cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IFT43
Kloniranje i ekspresija
RT-PCR analizom očnih tkiva dvomjesečnog miša, Biswas et al. (2017) uočili su visoku ekspresiju IFT43 u mrežnjači i minimalnu ekspresiju u pigmentnom epitelu mrežnnjače. Imunohistohemijska analiza IFT43 u mišjem i ljudskom tkivu mrežnjače pokazala je da je IFT43 pretežno lokaliziran u području vanjskog segmenta fotoreceptora, bez značajne ekspresije u ostalim slojevima mrežnjače.
UNC5CL
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 457 aminokiselina, а molekulska težina 50.270  Da.
Funkcija
Unc93A je natporodica (MFS) i navodno rastvornih nosača kod ljudi. Pripada atipskim SLC-ovima koji su nedavno referirani. Stoga se pretpostavlja da je UNC93A transportni protein.
Na UNC93A utiče nedostatak aminokiselina u kulturama ćelija korteksa i izgladnjivanje u uvjetima  in vivo.
Eksprimira se u neuronima, sa bojenjem blizu plazmamembrana.
IFI27
Interferonski alfa-inducibilni protein 27 je protein koji je kod ljudi kodiran genom IFI27.
Rasmussen et al. (1993) mapirali su gen IFI27 na hromosomu 14, pozicija q32, putem izotopne hibridizscije  in situ.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 119  aminokiselina, a molekulska težina   11.268 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Spisak akademika Austrijske akademije nauka
Ovaj članak prikazuje članove Austrijske akademije nauka.
A
Karl Acham; Antal Ádám; Ludwig Adamovich; Adriano Aguzzi; Josef Aichner; Martin Aigner; Luciana Aigner-Foresti; Brenda Almond; Michael Alram; Eva Alram-Stern; Michel Amandry; Brigitta Ammann; Bernard Andreae; Theophil Antonicek; Angelo Ara; Karl Otmar Freiherr von Aretin; Eduard Artz; Alain Aspect; Aleida Assmann; Hans Aurenhammer
B
Manuela Baccarini; Ernst Badian; Rudolf Baehr; Andrea Barta; Friedrich G. Barth; Hans Basbøll; Friedrich L. Bauer; Günther Bauer; Siegfried J. Bauer; Wolfgang Baumjohann; Zdenek P. Bazant; Natalija Petrovna Bečtereva; Robert John Bennett; Iván T. Berend; Walter Berka; Walter Berschin; Reinhold Bichler; Manfred Bietak; Kurt Binder; Helmut Birkhan; Max L. Birnstiel; Paul Albert Blanz; Jean-Pierre Blaser; Rainer Blatt; Horst Bleckmann; Hans-Heinrich Blotevogel; Michael Joachim Bonell; Jürgen Borchhardt; Richard Bösel; Jacques Bouveresse; John W. Boyer; Karl Dietrich Bracher; Peter Brang; Georg Brasseur; Peter Braulik; Michel Breger; Gottfried Brem; Wolfgang H. Breunlich; Wolfgang Brezinka; Günter Brucher; Gerhart Bruckmann; Ernst Bruckmüller; Wolfgang Brückner; Joachim Burgsdörfer; Manfred Burgstaller; Otto Burkard; Walter Burkert; Meinrad Busslinger; Vladimir Buzek; Franz Bydlinski
C
Claus-Wilhelm Canaris; Louis Carlen; Giovanni Battista Castiglioni; Komaravolu Chandrasekharan; Georges Charpak; Mark W. Chase; Kenneth R. Chien; Enno Christophers; Evangelos Chrysos; Johann Cigler; Ignacio Cirac; Dorrit Cohn; Michael Conzen; Moritz Csáky
Zambratija
Zambratija (ital. Zambrattia) je naseljeno mjesto u sastavu grada Umaga, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Spisak akademika Austrijske akademije nauka
E
Josef Eberhardsteiner; Franz Xaver Eder; Friedrich Ehrendorfer; Martin Ehrendorfer; Bernhard Ehrenzeller; Ludwig M. Eichinger; Heiner Eichner; Manfred Eigen; Manfred Einsiedler; Thomas Eiter; Heinz Engl; Johannes Erben; Gerhard Ertl; Robert J. W. Evans
Zambratija
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buje.
Spisak akademika Austrijske akademije nauka
F
Heinz Falk; Gerda Falkner; Reinhard Fässler; Heinz Fassmann; Hellmut Federhofer; Gustav Feichtinger; Martin S. Feldstein; Günter B. L. Fettweis; Wolfgang Fichtner; Hermann Fillitz; Jörg Finsinger; Erhard W. Fischer; Manfred M. Fischer; Hellmut Fischmeister; Kostanze Fliedl; Franz Fliri; August Florian; Rudolf Flotzinger; Monika Fludernik; Helmut Flügel; Franz Födermayr; Herbert Foltinek; Heinz G. Fortak; Bert Fragner; Wolfgang Frank; Herbert Franke; Peter Robert Franke; Peter Frantzl; Johannes Fried; Herwig Friesinger; Wolfgang Frisch; Eva Frodl-Kraft; Per Olof Fröman; Erwin Führer; Horst Fuhrmann; Alexia Fünkranz-Prskawetz; Alois Fürstner
Zambratija
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zambratija je imala 472 stanovnika.
Spisak akademika Austrijske akademije nauka
G
Helmut Gadner; Franz Gamillscheg; Thomas V. Gamkrelidze; Antonio Garzya; Hans-Martin Gauger; Patrick J. Geary; Michael Gehler; Johannes Geiss; Klaus Gersten; Martin H. Gerzabek; Michael Ghil; Gerhard Giebisch; Oswald Giering; Andre Gingrich; Karl-Heinz Alois Glaßmeier; Gerhard Glatzel; Claire F. Gmachl; Helmut Gneuss; Hans Goebl; Ivan Golub; Georg Gottlob; Oleg Grabar; Georg Grabherr; Manfred Grasserbauer; Daniel M. Greenberger; Wolfgang Greisenegger; Herfried Griengl; Nicolas Grimal; Rudolf Grimm; Irmgard Griss; Rudolf W. J. Gross; Rudolf Grosschedl; Gernot Gruber; Peter M. Gruber; Oskar Grün; Dieter Gutknecht; Giselher Guttmann
H
Rudolf Haag; Gerhard Haerendel; Othmar Hageneder; Ivo Hajnal; John Frederick Haldon; Peter Hall; Max Haller; Franz Halter-Koch; Ernst Hanisch; Julius von Hann; Christian Hannick; Aage Ansgar Hansen-Löve; Michael Hantel; Otto Härtel; Jens-Uwe Hartmann; Horst Haselsteiner; Friederike Hassauer; Wolfgang Haubrichs; Hermann Haupt; Johannes Cornelis Heersterman; Wolf-Dieter Heiss; Philipp U. Heitz; Gilbert Helmberg; Thomas A. Henzinger; Milan Herak; Peter Herrmann; Georg Hertting; Helmut Heuberger; Hans-Joachim Hinrichsen; Oskar V. Hinüber; Friedrich Hirzebruch; Ivan Hlavácek; Milan Hlavačka; Hartwig Höcker; Werner Hofmann; Gregor Högenauer; Barbara Hohn; Hans Höller; Karl Holubar; Heinrich Honsell; Rudolf Hoppe; Oleh Hornykiewicz; Konstantin-A. Hossmann; Christoph Huber; Thomas J. Hughes; Hermann Hunger; Reinhard Franz Josef Hüttl
Zambratija
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Umag. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja. Od 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Katoro za koje sadrži podatke do 1991.''
