cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Džuma-namaz
Hutba
Sadržaj hutbe može biti o vjerskim ili o općim temama koje interesiraju zajednicu vjernika, uključujući i politiku.
Molitva
Sama molitva je dvorekatna, kao farz sabah-namaza. Klanja se isključivo u džematu na isti način kao i farz sabah-namaza.
Obaveza džuma-namaza
Vjerska je obaveza klanjati džuma-namaz svim vjernicima muškarcima koji moraju ispuniti sljedeće uvjete: Dakle, ako osoba ne ispunjava neki od ovih uvjeta, ili ako je žena, onda nije obavezna klanjati džuma-namaz, ali tada ostaje obaveza klanjanja podne-namaza, ali ne u džematu. Prema islamskim učenjacima, preporučljivo je za ženu da, ako je ne sprečavaju neke druge obaveze, ipak obavi džuma-namaz.
Anatomija ploda
Anatomija jednostavnih plodova
250px|thumb|Dijagram tipske drupe ([[breskva), plod i sjeme]] right|250px|thumb|Shema narandžinog [[hesperidija]] thumb|250px|Segment narandžinog ploda, koji je otvoren za prikaz pulpe (mjehurića soka) [[endokarpa]] U bobicama i koštičavim plodovima, perikarp razvija jestivo tkivo oko sjemenki. U ostalim plodovima poput "citrusnog" i  roda "Prunus" jedu se samo neki slojevi perikarpa. U dodatnim plodovima ostala tkiva razvijaju se u jestivi dio, naprimjer čašica cvijeta u jagode.
Džuma-namaz
Značaj džuma-namaza
Smatra se da se brišu grijesi počinjeni između dvije džume onome ko na iskren i ispravan način obavi te molitve. Petkom je, prema njihovom vjerovanju, stvoren Adem, u taj dan uveden je i izveden iz dženneta, a također vjeruju da će sudnji dan biti u petak.
Anatomija ploda
Slojevi perikarpa
U mesnatim plodovima, perikarp se obično sastoji od tri različita sloja: epikarpa (poznat i kao egzokarp), koji je najudaljeniji sloj; mezokarp - je srednji sloj; i endokarp - je unutrašnji sloj koji okružuje jajnik ili sjemenke. U agrumu, epikarp i mezokarp čine potkožicu ploda. Kod suhog ploda nejasna je razlika između slojeva perikarpa.
Džuma-namaz
Slaganje islamskih pravaca
Većina islamskih pravaca koji obuhvataju najveće zajednice sunitskih i šiitskih vjernika slažu se u važnosti džuma-namaza i u njegovom prakticiranju. Međutim, u arapskim zemljama je, za razliku od Bosne i Hercegovine i ostalih južnoslavenskih zemalja, hutba petkom vrijeme kada se iznose razni politički stavovi i opcije, te opća pitanja koja interesiraju čitavu zajednicu muslimana, ali i pitanja koja interesiraju samo tu lokalnu zajednicu. Tako je, na primjer Iranska revolucija počela okupljanjem vjernika na džuma-namazu.
Anatomija ploda
Epikarp
Epikarp je botanički naziv za najudaljeniji sloj perikarpa (ili ploda). Epikarp formira žilavu vanjsku kožu ploda, ako je ima. Epikarp se ponekad naziva i 'egzokarp ili naročito u rodu Citrus, flavedo.
Flavedo
U agrumima flavedo čini perifernu površinu perikarpa. Sastoji se od nekoliko ćelijskih slojeva koji postaju progresivno deblji u unutrašnjem dijelu; sloj lepiderme prekriven je voskom i sadrži malo stoma, koje se u mnogim slučajevima zatvaraju kad plod sazrije. Tada ćelije flaveda sadrže karotenoide (uglavnom ksantofil) unutar hromoplasta, koji su u prethodnoj fazi razvoja sadržavali hlorofil. Ovo hormonski kontrolirano napredovanje u razvoju odgovorno je za promjenu boje ploda iz zelene u žutu, nakon zrenja.
Unutrašnji dio flaveda bogat je višećelijskim tijelima sferičnih ili kruškastih oblika, koji su puni esencijalnih ulja.
Mezokarp
Mezokarp (grč. meso- = srednji + -carp = plod) je mesnati srednji sloj perikarpa u plodu; nalazi se između epikarpa i endokarpa. To je obično onaj dio ploda koji se jede. Naprimjer, mezokarp čini većinu jestivog dijela breskve i značajan dio paradajza.
Naziv "mezokarp" se također može odnositi na bilo koji plod koji je potpuno mesnat. U hesperidiju, kao što je pronađeno u citrusnom voću, mezokarp se također naziva i albedo ili srž. To je unutarnji dio kore i obično se uklanja prije jela. U citronsom plodu, gde je mezokarp najistaknutiji dio, koristi se za proizvodnju sukada.
Endokarp
thumb|upright=.8|Maslina košpica (lijevo), endokarp (centar) i sjemenka Endokarp (grč. endo- = unutra + -carp = plod) je botanički termin  za unutrašnji  perikarpa (ili ploda), koji direktno okružuje sjeme. Može biti membranski kao u citrusima, gdje je jedini dio koji se konzumira, ili gust i tvrd kao u kamenim plodovima porodice Rosaceae, poput breskvi, trešnji, šljiva i marelica. U orasima kameniti sloj jezgre okružuje orašica orah, itd., a uklanja se prije konzumiranja. Kod agruma, endokarp je razdvojen na odjeljke koji se nazivaju "segmenti". Ovi segmenti su ispunjeni sa vezikulama soka, koje sadrže voćni sok.
Anatomija ploda trava
Zrna trava su jednosjemenski jednostavni plodovi, gde su perikarp (jajnični zid) i sloj sjemena spojeni u jednosloj. Ova vrsta ploda naziva se kariopsis ili pšeno. Primjeri uključuju žitarice poput: pšenice, ječma i riže.
Mrtvi perikarp suhog ploda predstavlja razrađeni sloj koji je sposoban da skladišti aktivne proteine i druge supstance za povećanje stope preživljavanja klijavih sjemenki.
Dženaza-namaz
Dženaza je islamski vjerski obred u kojem se vrši sahrana jedne ili više osoba. Sastoji se od "dženaza-namaza" (zajedničke molitve) i samog ukopa. Dženaza-namaz klanja se samo stojeći, za razliku od ostalih molitvi. Predvodi je imam, koji stoji ispred džemata okrenut prema umrloj osobi, dok je umrla osoba okrenuta desnom stranom prema kibli, a lijevom prema prisutnima.
