cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ragbi klub "Rudar"
mini|180px|Grb Ragbi kluba Rudar Ragbi klub "Rudar" Zenica je osnovan 1982. godine. Klupske boje su zeleno-crne i svoje utakmice igra na terenima Stadiona Kamberovića polje.. Klub je osnovan iz potrebe da grad dobije još jedan klub i napravi zdravu konkurenciju postojećem Ragbi klubu "Čelik". U prvoj godini učestvovanja, klub se takmiči u Prvenstvu Jugoslavije "Grupa B", te zauzima prvo mjesto, bez ijednog poraza. U sezoni 1986/87. klub igra u finalnoj utakmici Kupa Maršala Tita, gdje se sastao sa gradskim rivalom Čelikom. Ragbi klub Rudar je imao respektabilnu omladinsku školu, te su juniori kluba bili prvaci Jugoslavije i osvajači Kupa. Ovu uspješnu generaciju mladih igrača Rudara je vodio jedan od najboljih ragbi igrača svih vremena u BiH Džoni Mandić Uspješne su bile i kadetske selekcije kluba, koje su osvajale titule prvaka u svojim kategorijama, dok su senori nosili nepopularan naziv "uvijek drugi", jer su mnogobrojnim takmičenjima zauzimali druga mjesta, iza tadašnjeg apsolutnog ragbi lidera šireg regiona, ekipe Čelika.
Lordi
Lordi su finska rock grupa. Nastali su 1990. godine u finskom gradu Helsinki po uzoru na američku hard rock grupu KISS. Poznati su po svojim čudovišnim maskama i u javnosti ne pokazuju svoja prava lica. Njihov sadašnji sastav je Mr. Lordi, Hella, Amen, Ox, Mana.
869.
Godina 869. (DCCCLXIX) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 869. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Doživjeti stotu (Bijelo dugme)
Doživjeti stotu je peti studijski LP-album sarajevske rok grupe Bijelo dugme iz 1980. godine u izdanju zagrebačke diskografske kuće Jugoton. Album je označio muzički prelazak Bijelog dugmeta sa njihovog hard rock zvuka pod utjecajem narodne muzike (poznat i kao "pastirski rok") ka novom valu. To je drugi i posljednji studijski album ove grupe na kojem je Zoran "Điđi" Jankelić svirao na bubnjevima. Sniman je i remiksovan u studiju VI Radio Beograda, oktobra i novembra 1980. Doživjeti stotu anketiran je 1998. godine kao 35. na listi 100 najvećih jugoslavenskih rok i pop albuma u knjizi YU 100: najbolji albumi jugoslovenske rok i pop muzike.
Historija
Tokom kasnih 1970-ih i ranih 1980-ih, na jugoslavenskoj rok sceni pojavili su se brojne novovalne i punk grupe. Uočavajući ovaj trend u tadašnjoj popularnoj muzici u zemlji, vođa Bijelog dugmeta Goran Bregović navodno je bio fasciniran muzičkom scenom u razvoju koja se temeljila na grupama u nastajanju, posebno pjesmama Azre i Prljavog Kazališta. Tokom 1980. godine muzičari Bijelog Dugmeta odlučili su promijeniti muzički pravac, pa su u decembru 1980. godine objavili novi album "Doživjeti stotu" koji je bio pod utjecajem novog vala.
"Doživjeti stotu" bio je prvi album Bijelog dugmeta koji je proizveo gitarista i vođa benda Goran Bregović. Za razliku od pjesama s prethodnih albuma, koje su bile pripremljene mnogo prije snimanja albuma, većina pjesama s ovog albuma urađene su za vrijeme snimanja. Kako su snimke morale biti gotove prije zakazanog masteringa u Londonu, Bregović je napisao tekstove u kratkom roku. Saksofon na snimkama svirali su jazz saksofonista Jovan Maljoković i avangardni muzičar Paul Pignon. Bregović je jednom prilikom izjavio da su prvobitno pozvali Stjepka Guta da svira puhačke dijelove u pjesmama, ali ih je on odbio.
Od pjesama na albumu, samo "Pristao sam biću sve što hoće" i "Pjesma mom mlađem bratu" nalikovale su starom zvuku Bijelog dugmeta. Pjesme "Ha ha ha" i "Tramvaj kreće (ili kako biti heroj u ova šugava vremena)" bile su prve pjesme Bijelog dugmeta koje su sadržavale tekstove povezane s politikom. U skladu sa svojim prelaskom prema novom valu, grupa je promijenila svoj hard rok stil: članovi grupe Bijelo dugme kratko su se ošišali, a pjevač Željko Bebek obrijao je brkove koji su bili njegov zaštitni znak.
Naslovnica albuma
Provokativnu naslovnicu, koja se pojavila u tri različite verzije, dizajnirao je Mirko Ilić, umjetnik usko povezan s jugoslavenskom scenom novog vala. Bilo je to prvi put da bend nije radio sa svojim starim saradnikom Draganom S. Stefanovićem na naslovnici albuma.
Prijem i reakcije
Neposredno nakon objavljivanja, pjesma "Čudesno jutro u krevetu gospođe Petrović" dobila je zabranu na nekim radio i TV stanicama zbog teksta "sve u finu materinu".
NGC 947
NGC 947 (također poznat kao ESO 545-21, IRAS 02262-1915, MCG -3-7-22 i PGC 9420) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 227 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 2,10 (139 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. novembra 1835. godine.
Doživjeti stotu (Bijelo dugme)
Prijem i reakcije
Zbog radikalno novog zvuka, album je naišao na puno skepticizma. Međutim, vođa sastava Bregović izjavio je dok se grupa pripremala za početak turneje:
NGC 947
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Doživjeti stotu (Bijelo dugme)
Prijem i reakcije
Većina kritičara je pohvalila novo muzičko djelo, a u recenziji albuma objavljenoj u časopisu Duga, Petar Luković napisao je:
Krajem 1980, prema anketi čitalaca za časopis Džuboks Bijelo dugme je izabrano za grupu godine, Željko Bebek za pjevača godine, klavijaturista grupe Vlado Pravdić izabran je za klavijaturistu godine, Điđi Jankelić za bubnjara godine, Zoran Redžić za bas gitaristu godine, Goran Bregović za kompozitora, tekstopisca, producenta i aranžera godine, "Doživjeti stotu" za album i naslovnicu albuma godine.
Bivši bubnjar Bijelog dugmeta Milić Vukašinović ismijavao je novi zvuk i stil Bijelog dugmeta u pjesmama Vatrenog poljupca "Poštovani ska ska" i "Živio rock 'n' roll", objavljenim na albumu "Živio rock 'n' roll" 1982.
6. oktobar
6. oktobar / listopad (6. 10) jest 279. dan godine po gregorijanskom kalendaru (280. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 86 dana.
