cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raška Gora
Sam podatak da u Raškoj Gori ima 8 katoličkih i 2 pravoslavna groblja te 2 crkve govori o tome koliku površinu zauzima.
Kroz zaselak Vituša, uz koji protječe Neretva i prolazi željeznička pruga. Danas je Vituša mrtvo selo. Njeno odumiranje počelo je izgradnjom hidroelektrane Salakovac, jer se većina stanovnika morala iseliti zbog dolaska jezera.
Dijelovi naselja
Domazeti, Đubrani, Garišta, Gornji Bučići, Jedrinje, Kovačica, Krčevine, Kruševica, Orašine, Platidol, Prikojci, Raška Gora, Vejzovići i Zadra.
Feminizam
mini|"We can do it!" poster iz 1970-ih koji predstavlja simbol osnaživanja žena. Feminizam je naziv za grupu ideologija i političkih pokreta kojima je cilj poboljšanje položaja žene u društvu, odnosno izjednačavanje prava žena s pravima muškaraca.
Feminizam je pokret koji je nastao u zapadnim zemljama u XIX. vijeku kao jedna od posljedica industrijske revolucije. Razvoj strojeva je počeo otklanjati potrebu za ljudskom radnom snagom, postepeno eliminišući jednu od prednosti koju su muškarci imali nad ženama. To je omogućilo ženama da postanu sve značajniji dio radne snage, pogotovo za vrijeme Prvog svjetskog rata kada su zamjenjivale muškarce koji su bili na frontu.
Mnogi naučnici smatraju da su feminističke kampanje glavna snaga iza velikih historijskih društvenih promjena za ženska prava, posebno na Zapadu, gdje su skoro univerzalno zaslužne za postizanje prava glasa žena, rodno neutralnog jezika, reproduktivnih prava za žene (uključujući pristup kontracepciji i abortusu), te pravo na sklapanje ugovora i posjedovanje imovine. Iako je feminističko zagovaranje uglavnom fokusirano na ženska prava, neke feministkinje se zalažu za uključivanje oslobođenja muškaraca u svoje ciljeve, jer vjeruju da su muškarci također oštećeni tradicionalnim rodnim ulogama. Feministička teorija, koja je proizašla iz feminističkih pokreta, ima za cilj razumijevanje prirode rodne nejednakosti ispitivanjem društvenih uloga žena i proživljenih iskustava; Feminističke teoretičarke su razvile teorije u različitim disciplinama kako bi odgovorile na pitanja koja se tiču roda.
Feministički pokret se ispočetka ispoljavao u dva oblika - kao pokret za ravnopravnost u plaćama, te kao pokret davanja prava glasa ženama. Ovo potonje je s vremenom postignuto u većini zapadnih zemalja nakon Prvog svjetskog rata, a kasnije i u ostatku svijeta.
Kako je politička, a i ekonomska ravnopravnost žena postignuta u institucionalnom smislu, tako je i feminizam postepeno evoluirao u novu formu tzv. radikalnog feminizma kome je cilj bio promijeniti tradicionalnu ulogu žene u društvu putem napada na brak i majčinstvo kao tradicionalne institucije, odnosno na muškarce koji su po prirodi represivni prema ženama. Iako je relativno malen broj žena prihvatio taj ekstremni stav, danas se feminizam najčešće povezuje s njim.
Feminizam se u posljednje vrijeme javlja i kao svojevrsna odbrambena reakcija na porast neo-konzervativizma i vjerskog fundamentalizma, kojima je cilj vratiti tradicionalne institucije kao i tradicionalni položaj žene u društvu.
The All-American Rejects
The All-American Rejects je power pop bend iz SAD-a, formiran u Stillwateru u Oklahomi. Njihov posljednji album, Move Along, dostigao je top 10 u 2005. godini. Njihov singl "Dirty Little Secret" je dugo bio na devetom mjestu na Billboardovoj Hot 100 ljestvici.
Kultura zvonastih pehara
mini|desno|Mapa širenja mini|desno|150px|Primjeri pehara Kultura zvonastih pehara ili Narod pehara (nem. Glockenbecherkultur, engl. Bellbeaker culture), predstavlja raspršenu evropsku arheološku kulturu iz doba eneolita u periodu od oko 2800-1800. pne. Naziv je dobila po okrenutom peharu u obliku zvona. Izraz "zvonasti" (Glockenbecher) u nauku je uveo njemački historičar Paul Rejnek (Paul Reinecke) 1900. godine, iako su ga opisujući pojedine nalaze italijanski i češki arheolozi već koristili. U engleskom jeziku, samo četiri godina kasnije, naziv "Bell-Beaker" (pehar u obliku zvona) uvodi Džon Aberkrombi (John Abercromby).
Rasprostranjenost
Pripadnici ove kulture bili su nomadi, i u svom kretanju najviše su se koristili pomorskim i riječnim putevima. Stvorili su jednu kulturu raširenu od Irske do Karpata, duž Atlantske obale do Portugala, sjeverne Afrike, Sicilije i dijelovima Italije. Nalazišta su pronađena i u Njemačkoj između Elbe i Rajne, duž Dunava u bečkom bazenu. Istraživanja iz Poljske pokazuju da su svoj uticaj širili ka severoistoku i Baltiku. Iako je kultura potekla iz sjeverne Afrike i procvat imala u zapadnim dijelovima Evrope, prema arheološkim nalazima stigli su i do područja Srbije i Mađarske na područje Vučedolske kulture, do današnjih granica Rumunije i Bjelorusije, pa čak i do obala Jadranskog i Jonskog mora, na područje Makedonije, Albanije i Grčke. Na lokalitetu Ostrikovac-Đura u Pomoravlju nađeni su fragmenti keramike tipične za ovu grupu (prikazani su 1998. godine na Riva del Garda arheološkoj konferenciji). Ovi nalazi za nekoliko stotina kilometara prevazilaze najjužnije nalazište njihove Čepel-grupe (Bell Beaker Csepel-group) u Mađarskoj.
Smatra se i da su bili osnivači nekih kultura u bronzanom dobu na britanskim otocima, Holandiji i Skandinaviji.
Keramika
Kulturu pehara odlikuje česta upotreba keramičkih posuda profila izvrnutog zvona. Posude su kvalitetno izrađene, obično su crvene ili crvenkasto-braon boje, sa ukrasima u vidu horizontalnih traka. U prvo vrijeme dekoracije su bile slične na cijelom području kulture pehara, dok su se kasnije razvili regionalni stilovi. Postoji teorija po kojoj su se pehari pojavili kada je alkohol ušao u upotrebu kao piće u Evropi. Na nekim primjercima keramike nađeni su tragovi piva ili medovine. Svi pehari nisu korišćeni kao čaše. Postoje i oni koji su služili kao posude za topljenje rude bakra, neki su služili kao zdjele za hranu, a postoje i oni koji su služili kao urne za sahranjivanje. Jake zvonaste posude su se izrađivale i od bakra.
