cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erwin Rommel
Mrtva tačka
Rommelovo zdravlje pogoršalo se tokom augusta 1942. godine kada je planirao ofanzivu koja bi trebala započeti krajem mjeseca. Moral njegovih trupa bio je visok, a uspjesi na istočnom ratištu išli su tome u prilog. Rommel je i dalje krivio italijanske saveznike da ne čine najbolje što mogu kako bi zalihe iz Evrope došle konvojima u Afriku. Italijani su slali štogod su mogli, ali Britanci su dekodirajući Enigmu znali tačnu poziciju svakog konvoja koji je krenuo iz Evrope. Opskrba trupa je definitivno bio feldmaršalov najveći problem. Plan napada je bio sličan onom u Gazali – brz prodor kroz neprijateljske odbrambene linije konstantnim mobilnim ratovanjem.
S druge strane Montgomery se dobro pripremao za gotovo siguran Rommelov novi napad. Svakoj pojedinoj jedinici dao je precizne instrukcije šta treba napraviti, a način na koji su britanske trupe bile raspoređene maksimalno je koristio sav njihov potencijal. Montgomery je očekivao da će Rommel napasti na jugu, te je tamo ukopao najveći dio oklopnih jedinica oko Ruweisat i Alam Halfa grebena. Savezničkim oklopnim snagama je naređeno da se ne upuštaju u mobilno ratovanje, nego da se bore odbrambeno, ne napuštajući svoj ukopan položaj. Nije smjelo doći do mobilnog ratovanja, Rommel je trebao biti zaustavljen kod odbrambene linije, a tada bi artiljerija i avijacija uništili njegove okopne jedinice gdjegod budu koncentrirane. Tako je uistinu i bilo. Rommel, sa svojim instinktom za bojište, gotovo odmah je shvatio šta mu se događa.
U noći 30. augusta 1942. godine Rommel je započeo svoj napad. Problemi su počeli gotovo od početka, kada je razminiranje terena potrajalo duže od očekivanog. Tada su otpočeli teški zračni napadi sa strane RAF-a, a kada su njemački tenkovi stigli do savezničkih pozicija, silina odbrambene vatre spriječila ih je da učine ikakav napredak. Rommel je odlučio prekinuti ofanzivu u jutro 2. septembra 1942.
Nakon neuspjeha, Rommel je bio prisiljen otići u Njemačku zbog zdravstvenih problema. Bilo je očito da će Saveznici nakon uspješne odbrane krenuti u napad, pa je Rommel prije odlaska u Njemačku napisao procjenu stanja i relativan omjer snaga kod Alameina, te započeo gradnju odbrambenih položaja shvatajući da je mobilno ratovanje teško izvedivo zbog velike savezničke materijalne superiornosti. Također je upozorio podređene da budu spremni suprotstaviti se pomorskom desantu. Naravno da nije znao da će se ključno savezničko iskrcavanje dogoditi u novembru pod kodnim imenom operacija Torch (Baklja). Nakon posljednjih instrukcija svom zamjeniku, generalu Stummeu, Rommel je napustio Afriku.
U Njemačkoj je njegov povratak bio prilika za organiziranje nekih javnih proslava, a i sam je Rommel održao govor u kojem je govorio o stanju u Egiptu. Bilo je nejasno da li će se on uopće vratiti u Afriku. Pričalo se o tome da bi ga Hitler mogao postaviti na jednu od najviših zapovjednih pozicija u Rusiji. Međutim, 24. oktobra stigla je vijest o početku savezničkog napada, te ga je Hitler poslao natrag na front.
25. oktobra Rommel je stigao u Afriku. Situacija koju je zatekao bila je daleko od dobrog. Meontgomeryeve trupe su uspjele probiti odbrambene linije u sjevernom sektoru, ali čim je stigao, Rommel je uspio zakrpati te rupe za neko vrijeme. Problem je bio u tome što mu je britanski pritisak smanjio broj rezervi, i tako ga natjerao da u bitku ubaci više snaga nego li je on to želio. Situacija se još više pogoršala tokom sljedeća dva dana.
Operacija Supercharge i Rommelov poraz
Nakon par ne potpuno bezuspješnih pokušaja slamanja Osovinskih uporišta, 2. novembra 1942. godine Britanci su započeli operaciju Supercharge (superjuriš), s ciljem da Osovinske sile natjeraju na povlačenje. Rommel je shvatio da je bitka izgubljena. Obavijestio je Rim da će početi s povlačenjem i da ne može garantirati spas nemotoriziranih italijanskih jedinica, te je obavijestio njemački vrhovni štab da se odbrambeni položaji više ne mogu zadržati. Druga bitka kod El Alameina je bila izgubljena.
Grčka književnost
Grčka književnost se odnosi na djela napisana na područjima pod grčkim uticajem, tipično, ali ne nužno na jednom od dijalekata grčkog jezika, kroz cijeli period postojanja ljudi koji govore grčki jezik.
Grčka književnost se dijeli na periode:
Današnja grčka književnost
Važni grčki pisci današnjice su: Alexandros Papadimantis, Constantine Cavafis, Dionisios Solomos, Andreas Kalvos, Odyseas Elytis, George Seferis, Nikos Kazantzakis i George Vizyinos. Ostali veliki grčki pisci su:
Kineska književnost
Kineska književnost traje hiljadama godina, od najranijih zapisa dinastičkih sudskih arhiva, do zrelih romana koji nastaju u vrijeme Dinastije Ming u svrhu zabave velikog broja pismenih Kineza.
Uvod u široko rasprostranjeno korištenje drvenih blokova za štampanje tokom Dinastije Tang (618–907) i izum pokretne vrste štampanja od strane Bi Shenga (990–1051) tokom Dinastije Song (960–1279) ubrzano su širili pisano znanje s kraja na kraj Kine.
U moderna vremena, pisac Lu Xun (1881–1936) smatra se začetnikom baihua literature u Kini.
Gunj
Gunj je odjevni predmet, haljetak od vune (sukna) ili čohe, koji su nosili muškarci, žene i djeca. U nekim krajevima termin gunj se koristio da označi ćebe ili vuneni pokrivač.
