cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fatalna porodična nesanica
Uzrok
Gen  PRNP  koji kodira upute za stvaranje prionskog proteina PrPC nalazi se na kratkom (p) kraku hromosoma 20 na položaju p13. I ljudi sa FFI i oni sa porodičnom Creutzfeldt-Jakobovom bolešću (fCJD) nose mutaciju kodona 178 gena za prionski protein. FFI je također uvijek povezan sa prisustvom metioninskog kodona na položaju 129 mutantnog alela, dok je fCJD povezan sa prisustvom valinskog kodona na tom položaju. "Bolest je tamo gdje dolazi do promjene aminokiseline na položaju 178, kada se umjesto asparaginske kiseline (D) nađe asparagin (N). To mora biti praćeno metioninom na položaju 129."
Patofiziologija
Samo po sebi, prisustvo priona uzrokuje smanjenu upotrebu glukoze u talamusu i blagi hipo-metabolizam cingulatnog korteksa. Opseg ovog simptoma varira između dvije varijacije bolesti, a to su one koje predstavljaju homozigote metioninskog kodona 129 i heterozigote metionin / valin koje su najozbiljniji u kasnijoj dobi. S obzirom na vezu između uključenosti talamusa u regulaciju sna i budnosti, može se utvrditi uzročno-posljedična veza koja se često spominje kao uzrok.
Dijagnoza
Sumnja za dijagnozu uspostavlja se na osnovu simptoma. Daljnje obrađivanje često uključuje studiju spavanja i PET-skeniranje. Potvrdu porodičnog obrasca daje genetičko testiranje.
Diferencijalna dijagnoza
Poznate su i druge bolesti koje uključuju prionski protein sisara. Neke su prenosive (TSE, uključujući FFI), poput kurua, goveđe spongiformne encefalopatije (BSE, poznata i kao "bolest ludih krava") goveda i bolest hroničnog rasipanja kod američkih jelena i američkih losova u nekim područjima Sjedinjenih Država i Kanade, kao i Creutzfeldt-Jakobova bolest (CJD). Donedavno se smatralo da su prionske bolesti prenosive samo izravnim kontaktom sa zaraženim tkivom, poput jedenja zaraženog mesa, transfuzije ili transplantacije; istraživanje sugerira da se prioni mogu prenijeti aerosolima, ali da šira javnost nije u opasnosti od infekcije u zraku.
Liječenje
Tretman uključuje palijativnu njegu. Nije pronađeno da su korisne tablete za spavanje, uključujući barbiturate; suprotno, predloženo je da pogoršavaju simptome.
Epidemiologija
U 1998., bilo je poznato da 40 porodica globalno nosi gen za FFI: osam njemačkih, pet italijanskih, četiri američke, dvije francuske, dvije australijske, dvije britanske, jedna japanska i jedna austrijska. U Baskiji, Španija, između 1993. i 2005. godine nađeno je 16 porodičnih slučajeva mutacije 178N, koji su se odnosili na dve porodice sa zajedničkim pretkom u 18. stoljeću.
U 2011., na listu je dodana još jedna porodica kada su istraživači pronašli prvog čovjeka u Holandiji sa FFI. Iako je 19 godina živio u Holandiji, bio je egipatskog porijkla. Ostale prionske bolesti slične su FFI i mogle bi biti povezane, ali im nedostaje mutacija gena D178N.
Od 2016. godine dijagnosticirana su 24 slučaja sporadične fatalne nesanice. Za razliku od FFI, sFI oboljeli nemaju mutaciju D178N u prionskom genu PRNP ; svi imaju različitu mutaciju u istom genu uzrokujući metionin sku homozigotnost na kodonu 129. Ipak, prisustvo metionina umjesto valina (Val129) je ono što uzrokuje sporadični oblik bolesti. Ciljanje ove mutacije je druga strategija koja je predložena kao mogućnost liječenja ili, nadati se, kao lijek za bolest.
KANSL3
Podjedinica 3 KANSL3 ili  KAT8 regulatornog kompleksa  NSL jest protein koji je kod ljudi kodiran genom KANSL3 sa hromosoma 2.
Zgornji Žerjavci
Zgornji Žerjavci su naseljeno mjesto u sastavu općine Lenart, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Lenart.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornji Žerjavci su imali 261 stanovnika.
Napomena: ''U 1988. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Lenart v Slovenskih goricah. U 1989. povećano za dio naselja Spodnji Porčič. U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Lenart v Slovenskih goricah i Zgornji Žerjavci.''
Predole (Grosuplje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Predole su imale 85 stanovnika.
Sančo I od Pamplone
thumb|Pamplona u trenutku smrti Sanča Kralj Sančo Garcés I (o. 860. - 925, blizu Rese) bio je kralj Pamplone u srednjem vijeku koji je vladao od 905. do svoje smrti.
Sančo je zavladao nakon kralja Fortúna Garcésa, koji se povukao u samostan.
Sančo je bio dosta snažan vladar te je oženio Todu Aznárez, kćerku infante Oneke; Todina sestra Sanča Aznárez udala se za Sančovog brata Jimena Garcésa.
Nakon šta je Sančo umro, Jimeno ga je naslijedio jer je Sančov sin bio premlad za vlast.
Sančov i Todin sin jedinac bio je García Sánchez I.
Streptomyces
Streptomyces je najopsežniji rod  koljena Actinobacteria, grupa Gram pozitivnih bakterija, sa općenito visokim sadržajem komplementarnih veza G-C u strukturi DNK. Opisano je preko 500 vrsta bakterija roda Streptomyces
Nalaze se pretežno u zemljištima i razgrađenoj vegetaciji, a većina proizvodi spore (zvane i konidije na krajevima vazdušnih hifa. Odlikuje ih miris "vlažne zemlje" koji odaju kao rezultat stvaranja hlapljivog metabolita, geosmina (Streptomyces coelicolor).
Vrste roda  Streptomyces  karakterizirane su složenim sekundarnim metabolizmom (metabolički putevi koji nisu potrebni za preživljavanje). Proizvode brojne antibiotika za kliničku upotrebu prirodnog porijekla, poput streptomicina, klavulanska kiselinaklavulanske kiseline, meomicina, levomicetina, itd. Streptomyces  su rijetko patogene, iako mogu izazvati ljudske infekcije, kao što je micetoma od S. somaliensis i S. sudanensis . U biljkama, S. caviscabies  i S. scabies uzrokuje kraste. Također od njih, konkretno od  Streptomyces avermitilis , sintetizirana je cijela porodica insekticida, avermektina.
