cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hrašenski Vrh
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrašenski Vrh je imao 103 stanovnika.
Krepšić
Krepšić je naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
Lovac (šah)
Lovac ♗ ♝ je, uz skakača, druga lahka figura u šahu. Svaki igrač na početku partije ima dva lovca, jednog na crnom i jednog na bijelom polju. U zavisnosti od položaja u odnosu na lijevom - damino krilo i desnom - kraljevo krilo, često se nazivaju damin lovac ili kraljev lovac. Bijeli lovci su na početku šahovske partije na poljima a3 i a6, a crni na h3 i h6. Lovac se kreće dijagonalno po šahovskoj tabli i u zavisnosti od početnog polja, kreće se po crnim ili po bijelim poljima. Lovac ne može preskakati druge figure. Oznaka lovaca u algebarskoj notaciji je L, a po međunarodnim pravilima B, po engleskoj riječi bishop.
Historija
desno|100px|thumb|Lovac i top na poštanskoj marki Bosne i Hercegovine 2013. U vremenima nastajanja šaha, kada se šah uglavnom igrao na prostorima današnje Indije, među Perzijancima i Arapima, lovac u današnjoj formi nije postojao. Umjesto njega na šahovskoj je tabli bila figura Alfil ili fil, što je perzijska riječ za slona. Na latinskome jeziku alfil se naziva alphinus. U ruskom se jeziku lovac i danas naziva слон (slon).
Drugi prethodnik lovca je tzv. kurir (lat: currere, trčati), nova figura, koja se za razliku od alfila, kreće poput današnjeg lovca. Negdje oko 1210. godine u kurirskom šahu, pored dva alfila, svaki igrač posjeduje i dva kurira. Reformom šahovskih pravila i pretvaranjem alfila u lovca u 15. stoljeću, kurir gubi na značaju. Lovac se također pojavljuje u jednoj srednjovjekovnoj varijanti šaha Grande Acedrex.
Status u partijama
Vrijednost lovca po pravilu pješačke jedinice odgovara vrijednosti tri pješaka (po Larryju Kaufmanu 3¼ pješaka), mada se često u literaturi nalazi vrijednost niža od tri pješaka. Postoje mnogobrojne varijacije vrednovanja lovca, koje su po skali relativne vrijednosti, u kompjuterskim programima razvijene u drugim srazmjerama. Posebno je vrijedna kombinacija dva lovca (tzv. lovački par), koja se u literaturi računa kao sedam pješaka (2 puta 3¼ za lovca i ½ za lovački par), odnosno, kao top i dva pješaka. U šahovskoj završnici, dva lovca i kralj, protiv kralja, znači siguran mat.
Otvaranje
U početnoj fazi šahovske partije, u otvaranju, treba težiti da lovac što je brže moguće da strateški zauzme dobru poziciju. Najjednostavnija varijanta je fjanketo, postavljanje lovca na drugi red ispred skakača, nakon što se skakačevim pješakom odigrao obično potez sa jednim poljem naprijed. Fjanketo je moguć, već u drugom potezu, te se i u nekim otvaranjima brzo koristi. čime se već na početku osiguravaju središnja polja šahovske table. Dobar primjer otvaranja fjanketom je partija između Anatolija Karpova protiv Waltera Browna odigrana 1972. godine u San Antoniju.
čime bijeli već u trećem potezu igra fjanketo na daminom krilu te nakon razmjene materijala, crni odgovara fjanketom na kraljevom krilu bijeli odgovara na istom krilu, pripremajući se za rokadu na što crni na daminom krilu napada fjanketom
Središnjica
Nakon otvaranja, u središnjici partije, lovci igraju važnu ulogu u napadu na kralja ili damu. Posebnu snagu pokazuju u tzv. lovačkom paru, dva lovca, koji u zavisnosti od položaja mogu nadzirati centar šahovske table, te napadati ili održavati stalni pritisak rokiranog kralja na jednom od krila table. Dva lovca su teorijski jači od dva skakača, jer samim brojem napadnutih polja nadmašuju skakače, te zbog svoje pokretljivosti omogućavaju napadački stil u igri. Veliku prednost lovci iskazuju ako su povezani sa pješakom, te čine gotovo neosvojivu zajednicu neovisno od položaja na tabli. Relativna vrijednost lovca, koji često odgovara vrijednosti skakača u središnjici se u zavisnosti od položaja može neznatno povećati. Kao i skakač. lovac ima mogućnost napada protivničkih figura viljuškom, ražnjem ili tzv. svezivanjem figura.
Dobra varijanta partije sa efektnom upotrebom lovca je primjer na dijagramu, koji pokazuje stanje nakon 12. poteza bijelog u Španskoj partiji često nazvanoj i Ruy Lopez otvaranje. Zauzimanjem centra bijeli lovci, osiguravaju materijalnu dobit u sljedećim potezima.
Dobar primjer upotrebe lovčevog para u napadu, je partija između Laskera i Bauera, odigrana u Amsterdamu 1899. godine. Nakon 14. poteza bijeli napada lovcima, kasnije ih žrtvuje, te otvaranjem kraljeve odbrane uspijeva nadoknaditi materijal.
Završnica
U završnicama sa više preostalih pješaka, lovci sa raznim bojama mogu donijeti prednost. U partiji Efim Bogoljubov protiv Blümicha iz 1925. godine, bijeli pobjeđuje, tako što u završnici, osavlja pješaka na suprotnom polju od boje protivničkog lovca.
Bijelim kraljevim maršom osvaja nezaštićenog pješaka na a6 nakon razmjene pješaka, bijelom preostaju vezani pješaci na daminom krilu.
nakon šaha, crni mora povući svoga kralja, čime bi bijeli mogao kraljem odigrati na b6, te dobiti otvorenu a-liniju, te crni predaje.
Matiranje sa dva lovca
Mat sa dva lovca, je moguć samo na rubu table. Postoje dvije varijante, od kojih je jedna (Dijagram lijevo) takva da se matirani kralj nalazi na uglu šahovske table, dok se u drugoj varijanti (Dijagram desno), kralj nalazi na rubu ploče. Mat je moguć samo uz pomoć kralja, koji blokira slobodno nenapadnuto polje.
