cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3661
NGC 3661 (također poznat kao IC 689, MCG -2-29-22 i PGC 34986) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 307 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 1,60 (143 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. marta 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Šta bi dao da si na mom mjestu
Šta bi dao da si na mom mjestu je drugi po redu LP-album sarajevske rok grupe Bijelo dugme iz 1975. godine u izdanju zagrebačke diskografske kuće Jugoton. Pjesme za album komponirane su i pripremljene u Boriku, malom mjestu kraj Rogatice u istočnoj Bosni, a snimane su u London novembra 1975. godine. Album je anketiran na 17. mjestu od 100 najvećih jugoslavenskih rok i pop albuma po knjizi iz 1998. YU 100: najbolji albumi jugoslavenske rok i pop muzike.
Snimanje albuma
thumb|250px|lijevo|Bijelo Dugme sa saradnicima na snimanju albuma u [[AIR Studios u Londonu, novembra 1975. S lijeva na desno: inžinjer zvuka Peter Henderson, producent Neil Harrison, Goran "Ipe" Ivandić, Goran Bregović, Željko Bebek, Vlado Pravdić, i izvršni direktor Jugotona Veljko Despot.]] Nakon ogromnog komercijalnog i kritičkog uspjeha debitantskog albuma Kad bi' bio bijelo dugme i uspješne turneje koja je nakon toga uslijedila, muzičari iz grupe Bijelo dugme su u jesen 1975. otišli u selo Borike u istočnoj Bosni, gdje su radili na pjesmama za svoj sljedeći album.
Radno snimanje albuma započelo je u novembru 1975. u Londonu. Album je producirao Neil Harrison, koji je prethodno sarađivao s britanskim muzičkim rock grupama Cockney Rebel i Gonzalez. Bas gitaru na ovom albumu svirao je pjevač Željko Bebek, budući da je bas gitarist Zoran Redžić ozlijedio srednji prst neposredno prije nego što je počelo snimanje albuma. Ipak, Redžiću je pripisana saradnja na albumu, jer je radio na bas linijama, a za vrijeme snimanja savjetovao je Bebeka. U to vrijeme u istim studijima britanska rok grupa Roxy Music je radila na svom albumu "Sirena". Članovi ove grupe su u nekoliko navrata obilazili radna snimanja Bijelog dugmeta, izrazivši da im se sviđa što su čuli.
Tokom snimanja albuma muzičari iz grupe Bijelo dugme su snimili pjesmu na engleskom jeziku pod nazivom "Playing the Part", koja nije objavljena na albumu, već se pojavila na promotivnom singlu distribuiranom novinarima. Tekst za ovu pjesmu napisali su Dave Townsend i izvršni direktor Jugotona Veljko Despot, koji je s grupom Bijelo dugme boravio u Londonu tokom snimanja albuma. Veljko Despot je tražeći nekoga da napiše tekst na engleskom, kontaktirao agenciju za umjetnike koja je poslala Davea Townsenda.
Halil-paša
Halil-paša bio je treći bosanski namjesnik. Rođen je u selu Lipčima ili Lijevče, između Banje Luke i Gornjeg Šehera. Nekoliko je puta bio admiral Osmanske mornarice. Bio je oženjen Fatimom, kćerkom sultana Murada III i tako je postao carskim zetom. Kao beglerbeg Bosanskog pašaluka, imenovan je 1588, gdje se na tom položaju održao dvije godine. Dok je bio namjesnik Bosne, nije bilo nikakvih važnijih događaja. U svom rodnom selu Lipčima, dao je sagraditi džamiju, a navedeno selo uvakufio je u korist džamije. Umro je vjerovatno 1603. Tijelo mu je sahranjeno u posebnom turbetu između Banje Luke i Gornjeg Šehera. Pored njega ukopani su u posebnim turbetima Dugali Malkoč-beg i njegov sin Džafer-beg Malkoč. Turbeta su bili bijelog mramora, kakvih nigdje nije bilo u Bosni. U ratu u Bosni i Hercegovini (1992–1995) ova su turbeta porušena i poravnata.
Brandy Ledford
mini|desno|Brandy Ledford Brandy Ledford, kanadska glumica. Jedna od najljepših i najatraktivnijih glumica Hollywooda, koja nažalost još nije imala priliku pokazati svoj pravi talent u nekom visokobudžetnom filmu. Glumica koja je karijeru započela kao model, slikala se za muške magazine poput Penthousea i Playboya, nakon čega se odlučila ozbiljnije posvetiti filmskoj i televizijskoj karijeri.
Ova rođena Kanađanka svoje prve uloge odigrala je u filmskim akcijskim filmovima Demolition Man i Mean Deal, kao i u gostujućim ulogama u serijama Poltergeist i Texas Renger.
1998. godine dobija svoje prve glavne filmske uloge kao akcijski First Target i Ice Man, a 2000. godine dobija i ulogu sexi Dawn Masterton u seriji Baywatch Hawaii. U seriji se zadražala na žalost samo jednu sezonu, jer je odlučila više uložiti u svoju filmsku karijeru. Dobija ulogu u erotskom trileru Zebra Lounge, a nakon komercijalnog uspjeha tog filma i uloge u serijama Andromeda i Nevidljivi čovjek.
NGC 959
NGC 959 (također poznat kao IRAS 02293+3516, MCG 6-6-51, PGC 9665 i UGC 2002) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 27 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 2,30 (18 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 9. novembra 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
842.
Godina 842. (DCCCXLII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 842. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 7694
NGC 7694 (također poznat kao MCG -1-60-4 i PGC 71728) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 105 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,60 (49 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vakuum
U klasičnoj fizici vakuum je prazan prostor bez bilo kakve materije ili fizikalnih polja. U savremenoj kvantnoj teoriji polja vakuum je ispunjen kvantnim fluktuacijama.
Sama riječ vakuum je latinskog porijekla (od latinskog vacuus - prazan). Pritisak u vakuumu je mnogo niži od atmosferskog pritiska, i u idealnom slučaju teži pritisku od nula paskala. Najviši (najdublji) vakuum se nalazi u svemiru (10 − 14 Pa).
Njegova industrijska primjena započinje u 20-om vijeku, uvođenjem električne sijalice i vakuumske cijevi. Vakuum se može proizvesti tako što se iz nekog zatvorenog prostora pomoću takozvane vakuum-pumpe izvuče sav gas.