Sanča Aznárez
Kraljica Sanča Aznárez (špa. Sancha Aznárez) bila je kraljica Pamplone u srednjem vijeku.
Streptomyces
Taksonomija
Streptomyces je rod porodice Streptomycetaceae i obuhvata blizu 576 vrsta, a broj se povećava svake godine. Acidofilni i sojevi tolerantni na kiseline koji su prvobitno svrstani u ovaj rod kasnije su premješteni u Kitasatospora (1997) and Streptacidiphilus (2003). Nomenklatura vrsta obično se zasniva na njihovoj boji hifa i spora.
Sanča Aznárez
Postala je kraljica 11. decembra 925.
Njen otac je bio lord Aznar Sánchez. Njegova žena je bila infanta Oneka Fortúnez, kći Aurije i kralja Pamplone Fortúna Garcésa. Ona je rodila Sanču i Todu.
Streptomyces
Taksonomija
Saccharopolyspora erythraea  je ranije bio smješten u ovaj rod (kao  Streptomyces erythraeus).
Sanča Aznárez
Sanča se udala za kralja Jimena Garcésa.
Ovo su djeca Sanče i njenog muža:
Sanču je ubio njen sin García.
Streptomyces
Genomika
Kompletni genom soja A3 (2) Streptomyces coelicolor objavljen je 2002. U to vrijeme se smatralo da genom " S. coelicolor " sadrži najveći broj gena od bilo koje bakterije. Hromosom je dug 8,667.507 bp sa s, adržajem G-C od 72,1% i predviđa se da sadrži 7.825 gena, koji kodiraju proteine. U pogledu taksonomije, S. coelicolor A3 (2) pripada vrsti Streptomyces violaceoruber , i nije valjano opisan kao zasebna vrsta; S. coelicolor A3 (2) ne treba zamijeniti sa stvarnim Streptomyces coelicolor (Müller), mada se često naziva i  S. coelicolor  radi praktičnosti.
Prvo kompletno sekvenciranje genoma S. avermitilis završeno je 2003. Svaki od ovih genoma tvori hromosom s linearnom strukturom, za razliku od većine bakterijskih genoma, koji imaju kružni oblik kružnih. Sekvenca genoma  S. scabies, člana roda sa sposobnošću da izazove bolest krastavosti krompira, utvrđen je u Wellcome Trust Sanger Institute. Sa dužinom od 10,1 Mbp i kodiranjem 9.107 provizornih gena, to je najveći poznati sekvencirani  genom roda Streptomyces, vjerovatno zbog velikog otoka patogrnodzi.
Biotehnologija
Poslednjih godina istraživači biotehnologije počeli su da koriste vrste  Streptomyces  za heterolognu ekspresiju proteina. Tradicijski, Escherichia coli bila je odabrana vrsta za ekspresije eukariotskih gena, jer je bila dobro razumljiva i sa kojom je bilo lahko raditi. Ekspresija eukariotskih proteina u  E. coli  može biti problematična. Ponekad se proteini ne savijaju pravilno, što može dovesti do nerastvorljivosti, taloženja u inkluzijskim tijelima i gubitka bioaktivnosti proizvoda. Iako sojebi E. coli imaju mehanizme sekrecije, oni su niske efikasnosti i rezultiraju lučenjem u periplazmatski prostor, dok lučenje gram-pozitivne bakterije kao što ju vrste roda  Streptomyces  rezultira sekrecijom direktno u vanćelijski medij. Pored toga, vrste  Streptomyces  imaju efikasnije mehanizme lučenja od E.coli. Svojstva sistema za lučenje prednost su za industrijsku proizvodnju heterologno eksprimiranih proteina, jer pojednostavljuju naredne korake pročišćavanja i mogu povećati prinos. Ova svojstva, između ostalog, čine  Streptomyces  spp. atraktivna alternativa drugim bakterijama kao što su E. coli i Bacillus subtilis.
Biljne patogene bakterije
Do sada je utvrđeno da je deset vrsta koje pripadaju ovom rodu patogeno za biljke:
Medicina
Streptomyces  je najveći antibiotički rod, koji proizvodi antibakterijske, antigljivične i antiparazitske lijekove, kao i širok spektar drugih bioaktivni spojeva, kao što je Imunosupresivi. Gotovo svi bioaktivni spojevi koje proizvode  Streptomyces  započinju tokom vremena koje se poklapa sa zračnom hifnom formacijom iz supstratnog micelija.
Protugljivična sredstva
Streptomicete proizvode brojna antimikotične spojeve od medicinskog značaja, uključujući nistatin (od  S. noursei ), amfotericin B (od  S. nodosus ) i natamicin (iz S. natalensis).
Antibakterijski proizvodi
Pripadnici roda  Streptomyces  izvor su brojnih antibakterijskih farmaceutskih sredstava; među najvažnijim od njih su:
Klavulanska kiselina (iz S. clavuligerus) je lijek koji se koristi u kombinaciji s nekim antibioticima (poput amoksicilina) za blokiranje i/ili slabljenje nekih mehanizama rezistencije na bakterije nepovratnom inhibicijom beta-laktamaze.
Novi antiinfektivi koji se sada razvijaju uključuju guadinomine (iz Streptomyces sp. K01-0509), spoj koji blokira sistem sekrecije tipa III Gram-negativnih bakterija.
Antiparazitni lijekovi
S. avermitilis  odgovoran je za proizvodnju jednog od najčešće korištenih lijekova protiv zaraza nematodama i člankonošcima, ivermektin.
Ostalo
Rjeđe, streptomicete proizvode spojeve koji se koriste u drugim medicinskim tretmanima: migrastatin (iz  S. platensis ) i bleomicin (iz  S. verticillus ) su antineoplazijski ( lijekovi protiv raka; boromicin (iz  S. antibioticus ) pokazuje antivirusnu aktivnost protiv HIV-1 soja HIV-a, kao i antibakterijsku aktivnost. Staurosporin (od  S. staurosporeus ) također ima niz aktivnosti, od antimikotskih do antineoplazijskih (putem inhibicije protein kinaze).
S. hygroscopicus  i  S. viridochromogenes  proizvode prirodni herbicid bialafos.
Predstruge
mini|280px|Predstruge, željeznička stanica "Dobrepolje" Predstruge su naseljeno mjesto u sastavu općine Dobrepolje, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Predstruge su imale 264 stanovnika.
