cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Velika glad u Irskoj
mini|Spomenik napravljen u sjećanje na ovaj period Velika glad jest period u Irskoj između 1845. i 1852. kada je krompirova plijesan prouzrokovala uništenje i nestašicu krompira, koji je u to vrijeme bio osnovna životna namirnica za većinu stanovnika Irske. Istovremeno je milion izglanjelih seljaka bilo napadnuto od epidemije tifusa, koja se pojavila između 1846. i 1847. i ubila otprilike 350.000 stanovnika. Seljaci, koji nisu mogli platiti najamninu veleposjednicima, tjerani su sa zemlje. U ovom periodu emigriralo je dva miliona Iraca, uglavnom u SAD i Australiju.
Tim Berners-Lee
Berners-Lee je direktor World Wide Web Consortiuma (W3C), koji nadgleda nastavak razvoja Weba. Također je osnivač World Wide Web Foundation i viši istraživač Laboratorije za računarstvo i umjetnu inteligenciju (CSAIL) na univerzitetu MIT-u. Direktor Web Science Research Initiative (WSRI), i član savjetodavnog odbora MIT Center for Collective Intelligence. Godine 2011, prozvan je članom odbora povjerenika u Ford Foundation.
Kraljica Elizabeta II ga je 2004. godine odlikovala ordenom Reda Britanskog carstva zbog njegovog pionirskog rada. U aprilu 2009, izabran je u stranog pomoćnika Američke nacionalne akademije nauka. Imenovan je u Time magazinu u spisku 100 najvažnijih ljudi 20. vijeka, Berners-Lee je primio dosta nagrada zbog njegovih izuma. Počastvovan je kao "Izumitelj World Wide Weba" tokom ceremonije Ljetnih olimpijskih igara 2012, u kojoj se pojavio lično, radeći sa originalnim NeXT računarom na Olimpijskom stadionu u Londonu. Napisao je na Twitteru "This is for everyone", što je odmah ispisano u LCD svjetlima prikačenim na stolice od 80.000 ljudi u publici.
Premier League 2008/2009.
Premijer liga Engleske 2008/2009. je bila sedamnaesta sezona Premijer lige kao najvišeg ranga u engleskom nogometu. Pobjednik ove sezone je bio Manchester United. Bila je to jedanaesta titula tima sa Old Trafforda. Na dugom mjestu je bio Liverpool sa četiri boda zaostatka. Iz lige su ispali Newcastle United, Middlesbrough i West Bromwich Albion.
Najbolji strijelac je bio Nicolas Anelka sa 19 postignutih golova, dok je najbolji asistenti su bili Frank Lampard i Robin van Persie sa 10 asistencija. Za najboljeg menadžera sezone je izabran Alex Ferguson, a za najboljeg igrača sezone je izabran Nemanja Vidić.
Klubovi
Ukupno 20 timova je učestvovalo u Premijer ligi 2008/2009. uključujući 17 ekipa iz prethodne sezone Premijer lige, te tri kluba iz prethodne sezone Championshipa.
Hasanaginica
mini|desno|250px|Prvo štampano izdanje Hasanagice iz 1774. Hasanaginica je bosanska i bošnjačka usmena balada, koja je nastala između 1646. i 1649. u okrilju begovske bošnjačke porodice iz Imotske krajine, koja je tada bila dio Bosanskog pašaluka, i vjerovatno se prepričavala s koljena na koljeno po Imotskom i okolini dok je od zaborava nije otrgnuo italijanski putopisac i etnograf Alberto Fortis 1774, nazivajući je "morlačkom baladom" (morlačka = ilirska).
Prvi put je objavljena u njegovoj knjizi Put po Dalmaciji u Veneciji. Od tog trenutka počeli su se nizati prijevodi ove pjesme na raznim jezicima svijeta. Veliki umovi toga vremena, kao Johann Wolfgang Goethe (1775), Walter Scott (1798), A. S. Puškin (1835), Adam Mickiewicz (1841), samo su neki velikani književnosti koji su prevodili Hasanaginicu. Za nju se s pravom može reći da je jedna od najljepših i najzadivljujućih balada koja je ikad nastala.
Hasanaginica je služila i kao predložak za prvu bošnjačku operu, a premijerno je izvedena u Sarajevu 2000. Libreto je napisao Nijaz Alispahić, kompoziciju Asim Horozić, režiju je potpisao Sulejman Kupusović, a u naslovnoj ulozi nastupila je primadona Sarajevske opere Amila Bakšić.
Pozadina i stvarni likovi
Ova balada nastala je u Imotskoj krajini, na mjestu odakle se u daljini naziru sjeverni visovi planine Biokovo (1762 m). Radnja se dešava u Vrdolu (današnjem Zagvozdu) i Župi, gdje je Hasan-aga Arapović imao velika imanja. Temelji Hasan-agine kule postoje i danas, kao i mjesto gdje je Hasanagica sahranjena. Njen mezar leži u blizini ruševina kule, kraj tri bunara odakle je zahvatala vodu.
Povrede koje se spominju u baladi Hasan-aga je zadobio u borbi s kršćanskim odmetnicima (1645-1669). Dok je ležao ranjen, njegova žena Fatima Arapović (rođ. Pintorović) nije ga nijednom posjetila, "od stida", kako navodi pjesma. To je bilo u jednom jako patrijarhalnom vremenu, kad se smatralo da je ženino mjesto u kući sa djecom. Međutim, Hasan-aga se naljutio i poslao ženi poruku da ga ne čeka na dvoru te da se vrati svojoj majci u Klis. Ona ga ipak čeka i nada se da će se predomisliti, no on je po dolasku tjera sa dvora.
Hasanaginica je tada već psihički slomljena žena koja pati za svojom djecom. Zaustavila je svatove kraj dvora da vidi djecu i oprosti se od njih. Tada se primjećuje Hasan-agina surovost kad doziva djecu, "sirotice svoje, koje majka neće ni da pogleda".
Uput se je s dušom rastavila Od žalosti gledajuć sirote!
Teško je znati šta se od ovoga stvarno desilo, možda sve, a možda samo poneki fragmenti. Ipak, zna se da su sljedeće osobe stvarno postojale: Također postoje ostaci Hasan-aginih dvora i kule, kao i Fatimin mezar u blizini.
Konjunkcija sudova
Konjunkcija sudova je složeni sud koji dobijemo kada primijenimo operaciju konjunkcije nad njenim operandima u oznaci:
Hasanaginica
Pozadina i stvarni likovi
Bosanskohercegovački književnik Alija Isaković iznio je zanimljivu konstataciju, napola u šali, da je baladu mogla napisati i sama Hasanaginica nemajući kome drugom ispričati svoju bol i patnju za djecom. Ni ta se mogućnost ne bi trebala isključiti.
Konjunkcija sudova
P&Q ili PQ
Hasanaginica
Tekst Hasanaginice
Tekst na Wikizvoru
Konjunkcija sudova
Matematički rečeno konjunkcija (odvojeno se čita n i j) je logička operacija koja je tačna ako i samo ako su njena oba operanda tačna.