Historija
Gunj se koristio još u srednjem vijeku, a njegovo ime je nastalo od srednjovjekovne grčke i latinske reči gunna, što znači krzno ili kožuh. Početkom 14. vijeka gunj je predstavljao jednostavni vuneni pokrivač i ogrtač, vremenom je postao vrsta kaputa sa dugim rukavima, da bi se transformisao u jelek i prsluk bez rukava. Gunj su pravili terzije i abadžije od sukna, čoje ili šajaka. Prvobitno je bio dio svakodnevne nošnje, da bi vremenom postao dio svečanog tradicionalnog odijela. Početkom 20. vijeka se sve rijeđe nosi, jer tada u Srbiju prodire moderna građanska nošnja, koja je bila jeftinija i dostupnija. U srednjovjekovnoj Srbiji gunj je bio deo obaveznih davanja Vlaha i stanovnika sela na manastirskim vlastelinstvima. Tako je car Dušan naredio da se iz sela dodeljenih Karejskoj ćeliji u Svetoj gori, od svake kuće carstva svake godine daje i deset gunjeva. Gunj su na prostorima bivše Jugoslavije nosili Srbi, Crnogorci, Hrvati, Muslimani, Makedonci i Slovenci. U drugom izdanju ''Rečnika iz 1852. godine, Vuka Stefanovića Karadžića, takođe se pominje pojam gunja, a opisan je kao odjevni predmet u Srbiji: od crna sukna i ponajviše s’ rukavima i dugačak do niže koljena a ima, osobito po varošima, i kratkijeh gunjeva do pojasa; i ima ih bez rukava i dugačkijeh (kao na primer u nahiji Rudničkoj) i kratkijeh (osobito u Bosni dolje pored Drine na ženama i đevojkama''.
Izgled i izrada gunja
Gunj se rijetko proizvodio u domaćoj radinosti, uglavnom je nastajao u radionicama. Žene su pripremale grubi tekstil- aba, od koga se gunj izrađivao. Uglavnom je to bila tkanina od vune, ali je mogla biti i od kozije dlake koja se tkala na horizontalnom razboju. Posle tkanja se dorađivala pomoću vode u seoskim vodenicama, valjavicama, stupama da bi se dobila kompaktnija tekstura. Postupak stupanja kombinovao se udarcima teškim drvenim maljem i vodom. Posle stupanja i sušenja, tkanina se bojila. Gunjevi su mogli imati velelepne ukrase i vezove, ukrasi na gunjevima rađeni su prišivanjem komadića sukna i čohe, a vez je izvođen na osnovi vunenim ili svilenim gajtanom. Gajtan se uplitao i potom slagao na odevni prednet. Neke zanatlije su imale šegrta čiji je jedini zadatak bio da upliće gajtan, što je gajtan bio raskošniji to je značilo da je naručilac bio bogatiji ali i da je zanatlija bio veoma umješan. Ukrašavanje gunja moglo je da traje i po nekoliko mjeseci, u zavisnosti koliko su sami ukrasi bili zahtijevni za izradu. Često su ukrasi bili u obliku kruga ili romba, ili pak sa heraldičkim motivima. Gunj je mogao biti ukrašen i inicijalima naručioca, ukoliko bi to bila njegova želja. Od sukna su se za seosko stanovništvo izrađivali još i kabanice, haljine, zubuni, jeleci, čakšire, kape, i prekrivači za konje.
1652.
Godina 1652. (MDCLII) bila je prestupna godina koja počinje u ponedjeljak po gregorijanskom kalendaru odnosno prestupna godina koja počinje u četvrtak po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
thumb|lijevo|180px|Elizabeta Šarlota, princeza od Falačke
IC 1398
IC 1398 (također poznat kao MCG 1-55-9 i PGC 67306) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 488 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,90 (128 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (57 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Rudolf Ferdinand Spitaler 6. novembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
PACERR
PTGS2 antisensni NFKB1 komplksno posredovani regulator RNK jest protein koji je kod ljudi kodiran genom PACERR sa hromosoma 1.
LncRNK PACER je dugolančana nekodirajuća RNK]] (lncRNK) povezana sa upalama hondrocita,koja je uključena u osteoartritis (OA). U jednom radu iz 2019., primijetili su da je PACER u plazmi bio smanjen, dok je HOTAIR u bio povišen kod pacijenata sa OA. Promijenjeni nivoi PACER-a i HOTAIR-a u plazmi diferencirali su pacijente s OA od zdravih kontrolnih grupa. PACER i HOTAIR bili su u obrnutoj korelaciji i kod pacijenata sa OA i kod zdravih kontrola. Prekomjerna ekspresija PACER-a je posredovala u smanjenju regulacije HOTAIR-a, dok prekomjerna ekspresija HOTAIR-a nije značajno uticala na PACER. Prekomjerna ekspresija PACER-a dovela je do inhibicije, dok je nadekspresija HOTAIR-a promovirala apoptoze hondrocita. Prekomjerna ekspresija HOTAIR-a umanjila je efekte prekomjerne ekspresije PACER-a. Stoga je lncRNK PACER smanjeno reguliransa u OA i regulira apoptozu hondrocita, smanjivanjem lncRNK HOTAIR-a.
NGC 1624
NGC 1624 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Perzej. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. decembra 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Suada Dilberović
Suada Dilberović je bila studentica pete godine medicine Univerziteta u Sarajevu, porijeklom iz Dubrovnika. Suada je jedna od prvih žrtava opsade Sarajeva i rata u Bosni i Hercegovini od 1992 - 1995. godine. U martu 1992. godine u Sarajevu je došlo do sukoba između pripadnika Srpske demokratske stranke (SDS) i policajaca pod kontrolom vlade Bosne i Hercegovine kad su Srbi na Grbavici i Vracama postavili barikade. Dana 5. aprila 1992. godine održale su se demonstracije za mir. Pripadnici SDS-a su pucali sa krova hotela Holiday Inn na demonstrante i ubili Suadu Dilberović. Most na kojem je ubijena nosi njeno ime.
Univerzitet u Sarajevu u njenu čast iz fonda koji nosi ime "Suada Dilberović" dodjeljuje stipendije.
Edvard Stariji
Edvard Stariji (staroengleski: Eadweard cyning; 871 − 17. juli 924) bio je kralj Wessexa. Bio je sin Alfreda Velikog od kojeg je preuzeo krunu nakon njegove smrti 899. godine. Za vrijeme svoje vladavine, zajedno sa svojom sestrom Ethelfledom, gospodaricom Mercije, vojnim pobjedama je teritorijalno zaokružio englesku teritoriju porazivši Dance u dijelovima Mercije i Northumbrije koji su bili pod njihovom vlašću. Nakon smrti sestre Ethelflede, Edvard je svrgnuo sestrinu kćerku Aefwynn i tako ujedinio teritorije Wessexa i Mercije pod svojom vlašću. Godine 920. vladari Škotske, Yorka, engleske Northumbrije te Briti iz Strathclydea izjavili su da prihvataju Edvardovu vlast.
Upamćen je kao sposoban vojskovođa koji je teritorijalno ojačao Englesku te stvorio temelje koji su njegovim nasljednicima omogućili daljnju vojnu i teritorijalnu ekspanziju. Poginuo je 924. godine vodeći vojsku u suzbijanju unutrašnje pobune u Merciji. Naslijedio ga je sin Ethelstan.
