cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mary Parker Follett
Mary Parker Follett (3. septembar 1868. – 18. decembar 1933.) bila je američka konsultantkinja za menadžment, socijalna radnica, filozofkinja i pionirka u oblasti teorije organizacije i organizacionog ponašanja. Zajedno sa Lillian Gilbreth, bila je jedna od dvije velike stručnjakinje za upravljanje ženama u ranim danima klasične teorije menadžmenta. Zvali su je "Majka modernog menadžmenta". Umjesto isticanja industrijskih i mehaničkih komponenti, zalagala se za ono što je smatrala daleko važnijim ljudskim elementom, smatrajući ljude najvrednijom robom prisutnom u svakom poslu. Bila je jedna od prvih teoretičarki koja je aktivno istraživala ulogu koju ljudi imaju u efikasnom menadžmentu, te je raspravljala o važnosti nošenja s pozitivnim ljudskim odnosima i promoviranju istih kao temeljni aspekt industrijskog sektora.
Život
U naredne tri decenije objavila je mnogo radova. Bila je jedna od prvih žena pozvanih da se obrati Londonskoj školi ekonomije, gdje je govorila o najnovijim pitanjima upravljanja. Istaknula se i u polju menadžmenta time što ju je američki predsjednik Theodore Roosevelt tražio kao svog ličnog savjetnika za upravljanje neprofitnim, nevladinim i volonterskim organizacijama.
Ideje i utjecaji
Mary Parker Follet je definirala menadžment kao "umjetnost obavljanja stvari koristeći ljude". Follettova obrazovna i radna pozadina će oblikovati njene buduće teorije i objavljene radove. Jedna od njenih najranijih pozicija u karijeri je bilo da radi kao socijalni radnik u četvrti Roxbury u Bostonu od 1900. do 1908. godine. Tokom ovog perioda njena interakcija sa zajednicom Roxbury dovela je do toga da shvati važnost zajedničkih prostora kao područja za upoznavanje i druženje.
Svojim iskustvom u razvijanju programa stručnog usmjeravanja i večernjih programa u državnim školama, razvila je ono što će postati njeno životno djelo i njene teorije u grupnoj dinamici.
Učešćem u lokalnim rekreativnim, obrazovnim i zagovaračkim grupama Parker je razvila svoje ideale participativne demokratije i svoje ideale društva kao "integrativnog". Promatranje ljudi dovelo je Parker do uvjerenja da su granice identiteta osobe porozne, pod utjecajem društva oko njih, na koje, pak, utječu identiteti ljudi unutar njega. Tako se i pojedinac i društvo, prema Parkeru, nalaze u ciklusu u kojem neprestano pomažu u stvaranju jedni drugih.
Organizacijska teorija
U svojoj ulozi kao teoretičarka menadžmenta, Follett je bila pionir u razumijevanju lateralnih procesa unutar hijerarhijskih organizacija (njihovo priznanje dovelo je direktno do formiranja organizacija u matričnom stilu, od kojih je prva bila DuPont, 1920-ih), važnosti neformalnih procesa unutar hijerarhijskih organizacija. organizacijama, te ideja o "autoritetu ekspertize", koja je zaista poslužila za modificiranje tipologije autoriteta koju je razvio njen njemački savremenik, Max Weber, koji je razbio autoritet u tri odvojene kategorije: racionalno-pravni, tradicionalni i harizmatični.
Utjecaj
Iako je većina Follettovih spisa ostala poznata u vrlo ograničenim krugovima do ponovnog objavljivanja krajem 90-ih, njene ideje su stekle veliki utjecaj nakon što je Chester Barnard, izvršni direktor New Jersey Bella i savjetnik predsjednika Franklina D. Roosevelta, objavio svoj temeljni osvrt na izvršni menadžment, Funkcije izvršne vlasti. Barnardov rad, koji je naglašavao kritičnu ulogu "mekih" faktora kao što su "komunikacija" i "neformalni procesi" u organizacijama, vuče značajan korijen iz Follettovim misli i spisa. Njen naglasak na takvim mekim faktorima bio je sličan radovima Eltona Maya u tvornici Hawthorne kompanije Western Electric i nagovijestio uspon Pokreta za ljudske odnose, koji se razvijao kroz rad ličnosti kao što su Abraham Maslow, Kurt Lewin, Douglas McGregor, Chris Argyris i drugi koji doprinose prodoru u oblasti organizacionog razvoja ili "OD".
Publikacije
Follett je autor mnogobrojnih knjiga, eseja, članaka i govora o demokratiji, ljudskim odnosima, političkoj filozofiji, psihologiji, organizacionom ponašanju i rješavanju sukoba.
Uvod u anatomiju
Grey's Anatomy jeste američka medicinska dramska televizijska serija koju je premijerno prikazala 27. marta 2005. godine američka radiodifuzna kompanija (ABC) kao zamjenu u sezoni Fiktivna serija fokusirana je na živote hirurških pripravnika i bolesnika i stalnih doktora, dok se razvijaju u iskusne ljekare, istovremeno pokušavajući održati lične živote i odnose. Naslov je aluzija na Grey's Anatomy, klasični udžbenik o ljudskoj anatomiji, prvi put objavljen 1858. u Londonu, autora Henry Graya. Shonda Rhimes je razvila pilot epizodu, i nastavlja pisati za seriju; ona je i jedan od izvršnih producenata, zajedno s Betsy Beers, Markom Gordonom, Krista Vernoffom, Robom Cornom, Markom Wildingom i Allanom Heinbergom. Iako je serija postavljena u Seattlu (u izmišljenoj bolnici u Seattle Grace, kasnije preimenovanoj), snimana je prije svega u Los Angelesu, u Kaliforniji. alt= The title card of Grey's Anatomy|lijevo|mini|270x270piksel| Naslovna karta
Spisak predsjednika Bosne i Hercegovine
Spisak predsjednika Bosne i Hercegovine u periodu od Drugog svjetskog rata do danas.
IC 405
IC 405 je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Kočijaš. Prvo otkriće je napravio Johann Martin Schaeberle 21. marta 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ugrinić
Ugrinić je naseljeno mjesto u sastavu općine Tkon, na ostrvu Pašmanu, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Biograd na Moru. Kao samostalno naseljeno mjesto, Ugrinić postoji od popisa 2021. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Tkon.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Ugrinić je imao 86 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Tkon.
Napomena: ''Na popisu 2021. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Tkon. Podaci od 1857. do 2011. sadržani su u naselju Tkon.''
IC 983
IC 983 (također poznat kao Arp 117, IRAS 14077+1757, MCG 3-36-68, PGC 50577 i UGC 9061) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 250 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 3,90 (284 hiljade sg) a najmanji 2,6 uglovnih minuta (189 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 27. maja 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Glamoč
Glamoč je naseljeno mjesto i središte istoimene općine u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, te jedna od najnerazvijenijih općina Livanjskog kantona.
