cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vojin Popović
Biografija
Poginuo je u Makedoniji u borbi sa Bugarima, sjeverno od naselja Gruništa, u jurišu na "Gruniški vis" 29. novembra 1916. godine u 35. godini života. Tokom pucnjave, ubio ga je jedan stari Bugarin iz puške "Manliherke" na mjestu zvanom "Starkov grob". Po svjedočenju komandira Milorada Milosavljevića Burde:
Njegov Dobrovoljački odred imao je na početku Solunskog fronta 2.200 ljudi, a zaključno sa Vukovom smrću spao je na svega 450 ljudi - bila je to i smrt njegova odreda. Preživjeli vojnici Dobrovoljačkog odreda prebačeni su u druge pukove. Gruniški vis je bio osvojen a Bugari su protjerani. Kada je Vojin Popović poginuo imao je čin pješadijskog potpukovnika srpske vojske.
Slika Vojvode Vuka u ratničkoj uniformi, iz vremena četovanja po Srbiji, istaknuta je na počasnom i vidnom mjestu u prostorijama Udruženja ratnih dobrovoljaca 1912-1918. u Beogradu. Udruženja ratnih dobrovoljaca 1912-1918. i u današnjim vremenima nastavlja da njeguje tradicije četništva iz tog perioda.
Priznanja
mini|desno|250px|Vojin Popović, kalendar za 1927. godinu.
Spisak aerodroma u Azerbejdžanu
mini|300px|desno| Karta Azerbejdžana
Spisak aerodroma u Azerbejdžanu obuhvata sve postojeće aerodrome u Azerbejdžanu. U spisku su date sve vrste aerodroma, od međunarodnih do vojnih kao i letilišta. U Azerbejdžanu trenutno postoje 7 aerodroma za međunarodne letove.
Spisak aerodroma
Nazivi aerodroma podebljani označavaju aerodrome sa redovnim vazdušnim saobraćajem.
Banjalučka biskupija
Banjalučka biskupija je rimokatolička biskupija u Bosni i Hercegovini koja obuhvata prostore zapadne i sjeverozapadne Bosne. Sjedište biskupije nalazi se u Banjoj Luci gdje se ujedno nalazi i katedrala posvećena svetom Bonaventuri. Trenutni biskup banjalučki je Franjo Komarica koji je na toj službi od 1989.
Donji Kraljevec (Hrvatska)
mini|280px|Donji Kraljevec, rimokatolička crkva "Sv. Marija Magdalena" Donji Kraljevec (mađ. Murakirály) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Međimurskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Donji Kraljevec je imala 4.659 stanovnika, od čega u samom Donjem Kraljevcu 1.560.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Kraljevec je imalo 1.653 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Prvenstvo Italije u šahu
Italijanski šahovski savez [Federazione Scacchistica Italiana (FSI)] osnovan je 1920. Prvo Prvenstvo Italije u šahu održano je u Viareggiu 1921.
Izdanje za 1998. održano je od 21. do 29. novembra u Saint-Vincentu. Učestvovalo je 10 igrača, čiji je prosječni Elo rejting bio 2390. VM Igor Jefimov osvojio je ovaj turnir koji se igrao po Bergerovom sistemu sa 6,5 bodova iz 9 partija, pola boda ispred VM Michelea Godene i IM Brune Belottija.
Nacionalni turniri (neslužbena prvenstva)
! Godina !! Grad !! Pobjednik !! Turnir
Italijanska prvenstva
! # !! Godina !! Grad !! Pobjednica
Vođinci
mini|280px|Vođinci, željeznička stanica Vođinci su naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Vukovarsko-srijemskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Vinkovci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina, odn. naseljeno mjesto Vođinci je imala 1.966 stanovnika.
Općina Vođinci
Napomena: ''Nastala iz stare općine Vinkovci. U 1991. povećana pripajanjem dijela područja općine Ivankovo, u kojoj je sadržan dio podataka do 1981.''
Vođinci (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1991. povećano pripajanjem dijela područja naselja Ivankovo (općina Ivankovo). Do 1981. dio podataka sadržan je u naselju Ivankovo (općina Ivankovo).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vođinci je imalo 2.099 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Bizovac)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Bizovac je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 85,65 km2 imala 4.507 stanovnika, što predstavlja 1,48% od ukupnog broja stanovnika Osječko-baranjske županije, odnosno 0,11% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Bizovcu je 53 stanovnika/km2.
IC 3144
IC 3144 (također poznat kao PGC 89578) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lukinić Brdo
Lukinić Brdo je naseljeno mjesto u sastavu općine Pokupsko, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Velika Gorica.
IC 4770
IC 4770 (također poznat kao ESO 104-13 i PGC 62439) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 199 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 0,80 (46 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 20. jula 1901. godine.
Lukinić Brdo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lukinić Brdo je imalo 343 stanovnika.
IC 4770
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lukinić Brdo
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1971. iskazivano pod imenom Lukinić–Brdo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lukinić Brdo je imalo 402 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ožalošćena porodica (1990)
Ožalošćena porodica jest jugoslavenski televizijski film snimljen u produkciji Radio-televizije Beograd 1990. prema istoimenoj komediji Branislava Nušića iz 1931. Reditelj je Milan Karadžić dok je direktor fotografije Miroslav Milanović, scenograf Snežana Petrović, kostimograf Angelina Atlagić, kompozitor Enco Lesić i montaža Miroslav Nikolov.
Kopnena vojska Srbije
Kopnena vojska Srbije (skraćeno KoV RS) je najmasovniji i najstariji vid vojske Srbije. Njena organizacija, sastav, oružje i oprema prilagođeni su dodijeljenim misijama i zadaćama Vojske Srbije, prije svega za dejstva na kopnu.
Dan Kopnene vojske obilježava se 16. novembra. Tog dana 1914. godine počela je jedna od najznačajnijih bitaka u Prvom svjetskom ratu, Kolubarska bitka. Nosilac borbenih dejstava srpskih vojske tokom te bitke bilo je jedanaest pješadijskih i jedna konjička divizija, podržane sa 426 artiljerijskih oruđa.
Zapovjednik Kopnene vojske je general-major Milan Mojsilović.