Biografija
Edvard je bio drugo dijete i jedini sin Alfreda Velikog i njegove supruge Elhsvith. Edvardov datum rođenja se ne zna sa sigurnošću. Njegovi roditelji su se vjenčali 868. godine i njegova starija sestra Ethelfleda se ubrzo nakon toga rodila jer se udala 883. godine. Edvard je vjerovatno rođen kasnije, vjerovatno između 874. i 877. godine. Peter Langtoft ga je opisao kao "vrlo snažan, zgodan i izuzetno inteligentan".
Aser u biografiji "Život kralja Alfreda" navodi da se Edvard obrazovao na dvoru zajedno sa svojom najmlađom sestrom Elfridom. Njegova druga sestra, Ethelgifu, je bila namijenjena za vjerski život od malih nogu (bilo je uobičajeno u srednjem vijeku da plemenite porodice daju jedno dijete crkvi), gdje je kasnije postala igumanija Shaftesburyja. Edvardov najmlađi brat, Ethelverd, se školovao u dvorskoj školi u kojoj je učio latinski jezik, što ukazuje na to da je i on bio namijenjen vjerskom životu.
Asteroidni pojas
desno|220px|mini|Raspored objekata im asteroidnom pojasu Asteroidni ili planetoidini pojas je predio Sunčevog sistema između putanja Marsa i Jupitera, sa prosječnim udaljenostima od Sunca između 1.7 i 4 AJ, kojega karakterizira prisutnost brojnih asteroida. Većina asteroida u pojasu imaju ekscentricitete od 0.1 do 0.2. Područje najveće gustoće putanja asteroida je između 2.2 i 3.3 AJ. Orbitalni period traje 3,2-5,8 godina. Zbog međusobnih sudara njihove putanje se znatno mijenjaju. Nedostatak asteroida u neposrednoj blizini Jupitera naziva se Kirkwoodova praznina. Do sada je otkriveno, s najmanjim prečnikom od 1 km, oko 740000 asteroida.
Otprilike polovina mase Glavnog pojasa sadržana je u četiri najveća asteroida: Ceres, Vesta, 2 Pallas i Hygiea. Ukupna masa pojasa iznosi približno 4% mase našeg Mjeseca.
Ceres, jedini objekt u pojasu asteroida dovoljno veliki da može biti patuljasta planeta, ima prečnik od oko 950 km, dok Vesta, 2 Pallas i Hygiea imaju srednji prečnik manji od 600 km. Preostala tijela pojasa su manja od navedenih. Materijal asteroida tako je tanko raspoređen da su brojne bespilotne letjelice proletjele pojas bez većih incidenata. Uprkos tome, događaju se sudari između velikih asteroida, koji mogu dovesti do stvaranja porodice asteroida čiji članovi imaju slične orbitalne karakteristike i sastav. Pojedinačni asteroidi unutar asteroidnog pojasa kategorizirani su prema njihovim spektrima, a većina ih spada u tri osnovne grupe: ugljični (tip C), silikatni (tip S) i bogati metalima (tip M).
Pojas je nastao od primordijalne (iskonske) Sunčeve nebule, kao grupa planetezimala. Planetezimali su manji prethodnici protoplaneta. Između Marsa i Jupitera, gravitacione perturbacije s Jupitera dale su protoplanetama toliko orbitalne energije da ove nisu mogle formirati planetu. Sudari među tijelima pojasa su postali previše nasilni i umjesto da se spoje, planetezimali i većina protoplaneta su se razbili. Kao rezultat toga 99,9% izvorne mase pojasa asteroida izgubljeno je u prvih 100 miliona godina od nastanka Sunčevog sistema. Neki su se fragmenti na kraju našli u unutrašnjem Sunčevom sistemu, što je dovelo do sudara meteorita s unutrašnjim planetama. Orbite asteroida i dalje su znatno poremećene kad god njihov period okretanja oko Sunca tvori orbitalnu rezonancu s Jupiterom. Na tim orbitalnim udaljenostima nastaje Kirkvudova pukotina dok se oni premještajuu druge orbite.
Dana 22. januara 2014, ESA-ini naučnici objavili su prvo otkriće vodene pare na Ceresu, najvećem objektu u pojasu asteroida. Otkrivanje je izvršeno korištenjem infracrvenih senzora svemirske opservatorije Herschel. Nalaz je bio neočekivan jer se za komete, a ne za asteroide, smatralo da ispuštaju ovakva isparenja. Prema jednom od naučnika "Granice između kometa i asteroida postaju sve nejasnije" -
Historija nastanka
Postoji nekoliko teorija. Prema jednoj teoriji, koja je u međuvremenu odbačena, asteroidi su nastali kao ostaci ranih planeta. Druga teorija, smatra da su asteroidi bili mlade planete koje se nisu mogle potpuno formirati zbog jake gravitacije Jupitera. Kasnije su se međusobnim sudarima razdijelili na manje gromade.
Podjela
Ovaj pojas često se naziva i Glavni asteroidni pojas, ili Glavni pojas, da bi se napravila razlika u odnosu na druge populacije asteroida. Postoje grupe Apoheli, Ateni, Apoloni, Amori kao i asteroidi glavnog pojasa.
Grupa Apoheli
Ovdje se ubrajaju oni čija putanja se nalazi u području Zemljine putanje. Poznati su: 2003 CP20 i 2004 JG6.
Grupa Ateni
Nazivaju se i neobične patuljaste planete, jer imaju nejasnu putanju. Najpoznatiji predstavnik je 2620 Aten (stari naziv 1976 AA). Do oktobra 2007 otkriveno je oko 419 objekata.
Grupa Apoloni
To je veoma opasna grupa za Zemlju, naziv im potječe od asteroida 1862 Apolon. Njihove putanje presijecaju Zemljinu, 3200 Phaethon primjera radi prečnika od 5 km, približava se Suncu i do 20,9 miliona km. Poznati su još 2102 Adonis i 69230 Hermes. Do sada (oktobar 2007.) poznato je ukupno 2834 objekta, koji se ubrajaju u ovu grupu.
Grupa Amori
Ova grupa ima putanju tačno između Marsa i Zemlje. Poznati su 1221 Amor i 433 Eros, trenutno (oktobar 2007.) pripada 2090 objekata ovoj grupi.
Asteroidi u glavnom pojasu
desno|220px|mini|Raspored glavnog pojasa u odnosu na [[ekliptiku]] Glavni pojas se dijeli na tri područja: unutrašnje, srednje i vanjsko. Svako područje ima nekoliko tzv. porodice asteroida.
Unutrašnje područje
Ovdje postoje tri porodice asteroida: Flora, Vesta i Nysa.
Vanjsko područje
Ima četiri porodice: Koronis, Eos, Themis i Hygiea.
