cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vilim IV, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Djetinjstvo i mladost
Sa trinaest godina pridružio se britanskoj mornarici. Služio je u New Yorku tokom Američkog rata za nezavisnost i bio prvi britanski monarh koji je posjetio Sjedinjene Američke Države. Tokom njegovog boravka u Americi George Washington ohrabrivao je zavjere za otmicu britanskog princa. Planovi su, međutim, pali u vodu kada su za njih saznali Britanci i udvostručili Vilimovu stražu.
Vilim je želio dobiti titulu vojvode i mjesto u parlamentu, ali njegov otac nije bio siguran. Kako bi izvršio pritisak na oca, Vilim mu je zaprijetio da će se kandidovati za Dom naroda i tu podržavati njegovu opoziciju. George III mu je konačno dao titulu vojvode od Clarancea 20. maja 1789. godine, a Vilim se odmah zatim udružio sa starijom braćom koja su bila u konstantnoj svađi sa ocem.
Novokreirani vojvoda od Clarencea prekinuo je svoju službu u Kraljevskoj mornarici 1790. godine. U to vrijeme Vilim nije podržavao inicijativu za ukidanje ropstva u britanskim kolonijama (u Ujedinjenom Kraljevstvu već je bilo ilegalno).
Porodični život
Po odlasku iz Kraljevske mornarice, Vilim je dvadeset godina živio u vanbračnoj vezi sa irskom glumicom Dorotheom Bland. Vilim je pripadao prvoj generaciji britanskih prinčeva koja je podlijegala zakonu prema kojem se potomci Georgea II ne mogu vjenčati bez odobrenja monarha, te Vilim nije nikada oženio Bland. Bez obzira na to, sa njom je imao pet vanbračnih sinova i pet vanbračnih kćeri kojima je dao prezime "FitzClarence". Veza sa Bland završila je 1811. godine, a ona je dobila vlastitu rezidenciju, alimentaciju i skrbništvo nad kćerima, pod uslovom da se prestane baviti glumom. Kada se Bland opet vratila glumi oduzete su joj kćerke, kuća i primanja, pa je umrla kao siromah blizu Pariza 1816. godine.
Kada je 1817. godine pri porodu umrla princeza Šarlota Augusta od Velsa, jedino dijete iz turbulentnog braka princa i princeze od Velsa, kralj George III je ostao sa dvanaestero preživjele djece, ali bez ijednog zakonitog unučeta. Vilim i njegova braća tada su krenula u utrku da dobiju nasljednike. U toj utrci Vilim je imao najveću prednost, jer je bio najstariji neoženji sin, dok su njegova starija braća bila u svađi sa suprugama, koje su svakako bile prestare za rađanje.
Predsjednički izbori u Austriji 1963.
Izbori za predsjednika Austrije 1963. godine, održani su 28. aprila 1963. godine. Za izbore se kandidovalo troje kandidata i to Adolf Schärf, Julius Raab i Josef Kimmel. Pobijedio je Adolf Schärf, koji je već u prvom krugu osvojio apsolutnu većinu glasova sa 55,40 %.
Vilim IV, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Porodični život
Vilim je poslao mlađeg brata da u Njemačkoj prosi mlade protestantske princeze. nakon što su ga dvije odbile, Vilim je upoznao princezu Adelhajdu od Sasko-Meiningena, kćerku vojvode od Sasko-Meiningena. Adelhajda je, sa 25 godina, u to doba bila smatrana dobro starom za udaju, ali je ipak bila dva puta mlađa od Vilima. Brak je sklopljen 11. jula 1818. godine. Njihov je brak bio relativno sretan i Vilim više nije imao ljubavnice. Jedini bračni problem su im bila zdrava djeca; par je dobio samo dvije kćerke, Šarlotu i Elizabetu, koje su bile kratkog vijeka, te nisu osigurale nasljednu liniju. Adelhajda je nekoliko puta pobacila ili rodila mrtvorođenče.
Godine 1820. umro je Vilimov otac, nakon čega je njegov najstariji brat, koji je vršio dužnosti regenta tokom mentalne nesposobnosti svoga oca, postao kralj George IV. Vilim je u tom trenutku bio drugi u nasljednom nizu, odmah iza još jednog starijeg brata, vojvode od Yorka. Kada je vojvoda od Yorka umro 1827. godine Vilim se još više približio kruni i postao presumirani nasljednik.
Vladavina
mini|250px|lijevo|Vilim IV
Kralj George IV umro je 1830. godine ne ostavivši iza sebe legitimne djece i krunu je automatski naslijedio Vilim kao Vilim IV. Po dolasku na tron pobrinuo se za devetro preživjele djece koje je imao sa Dorotheom Bland i podijelio im grofovske titule.
Vilim nije bio ekstravagantan kao njegov brat i prethodnik. Želio je u potpunosti zanemariti krunidbenu ceremoniju, ali je na kraju popustio zahtjevima tradicionalista. On i njegova supruga Adelhajda krunisani su 8. septembra 1831. godine, ali kralj je odbio prirediti banket i skupu proslavu kojom je bila obilježena krunidba njegovog brata. Tradicionalni torijevci neuspješno su protestvovali protiv ove odluke, nazivajući Vilimovu krunidbu "polukrunidbenom ceremonijom".
Za vrijeme vladavine Vilima IV izvršeno je više reformi, iako on sam kao kralj nije mnogo uticao na njihovo donošenje niti primjenjivanje. Među najznačajnim koracima napravljenim tokom njegove kratke, ali progresivne vladavine, su povećanje autonomije gradskih vlasti, ograničenje radnog vremena djece, te ukidanje ropstva i reformacije biračkog sistema. Vilim je, ipak, bio kritikovan od starne reformista koji su smatrali da nisu provedene sve potrebne reforme, i tradicionalista koji su smatrali da se sa reformama otišlo predaleko. Tokom njegove vladavine započelo je slabljenje Doma lordova, koje se nastavilo tokom devetnaestog vijeka i kulminiralo u dvadesetom vijeku, zajedno sa slabljenjem moći monarha.
Vilim i njegova supruga imali su jako dobar odnos sa princezom Viktorijom od Kenta, Vilimovom presumiranom nasljednicom, kćerkom Vilimovog umrlog brata. Međutim, odnos kralja i kraljice sa Viktorijinom majkom, vojvotkinjom od Kenta, bio je ispunjen konfliktima i neslaganjima. Prema Vilimovom mišljenju, vojvotkinja od Kenta nije njegovoj supruzi, kraljici, iskazivala dužno poštovanje. Bez obzira na to, očekivalo se da će vojvotkinja od Kenta, kao regent Vilimove nasljednice, doći do de facto moći i kraljevskih ovlasti nakon Vilimove smrti.