Holokaust u Litvaniji
mini|Kolaboracionistička Litvanska sigurnosna policija (1941–1944) spaljuje sinagogu. Holokaust u Litvaniji označava sistemsko istrebljenje Jevreja u dijelu Reichskommissariata Ostland koji je zauzimao prostor Litvanske Sovjetske Socijalističke Republike (osnovane 1940) pod okupacijom Trećeg rajha. Od približno 208.000 ili 210.000 Jevreja procjenjuje se da ih je između 190.000 i 195.000 ubijeno prije kraja Drugog svjetskog rata, najviše u periodu od juna do decembra 1941. godine. U holokaustu je stradalo preko 95% svih litvanskih Jevreja što je najveći udio stradalih u svim zemljama u kojima je provođen zločin holokausta. Historičari ovako veliki udio stradalih pripisuju masovnom kolaboracionizmu nejevrejskih lokalnih litvanskih paramilitarnih grupa, dok su motivi te kolaboracije predmet rasprava. Holokaust predstavlja najveći pomor stanovništva u tako kratkom periodu u historiji Litvanije.
Događaji u zapadnim okupiranim dijelovima Sovjetskog Saveza koji su se odvijali u prvim sedmicama okupacije predstavljali su dramatično razbuktavanje politike provođenja holokausta.
Završje (oblast)
Završje (Tropolje, Zapadne strane) naziv je za srednjovjekovno bosansko područje koje obuhvata prostore Glamočkog, Livanjskog i Duvanjskog polja. Smješteno je između srednje Bosne na sjeveru, Hercegovine na istoku te Hrvatske (Dalmacije) na zapadu i jugu.
Holokaust u Litvaniji
Pozadina
Do Drugog svjetskog rata područje današnje Litvanije bilo je jedno od središtva kulturnog i političkog života jevrejske zajednice u Evropi. Današnji litvanski glavni grad Vilnius bio je poznat i kao Jerusalem sjevera zbog mnogobrojnih vjerskih, kulturnih i naučno-obrazovnih institucija kojima je bio dom.
IC 3469
IC 3469 je kompaktna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Holokaust u Litvaniji
Pozadina
Nakon njemačko-sovjetske invazije na Poljsku u septembru 1939. Sovjetski je Savez 10. oktobra potpisao ugovor s Litvanijom kojim joj je predao grad Vilnius (danas glavni grad, a do tada u sastavu Poljske i sa poljsko-jevrejskim stanovništvom) u zamjenu za vojne koncesije. SSSR je anektirao Litvaniju 1940. nakon što su provedeni paravan izbori. Njemački napad na SSSR 22. juna 1941. započeo je godinu dana nakon sovjetske okupacije koja je kulminirala u masovnim deportacijama baltičkog stanovništva svega nedelju dana prije njemačke invazije. Nacističke snage Litvanci su dočekali kao oslobodioci pa su im i paramilitarne jedinice pružile podršku u borbi protiv sovjetskih snaga u povlačenju. Mnogi Litvanci su vjerovali kako će im njemačke snage dozvoliti da obnove neki oblik nezavisnosti (kao što su učinili u Slovačkoj i Nezavisnoj Državi Hrvatskoj). Dijelom i kako bi udobrovoljili okupacijske snage, dio stanovništva počeo je da iskazuje snažna antisemitistička osjećanja. Nacistička Njemačka iskoristila je ovu situaciju i u prvoj sedmici ofanzive dozvolila osnivanje Litvanske prelazne vlade i Litvanskog dobrovoljačkog fronta. U kratkom je periodu izgledalo kako je Litva funkcionirala na sličan način kao i Slovačka. Nezavisnije litvanske institucije ipak su ukinute nakon prvog mjeseca okupacije u augustu i septembru 1941. nakon čega su Nijemci preuzeli direktniju kontrolu.
Završje (oblast)
Historija
To je jedna od 11 najstarijih srednjovjekovnih županija Hrvatske. Prvi je spominje bizantski car Konstantin VII. Porfirogenet pod imenom Hlivno, u svome djelu De administrando imperio (O upravljanju carstvom), iz 10. stoljeća.
Holokaust u Litvaniji
Procjene broja žrtava
mini|Karta s procjenom broja žrtava holokausta u zemljama baltičke regije Procjene broja litvanskih Jevreja prije njemačke invazije kreću se na otprilike 210.000 stanovnika uz tvrdnju Litvanskog zavoda za statistiku da je 1. januara 1941. u zemlji bilo 208.000 Jevreja. Te procjene, uz službene podatke o iseljavanju u prvom periodu sovjetske uprave (približno 8.500 osoba), osobe pobjegle iz geta u Kaunasu i Vilniusu (1.500–2.000 osoba) i osobe koje su preživjele u logorima do dana kada ih je oslobodila Crvena armija (2.000–3.000), dovode do ukupnog broja od 195.000 do 196.000 ubijenih litvanskih Jevreja. Uprkos tome što su okvirne cifre poznate, kao i u drugim masovnim zločinima iznimno je teško ustanoviti konačan broj žrtava s apsolutnom preciznošću. Brojevi kojima istoričari raspolažu povremeno se i značajno razlikuju uz namanje cifre od oko 165.000 do većih brojeva koji dosežu 254.000 i koji vjerovatno uključuju i Jevreje sa drugih područja koji su stradali u Litvaniji.
IC 3469
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Holokaust u Litvaniji
Procjene broja žrtava
U periodu rata postojala su ograničena nastojanja da se spasi progonjeno stanovništvo. U periodu od 16. jula do 3. augusta 1940. počasni konzul Nizozemske u Kaunasu Jan Zvartendijk je za 2.200 Jevreja osigurao treću destinaciju na karipskom ostrvu Curaçao (koloniji koja nije tražila ulazne vize) i u Surinamu (koji je tada još bio holandska kolonija). Funkcioner japanske vlade Čiune Sugiara, koji je služio kao zamjenik konzula u Kaunasu, izdao je 6.000 tranzitnih viza za putovanje japanskim teritorijem litvanskim Jevrejima čime je ugrozio svoj i živote članova vlastite porodice. Izbjegli Jevreji bili su građani ukupiranih dijelova Poljske i Litvanije.
