cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BIRC5
Kloniranje i ekspresija
Smatra se da su napredovanje ćelijskog ciklusa i kontrola apoptoze tijesno povezani procesi, koji djeluju na očuvanju homeostaze i razvojne morfogeneze. Hibridizacijskim skriningom ljudske genomske bibliotekesondom EPR1, Ambrosini et al. (1997) izolirali su cDNK koja kodira inhibitor proteina apoptoze (IAP) i nazvali ga survivin. Survivin, koji se također naziva API4, kodira izvedeni protein sa 142 aminokiseline. Analiza sekvence otkrila je da mu nedostaje signalni peptid i hidrofobni domen za inserciju membrane. Za razliku od ostalih IAP-a, survivin sadrži samo jednu kopiju, a ne dvije ili tri, bakulovirusna IAP ponavljajuća cys/cinka na njegovoj osnovi, što je neophodno za inhibiciju apoptoze, i C-terminalni RING (npr. RNF5 602677). Survivin ima šest potencijalnih mjesta fosforilacije. Western blot analiza pokazala je protein od 16,5 kD u transformiranim, ali ne i netransformiranim ćelijskim linijama.
Analizom Northern blot-a, Ambrosini et al. (1997) primijetili su ekspresiju transkripta od 1,9 kb, pretežno u fetusnom bubregu i jetri, a u manjoj mjeri u fetusnim plućima i mozgu. Ekspresija nije primijećena u tkivima odraslih, osim u timusu i posteljici. Imunohistohemijske i in situ hibridizacijske analize tumorskih tkiva otkrile su obilnu ekspresiju u adenokarcinomima pluća, pankreasa, dojke i prostate, kao i u skvamoznom karcinomu plućnih ćelija. U susjednom neoplazijskom tkivu nije bili survivina. Također se eksprimira u ne-Hodgkinovom limfomu viisokog, ali ne i niskog stepena. Adida et al. (1998) pronašli su visoku ekspresiju survivina u više tkiva kod fetusa najmanje do 21. nedelje. Isto tako, kod miša ekspresija je otkrivena u embriondkom danu 11.5, ali ne i u embrionu od 14. dana.
Koristeći sonde specifične za lance za Northern blot analizu, Ambrosini et al. (1998) otkrili su istaknuti transkript od 1,3 kb za EPR1, koji je antisens za survivin, na hromosomu 17, u većini pregledanih i terminalno diferenciranih ljudskih tkiva odraslih. Transkript EPR1 od 1,3 kb također je otkriven u svim ispitivanim fetusnim tkivima. Suprotno tome, glavni transkript od 1,9 kb za survivin otkriven je samo u transformiranim ćelijskim linijama. Neovisno, Zaman i Conway (2000) ispitivali su ekspresiju EPR1 i Survivina u ljudskim tkivima sondama specifičnim za lanac. Transkript Survivina od oko 1,9 kb otkriven je u nekoliko tkiva. Glavni EPR1 transkripti od 2.0, 1.6 i 1.0 kb otkriveni su u različitim tkivima, ovisno o korištenoj sondi, s transkriptom od 1.6 kb koji je prisutan u svim tkivima.
Funkcija gena
Li et al. (1998) pokazali su da se survivin eksprimira u G2/M fazi ćelijskog ciklusa tako što je reguliran ciklusom. Na početku mitoze, udružuje se s mikrotubulama mitotskog vretena u specifičnoj i zasićenoj reakciji koja se regulira dinamikom mikrotubula. Prekid interakcija survivin-mikrotubula rezultira gubitkom funkcije antiapoptoznog djelovanja survivina i povećanom aktivnošću kaspaze-3 (CASP3), mehanizma uključenog u ćelijsku smrt, tokom mitoze. Ovi rezultati su pokazali da se survivin može suprotstaviti zadanoj indukciji apoptoze u G2/M fazi. Prekomjerna ekspresija u raku može prevladati apoptotski kontrolni punkt i pogodovati aberantnom napredovanju mitoze transformiranih ćelija.
Bakulovirusni proteini koji se ponavljaju IAP (BIRP) mogu uticati na ćelijsku smrt, diobu ćelija i tumorigenezu. Speliotes et al. (2000) izvijestili su da je Bir1, BIRP C. elegans, koji je homologan ljudskom proteinu API4 (survivin), lokaliziran na hromosomima i u srednjoj zoni vretena. Embrioni i oplođeni oociti kojima nedostaje Bir1 imali su nedostatke u ponašanju hromosoma, stvaranju srednje zone vretena i citokinezi. Uočili su nerazlučive nedostatke u oplođenim oocitima i embrionima, kojima nedostaje aurora-kinaza Air2. Air2 nije bio prisutan na hromosomima u odsustvu Bir1. Fosforilacija histona H3 i bojenje Hcp1, koje označava kinetohore, smanjeni su u odsustvu Bir1 ili Air2. Speliotes et al. (2000) predložili su da Bir1 lokalizira Air2 na hromosome i možda na srednju zonu vretena, gdje Air2 fosforilira proteine koji utiču na ponašanje hromosoma i organizaciju sredine vretena. Survivin, koji je pojačano reguliran u tumorima, mogao bi djelomično zamijeniti Bir1 u ''C. elegans. Deregulacija Bir1 promovira promjene u ploidiji, što sugerira da slična deregulacija BIRP-a sisara može doprinijeti tumorigenezi.
Adida et al. (2000) proučavali su ekspresiju i prognostički značaj survivina kod 222 pacijenta sa difuznim velikim B-ćeliskim limfomima. Rezultati sugeriraju da je ekspresija survivina nepovoljan prognostički faktor ovog poremećaja.
Grossman et al. (2001) istraživali su ulogu apoptoze u nastanku i rastu tumora ciljanjem inhibitora survivinske apoptoze in vivo. Ekspresija mutantnog survivinskog mutanta oštećenog fosforilacijom (thr34 do ala) pokrenula je apoptozu u nekoliko ćelijskih linija ljudskog melanoma i pojačanu ćelijsku smrtnost, induciranu hemoterapijskim lijekom cisplatinom in vitro.
Uslovna ekspresija mutantnog survinina u ćelijskoj liniji melanoma spriječila je stvaranje tumora nakon potkožnog ubrizgavanja u bež scid miševe. Kada je induciran u utvrđenim tumorima melanoma, mutant survivina inhibira rast tumora za 60 do 70% i uzrokuje povećanu učestalos apoptoza i smanjenu proliferaciju ćelija melanoma in vivo. Manipulacija antiapoptotskim putem koji održava survivin može biti korisna za terapiju karcinoma.