Smrti i nasljeđivanje
Vilim IV umro je 20. juna 1837. godine, nakon otkazivanja srca. Sahranjen je u dvorcu Windsor 8. jula iste godine. Kako nije imao zakonitog potomstva sa kraljicom Adelhajdom, kruna Ujedinjenog Kraljevstva prešla je njegovoj bratični Viktoriji. Međutim, po salskom zakonu kojeg je pratilo Hanoversko kraljevstvo, krunu Hanovera nije mogla naslijediti žena, te je Vilima IV u Hanoveru naslijedio mlađi brat Ernest Avgust. Vilimova smrt je na taj način označila kraj personalne unije između Hanovera i Ujedinjenog Kraljesvtva koja je trajala još od 1714. godine. Iako Vilim nije imao zakonske djece i stoga nije predak nijednom britanskom monarhu, on ima mnogo potomaka preko svoje vanbračne djece sa Dorotheom Bland.
Sonet
Sonet je vrsta lirske pjesme koja se sastoji od 4 strofe. Prve dvije su katrene (sa četiri stiha), a zadnje dvije strofe su tercine(s tri stiha).
Pojam potječe od italijanske riječi sonetto, što znači kratka pjesma. Do 13. vijeka to je postala pjesma od 14 stihova koja ima strogu shemu rime (ABBA ABBA CDC DCD, ABBA ABBA CDE CDE, ABBA ABBA CDE EDC, ABBA CDCD EFE FGG) i određenu logičku strukturu. Obično se u tercinama izriče nešto što je suprotno onom u katrenima.
Iako postoje značajni pisci koji su pisali sonete (Dante Alighieri, Guido Cavalcanti ), prvim najznačajnijim pjesnikom ove forme smatra se Francesco Petrarca. Brojni pisci poslije njega su pisali sonete (Francisco de Sá de Miranda, Luis Vaz de Camões, Edmund Spenser, William Shakespeare, John Donne, Adam Mickiewicz) a ta forma je, pored brojnih drugih, zastupljena i kod modernih pisaca (Milan Jesih). Sonet je bio "udarna" vrsta pjesme u vrijeme tzv. moderne i koristili su ga svi vodeći južnoslavenski (ali i evropski) pjesnici (Arthur Rimbaud, Rainer Maria Rilke). U bosanskohercegovačkoj književosti su najpoznatiji soneti Alekse Šantića i Skendera Kulenovića.
IC 2463
IC 2463 (također poznat kao PGC 26557) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 433 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,30 (38 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 14. aprila 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mravići
Mravići su naseljeno mjesto u općini Doboj-Jug, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Naselje Mravići nalazi se oko 7 km južno od grada Doboja. Površina ovog ruralnog naselja je 6.25 km2, a zahvata ravnicu u dolini rijeke Bosne i brda s visijama od Bukvika do tešanjskog naselja Šije. Kroz naselje prolazi magistralni put M17. Naselje Mravići u privrednom pogledu i izgradnji infrastrukture je dosta slabije razvijeno od susjednog naselja Matuzići. A i unutar samog naselja postoje mnoge razlike u smislu privrednog i saobraćajnog razvoja, jer su područja u ravnici dosta razvijenija od onih na višim ekspozicijama. Pored magistralnog puta M17 izgrađeni su mnogobrojni privredni objekti.
Historija
Naselje se do rata nalazilo u sastavu općine Doboj.
Opovo
Opovo je grad i sjedište istoimene općine u Vojvodini, Srbija. Po podacima iz 2004 općina zauzima površinu od 203 km2. Po podacima iz 2002 godine u općini je živjelo 11016 stanovnika, a u samom gradu 4693 stanovnika. Općina Opovo je jedna od najmanjih općina u Vojvodini. Ima izuzetno povoljan geostrateški položaj (raskršće tri velika trgovinska centra – Beograd i Pančevo su udaljeni 30 km i Zrenjanin na udaljenosti od 40 km od općinskog centra). Opovo se nalazi na lijevoj obali rijeke Tamiš, koja je u ovom dijelu svog toka bogata ribom, te je ribolov, pored poljoprivrede jedan od prioriteta ovog mjesta.
Hakasija
desno|mini|180px Republika Hakasija je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacija smještena na jugu Sibira. Površina joj je 61.900 kvadratnih kilometara, ima 532.403 stanovnika, a glavni grad je Abakan.
Etnički sastav stanovništva je: 80,3% Rusi, 12,0% Hakasi, 1,7% Nijemci, 1,5% Ukrajinci i drugi.
Epika
Epika je književni žanr, koji pripovijeda u kontinuiranom narativu život i djela herojske ili mitološke osobe ili grupe osoba. Kao primjeri žanra obično se navode, na Zapadu, Ilijada, Odiseja i Saga o Nibelunzima; i na Istoku, Mahabharata, Ramajana i Šahnama.
U moderno vrijeme je ova forma, kao i svaka druga duža pjesnička forma, postala nepopularna i rijetka. Međutim pojam epika se proširio na taj način da obuhvati i prozna djela, filmove koji traju jako dugo, imaju raznovrsna mjesta radnje, veliki broj likova, ili obuhvataju velike vremenske realicje. Stoga je moguće mnoga djela, koja prije nisu smatrana takvim, nazivati epskim.
Matuzići
Matuzići su naseljeno mjesto u općini Doboj-Jug, Bosna i Hercegovina. Administrativne funkcije općine Doboj-Jug obavljaju se u naselju Matuzići gdje je i sjedište općine.
Geografija
Matuzići su naseljeno ruralno mjesto (zbijenog tipa), koje se nalazi 5 km južno od grada Doboja. Površina naselja iznosi 4 km2, a zahvata prostore oko ušća rijeke Usore u rijeku Bosnu, ravničarske predjele južno od Usore i zapadno od Bosne te brdske predjele sve do uzvišenja Bukvik. Ovo naselje ima veoma povoljan saobraćajni položaj s obzirom na to da kroz njega prolaze dva magistralna puta: M4 Tuzla – Doboj – Teslić – Banja Luka i M17 Bosanski Šamac – Doboj – Zenica – Sarajevo – Mostar.
Historija
Prije Rata u Bosnu i Hercegovini, naselje Matuzići bilo je jedno od najrazvijenijih naselja općine Doboj. Velika ratna razaranja su pogodila ovo naselje, sa velikim ljudskim i materijalnim gubitcima (uništeno gotovo 70% stambenih i infrastrukturnih objekata). Naselje se do rata nalazilo u sastavu općine Doboj.
Potporodica (biologija)
Podporodica je u biološkoj klasifikaciji pomoćni (srednji) taksonomski rang, odmah ispod porodice, ali sa više uključenih rodova. Prema standardnim pravilima nomenklature oznaka podvrste u botaničkom imenu završava na –oideae, a u zoološkom s –inae.