NGC 4759A
NGC 4759A (također poznat kao MCG -1-33-36, NGC 4776 i PGC 43754) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 164 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,90 (91 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (81 hiljada sg).
Dedo i nana
Dedo, deda, djed ili dido je član šire porodice. Predstavlja oca od majke ili oca od oca. Osoba postaje djed kad dobije unuka ili unuku, tj. kad mu sin ili kćerka dobiju dijete. Nana ili nena (baka ili baba) je širi član porodice i predstavlja majku od majke ili majku od oca. Osoba postaje nana kad joj sin ili kćerka dobiju dijete, tj. unuka ili unuku za nanu.
NGC 4759A
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Centriola
mini|desno|200px|3D prikaz centriola mini|desno|200px|Prikaz presjeka centriola pod elektronskim mikroskopom Centriole u biologiji su valjkaste mikrotubularne strukture koje se mogu pronaći u mnogim životinjskim ćelijama i algama iako one nisu uobičajene u biljnoj ćeliji.
Zidovi svake centriole se obično sastoje od 9 tripleta mikrotubula, iako ima izuzetaka; npr. kod embrija vinskih (voćnih)  mušica (Drosophila) koji imaju 9 dubleta ili spremalnih ćelija i ranih embrija Caenorhabditis elegans (vrsta gliste) koji imaju 9 singleta. Par centriola međusobno povezanih i uređenih pod određenim uglom, su konstituenti strukture zvane centrosom. Centriole su strukturalno šuplji cilindar dijametra 150 nm i 300-500 nm dužine.
Centrioli uvijek dolaze u paru organizovani pod pravim uglom jedan naspram drugog. Svaki cilindar u nizu se sastoji od proteina sa kompleksnim proteinom tubulinom kao najvažnijim.
Neke ćelije, naprimjer eritrociti, nemaju centriole, dok druge, naprimjer megakariociti, sadrže više parova centriola.
Funkcije
Najvažnija funkcija centriola jeste ona u ćelijskim diobama. Više centriola obrazuju pericentriolarni materijal (PCM) koji igra važnu ulogu u stvaranju diobenog vretena. Funkcija diobenog vretena je usko povezana sa hromosomima i njihovom kretanju u ćelijskoj diobi. Neke životinjske ćelije su sposobne da vrše podjelu hromozoma bez centriola npr. u ženskoj mejozi. Centriole igraju ulogu u procesu mitoze i muškoj mejozi. Tokom ćelijske diobe (S faza) centriole se dupliciraju i kreću ka suprotnim polovima, tako da postoji jedan par za svaku kćerku ćeliju.
U replikaciji, svaki novi parni set centriola se sastoji od: orginalne centriole, plus novonastala centriola. Ako centriole služe u formiranju motiletnih organela, bičevi i treplje, onda dvije starije centriole, majke centriole, postaju bazalno tijelo koje je srž tih organela.
Paul Verlaine
Paul Verlaine (30. mart 1844 – 18. januar 1896) bio je francuski pjesnik.
Vojvodstvo
Vojvodstvo (također i vojvodina) vrsta je državnog uređenja u kojem vlada vojvoda ili vojvotkinja. Kroz historiju neka su vojvodstva u Evropi bila suverena (naprimjer, u današnjoj Njemačkoj i Italiji), dok su druga (pogotovo u Francuskoj) bila podređena kraljevstvu. Slično je bilo i s vojvodstvima unutar Habsburške monarhije.
Tradicionalno, velika vojvodstva i nadvojvodstva, poput Luksemburga i Austrije, bila su suverena, što je bilo uobičajeno u krajevima njemačkog govornog područja. Danas ne postoji nijedna država uređena kao vojvodstvo.
Jamestown (Sveta Helena)
Jamestown je glavni grad ostrva Sveta Helena, britanskog prekomorskog teritorija u južnom Atlantskom okeanu. Nalazi se na sjeverozapadnoj obali ostrva, i on je ostrvska luka, sa objektima za istovar robe isporučene na ostrvo, i također je središte ostvrske putne i komunikacijske mreže. Ima populaciju od 714 stanovnika (2008.) Jamestown je osnovan 1659. od strane East India Company i dobio je ime po James-u, vojvodi od York-a, budućeg kralja James-a II, od Engleske. Sagrađen je na vulkanskoj stijeni u maloj enklavi, u sendviču između strmih hridi koje su nepovoljne za gradnju. Grad je dakle izdužen, uzak i gusto naseljen, sa gusto ispletenim dugačkim i zavojitim ulicama. Žbunje i drveće ukrašavaju neke od uglova ulica. Okolni teren je neravan i strm. Stanovništvo grada se "skupilo" prateći povlačenje stanovništva ostrva u cijelosti, ali također kao rezultat rasta predgrađa Jamestown-a, Half Tree Hollow. Grad ima neke primjere arhitekture britanskog georgijanskog kolonijalnog vremena, pa je i predložen kao lokacija UNESCO-ovog svjetskog naslijeđa. Mnogi objekti su izgrađeni od lokalnog vulkanskog kamena. Crkva St. James-a datira iz 1774. i najstarija je anglikanska crkva na južnoj hemisferi. Slijedeća čuvena znamenitost grada su "Jacob's Ladder", stepenište od 699 stepenica, sagrađeno 1829. da spoji Jamestown sa bivšom utvrdom na brdu Ladder. Stepenište je veoma popularno kod turista, noću je osvijetljeno i tu se u određeno vrijeme u godini održava trka, u kojoj učestvuju ljudi iz cijelog svijeta.
Bruce Dickinson
Biografija
Bruce Dickinson karijeru je počeo u bandu Samson svirajući harmoniku i klavijature kasnije je bio vokal da bi pred kraj 1981. došao u Iron Maiden. Poslije albuma Fear of the Dark 1992. napušta band i posvećuje se solo karijeri. Snima albume: Balls to Picasso, Alive in Studio A (live), Skunkworks, Accident of Birth, The Chemical Wedding, Scream for Me Brazil (live). Za vrijem svoje solo karijere on posjećuje i opkoljeno Sarajevo gdje je održao koncert u Bosanskom Kulturnom Centru, 14. decembra 1994. U Iron Maiden se vraća 2000. na albumu Brave new World gdje svira do danas.
Uz muzičku karijeru Dickinson se bavi(o) još nizom drugih aktivnosti: reprezentecija engleske u mačevanju, pilot Boeing 757, novinar, profesor historije, na discovery chanelu snima dokumentarne filmove "Flying heavy metal" gdje testira sve vrste aviona, na BBC chanel 6 vodi novu muzičku emisiju i na kraju vodi humanitarnu organizaciju.