Spisak akademika Austrijske akademije nauka
I
Spyros E. Iakovidis; Hans Irschik; Shiro Ishii
J
Clemens Jabloner; Emilie Jäger; Heinz Jagodzinski; Sigrid Jalkotzy-Deger; Cecilia Jarlskog; Erik Jayme; Werner Jobst; Zdenek Johan; Peter Johanek
K
Györgyi Kálmán; Eric R. Kandel; Andreas Kappeler; Vassos Karageorghis; Stevan Karamata; Daniel Kastler; Radoslav Katičić; Stephen Ira Katz; Hubert Kaufhold; Toshio Kawatake; Anke Rita Kaysser-Pyzalla; Josef Keil; Vladimir I. Keilis-Borok; Fritz Kelnhofer; Thomas Kenner; Ferenc Kiefer; Rudolpf Kippenhahn; Michal Kleiber; Hans-Dieter Klein; Klaus von Klitzing; Bernd U. Kluge; Alfred Kluwick; Fritz Peter Knapp; Jürgen A. Knoblich; Wolfgang Knoll; Christian Köberl; Walter Koch; Johannes Koder; Alfred Kohler; Martin Kohli; Jorma Koivulehto; Kurt L. Komarek; Hermann Kopetz; Hans-Georg Koppensteiner; Karl Korinek; Christian Körner; Dušan Kovàč; Helmut Koziol; Frauke Kraas; Dietrich Kraft; Ernst Kramer; Sabine Kraml; Helmut Krasser; Christoph Kratky; Christian Krattenthaler; Ferenc Krausz; Bernhard Kräutler; Günther Kreil; Josef Kreiner; Georg Kresse; Otto Kresten; Friedrich Krinzinger; Karl Kroeschell; Kurt Krolop; Guido Krömer; Hans-Henrik Krummacher; Andreas Kugi; Michael Kuhn; Wilfried Kurz; Jan Kvet; Paul Alexander Kyrle
Čermožiše
Čermožiše su naseljeno mjesto u sastavu općine Žetale, regija Podravska, Slovenija.
Zambratija
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zambratija je imalo 495 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Čermožiše
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ptuj.
Spisak akademika Austrijske akademije nauka
L
Johanna Laakso; Peter Laggner; Vasileios Lambrinoudakis; Heinz Langer; Walter Larcher; Hanns-Gotthard Lasch; Hans Lassmann; Reinhard Lauer; Klaus Lechner; Jean Leclant; Gustav Adolf Lehmann; Ursula Lehr; Adolf Leidlmair; Helga Leitner; Fred Lembeck; Johannes A. Lerchner; Norbert Leser; Willem J. M. Levelt; Elisabeth Lichtenberger; Elliott Lieb; Siegfried Lienhard; Dimitrij Sergejevič Lihačov; Gene E. Likens; Joram Lindenstrauss; Karl Lintner; Birgit Lodes; Hellmut Lorenz; Konrad Lorenz; Johann Josef Loschmidt; Peter Lucas; Gerhard Luf; Thomas Luger; Reimar Lüst; Wolfgang Lutz; Benno F. Lux
M
Séamus MacMathúna; Claudio Magris; Hanns Malissa; Herbert Mang; Wolfgang Mantl; Michael Marberger; Raimund Margreiter; Peter Markowich; James H. Marrow; Alberto Martino; Alla Massevitsch; Herbert Matis; Franz Matscher; Richard Viktor Mattessich; Paolo Matthiae; Ann Matzke Marjori; Bernd Mayer; Henry Mayr-Harting; Manfred Mayrhofer; Otto Mayrhofer-Krammel; Otto Mazal; Brigitte Mazohl; Rosamond McKitterick; Peter McMullen; Wolfgang F. G. Mecklenbräuker; Wolfgang Meid; Fritz Melchers; Igor Mel'cuk; Bruno Messerli; Michael Metzeltin; Ronald Micura; Paul Mikat; Fran Miklošič; Hanno Millesi; Jürgen Mittelstrass; Helmuth Möhwald; Hans Mommsen; Alessandro Montanari; Helmut Moritz; Anna Morpurgo-Davies; Helfried Mostler; Gérard Mourou; Nicolette Mout; Dennis C. Mueller; Ivan I. Mueller; Wolfram Müller-Freienfels; Johann Mulzer; Karol Myśliwiec
Lukovec
Slovenija:
Spisak akademika Austrijske akademije nauka
N
Georgi Nachuzrischvili; Herta Nagl; Kim A. Nasmyth; Adolf Neckel; Walter Neupert; Gerhard Neuweiler; Gerhard Neweklowsky; Harald Niederreiter; Christian R. Noe; Dieter Nörr; Gustav Joseph Victor Nossal; Heinrich Nöth; Martin A. Nowak
O
Gerhard Oberhammer; Dieter Oesterhelt; Werner Ogris; Oskar Friedrich Olaj; Thomas Olechowski; Onora O'Neill; Gerhard Opelz; Jurij Sergejevič Osipov; Jürgen Osterhammel; Jörg A. Ott; Heinrich Otten; Alfred E. von Overbeck
P
Peter Palese; Bernhard Palme; Herbert Palme; Oswald Panagl; Fritz Paschke; Gernot Patzelt; Josef M. Penninger; Peter Pernthaler; Harald von Petrikovits; Hellmuth Petsche; Johann Pfanzagl; Gerhard Pferschy; Jörg Pfleiderer; Gert Pfurtscheller; Philip I. Philippov; Gernot Piccottini; Helmut Pichler; Pierre Jean Pichot; Herbert Pietschmann; Werner E. Piller; Renate Johanna Pillinger; Rudolf Pischinger; Walter Pohl; Marianne Popp; Magdalena Pöschl; Rudolf Preimesberger; Anton Preisinger; Adolf Primmer; Friedrich B. Prinz; Manfred Prisching; Paolo Prodi; Walter Puchner; Denise Pumain; Sonja Puntscher Riekmann
R
