cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wolf–Hirschhornov sindrom
Historija
Wolf-Hirschhorn sindrom su prvi put opisali američki pedijatar rođen u Austriji Kurt Hirschhorn i njegovi suradnici, 1961. godine.
Nakon toga, sindrom je privukao pažnju širom svijeta nakon objavljivanja njemačkog genetičara Ulricha Wolfa i njegovih saradnika, posebno njihovih članaka u njemačkom naučnom časopisu Humangenetik.
Rainer Maria Rilke
Rainer Maria Rilke, rođen kao René Karl Wilhelm Johann Josef Maria Rilke, (Prag, 4. decembar 1875. - Valmont kod Montreuxa, Švicarska, 29. decembar 1926), jedan je od najvažnijih liričara koji je pisao na njemačkom jeziku. Pisao je i pripovijetke, jedan roman, sastave o umjetnosti i kulturi, a autor je i brojnih prijevoda, posebno s francuskog jezika. Još jedan sastavni dio njegovog književnog stvaranja predstavlja ogroman broj pisama.
Biografija
Studirao je historiju umjetnosti, književnost i filozofiju u Pragu, Münchenu i Berlinu. Njegova poezija predstavlja završetak evropske dekadencije i početak poezije biti. Rilkeova lirika morbidna je i sjetna, puna sumračnih i samrtničkih ugođaja. Izraz je doba na prijelomu svjetova između Istoka i Zapada i posebne mješavine slavenskog i germanskog. Prevodio je s francuskog, engleskog i italijanskog.
Lirsko stvaranje
Rilke je iznenađujeće rano ovladao jezikom i rimom. Počinjao je raspoloženim, a i pomalo razigranim stihovima punim sklada i sjete. Postao je poznat po lirskoj romansi Pjesma o ljubavi i smrti Corneta Christopha Rilkea (1899), koja je oko 1905. bila omiljena lektira njemačke omladine. U neobjavljenoj zbirci pjesama Tebi na slavu (1897/98) izrazio je osjećaje prema Lou Andreas-Salomé. On koristi, pored prirodne monističke religije, i rekvizite svog kršćanskog odgoja time što Louinu sobu naziva "osamljenom kapelom", koja njemu predstavlja utočište. S njom 1899. i 1900. odlazi na dva veća putovanja u Rusiju, koja za njega postaju odlučujuće iskustvo. Iskustvo noći za Uskrs u Moskvi tema je njegovog Časoslova, koji se sastoji od tri knjige ("O monaškom životu", "O hodočašću", "O siromaštvu i smrti"). Fiktivni govornik tih molitvi je ruski monah.
Emir Kusturica
Emir Kusturica je srbijanski filmski režiser, scenarist, filmski producent, kompozitor i glumac sa francuskim i srbijanskim državljanstvom. Rođen je 24. novembra 1954. godine u Sarajevu. Kao režiser, dobitnik je više velikih nagrada svjetskog značaja. Živi i radi u Beogradu, Parizu i Drvengradu, selu izrađenom po njegovom projektu na Zlatiboru u Mokroj Gori kod Užica, na granici Srbije i Bosne i Hercegovine. Od 2007. godine Kusturica je srbijanski ambasador UNICEFa. Oženjen je sa Majom Kusturicom, sa kojom ima dvoje djece, sina Stribora i kćerku Dunju.
Studij
Studij filmske režije Kusturica završava 1978. godine u klasi profesora Otakara Vávra na Filmskoj akademiji u Pragu. Njegov studentski film, Gernika snimljen prema noveli Antonija Isakovića, pobjedio je na festivalu studentskog filma u Karlovym Varima. Tokom studija režirao je i dva kratka filma: Jedan dio istine i Jesen.
1978-92.
Po završetku studija Kusturica se vraća u Jugoslaviju, gdje započinje profesionalnu karijeru na Televiziji Sarajevo. Njegov prvi igrani film Nevjeste dolaze,snimljen 1979. godine izazvao je dosta kontroverzi, a potom bio i zabranjen zbog "eksplicitnog bavljenja seksualnim tabuima". Više sreće je imao sa narednim televizijskim filmom Bife Titanik zasnovanom na priči nobelovca Ive Andrića, za koji je osvojio nagradu za režiju na nacionalnom Televizijskom festivalu u Portorožu. Kada je 1981. godine osnovana Akademija scenskih umjetnosti u Sarajevu, Emir Kusturica biva angažovan kao jedan od profesora na Odsjeku za glumu, tada jedinom odsjeku na Akademiji. Postaje prvi umjetnički rukovodilac Otvorene scene "Obala", kultnog pozorišta, koje i danas djeluje pri sarajevskoj Akademiji. Takođe, uključuje se i u pripreme za otvaranje Odsjeka za režiju, koji konačno počinje sa radom 1989. godine. U dugometražnoj igranoj produkciji debitovao je filmom Sjećaš li se Dolly Bell?, nastalom po scenariju Abdulaha Sidrana, 1981. godine. Za ovaj film Emir Kusturica je nagrađen Zlatnim lavom na Filmskom festivalu u Veneciji za najbolji debitantski film i nagradama FIPRECI, AGIS i CIDLAC na Festivalu jugoslovenskog igranog filma u Puli 1981. godine. Svoj talenat pokazao je i u sljedećem filmu, drami Otac na službenom putu 1985. godine, koji je radio sa istim scenaristom. Ovo ostvarenje Kusturici donosi Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Cannu i nominaciju za nagradu američke akademije Oskar u kategoriji za najbolji strani film. Za isti film nagrađen je na Festivalu jugoslovenskog igranog filma u Puli, nagraden je Zlatnom arenom za režiju i nagradom Jelen. Kusturica je scenarist filma Strategija švrake 1987. godine, koji je režirao Zlatko Lavanić. Dobitnik je Nagrade AVNOJ-a za 1989. godinu. Godine 1989. Emir Kusturica je, ponovo na Filmskom festivalu u Cannesu, nagrađen za najbolju režiju u filmu Dom za vešanje i specijalnom nagradom Roberto Rossellini. Iz tog perioda počinje njegova saradnja sa Goranom Bregovićem.