Britanski Grand Prix 2012 (atletika)
Britanski Grand Prix 2012. bio je 15. izdanje godišnjeg atletskog mitinga u Birminghamu i 12. stanica Dijamantne lige 2012.
Glamoč
Historija
mini|lijevo|Glamočka tvrđava Glamoč se prema nekim izvorima prvi put spominje 1078. godine, kao granična župa Splitske nadbiskupije, no pretpostavlja se da je mjesto starijeg karaktera. Prije toga, u osmom i devetom vijeku, zvao se Dlamoč. Ime potječe od ilirske riječi delma što znači ovca.
Doba Ilira
Na ovim područjima je u antičko doba živjelo ilirsko pleme, Delmati, o čemu svjedoči tridesetak ilirskih gradina raspoređenih po uzvišenjima rubom Glamočkog polja. Raspored ovih gradina je takav, da se uvijek sa jedne vide još najmanje dvije druge, što je omogućavalo gotovo trenutno obavještavanje svih ovih utvrda (istovremeno i osmatračnica) o kretanju neprijatelja. Stanovništvo, koje se uglavnom bavilo stočarstvom, što im i ime govori (delmati, dalmati - ovčari) bi se u kritičnim momentima sklanjalo u ove utvrde pred najezdama različitih neprijatelja. Zbog ovako, dobro organizirane odbrane, Rimljanima je trebalo gotovo 200 godina da osvoje ovo relativno malo područje.
Rimski period
Područje rimskog municipijuma Salviuma obuhvatalo je Glamočko i dio Livanjskog polja. Centar municipija bio je u Vrbi (Salvium u užem smislu), pet kilometara jugoistočno od Glamoča. Vrba ima izvanredan arheološki značaj što su potvrdila i arheološka i “hodološka istraživania". Na Glamočkom polju je municipij potvrđen na tri natpisa iz Podgradine, u stvari iz Vrbe, kojoj je pripadala i nepuni kilometar udaljena Podgradina. Ni na jednom natpisu iz Vrbe nema imena municipija. Rimski spomenici iz Podgradine ponekad su dovučeni iz susjedne Vrbe. Salvium je autonomni status - sudeći po onomastičkim potvrdama - dobio od cara Hadrijanana. Ni na jednom drugom mjestu u Bosni ne nalaze se slični dokazi koji ilustriraju način života lokalnih (ilirskih) stanovnika iz perioda romanizacije do perioda migracije Slavena i Avara na Balkan u 6. vijeku.
Bazilika u Vrbi spada među veće objekte ove vrste na području BiH (28,50 x 19,10 m). Tipološki pripada tzv. bosanskom tipu crkvene građevine, koji susrećemo u unutrašnjosti provincije, kao najčešći tip kultnih građevina 5. i 6. stoljeća. Takvih crkava bilo je i na velikim zadinarskim (kraškim) poljima. Bazilika je proglašena nacionalnim spomenikom.
Slično utvrđenje bilo je sagrađeno i u današnjem Halapiću, oko pet kilomatara sjeverozapadno od Glamoča, na mjestu gdje je preko Golije i Staretine izlazila itinerarska cesta iz Livanjskog polja. Ovuda je prolazio putnički promet između juga i sjevera, u stvari primorja i Panonije, pa po količini nađenog rimskog novca Halapić stoji daleko iznad ostalih lokaliteta Glamočkog polja. Tu se razvila i putna stanica Salviae, sa stanicom konzularnih beneficijara i hramom Jupiteru.
Osmanlijski period
Glamoč kao mjesto u Bosni potpada 1463. pod osmansku vlast. Četiri vijeka osmanske vladavine učinili su da Glamoč dobije jak orijentalni pečat u svom urbanom tkivu, što je uostalom karakteristika najvećeg dijela mjesta u Bosni i Hercegovina. Dio katolika bježi pred Osmanlijama na jug, a najviše ih se nastanjuje u Istri. Dolaskom Osmanlija Glamoč i dalje ostaje malo mjesto na rubu Osmanskog carstva. Glasoviti putopisac Evlija Čelebija opisuje Glamoč tek kao "mjesto u kutu, nikom na putu".
Novo doba
Dolaskom Austro-Ugarske stanje se kao i u cijeloj zemlji mijenja i u Glamoču. Uz veliki broj lokalnog muslimanskog i pravoslavnog stanovništva, u grad se doseljava i nešto katolika, najviše iz Dalmacije.
Mjesne zajednice
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Glamoč imala je 55 naseljenih mjesta raspoređenih u šest mjesnih zajednica:
Politika
Općinom rukovodi Načelnik općine koji se bira na lokalnim općinskim izborima svake četiri godine, na kojima se bira i Općinsko vijeće, koje se sastoji od 15 vijećnika, koji se biraju po partijskim listama. Članovi Općinskog vijeća se biraju direktno, te na osnovu dobijenih glasova, proporcionalno udjelu partije, zastupaju biranu partiju u općinskom vijeću. Ovlasti Načelnika općine i Općinskog vijeća regulisani su zakonima i statutom općine.
Načelnik općine
Sa ukupno 1.036 glasova (50,93%) za načelnika općine izabran je Radovan Marković, član koalicije SNSD/SP RS.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće, održanim 2. oktobra 2016. godine, izabrana su 4 predstavnika Saveza nezavisnih socijaldemokrata, 2 iz Stranke demokratske akcije, 2 iz Demokratske fronte, 2 iz Hrvatske demokratske zajednice, 1 iz Socijaldemokratske partije, 1 iz Partije demokratskog progresa, 1 iz Socijalističke partije, 1 iz Hrvatske kršćanske demokratske unije i 1 iz Hrvatske demokratske zajednice 1990.
Polje
mini|[[Glamočko polje]] Prostor glamočke općine obuhvata tipičan kraški kraj s dva markantna geomorfološka područja - prostranu ravan polja od oko 129 km2 površine i mnogo veće područje planinskih bila i kraških visoravni od oko 867 km2.
Glamočko polje je prostrana i dosta zatvorena kraška ravnica koja se izdužila pravcem SZ-JI za oko 45 km. Polje je najšire, 12 km, u svom centralnom dijelu na pravcu Glamoč - Podgreda. Najuže je između Vidimlija i Osoja gdje su se planinske strane, koje ga uokviruju, približile na samo 700 m.
Planine
Sa svih strana Glamočko polje je prosto zabarikidirano visokim kraškim planinama koje su se ispele na 2006 m nad razinom mora i 1100 m nad razinom polja. Počev od krajnjeg jugoistoka ove kraške visoravni i planinska bila nadovezuju se jedna na drugu ovim redom:
Ovaj planinski lanac odvaja Glamočko polje od doline Vrbasa, Plive, Sane i Unca, Grahovskog, Livanjskog i Kupreškog polja praveći od njega na taj način dosta zatvorenu i izoliranu cjelinu.