Jezičke veze
Mnoge teorije o jezicima Evrope sugerišu da se ovom kulturom, prvenstveno njenom velikom rasprostranjenošću, može objasniti i teorija o indoevropeizaciji Evrope. Naročito se to odnosi na Proto Kelte, ali i neke druge Indoevropske dijalekte (njemački, italijanski, baltičko - slavenski. U toku XXI vijeka rađene su mnoge genetičke studije o vezi populacija Jamna kulture, Kulture vrpčaste keramike i Kulture zvonastih pehara
Ivan Aralica
Ivan Aralica, savremeni hrvatski pripovjedač i romanopisac rođen je u Promini 1930. godine, živio u Zadru, a sad živi u Zagrebu. Završio je učiteljsku školu u Kninu i diplomirao slavistiku na Filozofskom fakultetu u Zadru. Redovni je član HAZU-a. Član je Drušva hrvatskih književnika.
Filatelija u Crnoj Gori
mini|150p|desno|Marka Crne Gore iz prve serije sa motivom kneza Nikole I iz 1874. godine, 10 novčića
Filatelija u Crnoj Gori počinje 1. maja 1874. izdavanjem serije od sedam maraka sa likom kneza Nikole I.
Kneževina Crna Gora 1874-1910
mini|110p|lijevo|Marka Crne Gore sa motivom kneza Nikole I iz 1902. godine, 25 helera mini|110p|lijevo|Marka Crne Gore sa funkcijom potvrde o primitku preporučene pošiljke, sa motivom kneza Nikole I iz 1902. godine, 25 helera Prva serija od sedam maraka u izdanju pošte kneževine Crne Gore izdata je u četiri izdanja, koja se razlikuju po kvalitetu papira i nazubljenju. Prva serija izlazi 1. maja 1874. godine i sve do 1893. godine ponavljaju se serije u nominalnim vrijednostima od 2, 3, 5, 7, 10, 15 i 25 novčića. Boja prve je marke žuta do zlatnožuta i ima vrijednost od 2 novčića. Tiraž prve serije je od 5.000 do 20.000 primjeraka. U to vrijeme u Crnoj Gori koristi se florin sa 100 novčića. 1893. godine 25. jula izlazi nekoliko serija sa likom kneza Nikole I, na kojima je utisnut žig ćirilicom 1493-1893 Proslava štamparije. Serija izlazi povodom 400-te obljetnice prve štamparije u Crnoj Gori. Žig je u crnoj i crvenoj boji.
1896. godine povodom 200 godina kneževine, izlaze marke sa mauzolejom na Cetinju. Serija se sastoji od 12 markica u vrijednostima od 1, 2, 3 ,5, 10, 15, 20, 25, 30, 50 novčića, 1 i 2 florina. Na markama je motiv manastira na Cetinju. Serija ima dva nazubljenja i zbog svoje vrijednosti česte su krivotvorine.
1905. godine povodom uvođenja Ustava i otvorenja zgrade parlamenta na markama prethodne serije tiska se žig  Constitution УСТАВ Никољдан 1905. Postoji najmanje pet raznih veličina žigova, kao i razne kombinacije sa nazubljenjima markica, te je potrebno pobratiti pažnju na veličinu, boju, položaj, kao i na eventualne greške u žigu.
1907. godine Crna Gora uvodi krunu sa 100 para, koja se 1907. godine mijenja u perper, koje je platežno sredstvo sve do 1918. godine.
Ukupno je u kneževini Crnoj Gori izdato 73 različite marke, sa mnogobrojnim varijacijama.
Porto marke
Prva porto marka izlazi 1. decembra 1894. godine u seriji od 8 markica u vrijednostima o 1 do 50 novčića. Izlazi u dva razna nazubljenja, te se prema tome i određuje njihova filatelistička vrijednost. U jednostavnom ornamentu u sredini se nalazi broj, kao i ćirilična oznaka para. Marke su u raznim bojama i vrijede sve do uvođenja krune u opticaj. Ukupno su izdate četiri serije sa raznim motivima. Izdate su ukupno 22 marke.
Kraljevina Crna Gora 1910-1918
mini|420p|desno|Krunjenje kneza Nikole I za kralja. Dio serije maraka iz 1910. godine mini|200p|lijevo|Kralj Nikola I. Dio serije maraka iz 1913. godine
646.
Godina 646. (DCXLVI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 646. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Neon
U svemiru, neon spada među najčešće elemente, ali je na Zemlji relativno rijedak, jer je poput helija, njegov najveći dio tokom vremena ispario u svemir. Uglavnom se nalazi u višim slojevima Zemljine atmosfere, a vrlo malehne količine su zarobljene u stijenama.
Historija
lijevo|thumb|Neon u cijevi, kroz koju se vrši električno pražnjenje Prvi plemeniti gas koji je otkriven bio je argon, koga su 1894. otkrili lord Rayleigh i William Ramsay. Ramsay je godinu kasnije, 1895. je uspio izolirati helij iz uranijeve rude, gas koji je ranije bio poznat samo u Sunčevom spektru. Iz pravilnosti periodnog sistema, zaključio je da bi između helija i argona trebao postojati neki element sa atomskom masom od oko 20 u. Stoga je od 1896. počeo proučavati različite minerale i meteorite, te gasove koji se otpuštaju pri njihovim zagrijavanjem ili rastvaranjem. Ramsay, zajedno sa svojim saradnikom Traversom, nisu bili uspješni sa potragom, međutim uspjeli su izolirati helij i rijetki gas argon. Također, ni ispitivanja vrelih gasova iz Cauteretsa u Francuskoj i sa Islanda, nisu dovela do rezultata.
Apokrifni tekstovi
Iako predstavljaju spise biblijskog sadržaja apokrifni tekstovi predstavljaju spise koji nisu ušli u kanonske knjige. Obzirom da nisu bili priznati od strane službene crkve, apokrifni tekstovi bili su u indeksima zabranjenih knjiga. Držalo se da su ti tekstovi slobodnije interpretirali osnovne postulate kršćanstva. Apokrifni tekstovi i njihova tumačenja bili su optuživani i za izvorišta heretičkih učenja. Crkva bosanska povezuje se uz apokrife. Apokrif je i djelo koje se namjerno podmeće nekom autoru.
Neon
Historija
Napokon, nakon što je iz tečnog zraka izolirao 15 litara sirovog argona, počeo ga je ispitivati, te nakon što ga je preveo u tečno stanje, počeo je izdvajati druge supstance putem frakcijske destilacije. Pri tom postupku, prvo je izdvojio kripton, koji je dokazao u spektru plamena, a zatim 13. juna 1898. godine napokon su uspjeli izolirati lakše elemente iz frakcije sa nižom tačkom ključanja sirovog argona. Ramsay i Travers su taj element nazvali neon, iz grčkog naziva νέος neos „nov“. Ubrzo nakon tog otkrića, uspjelo im je iz frakcije koja je sadržavala kripton, izdvojiti još jedan element, ksenon.
