cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hlevnik
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hlevnik je imao 33 stanovnika.
Nova vas pri Lescah
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nova vas pri Lescah je imala 191 stanovnika.
Obrne
Obrne su naseljeno mjesto u sastavu općine Bled, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Radovljica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Obrne su imale 76 stanovnika.
503. slavna brdska brigada
503. slavna brdska brigada je brigada koja je za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini bila u sastavu Petog korpusa Armije RBiH. Osnovana je 17. augusta 1992. godine kao 1. cazinska pješadijska brigada a prvo postrojavanje brigade izvršeno je na Mokrešu, u širem rejonu cazinskog naselja Pjanići. Tokom rata, usljed zasluga u odbrani Bosne i Hercegovine, brigadi je dodijeljeno kolektivno priznanje ”slavna”. Komandant brigade tokom cijelog rata bio je Muhamed Delalić. Sjedište brigade je bilo u Cazinu.
Sastav brigade i zona odgovornosti
Brigada je formirana od odreda i jedinica TO: Odredi Cazin, Donja i Gornja Koprivna, Pećigrad, Krivaja, Pjanići, Skokovi i dr. Na dan osnivanja sastojala se od 3 pješadijska bataljona sa komandom i drugim pripadajućim jedinicama za podršku. Brigadi je prvobitno dodijeljena zona odgovornosti koja je obuhvatala područje općine Cazin do rijeke Une da bi se ta zona povećala pojavom secesioničkih snaga Fikreta Abdića. Brigada je tokom rata po potrebi djelovala i u zonama drugih brigada iz sastava 5. korpusa Armije RBiH. Kroz brigadu je za vrijeme njenog ratnog puta prošlo oko 5.600 boraca a za slobodu živote je dalo 282 pripadnika ove brigade.
Priznanja
Za doprinos u odbrani Bosne i Hercegovine a prema odluci predsjedništva RBiH od 29. juna 1995. godine, 503. brigadi je dodijeljen naziv slavna brigada. 28 boraca i starješina ovo brigade su nosioci priznanja Zlatni ljiljan dok je 6 pripadnika ove brigade dobitnici nagrade Srebrni štit.
Gornji Vinkovec
Gornji Vinkovec je naseljeno mjesto u sastavu grada Svetog Ivana Zeline, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sveti Ivan Zelina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Vinkovec je imao 66 stanovnika.
Napomena: ''Naselje Gornji Vinkovec formirano je poslije popisa 1961. iz dijela područja naselja Vinkovac (od 1981. Vinkovec, općina Preseka), gdje su i sadržani podaci do 1961. Iskazivano pod imenom Vinkovec do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Vinkovec je imalo 67 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Vinkovec.
Šempeter–Vrtojba
Šempeter–Vrtojba je općina u Sloveniji, u Goriškoj regiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Nova Gorica. Sjedište općine je u naselju Šempeter pri Gorici.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Šempeter–Vrtojba je imala 6.351 stanovnika, od čega u Šempetru pri Gorici 3.760.
Općina Šempeter–Vrtojba
Napomena: Nastala iz stare općine Nova Gorica.
Zgornje Grušovlje
Zgornje Grušovlje su naseljeno mjesto u sastavu općine Žalec, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Žalec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornje Grušovlje su imale 194 stanovnika.
IC 4063
IC 4063 (također poznat kao PGC 2146202) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 747 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,20 (43 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dinarska grahorica
Dinarska grahorica (lat. Vicia ochroleuca Ten. ssp. dinara (Barbas) K. Maly ex Rohlena − sionimi: V.  dinara Borbas; V. albescens Sagorski; V. ochra Sagorski; V. ochroleuca Vis., non  Ten.) − je biljka iz porodice Fabaceae (Papilionaceae): mahunarke. Hromosomska garnitura joj sadrži 2n=12.
Opis
Dinarska grahorica je višegodišnja biljka, visine oko 30-60 (-100) cm. Stabljike su gole, razgra­nate i bridaste. Li­stovi su obično sastavljeni od 7 do 12 pari  izdu­ženo-laneetastih iii  elipsoidnih, šiokoh listića koji mogu doseći dužinu od oko 10–20 mm i širinu 2–5 mm  sirokih listića (kod  ssp.  ochroleuca: (15-) 20–45 mm  dugi  i 3–9 mm široki). Tupi su do  šiljati, sa  malim vršnim šiljkom, cjelovitog i malo  savijenpg  ruba. Peteljka listića je duga do 1 mm (a prema čijoj dlaka­vosti je opisan takson   forma   sugeriensis Degen,  koji   ima  prileglo  dlakave  listiće  i  na licu). Listovi na vrhu imaju dugu viticu. Za­lisci su  polustrelasti, lineamo-laneetasti do  li­nearni. Osjenčeni su i nemaju zubaca.
Cvjeta u maju i junu. [[Cvasti su grozdaste i rastresite, duže  od listova. Sastoje se od većeg  broja visećih cvjetova, dugih 5–10 mm. Cvjetna  peteljka je kraća  od čašice, koja je zvonasta, duga 2,4–3 mm. Kod primjeraka  ssp.  ochro­leuca,  duga je 2,7–4 mm  duga. Inače je kod svih kožasta,  sa  kratkim, jajolikim i pri  vrhu  dlakavim  zupcima, od  kojih su  donji   znatno   duži.  Krunični listići su 3-4   puta  dužiod čašičnih;  svijetložuti su  iii žutozeleni. Zastavica je dvodijelna, naviše savijena, nesto duža od krila koja  su opet duža  od tupog  ćunića (suhi cvjetovi  izblijede, za razliku od onih u ssp. ochroleuca, kod kojih  suhi  cvjetovi postanu narandžastosmeđi).
Plod je mahuna, duga oko 20–30 mm i široka oko 5,5-7,5 mm, sa  savijenim vrhom. Gola je, sitno  i nejasno mrežasta, a sadrži prosječno oko 6 izduženih, sitnih  sjemenki.
