cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skupštinski izbori u Austriji 2019.
Skupštinski izbori 2019. u Austriji održani su 29. septembra 2019. godine. Izbori su bili predviđeni krajem XXVI saziva Skupštine Austrije na jesen 2022. godine. Zbog Afere Ibiza, tajno snimljenog filma sa potpredsjednikom Vlade Heinz-Christianom Stracheom (FPÖ), austrijski predsjednik Vlade Sebastian Kurz (ÖVP) u dogovoru sa predsjednikom Alexanderom Van der Bellenom, 18. maja 2019. godine najavio je nove izbore. Na osnovu te odluke u junu 2019. godine Skupština je donijela odluku o samoraspuštanju. Ovo su, uzevši u obzir i izbore za Ustavotvornu skupštinu 1919. godine 27-i izbori za Skupštinu Austrije. Za Skupštinu Austrije birano je 183 predstavnika, a birale su se stranačke liste, sa kojih su u procentualnom udjelu po većinskom izbornom sistemu birani predstavnici.
Zaštićeno prirodno područje Pliva - Janj sa rezervatom Janjske otoke
thumb|Janjska otoka thumb|Vrelo Plive Pliva i Janj sa rezervatom Janjske otoke predstavljaju zaštićeno prirodno područje na području Bosne i Hercegovine. U ovaj dio potpada čitavo područje rijeke Janj od svog izvora u blizini sela Babići, pa do ušća u rijeku Plivu kod Šipova.
Opis
Rijeka Janj izvire ispod klisure visoke preko 100 m, a 200 m niže od izvora nalazi se vir Opačac, gdje je voda duboka preko 30 m. Pristup ovom dijelu rijeke je veoma otežan zbog strmih obala. Ovo sedreno područje je sačuvano od bilo kakvih štetnih zahvata. Na udaljenosti od 500 m od izvora nalazi se vodopad kod Bukve. Na tom mjestu rijeka skreće desno u jednu manju klisuru i pada preko kamene prečage visoke oko 12 m, stvarajući vodopad. Ispod Janjske Otoke nalazi se i najinteresantniji objekat na Janju - vodopad ispod Sokoline. Od toga mjesta do ušća Janja u Plivu korito je veoma bogato sedrom, pa pred samim ušćem sedrene naslage stvaraju čitavu deltu velikog niza manjih i većih vodenih rukavaca.
Izvor Plive sastoji se, zapravo, iz dva veoma jaka izvora, koji su udaljeni oko 300 m jedan od drugog, nalaze se na istoj nadmorskoj visini, a sastaju se 1 km niže ispod sela Dragnića. Desni krak izvire ispod planine Majevac u mjestu zvanom Ravni Do. Voda izbija u velikoj količini iz stijene. Oko 80 m ispod izvora, sa lijeve strane, ulazi u Plivu potok Crnjična, koji za vrijeme velikih kiša predstavlja veoma snažnu bujicu, pa je djelovanjem ovog bujičnog potoka, Pliva na ovom zavijutku skrenula nešto svoj tok na desnu stranu. Ovaj desni krak Plive prolazi kroz šumoviti predio, te sačinjava mnoge živopisne brzake i manje kaskade. Lijevi krak Plive izvire iznad sela Dragnića na tri mjesta, te se sva tri rukavca sastaju nakon 100 m toka rijeke. Navodno, za vrijeme vršidbe mještani su iz Glamočkog Polja bacali u ovaj ponor pljevu, koja je kasnije izlazila na svom sadašnjem izvoru, i po tome je rijeka nazvana Pljeva — Pliva.
Nakon spajanja oba kraka Pliva poprima mnogo mirniji tok, a u širim partijama terena razliva se i kod Šipova je široka preko 30 m. U koritu Plive od izvora do ušća Janja nema sedre. Od izvora Plive oko 800 m daleko nalazi se malo Dragnić jezero. Jezero je dugo u pravcu sjever-jug 65 m, a široko 35 m; prema izvršenim ispitivanjima jezero je duboko 10 m, što je i njegova najveća dubina.
Bjelajce
Bjelajce je naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina.
Historija
U predrimsko vrijeme, kada je ovo područje naseljavalo ilirsko pleme Mezeji, razvilo se epihorsko naselje, koje je, vjerovatno, bilo središte jedne domaće župe (civitas Maezeiorum). U rimsko doba u Donjem Polju (Bjelajce) nalazila se rimska etapna stanica i gradić municipalnog karaktera, i značajna raskrsnica na cesti Salona—Servitium (Bosanska Gradiška). To je Leusaba, putna stanica i mjesto u kojem su se dvije itinerarske ceste ponovo sastajale, nakon što su se razišle u Prologu, na Livanjskom polju.
IC 1536
IC 1536 (također poznat kao MCG 8-1-32 i PGC 949) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 235 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 0,70 (48 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard 5. decembra 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Brdo (Mrkonjić Grad)
Brdo je naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina.
Stokesov zakon
mini|desno|200px|'Puzajuće' strujanje pokraj sfere: [[strujna linija|strujne linije, sila otpora Fd i sila od gravitacije Fg (težina).]] 1851. godine, George Gabriel Stokes izveo je izraz, sada poznat kao Stokesov zakon, za silu trenja – također poznatu kao sila otpora – kojom su opterećeni sferični predmeti sa veoma malim Reynoldsovim brojevima (npr., vrlo male čestice) u neprekidnom viskoznom fluidu. Stokesov zakon je dobijen rješavanjem granične vrijednosti za Stokesovo strujanje za male Reynoldsove brojeve u, općenito, nerješivim Navier–Stokesovim jednačinama:
17. arondisman (Pariz)
17. arondisman, Arrondissement de Batignolles-Monceaux, je jedan od 20 arondismana francuskog glavnog grada Pariza. U 17. arondismanu, nalaze se četvrti sa heterogenom strukturom. U zapadnom dijelu je građanska, a na sjeveru radnička četvrt. Dio sa visokim udjelom useljenika nalazi se sjeverno od Avenue de Clichy, dok je dio između Avenue de Clichy na sjeveru i Rue de Tocqueville na jugu, posebno omiljen kod mlađih urbanih parova, te dio sa urbanim naseljem i visokim zgradama u Haussmann stilu, koji se nadovezuje na susjedni 16. arondisman, a koji naseljen od bolje stojećih građana Pariza.
Geografski položaj
mini|lijevo|Pogled na Trijumfalnu kapiju 17. arondisman se nalazi na desnoj obali Seine. Graniči sa 18. arondismanom na istoku, na jugoistoku sa 8. arondismanom, na jugu sa 16. arondismanom. Na zapadu graniči sa općinama Saint-Ouen, Clichy, Levallois-Perret i Neuilly-sur-Seine.