Prvi vid upotrebe novootkrivenih gasova razvio je 1910. godine Francuz Georges Claude, koji je razvio neonsku lampu, napunivši staklenu cijev neonom te je propuštajući električnu struju visokog napona kroz nju, doveo neon do emitiranja svjetlosti.
Fizičke
thumb|lijevo|Kubična najgušća kuglasta kristalna struktura čvrstog neona, a = 443 pm thumb|lijevo|170px|Linijski spektar električnog pražnjenja u neonu Pri normalnim uslovima, neon je jednoatomni, bezbojni gas, bez ukusa i mirisa. Pri temperaturi od 27 K (−246 °C) kondenzira a pri temperaturi od 24,57 K (−248,59 °C) prelazi u čvrsto stanje, što znači da on ima najuži temperaturni opseg od svih elemenata u kojem je u tečnom stanju. Kao i drugi plemeniti gasovi, osim helija, neon se kristalizira u kubičnom gusto pakovanom kuglastom sistemu sa parametrom rešetke od a = 443 pm.
Kao i svi drugi plemeniti gasovi, neon također ima popunjene sve elektronske ljuske (konfiguracija plemenitog gasa). Zbog toga se može objasniti njegovo prisustvo kao jednoatomnog elementa i odsustvo bilo kakve reaktivnosti. Sa gustoćom od oko 0,9 kg/m3 pri temperaturi od 0 °C i pritisku 1013 hPa, neon je nešto lakši od zraka, te se diže gore. U faznom dijagramu trojna tačka se nalazi na 24,56 K i 43,37 kPa, a kritična tačka na 44,4 K, 265,4 kPa, dok kritična gustoća iznosi 0,483 g/cm3.
U vodi, neon je vrlo slabo rastvorljiv. U jednoj litri vode pri temperaturi od 20 °C može se rastvoriti najviše 10,5 ml neona. Kao i drugi plemeniti gasovi, pri električnom pražnjenju neon također pokazuje karakteristične spektarske linije. Pošto su te linije u vidljivom dijela spektra pretežno u crvenom i žutom području, pri takvom pražnjenju gas emitira tipičnu crveno-narandžastu boju.
Hemijske
Kao tipičan plemeniti gas, neon je izrazito nereaktivan, kao i helij, do danas nisu poznati njegovi spojevi. Čak i klatrati, koji su kod drugih plemenitih gasova fizički uklopljeni u druge spojeve, međutim nisu poznati kod neona. Prema teoretskim proračunima, neon je najmanje reaktivan element. Tako izračunata entalpija disocijacije za spojeve tipa NgBeO (gdje je Ng plemeniti gas), kod spojeva neona je najmanja. Utvrđeno je da, i pored najstabilnijeg spoja helija HHeF, koji je najbliži analog neona, nije potvrđeno postojanje sličnog spoja kod neona. Moguće objašnjenje za ovaj rezultat je da se između fluora i vodika nalazi najveći razmak u vezi te se stoga javlja vrlo slaba veza privlačenja iona HNe+ za razliku od helijevog iona, ili se javlja sila odbijanja u neonovim kationima zbog p-π izmjeničnog djelovanja.
Iz ispitivanja masenom spektrometrijom, poznati su neki ioni u kojima je zastupljen neon. U njih spadaju ion Ne+ i neki ioni elemenata poput ArNe+, HeNe+ i HNe+.
Izotopi
Postoji ukupno 18 poznatih izotopa neona između 16Ne i 34Ne. Među njima, tri su stabilna: 20Ne, 21Ne i 22Ne i javljaju se u prirodi. Najčešći izotop je 20Ne i ima udio u prirodnom neonu od 90,48%. Izotop 21Ne sa udjelom od 0,27% je najrjeđi na Zemlji, a na izotop 22Ne u prirodnoj smjesi izotopa na Zemlji otpada 9,25%. Svi ostali izotopi imaju veoma kratka vremena poluraspada, od najviše 3,38 minuta kod izotopa 24Ne.
S obzirom na gubljenje neona sa Zemlje u svemir i formiranje u nuklearnim reakcijama, izotopski omjer između neona 20Ne/22Ne i 21Ne/22Ne, koji je zarobljen u stijenama i nema kontakt sa atmosferom, nije isti. Iz tog izotopskog omjera mogu se izvući zaključci o njegovom porijeklu i nastanku. Tako je udio neona 21Ne u stijenama, u kojima je on nastao u reakcijama spalacije, nešto povećan. U primordijalnom neonu, koji je bio zarobljen u stijenama i dijamantima prije gubitka većeg dijela neona, s druge strane, veći udio čini izotop 20Ne.
Rasprostranjenost
U svemiru, neon se ubraja među najčešće i najrasprostranjenije elemente, samo su vodik, helij, kisik, ugljik i dušik više rasprostranjeni od njega. Međutim, na Zemlji, poput helija, je relativno rijedak, a njegov ukupan udio u Zemljinoj kori iznosi samo oko 0,005 dijelova na milion (ppm) (0,0000005%). Najveći dio neona nalazi se u atmosferi, sa prosječnim udjelom od oko 18,18 ppm, te je poslije argona, najčešći plemeniti gas na Zemlji. Na osnovu različitog udjela lakših i težih izotopa neona na Zemlji i na Suncu može se zaključiti da je od postanka Zemlje najveći dio neona napustio njenu atmosferu te su ostali teži izotopi 21Ne i 22Ne.
U vrlo malehnim količinama, neon se javlja i u sastavu stijena. Dokazan je u sastavu granita, bazaltnih stijena, dijamanta i vulkanskih gasova. Zbog različitog udjela njegovih izotopa smatra se da ovaj neon ima tri različita izvora nastanka: primordijalni neon, čiji izotopni sastav odgovara onom na Suncu te je zarobljen u dijamantima ili u Zemljinom plaštu bez kontakta sa atmosferom, zatim atmosferski neon te neon koji je nastao putem reakcija spalacije kosmičkim zračenjem.
Na gasovitim planetama poput Jupitera, neon ne može pobjeći u svemiru zbog velike gravitacije, tako da tamo izotopski sastav neona odgovara onom iz vremena stvaranja planeta. Prema podacima sa svemirske sonde Galileo, odnos udjela izotopa 20Ne prema 22Ne odgovara onom na Suncu, što daje naznake o uslovima pri kojima su nastale planete.