Adnan Jahić
Adnan Jahić (1967), bosanskohercegovački historičar.
Biografija
Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Tuzli. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, Odsjek Orijentalistika i Anglistika, diplomirao je 1991. godine. Magistrirao je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu (postdiplomski studij Historija Bosne i Hercegovine) 2003. godine. Doktorsku disertaciju pod nazivom Organizacija i rad Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini između dva svjetska rata odbranio je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Tuzli 20. oktobra 2007. godine.
Aktivan u politici od 1995. do 2000. godine. Bio je poslanik u Predstavničkom domu Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine u dva mandata i član parlamentarnog izaslanstva Bosne i Hercegovine pri Parlamentarnoj skupštini OSCE.
Objavio je pet knjiga i preko 60 naučnih radova iz oblasti novije bosanskohercegovačke i bošnjačke historije. Učestvovao je na brojnim međunarodnim i domaćim naučnim skupovima i simpozijima posvećenim temama iz savremene historije, islamistike i političkog života Bosne i Hercegovine. Od 2015. do 2017. bio je glavni i odgovorni urednik časopisa Društva historičara Tuzlanskog kantona i Odsjeka za historiju Filozofskog fakulteta u Tuzli Historijska misao. Redovni je profesor na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Tuzli na predmetima iz savremene historije Bosne i Hercegovine.
Linkovi
http://www.ff.untz.ba/index.php?page=dr-sc-adnan-jahic
IC 804
IC 804 (također poznat kao PGC 42549) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 134 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,00 (39 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 3. aprila 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2640
NGC 2640 (također poznat kao ESO 165-2, IRAS 08360-5456 i PGC 24229) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 48 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Najveći prečnik je 2,20 (31 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. februara 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eyjafjallajökull
mini|280px|Eyjafjallajökull ledenjak|alt= mini|280px|Erupcija Eyjafjallajökulla 27. marta 2010. godine Eyjafjallajökull (engleski izgovor: ˈɛɪjaˌfjatlaˌjœːkʏtl̥) je jedan od manjih ledenjaka na Islandu. Nalazi se sjeverno od sela Skógar i zapadno od većeg ledenjaka Mýrdalsjökulla.
Krater vulkana ima promjer 3-4 km dok ledenjak pokriva površinu od oko 100 kilometara kvadratnih.
Skočimiši
Skočimiši (potporodica Zapodinae) su grupa mišolikih glodara, koja je rasprostranjena u  Sjevernoj Americi i Kini. mini|300px|Zapus princeps
Iako su, u općem izgledu, mišoliki, ti glodari se odlikuju izduženim stražnjim udovima i tipskim prisustvom četiri para obraznih zuba u svakoj vilici. Na svim nogama imaju po pet prstiju, ali prvi u predstopalu je rudimentan i pokriven  smanjenim ravnim noktom. Rep čini oko 60% od ukupne dužine tijela i koristi se za održavanje  ravnoteže u graničnom položaju. Obrazi su u vidu vrećica. Sichuanski skakačući  "jeti" miš (Eozapus setchuanus) iz Kine može se prepoznati po "Y" oznaci  na trbuhu.
Skočimiševi žive u šumovitim područjima, travnatim poljima i alpskim livadama. Kada se uznemire, počinju se kretati u hitrim skokovima, od po  osam ili deset metara dužine, koji je ubrzo smanjuju na tri ili četiri; skaču  tako da se čini stopala jedva da dodiruje tlo. Oni su noćne životnje, koje uglavnom žive same. Gnijezda im se nalazi u pukotinama stijena, među stablima ili u njihovim šupljinama, a obično imaju tri legla u sezoni.
Klasifikacija
Prema podacima iz knjige "Sisarske vrste svijeta" (Mammal Species of the World, 2005), postoji pet vrsta skočimiša:
Potporodica Zapodinae, skočimiši
Nedžad Branković
Nedžad Branković (Višegrad, 28. decembra 1962) jest bosanskohercegovački političar, doktor građevinarstva, bivši zamjenik ministra komunikacija i prometa Bosne i Hercegovine, i bivši je premijer 6. Vlade Federacije Bosne i Hercegovine. Član je predsjedništva i izvršnog odbora Stranke demokratske akcije (SDA).
Raniji život
Nedžad Branković je rođen 28. decembra u Višegradu, gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju. Poslije toga, studirao je na Građevinskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, kojeg je završio 1987. Dvije godine kasnije je magistrirao, a 2006. doktorirao na Fakultetu za saobraćaj i komunikacije Univerziteta u Sarajevu.
Nakon završenog fakulteta Branković je našao zapošljenje u Insitutu za saobraćaj IPSA, gdje je između 1987. i 1992. radio kao saobraćajni inžinjer. Godinu dana kasnije, u ratnim okolnostima, Branković biva izabran za direktora novoformiranih Željeznica Bosne i Hercegovine. Godine 1998. prestaje sa radom, te prelazi u Energoinvest, gdje je na poziciji direktora bio do 2003. godine.
Politička karijera
Branković je od osnivanja Stranke demokratske akcije (SDA) 1990. godine njen član, a trenutno u njoj djeluje kao član Izvršnog odbora i Predsjedništva.
Politička karijera Nedžada Brankovića je počela 1998, kada je se na općim izborima kandidovao za zastupnika u Predstavničkom domu parlamenta Bosne i Hercegovine. Nakon kraja mandata 2002. ponovo se uspješno kandidovao, ali je zbog istovremenog obavljanja dužnosti direktora Energoinvesta, usljed nepostojivosti dužnosti, podnio ostavku. Godinu dana kasnije je izabran za ministra prometa i komunikacija u Vladi Federacije Bosne i Hercegovine Ahmeta Hadžipašića.
Ministar komunikacija i prometa Federacije Bosne i Hercegovine
Nedžad Branković je 14. februara 2003. izabran za ministra komunikacija i prometa Federacije Bosne i Hercegovine u vladi Ahmeta Hadžipašića. Tokom njegovog mandata nastavilo se sa izgradnjom autoceste A1, a započelo se i sa modernizacijom Željeznica Federacije Bosne i Hercegovine. Tako je u septembru 2006. započeta nabavka novih teretnih vagona.
Premijer Federacije Bosne i Hercegovine
Nakon Općih izbora u Bosni i Hercegovini 2006, na kojima je SDA pobijedila sa najviše mandata u federalnom i državnom parlamentu, Branković je izabran za mandatara nove Vlade Federacije Bosne i Hercegovine, sastavljene od članova Stranke demokratske akcije, Stranke za Bosnu i Hercegovinu (SBiH) i Hrvatske demokratske zajednice Bosne i Hercegovine (HDZ BiH).
