cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5643
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Parci
Parci (ćir. Парци) su naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Podgorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Parci su imali 31 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Donja Međiđa
Donja Međiđa je naseljeno mjesto u gradu Gradačcu, Bosna i Hercegovina.
NGC 4164
NGC 4164 (također poznat kao PGC 38877) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 804 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (117 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (70 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 22. marta 1878. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Svjetski kup u alpskom skijanju 1967 – spust (muškarci)
U sezoni Svjetskog kupa 1967. u muškoj konkurenciji u disciplini spust održano je ukupno pet utrka. Za plasman u poretku bodovana su tri najbolja plasmana.
Bodovanje
Bodovanje rezultata u pojedinačnim disciplina Svjetskom kupu bilo je, da samo prvih desetoplasiranih dobijaju bodove, pobjednik 25, drugu 20, itd. Za konačni plasman po disciplinama vrijednovana su samo tri najbolja rezultata, dok je ukupni plasman bio zbir pojedinačnih rezultata. Bodovanje za Kup nacija ulazili su takođe bodovi svih takmičara iz najboljih utrka po državama.
IC 923
IC 923 (također poznat kao PGC 2508355) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 954 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,50 (139 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard u juna 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tankoslojna hromatografija
Tankoslojna hromatografija (engl. Thin Layer Chromatography ili TLC) je hromatografska tehnika koja se koristi za razdvajanje hemijskih komponenti. Uključuje stacionarnu fazu sastavljenu iz tankog sloja materijala za adsorpciju, obično silikagela, aluminij-oksida ili celuloze, koji je pričvršćen na ravnu, inertnu ploču. Pokretna faza se sastoji iz ispitivanog uzorka koji je rastvoren u odgovarajućem rastvaraču. Pokretna faza se kreće po stacionarnoj ploči, potiskivana kapilarnim silama, te se tako ispitivani uzorak razdvaja u pojedine komponente.
mini|Razdvajanje komponenata crne tinte metodom TLC korištenjem smjese etanol+voda kao mobilne faze.
Upotrebljava se u širokom spektru:
To je brza i generička metoda za nadgledanje reakcija u organskoj hemiji.
Adsorpciona sredstva
Postoji najmanje 25 inertnih materijala koji se koriste kao adsorbensi u TLC, ali nekoliko njih ima najčešću upotrebu.
Silikagel
Silikagel ili silikatna kiselina je bijeli amorfni porozni materijal pripremljen taloženjem iz rastvora silikata dodatkom kiseline. Veličina pora kod komercijalnih ploča je najčešće 10 – 15 mikrometara. Silikagel je polarna supstanca kiselog karaktera. Aktivna mjesta za adsorpciju su slobodne hidroksilne grupe (-OH) na kojima dolazi do stvaranja vodikovih veza sa polarnim supstancama.
Aluminij-oksid
Aluminij-oksid (Al2O3) priprema se u tri pH ranga: kiselom, bazičnom i neutralnom u zavisnosti od toga za koju vrstu supstanci će se koristiti. Najviše se koristi bazična forma (na bazičnom se razdvajaju hidrokarboni, alkaloidi, sterodi...).
Nanošenje uzorka
Uzorak se nanosi ručno ili automatski. Kod ručnog nanošenja koristi se mikrošprica. Poluautomatska metoda je nanošenje pomoću uređaja koji minimalno oštećuje sloj i nanosi preciznu zapreminu uzorka (Nanomat 4).
Detekcija i vizualizacija
Neke komponente su obojene pa ih nije teško detektovati na ploči. Ako komponenta apsorbira svjetlost u UV području, moguće je detektovati posmatranjem pod UV lampom. Komponente je moguće vizualizirati i prskanjem ploče odgovarajućim reagensom, koji sa komponentom razvija boju. Komponente se detektuju izračunavanjem vrijednosti retencionog faktora (Rf):
gdje je dA put koji je prešla komponenta, a dR put koji je prešao rastvarač.
Perm (period)
Perm je posljednji geološki period mezozoika u geološkoj vremenskoj skali. Započeo je prije 290 miliona godina, a trajalo do prije oko 258 miliona godina. Nazvan je po Permskoj oblasti u Rusiji.
Bilo je to posljednje razdoblje ere paleozoik; sljedeće trijasko pripada eri mezozoik. Koncept perma uveo je 1841. godine geolog Sir Roderick Murchison.
U permu su nastavljeni raniji (hercinski ili varistički) orogenetski pokreti, prvo u geosinklinalama Sjeverne Amerike i Azije, sa dosta vulkanske aktivnosti. Tokom perma zbijale su se veće klimatske promjene, što je na Sjevernoj hemisferi značajno utjecalo su na floru j faunu, kao i na stvaranje sedimenata. U Evropi su nastale prostrani sušnji predjeli, a na Južnoj polulopti ostali su sigurni tragovi zaleđavanja.
Polovinom ovog perioda desile su se velike promjene u razvoju kopnenih biljaka, osobito u Srednjoj Evropi i Sjevernoj Americi. Većina velikih paleozojskih papratnjača - stablašica izumire, a umjesto njih evoluirale su golosjemenjače. Među kopnenim životinjama, dominiraju vodozemci grupe Stegocephala, različiti gmizavci (Theriodontia). Neki od njih su vjerovatno bili u grupi iz koje su evoluirali sisari.
Kopno su naseliki insekti, a u slatkim vodama račići i ostale manje vodene životinje. U moru su se razvile krečnjačke jednoćelijske i metazojske životinje, kao što su praživotinje foraminifera, te Brachiopoda, korali, puževi, školjkaši, bodljikaši, nautilidi i posljednji predstavnici trilobita. Među višim životinjsms dominiraju ribe, ponajviše tipa rodova Palaeoniscus Platysomus i sl.
U zapadnoj Evropi najprije su nastale kopnene naslage, a u lagunama bakreni škriljevci, dolomiti, gips i mnoge soli. Biljke su se ugljenisale u velikim azijskim bazenima. U Mediteranu nastajali su dolomitski i krečnjački sedimenti.
Geološka era
Hadij, arhaik i proterozoik čine neformalne prakambrijske ere. U geološkoj historiji, one traju četiri milijarde godina prije nastanka tvrdoljušturnih životinja.