Stokesov zakon
gdje je:
17. arondisman (Pariz)
Četvrti
mini|desno|Karta 17. arondismana sa četvrtima Svaki arondisman u Parizu je podijeljen na četiri kvarta, koji su vezano za podjelu na arondismane, numerisani brojevima od 1 do 80. Arondisman se dijeli na četiri gradske četvrti:
Promet
Kroz 17. arondisman prolazi pet linija pariskog metroa:
Stokesov zakon
Ako čestice struje u viskoznom fluidu na račun vlastite težine zbog gravitacije, tada se terminalna brzina, poznata i kao brzina smirivanja, dostiže kada je sila trenja, zajedno sa silom potiska, u ravnoteži sa gravitacionom silom. Rezultirajuća terminalna brzina je data sa:
17. arondisman (Pariz)
Promet
dvije linije RER željeznice:
530-e
530-e su decenija koja je počela 1. januara 530. i završila 31. decembra 539.
17. arondisman (Pariz)
Promet
te linija:
Stokesov zakon
Značajno je spomenuti da se, pomoću Stokesovog zakona, određuje Stokesov radijus molekula.
Stabilno Stokesovo strujanje
U Stokesovom strujanju, pri veoma malom Reynoldsovom broju, članovi konvektivne akceleracije u Navier–Stokesovim jednačinama se poništavaju. Tada jednačina strujanja postaje, za nestišljivo stabilno strujanje:
17. arondisman (Pariz)
Vijećnica
Vijećnica 17. arondismana nalazi se u 16-20 rue des Batignolles.
Stokesov zakon
Stabilno Stokesovo strujanje
gdje je:
17. arondisman (Pariz)
Gradonačelnik
Gradonačelnica je Brigitte Kuster (UMP).
Stokesov zakon
Stabilno Stokesovo strujanje
Korištenjem nekih identiteta vektorskog kalkulusa, za ove jednačine može se pokazati da su one upravo Laplaceove jednačine za pritisak i svaka od komponenata vektora vrtloženja je:
Humvee
Visokomobilno višenamjensko vozilo na točkovima, poznatije kao Humvee ili HMMWV (od engleski High Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle), vojno je vozilo s pogonom na četiri kotača kojeg je razvila američka kompanija AM General. Prvi serijski HMMWV, koji je kompanija preimenovala u Humvee, dovršen je 1985. godine. Od tada je Humvee osnovno vozilo američkih oružanih snaga, a postao je osnova i za razvoj civilnog SUV-a.
Razvoj
thumb|HMMWV prilikom ispaljivanja TOW rakete. Tokom 1970tih godina, američka vojska je zaključila da civilna vozila koja su služila u vojne svrhe više ne udovoljavaju njihov zahtjevima. 1977. godine proizvođač automobila Lamborghini razvio je model Cheetah kao pokušaj da ispuni zahtjeve vojske. 1979. godine vojska je napravila finalne specifikacije za Visokomobilno višenamjensko vozilo (HMMWV). U julu 1979. godine, firma AM General (podružnica American Motors Corporation) je počela rad na dizajnu prema vojnim specifikacijama i manje od godinu dana kasnije prvi prototip je testiran. U junu 1981. godine vojska je nagradila firmu AM general ugovorom za razvoj više protipa koji bi bili dostavljeni američkoj vladi na testiranja, te je firma kasnije dobila i ugovor za proizvodnju 55.000 HMMWV kako bi bili dostavljeni do 1985. godine. Utvrda Lewis Washington i 9. pješadijska divizija je označena kao glavna testna jedinica koja je bila zadužena da testira nova vozila kao protumjeru ruskim motorizovanim jedinicama. Glavni poligon za testiranje HMMWV-ija od 1985. do decembra 1991. godine nalazio se u Yakimi, država Washington, sve dok motorizovani koncept i 9. pješadijska divizija nisu ugašeni. Prvo vatreno krštenje HMMWV je bilo u operaciji „Just Cause“ tokom američke invazije na Panamu 1989. godine.
HMMWV je postao prepoznatljiv brend američke vojske širom svijeta. Preko 10.000 komada je korišteno od strane koalicijskih snaga tokom Iračkog rata.
HMMWV je primarno dizajniran za transport posade i materijala iza prvih linija, a ne kao borbeno vozilo za prvu liniju. Kao prije njega Jeep, osnovni HMMWV nema oklopa niti zaštitu protiv hemijske, biološke ili nuklearne prijetnje. Pored svega gubici su bili relativno mali u konvencionalnim operacijama poput Zalivskog rata. Vozila i posada su trpili značajnu štetu tokom bitke za Mogadiš zbog urbanog okruženja. Međutim, zbog izdržljivosti šasije, većina posade se vratila kući sigurno, iako HMMWV nikad nije bio dizajniran da pruži zaštitu od konstane vatre iz vatrenog oružja, a pogotovo mitraljeza ili ručnih raketnih bacača. S rastom asimetričnih i nekonvencialnih ratnih dešavanja s malim konfliktnim intenzitetom, HMMWV je uvučen u službu i borbu u urbanom okruženju za što nije orginalno namijenjen.
Opis
thumb|Sanitetska verzija. Humvee koristi nezavisne suspenzije i portale kako bi postigao punu odvojenost od tla u iznosu od 16 inči. Vozilo ima disk kočnice na sva četiri točka, i duple wishbone suspenzije također na sva 4 točka. Disk kočnice nisu postavljene na točkove kao kod konvencionalnih vozila, nego su postavljene unutar, zakačeni na vanjske dijelove svakog diferencijala. Prednji i zadnji diferencijali su marke Torsen, i centralni diferencijal je obični, koji je moguće zaključati. Postoji najmanje 17 verzija HMMWV u službi vojske SAD-a. HMMWV se koristi kao transportno-teretni prevoznik, platforma za automatska oružja, ambulanta kola, nasaš M220 TOW raketa, M119 nosača haubice, nosač za M1097 Stinger, MRQ-12 direktna zračna podrška, nosač S250 skloništa, kao i za mnoge druge uloge. HMMWV ima mogućnost da savladava vodenu prepreku do dubine od 76 cm, bez dodatne opreme i 1,5 metara sa instaliranom opremom za duboki gaz.
