cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oranje (rijeka)
Klimatske karakteristike
Padavine u bazenu rijeke imaju izravan uticaj na vodostaj rijeke, u Lesotu, iznad ušća rijeke Caledon pada prosječno od 700 do 800 mm kiše godišnje, to u kombinaciji s rastopljenim zimskim snijegom sa planinskih vrhova, čini oko 60% voda rijeke Oranje. Od Caledona do ušća Vaala količina padavina se smanjuje na oko 279 do 406 mm, a ispod ušća Vaala smanjuje se na prosječnih 228 mm, do manje od 50 mm u Namibiji.
LYPD5
LY6/PLAUR domen sadržavajući protein 5 je protein koji je kod ljudi kodiran genom LYPD5.
Oranje (rijeka)
Klimatske karakteristike
Količina oborinskih voda koje se slijevaju u rijeku, smanjuje se sa oko 16 % u Lesotu na svega 0,50 % u donjem toku rijeke. Potpuno je obrnuta stvar sa temperaturom, koja se povećava od istoka prema prema zapadu, dok je broj dana sa temperaturom iznad 30 °C, prosječno oko 5 u Lesotu, na krajnjem zapadu se penje na 150 dana. Zbog toga se količina isparavanja povećava kako se rijeka približava zapadu.
Ekonomsko značenje rijeke Oranje
Gornji tok rijeke Oranje je nenaseljen, iako pašnjake uz rijeku koriste domoroci iz plemena Basotho za ispašu svoje stoke. U kraju od granice sa Lesotom do grada Aliwal North, uzgaja se kukuruz, a livade se koriste za ispašu stoke (goveda i ovce). Nizvodno je područje suhe savane, pogodna jedino za ispašu. Ipak se na navodnjavanim dijelovima, kojih je najviše između grada Upington i slapova Augrabies, zatim nizvodno od brane Boegoeberg (na pola puta između Prieska i Upingtona), uzgaja pamuk, djetelina (lucerna), grožđe i datule. Uz rijeku nema većih gradova, već samo rijetkih razbacanih farmi. Nakon irigacionog projekta "Rijeka Oranje", dobar dio voda iz riječnih akumulacija preusmjerava se prema dolinama rijeka Fish i Sundays, i prema gradovima Port Elizabeth, Bloemfontein i Kimberley.
LYPD5
Aminokiselinski sastav
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Oranje (rijeka)
Ekonomsko značenje rijeke Oranje
Rijeka nije plovna zbog svog nepravilnog toka, velikog pada, slapova i brzaka, i velike količine mulja i pijeska, koji mijenjaju korito rijeke. Preko rijeke su izgrađeni brojni mostovi, a najveći je onaj kod Upingtona.
Korištenje voda
Veliki problem za korištenje voda rijeke Oranje, bile su ogromne količine mulja koja je rijeka nosila, i tako vrlo brzo zatrpala akumulaciono jezero ispred brane, problem je riješen na brani Boegoeberg koja je izgrađena 1931. ugradnjom gornje pomične ustave, tako je veći dio mulja mogao proći i oteći dalje nizvodno.
Sa ciljem potpune regulacije rijeke Oranje, osmišljen je projekt izgradnje brana i kanala u gornjem toku rijeke između rijeka Caledon i Vaal. Projekt je predviđao izgradnju niza brana i kanala, radovi su započeli 1962. Do danas su izgrađene brane Gariep (1972. sa velikim akumulacionim jezerom) i 145 km nizvodno Van der Kloof (1977. sa vlastitim jezerom) i tunel Gariep dug oko 80 km (1975), sa kojim se vode iz jezera Gariep prenose do rijeke Fish i kanal za navodnjavanje između rijeke Fish i rijeke Sundays. Projekt još uvijek nije dovršen, od 1990. gradi se kanal Van der Kloof za navodnjavanje terena ispod brane Van der Kloof.
thumb|lijevo|180px|Vodopad Augrabies (Twin Falls) Te dvije brane su tako izgrađene i opremljene, da se mogu nositi sa velikim količinama mulja koju donosi rijeka Oranje, koji se taloži u akumulacionim jezerima. Zbog tog one imaju duboke rezervne prostore, a njihove ustave se mehanički mogu podići ako je potrebno, tokom visokog vodostaja. Brana Gariep je centralni dio ovog projekta. Njena glavna funkcija je akumulacija dovoljnih količina vode u jezeru za daljnju distribuciju preko brane Van der Kloof ili preko velikog tunela rijeka Oranje - Fish. Brana je visoka 77 m, a duga 948 m, akumulaciono jezero Gariep ima površinu od oko 362 km2. Brana Van der Kloof visoka je 107 metara, a duga 765 m, njeno akumulaciono jezero ima površinu od 140 km2. Obje brane imaju hidroelektrane, a na njihovim jezerima izgrađeni su i objekti za rekreaciju.
Postoje i projekti za povećanje voda rijeke Vaal, za to bi trebalo izgraditi nekoliko brana i akumulacija na pritoci Vaala u Lesotu na rijeci Senqu i njenim pritokama Malibamatso i Senqunyane.
Istraživanje toka
Prvi bijelac za kog se zna da je prošao na sjevernu obalu rijeke (tada zvane Groot) u blizini ušća, bio je afrikanerski lovac na slonove Jacobus Coetsee 1760. Kasnije ekspedicije uz rijeku i njen tok u 18. vijeku vodili su afrikanerski istraživač Hendrik Hop, holandski oficir Robert Gordon Jacob, engleski istraživač William Paterson i francuski istraživač François Le Vaillant. Oni su istraživali rijeku od srednjeg toka do ušća, Gordon je nazvao u čast holandske kraljevske kuće Oranje (Orange). Razni misionari uspostavili su svoje misije sjeverno od rijeke Oranje pri kraju 18. vijeka. John Campbell iz londonskog misionarskog društva istraživao je tok rijeke Hart od njenog ušća u rijeku Vaal sve do ušća u Oranje, i dalje uz Oranje do slapova Augrabies 1813. Do izvora rijeke Oranje prvi su došli francuski protestantski misionari Thomas Arbousset i François Daumas 1836.
Tokom 19. vijeka rijeka Oranje bila je sjeverna granica dokle se protezala britanska vlast u južnoj Africi. Početkom 1830-ih, Buri koji se nisu htjeli pomiriti sa britanskom vlašću i prešli su rijeku Oranje u potrazi za zemljom i slobodom, svoju ​​prvu republiku nazvali su po rijeci, Oranje Vrijstaat.
LSR (gen)
Lipolizno stimulirani lipoproteinski receptor je protein koji je kod ljudi kodiran genom LSR.