Ere geološke skale
Uspostavljeno je deset geoloških era, grupirana u tri eona i podijeljena u 22 perioda (hedijski eon nije podijeljen na ere, a ere arhajskog eona nisu podijeljene na periode): Primjer: Eon fanerozoik podijeljen je u tri ere: Kenozojska era je podijeljena u tri perioda:
Angelina Jolie
Angelina Jolie (puno ime Angelina Jolie Voight) američka je glumica i režiserka. Dobitnica je Oskara, dvije nagrade Screen Actors Guild Award i tri Zlatna globusa, te je 2009. i 2011. imenovana od strane Forbesa kao najplaćenija glumica Hollywooda. Angelina Jolie promovira humanitarne projekte širom svijeta, i primjetan je njen rad s izbjeglicama kao Posebni izaslanik UN-a i bivši Ambasador dobre volje UNHCR-a. Često je spominjana kao "najljepša" žena na svijetu, što je titula za koju je dobila značajnu medijsku pozornost.
Prvo pojavljivanje na ekranu imala je kao dijete pored oca Jona Voighta u filmu Lookin' to Get Out (1982), ali joj je filmska karijera istinski počela tek deset godina kasnije u niskobudžetnoj produkciji Cyborg 2 (1993). Njena prva glavna uloga u značajnijem filmu bila je u cyber-trileru Hackers (1995). Glumila je u pohvaljenim biografskim televizijskim filmovima George Wallace (1997) i Gia (1998), te je dobila Oskara za najbolju sporednu žensku ulogu za svoju izvedbu u drami Girl, Interrupted (1999).
Angelina Jolie postiže međunarodnu slavu portretiranjem junakinje iz videoigara, Lare Croft, u filmu Lara Croft: Tomb Raider (2001), a ulogom u nastavku, The Cradle of Life (2003), postaje jedna od najplaćenijih glumica u Hollywoodu. Svoj ugled vodeće zvijezde akcionih filmova potvrđuje s filmovima Gospodin i gospođa Smith (2005) i Wanted (2008), koji su njeni najveći neanimirani komercijalni uspjesi do danas, i dobija dodatne pohvale kritičara za svoje uloge u dramama A Mighty Heart (2007) i Changeling (2008), koji joj je donio nominaciju za Oskara za najbolju glavnu žensku ulogu. Ratna drama U zemlji krvi i meda (2011) je njeno prvo režisersko ostvarenje.
Razvedena od glumaca Jonnyja Leeja Millera ,Billyja Boba Thorntona, te Breda Pita. Angelina i Pitt imaju troje usvojene djece, Maddoxa, Paxa i Zaharu, i troje biološke djece, Shiloha, Knoxa i Vivienne.
U aprilu 2010. sa suprugom Bradom Pittom posjetila je izbjeglice u Bosni.
Vinjerac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zadar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vinjerac je imao 189 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vinjerac je imalo 273 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 1383
NGC 1383 (također poznat kao ESO 548-53, MCG -3-10-15 i PGC 13377) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 89 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,90 (49 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. decembra 1835. godine.
IC 2580
IC 2580 (također poznat kao ESO 436-25, IRAS 10260-3115, MCG -5-25-4 i PGC 30814) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 144 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,90 (80 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 1. maja 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ideja
Ideja (od antičko-grčkog ἱδέα) jest termin koji se koristi u svakodnevnom govoru ali i značajan pojam promišljanja unutar filozofije. Ideja je tako filozofska veličina koja različitim pristupima upućuje na koncept apriorne mentalne slike. Po Platonu ideja je osnova ontološke stvarnosti, ona je praslika. Po njemu ideje stvaraju motiv preko kojeg biva svijet, to su forme s kojima ga je Demiurg stvorio. Po Kantu ideja je praslika upotrebe razuma, transcendentan pojam koji prekoračuje granicu saznatljivosti. Hegel ideji daje atribut jedino realnog bića. Po njemu ona je pojam, realitet pojma i jedinstvo jednog i drugog, ona je vječno proizvođenje. Po Šopenhaueru ona je svaki određeni i čvrsti stepen objektivizacije volje, ona je stvar po sebi koja je tuđa mnoštvu, njeni stepeni prema svim pojedinim stvarima odnose se kao njihovi vječni oblici ili njihovi obrasci.
U analitičkoj psihologiji
Shvatanje ideje kao primarne, osnovne, odnosno apriorne egzistentne količine Jung pripisuje njenoj vezi sa iskonskom slikom. Po njemu ideja nastaje kao i arhetip svugdje i svagda, ali se razlikuje po njenoj racionalnoj obradi na koju značajan utjecaj imaju vrijeme i okolnosti. Ideja vodi porijeklo iz iskonske slike i od nje dobiva kvalitet samostalnosti, to je razlog što joj neki filozofi pripisuju transcendentalnost. Po njemu ideja nije transcendentna, tu kvalitetu pripisuje iskonskoj slici koja je bezvremena, jer je oduvijek i svugdje kao sastavni dio data ljudskom duhu. Iskonska slika nikada nije načinjena, ona postoji oduvijek te iz sebe ulazi u opažanje. Po Jungu ideja je psihološka količina koja u svojoj praktičnosti ne određuje samo mišljenje, već i osjećanje. Za introvertni stav ona predstavlja primum movens, za ekstravertni ona je produkt.
NGC 7151
NGC 7151 (također poznat kao ESO 237-15 i PGC 67634) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 86 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 2,90 (72 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Donje Krečane
Donje Krečane su naseljeno mjesto u gradu Gradačcu, Bosna i Hercegovina.
NGC 2749
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Abdulrazak Gurnah
mini|Abulrazak Gurnah Abdulrazak Gurnah FRSL (rođen 20. decembra 1948.) je romanopisac i akademik rođen u Tanzaniji koji živi u Ujedinjenom Kraljevstvu i ima britansko državljanstvo. Rođen je u Sultanatu Zanzibar, a preselio se u Ujedinjeno Kraljevstvo 1960-ih kao izbjeglica tokom Zanzibarske revolucije. Njegovi romani uključuju Raj (1994), koji je ušao u uži izbor i za Bookerovu i za Whitbread nagradu; Dezerterstvo (2005); i By the Sea (2001), koji je bio na dugoj listi za Booker i u užem izboru za nagradu Los Angeles Times Book Prize.
Gurnah je dobio Nobelovu nagradu za književnost 2021. "za svoje beskompromisno i saosjećajno prodiranje u efekte kolonijalizma i sudbine izbjeglica u jazu između kultura i kontinenata". On je emeritus profesor engleske i postkolonijalne književnosti na Univerzitetu u Kentu.
Abdulrazak Gurnah je rođen 20. decembra 1948. u sultanatu Zanzibar, koji je danas dio današnje Tanzanije. Napustio je ostrvo u dobi od 18 godina nakon svrgavanja vladajuće arapske elite u Zanzibarskoj revoluciji, stigavši u Englesku 1968. kao izbjeglica. On je arapskog porijekla, a njegov otac i ujak su bili biznismeni koji su emigrirali iz Jemena. Gurnah je citiran kako je rekao: "Došao sam u Englesku kada ove riječi, kao što je tražilac azila, nisu bile sasvim iste - sve više ljudi se bori i bježi iz terorističkih država."