Hidrologija
Osnovne hidrološke karakteristike ovog prostora u odnosu na susjedna mu područja su pomanjkanje vode, tipična kraška hidrografska slika, prostrani planinski pašnjaci i veliki šumski kompleksi.
Voda je u ovom kraju najveći problem, može se reći limitirajući faktor u razvoju općine. Prema godišnjoj količini padavina vode je i više nego što treba; problem je što je ona koncentrisana u zimskom periodu, dok ljeti nastupaju suše. Ljeti se za opskrbu vodom ovdašnji čovjek najviše koristi vodom iz bunara i čatrnja. Ove se vode rijetko filtriraju pa često dolazi do pojave stomačnih oboljenja. Samo nekolicina seoskih naselja uspješno je riješila problem snabdijevanja vodom.
Najveće jezero u Glamočkoj općini je jezero Hrast površine 25.000 kvadratnih metara. Tu su još dva manja jezera: Šatorsko jezero površine 8.000 kvadratnih metara i jezero Busija - 4.000 kvadratnih metara.
Klima
U klimatskom pogledu cijeli glamočki kraj pripada planinskom kraškom klimatu sa kratkim, sušnim i svježim ljetom i veoma dugim, snježnim i surovim zimama. Proljetno i jesenje vrijeme ovdje vrlo kratko traju. Već od septembra javljaju se prvi snjegovi, koji formiraju dosta visoki snježni pokrivač, koji se otopi tek polovicom maja. Decembar, januar i februar uvijek imaju prosječnu temperaturu ispod nule. Ljeti temperatura rijetko kada prelazi 20°, a prosječno se kreće oko 15°. Prosječna godišnja temperatura iznosi 7,2 °C. Nad glamočkim krajem tokom godine padne prosječno iznad 1480 mm padavina, od čega u hladnijem dijelu godine više od četiri petine.
Saobraćaj
Osim cestovnog prometa u Glamoču je i pista Suhopolje udaljena od centra općine 4 km. Konfiguracija Glamočkog polja je takva da avioni mogu slijetati na nekoliko mjesta.
Mostarska sahat-kula
Mostarska sahat-kula se nalazi u Mostaru i nacionalni je spomenik Bosne i Hercegovine. Smještena je na lijevoj obali rijeke Neretve u Starom gradu, u mahali Brankovac u Bajatovoj ulici.
Sahat-kula u Mostaru predstavlja značajan sadržaj čaršije. Mostarska čaršija počinje od sahat-kule do Čejvan-ćehajine džamije.
Sahat-kula je visoka 16,0 m, i ima četiri etaže. Stari sat bio je u upotrebi do 1926. godine, a od 1981. godine objekat je bio u svojoj izvornoj funkciji, potpuno je restaurisan i ugrađen je novi sat.
Mostarsku sahat-kulu sačinjavaju prizemlje i tri etaže, vertikalno povezane drvenim stepeništem. Kula je imala sat, smješten na zapadnoj fasadi, odmah ispod kamenog istaka otvorene završne etaže, da bi bio uočljiv svim građanima gledajući od gradskog centra. Sat je smješten u otvor okruglog presjeka, naglašen kamenom profilacijom.
Objekat je rađen od lomljenog kamena debljine zidova oko 75 cm. Sahat-kula je prizmastog oblika i pokrivena je četverostrešnim krovom u obliku piramide. Po svom obliku slična je munari porušene džamije istog legatora – Fatime kadune Šarić, kao i Sahat-kuli u Počitelju. Osnovica je kvadrat sa stranicama 3,45 m i sužava se malo prema vrhu. Na visini od oko 12 m od podnožja objekta pojavljuje se, po čitavoj dužini fasade objekta, manji kameni istak iznad kojeg se javljaju, na sve četiri strane objekta, po jedan veliki prozor zasvođen prelomljenim lukom. Lukovi su utegnuti čeličnim zategama. U tom prostoru je bilo smješteno zvono. Vertikala završava jednostavno profilisanim kamenim vijencem iznad kojeg se nalazi krov strmog nagiba u obliku četverostrane piramide. Krov je pokriven limom sa opšavom. Na četiri ugla, u podnožju krova, se nalaze četiri manje četverostrane priamide. Sahat-kulu su gradili domaći graditelji pod uticajem gotike sa kojom su dolazili u dodir u Dalmaciji i Dubrovniku. Ovaj uticaj se ogleda u primjeni kvadratične forme objekta i njegovim piramidalnim završetkom.
Oštećenja i rekonstrukcije
Na sahat-kuli je izvršeno nekoliko sanacija tokom historije, od kojih su poznate sljedeće: 1838. godine nabavljeno je novo zvono, a brigu oko sata vodio je u zadnje vrijeme sahačija Avdaga Bjelevec. Austrougarske vlasti su 1917. godine skinule zvono s kule i upotrijebile ga u ratne svrhe, pa je sat te godine prestao raditi. Bajram Bijedić, trgovac iz Mostara, popravio je o svom trošku ovaj sat 1919. godine, pa je isti radio sve do 1926. godine kada je ponovo pokvaren i nije više popravljen. U toku Drugog svjetskog rata, 1943. godine, sat je pao na susjednu kuću sa zapadne strane. Nakon rata 1945. godine na kuli su zazidana vrata, tako da je kula bila zatvorena. Na tornju ove kule 1978. godine izvršeni su konzervatorsko-restauratorski radovi i tada je registrovana kao spomenik kulture.
1993. godine ovaj objekat je pretrpio veća oštećenja – stradao je limeni krov, jedan stubić sa zapadne strane kao i dio horizontalnog kamenog vijenca. Uništen je i satni mehanizam, unutrašnje drveno stepenište i ulazna vrata. Oštećenja su bila na zapadnoj i južnoj fasadi, između druge i treće etaže i krova.
1998. i u prvim mjesecima 1999. godine izvršena je ponovna sanacija sahat-kule: stavljen je novi pokrov od olovnog lima, urađeni kameni ukrasi na završetku kule, od kojih su dva originalna zadržana. Rekonstruisan je i uništeni stubić sa zapadne strane kao i dio horizontalnog kamenog vijenca na istoj strani vrha kule. U unutrašnjosti je urađeno novo drveno stepenište kao i ulazna vrata. Stavljen je novi satni mehanizam, urađena unutrašnja rasvjeta, gromobran-sistem kao i mrežice za zaštitu od golubova na četiri otvora vrha sahat-kule.
Bosansko Grahovo
Bosansko Grahovo je naseljeno mjesto i središte istoimene općine u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, koja se nalazi u sastavu Kantona 10.