Počinje se tzv. početnim tekbirom (Allāhu ekber - "Allah je najveći"), poslije čega se uči Subhaneke, zatim se izgovori još jedan tekbir, poslije kojeg se uči salavat (blagosiljanje Muhammeda), ponovo tekbir i poslije njega dženazetska dova. Završava se tekbirom i predavanjem selama na desnu, a zatim na lijevu stranu (način na koji muslimani završavaju molitvu). Ova 4 tekbira imam izgovara naglas, a ostale džematlije u sebi (u nekim pravnim školama islama i naglas).
Umrlu osobu od gasulhane (prostorije za opremanje umrle osobe) do mjesta klanjanja dženaze i mjesta ukopa nose prisutni, pri čemu učestvuju svi. U slučaju da je mjesto klanjanja dženaze i ukopa udaljenije, mejt se prevozi vozilom, a slijede ih prisutni. lijevo|mini|250px|Fotografija sa zajedničke dženaze ekshumiranim [[Srebrenica|Srebreničanima (2007)]] I u samom ukopu učestvuju svi prisutni. Na dženazi prisustvuju samo muškarci.
Ono što je kod kršćana kovčeg, to je kod muslimana tabut: s 5 strana daska, odozgo platno.
Ségur (Metro Pariz)
Metro stanica pariskog metroa linije Ségur nalazi se u pariskom 7. i 15. arondismanu.
Tallinn
Tallinn (prije Reval i Revel) je glavni i najveći grad Estonije, smješten u Finskom zalivu. Tallinn je upravno, naučno, kulturno, industrijsko i trgovačko središte Estonije te važna ribarska i putnička luka; u njemu se nalaze brodogradilišta, tekstilne i prehrambene fabrike, a razvijena je i mašinogradnja, metaloprerađivačka, drvna i prehrambena industrija te industrija papira. Ubraja se u red najstarijih i najvećih gradskih središta u sjeveroistočnoj Evropi.
Grad je cestovno i željezničko čvorište s aerodromom i lukom.
Stari grad (s Katedralnim brdom) je upisan na INESCO-v Spisak mjesta Svjetske baštine u Evropi 1997. godine.
Geografija
Tallinn se nalazi na južnoj obali Finskog zaliva, u sjeverozapadnoj Estoniji.
Najveće jezero je Ülemiste (pokriva 9,6 km2). To je glavni izvor pitke vode za grad. Jezero Harku je drugo po veličini na području Tallinna sa površinom 1,6 km2. Za razliku od mnogih drugih velikih gradova, Tallinn ne leži na velikoj rijeci. Jedina značajna rijeka u Tallinnu je Pirita u istoimenoj gradskoj četvrti. Dolina rijeke je zaštićeno područje zbog svoje prirodne ljepote. Mala rijeka Härjapea koja je tekla iz jezera Ülemiste kroz grad u more preusmjerena je u kanalizaciju 1930. godine.
Najviša tačka je na 64 metara nadmorske visine u jugozapadnom dijelu grada. Dužina obale je 46 km. Sastoji se od tri veća poluotoka: Kopli, Paljassaare i Kakumäe.
NGC 3337
NGC 3337 (također poznat kao PGC 31860) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 372 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 0,60 (65 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (32 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 22. marta 1865. godine.
1. januar
1. januar / siječanj (1. 1) jest 1. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 364 dana (365 u prijestupnoj godini).
NGC 3337
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 117
NGC 117 (također poznat kao MCG 0-2-29 i PGC 1674) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 247 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,70 (50 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 13. septembra 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Henrik II, kralj Kastilje
Henrik II (13. januar 1334 - 29. maj 1379), prije krunidbe bolje poznat kao Henrik Trastámara, vladao je od 1369. do 1379. godine kao kralj Kastilje i Leona.
Rođen je kao vanbračni sin kralja Alfonsa XI i njegove ljubavnice, Leonor Núñez de Guzmán, te tako polubrat kralja Petra.
Lenjingradska oblast
Lenjingradska oblast jest federalna oblast u Rusiji. Prema popisu iz 2010. godine u ovoj oblasti je živjelo 1.716.868 stanovnika. Administrativno središte oblasti je u Sankt Peterburgu, ali ovaj grad nije u sastavu oblasti jer ima poseban status u Rusiji. Oblast je uspostavljena 1. augusta 1927, a dobila je ime po Lenjingradu (starom nazivu za Sankt Peterburg).
Henrik II, kralj Kastilje
Henrik je udaljio Petra od trona prvi put 1366. godine, ali se Petar vratio na vlast već sljedeće godine. Henrik je zatim opet, u bici kod Montiela, pobijedio i pogubio Petra 1369. godine. Novi kralj Kastilje objavio je rat Portugalu i Engleskoj, te tako uzeo učešće u Stogodišnjem ratu. Veći dio svoje vladavine morao se boriti sa Ivanom od Ghenta, sinom Edvarda III Engleskog, koji je želio na kastiljski tron postaviti svoju drugu suprugu, Konstanciju, kćerku kralja Petra.
Lenjingradska oblast
Lenjingradska oblast se graniči sa Finskom na sjeverozapadu, Estonijom na zapadu, kao i sa pet federalnih jedinica Rusije.
Henrik II, kralj Kastilje
Henrik I je počeo sa progonima španskih Jevreja i muslimana kao političkim sredstvom. On je time doveo do kraja miran i harmoničan život stanovnika pred-španskih kraljevstava. Sto godina kasnije, kada na tron dođe njegova praprapraunuka Izabela I, novonastala Inkvizicija u potpunosti "čisti" Pirinejsko poluostrvo od semitskih naroda.
NGC 4859
NGC 4859 (također poznat kao MCG 5-31-53, PGC 44534 i UGC 8097) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 329 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,30 (124 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (77 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 21. aprila 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Scoresby Sund
mini|250px|Scoresby Sund je u dnu slike Scoresby Sund (gre. Kangertittivaq) jest sistem fjordova na istoku Grenlanda, a dio je Grenlandskog mora. Njegova struktura nalik je na strukturu drveta: glavni dio dug je 110 km i grana se u sistem fjordova koji pokrivaju površinu od oko 38.000 km2. Najduži od njih prodire 340-350 km u unutrašnjost. U glavnom dijelu dubina se kreće između 400 i 600 m, ali u fjordovima doseže i 1450 m. To je najveći i najduži sistem fjordova na svijetu i jedan od najdubljih.
Nazvan je po engleskom istraživaču Williamu Scoresbyju, koji je 1822. izradio veoma detaljnu kartu područja oko ovog fjorda. Unutar fjorda nalaze se brojna ostrva. Najveće od njih, Milneova zemlja, ima površinu od 3.913 km2 i smješteno je usred fjorda. Na sjevernom dijelu ušća nalazi se Ittoqqortoormiit, jedino stalno naseljeno mjesto u ovom području, koje je 2010. imalo 469 stanovnika.