Struktura
thumb|Struktura kopnene vojske thumb|Uniforma M10
Oklopna vozila
===Artiljerija ===
Podgorje (Virovitica)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Virovitica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podgorje je imalo 833 stanovnika.
Napomena: ''Od 1991. samostalno naselje nastalo izdvajanjem dijela područja naselja Virovitica. Do 1961. podaci su sadržani u naselju Virovitica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podgorje je imalo 779 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Virovitica.
Globalni granični stratotipski presjeci i tačke
thumb|250px|'Zlatni šiljak' (bronzani disk u donjoj sekciji slike) ili 'tipski presjek' globalnih graničnih stratotipskih presjeka i tačaka (GSSP) za bazu for the [[Ediakaranskog  perioda (Ediacara, Južna Australija)]] thumb|Markacija 'zlatnog šiljka' [[ediakaranskog GSSP]] Globalni granični stratotipski presjeci i tačke, skraćeno GSSP, su je međunarodno dogovorene referentne točke u dijelu stratigrafije koji definira donju granicu stadija u geološkoj vremenskoj skali. Djelatnost u definiranju GSSP-a provodi Međunarodna komisija za stratigrafiju, dio Međunarodne unije geoloških nauka.
Većina, ali ne i svi, GSSP temelje se na paleontološkoj promjeni. Stoga se GSSP obično opisuju u smislu prijelaza između različitih faza, iako je opisano daleko više faundkih faza od GSSP-a. Napori na definiciji GSSP-a započeli su 1977. Od 2012. godine, formalno su definirane 64 od 101 faze za koju je potreban GSSP.
Pravila
Geološki presjek mora ispuniti skup kriterija koje Međunarodna komisija za stratigrafiju treba prilagoditi kao GSSP. Sljedeća lista sažima glavne kriterije:
Dogovoreni globalni granični presjeci i tačke
Lokacija GSSP:
Prekambrijsko-kambrijska granična GSSP na Fortune Head, Newfoundlandu je tipska GSSP. Pristup je asfaltiranom cestom i postavljen je kao rezervat prirode. Iz ležišta koja su jasno pretkambrijska dostupa su ležišta koja su jasno kambrijska. Granica je postavljena pri prvom pojavljivanju složenog fosila u tragovima  Treptichnus pedum, koji je pronađen širom svijeta. Za GSSP Fortune Heada malo je vjerojatno da će se oprati ili nadograditi. Bez obzira na to, Treptichnus pedum je manje nego idealan kao marker-fosil, jer se ne nalazi u svakom kambrijskom nizu, a nije sigurno da se može naći na istoj razini u svakoj izloženosti. U stvari, dalje erodirajući njegovu vrijednost kao graničnog markera, od tada je identificiran u slojevima 4 m ispod GSSP!
Međutim, nije poznat niti jedan drugi fosil koji bi bio poželjniji. Na granici kod Fortune Head-a nema kležišta sa radiometrijskim podacima, ali postoji jedan malo iznad granice u sličnim ležištima u blizini.
Nakon što je dogovorena granica GSSP-a, u geološki presjek ubacuje se „zlatni šiljak“ kako bi se označila precizna granica za buduće geologe (mada u praksi „šiljak“ ne mora biti ni zlatni ni stvarni šiljak). Prva stratigrafska granica definirana je 1977., određujući granicu silur – devon bronzanom pločom na lokalitetu zvanom Klonk, sjeveroistočno od sela Suchomasty, Češka. GSSP-ovi se ponekad nazivaju i zlatni šiljci.
Globalni standard stratigrafskih doba
Budući da definiranje GSSP-a ovisi o pronalaženju dobro sačuvanih geoloških presjeka i identificiranju ključnih događaja, ovaj zadatak postaje teži kako se ide diblje prošlost. Prije 630 miliona godina, granice u geološkoj vremenskoj skali definirane su prosto pozivanjem na fiksne datume, poznate kao "globalni standardni stratigrafski vijek".
Genetički poremećaj
Genetički poremećaj zdravstveni je problem uzrokovan jednom ili više abnormalnosti u genomu. Može biti uzrokovan mutacijom u jednom genu (monogenski) ili više njih (poligeni), kao i hromosomskom abnormalnošću. Iako su poligenski poremećaji najčešći, termin se uglavnom koristi kada se raspravlja o poremećajima s jednim genetičkim uzrokom, bilo u genu ili hromosomu. Odgovorna mutacija može se dogoditi spontano prije embrionskog razvoja (mutacija de novo), ili može biti naslijeđena od dva roditelja koji su nositelji neispravnog gena (autosomno recesivno nasljeđivanje) ili od roditelja sa poremećajem (autosomno dominantno nasljeđivanje). Kada se genetički poremećaj nasljeđuje od jednog ili oba roditelja, također se klasificira kao nasljedna bolest. Neki poremećaji su uzrokovani mutacijom X hromosoma i nasljeđuju X-vezano. Veoma mali broj poremećaja nasljeđuje se na Y-vezani ili mitohondrijski vezani.
Svi genetički poremećaji prisutni su prije rođenja, proizvode prirođenu manu, ali mnogi urođeni nedostaci su razvojni, a ne nasljedni. Suprotno nasljednoj bolesti je stečena bolest. Većina karcinoma, iako uključuju genetičke mutacije malog udjela ćelija u tijelu, su stečene bolesti. Neki sindrom porodičnog karcinoma, poput mutacije BRCA, su nasljedni genetički poremećaji.
Opća razmatranja
U 46 ljudskih hromosoma (22 para autosoma i par spollnih hromosoma) ima skoro tri milijarde baznih parova DNK  koje sadrže oko 80.000 protein-kodirajućih gena. Kodirajuće regije zauzimaju manje od 5% genoma (funkcija ostatka DNK ostaje nepoznata), s tim da neki hromosomi imaju veću gustoću gena od drugih. Jedan od najvećih problema je otkrivanje kako geni doprinose složenom obrascu nasljeđivanja bolesti, kao što su dijabetes, astma, rak i mentalne bolesti. U svim ovim slučajevima, nijedan gen nema potencijal da utvrdi hoće li ili ne osoba razviti bolest. Postepeno su upoznavane neke bolesti čiji je uzrok izmjena ili mutacija svih ili nekih regija gena. Ove bolesti obično utiču na sve ćelije u tijelu. Jedna od najčešćih genetičkih bolesti je Downov sindrom. Ovaj poremećaj nastaje kada podjela ćelija uspije izazvati pojavu 47 hromosoma, što je više od 46.