Umjetnost
mini|Umjetničko djelo Umjetnost je specifična ljudska djelatnost čije se značenje konstituira u složenom komunikacijskom procesu između umjetnika, umjetničkog djela i publike. Različita značenja pridodavana su umjetnosti u različitim historijskim periodima, međutim od početka modernog doba skloni smo umjetnosti pridavati sljedeće osobine: svaka pojedina umjetnost posjeduje vlastiti visoko razvijeni i autonomni jezik; umjetnost ima nezavisnu i slobodnu poziciju u društvu; umjetnost nema društveno propisanu svrhu; svrha umjetnosti leži u ispunjavanju njene modernistički definisane prirode, koju određuju ideje slobode, imaginacije, individualnosti, otkrića, eksperimenta, pobune, ljepote, istine, pravde, uglavnom društvenih ideja na kojima se od Francuske revolucije u većini svojih segmenata temelji zapadno društvo.
Emir Kusturica
1992-2009.
Emir Kusturica, kao predsjednik žirija na filmskom festivalu u Cannesu|mini|220px|desno Po odlasku iz Jugoslavije predaje na Univerzitetu "Columbia" u New Yorku. Jedan od njegovih američkih studenata, David Atkins, pokazao mu je scenario iz kojeg je nastao Kusturičin prvi film na engleskom jeziku, Arizona Dream 1993. godine, sa Faye Dunaway, Johnny Deppom i Jerry Luisom u glavnim ulogama. Film je nagrađen Srebrnim medvjedom i Posebnom nagradom žirija na filmskom festivalu u Berlinu 1993. godine.
Umjetnost
Obilježje moderne i postmoderne umjetnosti jest pluralitet umjetničkih jezika, umjetničkih stilova, ideja i ideologija, pa za razliku od većine prošlih umjetničkih razdoblja (drevni Egipat, antička umjetnost, bizantijska umjetnost itd.) ne može se govoriti o jednom dominantnom umjetničkom pokretu ili stilu, nego različitim, nerijetko i suprotstavljenim umjetničkim praksama. Umjetnost i njen svijet, u savremenom društvu, ne čini samo ono što vidimo, čujemo, čitamo, opipavamo, ono što doživljavamo kao umjetnički objekt, nego i cijeli jedan "nevidljivi" svijet znanja o umjetnosti, o njenoj historiji, njenom jeziku, njenim brzim i aktuelnim kretanjima, posredovanim različitim i brojnim kulturalnim institucijama (muzeji, galerije, biblioteke, izdavači, umjetnička kritika, komcertne dvorane, operske kuće, teorija umjetnosti, estetika itd.).
Emir Kusturica
1992-2009.
Naredni film, Underground 1995. godine, donio je Emiru Kusturici drugu Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Cannesu. 1998. godine snima film Bela mačka, crni mačor za kojeg dobija Srebrnog lava na festivalu u Veneciji. U filmu Udovica iz Saint-Pierra 2000. godine, u režiji Patrice Leconte, Kusturica, se pojavljuje kao glumac. Premda izgovara svega nekoliko rečenica, njegova pojava u filmu je monumentalna i Kusturica je pored Juliette Binoche jedan od najupečatljivijih karaktera koji vode radnju filma. Svoju prvu filmsku ulogu Kusturica je imao u filmu Valter brani Sarajevo iz 1972. godine. Za film Priče super osmice 2001. godine na Međunarodnom festivalu dokumentarnog filma u Sankt Peterburgu, dobio je glavnu nagradu - Zlatni kentaur. 2002. godine Emir Kusturica se pojavljuje u filmu Dobri lopov režisera Neil Jordana. Emir glumi gitaristu koji neprestano svira 'rifove' Jimija Hendrixa. 2004. godine završava film Život je čudo, čiji je radni naslov bio "Gladno srce". Ova ratna drama, čiji scenario, osim Kusturice, potpisuje i Ranko Božić, opisuje predvečerje ratnih sukoba u Bosni 1992. godine. Za ovaj je film Kusturica dobio nagradu francuske filmske akademije César za najbolji film snimljen u EU 2005. godine. 2005. godine Emir Kusturica snima dugometražni dokumentarni film o nogometašu Diegu Armandu Maradoni Maradona by Kusturica. Prva klapa ovog filma pala je 18. marta, u Buenos Airesu, snimanjem scena na porodičnoj proslavi rođendana Maradonine kćerke. Za snimanje filma koristio se i dokumentarni materijal. Osnovna ideja je da se osvjetli neostvarena Maradonina želja o porodičnoj harmoniji. Film se snimao u Napulju, Barceloni, na Kubi i drugim lokacijama. U februaru 2006. godine Emir Kusturica snimio je osmi po redu dugometražni igrani filma, čiji je radni naziv Zavjet. Film je sniman u Srbiji, a scenario, uz Kusturicu je radio i Ranko Božić. 26. juna 2007. godine u pariskoj operi Bastille izvodi se prvi put njegova punk-opera pod nazivom Le Temps des Gitans, po motivima filma Dom za vešanje. 2009. godine Kusturica planira snimanje dokumentarnog filma Seven Friends of Pancho Villa and the Woman with Six Fingers, sa Johnny Deppom u glavnoj ulozi. Film bi trebao biti gotov 2011. godine. Kusturica namjerava 2009. godine izdati autobiografsku knjigu, pod dvosmislenoimn naslovom Ja o meni (Jao meni). Kusturičini filmovi se sadržajno razlikuju od perioda iz kog dolaze, tako da od filmova koji se tematski kreću u kritičkoj obradi jugoslovenskog društva i prošlosti, do filmova sa obiljem fantazije komicnih detalja, gotovo preuzetih iz stripova, dokumentarnih filmova o sportu i muzici. Svoju umjetničku autonomiju, koristi u potpunosti, te zahvaljući uspjehu svojih filmova u Evropi i Americi, granice njegovog rada su neograničene. Povezanost sa Balkanom, mada kritički, ostaje u svim filmovima, kao nit vodilja, koja zbog raznolikosti Balkana ne nailazi na prihvatljivost u svim državama bivše Jugoslavije.
Umjetnost
Premda riječ "umjetnost" danas uglavnom označava likovne, odnosno vizuelne umjetnosti, u tradicionalnom smislu riječi pod umjetnošću podrazumijevamo književnost, muziku, likovnu umjetnost i filmsku umjetnost. Svaka se od ovih makro-umjetnosti može dodatno dijeliti na umjetničke discipline, rodove, vrste itd: književnost se može podijeliti na prozu, liriku i dramu, koja se opet može podijeliti na scenske ili plesne umjetnosti i slično; muzika se može podijeliti na tradicionalnu, klasičnu, džez i rock muziku, od kuda se dalje moće doći do pjevačke ili sviračke umjetnosti; likovnu umjetnost na slikarstvo, kiparstvo i arhitekturu, od kuda se može doći do umjetnosti performansa, video umjetnosti, fotografske umjetnosti, internet umjetnosti i slično.
