cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Optika
Ljudsko oko
Suprotno ovome, čepići su manje osjetljivi na ukupnu jačinu svjetlosti, ali dolaze u tri vrste, koje su osjetljive na različite raspone frekvencija i stoga su zadužene za percepciju boje i fotopski vid. Čepići su jako koncentrirani u jamici i imaju visoku vizualnu oštrinu, što znači da su bolji u prostornoj rezoluciji od štapića. Budući da čepići nisu toliko osjetljivi na slabu svjetlost kao štapići, za noćni vid zaduženi su većinom štapići. Isto tako, budući da se čepići nalaze u jamici, za centralni vid (uključujući vid potreban za čitanje, precizne poslove, kao što je šivanje, ili pažljivi pregled predmeta) odgovorni su upravo oni.
Cilijarni mišići oko leće omogućuju oku podešavanje žarišta. Ovaj proces poznat je kao akomodacija. Tačka blizine i tačka daljine određuju najmanja i najveća rastojanja od oka na kojima se objekt može gledati u izoštrenom žarištu. Kod osoba s normalnim vidom tačka daljine nalazi se u beskonačnosti. Lokacija tačke blizine zavisi od toga koliko mišići mogu povećati zakrivljenost leće i koliko je leća postala nefleksibilna sa godinama. Optometričari, oftalmolozi i optičari obično smatraju da je odgovarajuća tačka blizine bliža od normalne udaljenosti čitanja – približno 25 cm.
Defekti u vidu mogu se objasniti pomoću optičkih principa. Kako čovjek stari, leća postaje manje fleksibilna i tačka blizine udaljava se od oka, što je poznato kao staračka dalekovidnost (prezbiopija). Slično tome, osobe koje pate od dalekovidnosti (hiperopije) ne mogu dovoljno smanjiti žarišnu dužinu svojih leća kako bi omogućili da se predmeti u njihovoj blizini prikažu na njihovim mrežnjačama. Suprotno ovome, osobe koje ne mogu dovoljno povećati žarišnu dužinu svojih leća kako bi omogućili da se predmeti u njihovoj daljini prikažu na njihovim mrežnjačama pate od kratkovidnosti (miopije) i kod njih je tačka daljine značajno bliža od beskonačnosti. Stanje poznato kao astigmatizam nastaje kad rožnjača nije sferična, nego više zakrivljena u jednom smjeru. Ovo uzrokuje da vodoravno "razvučeni" objekti budu u žarištu na različitim dijelovima mrežnjače u odnosu na okomito "razvučene" objekte i rezultira izobličenim slikama.
Sva ova stanja mogu se ispraviti upotrebom korektivnih leća. Kod staračke i urođene dalekovidnosti sabirne leće pružaju dodatnu zakrivljenost, koja je potrebna da bi se tačka blizine približila oku, dok kod kratkovidnosti rasipna leća pruža zakrivljenost koja je potrebna da bi se tačka daljine udaljila u beskonačnost. Astigmatizam se ispravlja lećama s cilindričnom površinom, koje se jače zakrivljuju u jednom smjeru nego u drugom, nadoknađujući nejednolikost rožnjače.
Optička moć korektivnih leća mjeri se dioptrijom, vrijednošću koja je jednaka recipročnoj vrijednosti žarišne dužine izmjerene u metrima; pozitivna žarišna dužina odgovara sabirnoj, a negativna rasipnoj leći. Za leće koje ispravljaju i astigmatizam daju se tri broja: jedan za sferičnu moć, jedan za cilindričnu moć i jedan za ugao orijentacije astigmatizma.
Vizualni efekti
desno|mini|Ponzova iluzija oslanja se na činjenicu da paralelne linije izgledaju kao da se spajaju kako se približavaju beskonačnosti. Optičke iluzije (također zvane vizualne iluzije) karakterizirane su vizualno percipiranim slikama koje se razlikuju od objektivne stvarnosti. Informacije koje oko sakuplja obrađuju se u mozgu i daju percepciju koja se razlikuje od posmatranog objekta. Optičke iluzije mogu biti rezultat raznih pojava, uključujući fizičke efekte koji stvaraju slike koje su različite od objekata od kojih potječu, fiziološke efekte koji utječu na oči i mozak usljed pretjerane stimulacije (npr., svjetlina, nagib, boja, pokret) i kognitivne iluzije, u kojima oči i mozak donose nesvjesne zaključke.
U kognitivne iluzije spadaju neke koje su rezultat nesvjesne pogrešne primjene izvjesnih optičkih principa. Naprimjer, i Amesova soba i Heringova, Müller-Lyerova, Orbisonova, Ponzova, Sanderova i Wundtova iluzija oslanjaju se na sugestiju privida udaljenosti upotrebom linija koje se u daljini spajaju ili razdvajaju, na isti način na koji za paralelne svjetlosne zrake (ili set bilo kojih paralelnih linija) izgleda da se spajaju u tački nestajanja u beskonačnosti u dvodimenzionalno renderiranim slikama s umjetničkom perspektivom. Ova sugestija odgovorna je i za poznatu Mjesečevu iluziju, u kojoj Mjesec, uprkost tome što u suštini ima istu ugaonu veličinu, izgleda mnogo veći blizu horizonta nego kad je u zenitu. Ova iluzija toliko je zbunila Ptolemeja da ju je neispravno pripisao atmosferskoj refrakciji kad ju je opisao u svom traktatu Optika.
Drugi tip optičkih iluzija iskorištava razbijene sheme kako bi zavarao um i naveo ga da percipira simetričnosti ili asimetričnosti koje ne postoje. U primjere spadaju zid kafića, Ehrensteinova, Fraserova spiralna, Poggendorffova i Zöllnerova iluzija. Povezane su, ali nisu strogo iluzije, sheme do kojih dolazi usljed superimpozicije periodičnih struktura. Naprimjer, prozirna tkiva s rešetkastom strukturom proizvode oblike poznate kao moare-shema, dok superimpozicija periodičnih prozirnih shema koje se sastoje od paralelnih tamnih linija ili krivih linija proizvodi linijske moare-sheme.
Optički instrumenti
mini|desno|300px|Ilustracije raznih optičkih instrumenata u [[Cyclopædia|Cyclopædiji (1728)]]
Pojedinačne leće imaju raznovrsne primjene, uključujući fotografske objektive, korektivne leće i lupe, dok se pojedinačna ogledala koriste u paraboličnim ogledalima i retrovizorima. Kombiniranjem više ogledala, prizmi i leća dobijaju se složeni optički instrumenti koji imaju praktične primjene. Naprimjer, periskop se jednostavno sastoji od dva ravna ogledala postavljena tako da omogućuju gledanje preko prepreka. Najpoznatiji složeni optički instrumenti u nauci jesu mikroskop i teleskop, a oba su izumili Holanđani krajem 16. stoljeća.