Epidemiologija
Otprilike 1 od 50 ljudi je pogođeno poznatim poremećajem jednog gena, dok je oko 1 od 263 pogođeno hromosomskim poremećajem. Oko 65% ljudi ima neki tip zdravstvenog problema kao rezultat urođenih genetičkih mutacija. Zbog značajno velikog broja genetičkih poremećaja, približno 1 od 21 osobe je pogođeno poremećajem klasificiranim kao "rijetka bolest" (obično se definira kao da pogađa manje od 1 na 2000 ljudi). Većina genetičkih poremećaja su rijetki sami po sebi. Poznato je preko 6.000 genetičkih poremećaja i novih genetičkih poremećaj se neprestano opisuju u medicinskoj literaturi.
Wikipedia na švedskom jeziku
Wikipedia na švedskom jeziku jest verzija Wikipedije, slobodne internetske enciklopedije u vlasništvu Zadužbine Wikimedia, na švedskom jeziku. Počela je s radom u maju 2001. i četvrti je jezički projekt po starosti nakon projekata na engleskom, njemačkom i na katalonskom. Trenutno je druga Wikipedia po broju članaka (trenutno 2.415.030), mada je prosječna veličina članaka znatno manja od skoro svih drugih izdanja. Projekt ne dozvoljava pošteno korištenje slika i isključeno je lokalno postavljanje datoteka, tako da sve slike i drugi multimedijski sadržaj dolazi s Wikimedia Commonsa. Administratori se biraju u razdoblju od jedne godine, te se nakon isteka "mandata" moraju ponovo kandidirati.
Zgrada Ante Štambuka
Zgrada Ante Štambuka nalazi se na uglu ulica Titova i Kulovića broj 8 u općini Centar u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 26. oktobra 2010. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo.
Historija
Zgrada Ante Štambuka izgrađen je tokom prve decenije XX vijeka za porodicu Štambuk, u završnoj fazi austrougarskog perioda kada je u Sarajevu izgrađen veći broj objekata u duhu secesije. . Projekat zgrade je izradio je Josip Vancaš 1905. godine, a objekat je izveden po izmijenjenom projektu iz 1907. godine.
U vrijeme građenja ove palate na snazi je je novi Građevinski red za „Zemaljski glavni grad Sarajevo“, objavljen 5. augusta 1893. godine. Ovim građevinskim redom vodi se računa o budućem izgledu grada, pa su u pogledu građenja i primjene građevinskog materijala postavljeni novi standardi. . Nakon toga zgrada je nekoliko puta mijenjala vlasnika.
Opis
Zgrada Ante Štambuka spada u red stambeno-poslovnih najamnih zgrada u nizu, nastalih kao interpolacija u prethodno izgrađenom području. Izgrađena je kao uglovnica približno pravougaone tlocrtne osnove dimenzija 30,00 m x 15,00 m., dok visina iznosi 19,20 m. U funkcionalnom smislu, podijeljena je na prizemlje - gdje je predviđen poslovni prostor i spratove na kojima je prvobitnim projektom bila predviđena isključivo stambena funkcija. .
Wikipedia na švedskom jeziku
Historija
Projekt je prvenstveno bio rival susning.nu, wikiju koga je osnovao Lars Aronssoon 2001. Projekt susning je do 28. maja 2003. već postao drugi wiki po broju članaka na internetu. Godine 2002, nekoliko marljivih urednika projekta susning, prešli su na Wikipediju na švedskom jeziku zbog nekoliko kontroverzi, poput nevoljkosti autoriteta osnivača, Aronssonove odluke da dozvoli prikazivanje reklama na stranici i zbog nedostatka odgovarajućih alata za borbu protiv vandalizma. U aprilu 2004, projekt susning ograničio je mogućnost uređivanja članaka tako da su ih samo pojedini korisnici mogli uređivati, što je dodatno povećalo broj korisnika koji su prešli na Wikipediju.
U martu 2006, švedske novine Svenska Dagbladet objavile su članak u kojem su uporedili Wikipediju na švedskom jeziku, susning.nu i mrežnu verziju enciklopedije Nationalencyklopedin. Upoređene su odabirom nekoliko članaka koji su zatim dati stručnjacima na ocijenjivanje. Iako je enciklopedija Nationalencyklopedin bila plasirana na prvom mjestu, Wikipedia na švedskom jeziku dobila je dobru ukupnu ocjenu i bila je na prvom mjestu po ažurnosti i pokriću raznih tema, uključujući članke o popularnoj kulturi.
Opatija (Pokupsko)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Velika Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Opatija je imala 144 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Opatija je imalo 191 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Crkva svetog Roka u Trebimlji
Crkva svetog Roka u Trebimlјi jest rimokatolička crkva u Trebinjsko-mrkanskoj biskupiji. Smještena je u općini Ravno. Na sjednici održanoj 11. oktobra 2017. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika u sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević (predsjedavajući) i Radoje Vidović donijela je odluku da se ova crkva proglasi nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čini katolička crkva i groblјe.
Sveti Rok u katoličanstvu se smatra zaštitnikom od kuge, gube, rana, kolere, potom zaštitnikom invalida, hirurga, od bolesti životinja, posebno pasa, te je zaštitnik više od 30 mjesta u Hrvatskoj. Zaštitnik je i Subotice, Berega u Bačkoj, Carigrada i mnogih drugih mjesta. Po sv. Roku nazvan je jedan planinski vrh te tunel Sveti Rok na autoputu Zagreb–Split.
Historija
U izvorima iz 1751. navodi se da je crkvu u Trebimlјi obnovio trebinjsko-mrkanjski biskup Tudisić. Radikalno je obnovljena i 1825. Najvjerovatnije je da je tada promijenila svog starog zaštitnika i dobila novog, svetog Roka. U ratu u Bosni i Hercegovini bila je oštećena, ali je kasnije restaurirana.
Opis
Prema arhitektonskim obilјežjima i prema konceptu prostorne organizacije, crkva svetog Roka pripada tipu jednobrodnih crkava s pravugaonom osnovom i istom takvom apsidom. Krov na lađi dvovodni je i prekriven kamenim pločama. Krov apside također je dvovodni i prekriven kamenim pločama, samo što je mnogo niži u odnosu na krov lađe. Vanjske dimenzije iznose 10,85 × 5,64 m (dužina mjerena s apsidom).