Nukleosinteza
Neon, a prije svega njegov izotop 20Ne, jeste važan međuproizvod u nukleosintezi koja se odvija u zvijezdama, a nastaje tek nakon nuklearnog "izgaranja" ugljika. Tokom nuklearnog sagorijevanja helija pri temperaturi od oko 200 · 108 K ne nastaje izotop 20Ne zbog malehnog presjeka hvatanja alfa čestica kod 16O, a iz težeg izotopa 18O mogu nastati teži izotopi 21Ne i 22Ne. Znatnim povećanjem temperature i gustoće neke zvijezde nakon što potroši sav helij, dolazi do "izgaranja" ugljika, pri čemu se spajaju dva atoma ugljika u jedan pobuđeni izotop magnezija 24Mg*. Iz njega putem α-raspada nastaje neon 20Ne.
Pri daljnjem porastu temperature i pritiska započinje reakcija "izgaranja" neona, pri kojoj 20Ne uz alfa-raspad reagira do 16O odnosno fuzionira se sa nastalim jezgrom helija dajući 24Mg.
Ovaj proces se odvija zbog velike osjetljivosti izotopa 20Ne u poređenju sa 16O na gama zrake, umjesto očekivanih reakcija lakših jezgara kisika. Tek nakon što se završi "izgaranje" neona, započinje nuklearno "izgaranje" kisika, pri kojem iz 16O nastaju teži elementi poput silicija, fosfora i sumpora.
Upotreba
Zbog svoje rijetkosti i otežanog dobijanja, te s tim povezanih visokih troškova i cijena u odnosu prema sličnom gasu argonu, neon se koristi samo u vrlo malehnim količinama. Neon se koristi kao gas za punjenje svijetlećih cijevi i dioda, u kojima se putem električnog pražnjenja gas dovodi do emitiranja tipične narandžasto-crvene svjetlosti. Također, neon se upotrebljava i kao gas za punjenje stroboskopskih i bljeskajućih lampi.
Helij-neon laser, u kojem se koristi mješavina helija i neon, ubraja se među važnije lasere. Neophodna inverzija populacije lasera postiže se pobuđivanjem helija i prenosom elekrona na neon. Stimulirana emisija kod neona nastaje pri dužini talasa od 632,8 nm (crvena) kao i pri 1152,3 nm i 3391 nm (infracrvena). Ostali laserski prelazi su moguće i to u zelenom spektarskom području pri 543,3 nm. Tečni neon može se koristiti kao sredstvo za hlađenje. U poređenju sa helijem i vodikom ima prednost u 40 puta većem efektu hlađenja od tečnog helija, i tri puta većem od vodika.
Neon se može koristiti u mješavini sa kisikom kao gas za disanje pri ronjenju u velikim dubinama. Međutim, relativno rijetko se upotrebljava, jer u poređenju sa sličnim helijem ima mnogo višu cijenu i uzrokuje dosta veći otpor pri disanju.
Vanjski linkovi
🇵🇸
308.
Godina 308. (CCCVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Valerija i Valerija (ili, rjeđe, godina 1061. Ab urbe condita). Oznaka 308. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
647.
Godina 647. (DCXLVII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 647. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Akče
Aspre (akče; osmanski turski:آقچه) su osmanlijski srebreni novac.
Aspra je osnovna novčana jedinica u osmanlijskom carstvu od 14. do kraja 17. vijeka. Njegova težina je varirala, a u prvoj polovini 15. vijeka bila je u ravni dubrovačkog dinara (groša). Aspra je devalvirala i postala nepouzdano novčano sredstvo zahvaljujući smanjenju postotka srebra i kao posljedica čestog podrezivanja. Inače, podrezivanje novca obavljalo se makazama nasilnim smanjenjem (podrezivanjem) vanjskog obima monete. Iskusni trgovci prepoznavali su da je time novac bio 'olakšan' i izražavali su sve veću sumnju u njega. Najpoznatije kovnice aspri bile su u Bursi, Jedrenu i Istanbulu.
309.
Godina 309. (CCCIX) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Licinijana i Konstancija (ili, rjeđe, godina 1062. Ab urbe condita). Oznaka 309. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Bette Davis
Bette Davis (pravo ime Ruth Elisabeth Davis) američka je glumica.
U pozorištu je od 1928, a u Hollywoodu od 1930. godine. Nakon više rutinskih melodrama i kriminalističkih filmova u kojima odskače svojom glumom, u drugoj polovini 1930-ih dobila je dva Oscara te stekla ugled vodeće holivudske karakterne glumice.
Poirot (serija)
Agatha Christie's Poirot jest popularna britanska TV-serija u kojoj David Suchet igra glavnu ulogu, Herculea Poirota. Kreirala ju je London Weekend Television (LWT), ali od 2000-ih epizode snima Granada Television, koja je 1994. preuzela LWT.
Poirot je prvi put emitiran 1989. Od 1995. do 1997. snimane su nešto duže epizode. Još četiri filma izašla su 2000. i još neki 2003 i 2004.
U 2005. adaptirana su četiri djela: Tajna plavog voza, Poslije sprovoda, Karte na sto i Ko plimu uhvati.
Suchet je indicirao da želi snimiti sve priče o Poirotu. Po mnogima, Suchetova izvedba smatra se najboljom i najrealističnijom. On se pripremao tako da je pročitao svaki roman o Poirotu i kopirao svaki opis lika iz njih.
Glavni likovi:
Glumili su i: Jenny Agutter, Robert Bathurst, Frances Barber, Emily Blunt, Lucy Briers, Peter Capaldi, Anna Chancellor, Stephanie Cole, James D'Arcy, Frances de la Tour, Daisy Donovan, Lindsay Duncan, Christopher Eccleston, Oliver Ford Davies, James Fox, Beth Goddard, Elliott Gould, Elspet Gray, Geraldine James, Celia Imrie, Phyllida Law, Roger Lloyd Pack, Alastair MacKenzie, Paul McGann, Sean Pertwee, Joely Richardson, David Soul, Elizabeth Spriggs, Rachael Stirling, Diana Quick i Honeysuckle Weeks.
1. sezona
- 1989 (svaka 53 minute)
2. sezona
- 1990 (osam od 53 minute, prva i posljednja 103 minute)
3. sezona
- 1991 (svaka 53 minute)
4. sezona
- 1992 (svaka 103 minute)
Univerzitet u Beogradu
Univerzitet u Beogradu jest najstarija i najveća institucija visokog obrazovanja u Srbiji. Osnovao ga je Dositej Obradović, prvi srpski ministar prosvjete, 1808. godine. Današnju glavnu zgradu izgradio je Miša Anastasijević, beogradski trgovac i dobrotvor, 1863. godine.
Poirot (serija)
6. sezona
- 1995 (svaka 103 minute)
Univerzitet u Beogradu
Danas je sa skoro 100.000 studenata najveći univerzitet u Srbiji i ubraja se u najveće u Evropi.