Unicode
Unicode definira 2 koda za lovca:
♗ U+2657 Bijeli šahovski lovac (HTML &#9815;)
♝ U+265D Crni šahovski lovac (HTML &#9821;)
Potok
mini|250px|Ravničarski potok Yellow River u [[Indiana|Indiani.]] mini|250px|Planinski potok Butcher u [[Australija|Australiji (Victoria) Vodotoci ove veličine se često označavaju kao "potoci".]]
Potok je mali, vodom siromašniji, vodotok, koji je obično širok od nekoliko desetaka centimetara do nekoliko metara. Tipski, dužina potoka nije veća od nekoliko kilometara, iako i u Bosni i Hercegovoni ima i dužih. Dubina potoka rijetko prelazi 1,5 metara, iako mali planinski bukovi i "kotlaci" mogu biti i dublji i učestali, zavisno od konfiguracije matične podloge vodotoka.
Potoci se formiraju pri površinskom odlivu kišnih voda i sniježnice ili izviru na izlazu podzemnih voda na površinu. Manji potoci se obično ulijevaju u veće, u rijeke, jezera ili neposredno u mora.
Prema trajnosti, potoci mogu biti stalni i povremeni (sezonski), a prema nadmorskoj visini i konfiguraciji okolnog terena: ravničarski,  brdski i planinski.
Prirodana potočna korita se pobično malo i rijetko mijenjaju, ali pod utjecajem određenih uzroka,kao što su poplava, erozija, vododerine, klizišta, potresi i sl. mogu značajno promijeniti položaj, smjer, oblik i veličinu. Sezonski ili intermitentni potoci mogu promijeniti korito, pa čak i smjer potoka gotovo svake godine (i po nekoliko puta). Promjene smjera potoka nastaju i zbog raznih antropogenih promjena (brane, navodnjavanje, vodozahvati i sl.)
PLEKHS1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 462 aminokiseline, а molekulska težina 51.839 Da.
Donja Lastva
mini|280px|Donja Lastva, rimokatolička crkva "Sv. Rok" Donja Lastva (ćir. Доња Ластва) je naseljeno mjesto i grad u sastavu općine Tivat, Crna Gora.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Donja Lastva je imala 751 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Ivanjski Vrh
Slovenija:
IC 3259
IC 3259 (također poznat kao MCG 1-32-40, PGC 40273 i UGC 7469) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 65 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,70 (32 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 23. aprila 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kaštel Kambelovac
Kaštel Kambelovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Kaštela, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Kaštela.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Kaštel Kambelovac je imao 5.051 stanovnika.
Ivanjski Vrh (Gornja Radgona)
Ivanjski Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Gornja Radgona, regija Pomurska, Slovenija.
Kaštel Kambelovac
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazuje se kao samostalno naselje od 1981. nastalo izdvajanjem dijela naselja Split (grad Split), u samostalno naselje. Do 1948. također je iskazivano kao samostalno naselje. Od 1953. do 1971. iskazivano je kao dio naselja Split (grad Split).''
Ivanjski Vrh (Gornja Radgona)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Kaštel Kambelovac
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kaštel Kambelovac je imalo 4.054 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ivanjski Vrh (Gornja Radgona)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ivanjski Vrh je imao 69 stanovnika.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Osečina)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Osečina živjelo je ukupno 12536 stanovnika, što predstavlja 0,17% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 7,18% od od ukupnog broja stanovnika Kolubarskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Osečina bilo je 6.405 (51,09%) muškaraca i 6.131 (48,91%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.045:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 45,9 godina, muškaraca 44,9 godina, a žena 46,8 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 84,6% (10.610), kod muškaraca 84,8% (5.430), a kod žena 84,5% (5.180).
Phil Jones (nogometaš, 1992)
Phil Jones (Preston, 21. februar 1992.) je engleski profesionalni nogometaš koji nastupa za Manchester United i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Reprezentacija
Za seniorsku reprezentaciju Engleske je debitovao 7. oktobra 2011. godine protiv Crne Gore. Bio je član reprezentacije na Evropskom prvenstvu 2012. godine, te na Svjetskim prvenstvima 2014. i 2018. godine.
Jugovo Polje
Jugovo Polje je naseljeno mjesto u sastavu općine Suhopolje, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1991. povećano pripajanjem dijelova područja naselja Budanica, Cabuna i Naudovac. Do 1981. dio podataka sadržan je u naseljima Budanica, Cabuna i Naudovac. U 1857. podaci su sadržani u naselju Cabuna. Do 1910. iskazivano kao dio naselja.'.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jugovo Polje je imalo 469 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Laništa
Laništa su naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
Afrički kup nacija 2000.
mini|desno|260px| Ekipe učesnice i njihove pozicije na Afričkom kupu nacija 2000. Afrički kup nacija 2000. je bilo 22. kontinentalno nogometno takmičenje Afrike. Prvenstvo se odigralo u Gani i Nigeriji od 22. januara do 13. februara 2000. godine. Na turniru je učestvovalo 16 ekipa. Na kraju prvenstva Kamerun je treći put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojila Nigerija a treće Južnoafrička Republika. Shaun Bartlett, reprezentativac Južnoafričke Republike je bio najbolji strijelac prvenstva sa pet postignutih golova.
Ekipe učesnice
Na Kupu nacija je učestvovalo 16 ekipa članica CAF-a :
Lista strijelaca
Shaun Bartlett je bio najbolji strijelac prvenstva sa pet postignutih golova. Na nogometnom šampionatu je odigrano 32 utakmice te postignuto 73 gola što je iznosilo 2.28 postignutih golova po utakmici. Ukupno se 48 nogometaša upisalo u listu strijelaca.
Zakon i red
Red i zakon ili red i mir, (en. law and order) jest popularna parola, odnosno uz nju vezan ideološki koncept prema kome je glavni zadatak države da obezbijedi javnu bezbjednost, tj. fizičku sigurnost građana/podanika i njihove imovine, pri čemu se finansijski obziri ili ljudska i građanska prava moraju staviti u drugi plan. Kao glavno oruđe u ostvarenju tog cilja se koristi represija koju provode policija i pravosuđe kroz dosljednu primjenu strogih zakona odnosno teške kazne za njihove prekršitelje. Izraz red i zakon se u pravilu vezuje uz konzervativnu ideologiju, pokrete i stranke. Pristalice "zakona i reda", uglavnom iz redova desnice, tvrde da je zatvaranje najefikasnije sredstvo sprječavanja kriminala. Protivnici zakona i reda, uglavnom ljevičari, tvrde da je sistem teških krivičnih kazni u konačnici nedjelotvoran, jer se ne bavi temeljnim ili sistemskim uzrocima kriminala.