Geografija
Bosansko Grahovo nalazi se u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine. U topografskom  pogledu  područje  pripada  brdsko  –  planinskoj  regiji  sa  visinama od 700–1862 m nadmorske visine. Prostire se duž vijenca planine Dinare, koji na sjeverozapadu počinje  Uilicom  a  završava  planinom  Gnjat  na  jugoistoku  te  na  dijelovima planine  planine Šator (1862)m   i  Jadovnik  na  sjeveroistoku. Ovo područje  ima  tipičan  Dinarski  reljef  koji karakteriziraju  visoke  planine  i  kraška polja:  Grahovsko polje,  Pašića  polje  i  dio  Livanjskog polja.
U hidrografskom pogledu područje Bosanskog Grahova podijeljeno je na slivove Crnog i Jadranskog mora. Vododijelnica je u mjestu Begovac poznat u narodu pod nazivom Dijelovi. Riječica Struga, Unac i Gudaja pripadaju Crnomorskom slivu a riječica Korana i vode Livanjskog polja pripadaju Jadranskom slivu. Na kraškim poljima nalaze se manji vodotoci koji poniru. Na planini Šator na visini 1488 m smješteno je Šatorsko jezero dugačko 337 m široko 127 m koje spada u red glečerskih jezera. Najveća dubina jezera 8 m. Voda je providna do dubine 4 m, tako da je vidljiv najveći dio jezerskog dna. Pored ovog jezera postoje još dva prirodna jezera, Pečenačko u Grahovskom polju i jezero u Nuglašici u Livanjskom polju, te dva vještačka jezera u Borovači i Preodcu.
Područje Bosanskog Grahova nalazi  se  u  marginalnom pojasu kontinentalne i mediteranske klime. Otuda i klima ima zajedničke  karakteristike oba tipa. U pogledu godišnje količine padavina ovo  područje nalazi se pod jačim  utjecajem  strujanja  sa  mora, te  količina padalina  ukazuje  na  humidni  karakter  klime. U krečnjačkom masivu Stražbenice u području sela Resanovaca nalazi se jedan od najvećih speleoloških sistema u Bosni i Hercegovini. Tu je pećina Ledenica, vjerovatno najljepša i najbogatija pećina u BiH i jedna od poznatijih u široj regiji, istražene dužine 697m i površine 8477m2. Pored Ledenice u Resanovcima postoje još nekoliko pećina, a to su : Čadjava dužine 322.5m i površine 3558.5m2, Skakića pećina dužine 55m i površine 304 m2, Vodena pećina dužine 1002.5m i površine 10370m2. i ponor Stuge. Veza između ponora Struge i Bastašice kod Drvara utvrdjena je bojenjem 1969 god.
Prethistorijsko doba
Na području današnjeg Bosanskog Grahova pretpostavlja se da je bilo života još u prethistoriji. Najvjerovatnije oko 4.300 godine p. n. e., u toku srednjeg neolita, datiraju ostaci jednog ili više naselja sojeničarskog tipa pronađenih na lokalitetu "Soline kuće". Iz vremena oko 2.300 godine p. n. e., koje pripada ranom bronzanom dobu nađeni su kulturni slojevi na Gradini i Gradinici, kao i grobovi u blizini sela Luke.
Rimsko doba
Bosansko Grahovo se kao naseljeno mjesto spominje pod imenom Salvia, a nalazilo se na rimskom putu, koji je vodio iz pravca Salone prema sjeveru, pravcem na kojem su osim Salvije ležali i Resanovci, Donji Unac, Bosanski Petrovac, Hum Kokoruš (Sarnade), a odatle dalje lijevom obalom Sane na Prijedor (Ad Pretorivm?) i Boćim kod Bosanske Dubice za Sisak. Iz tog vremena datiraju i rimski nadgrobni spomenici sa natpisima pronađeni u blizini policijske stanice u Grkovcima tokom 1970-ih. Pretpostavlja se da se na području Bosanskog Grahova osim Salvije nalazilo i drugo rimsko naselje, poznato pod imenom Stridon.
Dolazak Slavena
Kraj Rimskog carstva je početak velike seobe naroda. Doseljavanje Slavena na prostore Grahova teče kao i u ostalim krajevima ovog dijela Bosne. O tome svjedoči novčić pronađen u jednom grobu u okolini grada.
Srednjovjekovna Bosna
U vremenu koje je uslijedilo na području Bosanskog Grahova historičari bilježe prvu pojavu bosanskih krstjana (pripadnika Crkve bosanske, "heretika", u historiografiji poznatih kao bogumili). Iz vremena 12. vijeka datiraju stećci "dobrih Bošnjana", koji se i danas mogu pronaći u selu Pržina i njegovoj okolini. Iz perioda Bosanskog kraljevstva datiraju i tragovi starog rudnika boksita u Bastasima, koji je vjerovatno otvoren za vrijeme kralja Tvrtka I Kotromanića. Prema narodnim predanjima tu su radili saksonski rudari, porijeklom iz današnje Njemačke.
Osmanlijsko doba
Bosansko Grahovo kao mjesto u Bosni potpada 1463. pod osmanlijsku vlast. Četiri vijeka osmanlijske vladavine učinili su da naselje dobije orijentalni pečat u svom tkivu, što je karakteristika najvećeg dijela sličnih mjesta u Bosni i Hercegovina. Dolaskom Osmanlija naselje i dalje ostaje beznačajna tačka na rubu Osmanlijskog carstva, u kojem uglavnom živi pravoslavno i muslimansko stanovništvo. Od značaja za Bosansko Grahovo i Grahovsko polje s njegovim mahom pravoslavnim stanovništvom, bili su agrarni ustanci iz druge polovine 19. vijeka. Već 1860. godine u kupreškom kraju djeluje emisar srpske vlade Nikola Okanović, rođeni Bosanac, koji tu ostaje do svoje smrti 1864. godine. On je pripremao ustaničke čete na Kupresu, u Prologu i u Grahovu, te su 1869. godine stigle i posebne četovođe u te krajeve. Do ustanka ipak nije došlo, jer vlada u Beogradu nije bila spremna na tako veliki zalogaj, kakva je bila Bosna toga doba. Nedugo iza toga na područje Grahovskog polja dolaze istaknuti srpski agitatori, poput arhimandrita Nićifor Dučića i sarajevskog trgovca Bogoljuba Petranovića, koji podižu ustanak novih četa za Kupres, Grahovo, Prolog i Grab-klanac prema Dalmaciji. U tu svrhu nastojalo se pridobiti i lokalne muslimane protiv Osmanlija i katolike preko franjevaca, kako bi se zagrijali za ideju stvaranja moderne države južnih Slavena pod srpskom dominacijom. Ovi ustanci su ugušeni, nakon kojih se i dalje ne poštuje Seferska naredba od 12. septembra 1859. godine o agrarnim odnosima u Bosni. Nezadovoljstvo u narodu i dalje je tinjalo, prijeteći da se pretvori u ustanak.