Osobine vakuuma i njegova primjena
Kroz vakuum se prostiru svjetlost, čestice, čvrsta tijela, električno i magnetno polje ali ne i zvuk - za prostiranje zvuka potrebna je materija. Toplota se kroz vakuum prostire zračenjem (elektromagnetni talasi iz infracrvenog dijela spektra) ali ne i provođenjem. Provođenje toplote se odvija preko materijalnih nosilaca te je u prostoru niskog pritiska znatno slabije, otuda primjena vakuuma u termosima.
Vakuum se koristi u brojnim procesima i uređajima. Prva uobičajena primjena je bila u sijalicama sa vlaknom da se zaštiti volframovo vlakno od hemijske degradacije. Hemijska inertnost vakuuma se također koristi za zavarivanje elektronskim mlazom, za nabacivanje tankih slojeva isparavanjem, za suho nagrizanje u proizvodnji poluprovodnika, za nabacivanje optičkih slojeva, vakuumsko pakovanje itd. Smanjenje konvekcije (miješanja) poboljšava toplotnu izolaciju termos boca. Visoki vakuum potpomaže degaziranje što se koristi za sušenje zamrzavanjem i vakuumsku destilaciju. Osobina vakuuma da propušta elektrone bez rasijavanja dovela je do primjene u elektronskom mikroskopu, vakuumskim cijevima (prvi radio) i katodnim cijevima (prvi televizori). Uklanjanje trenja u vazduhu stvaranjem vakuuma koriti se u konstrukciji ultracentrifuga i deponovanje energije u zamajcima.
NGC 4768
NGC 4768 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel u marta 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
13. novembar
13. novembar / studeni (13. 11) jest 317. dan godine po gregorijanskom kalendaru (318. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 48 dana.
Crkve dubrovačkih graditelja
mini|desno|Crkva sv. Nikole, Mrkonjci, [[Popovo polje]] Crkve dubrovačkih graditelja je skupina vjerskih objekata, nastala na osnovu saradnje dubrovačkih graditelja i naručilaca iz Hercegovine, u osmanskom periodu.
Crkve su sličnih i skromnih dimenzija, imaju jednostavni pravougaoni tlocrt, koji završava četvrtastom apsidom u ranijem periodu, a kasnije polukružnom. Razlika među njima se javlja u načinu prijenosa sila bočnog potiska. U enterijeru bačvasti svod objekta pridržavaju bočni prislonjeni lukovi. Građevinski materijal za zidanje je krečnjak, a pokrivene su kamenim pločama sa karakterističnim preklopom na sljemenu. Zvonik je “na preslicu“, sa jednim, dva ili tri zvona.
Trebinje
mini|desno|Crkva svetog Arhanđela u Veličanima sa nekropolom stećaka mini|desno|Crkva svetog Georgija (Đurđevica) u Gomiljanima Crkva svetog arhanđela Mihaila je u naselju Aranđelovo, 25 km. istočno od Trebinja. Na lijevom dovratku, ugrađen je kamen sa natpisom, koji se prema raznim autorima datira od XI-XIV stoljeća. Crkva svetog Arhanđela je u naselju Veličani, u centralnom dijelu Popovog polja – istočna strana, uz put Mostar-Ljubinje-Trebinje. Crkva je vanjske dužine 9,72 m (bez apside) i širine 7,60 m. Crkva svetog Georgija (Đurđevica) nalazi se u naselju Gomiljani, udaljenom oko 2 km od Trebinja. Danas se nalazi u ruševnom stanju nakon zemljotresa u Skoplju i Banjaluci.
Crkva svetog Ilije nalazi se u selu Mesari, 17 kilometara vazdušne linije prema sjeverozapadu. Nacionalni spomenik čine: crkva sv. Ilije, praistorijska grobna gomila (tumulus), nekropola sa 8 stećaka i 31 krstača. Crkva je u osnovi trikonhalna, pripada centralnom tipu građevina, iako se često susreće da su produžavane prema zapadnoj strani manjim ili većim pravougaonim prostorom. Dimenzije crkve iznose oko 10,00x5,50 meta
Crkva svetog Klimenta (Klimentica) je u Mostaćima, oko 2 km sjeverozapadno od centra Trebinja, na desnoj obali rijeke Trebišnjice. Zanimljiva je zbog svog živopisa kojim su prekrivene sve zidne površine. Živopis je nastao 1623. godine u povoljnom, ali kratkom periodu razvoja umjetnosti u okviru Srpske pravoslavne crkve, pod patrijarhom Pajsijem, a radio ga je zograf Vasilije.
Crkva svete Neđeljke (svete Nedelje) je u selu Taleža, 9 km zapadno od Trebinja.
Crkva svete Varvare je u selu Strujići, oko 30 km od Trebinja, pored ceste za Ljubinje. Crkva svete Petke (Petkovica) u Mostaćima, 2 km sjeverozapadno od centra Trebinja.
Crkva Uspenja Bogorodice je u Lugu, nedaleko od Trebinja. Po broju pisanih istorijskih podataka koji se na nju odnose, spada među najznačajnije male grobljanske hramove sagrađene u srednjem vijeku.
Crkve svetog Proroka Ilije u Sedlarima, na udaljenosti od oko 40 km sjeverozapadno od Trebinja, zajedno sa pokretnim naslijeđem i pravoslavnim grobljem, proglašena je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine. Pokretno naslijeđe crkve sačinjavaju ikonostas i deset ikona na ikonostasu crkve. Pripada tipu jednobrodnih crkava sa prislonjenim lukovima i sa polukružnom apsidom i zvonikom na preslicu. Zajedno sa pravoslavnim grobljem, srednjevjekovnim grobnicama i stećcima, tumulima iz bronzanog perioda koji se nalaze iznad Sedlara, i ostacima rimske kulture pronađenim ispod sela Sedlara, svjedočanstvo je o dugom kontinuitetu naseljavanja prostora Popovog polja. Crkva se nalazi u dobrom stanju.
Crkva Kostadinovica (Crkva posvećena sv. Konstantinu i Jeleni), je u Gomiljanima, Trebinje. Danas je u ruševnom stanju.
Crkva Rođenja Bogorodice, nalazi se u selu Dračevo, Popovo polje. Ima jednostavnu oltarsku pregradu izrađenu od drveta, na kojoj je simetrično, u dva niza, raspoređeno 13 ikona. Ikone su slikane uljem na platnu, a potom su ustakljene. Analizom ikona utvrđeno je da pripadaju slikarstvu s kraja XIX ili početka XX vijeka. Rađene su prema predlošcima nabavljenim u Rusiji. Crkva je u dobrom stanju.
Crkva svetog Klimenta je u selu Dražin Do. Posvećena je sv. Klimentu Rimskom, četvrtom papi i mučeniku hrišćanske crkve iz I. stoljeća, svetitelju koji je imao širok krug poštovalaca i slavljenika u kraju gdje je podignuta crkva, što se održalo i do današnjih dana, a kao posljedica jake romanske tradicije.