U početku je studirao na koledžu Christ Church, Canterbury, čije je diplome u to vrijeme dodjeljivao Univerzitet u Londonu. Zatim se preselio na Univerzitet Kent, gdje je doktorirao tezom pod naslovom Kriteriji u kritici zapadnoafričke fikcije, 1982.
Ajatollah
Etimologija
Naslov je izvorno izveden od arapske riječi ajet unaprijed modificirane određenim članom al i naknadno modificirane riječju Allah, što čini ʾāyatu llāh. Kombinacija je prevedena kao 'Znak Boga', 'Božanski znak' ili 'Odraz Boga'. To je često korišten izraz u Kur'anu, ali njegova upotreba u ovom kontekstu je vjerovatno posebna referenca na ajet "Pokazaćemo im Naše znakove na horizontima iu njima samima", dok se također koristi u odnosu na Dvanaest imama od strane Šiita.
Korištene varijante su ʾāyatu llāhi fī l-ʾanʿām (    ' Božiji znak među ljudima ' ),  ʾāyatu llāhi fī l-ʿālamayn (     ' Božiji znak u dva svijeta ', dvojni oblik )  ili fī l-ʿālamīn (        , oblik množine )  i ʾāyatu llāhi fī l-warā (    ' Božiji znak među smrtnicima ').
mini| Ruholah Homeini]] je bio poznat na Zapadu kao "Ajatolah"]] Titula ajatolah je pojeftinila u posljednjim decenijama.
Michael MJ Fischer smatra u Iran: Od vjerskog spora do revolucije da je iranska revolucija dovela do "brze inflacije vjerskih titula", a gotovo svaki viši sveštenik nazivan je ajatolahom.
NGC 5644
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Donji Lukavac (Gradačac)
Donji Lukavac je naseljeno mjesto u gradu Gradačcu, Bosna i Hercegovina.
IC 924
IC 924 (također poznat kao PGC 170293) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,60 (68 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Sherbourne Wesley Burnham 17. aprila 1889. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
85. dodjela "Oscara"
mini|desno|150px|[[Dolby Theatre, mjesto održavanja 85. dodjele "Oscara"]] mini|desno|150px| Moderator dodjele Seth MacFarlane mini|desno|150px|Ben Affleck, režiser, koproducent najboljeg filma Argo mini|desno|150px|Austrijski režiser Michael Haneke, čiji je film Ljubav dobio Oscara za najbolji strani film mini|desno|150px|Najbolji sporedni glumac, austrijanac Christoph Waltz (Odbjegli Django) desno|mini|150px|[[Ang Lee, najbolji režiser]] desno|mini|150px|[[Daniel Day-Lewis, najbolji glavni glumac]] desno|mini|150px|[[Jennifer Lawrence, najbolja glavna glumica]] desno|mini|150px|[[Anne Hathaway, najbolja sporedna glumica]] desno|mini|150px|[[Quentin Tarantino,dobitnik Oscara za najbolji originalni scenarij]]
85. dodjela "Oscara" (eng: 85th Academy Awards) je najznačajnije dodjeljivanje jedne američke filmske nagrade u 2013. godini, koje je održano 25. februara u pozorištu Dolby Theatre u Hollywoodu, u Kaliforniji. Nagrade dodjeljuje američka Akademija filmskih umjetnosti i nauka (AMPAS) od 1929. godine za filmska ostvarenja, koja su producirana u protekloj godini. Članovi Akademije izabrali su najbolje filmove iz američke i strane produkcije, a nagrade su podijeljene u sljedećih dvadeset i četiri glavne kategorije: najbolji film, najbolji glavni glumac, najbolja glavna glumica, najbolji režiser, najbolji strani film, najbolji strani film, najbolji sporedni glumac, najbolja sporedna glumica, najbolji originalni scenarij, najbolji adaptirani scenarij, najbolja montaža, najbolja originalna muzika, najbolja pjesma, najbolja fotografija, najbolja kostimografija, najbolja fotografija, najbolja scenografija, najbolja šminka, najbolje vizualni efekte, najbolje zvučne efekte, najbolji zvuk, najbolji animirani film, najbolji dokumentarni film, najbolji kratki animirani film, najbolji kratki film i najbolji kratki dokumentarni film. Osim glavnih nagrada, dodijeljene se još i specijalne nagrade u više kategorija.
Organizacija dodjele
U uvodu dodjele dodijeljeni su Oscari za životno djelo, te nagrade za tehničko i naučno dostignuće u oblasti filma, na dvije posebne svečanosti 1. decembra 2012. (Annual Governors Awards) i 9. februra 2013.
Nominacije
Za nagrade u kategoriji igranog filma mogli su biti kandidirani filmovi duži od 40 minuta, koji su u periodu od 1. januara do 31. decembra 2012. najmanje u 7 dana bez prekida prikazani u jednom kinu u okrugu Los Angeles, gdje je obavezno bilo da je projekcija uslijedila s prodajom karata. Uvjete su ispunila ove godine ukupno 282 filma.
Nominacije filmova službeno su objavili 10. januara 2013. godine u Samuel Goldwyn Theater, u Beverly Hillsu, Seth MacFarlane i glumica Emma Stone, pet dana ranije nego obično, da bi se članovima Akademije omogućilo da blagovremeno pogledaju sve filmove.
U kategoriji za najbolji strani film bilo je kandidovano ukupno 71 film iz isto toliko država. Bosanskohercegovački kandidat bio je film Djeca, režiserke, scenaristice i producentice Aide Begić.
IC 2581
IC 2581 (također poznat kao ESO 168-SC3) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Prvo otkriće je napravio Edward Charles Pickering 10. maja 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kahaber Kaladze
Kahaber Kaladze nekadašnji je gruzijski nogometaš, a sadašnji političar, trenutni zamjenik premijera Gruzije i ministar energetike ove države.
Karijera
Nastupao je u Dinamu iz Tbilisija i Dinamu iz Kijeva prije odlaska u italijansku Seriju A, u AC Milan, koji ga je kupio za 16 miliona funti, čime je Kaladze postao najskuplji gruzijski igrač u historiji. U Milanu je igrao defanzivnog veznog ili lijevo krilo prije nego se premjestio u odbranu, gdje je igrao u prijašnjim klubovima.