Kloniranje i ekspresija
Koristeći analizu imunoprecipitacije, Yen et al. (1999) otkrili su da je Lsr pacova izražen kao heterotrimer ili tetramer, koji se sastoji od podjedinica 68-kD alfa i 56-kD beta. Klonirali su tri prerađene varijante pacova Lsr. Alfa podjedinica 593 sa aminokiseline ima N-terminalne hidrofobne regije, praćene NPGY motivom, signalom za ciljanje dileucinskih lizosoma, transmembranskog domena, translacijom sekvence TNF-alfa receptora  i C-terminalnim klasterom pozitivno i negativno nabijenih ostataka, koji mogu pružiti mjesto vezanja za apolipoprotein. Alfa-primarnoj podjedinici od 574 aminokiseline nedostaje motiv dileucina, a beta podjedinici sa 525 aminokiselina nedostaje dileucinski motiv, transmembranski domen i sekvenca translacija TNF-alfa receptora. Northern blot analiza tkiva pacova otkrila je ekspresiju transkripata od 2,1 i 1,9 kb, prvenstveno u jetri. Western blot analiza pokazala je ekspresiju 66-kD i 58-kD proteina, u skladu s izračunatim molekulskim masama Lsr-alfa i -beta.
Analizom Northern blot-a, Mesli et al. (2004) otkrili su Lsr iRNK u svim testiranim tkivima odraslih miševa, osim u mišićima i srcu. Lsr iRNK bila je najzastupljenija u jetri, plućima, crijevima, bubrezima, jajnicima i sjemenicima. Analiza imunofluorescencije pokazala je ekspresiju na periferiji hepatocita u jetri odraslih i fetusa 12. dana embriona (E12) i E15. Kloniranjem ekspresije zasnovane na lokaciji u psećim ćelijama bubrega, pomoću biblioteke cDNK ljudskog karcinoma debelog crijeva, Masuda et al. (2011) pokazali su da je ljudski LSR komponenta trićelijskih uskih spojeva. Ljudski LSR sadrži 581 aminokiselinu i ima vanćelijski domen imunoglobulina, praćen transmembranskim i citoplazmatskim domenom. Analiza imunofluorescencije potvrdila je da se Lsr miša lokalizirao na trićelijskim tijesnim vezama u epitelnim ćelijama.
Analizom baze podataka, Hemmasi et al. (2015) identificirali su šest izoformi ljudskog LSR, koje su rezultat alternativne prerade ili pokretanja diferencijalne translacije. Protein pune dužine sadrži 649 aminokiselina. U ostalim izoformama nedostaju mali unutarćelijski segmenti, mali vanćrlijski segmenti i/ili transmembranski domen i regija bogata cisteinom. PCR analiza ljudske cDNK ćelija karcinoma debelog crijeva otkrila je dodatnu varijantu koja kodira izoformu u kojoj nedostaje veliki dio središnjeg regiona, uključujući transmembranski domen i regiju bogatu cisteinom.
Funkcija gena
Koristeći eksperimente inhibicije i transfekcije, Yen et al. (1999) pronašli su pacova  Lsr  s vezanim lipoproteinom male gustine (LDL). Imunofluorescentna mikroskopija pokazala je da je za unos LDL potrebno prisustvo i Lsr-alfa i -beta i oleata. Masuda et al. (2011) otkrili su da suzbijanje Lsr putem interferencije RNK u epitelnim ćelijama miša inhibira stvaranje čvrstih spojeva, ekspresiju epitelne barijere i lokalizaciju tricelulina (MARVELD2) na trićelijskim kontaktima. Analiza mutacija pokazala je da je citoplazmatski domen miša Lsr regrutovao tricelulin u trićelijske kontakte. Koristeći rekombinantne komponente toksina (CST) Clostridium spiroforme, Papatheodorou et al. (2012) pokazali su da je CST ušao u ljudske ćelijske linije kroz LSR i da je LSR potreban za toksičnost.
Clostridium difficile je ljudski crijevni patogen koji uzrokuje proljev izazvan antibioticima i pseudomembranozni kolitis. Hemmasi et al. (2015) pokazali su da je C kraj transferaze (CDT), C. difficile, koji posreduje u kolapsu ćelijskog aktinskog citoskeleta i eventualnoj ćelijskoj smrti, u interakciji s vanćelijskim, Ig-sličnim domenom ljudskog LSR s visokim afinitetom. Krnje LSR posredovano CRISPR/Casp9 pokazalo je da unutarćelijski domeni LSR nisu potrebni za ciljanje plazmamembrane i ćelijsko preuzimanje CDT-a.
Gornji Rogolji
Gornji Rogolji su naseljeno mjesto u sastavu općine Okučani, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Rogolji su imali 26 stanovnika.
Napomena: ''Naselja Donji Rogolji i Gornji Rogolji iskazuju se od 1948. Do 1931. iskazivano je naselje Rogolje. Za to bivše naselje sadrži podatke od 1857. do 1931. U 1948. iskazano pod imenom Gornje Rogolje, a od 1953. pod imenom Gornji Rogolji.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Rogolji je imalo 102 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nacionalni park Biogradska gora
Nacionalni park Biogradska gora nalazi se na istoimenoj planini, Crna Gora. Administrativno pripada općinama: Kolašin, Mojkovac, Berane, Andrijevica.
Nacionalni park
Nalazi se u centralnom dijelu planinskog masiva Bjelasice, između rijeka Tare i Lima. Pejzaž ovog prostora je sačinjen od šuma, livada, vodenih površina, planinskih vriština i rudina. Pored Biogradskog jezera koje se nalazi u samom središtu Biogradske gore, Park krase i druga lednička jezra: Pešića, Ursulovačko (Veliko i Malo) i Šiško (Veliko i Malo). Najveći dio Parka čini rezervat prašume, u slivu Biogradske rijeke i Jezerštice i predstavlja jedno od najstarijih zaštićenih područja na svijetu, poznat kao „Knjažev zabran“ ili „Branik“.
U Parku postoje 26 odvojenih zajednica biljaka, sa oko 2.000 biljnih vrsta, među kojima je 20% endema Balkanskog poluostrva i oko 90 vrsta drveća. Raznovrstan je i životinjski svijet sa 200 vrsta ptica, 80 vrsta leptira, 350 vrsta insekata i tipičnim sisarima (vuk, medvjed, lisica, srna, vjeverica, puh).
Brojni su arheološki lokaliteti, sakralni spomenici, nekropole, a posebno je karakteristično narodno graditeljstvo (katuni, savardaci, brvnare, vodenice).
Monte Carlo Masters
Monte Carlo Masters teniski je turnir za muškarce koji se svake godine (obično u aprilu) održava u francuskom Roquebrune-Cap-Martinu, općini koja graniči s Monakom. Dio je serije ATP Masters 1000 u okviru ATP Toura. Igra se na zemljanoj podlozi.
