cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citohrom bc
Inhibitori kompleksa III
Postoje tri različite grupe inhibitora kompleksa III.
Neki su komercijalizirani kao fungicidi (derivati strobilurina, od kojih je najpoznatiji azoksistrobin; QoI inhibitori) i kao agensi protiv malarije (atovakvon).
Bezkisični radikali
Mali dio elektrona napušta lanac transporta elektrona prije nego što stigne do kompleksa IV. Prerano curenje elektrona u kisik rezultira stvaranjem superoksida. Relevantnost ove inače manje nuspojave je da su superoksid i druge reaktivne vrste kisika vrlo toksični i smatra se da imaju ulogu u nekoliko patoloških stanja, kao i starenju). Do curenja elektrona dolazi uglavnom na Qo mjestu i stimulirano je antimicinom A. Antimicin A zaključava b hem u reduciranom stanju, sprečavajući njihovu ponovnu oksidaciju na Qi mjestu, što zauzvrat uzrokuje stabilne koncentracije Qo semikinona da raste, pri čemu potonja vrsta reaguje sa kisikom da bi formirala superoksid. Smatra se da efekt visokog membranskog potencijala ima sličan efekt. Superoksid proizveden na Qo mjestu može se osloboditi i u mitohondrijski matriks i u međumembranski prostor, gdje onda može doći do citosola. Ovo bi se moglo objasniti činjenicom da bi kompleks III mogao proizvoditi superoksid kao membranski permeabilan HOO•, a ne kao membranski nepropusni O.
Oznake ljudskih gena
MT-CYB: mtDNK kodirani citohrom b; promjene povezane s netolerancijom na vježbanje
CYC1: citohrom c1
CYCS: citohrom c
UQCRFS1: Rieske gvožđe-sumporni protein
UQCRB: Ubikinon vezujući protein, mutacija povezana s jedarnim nedostatkom mitohondrijskog kompleksa III tipa 3
UQCRH: Protein šarke
UQCRC2: Jezgarne 2, mutacije povezane s nedostatkom mitohondrijsog kompleksa III, jedarni tip 5
UQCRC1: Jezgarni 1
UQCR: 6,4KD podjedinica
UQCR10: 7,2KD podjedinica
Mutacije u genima kompleksa III kod ljudskih bolesti
Mutacije u genima vezanim za kompleks III tipski se manifestiraju kao netolerancija na vježbanje. Prijavljeno je da ostale mutacije uzrokuju septooptičku displaziju i multisistemske poremećaje. Međutim, mutacije u genu BCS1L, odgovornom za pravilno sazrijevanje kompleksa III, mogu dovesti do Björnstadovog i GRACILE sindroma, koji su kod novorođenčadi smrtonosna stanja koja imaju multisistemske i neurološke manifestacije, tipizirajući teške mitohondrijske poremećaje. Patogenost nekoliko mutacija je potvrđena u modelnim sistemima kao što je kvasac.
Do sada je nepoznat stepen do kojeg stupnja su ove različite patološke promjene uzrokovane bioenergetskim deficitom ili prekomjernom proizvodnjom superoksida.
Partije Svjetskog prvenstva u šahu 1896/97.
Ovaj članak sadrži sve partije Svjetskog prvenstva u šahu 1896/97.
! !!width=20px| 1 !!width=20px| 2 !!width=20px| 3 !!width=20px| 4 !!width=20px| 5 !!width=20px| 6 !!width=20px| 7 !!width=20px| 8 !!width=20px| 9 !!width=20px| 10 !!width=20px| 11 !!width=20px| 12 !!width=20px| 13 !!width=20px| 14 !!width=20px| 15 !!width=20px| 16 !!width=20px| 17 !! Pob.!! Bod.
2. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lb5 Lc5 4. c3 Sge7 5. O-O Sg6 6. d4 ed4 7. cd4 Lb6 8. Sc3 O-O 9. a4 a6 10. Lc4 h6 11. h3 d6 12. Le3 Sce7 13. Te1 c6 14. Db3 Lc7 15. Sd2 Tb8 16. Tac1 b5 17. ab5 ab5 18. Ld3 Kh8 19. Se2 f5 20. ef5 Lf5 21. Lf5 Tf5 22. Sg3 Tf8 23. De6 Dc8 24. Dc8 Tfc8 25. Sb3 Kg8 26. Se4 Kf7 27. g3 Ke8 28. Te2 Kd7 29. Tce1 Lb6 30. Lf4 Lc7 31. h4 h5 32. Lg5 Ld8 33. g4 hg4 34. h5 Sf8 35. Sec5 dc5 36. Sc5 Kd6 37. Lf4 Kd5 38. Te5 Kc4 39. Tc1 Kd4 40. Te4 Kd5 41. Td1 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 2 : 0''' Steinitz)
3. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lc4 Lc5 4. c3 Sf6 5. d4 ed4 6. cd4 Lb4 7. Sc3 Se4 8. O-O Lc3 9. bc3 d5 10. La3 dc4 11. Te1 Le6 12. Te4 Dd5 13. De2 O-O-O 14. Se5 The8 15. Sc6 Dc6 16. Te1 Tg8 17. Te5 b6 18. Lc1 g5 19. Tg5 Tg5 20. Lg5 Tg8 21. f4 Ld5 22. g3 Kb7 23. h3 Db5 24. Kh2 Tg6 25. Dc2 f6 26. Lh4 Lc6 27. g4 Dd5 28. Df2 h5 29. g5 fg5 30. Lg5 h4 31. Tf1 Tg8 32. Dd2 a5 33. a4 Te8 34. f5 Tg8 35. Te1 Df5 36. Te5 Df3 37. d5 Dg3 38. Kh1 De5 39. dc6 Kc6 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 3 : 0''' Steinitz)
4. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lb5 Lc5 4. c3 Sge7 5. d4 ed4 6. cd4 Lb4 7. Ld2 Ld2 8. Dd2 d5 9. ed5 Sd5 10. Lc6 bc6 11. O-O O-O 12. Sc3 f6 13. Tfe1 Tb8 14. h3 Lf5 15. Tac1 Dd6 16. Sh4 Ld7 17. Se4 Df4 18. Df4 Sf4 19. Sc5 Lc8 20. b3 Kf7 21. Sf3 Te8 22. Te8 Ke8 23. Te1 Kf7 24. Sd2 Se6 25. Se6 Le6 26. Se4 Ld5 27. Sc5 Tb4 28. Td1 Ke7 29. f3 Kd6 30. Kf2 Tb8 31. Te1 Lf7 32. Se4 Kd7 33. Ke3 Ld5 34. Sc5 Kd6 35. Kd3 h5 36. h4 Th8 37. Kc3 Tb8 38. f4 Tg8 39. g3 g5 40. fg5 fg5 41. Te5 gh4 42. gh4 Tg3 43. Kb4 Tg4 44. Sb7 Kd7 45. Th5 Td4 46. Ka5 Lf7 47. Th6 Td2 48. Sc5 Ke7 49. a4 Td6 50. Th8 Td5 51. b4 Le8 52. Th6 Tf5 53. Te6 Kd8 54. Te4 Lf7 55. Ka6 Ld5 56. Td4 Kc8 57. Ka7 Th5 58. Tf4 Th8 59. h5 La2 60. h6 Ld5 61. h7 La2 62. Te4 Lf7 63. Th4 La2 64. Se4 Lb3 65. a5 Lc2 66. Tg4 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 4 : 0''' Steinitz)
5. partija
'''1. d4 d5 2. c4 e6 3. Sc3 Sf6 4. Lg5 Le7 5. e3 O-O 6. Db3 dc4 7. Lc4 c5 8. dc5 Da5 9. Sf3 Dc5 10. O-O Sc6 11. Ld3 Sb4 12. Lf6 gf6 13. Lb1 Td8 14. a3 Sd5 15. Dc2 f5 16. Sd4 Lf6 17. g4 Sc3 18. bc3 fg4 19. Dh7 Kf8 20. Le4 Ke7 21. Lg6 Tf8 22. Tab1 Dg5 23. Lc2 Th8 24. De4 Le5 25. Tfd1 Lh2 26. Kf1 f5 27. Tb7 Lb7 28. Db7 Kf6 29. Se6 Dg8 30. Sd4 Td8 31. Lf5 Le5 32. Le4 Dc4 33. Ld3 Dc3 34. De4 Ld4 35. ed4 Dd4 36. Dg6 Ke7 37. Te1 Kf8 38. Df5 Kg8 39. De6 Kf8 <tt>½:½</tt> (Stanje: Lasker 4½ : ½''' Steinitz)
6. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lc4 Lc5 4. Sc3 Sf6 5. d3 d6 6. Le3 Le3 7. fe3 Sa5 8. Lb3 Sb3 9. ab3 Sg4 10. De2 f6 11. d4 c6 12. O-O-O De7 13. h3 Sh6 14. g4 Ld7 15. Sh4 g6 16. Sf3 Sf7 17. Tdg1 O-O-O 18. b4 Kb8 19. Df2 Tdf8 20. Dg3 h6 21. Tf1 Sd8 22. Thg1 Se6 23. Tf2 Sc7 24. Tgf1 Tfg8 25. Sh4 Se8 26. b5 Ka8 27. bc6 bc6 28. Sf3 g5 29. Tg2 h5 30. b3 Th6 31. Kb2 Tgh8 32. Df2 Sc7 33. Ta1 Tb8 34. De2 Tb7 35. Tgg1 Th8 36. Tad1 hg4 37. hg4 Tc8 38. Dd3 Le6 39. Sd2 Sb5 40. Sdb1 Tbc7 41. Sa4 Tb7 42. Kc1 Tcb8 43. Tg2 Td7 44. Sbc3 Sc7 45. d5 cd5 46. ed5 Lg8 47. Dc4 Tc8 48. Kb2 Tb8 49. e4 Tdd8 50. Tf2 Tf8 51. Tdf1 Lh7 52. Tf6 Tf6 53. Tf6 Df6 54. Dc7 Dh8 55. Dc6 Tb7 56. Sb5 Kb8 57. Dd6 Kc8 58. Dc6 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 5½ : ½''' Steinitz)
7. partija
'''1. d4 d5 2. c4 e6 3. Sc3 Sf6 4. Lg5 Le7 5. e3 O-O 6. Db3 dc4 7. Lc4 c5 8. dc5 Da5 9. Sf3 Dc5 10. O-O Sc6 11. Le2 Db4 12. Dc2 Ld7 13. Tfd1 Tfd8 14. a3 Da5 15. b4 Dc7 16. Tac1 Le8 17. Lf4 e5 18. Lg3 a6 19. Sa4 Td1 20. Td1 Tc8 21. Sc5 Lc5 22. bc5 Sd7 23. Sg5 Sf8 24. Se4 Tb8 25. Sd6 Ld7 26. Dc3 Le6 27. f4 g6 28. fe5 Da5 29. Da5 Sa5 30. Lf3 Kg7 31. Le1 Sc6 32. Tb1 Sd7 33. Tb7 Tb7 34. Sb7 Sde5 35. Lc3 Kf8 36. Sd6 Sf3 37. gf3 Ke7 38. Kf2 Lb3 39. Se4 Lc2 40. Sf6 h5 41. e4 Ld1 42. Ke3 Ke6 43. Se8 Kd7 44. Sd6 Ke6 45. h4 Sa7 46. Sc4 Sc6 47. Sd2 Se7 48. Kf4 Le2 49. Sb3 Sc6 50. Sc1 Lc4 51. Kg5 Se5 52. Le5 Ke5 53. c6 Kd6 54. f4 Kc6 55. f5 Kd6 56. fg6 fg6 57. Kg6 Ke5 58. Kh5 Lf7 59. Kg5 Ke4 60. Se2 Ke5 61. Sf4 Le8 62. Sg6 Ke6 63. h5 Kf7 64. Se5 Kg7 65. h6 Kh7 66. Sg4 Kh8 67. Sf6 La4 68. Kf4 Lb3 69. Ke3 a5 70. Kd2 a4 71. Kc3 Ld1 72. Kb4 Lc2 73. Sd5 Kh7 74. Sb6 Kh6 75. Sa4 Kg7 <tt>½:½</tt> (Stanje: Lasker 6 : 1''' Steinitz)
8. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lb5 d6 4. d4 Ld7 5. Sc3 Sge7 6. Lg5 f6 7. Le3 Sc8 8. Se2 Le7 9. c3 O-O 10. Ld3 Sb6 11. Sg3 Kh8 12. O-O De8 13. Tc1 Sd8 14. Te1 c5 15. Sd2 Sa4 16. Tc2 b5 17. f4 Se6 18. f5 Sd8 19. d5 Sb7 20. Sf3 c4 21. Le2 Ld8 22. Sh4 g6 23. Lg4 g5 24. Sf3 Sbc5 25. h4 gh4 26. Sh4 Sd3 27. Tf1 Sab2 28. Df3 Lb6 29. Kh2 Tg8 30. Lh6 De7 31. Sh5 Le8 32. Dh3 Sa4 33. Lf3 Sac5 34. Te2 Sd7 35. g3 a5 36. Sg2 b4 37. Se3 Tc8 38. Sd1 bc3 39. Sc3 Ld4 40. Ld2 S7c5 41. Dh4 Lh5 42. Lh5 Tb8 43. Sd1 Sa4 44. La5 Ta8 45. Ld2 c3 46. Lc3 Sc3 47. Sc3 Lc3 48. Tf3 Sc1 49. Tc2 Sa2 50. Tfc3 Sc3 51. Tc3 Tgc8 52. Tb3 Ta2 53. Kh3 Tac2 54. Tb6 T2c3 55. Lg6 Td8 56. Tb7 <tt>½:½</tt> (Stanje: Lasker 6½ : 1½''' Steinitz)
9. partija
'''1. d4 d5 2. c4 e6 3. Sc3 Sf6 4. Lg5 Le7 5. e3 O-O 6. Db3 dc4 7. Lc4 c5 8. dc5 Da5 9. Sf3 Dc5 10. O-O Sc6 11. Le2 Sd7 12. Se4 Db6 13. Le7 Db3 14. ab3 Se7 15. Tfd1 Sd5 16. Lc4 Sb4 17. Td6 b6 18. Sc3 Sc2 19. Tc1 Sb4 20. Ta1 Sc2 21. Ta2 Sb4 22. Ta4 a5 23. Sd4 Sc5 24. Ta1 Tb8 25. Sa4 Sa4 26. ba4 La6 27. La6 Sa6 28. Sc6 Tb7 29. Sa5 ba5 30. Ta6 Tb2 31. Ta5 Td8 32. Tb5 Tc2 33. h3 g5 34. Tbb1 Tdd2 <tt>½:½</tt> (Stanje: Lasker 7 : 2''' Steinitz)
10. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lb5 a6 4. Lc6 dc6 5. Sc3 Lg4 6. h3 Lf3 7. Df3 Se7 8. d3 c5 9. Dg3 Sg6 10. Le3 Ld6 11. O-O-O O-O 12. h4 Sf4 13. Kb1 Se6 14. Dg4 De8 15. Se2 Sd4 16. Sd4 ed4 17. Lh6 Le5 18. Lc1 De6 19. De2 f5 20. f4 Ld6 21. e5 Le7 22. h5 Tad8 23. g4 b5 24. Tdg1 c4 25. Tg2 cd3 26. cd3 fg4 27. Tg4 Tf5 28. Thg1 Lf8 29. Tg5 Tg5 30. Tg5 Td5 31. Df3 Td7 32. De4 Td5 33. Tg2 c6 34. Te2 Dg4 35. e6 Le7 36. Tc2 Dh5 37. Tc6 Td8 38. Ta6 De8 39. Ta7 h5 40. f5 h4 41. Dg4 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 8 : 2''' Steinitz)
12. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lb5 a6 4. La4 d6 5. d4 Ld7 6. Lb3 Le7 7. de5 de5 8. Dd5 Le6 9. Dd8 Td8 10. Le6 fe6 11. c3 Sf6 12. Sbd2 Lc5 13. b4 La7 14. a4 b5 15. Ke2 Lb6 16. ab5 ab5 17. Se1 Tf8 18. f3 Tf7 19. Sb3 Se4 20. Lb2 Sd6 21. Tf1 Sc4 22. Lc1 Se7 23. Lg5 Sd5 24. Ld8 Sf4 25. Kd1 Td7 26. Kc2 Se3 27. Kb2 Sf1 28. Lg5 Se3 29. Lf4 ef4 30. Tc1 e5 <tt>0:1</tt> (Stanje: Lasker 9 : 3''' Steinitz)
13. partija
'''1. d4 d5 2. c4 e6 3. Sc3 Sf6 4. Lg5 Le7 5. e3 O-O 6. Db3 dc4 7. Lc4 c5 8. dc5 Sbd7 9. Sf3 Sc5 10. Dc2 a6 11. Td1 Da5 12. Sd2 b5 13. Le2 Lb7 14. O-O Tac8 15. Db1 b4 16. Sc4 Dc7 17. Lf4 e5 18. Le5 Dc6 19. Lf3 De6 20. Lf6 Lf3 21. gf3 bc3 22. Le7 De7 23. Td5 Tc6 24. Tfd1 Tg6 25. Kf1 Th6 26. Sd6 Th2 27. Tc5 Dh4 28. Se4 f5 29. Sg3 Tf2 30. Kf2 Dh2 31. Kf1 Dg3 32. Tc3 Df3 33. Ke1 f4 34. Dd3 Dg3 35. Kd2 f3 36. Kc1 f2 37. Dc4 Kh8 38. Df4 Df4 39. ef4 g5 40. Tf3 <tt>0:1</tt> (Stanje: Lasker 9 : 4''' Steinitz)
14. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lb5 a6 4. Lc6 dc6 5. Sc3 f6 6. d4 ed4 7. Dd4 Ld6 8. Le3 Se7 9. Sd2 c5 10. Dd3 b5 11. De2 c4 12. Dh5 g6 13. Dh6 Kf7 14. f4 Df8 15. Dh4 Sc6 16. Sd5 f5 17. Df6 Kg8 18. Df8 Lf8 19. Sc7 Tb8 20. O-O-O Kf7 21. Sf3 h6 22. e5 Le7 23. Sd5 Ld8 24. h4 Tg8 25. The1 Le6 26. Lc5 b4 27. Se3 Tb5 28. Ld6 c3 29. b3 a5 30. Td3 a4 31. Sd4 Sd4 32. Td4 Lh4 33. Te2 ab3 34. cb3 Le7 35. Sc2 g5 36. Le7 Ke7 37. Sb4 gf4 38. Sc6 Kf7 39. Tf4 Tg4 40. Td4 h5 41. Sd8 Ke7 42. Se6 Ke6 43. Td6 Ke7 44. Th6 Te4 45. Tf2 Tbe5 46. Th5 Ke6 47. Th6 Kd5 48. Tf6 Kd4 49. Td6 Kc5 50. Td8 Te2 51. Tf3 Ta2 52. Tc3 Kb4 53. Tc2 Tc2 54. Kc2 Te2 55. Td2 Te4 56. Tf2 Tg4 57. Kb2 Te4 58. g3 Te5 59. Tf4 Kb5 60. Ka3 Td5 61. Tf3 Ka5 62. b4 Kb5 63. Kb3 Kb6 64. Kc4 Kc6 65. Tb3 Te5 66. b5 Kb6 67. Kd4 Te4 68. Kd5 Te8 69. Kd6 Te1 70. Tf3 Kb5 71. Tf5 Kc4 72. g4 Kd4 73. g5 Tg1 74. Ke6 Ke4 75. Kf6 Ta1 76. g6 Ta7 77. Te5 Kf4 78. Te7 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 10 : 4''' Steinitz)
15. partija
'''1. d4 d5 2. c4 e6 3. Sc3 Sf6 4. Lg5 Le7 5. e3 O-O 6. Db3 dc4 7. Lc4 c5 8. dc5 Sfd7 9. Le7 De7 10. Sf3 Sc5 11. Dc2 Sc6 12. a3 b6 13. O-O Lb7 14. Tfd1 Tac8 15. De2 Tfd8 16. Td8 Td8 17. Td1 h6 18. Dc2 Sd7 19. Le2 Sde5 20. Se5 Se5 21. Da4 Td1 22. Dd1 Dg5 23. g3 De7 24. Dd4 Sd7 25. Sb5 La6 26. Sc3 e5 27. Dd2 Le2 28. De2 Dd6 29. Dc4 Sc5 30. b4 Se6 31. Sd5 Sg5 32. Kg2 Kh8 33. Dc8 Kh7 34. Df5 Kh8 35. Dc8 Kh7 36. Df5 Kg8 <tt>½:½</tt> (Stanje: Lasker 10½ : 4½''' Steinitz)
16. partija
'''1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Lb5 a6 4. La4 d6 5. d4 Ld7 6. Lb3 ed4 7. Sd4 Sf6 8. Sc3 Le7 9. Sde2 Sa5 10. O-O O-O 11. f3 Te8 12. Le3 Lf8 13. Dd2 Sb3 14. ab3 Le6 15. Sf4 Sd7 16. Tad1 c6 17. Df2 Da5 18. Dg3 Se5 19. Sfe2 Ld7 20. Sd4 b5 21. h3 b4 22. Sb1 c5 23. Se2 Da2 24. f4 Sc6 25. Lc5 Te4 26. Sbc3 bc3 27. Sc3 Db2 28. Se4 Dc2 29. Sf6 Kh8 30. Sd7 dc5 31. Df3 Tc8 32. Se5 Se5 33. fe5 c4 34. bc4 Dc4 35. Kh1 a5 36. Td7 a4 37. Tf7 Lb4 38. Tf4 Dc5 39. Dg4 La3 40. Ta4 Te8 41. Df3 Lb2 42. Ta8 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 11½ : 4½''' Steinitz)
17. partija
'''1. d4 d5 2. c4 e6 3. Sc3 Sf6 4. Lg5 Le7 5. e3 O-O 6. Db3 Sbd7 7. Sf3 c6 8. Ld3 dc4 9. Lc4 b5 10. Le2 a6 11. a4 b4 12. Sb1 c5 13. Sbd2 Lb7 14. a5 cd4 15. ed4 Sd5 16. Le3 Ld6 17. Sc4 Lc7 18. Lg5 f6 19. Ld2 De7 20. Se3 Tab8 21. Lc4 Tfd8 22. O-O Sf8 23. Tfe1 Df7 24. Sf1 Kh8 25. Sg3 Lg3 26. hg3 Sg6 27. Dd3 Td6 28. Te2 Lc8 29. Se1 Dd7 30. Sc2 e5 31. Tae1 Lb7 32. Db3 Lc6 33. Sb4 Sb4 34. Lb4 Td4 35. Dc3 Lg2 36. Kg2 Dc6 37. Te4 Te4 38. Te4 De4 39. Kg1 Db7 40. Lc5 Td8 41. Le2 e4 42. b4 Se5 43. Le3 Sd3 44. Lb6 Tc8 45. Dd4 h6 46. Kh2 Se5 47. Dd1 Tc3 48. Dd6 Sf3 49. Kg2 Df7 50. g4 Da2 51. Lf1 Sh4 52. Kg1 Tc1 53. Le3 Sf3 54. Kg2 Tf1 55. Da6 Tg1 56. Kh3 Dd5 57. Dc8 Kh7 58. a6 Th1 59. Kg2 Tg1 60. Kh3 Th1 61. Kg2 Sh4 62. Kh1 Dd1 63. Kh2 Df1 <tt>1:0</tt> (Stanje: Lasker 12½ : 4½''' Steinitz)
Vanjski linkovi
]
Nekropola sa stećcima u Kruševu (Mostar)
Nekropola Šarampovlje (Vitina) u Kruševu smještena je na jugoistočnoj strani Mostarskog blata, oko 7 km zračne linije u pravcu jugozapada, uz regionalnu cestu Mostar–Čitluk
Prostire se na 3035 kvadratnih metara i broji 122 stećka (60 u formi ploče, 59 u formi sanduka i 3 u formi sljemenjaka). Materijal od kojeg su spomenici pravljeni je fino obrađeni kamen. Pojedini stećci su utonuli ili zasuti zemljom.
