cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crkva svetog Đorđa (Banovo brdo)
Arhitektura
Crkva se u osnovi sastoji od sljedećih dijelova: glavni ulaz, priprata, glavni – centralni dio, oltarska apsida i pjevničke apside. Glavni ulaz u crkvu je naglašen stupovima, na koje se naslanja arhivolta, sa jedne i druge strane vrata. Priprata ili narteks je dio crkve koji se nalazi između glavnog ulaza i centralnog dijela crkve. Glavni – centralni dei crkve (naos) nalazi se ispod glavne kupole, između priprate, oltarskog prostora i pjevničkih apsida. Oltarska apsida nalazi se na istočnoj strani crkve. Sa vanjske strane apsida je petostrana, a iznutra je polukružna. Sa unutrašnje strane oltarsku apsidu zatvara ikonostas. Pjevničke apside nalaze se po jedna sa sjeverne i južne strane crkve i otvorene su prema naosu.
Vanjski izgled crkve je bogato ukrašen raznim dekorativnim elementima od vještačkog kamena, podjeljen na dva dijela profilisanim trakama. Iznad glavnog ulaza u crkvu sa zapadne strane se nalazi mozaik s likom svetog Đorđa. Kubeta zvonika završavaju se kalotama, iznad kojih se nalaze jabuka i krst. Ikonostas je nastao u vremenu od 1930. do maja 1952. godine, u duhu makedonskog drvorezbarstva. Za rezbarske radove je zaslužan Nestor Aleksiev, umjetnik iz Skoplja, dok je slikarske radove uradio nepoznati umjetnik iz Rusije.
NBPF16
Član 15 porodice prelomne tačne neuroblastoma, znan i kao NBPF15, jest protein koji je kod ljudi kodiran genom NBPF15 sa  hromosoma 1, sekvenca 1q21.1. Gen je dug 18.762 bp, sa iRNK od 3837 bp. Predviđa se da je njegova subćelijska lokacija u jedru i citopćazmi. Sadrži ono što je poznato kao NBPF- ponavljanje, što je dvoegzonsi dio sekvence koji je karakterističan za svih člana 21porodice NBPF gena. Ponavljanje se smatra egzomima predaka, a porodica NBPF povezana je s evolucijom primata.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je aminokiselina, a molekulska težina 77 563 Da.
Struktura
Protein se sastoji od 670 aminokiselina. Gen sadrži pet domena nepoznate funkcije, zvanih DUF1220. DUF1220 domeni nalaze se u svim članovima NBPF porodice gena, iako se broj razlikuje između svakog člana. Repetitivna struktura sa visokom konzerviranošću međugenskih i unutasrgenskih sekvenci, kako u kodirajućim tako i u nekodirajućim regijama. Omogućava da se homologna rekombinacija lahko dogodi između različitih alela. Smatra se da je repetitivnost, kao i kod ostalih članova porodice gena NBPF, proizašla iz segmentnih duplikacija na hromosomu 1.
Predvuđena svojstva
Svojstva NBPF16 koja su predviđena pomoću bioinformatičkih alata:
Ekspresija
Nema dostupnih podataka o ekspresiji gena ili ih uopće nema, ali većina indikacija ukazuje na to da je on sveprisutno eksprimiran u cijelom tijelu.
Funkcija
Funkcija NBPF16 nije u potpunosti shvaćena. On je član NBPF porodice proteina, koji su povezani sa mogućim ulogama u onkogenezi i gena suprfesije tumora.
Ortolozi
Izvan primata, e postoje veliki ortolozi. Ovi ortolozi prikupljeni su iz BLAT-a. and BLAST searches
Paralozi
Budući da postoji 21 drugi član porodice NBPF gena, postoji 21 paralog NBPF16. Svi pokazuju visoku konzerviranost i repetitivne strukture.
3. Fußball-Liga
3. Fußball-Liga je profesionalna njemačka nogometna liga, i predstavlja treći najviši rang u njemačkom nogometu.
Liga je osnovana sa početkom sezone 2008/09. kada je zamijenila Regionalligu kao treće ligaško takmičenje u Njemačkoj. U njemačkom nogometnom ligaškom sistemu, pozicionirana je između 2. Bundeslige i poluprofesionalne Regionallige, koja je sada četvrta divizija.
Sistem takmičenja
Ekipe, koje nisu rezervne ekipe među 20 ekipa u ligi, takmiče se za promociju u 2. Fußball-Bundesligu, dok posljednje tri ekipe ispadaju u jednu od pet divizija Regionallige. Ako rezervna ekipa igra u 3. Ligi, a njena prva ekipa ispadne u 3. Ligu, rezervna ekipa ispada bez obzira na njen položaj na tabeli.
Prva utakmica 3. Lige odigrana je dana 25. jula 2008. godine između Rot-Weiß Erfurta i Dynamo Dresdena na Steigerwaldstadionu u Erfurtu. Dynamo Dresden je pobijedio rezultatom 1-0, kada je Halil Savran postigao jedini pogodak u samom kraju prvog poluvremena.
IC 1386
IC 1386 (također poznat kao ESO 599-16, MCG -4-50-30 i PGC 66852) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 491 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jarac. Najveći prečnik je 1,50 (214 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (157 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 22. augusta 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Histonska acetilacija i deacetilacija
Acetilacija i deacetilacija histona su procesi kojima lizinski ostaci unutar N-terminala repa koji vire iz histonskog jezgra nukleosoma su acetilirani i deacetilirani kao dio regulacija ekspresije gena. Acetilacija i deacetilacija histona su suštinski delovi regulacije gena. Ove reakcije obično kataliziraju enzimi s aktivnošću "histon-acetiltransferaza" (HAT) ili "histon-deacetilaza" (HDAC). Acetilacija je proces u kojem se acetilna funkcionalna grupa prenosi sa jedne molekule (u ovom slučaju, acetil-koenzim A) na drugi. Deacetilacija je jednostavno obrnuta reakcija u kojoj se acetilna grupa uklanja iz molekule.
Acetilirani histoni, oktamerni proteini koji organiziraju hromatin u nukleosomu, osnovnu strukturnu jedinicu hromosoma i na kraju strukture višeg reda, predstavljaju tip epigenetičkog markera unutar hromatina. Acetilacijom se uklanja pozitivni naboj na histonima, čime se smanjuje interakcija N-krajeva histona sa negativno nabijenim fosfatnim grupama DNK. Kao posljedica toga, kondenzovani hromatin se transformiše u opušteniju strukturu koja je povezana sa višim nivoima genske transkripcije. Ova relaksacija se može preokrenuti deacetilacijom koju katalizira aktivnost HDAC-a. Opuštena, transkripcijski aktivna DNK naziva se euhromatin. Više kondenzovana (čvrsto zbijena) DNK naziva se heterohromatin. Kondenzacija se može dovesti do procesa uključujući deacetilaciju i metilaciju.
