cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sotensko pod Kalobjem
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Sotensko.''
IC 3400
IC 3400 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 15. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ted Ditchburn
Edwin George 'Ted' Ditchburn (24. oktobar 1921. - 26. decembar 2005.) je bio engleski nogometni golman i trener. Nastupao je za Northfleet, Tottenham Hotspur, Romford, Brentwood i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Karijera
Ted Ditchburn je radio u tvornici papira do 1939. godine. Iste godine potpisuje profesionalni ugovor sa Tottenham Hotspurom. Prethodno je igrao za Northfleet United na amaterskom nivou. Tokom Drugog svjetskog rata bio je u zračnim snagama Velike Britanije. Za Tottenham je debitovao 25. maja 1940. godine protiv Chelsea. Nakon rata se vraća u ekipu Tottenhama. U Football League je debitovao 31. augusta 1946. godine na utakmici protiv ekipe Birmingham City. Sa Tottenhamom je osvojio po jedanput Prvu i Drugu diviziju.
Za nogometnu reprezentaciju Engleske je igrao od 1948. do 1956. godine. Zabilježio je šest nastupa. Bio je član reprezentacije na svjetskom prventsvu 1950. godine.
Bert Williams (nogometaš, 1920)
Karijera
Nogomet je počeo igrati 1937. godine. Prvobitno je nastupao za Walsall. Tokom Drugog svjetskog rata bio je u zračnim snagama Velike Britanije. Tokom rata je odigrao dvije utakmice, protiv Nottingham Foresta i Chelsea. 1945. godine potpisuje za Wolverhampton Wanderers. Transfer je iznosio 3.5 hiljade funti. Debitovao je 31. augusta 1946. godine protiv Arsenala. 1949. godine sa Wolverhampton osvaja FA kup. U sezoni 1953-54. osvaja Prvu diviziju.
Za nogometnu reprezentaciju Engleske je igrao od 1949. do 1955. godine. Zabilježio je 24 nastupa. Bio je član reprezentacije na svjetskom prvenstvu 1950. godine.
Spodnje Slemene
Spodnje Slemene su naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Slemene su imale 15 stanovnika.
Republika Srpska (1992–1995)
Republika Srpska (1992–1995) bila je samoproglašena međunarodno nepriznata paradržava unutar Republike Bosne i Hercegovine pod kontrolom Vojske Republike Srpske tokom rata u Bosni i Hercegovini. Tvrdila je suverenitet države, iako tu tvrdnju nisu priznale bosanskohercegovačka vlada (čija je teritorija RS bila dio), Ujedinjene nacije ili bilo koja druga međunarodno priznata država. Prvih nekoliko mjeseci svog postojanja bila je poznata kao Republika Srpska Bosne i Hercegovine.
Nakon 1995. godine, prepoznata je kao jedan od dva politička entiteta koji čine Bosnu i Hercegovinu. Granice nakon 1995. su, uz nekoliko pregovaračkih modifikacija, zasnovane na linijama fronta i situaciji na terenu u vrijeme Dejtonskog sporazuma. Njezin teritorij obuhvaća brojne bosanskohercegovačke historijske geografske regije, ali (zbog spomenute međuentitetske granične linije) u cjelini ih sadrži vrlo malo. Isto tako, različite su političke jedinice u prošlosti postojale na teritoriji Republike Srpske, ali je vrlo mali broj postojao u potpunosti u regionu.
Nastanak
Referendum na kojem su građani pitali da li žele ostati u Jugoslaviji održan je 9. i 10. novembra 1991. Parlamentarna vlada Bosne i Hercegovine (s bošnjačkom i hrvatskom većinom) ustvrdila je da je ovaj plebiscit nezakonit, ali je skupština Srba u BiH priznala njegove rezultate. Skupština je 21. novembra 1991. proglasila da su sve one općine, mjesne zajednice i naseljena mjesta u kojima je glasalo preko 50% ljudi srpske nacionalnosti, kao i ona mjesta gdje su se građani drugih nacionalnosti izjasnili da ostanu u zajedničkoj jugoslavenskoj državi bio bi teritorij savezne jugoslavenske države.
Skupština Srba u BiH usvojila je 9. januara 1992. deklaraciju o proglašenju Republike srpskog naroda u Bosni i Hercegovini. Dana 28. februara 1992. usvojen je ustav Srpske Republike Bosne i Hercegovine i proglašen da teritorij države uključuje srpske autonomne oblasti, općine i druge srpske etničke entitete u Bosni i Hercegovini (uključujući oblasti opisane kao "mjesta u kojima je srpski narod ostao u manjini zbog genocida provedenog nad njim tokom Drugog svjetskog rata"), te je proglašen dijelom savezne jugoslavenske države.
Od 29. februara do 2. marta 1992. godine, Bosna i Hercegovina je održala referendum o nezavisnosti. Većina Srba bojkotirala je glasanje obrazlažući da je neustavno, jer je referendum zaobišao pravo veta predstavnika srpskog naroda u parlamentu. Dana 6. aprila 1992., Evropska unija je formalno priznala nezavisnost Bosne i Hercegovine. Srpska Republika Bosna i Hercegovina proglasila je svoju nezavisnost 7. aprila 1992. godine. Dana 12. augusta 1992. iz imena je izbačeno pozivanje na Bosnu i Hercegovinu i ono je postalo jednostavno Republika Srpska.
Tokom raspada Jugoslavije, predsjednik Republike Srpske Radovan Karadžić izjavio je da ne želi da Srpska bude u federaciji zajedno sa Srbijom u Jugoslaviji, već da Srpska treba biti direktno uključena u Srbiju.
Rat u Bosni i Hercegovini
desno|mini|280x280piksel|Granice sukobljenih strana prije Dejtonskog sporazuma Dana 12. maja 1992. godine, na zasjedanju skupštine Republike Srpske, Radovan Karadžić najavio je šest "strateških ciljeva" srpskog naroda u Bosni i Hercegovini:
Na istoj sjednici, skupština izglasala je stvaranje Vojske Republike Srpske (VRS) i imenovala Ratka Mladića, zapovjednika Drugoe vojne oblasti Jugoslavenske narodne armije, za zapovjednika VRS. Krajem maja 1992. godine, nakon povlačenja jugoslavenskih snaga iz Bosne i Hercegovine, Druga vojna oblast u osnovi je transformirana u Glavni štab VRS-a. Nova vojska je odmah krenula vojnim putem da ostvari šest "strateških ciljeva" Republike Srpske (čiji su ciljevi potvrđeni operativnom direktivom koju je Ratko Mladić izdao 19. novembra 1992.).