Mikroskopi su najprije imali samo dvije leće: objektiv i okular. Objektiv je u suštini lupa i dizajniran je s vrlo malom žarišnom dužinom, dok okular općenito ima veću. Ovo omogućuje dobijanje uvećane slike malih predmeta. Općenito, koristi se dodatni izvor osvjetljenja s obzirom na to da su uvećane slike tamnije zbog očuvanja energije i širenja svjetlosnih zraka po većoj površini. Savremeni mikroskopi, poznati kao složeni mikroskopi, imaju više leća (obično četiri) da bi se optimizirala funkcionalnost i povećala stabilnost slike. Nešto drugačija vrsta mikroskopa, poredbeni mikroskop, koristi se za poređenje dviju slika koje su jedna do druge da bi se dobio stereoskopski binokularni prikaz, za koji se ljudskom oku čini da je trodimenzionalan.
Prvi teleskopi, zvani refraktori, također su imali po jedan objektiv i okular. Za razliku od mikroskopa, leća u objektivu teleskopa bila je dizajnirana s velikom žarišnom dužinom kako bi se izbjegle optičke aberacije. Objektiv je fokusirao sliku udaljenog predmeta na svojoj žarišnoj tački, koja je podešena tako da se nalazi u žarišnoj tački okulara, koji ima mnogo manju žarišnu dužinu. Glavni cilj teleskopa nije nužno uvećanje, nego skupljanje svjetlosti, koje je određeno fizičkom veličinom leće u objektivu. Stoga se teleskopi normalno označavaju po prečniku njihovih objektiva umjesto po uvećanju, koje se može promijeniti zamjenom okulara. Zbog toga što je uvećanje teleskopa jednako količniku žarišne dužine objektiva i žarišne dužine okulara, okulari s manjom žarišnom dužinom uzrokuju veće uvećanje.
Budući da je izrada velikih leća mnogo teža od izrade velikih ogledala, većina savremenih teleskopa jesu reflektorski teleskopi, tj. teleskopi koji koriste ogledala umjesto leća. Na reflektore se primjenjuju iste opće optičke zakonitosti koje važe i za refraktore, tj. što je veće ogledalo, to se skupi više svjetlosti, a uvećanje je i dalje jednako količniku žarišne dužine objektiva i žarišne dužine okulara. Profesionalni teleskopi općenito nemaju okulare, nego instrument (često CCD-uređaj) smješten u žarišnoj tački.
Fotografija
mini|desno|300px|Fotografija snimljena pri otvoru blende f/32 mini|desno|300px|Fotografija snimljena pri otvoru blende f/5 Optika fotografije uključuje i leće i sredinu u kojoj se bilježi elektromagnetno zračenje, bilo da je to ploča, film ili CCD-uređaj. Fotografi moraju uzeti u obzir recipročnost fotoaparata i snimka, koja se sažeto može prikazati sljedećim odnosom:
Otvor blende fotoaparata mjeri se bezdimenzionalnim brojem zvanim f-broj ili f-stop (f/#, često označen s N), a dobije se formulom gdje je f žarišna dužina, a D prečnik otvora kroz koji svjetlost ulazi. Po dogovoru, "f/#" se smatra jednim simbolom, a specifične vrijednosti f/# zapisuju se tako da se oznaka za broj zamijeni vrijednošću. Dva načina za povećanje f-broja jesu smanjivanje prečnika ulaznog otvora ili promjena na veću žarišnu dužinu (u slučaju zum-objektiva ovo se može uraditi jednostavnim podešavanjem leće). Veći f-brojevi imaju i veću dubinu polja usljed toga što se leća približava granici stenopeične kamere, koja je u stanju savršeno fokusirati sve slike, bez obzira na udaljenost, ali zahtijeva vrlo duge ekspozicije.
Vidno polje koje pruža leća mijenja se sa žarišnom dužinom leće. Postoje tri osnovne klasifikacije zasnovane na odnosu veličine dijagonale filma ili veličine senzora fotoaparata i žarišne dužine leće:
Savremene zum-leće mogu imati neke od ovih osobina ili sve njih.
Apsolutna vrijednost zahtijevanog vremena ekspozicije zavisi od toga koliko je sredina koja se koristi senzitivna na svjetlost (mjereno osjetljivošću filma ili, za digitalne sredine, kvantnom efektivnošću). U počecima fotografije korištene su sredine s vrlo niskom osjetljivošću na svjetlost, pa su tako vremena ekspozicije morala biti duga čak i kod veoma svijetlih fotografija. S poboljšanjem tehnologije poboljšala se i osjetljivost, preko filmskih i digitalnih kamera.
Atmosferska optika
mini|desno|300px|Do raznobojnosti ili šarolikosti neba često dolazi usljed rasijanja svjetlosti od čestica i zagađenja, kao na ovoj fotografiji zalaska Sunca tokom [[Požari u Kaliforniji 2007.|požara u Kaliforniji u oktobru 2007.]] Jedinstvena optička svojstva atmosfere uzrokuju širok raspon spektakularnih optičkih fenomena. Plava boja neba direktan je rezultat Rayleighovog rasijanja, koje preusmjerava Sunčevu svjetlost s višom frekvencijom (plava) nazad u posmatračevo vidno polje. Zbog toga što se plava svjetlost lakše rasijava od crvene, Sunce poprima crvenkastu nijansu kad se posmatra kroz gustu atmosferu, kao prilikom izlaska ili zalaska. Dodatne čestične tvari na nebu mogu rasijati različite boje pod različitim uglovima stvarajući lijep sjaj na nebu u sumrak i zoru. Rasijavanje od kristala leda i drugih čestica u atmosferi odgovorno je za halo, crvenilo neba, koronu, krepuskularne zrake i lažno Sunce. Varijacija u ovim vrstama pojava nastaje usljed različitih veličina čestica i njihovih geometrije.
Miraži su optički fenomeni u kojima su svjetlosne zrake savijene zbog toplotnih varijacija u indeksu prelamanja zrâka, što proizvodi razbacane ili jako izobličene slike udaljenih predmeta. U ostale dramatične optičke fenomene povezane s ovim spada efekt Nove Zemlje, prilikom kojeg se čini da Sunce izlazi ranije nego što je predviđeno i u deformiranom obliku. Spektakularan oblik refrakcije dešava se pri temperaturnoj inverziji, a zove se fatamorgana, prilikom koje predmeti na horizontu ili čak iza horizonta, kao što su ostrva, litice, brodovi ili ledeni bregovi, izgledaju izduženi i izdignuti, kao "dvorci iz bajki".
Duge su rezultat kombinacije unutrašnje refleksije i disperzivne refrakcije svjetlosti u kišnim kapima. Pojedinačna refleksija od mnoštva kišnih kapi proizvodi dugu, čija se ugaona veličina na nebu kreće od 40° do 42°, s crvenom bojom na vanjskoj strani. Dvostruke duge nastaju od dviju unutrašnjih refleksija s ugaonom veličinom od 50,5° do 54°, s ljubičastom bojom na vanjskoj strani. Budući da se duge vide kad je Sunce za 180° udaljeno od njihovog centra, one su izraženije što je Sunce bliže horizontu.