Geografija
Ušće se nalazi između Kangikajika (rt Brewster, 70°09' S) i Uunarteqa (rt Tobin, 70°24' S), a široko je 29 km. Njegov južni dio je strmi bazaltni zid visine 1000-2000 m, a sjeverni dio je niži i zaobljeniji. Ušće se produžuje oko 110 km na zapad, blago skreće prema sjeveru, širi se i formira bazen Hall Bredning. Odatle se grana u nekoliko rukavaca, uključujući Sjeverozapadni fjord, Øfjord (koji se dijeli na Rypefjord i Harefjord), Røde Fjord, Gasefjord i Fønfjord. Između Øfjorda i Fønfjorda nalazi se Milneova zemlja. Zemljište koje okružuje fjord pretežno je planinsko, sa strmim ivicama.
Joust (igra)
Joust je klasična arkadna igra razvijena od strane Williams Electronics, 1982. godine.
mini|desno|125px|Screenshot iz igre
Opis
Igrač je u ulozi viteza koji jaše na ptici rok (legendarnoj ptici iz istočnjačkih legendi) i bori se protiv računarski kontrolisanih protivnika. Neprijateljski vitezovi također jašu na njihovim vlastitim pticama rok, a razvrstani su u tri grupe različitih brzina. Ekran na kom se odvija igra je statičan, s tim da se igrač u slučaju odlaska u krajnje desnu stranu ekrana pojavljuje na lijevoj strani. Jedini objekti u tablama su tlo, viseće platforme i jezero užarene lave.
Igra sadrži jednostavne kontrole i to je vjerovatno bio razlog njene popularnosti i rasprostranjenosti. Postojale su opcije kretanja ulijevo, udesno i dugme za let. U slučaju brzog pritiskanja navedenog dugmeta krila ptic rok bi se brže pomjerala i igrač bi dobijao na ubrzanju.
Igra
Svaki nivo počinje sa igračem ili igračima (pošto se moglo igrati u paru) koji se nalaze na tlu, i neprijateljskim vitezovima koji se postepeno pojavljuju iz jedne od četiri tačke na platformama. Da bi uništili neprijatelja igrači su morali ostvariti kontakt s njim i probosti ga kopljem koje je bilo njihovo oružje, ali na nešto većoj visini od protivnika samog. Po uništenju protivnika pojavljivalo bi se veliko jaje koje je također trebalo uništiti kontaktom. U slučaju da je to predugo trajalo iz jajeta bi se izlegla nova ptica rok i novi neprijateljski vitez veće brzine od prethodne.
Tri nivoa jakosti neprijatelja su Bounder (crveni vitez), Hunter (bijeli vitez) i Shadow Lord (plavi vitez).
Vaneau (Metro Pariz)
Metro stanica pariskog metroa linije Vaneau nalazi se u pariskom 6. i 7. arondismanu.
Joust (igra)
Igra
Nivo se završavao uništavanjem svih neprijatelja i jaja u određenom periodu vremena. Po isteku vremena pojavljivao bi se pterodaktil koji bi letio okolo sve dok ne uništi igrača sudarajući se s njim, dok igrači ne unište sve neprijatelje i sva jaja ili dok ga igrači ne unište pogađajući ga kopljem direktno u kljun (ovo zadnje je predstavljalo veoma težak zadatak zbog velike brzine pterodaktila).
U slučaju pada u jezero lave igrači bi tonuli i gubili život. Ipak mogli su se spasiti ako bi tek po upadanju u lavu ubrzali let svoje ptice rok.
Valjevo
Valjevo je grad i središte istoimene općine u Srbiji. Nalazi se nepunih 100 kilometara južno od Beograda. Gradska jezgra smještena je u kotlini kroz koju protječe rijeka Kolubara. Valjevo spada među veća i razvijenija naselja u Srbiji. Prema popisu iz 2002. godine, grad Valjevo je imao 61.035 stanovnika, a cijela općina Valjevo 96.761. Nalazi se na prosječnoj nadmorskoj visini od 185 metara.
Ivan I, kralj Kastilje
Ivan I (24. april 1358 - 9. oktobar 1390) bio je kralj Kastilje i Leona. Bio je sin kastiljsko-leonskog kralja Henrika II i baskijske gospodarice Ivane.
Prvi brak
Iz prvog braka, sa Eleonorom Aragonskom, rođen je najveći dio njegovog potomstva. Njihova djeca su bili Henrik III, kralj Kastilje, i Ferdinand I, kralj Aragonije.
Drugi brak i kruna Portugala
Upadao je u razmirice sa Portugalom. Prva od njih započeta je njegovim drugim brakom, sa Beatricijom, portugalskom prijestolonasljednicom. Kada je umro njegov punac, portugalski kralj Ferdinand I, Ivan je stao na stranu svoje supruge, koja je tvrdila da je ona njegov jedini zakoniti nasljednik, te tako i kraljica Portugala. Između 1383. i 1385. godine Portugalom je vladala anarhija i nemir. Plemstvo Portugala nije željelo da njihovim kraljevstvom vlada žena udata za stranog kralja, a bez njihove podrške, Beatricijine nade da osvoji tron pale su vodu. Ivan je konačno poražen od strane Ivana od Avisa 14. augusta 1385.
Sukob s Engleskom
Ivan I se nije slagao ni s engleskim princom Ivanom od Genta. Ivan je u ime svoje supruge Konstancije, najstarije kćeri kastiljsko-leonskog kralja Petra, tražio krunu Kastilje. Ivan se konačno riješio problema s vojvodom od Lancastera tako što je pristao svog najstarijeg sina i prijestolonasljednika 1387. godine oženiti vojvodinom kćerkom Katarinom.
Ivan I je poginuo 9. oktobra 1390. pri padu sa konja.
Alžir (grad)
Alžir /ælˈdʒɪərz/ (Arapski: الجزائر‎, al-Djazā’ir), je glavni i najveći države Alžir, i ujedno drugi po veličini grad Magreba, nakon Kazablanke. U skladu sa popisom iz 1998. grad je imao 1.519.570 stanovnika, dok je aglomeracija imala populaciju od 2.135.630 naseljenih. Nedavni proračun Ujedinjenih nacija je dao podatke da urbana aglomeracija ima 5.000.000 stanovnika, 2011.
Nazivan El-Bahdja (البهجة) ili drugačije Alger la Blanche ("Bijeli Alžir") zbog blještave bijele boje njegovih zgrada, kada se gledaju sa mora, Alžir je smješten na zapadnoj strani zaliva, na Sredozemnom moru.
Sport
Alžir je sportski centar države. Ugradu djeluje niz profesionalnih klubova u raznim sportovima, koji su osvajali državne i međunarodne titule. Među sportskim objektima u gradu se nalazi ogroman sportski kompleks - OCO Mohamed Boudiaf. Tu se ubraja ''Stadion 5. juli'' (kapacitet 64.000), prostor za atletiku, olimpijski bazen, golf teren i nekoliko teniskih terena.