Prvo izdanje održano je 1897. Otvoreni turnir ("Open") postao je 1969. Od 1970. do 1989. bio je jedan od glavnih turnira Grand Prix Toura u okviru Grand Prix Championship serije prije nego što je postao ATP Championship Series Single Week turnir (preteča današnjih Mastersa).
Od 2009. ovo je jedini Masters na kojem igrači nisu obavezni nastupiti. Većina najboljih tenisera ipak se odlučuje nastupiti.
Rafael Nadal osvojio je osam uzastopnih titula od 2005. do 2012, postavši jedini igrač u Open Eri koji je osam puta uzastopno osvajao isti turnir. Njegov niz zaustavio je Novak Đoković u finalu 2013. Nadal je kasnije osvojio još tri uzastopne titule (2016–2018), tako da ih sada ima 11.
Parovi
Od 1968:
Lađevac
Lađevac je naseljeno mjesto u sastavu općine Okučani, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lađevac je imao 269 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lađevac je imalo 424 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 4 × 100 m mješovito (muškarci)
Takmičenja u disciplini 4 × 100 m mješovito za muškarce na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 9. augusta 2015.
Ionizacija
Upotreba
Svakodnevni primjeri ionizacije plina su poput fluorescentne lampe ili drugih lampi električnog pražnjenja. Također se koristi u detektorima zračenja kao što je Geiger-Müllerov brojač ili ionizaciona komora. Proces ionizacije se široko koristi u raznoj opremi u fundamentalnoj nauci (npr. masena spektrometrija) i u industriji (npr. zračna terapija).
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 4 × 100 m mješovito (muškarci)
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Ionizacija
Proizvodnja iona
Negativno nabijeni ioni nastaju kada se slobodni elektron sudari s atomom i potom zarobi unutar električne potencijalne barijere, oslobađajući sav višak energije. Proces je poznat kao ionizacija hvatanja elektrona.
Pozitivno nabijeni ioni nastaju prenošenjem određene količine energije na vezani elektron u sudaru sa nabijenim česticama (npr. ioni, elektroni ili pozitroni) ili sa fotonima. Prag potrebne količine energije poznat je kao potencijal ionizacije. Proučavanje takvih sudara od fundamentalne je važnosti s obzirom na problem malog tijela, što je jedan od glavnih neriješenih problema u fizici. Kinematski dovršeni eksperimenti, tj. eksperimenti u kojima se utvrđuje kompletan vektor impulsa svih fragmenata sudara (rasuti projektil, odmični cilj-ion i izbačeni elektron), doprinijeli su glavnom napretku u teorijskom razumijevanju problema malobrojnih tijela posljednjih godina.
Brezovljani
Bosna i Hercegovina:
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 4 × 100 m mješovito (muškarci)
Grupe
Napomena: Sva vremena su po istočnoevropskom vremenu (UTC+03:00).
Ionizacija
Proizvodnja iona
Adijabatska ionizacija je oblik ionizacije u kojoj se elektron uklanja ili dodaje atomu ili molekuli u najnižem energetskom stanju da bi se formirao ion u njegovom najnižem energetskom stanju. Townsendovo pražnjenje dobar je primjer stvaranja pozitivnih iona i slobodnih elektrona uslijed sudara iona. To je kaskadna reakcija koja uključuje elektrone u području s dovoljno visokim električnim poljem u plinovitom mediju koji se može ionizirati, kao što je zrak. Nakon izvornog ionizacijskog događaja, kao što je ionizujuće zračenje, pozitivni ion zanosi se prema katodi, dok slobodni elektron odlazi prema anodi uređaja. Ako je električno polje dovoljno jako, slobodni elektron dobija dovoljno energije da oslobodi daljnji elektron kada se sljedeći sudari s drugom molekulom. Dva slobodna elektrona zatim putuju prema anodi i dobijaju dovoljno energije od električnog polja da izazovu ionizaciju udara, kada se dogode sljedeći sudari, i tako dalje. Ovo je u stvari lančana reakcija stvaranja elektrona.
Efikasnost ionizacije je odnos broja nastalih iona prema broju korištenih elektrona ili fotona.
Dolac Malta
Dolac Malta je sarajevsko naselje u sastavu općine Novo Sarajevo. Sastoji se od mjesnih zajednica Dolac sa sjedištem u ulici Marka Marulića i Malta sa sjedištem u ulici Envera Šehovića.
Brezovljani
Hrvatska:
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 4 × 100 m mješovito (muškarci)
Finale
Održano je u 19:07.
Dolac Malta
Položaj i geografija
Naselje se nalazi na zapadu općine, a sastoji se od mjesnih zajednica Dolac i Malta, koji su razdvojeni Paromlinskom ulicom. Jug naselja čine ravnica sa stambenim zgradama i velikim privrednim objektima, dok sjever naselja (oko mezarja Obad) brdovit, te su izgrađene kuće. Na sjeveru i sjeveroistoku graniči sa Pofalićima, na jugoistoku sa Željezničkom, na jugu sa Trgom Heroja i Čengić Vilom, dok na zapadu graniči sa Buća Potokom u susjednoj općini Novi Grad.
Ionizacija
Ionizacijska energija atoma
Trend u energiji ionizacije atoma često se koristi za demonstriranje periodičnog ponašanja atoma, u odnosu na atomski broj, sažeto redanjem atoma u Mendeljejevljeve tabele. Ovo je dragocjen alat za uspostavljanje i razumijevanje uređenja elektrona u atomskim orbitalama, bez ulaska u detalje talasnih funkcija ili procesa ionizacije. Primjer je predstavljen na slici desno. Naprimjer, periodično naglo smanjenje potencijala ikonizacije, nakon atoma rijetkih plinova ukazuje na pojavu nove ljuske u alkalnim metalima. Pored toga, lokalni maksimumi u dijagramu ionizacijske energije, pomičući se slijeva udesno u nizu, indikativni su za s, p, d i f podljuske.
Dolac Malta
Položaj i geografija
Kroz sjever naselja se proteže Drinska ulica i pruga Sarajevo - Bosanski Šamac i Sarajevo - Ploče, dok se na jugu nalazi ulica Zmaja od Bosne i tramvajska pruga, koja povezuje Ilidžu sa Baščaršijom.
Priroda i sport
Osim mezarja "Obad" se sve zelene površine i parkovi naselja nalaze na Malti. Najznačajnija zelena površina na području Dolac-Malte je Vilsonovo šetalište, koje se nalazi na sjevernoj obali Miljacke.
