cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
21. Sarajevo Film Festival
Počasno Srce Sarajeva
Najveća zvijezda 21. Sarajevo Film Festivala bio je portorikanski glumac i dobitnik Oscara Benicio del Toro. On je u Sarajevu predstavio film Savršen dan, u kojem del Toro igra humanitarca u ratom zahvaćenoj Bosni i Hercegovini. Nakon projekcije filma del Toru je uručeno i Počasno Srce Sarajeva za izvanredan doprinos filmskoj umjetnosti.
Armenski režiser Atom Egoyan bio je počasni gost festivala, a njemu je u Cinema Cityju dodijeljeno priznanje Počasno Srce Sarajeva za izvanredan doprinos filmskoj umjetnosti. Ovom prilikom bio je prikazan i njegov film Egzotika iz 1994. godine.<
Oleg Sencov
Sarajevski filmski festival se pridružio kampanji pokrenutoj od strane Evropske filmske akademije, čiji su članovi, kao što su Stephen Daldry, Mike Leigh i Wim Wenders, pozvali na Sencovljevo hitno oslobađanje u pismu koje su uputili ruskim vlastima sedmicu dana ranije. Oleg Sencov je uhapšen 2014. godine, dok je protestovao zbog ruske aneksije Krima. Optužen je za terorizam, organizaciju terorističkih grupa i trgovinu oružjem. Suđenje koje je počelo krajem jula očekuje se da će se uskoro zatvoriti. Tužioci su zatražili 23 godine zatvora za njega. Prilikom ceremonije zatvaranja festivala, britanski filmski producent Mike Downey, član žirija za program u konkurenciji za igrani film, uzvikivao je "Free Oleg Sencov" ("Oslobodite Olega Sencova"), sa glavne pozornice festivala. Njemu su se pridružila tri grčka glumca, koji su bili dio šestočlane glumačke ekipe iz filma Chevalier.
Josip Jovanović
Biografija
Nakon okupacije Jugoslavije 1941. godine, pridružio se ilegalnom pokretu koji se pripremao za oružani ustanak. Vojni komitet ga je uputio da radi na području Doboj — Maglaj — Gračanica. Međutim, poslije jedne provale u Tuzli, bio je prisiljen otići na Ozren, gdje je radio na pripremi ustanka. Po istom zadatku upućen je na teren sjeverno od Doboja, oko Trebave. Član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) postao je 1941. godine. Kada je u avgustu 1941. godine formiran Ozrenski partizanski odred, Josip je u njemu bio jedan od istaknutih političkih radnika. lijevo|mini|267x267piksel| Spomen bista Josipu Jovanoviću u [[Doboju]] U aprilu 1942. godine, u selu Kamenica kod Zenice, od boraca Ozrenskog i Zeničkog partizanskog odreda formiran je Treći istočnobosanski udarni bataljon, a Josip postaje politički komesar čete u tom bataljonu. Od avgusta 1942. godine bio je politički komesar Osme čete u Drugom bataljonu Šeste istočnobosanske proleterske brigade.
Ukazom predsjednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita 27. novembra 1953. godine proglašen je za narodnog heroja Jugoslavije.
Pop i rok-muzika u Jugoslaviji
thumb|180px|desno|[[Bijelo dugme, jedna od najpopularnijih rock grupa u Jugoslaviji.]] Jugoslavenska pop i rok muzika zajedno sa njenim žanrovima i podžanrovima predstavlja dio ukupnog muzičkog stvaralaštva bivše Jugoslavije. Pod utjecajem pop i rock muzike koja je dolazila iz SAD-a i Zapadne Evrope tokom kasnih 1940-ih, 1950-ih i 1960-ih, u Jugoslaviji se ubrzo pojavljuju pjevači i muzičke grupe koje su u početku oponašale novi muzički stil. Uz promjene u muzici slijedile su promjene u odijevanju, frizurama i ponašanju. Gledajući kroz historijsku prizmu, sve ove promjene su bile moguće zahvaljujući otvorenosti Jugoslavije kako prema svijetu tako i prema pop i rock muzici koja je dolazila iz Zapadnog svijeta. Ova vrsta muzike je bila prihvaćena u jugoslavenskom društvu i dobro pokrivena u tadašnjim muzičkim časopisima, radio i TV emisijama. Brojni umjetnici čak su i svirali za predsjednika Josipa Broza Tita, među kojima su bili: Bijelo Dugme, Zdravko Čolić i Rani Mraz. Jugoslavija je bila jedina socijalistička zemlja koja je učestvovala na takmičenju za pjesmu Evrovizije. Član Evrovizije je bila od 1961. godine, čak i prije nekih zapadnih i NATO zemalja kao što su: Portugal, Irska, Grčka i Turska, koji su se pridružili 1964, 1965, 1974 i 1975. godine. Za razliku od građana drugih socijalističkih zemalja, Jugoslaveni su uživali slobodu putovanja i imali lahak pristup zapadnoj popularnoj kulturi.
1950-te
Jugoslovenska rokenrol scena počela je da se pojavljuje 1950-ih pod utjecajem popularnih američkih rokenrol i rockabilly izvođača iz tog vremena kao što su: Elvis Presley, Chuck Berry, Bill Haley, Carl Perkins, Buddy Holly i drugih. Mnogi mladi ljudi počeli su u to vrijeme da sviraju ovu novu "električnu muziku", kako su je nazvali, nazivajući sebe "električari." Među prvima koji su se istakli bili su gitarista Mile Lojpur iz Beograda (rođen u Zrenjaninu 1930. godine), te Karlo Metikoš iz Zagreba, koji je nakon preseljenja u Pariz započeo međunarodnu karijeru pod pseudonimom Matt Collins. Lojpur je svirao u Beogradu, krajem 1940-ih, a njegov muzički stil pripadao je više džez muzici. Kasnije prelazi u orkestar Mileta Nedeljkovića pod imenom Septet M. Karlo Metikoš je bio 1959. godine jedan od osnivača i pjevač grupe Regal, koja se može smatrati jednom od prvih jugoslavenskih grupa. Kasnije naspušta grupu i svira twist melodije pod imenom Matt Coshe, te već snima za inozemne producentske firme. Prvi značajni pjevač pop muzike u Jugoslaviji bio je Ivo Robić, koji je ostvario značajne uspjehe i u inostranstvu. Zahvaljujući njemu koji je uvjerio svog muzičkog agenta Berta Kaempferta britanska rock grupa The Beatles je dobila prvu šansu da u Hamburgu svira na prvoj ploči tada popularnog Tony Sheridana. Krajem 1950-ih slijedio je Đorđe Marjanović koji je nakon svojih koncertnih nastupa postao prva prava jugoslovenska zvijezda u pop muzici. Bio je popularan i u SSSR-u, gdje je bio nagrađen Komsomol nagradom Ruskog saveza komunističke omladine zbog "jačanja prijateljskih veza između sovjetske i jugoslovenske omladine." Od pop pjevačica najuspješnije su bile Lola Novaković, Tereza Kesovija, a malo kasnije i Josipa Lisac.