Dvadeseti vijek
Bosansko Grahovo nije doživjelo ništa bolju sudbinu ni u vrijeme jugoslavenskih država, kad postaje zasebna općina u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, na granici sa Hrvatskom. Nakon vojne operacije "Oluja", koju su snage Hrvatske vojske izvele protiv vojske Republike Srpske ljeta 1995. Bosansko Grahovo je ušlo u sastav Kantona br. 10 Federacije Bosne i Hercegovine.
Borneo
mini|250p|desno|Borneo Borneo, koji u Indoneziji nazivaju Kalimantan: Sa površinom od 743.122 km2 treće je po veličini ostrvo na svijetu (nakon Grenlanda i Nove Gvineje). Nalazi se usred Indonezijskog arhipelaga, a politički je podijeljen između Indonezije, Malezije i Bruneja.
Geografija
Obala ostrva je zbog močvarnih šuma mangrova relativno nepristupačna, što kao posljedicu ima i slabu naseljenost obala. Čak niti većina rijeka nisu (zbog morskih nanosa) pristupačne s morske strane. Velika područja su još uvijek pokrivena gustim prašumama.
Obala je dugačka 4.971 km. Nije jako razuđena, ali ipak ima nekoliko dobrih i sigurnih zaljeva u kojima su luke.
Zapadno od Bornea su Anamba ostrva.
Dan svetog Patrika
mini|Proslava Svetog Patrika u Čikagu, povodom koje je obojana rijeka u zeleno mini|Dan svetog Patrika, [[Buenos Aires (Argentina)]] Dan Svetog Patrika (St. Patrick's Day) označava dan njegove smrti u 5. vijeku i slavi se 17. marta. Irci slave ovaj dan kao religijsku svetkovinu već više od hiljadu godina.
Na dan Svetog Patrika, koji je u toku kršćanske sezone posta, Irske familije tradicionalno idu u crkvu ujutro i slave izapodne. Post se prekida na dan, i ljudi bi plesali, pili i jeli tradicionalno Irsko jelo pravljeno od slanine i kupusa. Tradicionalno, list djeteline i zelena boja se karakterističo nosi za ovaj dan.
Borneo
Stanovništvo
Na Borneu živi 15.721.384 (stanje januar 2005.) pa time i gustoću stanovništva od samo 16 stanovnika na km2.
Dan svetog Patrika
U modernoj Irskoj, Dan Svetog Patrika se tradicionalno smatrao religioznom svetkovinom. Sve do 1970., Irski zakoni su zabranjivali pubovima (vrsta kafane) da rade na taj dan.
Borneo
Stanovništvo
Stanovništvo na ostrvu čine narod Dajaka, Malajci i Kinezi. Većinu malajskog stanovništva čine potomci Deutero Malajaca, koji su, historijski gledano, stigli na Borneo u drugom valu naseljavanja ostrva iz Azije preko Malajskog poluostrva.
U unutrašnjosti Bornea žive Penani, grupe lovaca i sakupljača, koji etnološki pripadaju takozvanim Proto Malajcima, koji su na ostrvo stigli u prvom valu naseljavanja malajsko-indoneziskih naseljenika.
U nekim rubnim obalnim područjima mogu se sresti naselja naroda Orang Lauta. Zbog njihovog skitalačkog načina života koji se najčešće odvija gotovo isključivo na čamcima, sjedilačko stanovništvo ih često naziva i morskim Ciganima, što je s jedne strane pogrdno, a s druge netačno, jer nemaju nikakvu srodnost s Romima na koje se često odnosi taj naziv.
Nadalje, u unutrašnjosti Bornea živi, prema procjeni, oko 240.000 pripadnika naroda Iban.
Većina stanovništva Kalimantana su ili muslimani ili praktični animisti. Postoji i kršćanska manjina. Oko 15% Dajaka su prešli, barem formalno, na kršćanstvo u okviru misionarskih pokušaja tokom 19. vijeka.
Historija
U ranom 19. vijeku britanski i holandski kolonizarori se sporazumijevaju o korištenju luka pod njihovom kontrolom. Istočni dio Bornea kontroliraju holandski a zapadni britanski trgovci (slično, Malaka je data na upravu Britancima u zamjenu za razne luke na Javi, dok je Sumatra data na upravljanje Holanđanima) mini|250p|desno||  zeleno: [[Brunej  smeđe: Malezija  žuto: Indonezija]] Za vrijeme Drugog svjetskog rata Japan je okupirao Borneo (1941.-1945.) i desetkovao domaću malajsku populaciju, a naročito intelektualce, ukljućujući i postjeće sultanate na Kalimantanu.
U razdoblju između 1962. i 1966. su Malezija i Indonezija imali ozbiljne sporove oko Bornea, a u današnje vrijeme se Filipini spore s Indonezijom oko teritorija na sjeveru ostrva.
Politička podjela
Politički, Borneo je podijeljen na sultanat Brunej, malezijske pokrajine Sarawak i Sabah, te indonezijske provincije Kalimantan Barat, Kalimantan Tengah, Kalimantan Selatan i Kalimantan Timur. Time je Borneo jedino ostrvo koji je podijeljeno između tri države.
Aleksandar Puškin
Aleksandar Sergejevič Puškin (6. juni 1799 – 10. februar 1837) bio je ruski književnik, a mnogi ga smatraju za najboljeg ruskog pjesnika i oca moderne ruske književnosti. Puškin je među prvima u Rusiji počeo pisati narodnim jezikom i distancirao se od romantičarske književnosti popularne u zapadnoj Evropi. Napravio je stil koji je miješao satiru, romantiku i dramu.
Wells Fargo Center (Philadelphia)
mini|Wachovia Center Wells Fargo Center (prije poznata i kao CoreStates Center, First Union Center i Wachovia Center) jeste višenamjenska dvorana koja se nalazi u Philadelphiji.
Aleksandar Puškin
Rani život
Puškin je rođen u Moskvi 6. juna 1799. (26. maja po starom kalendaru) u siromašnoj obrazovanoj aristokratskoj porodici. Pradjed po majci mu je bio crni Etiopljanin, Ibrahim Petrovič Ganibal, koji je stigao u Rusiju kao rob, ali je postao usvojeno kumče Petra Velikog. U ranom djetinjstvu o Puškinu su se starale dadilje i učitelji francuskog jezika. Znanje jezika je razvijao među članovima nižih slojeva. 1811. godine je primljen u elitnu gimnaziju u carskom selu, koju je pohađao do 1817. godine.