VRS je proširila granice Republike Srpske tokom rata u BiH. Do 1993. godine Republika Srpska je kontrolisala većinski dio (~70%) teritorije Republike Bosne i Hercegovine, te konačnim sporazumom (Dejtonski sporazum) 1995. godine, Republici Srpskoj pripalo je 49% teritorije.
U godinama 1993. i 1994. vlasti Republike Srpske htjele su da stvore Ujedinjenu srpsku državu.
Ratni zločini
Nezavisni promatrači uglavnom se slažu da su se desila i mnoga silovanja i drugi ratni zločini od strane VRS. Njihove žrtve su bili prvenstveno Bošnjaci, ali i Hrvati.
Visoko klasificirani izvještaj CIA-e, koji je procurio u štampu, otkrio je da srpsko rukovodstvo prvo započelo sa sistematskim zločinima, da su izvršili 90% ratnih zločina i bili jedina strana koja je sistemski pokušavala "ukloniti sve tragove drugih etničkih grupa iz svojih teritorija".
Najteže od tih krivičnih djela bio je genocid u Srebrenici 1995. godine, gdje je sistematski pogubljeno preko 8.000 bošnjačkih muškaraca i dječaka, te duga vojna opsada Sarajeva koja je rezultirala sa 12.000 civilnih žrtava.
Etničko čišćenje nesrpskog stanovništva bilo je posebno uobičajeno na teritorijama regije Bosanske Krajine i doline rijeke Drine. U mnogim slučajevima postupak se vodio putem dobro organizirane i efikasne birokratije koju su uspostavile vlasti, kao što je slučaj u Banja Luci. Ti i drugi slučajevi etničkog čišćenja dramatično su promijenili demografsku sliku Republike Srpske i Bosne i Hercegovine.
Mnogi zvaničnici Republike Srpske također su optuženi za stvaranje i upravljanje zatočeničkim logorima, posebno Omarska, Manjača, Keraterm, Uzamnica i Trnopolje, u kojima su bile zatočene hiljade ljudi. Duško Tadić, bivši lider SDS-a u Kozarcu i bivši pripadnik paravojnih snaga podržavajući napad na Prijedor, MKSJ je proglasio krivim za zločine protiv čovječnosti, teška kršenja Ženevskih konvencija i kršenja ratnih običaja u logorima Omarska, Trnopolje i Keraterm. U Omarskoj potvrđeno je oko 500 smrtnih slučajeva povezanih sa ovim pritvorskim objektima.
Prema nalazima Državne komisije za dokumentaciju ratnih zločina na teritoriji Bosne i Hercegovine, VRS i drugi neidentifikovani pojedinci iz Republike Srpske tokom rata u BiH uništili su 789 džamija što je 68,67% od ukupnog broja. Mnoge uništene džamije klasifikovane su kao bosanskohercegovački nacionalni spomenik, a neke građene između 15. i 17. vijeka, bile su na popisu UNESCO-a kao spomenici svjetske baštine. Mnoge katoličke crkve na istoj teritoriji također su uništene ili oštećene, posebno tokom 1995.
Pored svetih spomenika, vojska RS-a, poput Nacionalne i univerzitetske biblioteke Bosne i Hercegovine, teško su oštetile ili uništile i mnoge svjetovne spomenike. Biblioteka je zapaljena granatiranjem sa položaja VRS oko Sarajeva tokom opsade 1992. godine.
Iako pojedinci odgovorni za uništavanje nacionalne baštine još nisu pronađeni, niti su podignute optužnice, međunarodne agencije za ljudska prava naveliko su izvještavale da su "vlasti srpskog naroda u BiH izdale naredbe ili organizirale ili odobrile napore da unište bošnjačke i hrvatske kulturne i vjerske institucije". U drugim slučajevima, poput slučaja Ferhadije džamije utvrđeno je da su: "Vlasti Banja Luke aktivno su se bavile ili su barem pasivno tolerirale diskriminaciju Muslimana na osnovu njihovog vjerskog i etničkog porijekla." i da "[...] srpska vlada [Republika Srpska] nije ispunila svoju obavezu prema Sporazumu o ljudskim pravima da poštuje i osigura pravo na slobodu vjeroispovijesti bez diskriminacije." Lokalni sudija presudio je da vlasti grada Banja Luke pod kontrolom Srba moraju platiti 42 miliona dolara svojoj islamskoj zajednici za 16 lokalnih džamija uništenih tokom rata od 1992. do 1995. godine. Godine 1993., Vijeće sigurnosti Ujedinjenih nacija stvorilo je u Haagu Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (ICTY) s ciljem privođenja odgovornih osoba za teška kršenja međunarodnog humanitarnog prava na teritoriji bivše Jugoslavije od 1991. godine. Haški sud je 24. jula 1995. podigao optužnicu protiv Radovana Karadžića i Ratka Mladića zbog optužbi za genocid i zločine protiv čovječnosti; dana 14. novembra 1995., obojica su ponovo optuženi po optužbama specifičnim za genocid u Srebrenici. Haški tribunal je 2. augusta 2001. godine general-majora Radislava Krstića, zapovjednika Drinskog korpusa VRS-a u to vrijeme odgovornog za genocid u Srebrenici, proglasio krivim za genocid. Mnoge druge političke lidere Republike Srpske i oficire VRS-a Haški sud je optužio, sudio i osudio za ratne zločine i zločine protiv čovječnosti počinjene tokom rata u BiH od 1992. do 1995. godine.