Mehanizam djelovanja
Nukleosomi su dijelovi dvolančane DNK (dsDNA) koji su omotani oko proteinskih kompleksa koji se nazivaju histonska jezgra. Ova histonska jezgra se sastoje od po 8 podjedinica, po dvije histona H2A, H2B, H3 i H4. Ovaj proteinski kompleks formira cilindrični oblik koji dsDNK obavija sa otprilike 147 parova baza. Nukleosomi se formiraju kao početni korak za zbijanje DNK koje također doprinosi strukturnoj podršci, kao i funkcionalnoj ulozi. Ovim funkcionalnim ulogama doprinose repovi histonskih podjedinica. Histonski repovi se umeću u manje žljebove DNK i protežu se kroz dvostruki heliks, što ih ostavlja otvorenim za modifikacije uključene u transkripcijsku aktivaciju. Acetilacija je usko povezana s povećanjem aktivacije transkripcije, dok je deacetilacija povezana sa deaktivacijom transkripcije. Ove reakcije se javljaju nakon prijevoda i reverzibilne su.
Mehanizam za acetilaciju i deacetilaciju odvija se na NH3+ grupama lizinskih aminokiselinskih ostataka. Ovi ostaci se nalaze na repovima histona koji čine nukleosomski upakovane dsDNK. Proces je potpomognut faktorima poznatim kao histon-acetilaze (HAT-i). HAT molekule olakšavaju prijenos acetilne grupe sa molekula acetil-koenzima A (Acetil-CoA) u NH3+ grupu na lizinu. Kada treba deacetilirati lizin, faktori poznati kao histon-deacetilaza (HDAC-a) kataliziraju uklanjanje acetilne grupe s molekulom H2O.
Acetilacija ima učinak promjene ukupnog naboja histonskog repa iz pozitivnog u neutralan. Formiranje nukleosoma zavisi od pozitivnih naboja histona H4 i negativnog naboja na površini H2A domenskog nabora histona. Acetilacija histonskih repova narušava ovu povezanost, što dovodi do slabijeg vezivanja nukleosomskih komponenti. Na taj način DNK je pristupačnija i dovodi do toga da više transkripcijskih faktora može doći do DNK. Stoga je poznato da acetilacija histona povećava ekspresiju gena aktivacijom transkripcije. Deacetilacija koju vrše molekule HDAC ima suprotan efekat. Deacetilacijom histonskih repova, DNK postaje čvršće omotana oko histonskih jezgara, što otežava faktorima transkripcije da se vežu za DNK. To dovodi do smanjenog nivoa ekspresije gena i poznato je kao utišavanje gena.
Acetilirani histoni, oktomerna proteinska jezgra nukleosoma, predstavljaju tip epigenetičkog markera unutar hromatina. Studije su pokazale da jedna modifikacija ima tendenciju da utiče na to da li će se izvršiti druga modifikacija. Modifikacije histona ne mogu samo uzrokovati sekundarne strukturne promjene na njihovim specifičnim mjestima, već mogu uzrokovati mnoge strukturne promjene na udaljenim lokacijama, što neizbježno utiče na funkciju. Kako se hromosom replicira, modifikacije koje postoje na roditeljskim hromosomima prenose se na ćerke hromosome. Modifikacije, kao dio svoje funkcije, mogu angažirati enzime za njihovu određenu funkciju i mogu doprinijeti nastavku modifikacija i njihovim efektima nakon što se dogodi replikacija. Pokazalo se da, čak i nakon jedne replikacije, ekspresija gena može biti pogođena mnogo generacija ćelija kasnije. Studija je pokazala da, nakon inhibicije HDAC enzima trihostatinom A, geni umetnuti pored centralnog heterohromatina pokazuju povećanu ekspresiju. Mnogo generacija ćelija kasnije, u odsustvu inhibitora, povećana ekspresija gena je i dalje bila izražena, pokazujući da se modifikacije mogu prenijeti kroz mnoge procese replikacije kao što su mitoza i mejoza.
Porodica GNAT
N-acetiltransferaze (GNAT) koje se odnose na N-acetiltransferaze opće kontrole 5 (Gcn5) jedna je od mnogih proučavanih porodica sa sposobnošću acetilacije. Ova natporodica uključuje faktor Gcn5 koji je uključen u komplekse SAGA, SLIK, STAGA, ADA i A2, Gcn5L, p300/CREB-vezujući protein povezan faktor (PCAF), Elp3, HPA2 i HAT1. Glavne karakteristike porodice GNAT uključuju HAT domene dužine približno 160 ostataka i konzervirani bromodomen za koji je utvrđeno da je motiv ciljanja acetil-lizina. Pokazalo se da Gcn5 acetilira supstrate kada je dio kompleksa. Utvrđeno je da je rekombinantni Gcn5 uključen u acetilaciju H3 histona nukleosoma. U manjoj mjeri, također je otkriveno da acetilira histone H2B i H4 kada je povezan s drugim kompleksima. PCAF ima sposobnost da djeluje kao HAT protein i acetilira histone, može acetilirati nehistonske proteine povezane s transkripcijom, kao i djelovati kao koaktivator u mnogim procesima uključujući miogenezu, jedarnim receptorom-posredovana aktivacija i faktorom rasta signalizirana aktivacija. Elp3 ima sposobnost da acetilira sve histonske podjedinice i također pokazuje uključenost u holoenzim RNK-polimeraze II.
Porodica MYST
MOZ (Monocytic Leukemia Zinc Finger Protein), Ybf2/Sas3, Sas2 i Tip60 (Tat Interaktivni protein) čine MYST, još jednu dobro poznatu porodicu koja pokazuje sposobnost acetiliranja. Ova porodica uključuje Sas3, esencijalnu acetiltransferazu srodnu sa SAS (Esa1), Sas2, Tip60, MOF, MOZ, MORF i HBO1. Članovi ove porodice imaju višestruke funkcije, ne samo sa aktiviranjem i utišavanjem gena, već utiču i na razvoj i imaju implikacije na bolesti ljudi. Sas2 i Sas3 su uključeni u utišavanje transkripcije, MOZ i jedarni receptorski koaktivator 2 (TIF2) uključeni su u formiranje leukemijskih translokacijskih produkata, dok je MOF uključen u kompenzaciju doze kod Drosophila. MOF također utiče na spermatogenezu kod miševa jer je uključen u ekspanziju fosforilacija H2AX tokom faza leptotena do pahitena mejoze. HAT domeni za ovu familiju su otprilike 250 ostataka koji uključuju cisteinom bogate domene koji se vezuju za cink, kao i N-terminalne hromodomene. MYST proteini Esa1, Sas2 i Sas3 nalaze se u kvascu, MOF se nalazi u drozofili i miševima, dok se Tip60, MOZ, MORF i HBO1 nalaze kod ljudi. Tip60 ima ulogu u regulaciji transkripcije gena, utvrđeno je da HBO utiče na proces replikacije DNK, MORF je u stanju da acetilira slobodne histone (posebno H3 i H4) kao i nukleozomske histone.