Crkva svetog Nikole je u selu Domaševo. Oblast Travunije se sastojala od 9 župa, među kojima je i Libomir, današnji Ljubomir. Ljubomirsko područje bogato je nekropolama nadgrobnih spomenika i stećaka. Na području Ljubomira su u osmanskom periodu nastale sljedeće crkve: u Podvarima, u Čvarićima, Ugarcima, Ždrijelovićima, Mužojevini, u Podima (po tradiciji sazidao neki Petar Zotović), njegov brat Tomaš crkvu pod Prisojem, a drugi brat crkvu u Zagori, u Domaševu (opet prema predanju, gradnja je vezana za Tomaša Zotovića. Za crkvu sv. Nikole u Domaševu godina gradnje nije poznata, ali je poznato da je crkva sagrađena u vrijeme Pokrajca Oliverovića (koji je vladao Ljubomirom u prvoj polovini 15. vijeka). Njegov stećak sa natpisom nalazi se uz crkvu u Vrpolju, koja ima slične graditeljske karakteristike kao crkva sv. Nikole u Domaševu. Uz crkvu nalazilo se 99 nadgrobnih spomenika i stećaka. Na jednom krstu u Domaševu bio je ćirilični natpis koji glasi: “A se leži knez Zot, sin kneza Petra. Leže v leto 7080” (1572). Danas je u dobrom stanju.
Crkva Uspenja Bogorodice je u naselju Drijenjani, Popovo polje. Vodoravno iščitavanje ikonostasa, čije dimenzije iznose 367 x 390 cm, može se pratiti u tri nejednake zone s ukupno 16 ikona.
Stećci u groblju, su pretežno u obliku ploča i sanduka ukrašenih bordurom u vidu povijenih lozica sa spiralama ili rozetama na gornjoj strani ploče. Bordura je uglavnom uokvirena pravim linijama ili tordiranom trakom. Posebno je zanimljiv stećak Vukašina Dobrašinovića sa natpisom iz prve polovine 15. vijeka. U različitim dokumentima iz Arhiva grada Dubrovnika, koji datiraju iz prve polovine 15. vijeka, pominje se prezime Dobrašinovića, male vla-stele iz Vrsinja kod Trebinja, koji su živjeli na granici tadašnje Dubrovačke republike
Crkva svetog Jovana Krstitelja u Donjem Vrbnu zajedno sa pokretnom imovinom, koju čine ikonostas sa dvanaest ikona, dva putira, dva svijećnjaka, anafornica i pravoslavno groblje - proglašena je nacionalnim spomenikom 16. maja 2019. godine. Bila je potpuno srušena i obnovljena je 1867. godine.
Crkva Svetog Vasilija Ostroškog u Gornjem Vrbnu zajedno sa pokretnom imovinom, koju čini ikonostas sa deset ikona i pravoslavno groblje sa tri stara nadgrobnika - proglašeno je nacionalnim spomenikom 29. avgusta 2019. Ova crkva pripada tipu jednobrodnih crkava sa polukružnom apsidom i zvonikom na preslicu. Po predanju je sagrađena krajem 13. vijeka. Srušena je 1687. god. a obnovljena 1930. godine.
Iznad ulaza, u kamenom zidu su, prilikom obnove crkve, postavljene dvije kamene ploče, a u centralnom dijelu jedne kamene ploče izvedena je plitkoreljefna figuralna predstava Svetog Vasilija Ostroškog. Ikonostas je stilski i po načinu izrade vrlo sličan ikonostasu crkve Svetog Jovana Krstitelja u Donjem Vrbnu, pa je vrlo moguće da je oba ikonostasa radio isti majstor.
Crkva Pokrova Bogorodice u Mosku i pravoslavno groblje proglašena je nacionalnim spomenikom 26. juna 2019. godine. Na zapadnoj fasadi iznad portala u niši je uklesan podatak o obnovi 1894. godina. Na metalnoj ploči koja se takođe nalazi iznad vrata navodi se da je crkva obnavljana 1820, 1908. i 1988. godine.
Bileća
Crkva svetog arhanđela Mihaila, nalazi se uz naseljeno mjesto Donja Meka Gruda, Bileća. Sagrađena je, ili možda obnovljena, 1795. godine. Pravougaone je osnove, dimenzija 5,07 x 9,38 m. Pokrivena je kamenim pločama. Na zvonu urađenom od livene bronce, izliven je natpis majstorske radionice iz Slovenije: « MAX SAMASSA LAIBACH No 2835 1900». Crkva svetog Nikole iz Mistihalja, vanjskih dimenzija 4,12x7,94 metara, zajedno sa dobrićevskom crkvom, a zbog izgradnje akumulacionog jezera, 1964. godine demontirana je i prenesena na lokalitet Orah.
Ljubinje
Crkva rođenja Bogorodice u Ljubinju, nalazi se pored puta koji iz Mostara vodi prema Trebinju. Sadašnja crkva potječe iz 1867. Godine. Ukupna dužina crkve zajedno sa apsidalnim dijelom iznosi oko 15,00 m.
Ravno
Crkve Vavedenja Bogorodice je manastirska crkva u Zavali, izgrađena najkasnije početkom XVI vijeka. Cijela sjeverna strana prislonjena je uz stijenu. Dužina je 11,95 metara, a širina je od 3,40 metara do 6,40 metara. Freske u crkvi smatraju se najkvalitetnijim slikarskim ostvarenjem u Bosni i Hercegovini nastalim u vrijeme osmanske vladavine. Uradio ih je Georgije Mitrofanović 1619. godine.
Crkva svete Petke ima pravougaonu lađu i polukružnu apsidu. Vanjske dimenzije crkve su 8,6x5,9 m. Sagrađena je poslije 1750. godine kada su pravoslavni kaluđeri postali vlasnici čitavog imanja što ga je prethodno uživala crkva sv. Petra. U presudi osmanlijskih vlasti iz 1867. godine, na osnovu starih potvrda, navedeno je da je Petkovica vlasništvo pravoslavnog manastira u Zavali. Crkva svetog Petra i Pavla, nalazi se u selu Zaplanik, podignuta je 1864. godine. Sadašnja crkva obnovljena je u periodu 2009-2014. Sredstvima parhije Zahumsko- hercegovačke i primorska) je u periodu 2009. – 2014. godine izvršio obnovu crkve. Dimenzije iznose oko 12,15X6,30 m (dužina mjerena sa apsidom). Pored rekonstruisane crkve su ostaci stare srednjovjekovna crkve, dimenzija 7,90X5,40 m, za čiju pripadnost postoje različita mišljenja.