Zidana je od krupnih kamenih blokova visine 30 cm, kvalitetne obrade, vezanih krečnim malterom. Zidovi su s vanjske strane vidlјivi, fugirani, kao i kameni zidovi s unutrašnje strane.
Zvonik na preslicu, kao i zidovi crkve, građen je od pravilno klesanog kamena. Konstruktivno je izveden kao dio ulaznog zida, u jednoj arkadi na pravougaonom postolјu, s kamenim stupovima jednostavno profiliranih baza i kapitelima. Nad stupovima je izveden polukružni luk, iznad kojeg je postavlјen kameni križ.
Pod crkve, koji je ispod nivoa ulaznih vrata za 30 cm, popločan je kvadratnim kamenim pločama. Unutarašnjost je zasvođena bačvastim svodom, a lađa i apsida, koja je nešto niža, omalterisana je krečnim malterom, bez dekoracije. Osim glavnog, u crkvi su i dva bočna oltara. Oni imaju obzidane kamene podije, na kojima su postavlјene ploče skromnije obrade, na čijoj su sredini urezana manja kvadratna udublјenja. Crkva je osvijetlјena s više prozorskih otvora većih dimenzija.
Sedoheptuloza-bisfosfataza
Sedoheptuloza-bisfosfataza – poznata i kao sedoheptuloza-1,7-bisfosfataza ili SBPase – je enzim koji katalizira otklanjanje fosfatne grupe iz sedoheptuloze 1,7-bisfosfats u proizvodnji sedoheptuloza 7-fosfata. SBPaza je primjer fosfataza ili,općenitije, hidrolaza. Ovaj enzim učestvije u Calvinovom ciklusu.
Struktura
SBPaza je homodimerni protein, što znači da je sastavljen od dvije identične podjedinice. Veličina ovog proteina varira između vrsta, ali je oko 92.000 Da (dvije podjedinice po 46.000 Da) u listovima krastavca. The key functional domain controlling SBPase function involves a disulfide bond between two cysteine residues. Pored toga, SBPazi je za funkcionalnu aktivnost potrebno zahtijeva prisustvo magnezija (Mg2 +). U hloroplastima biljaka, SBPaza vezana je za stromu na strani tilakoidne membrane. Neke studije pokazale su da SBPaza može biti dio veliki (900 kDa) multienzimski kompleks zajedno sa brojnim drugim fotosintetskim enzimima.
Regulacija
500px|thumbnail|Reakcija koju katalizira sedoheptuloza-bisfosfataza SBPaza uključena je u regeneraciju 5-ugljičnih šećera u Calvinovom ciklusu. Iako se nije istaknuta kao važna kontrolna tačka Calvinovog ciklusa, historijski, ona ima veliku ulogu u kontroli toka ugljika kroz Calvinov ciklus. Pored toga, za SBPaznu aktivnost utvrđeno je da ima snažnu povezanost sa iznosom fotosintetske fiksacije ugljika. Kao i mnogi enzimi Calvinovog ciklusa, SBPaza aktivira se u prisustvu svjetlosti putem feredoksin/tioredoksin sistema. Na svjetlu i fotosintezi, snaga svjetlosne energije transportira elektrone za eventualnu redukciju feredoksina. Enzim feredoxin tioredoksin-reduktaza reducira feredoksin za redukciju tioredoksina iz disulfidne forme u ditiol. Konačno, reducirani tioredoksin koristi se za redukciju disulfidnih veza cistein-cistein u SBPazi u ditiol, koji pretvara SBPazu u njem aktivni oblik. 650px|thumbnail|Ilustracijat regulacij SBPaze pomoću feredoksina i tioredoksina. SBPaza ima dodatne nivoe regulacije i izvan sistema feredoxin / tioredoksin. Koncentracija Mg2 + ima značajan utjecaj na aktivnost SBPaze i stopu reakcija koje katalizira. SBPaza inhibira se u kiselim uvjetima (pri niskom pH). Ovo je veliki doprinos ukupnoi inhibicije fiksiranja ugljika kada je pH nizak unutar strome u hloroplastu. Konačno, SBPaza predmet je negativne regulacije povratne informacije putem sedoheptuloza-7-fosfata i neorganskih fosfata, proizvoda u reakciji koju katalizira.
Evolucijski porijeklo
SBPaza i FBPaza (fruktoza-1,6-bisfosfataza) su fosfataze koje slično kataliziraju tokom Calvinovog cyiklusa. Geni za SBPazu i FBPazu su srodni. Oba gena nađena su u jedrima biljaka, a imaju bakterijske pretke. SBPaza nalaze se u mnogim vrstama. Pored toga što je univerzalno prisutna u fotosintetskim organizmims, nalazi se i u velikom broju evolucijski vezanih, nefotosintetičkih mikroorganizama. SBPaza se vjerovatno pojavila kod crvenih algi.
S. P. L. Sørensen
Søren Peder Lauritz Sørensen bio je danski hemičar, čuven po tome što je uveo koncept pH, skalu za mjerenje kiselosti i alkalnosti. Rođen je u Havrebjergu.
Od 1901. do 1938. bio je na čelu prestižne Laboratorije Carlsberg u Kopenhagenu. Dok je radio u toj laboratoriji, proučavao je efekt koncentracije iona na bjelančevine i zbog toga što je koncentracija vodikovih iona bila naročito važna uveo je pH-skalu 1909. godine kao jednostavan način da se to izrazi. Članak u kojem je uveo tu skalu (koristeći se oznakom pH ), opisao je dvije nove metode za mjerenje kiselosti. Prva je bila zasnovana na elektrodama, dok je druga uključivala poređenje boja uzoraka i unaprijed odabrani skup indikatora.
Google je 29. maja 2018. posvetio svoj Doodle Sørensenu.