NGC 7566
NGC 7566 (također poznat kao MCG -1-59-10 i PGC 70901) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 366 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,40 (149 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. septembra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
McLaren MCL35
McLaren MCL35 jest Formula 1 trkaći automobil kojeg je dizajnirao McLaren F1 Team za takmičenje prvenstvu Formule 1 za sezonu 2020. Vozili su ga Carlos Sainz mlađeg i Lando Norris.
McLaren F1 Team je svoj bolid predstavio 13. februara 2020. u Wokingu, gdje se nalazi McLarenovo sjedište.
ERS (Energy Recovery System)
Integrirani hibridni ERS preko jedinice generatora motora, radilice u kombinaciji s električnim MGU-K, turbopunjač u kombinaciji s električnim MGU-H.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda)(Utrke u podebljanim slovima označavaju najbolju startnu poziciju) (Utrke u kurzivu označuju najbrži krug utrke) * Sezona u toku
Preponska kila
Preponska kila je protruzija sadržaja trbušne duplje kroz ingvinalni (preponski) kanal. Vrlo je često oboljenje sa rizikom 27% u muškaraca i 3% u žena. Operacije kile su najčešći operativni zahvati osim holecistektomije (cholecystectomia - odstranjivanje žučne kese). Kila nastaje u preponskom kanalu u kojem se inače nalazi funiculus spermaticus to jest struktura koja se sastoji iz mišića, krvnih žila i sjemenovoda (vas deferens) i služi kao veza testisa sa ostatkom urogenitalnog trakta.
Preponska kila (Hernia inguinalis)
Uzrok preponske kile kod muškaraca je činjenica da je prilikom prolaza testisa ostala slaba tačka što objašnjava veću učestalost preponske kile u muškaraca.
MKB kod
MKB kod je šifra bolesti prema Međunarodnoj klasifikaciji bolesti (MKB 10)
K40 je kod preponske kile
K40.0 je kod uklještene preponske kile bez gangrene
K40.1 je kod uklještene preponske kile sa gangrenom
K40.9 je kod preponske kile bez uklještenja i gangrene
Tipovi preponske kile
Postoje dva tipa preponskih kila, direktna i indirektna kila i tip kile se definira na osnovu odnosa sa epigatričnim krvnim sudovima.
Indirektna kila
Indirektna kila nastaje kada imamo protruziju kroz unutrašnji preponski prsten (anulus inguinalis profundus) koji se nalazi bočno od pomenutih krvnih sudova. Ova kila prolazi cijelom dužinom preponskog kanala. Uzrokovana je nezatvaranjem embrionalnog zatvaranja processus vaginalis (tubolika ovojnica unutar koje se testis spušta u mošnice).
Direktna kila
Direktna kila se nalazi medijalno (prema unutra) od navedenih krvnih sudova. Stoga se ona nalazi neposredno ispod vanjskog preponskog prstena.
Simptomi i klinički znaci
Preponska kila se prezentira kao ispupčenje ili guta u preponi čija veličina varira ovisno od položaja pacijenta. Ako pacijent leži na leđima kila može biti nezamjetljiva. Stoga se pacijent uvijek pregleda u stojećem položaju. U određenom broju slučajeva kada je kilni prsten uzak kila se teško ili nikako ne može potpuno reponirati (vratiti sadržaj u trbuh). Sadržaj kilne kese može biti tanko ili debelo crijevo, trbušna maramica ili čak i crvuljak (Appendix vermiformis). Ako se sadržaj ne može reponirati a time je ugroženo snabdijevanje krvlju uklještenih crijeva može doći do gangrene crijeva. Također može doći i do zastoja rada crijeva zbog vanjske kompresije kilnog prstena i pojave ileusa (zapetljaj crijeva). Bol je čest simptom mada nije naglašen osim kada dođe do ukliještenja. Ovo je indikacija za hitnu operaciju koja nosi veći operativni rizik od elektivne operacije (planirana operacija sa pripremom bolesnika)
Hirurški tretman
Operacija kile podrazumijeva ojačanje zidova kanala. Ranije tehnike su podrazumijevale šivanje ivica kanala. Sada se koriste tehnike sa polipropilenskom mrežicom koja pojačava najdublju fasciju (fascia transversalis) i ne stvaraju dodatno zatezanje trbušnog zida. Posljedica toga je manji bol i manja šansa recidiva (ponovljena kila). Tension free tehnika označava da nema natezanja zidova trbuha. Operacija može biti urađena prednjim pristupom gdje je rez na koži preponske regije ili laparoskpski gdje se pristupa preperitonealno i mreža koja je obično veća nego kod klasične metode se postavlja ispod peritoneuma. Direktan kontakt mrežice sa crijevima se izbjegava zbog stvaranja priraslica koje mogu izazvati zapetljaj crijeva i učiniti buduće operativne zahvate mnogo težima ako budu potrebni. Postoje dva tipa laparoskopskih operacija približno iste vrijednosti. Prvi tip podrazumijeva ulazak u trbušnu duplju i otvaranje preperitonealnog prostora dok kod drugog tipa se pomoću balona formira prostor u koji se ubacuje mrežica.Preperitonealni pristup može biti urađen laparoskopski ili otvorenom tehnikom gdje se rez pravi iznad uobičajenog mjesta. Cilj operacije je da se postavi mrežica u preperitonealni prostor. Laparoskopske metode se dijele na trans-abdominal pre-peritoneal herniorrhaphy (TAPP) i na total extraperitoneal approach (TEP) metoda. Kod prve metode se u preperitonealnom prostoru formira šupljina pomoću posebnog balona dok se kod druge metode u retroperitonealni pristup pristupa transperitonealno. Mrežica se postavlja u preperitonealni prostor a fiksira se posebnim staplerom. Ove operacije zahtijevaju opću anesteziju dok se klasične operacije mou raditi u lokalnoj ili spinalnoj anesteziji. Tada pacijent može kašljanjem povećati pritisak u trbušnoj duplji i omogućiti hirurgu da vidi mjesto gdje se kila nalazi.
Konzervativni tretman
Nošenje specijalnih pojaseva može olakšati simptome kile. Pojasevi ne mogu izliječiti kilu a primjenjuju se obično kod ljudi koji nisu kandidati za operativni tretman najčešće zbog lošeg zdravstvenog stanja.
Postoperativni tok
Postoperativno pacijenti treba da izbjegavaju fizičko naprezanje dokle god traje stvaranje ožiljka i zarastanje tkiva. Nakon par mjeseci pacijent može raditi sve normalne životne aktivnosti. Ekstremni fizički napori treba da se izbjegavaju.
Recidivi
Recidiv označava povratak nekog oboljenja. Recidivi preponske kile su rijetki ako se ugradi mrežica.
1651.
Godina 1651. (MDCLI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po gregorijanskom kalendaru odnosno redovna godina koja počinje u srijedu po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
thumb|lijevo|180px|Naslovna strana Levijatana, Thomasa Hobbesa iz 1651.