Čitanje s lista
Čitanje prvi put viđenog notnog teksta muzičari zovu čitanje s lista (ita. Prima vista, što znači na prvi pogled).
Iskusni muzičari mogu čitati notni tekst i bez instrumenta, samim gledanjem u note. Njihov unutrašnji sluh odmah pretvara note koje posmatraju u tonove koje oni čuju u dubini svog bića.
Ova naučena tehnika, kao i transpozicija, naročito je potrebna orkestarskim muzičarima. Njima se obično prije probe podijele štimovi (notne dionice koje trebaju svirati), pa ih oni malo prosviraju i poslije toga počinje zajednička proba - grupno sviranje.
Vježbanje
Samo strpljivim vježbanjem stječe se lahko čitanje notnog teksta kao što se čita običan, slovni tekst. Počinje se vrlo jednostavnim notnim materijalom, na sljedeći način:
Kasnije se prelazi na vježbanje težih notnih tekstova po istom redoslijedu, i to u okviru vremenski određenog dnevnog vježbanja čitanja s lista. Ovakvim redovnim radom praktikant s vremenom uviđa da mu novi notni tekst uopće ne predstavlja problem.
Dirichletov integral
U matematici, postoji nekoliko integrala poznatih pod naziv Dirichletov integral, a naziv su dobili po njemačkom matematičaru Peteru Gustavu Lejeuneu Dirichletu.
Sabljarka
Sabljarka (lat. Pelecus cultratus) je riba iz porodice Cyprinidae. Druga imena su joj, između ostalih: kosalj, sabljar, sabljača, špicara, kosjerica, kusir.
Dirichletov integral
Jedan od takvih je
Sabljarka
Opis
Tijelo sabljarke je prekriveno sitnom krljušti koja je plitko usađena u kožu. Oblikom veoma podsjeća na sablju, pa je tako i dobila naziv. Može narasti malo preko pola metra i dostigne težinu oko 2 kg. U vodama jugoistočne Evrope je malobrojna. Grudna peraja su dugačka i dosežu do trbušnih. Usta su gornja i potpuno okrenuta na gornju stranu. Tijelo joj sadrži puno kostiju i ponekad se za nju kaže da preko njih ima samo kožu, uslijed njene suhoće, i male mišićne mase.
Dirichletov integral
Ovo se može dokazati korištenjem Fourierove transformacije. Također, može se vrlo jednostavno izračunati korištenjem diferencijacijom pod znakom integrala.
Sabljarka
Navike, staništa rasprostranjenost
Sabljarka živi u velikim rijekama, a u jugoistočnoj Evropi naseljava velike nizijske vode crnomorskog sliva. Mjesta na kojima se zadržava su uglavnom ušća manjih rijeka u velike, gdje čeka mušice i sitne ribe koje joj voda nanosi. Sabljarka se smatra ribom pučine i ne voli se zadržavati u blizini obale, već uglavnom lebdi u srednjim i površinskim slojevima vode daleko od obale. Dok su mlade, sabljarke se hrane zooplanktonom, kasnije se hrane različitim beskičmenjacima, insektima koji padaju u vodu i sitnijim ribama.
Kantautor
mini|desno|300px|Najpoznatiji bosanskohercegovački kantautor Kemal Monteno Kantautor označava autora muzike, teksta i interpretatora u jednom. Pojam dolazi od italijanske riječi il cantautore, od koje je nastala i naša posuđenica. Autorska muzika se razvija kao poseban muzički pravac u Italiji početkom 1960-ih godina, a najviše zasluga za to imali su Festival San Remo, na kojem je njegovana italijanska kancona, kao i RAI, italijanska radiotelevizija. Tekstovi kantautora su uglavnom veoma poetskog sadržaja, dok su teme uzimane iz svakodnevnog života.
Masakr u Beni-Messousu
Masakr u Beni-Messousu se noću 5. septembra 1997. godine dogodio u Sidi Youssefu, predgrađu gradića Beni-Messous u neposrednoj blizini Alžira. Tom prilikom je ubijeno najmanje 87 ljudi.
Kantautor
Također pogledajte
Laulu
Sabljarka
Razmnožavanje
Sabljarka se mrijesti u maju i junu, kada ženka položi oko 300.000 jajašaca ikre. Embrioni u jajnim opnama se razvijaju nekoliko dana. Za to vrijeme nisu nalijepljene na podvodne prepreke, već ih vodena struja slobodno nosi. Spolnu zrelost dostiže sa 3-4 godine starosti.
Dirichletov integral
Dokaz uz korištenje diferencijacije pod znakom integrala
Prvo ćemo integral napisati kao funkciju proizvoljne konstante, \alpha i \omega.
Masakr u Beni-Messousu
Beni-Messous se nalazi u blizini Bainema, velike šume u kojoj su se za vrijeme alžirskog građanskog rata tradicionalno skrivali gerilci, ali isto tako i u blizini velike vojne baze. Iste noći kada je alžirska vojska u Bainemu vršila akciju pretrage s ciljem hvatanja gerilaca, oko 50 naoružanih osoba je upalo u selo. Iako je dio stanovnika telefonom pozvao vojsku u pomoć, prve vojne jedinice su u selo stigle tek za nekoliko sati.
Dirichletov integral
Dokaz uz korištenje diferencijacije pod znakom integrala
Neka je
Masakr u Beni-Messousu
Dotada je veći broj stanovnika bio noževima ubijen po svojim kućama. Tvrdi se da je ubijeno između 87 i 150 ljudi. Sljedeće noći su gerilci napali još jednom i ubili oko 45 ljudi.
Dirichletov integral
Dokaz uz korištenje diferencijacije pod znakom integrala
Zatim trebamo naći f(0) nam daje
Bijele i Samarske stijene
Postoji nekoliko upečatljivih mjesta:
Osim vrhova koji su goli i stjenoviti, ostalo područje u Bijelim i Samarskim stijenama, a i nedaleko izvan njega, prekrivaju nepregledne šume, koje su svojim tamnim tonovima slikovit kontrast bijelim krečnjačkim stijenama stijenama. Kako bi se jedinstveno planinsko područje što bolje trajno zaštitilo, Bijele i Samarske stijene proglašene su strogim rezervatom prirode. Na području strogih rezervata zabranjuje se bilo kakav oblik privredne djelatnosti ili bilo koje druge vrste aktivnosti koja može narušiti prirodni razvoj područja.