1960-te
Jedna od prvih rock grupa bila je grupa Crveni koralji, osnovana 1962. u Zagrebu. Prva postava grupe bila je Miro Lukačić (solo gitara), Davorin Sarajlić (bas-gitara), Rudi Šimunec (ritam gitara), Josip Badrić (bubnjevi) i Jelenko Miran Perković (vokal). Prvu ploču Crveni koralji izdali su 1963. godine, a pjesma - "Rekla si: volimo se" postala je hit tih godina u Jugoslaviji. Crveni koralji su nastupali na koncertima i turnejama po Jugoslaviji i Sovjetskom Savezu. Na Zagrebačkom festivalu 1966. godine osvojili su prvu nagradu publike. U tim godinama pojavili su se na muzičkoj sceni Perica Stojančić, Saša Popaz, Lola Novaković, Zdenka Vučković, Arsen Dedić, Hrvoje Hegedušić, Ivica Percl i Ibrica Jusić. Poznatije grupe tog vremena bile su Siluete, sa vođom grupe Zoranom Miščevićem, zatim Zlatni Dečaci, Atomi, Elipse, Crni Biseri, Bijele strijele, Uragani i Dinamiti.
1970-te
thumb|180px|desno|Grupa "Smak" 1975. godine, predvođena [[Radomir Mihajlović Točak|Radomirom Mihajlovićem Točkom (u sredini) prema ocjenama publike i muzičkih kritičara najvećim rock i blues gitarskim virtuozom sa prostora Jugoslavije.]] Nakon ovih prvih početnih godina razvoja jugoslavenske pop i rock muzike pod velikim utjecajem zapadne muzike, dolazi do pojave drugog talasa pop i rock muzičkih grupa i solista koji stvaraju muziku uključujući narodne melodije iz Jugoslavije. Najbolji primjeri su: Bijelo dugme sa njihovim "pastirskim rockom", YU grupa sa pjesmama Kosovski božuri, Sama i druge, Smak sa pjesmama Biska 2, Ulazak u harem, Zajdi zajdi, zatim grupa Leb i sol sa njihovim obradama makedonske narodne muzike u rock i jazz-rock maniru. Najpoznatiji pop-rock muzičari i grupe iz drugog talasa sa početka 1970-ih su bile: Korni grupa, YU grupa, Time, Indexi, Smak, Atomsko sklonište i Bijelo dugme. Od početka druge polovine 1970-ih najistaknutiji su bili: Buldožer kao jedinstveni jugoslavenski odgovor na muziku Franka Zappa-e, Riblja čorba, Parni valjak, te September sa svojim jazz-rock pristupom ovoj vrsti muzike.
Novi val
Slijedeći razvoj globalnog muzičkog fenomena nazvanog Novi val u Jugoslaviji se polovinom 1970-ih godina osnivaju grupe, koje se zasnivaju na osnovama punk i dinamičnog rock pokreta u Zapadnoj Evropi. Tako se u Ljubljani osnivaju grupe Pankrti, Otroci socijalizma, Berlinski zid, Buldožer i Grupa 92, a u Mariboru Lačni Franc sa vođom grupe Zoranom Predinom. Na području SR Hrvatske poznatije grupe su bile zagebački Aerodrom, Azra, Film, Haustor, Parlament, Parni valjak, Patrola, Prljavo kazalište, Zvijezde i Ksenija; riječki Paraf, Mrtvi kanal i Termiti, te Animatori iz Slavonskog Broda i Stidljiva ljubičica iz Vrboveca. Veliki broj beogradskih i novosadskih grupa se uspješno pojavio, a od njih su neki postali značajni faktor jugoslavenske muzike: U Beogradu Bezobrazno zeleno, Bulevar, Defektno efektni, Ekatarina Velika, Električni orgazam, Idoli, Pasta ZZ, Petar i zli vuci, Piloti, Profili profili, Radnička kontrola, Šarlo akrobata, TV moroni, Urbana gerila, U škripcu, VIA Talas, Zana; te u Novom Sadu Čista proza, Kontraritam, La strada, Laboratorija zvuka, Luna, Pekinška patka. Makedonski novi val obilježeli su Cilindar, Tokmu taka i Usta na usta.
1980-te
Početkom 1980-ih slijedili su: Merlin, Prljavo kazalište, Azra, Crvena jabuka, Divlje jagode, EKV, Zabranjeno pušenje, Đorđe Balašević, Plavi orkestar i drugi.
Novi primitivizam
Stilski iskorak je bila pojava sarajevskog kulturnog pokreta Novi primitivizam predvođen Elvisom J. Kurtovićem i drugima.
Festivali
Jugoslavenski pop sastavi i pjevači nastupali su na mnogobrojnim festivalima kao: Zagrebački festival, Splitski festival, Dani jugoslavenske zabavne muzike u Opatiji, Vaš šlager sezone u Sarajevu.
Marčenegla
Marčenegla (ital. Marcenigla) je naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buzet.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marčenegla je imala 100 stanovnika.
Napomena: ''U 1921. podaci su sadržani u naselju Vrh. U 1857., 1869. i 1931. sadrži podatke za naselje Negnar, a u 1880. dio podataka. Do 1981. iskazivano pod imenom Marčenigla.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Marčenegla je imalo 102 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ekološka specijacija
thumb|right|Europski [[božur (Ilex aquifolium). Rod Ilex je primjer ekološke specijacije.]] thumb|right|Riba [[Gasterosteus aculeatus je dokumentirani dokaz ekološke specijacije]] thumb|right|[[Centaurea solstitialis je kandidatska vrsta za ekološku specijaciju]] Ekološka specijacija je  evolucijski proces koji je zasnovan na ekološkoj divergentnoj selekciji  među  dijelovima populacije sa različitim stanišnim potrebama, što, u konačnici, vodi ka  reprodukcijskim barijerama između nastajućih populacija. To je često rezulat selekcije preko osobina koje su genetiči povezane sa reprodukcijskom izolacijom, fako da se specijacija javlja kao sporedni proces adaptivne divergencije.