Opciona oprema uključuje tovarni prostor s kapacitetom nosivosti od 2,700 kg i suplementalni oklop. M1025/M1026 i M1043/M1044 nosači omogućavaju postavljanje M134 Minigun-a, MK 19 bacača granata, teškog mitraljeza M2 Browning, mitraljeza M240G/B i M249 LMG. HMMWV s nosačem M1114 koji je predstavljen 2004. godine također omogućuje montiranje sličnog naoružanja. Kao dodatak, neki HMMWV opremljeni su s M1114 i M1116 nosačima i M1117 oklopljena sigurnosna vozila sadrže Common Remotely Operated Weapon Station (CROWS, odnosno u prevodu Stanicu za daljinsko upravljanje oružjem), koja omogućava korisniku montiranog oružja da isto koristi iz unutrašnjosti vozila. Također mogu biti opremljeni i sistemom Boomerang, koji služi za otkrivanje snajperista. Nedavna poboljšanja su dovela do razvoja M1151 modela, koji je brzo ispravio nedostatke prijašnjih modela. Zamjenom modela M1114, M1116 i ranijih modela HMMWV sa jedinstvenim modelo, američka vojska se nada da će smanjiti troškove održavanja vozila.
Korisnici
thumb|Korisnici HMMWV-a u svijetu.|500px mini|Ukrajina HMMVW. mini|Tajvan HMMWV sa T-75M 20mm Cannon. mini|Srbija Protivteroristička jedinica HMMWV.
510-e
510-e su decenija koja je počela 1. januara 510. i završila 31. decembra 519.
NGC 3244
NGC 3244 (također poznat kao ESO 317-24, IRAS 10232-3934, MCG -7-22-5 i PGC 30594) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 127 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 2,10 (78 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (66 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. aprila 1835. godine.
NGC 1733
NGC 1733 (također poznat kao ESO 85-SC13) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. januara 1837. godine.
NGC 6164
NGC 6164 (također poznat kao ESO 226-EN12 i ESO 226-PN13) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Ravnalo. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1733
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Józef Trajtler
Joseph Szügyi Trajtler (19. februara 1877. – 31. januara 1923.) bio je mađarsko-poljski inženjer, viši savjetnik za željeznicu, šef Ureda za željeznički saobraćaj u Bydgoszczu.
NGC 934
NGC 934 (također poznat kao MCG 0-7-16, PGC 9352 i UGC 1926) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 292 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,30 (110 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (76 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1876. godine.
Józef Trajtler
Biografija
Stekao je diplomu inžinjera na Tehnološkom univerzitetu u Budimpešti, a zatim se zaposlio u geodetskoj kancelariji. Bio je specijalista za izgradnju željezničkih pruga u Bosni i Hercegovini, u sastavu Austro-Ugarske. Godine 1912. postaje inspektor odjela za održavanje željezničkih pruga u Bosni i Hercegovini. Njegove odgovornosti uključivale su projektovanje željeznica, mostova, tunela, vodovodnih mreža i zgrada.
NGC 934
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Józef Trajtler
Biografija
Nakon završetka Prvog svjetskog rata komandovao je najmanje jednim željezničkim transportom Poljaka vraćenih iz Bosne i Hercegovine. Pod uticajem svoje supruge (Cecylia, djevojačko prezime Bajewska), koja je bila Poljakinja, odbio je predlog da preuzme upravljanje izgradnjom željezničkih pruga na ostrvu Java i preselio se u Varšavu. Kao viši savjetnik upućen je u Bydgoszcz, gdje je početkom 1920. godine preuzeo upravljanje Saobraćajnom kancelarijom, podređenom Direkciji poljskih željeznica u Gdanjsku. Spriječio je Nijemce da zauzmu vagone i željezničku imovinu. Organizovao je željezničku službu.
Svojim plemenitim i pravednim karakterom zaslužio je simpatije i poštovanje njegovih nadređenih i kolega. Težak, svakodnevni rad izazvao je njegovu bolest i preranu smrt 1923. godine. „Gazeta Bydgoska“ („Bydgoske novine“) su tada pisale: Pokojnik mađarskog porijekla je svojom plemenitom dušom volio novoosnovanu Poljsku i odlučio da svo svoje znanje i energiju posvijeti poboljšanju željeznica u novoizgrađenoj državi.
Komemoracija
Dana 25. septembra 2013. godine, na zahtjev počasnog konzula Mađarske u Bydgoszczu Gradsko vijeće je usvojilo odluku da se kružni tok na raskrsnici ulica Rycerska, Zygmunta Augusta i Zaświat nazove imenom Józefa Szugyija Trajtlera. Svečano imenovanje raskrsnice održano je 11. decembra 2013.
Zabjelašnica
mini|desno|250px|Pogled na Zabjelašničku visoravan Zabjelašnica je visoravan smještena u trouglu planina: Bjelašnice, Treskavice i Visočice. Na ovom prostranom području se nalaze sela: Lukavac, Milišići, Kramari, Brda, Šabići, Rakitnica, Bobovica, Ozimine, Pervizi, Sinanovići i Umoljani, te nešto malo udaljeniji Lukomir i Čuhovići. Sela su smještena u dolinama podno planinskih vrleti, na visini od 1150 do 1472 metara. Po broju stanovnika najveće selo je Umoljani (1353 m nv) a na najvišoj visini je Lukomir (1472 m nv).
Univerzitet u Concepciónu (Čile)
Univerzitet u Concepciónu (španski: Universidad de Concepción), poznat i po skraćenici UdeC, je privatni i jedan od najprestižnijih univerziteta u Čileu. Treći je najstariji univerzitet u državi i prvi koji je postao privatno-pravna korporacija a članica je i Vijeća rektora univerziteta u Čileu. Osnovan je 14. maja 1919. godine. Sjedište univerziteta se nalazi u gradu Concepciónu gdje je smješten i glavni kampus uz dodatne kampuse u Chillánu i Los Angelesu.
Prema QS University Rankingu iz 2012. godine, univerzitet je rangiran kao deveti najbolji univerzitet u Latinskoj Americi dok je prema CSIC University Rankingu iz 2011. godine rangiran kao drugi najbolji u Čileu i 19. najbolji u Latinskoj Americi.
Univerzitet je podijeljen na 19 fakulteta.
Historija
mini|lijevo|200px|Skulptura u čast osnivača univerziteta ispred Univerzitetskog foruma Krajem 19. i početkom 20. vijeka, mnogi studenti iz Concepcióna su počeli da se izjašnjavaju za osnivanje univerziteta na jugu Čilea gdje bi bilo moguće studirati i sticati zvanja mimo glavnog grada Santiaga. Međutim, za projekt ove veličine bio je potreban visok nivo organizacije koji u to doba još nije postojao. U februaru 1917. godine, list El Sur je objavio:
''Ideja o stvaranju univerziteta ne može još uvijek biti ostvarena zbog "nedostatka organizacije onih koji ga žele osnovati".
23. marta 1917. godine, održan je prvi zvanični sastanak sa ciljem ostvarivanja snova građana Concepcióna, osnivanja Kliničke bolnice i univerziteta.
Nakon rasprave, imenovan je odbor koji je zadužen za realizaciju izradnju ova dva projekta. Projekti su bili usko povezani, jer će bolnica postati osnova novog univerziteta.