Emir Kusturica
Festivali
Kusturici je povjereno i da bude predsjednik glavnog žirija 58. Filmskog festivala u Cannesu 2005. godine, u kome su se nalazili poznati režiseri Agnès Varda, John Woo, Benoît Jacquot, pisac Toni Morrison, Fatih Akın, kao i velike glumačke zvijezde Javier Bardem, Salma Hayek i Nandita Das, a koji je održan od 11. do 22. maja.
Umjetnost
Tradicionalni spisak umjetnosti navodi ih šest; s pojavom filma on je stavljen kao sedma umjetnost, a s pojavom stripa on je nazvan devetom umjetnošću.
Austrija na Olimpijskim igrama 2016.
Austrija će učestvovati na Olimpijskim igrama 2016, koje će se održati u Rio de Janeiru od 5. do 21. augusta 2016. Bit će to dvadesetsedmo učešće austrijski sportista na Ljetnim olimpijskim igrama od početka takmičenja na olimpijskim igrama 1896. Zaključno s početkom augusta 2016, Austrija ima osiguranih 71 učesničkih kvota u 22 sporta.
Umjetnost
Historijom, ulogom, kretanjem i značenjem različitih umjetnosti bave se uglavnom različite humanističke nauke kao što su historija, historija umjetnosti i dr., dok se u novije vrijeme proučavanje umjetnosti odvija na interdisciplinarnim načelima, pa se različite naučne (društvene ili prirodne, poput matematike) i paranaučne prakse (psihoanalitička teorija, teorija medija, feministička teorija itd.) intenzivno bave fenomenom umjetnosti.
Emir Kusturica
Drvengrad
mini|desno|Drvengrad Za potrebe snimanja filma Život je čudo, nastalo je selo Drvengrad, koje po ideji Kusturice, treba da predstavlja način života, borbu protiv kapitalizma i globalizacije. Pod imenom Küstendorf, na prijedlog prijatelja i književnika Petera Handkea, grad postaje poznat u svijetu, kao središte umjetnosti, planiranim filmskim festivalom, proizvodnjom voćnih sokova i drugih bio proizvoda. Sa idejom zatvorenog grada u građevinama od drveta, proizvodnjom namirnica na biološkoj osnovi, grad bi trebao biti citadela, mjesto u kojem bi se ljudi mogli sakriti od prijetećih katastrofa. Za taj idejni projekat Emir Kusturica dobitnik je Evropske nagrade za arhitekturu Philippe Rotthier 2005. godine. Nagrada, koju tradicionalno svake treće godine dodjeljuje "Fondacija za arhitekturu" iz Bruxellesa, jedno je od najcjenjenijih belgijskih i evropskih odličja u oblasti arhitektonske kulture. U obrazloženju žirija ističe se da Kusturicin projekat:
Austrija na Olimpijskim igrama 2016.
Učesnici po sportovima
thumb|600px|desno|Austrijski sportisti učesnici na olimpijskim igrama 2016.
Emir Kusturica
Drvengrad
U jednom intervju za NIN na pitanje o svojoj pripadnosti i Drvengradu Kusturica kaže:
NGC 4930
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Emir Kusturica
Drvengrad
2005. godine Emir Kusturica otvara u zgradi nekadašnje Željezničke stanice u Herceg Novom Centar za kulturu i multipleks-kino. Riječ je o tri mala kino sa zvučnim i svjetlosnim efektima. Pored apartmana, u zgradi su i prostori namijenjeni za galeriju, čitaonicu i "mjesto za okupljanje i razgovor".
Austrija na Olimpijskim igrama 2016.
30px Atletika
[[Ivona Dadić, austrijska sedmobojka, bosanskohercegovačkog porijekla|desno|mini]] [[Lukas Weißhaidinger, austrijski bacač diska|desno|mini]]
Emir Kusturica
Kusturica kao muzičar
U grupi Zabranjeno pušenje jedno vrijeme je svirao bas-gitaru a sada kao gitarista zajedno nastupa sa Emir Kusturica & No smoking orchestra.
Austrija na Olimpijskim igrama 2016.
30px Atletika
Austriju na olimpijskim igrama predstavlja 6 atletičara.
Emir Kusturica
Političke kontroverze
Zbog svojih političkih izjava, odlaska iz Sarajeva za vrijeme blokade od srpske vojske, ograđivanja od politike Alije Izetbegovića prema Bosni i Hercegovini, kao i simpatijama prema srbijanskom predsjedniku Slobodanu Miloševiću, Kusturica zapada u politički izoliranu i kritiziranu kampanju zapadnoevropskih, bosanskohercegovačkih i hrvatskih medija. Zajedno sa austrijskim piscem i prijateljem Peterom Handkeom, jedno vrijeme podržava srbijanske političare u vrijeme rata u Bosni i Hercegovini. Mada kasnijim izjavama, kojima se ograđuje od dijelova Milosevićeve politike, u nekim medijima Južne Evrope ostao je nepoželjna osoba, a on sam, u više intervjua govori o svom izgubljenom identitetu, kao i nestanku identiteta Sarajeva, a sebe smatra čovjekom bez stalnom mjesta bivanja. Kritičari su ga napadali zbog snimanja filma Underground 1995. godine, scenarista Dušana Kovačevića, koji je navodno djelomično financiran od strane državne televizije Srbije, u vrijeme rata u Bosni i Hercegovini, u kom su oni film vidjeli kao progandu politike Velike Srbije i opravdavanje događaja u bivšoj Jugoslaviji. Za Đurđevdan 2005. godine, Emir se krstio u Srpskoj pravoslavnoj crkvi i primio ime Nemanja Kusturica. Krštenje je održano u manastiru Savina u blizini Herceg Novog. Idejom o Drvengradu, te političkom neumjerenosti koja za cilj ima proizvodnju voćnih sokova sa provokatnim nazivima i slikama na etiketama sokova, političara dvadesetog stoljeća (Josip Broz Tito, Draža Mihajlović, Che Guevara), nailazi na oštru osudu medija i u Srbiji. Takode se priključuje podršci srbijanskih umjetnika i medija, protiv proglašavanja nezavisnosti Kosova.
Austrija na Olimpijskim igrama 2016.
30px Badminton
U badmintonu će za Austriju nastupiti dva takmičara.
Biciklizam
U biciklizmu će za Austriju nastupiti četiri takmičara u dvije discipline.
Sportska gimnastika
Austria has entered one artistic gymnast into the Olympic competition. Lisa Ecker had claimed her Olympic spot in the women's apparatus and all-around events at the Olympic Test Event in Rio de Janeiro.
