cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Treplja
Korjenčić treplje
Korjenčić treplje je struktura koja liči na citoskelet, a koja potiče iz bazalnog tijela na njenom proksimalnom kraju. Proteže se se proksimalno prema ćelijjskom jedru. Promjer mu je obično oko 80-100 nm i sadrže ukrštene bodlje raspoređene u  redovnim razmacima od oko 55-70 nm. Prema genskoj Ontologijaontologiji, na korjenčići treplje,  lokalizirani  su slijedeći  proteini: amiloidni prekursor proteina, rutletin, kinezini (KIF5B, KIF5C, KLC2, KLC3), i prezenilin i (PSEN1, PSEN2).
Osjećanje vanćelijskog okruženja
Neke epitel ne ćelije su prekriven cilijama, koje su obično postoji u stanju polariziranih ćelija formirajući cijevi ili cjevčica sa  cilijom projiciranom u lumen. Primarna funkcija treplji epitela je u funkcijama hemosenzora, termosenzora  i mehanosenzacije vanćelijskog okruženja, imajući čulnu ulogu posredovanja signala adekvatnih draži. To uključujuje  i faktor  rastvorljivosti  u vanjskom okruženju ćelije i  sekretornu ulogu, u kojoj je topljivi  protein efekasan  nizvodno od fluida, i posredovanje strujanja fluida ako su cilije  pokretljive.
CDCA7L
7-oliki protein pridružen ćelijskim diobama je protein koji je kod ljudi kodiran genom CDCA7L.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 454 aminokiseline, а molekulska težina  52.206 Da.
Sandra Gugić
Biografija
Rođena je u Beču od roditelja iseljenika iz SR Srbije, bivše savezne republike SFRJ. Završila je gimnaziju u Schwechatu u Donjoj Austriji i modnu školu u Hetzendorfu. Surađivala je u pozorišnim grupama u Beču kao režiser i u bečkom Burgtheater kao kostimograf. Nakon završetka školovanja kao grafički dizajner radila je u reklamnoj agenciji, studijima za dizajn. Studirala je na Akademiji primijenjenih umjetnosti u Beču i Njemačkom institutu za literaturu u Leipzigu.
Dobje (Litija)
Dobje su naseljeno mjesto u sastavu općine Litija, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Litija. Kao samostalno naseljeno mjesto, Dobje postoje od 1995. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Ježevec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dobje su imale 7 stanovnika.
Napomena: ''U 1995. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Ježevec.''
Wikipedia na srpskom jeziku
Wikipedia na srpskom jeziku jest verzija Wikipedije, slobodne internetske enciklopedije u vlasništvu Zadužbine Wikimedia, na srpskom jeziku. Počela je sa radom 16. februara 2003. godine. Dana 20. novembra 2009. godine dosegla je 100.000 članaka. Kasnije, 6. jula 2013. godine prešla je drugu prekretnicu od 200.000 članaka, a zatim još jednu prekretnicu od 500.000 članaka 13. januara 2018. godine. Trenutno ima 608.836 članaka i zauzima 18. mjesto na popisu Wikipedia po broju članaka. Wikipedia na srpskom jeziku je po broju članaka najveća južnoslavenska Wikipedia.
Wikipedia na srpskom jeziku koristi ZhengZhu-ov program za mapiranje znakova za pretvaranje između ćiriličnog i latiničnog pisma.
Jazne
Jazne su naseljeno mjesto u sastavu općine Cerkno, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jazne su imale 117 stanovnika.
Napomena: ''U 1997. smanjeno za dio naselja koji je sa izdvojenim dijelom iz naselja Otalež spojen u novo samostalno naselje Travnik.''
Varijacija broja kopija 1q21.1
Varijacije broja kopija 1q21.1 (CNV) su rijetke aberacije ljudskog hromosoma 1.
U uobičajenoj situaciji, ljudska ćelija ima jedan par identičnih hromosoma na poziciji 1. Kod 1q21.1 CNV-a, jedan hromosom iz para nije potpun jer nedostaje dio sekvence hromosoma ili je prekompletan, jer su neki dijelovi sekvence duplirani. Rezultat je da je jedan hromosom normalne dužine, a drugi predugačak ili prekratak.
Struktura 1q21.1
Struktura 1q21.1 je složena. Područje ima veličinu od približno 6 megabaznih parova (Mb) (od 141,5 Mb do 147,9 Mb). Unutar 1q21.1 postoje dva područja u kojima se CNV mogu naći: proksimalno područje ili TAR područje (144,1 do 144,5) i distalno područje (144,7 do 145,9). CNV 1q21.1 će se obično naći u jednom od ovih područja, ali je moguće preklapanje i s drugim područjima ili dijelovima koji su izvan ovih područja. 1q21.1 ima višestruka ponavljanja iste strukture: samosamosamo 25% strukture nije duplicirano.duplirano. U sekvenci postoji nekoliko praznina. Za sada nema dostupnih informacija o sekvenci DNK u tim područjima. Praznine predstavljaju otprilike 700 kilobaza. U prazninama se očekuju novi geni. Područje 1q21.1 je jedan od najtežih dijelova ljudskog genoma za mapiranje.
CNV se javljaju zbog nealelne homologne rekombinacije posredovane niskim kopijama ponavljanja (slijedom sličnih regija), koje se obično nalaze u 1q21.1.
Oblici CNV-a 1q21.1
U literaturi se pominju četiri odvojena oblika 1q21.1 CNV.
CNV dovode do vrlo varijabilnog fenotipa i manifestacije kod pojedinaca su prilično varijabilne. Neki ljudi koji imaju CNV mogu normalno funkcionirati, dok drugi imaju simptome mentalne retardacije i razne fizičke anomalije.
Uzrok sindroma
Mejoza je proces podjele i stvaranja reproduktivnih ćelija kod ljudi. U mejozi, parovi hromosoma se razdvajaju i predstavnik svakog para odlazi u jednu ćerku ćeliju. Na taj način će se broj hromosoma u svakoj ćeliji prepoloviti, a svi dijelovi na hromosomu (geni) ostaju, nakon randomiziranja. Koja će informacija matične ćelije završiti u ćeliji kćeri odlučuje se čisto slučajno. Osim ovog slučajnog procesa, postoji i drugi slučajni proces. U ovom drugom nasumičnom procesu DNK će biti isprepletena na način da se dijelovi izostavljaju (delecija), dodaju (duplikacija), premještaju s jednog mjesta na drugo (translokacija) i invertiraju (inverzija). Ovo je uobičajen proces, koji dovodi do oko 0,4% varijacije u DNK. Objašnjava zašto čak i identični blizanci nisu genetički 100% identični.