Sevid
Sevid je naseljeno mjesto u sastavu općine Marina, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Trogir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Sevid je imao 119 stanovnika.
Napomena: ''U 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselja Dvornica i Ražanj (općina Rogoznica, Šibensko-kninska županija). U 1991. povećano je pripajanjem dijela naselja Vinišće, gdje je i sadržan dio podataka do 1981. Na popisu 2021. smanjeno izdvajanjem dijela naselja pod imenom Sevid na moru koji je proglašen za novo samostalno naselje, za koje sadrži podatke od 1857. do 2011.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sevid je imalo 219 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 7681
NGC 7681 (također poznat kao MCG 3-59-63, PGC 71558 i UGC 12620) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 315 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,80 (165 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (137 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1966.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1966. bilo je osmo po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Engleskoj od 11. do 30. jula 1966. godine. Šampionsku titulu osvojila je Engleska pobijedivši u finalnoj utakmici Zapadnu Njemačku. Bronzana medalja pripala je Portugalu. Na takmičenju je učestvovalo 16 reprezentacija, te odigrane 32 utakmice gdje je postignuto 89 golova što je prosječno iznosilo 2.78 postignutih golova po utakmici. Najbolji strijelac turnira bio je reprezentativac Portugala Eusébio sa 9 postignutih golova.
Izbor domaćina
Odluka o organizatoru svjetskog prvenstva donijeta je u augustu 1960. godine. Kandidati za organizaciju svjetskog prvenstva bili su : Španija, Engleska i Zapadna Njemačka. Neposredno prije odluke o organizatoru svjetskog prvenstva Španija je odustala. U Rimu 22. augusta 1960. FIFA je sa većim brojem glasova u odnosu na Zapadnu Njemačkuu dodijelila organizaciju svjetskog prvenstva Engleskoj.
Rezultati glasanja:
Kvalifikacije
Čak 16 reprezentacija iz Afričke zone kvalifikacija bojkotiralo je svjetsko prvenstvo. FIFA je donijela odluku da tri pobjednika druge faze kvalifikacija Afričke zone igraju sa pobjednicima Azijske zone kvalifikacija. Uprkos brojnom odustajanju reprezentacija iz Afrike rekordan broj reprezentacija do ovog svjetskog prvenstva učestvovao je u kvalifikacijama, čak njih 70. Osim Engleske kao organizatora svjetskog prvenstva direktan plasman bio je obezbjeđen i za aktuelnog prvaka Brazila. Ostalih 14 ekipa učestovanje je obezbjedilo kroz kvalifikacije. Debitanti turnira bili su Portugal i Sjeverna Koreja.
Pravila takmičenja
Turnir je sačinjavalo 16 ekipa podijeljenih u četiri grupe. Pobjednici grupa kao i drugoplasirane ekipe obezbjedile su plasman u nokaut fazu takmičenja.
IC 1552
IC 1552 (također poznat kao IRAS 00271+2111, MCG 3-2-15, PGC 1817 i UGC 297) je galaksija koja je udaljena oko 257 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,90 (67 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 23. novembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Otac
Otac ili tata (kolokvijalizam: ćaća, ćale, babo) je uži član porodice koji za osobu predstavlja muškog roditelja bio on biološki ili samo socijalni. Očuh je majčin suprug koji nije u krvnom srodstvu sa njenom djecom iz prijašnjeg braka ili veze (on nije njihov otac). Majčin nevjenčani suprug je muškarac koji djeci preuzima ulogu oca nakon očeve smrti. On je muškarac čija partnerica ima sina ili kćer iz prijašnjeg braka ili veze. Otac također može imati i neka druga značenja npr. vođu nekog naroda, etnosa ili nacije.
NGC 6169
NGC 6169 (također poznat kao ESO 276-SC5) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Ravnalo. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. juna 1834. godine.
Orogeneza
Orogeneza (grč. ὄρος – óros = planina + γένεσις – génesis = stvaranje, porijeklo) je proces nastajanja planinskih pojaseva i lanaca putem tektonskih aktivnosti Zemljine kore. Razvojno gledajući, pojava svakog planinskog lanca bila je posljedica orogenog djelovanja. Svaki od njih je bitan linearni segment Zemljine kore, koji je bio nekada nastao procesom orogeneze. Nauka o orogenezi zove se orogenija.
7. oktobar
7. oktobar / listopad (7. 10) jest 280. dan godine po gregorijanskom kalendaru (281. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 85 dana.
NGC 6169
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Orogeneza
Orogeneza je u suprotnosti s epirogenetskim gibanjima, koja se odražavaju na stabilnim dijelovima Zemljine kore. Glavno obilježje orogeneze je nabiranje i rasjedanje, regionalni metamorfizam i smještanje granita, što se obično događa u dubljim dijelovima orogenetskoga pojasa. Orogeneza je trajala nekoliko desetaka miliona godina, zbog čega se dešavalo da orogenetski periodi imaju nekoliko maksimuma u različitim dijelovima orogenetskoga pojasa. U Zemljinoj dalekoj prošlosti, orogeneza se pojavljivala kao globalni događaj, iako su neki maksimumi bili i lokalno naglašeni. Prostorna korelacija orogeneze teško je provediva bez pouzdanog datiranja stijena u sastavu planinskih lanaca. Pretpostavlja se da su se u fanerozoiku (paleozoik, mezozoik i kenozoik), odnosno u periodu od posljednjih 545 miliona godina, dogodila tri globalna orogenetska ciklusa: kaledonski, hercinski i alpski.
Fiziografija
thumb|[[Kontinentalna kolizija dviju kontinentalnih ploča u obliku kolizijskog orogena. Obično se kontinentalna kora subducira u litosfernim dubinama škriljaca do eklogitskih metamorfirnih facija, a zatim se ekshumira duž istog subdukcijskog kanala. (primjer: Himalaji)]] Stvaranje orogena može se postići tektonskim procesima poput okeanske subdukcije (gdje kontinent snažno prelazi preko okeanske ploče radi akrecione orogeneze) ili kontinentne subdukcije konvergencijom dva ili više kontinenata za kolizijsku orogeniju.
Orogeneza obično proizvodi duge lukove, savijajući se poput luka, poznate kao "orogeni pojasevi". Općenito, orogeni pojasevi sastoje se od dugih paralelnih traka stijena koji imaju slične karakteristike cijelom dužinom pojasa. Iako su orogeni pojasevi povezani sa zonama subdukcije, subdukcijski tektonizam može biti u toku ili je na završetku prošlih procesa. Podvlačni tektonizam, u mnogim slučajevima, trebao bi trošiti koru, debljati litosferu, izazivati zemljotrese i vulkane, stvarati otočne lukove. Lučnu krutost strukture padajuće ploče, geolozi objašnjavaju uticajem vrhova otočnih lukova koji se opisuju kao „suze“ u silaznoj litosferi. Tokom akrecijske orogeneze, ovi otočni lukovi mogu se dodati kontinentalnom rubu. S druge strane, subdukcijske zone mogu se naknadno preraditi zbog litosfernog rascjepa, što dovodi do amfibolitskog metamorfizma utanjene orogene kore granulitne facije.