Poirot (serija)
7. sezona
- 2000 (svaka 103 minute)
8. sezona
- 2001 (svaka 103 minute)
9. sezona
- 2003/2004 (svaka 103 minute)
10. sezona
- 2005/2006 (svaka 103 minute)
11. sezona
- 2006/2007 (svaka 103 minute)
12. sezona
- 2010/2011.
13. sezona
- 2013.
AMX-10P
AMX-10P je francusko borbeno vozilo pješadije. Razvoj AMX-10P vozila započet je 1965. godine sa ciljem zamjene starijeg AMX-VCI. Prvi prototip je završen 1968. godine. Nakon ispitivanja i poboljšavanja prototipa, serijska proizvodnja započela je 1972. godine, a sljedeće godine je isporučan prvi primjerak francuskoj vojsci. Do sada je ukupno napravljeno oko 1810 primjeraka ovog vozila. Zadnji primjerak proizveden je 1994. godine. Francuska vojska je svoje AMX-10P modernizirala od 2006. - 2008. godine sa novim motorom i jačim oklopom.
Uetersen
Uetersen je prvi put pomenut 1234 godine.
648.
Godina 648. (DCXLVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 648. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Carigradski sporazum (1454)
Carigradski sporazum potpisan je 18. aprila 1454. godine između Osmanlijskog Carstva i Mletačke Republike. Bio je to prvi sporazum koji je potpisao Mehmed Osvajač nakon zauzimanja Konstantinopolja 1453. godine. Efektivno je okončao mletačke težnje da eliminišu Osmanlijsko Carstvo ili osvoje Carigrad u ime kršćanskog svijeta. Sporazum je dao Mletačkoj Republici slobodu trgovine u istočnom Mediteranu.
Posljedice
Carigradski sporazum iz 1454. znatno je oslabio sve izglede za savez italijanskih prinčeva protiv Osmanlijskog Carstva - cilj koji je zastupao papa Nikola V. Također je pogoršao odnose između Mletačke Republike i papinstva.
Pastor Maldonado
Pastor Rafael Maldonado Motta (rođen 9. marta 1985.) je venecuelanski vozač. U 2012. godine osvojivši Veliku nagradu Španije i je postao prvi venecuelanac koji je osvojio F1 trku.
Sažetak karijere
* Sezona u toku.
Filatelija u Srbiji
Kneževina Srbija 1866-1880
Prve marke kneževine Srbije izlaze 1866. godine. Serija od tri marke sa likom kneza Mihajla III Obrenovića tiskana je u Beču i sastoji se od vrijednosti 10, 20 i 40 para sa nazubljenjem K 12. Na marki osim lika kneza Mihajla III nalazi se i natpis K.SRPSKA POŠTA ćirilicom. Izdane su od 12.000 (10 para) do 20.000 primjeraka (40 para). Imaju relativno visoku vrijednost i treba ih razlikovati od slijedeće serije na vrlo tankom papiru i drugim nazubljenjem (K 9½). U to vrijeme novčana jedinica Srbije bila je groš koji se sastojao od 40 para. 1866. godine izlaze serija sa grbom Srbije koja je zapravo služila za porto inozemnih novina i nisu imale žig. Marke sa žigom su ili krivotvorene ili su protiv tadašnjeg zakona obilježene. 1869. godine izlazi serija od 8 maraka sa likom kneza Milana IV Obrenovića u raznim bojama u vrijednostima od 1 do 50 para. Skoro sve do 1880. godine likovi se na srpskim markama ponavljaju i tiskaju u raznim kvalitetima papira i različitim nazubljenjem.
Kraljevina Srbija 1880-1918
1882. godine uvodi se u Srbiji kao platežno sredstvo dinar sa 100 para. I dalje su na likovima srpski kraljevi, tako da osim izdanja iz 1904. godine izdatog povodom 100-te obljetnice prvog srpskog ustanka u Orašcu nema velikih promjena u izdanjema pošte Srbije. 1911. godine izlazi serija od 12 maraka sa likom kralja Petra I sa vrijednostima od 1 pare do 5 dinara. Marke vrijede do 1919. godine. mini|500p|desno|Kralj Petar I. Marke iz serije srpke pošte 1911. godine 1916. godine izbjeglička srpka vlada na Krf koristi francuske marke na kojima je utiskan žig POSTES SERBES. Te marke na pismima su relativno rijetke i tražene, dok je ostatak neupotrebljenih maraka prodavan za filatelističke svrhe. Marke Kraljevine Srbije upotrebljavaju se i dalje nakon ujedinjenja Srbije, Crne Gore i Države SHS, sve do 1920. godine, no samo ta teritotiju tadašnje Kraljevine Srbije. U isto vrijeme se koriste marke nove države, te su mnogobrojne pošiljke frankirane sa mješovitom frankaturom.
Porto marke
Prva porto marke Srbije izlazi 1895. godine i na njoj se nalazi dvoglavi orao u čijoj je sredini utisnuta nominalna vrijednost. Serija se sastoji od 5 maraka sa vrijednostima od 5 do 50 para. Kasnije se na porto markama nalazi uglavnom srpski grb. Neke od njih se tiskaju u Parizu.
Srbija za vrijeme njemačke okupacije 1941-1945
mini|100p|lijevo|Antimasonska izložba 1942. godine. Izdanje srpke pošte za vrijeme njemačke okupacije.
NGC 2229
NGC 2229 (također poznat kao ESO 87-8 i PGC 18867) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 387 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Najveći prečnik je 1,50 (169 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. novembra 1834. godine.
Filatelija u Srbiji
Srbija za vrijeme njemačke okupacije 1941-1945
Okupacijom i podjelom Jugoslavije 1941. godine srpska pošta pod njemačkom upravom, koristi marke bivše države sa likom kralja Petra II, na kojima je utisnut žig SERBIEN dijagonalno s lijeva na desno. Prvo izdanje izlazi 2. juna 1941. Kasnije se štampaju posebne marke sa motivima grada Smedereva itd. Sve do 11. decembra 1943. godine izlaze marke na kojima ćirilicom stoji Srbija i one pripadaju filatelističkom području Njemačke. Ukupno je izašlo 107 maraka koje su omiljeno područje u filateliji.
Srbija 2006 do danas
mini|150p|desno|Marka Srbije sa motivom [[Beograda iz 2007. godine, 100 dinara]] Prva marka Srbije, nakon otcjepljenja Crne Gore izlazi 30. juna 2006. godine. Na njoj je zastava i grb Srbije. Nominalna vrijednost im je 16,50 dinara sa motivom srpske zastave i 20 dinara sa motivom srpskog grba. Tiraž je 3.000.000 primjeraka u vrijednosti od 16,50 dinara i 500.000 primjeraka u vrijednosti od 20 dinara. Pored serija iz prirode, 2007. godine, prisutni su motivi iz sporta, npr. Svjetsko prvenstvo u vaterpolu 2006., Evropsko prvenstvo u stonom tenisu održano u Beogradu 2007. godine, kao i religiozni motivi povodom Uskrsa, motivi iz Srbije, Kopaonik, Zapadna Morava, Zlatibor, Goč, Pionirski park u Beogradu. Srpska pošta za oznake na poštanskim markama koristi naizmjenično latinicu i ćirilicu.