Problem drugog slučajnog procesa je da se mogu pojaviti genetičke greške. Posebno zbog procesa delecije i duplikacije, hromosomi koji se spajaju u novoj ćeliji mogu biti kraći ili duži. Rezultat ove spontane promjene u strukturi DNK je takozvana varijacija broja kopija. Zbog CNV, hromosomi različitih veličina mogu se kombinovati u novoj ćeliji. Ako se to dogodi oko začeća, rezultat će biti prva ljudska ćelija s genetičkom varijacijom. Ovo može biti pozitivno ili negativno. U pozitivnim slučajevima ovaj novi čovjek će biti sposoban za posebnu vještinu koja je pozitivno ocijenjena, naprimjer, u sportu ili nauci. U negativnim slučajevima, mora se nositi sa sindromom ili teškim invaliditetom, kao što je u ovom slučaju 1q21.1 CNV-a Na osnovu mejotskog procesa, sindrom se može pojaviti na dva načina.
Zbog ove genetičke greške u otisku, embrion može imati problema u razvoju tokom prvih mjeseci trudnoće. Otprilike 20 do 40 dana nakon oplodnje nešto pođe po zlu u izgradnji dijelova tijela i mozga, što dovodi do lančane reakcije.
Zbog ponavljanja u 1q21.1, postoji veća šansa za nejednak krosingover tokom mejoza.
Topusko
mini|280px|Topusko, hotel "Toplica" Topusko je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Sisačko-moslavačkoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Vrginmost.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Topusko je imala 2.985 stanovnika, od čega u samom Topuskom 945.
Općina Topusko
Napomena: ''Nastala iz stare općine Vrginmost koja je 1996. promijenila ime u Gvozd. Od 1857. do 1880. sadrži dio podataka za općinu Gvozd.''
Topusko (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1869. i 1880. podaci su sadržani u naselju Ponikvari.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Topusko je imalo 1.587 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Bliznice
Bliznice su naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
Iksija
Iksija je biljka porijeklom iz Afrike. Nadzemno stablo visoko od 45 cm, sa uskim, sabljastim listovima. Cvjetovi su zvjezdasti, skupljeni u grozdaste cvasti, na vrhu nježne stabljike. Cvjetovi su bijeli, ružičasti, crveni, plavi, ljubičasti. Biljka cvjeta od sredine proljeća do ljeta.
Iksija se razmnožava lukovicama koje se sade u jesen u rastresito, lako zemljište, na dubini od 8 do 10 cm, u grupama.
U bašti je treba saditi na sunčanim mjestima, preko zime zahtijeva zaštitu od izmrzavanja, a u proljeće tu zaštitu treba skinuti.
Ime biljke potiče od grčkih riječi ixias što znači "biljka kameleon" i physis što znači "mjehur".
Gornja Britvica
Gornja Britvica je naseljeno mjesto u gradu Širokom Brijegu, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Srbijanci
mini|Srbijanski vozači taksija igraju [[šah]] Srbijanci je pojam koji označava stanovnike Srbije, često se odnoseći na etnicitet Srbin, iako se ispravno koristi za sve osobe bez obzira na etničnost. U bosanskom jeziku, pojam Srbijanci se odnosi na Srbe iz Srbije, ili preciznije, na Srbe iz centralne Srbije. Taj pojam isključuje etničke Srbe iz susjednih zemalja, kao što su Bosna i Hercegovina, Hrvatska, Crna Gora i Makedonija, za koje se koristi termin Srbin (<abbr title="množina">mn. Srbi). U engleskom jeziku postoji konfuzija oko korištenja ova dva termina, pri čemu se termin "srbijanci" pogrešno primjenjuje na etnicitet Srbin van Srbije (npr. "bosanski srbijanci" za bosanske Srbe). Prema tome, pojam "Srbi" se  pogrešno primjenjuje na stanovnike Srbije bez obzira na njihovu etničnost. Pojam Srbijanci neki smatraju pogrešnim i uvredljivim od strane nekih, jer se najviše koristi u Hrvatskoj i Vojvodini. Zabilježeno je da je ovaj tip demonima također prisutan u Bosni i Hercegovini i Srbiji (značajno, nasuprot Albanije i Hrvatske) — francuski narod su Francuzi, bilo da žive u Francuskoj ili u dijaspori, bilo etnicitet Francuz ili ne, italijanski narod su Italijani, itd.
U Srpskom rječniku iz 1852. godine, postoji sljedeći unos:
Popularna srbijanska narodna pjesma ima refren "...Jelek, anterija i opanci, po tome se znaju Srbijanci", opisujući srbijansku narodnu nošnju.
Vuk s Wall Streeta
Vuk s Wall Streeta jest američka crna komedija snimljena 2013. u režiji Martina Scorsesea, zasnovana na istoimenim memoarima Jordana Belforta. Film je objavljen 25. decembra, 2013. Scenarij je napisao Terence Winter, a glavnu ulogu je tumačio Leonardo DiCaprio kao Belfort, njujorški broker koji vodi firmu koja se bavi prevarama sa vrijednosnim papirima i korupcijom na Wall Streetu tokom 1990-ih.
U ostalim ulogama su Jonah Hill, Margot Robbie, Matthew McConaughey, Kyle Chandler, Rob Reiner, Jon Bernthal, Jon Favreau i Jean Dujardin. Ovo je bila peta po redu saradnja između Scorsesea i DiCapria, a druga između Scorsesea i Wintera nakon filma Podzemna imperija.
Snimanje
Projekat je bio započeo Warner Bros u maju 2007. sa Scorseseom i DiCapriom u vidu, nekoliko mjeseci nakon što je film Pokojni osvojio Oscara za najbolji film, ali je zbog zauzetosti Scorsesea projekat kasnije odložen. U februaru 2011. Scorsese je službeno najavio režiranje filma, ali je zatim započeo rad na filmu Hugo. Producentska kuća Red Granite je u maju 2011. na Filmskom festivalu u Cannesu najavila da će finansirati snimanje.