Komisija je zatim Kongresu predstavila dokument o zvaničnom osnivanju univerziteta. Nakon što je dokument odobren, 14. maja 1919. godine osnovan je univerzitet a Enrique Molina Garmendia je postao njegov prvi rektor.
NGC 7672
NGC 7672 (također poznat kao IRAS 23249+1206, MCG 2-59-45 i PGC 71485) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 184 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,80 (43 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (32 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio R. J. Mitchell 23. oktobra 1857. godine.
Karboksipeptidaza
Karboksipeptidaza (EC: 3.4.16 - 3.4.18) je proteazni enzim koji hidrolizira (cijepa) peptidne veze na karboksi-terminalnom (C-terminalnom) kraju proteina ili peptida. Ovo je u suprotnosti sa djelovanjem aminopeptidaza, koje cijepaju peptidne veze na N-terminalu proteina. Ljudi, životinje, bakterije i biljke sadrže nekoliko tipova karboksipeptidaza koje imaju različite funkcije u rasponu od katabolizma do sazrijevanja proteina.
Mehanizam
Karboksipeptidaze djeluju tako što zamjenjuju vodu supstrata karbonilnom (C=O) grupom.
Funkcije
Prve proučavane karboksipeptidaze bile su one koje su uključene u varenje hrane (pankreasne karboksipeptidaze A1, A2 i B). Međutim, većina poznatih karboksipeptidaza nije uključena u katabolizam; one pomažu sazrevanju proteina (npr. posttranslacijske modifikacije) ili regulišu biološke procese. Naprimjer, za biosintezu neuroendokrinih peptida kao što je insulin potrebna je karboksipeptidaza. Karboksipeptidaze također funkcionišu u zgrušavanju krvi, proizvodnji faktora rasta, zarastanju rana, reprodukciji i mnogim drugim procesima.
Po mehanizmu aktivne stranice
Na osnovu mehanizma njihovog aktivnog mjesta, karboksipeptidaze se obično klasifikuju u jednu od nekoliko porodica.
Prema preferenciji supstrata
Drugi sistem klasifikacije za karboksipeptidaze odnosi se na njihovu preferenciju supstrata.
Metalokarboksipeptidaza koja cijepa C-terminalni glutamat od peptida N-acetil-L-aspartil-L-glutamata naziva se "glutamat-karboksipeptidaza".
Aktivacija
Neke, ali ne sve, karboksipeptidaze se u početku proizvode u neaktivnom obliku; ovaj prekursorski oblik naziva se prokarboksipeptidaza. U slučaju pankreasne karboksipeptidaze A, neaktivni zimogeni oblik – prokarboksipeptidaza A –pretvara se u svoj aktivni oblik – karboksipeptidazu A – pomoću enzima tripsina. Ovaj mehanizam osigurava da se ćelije u kojima se proizvodi pro-karboksipeptidaza A ne samoprobavljaju.
IC 1537
IC 1537 (također poznat kao ESO 294-1 i PGC 1050) je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Kipar. Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 23. septembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Saba
Saba je specijalna općina Holandije. Ima površinu od 13 km2 i po procjeni iz 2011. godine oko 2.000 stanovnika. Ostrvo najvećim dijelom čini vulkan Mount Sineri, visine 866 m, koji je i najviša tačka Holandije. Glavni grad je The Bottom, a službeni jezici na ostrvu su holandski, engleski i papijamento (kreolski). Saba je bilo najmanje po površini ostrvo u okviru nekadašnjih Holandskih Antila.
Kenozoik
Kenozojska era ili kenozoik (od grčkih riječi kainos = nov + zoe = život) je najmlađa od tri klasične geološke ere. Ona je zapoočela prije 65,5 miliona godina s kredsko-tercijarnim masovnim izumiranjem na kraju perioda krede koje je označilo smrt posljednjih dinosaurusa na kraju mezozojske ere te traje i danas.
Kenozoik se dijeli u dva perioda - paleogen i neogemn, a oni su podijeljeni u epohe. Paleogen se sastoji od epoha paleocena, eocena i oligocena, a neogen se sastoji od epoha miocena, pliocena, pleistocena te holocena, od kojih posljednja traje i danas. Kroz historiju je kenozoik bio odijeljen u periode (ili pod-ere) zvane tercijar (od paleocena do pliocena) i kvarternar (pleistocen i holocen), iako ih mnogi geolozi više ne priznaju.
Život u kenozojskoj eri
Kenozoik je doba sisara. Za vrijeme kenozoika su se sisari razvili od malih, jednostavnih, općih oblika u razgranatu grupu kopnenih, morskih i letećih žiivotinja. Kenozoik se isto tako može nazvati i dobom savana, te međusobno zavisnih kritosjemenjača i insekata. Ptice su također prilično evoluirale u kenozoiku.
Geološki gledano, kenozoik je doba kada su se kontinenti pomakli do svojih današnjih pozicija. Australija-Nova Gvineja se razdvojila od Gondwane koja je krenula na sjever i konačno postala Jugoistočnom Azijom; Antarktika se pomakla na svoju današnju poziciju oko Južnog pola; Atlantski okean se proširio, a pred kraj ere se Južna Amerika spojila sa Sjevernom Amerikom.
Viskometrija
Viskometrija je tehnika za određivanje viskoznosti neke tvari. Osnov za određivanje molekularne mase prema Staudingerovom metodu (koja je zamijenjena sa općenitijom Mark-Houwinkovom jednačinom) je činjenica da relativna viskoznost rastvora zavisi od volumskih proporcija čvrstih čestica.
San Juan (Portoriko)
mini|300px| San Juan na karti Portorika San Juan je glavni grad, najveća luka i najstariji grad Portorika. Prema popisu iz 2000. godine usko područje grada ima 433,733 stanovnika. Zajedno sa okolnim općinama (Bayamón, Guaynabo, Cataño, Canóvanas, Caguas, Toa Alta, Toa Baja, Carolina i Trujillo Alto) grad ima oko 2,000,000 stanovnika.
Historija
mini|200px|Tvrđava El Morro, San Juan Osnovali su ga španski kolonizatori 1521. godine. U periodu izmedu 15. i 19. vijeka je oko grada izgradjen El Morro (San Felipe del Morro) - niz odbrambenih zidova i strateški bitnih struktura, kako bi se zaštitio zaljev San Juana. Po njima se stari grad San Juan još naziva La Ciudad Amurallada (prijevod: Grad okrużen zidinama) a gradjevine su dio Svjetske baštine UNESCO-a.
Zanimljivosti
Veliki španski muzički majstor Pablo Casals se 1950. doselio u San Juan. Bio je dirigent Simfonijskog orkestra Portorika i voditelj muzičkog konzervatorija u San Juanu. Danas se u San Juanu može posjetiti Muzej Pabla Casalsa.
