupu. Ipak, rotacija oko tačke ili ose i rotacija oko različitih tački/osa mogu rezultirati u nečemu različitom od rotacije, npr. translacijom.
Rotacije oko x, y i z osa zovu se glavnim rotacijama. Rotacija oko bilo koje ose može se obavljati dodavanjem rotacije oko x ose, popraćeno rotacijom oko y ose, i popraćeno rotacijom oko z ose. Takoreći, bilo koja prostorna rotacija se može rastaviti na kombinaciju glavnih rotacija.
U dinamici letenja, glavne ose su poznate kao vertikalna, lateralna i longitudinalna osa (poznate i kao Tait-Bryanovi uglovi). Ova terminologija se koristi i u računarskoj grafici.
Astronomija
thumb|[[Zvjezdana staza uzrokovana Zemljinom rotacijom tokom vremena dugog izlaganja kameri. ]]
U astronomiji, rotacija je često vidljiva pojava. Zvijezde, planete i slična tijela se obrću oko svoji osa. Brzina rotacije planeta Sunčevog sistema bila je prvi put mjerena praćenjem vidljivih osobina. Zvjezdana rotacija se mjeri kroz Dopplerov efekt ili praćenjem aktivnih površinskih osobina.
Ova rotacija uzrokuje centrifugalno ubrzanje u referentnom okviru Zemlje što blago neutrališe efekt gravitacije koji je bliži ekvatoru. Jedan efekt je taj da objekt teži nešto manje na ekvatoru. Naredni je da je Zemlja blago deformisana u oblati sferoid.
Rotacija i revolucija
Dok se revolucija često koristi kao sinonim za rotaciju, u dosta oblasti, posevno astronomiji i srodnim, revolucija, često označavana kao orbitalna revolucija radi preciznosti, koristi se kada jedno tijelo kruži oko drugog dok se pojam rotacija koristi da označava pomjeranje oko ose. Mjeseci se vrte oko svojih planeta, planete kruže oko svojih zvijezda (kao Zemlja oko Sunca); i zvijezde polahko kruže oko svojih centara galaksije. Kretanje komponenata galaksija je složeno, ali ono često uključuje rotacionu komponentu.
Atletika na Olimpijskim igrama 1956 – maraton
Takmičenje u maratonu za muškarce na OI 1956. u Melbournu održano je 1. decembra.
Rekordi
Svjetski i olimpijski rekord u ovoj disciplini prije OI 1956. prikazani su u tabeli ispod.
Bitka kod Winterthura (1799)
Bitka kod Winterthura 27. maja 1799. bila je važna akcija između elemenata Dunavske armije i elemenata habsburške vojske, kojom je zapovijedao Friedrich Freiherr von Hotze, tokom rata Druge koalicije, u okiru Francuskih revolucionarnih ratova. Gradić Winterthur udaljen je 18 km sjeveroistočno od Züricha, u Švicarskoj. Zbog položaja na raskrsnici sedam puteva, vojska koja je držala grad kontrolisala je pristup većem dijelu Švicarske i punktovima koji prelaze Rajnu u južnu Njemačku. Iako su uključene snage bile male, sposobnost Austrijanaca da izdrže svoj 11-satni napad na francusku liniju rezultirala je konsolidacijom tri austrijske snage na visoravni sjeverno od Züricha, što je dovelo do francuskog poraza nekoliko dana kasnije.
Bitka kod Castalle
U bici kod Castalle 13. aprila 1813. godine, anglo-špansko-sicilijanske snage kojima je komandovao general-potpukovnik Sir John Murray borile su se protiv francuske vojske Valensije i Aragona maršala Louisa Gabriela Sucheta. Murrayeve trupe su uspješno odbile niz francuskih napada na njihovu poziciju na vrhu brda, zbog čega se Suchet povukao. Radnja se odvijala tokom rata na poluostrvu, u sklopu Napoleonovih ratova. Castalla se nalazi 35 kilometara sjevero-sjeverozapadno od Alicantea, Španija.
Bitka kod Winterthura (1799)
Do sredine maja 1799. Austrijanci su preuzeli kontrolu nad dijelovima Švicarske od Francuza dok su ih snage pod zapovjedništvom Hotzea i grofa Heinricha von Bellegardea potisnule iz Graubindenskih Alpa. Nakon što je porazila Dunavsku armiju Jean-Baptistea Jourdana od 25.000 ljudi u bitkama kod Ostracha i Stockacha, glavna austrijska vojska, pod zapovjedništvom nadvojvode Karla, prešla je Rajnu kod švicarskog grada Schaffhausena i pripremila se za ujedinjenje s vojskama Hotzea i Fridrika Josipa, grofa od Nauendorfa, na ravnicama koje okružuju Zürich.
Bitka kod Castalle
General Arthur Wellesley, markiz od Wellingtona, želio je spriječiti Sucheta da pojača druge francuske vojske u Španiji. Naredio je Murrayu, čija je vojska bila izgrađena do preko 18.000 savezničkih vojnika, da ostvari ovu svrhu. Murrayjevi manevri su bili neefikasni i naveli su Sucheta da se obruši na svoje snage. Francuski maršal je pao na obližnje španske snage, potukavši ih uz teške gubitke. Suchet se tada fokusirao na slamanje Murraya. Jedan od britanskih brigadira, Frederick Adam, vodio je akciju pozadinske garde 12. aprila, dozvoljavajući Murrayu da dovuče svoju vojsku u zastrašujuću odbrambenu poziciju u blizini Castalle. Dana 13, Sušetovi frontalni napadi su odbijeni uz teške gubitke od strane britanskih trupa pod vodstvom Adama i Johna Mackenziea i španskih trupa koje je predvodio Samuel Ford Whittingham. Francuzi su se povukli i Murray nije nastavio svoju pobjedu.
Bitka kod Winterthura (1799)
Francuska Helvetska i Dunavska armija, sada obje pod zapovijedanjem Andréa Masséne, nastojale su spriječiti ovo spajanje. Masséna je poslao Michela Neya i malu mješovitu konjicu i pješadiju iz Züricha da zaustave Hotzeove snage kod Winterthura. Unatoč oštroj borbi, Austrijanci su uspjeli potisnuti Francuze iz gorja oko Winterthura iako su obje strane imale velike gubitke. Nakon što je početkom juna došlo do ujedinjenja habsburških vojski, nadvojvoda Karlo napao je francuske položaje u Zürichu i prisilio Francuze da se povuku preko Limmata.
Bitka kod Castalle
Pozadina
Sam među Napoleonovim maršalima, Suchet je osvojio svoju palicu pobjedama u Španiji. Ipak, izbjegavao je saradnju sa svojim kolegama francuskim komandantima i ponašao se kao da su provincije Aragon i Valensija njegovo privatno kraljevstvo. Uprkos navedenom, general Arthur Wellesley, markiz Wellington znao je da bi, ako se Suchetove snage umiješaju u bitke u centralnoj i sjevernoj Španiji, stvari mogle krenuti loše po britansku vojsku. Stoga je Wellington zatražio da se amfibijske operacije usmjere na istočnu obalu Španije kako bi Suchetovi ljudi bili okupirani.