Reprezentacija
U reprezentaciji je bio nezamjenjiv. Debitirao je 1996. protiv Kipra kao igrač Dinama iz Tbilisija. Otad je bio konstantan, a do svog povlačenja 2011. bio je i kapiten. Nakon što mu je u rodnoj zemlji otet brat zaprijetio je da više neće obući dres svoje države. Ali 2001. i 2002. proglašen je najboljim gruzijskim nogometašem, te se predomislio. Uprkos velikim problemima u privatnom životu, na terenu je uvijek igrao najbolje što je mogao.
Lični život
Godine 2001. Kaladzeov brat Levan, student medicine, otet je u Gruziji, te se za njegovo oslobađanje tražilo 600.000 $. Taj novac nije isplaćen. 6. maja 2005. gruzijska policija našla je 8 tijela u pokrajini Svanetiji, a tek 21. februara 2006. potvrđeno je da je jedno od njih tijelo Kaladzeovog brata. Kasnije je njegov saigrač Andrij Ševčenko gol u Ligi prvaka protiv Bayerna posvetio Kaladzeovoj porodici.
14. jula 2009. Kaladzeova supruga Anuki rodila je njihovog prvog sina, koga su nazvali po stradalom Levanu.
Zanimljivost
Nakon što je Kaladze s Milanom osvojio Ligu prvaka 2003 (po čemu je prvi Gruzijac u historiji ), u Gruziji je izdana poštanska marka s njegovim likom.
Henry Ford
Henry Ford (30. juli 1863 – 7. april 1947) bio je američki industrijalist, osnivač kompanije Ford Motor Company, a pripisan mu je doprinos stvaranju srednjeg sloja američkog društva. Iako nije izmislio montažnu traku, bio je među prvima koji su je uveli kako bi razvio i proizveo prvi automobil koji su mogli priuštiti mnogi amerikanci srednje klase. Ford je pretvorio automobil u praktično sredstvo koje će duboko uticati na pejzaž dvadesetog stoljeća. Njegovim uvođenjem automobila modela T započeo je revoluciju transporta i američke industrije. Kao vlasnik kompanije Ford Motor Company, postao je jedan od najbogatijih i najpoznatijih ljudi na svijetu. On je zaslužan za "Fordizam": masovnu proizvodnju jeftinih proizvoda u kombinaciji sa visokim platama radnika. Ford je imao globalnu viziju, konzumerizam kao ključ za mir. Njegova intenzivna predanost je sistematski smanjivala troškove što je rezultiralo mnogim tehničkim i poslovnim inovacijama, uključujući sistem postavljanja prodajnih salona širom Sjeverne Amerike i velikih gradova na šest kontinenata. Ford je ostavio većinu svog ogromnog bogatstva Ford Fondaciji a svojoj porodici kompaniju Ford. On je također nadaleko poznat po svom mirotvorstvu u prvim godinama Prvog svjetskog rata, a i kao izdavač antisemitskih tekstova, kao što je knjiga "Međunarodni jevrej".
Djetinjstvo
Ford je rođen 30. jula 1863. godine na uspješnoj porodičnoj farmi u Greenfield Townshipu, koji je danas dio grada Dearborna u Michiganu. Njegov otac, William Ford (1826. - 1905.) je imigrant iz okoline grada Corka u južnoj Irskoj. Njegova majka, Mary Ford djevojački Litogol (1839. - 1876.) je rođena u Michiganu, kao najmlađe dijete belgijskih imigranata. Henry je bio najstariji od šestero njihove djece.
Već kao dijete bio je strastveni mehaničar. Uvijek je umjesto poslova na farmi radio na nekim strojevima u očevoj radionici. Kad mu je bilo trinaest godina prvi put je vidio parni stroj s vlastitim pogonom. Ford je postao devastiran kada mu je majka umrla 1876. godine. Njegov otac je očekivao od njega da preuzme porodičnu farmu, ali on nije volio raditi na farmi.
Brak i porodica
Ford se oženio Clarom Jane Bryant (1866–1950) 11. 4. 1888. i izdržavao se baveći se poljoprivredom i vođenjem pilane. Imali su jedno dijete, Edsel Ford (1893–1943).
Rad kao inženjer
1891. postaje inženjer u Edison Illuminating Company i nakon promocije u glavnog inženjera 1893. imao je dovoljno novca da posveti pažnju svojim vlastitim eksperimentima na motorima s unutrašnjim izgaranjem. Ti eksperimenti su 1896. kulminirali završetkom rada na vlastitom vozilu nazvanom kvadricikl, kojeg je prvi put isprobao u vožnji 4. juna te godine.
Nakon tog uspjeha napušta Edison Illuminating Company i zajedno s ostalim inovatorima osniva Detroit Automobile Company, koja je ubrzo bankrotirala jer je Ford usavršao dizajn automobila umjesto da ih prodaje. Svojim vozilima Ford se utrkivao s onima drugih proizvođača kako bi prikazao njihovu superiornost. S zanimanjem za trkaće automobile osnovao je drugu firmu pod nazivom Henry Ford Company. 1902. Ford je istjeran iz firme zajedno s ostalim inovatorima, a ona je reorganizovana pod nazivom Cadillac.
Osnivanje Ford kompanije
Svoju vlastitu firmu pod nazivom Ford Motor Company osniva 1903. zajedno s jedanaest ostalih inovatora i kapitalom od 28.000 dolara. U novodizajniranom automobilu Ford je odvezao probnu milju na zaleđenom jezeru St. Clair i s vremenom od 39,4 sekunde postavio novi kopneni brzinski rekord. Uvjeren tim uspjehom, poznati vozač utrka Barney Oldfield naziva novi model "999" odavajući počast trkaćoj lokomotivi tog vremena i predstavlja ga širom države, čineći marku Ford poznatom u cijelom SAD-u. Henry Ford je bio i jedan od ranih podupirača legendarne utrke Indianapolis 500.
Ford model T
1908. firma u prodaju pušta Model T s čijom se trkaćom verzijom Ford utrkivao od 1909. do 1913. i pobijedio na utrci preko cijelih Sjedinjenih Država (iako je kasnije diskvalificiran), a 1911. Frank Kulick je njome postavio brzinski rekord na ovalnim stazama. 1913. Ford pokušava nastupiti na utrci Indianapolis 500, ali odustaje zbog pravila koja su zahtjevala dodavanje težine od 450 kilograma. Tada se povlači iz utrka, budući da mu zbog popularnosti Modela T više nisu bile potrebne za postizanje publiciteta. S prvim danom 1919. prepustio je mjesto predsjednika kompanije svome sinu Edselu, iako je zadržao čvrstu poziciju u rukovođenju njome. Sredinom dvadesetih prodaja Modela T je počela opadati zbog konkurencije koja je nudila modernije automobile s opremom nedostupnom na Modelu T. Do 27. maja 1927. Ford kompanija je proizvela 15 miliona automobila. U decembru 1927. je zbog toga predstavljen uspješni Model A, nazvan jednako kao i prvi model kojeg je firma ikad proizvela.