Sljedeći veliki sportski događaji održani su u Alžiru:
Trnovi, bodlje i bodljice
thumb|200px|Biljka sa trnovina Trn, bodlja i bodljica (zvani i spinozni zupci ili spinozni apikalni nastavci) – u morfologiji biljaka – su tvrdi, kruti nastavci ili modifikacije listova, korijena, stabljike ili pupoljaka  s oštrim, čvrstim krajevima i općenito služe istoj funkciji: fizičko  odvraćanje životinja od konzumacije i/ili oštećivanja biljnog materijala.
Opis
U uobičajenom jeziku izrazi se upotrebljavaju više ili manje međusobno, ali u botaničkom smislu, trnje je izvedeno iz izdanaka (tako da se može ili ne mora  razgranati, mogu ili ne mogu imati lišće, a mogu ili ne mogu nastati iz pupoljka). bodlje su izvedene iz listova (bilo cijelog lista ili nekog njegovog dijela, koji u sebi ima vaskularne snopove, poput petiole) ili stipule) a bodljice potiču iz epidermnog tkiva (tako da se mogu naći bilo gdje na biljci i unutar nemaju vaskularne snopove). ). Rubovi listova također mogu imati zupce, a ako su oštri, nazivaju se spinoni zupci na margini lista. Na vrhu listova, ako postoji apikalni nastavak (općenito srednjeveliki  produžetak), i ako je posebno oštar, tvrd i bodljast, može se nazvati spinoza ili pungentni apikalni nastavak. Kad je lisna epiderma prekrivena vrlo dugim, ukočenim trihomima (u ovom slučaju tačnije zvanim čekinjama). ), it may be referred to as a hispid vestiture; Također se mogu naći i slične struktute koje su preobraženi dijelovi korijena.
Funkcija
Prevladavajuća funkcija trnja, bodlji i čekinja je odvraćanje biljojeda u mehaničkom obliku. Iz tog razloga su klasificirani kao fizička ili mehanička zaštita, za razliku od fitohemijske zaštite.
Nisu sve funkcije bodlji ili čekinja ograničene na obranu od fizičkih napada biljojeda i drugih životinja. U nekim slučajevima pokazalo se da bodlje iz sjene ili izoliraju biljke koje ih imaju, štiteći ih od ekstremnih temperatura. Naprimjer, bodlje kaktusa saguaro ljeti zasjenjuju apikalni meristem, a kod vrsta porodice Opuntioideae, glohide zimi izoliraju apikalni meristem.
Demografija Lukavca
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Lukavac imala je 57.070 stanovnika, raspoređenih u 44 naselja.
Trnovi, bodlje i bodljice
Funkcija
Agrawal et al. (2000) ) otkrili su da bodlje imaju malo učinka na specijalne oprašivače, na koje se mnoge biljke oslanjaju kako bi se razmnožavale.
Demografija Lukavca
Popis 1991.
ukupno: 57.070
Trnovi, bodlje i bodljice
Definicije i tehničke razlike
Zašiljeni ili trnasti nastavci  široko se mogu podijeliti na osnovu prisustva vaskularnog tkiva: trnovi  i bodlje potiču iz izdanka i lišća, a unutra imaju provodne snopiće, dok bodljice (poput ruža) nemaju vaskularne snopove, tako da ih je moguće lakše i čistije ukloniti od trnja i bodlji. thumb|right|Trnovi su modifikscija stabljike i nastaju iz [[pupoljaka.]] thumb|right|Kaktusne areole: izdanak (žuto), bodlje (zeleno) i [[glohide (svjetlije zelena)]] thumb|right|(A) Trn ili bodlja (B) Bodljica thumb|right|Bodljasti zubac na margini lista thumb|right|Spinozni vršni nastavak
Demografija Lukavca
Popis 1981.
ukupno: 54.666
Trnovi, bodlje i bodljice
Trnovi
Trnovi su modificirane grane ili stabljike. Oni mogu biti jednostavni ili razgranati.
Demografija Lukavca
Popis 1971.
ukupno: 51.781
Trnovi, bodlje i bodljice
Bodlje
Bodlje su modificirani listovi, izdanci ili dijelovi lista, poput proširenja lisne nervature. Neki autori radije ne razlikuju bodlje od trnje, jer poput trnja i za razliku od bodljikavih rebaraobično sadrže provodno tkivo.
Bodlje su različito opisane kao petiolarne bodlje (kao u Fouquieria) zalisne bodlje (kao u rodu  Phoenix) ili stipularne bodlje (kao u rodu Euphorbia), a sve su to primjeri bodljikavih dijelova koji se razvijaju iz dijela lista koji sadrži peteljku, srednji greben ili sekundarni oblik nervature. Biljke porodice kaktusa posebno su poznate po gustoj pokrivenosti bodljama. Kaktusi često imaju određenu vrstu bodlji (kao areole roda Opuntia) koja se naziva glochidij ili glohida, ;vrlo je mala i listopadna sa mnogobrojnim mrežicama dlaka po svojoj dužini.
Bodljice
Tehnički gledano, mnoge biljke za koje se obično smatra da imaju trnje ili bodlje zapravo imaju bodljice. Primjerice, ruže i krastavci imaju bodljice.
Ostale strukture
Spinescentne je termin koji opisuje biljke koje imaju oštre i bodljikave strukture za odvraćanje  biljojeda. Također se može odnositi na sklonost ili postatu zašiljenost u nekom smislu ili stupnju, kao u: "... podjela afričkih akacija na temelju spinescentnih uvjeta nasuprot nespinescentnim stipulama. 170px|thumb|right|"Korijenske bodlje" na deblu vrsta roda [[Cryosophila.]] Postoje i bodlje koje su transformacija korijena, poput onih na deblu bodljaste palme (Cryosophila spp.). Korijeni debla „Cryosophila guagara“ „narastu u dužinu i do  6–12 cm, a zatim prestanu rasti i transformirati se u bodlje. Anatomija korijena ove vrste (korijenje među bazama živih listova) također se mijenja tokom života. Oni u početku rastu prema gore, a zatim se okreću prema dolje i konačno postaju šiljasti.  Bočni korijeni ove dvije vrste, također postaju spiralni. Neki autori vjeruju da neki od ovih kratkih bodljikavih bočnih nastavaka imaju funkciju prozračivanja, tako da su označeni kao „pneumorize“. Kratki bočni šiljci koji mogu imati ventilacijsku funkciju mogu se naći i na korijenima vrste Iriartea exorrhiza.
Evolucija
Predloženo je da su se trnovite strukture najprije razvile kao odbrambeni mehanizam u biljkama koje rastu u pješčanom okruženju koje su osiguravale neadekvatne resurse za brzu obnovu oštećenja.