Red Granite Pictures je pitao Paramount Pictures za distribuciju filma; Paramount Pictures je pristao da distribuira film u Sjevernoj Americi i Japanu, ali ne i na ostatak međunarodnog tržišta. U filmu, većina imena likova iz stvarnog života iz Belfortovih memoara su promijenjena. Donnie Azoff temelji se na liku Dannyja Porusha. Ime je promijenjeno nakon što je Porush zaprijetio da će tužiti filmaše. Agent FBI-a poznat kao Patrick Denham je zamjena za stvarnog Gregoryja Colemana, a advokat Manny Riskin temelji se na liku Ire Lee Sorkina. Belfortova prva supruga, Denise Lombardo, je preimenovana u Teresu Petrillo, dok je njegova druga supruga Nadine Caridi postala Naomi LaPaglia. Nasuprot tome, ime Marka Hanne ostaje isto; on je radio kao berzovni mešetar za firmu LF Rothschild i koji je, kao i Belfort, bio osuđen zbog prevare i odslužio zatvorsku kaznu. Uloga tetke Emme je isprva bila ponuđena Julie Andrews, ali je odbila jer se bila oporavljala od ozljede zgloba na nozi, te je zamijenjena sa Joannom Lumley.
Glavno snimanje je počelo 8. augusta 2012. u New Yorku. Jonah Hill je najavio da je njegov prvi dan snimanja bio 4. septembar 2012. Snimanje je također bilo održano u Closteru, New Jersey. i Harrisonu, New York. U januaru 2013, dodatne scene su se snimale na setu u napuštenoj poslovnoj zgradi u Ardsleyu, New York. Scene u kući na plaži su snimljene u Sands Pointu, New York.
Travnik (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Batinova Kosa
Batinova Kosa je naseljeno mjesto u sastavu općine Topusko, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vrginmost.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Batinova Kosa je imala 50 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Batinova Kosa je imalo 159 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zejneb Tari
Zejneb Tari (sindi: زينب تاري; urdu: زينب تاری) bila je kraljica vladarica Sindha (u današnjem Pakistanu) od 1092. do 1102. Bila je jedina apsolutna vladarica Sindha, nazvana po kćeri poslanika Muhammeda.
Njen otac je bio kralj Asamuddin Daula Dodo, iz dinastije Soomra, a dedo joj je bio kralj Asimuddin Bhoongar (umro 1064/1065). Budući da je smatrao da neće dobiti sina, Zejnebin otac je kćerku pripremao za vlast te joj je dodijelio tutore. Zejnebin otac vladao je 15 godina te mu je žena ipak rodila sina, koji je nazvan Shahabuddin Sanghar, ali se kralj povukao s trona dok mu je sin bio još dječak te je Zejneb naslijedila oca, postavši tako jedina apsolutna vladarica Sindha. Nakon desete godine vladavine, Zejneb je brata proglasila kraljem Sindha, koji je zatim krunisan te se Zejneb povukla s vlasti.
Univerzitet Gaziantep
Univerzitet Gaziantep je prominentni javni univerzitet u Gaziantep.
Gornji Crnač
Gornji Crnač je naseljeno mjesto u gradu Širokom Brijegu, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Boljkovići
Boljkovići su naseljeno mjesto u općini Kiseljak, Bosna i Hercegovina.
IC 3579
IC 3579 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jelični Vrh
Jelični Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Idrija, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jelični Vrh je imao 121 stanovnika.
Travnik (Cerkno)
Travnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerkno, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Idrija. Kao samostalno naseljeno mjesto, Travnik postoji od 1997. godine. Nastalo je spajanjem izdvojenih dijelova iz naselja Jazne i Otalež.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Travnik je imao 62 stanovnika.
Napomena: ''U 1997. nastalo spajanjem izdvojenih dijelova iz naselja Jazne i Otalež.''
Šentvid pri Grobelnem
mini|280px|Šentvid pri Grobelnem, željezničko stajalište Šentvid pri Grobelnem je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarje pri Jelšah, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šentvid pri Grobelnem je imao 198 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Šent Vid pri Grobelnem.''
Galeb G-2
Soko N-60 Galeb G-2 je jugoslavenski vojni školski jednomotorni mlazni avion metalne konstrukcije sa tandem sjedištima i tank krilima koji se proizvodio po projektu VTI u fabrici SOKO u Mostaru od 1964. do 1983. godine.
Na čelu projekta nalazio se aerodinamičar Zlatko Rendulić. Zanimljivo da je član grupe konstruktora bio i vazduhoplovni inženjer Milivoj Jugin, koji će kasnije postati najveći jugoslavenski autoritet za oblast kosmonautike i popularizator istraživanja u svemiru. Ovo je bio prvi mlazni avion koji se serijski proizvodio u Jugoslaviji i na Balkanu. Prvi probni let je izveden 3. jula 1961. godine, a uvođenje u službu je započelo u julu 1965. godine čime je ujedno i otpočela postepena zamjena Lockheed T-33 kome su polahko isticali resursi i koji je do tada bio osnovni mlazni avion za obuku u sastavu JRV.
Galeb je mogao da polijeće i slijeće na travnatno-poletne staze a bio je opremljen sa streljačkim naoružanjem u trupu čime je omogućavao borbenu obuku pilotima. Svjetskoj javnosti je prvi put prikazan na aeromitingu u Le Bourgetu 1963. godine kada je proglašen za jedan od najboljih mlaznih aviona za obuku pilota u svijetu. Proizvodio se u tri varijante od koje je pored standardne G-2A najznačajnija bila sa oznakom G-2AE namjenjena za izvoz u Zambiju i Libiju. Ukupno je napravljeno 248 primjeraka od čega se u službenoj upotrebi u JRV nalazilo 132 Galeba dok ostatak predstavljaju izvozne partije čime je postignut veliki poslovni uspjeh. Tehnologija za izradu prvog podzvučnog mlaznog aviona u Jugoslaviji osvojena je zahvaljući saradnji sa Ujedinjenim Kraljevstvom od koje je otkupljena licenca za turbo mlazni motor oznake Armstrong Siddeley Viper Mark II 22/6 kao i druge opreme poput izbacivog sjedišta marke Folland. Ovo je ujedno značio veliki tehnološki iskorak u Jugoslaviji, a Mostar i SR BiH su postali sjedište jedne od najnaprednijih tehnologija u zemlji. Najveći broj Galeba G-2 bio je lociran u Vazduhoplovnoj Vojnoj Akademiji u Zadru i pilotskoj akademiji u libijskoj bazi Misurata, a od 1992. godine u Podgorici gde je bila premeštena VVA. Galeb G-2 je bio naoružan sa dva fiksna mitraljeza u nosu aviona Colt-Browning M-3 kalibra 12,7 mm (.50"). Postizao je maksimalnu brzinu od 780 km/h na 6200 metara visine. Plafon let je izosio 11000 metara visine, a dolet 980 kilometara.