Godine 1993., Vijeće sigurnosti Ujedinjenih nacija stvorilo je u Haagu Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (ICTY) s ciljem privođenja odgovornih osoba za teška kršenja međunarodnog humanitarnog prava na teritoriji bivše Jugoslavije od 1991. godine. Haški sud je 24. jula 1995. podigao optužnicu protiv Radovana Karadžića i Ratka Mladića zbog optužbi za genocid i zločine protiv čovječnosti; dana 14. novembra 1995., obojica su ponovo optuženi po optužbama specifičnim za genocid u Srebrenici. Haški tribunal je 2. augusta 2001. godine general-majora Radislava Krstića, zapovjednika Drinskog korpusa VRS-a u to vrijeme odgovornog za genocid u Srebrenici, proglasio krivim za genocid. Mnoge druge političke lidere Republike Srpske i oficire VRS-a Haški sud je optužio, sudio i osudio za ratne zločine i zločine protiv čovečnosti počinjene tokom rata u BiH od 1992. do 1995. godine.desno|mini|300x300piksel|Teritoriji pod kontrolom [[Vojska Republike Srpske|Vojske Republike Srpske i Vojske Srpske Krajine]]Godine 2006. objavljen je spisak od gotovo 28.000 osoba koje su, prema navodima vlasti Republike Srpske, bile uključene samo u genocidu u Srebrenici; 892 navodno odgovornih i dalje su na funkcijama u lokalnoj vladi Republike Srpske. Uhićenja i suđenja svim osumnjičenima za ratne zločine su u toku, a planirano je da se njihova suđenja održe u novoosnovanom Tribunalu za ratne zločine u BiH. Očekuje se da će suđenja svim osumnjičenim za ratne zločine trajati godinama koje dolaze.
Dva dana nakon što su međunarodne sudije u Haagu presudile da su određene srpske snage počinile genocid na preko 8.000 Bošnjaka u Srebrenici 1995. godine "Vlada Republike Srpske izrazila je duboko žaljenje zbog zločina počinjenih nad nesrbima i osudila sve osobe koje su učestvovale u tim zločinima tokom građanskog rata u Bosni", navodi se u saopćenju.
Kontroverze
Razni navodi iznošeni su od 2001. godine u pogledu nivoa etničkog čišćenja i ubijanja srpskih civila u regijama pod kontrolom bošnjačke vlade i de facto hrvatske vlade Herceg-Bosne tokom rata. U tim se navodima tvrdi da su bošnjačke i hrvatske vlasti ubijale srpske civile, uključujući i Srbe koji žive u Sarajevu, te da su vlasti Republike Srpske djelovale kao odgovor na te navodne zločine.
Ubistva su izvršena tokom prvih mjeseci opsade Sarajeva, u momentima kada su razne kriminalne grupe djelovale po gradu. Mnogi od tih grupa postali su i pripadnici redovnih snaga, kao što je Mušan Topalović, komandant 10. brdske brigade Armije Bosne i Hercegovine. On je ubijen povodom pokušaja hapšenja u drugoj polovini 1993. godine nakon što je osumnjičen za ubistva na Kazanima.
Kao rezultat operacije "Oluja", gotovo 200.000 Srba izbjeglo je iz Hrvatske i velik dio njih je utočište pronašao na teritoriju pod Republike Srpske. Dejtonskim sporazumom, Federaciji Bosne i Hercegovine za stolom pripale su općine i naselja koja su bila pod kontrolom Vojske Republike Srpske, kao što su općine Ilijaš, Ilidža, Vogošća, Hadžići, visočko naselje Čekrčići, sarajevska naselja Grbavica, Rajlovac, Mrkovići, Nahorevo. Veliki broj Srba odlučio da masovno napusti dijelove koji su pripali Federaciji Bosne i Hercegovine. Egzodus će trajati od 17. februara do 19. marta 1996.
Razne međunarodne i državne agencije izvijestile su da je većina Srba ubijenih u Sarajevu ubijena od i sa položaja VRS-a koji su okruživali Sarajevo i ubrojani su u ukupne žrtve od 12.000 civila. Takvi izvještaji potkrijepljeni su forenzičkim analizama i medicinskom dokumentacijom koja se vodila u sarajevskim bolnicama. Nije podignuta optužnica pred MKSJ-om ili bilo kojom drugom pravnom agencijom koja bi razmatrala zahtjeve vlade Republike Srpske. S druge strane, MKSJ je proglasio krivim Stanislava Galića, zapovjednika snaga VRS-a odgovornih za opsadu Sarajeva. desno|mini|200x200piksel|Granice Republike Srpske nakon [[Dejtonski sporazum|Dejtonskog sporazuma.]] desno|mini|200x200piksel|Granice Republike Srpske nakon formiranja [[Brčko Distrikt|Brčko distrikta.]]
Izbjeglice
Mnogi Srbi iz Federacije Bosne i Hercegovine preselili su se u Republiku Srpsku i Srbiju. Značajno je da je većina Srba napustila Sarajevo.
Reforme
Nakon rata, vlasti Republike Srpske donijele su brojne zakone pod pokroviteljstvom međunarodne zajednice koja je djelovala putem Ureda visokog predstavnika (OHR). Mnogi zakoni bavili su se pitanjima i posljedicama rata i poslužili su za saniranje nekih stvorenih problema, poput poništavanja ugovora kojem su zahtijevali da nesrpsko stanovništvo "dobrovoljno" preda svoja imanja Republici Srpskoj, uključujući nekretnine i preduzeća preduzeta tokom rata.
Mnoge ustavne promjene također su napravljene kako bi se društveni karakter Republike Srpske promijenio iz jednonacionalnog u multietnički entitet i na taj način uključio Bošnjake i Hrvate kao konstitutivni narod Republike Srpske. Neka imena gradova i naselja koja su tokom rata promijenile vlasti vraćena su nazad. Većina promjena učinjena je kako bi se povukli učinci etničkog čišćenja i omogućio povratak izbjeglicama, ali i kao odgovor na brojne izvještaje o kršenjima ljudskih prava koji su se događali u entitetu.
Izvještaj o Srebrenici
U septembru 2002. godine, Ured za odnose s MKSJ-om Republike Srpske izdao je "Izvještaj o slučaju Srebrenica". Dokument, čiji je autor Darko Trifunović, podržali su mnogi vodeći srpski političari. Zaključeno je da je 1.800 vojnika Armije RBiH poginulo tokom sukoba, a još 100 ih je preminulo od iscrpljenosti. "Broj muslimanskih vojnika koje su Srbi ubili iz lične osvete ili nepoznavanja međunarodnog prava je vjerovatno oko 100. (...) Važno je otkriti imena počinilaca kako bi se tačno i nedvosmisleno utvrdilo jesu li to izolirani slučajevi ili ne." Međunarodna krizna grupa i Ujedinjene nacije osudile su manipulaciju njihovim izjavama u ovom izvještaju.