Porodica p300/CBP
Adenovirusni E1A-vezani protein od 300 kDa (p300) i CREB-vezujući protein (CBP) čine sljedeću porodicu HAT-ova. Ovo porodica HAT sadrži domene duge približno 500 ostataka i sadrže bromodomene, kao i tri domena bogata cisteinom-histidinom koji pomažu u interakcijama proteina. Poznato je da ovi HAT acetiliraju sve histonske podjedinice u nukleosomu. Oni također imaju sposobnost da acetiliraju i posreduju nehistonske proteine uključene u transkripciju, a također su uključeni u ćelijski ciklus, diferencijaciju i apoptozu.
Ostali
Postoje i drugi proteini koji imaju acetilacijske sposobnosti, ali se po strukturi razlikuju od prethodno navedenih porodica. Jedan HAT se zove koaktivator steroidnih receptora 1 (SRC1), koji ima HAT domen lociran na kraju C-terminala proteina zajedno sa osovinom heliks-petlja-heliks i PAS A i PAS B domeni sa LXXLL receptor interagujući motiv u sredini. Drugi je ATF-2 koji sadrži domen transkripcione aktivacije (ACT) i osnovni zipper DNK domen (bZip) sa HAT domenom između. Posljednji je TAFII250 koji ima kinazni domen na N-terminalnom području, dva bromodomena smještena u C-kraj|C-terminalnu regiju i HAT domen lociran između.
Histon-deacetilaza
Postoje ukupno četiri klase koje kategoriziraju histonske deacetilaze (HDAC). Klasa I uključuje HDAC 1, 2, 3 i 8. Klasa II je podijeljena u dvije podgrupe, klasu IIA i klasu IIB. Klasa IIA uključuje HDAC 4, 5, 7 i 9 dok klasa IIB uključuje HDAC 6 i 10. Klasa III sadrži sirtuin, a klasa IV samo HDAC11. Klase HDAC proteina su podijeljene i grupisane zajedno na osnovu poređenja sa homologijama sekvenci Rpd3, Hos1 i Hos2 za HDAC klase I, HDA1 i Hos3 za HDAC klase II i sirtuina za HDAC klase III.
HDAC1 i HDAC2
HDAC1 i HDAC2 spadaju u prvu klasu HDACs i međusobno su najbliže. Analizom ukupnih sekvenci oba HDAC-a, utvrđeno je da je njihova sličnost približno 82% homologna. Utvrđeno je da su ovi enzimi neaktivni kada su izolovani, što je dovelo do zaključka da moraju biti ugrađeni sa kofaktore da bi se aktivirale njihove deacetilazne sposobnosti. Postoje tri glavna proteinska kompleksa u koje se HDAC 1 i 2 mogu ugraditi. Ovi kompleksi uključuju Sin3 (nazvan po svom karakterističnom proteinu mSin3A), NuRD) i Co-REST. Kompleksi Sin3 i NuRD sadrže HDAC 1 i 2, Rb-vezani protein 48 (RbAp48) i RbAp46 koji čine jezgro svakog kompleksa. Možda će biti potrebni i drugi kompleksi kako bi se pokrenula maksimalna količina raspoloživih aktivnosti. HDACs 1 i 2 se također mogu direktno vezati za proteine koji se vezuju za DNK kao što su Yin i Yang 1 (YY1), Rb-vezujući protein 1 i Sp1. Utvrđeno je da HDAC 1 i 2 izražavaju regulatorne uloge u ključnim genima ćelijskog ciklusa, uključujući p21.
Na aktivnost ovih HDAC može uticati fosforilacija. Povećana količina fosforilacije (hiperfosforilacija) dovodi do povećane aktivnosti deacetilaze, ali degradira formiranje kompleksa između HDACs 1 i 2 i između HDAC1 i mSin3A/YY1. Niža od normalne količine fosforilacije (hipofosforilacija) dovodi do smanjenja količine aktivnosti deacetilaza, ali povećava količinu formiranja kompleksa. Studije mutacija su otkrile da se velika fosforilacija dešava na ostacima Ser421 i Ser423. Zaista, kada su ovi ostaci mutirani, uočeno je drastično smanjenje u količini deacetilacijske aktivnosti. Ova razlika u stanju fosforilacije je način održavanja optimalnog nivoa fosforilacije kako bi se osiguralo da nema prekomjerne ili deacetilacije pod ekspresijom. HDACs 1 i 2 su pronađeni isključivo u jedru. U HDAC1 nokaut (KO) miševi, nađeno je da miševi umiru tokom embriogeneze i pokazali su drastično smanjenje proizvodnje, ali povećanu ekspresiju inhibitori kinaze zavisni od ciklina (CDKI) p21 i p27. Čak ni podregulacija i nadregulacija drugih HDAC-ova klase I ne može nadoknaditi gubitak HDAC1. Ova nemogućnost oporavka od HDAC1 KO navodi istraživače da vjeruju da postoje i funkcionalna jedinstvenost za svaki HDAC, kao i regulatorni unakrsni razgovor između faktora.
HDAC3
Utvrđeno je da je najbliže povezan sa HDAC8. HDAC3 sadrži nekonzerviranu regiju u C-terminalnoj regiji za koju je utvrđeno da je potrebna za transkripcijsku represiju, kao i njegovu deacetilaznu aktivnost. Također sadrži dva regiona, jedan koji se zove jedarno lokalizirani signal (NLS), kao i jedarni eksportni signal (NES). NLS funkcionira kao signal za jedarno djelovanje, dok NES funkcionira s HDAC-ovima koji obavljaju rad izvan jedra. Prisustvo oba signala za HDAC3 sugerira da putuje između jedra i citoplazme. Čak je pronađeno da HDAC3 interagira sa plazmamembranom. Receptori posrednika utišavanja retinoinske kiseline i hormona štitnjače (SMRT) i faktori korepresora jedarnih receptora (N-CoR) moraju biti korišten od strane HDAC3 da bi ga aktivirao. Nakon toga, stiče sposobnost koprecipitacije sa HDAC-ovima 4, 5 i 7. HDAC3 također može biti složen zajedno sa proteinom povezanim s HDAC (HDRP). Utvrđeno je da HDAC 1 i 3 posreduju u Rb-RbAp48 interakcijama što sugerira da funkcionira u progresiji ćelijskog ciklusa. HDAC3 također pokazuje uključenost u samoobnavljanje matičnih ćelija i ulogu nezavisnu od transkripcije u mitozama.