Iz razvojnog projekta Galeba G-2 nastao je derivat, mlazni avion Soko Jastreb J-21 lahki jurišnik jednosjed namjenjen za blisku vatrenu podršku i izviđanje. U prosjeku tokom službe većina aviona je imala oko 5.000 sati naleta. Galeb G-2 je za svoje vrijeme imao dobre karakteristike nastavnog aviona i bio je zahvalan za pilote-učenike jer je tolerisao greške početnika. Upravo na ovom avionu je odškolovan najveći broj jugoslavenskih vojnih pilota. Tokom 1980-tih dolazi do postepene zamjene Galeba G-2 sa novom generacijom školsko-borbenim avionom G-4 Super Galeb. Veći broj Galeba G-2 uništen je na zemlji tokom vazdušnih udara i bombardovanja NATO alijanse SR Jugoslavije 1999. godine dok je preostali manji broj rashodovan do kraja iste godine. U inostranoj službi Galeb G-2 zadržao se i na početku druge decenije 21. vijeka. Sve do marta 2011. godine kada Udružena zapadnjačka koalicija pod komandom NATO-a uništava na zemlji značajan broj libijiskih Galeba G-2 tokom vazdušnih udara u Misurati. Nakon 2000. godine u Srbiji pojedini ljubitelji avijacije revitalizuju određen broj otpisanih aviona čime su produžili letački vijek u civilnoj avijaciji ovom mlaznom avionu. Zanimljivo da je vlasnik jednog Galeba G-2 bio holivudski glumac John Travolta.
Civilni
alt=|mini|N90SR imao nesreću 2018 god. prilikom slijetanja u Elko Regional Airport (KEKO), Elko, NV USA
Ježni Vrh
mini|280px|Ježni Vrh, seoske kuće Ježni Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmartno pri Litiji, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ježni Vrh je imao 18 stanovnika.
RPS15A
40S-ribosomni protein S15a je protein koji je kod ljudi kodiran genom RPS15A. Izvedeni ribosomski protein 15a (RPS15A) ima 130 aminokiselina (SWISS-PROT P62244). Analizom hibridnih somatskih ćelija i analizom hibridne radijacije zračenja, Kenmochi et al. (1998) mapirali su ljudski gen RPS15A na poziciji 16p hromosoma 16. Ribosomi, organele koje kataliziraju sintezu proteina sastoje se od male 40S i  velika 60S podjedinice. Zajedno se sastoje od četiri tipa RNK i približno 80 strukturno različitih proteina. Ovaj gen kodira ribosomski protein koji je komponenta 40S podjedinice. Protein pripada porodici S8P ribosomskih proteina. Nalazi se u citoplazmi. Kao što je tipsko za gene koji kodiraju ribosomske proteine, postoji više obrađenih pseudogena ovog gena raspršenih širom genoma.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 130  aminokiselina, a molekulska težina   14.840 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Životinjski model
Ikeda et al. (2017) otkrili su da je morfolinsko mijenjanje gena rps15a u embrionima zebrica rezultiralo abnormalnostima, uključujući tanku žumanjčanu vrećicu, savijeni rep i značajno smanjenu proizvodnju eritrocita. Mutirani fenotip mogao bi se spasiti ekspresijom divljeg tipa rps15a.
Gornji Gradac (Široki Brijeg)
Gornji Gradac je naseljeno mjesto u sastavu općine Široki Brijeg, Bosna i Hercegovina.
Ključ Grada Sarajeva
Ključ Grada Sarajeva je jedno od priznanja koje Grad Sarajevo dodjeljuje istaknutim građanima Bosne i Hercegovine i stranim državljanima. Ključ Grada Sarajeva se dodjeljuje afirmisanim i priznatim ličnostima, građanima Bosne i Hercegovine i stranim državljanima koji su dali poseban doprinos razvoju i očuvanju civilizacijskih vrijednosti i poseban doprinos miru u svijetu. Dodjelom ovog priznanja simbolizira se trajna veza između Grada i njegovih stanovnika sa ličnostima koje su zaslužile ovo priznanje. Priznanje je izrađeno u obliku ključa a uz njega se dodjeljuje i povelja.
Prijedlog za dodjelu ovog priznanja Komisiji za izbor i imenovanje Gradskog vijeća Grada Sarajeva mogu podnijeti vijećnici Gradskog vijeća Grada Sarajeva, gradonačelnik, privredna društva, javne ustanove, udruženja građana, građani pojedinci, te druge organizacije i zajednice.
Spisak dobitnika priznanja
Osobe kojima je dodijeljeno ovo priznanje su:
Spisak trenera FK Sarajevo
Fudbalski klub Sarajevo je bosanskohercegovački profesionalni nogometni klub sa sjedištem u Sarajevu. Osnovan je 1946. godine i jedan je od najuspješnijih klubova u državi.
Spisak sadrži sve trenere koji su kroz historiju vodili klub od njegovog osnivanja.
U historiji FK Sarajeva, klubom je upravljalo 40 trenera u ukupno 58 navrata (neki treneri su klub vodili u više navrata). Prvi trener kluba bio je Josip Bulat, koji je tim vodio od 1. novembra 1946. do maja 1947. godine. Najduži neprekinuti period klub je vodio Miroslav Brozović, koji je trener kluba bio u periodu od septembra 1948. do juna 1956. godine. Husref Musemić je klub vodio u pet navrata. Nijedan trener nije osvojio više od jednog nacionalnog prvenstva kao trener.
Treneri
Na slijedećem spisku se nalaze treneri koji su vodili klub sa Koševa, navedeni po hronološkom redu i sa periodom tokom kojeg su se nalazili na funkciji trenera FK Sarajeva.
