cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2645
NGC 2645 (također poznat kao ESO 259-SC14) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Jedro. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. decembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Moskva (rijeka)
Moskva je rijeka u Moskovskoj i Smolenskoj oblasti u Rusiji, a protiče kroz glavni grad Moskvu. Rijeka Moskva je lijeva pritoka rijeke Oka. Moskva je dugačka 503 kilometara, zamrzava se u novembru i ostaje pod ledom sve do marta-aprila.
Od 1937. godine rijeka Moskva je povezana sa Volgom plovnim kanalom, koji omogućava gradu Moskvi riječnu vezu sa primorskim lukama.
NGC 1296
NGC 1296 (također poznat kao IRAS 03164-1314, MCG -2-9-25 i PGC 12341) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 429 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,10 (137 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (112 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7050
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nervni sistem
mini|350px|Nervni sistem čovjeka Nervni sistem ili živčani sistem (lat. systema nervosum) uključuje cjelokupnost svih nervnih i glijinih ćelija u jednom organizmu, njihov raspored i međusobne veze. To je organski sistem kod višećelijskih životinja, čija je uloga u prikupljanje podataka o okolini i organizmu, njihova obrada i optimalna reakcija na energiju primljenih draži.
Nervni sistem, dakle, učestvuje u prijemu, provođenju i obradi prikupljenih informacija o vanjskoj i unutrašnjoj sredini i odgovoru orgnizma na primljene impulse. Uz sistem žlijezda sa unutrašnjim lučenjem, nervni sistem je osnova za održavanje cjelovitosti i samoregulaciju živih bića, odnosno održavanja homeostaze. Njegova uloga počiva na jednoj od osnovnih osobina živih bića - osjetljivosti (podražajnosti, iritabilnosti).
Organizacija i funkcija
mini|300px|Prikaz multipolarnog neurona kičmenjaka: 1. dendrit 2. akson 3. Ranvijeova suženja (čvorovi) 4. terminalni završeci aksona 5. mijelinski omotač (Švanova ćelija, oligodendrocit) 6. tijelo neurona 7. jedro mini|right|520px|Dijagram glavnih dijelova [[kičmenjak|kičmenjačkog nervnog sistema]] Osnovna organizacijska i funkcijska jedinica nervnog sistema je nervna je ćelija ili neuron. Sastoji se od zvjezdastog tijela sa jedrom i nervnih nastavaka. To su Periferni nervi sastavljeni su od aksona koji se pružaju  čitavom njihovom dužinom pa kod čovjeka mogu dostići dužinu i preko 1 m. Moždane i moždinske nerve čine snopovi kratkih aksona, a u osjećajnim i autonomnitn nervima, tijela neurona se udružuju u specijalne čvoriće - ganglije.
Prenošenje nervnih impulsa duž neurona ostvaruje se proticanjem naelekttiziranih čestica - iona kroz membranu neurita. Nepobuđena nervna ćelija je električno polarizirana jer unutrašnju i spoljnu stranu njene opne odlikuju različiti - pozitivni i negativni naboji. To je posljedica razlika u koncentraciji natrijevih i  kalijevih iona na suprotnim stranama opne. Visoka unutrašnja koncentracija kalija, a niska natrija, praćena je obrnutim smjerom njihovih vanjskih koncentracija. U momentu podražaja, mijenja se raspored molekula u membrani  pa  ona postaje  propustljiva  za  izlazeće  kalijeve  i ulazeće   natrijeve ione. Mnbrana gubi polarizaciju -  depolarizira  se – a  nastali elektricni naboj (akcijski potencijal) dovodi do promnjene odnosa koncentracija ovih iona u njenom susjednom dijelu, koji se takoder depolarizira. Depolarizirani dio membrane je elektronegativan u odnosu na polarizirani. Zato se između njih stvara strujno kolo pa se receptorski impuls širi kao val depolatizacija, koji brzo napreduje duz nerva.
Jedno od osnovnih svojstava nervnih ćelija je da reagiraju po ptincipu "sve ili ništa", tj. svoju punu funkciju ostvaruju već na samom pragu nadražaja.
Za normalno funkcioniranje nervnog sistema posebno je značajna sposobnost međusobne primopredaje bioelektričnih impulsa nervnih ćelija. Stvorene podsticaje draženi neuron šalje u obliku slabih ali brzih vibracija elekuičnog napona ka sinapsama, koje ga vežu sa ostalim dijelovima nervnog sistetna. Međutim, primljeni nadražaj ne prenosi se u prispjelom bioelektrimnotn obliku, nego posredstvom posebnih hemijskih supstanci koje imaju ulogu neurotransmitera  ili neuromedijatora. Postoji više supstanci  sa  takvim  svojstvima,  od kojih su najčešći acetilholin i noradrenalin. Na samim krajevima finih ogranaka presinaptskog neurita   nalaze se mala proširenja  -  terninalni dugmići,  promjera oko  1 mikrometar. U njima je veliki broj sinaptskih mješaka, ispunjenih jednim  od neuromedijatora. Kada akcijski  potencijal stigne do  vršnog  proširenja, sinapsni mješci  kreću  prema membrani dugmića, stapaju se s njom i izbacuju svoj sadržaj u sinapsnu   pukotinu. Oslobođena posrednička  supstanca  dospijeva do membrane narednog  neurona  i nadražuje ga. Izlučeni medijator veoma brzo razlažu odgovarajući enzimi, koji se nalaze u sinapsnoj pukotini. Osim širenja nadražaja u sinapsama postoje i procesi suprotnog djelovanja, tj. inhibicij njegovog rasprostiranja. Inhibicijske sinapse djeluju na principu povećanja polarizacije, a ne depolarizacije. Taj proces omogucavaju  inhibitorni meedijatori, kao sto je gama-aminobuterna kiselina(GABA) npr. Time je kompletiran sistetn provodenja, ubrzavanja i usporavanja toka nervnih itnpulsa.
Tipovi nervnog sistema
thumb|right|240px|Tipovi nervnog sistema kod različitih organizacijskih tipova [[životinja – odozgo: mrežasti vrpčasti ganglijski cjevasti.]]
Skup svih nervnih ćelija organizma čini njegov nervni sistem. Organizacija nervnog sistema javlja se u dva osnovna oblika ili tipa:
Difuzni nervni sistem
Difuzni nervni sistem sastavljen je od mrežasto povezanih nervnih ćelija, među kojima se izvorni nadražaj ravnmjerno rasprostire u svim pravcima. U procesu koncentričnog širenja, intenzitet nadražaja postepeno opada i na izvjesnoj udaljenosti od podraženog mjesta - potpuno se gubi. Nervni spletovi jedini su tip nervnog sistema dupljara, ali se, skupa sa centraliziranim sistemom, susreću i kod svih viših životinjskih skupina, kod kojih funkcioniraju nezavisno od osnovnog sistema. Kod kičmenjaka, npr., nalaze se u srcu i crijevnom zidu.