HDAC8
Utvrđeno je da je HDAC3 najbliži povezan sa HDAC8. HDAC3 sadrži nekonzerviranu regiju u C-terminalnoj regiji za koju je utvrđeno da je potrebna za transkripcijsku represiju, kao i njegovu deacetilaznu aktivnost. Također sadrži dva regiona, jedan koji se zove jedarno lokalizirana signalna sekvenca (NLS), kao i NES. NLS funkcionira kao signal za jedarno djelovanje, dok NES funkcionira s HDAC-ovima koji obavljaju rad izvan jedra. Prisustvo oba signala za HDAC3 sugerira da putuje između jedra i citoplazme. Čak je pronađeno da HDAC3 interagira sa plazmamembranom. Posrednik utišavanja receptora retinojske kiseline i hormona štitnjače (SMRT) i faktori  korepresora jedarnih receptora (N-CoR) moraju biti korišteni od strane HDAC3 da bi ga aktivirali. Nakon toga, stiče sposobnost koprecipitacije sa HDAC-ovima 4, 5 i 7. HDAC3 se također može biti složen zajedno sa proteinom povezanim s HDAC (HDRP). Utvrđeno je da HDAC 1 i 3 posreduju u Rb-RbAp48 interakcijama, što sugerira da funkcionira u progresiji ćelijskog ciklusa. HDAC3 također pokazuje uključenost u samoobnavljanje matičnih ćelija i ulogu nezavisnu od transkripcije u mitozi.
HDAC8 je najsličniji HDAC3. Njegova glavna karakteristika je katalitski domen koji sadrži NLS regiju u centru. Pronađena su dva transkripta ovog HDAC-a koji uključuju transkript od 2,0 kb i transkript od 2,4 kb. Za razliku od drugih molekula HDAC-a, kada je pročišćen, ovaj HDAC je pokazao da je enzimski aktivan. Sada, zbog nedavnog otkrića, još nije poznato da li je reguliran korepresorskim proteinskim kompleksima. Northern blotom su otkrili da različiti tipovi tkiva pokazuju različite stepene ekspresije HDAC8, ali je uočeno u glatkim mišićima i smatra se da doprinose kontraktilnosti.
Klasa IIA
HDAC-ovi klase IIA uključuju HDAC4, HDAC5, HDAC7 i HDAC9. Utvrđeno je da HDAC 4 i 5 najviše liče jedan na drugog, dok HDAC7 ima sličnost sa oba. Postoje tri otkrivene varijante HDAC9, uključujući HDAC9a, HDAC9b i HDAC9c/HDRP, dok se sumnjalo na više. Utvrđeno je da varijante HDAC9 imaju sličnosti sa ostalim HDAC-ovima klase IIA. [Za HDAC9, varijante transkripta se mogu posmatrati kao način stvaranja "fino podešenog mehanizma" za nivoe ekspresije diferencijacije u ćeliji. Različiti tipovi ćelija mogu iskoristiti i koristiti različite izoformnih enzima HDAC9, omogućavajući različite oblike regulacije. HDAC 4, 5 i 7 imaju svoje katalitske domene smještene na C-kraju zajedno sa NLS regijom, dok HDAC9 ima svoj katalitski domen smješten na N-kraju. Međutim, HDAC9 varijanta HDAC9c/HDRP nema katalitski domen, ali ima 50% sličnosti sa N-terminalnim HDAC-a 4 i 5.
HDAC11
Pokazalo se da je HDAC11 povezan sa HDAC-ovima 3 i 8, ali se njegov ukupni slijed prilično razlikuje od ostalih HDAC-ova, što ga je dovelo do toga da se nalazi u svojoj kategoriji. HDAC11 ima katalitičku domenu koja se nalazi na svom N-kraju. Nije pronađen ugrađen ni u jedan HDAC kompleks kao što su Nurd ili SMRT, što znači da može imati posebnu funkciju jedinstvenu za sebe. Utvrđeno je da HDAC11 ostaje uglavnom u jedru.
Bohr–Mollerupova teorema
kao jedinu funkciju f na intervalu x > 0 koja istovremeno ima tri osobine
Da je log f konveksna često se iskazuje i riječima kao f je log-konveksna, npr., log-konveksna funkcija je ona čiji je logaritam konveksan.
Elegantna obrada ovog teorema može se naći u knjizi Emila Artina pod nazivom Gama funkcija.
30. februar
'''Datum 30. februar''' se pojavljuje u nekim kalendarima, ali ne i u gregorijanskom kalendaru, gdje mjesec februar sadrži samo 28 dana, ili 29 dana ako je prestupna godina. 30. februar se obično koristi kao sarkastični datum da označi nešto što se nikada neće dogoditi, ili što nikada neće biti učinjeno. desno|mini|300x300piksel|Švedski kalendar za februar 1712. 30. februar je bio stvarni datum u Švedskoj 1712. godine.
Umjesto da promjenu sa julijanskog kalendara na gregorijanski kalendar učine izostavljanjem bloka uzastopnih dana, kao što je bilo učinjeno u drugim državama, Švedsko carstvo je planiralo postepenu promjenu izostavljanjem svih prestupnih dana u periodu od 1700. do 1740. Iako je prestupni dan izostavljen u februaru 1700., Veliki sjeverni rat koji je počeo kasnije te godine, skrenuo je pažnju Šveđana sa njihovog kalendara, tako da nisu izostavili prestupne dane u sljedeća dva slučaja, tako da su godine 1704. i 1708. zadržale svojstvo prestupnih.
Da bi se izbjegla zabuna i dalje greške, julijanski kalendar je bio vraćen 1712. dodavanjem još jednog prestupnog dana, tako da je ovo jedini slučaj korištenja 30. februara u kalendaru. Taj dan je odgovarao 29. februaru u julijanskom kalendaru, i 11. martu gregorijanskog kalendara.
0. mart je imaginarni datum, korišten u astronomiji.
Karlsruher SC
Karlsruher SC njemački je nogometni klub iz Karlsruhea (Baden-Württemberg). Takmiči se u 2. Bundesligi.
Historija
Klub je osnovan 1894. kao Karlsruher Fussball Club Phönix. Prvobitno je igrao u Südkreis-Ligi. Domaće prvenstvo osvaja 1909. Tri godine kasnije Phönix se spaja s klubom KFC Alemannia, te postaje KFC Phönix. Za vrijeme Trećeg rajha klub je bio član Gaulige Baden. Godine 1952. KFC Phoenix i VfB Mühlburg ujedinjuju se u Karlsruher Sport-Club Mühlburg-Phönix e. V.