Ekološka selekcija je "interakcija individua sa njihovom okolinomtokom pribavljanja resursa". Prirodna selekcija je sama po sebi proces koji je uključen specijaciju, pri čemu, pod ekološkom specijacijom je populacija u različitim sredinama ili  kada eksploatira različite resurse, podrazumijeva različite pritiske  prirodne selekcije na osobine koji direktno ili indirektno pridonose evoluciji reproduktivne izolacije. Postoje očiti dokazi uloge ekoloških faktora u procesu specijacije Studije populacija ribe gregorac podržavaju ekološki povezanu specijaciju u kojoj su vrste ovog roda nastale kao nusproizvod. Brojne studije o paralelnoj specijaciji, potvrđuju  pojavu specijacija u prirodii, kao i srodnost novonastalih (pod)vrasta.
Ključna razlika između ekološke i ostalih oblika specijacoje je je da se aktiviraju oprečni  pravci prirodne selekcije između različitih staništa, za razliku od drugih vrsta specijacijskih  procesa, kao što su  slučajni genetički drift, fiksiranje nekompatibilnih mutacija u populacijama koje   doživljavaju slične selekcijske pritiske ili razni oblici  spolnog odabiranja, koji  ne uključuju selekciju ekološki relevantnih osobina. Ekološka specijacija može  se javiti bilo u alopatrijskoj, simpatrijskoj ili parapatrijskoj specijaciji. Jedini uslov je da se specijacija odvija kao rezultat adaptacije na različite ekološke ili mikro-ekološke uvjete.
Postoje izvjesne rasprave koje se odnose na razgraničenje da li je specijacije ekološki ili neekološka pojava. "Sveprisutni učinak selekcije ukazuje na to da su adaptivna evolucija i specijacija nerazdvojne, baca sumnju na to da li je specijacija ikada neekološka''.
Paralelna specijacija
Paralelna specijacija se dešava onda gdje se "veća reprodukcijska  izolacija ponovljeno javlja između nezavisnih populacija prilagođenih kontrastnim sredinama,  nego između nezavisnih populacija prilagođenim   sličnim sredinama''. Utvrđeno je da se specijacija javlja   kao više nego dokazan proces "...akumuliran iz istraživanja opadajuće  adaptacije i reproduktivne izolacije".
Istraživanja i dokazi
Poznati primjeri ekološke specijacije uključuju ribe poznate kao trobodlji gregorac, od kojih su različite vrste nastale kao rezultat adaptacije na različite  uvjete duž  klina dubine vode u slatkovodnim jezerima. Preci predstavnika roda  Ilex (božuri) postali su  izolirani od preostalih božura kada se Zemljinma  masu odvojila u Gondvane i Laurazije,  prije oko 82 miliona godina, što je rezultiralo u fizičkim  odvajanjem (alopatrijskih)  grupa i počeo  proces promjena, uz prilagodbe novim uvjetima. Tokom vremena, preživjele vrste roda prilagodile su se različitim ekološkim nišama. Invazivna vrst korova  Centaurea solstitialis  je kandidat za početak ekološke specijacije; u manje od 200 godina, početna reprodukcijska izolacija pojavila se kao rezultat adaptacije na različite ekološke uvjete između prirodnih  i  alohtonih. Invazivna vrsta raste brže, konkurentnija je, a pokazuje evolucijski trend  prema porastu  veličine  i rasta od egzotičnih neinvazivnih istorodnih sjbilkjaka.
DevOps
Akademici i sami stručnjaci nisu razvili jedinstvenu definiciju termina "DevOps". Len Bass, Ingo Weber i Liming Zhu predložili su da se DevOps definira kao skup praksi koji nastoje da promjene koje softverski inžinjeri naprave budu brže dostupne u normalnoj upotrebi a da pri tome kvalitet samog softvera bude visoke kvalitete i bez grešaka.
Zenel Hajdini
Zenel Hajdini Toša, (ponegdje u literaturi kao Zejnel Ajdini) (Tupale, kod Medveđe, 1910. — Gazdare, kod Medveđe, 7. marta 1942.), bio je učesnik NOB-a i narodni heroj Jugoslavije.
SOSTDC1
Sklerostinski protein 1 sa domenom jest protein koji je kod ljudi kodiran genom SOSTDC1.
Zenel Hajdini
Biografija
Prvi i drugi razred osnovne škole završio je u Sijarinskoj banji, a druga dva u Medveđi. Zbog loše materijalne situacije nije mogao da nastavi školovanje, pa se zaposlio u opštini u Medveđi kao opštinski pisar. Iako je uspio pronaći posao, želja za daljnjim školovanjem nije nestala. Nakon dvije godine otišao je u Skoplje i upisao medresu. Tu je završio osam razreda gimnazije, a potom upisao Filozofski fakultet u Skoplju, gdje je ostao do početka rata. Kao student učestvovao je u radu revolucionarnog studentskog pokreta. Član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) postao je 1941.
Nakon Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, Zenel prekida studije i dolazi u rodno selo Tupalu. Tu počinje svoj ilegalni rad na pripremi ustanka. Avgusta 1941. godine odlazi u partizane i ulazi u Kukavički partizanski odred. U jesen iste godine, grupa boraca Kukavičog odreda dobila je zadatak da se prebaci u Jablanicu i tamo formira novi odred. Zejnel je također bio u toj grupi. Učestvovao je u bitkama: na Kukavici, Gornjoj Jablanici, u bitkama na Kremenu, prilikom zauzimanja Leskovca, Vučja, Lebana i u drugim bitkama u ovom dijelu južne Srbije. Bio je i član Štaba Jablaničkog partizanskog odreda.
Umro je 7. marta 1942. godine na Gazdinskom Ridu, kod Medveđe u borbi protiv četnika, Njemaca i Bugara. Kada je kasnije, poslije njegove smrti, formiran prvi albanski partizanski odred na Kosovu i Metohiji, borci su ga nazvali Partizanski odred "Zenel Hajdini". Ukazom predsjednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita 9. oktobra 1953. godine proglašen je za narodnog heroja.
SOSTDC1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 206 aminokiselina, а molekulska težina  23.307 Da.
Funkcija
Ovaj gen je član porodice sklerostina i kodira N-glikozilirani, izlučeni protein sa C-terminal om, cistinom, domenom nalik čvoru. Ovaj protein funkcionira kao antagonist morfogenetskog proteina kosti (BMP). Konkretno, izravno se povezuje s BMP-om, sprečavaujući im da vežu svoje receptore, čime regulira signalizaciju BMP-a tokom ćelijske proliferacije, diferencijacije i pogramirane ćelijske smrti.