Poznata pop zvijezda Ricky Martin (Enrique José Martín Morales) je rođen i odrastao u San Juanu. Veliki filmski glumci Raúl Juliá i Benicio del Toro su rođeni i odrasli u glavnom gradu Portorika.
Luka San Juan
mini|220px|Ulica u Starom gradu San Juanu Luka San Juan je najveća svjetska tranzitna luka za početni ukrcaj i zadnji iskrcaj putnika za brodove za krstarenje (cruisers). San Juan je matična luka za najveće svjetske brodske linije kao što su: ''
Luka San Juan je polazna tačka za sljedeće destinacije:
Položaj
San Juan se nalazi na geografskim koordinatama 18.45°N, -66.06667°W
Krivelj
Krivelj je planinsko selo u sjeveroistočnoj Srbiji na obroncima planina Veliki krš i Crni Vrh.
Relativna viskoznost
Relativna viskoznost (\eta_r) (sinonim za "omjer viskoznosti") je omjer viskoznosti otopina (\eta) naspram viskoznosti korištenog otapala(\eta_s),
Krivelj
Razlikuju se dva naselja, Veliki Krivelj i Mali Krivelj, spojena i povezana asfaltnim putem dužine 6,5 km. Selo broji blizu 500 domaćinstava, tj. oko 1500 stanovnika. Selo je poznato po rudniku bakra i ostalih plemenitih metala u sklopu Rudarsko-topioničarskog bazena Bor. Kroz selo protiče Kriveljska rijeka koja izvire na obroncima planine Crni vrh a ulijeva se u Borsku rijeku. Kriveljska rijeka je u donjem dijelu svog toka zagađena otpadnim vodama iz rudnika Cerovo. Najrazvijenija grana privrede u selu je stočarstvo, i time se bavi 95% ukupnog stanovništva.
Vitelogenin
Vitelogenin je prekursor žumanceta koji se nalazi u ženki gotovo svih oviparnih vrsta, uključujući ribe, vodozemce, gmizavce, ptice, većinu beskičmenjake i monotremata. Vitelogenin je prekursor lipoproteina i fosfoproteina koji čine većinu proteinskog sadržaja žumanca. U prisustvu estrogenih endokrinih remetilačkih hemikalija (EDC), mužjaci ribe mogu eksprimirati Vg gen po obrascu zavisnom od doze. Ekspresija gena Vg u muškim ribama može se koristiti kao molekulski marker izloženosti estrogenim EDC-ima.
Funkcije
Vitelogenin obezbeđuje glavni žumanjčani protein koji je izvor hranjivih materija tokom ranog razvoja položenih jaja (oviparnih) kičmenjaka i beskičmenjaka. Iako vitelogenin također nosi nešto lipida za taloženje u žumancetu, primarni mehanizam za taloženje žumanjčanih lipida umjesto toga je preko VLDL-a, barem kod ptica i gmizavaca. Prekursori vitelogenina su multi-domenski apolipoproteini (proteini koji se vezuju za lipide da bi formirali lipoproteine), koji se cijepaju u različito žumance proteini. Postoje različiti proteini vitelogenina, koji se sastoje od varijabilnih kombinacija komponenti proteina žumanca; međutim, lokacije cijepanje su konzervirana.
Komponente
Kod kičmenjaka kompletan vitelogenin sastoji se od:
N-terminalni domen transporta lipida
Ovaj oisebni domen predstavlja konzerviranu regiju koja se nalazi u nekoliko lipidnih transportnih  proteina, uključujući vitelogenin, mikrosomski triglicerid prijenosni protein i apolipoprotein B-100.
Mikrosomski protein za prijenos triglicerida (MTTP)
Mikrosomni protein za prijenos triglicerida (MTTP) je endoplazmatskoretikulumski protein za prijenos lipida uključen u biosintezu i punjenje lipida apolipoproteina B. MTTP je također uključen u kasnu fazu prometa CD1d u lizosomskom kompartmentu, CD1d je lipid sličan MHC I antigenima koji prezentiraju molekule.
Apolipoprotein B
Apolipoprotein B može postojati u dva oblika: B-100 i B-48. Apolipoprotein B-100 je prisutan na nekoliko lipoproteina, uključujući lipoproteine vrlo niske gustoće (VLDL), reaktivne lipoproteine srednje gustoće (IDL) i lipoproteine niske gustoće (LDL) i može sastaviti VLDL čestice u jetri. Apolipoprotein B-100 povezan je sa razvojem ateroskleroze.
Predački ApoB je univerzalan za sve životinje, jer se homolozi nalaze u Choanoflagellatama. Homolog insekata naziva se apolipoforin I/II.
Ljudski proteini sa ovim domenom
APOB ;     MTTP;
Pčele
Pčele deponuju molekule vitelogenina u masnim tijelima u trbuhu i glavi. Masna tijela očigledno djeluju kao rezervoar za skladištenje hrane. Glikolipoprotein vitelogenin ima dodatnu funkcionalnost jer djeluje kao antioksidans da produžava životni vijek pčele matice i radilice, kao i hormon koji utiče na buduće ponašanje u potrazi za hranom. Zdravlje pčelinjeg društva zavisi od rezervi vitelogenina pčela hranilica koje imaju nizak nivo vitelogenina. Kao potrošni radnici, sakupljači hrane se hrane sa dovoljno proteina da rade na svom rizičnom zadatku sakupljanja nektara i polena. Nivoi vitelogenina su važni tokom faze gnježđenja i na taj način utiču na podjelu rada pčelara.
Titar vitelogenina pčela-hraniteljica koji se razvio u prva četiri dana nakon izlijeganja utiče na njenu kasniju dob da počne da traži hranu i da li se ona prvenstveno hrani nektarom ili polenom. Ako mladi radnici nemaju dovoljno hrane u prvim danima života, imaju tendenciju da rano počnu tragati za hranom i prvenstveno za nektarom. Ako su umjereno hranjeni, hrane se u normalnoj dobi prvenstveno nektarom. Ako se obilno hrane, odmah nakon izlijeganja, njihov titar vitelogenina je visok i počinju da se hrane kasnije u životu, prvenstveno sakupljajući polen. Polen je jedini dostupni izvor proteina za pčele.
Mladalački hormon povratne sprege
Za većinu istraživanih vrsta insekata dokumentovano je da mladalački hormoni stimulišu transkripciju gena vitelogenina i posljedičnu kontrolu proizvodnje vitelogenina (usp. Engelmann, 1983; Wyatt i Davey, 1996).
Ekspresija vitelogenina je dio regulatorne povratne sprege koja omogućava vitelogeninu i mladalačkom hormonu da se međusobno potiskuju. Vitelogenin i juvenilni hormon vjerovatno djeluju antagonistički u pčelama da regulišu njihov razvoj i ponašanje. Potiskivanje jednog dovodi do visokog titra drugog.