Procesi orogeneze mogu trajati nekoliko desetaka miliona godina i grade planine od ravnica ili s morskog dna. Topografska visina orogenih planina povezana je s načelom izostazije, to jest, ravnoteža silaznog gravitaciona sila na gornjem gorskom lancu (sastavljenom od svjetlosti, materije kontinentalne kore) i plutajućih sila koje su oslobođene u gustim slojevima plašta.
Često se stijene koje su u orogenezi ozbiljno deformiraju i prolaze metamorfizam. Orogeni procesi mogu gurnuti duboko ukopane stijene na površinu. Materijal s morskog dna i uz obalu može pokriti neko ili čitavo orogensko područje. Ako se orogeneza događa zbog sudaranja dva kontinenta, može doći do vrlo visokih planina (vidi Himalaji).
Orogeni događaj može se proučavati:
Orogenetski događaji:
Historija teorije
Prije značajnijeg razvoja nauka o Zemlji i teorija o geološkim procesima, tokom 19. stoljeća, porijeklo planina se različito objašnjavalo. Kod kršćana, to se tumačilo vjerovanjem u biblijski Potop, i da je što je Stvaranje bilo savršen proces. Takva razmišljanja postojala su još od antičkoh vrenena, a bila su snažna i u 18. stoljeću. Sve ostale Svete knjuge (npr. Kuran, Talmud i ostale) imale su slična viđenja geoloških pojava i procesa.
U 1852., Elie de Beaumont (1852) objavio je provokativnu teoriju o orogenezi. Međutim, ona se prvenstveno bavila nadmorskim visinama nego strukturama orogenih pojaseva, a koje se oblikuju kao posljedica orogeneze. Njegova teorija je, u suštini, tvrdila da planine nastaju međusobnim guranjem određenih blokova (ploča).
Eduard Suess (1875.) je prvi uočio značaj horizontalnih pomjeranja stijena. Teoriju o geosinklinalama, koju je postavio James Hall (1859.), iskoristio je James Dwight Dana (1873.) i u teoriju o formiranju planina dodao koncept kompresije.
Sve do 1960-tih godina 20. stoljeća, teorija hlađenja Zemlje bila je glavno polazište mnogim autorima u oblati geologije. Ovu teoriju, u kontekstu orogeneze, podržavale su i pristalice teorije vertikalnih pokreta u kori, ili konvekcije unutar astenosfere ili plašta.
Gustav Steinmann (1906), izdvojio je razne tipove orogenih pojaseva, uključujući i Alpski orogeni tip, koji su tipski predstavnici fliša i molasa, ofiolita, toleitskih bazalta i nabornih struktura tipa napa.
Da bi objasnio proces orogeneze, Leopold von Buch je (1906.) smatrao je da se orogeneza može datirati u određeni period, ispitivanjem najmlađih deformiranih i najstarijih nemetamorfiranih stijena. To je princip koji se koristi i danas, iako se u geohronološkim ispitivanjima primjenjuju i moderniji radiometrijski metodi datiranja.
H. J. Zwart (1967) i W. S. Pitcher (1979) zapazili su  razlike u metamorfnim osobinama između orogenih pojaseva i predložio tri tipa, koje je modifikovao V. Picher, 1979.:
Razvoj teorije tektonike ploča doprinosio je boljoj spoznaji ogromnog značaja orogenih pojaseva i njihovih obilježja. Teorija hlađenja Zemlje, koju je predložio još Dekart, prevaziđena je, a vertikalni pokreti tefrotektonskog tipa objašnjeni su procesom izostazije.
Neke neobičnosti i dalje nisu objašnjene, kao, naprimjer, kada se jednostavno sudaranje tektonskih ploča modificira u transformnu granicu između tektonskih ploča (kao na Novom Zelandu), ili kada se orogeneza ostrvskih lukova u Novoj Gvineji, zbiva van kontinenata. Dalje komplikaceje, kao što je proterozojska kolizija dva kontinentalna orogena, koje su ranije bile neobjašnjive, objašnjene su nakon pojave seizmike, koja može objasniti pojave dubokih struktura orogenih pojaseva.
868.
Godina 868. (DCCCLXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 868. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Stadion Kamberovića polje
Stadion Kamberovića polje je multifunkcionalni stadion u Zenici, Bosna i Hercegovina. Napravljen je u sklopu Poslovno-sportskog Centra Kamberovića polje. Kapacitet stadiona je 3.500 sjedećih mjesta. Pored stadiona se nalazi trgovački centar, hotel, Gradska arena Zenica, šetalište, teniski, rukometni, košarkaški i odbojkaški tereni. Zapadna tribina uz A teren je izgrađena 2006. godine, a pored svlačionica sadrži i zatvorenu atletsku stazu i teretanu. B teren koriste zenički ragbi klubovi. Stadion se najviše koristi za atletska takmičenja, utakmice bh. reprezentacija u ragbiju, zenički ragbi timovi i nogometne utakmice lokalnih klubova, koji su nižem rangu takmičenja. Od sezone 2015/16, nogometni klub Mladost Doboj Kakanj će svoje domaće utakmice Premijer lige Bosne i Hercegovine igrati na ovom stadionu, jer njihov stadion Doboj Kakanj ne ispunjava uslove za igranje Premijer lige.
Montgomery (Alabama)
mini|desno Montgomery je glavni grad američke savezne države Alabame. Grad se nalazi okrugu Montgomery, američke savezne države Alabame. Po popisu stanovništva iz 2010. godine u gradu živi 205.764 stanovnika. Grad je sjedište okruga Montgomery. Drugi je po veličini u državi nakon Birminghama.
Historija
Prije dolaska Evropljana je prostor grada bio naseljen Alabama Indijancima. Na prostoru današnjeg Montgomerya su postojala indijanska naselja Ikanatchati i Towassa. Prvi Evropljanin koji je došao na taj prostor je bio španski istraživač Hernando de Soto, koji je 1540. posjetio Towassu. Prvi Evropljanin koji se naselio na tom prostoru je bio škotski trgovac James McQueen, koji je stigao 1716. godine. 1717. su Francuzi sagradili trgovačku stanicu Fort Toulouse sjeveroistočno od današnjeg Montgomerya. Britanci su tu teritoriju stekli nakon rata protiv Francuza i Indijanaca 1764. Evropljani su se na taj prostor vrlo sporo doseljavali.