Umjesto veznika i, konjunkciju možemo prevesti i pomoću veznika: a, ali, već...
Istinite vrijednosti
Kod tablica istinitosti imamo dva suda i prema tome četiri mogućnosti. Evo i tablice:
Ovo je binarna logička operacija. Iz definicije se vidi da konjunkcija nije uređen par i da za nju vrijedi zakon komutacije. P&Q = Q&P
Uz logičke funkcije negacije i disjunkcije, konjunkcija čini osnovni skup logičkih funkcija. Uz pomoć osnovnog skupa logičkih funkcija možemo predstaviti proizvoljnu, ma kako složenu logičku funkciju. Iako čine osnovni skup logičkih funkcija, taj skup nije minimalan. Tako naprimjer, minimalan skup logičkih funkcija čine konjunkcija i negacija, s obzirom da pomoću njih možemo prikazati proizvoljnu, ma kako složenu logičku funkciju.
Navedimo još nekoliko aksioma logičke algebre, koja su česta u rješavanju zadataka: x∧0=0 pravilo za konstantu nula x∧1=x pravilo za konstantu jedan x∧x∧....∧x=x pravilo idempotentnosti za konjunkciju x∧x'=0 pravilo konzistentnosti(x' označava negaciju) x∧y=y∧x pravilo komutativnosti x∧(y∧z)=(x∧y)∧z pravilo asocijativnosti
GJB4
Međuprostorni protein beta-4 (GJB4), znan i kao  koneksin 30.3 (Cx30.3) — jest protein koji je kod ljudi kodiran genom GJB4 sa hromosoma 1.
Slope
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Slope su imale 74 stanovnika.
GJB4
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 266 aminokiselina, a molekulska težina  30.419 Da.
Potočka zijalka
mini|desno|200px|Potočka zijalka, pogled na pećinu iz doline Potočka zijalka je pećina koja se nalazi u Sloveniji, Karavankama, na nadmorskoj visini od 1700 m, na jugozapadnom dijelu planine Olševe, nad Logarskom dolinom. Danas je značajan arheološki i paleontološki lokalitet iz paleolitskog perioda (aurignacijena). Pećina je dužine 110 m, a širine 40 m.
Arheološka iskopavanja
Srečko Brodar, slovenski paleontolog, vršio je arheološko istraživanje koje je počelo 1928. godine i trajalo 8 godina. U kulturnim slojevima je ustanovljeno 40 životinjskih vrsta, od kojih je bilo najviše ostataka pećinskog medvjeda, u ulaznom dijelu pećine otkriveno je više od 300 kamenih artefakata (uglavnom su prisutni rezači i strugači) i 51 koštani šiljak. Nalazi se čuvaju u Pokrajinskom muzeju u Celju.
Željko Lelek
Željko Lelek (9. februar 1961, Goražde) je ratni zločinac iz općine Višegrad.
Prije rata u Bosni i Hercegovini Željko Lelek je bio zaposlen kao policajac u MUP Višegrad. Vrhovni sud BiH ga tereti za brojne slučajeve silovanja, ubistava i progona nesrpskog stanovništva na području višegradske općine. Među zlodjelima za koje se tereti mogu se izdvojiti ubistvo pet žena i šest mjeseci stare bebe na mostu Mehmed-paše Sokolovića u Višegradu.
Lelek je uhapšen 5. maja 2006. godine. 23. maj|23. maja je osuđen na 13. godina zatvora od strane Vrhovnog suda Bosne i Hercegovine zbog zločina nad bošnjačkim stanovništvom višegradske općine.
NGC 164
NGC 164 (također poznat kao MCG 0-2-89 i PGC 2181) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Ribe. Prvo otkriće je napravio Albert Marth 3. augusta 1864. godine.
Klase proteinskih nabora
Klase proteinskih nabora su široke kategorije topologije tercijarne strukture proteina. Opisuju grupe proteina koje dijele slične proporcije aminokiselina i sekundarne structure. Svaka klasa sadrži višestruke, nezavisne proteinske natporodice (tj. nisu nužno međusobno evolucijski povezane ).
Općenito priznate klase
Četiri velike klase proteina koje se općenito slažu u dvije glavne baze podataka klasifikacije strukture (SCOP i CATH).
Svi-α proteini
Sve-α proteini su klasa strukturnih domena u kojima je sekundarna struktura sastavljena u potpunosti od α-heliksa, s mogućim izuzetkom nekoliko izolovanih β-listova na periferiji.
Uobičajeni primjeri uključuju bromodomen, globinski i homeodomeodiomenski nabor.
Svi-β protein
Svi β proteini su klasa strukturnih domena u kojima se sekundarna struktura sastoji u potpunosti od β-listova, s mogućim izuzetkom nekoliko izolovanih α-heliksa na periferiji.
Uobičajeni primjeri uključuju domen SH3, beta-propelerski domen, imunoglobulinski nabor i B3 DNK-vezujući domen.
α+β proteini
α+β proteini su klasa strukturnih domena u kojima se sekundarna struktura sastoji od α-heliksa i β-lanaca koji se javljaju odvojeno duž kičme. β-lanci su stoga uglavnom "antiparalelni".
α/β proteini
α/β proteini su klasa strukturnih domena u kojima se sekundarna struktura sastoji od naizmjeničnih α-heliksa i β-lanaca duž kičmi. β-lanci su stoga uglavnom paralelni.
Uobičajeni primjeri uključuju flavodoksinski nabor, TIM barel i proteine bogate leucinom koji se ponavljaju (LRR) kao što je inhibitor ribonukleaze.
Membranski proteini
Membranski proteini stupaju u interakciju sa biološkom membranom, tako što se ubacuju u njih ili su vezani preko kovalentno vezanog lipida. Oni su jedan od uobičajenih tipova proteina zajedno sa rastvorljivim globulastim proteinima, fibroznim proteinima i poremećenim proteinima. They are targets of over 50% of all modern medicinal drugs. Procjenjuje se da 20–30% svih gena u većini genoma kodira membranske proteine.
Unutrašnje poremećeni proteini
Unutrašnje poremećeni protein nedostaje fiksna ili uređena trodimenzijska struktura. IDP pokrivaju spektar stanja od potpuno nestrukturiranih do djelimično strukturiranih i uključuju nasumični namotaj, (pre-)rastvorene globule i velike multi-domenske protein, povezane fleksibilnim linkerima. Oni čine jedan od glavnih tipova proteina (pored globulastih, vlaknastih i membranskih proteina).
Upredenozavojnički proteini
Upredenozavojnički proteini formiraju duga, netopiva vlakna uključena u vanćelijski matriks. Postoji mnogo članova skleroproteinske natporodice uključujući keratin, kolagen, elastin i fibrin. Uloge takvih proteina uključuju zaštitu i podršku, formiranje vezivnog tkiva, tetive, koštani matriks i mišićna vlakna.
Mali proteini
Mali proteini tipski imaju tercijarnu strukturu koju održavaju disulfidni mostovi (cisteinom bogati proteini), metalni ligandi (proteini koji vezuju metal) i ili kofaktori kao što je hem.