Centralizirani nervni  sistem
Po samoj svojoj građi, svako nervno vlakno moglo bi provoditi nadražaj u oba smjera. Međutim, periferna nervna vlakna odlikuju se jednostavnijim provođenjem impulsa. Aferentna ili uzlazna (ushodna) vlakna provode podražaje centripetalno, tj. od periferije organizma ka odgovarajućim nervnim centrima, a eferentna ili silazna (nishodna) - centrifugalno, odnosno od nervnih centara ka perifernim organima. Budući da ushodna vlakna, ustvari, provode impulse od receptora do nervnih centara, česće se označavaju kao osjećajna ili senzorna. Silazna vlakna prosljeđuju nervni impuls iz nervnih centara ka efektorima pa se zovu pokretačka ili motorna.
Na osnovu plana građe, razlikuju se tri tipa centraliziranog nervnog sistetna:
Vrpčasti nervni sistem
Vrpčasti nervni sistem najjednostavniji je i evolucijski najprimitivniji tip centraliziranog nervnog sistetna, a javlja se kod pljosnatih glista, kao sto su metilji i virnjaci (planarije), npr., i nižih mehkušaca. U njemu su nervne ćelije grupirane u uzdužne trake, koje su u prednjem, a rjeđe  i na zadnjem kraju spojene poprečnim vezama.
Ganglijski nervni sistem
U najrazvijenijem stupnju susreće se u ljestvičastom obliku kod člankovitih glista i zglavkara. U svakom njihovom članku (segmentu) nalazi se po par nervnih čvorova: ganglija. One su medusobno povezane poprečnim nervnim vlaknima, a ponekad  i djelimično  ili potpuno spojene. Skupa sa čulnim ćelijama i mišićima svog segmenta čine potpunu i vrlo samostalnu reakcijsku cjelinu. Međutim, uzdužna nervna vlakna, koja sve parove ganglija povezuju u jedinstvenu ljestvicu, omogućuju koordinirane pokrete susjednih članaka i cijelog organizma. Kod viših oblika ustrojstva ovakvog nervnog sistetna, ganglije u člancima su funkcijski podređene "moždanim" ganglijama, iako još uvijek imaju samnostalne funkcije, koje "mozak" samo pokreće ili koči.
Descartesov koordinatni sistem
Dekartov koordinatni sistem je ortogonalni koordinatni sistem čije su koordinatne linije ravne i u jednakim odstojanjima. Nazvan je po njegovom izumitelju, francuskom matematičaru Descartesu, i koristi se za jednoznačno definisanje položaja tačaka u prostoru. mini|desno|250px|Koordinatni sistem Matematički koordinatni sistem sastoji se od dvije ose, koje se nazivaju apscisa ili x-osa i ordinata ili y-osa. One su pod pravim uglom i dijele ravan na četiri kvadranta. Položaj tačke M određuje se vrijednostima dviju osa M (x,y), gdje je x odstojanje tačke od y-ose, a y odstojanje tačke od x-ose.
mini|250px|Koordinatni sistem podijeljen u kvadrante
Također pogledajte
Koordinaatisto
Nervni sistem
Cjevasti nervni sistem
Cjevasti nervni sistem, i u svom najjednostavnijem obliku, znatno je funkcijski složeniji od prethodnih. Imaju ga hordati, u obliku duge i zadebljale nervne cijevi, na lednoj strani tijela. Prednji dio  izdiferenciran  je  u  petodjelni mozak,  a  ostatak čini kičmenu moždinu. Stupanj njihove razvijenosti u direktnoj vezi je sa stupanjem evolucijskog razvoja i funkcijskim osobenostima receptorskih i efektorskih organa. U najrazvijenijem obliku javlja se kod čovjeka.
Ribe imaju samo jednu takvu opnu, vodozemci, gmizavci i ptice po dvije, a sisari - tri. Spolja je  tvrda  opna  (dura),  a na moždano-moždinsku površinu, uključujući i mozdane vijuge i nabore, neposredno  naliježe meka  opna Između njih je paučinasta opna. Sav prostor između opni, moždane šupljine (4 moždane komore) i kanal kičmene moždine ispunjava moždano-moždinska ili cerebrospinalna tečnost. Iz mozga polazi 10-12 pari snažnih moždanih nerava, koji po prirodi svoje funkcije mogu biti Njihov broj vaira po klasama kičmenjaka, da bi kod čovjeka iznosio 31 par.
Ovaj tip nervnog sistetna obuhvata brojne pojedinacne, jednostavne i najsloženije, ali medusobno hijerarhijski povezane cjeline, koje nakon prijema nadražaja iz receptora, uskladuju odgovarajuće funkcije i aktivnosti organizma. Dijele se na U okviru moždano-moždinskog su: CNS čine mozak i kičmena moždina, a PNS - svi živci koji izlaze iz mozga (moždani ili cerebralni) i kičmene moždine (moždinski ili spinalni). Oni reguliraju voljne aktivnosti mišića glave i udova, te kretanje u prostoru, zbog čega se ovaj dio nervnog sistema označava i kao somatski (tjelesni).
Autonomni dio nervnog sistetna, iako je u  vezi  sa centrlnim, djeluje smnostalno - bez ucčesća volje ili svijesti. Budući da kontrolira rad unutrašnjih organa, koji održavaju najbitnije životne, tj. vegetativne funkcije, poznat je i pod nazivotn  vegetativni  (lat.  vegetus  = ziv, zdrav). Njegova vlakna  dopiru  i  u  kožu.
Prema međusobnim razlikama u ustrojstvu i funkciji, autonotnni dio  nervnog  sistetna dijeli se na: 10. moždani živac  ("lutalac"  ili  vagus) kompleks krstačno-mozdinskih nerava, a njegove ganglije su u unutrašnjiln organima koje inerviraju. Djelovanje sitnpatikusa i parasitnpatikusa međusobno je antagonističko - iste funkcije jedan podstice ("simnpatizira"), a dtuge koči. Zato je stupanj usaglašenosti njihovog djelovanja izuzetno značajan za normalno odvijanje svih zivotnih procesa.
Centri autonomnog dijela nervnog sistema nalaze se u kičmenoj i produženoj moždini, a oni glavni - u međumozgu. To omogućava da se njegovo djelovanja uskladuje  i nadopunjuje sa funkcijmna CNS.
Oksidaza
Oksidaze su subklasa oksidoreduktaza.