Trnovo (Mrkonjić Grad)
Trnovo je naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina.
Huginn i Muninn
250px|desno|mini|Huginn i Muninn na [[Odinovim ramenima.]]
Huginn (Hugin ili Misao) i Muninn (Munin ili Sjećanje) su stvorenja iz nordijske mitologije, odnosno dva Odinova gavrana koje on šalje svaki dan u svijet, vraćaju se i pričaju mu što se događa u svijetu.
Udruženje studenata islandskog koledža Akureyri se zove Huginn.
Ravnica
mini|desno|200px|Pampasi Južne Amerike su ravnice Ravnica je oblik reljefa, tj. manji tip nizije, koja nije morfološki individualna i ograničena planinskim stranama. Prema strukturi i nastanku mogu biti: „Strukurne“ (nastale u horizontalnim ili blago nagnutim slojevima i predstavljaju ploče ili table — Patagonija), zatim „erozivne“ (nastale erozivnim radom u procesu aplanacije) i „akumulativne“ (nastale akumulacijom i taloženjem materijala na ušću rijeka, oko korita, na obalama mora, jezera, okeana i sl).
Discosea
Discosea je  razred Amoebozoa, koji se sastoji od golih ameba spljoštenog, diskoidnog oblika. Članovi grupe ne proizvode cjevaste ili supcilinindrične pseudopodije, poput ameba klase Tubulinea. Kada su u pokretu, na prednjem rubu ćelije formira se prozirni sloj nazvan "hijaloplazma" (vidi lamelipodija). Kod nekih može se iz ove hijaloplazme proširiti kratka "subpsudopodija", ali zrnati sadržaj ćelije se u njih ne uliva kao u pravoj pseudopodiji. Diskozejskim amebama nedostaju tvrde ljušture, ali neke poput rodova  Cochliopodium  i  Korotnevella  izdvajaju zamršene organske krljušti koje mogu pokriti gornju (dorzalnu) površinu ćelije. Nijedna vrsta nema bičeva ili bičasti životni stadij. Taksonomski sastav Discosea sličan je sastavu razreda Flabellinea, koji su 2005. predložili Aleksej Smirnov i njegovi saradnici. However, Discosea is a more comprehensive taxon, including several groups not included in Flabellinea. In 2011, Smirnov et al. accepted Discosea as a class, and reduced Flabellinea to the rank of a subclass with the name Flabellinia.
Vanjski linkovi
Discosea at Ferry Siemensma's Microworld The order Hismatismenida at Penard.com
Karate
Treniranje karatea
Karate je poznat kao borilačka vještina koja koristi sve dijelove tijela u borbi. Kod osnovne tehnike uče se pojedinačni udarci, blokovi, stavovi itd. Kate su poseban skup tačno odredjenih pokreta (udaraca, stavova i blokova). Borba (Kumite) moze biti slobodna ili dogovorena (dogovori se koji će se izvesti udarac, i kojim blokom će se blokira taj udarac). U vježbanju se primjenjuje makiwara, Hoju undo oprema kao naprimjer chishi, nigiri game itd.
Osnove (kihon)
Kihon (osnova) je jedan od važnijih dijelova u treniranju karatea. U sklopu Kihon se treniraju osnovni stavovi, udarci, blokovi i kihon Kata.
Forme (kate)
Kata sadrži serije tehnika koje potiču od tri glavna izvora sa Okinave tj Shuri-Te, Tomari-Te i Naha-Te. Kate akumuliraju znanje tehnika Karatea. Za svaku katu ima Bunkai ili tehnike koje se sadrže u njima. Mnogo imena Kata su promjenjena pri dolasku iz Japana. Tako da npr. Pinan I - V kate se zovu u Japanu Heian I - V.
Atituda (kokoro)
Pojam Kokoro (心) nalazi se u mnogim borilačkim vještinama iz Japana. Kokoro znači na japanskom srce, duh, osjećaj ili osnova svega. U treniranju karatea nisu samo važne tehnike nego i način ophođenja prema drugim ljudima. Poštovanje drugih je veoma važno jer Karate nije samo borilačka vještina poznavanja tehnika tijela već borilačka vještina koja izgrađuje i duh.
Trening oružjem (kobudō)
Ryukyu kobujutsu ili Kobudo kako se većinom naziva je borilačka vještina korištenja oružija koja potiče sa Okinave. Kobudo se trenira sa Karateom. Po Evropi i ostaku svjeta treniranje Kobudoa nije rašireno kao treniranje Karate. Sto ga ne čini manje vrijednim već čak i važnijim jer poznavanjem Kobudoa, Karate studenti dovode svoje znanja na jedan dublji i veći nivo poznavanja borilačkih vještina.
Historija karatea
Okinava je najveće ostrvo Ryu –Kyu arhipelaga i nalazi se na krajnjem jugu Japana. U svojoj ranijoj historiji Ryu-Kyu arhipelag nije bio u sastavu Japanske države već je imao svoje feudalne gospodare. U doba prije, a i poslije okupacije od strane Japana Ryu – Kyu arhipelag je bio pod kulturnim i ekonomskim uticajem Kine.
Do 1430 arhipelag je bio podjeljen na tri velika feudalna posjeda: južni-Hokutsan, srednji –Nantsan, i sjeverni-Chutsan. Vladari ovih posjeda su vodili međusobnu borbu za prevlast do 1430 godine kada je vladar feuda Chutsan uspio da ostvari konačnu pobjedu nad protivnicima i ujedini kraljevstvo. Za prestonicu je izabrao grad Shuri na jugu Okinave. Ujedinjenje kraljevstva dovelo njegovog razvoja, intenziviraju se trgovačke veze sa Kinom, Japanom , Indijom, i Korejom ,čiji se kulturni uticaji osećaju na Okinavi tog doba ,kao i kulturni uticaj Evrope u nešto kasnijem periodu kada Evropske države uspostavljaju prve diplomatske i trgovačke veze zemljama dalekog istoka. Stanovništvo koje se do tada bavilo uglavnom ribolovom i zemljoradnjom polako počinje da sve više bavi trgovinom. U naredna dva vjeka na Ryu Kyu arhipelagu se osjeća napredak u svakom pogledu, a grad Naha postaje kulturni i ekonomski centar kraljevstva.
Godine 1609 Satsuma klan iz istoimene oblasti (današnja Kagosima) na čelu sa gospodarom Simatsuom okupira Ryu Kyu arhipelag poslije kraće i kravave borbe sa mnogo gubitaka na obadvije strane, i primoravaju vladara Haisija da se preda. Odmah po uspostavljanju vlasti Japanci konfiskuju svo oružije, i donose niz zakona kojima se stanovnicima arhipelaga zabranjuje posjedovanje i proizvodnja bilo kakvog oružija. Zabranjeno je bavljene borilačkim vještinama u bilo kom obliku. I od tada pa do početka XX vjeka borilačke vještine na Okinavi vježbaju se u tajnosti. Mnogi stanovnici Okinave putuju u Kinu i odatle donose nove forme Kineskog boksa, koje kombinuju sa starom vještinom Tode – preteču današnjeg karatea.