U širem smislu se izraz red i zakon koristi i u međunarodnoj politici, kao opravdanje za vojne intervencije u stranim državama, bilo da je riječ o tzv. "policijskim akcijama" protiv stvarne ili navodne subverzije treće strane kojima je svrha zaštititi "međunarodni poredak", bilo da je riječ o nastojanju da se uspostavi koliko-toliko efikasna vlast u propalim državama koje su došle u stanje anarhije.
Ivanjševci (čvor)
Slovenija:
Jovan Radulović
mini|desno|250px|Jovan Radulović Jovan Radulović (Polača kod Knina, 29. septembra 1951.) srpski je i jugoslavenski pisac, dramaturg, scenarista i političar porijeklom iz Hrvatske.
Biografija
Njegove pripovijetke, romani i drame, vezane su uglavnom za život Srba u Dalmaciji i predjelima oko Knina, problematične historijske odnose između Srba i Hrvata na tom prostoru. Gimnaziju je završio u Kninu, a 1971. se preselio u Beograd, gdje je diplomirao na Filološkom fakultetu na odsjeku za srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost. Bio je profesor u Četrnaestoj beogradskoj gimnaziji, urednik izdavačke kuće BIGZ-a i direktor Biblioteke grada Beograda. Nakon prikazivanja drame Golubnjača, bio je na udaru komunističkih vlasti SFRJ. Premijera drame se igrala 1983. u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu, a iste godine je proglašen aza najbolju dramsku predstavu. U ediciji "Srpska drama u dvadeset pet knjiga", uvrštena je njegova drama "Golubnjača". Na Radio Beogradu mu je izvedeno desetak drama. Bio je ministar vanjskih poslova u vladi Republike srpske krajine sa premijerom Milanom Babićem od 29. maja 1991. do 19. decembra 1991. Živi u Beogradu.
Nagrade
Dobitnik je Oktobarske nagrade grada Beograda, Andrićeve nagrade (1988.), nagrade "Isidora Sekulić", "Bora Stanković", "Branko Ćopić", "Joakim Vujić", "Braća Micić", nagrade Vitaliju književne zaklade Zlatni suncokret, Gračaničke povelje, nagrade "Petar Kočić" i "Matija Ban", Kočićeve nagrade 2001.
Skakač (šah)
Skakač (u razgovornom stilu konj; slikovne oznake: ♘ i ♞), pored lovca, druga je lahka figura u šahu, a najčešće se izrađuje u obliku konjske glave s vratom. Oznaka za skakača u algebarskoj notaciji na području bivše Jugoslavije jest S; u engleskoj i međunarodnoj notaciji ta oznaka je N. Svaki igrač počinje partiju sa dva skakača, a njihova početna pozicija jest polje odmah do ugaonog polja na posljednjem redu (b1 i g1, odnosno b8 i g8).
Kretanje
U odnosu na kretanje ostalih figura kretanje skakača je neobično. Može se pomjeriti na polje koje se od njega nalazi dva polja vodoravno i jedno okomito ili dva polja okomito i jedno vodoravno i naizmjenično sa bijelog na crno polje. Stoga to kretanje uvijek ima oblik slova L. Za razliku od ostalih šahovskih figura, skakač, kao što mu samo ime govori, može "skakati" preko drugih figura (bilo koje boje). Ta njegova sposobnost znači da je najjači u zatvorenim pozicijama, za razliku od lovca. Kretanje skakača jedan je od najstarijih poteza u šahu – nije se mijenjalo još od prije 7. stoljeća. Zbog toga se nalazi i u većini varijanti šaha.
Skakač bi uvijek trebao biti blizu akcije, što znači da je najupotrebljiviji na onom dijelu table gdje su protivničke figure zbijene na malom prostoru. Figure su općenito jače kad su blizu centra table, ali za skakača je to naročito tačno. Kad je na ivičnom polju, skakač napada samo tri ili četiri polja (u zavisnosti od njegove tačne pozicije), a iz ugaonog polja samo dva. Osim toga, decentraliziranom skakaču potrebno je više poteza da se prebaci na suprotnu stranu table nego decentraliziranom lovcu, topu ili dami.
Skakač je jedina figura koja se može pomjeriti na početku partije prije pješaka. Iz već navedenih razloga, najbolje polje za početni potez svakog skakača jest ono koje vodi ka centru. Skakači se obično uvode u igru nešto prije lovaca i mnogo prije topova i dame.
John Stones
John Stones (Barnsley, 28. maj 1994.) je engleski profesionalni nogometaš koji nastupa za Manchester City i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Skakač (šah)
Kretanje
Zbog svog načina kretanja, skakač je naročito pogodan za tzv. rašlje (dvostruki napad).
Na numeriranom dijagramu brojevi označavaju koliko je poteza potrebno skakaču da dođe do svakog polja na tabli s trenutne pozicije na polju f5.
Levinovac
Levinovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Suhopolje, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
John Stones
Reprezentacija
Za seniorsku reprezentaciju Egleske je debitovao 2014. godine protiv Švicarske. Na Svjetskom prvenstvu 2018. godine postiže dva pogotka.
Levinovac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Virovitica.
John Stones
Uspjesi
Engleska
Skakač (šah)
Vrijednost
Skakač je po snazi i vrijednosti približno jednak lovcu. Lovac ima veći domet, ali je ograničen samo na polja jedne boje. Budući da skakač može skakati preko figura koje ometaju druge figure, obično je bolje kad je na tabli više figura, tj. u početnoj fazi partije i kad je pozicija zatvorena. Skakač je najbolji kad ima uporište – relativno zaštićeno polje s kojeg može maksimalno iskoristiti svoju snagu. Skakač na četvrtom redu po snazi se može porediti s lovcem, na petom je često jači od lovca, a na šestom može predstavljati odlučujuću prednost. Naravno, sve to pod pretpostavkom da skakač učestvuje u akciji; skakač na šestom redu koji ne radi ništa korisno nije dobro pozicionirana figura.
Osobine
Protivnički pješaci vrlo su efektivni u ugrožavanju skakača jer pješak koji napada skakača nije sam napadnut od skakača. Iz ovog razloga, skakač je najefektivniji kad se smjesti u slabu tačku u pješačkoj strukturi protivnika, npr. na polje koje protivnički pješaci ne mogu napasti. Na dijagramu desno bijeli skakač na d5 vrlo je jak – jači nego crni lovac na g7.