Jesenica
Jesenica je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerkno, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jesenica je imala 84 stanovnika.
Kaldanija
Kaldanija (ital. Caldania) je naseljeno mjesto u sastavu grada Buja, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kaldanija je imala 229 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Kaštel, kao i dio podataka u 1880. Do 1910. iskazivano kao dio naselja. U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Plovanija, za koje sadrži podatke u 1981. i 1991.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kaldanija je imalo 308 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kal pri Dolah
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kal pri Dolah je imao 45 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Kal.''
Šerovo
Šerovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarje pri Jelšah, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šerovo je imalo 122 stanovnika.
IC 5220
IC 5220 (također poznat kao ESO 146-25 i PGC 68925) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 222 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 1,10 (71 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 16. jula 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bukovica (Topusko)
Bukovica je naseljeno mjesto u sastavu općine Topusko, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vrginmost.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bukovica je imala 2 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Bukovica, od 1910. do 1948. pod imenom Bukovica Čemernička, a od 1953. opet pod imenom Bukovica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bukovica je imalo 81 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Škofija
Škofija je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarje pri Jelšah, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Škofija je imala 121 stanovnika.
Okrunjena šumarica
Anemona, sasa ili šumarica (lat. Anemone coronaria) je biljka sa podzemnim stablom u obliku gomolja, porijeklom iz južne Francuske. Raste u visinu do 30 cm. Listovi su otrovnozelene boje, obrazuju prizemnu rozetu. Cvjetovi su pojedinačni, bijeli, ružičasti, crveni, tamnoljubičasti. Cvjeta od aprila do maja. Ako se sadi u proljeće cvjeta ponovo u jesen, kada daje obilnije cvjetove.
Uzgoj
Razmnožava se diobom gomolja, tako da svaki dio ima po jedan pupoljak. Gomolji se sade u jesen ili proljeće. Sade se u plodnu baštensku zemlju na dubini od 5 do 6 cm i na rastojanju od 10 do 15 cm.
Kod proljetne sadnje potrebno je gomolje 24 sata prije sadnje potopiti u vodu, kako bi se osvježili. Ako se gomolji posade u septembru, u toku zime treba ih pokriti slamom da ne promrznu.
Pri sadnji gornji dio gomolja sa okcem mora da bude okrenut nagore. Kada se nadzemni dio biljke (stablo, listovi) osuši, očistiti ih i staviti u kartonske kutije do naredne sadnje. U bašti biljku treba saditi u polusjenci. Biljka se koristi za cvijetne lijehe, grupe i kao rezano cvijeće.
Sjećanje na ljeto / Naša mlada ljubav
Sjećanje na ljeto / Naša mlada ljubav jeste debitantska singl ploča sarajevske pop pjevačice Alme Ekmečić, koju su zajednički objavili Radiotelevizija Sarajevo i Diskoton 1974. godine. Muziku i tekst za obje pjesme napisao je Kemal Monteno. Pjevačku izvedbu Alme Ekmečić pratio je Revijski Orkestar RTV Sarajevo kojim je dirigirao Esad Arnautalić. Prva javna izvedba pjesme "Sjećanje na ljeto" bila je iste godine na festivalu Prvi aplauz u Banjoj Luci. Muzički gledano, obje pjesme komponirane su u malo bržem ritmu pop muzike i šlagera pogodnom za nastupe na festivalima ove vrste muzike. Dizajn za omot singl ploče uradio je Branislav Petković. U obje pjesme osjeća se stvaralački polet, te ljepota melodija i tekstova u pjesmama koja je bila jedna od glavnih značajki sarajevske pop rok muzičke scene iz druge polovine 1960-ih i prve polovine 1970-ih. Već na svom debitantskom muzičkom izdanju Alma Ekmečić je svojim prepoznatljivim glasom i stasom najavila uspješnu muzičku karijeru i istaknuto mjesto među ženskim pripadnicama sarajevske škole pop roka.
Teritorijalna evolucija Osmanlijskog Carstva
Teritorijalna evolucija Osmanlijskog Carstva obuhvata proces teritorijalnog širenja a zatim i smanjenja teritorije Osmanlijskog Carstva tokom perioda od 7 stoljeća.
Period do 1300.
thumb|275px|Položaj Osmanlijskog Carstva oko 1300. godine Porijeklo Osmanlija može se pratiti od kraja 11. stoljeća kada su se izvori nekoliko manjih muslimanskih emirata, turkijskog porijekla i nomadske prirode, tzv. Anadolijski bejlici, počeli pojavljivati na različitim područjima Anadolije. Njihova glavna uloga bila je u odbrani seldžučkih pograničnih područja sa Bizantijskim carstvom a što je dovelo i do pojačane migracije mnogih Turaka u Malu Azija. Međutim, od 1073. godine i nakon pobjede Seldžučkog Rumskog sultanata nad Bizantijom u u bici kod Mancikerta, Bejlici su uvidjeli priliku da prevladaju autoritet Seldžuka i ostvare vlastiti suverenitet.
Dok je bizantijsko carstvo nastavilo da traje još izvjestan period, krstaški ratovi, vođeni na ovom području, usporili su razvoj turske nadmoći u Anadoliji. Slabljenje moći Bizantijskog carstva i političko rivalstvo između rumskog sultanata i Fatimidskog halifata u Egiptu i južnoj Siriji bili su glavni faktori koji su pomagali Bejlicima da iskoriste situaciju i ujedine svoja posjede. Među tim posjedima bio je i posjed pod vlašću plemena Söğüt, osnovano i vođeno od strane Ertuğrula, koji se naselio u dolini rijeke Sakarya. Nakon Ertuğrulove smrti 1280. godine, naslijedio ga je njegov sin Osman, uspostavljajući državu koja će poslije postati Osmanlijsko Carstvo.
1359. godina
thumb|275px|Svijetlocrvenom bojom označeno je područje koje je osvojeno za vrijeme vladavine [[sultana Orhana]] Nakon smrti osnivača Osmanlijskog Carstva Osmana, po kojem je carstvo i nazvano a koji je bio i prvi njegov vladar, na prijestolju ga je 1326. godine naslijedio Orhan. Na toj funkciji je ostao do svoje smrti 1362. U pogledu širenja carstva, sve svoje snage Orhan je usredotočio na osvajanje sjeverozapadne Anadolije. Većina tog područja je bila pod bizantijskom vlašću ali je on pobijedio u prvoj bici protiv bizantijskog cara Andronika III, u bitci kod Pelekanona.