Tri osnovna stila borilačke vjestine sa Okinava dobili su imena po gradovima u kojima su nastali:Naha-te (ime dobio po gradu Naha), Shuri-te (ime dobio po gradu Shuri), i Tomari-te (ime dobio po gradu Tomari). Ovi stilovi nastali su u različito vrijeme. Razlikuju u tehnikama i pristupu borbi, i iz njih su kasnije nastali različiti karate stilovi. Shuri – te i Tomari-te koristi ”prirodne” stavove (Dachi) dok Naha-te koristi dublje stavove. Naha-te je većim djelom bilo pod uticajem borilačkih vještina iz Kine tj moze se reći da skoro u potpunosti potiče iz Kine. Shuri-te i Tomari-te prestavljaju izvornu Okinvsku vještinu Tode koja je bila pod uticajem borilačkih vještina iz Kine.
Sa ovim su i nastali najraniji stadiji današnjih Karate stilova koji svi na neki način vode porijeklo od nekih od ova tri temeljna stila. Pošto se ova vještina u 16-om vijeku trenirala u tajnosti ništa u suštini nije poznato o razvoju karatea ili o njegovim pristalicama. U 17-om vijeku nekoličina majstora su postali slavni i od tog vremena se mogu pratiti ove velike škole
Datoteka:KarateStammbaum.svg
Karate stilovi
NGC 3398
NGC 3398 (također poznat kao IC 644, MCG 9-18-38, PGC 32564 i UGC 5954) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 132 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,00 (38 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1789. godine.
Finska
Finska, zvanično Republika Finska , jeste nordijska država u sjeveroistočnoj Evropi, koja spada u fenoskandiju, ograničena Baltičkim morem na jugozapadu, Finskim zalivom na jugoistoku i Botničkim zalivom na zapadu. Finska ima granice sa Švedskom, Norveškom i Rusijom. Olandska ostrva, uz jugozapadnu obalu, pod finskim su suverenitetom, ali imaju široku autonomiju.
Prema podacima iz 2016. godine u Finskoj je živjelo oko 5,5 miliona stanovnika a većina stanovništva je uglavnom koncentrisana u južnom dijelu države. 88,7% stanovništva su Finci i govore finskim jezikom dok drugu skupinu po brojnosti čine Šveđani koji govore finskim jezikom (5,3%). Po površini osma je najveća država u Evropi i najrjeđe naseljena država Evropske unije.
Parlamentarna je republika sa centralnom vladom čije sjedište se nalazi u glavnom gradu Helsinkiju, lokalnim samoupravama u 311 općini i jednom autonomnom regijom, Olandskim ostrvima.
Preko 1,4 miliona stanovnika živi u metropolitenskom području Velikog Helsinkija, području čija privreda predstavlja trećinu ukupnog BDP-a Finske.
Najveći dio Finske je nizak, blago valovit, šumovit kraj s mnogo jezera. Ima oko 60.000 jezera, mnoštvo rijeka, koje su ranije korištene za splavarenje drva. Veliko prometno značenje imaju i plovni kanali. Najveće prirodno bogatstvo su šume; stoga glavno mjesto u industriji zauzima prerada drva, proizvodnja papira, namještaja i celuloze. U gušće naseljenom primorju razvio se Helsinki, glavni grad i najveća luka s razvijenom industrijom.
Nakon Ruske revolucije iz 1917. godine, Finska proglašava nezavisnost od Rusije. Već sljedeće godine u Finskoj izbija građanski rat, između proboljševičke Crvene garde, podržane od strane nove sovjetske Rusije i antisocijalističke Bijele garde podržane od strane Njemačkog Carstva. Nakon kratkog pokušaja uspostavljanja kraljevstva, Finska konačno postaje republikom. Tokom 2. svjetskog rata, Sovjetski Savez je više puta tražio teritorijalne ustupke na račun gubitka teritorijalnog integriteta Finske a nakon Zimskog rata Finska je izgubila dijelove Karelije, Sale, Kuusama, Petšamoa i nekih ostrva, ali je zadržala nezavisnost.
Historija
mini|250p|desno|Finski senat 1917. Najstariji tragovi o ljudskom postojanju u Finskoj potiču od 8000 godine p. n. e. Ovi primitivni lovci i sakupljači su vjerovatno stigli s istoka. Proizvodnja lonaca karakterizira drugi tip kulture ljudi iz kamenog doba poznate kao ukrasna keramika. Uspjeh Battle-Ax kulture (1800 - 1600. p. n. e) možda je donešen u Finsku od indoevropskih ljudi iz južnijih baltičkih regija. Ovi ljudi su bili uspješni moreplovci i uveli zemljoradnju. Udruživanja Battle-Ax ljudi s prethodnim stanovništvom dovelo je do nove Kiukainen kulture. Bronzano doba počelo je u Finskoj oko 1300. p. n. e. Tokom prvog perioda predkršćanske ere i narednih vijekova ljudi su govorili jedan od ugrofinskih jezika. Prošlost Finske je vezana za dug period dominacije germanskih naroda (prvenstveno Šveđana), a s druge strane slavenskih naroda (Rusa). Etnogenetski ni s jednim susjedima nemaju ništa zajedničko. Najbliži etnički srodnici su im Mađari u Panonskoj niziji. Finci su narod ugro-finskog porijekla. Šveđani su pokorili i politički sebi prisvojili cijelu Finsku. Ona je bila njihov posjed sve do 1809. godine. Dva plemena Finci i Hemejci primili su rimokatoličku vjeru, a Karelijci grčko-istočnu od Rusa. Poslije 1809. Finska potpada pod rusku vlast sve do 1917. godine. U tom periodu, 1906, Finska je promijenila izborni zakon i postala prva zemlja na svijetu koja je dala ženama pravo glasa i pravo da budu birane. Po proglašenju Lenjinovih socijalističkih naroda o samoopredjeljenju naroda Rusije, Finci su iskoristili trenutak i postali samostalna država. Finska je tokom Drugog svjetskog rata poražena od tadašnjeg SSSR-a i morala je ustupiti SSSR-u dio Karelije s gradom Viborgom, cijelu obalu Ladoškog jezera i zaljev Petsamo na obali Barentsovog mora, te je tako Finska svedena na današnji prostor. Konačan mirovni sporazum sa Sovjetima potpisan 1947. godine. Naknada štete u obliku roba široke potrošnje isplaćena je u potpunosti 1952, a tri godine kasnije polovina ostrva vraćena je Finskoj. Novi odnosi sa SSSR-om doveli su do legalizacije komunističke partije, sporazum o prijateljstvu, saradnji i obostranoj pomoći.