Od ljeta 1812. godine, anglo-sicilijanske snage od 8.000, kojima se pridružilo oko 6.000 španskih vojnika sa Menorke, zauzele su luku Alicante na istočnoj obali Španije. Vojska je često mijenjala generale, ali nije učinila ništa da doprinese anglo-savezničkim ratnim naporima. U februaru 1813. Murray je imenovan da komanduje pojačanim snagama od 18.000 ljudi.
Sully Prudhomme
Sully Prudhomme - pravo ime René François Armand Prudhomme, (16. mart 1839. - 7. septembar 1907.), je francuski književnik iz doba Parnassianskog pokreta, pokreta koji je htio obnoviti eleganciju romantizma u francuskoj poeziji. Godine 1901. je prvi dobio Nobelovu nagradu za književnost
Prudhomme je studirao nauku, ali zbog očne bolesti nije mogao nastaviti karijeru. Prvo je radio u tvornici, a 1860. je počeo studirati pravo. Godine 1865. je počeo pisati malenkolične pjesme inspirirane ljubavi. Stances at poemes (1865) sadrži njegovu najpoznatiju poemu Razbijena vaza. Trials i Solitude su također pisane u tom njegovom početnom sentimentalnom stilu.
Prudhomme se kasnije posvetio lirici Parassinista pišući djela tako da predstavi filozofske koncepte u obrnutom smislu. Najpoznatija djela u toj seriji su mu Pravda (1878) i Sreća (1888). Ta su djela kasnije pretvorena u faustijanski način ljubavi. U Francusku akademiju primljen je 1881.
Nick Cave
mini|Nick Cave na koncertu u [[Mainzu, Njemačka (11. novembra 2006)]] Nick Cave (Warracknabeal, 22. septembar 1957) jest australijski muzičar, pjesnik i glumac.
Ježev signalni put
Ježev signalni put je signalni put koji prenosi informacije embrionskim ćelijama koje su potrebne za pravilnu diferencijaciju ćelija. Različiti dijelovi embrija imaju različite koncentracije ježevih signalnih proteina. Put ima ulogu i kod odrasle osobe. Bolesti povezane s kvarom ovog puta uključuju kancer. Signalni put ježa jedan je od ključnih regulatora razvoja životinja i prisutan je u svim bilateriama. Put je dobio ime po njegovom polipeptidnom ligandu, unutarćelijskoj signalnoj molekuli zvanoj jež (Hh) koja se nalazi u voćnim mušicama iz roda Drosophila; Kaže se da larva voćne mušice kojoj nedostaje "Hh" gen liči na ježeve. Hh je jedan od drozofilinih proizvoda gena polarnosti segmenta, koji je uključen u uspostavljanje osnove tjelesnog plana. Mušice Larve bez Hh su kratke i bodljikave, nalik na životinju ježa. Molekula ostaje važna tokom kasnijih faza emberiogeneze i metamorfoze. Sisari imaju tri ježeva homologa, pustinjski (DHH), indijski (IHH) i zvučni (SHH) od koji je sonični najbolje proučen. Put je podjednako važan tokom embrionskoog razvoja kičmenjaka i stoga je od interesa za evolucijsku razvojnu biologiju. Kod nokaut-miševa kojima nedostaju komponente puta, mozak, skelet, muskulatura, gastrointestinalni trakt i pluća ne uspijevaju se pravilno razviti. Nedavne studije ukazuju na ulogu ježeve signalizacije u regulaciji matičnih ćelija odraslih uključenih u održavanje i regeneraciju odraslih tkiva. Put je također uključen u razvoj nekih karcinoma. Brojne farmaceutske kompanije aktivno razvijaju lijekove koji specifično ciljaju ježevu signalizacij u borbi protiv ove bolesti.
Grb Falklandskih ostrva
mini|desno|200px|Grb Falklandskih ostrva Grb Falklandskih ostrva je u upotrebi od 29. septembra 1948. Na grbu se nalazi brod "Desire", brod s kojim je John Davis otkrio Falklandska ostrva. Iznad štita se nalazi ovca, simbol ovčarstva. Ispod štita je traka s motom "Desire the Right"
Ježev signalni put
Mehanizam
Ćelije insekata izražavaju punu veličinu transkripcijskog fasktora cinkovog prsza Cubitus interruptus (Ci), koji formira kompleks sa kinezinu sličnim proteinom Costal-2 (Cos2) i je lokalizovan u citoplazmi vezan za ćelijske mikrotubule. SCF kompleks cilja na Ci protein pune dužine 155 kDa za proteosom-ovisno cijepanje, koje generiše fragment od 75 kDa (CiR). CiR se nakuplja u ćeliji i difundira u nukleus, gdje djeluje kao korepresor za ciljne gene ježa (Hh). Koraci koji vode do proteolize Ci proteina uključuju fosforilaciju Ci proteina pomoću nekoliko protein-kinaza; PKA, GSK3β i CK1. "Drosophila" protein Slimb je dio SCF kompleksa koji cilja proteine za ubikvitilaciju. Slimb se vezuje za fosforilisani Ci protein. U nedostatku Hh, transmembranski protein na ćelijskoj površini zvani PTCH1 (PTCH) djeluje tako da spriječi visoku ekspresiju i aktivnost 7 membranskog receptora pod nazivom zsaglađeni (SMO). Patched ima sličnost sekvence sa poznatim membranskim transportnim proteinima. Kada je prisutan vanćelijskii Hh, on se vezuje za PATCH i inhibira ga, omogućavajući zaglađenom da se akumulira i inhibira proteolitsko cijepanje Ci proteina. Ovaj proces najvjerovatnije uključuje direktnu interakciju zaglađenog i Costal-2 i može uključivati sekvestraciju kompleksa koji sadrži Ci protein na mikrodomenu, gdje su poremećeni koraci koji vode do proteolize Ci proteina. Mehanizam po čemu vezivanje Hh za PATCH dovodi do povećanih nivoa zaglađenosti nije jasno. Nakon vezivanja Hh za PATCH, nivoi zaglađenosti se znatno povećavaju u odnosu na nivo koji se održava u ćelijama kada Patch nije vezan za Hh. It has been suggested that phosphorylation of Smoothened plays a role in Hh-dependent regulation of Smoothened levels.