Vjerovatno je da je ravnoteža između vitelogenina i nivoa juvenilnih hormona također uključena u ponašanje rojenje.
Nivoi juvenilnih hormona opadaju u pčelinjim zajednicama prije rojenja i očekuje se da će se nivoi vitelogenina zbog toga povećati. Može se pretpostaviti da bi pčele koje se roje nastojale da sakupe što više vitelogenina kako bi produžile svoj životni vijek i kako bi mogle brzo da sagrade novo gnijezdo.
Evolucija
Kičmenjaci su započeli s jednom kopijom gena vitelogenina, a loze ptica-sisara i amfilija doživjele su duplikacije koje su dovele do modernih gena. Sa izuzetkom monotremata, sisari imaju sve vitelogenenske gene pretvorene u pseudogene, iako se sintenijski region do ptica VIT1-VIT2-VIT3 još uvijek može pronaći i uskladiti. Kod monotremata samo je jedan od gena ostao funkcionalan.
Alpsko skijanje na Zimskim olimpijskim igrama 2014 – spust (muškarci)
Takmičenje u alpskom skijanju na ZOI 2014. u Sočiju u disciplini spust u muškoj konkurenciji održano je u zimovalištu Rosa Hutor blizu Krasne Poljane u Krasnodarskom kraju 9. februara 2014. u 11:15 po lokalnom vremenu. Dužina staze iznosila je 3.495 metara dok je visinska razlika između starta i cilja bila 1.075 metara. U trci su učestvovala 49 skijaša iz 24 zemlje.
NGC 4750
NGC 4750 (također poznat kao IRAS 12483+7308, MCG 12-12-19, PGC 43426 i UGC 7994) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 75 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 2,10 (46 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. novembra 1801. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Razmjera
Razmjera ili mjerilo pokazuje koliko su puta veličine na karti umanjene u odnosu na veličine u prirodi. Drugim riječima razmjera nam pokazuje veličinu umanjenja. Razmjera može biti:
Brojčana razmjera ili mjerilo je mjerilo izraženo brojkama u vidu omjera, naprimjer 1:1000. Prvi broj u omjeru je broj jedan i predstavlja veličinu na karti, a iskazuje se najčešće u centimetrima. Drugi broj ( modul ), broj s desne strane omjera je broj istih tih jedinica u prirodi.
Grafička razmjera ili mjerilo je duž izdijeljena na manje podioke, najčešće centimetre. Ono nam omogućava da jednostavno i bez računanja saznamo udaljenost između dva mjesta u prirodi. U tu svrhu možemo koristiti šestar, linijar, trokut, list papira i slično. Naprimjer, uzmemo linijar i njime izmjerimo razdaljinu između dva mjesta na karti i to prenesemo na grafičko mjerilo i pročitamo koliko je to kilometara u prirodi.
Ewa Lipska
Ewa Lipska, fonetski: Eva Lipska (8. oktobra 1945.) poljska je pjesnikinja i kolumnistica, u godinama 1970–1980. urednica odjela za poeziju u Wydawnictwo Literackie – Književno izdavaštvo, laureat Nagrade Fondacije Kościelskih (1973), 1995–1997 direktorica Poljskog instituta u Beču, član poljskog i austrijskog PEN kluba, osnivački član Udruženja poljskih spisatelja (1989), član Poljske akademije nauka i umjetnosti.
Životopis
Studirala je slikarstvo na Akademiji likovnih umjetnosti u Krakovu. Od 1964. objavljivala je poetske radove u „Życie Literackie“ („Književni život“) i „Dziennik Polski“ („Poljski dnevni list“). Debitovala je 1967. sveskom poezije „Wiersze“ („Pjesme“). Od 1968. bila je članica Saveza poljskih spisatelja (do njegovog raspuštanja 1983.).
U godinama 1970–1980. radila je kao urednica odjela za poeziju Književnog izdavaštva. Na prijelazu iz 1975. na 1976. bila je na šestomjesečnoj stipendiji „International Writing Program“ u Iowa City-ju u SAD-u. Godine 1978. postala je članica poljskog PEN kluba. Od 2009. godine aktivna je članica Poljske akademije nauka i umjetnosti.
Godine 1983. boravila je u Zapadnom Berlinu na stipendiji Deutscher Akademischer Austauschdienst. Godine 1989. postala je osnivački član Udruženja poljskih spisatelja, a napustila ga je u avgustu 2020. Od 1990. do 1992. godine radila je u uredničkom timu „Dekada Literacka“ („Književno desetljeće“). Od 1991. do 1997. radila je u Ambasadi Poljske u Beču, a od 1995. godine vodila je lokalni Poljski institut. Vodila je gostujuće pjesničke radionice na Studiju književnosti i umjetnosti na Jagielonskom univerzitetu. Živi i radi u Krakovu.
Njene sveske poezije objavljene su u Bosni i Hercegovini: „Centrifugirajuća nada“ (izdana u Banjoj Luci 2018, prevod Biserka Rajčić) i „Tu. Izabrane pjesme“ (izdana u Sarajevu, 2010., prevod Marina Trumić).
Odlikovanja i nagrade
Dobila je, između ostalih nagradu Andrzeja Burse (1971), Nagradu Fondacije Kościelskih u Ženevi (1973), nagradu Prsten za životno djelo u Gdanjsku (1978), nagradu PEN-kluba Robert Graves (1979). 1988. dobila je nagradu POLCUL fondacije (Australija), 1992. nagradu poljskog PEN-kluba iz Büchner fondacije, 1993. nagradu Fondacije A. Jurzykowski u New Yorku, 1995. Nagradu grada Krakova. U oktobru 2001. godine za zbirku „Sklepy zoologiczne“ („Prodavnice kućnih ljubimaca“) dobila je nagradu za Krakovsku knjigu mjeseca i 2004. nagradu mjesečnika „Odra“ (Wrocław). Godine 2002. zbirka „Prodavnice kućnih ljubimaca“ nagrađena je nagradom Šleski književni lovor za najbolju knjigu godine koju dodjeljuje Šleska biblioteka u Katowicama. Njena knjiga „Ja“ bila je među finalistima književne nagrade Nike 2004. Godine 2005. dobila je nagradu od poznanjskog Pregleda izdavačkih novosti za knjigu „Gdzie indziej“ („Drugdje“). Ova knjiga je nominirana za književnu nagradu Nike 2006. Godine 2007. dobila je nagradu Samuel Bogumił Linde od gradova partnera Göttingen-Toruń. Za knjigu „Drzazga“ („Trn“) nominirana je za Nike književnu nagradu 2007. Knjiga „Pomarańcza Newtona“ („Newtonova narandža“) nominirana je za Nike književnu nagradu 2008. i za Wroclawsku nagradu za poeziju Silesius 2008. u kategoriji knjige godine. Dobila je Zlatni ključ Smedereva (2009) – Nagradu za poeziju u Srbiji. Godine 2010. dobila je nagradu Naim Frasheri, nagradu za poeziju u Makedoniji, i Nagradu Ministarstva kulture Republike Kosovo – Rt dobre nade.