Zajednička izdanja
100p|mini|desno|Marka Srbije iz zajedničkog izdanja sa poštom Austrije sa motivom Dunavska fauna, 2007
2007. godine srpska pošta izdaje zajedničku marku sa temom Dunavska fauna, sa Austrijom povodom saradnje podunavskih zemalja. Na marki je prikazan orao, a vrijednost joj je 46 dinara. Izdanje je u malom tabaku 3 x 3 sa vinjetom u sredini na kojoj je prikazan Dunav sa gradovima Beč-Wien i Beograd.
Doplatne marke
U Srbiji doplatne marke izdaju se u apoenima, najviše do 50 procenata od iznosa nominalne vrednosti poštanske marke za pisma težine do 20 grama. Sredstva od prodaje doplatnih maraka koriste se za financiranje humanitarnih akcija, obilježavanje istorijskih i kulturnih događaja, projekte od javnog interesa, kao i za druge akcije od šireg društvenog značaja.
310.
Godina 310. (CCCX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Licinijana i Konstancija (ili, rjeđe, godina 1063. Ab urbe condita). Oznaka 310. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Diva Grabovčeva
mini|desno|300px|Skulptura Dive Grabovčeve, Kedžara na planini Vran. Postavljena je 1998. godine i rad je hrvatskog skulptora [[Kuzma Kovačić|Kuzme Kovačića. Na spomeniku je natpis: Zlo u mraku ima oči, ali na svjetlu oslijepi. Divi, daru svjetla, Rama 1998 ]]
Diva Grabovčeva (Varvara, Rama - Kedžara, planina Vran, BiH, oko 1680 ) jest legendarna mučenica koju lokalni (a danas i šire) rimokatolici proslavljaju mimo crkve, djevica iz Varvare.
Brundtlandov izvještaj
Naša zajednička budućnost, poznata i kao Brundtlandov izvještaj, objavljena je u oktobru 1987. od strane Ujedinjenih naroda preko Oxford University Pressa. Ova publikacija predstavlja priznanje Gro Harlem Brundtland, bivšeg norveškog premijera, kao predsjedavajućeg Svjetske komisije za životnu sredinu i razvoj (WCED).
Diva Grabovčeva
Legenda
Po predanju lokalnih rimokatolika, Diva Grabovčeva je djevojka rimokatoličke vjere, koja je živjela u 17. vijeku za vrijeme vladavine Osmanlijskog carstva. Mladi Tahir-beg Kopčić iz Kupresa je htio imati Divu za ženu. Zaprosio ju je, kada je imala dvadesetak godina, ali ona je odbila uz saglasnost svoje porodice. Zatim je beg poslao svoje pomoćnike, da isprose Divu u njegovo ime. Pronašli su je na paši sa stadom ovaca. Ona je ponovno odbila i čvrsto je bila pri svojoj odluci i pobjegla u planine. Tahir-beg Kopčić je tada ponovno došao, našao je, napao i ubio nožem. Sahranjena je na Vran planini, ispred Kedžare u blizini Prozora. Grob je označen. Od toga vremena do danas brojni poklonici dolaze joj na grob i iskazuju poštovanje. Postavljen je bronzani spomenik, rad skulptora Kuzme Kovačića, 1998. godine. U legendi, Tahir-bega je ubio kum Divine porodice Arslan-aga Zukić.
Andrija Kačić Miošić u knjizi Razgovor ugodni naroda slovinskoga u dijelu pod naslovom ''Pisma od vitezova pridostojne kuće Grabovčeve, prikazana gosp. pris. serdaru Anti Grabovcu'', o porodici Grabovčevoj navodi podatak da su porijeklom Hercegovci. U radu se navodi da je porodica Grabovac u srodstvu sa srpskim knezom Lazarom Hrebeljanovićem (1329 – 1389).
Brundtlandov izvještaj
Dokument je bio kulminacija međunarodne vježbe "900 dana" koja je katalogizirala, analizirala i sintetizirala pismene podneske i svjedočenja stručnjaka "viših predstavnika vlade, naučnika i stručnjaka, istraživačkih instituta, industrijalaca, predstavnika nevladinih organizacija i opće javnosti“ održanim na javnim raspravama širom svijeta.
Diva Grabovčeva
Spomen
Prozor-Rama i Posušje imaju ulice imenovane po Divi Grabovčevoj, Zagreb ima jedan studentski dom po njoj nazvan, prva hrvatska opera u BiH zove se Diva Grabovčeva, u čijem premijernom izvođenju je učestvovalo oko 155 ljudi, od čega 115 pjevača, a prvi put izvedena je 2016. u prepunoj dvorani Hrvatskog doma hercega Stjepana Kosače u Mostaru. Opera koja je nastala po legendi o Divi Grabovčevoj, muzičko-scensko je djelo u četrnaest slika i četiri čina. Autor muzike je don Dragan Filipović, stihove (libreto) je napisao fra Ante Marić, dok aranžmane potpisuje Fedor Vrtačnik. Snimljen je i film Divin krik s Vrana autora Miljenka Karačića koji je dobio na 15. ITF’CRO 2012. – Međunarodnom festivalu turističkog filma posebno priznanje za kvalitetnu redateljsku i scenarističku priču o davnim zbivanjima na tom lokalitetu, u funkciji očuvanja baštine i daljnjeg razvoja hodočasničkog turizma". Ćiro Truhelka autor je knjige Djevojački grob: legenda iz bosanske prošlosti
Brundtlandov izvještaj
Izvještaj je definirao 'održivi razvoj' kao "Razvoj koji zadovoljava potrebe sadašnjosti bez ugrožavanja sposobnosti budućih generacija da zadovolje svoje potrebe".
Diva Grabovčeva
U popularnoj kulturi
Svake se godine na prvu nedjelju u julu slavi dan njenog mučeništva, kada se služi misa i prisustvuje više hiljada ljudi. Ćiro Truhelka objavio je knjigu o Divi i njenom grobu, Djevojački grob: legenda iz bosanske prošlosti.
Brundtlandov izvještaj
Sadržaj
Mandat Brundtlandove komisije primarno je baziran na sljedećem:
Diva Grabovčeva
U popularnoj kulturi
Marko Perković - Thompson je na albumu Bilo jednom u Hrvatskoj iz 2006. godine, snimio pjesmu „Diva Grabovčeva” u kojoj pjeva o njenoj tragičnoj sudbini.