Dizajnirani proteini
Brojne proteinske strukture su rezultat racionalnog dizajna i ne postoje u prirodi. Proteini se mogu dizajnirati od nule (de novo dizajn) ili izradom proračunatih varijacija poznate strukture proteina i njegove sekvence (poznato kao redizajn proteina). Racionalni pristupi dizajnu proteina predviđaju sekvence proteina koje će se savijati u specifične strukture. Ove predviđene sekvence se zatim mogu eksperimentalno potvrditi metodima kao što su sinteza peptida, lokusno usmjerena mutageneza ili vještačka sinteza gena.
Saz
mini|250p Saz ( sāz)  je drevni muzički instrument iz grupe tambura porijeklom iz Irana. Na teritoriji Bosne i Hercegovine pojavljuje se u 15. vijeku dolaskom Osmanlija. Saz ima najčešće šest žica, međutim, broj žica može biti i veći - osam, dvanaest, pa čak i više, ovisno o volji graditelja ili interpretatora. Saz i šargija su bili prošireni po urbanim sredinama Bosne i Hercegovine. Često se saz poistovjećuje sa šargijom, a ustvari radi se o dva različita instrumenta. Šargija ima kratku dršku, a saz dužu dršku. Međutim, to nije najvažnija niti presudna razlika između njih. Glavna razlika je u perdetima - pragovima, koji su drugačije postavljeni kod saza nego kod šargije. Zbog toga su i tonovi koji se poslije dobijaju drugačiji. Sazevi su ukrašavani srebrom, tako što su se vezli ornamenti srebrenom žicom i kitili biserima. Ukrašeni sazevi su se u bosanskohercegovačkim narodnim pjesmama nazivali "sedefli tambura", "biserli tambura", "tamburica bisernica" i "bisernica".
FK Velež Mostar
Fudbalski klub Velež Mostar je nogometni klub iz Mostara, Bosna i Hercegovina. Osnovan je 1922. godine. Bio je član Premijer lige BiH u njenoj prvoj sezoni (2000/01). Dvostruki je osvajač Kupa Maršala Tita. Nadimak kluba glasi "Rođeni", a tradicionalna boja je crvena. Domaće utakmice igra na stadionu "Rođeni" u Mostaru.
Historija
Historija fudbalskog kluba Velež počinje 26. juna 1922.
Sama inicijativa potekla je od Gojka Vukovića, revolucionara i uglednog građanina Mostara koji je u tom periodu uživao veliki autoritet, ne samo među radnicima nego i kod ostalih građana. Tako su u ljeto 1922. godine na poljani kod Sjevernog logora, u zakazano vrijeme, okupljenim radnicima i đacima mahom Učiteljske škole pročitana prva Pravila kluba kao i imena predviđenih rukovodilaca.
Osnivačka skupština novoformiranog Radničkog športskog društva održana je 26. juna 1922. godine te su istog dana vlastima na verifikaciju predata i Pravila kluba radi zakonom predviđenog odobrenja.
Kada se raspravljalo o imenu kluba, bilo je više prijedloga, ali kada je predloženo ime obližnje planine Velež, jednom od simbola Grada i Hercegovine, prisutni su se pogledali i nakon što je jedan od prisutnih glasno izrazio svoju saglasnost i ostali su prihvatili ime VELEŽ. Prvi dresovi bili su bijele i crne boje, a razlog za to bila je neimaština. U dresovima crvene boje fudbaleri Veleža zaigrali su tek 1925. godine, a u Mostar ih je iz Zagreba donio tadašnji član Uprave Vaso Pucarić.
Prvu Upravu kluba činili su Anđelko Vlaho (predsjednik), Ranko Slijepčević (potpredsjednik), Borivoje Janjoš (prvi sekretar), Ljubomir Basta (drugi sekretar), Rudolf Beltram (blagajnik), te članovi Nadzornog odbora Mihajlo Cvetković, Milan Pavić i Bogdan Tepšić, a prvi kapiten Kluba bio je Lazar Radić.
Nakon osnivanja i odobrenja klupskih pravila, Velež igra prijateljske utakmice. Startovao je sa ekipom: Marko Vučijak, Ljubo Zrimšek, Savo Turanjin, Mile Pavić, Lazar Radić, Milan Rajković, Bogdan Tepšić, Ranko Slijepčević, Branko Turanjanin, Savo Medan i jedan još nepoznat čovjek iz Srbije, koji je u Mostaru tražio posao.
U svojim prvim danima Velež je odmjeravao snage s lokalnim rivalima, ali i onima iz drugih gradova. Godine 1924. bio je finalist olimpijskog turnira u Mostaru. Već u sezoni 1934/35. ubrajao se među kvalitetnije bosanskohercegovačke klubove. Veležu je privremeno zabranjivan rad. Još okrutniju sudbinu doživio je 1940, kad su Veležova vrata bila zapečaćena. To se desilo poslije utakimce sa podgoričkom "Crnom Gorom", igrane na godišnjicu napada Njemačke na Poljsku, nakon čega su uslijedile demonstracije i uzvikivanje parola poput "Dolje fašizam!"
U martu 1945. Velež je, poslije gotovo petogodišnjeg prislinog mirovanja, obnovljen. Najprije se takmičio u Oblasno-podsaveznoj, zatim Republičkoj, Trećoj i Drugoj ligi, da bi napokon 1952. postao član Prve savezne lige. Premijera u toj eliti igrana je u Mostaru protiv Crvene zvezde, a u tom timu Veleža bili su Žarko Barbarić, Mensud Dilberović, Dane Prajo, Anton Bolfek, Hamdija Ćemalović, Vlado Slišković, Muhamed Mujić, Hasan Momić, Haldun Leo Hrvić i Slavko Hudarin. Velež se u prvoligaše vratio u sezoni 1955/56. i ostaje u ovoj konkurenciji sve do raspada Jugoslavije. Igrao je sve do takmičarske 1991/92. da bi ratom 1992. okončao takmičenje. Najveće uspjehe u prvenstvu države ostvario je u sezonama 1972/73, 1973/74. i 1987/88, kad je na kraju sezone osvajao drugo mjesto. Titula prvaka bila mu je najbliža 1973/74, ali od nje ga je odvojila samo gol-razlika. Na kraju jesenjeg dijela prvenstva 1987/88. bio je na prvom mjestu.
U Veležu je stasao veliki broj državnih reprezentativaca, članova svih selekcija. U državnoj reprezentaciji igrali su: Enver Marić, Boro Primorac, Džemal Hadžiabdić, Blaž Slišković, Vladimir Matijević, Ivica Barbarić, Sead Kajtaz, Muhamed Mujić, Duško Bajević, Franjo Vladić, Vahid Halihodžić, Predrag Jurić, Semir Tuce i Meho Kodro.