Godine 1998. odlikovana je Zlatnim krstom za zasluge. Godine 2005. odlikovana je od strane ministra kulture Srebrnom medaljom „Zasłużony Kulturze Gloria Artis“ („Kulturološke zasluge Gloria Artis“).
Književno izdavaštvo je 2009. godine zajedno sa Piwnicom pod Baranima odlikovalo Ewu Lipsku nagradom „Akademija u čast...“. Pjesnikinja je nagrađena za svoj prozni prvenac „Sefer“.
Godine 2011. dobila je književnu nagradu Gdynia i bila je nominirana za književnu nagradu Nike i za Wrocławslu nagradu za poeziju Silesius za tom „Pogłos“ („Odjek“), a 2013. nominirana je za pjesničku nagradu Orfej za tom „Droga pani Schubert...“ („Draga gospođo Schubert...“). Nominirana je za književnu nagradu Nike 2016. za svoju knjigu „Czytnik linii papilarnych“ („Čitač otiska prsta“).
21. juna 2012. godine dobila je počasni doktorat Univerziteta Jan Kochanowski u Kielceu.
23. maja 2014. predstavila je svoj album u Aleji Pisarzy – Aleji pisaca u Općinskoj javnoj biblioteci u Oświęcimu.
3. decembra 2017. godine dobila je Łódźku književnu nagradu Julian Tuwim. Godine 2018. za knjigu „Pamięć operacyjna“ („Operativno pamćenje“) nominirana je za književnu nagradu Nike i nagradu za poeziju Orfej. K. I. Gałczyńskog. Postala je laureat Wrocławske pjesničke nagrade Silesius 2019. za životno djelo.
Godine 2020. nominirana je za Nike književnu nagradu. Iste godine postala je laureat književne nagrade Varšave u kategoriji poezije za svesku „Miłość w trybie awaryjnym“ („Ljubav u kriznom stanju“).
Varšavski ustanak
mini mini mini mini mini|Varšava nakon ustanka Varšavski ustanak (1. avgust – 3. oktobar 1944.) bio je oružani ustanak protiv njemačkih trupa koje su okupirale Varšavu, koji je organizovala Domovinska vojska kao dio operacije „Burza“ („Bura“), u kombinaciji sa otkrivanjem i službene aktivnosti najviših struktura poljskog državnog podzemlja. Najveća vojna operacija Domovinske vojske. Maksimalni domet ustanka pokrivao je dio gradskih četvrti na lijevoj obali, malu oblast desne obale Varšave, kao i Kampinosku šumu, Legionowo i okolinu Marki. Bila je to najveća bitka koju je podzemna organizacija vodila protiv okupatorskih snaga tokom Drugog svjetskog rata.
Varšavski ustanak bio je vojno usmjeren protiv Njemačke, a politički protiv SSSR-a i njemu podređenih poljskih komunista. Komanda Domovinske vojske planirala je da prije ulaska Crvene armije sama oslobodi glavni grad, nadajući se da će ojačati međunarodnu poziciju vlade Republike Poljske u egzilu i zaustaviti proces potčinjavanja i sovjetizacije Poljske koji je vodio Staljin. Nakon izbijanja ustanka, Crvena armija je zaustavila ofanzivu prema Varšavi, a sovjetski diktator je uporno odbijao da pruži ustanku bilo kakvu ozbiljnu pomoć. Podrška koju su pobunjenicima pružile Sjedinjene Američke Države i Velika Britanija, međutim, bila je ograničene prirode i nije bitno uticala na situaciju u Varšavi. Kao rezultat toga, slabo naoružane ustaničke jedinice vodile su usamljenu borbu protiv nadmoćnih njemačkih snaga 63 dana, koja je završila kapitulacijom 3. oktobra 1944. godine.
Tokom dvomjesečnih borbi, gubici poljske vojske iznosili su oko 16.000 ubijenih i nestalih, 20.000 ranjenih i 15.000 zarobljenih. Usljed vazdušnih napada, artiljerijske vatre, teških uslova života i masakra koje su organizovale njemačke trupe, stradalo je između 150.000 i 200.000 civilnih stanovnika glavnog grada. Kao rezultat pobunjeničkih borbi i sistematskog rušenja grada od strane Nijemaca, uništena je većina zgrada na lijevoj obali Varšave, uključujući stotine neprocjenjivih spomenika i objekata velike kulturne i duhovne vrijednosti.
Varšavski ustanak se smatra jednim od najvažnijih događaja u novijoj istoriji Poljske. Zbog svojih tragičnih posljedica, posebno velikih ljudskih i materijalnih gubitaka, pitanje legitimnosti odluke o podizanju ustanka i dalje je predmet rasprava i žestokih polemika.
Umoljani
Umoljani su naseljeno mjesto u općini Trnovo, Bosna i Hercegovina. Naselje je smješteno na planini Bjelašnici. Selo je smješteno na nadmorskoj visini od 1353 m.
480-e
480-e su decenija koja je počela 1. januara 480. i završila 31. decembra 489.
Umoljani
Ime
Postoje dvije verzije kako su Umoljani dobili ime. Po jednoj je da su stočari Humljani iz Hercegovine dolazili ljeti na ispašu sa stokom i tu su neki ostali da stalno žive. Po drugoj je aždaja izašla iz kanjona Rakitnice, koji je udaljen 3 km od sela, i prošla kroz Studeni potok vijugajući s namjerom da poždere stanovništvo. Kada su je primijetili, stanovništvo se povuklo na brdo Pošiljak i počeli moliti i umolili su da se aždaja okameni. Sada se na tom mjestu može vidjeti oblik te okamenjene nemani.
Znamenitosti
thumb|left|Vodenice Na ulazu u Umoljane u Dolovima, oko 200 metara od mosta je nekropola sa 47 stećaka. Na udaljenosti oko 200 m od nekropole u pravcu sjevera evidentirana su tri stara nišana, dok je dalje na udaljenosti oko 300 evidentirano 8 nišana. Nišani na ovom lokalitetu se mogu datirati u period druge polovine XV i prve polovine XVI stoljeća, pa tako pripadaju najranijim primjerima nišana u Bosni I Hercegovini.
Na mjestu zvanom Crkvina registrovani su ostaci srednjovjekovnog sakralnog objekta, zaraslog u travu.