Saobraćaj
Do Dolac-Malte se može doći sljedećim linijama javnog prijevoza:
Ionizacija
Poluklasični opis ionizacije
Klasična fizika i Bohrov model atoma mogu kvalitativno objasniti fotoionizaciju i ionizaciju posredovanu sudarom. U tim slučajevima, tokom procesa ionizacije, energija elektrona premašuje energetsku razliku potencijalne barijere kroz koju pokušava da prođe. Poluklasični opis, međutim, ne može opisati tunelsku ionizaciju, jer proces uključuje prolazak elektrona kroz klasično zabranjenu potencijalnu barijeru.
Kvantno-mehanički opis ionizacije
Interakcija atoma i molekula s dovoljno jakim laserskim impulsima dovodi do ionizacije na pojedinačno ili višestruko nabijene ione. Stopa ionizacije, tj. vjerovatnoća ionizacije u jedinici vremena, može se izračunati samo pomoću kvantne mehanike. Općenito, analitička rješenja nisu dostupna, a aproksimacije potrebne za upravljive numeričke proračune ne daju dovoljno precizne rezultate. Međutim, kada je intenzitet lasera dovoljno visok, detaljna struktura atoma ili molekule može se zanemariti i moguće je analitičko rješenje za brzinu ionizacije.
Oblik vode
Oblik vode  je prikazan u sklopu glavnog takmičenja na 74. Venecijanskom međunarodnom filmskom festivalu, gdje je premijerno prikazan 31. augusta 2017., i dobio je Zlatnog lava za najbolji film. Također je prikazan i na Toronto Film Festivalu. Ograničeno prikazivanje je počelo u dva kina u New Yorku 1. decembra 2017., prije nego što se počelo prikazivati za širu publiku 23. decembra 2017. godine, zaradivši 195 miliona dolara širom svijeta.
Dolac Malta
Saobraćaj
autobusima:
Ionizacija
Tunelska ionizacija
Tunelska ionizacija je ionizacija uslijed kvantnog tuneliranja. U klasičnoj ionizaciji, elektron mora imati dovoljno energije da ga prenese preko potencijalne barijere, ali kvantno tuneliranje omogućava elektronu da jednostavno prođe kroz potencijalnu barijeru, umjesto da pređe preko nje zbog talasne prirode elektrona. Vjerovatnoća probijanja elektrona kroz barijeru eksponencijalno opada sa širinom potencijalne barijere. Prema tome, elektron s većom energijom može ga dalje podići prema potencijalnoj barijeri, ostavljajući mnogo tanju barijeru za prolaz kroz tunel i, samim tim, veće šanse za to. U praksi je tunelska oonizacija uočljiva kada atom ili molekula komuniciraju sa jakim laserskim impulsima u blizini infracrvene svjetlosti. Ovaj se proces može shvatiti kao postupak kojim se ograničeni elektron, apsorpcijom više od jednog fotona iz laserskog polja, ionizuje. Ova slika je općenito poznata kao multifotonska jonizacija (MPI).
Oblik vode
Oblik vode je dobio pohvale od strane kritičara u kategorijama glume, scenarija, režije, vizualnih efekata, scenografije i muzike, a mnogi su nazvali film Del Torovim najboljim ostvarenjem još od filma Panov lavirint; Američki filmski institut ga je stavio na listu vrhunskih 10 filmova za 2017. godinu. Film je dobio brojne nagrade i nominacije, uključujući trinaest nominacija na 90. dodjeli "Oscara", gdje je osvojio Oscara za najbolji film, najbolju režiju, scenografiju, i muziku. Na 75. dodjeli "Zlatnog globusa" nominovan je u sedam kategorija, osvojivši nagradu za najbolju režiju i najbolju muziku, dok je na 71. dodjeli filmskih nagrada Britanske akademije BAFTA bio nominovan u dvanaest kategorija, osvojivši tri nagrade uključujući nagradu BAFTA za najbolju režiju. Na 23. dodjeli Nagrada kritičara bio je nominovan u četrnaest kategorija, osvajajući ukupno četiri nagrade. Rad del Tora i Daniela Krausa na pretvaranju scenarija u roman, objavljen je 6. marta 2018. godine.
Radnja
U želji da eksploatišu vodozemca u korist američke nadmoći u svemirskoj utrci, Strikland na kraju ubjeđuje generala Franka Hoyta da urade vivisekciju na vodozemcu. Jedan naučnik, Robert Hofstetler - koji u tajnosti radi kao špijun za Sovjetski Savez, pravim imenom Dimitrij Mosenkov - bezuspješno moli da zadrže čovjekolikog vodozemca na daljnje proučavanje, dok u isto vrijeme, njegov sovjetski zapovjednik naređuje da se stvorenje eutanizira. Kada Elisa saznaje za američke planove oko vodozemca, ona nagovara Gilesa da joj pomogne da ga oslobodi. Hoffstetler slučajno otkriva Elisine planove i odlučuje da joj pomogne. Iako u početku nerado, Zelda se također uključuje u organizovanju uspješnog bjekstva.
Elisa drži čovjekolikog vodozemca u svojoj kućnoj kadi, planirajući da ga pusti u obližnji kanal kada počne padati kiša kako bi mu omogućila da za nekoliko dana otpliva do okeana. Strickland, između ostalih, ispituje Elisu i Zeldu, ali ništa ne saznaje. U stanu, Giles otkriva čovjekolikog vodozemca koji proždire jednu od njegovih mačaka. Iznenađen, vodozemac zagrebe Gilesovu ruku i zatim bježi iz stana. Spušta se do kina, u kojem srećom nema posjetilaca, ali ga Elisa pronalazi i vraća nazad u svoj stan. Ona dodiruje Gilesovu ćelavu glavu i ranjenu ruku. Sljedećeg jutra Giles otkriva da mu je kosa počela da raste, a rane na njegovoj ruci su zacijelile. Nakon što ga je prvobitno odbila, Elisa pod tušem vodi ljubav sa čovjekolikom vodozemcem.
General Hoyt neočekivano stiže i kaže Stricklandu da ima 36 sati rok da pronađe vodozemca ili će okončati svoju karijeru i život. U međuvremenu, Hoffstetleru je rečeno da će biti povučen sa zadatka za dva dana. Kako se planirani datum smjene približava, zdravlje vodozemca počinje da se pogoršava. Hoffstetler odlazi da se sastane sa svojim nalogodavcima ali ga Strickland prati. Na sastanku Hoffstetler je upucan od strane pretpostavljenih i teško je ranjen, ali Strickland uspijeva da ubije nalogodavca. Nakon što je saznao da je Hoffstetler špijun, Strickland ga muči kako bi priznao, prije nego što umre da su Elisa i Zelda umiješane. Strickland prijeti Zeldi u njenom domu sve dok njen muž Brewster ne odaje Stricklandu da Elisa ima čovjekolikog vodozemca u svojoj kući. Zelda odmah telefonira Elisi, upozoravajući je da oslobodi stvorenje. Razjareni Strickland traga po Elisinom praznom stanu sve dok ne pronađe kalendarsku bilješku koja otkriva gdje planira da pusti vodozemca na slobodu.