Pokazalo se da je povećana ekspresija survivina negativan prediktor preživljavanja kod pacijenata sa sarkomom mehkih tkiva. U studiji na 89 odraslih osoba s sarkomom mehkih tkiva, Wurl et al. (2002) utvrdili su da koekspresija survivina i TERT (187270) transkripata identificira pacijente s visokim rizikom od tumorske smrti.
Aalborg Håndbold
Aalborg Håndbold je danski rukometni klub iz Aalborga. Takmiči se u 888ligaen, prvom rangu danskog rukometa.
BIRC5
Funkcija gena
Mirza et al. (2002) pokazali su da divlji tip p53 potiskuje ekspresiju survivina i na nivou iRNK i u proteinima. Analize privremene transfekcije otkrile su da je ekspresija divljeg tipa p53, ali ne i mutantnog p53, povezana sa snažnom represijom promotora survivina u različitim tipovima ćelija. Prekomjerna ekspresija egzogenog survivinskog proteina spasila je ćelije od p53-inducirane apoptoze na način ovisan o dozi, što sugerira da gubitak survivina posreduje, barem djelimično, u apoptotskom putu ovisnom o p53. Dalje analize sugeriraju da bi modifikacija hromatina unutar promotora survivina mogla biti molekulsko objašnjenje za utišavanje transkripcije gena survivin pomoću p53. Esteve et al. (2005) otkrili su da je DNMT1 vezao p53 i da je suradnja između DNMT1 i p53 ključna za potiskivanje endogenog survivina.
Aalborg Håndbold
Historija
Klub je osnovan 2011. godine. Prvak države je bio četiri puta. 2018. godine osvaja nacionalni kup.
BIRC5
Funkcija gena
Ueda et al. (2002) istraživali su ekspresiju gena i proteina survivina u tumorima sličnim benignoj bolesti, endometriozi, i korelirali ih sa apoptozom i invazivnim fenotipom endometrijskih tkiva.
Razine ekspresije gena survivina, MMP2, MMP9 i MMP14 u 63 pigmentirana ili nepigmentirana endometrijska tkiva hirurški dobijena od 35 žena s endometriozom uspoređivane su s onima u normalnom eutopijskom endometriju, dobijenom od 12 žena bez endometrioze. Nivoi ekspresije iRNK survivina, MMP2, MMP9 i MMP14 u klinički agresivnim pigmentiranim lezijama bili su značajno veći od onih u normalnom eutopijskom endometriju, a ekspresija survivinskog gena u pigmentiranim lezijama bila je također veća od one u nepigmentiranim lezijama (p<0,05). Postojala je uska korelacija između nivoa ekspresije gena i MMP2, MMP9 i MMP14 u 63 ispitivana endometriotska tkiva (p>0,01). Zaključili su da povećana regulacija survivina i MMP-a može zajednički doprinijeti preživljavanju i invaziji endometrioze.
Kod pacijenata sa multiplom sklerozom (MS), liječenje interferonom-beta smanjuje klinička pogoršanja i opterećenje bolesti višestrukim imunomodulacijskim akcijama, uključujući povećanje učestalosti apoptoza. U 10 od 18 pacijenata sa MS koji su odgovorili na terapiju interferonom-beta, Sharief i Semra (2002) otkrili su značajan pad ekspresije ćelijskog survivina, nakon 6 i 12 mjeseci. Konkretno, osjetljivost T-ćelija na apoptozu izazvanu etopijom povećana je kod ovih pacijenata, što je potvrđeno u in vitro eksperimentima. Ovi rezultati sugeriraju najmanje jedan mehanizam kojim je liječenje interferonom beta djelotvorno kod nekih pacijenata s MS.
Marusawa et al. (2003) otkrili su da survivin stupa u interakciju s proteinima virusa X hepatitisa B (HBX) koji djeluju na interakcije (HBXIP). Kompleksi survivin-HBXIP, ali ni sami proteini, vezali su prokaspazu-9 i spriječili njegovo regrutiranje u APAF1, čime su selektivno suzbijali apoptozu, pokrenutu putem mitohondrija/citohroma c. Virusni HBX protein također jekomunicirao sa kompleksom survivin-HBXIP i suzbijao aktivaciju kaspaze na način ovisan o survivinu. Marusawa et al. zaključili su da HBXIP djeluje kao kofaktor survivina i služi kao veza između mehanizma ćelijske apoptoze i virusnog patogena uključenog u hepatoćelijsku karcinogenezu.
Predlaže se da survivin ima centralnu ulogu u napredovanju i rezistenciji na terapiju različitih vrsta tumora. Visok nivo ove molekule u ćelijama tumora takođe korelira sa gubitkom gena za supresiju tumora TP53, što ukazuje na molekulskuu vezu između gubitka TP53 i transkripcijske indukcije survivina. Pacijenti koji su imali mutacije TP53 zametne linije, poput onih s Li-Fraumenijevim sindromom, posebno su osjetljivi na sarkome, uključujući rabdomiosarkome. U istraživanju 63 primarna tumora rabdomiosarkoma, Caldas et al. (2006) otkrili su da je survivin eksprimiralo više od 80%. Tretman ksenotransplantata rabdomiosarkoma interferencijom usmjerenom na survivinsku RNK pokazao je smanjenje rasta veće od 70% u poređenju sa kontrolnim injektiranim tumorima.
Iako eritroidne ćelije i megakariociti nastaju iz zajedničkog praprekursora, njihovo terminalno sazrijevanje je različito; eritroidne ćelije prolaze kroz izlazak i enukleaciju ćelijskog ciklusa, dok megakariociti nastavljaju napredovati kroz ćelijski ciklus, ali preskaču kasne faze mitoze, da bi postali poliploidne ćelije. Gurbuxani et al. (2005) otkrili su da se survivin različito eksprimirao tokom razvoja eritroida u odnosu na razvoj megakariocita u ćelijma ljudi i miša. Eritroidne ćelije su tokom sazrijevanja eksprimirale survivin, dok su megakariociti eksprimirali oko četiri puta nižu iRNK survivin i nisu otkrili protein. Prekomjerna ekspresija survivina u ćelijama koštane srži miša antagonizirala je rast, sazrijevanje i poliploidizaciju megakariocita, ali nije uticala na razvoj eritroida. Suprotno tome, urušavanje ekspresije survivina ometalo je stvaranje eritroidnih ćelija, ali ne i megakariocita. Hemopoetski prekursori sa nedostatkom survivina nisu uspjeli stvoriti kolonije eritroida ili megakariocita. Zaključili su da je survivin esencijalan za megakariocitne i eritroidne prekursore i da je njegovo smanjenje potrebno za terminalnu diferencijaciju megakariocita.