Brankovićeva vlada je u ekonomskoj politici imala cilj da se u Federaciji Bosne i Hercegovine uđe u dalju privatizaciju preduzeća u državnom vlasništvu. Tako je u okviru plana privatizacije 2007. i 2008. zaciljana prodaja državnog udjela u sektoru industrije i telekomunikacija. Među potencijalnim preduzećima za privatizaciju su se tako nalazili: BH Telecom, HT Eronet, Sarajevo osiguranje, Bosnalijek, te Energopetrol.
NGC 7045
NGC 7045 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Ždrijebe. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. jula 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Toplota isparavanja
Toplota isparavanja odnosno energija isparavanja ΔQv je količina toplote koja je neophodna da se određena količina neke tečnosti pretvori iz tečnog u gasovito agregatno stanje (isparavanje). Toplota isparavanja je jedna od važnijih vrijednosti duž krivulje isparavanja. Uglavnom supstance sa izrazito visokom količinom toplote se u tehničkom smislu koriste za hlađenje. Kod suprotnog procesa (kondenzacija), upravo ta količina toplote se ponovno oslobađa u vidu kondenzacijske toplote.
Rad
thumb|300px|Promjena u ravnoteži na primjeru vode Za prelaz od tečnog u gasovito agregatno stanje mora se dovoditi energija, čak i kada se tečnost već nalazi na svojoj tački ključanja. Ovaj rad na odvajanju agregatnih stanja služi za premoštavanje silâ privlačenja između molekula tečnosti. Ipak, dovedena energija se ne gubi bespovratno zbog fizikalnog zakona očuvanja energije, već se "čuva" u gasu kao dio zadržane "unutrašnje" energije U.
Kod ukapljenih plemenitih gasova rad razdvajanja je najmanji, jer se kod njih trebaju premostiti samo Van der Waalsove sile, dok kod drugih tečnosti djeluju još i električni dipolni moment ili vodikove veze. Kod metala toplota isparavanja je još i veća (zbog snažnih metalnih veza), dok je ubjeljivo najviša kod soli zbog uporedivo najsnažijih ionskih veza.
Naprimjer, da bi ispario jedan kilogram vode zagrijan na 100 °C pri pritisku od 1013 mbar potrebno je dovesti energiju od ΔU = 2.088 kJ. Rad na odvajanju molekula vode je relativno visok zbog vrlo snažnih vodikovih veza između njenih molekula.
Kičmena moždina
mini|right|150px|Pršljenovi kičme C − Vratni Th − Grudni L − Slabinski Kičmena moždina se proteže od početka C1 do kraja L2 mini|desno|300px|Poprečni presjek kroz kičmenu moždinu Kičmena moždina (lat. Medula spinalis) se pruža od prvog kičmenog pršljena (atlasa) do donjeg ruba drugog slabinskog pršljena.
Građa
Kičmena moždina i mozak su jedinstvena cjelina. Kičmena moždina je bjeličasta i mehka nervna cijev. Nalazi se u koštanom kanalu koji čine lukovi kičmenih pršljenova. Ima izgled duge vrpce (oko 50 cm), koja se proteže od glaveno-kičmenog zgloba (atlasa) do kraja drugog slabinskog pršljena. Cijelom njenom dužinom postoji uzak kanal, a zidove cijevi čine siva i bijela nervna masa. Siva masa gradi središnji sloj - oko kanala. Njen oblik na poprečnom presjeku moždine podsjeća na slovo H ili leptira raširenih krila, jer ima dva trbušna (prednja) i dva leđna (zadnja) roga i središnju, proširenu poprečnu vezu.
Iz trbušnih rogova izlaze prednji korjenovi parnih moždinskih nerava, a u leđne ulaze njihove zadnje grane. Sa svake strane moždine, prednji i zadnji korijeni se spajaju i grade moždinski živac. Na zadnjem korijenu svakog moždinskog nerva nalazi se nervni čvor (ganglija). U njemu su tijela osjetilnih nervnih ćelija. Vanjski sloj kičmene moždine građen je od bijele mase. Čine je osjetilna i pokretačka nervna vlakna.Osjetilna vlakna provode nervne impulse u pravcu mozga pa se zovu i uzlazna, za razliku od pokretačkih, koja se označavaju kao silazna. Ona impulse vode iz pravca mozga – ka periferiji tijela i unutrašnjim organima. Iz kičmene moždine, između pršljenova, prema tim dijelovima tijela (ili obrnuto), pruža se 31 par perifernih – mješovitih nerava. Kičmena moždina i mozak su centralna gradivna i funkcionalna cjelina nervnog sistema. Na prelazu u mozak, moždinski kanal se širi i spaja sa moždanim komorama. Leđna moždina i mozak su omotani sa tri ovojnice. Između ovojnica je moždano-moždinska tekućina, koja ispunjava i moždinski kanal i moždane komore. Ona učestvuje u prometu tvari i ublažava uticaj potresa tijela na mozak i kičmenu moždinu.
Kičmena moždina upravlja refleksnim pokretima. Preko 90% ukupne aktivnosti nervnog sistema odnosi se na životne radnje koje nisu pod kontrolom naše volje i svijesti. Ovakvi odgovori organizma na primljene spoljnje i unutrašnje draži označavaju se kao refleksi. Takvi su, naprimjer, hitri pokreti povlačenja ruke kada dodirnemo vrelu peć ili doživimo oštar ubod. Mnogi očigledni ogledi dokazuju da se centri koji upravijaju takvim pokretima nalaze u kičmenoj moždini.
Refleksni pokret nastaje kao neposredna reakcija na primljenu draž. Put kojim se provodi refleksni nadražaj označen je kao refleksni luk. Čine ga: Refleksni luk u kojem učestvuju samo po jedna osjećajna i pokretačka nervna ćelija je prosti refleksni luk. Od prijemnika draži (čula), preko osjetilnog nervnog vlakna, stvoreni impulsi se sprovode do centra refleksa. On se nalazi u sivoj masi kičmene moždine. Tu se nadražaj prenosi na pokretačku nervnu ćeliju koja ga provodi dao izvršioca odgovarajuće radnje (mišić, žlijezda). Prosti refleksni lukovi odlikuju niže životinje, a kod čovjeka su rijetki (refleks koljenske čašice, npr.) U većini refleksnih pokreta kod čovjeka učestvuje više nervnih ćelija. Naša kičmena moždina kontrolira oko 100 hiljada refleksnih lukova. Centri refleksnih lukova takođe se nalaze i u mozgu.