Ekologija i rasprostranjenje
Dinarska grahorica raste na stjenovitim krečnjačkim pozicijama, među kamenim gromadama, u škra­pama i vrtačama u području termofilnih  šuma koje su obilježene hrastom Quercus pubescens, n nadmorskim visinama do  oko  1.300 m. Obično se javlja na  rubovima  primorskih bukovih šuma i šikara. Ova biljka je endem Dinarida: Hrvatska, Bosna i Hercegovina, Crna Gora.
Poljani (Grubišno Polje)
Poljani (češ. Polany) su naseljeno mjesto u sastavu grada Grubišnog Polja, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljani su imali 261 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Orlovac Zdenački.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poljani je imalo 337 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kotor-Varoš (srez)
Srez Kotor-Varoš sa sjedištem u Kotor-Varošu bio je jedna od nižih administrativnih jedinica, prvi put osnovan za vrijeme Austro-Ugarske aneksije Bosne i Hercegovine. Srez je nakon raspada Austro-Ugarske, te osnivanja Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca 1918. godine, pripadao pokrajini Bosna i Hercegovini, a upravnom reformom 1922. godine pripadao je Vrbaskoj oblasti sve do 1929. kada drugom administrativnom i upravnom reformom pripada Vrbaskoj banovini. Nakon Drugog svjetskog rata u NR Bosni i Hercegovini je imao status sreza u okviru Okruga Banja Luka do 1955. godine i obuhvatao je općine: Kotor-Varoš, Maslovare, Previle, Skender-Vakuf, Šiprage, Vrbanjci i Zabrđe.
1948.
Po Popisu stanovništva 1948. godine u srezu je živjelo 33.189 stanovnika.
1953.
Po Popisu stanovništva 1953. godine u srezu je živjelo 37.898 stanovnika.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Hrastje (Sveti Ivan Zelina)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Sveti Ivan Zelina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrastje je imalo 193 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Hrastje je imalo 245 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zgornje Roje
Zgornje Roje su naseljeno mjesto u sastavu općine Žalec, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Žalec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornje Roje su imale 130 stanovnika.
Accra
Accra je glavni i najveći grad Gane sa 2,27 miliona stanovnika u 2012. godini. Ujedno je i glavni grad regije Velika Accra i metropolitanskog područja Accra. U metropolitanskom području ovoga grada živi oko 4 miliona ljudi, što ga čini drugim metropolitanskim konglomeratom u Gani po broju stanovnika i jedanaestim u Africi.
Grad se proteže od obala Atlantskog okeana ka sjeveru i unutrašnjosti Gane. Prvobitno izgrađen oko luke, grad je služio kao glavni grad britanske Zlatne Obale u periodu između 1877. i 1957. Otkada je tokom 19. vijeka postala predgrađe Victoriaborga, Accra se transformisala u modernu metropolu. Arhitektura grada reflektuje historiju grada i to u rasponu od arhitekture 19. vijeka do modernih nebodera i stambenih blokova.
Drinovci (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Hruševlje
Hruševlje su naseljeno mjesto u sastavu općine Brda, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Nova Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hruševlje su imale 124 stanovnika.
Šempeter pri Gorici
mini|280px|Šempeter pri Gorici, željeznička stanica Šempeter pri Gorici je naseljeno mjesto i sjedište općine Šempeter–Vrtojba, te službeni grad u Sloveniji, u Goriškoj regiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Nova Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šempeter pri Gorici je imao 3.760 stanovnika.
Napomena: ''U 1999. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Šempeter pri Gorici i Volčja Draga (općina Renče–Vogrsko). U 2005. povećano za dio naselja Vrtojba. U 2011. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Šempeter pri Gorici i Vrtojba.''
Otoče
mini|280px|Otoče, pogled na naselje Otoče su naseljeno mjesto u sastavu općine Radovljica, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Radovljica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Otoče su imale 170 stanovnika.
Brištani
Brištani su naseljeno mjesto u sastavu grada Drniša, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Drniš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Brištani su imali 149 stanovnika.
Napomena: ''Do 2011. iskazivano pod imenom Brištane. U 1869. i 1921. dio podataka sadržan je u naselju Rupe (grad Skradin).''
Ovsiše
Ovsiše su naseljeno mjesto u sastavu općine Radovljica, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Radovljica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ovsiše su imale 218 stanovnika.
Jasenovica (Ribnik)
Jasenovica je naseljeno mjesto u sastavu općine Ribnik, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Ozalj.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jasenovica je imalo 40 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jarnevići
Jarnevići su naseljeno mjesto u sastavu općine Ribnik, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jarnevići su imali 33 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Jarnević–Selo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jarnevići je imalo 50 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hrnjanec
Hrnjanec je naseljeno mjesto u sastavu grada Svetog Ivana Zeline, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sveti Ivan Zelina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hrnjanec je imao 409 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Hrnjanec je imalo 478 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
35. paralela (sjever)
35. sjeverna paralela je paralela koja je 35 stepeni sjeverno od ekvatora. Presijeca Afriku, Sredozemno more, Aziju, Tihi okean, Sjevernu Ameriku i Atlantski okean.
Na ovoj geografskoj širini Sunce je vidljivo 14 sati i 31 minutu tokom dugodnevnice, a 9 sati i 48 minuta tokom kratkodnevnice.
Oko svijeta
Počevši od nultog meridijana i idući u smjeru istoka, 35. sjeverna paralela prolazi kroz sljedeće lokacije ili vrlo blizu njih: ! scope="col" width="125" | Koordinate ! scope="col" | Država, teritorija ili more ! scope="col" | Napomene ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sredozemno more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sredozemno more ! scope="row" | ! scope="row" | Dhekelia ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sredozemno more ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | Aksai Chin ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Žuto more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Japansko more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Tihi okean ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlantski okean ! scope="row" | ! scope="row" |
BM-21 Grad
BM-21 Grad je samohodni višecijevni bacač raketa proijeklom iz SSSR-a. Jedan od najviše korištenih raketnih sistema u vojskama velikog broja zemalja i jedan od najčešće kopiranih ili licencno proizvedenih raketnih lansera ovoga tipa. Lanser sa 40 cijevi je postavljen na kamion Ural-4320 6x6, posada se sastoji od 3 člana koji mogu lanser osposobiti za dejstvo u roku od 3 minute.