Uloga
Jež ima ulogu u razvoju segmenta tijela larve i formiranju dodataka odraslih. Tokom formiranja tjelesnih segmenata u embrionu Drosophila u razvoju, pruge ćelija koje sintetiziraju transkripcijski faktor urezanost također mogu izraziti signalni protein od ćelije do ćelije ježa (zeleno na gornjoj slici). Jež se ne može slobodno kretati daleko od ćelija koje ga čine i tako aktivira samo tanku traku ćelija pored ćelija koje eksprimiraju ugravirane. Kada djeluje na ovaj lokalni način, jež djeluje kao parakrini faktor. Samo ćelije koje se nalaze na jednoj strani ćelija koje eksprimiraju urezanost su kompetentne da odgovore na ježa nakon interakcije Hh sa receptorskim proteinom PATCH (plavo na slici). Ćelije sa zakrpljenim receptorom aktiviranim Hh sintetiziraju beskrilni protein (crveni na gornjoj slici). Ako se embrion Drosophila promijeni tako da proizvodi Hh u svim ćelijama, sve kompetentne ćelije reagiraju i formiraju širi pojas ćelija koje eksprimiraju bez krila u svakom segmentu. Gen bez krila ima uzvodnu regulatornu regiju transkripcije koja veže transkripcijski faktor Ci na način ovisan o Hh, što rezultira povećanjem transkripcije bez krila u traci ćelija pored pruga ćelija koje proizvode Hh. Protein za beskrilnost djeluje kao vanćlijski signal i oblikuje susjedne redove ćelijaa tako što aktivira receptor na površini ćelije ispucanostu. Beskrilnost djeluje na ćelije koje eksprimiraju ugravirane ćelije kako bi stabilizirale pruge ugraviranog izraza. Beskrilbost je član Wnt porodice signalnih proteina od ćelije do ćelije. Uzajamno signaliziranje od strane ježa i beskrilnosti stabilizira granicu između parasegmenata (gornja slika, vrh). Njihovi na druge pruge ćelija u svakom segmentu uspostavljaju pozicioni kod koji objašnjava različite anatomske karakteristike duž prednje-zadnje ose segmenata. Protein za beskrilost naziva se "bez krila" zbog fenotipa nekih "beskrilnih" mutanata. Beskrilni i jež funkcionišu zajedno tokom metamorfoze kako bi koordinirali formiranje krila. Jež je izražen u stražnjem dijelu udova "Drosophila" u razvoju. Jež također učestvuje u koordinaciji razvoja oka, mozga, gonada, crijeva i dušnika. Smanjenje regulacije ježa je implicirano u smanjenom razvoju očiju kod amfipoda ''Gammarus minus
Berič
Berič je naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Zanimljivosti
Berič je površinom od (27,9 km2) treća najveća mjesna zajednica u gradu Goraždu poslije Orahovica (38.5 km2) i Osječana (36.5 km2)
Grb Francuske Gvajane
mini|desno|200px|Grb Francuske Gvajane Grb Francuske Gvajane se sastoji od štita kojeg pridržavaju dvije kune. Na štitu se nalaze ljiljani i natpis godine "1643", godine kad je Francuska Gvajana pripala Francuskoj, kao i posuda sa zlatom i tri cvijeta. Iznad štita je traka s natpisom "Fert Aurum Industria" (Rad stvara obilje).
Osim ovog grba Francuska Gvajana zvanično koristi i svoj logo sa natpisom GUYANE, LA RÉGION, kao i grb Francuske, jer je Francuska Gvajana prekomorska teritorija Francuske.
Šit
100px|mini|desno|Šit, ikona Prema Bibliji, Šit (na bosanskom i Šet; arapski jezik شيث‎, hebrejski jezik שֵׁת) bio je treći sin Adema i Have, prvih ljudi. U judaizmu, kršćanstvu i islamu on je predak svih živućih ljudi.
Stari zavjet
U Knjizi postanka se navodi da je Adem dobio Šita kada je imao 130 godina.
Vjeruje se da je Adem imao 33 sina i 23 kćerke.
Islamski pogled
U islamu, Šit je prvi poslanik ljudima nakon Adema, prvog čovjeka.
Njegovo ime znači "Božiji dar", a Adem i Hava su ga tako nazvali zato što su ga dobili nakon Habilove smrti (Šitov brat Kabil je ubio Habila).
U nekim tradicionalnim islamskim predajama se prenosi da je Šitu od Boga objavljeno 50 takozvanih "suhufa". Suhufi su naređenja od Boga, objava.
Zanimljivo je da se u Ibn-Kesirovom djelu Kazivanje o vjerovjesnicima spominje da svi ljudi koji danas postoje vode porijeklo od Šita, a da su potomci svih ostalih sinova Ademovih, izumrli.
Nakon smrti Šita vodstvo je preuzeo njegov sin Enoš.
Knjiga jubileja
U Knjizi jubileja, Šit je opisan kao muž svoje sestre Azure.
Grb Venecuele
mini|Redizajnirani grb Venezuele iz 2006. godine realiziran od strane Fabia Cassana Pirontia
mini|El Nacional, 12/03/2006 Grb Venecuele je usvojen od strane kongresa 18. aprila 1836. Grb u današnjem obliku datira iz 1954. Sastoji se od štita u bojama nacionalne zastave. U gornjem lijevom uglu se nalazi pšenica sa dvadeset strukova koji predstavljaju dvadeset država Venecuele. O gornjem desnom uglu se nalaze dvije zastave Venecuele, kao i mač, sablja i koplje. U donjem dijelu štita se nalazi divlji bijeli konj, predstavlja konja Simón Bolívara. Iznad štita su dva roga ispunjena prirodnim bogatstvima, a oko štita maslinova i palmina grana. Ispod štita je traka sa natpisom:
Heraldičar Fabio Cassani Pironti, na zahtjev Narodne skupštine, redizajnirao je nacionalni grb 2006. godine.
Giosuè Carducci
Giosuè Carducci (Val di Castello pokraj Luce, 27. juli 1835. - Bologna, 16. februar 1907.), italijanski pjesnik
U mladosti republikanac, a poslije monarhist Carducci je osnovao neoklasicistički književni pokret, koji poezijom reagira na romantizam svojega doba. U njemu se osjeća historijsko-patriotska tendencija te parnasovski odraz i veza sa suvremenim evropskim strujanjima. Poeziji, koja mu 1906. donosi Nobelovu nagradu za književnost, najviše je dao zbirkom "Novi stihovi". Poznat je i kao kritičar i prozni pisac.
Milodraška ahdnama
mini| Prijepis koji se čuva u [[Franjevački samostan u Fojnici|Franjevačkom samostanu u Fojnici.]] Milodraška ahdnama, zvana i Fojnička ahdnama, kao i Milodraški hatišerif bila je ahdnama koju je 28. maja 1464. godine (ili 1463.) izdao osmanlijski sultan Mehmed Osvajač bosanskim franjevcima, koje je predstavljao Anđeo Zvizdović.