Godine 2004, visoki predstavnik Paddy Ashdown naredio je Vladi Republike Srpske da formira komitet za istragu događaja. Komitet je u oktobru 2004. objavio izvještaj s 8.731 potvrđenim imenima nestalih i umrlih osoba iz Srebrenice: 7.793 između 10. i 19. jula 1995., a nakon toga još 938 osoba.
U aprilu 2010. vladajuće stranake iz Republike Srpske odbacile su rezoluciju kojom se osuđuju zločini počinjeni u Srebrenici.
U aprilu 2010. godine, Milorad Dodik, premijer Republike Srpske, pokrenuo je reviziju izvještaja iz 2004. godine rekavši da je broj ubijenih preuveličan i da je izvještajem manipulirao bivši mirovni izaslanik. Ured visokog predstavnika odgovorio je i izjavio da: "Vlada Republike Srpske trebala bi preispitati svoje zaključke i prilagoditi se činjenicama i zakonskim zahtjevima i ponašati se u skladu s tim, umjesto da nanosi emocionalnu bol žrtvama, historiju mučenja i ocrniti javni imidž zemlje".
RK Metalurg Skoplje
RK Metalurg Skoplje je makedonski rukometni klub iz Skoplja. Takmiči se u VIP Superliga, prvom rangu makedonskog rukometa i SEHA ligi
Klub je osnovan 1971. godine. Jedan je od najuspješnijih rukometnih klubova u Makedoniji. Prvak države je bio šest puta, dok je nacionalni osvajao pet puta. U sezoni 2011-12. je igrao finale SEHA lige.
Sastav
Sezona:2017-18
Vlaknica
Vlaknica je naseljeno mjesto u općini Srbac, Bosna i Hercegovina.
Srževica
Srževica je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srževica je imala 91 stanovnika.
Popis stanovništva na Kosovu 2011 (Gračanica)
'''Popis stanovništva na Kosovu 2011. godine''' proveden je od 1. do 15 aprila 2011. na osnovu Zakona o popisu stanovništva (Zakon broj 03/L-237). Po popisu stanovništva na površini od 131,3 km2, 2011. godine u općini Gračanica živjelo je 10.675 stanovnika, što predstavlja 0,61%, od ukupnog broja stanovnika Kosova. Od toga je 5.418 osoba muškog i 5.257 osoba ženskog spola. (Odnos m/ž je 1000:970). Gustoća naseljenosti u Gračanici je 81 stanovnika/km2.
Rezultati popisa na Kosovu su nepotpuni zbog bojkota popisa u općinama sa većinskim srpskim stanovništvom (Leposavić, Zubin Potok, Zvečan i u sjevernom dijelu Mitrovice). Po izvorima nekih srbijanskih medija, izbore je bojkotovalo srpsko stanovništvo i u drugim općinama Kosova.
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Gračanica je 5.418 osoba muškog i 5.257 osoba ženskog spola. Kod osoba muškog spola udio mlađih od 18 godina je 29,66%, sa 1.607, dok je kod osoba ženskog spola 29,71%, sa ukupno 1.562 popisanih.
DiGeorgeov sindrom
DiGeorgeov sindrom, poznat i kao sindrom delecije 22q11.2 , sindrom je uzrokovan delecijom malog segmenta hromosoma 22. Iako simptomi mogu varirati, oni često uključuju urođene srčane probleme, specifične crte lica, česte infekcije, kašnjenje u razvoju, problem s učenjem i rascjep nepca. Povezana stanja uključuju probleme s bubrezima, gubitak sluha i autoimunske poremećaje kao što su reumatoidni artritis ili Gravesova bolest.
Znakovi i simptomi
Karakteristike ovog sindroma variraju u velikoj mjeri, čak i među članovima iste porodice, i utiču na mnoge dijelove tijela. Karakteristični znakovi i simptomi mogu uključivati urođene nedostatke kao što su urođena srčana bolest, nedostaci nepca, najčešće povezani sa nervno-mišićnim problemima sa zatvaranjem (velofaringealna insuficijencija), smetnje u učenju, blage razlike na značajkama lica i ponavljajuće  infekcije. Infekcije su česte kod djece zbog problema sa imunskim sistemom T-ćelija – posredovani odgovor koji je kod nekih pacijenata odsutan ili hipoplazijski timus. DiGeorgeov sindrom može se prvo uočiti kada pogođeno novorođenče ima srčane greške ili konvulzije od hipokalcemije, zbog neispravnog rada paratireoidnih žlijezda i niskih nivoa paratiroidnog hormona (parathormon).
Pogođene osobe mogu imati i druge oblike urođenih oštećenja, uključujući abnormalnosti bubrega i značajne poteškoće sa hranjenjem kao bebe. Gastrointestinalni problemi su takođe vrlo česta u ovoj populaciji pacijenata. Problemi s motorikom probave mogu rezultirati zatvorom. Poremećaji kao što su hipotiroidizam i hipoparatireoidizam ili trombocitopenija (nizak nivo trombocita) i psihijatrijske bolesti su uobičajene karakteristike koje se javljaju u kasnim uzrastima.
Poremećaji kao što su hipotiroidizam i hipoparatireoidizam ili trombocitopenija (nizak nivo trombocita) i psihijatrijske bolesti su uobičajene karakteristike koje se javljaju u kasnim vremenima. Studije pružaju različite stope od 22q11.2DS kod shizofrenije, u rasponu od 0,5 do 2,0% i u prosjeku oko 1,0%, u poređenju sa ukupnim procijenjenim 0,025% rizika od 22q11,2DS u općoj populaciji.