Nakon škole, obezbjedio je mjesto u Savjetu vanjskih poslova u Sankt Peterburgu. Puškin je brzo uplivao u liberalne političke vode i zbog revolucionarnih pjesama je poslat u egzil u južnu Rusiju (zvanično je samo premješten po dužnosti), gdje je ostao od 1820. do 1823. Nakon toga je godinu dana proveo u Odesi, gdje mu je cvjetao društveni život, a upustio se i u dvije afere sa udatim ženama. Jedna od njih je bila Amalija Riznić (rođena de Ripp), kojoj je oduševljeni i zaljubljeni Puškin posvetio nekoliko ljubavnih pjesama. Ova poznata ljepotica bila je udata za bogatog tršćanskog trgovca Jovana (Giovanni) Riznića, porijeklom iz Sarajeva.
Wells Fargo Center (Philadelphia)
Dom je hokejaškom timu Philadelphia Flyers i košarkaškom timu Philadelphia 76ers. Izgradnja ove dvorane počela je 14. septembra 1994, a otvorena je 31. augusta 1996. Ima kapacitet od 21.600 sjedećih mjesta za košarkašku utakmicu, te 19.519 mjesta za hokejašku utakmicu.
Aleksandar Puškin
Rani život
I dok je dane u Odesi provodio u socijaliziranju, mladom pjesniku pošta presreće pismo u kojem iskazuje pozitivan stav prema ateizmu. Puškin je po drugi put protjeran, ovaj put u sjevernu Rusiju, na seosko imanje svoje majke - Mihajlovsko.
Kasniji život
Decembra 1825. godine u Sankt Peterburgu su se održali protesti i kod mnogih učesnika su pronađene Puškinove pjesme. Iako on sam nije učestvovao u protestima, spalio je sav materijal za koji je smatrao da može da ga kompromituje. 1826. godine je Puškin napisao peticiju za puštanje na slobodu i nakon prijema kod cara Nikolaja I pušten je. Car Nikolaj je odlučio da on postane cenzor Puškinovih djela. Iako je dobio de jure slobodu, Puškin nije dobio slobodu kretanja i pisanja.
Puškin je ubrzo zapao u lošu financijsku situaciju, u velikom dijelu zbog rashoda svoje supruge. Uspio je da dobije pozajmnicu da izda svoj žurnal 1836. godine, ali od njega nikada nije napravio adekvatnu zaradu. Konačno, 1837. godine Puškin je izazvao francuskog diplomatu D’Anthèsa na dvoboj zbog sumnje da je flertovao sa njegovom suprugom.
Dvoboj
Dvadeset i šestog janara, Puškin je zakazao dvoboj D’Anthèsu, francuskom emigrantu koji je služio u ruskoj gardi i koji je otvoreno zavodio njegovu ženu Nataliju, a njega samog ismijavao. Rivali su se sastali sutradan, na zakazanom mestu u Černaja-Rečki, u pet sati poslije podne. D’Anthès je pucao prvi: pogođen u stomak, Puškin je pao. Povjerovalo se da je mrtav, ali Puškin se pridigao i zatražio da mu donesu drugi pištolj, pošto je njegov pao u snijeg. U gotovo ležećem položaju, nišanio je dugo, skoro dva minuta, po riječima jednog od svjedoka, i onda opalio: D’Anthès je pao, pogođen u grudi. Kada ga je video kako posrće, Puškin je bacio pištolj iznad sebe i radosno povikao:„ Bravo ja!“ poslije čega je izgubio svijest. Kada je došao sebi, upitao je:„ Jesam li ga ubio?“ „Niste“, odgovori mu jedan od svedoka, „ali ste ga ranili.“ „Čudno, mislio sam da će mi zbog toga biti drago, ali nije. Uostalom, svejedno, ionako ćemo se morati ponovo suočiti kad se oporavimo.“ Ali se Puškin, smrtno ranjen, neće oporaviti. Pažljivo su ga prenijeli kući i položili na divan njegove radne sobe prepune knjiga. Doktor Šolc mu nije tajio da je rana smrtna i upitao ga želi li vidjeti svoje prijatelje, na šta je Puškin rekao:„ Zbogom, prijatelji moji“, pokazujući pri tom na knjige svoje biblioteke. Agonija, praćena užasnim bolovima, potrajala je dva dana, te je pomišljao da pištoljem, koga su mu pronašli sakrivenog ispod pokrivača, sebi prekrati muke. U poslijednjim trenucima, koji su postali podnošljivi zahvaljujući opijumu, oprostio je D’Anthèsu i svojoj ženi, od koje je zatražio da se ne preudaje prije nego što prođu dvije godine tugovanja, „ ali, neka to bude neki čestit čovjek“, naglasio je. Dvadeset i devetog januara, u podne, zatražio je da mu se donese ogledalo i potom, pošto je dugo gledao svoj lik, zatražio slatko od dudinja, njegovo omiljeno jelo još od kada je bio dječak, koje mu je Nataša davala kašičicom. Poslije toga nastupilo je bunilo. Svog prijatelja Dala, koji je bdio nad njim, uhvatio je za ruku i povikao:„ Podigni me! Hajde, još malo više! Još više, hajde!“, objasnivši mu potom:„ Sanjao sam kako se s tobom penjem po policama sa knjigama i bilo je toliko visoko da mi se zavrtilo u glavi.“ U 2h 45 poslije podne, Puškin je prošaputao: „Životu je kraj...kraj...nešto me pritišče...“ i izdahnuo. Posto se Puškin uvek izjašnjavao kao liberal, vlada je, strahujući da bi njegov sprovod mogao da izazove nerede na ulici, naredila da se njegov sanduk preveze do groblja u kolima natovarenim sijenom, te da se sahrani bez ikakvih ceremonija.
Izabrana djela
Puškin je objavio prvu pjesmu sa 14 godina, kao učenik u carskoj gimnaziji, u časopisu Evropski glasnik. Tokom školovanja je počeo da piše i svoje prvo veliko djelo, Ruslan i Ljudmila, izdato 1820. Djelo je bazirano na bajkama koje je čuo od svoje bake.
Od 1817. do 1820. njegova politička aktivnost je uticala na njegove radove. Između ostalog, napisao je djelo Oda slobodi. Zbog ovih djela je prognan. Tokom prvog izganstva (1820-1823) napisao je djela Braća razbojnici i započeo je Česmu Bahčisaraja. Također je započeo rad na jednom od svojih najpoznatijih djela: Evgenije Onjegin.
Tokom kratkog perioda slobode, završio je rad na Česmi Bahčisaraja, i napisao je Cigane. Tokom drugog perioda u egzilu (1824-1826), započeo je rad na Borisu Godunovu. To djelo je izdao tek 1831. i pravo na to je dobio kao poklon za vjenčanje. Evgenija Onjegina izdao je 1833. godine.
Belkinove priče (puno ime: Priče pokojnog Ivana Petroviča Belkina), izdane 1831, nisu postale posebno popularne za Puškinovog života, ali su danas veoma cijenjene. Smatra se da je ovim pričama Puškin pokazao šta misli o dotadašnjoj ruskoj prozi i da namjerava napraviti novu rusku književnu tradiciju.