Ukrašeno je ukupno 30 nadgrobnika. Na velikom broju stećaka izvedene su bordure i friz od cik-cak linija, frizovi od povijene loze sa trolistom, ljiljanima, rozetama, mačem, vodenicom, kamenicom, scenama lova i plesa i kopljem (mačem). U sredini ploče sa natpisom nalazi se ukras u obliku štita sa mačem, dok se po obrubima u vidu širokog okvira nalaze figure sidra. Štit je pravokutnog oblika duljine 104 cm, balčak se nalazi iznad štita duljine 20 cm, a krsnica 22 cm. Ispod štita izlazi vrh mača.
Nacionalni spomenik
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 7. do 13. jula 2009. godine, donijela je odluku da se nekropola proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 122 stećaka
Natpisi
Na dva stećka evidentirano je postojanje natpisa koji pominju Ivana Maršića i kneza Radišu Zloušića, kao i dijak (pisara ili klesara) Vukovića. Grafika slova, figura štita u obliku trouglova, upotrebe naziva kneza, kao i porodice Zloševića (Zloušića) datira ove stećke u period XIV. ili XV. stoljeća.
Na stećku br. 77. evidentiran je ćirilični natpis iz XV vijeka, koji se odnosi na Ivana Maršića. Natpis je interesantan ne samo po sadržaju već i po upotrebi slova za pisanje broja 88 (PN). Marko Vego je natpis pročitao kao:
Običaj bilježenja godina slovnim oznakama za brojeve karakterističan je za srednji vijek, a u nekim sredinama (u istoriji srpske pismenosti, na primjer) taj običaj očuvao se do kraja 17. pa i u 18. vijeku. Ćirilično slovo p ima vrijednost broja 80, a takozvano osmerično i (H) ima brojnu vrijednost 8. Pisar je vjerovatno želio naglasiti da je Ivan Maršić živio mnogo na zemlji i da s nje na onaj svijet nije ništa ponio. Moguće je da natpis znači da Ivan Maršić nije ništa bio na ovoj zemlji iako je dugo živio.
Drugi natpis evidentiran je na stećku br. 107. i odnosi se na kneza Radišu Zloušića. Marko Vego je natpis pročitao;
Na osnovu grafije slova, figura štita u obliku trougla, upotrebe naziva kneza, kao i porodice Zloševića upućuje na vrijeme nastanka u period XIV. ili XV. stoljeća. Ispod ove ploče Marko Vego je evidentirao postojanje velike grobnice, ozidane lijepo klesanim kamenom, dubine oko 2 m. U vrijeme obrade natpisa zabilježeno je da je grobnica bila otvorena sa južne strane te da su kosti u grobnici bile pomjerene. Slova na ovom natpisu imaju obilježja grafije XV. stoljeća te da prezime Radiše Zloušića nije neobično u krajevima Hercegovine. U povelji humskog župana Radoslava iz 1254. godine spominje se potpisnik (svjedok) Pribin Zlošević, čije je prezime dosta slično Zloušićima iz Kruševa.
SCN5A
NaV1.5 je podjedinica integralnog membranskog proteina i tetrodotoksin-otporni naponski natrijev kanal. NaV1.5 se prvenstveno nalazi u srčanom mišiću, gdje posreduje u brzom dotoku Na+-iona (INa) preko ćelijske membrane, što rezultira brzom depolarizacijskom fazom srčanog akcijskog potencijala. Kao takav, ima glavnu ulogu u širenju impulsa kroz srce. Veliki broj srčanih bolesti je povezan sa mutacijama u NaV1.5 (vidi paragraf genetika). SCN5A je gen koji kodira srčani natrijski kanal NaV1.5.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 2.016 aminokiselina, а molekulska težina 226.940 Da.
Struktura gena
SCN5A je visoko konzerviran gen koji se nalazi na ljudskom hromosomu 3, gdje se prostire na više od 100 kb. Gen se sastoji od 28 egzona, od kojih egzon 1 i dijelom egzon 2 čine 5' neprevedenu regiju (5' UTR) i egzon 28 3' netranslatiranu regiju RNK (3' UTR). SCN5A je dio porodice od 10 gena koji kodiraju različite tipove natrijumskih kanala, tj. moždane (NaV1.1, NaV1.2, NaV1.3, NaV1.6), neuronske kanale (NaV1.7, NaV1.8 i NaV1.9), kanale skeletnih mišića (NaV1.4) i srčani natrijski kanal NaV1.5.
Varijante prerade
Više od 10 različitih izoformi prerade opisano je za SCN5A, od kojih nekoliko ima različita funkcionalna svojstva. U srcu su uglavnom izražene dvije izoforme (odnos 1:2), od kojih najmanje dominantna sadrži dodatni glutamin na poziciji 1.077 (1077Q). Štaviše, različite izoforme se eksprimiraju tokom života fetusa i odrasle osobe, a razlikuju se po uključivanju alternativnog egzona 6.
Struktura i funkcija proteina
NaV1.5 je veliki transmembranski protein sa četiri repetitivna transmembranska domena (DI-DIV), koji sadrži po šest transmembranskih sekcija (S1-S6). Područje pora kanala, kroz koje protiču Na+ioni, formirani su segmentima S5 i S6 kod četiri domena. naposka osjetljivost posredovana je preostalim segmentima, od kojih pozitivno nabijeni S4 segmenti imaju osnovnu ulogu. NaV1,5 kanali pretežno posreduju natrijsku struju (INa) u srčanim ćelijama. INa je odgovoran za brzo podizanje akcijskog potencijala i kao takav ima ključnu ulogu u širenju impulsa kroz srce. Konformacijsko stanje kanala, koje je ovisno o naponu i vremenu, određuje da li je kanal otvoren ili zatvoren. Na membranskom potencijalu mirovanja (oko -85 mV), NaV1,5 kanali su zatvoreni. Na stimulus (putem provođenja od iz susjedne ćelije), membrana se depolarizira i NaV1,5 kanali se otvaraju kretanjem S4 segmenata prema van, što dovodi do iniciranja akcijskog potencijala. Istovremeno, proces koji se naziva "brza inaktivacija" rezultira zatvaranjem kanala u roku od nekoliko milisekundi. U fiziološkim uslovima, kada su inaktivirani, kanali ostaju u zatvorenom stanju sve dok se ćelijska membrana ne repolarizira, pri čemu je neophodan oporavak od inaktivacije prije nego što ponovo postanu dostupni za aktivaciju. Tokom akcijskog potencijala, perzistira vrlo mali dio natrijeve struje i ne inaktivira se u potpunosti. Ova struja se naziva "trajna struja", "kasna struja" ili "INa,L’. Također, neki kanali mogu se reaktivirati tokom faze repolarizacije akcijskog potencijala, na rasponu potencijala gdje inaktivacija nije potpuna i pokazuje preklapanje sa aktivacijom, stvarajući takozvanu „struju prozora“.