Morfološka varijacija
Bodljaste strukture javljaju se u širokom rasponu ekoloških prilika, a njihova morfologija također znatno varira. Javljaju se kao:
Upotreba
Biljke koje nose trnje, bodlje ili bodljice često se koriste kao obrana od provale uobjekte, a strateški se sade ispod prozora ili oko cijelog oboda posjeda. Također su korištene za zaštitu usjeva i stoke protiv napasnih životinja. Primjeri uključuju živice roda Crataegus u Evropi, agave u Americi i drugim zemljama u kojima su unesene, Maclura pomifera u američkim prerijama i Sansevieria  u Africi.
U Bosni i Hercegovini, trnovite i bodljikave biljke i/ili njihovi dijelovi, upotrebljavaju se i za živice i zaštitu stoke i ljudi od provalnika, osobito u seoskim i prigradskim sredinama.
Mirabeau (Metro Pariz)
Metro stanica pariskog metroa linije Mirabeau nalazi se u pariskom 16. arondismanu.
2. januar
2. januar / siječanj (2. 1) jest 2. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 363 dana (364 u prijestupnoj godini).
Vâlcea (okrug)
Glavni i najveći grad je Râmnicu Vâlcea.
Kiselinsko-osjetljivi ionski kanal
Kiselinsko-osjetljivi ionski kanali (ASIC') su neuronski natrijski kanali neosjetljivi na napon, aktivirani vanćelijskim protonima propusnim za Na+. ASIC1 također pokazuje nisku permeabilnost za Ca2+. ASIC proteini su potporodica ENaC/natporodice Deg ionskih kanala. Ovi geni imaju varijante transkripta koje kodiraju nekoliko izoformi koji su označeni sufiksom. Kod sisara, ionski kanali koji osjećaju kiselinu (ASIC) su kodirani sa pet gena koji proizvode ASIC proteinske podjedinice: ASIC1, ASIC2, ASIC3, ASIC4 i ASIC5. Tri od ovih proteinskih podjedinica sastavljaju se da formiraju ASIC, koji se može kombinovati u homotrimerne i heterotrimerne kanale koji se tipski nalaze u centralnom nervnom sistemu i perifernom nervnom sistemu. Međutim, najčešći ASIC-ovi su ASIC1a i ASIC1a/2a i ASIC3. ASIC2b je sam po sebi nefunkcionalan, ali modulira aktivnost kanala kada učestvuje u heteromultimerima, a ASIC4 nema poznatu funkciju. U širem smislu, ASIC-ovi su potencijalne mete lijekova zbog njihove uključenosti u patološka stanja kao što su oštećenje mrežnjača, napadi i ishemijska ozljeda mozga.
Struktura
Svaki ionski kanal koji osjetljiv na kiselinu sastoji se od sekvence od 500-560 aminokiselina, koja je konstruirana u šest transmembranskih segmenata - dva po podjedinici (TMD1 i TMD2), citoplazmatski amino-karboksilni završetak i veliki vanćelijski domen. Unutarćelijski i amino-karboksilni terminalni domeni su od vitalnog značaja za unutarćelijske proteinske interakcije i modulacije kanala, propusnost iona i zatvaranje. Međutim, ulaz i mehanika svakog ionskog kanala koji osjetljiv na kiselinu određuje kombinacija ASIC podjedinica koje čine njegovu strukturu.
Vâlcea (okrug)
Geografija
Prema jugu nadmorska visina okruga se smanjuje, od podkarpatskih brda do široke ravnice na zapadnoj strani Vlaške nizije.
Graniči sa sljedećim okruzima: Argeș na istoku, Gorj i Hunedoara na zapadu, Sibiu i Alba na sjeveru i Dolj i Olt na jugu.
Kiselinsko-osjetljivi ionski kanal
Pore
Mehanika funkcije pora je fundamentalna za strukturu kanala. Između tri ASIC1 podjedinice, tunel se proteže od vrha vanćelijskih domena do citoplazme ćelije. Centralni tunel prolazi direktno između trimerne jedinice, gdje ima velike sužene površine koje mijenjaju veličinu i oblik, u zavisnosti od stanja kanala. Dva transmembranska domena (TMD1 i TMD2) svake od tri ASIC podjedinice odgovorne su za pore kanala. TMD2 je prvenstveno uključen u oblaganje lumena unutar pora i inaktivacijsku kapiju kanala, gdje TMD1 drži protein unutar ćelijskog lipidnog dvosloja. TMD1 je povezan sa β-listovima vanćelijskog domena koji se savijaju da prošire vanćelijski domen, kako bi omogućili prolaz jona kroz kanal. Između TMD2 segmenata nalazi se filter selektivnosti koji čini najuži dio pora, koji je odgovoran za dopuštenost ASIC-a na uglavnom Na+. Za ASIC1, devet aminokiselinskih ostataka, tri koje doprinosi svaka ASIC podjedinica (Gly443, Ala444, Ser445), čine filter selektivnosti. Tvani "GAS pojas", sva tri karbonilna kisika oblažu pore, stvarajući negativan potencijal koji doprinosi provodljivosti kationa. Specifični aminokiselinski ostatak aspartata na vanćelijskom bočnom lumenu TMD2 u ASIC1 je povezan sa niskom provodljivošću kanala za Ca2+. Osim toga, N-terminalni ostaci transmembranske regije su također pokazali selektivnost za Na+, budući da su mutacije unutar ovog regiona promijenile funkciju provodljivost i Na+.
Vâlcea (okrug)
Demografija
Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
Kiselinsko-osjetljivi ionski kanal
Vanćelijska regija
ASIC-ovi imaju veliku vanćelijsku regiju nalik šaci koja troši većinu strukture proteina. Unutar njegove strukture nalik na šaku nalaze se domeni zgloba, dlana, prsta, zgloba, palca i β-loptice. "Dlan" čini najveći deo vanćelijskog domena, formiranog od sedam β-listova, gde su kao i ostali sekundarni strukturni domeni sastavljeni od α-heliksnih ]segmenata. Odlikuje se specifičnom aminokiselinom kisele konfiguracije, vanćelijski region je fundamentalan za indukciju aktivacije/inaktivacije zajedno sa [[pH ulaženjem. Specifična oblast petlje β-lista između domena "dlan" i "palac" pokazala je uključenost u transdukciju signala iz vanćelijskog domena u transmembranske regione, što je rezultiralo konformacijskom promenom ASIC-a u njegovo otvoreno stanje. Međutim, ostaje prilično neuvjerljivo koji određeni ostaci stupaju u interakciju s protonima da bi aktivirali kanal. Studije su 2009. godine možda ustanovile vezu između aromatskih ostataka Tyr72, Pro287 i Trp288 i protonskog pokretanja ASIC-a. Ovi ostaci formiraju kiseli džep koji izražava elektrostatske potencijale koji su odgovorni za pH-ovisnost u aktivaciji i modulaciji kanala. Ovaj džep u vanćelijskom domenu djeluje kao rezerva za katione da se koncentrišu, kako bi dodatno pomogli u prilivu Na+. Glikozilacija je također očigledna unutar vanćelijskog regiona, imajući važnu ulogu u transportu kanala na površinu membrane, kao i uspostavljanju osetljivosti ASIC-a na nivoe pH. Daljnji eksperimentalni dokazi su pokazali da Ca2+ također može imati ključnu ulogu u moduliranju protonskog afiniteta ASIC ulaza, kako unutar pora tako i na vanćelijskom domenu.