Tim snova FIFA Svjetskih prvenstava
Tim snova FIFA Svjetskih prvenstava je tim sastavljen od najboljih nogometnih igrača sa svih Svjetskih prvenstava. Tim snova je izabran 2002. godine na osnovu glasova navijača. Nakon završetka glasanja najveći broj glasova prikupio je Diego Maradona, proslavljeni reprezentativac Argentine. U anketi, obavljenoj na zvaničnom web sajtu FIFA-e, učestvovalo je preko 1,5 miliona nogometnih navijača iz cijelog svijeta a Maradona je imao 111.035 glasova. Brazilac Pelé, koji je sa reprezentacijom Brazila osvojio tri svjetska prvenstva, imao je ukupno 107.539 glasova dok je kao trećeplasirani bio Zinédine Zidane (80.527 glasova), koji je sa dva postignuta gola dao doprinos pobjedi Francuske na Svjetskom prvenstvu 1998. godine.
Tim snova se sastoji od 11 članova i to od jednog golmana, tri odbrambena igrača, četiri vezna i tri napadača, koji su proglašeni za najbolje igrače svih svjetskih prvenstava održanih do 2002. godine.
Milanovac (Virovitica)
Milanovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Virovitice, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Milanovac je imao 1.711 stanovnika.
Napomena: ''Od 1991. samostalno naselje nastalo izdvajanjem istoimenog dijela naselja Virovitica. Od 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Milanovac je imalo 1.612 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Milanovac se kao samostalno naselje iskazuje od 1991. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
Paleomagnetizam
mini|300px|Promjene [[magnetna deklinacija|magnetnih deklinacija od 1590. do 1990.]] mini|200px|Promjena Zemljine magnetne polarbosti u posljednjih pet miliona godina. Tamna područja predstavljaju normalnu polarnost (istu kao i danas), a svijetla – obrnutu polarnost. Paleomagnetizam ili remanentni magnetizam je zaostali prirodni magnetizam koji je  sačuvan u stijenama,  mineralima koji sadrže željezo, nastalima u geološkoj prošlosti, u  toku hlađenja i kristalizacije lave ili prekristalizacijom metamorfnih stijena, pri čem je njihov magnetni dipol ostao usmjeren prema onovremenom  magnetnom polu Zemlje. Pošto se magnetni pol Zemlje u njenoj prošlosti pomicao, iz poznate starosti stijena može se to pomjeranje rekonstruirati mjerenjem paleomagnetizma osjetljivim magnetometrima. Kada se odredi ovisnost položaja Zemljinog magnetnog pola o vremenskom rasponu, moguć je i obrnut postupak, odnosno određivanje vremena nastanka zaostalog magnetizma tla koii je više ili nmanje vezano za lokalne pojave. To je moguće zato što se javlja, naprimjer, na mjestima udara groma pa i u pečenoj glini na mjestima nekadašnjih ognjišta, što se ponekad koristi za apsolutna datiranja u arheologiji.
Božin Simić
Božin Simić (Veliki Šiljegovac, 20. oktobar 1881 - Beograd, 24. februar 1966), jeste pukovnik srpske vojske, nadzorni oficir, oficir za vezu sa četnicima, četnički borac koji je učestvovao u "Majskom prevratu", komandir čete, te ambasador Jugoslavije u Francuskoj i Turskoj.
Paleomagnetizam
Posebno se proučava nekadašnje magnetno polje mjerenjem orijentacije magnetskih minerala u stijenama, uspostavljene u vrijeme njihovog nastanka (remanentna magnetizacija), a zatim primjenjuju metodi, slični onima prema geomagnetizmu, za određivanje moguće konfiguracije Zemljinog magnetoog polja koja je mogla usmjeriti  proučavanu orijentaciju.
Božin Simić
Biografija
Božin Simić je rođen 20. oktobra 1881. godine u naselju Veliki Šiljegovac, općina Kruševac. Potiče iz učiteljske porodice. Završio je Vojnu akademiju i učestvovao u Majskom prevratu 1903. godine. Od 1911. godine bio je nadzorni oficir Vranjskog graničnog rejona prema Turskoj. Bio je oficir za vezu sa četnicima Voje Tankosića u Makedoniji i prebacivao ih preko granice na tursku teritoriju.
Paleomagnetizam
Oblasti
mini|250px|left|Magnetne pruge su posljedica promjene Zemljine magnetne polarnosti i širenja morskog dna. Nova okeanska kora se magnetizira u toku nastajanja, a zatim se udaljava od grebena u oba smjera. Modeli pokazuju greben: (a) prije pet miliona godina (b) prije 2-3 miliona godina i (c) u [[holocen|sadašnjosti.]] Paleomagnetska proučavanja imaju nekoliko oblasnih usmjerenja, zavisno od obima proučavanja:
Osnovi remanentne magnetizacije
Paleomagnetska proučavanja su moguća zahvaljujući činjenici da minerali bogati željezom, kao što je magnetit, mogu "zapamtiti" nekadašnje pravce Zemljinog magnetmnog polja. Paleomagnetska svojstva se u stijenama mogu sačuvati na tri načina:
Božin Simić
Biografija
Za vrijeme Prvog svjetskog rata Božin Simić je bio komandir čete. Godine 1916. otputovao je za Rusiju, gdje je u Odesi bio zadužen za regrutovanje vojnika za srpsku vojsku iz redova austrougarskih zarobljenika i učestvuje u osnivanju Dobrovoljačke divizije.
Na Solunskom procesu osuđen je na 18 godina zatvora, zbog čega ostaje u Rusiji i poslije Oktobarske revolucije postaje pukovnik Crvene armije. Tamo ostaje do 1936. godine, kada se vratio u Jugoslaviju. Uhapšen je na granici, te je poslije dva dana pušten iz pritvora uz vraćanje čina pukovnika srpske vojske koji mu je bio oduzet.