Dirichletov integral
Dokaz uz korištenje diferencijacije pod znakom integrala
Primjenom Leinnizovog integracionog pravila,
Ovaj integral može se učiniti jednostavnijim ako upotrijebimo Eulerovu formulu
Tada
Sad integral glasi:
Tako da je,
Integracijom obe strane od 0 do \infty
Note that
Genomika
Genomika je nauka koja izučava strukturu i organizaciju genoma, te mogućnostima njihovih vještačkih izmjena, tj. ciljanog rekomponiranja. To je područje genetike koje pročava metode rekombinantne DNK, metode analize DNK i bioinformatiku sekvenci, montažu i analizu strukture i funkcije genoma (u potpunom setu DNK unutar jedne ćelije organizma).
Uključuje napore da se utvrdi kompletna struktura DNK organizama i fine postupke genetičkog mapiranja. U praksi su i studije intragenomskih fenomena kao što su heteroza, epistaza, plejotropija gena i druge interakcije između lokusa i alela unutar genoma.
Nasuprot tome, istraživanje uloge i funkcije pojedinih gena je primarni ineteres molekularne biologije ili genetike i zajednička oblast modernih medicinskih i bioloških istraživanja. Istraživanje pojedinačnih gena ne ulazi u definiciju genomike, osim ako je cilj genetički ili platforma analize funkcionalne informacije, kako bi se rasvijetlio njihov uticaj (u prvom redu) na njegovu ulogu u genskoj mreži u cjelini genoma.
Etimologija
Prema grčkom gen (γεν), gene (γενε) = kreirati/kreacija, rođenje, a izvedene varijante su: geneza, genealogija, generičko, genetika, genski, genomera, genotip, genus itd. Međutim, riječ "genom" (potiče iz njemačkog: genom, a prvi je upotrijebio Hans Winkler) je u upotrebi na engleskom jeziku još od 1926. godine. Naziv "genomika" je skovao Tom Roderick (genetičar koji je radio u Jackson Laboratory Bar Harbor, Maine), na skupu održanom 1986. u Marylandu na temu o mapiranju ljudskog genoma.
Prva sekvenciranja
Slijedeći potvrdu Rosalind Franklin (oko 1941.) da molekula DNK ima helikoidnu strukturu i publikacije o strukturi DNK (1953.), koju su potpisali James D. Watson i Francis Crick, Fred Sanger je objavio aminokiselinsku sekvencu insulina (1955.). U narednoj epohi, sekvenciranje nukleinskih kiselina postalo je glavni cilj istraživanja u oblasti molekularne biologije. Godine 1964., Robert W. Holley i saradnici su objavili prvu sekvencu nukleinske kiseline: ribonukleotidnu sekvencu za sintezu alanina (tRNK - transfer RNK). Proširujući svoj rad, Marshall Nirenberg i Philip Leder su otkrili prirodu tripleta (genetičkog koda) i bili su u mogućnosti da odrede sekvence 54 od ukupno 64 kodona u svojim eksperimentima. Zatim su 1972. Walter Fiers i njegov tim Laboratoriji za molekularnu biologiju pri Univerzitetu u Ghentu, Belgija bili prvi koji su odredili sekvencu za arginin: gen za protein-omotač bakteriofaga (Bakteriofag MS2). Fierova grupa je proširila svoj rad na proteinskom omotaču MS2, odredivši kompletnu nukleotidnu sekvencu bakteriofaga MS2-RNK (čiji genom kodira samo četiri gena 3.569 baznih parova) i SV40 majmunski virus 40, u 1976. i 1978..
Razvoj tehnologije sekvenciranja
Pored svojih početnih radova na sekvenciranju aminokiselina insulina, Frederick Sanger i njegove kolege su odigrali ključnu ulogu u razvoju tehnika DNK sekvenciranja koja je omogućila uspostavljanje sveobuhvatnog sekvenciranja u projektima analize genoma. Godine 1975, on i Alan Coulson su objavili proceduru sekvenciranja upotrebom DNK polimeraze sa radioaktivno obilježenim nukleotidima, tzv. plus i minus tehnika. Ovo uključuje blisko srodne metode za stvaranje kratkih oligonukleotida sa definiranim 3' nazivima.
Ovo se moglo podijeliti elektroforezom na poliakrilamidnom gelu i vizualizirati pomoću autoradiografije. Postupak je mogao slijediti do 80 nukleotida u jednom pokušaju, što je bio veliki napredak u odnosu na ono što je bilo ranije, ali i dalje je to bilo vrlo mukotrpno. Ipak, 1977. godine, njegova grupa je bila u stanju da slijedi većinu od 5.386 nukleotida u pojedinačnom bakteriofagu φX174. To je bio završetak postupka prvog sekvenciranja sa potpunim rasporedom DNK-baziranog genoma. Usavršavanje plus i minus metoda dovelo je do razdvajanja lanca (Sanger metoda), koje čini osnovu tehnike DNK sekvenciranja, mapiranja genoma, skladištenje podataka i bioinformatičkih analiza. Ova metoda najviše će se koristiti u istračivanjima tokom narednih 25 godina. Iste godine Walter Gilbert i Allan Maxam sa Harvard Univerziteta nezavisno razvijaju metod Maxam-Gilbert sekvenciranja (poznat i kao hemijski metod DNK sekvenciranja). On uključuje prvo čišćenje DNK sa poznatim bazama, manje efikasnom metodom. Za njihov revolucionarni rad u sekvencioniranju nukleinskih kiselina, Gilbert i Sanger su 1980. dijelili Nobelovu nagradu u oblasti hemije sa Paulom Bergom (rekombinantna DNK).
Juraj V Zrinski
mini|desno|230px|Juraj V Zrinski (1599-1626) Juraj (V.) Zrinski (na mađarskom: Zrínyi György (bán)); (Čakovec, 31. januara 1599. - Požun/Bratislava, 28. decembra 1626.), hrvatski ban i vojskovođa, član plemićke porodice Zrinski.
Genomika
Kompletirane sekvence
Pojava ovih tehnologija dovela je do ubrzavanja u obimu i brzini završetka sekvenciranja kod genom projekta. Prvi kompletan eukariotski genomski slijed je utvrđen kod ljudskih mitohondrija (16.568 bp, oko 16,6 kb (kilobaza) (1981.), a prvi hloroplastni genomi su slijedili 1986. Zatim je (1992.) prvi sekvencirani eukariotski hromosom] bio hromosom III pivskog kvasca (Saccharomyces cerevisiae) sa 315 kb. Prvi slobodno-živući organizam koji je sekvenciran bio je Haemophilus influenzae (1,8 Mb), 1995. Naredne godine, konzorcij istraživača iz laboratorija širom Sjeverne Amerike, Evrope i Japana najavio je završetak prvog potpuno sekvenciranog genoma eukariota Saccharomyces cerevisiae (12,1 Mb), a od tada sekvenciranje genoma se nastavlja i raste eksponencijalnim tempom. U oktobru 2011., kompletne sekvence su bile raspoložive kako slijedi: 2.719 virusi, 1.115 Archaea i bakterija, i 36 eukariota, od kojih su oko polovine bile gljive.
lijevo|mini|300px|Broj genomskih projekata je rastao sa tehnološkim poboljšanjima i dalje su smanjivani troškovi sekvenciranja. Većina mikroorganizama čiji su genomi potpuno sekvencirani su problematični patogeni, kao što su Haemophilus influenzae. To je dovelo do izražene privlačnosti za analizu, a zatim doprinijelo boljem poznavanju njihove filogenetske distribucije u odnosu na širinu bioraznolikosti mikroba. Ostale vrste, čiji je genom sekvencirana vrsta, u prvom redu su izabrane kao aktuelno ili potencijalno pogodni model organizmi. Kvasac (Saccharomyces cerevisiae) je dugo bio važan model organizam u eukariotskim ćelijama, dok je voćna mušica Drosophila melanogaster bila vrlo važan alat (posebno u ranoj premolekulskoj fazi razvoja genetike). Crv Caenorhabditis elegans se često koristi kao jednostavan model za višećelijske organizme. I riba-zebrica (Brachydanio rerio) koristi se za mnoga istraživanja na molekularnoj razini, a biljka Arabidopsis thaliana je modelni organizam za cvjetnice ("biljna drozofila").