Dok dva lovca pokrivaju slabosti onog drugog, dva skakača ne sarađuju jedan s drugim jednako efektivno. Stoga se lovački par obično smatra boljim od skakačkog. Svjetski prvak José Raúl Capablanca smatrao je da su dama i skakač obično bolja kombinacija nego dama i lovac. Međutim, Glenn Flear nije pronašao nijednu Capablankinu partiju koja podržava ovu izjavu, a ne podržava je ni statistika. U završnici bez drugih figura ili pješaka dva skakača općenito imaju više šanse protiv dame nego što bi je imala dva lovca ili lovac i skakač (vidi članak Tvrđava).
U poređenju s lovcem skakač često nije toliko dobar u završnici. Njegov potencijalni raspon kretanja ograničeniji je, što ga često čini manje pogodnim u završnicama s pješacima na objema stranama table. Skakači su jači od lovaca u završnici ako su svi pješaci na jednoj strani table. Osim toga, prednost im je što mogu kontrolirati i bijela i crna polja, za razliku od usamljenog lovca. Ipak, skakačev nedostatak (u poređenju s ostalim figurama) jest to što ne može "izgubiti potez" kako bi se protivnik doveo u iznudicu (vidi članke Triangulacija i Tempo), a lovac može. U prikazanoj poziciji, ako je skakač na bijelom polju i ako je bijeli na potezu, bijeli ne može pobijediti. Slično tome, ako je skakač na crnom polju i ako je crni na potezu, bijeli ne može pobijediti. U ostala dva slučaja bijeli dobija. Ako bi bijeli umjesto skakača imao bilo kojeg lovca, bijeli bi dobio ko god bio na potezu.
Na kraju partije, ako jedan igrač ima samo kralja i skakača, a drugi samo kralja, partija je automatski remi jer je mat nemoguć. Kad se usamljeni kralj suočava s kraljem i dva skakača, mat je moguć jedino ako protivnik napravi grubi previd i odigra na polje na kojem može biti matiran u sljedećem potezu. U suprotnom, mat nikad ne može biti forsiran. Međutim, mat se može isforsirati ako su ostali lovac i skakač ili dva lovca iako je vrijednost lovca i vrijednost skakača općenito podjednaka. Paradoksalno, mat dvama skakačima nekad može biti forsiran ako protivnik, osim kralja, ima još jednog pješaka, ali taj je kuriozitet od male praktične vrijednosti (vidi članak Završnica sa dva skakača). Završnice bez pješaka su rijetkost i, ako jača strana u partiji ima čak i jednog jedinog pješaka, skakač viška trebao bi mu osigurati lahku pobjedu. Lovac može zarobiti (iako ne zatim i uzeti) skakača na ivici table (vidi dijagram), naročito u završnici.
Unicode
Unicode definira 2 koda za skakača: ♘ U+2658 – bijeli skakač (HTML &#9816;) ♞ U+265E – crni skakač (HTML &#9822;)
Levinovac
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazuje se kao dio naselja od 1910. Podatak za 1890. odnosi se na pripadajući dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Levinovac je imalo 442 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vranići kod Vižinade
Vranići kod Vižinade (ital. Vranici) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vižinada, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vranići kod Vižinade nisu imali stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Vižinada, kao i dio podataka u 1880. Od 1880. do 1910. i u 1948. iskazivano kao dio naselja.''
IC 3261
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Beta Indi
Beta Indi (β Indi, β Ind) je zvijezda u sazviježđu Indijanac. Spada u dvostruke zvijezde. Primarna zvijezda ima prividan sjaj od 6.06. Udaljena je 600 sg. Ubraja se u divove spektralne klase K1. Prisustvo željeza je nešto manje (70.8%) od Sunca. Sekundarna zvijezda ima prividan sjaj od 12.5. Zvijezda je oko 20.000 do 23.000 sg udaljena od centra naše galaksije.
Dvodomni sistem
mini|485x485piksel| Zemlje sa dvodomnim sistemom Zemlje sa jednodomnim sistemom Zemlje sa jednodomnim sistemom i konsultativnim tijelom Zemlje bez zakonodavstva Nema podataka U državama koje imaju dvodomni sistem, također bikameralni sistem ili bikameralizam (lat. bi — dva + lat. camera — komora, dom), zakonodavnu vlast drže dva doma, donji i gornji dom. Ovaj sistem se primjenjuje većinom u velikim državama.
Historija
Britanski parlament se često naziva Majka parlamenta (to je zapravo pogrešno citiranje John Braita, koji je 1865. godine primjetio da je „Engleska majka parlamenata“), jer je Britanski parlament bio uzor većini drugih parlamentarnih sistema, i njegova načela su stvorila mnoge druge parlamente. Porijeklo britanske dvodomnosti može se pratiti do 1341. godine, kada su se zajednice prvi put sastale odvojeno od plemstva i sveštenstva, stvarajući ono što je zapravo bilo gornja i donja komora, sa vitezovima i mještanima koji su sjedili u ovoj drugoj. Gornje vijeće je postalo poznato kao Dom lordova od 1544. godine nadalje, a Donje vijeće je postalo poznato kao Donji dom, zajednički poznato pod nazivom parlament.
Mnoge nacije sa parlamentima su u izvjesnoj mjeri oponašale britanski „troslojni“ model. Većina zemalja u Evropi i Commonwealth u imaju na sličan način organizovane parlamente sa, uglavnom, ceremonijalnim šefom države koji formalno otvara i zatvara parlament, velikim izabranim donjim domom i (za razliku od Britanije) manjim gornjim domom.
Očevi osnivači Sjedinjenih Američkih Država također su favorizovali dvodomno zakonodavno tijelo. Ideja je bila da Senat bude bogatiji i mudriji. Benjamin Rush primjetio je da „ova vrsta dominacije skoro uvijek povezana sa bogatstvom“. Senat je stvoren da stabilizuje snage, koje nisu birali masovni birači, već su ih birali državni zakonodavci. Senatori bi bili obrazovaniji i promišljeniji - neka vrsta republičkog plemstva - i suprotstavljeni onome što je James Madison smatrao „nestalnošću i strašću“ koja bi mogla da obuzme Dom.