Marinci (čvor)
Hrvatska:
Jezero (Čaglin)
Jezero je naseljeno mjesto u sastavu općine Čaglin, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jezero je imao 8 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1948. Do 1981. iskazuje se pod imenom Jezero Stojčinovačko.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jezero je imalo 33 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Galečić
Galečić je naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Sistemski administrator
Sistemski administrator ( ili skraćeno sysadmin) osoba je odgovorna za održavanje, konfiguraciju i pouzdan rad računarskih sistema, posebno kod višekorisničkih sistema kao što su serveri.
Povezana polja
U većim firmama, moguće je vidjeti i više srodnih pozicija.
Vještine
Jedan sistem administrator bi trebao imati napredno poznavanje operativnih sistema i aplikacija, kao i znanje kako ustanoviti problem sa hardverom i softverom. Jedna od vještina za sistemskog administratora je i rješavanje problema. Sistemski administratori moraju razumjeti ponašanje softvera. Sve veća upotreba programskih jezika i skriptnih jezika kao što su PowerShell i Bash pomažu kod automatizacije i rutinskih zadataka. Međutim, sistemski administratori nisu softverski inženjeri ili programeri. Kada se radi o internetskim ili poslovno kritičnim sistemima, sysadmin mora imati razumijevanje računarske sigurnosti. To uključuje ne samo instaliranje softverskih zakrpa, već i sprečavanje provala i drugih sigurnosnih problema preventivno.
Obaveze
Odgovornosti sistem administratora mogu uključivati:
Svjetsko prvenstvo u daljinskom plivanju 2015 – 10 km (muškarci)
Takmičenje u disciplini 10 km za muškarce na Svjetskom prvenstvu u daljinskom plivanju 2015. održano je 27. jula 2015. Deset prvoplasiranih kvalificiralo se za maraton na 10 km na OI 2016. u Rio de Janeiru.
Rezultati
Utrka je startala u 12:00 po lokalnom vremenu (UTC + 3).
HMG20A
Visokomobilni protein grupe 20A je protein koji je kod ljudi kodiran genom HMG20A.
Sumoy et al. (2000) potvrdili su mapiranje gena HMG20A u hromosomu 15q24, fluoroscentnom in situ hibridizacijom i hibridnom radijacijskom analizom.
Kloniranje i ekspresija
Pretragom baze podataka EST pomoću sekvence dobijene iz klona na hromosomu 15q24, Sumoy et al. (2000) identificirali su novog člana porodice HMG, kojeg su označili kao HMG20A. cDNK HMG20A pune dužine kodira izvedeni protein od 347 aminokiselina. Northern blot analizom otkriveni su dvas glavna transkripta od približno 4 i 9 kb i jedva uočljivi transkript od 1,5 kb. Transkript od 4 kb eksprimira se gotovo posvuda, sa najvećom ekspresijom u slezeni, sjemenicima i srcu i nižim nivoima u leukocitima periferne krvi. Ekspresija mozga je uglavnom jednolična, sa većom ekspresijom u malom mozgu i nižim nivoima u kičmenoj moždini u subtalamusnom jezgru. Transkript od 9 kb različito se eksprimira u slezini, testisima, leukocitima i mozgu i jedva ga je moguće otkriti u drugim tkivima.
Pored toga, Sumoy et al. (2000) utvrdili su da gen HMG20A sadrži 10 egzona.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  47  aminokiselina, a molekulska težina   40.144 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
IC 5289
IC 5289 (također poznat kao ESO 407-8, IRAS 23085-3243, MCG -5-54-20 i PGC 70645) je odrazna maglina koja je udaljena oko 521 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 1,10 (167 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (121 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 10. septembra 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Filicudi
Filicudi je jedno od sedam ostrva u Liparskom arhipelagu. Udaljeno je 56 km sjeveroistočno od Sicilije, a administrativno pripada općini Lipari.
Geografija
Najviša je tačka Monte Fossa delle Felci (773 m). U ostale više tačke spadaju Monte Montagnola (349 m) i Monte Terrione (278 m). Dalje od obale, vulkanska stijena La Canna, nalik prstu, uzdiže se 74 m iznad mora.
Historija
mini|lijevo|250px|Pogled na Alicudi i Filicudi Kao i ostala ostrva u arhipelagu, Filicudi je naseljen od neolita, oko 3000. p. n. e. Kao što svjedoče arheološki nalazi, u bronzano doba naselio ga je novi narod. U Capo Grazianu ostaci su sela iz bronzanog doba, koje datira iz drugog milenija p. n. e. Stoljećima je bilo nenaseljeno dok ga nisu zauzeli Grci. Na ostrvu se također mogu pronaći rimski i bizantski ostaci.
IC 3640
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Filicudi
Historija
Od 1970-ih Filicudi je ponovo otkriven i naseljen fotografima i umjetnicima, kao što su Sergio Libiszewsky, Ettore Sottsass, romanopisac Roland Zoss i izdavač Giulio Einaudi. Njihove percepcije dovele su ostrvo u fokus savremenog turizma.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Mali Lošinj)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Mali Lošinj je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 223 km2 imao 8.116 stanovnika, što predstavlja 2,74% od ukupnog broja stanovnika Primorsko-goranska županije, odnosno 0,19% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Malom Lošinju je 36 stanovnika/km2.
ATP Bukurešt
ATP Bukurešt ili BRD Năstase Țiriac Trophy bio je profesionalni muški teniski turnir koji se igrao na zemljanoj podlozi. Spadao je u kategoriju ATP 250 (pobjednik dobija 250 bodova na ATP-ovoj rang-listi). Održavao se na terenima kompleksa BNR arene od 1993. Službeni naziv dat je po dvojici najpoznatijih rumunskih tenisera, Ilieu Năstaseu i Ionu Țiriacu.
Još nijedan Rumun nije osvojio pojedinačnu titulu na ovom turniru (iako su 2005. u polufinalu bila dva Rumuna, a 2007. Victor Hănescu ušao je u finale), ali Rumuni imaju jednu titulu u parovima, koju su osvojili Andrei Pavel i Gabriel Trifu 1998. Također, Horia Tecău osvojio je četiri titule u parovima (od čega tri uzastopne), svaki put s drugim partnerom.
Organizatori su objavili da će ovaj turnir od 2012. biti prebačen u april nakon što se 19 godina održavao u posljednjoj sedmici septembra.