U kanalu, Elisa i Giles se opraštaju od stvorenja kada Strickland stiže, udara i obara Gilesa, i puca na vodozemca i Elisu. Vodozemac se brzo liječi i uspijeva da presiječe Stricklandov grkljan, ubivši ga na mjestu. Kada policija zajedno sa Zeldom stiže na mjesto događaja, čovjekoliki vodozemac uzima Elisu i skače u kanal, gdje uspijeva da je zaliječi. Kada vodozemac primjenjuje svoj ljekoviti dodir prema ožiljku na Elisinom vratu, ona dobija škrge slične njegovim i vraća se u život i njih dvoje padaju u zagrljaj. U završnoj sceni, Giles izražava svoje uvjerenje da je Elisa živjela "srećno u vječnoj ljubavi" sa čovjekolikim vodozemcem.
Ionizacija
Tunelska ionizacija
Keldysh modelirao je MPI proces kao prijelaz elektrona iz osnovnog stanja atoma u Volkovljevo stanje. U ovom modelu zanemaruje se poremećaj osnovnog stanja laserskim poljem i detalji atomske strukture pri određivanju vjerovatnoće jonizacije nisu uzeti u obzir. Najveća poteškoća s Keldyshovim modelom bila je njegova zapostavljenost efekata Coulomb interakcije na konačno stanje elektrona. Kao što se vidi sa slike, Kulonovo polje nije jako male veličine, u poređenju sa potencijalom lasera na većim udaljenostima od jezgra. To je za razliku od aproksimacije napravljene zanemarivanjem potencijala lasera u regionima blizu jezgra. Perelomov et al. uključivali su Coulombovu interakciju na većim međuuklearnim udaljenostima. Njihov model (koji nazivamo PPT modelom) izveden je za potencijal kratkog dometa i uključuje učinak dalekometne Coulombove interakcije kroz korekciju prvog reda u kvaziklasičnom djelovanju. Larochelle et al. uporedili su teorijski predviđene krivulje iona i intenziteta atoma rijetkih plinova u interakciji s Ti: Safir laserskim eksperimentalnim mjerenjem. Pokazali su da se ukupna brzina ionizacije predviđena PPT modelom vrlo dobro uklapa u eksperimentalne prinose iona za sve rijetke plinove u srednjem režimu Keldyshovog parametra.
Brzina MPI na atomu sa potencijalom ionizacije E_i in a linearly polarized laser with frequency \omega is given by
gdje The coefficients f_{lm}, g(\gamma) i C_{n^* l^*} dati su izrazom
Koeficijent dat je kao:
Dolac Malta
Saobraćaj
tramvajima:
Ionizacija
Kvazistatička tunelska ionizacija
Kvazistatično tuneliranje (QST) je ionizacija čiju brzinu na zadovoljavajući način može predvidjeti ADK model, tj. granica PPT modela kada \gamma približava se nuli. Stops QST data je izrazima
Poredeči sa W_{PPT} izuzetan je nedostatak zbrajanja preko A-mjerača, koji predstavljaju različite vrhove ionizacije iznad praga (ATI).
Aproksimacija jakog polja za brzinu ionizacije
Proračuni PPT vrše se u E-mjeraču, što znači da se lasersko polje uzima kao elektromagnetni talas. Stopa ionizacije također može se izračunati u gabaritu koji naglašava prirodu čestica svetlosti (apsorbujući više fotona tokom ionizacije). Ovaj pristup usvojio je Krainov model based on the earlier works of Faisal and Reiss. Rezultirajuće stope date su pomoću
gdje:
Hromosomska segregacija
Hromosomska segregacija je proces u eukariota kojim se dvije formiraju sestrinske hromatide kao posljedica replikacije DNK, ili upareni homologni hromosomi, odvajaju jedni od drugog i migriraju na suprotne polove nukleusa. Ovaj proces segregacije dešava se i tokom mitoza i mejoza. Segregacija hromosoma se također javlja kod prokariota. Međutim, za razliku od eukariotske segregacije hromosoma, replikacija i segregacija nisu vremenski razdvojene. Umjesto toga, do segregacije dolazi progresivno nakon replikacije.
Dolac Malta
Objekti u naselju
Na Dolac-Malti se nalaze sljedeći značajni objekti:
Trgovački centri:
Pored toga, u naselju postoji i veliki broj drugih trgovačkih, poslovnih, zanatskih i uslužnih objekata.
Hromosomska segregacija
Segregacija mtotskih hromatida
Tokom mitoze segregacija hromosoma se rutinski javlja kao korak u diobi ćelije (vidi dijagram mitoze). Kao što je naznačeno u dijagramu, mitozi prethodi ciklus replikacije DNK, tako da svaki hromosom formira dvije kopije zvane hromatide]. ]Ove hromatide odvajaju se na suprotne polove, proces koji olakšava [[proteinski kompleks koji se naziva kohezin. Nakon pravilne segregacije, kompletan skup hromatida završava u svakpm od dva jedra, a kada je ćelijska dioba završena, svaka kopija DNK koja se ranije nazivala hromatidom sada se zove hromosom.
Mejotski hromosom i segregacija hromatida
Segregacija hromosoma dešava se u dvije odvojene faze tokom mejoze koje se nazivaju anafaza I i anafaza II (pogledajte dijagram mejoze). U diploidnoj ćeliji postoje dva skupa homolognih hromosoma različitog roditeljskog porijekla (npr. očinski i majčinski). Tokom faze mejoze označene kao "interfaza s" u dijagramu mejoze dolazi do kruga replikacija DNK, tako da je svaki od prvobitno prisutnih hromosoma sada sastavljen od dvije kopije zvane hromatide. Ovi hromosomi (uparene hromatide) se zatim uparuju sa homolognim hromosomom (također uparene hromatide) prisutnim u istom jedru (vidi profazu I u dijagramu mejoze). Proces poravnanja uparenih homolognih hromozoma naziva se sinapsa (vidi Sinapsa). Tokom sinapse obično dolazi do genetičke rekombinacije. Neki od događaja rekombinacije se dešavaju krosingoverom (uključujući fizičku razmjenu između dvije hromatide), ali većina rekombinacija uključuje razmjenu informacija, ali ne i fizičku razmjenu između dvije hromatide. Nakon rekombinacije, dolazi do segregacije hromosoma kao što je naznačeno fazama metafaze I i anafaze I u dijagramu mejoze.