Funkcija
Uloga ASIC-a je da osjeti smanjene razine vanćelijskog pH i rezultira odgovorom ili signalom od neurona. Dugo se smatralo da su ligand koji se veže za aktivno mjesto isključivo protoni; međutim, nedavne studije su pokazale da se ASIC4 i ASIC1 mogu aktivirati pri normalnim pH nivoima, što ukazuje na druge tipove veziva liganda. Pod povećanim kiselim uslovima, proton se vezuje za kanal u vanćelijskom regionu, aktivirajući ionski kanal da prođe kroz konformacionu promenu, čime se otvara transmembranski domen 2 (TMD2). Ovo rezultira prilivom iona natrija kroz lumen TMD2. Svi ASIC-ovi su specifično propusni za ione natrija. Jedina varijanta je ASIC1a koja također ima nisku permeabilnost za ione kalcija. Priliv ovih kationa dovodi do depolarizacije membrane. Ca2+ kanali sa naponom se aktiviraju, što dovodi do priliva kalcija u ćeliju. Ovo uzrokuje depolarizaciju neurona i oslobađa se ekscitatorni odgovor. U ASIC1a, povećanje Ca2+ unutar ćelije je rezultat priliva kalcija direktno kroz kanal. Jednom aktiviran, ASIC može pokrenuti mnoštvo različitih efektorskih proteina i signalnih molekula, što rezultira različitim reakcijama ćelije. Naime, α-aktinin rezultira povećanom pH osjetljivošću i oporavkom desenzibilizacije. Također mogu povećati gustinu protoka struje kroz kanal. Postoje i mnoge osd protein-kinaza koje regulišu funkciju ASIC putem fosforilacija. To uključuje protein-kinazu A (PKA) i protein kinazu C (PKC). Smatra se da postoji mnogo više regulatora, ali njihovi efekti nisu eksperimentalno zaključeni. Postoje neki drugi faktori koji mogu imati ulogu u regulaciji ASIC-a. Kaže se da prisustvo zrelih N-vezanih glikana na površini kanala omogućava kanalu da preferencijalno saobraća za ASIC1a. Ovo je rezultat povećanih N-glikozilacija mjesta na ASIC1a i ASIC2a. Visoki nivoi glicerola (za koje se zna da ubrzavaju sazrijevanje proteina) na ASIC2 površini također pomažu u implikaciji da regulacija funkcije ovih kanala zavisi od sazrijevanja proteina. Također se pretpostavlja da oksidacija ima ulogu u tom prometu.
František Jež
František Jež nekadašnji je čehoslovački i češki skijaš-skakač.
Karijera
U Svjetskom kupu debitirao je 30. decembra 1987. u Oberstdorfu na Novogodišnjoj turneji, osvojivši 25. mjesto. Skakao je i na ostale tri stanice, ali nijednom nije ušao u drugu seriju. Prvi uspjeh ostvario je na Svjetskom juniorskom prvenstvu 1988. u Saalfeldenu osvojivši ekipnu bronzanu medalju.
Sezona 1989/90. bila mu je prva puna sezona i, ispostavilo se, najbolja u karijeri. Osvojivši 12. mjesto na njenom startu u kanadskom Thunder Bayu 3. decembra 1989, došao je do prvih bodova. Prvi plasman na pobjedničko postolje ostvario je već na Novogodišnjoj turneji u Garmisch-Partenkirchenu, a prvu pobjedu pet dana kasnije u Bischofshofenu. U Oberstdorfu je bio šesti, a u Innsbrucku deseti, što mu je u ukupnom poretku donijelo drugo mjesto, iza Dietera Thome, a ispred Jensa Weißfloga. Do kraja sezone još je triput bio na postolju, i to pobijedivši sva tri puta, zahvaljujući čemu je sezonu završio na petom mjestu u ukupnom poretku. Osvojio je i Švicarsku turneju, ali je na Svjetskom prvenstvu u letovima 1990. u Vikersundu bio dosta slabiji, osvojivši 26. mjesto.
Tim rezultatima približio se u sezoni 1991/92, kada je često bio među 10 najboljih, pa je na Novogodišnjoj turneji bio ukupno peti, a u Svjetskom kupu sedmi. Također je osvojio ekipnu olimpijsku bronzanu medalju na Igrama u Albertvilleu, posljednjim na kojima je Čehoslovačka učestvovala pod tim imenom prije disolucije. Sljedeće godine na Svjetskom prvenstvu u švedskom Falunu bio je član kombinirane ekipe Češke i Slovačke (tri Čeha i jedan Slovak) koja se vratila s ekipnim srebrom.
Nakon te sezone većina skakača prešla je na novi stil skakanja, V-stil. Jež se dugo mučio s prilagođavanjem i više se nikad nije približio rezultatima iz dvije najbolje sezone, često ostajući bez plasmana u drugu seriju, tj. bez bodova. Posljednje veliko takmičenje bile su mu Olimpijske igre 1998. u Naganu, gdje je i na velikoj i na maloj bio 24, a u ekipnim skokovima sedmi. U Svjetskom kupu posljednji je put nastupio 6. decembra 1998. u Chamonixu, plasiravši se na 44. mjesto, nakon čega se povukao.
Menadžerska karijera
Nakon povlačenja počeo se baviti izdavanjem automobila na lizing i finansijskim uslugama. Prije toga je prodavao polovne automobile i upravljao benzinskom pumpom.
Godine 2000. postao je pomoćni trener Davida Jirouteka, ali je prekinuo saradnju nakon devet mjeseci smatrajući da mu nadležni savez nedovoljno plaća. Otišao je iz reprezentacije, ali je postao menadžer Jakuba Jande. U vrijeme kad Janda još nije bio postizao dobre rezultate uspio je prikupiti potrebna sredstva za njega, znatno mu pomogavši ostvariti uspješnu karijeru.
IC 1697
IC 1697 (također poznat kao IRAS 01224+0011, MCG 0-4-125, PGC 5238 i UGC 976) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 396 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,90 (104 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (69 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. decembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tireostimulirajući hormon
350px|right 350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski za beta podjedinicu je na kratkomom (p) kraku [[hromosom 1 (čovjek)|hromosomu 1.]] 350px|right 350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski lokus za alfa podjedinicu nalazi se na dugom (q) kraku [[hromosom 6 (čovjek)|hromosoma 6.]]
Tireostimulirajući hormon (TSH) ili tireotropni hormon je hormon prednjeg režnja hipofize, koji izaziva povećano stvaranje i oslobađanje hormona tiroksina (T4) i tironina (T3) iz štitaste žlijezde. Ovaj hormon također izaziva rast te žlijezde (diobu njenih ćelija), povećava transport joda u ćelije štitaste žlijezde, kao i povećano stvaranje tiroglobulina.
U 1916, Bennett M. Allen i Philip E. Smithnašli našli su da hipofiza sadrži pituitary contained  tirotropne supstance.
Struktura
Tireostimulišući hormon je glikoprotein molekulske mase oko 30.000 daltona. Oko 15% molekula čine ugljikohidrati, a ostatak proteini. Čine ga dvije podjedinice: α i β, koje su vezane nekovalentnim vezama. Alfa podjedinica, iste strukture sreće se i kod drugih hormona adenohipofiznih hormona glikoproteinske prirode: adrenokortikotropnog hormona (ACTH), folikulostimulirajućeg (FSH) i luteinizirajućeg hormona (LH), kao i kod ljudskog horionskog gonadotropina (HCG). Za svaki od ovih hormona, karakteristićna je beta podjedinica. Kada su podjedinice razdvojene, gube aktivnost. Gen za α podjedinicu se nalazi na hromosomu 6, dok se gen za β podjedinicu nalazi na hromosomu 1.
Djelovanje
thumb|250px|Sistem tiroidnih hormona; [[trijodotironin|T3 i T4. ]]
TSH višestruko djeluje na štitnu žlijezdu. Povećava oslobađanje hormona ove žlijezde: tiroksina i tironina, povećava transport joda u njene ćelije, sintezu tireoglobulina (prethodnik hormona). Tireostimulirajućići hormon podstiče rast i diobu ćelija štitne žlijezde. Svoje dejstvo ispoljava vezanjem za membranske receptore ćelija štitne žlijezde, nakon čega se aktivira anzim adenil ciklazu, koja iz ATP-a proizvodi ciklični adenozin-monofosfat (c-AMP). Zatim c-AMP posreduje u prenosu informacija do jedra ćelija, gdje se odvija proces prepisivanja genetičke informacije na iRNK.
Regulacija
Tireostimuliraujći hormon je pod kontrolom tirotropin-oslobađajućeg hormona (TRH) iz hipotalamusa. Hormoni štitne žlijezde, tiroksin i tironin, mehanizmom negativne povratne sprege inhibiraju lučenje ovog hormona. Kada koncentracija tiroksina i tironina opadne, inhibicija se otklanja. Ova dva hormona također inhibiraju i lučenje TRH na isti način. Lučenje TSH također može koćiti i somatostatin.
Poremećaji
Zato se kod sumnje na poremećaj funkcije štitne žlijezde često određuje koncentracija ovog hormona u krvi.
Tenor
Tenor je najviši muški glas u modalnom registru, tj. vokalni registar najčešće korišten u pjevanju i govoru. Nalazi se iznad baritona. Tipični tenor ima raspon od C-a jednu oktavu ispod srednjeg C-a (261,6 Hz) do C-a jednu oktavu iznad srednjeg C-a (523,2 Hz). Riječ "tenor" dolazi od latinske riječi tenere, što znači "držati".
U horskom pjevanju, tenor je drugi najniži glas, iznad basa i ispod alta i soprana. S obzirom na to da je pravi tenorski glas rijedak, ponekad viši baritoni ili niže alte pjevaju tenorsku ulogu.
U operi
Ima više vrsta tenora. U klasičnoj muzici, tenorski glas je određen po vokalnom rasponu, vokalnoj boji, vokalnoj težini, tesituri (raspon gdje je glas najprirodniji i najlakše proizvesti), vokalnoj rezonanci, i mjesta izmjene u glasu (passaggio). Ove razne osobine su upotrebljene u ocjenjivanju vrste svakog vokalnog raspona, ne samo tenora.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2016 - grupa B
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2016 – grupa B bila je jedna od devet grupa u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2016. U grupi je bilo šest reprezentacija, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Belgija kao prvoplasirana i Vels kao drugoplasirana reprezentacija u grupi su se kvalificirale na prvenstvo dok je trećeplasirana Bosna i Hercegovina obezbijedila učešće u baražu.
Utakmice
Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po srednjoevropskom vremenu (Lokalno vrijeme je prikazano u zagradama).
<references group="lower-alpha"/>
Disciplina
Nogometaš je automatski suspendiran za sljedeću utakmicu ako učini sljedeće prekršaje:
Sljedeće suspenzije su bile za vrijeme kvalifikacijskih utakmica:
Grenlandsko more
Grenlandsko more jest morski bazen smješten između Grenlanda na zapadu, arhipelaga Svalbard na istoku, Framovog moreuza i Arktičkog okeana na sjeveru i Norveškog mora i Islanda na jugu. Zauzima površinu od 1.205.000 km2. Ponekad se smatra dijelom Arktičkog a ponekad i dijelom Atlantskog okeana i predstavlja vezu između ova dva okeana ali je, zbog leda, njegov sjeverni dio veoma rijetko otvoren za plovidbu.
Grenlandsko more omeđuje na zapadu ostrvo Grenland, a na jugu Danski moreuz i Island. Na jugoistoku, iza ostrva Jan Mayen (Norveška) leži ogromno prostranstvo Norveškog mora, čije se proširenje može smatrati Grenlandskim morem. Preko Framovog moreuza na sjeveroistoku, more je omeđeno arhipelagom Svalbard (Norveška). Južni dio Grenlandskog mora ponekad se naziva i Islandsko more.
Najveća izmjerena dubina Grenlandskog mora je 4846 metra, dok mu je prosječna dubina oko 1450 metara.
Grenlandsko more je gusto naseljeno nižim formama života sa dna lanca ishrane. Veliki beskičmenjaci, ribe, ptice i sisari (uključujući tuljane, kitove i delfine), svi se hrane manjim beskičmenjacima i malim organizmima.
Nairobi
Nairobi je glavni grad Kenije i jedna od njenih provincija. Leži na istoimenoj rijeci, 140 km južno od ekvatora, na 1.661 metar nadmorske visine. Sa 2.948.109 stanovnika (podaci iz 2006. godine) uvjerljivo je najveći grad Kenije, ujedno i najveći grad Istočne Afrike.
NGC 7786
NGC 7786 (također poznat kao IRAS 23528+2118, MCG 3-60-38, PGC 72870 i UGC 12842) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 199 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,00 (58 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 1. oktobra 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1842
NGC 1842 (također poznat kao ESO 85-SC46) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. decembra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Paradoks lažljivca
Ovaj paradoks se, također, pripisuje i filozofu Epimenidu (6.st. p. n. e.) koji je izjavio:
I sam Epimenid je bio sa Krete, i ova izjava je data mnogo prije Eubulidove, međutim, vjeruje se da Epimenid, izvorno, nije želio postaviti paradoks već nije razmišljao o paradoksalnosti onoga što je izrekao.
Mišljenje o paradoksu lažljivca
Rečenica: "Ja lažem sada", nam govori da osoba koja je to izgovorila u datom momentu ustvari govori istinu. Jedna od sugestija je da rečenica ne govori ništa. Ali rečenice koje ne kazuju ništa su u najmanju ruku lažne. U tome je paradoks.
Mikrobiologija
Mikrobiologija (od grčkog mikron - mali biologos - nauka o životu) je jedna od nauka koja je imala i ima veoma bitnu ulogu u društvu. Mikrobiologija je, prema tome, nauka koja proučava mikroorganizme, koji su jednoćelijski ili ćelijski-cluster mikroskopski organizmi. Oni pripadaju eukariotima (sa nukleusom) kao što su gljivice i prokariotima (bez nukleusa).
Mikroorganizmi su također pravili puno problema u historiji čovječanstva. Bolesti izazvane mikroorganizmima su bile od velikog historijskog značaja. Na primjer pad Rimskog Carstva i osvajanje Novog Svijeta. 1347. godine Crna smrt je harala Evropom, i do 1351, samo četiri godine kasnije, 1/3 populacije je umrla. Danas jedna od najvećih bitaka koje moderna mikrobiologija vodi, je sa virusom HIV-a, koji vodi do bolesti AIDS-a.
Feistritz im Rosental
Feistritz im Rosental (slov.: Bistrica v Rožu) je općina okruga (Bezirk Klagenfurt-Land) u austrijskoj saveznoj pokrajini Koruškoj.
Privreda
Općina se nalazi na obali rijeke Drave, na kojoj je izgrađena hidrocentrala sa snagom od 88 MW i ukupnom godišnjom proizvodnjom električne energije od 354 miliona kWh.
NGC 4860
NGC 4860 (također poznat kao MCG 5-31-54 i PGC 44539) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 367 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,90 (96 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (85 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 21. aprila 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Biohemija
Okvir proučavanja
mini|desno|Struktura [[hemoglobina, jedne vrlo proširene biomolekule]] Biohemija se bavi:
U tom aspektu, ona se koncentrira na proučavanja određenih klasa supstanci kao što su nukleinske kiseline, bjelančevine, masti, ugljikohidrati kao i njihovi derivati, a one se općenito nazivaju i biomolekule. Pretežni dio biohemijski važnih procesa odigravaju se unutar živih bića odnosno u pretežno vodenom okruženju.
Metode
U biohemiji se primjenjuju brojne metode iz različitih oblasti. Klasična biohemija najviše se oslanja prvenstveno na analitički hemiju, organsku hemiju, fizikalnu hemiju i fiziku. Pri tom su među najvažnijim tehnikama u biohemiji u upotrebi (ultra-)centrifugiranje, SDS-gel-elektroforeza, hromatografija, elektroforeza, spektroskopija, radioaktivno obilježavanje (radioaktivni traser, marker), izotopske tehnike, kristalizacija, potenciometrijske, elektrometrijske, polarografske i manometrijske tehnike i druge. Posljednjih nekoliko godina do izražaja su došle i molekularnobiološke metode i metode iz oblasti informatike, mikrobiologije i drugih oblasti. Također, u modernoj biohemiji koriste se kvantitativna mjerenja i analize rezultata matematičkim metodama i postavljanje formalnih teorija pomoću matematike.
Historija
mini|desno|Justus von Liebig u svojoj laboratoriji 1840. u doba kada je današnja biohemija bila poznata kao fiziološka hemija. Šest godina kasnije otkrio je aminokiselinu [[tirozin.]] Od početka 19. vijeka organski hemičari su sistematski počeli istraživali prve supstance iz biljnog i životinjskog svijeta. Iz biološkog materijala uspjeli su elementarnom analizom izdvojiti i odrediti udio ugljika, vodika, dušika i sumpora. Od 1860tih došlo se do hemijskih strukturnih formula supstanci preko njihovog elementarnog sastava, te je nakon toga započeto sa temeljitim proučavanjem bioloških tkiva u organizmima. To istraživanje nije bilo uvijek uspješno i zahtijevalo je dosta vremena, naročito zbog vrlo malehnog udjela biomolekula u supstanci i nedostatnim dokaznim metodama. Čak i elementarna analiza neke supstance zahtijevala je velike količine uzoraka. Tek nakon usavršavanja i poboljšanja rada analitičkih uređaja tokom 1950tih potraga za biomolekulama i njihova strukturna analiza postale su jednostavnije.
Podjela
U zavisnosti od načina posmatranja, dio biohemije koja se bavi bolestima čovjeka naziva se medicinska biohemija. Dalje, postoji i ekobiohemija koja se bavi ekosistemima. Biljna biohemija proučava biljke, dok imunološki sistem proučava imunologija, a neurohemija se bavi nervnim sistemom.
Također, prema grupama hemijskih spojeva biohemija se može podijeliti naprimjer na hemiju bjelančevina, biohemiju nukleinskih kiselina, biohemiju ugljikohidrata te biohemiju masti. Hemija prirodnih supstanci obuhvata grupu malih molekula. Enzimologija i provođenje signala (trandukcija) predstavljaju posebni fokus izučavanja biohemije. Biofizikalna hemija proučava biomolekule i živa bića metodama fizikalne hemije.
Nobelovci iz ove oblasti
U donjoj galeriji prikazani su neki od najznačajnijih naučnika, dobitnika Nobelove nagrade za istraživanja u oblasti biohemije (ili neke od srodnih disciplina):
Studij
U većini evropskih zemalja postoje studijski odsjeci za biohemiju u tri stepena: diplomski, postdiplomski (magistarski) i doktorski. U Njemačkoj su diplomski studiji 2008. postepeno zamijenjeni uzastopnim magistarskim i doktorskim studijama:
Specijalistički studij biohemije
U Njemačkoj postoji mogućnost da studenti nakon završetka medicinskog studija pohađaju specijalistički studij za biohemiju (njem. Facharzt). Za to je neophodna još jedna godina daljnjeg studija. Na to se još dodaje i jedna godina studiranja internističke medicine ili pedijatrije.