Brundtlandov izvještaj
Sadržaj
Izvještaj Brundtlandove komisije prepoznao je da je razvoj ljudskih resursa u obliku smanjenja siromaštva, rodne ravnopravnosti, i preraspodjele bogatstva bio ključan za formuliranje strategija za očuvanje okoliša, a također je prepoznao da postoje ekološke granice ekonomskog rasta u industrijaliziranim i industrijaliziranim društvima. Brundtlandov izvještaj tvrdi da siromaštvo smanjuje održivost i ubrzava pritiske na okoliš – stvarajući potrebu za balansiranjem između ekonomije i ekologije.
Diva Grabovčeva
U popularnoj kulturi
U dokumentarnom filmu Miljenka Karačića iz 2012. godine Divin krik s Vrana, fra Tomislav Brković, gvardijan franjevačkog samostana Šćit-Rama govori da su se ramski fratri protivili hodočašću na Divin grob i da kronike samostana ne spominju Divinu mučeničku smrt. Spomen na nju je sačuvao lokalni narod iz generacije u generaciju.
Brundtlandov izvještaj
Sadržaj
Objavljivanje naše zajedničke budućnosti i rad Svjetske komisije za životnu sredinu i razvoj postavili su temelje za sazivanje Samita o Zemlji 1992. godine i usvajanje Agende 21, Deklaracije iz Rija i osnivanje Komisije za održivi razvoj.
Diva Grabovčeva
U popularnoj kulturi
U dramskom dijelu dokumentarnog filma Divini roditelji se navode kao Luka i Luca i katoličke su vjere, a Džafer-beg Kopčić i njegova žena, roditelji zaljubljenog Tahir-bega, su se protivli braku, jer je djevojka Vlahinja.
Brundtlandov izvještaj
Sadržaj
Često citirana definicija održivog razvoja definirana je u izvještaju kao: „razvoj koji zadovoljava potrebe sadašnjosti bez ugrožavanja sposobnosti budućih generacija da zadovolje svoje potrebe“.
Osim toga, ključni doprinosi Naše zajedničke budućnosti konceptu održivog razvoja uključuju prepoznavanje da su mnoge krize s kojima se planeta suočava, međusobno povezane krize koje su elementi jedne krize cjeline i vitalne potrebe za aktivnim sudjelovanjem svih sektora društva u konsultacijama i odlukama koje se odnose na održivi razvoj.
NGC 3705
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 525
NGC 525 (također poznat kao MCG 1-4-54, PGC 5232 i UGC 972) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 75 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,50 (33 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 25. septembra 1862. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
650.
Godina 650. (DCL) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 650. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Umjetnost drevnog Egipta
Stari Egipat označava najstariju i najtrajniju ljudsku civilizaciju i kulturu koja je trajala gotovo nepromijenjena oko 3000 g. (bez prekida od 3100. do 30. god. p. n. e.).
Dar Nila
Svoju dugotrajnost Egipat može zahvaliti jedinstvenom geografskom položaju neprohodnih pustinja na istoku i zapadu (Sahara), mora na sjeveru i visokih planina na jugu. Dakle, Egiptu nisu bile potrebne zidine da ga čuva od neprijatelja, a najveće blago koje su imali bila je plodonosna rijeka – Nil. Nilom je kroz pustinju protjecalo dovoljno vode za napajanje ljudi i stoke, i za natapanje obradnih polja, a osobito dragocjen je bio zbog redovitog izlijevanja koje je natapalo zemlju i nanosilo plodonosni mulj. Kako je blagostanje Egipćana ovisilo je o svakidašnjem pojavljivanju sunca i godišnjem razlijevanju rijeke, prirodne sile su se smatrale bogovima kojima je trebalo laskati i prinositi im žrtve. Većina bogova predstavlja prirodne sile, a prikazivani su obično kao životinje, pa je tako sokol bio simbol sunca, kobra - žetve itd. Egipćani su vjerovali da bogovi imaju iste potrebe kao i ljudi stoga su bogovima donosili hranu i piće, molili da primi posjetioce, čak su im i skidali noćnu odjeću. Bogovi su putovali u procesijama i narod mu se okupljao i klicao. Pojedinci koji bi se nečim istakli mogli su biti proglašeni božanstvima, ali vrlo rijetko.
Faraon je kod Egipćana vrh državnog aparata i vjerske moći, smatrao se i bogom i svećenikom. Takva trajna funkcija te ličnosti jedna je od kontradikcija Egipatske religije. U umjetnosti, Faraon je prikazivan kao naručitelj i inspirator. Zato se u Egiptu vrijeme i računalo po egipatskim dinastijama, mi razlikujemo 6 glavnih perioda: Staro carstvo, Prvi prijelazni period, Srednje carstvo, Drugi Prijelazni Period, Novo carstvo i Treći prijelazni period.
Gradovi
U Egiptu nisu postojali gradovi kakvi su postojali u Mezopotamiji i onakvi kako mi zamišljamo grad jer je stanovništvo zbog izvrsnog navodnjavanja bilo apsolutno raspršeno po cijelom toku rijeke Nil. Egipatski gradovi su otvoreni, nemaju zidina, a prostorno su organizirani u odnosu prema Nilu, tako da ulice mijenjaju smjer kako rijeka zakreće. Društvene zgrade (hramovi, kraljevske palače, državni uredi itd.) nisu bile koncentrirane na jednom mjestu već razasute po cijelom gradu. Ostale građevine (npr. stambene kuće ili naseobine radnika-graditelja) bile su pravougaonih oblika, napravljene od mulja i trstike i imale su hipostilno osvjetljenje (uzdignuti središnji dio kako bi bio više osvijetljen).
Piramide
mini|lijevo|300px|[[Imhotepova stepenasta piramida faraona Džosera u Sakkari, 2630.-2611. god. p. n. e.]] Egipatska umjetnost je od početka obilježena smrću, tj. obredima koji prate odlazak faraona na drugi svijet. Tako je i egipatska arhitektura služila uglavnom veličanju bogova i pokojnog faraona kojima su podizani hramovi i grobnice. Faraonovi posmrtni ostaci, mumificirani i položeni u sarkofag smještani su u golemu grobnicu koja je neka vrsta pročišćivača na njegovom putu u vječnost. Prve grobnice nazivaju se Mastabe (arapski – sjedalica) i tipična za Donji Egipat, to su grobnice pravougaone osnove, napravljene od cigli ili kamena, a sastoje se od tzv. bunara (koji se nalazi u sredini objekta i služi za smještaj sarkofaga koji bi se zatrpao kamenjem) i kapele (koja je bila u visini zemlje i služila je za pogrebne darove. oblik iz kojeg će se razviti piramida. Tipično za mastabu starog carstva su tzv. lažna vrata koja pokazuju pokojnika (njegovo KA – dušu). Ona su ograničena stubovima i arhitravom (gredom na dva stupa). Prema važnosti hrama vrata su bila različite veličine, od 50 cm pa dalje.