Le Corbusier
Charles Edouard Jeanneret (La Chaux-de-Fonds, 6. oktobar 1887 – Roquebrune-Cap-Martin, 27. mart 1965), poznat i kao Le Corbusier, bio je francuski arhitekt švicarskog porijekla i zauzima istaknuto mjesto u modernoj umjetnosti kao arhitekt, slikar i pisac koji je presudno uticao na savremenu svjetsku arhitekturu. Primjenom novih materijala, poput armiranog betona, stakla i željeza, te novih građevinskih metoda, u arhitekturi je radikalno prekinuo s tradicionalnim građevinskim formama. Le Corbusier postaje poznat prvonagrađenim natječajnim projektom za palaču Lige naroda u Genevi 1927.
Ostvarenja u početnom periodu
Primjenom novih materijala, poput armiranog betona, stakla i željeza, te novih građevinskih metoda, u arhitekturi je radikalno prekinuo s tradicionalnim građevinskim formama i uradio je nekoliko značajnih ostvarenja u periodu 1927–1928.
Već od dvadesetih godina XX veka počinje da se bavi i urbanističkim studijama, čime će izvršiti možda i najveći uticaj na svjetsku arhitektonsku scenu. Godine 1922. predstavlja plan za "Savremeni grad" (fr. Ville Contemporaine), plan humanog naselja za tri miliona stanovnika, gde je insistirao na parkovskim površinama i što većem procentu zelenila, zbog čega su mnogi ovu studiju nazvali "Kule u parku". Na ovim principima zasnovan je i njegov najpoznatiji projekat višeporodičnog stanovanja Unité d'Habitation (jednostavno "stambena zgrada"), koja je prvi put izvedena u Marseju, a kasnije primenjena i u Nantu, Berlinu i drugim gradovima.
Osnivanje CIAM i Atenska povelja
Tokom 1927, Le Corbusier preduzima odlučujuće korake prema promovisanju moderne arhitekture kao dominantnog evropskog stila. Prilikom konkursa za zgradu Lige naroda sastao se sa vodećim njemačkim i austrijskim arhitektama. Na izložbi u Stuttgartu, sedamnaest vodećih arhitekata moderne arhitekture bilo je pozvano da prikaže dvadeset i jednu kuću. Le Corbusier i Mies Van der Rohe imali su glavnu ulogu. Zajedno sa Pierre Chareau-om postavljaju temelje za definisanje zajedničkog stila.
Godine 1928, Le Corbusier je bio jedan od glavnih osnivača Internacionalnog udruženja modernih arhitekata (Congrès International d'Architecture Moderne, CIAM) u dvorcu La Sarraz u Švicarskoj. Ovo udruženje je promoviralo „arhitekturu kao društvenu umjetnost” i snažno je utjecalo na arhitekturu 20. stoljeća. Tijekom Višijske Francuske, nakon što su njegovi planovi o uređenju grada Alžira odbijeni 1942. godine, on se potpuno povlači iz političkog života. Godine 1943, Le Corbusier objavljuje Atinsku povelju, utemeljenu na zaključcima zasjedanja CIAM-a u Atini 1933. godine. Ona je imala presudnu ulogu u oblikovanju poslijeratnog svjetskog urbanizma.
Boravak u SSSR
Nakon 1945. koncentriše se na stambenu problematiku, u skladu sa savremenim postulatima kolektivnog stanovanja.
U Indiji
Na poziv Džavaharlal Nehru-a, 1950-ih dobiva priliku ostvariti ideje „Sunčanog grada” dizajnirajući nekoliko građevina.
Zgrada OUN 1947–1952.
Početkom 1947. Le Corbusier je angažovan na projektu zgrade OUN koja se radila na Ist Riveru u Njujorku. Umjesto konkursa, formiran je tim projektanata sastavljen od vodećih međunarodnih arhitekata nominovanih od vlada: Le Corbusier, Oscar Niemeyer iz Brazila, Howard Robertson iz Velike Britanije, Nikolaj Basov iz SSSR i još petorica iz ostatka svijeta. Ekipom je rukovodio američki arhitekta Wallace K. Harrison, poznat kao arhitekta porodice Rokfeler, koja je bila i donator izgradnje zgrade.
Svjetska baština
Iz Le Corbusierovog rada, sa 17 lokacija u sedam zemalja, izabrana su ostvarenja koja čine transnacionalno serijsko vlasništvo svjetske baštine. Odluka je donesena 2016. na zasjedanju UNESCO-a u Krakovu. Ona su svjedočanstvo pronalaska novog arhitektonskog jezika koji je napravio raskid s prošlošću. Građeni su tokom perioda od pola vijeka, u toku onoga što je Le Corbusier opisao kao „istraživanje pacijenata“. Ova remek-djela kreativnog genija također svjedoče o internacionalizaciji arhitekture širom planete i odražavaju rješenja koja je moderna arhitektura nastojala da tokom 20. vijeka primjeni za potrebe čovječanstva.
Zabukovje nad Sevnico
Zabukovje nad Sevnico je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zabukovje nad Sevnico je imalo 181 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Zabukovje. U 2010. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Mrzla Planina i Zabukovje nad Sevnico.''
Balkanmedia
Balkanmedia je srednje veliko preduzeće u porodičnom vlasništvu, osnovano 1996. godine u Njemačkoj. Široj javnosti Balkanmedia je poznata kao nezavisni distributer nosača zvuka i slike iz država bivše Jugoslavije u EU, kao i po internet trgovini, nezvanično najstarijoj na Balkanu. Danas radi kao firma u EU, Srbiji i Crnoj Gori i BiH na širokom spektru djelatnosti, od trgovačke, sa regionalnom zabavnom branšom, do uslužnih djelatnosti savjetovanja i realizacije tehničkih rješenja za potrebe privrede i medija. Referentni klijenti iz EU su Phillips i BMG. Početkom 2006. godine Balkanmedia pokreće i nezavisni TV kanal pod imenom Balkanmedia TV, sa ciljem realizacije nezavisnog zabavno-muzičkog programa bez nacionalnog i političkog predznaka.
Fustanella
180px|mini|desno|[[Jean-Léon Gérôme (1824–1904): Albanski vojnik u fustanelli u Kairu]] Fustanella je tradicionalna muška suknja. Kao tipična nošnja, plisirana suknja uglavnom se nosi u Albaniji i Grčkoj i poznata je kao odjevni predmet u jugoistočnoj Evropi.
Etimologija
Riječ fustanella dolazi od italijanskog fustagno, što znači "suknja" ili "pamučni flanel". Ova je riječ posuđena iz latinskog fūstāneum "tvrda stvar", deminutiv od fustis. Ostale varijacije naziva su na albanskom fustani, na grčkom foustani, na rumunskom i turskom fistan. Odjevni predmet se nekada zvao albanska košulja.