Završje (oblast)
Historija
Godine 1249. kao vršitelj dužnosti kneza u Tropolju spominje se Stjepan Babonić. Nakon njega istu službu obavljao je Stjepan Kliški. Godine 1277. kao knez Tropolja spominje se Perčin. Godine 1298. Pavle Šubić zavladao je južnom Hrvatskom i u povelji od 07.04.1299. godine naziva se banom Hrvatske i Dalmacije i gospodarem Bosne. Svoju vlast nad Bosnom predao je svom bratu Mladenu I, a zatim sinu Mladen II. Mladen je upravu nad Bosnom 1319. godine povjerio Stjepanu II Kotromaniću. Već 1322. godine Mladen II je protjeran iz Hrvatske, nakon borbi u kojima je učestvovao i Stjepan II Kotromanić. Po padu bana Mladena II Šubića, gospodari Livna su sinovi vojvode Mihovilovića, koji su učestvovali u svrgavanju bana Mladena.
Holokaust u Litvaniji
Događaji u okviru holokausta u Litvaniji
Hronološki se genocid u Litvaniji može podijeliti na tri faze od kojih je prva trajala od ljeta pa do kraja 1941, druga od decembra 1941. do marta 1943. i treća od aprila 1943. do jula 1944.
Završje (oblast)
Historija
Naredne godine, novi titularni ban Hrvatske Mikac Mihaljević kreće na Nelipiće uz Stjepanovu podršku, ali i pored toga što je postigao izvjestan uspjeh, Mikac se 1326. godine povlači neobavljena posla. Za to vreme Stjepan preuzima kontrolu nad Donjim Krajima, Završjem, Imotskim i ušćem Cetine, dok je Robert preuzeo utvrđeni Omiš.
Holokaust u Litvaniji
Događaji u okviru holokausta u Litvaniji
Većina litvanskih Jevreja stradala je u prvoj fazi holokausta u prvim mjesecima okupacije i prije kraja 1941. Sile osovine napale su Sovjetski Savez 22. juna 1941. što se poklopilo i s Junskim ustankom u Litvaniji. Prije dolaska njemačkih okupacijskih snaga Litvanski dobrovoljački front i sam je napao sovjetske snage, preuzeo vlast u nekoliko gradova, započeo širenje antisemitističke propagande i počinio masakre nad litvanskim Jevrejima i Poljacima. U noći sa 25. na 26. juni Algirdas Klimaitis je naredio svojim snagama od 800 ljudi da započnu Pogrom u Kaunasu. Komandant SS-a Franz Walter Stahlecker je 28. juna 1941. tvrdio kako je tom priliko ubijeno 3.800 žrtava u samome gradu i oko 1.200 u regionu oko grada. Klimaitisove snage uništile su nekoliko sinagoga i približno 60 jevrejskih kuća. U revizionističkim nastojanjima od 1990-ih godina broj žrtava koji navodi Stahlecker dovođen je u pitanje kao preterano velik.
Njemački odredi smrti (Einsatzgruppe), slijedile su nastupajuću njemačku armiju pa su već u junu i oni započeli organizovati ubistva Jevreja. Prvi zabilježeni zločin ovih odreda dogodio se 22. juna 1941. u pograničnom gradu Gargždaju koji je bio jedno od najstarijih jevrejskih naselja u zemlji i na svega 18 kilometara od Memela koji su Nijemci ponovo zauzeli. Otprilike 800 Jevreja ubijeno je u događaju koji je poznat kao Gargždajski masakr. U masakru je stradalo i pribiližno 100 nejevreja, mnogi jer su pokušali da pomognu svojim jevrejskim komšijama.
Završje (oblast)
Historija
U borbama Stjepana II Kotromanića i knezova Nelipića 1325. godine, Završje pripalo je bosanskom banu.
Holokaust u Litvaniji
Događaji u okviru holokausta u Litvaniji
Zbog vrlo ranog i brzog progona mnoge litvanske jevrejske žrtve nikada nisu živjele u getima ili bile deportovane u koncentracijske logore koji su u to vrijeme tek osnivani. Većina žrtava ubijena je u jamama u blizini mjesta boravka u masovnim ubistvima kao što su Masakr u Kaunasu 29. oktobra 1941. koji je izvršen u šumi pored grada ili sličan zločin u Vilniusu. Do 1942. preživjelo je još otprilike 45.000 Jevreja, većinom oni koji su poslani u geta ili koncentracijske logore.
Završje (oblast)
Historija
U sporazumu od 15.08.1332. godine kao župan Završja spominje se Ivan Pribilović. Njegovo ime se navodi među svjedocima na ugovoru bosanskog bana Stjepana II Kotromanića i Dubrovčana. Kasnije će se župani birati iz porodica Galešića, ponekad iz porodica Semkovića. Mihovilovići i Galešići su iz poznatog velikaškog roda Hlivnjana Čubranovića.
Mađarski kralj Ludovik I Anžuvinac (1342-1382) u nastojanju da povrati nekadašnje hrvatske župe i gradove, primorao je 1356. godine Grgura Galešića da mu ustupi grad Bistricu u Livanjskoj župi. Poslije smrti Ludovika I bosanski kralj Tvrtko I je, nešto prije 1387. godine, prisjedinio grad i livanjsku župu koja je ostala u vlasti bosanskih kraljeva do 1463.
Holokaust u Litvaniji
Događaji u okviru holokausta u Litvaniji
U drugoj fazi holokaust u Litvaniji je usporen i njemačke okupacijske snage odlučile su da koriste jevrejski prisilni rad za održavanje ratne ekonomije. U trećoj fazi holokaust je još jednom intenziviran i u njoj su likvidirani preostali zarobljenici logora i jevrejskih geta.
Dva su faktora doprinijela rapidnom uništenju jevrejske zajednice u Litvaniji. Prvi je bio značajan nivo podrške "dejevrejizaciji" među litvanskim masama dok je drugi bio rani njemački plan za kolonizaciju Litvanije koja je dijelila granice s Istočnom Pruskom.
Uloga litvanskih kolaboracionista
mini|Član Litvanske bezbjednosne policije provodi grupu Jevreja kroz Vilnius mini|Njemački vojnici i Litvanci posmatraju sinagogu u plamenu, 9. august 1941. mini|lijevo|Obilježje na mjestu masovnih grobnica u okolici grada Jonava Dina Porat, vodeća historičarka Jad Vašema, piše kako su "Litvanci pokazali pripadnicima Einsatzgruppe kako ubijati žene i djecu, i možda ih i prilagodili na tu praksu... Nadiruće njemačke jedinice ubijale su većinom muškarce, dok su Litvanci ubijali neselektivno."