Posljednje izdanje održano je 2016, nakon čega je ATP prebacio turnir u Budimpeštu.
mini|[[Gilles Simon (teniser)|Gilles Simon ima najviše pojedinačnih titula u Bukureštu (3).]] mini|[[Grigor Dimitrov, pobjednik iz 2014.]] mini|[[David Ferrer u Bukureštu je osvojio svoju prvu ATP-titulu u karijeri 2002.]] thumb|[[Goran Ivanišević, pobjednik prvog izdanja (1993)]] mini|[[Horia Tecău osvojio je četiri titule u parovima na ovom turniru (od čega tri uzastopne), svaki put s drugim partnerom.]]
Gornja Prisika
Gornja Prisika je naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
ZNF786
Protein cinkovog prsta 786 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF786.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 782 aminokiseline, а molekulska težina  Da. 89.815
Svjetski kup u skijaškim skokovima 2014/2015.
Titule iz prošle sezone branili su Poljak Kamil Stoch (pojedinačno), Slovenac Peter Prevc (letovi) i Japanka Sara Takanashi (žene pojedinačno).
Zajednička pobjeda Ammanna i Kasaija u Kuusamu bila je 10. dvostruka pobjeda u historiji Svjetskog kupa.
63. novogodišnja turneja ponudila je dodatnu zaradu. Ukupni pobjednik zaradio je 20.000 CHF, a pobjednici kvalifikacija po 2.400 CHF. Ovi iznosi uračunati su u tabelu zarada ispod.
Lug Zabočki
Lug Zabočki je naseljeno mjesto u sastavu grada Zaboka, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Svjetski kup u skijaškim skokovima 2014/2015.
14. februara 2015. Prevc je postavio novi svjetski rekord doletjevši na 250 m u Vikersundu, čime je postao prvi čovjek koji je prešao tu granicu. Međutim, već narednog dana Anders Fannemel popravio je taj rekord za još 1,5 m. Ranije istog dana u probnoj seriji Rus Dmitrij Vasiljev doletio je na 254 m, ali je pri doskoku pao, pa je njegov rekord nevažeći.
U ženskoj konkurenciji veliki "Kristalni globus", prvi u karijeri, osvojila je Austrijanka Daniela Iraschko-Stolz, a Austrija je pobjednik i u Kupu nacija.
20. marta 2015. sudije su Prevcu dodijelile ocjene 5 x 20 za njegov let od 233 m u 2. seriji prvog takmičenja u Planici. Tako je Prevc postao tek šesti skakač u historiji sa savršenim ocjenama, drugi u historiji na nekom takmičenju u ski-letovima i prvi u takmičenju u letovima u sklopu Svjetskog kupa. Dva dana kasnije ista stvar pošla je za rukom njegovom zemljaku Juriju Tepešu, koji je dobio 5 x 20 za pobjednički let od 244 m u 2. seriji drugog takmičenja u Planici.
Lug Zabočki
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lug Zabočki je imao 585 stanovnika.
Svjetski kup u skijaškim skokovima 2014/2015.
Veliki "Kristalni globus" na kraju je osvojio Severin Freund. Iako je i Prevc imao identičan broj bodova (1729), Freund je imao više pobjeda u sezoni. Prevc je ipak uspio odbraniti titulu u poretku letova. U Kupu nacija pobijedila je Njemačka.
Lug Zabočki
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Lug.''
Svjetski kup u skijaškim skokovima 2014/2015.
Muškarci
– održana samo 1 serija zbog jakog vjetra.
Ekipno (muškarci)
– održana samo 1 serija zbog jakog vjetra.
Žene
– održana samo 1 serija zbog jakog vjetra
Martinci
Hrvatska:
Srbija:
Cvetković (Jastrebarsko)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cvetković je imao 616 stanovnika.
ZNF727
Protein cinkovog prsta 727 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF727.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 499 aminokiselina, а molekulska težina  57.972 Da.
Marinci (Buzet)
Marinci (ital. Marinzi) su naseljeno mjesto u sastavu grada Buzeta, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buzet. Na popisu 2021. godine povećano je za naselje Pengari koje je ukinuto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marinci su imali 49 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Podkuk. Od 1880. do 1910. iskazano kao dio naselja. Na popisu 2021. povećano za naselje Pengari koje je ukinuto.''
Jurkovac
Jurkovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Čaglin, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jurkovac je imalo 60 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Broj, broj / Daj mi znak
Broj, broj / Daj mi znak jeste peta singl ploča sarajevske pop, rok pjevačice Alme Ekmečić, koju je objavila izdavačka kuća Diskoton u januaru 1978. Muziku i tekst za obje pjesme napisao je beogradski kompozitor Aleksandar Korać, a aranžmane je uradio bivši klavijaturist Indexa Miroslav Maraus. Pjevačku izvedbu Alme Ekmečić pratio je Revijski orkestar Radiotelevizije Sarajevo, a pjesme su komponirane u stilu šlagera i pop muzike pogodnim za izvedbe na festivalima ove vrste muzike. Dizajn za omot singl ploče uradio je Aleksandar Domazet, a producent je bio Milan Stupar. Alma Ekmečić je i ovom singl pločom potvrdila svoje pjevačke kvalitete i istaknuto mjesto među ženskim pripadnicama sarajevske škole pop roka iz 1970-ih.
Gornji Brišnik
Gornji Brišnik je naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Proopiomelanokortin
350px|right350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski lokus je na kratkom (p) kraku [[hromosom 2 (čovjek)|hromosomu 2; pozicija 2p23.3.]] Proopiomelanokortin (POMC) je prekursor polipeptida, sa 241 aminokiselinskim oststkom. POMC se sintetizira u kortičotrofima prednjem režnju hipofize, od  polipeptidnog prekursora pre-proopiomelanokortina (pre-POMC). Ovaj prekursor je dug građen od 285 aminokiselina, uklanjanjem sekvence od  44 aminokiselinska peptida tokom translacije. POMC je dio centralnog melanokortinskog sistema.
Funkcija
Da bi se stvorilo više peptidnih hormona, POMC se prethodno presijeca (cijepa). Svaki od ovih peptida je upakovan u velike guste jezgre vezikula koje se iz ćelija oslobađaju egzocitozom, kao odgovor na odgovarajuću stimulaciju:
Sinteza
Gen POMC nalazi se na hromosomskoj poziciji 2p23.3, a eksprimira se i u prednjem i u srednjem režnju hipofize. Ovaj gen kodira sintezu prekursora polipeptidnog hormona sa 285 aminokiselina koji prolazi ekstenzivnu, tkivno-specifičnu, posttranslacijsku obradu odvajanjem subtilizinu  sličnim enzimima, poznatim kao  prohormoske konvertaze. Kodirani protein sintetizira se uglavnom u kortikotrofnim ćelijama prednjem režnju hipofize, gdje se koriste četiri mjesta cijepanja; adrenokortikotropin (ACTH), neophodan za normalnu steroidogenezu i održavanje normalne nadbubrežne težine, a  β-lipotropini su glavni krajnji proizvodi. Međutim, postoji najmanje osam potencijalnih mjesta cijepanja unutar polipeptidnog prekursora i, ovisno o tipu tkiva i dostupnih konvertazama, obrada može dati čak deset biološki aktivnih peptida uključenih u različite ćelijske funkcije. Mjesta cijepanja sastoje se od nizova Arg-Lys, Lys-Arg ili Lys-Lys. Enzimi odgovorni za preradu POMC peptida uključuju prohormon konvertaza 1 (PC1), prohormona konvertaza 2 (PC2), karboksipeptidaza E (CPE), peptidil α -amidirajuća monooksigenaza (PAM),   N  - acetiltransferaza (N-AT) i  prolilkarboksipeptidaza (PRCP).
Prerada POMC uključuje glikozilacije, acetilacije i ekstenzivno proteolitko cijepanje na mjestima koja pokazuju da sadrže regije osnovnih proteinskih sekvenci. Međutim, proteaze koje prepoznaju ta mjesta cijepanja su specifične za tkivo. U nekim tkivima, uključujući hipotalamus, placentu i epitel, mogu se koristiti sva mesta cijepanja, što stvara peptide sa ulogama u boli i energiji homeostaze, stimulaciji  melanocita i imunskoj modulaciji. Uključuju nekoliko različitih melanotropina, lipotropina i endorfina koji su sadržani u adrenokortikotropinu i peptidnom β-lipotropinu.
Sintetiziraju ga:
Regulacija fotoperiodom
Nivoi proopiomelanokortina (pomc), kod nekih životinja su indirektno regulirani fotoperiodom. Veže se sa svjetlosnim satima tokom dana i mijenja se kroz godišnja doba. Ta regulacija ovisi o putu tireoidnog hormona koji je direktno reguliran fotoperiodom. Primjer su sibirski hrčci koji doživljavaju fiziološke sezonske promjene ovisne o fotoperiodu. Tokom proljeća, kod ove vrste, kada ima više od 13 sati dnevne svjetlosti, jodtironin deiodinaza 2 (DIO2) podstiče pretvorbu prohormona tiroksina (T4) u aktivni hormon trijodtironin (T3), uklanjanjem atoma joda na spoljni prsten. Omogućuje da se T3 veže na receptor za tireoidni hormon (TR), koji se zatim veže na elemente odgovora tireoidnog hormona (TRE) u sekvenci DNK. Proksimalni promotorski niz pomc sadrži dva polumjesta tireoidnog receptora 1b (Thrb): TCC-TGG-TGA i TCA-CCT-GGA, što ukazuje da T3 može izravno regulirati transkripciju pomc-a. Iz tog razloga, tokom proljeća i početka ljeta, povećavaju se nivoi pomc-a, zbog povećanja nivoa T3.
Međutim, tpkom jeseni i zime, kada ima manje od 13 sati dnevne svjetlosti, jodtironin-desiodinaza 3 uklanja jodov atom koji pretvara tiroksin u neaktivni reverzni trijodtironin (rT3) ili aktivni trijodtironin pretvara u dijodtironin (T2). Slijedom toga, manje je T3, što blokira transkripciju pomc, smanjujući njegovu razinu tokom ovih sezona. .
center|thumb|470x470px|Regulacija proopiomelanokortin putem fotoperioda i tireoidnih hormona
Uticaji fotoperioda na relevantne slične biološke endokrine promjene koje pokazuju modifikacije regulacije hormona štitnjače kod ljudi još uvijek nisu dovoljno dokumentirani.
Izvedenice
Iako je N-kraj 5 aminokiselina β-endorfina identičnan sekvenci [Met] enkefalin, generalno se ne misli da se β-endorfin pretvara u [Met] enkefalin.
Iako 5-aminokiselinski N-krajevi β-endorfine imaju identične sekvence, za [Met] enkephalin, se općenito ne misli da se β-endorfin pretvara u [Met] enkephalin. Umjesto toga, [Met] enkefalin se proizvodi iz vlastitog prekursora, proenkefalina A.
Proizvodnja β-MSH javlja se kod ljudi, ali ne i kod miševa ili pacov, zbog odsustva mjesta obrade enzima u glodarskom POMC-u.
Klinički značaj
Mutacije u ovom genu povezane su s ranim početkom gojaznosti, adrenalnom insufijijencijom i pigmentacijom crvene kose.
Studija je zaključila da je polimorfizam povezan s višim nivoima insulina samo u pretilih bolesnika. Ovi nalazi podržavaju hipotezu da melanokortinski put može modilirati metabolizam glukoze u gojaznih osoba, što ukazuje na moguću interakcija gena i okoline. POMC varijanta može biti uključena u prirodu poligenske gojaznosti, pridonoseći vezi između dijabetesa tipa 2 i pretilosti.
Psi
Delecujska mutacija, uobičajena kod pasa rase labrador retriever i ogrličasti retriever povezana je s povećanim interesom za hranu i naknadnom gojaznošću .
Cilj lijekova
POMC se koristi kao meta za lijekove koji se koriste u liječenju pretilosti kod ljudi. Kombinacija bupropion i naltrexone djeluje preko hipotalamusnih POMC neurona na smanjenje apetita.
Dvoje ljudi sa nedostatkom POMC-a izliječeno je setmelanotidom, agonistom receptora melanokortin-4.
Interakcije
Proopiomelanokortin je pokazao interakciju sa receptorom melanina 4. Endogeni agonisti receptora melanokortina 4 uključuju α-MSH,  β-MSH,  γ-MSH  i ACTH. Činjenica da su ovo svi proizvodi cijepanja POMC-a trebala bi sugerirati vjerojatne mehanizme ove interakcije.