Ionizacija
Atomska stabilizacija/zarobljavanje populacije
gdje je W vremenski ovisna energetska razlika između dva vezana stanja. Ako se u interakciji s kratkim impulsom postigne dinamička rezonancija u rastućem ili padajućem dijelu pulsa, populacija praktično ostaje u osnovnom stanju i efekt multifotonskih rezonancija može se zanemariti. Međutim, ako stanja pređu u rezonanciju na vrhuncu impulsa, gdje je, tada je pobuđeno stanje popunjeno. Nakon što je naseljeno, budući da je ionizacijski potencijal pobuđenog stanja mali, očekuje se da će elektron biti trenutno ioniziran.
U 1992., de Boer i Muller pokazali su da atomi Xe, podvrgnuti kratkim laserskim impulsima mogu preživjeti u jako pobuđenim stanjima 4f, 5f i 6f. Vjerovalo se da su ta stanja pobuđena dinamičkim Starkovim pomicanjem nivoa u multifotonsku rezonanciju s poljem, tokom dizanja dijela laserskog impulsa. Naknadni razvoj laserskog impulsa nije u potpunosti ionizirao ova stanja, ostavljajući iza sebe neke jako pobuđene atome. Ovaj fenomen nazvan je "zarobljavanje populacije".
Teorijski proračun je da se nepotpuna ionizacija događa kad god postoji paralelno rezonantno pobuđivanje u zajednički nivo sa gubicima od ionizacije. Razmatrano stanje je kao što je 6f od Xe koje se sastoji od 7 kvazidegneriranih nivoa u opsegu širine pojasa lasera. Ovi nivoi zajedno sa kontinuumom čine lambda sistem. Mehanizam zarobljavanja tipa lambda shematski je prikazan na slici. Na rastućem dijelu impulsa (a) pobuđeno stanje (sa dva degenerisana nivoa 1 i 2) nije u multifotonskoj rezonanciji sa osnovnim stanjem. Elektron se ionizira putem multifotonske sprege sa kontinuumom. Kako se intenzitet impulsa povećava, pobuđeno stanje i kontinuum se pomiču u energiji, zbog Starkovog pomaka. Na vrhuncu impulsa (b) pobuđena stanja prelaze u multifotonsku rezonanciju sa osnovnim stanjem. Kako intenzitet počinje opadati (c), dvija stanja se spajaju kroz kontinuum, a populacija je zarobljena u koherentnoj superpoziciji dvaju stanja. Pod naknadnim djelovanjem istog impulsa, zbog interferencije u prijelaznim amplitudama lambda sistema, polje ne može u potpunosti ionizirati populaciju i njen dio će biti zarobljen u koherentnoj superpoziciji kvazidegeneriranih nivoa. Prema ovom objašnjenju, stanja s većim ugaonim momentom – s više podnivoa – imala bi veću vjerovatnoću zarobljavanja populacije. Općenito, snaga zarobljavanja odredit će se snagom dvije fotonske sprege između kvazidegeneriranih nivoa kroz kontinuum. U 1996., koristeći vrlo stabilni laser i minimizirajući efekte maskiranja širenja žarišnog područja sa sve većim intenzitetom, Talebpour et al. promatrane strukture na krivuljama pojedinačno nabijenih iona Xe, Kr i Ar. Te strukture pripisane su zarobljavanju elektrona u jakom laserskom polju. Nedvosmisleniju demonstraciju zarobljavanja populacije izvijestili su T. Morishita i C. D. Lin.
Hromosomska segregacija
Mejotski hromosom i segregacija hromatida
Nepravilna hromosomska segregacija može dovesti do toga da aneuploidni gamet ima premalo ili previše hromosoma.
Ionizacija
Nesekvencijska višestruka ionizacija
Fenomen nesekvencijske ionizacije (NSI) atoma izloženih intenzivnim laserskim poljima predmet je mnogih teorijskih i eksperimentalnih studija od 1983. Pionirski rad započeo je promatranjem strukture "koljena" na ionskom signalu Xe2+, u odnosu na krivulju intenziteta prema L’Huillier et al. S eksperimentalne tačke gledišta, dvostruka ionizacija NS odnosi se na procese koji na neki način povećavaju brzinu proizvodnje dvostruko nabijenih iona ogromnim faktorom pri intenzitetima ispod intenziteta zasićenja pojedinačno nabijenog iona. S druge strane, mnogi radije definiraju NSI kao proces kojim se dva elektrona ionizuju gotovo istovremeno. Ova definicija implicira da osim sekvencijskog kanala postoji još jedan kanal  što je glavni doprinos stvaranju dvostruko nabijenih iona manjih intenziteta. Prvo opažanje trostrukog NSI u argon, u interakciji sa 1 [nanometar|nm]] laserom, što su izvijestili Augst et al. Kasnije, sistematskim proučavanjem NSI svih retkih atoma gasa, primećen je četverostruki NSI Xe. Najvažniji zaključak ove studije bio je uočavanje sljedeće veze između brzine NSI prema bilo kojem stanju naboja i brzine tunelske ionizacije (predviđene formulom ADK), u odnosu na prethodna stanja naboja;
Mali Lipovec
Hrvatska:
Slovenija:
Hromosomska segregacija
Rekombinacije olakšavaju segregaciju, ali nisu bitne
Mejotska hromosomska krosingoverska (CO) rekombinacija olakšava pravilnu segregaciju homolognih hromosoma. To je zato što, na kraju mejotske profaze I, rekombinacija CO pruža fizičku vezu koja drži parove homolognih hromosoma zajedno. Ove veze uspostavljaju hijazme, koje su citološke manifestacije rekombinacije CO. Zajedno sa kohezinskom vezom između sestrinskih hromatida, rekombinacija CO može pomoći da se osigura uredna segregacija uparenih homolognih hromosoma na suprotne polove. U prilog tome, studija aneuploidije u pojedinačnim spermatozoidima sekvenciranjem cijelog genoma otkrila je da, u prosjeku, ljudski spermatozoidi s aneuploidnim autosomima pokazuju značajno manje rekombinacija od normalnih ćelija. Nakon što je prva segregacija hromosoma u mejozi I završena, dolazi do dalje segregacije hromosoma tokom druge ekvacijske diobe mejoze II. I ispravna početna segregacija hromosoma u profazi I i sljedeća segregacija hromosoma tokom ekvacijske diobe u mejozi II potrebne su da bi se stvorile gamete s tačnim brojem hromosoma.
Ionizacija
Nesekvencijska višestruka ionizacija
gdje = stopa kvazistatičkog tuneliranja u i-to stanje naboja i  = neke konstante, ovisno o talasnoj dužini lasera (ali ne i o trajanju impulsa).