On je dalje primjetio da se „upotreba Senata sastoji u tome da on djeluje sa više hladnokrvnosti, sa više sistematičnosti i sa više mudrosti, nego popularna grana”. Madisonov argument naveo je Framersa da odobri Senatu prerogative u spoljnoj politici, oblasti u kojoj su se postojanost, diskrecija i oprez smatrali posebno važnim. Državni zakonodavci birali su Senat, i senatori su morali da posjeduju značajnu imovinu da bi se smatrali vrijednim i dovoljno razumnim za tu poziciju. Godine 1913, usvojen je 17. amandman koji je nalagao izbor senatora narodnim glasanjem, a ne državnim zakonodavnim tijelom.
Kao dio velikog kompromisa, osnivači su izumili novo obrazloženje za dvodomnost u kome je Senat imao jednak broj delegata po državi, a Dom je imao predstavnike prema relativnoj veličini populacije.
Koncept
Dvodomni sistemi postoje tamo gdje ima federalnih jedinica ili privilegovanih slojeva društva. Domovi su obično nastajali da bi se dala jednaka prava narodu kao i aristokratama. Jedna od razlika u odnosu na jednodomni sistem su u glavnoj prednosti jednodomnog sistema — čim zakon prođe, odmah stupa na snagu, dok u dvodomnom sistemu jedan dom može prihvatiti zakon a drugi ga odbiti. Takođe, u nekim slučajevima, dvodomni sistemi mogu dovesti do političkih blokada. Mnoge komunističke zemlje kao Narodna Republika Kina i Republika Kuba imaju jednodomnu skupštinu, zato što komunističke vlade tih zemalja smatraju da drugi dom daje veća prava aristokratiji. Glavna prednost u odnosu na jednodomni sistem je što u jednodomnom sistemu onaj ko kontroliše skupštinu, kontroliše i izvršnu vlast.
Komunikacija između domova
Formalna komunikacija između domova odvija se na različite načine, uključujući:
U Parlamentu Australije održane su dvije formalne konferencije, 1930. i 1931, kao i mnoge neformalne konferencije. Prema podacima iz 2007, „konferencija menadžera” ostaje uobičajena procedura za rješavanje sporova u Parlamentu Južne Australije. U Parlamentu Novog Južnog Velsa 2011. godine, Zakonodavna skupština je zatražila slobodnu konferenciju sa Zakonodavnim većem o zakonu o grafitima; nakon godinu dana Vijeće je to odbio, opisavši mehanizam kao arhaičan i neprikladan. Dva doma Parlamenta Kanade također su koristila konferencije, ali ne od 1947. godine (iako zadržavaju mogućnost).
Zemlje sa dvodomnim sistemom
Širom svijeta, oko 41% vlada je dvodomno, a oko 59% je jednodomno, što znači da od 193 zemlje u svijetu, 79 je dvodomnih, a 113 jednodomnih, što ukupno čini 272 doma parlamenta sa preko 46.000 članova parlamenta. Poznate zemlje koje imaju dvodomni sistem čine: Australija, Brazil, Kanada, Njemačka, Indiju, Ujedinjeno Kraljevstvo, Irska, Nizozemska, Rusija, Španija i Češka.
Bivša Kraljevina Jugoslavija je također imala dvodomni sistem, dok SFR Jugoslavija je imala heksodomni sistem od 1967. do 1974., gdje od 1974. imala ponovo dvodomni sistem. Od država Bivše Jugoslavije samo Bosna i Hercegovina i Slovenija idalje imaju dvodomni parlament.
IC 4878
IC 4878 (također poznat kao ESO 142-29, IRAS 19346-5820 i PGC 63467) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 237 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,50 (104 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 17. septembra 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ivanjševci ob Ščavnici
mini|280px|Ivanjševci ob Ščavnici, znamenje Ivanjševci ob Ščavnici su naseljeno mjesto u sastavu općine Gornja Radgona, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ivanjševci ob Ščavnici su imali 85 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Ivanjševci.''
Stambeno-poslovna zgrada u ulici Mula Mustafe Bašeskije
mini|desno|Stambeno-poslovna zgrada u ulici Mula Mustafe Bašeskije
Stambeno-poslovna zgrada u ulici Mula Mustafe Bašeskije broj 5, nekadašnja upravna zgrada Trgovačko-transportnog akcionarskog društva, nalazi se u općini Centar u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 16. do 20. juna 2014. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).
Historija
Stambeno-poslovna zgrada u ulici Mula Mustafe Bašeskije (Upravna zgrada Trgovačko-transportnog akcionarskog društva Lagerhaus) predstavlja jedno od najranijih secesijskih ostvarenja u Sarajevu i Bosni i Hercegovini. Projektovao ju je 1900. god. Josip Vancaš. Izgrađena je tokom prve decenije XX vijeka, u završnoj fazi austrougarskog perioda. .
U vrijeme građenja ove palate na snazi je je novi Građevinski red za „Zemaljski glavni grad Sarajevo“, objavljen 5. augusta 1893. godine. Ovim građevinskim redom vodi se računa o budućem izgledu grada, pa su u pogledu građenja i primjene građevinskog materijala postavljeni novi standardi, bliski tadašnjim evropskim standardima. . Do Drugog svjetskog rata dva puta je mijenjala vlasnika, a 1949. god je nacionalizovana i postaje društvena svojina.
Opis
Tlocrtna osnova objekta je pravougaone osnove dimenzija 18,00 m x 13,00 m, a spratnost objekta iznosi Sut+P+2+Potkrovlje. .
Južna fasada objekta nosi dekorativni program izveden u maniru secesije. Fasada je simetrična – horizontalno podijeljena u dva nivoa – prizemni, lišen svake dekoracije i spratni koji je dekoriran. Prizemlje je uvučeno u odnosu na viši nivo zgrade. Na serklažu iznad izloga, nazire se natpis na njemačkome jeziku "LAGERHUIS". U donjoj zoni fasadnoga platna ukrašeni su parapeti ispod prozorskih otvora i istaka (vertikalni pojas) koje odvajaju središnju plohu. Dekoracija sedam parapeta podrazumijeva ponavljanje istovjetnog floralnog motiva – struka grana sa jabučastim plodovima usmjerena prema tlu. Ornamentalna kompozicija koja se ponavlja dva puta i ukrašava dno istaka čine dva zasebna motiva – lira ukrašena floralnim prepletom i raskošna girlanda iznad. Dva motiva su povezana pozadinom koja podrazumijeva profilirane vertikalno postavljene linije. U gornjoj zoni dekoracija je nešto razvijenija. Istovjetni, dominantno floralni ornament - spojene girlande koje nose krug - ukrašava završetke prozorskih otvora (sa uvučenih fasadnih ploha). Polja između prozora su ukrašena sa dvije krilate zmije, spiralno prepletene oko štapa. Dominantni motiv dekorativnog programa su tri ljudske glave postavljene iznad prozora središnjeg fasadnog platna. Glave predstavljaju neko mitsko biće, a s obzirom na naglašenost krila moguće je pretpostaviti da je u pitanju Hermes.