Gernot Rabeder; Piero Rafanelli; Franz Rainer; Ekkehard Ramm; Franz G. Rammerstorfer; Helmut Rauch; Peter H. Raven; Karl M. A. Rawer; Ludwig Reich; Ingo Reiffenstein; Uwe Reimold; Elmar R. Reiter; Reinhold Remmert; Andrew Colin Renfrew; Fritz Resinger; Georg Ress; Kurt R. Richter; Norbert G. Riedel; Willibald Riedler; Josef Riedmann; Wolfgang Rindler; Zsigmond Ritoók; Olivia Robinson; Wolfgang Röd; Juan G. Roederer; Herbert Walter Roesky; Jacqueline de Romilly; Artur Rosenauer; Leopold Rosenmayr; Michael Rössner; Carlo Rubbia; Helmut Rucker; Helmut Rumpler; Hans Georg Ruppe
S
Eda Sagarra; Roman Sandgruber; Friedrich Sandgruber; Michael Sarnthein-Lotichius; Friedrich Schaller; Gottfried Schatz; Maria Schaumayer; Georg Schett; Rudolf Schieffer; Sabine Schindler; Andrzej Schinzel; Wolfgang Schlager; Wolfgang Schleich; Arnulf Schlüter; Hermann Schmalzried; Alfred Schmidt; Arnold Schmidt; Ernst A. Schmidt; Klaus Schmidt; Wolfgang Schmidt; Jörg Schmiedmayer; Lambert Schmithausen; Oliver Jens Schmitt; Rüdiger Schmitt; Kurt Schmoller; Wilhelm Schneider; Joachim Schöberl; Albrecht Schöne; Hans Peter Schönlaub; Carl E. Schorske; Peter Schreiner; Renée Schroeder; Ulrich Schubert; Gerold Schuler; Rolf Schulte-Hermann; Winfried Schulze; Josef Schurz; Peter Schuster; Hans Schwabl; Karlheinz Schwarz; Hans Georg Schwarzacher; Walther Schwarzacher; Fritz Schweiger; Günter C. Schweiger; Michael Schweitzer; Dieter Schweizer; Hugo Schwendenwein; Rudolf Jakob Schweyen; Fritz Schwind; Martin Seger; Stephan Seidelmayer; Christian Seidl; Horst Seidler; Ethan M. Shevach; Anatolij Petrovič Špak; Karl Sigmund; Barry Simon; Nicholas Sims-Williams; Peter Sitte; Quentin R. D. Skinner; Uwe B. Sleytr; John Victor Small; Kurt Smolak; Josef Smolen; Werner Sollors; Éva Somogyi; Vera T. Sós; Christoph Spötl; Heinz A. Staab; Hellmuth Stachel; Peter F. Stadler; Lawrence Stager; André Stahl; Paul Stefanovits; Erwin Stein; Peter Steinhauser; Friedrich F. Steininger; Ernst Steinkellner; Günter Stemberger; Stig T. Stenholm; Nikolaus K. Stephanidis; Georg Stingl; Gerold Stoll; Gerald Stourzh; Helmut Strasser; Erich W. Streissler; Jörg Striessnig; Josef Strobl; Tod Stuessy; Christian Sturmbauer; Robert Samuel Summers; Werner L. V. Sundermann; Hans Sünkel; Giulio Superti-Furga; Arnold Suppan; Ernst Christoph Suttner; Nikolaos K. Symeonidis
T
Gustav Andreas Tammann; Jaroslav Tejral; Werner Telesko; Heinz-Elmar Tenorth; Erich Thenius; Walter Thirring; Jacques Thuillier; Gerhard Thür; Gunther Tichy; Robert F. Tichy; Klaus Dieter Timmerhaus; Phillip V. Tobias; Theodor Tomandl; Erich Trapp; Hans Tuppy
U
Norbert Untersteiner; Gerald Urban; Otto H. Urban; Boris A. Uspenskij; Gerd W. Utermann
V
Rudolf Valenta; Peter van Nieuwenhuizen; Michael J. Vellekoop; Leopold Vietoris; Karl Vodrazka; Emanuel Vogel; Otto Vogl; Klaus von Klitzing
W
Alfred Wagenhofer; Erwin Wagner; Günter Wagner; Horst Wagner; Karl Wagner; Michael Wagner; Sigurd Wagner; Hans Dierck Waller; Grete Walter-Klingenstein; Heinrich Wänke; Peter Michael Warren; Franz Kurt Weber; Harald Wolfgang Weber; Gerhard Wegner; Rüdiger Wehner; Werner Welzig; Christiane Wendehorst; Samuel A. Werner; Diter von Wettstein; Manfred Wicke; Malcolm Hewitt Wiener; Heinz Georg Wieser; Wolfgang Wieser; Peter Wiesinger; F. Ludwig Wilke; Günther Wilke; Jürgen Wilke; Verena Winiwarter; Thomas Winkelbauer; Hans Winkler; Artur Winkler-Hermaden; Erich Winter; Irene J. Winter; Eugen Wirth; Gerhard Wirth; Ruth Wodak; Alois Wolf; Norbert R. Wolf; Ulrich Wolf; Werner Wolf; Klaus Wolff; Herwig Wolfram
Y
Yeong-Bin Yang; William Edgar Yates
Z
Waldemar Zacharasiewicz; Hans G. Zachau; Hans Georg Zapotoczky; Kurt Zatloukal; Josef Zechner; Rudolf Zechner; Anton Zeilinger; Heinz Zemanek; Josef Zemann; Wolfgang Zenker; Shoguang Zhang; Yong-de Zhang; Franz Ziegler; Peter V. Zima; Harald Zimmermann; Reinhard Zimmermann; Ernst Zinner; Jan M. Ziolkowski; Theodore J. Ziolkowski; János Zlinszky; Peter Zoller; Piero Zuffardi; Paul M. Zulehner
Čermožiše
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čermožiše su imale 283 stanovnika.
Napomena: ''U 1974. smanjeno za dio naselja koji je sa dijelom izdvojenim iz naselja Nadole spojen u novo samostalno naselje Kupčinji Vrh (općina Majšperk).''
La Liga 2010/2011.