Opis
thumb|lijevo|BM-21, pogled s boka. Rusi su pri razvoju raketnog sistema BM-21 GRAD izborom kalibra 122 mm (tačnije 122,4 mm) "pogodili" omjer mase rakete, njene dužine i traženog dometa s velikim brojem lansirnih cijevi, kako bi sve moglo biti smješteno na terensko vozilo nosivosti između 4 i 5 tona. Kombinirani način stabiliziranja rakete u letu, zahvaljujući stabilizaciji krilcima i rotaciji rakete, osigurava malo rasipanje na cilju s relativno velikom masom bojne glave, oko 18 kg. Razvoj lansera raketa 12 mm BM-21 GRAD završen je 1958. godine u tadašnjem SSSR-u, a u operativnoj uporabi je od 1963. godine. Lanser raketa BM-21 je ušao i u naoružanje svih zemalja članica tadašnjeg Varšavskog pakta. Ugrađivao se na različita podvozja vozila od kojih su najčešća ZIL, URAL, GAZ. U novije doba, većina zemalja korisnica ugrađuje ih kroz svoje modernizacije na podvozja vozila lokalne proizvodnje. Osnovni koncept lansirnih cijevi 122 mm, raspoređenih u četiri reda po deset cijevi, ostao je gotovo nepromijenjen; osim što se u novijim rješenjima grupira u dvije grupe po dvadeset lansirnih cijevi u obliku izmjenjivih modula. Pojedine su zemlje iz različitih razloga izabrale druge kalibre svojih lansera raketa (Izrael 127 mm, bivša Jugoslavija 128 mm, Južna Afrika 130 mm i sl.), ali osnovne performanse takvih sistema su više ili manje jednake kalibru 122 mm koji je danas u upotrebi u više od 50 zemalja svijeta.
SSSR
thumb|desno|BM-21 Grad thumb|desno|BM-21-1 thumb|desno|9P138 "Grad-1"
Čehoslovačka
thumb|desno|RM-70
Egipat
Egipat je razvio rakete Sakr-18 i Sakr-36 čiji su dometi 18 i 36 km. Najnovija verzija Sakr-45 raketa ima domet 45 km. Umjesto standardnih trenutno-fugasnih raketa egipatska vojska preferira rakete s kazetnom municijom koja može biti iznimno učinkovita protiv lahko oklopljenih vozila i utvrda, te velikih koncentracija pješadije. Egipat proizvodi i svoje kamione, te cijele sisteme sa 1, 3, 4, i 8 cijevi.
Pojas Gaze
Od 2006. godine Hamas je počeo ispaljivati po izraelskim gradovima Grad rakete 122 mm porijeklom iz Irana, Kine i zemalja bivšeg Istočnog bloka. Vjeruje se da su rakete prokrijumčarene iz Egipta tajnim tunelima. Izvori iz Hamasa navode da kineske verzije raketa znatno bolje po pitanju dometa i preciznosti od originalnih ruskih.
28. februara palestinske snage su pogodile grad Aškelon ovim raketama koje iamju duplo veći domet od standardnih raketa. U daljnim napadima izraelskih gradova rakete su nanosile kako znatnu materijalnu štetu na civilnim objektima tako su dovodile do ljudskih gubitaka na izraelskoj strani tokom sukoba ali i primirja u pojasu Gaze.
Etiopija
Etiopija proizvodi rakete i cijevi za sisteme Grad koje postavlja na brza terenska vozila.
Iran
Iranska vojna industrija proizvodi sisteme Grad koji ispaljuju originalne rakete, ali domaće "Araš" rakete dometa 20.5 km, pa i domaće rakete dometa 75 km.
Pakistan
thumb|desno|Hrvatski APR-40.
Rastovac (Grubišno Polje)
Rastovac (češ. Rastovec) je naseljeno mjesto u sastavu grada Grubišnog Polja, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rastovac je imao 40 stanovnika.
Napomena: ''Od 1890. do 1971. iskazivano pod imenom Veliki Rastovac. Sadrži podatke za bivše naselje Mali Rastovac koje je do 1948. iskazivano kao naselje, a od 1953. kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rastovac je imalo 142 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Drinovci (Drniš)
Drinovci su naseljeno mjesto u sastavu grada Drniša, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Drniš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Drinovci su imali 124 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. i 1921. sadrži podatke za naselje Nos Kalik.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Drinovci je imalo 471 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4064
IC 4064 (također poznat kao MCG 7-27-15, PGC 44867 i UGC 8131) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 491 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 1,60 (229 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (171 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bekova ljubica
Bekova ljubica (lat. Viola beckiana)  Fiala je ljubičica iz porodice Violaceae: ljubičice.
Opis
Beckova ljubičica je trajnica, tankih kvržičavih, izduženih stolona. Stabljika duga 12–20 cm, gola, pridnuta, često bez li­stova; produženo je polegnuta, pridignuta ili go­tovo busenasta, tupo trobrida, pri vrhu obilno lisnata. Listovi stabljike su naiz­mjenični, liearno-lancetasti, u osnovi izduženo kli­nasti. Zašiljeni su, a na rubovima razmaknuto pilasti, dugi oko 26–45 mm, a široki 2–5 mm. Pomalo su hrapavo­ dlakavi, sa romboidno lancetastim donjim kracima, a donji su gotovo lopatasti i manji. Palistak im je upola kraći od lista, na rubu unatrag dlakav; donji su izduženo linearni, gotovo cjelo­viti, gornji perasti. Segmenti listova (obično 1-3) su izdu­ženo linearni, a prvi donji su sjedeci.