U kupu, do finala
Velež je četiri puta bio finalist Kupa Jugoslavije. Dva puta su osvojili veliki srebreni trofej što je i najveći uspjeh jednog bosanskohercegovačkog tima u tom takmičenju. Do prvog su stigli 1981, kad su sa trenerom Miloša Milutinovića trofej izborili: Enver Marić (kapiten), Avdo Kalajdžić, Aleksandar Micić, Dubravko Ledić, Vladimir Matijević, Veselin Đurasović, Dragan Okuka, Blaž Slišković, Vahid Halilhodžić, Adnan Međedović, Vladimir Skočajić i rezerve Momčilo Vukoje i Mirsad Mulahasanović.
U finalu je pobijeđen Željezničar rezultatom 3:2. Trebalo je proći pet godina da "veležovci" po drugi osvoje Kup 1986. godine u sastavu: Vukašin Petranović, Draženko Prskalo, Goran Jurić, Nenad Bijedić, Vladimir Matijević (kapiten), Ismet Šišić, Sead Kajtaz, Vladimir Skočajić, Predrag Jurić, Anel Karabeg, Vladimir Gudelj i Semir Tuce. Njihov trener bio je Duško Bajević, a u finalu je savladan Dinamo Zagreb sa 3:1.
Velež je prvi put bio finalist kupa 1958. Akteri toga događaja bili su Zdravko Brkljačić, Mensud Dilberović, Meho Handžić, Zdravko Rodin, Nikola Benco, Kruno Radiljević (kapiten), Milan Maksimović, Franjo Džidić, Omer Oručević, Šefik Alajbegović i Milorad Lazović. Tada je ekipu vodio Radomir Čabrić, a protivnik je bila Crvena zvezda. Rezultat je bio 0:4 za Zvezdu.
Posljednje učešće Veleža u kupu bilo je 1989. Igrali su: Petranović, Mili Hadžiabdić, Ismet Šišić (Ahmed Gosto), Ivica Barbarić, Veselin Đurasović, Ibro Rahimić, Zijad Repak, Zdenko Jedvaj (Damir Čerkić), Predrag Jurić, Anel Karabeg i Semir Tuce (kapiten), a predvodio ih je Žarko Barbarić. Protivnik je bio beogradski Partizan, a rezultat 6:1.
Velež u Evropi
Ostat će upamćen i veliki dvoboj sa slavnom Borussijom Dortmund. Na prepunom Bijelom brijegu, pred više od 33.000 gledalaca, Velež je slavio 2:1, ali rezultat iz Dortmunda glasio je 2:0 u korist Borussije.
Velež je bio finalist Srednjoevropskog kupa 1975. i pobjednik Balkanskog kupa 1981. Učestvovao je i na Rapan kupu (1962. i 1963). Rođeni su imali i nekoliko uspješnih turneja po inozemstvu. To su, prije svih, one po Srednjoj i Južnoj Americi i Dalekom istoku i Australiji.
Nogometna škola
Godine 1989. u četvrtom pokušaju (finalisti i 1969, 1977, 1987) i juniori Veleža osvojili su Omladinski kup Jugoslavije. Pobjednički trofej bio je u rukama Nenada Džidića (kapiten), Siniše Spaića, Slavena Muse, Zvonimira Matkovića, Dražena Madunovića, Sanjina Pintula, Nikole Jokišića, Asmira Džafića, Nikole Juričića, Damira Vučića (Marina Pušića) i Darmina Begića, a njihov trener bio je Salem Halilhodžić.
Igrači
''Posljednja izmjena: 20. April 2021.''
(kap.)
Navijači
mini|150px|Logo navijačke grupe Mostarski Rođeni Navijači Veleža su poznati po svojoj vjernosti. Postoji nekoliko udruženja navijača Veleža, a najpoznatija su Red Army Mostar i Mostarski Rođeni.
Laboratorija za mlazni pogon
Laboratorija za mlazni pogon (engleski: Jet Propulsion Laboratory (JPL)) je istraživački i razvojni centar koji se finansira na državnom nivou. On je također NASA-in terenski centar lociran blizu područja doline San Gabriel, okruga Los Angeles, u Kaliforniji, Sjedinjene Američke Države. Postrojenje se nalazi u gradu La Canada Flintridge, blizu sjeverne granice Pasadene. JPL-om upravlja nedaleki Kalifornijski institut za tehnologiju (Caltech) za Nacionalnu aeronautičku i svemirsku administraciju - NASA. Osnovna zadaća laboratorije jeste konstruisanje i upravljanje robotičkim planetarnim letjelicama, ali ona također upravlja i letjelicama u Zemljinoj orbiti, kao i astronomskim misijama. Također je odgovorna za upravljanje NASA-inom "Deep Space" mrežom. Neki od trenutnih projekata su: Cassini-Huygens misija na Saturn, "Mars Exploration" roveri (Spirit (Duh) i Opportunity (Mogućnost)), zatim orbiter za istraživanje Marsa "Mars Reconnaissance Orbiter", i svemirski teleskop Spitzer.
JPL-ovo "Postrojenje za svemirske letove" i "Svemirski simulator od 25 stopa" su označeni kao Nacionalni spomenici.
Historija JPL-a (Jet Propulsion Laboratory) ima svoje tragove još unazad od 1936., kada su rađeni prvi eksperimenti sa raketama u mjestu Arroyo Seco. Eksperimenti se nastavljaju za potrebe armije.
JPL je učestvovao u uspješnom lansiranju prvog američkog satelita, Explorer 1, 1. februara, 1958.
Ova laboratorija je vodila interplanetarna istraživanja u okviru misija Mariner na Veneru, Mars, i Merkur.
Ovdje je stalno zaposleno blizu 5000 stručnjaka sa Caltech-a, i obično nekoliko hiljada ljudi koji su zaposleni u firmama-ugovaračima, mnogi od njih sa Univerziteta Južna Kalifornija. NASA ima ovdje svoju stalnu ispostavu, koji nadgledaju rad u JPL-a, u ime federalne vlade.
Osim posla za vladu, JPL učestvuje u konsultacijama za brojne filmove i televizijske emisije, dajući naučne savjete u svrhu tačnosti produkcije. Jedan od primjera je i serija Babylon 5.
Misije koje je djelimično finansirao JPL, su:
Sejdanovići
Sejdanovići su naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
Komini
Komini (lat. Municipium S) je lokalitet koji je bio rimski grad u doba Antike u unutrašnjosti Dalmacije.
Podignut je na tersi iznad leve obale Vezišnice, danas Komini kod Pljevalja. Postao je municipijum sredinom 2. vijeka. Ahreološkim istraživanjima između 1967. i 1975. rukovodili su Dragoslav Srejović, Aleksandrina Cermanović Kuzmanović i Č. Marković.
Naziv
Naziv ovog antičkog mjesta je nepoznat. Zna se samo prvo slovo imena, pošto se ono kao skraćenica nalazi na nadgrobnim pločama, otud je nazvan „Municipijum S“.
Smatra se da je Municipijum S bio jedno od najznačajnijih municipalnih (općinskih) naselja u unutrašnjosti provincije Dalmacije, u čiji su sastav ulazile sve ilirske oblasti.