Dohi et al. (2007) saopćili su da se čini da se antiapoptozna funkcija survivina oslanja na interakcije s drugim molekulama, uključujući XIAP, te da se mitohondrijski i citosolni survivin razlikuju s obzirom na inhibiciju ćelijske smrti. Koristeći ćelije pacoca i čovjeka, pokazali su da protein kinaza A fosforilira survivin u citosolu, ali ne i u mitohondrijama. Ovaj događaj fosforilacije poremetio je vezujući link između survivina i XIAP. Suprotno tome, mitohondrijski survivin ili nefosforilizirani survivinski mutant vezan je za XIAP, pojačavajući stabilnost XIAP, sinergijski inhibiranu apoptozu i ubrzani rast tumora kod imunokompromitiranih miševa. Zaključili su da diferencijalna fosforilacija survivina pomoću PKA u subćelijskim mikrodomenima regulira apoptozu tumorskih ćelija putem njegove interakcije sa XIAP.
Wang et al. (2008) pronašli su nižu ekspresiju SIRT1 kod karcinoma dojke povezanog s mišjim i ljudskim BRCA1, u odnosu na kontrolu. Smanjena ekspresija Sirt1 kod Brca1-mutiranih miševa povezana je s povećanom ekspresijom survivina, a ovaj obrazac ekspresije obrnut indukovanom ekspresijom Brca1. Pokazali su da se BRCA1 veže za promotor SIRT1 i povećava ekspresiju SIRT1, što zauzvrat inhibira ekspresiju survivina. Dalje, inhibicija rasta Brca1-mutiranog tumora antikancerogenim agensom resveratrolom povezana je s regulacijom aktivnosti Sirt1, praćenom smanjenjem rfazine survivina i apoptozom tumorskih ćelija.
Kelly et al. (2010) neovisno su pokazali da se histon H3 fosforiliran u treoninu-3 (H3T3ph) direktno prepoznaje po evolucijski konzerviranom džepu za vezanje u BIR domenu survivina, koji je član hromosomskog kompleksa (CPC). Ovo vezivanje posreduje u regrutaciji CPC u hromosome i rezultirajućoj aktivaciji njegove kinazne podjedinice aurora B. Dosljedno tome, modulacija kinazne aktivnosti haspina, koji fosforilira H3T3, dovodi do oštećenja u aurora B-ovisnim procesima sastavljanja vretena i inhibicije jedarne reformacije. Zaključili su da su njihovi nalazi uspostavili izravnu ćelijsku ulogu mitotske fosforilacije H3T3, koju CPC čita i prevodi kako bi se osigurala tačna ćelijska dioba. Yamagishi et al. (2010) pokazali su da fosforilacija H3T3 posredovana haspinom surađuje s fosforilacijom histona 2A-serin-121 (H2A-S121) posredovanom bub1 (602452) u usmjeravanju CPC-a na unutrašnji dio centromere u fisionom kvascu i ljudskim ćelijama. Fosforilirani H3T3 pospješuje vezanje survivinskih nukleosoma, dok fosforilirani H2A-S121 olakšava vezanje shugoshina, centromernog CPC adaptera. Haspin se kolokalizira s kohezinom povezujući se s Pds5, dok se bub1 lokalizira na kinetohorima. Dakle, zaključili su da je unutarnja centromera definirana presijecanjem dviju histonskih kinaza.
Historija
Koristeći protočnu citometrijsku analizu, Tao et al. (2005) otkrili su da su NKT ćelije pacijenata sa aktivnim sistemskim eritematoznim lupusom (SLE) podložnije apoptozi indukovanoj anti-CD95 (TNFRSF6) od NKT ćelija kod pacijenata sa neaktivnim SLE ili normalnim kontrolama. Daljnja analiza sugerirala je da nedostatak ekspresije CD226 i survivina u NKT ćelijama kod pacijenata sa aktivnim SLE može objasniti osjetljivost ovih ćelija na apoptozu. Međutim, 2012. godine Tao i sur. (2005) povukli su svoj rad.
Interakcije
Pokazano je da survivin komunicira sa:
Vetovo
Vetovo je naseljeno mjesto u sastavu grada Kutjeva, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vetovo je imalo 988 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vetovo je imalo 1.035 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mleščevo
Mleščevo je naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mleščevo je imalo 193 stanovnika.
Lajše (Gorenja vas–Poljane)
Lajše su naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Agmatin
Agmatin, poznat i kao (4-aminobutil)gvanidin, je  aminogvanidin kojeg je otkrio Albrecht Kossel,  1910. Agmatin je hemijska supstanca koja se prirodno stvara iz aminokiseline arginin. Pokazano je da agmatin djeluje modulirajuće na više molekulskih meta, osobito na neurotransmiterske sisteme, ionske kanale, sintezu dušik-oksida (NO) i metabolizam poliamina, što pruža osnove za daljnja istraživanja potencijalne primjene.
Lajše (Gorenja vas–Poljane)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Agmatin
Historija
Agmatin je otkrio Albrecht Kossel, 1910. Termin je dobijen od A- (amino-) + g- (gvanidin) + -ma- (od ptomain) + -in (sufiks sa ubačenim -t- odvajajuće za eufoniju. Godinu dana nakon njegovog otkrića, ustanovljeno je da agmatin može povećati protok krvi kod kunića; međutim, fiziološka relevantnost ovih nalaza bila je dovedena u pitanje s obzirom na potrebne visoke koncentracije (visok raspon µM). Tokom 1920-ih, istraživači u klinici za dijabetes Oskara Minkowskog pokazali su da agmatin može imati blage hipoglikemijske efekte. U 1994. došlo se do otkrića endogene sinteze agmatina kod sisara.
Metabolički putevi
thumb|320px|Metabolički putevi agmatina Biosinteza agmatina dekarboksilacijom arginina nalazi se u dobroj poziciji zanadmetanje sa glavnim argininski zavisnim putevima, i to: metabolizmom dušika (urea ciklus), i poliaminom i sintezom dušik-oksida (NO). Razgradnja agmatina odvija se uglavnom hidrolizom, što katalizira agmatinaza u ureu i putrescin, prekursor diamina biosintezom poliamina. Alternativni put, uglavnom u perifernim tkivima, je oksidacijom kataliziranom diamin-oksidazom u agmatin-aldehid, koju aldehid-dehidrogenaza pretvara u gvanidinobutirat i izlučuje bubrezima.
Lajše (Gorenja vas–Poljane)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lajše su imale 12 stanovnika.