1389. godina
Murat I postaje sultan poslije smrti oca Orhana I 1362. godine. Na toj poziciji će ostati do svoje smrti na Kosovu Polju 1389. godine. Nastavljajući tamo gdje je stao njegov otac, sultan Murat I se odlučuje na daljnje ratovanje protiv bizantijskog cara, nesposobnog Ivana V i njegovog carstva koje je bilo u opadanju. 1362. godine osvaja važan bizantijski grad Adrianopolis čime umiruće Carstvo presjeca na dva dijela i dodatno ga slabi. 1371. godine pobjeđuju srpsku vojsku kod Černomena na rijeci Marici a 1385. godine osvaja i Sofiju, današnji glavni grad Bugarske. Međutim, u narednom periodu negdje oko 1387. godine, u bitci kod Pločnika gubi od srpske vojske što je tamošnjim plemićima dalo motiv za novu veliku bitku, onu na Kosovu polju 1389. godine.
1451.
Nakon što je sultan Murat II poveo vojsku i izvršio opsadu Carigrada, njegovi neprijatelji Bizantijci, uz pomoć nekih nezavisnih anadolijskih država su postakli Muratovog mlađeg brata Mustafu (koji je imao svega 13 godina) na pobunu protiv sultana i na opsadu grada Burse. Sultan je zbog novonastale situacije bio prinuđen da prekine opsadu Carigrada, vratio se u Anadoliju i pogubio pobunjenog brata. Anadolijska će država u narednom periodu za neprijatelje imati anadolijske države Ajdinide, Germijanide, Menteše i Tekegilare sve dok ih ne porazi i ne postanu dio Osmanlijskog Carstva.
Murat II je poslije proglasiti rat protiv Venecije, Karamanidskog emirata, Srbije i Mađarske. Karamanidi su poraženi 1428. godine, Venecija se povukla 1432. nakon što je 1430. zajedno sa Bizantijom pretrpjela poraz protiv Osmanlija tokom Opsade Soluna. Tokom 1430-tih godina sultan Murat II je zauzeo ogromne teritorije na Balkanu i uspjeo pripojiti područje današnje Srbije 1439. S obzirom na velika osvajanja i strah kod evropskih država, 1441. godine Sveto rimsko carstvo i Poljska se pridružuju srpsko-mađarskoj koaliciji. Murad II pobjeđuje mađarsku vojsku pod komandom Janka Hunjadija 1444. u bitci kod Varne. Ponovo pobjeđuje kršćansku koaliciju u drugoj bitci na Kosovu.
Kada je osigurao južni dio Balkana, Murat II se vraća kako bi porazio Timurovog sina Šahruk Mirzu i Karamanide i Corum Agri. 1450. pokreće vojsku ka Albaniji i bezuspješno opsjeda dvorac Kruje u nastojanju da uguši otpor na čelu sa Skenderbegom. Tokom zime 1450/1451. Murat II se razbolio i umire u Edirneu. Nasljedio ga je njegov sin Mehmed II, poznatiji kao Mehmed osvajač.
Gradska vijećnica Umeå
thumb|260px|Fotografija Gradske vijećnice Umeå iz 1902 thumb|260px|Rådhusparken.
Prva gradska vijećnica
Tokom 1600-tih, Umeå je imala samo nekoliko javnih građevina; crkva, škola i gradska vijećnica. Gradska vijećnica je bila na sjeveru Rådhustorgeta (Trg Gradske vijećnice), i u njoj je bilo smješteno sudstvo, gradska administracija i druge zajedničke funkcije. Gradska vijećnica je bila jednospratna građevina, opremljena sa tri prozora prema trgu i sa visokim četverovodnim krovom, a na vrhu se nalazio krovni fenjer.
Druga gradska vijećnica
Za vrijeme Velikog sjevernog rata Rusi su spalili grad u potpunosti nekoliko puta, ali nakon mirovnog sporazuma 1721. nova gradska vijećnica je izgrađena na sjevernom kraju Trga gradske vijećnice. Nova gradska vijećnisa se sastojala od dvije etaže sa dva krila i sa malim tornjem sa satom. U prizemlju je bila smještena konoba, koja je uključivala i restoran, te dužnički zatvor. Na spratu se nalazila plesna dvorana i manja sala za sastanke. Zapadno krilo je imalo dvije prostorije koje su služile za održavanje nastave.
Treća gradska vijećnica
Nova i veća gradska vijećnica na dva sprata izgrađena je 1814. na sjevernom bloku Trga gradske vijećnice, a glavna fasada je bila okrenuta prema jugu. Građevinu je dizajnirao Samuel Enander koji je bio arhitekta na Överintendentsämbetet (Nadzorni odbor). U skladu sa Uredbom kraljevskih građevina koja je stupila na snagu 1776, javne građevine morale su biti izgrađene od kamena, ali Umeå je bila izuzetak i gradska vijećnica je umjesto toga izgrađena od drveta.
Prizemlje je uključivalo konobu, aukcijske sobe, te istražni zatvor. Na gornjem spratu istočna polovina je imala veliku dvoranu i prostor za osvježenje, sobe za razgovor te akvij. Zapadna polovina gornjeg sprata je bila sala za sjednice Magistrata i zajednički prostor za gradske starješine.
Novi dizajn
Umeå je imala ekonomski bum sredinom 1800-tih i javnim građevinama je bila prijeko potrebna adaptacija. Gradska vijećnica je bila opremljena bijelom lamperijom i fasada je imala šest dorskih kolosalnih pilastara. 1880, telegrafska stanica je preseljena u gradsku vijećnicu.
Trenutna gradska vijećnica
Fredrik Olaus Lindström – koji je 1889-90 stvorio nacrte za Gradsku crkvu Umeå - je također dizajnirao novu gradsku vijećnicu. Lindström je bio inspirisan holandskim neorenesansnim stilom, što je omogućilo određenu asimetričnost. Mnoge kule su dizajnirane sa različitim visinama i oblicima. Inače, fasada je zategnuta i izgrađena je od crvene cigle. Portali, područja oko prozora i ostalih detalja su napravljeni uz pomoć pješčenjaka. Međutim, na nekim dijelovima su iz ekonomskih razloga korišteni jeftinij materijali kao što su ljevano željezo obloženo uljanim bojama u odgovarajućim bojama.