NGC 3140
NGC 3140 (također poznat kao MCG -3-26-28 i PGC 29548) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 389 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 0,90 (102 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (91 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 1. januara 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Celje
mini|280px|katedralni hram "Sv. Danijel" Celje je naseljeno mjesto i gradska općina, te službeni grad u Sloveniji i sjedište Savinjske regije.
Geografija
Grad Celje nalazi se u historijskoj pokrajini Štajerskoj, a leži na rijeci Savinji u jugoistočnom dijelu Celjske doline - 70 km sjeveroistočno od Ljubljane. Važno je prometno raskršće između Ljubljane na zapadu, Maribora na sjeveru, Zidanog Mosta na jugu, Velenja i Slovenj Gradca na sjeverozapadu kao i Rogaške Slatine na istoku. Celje je i privredno središte tog područja.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Celje.
Spisak kvadrata na Marsu
Površina Marsa je podijeljena na 30 kvadrata (sekcija, četverougaonika) od strane Geološke (topografske) službe SAD (United States Geological Survey), imenovanih tako zato što njihove granice leže uz linije geografske širine (latitude) i geografske dužine (longitude) što čini da mape izgledaju četverougaone. Marsovski kvadrati su dobili imena po lokalnim obilježjima a brojne oznake im nose prefiks "MC" što znači "Mars Chart (Marsov dijagram)."
Celje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, gradska općina Celje je imala 48.592 stanovnika, od čega u samom Celju 37.520.
Spisak kvadrata na Marsu
Korištena je zapadna geografska dužina.
Celje
Gradska općina Celje
Napomena: Nastala iz stare općine Celje.
Spisak kvadrata na Marsu
300px|mini|Karta Marsa snimljena s Mars Global Surveyora, podijeljena u 30 kvadrata
Celje
Celje (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1952. povećano za naselje Breg koje je ukinuto. U 1964. povećano za naselja Čret, Miklavžev Hrib, Nova vas, Spodnja Hudinja i Zavodna koja su ukinuta. U 1982. povećano za naselja Babno, Lava, Lisce, Ložnica pri Celju, Ostrožno, Polule, Spodnja Dobrova, Zagrad i Zgornja Hudinja koja su ukinuta. U 1986. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Dobrova, te povećano za dio naselja Lokrovec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Celje je imalo 40.710 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nogometna reprezentacija Ekvadora
Nogometna reprezentacija Ekvadora predstavlja Ekvador na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je nogometnog saveza Ekvadora (Federación Ecuatoriana de Fútbol - FEF).
Historija
Reprezentacija Ekvadora je svoju prvu službenu utakmicu odigrala 1938. protiv reprezentacije Bolivije. Član FIFA-e je od 1925, a članica CONMEBOL-a od 1927. Ekvador se do sada kvalificirao na četiri svjetska prvenstva, 2002. u Južnoj Koreji i Japanu, 2006. u Njemačkoj i 2014. u Brazilu. U Južnoj Koreji i Japanu bili su smješteni u grupu sa Italijom, Meksikom i Hrvatskom. U prvoj utakmici izgubili su od Italije 0:2, te potom i od Meksika 1:2. U posljednjoj utakmici pobijedili su Hrvatsku 1:0 i tako ostvarili prvu pobjedu na svjetskom prvenstvu. Na sljedećem takmičenju odigrali su puno bolje i prošli kao drugi u grupi A gdje su se nalazili još Njemačka, Kostarika i Poljska. U osmini finala izbacili su ih Englezi. U kvalifikacijama za svjetsko prvenstvo 2014. Ekvador se uspješno kvalificirao gdje je bio na četvrtom mjestu kvalifikacione grupe. Ekvador je u svojoj historiji nastupao 25 puta na Copa Américi. Najbolji rezultat je četvrto mjesto osvojeno 1959. i 1993. Domaće utakmice igraju u Quitu. Među poznatijim igračima u historiji ekvadorske reprezentacije su Alex Aguinaga, Agustin Delgado, Ulises De la Cruz, Ivan Hurtado, Antonio Valencia, Edison Mendez, Ivan Kaviedes i drugi.
Ekvador na SP 2014
Na Svjetskom prvenstvu 2014. Ekvador je takmičenje završio u grupnoj fazi takmičenja. U grupi zajedno sa Francuskom, Švicarskom i Hondurasom Ekvador je završio na trećem mjestu u grupi. U prvoj utakmici na prvenstvu Ekvador je doživio poraz od Švicarske rezultatom 1-2. Ključni detalj utakmice desio se u 3. minuti sudačke nadoknade gdje Haris Seferović postiže gol i donosi Švicarskoj prve poene na prvenstvu. Drugu utakmicu Ekvador je odigrao protiv Hondurasa te slavio pobjedu rezultatom 2-1. Junak utakmice je bio Enner Valencia sa dva postignuta gola. Posljednju utakmicu u grupi Ekvador je odigrao protiv Francuske bez golova.
Trenutni sastav
Sljedeći igrači su pozvani na Svjetsko prvenstvo 2022.
! colspan="7" style="background:#070db5" |
Q-teta funkcija
U matematici, q-teta funkcija je vrsta q-reda. Data je sa
gdje se uzima da je 0\le|q|<1. Za njega vrijede identiteti
Nogometna reprezentacija Ekvadora
Dresovi kroz historiju
Standardni ekvadorski drsovi izraženi su u bojama nacionalne zastave, kao trobojnica, žuta, plava i crvena. Alternativne boje su bijela i plava.
Statistika igrača
Zadnja izmjena 7. 2. 2014. {{legend|#CFECEC|Aktivni reprezentativci|border=#AAAAAA}}
Koruško odijelo
Koruško odijelo je tradicionalna muška narodna nošnja smeđe boje, koja je uvedena 1911. godine u austrijskoj pokrajini Koruškoj.
Historija
Godine 1911, nakon osnivanja Koruškog pokrajinskog saveza, i na njihovu inicijativu, predstavljeno je koruško odijelo, koje je dizajnirao slikar Leopold Resch iz Villacha, na osnovu motiva stare narodne nošnje iz Kanalske doline, koja se nalazi na tromeđi Austrije, Slovenije i Italije. Uredbom Vlade Koruške iste godine, ova je nošnja uvedena kao službena državna nošnja za muškarce. Cilj ove uredbe bio je jačanje nacionalne svijesti. Odijelo je prvi put predstavljeno javnosti na državnom sajmu rukotvorina 1911. godine.
Izgled
90px|mini|desno|Stara muška narodna nošnja iz [[Labotska dolina|Labotske doline]] Koruško odijelo je smeđe boje lješnjaka ili kestena i ima zelene revere; nosi se i baršunasti prsluk sa cvjetnim ukrasima. Smeđa boja trebala je simbolizirati povezanost sa zemljom ili domovinom. Za razliku od većine drugih austrijskih narodnih nošnji - poput raširenog štajerskog odijela - koruškom se odijelu ponekad pripisuje i politička simbolika; Posebno se bivši austrijski političar Jörg Haider često pojavljivao u ovoj odjeći; isto tako i članovi tradicionalnih koruških udruga i saveza. Nedavno su se pojavile kritike da pokrajina Koruška na Haiderovu inicijativu isplaćuje subvencije za kupnju koruških odijela unatoč teškoj proračunskoj situaciji.