Gacko
Crkva svetog Nikole u Srđevićima, nalazi se 4 km. jugozapadno od Gacka.
Crkva svetog arhandjela Mihaila u Kazancima
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – bacanje kladiva (muškarci)
Takmičenja u bacanju kladiva za muškarce na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 8. i 10. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. Paweł Fajdek iz Poljske osvojio je zlatnu medalju, Ivan Tihon iz Bjelorusije osvojio je srebro, dok je Wojciech Nowicki iz Poljske osvojio bronzanu medalju.
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovala su 28 takmičara iz 17 država.
Kvalifikacije
Kvalifikacijsko takmičenje održano je 8. jula 2016. u 12:30 (CEST).
Bilo je podijeljeno u dvije grupe. Kvalifikacijska norma bila je 75 m (Q), a ispunila su je 3 takmičara. Ostalih 9 takmičara određeno je prema postignutim rezultatima.
Finale
mini|desno|200px|[[Paweł Fajdek]] Finalno takmičenje održano je 10. jula 2016. u 17:10 (CEST).
Eto! Baš hoću!
'''Eto! Baš hoću! / Došao sam da ti kažem da odlazim''' jest sedma singl ploča sarajevske rok-grupe Bijelo dugme. Objavila ga je zagrebačka izdavačka kuća Jugoton (u čijem studiju je i snimljen) u novembru 1976. godine, mjesec dana prije objavljivanja njihovog "istoimenog trećeg albuma". Na A-strani je naslovna pjesma "Eto! Baš hoću!" koja počinje odličnim uvodom s rifovima na električnoj gitari Gorana Bregovića za kojima ubrzo slijedi ponavljajuća kratka melodijska fraza na električnim orguljama Laze Ristovskog, te dvostruka najava pjesme u rok maniru na crash činelama Milića Vukašinovića i prijelazom na bubnjevima. Uvod u pjesmi nastavlja se u prepoznatljivom rokenrol ritmu kojeg nakratko prekida melodijski motiv na električnoj gitari nastavljajući pjesmu u istom ritmu pri čemu Bregović koristi jedan od poznatih rok gitarskih uvoda prije početka pjevačkog dijela pjesme. Pjevanje željka Bebeka u početku prate samo električne orgulje za kojima potom slijede prijelazi na bubnjevima. Važnost pitanja ("I šta?") u buntovničkom tekstu pjesme muzički je predstavljen kroz dugo glasno pjevanje Bebeka i isto tako glasnu pratnju ostalih članova Bijelog dugmeta. Drugi stih u pjesmi predstavljen je istim muzičkim redoslijedom kao i u prvom uz ponavljanje istog pitanja ("I šta?") za kojim slijedi nastavak buntovničkog teksta u refrenu, kvalitetno otpjevanog od strane Bebeka i Bregovića, koji je nastavio pjesmu sa zanimljivim solom na gitari podijeljenim u dva dijela s interludijem između. Tekstualno, ova pjesma bavi se tipičnom temom u rok muzici koja govori o buntu mladog čovjeka protiv roditeljskog nametanja životnog pravca. Zanimljivi aranžman u ovoj pjesmi završava se drugim stihom i refenom. Na B-strani je rok balada "Došao sam da ti kažem da odlazim" koja je bila uvrštena na njihovom prethodnom studijskom albumu "Šta bi dao da si na mom mjestu". I u ovoj pjesmi muzičari Bijelog dugmeta pokazali su pjevačku i sviračku zrelost uz zanimljiv muzički aranžman što je naišlo na dobar prijem kod slušalačke publike i kritičara. Antologijske pjesme s ove singl ploče komponirane su tokom najkreativnijeg perioda ovog sastava kada su albumima "Eto! Baš hoću!" i "Bitanga i princeza" postigli vrhunac popularnosti kako u Bosni i Hercegovini tako i u bivšoj Jugoslaviji. Dizajn i fotografiju za naslovnicu singl ploče uradio je Dragan S. Stefanović.
Frankfurtska škola
mini|desno|270px|Osnivači Frankfurtske škole: Adorno, Horkheimer, Habermas (autor: Jeremy J Shapiro)
Proizvod teoretičara frankfurtskog kruga, ili Frankfurtske škole, čija su istraživanja obavljana u okviru instituta za socijalna istraživanja u Frankfurtu, je uticajna Kritička teorija društva. Pri Goetheov univerzitet u Frankfurtu 1923. godine je osnovan institut za socijalna istraživanja, a 1932. Max Horkheimer pokreće časopis za socijalna istraživanja. Pripadnici frankfurtskog kruga su kritizirali ulogu masovnih medija i kulturne industrije. Najugledniji predstavnici frankfurtskog kruga su Theodor Adorno, Max Horkheimer i Herbert Marcuse. Oni su zaslužni, sa svojim analizama masovnog društva I uloge masovnih medija u njemu, za početno vjerovanje u jak negativan uticaj masmedija u društvu. Oni imaju iskustvo nacističke Njemačke i uvidjeli su kako se propagandna mašinerija koristi za dolazak nacista na vlast, okupaciju masmedija i cijeli proces komuniciranja, na razini društva i pojedinca pa je razumljivo što ova grupa kritičkih teoretičara na masmedije gledala kao na instrument dominirajućih političara.
Teoretičari frankfurtskog kruga poznati su po svojim negativnim stavovima o masovnom društvu i masovnoj kulturi, odnosno odbacivanju svega što je, u to vrijeme pred Drugi svjetski rat, “masovno moderno i američko”. Komercijaliziranu i univerzaliziranu mas-kulturu smatraju glavim razlogom postojanja kapitalističkog društva, odnosno glavnim razlogom neuspjeha revolucionarnih promjena.
Savezne države Sjedinjenih Američkih Država
Tabela saveznih država Sjedinjenih Američkih Država prikazuje aktualni pregled sa glavnim gradovima, površinom, brojem stanovnika, zastavom i BDP-om.
Sjedinjene Američke Države su se od osnivanja 1776. godine kontinuirano širile prema jugu i zapadu. Naseljavanjem, kupovinom ili zauzimanjem teritorija su se širile, da bi se dobijene teritorije naknadno pripojile kao nove savezne države. Trenutno se SAD sastoje od 50 saveznih država, a zadnja država koja je pripojena su Havaji 1959. godine. Države Kentucky, Massachusetts, Pennsylvania i Virginia nose službeni naziv Commonwealth, ali su pravno jednakopravne drugim saveznim državama.