Istaknute karakteristike mogu se sažeti pomoću mnemoničke  CATCH-22  za opis 22q11.2DS, s tim da 22 označava da se hromozomska abnormalnost nalazi na 22. hromosomu, kao u nastavku:
Pojedini mogu imati mnogo mogućih karakteristika, u rasponu od broja pridruženih karakteristika, od blagih do vrlo ozbiljnih. Uobičajeni simptomi uključuju: • Kongenitalna bolest srca (40% osoba), posebno konotrunkusne malformacije (prekinut luk aorte (50%), perzistentni truncus arteriosus (34%), Fallotovu tetralogiju i defekt ventrikulske pregrade)
• Cijanoza (plavkasta koža zbog loše cirkulacije krvi bogate kiseonikom)
• Nepčane abnormalnosti (50%), posebno velofaringeusna nesposobnost, submukozni rascjep nepca i rascjep usne; karakteristične crte lica (prisutne kod većine kavkazoidnih osoba), uključujući hipertelorizam
• poteškoće u učenju (90%), uključujući kognitivni deficit, poremećaj pažnje
• Hipokalcemija (50%) (zbog hipoparatireoidizma)
• Značajni problemi hranjenje (30%)
• Bubrežne anomalije (37%)
• Gubitak sluha (i provodna i senzorinervna) (gubitak sluha s kraniofacijalnim sindromima)
• Laringotraheoezofagusne anomalije
• Nesostatak hormona rasta
• Autoimunski poremećaji
• Imunski poremećaji zbog smanjenog broja T-ćelija
• Shizofrenija
• Napadi (sa ili bez hipokalcemije)
• Skeletne abnormalnosti
• Psihijatrijski poremećaji
Ovaj sindrom karakterizira nepotpuna penetracija. Stoga postoji značajna varijabilnost u kliničkoj ekspresiji između različitih pacijenata. To često otežava ranu dijagnozu.
Genetika
DiGeorgeov sindrom uzrokovan je heterozigot nomdelecijom dijela dugog kraka (q) hromosoma 22, regija 1, pruga 1, podopseg 2 (22q11.2). Otprilike 80-90% pacijenata ima deleciju od tri Mb, a 8% deleciju od 1,5Mb. Broj gena zahvaćenih delecijom naveden je kao približno 30 do 50. Vrlo rjeđe, pacijenti sa donekle sličnim kliničkim karakteristikama mogu imati delecije na kratkom kraku hromosoma 10. Poremećaj ima obrazac autosomno dominantnog nasljeđivanja.
Francuska studija na 749 ljudi kojima je dijagnosticiran između 1995. i 2013. godine otkrila je da je mutacija naslijeđena kod 15% pacijenata, od čega je 85,5% bilo od majke. Druge studije su utvrdile stope nasljeđivanja od 6-10%. Većina slučajeva posljedica je delecija de novo (novo u porodici). To je zato što regija 22q11 ima strukturu koja je čini vrlo sklonom preuređivanju tokom stvaranja sperme ili jaja.
Tačan mehanizam koji uzrokuje sve pridružene karakteristike sindroma je nepoznat. Od 30-50 gena u deletiranom području, utvrđeno je da jedan broj možda ima ulogu u razvoju nekih od znakova i simptoma.
TBX1
Smatra se da je haploinsuficijencija gena TBX1 (faktor transkripcije T-boksa TBX1) uzrok nekih uočenih simptoma. Kod osoba s DiGeorgeovim sindromom, u ovom genu uočene su tačkaste mutacije i TBX1, dio je porodice T-boks gena koji imaju važnu ulogu u formiranje tkiva i organa tokom embrionskog razvoja i može imati ulogu u regulaciji diferencijacijske postmigracije ćelija neurvnog grebena. Nervni greben tvori mnoge strukture zahvaćene DiGeorgeovim sindromom, uključujući kosti lobanje, mezenhim lica i nepca, odvodni trakt srca i timus i paratireoidnu stromu. Kada dođe do gubitka ekspresije FGF18 tokom razvoja ždrijelnih lukova, nastuoa smrt ćelije neuronskog grebena. Iako ni FGF18 ni TBX1 nisu eksprimirani u ćelijama neuronskog grebena, TBX1 bi mogao imati ulogu u regulaciji ekspresije FGF18, osiguravajući da je diferencijacija ovih ćelija u ždrijelnoj regiji tačna. Zato je disfunkcija TBX1 možda odgovorna za neke simptome DiGeorgeovog sindroma. Istraživanje na modelima miša pokazalo je da delecija Tbx1 dovodi do nekoliko defekata sličnih onima koji se viđaju kod ljudi, uglavnom utičući na razvoj velikih arterija i timusa.
Nenormalnosti uočene u velikim arterijama miševa kojima nedostaje Tbx1 posljedica su abnormalnog formiranja i preoblikovanja aortnih lukova tokom ranog razvoja. Uloga Tbx1 u pravilnom formiranju i preoblikovanju luka aorte opsežno je proučavana u različitim modelima miševa sugerirajući ključnu ulogu Tbx1 za kardiovaskularni razvoj i fenotipove viđene kod DiGeorge sindroma.
DGCR8
Haploinsuficijencija gena DGCR8 u miševa povezana je s nepravilnom regulacijom mikroRNK miR-338 i fenotipa delecije 22q11.2.
TANGO2
Homolog transporta i Golgijeve organizacije 2 ([TANGO2)) poznat i kao hromosom 22, otvoreni okvir čitanja 25 (C22orf25) je protein koji je kod ljudi kodiran genom TANGO2.
Gen koji kodira C22orf25 nalazi se na hromosomu 22, i na lokaciji q11.21, pa je često povezan sa sindromom delecije 22q11.2. Ali, ako TANGO2 poremećaj bude autosomno recesivan, neće se dogoditi u svim slučajevima.
Mutacije u genu TANGO2 mogu prouzrokovati nedostatke u mitohondrijskoj β-oksidaciji i povećani endoplazmatski retikulumski stres i smanjenje zapreminske gustine Golgijevog aparata. Ove mutacije rezultiraju ranim početkom hipoglikemije, hiperamonemije, rabdomioliza, srčane aritmije i encefalopatije što se kasnije razvija u kognitivno oštećenje.
Geni za Parkinsonovu bolest
Regija 22q11.2DS povezana je s većim rizikom od ranog početka Parkinsonove bolesti (PD). Uočena neuropatologija slična je PD -LRRK2. Nijedan od gena pogođenih kod osoba sa 22q11.2DS prethodno nije bio povezan s PD, ali postoji određeni broj vjerovatnih kandidata. Uključuju DGCR8, koji je važan za biogenezu mikroDNK mozga, SRPT5 koji kodira komunicirajući protein sa PARK2 proteinom, COMT koji je uključen u regulaciju nivoa dopamina i mikroRNK miR-185 za koje se pretpostavlja da ciljaju poznate PD lokuse LRRK2.