Cvjeta od aprila (rjeđe) do juna, rijetko i do augusta. Cvjetovi su dvospolni, kimavi, nepravilni, veliki i peteročlani, limbus je dug oko 2,5-3,8 cm, a širok oko 2–3 cm. Latice u osnovi su purpurno ispru­gane i malo bradate. Prva donja je obrnuto srcolika ili obrnuto jajolika sa 4 narandžaste mamuzaste pruge. Mamuza (ostruga) je cilindrična, nešto savijena, dvostruko duža od najgornjeg lapa. Ima 5 prašnika, a tučak ima jedan vrat i jedno­gradnu nadraslu plodnicu sa mnogo sjemenih zametaka. Krunica je u cjelini žuta (forma lutea Lind­berg) ili purpurno-ljubičasta (forma violacea G. Beck). U dnu latica su male žute pjege.
Andrej Štremfelj
Štremfelj je rođen u Kranju. Diplomirao je na Fakultetu za fizičku kulturu u Ljubljani, 1983. Zajedno sa bratom Markom počeo se baviti alpinizmom kada je imao 16 godina.
Bekova ljubica
Opis
Plod je duguljasta čahura. Gola je i duga oko 10 mm, široka oko 6 mm; zatvorena je pomoću tri poklopca.
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Tokom alpinističke karijere bio je član (u nekim slučajevima i vođa) preko 20 ekspedicija u nepalskim Himalajima. Ispenjao je više od 6 vrhova preko 8.000 metara, od toga 2 prvenstvenim smjerovima a 3 koristeći isključivo alpski stil. Penjao je u Patagoniji, Pamiru, USA, Kavkazu i Škotskoj.
Bekova ljubica
Ekologija i rasprostranjenje
Beckova ljubičica raste na rubovima šuma bijelog bora i šikara, na sumskim progalinama i proplancima, od u montanog do subalpskog visinskog pojasa, oko 1.000 do 1.766 m n/v. Uspijeva na ser­pentinskoj i karbonatnoj geološkoj podlozi.
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Već s 20 godina, sudjelovao je na svojoj prvoj himalajskoj ekspediciji, na Gasherbrum I u pakistanskoj Himalaji. Zajedno s Nejcom Zaplotnikom popeo se na vrh, prvenstvenim smjerom. Obojica su bili članovi Alpinističke sekcije Planinarskog društva Kranj.
Bekova ljubica
Ekologija i rasprostranjenje
Bosanskohercegovački je endem sa Dinarida: Smolin kod Žepča, na Stolovcu između Donjeg Vakufa i Jajca, te između Bugojna i Kupresa, Han Koprivnica, Stožer, Plazenica i dr.
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Dvije godine kasnije, sudjeluje u prvoj jugoslavenskoj ekspediciji na najviši vrh svijeta Mount Everest. Vođa ekspedicije je bio iskusni himalajac Tone Škarja, Cilj ekspedicije bio je prvenstveni smjer po Zapadnom grebenu. Dana 13. maja 1979. Andrej Štremfelj i Nejc Zaplotnik uspješno su zaključili uspon i time postali prvi Slovenci (i Jugoslaveni) na najvišem vrhu svijeta.
Đakovo (čvor)
Hrvatska:
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Ovim usponom se tada 22-godišnji Andrej Štremfelj upisao u istoriju i svjetskog alpinizma.
Đakovo (čvor)
Srbija:
Hudi Log
mini|280px|Hudi Log, spomenik poginulim [[Česi|češkim vojnicima u Prvom svjetskom ratu]] Hudi Log je naseljeno mjesto u sastavu općine Miren–Kostanjevica, regija Goriška, Slovenija.
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Slijedila je ekspedicije u južnu stijenu Lhotsea 1981., gdje je kao član naveze dospio na najvišu tačku na ekspediciji (na vrh se nisu uspjeli popeti).
Hudi Log
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Nova Gorica.
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Godine 1990. godine sudjelovao je u slovensko-italijanskoj ekspediciji, ponovno na Mont Everest. Zajedno sa ženom Marijom dosežu vrh, čime su se upisali u historiju kao prvi bračni par na vrhu svijeta.
Hudi Log
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hudi Log je imao 22 stanovnika.
Hum (Brda)
Hum je naseljeno mjesto u sastavu općine Brda, regija Goriška, Slovenija.
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Godine 1991. godine ostvaruje svoj najveći alpinistički uspjeh. Sudjelujući u slovenačkoj ekspediciji na Kangčendzengu u nepalskim Himalajima ajedno s penjačkim partnerom Markom Prezeljom ostvaruje uspon na južni vrh (8494 m) po prvenstvenom smjeru preko južnog grebena u alpskom stilu (bez prethodnog postavljanja međulogora). Kasnije je ostvario uspone na nekoliko vrhova preko 8.000 metara.
Bekova ljubica
Ekologija i rasprostranjenje
Locus classicus je Bosna: Smolin kod Žepča, 1.100 m n/v. (Fiala, F. 1895).
Andrej Štremfelj
Ekspedicije i usponi
Od 1982. je planinarski vodič, a licencu IFMGA obnovio je 1997. Istovremeno je i instruktor u Slovenskom udruženju planinarskih vodiča.
Hum (Brda)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Nova Gorica.
Andrej Štremfelj
Nagrade i priznanja
Svojim nizom uspješnih uspona, uz istovremeno visoko postavljene standarde, danas se smatra jednim od najvećih živućih slovenačkih alpinista. Za svoja sportska dostignuća odlikovan je:
Hum (Brda)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hum je imao 296 stanovnika.
Železno (Žalec)
Železno je naseljeno mjesto u sastavu općine Žalec, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Žalec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Železno je imalo 213 stanovnika.
Napomena: ''U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Pernovo i Železno.''