Osim saveznih država, u SAD se nalaze i druge nezavisne teritorije kao što su Portoriko ili Washington, D.C..
Župa (Drvar)
Župa je naseljeno mjesto u općini Drvar, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Grupa sela: Podić, Šajinovac, Župa, Brda i Motike su nekad, u staroj Jugoslaviji bili jedna administrativna cjelina koja se zvala Veliki Štrbci. Mjesta su uistinu po obliku terena odvojena jedno od drugog sa udolinama i uzvišenjima, pa i ako nisu mnogo udaljena, treba dosta vremena da se iz jednog pređe u drugo. Župa je najniže, uz Unac. Ovo se podrušje nalazi između Preoca, Tičeva, Ljeskovice i druge grupe sela koja se nekad zvala Mali Štrbci. Kao vidnije granične tačke su Oštra Luka, Jelak i Borovnjača na zapadu, Kosa i Kozjak na jugu, potok Ljeskovica i Ilina Glavica na sjeveru. Na istoku nema prirodne granice nego se teren lagano uzdiže prema Crnom Vrhu
Historija
Vidljivih i otkrivenih starina nema na ovom području. Sadašnje stanovništo se doselilo prije Karlovačkog mira 1699. god. i po tome je jedinstveno u području Unca.
IC 1569
IC 1569 (također poznat kao MCG 1-2-53 i PGC 2430) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 522 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,40 (61 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 24. novembra 1897. godine.
Metar u sekundi
Metar u sekundi (oznaka m/s, m s-1) je SI izvedena jedinica za brzinu. Definira se kao brzina pri kojoj se 1 metar prijeđe u vremenu od 1 sekunde.
Primjeri manjih i većih jedinica su mm/s, cm/s, km/s itd.
<!-- potreban prijevod Primjeri brzine u m/s:
841.
Godina 841. (DCCCXLI) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 841. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Metar u sekundi
-->
Sufi Mehmed-paša
Sufi Mehmed-paša bio je četvrti bosanski namjesnik od 1590. do 1591. godine. Rodom je iz Bosne, po svoj prilici iz Banja Luke. Bio je krajnje pobožan, pa je stoga i dobio nadimak Sufi. S početka je bio u sviti Lala Mustafa-paše Sokolovića. Kasnije je bio namjesnik u nekoliko provincija osmanskog carstva, da bi 1590. godine bio imenovan bosanskim beglerbegom. Nakon godinu dana premješten je u Erzerum, pa je poslije bio namjesnik Bagdada, Dijarbekira i Šama, gdje je čak dva puta bio beglerbeg Anadolije. Umro je 1604. godine.
Njegov imenjak Sofi Mehmed-paša je bio Bosanski sandžak-beg od 1551. do 1553. godine, pa se u nekim spisima poistovječuje sa ovim Sufi Mehmed-pašom, mada se pouzdano zna da je ovaj drugi Sofi Mehmed-paša umro 1554. godine, tako da ne može biti da je to isti namjesnik.
Župica
Geografija
Župica je u srednjem toku Unca, na desnoj obali. U blizini je Unac pregrađen i stvoreno je vještačko, Prekajsko jezero, za potrebe industrije u Drvaru. Sa sjeverne strane su Sklop i Orlovača koji odvajaju naselje od Prekaje. Poljice, Bunčevac, Župica i Brda su nekada bili jedno selo pod imenom Štrbci Mali. Dobili su imena po zemljišnom obliku, izuzev Bunčevca. Leže istočno od Štrbaca Velikih, i prostiru se prema Crnom Vrhu i Prekaji. Sa istočne strane im je Klekovača sa vrhovima: Crni Vrh, Kuk, Ikovac, Javorova Kosa. Na drugim stranama nemaju prirodnih granica. Uz korito Unca je Župica, ostali na tavanastim zaravnima. Kuće su po običaju na malo uzdignutijim položajima da bi ravni dio ostao za obradu. Izuzev Unca nema druge žive vode.
NGC 1756
NGC 1756 (također poznat kao ESO 56-SC27) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. novembra 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cleveland Cavaliers
Cleveland Cavaliers (popularno Cavsi) jesu košarkaški klub iz Clevelanda. Takmiče se u NBA ligi.
Historija
Cavaliersi su počeli igrati u NBA 1970. pod vlasnikom Nickom Miletijem. Prve godine igrali su u Cleveland Areni i završili su sezonu s omjerom 15-67. Sljedeće sezone doveli su bolje igrače, kao što su Bingo Smith, Jim Chones, Jim Cleamons i Dick Snyder. S njima su uspjeli završiti sezonu s omjerom 23-59, te onda 32-50 u sezoni 1972/73.
Novija historija
Cavaliersi su i sljedeće sezone bili najbolja ekipa Istoka i treći put zaredom igrali finale protiv Warriorsa. Ekipa iz Kalifornije ovog je puta puta bila uvjerljiva i nadigrala Cavalierse 4–1, vrativši tako titulu izgubljenu prošle godine.
Brzina svjetlosti
Brzina svjetlosti u vakuumu iznosi 3*108 m/s, tačnije 299.792.458 metara u sekundi.
Zbog nepreciznosti mjerenja rastojanja Zemlja- Jupiter u to vrijeme, Remer je dobio nešto manju vrijednost za brzinu svjetlosti. Najnovija mjerenja, uz primjenu tačnijih metoda i preciznijih instrumenata, pokazuju da je brzina svjetlosti u vakuumu 299.792.458 m/s ili približno 299.792 km/s. Tolikom se brzinom u vakuumu prenose i svi ostali elektromagnetski valovi. U svakoj drugoj optičkoj sredini brzina svjetlosti je manja ( npr. u vodi iznosi 225.000 km/s, u običnom staklu oko 200.000 km/s, u dijamantu samo 120.000 km/s, itd.)
NGC 3256
NGC 3256 (također poznat kao ESO 263-38, IRAS 10257-4338, MCG -7-22-10 i PGC 30785) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 129 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jedro. Najveći prečnik je 3,80 (142 hiljade sg) a najmanji 2,1 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. marta 1836. godine.
Cryptomycota
Cryptomycota  ('skrivene gljive'), Rozellida ili  Rozellomycota su  kladus mikroorganizama koji su gljive i/ili sestrinska grupa gljiva. Razlikuju se od klasičnih gljiva po tome što im nedostaju hitinski ćelijski zidovi u bilo kojem trofičkom stadiju životnog ciklusa, o čemu su izvještavali Jones i kolege u 2011. Uprkos njihovim neuobičajenom načinu ishrane, primijećen je hitin u unutrašnjem sloju spora u mirovanju, kod nekih vrsta roda Rozella, što je uočeno nakon bojenja u kalckfluor-bijelo (calcofluor-white stain), u nezrelim spavajućim sporama, kao i prisustvo specifičnog gljivnog gena za hitin-sintazu.