Sevid na moru
Sevid na moru je naseljeno mjesto u sastavu općine Marina, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Trogir. Kao samostalno naseljeno mjesto, Sevid na moru postoji od popisa 2021. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Sevid.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. Sevid na moru je imao 160 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. pogledati pod Sevid.
Napomena: ''Na popisu 2021. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Sevid. Podaci od 1857. do 2011. sadržani su u naselju Sevid.''
Kultura vrpčaste keramike
Kultura vrpčaste keramike (njemački Schnurkeramik, engleski Corded Ware, francuski ceramique cordée) sadrži jedan široki arheološki horizont Evrope između 2900 - 2350 pne, obuhvatajući tako kasni neolit, bakarno doba, i rano bronzano doba.
Nasuprot ovoj tezi, jedan broj drugih arheologa smatra de je Kultura vrpčaste keramike rezultat lokalnog razvoja Kulture zvonastih pehara. To se potkrepljuje radiokarbonskim datiranjem, kojim je utvrđeno postojanje vrpčaste keramike na području današnje Poljske, prije nego u srednjoj Evropi.
Geografija
Jedan dio arheologa smatra da kultura, zbog svoje rasprostranjenosti, nije imala uniformni karakter, jer su regionalne specifičnosti dovele do nekoliko varijanti u materijalnoj kulturi, naseljima i društvenim odnosima. Sa druge strane, osnovne karakteristike, kao što su način sahranjivanja, keramika sa vrpčastim ornamentima i jedinstvena kamena sjekira, prisutni su na cijelom prostoru ove kulture. Kultura je bila podložna i uticaju drugih, kao i susjedne Kulture zvonastih pehara zapadno od Elbe, kroz razne vidove komunikacije, morskim i putevima uz riječne tokove.
Osobine
Sahranjivanje se obavljalo sa pokojnikom obično na desnoj strani, u zgrčenom položaju i licem okrenutim prema jugu. Keramičko posuđe je prije pečenja ukrašavano otiskivanjem sukane (pletene) uzice ili vrpce od lana i konoplje. Kamene sjekire su se koristile u poljoprivredi i u vojne svrhe.
Sulindak
Neke studije su pokazale da sulindak prouzrokuje relativno manje iritacija na stomak od drugih lijekova iz ove grupe osim lijekova koji spadaju u klasu inhibitora ciklooksigenaze-2. Tačan mehanizam njegovih antiupalnih svojstava još nije potpuno razjašnjen, ali se smatra da djeluje na obje varijante ciklooksigenaze (COX-1 i COX-2) te tako onemogućuje sintetiziranje prostaglandina.
Doziranje
Uobičajena efektivna doza je 150 do 200 mg dva puta dnevno, koju treba uzimati s hranom. Ne bi ga smjeli koristiti pacijenti koji pate od snažnih alergijskih reakcija i imaju urtikariju ili prekomjernu osjetljivost na aspirin i druge nesteroidne antiupalne lijekove. Takvi pacijenti bi trebali koristiti sulindak uz strogi nazdor ljekara. Također se ne preporučuje da ga koriste pacijenti koji pate od peptičnog ulkusa (čira na želucu). Smatra se da sulindak mnogo češće prouzrokuje oštećenja jetre i pankreasa od drugih NSAID lijekova.
Druge osobine
Sulindak ima, pored antiupalnih svojstava, i mogućnost da smanji rast polipa i predmalignih lezija u crijevima, pogotovo ako je prisutna i adenomatozna polipozija. Oko 85% svih tumora na crijevima je izraženo povišenim nivoom COX-2. Svojim inhibitorskim svojstvima, sulindak kao i drugi NSAID lijekovi, može smanjiti mortalitet uzrokovan crijevnim tumorom. Smatra se da sulindak ima i druga slična antikancerogena svojstva.
Sulindak je efektivan tokolitički lijek te se koristi i u tretmanima prijevremenog porođaja. Sudeći po uputama koje je izdala Walgreens, ovaj lijek možda može uzrokovati i oštećenja fetusa. Zajedno sa još nekim lijekovima iz porodice nesteroidnih antiupalnih lijekova, sulindak se odnedavno testira i u tretmanu Alzheimerove bolesti. Pošto je otkriveno da sulfoksidna funkcionalna grupa može biti reducirana preko metionin sulfoksid reduktaze A (enzima MsrA), proučavaju se i antioksidativna svojstva ovog lijeka.
Nedelica
Nedelica je naseljeno mjesto u sastavu općine Turnišče, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Lendava.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nedelica je imala 576 stanovnika.
Napomena: ''U 1996. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Turnišče.''
NGC 477
NGC 477 (također poznat kao MCG 7-3-32, PGC 4915 i UGC 886) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 270 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 1,50 (118 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. oktobra 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rubno more
mini|desno|200px|Mapa rubnih mora Rubnim morima se u okeanografiji smatraju mora koja su djelimično okružena ostrvima, arhipelazima ili poluostrvima i u susjedstvu su ili su široko otvorena prema otvoreno okeanu ili su omeđena podvodnim morskim grebenima.
Unutrašnja mora su od svjetskih okeana odvojeni tjesnacima (često nazivanim i moreuz) koji su tako uski, da se sa jedne obale vidi druga. To je osnovna razlika između unutrašnjeg i rubnog mora.
Rubna mora
Postoje različita mišljenja oko toga koja se mora smatraju graničnim kao i to oko kojih okeana su granična. Po ovom pitanju ne postoji niti jedan vrhovni autoritet.
Klasika
Klasika ili klasične studije jesu proučavanje klasične antike, a u zapadnom svijetu se tradicionalno odnosi na proučavanje klasične grčke i latinske književnosti i srodnih jezika. Također uključuje grčko-rimsku filozofiju, historiju, arheologiju, mitologiju umjetnosti i društvo kao sekundarne predmete.
U zapadnoj civilizaciji, proučavanje grčkih i rimskih klasika tradicionalno se smatralo temeljem humanističkih nauka, te je stoga tradicionalno bio kamen temeljac tipičnog elitnog evropskog obrazovanja.
Riječ klasika je izvedena od latinskog pridjeva classicus, što znači "pripadati najvišoj klasi građana". Riječ je prvobitno korištena za opisivanje pripadnika patricija, najviše klase u starom Rimu. Do 2. vijeka nove ere ova riječ je korištena u književnoj kritici da opiše pisce najvišeg kvaliteta. Na primjer, Aulus Gelije u svojim Atičkim noćima suprotstavlja pisce "classicus" i " proletarius". Do 6. vijeka nove ere, reč je dobila drugo značenje, upućujući na učenike u školi. Dakle, dva moderna značenja riječi, koja se odnose i na literaturu koja se smatra najkvalitetnijom, i na standardne tekstove koji se koriste kao dio nastavnog plana i programa, oba proizilaze iz rimske upotrebe. alt=Photograph of a bronze bust of a man. It rests on a stone plinth, on which the words "Gaius Valerius Catullus 87 AC–54 AC" are written.|desno|mini| Rimski pjesnik Katul bio je gotovo nepoznat tokom srednjovjekovnog perioda, za razliku od njegove moderne popularnosti. alt=Black-and-white image of Friedrich August Wolf in profile|desno|mini| [[Friedrich August Wolf|Klasičar Fridrih Avgust Volf iz osamnaestog vijeka bio je autor Prolegomena Homeru, jednog od prvih velikih djela klasične filologije.]] alt=Black and white photograph of the Lion Gate at Mycenae.|desno|mini| Schliemannova i Dörpfeldova iskopavanja u Mikeni bila su jedno od najranijih iskopavanja u polju klasične arheologije.
