cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jelena Medić
Biografija
U Galeriji „Plus” Muzeja savremene umjetnosti Republike Srpske u Banjoj Luci Jelena je novembra iste godine izložila 13 portreta i aktova 12 banjalučkih umjetnica iz projekta „Budni”, od kojih je napravljen kalendar za 2021. Naredne jeseni, pet radova nastalih kroz projekat „SvoJa” prikazala je na izložbi „Sada”, dijelu Festivala „Fotojenia” u palati „Viljavisensio” u andaluzijskom gradu Jerez de la Frontera, u društvu još šest svojih koleginica iz Bosne i Hercegovine.
Na izložbi „Šta je nama naša borba dala”, priređenoj u banjalučkom Muzičkom paviljonu „Staklenac“ 2022, mogle su se vidjeti fotografije na kojima je sportistkinja Gorica Bilak Moconja. Izložba je otvorena na Osmi mart i propitivala je da li je ženska revolucija, pored mnogih pozitivnih tjekovina, donijela i negativne posljedice ženama, te koliko se ljudi vezuju za ideologije.
Hanuka
mini|Obilježavanje hanuke Hanuka je jedan od najvećih praznika u judaizmu, a slavi se 25. kisleva (sredina decembra). Tim se praznikom spominje događaj iz 164. p. n. e. kad je, nakon trogodišnjih progona i borbi, ponovno posvećen jerusalemski Hram. Helenistički kralj iz porodice Seleukovića, Antioh IV Epifan, bio je zabranio jevrejske obrede u Hramu, te uspostavio štovanje Zeusa Olimpskog. To je potaklo jevrejsku pobunu, u kojoj su ih predvodili Makabejci. Nakon Epifanove smrti Hram je očišćen i ponovno posvećen.
S tim događajem povezana je legenda o svjetiljci koja je nastavila gorjeti u Hramu, premda za nju nije bilo dovoljno ulja. Hanuka je tako ostala bitno praznik svjetla. Jevreji svake godine kroz sedmicu Hanuke pale posebne osmerokrake svijećnjake "hanukije" i to tako da svake večeri zapale po jednu svjetiljku tog svijećnjaka.
NGC 2150
NGC 2150 (također poznat kao ESO 57-55, IRAS 05562-6933 i PGC 18097) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 205 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Najveći prečnik je 1,20 (72 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. februara 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 375
IC 375 (također poznat kao PGC 88275) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 484 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (127 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (84 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. oktobra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
94.
Godina 94. (XCIV) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Kalpurnija i Maga (ili, rjeđe, godina 847. Ab urbe condita). Oznaka 94. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
93.
Godina 93. (XCIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Pompeja i Priscina (ili, rjeđe, godina 846. Ab urbe condita). Oznaka 93. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Čavnik (Bužim)
Stari grad Čavnik (Čava, Čavica) nalazi se u naselju Čava u općini Bužim. Današnji Bužim ranije se zvao Čava i pod tim imenom prvi put se spominje 1334. godine. Prema mišljenju historičara starije generacije (npr. Lopašić) današnji Čavnik podignut je kasnije od strane bužimskih plemića u vrijeme nadolazeće opasnosti od Osmanlija i nazvan je istim imenom, Čava. Utvrđenje je zidano kamenom i jajastog je oblika. Sastoji se od jedne kule i gradskog odbrambenog zida. Utvrđenjem, kao i naseljem u Čavi upravljali su vlastelini. Za starješine su birali ljude između sebe, i to one koji su smatrani najboljim plemićima. Poglavari su dobijali određene dohotke koje su im davali dijelom plemići, a dijelom kmetovi. Čavica je imala i sudije koji su vodili određene pravne i općinske poslove, što potvrđuje da je Čava bila uređeno mjesto, vrlo pogodno za život.
Najuglednija porodica u Čavi zvala se Kozal od Čavice, koja je imala posjede u Maloj Čavici i Kapeli. Te posjede je kralj Vladislav godine 1493. potvrdio braći Ivanu i Petru od Čavice. Kozli su jedno vrijeme bili i gospodari plemenske općine Kreščićke. Kada su pojedini plemićki velikaši počeli zaposjedati općinske gradove u Vrnograču i Podzvizdu dobili su za njih čak i kraljevske darovnice. Među njima se našao i Toma Kozal od Čavice, koji je kraljevsko pravo kupio od Nikole Vojkovića i ušao u pomenute gradove. Godine 1522. kralj je grad Čavicu darovao Benku Baćanu i Baltazaru Alapiću, ali nema dokaza da su oni ikada držali taj grad. U Čavici je od 1540. godine starješina bio iz plemena Farkašić, a od 1547. na čelu se nalazio županijski sudac Nikola Vrnčić. Kada je grad Bužim pao pod osmansku vlast 1576. u sastav osmanske države našla se i Čava. Svoj najveći značaj, Čavnik je imao u Srednjem vijeku jer je služio za odbranu Bužima od napada. Krajiški zapovjednik Ivan Lenković je 1563. godine sastavio izvještaj o stanju tvrđava u kojem je bilo propisano koje tvrđave treba osposobiti za dalju upotrebu a koje napustiti. Po njegovom izvještaju bilo je predloženo rušenje tvrđave Čavnik što je kasnije i učinjeno. Tvrđava Čavnik je danas u veoma ruševnom stanju tako da se jedva naziru oblici nekadašnje tvrđave.
IC 963
IC 963 (također poznat kao MCG 3-36-9 i PGC 49647) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 300 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,70 (61 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 23. juna 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Godič
mini|280px|Godič, ulaz u naselje Godič je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Godič je imao 689 stanovnika.
Zarobljavanje države
Zarobljavanje države je vrsta političke korupcije u kojoj lični interesi značajno utiču na procese donošenja odluka u državi za vlastite prednost kroz nedopuštene i nerazumljive kanale. Utjecaj se ostvaruje kroz razne državne institucije, uključujući zakonodavstvo, izvršnu vlast, ministarstva i pravosuđe. Ovo je slično regulatornom zarobljavanju ali se razlikuje zbog šireg varijeteta tijela kroz koja može biti provedena, i zbog toga, za razliku od regulatornog zarobljavanja, utjecaj nije nikada očevidan.
Lockheed SR-71
Lockheed SR-71 Blackbird (bs. kos) je jedan od izviđačkih aviona genijalca Clarencea "Kelly"-a Johnsona. Njegovi projekti A-12 i YF-12 su direktni prethodnici kosa. Napravljen za potrebe SAC (Strategic Air Command) USAF-a (Američkih zračnih snaga), dvosjedna SR-71 je u najvećoj mjeri pravljena od titanija da bi se pri maksimalnoj brzini i pri tome nastajućim temperaturama, doslovno, onemogućilo raspadanje aviona. Pri brzini od Mach 3, temperature na vanjskim dijelovima krila dostižu 3000 °C. Pošto aeorodinamički otpor sa brzinom raste, konstruktori ovog aviona su se odlučili za trup, koji je pljosnat i tako daje malo površine za otpor. Prvi prototip SR-71 je počeo sa svojom upotrebom u januaru 1966, u 4200 Strategic Reconnaissance Wing u Beale (California). Uzima se, jer nema tačnih izvora, da je od ovog tipa napravljeno između 32 i 50 aviona. Poznato je da su dva aviona ovog tipa preuređena u SR-71B (za potrebe školovanja na ovom tipu) i jedan u SR-71C. 1988 je korišteno još 6 aviona ovog tipa a 1989 su izbačeni iz upotrebe. Nasljednik ovog tipa pod nazivom Aurora se nalazi kao projekt na papiru.
Razvoj
Radovi su počeli 1959. u odjeljenju Lockheeda "Skunk Works" kod Burbanka. Prvi uspješan let obavljen je 22. decembra 1964. Tokom testova dostignuta je brzina od 3219 km/h uz operativnu visinu od 21.500 m. 4200-ta eskadrila u Bealu (Kalifornija) dobila je kao prva primjerak aviona za obuku. Tokom potrage D.B. Coopera, otmičara leta 305 Northwest Orient Airlinesa, SR-71 je 1971. fotografisao šumsko područje gdje je iskočio s padobranom. Prva vojna upotreba počela je aprila 1986 tokom rata u Vijetnamu, koja su obavljana tri puta sedmično. Nadgledani su položaji sovjetske vojske na Arktik u i Sredozemnom moru. 15 i 16 aprila 1986. SR-71 nadletao je Libiju nakon napada sa F-111.
Dizajn
U programu "Archangel" kod Skunk Worksa (odjeljenje Lockeeda za tajne projekte) počeo je razvoj 1957. CIA će 11. februara 1960. naručiti nekoliko primjeraka s budžetom od 96 miliona američkih dolara.SR-71 ima 90% manji radarski odraz, isti crni materijal koristi se kod nevidljivih aviona B-2 i F-117.
Gubici
Jedan SR-71 se raspao prilikom probnog leta 25. januara 1966. Letjelica je usljed jakog ubrzanja kod brzine od 3,18 mah a počela nekontrolisano rotirati. Pilot Bill Weaver spasio se je, pomoću katapult a, dok je njegov kolega tehničar Jim Zwajer nastradao.
Spisak autobusnih linija GRAS-a
Autobuska mreža sarajevskog preduzeća GRAS sastoji se od 44 autobuskih linija:
Ugo Foscolo
Ugo Foscolo (Zakintos, 7. februar 1778. - Turnham Green, 10. septembar 1827.), italijanski književnik rodom iz Grčke.
Pohađao je školu u Splitu, a završio u Padovi. Rano se istakao kao pjesnik. Bio je pristalica revolucionarnih ideja i mladog Napoleona, a borio se aktivno na strani Francuza. Nije prihvatao saradnju s Austrijom, emigrirao je u Švicarsku, a umro u Engleskoj u velikoj bolesti. U poeziji se izrazio pesimizmom čovjeka u odnosu prema zakonima materije i vremena. Prvi je italijanski moderni književni kritičar, ističe slobodu fantazije i stvaralačku autonomiju pjesnika.
NGC 6596
NGC 6596 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Strijelac. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. juna 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
95.
Godina 95. (XCV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Klemensa (ili, rjeđe, godina 848. Ab urbe condita). Oznaka 95. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Zvjezdan Misimović
Zvjezdan Misimović je bivši bosanskohercegovački nogometaš i bivši bosanskohercegovački reprezentativac. Misimović je rođen 5. juna 1982. godine u Munchenu, Njemačka. Tokom svoje bogate karijere nastupao je za Bayern Munchen, Bochum, Nurnberg, Wolfsburg, Galatasaray, te Dynamo Moskvu. Trenutno nastupa za kineski klub Guizhou Renhe.
Početak karijere
Fudbalsku karijeru je počeo u omladinskim pogonima klubova SV Nord Lerchenau, TSV Forstenried, SV Gartenstadt Trudering, te FT München Gern. Kao pionir odlazi u drugi tim Bayerna, gdje je u periodu 2000. do 2004. odigrao 102 utakmice i postigao 44 gola. Za prvi tim Bayerna odigrao je samo 3 utakmice.
VfL Wolfsburg
Godine 2008., Misimović prelazi u VfL Wolfsburg. U Wolfsburgu je 2009. godine osvojio njemačku Bundesligu, zajedno sa sunarodnjakom Edinom Džekom. Te sezone Misimović i Džeko činili su najefikasniji tandem u Bundseligi, a Misimović je bio najbolji asistent lige sa ukupno 20 asistencija.
Galatasaray
U augustu 2010. godine prelazi u redove turskog prvoligaša Galatasaraya za 7 miliona eura. Međutim dolaskom Gheorghea Hagia na mjesto trenera Galatasaraya, Misimović biva premješten u drugi tim Galatasaraya pod izgovorom Hagia "da mu (Misimović) nije potreban". Za Galatasaray je upisao samo 9 nastupa.
Dynamo Moskva
Zbog konflikta sa Hagijem, u martu 2011. godine prelazi u Dynamo iz Moskve za 4,5 miliona eura. U martu 2011. godine na svom debiju za Dynamo postigao je i svoj prvi gol protiv ekipe Rostova.
Guizhou Renhe
Nakon Dynama, od januara 2013. transferom vrijednim 3,5 miliona eura, postaje član kineskog prvoligaša Guizhou Renhe. Iako je u martu 2015. godine najavio povlačenje iz profesionalnog fudbala, na nagovor članova porodice, Misimović odlučuje da nastavi svoju profesionalnu karijeru.
Reprezentacija
Početkom kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2006. godine, tadašnji selektor reprezentacije BIH, Blaž Slišković, koristio je Misimovića više kao zamjenu nego standardnog prvotimca. Misimović je tokom kvalifikcija odigrao svih 90 minuta u remijima protiv Španije i Srbije i Crne Gore, zatim kao zamjena u porazu od Belgije. U narednim mečevima dobiva šansu kao starter u mečevima protiv Litvanije, San Marina i Španije. Međutim, u uzvratnim mečevima protiv Litvanije, Srbije i Crne Gore, te San Marina, Misimović ne dobiva priliku od početka meča, nego kao zamjena u posljednjih 10-20 minuta.
Tokom kvalifikacija za EURO 2008., Misimović postaje redovan prvotimac i čest strijelac. Svoj prvi gol kvalifikacija postiže protiv Moldavije, a meč završava remijem 2-2. Međutim, Misimović najavljuje povlačenje iz reprezentacije BIH zbog neslaganja sa tadašnjim rukovodstvom Nogometnog saveza BIH. Nakon razgovora sa tadašnjim selektorom BIH, Mehom Kodrom, Misimović mijenja svoju odluku o povlačenju i vraća se u reprezentaciju BIH.
Tokom kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2010. godine, Misimović postaje jedan od lidera reprezentacije BIH pokazujući kvalitete vrhunskog kreatora igre, ali i kvalitete pravog lidera na terenu. U meču protiv Estonije, u septembru 2008. godine, Misimović postiže hat-trick u rekordnoj pobjedi BIH od 7-0. U narednim utakmicama postiže jos nekoliko golova i bilježi par asistencija. Kvalifikacije BIH završava kao druga u svojoj grupi i uspijeva izboriti baraž protiv Portugala. U prvom meču protiv Portugala, Misimović biva kritikovan od strane javnosti zbog loše forme i nedovoljnog zalaganja na terenu, dok uzvratni meč baraža propušta zbog povrede koljena.
U kvalifikacijama za EURO 2012. godine, Misimović upisuje svoj 51. nastup u pobjedi protiv Grčke u Zenici. U narednom meču kvalifikacija, Misimović postaje igrač sa najviše nastupa za BIH, preskočivši Elvira Bolića koji je do tada držao rekord za najviše nastupa u nacionalnom dresu BIH. BIH završava kvalifikacije kao drugoplasirana reprezentacija u svojoj grupi te ponovo uspijeva izboriti baraž protiv Portugala. Nakon dvije utakmice protiv Portugala, BIH se nije uspijela kvalifikovati na EURO 2012., ali Misimović ipak postiže gol iz penala u uzvratnom meču baraža.
Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo 2014. godine bile su posljednje za Misimovića. U utakmici protiv Grčke u Zenici, Misimović upisuje dvije asistencije za Edina Džeku. Tokom kvalifikacija, Misimović postiže još nekoliko bitnih golova i bilježi par asistencija te pomaže BIH da završi prva u svojoj grupi kvalifikacija, odnosno direktno kvalifikuje za Svjetsko prvenstvo u Brazilu. Na Svjetskom prvenstvu, Misimović nastupa u sve tri utakmice grupne faze takmičenja, kada BIH gubi prvu utakmicu od Argentine 2-1, gubi drugu utakmicu 1-0 od Nigerije, i pobjeđuje Iran rezultatom 3-1. Sa tri osvojena boda, BIH se ne uspijeva kvalifikovati za narednu fazu takmičenja.
Nakon završetka Svjetskog prvenstva u Brazilu, u augustu 2014. godine, Misimović najavljuje svoje povlačenje iz reprezentacije Bosne i Hercegovine. Zadnju utakmicu u dresu reprezentacije Bosne i Hercegovine odigrao je 28. maja 2018. godine u prijateljskom susretu protiv nogometne reprezentacija Crne Gore.
Klubovi
''Ažurirano: 15. august 2016.''
Reprezentacija
Golovi za reprezentaciju BIH
''Ažurirano: 15. august 2016.''
Porodica
Roditelji su mu emigrirali iz Bosanske Gradiške u Njemačku krajem 1960-ih. Oženjen je makedonkom Stefanijom, s kojom ima tri sina, Luku (rođen 2004.), Niku (rođen 2009.) i Noela (rođen 2013.).
Mutnik (Cazin)
Mutnik se spominje od XIV vijeka kada je bio u posjedu knezova Gusić-Kirjaković. Ugarski kralj Žigmund Luksemburški 1430. godine poklonio je kraljevski kastel Mutnik Jurju Turku. Kralj Vladislav ga je 1491. godine dao Zagrebačkoj županiji, a početkom XVI vijeka došaoje u posjed Ivana Karlovića. Ovaj ga je prema ugovoru iz 1509. godine, u slučaju svoje smrti, ustupio knezovima Zrinskim. Nakon toga spominje se još 1522, 1526-1531, 1544, 1551. i dalje.
Osmanlije su ga prvi put zauzeli 1553, a zatim 1577. godine. Iako je 1625. godine odlučeno da ostane pust, Turci su ga naselili 1635. godine. General Herberstein ga je zajedno sa obližnjim gradovima 1685. godine spalio. Pripadao je Bihaćkoj kapetaniji, a ubrzo poslije 1838. je napušten. Prema podatku iz 1834. godine bio je u ruševnom stanju. Utvrđenje se sastojalo od pravilnog, skoro kvadratnog obora i polukružne istaknute kule na sjevernom uglu. Obor je imao približne dimenzije 25 x 25 m, a vanjski promjer polukružne kule iznosio je oko 7 m. Debljina zida obora i kule bila je oko 1 m. Na južnoj i istočnoj strani zid obora je nestao. Geometrijski pravilna osnova utvrđenja je karakteristična za gradove Cazinske Krajine.
Utvrda je smještena na zaravni brežuljka iznad potoka Mutnice uz cestu Cazin - Tržac, sjeverno od Bihaća, a sačuvani su mu oskudni ostaci. Za Cazinsku Krajinu Mutnik je važio kao vrlo malen grad, te je sačuvana u narodu pošalica u dvije varijante:
NGC 3647
NGC 3647 (također poznat kao PGC 34794 i PGC 34816) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 672 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,60 (117 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (98 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 22. marta 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sto (sazviježđe)
Sto (lat.Mensa) je najjužnije sazviježđe na nebu. Nije vidljivo sa sjeverne hemisfere. Naziv mu je dao u 18. vijeku francuski astronom Nicolas-Louis de Lacaille. Lacaille je sazviježđe prvobitno nazvao Stolna planina (lat.Mons Mensae), IAE je skratila taj naziv. . Najsjajnija zvijezda Alfa Menza je udaljena od Sunca 33 sg s prividnom magnitudom od 5.09. Ona je među svim alfa zvijezdama drugih sazviježđa najtamnija.
Osman-paša Kazanac
Osman-paša Kazanac (Kazanci kod Gacka, 1620. – Eger, Mađarska, 1685 ), bio je osmanski državnik. U literaturi je s različitim imenima: Ercegovac Osman paša, Osman paša (Erdženli), Hercegovac Osman-paša, Osman paša Kazanac, Osman paša Bošnjak, Osman paša Papović.
Zadužbine
Iza sebe je ostavio mnogobrojne građevine u Anadoliji i Rumeliji, kao i česmu kod kapije njegove kuće u Bašći u Istanbulu. U rodnom selu Kazanci sagradio je džamiju, mekteb, medresu, šadrvan, sedam kula, dućane i razne kuće za stanovanje. Džamija u Kazancima je za osnovicu imala kvadrat stranice deset metara i bila je građena od tesanog kamena i pokrivena krovom pod pločom. Uz desni zid dograđena joj je munara od kamena s osnovom oktagona koja do šerefa ima 28 basamaka i koja je bila visoka oko 15 metara. Pored Kazanaca, Osman-paša je sagradio u jednoj godini još tri džamije: u selima Predolju, kod Stoca, u Slivlju, kod Gacka, i u Šadićima, kod Foče. Godine 1684. hajdučki četobaša Bajo Pivljanin je napao Kazance sa 700-800 hajduka i zapalio i uništio sve Osman-pašine zadužbine (džamije, pašine konake, pet kula i nekoliko stotina muslimanski kuća). U trenutku napada Osman-paša je učestvovao kod opsade Beča, što je iskoristio Bajo Pivljanin i napao nezaštićene Kazance. Od džamije u Kazancima ostala je samo munara. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine 5. septembra 2005. godine uvrstila je džamiju Osman-paše Kazanca na listu nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine. Džamija u Šadićima je srušena tokom Drugog svjetskog rata, a obnovljena je 1961. godine. Osim džamija, Osman-paša Kazanac je sagradio još crkvu svojoj majci i ostalim kršćanima iz rodnog sela. Crkva se nalazi pod brdom Kaluđericom u centru starinskog groblja, u blizini vrela Studnje. Kada se Osman-paša, poražen kod Beča, vratio u Kazance i vidio ih u ovakvom stanju, odmah je pobjegao u susjedno selo Mulje sa svojim sinom Baša Mehmed-begom. Od njega potječe porodica Pašić, koja je bila nastanjena u Muljima od konca 17. stoljeća pa sve do 1941. godine. Drugi sin Hasan-beg je pobjegao 1684. godine u Havtovac i on njega potječu Hasanbegovići. U Havtovcu je Hasan-beg 1690. godine sagradio džamiju i mekteb. Uz džamiju se nekada nalazilo mezarje u kojem su pretežno ukopavani članovi Hasabegović porodice. Svi nišani su uništeni u toku Drugog svjetskog rata. Hasanbegovići su bili prva muslimanska porodica koja se koncem 17. stoljeća naselila u Havtovac. Potomak ove porodice, Bešir-aga Hasanbegović, koji je živio u ovome kraju koncem 18. i u prvoj polovini 19. stoljeća, sagradio i kulu.
Njemački historičar Franz Babinger u doktorskoj tezi "Doprinos istoriji o istraživanju Bliskog istoka u 18. vijeku" piše i o Osman-paši.
Mehanosenzitivni kanali
Mehanosenzitivni kanali, mehanosenzitivni ionski kanali ili istegnuti ionski kanali su membranski proteini sposobni da odgovore na mehanički stres u širokom dinamičkom rasponu vanjskih mehaničkih podražaja. Prisutni su u membranama organizama iz tri domena života: bakterije, archaea i eukarioti. Oni su senzori za brojne sisteme uključujući čula dodira, sluha i ravnoteže, kao i učešće u kardiovaskularnoj regulaciji i osmotskoj homeostazi (npr. žeđ). Kanali variraju u selektivnosti za prožimajuće ione, od neselektivnih između aniona i kationa u bakterijama, do selektivnih kationa, omogućavajući prolaz Ca2+, K+ i Na + kod eukariota, i visoko selektivni K+ kanali kod bakterija i eukariota. Svi organizmi, i očigledno sve vrste ćelija, osećaju i reaguju na mehaničke podražaje. MSC-ovi funkcionišu kao mehanotransduktori sposobni da generišu i električne i ionske signale, kao odgovor na spoljašnje ili unutrašnje stimulanse. Pod ekstremnim turgorom u bakterijama, neselektivni MSC kao što su MSCL i MSCS služe kao sigurnosni ventili za sprečavanje lize. U specijalizovanim ćelijama viših organizama, drugi tipovi MSC-a su vjerovatno osnova čula sluha i dodira i osećaju stres potreban za mišićnu koordinaciju. Međutim, nijedan od ovih kanala nije kloniran. MSC-ovi također omogućavaju biljkama da razlikuju gore od dolje osjećajem sile gravitacije. MSC nisu osjetljivi na pritisak, ali su osjetljivi na lokalni stres, najvjerovatnije napetost u okolnom lipidnom dvosloju.
Klasifikacija
MS se mogu klasifikovati na osnovu tipa iona za koji su propusni. Kationski selektivni MSC: Kao što ime sugerira, pokazuju selektivnu permeabilnost za pozitivne ione, a najselektivniji kanali su oni za K+. Najčešći eukariotski MSC su za kationski selektivni prolazak Na+, K+ i Ca2+, ali ne i Mg2+. Imaju jednokanalni opseg provodljivosti (25-35 pS) i blokirani su trovalentnim ionom gadolinija. K+ selektivni MSC-ovi kao što je TREK-1 nisu blokirani od strane Gd3+. Anionski kanali: pokazuju značajnu permeabilnost za negativne ione i nisu dominantni kao kationski MS. Imaju veliki raspon provodljivosti (> 300pS). Neselektivni ionski kanali: Kao što naziv govori, ne razlikuju pozitivne i negativne kanale koji su češći za arheje i bakterije, ali se rijetko nalaze u eukariotima. Uopćeno govoreći, većina MS-a se može klasifikovati kao kanali sa ograničenim lipidima
Funkcije
Da bi se protein smatrao mehanosenzitivnim, mora odgovoriti na mehaničku deformaciju membrane. Mehaničke deformacije mogu uključivati promjene u napetosti, debljini ili zakrivljenosti membrane. Mehanosenzitivni kanali reaguju na napetost membrane promjenom svoje konformacije između otvorenog i zatvorenog stanja. Jedan tip mehanički osetljivih ionskih kanala aktivira specijalizovane senzorne ćelije, kao što su spužnične trepljasate ćelije i neki dodirni senzorni neuroni, kao odgovor na sile primenjene na proteine. [I[onski kanal]]i koji se aktiviraju rastezanjem potrebni su za početno formiranje akcijskog potencijala od mehaničkog stimulusa, naprimjer preko mehanoreceptora u vibrisa (brkovi) nekih životinja kao što su glodari. Aferentna nervna vlakna odgovorna za detekciju senzornog stimulusa i povratnu informaciju posebno su osjetljiva na stimulaciju. To je rezultat specijaliziranih mehanoreceptorskih ćelija koje su superponirane na aferentna nervna vlakna. Ionski kanali aktivirani rastezanjem nalaze se na ovim mehanoreceptorskim ćelijama i služe za snižavanje praga akcijskog potencijala, čineći aferentne nerve osjetljivijim na stimulaciju. Aferentni nervni završeci bez mehanoreceptorskih ćelija nazivaju se slobodnim nervnim završecima. Oni su manje osjetljivi od inkapsuliranih aferentnih vlakana i općenito funkcioniraju u percepciji bola. Ionski kanali aktivirani rastezanjem odgovorni su za mnoge tjelesne funkcije kod sisara. U koži su odgovorni za osjećanje vibracija, osjećaj pritiska, istezanje, dodir i lagani dodir. Izražavaju se u senzornim modalitetima uključujući okus, sluh, miris, osjećaj topline, kontrolu jačine zvuka i vid. Također mogu regulirati unutrašnje funkcije organizma, uključujući, ali ne ograničavajući se na, osmotski pritisak u ćelijama, krvni pritisak u venama i arterijama, mokrenje i elektrofiziološke reakcije srca  i kontraktilnost. Pored ovih funkcionalnosti, otkriveno je i da su ionski kanali aktivirani rastezanjem uključeni u ravnotežu i proprioceptivne osjećaje. Utvrđeno je da su i kanali koji su obično poznati samo kao "naponski" ili "ligandski" također mehanički osjetljivi. Kanali pokazuju mehaničku osjetljivost kao opće svojstvo. Međutim, mehanički stres utiče na različite tipove kanala na različite načine. Kanali sa naponom i ligandom mogu se neznatno modificirati mehaničkom stimulacijom, što bi moglo malo promijeniti njihovu reakciju ili propusnost, ali i dalje reaguju prvenstveno na napon ili ligande.
Transdukcijski mehanizmi
MS je također sugeriran kao potencijalna meta za antibiotike, razlog za ovu ideju je da su i McsS i MscL visoko konzervirani među prokariotima, ali njihovi homolozi nisu pronađeni kod životinja. što ih čini izuzetnim potencijalom za dalje studije. U neuronima sisara, otvaranje ionskih kanala depolarizira aferentni neuron stvarajući akcijski potencijal sa dovoljnom depolarizacijom. Kanali se otvaraju kao odgovor na dva različita mehanizma: prokariotski model i model trepljaste ćelije sisara. Pokazalo se da ionski kanali aktivirani rastezanjem otkrivaju vibracije, pritisak, rastezanje, dodir, zvukove, okus, miris, toplotu, jačinu zvuka i vid. Ionski kanali koji se aktiviraju istezanjem kategorizirani su u tri različite "natporodice": ENaC/DEG, TRP porodica i K1 selektivna porodica. Ovi kanali su uključeni u tjelesne funkcije kao što je regulacija krvnog pritiska. Pokazalo se da su povezani sa mnogim kardiovaskularnim bolestima. Kanali aktivirani rastezanjem prvi su uočeni u kokošijim skeletnim mišićima, što su otkrili Falgunija Guharaya i Frederika Sachsa 1983. godine, a rezultati su objavljeni 1984. Od tada su pronađeni kanali aktivirani rastezanjem u ćelijama od bakterija do ljudi, kao i biljaka. Otvaranje ovih kanala je centralno za odgovor neurona na pritisak, često osmotski i krvni pritisak, kako bi se regulisao protok iona u unutrašnjem okruženju.
Natporodica TRP
Postoji sedam potporodica unutar natporodice TRP: TRPC (kanonski), TRPV (vaniloid), TRPM (melastatin), TRPP (policistin), TRPML (mukolipin), TRPA (ankirin) i TRPN (sličan NOMPC). TRP proteini tipski se sastoji od šest transmembranskih domena, S1, S2, S3, S4, S5 i S6, sa porama između S5 i S6. Sadrže unutarćelijske N- i C-krajeve, koji formiraju tetramere i razlikuju se po dužini i domenu. Unutar kanala postoje ankirini, koji su strukturni proteini koji posreduju u interakcijama protein-protein, i smatra se da doprinose modelu vezivanja otvaranja kanala aktiviranog rastezanjem. NOMPC, identifikovan u mehanotransdukciji D. melanogaster i član potporodice TRPN, sadrži relativno veliki broj ankirina.
Naptporodica K1-selektivnih
K2P kanali se sastoje od šest potporodica i sadrže četiri transmembranska domena, koji formiraju po dvije pore između domena 1-2 i 3-4. K2P kanali također sadrže kratki N-terminalni domen i C-terminal koji varira po dužini. Postoji i veliki vanćelijski linkerski region između domena 1 i prve pore formirane između domena 1-2.
Klinički značaj
Ionski kanali aktivirani rastezanjem obavljaju važne funkcije u mnogim različitim područjima tijela. Arterije otporne na miogenu konstrikciju zavisne od pritiska zahtijevaju ove kanale za regulaciju u glatkim mišićima arterija. Utvrđeno je da se koriste za detekciju zapremine kod životinja i regulaciju krvnog pritiska. Pokazalo se da bakterije smanjuju hidrostatski pritisak pomoću MscL i MscS kanala.
Patologije povezane sa ionskim kanalima aktiviranim istezanjem
Ionski kanali koji se aktiviraju istezanjem povezani su s glavnim patologijama. Neke od ovih patoloških stanja uključuju srčanu aritmiju (kao što je pretkomorska fibrilacija), srčana hipertrofija, Duchenneova mišićna distrofija, i druge kardiovaskularne bolesti.
Blokiranje ionskih kanala aktiviranih rastezanjem
Pokazalo se da gadolinij (Gd3+) i drugi lantanidi blokiraju funkciju ionskog kanala aktiviranog rastezanjem. Prikazan je peptidni toksin izolovan iz čileanske ružine tarantule (Grammostola rosea, sinonim G. spatulata), mehanotoksin 4 (GsMTx4) da inhibira ove kanale sa vanćelijske strane, ali ne inhibira sve ionske kanale aktivirane rastezanjem, a posebno nema efekta na 2p kanale.
Lista bolesti povezanih sa mehanosenzitivnim kanalima
Abnormalnosti u funkciji MS kanala mogu uzrokovati stanja:
Reference
Sljedeće se ne spominje u članku, i/ili je u suprotnosti sa Engler, A. et al., 2006:
96.
Godina 96. (XCVI) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Valensa i Veta (ili, rjeđe, godina 849. Ab urbe condita). Oznaka 96. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Parlamentarni sistem
right|400px|thumb|Karta različitih oblika parlamentarnog sistema {{legend|#ff9a33|[[Parlamentarna republika gdje je parlament odvojen od šefa države}} {{legend|#66bb66|Parlamentarna republika sa izvršnim predsjednikom koji je nezavisan od parlamenta}} {{legend|#e75353|Ustavna monahija sa monarhom ali sa parlamentom kao glavnim autoritetom}}]] Parlamentarni sistem je model demokratskog upravljanja državom gdje izvršna vlast ostvaruje svoj demokratski legitimitet a koji proističe od povjerenja zakonodavne vlasti, u najčešćem slučaju parlamenta ili skupštine. U parlamentarnom sistemu, šef države je funkcija koja se razlikuje od funkcije šefa vlade, odnosno premijera ali gdje postoji jaka veza između zakonodavne i izvršne vlast. Ovaj sistem je suprotan predsjedničkom sistemu gdje je šef države uglavnom i šef vlade i rukovodi izvršnom vlasti koja je odvojena od zakonodavne vlasti.
Države sa parlamentarnom demokratijom mogu biti ustavne monarhije ili parlamentarne republike. U slučaju ustavnih monarhija monarh je šef države, dok je šef vlade, odnosno premijer skoro uvijek jedan od članova parlamenta. Ovakvi modeli parlamentarnog sistema zastupljeni su u Ujedinjenom Kraljevstvu, Danskoj, Švedskoj, Japanu i dr. Kod parlamentarnih republika, predsjednik je šef države ali ta uloga je ceremonijalna dok je šef vlade redovno iz zakonodavne većine. U nekoliko parlamentarnih republika, kao što su Bocvana, Južnoafrička Republika, Surinam i dr, šef vlade je i šef države ali je izabran od strane parlamenta kojemu je i odgovoran. Kod dvodomnih parlamenata, šef vlade je uglavnom, mada ne uvijek, član donjeg doma parlamenta.
Parlamentarizam je dominantni oblik vladavine u Evropi, a 32 od 50 njenih suverenih država su sa parlamentarnim sistemom. Također, parlametarizam je uobičajen na Karibima, gdje je ovaj model upravljanja državom prisutan u 10 od 13 ostrvskih država kao i u Okeaniji. U drugim dijelovima svijeta parlamentarni sistem je manje zastupljen ali se praktikuje na svim kontinentima, najčešće u bivšim kolonijama Britanskog carstva.
97.
Godina 97. (XCVII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Veta (ili, rjeđe, godina 850. Ab urbe condita). Oznaka 97. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Shanice (Shanice)
Shanice četvrti je studijski album američke R&B pjevačice Shanice. Objavila ga je 9. marta 1999. izdavačka kuća LaFace Records. Producirali su ga Dallas Austin, Babyface, Warryn Campbell, Laney Stewart i drugi, a dostigao je 56. mjesto na Billboard 200 u SAD-u i 15. mjesto top liste R&B/Hip-Hop albuma. Glavni singl, "When I Close My Eyes", držao je rekord za najveći skok u jednoj sedmici na Billboard Hot 100 ljestvici (sa 91. na 16. mjestu) do 2006. godine i dostigao vrhunac na 12. mjestu US Hot 100. Ostali singlovi objavljeni s ovog albuma su "Yesterday" i "You Need a Man" u kojima je nastavila da pjeva pjesme u pop-soul stilu.
Elatinaceae
Elatinaceae je porodica cvjetnica sa oko 35 (do možda 50) vrsta iz dva roda: Elatine i Bergia. Elatine je pretežno vodna zeljaste, a begije su polugrmovo do grmovi. Vrste roda Elatine široko su rasprostranjene po cijelom svijetu od umjerenog do tropskog područja, sa najvećom raznolikosti u umjerenim zonama. Bergia je nađena u umjerenim do tropskim dijelovima Evroazije i Afrike, s dvije tropske i jednom vrstom iz  tropski do umjerenih zona u  Americi. Centar biološke raznolikosti roda  Bergia  je tropski Stari svijet, koji  je ujedno i centar bioraznolikosti porodice. Ni jedan rod nije pronađen u arktičkim ekosistemima.
Ortiješ
Ortiješ je naseljeno mjesto u gradu Mostaru, Bosna i Hercegovina.
Spisak univerziteta u Bosni i Hercegovini
Ovaj članak predstavlja spisak svih javnih i privatnih univerziteta na području Bosne i Hercegovine.
Shepard Smith
Shepard "Shep" Smith (rođen 14. januara 1964. kao David Shepard Smith Jr.) jest američki voditelj vijesti. Bivši je voditelj emisija Fox Report with Shepard Smith i Studio B na kanalu Fox News. U oktobru 2013. počeo je voditi emisiju Shepard Smith Reporting i postao glavni urednik Foxove redakcije udarnih vijesti.
Mladost
Smith je rođen u Holly Springsu u Mississippiju kao sin Dore Ellen Anderson, učiteljice engleskog jezika, i Davida Sheparda Smitha Sr., trgovca pamukom. U rodnom gradu pohađao je privatnu školu Marshall Academy, a srednju školu završio je na Floridi, gdje se sa svojom majkom i bratom preselio nakon što su se roditelji razveli. Kasnije se opredijelio za studije novinarstva na Univerzitetu u Mississippiju, ali ih je napustio prije diplomiranja. Često posjećuje univerzitet tokom sezone američkog fudbala, a 10. maja 2008. održao je govor na dodjeli univerzitetskih diploma.
Pojavljivanja u filmovima
Glumio je samog sebe u filmu Vulkan. Segment u kojem Smith izvještava o početku rata u Iraku 2003. upotrebljen je u filmu Fahrenheit 9/11.
NGC 450
NGC 450 (također poznat kao IRAS 01129-0107, MCG 0-4-62, PGC 4540 i UGC 806) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 81 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 3,00 (71 hiljada sg) a najmanji 2,4 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. oktobra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Crassulaceae
U APG II sistem, u (2003), tretirana je kao sukulentna biljna porodica reda Saxifragales. U Cronquistovom sistemu (1981), porodica je bila smještena u red Rosales; ovo je isti položaj kao što je bio i u Wettsteinovom sistemu (1935).
Crassulaceae uključuje 1.482 vrste iz 50 rodova. Mnoge od njih su veoma popularne u hortikulturi jer imaju neobičan habitus i zahtjevaju minimalnu njegu. Klasifikacija unutar porodice je veoma neizvjesna i teška jer su mnoge hibridi i u  prirodi i kultivirane.
Crassulaceae su poznate i kao porodica kamenjarki ili porodica alpinista, veoma raznolika porodica dikotiledona cvjetnica koju karakterizira jedinstven oblik fotosinteze, poznat kao metabolizam lučenja kiseline (CAM). Cvjetovi uglavnom imaju pet cvjetnih dijelova. Crassulaceae su obično zeljaste, ali postoje neke podzemne i relativno malo drvenastih ili vodenih biljaka. Porodica je monofiletska srednje veličine u jezgarnim eudikotiledonsma,  reda Saxifragales, čija je raznolikost otežala infrastrukturnu klasifikaciju. Obuhvaća otprilike 1.400 vrsta i 34–35 rodova, ovisno o opisu roda Sedum, a raspoređena je u tri potporodice. Pripadnici Crassulaceae nalaze se širom svijeta, ali uglavnom na Sjevernoj hemisferi i u južnoj Africi, obično u suhim i/ili hladnim područjima gdje vlada oskudica vode, iako nekoliko njih vodene.
Obično su zeljaste, ali ima i nekoliko polugrmova i drvolikih ili vodenih biljaka.
Opis
Cvjetovi su često apopetalni (odvojeni dijelovi krunice, pentamerni, aktinomorfni (rafijalno simetrični), izuzev  Tylecodon grandiflorus ,  kod koje su zigomorfni, s jednom do dvije vijuge od 4–20 prašnika koji su obično isto toliko brojni ili ih je dvostruko više od broja latica i dvije polenovrećiceve, po pet u svakoj vijugi (tj. koliko ili dvostruko više od broja latica), pri čemu su njihovi filsmenti ili oslobođeni na laticama u osnovi, a ponekad i nejednaki. Antere su bazificiformne i otvorene po dužini. Cvjetovi su dvospolni, rjeđe jednodomni (više ili manje dvodomni]). Jajnici su nadrasli i djelomično donji, s brojem karpelama jednakim sa  brojem latica, od kojih svaki formira jednu lokulu, gornju, slobodnu ili gotovo tako, u osnovi s malom do uočljivom baznom nektarnom skalom, postupno sužavajući se na kratku do dugu tučak, s nekoliko do mnogo ovula. Plod je obično kapsuliran sa folikulima koji se odmrzavaju, otvarajući se duž karpalnog šava. Semenke su male (1,5–3 mm), glatke, izdužene, bradavičaste  na uzdužnom grebenu i općenito smeđe.
Međutim, brojni rodovi (npr. Sempervivum, Aeonium) su polimerozni (3- 32), u osnovi su spojeni ili djelomično spojeni segmenti vijenca, pri čemu latice mogu tvoriti vijenac cijevi različite dužine (npr. rodovi Kalanchoe, Cotyledon]) ili imaju samo jednu vijugu od 5 stabljika (npr. Crassula, Tillaea),, dok Sedumuključuje veliki dio morfološke raznolikosti unutar porodice u celini. ), Iako je tipski broj cvjetnih dijelova četiri ili pet, niz rodova, poput  Sempervivum  i  Jovibarba , pokazuju polimernost (najmanje deset ili više dijelova).
Fitohemija
Metabolizam mahunskih kiselina (fotosinteza CAM) dobio je ime po porodici, jer je put prvi put otkriven kod ovih vrsta biljaka. Jedna je od rijetkih porodica koja još uvijek ima CAM kao aktivan fotosintetski put i jedinstvena je po kojoj su svi njegovi članovi poznati po CAM metabolizmu.
Taksonomija
Originalno ih je opisao Saint-Hilaire (1805) kao Crassuleae,  i zbog toga je dobio naziv botaničko autorstvo. Autorstvo je također stekao i Candolle (DC), koji je prvi put koristio izraz "Crassulaceae" 1815. Kasnije je porodicu svrstao među Dicotyledonae.
Jedan od najpotpunijih tretmana bila je revizija koju je napravio Alwin Berger 1930. , a u to vrijeme porodica se sastojala od oko 1.500 vrsta, raspoređenih u šest potporodica i 33 roda. Taksonomski opseg porodice je i dalje relativno stabilan, s izuzetkom smeštanja roda Penthorum, koji je ponekad postavljen bilo u svoju monogeneričnu porodicu Penthoraceae ili u Saxifragaceae. Kada se Penthorum odvojio od Crassulaceae, postale su prirodna monofiletna grupa.Neki kasniji autori, kao što je Cronquist, uključili su samo 900 vrata. Thiede i Eggli (2007), u svom prikszu porodice, opisuju 34 roda sa oko 1.410 vrsta. Veličina rodova znatno varira, od najvećeg Sedum, sa 300–500 vrsta, do najmanjih, koje su monotiopski. Procjene broja vrsta variraju između 1.500 1500 (Berger 1930) i 900 (Cronquist 1981).
Molekularna filogenetika pokazala je da su morfološka svojstva i brojevi hromosoma toliko labilni u porodici, s širokom poliploidijom i aneuploidijom, da ih se ne može pouzdano koristiti za zaključivanje evolucijskih odnosa, čak i na niskoj taksonomskoj razini, s nekoliko izuzetaka. Naprimjer,  Prometeum  i Rosularia su odvojeni od roda Sedum po njihovim osnovnim hromosomskim brojevima.
Filogenija
Hromosomski brojevi igrali su ograničenu ulogu u rasvjetljavanju evolucije, ali sugeriraju jezgru x = 8, s naknadnom poliploidijom. Za preslikavanje brojeva hromosoma na filogenetskom stablu, vidi Fig. 4.
Hartovu taksonomsku klasifikaciju su revidirali Thiede i Eggli (2007) kako bi odredili tri molekularno definirane potporodice, koje odgovaraju glavnim kladusima, Crassuloideae, Kalanchoöideae i Sempervivoideae i 34 roda. Iako neki autori preferiraju stariji izraz Sedoideae za Sempervivoideae, Sempervivoideae ima taksonomski prioritet. Najranija grana potporodice je Crassuloideae (2 roda), a slijedi je Kalanchoöideae (4 roda). Oba predstavljaju rodove južne Afrike. Preostalih šest kladus je odvojeno u pet plemena velike podmreže opsega Sempervivoideae, s tridesetak rodova. To su Telephiae, Umbilicicae, Semperviveae, Aeonieae i Sedeae. Sedeae je najveći od njih i sadrži dva slo sestrinska kladusa, Leucosedum i Acre. Sempervivoideae sadrže mnoge poznate hortikulturne biljke, poput roda Sedum. Filogenetski odnosi između potporodica prikazani su u kladogramu.
thumb|130px|left|[[Sempervivum tectorum]]
Rasprostranjenje
Porodica Crassulaceae ima kosmopolitsko rasprostranjenje, posebno „Crassula“, iako je rijetka u Južnoj Americi i Australiji, pretežno u umjerenom i subtropskom regionu Sjeverne hepisfere i Afrike. Glavni centri raznolikosti su Meksiko i jugozapadni dio SAD (oko 300 vrsta), južna Afrika (oko 250 vrsta), Mediteranska regija (oko 177 vrsta) i susjedna Makaronezija arhipelag (200 vrsta) i jugoistočne Azije (oko 200 vrsta), posebno Himalaje. Mediteranska regija uključuje 12 rodova. Najveća raznolikost je u južnoj Africi i na Madagaskaru, gdje su kladusi Crassula i Kalanchoe zatvoreni.
Stanište i ekologija
Crassulaceae se nalaze pretežno na poluaridnim kamenitim staništima sa monsunskim obrascima oborina i visoke vlažnosti, dok se neki rodovi (npr. Sempervivum ) javljaju prvenstveno u sušnim planinskim staništima i većim nadmorskim visineama. Iako im sočni listovi i metabolizam mahunske kiseline omogućavaju da se prilagode na promjenjivu opskrbu vodom, ne nalaze se u pravim predjelima pustinje+a. Neke su se linije prilagodile poluvodnim i sezonskim vodenim ekosistemima i područjima (Crassula, Tillaea/Sedella), dok se Echeveria i Aichryson nalaze u vlažnim, hladnim šumskim područjimaa.
Dok su većina Crassulaceae višegodišnje, vrste roda Tillaea su jednogodišnje, a jednogodišnje se mogu naći i među predstavnicima rodova  Aichryson, Crassula, Sedum i Monanthes.
Kultivacija
Mnoge vrste Crassulaceae uzgajaju se kao biljke lončarice ili u vrtovima i obroncima stijena.
Toksičnost
Neke vrste su toksične za životinje, poput onih iz rodova Cotyledon i Tylecodon, naprimjer.. Sve vrste roda Kalanchoe su toksične, posebno za stoku u Australiji i Južnoj Africi, gdje je su krmiva oskudna, a cvjetovi sadrže najviše koncentracije kardiotoksina, uz aktivni sastojak bufadienolid (nazvan po njihovom digoksinu sličnom učinku na žabe krastače roda Bufo). Zabilježena je i bolest kućnih ljubimaca, vrste Kalanchoe blossfeldiana, koja je popularna božićna ukrasna biljka za domaćinstvo.
Upotreba
thumb|250px|[[Crassula helmsii uspijeva i u močvarama.]] Iako nijedna vrsta nema ulogu usjeva, popularna je roba u hortikulturi kao ukrasne biljke, npr. rod Kalanchoe,, dok drugi (npr. Crassula helmsii) takođe mogu imati neugodnu ulogu kao korovi.
Sok listova žednjaka roda Sedum, poznatih kao čuvarkuće, u Bosni i Hercegovini popularan je kao narodni lijek, posebno za uhobolju. U ruralnim sredinima, još uvijek je uobičjeno da svako domaćinstvo, s generacije, na generaciju, prenosi naviku da se održava bar jedna čuvarkuća (na krovu, u kući ili dvorištu i bašti).
Biografije, S
__BEZSADRŽAJA__
{| align=center cellspacing=3
NGC 2151
NGC 2151 (također poznat kao ESO 57-SC57) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 31. januara 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Genetics & Applications
Genetics & Applications (G&A) je službeni časopis Instituta za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, Univerziteta u Sarajevu. Predviđen je kao međunarodni časopis otvorenog pristupa, koji izlazi dva puta godišnje u štampanom i elektronskom (on-line) formatu, a objavljuje nove recenzirane članke i značajna otkrića u područjima osnovne i primijenjene genetike. Po dogovoru s Uredništvom, povremeno se mogu prirediti i posebna izdanja ili dodaci.
Azijsko prvenstvo u odbojci
Azijsko prvenstvo u odbojci za muškarce se održava od 1975. godine. U početku su se održavala svake četiri godine, a od 1987. se održavaju svake dvije godine.
Genetics & Applications
Teme obuhvaćene u okviru Genetics & Applications (G&A) uključuju oblasti:
Ovaj časopis je indeksirani ili sažet u bazama podataka: EBSCO, DOAJ, CAB Abstracts, Google Scholar, Global Health database, Crossref i Index Copernicus.
G&A koristi sisteme LOCKSS i CLOCKSS, kako bi osigurali sigurnu i trajnu arhivu časopisa. Genetics & Applications objavljuje pet vrsta rukopisa: kritike (Reviews), istraživačke članke (Research Articles), kratke komunikacije (Short Communications), bilješke (Notes) i pisma (Letters).
Ovaj časopis izlazi samo na engleskom i ne naplaćuje stranice.
98.
Godina 98. (XCVIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Trajana (ili, rjeđe, godina 851. Ab urbe condita). Oznaka 98. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Moste (Komenda)
mini|280px|Moste, rimokatolička crkva "Sv. Boštjan" Moste su naseljeno mjesto u sastavu općine Komenda, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Moste su imale 1.234 stanovnika.
Alija Kučukalić
Stradao je tokom ratnih dejstava u Sarajevu 22. juna 1992. godine.
Biografija
Pripadao je generaciji učenika koji su školske 1959/60. godine diplomirali u Školi za primijenjenu umjetnost u Sarajevu, poslije čega upisuje studij kiparstva na Akademiju likovnih umjetnosti u Ljubljani gdje završava dodiplomski studij 1965, a potom i postidiplomski 1986. Nakon povratka u Sarajevo, zajedno sa drugim istaknutim kulturnim radnicima i umetnicima koji su se školovali u Beogradu, Ljubljani, Zagrebu, poput: Muhameda Karamehmedovića (historičar umjetnosti i prvi dekan Akademije), Nade Pivac (akademski slikar), Mersada Berbera (akademski slikar), Bore Aleksića (akademski slikar), Zdenka Grgića (akademski kipar) učestvuje u osnivanju Akademije likovnih umjetnosti u Sarajevu 1972. gdje, odmah po osnivanju, biva biran u zvanje docenta, a kasnije i profesora. Na Akademiji likovnih umjetnosti Kučukalić je predavao sve do smrti 1992. godine. Na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu obavljao je i funkcije prodekana, šefa Odsjeka za kiparstvo, šefa Kolegija za postdiplomski studij i predsjednika Umjetničkog savjeta ULUBiH-a. Svoja umjetnička djela Kučukalić je predstavljao od 1967. do 1992. na izložbama u umjetničkih galerijama i muzejima u BiH i inostranstvu. Mnoga od njegovih dijela, crteža i skulptura, dio su fundusa brojnih bosanskohercegovačkih i inostranih umjetničkih kolekcija, ali su rijetko dio stanih postavki, pa ih se rijetko može vidjeti.