NGC 1611
NGC 1611 (također poznat kao IRAS 04306-0424, MCG -1-12-29 i PGC 15501) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 198 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 2,00 (115 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. novembra 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 825
NGC 825 (također poznat kao MCG 1-6-45, PGC 8173 i UGC 1636) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 156 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 2,00 (91 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 18. novembra 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bistrica (Žepče)
Bistrica je naseljeno mjesto u općini Žepče, Bosna i Hercegovina.
Historija
Selo Bistrica prvi put se u pisanim izvorima spominje 1604. godine, u opširnom popisu Bosanskog sandžaka. Prema ovom popisu iz 1604. u selu Bistrica (s Ljeskovicom i Lupoglavom) bilo je 27 kuća.
ADP-faktor ribozilacije
ADP-faktori ribozilacije (ARF) su članovi ARF porodice GTP-vezujućih proteina iz natporodice Ras. Proteini porodice ARF su sveprisutni u eukariotskim ćelijama, a u ćelijama sisara identifikovano je šest visoko konzerviranih članova porodice. Iako su ARF rastvorljivi, općenito se povezuju sa membranama zbog miristoilacija N-terminala Oni funkcionišu kao regulatori vezikulskog prometa i remodeliranja aktina.
Mali ADP ribozilacijski faktor (Arf) GTP-vezujući proteini su glavni regulatori biogeneze vezikula u unutarćelijskom prometu. Oni su osnivači rastuće porodice koja uključuje Arl (Arf-like), Arp (Arf-srodne proteine) i daljinski srodne Sar (povezane sa sekrecijom i Ras-srodne proteine). Arf proteini kruže između neaktivnih GDP-vezanih i aktivnih GTP-vezanih oblika koji se selektivno vezuju za efektore. Klasični strukturni GDP/GTP prekidač karakterizira se konformacijskim promjenama u takozvanim regijama prekidača 1 i prekidača 2, koji se čvrsto vezuju za gama-fosfat GTP-a, ali slabo ili nikako za GDP nukleotid. Strukturne studije Arf1 i Arf6 otkrile su da, iako ovi proteini imaju konformacijske promjene prekidača 1 i 2, odstupaju od drugih malih GTP-vezujućih proteina po tome što koriste dodatni, jedinstveni prekidač za propagiranje strukturnih informacija s jedne strane proteina na drugu.
Strukturni ciklusi GDP/GTP ljudskih Arf1 i Arf6 karakterišu jedinstvenu konformacijsku promjenu koja utiče na beta2beta3 lance koji povezuju prekidač 1 i prekidač 2 (međuprekidač), kao i na amfipatijski spiralni N-terminal. U Arf1 i Arf6 vezanim za GDP, međuprekidač se uvlači i formira džep za koji se veže spirala N-terminal, a potonji služi kao molekulski sklop za održavanje neaktivne konformacije. U GTP-vezanom obliku ovih proteina, međuprekidač prolazi kroz pomak registra s dva ostatka koji povlači prekidač 1 i prekidač 2 prema gore, vraćajući aktivnu konformaciju koja može vezati GTP. U ovoj konformaciji, međuprekidač izlazi iz proteina i istiskuje N-terminalnu kopču, zatvarajući njen džep za vezivanje.
GTP/GDP proteini za razmjenu
ARF se vezuje za dva oblika gvanozin-nukleotida, gvanozin.trifosfata (GTP) i gvanozin-difosfata (GDP). Oblik ARF molekula zavisi od oblika za koji je vezan, što mu omogućava da služi u regulatornom kapacitetu. ARF zahtijeva pomoć drugih proteina kako bi se prebacio između vezivanja za GTP i GDP. GTPaza-aktivirani proteini (GAP-i) prisiljava Arf da hidrolizira vezu GTP za GDP, a faktor zamjene guaninskih nukleotida prisiljava ARF da usvoji novu molekulu GTP, umjesto vezanog GDP-a.
Ostslii proteini
Ostali proteini stupaju u interakciju s ARF, ovisno o tome da li je vezan za GTP ili GDP. Aktivni oblik, ARF*GTP, vezuje se za proteine omotača vezikula i adaptere, uključujući protein omotača I (COPI) i različite fosfolipide. Poznato je da se neaktivni oblik vezuje samo za klasu transmembranskih proteina.
Različiti tipovi ARF-a vezuju specifično različite vrste efektorskih proteina.
Heliozoa
Heliozoa, u većini prijevoda sunašca, slatkovodni su organizmi loptastog tijela, sa radijalnim-zrakastim nastavcima, tako da i liče na vidljive zrake oko Sunca na obzoru. Uz grupu Radiolaria, ranije su bili klasificirani u razred Actinopoda, u koljenu Protozoa, dok ih Hausmann et al. (2003) naziva Eukaryota incertae sedis. Prema WoRMS–u, Heliozoa su koljeno u potcarstvu Hacrobia i carstvu Chromista.
ADP-faktor ribozilacije
Filogenija
Postoji šest poznatih sisarskih ARF proteina, koji su podijeljeni u tri klase ARF-a:
Heliozoa
Heliozoa žive slatkovodnim tekućim i stajaćim vodama. To su grabljivice, koje se hrane protozoama, algama i kolnjacima po. Razmnožavaju se spolno i nespolnim putem. Pri početku života imaju samo jedno jedro, a kasnije ih imaju više. Heliozoa su bili je grupa aktinopoda, za koju se sada zna da je polifiletska. Ove vrste imaju skelet od silikata (SiO2) ili hitinoid (blizu hitina, ugljikohidrata). Danas je pažljivo proučavanje filogenije omogućilo prijedlog za monofiletsku divergenciju heliozoa usredsređenih oko Centrohelida.
ADP-faktor ribozilacije
Struktura
ARF su mali proteini veličine približno 20 kDa. Sadrže dva preklopna regiona, koji mijenjaju relativne pozicije između ciklusa GDP/GTP-vezivanja. ARF su često miristoilirani u svom N-terminalnom području, što doprinosi njihovoj membranskoj povezanosti.