Nervni sistem
Sistem provođenja i obrade informacija u PNS i CNS
Osjecajni (senzorni) i pokretacki (motorni) sistem prijema i provođenja nervnih impulsa  mnogućava usaglašeno funkcioniranje svih veza između receptora i efektora. Čine ga (3) tnješoviti (senzmno-motomi) nervi, te (4) odgovarajuće oblasti CNS.
Oksidaza
Primjeri
Među ovim enzimima, značajan primjer je citohrom c oksidaza, ključni enzim koji omogućuje tijelu da se kisik u uključi u proizvodnju energije i konačne komponente lanca prijenosa elektrona. Ostali primjeri su:
KK Budućnost Podgorica
KK Budućnost je crnogorski košarkaški klub iz Podgorice. Osnovan je 1952. Dio je Sportskog društva Budućnost.
Oksidaza
Oksidaza test
thumb|200px|Dimetilfenilenediamin u oksidaza testu thumb|160px|Tetrametilfenilenediamin u oksidaza testu
KK Budućnost Podgorica
Trenutno se takmiči u prvoj crnogorskoj košarkaškoj ligi i regionalnoj Jadranskoj ligi.
Nervni sistem
Sistem provođenja i obrade informacija u PNS i CNS
Asocijacijske nervne oblasti supovezujuće funkdje koje omogućavaju spajanje i smisleno povezivanje 1neđusobno uvjetovanih najviših sposobnosti nervnog sistema. Te oblasti, koje također mogu biti motorne i senzorne, kod čovjeka nalaze se u čeonim, sljepoočnim i potiljačnim  režnjevitna kore velikog mozga. Fonniraju se postupno,  nakon  rođenja  i  to poslije  svih senzornih  i motornih  projekcijskih oblasti. Za njih su  vezane  najsloženije psihičke aktivnosti čovjeka, medu kojima je i inteligencija. Ona se zasniva na sposobnosti povezivanja podražaja  koji su primljeni  u različitim projekcijskim  oblastitna   i  programiranju svrsishodnog odgovora organizma u novonastalitn situacijmna. U asocijacijskim oblastima su i centri za  govor, pamćenje i dr. Posebna asocijacijska vlakna označena kao poprečne spojnice ili "komisutni putevi", povezuju odgovarajuće centre dviju hemisfera i određene centre unutar svake  od  njih. Jedan od  većih  snopova takvih nervnih vlakana nalazi se u "tnozdanoj gredi", koja spaja lijevu i desnu hemisferu velikog tnozga - centrale svih voljnih, autono1mnih i  najviših  psihičkih  funkcija nervnog sistema.
Oksidaza
Oksidaza test
U mikrobiologiji, oksidaza test se upotrebljava kao fenotipsko obilježje za identifikaciju bakterijskih sojeva. Određuje se kada data bakteja proizvodi citohrom oksidazu (a ponekad upotrebljava kisik sa lancom elektronskog transfera.
Nervni sistem
Evolucija
Tokom evolucije i nakon razvitka višećelijskih živih bića iz jednoćelijskih, došlo je i do jasne tendencije u životinjskom carstvu ka koncentraciji određenih ćelija i specijalizaciji dijelova nervnog sistema. Dok su kod primitivnih životinja određeni pojedinačni neuroni imali posebne funkcije (npr. neuron koji je davao impuls za kretanje životinje i elementarnih pokreta tijela crva), kod visoko kompleksnih nervnih sistema i do nekoliko milijardi međusobno povezanih neurona izvršavaju posebne zadatke.
KK Budućnost Podgorica
Podebljani tekst
Nervni sistem
Evolucija
U nervnim sistemima sa centralnim ganglijama (jezgrama) može se izvršiti podjela na neurone koji provode podražaj u aferencama (od senzora do mozga) i eferencama (od mozga do efektora, npr. mišića).
Patologija
thumb|267x267px|Slojevi koji štite mozak i kičmenu moždinu. Centralni nervni sistem je zaštićen velikim fizičkim i hemijskim barijerama. Fizički, mozak i kičmena moždina su okruženi čvrstim meningealnim membranama i zatvoreni su u kosti lobanje i kičme, koji zajedno formiraju snažan fizički štit. Hemijski, mozak i kičmena moždina su izolirani krvno-moždanom barijerom, koja sprječava većinu vrsta hemikalija da pređu iz krvotoka u unutrašnjost CNS-a. Ove zaštite na mnogo načina čine CNS manje osjetljivim od PNS-a; međutim s druge strane, oštećenja CNS-a obično imaju ozbiljnije posljedice.
Iako živci obično leže duboko ispod kože osim na nekoliko mjesta kao što je ulnarni živac u blizini zgloba lakta, oni su još uvijek relativno izloženi fizičkom oštećenju, što može uzrokovati bol, gubitak osjećaja ili gubitak kontrole mišića. Oštećenje nerava može biti uzrokovano i otokom ili modricama na mjestima gdje živac prolazi kroz čvrsti koštani kanal, kao što se dešava kod sindroma karpalnog kanala. Ako je živac potpuno presječen, često će se regenerirati, ali za duge živce ovaj proces može potrajati mjesecima. Pored fizičkog oštećenja, periferna neuropatija može biti uzrokovana mnogim drugim medicinskim problemima, uključujući genetska stanja, metabolička stanja kao što je dijabetes, upalna stanja kao što je Guillain-Barréov sindrom, nedostatak vitamina, zarazne bolesti poput lepre ili zostera, ili trovanja toksinima kao što su teški metali. Mnogi slučajevi nemaju uzrok koji se može identifikovati i nazivaju se idiopatskim. Također je moguće da nervi privremeno izgube funkciju, što rezultira ukočenošću – uobičajeni uzroci uključuju mehanički pritisak, pad temperature ili hemijske interakcije s lokalnim anesteticima kao što je lidokain.
Fizičko oštećenje kičmene moždine može dovesti do gubitka osjećaja ili pokreta. Ako ozljeda kičme ne uzrokuje ništa gore od otoka, simptomi mogu biti prolazni, ali ako su nervna vlakna u kičmi stvarno uništena, gubitak funkcije je obično trajan. Eksperimentalna istraživanja su pokazala da kičmena nervna vlakna pokušavaju da ponovo izrastu na isti način kao i nervna vlakna, ali u kičmenoj moždini uništavanje tkiva obično proizvodi ožiljno tkivo kroz koje nervi koji ponovo rastu ne mogu da prodru.
Edson Braafheid
Edson Braafheid (rođen 8. aprila 1983. godine u Paramaribou, Surinam) je surinamsko-holandski nogometaš koji igra na poziciji lijevog bočnog za Lazio.
Kerijera
10. februara 2007. godine odigrao je prvu utakmicu u Eredivisie ligi za ekipu Twentea, kada su igrali protiv Feyenoorda
FC Bayern München
Braafheid je igrao za FC Bayern München, nakon što su njemački klub i Twente dogovorili 2,5 miliona eura vrijedan transfer dana 11. juna 2009. godine.