Historija
180px|mini|desno|[[Aromuni|Aromun u fustaneli prikazan na stećku iz 15. vijeka u Radimlji.]] Odjevni predmeti tipa fustanella dokumentirani su kipovima na Balkanskom poluotoku od 5. vijeka p. n. e. Prikazi na nadgrobnim spomenicima pronađenim na području današnjeg Drača i Vlore prikazuju muškarca u plisiranoj suknji. U Mariboru su pronađene i druge ilirske skulpture. Drugi historičari pretpostavljaju da je muška suknja potjecala od klasične rimske toge. Tradicionalna nošnja Albanaca i Aromuna proširila se tokom revolucije, među ostalima, preko Arvanita i Čamija u Grčkoj i doživjela svoj procvat kao dio vojne odore i kao suvremena moda za muškarce u 19. vijeku. Prema grčkoj legendi, svaki od 400 nabora tradicionalne suknje predstavlja godinu osmanske dominacije. U Bosni i Hercegovini fustanelu su nosili Aromuni u srednjem vijeku u ovim zemljama. Neki od njihovih nadgrobnih spomenika sadrže petroglife sa svojim fustanellama. Armuni u Bosni i Hercegovini su posrbljeni i vremenom su neki od njih prešli na bogumilstvo i konačno na islam. Njihove nadgrobne spomenike opisala je Marian Wenzel.
Izrada
Fustanella se sastoji od sjajne bijele plisirane suknje koja seže od struka do koljena i spojena je šlepom preko bokova. Prema koljenima se spaja u široke nabore, koji su obrađeni s velikom pažnjom. Materijal se uglavnom sastoji od pamuka ili lana, kod seljaka je materijal bio grublji.
Savremeno doba
Danas je fustanella još uvijek dio uniforme vojnika koji čuvaju Grob neznanog vojnika ispred Helenskog parlamenta u Ateni kog osigurava predsjednička garda Evzoni. Osim toga, fustanella se često nosi u folklornim i svečanim prigodama, osobito u Grčkoj i Albaniji. Grčka muzička grupa Koza mostra također je poznata po nastupima u kiltovima ili fustanellama.
Splenomegalija
Definicija
Standardni sistem za klasifikaciju splenomegalije na radiografskom snimku je: Također, granična vrijednost kraniorepne visine od 13 cm također se koristi za definiranje splenomegalije. Osim toga, utvrđeni su pojedinačni intervali:
Za djecu, granične vrijednosti za splenomegaliju date su u ovoj tabeli, kada se mjeri najveća dužina slezene između njene kupole i vrha, u koronskoj ravni kroz njen hilum uz tiho disanje.
Na autopsiji, splenomegalija može se definierati kao težina slezene iznad gornje granice standardnog referentnog opsega od 230 g.
Splenomegalija odnosi se striktno na povećanje slezene i razlikuje se od hipersplenizma, koji označava preaktivnu funkciju slezene bilo koje veličine. Ne treba brkati splenomegaliju i hipersplenizam. Svaki se može naći zasebno, ili mogu koegzistirati. Klinički, ako je slezena palpabilna (opipljiva putem fizičkog pregleda), to znači da je uvećana jer mora proći najmanje dvostruko povećanje da bi postala opipljiva. Međutim, vrh slezine može biti opipljiv kod novorođenčeta do dobi od tri mjeseca.
Znakovi i simptomi
Simptomi mogu uključivati bol u trbuhu, bol u grudima, bol u grudima sličan pleurskom bolu kada su želudac, mokraćni mjehur ili crijeva puni, bol u leđima, ranu sitost zbog zahvata slezene ili simptome anemija zbog prateće citopenije.
Znaci splenomegalije mogu uključivati palpabilni lijevi gornji kvadrant trbušne mase ili trljanje slezene. Može se otkriti na vanjskom pregledu pomoću Castellovog znaka, perkusije Tauberovog prostora ili Nixonovog znaka, ali za potvrdu dijagnoze može se koristiti ultrazvučni pregled. Kod pacijenata kod kojih je velika vjerovatnoća splenomegalije, fizički pregled nije dovoljno osjetljiv da bi je otkrio; kod takvih pacijenata indicirano je snimanje abdomena.
U slučajevima infektivne mononukleoze splenomegalija je čest simptom i zdravstveno osoblje može razmotriti korištenje ultrazvuka abdomena, kako bi stekli uvid u stanje osobe. Međutim, budući da veličina slezene uveliku varira, ultrazvučni snimak nije valjana tehnika za procjenu povećanja slezene i ne bi se trebao koristiti u tipskim okolnostima ili za donošenje rutinskih odluka o spremnosti za bavljenje sportom.
Uzroci
Najčešći uzroci splenomegalije u razvijenim zemljama su infektivna mononukleoza, infiltracija slezene karcinomskim ćelijama iz krvnih malignosti i portna hipertenzija (najčešće sekundarno zbog bolesti jetre i sarkoidoza). Splenomegalija također može biti posljedica bakterijskih infekcija, kao što je sifilis ili infekcija unutrašnje obloge srca (endokarditis). Splenomegalija javlja se kod sisara zaraženih parazitom Cuterebra fontinella.
Mogući uzroci umjerene splenomegalije (slezena < 1000 g) su brojni, a uključuju:
Uzroci masivne splenomegalije (slezena >1000 g) su:
Patofiziologija
Splenomegalija se može klasificirati na osnovu njenog patofiziološkog mehanizma:
Dijagnoza
CT abdomena je najprecizniji i slezena treba da bude veća 2–3 puta da bi bila palpabilna ispod ruba rebara u fizičkom pregledu koji može pomoći u dijagnozi.
Liječenje
Ako je splenomegalija u osnovi hipersplenizma, indikovana je splenektomija koja će ispraviti hipersplenizam. Međutim, osnovni uzrok hipersplenizma će najvjerovatnije ostati; shodno tome, i dalje je indicirana detaljna dijagnostička obrada, jer leukemija, limfom i drugi ozbiljni poremećaji mogu uzrokovati hipersplenizam i splenomegaliju. Međutim, nakon splenektomije, pacijenti imaju povećan rizik od infektivnih bolesti.
Pacijente koji se podvrgavaju splenektomiji treba vakcinisati protiv Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae i meningokoka. Također bi trebalo da primaju godišnje cijepljenje protiv gripe. U određenim slučajevima se mogu davati dugotrajni profilaksni antibiotici.
Kao adaptacija
Povećana slezena može biti naslijeđena, adaptivna osobina odabrana u populacijama kojima je potreban dodatni kapacitet za nošenje kisika, kao što su ronioci u dubokom moru.
Puškomitraljez
Puškomitraljez ili laki mitraljez je naziv za posebnu vrstu mitraljeza koja se prvi put pojavila početkom 20. vijeka u nastojanju da se pješadiji omogući veća vatrena moć, odnosno opskrbi je automatskim oružjem koje ne bi bilo tako glomazno kao tadašnji, u pravilu teški mitraljezi. Od ostalih mitraljeza se razlikuje po tome što ga može nositi i koristiti pojedinac, pa ga neki izvori smatraju ničim drugim do automatskom puškom.
Iako se prvi put pojavio za vrijeme rusko-japanskog rata, u većinu vojski je ušao za vrijeme prvog svjetskog rata. U drugom svjetskom ratu ga je istisnuo tzv. mitraljez opće namjene, mada se i danas koristi u mnogim vojskama.
Historijski primjeri
thumb|Sovjetski [[RPK je danas najrašireniji puškomitraljez na svijetu.]] thumb|Belgijski FN Minimi.
Italijanska književnost
mini|desno|200px|Balthazar Castiglione je renesansni pisac Italijanska književnost je književnost napisana na italijanskom jeziku, posebno u Italiji. Također se može odnositi i na djela napisana od strane Italijana na drugim jezicima, koji se govore u Italiji, čest na jezicima koji su u bliskom odnosu prema modernom italijanskom.
Alfred Veliki
Alfred Veliki (staroengleski: Ælfrēd; 849 – 26. oktobar 899) bio je kralj Wessexa od 871. do 899. Alfred je uspješno branio svoje kraljevstvo od vikingških pokušaja osvajanja i do svoje smrti je postao dominantni vladar u Engleskoj. On je bio prvi kralj koji je sebe nazvao "kraljem Anglosaksonaca". Detalji njegovog života su opisani u radovima velških naučnika u 10. stoljeću i biskupa Asera. Kao pobožni hrišćanin, Alfred je imao milostiv i staložen karakter koji je ohrabrivao obrazovanje i poboljšavao pravni sistem, vojnu strukturu i kvalitet života.
Djetinjstvo
Alfred je rođen u selu Wanating, sada Wantage, Oxfordshire. Bio je najmlađi sin kralja Wessexa Ethelvulfa i njegove supruge Osburh. Godine 853., u 4. godini, je poslan u Rim gdje je, prema Anglosaksonskoj hronici, pomazan za kralja od strane pape Lava IV. Viktorijanski pisci kasnije su tumačili ovu anticipatornu krunidbu kao pripremu za njegovo ustoličenje na prijestolje Wessexa. Međutim, njegovo nasljedstvo se nije moglo predvidjeti u to vrijeme, pošto je Alfred imao tri starija brata. Pismo pape Lava IV pokazuje se da je Alfred pogrešno protumačio ovo pomazanje, namjerno ili slučajno. Alfred je zatim 855. godine išao u pratnji svog oca na hodočašće u Rim gdje je proveo neko vrijeme na dvoru franačkog kralja Karla II.
Po povratku iz Rima 856. godine Ethelvulfa je svrgnuo njegov sin Ethelbald. Kako ne bi došlo do građanskog rata, magnati kraljevstva su se sastali na Vijeću kako bi napravili kompromis. Ethelbald je zadržao zapadni Wessex, a Ethelvulf istočni Wessex. Kada je kralj Ethelvulf umro 858. godine, Wessexom su vladala tri brata: Ethelbald, Ethelberht i Ethelred. Legenda kaže da je mladi Alfred u to vrijeme živio u Irskoj gdje se liječio. Naime, Alfred je bio patio od Kronove bolesti. Kipovi u Winchesteru i Wantageu Alfreda prikazuju kao velikog ratnika. Dokazi ukazuju da on nije bio fizički jak. Iako mu nije nedostajalo hrabrosti, on je bio poznat po svojoj intelektualnoj naravi.
Vladavina Alfredove braće
mini|Alfred Veliki Tokom kratke vladavine Athelbalda i Athelberhta, Alfred se ne spominje. 865. godine dolazi vojska Vikinga iz Danske sa namjerom da osvoje četiri kraljevstva koja čine Anglosaksonsku Englesku. Alfred se spominje u vladavini njegovog trećeg brata Athelreda 866. godine.
To je razdoblje u kojem biskup Asser spominje Alfreda kao priznatog nasljednika koji je usko povezan sa vladajućim monarhom. On je bio dobro poznat i germanskim plemenima sa kojima su anglosasi bili usko povezani.
Borba protiv invazije Vikinga
868. godine Alfred se bori sa svojim bratom Athelredom u neuspješnom pokušaju da zadrže veliku pogansku vojsku pod vodstvom Ivara Bonelessa iz susjedne kraljevine Mercije. Na kraju 870. godine, Vikinzi su se povukli. Godina koja je uslijedila nazvana je Alfredova. U devet bitaka su se borili sa različitim rezultatima, iako mjesto i datum dvije bitke nisu zabilježeni.
Kasnije tog mjeseca, 22. januara, englezi su poraženi u bitci kod Basinga. Zatim su ponovo poraženi 22. marta u bitci kod Mertona. Atherled je umro ubrzo nako toga, 23. aprila.
Rane borbe i porazi
U aprilu 871. godine kralj Atherled je umro, a Alfred je došao na prijestolje Wessexa unatoč činjenici da je Atherled imao dva maloljetna sina, Athelhelma i Athelvolda. To je bilo u skladu sa sporazumom koji su Atherled i Alfred napravili ranije na skupu u Swinbeorgu. Braća su se složila da ko god od njih dvojice prvi umre da će drugi naslijediti svu njegovu imovinu.
Njegovi sinovi su dobili samo nepokretnu imovinu u vidu novca. S obzirom da su bili u ratu sa Viginzima, Alfredovo stupanje na prijestolje je bilo neosporivo.
Dok je on bio zauzet oko bratova pogreba, Vikinzi su porazili Engleze u njegovoj odsutnosti na neimenovanom mjestu, a opet zatim u njegovoj prisutnosti u maju na Wiltonu. Poraz na Wiltonu razbio je sve preostale nade da Alfred osvoji cijelu Englesku. On je bio prisiljen potpisati mir sa njima, iako izvori ne govore koji su bili uvjeti mira. Biskup Asser je tvrdio da su pogani pristali napustiti područje u kojem je vladao Alfred.
Viginzi su se povukli u jesen 871. godine u London. U Londonu su napravili Croydon, Grasevend i Waterloo most. U sljedećih pet godina Vikinzi su osvojili sve druge dijelove Engleske.
Sa njihovim novim vođom, Guthrumom, Vikinzi su 876. godine napali i zauzeli Wareham u Dorsetu. Alfred ih je blokirao, a oni nisu mogli izaći iz njega. Zatim je dogovorio mir koji se sastojao u razmjeni talaca. Međutim, Vikinzi nisu održali mir, i nakon što su pobili sve taoce, povukli su se pod okriljem noći u Exeter u Devonu.
Alfred je blokirao njihove brodove u Devonu a Vikinzi su, sa preostalom flotom koja je bila razbacana u oluji, morali da se povuku u Merciju. U januaru 878. godine Vikinzi iznenada napadaju Chippenham, kraljevsko utočište u kojem je Alfred boravio za Božić. Većina ljudi su bili ubijeni, osim kralja Alfreda i njegovih vitezova koji su od drva u močvari napravili jako utvrđenje. Tu su nakon Uskrsa napravili tvrđavu Athelney i iz tog utvrđenja borili se sa neprijateljem. Iz te tvrđave Alfred je zauzeo Somerset, Wiltshire i Hampshire.
Popularna legenda, porijeklom iz hronika 12. stoljeća, govori o tome kako je Alfred dao sklonište seljaku svjestan svog identiteta.
Kontranapad i pobjede
U sedmoj sedmici nakon Uskrsa (4. - 10. maja 878. godine), Alfred je došao u Hampshire gdje je podigao grofoviju. Odatle je Alfred počinjao sve napade na Vikinge.
Alfred je pobijedio u narednoj bitci kod Edingtona. Zatim je opkolio Vikinge u Chippenhamu. Jedan od uslova predaje je bio da Guthrum pređe na kršćanstvo. Tri sedmice kasnije, Guthrum i 29 njegovih glavnih ljudi su kršteni u Athelney.
Franci
Franci (latinski: Francorum) su bili grupa germanskih naroda koji su naseljavali teritoriju Donje i Srednje Rajne. Prvi put se spominju u rimskim izvorima iz 3. stoljeća kao romanizovan germanski narod koji je urušavao Zapadno Rimsko carstvo. Nakon što su nametnuli vlast mnogim drugim poslije-rimskim kraljevstvima i germanskim narodima, franački vladari su dobili priznanje Rimokatoličke crkve kao nasljednici starih vladara Zapadnog Rimskog carstva.
Alfred Veliki
Kontranapad i pobjede
Osam dana kasnije održana je velika svečanost u Somersetu, nakon čega Guthrum ispunjava svoje obećanje i napušta Wessex. Nema savremenog dokaza da su Alfred i Guthrum dogovorili formalni sporazum u tom trenutku a tzv. Ugovor iz Wedmora je izum modernih historičara. U ugovoru Alfreda i Guthruma iz 880. godine, sačuvan na univerzitetu Cambridge na staroengleskom jeziku, stoji da se kraljevstvo Mercija dijeli na dva dijela. Granica između Alfredovog i Guthrumovog kraljevstva je bio ulazak rijeke Temze u rijeku Leu, rijekom Leom do Lutona, odakle je išla ravnom linijom do Bedforda, a od Bedforda pratila je rijeku Ousu do Watling streeta. Drugim riječima, Alfred je uspio zauzeti zapadnu Merciju i Danelow. Tako je Alfred je imao kontrolu nad Londonom i Essexom.
Mirna godina, obnova Londona
880. godine, potpisivanjem ugovora između Alfreda i Guthruma, Guthrum je neutralizovan kao prijetnja. Alfred je još uvijek bio prisiljen da se bori sa ostalim Vikinzima. Godinu dana kasnije, 881. godine Alfred se borio protiv četiri Vikingška broda na pučini. Dva su broda bila uništena a ostali su se predali.
Franci
Iako se ime Franci pojavljuje tek u 3. stoljeću, Rimljanima su mnoga franačka plemena bili saveznici. Nakon gubitka kontrole nad rajnskim regionom, sva franačka plemena su zajedno sa Sasima napadala rimska pogranična područja kako bi se naselili na područja s kojima su stoljećima imali bliskog kontakta. Franački narodi unutar rimske granice na rijeci Rajni uključivali su Salijske France kojima je od njihovog prvog pojavljivanja bilo dopušteno da žive na rimskom teritoriju, te Ripuarske France koji su, nakon mnogih pokušaja, na kraju osvojili rimski pogranični grad Keln i preuzeli kontrolu nad lijevom obalom Rajne. Kasnije, tokom perioda frakcijskih sukoba 450.-ih i 460.-ih, franački vođa Hilderik I je bio jedan od nekoliko vojnih zapovjednika koji su zapovijedali rimskim snagama s različitim etničkim pripadnostima u Rimskoj Galiji (današnja Francuska). Hilderik i njegov sin Klovis I su uspostavili novo kraljevstvo stvorivši dinastiju Merovinga koja je u 6. stoljeću uspjela osvojiti veći dio Galije okupivši sva franačka plemena. Zahvaljujući ovom osvajanju, Karolinzi su 800. godine postali novi carevi Zapadne Europe.
Alfred Veliki
Mirna godina, obnova Londona
883. godine kralj Alfred dobiva podršku iz Rima te dobija brojne poklone od pape Marinusa. Prema Asseru papa je odobrio izuzeće od poreza svim Anglosaksoncima koji borave u Rimu.
Franci
U srednjem vijeku, termin Franci su se počeli upotrebljavati kao sinonim za zapadne europljane. Budući da su Karolinški Franci bili vladari većine zapadne Europe, uspostavili su politički poredak koji je bio temelj evropskog Ancien Regimea koji je završen Francuskom revolucijom. Zapadni europljani su bili velikodušni prema Rimokatoličkoj crkvi pa su kao saveznici odlazili u Križarske ratove izvan Europe. Na primjer, 1099. godine križarsko stanovništvo Jerusalema uglavnom su činili francuski doseljenici koji su se u to vrijeme zvali Franci i ostali europljani poput Španaca, Nijemaca i Mađara. To je imalo trajan uticaj na ime zapadnih europljana na mnogim jezicima. Zapadna Evropa je Perzijancima bila poznata pod imenom "Frangistan", a Arapima kao "Franji".
Alfred Veliki
Mirna godina, obnova Londona
Nakon potpisivanja sporazuma sa Guthrumom, Alfred je bio pošteđen sukoba velikih razmjera neko vrijeme. Uprkos relativnom miru, kralj je bio prisiljen da se bavi brojnim racijama i upadima Vikinga. Među njima je bio upad u Kent u toku 885. godine, što je bila najveća borba od Guthruma. Napadači su izgradili privremenu tvrđavu kako bi opkolili grad. Kao odgovor na upade, Alfred je vodio Anglosaksonsku vojsku protiv Vikinga, koji su pobjegli na brodove i otplovili na drugi kraj Britanije.
Franci
Od početka je Franačko kraljevstvo bilo politički i pravno podijeljeno između istočnog - Franačkog i zapadnog - germanskog dijela. Istočno Franačko kraljevstvo je kasnije postalo novo Sveto Rimsko carstvo, a ponekad se zvalo i Germansko carstvo. Zapadno Franačko kraljevstvo je kasnije postalo novo Francusko carstvo po romanizaciji imena koje vodi porijeklo od Franaca.
Zavratec (Sevnica)
Zavratec je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.