Dijagnoza
thumb| Rezultat [[FISH analize upotrebom LSI sonde (TUPLE 1) iz kritične regije DiGeorge/ velokardiofacijalnog sindroma. Sonda TUPLE 1 ([HIRA) označena je kao narandžasti dio spektra i Arilsulfataza A (ARSA) u zelenom dijelu, kao kontrola. Odsustvo narandžastog signala ukazuje na deleciju lokusa TUPLE 1 na 22q11.2.]] thumb|Kompjuterska tomografija mozga, sa baznim ganglijama i periventrikulskom kalcifikacijom. Dijagnoza DiGeorgeovog sindroma može biti teška zbog broja potencijalnih simptoma i razlike u fenotipovima među pojedincima. Sumnja se na pacijente s jednim ili više znakova delecije. U tim slučajevima, dijagnoza 22q11.2DS potvrđuje se opažanjem delecije dijela dugog kraka (q) hromosoma 22, regija 1, traka 1, podopseg 2. Genetička analiza se obično vrši pomoću fluorescentne in situ hibridizacije (FISH), koja je sposobna otkriti mikrodelecije koje standardna analiza kariotipa (npr. G-pruganje) ne može. Novije metode analize uključuju multipleks ligacija-ovisno pojačavanje sonde test (MLPA) i kvantitativnu lančanu reakciju polimeraze (qPCR), od kojih obje mogu otkriti atipske delecije u 22q11.2 koje FISH ne otkriva. Analiza qPCR je također brža od FISH-a, koji može imati zaokret od 3 do 14 dana.
Studija iz 2008. godine o novoj sondi visoke definicije, razvijenoj za otkrivanje varijacija broja kopija u 37 tačaka na hromosomu 22q pokazala je da je pouzdana kao i FISH u otkrivanju normalnih delecija 22q11.2. Također je mogla otkriti manje atipske delecije koje se lahko propuštaju pomoću FISH-a. Ovi faktori, zajedno s nižim troškovima i lakšim testiranjem, znače da bi ova MLPA sonda mogla zamijeniti FISH u kliničkom ispitivanju.
Genetičko testiranje pomoću BAC-ova na kuglicama. uspješno je otkrilo delecije u skladu sa 22q11.2DS tokom prenatalnog testiranja.[ Komparativna genomska hibridizacija niza (niz-CGH) koristi veliki broj sondi utisnutih u čip da bi se čitav genom provjerio na delecije ili duplikacije. Može se koristiti u post- i prenatalnoj dijagnozi 22q11.2.
Manje od 5% osoba sa simptomima DiGeorge sindroma ima uobičajene rutinske citogenetičke studije i negativno FISH testiranje. U tim slučajevima uzroci su atipski. Neki slučajevi delecijskog sindroma 22q11.2 imaju nedostatke u drugim hromosomima, posebno deleciju u hromosomskoj regiji 10p14.
Liječenje
Za DiGeorgeov sindrom nije poznat nijedan lijek. Određene pojedinačne osobine mogu se izliječiti standardnim tretmanima. Ključ je identificirati svaku od povezanih karakteristika i upravljati svakom pomoću najboljih dostupnih tretmana.
Naprimjer, kod djece je važno da se imunski problemi prepoznaju rano, jer su potrebne posebne mjere opreza u vezi sa transfuzijom krvi i imunizacijom živim cjepivima. Transplantacija timusa može se koristiti za rješavanje odsustva timusa u rijetkom, takozvanom "potpunom" DiGeorge sindromu. Bakterijske infekcije se liječe antibioticima. Kardiohirurgija je često potrebna za urođene srčane abnormalnosti. Hipoparatireoidizam, koji uzrokuje hipokalciemiju, često zahtijeva doživotne dodatke vitamina D i kalcija. Specijalizirane klinike koje pružaju višesistemsku njegu omogućuju procjenu osoba s DiGeorgeovim sindromom u skladu sa svim njihovim zdravstvenim potrebama i omogućuju pažljivo praćenje pacijenata. Primjer ove vrste sistema je klinika za uklanjanje 22q u Bolnici za bolesnu djecu, Toronto SickKids bolnica]] u Kanadi, koja djeci pruža s trajnu podršku, medicinskom njegom s delecijskim sindromom 22q11 i informacijama tima zdravstvenih radnika.
Epidemiologija
Procjenjuje se da DiGeorgeov sindrom pogađa između 1/2.000 i 1/4.000 živorođenih. Ova procjena temelji se na glavnim urođenim mahanama i može biti potcijenjena, jer neke osobe s deleciom imaju malo simptoma i možda im nije formalno dijagnosticirana. Jedan je od najčešćih uzroka intelektualne invalidnosti zbog sindroma genetičke delecije.
Očekuje se da će se broj pogođenih povećati iz više razloga: (1) hirurški i medicinski napredak, sve veći broj ljudi preživljava srčane greške povezane sa sindromom. Ovi pojedinci zauzvrat imaju djecu. Šanse da osoba s DiGeorgeovim sindromom rodi dijete budu 50% za svaku trudnoću; (2) Roditeljima koji su utjecali na djecu, ali koji nisu bili svjesni vlastitih genetičkih stanja, sada se postavlja dijagnoza kada genetičko testiranje postane dostupno; (3) Tehnike molekulske genetike poput FISH (fluorescentna in situ hibridizacija) imaju ograničenja i nisu uspjele otkriti sve delecije 22q11.2. Novije tehnologije su uspjele otkriti ove atipske delecije.
Također pogledajte
• Sindrom duplikacije 22q11.2
• Asimetrično plačno lice
• Sindrom susjednog gena
• Lista radiografskih nalaza povezanih sa kožnim stanjima
• Genetičko savjetovanje
• Zellwegerov sindrom
• CHARGE sindrom
Umjetničko klizanje na Zimskim olimpijskim igrama 1984 – muškarci
Takmičenje u umjetničkom klizanju na ZOI 1984. u Sarajevu u muškoj konkurenciji održano je 16. februara u Olimpijskoj dvorani Zetra.
Rezultati
Sudija:
Asistent:
Žiri:
Egzodus Srba iz Sarajeva
Egzodus Srba iz Sarajeva odnosi se na migraciju Srba iz Sarajeva, glavnog grada Bosne i Hercegovine, između januara i marta 1996. nakon Dejtonskog sporazuma kojim je zaključen rat u Bosni i Hercegovini.
Pozadina
Egzodus sarajevskih Srba bio je jedan od mnogih egzodusa Srba tokom rata. Neposredno pred ovaj egzodus dogodio se još jedan egzodus 17.000 Srba iz Odžaka. Obojici je prethodio masovni egzodus više od 250.000 Srba iz Hrvatske tokom operacije Oluja koja je stvorila presedane egzodusu sarajevskih Srba. Izvješteno je 1. januara 1996. da "glasine i slijepa panika pokreću masovni bijeg iz osporenog predgrađa grada".