Statistika karijera
''Od 14. augusta 2009. godine.''
Hipasus
Hipasus se rodio oko 500. godine p. n. e. u Magna Graciji (jugoistočna Italija), i bio je grčki filozof. On je bio Pitagorin učenik i njemu se pripisuje otkriće da je korijen od 2 iracionalan broj. Nakon što se broj pokazao iracionalnim, pitagorejci su ubili Hipasusa, ne želeći da vjeruju da ovaj fundamentalni broj može biti beskonačan i da se ne ponavlja. Za njega se, također, govori da je bio rani eksperimentista akustike i rezonance. Malo njegovih dijela je sačuvano.
IC 2468
IC 2468 (također poznat kao MCG 7-20-7 i PGC 26691) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 385 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 0,40 (45 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 1. marta 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nogometne utakmice Bosna i Hercegovina – Meksiko
Prvu zvaničnu utakmicu nogometne reprezentacije Meksika i Bosne i Hercegovine odigrale su 9. februara 2011. godine u Atlanti. Golovima Javiera Hernándeza u 49. i Édgara Pacheca u 55. minuti utakmice Meksiko je zabilježio pobjedu. Sljedeću međusobnu utakmicu Meksiko i Bosna i Hercegovina odigrali su 31. maja 2012. u Chicagu. I ovog puta Meksiko je bio uspješniji rezultatom 2–1. Giovani dos Santos u 6. i Javier Hernández u 90. bili su strijelci za Meksiko dok je Edin Džeko u 29. minuti utakmice postigao jedini gol za Bosnu i Hercegovinu. U sklopu piprema za Svjetsko prvenstvo 2014. Meksiko i Bosna i Hercegovina odigrali su prijateljsku utakmicu gdje je ovog puta Bosna i Hercegovina ostvarila pobjedu. Jedini gol na utakmici postigao je Izet Hajrović u 41. minuti utakmice. U San Antoniu 31. januara 2018. Meksiko i Bosna i Hercegovina odigrali su prijateljsku utakmicu. Golom Hugo Ayale u 65. minuti utakmice Meksiko je zabilježio pobjedu. Adnan Šećerović, Kenan Pirić i Stjepan Lončar u ovoj utakmici zabilježili su debitantski nastup za Bosnu i Hercegovinu.
1955.
Oktobar
mini|150px|[[Zastava 750]]
1955. u temama
Rukovodstvo FNRJ:
Helgolandski zaliv
desno|mini| satelitska slika u [[lažne boje|lažnim bojama Helgolandskog zaliva; Helgoland i Düne su dva mala ostrva u gornjoj lijevoj četvrtini slike]]
Helgolandski zaliv (njemački: Helgoländer Bucht, engleski: Heligoland Bight) je južni dio Njemačkog zaliva, bivajući sam zalivom Sjevernog mora, smještenog na ušću rijeke Labe.
Ime je dobio po ostrvu Helgolandu.
Poznat je u historiji kao poprište Helgolandske bitke.
Spisak enzima
Standardizirana lista enzima sadrži katalizatore uređene u redoslijedu brojeva enzima, po preporuci odbora za nomenklaturu Međunarodne unije za biohemiju i molekularnu biologiju.
Korijen (matematika)
mini|300px|ƒ(x)=cosx na intervalu [-2π,2π], gdje su vrijednosti od x (crvene tačkice) korijeni (nule) (x-presjeci).
U matematici, korijen (ili nula) funkcije kompleksne vrijednosti f je član x domena od f, takav da f(x) nestaje u x, to jest,
Ako se funkcija preslikava iz skupa realnih brojeva u skup realnih brojeva, njene nule su tačke u kojima njen grafik presjeca x-osu. Vrijednosti x u takvim tačkama nazivaju se x-presjeci. Zbog toga, u ovoj situciji, korijen se može nazvati i x-presjek.
Riječ korijen može se, također, odnositi na n-ti korijen broja, a, kao u izrazu. Kvadratni korijen broja,a je.
Vièteove formule daju vezu koeficijenata polinoma sa sumam i proizvodima njihovih korijena (nula).
Jedan od najvažnijih nerješenih problema u matematici bavi se mjestima korijena Riemannove zeta funkcije.
Rak dojke
Rak dojke je kancer koji se razvija iz tkiva dojke. Znaci raka dojke mogu uključivati kvržice u dojci, promjenu oblika dojke, zgužvavanje kože, tečnost koja dolazi iz bradavice, novookrenutu bradavicu ili crvene ili ljuskave dijelove kože. Kod onih sa širenjem bolesti, mogu biti bolovi u kostima, otečeni limfni čvorovi, otežano disanje ili žuta koža.
Uzroci i dijagnoza
Faktori rizika za razvoj karcinoma dojke uključuju žensko biće, gojaznost, nedostatak fizičke vježbe, alkoholizam, hormonsku nadomjesnu terapiju tokom menopauze, ionizirajuće zračenje, rana dob u menarhe, rađanje djece kasno u životu ili je uopće nemati, starija dob, koja je prethodno imala rak dojke i porodična historija raka dojke. Otprilike 5–10% slučajeva posljedica je genetičke predispozicije naslijeđene od roditelja osobe, uključujući BRCA1 i BRCA2 između ostalog. Najčešće se razvija u ćelijama sluznice mliječnih kanala i lobula koje opskrbljuju ove kanale mlijekom. Rakovi koji se razvijaju iz kanala poznati su kao duktusni karcinomi, dok su oni koji se razvijaju iz lobula poznati kao lobulski karcinomi. Postoji više od 18 drugih podtipova karcinoma dojke. Neki, poput duktusnog karcinoma in situ, razvijaju se iz preinvazivne lezije. Dijagnoza raka dojke potvrđuje se uzimanjem biopsije dotičnog tkiva. Kada se postavi dijagnoza, rade se dodatni testovi, kako bi se utvrdilo je li se rak proširio dalje od dojke i koji će tretmani najvjerovatnije biti učinkoviti.
Pregled
Karcinom dojke (uključujući i muški): Međuodnosi fenotip – genotip
Simptomi
Rak dojke je u početnom stadiju obično bezbolan i asimptomatičan. Naročitu pažnju treba obratiti na Da bi rak narastao do kvržice čiji je promjer 1 cm treba mu šest godina, a takav se smatra izlječivim, jer u 99% slučajeva nema metastaza (nije se proširio u ostale dijelove tijela).