Kaštel Lukšić
mini|280px|Kaštel Lukšić, barokna crkva Kaštel Lukšić je naseljeno mjesto u sastavu grada Kaštela, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Kaštela.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Kaštel Lukšić je imao 5.221 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. i 1880. iskazivano pod imenom Lukšić.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kaštel Lukšić je imalo 4.193 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Spisak narodnih heroja Jugoslavije: N
Napomena
<references group="N"/>
PLXDC2
Protein 2 sa pleksinskim domenom je protein kji je kod ljudi kodiran genom PLXDC2.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 529 aminokiselina, а molekulska težina  59.583 Da.
Euglenide
Euglenidi, euglenoidi ili euglenofite, formalno Euglenida/Euglenoida, po Međunarodnom kodeksu zoološke nomenklature ili  Euglenophyceae, prema ICBN, su jedan od najpoznatijih razreda  Flagellata, carstvo Excavata,  eukarioti iz koljena Euglenophyta, a  njihova ćelijska struktura je tipska za tu grupu. Obično se nalaze u slatkoj vodi, posebno kada je bogata organskim materijalima, s nekoliko morskih i endosimbiontskih članova. Mnogi se euglenidi hrane fagocitozom ili jednodstavno difuzijom. Monofiletna grupa koja se sastoji od miksotrofne Rapaza viridis (1 vrsta) i dvije skupine Eutreptiales (24 vrste) i Euglenales (983 vrste) imaju hloroplaste i proizvode hranu putem fotosinteze. Grupa je poznata po sadržaju ugljikohidrata paramilona.
Od ostalih Euglenozoa, euglenidi  su se odvojili prije više od milijarde godina, a pretpostavlja se da potiču od predaka koji su preuzeli crvene alge u sekundarnoj endosimbiozi, koja je od tada izgubljena. Plastidi u svih postojećih fotosintetskih vrsta rezultat su sekundarne endosimbioze između fagotrofnog eukariovornih euglenida i roda Pyramimonas, srodnog sa zelenim algama.
Njihov taksonomski položaj među protistima dugo je bio veoma sporan, jer su ubrajane i u  (euglenoidne) alge i u praživotinje (euglenidni bičari). U velikom broju kladističkih sistema klasifikacije eukariota, euglenoidni organizmi su pripisani carstvu  Excavata. . Predstavnici ove grupe imaju monadoidnu organizaciju sa uglavnom vretenasto izduženim ćelijama. Jedno od obilježja koje ovu grupu protista odvaja od ostalih je prisustvo pelikule izgrađene od proteinskih traka. Pretpostavlja se da postoji preko 40 sadašnjih rodova euglenida, sa 800-1.000 vrsta. .
Zeleni bičari su rasprostranjena grupa organizama, najčešće u slatkim vodama obogaćenim organskim spojevima, zbog potrebe za vitaminima B1 i B12. U morima ima znatno manji broj vrsta. Značajni su činioci u procesu samoprečišćavanja voda koje sadrže organske zagađivače. Neke vrste su i bioindikatori stanja voda.
Građa
thumb|250px|Euglena sp. sa spiralno prugasom pelikulom Euglenoidne alge su jednoćelijski organizmi, bez ćelijskog zida, a na površini tijela obično imaju pelikulu. Neke vrste imaju i dodatnu zaštitu teke ili žutomrke ili mrke kućice (lorike). Boja potiče od spojeva gvožđa i mangana. Na lorici se nalazi otvor kroz koji prolaze bičevi. Na prednjem kraju tijela imaju udubljenje u obliku boce koje je u vezi sa kontraktilnom vakuolom. Prednji, suženi dio, kroz koji izlaze 1 ili 2 biča, naziva se ždrijelo ili citofarinks, a prošireni – rezervoar. Smatra se da je taj spremnik nastao stapanjem otvora za izlaz biča sa citostomom. U prednjem dielu ćelije, oko spremnika, nalazi se i fotoreceptorska očna mrlja. Sadrži je tjelašca crvenkaste boje (od pigmenata karotena i astaksantina), a služi za usmjeravanje kretanja alge, da bi svjetlost padala pod određenim uglom u odnosu na tjelesnu osu (ili hloroplaste, kod autotrofa). thumb|250px|Trachelomonas, euglenoidna alga sa lorikom: 1. Duži [[flagela|bič; 2. Lorika; 3. Ćelijska membrana; 4. Očna mrlja; 5. Kraći bič; 6. Jedro; 7. Hloroplast]]
Općenito uzevši, euglenide imaju dva biča, čiji je rad usaglašen putem konektiva. U osnovi oba biča nalaze se bazalna tijela. Vrste sa jednim bičem (nakon redukcije jednog biča) imaju dva bazna tijela, što se uzima kao dokaz da su nekada imale dva biča. Pri osnovi dužeg biča, paralelno sa aksonemom, nalazi se proteinsko zadebljanje zvano parabazno tijelo (paraflagelski štapić), za koje se pretpostavlja da ima veliku ulogu u pokretima bičeva. Sa baznih tijela polaze korjenovi bičeva, koji su u stvari centri organizacije mikrotubula i citoskeleta. Kod euglenida, kao i kod njihovih srodnika, postoje tri asimetrično smještena flagelumska korijena (ventralni, intermedijarni i dorzalni).
U pravilnim vremenskim intervalima kontraktilna vakuola prazni svoj sadržaj u spremnik, da bi se on kroz ždrijelo (citofarinks) izbacio u vanjsku sredinu. Ponovno stvaranje vakuole počinje spajanjem vezikula koje stižu sa Golgijevog aparata.