mini|desno|250px|Presjek [[Keopsova piramida|Keopsove piramide. Legenda: 1.ulaz, 2.silueta izvornog pokriva, 3.tunel, 4.lažna grobnica, 5.tunel, 6.ulaz u galeriju, 7.kraljičina odaja, 8.velika galerija, 9.ulaz, 10.kraljevska odaja, 11.granitni svodni blokovi, 12.kanali.]]Evolucijom mastabe došlo je do izgradnje tzv. stepenastih piramida od kojih je najznačajnija ona faraona Džosera iz III. dinastije (Staro Carstvo). U Saqqari na mjestu stare mastabe u koju su se sahranjivale kraljica i kraljevska djeca nije bilo dovoljno mjesta za faraona Džosera, pa je Imhotep, prvi poznati arhitekt, povećao osnovu od kvadrata u pravokutnik i na nju dodao još 4 terase - platforme, a kasnije još dvije. Pretpostavlja se da je ovakva simbolika koja vodi stepenasto prema nebu trebala olakšati uzlet duše pokojnika prema vrhovnom bogu suncu - Ra. Džoserov kompleks, pored piramide, sadržavao je ulaznu kapiju, trijem, kapele i sve je bilo opasano velikim zidom. Naziv piramide potječe iz grčkog jezika i znači kolač od žita, vjerovatno su stoga piramide u Bibliji nazvane egipatskim žitnicama. Neke piramide nisu nikad bile korištene kao grobnica vladara, jedna teorija smatra da su te piramide bile samo nadgrobni spomenici.
Hramovi
mini|lijevo|250px|Ulaz s pilonima Amonovog hrama u [[Karnaku, oko 2000. p. n. e.]] mini|250 px|Kapiteli hrama u Karnaku Ispred svake od navedenih piramida nalazi se kompleks hramova. Od Hrama u dolini, pored Nila, polazi strma uzlazna cesta te vodi do hrama mrtvih neposredno smještenog ispred piramide, a piramidu smatramo monumentalnim završetkom cijelog kompleksa. Hram u dolini i hram mrtvih obično se sastojao od ulaza sa pilonima (zidovi u obliku krnjih piramida), hodnika, jedne ili dvije hipostilne dvorane (dvorane sa stupovima, grč. hipo = više, stil = stup), dvorišta sa statuama i jednom ili više kapela. Na ovaj način gradit će se skoro svi egipatski hramovi.
NGC 5205
NGC 5205 (također poznat kao IRAS 13283+6245, MCG 11-17-3, PGC 47425 i UGC 8501) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 81 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 3,20 (76 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 18. maja 1887. godine.
Umjetnost drevnog Egipta
Hramovi
Takav je i Amonov hram u Karnaku (Carnacu), koji je građen od XII dinastije (Srednje Carstvo) do Ptolomeja (XXX dinastija), oko hiljadupetsto godina. Sam hram dug je 355 m, a do njega vodi aleja sfingi dugačka 400 i široka 20 m. Započinje pilonima, nastavlja se hipostilnom dvoranom i središnjom dvoranom sa svetištem. Pravocrtni hod od portala, kroz sve geometrijske prostorije, do svetišta određuje prostor hrama. Ovo je arhitektura straha, jer piloni daju lažni dojam da se na njih možemo popeti, hipostilne dvorane sa preglomaznim stubovima su zastrašujuće i tamne, a pogled sprijeda nam stvara lažni dojam prohodnosti do svetišta kojem su mogli pristupiti samo odabrani. Pristup prvoj prostoriji bio je dozvoljen svima, hipostilnoj dvorani samo plemićima i svećenicima, svetištu samo svećenicima i faraonu, a u svečanu salu je ulazio samo faraon.
mini|250 px|[[Sesostrisov kiosk (odmaralište, privremeni oltar) u Karnaku, između 2000-1800. p. n. e.]] Arhitektura Egipta, kako je doživljavamo, je u boji kamena, ali prvobitno je bila ukrašena bojom i potpuno oslikana reljefima, natpisima ili slikama na zidu. Zanimljivi su i egipatski kapiteli (grč. glava) stubova koje možemo usporediti sa ljudskom figurom. Kako na figuri ljudsko lice najviše izražava karakter pojedinca, tako su kapiteli u egipatskom hramu najizražajniji i najdorađeniji. Egipatski kapiteli su uglavnom oblikovani prema biljnom svijetu: uski, kao sastavljeni od snopa valjkastih traka papirusa ili široki, valovita obrisa, na uzoru cvijeta lotosa.
311.
Godina 311. (CCCXI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Valerija i Maksimina (ili, rjeđe, godina 1064. Ab urbe condita). Oznaka 311. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Umjetnost drevnog Egipta
Hramovi
Iz razdoblja Srednjeg Carstva inače nema arhitektonskih spomenika, jer su bili uglavnom građeni od cigle, skromnih razmjera, izvana obloženi oplatom od kamena koja je svuda propala. U to vrijeme je rođena težnja da se dostigne veličina starog carstva, ali se istovremeno želi napraviti na izvjestan način realistična analiza koja je u starom carstvu bila nepoznata.
mini|lijevo|250px|Hram faraonke [[Hatšepsut, oko 1460. p. n. e.]] Najljepši hram je svakako grobnica faraonke Hatšepsut u Deir-el-Bahri (XVIII Dinastija, Novo Carstvo). To je djelo arhitekta, svećenika i ljubavnika faraonke, Sen-Muta. Pored stroge osi simetrije, jedinstva korpusa sa ravnotežom nizova arkada s rampama, važniji je snažan kontrast perforacija tkiva arhitekture (kolonade) i ogromne, monolitne mase gorja. Na prvi pogled posmatraču se može učiniti da lagani stubovi bez kapitela nose cijelu težinu planine.
NGC 5205
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Umjetnost drevnog Egipta
Hramovi
250px|mini|[[Ramzeum, oko 1300. p. n. e.]] U zapadnoj Tebi Ramzes I iz XIX dinastije sagradio je hram mrtvih u Karnaku - Ramzeum. Ovaj gigantski kompleks od opeke je zapravo klasični egipatski hram koji počinje sa trijumfalnim stupovima (obeliscima), a portal je uokviren pilonima na koje se veže dvorište sa kipovima boga Ozirisa (sačuvana 4 kipa), zatim se niže drugo dvorište sa kolonadom (niz stubova), pilonima, hipostilnim dvoranama, potom dvije iste ali manje, i sala sa svetištem. Ramzeum je bio posvećen bogu Amonu i Ra. Postojanje kultnih prostora za dva boga u jednom hramu nije u suprotnosti, jer su Amon i Ra vrijedili kao jedan bog, o čemu svjedoči sjedinjenje imena u Amon Ra.