Primjeri
Ljudski geni koji kodiraju proteine koji sadrže ovaj proteinski domen uključuju:
Heliozoa
Opis
Iz jedne sferne ćelije koja čini telo životinje, nastaju blistave citoplazmatske projekcije: aksopodije. Neki oblici heliozoa imaju ljušturice od zrna pijeska ili sličnih sitnih čestica, druge imaju silikozni skelet. Ali ni ljušturice ni skeleti nisu tako složeni, kao kod sličnih koji se nalaze u drugim redovima Sarcodina. Sa druge strane, kao i u ostalim redovima ovog razreda, tijelo je sastavljeno od dva sloja citoplazme, ektoplazme i endoplazme. Ektoplazma ima prilično vakuoliziranu teksturu dok vrlo gusta endoplazma sadrži mnoštvo inkluzija, uključujući jedra. Uzimanje hrane obavlja se vpomoću egzopoda (citoplazmatskih ekstenzija) koje proizvode probavne enzime prije fagocitiranja plijena. Heliozoi žive u moru ili slatkoj vodi. Dio su planktona i često žive u simbiozi s jednoćelijskim algama koje su prisutne i u njihovoj citoplazmi (klorele i Xanthophyceae), ali određeni oblici fiksirani su na podloge.
Filogenetska klasifikacija
Skupina se sada smatra polifiletskom; neke su Heliozoa bliske su radiolairiama, druge Cercozoama, drugi konačno, Chromistama.
Međutim, sada se predlaže da se ovaj termin koristi za označavanje samo Centrohelida ili Centrohelea. , formant un groupe monophylétique proche des Haptophyta.
Redovi
Prema :
Laplaceova transformacija
U matematici se koristi za rješavanje diferencijalnih i integralnih jednačina, u fizici za analizu linearnih vremensko-invarijantnih sistema kao što su električne mreže, harmonijski oscilatori, optički instrumenti, te mehanički sistemi. U ovoj analizi Laplaceova transformacija često se interpretira kao transformacija iz vremenskog domena, gdje su unosi i rezultati funkcije koje zavise od vremena, u frekventni domen, gdje su isti unosi i rezultati funkcije koje zavise od kompleksne ugaone frekvencije, ili radijana po jedinici vremena. Za dati matematički ili funkcionalni opis unosa i rezultata u sistemu Laplaceova transformacija daje alternativni funkcionalni opis, koji često pojednostavljuje proces analiziranja ponašanja sistema ili pomaže da napišemo novi sistem baziran na određenim specifikacijama.
Oznake, Laplaceova tranformacija je linearni operator funkcije f(t) (original) s realnim argumentom t (t ≥ 0) koju transformiše u funkciju F(s) (slika) s kompleksnim argumentom s. Ova transformacija, u suštini, bijektivna je za većinu od praktičnih upotreba. Laplaceova transformacija ima korisnu osobinu da mnoge relacije i operacije nad originalnima f(t) odgovaraju jednostavinjim relacijama i operacijama nad slikama F(s).
Historija
mini|desno|Potret [[Pierre-Simon Laplace|Pierre-Simona Laplacea iz 1842.]] Laplaceova transformacije dobila je naziv u čast matematičara i astronoma Pierre-Simona Laplacea, koji ju je koristio u svojim radovima iz teorije vjerovatnoće.
Eliptična gama funkcija
U matematici, eliptična gama funkcija je generalizacija q-gama funkcije, koja je sama q-analog obične gama funkcije. Data je sa
Laplaceova transformacija
Historija
Od 1744. Leonhard Euler istraživao je integrale oblika:
Eliptična gama funkcija
Za nju važi nekoliko identiteta:
Laplaceova transformacija
Historija
kao rješenja diferencijalnih jednačina, ali materiju nije dovoljno istražio. Joseph Louis Lagrange bio je poštovalac Eulera i u svom radu o integrisanju funkcija gustine vjerovatnoće istraživao je izraze oblika:
Eliptična gama funkcija
i
Laplaceova transformacija
Historija
koje neki moderni historičari interpretiraju kao modernu teoriju Laplaceove transformacije.
Veganstvo
mini|217x217piksel|Simbol koji se koristi za označavanje veganskih proizvoda. mini|253x253piksel|Primjer namjernica koje se koriste u veganskoj kuhinji. Veganstvo se definiše kao filozofija i životni stil koji je okarakterisan gotovo potpunim izbjegavanjem korištenja prehrambenih i ostalih proizvoda životinjskog porijekla, uključujući meso, mlijeko, med, krzno, kožu. Osobe koje praktikuju ovakav način života nazivaju se veganima, a u svojoj svakodnevnici nastoje da koriste što više zamjena i alternativa za pomenute proizvode kako bi pospješili kvalitet života ljudi, životinja i globalne okoline.
Eliptična gama funkcija
Kada je p=0, značjno se pojednostavljuje izraz u beskonačni q-Pochhammerov simbol:
Laplaceova transformacija
Formalna definicija
Laplaceova transformacija funkcije f(t), definisana za sve realne brojeve t ≥ 0, jest funkcija F(s), definisana sa:
Donja granica 0− je kraća oznaka, koja znači
Veganstvo
Pored toga što ne konzumiraju mesne i mliječne proizvode, vegani ne podržavaju bilo kakvu ekspolataciju životinja, uključujući testiranje preparata na životinjama. Također, vegani izbjegavaju kupovanje i korištenje odjeće, obuće i kozmetike koje sadrže životinjske produkte, poput kože i krzna. Iako dijele neke karakteristike, veganstvo i vegetarijanstvo se razlikuju u konzumaciji mliječnih proizvoda koji se koriste u mnogim podvrstama vegetarijanstva, te u konzumaciji i kupovini proizvoda testiranih na životinjama.
Laplaceova transformacija
Formalna definicija
a koja osigurava uključenost cjelokupne Diracove delta funkcije δ(t) u 0, ako postoji takav impuls u f(t) u 0.
Veganstvo
Veganska ishrana se primarno bazira na voću, povrću, mahunarkama, žitaricama i mnogobrojnim alternativama za mesne i mliječne prerađevine, kao što su biljna mlijeka, sirevi i namazi. Iako neuravnotežena veganska ishrana može uzrokovati mnoge komplikacije u vidu avitaminoze, manjka kalcija, željeza, joda i ostalih krucijalnih elemenata, uz dobro organizovan i osmišljen jelovnik, moguće je zadovoljiti sve potrebe organizma.
Laplaceova transformacija
Formalna definicija
Parametar s je opći kompleksan broj:
Ova integralna transformacija ima mnogo osobina koje je čine korisnom za analiziranje linearnih dinamičkih sistema. Najvažnija prednost jest ta što diferenciranje i integrisanje postaju množenje i dijeljenje, respektivno, sa s. (Ovo je slično načinu na koji logaritmi mijenjaju operaciju množenja brojeva u sabiranje njihovih logaritama.) Laplaceova transformacija mijenja integralne i diferencijalne jednačine u polinomske jednačine, koje je mnogo lakše riješiti. Kada se riješe, koristi se inverzna Laplaceova transformacija za povratak na vremenski domen.