Ritmička gimnastika
Austria has qualified one rhythmic gymnast in the individual all-around for the Games by claiming one of eight available Olympic spots at the Olympic Test Event in Rio de Janeiro.
Kajak i kanu
Šest austrijskih kajakaša nastupit će na olimpijskim igrama.
Zastava Kajmanskih ostrva
Zastava Kajmanskih ostrva usvojena je 1959. Prije toga ostrvo je koristilo Zastavu Ujedinjenog Kraljevstva.
Zastava je tamno plave boje sa Zastavom Ujedinjenog Kraljevstva u gornjem lijevom uglu i grbom Kajmanskih ostrva sa desne strane.
Austrija na Olimpijskim igrama 2016.
30px Sprint
Legenda za kvalifikacije: FA = Kvalifikovan(a) za A finale (medalje); FB = Kvalifikovan(a) za B finale (medalje);
30px Plivanje
desno|mini|[[Felix Auböck, austrijski plivač slbodnik stilom]] Austriju je na Olimpijskim igrama u plivanju predstavljalo ukupno šest plivača.
30px Stoni tenis
Za Austriju će u stonom tenisu nastupiti šest takmičara.
30px Veslanje
Kvalifikacije Legend: FA=Finale A (medal); FB=Finale B (non-medal); FC=Finale C (non-medal); FD=Finale D (non-medal); FE=Finale E (non-medal); FF=Finale F (non-medal); SA/B=Polufinales A/B; SC/D=Polufinales C/D; SE/F=Polufinales E/F; QF=Četvrtfinales; R=Repechage
Jedrenje
Austrian sailors have qualified one boat in each of the following classes through the 2014 ISAF Sailing World Championships, the individual fleet Worlds, and European qualifying regattas. The entire sailing team was announced by the Austrian Olympic Committee on March 29, 2016 at the initial stage of the nomination meeting, with 49er crew Nico Delle-Karth and Nikolaus Resch remarkably going to their fourth Olympics.
M = Medal race; EL = Eliminated – did not advance into the medal race
Streljaštvo
Austrian shooters have achieved quota places for the following events by virtue of their best finishes at the 2014 and 2015 ISSF World Championships, the 2015 ISSF World Cup series, and European Championships or Games, as long as they obtained a minimum qualifying score (MQS) by March 31, 2016. The entire shooting squad was named to the Austrian roster for the Games on July 1, 2016.
Kvalifikacije Legend: Q = Qualify for the next round; q = Qualify for the bronze medal (shotgun)
Synchronized swimming
Austria has fielded a squad of two synchronized swimmers to compete only in the women's duet by virtue of their sixth-place finish at the FINA Olympic test event in Rio de Janeiro.
Tenis
Austria has entered two tennis players into the Olympic tournament. Oliver Marach and Alexander Peya had claimed one of eight ITF Olympic men's doubles places, as Austria's top-ranked tennis pair outside of direct qualifying position in the ATP World Rankings as of June 6, 2016.
Beach
Two Austria men's beach volleyball teams qualified directly for the Olympics; one by virtue of their nation's top 15 placement in the FIVB Olympic Rankings as of June 13, 2016, and the other by winning the Finale match over Belgium at the 2016 CEV Continental Cup in Stavanger, Norway. These places were awarded to three-time Olympians Clemens Doppler and Alexander Horst, along with rookies Alexander Huber and Robin Seidl.
Dizanje tegova
Austria has received an unused quota place from IWF to send a male weightlifter to the Olympics, signifying the nation's return to the sport for the first time since 2004.
Hrvanje
Austria has received a spare host berth freed up by Brazil as the next highest-ranked eligible nation, not yet qualified, to send a wrestler competing in the men's Greco-Roman 85 kg to the Olympics, based on the results from the World Championships.
Key:
Igor Petrovič Volk
Igor Petrovič Volk, rođen 12. aprila 1937. godine u Gotwald Kharkov Oblast, Ukrajina, je bio kosmonaut Sovjetskog Saveza.
Odabran je za kosmonauta 30. jula 1980. godine, i letio je Soyuzom T-12, a penzionisan je 1996. godine. Također se bavio i istraživačkim radom, te radio na razvoju koncepta letećeg automobila po imenu "Lark".
Oženjen je i ima dvoje djece.
Adolfo Suárez
Adolfo Suárez González (25. septembar 1932 - 23. mart 2014), španski političar i prvi demokratski izabrani španski premijer nakon diktature generala Franca.
Ljubomir Bandović
Ljubomir "Ljuba" Bandović (Berane, 8. jul 1976.) je srpski glumac.
Vanjski linkovi
https://www.imdb.com/name/nm51784/
Keltska arheološka nalazišta u Panoniji
Keltska arheološka nalazišta u Panoniji su iz perioda Latenske kulture čiji su Kelti nosioci. U drugoj polovini 4. st. pne. počela su kretanja Kelta prema Panoniji iz srednje Evrope, prastarim kopnenim putem preko Ajdovščine i Ljubljanskih vrata dalje prema istoku. Do početka 3. vijeka pne. stanovništvo Panonije bilo je keltizirano. .
Na području Panonije pronađen je veliki broj latenskih artefakata, ali su oni, s druge strane, rijetki na područjima istočno od Tise i južno od Save. . S obzirom na njihove specifične karakteristilke, nazivaju se noričko-panonskom varijantom keltske kulture. Kelti su se okoristili plodnim zemljištem oko panonskih rijeka, razvili poljoprivredu i keramiku, kao i iskorištavali rudnike u današnjoj Sloveniji. Tako se razvilo novo veliko keltsko područje koje se pružalo od današnjeg Beča do rijeke Tise.
Naselja
Po dolasku Kelti su podizali naselja otvorenog tipa sa poluzemunicama od jedne ili dvije prostorije. Krov je bio od slame. U nekim sluĉajevima krov je položen na kameni zid napravljen uokolo ukopane poluzemunice. Kasnije su podizali nadzemne pravougaone kuće od pletera sa dvoslivnim krovom i podovima od nabijene gline i ognjištem. Utvrđena naselja podizana su od kraja 2. stoljeća pne, najvjerojatnije zbog sukoba s Rimljanima. Najbolje istražena utvrđena naselja u Slavoniji su na područja Vinkovaca i Osijeka gdje je otkriveno 20 naselja. Utvrđena su sa zemljanim bedemima i opkopom uokolo naselja (Dirov brijeg u Vinkovcima, Gradina u Oroliku i Privlaci), rijetko sa kamenim bedemom od suhozida (Slankamen). Uz naselja su ponegdje postojala i naselja otvorenog tipa. Na Gomolavi i u naselju Dirov brijeg u Vinkovcima je utvrđena unutrašnja podjela naselja: u sredini su bili objekti kojima je pripisana vojna i administrativna funkcija, oko njih se nalazila stambena zona, a na rubu naselja su bile radionice.