NGC 5152
NGC 5152 (također poznat kao ESO 444-44, MCG -5-32-24 i PGC 47187) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 191 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,10 (117 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. maja 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mihovil Sučić
Dr. Fra Mihovil Sučić (1820.-1865.) je bio bosanski katolički svećenik, liječnik i hirurg. Djelić historije grada Livna u 19. vijeku napisao je upravo i fra Mihovil Sučić, svećenik, liječnik i hirurg. Rodio se u Livnu 1820. Teologiju je završio 1845. god. u Veneciji, a hirurgiju 1850. u Padovi. Jedan je od prvih hirurga u Bosni i Hercegovini. Desetak godina živio je u Fojnici, te kao liječnik djelovao po srednjoj Bosni. U vremenu od 1860. do 1864. ponovno je u Italiji. Poslije toga dolazi u Samostan Goricu u Livnu. Pomažući pri porodu jednoj (muslimanskoj) ženi u Šuici, mjestu nadomak Livna, vraćajući se kući, prehladio se i preminuo je 3. marta 1865. Pokopan je na katoličkom groblju Gorica u Livnu.
U muzeju na Gorici čuva se fra Mijina ostavština od izuzetne kulturne vrijednosti. Tu su njegova stručne knjige, preko stotinu svezaka iz prve polovine 19. vijeka, kao i ljekarnička vaga, hirurški i zubarski instrumenti i ostalo. Danas se po njemu zove kantonalna bolnica u Livnu.
Nogometni savez Hrvatske
Uspjesi HNS-a
U-16 reprezentacija Hrvatske
U-18 reprezentacija Hrvatske
Priče iz bosanskog apsurdistana
Priče iz bosanskog apsurdistana je zbirka pjesama bosanskohercegovačkog književnika Hamze Hamzabegovića.
Radnja
Priče iz bosanskog apsurdistana je zbirka priča čije su radnje smještene u vrijeme pred sami početak i neposredno poslije rata u Bosni. Zadnja priča ulazi u surrealnost.
-Najiskrenije rečeno, to zaista samo tebi kažem, u onoj – sarajmočvari – leže naši problemi. Tu se stočilo najrazličitijih zvjerki i praživotinja, strašnijih nego u bilo kom zoološkom vrtu. U toj močvari su svoja krda oformili svakakvi proždrljivci, raznorazne pohlepne prokletinje, dugorepi dinosauri sa izduženim vratovima i malim glavama sa sitnim mozgovima, a između te krupne divljači slobodno se šetkaju nezasiti lešinari, te razne krvopije. (Strana 94)
Nogometni savez Hrvatske
Uspjesi HNS-a
Futsal reprezentacija Hrvatske
Hrvatski nogometni superkup
Hrvatski klubovi učestvovali su u prvenstvima bivše Jugoslavije od 1923. do 1991. godine. Superkup se ne igra ako ista momčad osvoji i prvenstvo i nacionalni kup.
Krimski rat
Krimski rat je rat koji je vođen između 1853. i 1856 godine. Rat je vođen između carske Rusije sa jedne strane i saveza Osmanskog Carstva, Velike Britanije, Francuske i Kraljevine Sardinije.
Većina borbi je vođena na Krimskom poluostrvu. Također borbe su vođene u Baltičkom moru, Tračkoj i ruskom dalekom istoku. Rusija je poražena te je potpisala Pariski ugovor 1856. godine.
Autovía A-26
Autovía A-26 ili Autovía del Eje Pirenaico je dugoročni projekt u španske vlade o unapređenju nacionalnog puta N-260, poznatog i kao Eje Pirenaico.
Kada bude završen, bit će najsjeverniji istočno-zapadni autoput u Španiji, a povezivat će francusku granicu (blizu Portboua) sa Sabiñánigoom (sjeverni Aragon), prelazeći preko pobrđa južnih Pirineja, te prolazeći kroz relevantne gradove kao što su Figueres, Olot, Ripoll, Puigcerdà ili La Seu d'Urgell.
Trenutno postoje izgrađena samo jedna dionica između Besalúa i Olota. Druga dionice između Figueresa i Besalúa će se uskoro početi graditi. Gradnja treće dionice između Figueresa i Llançà je nedavno odobrena od strane španske vlade.
Austrijska spomen-služba
Austrijska spomen-služba je jedan od tri vida služenja u tzv. Austrijskoj službi u inozemstvu. Kao alternativni oblik služenja civilne službe u Austriji, predstavlja dobrovoljnu mogućnost, jednogodišnje službe mladih Austrijanaca u inozemstvu. Služba je alternativa obaveznom služenju vojnog roka, koji traje 6 mjeseci.
Spomen-služba se bavi uglavnom žrtvama nacionalsocijalizma. Za vrijeme služenja mladići rade u spomen-područjima koji su povezani sa holokaustom, muzejima i istraživačkim ustanovama, kao npr. Centar "Simon Wiesenthal" in Los Angelesu, Židovskom muzeju u Berlinu, European Roma Rights Centre u Budimpešti ili Yad Vashem u Jeruzalemu. Opseg rada je uglavnom planiranje i organizovanje izložbi, raznih projekata i manifestacija, arhivskog rada, držanja predavanja na univerzitetima i školama, kao i razgovori sa svjedocima iz tog vremena i dokumentarna obrada iskustava i sjećanja svjedoka i žrtava, sa ciljem očuvanja podataka i njihove dalje obrade.
Sevid (čvor)
Hrvatska:
Australian Open
Australian Open ili Otvoreno prvenstvo Australije jest teniski Grand Slam turnir koji se održava svake godine u drugoj polovini januara. Hronološki je prvi Grand Slam turnir u godini. Održava se u Melbourneu. Otvoreno prvenstvo Australije osvojilo je najviše tenisera od svih ostalih Grand Slam turnira.
Najviše titula u muškoj konkurenciji ima Novak Đoković iz Srbije – deset (2008, 2011–2013, 2015–2016, 2019–2021, 2023), a u ženskoj konkurenciji Australka Margaret Court – 11 (1960–1966, 1969–1971, 1973).