Martinišće
Martinišće je naseljeno mjesto u sastavu grada Zaboka, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Zabok.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Martinišće je imalo 343 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3641
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Northern blot
Northern blotiranjem moguće je promatrati ćelijsku kontrolu nad strukturom i funkcijom, određivanjem određenih stopa ekspresije gena tokom diferencijacije i morfogeneze, kao i u abnormalnim ili bolesnim stanjima. Northern blot uključuje upotrebu elektroforeze za odvajanje uzoraka RNK po veličini i detekciju pomoću sonde za hibridizaciju komplementarne dijelu ili čitavoj ciljnoj sekvenci. Termin "Northern blot" zapravo se posebno odnosi na kapilarni prijenos RNK iz gela za elektroforezu u membranu za blotiranje. Međutim, čitav se postupak obično naziva Northern blotiranjem. Tehniku northern blot razvio je James Alwine, 1977, David Kemp i George Stark na Stanford University,. Northern bloting imenovan je po sličnosti s prvom tehnikom blogtiranja, Southern blot, nazvanom po biologu Edwinu Sauthernu. Glavna razlika je u tome što se u northern blotu analizira RNK, umjesto DNK.
Primjena
Northern bloting omogućava uočavanje određenog uzorka ekspresije gena između tkiva, organa, razvojnih stadija, nivoa stresa u okruženju, infekcije patogenima i tokom liječenja. Tehnika se koristi za prikazivanje prekomjerne ekspresije onkogena i smanjenja regulacije gena za supresiju tumora u ćelijama karcinoma, u odnosu na 'normalno' tkivo, kao i ekspresija gena u odbacivanju presađenih organa.
Ako se nadregulirani gen opaža obiljem iRNK na northern blotingu, uzorak se zatim može sekvencirati kako bi se utvrdilo je li gen poznat ili je novo otkriće. Obrasci ekspresije dobijeni pod datim uslovima mogu pružiti uvid u funkciju tog gena. Budući da se RNK prvo razdvaja po veličini, ako se koristi samo jedan tip sonde, odstupanje u nivou svake trake na membrani može pružiti uvid u veličinu proizvoda, što sugerira alternativne prerađene proizvode istog gena ili motive koji se ponavljaju. Varijacija u veličini genskog proizvoda takođe može ukazivati na deleciju ili greške u obradi transkripata. Promjenom cilja sonde korištenog duž poznate sekvence moguće je utvrditi koja regija RNK nedostaje.
Obrnuti northern blot
Istraživači povremeno koriste varijantu postupka poznatu kao obrnuti northern blot. U ovom postupku, supstratna nukleinska kiselina (koja je pričvršćena na membranu) je skup izoliranih fragmenata DNK, a sonda je RNK ekstrahirana iz tkiva i radioaktivno označena.
Upotreba DNK-mikrozraka koje su postale široko rasprostranjeni krajem 1990-ih i početkom 2000-ih srodnija je obrnutom postupku, jer uključuju upotrebu izoliranih fragmenata DNK, pričvršćenih na podlogu i hibridizaciju sa sondom napravljenom od ćelijske RNK. Stoga je obrnuti postupak, iako prvotno neuobičajen, omogućio norfthern analizi da preraste u profiliranje ekspresije gena, u kojem se može nadzirati njihova ekspresija mnogim (možda svim) genima u organizmu.
IC 5291
IC 5291 (također poznat kao PGC 70729) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 563 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,30 (49 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 10. novembra 1903. godine.
Kneževac
Hrvatska:
Srbija:
Istočnoindijska odbrana
Opis
Ovo otvaranje u bliskoj je vezi sa dosta češće igranom Kraljevom indijskom odbranom i često se smatra njenom varijantom. Razlika je u tome da bijeli još nije odigrao c4 te stoga zadržava neke opcije.
Ako bijeli rano odigra c4, ovo otvaranje transponirat će u Kraljevu indijsku. Za bijelog je također moguće da podupre rano napredovanje e4, što transponira u Pircovu odbranu. Ako ne dođe do transpozicije, postoje 4 popularna, nezavisna nastavka:
Enciklopedija šahovskih otvaranja klasificirala je ovo otvaranje pod kodovima A49 (Przepiórkina varijanta) i A48 (ostale varijante).
Fjanketo bez c4
1. d4 Sf6 2. Sf3 g6 3. g3 jeste Kraljeva indijska, Fjanketo bez c4. Do ovoga se može doći i u varijantama sa 1. Sf3. Crni gotovo uvijek igra 3...Lg7. Bijeli može igrati 4. c4 ili 4. Lg2.
Nakon 4...0-0 bijeli može igrati 5. c4 ili 5. 0-0.
Uz 5. 0-0 crni može igrati ...d6 ili ...d5. 5...d5 dovodi do Neo-Grünfeldove odbrane nakon 6. c4.
Uz 5...d6 bijeli će obično odigrati 6. c4 za fjanketo varijantu, ali mogući su i drugi potezi.
Partija za ilustraciju
Smislov - Sax, Tilburg 1979
HEXA
Heksozaminidaza A (alfa polipeptid), znana i kao HEXA, jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom HEXA, na hromosomu 15.
Heksaozaminidaza A i kofaktor GM2 proteinski aktivator katalizirati razgradnju GM2 gangliozida i drugih molekula koje sadrže terminalne N-acetil heksozamine. Heksozaminidaza A je heterodimer sastavljen od alfa podjedinice (ovaj protein) i beta podjedinice. Polipeptid alfa podjedinice kodiran je genom HEXA, dok je beta podjedinica kodirana genom  HEXB . Genske mutacije u genu koji kodira beta podjedinicu (HEXB) često rezultiraju Sandhoffovom bolešću; budući da, mutacije u genu koji kodira alfa podjedinicu (HEXA, ovaj gen) smanjuju hidrolizu GM2 gangliozida, što je glavni uzrok Tay–Sachsove bolesti.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 529  aminokiselina, a molekulska težina   60.703 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Iako alfa i beta podjedinice heksozaminidaze A mogu obje cijepiti ostatke GalNAc, samo alfa podjedinica je u stanju da hidrolizira GM2 gangliozide. Alfa podjedinica sadrži ključni ostatak, Arg-424, što je neophodno za vezivanje N-acetil-neuraminskog ostatka GM2 gangliozida. Alfa podjedinica može hidrolizirati GM2 gangliozide jer sadrži strukturu petlje koja se sastoji od aminokiselina: Gly-280, Ser-281, Glu-282 i Pro-283. Beta podjedinica nema petlju, ali služi kao idealna struktura za vezivanje proteina aktivatora GM2 (GM2AP) u alfa podjedinici. Kombinacija Arg-424 i aminokiselina koje uzrokuju stvaranje petlje omogućavaju alfa podjedinici da hidrolizuje GM2 gangliozide u GM3 gangliozide, uklanjanjem N-acetilgalaktozaminskih (GalNAc) ostataka iz GM2 gangliozida.