Dva modela su predložena da objasne nesekvencijski ionizaciju; model otresanja i model rasipanja elektrona. Model otresanja (SO), koji su prvi predložili Fittinghoff et al., usvojen je iz područja ionizacije atoma rendgenskim zrakama i elektronskim projektilima, gdje je SO proces jedan od glavnih mehanizama odgovornih za višestruku ionizaciju atoma. SO model opisuje NS proces kao mehanizam u kojem je jedan elektron ioniziran laserskim poljem, a odlazak ovog elektrona je tako brz da preostali elektroni nemaju dovoljno vremena da se prilagode novim energetskim stanjima. Stoga postoji izvjesna vjerovatnoća da će se, nakon ionizacije prvog elektrona, drugi elektron pobuditi u stanja s većom energijom (protresanje) ili čak ionizirana (otresanje). Treba spomenuti da do sada nije bilo kvantitativnog izračuna na osnovu SO modela, a on je i dalje kvalitativan.
Hromosomska segregacija
Rekombinacije olakšavaju segregaciju, ali nisu bitne
CO rekombinanti se proizvode procesom koji uključuje formiranje i razdvajanje intermedijara Hollidayevog spoja. Kao što je prikazano na slici pod naslovom "sadašnji model mejotičke rekombinacije", formiranje mejotskih rekombinacija može biti pokrenuto dvolančaniom prekidom (DSB). Uvođenje DSB-a u DNK često koristi protein sličan topoizomerazi SPO11. Rekombinacija CO-om može također biti pokrenuta vanjskim izvorima oštećenja DNK kao što su X-zračenje, ili umutrašni izvori.
Ionizacija
Nesekvencijska višestruka ionizacija
Model za ponovno raspršivanje elektrona samostalno su razvili Kuchiev, Schafer et al, Corkum, Becker and Faisal i Faisal i Becker. Glavne karakteristike modela mogu se lahko razumjeti iz Corkumove verzije. Corkumov model opisuje ionizaciju NS kao proces kojim se elektron tunelizira. Tada elektron stupa u interakciju s laserskim poljem, gdje se ubrzava od jezgra jezgre. Ako je elektron ioniziran u odgovarajućoj fazi polja, proći će pored položaja preostalog iona pola ciklusa kasnije, gdje može osloboditi dodatni elektron, udarom elektrona. Samo polovinu vremena elektron se oslobađa sa odgovarajućom fazom, a druga polovina se nikada više ne vraća u nuklearno jezgro. Maksimalna kinetička energija koju povratni elektron može imati je 3,17 puta veća od ponderomotivnog potencijala (U_p) lasera. Corkumov model postavlja graničnu vrijednost na minimalni intenzitet (U_p proporcionalan intenzitetu), gdje može doći do ionizacije uslijed ponovnog rasipanja.
Hromosomska segregacija
Rekombinacije olakšavaju segregaciju, ali nisu bitne
Postoje dokazi da rekombinacija CO olakšava segregaciju mejotskih hromozoma. Druge studije, međutim, pokazuju da hijazmene, iako podržava, nisu od suštinskog značaja za mejotsku segregaciju hromosoma. Pupajući kvasac Saccharomyces cerevisiae je modelni organizam koji se koristi za proučavanje mejotske rekombinacije. Mutanti S. cerevisiae defektni u rekombinaciji CO na nivou rezolucije Hollidayevog spoja utvrđeno je da se efikasno podvrgavaju pravilnoj segregaciji hromosoma. Put koji proizvodi većinu CO u S. cerevisiae, a moguće i kod sisar[a, obuhvata proteinski kompleks uključujući MLH1-MLH3 heterodimer (zvani MutL gama). MLH1-MLH3 preferencijski veže Hollidayerve dspojnice. To je endonukleaza koja pravi jednolančane lomove u superspiralnoj dvolančanoj DNK, i podstiče stvaranje CO rekombinanata. Deletirani dvostruki mutanti i za MLH3 (glavni put) i MMS4 (koji je neophodan za manji put rezolucije Hollidayeve spojnice) pokazali su dramatično smanjeno ukrštanje u poređenju sa divljim tipom (smanjenje od šestdo 17 puta); međutim, vitalnost spora bila je prilično visoka (62%) i hromosomska disjunkcija je izgledala uglavnom funkcionalna.
Ionizacija
Nesekvencijska višestruka ionizacija
thumb|upright = 1,25| Feynmanov dijagram za postupak dvostruke ionizacije u atomu putem mehanizma ponovnog rasipanja Model ponovnog rasipanja u Kuchievoj verziji (Kuchievov model) je kvantno-mehanički. Osnovna ideja modela ilustrirana je Feynmanovim dijagramima na slici a. Prvo su oba elektrona u osnovnom stanju atoma. Linije označene sa a i b opisuju odgovarajuća atomska stanja. Tada se elektron a jonizira. Početak procesa ionizacije prikazan je presjekom s kosom isprekidanom linijom, gdje se javlja MPI. Proširenje ioniziranog elektrona u laserskom polju, tokom kojeg apsorbira druge fotone (ATI), prikazano je punom debljom linijom. Sudar ovog elektrona sa matičnim atomskim ionom prikazan je vertikalnom isprekidanom linijom koja predstavlja Coulombovu interakciju između elektrona. Stanje označeno sa c opisuje pobudu iona u diskretno ili kontinuirano stanje. Slika b opisuje proces razmjene. Kuchijev model, suprotno Corkumovom, ne predviđa nikakav intenzitet praga za pojavu NS jonizacije.
Hromosomska segregacija
Rekombinacije olakšavaju segregaciju, ali nisu bitne
MSH4 i MSH5 proteini formiraju hetero-oligomernu strukturu (heterodimer) u S. cerevisiae i ljudi. MSH4/MSH5 kompleks veže i stabilizuje dvostruke Hollidayeve spojeve i promoviše njihovu rezoluciju u krosingoverske proizvode. MSH4 hipomorfni (djelimično funkcionalni) mutant S. cerevisiae pokazao je smanjenje broja rekombinacija u cijelom genomu za 30% i veliki broj mejoza s hromosomima koji se ne mijenjaju. Ipak, ovaj mutant je doveo do obrazaca održivosti spora koji sugeriraju da se segregacija hromosoma koji se ne mijenjaju efikasno odvijala. Stoga se čini da rekombinacija CO olakšava pravilnu segregaciju hromosoma tokom mejoze u S. cerevisiae, ali nije bitna.
Ionizacija
Nesekvencijska višestruka ionizacija
Kuchijev nije uključio Coulombove efekte na dinamiku ioniziranog elektrona. To je rezultiralo potcjenjivanjem stope dvostruke ionizacije velikim faktorom. Očigledno je da u pristupu Beckera i Faisala (koji je po duhu ekvivalentan Kuchijevom modelu) taj nedostatak ne postoji. U stvari, njihov je model tačniji i ne pati od velikog broja aproksimacija koje je načinio Kuchiev. Njihovi rezultati proračuna savršeno se podudaraju s eksperimentalnim do kojih su došli Walker et al. Becker i Faisal koji su uspjeli uklopiti eksperimentalne rezultate na višestrukim NSI rijetkih atoma plina koristeći njihov model. Kao rezultat, ponovno raspršivanje elektrona može se uzeti kao glavni mehanizam za nastanak NSI procesa.