Kopnena vojska JNA
Kopnena vojska JNA (skraćeno KoV JNA) je po brojnosti bila najveći vid Jugoslovenske narodne armije. Imala je oko 140.000 aktivnih vojnika (uključujući 90.000 regruta), a mogla je u ratnim okolnostima da mobilizira preko milion rezervista. Rezervne snage, po Koncepciji općenarodne odbrane i društvene samozaštite su bile organizirane po republičkim linijama u snage Teritorijalne odbrane i u ratnim prilikama bile bi potčinjene Vrhovnoj komandi JNA kao integralni dio obrambenog sistema. Osim TO, u ratu bi Komandi JNA bile podređene i jedinice milicije. Teritorijalnu obranu činili su bivši regruti koji su povremeno pozivani na vojne vježbe.
Historija
Kopnena vojska JNA svoje korijene vuče iz jugoslavenskih partizanskih jedinica Drugog svjetskog rata. Kao dio antifašističke borbe u narodnooslobodilačkom ratu Jugoslavije, Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije (NOVJ), osnovana je 22. decembra 1941. u Rudom u Bosni i Hercegovini. Poslije oslobođenja Jugoslavije od okupacije Sila osovine, tog datuma se službeno obilježavao Dan JNA u SFR Jugoslaviji. U martu 1945, NOVJ je preimenovana u Vojsku Jugoslavije (Jugoslavenska Armija) a poslije 10 godina 22. decembra 1951, dobija pridjev narodna.
U septembru 1968. za podršku JNA je osnvana Teritorijalna odbrana (TO), a 21. februara 1974. jedinice TO su bile podređena pokrajinama ili republikama. Tako da su JNA i TO postali jednaki dijelovi jugoslavenskih oružanih snaga.
Organizacija
Organizacija Kopnene vojske se od osnivanja nekoliko puta mijenjala. Kopnena vojska je bila podijeljena na armije (armijske oblasti), koje su uglavnom bile raspoređene po granicama saveznih republika.
1983.
Po jugoslavenskom Ustavu iz 1974., Kopnena vojska je bila podijeljena u šest vojnih oblasti u pet republika:
1991.
Uslijed proglašavanja nezavisnosti Hrvatske i Slovenije, te povlačenja JNA sa teritorija tih država, došlo je do reorganizacije armijskih oblasti:
1992.
Konačna struktura Kopnene vojske JNA izgledala je 1992. godine: Napetosti unutar JNA i TO postalo je očigledno i odrazilo se na političku situaciju u Jugoslaviji koja se postupno pogoršavala poslije 1980. Savezna vlada je bila zabrinuta da će jugoslavenske republike iskoristiti TO što bi olakšalo njihovo otcjepljenje od Jugoslavije i zbog toga su razoružali Kosovski TO sa 130.000 članova. Godine 1988 JNA objedinjuje čitav TO u sastav JNA, a general Blagoje Adžić postaje gavnkmandujući oružanih snaga JNA i Generalštaba.
Činovi
Činovi u Kopnenoj vojsci JNA odgovarali su činovima u RV i PVO, dok su se oficirski činovi razlikovali u Jugoslavenskoj ratnoj mornarici. Osobe u rezervnom sastavu TO imale su ispred čina prefiks (rez.), što je označavalo da u tom trenutku nisu u redovnom sastavu. Čin pripadnika TO se prenosio iz vremena služenja JNA, a vremenom bi se povećavao sve do najvišeg čina (Zastavnik prve klase - za podoficire i kapetan prve klase za oficire). U slučaju aktiviranja oznaka se nije mijenjala. U kolokvijalnoj upotrebi postojala je razlika između prva četiri oficirska čina i sljedeća tri, ali se ne može govoriti o nižim oficirskim i višim oficirskim činovima, jer su svi oni bili oficiri. Nije bilo formalnog razlikovanja među njima. Uvijek se znalo, ko je stariji po činu taj je pretpostavljeni, ko je mlađi po činu taj je potčinjeni. JNA - SFRJ
Oklopna vozila
mini|lijevo|[[M4 Sherman je u programu pomoći tadašnjoj SFRJ pristigao u velikim količinama počevši od 1951.]] mini|desno|[[T-34 bio je najduže korišteni tenk JNA. Sa vojne vježbe 1969. godine.]] mini|lijevo|JNA je u inventaru imala veći broj lovaca tenkova [[M36 Jackson]] mini|desno|U trenutku isporuke JNA je dobila najmoderniji zapadni tenk [[M47 Patton, 1951. godine.]] mini|lijevo|[[M18 Hellcat, jedan od najbržih lovaca tenkova ostao je u JNA do kraja postojanja armije.]]
mini|desno|[[M-84 predstavljao je najmoderniji i jedini masovno proizvođen tenk u SFR Jugoslaviji.]]
Turbeta u Čajniču
Turbeta u Čajniču predstavljaju objekte memorijalne arhitekture Bosne i Hercegovine. Zajedno sa džamijom, mezarjem, šadrvanom, haremskim zidom, ulaznom kapijom i česmom, poglašeni su za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Turbe Sinan-bega i njegove supruge
Sinan-beg (kasnije Sinan-paša) Boljanić je u historiji Bosne i Hercegovine upisan kao sandžak-beg Bosanskog (u periodu od jeseni 1562. do ljeta 1564. godine) i Hercegovačkog ( u periodima od februara 1552. do februara 1557, od aprila 1563. do jeseni 1563, od ljeta 1564. do marta 1567, od juna do decembra 1569, i od aprila 1574. do februara 1580. godine) sandžaka. Bio je oženjen Šemsa-kadunom, sestrom Mehmed-paše Sokolovića. Umro je 1582. godine i ukopan je u turbetu kraj svoje džamije u Čajniču.
Nad segmentnim lukom iznad ulaznih vrata je u pravougaonom polju smješten tarih. Natpis u stihovima na turskom jeziku, ispisan običnim tempera bojama na krečnoj podlozi, smješten u četiri izdužena, romboidna polja, spominje Sinan-bega i njegovu suprugu kao osobe ukopane u turbetu, bez datuma smrti Sinan-bega ni Šemsa-kadune.
Unutar turbeta su smještene dvije grobnice čiji su nadgrobni spomeninici uništeni. Nakon rušenja Sinan-begove medrese, za vrijeme II svjetskog rata, tarih sa medrese je prenesen u turbe.