Administracija nacističke Njemačke usmjeravala je i podsticala ubijanje litvanskih Jevreja. Lokalni litanski kolaboracionisti okupatorskog režima izvršavali su pripremu, logistiku i provođenje ubistava pod nacističkim vodstvom. Nacistički brigadir SS-a Franz Walter Stahlecker stigao je u Kaunas 25. juna 1941. gdje je održao govore kojima se poticalo na ubijanje Jevreja. U početku je održao govore u zgradi sigurnosnih službi, nakon čega je održavao govore i u samome gradu. U izvještaju od 15. oktobra Stahlecker je pisao o uspjehu u prikrivanju najranijih akcija Vorkomando i kako sada izgleda kako se radi o inicijativi lokalne populacije. Grupe organizirane po partizanskom principu, civilne desničarske nacionalističke i antisovjetske jedinice, inicirale su kontakt s Nijemcima čim su oni stupili na litvanski teritorij. Jedinice pod komandom Algirdasa Klimaitisa, podržane od Nijemaca u Sigurnosnoj policiji i Sigurnosnoj službi započeli su antijevrejske pogrome u Kaunasu u noći sa 25. na 26. jun 1941. Preko hiljadu Jevreja stradalo je u događaju koji je bio prvi pogrom u okupiranoj Litvaniji. Tačan broj žrtava pogroma je nepoznat dok se cifre kreću od 1.500 do 3.800 žrtava pogroma kada se u njih pribroje i žrtve u okolici grada.
Dana 24. juna 1941. Litvanska bezbjednosna policija došla je pod upravu Njemačke policije i obavještajne službe. Litvanske jedinice su uključene u brojne akcije usmjerene protiv Jevreja i protiv neprijatelja nacističkog režima. Nacistički komandanti ispunjavali su svoje izvještaje svjedočanstvima o zelotizmu litvanskih policijskih jedinica koji premašuje i motivaciju među samim njemačkim jedinicama. Najozloglašenija litvanska jedinica koja je provodila holokaust bila je Jpatingasis burus koja je masakrirala hiljade Jevreja i pripadnike poljske manjine u okolini Vilniusa. Druga organizacija uključena u provođenje holokausta bila je Litvanska radnička garda. Brojni Litvanci koji su podržavali nacističku politiku pridružili su se fašističkoj organizaciji Gvozdeni vuk. Tako je u cjelini, litvanska nacionalistička administracija bila usmjerena prema uništenju Jevreja kao doživljenih neprijatelja i potencijalnih rivala etničkim Litvancima pa zato ne samo da se nije odupirala nacističkom holokaustu već ga je efektivno prihvatala i kao sopstveni cilj.
IC 5096
IC 5096 (također poznat kao ESO 107-19, IRAS 21143-6358 i PGC 66530) je galaksija koja je udaljena oko 144 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 3,20 (135 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 1899. godine.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Vrbanja)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Vrbanja je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 88 km2 imala 3.940 stanovnika, što predstavlja 2,19% od ukupnog broja stanovnika Vukovarsko-srijemske županije, odnosno 0,09% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Vrbanji je 45 stanovnika/km2.
IC 5096
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2022 - Parlament Federacije Bosne i Hercegovine
'''Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2022. za Parlament Federacije Bosne i Hercegovine''' održani su 2. oktobra 2022. godine. Na izborima, osim delegata Parlamenta Federacije BiH, biraju se i članovi Predsjedništva BiH, delegati Parlamentarne skupštine BiH i Narodne skupštine Republike Srpske, predsjednik i potpredsjednici Republike Srpske, te članovi skupština kantona Federacije BiH.
Holokaust u Litvaniji
Uloga litvanskih kolaboracionista
Kombinacija faktora objašnjava široko sudjelovanje Litvanaca u genocidu nad Jevrejima. Oni uključuju nacionalne tradicije i vrijednosti, antisemitizam (raširen širom srednje Evrope) i specifičnu litvansku želju za "čistom" litvanskom nacionalnom državom sa kojom je brojna jevrejska zajednica smatrana nespojivom. Ostali faktori uključuju i ozbiljne ekonomske probleme koji su navodili na uništenje Jevreja sa ciljem da im se oduzme njihova privatna svojina. Na kraju, Jevreji su doživljavani i kao grupa koja je uživala podršku sovjetskog režima u periodu između 1940. i 1941. godine. U periodu njemačke okupacije Jevreji su tako optuživani za gotovo sve probleme sa kojima se Litvanija suočavala. Tako je i rasprostranjeno lokalno učešće u holokaustu postalo važan faktor zbog kojega je holokaust u Litvaniji provođen sveobuhvatnije nego u drugim zemljama.
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2022 - Parlament Federacije Bosne i Hercegovine
Rezultati
Na izborima za članove Predstavničkog doma Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine birano je 98 zastupnika, sa trajanjem mandata 4 godine. Izbori su održani u dvanaest izbornih jedinica, a na izbore se prijavilo 26 političkih subjekata sa ukupno 1.230 kandidata. Broj registriranih glasača je bio 2.109.344, a od toga je na izbore izašlo 1.055.976 (50,06%). Broj važećih glasova bilo je 975.955 (92,42%), a nevažećih 80.021 (7,58%).
Holokaust u Litvaniji
Uloga litvanskih kolaboracionista
Iako je kolaboracija bila veoma raširena, podrška genocidu nije dolazila od svih segmenata litvanskog društva i više je stotina građana rizikovalo sopstvene živote nastojeći da pomognu progonjenim Jevrejima. Izrael je do 1. januara 2017. priznao 891 pravednika među narodima s područja Litvanije. Mnogobrojni etnički Poljaci u Litvaniji, i sami progonjeni, pomagali su progonjenim Jevrejima.
SRC Tašmajdan
Stadion
Stadion Tašmajdan svečano je otvoren 1954. godine, a izgrađen je na mjestu nekadašnjeg kamenoloma, po čemu je i dobio ime. Kapacitet stadiona je 10.000 mjesta, a najviše se koristi za fudbal, košarku i odbojku, kao i za muzičke i kulturne manifestacije. Na Tašmajdanu je održano Evropsko prvenstvo u ženskoj košarci 1954. godine, a bio je i domaći teren za beogradske nogometne klubove Partizan, Crvena zvezda, OHK Beograd i Avala. Od njegovog otvaranja do danas na stadionu su održani koncerti brojnih domaćih muzičara: Toni Cetinski, Nele Karajlić, Svetlana Ceca Ražnatović, Željko Joksimović, Sinan Sakić i dr.
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2022 - Parlament Federacije Bosne i Hercegovine
Rezultati po izbornim jedinicama
Izbori su održani u dvanaest izbornih jedinica. Ukupan broj mandata svih izbornih jedinica u entitetu je 98, od koji su 73 redovna, a 25 kompenzacijska mandata.
Klokočevica
Okolina
Posebna pogodnost  pećine  Klokočevice je njena blizina olimpijskim borilištima. Od Babinog dola do pećine vodi označena šumska staza (oko 1 km). Pećina kao turistička ponuda umnogome bi dopunila turističku ponudu Igmana i Bjelašnice, izletišta koja godišnje  posjeti  preko  100.000  posjetilaca,  a  koja  osim  sportskih  aktivnosti  ne  nude nikakve  druge  sadržaje,  posebno  u  ljetnim mjesecima.
U neposrednoj blizini pećine je uređeno izletište „Javorov do“ koje se nalazi na 1.250 metara nadmorske visine. Pored vještačkog jezera, natkrivenih mjesta za odmor ili jelo, drvenih klupa, kamenih staza i potočića, tu je i kameni amfiteatar, teatarska scena na otvorenom, izgrađena s namjerom da na njoj predstave izvode studenti Akademije scenskih umjetnosti. Za gradnju amfiteatra iskorišten je prostor prirodne planinske vrtače i prostorno je prilagođen održavanju kulturnih, zabavnih, poslovnih i drugih društvenih događanja. Pećina Klokočevica  je  značajna  za  bosanskohercegovačku  speleologiju  i  pećinski  turizam jer je ona, uz pećinu na vrelu Bune, čini se, jedna od prvih pećina u Bosni i Hercegovini uređena za posjetu turista.
Morfologija
U ulaznom kanalu su još austrougarski ljubitelji prirode napravili kameno stepenište dužine 30 m. od lomljenog kamena koje se sačuvalo do našeg vremena.
Morfologija pećine je vrlo jednostavna i sastoji se od dva dijela: ulaznog kanala i velike dvorane. Ulaz u pećinu ima izgled vrtače i nastao je urušavanjem dijela pećine koji je imao najtanji strop. Ulazni kanal je skromnih dimenzija, dužine oko 10 m i širine svega nekoliko metara, sočivastog presjeka, ali koji na sredini omogućava normalan prolazak. Na kraju kanala otvara se dvorana nepravilnog kružnog oblika dimenzija 30 x 40 metara i visine preko 10 metara. Pećina nije bogata ukrasima, što je sa speleološkog gledišta i normalno budući da se radi o mlađoj pećini, koja je u najvećem dijelu nastala urušavanjem stropa. Ono što je karakteristično za ovu pećinu, jesu, pored historije pećine i endemske faune, debeli stalagmiti. Oni su nastali taloženjem kalcij-karbonata iz vode koja prokapava na stropu i padajući sa velike visine rasprskava na razmjerno veliki prostoru širinu, pa kristalizacija ide više u širinu nego u visinu. U daljem razvoju ovog morfološkog oblika, na nekim su se stalagmitima formirale i male kamenice u kojima se sakuplja voda.
SRC Tašmajdan
Hala Aleksandar Nikolić (Pionir)
Hala Aleksandar Nikolić je jedna od najvećih dvorana u Srbiji. Otvorena je 1973. godine pod imenom Hala Pionir. Današnje ime je dobila 2016. godine u čast košarkaša i trenera Aleksandra Nikolića. Korisna površina dvorane je 16.000 m2. Kapacitet mjesta za sjedenje je oko 6.000, dok se na koncertima i sličnim muzičkim i kulturnim događajima u halu može smjestiti i do 9.000 posjetilaca. U dvorani je održano na desetine koncerata muzičara: Vesna Zmijanac, Svetlana Ceca Ražnatović, Bijelo dugme i drugi.
Ledena hala Pionir
Ledena hala Pionir otvorena je 1978. godine, kapacitet tribine je 2.000 mjesta, a koristi se za hokej, te takmičenja u umjetničkom klizanju kao i za rekreativno klizanje. U ovoj dvorani je do sada održano nekoliko svjetskih takmičenja u hokeju za takmičare do 20 godina.
Hidratacija
mini|700px|Hidratacijska reakcija Hidratacija – u hemiji –  je  reakcija  u kojoj se ioni, molekule ili koloidne čestice  vežu sa  molekulama vode.
Hidratacija je niz  hemijskih i fizičkih procesa, u kojima se voda  ponaša kao jedini  spoj sa drugom supstancijom bez ostatka. Procesi hidratacije su posebni oblik procesa solvatacije. U procesu hidratacije, voda  može da bude u tečnom ili gasovitom stanju. Razne forme procesa hidratacije se zasnivaju na različitom vezanju molekula vode sa molekulama drugih supstanci  ili njihovim ionima. Voda u produktima ovog procesa  može i dalje ostati  u molekulskom obliku  ili  je njen  dio u novonastalom hemijskom spoju   smjesa  vodika i kisika u istom srazmjeru  kao i u molekuli vode,  tj. u odnosu 2:1. Mogući oblici hidratacije uključuju:
Epoksidi glikola
Putem hidratacije etilen oksida, godišnje se proizvede nekoliko milijardi kilograma etilen glikola:
Tom prilikom se obično koriste kiselinski  katalizatori.
Alkeni
Za hidrataciju alkena, opća hemijska jednačina reakcije je slijedeća: Hidroksilna grupa (OH–) pridaje jedan ugljik dvostruke veze, a proton (H+) se dodaje na drugu ugljik dvostruke veze. Reakcija je vrlo egzotermna. U prvom koraku, alken djeluje kao nukleofil i napada proton, prema  Markovnikovljevom pravilu. U drugom koraku H2O molekule vežu   visoko izmjenjeni ugljik. Atom kisika sada ima tri veze i nosi pozitivan naboj (tj.  molekula je oksonij). Zajedno dolazi još jedna molekula vode i zauzima dodatni proton. Ova reakcija ima tendenciju da daje mnogo neželjenih proizvoda, kao naprimjer dietil eter  u procesu stvaranja etanola, pa se ne smatra vrlo korisnom za proizvodnju alkohola.