Nalazeći se na važnoj saobraćajnici kojom su se kretale rimske legije od Salone (Solin) prema unutrašnjosti, Municipijum S imao je važan strateški i ekonomski značaj. Bio je centar velike vojno-administrativne oblasti.
Nekropole
Otkrivene su i istražene dvije nekropole na ovom području.
Prva je bila na Belom bregu (nekropola I), a druga na zaravni prema Vezišnici (nekropola II). Na nekropoli I otkriveno je 385 grobova spaljenih pokojnika iz I i II vijeka. Sahranjivanje na nekropoli II objavljeno je od II do sredine IV vijeka.
Istraženo je 287 grobova duž aleje duge 130 metara, sa osam porodičnih grobnica i 15 pojedinačnih grobova sa nadgrobnim spomenicima. Netaknute su dvije grobnice, koje pripadaju Aureliji Maksimini i Pakoniji Montani. Građene su po uzoru na akvilejske porodične grobnice. Na periferiji nekropole II nalazili su se grobovi inhumiranih pokojnika, od kojih su neki sahranjeni sa konjima.
Pretpostavlja se da su to grobovi pripadnika nekog Barbarskog plemena (možda Sarmata), koji su u drugoj polovini IV vijeka kao rimski najamnici naseljeni u provinciji Dalmaciji.
Otkriven je i grob sa sarkofagom. Pokojnik je bio inhumiran.
Otkriven je veliki broj posuda, uglavnom od stakla. Jedinstveni nalaz pretstavlja staklena čaša s natpisom – dijatreta, za koju se pretpostavlja da je proizvod kelnskih radionica. Na osnovu natpisa zaključeno je da je na nekropoli II sahranjivano autohtono stanovništvno i doseljenici iz priobalnih gradova Dalmacije, posebno Rizinijuma.
Disjunkcija sudova
U logici i matematici, ILI je logički operator. Poznat je kao disjunkcija. Znaci za disjunkciju su \lor  ili  +. Disjunkcija vraća vrijednost tačno, uvijek kada je jedan ili više njegovih operanda tačno. Zato se ova operacija zove ILI operacija (na engleskom OR).
Elvis J. Kurtović
Elvis J. Kurtović je bosanskohercegovački tekstopisac, kompozitor, jedan od osnivača pokreta Novi primitivizam, te vođa i osnivač grupe Elvis J. Kurtović & His Meteors. Trenutno je glavni i odgovorni muzički urednik na Radio Sarajevu.
Disjunkcija sudova
Izraz A\lor Bje tačan ako izraz A ima vrijednost tačno izraz B ima vrijednost tačno izrazi A i B imaju vrijednost tačno
Elvis J. Kurtović
Biografija
Rođen je 1962. u sarajevskom naselju Koševo, gdje je i odrastao. Nakon završene osnovne škole, upisuje sarajevsku II. gimnaziju. Malo poznata činjenica je da je Elvis završio Građevinski fakultet u Sarajevu. Jedno vrijeme je to i skrivao od javnosti, jer kako sam kaže: "Djeca ne kupuju ploče obrazovanih ljudi, moraju misliti da sam ja neki narkoman, koji se drogira i pije alkohol, da misle da sam pravi roker i to, jer neće oni slušati nekog čovjeka koji je inženjer građevine (smijeh)". 80-tih godina zajedno sa Neletom Karajlićem, Dražen Ričlom "Zijom", Sejom Sexonom, Brankom Đurićem "Đurom", Borisom Šiberom i Zenitom Đozićem osniva kultni sarajevski pokret Novi primitivizam. Najpoznatiji projekti nastali iz ovog pokreta su Zabranjeno pušenje, Top lista nadrealista, Elvis J. Kurtović & His Meteors, Bombaj štampa, Plavi orkestar, Crvena jabuka itd. Pokret je koristio prvenstveno muzički izraz, ali je bio zastupljen i u obliku radijskih i TV-emisija.
Disjunkcija sudova
U gramatici ILI je rastavni veznik.
Elvis J. Kurtović
Nadimak
Kad je Mirko Srdić, tj. Elvis J. Kurtović napravio bend, u komšiluku je živio Jasmin Kurtović, veliki ljubitelj rokenrola. Kad se Jasmin oženio i dobio sina, odmah mu je dao ime Elvis, što su članovi benda odmah uzeli za zezanciju da mu je dao ime po legendarnom Elvisu Presleyu, tako da su svom bezimenom bendu dali ime "Elvis Jasmina Kurtović". Nakon toga Jasmin Kurtović ih je tužio i sud je zabranio upotrebu tog imena, međutim oni ga više nisu pisali kao Jasmina već su koristili slovo "J" (na Engleskom pogrešno izgovoreno "dži"), kako ne bi asociralo na komšiju Jasmina. Tako da je Mirko Srdić postao Elvis J Kurtović, ne samo po nadimku, već i po imidžu i popularnim zulufima koji su bili sastavni dio imidža Elvis Presleya, a i sarajevskog Elvisa. Nakon par godina Jasmin se preselio sa Koševa na novoizgrađenu Dobrinju, a Elvis J. Kurtović & njegovi Meteori postali su popularni širom zemlje.
Disjunkcija sudova
Pored disjunkcije postoji i ekskluzivna disjunkcija. Razlikujemo ih po tome što, kod ekskluzivne disjunkcije ako su obe vrijednosti tačne rješenje će biti netačno, dok će kod disjunkcije rešenje biti tačno.
Elvis J. Kurtović
Elvis J. Kurtović & His Meteors
1981. godine osnovao je bend pod nazivom Elvis J. Kurtović & His Meteors koji je bio rezultat kultnog sarajevskog pokreta Novi Primitivizam. Band je bio aktivan od 1984. do 1988. godine i u tom periodu izdali su 3 albuma.
Disjunkcija sudova
Obiljeležavanje
U matematici i logici, obilježava se sa \lor u elektronici, + i u programiranju, | ili or.
Elvis J. Kurtović
Solo album
2002. godine Elvis sa tadašnjim pjevačem Zabranjenog pušenja Marinom Gradcem snima solo album koji nikada zvanično nije izdat. Album je poznat pod nazivima “To sam ja" ili "Die neue bosnische kunst”, dok ga je Elvis nazvao "Za prijatelje i rodbinu". Najzanimljivije pjesme sa ovoga albuma su “U modi je biti šupak”, "Mala slatka rokerka", “Protestna pjesma” i druge.
Disjunkcija sudova
Definicija
Sud p ili q je disjunkcija (ili zbir) sudova P i Q i označava se sa P \lor Q
Elvis J. Kurtović
Saradnja sa Zabranjenim Pušenjem
Nakon rata u BiH, pomaže Seji Sexonu da obnovi ratom rastureno Zabranjeno pušenje, te sa njima snima dva albuma 1997. godine album "Fildžan viška", te 1999. godine "Agent tajne sile". Neke od najpoznatijih Elvisovih pjesama koje je napisao za Zabranjeno pušenje su: "Pupoljak", "Poso, kuća, birtija", "Možeš imat' moje tijelo" i mnoge druge.
Disjunkcija sudova
Definicija
Ona je tačna ako je jedan od sudova P i Q istinit, u protivnom (ako su oba neistinita) i disjunkcija je neistinita.
Elvis J. Kurtović
Top Lista Nadrealista
Tokom rata Elvis J. Kurtović u opkoljenom Sarajevu zajedno sa Sejom Sexonom, Borisom Šiberom, Zenitom Đozićem i ostalima, učestvuje u projektu ratne Top Liste Nadrealista. Snimili su oko 50 radijskih emisija i 5-6 televizijskih, jer kako sam kaže "više se nije moglo u tim uslovima".
Disjunkcija sudova
Definicija
Tablica istinitosti
Elvis J. Kurtović
Nadreality Show
Godine 2007. zajedno sa Zenitom Đozićem pravi emisiju sličnu Top Listi Nadrealista, međutim sada pod novim nazivom Nadreality show. Emisija je može se reći nastavak Top Liste Nadrealista koja se bavi poslijeratnom Bosnom i Hercegovinom i BiH u 21. stoljeću. Serija je postigla veoma dobru gledanost u regionu.
Disjunkcija sudova
Operacije nad bitima
Disjunkcija se često koristi za operacije nad bitima.
Elvis J. Kurtović
Elvis J. Kurtović Show
U periodu 2001-2002. imao je vlastiti šou na Federalnoj televiziji, u kojem je ugošćavao javne ličnosti iz Bosne i Hercegovine i regiona.
Mali mozak
Mali mozak (lat. cerebellum) je moždana regija koja ima važnu ulogu u kontroli pokreta. Može također biti uključen i u neke kognitivne funkcije, kao što su pažnja i jezik, te u reguliranju odgovora na strah i zadovoljstvo, ali njegove funkcije u vezi sa pokretom su najsolidnije utvrđene. Mali mozak ne inicira pokret, ali doprinosi koordinaciji, preciznosti i odgovarajućem tajmingu. Ulazne impulse dobija iz osjećajnog sistema kičmene moždine i iz drugih dijelova mozga i integrira ih za fino podešavanje motornih aktivnosti. Oštećenje cerebeluma proizvodi poremećaje vještinama motornih finesa, održavanje ravnoteže, držanja i motornog učenja.
Anatomski, mali mozak ima izgled posebne strukture, pričvršćene za dno mozga, ušuškane ispod moždanih hemisfera. Njegova kora (korteks) ima površinu koja je prekrivena fino raspoređenim paralelnim žljebovima, u prekidima, razliku od širokih nepravilnih vijuga kore velikog mozga. Ovi paralelni žljebove prikrivaju činjenicu da je korteks velikog mozga zapravo kontinuirani tanak sloj čvrstog tkiva izbrazdan u stilu harmonike. U okviru ovog tankog sloja je nekoliko vrsta neurona sa visoko redovnim aranžmanom, od kojih su najvažnije Purkinjeove ćelije i granulaste ćelije. Ovaj kompleks neuronske organizacija dovodi do mogućnosti signal za obradu masivan, ali gotovo sve svoje proizvodnje prolazi kroz niz malih duboko cerebelarnom jezgra leži u unutrašnjosti malog mozga. Razvijeno je nekoliko teorijskih modela koji pokušavaju objasnti kalibraciju senzormomotorne funkcije u smislu sinaptičke plastičnosti u malom mozgu. Većina njih proizlaze iz modela koga u formulirali neurolozi David Marr i James Albus, koji su, na osnovu posmatranja da svaka cerebelarna Purkinjeova ćelija prima dva drastično različita tipa ulaza: jedan tip se sastoji od hiljada slabih impulsa iz paralelnih vlakana, a drugi tip se ispoljava kao izuzetno jak ulaz iz jednog uzlaznog vlakna. Osnovni koncept ove teorije je da je paralelnih uzlazna (aferentna) vlakna služe kao "nastavni signal", koji izaziva dugotrajnu promjenu u snazi paralelnih ulaznih vlakana. Zapažanja dugoročne depresije ulaza paralelnih vlakana pružilila su podršku za teorije ovog tipa, ali njihovu valjanost još uvijek ostaje kontroverzna.
NGC 3376
NGC 3376 (također poznat kao MCG 1-28-7, PGC 32231 i UGC 5891) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 268 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 0,80 (62 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 19. februara 1863. godine.
Mali mozak
Struktura
mini|desno|Ljudski mozak sa malim mozgom obojenim [[ljubičasta|ljubičastom bojom]] Mali mozak se nalazi u potiljačnoj lobanjskoj jami, potpuno odvojen od donje ploče velikog mozga putem dvostruke moždane ovojnice dura mater cerebri. Ispod i sprijeda odvojen je od zadnjeg dijela ponsa četvrtom klijetkom, a od produžene moždine proširenjem subarahnoidalnog prostora velikom cisternom (cisterna magna).
NGC 3376
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mali mozak
Struktura
Na malom mozgu se razlikuju razvojni (stariji) i mlađi dio. Siva masa nalazi se na površini kao kora cortex cerebri. Bijela masa smještena je u unutrašnjosti kao medularno tijelo corpus modulare.
Sastoji se od neparnog središnjeg dijela koji se naziva vermis i dviju cerebelarnih hemisfera. Sa moždanim deblom je povezan sa cerebelarnim pedunkulima i to gornjim (brachium conjuctivum), srednjim (brachium pontis) i donjim (corpus restiforme).
Funkcijski se razlikuju tri dijela: vestibulocerebelum (povezuje mali mozak sa vestibularnim sistemom), spinocerebelum koji je bitan za hod i stajanje te šalje modulirajuće impulse u nucleus ruber te cerebrocerebelum kojemu cortex velikog mozga šalje informacije o planiranoj motoričkoj radnji koju on modulira.
Mali mozak služi za održavanje ravnoteže i orijentacije u prostoru, i upravlja tonusom muskulature. Mali mozak omogućuje pravilno, meko i svrhovito izvođenje kretnji.
Najbolje je razvijen kod onih sisara koje imaju izuzetne fizičke sposobnosti (trkači, plivači, letači).
Stomaž (Sežana)
Stomaž je naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stomaž je imao 36 stanovnika.
Matična ćelija
desno|mini|200px|Matične ćelije ljudskog embriona. Gore: nediferencirane kolonije. Dolje: Neuronska sestrinska ćelija desno|mini|200px|Dioba i diferencijacija matične ćelije desno|mini|200px|Izvor pluripotentne matične ćelije od embriona u razvoju desno|mini|200px|Dvije kolonije ljudskih embrionskih ćelija desno|mini|200px|Matična ćelija
Matična krvna ćelija je pluripotentna ćelija koštane srži koja ima ova osnovna svojstva: sposobnost samoobnavljanja, sposobnost diferencijacije i sposobnost proliferacije. Morfološki se ne može razlikovati od malih limfocita koštane srži. Ima ih stotinjak hiljada do nekoliko miliona. Dijele se približno svakih pet dana, ukupno 200 do 300 mitoza tokom života. No samoobnavljanje matične krvne ćelije je ograničeno, tako da i ona umire s vremenom. Matičnih ćelija u čovjekovom organizmu je dovoljno za više ljudskih života za sve krvne ćelije mijelopoeze i imunopoeze.
Od pluripotentne matične ćelije nastaju sve ćelije krvi: eritrociti, leukociti, trombociti i limfociti. Prvi korak matične ćelije prema određenoj vrsti krvnih ćelija je slučajan, dok je svaki drugi korak strogo usmjeren: mikrookružjem i faktorima rasta sve do konačne ciljne ćelije: eritrocita, leukocita, trombocita i limfocita.
Uloga
Razvoj na polju matične ćelije izraslo je iz istraživanja kanadskih naučnika Ernesta A. McCullocha i Jamesa E. Tilla iz 1960-ih. Postoje tri kategorije matičnih ćelija sisara: embrionske matične ćelije, koje potiču od blastociste, odrasle matične ćelije, koje se mogu naći u tkivu odraslih osoba, te u rebraste matične ćelije, koje se nalaze u kružnim rebrima. U embrionu u razvoju, matične ćelije se mogu diferencirati u sva specijalizovana embrionska tkiva. Kod odraslih organizama, matične ćelije djeluju kao sistem popravka za tijelo, nadopunjujuči specijalizirane ćelije.
Pošto se matične ćelije mogu uzgajati i transformirati u specijalizirane ćelije sa karakteristikama konzistentnim sa ćelijama raznih tkiva kao što su mišići i živci uz pomoč kulture ćelija, predložena je njihova upotreba u medicinske svrhe. Konkretno, embrionske kulture ćelija stvorene uz pomoć terapeutskog kloniranja i matične ćelije odraslih osoba iz koštane srži su obećavajući kandidati.
Karakteristike
Matična ćelija posjeduje ove karakteristike:
Valonija
Valonija (valonski: Walonreye; ) ili Valonska regija jest južna, frankofona regija Belgije i federalna jedinica čiji je glavni grad Namur. Službeni jezici su francuski i njemački. Regija ima oko 3.360.000 stanovnika, a površinski, s 16.844 km2, zauzima 55,18% države.
Matična ćelija
Karakteristike
Pod neograničenom potencijom se misli na potencijal diferenciranja (tj. na potencijal da se diferencira u različite tipove ćelija) matične ćelije. Totipotentne matične ćelije se stvaraju pri spajanju jajašca i spermatozoida.
Valonija
Administrativna podjela
Valonija se sastoji od 5 pokrajina, 20 arondismana i 262 općina. Pokrajine koje čine Valoniju su:
Matična ćelija
Karakteristike
Ove ćelije se mogu diferencirati u embrionske i izvanembrionske tipove ćelija. Pluripotentne matične ćelije su potomci totipotentnih ćelija koje se mogu diferencirati u ćelije sloja klica. Multipotentne matične ćelije mogu stvoriti samo ćelije blisko povezane porodici ćelija. Unipotentne ćelije mogu stvoriti samo jedan tip ćelija, ali imaju sposobnost samoobnavljanja koja ih razdvaja od nematičnih ćelija.
Valonija
Gradovi
Najveći gradovi Valonije su:
Matična ćelija
Embrionske matične ćelije
Embrionske matične ćelije su kulture ćelija izvedene od ebiplastnog tkiva unutrašnje mase ćelija blastocista. Blastocista je rani razvoj embriona – otprilike 4 do 5 dana starog fetusa koji ima 50 do 150 ćelija. Embrionske ćelije su pluripotentne te daju razvoj sljedećim slojevima: Ektoderm, Endoderm i Mezoderm. Dakle, mogu se razviti u svaku od više od 200 tipova ćelija odraslog tijela čovjeka kada imaju dovoljnu stimulaciju za specifičan tip ćelija. Ne pridonose izvanembrionskoj membrani ili placenti.
Valonija
Demografija i jezik
U većini općina službeni jezik je francuski dok njemački ima takav status u devet istočnih općina koje su pripadale Njemačkoj do poslijeratnog razgraničenja 1918. U nekim frankofonim općinama postoje posebna pravila po kojima se stanovnici kojima je materinji jezik njemački ili nizozemski mogu koristiti njime u administraciji. Valonci su često izloženi kritikama zbog slabog poznavanja nizozemski, drugog nacionalnog jezika; po istraživanjima iz 2006. govori ga samo 19% stanovnika, dok 59% Flamanaca govori francuski. Uz francuski, odnosno njegovu belgijsku varijantu, kao regionalni jezici priznati su i lokalni dijalekti koji su unatoč tome u izumiranju.
Matična ćelija
Embrionske matične ćelije
Kada nemaju podražaj za diferencijaciju, embrionske ćelije će se nastaviti dijeliti in vitro a svaka sestrinska ćelija će ostati pluripotentna.
Do danas, skoro svako istraživanje je obavljeno uz pomoć embrionskih matičnih ćelija miša (mES) ili ljudskih embrionskih matičnih ćelija (hES). Obje vrste imaju izvorne karakteristike matičnih ćelija, ali zahtijevaju drugačija okruženja kako bi zadržale svoje nediferencirano stanje. Embrionske ćelije miša se uzgajaju na sloju želatina i zahtijevaju prisutnost Leukemia Inhibitory Factor (LIF). Ljudske matične ćelije se uzgajaju na sloju embrionskih firoblasta miša (MEF) i zahtijevaju prisutnost firoblastnog faktora rasta (bFGF ili FGF-2). Bez optimalnih uslova ili genetske manipulacije embrionske matične ćelije bi se ubrzano diferencirale. Ljudska embrionska matična ćelija je također definisana i prisutnošću raznih transkripcijskih faktora i proteina površine ćelije. Transkripcijski faktori Oct-4, Nanog i Sox2 čine srž nadzorne mreže koja osigurava obuzdavanje gena koje vode do diferencijacije i zadržavanja pluripotencije. Proteini površine ćelije koji se koriste za identifikaciju hES ćelija su glikolipidi SSEA3 i SSEA4 te antigeni Tra-1-60 i Tra-1-81.
Valonija
Demografija i jezik
Njemačka nacionalna manjina broji oko 70.000 ljudi, a garantirana su joj posebna prva, posebno u jezičnim i kulturološkim pitanjima. Među Nijemcima je sve jača želja za ekonomskom samostalnošću i uzdizanjem na razinu autonomne regije.
Matična ćelija
Odrasle matične ćelije
Matične ćelije odraslog čovjeka su nediferencirane ćelije koje se mogu naći u tijelu djece i odraslih osoba. One se mogu dijeliti kako bi zamijenile umiruće ćelije i regenerirale oštećeno tkivo. Znane su i kao somatske matične ćelije, i mogu se naći kod djece i odraslih osoba. Upotreba odrasle matične ćelije u svrhu istraživanja nije toliko kontroverzna kao embrionske matične ćelije, jer proizvodnja odraslih ćelija ne zahtijeva uništenje embriona. Među novijem napredovanju u terapiji odrasle matične ćelije su i tretmani za Parkinsonovu bolest, dijabetes i ozljede kičmene moždine.
Valonija
Ekonomija
Belgija je bila jedna od prvih zemalja u kojima dogodila industrijska revolucija, a Valonija je tokom 19. vijeka doživjela jak razvoj posebno zahvaljujući industriji baziranoj na uglju i željezu. Tokom dvadesetog vijeka ove industrijske grane su postala manje profitabilne, a kriza u čeličnoj industriji i restrukturiranje rezultirali su slabljenjem privrede i pomicanjem centra industrijske djelatnosti na sjever Belgije. I danas je Valonija znatno siromašnija od Flandrije: 2004. godine BDP je u flamanskom dijelu bio 27.356 eura, a u valonskom 19.858 eura. U nekim dijelovima nezaposlenost dostiže i 20 posto.
Matična ćelija
Kontraverze oko istraživanja matičnih ćelija
Protivnici istraživanja naglašavaju da je ta praksa sklizak teren. S druge strane neki istraživači insistiraju da je neophodno voditi takva istraživanja jer bi novootkrivene tehnologije mogle imati značajne medicinske potencijale te da bi se ostaci embriona stvoreni za invitro fertilizaciju mogli donirati za istraživanja. To je pak u direktnom konfliktu sa pobornicima pokreta za život, koji smatraju da je i ljudski embrion živo biće. Mnoge vlade širom svijeta su stoga krenule sa regulacijom te teme. Tako je npr. u SAD-u predsjednik Bill Clinton još 1995. potpisao zakon kojim se zabranjuje državi finansirati istraživanja gdje se stvaraju ili uništavaju ljudski embrioni.
NGC 6309
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kārlis Skalbe
Kārlis Skalbe (7. novembra 1879 – 14. aprila 1945) bio je latvijski pisac, pjesnik i aktivist. Najpoznatiji je po svoje 72 bajke, koje su napisane za odrasle. Zvali su ga "Kralj bajki", a njegove riječi Tēvzemei ​​un Brīvībai (Za domovinu i slobodu) ispisane su na spomeniku slobode u Rigi.
Djetinjstvo i školovanje
Skalbe je rođen u župi Vecpiebalga u središtu pokrajine Vidzeme. Njegov otac Jānis bio je kovač, a majka Ede je, kao i njegov otac, bila rodom iz Piebalge. Skalbovi su imali desetero djece, od kojih je Kārlis bio najmlađi; petero njegove braće i sestara umrlo je u djetinjstvu.
Skalbeovi roditelji bili su pobožni kršćani. Otac mu je bio strastveni čitatelj savremenih djela i Biblije, koju je znao citirati napamet, te izvrstan pripovjedač. Skalbe je također sa sedam godina naučio čitati, a naučila ga je majka. Skalbeova majka preuzela je domaćinstvo kada mu je otac umro u 55. godini, kada je Skalbe imao samo 8 godina. Sredstva su im bila skromna – Skalbejeva majka radila je kod susjeda kao pomoćna radnica. Snagu je našla u vjeri; bila je aktivna članica društva Herrnhuter Brüdergemeine, posjećivala sastanke i bogoslužja, a navodno je bila i izvrsna pjevačica. Njezina religioznost snažno je utjecala na mladog Skalbea, koji je kasnije ovo razdoblje svog djetinjstva uprizorio u pjesmi Gurstot (Umoran), koja je dio zbirke Cietumnieka sapņi (Zatvorenikov san).
Skalbe je prvi put počeo pohađati školu u župi Veļķe koju je pohađao između 1887. i 1890. godine, a najdraži predmet bio mu je proučavanje Biblije. S poezijom se nije prvi put susreo u školi, već tokom četiri pastirska ljeta, kada je u svom krevetu ispod madraca od sijena pronašao knjigu pjesama Pēterisa Carinska, lirskog pjesnika aktivnog tokom 1860-ih i 1870-ih godina. Skalbe je svoju prvu pjesmu napisao s 12 godina, a ubrzo nakon toga napisao je i svoju prvu bajku.
Od 1890. do 1895. Skalbe je pohađao zbornu školu u Vecpiebalgi, gdje je njegova sestra Līze pomogla platiti njegovo obrazovanje. Među njegovim kolegama iz razreda bili su H. Albāts, koji je postao diplomat, i Jānis Roze, koji je postao izdavač knjiga, čija prva izdavačka kuća djeluje i danas. Skalbe je nastavio proučavati religiju, naučio pisati eseje, učio o romanima Turgenjeva i Dostojevskog koji su snažno utjecali na njega.
Karijera
Radio je kao nastavnik i novinar. Nakon revolucije 1905. selio se u Švicarsku, Finsku i Norvešku. U Latviju se vratio 1909, a kasnije je zbog revolucionarnih aktivnosti bio u zatvoru na 18 mjeseci. Godine 1916. borio se kao Latvijski Strijelac. U Latviji je ostao do 1944, kada je postalo jasno da će SSSR ponovno okupirati Latviju. Potom se preselio u Švedsku, gdje je umro nekoliko mjeseci kasnije.
Godine 1987. u njegovom bivšem ljetnikovcu otvoren je javni muzej posvećen njegovom životu i radu. Skalbe je tokom života dobio Orden triju zvijezda 3. stupnja i Orden litvanskog velikog vojvode Gediminasa.
Quetzalcoatl
mini|200p|desno|Quetzalcoatl u ljudskom obliku Quetzalcoatl (pernata zmija) na jeziku astečkog naroda Nahuatl naziv je za pernato zmijoliko božanstvo antičke srednjoameričke kulture. Prema srednjoameričkom mitu, Quetzalcoatl je također i mitski heroj od kojeg potiču gotovo svi srednjoamerički narodi. U tim mitovima on je često opisivan kao božanski vođa Tolteka iz Tollana, koji su nakon protjerivanja iz Tollana putovali na jug ili istok u potrazi za novim gradovima i kraljevstvima. Mnoge različite mezoameričke kulture, kao što su npr. civilizacija Maja, K'iche, Pipil, Zapoteci, tvrde da su jedini pravi potomci Quetzalcoatla, a time i mitskih Tolteka.
Prošlost i porijeklo
Ime Quetzalcoatl doslovno znači quetzal zmija. Na jeziku Nahuatl riječ quetzalli znači "dugo zeleno pero", ali kasnije se odnosio i na pticu od koje potiče to perje: blistavog quetzala. Perje quetzala bila su rijetka i dragocjena roba u astečkoj kulturi. Tako je kombinacija quetzalli, "dragocjenog pera", i coatl, "zmije", često bila interpretirana kao oznaka za zmiju s perjem ptice quetzala. Lokalno značenje u drugim srednjoameričkim jezicima je jednako. Civilizacija Maya s Yucatana poznavala ga je kao Kukulk'an; K'iche-Maya iz Gvatemale kao Guk'umatz, a oba imena u prijevodu imaju značenje "pernata zmija".