Genetika
Mutacije u SCN5A, koje mogu dovesti do gubitka i/ili povećanja funkcije kanala, povezane su sa spektrom srčanih bolesti. Patogene mutacije općenito pokazuju autosomno dominantni obrazac nasljeđivanja, iako su također opisani složeni heterozigotni oblici mutacija SCN5A. Također, mutacije mogu djelovati kao modifikator bolesti, posebno u porodicama u kojima se nedostatak direktne uzročnosti odražava složenim obrascima nasljeđivanja. Važno je napomenuti da značajan broj osoba (2-7%) u općoj populaciji nosi rijetku (populacijsku učestalost) <1%), varijantu koja mijenja protein, naglašavajući složenost povezivanja mutacija direktno s uočenim fenotipovima. Mutacije koje rezultiraju istim biofizičkim efektom mogu dovesti do različitih bolesti.
Do danas su mutacije gubitka funkcije bile povezane sa Brugada sindromom (BrS),  progresivnom bolesti srčane provodljivosti (Lev-Lenègreovm bolesti),  dilatacijskom kardiomiopatijom (DCM),  sindromom bolesnih sinusa, i pretkomorskom fibrilacijom.
Mutacije koje rezultiraju povećanjem funkcije su uzrok za sindrom dugog QT-a tip 3 a također su odnedavno uključeni u multifokusne ektopijske Purkinjeove prevremene kontrakcije (MEPPC) Neke mutacije pojačanja funkcije su također povezane sa PF i DCM. Pojačanje funkcije NaV1,5 općenito se odražava povećanjem INa,L, usporenom brzinom inaktivacije ili pomakom u ovisnosti o naponu aktivacije ili inaktivacije (što rezultira povećanom strujom gorepomenutog prozora).
Vjeruje se da se SCN5A mutacije mogu naći kod nesrazmjernog broja ljudi koji imaju sindrom iritabilnog crijeva, posebno varijantu u kojoj preovlađuje zatvor (IBS-C). Nastali defekt dovodi do poremećaja u funkciji crijeva, utičući na Nav1.5 kanal, u glatkim mišićima debelog crijeva i ćelijama pejsmejkera. Istraživači su uspjeli izliječiti slučaj IBS-C sa meksiletinom kako bi se obnovili Nav1.5 kanali, poništivši zatvor i bol u trbuhu.
Metafaza (mitoza)
mini|150px|Prometafaza: Jedarna membrana se razlaže, a mikrotubule ulaze u jedarni prostor. One se kače za centromere ili su u interakciji sa suprotnim mikrotubulama. Metafaza mitoze je period za vrijeme okupljanja hromosoma u ekvatorskoj ravni diobenog vretena. Na osnovu slike u tom procesu pozicioniranja, obično se dijeli na prometafazu i metafazu u užem smislu.
Prometafaza
thumb|desno|150px|Ćelija u prometafazi Jedrova opna (kariomembrana) se raspada na fragmente i razgrađuje. Mikrotubule koje rastu iz centrosoma na polovima (krajevima) vretena prihvataju sada jako kondenzovane hromosome. U području centromere, svaka sestrinska hromatida ima posebnu proteinsku strukturu zvanu kinetohor. Neke od mikrotubula vretena se vežu za kinetohore i naglo ih pokreću. Druge mikrotubule vretena stvaraju kontakt sa mikrotubulama suprotnog kraja. Sile koje vrše pokretački proteini povezani sa mikrotubulama vretena pokreću hromosome prema centralnom regionu ćelije. Prometafaza označava neposredni prelaz profazne u metafaznu poziciju hromosoma.
Metafaza
mini|150px|Metafaza Hromosomi su poredani u metafaznoj ploči. mini|150px|Ćelija u metafazi U metafazi, mitotsko vreteno je u potpunosti formirano, sa polovima na suprotnim krajevima ćelije. Hromosomi zauzimaju položaj u ekvatorijalnoj ravni. "Putovanje" hromosoma u ekvatorijalnu ravan naziva se metakineza, a završava sa obrazovanjem ekvatorijalne ili metafazne ravni, tj. postavljanjem hromosoma u ekvatorijalnu ravan ćelije. Metafazna ravan je zamišljena ravan koja je na jednakoj udaljenosti od oba pola (kraja) vretena. Kinetohore dvije sestrinske hromatide svakog hromosoma se okreću prema suprotnim polovima vretena. Mikrotubule koje su pričvršćene za posebno određenu hromatidu, dolaze sa jednog pola vretena, a mikrotubule pričvršćene za njenu sestrinsku hromatidu dolaze sa suprotnog pola vretena.
U eksperimentalnim uslovima mitoza se može zaustaviti u metafazi izlaganjem ćelija djelovanju kolhicina (derivat biljke mrazovca Colchicum autumnale), što su opisali Blakeslee i Avery 1937. Kolhicin sprečava formiranje diobenog vretena, pa stoga u metafazi mitoze izostaje nakupljanje hromosoma u ekvatorskoj ravni (metafaznoj ploči). Maksimalno kondenzirani hromosomi ostaju raspršeni po ćeliji i stoga ih je lahko moguće izbrojati i analizirati njihovu morfologiju. Upravo je otkriće djelovanja i upotreba kolhicina omogućila utvrđivanje tačnog broja hromosoma čovjeka. Tijo i Levan su 1956. radeći sa kulturama fibroblasta ljudskog embrija, utvrdili da diploidni set u ćelijama čovjeka čini 46 hromosoma. Danas je upotreba kolcemida (sintetskog analoga kolhicina) standardna procedura u kliničkoj citogenetici prilikom tretmana ćelija u kulturi za analizu kariotipa.
Yoshio Ninomine
Yoshio Ninomine, rođen 2. jula 1942. u prefekturi Hokkaido je nekadašnji japanski biatlonac.
Karijera
Ninomine je bio jedan od dvojice biatlonaca, koji su nastupili na Zimskim olimpijskim igrama za Japan na ZOI 1964. u austrijskom Innsbrucku. Kao i većina japanskih sportista na ovim Igrama pripadao je Oružanim snagama Japana. Prvi je japanski biatlonac koji je nastupio na Olimpijskim igrama.
Svjetska prvenstva
Nastupio je dva puta na Svjetskom prvenstvu u biatlonu i to na Svjetskom prvenstvu 1967 i Svjetskom prvenstvu 1969. Najbolji mu je rezultat bilo 36-o mjesto 27. februara 1969. u poljskom Zakopane na SP 1969, u utrci na 20 km, kada je od ukupno 56 takmičara s deset promašaja i zaostatkom od 11:36.2 min bio iza pobjednika sovjetskog biatlonca Aleksandra Tihonova. U prvom nastupu u štafeti na SP 1967. u istočnonjemačkom Altenberguu 19. februara 1967. u utrci 4 × 7,5 km s Mikijem Shibuyajem, Isao Onom i Shozom Okuyamom s zaostatkom od 20:54.4 min u odnosu na pobjedničku norvešku štafetu u sastavu: Jon Istad, Ragnar Tveiten, Ola Wærhaug i Olav Jordet. U utrkama štafeta najbolji plasman mu je bilo sedmo mjesto, od ukupno četrnaest štafeta u štafeti na 4 × 7,5 km kada je s Mikijem Shibuyaom, Yoshiyuki Shirateom i Isaom Onom, sa zaostatkom od oko 13 min bio iza, u to vrijeme, nepobjedive sovjetske štafete u sastavu: Viktor Mamatov, Rinat Safin, Vladimir Gundarcev i Aleksandar Tihonov.
Prestanak karijere
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 1974. godine.
Afrički kup nacija 2006.
mini|desno|260px| Ekipe učesnice i njihove pozicije na Afričkom kupu nacija 2006. Afrički kup nacija 2006. je bilo 25. kontinentalno nogometno takmičenje Afrike. Prvenstvo se odigralo u Egiptu od 20. januara do 10. februara 2006. godine. Na turniru je učestvovalo 16 ekipa. Na kraju prvenstva Egipat je peti put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojila Obala Slonovače a treće Nigerija. Samuel Eto'o, reprezentativac Kameruna je bio najbolji strijelac prvenstva sa pet postignutih golova.
Ekipe učesnice
Afričke kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo 2006. su ujedno bile i kvalifikacije za Afrički kup nacija 2006. Nakon preliminarnog takmičenja ekipe su bile raspoređene u grupe. Svaka grupa je sačinjavala šest reprezentacija. Prvoplasirane ekipe kvalifikacijskih grupa su obezbjedile učešće na Svjetskom prvenstvu i Afričkom kupu nacija 2006. dok su drugoplasirane i trećeplasirane obezbjedile učešće samo na Afričkom kupu nacija. Libija, kao najbolja četvrtoplasirana ekipa je također obezbjedila učešće na prvenstvu.
Na Kupu nacija je učestvovalo 16 ekipa članica CAF-a :
Grupna faza
Utakmice su igrane po EET (UTC +2) vremenu.
Lista strijelaca
Samuel Eto'o je bio najbolji strijelac prvenstva sa pet postignutih golova. Na nogometnom šampionatu je odigrano 32 utakmice te postignuto 73 gola što je iznosilo 2.28 postignutih golova po utakmici. Ukupno se 47 nogometaša upisalo u listu strijelaca.
Subotica (Banja Luka)
Subotica je naseljeno mjesto u gradu Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina.
Bitka kod Veledže
Bitka kod Veledže bila je treća veća bitka tokom muslimaskog osvajanja Perzije.
Uvod
Nakon smrti poslanika Muhammeda Ebu Bekr je izabran za prvog halifu. Na toj poziciji je ostao period od 27 mjeseci, tokom kojeg je slomio pobunu arapskih plemena širom Arabije u kampanji koju je poveo protiv otpadnika i vratio vlast Medine nad Arabijom. Kada je pobuna uspješno okončana, Ebu Bekr je otpočeo rat osvajanja. Pokrenuo je vojnu kampanju protiv sasanidskog Perzijskog carstva i Bizantije i na taj način pokrenuo historijski poduhvat poznat po tome da je u samo nekoliko desetljeća stvoreno jedno od najvećih carstava u historiji. Nakon rata protiv otpadnika, Ebu Bekr je izvršio prepad graničnih perzijskih gradova na teritoriji današnjeg Iraka. Nakon uspjeha tih upada na perzijsku teritoriju, Ebu Bekr je planirao da proširi teritoriju nad kojom je imao vlast kao halifa. Započeo je s Irakom, koji je u to doba bio pod perzijskom okupacijom. Nakon vijekova perzijske slave i moći, za Ebu Bekra je bilo važno da njegove ekspedicije ne dožive poraz jer bi to kod vlastitih snaga potvrdilo i ojačalo dotadašnji strah od perzijske vojne sile koja se tada nalazila na vrhuncu svoje moći. Zbog toga je odlučio da se njegova vojska sastavi isključivo od dobrovoljaca znajući važnost i odlučnost takvih boraca kao i to da vojsku predvodi njegov najbolji vojskovođa Halid ibn Velid. Muslimanska vojska je napala sasanidsko persijskog carstvo u aprilu 633. godine i porazila perzijsku vojsku u dvije uzastopne bitke: bitka lanaca i bitka na rijeci. Osnovni Halidov plan je bio da nanese što je moguće teže gubitke perzijancima kao i da taktiku podredi tome da mu na vlastitom putu do cilja, a to je bio grad Hira, perzijanci pruže što slabiji otpor. Ostvarujući istovremeno te dvije zamisli, Halid ibn Velid je izgradio imidž blistavog vojskovođe.
Priprema muslimanske vojske za bitku
U bitci na rijeci, prethodnoj bitci koju je Halid vodio protiv Perzijanaca, muslimanska vojska je ostvarila važnu pobjedu. Do bitke kod Veledže, Halid ibn Velid je organizovao efikasnu obavještajnu mrežu koju su sačinjavali lokalni Arapi koji su bili neprijateljski raspoloženi prema Perzijancima. Posredstvom ove mreže, Halid je saznao o novoj koncentraciji perzijske vojske u području Veledže kao i o njenoj brojnosti. Na svom putu do grada Hire, upravo se Veledža nalazila na direktnoj ruti. Sa vojskom od oko 15.000 boraca, Halid je krenuo u pravcu Hire, krećući se brzim tempom duž južnog ruba velike močvare. Nekoliko dana prije nego što se očekivala vojska koju je predvodio Behmen, Halidova vojska je stigla i ulogorila se na maloj udaljenosti od Veledže. Veliki broj preživjelih Perzijanaca koji su pobjegli iz ranijih bitaka su ponovo uzeli oružje u ruke. Muslimani su se suočili sa dva izazova, jednim strateškim i jednim taktičkim:
Male stidne usne
Struktura i funkcioniranje
Minora labia proteže se od klitorisa koso prema dolje, bočno i prema nazad s obje strane vulvskog predvorja, završavajući između dna tog predvorja i velikih stidnih usana. Krajevi (stražnji i dno su obično spojeni preko srednje linije pregibom kože, zvanog frenulum labia minora ili četverougaonik.
Sa prednje strane, svaka usnena viljuška dijeli se na dva dijela koji okružuju klitoris. Gornji dio svake usne prolazi iznad klitorisa da bi se povezao s gornjim dijelom druge usne – koji ie često malo veći ili manji –  formirajući pregib koji nadvisuje glans clitoridis (vrh klitorisa ili glava); ovaj se preklop zove klitorisni poklopac. Donji dio prolazi ispod glavića klitorisa i ujedinjuje se s njegovom podlogom, formirajući, s unutarnjom usnom suprotne strane, '' frenulum clitoridis. thumb|left|Depilirana [[vulva sa anatomskim obilježima]]
Bitka kod Veledže
Raspored vojske
thumb|right|250px|Raspored muslimanske (crveno) i perzijske vojske (plavo) Bojno polje se nalazilo u ravnici, između 2 niska, ravna grebena. Sjeveroistočni dio ravnice se otvarao u neplodnu pustinju. Na maloj udaljenosti od sjeveroistočnog grebena tekao je ogranak rijeke Eufrat. Perzijski komandant Enderzegar rasporedio je svoje trupe u centru ove ravnice, u pravcu jug-istok. Halid je svoju vojsku rasporedio u istom pravcu, okrenutu prema Perzijancima. Centar bojnog polja, odnosno centar između dvije vojske se nalazio oko 2 km jugoistočno od sadašnjeg Ain ul Muharia, odnosno oko 35 km jugoistočno od sadašnjeg grada Nadžafa.
Male stidne usne
Struktura i funkcioniranje
Klitorisnaa kapa, analogno prepuciju penisu kod muškaraca, služi za pokrivanje većine osovine, a ponekad i glansa (koji je vrlo osjetljiv na dodir) kako bi zaštitili klitoris od mehaničkih iritacija i od suhoće. Ipak, kapa je pomična i može kliznuti tokom erekcije klitorisa ili se malo povući prema gore za veće izlaganje klitorisa seksualnoj stimulaciji. Frenulum (latinski za „mali bridovi“) je elastična traka tkiva, pričvršćena jednim svojim krajem na osovinu klitorisa i glans, a drugim krajem na prepucij. Omogućuje dvosmjerno pomicanje klitorisnog poklopca: prvo, može se proširiti kako bi se kapuljača pomaknula prema gore kako bi se izložio glavić za stimulaciju ili higijensko čišćenje, a drugo, omogućilo je povlačenje kape natrag kako bi se zaštitilo
Bitka kod Veledže
Raspored vojske
Perzijska konjica je bila dosta brojnija od muslimanske. Uglavnom je bila sastavljena od teške konjice i bila je stacionirana iza krila, da osigurava krila perzijske vojske. Halid ibn Velid je imao oko 5.000 konjanika i oko 10.000 pješadije. Znajući za brojčanu inferiornost svoje konjice, on je zamislio veliki taktički manevar. Plan se sastojao u tome da u potpunosti dovede u okruženje perzijsku vojsku koristeći svoju lahku konjicu koja je u tom pogledu bila superiorna. Umjesto da transformiše svoju konjicu preko bokova (kao što je to učinio Hanibal u bitci kod Kane), Halid je iskoristio pogodnost terena i postavio dio konjice iza zapadnog grebena na bojnom polju. Podijelio je svoju konjicu na dva dijela od oko 2.000 konjanika u svakoj grupi šaljući ih iza zapadnog grebena noć prije bitke. Tu su čekali Halidov signal da napadnu perzijance s leđa.
Male stidne usne
Histologija
Na suprotnim površinama malih usana nalaze se brojne [[lojne žlijezdeg] koje nisu povezane sa folikulima dlake. Na tim površinama nalaze se [[slojeviti skvamozni epitel].
Kao i cijelo područje vulvnog vestibula, sluz koju izlučuju te žlijezde štiti stidne usne od suhoće i mehaničkih iritacija.
Bitka kod Veledže
Posljedice
Nakon razbijanja i druge vojske Perzijskog carstva i njihovih kršćanskih arapskih saveznika u završnoj bitci kod Uleisa, muslimanska vojska pod komandom Halid ibn Velida osvaja i grad Hiru, glavni grad Mezopotamije, krajem maja 633. godine. Kasnije slijedi osvajanje Al Anbara i uspješna opsada Ajnu Temra. Sa padom glavnih gradova, cijeli južni i centralni Irak, izuzev Ktesifona, se našao pod muslimanskom kontrolom. 634. godine, Ebu-Bekr je naredio Halidu ibn Velidu da nastavi prema Siriji, s polovinom svoje vojske i da izvrši invaziju Bizantijskog Carstva.
Male stidne usne
Varijacija
Budući da je tanji od vanjskih stidnih usana, unutrašnji usni rub može biti i uži od prethodnog ili širi od velikih usana, tako da strši u pudendal razrez i čini izraz "minora" (latinski za manje) u suštini neprimjenjivo u tim slučajevima. Također mogu biti glatke ili nabrane, a posljednje su karakteristične za duže ili šire unutrašnje stidne usne.
Od 2003. do 2004. godine, istraživači sa Odjela za ginekologiju bolnice Elizabeth Garret Anderson iz Londona izmjerili su usne i druge genitalne strukture 50 žena u dobi od 18 do 50 godina, sa srednjom dobi od 35,6. Od tada je studija kritikovana zbog "male i homogene skupine uzoraka" koja se sastoji uglavnom od bijelih žena. Rezultati su bili:
Kališovec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kališovec je imao 46 stanovnika.
Lužičkosrpski jezici
Lužičkosrpski jezici (gornjolužičkosrpski: serbska rěč; donjolužičkosrpski: serbska rěc) dva su usko povezana, ali samo djelimično međusobno razumljiva zapadnoslovenska jezika kojima govore Lužički Srbi, zapadnoslavenska manjina u regiji Lužica u istočnoj Njemačkoj. Klasificirani su kao zapadnoslavenski ogranak indoevropskih jezika i stoga su usko povezani s druge dvije zapadnoslavenske podskupine: lehitskom i češko-slovačkom. Historijski gledano, jezici su bili poznati i kao vendijski (nazvani po Wendovima, najranijim slavenskim narodima u modernoj Poljskoj i Njemačkoj) ili lužički. ISO 639-2 kôd jezika je wen.
Dva lužičkosrpska jezika i književni standardi su gornjolužičkiosrpski (hornjoserbsce), kojim govori oko 20.000-25.000 ljudi u Saksoniji, i donjolužičkosrpski (dolnoserbski) kojim govori oko 7.000 ljudi u Brandenburgu. Područje u kojem se govore ova dva jezika poznato je kao Lužica (Lausitz na njemačkom jeziku).
IC 3294
IC 3294 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Besramnici (1. sezona)
Prva sezona Besramnika, američke drama serije bazirane na istoimenoj britanskoj seriji Paula Abbotta sa izvršnim producentima John Wellsom, Paul Abbottom i Andrew Stearnom i producentom Michaelom Hissrichem, počela je sa prikazivanjem 9. januara 2011. godine u nedjelju u 22:00 po lokalnom vremenu na premium televizijskoj mreži Showtime. Sezona se završila 27. marta 2011. godine sa 12 epizoda. Premijeru je gladalo 982.000 osoba, što je najveći broj za premijeru bilo kakve serije sve od serije Ko živ, ko mrtav 2003. godine. Epizoda "Casey Casden" je pridobila 1,45 miliona gledalaca, što je učinilo da Besramnici postanu najgledanija drama serija u prvoj godini prikazivanja na mreži Showtime. Završnu epizodu serije je gledalo 1,16 miliona osoba.
Pregled
Serija se fokusira na disfunkcionalnu porodicu Franka Gallaghera, samohranog oca šestero djece. Dok se on opija, djeca se moraju brinuti sama za sebe. Prva sezona se uglavnom fokusirana na uspone i padove Fionine nove veze sa Stevom Lishmanom. Veza im započinje nakon što Fionina torba biva ukradena u noćnom klubu, te nakon što je Steve pokuša vratiti od pljačkaša. Sezona također prati priču Gallagherovih susjeda Kevina i Veronice dok bivaju prinuđeni da postanu udomiteljski roditelji nakon problema sa začećem djece. Frank upozna Sheilu Jackson, majku Lipove djevojke Karen, nakon čega ovo dvoje postaju par. Lip otkriva da mu je najbliži brat gej i da je u aferi sa oženjenim muškarcem. Ovo bi se moglo promijeniti kada Ian počne aferu sa lokalnim "zločestim dečkom". Odsutna majka Gallagherovih, Monica, se vraća sa svojom ljubavnicom Robertom i par želi uzeti Liama da živi s njima.
Razvoj i kasting
HBO je počeo sa razvojem američke adaptacije Besramnika nakon što su se dogovorili o uslovima korištenja sa Johnom Wellsom u januaru 2009. godine. Razvoj je prebačen na Showtime u oktobru 2009. godine. Produkcijska kompanjia John Wells Productions je snimila pilot epizodu za kablovsku mrežu u decembru 2009. godine. William H. Macy je u glavnoj ulozi kao Frank Gallagher. Pridružili su mu se i Emmy Rossum kao Fiona i Justin Chatwin kao Steve. Pault Abbott je naveden kao izvršni producent američke adaptacije nakon što je njegova polu-autobiografska skripta postala pilot epizoda britanske verzije. U aprilu 2010. godine, Showtime je odobrio seriju sa 12 epizoda. Joan Cusack je bila odabrana za ulogu Sheile, romantičnog interesa za Franka pri kraju augusta, te je time zamijenila Allison Janney koja ju je glumila u pilot epizodi. Trailer za pilot je prikazan 12. decembra 2010. godine nakon završne epizode pete sezone serije Dexter. Prva sezona je služebeno počela sa prikazivanjem u nedjelju, 9. januara 2011. godine.
Produkcija
Produkcija je počela sredinom septembra 2010. godine. Snima se u području North Lawndale u Chicagu kao i u Warner Bros. studiju u gradu Burbank, Kaliforniji.
Spisak trenera Inter Milana
Na ovoj stranici se nalazi spisak svih trenera Inter Milana.
Statistika
Podebljan je trenutni trener.
''Vrijedi do 19. maja 2013.''
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Aranđelovac)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Aranđelovac živjelo je ukupno 46225 stanovnika, što predstavlja 0,64% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 15,76% od od ukupnog broja stanovnika Šumadijskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Aranđelovac bilo je 22.647 (48,99%) muškaraca i 23.578 (51,01%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 961:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,0 godina, muškaraca 40,8 godina, a žena 43,2 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,0% (37.889), kod muškaraca 81,0% (18.346), a kod žena 82,9% (19.543).
Mršeča vas
Mršeča vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mršeča vas je imala 35 stanovnika.
Karlče
Karlče su naseljeno mjesto u sastavu općine Kostanjevica na Krki, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Karlče su imale 9 stanovnika.
Gornjolužičkosrpski jezik
Gornjolužičkosrpski jezik (Hornjoserbska rěč) jedan je od dva književna jezika Lužičkih Srba. Govori se u historijskoj pokrajini Gornja Lužica u pokrajini Saksonija, na istoku Njemačke. Pripada lužičkosrpskoj grupi zapadnoslavenskih jezika. Gornjolužičkosrpski jezik prema podacima iz 2007. godine govori oko 13.490 ljudi.
Šargovac
Šargovac je naseljeno mjesto u gradu Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina.
Frankfurtski sporazum
Frankfurtski sporazum može se odnositi na jedan od tri sporazuma potpisana u Frankfurtu:
Nova Gora (Dolenjske Toplice)
Nova Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Dolenjske Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nova Gora je imala 1 stanovnika.
Čileansko more
thumb|Karta položaja Čileanskog mora sa zahtjevanim pojasom [[Antarktika]] Čileansko more je dio Tihog okeana i leži zapadno od Čileanskog kopna. Službena upotreba naziva za Čileansko more je definirana 30. maja 1974. godine kada je u Službenom listu Republike Čile objavljena Vrhovna uredba br. 346 u kojoj se deklariše da "vode koje okružuju ili dodiruju obale nacionalne teritorije se nazivaju Čileansko more." Prema geografskom konceptu Međunarodne hidrografske organizacije (IHO), Čileansko more i nije more u pravom smislu iako je to i u političkom i u pravnom smislu.
Što se tiče sjeverne granice mora, od strane Perua postojala su neslaganja koja su riješena 27. januara 2014. presudom Međunarodnog suda pravde kojim je uspostavljena pomorska granica između Čilea i Perua. Tačne koordinate nove pomorske granice određene su između dvije države 25. marta 2014. godine, na sastanku održanom u sjedištu Ministarstva vanjskih poslova Perua.
CAAP1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 361 aminokiselina, а molekulska težina  38.368 Da.
Anfisa Rezcova
Anfisa Anatoljevna Rezcova, rođena 16. decembra 1964. u Jakimecu, Gus-Hrustalni rejon u Vladimirskoj oblasti, RSFSR, SSSR (danas Rusija), kao Anfisa Anatoljevna Romanova je nekadašnja sovjetska i ruska biatlonka i nordijska skijašica-trkačica. Rezcova je trostruka olimpijska pobjednica, dvostruka pobjednica Svjetskog kupa u biatlonu i trostruka svjetska prvakinja u skijaškom trčanju. Na Svjetskim juniorskim prvenstvima u nordijskom skijanju od 1982-84. osvojila je jednu zlatnu, jednu srebrnu i tri bronzane medalje.
Skijaško trčanje
Anfisa Rezcova je u skijaškom trčanju nastupila na jednim olimpijskim igrama i to na ZOI 1988 u kanadskom Calgaryju, tada sa djevojačkim imenom Romanova, osvojila je dvije medalje i to jednu zlatnu 21. februara u štafeti na 4 × 5 km sa Svjetlanom Nagejkinom, Ninom Gavriljuk i Tamarom Tihonovom i jednu srebrnu 25. februara u utrci na 20 km, zaostavši 19,2 sekundi iza pobjednice Tamare Tihonove.
Biatlon
Od ukupno tri olimpijske medalje u biatlonu, Rezcova je osvojila prvu zlatnu na ZOI 1992. u Albertvillu pobijedivši u sprintu Njemicu Antje Misersky i Jelenu Bjelovu. Sa Bjelovom i Jelenom Meljnjikovom je na istim igrama osvojila bronzanu medalju za Ujedinjeni tim. Dvije godine kasnije u Lillehammeru na ZOI 1994. sa Nadeždom Talanovom, Natalijom Snjitinom i Luizom Noskovom osvojila je zlatnu medalju u štafetnoj utrci.
Skijaško trčanje
Anfisa Rezcova se isprva bavila skijaškim trčanjem. Nakon nastupa na Svjetskim juniorskim prvenstvima u nordijskom skijanju, prvi nastup u Svjetskom kupu u skijaškom trčanju imala je u sezoni 1984/85. 13. decembra 1984. godine u utrci na 5 km u italijanskom Val di Sole, kada je osvojila 12 mjesto od ukupno 20 trkačica. Nije zabilježila ni jednu pobjedu, a deset puta je bila na pobjedničkom postolju. Takmičila se do sezone 1987/88. nakon čega je poslije prekida, zbog rođenja kćerke Darije 1989. godine, počela se takmičiti u biatlonu, da bi ponovo nastupila sezone 1998/99. a konačno se povukla slijedeće sezone. Najbolji plasman u ukupnom plasmanu bilo joj je drugo mjesto u sezone 1986/87.
Biatlon
Prvi nastup u Svjetskom kup u biatlonu Rezcova je imala 17. januara 1991. godine u njemačkom Ruhpoldingu u sezoni 1990/91. Zauzela je 26-o mjesto u utrci na 15 km, dva dana kasnije 13-o u utrci na 7,5 km, a 20. januara pobijedila je u timskoj utrci na 15 km sa Jelenom Čepikovom, Jelenom Golovinom i Irinom Agolakovom. Slijedeće sezone ponovo u Ruhpoldingu 18. januara 1992. pobjeđuje prvi put u utrci sprinta na 7,5 km, pobjedivši favorizirane Njemice Antje Harvey i Petru Behle. Te sezone pobjeđuje ukupno četiri puta u pojedinačnim utrkama, a na kraju sezone pobjeđuje u ukupnom plasmanu ispred Francuskinje Anne Briand sa 33 boda prednosti. Te je godine pobijedila u nezvaničnom plasmanu u sprintu i utrkama na 15 km. U sezoni sezoni 1992/93. sa šest pobjeda ubjedljivo pobjeđuje u ukupnom plasmanu ispred kanadske biatlonke Myriam Bédard, a također je prva u nezvaničnom plasmanu pojedinačih disciplina. Takmiči se još dvije sezone, ali bez značajnijih uspjeha. Sa ukupno 10 pobjeda u Svjetskom kupu je jedna od boljih sovjetskih i ruskih biatlonki svih vremena.
Prestanak karijere
Bila je udata za sovjetskog biatlonca i ruskog biatlonskog trenera Leonida Rezcova, a majka je četiri kćerke od kojih su dvije biatlonke: Darja Virolajinen i Kristina Rezcova. Nakon završetka karijere u intervjuu za ruski sportski magazin "Ski sport" izjavila je da je u skijaškoj sezoni 1998-99. uzimala nedozvoljena sredstva za postizanje boljih rezultata.
C9orf152
Otvoreni okvir čitanja 152 hromosoma 9 je protein koji je kod ljudi kodiran genom C9orf152. Tačna funkcija proteina nije u potpunosti shvaćena.
Anfisa Rezcova
Nagrade
Zbog uspjeha u skijaško-trkačim takmičenjima Rezcova je 1987. godine dobila visoko sovjetsko priznanje Počasni majstor sporta Sovjetskog Saveza.
C9orf152
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 239 aminokiselina, а molekulska težina  26.314 Da.
Gen
Ljudski gen C9orf152 nalazi se na dugom (q) kraku hromosoma 9. Njegova citogenetička lokacija je u regiji 9q31.1. Ima jednog poznatog alijasa: bA470J20.2. Sekvenca DNK koja kodira C9orf152 sadrži jedan intron. Konačna iRNK sastoji se od 2.698 baznih parova. Nukleotidi 66-68 kodiraju uzvodno u okviru stop kodona.
Protein
Unutar kodirajuće sekvence postoje dva mjesta sumoilacije i jedno mjesto fosforilacije serina.
Predviđeno je da tri regiona formiraju alfa-helikse na konačnom proteinu.