Japanske ribe Takifugu rubripes i četverozupka (Tetraodon nigroviridis) su zanimljive zbog malog i kompaktnog genoma, koji sadrže vrlo malo nekodirajuće DNK u odnosu na većinu vrsta. Sisari (Canis familiaris), smeđi pacov (Rattus norvegicus), miš (Mus musculus) i čimpanza (Pan troglodytes) su značajni modeli životinja u medicinskim istraživanjima.
Grubi nacrt ljudskog genoma je završen u okviru Projekta ljudskog genoma (Human Genome Project) početkom 2001. godine, stvarajući mnogo pompe. Ovaj projekat koji je završen 2003. godine, omogućio je sekvenciranje cijelog genoma jedne određene osobe, a do 2007. ova sekvenca je proglašena "gotovom" (sa manje od jedne greške u 20.000 baza u svim hromosomima).
U godinama nakon toga, sekvencirani su genomi i mnogih drugih osoba, dijelom pod pokroviteljstvom „Projekta 1000 genoma“, koji je (oktobra 2012.) najavio sekvencioniranje 1.092 genoma. Završetak ovog projekta omogućio je razvoj znatno efikasnijih metoda i tehnologija, koje zahtijevaju značajno unapređenje bioinformatike i značajnija sredstava iz široke međunarodne saradnje.
Juraj V Zrinski
Biografija
Grof Juraj V Zrinski bio je unuk poznatog vojskovođe Nikole Šubića Zrinskog, sigetskog heroja koji je poginuo 1566. godine braneći mađarsku tvrđavu Siget od napada Osmanlija. Otac mu je bio Juraj IV Zrinski, glavni hrvatsko-ugarski kraljevski rizničar (koji je godine 1574. u Međimurju dao štampati poznatu knjigu "Decretum tripartitum"), a majka grofica Sofija Zrinski rođ. Stubenberg.
Juraj Zrinski postao je hrvatski ban godine 1622. i nosio je tu titulu do svoje smrti 1626. Iako u ranoj mladosti odgojen u protestantskoj (luteranskoj) religiji, on je kasnije prešao na katoličanstvo, te protjerao protestantske propovjednike, obnovivši katoličke župe. Najviše je boravio u Ozlju, mjestu u blizini Karlovca, a od 1625. godine trajno je preselio na svoj posjed u Međimurju, u utvrđeni dvorac Čakovec. U svoje vrijeme bio je poznat kao hrabar i neustrašiv ratnik, ali i po tome što je bio nadmen i imao britak jezik. Osobito se proslavio u bitki s Turcima kod Palanke.
Bio je oženjen groficom Magdalenom Széchy i imao dva sina, Petra i Nikolu, koji su kasnije postali istaknuti hrvatski banovi i obojica umrli nasilnom smrću, cijeli se život boreći za Hrvatsku.
Godine 1626. Juraj Zrinski je učestvovao sa svojom vojnom jedinicom u Tridesetogodišnjem ratu. Za vrijeme boravka u vojnom logoru u tadašnjem Požunu (a danas je to glavni grad Slovačke Bratislava), došlo je do verbalnih nesuglasica između njega i austrijskog carskog generala Albrechta von Wallensteina, a nakon toga Zrinski je iznenada umro. Neki historijski izvori govore da je bio otrovan. Pokopan je u porodičnoj grobnici Zrinskih u kompleksu pavlinskog samostana u Svetoj Jeleni, lokalitetu nedaleko od Čakovca.
Masakr u Daurat Labgueru
Masakr u Dairat Labgueru se dogodio 16. juna 1997. - dvije sedmice nakon alžirskih parlamentarnih izbora - u zaselku Dairat Labguer (također navođenom kao Dairat Labguar, Dairat Lebguar, Daïat Labguer, Daïret Lebguer, Dairet Lebguer) u blizini M'sile, 300 km jugoistočno od Alžira. 30 gerilaca je ubilo oko 50 ljudi, a također su otete žene, ubijena stoka i opljačkano drago kamenje. Pet dana ranije, oko 17 ljudi je ubijeno u 5 km udaljenom selu. Masakr se pripisao islamističkim grupama kao što su GIA.
1300.
Godina 1300 (MCCC) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
NGC 3166
NGC 3166 (također poznat kao IRAS 10111+0340, MCG 1-26-24, PGC 29814 i UGC 5516) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 62 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 4,80 (86 hiljada sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. decembra 1783. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Plotica
Opis i građa
Tijelo je kod ove vrste izduženije nego kod drugih vrsta roda Rutilus. Leđa su joj plavo-zelena, bokovi su srebrnkasti, peraja crvenkasta, a tijelo izduženo. U periodu mrijesta, mužjaci dobijaju mnogo življe boje. Ona važi za lukavu i opreznu ribu, pa je nazivaju i "drinski šaran". Može narasti do 55 cm i dostići težinu preko 3 kg. Ipak najčešći primjerci su oko 200-350 g.
Razmnožavanje
Plotica se mrijeesti od maja do jula, kada ženka lijepi ikru na vodeno bilje. Za vrijeme mrijesta na glavi i leđima ima sitne kvržice, kao bradavice, što se naziva mrijesni osip. Mužjak dobija izraženije boje tokom mrijesta. Plodnost joj je oko 40.000 do 60.000 jajašaca ikre.
Acil grupa
U organskoj hemiji, acetil je funkcionalna grupa sa hemijskom formulom \sCOCH3 i strukturom \sC(\dO)\sCH3. Ponekad je predstavljen simbolom Ac Acetil grupa sadrži metil grupu (\sCH3) jednostruku vezu povezanu sa karbonil (C\dO). Karbonil centar acilnog radikala ima jedan nevezani elektron sa kojim formira hemijsku vezu za ostatak R molekula. Acetilni dio je komponenta mnogih organskih spojeva, uključujući acetatnu kiselinu, neurotransmiter acetilholin, acetil-CoA, acetilcistein, acetaminofen (takođeer poznat kao paracetamol) i acetilsalicilna kiselina (također poznata kao aspirin).