Keramika
Kelti su sa sobom donijeli kolo za izradu keramike i time poboljšali kvalitetu i skratili vrijeme izrade. Keramika Skordiska se dijeli na tri glavne grupe:
Oblici
Zdjele su tipiĉni oblik posude, najĉešće neukrašene. Ako ima ukrasa to su žlijebljene linije te u mlađoj fazi ukrasni motivi izvedeni grafitiranjem (prave linije, spirale, girlande, motiv šahovskog polja). Često su korištene u pogrebnom ritualu. Koniĉnog i bikoničnog su oblika.
Lonci su bikoniĉnog ili trbušastog oblika sa razgrnutim ili kosim obodom. Kao originalni keltski proizvod pojavljuje se grubi situlasti lonac koji u svom sastavu ima dosta grafita, ĉesto ukrašen ţlijebljenjem ili urezanim ravnim ili polukruţnim linijama. Lonci ove faze imaju prstenasta zadebljanja, i rađeni su otiskivanjem.
Pitosi su osim za držanje hrane korišteni kao urne u grobovima. Tamne su ili crvene boje i imaju loptast oblik s ravnim dnom i širokim obodom koji je ponekad žlijebljen.
Oružje
Najcjenjenije oružje Skordiska bili su mačevi. Na kraju 4. i u prvoj polovini 3. stoljeća pne, izrađivan je kratki dvosjekli maĉ, dužine oko 60 cm, koji završava oštrim vrhom. Imao je naglašeno rebro na sredini oštrice. Korice su u donjem dijelu ukrašene ovalnim medaljonom od bronzanog, a kasnije od željeznog lima. Prednja strana korica ukrašavana je floralnim i zoomorfnim motivima. Najstariji je pronađen na lokalitetu Zeleno polje kod Osijeka, ukrašen parom zmajeva ili grifona.
U drugoj polovini 3. i u 2. stoljeću pne. javlja se mač dužine oko 80 cm, s koricama ukrašenim iskucanim ili urezanim floralnim i zoomorfnim motivima koji imaju srcoliko proširenje. Na koricama maĉa javlja se i motiv trojnog zavoja. Pojedini primjerci imaju žigove na oštrici sa oznakom radionice. Žigovi su najĉešće polumjeseĉastog oblika ili u obliku stiliziranog prikaza vepra (Gospođinci, Odžak, Obrež, Prhovo. Iz ovog perioda je maĉ iz Kupinova s jabuĉicom maĉa oblikovanom u stilu muške glave.
U 1. stoljeću pne. (kasni laten) maĉevi se još izdužuju te su dugi i više od jednog metra. Ovaj tip mača ima kanale na širokoj oštrici, a vrh je zaobljen.
Koplja ranog latena su kratka te vrlo široka i listolikog oblika. U srednjem latenu vrhovi koplja su izduženi i imaju središnje rebro na listu koji se sužava prema vrhu. U ovom vremenu počinje ukrašavanje kopalja urezivanjem ili iskucavanjem. Kasnolatenska koplja još se više izdužuju i imaju suženi list. Romboidnog su oblika, a neka su ukrašena geometrijskim motivima, najčešće romboidnog oblika.
Kroz cijelo mlađe željezno doba Skordisci koriste i noževe dužine od 25 do 50 cm, ponekad i oko 60 cm. Uglavnom su dio opreme ratniĉkih grobova.
Obrambenu opremu ratnika šine štitovi i šljemovi. Štitovi su bili drveni s metalnim okovima po rubu i metalnim umbom u sredini, sa dekoracijom Ukrašavana su graviranjem, polukružnim rebrima, girlandama zajedno s taĉkicama, a nekad su krilca umba izvedena lepezasto ili izvuĉena u obliku polurozete.
Nekropole
U trenutku dolaska Kelti su koristili inhumaciju za sahranjivanje, a kasnije su od autohtonog stanovništva preuzeli incineraciju, koja je postala glavni naĉin pokapanja pokojnika. Istražene su nekropole: Karaburma kod Beograda, Zeleno polje u Osijeku, Kupinovo, Surčin, Vinkovci, Dalj, Sotin, Požega.
Uz glavu pokojnika obično su postavljene keramičke posude, dok su se nakit i dijelovi nošnje (fibule, narukvice itd.) nalazili na pokojniku. Kod grobova sa spaljenim pokojnikom ĉest su nalaz ritualno savijeni ili djelomično uništeni maĉevi, ostala oružja i oruđa, ostatci posuda i životinjskih kostiju. Pokojnik se polagao u keramiĉku urnu zajedno s ostatcima spaljenih predmeta. Na prostoru nekropola pronađene su kultne jame. Konjaniĉki grobovi su pronađeni u Odžaku, Zemunu, Karaburmi i Rospi Ćupriji i datirani su u 3. i 2. stoljeće pne.
NGC 3408
NGC 3408 (također poznat kao IRAS 10490+5842, MCG 10-16-16, PGC 32616 i UGC 5977) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 437 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,80 (102 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (89 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. aprila 1793. godine.