Turbe Sinan-begovih srodnika
Turbe, smješteno izvan harema džamije, s druge strane ulice, je turbe Sinan-begovih srodnika. Od Sinan-begovog turbeta razlikuje se samo dimenzijama i u pojedinim detaljima. S obzirom da su unutar turbeta ukopane tri osobe, turbe je većih dimenzija, tako da dimenzija vanjske stranice iznosi 3,11 m. Prozori u dva horizontalna pojasa su na svim fasadama osim na desnom zidu. Na turbetu, kao i na nišanima u unutrašnjosti, nema nikakvih zapisa i natpisa.
Lipnik (Ribnik)
280px|mini|Lipnik, krajolik Lipnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Ribnik, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lipnik je imao 65 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lipnik je imalo 121 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Čude
Čude su naseljeno mjesto u općini Olovo, Bosna i Hercegovina.
Švicarske federalne željeznice
300px|mini|desno|[[InterCity na Gotthard Lineu]] Švicarske federalne željeznice (njemački: Schweizerische Bundesbahnen (SBB), francuski: Chemins de fer fédéraux suisses (CFF) i italijanski:Ferrovie federali svizzere (FFS)) ili skraćeno SBB/CFF/FFS su nacionalna željeznička kompanija u Švicarskoj.
Organizacija
thumb|300px|[[ICN voz na liniji između Zuricha i Winterthura]] Švicarske federalne željeznice su organizaciono podijeljene u tri divizije i dvije grupe a to su:
Statistika
Svi navedeni podaci se odnose na 2013. godinu.
Imenje (Brda)
Imenje su naseljeno mjesto u sastavu općine Brda, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Nova Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Imenje su imale 122 stanovnika.
Švicarska Superliga 2014/2015.
'''Superliga Švicarske 2014/2015. ''' je bila 118. sezona najvišeg ranga u švicarskom nogometu. Sezona je počela 19. jula 2014. godine, a završena je 29. maja 2015.. Pobjednik lige je bio Basel. Najbolji strijelac je bio igrač Basela Shkëlzen Gashi sa 22 pogotka.
Tabela
OU = Odigrane utakmice; P = Pobjede; N = Neriješeno; I = Izgubljeno; DG = Dati golovi; PG = Primljeni golovi; GR = Gol razlika; B = Bodovi
Husein-paša Boljanić
thumb|300px|[[Husein-pašina džamija u Pljevljima]] Husein-paša Boljanić je bio osmanlijski državnik i vladin službenik bošnjačkog porijekla. Obavljao je mnoge visoke dužnosti u ovom velikom carstvu, uključujući i funkcije beglerbega Bosanskog pašaluka (1569-1572, 1594-1595), pašaluka: Damask (1582-1583), Diyarbekir, Budim, Halep, Van, Anadolija kao i funkciju vezira Egipta u periodu između 1573. i 1574. godine.
Biografija
Mehmed-paša je odveo mladog Huseina u Istanbul, tadašnji glavni grad carstva, da se obrazuje u školi Enderun kako bi se kasnije pridružio birokratiji.
36. paralela (sjever)
36. sjeverna paralela je paralela koja je 36 stepeni sjeverno od ekvatora. Presijeca Afriku, Sredozemno more, Aziju, Tihi okean, Sjevernu Ameriku i Atlantski okean.
Od 7. aprila 1991. do 31. decembra 1996. činila je granicu sjeverne zone zabrane letenja u Iraku.
Na ovoj geografskoj širini Sunce je vidljivo 14 sati i 36 minuta tokom dugodnevnice, a 9 sati i 43 minute tokom kratkodnevnice.
Oko svijeta
Počevši od nultog meridijana i idući u smjeru istoka, 36. sjeverna paralela prolazi kroz sljedeće lokacije ili vrlo blizu njih: ! scope="col" width="125" | Koordinate ! scope="col" | Država, teritorija ili more ! scope="col" | Napomene ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sredozemno more ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sredozemno more ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Egejsko more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sredozemno more ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | Dolina Shaksgama ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Žuto more ! scope="row" | sjeverno od Daegua Sjeverni Gyeongsang ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Japansko more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Japansko more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Tihi okean ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlantski okean ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Gibraltarski moreuz ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sredozemno more
Miljevina
Geografija
Kroz Miljevinu protiče rijeka Bistrica lijeva pritoka Drine. Kanjon rijeke  Bistrice  je refugijalni i reliktni ekosistem, sa eocenskim  Pješčanim piramidama u neposrednoj okolini Miljevine, koje su poseban fenomen Bosne i Hercegovine. U blizini Pješčanih piramida je i znamenita pećina Ledenjača, spomenik prirode, i jedna od rijetkih sa prahistorijskim crtežima.
Stanovništvo
U periodu od 5. do 8. novembra 1973. centralnu Osnovnu školu "Nikoča Maraković - Nina", sa područnim odjeljenjem Kozja Luka, pohađalo je oko 830 učenika, od 3. do 8. razreda.
H2AX
Član X histonske porodice H2A (skr. H2AX) jest histonski protein koji je kod ljudi kodiran genom H2AFX' sa hromosoma 11. Pripada histonskoj porodici H2A; važan fosforilirani oblik mu je γH2AX (S139), koji nastaje kada se pojave dvolančani prekidi.
Kod ljudi i drugih eukariota, DNK je omotana oko histonskih oktamera, koji se sastoje od jezgarnih histona H2A, H2B, H3 i H4, da bi se formirao hromatin. H2AX doprinosi formiranju nukleosoma, remodeliranju hromatina i popravci DNK, a također se koristi in vitro, kao test za dvolančane prekide u dsDNK.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 143 aminokiseline, a molekulska težina  15.145 Da.
Formiranje γH2AX
H2AX postaje fosforiliran na serinu 139, koji se tada naziva γH2AX, kao reakcija na dvolančani prekid DNK (DSB). Kinaze iz porodice PI3 (mutirana ataksija telangiektazija, ATR i DNK-PKc) su odgovorne za ovu fosforilaciju, posebno ATM. Modifikacija se može desiti slučajno tokom kolapsa replikacijske viljuške ili kao odgovor na ionizirajuće zračenje, ali i tokom kontrolisanih fizioloških procesa kao što je V(D)J rekombinacija. γH2AX je osjetljiva meta za gledanje DSB-ova u ćelijama. Prisustvo γH2AX samo po sebi, međutim, nije dokaz DSB-ova. Uloga fosforiliranog oblika histona u popravci DNK je u diskusiji, ali je poznato da zbog modifikacije DNK postaje manje kondenzirana, potencijalno omogućavajući prostor za regrutovanje proteina neophodnih tokom popravke DSB-a. Eksperimenti mutageneze su pokazali da je modifikacija neophodna za pravilno formiranje žarišta izazvanih ionizujućim zračenjem, kao odgovor na prekide dvostrukih lanaca, ali nije potrebna za regrutovanje proteina na mesto DSB.
Reakcija na oštećenje DNK
Histonska varijanta H2AX čini oko 2-25% H2A histona u hromatinu sisara. Kada dođe do prekida dvostrukog lanca u DNK, dešava se niz događaja u kojima se H2AX mijenja.
Vrlo rano nakon prekida dvostrukog lanca, specifični protein koji stupa u interakciju i utiče na arhitekturu hromatina se fosforilira i zatim oslobađa iz hromatina. Ovaj protein, heterohromatinski protein 1 (HP1)-beta (CBX1), vezan je za histon H3 metiliran na lizinu 9 (H3K9me). Polovično maksimalno oslobađanje HP1-beta iz oštećene DNK događa se unutar jedne sekunde. Dinamička promjena u strukturi hromatina je pokrenuta oslobađanjem HP1-beta. Ova promjena u strukturi hromatina podstiče fosforilaciju H2AX pomoću ATM, ATR i DNK-PK, omogućavajući formiranje γH2AX (H2AX fosforiliran na serinu 139). γH2AX se može detektovati već 20 sekundi nakon zračenja ćelija (sa formiranjem dvostrukog lanca DNK), a polovina maksimalne akumulacije γH2AX dešava se u jednoj minuti. Hromatin sa fosforilisanim γH2AX proteže se do oko milion baznih parova sa svake strane dvolančanog prekida DNK. MDC1 (posrednik proteinske kontrolne tačke oštećenja DNK 1) se zatim vezuje za γH2AX i kompleks γH2AX/MDC1, a zatim orkestrira dalje interakcije u popravci dvolančanog prekida. Ubikvitinske ligaze RNF8 i RNF168 vezuju se za kompleks γH2AX/MDC1, ubikvitilirajući druge komponente hromatina. Ovo omogućava regrutaciju BRCA1 i 53BP1 u dugi, modificirani γH2AX/MDC1 hromatin. Ostali proteini koji se stabilno okupljaju na ekstenzivnom γH2AX-modificiranom hromatinu su MRN kompleks (proteinski kompleks koji se sastoji od Mre11, Rad50 i Nbs1), RAD51 i ATM kinaze. Dalje komponente za popravak DNK, kao što su RAD52 i RAD54, brzo i reverzibilno stupaju u interakciju sa komponentama jezgra stabilno povezanim sa γH2AX-modifikovanim hromatinom. Konstitutivni nivo ekspresije γH2AX u živim ćelijama, netretiranim egzogenim agensima, vjerovatno predstavlja oštećenje DNK endogenim oksidansima nastalim tokom ćelijskog disanja.
U remodeliranju hromatina
Pakovanje eukariotske DNK u hromatin predstavlja prepreku svim procesima zasnovanim na DNK koji zahtijevaju angažovanje enzima na njihovim mjestima delovanja. Da bi se omogućila popravka DNK, hromatin mora biti remodeliran.
γH2AX, fosforilirani oblik H2AX, uključen je u korake koji vode do dekondenzacije hromatina, nakon prekida dvolančanog DNK. γH2AX sam po sebi ne uzrokuje dekondenzaciju hromatina, ali unutar 30 sekundi od ionizujućeg zračenja, RNF8 protein se može otkriti u vezi sa γH2AX. RNF8 posreduje u ekstenzivnoj dekondenzaciji hromatina, kroz njegovu naknadnu interakciju sa CHD4, komponente remodeliranja nukleosoma i kompleksa deacetilaze NuRD.
γH2AX kao test za dvolančane prekide
Test za γH2AX općenito odražava prisustvo dvolančanih prekida u DNK, iako test može ukazati i na druge manje pojave. S jedne strane, neodoljivi dokazi podržavaju snažnu, kvantitativnu korelaciju između formiranja žarišta γH2AX i indukcije dvostrukog lanca DNK nakon izlaganja ionizujućem zračenju, zasnovanu na apsolutnim prinosima i distribucijama induciranim po jediničnoj dozi. S druge strane, prijavljeno je ne samo formiranje različitih žarišta γH2AX, već i indukcija panjedarnih γH2AX signala, kao ćelijska reakcija na različite stresore osim ionizujućeg zračenja. Signal γH2AX je uvijek jači pri prekidima dvolančanih lanaca DNK nego u neoštećenom hromatinu. Smatra se da je γH2AX u neoštećenom hromatinu moguće generirati direktnimm fosforilacijama H2AX aktiviranim kinazama, najvjerovatnije difundirajući sa mjesta oštećenja DNK. U korištenju γH2AX kao markera za prekide dvostrukih lanaca, važno je prepoznati da je to nizvodni proksi koji može biti koristan za predstavljanje popravke oštećenja DNK. Sami po sebi ne predstavlja dvostruke prekide i to treba pažljivo razmotriti prilikom tumačenja podataka iz takvih testova.
Interakcije
Pokazalo se da je H2AX u interakciji sa:
AFC Azijski kup 2015 – grupa B
AFC Azijski kup 2015 - grupa B je bila jedna od četiri grupe grupne faze nogometnog takmičenja u sklopu igranja AFC Azijskog kupa 2015. u Australiji. Takmičenje u grupi je održano od 10. do 18. januara 2015. Grupu je sačinjavalo četiri reprezentacije: Kina kao prvoplasirana i Uzbekistan kao drugoplasirana ekipa su se kvalificirali u četvrtfinale, dok su Saudijska Arabija i Sjeverna Koreja završili takmičenje u grupnoj fazi. Utakmice grupe B su se igrale u četiri grada: Melbourneu na stadionu Melbourne Rectangular, Canberri na stadionu Canberra, Brisbane na stadionu Lang Park i Sydneyu na stadionu Australija.
Ekipe
<references group="lower-alpha"/>
Treglava
Treglava (češ. Tréglava) je naseljeno mjesto u sastavu grada Grubišnog Polja, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Treglava je imala 103 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Trojeglava, od 1910. do 1971. pod imenom Trojeglava Rašenička, a od 1981. iskazuje se pod imenom Treglava.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Treglava je imalo 165 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1968 – četvrtfinale
Utakmice
*Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu mjesta gdje su utakmice igrane.
Druge utakmice
Italija pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
Jugoslavija pobjednik sveukupnim rezultatom 6–2.
Engleska pobjednik sveukupnim rezultatom 3–1.
Kadina Glavica
Kadina Glavica je naseljeno mjesto u sastavu grada Drniša, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Drniš.
Martinski Vrh
Martinski Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Ribnik, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Kadina Glavica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Kadina Glavica je imala 150 stanovnika.
Martinski Vrh
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
Kadina Glavica
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869. sadrži podatke za naselje Kanjane.''
Martinski Vrh
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Martinski Vrh je imao 21 stanovnika.
Elmedin Konaković
Konaković je također bio i delegat u Federalnom domu naroda, te premijer Kantona Sarajevo od 2015. do 2018.
Rani život i obrazovanje
Konaković je rođen 1974. u Sarajevu. Završio je srednju elektrotehničku školu, a nakon rata u Bosni i Hercegovini diplomirao je na Fakultetu sporta i tjelesnog odgoja Univerziteta u Sarajevu.
Rana karijera
Tokom rata u Bosni i Hercegovini Konaković je bio pripadnik Vojske Republike Bosne i Hercegovine (10. brdska brigada i 15. motorizovana brigada ) i igrao je u poznatom sarajevkom košarkaškom klubu Bosna. Košarkašku karijeru je nastavio krajem 1990-ih u Sloveniji, Mađarskoj i Rumuniji. Konaković je 2002. postao direktor košarkaške reprezentacija Bosne i Hercegovine, a od 2003. do 2007. je obnašao funkciju direktora KK Bosna.
Politička karijera
Konaković je 23. marta 2015. imenovan za premijera Kantona Sarajevo. S funkcije je smijenjen u martu 2018, nakon što je odlučio napustiti SDA. Konaković je tada osnovao svoju stranku Narod i pravda, te je nakon općih izbora 2018. izabran za predsjedavajućeg Skupštine Kantona Sarajevo, gdje je bio na funkciji do januara 2020. U julu 2019. imenovan je i u Dom naroda Parlamenta FBiH.
Imenovanje
Konaković je imenovan za novog ministra vanjskih poslova 25. januara 2023. tokom formiranja novog saziva Vijeća ministara kojim predsjedava Borjana Krišto.
Lični život
Konaković je oženjen novinarkom Al Jazeere Balkans Dalijom Hasanbegović, a zajedno imaju dvoje djece. Konaković je prethodno bio u braku s manekenkama Aidom Osmanović i Martinom Sairom Keškić.
Govori engleski, italijanski i rumunski.
Kalinje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Sveti Ivan Zelina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kalinje je imalo 236 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kalinje je imalo 222 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Čuništa
Čuništa su naseljeno mjesto u općini Olovo, Bosna i Hercegovina.
Radetina Kula
Kula Radetina, je fortifikacijski objekat iz srednjeg vijeka i osmanlijskog perioda, općina Cazin, Bosna i Hercegovina, i proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čine: Kula Radetina, pećina na kojoj se nalazi Kula, potok Radetina i prirodno naslijeđe u okruženju Kule.
Od Cazina je udaljena 4 km. Nalazi na strmom i nepristupačnom uzvišenju sjeverozapadno od Cazina, između sela Ćoralići i Gornja Koprivna. Ispod Kule se nalazi pećina i vjerovatno se ranije u Kulu ulazilo kroz pećinu iz koje izvire potok Radetina.
Predstavljala je dio pograničnog odbrambenog sistema, kao posjed plemićke porodice Kobasića koji su gospodarili prostorom Brekovice u XV i XVI vijeku. U izvještaju generala Ivana Lenkovića o kulama i gradovima Krajine iz 1536. godine, kaže se da Kulu Radetinu u naselju Ćoralići treba porušiti. Nakon 1577. kada ovi krajevi dolaze pod osmansku upravu, i kula služila je kao karaula i stražarnica, po čemu je ovaj kraj tada dobio ime Karaula.
Opis
Kula je visoka, relativno uska građevina, koja je bila izgrađena i korištena kao vlastelinski fortifikacijski objekat. Kružne je osnove čiji unutrašnji promjer iznosi cca 6,0 m. visine do 10,0 m. Zidovi Kule su izgrađeni od lomljenog kamena, a njihova debljina iznosi oko 1,4 m. Ulaz u kulu je danas gotovo onemogućen. Krova nema. Vidljivi su tragovi balkona koji je služio kao osmatračnica. Manji otvori su korišteni kao puškarnice.
Ispod Kule nalazi se pećina iz koje izvire potok Radetina. Ulaz u pećinu je ozidan lomljenim kamenom Prvi dio pećine je širine cca 5,4 m, a visina iznosi cca 3,0 m. Nakon ovog dijela pećina se sužava i nakon 15,0 m ponovo se proširuje.