Geografija
mini|250p|desno|Jezero Jolosjärvi Finska je sjevernoevropska, skandinavska i baltička zemlja. U grupaciji zemalja kojoj pripada (skandinavske zemlje) ona bi mogla ponijeti atribut nizijska jer joj najviši vrh jedva prelazi 1.300 metara nadmorske visine. Za razliku od drugih skandinavskih zemalja Finska je kontinentalna zemlja bez obzira što izlazi na Baltičko more. Po mnogim osobinama je sličnija Kareliji i poluostrvu Koli (Rusija), nego drugim skandinavskim zemljama. Državna teritorija presjeca polarni krug, četvrtina njene teritorije je iznad sjeverne polarnice. Finska dopire blizu Sjevernog ledenog okeana na koji je imala izlaz prije Drugog svjetskog rata. Državna teritorija se proteže od 60° do 70° sjeverne geografske širine. Njena dužina u smjeru sjever-jug prelazi 1100 km, a njena prosječna širina je 600 km. Površina Finske je 338.145 km2 sa 5.183.545 (2002. godine) stanovnika s prosječnom gustoćom 15 stanovnika po km2 što Finsku čini jednom od najrjeđe naseljenih zemalja u Evropi. Finska graniči sa Norveškom na sjeveru, na istoku sa Rusijom, Finskim zalivom, na jugozapadu s Baltičkim morem, i na zapadu s Botničkim zaljevom i sa Švedskom.
Finska Laponija
Finska Laponija je pretežno brežuljkasta regija izuzev krajnjeg sjeverozapada gdje ima planinski karakter. Osobnost ovog dijela Finske je da nema jezera (iako je Finska zemlja jezera). Izuzetak čini samo jedno jezero - Inara. U Finskoj ovu regiju nazivaju Laplandija. Zauzima oko 1/3 državnog prostora (10.300 km2). Zimi je vrlo hladna (-15°C do -20 °C) i pokrivena snijegom, dok za kratkog ljeta vlada ugodnija temperatura (zabilježeni apsolutni maksimum od +33 °C). Što se ide sjevernije nastupa tundra bez stabala, sa lišajevima, ponekim grmom, malim močvarama i malim brojem cvjetonoša (tokom kratkog ljeta). U ljetnom periodu tu je stanište mnogobrojnih ptica.
U ranijim vremenima regija je bila isključivo naseljena Laponcima. Živjeli su od uzgoja irvasa i ribolova, te su živjeli nomadski i polunomadski život. Smatra se da ih danas nema više od 2.000. U prirodi im je voliti nomadski život iako sve više postaju stalni stanovnici naselja. Otkada su Finci izgradili arktički put (1929. godine) u ovoj regiji se razvija i turizam. Uz savremenu cestu dugu 460 km izgrađeni su hoteli s visokim konforom. Dolaze turisti-ribolovci, turisti-skijaši, i turisti koji su željni provozati se sanjkama koje vuku irvasi. Ipak, Sjeverna Finska je manje razvijen kraj i rijetko naseljen dio države. Nomadsko stočarstvo i sječa šume su glavne privredne aktivnosti Laponije. Centar finske Laponije je grad Rovanijemi koji leži na obali rijeke Kemi u blizini sjeverne polarnice. Do njega dopire željeznica uz postojeći arktički put i produžava prema ruskoj luci Murmansk. On je upravni, trgovačko-prometni i turistički centar Laponije. Ističe se po trgovini kože.
Jezerska Finska
Jezerska Finska se nalazi između Finske Laponije na sjeveru i Finskog primorja na jugu i jugozapadu. Finci nazivaju ovaj kraj "Suomi" - zemlja jezera. Geomorfološki to je dio morenskih bedema kojima su stvorene brojne jezerske depresije. Baš ova regija dala je atribut Finskoj amfibijska zemlja. Tu su mnogobrojna glacijalna jezera a pejsaž dopunjuju nepregledne četinarske šume. Najveće jezero je Sajma, s cjelokupnim sistemom jezera pod imenom Velika Sajma, površine od 4.400 km2. Sva jezera su tektonski predisponirana, ali za njihovo konačno oblikovanje je značajna ledenjačka erozija i akumulacija. Najveća dubina Sajme je 82 m. Zapadno od Sajme je jezero Pajane površine 1.065 m2, maksimalne dubine 93 m. Jezera su međusobno odvojena kordonima morena, ali su hidrografski povezana riječnim tokovima i kanalima. Neke rijeke npr. Oulu, Komo imaju značajne vodne snage, koje se iskorištavaju. Oko jezera se nižu mala sela s tipičnim drvenim kućama. Neka naselja imaju fizionomiju gradskih naselja. Između jezera izgrađene su tri željezničke pruge u smjeru sjever-jug i dvije u smjeru zapad-istok. Kao gradska središta razvili su se gradovi Kuopio, Tampere i Lahti. Kuopio je izraziti centar drvne industrije i središte cijele regije i Finske. U sferi uticaja grada je rudarski revir Finske gdje se proizvodi bakar, olovo, cink, azbest i kvarc. Tu se nalazi rudarski centar Outokumpu. Tampere je najveći grad Jezerske Finske (preko 150.000 stanovnika). Poznat je po svojoj tekstilnoj, metalnoj i papirnoj industriji. On nosi epitet finski Manchester. Grad Lahti je u prijelaznoj oblasti, ima funkciju etapne stanice u kojoj se okupljaju učesnici zimskih sportova. U istočnim i središnjim dijelovima regije osnovano je nekoliko desetina hiljada novih gazdinstava nastalih od doseljenika s teritorija koji su pripali (poslije Drugog svjetskog rata) tadašnjem SSSR-u.
Finsko primorje
mini|270p|desno|Ostrvo Laitakari Finsko primorje je predstavljeno izlaskom ove države na Baltičko more (Botnički i Finski zaliv). Nasuprot ostalim dijelovima Finske u ovoj regiji nema onih prepoznatljivih, za sjeverne zemlje, morenskih sedimenata. Ovdje se nalaze sedimenti morskog porijekla, ostaci nekadašnjeg Joldijskog mora. Finsko primorje, iako jedinstvena regija, može se podijeliti na dvije podregije: Sjevernije, prostor oko Botničkog i južnije prostor oko Finskog zaliva.