Genske mutacije koje uzrokuju Tay–Sachsovu bolest
Brojne su mutacije koje dovode do nedostatka heksosaminidaze A, uključujući delexciju gena, nonsens i misens mutacije. Tay–Sachsova bolest nastaje kada heksosaminidaza A izgubi sposobnost funkcioniranja. Osobe s Tay–Sachsovom bolešću nisu u stanju ukloniti ostatke GalNAc iz GM2 gangliozida, a kao rezultat toga na kraju skladište 100 do 1.000 puta više gangzioda GM2 u mozgu od normalne osobe. Preko 100 različitih mutacija otkriveno je samo u dojenačkim slučajevima samo Tay–Sachsove bolesti.
Najčešća mutacija, koja se javlja kod preko 80 % pacijenata sa Tay–Sachsovom bolešću, posljedica je dodavanja četiri para baza (TATC) u egzonu 11 gena Hex A. Ova insercija dovodi do ranog stop kodona, što uzrokuje nedostatak hex A.
Djeca rođena s Tay–Sachsvom bolešću obično umiru između dvije i šest godina, od aspiracije i upale pluća. Tay–Sachsova bolest uzrokuje cerebralnu degeneraciju i sljepoću. Pacijenti također imaju mlitave ekstremitete i napade. Još ne postoji lijek za ovu bolest.
Genske terapije za Tay-Sachsovu bolest
Gen HEXA je gen koji kodira protein za lizosomski enzim beta-heksosaminidazu. Ovaj enzim, u kombinaciji s GM2 proteinskim aktivatorom, odgovoran je za razgradnju gangliozida GM2 unutar lizosoma. Defekti gena HEXA, međutim, sprečavaju ovu degradaciju, što dovodi do nakupljanja toksina u ćelijama mozga i kičmene moždine. Ovaj fatalni genetički poremećaj naziva se Tay-Sachsova bolest. Budući da defekt odgovsrsjućrg gena uglavnom pogađa živčane ćelije, pacijent s mutacijom HEXA doživjet će brzo pogoršanje motorne i mentalne funkcije prije nego što umre oko treće ili četvrte godine života.
Model nokaut-miša, koji je genetički modificiran kako bi se promatrali efekti inaktivacije ili oštećenja određenih gena, otkrio je da su miševi kojima je primijenjen HEXA gen imali mnoge iste simptome Tay-Sachsove bolesti, uz jedan izuzetak: nakupljanje GM2 distribuirano je drugačije u mozgu miševa nego u mozgu tiskog ljudskog Tay-Sachsovog pacijenta. Ovaj model omogućio je istraživnje genske terapije za HEXA defekte. Jedna studija, rađena na miševima, uspješno je ponovo uspostavila nivo beta-heksoaminidaze i uklonila nakupljanje toksičnih ćelija, upotrebom nerepliciranog Herpes simplex vektora za kodiranje gena koji nedostaje.
Splavarenje
Splavarenje  je nastalo u srednjem vijeku, kada su se splavovi koristili kao najjeftiniji način za transport drva, robe i ljudi koristeći prirodne vodene tokove.
Splavarenje na Drini
Godinama su splavari suvereno vladali rijekama i svojom splavarskom vještinom, hrabrošću, smjelošću i izdržljivošću izazivali divljenje. Osnovnu konstrukciju splava činile su dugačke oblice borovih i smrčevih stabala, koje su se međusobno vezivale i zakivale. Na splav se slagao i ostali materijal radi transporta. Rijeka Drina je bila poznata po većem obimu transporta, koji je počinjao na rijeci Tari, nastavljao Drinom, a ne rijetko Savom do Beograda
Stogodišnje splavaranje niz rijeku Drinu prekinuto je izgradnjom hidroelektrana, a čuveni drinski splavari morali su da napuste rijeku i svoje zanimanje. U pokušaju da od zaborava otrgne barem dio ove tradicije, Turistička Organizacija „Tara – Drina“ svake godine organizuje „Drinsku regatu“ na kojoj se, pored više stotina različitih plovila, nađe i po nekoliko autentičnih drinskih splavova od borovih debala. Nekadašnji težak i opasan posao dopremanja drvenih stabala planinskim rekama iz nepristupačnih šuma, vremenom je postao turistička atrakcija.
Nematerijalna kulturna baština
U prošlosti, splavari koji su putovali na udaljena odredišta provodili su nedelje živeći i radeći zajedno na svom splavu. Kao rezultat toga, nastala je zajednica koja dijeli znanje, vještine, tehnike i vrijednosti izrade i upravljanja drvenim splavovima. Tradicija se gaji generacijama i ostaje jaka zahvaljujući kontinuiranoj usmenoj komunikaciji, posmatranju i učešću, uključujući omladinske kampove, lokalne škole, festivale i radionice. Dugačke do 600 metara, širine 50 i visine 2 metra, danas se drveni splavovi uglavnom koriste za plovidbu rijekama. Međutim, proces izgradnje ostaje isti i uključuje odabir drveta, transport do rijeke i povezivanje stabala u splavove. Splavarenje drvetom podstiče saradnju i društvenu koheziju unutar i među zajednicama koje učestvuju, a sada je otvoreno za praktičare svih uzrasta, pola i društvenog i kulturnog porekla. Zaštita vode i ekoloških sistema i održiva upotreba drveta duboko su ukorijenjeni u praksi, a redovna i živa razmjena iskustava obogaćuje naslijeđe i promovira zajedničke vrijednosti i kulturnu razmjenu preko granica.
Splavarenje u Sloveniji
Splavarenje u Sloveniji i Austriji ima najveću tradiciju na rijeci Dravi. Danas u Koruškoj postoje dva splavarska pristaništa, u Gortini pri Muti i Javniku, koji zatiželjnjnim posjetiocima pokazuju kako su se preko rijeke prevozili ogromni drveni trupci i kako je izgledao život splavara. Nekadašnje zanimanje splavara (flosara - na njemačkom) bilo je vrlo popularno i cijenjeno. Nebrojene sate teškog rada kratili su zvuci harmonike, zvonke pjesme i pauze za hranu. Na poslu im nikad nije nedostajalo veselja i dobre volje.
Splavarenje u Češkoj
Cijeli tok rijeke Vltave je od davnina prilagođen i korišten za transport robe vodenim tokom. Prvi istorijski dokumentovani pomen splavarenja na Vltavi je u dokumentu kralja Jana Luksemburškog kojim je Starom gradu u Pragu odobrio privilegiju preče kupovine drveta koje se prevozi rijekom Vltavom.