Egzodus
mini|255x255piksel|Podijeljena sarajevska naselja po [[Dejtonski sporazum|Dejtonskom sporazumu]] Dejtonskim sporazumom završeno je određivanje administrativnih granica između Federacije Bosne i Hercegovine (FBiH) i Republike Srpske (RS), dva poslijeratna entiteta države. Ilijaš, Vogošća, Hadžići, Ilidža, Rajlovac i Grbavica bili su uključeni u FBiH, dok su ostali periferni dijelovi bivše sarajevske općine postali dio RS (Istočno Sarajevo). Srpska zajednica masovno je krenula iz Sarajeva (FBiH) u RS. Njihov je broj prvi put zabilježen 1996. godine kao 62.000 ali procjenjuje se da je ukupan broj iznosio 150.000.
Australijski profesor Dino Murtić naglasio je da je egzodus sarajevskih Srba bio masivan i planiran, te da je predsjednik Izetbegović u početku pokazao ravnodušnost prema njima, navodeći da su stanovnici Sarajeva "napokon zaslužili da se oslobode svojih ubica". Nakon nekog vremena Izetbegović je pozvao Srbe da ostanu u Sarajevu.
Neki Srbi ekshumirali su grobove svojih predaka sa sarajevskih groblja na groblja u blizini njihovog novog smještaja.
Odgovornost
Neki autori su vjerovali da su sve uključene strane u Bosni i Hercegovini odgovorne za masovni egzodus sarajevskih Srba, uključujući i zvaničnike Republike Srpske. Nekim je autorima bilo teško utvrditi je li ovaj egzodus dobrovoljno ili prisilno. Neki autori objašnjavaju da je protjerivanje Srba iz Hrvatske tokom operacije "Oluja" bio presjedan za egzodus oko 150.000 prestrašenih sarajevskih Srba koji nisu osjećali da će bosanskohercegovačka vlada, koju su većinski vodili Bošnjaci, ili svijet garantirati njihovu sigurnost.
Medijska pokrivenost
Zapadni promatrači tvrdili su da su Srbi tokom egzodusa iz Sarajeva koristili masovne ekshumacije kako bi izborili moralnu pobjedu. Peter Brock je tvrdio da su čak i nakon egzodusa 1996. zapadni mediji i dalje odbijali priznati bijeg desetina hiljada sarajevskih Srba koji se dogodio na početku rata 1992. Čak i prije nego što je počeo egzodus sarajevskih Srba, još jedan egzodus od 17.000 Srba iz Odžaka u javnosti je prošao nezapaženo.
Na kraju, egzodus sarajevskih Srba natjerao je strane novinare, uključujući Toma Gjeltena, da preispitaju svoju početnu prosudbu o Sarajevu kao skladnom.
FK Željezničar U-17 – sezona 2018/2019.
Nastupi i minutaža
''Posljednja izmjena:14. mart 2019.''
Brojevi u zagradama označavaju ulaske s klupe.
Leptirovo jato
NGC 6405 (također poznat kao ESO 455-SC30) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Škorpion. Prvo otkriće je napravio Giovanni Battista Hodierna 1654. godine.
Vratno
Vratno je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Leptirovo jato
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vratno
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Eurosong 1976.
Format
Sistem bodovanja izmišljen prošle godine korišten je i 1976. Svaki žiri je dao 12 bodova omiljenoj pjesmi, 10 drugoj omiljenoj, 8 trećoj i tako sve do 1 boda. Za razliku od novijih godina, bodovi nisu davani po redu, nego po redoslijedu nastupanja. Naprimjer ako je Ujedinjeno Kraljevstvo nastupalo prvo, odmah bi se čulo United Kingdom 12 points. To se neće promijeniti sve do 1980.
Dalida Karić-Hadžiahmetović
Dalida Karić Hadžiahmetović (rođena 1973. u Sarajevu, BiH) bosanskohercegovačka je grafička dizajnerica.
Eurosong 1976.
Takmičari
Švedska, Malta i Turska su odustale od takmičenja smanjujući broj sa 19 na 16. Međutim broj takmičara su popravile Grčka i Austrija koje su se vratile poslije jednogodišnje odnosno trogodišnje pauze.
Stopče
Stopče su naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stopče su imale 231 stanovnika.
Eurosong 1976.
Takmičari
Švedska je odustala s obzirom na to da Sveriges Radio nije imao novca da organizuje takmičenje ako Švedska ponovo pobjedi. Zato je osmišljeno pravilo da svako ko se takmiči mora dati malo novca za organizovanje.
Malta, je odabrala pjesmu i pjevača (Enzo Guzman - "Sing Your Song, Country Boy") međutim odustala je bez navedenog razloga i neće se vratiti sve do 1991. Grčka pjesma je pjevala o Turskoj invaziji Kipra, na što su Turci odgovorili povlačenjem sa takmičenja.
Lihtenštajn je trebao sudjelovati, međutim kako tamo nema nacionalne televizije, nije im bilo dopušteno. Njihova pjesma bi bila "Little Cowboy" koju bi otpjevala Biggi Bachmann.
Izvođači povratnici
4 pjevača se vratilo. Fredi koji je predstavljao Finsku 1967, Sandra Reemer koja je već predstavljala Holandiju 1972, grupa Peter, Sue and Marc koji su predstavljali Švicarsku 1971, i Anne-Karine Strøm koja je predstavljala Norvešku i završila je zadnja kao 1974.
Dalida Karić-Hadžiahmetović
Nakon što je magistrirala u grafičkom dizajnu postala je docentica na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu. Imala je 16 samostalnih izložbi i sudjelovala je na mnogim izložbama i festivalima diljem svijeta uključujući izložbe “All The Gold Of The World” (Golden Bee festival u Moskvi 2010), “Voices in Freedom” (predstavljena u više od 50 zemalja svijeta 2010. i 2011), “III Propaganda World Tour” (na turneju krenula iz San Francisca 2007) itd. Radovi joj se nalaze u stalnim zbirkama muzeja: Muzej Victoria and Albert u Londonu, Les Arts décoratifs u Parizu, Centar za izučavanje političke grafike u Los Angelesu, Kanadski muzej ljudskih prava, Danski muzej plakata, Muzej dizajna u Gentu, Muzej plakata u Wilanówu, Muzej grafičkog dizajna u Bredi, Muzej plakata u Lahtiju, Muzej dizajna u Zürichu.