Nakon smrti Edsela Forda 26. maja 1943. Henry Ford je podržao Harryja Bennetta da preuzme poziciju predsjednika dok je Edselova udovica Eleanor, koja je naslijedila njegovo pravo glasa, predložila Henryjevog unuka i svog sina Henryja Forda II. Problem je na kraju riješen tako da je tada 79-godišnji Henry Ford osobno preuzeo poziciju predsjednika, Henry Ford II je postao dopredsjednik, a Harry Bennett osoba odgovorna za zaposlenike i odnose sa javnošću.
Pelev Brijeg
Pelev Brijeg (ćir. Пелев Бријег) je naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Pelev Brijeg je imao 11 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
NGC 4165
NGC 4165 (također poznat kao IC 3035, MCG 2-31-45, PGC 38885 i UGC 7201) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 85 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,20 (30 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 8. aprila 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ždrilo
Ždrilo je naseljeno mjesto u sastavu općine Posedarje, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Dunja
Dunja (lat. - Cydonia oblonga) je jedina vrsta iz roda Cydonia koja pripada subporodici Maloideae iz porodice Rosaceae. Svoje latinsko ime je dobila po starom grčkom gradu Kydonia, danas grad Chania na ostrvu Kreti. U Armeniji i Iranu, dunje rastu u divljini.
Ždrilo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Zadar. Kao samostalno naseljeno mjesto, Ždrilo postoji od popisa 2011. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja.
Dunja
Karakteristike
Dunja je drvo visoko od 4-8 metara koje raste u Aziji i Evropi. Cvjeta kratko u maju i junu, a cvjetovi su joj ružičasti. Voli toplije krajeve i često se sadila u pored vinograda. Da bi pravilno cvjetala, potrebno je da temperatura bude ispod 7oC. Plod dunje je jarko žut, tvrd, blagog mirisa i oporog ukusa.
Ždrilo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ždrilo je imalo 116 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod.
Dunja
Hemijski sastav
Sjemenke sadrže dosta sluzi, otrovnog cijanid-glikozida i masnih ulja. Sam plod sadrži mnogo vitamina C, kalijuma, natrijuma, cinka, željeza, bakra, mangana i fluora, tanina, organskih kiselina, veoma mnogo pektina i sluzi.
Upotreba
Na portugalskom jeziku naziv za dunju je marmelo. Odatle potiče naziv marmelada, koja se prvobitno pravila od dunje.
Skroz
Skroz je bosanskohercegovačka pop, rock grupa iz Sarajeva, Bosna i Hercegovina. Do sada su izdali 3 studijska albuma, a širu popularnost su stekli objavom hit-pjesama Srušio sam stan , Sve sam jači i Vila.
Dunja
Upotreba
Dunja se upotrebljava u proizvodnji džemova, pekmeza, sokova i kompota, a zbog sadržaja sluzi povoljno djeluje na probavne organe. Čaj od sjemenki dunje se koristio za smirenje, nesanicu i protiv lošeg zadaha. Kora dunje se pripremala kao sredstvo protiv gihta.
Skroz
Historija
Ideja grupe je nastala još početkom 90-tih godina, a kao dio te ideje su bili mladi muzičari, Adnan Šaran i Dejan Ostojić. Zbog ratnih dešavanja, grupa ostaje kao ideja, sve do sredine 1996. godine. Grupa je oformljena 1996. godine od strane nekolicine sarajevskih muzičara; Adnan Šaran (vokal), Nedžad Mulaomerović (bubanj), Mirza Suljagić (bas), Sloven Anzulović (gitara), tada inače članovi Zabranjenog pušenja i Top Liste Nadrealista. Prve nastupe su imali u Sarajevu po lokalnim klubovima, da bi grupa krajem 1997. godine dobila svoje ime "Skroz", te se u decembru te iste godine prvi put pojavljuju u medijima sa pjesmom Godina nova.
Dunja
Vanjski linkovi
Dunja (engl.)
Dunja (špan.)
Skroz
Prva postava grupe (1996-2001.)
Početkom 1998. godine, bendu se priključuje basista Dejan Ostojić, koji u vrijeme dolaska nije svirao svoj matični instrument, već je u formi klavijaturiste zauzeo mjesto u bendu. Skroz je bio formiran i tadašnju postavu su činili Adnan Šaran, Nedžad Mulaomerović, Mirza Suljagić, Sloven Anzulović i Dejan Ostojić. Uslijedile su pripreme za prvi album. Prvi nastup Skroza bio je u Sloveniji u okviru festivala "Rock Otočec" 1998. godine gdje su premijerno odsvirali materijal koji će se kasnije naći na njihovom prvom albumu. Nakon toga uslijedilo je niz nastupa širom regije u okviru turneje Zabranjenog pušenja.
Album Skroz (2000)
Krajem 1998. godine, grupa Skroz po postignutom dogovoru sa producentom Zlajom Hadžićem odlazi u Holandiju na snimanje njihovog prvog albuma. Snimljeno je 14 pjesama u studiju u Amsterdamu od kojih će se 12 odabranih kasnije naći na albumu Skroz te se odlučuju na ugovor sa izdavačkom kućom Croatia Records u čijem je aranžmanu, u Amsterdamu sredinom 1999. godine, urađena postprodukcija. Početkom 2000. Skroz objavljuje najavni singl, koji izlazi u maju iste godine pod etiketom Croatia recordsa i Tessa Audio. Album je najavila pjesma Sve sam jači postigavši u BiH uspjeh, te se dugo vremena zadržala na tv i radio top listama. Pjesma je bila prekretnica za tada mladi rock’n’roll band. Kada te droge spuste i Dobro mi došli također su singlovi sa spomenutog albuma. Nakon toga je uslijedila kraća pauza.
Druga postava grupe (2001-2006.)
Sloven Anzulović u ljeto 2001. napušta grupu, a na njegovo mjesto dolazi Dino Šukalo. Skroz zatim napušta i Mirza Suljagić. Tada na njegovo mjesto dolazi klavijaturista benda Dejan Ostojić, koji se nakon nekoliko godina vraća svom primarnom instrumentu - bas gitari. Umjesto njega kao klavijaturiste dolazi Nedžad Pođić, dotadašnji klavijaturista grupe Zabranjeno pušenje.
Album Savršeni organizam (2004)
U septembru 2002. gitarista Dino Šukalo napušta grupu, a na njegovo mjesto dolazi Esad Bratović iz grupe Sikter, koji je u to vrijeme bio jedan od učesnika na koncertima Skroza i gost na prvom albumu. Grupa u konačnom sastavu započinje pripreme za drugi album. Snimanje novih pjesama trajalo je do sredine 2003. godine kada se materijal šalje u Amsterdam kod producenta Zlaje Hadžića. Drugi album grupe Skroz završen je početkom 2004, a objavljen je 28. augusta 2004. godine pod etiketom izdavačke kuće Menart. Prvi singl sa novog albuma bio je za pjesmu Super žena. Video spot za tu pjesmu radila je produkcijska kuća Pro.ba na čelu sa Redžinaldom Šimekom i Eminom Kujundžić, i nominiran je za bh. muzičku nagradu u kategoriji najboljih video spotova u 2004. godini. Likovno rješenje omota za Savršeni organizam uradila je Hana Zec, također nominacija za nagradu Davorin. Na albumu se našlo 15 pjesama autora Adnana Šarana, a na jednoj od njih gostuju Enes Zlatar - Bure iz grupe Sikter i Edo Maajka.
Album Regija (2009)
Grupa Skroz je naredne godine provela kroz koncertne aktivnosti. U datom periodu doživljavaju sve veću popularnost kod publike, a za to su zaslužne pjesme Srušio sam stan, te kasnije novi izdati singl Afganistan, za koju je snimljen i spot. Pola godine nakon toga, Skroz objavljuje još jedan samostalni singl, pjesmu pod nazivom Igraj Bosno za navijače za KK Bosna. 2007. godine uslijedile su pripreme za izdavanje trećeg albuma pod nazivom Regija. On je objavljen u aprilu 2009. godine za hrvatsko tržište za izdavačku kuću Menart. Album je sniman u sarajevskom muzičkom studiju MML. Gosti na albumu su Nedim Zlatar – Basheskia, Dino Šaran, Dragan Rokvić, Leo Šarić, Enes Zlatar – Bure i Enis Voloder. Originalno izdanje albuma pred kraj, nakon petominutne pauze, krije i skrivenu traku.
Trenutna postava grupe (2009 - danas)
U periodu nakon toga dešavaju se nove turbulencije, gdje grupu napušta Nedžad Pođić, a priključuju im se novi članovi Elvir Salčinović i Nino Škiljić. Trenutnu postavu grupe Skroz čine: Adnan Šaran (vokal, autor, tekstopisac), Dejan Ostojić (bas gitara), Nedžad Mulaomerović (bubnjevi), Elvir Salčinović (gitara) i Nino Škiljić (klavijature).
Wilhelm Eduard Weber
Wilhelm Eduard Weber (Wittenberg, 24. oktobar 1804. – Göttingen, 23. juni 1891. godine) je istaknuti njemački fizičar.
Na Gaussov prijedlog, Weber 1831. godine odlazi u Göttingen da bi bio profesor fizike, unatoč činjenici da je imao samo 27 godina. Njegove lekcije bile su interesantne, sugestivne i instruktivne. Weber je mislio, da bi se bolje razumjela fizika i da bi se mogla uvesti u svakodnevni život, da samo lekcije, unatoč što su ilustrirane eksperimentima, nisu dovoljne, pa je on svojim učenicima omogućio da sami, besplatno eksperimentiraju i to u školskom laboratoriju. Kao student od 25 godina Wilhelm, je zajedno sa svojim bratom Ernostom, profesorom anatomije, izdao knjigu Teorija valova i tekućina, knjigu koja im je osigurala puno veću reputaciju. „mehanizam hodanja među ljudskom vrstom“ bio je drugi studij, koji je radio zajedno sa bratom Eduardom. Te važne studije izdane su između 1925. i 1938. godine. Gauss i Weber su 1833. godine konstruisali prvi elektromagnetni telegraf. Weber je umro u Göttingenu 23. juna 1804. godine.
SI jedinica za magnetni tok, veber (Wb) nazvana je u njegovu čast.
NGC 7152
NGC 7152 (također poznat kao ESO 466-13, MCG -5-51-20 i PGC 67601) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 300 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Južna riba. Najveći prečnik je 1,20 (105 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. augusta 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Malina
thumb|Crveni plod maline Malina (lat. - Rubus idaeus) je biljka porodice Rosaceae. Poznata je od davnina kao ljekovita biljka.
Karakteristike
Malina je žbun koji naraste do 200 cm. Cvjeta od maja do augusta. Plodovi su joj crveni, rjeđe bijeli i sočni, slični kupini i jagodi. Rasprostranjena je u cijeloj Evropi, do 2000 m nadmorske visine. Raste po polusunčanim mjestima, rubovima šuma, gdje je veća vlažnost zraka, ali ne podnosi vlažna i močvarna zemljišta. Razmnožava se slično jagodi, putem vriježa i korijenja. Plod je crven i sočan, nalik kupini, ima ugodan miris i sladak okus. Listovi, također, ugodno mirišu. Ljekoviti su listovi i plodovi u vrijeme dozrijevanja. Listovi se suše u hladu na prozračnom mjestu.
Eskimi i Sami skupljaju slatke, sočne plodove maline u jesen i zamrzavaju ih za zimu. Na tržištima sjeverne Skandinavije maline se prodaju za upotrebu u konzervama, a koriste za izradu kolačima i drugih slatkiša. Od njih se također pravi liker.
Svjetski kup u alpskom skijanju 1967 – veleslalom (muškarci)
U sezoni Svjetskog kupa 1967. u muškoj konkurenciji u disciplini veleslalom održano je ukupno pet utrka. Za plasman u poretku bodovana su tri najbolja plasmana.
Bodovanje
Bodovanje rezultata u pojedinačnim disciplina Svjetskom kupu bilo je, da samo prvih desetoplasiranih dobijaju bodove, pobjednik 25, drugu 20, itd. Za konačni plasman po disciplinama vrijednovana su samo tri najbolja rezultata, dok je ukupni plasman bio zbir pojedinačnih rezultata. Bodovanje za Kup nacija ulazili su takođe bodovi svih takmičara iz najboljih utrka po državama.
Oton IV, car Svetog Rimskog Carstva
Porijeklo
Oton bio je treći sin bavarskog vojvode Henrika XII Lava i Matilde, kćeri engleskog kralja Henrika II i akvitanske vojvotkinje Eleonore. Datum i mjesto njegovog rođenja nisu poznati. Starija braća bila su mu Henrik V, grof Falačke (1173/74 – 1227) Lotar (1174/1175 – 1190), a mlađi brat Vilim Lineburški (1184 – 1213).
Mladost na engleskom dvoru
Nakon svrgnuća i progonstva svoga oca Oton je od 1182. odrastao na dvoru svoga djeda, engleskog kralja Henrika II. S dajdžom, kraljem Rikardom I, bio je u prijateljskom odnosu. Rikard ga je htio imenovati grofom od Yorka što nije uspjelo zbog otpora lokalnog plemstva. Godine 1193/94. izručen je zajedno s mlađim bratom Vilimom caru Henriku VI kao taoc u zamjenu za zarobljenog Rikarda. Pušten je na slobodu krajem 1194. Godine 1196. Rikard ga je nagradio grofovijom Poitou na zapadu Francuske, kojom je do tada vladao zajedno s majkom. Dokazao se kao vojskovođa u ratu koji je Rikard vodio protiv Francuske.
Dvostruki izbor 1198.
mini|Oton IV i papa [[Inocent III pružaju ruke jedan drugom (iz Heidelberga, Cod. Pal. germ. 19-23, oko 1450. godine)]] mini|Grb Otona IV mini|Nadgrobni spomenik roditelja Otona IV u katedrali u [[Braunschweigu: Henrik Lav (lijevo), Matilda Plantagenet (desno), do njihovih nogu Otonov grob]]
Nakon neočekivane smrti cara Henrika VI u rujnu 1197. godine, njegova udovica, Konstancija, kraljica Sicilije, predala je njihovog dvogodišnjeg sina Fridrika, izabranog 1196. za njemačkog kralja, pod skrbništvo pape Inocenta III. Veza između Svetog Rimskog Carstva i Sicilijanskog kraljevstva time je bila prekinuta. U Tiringiji su pristaše Hoenštaufovaca u mrtu 1198. za kralja izabrali Henrikovog najmlađeg brata Filipa Švapskog. Protivnici Hoenštaufovaca uz podršku Rikarda i kelnskog nadbiskupa Adolfa Berškog te kelnskih patricija, zainteresovanih za trgovinu s Engleskom, tražili su protukandidata iz kuće Welfa. Najstariji sin Henrika Lava bio je još u križarskom ratu, koji je pokrenuo Henrik VI, pa je izbor pao na Otona koji je 9. juna 1198. izabran za njemačkog kralja. Nadbiskup Adolf okrunio ga je 12. jula 1198. u Aachenu lažnim kraljevskim insignijama (prave su bile u rukama Filipa Švapskog). Oton se istovremeno zaručio s Marijom Brabantskom, kćerkom brabantskog vojvode Henrika.
Filip Švapski okrunjen je 8. septembra 1198. u Mainzu za kralja pravim kraljevskim insignijama. Krunidba je međutim obavljena u Mainzu, a ne u Aachenu, gdje su se krunili njemački kraljevi, a obavio ju je burgundski nadbiskup Aimo Tarentaise umjesto nadbiskupa Kölna koji je jedini bio ovlašten za krunidbu. Ta krunidba zato nije bila potpuno legitimna. Nastao je sukob oko prijestolja između Filipa Švapskog i Otona IV. Papa Inocent III nastupio je kao sudija i na prijelazu između 1200. i 1201. priznao Otona IV kao kralja. Oton je zauzvrat položio „Zakletvu u Neussu“ (Neußer Eid) 8. juna 1201. kojom je priznao papinske zahtjeve za teritorijima u srednjoj Italiji i na Siciliji. Uprkos papinoj podršci Otonova pozicija sve je više slabila. Engleski kralj Ivan nije mu više nakon poraza od Francuske pružao pomoć. Nekadašnji Otonovi pristaše, među njima njegov brat Henrik, nadbiskup i građani Kölna, prešli su između 1204. i 1206. na stranu Filipa Švapskog. Filip je godine 1205. ponovo izabran za kralja i okrunjen u Aachenu.
Dana 27. jula 1206. Oton IV poražen je u bici kod Wassenberga nakon čega mu je i papa Inocent III otkazao podršku. Filipa Švapskog je, međutim, nedugo prije planirane krunidbe za cara 21. juna 1208. u Bambergu ubio Oton VIII, grof Wittelsbacha.
Krunidba za cara 1209.
Oton je protjerao ubicu Filipa Švapskog i oženio se Filipovom kćeri Beatricijom. Sada je bio priznat kao kralj, te je 11. novembra 1208. na saboru u Frankfurtu na Majni ponovo izabran za kralja. Kao Beatricijin muž ušao je zime 1208/09. u posjed kraljevskog dobra Hoenštaufovaca. Oton je 22. marta 1209. ugovorom u Speyeru obnovio „Zakletvu u Neussu“ koju je dao 1201. Pritom, međutim, nije bio prisutan nijedan od kneževa kao svjedok zbog čega ga je papa Inocent III s oklijevanjem 4. oktobra 1209. okrunio za cara Svetog Rimskog Carstva. Oton je s trupama krenuo na sjever Italije; u Pisi  ga zatekao poziv za pomoć ustaničkih baruna u Apuliji koji su tražili njegovu pomoć protiv sicilskog kralja Fridrika I. Fridrik, sin cara Henrika VI, postao je punoljetan 1208. godine i već je ugušio jedan plemićki ustanak na Siciliji. Oton je prekršio „Zakletvu u Neussu“, nastojao obnoviti carsku moć u Italiji i izbaciti Fridrika iz Kraljevine Sicilije. U jesen 1210. krenuo je s vojskom sa sjevera Italije na jug, zauzeo velike dijelove Papinske Države i nakon osvajanja južne Italije stigao u jesen 1211. na jug Kalabrije gdje je očekivao pisansku flotu da ga prebaci na Siciliju. Papa Inocent III je 18. novembra 1210. izopćio Otona. Izopćenje je ponovio 31. marta 1211. Papino pismo njemačkim biskupima sadržavalo je riječi:
Gubitak moći i poraz
Uz podršku francuskog kralja Filipa II Avgusta i pape kneževska opozicija izabrala je u septembru 1211. u Nürnbergu  Hohenštaufovca Fridrika ne za kralja, već za „drugog cara“ (alium imperatorem). Među opoziciju Otonu pripadali su češki kralj Otakar I, tirinški grof Herman i nadbiskup Mainza, Zigfrid II. Oton je na to prekinuo napad na Siciliju i vratio se u Njemačku. U svibnju 1212. uspio je na saboru u Nürnbergu  ponovo uspostaviti svoj autoritet. U julu 1212. opsjeo je utvrdu Runnenburg koja je pripadala tirinškom grofu Hermanu. 11. augusta 1212. umrla mu je supruga nakon samo tri sedmice braka, a u septembru 1212. Fridrik II stupio je u Konstancu na njemačko tlo, tako da je Oton IV počeo gubiti podršku. Od njega je otpao i njegov kancelar, Konrad II, biskup Speyera, koji je protivničkoj strani otkrio njegove reformne planove koji su predviđali osobni porez te sekularizaciju i oporezivanje crkvenih imanja. Time je ubrzan prelazak knezova i klera na stranu Fridrika II.