Uzimaju se dva pristupa. Tradicijski, alken se tretira sa sumpornom kiselinom dajući  alkil sulfat estre. U slučaju proizvodnje etanola, ovaj korak se može opisati obrascem: Nakon toga ovaj sulfat ester se hidrolizira za regeneraciju sumporne kiseline i oslobađe etanol: Ova dva koraka rute se zove "indirektni  proces". U "direktnom proces", kiselina protonizira alken, a voda reagira s ovom početni karbokationom. ajući alkohol. Direktni proces je više popularan  jer je jednostavniji. Kiselinski katalizatori uključuju fosfornu kiselinu i nekoliko solidnih kiselina. Postoje mnogi alternativni pravci za proizvodnju alkohola, uključujući i hidroboracija-oksidacija reakciju, u oksimerkuracijskoj redukciji, fermentaciji i redukciji  ketona i aldehida.
Hidratacija ostalih podloga
thumb|120px|CuSO4•5H2O je svijetlo plav i ima  prilično različitu strukturu  njegovog bezbojnog derivata. thumb|120px|Bezvodni CuSO4 prah.
Nezasićeni  organski spojevi su  podložni  hidrataciju. Acetilen hidrati daju acetaldehid: Proces se obično oslanja na živine  katalizatore  i više se ne koristi na Zapadu, ali se još uvijek prakticira u Kini. Hg2+ centar se veže za C≡C trostruku vezu, koja se zatim veže  vodu. Reakcija je: Nitrili prolaze hidrataciju dajući  amide:
Ova reakcija se primjenjuje u proizvodnji akrilamida. Aldehidi i donekle čak i ketoni, hidrat acijom daju geminalne diole. Reakcija je posebno dominantna za formaldehid, koji, u prisustvu vode, postaje značajan kao dihidroksimetan.
Konceptualno slične reakcije uključuju hidroaminaciju i hidroalkoksilaciju, koje uključuju dodavanje amina i alkohola do alkena.
Hemija neorganskih materijala
Hidratacija je važan proces u mnogim drugim aplikacijama; jedan primjer je proizvodnja Portland cementa do umrežavanja kalcij oksida i silikata koji je izazvan vodom. Hidratacija je proces kojim funkcioniraju sredstva za sušenje.
Bijambare
Bijambare su skupina od 8 pećina između naselja Nišići i Krivajevići, na području općine Ilijaš, Bosna i Hercegovina. U neposrednoj su blizini puta Sarajevo – Tuzla, što ih čini privlačnim za turiste.
U blizini pećina je i potok Bradić sa jezerom i vodenicom, te potok Bjelila, koji presjeca bijambarske šume i proplanke. U području Bijambara se povremeno održavaju prodajno-izložbeni sajmovi zdrave ekološke hrane i rukotvorina koje proizvodi lokalno stanovništvo. Unutar područja smješten je edukacioni centar.
Obzirom da se nalazi u krškoj regiji, ovo područje je bogato kraškim pojavama kao što su kraški ponori, vrtače, i što je najvažnije, 8 poznatih pećina. Ovdje su preneseni stećci sa nekropole u Čevljanovićima
Zaštićeno područje - Park prirode
Zaštićeno područje je privlačno za sve one koji se bave speleologijom, šetanjem u prirodi, biciklizmom, jahanjem konja, planinarenjem, alpinizmom, pecanjem, lovom, skijanjem, prikupljanjem trava i gljiva itd.
Morfologija
Na području Bijambara postoji osam speleoloških objekata: Srednja (Glavna) Bijambarska pećina, Gornja Bijambarska pećina, Donja Bijambarska pećina, Đuričina pećina, Ledenjača, Dimšina pećina, Ledenica i Nova pećina.
Gornja bijambarska pećina
Gornja pećina je najstarija pećina na prostoru Bijambara. To nije veliki speleološki objekat ali je veoma značajno arheološko nalazište. Istraživanja je proveo hrvatski paleontolog M. Malez 1967. godine. Ulaz u pećinu širine 16 i visine 12 metara, kao i jugozapadna orijentacija nudi odlične uslove za boravište prahistorijskih ljudi. Lijevi hodnik, kao i ulazna dvorana je ispunjena sedimentima, dok u desnom hodniku tlo je sastavljeno od stijena na kojima su se tokom vremena natoložile sigaste tvorevine.
Arheologija
Najstariji sedimenti vidljivi na presjeku probne sonde iskopana na ulazu lijevog hodnika su predstavljeni pijescima naplavljenim u toplom dijelu Wirm II-III interstadijala. Iznad njih, se nalazi relativno debeli sloj ilovače sa kamenjem koji jasno ukazuje na kraj toplog perioda i početak zahlađenja. Slojevi nastali u doba snažnog Wirm III (tri) zahlađenja predstavljeni su sa različitim ilovačama i sitnim oštrobridnim kamenjem. U njemu su nađeni brojni ostaci kvartarne faune ali i kameno oruđe prethistorijskih stanovnika ovih krajeva. Preko ovog sloja naplavljena je crvekastosmeđa ilovača u periodu koji je poznat kao atlantik. Posljednji sloj je humusna zemlja koja sadrži ostatke keramike iz bronzanog doba i kosti recentnih životinja. Nalazi iz sloja istaloženog u vrijeme posljednjeg ledenog doba pokazuju da je pećinu koristio čovjek koji je pripadao kulturi epigravetiena. Lepeza kamenih oruđa kreće se od raznih vrsta nožića, strugala, grebala, ubadača, šiljaka do retuširanih lamela. Sve su alatke izrađene iz finozrnatih stijena: jaspisa, kalcedona i rožnaca. Od faune na osnovu ostataka kostiju određene su dvije vrste zajednica: jedna stepska predstavljena stepskom zviždarom, slijepim kučetom, krticom, hrčkom, vodenom voluharicom, i druga, zajednica visokogorskih i šumskih pejzaža sa oštrom kontinentalnom klimom, predstavljena pećinskim medvjedom, kozoro-gom, divokozom, lasicom i sjevernim bijelim zecom.