Božin Simić je bio u dosluhu sa generalom Dušanom Simovićem, sa kojim se sastao 26. marta (dan prije puča) i obavjestio ga o raspoloženju Sovjeta da sa Jugoslavijom zaključe sporazum. U Vladi Dušana Simovića postavljen je za ministra bez portfelja. Kao ministar bez portfelja u Vladi Dušana Simovića učestvuje u pregovorima sa Staljinom zbog čega su odmah poslije vojnog puča 27. marta, Mustafa Golubić visoki oficir NKVD i Božin Simić zajedno, iz Beograda, avionom otputovali za Moskvu kako bi prisustovali potpisivanju Sporazuma o prijateljstvu Jugoslavije i Sovjetskog Saveza.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata Božin Simić je kao ministar Vlade u izgnanstvu imao nastup u donjem domu britanskog Parlamenta u kome se suprotstavio bombardovanju Beograda od strane saveznika, jer u Srbiji postoji pokret otpora okupacionim snagama, dok se npr. ne bombarduje Bugarska koja je otvoreno prešla na stranu sila osovine. Nakon tog njegovog istupa usljedilo je višednevno bombardovanje Sofije. Zbog ovog istupa na njega je nakon Drugog svjetskog rata, prilikom njegovog puta u Ankaru gdje je krenuo da preuzme položaj ambasadora FNRJ, u Sofiji pokušan atentat, koji je Božin Simić preživio.
Božin Simić je umro u Beogradu 24. februara 1966. godine.
Ambasador
Božin Simić je bio ambasador Jugoslavije u Francuskoj i Turskoj. Ambasador Jugoslavije u Francuskoj je bio od kraja 1941. do 31. augusta 1943. a u Turskoj od 1945. do 26. maja 1948. godine.
Hrašćan
Hrvatska:
UEFA Kup pobjednika kupova 1996/1997.
UEFA Kup pobjednika kupova 1996/1997. je bilo 37. izdanje klupskog nogometnog takmičenja kojeg je organizirala UEFA.
Takmičenje u 37. izdanju UEFA Kupa pobjednika kupova igrano je od 8. augusta 1996. do 14. maja 1997. godine. Barcelona je u finalu rezultatom 1–0 bila uspješnija od Paris Saint-Germaina te osvojila četvrti put UEFA Kup pobjednika kupova u historiji. Gol u finalu postigao je Ronaldo u 37. minuti utakmice iz jedanaesterca. Finalna utakmica odigrana je na stadionu Feijenoord u Rotterdamu. Glavni sudija finalne utakmice bio je Markus Merk. Najbolji strijelac sa sedam postignutih golova u cjelokupnoj sezoni bio je nogometaš Liverpoola Robbie Fowler.
Lista strijelaca
mini|desno|200px|[[Robbie Fowler, najbolji strijelac UEFA Kupa pobjednika kupova 1996/97. sa 7 postignutih golova.]]
Misajlovina
Misajlovina je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Hadži Sinanova tekija
Historija
U strukturi ortodoksnog islama, kao njegova spiritualna dimenzija, naročito su bili zastupljeni dvanaest ortodoksnih derviškh redova: Kaderi, Rifai, Nakšibendi, Mevlevi, Halveti, Bajrami, Šezili, Bedevi, Bektaši, Dessuki, Sadi i Sinani. Svih dvanaest redova potiču iz perioda poslanika i njihovo utemeljenje se veže za ljude bliske poslaniku.
Ima mišljenja da su derviši na prostore Bosne i Hercegovine prvi misionari islama. Prva registrirana ustanova tarikata u Bosni bila je Mevlevijska tekija na Bentbaši iz 1462. godine. Rad i postojanje derviških redova u Bosni i Hercegovini je oduvijek bilo vezano za instituciju Islamske zajednice. U martu 1952. godine, po odluci Ulema medžlisa u Sarajevu i zaključku Vakufskog sabora u Sarajevu sve postojeće tekije koje su bile aktivne na njihovom području su zatvorene. Početkom osamdesetih godina počelo se sa obnovom rada tekija. Hadži Sinanova tekija u Sarajevu pripada kaderijskom tarikatu. Duhovno centar pripadnika kaderijskog reda jeste Bagdad (Irak), gdje je smještena glavna tekija i turbe osnivača reda Abdul-Kadira Gejlani.
Zgrada Tekije
Tekija je podignuta u periodu 1638.–1640. godine, u neposrednoj blizini Sarač Alijine džamije na Vrbanjuši. Tarih (natpis) o gradnji tekije ne postoji. U narodu je prozvana Hadži Sinanova, dok se u službenim dokumentima javlja naziv tekija Silahdar Mustafa-paše. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 15. do 21. marta 2005. godine, donijela je odluku da se Hadži Sinanova (Silahdar Mustafa-paše) tekija sa Sarač Alijinom džamijom i mezarjem uz nju, proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo, Tina Wik. Nacionalni spomenik čine graditeljska cjelina Hadži Sinanove tekije sa ženskom kućom i dvorišnim zidom koji ih uokviruje; pokretna dobra vezana za Hadži Sinanovu tekiju: obredne kape različitih formi, Šeihovski pojas sa tzv. kamberijom ili tesmilaš, keškulj, muzički instrument - bimbirhalk i vrh koplja sa Kamijine zastave; graditeljska cjelina Sarač Alijine džamije sa pomoćnim objektima uz džamiju, česmom i haremskim zidom i mezarje koje se prostire između Sarač Alijine džamije i Hadži Sinanove tekije.
Tokom XVIII. stoljeća Hadži Sinanova tekija se, između ostalog, koristila i kao prva institucija za prihvatanje i liječenje ljudi sa psihičkim problemima.
U tekiji izučavao se i tasavvuf, čitala i studirala najznačajnija djela naučne i beletrističke književnosti pisane na turskom, arapskom i perzijskom jeziku, a koja su imala određenu etičko-mističnu poruku i sadržinu. Djelomično su se u njoj odvijale aktivnosti Tarikatskog centra, a pred sami rat 1992. godine otpočelo se u tekiji sa serijom predavanja iz područja islamske dogmatike.
Zidovi tekije su oslikani jedinstvenom kaligrafskom dekoracijom pisanom raznim vrstama arapskog pisma tokom XVIII stoljeća.
Graditeljska cjelina Hadži Sinanove tekije je u izuzetno dobrom stanju, obzirom da je nedavno obnovljena.
Džamija
Sarač Alijina džamija prvi put pominje se 1528. godine. Tarih (natpis) o gradnji džamije ne postoji. O osnivaču džamije se, kako je vidljivo iz samog naslova, zna da je bio sarač. Bila je u dva navrata oštećena, 1697. godine, prilikom provale princa Eugena Savojskog, i 1878. godine, prilikom ulaska Austro-Ugarskih trupa u Sarajevo. Tarih nad ulazom u džamiju govori o njenoj popravci iz 1892. godine.