U ćelijama euglenida ima samo jedno jedro, loptastog ili elipsoidnog oblika. Mitohondrije su sa diskoidnim kristama. Kod autotrofnih predstavnika, prisutni su i hloroplasti. Za njih smatra se da su nastali sekundarnom endosimbiozom od plastida predaka zelenih algi. Pritom u njima preovlađuju pigmenti iz grupe hlorofila (a, b), iako imaju i karotine i ksantofile, koji ćelijama daju zelenu boju. Hloropasti mogu biti zvjezdasti, pločasti, sočivasti, trakasti i prstenasti, a fotosintetske lamele čine tri tilakoida i još jedan na periferiji hloroplasta koji opasuje sve ostale. Eksperimentalno je utvrđeno da se pod uticajem streptomicina ili visoke temperature hloroplasti razgrađuju, što mijenja način ishrane zelenih bičara.
Rezervni tvar, kod predstavnika kod kojih je pronađen, je ugljikohidrat paramilon. Oblik i veličina, kao i raspored struktura paramilona ima taksonomski značaj. Paramilon nastaje ili u citoplazmi ili u pirenoidima, u hloroplastima (kod vrsta koje ih imaju).
Kretanje
Vrste sa mehkom pelikulom imaju promjenjiv oblik, ali onoliko koliko dozvoljava elastičnost pelikule. Tijelo im se se na jednom kraju sužava, a na drugom proširuje i to izgleda kao da se ćelijski sadržaj preliva sa jednog na drugi kraj. Ovaj tip kretanja se označava kao metabolija. Euglenide se mogu i aktivno kretati pomoću jednog ili dva biča, koji polaze od baznih tijela i koji mogu biti jednake ili različite dužine. Kod predstavnika sa dva biča, često je vidljiv samo jedan, jer je drugi dosta kraći ili čak potpuno reducira. Bičevi kod bentoskih vrsta, osim za kretanje služe i za opipavanje puta za kretanje. Pri kretanju i orijentaciji pomaže i očna mrlja. Bičevi često imaju jedan niz dugih i tankih dlaka (koje nisu mastigoneme), čija je uloga vjerovatno u smanjenju hidrodinamičkog pritiska pri kretanju.
Razmnožavanje
Euglenide se razmnožavaju vegetativno, uzdužnom diobom ćelije. Neke vrste pri tome ne prestaju da se kreću, dok druge zastaju. Manji broj vrsta prelazi u palmeloidno stanje. Tada se ćelije zaoble, izgube bičeve i stvaraju mnogo sluzi u kojoj se dijele više puta. Prilikom diobe ćelijsko jedro ispoljava niz primitivnih obilježja: jedrov omotač i jedarce se ne razgrađuju, ne obrazuje se diobeno vreteno, a hromosomi su u stalnoj kondenzaciji.
U nepovoljnim uslovima, euglene preživljavaju u obliku mirujućih spora.
Evolucija
Euglenide su vjerovatno jedna od najstarijih grupa eukariotskih organizama, ali zbog nedostatka krečnjačkih inkluzija ili skeleta, fosilizacija je bila rijetka pojava. Najstariji fosil koji zasigurno pripada ovoj grupi je Moyeria, iz slatkovodnih priobalnih staništa od sredine eocena do silura. Nedostatak fosila uputio je istraživače na uporedne strukturne i molekulske studije u cilju razjašnjavanja filogenetskih veza i odnosa unutar grupe.
Ishrana
mini|[[Phacus suecicus (u sredini)]] Većina vrsta euglenoidnih algi se hrani miksotrofno. Postoje predstavnici koji se hrane isključivo holozojski, odnosno imaju heterotrofnu ishranu (euglenidni bičari). Neki su i paraziti u tijelima ili škrgama životinja, a vrste roda Astasia su osmotrofi koji hranu uzimaju putem osmoze.
Taksonomija i filogenija
Red Eutreptiales Red Rhabdomonadales Red (?) Heteronematales
Red (?) Sphenomonadales
Napomena: [A] Krute ćelije, uglavnom bakterijske. [B] Čvrste šipke u aparatu za uzimanje hrane. [C] Ćelija koja može menjati oblik, eukarioti. [D] Više od 20-40 pelikulskih traka. [E] Fotoautotrofi ili sekundarno osmotrofi. [F] Primarno osmotrofi.
Euglenoide je izvorno definirao Otto Bütschli, 1884. godine kao znakoviti red "Euglenida". Botaničari su ih tretirali kao diviziju algi  Euglenophyta, sa dvostruku+im položajem koji su zadržavali sve dok se bičevi nisu odvojili. Oba se imena još uvijek koriste za označavanje skupine, iako je službeni takson Euglenide može biti ograničen na rod  Euglena  i njegove bliže srodnike. Klasifikacija je i dalje promjenjiva, jer se skupine revidiraju kako bi odgovarale molekulskoj filogeniji.
Nogometna reprezentacija Zelenortskih Ostrva
Nogometna reprezentacija Zelenortskih Ostrva predstavlja Zelenortska Ostrva na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je nogometnog saveza Zelenortskih Ostrva (Federação Caboverdiana de Futebol). Reprezentacija ima nadimak Tubarões Azuis (bosanski: Plave Ajkule).
Reprezentacija Zelenortskih Ostrva je upisala samo jedan nastup na Afričkom kupu nacija. Do sada se nije uspjela kvalificirati na Svjetsko prvenstvo u nogometu. Službeni stadion reprezentacije je Estádio Nacional de Cabo Verde.
Selektori
• 3
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2024.
[[Datoteka:UEFA Euro 2024 Qualifiers Map.png|mini|260px|
]] Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2024. je nogometno takmičenje koje će se igrati od marta 2023. do marta 2024. kako bi se odredili učesnici Evropskog prvenstva 2024, koje će se održati od 14. juna do 14. jula 2024. Ukupno 53 reprezentacija će učestvovati u kvalifikacijama. Izvlačenje kvalifikacijskih grupa za Evropsko prvenstvo se je održalo 9. oktobra 2022. u Frankfurtu. Pobjednici 10 grupa, kao i drugoplasirane ekipe kvalifikovaće se na Evropsko prvenstvo. Takmičenje je povezano sa UEFA Ligom nacija 2022/2023. pružajući državama drugu šansu da se kvalificiraju na završno takmičenje.