Tradicija i historija
Prema predanju bosanskih franjevaca, sultan Mehmed se spremao na odlazak nakon osmanlijskog osvajanja Bosanskog Kraljevstva kada mu je u osmanlijski vojni logor u Milodražu došao Anđeo Zvizdović. Predvođen Mehmedovim vojnicima, Zvizdović je skrenuo pažnju sultanu na egzodus katolika iz novoosvojene zemlje. Fratar je posebno ukazao na neophodnost održavanja trgovaca, zanatlija i rudara, te je tako uspio dobiti Mehmedovo svečano obećanje o vjerskoj toleranciji. Franjevci Bosne Srebrene priznali su Mehmeda za svog suverena vladara, a on je zauzvrat obećao da će "franjevci imati slobodu i zaštitu i da se mogu bez straha vraćati i naseljavati zemlje u Carstvu u svojim samostanima. Niko ih ne smije napadati, niti ugrožavati njihove živote, imovinu ili crkve." Svojim oblikom i sadržajem, kao i Mehmedova lična zakletva, nalikuju međunarodnom ugovoru.
Prava izražena u Milodraškoj ahdnami ponavljali su svi naredni osmanlijski sultani, ali su franjevci ipak bili u teškom položaju sa lokalnim vlastima. Iako su bili lojalni osmanlijskom režimu, lokalna vlast ih je često sumnjičila da pomažu katoličkom Habsburškom Carstvu, najvećem neprijatelju Osmanlijskog Carstva. Bosanski franjevci su koristili ahdnamu ne samo u odnosima s muslimanskim vlastima, već i da bi se zaštitili od ambicija pravoslavnog klera kada je ono na osnovu ranijeg fermana polagalo pravo na ubiranje poreza i od njih. Za Fojničku ahdnamu se često kaže da je omogućila opstanak rimokatolicizma u Bosni i Hercegovini.
Fojnička ahdnama sačuvana je u prepisima; ahdnama je vjerovatno izdata i srebreničkim franjevcima 1462. godine, ali je potpuno izgubljena. Odsustvo originalnog dokumenta navelo je neke historičare da opisuju Milodrašku ahdnamu kao falsifikat. Njena vjerodostojnost potvrđena je tek sredinom 20. vijeka.
IC 1890
IC 1890 (također poznat kao MCG 3-9-4 i PGC 11837) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 470 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 0,70 (96 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (96 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 27. decembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hefest
mini|Peter Paul Rubens: Hefest kuje Zeusove strijele, 17. vijek. Hefest u Etni kuje Zeusu munje. Hefest (grč. Ἡφαιστος, Hêphaistos) je jedan od dvanaest Olimpijaca, bog je kovač, zaštitnik obrtnika, kipara, metalurga i vatre. Hefestov pandan u rimskoj mitologiji je Vulkan. U grčkoj mitologiji, Hefest je bio ili Zeusov i Herin sin ili je bio Herino partenogeno dete. Majka Hera ga je izbacila sa planine Olimp zbog njegove hromosti, rezultat urođenog oštećenja; ili po drugom mišljenju, od strane Zeusa jer je zaštitio Heru od njegovog udvaranja (u tom slučaju bi njegova hromost bila rezultat njegovog pada, a ne razlog za to).
Kao kovački bog, Hefest je napravio svo oružje bogova na Olimpu. Služio je kao kovač bogova, a obožavan je u proizvodnim i industrijskim centrima Grčke, posebno u Atini. Hefestov kult bio je baziran na Lemnosu. Hefestovi simboli su kovački čekić, nakovanj i klješta.
Kult
Hefest je štovan na ostrvu Lemnosu gdje je pao. U Atini se u njegovu čast slavila "svečanost bakra". Solin je zabilježio da su Likijci posvetili jedan grad Hefestu i nazvali ga Hephestia. Hefestov hram u Atini se zove Hephaisteion. Osim toga, cijelo ostrvo Lemnos bilo je sveto za Hefesta.
Rođenje i povratak na Olimp
Kako i Homer navodi u svojoj Ilijadi Zeus ga je bacio s Olimpa jer je oslobodio svoju majku Heru koja je bila privezana zlatnim lancem između zemlje i neba, nakon svađe sa Zeusom. Hefest je padao cijeli dan i to na otok Lemnos gdje su ga odgojile Tetida i Eurinoma. Izrastao je u majstora obrtnika, a potom su ga vratili na Olimp jer je svojim umijećem bio koristan bogovima. Druga verzija mita govori da je Hera bila užasnuta kad je vidjela ružnoću svog potomka te da ga je sama bacila s Olimpa. Hefest se osvetio svojoj majci Heri koja ga je odbila napravivši joj začarano zlatno prijestolje koje joj, kad bi se ona sjela na njega, nije dopuštalo da ga napusti. Ostali su bogovi molili Hefesta da se vrati na Olimp i da je pusti, ali on ih je stalno odbijao. Dioniz ga je napio i vratio ga na Olimp na mulinim leđima. Hefest je oslobodio Heru nakon što su mu dali Afroditu, božicu ljubavi kao svoju ženu. U drugoj verziji mita, dobio je njenu ruku da bi se spriječili sukobi ostalih bogova oko nje same, budući da je on bio najnesigurniji od bogova.
Kovač
Hefest je stvorio većinu veličanstvene opreme, oruđa i oružja za bogove:
Hefestu je pomagao Kiklop, njegov asistent u kovanju. Također je sagradio i metalne robote koji mu pomažu. Njegovu vatru ukrao je Prometej koju je odnio ljudima, a poslije je Hefest napravio i ženu Pandoru. Hefestove kovačnice su u vulkanima.
Hefestov ljubavni život
mini|lijevo|247 px|Hefest, Dioniz, satiri i menada se vraćaju na Olimp, vaza
Hefest i Atena
mini|lijevo|Hefest i Tetida, tanjur oslikan crvenofiguralnom tehnikom Zajedno sa svojim bratom Aresom Herin je i Zeusov sin; ili samo Herin. Naime, neki izvori tvrde da ga je Hera rodila sama ljubomorna na to što je Zeus sam rodio Atenu. Atena i Hefest povezani su, Hefest je kovao njeno oružje, a sama je Atena također bila zaštitnica obrtnika. Hefest je pokušao silovati Atenu, ali nije uspio. Njegovo sjeme palo je na tlo te se Erihtonije rodio iz Majke Zemlje, Geje. Atena je potom odgojila dijete kao njegova pomajka, dok druga verzija govori da je sjeme palo na Ateninu nogu te da ga je ona obrisala vunenom tkaninom koju je bacila na tlo. Treća verzija govori da je Hefest htio oženiti Atenu, ali je ona nestala s bračne postelje te je on ejakulirao na tlo.