Bitka kod Bouvinesa
Fridrik je 19. novembra 1212. u Vaucouleursu obnovio savez s Francuskom protiv Engleske i cara Otona IV. 5. decembra je u Frankfurtu još jednom izabran za kralja, a okrunjen je četiri dana poslije u Mainzu. Oton se povukao u Köln, a nakon toga u Sasku. Bezuspješno se borio proti magdeburškog biskupa Alberta i tirinškog grofa Hermana. U maju 1214. oženio se na saboru u Maastrichtu Marijom, kćerkom brabantskog vojvode Henrika I, s kojom se zaručio još 1198.
U Nizozemskoj je sklopio nove saveze protiv francuskog kralja Filipa II i nastojao profitirati od rata Francuske i Engleske. Pružio je vojnu pomoć svom daidži, engleskom kralju Ivanu, koji je kao i on bio izopćen iz Crkve. Ivan je želio uz Otonovu pomoć i nizozemskih saveznika dvostrukim napadom vratiti teritorije u Francuskoj, ali je potučen na rijeci Loire. 27. jula 1214. došlo je do bitke kod Bouvinesa u kojoj je francuski kralj Filip II Avgust teško porazio Otona IV i njegove saveznike. Oton je nakon bitke pobjegao u Köln.
Borba za prijestolje time je bila odlučena u korist Fridrika II koji je 1215. okrunjen u Aachenu za kralja i bio posvuda priznat. U studenom 1215. Oton je poslao izaslanike na Četvrti lateranski sabor da od pape dobije ukinuće izopćenja iz Crkve što bi bio preduvjet za povratak na vlast. Papa Inocent III odbio je pregovarati. Oton je 1215. i 1216. bezuspješno ratovao protiv danskog kralja Valdemara II. Godine 1216. i građani Bremena i Kölna otpali su od Otona čiji je utjecaj tada spao samo na njegova imanja u Braunschweigu.
Oporuka i smrt
Oton je obolio od dizenterije te je od 13. maja 1218. boravio u dvorcu Harzburg. Zdravlje mu se brzo pogoršavalo tako da je došao Zigfrid I, biskup Hildesheima, koji ga je 15. svibnja oslobodio izopćenja, posavjetovao se s njim o oporuci koju je 18. maja i ovjerio. Posljednje dane Otona IV opisao je jedan cistercitski redovnik, koji im je bio svjedok, u djelu Narratio de morte Ottonis IV imperatoris. Oton je svoga brata Henrika odredio za izvršitelja oporuke i imenovao ga svojim univerzalnim nasljednikom. Također mu je predao kraljevske insignije sa zadatkom da ih nakon nekog vremena preda Fridriku II. Blago Welfa povjerio je na upravu katedrali u Braunschweigu.
Značaj
Oton IV imao je važnu ulogu za povijest njemačke književnosti razvijenog srednjeg vijeka. Kao unuk engleskog kralja Henrika II i akvitanske vojvotkinje Eleonore, čiji je dvor u drugoj polovici 12. stoljeća bio među kulturno najznačajnijima u kršćanskoj Europi, odrastajući na tom dvoru pod zaštitom svoga daidže, Rikarda Lavljeg Srca, koji je i sam bio vrstan trubadur, Oton je svakako bio upoznat s angloromanskim jezikom i visokorazvijenom mecenatskom kulturom dinastije Plantagenet. Njegova majka Matilda vjerovatno je dala poticaj za prevođenje Pjesme o Rolandu na srednjogornjonjemački jezik.
Geografija Madagaskara
mini|desno|250px|Sastav [[Tlo|tla (lijevo i topografska mapa (desno).]] Sa 587.041 km2 Madagaskar je 45. zemlja po površini u svijetu, a ujedno i 4. otok po veličini. Malo je veći od Francuske i čini jednu od 11 južnoafričkih regija. Granice zemlje leže u okviru 12° i 26° južne geografske širine i 43° i 51° istočne geografske dužine.
Topografija
Idući prema istoku, zemljište se spušta od Centralnih visoravni preko kišnih šuma do uske morske obale. Canal des Pangalanes je lanac prirodnih i vještačkih jezera povezanih kanalima koji prate istočnu obalu u dužini od 460 km (što predstavlja oko dvije trećine dužine otoka). Spuštanje s Centralnih visoravni ka zapadu zemlje je postepenije i na tom potezu se nalaze ostaci listopadnih šuma, te ravnica koje podsjećaju na savane. Te su ravnice dosta sušne na jugu i jugozapadu. Na zapadu se nalaze mnogi zaštićeni zalivi, a glavni problem ovih dijelova zemlje je dosta velika erozija.
Tlo
Madagaskar zovu i "Veliki crveni otok" zbog toga što obiluje crvenim lateritnim tlom. Ovo tlo dominira u Centralnom gorju, iako u nekad aktivnim vulkanskim područjima ima i dosta bogatije zemlje. Takva su područja Itasy i Ankaratra, kao i Tsaratanana na sjeveru. Deforestacija i drugi utjecaji čovjeka doveli su do erozije velikih površina zemlje.
Centralne visoravni su područje nadmorske visine između 747 i 1.341 m. Ovu regiju karakteriziraju terasaste, plodne doline koje leže između jalovih brda. Ovdje je crveno, lateritno tlo (koje pokriva većinu otoka) zbog djelovanja erozije jasno izloženo, pokazujući zašto se za ovu zemlju često kaže da je "Crveni otok".
Planine
mini|lijevo|250px|Selo u Centralnom gorju - uočljiva je crvena boja tla. Najviši vrh ostrva, visine 2.876 m, nalazi se u masivu Tsaratanana i smješten je na samom sjeveru zemlje. Drugi masiv, Ankaratra, smješten je u centralnom dijelu ostrva, južno od Antananariva i u njemu se nalazi treći najviši vrh na Madagaskaru (Tsiafajavona - 2.642 m). Dalje na jugu nalazi se masiv Andringitra s nekoliko vrhova iznad 2.400 m, uključujući drugi i četvrti najviši vrh Madagaskara (Imarivolantira - poznatiji kao vrh Boby s 2.658 m i vrh Bory - 2.630 m). U ostale vrhove masiva spadaju još i Soaindra (2.620 m) i Ivangomena (2.556 m). U veoma rijetkim prilikama na velikim visinama javlja se i snijeg.
Klima
Klima je tropska na obalama, umjerena u unutrašnjosti i Aridna na jugu.