Veliki naglasak je stavljen na okolinu gradske vijećnice. Između ostalog stvoreno je novo šetalište iz gradske vijećnice prema sjeveru. Također, u susjedstvu prema luci izgrađen je park gradske vijećnice, smješten povrh obale rijeke, u monumetalnoj poziciji.
Dvostruki glavni ulaz
Kada je sredinom 1890-tih izgradnja glavne ceste kroz gornji Norrland dostigla Umeå pojavio se jedan neočekivan problem. Tada je odlučeno da će nova željeznička stanica biti smještena malo sjevernije od gradske vijećnice - tj. na zadnjoj strani vijećnice. Smatralo se nemogućim da zadnja strana vijećnice bude okrenuta prema kralju kada on dođe vozom da otvori željeznicu. Stoga, prije dolaska kralja Oscar II 1896 izgrađen je drugi glavni ulaz prema sjeveru - prema onome što je danas Rådhustorget (Trg gradske vijećnice) i gradska vijećnica je imala dva glavna ulaza.
Niša na zapadnoj zabati gradske vijećnice
2. jula 1892, Viktor Rydberg i Georg von Rosen napisali su pismo preporuke Gradskom vijeću Umeå za kipara Oscara Berga. Berg je bio zainteresovan za kreiranje kipa boginje pravde, Justicija. Kip je uključen u nacrte, visoko na zapadnoj zabati, iznad ulaza u staru policijsku stanicu, koja je sada zazidana. Zbog velikih troškova grada za obnovu nakon požara 1888, Gradsko vijeće je odlučilo da to ne mogu priuštiti. Projekat Eli Aslunda, brata Helmera Osslunda, iz 1895 da napravi kip za 500 kruna je bio odbijen iz istih razloga. Stoga, niša na zapadnoj zabati gradske vijećnice i danas stoji prazna, bez kipa.
Višenamjesnska građevina
U Gradskoj vijećnici su smještene sala Gradskog vijeća i ostale administrativen prostorije. Zapadni dio građevine je na početku bio rezervisan za sudsku i izvršnu vlast; zatim policijsku stanicu i uhapšene u prizemlju te sudnicu na gornjem spratu. Kasnije je cijeli zapadni dio građevine koristio Okružni sud Umeå. Nekoliko godina su u prizemlju bile smještene telegrafska stanica i pošta a u podrumu su se nalazile aukcijeske sobe.
Bista Gustavusa II Adolfsa
thumb|Gustav II Adolf bust was unveiled by [[Prince Gustaf Adolf, Duke of Västerbotten|crown prince Gustaf Adolf.]]
Bista osnivača Umeå, Gustavusa II Adolfsa, nalazi se na pola puta između Storgatana (glavna ulica) i dvostrukih stepenica gradske vijećnice prema jugu (prema rijeci). Bista je izgrađena od bronze i stoji na granitnom postolju. Postolje ima medaljon sa monogram]om] GARS (Gustavus Adolphus Rex Sueciae). Ukupna visina iznosi oko tri metra, a bistu je kreirao umjetnik [[Otto Strandman. Statua je otkrivena 20. augusta 1924 na svečanoj ceremoniji u vezi 300. godišnjice puka Västerbotten.
Palata Musafija
Palata Musafija u Sarajevu nalazi se u Titovoj ulici, u općini Centar, u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 29. januara do 4. februara 2008. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.
Historija
Palata Musafija izgrađena je 1913. godine, za vlasnike Arona i Isaka Musafiju, po projektu Josipa Pospišila. Projekat ove palate objavljen je u stručnom časopisu „Aus bosnicher Praxis“, Der Bautechniker 1912. godine u Beču. Izgradnja pripada zadnjoj fazi razvoja stambene arhitekture tokom austrougarskog perioda, kada su se učestalo gradile stambene palate. Postoji više osnovnih oblika palata, a ovaj objekat spada u red stambeno-poslovnih palata nastalih kao interpolacija u prethodno izgrađenom području. Osnovna karakteristika ove vrste palate je organizacija dispozicije oko dvorišta (atrija). Objekat je izveden u duhu secesije.
Tokom ratnih dešavanja u Bosni i Hercegovini (1992-1995) objekat je pogođen sedam puta, ali nije doživio značajnija oštećenja. Godine 2007. izvršena je restauracija fasada.
Opis
Objekat je stambeno-poslovna višespratnica koja prema ulici ima prizemlje, suteren, četiri sprata i dvospratnu podkrovnu etažu. U dvorišnom dijelu, sa strana i pozadi nalazi se blago ukopano prizemlje i pet etaža  sa potkrovljem.
Slovo Makovo – Mak Dizdar
U znak vrednovanja Maka Dizdara, u julu 2012. godine je Gradsko vijeće Grada Sarajeva donijelo odluku o utvrđivanju nagrade „Slovo Makovo/Mak Dizdar“. Bila je predviđena kao međunarodna godišnja nagrada za najbolje poetsko djelo objavljeno u prethodnoj godini na bosanskom, crnogorskom, hrvatskom ili srpskom jeziku. Nagrada je ustanovljena u čast Maku Dizdaru, sarađujući sa PEN Centrom BiH, Fondacijom “Mak Dizdar” i Društvom pisaca Bosne i Hercegovine. Predviđeno je da se simbolično dodjeljuje 17. oktobra na rođendan Maka. Dodijeljena je samo 2012. godine Miloradu Pejiću za zbirku poezije “Hyperborea”.
Palata Musafija
Opis
U osovini srednjeg rastera prizemlja, nalazi se ulazni portal širine centralnog dijela 250 cm. Sa strana portala se nalaze stubovi od po 30 cm širine, obrađeni u gornjoj zoni stalaktitnim dekorativnim elementima. Po tri izloga sa strane imaju dimenzije 260 cm x 450 cm. Između se nalaze stubovi širine 80 cm. Ovi prostori se i dalje koriste kao poslovni prostor, ali su izlozi obrađeni savremenom bravarijom.
Fasada nosi obilježja rane Moderne, iako izvedena je u secesijskom stilu. Projektant je to postigao tako što se prizemlje zgrade odvaja od spratova pomoću diskretne strehe koja asocira na kordonski vijenac, a naglašeni vertikalizam spratova postignut je karakterističnim secesijskim rasporedom prozora.