Hefest i Afrodita
mini|270px|Diego Velázquez: Apolon u Hefestovoj kovačnici, 1630. Apolon (ili Helije) je došao javiti Hefestu da ga Afrodita vara.Hefest i Afrodita imali su dogovoren brak, a to se Afroditi nije svidjelo. Varala ga je s Aresom, bogom rata. U Homerovoj Odiseji Alkinoj pjeva o mitovima. Helije je jednom krišom promatrao Aresa i Afroditu kako uživaju jedno u drugom potajno. To je prijavio olimpskom vijeću, a Hefest je predložio da ih se uhvati na djelu te je stvorio mrežu s kojom je mislio baciti u klopku nedopuštene ljubavnike. U tačno određeno vrijeme, Hefest je bacio mrežu i ostavio ih nepomične. Međutim, Hefest nije bio zadovoljan sa svojom osvetom, pozvao je olimpske bogove i božice da vide par. Božice su odbile, ali su bogovi došli i komentirali Afroditinu ljepotu i da bi rado mijenjali mjesto s Aresom. Nakon što su ih pustili, Ares je odjurio u svoju domovinu Trakiju. Ares je morao platiti preljubničku kaznu, a Hefest se najvjerovatnije razveo od Afrodite i vratio je njenom ocu. Hermes je rekao da bi rado bio u Afroditinom zagrljaju, a Apolon je priznao da je Hefest uspješan iako je hrom. U Ilijadi, koju je također napisao Homer, Hefestova je žena Agleja.
Jovan Cvijić
250px|thumb|right|Jovan Cvijić Jovan Cvijić (Loznica, 1865.-1927.) srpski geograf i antropogeograf, akademik SANU, počasni doktor Univerziteta Sorbona i Karlovog univerziteta u Pragu.
Marko Vego
Marko Vego (8. januar 1907 – 26. februar 1985) bio je bosanskohercegovački arheolog, epigrafičar i historičar. Predmet naučnog interesovanja Marka Vega uglavnom je bio srednji vijek. Najznačajnije rezultate dao je na polju arheologije, numizmatike, epigrafike i topografije historije srednjovjekovne Bosne. Objavio je preko 300 radova.
Jovan Cvijić
Naučni angažman Jovana Cvijića usmjeren je na geografsko proučavanje Balkana, posebno Srbije. Njegovo najvažnije djelo je Balkansko poluostrvo]]. Cvijić se proučavanjem geografije počeo baviti u vrijeme kada je u ovoj nauci vladao tzv. kabinetski metod. Poznata je njegova izreka - “Geografija se uči hodanjem!” Obišao je gotovo čitavo Balkansko poluostrvo i proučavao geologiju, geomorfologiju, neotektoniku, biologiju, demografiju. Prvi je otkrio da Ohridsko jezero ne dobija glavni dotok vode od topljenja snijega i pritoka, već da najveća količina dolazi podzemnim tunelom iz Prespanskog jezera, čiji se basen nalazi na većoj visini od Ohridskog.
Marko Vego
Biografija
Rođen je 1907. u Čapljini od oca Joze, radnika Duhanske stanice. Završio je klasičnu gimnaziju u Širokom Brijegu, teološki fakultet u Freiburgu i u Zagrebu, a filozofski fakultet u Zagrebu /historija/ i profesorski ispit u Beogradu. Prijavio je disertaciju za doktorat “Povijest Humske Zemlje od doseljenja Slovena do sjedinjenja s Bosnom 1322 godine” 1937. na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. U nepoznatim okolnostima, predati doktorat nije branio. Kao profesor historije radio je u Državnoj realnoj gimnaziji u Nikšiću od 1938 do 1944. Učesnik antifašističkog pokreta od 1. oktobra 1944. do 15. maja 1945. Profesor je na prvom Učiteljskom kursu u Trebinju, a od 22. februara 1945. direktor je Partizanske gimnazije u Trebinju. U periodu od 1946. do 1947. bio je direktor Državne realne gimnazije u Mostaru, a od 19. septembra 1947. profesor Učiteljskog kursa u Sarajevu. U periodu od 1949. do 1950. bio je direktor Učiteljske škole u Sarajevu. Od 25. augusta 1950 do 9. decembra 1957. bio je direktor Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine u Sarajevu. Penzionisan je 1965. Za svoj naučni i kulturni rad dobio je više javnih priznanja u Bosni i Hercegovini (najznačajnija 27 julska nagrada).
Jovan Cvijić
Cvijić i čitava škola njegovih sljedbenika optuživana je za naučne zloupotrebe u dnevnopolitičke i ideološke svrhe. U najnovije vrijeme naučnici su dokazali da Cvijić i njegovi sljedbenici pretjeruju pri izboru informacija sa terena pri čemu navijaju i favoriziraju srpstvo (Primjer: Niko Kapetanić - Nenad Vekarić, Falsifikat o podrijetlu konavoskih rodova).
Geografski institut Srbije nosi naziv „Jovan Cvijić”. U Beogradu se nalazi Memorijalni muzej Jovana Cvijića. Po starom Zakonu o odlikovanjima jedna medalja nosi njegovo ime, a od 2004. godine njegov lik se nalazi i na novčanici od 500 dinara.
Francisco de Orellana
Francisco de Orellana (rođen 1511 - umro oko 1549) je bio španski istraživač i konkvistador.
Orlleana je učestvovao u španskom osvajanju Perua sa Francisco Pizarrom, i bio je jedan od poručnika Gonzalo Pizarra tokom Gonzalove ekspedicije preduzete 1541. godine u unutrašnjosti Južne Amerike istočno od Quita
U decembru 1541. na rijeci danas poznatoj kao Napo, Orellanin brod se izdvojio od ostatka flote. Nakon toga Orellana je poduzeo putovanje rijekom Amazon stigavši do njenog ušča u augustu 1542. godine.
Današnja Ekvadorska provincija Orellana je dobila ime po njemu.
IC 200
IC 200 (također poznat kao MCG 5-6-2, PGC 7967 i UGC 1577) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 242 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 2,10 (148 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (106 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Truman Henry Safford 1. decembra 1866. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bitka kod Tarvisa (1797)
Nakon što je Bonaparte zauzeo tvrđavu Mantove početkom februara 1797. godine, očistio je svoj južni bok razbivši vojsku Papske države. Ojačan snagama s rajnskog fronta, Bonaparte je bio odlučan da otjera austrijsku vojsku iz sjeveroistočne Italije. Njegova ofanziva je započela u martu i sastojala se od sekundarne vožnje lijevog krila Barthélemy Catherine Jouberta kroz okrug Tirol i juriša na istok od strane Bonaparteove glavne vojske.
Arnoro
Arnoro je bivša bosanskohercegovačka aviokompanija, koja je imala sjedište u Sarajevu. Firma se bavila čarter letovima. Planovi firme su bili da lete od Sarajeva i Banja Luke do Štokholma, Göteborga, Osla i Kopenhagena.
Satiri
mini|130p|Satir, amfora, [[4. vijek p. n. e. ]]
Arnoro
Od samog starta, Arnoro je imao mnogo tehničkih problema. Letovi u Skandinaviju su bili zabranjeni, jer nisu bila postavljena sigurnosn avrata između kokpita i putničke kabine na njihovom MD-81. Letovi sun otkazani, na tri mjeseca, ali je ponovno bilo problema. Nisu više letjeli sa sarajevskog aeordroma, zbog neplaćenih računa, pa su prešli u Mostar.