Agnes Repplier
Agnes Repplier (1. april 1858, Philadelphia, Pennsylvania – 15. novembar 1950), američka književnica
Ljudski mikrobiom
Ljudski mikrobiom je skup svih mikrobiota koji se nalaze na ili unutar ljudskih tkiva i biofluida, zajedno s odgovarajućim anatomskim mjestima u kojima se nalaze, uključujući kožu, mliječne žlijezde, sjemenu tekućinu, maternicu, jajničke folikule, pluća, pljuvačku, oralnu sluznicu, konjuktivu, bilijarni trakt i ljudski gastrointestinalni trakt. Tipovi ljudske mikrobiote uključuju bakterije, archaea, gljive, protiste i viruse. Iako mikroživotinje mogu živjeti i na ljudskom tijelu, one su obično isključene iz ove definicije. U kontekstu genomike, termin ljudski mikrobiom se ponekad koristi za označavanje kolektiva genoma rezidentnih mikroorganizama; međutim, termin ljudski metagenom ima isto značenje. Ljudi su kolonizirani mnogim mikroorganizmima, sa približno istim redom veličine neljudskih ćelija kao i ljudske ćelije. Neki mikroorganizmi koji koloniziraju ljude su komensali, što znači da koegzistiraju bez štete po ljude; drugi imaju mutualistički odnos sa svojim ljudskim domaćinima Suprotno tome, neki nepatogeni mikroorganizmi mogu oštetiti ljudske domaćine putem metabolita koje proizvode, poput trimetilamina, koji ljudsko tijelo pretvara u trimetilamin N-oksid, putem FMO3-posredovane oksidacije. Određeni mikroorganizmi obavljaju zadatke za koje se zna da su korisni ljudskom domaćinu, ali uloga većine njih nije dobro shvaćena. Oni za koje se očekuje da budu prisutni i koji u normalnim okolnostima ne uzrokuju bolest, ponekad se smatraju "normalnom florom" ili "normalnom mikrobiotom". Projekt ljudsog mikrobioma (HMP) je preuzeo projekt sekvenciranja genoma ljudske mikrobiote, fokusirajući se posebno na mikrobiotu koja normalno nastanjuje kožu, usta, nos, probavni trakt i vaginu. Dostigla je prekretnicu 2012. godine kada je objavila svoje početne rezultate.
Terminologija
Iako je naširoko poznat kao flora ili mikroflora, ovo je pogrešan naziv u tehničkom smislu, budući da se korijen riječi flora odnosi na biljke, a biota se odnosi na ukupnu kolekciju organizama u određenom ekosistemu. Nedavno se primjenjuje prikladniji izraz mikrobiota, iako njegova upotreba nije zasjenila uvriježenu upotrebu i prepoznavanje flore u odnosu na bakterije i druge mikroorganizme. Oba termina se koriste u različitoj literaturi.
Relativni brojevi
Od 2014. u popularnim medijima i naučnoj literaturi objavljeno je da u ljudskom tijelu ima oko 10 puta više mikrobnih ćelija nego ljudskih ćelija; ova brojka je zasnovana na procjenama da ljudski mikrobiom uključuje oko 100 triliona bakterijskih ćelija i da odrasli čovjek obično ima oko 10 triliona sopstvenuh ćelija. U 2014., Američka akademija za mikrobiologiju objavila je FAQ u kojem se naglašava da su i broj mikrobnih ćelija i broj ljudskih ćelija procene, i napominje da je nedavno istraživanje došlo do nove procjene broja ljudskih ćelija–približno 37,2 triliona, što znači da je odnos mikrobnih i ljudskih ćelija, ako je tačna prvobitna procjena od 100 triliona bakterijskih ćelija, bliži 3:1. U 2016., druga grupa objavila je novu procjenu omjera koji je otprilike 1:1 (1,3:1, sa "neizvjesnošću od 25% i varijacijom od 53% u odnosu na populaciju od standardnih 70 kg kod muškaraca"). Novija procjena je omjer bakterijskih ćelija od 1,3:1 za svaku ljudsku ćeliju, dok broj faga i virusa premašuje bakterijske ćelije barem za red veličine više. Broj bakterijskih gena (pod pretpostavkom da je u crijevima 1.000 vrsta bakterija sa 2.000 gena po vrsti) procjenjuje se na 2,000.000 gena, 100 puta više od otprilike 20.000 ljudskih gena.
Bakterije
Populacije mikroba (kao što su bakterije i kvasci) naseljavaju kožu i mukozne površine u različitim dijelovima tijela. Njihova uloga je dio normalne, zdrave ljudske fiziologije, međutim ako broj mikroba raste izvan uobičajenog raspona (često zbog kompromitovanog imunskog sistema) ili ako se mikrobi nastanjuju (kao što je loša higijena ili ozljeda) područja tijela koja obično nisu kolonizirana ili sterilna (kao što je krv, ili donji respiratorni trakt, ili trbušna šupljina), može doći do bolesti (uzrokujući, respektivno, bakteriemiju/sepsu, upalu pluća i peritonitis). Projekt ljudskog mikrobioma otkrio je da pojedinci ugošćuju hiljade tipova bakterija, a različita mjesta u tijelu imaju svoje posebne zajednice. Koža i vaginska mjesta pokazala su manju raznolikost od usta i crijeva, te su pokazala najveće bogatstvo. Bakterijski sastav za dato mjesto na tijelu varira od osobe do osobe, ne samo po vrsti, već i po obilju. Bakterije iste vrste koje se nalaze u ustima su višestrukih podtipova, preferirajući da naseljavaju izrazito različite lokacije u ustima. Čak i enterotipovi u ljudskom crijevu, za koje se ranije mislilo da su dobro shvaćeni, potiču iz širokog spektra zajednica sa zamagljenim granicama taksona. Procjenjuje se da 500 do 1.000 vrsta bakterija živi u ljudskim crijevima, ali pripadaju samo nekoliko tipova: Bacillota i Bacteroidota dominiraju, ali postoje i Pseudomonadota, Verrucomicrobiota, Actinobacteriota, Fusobacteriota i "Cyanobacteria". Brojne vrste bakterija, kao što su Actinomyces viscosus i A. naeslundii, žive u ustima, gde su dio ljepljive supstance zvane plak. Ako se ovo ne ukloni četkanjem, stvrdne se u zubni kamenac (koji se naziva i kamenac). Iste bakterije također luče kiseline koje rastvaraju zubnu caklinu, uzrokujući karijes. Vaginska mikrobiota se uglavnom sastoji od raznih vrsta roda Lactobacillus. Dugo se smatralo da je najčešća od ovih vrsta Lactobacillus acidophilus, ali se kasnije pokazalo da je L. iners je zapravo najčešći, a slijedi L. crispatus. Ostali laktobacili koji se nalaze u vagini su Lactobacilus jensenii, L. delbruekii i L. gasseri. Poremećaj vaginske flore može dovesti do infekcija kao što su bakterijska vaginoza ili kandidijaza ("gljivična infekcija")
Archaea
Archaea prisutne su u ljudskom crijevu, ali, za razliku od ogromne raznolikosti bakterija u ovom organu, broj arhejskih vrsta je mnogo ograničeniji. Dominantna grupa su metanogen, posebno Methanobrevibacter smithii i Methanosphaera stadtmanae. Međutim, kolonizacija metanogenima je promjenjiva i samo oko 50% ljudi ima lahko uočljive populacije ovih organizama. Od 2007. godine nisu poznati jasni primjeri arhejskih patogena, iako je predložena veza između prisustva nekih metanogena i ljudi kao parodontna bolest.