Agmatin
Mehanizmi djelovanja
Otkriveno je da agmatin direktno i indirektno vrši modulacijske radnje na više ključnih molekulskih ciljeva koji su u osnovi ćelijskih mehanizama kontrole od kardinalne važnosti za zdravlje i bolest. Smatra se da je sposoban istovremeno izvršavati svoje modulacijske radnje na više ciljeva. Sljedeći okvir označava kategorije kontrolnih mehanizama i identificira njihove molekularne ciljeve:
Farmakokinetika
Agmatin je prisutan u malim količinama u prehrambenim proizvodima biljnih, životinjskih i ribljih vrsta, a proizvodnja mikroba u crevima dodatni je izvor za agmatin. Oralno uzimani agmatin  apsorbira se iz gastrointestinalnog trakta i lahko se raspoređuje po tijelu. Brza eliminacija preki bubrega nemetaboliziranog agmatina iz moždanog organa ukazuje na poluživot u krvi oko 2 sata. Agmatin je također i neuro-modulator, što znači da je tvar koja modulira kemijski prijenos informacija između nervnih ćelija.
Istraživanja
Predloženi su brojni potencijalni medicinski načini upotrebe agmatina..
Kardiovaskularna
Agmatin stvara blago smanjenje brzine otkucaja srca i krvnog pritiska, očigledno aktiviranjem i centralnog i perifernog sistema kontrole modulacijom nekoliko njegovih molekulskih meta, uključujući: podtipove imidazolin receptora, podtipove norepinefrina i stvaranje NO.
Regulacija glukoze
Hipoglikemijski efekti agmatina rezultat su istodobne modulacije nekoliko molekulskih mehanizama uključenih u regulaciju glukoze u krvi.
Funkcije bubrega
Pokazano je da agmatin povećava brzinu glomerularne filtracije (GFR) i daje nefroprotektivne efekte. .
Neurotransmisija
O agmatinu se raspravljalo kao pretpostavljenom neurotransmiteru. Sintetizira se u mozgu, skladišti u sinapsnim vezikulama, akumulira se usvajanjem, oslobađa membranskom depolarizacijom i inaktivira agmatinazom. Agmatin se veže na mjesta vezanja α2 – adrenergijskog receptora i imidazolin receptora i blokira NMDA receptor i ostale kationske kanala sa ligandnim vratima. Samo nakratko za identificiranje specifičnih ("vlastitih") postsinapsnih receptora, u stvari agmatin ispunjava kriterije Henry Dalea za neurotransmiter i stoga se smatra neuroromodulatorom i koprijenosnikom. Još nije dokazano postojanje teorijskih agmatinergijski posredovanih neuronskih sistema, mada se postojanje takvih receptora podrazumijeva zbog njegove važnosti u posredovanju i centralnog i perifernog nervnog sistema. Istraživanje agmatin-specifičnih receptora i prijenosnih puteva. Zbog sposobnosti prolaska kroz otvorene kationske kanale, agmatin se nakon stimulacije koristio i kao surogat metrike integriranog ionskog toka u neuronsko tkivo. Kada se u agmatinu inkubira neuronsko tkivo i primijeni vanjski podražaj, samo ćelije s otvorenim kanalima biti će ispunjene agmatinom, što omogućava identifikaciju ćelija osjetljivih na te podražaje i stupanj u kojem su otvorili svoje kationske kanale tokom stimulacije.
Djelovanje na opioide
Sistemski agmatin može pojačati opioidnu analgeziju i spriječiti toleranciju na hroničnu upotrebu morfij kod laboratorijskih glodara. Od tada, kumulativni dokazi pokazuju da agmatin inhibira ovisnost o opioidima i dovodi do relapsa kod nekoliko životinjskih vrsta.
IC 5074
IC 5074 (također poznat kao ESO 107-1, IRAS 20569-6320 i PGC 65902) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 216 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 0,80 (50 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 19. septembra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mevce
Mevce (njem. Meuze) su naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Binarna dioba
Dijeljenje organizama, kao prosta dioba ili binarna dioba, najčešći je način nespolnog razmnožavanja, posebno za jednostavne organizme, kao što su bakterije, protisti i biljke, ali i neke životinje (Porifera, Cnidaria, pljosnate gliste, bodljokošci). Ovim pojmom može se ukazivati i na podjelu na nekoliko dijelova tijela, na populaciju jedinki ili vrsta i na regeneraciju tih dijelova kako bi se dobile pojedinačne jedinice/jedinke.
Galovići (čvor)
Hrvatska:
Binarna dioba
Preciznije, termin dijeljenje ili cijepanje koji se koristi za način razmnožavanja primjenjuje se na jednoćelijske organizme, dok se za višećelijske općenito upotrebljava izraz fragmentacija. Prednosti su vrlo brza kolonizacija, pod uvjetom da okoliš ostaje stabilan, dok je nedostatak vrlo loša prilagodljivost. Bespolno razmnožavanje stoga stvara genetički identično potomstvo, međusobno  i  u odnosu na njihove pretke. Stoga je to „konzervativni“ način razmnožavcanja, koji je sposoban prenijeti nepromijenjene roditeljske karakteristike potomcima. Ovaj mehanizam ne treba miješati sa mitozom i citokinezom, koji podrazumijevaju prisustvo jedra i centriola.
Postoje tri različita tipa reproduktivnog dijeljenja: binarna dioba, višestruka dioba i nejednaka dioba, poznatija kao pupanje.
Galovići (čvor)
Srbija:
Binarna dioba
Binarna dioba
Prokariotska fisija ili  binarna dioba tipska je ne samo za prokariotske organizme, već i za neke organele kod eukariotskim organizmima (kao što su mitohondrije, hloroplasti i peroksisomi).
U jednoćelijskim organizmima, to se događa stvaranjem transverzalnog septuma u središtu ćelije, umnožavanjem DNK (jedna kružna molekula), koja je povezana sa ćelijskom membranom. u skladu s naborom zvanim mezosom, bez ikakvog suženja izvornih zidova matične ćelije; kada je proces završen, dijele se na dva jednaka ili različita dijela, što omogućava odvajanje dviju novih ćelija. U ovom slučaju mogu se također naći neki izuzeci, među kojima je binarna fisija u rodu Streptococcus: dvije ćerke ćelije neće se definitivno razdvojiti, već će ostati povezane, iako malim dijelom.
Svjetsko prvenstvo u atletici 2005 – bacanje diska (muškarci)
Takmičenje u bacanju diska za muškarce na Svjetskom prvenstvu u atletici 2005. održano je 6. i 7. augusta na Olimpijskom stadionu u Helsinkiju.
Binarna dioba
Binarna dioba
Kod višećelijskih organizama, postoji podjela na dva dijela, kao u planarija koji se mogu poprečno podijeliti na dva dijela (glaveni i kaudalni region).
Svjetsko prvenstvo u atletici 2005 – bacanje diska (muškarci)
Rekordi
Aktualni rekordi u bacanju diska prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Binarna dioba
Višestruka dioba
Višestruka ili multipla dioba, zvana i politomija obilježena je pojavom da se početno jedro dijeli mnogo puta u brzom slijedu, što dovodi do stvaranja plurijedane ćelije, a nakon toga, pojavom membrana koje dijele citoplazmu matične ćelije, razdvaja se mnogo jednostrukih kćerinskih ćelija. Shizogonija je tip višestruke diove, tipski za protozoe (Sporozoa), i smjenjuje se sa fazom nespolnog razmnožavanja koja se naziva sporogonija..