Satiri
Satiri (grč. σάτυρος, sátyros - Σάτυροι, Sátyroi) poluljudi su i poluživotinje koji opsjedaju šume i prate Pana ili Dioniza. Prikazivani su na različite načine, ali je najčešći prikaz satira kao stvorenja koje je napola jarac, a napola čovjek. Satiri, za razliku od ostalih bogova, nisu besmrtni.
Arnoro
Arnoro je prešao na čarter letove za Albaniju, Španiju i afričke zemlje. U Gabonu je posada jednog MD-81 bila spriječena da poleti i vlast im nisu dale hranu tri dana.
Satiri
mini|150p|[[Jakob Jordaens: Satir u gostionici, 17. vijek ]]
Karakteristike
Satiri su prikazivani su s malim jarećim rogovima, ušima, repom, a ponekad i kopitima. Poslije su prikazivani u kozjem obličju zahvaljujući povezivanju s Panom i rimskim Faunom - imali su dug kozji ili konjski rep. Odrasli su satiri prikazivani s jarećim rogovima, a mlađi s manjim koštanim kvrgama ili rožićima na glavi. Kosa im je često bila kovrčava, uši šiljate, nosovi ravni, a brade velike, a često s vinovom lozom ili bršljanom koji im je kružio oko glave. Često su nosili tris - štap ukrašen listovima i bršljanom koji je na vrhu imao češer.
Arnoro
Intervenisale su vlade Bosne i Hercegovine i Francuske, i posada se vratila u Sarajevo, a avion ostao u Gabonu.
Satiri
Karakteristike
Zbog svoje ljubavi prema vinu prikazivani su držeći šalice s vinom, a zbog velikog seksualnog apetita često su prikazivani s erekcijom ili u lascivnim položajima.
Arnoro
Arnoro je otkazao sve svoje operacije i nestao iz biznisa.
Satiri
Mitologija
mini|lijevo|150p|[[Tizian: Satirsko dijete, 1522./23. ]] mini|150p|[[William-Adolphe Bouguereau: Nimfe i Satir, 1873. ]]
Satirski život
Satiri su bili poluljudi i poluživotinje koji su pratili Dioniza. Na njihovu čelu bješe Silen, božanstvo povezivano s plodnošću.
Satiri su opisivani kao opasni, ali opet sramežljivi i bojažljivi. Bili su ljubitelji vina, žena i dječaka, hedonisti. Skitali su se uz muziku aulosa, cimbala, kastanjeta, gajda te su voljeli plesati s nimfama, koje su ujedno često i proganjali. Njihov se poseban ples zvao sikinnis.
Stariji su satiri znani kao silenoi, a mlađi kao satyrisci. Zec je bio simbol plahog i stidljivog satira. Satirska djeca, odnosno mladi satiri bili su često prikazivani u umjetnosti.
Satiri i nimfe
Satiri su bili povezani s plodnošću, a sami bjehu pohotna i razvratna bića koja su voljela žene, ali i dječake. Posebice su se zaljubljivali u nimfe koje su često promatrali i opsjedali.
Umjetnost
mini|lijevo|150p|Satir, [[rimski mozaik ]] mini|Satir, rimska kopija [[Praksitelova djela ]]
U grčkoj su umjetnosti isprva prikazivani starim i ružnim stvorenjima, posebice u radovima atičke škole, ali su ih poslije počeli prikaživati mlađima i blaženijima.
Poznat je kip, vjerovatno kopija Praksitelova djela, koji prikazuje satira koji se blaženo naslanja na stablo s frulom u ruci ( na slici slijeva )
Heziod ih naziva braćom planinskih nimfa te Kuretesa, no beznačajnom i ništavnom rasom. U Dionizovu kultu muški sljedbenici nazivani su satirima, a sljedbenice menadama.
U rimskoj mitologiji bili su znani kao Panes, duhovi povezani sa seoskim Panom, a miješani su i s Faunima.
Literatura
Satirska drama slijedila je nakon trilogije tragedija na dionizijevskim svečanostima. Te bi drame jednostavnije i veselije prišle temi, za razliku od tragedija. Eshil je bio poznat po svojim satirskim dramama, ali nisu sačuvane. Od Sofokla ostala je jedna satirska drama sačuvana u fragmentima - Tragači ili Sljednici 1907. u Egiptu. Jedina preživjela satirska drama iz 5. vijeka p. n. e. jest Euripidov Kiklop.
Rimska satira bio je poetski esej kojim se moglo kritizirati i izrugivati. Često se povezivala s grčkom satirskom dramom, ali je jedina veza samo prevratnički duh samih satira, kao suprotnost urbanizmu i samoj civilizaciji.
Petar II, kralj Jugoslavije
Petar II Karađorđević (6. septembar 1923 – 3. novembar 1970) bio je treći i posljednji kralj Kraljevine Jugoslavije.
U junu 1941. godine stigao je u Ujedinjeno Kraljevstvo, u Englesku. Za vrijeme svog izbjeglištva, kralj Petar II je dovršio školovanje u Cambridgeu, a potom se pridružio snagama britanskog Kraljevskog ratnog vazduhoplovstva. U Jugoslaviji su u međuvremenu oformljena dva suparnička pokreta: Jugoslovenska vojska u otadžbini, poznata i kao Četnički ili Ravnogorski pokret, na čelu sa rojalistom i kasnije generalom Dražom Mihailovićem. Drugi je bio revolucionarni partizanski pokret otpora koji je vodio komunista Josip Broz - kasnije poznatiji kao Tito. Posljedica je bio krvavi građanski rat. Saveznici su u početku podržavali Mihailovića, a kasnije su se preorijentisali na Tita. Pod pritiskom Britanaca kralj Petar II je pozvao snage pod komandom generala Mihailovića da se stave pod komandu komunističkih odreda Josipa Broza Tita. Godine 1944, u pratnji sovjetskih tenkovskih brigada, partizani su ušli u Beograd i oformili komunističku Vladu.
Kralj Petar II oženio se princezom Aleksandrom od Grčke i Danske 20. marta 1944. godine. Sa kraljicom Aleksandrom imao je jednoga sina, princa Aleksandra Karađorđević.
U novembru 1945. monarhija je ukinuta bez referenduma, a Jugoslavija se preobrazila i tokom više od četiri decenije ostala jednopartijska država pod upravom Komunističke partije. Kralj Petar II nikada nije abdicirao. U egzilu je prvo živio u Londonu sa svojom suprugom i sinom. Posljednje godine života proveo je u Sjedinjenim Američkim Državama.