Pripada jednoprostornim džamijama sa otvorenim trijemom i kamenom munarom. Natkrivena je viševodnim krovom. Džamija ima izduženu kubusnu građevina dimenzija 12,55 x 11,90 m. Visina objekta, mjereno od poda do ravne tavanice, iznosi 5,34 m, a munare zajedno sa alemom oko 27,50 m.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Kikinda)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Kikinda živjelo je ukupno 59453 stanovnika, što predstavlja 0,83% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 40,23% od od ukupnog broja stanovnika Sjevernobanatskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Kikinda bilo je 29.102 (48,95%) muškaraca i 30.351 (51,05%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 959:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,4 godina, muškaraca 40,8 godina, a žena 43,9 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,8% (49.221), kod muškaraca 81,9% (23.842), a kod žena 83,6% (25.379).
Mutant (genetika)
Mutant, u biologiji, a specijalno genetici, je nova genetička osobina organizma ili nekoliko novih genetičkih karaktera koji su rezultat mutacija. Za pojavu mutanta ponekad je dovoljna promjena samo jednog para nukleotida u sekvenci DNK nekog  gena,  hromosoma, ali se dešavaju i  promjene cijelog genoma. Prirodna pojava genetičke mutacije je sastavni dio procesa evolucije. Studija mutanata je sastavni dio biologije i razumijevanje da mutacija u genu može uspostaviti  njegovu normalnu  ali novu varijantu  funkcije za održavanje homeostaze.
Etimologija
Iako nisu sve mutacije imaju uočljive  fenotipske efekte, zajednički korištenje riječi "mutant" je općenito  pežorativni termin koji se koristi samo za primjetne mutacije. Naučna upotreba je šira, a odnosi se na svaki organizam razlikuje od divljeg tipa. Mutante ne treba miješati sa organizmima koji su rođeni sa razvojnim  abnormalnostima, koje su uzrokovane greškama u morfogenezi. U razvojnim abnormalnostima DNK organizma je nepromijenjena, a abnormalnosti ne se ne mogu prenijeti na potomstvo. Sijamski blizanci su rezultat razvojnih abnormalnosti.
Roženica
Roženica je naseljeno mjesto u sastavu općine Pokupsko, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Ribosomski protein
Veliki dio znanja o ovim organskim molekulama došao je iz proučavanja ribosoma E. coli. Svi ribosomski proteini su izolovani i proizvedena su mnoga specifična antitijela. Ovo, zajedno sa elektronskom mikroskopoijom i upotrebom određenih reaktivnih tvari, omogućilo je određivanje topografije proteina u ribosomu. U novije vrijeme, skoro potpuna (skoro)atomska slika ribosomskih proteina izlazi iz najnovijih krio-EM podataka visoke rezolucije (uključujući ).
Roženica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Velika Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Roženica je imala 305 stanovnika.
Ribosomski protein
Konzervacija
Među velikim ribosomskim podjedinicama (RPL), 18 proteina je univerzalnih, tj. nalaze se u bakterijama, eukariotima i arhejama. U bakterijama nalazi se samo 14 proteina, dok se 27 proteina nalazi samo u arhejama i eukariotima. Opet, arheje nemaju proteine jedinstvene za njih.
Roženica
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Roženica je imalo 323 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ribosomski protein
Esencijalnost
Unatoč njihovoj visokoj konzerviranosti tokom milijardi godina evolucije, nepostojanje nekoliko ribosomskih proteina u određenim vrstama pokazuje da su ribosomske podjedinice dodane i izgubljene tokom evolucije. To se također odražava činjenicom da se nekoliko ribosomskih proteina ne čini esencijalnim kada se deletiraju. Naprimjer, kod E. coli devet ribosomskih proteina (uL15, bL21, uL24, bL27, uL29, uL30, bL34, uS9 i uS17) nisu bitni za preživljavanje nakon delecije. Uzevši zajedno s prethodnim rezultatima, 22 od 54 ribosomskih proteina E. coli ribosomski geni mogu se pojedinačno deletirati iz genoma. Slično tome, 16 ribosomskih proteina (uL1, bL9, uL15, uL22, uL23, bL28, uL29, bL32, bL33.1, bL33.2, bL34, bL35, bL36, bS6, bS20 i bS21) uspješno je deletirano u Bacillus subtilis. U vezi s prethodnim izvještajima, pokazalo se da su 22 ribosomska proteina nebitna u B. subtilis, barem za ćelijsku proliferaciju.
U E. coli
Ribosom E. coli ima oko 22 proteina u maloj podjedinici (označenoj od S1 do S22) i 33 proteina u velikoj podjedinici (pomalo kontraintuitivno nazvanoj L1 do L36). Svi su različiti sa tri izuzetka: jedan protein se nalazi u obje podjedinice (S20 i L26), L7 i L12 su acetilirani i metilirani oblici istog proteina, a L8 je kompleks L7/L12 i L10. Osim toga, poznato je da L31 postoji u dva oblika, puna dužina na 7,9 kilodaltona (kDa) i fragmentirana na 7,0 kDa. Zbog toga je broj proteina u ribosomu 56. Osim S1 (molekulske težine 61,2 kDa), ostali proteini imaju težinu između 4,4 i 29,7 kDa.
Dispozicija u maloj ribosomalnoj podjedinici
U maloj (30S) podjedinici ribosoma E. coli, proteini označeni kao uS4, uS7, uS8, uS15, uS17, bS20 vezuju se nezavisno za 16S rRNK. Nakon sklapanja ovih primarnih vezujućih proteina, uS5, bS6, uS9, uS12, uS13, bS16, bS18 i uS19 vezuju se za rastući ribosom. Ovi proteini također potenciraju dodavanje uS2, uS3, uS10, uS11, uS14 i bS21. Vezivanje proteina za spiralne spojeve važno je za pokretanje ispravnog tercijalnog nabora RNK i za organizaciju cjelokupne strukture. Gotovo svi proteini sadrže jednu ili više globulastih domena. Štaviše, skoro svi sadrže dugačke ekstenzije koje mogu kontaktirati RNK u dalekosežnim regijama. Dodatna stabilizacija je rezultat osnovnih ostataka proteina, jer oni neutraliziraju odbijanje naboja RNK okosnice. Postoje također Interakcije protein-protein, da bi strukturu držale na okupu elektrostatskim interakcijama i interakcijama vodikove veze. Teorijska istraživanja su ukazala na korelirane efekte vezivanja proteina na afinitete vezivanja tokom procesa sklapanja.
