cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Budoželje
Druga nekropola je smještena na lokalitetu Višgreblje ili Jabuka (udaljena od lokaliteta Glavica ili Hrid oko 700 m u pravcu istoka) sa 30 stećaka (23 sanduka i 7 sljemenjaka). Na mjesnom groblju pored novih nišana nalazi se 20-tak starih nišana jednostavne obrade, vidno oštećeni zbog starosti, bez natpisa. Većina ih je utonula u zemlju ili oborena. Na jednom nišanu evidentirana je (1719/20) godina, a na drugom natpis iz 1884/85.
Treća nekropola je smještena na lokalitetu Solila ili Trzan (udaljena od lokaliteta Jabuka oko 500 m zračne linije u pravcu istoka) sa 12 stećaka (8 sanduka i 4 sljemenjaka).
Četvrti lokalitet Vrh je udaljen od lokaliteta Solila oko 300 m vazdušne linije u pravcu istoka, gdje su smještena dva stećka u formi sljemenjaka.
Brezakovec
Brezakovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezakovec je imao 74 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Brezakov Vrh.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brezakovec je imalo 125 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Petrovija
Petrovija (ital. Petrovia) je naseljeno mjesto u sastavu grada Umaga, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Petrovija je imala 467 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži dio podataka za naselje Vilanija. U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Finida za koje sadrži podatke u 1981. i 1991.''
Olga Tokarczuk
mini|Olga Tokarczuk (2017) Olga Nawoja Tokarczuk (fonetski: Olga Navoja Tokarčuk), (Sulechów, 29. januara 1962.) jest poljska književnica, esejistica, pjesnikinja i scenaristkinja, dobitnica Nobelove nagrade za književnost 2018., dobitnica Međunarodne Buker nagrade 2018. za roman Bjeguni i dvostruki dobitnik književne nagrade „Nike” za romane: Bjeguni (2008) i Knjige Jakobljeve (2015). Njene knjige su prevedene na oko 40 jezika, uključujući hrvatski i srpski.
Književni rad
Debitirala je 1979. u časopisu "Na Przełaj", gdje je objavila prve pripovijetke pod pseudonimom Nataša Borodin. Prvi roman U potrazi za Knjigom („Podróż ludzi Księgi”) objavila je 1993. godine i on je nagrađen nagradom Poljskog društva izdavača knjiga. Objavljivala je, između ostalog, i u časopisu "Mandragora".
1995. godine, njen drugi roman, Erna Elcner („E.E.”), koji govori o sazrijevanju djevojčice koja naglo postaje vidovita. Roman Pamtivijek i druga doba („Prawiek i inne czasy”), Olge Tokarczuk, objavljen 1996., postigao je veliki uspjeh. 1997. izdala je zbirku kratkih priča pod naslovom Ormar („Szafa”), a 1998. objavila je roman pod naslovom Dnevna kuća, noćna kuća („Dom dzienny, dom nocny”). Pripovijetke Posljednje povijesti („Ostatnie historie”) objavljene su 2004. Ova se knjiga sastoji od tri zasebne priče o baki, majci i unuci, prikazane u vremenu i prostoru neovisno jedna o drugoj.
Ona je također kreator priče ''Bardo. Jaslice'' („Bardo. Szopka”) s opisom pokretnih jaslica iz samostana Redemptorista u vojvodini Bardo.
Godine 2007. objavljen je njen roman Bjeguni („Bieguni”), na kojem je radila tri godine. Prisjeća se da je većinu bilješki vodila tokom putovanja. „Ali ovo nije putopisna knjiga. U njemu nema opisa spomenika i mjesta. To nije putopis ili reportaža. Umjesto toga, željela sam vidjeti šta znači putovati, kretati se, premiještati se. Koja je svrha toga? Šta nam to daje? Šta to znači?” – napisala je u uvodu. Kako kaže, „za mene je pisanje romana pričanje bajki samom sebi preneseno u zrelost. Baš kao što to rade djeca prije nego zaspu. Koriste jezik na granici sna i jave, opisuju i izmišljaju".
Na ljestvici tjednika „Wprost”, uključujući pisce s najboljom zaradom u Poljskoj u 2019., zauzela je 3. mjesto.
Od 2019. pomoćnica Olge Tokarczuk bila je ukrajinska pjesnikinja Irina Vikirčak. Bila je članica Udruženja poljskih pisaca do 2020. godine.
Društveni rad
Bila je suorganizator Festivala pripovijedanja, na kojem autori kratkih književnih formi iz Poljske i inostranstva predstavljaju svoja djela. Vodila je književne radionice na Jagelonskom univerzitetu u Krakovu i na Univerzitetu u Opoleu. Surađivala je s Partijom Zelenih i bila je član uredničkog odbora Političke kritike.
U Vroclavu je 2019. najavila osnivanje zaklade koja će za cilj imati, između ostalog, podršku i promociju poljske kulture, uključujući pisce i prevodioce; aktivnosti za ljudska prava, uključujući suzbijanje diskriminacije i ograničavanja građanskih sloboda, te zaštitu okoliša, uključujući borbu za prava životinja. Autorka će donirati 350.000 zlota od Nobelove nagrade osnivačkom fondu. Zaklada će biti prostor za međunarodni razgovor o mogućnostima književnosti u dijagnosticiranju svijeta, opisivanju stvarnosti u kojoj ksenofobični i nacionalistički osjećaji opasno brzo rastu. U njeno vijeće primljene su Agnieszka Holland i Irek Grin, voditeljica Doma književnosti u Vroclavu.
Pogledi, opredjeljenja
Ona je feministica. Podržava aktivnosti za zaštitu okoliša, prava životinja, ravnopravnost i civilno društvo. Redovno učestvuje na paradama ponosa. Takođe izjavljuje da ne pripada Katoličkoj crkvi.
U govoru o Nobelovoj nagradi uporedila je Wikipediju kojoj se divi i koju podržava, s konceptom pansofije Jana Amosa Komenskog, odnosno s konceptom sveznanja – potpunog znanja.
Privatni život
Roditelji, Wanda i Józef Tokarczuk, su joj bili učitelji. Diplomirala je na Psihološkom fakultetu Univerziteta u Varšavi. Tokom studija, kao volonterka, brinula se o osobama sa mentalnim problemima. Zainteresirala se i za djela Carla Junga, koja su uticala na njen rad. Nakon diplomiranja radila je kao psihoterapeut u klinici za mentalno zdravlje u Wałbrzychu.
Iz prvog braka, sklopljenog 1985. s izdavačem Romanom Fingasom, ima sina Zbigniewa (rođen 1986.). Njen sadašnji suprug je Grzegorz Zygadło. Ona je vegetarijanka. Živi u Vroclavu i posjeduje kuću u Krajanovu.