Isto tako, projektant kontakt sa lokalnom arhitekturom postiže preko doksata – erkera naglašenog volumena krova sa karakterističnim badžama i dubokom strehom krovne ravni, što na diskretan način određuje njen lokalni identitet.
Palata Musafija je u vrlo dobrom konstruktivnom stanju. Glavna konstrukcija zgrade, kao i konstrukcija konzolnih stepeništa ne pokazuju znakove degradacije, što je posljedica kvalitetne građevinske djelatnosti tokom austrougarskog perioda.
Presličica
Presličica se razmnožava lukovicama koje se obrazuju oko matične lukovice. Lukovice se sade u jesen, na baštenskom zemljištu, na kome se dodaje nešto pijeska. Sade se na dubini od 5 cm i rastojanju od 7 cm.
U bašti traži sunčana mjesta, a može uspijevati i na polusjenovitim.
Walter Ostanek
Ladislav John "Walter" Ostanek, (rođen 20. aprila 1935. godine u mjestu Duperquet, pokrajina Quebec, Kanada), harmonikaš i kompozitor. Roditelji su mu porijeklom iz bivše Jugoslavije. Tokom više od četiri decenije duge karijere kao profesionalni izvođač, snimio je više od 50 LP i singl ploča i zaradio brojne "Grammy" nagrade i nominacije. Također, primljen je u klub najuspješnijih izvođača "Cleveland stila polka muzike u SAD-a" (National Cleveland-Style Polka Hall of Fame) i kao jedan od najuspješnijih izvođača polka muzike u svijetu (International Polka Hall of Fame), a obje nagrade je dobio u okviru nagrade za životno djelo.
U Kanadi je poznat kao "Kralj polka muzike" iako je njegov drugi dom u gradu Clevelandu, država Ohio u SAD-a gdje je radio sa skoro svim poznatim polka umjetnicima. U dobi od devet godina počeo je svirati dugmetaru, dijatonsku harmoniku, a u 12-oj godini života, dobio je svoju prvu klavirsku harmoniku. Godine 1951. osniva svoju prvu muzičku grupu sa kojom je imao manje nastupe svirajući "country & western" polka muziku. Nakon usavršavanja svoje muzičke vještine u nekoliko narednih godina, prešao je na radio emisiju pod nazivom "Abbie Andrews & his Canadian Ranch Boys." Imao je mnogobrojne nastupe na ovoj kanadskoj radio emisiji do 1956. godine, nakon čega je napušta i osniva svoju vlastitu muzičku grupu pod nazivom "Walter Ostanek Band." Godine 1963. snimio je svoj prvi album pod nazivom "Gay Continental Party." Tokom 1970-ih i 1980-ih između snimanja svojih albuma, Walter Ostanek je išao na muzičke koncertne turneje na kojima je posjetio mnoge zemlje uključujući Austriju i Italiju između ostalih. Pored svih ovih obaveza našao je vremena da nastupa na popularnim TV emisijama poput: "Phil Donohue Show," "Lawrence Welk" i "Johnny Carson Show."
Sa sjedištem u mjestu St. Catharines, pokrajina Ontario, Kanada, Walter je radio na popularisanju slovenačkog i Cleveland stila u polka muzici. Njegova muzička inspiracija se zasniva na muzici Frankie Yankovica koji je i dalje njegov muzički uzor. Osim što je domaćin svojih televizijskih emisija dugi niz godina, Walter Ostanek je osvojio 3 "Grammy nagrade" i zlatnu ploču.
Kuzma (Slovenija)
mini|280px|Kuzma, rimokatolička crkva "Sv. Kuzma i Damjan" Kuzma je naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u Pomurskoj regiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Murska Sobota.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Kuzma je imala 1.562 stanovnika, od čega u samoj Kuzmi 375.
Općina Kuzma
Napomena: Nastala iz stare općine Murska Sobota.
Gornji Mamići
Gornji Mamići je naseljeno mjesto u gradu Širokom Brijegu, FBiH, Bosna i Hercegovina.
SHCBP1
SHC SH2 domen-vezujuči protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom SHCBP1.
Međunarodni konzorcij za radijacijsko hibridno mapiranje lociralo je je gen SHCBP1 na hromosom 16 (RH78742).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 673  aminokiseline, a molekulska težina   75.690 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija gena
Studijama koimunoprecipitacije na mišjima Shcbp1 i Shc, Schmandt et al. (1999) pokazali su da se Shcbp1 povezuje s izoformama p52 i p46 Shc. Studije padavina pokazale su da je povezanost Shcbp1 i Shc posredovana preko SH2 domena Shc i da je ta interakcija neovisna od fosforilacije tirozina.
Kloniranje i ekspresija
2-hibridnim skriningom kvačeve biblioteka mišjih T-ćelija i embrionske cDNK s p52 SHC (SHC1) kao sondom, Schmandt et al. (1999) klonirali su Shcbp1, koji su nazvali Pal. Izvedeni mišji protein od 668 aminokiselina ima predviđenu molekulskuu masu od 75 kD i sadrži 23 ostatka tirozina, od kojih se nekoliko nalazi u motivima dobrog konsenzusa za domene SH2. Izolirali su ljudski SHCBP1, koji dijeli 78,2% aminokiselinskog identiteta sa svojim mišjim homologom. Northern blot analizom mišjih tkiva otkrivena je snažna ekspresija u sjemenicima i niža ekspresija u slezeni, plućima i srcu. Ekspresija iRNK Shcbp1 uočena je u mišićima u svim fazama razvoja embriona, a ekspresija iRNK Shcbp1 i proteina ograničena je na tkiva koja sadrže aktivno dijeleće ćelije i proliferirajuće ćelije u kulturi
Interakcije
Dokazano je da SHCBP1 ima interakcije sa SHC1.
Kanegra
Kanegra (ital. Canegra) je naseljeno mjesto u sastavu grada Buja, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buje. Kao samostalno naseljeno mjesto, Kanegra postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Valica.
Stanovništvo
Napomena: ''Od 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Valica (grad Umag), u kojemu su podaci sadržani u 1981. i 1991. Kao dio naselja iskazuje se od 1948. do 1991.''