U prirodi
Uvođenje acetilne grupe u molekulu naziva se acetilacija. U biološkim organizmima, acetilne grupe se obično prenose sa acetil-CoA na druge organske molekule. Acetil-CoA je intermedijer i u biološkoj sintetazi i u razgradnji mnogih organskih molekula. Acetil-CoA se također stvara tokom druge faze ćelijskog disanja, zvane [[piruvatna dekarboksilacija, djelovanjem piruvat-dehidrogenaze na pirogrožđanu kiselinu. Histoni i ostali proteini se često modificiraju acetilacijom. Naprimjer, na nivou DNK, acetilacija histona pomoću histon-acetiltransferaze (HAT) uzrokuje ekspanziju arhitekture hromatina, omogućavajući genetičku transkripciju. Međutim, uklanjanje acetilne grupe pomoću histon-deacetilaza (HDAC) kondenzira strukturu DNK, čime se sprječava transkripcija.
Syntetska organska farmaceutska hemija
Acetilacija se može postići različitim metodima, a najčešća je upotrebom anhidrida acetatne kiseline ili acetil-hlorida, često u prisustvu tercijarnog ili aromatske aminske baze. Tipska acetilacija je konverzija glicina u N-acetilglicin:
Messerschmitt Bf 109
Messerschmitt Bf 109 bio je njemački avion-lovac u Drugom svjetskom ratu. Konstruirao ga je Wilhelm Emil "Willy" Messerschmitt početkom 1930-ih. Jedan je od prvih modernih lovaca tadašnjeg doba. Trup je bio "monokok" konstrukcije, kod koje većinu opterećenja nosi metalna oplata jer unutrašnjost nema poprečnih elemenata. Imao je uvlačive točkove, a poklopac kabine iznad trupa omogućavao je pogled na sve strane.
Acil grupa
Farmakologija
Acetilirane organske molekule pokazuju povećanu sposobnost prolaska kroz selektivno propustljivu krvno-moždanu barijeru. Acetilacija pomaže datom lijeku brže stigne do mozga, čineći efekte lijeka intenzivnijim i povećavajući učinak lijeka. efikasnost date doze. Acetilna grupa u acetilsalicilnoj kiselini (aspirinu) poboljšava njenu efikasnost u odnosu na prirodnu antiupalnost salicilne kiseline. Na sličan način, acetilacija pretvara prirodni lijek protiv bolova – morfij u daleko snažniji heroin (diacetilmorfin). Postoje neki dokazi da acetil-L-karnitin može biti efikasniji za neke primjene od L-karnitin. Acetilacija resveratrola obećava da je jedan od prvih lijekova protiv zračenja za ljudsku populaciju.
Historija
Termin je skovao Justus von Liebig 1839. da označi ono što je on vjerovao da je radikal sirćetne kiseline i ono što danas nazivamo vinil grupa (skovan 1851.). Kada je došlo do naučnog konsenzusa da je njegova teorija pogrešna i da kiselina ima drugačiji radikal, ime je prebačeno na ono ispravno, ali je naziv acetilen (skovan 1860.) zadržan.
Sidi Barrani
mini|250px|Sidi Barrani Sidi Barrani (arap: سيدي برّاني) je malo selo u Egiptu u blizini obale Sredozemnog mora, oko 95 km istočno od libijske granice i oko 240 km udaljeno od Tobruka.
Messerschmitt Bf 109
Razvoj
mini|lijevo|Proizvodnja Bf 109 1943. godine. Messerschmitt Bf 109 je njemački lovački avion koga je konstruisao Wilhelm Emil "Willy" Messerschmitt i Robert Lusser početkom 1930-tih godina 20. vijeka. Bio je to prvi moderni lovački avion tog doba sa potpuno metalnom monokok strukturom, zatvorenom kabinom i uvlačećim stajnim trapom. Oznaka Bf potiče od incijala firme Bayerische Flugzeugwerke - bavarska avionska industrija, koju je Willy Messerschmittot kupio 1932. godine, nakon bankrota firme. Messerschmitt Bf 109 je imao prvi uspješan let 28. maja 1935. U početku je osmišljen kao presretač, da bi od kasnije razvijenih modela postao višenamenski avion, služeći kao pratilac bombardera, lovac-bombarder, dnevni, noćni, za sve meteo uslove, jurišnik, i kao izviđački avion. Nalazio se u aktivnoj upotrebi u nekoliko država tokom Drugog svjetskog rata, kao i u nekoliko zemalja nakon rata. Bf 109 je lovački avion koji je proizveden u najviše primjeraka u istoriji, ukupno je napravljeno 33.984 letelica od 1936. do aprila 1945. Messerschmitt Bf 109 je ušao u borbenu upotrebu za vrijeme Španskog građanskog rata, a nalazio se aktivno u službi i do početka mlaznog doba, na samom kraju Drugog svjetskog rata. mini|lijevo|Formacija Bf 109 u letu. mini|desno|Bf 109 G-2 u [[Muzej vazduhoplovstva — Beograd|Muzeju Vazduhoplovstva - Beograd. Ovi lovački avioni korišćeni su u JRV do 1953. godine.]] Za vrijeme ratnog perioda predstavljao je udarnog kostolomca lovačke snage Luftwaffe. Ovaj vojni avion je iznedrio veliki broj letačkih asova, koji su po broju ostvarenih vazdušnih pobjeda postali pravi predatori. Na Bf 109 su letelji njemački asovi koji su zauzeli prva tri mjesta po broju ostvarenih pobeda u Drugom svjetskom ratu, i za koje se zajedno tvrdi da imaju 928 pobjeda, većinu ostvarenih na Istočnom frontu. Najuspešniji pilot lovac u istoriji vazduhoplovstva, Njemac Erich Hartmann, koji je tokom rata leteo isključivo na ovom tipu aviona, postigao je 352 vazdušne pobjede, dok je Gerhard Berkhorn postigao 301 pobjedu, a Gunther Rall 275 pobjeda. Pored njih, na ovom avionu je Hans-Joachim Marseille, postao broj jedan as u Sjevernoafričkoj kampanji ostvarivši 158 pobjeda. Na ovom lovačkom avionu su leteli i brojni njemački saveznici, poput Finca Ilmari Juutilainen, koji drži rekord sa 94 pobjeda među nenjemačkim asovima, a iza njega odmah slede piloti iz Italije, Rumunije, Hrvatske, Bugarske i Mađarske. Prvo obaranje Bf 109 u vazdušnoj borbi dogodilo se 8. jula 1937. godine iznad Madrida za vrijeme građanskog rata u Španiji. Tada su jugoslavenski i sovjetski piloti dobrovoljci, Božidar—Boško Petrović i Jevgenij Ptuhin, iz Španskih republikanskih vazduhoplovnih snaga leteći na dvokrilnim Polikarpovima I-15 zajedno oborili jedan Messerschmitt Bf 109 fašističkog vazduhoplovstva generala Franciska Franca. Prvi i jedini sukob između dve formacije Bf 109 dogodio se iznad Beograda za vrijeme njemačke i italijanske invazije na Jugoslaviju aprila 1941. godine, jer su obe suprostavljene strane, Luftwaffe i VVKJ, imale u svom sastavu ovaj lovački avion.