Refleksne radnje su brze i automatske. Međutim, u njima ni učešće svjesti nije sasvim isključeno. Naknadno, kada postanemo svjesni značenja i posljedica izvršenog pokreta, mozak može neke refleksne radnje i spriječiti (ako držimo punu vrelu posudu, iako nas peče, nećemo je ispustiti!). Refleksne radnje mogu biti urođene i stečene. Urođeni su bezuvjetni refleksi, kao što su dojenje, kašljanje, treptanje, širenje zjenica i sl. Uvjetni refleksi se stiču na osnovu višekratno ponovljenih – prethodnih životnih iskustava. Na primjer, kod gladnih osoba lučenje pljuvačke izazivaju prijatan miris hrane ili već i pogled ili pomisao na poželjna jela. Inače, lučenje pljuvačke i želučanog soka pri žvakanju hrane kontroliraju urođeni refleksi. Kičmena moždina je spona između tijela i mozga. O izvršenom refleksnom pokretu mozak se obavještava preko nervnih vlakana iz bijele mase kičmene moždine. Istim putem do mozga stižu i obavijesti što ih iz nekih čula donose moždinski živci. Bijela masa kičmene moždine provodi i poruke mozga svim dijelovima tijela. Bijela masa kičmene moždine, dakle, održava vezu između mozga i ostalih dijelova organizma. Istovremeno, moždani živci (12 parova) direktno povezuju mozak sa pojedinim dijelovima organizma.
Oboljenja
U slučaju povrede kičmene moždine dolazi do oštećenja osjetnih i motornih puteva ispod mjesta lezije.
Funkcija
U kičmenoj moždini su smješteni razni centri. Posebno važni su:
Ingušetija
mini|180px|desno Republika Ingušetija je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacija smještena na sjeveru Kavkaza. Površina joj je 4.000 kvadratnih kilometara, ima 467.294 stanovnika, a glavni grad je Magas. Površinski, Ingušetija je najmanja ruska federalna jedinica, ne računajući federalne gradove, Moskvu i Sankt Peterburg.
Etnički sastav stanovništva je: 77,3% Inguši, 20,4% Čečeni, 1,2% Rusi i drugi.
Damir Džumhur
Damir Džumhur profesionalni je bosanskohercegovački teniser. Trenutno je najbolji igrač Bosne i Hercegovine. Njegov najbolji singl rang u karijeri je 23. mjesto, taj rezultat je postigao 2. jula 2018, što ga čini najbolje rangiranim igračem koji se ikada takmičio za Bosnu i Hercegovinu.
Baba Jaga
mini|Baba Jaga, kako je prikazao [[Ivan Bilibin, 1900. ]] Baba Jaga (ruski: Ба́ба-Яга́) u slavenskom folkloru je nadnaravno biće (ili jedna od triju istoimenih sestara) koje se pojavljuje kao deformirana ili starica svirepog izgleda. U ruskim bajkama, Baba Jaga leti okolo u činiji, maše tučkom i živi duboko u šumi u kolibi koja se obično opisuje kao da stoji na kokošjim nogama. Baba Jaga može pomoći ili omesti one koji je susretnu ili je traže, a može imati majčinsku ulogu i ima veze sa šumskom divljinom. Prema morfologiji folklora Vladimira Jakovljeviča Proppa, Baba Jaga obično se pojavljuje ili kao davalac, negativac ili je u potpunosti neodrediva.
Damir Džumhur
Pobjedom na singl turniru St. Petersburg Open 2017, Džumhur je postao prvi igrač koji se takmičio pod bosanskom zastavom koji je osvojio ATP World Tour titulu. Dodao je i trijumf na Kupu Kremlja 2017. i postao prvi igrač u historiji tenisa koji je pobijedio u oba takmičenja odigrana na ruskom tlu u istoj sezoni. Džumhur je također prvi igrač koji je predstavljao Bosnu i Hercegovinu u glavnom žrijebu bilo kojeg Grand Slam turnira.
Baba Jaga
Andreas Johns identificira Babu Jagu kao "jednu od najznamenitijih i najupečatljivijih ličnosti u istočnoevropskom folkloru", i primjećuje da je ona "enigmatična" i često pokazuje "upečatljivu dvosmislenost". Johns sažima Babu Jagu kao "višeličnu figuru, sposobnu nadahnuti istraživače da je vide kao Oblak, Mjesec, Smrt, Zimu, Zmiju, Pticu, Pelikana ili Božicu Zemlje, totemsku matrijarhalnu pretkinju, inicijatoricu, faličku majku ili arhetipsku sliku".
Damir Džumhur
Član je bosanskohercegovačkog Davis Cup tima, a takmičio se na Ljetnim olimpijskim igrama 2016, on je ujedno jedini teniser iz svoje zemlje kojem je to pošlo za rukom, osvajač je titule evropskog juniorskog prvaka za 2010, a osvojio je i bronzanu medalju na LJOI mladih 2010. u Singapuru.
2011–2013: Prve godine kao profesionalac
Džumhur je postao profesionalac 2011., debitirajući na ATP World Touru u Zagrebu tokom kvalifikacija za PBZ Zagreb Indoors 2011. Svoje prve godine kao profesionalac proveo je uglavnom na ATP Challenger Touru i na ITF turnirima. Osvojio je ukupno dvanaest singl i osam dabl titula na futuresu, stigao je i dva puta do finala na Challenger turnirima – Košice Open 2013. i Poznań Open 2013., izgubivši u tri seta u oba meča od Mihaila Kukuškina i Andreasa Haider-Maurera.
U tom periodu Džumhur je učestvovao u četiri meča Davis Cupa sa Bosnom i Hercegovinom, odigravši ukupno osam utakmica, pobijedivši u dva singla i jednom u dablu. Jedva je propustio wild card na Ljetnim olimpijskim igrama 2012., posljednje mjesto u žrijebu pripalo je Lleytonu Hewittu, što je kritikovano od strane bosanskih medija.
Svoju prvu potpuno profesionalnu sezonu završio je na 339. poziciji, dok je narednu godinu završio među 250. najboljih.
U 2013. Džumhur se popeo među 200. najboljih na svjetskoj rang-listi, što je prvi put postigao 19. augusta 2013., a na kraju je godinu završio na 187. mjestu.
2014: Približivanje Top 100
U januaru 2014. Džumhur je postao prvi muški bosanski predstavnik koji je igrao u glavnom žrijebu nekog Grand Slam turnira, nakon što je stigao do trećeg kola Australian Opena 2014., gdje je na kraju izgubio od 7. nositelja Tomaša Berdycha. Na putu do ovog rezultata, Džumhur je u prethodnim mečevima savladao Dustina Browna, Nielsa Deseina, Rubena Bemelmansa, a u glavnom žrijebu pobjedio je protiv Jana Hájeka i 32. nosioca turnira Ivana Dodiga. Dobio je pohvale od Berdycha i Novaka Đokovića nakon turnira.
Džumhur je potom igrao za svoju državu u meču prvog kola Davis Cupa protiv Grčke, gdje je izgubio u četiri seta od Markosa Kalovelonisa, koji je tada bio na 691. mjestu. Ali u svom sljedećem meču vratio se u meč, nakon što je izgubio dva seta i pobijedio Alexandrosa Jakupovića, čime je zabilježio pobjedu Bosne i Hercegovine nad Grčkom od 3-1. Zatim je uslijedio niz neuspješnih nastupa u kombinaciji World Tourova i Challenger Tourova događaja širom Evrope i Sjedinjenih Država, gdje je Džumhur debitirao u ciklusu ATP World Tour Masters 1000, igrajući u kvalifikacijama za Indian Wells Masters i Majami Masters, tu je osvojio svojih osam bodova u tom periodu. Svoj prvi dio sezone na tvrdoj podlozi završio je tako što je pomogao svojoj zemlji da pobijedi Finsku u 2. kolu Davis Cup Grupe II.
thumb|left|200px|Džumhur tokom Wimbeldon prvenstva 2014.Džumhur je započeo svoju sezonu na šljaci osvajanjem Mersin kupa 2014. – prvog Challenger turnira u njegovoj karijeri. Na putu do ovog trijumfa savladao je Guillaumea Rufina, Egora Gerasimova, Thomasa Fabbiana i Mattea Violu. Nakon toga uslijedila je pobjeda nad Pereom Ribom u finalnom meču, nakon te utakmice ostvario je svoj najveći singl rang u karijeri. Džumhur je postao tek drugi igrač (nakon Amera Delića), koji je ikada osvojio Challenger turnir pod bosanskom zastavom. U maju te godine, na Rolan Garosu 2014., kvalifikovao se za drugi uzastopni Grand Slam turnir, gdje je izgubio u prvom kolu od 26. nositelja Feliciana Lópeza. Odmah nakon tog turnira osvojio je svoju drugu titulu na BRD Arad Challengeru 2014., u Rumuniji, ponovo pobijedivši Pere Ribu u finalu, što ga je dovelo u Top 110. na ATP rang-listi.
Kasnije u junu, Džumhur je igrao svoje jedine mečeve u sezoni na travnatim podlogama, izgubivši oba u tri seta – od Ante Pavića u singlu i Gero Kretschmera/Alexander Satschko u paru, tokom kvalifikacionih mečeva.
Nakon svog povratka na zemljani teren, Džumhur je u Italiji osvojio svoju treću titulu u sezoni na teniskom kupu San Benedetto 2014., pobijedivši Andreasa Haidera-Maurera u finalu. To mu je omogućilo prvi direktan ulazak u glavni žrijeb Grand Slam turnira – US Open 2014. Tamo je poražen u prvom kolu od Davida Ferrera, koji je tada bio na 5. poziciji, izgubio je u četiri seta. Sedmicu prije početka US Opena Džumhur se prvi put u karijeri kvalificirao na ATP World Tour turnir, koji je bio 2014. Winston-Salem Open, turnir je bio igran na tvrdoj podlozi, ispao je u prvom meču od Adriana Mannarina, u dva seta.
Njegov posljednji nastup u Davis Cupu u sezoni završio je porazom u tri seta od Ričardasa Berankisa, koji je zapečatio pobjedu Litvanije, a selekcija BiH je ostala u grupi II.
U jeseni 2014. Džumhur je bio neuspješan u svojim nastupima na tvrdoj podlozi, ali je dva puta bio na 101. mjestu na svjetskoj rang-listi. U oba navrata mu je nedostajao bod da se plasira među 100 najboljih na svijetu, kao prvi muški bh. reprezentativac koji je to ikad uspio. Na kraju je tu sezonu završio na 109. mjestu, i tako nije uspio ostvariti svoj cilj, postavljen u augustu, da do kraja sezone bude među prvih stotinu, isto tako nije ni ostvario direktan plamsan na prvi Grand Slam turnir nove sezone – Australian Open 2015., ali je ispunio svoju prvobitnu želju da se na kraju godine plasira u Top 150.
2015: Probijanje u ATP
Džumhur je novu sezonu započeo u Indiji, gdje je bio neuspješan u pokušaju da se kvalifikuje za glavni žrijeb Aircel Chennai Opena 2015., izgubivši od Luce Vannija u finalnoj rundi kvalifikacija. Po prvi put u karijeri učestvovao je i u glavnom žrijebu parova na ATP World Tour turniru, igrajući uz Aljaža Bedenea. Kasnije u januaru nije uspio proći kvalifikacije za Australian Open, nakon što je izgubio u tri seta od Tima Pütza u drugom krugu kvalifikacija, dok je bio prvi nosilac u žrijebu. Nakon Australian Opena, Džumhur je uspio pobijediti u svom prvom singl meču u karijeri na ATP World Tour nivou na turniru PBZ Zagreb Indoors 2015., protiv Michaela Berrera, u tri seta, nakon što je spasio dvije meč lopte, odmah poslije tog meča izgubio je od trećeg nositelja turnira Guillerma García-Lópeza, u dva seta. To je ujedno bio i prvi ATP turnir serije 250 u Džumhurovoj karijeri, gdje je bio direktno primljen, pa nije morao igrati kvalifikacioni turnir da bi ušao u glavni žrijeb.
Odmah nakon hrvatskog turnira, Džumhur je otišao u Dominikansku Republiku, gdje je dominirao na prvom izdanju Milex Opena 2015., igrao je na zelenoj šljaci u Santo Domingu i postao prvi igrač koji je ikada osvojio profesionalni teniski turnir u toj zemlji. Džumhur nije izgubio set na putu do titule i proveo je na terenu manje od pet i po sati ukupno tokom cijele turnirske sedmice, u finalu je pobjedio meč protiv Renca Oliva. Do finala je došao tako što je ostvario pobjede nad Benjaminom Baleretom, Bastianom Trinkerom, Nicolasom Jarryjem i Christianom Garinom. Džumhur je potom primljen u glavni žrijeb Morelos Opena 2015., kao poseban izuzetak, gdje je pobjedio četiri meča, čime je svoj zbroj pobjeda doveo na devet uzastopnih pobjeda i tako došao do drugog uzastopnog finala na nivou Challengera, a njegov u karijeri prvi put igrao na tvrdoj podlozi. Izgubio je od Víctora Estrelle Burgosa, njegova polufinalna pobjeda protiv Adriána Menéndez-Maceirasa omogućila mu je prvi plasman među prvih 100 na ATP rang-listi, čime je Džumhur postao prvi muški reprezentativac Bosne i Hercegovine koji je to uspio.
U martu je debitirao na ATP Masters 1000 turniru Miami Openu 2015, gdje je izgubio u tri seta od Jamesa Duckwortha. Ovim događajem Džumhur je završio svoj prvi dio sezone na tvrdoj podlozi.
thumb|right|250px|[[Teren Philippe Chatrier, u Parizu, gdje je Džumhur odigrao meč 3. kola protiv Rodžera Federera tokom 2015 Roland Garosa]]Početkom aprila Džumhur je osvojio tri uzastopna ATP World Tour 250 meča protiv Paul-Henri Mathieua, Marcela Granollersa i Andreasa Haider-Maurera na Grand Prixu Hassana II 2015. u Kazablanki, što mu je omogućilo prvi nastup u polufinalu na ovom nivou, a njegov rang je naknadno povećan na 85. mjesto. Postao je prvi bosanski teniser, koji je stigao do posljednje četiri faze na World Tour turniru, u polufinalu izgubio je u tri seta od drugog nosioca Martina Kližana.
Džumhur je u maju popravio svoju najbolju poziciju na rang-listi u karijeri u singlu i parovima, dostigavši 81. poziciju u singlovima, i 342. poziciju u parovima. Kasnije tog mjeseca ponovo je dospio na naslovne strane nakon što je stigao do trećeg kola French Opena, gde je izgubio od 2. svjetskog broja Rodžera Federera. Nakon meča, Džumhur je dobio pohvale od Švicaraca, opisao je svoj osjećaj prije utakmice kada se suočio sa svojim idolom iz djetinjstva kao da je "sanjao". Džumhur je u ranijim fazama turnira savladao Mikhaila Youzhnyja, nakon što se Rus povukao sa dva seta zaostatka i Markosa Bagdatisa u četiri seta.
Džumhur je održao pripreme na travi u Liverpoolu, gdje je pozvan da nastupi na teniskom turniru Liverpool Hope University. Nakon što je odigrao ukupno četiri singl meča, proglašen je drugoplasiranim turnira, zajedno sa Pablom Andújarom. Džumhur je igrao protiv Federera u svom prvom nastupu u glavnom žrijebu na Roland Garosu 2015., izgubio je meč od konačnog drugoplasiranog Federera. Prvi put u karijeri nastupio je u glavnom žrijebu parova na Grand Slam turniru – igrajući uz Aljaža Bedenea, poraženi su od ekipe Steve Johnson/Sam Querrey.
Tijekom svog ljetnog povratka na zemljanu podlogu, Džumhur se plasirao u svoje prvo dabl finale na Challengeru Sparkasse Openu 2015., finale igrao je zajedno sa Frankom Škugorom, nakon te utakmice dostigao je njegovu najvišu poziciju na rang-listi dablova ikad. Nekoliko neuspješnih singl nastupa na challenger razini doveli su do pada Damira na 100. mjesto na ATP rang-listi, što je ipak bilo dovoljno za direktan ulazak na US Open. Doživio je poraz u prvom kolu u četiri seta protiv 24. nositelja turnira Bernarda Tomića.
Nakon 50 dana bez pobjede, Džumhur je uspio dobiti pet uzastopnih mečeva u pet dana u Alphen aan den Rijnu, tokom cijelog turnira izgubio je samo dva seta, samim tim osvojio je svoju petu titulu na nivou challenger, pobijedivši domaćeg igrača Igora Sijslinga u tri seta. Kasnije je otišao u Maroko igrati tri zemljana challengera u Kenitri, Mohammediji i Casablanci, pobijedivši na posljednjem (pobijedio Daniela Muñoza de la Navu u finalu u tri seta), što mu je donijelo najvišu poziciju na rang listi od 77.
Na kraju je sezonu 2015. završio na 82. mjestu, nakon niza neuspjelih pokušaja u južnoameričkim challengerima na zemljanoj podlozi tijekom oktobra i novembra. Isto kao i godinu ranije, Džumhur nije ostvario svoj cilj plasmana među 70 najboljih igrača svijeta, ali je uspio ispuniti početni cilj, a to je bio da na kraju godine završi unutar top 100., što mu je omogućilo direktan prijem u Australian Open 2016.
2016: Prve pobjede nad Top 10 igračima
thumb|right|Džumhur na [[Open de Nice Côte d'Azur 2016.]]
Džumhur je novu sezonu započeo u Dohi na Qatar ExxonMobil Openu 2016. U prvom meču pobijedio je Marca Cecchinata, a odmah u drugom meču izgubio je od Tomáša Berdycha u dva seta. Nakon tog turnira igrao je u Australiji, gdje je poražen u kvalifikacijama za Apia International Sydney 2016. od Maximiliana Marterera, a zatim se susreo s Kyleom Edmundom u prvom kolu Australian Opena. Vratio se u meč i porazio ga u pet setova, a zatim se suočio s 15. nositeljem turnira Davidom Goffinom, izgubivši u četiri seta.
Džumhur je mjesec mart započeo u Indian Wellsu, poražen od Marcela Granollersa u prvom kolu. Nakon ispadanja u drugom kolu u Guadalajare challengeru, vratio se u Sjedinjene Države kako bi odigrao još jedan turnir Masters 1000 u sezoni – Miami Open 2016. U uvodnom kolu Džumhur je savladao Leonarda Mayera, što mu je bila tek treća pobjeda nad igračem koji je u top 50 (a prvi, ne računajući mečevi koji su završeni povlačenjem protivnika) i prvi trijumf u singlu na ovom nivou. U svom drugom meču u Key Biscayneu suočio se s bivšim svjetskim brojem 1. Rafaelom Nadalom, koji je tada bio 5. mjesto, Nadal se povukao iz meča, kada je Džumhur servirao dok je vodio u trećem setu. Džumhuru je to bila prva pobjeda Top 10 igrača u karijeri. Potom je u trećem kolu savladao Mihaila Kukuškina, da bi u osmini finala izgubio od Miloša Raonića i prvi dio sezone završio na 87. mjestu.
Njegov dio sezone na šljaci počeo je u Roquebrune-Cap-Martinu, gdje je Džumhur igrao na Monte-Carlo Rolex Mastersu 2016. Nakon što je prošao kvalifikaciono takmičenje, pobedio je Robina Haasea i 7. rangiranog igrača Tomaša Berdiha, ostvarivši svoju drugu pobedu nad protivnikom iz Top 10, samim tim popravio je i direktan rezultat sa Čehom na 1–2. Tada je poražen od Miloša Raonića, na dva gejma od plasmana u četvrtfinale. Potom je učestvovao na dva uzastopna turnira ATP World Tour serije 250 u Bukureštu i Istanbulu, izgubivši od Marca Cecchinata u drugom kolu, a na drugom turniru izgubio je od Diega Schwartzmana u četvrtfinalu, iako je imao meč loptu u meču sa Argentincem. Kasnije se kvalifikovao za još jedan turnir Masters 1000 te sezone, izgubivši u prvom kolu 2016 Internazionali BNL d'Italia od Jérémyja Chardyja u tri seta, dok je u međuvremenu uspio poboljšati svoj najbolji plasman u karijeri na 71. mjesto.
thumb|left|220px|Džumhur na [[Wimbledon Championships 2016.]]
Na Rolan Garosu je eliminisan u prvom kolu, poražen u četiri seta od João Souse. Njegov četvrti uzastopni poraz dogodio se u prvom kolu challengera – UniCredit Czech Open 2016., gdje se povukao zbog povrijede desnog skočnog zgloba. Bio je to posljednji turnir ove sezone koji nije igrao na travi.
Džumhur je 9. juna dobio poziv Tripartitne komisije, čime je dobio pravo da predstavlja Bosnu i Hercegovinu na Ljetnim olimpijskim igrama 2016., kao prvi teniser u historiji zemlje. Džumhur je 19. jula 2016. potvrđen kao direktan plamsan u muški singl, zbog povlačenja nekoliko tenisera sa olimpijskih igara. Stoga je njegov poziv prebačen na kolegu bosanskohercegovačkog tenisera – Mirzu Bašića.
Drugu godinu zaredom Džumhur počeo je tako što je učestvovao na singl turniru na travi koji se igrao u junu u Liverpoolu, a nakon pobjede u oba svoja meča u singlu, uključujući i nedjeljno finale protiv Paola Lorenzija, osvojio je titulu prvaka. Džumhur je potom nastavio sa pripremama za Wimbledon 2016. na turniru Aegon Open Nottinghamu 2016., pobijedivši u tri seta nosioca turnira Denisa Istomina, s tim da je meč prekinut nakon drugog seta zbog padanja mraka, a potom istog dana izgubio je od Vaseka Pospišila. Trijumf protiv Uzbekistanca bila je njegova prva zabilježena profesionalna pobjeda na travi. Nakon toga Džumhur se takmičio na takmičenju u Londonu, u prvom kolu pobijedio je Denisa Kudlu u pet setova prije nego što je izgubio od Pierre-Huguesa Herberta u drugom kolu.
thumb|right|175px|Džumhur na [[US Open 2016. (tennis)|US Openu 2016 tokom meča protiv Tomica]]U julu Džumhur pobijedio je u obje utakmice koje je igrao za Bosnu i Hercegovinu, koja je na kraju pobjedila Tursku rezultatom 3–1, samom tom pobjedom osigurao je napredak svoje zemlje u promotivnom play-offu. Zatim je u Umagu odigrao svoj posljednji ATP World Tour turnir na zemljanoj podlozi, pobijedivši Nicolása Almagra i Thomasa Fabbiana prije nego što je izgubio četvrtfinalni meč u tri seta od Fabia Fogninija.
Džumhurovo prvo učešće na Olimpijskim igrama završilo je već na prvom meču, pošto je u dva seta poražen od Dudija Sele. Meč je zasjenio incident u kojem su izraelski gledaoci vrijeđali islam i bosansku naciju, posebno Džumhura, optužujući ga da je musliman, što je on negirao. Utakmica je suspenzovana, nakon što je sudija Gianluca Moscarella morao intervenirati na tribinama razdvajajući Džumhurovog trenera i oca Nerfida od Selinih navijača. Njegova loša forma nastavila se u Sjedinjenim Državama, gdje je Džumhur izgubio u prvim mečevima na oba turnira u kojim je učestvovao kao pripreme za US Open 2016. Nakon četiri uzastopna poraza Džumhur je iznenadio 17. nositelja turnira Bernarda Tomića u prvom kolu Grand Slam turnira, a taj meč je bio kao repriza meča koji su odigrali na prethodnom US Openu. To je bila njegova prva pobjeda u Flushing Meadowsu. Međutim, tada je poražen od Illya Marchenka u uzastopnim setovima.
thumb|left|250px|Džumhur protiv [[Adam Pavlásek tokom ATP Vienna kvalifikacija]]
Nakon što je stigao do polufinala u Alphen aan den Rijnu, gdje je Džumhur bio primoran da se povuče u trećem setu zbog povrijede desnog ramena. Nakon tog turnira pomogao je svojoj reprezentaciji pobijedivši 5-0 u Vilniusu u meču Davis Cupa protiv Litvanije, protiv Laurynasa Grigelisa, čime je Bosna i Hercegovina po prvi put napredovala u Grupu I zone Evropa/Afrika. Odmah nakon toga, Džumhur je otišao u Francusku da igra na Moselle Openu 2016., izgubio je od Guillerma García-Lópeza u prvom kolu, samim tim pogoršao je njihov međusobni rezultat na 0–3. Potom je Džumhur krenuo u Maroko da igra svoja posljednja dva challengera na zemljanoj podlozi. Uprkos tome što je bio prvi nosilac u oba, rano je izgubio od protivnika koji su se nalazili dosta niže na ATP rang-listi od njega, čime je ispao iz Top 90 prije nego što je ušao u posljednju fazu sezone, seriju evropskih turnira u dvorani na tvrdoj podlozi.
Džumhur je završio sezonu u Parizu, izgubivši na BNP Paribas Mastersu 2016. u kvalifikacijama od Dustina Browna. To je uslijedilo nakon učešća na događajima održanim u Moskvi i Beču. U prvom meču na Kupu Kremlja 2016. vratio se iz zaostatka od 1-4 u trećem setu protiv Karena Hačanova i pobijedio 6-4 (iako je Rus dvaput servirao za meč) i prošao u drugo kolo gdje je bio primoran da se povuče protiv Pabla Carreña Buste zbog trovanja hranom. Zatim je Džumhur uspio doći do glavnog žrijeba Erste Bank Opena 2016., upisavši tu svoju prvu ikad pobjedu u meču na nivou ATP World Tour 500, savladavši Nicolása Almagra u prvom kolu. Zatim je izgubio prednost od 5-1 nad Ivom Karlovićem u posljednjem setu, izgubivši na kraju u tiebreaku. Ipak, nakon ovih turnira Džumhur se vratio među prvih 80, gdje je završio sezonu 2016. I opet nije ispunio svoj cilj rangiranja na kraju sezone (ovaj put postavljen za Top 60), ali je zadržao trend karijere zatvaranje svake sezone više rangiran od prethodne.
2017: Historijska ATP World Tour titula i Top 30
Nova sezona za Džumhura otvorena je direktnim porazom od Dudija Sele na Aircel Chennai Openu 2017. Njegov loš početak sezone nastavio se u Melburnu, gdje je izgubio u prvom kolu Australian Opena 2017. od Viktora Troickog, vrativši se iz dva seta u meč, prije nego što je na kraju izgubio u pet. Džumhur je bio kritikovan zbog svog stava na terenu, jer je bio umiješan u svađu sa sudijom, zbog čega je dobio kazneni poen. Kod 3:4 u finalnom setu Džumhur je zatražio od supervizora da uđe na teren, malo prije nego što je izgubio svoj servis i dozvolio Troickom da servira za meč, što je i učinio. Bosanac je nakon meča odbio da se rukuje sa sudijom.