Rozelide su prvo otkrivena po sekvenci DNK,  koja je uzete iz laboratorija sa slatkom vodom. Filogenetička analiza ovih sekvenci formirala je jedinstven terminalni kladus tada nepoznate pripadnosti, privremeno nazvan nakon prethodnog klona u kladus: LKM11.
Jedini formalno opisani rod u kladusu je Rozella, za koji se prethodno smataloda je pripadnik Chytrida. Postojanje srodnih organizama bilo je poznato preko sekvenci okolinske DNK.
Dodatne članove grupe je, 2011. godine, izolirao tim koji je vodio Thomas Richards, iz „Natural History Museum, London“, a također i evolucijski genetičar na University of Exeter, Ujedinjeno Kraljevstvo. Tim je koristio DNK tehnike da bi otkrio postojanje nepoznatog genetičkog materijala bačenog iz univerzitetskog ribnjaka. Nakon što su imali nekoliko nepoznatih sekvenci, oni su fluorescentno označili male DNK sekvence i ostavili ih da se vežu za odgovarajući DNK u čitavom uzorku (fluorescencentns in situ hibridizacija). Pod fluorescentnom mikroskopijom mogli su vidjeti da su im ćelije ovoidne forme, promjera 3–5 mikrometra. Zatim su utvrdili da su kriptomikote prisutne i u ostalim uzorcima uzetim iz daljnjeg slatkovodnog okruženja, tla i morskih sedimenata.
Zajednička karakteristika članova kladusa je da im nedostaje hitinski ćelijski zid koji je prisutan u gotovo svim ranije otkrivenim gljivama (uključujući i Microsporidia) i koje su glavno obilježje carstva. Bez hitina mogu biti fagotrofni  paraziti koji se hrane vezanjem na, a zaogrnuvši se ili živeći unutar drugih ćelija. Najpoznatije gljive se hrane kao osmotrof – hranjivim tvarima izvan ćelije.
14. novembar
14. novembar / studeni (14. 11) jest 318. dan godine po gregorijanskom kalendaru (319. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 47 dana.
Ivanovska oblast
Ivanovska oblast jest federalna oblast u Rusiji. Prema popisu iz 2010. godine u ovoj oblasti je živjelo 1.061.651 stanovnika. Administrativno središte oblasti je Ivanovo, a veći gradovi su Kinešma i Šuja. Kroz sjeverni dio oblasti protiče rijeka Volga.
Atlanta Hawks
Atlanta Hawks (fonetski Atlanta Houks) je košarkaški klub iz Atlante, SAD. Igraju u NBA ligi.
Nedostatak 3-hidroksiacil-koenzima dugolančane dehidrogenaze A
Nedostatak koenzima dugolančane 3-hidroksiacil-dehidrogenaze A je rijetki autosomno recesivni poremećaj oksidacije masnih kiselina koji sprečava tijelo da određene masti pretvori u energiju. Ovo može postati opasno po život, posebno tokom perioda posta.
Simptomi i znaci
Tipski, početni znakovi i simptomi ovog poremećaja javljaju se u djetinjstvu ili ranom djetinjstvu i mogu uključivati poteškoće s hranjenjem, letargijom, hipoglikemijom, hipotonijom, problemima s jetrom i abnormalnosti u mrežnjači. Bol u mišićima, raspad mišićnog tkiva i abnormalnosti u nervnom sistemu koje utiču na ruke i noge (periferna neuropatija) mogu se javiti kasnije u detinjstvu. Postoji i rizik od komplikacija kao što su po život opasni problemi sa srcem i disanjem, koma i iznenadna neočekivana smrt. Epizode nedostatka LCHAD-a mogu biti izazvane periodima gladovanja ili bolestima kao što su virusne infekcije.
Genetika
Mutacije u genu HADHA dovode do neadekvatnih nivoa sinteze enzima koji se zove dugolančana 3-hidroksiacil-koenzim dehidrogenaza A (CoA), koji je dio proteinskog kompleksa poznatog kao mitohondrijski trifunkcijski protein. Dugolančane masne kiseline iz hrane i tjelesne masti ne mogu se metabolizirati i preraditi bez dovoljnih nivoa ovog enzima. Kao posljedica toga, ove masne kiseline se ne pretvaraju u energiju, što može dovesti do karakterističnih obilježja ovog poremećaja, kao što su letargija i hipoglikemija. Dugolančane masne kiseline ili djelomično metabolizirane masne kiseline mogu se nakupiti u tkivima i oštetiti jetru, srce, retinu i mišiće, uzrokujući ozbiljnije komplikacije.
Prognoza
Studija iz 2001. pratila je 50 pacijenata. Od njih je 38% umrlo u djetinjstvu, dok su ostali patili od problema sa morbiditetom.
Ahmed-agina džamija
Ahmed-agina džamija najstariji je objekat na području općine Vitez, u Starom Vitezu. Izgrađena je 1589/1590. godine. Džamiju je sagradio izvjesni Ahmed-aga poznat i kao Sinan Čelebi. Postoji predaja da je Ahmed-aga porušio stari rimski most na Divjaku, a kamen upotrijebio za gradnju džamije. Kad je sultan za to saznao kaznio je Ahmed-agu oduzimanjem ranije dodijeljenog posjeda.
Historija
Od džamije koja je izgrađena 1590. godina u izvornom obliku ostali su zidovi, mihrab i portal ulaznih vrata. Nekada je uz džamiju bila drvena munara koja je sružena 1962. godine, a ozidana je nova munara od pune cigle. Rekonstrukcija unutrašnjosti obavljena je 1985/86. godine. U vrijeme rata u Bosni i Hercegovini, džamija je u znatnoj mjeri oštećena. Godine 1993. munara je dva puta direktno pogođena. Nakon rata, 1996. godine, izmijenjen je veći dio krovne građe i crijepa. Na zahtjev vjernika, 2001. godine, džamija je proširena i obezbijeđeno je novih 80–100 m2 prostora za obavljanje namaza. Stolarija je izmijenjena 2002. godine. Iste godine urađena je podna izolacija i izmijenjen pod. Kotlovnica je izgrađena 2003. godine i uvedeno je grijanje u džamiju i imamsku kuću. Također je izvršena i rekonstrukcija munare koja je dograđena za još 5-6 metara, izvršeno je pokrivanje kubeta bakrom, a vanjski zidovi su obloženi sedrom. Džamija je od 1953. godine imala i mekteb. Ova džamija ima i svoj vakuf. Do poslije Drugog svjetskog rata vakuf ove džamije posjedovao je 120 dunuma zemlje. Veći dio je nacionalizacijom, arondacijom ili eksproprijacijom oduzet vakufu. Pored džamije nalazi se i mezarje.