Trenutno radi kao redovni profesor na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu, Odsjek Grafički dizajn.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Blace)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Blace živjelo je ukupno 11754 stanovnika, što predstavlja 0,16% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 12,81% od od ukupnog broja stanovnika Topličkog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Blace bilo je 5.857 (49,83%) muškaraca i 5.897 (50,17%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 993:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 46,4 godina, muškaraca 45,0 godina, a žena 47,8 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 84,6% (9.939), kod muškaraca 84,4% (4.942), a kod žena 84,7% (4.997).
Hibernian FC
Hibernian Football Club je profesionalni nogometni klub iz Edinburgha, Škotska. Trenutno nastupa u Premiershipu, prvom rangu škotskog nogometa.
Klub je osnovan 1875. godine. Najveći uspjesi su osvajanje prve lige u četiri navrata, te osvajanje nacionalnog kupa (1887. i 1992.) i Liga kupa (1973, 1992. i 2007). Najveći rival kluba je Hearts. Domaće utakmice igra na stadionu Easter Road.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Kakanj)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 30 članova Općinskog vijeća općine Kakanj održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 59 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 34.167 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 19.336 glasača (56,59% od ukupnog broja), a od toga je 17.955 (92,86%) glasova bilo važećih, te 1.381 (7,14%) nevažećih. Sa ukupno 13.085 glasova (72,88%) za načelnika izabran je Nermin Mandra, član koalicije SDA/SBB.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 19.334 glasača (56,58% od ukupnog broja), a od toga je 17.772 (91,92%) glasova bilo važećih, te 1.562 (8,08%) nevažećih. Birano je ukupno 30 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Stranka demokratske akcije 6.551 (37,94% od ukupnog broja važećih glasova).
IC 5020
IC 5020 (također poznat kao ESO 400-34, IRAS 20274-3339, MCG -6-45-6 i PGC 64845) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 142 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mikroskop. Najveći prečnik je 2,90 (120 hiljada sg) a najmanji 2,0 uglovnih minuta (83 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 29. augusta 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kepler-452b
alt=Poređenje Kepler-452b i Zemlje|mini|Poređenje Kepler-452b i Zemlje Kepler-452b (nekada označena kao Zemlja 2.0 ili Zemljina rodica) je super-Zemlja egzoplaneta koja orbitira oko zvijezde G-klase Kepler-452, koju je identifikovala letjelica Kepler. Njeno otkriće je objavljeno od strane NASA-e 23. jula 2015., i to je prva planeta približne veličine kao Zemlja koja je otkrivena da orbitira u   naseljivoj zoni zvijezde slične našem Suncu. Zvijezda je 1,400 svjetlosnih godina udaljena od Sunčevog sistema.
Poređenje
(Za poređenje, druge sunčeve zemljolike planete su uključene na ovaj spisak)<center style="min-height: 285px;" data-cx-weight="283" data-source="217" class="" id="cx217" contenteditable="true">
Knezovec
mini|280px|Knezovec, rimokatolička kapela "Sv. Florijan" Knezovec (mađ. Gyümölcsfalva) je naseljeno mjesto u sastavu općine Šenkovec, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Knezovec je imao 413 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Mačkovec (grad Čakovec), za koje i sadrži dio podataka od 1857. do 1961.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Knezovec je imalo 376 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Aleksići
Aleksići su naseljeno mjesto u gradu Laktaši, Bosna i Hercegovina.
Bioelement
Bioelementi ili biogeni elementi su redovno prisutni u suštinskim komponentama živih bića, u neorganskom ili organskom obliku. Pored ugljika, kisika i vodika, glavne hranjive tvari, od vitalnog značaja, za biljke su i dušik, fosfor, sumpor, kalij, kalcij i magnezij. Životinjama su, pored ovih glavnih elemenata, u većim količinama također neophodni natrij, željezo i hlor.
Živa supstanca sadrži ogroman broj elemenata koji se mogu naći u prirodi. Suglasno njihovom kvantitativnom učešću i značaju za životne funkcije, samo neki od njih se nazivaju bioelemeniima. Prema njihovoj koncentraciji (%) u organizmu, uobičajeno je da se dijele na:
Magnezij, natrij, kalcij, kalij i hlor često se označavaju kao makronutrijenti. Iako u mnogim organizmima oni čine tek oko 0,1% organske materije, neophodni su za centralne životne funkcije.
Neki bioelementi su neophodni samo za biljke nekih taksona. Za Chenopodiaceae potreban je natrij, za Fabaceae (koje fiksiraju dušik svojih simbionata) to je kobalt, za neke paprati - aluminij. Nekim grupama životinja također su potrebni posebni bioelementi. Tako neke vrste Radiolaria ovise o strukturnog skeletnog elementa stroncija.
Plaštaši (Tunicata) trebaju vanadij. Silicij kao drugi najzastupljeniji element u zemljinoj kori je potreban za samo nekoliko živih bića, pored radiolarija (zrakaša) posebno je potreman za diatomeje, trave (Poaceae), šaš i palme (Palmaceae), koje pohranjuju velike količine silicija, što može objasniti tri četvrtine njihovog ukupnog pepela.
Pored glavnih sastojaka živih bića treba im i dosta elemenata u malim količinama, pod nazivom elementi u tragovima. Neki autori termin bioelementi koriste kao sinonim za elementi u tragovima, koji su metali, često uključeni kao kofaktori u enzimima.
Straška Gorca
Straška Gorca je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Straška Gorca je imala 86 stanovnika.
Štrigova
mini|280px|Štrigova, rimokatolička crkva "Sv. Marija Magdalena" Štrigova (mađ. Stridóvár) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Međimurskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Štrigova je imala 2.766 stanovnika, od čega u samoj Štrigovi 443.
Općina Štrigova
Napomena: Nastala iz stare općine Čakovec.
Štrigova (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1857. i 1948. iskazano pod imenom Štrigovo. U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Leskovec, za koje sadrži podatke u 1981. i 1991.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Štrigova je imalo 558 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
MTHFD2
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 350 aminokiselina, a molkekulska iežina 37.895 Da.