Belski Vrh
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Belski Vrh je imao 103 stanovnika.
Samir Ćerеmida
Samir Ćerеmida (rođen 6. novembra 1964.) je bosanskohercegovački gitarista. Trenutno je član bosanskohercegovačke pop-rok grupe Plavi orkestar, a kratko je, u dva navrata, bio i član grupe Zabranjeno pušenje. Njegov brat blizanac Admir Ćeremida bubnjar je u Plavom orkestru.
Biografija
Sa Plavnim orkestrom svirao je na svim njihovim studijskim albumima, i to Soldatski bal (1985), Smrt fašizmu (1986), Sunce na prozoru (1989), Simpatija (1991), Long Play (1998), Infinity (1999) i Sedam (2012).
Godine 1996. Ćerеmida se pridružuje Davoru Sučiću i Elvisu J. Kurtoviću s kojima ponovo pokreće grupu Zabranjeno pušenje, raspuštenu početkom devedesetih. S njima je snimio peti studijski album grupe, Fildžan viška koji je objavljen 1997. godine.
Ćerеmida i njegov brat blizanac Admir vlasnici su muzičkog kluba "Havana" u centru Sarajeva.
Diskografija
Plavi orkestar
Zabranjeno pušenje
Overdream
Gornji Škrnik
Gornji Škrnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Škrnik je imao 55 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. iskazano pod imenom Škarnik Selački, a od 1869. do 1900. pod imenom Škarnik Gornji.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Škrnik je imalo 79 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Daštansko
Daštansko je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Janjac (Zenica)
Janjac je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Sputnik (novinska agencija)
Sputnik (nekadašnji Glas Rusije i RIA Novosti) je novinska agencija, web platforma i radio- servis koji je uspostavila ruska vladina novinska agencija Rossiya Segodnya. Sa sjedištem u Moskvi, Sputnik ima regionalne redakcije u Vašingtonu, Kairu, Pekingu, Parizu, Berlinu, Londonu i Edinburgu. Sputnik se fokusira na globalnu politiku i ekonomiju i usmjeren je na ne-rusku publiku.
Prema The New York Timesu, Sputnik se upušta u namjerno širenje dezinformacija, i često se smatra ruskom propagandom.
Sputnik trenutno upravlja web stranicama, koji sadrže izveštaje i komentare, na preko 30 jezika, uključujući engleski, španski, poljski i srpski.
Kritika
U junu 2019. godine otkriveno je da je izdanje Sputnika na srpskom jeziku uspostavio centar koji širi dezinfromacije u Bosni i Hercegovini. Ove nalaze objavila je međunarodno priznata platforma za provjeru činjenica Raskrinkavanje, koja je o tome pisala i ranije , u izvještaju na 106 stranica.
Meet the New Boss
"Meet the New Boss" je prva epizoda sedme sezone serije Lovci na natprirodno, štoi ukupno 127. epizoda. Scenarij je napisao showrunner Sera Gamble, a režirao je Philip Sgriccia. Dana 23. septembra 2011. godine, je epizoda emitirana na The CW kanalu. U epizodi Castiel kada je dobio veliku moć, pokušaje riješiti probleme svijeta. Međutim, izlaze m iz tijela zle slike poznat kao Levijatani. U međuvremenu, Sam sada ima halucinacije o svojoj prošlosti, koje je proveo u Luciferovom kavezu.
Gledanost
Epizodu je pogledalo 2,01 miliona gledatelja sa demografskom ocjenom od 0,8/3 mešu odraslim u dobima od 18 do 49. godina. Ova epizoda je dobila smanjenu gledanost od 5% u odnosu na prethodnu epizodu, koju je gledalo 2,11 milioa gledatelja, a ujedno to je i 31% smanjena gledanost u odosu na prethodnu sezonu, koju je gledalo 2,90 miliona gledatelja.
Kritike
"Meet the New Bos" dobio je generalno pozitivne kritike.
Diana Steenbergen iz IGN-a dala je epizodu "sjajnu" ocjenu 8,5 od 10, sa komentarom: "Ne moram se brinuti. "Meet the New Bos" bilo je mnogo zabavnije nego što se očekivalo, to je teško uraditi za emisiju da bude zabavnija. Ako se ostatak sezone nastavi onako kako je započeto, čeka na dobra godina." Zack Handlen iz AV kluba dao je epizodi "B+". Sandra Gonzalez iz EW-a komentarisala je: "Čudovišta nisu ništa posebno u seriji Lovci na natprirodno. Tokom šest sezona susretali smo se sa najružnijim ružnoćama, najtežim lošim karakterima i priznajmo, neki zaista odvratnim stvarima. Ali sinoćnja premijera sezone ohladila do kostiju poput ni jedna epizoda koja je ikada postojala.
Fibrilin
Fibrillin je glikoprotein, koji je ključni za formiranje elastičnih vlakana, nađen u vezivnom tkivu. Fibrillin se luči u vanćelijski matriks iz fibroblasta i ugrađuje se u nerastvorljive milrofibrile, koji se javljaju kao skele za deponirani elastin.
Klinički značaj
Mutatacije u genima FBN1 i FBN2 vezane su sa.
Fibrillin-1
Fibrilin-1 je glavna komponenta mikrofibrila koja tvori list koji okružuje amorforasti elastin. Vjeruje se da su mikrofibrile građene od polimera fibrillina koji su povezani u nizu. Do danas, opisane su tri oblika ofibrilina. Protein fibriliny-1 izolirao je Engvall, 1986., i mutacije u genu FBN1, koje su uzrok Marfanovog sindroma. Ovaj protein nađen je kod ljudi, a njegov kodirajući gen nalazi se na hromosonu 15. Do danas je opisano više nego 1500 različitih mutacija odgovornog gena.
Fibrilin-2
Fibrilin-2 je izolirao Zhang, 1994. i smatra se da ima ulogu u ranoj elastogenezi. Mutacije u genu fibrilina-2 su povezane sa Bealovim sindrom.
Fibrilin-3
Mnogo prije opisan je fibrilin-3, a vjeruje se da se pretežno nalazi u mozgu. Zajedno sa mozgom, fibrilina-3 je lokaliziran i u gonadnom i jajničkom polju miševa.
GALC
Galaktozilkeramidaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom GALC. Galaktozilceramidaza je enzim koji uklanja galaktozu iz derivata keramida (galaktozilkeramid).
Proces (računarstvo)
desno|mini|400x400piksel| Izgled htop aplicije koja prikazuje spisak procesa (Linux) U računarstvu, proces je instanca računarskog programa koja se izvršava u jednoj ili više niti. Sadrži programski kod i svu njegovu aktivnost. Ovisno o operativnom sistemu (OS), proces se može sastojati od više niti koji istovremeno izvršavaju zadatke. Dok je računarski program pasivni skup instrukcija, proces je taj koji vrši stvarno izvršavanje tih instrukcija.
Multitasking je metoda koja omogućava višestrukim procesima da dijele procesor druge sistemske resurse. Svaka procesorska jezgra izvršava jedan zadatak u isto vrijeme. Multitasking dozvoljava svakom procesoru da se prebacuje između zadataka koji se izvršavaju bez čekanja na završetak svakog zadatka. Ovisno od operativnog sistema, prebacivanja se mogu izvesti kada zadaci izvode operacije ulaza/izlaza, kada zadatak pokazuje da se može prebaciti, ili na hardversko upravljanje prekidom.
GALC
Galaktozilkeramidaza je lizosomski protein koji hidrolizira galaktozne estrske veze galaktozilkeramida, galaktozilsfingozina, laktosilkeramida i monogalaktosildidglicerida. Mutacije u om genu povezanr su sa Krabbeovom bolesti, poznatom i kao galaktozilkeramidna lipidoza.
Proces (računarstvo)
Prezentacija
alt=A process table as displayed by KDE System Guard|mini|401x401piksel| Tabela procesa koju prikazuje KDE System Guard Najčešće, proces računarskog sistema se sastoji od sljedećih resursa:
GALC
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 685  aminokiselina, a molekulska težina   77 063  Da.
Proces (računarstvo)
Multitasking i upravljanje procesima
Multitasking operativni sistem može se samo prebacivati između procesa kako bi djelovao kao da ih izvršava istovremeno (to jest, paralelno), iako praktično samo jedan proces može biti izvršen u bilo kojem trenutku na jednom CPU-u (osim ako CPU ima više jezgara), onda se mogu koristiti višenitne (multithreading) ili druge slične tehnologije).
GALC
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Proces (računarstvo)
Procesna stanja
desno|mini|300x300piksel| Različita stanja procesa, prikazana u dijagramu. Strelicama se ukazuje na moguće prelaze između stanja. Kernel operativnog sistema koji omogućava multitasking zahtjeva procese da imaju određena stanja. Imena za ova stanja nisu standardizirana, ali imaju sličnu funkcionalnost.
GALC
Kloniranje i ekspresija
Chen ET AL. (1993) klonirali su LLJUSKUnu GALC cDNK skriningom ljudskih biblioteka sjemenika i biblioteka cDNK ljudskog mozga, degeneriranim prajmerom izvedenim iz GALC fragmenta, koji je prethodno izoliran iz ljudskog urina i mozga (Chen i Wenger, 1993). Dobijena su dva klona koji se preklapaju i koji sadrže celokupno područje kodiranja proteina. Otvoreni okvir čitanja kodira 669 aminokiselina, što predstavlja protein s molekulskom masom od približno 73 kD.
Sakai et al. (1994) prečistili su galaktokerebrozidazu iz ljudskih limfocita i klonirali odgovarajuću cDNK. cDNK kodira jednolančani peptid sa N-terminalnim signalnim peptidom sa 26 aminokiselina i šest potencijalnih mjesta glikozilacije povezanih sa asparaginom.
Spisak najboljih strijelaca NBA franšiza svih vremena
Zaključno sa završetkom regularne sezone 2021/22.
GALC
Kloniranje i ekspresija
Victoria et al (1996) klonirali su psećju GALC cDNK i pokazali da je izvedena aminokiselinska sekvenca oko 90% identična onoj ljudskog proteina. Luzi et al. (1997) opisali su kloniranje GALC cDNK i gena iz rezus-majmuna. Organizacija gena bila je gotovo identična onoj ljudskog gena, a izvedena aminokiselinska sekvenca majmuna GALC bila je oko 97%, 87% i 83% identična onoj kod ljudi, pasa i miša.
Tappino et al. (2010) primetili su da inicijacija translacije na alternativnim ATG kodonima u GALC-u dovodi do proteinskih prekursora sa vodećim sekvencama od 42 ostatka i 26 ostataka. Oba prekursora prerađuju se u zreli enzim sa 669 ostataka.
Funkcija gena
Kombinacijom genetičke perturbacije sfingolipidnog metabolizma sa kvantifikacijom TLR signalnih koraka i lipidomije zasnovane na masenoj spektrometriji u ćelijama miša, Koberlin et al. (2015) otkrili su kružnu mrežu koreguliranih sfingolipida i glicerofosfolipida. Kvantitativna lipidomija na fibroblastima kod pacijenata sa mutacijama GBA, GALC, ASAH1 ili LYST otkrila je konzervirane kružne organizacije lipidne koregulacije među vrstama, tipovima ćelija i genetićkim perturbacijama. Funkcionalna anotacija precizno je predvidjela TLR-posredovane upalne odgovore, u smislu promjena u bogatstvu i tipovima lipida u ćelijama pacijenta.
Molekulska genetika
Sakai et al. (1994) identificirali su homozigotnost za besmislenu mutaciju kod pacijenta s tipskom Krabbeovom bolešću. Rafi et al. (1995) analizirali su GALC gen kod dva pacijenta s dječjom Krabbeovom bolešću i identificirali homozigotnost za deleciju od 30 kb za koju je utvrđeno da je povezana s translokacijom 502C-T na isti alel, kojeg su označili kao '502/del'. Utvrđeno je da je translokacija genetički polimorfizam. Ekspresija mutacije 502/del u ćelijama COS-1 nije rezultirala mjerljivom GALC aktivnošću iznad one u pseudotransficiranim ćelijama. Proučavali su dodatnih 46 pacijenata s dječjom Krabbeovom bolešću i identificirali osam koji su bili homozigoti i pet koji su bili heterozigoti za alel 502/del i drugi mutirani alel, od kojih potonji uključuje tri misens mutacije i jednu inserciju jednostrukog nukleotida, što još nije potvrđeno studijama ekspresije. Autori su primijetili da 11 pacijenata nije imalo polimorfizam 502, ali da nije pronađen nijedan pacijent s delecijom koji nije nosio polimorfizam 502.
De Gasperi et al. (1996) analizirali su gen za galaktokerebrosidazu u devet porodica sa globoidnom leukoencefalopatijom (GLD) s kasnim početkom i kod jednog pacijenta s klasičnom Krabbeovom bolešću. Izvijestili su da su pet pacijenata bili složeni heterozigoti za deleciju od 30 kb, koje su prvi prijavili Rafi et al. (1995) i još jedna mutacija gena GALC. Identificirali su šest misens mutacija: R63H, G95S, M101L, G268S, Y298C i I234T. Također su identificirali nonsens mutaciju (S7X), mutaciju delecije 1 bp (805delG), mutaciju koja ometa preradu introna 1 i inserciju 34 nukleotida u RNK, uzrokovano aberantnom preradom introna 6. Većinom su identificirane kao nove privatne porodične mutacije. U neredu, De Gasperi i sur. Izjavili su da gubitak restrikcijskog mjesta u egzonu 8 gena GALC u porodicama 2 i 3 sa GLD nije posljedica supstitucije 805delG, već tranzicije 809G-A ,što je rezultiralo misens mutacijom G270D; supstitucija 805delG identifikovana kod jednog člana porodice 2, dovela je do gubitka istog restrikcijskog mjesta, ali značaj promjene bio je neizvjestan.
U dvije različite srodničke zajednice u Izraelu s Krabbeovom bolešću, Rafi et al. (1996) identificirali su dvije različite mutacije osnivača za gen GALC: 1 u muslimanskoj arapskoj populaciji i jedan u populaciji Druza. U četiri japanska pacijenta s Krabbeovom bolešću odraslih, Furuya et al. (1997) identificirali su četiri nove mutacije u genu GALC.
Xu et al. (2006) istraživali su mutacije gena GALC kod 17 nepovezanih japanskih pacijenata s Krabbeovom bolešću i pregledali mutacije prethodno prijavljene kod 11 japanskih pacijenata. Autori su otkrili da 12del3ins i I66M + I289V, koji su do danas bili identificirani samo kod japanskih osoba, čine 37% mutiranih alela; sa dvije dodatne mutacije, G270D i T652P, one su činile do 57% mutacija kod japanskih pacijenata. Uočili su tendenciju da mutacije I66M + I289V, G270D i L618S budu povezane s blagim fenotipom.
Svjetski kup u biatlonu 1994/1995.
Svjetski kup u biatlonu 1994/95. je osamnaesto po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji međunarodne biatlonske sportske organizacije UBI. Sezona je počela 8. decembra 1993. u Bad Gasteinu u Austriji, a završena 16. marta 1994. u Lillehammeru u Norveškoj. U ovoj sezoni, takmičenja su održavana po trinaesti put u ženskoj konkurenciji. Takmičenja u muškoj konkurenciji održana su u disciplinama pojedinačno na 20 km, sprint 10 km, štafeta 4 × 7,5 km i tim 20 km, a u ženskoj pojedinačno na 15 km, sprint 7,5 km, tim 15 km i štafeta 4 × 7,5 km. Vrhunac takmičenja bilo je Svjetsko prvenstvo u italijanskom Antholzu, na kojem su održana takmičenja u ženskoj i muškoj konkurenciji. Ukupni pobjednik Svjetskog kupa u muškoj konkurenciji postao je biatlonac Norvežanin Jon Åge Tyldum, dok je u ženskoj konkurenciji pobijedila Francuskinja Anne Briand.
Bodovanje
Od sezone 1984/85., pa sve do sezone Svjetskog kupa 1999/2000. koristi se novi sistem bodovanja u kome pobjednik dobija 30 bodova, drugi 26, treći 24 itd. Ovaj sistem je zamijenio stari sistem od prve sezone 1978. po kojem je pobjednik dobijao 25 bodova, drugi 24, treći 23 i svaki slijedeći plasman bod manje.
Tabele
U prvim godina Svjetskog kupa u biatlonu, takmičenja u pojedinačnim discipinama, nisu pojedinačno vrednovana, tako da su podaci o pobjednicima po disciplinama nezvanični.
Žene
Takmičenja u biatlonu od sezone 1982/83., nazivala su se Evropski kup, mada su u kupu mogle učestvovati takmičarke iz čitavog svijeta.
Berinjak
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Berinjak je imao 19 stanovnika.
Rasinja
mini|280px|Rasinja, željeznička stanica Rasinja je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Rasinja je imala 3.267 stanovnika, od čega u samoj Rasinji 876.
Općina Rasinja
Napomena: Nastala iz stare općine Koprivnica.
Rasinja (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1857. sadrži podatke za naselje Lukovec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rasinja je imalo 927 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Debela Međa
Debela Međa je nenaseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Prijatna kandilka
Prijatna kandilka ili prijarna orlica (lat. Aquilegia grata, F. Maly ex Zimmeter – sinonimi:  A. viscosa Pane. non Gouan nee  Benth., A. thalictrifolia,   Pane. non  Schott) – je  endem kanjona Drine (Bosna i Hercegovina i Crna Gora) iz porodice Ranunculaceae (žabnjaci). Diploidna hromosomska garnitura sadrži 2n=16.
Opis
Prijatna kandilka je visegodišnja biljka, visine oko 30–45 cm, iako neki izviri navode i manju (15-). Ima zljezdasto-dlakavu stabljiku, sa 1-5 cvje­tova, grozdastog rasporeda. Prizemni listovi su jednostruko ili dvostruko trodijelni na peteljkama dužine oko 10 cm. Liske (plojke) su sa trokrpastim, klinasto-jajolikim liskama, koje su zljezdasto-dlakave i zelenog lica i sivkastog naličja. Gornji listovi na stabljici  su sjedeci, trorežnjeviti, a sperci su im obično linearni.
Ova kandilka cvjeta u junu i julu. Cvje­tovi imaju duge drške, dvospolni su i aktinomorfni. Pri cvjetanju su svijetlomodri, a kasnije postaju crvenoljubičasti iii ružičasti. Listići koji  su u funkciji čašice  su  dugi oko 3 cm, a široko oko 1,1 cm. Krunica ima 1,4–2 cm  duge,   ravne   ili slabo  svinute ostruge,  koje  su na vrhu  glavičasto zadebljale i tamnije. Znatno su duže od plojke nekta­tarija, koje su duge  do 3 cm. Cvijet   ima mnogo  prašnika, koji nadvisuju rub plojke nek­tarija. Plod joj je mjehur, a ima ik 5-10. Dugi su oko  1,5 cm, smeđi i naborani. Pored toga, žljezdasti su i dlakavi i ljep­ljivi, a nalaze se na relativno  dugoj, dlakavoj  i  također zljezdasto-ljepljivoj peteljci. Na vrhu su suženi u  kljun. U plodu su brojne sjemenke, dužine  oko  2 mm i širine oko  1-1,2 mm.
Ekologija i rasprostranjenje
Prijatna kandilka raste u pukotinam krečnjačkih stijena, u malim  polupećinama, potkapinama i sjeno­vitim udubljenjima, što znači da je tipska ombrofobna vrsta. Često se javlja i  na pokretnim siparima.
Rasprostranjena je na podrinjskim (jugoistočnim) Dinaridima, na tromeđi Bosne i Hercegovine, Crne Gore i Srbije. U Bosni i se može naći i kanjonu Drine, nizvodno od Višegrada, kanjonu Rzava i klancu Razdoline kod Dobruna, a  u Hercegovini na Bijeloj  gori.
Locus classicus je hercegovačka Bijela gora (F. Maly).
Dabravine
Dabravine je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina. Nalazi se zmeđu Vareša i Breze, 25 km zračne linije od Sarajeva. Područje je planinsko, obraslo šumom i skoro nenaseljeno. Obronci okolnih brda strmo se spuštaju prema klisuri potoka Stavnje. Nad njegovom lijevom obalom, na teško pristupačnoj zaravni Gradina, na nadmorskoj visini od 771 m, nalaze se ostaci kasnoantičke bazilike. Arheološko područje Dabravine proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Pokretni arheološki materijal je deponiran u prostorijama Zemaljskog Muzeja u Sarajevu i u Zavičajnom muzeju u Visokom.
TNXB
Tenascin X, znan i kao heksabrahionoliki  protein, jest glikoprotein,  član porodice  tenascina (TN-X), koji je kod ljudi kodiran genom TNXB. Eksprimira se u vezivnom tkivu, uključujući   kožu, zglobove i mišiće.
Gen
Ovaj gen nalazi se u područje glavnog kompleksa histokompatibilnosti (MHC-klasa III) na hromosomu 6. Struktura ovog gena je neobična po tome što se preklapa s genima CREBL1 i CYP21A2 na svom 5' i 3' kraju.
Klinički značaj
Nedostatak tenascina uzrokuje klasični oblik Ehlers-Danlosovog sindroma, gdje se gustoća kolagena smanjuje, a elastična vlakna fragmentiraju.
IC 3783
IC 3783 (također poznat kao MCG 7-26-52 i PGC 43163) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 342 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,70 (70 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Matt Damon
Matthew Paige "Matt" Damon američki je glumac, scenarist, režiser i filantrop. Damon i Ben Affleck zajedno su napisali scenarij za film Dobri Will Hunting (1997), koji je osvojio Oscara za najbolji originalni scenarij, a u kojem je Damon i glumio. On se nalazi na listi magazina Forbes kao "najprofitabilnija filmska zvijezda". i jedan je od 40 glumaca s najvećom zaradom svih vremena. Pored mnogih nagrada i nominacija koje je dobio, uključujući i Oscar i Zlatni globus, dobio je zvijezdu na Holivudskoj stazi slavnih 2007. za svoj rad u filmskoj industriji.
Damon je postao poznat po svojoj svestranosti i glumio je u komercijalno i kritički uspješnim filmovima kao što su serijal filmova o odmetnutom tajnom agentu Jasonu Bourneu, te mladog lopova Linusa Caldwella u Oceanovoj trilogiji, zatim antijunaka u filmu Talentirani g. Ripley (1999), palog anđela u filmu Dogma (1999), vojnika koji se bori u Francuskoj Spašavanje vojnika Ryana (1998) i astronauta nasukanog na Marsu u filmu Marsovac: Spasilačka misija (2015). Dobio je dobre kritike za svoje nastupe u dramama kao što su Syriana (2005) i Dobri pastir (2006), kao i za ulogu negativca u neo-noir' krimi-drami Pokojni'' (2006).
Osnovao je i nekoliko produkcijskih kuća. Bavi se i humanitarnim radom, uključujući i kampanje kao što su ONE Campaign, H2O Africa Foundation, Feeding America i Water.org. Sa suprugom Lucianom Bozán Barroso ima tri kćeri i pastorka iz Lucianinog prethodnog braka.
Nekropole stećaka u Varešu
Nekropole sa stećcima u Varešu, općina Vareš, sadrže nadgrobnike iz dužeg perioda historije Bosne i Hercegovine. Na području Vareša u 16 naseljenih mjesta evidentirane su 22 nekropole sa ukupno 314 stećaka (17 ploča, 191 sanduk, 100 sljemenjaka i 6 amorfnih stećaka).
Nacionalni spomenik čine:
Nekropola sa 36 stećaka na lokalitetu Glavica (Hrid), od kojih su 34 u formi sanduka i 2 u formi sljemenjaka. Sadrže ukrasne motive, predstava konja i čovjeka te konja i polumjeseca. Stećci su klesani u obližnjem kamenolomu Krešnica, gdje se još mogu vidjeti nedovršene gromade kamenja.
Tri nišana na lokalitetu Gromile, na udaljenosti oko 60 m od nekropole stećaka. Nišani su sa turbanom u gužve, bez natpisa, od kojih jedan sadrži ukrasne motive (sablja i sunce). Nekropola na lokalitetu Višgreblje (Jabuka), sa 30 stećaka (25 sanduka i 5 sljemenjaka), i 20-ak starih nišana koji su jednostavne obrade, vidno oštećeni zbog starosti, bez natpisa i većina ih je utonula u zemlju ili oborena. Nekropola sa 12 stećaka (8 sanduka i 4 sljemenjaka), na lokalitetu Solila (Trzan).
Nekropola sa 2 stećka na lokalitetu Vrh.
EMILIN1
Interfejser-1 elastinskih mikrofibrila (EMILIN-1) je protein koji je kod ljudi kodiran sa genskog lokusa EMILIN1. To je najbolje opisani član porodice EMILIN glikoproteina vanćelijskog matriksa.
Biš
Biš je naseljeno mjesto u sastavu općine Trnovska vas, regija Podravska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Biš je imao 329 stanovnika.
Hocus Pocus (instrumental)
thumb|200px|desno|Thijs van Leer u [[Amsterdamu 15. novembra 1971. godine nakon snimanja drugog studijskog albuma sastava Focus, na kojem se nalazi i kompozicija Hocus Pocus.]] Hocus Pocus je instrumentalna kompozicija nizozemskog progresivnog rock sastava Focus, koju su napisali klavijaturista, flautista i pjevač Thijs van Leer i gitarista Jan Akkerman. Snimljena je i objavljena 1971. godine kao prva pjesma na njihovom drugom studijskom albumu Focus II. U jednom razgovoru sa novinarima u vezi nastanka kompozicije Hocus Pocus, Thijs van Leer je izjavio: thumb|300px|lijevo|Jan Akkerman, gitarista nizozemske progresivne rock grupe Focus i jedan od kompozitora pjesme Hocus Pocus. Prema njegovim daljnjim navodima, veċina pjesama grupe Focus pisane su tokom više mjeseci, dok je pjesma Hocus Pocus bila izuzetak i napisana je za kratko vrijeme tokom proba. Žestoki riffovi i pametne progresije akorda Jana Akkermana potisnuti su naprijed silinom bubnjanja Pierrea van der Lindena. Uređena verzija ove pjesme objavljena je kao singl (sa instrumentalnom kompozicijom Janis na B strani) u izdanju Imperial, Polydor i Blue Horizon za evropsko tržište 1971. godine, ali nije dospjela na listu najpopularnijih.
Maurovići (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Diknjići
Diknjići je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Somun (pecivo)
mini|desno|Sarajevski ćevapčići u somunu Somun ( od grčke riječi ), također lepina ili lepinja, jeste vrsta peciva bosanske kuhinje od bijelog brašna okruglog oblika, prečnika oko 20cm i debljine oko 1cm. Naziv za somun kao pecivo je karakterističan za Sarajevo, dok se izraz somun u drugim dijelovima Bosne i Hercegovine i drugih zemalja bivše Jugoslavije koristi za vrstu kruha duguljastog izduženog oblika. Somun se služi uz ćevapčiće, sudžukice, pljeskavice, pače ili uz neko drugo tradicionalno jelo bosanske kuhinje.
Somun se za vrijeme islamskog vjerskog mjeseca Ramazana posipa čurekotom, te je obično sastavni dio obroka nakon posta. U nekim se dijelovima Bosne i Hercegovine ova peciva nazivaju i ramazanije.
Čest sinonim za somun je lepinja, mada se zbog oblika, ali i recepture značajno razlikuje od somuna.
Recept
Somun se pripravlja od tijesta sa bijelim brašnom, kvascem, solju i vodom. Peče se u pekarama obično na kamenoj podlozi od vatrostalnog kamena, koja visokom temperaturom omogućava da se brzo ispeče, te time dobija svoj oblik.
Savez komunista - Pokret za Jugoslaviju
Savez komunista - Pokret za Jugoslaviju (SK-PJ) bila je politička stranka osnovana 90-tih godina u bivšoj SFRJ. Nastala je u kontekstu višestranačkih izbora. Ovisno od izvora kao pokretači i osnivači stranke navode se: generali Veljko Kadijević i Stevan Mirković kao i admiral Branko Mamula. Uglavnom se radi o ličnostima koje su, na čelu Jugoslovenske narodne armije (JNA), obavljale visoke dužnosti. Prema Mirkoviću, SK-PJ se smatrala nasljednikom Saveza komunista Jugoslavije (SKJ). Kako smatra magistar Mesud Šadinlija sa Univerziteta Sarajevo SK-PJ nije uspio, izuzev naredbodavnog profesionalnog vojnog prostora, steći širu podršku biračkog tijela. Kasnije će Kadijević navesti da je osnivanje SK-PJ bila greška, te je za neuspjeh stranke optužio Mirjanu Marković i Branka Mamulu. Prema mišljenju Zorana Čička, bivšeg potpredsjednika stranke, SK-PJ je bio rezervni plan vojske da bi se JNA, u slučaju vojnog udara, mogla samostalno politički artikulisati.
Historija
Na Četrnaestom (vanrednom) kongresu SKJ, održanog 24. januara 1990., izlazi slovenačka delegacija. Rukovodstvo JNA namjeravalo je, osnivanjem SK-PJ, zamijeniti postojeći SKJ iako je Kadijević (Savezni ministar odbrane) u prisustvu vojnog rukovodstva u Domu garde u Topčider u 1990. saopštio da JNA nikada neće napustiti SKJ. Potrebno je navesti da su u sklopu SKJ bili 6 republičkih, 2 pokrajinska saveza i Organizacija Saveza komunista u JNA (OSKJ). Osnivačka promocija SK-PJ održana je, prema Iliji Radakoviću bivšem načelniku Generalštaba, 19. novembra 1990 u centru "Sava" mada je 8. oktobra Kadijević potpisao naredbu o zabrani svakog političkog djelovanja. Prema Mirkoviću zgrada bivšeg Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije (CK SKJ) podijeljena je između SK-PJ i Socijalističke partije Srbije (SPS). Preuzeta je i imovina Odbora za obnovu SKJ odnosno imovina SKJ. Savezi u drugim republikama, tačnije Savez komunista Bosne i Hercgovine (SK BiH) i Savez komunista Makedonije (SK Makedonije) isplaćeni su, prema Mirkoviću u dinarima, dok SK Slovenije i SK Hrvatske nisu dobili nikakvu nadoknadu. Osnovano je i preduzeće "Komet trejd" čiji su prihodi išli djelimično za potrebe SK-PJ. Pored toga kao izvor finansiranja služila je članarina. Prema Mirkoviću broj članova je prije izbijanja sukoba u Sloveniji narastao na 250.000, a do toga je bilo oko 70.000 vojnih lica. Zabilježen je i kolektivan prelazak OSKJ u SK-PJ. Najveći broj članova zabilježen je tada na području Bosne i Hercegovine. Časopisi "Delo" i "Vjesnik" će 31. januara 1991 prenije saopštenje Političke uprave Saveznog sekretarija narodne odbrane (PU SSNO) da je cilj osnivanja SK-PJ da naraste u ključnog političkog faktora na području SFRJ. Ovim je, kao smatra Radaković, JNA trebala postati samostalan politički faktor. Mirković će, nakon sukoba s Mirjanom Marković, u 1994-oj napustiti stranku.
Izborni rezultati
Na izborima 1992. na području Savezne republike Jugoslavije (SRJ), tačnije na izbornoj listi za Crnu Goru, SK-PJ će u Vijeću Savezne skupštine osvojiti 2 mjesta (14.205 glasova; 6,1%)
Janjićki Vrh
Janjićki Vrh je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Apoptoza
mini|Etoposidom tretirane DU145 ćelije [[raka prostate eksplodiraju u kaskadu apoptoznih tijela. Slike su izdvojene iz snimka koji pokriva period od 61 sata. Optičke debljine su označene bojama. Sa povećanjem debljine, boja se mijenja od sive do žute, crvene, ljubičaste i na kraju crne. (Pogledajte video na The Cell: An Image Library)]] Apoptoza (grč. ἀπό - apo = pri, od, tada + πτῶσις - ptōsis = pad) je proces programirane smrti ćelije (PCD) koja može nastati kod višećelijskih organizama. Biohemijski procesi dovode do promjena karakteristika ćelije (morfologije) i smrti. Te promjene uključuju mežuranje i skupljanje ćelije, jedarnu fragmentacijiju, kondenzaciju i fragmentaciju hromatina i kromosomske DNK.
Za razliku od nekroze, što je oblik traumatske ćelijske smrti koja je posljedica akutne ćelijske povrede, apoptoza općenito organizmu daje prednosti tokom životnog ciklusa. Na primjer, razdvajanje prstiju na rukama i nogama u razvoju ljudskog embriona dolazi zato što ćelije između prstiju prolaze kroz apoptoze. Apoptoza također proizvodi ćelijjske fragmente koji se zovu zove apoptozna tijela koja fagocitne ćelije mogu brzo progutati i ukloniti prije nego što se sadržaj ćelije može prosuti na okolne ćelije i dovesti do oštećenja.
Kod prosječnog odraslog čovjeka, svaki dan, zbog apoptoze umire Između 50 i 70 milijardi ćelija. Za prosječno dijete u dobi između 8 i 14 godina to iznosi oko 20 do 30 milijardi.
Istraživanje u i oko apoptoze su značajno intenzivirana od ranih 1990-ih. Pored njenog značaja kao biološkog fenomena, neispravni apoptozni procesi su upleteni i u širok spektar bolesti. Prekomjerna apoptoza izaziva atrofije, koje izazivaju nekontroliranu proliferaciju ćelija, kao što se to dešava sa ćelijama raka.
Neki faktori, kao fas kaspaze (C-cisteinom bogati, asp- asparaginska kiselina (polovina sadržaja), ase - proteaza) itd. promoviraju apoptoze, a bcl 2 ih inhibira.
Slijed događanja u apoptozi
Kada ćeliju umre od apoptoze, okolna tkiva nisu ugrožena. U apoptozi se odvija slijedeći niz povezanih promjena.
Proces
Unutarćelijska signalizacija za apoptozu samoinicira se kao odgovor na stres, koji može dovesti do njenog samoubistva. Vezivanje jedarnih receptora pomoću glukokortikoida, hipoksije i povećanjem unutrašnje konventracije kalcija. Na primjer, pri oštećenju membrane, to je samo po sebi okidač koji može pokrenuti oslobađanje svih unutarćelijskih apoptoznih signala. Jedan broj mobilnih komponenti, kao što je poli ADP ribozna polimeraza, može također pomoći reguliraju apoptoze. Prije nego što enzimi stvarni proces ćelijske smrti prenagli, apoptozni signali moraju provocirati regulatorne proteina za pokretanje puta u apoptozu. Ovaj korak omogućuje da apoptozni signal da izazovu ćelijsku smrt ili taj proces mora biti zaustavljen, kada više nije potrebno da ćelija umre. U to je uključeneo nekoliko proteina u dva identificirana glavna načina regulacije:
Mitohondrijska regulacija
Mitohondrijski proteini koji su poznati kao SMAC (mali mitohondrija-izvedeni aktivatori kaspaza) se ispuštaju u citosol nakon povećanja propusnosti. SMAC se veže inhibitor apoptoznih proteina (IAPS) i deaktivira ih, sprečavajući IAPS za sprečavanje procesa apoptoze i stoga omogućava da se apoptoza nastavi. IAP također obično potiskuje aktivnost grupe cistein proteaza pod nazivom kaspaze. koje obavljaju degradacije ćelije, pa se vidi da je stvarna enzimska degradacija indirektno regulirala mitohondrijsku propusnost.
Citohrom C je također pušten iz mitohondrija, zbog formiranja kanala, mitohondrijskskim kanalom koji izaziva apoptozu (MAC), u vanjskom membrane mitohondrija i ima regulatornu funkciju, što prethodi morfološkim promjenama koje su povezane sa apoptozeom. Kada citohrom C otpusti, vezuje se za aktivirajući faktor-1 apoptozne proteaze (Apaf-1) i ATP, koji se onda vezuju za pro-kaspaze-9 za stvaranje proteinskog kompleks poznatog kao apoptosom. Apoptosom cijepa pro-kaspaze svojim aktivnim oblikom kaspaza-9, što zauzvrat aktivira efektorske kaspaze-3 .
MAC, mitohondrijski kanal koji inducira apoptozu, također pod nazivom i "mitohondrijska vanjsko-membranska permeabilizacijska pora", reguliran je raznim proteina, kao što su oni kodirani kod sisarske Bcl-2 porodice anti-apoptoznih gena, na homologu CED9 alela ced-9 koji se nalazi kod nematode Caenorhabditis elegans. Bcl-2 proteini su sposobni da pokrenu inhibiciju apoptoze, direktnom akcijom na MAC/MOMPP. Bax i/ili Bak formiraju pore, dok Bcl-2, Bcl-xL ili Mcl-1 inhibiraju njihovo formiranje.
Direktni prenos signala
Postoje dvije teorije o direktnoj inicijaciji apoptotskih mehanizama kod sisara: a oba uključuju receptore TNF receptorske (TNFR) porodice, udružene sa spoljnim signalima.
Put TNF
TNF je citokin koji je glavninom proizvod aktiviranih makrofaga i glavni je vanjski medijator apoptoze. Za njega, većina ljudskih ćelija ima po dva receprora: Pokazalo se da vezivanje TNF za TNF-R1 pokreće put koji vodi do aktivacije kaspaze, preko intermedijarnih membranskih proteina TNF receptora iz domena povezanog sa smrti ćelije (TRADD) i domena Fas proteina koji su također povezani sa smrću (FADD). Pritom cIAP1/2 mogu inhibirati TNF-α signalizaciju vezivanjem za TRAF2, a FLIP inhibira aktivaciju kaspaze-8. Vezanje ovog receptora može također indirekto voditi ka aktiviranju transkripcijskoh faktora uključenog u preživljavanje ćelije i upalni odgovor. Veza između TNF i apoptoze ukazuje zašto nenormalna proizvodnja TNF ima fundamentalnu ulogu u nekoliko bolesti čovjeka, posebno autoimunih.
Dragovići (Vareš)
Dragovići je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Apoptoza
Put Fas
Fas receptor – prvi apoptozni signal (First Apoptose Signala), poznat i kao Apo-1 ili CD95, veže Fas ligand (FasL), transmembranski protein, dio porodice TNF. Interakcija između Fas i rezultata FasL u formiranju kompleksa signalizacije za izazivanje smrti (DISC), koji sadrži FADD, kaspaze-8 i kaspaze-10. U nekim vrstama ćelija (tip I), procesuirana kaspaza-8 neposredno aktivira druge članove porodice kaspaze, i pokreće izvršenje apoptoze ćelije. U drugim grupama ćelija (tip II), u Fas-DISC počinje formiranje povratne petlje koja se spiralizacijom povećava oslobađanje proapoptotskih faktora iz mitohondrija i pojačava aktivaciju kaspaze-8.
Zajedničke komponente
Nakon TNF-R1 i aktivacije Fas u ćelijama sisara, ravnotežu između proapoptotskih pripadnika uspostavlja Bcl-2 porodica. To je ravnoteža proporcija proapoptotskih homodimera tog oblika u vanjskoj membrani mitohondrija. Proapoptotski homodimeri su potrebni da bi mitohondrijske membrane bile propusne za oslobađanje aktivatora kaspaze, kao što su citohrom C i SMAC. Kontrola proapoptotskih proteina, pod normalnim uvjetima neapoptotskih ćelija, općenito je nepotpuno poznata, ali se zna da se akcija Bax ili Bak pokreće aktiviranjem BH3 proteina, koji su dio Bcl-2 porodice.
Kaspaze
Kaspaze s imaju centralnu ulogu u prenosu DR apoptoznog signala. Kaspaze su proteini koji su visoko konzervirani, cistein-zavisne, aspartat-specifične proteaze. Postoje dvije vrste kaspaze: inicijatorske kaspaze: kaspaze 2,8,9,10,11,12 i efektivne kaspaze: kaspaze 3,6,7. Aktiviranje inicijatorskih kaspaza zahtijeva vezivanja na specifične oligomerne aktivatore proteina. Efektorske kaspaze se zatim aktiviraju putem aktivnog inicijatora kaspaze putem proteolitičke razgradnje. Aktivni efektor kaspaze onda proteolitski degradira domaćinske intracelularne proteine za obavljanje programa ćelije smrti.
Apoptozni put koji ne zavisi od kapsaze
Također postoji put apoptoze koji je nazavisan od kaspaze, a koji je posredovan preko AIF (inducirajućim faktor apoptoze).
Kovačnice (majdani) u selu Očevlje
Kovačnice (majdani) u selu Očevlje, su tri aktivne kovačnice porodica Jozeljić, Gogić i Vijačkić, općina Vareš, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 06. do 11. januara 2011. godine, donijela je odluku da se kovačnice proglase za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Marti Cheery, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući) i Ljiljana Ševo. Selo Očevlje nalazi se u podnožju planine Zvijezda (planina), 18 km sjeveroistočno od Vareša, odnosno 14 km od Krivaje u pravcu Olova. Selo se prostire na obje strane rječice Očevice, lijeve pritoke rijeke Krivaje. Prosječna nadmorska visina sela iznosi oko 850 m.
Prvi put spominje se 1485. godine, o čemu svjedoči i tabla postavljena na ulazu u ovo selo. Nakon što je Austro-Ugarska monarhija uspostavila svoju vlast u Bosni i Hercegovini, majdani se zatvaraju a u Varešu se 1891. godine pravi prva željezara. Jedini majdani koji su nastavili raditi bili su oni u Oćeviji.
Osnovna vrijednost ovih kovačnica (majdana) ogleda se u autentičnosti, i to oblika glavnog i sporednih objekata, proizvodnog pogona i mašina, proizvodnje i proizvoda, organizaciji rada i arhaičnosti terminologije. Kovačnice rade zahvaljujući vodenoj snazi rijeke Očevice koja pokreće majdanski čekić i ćumura – drvenog uglja pomoću čije toplote se predmeti zagrijavaju i oblikuju. Danas se najčešće proizvode kompleti sačeva, poljoprivredne alatke, alati potrebni za izvlačenje stabala iz šuma i potkove. Značajna je činjenica da majdandžije kao vrsne zanatlije mogu proizvesti brojne različite sitne predmete u odnosu na zahtjev kupca.
Opis
Branom se voda od regularnog korita rijeke Očevice skreće u blagi pad vodojaže. Napravljena je tako da u vodojažu pritiče uvijek ista količina vode neovisno o snazi toka Očevice.
Vodojaža je do tridesetih godina XX vijeka pravljena od drveta. Nakog tog perioda, zbog truljenja drveta i česte potrebe za zamjenom i opravkom dotrajalih dijelova ovog sistema, izvršena je zamjena savremenim materijalima - uglavnom betonom.
Bišečki Vrh
Bišečki Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Trnovska vas, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1974. povećano za naselje Črmljenšak koje je ukinuto.''
Krka (Una)
Krka je rijeka koja cijelim tokom teče kroz zapadni dio Bosne i Hercegovine, desna pritoka rijeke Une.
U blizini mjesta Mali Cvjetnić izvire rijeka Krka te se nakon 5 km ulijeva u rijeku Unu, 10 km uzvodno od Martin Broda, kao jedna od njezinih pritoka. Jednim dijelom svoga toka ova rijeka teče granicom Hrvatske i Bosne i Hercegovine, a cijelim svojim tokom protiče kroz Nacionalni park Una. Prilaz do izvora, uz koji je i stari mlin, je zahtjevan, a najlakši je iz pravca Drvara. Rijeka je jaka, bistra, uvijek se može piti, u njoj isključivo prebiva samo pastrmka i lipljen pa je posjećuju ribari podstaknuti pričom Ive Andrića :
Maurovići (Barilović)
Maurovići su naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Maurovići su imali 7 stanovnika.
Napomena: ''Do 1991. iskazivano pod imenom Maurović.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Maurovići je imalo 39 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Savudrija
mini|260px|Savudrija, svjetionik Savudrija (ital. Salvore) je naseljeno mjesto u sastavu grada Umaga, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Aponeuroza
Aponeuroze (grč. απο – apo = dalje, od + νευρον, "sinepos" = vrpca, žila, tetiva)  su slojevi  ravnih širokih tetiva. Imaju sjajne, bjelkasto-srebrene boje, su histološkom sličnošću sa tetivama, a vrlo rijetko sa krvnim sudovima i živcima. Kada se seciraju, aponeuroze su papiraste i oljuštene po sektorima. Primarna područja sa debelim aponeurozuama su u njihovoj trbušnoj regiji, leđnoj slabinskoj, ventrikulusnoj u ptica, dlanskoj i tabanskoj regiji. Njihova primarna funkcija je da spoje mišiće i dijelove tijela gdje  mišići djeluju, bilo da je to kost ili mišić.
Savudrija
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Savudrija je imala 253 stanovnika.
Aponeuroza
Prednje trbušne aponeuroze
Prednje trbušne aponeuroze nalaze se na samoj površni mišića musculus ractus abdominis. Granice su im mišići musculus obliquus externus, musculus pectoralis i  musculus latissimus dorsi.
Savudrija
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselje Valica. U 1921. i 1931. dio podataka sadržan je u naselju Umag. U 1971. iz ovog naselja isključen je 71 stanovnik koji je priključen naselju Bašanija.''