Sidi Barrani
Sidi Barrani je ime najvjerovatnije dobilo po Mohammed el Barrani Senuskom borcu iz ranih 1900-ih.
Messerschmitt Bf 109
Razvoj
Lovački avion kog je pokretao Daimler-Benzov motor hlađen na vodu. Bio je to lovac kratkog daha jer je u zraku mogao provesti svega 90 minuta i to je jedan od razloga što su Nijemci izgubili Bitku za Britaniju. Jedina prednost koju je imao pred svojim najvećim neprijateljem Supermarine Spitfireom je bila u tome što je mogao postići veću nadmorsku visinu leta. Za vrijeme Drugog svjetskog rata proizvedeno je oko 35.000 komada ovih aviona uz stalnu doradu. Zadnji model bio je K-4.
Sidi Barrani
Sidi Barrani je beduinsko naselje sa mogućnosti kupnje hrane i plina.
Messerschmitt Bf 109
Razvoj
Neki izvori označavaju Bf 109 kao Me-109, ali to je prihvaćeno tek kasnije toom rata i na drugim tipovima aviona istog konstruktora.
Nakon rata određeni broj zrakoplova sastavljen je od dijelova nađenih u tvornicama u Čehoslovačkoj (na osnovi modela G i K) i Španiji (na osnovi modela E). Na oba modela postavljena je zamjenska pogonska grupa. Izraelska ratna avijacija je čak koristila avione iz Čehoslovačke u ratnim operacijama.
Neslužbena "imena" pojedinih varijanti:
Front islamskog spasa
Front islamskog spasa ( al-Jabhah al-Islāmiyah lil-Inqādh) (francuski: Front Islamique du Salut) je zabranjena islamistička politička stranka u Alžiru.
Osnovana je 18. februara 1989. u gradu Alžiru, nedugo nakon što su amandamani na alžirski ustav uveli višestranačku demokratiju, odnosno ukinuli politički monopol tada vladajuće socijalističke i svjetovno orijentirane stranke FLN.
FIS je, koristeći duboko nezadovoljstvo akumulirano višedesetljetnom vladavinom FLN-a, kao i pad životnog standarda izazvan padom cijena nafte 1980-ih, vrlo brzo stekao izuzetnu popularnost te doživio trijumf na lokalnim izborima 12. juna 1990.
26. decembra 1991. je osvojila najveći broj mjesta u prvom krugu prvih višestranačkih izbora za alžirsku Nacionalnu skupštinu, učinivši izvjesnim njeno preuzimanje vlasti nakon drugog kruga. Na to je intervenirala vojska izvršivši puč i 11. januara 1992. donijevši odluku o prekidu izbornog procesa. Proglašeno je izvanredno stanje, a FIS je službeno stavljen van zakona 4. marta 1992.
To je bio povod da mnogi od FIS-ovih aktivista širom zemlje započnu oružane akcije s ciljem obaranja režima. FIS, odnosno njegovo vodstvo u ilegali, je taj pokret službeno podržao tek od 1993. godine, a 1994. godine je osnovalo i službeno oružano krilo stranke poznato kao Armija islamskog spasa (AIS).
FIS je od 1994. godine pokušavao pregovarati s vladom o tome da se pronađe kompromis kojim bi se završio sve krvaviji građanski rat. Od godine 1995. se stranka, isto kao i njeni gerilci, morala boriti ne samo protiv vlade, nego i protiv suparničke organizacije Naoružana islamska grupa (GIA).
Ti sukobi su vremenom izazivali sve više žrtava među civilnim stanovništvom, pa je AIS 21. septembra 1997. proglasio jednostrano primirje, a 1999. godine se raspustio.
Iako su neki od FIS-ovih vođa pušteni, sama stranka je do današnjeg dana ostala zabranjena.
Mineralogija
Mineralogija je nauka o mineralima (jedna od nauka o Zemlji), koja izučava njihov hemijski sastav, kristalne strukture i fizičke osobine. Posebne discipline u mineralogiji izučavaju procese nastanka minerala i pojavne oblike, bave se klasifikacijom minerala, njihovom geografskom distribucijom kao i mogućnostima upotrebe. Mineralogijom se bave mineralozi.
Mineralogija je i nauka o regionalnoj i globalnoj genezi, tj. historijskom razvoju i distribuciji mineralnih sirovina. Osobito proučava prostorne i vremenske odnose petroloških prilika, u svjetlu  tektonskih karakteristika Zemljine kore.
Fizička mineralogija
Fizička mineralogija izučava fizičke osobine minerala. Opisom sljedećih fizičkih karakteristika najlakše se identifikuju, klasifikuju i kategorišu minerali:
Wissant
mini|Wissant Wissant je općina u regiji Nord-Pas-de-Calais u sjevernoj Francuskoj.
Wissant je ribarska luka i poljoprivredno naselje udaljeno 14 km od Boulogne-sur-Mer na raskrsnici regionalnih puteva D238 i D940. Tradicija ribarstva je duga čitav milenijum.
Geografski podaci: Geografske koordinate: 50°53′10″S (sjever) 1°39′49″I (istok)
NGC 4669
NGC 4669 (također poznat kao MCG 9-21-38, PGC 42942 i UGC 7925) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 223 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,80 (117 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Silikatni minerali
Silikatni minerali su velika i jako važna grupa minerala. Klasificiraju se prema strukturi silikatnog iona:
1301.
Godina 1301. (MCCCI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po julijanskom kalendaru.
Hromosom 19
Broj gena
Ovo su neke od procjena broja gena za ljudski hromosom 19. Budući da istraživači koriste različite pristupe označavanju genoma, njihova predviđanja broja gena na svakom hromosomu variraju (za tehničke detalje pogledajte predviđanje gena). Među raznim projektima, zajednički Projekt konsenzusnog kodiranja (CCDS)) zauzima izuzetno konzervativnu strategiju. Dakle, predviđanje broja gena po CCDS-u predstavlja donju granicu ukupnog broja gena koji kodiraju ljudske proteine.
Lista gena
Slijedi djelimična lista gena na ljudskom hromozomu 19. Potpunu listu potražite na linku u informacijskom okviru s desne strane.