Histološka klasifikacija
Neinvanzivni oblici raka dojke
Invazivni oblici raka dojke
Uzroci i rizici
Etiologija raka dojke nije poznata. Jedan od glavnih uzročnika rizika je nasljednost, a dva gena odgovorna za nasljedni rak dojke (otkriveni 1994. i 1995.) nazvani su Brest Cancer 1 i Brest Cancer 2, odnosno BRCA-1 i BRCA-2. Ženama koje naslijede poremećaj prijeti velika opasnost da obole, prema nekim stručnjacima i do 80%. Mutacije BRCA-1 ujedno povećavaju i rizik od raka jajnika. Kod više od polovine žena bolest se pojavi do pedesete godine, a kod nekih čak u tridesetima. Gene može prenijeti bilo koji roditelj i vjerovatnoća da ih djeca naslijede je 50:50. U rizičnoj grupi su: U faktore rizika spadaju i oni na koje možemo djelimično sami uticati poput višeg društveno-ekonomskog statusa, učestali stresovi, pretilost, prehrana sa mnogo masnoća i proteina, alkoholizam (već samo svakodnevno pijenje pola čaše vina povećava rizik od oboljevanja za 6%), pušenje, ionizirajuće zračenje (posebno u pubertetu), uticaj okoliša.
Terapija raka dojke
Liječenje i prognoza raka dojke određuju se i opisuju s obzirom na dobivene stadije, uznapredovalost malignog procesa i opće stanje organizma. Brojna naučna istraživanja posljednjih dvadesetak godina doprinijela su sve ranijem otkrivanju zloćudnih promjena na dojci i s time promijenila i način liječenja raka dojke. Tako se uz hirurško liječenje sve češće koristi radioterapija, Hemoterapija, hormonsko liječenje i imunoterapija.
Operativni zahvat
Ukoliko je rak otkriven na samom početku kada je kvržica manja od 1 cm, ako je moguće odstraniti sve tumorsko tkivo, ako tumor nije fiksiran na kožu ili duboke strukture, ako nije metastazirao izvan limfnih čvorova aksile, ovisno o  pokretljivosti tumora prema grudnim mišićima ili ako je dojka tako velika da nakon što se tumor odstrani ostane tri četvrtine dojke, radi se poštedna operacija, modificirana radikalna mastektomija. Uklanja se samo bolesno tkivo (tumor), okolni parenhim i najbliži limfni čvor, koji se šalje na analizu. Rekonstrukcija dojke nakon mastektomije i poštedne operacije ima vrlo veliki uticaj na psihičko stanje i oporavak bolesnice, moguće ju je učiniti istodobno s mastektomijom, tj. poštednim hirurškimm zahvatom ili naknadno, pomoću implantata ili mišićno-kožnog režnja.
Najčešće komplikacije nakon hirurške terapije su popuštanje šava i edem ruke nakon disekcije aksile, koji može prerasti i u tromboflebitis.
Radioterapija
Uz radioterapiju je često omogućeno poštedno hirurško liječenje s boljim kozmetičkim rezultatom i istom lokalnom kontrolom bolesti kao nakon mastektomije. Radioterapiju bi trebalo započeti 6 sedmica, a najkasnije do 12 sedmica, nakon operativnog zahvata. Dojka se zrači telekobaltom ili X-zrakama linearnog akceleratora, čija je energija prilagođena debljini tkiva koje se zrači, a zbog blizine pluća i srca, zračenje se mora svesti na najmanju moguću mjeru i stoga je radioterapija vrlo složen postupak. Uobičajena preporučena tumorska doza koja se aplicira na cijelu dojku, tangencijalnim poljima iznosi 45 do 50 Gy, a raspodijeljena je u 22 do 25 frakcija zračenja tokom 4,5 do 5 sedmica sa ili bez boosta (dodatne doze zračenja). Radioterapija nakon poštednog hirurškog liječenja, obuhvata osim preostale dojke i područja regionalnih limfnih čvorova, ukoliko je patohistološki nalaz diseciranih (lat. dissectio; dissecare: rasijecati) čvorova bio pozitivan.
Najčešća komplikacije kod radioterapije je radiodermatitis, a kod bolesnica kod kojih je proveden poštedni hirurški zahvat, može se pojaviti fibroza dojke, mastitis ili miozitis sa serijskim prijelomom rebara.
Hemoterapija
Kod nekih tumora hemoterapija ima važnu ulogu u liječenju ili ublažava simptome i produljuje preživljavanje. Koliko dugo treba uzimati hemoterapiju zavisi od njene vrste, tako se razlikuju:
Najčešći hemoterapijski protokol: Ciklus se ponavlja svake tri sedmice. Postoji i klasični CMF protokol, koriste se kao adjuvantna terapija, te za metastatsku i recidivnu bolest. Ciklus se ponavlja svake tri sedmice. Koristi se kao adjuvantna terapija N+ i visoko rizičnog N- raka dojke, te u terapiji recidivne i metastatske bolesti. Ciklus se ponavlja svake tri sedmice. i koristi se kao adjuvantna terapija N+ bolesnika. Ciklus se ponavlja svake tri sedmice. od ukupno četiri ciklusa, nakon kojih slijedi Paclitaxel. Ciklus se ponavlja svake tri sedmice do ukupno četiri ciklusa i koristi se kao adjuvantna terapija u visoko rizičnih N+ i ER- tumora.
Hormonsko liječenje i imunoterapija
U nekih pacijentica kod kojih je indicirano, koristi se monoklonalno antitijelo Transtuzumab (Herceptin ®).
Ogreb (mineralogija)
mini|Ogreb kod [[Pirit (mineral)|pirita i rodohrozita]] Ogreb ili crt u mineralogiji je boja praha koja nastaje nakon grebanja ili struganja materijala (minerala) u odnosu na bijeli porculanski tanjirić na koji prah ili strugotine padaju. Boja ogreba većinom se ne podudara s vanjskom bojom minerala. Tako, naprimjer, mineral hematit, koji je tamnosiv do crn, ima crvenu boju ogreba.
Kalavost (kristal)
Kalavost u mineralogiji podrazumijeva sistem ravnina po kojima bi se mineral mogao lahko razdvojiti, a nastaje kako rezultat slabijih međusobnih hemijskih veza atoma između tih ravnina tj. ploha. Na mineralu, kalavost je vidljiva kao sistem paralelnih linija preko plohe minerala. Neki minerali nemaju kalavost (npr. dijamant), neki imaju jedan sistem (npr. biotit), a neki i više sistema kalavosti (npr. andaluzit). Kalavost može biti: savršena, nesavršena, dobra, jasna, nejasna i slaba.
NGC 5546
NGC 5546 (također poznat kao MCG 1-36-35, PGC 51084 i UGC 9148) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 337 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,30 (127 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (108 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. maja 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hudsonov zaliv
mini|desno|Hudsonov zaliv, Kanada. Hudsonov zaliv (engleski: Hudson Bay, francuski: baie d'Hudson) je veliki zaliv na sjeveru Kanade površine 1.230.000 kilometara kvadratnih. Drenira vrlo veliko područje površine od oko 3.861.400 kvadratnih kilometara uključujući i dijelove Ontarija, Quebeca, Saskatchewana, Alberte, veliki dio Manitobe, jugoistočni dio Nunavuta, kao i dijelova Sjeverne Dakotae, Južne Dakote, Minnesote, i Montane. Južni krak Hudsonovog zaliva je Jamesov zaliv. Maksimalna dužina zaliva je 1.370 km dok je maksimalna širina 1.050 km. Veći dio godine je zaleđen i pod uticajem magle. S obzirom na površinu, dosta je plitak sa prosječnom dubinom od oko 100 metara.
Tulipan
mini|lijevo|250px|Kultivirani tulipan Tulipan, je rod od oko 150 biljaka u porodici ljiljana (lat. Liliaceae). Područje odakle potiču vrste uključuje jug Evrope, sjever Afrike, te Aziju, tj. područja Anatolije i Irana, a najveći broj vrsta potiče iz stepa Kazahstana i okoline planina Pamira i Hindukuša. Danas je većina vrsta uzgojena ukrštanjem, a većina dolazi od vrste Tulipa gesneriana
Tulipane je zapadnom svijetu predstavio Augier Ghislain de Busbecq, bečki ambasador u Turskoj, koji je pisao da ih je vidio u Edirneu u Turskoj 1551. godine i nešto kasnije poslao sjemena u Austriju. Dolazak u Antwerpen 1562. godine lukovica tulipana iz Konstantinopola (danas Istanbul) označio je početak hortikulturne industrije tulipana u Europi. Prvi uzgajivač ovog cvijeća bio je francuski botaničar Carolus Clusius, koji je bio strastveni uzgajivač lukovica i često mu se pripisuje širenje drugih proljetnih lukovica, poput zumbula i irisa, diljem Europe. 1590-ih godine osnovao je botanički vrt na Univerzitetu u Leidenu i tamo uzgajao tulipane. Godine 1596. i ponovno 1598., slomljeni tulipani (tulipani koji cvjetaju u prugama ili plamenu boje) ukradeni su iz Clusiusovog vrta, a genetski varijabilne sjemenke tih ukradenih cvjetova postale su temelj za trgovinu tulipanima, a „ludilo“ za tulipanima u Nizozemskoj u periodu od  1633–1637 godine danas je poznato kao Tulipanomanija.
Po obliku cvijeta
mini|desno|250px|Uzgojeni tulipani imaju razne boje mini|desno|250px|Unutrašnjost tulipana
Uzgoj
Tulipan je baštenska biljka, a može se gajiti i kao saksijska. Razmnožava se lukovicama. Ako se sade u septembru i oktobru na sunčanim mjestima u običnu baštensku zemlju i ne zahtijeva neke posebne uslove, samo ne podnosi pretjeranu vlažnost, jer lukovice od suvišne vlage truhle. Lukovice se sade na dubinu od 10 cm i na rastojanju od 15 cm. Naime, dubina sadnje zavisi od veličine lukovice i osobine zemljišta. Da bi se dobili kvalitetni cvjetovi treba voditi računa o pravilnoj obradi zemljišta. Zemljište se obično obradi na dubini od 25 do 30 cm i pred samu sadnju fino isitni.
Preko zime traže zaštitu, pokrivanje tankim slojem suhog lišća i granja. U proljeće kad biljke izniknu treba zaštitni sloj skinuti i mlade biljke zaštititi od jutarnjih mrazeva. Poslije precvjetavanja prestati sa zalivanjem, kako bi se stabljika i listovi osušili. Zatim nadzemno stablo sasjeći na 10 cm iznad zemlje, kako bi lukovice bolje sazrile. Lukovice se vade iz zemlje po lijepom vremenu, ali ne po jakom suncu. Očiste se od zemlje i čuvaju na suhom, prozračnom mjestu. Vade se svake godine iz zemlje, inače bi zakržljale. Tulipani zasađeni u bašti na jednom mjestu mogu da ostanu dvije godine, poslije tog perioda, ako se ne izvade i ne odvoje mlade lukovice koje se javljaju uz staru lukovicu, degenerisaće se, tj. dat će brojne, ali sitnije cvjetove. Tulipani se mogu gajiti i u saksijama. U tu svrhu se koriste preparirane lukovice.
Molekulska masa
thumb|right|200px|Pod pretpostavkom da [[vodik i kisik imaju standardne težine, molekulska masa vode je 18.01528 u.]]
Relativna molekulska masa je broj koji pokazuje koliko puta molekula nekog hemijskog jedinjenja ima veću masu od 1/12 atoma izotopa 12C. Ta mase je je  ravna zbiru atomskih masa atoma koji grade molekulu.
Jedinice
SI jedinica molekulske mase je kilogram. Međutim. za proučavanje molekulske mase češće se upotrebljava jedinica atomske mase (simbol u ili Da). Primjerice, molekulska masa vode je približno:
Hidroelektrana
mini|Brana kod hidroelektrane mini|Shema hidroelektrane mini|Zgrada i odvodni kanal [[Hidroelektrana Dubrava|Hidroelektrane Dubrava u Međimurju]] Hidroelektrične centrale, hidroelektrane ili hidrocentrale jesu električne centrale koje pomoću vodenih turbina pretvaraju potencijalnu energiju vode u kinetičku i mehaničku, koja se dalje koristi za obrtanje električnog generatora. Turbina se sastoji uglavnom od jednog provodnog dijela, koji vodi daje dovoljno veliku brzinu i preko jednog obrtnog tačka oduzima energiju od vode.
ČEZ Basketball Nymburk
Historija
ČEZ je u Češkoj narodnoj košarkaškoj ligi pobjeđivao od 2004 do 2009 i igrao je u različitim evropskim takmičenjima, osobito u Eurokupu.
Dvorana
Svoje domaće utakmice Nymburk u Češkoj ligi igra u dvorani Sportovní Hala, koja je kapaciteta oko 1.200 gledalaca. Domaće utakmice Nymburk u međunarodnim takmičenjima igra u dvorani ČEZ Arena u Pardubicama. Kapaciteta je 10.300 gledalaca.
IC 812
IC 812 (također poznat kao PGC 42952) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 199 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (46 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 15. maja 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Buda
mini|desno|Kip Bude iz Sarnatha, Uttar Pradesh, [[Indija, oko 475. godine. Buda je prikazan kako uči u položaju lotosa, dok pravi Dharmacakra mudru.]] Siddharta Gaotama Buda (sanskrt. buddha: probuđeni, prosvijetljeni), osnivač budizma, princ Siddhārthe iz obitelji Gautama (prema predaji Kapilavastu, 566. ili 563. pr. Kr. – Kusinagara, sada Gorakhpur, 486. ili 483. pr. Kr.). Budaje bio lutajući asketa i vjerski učitelj koji je živio u Južnoj Aziji.
Prema budističkoj tradiciji, rođen je u Lumbiniju, u današnjem Nepalu, od kraljevskih roditelja klana Shakya, ali se odrekao svog života da bi živeo kao lutajući asketa (sanskrit: śramaṇa). Nakon što je vodio život prosjačenja, asketizma i meditacije, postigao je prosvjetljenje u Bodh Gaya u današnjoj Indiji. Buda je nakon toga lutao donjom Indo-Gangskom ravnicom, podučavajući i gradeći monaški red. Podučavao je srednji put između senzualnog uživanja i ozbiljnog asketizma, koji je vodio do Nirvane, to jest, slobode od neznanja, žudnje, ponovnog rođenja i patnje. Njegova učenja su sažeta u Plemenitom osmostrukom putu, treningu uma koji uključuje etičku obuku i meditativne prakse kao što su obuzdavanje čula, ljubaznost prema drugima, pažljivost i jhana/dhyana (upravna meditacija). Umro je u Kushinagaru, dostigavši paranirvanu. Buda je od tada poštovan od strane brojnih religija i zajednica širom Azije.
Nekoliko vijekova nakon njegove smrti, postao je poznat pod titulom Buda, što znači „Probuđeni“ ili „Prosvetljeni“. :8 Njegova učenja sastavila je budistička zajednica u Vinaji, njegovi kodeksi za monašku praksu i Sutta Piṭaka, kompilaciju učenja zasnovanih na njegovim diskursima. Oni su prenošeni na srednjoindoarijskim dijalektima kroz usmenu tradiciju. :40-41 Kasnije generacije su sastavljale dodatne tekstove, kao što su sistematske rasprave poznate kao Abhidharma, biografije Bude, zbirke priča o njegovim prošlim životima poznate kao Jataka priče, i dodatne diskurse, tj. Mahayana sutre.
Život i učenje
Prema budističkoj tradiciji, historijska ličnost Buddha Siddharta Gautama je rođen u klanu Shakyas na početku Magadha perioda (546-324. p. n. e.), u južnom himelajskom gradu Lumbiniju. On je ,također, znan i kao Shakyamuni (bukvalno Saga o Shakya klanu). Poslije prvobitnog života u luksuzu i bogatstvu pod zaštitom svoga oca, kralja Kapilavastu, Siddharta je došao u kontakt sa stvarnošću svijeta i zaključio je da je pravi život pun nepodnošljive i neizbježne patnje i tuge. Siddharta je odbacio svoj besmisleni život luksuza i postao je asket. Na posljetku je shvatio i da je asketizam besmislen, pa je izabrao srednji put, put umjerenosti od ekstremnog samozadovoljavanja i samokažnjavnja. Pod drvetom smokve se zakleo da nikada neće napustiti to mjesto dok ne pronađe Istinu. Kada je napunio 35 godina, on je bio prosvijetljen. Od tada je znan kao Gautama Buda, ili jednostavnije Buda, što znači probuđeni. Za ostalih 45 godina života, putovao je indijom i učio ljude svojim doktrinama. Budino opiranje da imenuje svog nasljednika i da formuliše svoje učenje je dovelo do toga da su se u sljedečih 400 godina oformili mnogi pokreti: prvo škole Nikaya Budizma, od kojih je danas preostala samo Theravada, formiranje Mahayane, pan-Budističkog pokreta koji prihvata nova 'sveta pisma'.
Prema budističkoj tradiciji, Siddharta Gautama nije tvrdio da je nebesko stvorenje niti da je bio inspirisan nikakvim bogom. On je tvrdio da je učitelj onima koji žele da slušaju, i da mu je to bitnije od njegovog spasenja.
O njemu nema pisanih djela; o njemu su pisali njegovi učenici. Osnova učenja njegove filozofije je učenje o bolu i načinu oslobađanja te boli. Cilj je postiči nirvanu- ekstazu u kojoj se odvajamo od vanjskog svijeta, a time i od boli.
Hinduizam
Hinduistička sinteza se pojavila nakon života Bude, između 500 :12–200 p. n. e. i 300. n. e., :12 pod pritiskom uspjeha budizma i jainizma. :21 Kao odgovor na uspjeh budizma, Gautama je također postao smatran 9. avatarom Višne. Mnogi hindusi tvrde da je Buda bio hindus i navode vjerovanje da je Buda deveti avatar Višne kao dokaz. Usvajanje Bude kao inkarnacije počelo je otprilike u isto vrijeme kada je hinduizam počeo da raste, a budizam opada u Indiji, dodavanje Bude na listu avatara smatra se aspektom hinduističkih napora da se odlučno oslabi budistička moć i privlačnost u Indiji.
Međutim, Budina učenja poriču autoritet Veda i koncepta Brahma-Atmana. Shodno tome, budizam je generalno klasifikovan kao nāstika škola za razliku od šest ortodoksnih škola hinduizma.
Islam
Islamski poslanik Zulkifl poistovjećen je sa Budom na osnovu sure 95:1 Kur'ana, u kojoj se spominje smokva – simbol koji nije istaknut u životima nijednog od drugih poslanika spomenutih u Kur'anu. U međuvremenu se sugerisalo da bi ime Al-Kifl moglo biti referenca na Kapilavastu, dom Sidarthe Gautame kao dječaka. :376
Klasični sunitski učenjak El-Tabari izvještava da su budistički idoli doneseni iz Afganistana u Bagdad u devetom vijeku. Takvi su idoli prodavani u budističkim hramovima pored džamije u Buhari, ali on dalje ne govori o ulozi Bude. Prema djelima o budizmu El-Birunija (973–poslije 1050), pogledi na tačan Budin identitet bili su različiti. Shodno tome, neki su ga smatrali Ifritom, a neki Božjim poslanikom poslanim ljudskom rodu. Do 12. vijeka, El-Šahrastani je čak uporedio Budu sa Hidrom, koji je opisan kao idealni čovjek. Ibn Nadim, koji je također bio upoznat sa manihejskim učenjem, čak identificira Budu kao poslanika, koji je podučavao religiju kako bi "protjerao šejtana", iako to ne spominje eksplicitno.
Buda se također smatra prorokom od strane manjinske Ahmadija sekte.
NGC 4074
NGC 4074 (također poznat kao MCG 4-29-11 i PGC 38207) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 309 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,00 (90 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. aprila 1785. godine.