Moskovij (geologija)
Moskovij je, prema geološkoj vremenskoj skali Međunarodne komisije za stratigrafiju (ICS),   stadij ili doba u pensilvaniju, najmlađi podsistem karbona. Njegove stijene datiraju iz intervala od 311,7 ± 1,1 –307,2 ± 1 miliona godina prije sadašnjosti. Prethodi mu baškrij, a slijedi ga kasimovij. Preklapa se evropskim regijskim vestfalijem, a u Sjevernoj Americi, sa stadjima atokanij i dezmoinezij.
Ime i definicija
Moskovijski stadij uveo je Sergej Nikitin (1850. - 1909.) 1890., koristeći brahiopodske fosile u moskovskom bazenu evropskog dijela Rusije. Nikitin ga je nazvao po Moskvi, tada velikom gradu i sada glavnom gradu Rusije.
Osnova identifikacije moskovija  je prvo pojavljivanja conodonta   Declinognathodus donetzianus  i  Idiognathoides postsulcatus  ili na neki drugi način, kao što je fusulinida Aljutovella aljutovicaor otherwise the fusulinid Aljutovella aljutovica. Budući da su vrste fusulinida regionalno različite, ne mogu se koristiti za svjetsku povezanost. Glavni marker za moskovij tek treba definirati (2008). Prijedlog je da se upotrebi prvo pojavljivanje konodonta  Diplognathodus ellesmerensis , ali budući da je vrsta rijetka i njezina evolucija relativno nepoznata, to još nije prihvaćeno. Vrhunac moskovija (baza kasimovija) nalazi se u bazi fusulinidne biozone Obsoletes obsoletes i Protriticites pseudomontiparus ili s prvim pojavljivanjem amonita roda Parashumardites.
Pododjeljci
U evropskoj Rusiji i istočnoj Europi, gdje je prvi put prepoznat, moskovij je podijeljen u četiri regionalna podstadija: Biostratigrafski, moskovij se dijeli u pet kodontnih  biozona:
Strukturalne promjene javnosti
Osnovne postavke svoje teorije komunikativnog djelovanja Habermas je izložio u knjizi Strukturne promjene javnosti (na njemačkom: Strukturwandel der Öffentlichkeit. Untersuchungen zu einer Kategorie der bürgerlichen Gesellschaft 1965.) u kojoj je analizirao građansku javnost i masovne medije građanskog drustva. Predmet njegovog interesa je savremeno društvo koje počiva na znanosti odnosno na tehničko-tehnološkom progresu. centralno mjesto Habermasove filozofije predstavlja njegova teorija komunikativne kompetencije u kojoj se analiziraju savremeni društveni procesi i traga za univerzalnim uvjetima u komuniciranju. Budući da je riječ o značaju društvenog komuniciranja Habermas akcentira da je za taj proces primarno razumijevanje i sporazumijevanje. Antagonistički procesi koji se odvijaju u savremenom društvu stoga moraju biti prevladani i usmjereni ka postizanju konsensusa. U tom cilju Habermas postavlja univerzalne zahtjeve komuniciranja koji se istovremeno razumiju i kao etičke norme. Njegova filozofija doima se i kao moralna filozofija, a teorija komunikativne kompetencije i kao etička teorija. Riječ je o savremenom etičkom pristupu fenomenu komuniciranja u intersubjektivnoj zajednici. Otud je Habermasovo učenje postalo aktuelno i nezaobilazno u etici novinarstva. Iako je Habermasova filozofija u posljednjih dvadeset godina naširoko analizirana, interpretirana i kritizirana interes za njegovim postavkama je nesmanjen. Ona je aktualna posebno, s obzirom na ekspanziju medija i različitih sredstava komuniciranja uopće, zbog čega se društvo danas može nazvati zajednicom koja komunicira, odnosno komunikacijskom zajednicom. Temeljne postavke Habermasove teorije komunikativne kompetencije imaju ozbiljnu etičku dimenziju I značenje. Polazište Habermasove teorije je slobodno društveno komuniciranje. Na toj osnovi on otpočinje istraživanje univerzalnih uvjeta komuniciranja u građanskom društvu tj. sagledavanje normativnih uvjeta – normi, koje omogućavaju sporazumijevanje. Otud centralno mjesto u ovoj teoriji zauzima govorni akt. Preciznije, Habermas polazi od sposobnosti govornika da gramatički smisleno iznosi stavove pred sve sudionike u procesu komuniciranja i u uslovima koji su oslobođeni od uticaja, kako sam Habermas kaže, vlastodržstva.
On se, dakle, založio za uvažavanje ravnopravnosti komunikacijskih mogućnosti učesnika u razgovoru. Komunikacijski proces je u takvom pristupu lociran “u idealne životne uslove”, a idealnoj (zamišljenoj) govornoj situaciji pretpostavljen je emancipiran, komunikacijski razvijen građanin. Prema tome, za Habermasa je društveno komuniciranje temeljna determinanta društvenog razvoja. Naime za njega je, slično kao kod Niklasa Luhmanna, društveno komuniciranje u funkciji razvoja a ono se mora zasnivati na kompetenciji aktera. To se dodatno potvrđuje ako se pogleda njegova analiza građanske javnosti, te mjesto I uloga komuniciranja i komunikativnog djelovanja u njemu. Zbog toga on komunikativno djelovanje smatra temeljnom odrednicom cijeloga društvenog sistema i smješta ga u područje sociološke teorije djelovanja, a društvo razumijeva i definira kao “simbolički struktuiran svijet življenja”.