Kratki (p) krak
• CACNA1A: Kalcijev kanal, ovisan o naponu, P / Q tip, podjedinica alfa 1A (Porodična hemiplegijska migrena tip I), lokus genske mape 19p13
• COMP: Protein oligomerne matrice hrskavice, lokus 19p13.1genetske mape
• BSG: Bazigin (krvna grupa Ok)/vanćelijski matriksna metaloproteinaza, induktor/CD147, lokus 19p13.3 genske mape
• ICAM4:  Landsteinerov i Weinerov glikoprotein, genska mapa: lokus 19p13.3
• NRTN: Neurturin, associated with Hirschsprungova bolest, genska mapa: lokus  19p13.3
• GTPBP3: GTP-vezujući  protein 3: lokus  19p13.11
• FAM32A: Porodica proteina  32 sa sličnošću sekvence, član  A 19q13.11
• DDX39: DExD-boksna helikaza 39, mapni lokus 19p13.12
Dugi (q) krag
• GAPDHS: Kodira spermatogenu gliceraldehid-3-fosfat-dehidrogenazu, lokus 19q13.12
• HAMP: Kodira hepcidinski antimikrobni peptid, lokus 19q13.12
• BCKDHA: Kodira granati lanac dehidrogenaze ketokiselina E1, alfa (mirisa javorovog sirupa), lokus 19q13.1-q13.2
Masakr u Omariji
Događaj poznat kao Masakr u Omariji se dogodio 23. aprila 1997. u alžirskom selu Omaria blizu Medee, južno od grada Alžira. Napadači naoružani noževima, sabljama i pištokjima su za tri sata ubili 42 ljudi - uključujući 17 žena i 3 bebe - a nakon toga počeli komadati, a u nekim slučajevima spaljivati leševe. Jedna od žrtava je bila trudnica kojoj su otvorili trbuh, izvadili te potom isjekli fetus na komade. Dan prije toga se dogodio Masakr u Haouch Khemistiju.
Predrag Nikolić
Predrag Nikolić je jugoslavenski i bosanskohercegovački šahovski velemajstor, te trenutno 243. šahist na rejting-listi aktivnih šahista sa 2592 poena (stanje 22. decembar 2014), 192. na listi aktivnih evropskih šahista, te drugi bosanskohercegovački šahist.
Hromosom 19
Dugi (q) krag
• APOE: Kodira polipoprotein E, gen koji je vezan sa Alzheimerovom bolešću, mapni lokus 19q13.2
Masakr u Omariji
Nasilje je izazvalo međunarodnu osudu osoba koje su se držale odgovirnima; portparol američkog State Departmenta Nicholas Burns je izjavio da "ovi islamistički teroristi... zaslužuju posebne kritike i osude zbog ovih sramtonih djela", dok je alžirski FLN izjavio kako je "ovo barbarstvo osuđeno od svih vjera, zakona i običaja čovječanstva."
U Omariji se prije toga već bio dogodio masakr 22. januara 1997 kada je poginulo 23 ljudi.
Predrag Nikolić
Biografija
Nikolić je prvi put igrao na Jugoslavenskom prvenstvu u šahu 1979. završivši ga na diobi od 2. do 4. mjesta. Međunarodni majstor i prvak Jugoslavije u šahu postaje na prvenstvima 1980. i 1984. Velemajstorsku titulu dobija 1983. Iste godine osvojio je turnir u Sarajevu, 1984. pobijedio je na turniru u Novom Sadu, 1986. Reykjavíku, a 1987. ponovo u Sarajevu.
Za šahovsku reprezentaciju Jugoslavije nastupa na 24. šahovskoj olimpijadi na Malti, gdje Jugoslavija osvaja bronzanu medalju, a Nikolić, kao najbolja druga rezerva, zlatnu medalju sa 6½ bodova iz 8 partija (81.3%). Nastupio je i na olimpijadama 1984, 1986 , 1988. i 1990.
Za reprezentaciju Bosne i Hercegovine nastupao je na šahovskim olimpijadama 1992, 1994 , gdje osvaja, kao igrač prve table, srebrnu medalju s reprezentacijom. Na šahovskim olimpijadama učestvuje s prekidima sve do 2008.
1994. trijumfirao je na turniru u Wijk aan Zeeu (Holandija). 1998. bio je treći na holandskom prvenstvu, a 1999. pobjednik. 2002. i 2003. pobijedio je na turniru u Selfossu, oba puta zajedno s Ivanom Sokolovim. Najveći uspjeh u karijeri ostvario je na Evropskom pojedinačnom prvenstvu u Antalyji 2004, gdje je osvojio isti broj bodova kao i Vasilij Ivančuk. U razigravanju za zlatnu medalju izgubio je 0:2, te mu je pripala srebrna medalja. Nikolić je nekoliko godina igrao u njemačkoj šahovskoj ligi za Solingen SG 1868.
Hromosom 19
Dugi (q) krag
• CIC: Kodira kapikua transkripcijski represor, mapni lokus 19q13.2
• FCGBP: Kodira Fc fragment  IgG-vezanog proteina
• SARS2: Kodira mitohondrijsku seril-tRNK sintetazu 2, lokus 19q13.2
• ATP1A3: Kodira ATPazu, lokus 19q13.31
• DMWD: Kodira lokus DM1, WD koji sadrži ponavljanje, mapni lokus 19q13.32
• PNMA8A: Kodira paraneoplazijske antigena porodica Ma, član 8A, lokus  19q13.32
• DMPK: Kodira kinazu, protein bolesti dystrophia myotonica,  mapni lokus 19q13.32
• GLTSCR2: Kodira gliomski tumor-supresorski kandidaske regija gena za protein 2, lokus  19q13.33
• A1BG: Kodira plazmatski glikoprotein, nepoznate funkcije, mapni lokus 19q13.43
• LRC: Kodira leukocitni  receptorski kompleks porodice imunoreceptora koji se eksprimiraju pretežno monocitima i B-ćelijama i na nižim nivoima na dendritskim ćelijama i ćelijama prirodnih ubica (NK). LRC također uključuje lokus receptor sličan imunoglobulinu ćelije ubice (KIR). Lokus genetičke mape je 19q13.4 OMIM: 604812,  kratki
• KPTN: Kodira kaptin, na vrhovima stereocilija; lokus 19q13.4
• FUT1: H lokus je na hromosomskoj poziciji  19q13.3. Sadrži tri egzona koja obuhvataju više od 5 kb genomske DNK i kodira fukoziltransferazu, koja proizvodi H antigen na eritrocitima.
• FUT2: Lokus Se nalazi se na poziciji  19q13.3. Sadrži dva egzona koji se prostiru na oko 25 kb genomske DNK. Lokus Se kodira određenu fukoziltransferazu koja se eksprimira u epitelima sekretornih tkiva, kao što su pljuvačne žlijezde, gastrointestinalni i respiratorni trakt. Enzim kojeg kodira, katalizira proizvodnju H antigena.
• MORT: duga nekodirajuća RNK (skr. Mortal Obligate RNA Transcript, linkRNK): lokus 19q13.43 genske mape
Bolesti i poremećaji
Sljedeće bolesti i poremečaji su neki od onih koje se pominju u vezi sa genima na hromosomu 19.: