cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nemertea
Unutar Nemertea
Dok Ruppert, Fox i Barnes (2004.) Palaeonemertea tretiraju kao monofiletske, Thollesson i Norenburg (2003) smatraju ih parafiletskim i baznim  (sadrže pretke više današnjih kladusa). Anopla ("nenaoružani") predstavljaju evolucijski stepen nemertina bez rila (koji obuhvataju Heteronemertea i Paleonemertea), dok su Enopla ("naoružani") monofiletski, ali ispada da je Palaeonemertea dvostruko parafiletska grupa, koja je evoluirala i u Heteronemertea i Enopla. Ruppert, Fox i Barnes (2004) tretiraju Bdellonemertea kao kladus odvojen od Hoplonemertea, dok Thollesson i Norenburg (2003) vjeruju da su Bdellonemertea dio Monostilifera (sa jednim aktivnim rilom), koji su unutar Hoplonemertea – što implicira  da su "Enopla" i "Hoplonemertea" sinonimi za istu granu filogenetskog stabla. Polystilifera (sa mnogo rila) su monofiletske.
Odnosi s drugim koljenima
Prema novijim analizama, u razvoju nemertinskih embriona, ektomezoderma (vanjski dio mezodermea, koji je sloj u kojem je izgrađen veći dio unutarnjih organa) potiče iz 3a i 3b blastomera, a endomezoderm (unutrašnji dio mezoderma) izveden je iz 4d ćelija. Neki ektomezodermi u annelida, bodljokožaca i mehkušaca potiču iz ćelija 3a i 3b, dok je ektomezoderm polikladnih pauka izveden iz ćelijaa 2b i acelomatskih crva koji ne proizvode ektomezoderm. Kod Nemertea, prostor između epiderme i crijeva uglavnom ispunjava dobro razvijeno, mišićima ograđeno bezćelijsko vezivno tkivo. Ova struktura slična je  onoj koja se nalazi kod većih pljosnatih  glista poput Polyclada  i Triclada, ali slična je struktura mišića u tjelesnom zidu, ugrađenih u nestabilno vezivno tkivo široko rasprostranjeno među Spiralia (životinje kod kojih rane ćelijske diobe prave spiralni obrazac), kao što su Sipuncula, Echiura  i mnoštvo anelida.
Sunnet
Sunnet je ono što je poslanik Muhammed radio, govorio ili šutnjom odobrio. To je njegova praksa koju muslimani smatraju normativnom. Nekada se sunnet poistovjećuje s nazivom hadis. Sunnet, kao pravni izvor, zauzima drugu poziciju jer sadrži pojašnjenje onoga što je nejasno u Kur'anu, kao i neke propise i pitanja o kojima Kur'an uopće ne govori. Sunnet je tumačenje i praktična primjena Kur'ana. Kur'an u mnogim ajetima podsjeća vjernike na zakonodavnu važnost sunneta, npr: "On ne govori po hiru svome - to je samo Objava koja mu se obznanjuje..." (En-Nedžm, 3-4)
Sunnet-namazi su oni koje je preporučio poslanik Muhammed, a dijele se na dvije vrste:
Bob Ross
Robert Norman Ross (29. oktobar 1942 – 4. juli 1995) bio je američki slikar, umjetnički instruktor i televizijski voditelj. Bio je tvorac i domaćin emisije The Joy of Painting, poučnog televizijskog programa koji je emitovan od 1983. do 1994. na PBS-u u Sjedinjenim Državama, a također je emitiran u Kanadi, Latinskoj Americi i Evropi. Ross je od 1980-ih i 1990-ih bio javna televizijska ličnost, te je posthumno stekao internet slavu u 21. stoljeću. Njegov talent i ljubaznost doveli su do velike popularnosti među fanovima na YouTubeu, Twitchu i mnogim drugim web stranicama mnogo godina nakon njegove smrti.
Biografija
Ross je rođen u mjestu Daytona Beach na Floridi. Otac Jack Ross je porijeklom bio Cherokee a majka Ollie Ross je bila konobarica, a odrastao je u Orlandu na Floridi. Kao dijete, Ross se zabavljao brigom o ozlijeđenim životinjama, navodno uključujući i armadila, zmiju i aligatora. Jedna od životinja, vjeverica po imenu Peapod (puni nadimak "Peapod The Pocket Squirrel"), istaknuta je u nekoliko epizoda njegove emisije. Druga vjeverica, ona s epilepsijom koju je Bob nazvao "Squirrely Wirrelly Brown" (kojoj je veterinar dao 6 mjeseci života, ali Bob je pričao o njoj 4 do 5 godina nakon što ju je dobila) također je bila na emisiji, ali rjeđe (obično je držana na kući u Rossovu podrumu u velikom kavezu pored mjesta gdje ga je gledala kako slika). Imao je polubrata Jima, kojeg je spomenuo tokom svoje emisije. Ross je napustio srednju školu u 9. razredu da bi radio kao stolar kod svog oca Jacka Rossa, gdje je izgubio dio lijevog kažiprsta. Međutim, toga nije ometalo u načinu na koji je držao svoju paletu dok je slikao.
Kršići
Kršići su naseljeno mjesto u gradu Živinicama, Bosna i Hercegovina.
NGC 5533
NGC 5533 (također poznat kao IRAS 14140+3534, MCG 6-31-89, PGC 50973 i UGC 9133) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 178 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 3,10 (160 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (98 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. maja 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Geometrijski red
mini|desno|Suma površina ljubičastih kvadrata jednaka je jednoj trećini površine velikog kvadrata. U matematici, geometrijski red je red sa konstantnim omjerom između susjednih članova. Na primjer, red
je geometrijski, zato što je svaki član jednak polovini svog prethodnog člana. Suma ovog reda je 1, kao što je prikazano na slijedećoj slici:
Geometrijski redovi su najjednostavniji primjeri beskonačnih redova sa konačnim sumama. To ih čini važnim za filozofiju, gdje oni nude matematičko rješenje za Zenonove paradokse. Historijski, geometrijski redovi igrali su važnu ulogu u ranom razvitku kalkulusa, te su još važni za proučavanje konvergencije redova. Geometrijski redovi se koriste u cijeloj matematici, a imaju važne primjene u fizici, inženjerstvu, biologiji, ekonomiji i finansijama.
Zajednički omjer
Ponašanje članova zavisi od zajedničkog omjera r: Zajednički omjer može biti i negativan, što uzrokuje da znak ispred članovu alternira (znak je naizmjenično + ili -).
Suma
Suma geometrijskog reda je konačna sve dok članovi reda teže nuli. Suma se može izračunati koristeći samosličnost reda.
Primjer
300px|mini|desno|Ilustracija [[samosličnosti sume s. Uklanjanje lijevog kruga ima isti efekt kao i smanjenje slike za faktor od 1/3.]] Razmatrajmo sumu slijedećeg geometrijskog reda: Ovaj red ima zajednički omjer od 2/3. Ako pomnožimo cijeli red sa ovim brojem, tada početni, koji je imao vrijednost 1, dobija vrijednost 2/3, 2/3 postaje 4/9, i tako dalje: Ovaj novi red je isti kao i original, osim što prvi član nedostaje. Oduzimanjem ova dva reda poništavaju se svi članovi osim prvog: Slična tehnika može se koristiti kod računanja bilo kojeg samosličnog izraza.
Formula
Suma prvih n članova geometrijskog reda je: gdje je a prvi član reda, a r je zajednički omjer.
Kada je a = 1, izraz se pojednostavljuje u:
gdje je lijeva strana geometrijski red sa zajedničkim mjerom r. Možemo dobiti ovu formuli koristeći metod opisan u gornjem tesktu:
Opća formula slijedi ako sve pomnožimo sa a.
Ova formula važi za konvergentne redove (tj. kada je vrijednost r manja od jedan). Na primjer, suma nije definisana kada je r = 10, iako dobijamo rješenje s = –1/9.
Ovo pravilo, također, vrijedi, uz iste restrikcije, i za kompleksne brojeve.
Dokaz konvergencije
Možemo dokazati da geometrijski red konvergira koristeći formulu za sumu za geometrijsku progresiju: Pošto je rn+1 → 0 za | r | < 1, limes iznosi 1 / (1 – r).
Periodične decimale
Periodična decimala može se smatrati geometrijskim redom čiji je zajednički omjer je stepe na 1/10. Na primjer:
Možemo koristiti ovu formulu za sumiranje geometrijskog reda kako bi prikazali decimale u obliku razlomaka:
Arhimedova kvadratura parabole
mini|250px||desno|Površina koju zatvara parabola i linija je unija beskonačno mnogo trouglova.
Arhimed je koristi sumu geometrijskom reda kako bi izračunao površinu koju zatvaraju parabola i jedna prava linija. Njegov metod je bio da podijeli povšinu u beskonačan broj trouglova, kao što je prikazano na slici desno.
Arhimedov teorem: Ukupna površina ispod parabole je 4/3 površine planog trougla.
Dokaz: Koristeći znanje iz geometrije, Arhimed je odredio da svaki zeleni trougao ima 1/8 površine plavog trougla, da svaki žuti trougao ima 1/8 površine zelenog trougla, i tako dalje.
Pretpostavljajući za plani trougao ima površinu 1, ukupna površina je beskonačna suma:
Prvi član predstavlja površinu planog trougla, drugi član predstavlja površinu dva zelena trougla, treći član predstavlja površinu četiri žuta trougla, i tako dalje. Pojednostavljenjem razlomaka dobijamo
Ovo je geometrijski red sa zajedničkim omjerom 1/4. Suma iznosi
Ovaj proračun koristi metod iscrpljenja, rana verzija integracije. U modernom kalkulusu, ista površina bi se mogla izračunati korištenjem određenog integrala.
Geometrija fraktala
mini|Unutrašnjost [[Kochova pahuljica|Kochove pahuljice je unija beskonačno mnogo trouglova.]] U proučavanju fraktala, geometrijski red se često pojavljuje kao obim, površina ili zapremina samoslične figure.
Na primjer, površina unutar Kochove pahuljice može se opisati kao unija beskonačno mnogo jednakostraničnih trouglova (pogledajte sliku). Svaka stranica zelenog trougla je tačno 1/3 veličine stranice velikog planog trougla, tako da ima tačno 1/9 površine. Slično tome, svaki žuti trougao ima 1/9 površine zelenog trougla, i tako dalje. Uzimajući plani trougao za jediničnu površinu, ukupna površina pahuljice je
Prvi član reda predstavlja površinu plavog trougla, drugi član je ukupna površina tri zelena trougla, treći član je ukupna površina dvanaest žutih trouglova, i tako dalje. Isključujući početni član 1, ovaj red je geometrijski sa zajedničkim omjerom r = 4/9. Prvi član geometrijskog reda je a = 3(1/9) = 1/3, tako da je suma
Tako da Kochova pahulja ima 8/5 površine najvećeg (glavnog) trougla.
Zenonovi paradoksi
Razumijevanje konvergencije geometrijskog reda dozvoljava nam da riješimo mnoge Zenonove paradokse, pošto postoji pravilo da suma beskonačnog skupa može biti konačna ako vrijedi | r | < 1. Na primjer, Zenonova dihotomija iskazuje da je kretanje nemogće, pošto se put može podijeliti na korake polovine dužine preostale razdaljine, tako da je potreban beskonačan broj koraka da se pređe neka konačna daljina. Skrivena pretpostavka je ta da je suma beskonačnog broja konačnih koraka ne može biti konačna. Ovo, naravno, nije tačno kao što je i vidljivo po konvergenciji geometrijskog reda sa r=1/2, prikazanog na slici na početku ovog članka.
Ekonomija
U ekonomiji, geometrijski redovi se koriste za prikazivanje trenutne vrijednosti anuiteta (suma novca koji se treba isplatiti u pravilnim intervalima).
Messier 44
NGC 2632 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće napravio je Arat 260. p. n. e.
Komodski varan
Komodski varan ili Komodo zmaj poznat još kao Komodo Monitor, Komodo otočni Monitor, "Ora" (za urođenike Komodo otoka), je najveći živi gmizavac na Zemlji. Može narasti do 3 metra (10 stopa) i težiti od 80 do 150 kg. Te velike dimenzije pripisuju se sporom metabolizmu ovog guštera što zahtijeva veliki želudac životinje, te fenomenu otočnog gigantizma što je poslijedica izostanka drugih sisara mesoždera koji bi konkurisali varanu u otočnoj ekološkoj niši. Stoga su ti gušteri zbog svoje veličine alfa predatori i dominantni su u ekosistemu u kojem žive. Spadaju u rod varana.
Messier 44
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Komodski varan
Ishrana
Ova vrsta je, kao i gotovo svi varani, mesožder no prvenstveno strvinar. Zna loviti i živi plijen tako da se prikrada, a kada se dovoljno približi naglo potrči prema plijenu (komodo varan može dostići brzinu od 20 km/h) te ga zgrabi snažnim ugrizom. Varani nemaju otrov kao, recimo, zmije, ali je njihov ugriz uprkos tome skoro u pravilu smrtonosan. Razlog tome je veliki broj bakterija u njihovoj slini, od kojih su neke smrtonosne jer uzrokuju infekciju rana.
Altajska republika
Historija
Autonomija za altajski narod je prvi put uspostavljena 1. juna 1922. kao Ojrotska autonomna oblast u sklopu Altajskog kraja. 7. januara 1948. je preimenovana u Gorno-Altajsku autonomnu oblast, 1991. je reorganizovana u Gorno-Altajsku ASSR, da bi konačno 1992. bila preimenovana u Altajsku republiku.
Komodski varan
Ishrana
Komodo varan najčešće odmah ubije plijen, no ako ga ne uspije ubiti, ima neobičnu taktiku. On uporno slijedi svoju žrtvu, i kada je puno brža od njega. Uporno, ponekad danima, ide njenim tragom u očekivanju, da će žrtva stradati od infekcije. To se, gotovo u pravilu, i dogodi. Ako i nije još uginula od baktremije, u međuvremenu je dovoljno oslabila da je varan bez problema savlada i pojede. Komodo varani se međusobno bore za plijen, no ne stradavaju od ugriza jer su otporni na bakterije koje žive u njihovim ustima.
Komodo varani jedu bilo koju životinju koju pronađu i mogu savladati, od veličine divlje svinje, jelena, manjih sisara, a zabilježene su i ljudske žrtve. Ipak najčešće se hrane raznim strvinama koje pronalaze u svom staništu. Također su zabilježeni slučajevi iskopavanja ljudskih trupala iz lokalnih groblja (u blizini njihovog prirodnog staništa) koja nisu bila zakopana dovoljno duboko. Kako napadaju sve što su u stanju savladati, i mlade komodo varane doživljavaju kao plijen.
Tokom prošlog vijeka je dosta osoba stradalo od ugriza varana. Dio ljudi koji su preživjeli njihov ugriz u pravilu su preboljeli vrlo teške oblike sepse kao posljedicu varanove otrovne sline.
Razmnožavanje
Parenje varana se odvija između maja i augusta, a jaja polažu u septembru. Ženka leže jaja u zemlji ili brlozima. Jaja su zaštićena, no mladunčad (100g/40 cm) su ugrožena od trenutka kad se izlegu iz jaja, nerijetko i od vlastite majke. Instinktivno se odmah pokušavaju popeti na najbliže stablo jer su tamo relativno sigurna od svojih velikih srodnika s obzirom da se kada dosegnu određenu veličinu i težinu, više ne mogu penjati. Za to vrijeme hrane se insektima, ptičijim jajima i manjim gmizavcima. Komodo varanima treba oko 5 godina da narastu 2 metra, a mogu živjeti do 50 godina.
Rasprostranjenost
mini|lijevo|225px|Komodski varan fotografisan u Diznijevom životinjskom kraljevstvu" Danas živi oko 6.000 komodo varana koji nastanjuju Male sundske otoke, Indoneziju, uključujući i otok Komodo (1.700), Rinku (1.300), Gili Montag (100) i Flores (možda 2.000).
Zbog njihove zaštite 1980. godine je osnovan je Nacionalni park Komodo.
Zanimljivo
Evropljani su se prvi put sreli s komodo varanima 1910. godine.
Zbog njihove veličine i doista zastrašujućeg izgleda Englezi su im dali naziv "dragon", što znači "zmaj". Međutim, neki stručnjaci koji se bave mitologijom smatraju mogućim, da porijeklo srednjevjekovnih priča o zmajevima zapravo potiče s otoka Komodo. Smatraju, da su još u davna vremena kineski mornari, sa svojih krstarenja vodama današnje Indonezije, donijeli priče o komodo varanima do arapskih trgovaca i da su oni poslužili kao podloga pričama o zmajevima.
Franjo II, car Svetog Rimskog Carstva
Franjo II ( 12. februar 1768 – 2. mart 1835) bio je posljednji car Svetog Rimskog Carstva, vladajući od 1792. do 1806, kada je raspustio Sveto Rimsko Carstvo, nakon katastrofalnog poraza od Napoleonove treće Koalicije u bici kod Austerlitza. Osnovao je Austrijsko Carstvo 1804. i postao Franjo I, prvi car Austrije. Bio je i prvi predsjednik njemačke Konfederacije nakon njenog osnivanja 1815. godine.
Franjo je sam nastavio voditi borbu protiv Napoleonove Francuske u Napoleonovim ratovima pretrpjevši još nekoliko poraza nakon Austerlitza. Udaja njegove kćerke Marije Ludovike Austrije za Napoleona 10. marta 1810. godine je bio njegov najteži poraz. Nakon abdikacije Napoleona, Austrija je učestvovala kao vodeći član Svete Alijanse na Bečkom kongresu, gdje je u velikoj mjeri dominirao Franjin kancelar Klemens Wenzel praveći novu kartu Evrope. Zbog osnivanja Kongresnog sistema Evrope koje se u velikoj mjeri odupiralo nacionalističkoj i liberalnoj tendenciji, Franjo je kasnije postao reakcionar.
Rani život
Franjo je bio sin cara Leopolda II (1747. - 1792.) i njegove supruge Marije Luize (1745. - 1792.), kćerke španskog kralja Karla III. Franjo je rođen u Firenci, glavnom gradu Toskane, gdje je njegov otac vladao kao veliki vojvoda (1765. - 1790.). Imao je sretno djetinjstvo okružen svojom braćom i sestrama. 1784. godine njegova porodica ga šalje u carski dvor u Beč da se obrazuje i pripremi za svoju buduću ulogu.
Franjo je odrastao na dvoru za vrijeme cara Josipa II. Tu počinje svoje učenje i trening. Nakon nekoliko godina Franjo je poslan da se pridruži vojnom puku u Mađarskoj i tu će naučiti rutinu vojnog života.
Nakon smrti Josipa II 1790. godine, Franjin otac je postao car. Tada Franjo dolazi na dvor u Beču kako bi pomogao svom ocu. U zimu 1791. godine car Leopold II se razbolio. Bolest se toliko pogoršala te je u poslijepodnevnim satima 1. marta 1972. godine car Leopold II umro, u 44. godini života. Tako je Franjo sa samo 24 godine, postao car.
Car
Kao vođa velikog Svetog rimskog carstva, Franjo je osjetio prijetnju koja mu stiže od Napoleonove Francuske. Njegova tetka Marija Antonieta, supruga francuskog kralja Luja XVI, je giljotirana od strane revolucionara. Franjo je htio dati bilo kakve ustupke da je spasi.
1794. godine u ratu protiv Francuske ga je porazio Napoleon. U sporazumu koji je Napoleon potpisao, Franjo je dao lijevu obalu Rajne Francuskoj, u zamjenu za Veneciju i Dalmaciju. Ponovo se bori protiv Francuske u drugoj i trećoj koaliciji, kada se nakon poraza kod Austerlitza, morao složiti sa Ugovorom u Presburgu, u kojem je morao dati čitavu dolinu Rajne što je dovelo do slabljenja Svetog rimskog carstva. U tom trenutku, osjetio je da je Sveto rimsko carstvo neodrživo, pa je 6. augusta 1806. godine abdicirao. Zatim je kao reakciju na Napoleona stvorio Austrijsko carstvo, te počeo vladati kao car Franjo I.
1809. godine Franjo je opet napao Napoleona. U ovom ratu je izgubio, a Austrija je bila toliko oslabljena da se morao povući. 1813. godine Austrija se udružila sa Velikom Britanijom, Pruskom, Rusijom i Švedskom u ratu protiv Napoleona. Austrija je odigrala veliku ulogu u konačnom porazu Francuske. Franjo je predsjedavao Bečkim kongresom, pomažući da se stvori Sveta alijansa, uvodeći konzervativizam u Evropu.
Domaća politika
Nasilni događaji u Francuskoj revoluciji duboko su impresionirali Franju. 1794. godine Jakobinska zavjera otkrivena je u austrijskoj i mađarskoj vojsci. Dva službenika koja su bila upletena u zavjeru su obješena, a drugi su osuđeni na kaznu zatvora. Franjo je bio jako sumnjičav i postavio je široku mrežu policijskih špijuna (Toskana je imala najefikasniju tajnu službu u Evropi). Čak se pratila i njegova porodica.
U vojnim poslovima Franjo je dao svom bratu, nadvojvodi Charlesu, veliku kontrolu nad vojskom za vrijeme Napoleonovih ratova. Ipak, ne dajući mu previše moći, on je razdvojio funkciju komandanta i zapovjednika na terenu. U kasnijim godinama svoje vladavine, ograničio je vojnu potrošnju koja nije prelazila 40 miliona forinti, što je rezultiralo da se vojni budžet iz sredine 1817. smanji na samo 23 % budžeta države 1830. godine.
Franjo je bio veoma otvoren i pristupačan monarh. Redovno se sastajao sa državnim službenicima i čak razgovarao sa njima na njihovom jeziku.
Smrt
Franjo je ostavio testament za svog sina i nasljednika Ferdinanda u kojem ga moli da očuva porodicu. U mnogim portretima je predstavljen kao patrijarh pun ljubavi, okružen svojom djecom i unucima.
1806. godine koristio je naslov "Ja, Franjo I, milošću Božijom, car Austrije, kralj Jerusalema, Mađarske, Češke, Dalmacije, Hrvatske, Slavonije, Galicije i Lodomerije, vojvoda Salzburga, Würzburga, Frakena, Štajerske, Koruške i Kranjske, veliki vojvoda Krakova, princ Transilvanije i Moravije, vojvoda Sandomira, Masovije, Lublina, Gornje i Donje Šleske, Auschwitza i Zatora, Tešenova i Friule, grof Habsburga, Goricije, Tirola, Lužica i Istre".
Brakovi
Franjo II je u braku bio četiri puta:
Djeca
Sa prvom suprugom Elizabetom imao je jednu kćerku, a sa drugom suprugom Marijom Terezom, osam kćeri i četiri sina:
Stadion "Max Morlock"
Grundig Stadion je nogometni stadion u Nürnbergu, Njemačka, izgrađen 1928. godine. Od 1966. godine služi kao domaći teren bundesligaškom klubu 1. FC Nürnberg. 1991. godine dobio je današnji naziv; prije toga, bio je poznat ka Stadion Urban. Također, nalazi se u blizi nove Nuremberg Arene. Stadion je bio domaćinom za pet utakmica na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2006. godine. Dana 14. marta 2006. godine, stadion je preimenovan u EasyCredit-Stadion na period od pet godina, nakon sponzorskog ugovora sa njemačkom bankom DZ Bank AG.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2006.
Stadion je bio jedan od domaćina na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2006. godine.
Sljedeće utakmice odigrane su na ovom stadionu tokom Svjetskog prvenstva u nogometu 2006. godine:
Bezuslovna konvergencija
U matematičkoj analizi, red u Banachovom prostoru X je bezuslovno konvergentan ako za svaku permutaciju  red
Ovo označavanje često se definiše u ekvivalentnom obliku: Red je bezuslovno konvergentan ta svaki niz, sa , red
Svaki apsolutno konvergentan red je bezuslovno konvergentan, ali konverzivna implikacija ne važi u općem slučaju. Kada je, tada je, po Riemannovom teoremu o redu, (x_n) bezuslovno konvergentan ako i samo ako je apsolutno konvergentan.
Ponos i predrasude
Ponos i predrasude je romantični roman o manirima iz 1813. godine koji je napisala Jane Austen. Roman prati razvoj ličnosti Elizabeth Bennet, dinamične protagonistice knjige, koja uči o posljedicama brzopletih prosuđivanja i na kraju spoznaje razliku između površne dobrote i stvarne dobrote. Ovo klasično djelo je ispunjeno komedijom i njegov humor leži u iskrenom prikazu manira, obrazovanja, braka i novca za vrijeme ere Regency u Velikoj Britaniji.
Gospodin Bennet sa imanja Longbourn ima pet kćeri, ali s obzirom da je njegova imovina unesena, može se prenijeti samo od muškog nasljednika na muškog nasljednika. Budući da i njegova žena ne posjeduje nasledstvo, porodica gospodina Benneta bit će napuštena nakon njegove smrti. Stoga je neophodno da se barem jedna od djevojaka vjenča dobro kako bi izržavala ostale, što je motivacija koja pokreće zavjeru. Uvodna rečenica Jane Austen: Ova rečenica je ispunjena ironijom i postavlja ton knjige. Roman se vrti oko važnosti braka zbog ljubavi, a ne zbog novca ili društvenog prestiža, unatoč društvenom pritisku da se uhvati dobra (tj. bogata) prilika.
Ponos i predrasude se dosljendo pojavljuje na vrhu popisa "najomiljenijih knjiga" među književnim učenjacima i čitalačkom javnošću. Postao je jedan od najpopularnijih romana u engleskoj književnosti s više od 20 miliona prodanih primjeraka i nadahnuo mnoge izvedene riječi koje obiluju u savremenoj literaturi. Tokom više od jednog stoljeća, amaterske i profesionalne dramske adaptacije, reprinti, neslužbeni nastavci, filmovi i TV verzije Ponosa i predrasuda prikazuju nezaboravne likove i teme romana, te su dosegnule[iroku publiku. Film Ponos i predrasude iz 2005. godine, u kojem igraju Keira Knightley i Matthew Macfadyen, najnovija je filmska adaptacija koja pomno predstavlja knjigu, pri čemu je akcijski horor-komedija iz 2016. godine Ponos i predrasude i zombiji najnovija holivudska filmska adaptacija.
IC 794
IC 794 (također poznat kao MCG 2-32-70, PGC 40964 i UGC 7585) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 87 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,30 (33 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (25 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 23. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1282
NGC 1282 (također poznat kao MCG 7-7-68, PGC 12471 i UGC 2675) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 98 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 1,20 (34 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 23. oktobra 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kuljan
Kuljan je naseljeno mjesto u gradu Živinicama, Bosna i Hercegovina.
Popis stanovništva u Crnoj Gori 2011 (Rožaje)
Po popisu stanovništva, kućanstava i stanova 2011. u Crnoj Gori, koji je obavljen od 1. do 15. aprila 2011. u općini Rožaje živjelo je ukupno 22.964 stanovnika, što predstavlja 3,70% od ukupnog broja stanovnika Crne Gore. Broj gradskog stanovništva na području općine bio je 9.422 (41,03%), a seoskog 13.542 (58,97%).
Broj zaposlenih osoba iznosio je 2.771, što predstavlja 12,07% od ukupnog broja stanovništva Rožaja. Broj zaposlenih muškaraca bio je 1.780 (15,12% od ukupnog broja muškaraca), a zaposlenih žena bilo je 991 (8,86% od ukupnog broja žena). Najčešća muška imena na području općine bila su Haris, Emir i Safet, a ženska Amina, Emina i Fatima.
Starosna piramida
Udio stanovništva starijeg od 18 godina u općini Rožaje je 68,3%  (15.690), od čega je udio punoljetnih muškaraca 67,6% (7.956), a udio punoljetnih žena 69,1% (7.734). Omjer broja punoljetnih muškaraca i žena je 1029:1000,
Đorđe VI, kralj Ujedinjenog Kraljevstva
Djetinjstvo i obrazovanje
Rođen je za vrijeme vladavine svoje pranane, kraljice Viktorije, kao drugi sin princa Georgea i princeze Mary, tada vojvode i vojvotkinje od Yorka. Njegov otac je bio drugi sin Eduarda i Aleksandre, tada princa i princeze od Velsa. Datum njegovog rođenja poklapao se sa datumom smrti njegovog pradede, princa Alberta. Kraljica Viktorija je zato zatražila da njen novorođeni praunuk bude nazvan Albert. U trenutku rođenja princ Albert je bio četvrti u nasljednom nizu, iza svog dede, oca i starijeg brata.
Godine 1910, devet godina nakon smrti kraljice Viktorije, umro je kralj Edvard VII, Georgev dedo, te je Georgev otac postao kralj George VI, a najstariji mu brat postao je princ od Velsa.
Bio je bolešljivo i plašljivo dijete. Georgevi roditelji bili su isključeni iz sinovljeg obrazovanja, koje je bilo povjeravano raznim guvernatama, kao što je bio običaj među ondašnjom aristokratijom. Kao što je bilo uobičajeno među muškim članovima britanske kraljevske porodice, princ Albert je završio vojnu školu.
Godine 1914. počeo je služiti vojsku u Prvom svjetskom ratu, ali je godine 1916. povučen zbog ulcerozne lezije želuca. Po završetku rata studirao je historiju i ekonomiju. Tada počinje preuzimati odgovornosti koje je nosio kao član kraljevske porodice. Mijenjao je oca na turnejama i posjetama fabrikama i rudnicima, te je zato postao poznat kao "Industrijski princ". Nije, međutim, bio dobar u držanju govora, što ga je, zajedno sa problemima sa mucanjem i stidljivim karakterom, bacalo u sjenu starijeg brata.
Brak
George je sebi, u vremenu kada se od prinčeva još uvijek očekivalo da ožene princeze, dao popriličnu slobodu pri izboru mladenke. Godine 1920. upoznao je Elizabeth Bowes-Lyon, kćerku 14. grofa od Strathmorea, koja je, uprkos svom porijeklu od Roberta I Škotskog i Henrika VII Engleskog, prema britanskom zakonu smatrana običnom građankom. Elizabeth je odbila dvije prinčeve prošnje, da bi na kraju pristala i udala se za njega 26. aprila 1923. godine u opatiji Westminster. Brak princa i princeze George smatran je korakom prema modernizaciji monarhije i gledan je sa odobravanjem naroda. Nakon vjenčanja, vojvoda i vojvotkinja od Yorka dobili su vlastitu rezidenciju u Londonu, gdje su živjeli relativno zatvoreno. Iz njihovog braka rođene su dvije kćerke: princeza Elizabeta i princeza Margareta.
Uz pomoć supruge riješio je problem mucanja i oslobodio se straha od držanja govora pred masama. Svoj prvi govor nakon uspješnih terapija održao je u Canberri, u Australiji.
Dana 20. januara 1936. godine umro je Georgev otac i kruna je automatski otišla u ruke njegovog brata, a princ Albert mu je bio presumirani nasljednik. Novi kralj, Edvard VIII, nije dobio podršku svojih savjetnika kada im je dao do znanja da namjerava oženiti svoju dotadašnju ljubavnicu, dva puta razvedenu Amerikanku Wallis Warfield. Kada mu je rečeno da britanski narod neće prihvatiti Amerikanku sa dva živa bivša muža za svoju kraljicu, Edvard VIII je odlučio abdicirati. Princ Albert nije želio prihvatiti krunu, ali je, bez obzira na svoje želje, postao kralj 11. decembra 1936. godine kada je njegov brat potpisao dokumente o svojoj abdikaciji.
Vladavina
Po dolasku na tron, dotadašnji princ Albert, uzeo je ime George VI, u želji da označi kontinuitet vladavine svoga oca i da vrati povjerenje u monarhiju. Prva odluka novog kralja bila je da svom bratu i njegovoj ženi da titulu vojvode i vojvotkinje od Windsora, ali je odbio omogućiti svojoj novoj snasi oslovljavanje Kraljevska Visost.
Krunidba novog kraljevskog para održana je 12. maja 1937. godine, na datum koji je prvobitno bio određen za neodržanu krunidbu njegovog brata. Odmah nakon krunidbe kralj se sa porodicom preselio u Buckinghamsku palaču, zvaničnu rezidenciju britanskog monarha. Početak Georgeve vladavine obilježen je osjećajem dolaska novog rata u Evropi, pa je glavni kraljev cilj bio podržavanje anti-nacističke politike premijera Nevillea Chamberlaina i njegovih stavova prema Adolfu Hitleru.
Kraljevska porodica, na insistiranje kralja Georgea i kraljice Elizabeth, ostala u Londonu tokom cijelog Drugog svijetskog rata. Predlagana je evakuaciju u Kanadu, ali kralj i kraljica su odbili, te odlučili ostati i pružati stalnu moralnu podršku britanskom narodu.
George VI je tokom svoje vladavine doživio ubrzani raspad Britanske imperije. Bivši dominioni postali su suverena kraljevstva koja su sačinila krunske zemlje Commonwealtha. Iz Commonwealtha su tokom Georgeve vladavine izašli Jordan (1946. godine), Burma i Palestina (1948. godine), Irska (1949. godine) i Indija (1950. godine). George se po izlasku Irske i Indije iz Commonwealtha odrekao titula kralja Irske (titule koju je uveo Henrik VIII Engleski) i cara Indije (koju je uvela njegova pranana Viktorija), te ostao posljednji nosilac tih titula.
Kraljevo zdravlje počelo se pogoršavati. Strastveni pušač, obolio je od raka pluća i arteriosklerioze. Umro je 6. februara 1952. godine, a naslijedila ga je najstarija kćerka, Elizabeta II.
Zastava Altajske republike
mini|desno|250px|Zastava Altajske republike Zastava Altajske republike je dvobojna (svijetlo plavo-bijelo) zastava sa četiri pruge koje su u omjeru 67+4+4+25. Bijela boja simbolizuje vječnost, tendenciju za oživljenjem, ljubav i saglasnost naroda u republici. Svijetlo plava boja simbolizuje čistoću, planine, rijeke, jezera i nebo.
Zastavu je dizajnirao umjetnik V. P. Čukujev. Usvojena je 3. maja 1992. sa proporcijama 1:2. Proporcije su 29. juna 1994. promjenjene na 2:3, da bi 24. aprila 2003. opet bile vraćene na 1:2.
Naoružana islamska grupa
Oružana islamistička grupa (Armed Islamic Group- GIA) je militantna islamistička grupa koja se bori za osnivanje islamske države u Alžiru. Osnivačem pokreta se smatra Dža'fer el-Afgani. GIA je počela sa nasiljem početkom 1992 nakon što je Alžir odbio priznati legalnu pobjedu islamističke partije Islamskog fronta spasa (Islamic Salvation Front- FIS) na izborima u decembru 1991. Ovaj debakl alžirske demokratije je potvrdio stavove dobrog broja islamista kako se islamizacija društva koju zagovaraju nikada neće ostvariti mirnim putem, te da im jedino preostaje put revolucije, borbe i džihada. Sukobi koji će izbiti između popularnog FIS-a i alžirske vlade te ogorčenost alžirskih masa zbog brutalnog negiranja njihove volje dala je snažan inpuls borbenom putu GIA-e. Ponovo su tortura i odsustvo demokratije proizveli plodno tlo u kome su povratnici iz afganistanskog džihada lahko mobilisali dobrovoljce za nastavljanje oružanog svrgnjavanja postojećih arapskih režima- cilj koji su pred sebe postavili nakon što su prisilili Ruse da napuste Afganistan.
Iako je GIA otpočela svoju borbu kako bi stala u odbranu FIS-a vrlo brzo su njeni lideri osudili FIS zbog njegovog umjerenog stava. GIA je odbacila bilo kakav kompromis ili pomirenje, te se zalagala za frontalni džihad protiv vlade i njenih simpatizera, bili oni Alžirci ili stranci.
Glasine koje su se širile a prema kojima je jedna grupa lojalna FIS-u alžirskoj vladi odala informacije koje su omogučile ubistvo lidera GIA-e Dža'fera el-Afganija dodatno su udaljile ova dva islamistička pokreta. Ne samo u organizacijskom smislu nego i onom ideološkom. Djelovanje GIA-e je bilo krajnje kontroverzno i prikriveno plaštom medijske blokade što je ostavilo niz neobjašnjenih događaja.
Često su se u svjetskoj štampi javljala skandalozne izjave bivših pripadnika alžirske policije i vojske (obično onih koji su dobili azil u nekoj od evropskih zemalja) u kojima su priznavali učešće u napadima na alžirska sela koja su davala podršku FIS-u ili GIA-i i ubistva civila za što je kasnija vlada optuživale militantne islamiste.
U isto vrijeme poznavaoci prilika unutar GIA-e, a isto se moglo vidjeti i po stavovima njenih sljedbenika koji su se mogli naći na internetu, tvrde da napadi na civile muslimane koji prema mjerima ideolozima GIA-e nisu
Beowulf
mini|desno|250px|Prva strana Beowulfa thumb|[[David Woodard se pojavljuje kao Beowulf i Grendel u pozorišnoj produkciji "Exploding Beowulf" (Berlin, 2010).]] Beowulf je staroengleski junački ep s više od tri hiljade stihova.
Ovaj ep je jedini od preživjelih staroengleskih djela, a ujedno je i najveće djelo. Potiče iz 8. vijeka. Priča o junaštvima nordijskog heroja Beowulfa, koji je oslobodio dvora danskog kralja Hrothgara od terora Grendela, čudovišta u ljudskome liku.
Iako je Beowulf po sadržaju paganski, očiti su i uticaji kršćanstva.
NGC 4057
NGC 4057 (također poznat kao MCG 4-29-7, NGC 4065, PGC 38156 i UGC 7050) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 291 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,10 (93 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (85 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. aprila 1832. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Drežnice
Drežnice su naseljeno mjesto u općini Kreševo, Bosna i Hercegovina.
Alternativni red
U matematici, alternativni red je beskonačni red članova
gdje je an ≥ 0 (ili an ≤ 0) za sve n. Konačna suma ove vrste reda naziva se alternativna suma. Alternativni red konvergira ako članovi an konvergiraju u 0 monotono. Greška E, dobijena aproksimacijom alternativnog reda sa njegovom parcijalnom sumom za n članova, data je sa |E|<|an+1|.
Dovoljan uslov da red konvergira je da on konvergira apsolutno. Međutim, imamo i potreban uslov za konvergenciju. Na primjer, harmonijski red
Džem'at et-Tekfir ve-l-Hidžra
Pokret "Džem'atu el-Muslimin" (Grupa muslimana) također poznat i kao "Džem'at et-Tekfir ve-l-Hidžra" (anatema i iseljenje) zbog njihovog insistiranja na učenju o tome kako su muslimanska društva današnjice zapravo nevjernička jer ne sude po Božijim zakonima, te učenja da se istinski vjernici moraju iseliti u zajednice koje su uređene "prema volji Božijoj" po uzoru na iseljenje Božijeg poslanika iz Mekke u Medinu (ar. hidžra). Ovo je jedan od najradiklanijih i najmilitantnijih pokreta koji se pojavio u arapskim zemljama u proteklom vijeku.
Alternativni red
divergira, dok alternativni red
konvergira u prirodni logaritam od 2.
Širi test konvergencije alternativnih redova je Leibnizov test: ako niz a_n ponotono opadajući teži nuli, tada red
konvergira.
Parcijalna suma
može se koristiti zaaproksimiranje sume konvergentnog alternativnog reda. Ako a_n monotono opadajući teži nuli, tada je greška u aproksimaciji manja od a_{n+1}. Posljednja opaska i osnova Leibnizovog testa. Uistinu, ako niz a_n monotono opadajući teži ka nuli (barem od neke tačka pa nadalje), može se jednostavno pokazati da niz parcijalnih suma Cauchyjev niz. Pretpostavljajući da je m<n, imamo
(niz koji monotono opada osigurava da je ; primijetite da se mora voditi računa da li je nparno ili neparno, ali ovo ne mijenja zamisao ovog dokaza)
Pošto je kada je, niz parcijalnih suma je Cauchyjev niz, tako da je red konvergentan. Pošto gornja procjena ne zavisi od n, to također pokazuje da je
NGC 7038A
NGC 7038A (također poznat kao ESO 235-80 i PGC 66421) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 236 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,10 (76 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (41 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Veltins-Arena
mini|250px|desno|Veltins-Arena tokom koncarta Pura. Veltins-Arena je nogometni stadion u Gelsenkirchenu, Njemačka. Originalnog naziva Arena AufSchalke, otvoren je 2001. godine kao novi domaći teren Bundesligaškog kluba Schalke 04. Stadion je ugostio finale UEFA Lige prvaka 2004. godine, te pet utakmica na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2006. godine, uključujući i četvrtfinale. Ligaški kapacitet mu iznosi 61.482 gledalaca (stajaćih i sjedećih), dok je međunarodni kapacitet 53.951 (samo sjedeća). Prava na naziv stadiona prodana su dana 1. jula 2005. godine njemačkoj pivari Veltins.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2006.
Stadion je bio jedan od domaćina na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2006. godine. Međutim, zbog sponzorskih ugovora za prava na naziv stadiona, stadion je nosio naziv FIFA World Cup Stadium Gelsenkirchen tokom trajanja Svjetskog prvenstva.
Sljedeće utakmice odigrane su na ovom stadionu tokom Svjetskog prvenstva u nogometu 2006. godine:
Svojat
Svojat je naseljeno mjesto u gradu Živinicama, Bosna i Hercegovina.
Sarajevska rezolucija
Sarajevska rezolucija bila je jedna od Muslimanskih rezolucija koju je tokom Drugog svjetskog rata u Sarajevu (tada u sastavu Nezavisne Države Hrvatske) usvojila skupština udruženja ilmije "El-Hidaje". Ovom rezolucijom konstatuje se teška situacija u kojoj su se našli muslimani Bosne i Hercegovine a za koju se navodi da je posljedica smišljene politike ustaša da izazovu sukobe Srba i muslimana, javno se osuđuju zločini pojedinih muslimana nad Srbima, konstatuje obespravljenost muslimana koju sprovodi ustaški režim i zahtjeva uspostavljanje reda i mira, kažnjavanje odgovornih za zločine i pružanje pomoći žrtvama. Jedan od razloga donošenja rezolucije bili su i masakri četničkih odreda Jugoslavenske vojske u otadžbini nad bošnjačkim civilima u istočnoj Bosni.
Pozadina
Tokom Drugog svjetskog rata teritorija Bosne i Hercegovine pripala je državnoj tvorevini Nezavisnoj Državi Hrvatskoj čije je formiranje, uz podršku nacističke Njemačke, proglasio Slavko Kvaternik 10. aprila 1941. godine. U Nezavisnoj Državi Hrvatskoj ubrzo je po njenom osnivanju započet genocid nad Srbima, Jevrejima i Romima. U cilju sprovođenja politike genocida stvoren je veliki broj koncentracionih logora. Dio muslimanskog stanovništva svrstao se uz ustaše i učestvovao u vršenju genocida. Pored toga, smišljenim aktivnostima kao što su korištenje muslimanskih odjevnih predmeta tokom vršenja zločina nad Srbima i namjernim glasnim oslovljavanjem muslimanskim imenima ustaše su izazivale sukobe između Srba i Bošnjaka. Ovakvi događaji uticali su na to da muslimani iz Bosne i Hercegovine usvoje čitav niz rezolucija koje su donosili u Zenici, Prijedoru, Mostaru, Banjoj Luci, Tuzli, Bijeljini i Trebinju.
U tekstu Sarajevske rezolucije konstatuje se da vlast NDH smišljeno unosi razdor između muslimana i Srba time što se, na osnovu učešća pojedinih muslimana u ustaškim zločinima, za zločine ustaša okrivljuju muslimani kako bi se izazvala srpska odmazda prema muslimanima:
Usvajanje i tekst Sarajevske rezolucije
Tekst rezolucije sastoji se od tri tačke u kojima se iznose konstatacije i stavovi potpisnika rezolucije povodom aktuelne situacije u kojoj se nalaze muslimani Bosne i Hercegovine:
Poslije konstatacija i stavova iznijetih u tri tačke rezolucije u posebnom dijelu rezolucije je spisak od sedam zahtjeva upućen odgovornim „čimbenicima“ i muslimanskim vjerskim i političkim predstavnicima. Ovim zahtjevima se traži uspostavljanje bezbjednosti i sigurnosti života i imovine svih građana, sprečavanje izazivanja međunacionalnih sukoba, suđenje odgovornima za zločine i pomoć žrtvama dotadašnjih sukoba.
Rezoluciju je potpisalo 108 muslimana koji su funkcioneri i članovi raznih vjerskih udruženja, profesora, sudija, zaposlenih u državnoj upravi, trgovaca, zemljoposjednika, studenata itd. Rezolucija je službeno predata ministru NDH Jozi Dumandžiću prilikom njegove posjete Sarajevu.
Posljedice rezolucije
Dumandžić je neuspješno pokušao prisiliti potpisnike da opozovu rezoluciju. U tom naumu nije uspio ni Džafer Kulenović. Potpisnicima je direktno prijetio i Jure Francetić, ustaški pukovnik zadužen za upravljanje Bosnom i Hercegovinom, slanjem u jedne od koncentracionih logora.
Neki konzervativni predstavnici muslimana u Bosni i Hercegovini nisu vjerovali da će rezolucije imati efekta na ustaški režim, pa su odustali od nada da će iste zaštiti njihove interese. U augustu 1942. osnovali su Komitet za nacionalni spas i slali Hitleru peticiju tražeći zasebnu regiju za Bosnu koja bi bila pod direktnom upravom Njemačke. Neke od zahtjeva pravdali su rasnim argumentima.
Inicijatore i organizatore potpisivanja Sarajevske rezolucije komunističke vlasti su poslije Drugog svjetskog rata proglasile narodnim izdajnicima. Tadašnjeg predsjednika El-Hidaje, Kasima ef. Dobraču je po završetku Drugog svjetskog 26. septembra 1947. krivično vijeće okružnog suda u Sarajevu osudilo na 15 godina zatvora. Povodom poboljšanja odnosa Jugoslavije i Egipta, nekoliko muslimana pušteno je iz zatvora prije isteka kazne, na uslovnu slobodu.
Među njima bio je i Kasim ef. Dobrača koji je poslije deset godina pušten na uslovnu slobodu, a umro je 3. novembra 1979. godine, dva mjeseca poslije objavljivanja feljtona Parergon, autora Derviša Sušića u sarajevskom dnevnom listu Oslobođenje, a u kojem je Dobrača napadan kao pripadnik Islamske zajednice koja je ovim feljtonom predstavljena kao profašistička organizacija koja je sarađivala sa Hitlerom.
Metaloproteinaza
Metaloproteinaza ili metaloproteaza je svaki prroteazni enzim čiji katalitski mehanizam uključuje metal. Primjer za to bi bio ADAM12 koji ima značajnu ulogu u fuziji mišićnih ćelija tokom razvoja embriona, u procesu poznatom kao miogeneza.
Većina metaloproteaza zahtijeva cink, ali neke koriste kobalt. Metalni ion je koordiniran sa proteinom preko tri liganda. Ligandi koji koordiniraju metalni ion mogu varirati histidin, glutamat, aspartat, lizin ili arginin. Četvrtu koordinacijsku poziciju zauzima labilna molekula vode.
Tretman sa helatnim agensima, kao što je EDTA dovodi do potpune inaktivacije. EDTA je helator metala koji uklanja cink, koji je neophodan za aktivnost. Takođe ih inhibira helator ortofenantrolin.
Klasifikacija
Postoje dvije podgrupe metaloproteinaza:
U bazi podataka MEROPS porodice peptidaza su grupisane prema njihovom katalitskom tipu, prvi znak skraćenice. HEXXH motiv je relativno čest, ali se može strožije definirati za metaloproteaze kao 'abXHEbbHbc', gdje je 'a' najčešće valin ili treonin i čini dio S1' podstranice u termolizinu i neprilizinu, 'b' je nenabijeni ostatak, a 'c' hidrofobni ostatak. Prolin se nikada ne nalazi na ovom mjestu, vjerovatno zato što bi razbio heliksnu strukturu u ovim motivima u metaloproteazama.
Metalopeptidaze iz porodice M48 su integralni membranski proteini povezani sa endoplazmatskim retikulumom i Golgijevim aparatom, vezujući jedan cinkov ion po podjedinici. Ove endopeptidaze uključuju CAAX prenil proteazu 1, koja proteolitski uklanja C-terminal tri ostatka, farnezilovanih proteina.
Inhibitori metaloproteinaze nalaze se u brojnim morskim organizmima, uključujući ribe, glavonošce, mehkušce, alge i bakterije.
Članovi porodice metalopeptidaza M50 uključuju: sisarski sterol-regulacijski element-vezujući protein proteazu (SREBP) lokusa 2 i proteazu EcfE Escherichia coli, stadij IV sporulacija proteina FB.
Piperales
Piperales je je red cvjetnica iz razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta, carstvo Plantae. Nužno uključuje porodicu Piperaceae i tipski rod Piper, ali se u vremenu različito tretirala.
Dobro poznate biljke koje mogu biti uključene u ovaj red uključuju crni biber, kahvu, Saururaceae, rodove Aristolochia i Asarum divlji đumbir.
Ovaj red dikotiledona ima četiri porodice sa 3.299 vrsta; to suPiperaceae 2.658 vrsta u 13 rodova, Aristolochiaceae sa 624 vrste u 8 rodova; Hydnoraceae 10 vrsta u 2 roda; Saururaceae 7 vrsta u 4 roda. To su tropske drvenaste biljke ili zeleni sitnih cvjetova, bez čašice i krunice.
Tipska vrata biber potiče iz južne Indije i Šri Lanke, i jedan je od najraširenijih i najpoznatijih zaćina na svijetu. Plod su mu mala okrugla zrna, čija je žestina u ljusci. Najljući je crni, najblaži bijeli biber a gastronomski zeleni papar, boja mu ovisi o stadiju razvoja i nisu različite vrste, nego samo jedna: Piper nigrum.
Biljke roda Paper raste i do visine oko četiri metra visine, a oslonac im je često drugo drveće po kojem se penje.
Porodica Saururaceae uspijeva po plićacima uz bare, močvare i potoke, rijetko kada ispod površine, a često se koriste i u akvaristici.
Porodici Hydnoraceae pripadaju neke parazitske vrste. Rodu Hydnora domovina je Afrika a rodu Prosopanche tropska Amerika.
Dvije vrste ove porodice su invazivne, to su Houttuynia cordata i Piper aduncum, a 81 vrsta je ugrožena u porodici Paparaceae i sedam u porodici Saururaceae, od toga pet u rodu vučjih stopa i po jedna u rodu Pararistolochia i Saruma.
APG sistem
U APG IV sistemu iz 2016., ovaj se red stavlja u kladus Magnoliidae i ograničava se na sljedeći način:
Ovo je proširenje iz APG sistema iz 1998. godine, koji je koristio isti položaj reda (u magnoliidima ), ali je koristio i ovaj obuhvat:
Raniji sistemi
Englerov sistem, ažuriran 1964, smjestio je ovaj red u podrazred Archichlamydeae razreda Dicotyledoneae [=dickotiledone] i upotrijebio podjelu: Porodice: