cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Legio XIII Gemina
Nakon Cezarove smrti, imperator Avgust je ponovo formirao Legio XIII Gemina 42. godine p. n. e. Legija je bila stacionirana u Burnumu (današnje Kistanje - Knin, Hrvatska) u tadašnjoj Iliriji. Oko 16. godine p. n. e. legija je bila premještena u Emonu (današnja Ljubljana, Slovenija), u tadašnjoj provinciji Panonija, gdje se borila protiv lokalnih pobunjenika.
Pod imperatorom Klaudijem legija je bila razmještena u Poetovio - Ptuj u današnjoj Sloveniji.
Asfodel
Polja Asfodela su dio starog grčkog podzemlja gdje se obične duše šalju da prebivaju nakon smrti.
Kasniji prikazi
Asfodel je najvjerovatnije mjesto gdje ostaju duše ljudi koji su živjeli osrednjim životom. Njegov odnos s drugim mjestima u grčkom zagrobnom životu ostaje nejasan.
Za kasnije grčke pjesnike, vrlo drevna predhomerova povezanost cvijeta Asfodela s pozitivnim oblikom zagrobnog života, kao i povećana uloga Elizijskih poljana koji je postao odredište više od samo nekoliko sretnih heroja, promijenili su karakter livada Asfodela. Grčki pjesnici koji su pisali nakon Homerovog vremena opisuju ih kao netaknute, ljupke, mehke i svete. Takva evolucijska promjena je prilično uobičajena: "Kao i većina kultura kroz ljudsku historiju, i drevnu i modernu, Grci su imali složena i ponekad kontradiktorna gledišta o zagrobnom životu."
Neki ga prikazi opisuju kao zemlju potpune neutralnosti. Dok stanovnici u životu nisu bili ni dobri ni zli i prema njima isto tako postupa u zagrobnom životu. Drugi prikazi također navode da svi stanovnici piju iz rijeke Lethe prije nego što uđu u polja, čime su izgubili svoj identitet. Ovaj donekle negativan pogled na zagrobni život za one koji imaju mali uticaj možda je prenošen kako bi se ohrabrio militarizam u grčkim kulturama (za razliku od neaktivnosti). Zapravo, oni koji su uzeli oružje i postali heroji bili su nagrađeni vječnom radošću na Elizijskim poljanama.
Edith Hamilton je 1999. godine sugerisala da cvijet asfodel ovih polja nije baš kao asfodel našeg svijeta, već da je "vjerovatno čudno, blijedo, sablasno cvijeće." Neki naučnici su 2002. godine sugerisali da je ovaj cvijet zapravo narcis.
U književnosti
"Zamislite najveću publiku koju ste ikada vidjeli na koncertu, fudbalsko igralište prepuno sa milion navijača. Nema buke, nema svjetla, nema ogromnih lopti koje skakuću preko gomile. Nešto tragično se dogodilo iza scene. Pjevušeći masa ljudi jednostavno besciljno luta u sjenkama, čekajući predstavu koja nikad neće početi.Ako to možeš da zamisliš, daje ti dobru predstavu o tome kakva su Polja Asfodela. Crnu travu su gazile vijekovima mrtve noge. Topao vlažan vjetar je puhao kao dah močvare."
U popularnoj kulturi
Asfodel je nivo u video igrici Hades iz 2020. Prikazan je kao da ga je poplavio Flegeton, mijenjajući ga iz polja u spaljeni pejzaž pakla.
Postoji područje pod imenom Asfodel u napadu Pandaemonium u Final Fantasy XIV: Endwalker, što se vjerovatno odnosi na polja Asfodela.
Arts et Métiers (Metro Pariz)
Metro stanica Arts et Métiers pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi u 3. arondismanu. Pored linije metroa, stanica je povezana i linijom.
NGC 6366
NGC 6366 je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Prvo otkriće je napravio Friedrich August Theodor Winnecke 12. aprila 1860. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Haakon VII, kralj Norveške
Haakon VII (puno izvorno ime: Christian Frederik Carl Georg Valdemar Axel) bio je danski princ koji je postao prvi kralj Norveške iz dinastije Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, odnosno prvi norveški kralj nakon izlaska Norveške iz personalne unije sa Švedskom.
Od rođenja do preuzimanja norveškog prijestolja nosio je ime Carl (Karlo).
Mladost - danski princ
Rođen je u Kopenhagenu, a bio je drugi sin budućeg danskog kralja Fridrika VIII, koji je tada još uvijek bio danski prestolonasljednik, i njegove supruge, švedsko-norveške princeze Ludovike. U trenutku njegovog rođenja Danskom je vladao njegov djed, otac njegovog oca, Kristijan IX, a Švedskom i Norveškom njegov drugi djed, otac njegove majke, Karlo XV/IV
Rođen je u Kopenhagenu, gdje je i odrastao i obrazovao se.
Imperia
Imperia (stilizovano: IMPERIA) je bosanskohercegovačka izdavačka i medijska kuća, koju su osnovali sarajevski reperi, Jasmin Fazlić i Amar Hodžić.
Haakon VII, kralj Norveške
Mladost - danski princ
Godine 1896, u Bakingemskoj palači, oženio je svoju prvu rodicu, britansku princezu Matildu, kćerku svog tetka, budućeg britanskog kralja Eduarda VII, i svoje tetke Aleksandre. S njom je imao jednoga sina, princa Aleksandra (budućeg noreškog kralja Olafa V), koji je rođen 1903.
Imperia
Historija
Kompanija je osnovana početkom 2019. u Sarajevu (Bosna i Hercegovina) i osnovali su je sarajevski muzičari, pjevači i producenti, Jasmin Fazlić i Amar Hodžić. Imperia, kao ideja je nastala još 2006. godine u formi YouTube kanala, da bi godinama kasnije prerasla u u izdavačko-produkcijsku kuću. Kompanija se 2019. godine centralizirala u jednu matičnu kompaniju u sklopu koje se nalazi nekoliko potkompanija, kao što su: Imperia TV, Imperia Clothing i Euromedia Broadcasting Limited. Kompanija se bavi i televizijskom produkcijom, distribucijom audio i video sadržaja, te video produkcijom.
Haakon VII, kralj Norveške
Dolazak na norveško prijestolje
Nakon prekidanja personalne unije između Švedske i Norveške 1905. godine, norveška vlada je započela potragu za kandidatom za upražnjeno norveško prijestolje. Bivši norveški kralj i otac njegove majke, Oskar II, odbio je formalnu ponudu norveške vlade da pošalje jednog od dvojice svojih mlađih sinova kako bi bio okrunjen za norveškog kralja. Budući da je već imao sina i princezu moćne evropske kraljevine za suprugu, kao i porijeklo od norveških kraljeva iz dinastije Bernadotte (s majčine strane) i iz prethodnih dinastija (s očeve strane), ubrzo je postao vodeći kandidat za norveško prijestolje.
Imperia
Muzički žanrovi
Imperia promovira svjetske muzičke stilove kao što su: pop, hip-hop, trap i folk.
Haakon VII, kralj Norveške
Dolazak na norveško prijestolje
Budući da je bio demokratski orijentisan i svjestan da Norveška još uvijek razmatra da li da zadrži monarhiju ili se proglasi republikom, bio je polaskan ponudom norveške vlade, ali je odlučio ne prihvatiti ponudu sve dok referendum ne pokaže da li norveški narod želi monarhiju.
Nakon što je referendum pokazao da 79% Norvežana želi zadržati monarhiju, zvanično mu je ponuđena norveška kruna i izabran je za kralja 18. novembra 1905. Iste večeri je, uz dozvolu svoga djeda, danskog kralja Kristijana IX, prihvatio krunu i promijenio ime u Haakon, staro nordijsko ime koje je prije njega nosilo šest norveških kraljeva iz srednjeg vijeka. Tako je na prijestolju naslijedio majčinog amidžu koji se norveške krune odrekao prethodnog mjeseca.
Vladavina
mini|desno|Kralj Haakon VII sa suprugom, kraljicom Matildom, poslije njhove krunidbe mini|desno|Haakon VII sa sinom Olavom u [[Moldeu (u Norveškoj) tokom bombardovanja toga grada]] mini|desno|Povratak Haakona VII i njegovog sina u Norvešku Novi kralj je sa suprugom i sinom napustio Dansku i nakon trodnevnog putovanja stigao je u Oslo rano u jutro 25. novembra 1905. Dva dana kasnije položio je zakletvu kao norveški kralj. Pošto je tadašnji Ustav Norveške zahtijevao da njen vladar bude okrunjen, krunidba kralja Haakona VII i kraljice Matilde održana je 22. juna sljedeće godine u katedrali Nidaros u Trondheimu.
Haakon VII ostao je udovac 1938.
Drugi svjetski rat
Nacistička Njemačka izvršila je invaziju na Norvešku 9. aprila 1940. Nisu uspjeli okupirati Oslo po planu, pa je kralj sa sinom i 150 članova parlamenta, uspio napustiti glavni grad. Njemački ministar Curt Bräuer je zahtjevao sastanak s Haakonom, kome je prenio zahtjev Adolfa Hitlera da za premijera postavi Vidkuna Quislinga. Bräuer mu je preporučio da se ugleda na svog starijeg brata, danskog kralja Kristijana X, koji se predao dan nakon invazije na Dansku. Također je prijetio Norveškoj lošim tretmanom ukoliko se ne preda. Haakon mu je rekao da takvu odluku ne može donijeti bez vlade, iako je prema Ustavu mogao.
Pri sastanku s kabinetom u Nybergsundu, kralj je svom kabinetu prenio njemačke zahtjeve. U strahu od velikih gubitaka i uništenja, kralj je preporučio svom kabinetu da donese odluku o predaji. Rekao je kako ne bi mogao postaviti vladu na čelu s Quislingom pošto je znao da mu ne vjeruju ni narod, ni parlament, te da će radije abdicirati nego to učiniti. Kraljeva odluka da ne prihvati njemačke zahtjeve prenesena je narodu radiom. Sljedećeg jutra Nijemci su bombardovali i uništili gradić Nybergsund, u kojem je tada prebivala norveška vlada i sam kralj, u pokušaju da unište nepopustljivu vladu i ubiju njenog kralja. Haakon i njegovi ministri su pobjegli kroz snijegom pokrivene šume i planine prema sjeveru Norveške. Na obali su se ukrcali na britanski brod koji ih je odveo do grada Tromsø, koji je privremeno bio proglašen glavnim gradom.
Nakon rata
Po završetku rata, Haakon i njegova porodica su se vratili u Norvešku. Stigli su u Oslo tačno pet godina nakon što su bili primorani napustiti Norvešku.
U julu 1955. Haakon je pao u kupatilu na svom imanju u Bygdøyu, te je zbog prijeloma kostiju morao koristiti kolica. Umro je dvije godine kasnije, a naslijedio ga je sin, Olaf V.
AFI-jevih 10 top 10
AFI-jevih 10 top 10 jest spisak 10 najvećih američkih filmova u 10 klasičnih filmskih žanrova. Predstavio ga je Američki filmski institut (AFI), a otkriven je u specijalnoj emisiji na CBS-u 17. juna 2008. U toj emisiji razni glumci i režiseri, među njima Clint Eastwood, Quentin Tarantino, Kirk Douglas, Harrison Ford, Martin Scorsese, Steven Spielberg, George Lucas, Roman Polanski i Jane Fonda, govorili su o svom divljenju navedenim filmovima i ličnom doprinosu njima.
Potpuni spisak 500 nominiranih filmova dostupan je na sajtu Američkog filmskog instituta.
Do danas, to je posljednji program u AFI-jevim specijalima sa spiskovima filmova.
Animirani
AFI definira "animirani film" kao žanr u kojem su filmske slike prvenstveno kreirane računarski ili rukom i u kojima likovima glasove daju glumci.
Filmovi fantazije
AFI definira "film fantazije" kao žanr u kojem likovi nastanjuju izmišljene ambijente i/ili doživljavaju situacije koje prelaze pravila svijeta prirode.
Gangsterski
AFI definira "gangsterski film" kao žanr koji se fokusira na organizirani kriminal ili samostalne, nekonvencionalne kriminalce u modernom ambijentu.
Naučna fantastika
AFI definira "naučnofantastični film" kao žanr koji spaja naučnu ili tehnološku premisu s imaginativnom špekulacijom.
Romantične komedije
AFI definira "romantičnu komediju" kao žanr u kojem razvoj romanse vodi do nastanka komičnih situacija.
Sportski
AFI definira "sportski" kao žanr filmova u kojima se protagonisti bave sportom bilo koje vrste i učestvuju u takvim takmičenjima.
Sudske drame
AFI definira "sudsku dramu" kao žanr u kojem pravosudni sistem ima ključnu ulogu u narativu filma.
Vesterni
AFI definira "vestern" kao žanr filmova smještenih na američki Divlji zapad koji utjelovljuju duh, borbu i nestanak novih granica.
Jay-Z
Shawn Corey Carter poznatiji kao Jay-Z (New York City, New York 4. decembra 1969.), američki je reper, te osnivač i predsjednik izdavačkih kuća Roc-A-Fella i Def-Jam. Uz to je i suvlasnik newyorškog kluba 40/40. Jay-Z je jedan od najuspješnijih repera 1990-ih i proglašen je za jednog od najboljih repera ikad. Dosad je objavio čak deset albuma, najnoviji je American Gangster. Jay Z je također bio saradnik mnogim mladim muzičkim grupama. Na primjer, sa grupom Linkin Park uradio je cijeli mash up album, pa je kasnije postao producent samostalnom projektu Mikea Shinode, Fort Minor.
Privatni život
Jay-Z je u vezi s poznatom RnB pjevačicom Beyoncé Knowles i kao par su 2006. dospjeli na listu 100 najuticajnijih ljudi te godine. U martu 2008. par se vjenčao u New Yorku.
IC 1816
IC 1816 (također poznat kao ESO 355-25, IRAS 02297-3653, MCG -6-6-11 i PGC 9634) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 234 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 1,40 (95 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (82 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 12. oktobra 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Scutum (rimska vojska)
Historija
Rimski vojnici su u početku koristili štitove okruglog oblika koji bili preuzeti od starih Grka, odnosno hoplita.
Nije tačno pozato kada se počeo koristi zaobljeni oblik sa ispupčenjem prema van. Scutum koji se koristio u vrijeme Rimske Republike vjerovatno je naslijeđen od italijanskih Kelta. Svoj pravougaoni oblik, scutum je dobio u vrijeme Rimske Imperije.
Opis
Historičar Polibije opisao je rani oblik scutuma ovako: "Rimski su vojnici bili opremljeni štitom koji je imao konveksnu površinu, širine oko dvije i po stope i oko četiri stope visine a debljinu otprilike jednaku debljini čovječijeg dlana. Sastavljen je od dvije daske, presvučene platnom i kožom sa ojačanjima od metala po ivicama..."
Lorica (rimska vojska)
mini|200px|Rimski vojnik nosi oklop lorica segmentata, rekonstrukcija.
Lorica je imenica iz latinskog jezika koja označava vrstu oklopa kojim se pokrivao i štitio trup (prsa, trbuh, bokovi, leđa i ramena) rimskih vojnika. Lorica se pravila od različitih materijala i oblika. Prvobitno su pravljeni lagani oklopi od kože životinja koji nisu mogli pružiti dobru zaštitu od napada metalnim oružjem. U vrijeme drevnog Rima, pripadnici rimske vojske su prvobitno morali sami obezbjeđivati vojničku opremu pa je tada ona izgledala prilično šaroliko. Nakon vojnih reformi svi legionari su dobili jedinstvenu opremu.
Slijedi opis nekoliko vrsta oklopa korištenih u rimskim legijama:
Spisak naseljenih mjesta u općini Srebrenica
Opći podaci
Srebrenica je naselje i općina koje se nalazi u istočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Naseljena mjesta u općini Srebrenica, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 81) su:
Punta de Tarifa
mini|desno|Punta de Tarifa iz [[svemira]] Punta de Tarifa ili Punta Marroquí (Tačka Tarifa ili Marokanska tačka) najjužnija je tačka Pirenejskog poluostrva i kontinentalne Evrope. Smještena je u pokrajini Cádiz i autonomnoj zajednici Andaluziji na atlantskoj strani Gibraltarskog moreuza. Obala Maroka može se vidjeti s ove tačke.
Riječ je o jugoistočnom vrhu nekadašnjeg ostrva, poznatog kao Isla de Tarifa (Ostrvo Tarifa) ili Isla de Las Palomas (Golubije ostrvo), smještenog blizu obale, a od 1808. nasipom povezanog s kopnom. Na ostrvu je bila vojna instalacija od 1930-ih do 2001.
Ime Tarifa potječe od Tarifa ibn Malika, koji je 711. odavde počeo muslimansko osvajanje Pirenejskog poluostrva.
Ab Urbe Condita
Ab Urbe Condita je naziv velikog historiografskog djela o Rimu koje obuhvata period od njegovog osnivanja 753. p. n. e. do vladavine Cezara Augusta (63. p. n. e. - 14. n. e.). Ovaj naslov na latinskom jeziku znači Otkad je grad osnovan ili Od osnivanja grada (Rima). Autor je Livije (59. godine p. n. e. - 17. godine, lat. Titus Livius, Tit(o) Livije). Prvi dijelovi Ab Urbe Condita objavljeni su oko 26. godine p. n. e. a posljednji u godini smrti autora.
Sam naslov djela Ab Urbe Condita - izražava obim i magnitudu Livijevog poduhvata. Naslov je povezan sa frazom Anno Urbis Conditae (česte skraćenice: AUC a.u.c. i a.u.) koja je korištena kao referenca za računanje godina u drevnom Rimu: 1. godina ab urbe condita = 753. godina p. n. e. itd. pa bi tako 2762. godina ab urbe condita bila 2009. Činjenica da je ime grada - Rim - izostavljeno iz naslova navodi na pomisao da je autoru (a i mnogim Rimljanima) Rim bio centar svijeta i da nije bilo potrebe posebno naznačiti o kojem se gradu radi; pa nije tek tako stvorena izreka svi putevi vode u Rim (doduše iz jednog drugog razloga). Ovo djelo se danas ponekad naziva i Istorija Rima od osnivanja grada ili Historija Rima, vjerovatno zbog lakše transkripcije. Ova historiografija je zapravo mješavina hronologije događaja i direktnog kazivanja s čestim prekidima u kojima autor najavljuje izbor novih konzula odnosno početak godine (i na taj način su se u Rimu računale godine).
Opis
Knjige su zapravo bile svici sa količinom teksta koji otprilike stane na šezdesetak strana knjige džepnog formata. U vrijeme kada je napisano ovo djelo literatura nije bila zapisivana na uobičajen način koji danas poznajemo - listovi nisu bili slagani jedan na drugi kao kod današnjih knjiga. Kod svitaka, papir ili drugi podesan materijal na kome se nalazio tekst bio je namotan na dva paralelna cilindra, valjka ili štapa i prilikom čitanja jedna strana se odmotavala a druga namotavala. Pojedini skupocjeniji primjerci su bili ukrašeni različitim dekoracijama i/ili izrađeni od plemenitih metala i dragog kamenja.
mini|150px|Izgled jednog svitka
Procjenjuje se da je Ab Urbe Condita bila napisana na ukupno nešto manje od deset hiljada stranica. Svici u bili grupisani u pentade i dekade, odnosno komplete od po pet i deset svitaka. Ukupan originalan Livijev rad sastojao se od 142 knjige od kojih je tek 35 preživjelo do današnjeg vremena. Fragmenti, periochae (skraćene verzije) i epitome sa spiskovima tema njegovih knjiga su pronalaženi na različitim mjestima: od Vatikanske biblioteke do Egipta. Svakako da trebamo biti zahvalni nepoznatom pisaru koji je sačinio epitome svih Livijevih knjiga. Ovi sačuvani dokumenti omogućili su prilično dobar uvid u pregled tema obrađenih u Ab Urbe Condita, a dobrim dijelom i njihov sadržaj. Periochae su također bile veoma važne za rekonstrukciju izgubljenog dijela Livijevog rada. (Periochae, sažetak iz IV stoljeća, nažalost ne baziran na originalu već skraćenoj verziji, također izgubljenoj.)
Historija Rima je podijeljena prvo na pojedine knjige, a knjige prema sadržini grupisane u veće odjeljke, neki od tih odjeljaka sadržavali su i posebne uvode, npr. uz 21. knjigu:
(Slobodan prijevod: ''Dajem sebi slobodu da započnem ovaj odjeljak moje historije uvodnom riječi koju većina autora obično napiše na početku svog djela; naime, rat koji ću opisati najupečatljiviji je od svih koji su ikada do sada vođeni, a pri tome mislim na rat koji su Kartaginjani, pod vođstvom Hanibalovim, vodili protiv Rima. Nije bilo države i nije bilo nacije u međusobnom sukobu s većom snagom oružja i bogatstva; ove dvije Sile nikada ranije nisu bile na tako visokom nivou vojne efikasnosti niti bolje pripremljene za napore dugogodišnjeg ratovanja; poznavali su taktiku jedni drugih zahvaljujući iskustvu Prvog punskog rata; a ratna je sreća bila tako promjenljiva: Mars je bio naklonjen čas jednima čas drugima, a razlog za ratovanje bio tako upitan. Ipak, oni koji na kraju odniješe pobjedu na početku bijahu dovedeni skoro do propasti. Obje njihove snage bijahu velike ali gotovo još veća bijaše njihova međusobna mržnja. Rimljani bijahu bijesni na one koje jednom poraziše a sad se usudiše dići oružjem protiv njih, svog osvajača, a Kartaginjani s velikom gorčinom zamjerahu tiraniju i grabežljivost Rima.'')
Sadržaj
Livijeva historija je ostala sačuvana u dekadama: izgleda da je ta podjela veoma stara i da je o njoj donekle vodio računa i sam pisac. Od cjelokupnog dela sačuvane su nam neposredno samo prva, treća, četvrta i polovina pete dekade, dakle knjige 1–10. i 21–45, koje počinju sa iskrcavanjem Eneja u Italiji preko osnivanja grada od strane Romulusa i Remusa do samnitskog rata (753–293. godine p. n. e.), te od drugog punskog rata do pobjede Lucija Emilija Paula nad Makedonijom u trećem makedonskom ratu (218–167. godine p. n. e.). Knjige 46-70 obrađuju vrijeme do građanskog rata 91. godine p. n. e. Knjiga 89 govori o diktaturi Sule oko 81. godine, knjiga 102 sadrži opis prve godine Gaja Julija Cezara kao konzula i knjiga 142 završava smrću Nera Claudija Druza 9. godine p. n. e. Dok prvih deset knjiga pokrivaju period od preko 500 godina, za I stoljeće Livi je posvetio po jednu knjigu za skoro svaku godinu.
Zastava Bahama
mini|desno|300px|[[Datoteka:FIAV_111000.svg|23px Državna zastava. Odnos: 1:2]] Zastava Bahama usvojena je 10. jula 1973. godine. Odnos širine i dužine zastave je približno 1:2. Crni trokut na lijevoj strani predstavlja zajedništvo 300 000 stanovnika Bahama, koji imaju uglavnom afričko porijeklo. Desno od trokuta, zastava je podijeljena na tri vodoravna polja iste veličine. Svijetloplava polja na vrhu i dnu zastave predstavljaju Karipsko more i Atlantski okean, dok zlatno polje u sredini predstavlja Sunce i pijesak.
Ab Urbe Condita
Sadržaj
Dakle, za rekonstrukciju ostalih dijelova, pored nekoliko neposrednih fragmenata, poslužili su i spisi u kojima su navedeni pojedini izvodi iz Livijevog rada: to su, prije svega, sažeci koji prethode svakoj knjizi (osim 136. i 137.) te radovi nekih manje značajnih historičara kao što je Eutropije.
Zastava Bahama
Civilnu mornarsku zastavu dijeli na četiri jednaka polja bijeli krst. U gornjem lijevom polju (bliže koplju) nalazi državna zastava, dok su ostala polja crvene boje.
Ab Urbe Condita
Sadržaj
Pregled tema u Ab Urbe Condita po svicima:
Zastava Bahama
Vojno-mornarsku zastavu dijeli na četiri jednaka polja crveni krst. U gornjem lijevom polju (bliže koplju) nalazi državna zastava, dok su ostala polja bijele boje.
Ab Urbe Condita
Sadržaj
Teme su, po pravilu, imale sljedeću strukturu:
Evo i primjera iz 10. svitka, period od oko 300-293 godine p. n. e. (iz periochae):
(Slobodan prijevod:
U predgovoru stoji Livijeva napomena:
(Slobodan prijevod: Što se tiče događaja u vezi sa osnivanjem Rima i onim nakon toga, ne nastojim ih predstaviti stvarnim niti ih izmišljati: za njihovu je privlačnost više zaslužna mašta pjesnika nego autentičnost zapisa historičara.)
Ab Urbe Condita bila prihvaćena s gotovo trenutnim odobravanjem. Djelo je objavljivano u kompletima od po deset svitaka a nakon što je Livije završio svoj rad, moglo se kupiti Ab Urbe Condita u cjelosti. Livijev poseban spisateljski pristup koji je koristio za stvaranje djela o historijskim temama učinio je njegovo štivo veoma zabavnim i popularnim i te je osobine ovo djelo zadržalo od antičkih vremena preko srednjeg vijeka pa sve do danas. Modernim rječnikom rečeno, Livije je napisao jedan od prvih bestsellera kojim je uspio privući najširu čitalačku publiku u svim epohama i kulturama. U rimskim školama su se izrađivale pismene vježbe o temama koje je Livije obradio i vrlo je moguće da su njegovo djelo ili određeni dijelovi služili i kao udžbenici.
Također pogledajte
Livije
Stilska figura
Stvaralačkim postupkom pjesnici i pripovjedači često riječima daju nova, šira i prenesena značenja. Ta nova, prenesena značenja riječi nazivaju se stilske figure. U djelima narodne i umjetničke književnosti ima mnogo pjesničkih slika – stilskih figura. Ovdje će biti riječi samo o onima koje se izučavaju u osnovnoj školi.
Alegorija
Preneseno značenje riječi koje se ostvaruju u cijeloj slici, u cijeloj radnji, a ponekad u čitavoj pjesmi ili priči; nastaje kada se metafora /skraćeno poredjenje/ proteže kroz cijelu misao, odnosno kroz sve dijelove izreke; najčešće se njeguje u basni i satiri; alegorijske pjesme i pripovjetke su pisali: Petrarka, Gete, Igo, Vojislav Ilić, Milan Rakić, Radoje Domanović, Vlada Bulatović, Brana Crnčević.
Najljepša alegorija u našoj narodnoj književnosti je, svakako, u pjesmi Uskočkog ciklusa "Ropstsvo Janković Stojana":
odnosno poslije devet godina čekanja da se Stojan vrati iz ropstva, njegova ljuba se toga jutra udaje.
Gradacija
Redanje pjesničkih izraza i slika po jačini, odnosno postepeno, od slabijeg ka jačem (uzlazna), ili od jačeg ka slabijem (silazna):
Epitet
Da bi se pojedinim riječima ili izrazima odredilo što bliže značenje, uz njih se stavljaju druge riječi, najčešće pridjevi (opisni); epitet još nazivaju i ukrasnim pridjevom:
Metafora
Kada se jedan predmet nazove imenom drugog predmeta s kojim ima neku sličnost; metofora ili skraćeno poredjenje kod koga je izostavljen predmet koji se poredi i poredbena kopula – riječ. Naši stari pjesnici nazivali su je inoslovka.
Onomatopeja
Podražavanje glasova iz prirode: buć, krc, fiju, kao i izrazi vezani za predmete i dogadjaje u njoj: šuma šumori, rijeka žubori:
Poređenje
Kada se predmeti i pojave upoređuju sa sličnim, odnosno poznatim predmetima i pojavama; sastoji se iz tri dijela: predmeta koji se poredi, poredbeske kupole – riječi i predmeta s kojim se poredi:
Simbol
Riječ ili skup riječi koje označavaju konkretan predmet upućuje na odredjeni apstraktni pojam; davanje konkretnom predmetu šire značenje; hrast – dugovječnost, stijena – postojanost, golub sa maslinovom grančicom – mir; naročito je njegovana u vrijeme romantizma (književni i umjetnički pokret u Evropi koji je trajao u prvoj polovini devetnaestog vijeka):
Slavenska antiteza
Ovom stilskom figurom – pjesničkom slikom počinju naše narodne pjesme: epska pjesma Uskočkog ciklusa "Mali Radojica" i lirsko-epska pjesma "Hasanaginica". Naziva se još i propireno poređenje. Prvo se navode određene teze:
Narodni pjevač, zatim, odbacuje jednu po jednu pretpostavku (tezu):
i iznosi protivnu tvrdnju, antitezu – bijeli se šator age Hasan-age.
Kako neke pjesme i drugih slavenskih naroda počinju sličnim poredjenjem, otuda i ovo ime: slavenska antiteza.
Hiperbola
Preuveličavanje u pjevanju, pisanju i kazivanju kako bi se postigla slikovitost i emocionalnost:
Metonimija (zamjena imena)
Naprimjer, "Sijeda kosa" ne označava samo predmet ili pojavu na koju se odnosi već podrazumijeva i pojam "starosti" s kojim je u logičkoj vezi.
Ubistvo Rogera Ackroyda
Ubistvo Rogera Ackroyda jest roman Agathe Christie objavljen 1926. s Poirotom u glavnoj ulozi.
Roman "The Murder of Roger Ackroyd" značio je prekretnicu u karijeri Agathe Christie. Objavljena šest godina poslije prvog romana o Herculeu Poirotu, odnosno prvog njenog detektivskog romana uopće, bila je to prva knjiga Agathe Christie koja je postigla velik uspjeh. Autorica je, uz pomoć Michaela Mortona, dramatizirala za pozorište, a već 1931. roman je, pod naslovom Alibi, ekraniziran i tada se lik Poirota prvi put pojavio na filmu. Britanski televizijski film potpisuju Andrew Grieve kao režiser i Clive Exton kao scenarist. Obojica su prije toga već sarađivali s glumcem Davidom Suchetom, u nekoliko epizoda televizijske serije Poirot i nekoliko televizijskih filmova s istim glavnim junakom.
Radnja
Slavni detektiv Hercule Poirot povukao se u mirovinu. Kupio je kuću u mjestu King's Abbot, bavi se vrtlarstvom i druži s lokalnim ljekarom dr. Sheppardom i bogatim tvorničarem Rogerom Ackroydom. Kad je htio objaviti zaruke svog posinka i nasljednika Ralpha Patona, Ackroyd je pronađen mrtav u svojoj radnoj sobi. Glavni je osumnjičenik, Paton, nestao. Budući da je u mirovini i da je ubijeni bio njegov prijatelj, Poirot ne želi istraživati slučaj, ali ga će viši inspektor Japp ipak uspjeti nagovoriti.
Silvia Sommerlath
Silvia, kraljica Švedske (rođena kao Silvia Renate Sommerlath 23. decembra 1943 ) je supruga kralja Carla XVI Gustafa Švedskog.
NGC 1937
NGC 1937 (također poznat kao ESO 56-SC112) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 27. septembra 1826. godine.
Silvia Sommerlath
Rođena je u Heidelbergu, u Njemačkoj za vrijeme Drugog svjetskog rata, kao kćerka Nijemca Walthera Sommerlatha i Brazilke Alice Soares de Toledo. Silvijinog oca se optuživalo da je član Nacističke partije, što je on opovrgavao. Nakon rata Silvijina porodica je preselila u Brazil. Silvia je odgajana u gradu São Paulo od 1947. do 1957. godine, nakon čega su se opet vratili u Njemačku.
NGC 1937
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Silvia Sommerlath
Karijera
Prije braka sa švedskim kraljem, Silvia je radila u Argentinskom konzulatu u Minhenu. Vodila je XX Olimpijske igre u Minhenu 1972. godine i XII Zimske olimpijske igre u Innsbrucku 1976. godine.
Kraljica Silvia je obučeni prevodilac i, pored maternjeg njemačkog i portugalskog jezika, govori francuski, španski i engleski jezik. Poznaje i znakovni jezik za gluhe osobe.
Brak
Tokom Olimpijskih igara 1972. godine Silvia je upoznala Carla Gustafa, krunskog princa od Švedske. Po smrti njegovog dede, kralja Gustafa VI Adolfa 1973. godine, Carl Gustaf je postao kralj kao Carl XVI Gustaf i bio ustoličen 19. septembra iste godine. Kralj Carl XVI Gustaf je objavio svoje zaruke sa Silvijom 12. marta 1976. godine. Vjenčanje je održano tri mjeseca kasnije, 19. juna, u katedrali Storkyrkan u Štokholmu. Bilo je to prvo vjenčanje vladajućeg švedskog monarha od 1797. godine (prethodni monarsi su na tron dolazili već vjenčani). Da je kralj Carl XVI Gustaf oženio Silviju za života svoga dede izgubio bi mjesto u nasljednom nizu, pošto je Gustaf VI Adolf vjerovao da princ mora oženiti princezu. Iz istog razloga se, iste godine kada i on, Carlov amidža oženio Velšankom skromnog porijekla i sa kojom je bio u vezi desetljećima. Noć prije vjenčanja popularna švedska grupa ABBA na švedskoj televiziji otpjevala je pjesmu Dancing Queen u čast Silvije, iako sama pjesma nije bila napisana za nju.