Virusi
Virusi, posebno bakterijski virusi (bakteriofagi), koloniziraju različita tijelesna područja. Ova kolonizirana mjesta uključuju kožu, crijeva, pluća, i usnu šupljinu. Zajednice virusa su povezane s nekim bolestima i ne odražavaju samo bakterijske zajednice.
NGC 1926
NGC 1926 (također poznat kao ESO 56-SC105) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 3. augusta 1826. godine.
Menetije
Menetije (grčki: Μενοίτιος, Μενοίτης ), što znači osuđena moć, u grčkoj mitologiji je titan druge generacije, sin Japeta i Klimene ili Azije, i brat Atlasa, Prometeja i Epimeteja. Menetija je ubio Zeus bljeskom munje u Titanomahiji i prognan u Tartar.
NGC 1926
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Menetije
Njegovo ime znači "moć osuđena na propast", a potiče od starogrčkih riječi menos ("moć, moć") i oitos ("propast, bol"). Hesiod je Menetija opisao kao izuzetno gordog i poletnog do samog kraja. Prema onome što njegovo ime sugeriše, zajedno sa Hesiodovim vlastitim izvještajem, Menetije je možda bio bog Titana nasilnog bijesa i brzopletih akcija.
Julije Cezar (Shakespeare)
Julije Cezar naziv je tragedije Williama Shakespearea. Vjeruje se da je napisana 1599. To je jedan od nekoliko pozorišnih komada koje je napisao Shakespeare na osnovu istinitih događaja iz historije Rimskog Carstva (ostale predstave: Koriolan i Antonije i Kleopatra).
Iako je sama tragedija nazvana po njemu, Julije Cezar nije najvidljiviji lik u predstavi. On se pojavljuje u samo šest scena. Brut izgovara četiri puta više materijala iz predstave u odnosu na Cezara, a središnja psihološka drama je njegova borba između sukobljenih zahtjeva časti, patriotizma i prijateljstva. Napisana je na osnovu prijevoda Sir Thomasa Northa iz 1579. godine (po francuskoj verziji Jacquesa Amyot-a) djela "Životi uglednih Grka i Rimljana" grčkog historičara Plutarha. Drama se odvija u 44. pne, nakon što se Julije Cezar vratio u Rim. Šekspirovi savremenici dobro upućeni u historiju drevne Grčke i Rima su vrlo vjerovatno otkrili paralele između prikazivanja Julija Cezara i promjene u Rimu od republike ka imperiji i trenda tokom elizabetanske ere ka učvršćivanju monarhijske moći.
Radnja
Julije Cezar je vrlo uspjeašn, ali ambiciozan politički vođa u Rimu i njegov cilj je da postane nepobitni diktator. Nakon što je u ratu porazio sinove preminulog rimskog generala Pompeja, njegovog glavnog suparnika Cezar se vraća u Rim sa svojom pratnjom. U pratnji su bili Brut, Kasije i Marko Antonije. Vidovnjak na ulici upozorava Cezara da se čuva svetkovine u čast boga Marsa tzv. "Martovskih ida" (latin. "Idus Martias") tokom koje se obično održavala vojna parada, ali Cezar je njega ignorisao nastavljajući sa svojom pobjedničkom proslavom. Tokom ove proslave Kasije iznosi svoju bojazan Brutu da Cezar želi postati kralj što bi vodilo ka ukidanju republike. Kasije se slaže da je Cezar tretiran kao božanstvo, iako je on samo čovjek, ništa bolji od Brutusa ili Kasija. Kasije podsjeća na incidente vazane za Cezarove fizičke slabosti i čudi da je taj krhki čovjek postao toliko moćan. On okrivljuje svoj i Brutov nedostatak volje što omogućava Cezaru da preuzme vlast. Brut razmišlja o Kasijevim riječima dok se Cezar vraća. Nakon što je ugledao Kasija, Cezar govori Marku Antoniju da je duboko nepovjerljiv prema Kasiju.
Brut odlazi kući da razmisli o Kasijevim riječima u vezi Cezarovih loših kvalifikacija za vladarsko mjesto, dok Kasije razmatra kako da uvuče Brutusa u zavjeru protiv Cezara. Te noći, Rim je pogođen nevremenom i raznim lošim znamenjima i predznacima. Brut pronalazi pisma u svojoj kući navodno napisana od strane rimskih građana koji su zabrinuti da je Cezar postao previše moćan. Pisma su zapravo bila pisana i podmetnuta od strane Kasija koji zna da ako Brut smatra da je to volja naroda, on će podržati zavjeru o uklanjanju Cezara sa vlasti. Kao veliki pristalica republike, Brut strahuje od mogućnosti dolaska diktatora na čelo carstva i zabrinut je da će stanovništvo izgubiti svoj glas.
Kasije stiže kod Bruta kući sa svojim urotnicima, a Brut koji je već pridobijen sa pismima, preuzima kontrolu nad sastankom. Urotnici se slažu da se Cezar namami da izađe iz njegove kuće da bi ga ubili. Kasije želi da ubije i Marka Antonija jer će on sigurno pokušati da omete njihove planove. Međutim, s tim se ne slaže Brut, vjerujući da će previše smrti učiniti njihovu zavjeru previše krvavom i osramotiti ih. Nakon što su pristali da poštede Marka Antonija, zavjerenici odlaze. Portia, Brutova supruga primjećuje da je njen muž zaokupljen dubokim mislima. Ona ga moli da joj se povjeri, ali on je odbija.