Poslije duge i teške bolesti umro je u bolnici u Denveru, 3. novembra 1970. godine, a sahranjen je u crkvi Svetog Save u Libertyvillu. U planu je da se njegovi posmrtni ostaci prenesu u Zadužbinsku Crkvu Svetog Đorđa na Oplencu.
Okrug Šiauliai
Okrug Šiauliai (litv.: Šiaulių apskritis) je jedan od 10 okruga Litvanije.
Nalazi se u sjeverozapadnom dijelu države. Graniči sa okruzima: Panevėžys na istoku, Kaunas na jugu, Tauragė na jugozapadu i Okrugom Telšiai na zapadu. Na sjeveru okrug graniči sa Latvijom.
BDP okruga je prema podacima iz 2014. iznosio 2,6 milijardi eura što je oko 9.100 eura po stanovniku okruga.
1. jula 2010. ukinuta je okružna administracija ali je okrug nastavio egzistirati kao teritorijalna i statistička jedinica unutar Litvanije.
Administrativna podjela
Okrug Šiauliai se sastoji od sljedećih 7 općina:
Evropska ekonomska zajednica
Evropska zajednica (European Community - EC) jedna je od najznačajnijih evropskih organizacija i osnovana je 25. marta 1957. potpisivanjem Rimskog ugovora. Tada je nosila naziv Evropska ekonomska zajednica (European Economic Community). Riječ Ekonomska je uklonjena iz naziva 1992 pri potpisivanju Maastricht ugovora kojim je Evropska Zajednica učinjena jednom od prva tri potporna stuba Evropske Unije, koji se i nazivaju Stubovi društva.
Evropska zajednica
Evropska zajednica je ime dato zajedničkoj organizaciji European Economic Community (EEC), the European Atomic Energy Community (Euratom) i Evropskoj zajednici za ugalj i čelik (ECSC), kada su njihovi organi ujedinjeni ugovorom iz 1967. Tehnički danas se naziv odnosi samo na Euratom i EE pošto je 2002. ECSC istekao.
Evropska ekonomska zajednica
Evropska Ekonomska Zajednica (European Economic Community - EEC) je organizacija ustanovljena potpisivanjem Rimskog Ugovora između Belgije, Francuske, Italje, Luksemburga, Holandije, i Zapadne Njemačke, zemalja koje su poznate i kao Zajedničko tržište (Common Market) ili Šest (the Six). Cilj EECa je bio ekonomska unija zemalja članica koja bi vodila i njihovoj političkoj uniji. Kretala se prema slobodnoj trgovini robe, rada i kapitala i razvijanju jedinstvenih politika o socijalnoj brizi, radu, poljoprivredi, transportu i vanjskoj trgovini.
1956, Ujedinjeno Kraljevstvo je predložilo uključivanje Zajedničkog Tržišta (Common Market) u šira evropska područja slobodne trgovine. Nakon što su prijedlog izglasali predsjednik Charles de Gaulle i Francuska u novembru 1958, Velika Britanija i Švedska su osnovali European Free Trade Association (EFTA) kojoj su se pridružile i druge zemlje izvan Zajedničkog Tržišta. EFTA i EEC su potpisale brojne sporazume kojima se postigla uniformisanost ove dvije organizacije i do 1995. sve osim četiri zemlje su se pridružile Evropskoj Uniji.
Jedna od prvih značajnih postignuća EECa je bilo uspostavljanje jedne vrijednosti poljoprivrednih proizvoda (1962), a već 1968. neke takse unutar zemalja potpisnica su bile ukinute.
Budućnost
Potpisani ali neratificirani Evropski Ustav će ujediniti Evropsku Zajednicu sa ostala dva stuba nosača Evropske Unije tako da će Evropska Unija postati pravni nasljednik i EECa i sadašnje Evropske Unije.
Električni kapacitet
Električni kapacitet (znak: C) je fizička veličina kojom se izražava sposobnost tijela da na sebe primi električni naboj. Definira se kao omjer količine električnog naboja Q i razlike električnog potencijala U koja pri tom nastaje:
Mjerna jedinica za električni kapacitet u Međunarodnom sistemu je farad.
Kapacitet kondenzatora
Kapacitet kondenzatora ovisi o geometriji i dimenzijama elektroda te svojstvima dielektrika kojim su elektrode međusobno izolirane. Tako je npr. kapacitet kondenzatora s paralelnim pločama: gdje je Jednačina je dovoljno tačna kada je udaljenost d mala u odnosu na druge dimenzije elektroda.
"Kapacitet" akumulatora
Kada se pojam "kapacitet" koristi kod akumulatora i baterija ne radi se o električnom kapacitetu kako je definiran u fizici, već o ukupnoj količini električnog naboja, obično u ampersatima (1 Ah = 3600 C).
Vanjski linkovi
[http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/hframe.html Portal HyperPhysics o fizici i njenim granama. Univerzitet za astronomiju i fiziku] Atlanta, Georgia, SAD učitano 12.01.2014 eng.
Refugees (drama)
Refugees je drama bosanskohercegovačkog književnika Zlatka Topčića iz 1999. godine. Drama je dvojezična, pisana na bosanskom i engleskom jeziku. Pozorišna predstava, u režiji Gradimira Gojera, premijerno je izvedena iste godine u Kamernom teatru 55.
U izdanju Intellect Ltd. (Ujedinjeno Kraljevstvo – Bristol, Sjedinjene Američke Države – Chicago) objavljena je knjiga Refugee Performance (2013) australskog profesora Michaela Balfoura, koja na više od 300 stranica s raznih aspekata tretira književno, a posebno dramsko stvaralaštvo čija je tema izbjeglištvo. Među osamnaest autora iz cijelog svijeta koji na svoj način umjetnički svjedoče o toj temi, nalazi se i Topčić, čija je drama Refugees jedina integralno objavljena u ovom izdanju.
Radnja
Galerijom likova dominira Almasa, čudna žena puna neslućenih vibracija i akcenata, čas diskretno nježna sa primjesama tople ljudske iskrenosti, čas duboko potištena gotovo ukočena pred zlom koje je prati.
Utočište za ludake Beechworth
Utočište za ludake Beechworth (Beechworth Lunatic Asylum), originalno poznato kao Utočište za ludake Mayday Hills, je zatvorena psihijatrijska bolnica smještena u Beechworth-u, gradu u Viktoriji u Australiji. Utočište za ludake Mayday Hills je bilo četvrta takva bolnica izgrađena u Viktoriji i bila je jedna od tri najveće. Bolnica Mayday Hills je zatvorena 1995. nakon 128 godina rada.
Ha-Ha zidovi
Jedan od osobitih sadržaja i utočišta Kew i utočišta Beechworth je korištenje varijacije Ha-Ha zidova oko dvorišta za pacijente. Ovi zidovi su se sastojali od rova čija je jedna strana bila vertikalna i izgrađena od kamena ili cigle, a druga strana je bila kosa i prekrivena busenjem. Iznutra, zidovi su predstavljali visoku prepreku pacijentima odvraćajući ih od bježanja dok su spolja zidovi izgledali nisko tako da nisu izgledali kao zatvorski.
Izotermni proces
Izotermni proces je promjena sistema, pri kojoj temperatura ostaje konstantna: ΔT = 0. Ovo se obično dešava kada je sistem u kontaktu sa vanjskim toplotnim rezervoarom, te se promjena dešava dovoljno sporo da se sistem neprekidno prilagođava temperaturi rezervoara iako dolazi do zamjene toplote. U suprotnosti, imamo adijabatski proces, u kojem sistem ne razmjenjuje toplotu sa svojom okolinom (Q = 0). Drugim riječima, kod izotermnog procesa, vrijednost ΔT = 0, ali je Q ≠ 0, dok je kod adijabatskog procesa, ΔT ≠ 0, ali je Q = 0.
Utočište za ludake Beechworth
Proces primanja
Ljudi su mogli biti primljeni u utočište kao ludi pacijenti na sledeće načine:
- Na zahtjev prijatelja, rođaka ili poznanika, sa medicinskim certifikatom napisanim od dva medicinska stručnjaka. Ovaj metod je poboljšan Zakonom o mentalnom zdravlju iz 1959. koji je rekao da osoba može biti primljena na preporuku medicinskog stručnjaka koji je pregledao osobu. Ubrzo, koliko je moguće poslije prijema, upravnik bolnice je trebao pregledati pacijenta i ili odobriti preporučeno zadržavanje ili otpustiti pacijenta.
Izotermni proces
Detalji za idealni plin
Za poseban slučaj plina na koji se može primijeniti Boyleov zakon, proizvod pV je konstantan ako se plin drži u izotermnim uslovima. Vrijednost konstante je nRT, gdje je n broj molova u plinu, a R je konstanta idealnog plina. Drugim riječima, primjenljuje se zakon idealnog plina pV = nRT. To znači da
Utočište za ludake Beechworth
Proces primanja
- Svaka (luda) osoba pronađena da luta ili kojoj nije pružena odgovarajuća njega mogla je biti dovedena prije nego što narede dvojica sudija koji bi trebali narediti odvođenje osobe u utočište.
Izotermni proces
Detalji za idealni plin
vrijedi. Familija krivih dobijenih iz ove jednačine prikazana je na grafikonu desno. Svaka kriva se naziva izoterma. Ovakvi grafikoni nazivaju se indikatorski dijagrami, a prvi put ih je koristio James Watt i ostali kako bi pratili efikasnost motora. Temperature, koja odgovara svakoj krivoj, povećava se od donje lijevo ka gornjoj desnoj.
Utočište za ludake Beechworth
Proces primanja
- Svaki zatvorenik Krune za koga se misli da bi mogao biti lud mogao je iz zatvora biti prebačen utočište naređenjem kolonijalnog sekretara.
Izotermni proces
Proračun rada
mini|lijevo|Žuta prvošina predstavlja "rad" za ovu izotermalnu promjenu.
U termodinamici, izvršeni rad pri promjeni stanja plina od stanja A do stanja B iznosi
Utočište za ludake Beechworth
Proces primanja
- Dobrovoljni abonenti su bili oni koji su tražili da budu primljeni na obostrano dogovoren period (on 1915. naovamo).
Izotermni proces
Proračun rada
Po konvenciji, rad je uvijek definisan kao rad koji okolina vrši nad sistemom.
Utočište za ludake Beechworth
Proces primanja
Da bi bili primljeni trebala su samo dva potpisa. Da bi bili otpušteni trebalo je osam potpisa tako da je puno teže bilo ući nego izaći.
Sadašnjost utočišta
Utočište za ludake Beechworth je danas vlasništvo univerziteta Latrobe. Ture Noćni duh se održavaju u bolnici omogućavajući javni pristup historijskim građevinama. Ove ture istražuju unutrašnjost jednog od najvećih utočišta za ludake u Viktoriji, gdje vodiči dijele sa vama priče o osoblju, pacijentima i ranim načinima tretmana.
Izotermni proces
Proračun rada
Takoer je bitno uočiti da, za mnoge sisteme, ako se temperatura drži konstantnom, onda je unutrašnja energija sistema, također, konstantna, tako da je \DeltaU = 0. Od \DeltaU = Q + W slijedi da je Q = -W za ovaj isti izotermni proces. Drugim riječima,
NGC 4998
NGC 4998 (također poznat kao IRAS 13062+5054, MCG 9-22-17 i PGC 45537) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 410 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,90 (107 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (95 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. aprila 1789. godine.
Zastava Irana
mini|desno|300px|Zastava Irana
Zastava Irana je usvojena 29. jula 1980. Osnovni dizajn predstavljaju tri horizontalne trake, zelena na vrhu kao simbol Islama, bijela u sredini predstavlja mir, a crvena hrabrost. U sredini zastave se nalazi grb Irana. Na rubu zelene i crvene trake je stilizirani tekbir koji se pojavljuje 2x11 puta, simbolično predstavlja 22. dan 11. mjeseca po perzijskom kalendaru, dan islamske revolucije.
Mandek (jezero)
Mandek (nekad i Mandak) jest omanje vještačko jezero koje se nalazi u Bosni i Hercegovini, ispod zapadnih obronaka planine Tušnice kod Livna. Bogato je ribom, a provedeno je i poribljavanje jezera.
Birač (oblast)
Birač je regija u istočnoj Bosni i Hercegovini koja obuhvaća općine Milići, Vlasenica, Srebrenica, Bratunac, Zvornik i Šekovići.
Birač je ime koje se od osmanlijskog doba odnosi na područje u srednjem Podrinju između Vlasenice na zapadu i Srebrenice na istoku. To je visoravan sa visinom od 600–900 m. Pruža se u pravcu sjeverozapad—-jugoistok.
Najviši vrhovi su Sikira sa 1071 m, Komić 1032 m, i Lisina 1262 m. Cijeli kraj je ispresjecan dolinama rječica koje izviru na jugozapadu ispod planine Javor i teku na sjeverozapad do ulivanja u rijeku Jadar. Poznato je po blagoj klimi i voćarstvu. Zemljište je manjim dijelom poljoprivredno i pod pašnjacima, a većim je pod četinarskom i listopadnom šumom.
Ludmer
Ludmer je planinska regija oko Bratunca, u istočnoj Bosni i Hercegovini, dio šireg područja Birača i Podrinja. Graniči sa regijom Osat.
Crkva pokrova presvete Bogorodice u Beogradu
mini|desno|Pokrovska crkva u [[Beogradu]] Crkva Pokrova Presvete Bogorodice u Beogradu je hram srpske pravoslavne crkve, sagrađen na Zvezdari, u Kajmakčalanskoj ulici br. 55. Pripada Beogradsko-karlovačkoj arhiepiskopiji. Predstavlja nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture.