cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fotosinteza
Calvinov ciklus
Preciznije, fiksiranjem ugljika proizvodi se međuproizvod, koji se zatim pretvara u gotove proizvode u vidu ugljikohidrata. Ugljikov lanci napravljeni putem fotosinteze se zatim koriste na razne načine u formiranju drugih organskih supstanci, kao što je sinteza celuloze, kao prethodnicu u biosintezi lipida i aminokiselina ili kao gorivo u ćelijskom disanju. Disanje se ne odvija samo u biljkama nego i u životinjama kada energija iz biljaka dođe do njih putem lanca ishrane.
Fiksiranje ugljika odnosno redukcija ugljik-dioksida je proces u kojem se ugljik-dioksid spaja sa pentozom, ribulozom 1,5 fosfatom (RuBP) da bi se napravile dvije molekule trioze glicerat 3-fosfata (GP), također poznate i kao 3-fosfoglicerat (PGA). GP, u prisustvu ATP-a i NADPH iz fotosintetske svjetlosne faze, se redukuje do gliceraldehid 3-fosfata (G3P). Ovaj proizvod se naziva i 3-fosfogliceraldehid (PGAL), a negdje i trioza fosfat. Trioze su šećeri sa tri atoma ugljika. Većina G3P koji se proizvede (5 od šest molekula) se koristi za regeneraciju RuBP tako da se proces može nastaviti. Samo jedna od 6 molekula trioza fosfata se ne reciklira i često kondezuje u obliku heksoza fosfata, što na kraju daje glukozu, škrob i celulozu. Šećeri koji se proizvedu putem metabolizma ugljika daju lance ugljika koji se mogu korisiti za druge reakcije metabolizma poput sinteze aminokiselina i lipida.
Redoslijed i kinetika
Sveukupni proces fotosinteze se može podijeliti u četiri faze. Prva, prijenos energije u prijemnim mjestima hlorofila se dešava izuzetno brzo, vrijeme prijenosa se kreće u intervalu od 1 femtosekunde (1 femtosekunda (fs) = 10−15 s) do 1 pikosekunde (1 pikosekunda (ps) = 10−12 s). Sljedeća faza, prijenos elektrona u fotohemijskim reakcijama, se odvija u intervalu od pikosekundi do nanosekundi (1 nanosekunda (ns) = 10−9 s). Treća faza, prijenosni lanac elektrona i sinteza ATP-a, se odvija u periodu od mikrosekunde (1 mikrosekunda (μs) = 10−6 s) do milisekunde (1 milisekunde (ms) = 10−3 s). Posljednja faza, fiksiranje ugljika i izvoz stablinih proizvoda se odvija u intervalima od milisekundi do par sekundi. Prve tri faze se odvijaju u membranama tilakoida.
Efikasnost
Biljke obično pretvaraju svjetlost u hemijsku energiju sa prosječnom fotosintetičkom efikasnošću od 3-6%. Stvarna fotosintetička efikasnost biljaka varira u zavisnosti od frekvencije svjetlosti, njenog intenziteta, temperature te koncentracije ugljik-ioksida u atmosferi, a može se kretati u rasponu od 0,1% do 8%. Za usporedbu, solarni paneli pretvaraju svjetlost u električnu energiju sa efikasnošću od 6-20% (kod serijskih modela panela), pa sve do 41% kod panela u istraživačkim laboratorijama.
Faktori
mini|List je osnovno mjesto odvijanja fotosinteze u biljkama Tri osnovna faktora utiču na odvijanje procesa fotosinteze:
Intenzitet svjetlosti, talasna dužina i temperatura
Početkom 20. vijeka Frederick Blackman i Gabrielle Matthaei su ispitivali efekte intenziteta svjetlosti i temperature na brzinu asimilacije (ugradnje) ugljika.
Ova dva eksperimenta objašnjavaju kritične tačke procesa: najprije, iz istraživanja je poznato da na fotohemijske reakcije općenito ne utiče temperatura. Međutim, ovi eksperimenti su jasno pokazali da temperatura utiče na brzinu ugradnje ugljika, tako da se pri procesu fotosinteze mora odvijati najmanje dva toka reakcija do potpune ugradnje ugljika. Kasnije su otkrivene dvije faze: fotohemijska faza koja zavisi od svjetlosti i mračna faza u kojoj svjetlost ne igra ulogu. Dalje, Blackmanovi eksperimenti su opisali koncept ograničavajućih faktora. Drugi ograničavajući faktor je talasna dužina. Cijanobakterije, koje žive u morskim dubinama do nekoliko metara, ne mogu dobiti svjetlost uobičajene talasne dužine koja je potrebna da fotoinicira razdvajanje naboja u konvencionalnim fotosintetičkim pigmentima. Da bi riješile ovaj problem, one su razvile cijelu seriju bjelančevina sa različitim pigmentima koji okružuju reakcioni centar. Ova jedinica se naziva fikobilisom.
Nivoi ugljik-dioksida i fotorespiracija
desno|mini|Zavisnost brzine fotosinteze od koncentracije CO2 Dok raste koncentracija ugljik-dioksida, brzina kojom se sintetiziraju šećeri u fazi svjetlosno zavisnih reakcija se povećava sve dok je ne ograniče neki drugi faktori. Rubisco, enzim koji hvata ugljik-dioksid u svjetlosno zavisnim reakcijama, ima afinitet za spajanje ugljik-dioksida kao i kisika. Kada je koncentracija CO2 velika, Rubisco će fiksirati ugljik-dioksid. Međutim, ako je njegova koncentracija niska, Rubisco će umjesto CO2 fiksirati kisik. Ovaj proces, nazvan fotorespiracija, korisiti uskladištenu energiju, ali se njom ne proizvode šećeri.
Aktivnost Rubisco oksigenaze ima niz nedostataka za biljku iz brojnih razloga:
Karling na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Takmičenja u karlingu na ZOI 2014. u Sočiju održana su od 10. do 21. februara u dvorani "Kocka leda". Ovo je 6. put da je karling bio u olimpijskom programu. I u muškoj i u ženskoj konkurenciji takmičilo se 10 država.
Vrijedi istaći da je ženska reprezentacija Kanade ostala neporažena na čitavom turniru, što je prvi put u historiji ženskog karlinga na Zimskim olimpijskim igrama.
Fotosinteza
Otkriće
Iako neki koraci kod fotosinteze ni danas nisu u potpunosti razjašnjeni, sveukupna fotosintetska jednačina je poznata još od početka 19. vijeka.
Karling na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 12 država. U zagradama je broj takmičara iz svake zemlje posebno. Debitant u karlingu bila je Južna Koreja.
Fotosinteza
Otkriće
Jan van Helmont je počeo sa proučavanje procesa sredinom 17. vijeka kada je pažljivim mjerenjem mase zemljišta koje iskoristi biljka i mase biljke tokom rasta. Nakon što je otkrio da se masa zemljišta promijenila vrlo malo u odnosu na rast biljke, pretpostavio je da je masa biljke povećana zbog vode, jedine supstance koja je dodavana zasađenoj biljci. Njegova teza je bila djelimično tačna, jer je veći dio mase zaista i dobiven iz vode kao i od ugljik-dioksida. U svakom slučaju, ovo je bila značajna ideja koja je pokazala da većina biomase dolazi iz ulaznih supstanci fotosinteze, a ne iz samog zemljišta.
Karling na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Kvalifikacije
Kvalifikacija za olimpijski turnir određena je korištenjem dviju metoda. Timovi su se mogli kvalificirati na osnovu kvalifikacijskih bodova osvojenih na svjetskim prvenstvima 2012. i 2013. Drugi način bio je olimpijski kvalifikacijski turnir koji je održan u jesen 2013. Po prvom kriteriju kvalificiralo se 7 timova, dok su se po drugom kvalificirala 2. Kao domaćin, ruske ekipe automatski su se kvalificirale, upotpunivši tako kvotu od 10 timova po spolu.
Fotosinteza
Otkriće
Joseph Priestley, hemičar i političar, je otkrio pojavu ispuštanja kisika, kada je izolirao zrak iz biljke, koju je stavio u izvrnut lonac, te u taj prostor unio zapaljenu svijeću. Plamen svijeće je počeo izuzetno jako da gori zbog prisustva kisika. Također, otkrio je da zrak, koji je ispustio izolirani miš (ugljik-dioksid), može biti vraćen u normalno stanje ukoliko se u tu posudu unese biljka.
Karling na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Grupna faza
U ovoj fazi svako je igrao po 1 meč sa svakim. Četiri najbolja tima prošla su u razigravanje za medalje.
Razigravanje
U ovu fazu plasirale su se 4 prvoplasirana tima iz grupne faze. Četvrti nosilac odlučen je u razigravanju između Norveške i Velike Britanije budući da su one podijelile 4. mjesto u grupi. Pobijedili su Britanci 6-5.
Fotosinteza
Otkriće
Cornelis Van Niel je načinio ključna otkrića koja su pomogla da se objasni hemija fotosinteze. Studiranje ružičastih sumpornih bakterija i zelenih bakterija, on je bio prvi naučnik koji je pokazao da je fotosinteza zapravo redoks reakcija zavisna od svjetlosti, pri kojoj vodik redukuje ugljik-dioksid.
Karling na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Razigravanje
''Petak, 21. februar, 12:30''
''Petak, 21. februar, 17:30''
Fotosinteza
Otkriće
Robert Emerson je otkrio dvije svjetlosne reakcije ispitujući produktivnost biljke koristeći različite talasne dužine svjetlosti. Sa samom crvenom svjetlošću, svjetlosne reakcije su bile onemogućene. Kada je pokušao kombinovati crvenu i plavu svjetlost, rezultat je bio dosta bolji. Tako je pokazao da postoje dva fotosistema, jedan koji apsorbuje talasne dužine svjetlosti do 600 nm a drugi do 700 nm. Prvi je danas poznat kao PSII a drugi kao PSI. PSI sadrži samo hlorofil a, dok PSII sadrži uglavnom hlorofil a, uz veliki dio hlorofila b, između ostalih pigmenata.
Karling na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
Razigravanje
''Četvrtak, 20. februar, 12:30''
''Četvrtak, 20. februar, 17:30''
Fotosinteza
Otkriće
Daljnji eksperimenti koji su dokazali da kisik nastao tokom fotosinteze u zelenim biljkama dolazi iz vode, izveo je Robert Hill 1937 i 1939 godine. On je pokazao da izolirani hloroplasti također otpuštaju kisik u prisustvu nekih neprirodnih redukcionih supstanci poput željeza, oksalata, ferocijanida ili benzokvinona, nakon što se izlože svjetlosti. Hilova reakcija se može prikazati ovako:
gdje je A akceptor elektrona. Dalje, pri izlaganju svjetlosti, akceptor elektrona se redukuje a oslobađa se kisik. Cyt b6, danas poznat kao plastokvinon, je jedan od akceptora elektrona.
Samuel Ruben i Martin Kamen su koristili radioaktivne izotope da odrede da je kisik oslobođen pri fotosintezi zaista proizveden iz vode.
Melvin Calvin i Andrew Benson, zajedno sa James Basshamom, su objasnili putanju asimilacije ugljika (ciklus fotosintetičke redukcije ugljika) u biljkama. Ciklus redukcije ugljika je poznat i pod nazivom Calvinov ciklus, čiji naziv neopravdano zanemaruje doprinos Basshama i Bensona. Mnogi naučnici označavaju ciklus i kao Calvin-Bensonov ciklus, Benson-Calvinov ciklus a neki čak i Calvin-Benson-Basshamov ciklus (odnosno CBB ciklus).
Nobelovac Rudolph A. Marcus je 1992 godine dobio Nobelovu nagradu za hemiju za doprinos teoriji reakcija elektronskog transfera u hemijskim sistemima.
Tigris
Tigris (turski: Dicle; arap. دجلة Diğlä; sumerski: Idigna; staroperzijski: Tigrā-; kurdski: Dîjle; grč. ἡ Τίγρης; heb. חידקל Ḥîddeqel) je istočnija od dvije velike rijeke koje protiču Mezopotamijom (druga je Eufrat), a izvire u brdima Anadolije, te nastavlja kroz Irak do Perzijskog zaljeva.
Etimologija
mini|200p|lijevo|Gornji tok Tigrisa kod Diyarbakıra u Turskoj. Izvorno ime je, čini se, ono sumersko - Idigna ili Idigina - a moglo bi se protumačiti kao "brza rijeka" ili "tekuća rijeka", čime se Tigris i razlikuje od mirnog Eufrata.
Srednjoperzijski Tigr znači "strijela", no to vjerovatno nije bilo izvorno ime ove rijeke, već je iskovano, poput semitskih verzija, po sličnosti sa sumerskim predloškom.
Bosansko ime "Tigris" dolazi iz grčkog Τίγρης, što opet preuzima perzijsko ime rijeke.
Još je jedan naziv u historiji korišten za ovaj tok, a to je "Arvand". Danas se to ime u perzijskom odnosi samo na donji tok Tigrisa, koji se na arapskom zove Shatt al-Arab.
Opis
Tigris je dugačak oko 1.900 km, a ističe iz Armenske visoravni u istočnoj Turskoj. Teče uglavnom prema jugoistoku, dok se ne spoji s Eufratom blizu Al Qurne u južnom Iraku. Te dvije rijeke zajedno čine tok Shatt al-Araba, koji se ulijeva u Perzijski zaljev. Ima mnogo pritoka, a najznačanije su Diyala, te Gornji i Donji Zab.
Historijsko značenje
mini|300p|desno|Tigris kod Mosula u sjevernom Iraku. Na Tigrisu se smjestio irački glavni grad, Bagdad, dok je na jugu lučki grad Basra. Mnogi značajni historijski gradovi bili su na obalama ili u blizini ove rijeke. Među njih se ubrajaju: Niniva, Ktesifon, Seleukija, dok je do grada Lagaš voda stizala iz Tigrisa kanalom iskopanim oko 2400. p. n. e.
Tigris je vijeku bio važan plovni put, a plovan je za brodove plitkog gaza sve do Bagdada, dok se splavima može uzvodno do Mosula, nekadašnje Ninive.
U 20. vijeku smanjila se važnost ove rijeke kao transportnog pravca, nakon što su većinu prometa preuzele željeznička pruga (Basra-Bagdad-Mosul) i ceste.
Iskorištavanje rijeke
Tigris je pregrađen mnogim branama, kako u Iraku, tako i u Turskoj, čime se dobija voda za navodnjavanje suhih i polupustinjskih okolnih područja. Usto, podizanje brana omogućilo je zaštitu od poplava u Iraku nakon topljenja snijega u turskim planinama u aprilu, po čemu je Tigris bio osobito poznat.
U posljednje vrijeme Turska izgrađuje nove brane na Tigrisu, što je postalo uzrokom raznih sporova, zbog uticaja na okoliš, kao i zbog mogućeg ograničavanja propuštanja vode prema Iraku.
Minojska civilizacija
mini|376p|Mapa Minojske Krete. Minojani su bili predhelenska civlizacija bronzanog doba u Kreti u Egejskom moru, prije heledinske ili mikenske kulture. Živjeli su otprilike od 3000 do 1450. p. n. e. Ime je dao britanski arheolog Arthur Evans od imena mitskog "kralja" Minosa, povezan sa čuvenim labirintom, koji je Evans prepoznao kao nalazište Knossos. Moguće je da je Minos bio izraz za minojskog vladara. Kako su Minojani sami sebe zvali se ne zna.
Minojani su bili uglavnom trgovački narod koji se je bavio sa prekomorskom trgovinom. Njihova kultura, od otprilike 1700. p. n. e. nadalje, prikazuje veliki stepen organizacije, bez ikakvog traga vojnog plemstva koje je karakteriziralo buduće civilizacije. Mnogi historičari i arheolozi vjeruju da su Minojani bili uključeni u važnoj trgovini kalaja bronzanog doba: kalaj, legiran sa bakrom iz Kipra, je bio upotrijebljen u proizvodnji bronze. Pad minojske civilizacije i pad u upotrebljavanju bronzanog alata za boljeg željeznog, izgledaju povezani.
Minojska trgovina šafrana, koje vodi porijeklo iz Egejskog zaljeva kao prirodna hromosomska mutacija, nije ostavila mnogo materijalnih ostataka: freska šafran sakupljača kod Santorinija je poznata. Ova naslijeđena trgovina je starija od minojske civilizacije: smisao prinosa ove trgovine se može dobiti sa uspoređivanjem njene vrijednosti sa trgovinom bibera.
Jezik Minojana, o kojem se vrlo malo zna, naziva se eteokrećanski. Vjerovatno je bio pisan u dosad neprotumačenom linearnom A pismu.
Minojani su vjerovatno bili politeisti, sa boginjom na čelu panteona.
Izanami
156px|mini|Izanami i Izanagi Izanami (jap. 伊弉冉尊 ili 伊邪那美命), što vjerovatno znači majka svijeta) je japanska božica stvaranja, ali i smrti.
Imala je muža Izanagija te je s njim stvarala svijet. Isprva Izanami nije znala Izanagija, niti on nju. Kada su upoznali, Izanami je rekla Izanagiju: "Krasan si mladić."
Ali, Izanami je bila kažnjena (žena nije nikad smjela progovoriti prva) i rodila je dvoje ružne djece: Hiruku i Awashimu. Pri porodu je jedan od njenih sinova spalio Izanami. Sin koju je on spalio bio je bog vatre.
Izanami je otišla u carstvo mrtvih. Tamo je otišao i njen muž Izanagi. Želio je da njegova žena ponovno bude s njim. No kako je već okusila mrtvačku hranu yomi, rekla je da zbog toga ne može živjeti s njim, ali je još dodala da će pitati vladara ima li rješenja. Za to vrijeme Izanagi nije smio pogledati svoju ženu, ali je Izanagi pogledao u Izanami te se pretvorila u čudovište. Nakon toga Izanagi je otišao iz carstva mrtvih. Nakon toga, okupao se u jednoj rijeci, pa se nakon toga rodila božica sunca, Amaterasu.
Druga njena imena su Izana-mi, Izanami-no-mikoto i Izanami-no-kami.
NGC 6788
NGC 6788 (također poznat kao ESO 184-67, IRAS 19227-5503 i PGC 63214) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 145 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 2,90 (123 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Torić
Torić je naseljeno mjesto u općini Bileća, Bosna i Hercegovina.
NGC 5316
NGC 5316 (također poznat kao ESO 133-SC6) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 25. maja 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eufrat
Eufrat (turski: Fırat; arap. الفرات Al-Furat; staroperzijski: Ufrat; heb. פְּרָת Perat; kurdski: Firat; grč. Εὐφράτης; akadski: Pu-rat-tu) je zapadnija od dvije velike rijeke koje protiču Mezopotamijom (druga je Tigris).
Tok Eufrata
Rijeka je dugačka oko 2.780 km. Nastaje stapanjem dviju pritoka: prva je Kara (zapadni Eufrat), koji izvire na visoravnima istočne Turske, a drugi je Murat (istočni Eufrat), koji izvire na području jugozapadno od brda Ararat. Gornji tok Eufrata prolazi kroz strme kanjone i nastavlja prema jugoistoku Sirije i Iraku.
U istočnoj Siriji u Eufrat se ulijevaju rijeke Khabur i Balikh. Obje izviru u Turskoj. Nizvodno, kroz čitav svoj tok, Eufrat više nema pritoka. Sjeverno od Basre, u južnom Iraku, spaja se s Tigrisom te utiče u Perzijski zaljev.
Nekad se rijeka na svome ušću račvala u mnogo rukavaca, tvoreći deltu, no ona je većim dijelom isušena odlukom vlade Saddama Husseina iz devedesetih, kako bi se suprotstavili pobunjenicima koji su ondje nalazili sklonište. Od okupacije Iraka 2003. pokušava se ponovno povratiti prirodna delta.
Eufrat je plovan samo brodovima plitkog gaza, koji mogu stići 1.930 km uzvodno do grada Hit, koji je samo 53 m nadmorske visine. Uzvodno od toga grada plićaci i brzaci onemogućuju plovidbu. Godišnje poplave Eufrata, uzrokovane topljenjem snijega u sjeveroistočnoj Turskoj, djelomično su ukroćene novim nasipima i bazenima u gornjem toku. Kanal dugačak 885 km povezuje Eufrat i Tigris te služi kao plovni put.
Eufrat u Bibliji
mini|300p|desno|Čamac na Eufratu. Prema biblijskom izvještaju o stvaranju, Eufrat je jedna od četiri rijeke što izviru iz Edenskog vrta (usp. Post 2,14). Nabrojen je na četvrtom mjestu uz rijeke Pišon, Gihon i Tigris.
Eufrat predstavlja i dio granice zemlje što je Bog obećao Abrahamu i njegovom potomstvu. U hebrejskom tekstu Biblije često je naveden samo pod imenom הנהר (haNahar), što znači "Rijeka".
U Knjizi Otkrivenja, Ivan ima viđenje "Eufrata, rijeke velike", te za nju kaže: "Presahnu voda te načini prolaz kraljima s istoka sunčeva" (Otk 16,12), što se događa kao priprava za bitku kod Armagedona.
Eufrat u islamskom pogledu
U islamu, neke od Muhamedovih izreka daju naslutiti da će se Eufrat isušiti, otkrivajući dotad nepoznata bogatstva, što će postati uzrokom žestokog rata.
Eufrat u historiji
mini|300p|desno|Eufrat u Deir ez-Zouru u Siriji. Eufrat je bio izvor vode za područje koje je postalo jedna od prvih velikih civilizacija, ona sumerska, oko 4. milenija p. n. e. Mnogi važni drevni gradovi smjestili su se uz obale ove rijeke: Mari, Sipar, Nipur, Šurupak, Uruk, Ur i Eridu. Riječna dolina predstavljala je i srce kasnijih carstava Babilonije i Asirije. Kroz nekoliko vijekova Eufrat je bio i istočna granica između stvarnog egipatskog i rimskog uticaja s jedne strane i zapadnih pokrajina Perzije s druge.
Sporna pitanja
Kao što je to slučaj i s Tigrisom, postoje brojni sporovi i oko Eufrata. Projekt nazvan "Jugoistočna Anadolija" u Turskoj uključuje izgradnju 22 brane i 19 hidroelektrana, što je najveći ikad poduzeti građevinski projekt u Turskoj. Prva je brana izgrađena 1990. Trebao je to biti znak dobre volje prema turskim Kurdima koji nastanjuju to područje, putem jačanja lokalne privrede.
Skopska regija
Skopska regija je jedna od 8 statističkih regija u Sjevernoj Makedoniji. Sjedište regije je grad Skoplje.
Eufrat
Sporna pitanja
U Siriji je izgrađena 1973. brana "Tabaqah", poznata i kao Eufratska brana, a gradi se još jedna. Irak ima sedam brana na Eufratu, no njihova upotreba je smanjena u doba vlasti Saddama Husseina. Nakon promjene vlasti 2003. stvari se polako mijenjaju.
Zbog nedostatka vode na Bliskom istoku Irak se pribojava da bi Sirija ili Turska mogle iskoristiti veći dio vode prije ulaska rijeke u Irak. I danas navodnjavanje u južnom Iraku ostavlja tek malo vode da se spoji s tokom Tigrisa u Shatt-al-Arabu.
Skopska regija
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2002. godine, Skopska regija je imala 571.040 stanovnika.
Administrativna podjela
Regija obuhvata Grad Skoplje (10 gradskih općina) i 7 općina.
Don Quijote
Don Kihot (Don Quijote) je glavna figura u romanu El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha (bos: Umišljeni plemić Don Kihot od Manče), koji je napisao Miguel de Cervantes.
Radnja
Roman se sastoji iz dva dijela: prvi, nazvan El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha, objavljen 1605. i drugi, Segunda parte del ingenioso caballero Don Quijote de la Mancha (bos: Drugi dio umišljenog jahača Don Kihota od Manče), objavljen 1615. (godinu dana prije autorove smrti). Godine 1614, između prvog i drugog dijela, pisac pod pseudonimom Alonso Fernandez de Avellaneda je objavio lažni nastavak. Iz ovog razloga, drugi dio Don Kihota ima nekoliko aluzija na krivotvoritelja, koga Kihot grdi. Drugi dio knjige se završava smrću Don Kihota (tako da ni jedan drugi lažni pisac ne može eksperimentisati sa Servantesovim likom).
Servantes pripovijeda da su prva poglavlja knjige došla iz hronika La Manche, a da je ostatak knjige preveden iz rukopisa, koji je prvobitno bio na arapskom jeziku i kojeg je napisao izvjesni Cide Hamete Benengeli. Ovi i drugi piščevi izvori su parodija na viteški žanr. mini|Skulptura Don Kihota
Radnja pokriva putovanja i avanture Don Kihota i njegovog štitonoše, Sančo Panse. Alonso Quijano ili Quesada je obični Španac (hidalgo, najniži red španskog plemstva) koji je opsjednut pričama o viteškim lutanjima (libros de caballerias). Njegovi prijatelji i porodica smatraju ga ludim kada on odluči da uzme ime Don Quijote de la Mancha i lično postane vitez lutalica (don je bila titula višeg plemstva, dok je quijote na španskom jeziku označavao dio oklopa). On odlučuje lutati Španijom na svojoj mršavoj kobili Rosinanti, ispravljajući nepravde i braneći ponižene.
Don Kihot je vidno lud za mnoge ljude. On vjeruje da su obične krčme začarani zamkovi, a mlade seljanke prelijepe princeze. Zamjenjuje vjetrenjače za divove koje su poslali zli čarobnjaci. Zamišlja seljanku iz susjedstva da je Dulčineja od Toboda (Dulcinea del Toboso), prelijepa djevica kojoj je on zaklet u ljubavi i odanosti.
Sančo Pansa, njegov naivni štitonoša, vjeruje da je njegov gospodar malo lud, u stvarnosti on vjeruje da nema nikakve Dulčineje, ali ipak pristaje pratiti gospodara, nadajući se da će se obogatiti. On i Don Kihot se slažu da, pošto Dulcinea nije jako lijepa i ne miriše kao što bi trebala da miriše, te da je začarana, i od tada pa na dalje oni idu na misiju da je odčaraju. Gospodar i njegov sluga prolaze kroz kompleksne promijene i razvitak kroz priču, i svaki lik uzima atribute drugog kako radnja teče. Pri kraju druge knjige, Kihot spoznaje da su njegove radnje bile ludost i odlučuje se vratiti kući da umre. Sančo ga moli da ne odustaje, predlažući mu da uzmu uloge pastira, koji su tada bili redovno junaci pastoralnih poema i priča.
Oni imaju razne avanture, često rezultirajući u više štete nego dobra uprkos njihovim plemenitim namjerama. Upoznaju kriminalce poslane na galije, i postaju žrtve šale kneževskog para, kada je Sančo promoviran u upravitelja nepostoječeg otoka Barataria.
Važnost
mini|lijevo|Krčmar i Don Kihot
Don Kihot se često spominje kao najbolje djelo fikcije svih vremena. On se nalazi u jedinstvenoj poziciji između srednjovjekovne kavaljerske romanse i modernog romana. Kavaljerske romanse (viteški romani) su gotovo uvijek nepovezane priče sa malo istraživanja unutrašnjeg života glavnog lika. Moderni roman, naravno, gotovo je uvijek fokusiran na psihološku evoluciju pojedinačnih likova. U prvom dijelu romana, Kihot se nameće društvu i okolini. U drugom dijelu, on više nije fizički sposoban, ali ga ljudi znaju, pošto su pročitali njegove avanture, pa mora raditi manje da bi održao svoj ugled. Do svoje smrti, on je počeo preuzimati novi identitet, uključujući i nadimak, Dobri.
U romanu su mnogi noviteti za evropsku književnost kao žena koja se žali na menopauzu, neko sa poremećajem prehrane i psihološke posljedice.
Likovi
mini|desno|Don Kihot poslije juriša na vjetrenjaču
NGC 1029
NGC 1029 (također poznat kao MCG 2-7-24, PGC 10078 i UGC 2149) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 167 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 1,40 (68 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 1. oktobra 1864. godine.
Don Quijote
Likovi
U romanu ima 569 likova od čega su 52 lika žene. Ovdje su zastupljeni svi profili ljudi, različitog obrazovanja, starosti, pola, želja i razmišljanja. Djelo ima karakter autobiografije, jer je i Migel de Servantes vodio buran život. Najvažnija dva lika su:
NGC 1029
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Don Quijote
Likovi
Don Kihot, heroj romana. Kihot odlazi na misiju da oživi viteštvo u svijetu koji ga je odbacio. On vjeruje samo u ono u šta želi da vjeruje i svijet vidi puno drugačije od ostalih ljudi. Pridjev kihotski znači idealistički i nepraktičan, i izveden je iz imena protagoniste, a izraz jurišati na vjetrenjače je također izveden iz doživljaja Don Kihota. Međutim, Don Kihot je vrlo obrazovan mladić, samo vrlo sentimentalan i idealista. Teško je odgonetnuti šta ga čini sretnim a šta nesretnim. ,,Svako vrijeme ima svog Don Kihota", nekog ko se bori protiv zla, mada na pogrešan način i u pogrešnom vremenu, ali su njegove namjere čiste. On je i tragična ličnost, jer ga njegovi sunarodnici ne razumiju, što u njemu dovodi do revolta i želje za promjenom.
Sančo Pansa, Kihotov sluga. On je prikaz običnog čovjeka te želja i strepnji tog vremena. Pragmatičan je i realan. Sančo Pansa i Don Kihot su dve suprotnosti ali uprkos konfliktima dolazi do prijateljstva.
Dok Don Kihot želi avanture, Sančo je uvijek tu da ga drži na zemlji. Jedan bez drugog ne mogu. Zato se Don Kihot i Sančo Pansa često smatraju jednim likom, tj. svi atributi likova se prenose sa jednog na drugog, čime se dobija slika psihički podijeljene osobe.
Don Quijote u ostalim medijima
Nekoliko je filmova snimljeno o Don Kihotu, uključujući:
Hanna-Barbera je izdao animirani film Don Kojot i Sančo Panda.
Don Kihot je inspirirao mnoge slikare kao što su Pablo Picasso, Salvador Dali, Antonio de la Gandara i Gustave Dore.
Opera Don Kihot je premijerno izvedena u Operi Mante Karla 24. febuara 1910, a autor joj je Jules Massnet. Glavna uloga je bio legendarni ruski bas Feodor Chaliapin, za koga je uloga i napisana.
Jorge Luis Borges je napisao priču Pierre Menard, autor Don Kihota u kojoj Pierre Menard pokušava ponovno napisati Cervantesovo djelo od riječi do riječi, ali uspjeva napisati samo nekoliko poglavlja.
Constanța (okrug)
Constanța je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u jugoistočnom dijelu države, unutar historijske regije Dobrudže. Prostire se na površini od 7.071 km2 i osmi je najveći okrug u državi. Prema podacima od 31.10.2011. godine u njemu je živjelo 684.082 stanovnika što ga čini petim najmnogoljudnijim okrugom u Rumuniji. Glavni i najveći grad je Constanța.
Geografija
Graniči sa sljedećim okruzima: Călărași i Ialomița na zapadu, Tulcea i Brăila na sjeveru kao i s bugarskim oblastima Dobrič i Silistra na jugu.
Demografija
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 684.082 stanovnika što je prosječna gustina od 96 stanovnika po km.2 Stepen urbanizacije (oko 75%) je dosta viši u odnosu na nacionalni prosjek. Kretanje broja stanovnika kroz historiju predstavljeno je sljedećom tabelom.
Etmičku većinu stanovništva čine Rumuni. Postoje značajne zajednice Turaka i Tatara usljed dugotrajne vladavine Osmanlijskog Carstva ovim područjem. Trenutno je regija centar muslimanske manjine u Rumuniji. Veliki broj Aromuna doselio se u Dobrudžu u prošlom vijeku i sebe smatraju kulturnom a ne etničkom manjinom. U okrugu živi i manjina Roma.
Evropska komisija
Evropska komisija sastoji se od povjerenika koji dolaze iz država članica. Broj povjerenika se tokom vremena povećavao (do 1973. bilo ih je 9; do 1981. bilo ih je 13; do 1986. 14; do 1995. 17; do 2004. 20; do kraja 2006. bilo ih je 25) a danas je taj broj 27 povjerenika. Vlade država članica izabiru povjerenike prema vlastitim kriterijima. Mandat povjerenika traje pet godina, i poklapa se s mandatom Evropskog parlamenta. Nakon izbora i konstituiranja novog Evropskog parlamenta, imenuju se i novi članovi Evropske komisije kako bi Parlament imao uticaj na izbor i rad Komisije.
Predsjednika Komisije bira Evropsko vijeće nakon što se vlade država članica usaglase o kandidatu, a izbor mora biti potvrđen u Evropskom parlamentu. Vijeće Evropske unije kvalificirano većinom, a u dogovoru s predsjednikom Komisije, usvaja listu povjerenika. Cijelu Komisiju potvrđuje Evropski parlament, a na kraju Vijeće Evropske unije imenuje novu Komisiju.
Osnovni zadatak Evropske komisije je pripremanje i predlaganje propisa. Budući da je Komisija zamišljena kao tijelo koje predstavlja interese građana Evropske unije, nezavisno od država članica, povjerenici ne mogu primati upute vlade države članice koja ih je izabrala.