Botničko primorje je pojas Finske uz istoimeni zaliv dug oko 700 km. Primorje je izloženo sjevernim vjetrovima. Od Švedske granice na sjeveru do grada Vasa na jugu primorje je pod šumom. Značajnije naselje je grad Oulu, na ušću istoimene rijeke, koja je dio ostrva istoimenog jezera. Poznat je kao centar drvne industrije. Sjevernije od njega je grad Kemi na istoimenoj rijeci Kemi, s istom funkcijom kao Oulu. Od njega vodi željeznička pruga za Murmansk, preko centralnog grada Jezerske Finske. Najjužnije tačke Botničkog primorja su gradovi Vasa i Pori.
Klima
Zbog uticaja okolnih vodenih površina, klima je značajno manje ekstremna nego što se očekuje. Prosječna julska temperatura na obali je 16 °C, a u februaru -9 °C. Količina padavina (snijeg, kiša) je 460 mm na sjeveru i 710 na jugu. Slab snijeg pokriva zemlju 4 do 5 mjeseci godišnje na jugu i 7 mjeseci na sjeveru. Helsinki ima prosječnu temperaturu najhladnijeg mjeseca -6,3 °C, a Oulu na sjeveru -0,3 °C, dok je prosječna julska temperatura u Helsinkiju 16,5 °C, a u Oulu 15,5 °C. Krajnji sjever je još hladniji. Januarska temperatura u Laponiji je -15 °C.
Hidrologija
Za Finsku se kaže da je "amfibijska zemlja", zemlja vode i kopna. Različiti su podaci o broju jezera u Finskoj, ali se procjenjuje da ih ima oko 60.000. Rijeke su većinom otoke pojedinih jezera, a najveća je Vuoksi, sa čuvenim vodopadom Imatrom, otoka je najvećeg finskog jezera Sajma (1.800 m2), a prioka je jezera Ladoge. Jezero Sajma je 1968. godine spojeno plovidbenim kanalom s Finskim zalivom, a s druge strane povezano je s gradom Viborgom, kanalom dugim 60 km. Sajma predstavlja čitav sistem jezera. Druga važna jezera su Päijänne, Kalla, Orivesi i Keitele na jugu, i jezero Anar na sjeveru. Anar je sjevernije od polarnog kruga, na 69° S geografske širine. S maksimalnom dubinom od 60 m. Po nekim podacima na jezeru ima 3.000 ostrva, a površina akvatorija bez ostrva je 1.000 m2.
Prirodna bogastva
Bogata zemlja prekrivena šumama je najvrijedniji resurs Finske. Omorika, bor, srebrna su dominirajuće vrste drveća. Jedini prirodni resursi zemlje su drvo, treset, toplokrzne životinje, hidroenergija i riba. Finska također ima neka nalazišta metala od kojih se izdvajaju cink, bakar, željezo i nikl. Vanadij, srebro i zlato se vade. Najobilniji nemetali su granit i krečnjak.
Administrativna podjela
Finska se administrativno sastoji od 19 regija, koje se nazivaju maakunta na finskom i landskap na švedskom jeziku. Regijama upravljaju regionalna vijeća koja služe kao forumi saradnje za općine regije. Glavni zadaci regija su regionalno planiranje i razvoj preduzeća i obrazovanja. Pored toga, javne zdravstvene usluge se obično organizuju na nivou regija. Trenutno, jedina regija u kojoj se održavaju izbori za Regionalno vijeće je Kainuu. Ostala regionalna vijeća biraju općinska vijeća, a svaku općinu u Regionalnom viječu predstavlja broj predstavnike srazmjeran udjelu boja stanovnika općine u ukupnoj populaciji regije.
Regije se dijele na podregije kojih je u Finskoj ukupno 70.
Osim toga Finska je podijeljena i na općine i gradove kao najniži nivo administrativne podjele.
Vlada i politika
mini|255p|lijevo|Finski parlament u [[Helsinkiju]] Finska je republika sa demokratskim i parlamentarnim oblikom vlasti. Vlast je konstituirana i usvojena 1919. Na čelu Finske je predsjednik izabran na šestogodišnji mandat direktnim glasanjem. Vlada je izabrana od strane predsjednika i odobrena od parlamenta na čijem čelu je premijer. Glasaju stariji od 18 godina. Finski parlament je jedinstveno tijelo poznato kao Eduskunta. Njenih 200 članova je narod izabrao na 4 godine. Izvršna vlast u pokrajinama pripada guverneru koji je izabran od strane predsjednika države. Na Olandskim ostrvima, koja imaju autonomiju, pokrajinsko vijeće biraju stanovnici, pokrajinski savjet bira izvršni savjet koji dijeli moć s guvernerom. Lokalni sudski sistem podijeljen je na općinske sudove u gradovima i distriktne sudove u ruralnim sredinama. Apelacijski sudovi su smješteni u Turku, Vaasi, Kuopiu, Kouvoli, Rovaniemiju i Helsinkiju. Vrhovni sud čije je sjedište u Helsinkiju je glavni sud za civilne i kriminalne slučajeve.
Ubovića Brdo
Ubovića Brdo je naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina.
Finska
Obrazovanje
Školovanje je besplatno i obavezno od 7 do 16 godina. U općinama sa švedskom manjinom nastava se nudi na oba jezika, s tim da učenici imaju slobodu izbora. Nepismenost skoro da ne postoji. Uz redovno osnovno i srednje obrazovanje, postoje i škole narodne akademije i radničke institute. Osnovno obrazovanje u peruskoulu traje 9 godina. Škole za odrasle su privatne, društvene ili provincijske i imaju podršku države. Finska ima sistem srednjih usmjerenih škola kao što su komercijalne, obrtničke, tehničke, trgovačke i poljoprivredne. Finski institut za više obrazovanje uključuje 13 univerziteta i nekoliko koledža i škola za obuku nastavnika sa godišnjim upisom od 205.000 studenata. Najveći je Helsinški.
Odbrana
Vojni rok od 11 mjeseci je obavezan za muškarce starije od 17 godina. Finska ima vojsku, mornaricu, zračne snage, ali su vojne snage smanjene Pariskim mirovnim ugovorom iz 1947. na maksimalno 41.900 osoba. Godine 2001, oko 32.250 ljudi je bilo je služenju vojnog roka. Rezerva broji 500.000 ljudi. 1994. godine. Finska se pridružila programu "Partnerstvo za mir" kao prvi korak k punom članstvu u NATO-u.
Socijalni sistem
Finski socijalni sistem dopušta nezaposlenim, bolesnim, nemoćnim i starim osiguranje, porodičnu i dječiju zaštitu, i nadoknadu invalidima. Medicinska zaštita se izdaje preko mjesta zaposlenja, ali nacionalnim zdravstvenim ciljem od 1972. omogućeno je osnivanje zdravstvenih centara u svim općinama i isključenje doktorskih honorara.