Skrovnik
Skrovnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Skrovnik je imao 68 stanovnika.
Slatina (Tuzla)
Slatina je tuzlanska mjesna zajednica. Omeđena je ulicama Obala Zmaja od Bosne, VI Bosanska, Pazar i Meše Selimovića. Graniči se sa mjesnim zajendicama Tušanj na Sjeverozapadu, Centar Sjeveroistoku, Mejdan Jugu, Batva Zapadu.
Sadržaji i znamenitosti
Na Slatini postoje četiri srednje škole i to Elektrotehnička, Trgovačko Ekonomska, Ugostiteljska te Gimnazija Ismet Mujezinović. Pored Srednjih Škola na Slatini je smješteno i nekoliko fakulteta UNTZ i to Medicinski, RGGF, PMF, Mašinski, Pravni, Farmaceutski, Ekonomski i Tehnološki. Uz Fakultete UNTZ je smještena i Univerzitetska Dvorana. Na teritoriji MZ je i sjedište Doma Zdravlja Tuzla.
Ostali sadržaji uključuju Robnu Kuću Tuzlanka, zelene površine, igrališta Krug i Kavez.
Do protesta 2014 na Slatini je bila smještena i vlada Tuzlanskog kantona.
NGC 4640
NGC 4640 (također poznat kao MCG 2-32-190, NGC 4640A, PGC 42753 i UGC 7888) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 89 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,40 (36 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 17. aprila 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marija Anđeo Duka Paleolog
Marija Anđeo Duka Paleolog (grčki Μαρία Αγγελίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα; Marija Anđelina Nemanjić, srpski Марија Ангелина Немањић) (oko 1350 – 1394) bila je grčka plemkinja srpskog porijekla te kraljica Epira. Otac joj je bio „car Srba i Grka“ Simeon Siniša Nemanjić, sin kraljice Marije Paleolog, koja je bila potomak cara Mihaela VIII. Marijina majka je bila kraljica Tomaida Orsini.
Marija se udala za Tomu Preljubovića (grčki Θωμάς). On je bio guverner Epira.
Marija je bila veoma popularna u narodu te je moguće da je dala ubiti Tomu 1384. Nakon njegove smrti se proglasila kraljicom (basilissa) Epira. Pozvala je k sebi svog brata Jovana Uroša, koji je bio redovnik. Jovan je sestri predložio da se uda ponovo, ovaj put za Ezava de' Buondelmontija, i ona je to učinila. Navodno je Marija iskreno voljela Ezava, za razliku od Tome.
1385 Marija i Ezav su se vjenčali, ali nisu imali djece. Čini se da Marija nije imala ni djecu sa Tomom, ali je ipak moguće da mu je rodila jednog sina, koji je umro kao dijete.
Martha Masters
Martha Masters je lik iz FOX-ove medicinske serije Dr. House, a glumi je Amber Tamblyn.
Biografija
Masters je maturirala s 15 godina. Prije upisa na medicinski fakultet stekla je dva doktorata: iz primijenjene matematike i historije umjetnosti. U epizodi Office Politics Cuddy je zapošljava kako bi popunila prazno mjesto u Houseovom dijagnostičkom timu nakon Trin'eskinog (privremenog) odlaska. Kad je jednom opisivao kandidate koje je Taub morao odabrati kad mu je ponovo potvrđena liječnička licenca, House je za Marthu rekao da ima "nervoznu, tjeskobnu energiju". U epizodi Family Practice (7x11) House joj zaprijeti da će srediti da je izbace s medicinskog fakulteta ako kaže Cuddy ili liječniku njene majke da joj je zamijenio lijek. Uprkos tome, ona obavještava obje strane i opet zadrži posao.
Jednom prilikom Masters je rekla da njen otac predaje (ili je predavao) klasiku na univerzitetu Columbia; zaljubio se u lijepu studenticu, 19 godina mlađu od njega, a Martha je proizvod njihovog braka.
Osobnost
Prema riječima Amber Tamblyn, Martha vjerovatno ima Aspergerov sindrom. Izgleda da je prilično rezervirana i socijalno nespretna u odnosu s kolegama i lahko pokazuje uplašenost u njihovom prisustvu. Ima jak moralni kompas i ne osjeća potrebu da laže Cuddy ili pacijentima, što često rezultira time da dođe u sukob s Houseom, a jedan takav slučaj umalo ju je koštao karijere (House joj zaprijeti da će je uništiti ako kaže informaciju koja bi trebala ostati nerečena). Iako osjeća potrebu da pacijentima uvijek kaže istinu, to često ne prođe dobro s njima i obično joj se obije o glavu. Vremenom, međutim, počinje biti toplija prema drugim liječnicima i pokazivati nepovjerenje prema pacijentima koji im stižu, iako i dalje zadržava svoju moralnost. Unatoč njenom jakom moralnom kompasu i istinskom saosjećanju, priznala je da je fantazirala o tome kako muči neke njene kolege u svom podrumu, po mogućnosti kiselinom.
Koncept i kreiranje lika
Martha Masters zasnovana je na prijateljici glumice koja je tumači iz stvarnog života, koja je, također, na medicinskom fakultetu. I ime te prijateljice (Martha Meredith Baxter) upotrijebljeno je za seriju. Baxter je, također, morala potpisati ugovor po kojem neće tužiti FOX.
ESCP Business School
ESCP Business School je evropska poslovna škola sa kampusima u Parizu, Londonu, Berlinu, Madridu i Torinu. Osnovana 1819, to je najstarija poslovna škola u svijetu. ESCP je bila rangirana na 10. mjestu među evropskim poslovnim školama u 2012. godini od strane Financial Times -a. U 2010. godini, Financial Times je rangirao njen program master studija za menadžment kao prvi u svijetu, dok je 2013. godine taj program zauzeo drugo mjesto. Na svjetskoj ljestvici zauzima 21. mjesto za program master poslovne administracije za menadžere. Program Master evropskog poslovanja ( MEP - MEB, Master in European Business ) je sličan master programu poslovne administracije za redovne studente, ali ima komparativni pristup. ESCP također ima program doktorskih studija, kao i nekoliko master programa u specifičnim područjima menadžmenta, kao što su marketing, finansije i preduzetništvo. Programi škole su trostruko akreditovani od strane međunarodnih udruženja AMBA (Association of MBAs ), EQUIS (European Quality Improvement Systems) i AACSB (Association to Advance Collegiate Schools of Business). Škola ima više od 45000 alumnija u oblasti biznisa i politike, kao što su Patrick Thomas (Generalni direktor Hermes-a), Ignacio Garcia Alves (direktor Arthur D. Little ), Nicolas Petrovic ( direktor Eurostar-a ) i komesar EU za unutrašnje tržište i usluge Michel Barnier.