Kraljica Silvia je rodila troje djece, dvije kćeri i sina. Njen sin, princ Carl Philip, je bio prestolonasljednik sve do zamjene zakona koji je sinovima davao prednost nad kćerima makar one bile starije zakonom koji osigurava prvo mjesto u nasljednom nizu najstarijem djetetu bez obzira na spol, tako da je njeno najstarije dijete, princeza Victoria, postala prijestolonasljednica.
Novinari su mnogo puta primijetili da kralj pogrešno piše svoje ime - u zvaničnim dokumentima i prilikom posjete rudnika bakra kada se pogrešno potpisao na kamen. Kraljica Silvia je u televizijskom intervjuu priznala da njen suprug pati od disleksije, poremećaja sposobnosti čitanja i pisanja.
Interesi
Kraljica Silvia dijeli mužev interes za prirodu. Voli vrtlarstvo i zajedno sa mužem održava park koji je kupila njegova nana, Viktorija Badenska. Kraljica također uživa u operi, teatru i koncertima.
Kralj Arthur
mini|250px|Kralj Arthur, vladar Britanije, ilustracija [[Howard Pyle|Howarda Pylea]] mini|250px|15. vijek Kralj Arthur je bio legendarni britanski vođa iz kasnog 5. i ranog 6. vijeka, koji je, u skladu sa historijom srednjeg vijeka i romansama, vodio odbranu romansko-keltske Britanije protiv Saksonske invazije u ranom 6. vijeku.
Detalji priče o Arthuru su uglavnom sastavljeni od folklora i literarnih fikcija, i njegovo historijsko postojanje je predmet rasprave i osporavanja modernih historičara.
Oskudna historijska pozadina o Arthuru je sakupljena  iz različitih izvora, uključujući: "Annales Cambriae", "Historia Brittonum", i pisanja Gildasa. Arthurovo ime se također pojavljuje u ranim pjesničkim izvorima, kao što je Y Gododdin.
Legendarni Arthur je nastao kao lik od međunarodnog interesa uglavnom kroz popularnost fantastične i prepune ideja, knjige iz 12. vijeka, Historia Regum Britanniae (Historija kraljeva Britanije) autora Geoffrey-ija od Monmouth-a.
Zastava Beliza
desno|mini|[[Datoteka:FIAV 111111.svg|23px Zastava Beliza. Odnos: 2:3]]
Kralj Arthur
Neke velške i bretonske priče i poeme, koje se odnose na pripovijest o Arthuru, datiraju ranije od navedenog djela; u ovim radovima, Arthur se pojavljuje ili kao veliki ratnik koji brani Britaniju od ljudskih ili natprirodnih neprijatelja, ili kao magijska folklorna figura, nekada pridružena velškom Drugom svijetu, Annwn-u.
Zastava Beliza
Zastava Beliza usvojena je 21. septembra 1981. godine, po sticanju nezavisnosti od Ujedinjenog Kraljevstva. Zastava je tamnoplave boje, a uz gornji i donji rub zastave nalaze se dvije crvene linije. Na sredini zastave je grb Belizea.
Kralj Arthur
Koliko su na Geoffrey-ijevo djelo Historia (koje je završeno 1138.) uticali takvi raniji izvori, nastali prije nego što je Geoffrey napisao Historiu, ostaje nepoznato.
Zastava Beliza
Ova zastava je modificirana verzija zastave Britanskog Hondurasa (ime Beliza tokom kolonijalnog razdoblja). Ta je zastava usovjena 1950. kad je Britanski Honduras započeo proces sticanja nezavisnosti. Dvije tanke vodoravne crvene linije na ivicama dodane su po sticanju nezavisnosti.
Zastava Barbadosa
mini|desno|200px|[[Datoteka:FIAV 111100.svg|20px Zastava Barbadosa. Razmjera: 2:3]] Državna zastava Barbadosa službeno je usvojena 30. novembra 1966., na dan sticanja nezavisnosti otoka.
Bercy (Metro Pariz)
Metro stanica Bercy pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi u 12. arondismanu. Pored linije metroa, stanica je povezana i linijom.
Zastava Barbadosa
Zastava je podijeljena na tri okomita polja: između dva tamnoplava polja nalazi se u sredini polje zlatne boje. Crni trozubac nalazi se u sredini, na zlatnom polju.
Vrh trozupca, takozvani slomljeni trozubac, simbolizira nezavisnost od Ujedinjenog Kraljevstva, jer je u kolonijalnom vremenu grb sadržavao cijeli trozubac. Svaki vrh simbolizira vrh demokratije. Tamnoplava polja simboliziraju okean i nebo, dok zlatno polje simbolizira pijesak Barbadosa.
Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 1978.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1978. bilo je 11. po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje se održalo u Argentini. Na prvenstvu je učestvovalo 16 reprezentacija. Starost nogometaša na listi navedena je za prvi dan svjetskog prvenstva.
Veliki četvrtak
Veliki četvrtak je kršćanski spomendan Isusove posljednje večeri. Slavi se u četvrtak prije Uskrsa. Veliki četvrtak do Mise večere Gospodnje je ujedno i zadnji dan korizme, Na Veliki četvrtak ujutro slavi se Misa posvete ulja (Missa chrismatis) na kojoj se posvećuje krizma (ulje za svetu potvrdu), te blagoslivlja ulje za bolesničko pomazanje i katekumene. mini|[[Posljednja večera]] Na Veliki četvrtak uvečer, na svečan se način slavi euharistijsko slavlje, koje se naziva Misa večere Gospodnje. Tom misom počinje Vazmeno trodnevlje. Na otajstven se način slavi i obnavlja ustanovljenje Euharistije i svećeničkog reda.
Virgin Racing
Virgin Racing naknadno Marussia Virgin Racing je Formula 1 tima koji je bio pod upravljanjem Manor Motorsport, Wirth Research i Richard Branson (vlasnik Virgin Group), koji su se takmičili u Formuli 1 u 2010. i 2011.
Marussia Virgin Racing je preimenovan u Marussia F1 Team je na kraju 2011. godine.
NGC 215
NGC 215 (također poznat kao ESO 150-19 i PGC 2451) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 379 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Feniks. Najveći prečnik je 1,10 (121 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (99 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. oktobra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dašt-e Lut
mini|Dašt-e Lut thumb|300px|Naučnici s [[Univerzitet u Montani|Univerziteta u Montani su došli do podataka da se najtoplija tačka na svijetu, u periodu između 2003. i 2009. nalazila u pustinji Dašt-e Lut]] Dašt-e Lut (perzijski: دشت لوت‎‎, bosanski: "Prazna pustinja") je velika slana pustinja koja se nalazi u Iranu. Površinom od oko 51.800 km2, pustinja Dašt-e Lut je 25. najveća pustinja svijeta. Najviša izmjerena temperatura na površini pijeska iznosila je 70 °C a predstavlja jedno od najsuhljih i najtoplijih mjesta na planeti Zemlji.
Na UNESCO-ovu listu Svjetske baštine uvrštena je 17. jula 2016. godine.
Opis
Teritorija Irana, u klimatskom pogledu, pripada afro-azijskom pojasu pustinje. Ovaj pojas se proteže od Zelenortskih Ostrva, koja se nalaze u Atlantskom okeanu, uz obalu Zapadne Afrike pa sve do Mongolije i Kine, u blizini Pekinga. U obližnim tropskim pustinjama, viša područja dobijaju veće količine padavine usljed čega je pustinja u velikoj mjeri abiotička zona.
Geografija Irana se sastoji od visoravni okruženih planinama i podijeljenih u slivove. Dašt-e Lut je jedan od najvećih takvih pustinjskih bazena, 480 km dug i 320 kilometara širok, i smatra se jednim od najsušnijih mjesta na Zemlji.
Područje pustinje se prostire na je oko 51.800 km2. Druga velik bazen je Dašt-e Kavir. Tokom proljeća i vlažnog dijela sezone, voda tokom kratkog perioda se slijeva sa planina Hazaran, ali ubrzo presuši, ostavljajući iza sebe samo stijene, pijesak i sol.
Istočni dio pustinje je niski plato prekriven slaništem. Za razliku od toga, centralni dio pustinje Dašt-e Lut je vjetrom isklesan u niz paralelnih brazda, koje se proteže dužinom od preko 150 km i dostižu i 75 metara visine. Ovo područje je također protkano gudurama i vrtačama. Jugoistočni dio pustinje je ogromno prostranstvo pijeska, poput saharskih pješčanih mora, sa nanosima pijeska visokim do 300 metara, među najvišim na svijetu.
Najtoplija tačka na kopnu
Mjerenja MODIS-a, instaliranim na NASA-inom satelitu Aqua, provedenim u periodu između 2003. i 2010. godine, svjedoče da se najtoplija kopnena tačka na površini Zemlje nalazi u pustinji Dašt-e Lut, gdje temperatura na površini pijeska dostiže 70,7 °C, iako je temperatura zraka na istom području niže vrijednosti. Preciznost mjerenja temperature iznosi 0,5 K do 1 K. Najtopliji dio pustinje je Gandom Beryan, veliki plato prekriven tamnom lave, površine oko 480 km 2. Prema lokalnoj legendi, naziv ovog područja (u prijevodu s perzijskog - "pržena pšenica") potječe iz nesreće u kojoj je pšenica ostavljena u pustinji i bila spaljene od vrućine u samo nekoliko dana.
MIME
MIME (engl. skraćenica za Multi-purpose Internet Mail Extensions) je internetski standard koji proširuje funkcionalnost e-pošte da se omogući:
Iako je MIME prvobitno namijenjen kao standard za e-poštu, dan danas se koristi i za opisivanje vrste internet medija, u među ostalom na web-u, ali također i u nekim aplikacijama kao na primjer IBM Lotus Domino i IBM Lotus Quickr.
Vasilij Ključevski
mini|200px|[[Poštanska marka SSSR, V. O. Ključevski, 1991 (Michel 6256, Scott 6055)]] Vasilij Osipovič Ključevski, 16. januar 1841 - 12. maj 1911), ruski historičar i pisac. Jedan je od tri najveća ruska historičara, pored Nikolaj Karamzina i Sergej Solovjova.
Zastava Bocvane
desno|mini|200px|[[Datoteka:FIAV 111000.svg|20px Razmjer zastave: 5:8]]
Zastava Bocvane je usvojena 10. septembra, 1966. Zastava je svijetlo plave boje, sa crnom horizontalnom trakom po sredini, oko koje je bijeli obod. Ove trake su u razmjerima 9:1:4:1:9. Plava boja predstavlja vodu, tačnije kišu, i dolazi od mota na grbu Bocvane, koji glasi Pula, što na tswana jeziku znači "neka bude kiša". Bijela i crna boja predstavljaju rasnu harmoniju, a ujedno predstavljaju i boje zebri koje drže grb Bocvane.
USB
USB (, u prevodu Univerzalna serijska sabirnica) jest tehnički standard koji utvrđuje specifikacije za kablove, konektore i protokole za povezivanje, komunikaciju i napajanje za računare i periferne uređaje. Standard je prvi put predstavljen 1996. Danas USB standard održava USB Implementers Forum (USB-IF). Postoje četiri generacije USB specifikacija: USB 1x, USB 2.0, USB 3.x i USB4.
USB je dizajniran za standardizaciju povezivanja perifernih uređaja sa ličnim računarima, kako za komunikaciju, tako i za napajanje strujom. U velikoj mjeri zamijenio je interfejse kao što su serijski i paralelni portovi, a postao sveprisutan na širokom rasponu uređaja. USB konektori su skoro zamijenili mnoge druge konektore punjača baterija prijenosnih uređaja.
Primjeri perifernih uređaja koji su povezani putem USB-a uključuju tastature, miševe, digitalne fotoaparate i video kamere, pisače, prijenosne medijske playere, diskove i mrežne adaptere.
Svrha i cilj
USB je razvijen radi pojednostavljenja i poboljšanja interfejsa između računara i perifernih uređaja u odnosu na prethodne standarde ili ad-hoc vlasničke interfejse.
Iz perspektive korisnika računara, USB interfejs je poboljšao jednostavnost upotrebe na nekoliko načina. USB interfejs se samokonfigurira, tako da korisnik ne mora prilagođavati postavke na uređaju i interfejsu za brzinu ili format podataka, niti konfigurirati prekide, ulazne/izlazne adrese ili usmjeriti kanale pristupa memoriji. USB intefejs je moguće ubaciti i izbaciti "na živo" (hot plug), što znači da se uređaji mogu zamijeniti bez ponovnog pokretanja računara. Mali uređaji mogu se napajati direktno sa USB interfejsa, zamjenjujući dodatne kablove za napajanje.
Historija
link=https://bs.wikipedia.org/wiki/Datoteka:USB_Icon.svg|alt=Large circle is left end of horizontal line. The line forks into three branches ending in circle, triangle and square symbols.|desno|mini|USB trident logotip Grupa od sedam kompanija je počela razvoj USB 1994: Compaq, DEC, IBM, Intel, Microsoft, NEC, i Nortel. Cilj je bio olakšati povezivanje vanjskih uređaja na PC zamjenom velikog broja konektora na zadnjoj strani računara. Ajay Bhatt i njegov tim radili su na standardu u Intelu gdje su 1995. napravli prve sklopove koji podržavaju USB.
USB 1.x
Originalna USB specifikacija 1.0, koja je uvedena u januaru 1996, odredila je dvije brzine prijenosa podataka od 1,5 Mbit/s i 12 Mbit/s. Nacrti dizajna su zahtijevali samo jednu brzinu od 5 Mbit/s, ali je manja brzina dodana da podrži jeftine periferne uređaje sa nezaštićenim kablovima. Microsoft Windows 95, OSR 2.1 pružio je OEM podršku za uređaje u augustu 1997. godine. Prva široko korištena verzija USB-a bila je 1.1 koja se pojavila u septembru 1998. godine. Apple iMac je bio prvi široko rasprostranjeni proizvod sa USB-om, a uspjeh iMac-a popularizirao je i sam USB. Nakon Appleove dizajnerske odluke da ukloni sve stare portove sa iMac-a, mnogi proizvođači drugih računara su krenuli istim stopama.
USB 2.0
alt=|mini USB 2.0 specifikacija je objavljena u aprilu 2000. godine kada su Hewlett-Packard, Intel, Lucent Technologies, NEC i Philips zajednički razvili specifikaciju koja je mogla postići 480 Mbit/s, 40 puta brže od originalnog USB-a 1.1.
USB 3.x
alt=|mini USB 3.0 specifikacija je objavljena 12. novembra 2008.
Nova SuperSpeed sabirnica osigurava prijenos podataka od 5,0 Gbit/s. USB 3.1 specifikacija je objavljena u julu 2013. koja je predstavila novi mod prijenosa podataka SuperSpeed+ (USB 3.1. Gen 2) sa kojim je bilo moguće postići brzine od 10 Gbit/s. Također, sa ovom specifikacijom konektori su se sveli na samo dva: USB-A i USB-C.
USB 3.2, objavljen u septembru 2017 je donio udvostročenje brzine prijenosa kod SuperSpeed+ na 20 Gbit/s korištenjem postojećih žica USB-C konektora.
Konektori
Mnoge vrste USB konektora su dolazile sa svakom novom specifikacijom. Neki od najčešćih konektora su USB tip A, USB tip B, USB-C, micro USB i mini USB.
Kablovi
USB 1.1 standard određuje da standardni kabl može imati maksimalnu dužinu od 5 metara sa uređajima koji rade punom brzinom (12 Mbit/s), a maksimalna dužina od 3 metra sa uređajima koji rade na manjoj brzini od 1.5 Mbit/s.
USB 2.0 je također specifikacijom ograničen na 5 metara za uređaje koji rade na brzini od 480 Mbit/s.
USB 3.0 specifikacija ne određuje maksimalnu dužinu već zahtijeva samo da su svi kablovi poštuju električne specifikacije. Za bakarne kablove to znači AWG 26 žica maksimalne praktične dužine od 3 metra za SuperSpeed brzinu, dok je za niže brzine moguće praktično koristiti i kabl dužine 5 metara.
Velika četvorka
Radnja
Poirot se u ovom djelu mora součiti s četiri "umjetnika kriminala": kineski političar, američki tajkun, francuski nuklearni naučnik i britanski ubica i majstor prerušavanja. Njihovi planovi prijete svijetu.
Saša Petrović
Aleksandar "Saša" Petrović bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački glumac.
Postao je poznat u bivšoj Jugoslaviji glumeći u popularnoj muzičkoj komediji Hajde da se volimo s folk-zvijezdom Lepom Brenom.
Prvu glavnu ulogu ostvario je u filmu Srđana Vuletića Teško je biti fin, za koju je dobio "Srce Sarajeva" za najboljeg muškog glumca na SFF-u 2007.
Također je učestvovao u sarajevskoj kultnoj predstavi Audicija.
Bonne Nouvelle (Metro Pariz)
Metro stanica Bonne Nouvelle pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi na granici 2., 9. i 10. arondismana. Pored linije metroa, stanica je povezana i linijom. U blizini stanice nalaze se crkva Notre-Dame-de-Bonne-Nouvelle i pozorište Théâtre du Gymnase Marie Bell.
IC 121
IC 121 (također poznat kao IRAS 01257+0215, MCG 0-4-159, PGC 5492 i UGC 1053) je galaksija koja je udaljena oko 418 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,90 (110 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. januara 1894. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4938
NGC 4938 (također poznat kao MCG 9-21-91 i PGC 45044) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 381 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,80 (89 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (78 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. februara 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Merkantilizam
Merkantilizam je politika koja je osmišljena da maksimizira izvoz i minimizira uvoz za ekonomiju određene zemlje. Pospješuje imperijalizam, carine i subvencije na trgovačku robu radi postizanja tog cilja. Te politike imaju za cilj smanjiti mogući deficit tekućeg računa ili dostići višak tekućeg računa. Merkantilizam obuhvata ekonomsku politiku koja ima za cilj akumuliranje deviznih rezervi putem pozitivnog trgovinskog bilansa, posebno gotovih proizvoda. Kroz historiju takva politika je često vodila ratu, a također je motivirala kolonijalna osvajanja. Teorija merkantilizma varira po sofisticiranosti zavisno od pisca i postepeno se vremenom razvijala.
Merkantilizam je bio preovladavajući u moderniziranim dijelovima Evrope od 16. do 18. stoljeća tokom razdoblja proto-industrijalizacije, prije nego što je propao. Neki komentatori tvrde da se ova vrsta ekonomske politike još uvijek prakticira u privredama industrijaliziranih zemalja, u obliku privrednog intervencionizma. Merkantilizmom se pospješuje vladina regulacija nacionalne ekonomije u svrhu povećanja državne moći na štetu rivalskih nacionalnih sila. Visoke tarife, posebno na proizvedenu robu, bile su gotovo uvijek jedinstvena osobina merkantilističke politike. [9]
Naporima nadnacionalnih organizacija poput Svjetske trgovinske organizacije da smanje carine u globalu, necarinske prepreke trgovini poprimile su veći značaj u neomerkantilizmu.
Teorija
Skoro svi evropski ekonomisti, koji su pisali između 1500 i 1750 godine, se danas općenito smatraju merkantilistima. Međutim, ovi pisci nisu smatrali da doprinose bilo kojoj pojedinačnoj ekonomskoj ideologiji. Pojam je prvi uveo Markiz de Mirabeau 1763 godine, a poznatim ga je učinio Adam Smith 1776. godine. Riječ potječe od latinske riječi mercari, što znači "trgovati", od merx, što znači "roba." U početku su je samo koristili kritičari kao što su Mirabeau i Smith, ali su je brzo usvojili i historičari. Izvorno, standardni engleski pojam je bio "merkantilistički sistem". Riječ "merkantilizam" uvedena je u engleski jezik iz njemačkog jezika u ranom 20. vijeku.