La Liga 2010/2011. je bila 80. sezona nogometnog nacionalnog prvenstva Španije. Sezona je počela 28. augusta 2010. a završila 21. maja 2011. U sezoni je učestvovalo 20 ekipa. Nakon završenog prvenstva Barcelona je 21. put u svojoj historiji osvojila prvenstvo sa četiri poena više od drugoplasiranog Real Madrida. Deportivo La Coruña, Hércules i Almería su na kraju sezone ispali iz lige. U cjelokupnoj sezoni je ukupno odigrano 380 utakmica te postignuto 1.042 gola što je iznosilo 2.74 datih golova po utakmici. Najefikasnija ekipa lige je bio Real Madrid. Cristiano Ronaldo, nogometaš Real Madrida je bio najbolji strijelac lige sa 40 postignutih golova.
Lista strijelaca
thumb|desno|350px| [[Cristiano Ronaldo, najbolji strijelac lige sa 40 postignutih golova. ]]
Mašić
Mašić je naseljeno mjesto u sastavu općine Dragalić, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mašić je imao 266 stanovnika.
Siča
Siča je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Siča je imala 154 stanovnika.
IC 3789
IC 3789 (također poznat kao PGC 1619535) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Mijakovići
Mijakovići je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Okruzi Litvanije
300px|mini|desno|Podjela Litvanije na okruge Okruzi Litvanije (litv.: Lietuvos apskritys) predstavljaju prvi nivo administrativne podjele ove baltičke zemlje.
Litvanija je administrativno podijeljena na 10 okruga (jednina: apskritis, množina: apskritys), nazvanih prema njihovim glavnim gradovima.
Okruzi su dalje podijeljeni na općine (jednina: savivaldybė, množina: savivaldybės) kojih je ukupno 60. Od toga 9 je gradskih općina, 43 okružnih općina i 8 seoskih općina. Svaka općina je podijeljena na manje dijelove nazvane elderates. Ova podjela je nastala 1994. godine i neznatno je modificirana 2000. godine. 1. jula 2010. godine, ukinute su okružne uprave i od toga datuma okruzi ostaju kao teritorijalne i statističke jedinice Litvanije.
Šesti igrač
desno|mini|[[Jamal Crawford, trostruki osvajač nagrade za šestog igrača godine u NBA ligi]] Šesti igrač u košarci nije starter, ali ulazi s klupe mnogo više nego ostale rezerve i često je prvi igrač koji uđe s klupe. Obično igra onoliko koliko i starteri, pa čak i više od njih. Njegove statistike slične su statistikama startera. Šesti igrač obično je igrač koji može igrati na više pozicija, što mu osigurava i više minuta na terenu. Najpoznatiji primjer je Kevin McHale, košarkaš Boston Celticsa iz 1980-ih, koji je igrao na pozicijama centra i krilnog centra. Prisustvo dobrog šestog igrača obično je znak nadmoćnosti ekipe. Šesti igrači jačih ekipa obično bi bili starteri u drugim ekipama.
Česta strategija jest da šesti igrač bude dobar strijelac ako tim već ima dobre strijelce među starterima. Tada šesti igrač ulazi u igru kad se starteri umore ili počnu promašivati šuteve. Najpoznatiji primjer ove strategije bili su Chicago Bullsi, čiji je šesti igrač bio Toni Kukoč. Česta je strategija i da se šesti igrač ostavlja na klupi dok ne pročita protivnikove slabe tačke, koje zatim po ulasku iskorištava.
Ulogu šestog igrača uveo je legendarni trener Celticsa Red Auerbach. Prvi šesti igrač u Celticsima bio je Frank Ramsey. Ipak, najpoznatiji šesti igrač u historiji je njegov saigrač, John Havlicek.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2021 – 7,5 km
Utrka u sprintu na 7,5 km na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2021. u ženskoj konkurenciji održala se 13. februara 2021. na slovenskoj Pokljuki.
Rezultati
Početak utrke je bio u 14:30. Prvih 60 takmičara kvalifikovali su se za utrku u potjeri 14. februara 2021.<BR>( Sva vremena početka utrka su po lokalnom vremenu (UTC+1) )
Lukovec (Rasinja)
Lukovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Rasinja, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lukovec je imao 44 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. podaci su sadržani u naselju Rasinja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lukovec je imalo 55 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Črmlja
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Črmlja je imala 94 stanovnika.
Mevlevijska tekija
mini|280px|Balkanski mevlevijsko-istraživački centar izgrađen je po izgledu na Isa-begovu tekiju Mevlevijska tekija (Isa-begova tekija) je prva tekija u Sarajevu koja je izgrađena 1462. na obali rijeke Miljacke na Bentbaši. Uništena je u pohodu Eugena Savojskog 1697, a bosanski valija Vedžihi-paša ju je 1781. ponovo izgradio zajedno s džamijom. Pripadala je redu mevlevija.
Historija
Isa-beg Ishaković se smatra osnivačem Sarajeva. Njegova vakufnama iz 1462. je najstariji dokument koji se odnosi na Sarajevo. Ovom vakufnamom Isa-beg osniva svoje zadužbine (vakufe) i time je počelo urbano formiranje Sarajeva. On je oduzeo zemljišta stanovnika srednjovjekovnog sela Brodac, a u zamjenu dao im zemljište u selu Vrančić kod Hrasnice. Na ovom području sagradio je tekiju, musafirhanu, imaret koje su služile kao smještaj putnicima, učenicima, ratnicima, sejidima i koji su imali besplatnu hranu tri dana. Naselje koje je nastalo oko tekije, od Bendbaše do Baščaršije, nazvalo se mahalom Isa-begove zavije. Nakon što je u ovoj mahali 1526. sagrađena džamija Muslihudina Čekrekčije, ime mahale je zamijenjeno imenom Čekrekčijina mahala. Nije poznato kojem derviškom redu je pripadala tekija jer o tome ne piše u Isa begovoj vakufnami što znači da je ovaj objekt prvobitno služio kao musafirhana. Turski putopisac Evlija Čelebija prilikom posjete Sarajevu 1659. godine napisao je:
Pored musafirhane izvjesni hadži Mahmud obnovio je mevlevijsku tekiju prije 1650. Tekija je više puta obnavljana. Prilikom pohoda Eugena Savojskog na Sarajevu u oktobru 1697, tekija i musafirhana su uništene, a kasnije ponovo obnovljene. Sarajevski ljetopisac Mula Mustafa Bašeskija zabilježio je da se 1762. obnavljala Isa-begova tekija. Dvadeset godina kasnije tekija je ponovo obnovljena iz sredstava Isa-begovog vakufa. O ovoj obnovi sačuvan je kronogram koji glasi: "Ova je građevina podignuta za derviše, (Kao) mjesto za molitvu stvoritelju svjetova. (Ova) mevlevijska bogomolja postala je vakuf, Nek je trajno posjećena skupom molitelja. Razi (Hadži Mehmed-Razi Velihodžić, pjesnik) je spjevao kronogram (njezine) gradnje: »(Ovo je) mjesto za derviše, dom onih, koji su na bo­ljem putu. Godine 1196. " (1781/82).
Jablanički upravni okrug
Jablanički upravni okrug se nalazi u jugoistočnoj Srbiji i prostire se na 2770 km2. Obuhvata jedan grad i pet općina sa ukupno 216.304 stanovnika (2011). Sjedište okruga se nalazi u Leskovcu. Na sjeveru graniči sa Nišavskim okrugom, na sjeveroistoku sa Pirotskim okrugom, na istoku sa Bugarskom, na jugu sa Pčinjskim okrugom, na zapadu sa Kosovom, te na sjeverozapadu sa Topličkim okrugom.
Okrug je dobio ime po Gornjoj Jablanici, brdsko-planinskoj regiji koja se prostire jugozapadno od Leskovca i Lebana.
Privreda
Najveće privredne (po broju zaposlenih) u Jablaničkom okrugu su prerađivačka industrija (Aptiv Pakard, FALKE Serbia, Actavis), trgovina i poljoprivreda.
Mevlevijska tekija
Historija
Mevlevijska tekija u Sarajevu je srušena 1957, a 2013. je ponovo sagrađena na lokalitetu ispod Žute tabije koji je dodijelila općina Stari Grad.
Jablanički upravni okrug
Demografija
Etnički sastav okruga je sljedeći:
Mir (Vareš)
Mir je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Budinjak
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Budinjak je imao 11 stanovnika.
HHIPL1
HHIP-oliki protein 1 (HHIPL1), znan i kao HHIP2, je protein koji je kod ljudi kodiran genom HHIPL1 na hromosomu 14. Nije značajno eksprimiran u mnogim tipovima tkiva i ćelija, iako je HHIPL1-ova iRNK otkrivena u ćelijama koštanih trabekula. Little is known about the precise biological function of HHIPL1, but the protein has been linked to adenomas. Gen HHIPL1 također sadrži jedan od 27 jednonukleotidnih polimorfizama povezanih sa povećanim rizikom od bolesti koronarnih arterija.
Budinjak
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Budinjak je imalo 17 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
HHIPL1
Gen
Gen  HHIPL1  nalazi se na hromosomu 14 na pojasu 14q32 i sadrži 13 egzona. Ovaj gen proizvodi dvije izoforme putem alternativne prerade.
Protein
Ovaj protein pripada porodici HHIP i jedan je od tri njena člana pronađena kod ljudi. HHIPL1 sadrži SRCR proteinski domen i N-krajev signalni peptid. Obrada signalnog peptida dovodi do sekrecije ovog proteina. Kao član HHIP-a, sadrži i konzervirani HHIP-homologni (HIPH) domen, koji se sastoji od 18 cisteinskih ostataka.
Funkcija
Funkcija HHIPL1 nije poznata. Sljedeći odjeljak odnosi se na funkciju HHIP-a.
Studije povezanosti genoma identificirale su hromosomaku regiju 14q32 kao mjesto za oboljenje koronarnih arterija. Varijante povezane s bolešću spadaju pod kontrolu do sada neokarakteriziranog gena HHIPL1, a koji kodira homolog sekvence antagonista ježeve signalizacije. Funkcija HHIPL1 i njegova uloga u aterosklerozi nisu poznati. Ispitana je ćelijska lokalizacija HHIPL1, interakcija sa zvučnim SHH i utjecaj na signalizaciju ježa. Ekspresija HHIPL1 izmjerena je ljudskimim ćelijama bitnim za bolest koronarnih arterija, a lokalizacija proteina procijenjena je kod miševa divljeg tipa i Apoe –/– (s nedostatkom apolipoproteina E). Fenotipovi ćelija glatkih mišića ljudske aorte i signalizacija ježa istraženi su nakon nokdauna gena. Generirani su miševi Hhipl1 –/–i prikupljene su ćelije glatkih mišića aorte za fenotipsku analizu i procjenu signalne aktivnosti ježa. Miševi Hhipl1 –/–uzgajani su i na Apoe –/–i na Ldlr –/– (nokaut sojevima s nedostatkom lipoproteinskih receptora), a opseg ateroskleroze je kvantificiran nakon 12 sedmica prehrane s puno masti. sastav i sadržaj kolagena u aortnim plakovima procijenjeni su imunohistohemijom.
Rezultati in vitro analize otkrili su da je HHIPL1 izlučeni protein koji stupa u interakciju sa SHH i povećava signalnu aktivnost ježnog proteina. Ekspresija HHIPL1 otkrivena je u ljudskim ćelijama glatkih mišića i glatkim mišićima unutar aterosklerotičnih plakova miševa Apoe –/–. Ekspresija Hhipl1 povećavala se s napredovanjem bolesti u korijenima aorte miševa Apoe –/–. Proliferacija i migracija smanjene su u nokaut-mišića Hhipl1 i nokauntnih ćelija aorte HHIPL1, a u ćelijama s nedostatkom HHIPL1-a smanjena je signalizacija ježa. [Nokaut Hhipl1 uzrokovao je smanjenje > 50% tereta ateroskleroze i na apoe –/– i na Ldlr –/– pozadini nokauta, a lezije su karakterizirane smanjenim sadržajem glatkih mišićnih ćelija. Zaključeno je da je HHIPL1 izlučeni proaterogeni protein koji pojačava ježevu signalizaciju i regulira proliferaciju i migraciju ćelija glatkih mišića. Inhibicija funkcije proteina HHIPL1 mogla bi ponuditi novu terapijsku strategiju za bolest koronarnih arterija.
Klinički značaj
Metilacija DNK jedna je od nekoliko epigenetičkih modifikacija prepoznatih kao obilježja tumorigeneze. U istraživanju genoma specifičnih za podtip specifičnih epigenomnih promjena u adenomu, gen HHIPL1 bio je hipermetiliran u 12 od 13 nefunkcionalnih (NF) adenoma, kao i u adenomima koji luče hormon rasta (GH) i prolektin. Prema tome, HHIPL1 može poslužiti kao biomarker za predviđanje ili karakterizaciju tumorskih obrazaca rasta. Za razliku od drugog člana ljudske porodice gena HHIP, HHIP, koji se smatra farmakogenomskim ciljem na poljima onkologije i vaskularne medicine, HHIPL1 još nije prijavljen s takvim potencijalom.
Pored toga, u kardiovaskularno oblasti, HHIPL1 je povezan s CAD u Evropljana, Južnoazijata i populacije Japanaca. However, in another study based on a Japanese population, the association failed to be replicated, suggesting that this association is population-specific.
Klinički marker
Studija rezultata procjene genetičkog rizika sa više lokusa, zasnovana na kombinaciji 27 lokusa, uključujući gen HHIFL1, identificirala je osobe s povećanim rizikom za incidente i ponavljajuće događaje bolesti koronarnih arterija, kao i povećanu kliničku korist od terapije statinima. Studija se temeljila na zajedničkoj kohortnoj studiji (studija Malmo Diet and Cancer) i četiri dodatna randomizirana kontrolirana ispitivanja kohorti primarne prevencije (JUPITER i ASCOT) i kohorti sekundarne prevencije (CARE and PROVE IT-TIMI 22).
Srednji Poloj
Srednji Poloj je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srednji Poloj je imao 12 stanovnika.
Saborni hram Uspenja Presvete Bogorodice u Tuzli
Crkva Uspenja Presvete Bogorodice, u opštini Tuzli, pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi, Eparhija zvorničko-tuzlanska. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 3. do 9. jula 2007. godine, donijela je odluku da se crkva proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik sačinjavaju: crkva, zbirka od 21 ikone koje su sastavni dio ikonostasa, Hristov grob, veliko raspeće i dva trona.
Historija
Saborna crkva je građena osam godina, u periodu od 1874. do 1882. godine. Stručni nadzor nad radovima su vršili vojni inžinjeri. Car Franjo Josip I priložio je za izgradnju 600 forinti.
Prva obnova Saborne crkve izvršena је 1909/1910. godine. Osvećenje novog ikonostasa obavljeno je u maju 1910. godine. Druga obnova crkve je izvršena 1925. Godine, dok su naredne obnove izvršene 1968. godine, te 90-ih godina XX stoljeća. Objekat je u građevinskom smislu u dobrom stanju, zahvaljujući kompliciranim sanacionim radovima na stabilizaciji i upravljanju procesom diferencijalnog slijeganja temelja crkve. Pokrov od bakarnog lima je djelimično oštećen u toku rata 1992-1995. godine. Malter na površinama vanjskih fasada je otpao na više mjesta.
Opis
Prema konceptu prostorne organizacije, Saborna crkva u Tuzli pripada tipu jednobrodne crkve sa pripratom, naosom, oltarskim prostorom, polukružnom apsidom, prozorima postavljenim u jednom horizontalanom redu i zvonikom superpoiniranim iznad ulaza u crkvu. Visina vrha kupole zvonika iznosi cca 34,50 m.
U arhitektonskom smislu, crkva je građena u neoklasicističkom stilu, pravougaone osnove 28,64x 13,55 metara sa pet neobizantijskih kupola na tamburima. Četiri postavljene su na flankiranim ugaonim pozicijama, a peta, centralno postavljenom - iznad naosa, oslonjena je na četiri luka: dva postavljena u poprečnom smjeru i dva luka prislonjena uz lateralne zidove crkve. Gabaritne dimenzije objekta, mjerene sa vanjske strane, iznose: dužina cca 28,64 m i širina cca 13,55 m. Ikonostas u crkvi je rađen u periodu između 1909. i 1910. godine. Na ikonostasu je predstavljeno dvadeset ikona i Carske dveri sa scenom Blagovijesti. Ikone uradio je slikar Marko Gregović iz Mostara.
Zidovi crkve su ukrašeni različitom floralnom i geometrijskom ornamentikom u seko tehnici.
Kvalifikacije za SP u nogometu 2018 (UEFA) - grupa E
Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018 (UEFA) - grupa E bila je jedna od devet grupa u sklopu UEFA kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018. U grupi se nalazilo šest reprezentacija i primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Takmičenje u grupi počelo je u septembru 2016. a završilo u oktobru 2017. godine. Poljska kao prvoplasirana ekipa u grupi obezbjedila je učešće na Svjetskom prvenstvu 2018. dok je drugoplasirana ekipa Danska obezbjedila nastup u baražu.
Utakmice
''Raspored utakmica objavljen je od strane UEFA-e 26. jula 2015. godine, dan nakon izvlačenja kvalifikacijskih grupa koji je održan u Sankt Peterburgu, Rusija. Vremena odigravanja utakmica prikazana su po Srednjoevropskom vremenu kao što je navedeno od strane UEFA-e (lokalna vremena prikazana su u zagradama).
Lista strijelaca
U kvalifikacijama grupe E odigrano je 30 utakmica i postignuto 96 golova što je iznosilo postignuta gola po utakmici.
Rasinjica (čvor)
Hrvatska:
Kombo bek
Kombo bek je košarkaš koji kombinira svojstva plejmejkera i beka šutera, ali se ne mora generalno uklapati u opis igrača koji najčešće igraju na ovim pozicijama. Kombo bekovi najčešće su visine od 188 do 193 cm, između prosječne visine plejmejkera i beka šutera.
Istaknutu ulogu imali su tokom 90-ih. Najpoznatiji primjer je Allen Iverson. Iako se smatralo da se kombo bekovi teško uklapaju u ofanzivne sisteme, u skorije vrijeme postali su važan dio igre. Dwyane Wade vodio je Miami Heat do titule NBA prvaka 2006, osvojivši nagradu za najkorisnijeg igrača finala.
Neki bekovi imaju visinu i šut za igranje na poziciji beka šutera, ali se zbog natprosječne sposobnosti kreiranja igre koriste kao kombo bekovi. Najpoznatiji takav primjer bio je Kobe Bryant.
Medari
Medari su naseljeno mjesto u sastavu općine Dragalić, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Medari su imali 177 stanovnika.
Napomena: ''Od 1880. do 1900. iskazivano pod imenom Modare.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Medari je imalo 452 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Klopački Vrh
Klopački Vrh je naselje u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Bukovje Podvrško
Bukovje Podvrško je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bukovje Podvrško je imalo 31 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1890. i 1900. iskazano pod imenom Bukovje. U 1869. i 1880. nije odvojeno iskazano.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bukovje Podvrško je imalo 57 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mižnovići
Mižnovići je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
IC 3790
IC 3790 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 7. septembra 1900. godine.
Mirsad Terzić
Mirsad Terzić je profesionalni bosanskohercegovački rukometaš koji nastupa za reprezentaciju Bosne i Hercegovine i mađarski klub MVM Veszprém KC. Igra na poziciji lijevog beka ali je poznat i po ulozi u odbrani. Dok je igrao za Izviđač postigao je 50 golova u samo šest utakmica sezone 2004/05 EHF Lige prvake pri čemu je bio treći najbolji strijelac grupne faze tog takmičenja. Osim toga, Terzić je također i najbolji strijelac za nacionalnu reprezentaciju Bosne i Hercegovine sa postignutih 402 gola.
Titule
Tokom karijere Mirsad Terzić je sa klubovima u kojima je nastupao ostvario zapažene rezultate. Neki od tih rezultata su i osvojene klupske titule:
Svojić
Svojić je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1948. sadrži podatke za bivše naselje Srednja Perjasica.''
Kolići
Kolići su naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Poljane (Dragalić)
Poljane su naseljeno mjesto u sastavu općine Dragalić, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljane su imale 100 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poljane je imalo 412 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mala Rasinjica
Mala Rasinjica je naseljeno mjesto u sastavu općine Rasinja, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mala Rasinjica je imala 34 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. iskazivano pod imenom Rasinjica, od 1890. do 1931. pod imenom Rasinica, a od 1948. do 1981. pod imenom Mala Rasinica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mala Rasinjica je imalo 41 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Federalni subjekti Rusije
mini| [[Oblasti u Rusiji|Oblasti Republike  Krajevi  Autonomni okruzi  Federalni gradovi  Autonomne oblasti|287x287piksel]] Federalni subjekti Rusije, koji se nazivaju i subjekti Ruske Federacije Ili jednostavno kao subjekti federacije, su sastavni entiteti Rusije, njene političke podjele na najvišem nivou u skladu s Ustavom Rusije. Od 18. marta 2014. Ruska Federacija se u ustavu sastoji od 85 federalnih subjekata. Njih dvoje koji se nalaze na poluotoku Krim, Sevastopolj i Republika Krim, nisu međunarodno priznati kao dio Rusije. Kalinjingradska oblast je jedini federalni subjekt odvojen od drugih zemalja.
Prema ruskom ustavu, Rusku Federaciju čine republike, krajevi, oblasti, gradovi od federalnog značaja, autonomna oblast i autonomna okruga, koji su svi ravnopravni subjekti Ruske Federacije. Tri ruska grada od federalnog značaja (Moskva, Sankt Peterburg i Sevastopolj) imaju status grada i odvojenog federalnog subjekta koji obuhvata ostale gradove i gradove (Zelenograd, Troitsk, Kronstadt, Kolpino, itd.) unutar svakog saveznog grada - zadržavajući starije strukture poštanskih adresa. Godine 1993. Rusija je imala 89 federalnih subjekata. Do 2008. godine broj federalnih subjekata smanjio se na 83 zbog nekoliko spajanja. Godine 2014. Sevastopolj i Republika Krim postali su 84. i 85. federalni subjekt Rusije.
Svaki federalni subjekt ima svog poglavara, parlament i ustavni sud. Svaki federalni subjekt ima svoj ustav i zakone. Subjekti imaju jednaka prava u odnosima sa tijelima savezne vlade. federalni subjekti imaju jednaku zastupljenost - po dva delegata - u Vijeću Federacije, gornjem domu Federalne skupštine. Međutim, razlikuju se u stepenu autonomije koje uživaju (asimetrični federalizam).
Historija
Post-sovjetska Rusija nastala je tokom Ruske Sovjetske Federativne Socijalističke Republike (u sastavu SSSR-a) i nije se mijenjala u vrijeme raspada Sovjetskog Saveza 1991. Godine 1992. tokom takozvane " parade suvereniteta ", separatističkih osjećaja i Rata zakona u Rusiji, ruske regije su potpisale Ugovor o federaciji (, Federativny dogovor), uspostavljanje i regulisanje trenutnog unutrašnjeg sastava Rusije, zasnovano na podjeli vlasti i ovlaštenja između ruskih državnih tijela i državnih tijela konstitutivnih entiteta. Ugovor o Federaciji uključen je u tekst Ustava Ruske SFSR iz 1978. godine. Trenutni Ustav Rusije, usvojen nacionalnim referendumom 12. decembra 1993. godine, stupio je na snagu 25. decembra 1993. i ukida model sovjetskog sistema vlasti koji je 1918. uveo Vladimir Lenjin i zasnovan na pravu na otcjepljenje od zemlje i na neograničenom suverenitetu federalnih subjekata (u praksi secesija nikada nije bila dozvoljena), što je u sukobu s integritetom zemlje i federalnim zakonima. Novi ustav eliminisao je niz pravnih sukoba, pridržao prava regiona, uveo lokalnu samoupravu i nije dao sovjetsko pravo na otcjepljenje od zemlje. Krajem 1990-ih i početkom 2000-ih, politički sistem se de jure približio drugim modernim federalnim državama s republičkim oblikom vladavine u svijetu. 2000-ih, slijedeći politiku Vladimira Putina i stranke Jedinstvena Rusija (dominantna stranka u svim federalnim subjektima), ruski parlament promijenio je raspodjelu poreznih prihoda, smanjio broj izbora u regijama i dao više vlast federalnih vlasti.
Terminologija
Službeni vladin prijevod Ustava Rusije u članku 5 navodi: "1. Ruska Federacija sastojat će se od republika, krajeva, oblasti, gradova od saveznog značaja, autonomne oblasti i autonomnih okruga, koji će imati jednaka prava kao sastavni entiteti Ruske Federacije. "
Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Požarnici
Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Požarnici, u općini Tuzli, pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi, Eparhija zvorničko-tuzlanska. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 12. do 18. maja 2009. godine, donijela je odluku da se crkva proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo. Nacionalni spomenik sačinjavaju: hram Vaznesenja Gospodnjeg, ostaci stare školske zgrade, groblje i stari hrast.
Lokacija
Selo Požarnica nalazi se na obroncima planine Majevice, na udaljenosti od cca 8 km istočno od Tuzle, uz magistralni put Tuzla-Bijeljina, a na ušću rijeka Kovačice i Jošanice.
Historija
Reforme koje su u Osmanskom carstvu sprovedene polovinom XIX vijeka olakšale su tuzlanskim hrišćanima dobijanje dozvola (carskih fermana) za gradnju crkava (Tanzimat - gilhanski hatišerif iz 1839. godine o ravnopravnosti i slobodi svih vjeroispovijesti u TurskaTurskoj, te Hatihumajun iz 1856. godine, novi ustavni zakon za Bosanski pašalukBosanski vilajet, kojim se, između ostalog, hrišćanska crkva u Turskoj stavlja pod zaštitu međunarodnih prava). Uporedo sa premještanjem sjedišta zvorničkog kajmekama iz Zvornika u Tuzlu, godine 1852, episkopska stolica je iz Zvornika prenesena u Tuzlu, a eparhija promijenila naziv u Zvorničko-tuzlanska. Hram Vasnesenja Gospodnjeg u Požarnici sagrađen je 1896. godine. Tokom 1975. godine izgrađen je parohijski dom, a 1982. godine je izgrađen Svetosavski dom.
Teško oštećena je u ratu od 1992. do 1995. godine, zajedno sa parohijskim i svetosavskim domom. Crkveni mobilijar u potpunosti je uništen. Sačuvane zidne slike su u veoma lošem stanju. Crkva obnovljena je 2016. godine zahvaljujući sredstvima grada Tuzle u iznosu od 21.000 KM, sredstvima Vlade Tuzlanskog kantona, grada Bijeljine i donatorskim sredstvima brojnih pojedinaca.
Opis
Pripada tipu jednobrodne crkve sa pripratom, naosom i oltarskim prostorom, te galerijom, preko koje se pristupa stepeništu crkvenog tornja. Nosivi lateralni zidovi crkve su debeli 80 cm, a poprečni 60 cm, zidani su punom pečenom ciglom. Toranj je pravougaone osnove, dimenzija 280 x 370 cm. Ima 3 etaže, završava se kupolom postavljenom na tambur koji ima presjek pravilnog osmougaonika, a ukupna visina zvonika iznosi 26,80 m. Na prvoj i drugoj etaži zvonika su po tri prozora, na trećoj četiri prozora, a u svakoj stranici tambura kupole je postavljen prozor. Svi otvori na zvoniku su izvedeni sa polukružnim završecima. Sadašnji toranj je sagrađen u periodu 2006-2007. godina.
Svetosavski dom je gabarita 7,05 x 15,60 m, ima podrumsku i prizemnu etažu, pokriven je dvovodnim krovom.
Parohijski dom je gabarita 9,90 x 10,20 m, ima prizemnu i spratnu etažu, pokriven je dvovodnim krovom.
Na udaljenosti od cca 70 m južno od crkve, nalazi se višestoljetni hrast. Obim debla mjeren na prsnoj visini iznosi oko 505 cm, a širina krošnje hrasta iznosi 25 metara.
Uz crkvu nalazi se skupina od 10-tak grobova. Najstariji nadgrobnici datiraju od početka 20. vijeka, a u nekolicinu grobova su sahranjene žrtve fašističkiog terora iz II svjetskog rata.
Pink BH
Pink BH bosanskohercegovačka je televizija sa sjedištem u Sarajevu. S emitiranjem je počela 3. septembra 2018. pod nazivom Pink Media BH, dok se od 22. oktobra 2018. emitira pod trenutnim nazivom.
Napravljena je nakon što je Pink Media Group prodala nacionalnu mrežu Pink BH (sada Nova BH) kompaniji United Group.
Historija
Pink Media BH počela je s emitiranjem 3. septembra 2018. nakon što je Pink Media Group prodala nacionalnu televiziju Pink BH kompaniji United Group. Televizija je na svom programu prikazivala sličan sadržaj onom na Pink TV iz Srbije. Istog dana, počinje emitiranje Pink Media u Crnoj Gori, koja se također emitira nakon prodaje nacionalne televizije Pink M.
Televizija 22. oktobra 2018. mijenja ime u Pink BH, kao i Pink M u Crnoj Gori. Ubrzo, televizija dobija gledaoce koji su ranije bili prisutni dok je televizija imala nacionalnu frekvenciju.
Uprava Pink BH rukovodi televizijom iz ureda u Sarajevu i Banjoj Luci, koji direktno odgovaraju generalnom menadžeru i vlasniku Pink Media Group, Željku Mitroviću. Generalni direktor Pink BH je Đorđe Sikimić, a funkcije zamjenika generalnog direktora, direktora marketinga i glavnog i odgovornog urednika obnaša Lajla Torlak.
Celine Samoborske
Celine Samoborske su naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Celine Samoborske su imale 292 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Celine.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Celine Samoborske je imalo 262 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
TMEM201
Transmembranski protein 201 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TMEM201 sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 666 aminokiselina, a molekulska težina 72.236 Da.
FIS (kompanija)
mini|250px|desno|FIS Vitez (2006) FIS je bosanskohercegovačka privatna firma. Osnivač firme Pero Gudelj, jedan od najbogatijih ljudi u Bosni i Hercegovini, bio je suvlasnik firme sa suprugom Snežanom Gudelj sve do svoje smrti 24. novembra 2020.
Historija
FIS je s poslovanjem započeo 1995. godine u porodičnoj kući najprije kao trgovina na malo, a zatim i veleprodaja. Dvije godine kasnije FIS otvara prvi prodajni objekat u Vitezu na oko 2000 m2 korisne površine. Već 1998. FIS u Banjoj Luci otvara prvi prodajni centar izvan Viteza. Dana 17. decembra 2003. godine u rad je svečano pušten prvi Prodajni centar FIS na 64.000 m2 što je značajno doprinijelo razvoju viteškog Poslovnog centra 96.
Godine 2017. FIS Vitez imao je ukupan promet od 307,2 miliona KM, 15 prodajnih centara u BiH, 3 prodajna centra u Hrvatskoj i više od 3.000 zaposlenika.
Anđeo (Michelangelo)
Historija
thumb|250px|lijevo|Anđeo sa svijećnjakom za Arku svetog Dominika, skulptura je djelo Niccolòa dell'Arcae U jesen 1494. godine Michelangelo je prvi put napustio Firencu uplašen napetom političkom klimom koja je stvorena u gradu i koja će uskoro dovesti do protjerivanja Piera di Lorenza de' Medicija i uspostavljanja republičke vlade nadahnute idejama Girolama Savonarole.
Mladi kipar kojem je tada bilo nepunih dvadeset godina, prvo se nakratko sklonio u Veneciju, a zatim u Bolognu, gdje je utočište i zaštitu pronašao kod plemenitog Giovana Francesca Aldrovandija, istaknute ličnosti u gradu i zaljubljenika u umjetnost i književnost.
Zahvaljujući posredovanju potonjeg, Michelangelo se zaposlio kod fratara iz Bazilike svetog Domenika, koji su mu dali zadatak da dovrši jedan od najprestižnijih spomenika u gradu, Kovčeg svetog Domenika u kojem su bili ostaci osnivača dominikanskog reda. Bio je to skulpturalni kompleks na kojem su već radili Nicola Pisano (oko 1260. godine) i Niccolò dell'Arca, koji su radili na njemu sve do njegove smrti te godine. Glavnina spomenika je dovršena i ostalo je pripremiti samo nekoliko pratećih kipova koji su, prema srednjovjekovnoj tradiciji, bili relativno srednje male veličine za prag 16. stoljeća.