Đuričina pećina
Ima ulaz na širokom i strmom udubljenju terena. U prvom dijelu tlo pokrivaju drveće i trava, dok je u nižem djelu još uvijek vidljivo urušeno kamenje, tako da je pravi ulaz u pećinu na dnu vrtačastog udubljenja (nekadašnjeg ponora). Nakon nekoliko metara, pećina vodi do SZ-JI pukotine na kojoj se nastavlja preostali dio pećine. Ovaj dio je velika dvorana koja se proteže uzduž pukotine sa širokim otvorom na površini stropa pećine, tako da se prvi dio pećine čini zapravo jedan prirodni kameni most. Najinteresantniji dio za daljnja istraživanja je mali hodnik koji počinje u glavnoj dvorani i vodi jugozapadno paralelno do ulaza u pećinu. Ovaj mali silazni kanal je vjerovatno povezan sa Dimšinom pećinom koja je udaljena samo nekoliko metara (što, čini se, potvrđuje i zračna struja u ovom dijelu pećine). Zbog same morfologije pećine, snijeg koji pada kroz otvor na plafonu se nakuplja tokom zime, a drveće i zidovi ga štite od sunca. Pored toga, u pećini se vjerovatno nakuplja hladni zrak koji omogućava stabilnu termalnu stratifikaciju. To sve skupa omogućava da led i snijeg traju sve do kasnog proljeća i ranog ljeta, a ponekad i tokom cijele godine.
La Liga 1994/1995.
La Liga 1994/95. je bila 64. sezona nogometnog nacionalnog prvenstva Španije. Sezona je počela 3. septembra 1994. a završila 18. juna 1995. U sezoni je učestvovalo 20 ekipa. Nakon završenog prvenstva Real Madrid je 26. put u svojoj historiji osvojio prvenstvo sa četiri poena više od drugoplasiranog Deportivo La Coruñe. Logroñés je na kraju sezone jedini klub koji je ispao iz lige. U cjelokupnoj sezoni je ukupno odigrano 380 utakmica te postignuto 966 golova što je iznosilo 2.54 datih golova po utakmici. Najefikasnija ekipa lige je bio Real Madrid. Iván Zamorano, nogometaš Real Madrida je bio najbolji strijelac lige sa 28 postignutih golova.
Tabela
2 ''Real Zaragoza kao pobjednik Kupa kupova 1994/95. je osigurao učešće u sezoni Kupa kupova 1995/96.''
3 ''Zbog proširenja La Lige u sezoni 1995/96. sa 20 na 22 kluba Albacete i Real Valladolid su i naredne sezone nastupali u La Ligi.''
Lista strijelaca
thumb|desno|250px| [[Iván Zamorano, najbolji strijelac lige sa 28 postignutih golova. ]]
Južna Karelija
Južna Karelija  je jedna od regija Finske. Nalazi se u jugoistočnom dijelu države i graniči sa regijama: Kymenlaakso na jugu, Južna Savonija na sjeverozapadu, Sjeverna Savonija na sjeveru kao i sa Republikom Karelija (Rusija) na istoku.
Prostire se na teritoriji od 6.873 km2 i jedna je od manjih regija. Prema podacima iz 2013. godine regiju je naseljavalo 132.252 stanovnika i četvrta je regija sa najmanjim brojem stanovnika u Finskoj.
Sa prosječnom gustinom od 19 stanovnika po km2 nešto je gušće naseljena regija u odnosu na nacionalni prosjek. Glavni grad regije je Lappeenranta dok je drugi najveći grad u regiji Imatra.
Općine
Regija se sastoji od 9 općina od kojih 2 imaju status grada (označeni podebljano).
Turizam
Južna Karelija je popularna turistička zona u Finskoj sa posebnim karakteristikama, prepoznatljivom prirodom, lokacijom između jezera Saimaa i državne granice kao i zbog kulturne baštine i historije pograničnog područja.
Zahvaljujući prirodnim atrakcijama, vodenim površinama i ostrvima, turizam u Južnoj Kareliji ima prirodne preduslove za razvoj. Lappeenranta, kao lokalna zajednica se posljednjih godina posebno fokusirala na turističke ponude za porodice, a Imatra na ribolov i banjski turizam. Postoji dobar izbor turističkih atrakcija i turističkih usluga dostupnih širom regije.
Najinteresantnije turističke atrakcije su jezera Saimaa, kanal Saimaa, utvrda Lappeenranta i brzaci Imatrankoski, granica Rusije i mala udaljenost do ruskih gradova Vyborga i Sankt Peterburg. Utvrda Lappeenranta i njeni muzeji prikazuju historiju ovog pograničnog područja i granične aranžmane tokom nekoliko vijekova unazad. Krstarenja na jezeru Saimaa i uz kanal Saimaa do Vyborga su jedinstvene turističke atrakcije za Fince kao i za strance. Visokokvalitetne marine za goste privlače nautičare do jezera Saimaa sve do međunarodnih voda.
Velika džamija u Parizu
Velika džamija u Parizu jest džamija u Parizu, glavnom gradu Francuske. Nalazi se u pariskom 5. arondismanu i jedna je od najvećih u ovoj državi. Osim prostorija za molitvu, džamija kao kompleks obuhvata i vanjski vrt, biblioteku, suvenirnicu, kafić i restoran. Kompleks džamije igra važnu ulogu u promicanju prisutnosti islama i muslimana u Francuskoj. Najstarija je džamija u metropolitanskom području Francuske.
Historija
Izgradnja džamije započela je 1922. a dovršena je 1926. godine. Džamija je zamišljena kao znak zahvalnosti, nakon Prvog svjetskog rata, muslimanskim tirailjerima iz francuskih kolonijalnih područja, od kojih je oko 100.000 poginulo na francuskoj strani u ratu protiv Njemačke. Džamija je izgrađena u maurskom stilu sa minaretom visine od 33 metra. Džamiju je svečano otvorio predsjednik Francuske Gaston Doumergue 15. jula 1926. godine. Šeik Ahmad al-Alavi vodio je prvu zajedničku molitvu kako bi otvorio novoizgrađenu džamiju u prisustvu francuskog predsjednika.
Tokom Drugog svjetskog rata (kada su Pariz i veliki dio kontinentalne Francuske okupirali nacisti), glavni imam džamije Si Kaddour Benghabrit je upravljao džamijom kao tajnim utočištem za alžirske i evropske Jevreje. On je osigurao da im bude pruženo sklonište, siguran prolaz i lažni muslimanski izvod iz matične knjige rođenih kako bi ih zaštitili od njemačkog progona.