Hromosomska segregacija
Rekombinacije olakšavaju segregaciju, ali nisu bitne
Fisijski kvasac Schizosaccharomyces pombe ima sposobnost da segregira homologne hromosome u odsustvu mejotske rekombinacije (ahijazmatska segregacija). Ova sposobnost zavisi od dineina,, motora mikrotubula koji regulira kretanje hromosoma do polova mejotskog vretena.
Ionizacija
Multifotonska ionizacija unutrašnjovalentnih elektrona i fragmentacija poliatomskih molekula
Ionizacija unutrašnjih valentnih elektrona odgovorna je za fragmentaciju poliatomskih molekula u jakim laserskim poljima. Prema kvalitativnom modelu disocijacija molekula se odvija kroz mehanizam u tri koraka:
Molekulska fragmentacija inducirana kratkim impulsom može se koristiti kao izvor iona za masenu spektroskopiju visokih performansi. Selektivnost koju pruža izvor baziran na kratkom impulsu nadmoćnija je od one koja se očekuje prilikom upotrebe konvencijskih izvora, zasnovanih na elektronizaciji, posebno kada je potrebna identifikacija optičkih izomera.
Kramers-Hennebergerov okvir i efekti ionizacijske faze
Proučavanje oonizacije atoma u jakom polju, u takozvanom Kramers-Hennebergerovom (K-H) okviru dovodi do zaključka da efikasnost ionizacije snažno ovisi o vremenskim detaljima ionizujućeg impulsa, ali ne nužno i o jačini polja i ukupnoj energiji ionizirajućeg impulsa pumpanog u atom. Kramers-Hennebergerov okvir je neintercijalni okvir koji se kreće slobodnim elektronom, pod uticajem harmonskog laserskog impulsa. Slobodno elektronsko rješenje Newtonovih jednadžbi za jednodimenzijski elektron u harmoničkom laserskom polju
bude također harmonično
Okvir koji dolazi s ovim elektronom dobit će se transformacijom koordinata:
dok će dodani Coulombov potencijal biti
Prosjek vremena punog ciklusa tog potencijala je:
bit će parna funkcija x i stoga ima maksimum pri x = 0, dok će za taj početni uvjet rješenje biti x (t) = 0 u K-H i on će stoga biti identičan rješenju slobodnih elektrona u laboratorijskom okviru. S druge strane, brzina elektrona je fazno pomaknuta i prema jačini polja i prema položaju elektrona:
Stoga se, uzimajući u obzir talasnu dužinu impulsa i definišući ionizaciju kao puni izlazak iz segmenta linije dužine 2r (ili iz sfernog područja u tri dimenzije), a puna ionizacija dešava se u klasičnom modelu nakon vremena ili uopće nema ionizacije, ovisno o tome je li talasna dužina harmoničnog polja presječena na nultoj minimalnoj ili maksimalnoj brzini.
Disocijacija – Distinkcija
Supstanca može disocirati bez nužnog stvaranja iona. Naprimjer, molekule stonog šećera razdvajaju se u vodi (šećer se rastvara), ali postoje kao netaknuti neutralni entiteti. Sledeći suptilni događaj je disocijacija natrij-hlorida (kuhinjske soli) na ione natrija i hlora. Iako se to-može činiti kao slučaj ionizacije, u stvarnosti ioni već postoje unutar kristalne rešetke. Kada se so disocira, njeni sastavni ioni jednostavno su okruženi molekulama vode i vidljivi su njihovi učinci (npr. rastvor postaje elektrolitski. Međutim, ne dolazi do prijenosa ili pomicanja elektrona. Zapravo, hemijska sinteza soli uključuje ionizaciju. Ovo je hemijska reakcija.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Orehovica)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Orehovica je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 28,33 km2 imala 2.685 stanovnika, što predstavlja 2,36% od ukupnog broja stanovnika Međimurske županije, odnosno 0,06% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Orehovici je 95 stanovnika/km2.
Boldraž
Boldraž je naseljeno mjesto u sastavu općine Metlika, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Boldraž je imao 51 stanovnika.
5-primarna netranslatirana regija
5′ netranslatirana regija (znana i kao 5′ UTR, vodeća sekvenca, vodeći transkript ili  vodeća RNK) jest regija informacijske RNK (iRNK), direktno  uzvodno od inicijacijskog kodona. Ovo područje je važno za regulaciju transklacije transkripta različitim mehanizmima u virusa, prokariota i eukariota. Iako se naziva neprevedenim, 5′ UTR ili njegov dio ponekad se prevodi u proteinski proizvod. Ovaj proizvod tada može regulirati translaciju glavne kodirajuće sekvence iRNK. U mnogim organizmima, međutim, 5′ UTR je potpuno nepreveden, a umjesto toga formira kompleks sekundarne strukture za regulaciju translacije.
Utvrđeno je da 5′ UTR stupa u interakciju s proteinima koji se odnose na metabolizam, i aktivnosti unutar 5′ UTR. Osim toga, ova regija je uključena u regulaciju transkripcije), kao što je gen letalan za spolni gen u rodu Drosophila. Regulatorni elementi unutar 5′ UTR-ova vezani su i za eksport  iRNK.
Dužina
5 ′ UTR počinje na mjesto početka transkripcije i završava jednim nukleotidom (nt) prije inicijacijske sekvence (obično AUG) kodirajuće regije. Kod prokariota dužina 5 ′ UTR je oko 3–10 nukleotida, dok je kod eukariota duga od 100 do nekoliko hiljada nukleotida. Naprimjer, transkript ste11 kod Schizosaccharomyces pombe ima 2.273 nukleotida 5′ UTR-a dok lac operon kod Escherichia coli  ima samo sedam nukleotida u njenom 5′ UTR-u. Različite veličine su vjerojatno posljedica složenosti eukariotske regulacije koju ima 5′ UTR, kao i većeg kompleksa predinicijacije, koji se mora formirati za početak prevođenja.
5 ′ UTR također može potpuno nedostajati, u slučaju bezvodeće RNK. Ribosomi kod sva tri domena života prihvataju i prevode takve iRNK. Takve sekvence se prirodno nalaze u sva tri domena života. Ljudi imaju mnogo gena povezanih sa pritiskom koji su pod 2 i 3 vodeća nukleotida. Sisari također imaju drugetipove ultra-kratkih vodiča, kao što je TISU-sekvenca.