Struktura Evropske komisije
Evropska komisija sastoji se od:
Svaki povjerenik zadužen je u Komisiji za određeno područje i na čelu je one opće uprave (ili više njih) koja pokriva to područje. Svaki povjerenik ima svoj kabinet.
Komisija se dijeli na opće uprave/generale direkcije koje se mogu usporediti s ministarstvima. Na čelu opće uprave nalazi se generalni direktor koji odgovara za svoj rad povjereniku zaduženom za to područje.
Glavni sekretarijat koordinira rad između pojedinih uprava/geeralnih direkcija i ostalih tijela Komisije, daje stručne savjete, osigurava prevođenje, daje statističke podatke (putem statističkog ureda EUROSTAT). Na čelu Glavnog sekretarijata je Glavni sekretar(trenutno Carlo Trojan).
Odlučivanje
Odluke se donose većinom glasova članova komisije, a svaki povjerenik ima jedan glas.
Zadaci
Njznačajniji zadaci Evropske komisije su:
Sastav Evropske komisije
Komisija u današnjem sastavu i pod predsjedanjem José Manuela Durão Barrosa započela je s radom 22. novembra 2004. godine, a mandat joj traje do 31. oktobra 2009. godine.
Trnovica (Bileća)
Trnovica je naseljeno mjesto u općini Bileća, Bosna i Hercegovina.
Rezolucija Vijeća sigurnosti broj 24
Rezolucija Vijeća sigurnosti broj 24 je donesena 30. aprila 1947. godine, na 132. sjednici Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija. Usvojena je sa 10 glasova za i sa jednim suzdržanim glasom (Australija). Slijedeći smjernice iz Rezolucije broj 6 razmatran je zahtjev Narodne Republike Mađarske za članstvo u Ujedinjenim nacijama. Rezolucije je prihvaćena sa primjedbom "proučavanja i izvještavanja Vijeća sigurnosti u odgovarajuće vrijeme".
Posljedice
Zahtjev Mađarske je ponovo razmatran 12. augusta 1947 u Rezoluciji broj 29, te 14. decembra 1955. godine u Rezoluciji broj 109, a iste godine je Mađarska primljena u punopravno članstvo Ujedinjenih nacija.
IC 2179
IC 2179 (također poznat kao MCG 11-9-38A, PGC 20516 i UGC 3750) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 199 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,10 (64 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 24. februara 1894. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Movimiento Quinta Republica
mini|desno|280px|Logo strankeMovimiento Quinta Republica (bos. Pokret za petu republiku) je politička partija u Venecueli koju je u julu 1997. osnovao tadašnji predsjednik te države Hugo Chávez. To je bila stranka lijevog krila, socijalistička partija Venecuele. Stranka je osnovana slijedeći nacionalni kongres Bolivarskog pokreta 200 sa ciljem da podrži kandidaturu Huga Chaveza na predsjedničkim izborima održanim 1998. godine. Naziv "Peta republika" se odnosi na činjenicu da je 1997. godine Venecuela bila četvrta republika u cjelokupnoj historiji Venecuele, a ovaj pokret je imao za cilj da ponovo uspostavi republiku kroz ustavnu skupštinu. Poslije izborne pobjede Huga Chaveza 1998. godine, to se dogodilo 1999. godine, što je dovelo do stvaranja Ustava Venecuele iz 1999. godine.
Na parlamentarnim izborima 30. jula 2000. godine, stranka je osvojila 91 od ukupno 165 mjesta u Narodnoj skupštini. Istog dana Hugo Čavez je izabran za predsjednika na predsjedničkim izborima sa 59,5% glasova. Na parlamentarnim izborima 4. decembra 2005. godine, stranka je osvojila 114 od ukupno 167 mjesta, a partije saveznika osvojile su preostala mjesta. Opozicione stranke su se neočekivano povukle nekoliko dana prije dana izbora, a izlaznost je iznosila samo 25% od ukupnog biračkog tijela.
18. decembra. 2006., Hugo Chávez objavljuje planove o raspuštanju ove partije, u nadi da će ostale 23 stranke, koje podržavaju njegovu vladu, zajedno osnovati predloženu Ujedinjenu socijalističku partiju Venecuele (PSUV). Dana 20. oktobra 2007. godine Pokret za petu republiku se ujedinjuje sa Ujedinjenom socijalističkom partijom Venecuele, čime i zvanično prestaje sa svojim djelovanjem pod imenom Pokret za petu republiku. Stranka je bila predana ciljevima Bolivarske revolucije i tvrdila je da je politički glas siromašnih u Venecueli.
NGC 3813
NGC 3813 (također poznat kao MCG 6-26-19, PGC 36266 i UGC 6651) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 67 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,00 (39 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zaliv
desno|250p|mini|Zaljev Zaliv je geografski pojam koji označava vodenu površinu koja prodire u kopno i njime je okružena sa tri strane. Veličina zaliva može biti od više metara, pa do više stotina kilometara širine ili pružanja u kopno, a u njemu mogu biti otoci, otočne grupe, poluotoci, otočići ili hridi.
Porijeklo zaliva može biti promjena nivoa mora ili jezera, kretanje kontinentalnih ploča, spuštanje glečera, utonuće estuarija. Zalivi koji su nastali kao posljedica otapanja i spuštanja glečera prema moru nazivaju se fjordovi. Neki od poznatijih svjetskih zaliva su Perzijski zaliv i Meksički zaliv.
NGC 2369
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Perzijski zaliv
mini|desno|300px|Karta perzijskog zaliva Perzijski zaliv je zaliv Indijskog okeana između Irana (Perzije) na sjeveroistoku i Arapskog poluostrva na jugozapadu. Hormuškim moreuzom povezan je s Omanskim zalivom na jugoistoku. U zaliv se na krajnjem sjeverozapadu ulijeva rijeka Shatt al-Arab koja nastaje spajanjem Eufrata i Tigrisa. Perzijski zaliv ima površinu od oko 233.000 km2. Dubina mora kreće se oko 50 m, s najvećom dubinom od 90 m. U zalivu i obalnim područjima nalaze se brojna naftna nalazišta, zbog čega ima izvanrednu geostratešku važnost.
Geografija
Perzijski zaliv odnosno unutrašnje more koje zaliv formira, zauzima površinu od 251.000 km2. Sjeverozapadna granica zaliva je ograničena deltom rijeke Šat el Arab koja prikuplja vode rijeka Eufrat i Tigris. Dužina zaliva je 989 kilometara. Iran zauzima većinu sjeverne obale dok većina južne obale pripada Saudijskoj Arabiji. Perzijski zaliv je na najužoj strani širok svega oko 56 km. Zaliv je relativno plitak sa maksimalnom dubinom od 90 metara i prosječnom dubinom od 50 metara.'' Perzijski zaliv UNGEGN.