29. paralela (sjever)
29. sjeverna paralela je paralela koja je 29 stepeni sjeverno od ekvatora. Presijeca Afriku, Aziju, Tihi okean, Sjevernu Ameriku i Atlantski okean. Njena ukupna dužina iznosi 35.078 km, što je 87,5% dužine ekvatora, od kojeg je udaljena 3209 km, a od Sjevernog pola 6793 km.
NGC 4074
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
29. paralela (sjever)
Na ovoj geografskoj širini 1 stepen geografske dužine iznosi 97,439 km. Sunce je vidljivo tačno 14 sati tokom dugodnevnice, a 10 sati i 18 minuta tokom kratkodnevnice.
Oko svijeta
Počevši od nultog meridijana i idući u smjeru istoka, 29. sjeverna paralela prolazi kroz sljedeće lokacije ili vrlo blizu njih: ! scope="col" width="125" | Koordinate ! scope="col" | Država, teritorija ili more ! scope="col" | Napomene ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Crveno more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Crveno more ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Perzijski zaliv ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Istočnokinesko more ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Tihi okean ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Tihi okean ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Kalifornijski zaliv ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Kalifornijski zaliv ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Meksički zaliv ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Meksički zaliv ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlantski okean ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlantski okean ! scope="row" | ! scope="row" |
Dnjepar
Četvrta je najduža evropska rijeka (poslije Volge, Dunava i Urala) a ujedno i najduža bjeloruska i ukrajinska rijeka.
Etimologija
Među prvima, Dnjepar spominje starogrčki historičar Herodot (5. stoljeće p. n. e) pod imenom Borysthenes (u doslovnom prijevodu sa starogrčkog «onaj što teče sa sjevera»). Rimski historičari ga nazivaju Danapris dok je za vrijeme Kijevske Rusije među Slavenima bio poznat kao Slavutič.
Geografija
250px|mini|lijevo|Satelitski snimak Dnjepra i njegovih pritoka Ukupna dužina Dnjepra je 2.145 kilometara od kojih prvih 485 km protiče kroz Rusiju, slijedećih 700 km kroz susjednu Bjelorusiju a zadnjih 1.095 km, do ušća u Crno more, teče kroz Ukrajinu. Obuhvata sliv površine od oko 504.000 km2, od kojih oko 289.000 km2 u Ukrajini a oko 118.360 km2 u Bjelorusiji.
Dnjepar izvire u Valdajskoj visoravni u zapadnoj Rusiji nastavljajući teći kroz lesna i stepska područja Bjelorusije. 115 km svoga toka čini prirodnu granicu između Bjelorusije i Ukrajine kroz koju nastavlja svoj put prema Crnom moru. utiče deltskim ušćem. Duž toka rijeke izgrađen je niz hidroelektrana (Kijevska, Kanivska, Kremenčukska, Kamjanska, Dnjeproges, Kahovska i Dnjeproges II), a posljednjih 800 km prije ulijevanja u Crno more, sačinjavaju lanci nekoliko akumulacijskih jezera nastalih njihovom izgradnjom. Elektrane na Dnjepru proizvode energiju koja pokriva 10% potreba cijele Ukrajine.
Pritoke
Dnjepar ima mnogo pritoka (do 32.000) od kojih je 89 dužine iznad 100 km. Neke od njih su sljedeće (D-desna a L-lijeva pritoka):
Antonije Isaković
Antonije Isaković (6. novembar 1923.—13. januar 2002.) bio je jugoslavenski i srbijanski književnik i scenarist, potpredsjednik Srpske akademije nauka i umjetnosti (SANU) od 1980-92. Dobitnik je mnogih književnih nagrada, poznat je i kao pisac čija djela su u Jugoslaviji najviše ekranizovna (Gospodar i sluga, Tren 1 i Tren 2, Govori i razgovori). Dobitnik je NIN-ove nagrade 1982. godine Smatra se jednim od autora Memoranduma SANU, političkog programa politike Velike Srbije u vrijeme pred raspad SFRJ. Bio je član Socijalističke partije Srbije u devedestim godinama prošlog stoljeća, mada se kasnije javno ogradio od politike Slobodana Miloševića. Njegova djela svode se pripovjesti o borbama partizana u Drugom svjetskom ratu, političkom sukobu prema četnicima, te kasnijim čistkama u redovima komunista od sljedbenika staljinističke politike. Njegova su djela protkana psihološkim studijama glavnih junaka, te se smatraju jednim od boljih djela moderne srbijanske književnosti.
Aprilke
Aprilke, sarajevski ženski hor, osnovan je 1980. godine. Prvi vođa hora bio je Suad Arnautović. Od 1985. do 1988. godine horom diriguje Andrija Pavlič, pod čijim vođenjem je hor postigao svoje najveće uspjehe. Hor je izdao dvije LP ploče. Tekstove pjesama su pisali Duško Trifunović, Nusret Voloder i Suad Arnautović, a muziku i aranžman Suad Arnautović. Na drugoj ploči Golubice sa Baščaršije nastupali su kao gosti Kemal Monteno, Davorin Popović, Sokrat Kajević, Branko Ličen, Gordana Ivandić, Jasna Gospić.
IC 2469
IC 2469 (također poznat kao ESO 433-17, IRAS 09208-3214, MCG -5-22-8, PGC 26561 i UGCA 163) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 76 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kompas. Najveći prečnik je 4,70 (104 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 28. decembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2646
NGC 2646 (također poznat kao MCG 12-9-19, PGC 24838 i UGC 4604) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 169 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,30 (64 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 27. jula 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ratatouille
desno|mini|Ratatouille Ratatouille je mediteranski specijalitet od povrća, koji potječe iz južnofrancuske regije Provanse, a nastanak se najviše veže uz grad Nizzu. Služi se kao toplo ili hladno predjelo, a jede se i kao glavno jelo. Može se zgotoviti i dan prije, a prožimanjem sastojaka nakon što odstoji neko vrijeme, postaje baš kao i naši bosanski specijaliteti poput bosanskog lonca ili graha još ukusniji. Svojom formom i sastojcima dosta je sličan našim dinstanim povrtnim specijalitetima, najviše satarašu i đuveču, samo bez riže. Priprema se od zrelih patlidžana, tikvica, paprika očišćenih od sjemenki (za ljepši izgled jela i raznovrsnost aroma, može se uzeti raznobojne paprike; crvena, zelena i žuta), mesnatog i oguljenog paradajza, a uzima se po želji i crveni luk. Od začinskog bilja prednost ima svježe nasjeckano: bosiljak, majčina dušica, mažuran, peršin, eventualno korijander, malo šećera prema želji, kao i malo lavande.
Američko prvenstvo u košarci
FIBA prvenstvo Amerike je ime koje se najčešće koristi za Američko prvenstvo u košarci koje se održava svake dvije godine i koje se igra između reprezentacija ovog kontinenta.