Zapadno od Dolova nalazi se osamljeni stećak – sljemenjak sa postoljem i ukrasom.
U pravcu zapada na udaljenosti oko 200 m od osamljenog stećka, evidentirano je pet stećaka u formi sanduka, koji su upotpunosti utonuli.
Navedeni objekti su kao historijsko područje, zajedno sa prirodnim ambijentom, proglašeni nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Na samom ulazu u selo nalazi se džamija sa specifičnom munarom prilagođenom vremenskim prilikama na ovom području. Ne postoje pisani tragovi kada je džamija sagrađena, ali se vjeruje da je od nje starija samo Turhan Emin-begova džamija u Ustikolini. Postoje još naznake da bi mogla biti sagrađena na nekim od bogumiliskih stećaka.
Ostaci drevnih naselja razbacani su oko sela, sa velikim brojem srednjovjekovnih nadgrobnih spomenika smještenih visoko na hridinama. Dolina Studenog polja je malo mjesto iza ljetnog pastirskog sela Gradina koje se nalazi u neposrednoj blizini Umoljana.
The Bottom
mini|The Bottom The Bottom (hol. Botte), je administrativno središte ostrva Saba, koje je u sastavu Karipske Holandije u Karipskom moru. Osnovali su ga holandski kolonisti 1632. godine i nazvali ga „Botte“ („posuda“). Ubrzo su na ostrvu preovladali engleski i škotski gusari, pa pod njihov uticajem grad dobija ime „The Bottom“. U Bottomu se nalaze tri anglikanske crkve i univerzitet. Stanovništvo je malobrojno, svega 462 osobe. Svakog ljeta se održava tradicionalni karneval.
Dabrac
Historija
Stari grad Bočac nalazi se u selu Dabrac, na lokalitetu Gradina ili Kamenjar. Sagrađen je na teško pristupačnoj, stjenovitoj litici, visoko iznad velike okuke, na lijevoj obali Vrbasa. Na tom mjestu završava se kanjon Bočačka klisura i širi se pitoma Bočačka kotlina. Grad se nalazi otprilike na polovini puta između Banja Luke i Jajca. Udaljen je od Jajca 30 km. Sjeverno od njega niz Vrbas je na udaljenosti od 15 km Greben-grad u Krupi na Vrbasu, i grad Zvečaj, još 10 km sjevernije.
Grad Bočac se prvi puta spominje u aktu ugarskog kralja Sigismunda banu Matku Talovcu u kojem je navedeno da je u vojnom pohodu u ljeto 1434. godine ugarski ban uspio preuzeti od Osmanlija nekoliko značajnih gradova u dolini Vrbasa – Jajce, Bočac i Komotin.
Osmanlije su osvojile Bočac prije 21. maja 1516. godine, od kada je datirano pismo Franje Berislavića od Grabarja u kojem je javio slavonskom vicebanu da bosanski paša namjerava nanovo obnoviti Bočac. U osmanlijskom periodu bio je u sastavu Nahije Jajce, koja se prvi puta spominje u popisu iz 1562. godine. Graditeljska cjelina – Stari grad Bočac proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
NGC 1734
NGC 1734 (također poznat kao ESO 56-SC18) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. novembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 936
NGC 936 (također poznat kao MCG 0-7-17, PGC 9359 i UGC 1929) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 66 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 4,70 (90 hiljada sg) a najmanji 4,1 uglovnih minuta (78 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. januara 1785. godine.
NGC 3220
NGC 3220 (također poznat kao IC 604, MCG 10-15-73, PGC 30462 i UGC 5614) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 54 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,30 (20 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (7 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. aprila 1793. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jedenje kelja
180px|mini|desno|Jela od zelenog kupusa s prženim krompirićima, pincetom, kuhanom kobasicom, kaslerom, slaninom i senfom 180px|mini|desno|Kelj s bregenwurstom i kaslerom Jedenje kelja je običaj u većem dijelu sjeverne Njemačke i dijelovima Skandinavije. Kelj se nekada brao nakon prvog jesenskog mraza, kako bi se neutralizirale gorke tvari sadržane u njemu. Veliki četvrtak prije Uskrsa tradicionalno označava kraj sezone kelja. Danas se koriste novije sorte, koje se mogu brati od septembra - bez mraza.
Običaj
Tradicionalno, zimskom obroku kelja u društvu prethodi običaj Kohlfahrt. Obično je to izlet kroz prirodu na čijem se kraju nalazi gostionica u kojoj se poslužuje hrana. Tijekom pješačenja sudionici se zabavljaju igrama na otvorenom poput bacanja velike kocke za igranje - obično načinjene od spužve; te poput boćanja ili bacanja kugle. Za okrijepu i protiv često ledenih temperatura, dovoljna količina alkoholnih pića vuče se u ručnim kolicima.
U gostionici se društvo poslužuje kuhanim keljom, zgusnutim ili ne s heljdinom krupom, zobenom krupom ili rolanom, ovisno o kraju, s lagano karameliziranim prženim krompirom ili kuhanim krompirom. Posebna kobasica pinkel je karakterističan dodatak u području oko Bremena i u regiji Oldenburg, dok se bregenwurst koristi u regiji oko Hannovera, Hildesheima, Braunschweiga i Magdeburga. Ovi specijaliteti od kobasica uglavnom se rade samo zimi i za pripremu u kelju i prilično su neobični u drugim krajevima. Kassler, kohlwurst, svježi mettwurst, dimljeni mettenden, slanina ili svinjski obrazi također su česti sastojci.
Jedenje kelja kulminira proglašenjem kralja kelja ili kraljevskog para kelja. Za dodjelu kraljevskog dostojanstva koriste se različite metode. Ili se ocjenjuje broj porcija svakog sudionika, utvrđuje se težina sudionika prije i poslije jela ili se ocjenjuju rezultati igara na pohodu prema tajnim kriterijima koji se ne shvaćaju preozbiljno. Proglašeni kralj kelja povremeno zadnji napušta stol. O organizaciji večere od kelja za sljedeću godinu odlučuje kralj ili kraljevski par.
Hipofosforasta kiselina
Hipofosforasta kiselina je fosforska kisička kiselina koja je veoma snažan redukcijski agens, čija je hemijska formula: H3PO2. U neorganskoj hemiji, ovu kiselinu nazivaju i "HPK", iako je njeno IUPAC ime dihidridohidroksidooksidofosfor ili samo fosfinska kiselina.
To je bezbojni hemijski spoj koji se brzo topi i rastvara u vodi, dioksanu i alkoholima. Formula hipofosforaste kiseline je obično H3PO2,  ali detaljniji zapis bi bio HOP(O)H2 koji pokazuje njen jednobazni karakter. Soli ove kiseline su fosfinati (hipofosfiti).