Format takmičenja
Format je sličan UEFA kvalifikacionom takmičenju za Euro 2020, grupna faza će odlučiti 20 od 23 tima koji će se plasirati na završni turnir i pridružiti se domaćinu Njemačkoj. 53 saveza članica UEFA-e podijeljena su u deset grupa, od kojih sedam grupa sadržava pet timova i tri sa šest timova. Žrijeb za kvalifikacionu grupnu fazu obavljen je 9. oktobra 2022. nakon završetka finalne faze UEFA Lige nacija 2022–23. Četiri učesnika finala UEFA Lige nacija bit će izvučeni u grupe od pet timova (kako bi se mogli takmičiti u finalu Lige nacija u junu 2023.). Kvalifikaciona grupna faza igrat će se u krugu domaćina i u gostima na dvodnevne utakmice u martu, junu, septembru, oktobru i novembru 2023. Pobjednici i drugoplasirani iz deset grupa će se kvalifikovati direktno na turnir.
Nakon kvalifikacijske grupne faze, preostala tri tima će biti odlučena kroz baraž, koje će se održati u martu 2024. Dvanaest timova će biti odabrano na osnovu njihovog nastupa u UEFA Ligi nacija 2022-23. Ovi timovi će biti podijeljeni u tri staze, od kojih svaka sadrži četiri tima, s tim da se po jedan tim sa svake staze kvalificira za finalni turnir. Pobjednici grupa Lige nacija A, B i C automatski će se kvalifikovati za play-off put svoje lige osim ako se ne kvalificiraju za finalni turnir kroz kvalifikacionu grupnu fazu. Ako se pobjednik grupe već kvalifikovao kroz kvalifikacionu grupnu fazu, bit će zamijenjen sljedećim najbolje rangiranim timom u istoj ligi. Međutim, ako u istoj ligi nema dovoljno nekvalifikovanih ekipa, tada će prvo mjesto pripasti najbolje rangiranom pobjedniku grupe Lige D, osim ako se ta ekipa već plasirala na završni turnir. Preostala mjesta se zatim dodjeljuju sljedećem najboljem timu u ukupnom poretku Lige nacija. Međutim, pobjednici grupa Liga B i C ne mogu se susresti sa timovima iz više lige.
Sva tri baraža će uključivati po dva polufinala i jedno finale. U polufinalu će najbolje rangirani ugostiti četvrtoplasiranu, a drugoplasirani trećeplasirani tim. Domaćin finala bit će izvučen između pobjednika polufinalnih parova. Tri pobjednika play-offa pridružit će se dvadesetak timova koji su se već kvalifikovali za finalni turnir kroz grupnu fazu.
Pravila takmičenja za plasman u grupi
Ukoliko dvije ili više ekipa budu imati isti broj bodova na završetku grupne faze takmičenja, primjenjivaće se sljedeći kriteriji:
Raspored takmičenja
Raspored kvalifikacijskih utakmica za UEFA Euro 2024.
Izvlačenje
Žrijeb kvalifikacijske grupne faze održan je 9. oktobra 2022. u 12:00 CEST, u Festhalleu u Frankfurtu. Od 55 članica UEFA-e, 53 će se takmičiti u kvalifikacionom takmičenju. Domaćin Njemačka se direktno plasirala na završni turnir, dok je 20. septembra 2022. godine potvrđeno da Rusija nije kvalifikovana zbog suspenzije iz FIFA i UEFA takmičenja nakon invazije njihove zemlje na Ukrajinu.
Nosioci
Nosioci za kvalifikacije određeni su na osnovu sveukupnih plasmana na takmičenju UEFA Lige nacija 2022/23.
Baraž
Timovi koji ne uspiju u kvalifikacionoj grupnoj fazi da se plasiraju na prvenstvo, dobijaju još jednu šansu da se plasiraju za finalni turnir kroz play-off. Po četiri tima iz lige A, B i C u Ligi Nacija koji se još nisu plasirali na Evropsko prvenstvo takmičiće se u play-offu protiv timova iz svoje lige. Ulazi u plej-of prvo su dodijeljeni svakom pobjedniku grupe Lige nacija, a ako se neko od pobjednika grupa već kvalifikuje na Evropsko prvenstvo, onda sljedećem najbolje rangiranom timu lige.
Izbor timova
Proces odabira tima će odrediti dvanaest timova koji će se takmičiti u baražu na osnovu ukupnog ranga Lige nacija, koristeći naredne kriterijume: <section begin=Teams selected />
Dlijeto (sazviježđe)
Dlijeto je malo sazviježđe na južnoj hemisferi. Najsjajnija zvijezda je Alpha Caeli sa prividnom magnitudom od 4.45 Naziv mu je dao francuski astronom Nicolas-Louis de Lacaille.Oblast između sazviježđa Eridan i Golub je veoma slabo zastupljena zvijezdama. Johann Bode je u svom zvjezdanom atlasu Uranographia koristio prethodan naziv Caela Scalptoris.
M1918 BAR
M1918 BAR (M1918 Browning Automatic Rifle) je američki laki puškomitraljez ili automatska puška. Dizajniran je od strane John Browninga 1917. godine kada je uveden u upotrebu u američkoj vojsci. Korišten je tokom Prvog svjetskog rata i Drugog svjetskog rata.
Dizajn i razvoj
Nastanak ove automatske puške / puškomitraljeza povezana je sa Prvim svjetskim ratom i stizanjem U.S. ekspedicionog korpusa na zapadni front. U okviru 79.divizije iz sastava US ekspedicionog korpusa (79th Division A.E.F.) na zapadni front stiže i poručnik Val Browning sin čuvenog John Browning da saveznicima (između ostalog) demonstrira konstrukcije svoga oca. Pored uveliko korišćenog i reklamiranog, teškog mitraljeza, Browning M1917 sam Val lično je nosio nešto novo - moćnu automatsku pušku BAR (skraćeno od Browning Automatic Rifle) u standardnom vojnom kalibru .30-06 Spr. (7,62x63mm). Brauning je "preskočio" jednu stepenicu u razvoju ličnog naoružanja tj. poluautomatsku pušku i vojnicima odmah ponudio automatsko oružje, zamenjivih okvira od 20 metaka u zvaničnom vojnom kalibru. Službeno je nosio oznaku Model 1918.
Princip rada zasnivao se na sistemu pozajmice gasova (koji je bio dosta uprošćen), opaljenje se vršilo iz otvorenog položaja zatvarača, gde se pritiskom na obarač, zatvarač zahvata metak iz okvira, "gura" ga u ležište u cevi gde udarna igla vrši opaljenje metka. I pored svega, za ono vreme, sistem je funkcionisao dosta jednostavno i pouzdano.