Dok se Cezar pripremao ići u Senat njegova supruga Kalpurnija ga je molila da ne ide. Opisivala je nedavne noćne more koje je imala u kojima je vidjela kako se niz kip Cezara slijevala krv i nasmijane ljude kako kupaju svoje ruke u njegovoj krvi. Cezar odbija popustiti pred strahom i insistira na ide za svojim svakodnevnim poslom. Konačno, Kalpurnija uspijeva da ga uvjeri da ostane kod kuće, više kao usluga njoj nego iz opreza. Ali Decije, jedan od zavjerenika stiže i uvjerava Cezara da je Kalpurnija pogrešno protumačila svoje snove i nedavna predskazanja. Cezar odlazi za Senat u društvu zavjerenika. Dok Cezar nastavlja svoj put kroz ulice prema Senatu vidovnjak ponovno bezuspješno pokušava da ga upozori, ali ne dobija njegovu pažnju. Građanin Artemidorus mu predaje pismo u kojem ga upozorava o urotnicima, ali Cezar odbija da ga pročita rekavši da su njegove lične brige zadnje na njegovoj listi prioriteta. U Senatu zavjerenici govore Cezaru, klanjajući mu se i okružujući ga. Jedan po jedan su ga izboli noževima na smrt. Kada je Cezar vidio svog dragog prijatelja Brutusa među svojim ubicama, on odustaje od svoje borbe i umire. Ubice kupaju svoje ruke i mačeve u cezarovoj krvi ispunjavajući tako viziju njegove supruge. Nakon povratka Marka Antonija koji je odveden pod lažnim izgovorom, on obećava odanost Brutusu, ali plače nad mrtvim zezarovim tijelom. Rukuje se sa zavjerenicima, na taj način ih obilježavajući ih za njihovu krivicu dok istovremeno naoko pravi gestu pomirenja. Kada ih Antonije pita zašto su ubili Cezara, Brutus odgovara da će to objasniti tokom svog posmrtnog govora. Marko Antonije traži da mu se omogući da i on govori nad mrtvim cezarovim tijelom. Marko Brut to odobrava unatoč protivljenju Kasija koji ostaje sumnjičav prema Antoniju. Zavjerenici odlaze, a osamljeni Antonije se kune da će smrt Julija Cezara biti osvećena.
Brut i Kasije odlaze do rimskog foruma da govore pred rimskim građanima. Brut izjavljuje pred njima da iako je volio Cezara on više voli Rim, a cezarova ambicija je predstavljala opasnost za rimske slobode. Govor umiruje publiku. Antonije se pojavljuje s cezarovim mrtvim tijelom, a Brut odlazi prepuštajući mu govornicu. Tokom govora Marko Antonije neprestano ponavlja da je Brut "častan čovjek", a njegov govor postaje sve više sarkastičan. On dovodi u pitanje tvrdnje Bruta iz njegovog govora da je Cezar djelovao samo iz lične ambicije ističući da je Cezar donio mnogo bogatstva i slave u Rim, a tri puta je odbio ponude da preuzme krunu. Antonije zatim pokazuje cezarovo pismo sa posmrtnom voljom, ali najavljuje da ga neće čitati jer ne želi uznemiriti ljude. Publika ga ipak moli da ga pročita, a on se spušta do govornice stojeći pored mrtvog cezarovog tijela. Tu opisuje cezarovu strašnu smrt i pokazuje cezarovo izbodeno tijelo publici. Nakon toga je pročitao cezarovu posmrtnu volju u kojoj poklanja određenu sumu novca za svakog građanina i naredbu da će njegovi privatni vrtovi biti dostupni javnosti. Publika postaje razjarenom videći velikodušnog čovjeka kako leži mrtav i nazivajući Bruta i Kasija izdajnicima mase kreću da ih istjeraju iz grada.
U međuvremenu, cezarov usvojeni sin i imenovani nasljednik Oktavijan, stiže u Rim i osniva tročlanu koaliciju sa Markom Antonijem i Lepidusom. Oni se pripremaju za borbu protiv Kasija i Bruta koji su pobjegli i pripremaju vojske izvan grada. U logoru kod zavjerenika Brut i Kasije se raspravljaju o pitanjima novca i časti, ali se na kraju pomiruju. Brut otkriva da je bolestan od tuge, jer se u njegovom odsustvu supruga Portia ubila. Te noći, duh Cezara se ukazuje Brutusu najavljujući da će mu se Brut opet prikazati na bojnom polju.
Octavijan ​​i Antonije marširaju njihove vojske prema Brutu i Kasiju. Uskoro se generali sastaju na bojnom polju i razmjenjuju uvrede prije početka borbi.
Tokom bitke Kasije uviđa da je sve izgubljeno. U očaju naređuje svom pomoćniku Pindarusu da ga ubije njegovim vlastitim mačem. Umirući Kasije izjavljuje da je se Cezar osvetio. Titinije sam stiže, amuškarci koji ga okružuju su zapravo bili njegovi drugovi, slaveći izvojevanu pobjedu. Titinije videći Kasijev leš u žalosti zbog smrti svog prijatelja ubija sebe.
NGC 203
NGC 203 (također poznat kao MCG 0-2-114, NGC 211 i PGC 2393) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 240 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,90 (63 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ralph Copeland 19. decembra 1873. godine.
Julije Cezar (Shakespeare)
Radnja
Brut saznaje o smrti Kasija i Titinija teška srca, i priprema se da ponovo napadne Rimljane. Njegova vojska gubi bitku, nakon čega Brut naređuje jednom od svojih ljudi da ga ubije svojim mačem. Umirući Brut izjavljuje da se Cezar konačno može odmoriti zadovoljan. Oktavijan ​​i Antonije ubrzo stižu, a Marko Antonije govori nad Brutovim mrtvim tijelom nazivajući ga najplemenitijim od svih Rimljana. Dok su ostali zavjerenici djelovali iz zavisti i ambicije, on primjećuje da je Brut istinski vjerovao da je djelovao za dobrobit Rima. Oktavijan ​​naređuje da Brut bude sahranjen uz najviše počasti. Svi onda polaze nazad u Rim kako bi proslavili svoju pobjedu.
Zastava Montserrata
Zastava Monserata usvojena je 10. aprila 1909. Tamno plave je boje sa zastavom Ujedinjenog Kraljevstva u gornjem lijevom uglu i grbom Monserata sa desne strane. Na grbu se nalazi Erin, ženska personifikacija Irske sa zlatnom harfom.
Julije Cezar (Shakespeare)
Jezik i stil
Iako je Shakespeare napisao ovu predstavu u trenutku u svojoj karijeri gdje je najveću važnost davao velikoj upotrebi proze, Julije Cezar je napisan uglavnom u stihu. Uklapajući se u cjelokupno djelo, stil je klasičan u svojoj lucidnosti i elokvenciji, dostižući vrhunac u retoričkoj efikasnosti u govorima nad mrtvim tijelom Julija Cezara. Iako je jezik koji je korišten u tragediji Julije Cezar poprilično jasan, čitanje ovog djela (kao uostalom bilo kojeg šekspirovog djela) je poput čitanja veoma duge poeme. To je zato što je šekspirova drama pisana u kombinaciji stiha (poezije) i proze (način na koji mi obično govorimo). U ovoj tragediji ugledni Rimljani uglavnom govore u nerimovanom pentametru ili tzv. "praznom stihu." Prozni stih je uglavnom korišten kod običnih ljudi (plebejaca).
Podivič
Podivič je naseljeno mjesto u općini Trnovo, Bosna i Hercegovina.
NGC 203
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.