Habermasova teorija javnosti
Temeljno djelo u kojem je Habermas izložio svoja shvaćanja javnosti i javnog mnijenja je djelo “Javno mnijenje”, što je ustvari prijevod naslova knjige Strukturne promjene javnosti. Ovo Habermasovo djelo na ovim prostorima postalo je dostupno ranih 70-tih godina iako je u Njemačkoj ono objavljeno znatno ranije. Javno mnijenje je prema Habermasu ”prosuđivanje publike koja je sama sposobna da sudi”. Ustvari, ovo je Habermasov nalaz o javnom mnijenju u 18st., dakle ranoj fazi njenoga razvoja. Nakon toga on govori o javnom mnijenju engleskoga miljea ali I o francuskoj tradiciji, ne propuštajući da prizna da je “tvorac” ovog pojma Jean-Jacques Rousseau. Govoreći o Engleskoj on kaže: “Koncept javnog mnijenja u kasnom 18st podrazumijeva prosuđivanje publike koja je sposobna da sudi”. Kod Hobbesa I Locka kolektivno mišljenje ili “zakoni mnijenja” još ne poprimaju kategoriju javnosti nego se nalaze u sferi privatnost. Kako je Rosseau (Ruso) prvi put primijenio sintagmu “javno mnijenje” koje međutim isključuje javnu diskusiju, a u obliku “public spirit” koristili su ga engleski autori, tek je Edwin Burke u svom obraćanju američkoj javnosti, američkim biračima sintagmom javno mnijenje povezao s institucijom demokratske kontrole vlade I učestvovanja javnog mnijenja u donošenju zakonodavnih uloga. Javno mnijenje proizilazi iz privatnog razmišljanja o javnim poslovima I iz javne diskusije o njima. (Habermas)
Sadržaj građanskog društva jeste privatna privreda iz koje se izvodi politička država. Javnost je veza imeđu građanskog društva i političke države. Politička država je u biti čuvar građanskog društva jer je liberalna faza njegova razvoja skinula veo tajni sa njega samoga I učinila ga podložnim istini. Tako je nastalo, I razvilo se kao izraz liberalizma, političko javno mnijenje koje u ranoj fazi (18st, 19st) karakterizira literalna dimenzija - knjige i novine, a u 20st elektronski mediji. Tako medij kao pojam postaje sinonim za javnost. Budući da se javnost postavila kao kontrolor nad vladom, tj. kontrolor nad onim što radi vlada (nad vladinom pravednošću) ona je postala podložna kritici. Ta kritika dolazi iz dvije sfere građanskog društva. Prvo, iz parlamenta, koji predstavlja najbitniji dio političke javnosti I u čije ime vlada provodi zakone tj. vlada. I drugo, iz medija koje prenose glas javnosti,kritički valorizirajući rad vlade. Sloboda medija I sloboda govora pretpostavke su ovakve javnosti. Drugo ime za ovakvo društvo jeste demokratsko, liberalno društvo, a njegova javnost prema Habermasu zadobija atribut “kritička javnost”.
NGC 3705A
NGC 3705A (također poznat kao IC 2887 i PGC 35470) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 282 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,90 (74 hiljade sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (8 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Komarac
Komarac je insekt iz porodice Culicidae. Postoji oko 3.600 vrsta komaraca, uvrštenih u 31 rod, širom svijeta. Kod nekih vrsta komaraca, ženke se hrane na ljudima i radi toga služe kao vektor za prenos zaraznih bolesti koje zahvataju milione ljudi godišnje.
Osobine
Komarci prolaze kroz četiri faze životnog ciklusa: jaje, larva, lutka i odraslog insekta. Odrasla ženka polaže jaja u vodu koja može biti jezero, bara ili vještačka posuda sa vodom kao npr. plastična kanta iz njih se izlegu pokretne larve koje se hrane vodenim algama i organskim materijalom. Ove larve su važan izvor hrane za mnoge slatkovodne životinje, kao što su nimfe vretenaca, mnoge ribe i neke ptice kao što su patke. Odrasle ženke većine vrsta imaju usne organe nalik cijevi (zvane proboscis) koji mogu probiti kožu domaćina i hraniti se krvlju, koja sadrži proteine i željezo potrebno za proizvodnju jaja. Hiljade vrsta komaraca hrane se krvlju različitih domaćina ⁠— kičmenjaka, uključujući sisare, ptice, gmizavce, vodozemce i neke ribe; zajedno sa nekim beskičmenjacima, prvenstveno drugim člankonošcima.
Prve tri faze životnog ciklusa se odvijaju u vodi i traju 5-14 dana u zavisnosti od vrste i temperature. Odrasli komarac se izliježe iz lutke na površini vode. Odrasle ženke mogu živjeti do mjesec dana, ali u prirodi ne žive više od 1-2 sedmice.
Komarci posjeduju usta adaptirana za bušenje kože biljaka i životinja i hranjenje biljnim nektarom i sokovima, kao i krvlju.
Veličina odraslih komaraca varira, ali rijetko kad mogu biti veći od 16 mm i teži od 2,5 mg.
Porodica
Komarci su članovi porodice nematoceranskih muha: Culicidae (od latinskog "culex", genitiva "culicis", što znači "mušica" ili "komar"). Komarci podsjećaju na mušice ždrala (porodica Tipulidae) i muhe chironomidae (porodica Chironomidae).
Rod
Komarci su klasifikovani u 112 rodova, od kojih su neki češći prikazani u nastavku.
Vrste
Do sada je u naučnoj literaturi opisano preko 3.500 vrsta komaraca.
Genomika
Analiza Matthewsa i drugih iz 2018 sugeriše da sve vrste komaraca nose veliki i raznolik broj prenosivih elemenata.
Morfologija
Kao prave muhe, komarci imaju jedan par krila, sa izraženim ljuskama na površini. Krila su im duga i uska, kao i duge tanke noge. Imaju vitka i fina tijela dužine tipično 3–6 mm, tamnosive do crne boje. Neke vrste imaju specifične morfološke obrasce. Kada miruju, imaju tendenciju da prvi par nogu drže prema van. Po izgledu su slične mušicama (Chironomidae), još jednoj drevnoj porodici muha. Tokunagayusurika akamusi, na primjer, je mušica koja vrlo liči na komarce jer također imaju vitka i fina tijela sličnih boja, iako su veća. Imaju i samo jedan par krila, ali bez ljuski na površini. Još jedna posebna karakteristika koja razlikuje dvije porodice muha je način na koji drže svoj prvi par nogu – komarci ih drže prema van, dok ih mušice drže naprijed.
Koncert kod Hajdučke česme
Koncert kod Hajdučke česme je prvi koncertni album grupe Bijelo dugme iz 1977. godine u izdanju Jugotona. Materijal za ploču je snimljen u Beogradu, Novom Sadu i Sarajevu, opremom ljubljanskog studija "Akademik". Naslov albuma odnosi se na poznati koncert Bijelog dugmeta koji je odsviran 28. augusta 1977. u blizini Hajdučke česme u parku Košutnjak u Beogradu. Međutim, muzički materijal na ploči samo je djelomično snimljen sa spomenutog događaja. Album je anketiran na 74. mjestu od 100 najvećih jugoslavenskih rock i pop albuma po knjizi iz 1998. godine YU 100: najbolji albumi jugoslavenske rok i pop muzike.