Papa Eutihijan
Njegov originalni epitaf, pronađen je u Kalikstovim katakombama, ali se gotovo ništa više ne zna o njemu. Pripisuje mu se, da je dozvolio blagoslov grobova i da je lično pokopao 324 mučenika, ali nije tačno poznato. Spomendan mu je 8. decembra.
Vlahinja (Bileća)
Vlahinja je naseljeno mjesto u općini Bileća, Bosna i Hercegovina.
Božanstvena komedija
Dante ju je prvo sarkastično nazvao komedija (zbog tada jedinih poznatih pravaca književnosti: komedija i tragedija) dok je pridjev božanstvena dodat 1555. u štampanom izdanju humaniste Lodovico Dolcea. Inicijator za dodavanje ovog pridjeva bio je Giovanni Boccaccio koji je u tom izdanju dodao i svoj tekst U slavu Dantu. Božanstvena komedija je prevedana na više od 100 jezika. Interesantno je da je prvi prijevod na njemački jezik napravio kralj Ivan Saksonski pod pseudonimom Philaletes (1801.-1873.). Prvo izdanje, još pod nazivom La Comedia, štampano je 1472. u Folignu.
Struktura
Božanstvena komedija se sastoji od 14 000 stihova. Svaki dio knjige, Pakao, Čistilište i Raj, imaju po 33 pjevanja (itl. canti). Uvodno pjevanje se obično pridodaje prvom dijelu, pa se može reći da Pakao čine 34 pjevanja. Ukupno je 100 pjevanja. Broj 3 dominira djelom, u pjevanjima i samim stihovima, što simbolizira Sveto Trojstvo, dok se broj 100 smatra savršenim brojem. Šema rime je aba, bsb, cdc... a svaki stih ima jedanest slogova (hendekasilabic). Sva tri dijela završavaju istom riječi: stelle, zvijezde.
Iako je Boccaccio naglašavao božansko nadahnuće Dantea, savremeni kritičari su u pogledu ovog djela podijeljeni. Dok ga jedni smatraju duhovno inspiriranim i procrkveno orijentisanim, drugi u ovom djelu vide parodiju na crkveni pogled. Jedan od najvećih oslonaca ove teorije je to što Dante u devetom krugu pakla sreće i bivše Pape. Neki drugi kritičari bez osnova u ovom djelu vide konfrontaciju dvije kulture: krišćanske i islamske. Iako je moguće da je Dante u to doba bio u kontaktu sa tada nadolazećom islamskom kulturom, u djelu nedostaju osnove za ovakvu teoriju.
Ep je pisan u prvom licu (ja forma) i predstavlja Danteovo putovanje kroz krugove zagrobnog svijeta. Putovanje počinje na Veliki petak i traje do srijede nakon Uskrsa u proljeće 1300. Na putovanju Dante ima dva vodiča: velikog antičkog pjesnika Vergilijea kroz Pakao i Čistilište i svoju idealnu ženu Beatrice kroz Raj.
Pakao
mini|130px|[[Gustave Doréova ilustracija scene Pakla (1861–1868). Prijevoz duša u pakao]] Djelo počinje spjevom Pakao, noć prije Velikog Petka 1300. godine. Dante je tada bio "na polovini životnog puta" (prema Biblijskom životnom vijeku, Psalm 90:10), to jeste imao je 35 godina. Putovanje počinje kada ga Vergilije zatiče u tamnoj šumi, alegorično na rubu samoubistva, okruženog sa tri zvijeri: lavom, leopardom i vučicom kojim ne može pobjeći u svojoj nemogućnosti da nađe pravi put. Dok ga pjesnik spašava iz ove situacije, vodi ga na putovanje podzemljem. U paklu se nalazi devet krugova podjeljenih u tri dijela, Gornji pakao (prvih 5 krugova) gdje su smješteni griješnici zbog pretjeranog uživanja, 6 i 7 krug u kojem su nasilnici, i 8 i 9 u kojem su pakosnici. Ova tri tipa grijeha su predstavljani simbolično kroz zvijeri koje na početku napadaju Dantea.
Alegorično, pakao predstavlja kršćansku dušu koja vidi grijeh onakvim kakav zaista jeste.
Čistilište
mini|lijevo|130px|Danteov ulazak u čistilište, naslikao Agnolo Bronzino, oko 1530. Nakon Pakla, Vergilije i Dante odlaze na Planinu Čistilišta koja se nalazi na kraju svijeta (u Danteovo vrijeme vjerovalo se da se pakao nalazi ispod Jeruzalema, dok se za čistilište smatralo da je na planini na ostrvu koje je nastalo sotoninim padom pod zemlju, kako je nastao i pakao). U čistilište stižu na Uskrs, u nedjelju. Značajno je da u čistilištu Dante objašnjava sferni oblik zemlje kakav je bio poznat u srednjem vijeku. Razgovara o poziciji sunca i razlikama u vremenskim zonama. Po Danteovim riječima, sunce zalazi u Jeruzalemu, ponoć je na rijeci Gang, a sunce izlazi u čistilištu.
Alegorično, čistilište predstavlja kršćanski život.
Raj
mini|130px|Dante i Beatrice razgovaraju sa Pikardom i grofom Sicilije, fresku uradio [[Philipp Veit, Paradiso, Canto 3]] U raju, Dante za vodiča ima Beatrice, koja mu pokazuje devet krugova raja, koji su istovremeno koncentrični i sferični. Dante priznaje da je vizija raja ograničena za njegove ljudske oči. Duša koja dođe u raj ostane u onom krugu koji joj odgovara, zavisno od mogućnosti duše da za svog ljudskog života voli Boga. Prema tome sve duše doživljavaju Boga, ali neke su spiritualno razvijenije, pa postoji hijerarhija i u raju. Hijerahiju određuje mogućnost duše da doživi Boga kao vrhovno biće iznad svi ostalih stvari. Međutim, po Danteovoj šemi sve duše u raju su uvijek u kontaktu s Bogom, samo na različitom nivou. raj je podijeljen na četiri vrline srca i teološke vrline.
Božanstvena komedija i njen utjecaj na umjetnost
mini|90px|lijevo| [[Auguste Rodin|Rodinova skulptura "poljubac"]] Ovo djelo predstavlja inspiraciju za mnoge umjetnike kroz zadnjih sedam stoljeća. U muzici, Franz Liszt je napisao nekoliko svojih djela na bazi ove knjige, a utjecaj je primijetan i kod nekih drugih muzičara. U vajarstvu Auguste Rodin je postao poznat po djelima koja prikazuju scene Danteovog epa. Utjecaj Pakla prisutan je i u mnogim videoigrama, filmu i slično. Najveći utjecaj imalo je na književnost. Po samom objavljivanju djela priznato je kao remek dijelo, a ona u periodu renesanse potpuno je ignorisano, iako postoji nekoliko izuzetaka. William Blake je ponovo otkrio ovo djelo, citirajući neke od njegovih stihova i time uticao na brojne engleske pisce 19. vijeka. Nakon toga djelo je prevođeno i na mnoge druge jezike, a poznat je i Puškinov prijevod nekoliko Danteovih tripleta na ruski.
IC 520
IC 520 (također poznat kao IRAS 08483+7340, MCG 12-9-26, PGC 24970 i UGC 4630) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 160 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,50 (70 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 29. augusta 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6789
NGC 6789 (također poznat kao MCG 11-23-1, PGC 63000 i UGC 11425) je nepravilna galaksija i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 30. augusta 1883. godine.
Kapsida
mini|desno|250px|Prikaz [[citomegalovirusa]] Kapsida – (rijetko kapsid) – je proteinski omotač virusa. Građen je od nekoliko oligomernih strukturnih podjedinica proteina, zvanih protomere. Uočljive 3-dimenzijske morfološke podjedinice, koje mogu ili ne mogu odgovarati pojedinačnim proteinima, zovu se kapsomere. Kapsida zatvara genetički materijal virusa.
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine - Sjever
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine - Sjever je nogometno regionalno ligaško takmičenje trećeg stepena u Bosni i Hercegovini. Takmičenje obuhvata klubove iz Posavskog i Tuzlanskog kantona. Organizator takmičenja je Nogometni savez Federacije Bosne i Hercegovine.
Struktura
Druga liga FBiH - Sjever se sastoji od 16 klubova. Prvoplasirani tim na kraju sezone igra baraž za ulazak u viši rang takmičenja - Prvu ligu FBiH. Dvije posljednje ekipe na kraju sezone napuštaju drugu ligu, a mjenjaju ih prvoplasirani iz kantonalnih liga Posavskog i Tuzlanskog kantona.
Kapsida
Kapside se svrstavaju prema njihovoj strukturi. Većina ih ima kapside sa ili spiralne ili heliksnom strukturom. Neki virusi, kao što su bakteriofagi, imaju mnogo kompliciraniju strukturu, zbog ograničenja elastičnosti i elektrostatike. Ikosaedarni oblik, koji ima 20 ekvilateralnih trougaonih strana, približno je sferan, dok je heliksni oblik cilindričan. Strane kapsida se mogu sastojati od jednog ili više proteina. Naprimjer, kapsoidni virus bolesti slinavke i šapa ima strane koje se sastoje od tri proteina: VP1–3.
Kada jednom virus zarazi ćeliju i počne se replicirati, nove kapsulirane podjedinice se sintetiziraju prema genetičkoj informaciji virusa, korištenjem mehanizama bakterijske biosinteze proteina. Tokom procesa montaže, ulazna podjedinica je sastavljena u jednom tjemenu proteinskog omotača. Kroz ovaj ulaz, transportira se virusna DNK ili RNK u proteinski omotač – kapsidu.
Za kategorizaciju virusa u porodice, koriste se strukturne analize arhitekture glavnih kapsidnih proteina (MCP). Naprimjer, bakteriofag PRD1, virus Paramecium bursaria i alge Chlorella te sisarski adenovirusi se nalaze u istoj porodici.
Ikosahedarski
mini|250px|Ikosahedralna kapsida jednog [[Adenoviridae|adenovirusa]] Iako je ikosahedarska struktura vrlo česta među virusima, postoje razlike u njenoj veličini i male varijacije između viriona. S obzirom na asimetričane podjedinice na trouglastom licu ikosaedara, po tri podjedinice po svakom licu 60 podjedinica, mogu biti postavljeni na ekvivalentan način. Većina virusa, zbog svoje veličine, imaju više od 60 podjedinica. Te varijacije su klasificirana na temelju načela kvazi-ekvivalencije, koju su predložili Donald Caspar i Aaron Klug. Smatra se da je ikosahedarska struktura konstruirana od 12 pentametra. Broj monomera je fiksan, a broj heksamera može varirati. Ove ljuske mogu biti izgrađene od pentametra i heksamera, smanjenjem broja T (triangulacija) na neekvivalentnim lokacijama podjedinica, T-brojem kojim se donose određene cjelobrojne vrijednosti 1, 3, 4, 7, 12, 13,...(T = h2 + k2 + hk, sa h, k = ne-negativni cijeli brojevi). Ljuske uvijek sadrže 12 pentamera plus 10 (T-1) heksamera. Ova klasifikacija se također može primijeniti i na glavninu poznatih virusa, uz izuzuzetke koji uključuju rotaviruse, kod kojih tačkaste mutacije remete simetriju.
Izduženi
Ove kapside su ikosaedarski izdužene, duž petostruke osi i uobičajenog aranžmana glave bakteriofaga. Takva struktura sastoji se od cilindra s kapom na oba kraja. Cilindar se sastoji od 10 trouglova. Broj Q, koji može biti bilo koji pozitivni cijeli broj, određuje broj trouglova, sastavljenih od asimetričnih podjedinica, koje čine 10 trouglova cilindra. Kape su klasificirane po broju T.
Spiralni – Helikoidni
mini|left|250px|3D model helikoidne kapsidne strukture virusa Mnogi štapičasti i nitasti (filamentni) biljni virusi imaju kapside sa uvojitom simetrijom. Ovakve strukture se mogu opisati kao set n 1-D molekulskih navoja koji su povezani jenom n-osnom simetrijom. Heliksna transformacija je klasificirana u dvije kategorije: jednodimenzijske i dvodimenzijske heliksne sisteme. Stvaranje cijelih spiralni struktura oslanja se na skup translacijskih i rotacijskih matrica koje su kodirane u banci podataka za bjelančevine. Spiralna simetrija je data formulom: μ = broj strukturnih jedinica po prijelazu iz spirale, ρ = aksijalni uspon po jedinici, a P = uspon spirale. Za srukturu se kaže da je otvorena, s obzirom na obilježje da bilo koji volumen može da se zatvori promjenom dužine spirale. Najupoznatiji spiralni virus mozaika duhana, koji je jednostruki molekulski (+) lanac RNK. Svaki sloj proteina u unutrašnjosti zavojnice veže tri nukleotida RNK genoma. Virus gripe A razlikuje se po tome što se sastoji od više ribonukloproteina, virusnih NP proteina organiziranih u RNK spiralnu strukturu. Veličina je također drugačija, jer virus mozaika duhana ima 16,33 proteinskih podjedinica po spirali.
Broj triangulacija
gdje h \ge k, h i k = distance između sukcesivnih pentagona na virusnoj površini za svaku os (vidi sliku). Veći T-broj više heksagona je prikazan u odnosu na pentagone.