CHMP6
Član 7 porodice ektonukleotid-pirofosfataza /fosfodiesteraza (E-NPP 7), znan i kao alkalna sfingomijelin-fosfodiesteraza (Alk-SMaza) ili crijevna alkalna sfingomijelinaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom ENPP7.
Dužina polipeptidnog lanca je 458  aminokiselina, a molekulska težina 51.494 Da.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2017 – 10 km
Utrka u sprintu na 10 km na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2017. u muškoj konkurenciji održana je 11. februara 2017. u u austrijskom gradu Hochfilzenu.
Rezultati
Početak utrke je bio u 14:45. Prvih 60 takmičara kvalifikovali su se za utrku u potjeri 12. februara 2017.<BR>( Sva vremena početka utrka su po lokalnom vremenu (UTC+1) )
CHMP6
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Tkivna distribucija
Za razliku od ostalih članova ENPP-a, čini se da je ENPP7 eksprimiran samo u ljudskoj crijevnoj sluznici kod mnogih vrsta, a dodatno i u ljudskoj jetri. U crijevnom traktu aktivnost ENPP7 je niska u dvanaestopalačnom crijevu i debelom crevu, ali visoka u sredini jejunuma. Kao ektoenzim, ENPP7 se nalazi na površini crijevne sluznice i u lumenu, gdje se oslobađa sa žučnom soli i pankreasnim tripsinom. Enzim koji se eksprimira u ljudskoj jetri oslobađa se u žuči i isporučuje u crijeva.
Aktivnost ENPP7 posebno ovisi o dva tipa primarnih žučnih soli, tauroholatu (TC) i taurohenodzeoksiholat (TCDC) pri kritičnoj koncentraciji micela. Ostali deterdženti, poput CHAPS-a i Tritona X-100 nemaju stimulativne efekte, nego inhibitorne, što ukazuje na biološku interakciju između žučnih soli i enzima. Za razliku od kiselinskih i neutralnih Smaza, u crijevnom traktu koje se brzo inaktivira tripsinom gušterače, alk-SMase je otporan na probavu tripsina. Zato je ENPP7 aktivan u crijevnom lumenu i prenosi se duž crijevnog trakta. U fecesu se mogu otkriti značajne aktivnosti.
Podloge iz porodice ENPP uveliko se razlikuju. Neke imaju aktivnost protiv nukleotida, neki imaju aktivnost protiv fosfolipida i lizofosfolipida. ENPP7 je jedini enzim koji ima tip aktivnosti fosfolipaza C protiv sfingomielina.
Fiziološke funkcije i kliničke implikacije
ENPP7 je ključni enzim u crijevima, gdje probavlja sfingomijelin. Sfingomijelin je lipidni sastojak ćelijske membrane, a kao prehrambena komponenta posebno je bogat u mlijeku, siru, jajima i mesu. Probava sfingomijelina uglavnom se javlja u srednjem dijelu tankog crijeva, gdje je ENPP7 obilan, što ukazuje na ulogu enzima u probavi sfingomijelina. Nedavne studije na ENPP7 nokaut-miševima jasno su pokazale da je probava sfingomijelina i stvaranje ceramida ozbiljno pogođena kod miševa s nedostatkom ENPP7. ENPP7 je u potpunosti razvijen u crijevima prije rođenja, što novorođenčetu daje sposobnost da probavi sfingomijelin u mlijeku.
Dnevni unos sfingomijelina za ljude sa zapadnjačkom prehranom je oko 300 mg. U fiziološkim uvjetima, samo se dio sfingomijelina može probaviti i apsorbirati. The limitation is thought to be caused by several factors that are present in the intestine such as cholesterol, phospholipids, fat and high concentrations of bile salts. Zato je razumljivo zašto se SM probava najučinkovitije događa u donjem dijelu tankog crijeva, gdje se apsorbir ili uzima većina masti, fosfolipida i žučne soli. Također je razumljivo da se značajna količina sfingomijelina iz hrane isporučuje u debelo crijevo i izlučuje izmetom.
Pored sfingomijelina, ENPP7 također može razgraditi i inaktivirati faktor aktiviranja trombocita (PAF), koji je proupalni, što ukazuje da ENPP7 može imati i protivupalni efekt. Pokazalo se da rektumska primjena rekombinantnog ENPP7 poboljšava ulcerozni kolitis u ispitivanju na životinjama, a pacijenti sa hroničnim ulceroznim kolitisom povezani su sa smanjenom aktivnošću ENPP7. ENPP7 također može uticati na apsorpciju holesterola. U intestinalnom traktu holesterol i sfingomijelin koegzistiraju u plazemskamembrani i u lipidnim mjehurićima, liposomima i micelama. Dvije molekule, zahvaljujući van der Waalsovim silama, čine stabilan kompleks. Apsorpcija holesterola može se inhibirati dodavanjem sfingomijelina u prehranu. Čini se da je sfingomijelin mlijeka snažniji od sfingomijelina jaja, što ukazuje da je inhibicija povezana sa stepenom zasićenja i dužinom sfingomijelina. Nedavna istraživanja su dalje pokazala da stvaranje ceramida pomoću ENPP7 u crijevima pojačava sfingomijelin-induciranu inhibiciju holesterola, što ukazuje na regulatornu ulogu ENPP7 u apsorpciji holesterola.
Regulacija
Ekspresija ENPP7 može se modificirati prehrambenim faktorima. Prehrana bogata mastima (53% energije) uveliko smanjuje aktivnosti ENPP7 i enzimske bjelančevine u crijevnoj sluznici za 50%. S druge strane, pokazalo se da, u vodi rastvorljiva, vlakna psiliuma povećavaju aktivnosti i protein ENPP7 u debelom crijevu miša. Sfingomijelin takođe može povećati nivo ENPP7 nakon dugoročno upravljanje. Osim toga, ursodeoksiholna kiselina i probiotik VSL # 3 mogu u crijevima stimulirati ekspresiju ENPP7.
Skjern Håndbold
Skjern Håndbold je danski rukometni klub iz Skjerna. Takmiči se u 888ligaen, prvom rangu danskog rukometa.
Historija
Klub je osnovan 1992. godine. Prvak države je bio 1999. i 2018. godine, dok je nacionalni kup osvajao tri puta. Dva puta je bio pobjednik EHF Challenge kupa.
Nezirovići
Nezirovići su naseljeno mjesto u općini Busovača, Bosna i Hercegovina.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Sveta Nedelja, Zagrebačka županija)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Sveta Nedelja je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 65 km2 imao 18.059 stanovnika, što predstavlja 5,69% od ukupnog broja stanovnika Zagrebačke županije, odnosno =0,42% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Svetoj Nedelji je 277 stanovnika/km2.
Srednja Meminska
Srednja Meminska je naseljeno mjesto u sastavu općine Majur, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Kostajnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srednja Meminska je imala 58 stanovnika.
Napomena: ''Vidi napomenu kod naselja Gornja Meminska. Do 1931. sadrži podatke za bivše naselje Meminska.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Srednja Meminska je imalo 169 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Gornja Meminska.
Cerovački Galovići
Cerovački Galovići su naseljeno mjesto u sastavu grada Duge Rese, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cerovački Galovići su imali 60 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Galović Selo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cerovački Galovići je imalo 72 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
COH1
VPS13B, znan i kao pridruženi protein vakuolskog sortiranja 13B, je protein koji je kod ljudi kodiran genom VPS13B. to je gigantski protein povezan sa Golgijevim aparatom za koji se vjeruje da je uključen u sortiranje i promet aparatom. Mutacije u ljudskom genu VPS13B uzrokuju Cohenov sindrom.
Gen VPS13B se također označava i kao CHS1, COH1, KIAA0532 i DKFZp313I0811.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je čak 4.022 aminokiselina, а molekulska težina 448.664 Da.
C: Cistein D: Aspartat E: Glutamat F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin Y: Tirozin
Gen
Gen VPS13B nalazi se na hromosomu 8, sekvenca q22, čije su delecije povezane sa Cohenovim sindromom, zbog čega se ovaj gen alternativno naziva COH1. Gen sadrži 66 egzona, od kojih su četiri alternativna. Obrazac alternativne prerade u genu VS13B je složen u analiziranim regijama, uključujući egzone 28B i 28. To na kraju uzrokuje da 4 završna kodona i tri alternativno prerađene izoforme mogu biti u upotrebi. U egzonu 2 dolazi do njegove translacije start kodona. VPS13B je veliki gen; prostire se na području sekvence genomske DNK od oko 864 parova kilobaza ili 846.000 parova baza. Gen VPS13B je široko eksprimiran, posebno u prostati, sjemenicima, jajnicima i debelom crijevu sa transkriptima od oko 12 do 14 kilobaznih parova. Izražava se i u fetalnom mozgu, jetri i bubrezima, sa transkriptima od oko 2,0 do 5,0 kilobaznih parova. Ekspresija u mozgu odraslih je vrlo minimalna. Varijante 1A i 2A su osnovne varijante gena koji kodira proteine od 4.022 i 39.997 aminokiselina. Dvije Alu ponavljajuće sekvence prisutne su u tri primarne neprevedene regije.
Nomenklatura
Gen VPS13B je također poznat kao:
Miroslav Klose
Miroslav Josef Klose je bivši njemački profesionalni nogometaš. Igrao je na poziciji napadača. Od 2001. do 2014. bio je član reprezentacije Njemačke.
COH1
Funkcija
Proteini proizvedeni iz gena VPS13B dio su Golgijevog aparata. Također odgovorni su za sortiranje i transport proteina unutar ćelije. Protein VPS13B je važan jer ima značajnu ulogu u funkciji normalnog rasta, razvoju neurona i razvoju adipocita. Ovaj protein također može imati ulogu u razvoj funkcije očiiju, krvnog i centralnog nervnog sistema, te za skladištenje i distribuciju masti u tijelu. VPS13B se nalazi na lokusu 8q22.2. Budući da se VPS13B protein sastoji od 4.022 aminokiseline, može imati ukupno deset transmembranskih domena i složen obrazac funkcionalnih motiv.
Miroslav Klose
Sa 71 golom trenutno je najbolji strijelac njemačke reprezentacije u njenoj historiji. Na SP-u 2006. na domaćem terenu osvojio je "Zlatnu kopačku" s 5 golova, a isto toliko ih je postigao i 4 godine ranije. Tome je dodao 4 gola na SP-u 2010. i još 2 2014. te je tako postao najbolji strijelac u historiji svjetskih prvenstava sa 16 golova, prestigavši Ronalda za 1 gol. Upisavši se u strijelce na SP-u 2014, Klose se izjednačio s Peleom i Uweom Seelerom po tome što je uspio dati gol na 4 svjetska prvenstva. Također je jedan od samo trojice nogometaša koji su postigli najmanje 5 golova na dvama svjetskim prvenstvima; taj rekord dijeli s Peruancem Teófilom Cubillasom i kolegom iz reprezentacije, Thomasom Müllerom, a jedini je koji je postigao najmanje 4 gola na trima različitim turnirima i igrao u 4 uzastopna polufinala Svjetskih prvenstava. Gotovo je nevjerovatna činjenica da njemačka reprezentacija nikad nije izgubila utakmicu u kojoj je Klose bio strijelac. Četiri sedmice nakon što je s Njemačkom osvojio SP 2014. objavio je da se povlači iz reprezentacije.
COH1
Funkcija
Do sada je gen VPS13B prepoznat kao gen za kodiranje proteina koji proizvodi protein VPS13B. Protein VPS13B povezan je s Golgijevim aparatom i unutarćelijskim procesima kao što su modifikacije proteina, organizacija i distribucija proteina. Također se spekuliralo da protein VPS13B može uticati na razvoj određenih somatskih ćelija i tjelesnih sistema te može biti uključen u skladištenje i raspodjelu [[masti] kod ljudi.
Mutacija u genu VPS13B mogu rezultirati njegovom abnormalnom funkcijom. Mutacije unutar gena povezane su kao potencijalni faktor za Cohenov sindrom i autizam. Kod Cohenovog sindroma smatra se da delecijska mutacija) u genu mijenja oblik proteina VPS13B, rezultirajući kraćim, nefunkcionalnim proteinom. Izmijenjeni protein VPS13B tada ne može pravilno funkcionirati zbog ovih genetičkih promjena, što rezultira opstrukcijom redovnih procesa. Studije su također povezale mutacije u genu VPS13B sa osteoporozom. Povezanost između povećanja VPS13B je pronađena kod odraslih, uz variranje broja kopija i manju mineralnu gustoću kostiju. Ipak, normalna, definitivna funkcija gena VPS13B je nepoznata, kao i specifične implikacije njegovih mutiranih oblika.
Miroslav Klose
Klub
''Do 26. 2. 2016.''
COH1
Klinički značaj
Kod osoba kojima je dijagnosticiran Cohenov sindrom identificirano je preko 150 tipova različitih mutacija u genu VPS13B. Delecija uzrokuje preuranjeni signal u upute za stvaranje proteina VPS13B, uzrokujući da protein postane nenormalno kratak i nefunkcionalan. Kada se to dogodi, nefunkcionalni protein uzrokuje da Golgijev aparat ne radi ispravno i zaustavlja normalnu glikozilaciju.
Miroslav Klose
Klub
Uključuje DFB-Ligapokal i DFL-Supercup.
COH1
Cohenov sindrom
Osiromašenje COH1 u HeLa ćelijama ometa normalnu Golgijevu organizaciju. Delecije ovog gena uzrok su autosomno recesivnog Cohenovog sindroma. Fibroblasti kod pacijenata sa Cohenovim sindromom također imaju abnormalnu Golgijev aparat. Pokazalo se da pacijenti s Cohenovim sindromom imaju neispravnu proteinsku glikozilaciju, što mu je glavna funkcija, čime se podupire sugestija da disfunkcija Golgijevog aparata doprinosi patologiji Cohenovog sindroma.
Cohenov sindrom je vrlo rijetko nasljedno stanje, koje je dijagnosticirano kod gotovo hiljadu ljudi širom svijeta. Javlja se kada postoji mutacija u nečijem VPS13B genu. Ovaj poremećaj uzrokuje niz simptoma koji se nikada ne ublažavaju. Mikrocefalija, hipotonija, pogoršanje vida, mrežnjačna distrofija, odgođeni pubertet, hiperpokretljivost i gojaznost samo su neki primjeri. Ljudi s ovim sindromom imaju različite crte lica koje se razlikuju od uobičajenog izgleda. Imaju izbočene noseve, oči neobičnog oblika, vrlo gustu kosu, uske šake i stopala, bademaste oči i vrlo duge, tanke prste.
Miroslav Klose
Fer-plej
30. aprila 2005, igrajući za Werder, Klose je odbio prihvatiti penal dosuđen u utakmici protiv Arminije iz Bielefelda zbog toga što je bio neispravno dosuđen. Kasnije je za ovo dobio nagradu za fer-plej.
COH1
Cohenov sindrom
Simptomi Cohenovog sindroma počinju se pojavljivati u vrlo mladoj dobi. Novorođenčad pri rođenju ne moraju pokazati nikakve simptome, ali kada počnu razvijati svoje karakteristike lica, to postaje vidljivo. Tada počinje s neuspješnim napredovanjem kod dojenčadi i djece, a od tada počinju i svi razvojni zastoji: mikrocefalija, retinohorodijalna distrofija, psihomotorna retardacija, visoka kratkovidnost, neutropenija, hiperpokretljivost zglobova i izrazite crte lica. Zatim, u tinejdžerskim i adolescentnim godinama, nizak rast i pretilost počinju postajati briga. Gotovo 30% ljudi s ovim sindromom nisu rječitii i nepismeni. U mnogim slučajevima u kojima je kašnjenje govora izraženo kod ovog sindroma, unutar usta nalaze se aftozni čirevi i nanose mnogo boli pogođenoj osobi. Vremenom, mnogi ljudi pogođeni Cohenovim sindromom počinju gubiti vid do svoje tridesete godine. Iako Cohenov sindrom ne smanjuje životni vijek, ali smanjuje kvalitet života zbog nemogućnosti govora i /ili gledanja. Poznato je da pacijenti s ovim sindromom pate i od napadaja šake i stopala te nedostataka hormona rasta.
Cohenov sindrom je autosomno recesivni poremećaj koji karakterizira uglavnom dismorfizam lica, mikrocefalija, opuštenost zglobova i povremena neutropenija. Autosomna recesivniobrazac nasljeđivanja pudrazumijeva da postoji 50% šanse da nepogođena osoba bude prenositelj. Djeca ljudi sa ovim sindromom su nositelji gena za sindrom. U finskoj populaciji, 75% osoba sa Cohenovim sindromom, ima mutaciju u obje kopije gena. Mutacije u genu VPS13B javljaju se samo u malom broju porodica, izvan finskih i amiških grupa.
Pupljenje
Pupljenje ili pupanje je tip nespolnog razmnožavanja, u kojem se novi organizam razvija iz izrastanja ili pupoljka uslijed diobe ćelija na jednom određenom mjestu. Izbočina nalik na lukovicu koja izlazi iz ćelije kvasca naziva se pupoljak. Budući da je reprodukcija aseksualna, novostvoreni organizam je klon i, izuzev mutacija,  genetički je identičan matičnom organizmu.
COH1
Neutropenija
Još jedna bolest kojoj doprinose mutacije gen VPS13B je neutropenija. Bolest se ispoljava u tome što pogođena osoba ima nisku koncentraciju neutrofila. Neutrofili su tip bijelih krvnih zrnaca. Zbog njih osoba može lakše dovbiti druge infekcije i bolesti. Iako je to nasljedna bolest, mogu je uzrokovati određeni lijekovi, a ponekad i poremećena koštana srž.
Pupljenje
Organizmi poput roda Hydra koriste regenerativne ćelije za razmnožavanje u procesu pupanja.
COH1
Suttonova bolest 2
Suttonova bolest je hronična upalna bolest koja se javlja u ustima osobe. Stvara bolne čireve u području usta. Mogu biti različite veličine i različito bolne. Drugi naziv za ovu bolest po kojem je općenito poznata je afte.
Pupljenje
Kod hidre pupoljak se razvija kao izdanak uslijed opetovane diobe ćelija na jednom određenom mjestu. Ovi pupoljci se razvijaju u sitne jedinke i kad su potpuno sazreli, odvoje se od roditeljskog tijela i postaju nove nezavisne jedinke.
COH1
Ewingov sarkom
Ewingov sarkom je karcinomski tumor koji se javlja u kostima ili mehkim tkivima. Primjeri su pojave na hrskavicama ili živcima. Obično se javljaju kod djece, tinejdžera i mladih odraslih osoba. Postoje i druge bolesti slične Ewingovom sarkomu ali ovaj jedini ima gen VPS13B.
Pupljenje
Interno pupanje ili endodiogenija je proces nespolnog razmnožavanja, kojeg preferiraju paraziti poput Toxoplasma gondii. Uključuje neobičan proces u kojem se dvije matične ćelije proizvode unutar matične ćelije, koju potomci konzumiraju prije njihovog razdvajanja.
COH1
Mikrocefalija
Mikrocefalija je zdravstveno stanje koje ima nepravilno oblikovanu glavu, manju od normalnog oblika glave. Razlog za to je što je fetus u maternici prestao da se formira ili se mozak prestao rasti. Utiče na oblikovanje glave i mozga. Čak i kad se to dogodi, osoba će biti normalna, i to ne utiče na nju, ali to je povremeno. Većinu vremena kada se to dogodi imaju problema s napadima, kašnjenjem u razvoju, a mogu se pojaviti problemi s kretanjem, ali i ravnotežom, teško uzimanje hrane, gubitak sluha i/ili vida.
Pupljenje
Endopoligenija je podjela na nekoliko organizama odjednom unutarnjim pupanjem.
Ćelijsko razmnožavanje
Neke ćelije dijele se asimetrično, pupanjem, naprimjer  Saccharomyces cerevisiae , vrste kvasca koje se koriste u pekarstvu i pivarstvu. Ovaj proces rezultira matičnom i manjom ćelijom. Krioelektronska tomografija nedavno je otkrila da se mitohondrije u ćelijama dijele pupanjem.
Miroslav Klose
Fer-plej
Krajem septembra 2012. postigao je gol rukom protiv Napolija. Priznao je to sudiji, koji je zatim povukao svoju odluku da prizna gol, poštedio Klosea žutog kartona i pružio mu ruku.
Pupljenje
Reprodukcija životinja
Kod nekih višećelijskih životinja, potomstvo se može razviti kao izdanak majke. Životinje koje se razmnožavaju pupanjem uključuju korale, neke spužve, neke pljosnate gliste (npr Convolutriloba ) i larve bodljokožaca.
Dioba kolonija
Kolonije nekih vrsta pčela također imaju pupanje, kao što je  Apis dorsata . Iako je ponašanje pupanja kod ove vrste pčela rijetko, primijećeno je kada grupa radnika napusti natalno gnijezdo i sagradi novo, obično u blizini matičnog.
Virusologija
U virusologiji, n'pupanje' je oblik virusnog umnožavanja, kojim omotani virusii stiču svoju vanjsku ovojnicu od ćelijske membrane domaćina koji izbija prema van i zatvara virion.
Umnožavanje biljaka
U poljoprivredi i hortikulturi pupanje se odnosi na kalemljenje pupoljaka jedne biljke na drugu.
COH1
Ostalo
Sindromski autizam je također povezan sa ovim genom, kao i intelektualna invalidnost.
Vučjakovića džamija
Vučjakovića džamija (džamija Nesuh-age Vučjakovića, Džamija pod lipom) smještena je na lijevoj obali Neretve u Mostaru, na uglu Glavne i Bajatove ulice. Proglašena je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine. Tu odluku komisija je donijela na sjednici održanoj od 4. do 10. maja 2004. u sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čine džamija s haremom i turbetom Mehmed-age Krehe.
Historija
O porijeklu utemeljitelja ove džamije nema pouzdanih podataka. Prema narodnom predanju rodom je iz Ljubuškog gdje je na gradu sagradio džamiju i mekteb. Godine 1559. bio je dizdar Ljubuške tvrđave. Pored džamija u Mostaru i Ljubuškom, ovaj vakif sagradio je i po jedan mekteb u oba grada i odredio da se iz sredstava njegovog vakufa opravljaju mostovi na Radobolji i Trebižatu. Džamija je sagrađena prije 1564. godine kada je napisana i pred sudom legalizirana njena vakufnama.
Džamija je zatvorena 1941. godine. Tokom druge polovine XX vijeka služila je kao gradski depo, a tokom 1980-ih bila je potpuno napuštena. U toku rata 1992 - 1995. godine, srušena je munara do šerefeta, uništen olovni limeni pokrov, portal mimbera i trijem sa zapadne strane.
Tokom 1996-1998. godine sredstvima iz Saudijske Arabije i Jordana džamija je obnovljena. Džamijski harem je u ratu ponovno otvoren, proširen i pretvoren u šehidsko groblje. Rekonstruiran je i vanjski trijem na kamenim stubovima, pokriven kamenom pločom na drvenoj konstrukciji. U džamijskom haremu je montirano i Mehmed-age Krehe turbe.
Opis
Uz Karađoz-begovu i Koski Mehmed-pašinu džamiju, jedna je od tri potkupolne džamije u Mostaru, ali se po islamskoj arhitekturi umnogome razlikuje od te vrste džamija. Pripada ranocarigradskom stilu osmanlijske arhitekture, koji karakterizira jednoprostorni molitveni dio natkriven kupolom, vanjski trijem na stupovima i tri kupolice te munara prislonjena s desne strane objekta. Elementi mediteranske arhitekture vide se na kapitelima, konzolama, prozorskim okvirima, portalu, koji odražavaju čitljive uplive oblika prisutnih u gotici i romanici. Lisnate konzole s voluticama i prozori na čijim se okvirima profilacija zavija pri dnu doprozornih okvira predstavljaju elemente nastale pod utjecajem dalmatinske renesanse.
Unutrašnjost centralne kupole oslikana je. Sastoji se od centralne rozete i vijenaca, koji se spuštaju do kamene kružne profilacije na tamburu. Horizontalna dekorativna vrpca formira završetak te slikarske cjeline. Od kolorita se uočavaju konturni smeđi crteži, kao i obilje plavkaste i crvene boje. Slikarstvo je vrlo dekorativno, te izvedeno na bež podlozi od maltera. Ornamentiku karakteriziraju geometrijski i biljni motivi, što stilski pripada oslikavanju kupola na ovim prostorima u 19. stoljeću.
Aerodinamički otpor
U dinamici fluida, aerodinamički otpor (nekad zvan i otpor zraka, tip trenja, ili otpor fluida, naredni tip trenja ili fluidno trenje) označava sile koje djeluju suprotno relativnom pomjeranju bilo kojeg objekta koji se kreće u pravcu okolnog fluida. Ovo može postojati između dva sloja fluida (ili površina) ili fluida i čvrste podloge. Za razliku od ostalih otpornih sila, kao što je suha frikcija, koje su skoro nezavisne od brzine, sile otpora aerodinamike zavise od brzine. Sila otpora zraka je proporcionalna brzini za laminarni tok i kvadratu brzine za turbulentni tok. Iako je glavni uzrok aerodinamičkog otpora viskozna frikcija (trenje), turbulentni aerodinamički otpor ne zavisi od viskoziteta.
Aerodinamičke sile uvijek smanjuju brzinu fluida u odnosu na čvrsti objekt na putu fluida.
Primjeri
Primjeri aerodinamičkog otpora uključuju komponente neto aerodinamičke ili hidrodinamičke sile koja djeluje suprotno smjeru kretanja čvrstog objekta u odnosu na Zemlju, poput automobila, zrakoplova i plovila; ili djelujući u istom geografskom pravcu kretanja kao čvrsta tvar, kao kod jedara pričvršćenih za dno jedrilice, ili u sredini jedra zavisno od tačaka jedra. U slučaju viskoznog trenja fluida u cijevi, aerodinamička sila na nepokretnoj cijevi smanjuje brzinu fluida u odnosu na cijev.