U jednoj studiji, otkriveno je da neto naboji (pri pH 7,4) ribosomskih proteina koji čine visoko konzervirani klaster S10-spc imaju inverznu vezu sa nivoima halofilnosti/halotolerancije kod bakterija i arheja. U nehalofilnim bakterijama, S10-spc proteini su općenito bazični, u suprotnosti sa ukupnim kiselim cijelim proteomima ekstremno halofila. Univerzalni uL2 koji leži u najstarijem dijelu ribozoma, uvijek je pozitivno nabijen, bez obzira na soj/organizam kojem pripada.
Kod eukariota
Ribosomi kod eukariota sadrže 79-80 proteina i četiri ribosomalne RNA (rRNA) molekule. Opšti ili specijalizovani šaperoni solubiliziraju ribosomske proteine i olakšavaju njihov unos u ćelijsko jedro. Čini se da sastavljanje eukariotskog ribosoma pokreću ribosomski proteini in vivo kada sklapanje također pomažu šaperoni. Većina ribosomskih proteina sastavlja se sa rRNK kotranskripcijski, postajući stabilnije povezani kako se sklapanje odvija, a aktivna mjesta obje podjedinice se konstruiraju posljednja.
Tabela ribosomskih proteina
U prošlosti su se različite nomenklature koristile za isti ribosomski protein u različitim organizmima. Ne samo da imena nisu bila konzistentna na svim domenima; imena su se također razlikovala između organizama unutar domena, kao što su ljudi i S. cervisiae, oba eukariota. To je bilo zbog toga što su istraživači dodijelili imena prije nego što su sekvence bile poznate, što je izazvalo probleme za kasnija istraživanja. Sljedeće tabele koriste unificiranu nomenklaturu Ban et al., 2014. Istu nomenklaturu koristi UniProt "porodični" kustos.
Općenito, ćelijski ribosomski proteini se nazivaju jednostavno korištenjem unakrsnog imena domena, npr. "uL14" za ono što se sada naziva L23 kod ljudi. Za organelne verzije se koristi sufiks, tako da se "uL14m" odnosi na ljudski mitohondrijski uL14 (MRPL14). Proteini specifični za organele koriste svoje vlastite prefikse unakrsnih domena, za primjer "mS33" za MRPS33 i "cL37" za PSRP5. (Vidi dva naveedna citata, također djelimično od strane Bana N, za nomenklature organela.)
Tipski lokalitet (geologija)
Tipski lokalitet ili tipsko područje, zvano i tipski odjel, je lokalitet gdje je prvi puta identificirana određena vrsta stijena, stratigrafska jedinica ili vrste minerala. Ako je stratigrafska jedinica na nekom lokalitetu slojevita, naziva se stratotip, dok je referentni standard za slojevite stijene tipski lokalitet.
Kostijerevo
Kostijerevo je naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Historija
Srpske paravojne formacije ušle su u Kostijerevo 30. maja 1992, okupile mještane i oko 150 muškaraca, žena i djece odveli u Dom kulture u Drinjaču. Žene i djeca su potom odvedeni, a muškarci su ostali u Domu kulture. Iako im je obećano da će biti razmijenjeni, u salu su uskoro upali vojnici koji su tukli zarobljenike. Ubrzo je došla i grupa s kokardama na glavama koja je počela izvoditi grupe od oko 10 muškaraca napolje nakon čega su se čuli rafali. U noći između 30. i 31. maja ubijeno je 88 bošnjačkih civila.
Donji Hrašćan
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donji Hrašćan je imao 547 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Hrašćan je imalo 592 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vrbanja (Hrvatska)
mini|280px|Vrbanja, osnovna škola Vrbanja je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Vukovarsko-srijemskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Županja.
Općina Vrbanja
Napomena: Nastala iz stare općine Županja.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrbanja je imalo 3.138 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
HTT
Huntingtin (Htt) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom HTT sa hromosoma 4. Gn je poznat i kao IT15 ("'interesni transkript 15'"). Mutirani HTT je uzrok Huntingtonove bolesti (HD), a eksprimirana je zbog ove uloge i uključenosti u dugotrajno skladištenje memorije.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 3.142 aminokiseline, а molekulska težina  347.603 Da.
Pregled
Promjenjiv je u svojoj strukturi, jer mnogi polimorfizmi gena mogu dovesti do promjenjivog broja glutaminskih ostataka u proteinu. U svom divljem tipu (normalnom obliku), sadrži 6-35 ostataka glutamina. Međutim, kod osoba pogođenih Huntingtonovom bolešću (autosomno dominantni genetički poremećaj), sadrži više od 36 glutaminskih ostataka (najveća prijavljena dužina ponavljanja je oko 250). Njegovo uobičajeno ime je izvedeno od ove bolesti; ranije se običnono koristila oznaka IT15.
Masa huntingtinskog proteina u velikoj meri zavisi od broja glutaminskih ostataka koje ima; predviđena masa je oko 350 kDa. Općenito je prihvaćeno da normalni huntingtin ima 3144 aminokiseline. Tačna funkcija ovog proteina nije poznata, ali on igra važnu ulogu u nervnim ćelijama. Unutar ćelija, huntingtin može, ali i ne mora biti uključen u signalizaciju, transport materijala, vezivanje proteina i drugih struktura, i zaštitu od apoptoza oblika programirane ćelijske smrti. Huntingtinski protein je potreban za normalan razvoj prije rođenja. Izražava se u mnogim tkivima u tijelu, s najvišim nivoima ekspresije u mozgu.
Gen
Usmjernost 5′-kraj (pet primarnih krajeva) "HTT" gena ima sekvencu od tri DNK baze, citozin-adenin-]]guanin (CAG), za kodiranje aminokiseline glutamin, što se ponavlja više puta. Ova regija se naziva trinukleotidno ponavljanje. Uobičajeni broj ponavljanja CAG je između sedam i 35 puta.
HTT gen nalazi se na kratkom kraku (p) hromosoma 4, na poziciji 16.3, od baznog para 3,074.510 do baznog para 3,243.960.