cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sahel
Okoliš
Prije oko 12,500 godina Sahel je, kao dio pustinje Sahare, bio prekriven pješčanim dinama koje su oblikovale krajolik koji se može vidjeti danas. Sahel godišnje prima 150-500 mm padavina, prvenstveno u sezoni monsuna. Padavine su karakterisane godišnjom i dekadskom promjenjivošću. Najvažnija ograničenja na produktivnost zemlje u Sahelu predstavljaju voda i plodnost tla. U Sahelu su tla većinom kisela (što rezultira u aluminijskoj toksičnosti za biljke), te imaju vrlo malo dušika i fosfata.
Maslinarstvo
Prerada
Pored korištenja maslinovog ulja rasprostranjena je i upotreba ploda masline u ishrani, kao salata ili prilog drugim jelima.
Sahel
Okoliš
Između padavina u Sahelu i intenzivnih uragana na Atlantiku postoji jaka korelacija.
Suše
Više informacija: Sahelska suša
Mjedenik
Mjedenik je naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Alexandre Yersin
mini|Alexandre Yersin
Alexandre Emile John Yersin (22. septembra 1863. - 1. marta 1943.) bio je francuski (rođen u Švicarskoj) ljekar i bakteriolog.
Zajedno sa Shibasaburo Kitasato, otkrio je bakteriju koja je uzročnik bubonske kuge (Yersinia pestis). Njemu u čast nazvan je rod bakterija Yersinia.
Olovo
Olovo je hemijski element sa simbolom Pb i atomskim brojem 82. Ono je mehki, otrovni, teški metal. U periodnom sistemu stoji u 4. glavnoj grupi, odnosno 14. grupi po IUPACu (ugljikova grupa) te u 6. periodi. Olovo se lahko obrađuje i ima nisku tačku topljenja u odnosu na mnoge druge metale.
Historija
mini|lijevo|Olovo thumb|lijevo|Rimski lonac za vodu pronađen u blizini Dillingena ([[Saarland)]]
U ranom bronzanom dobu, pored olova, za izradu bronze koristio se antimon i arsen, sve dok se nije raširila upotreba kalaja. Babilonci su poznavali olovo i od njega izrađivali vaze. Asirci su za svoje potrebe morali uvoziti olovo (abāru). Asirski kralj Tiglat-pileser I dobijao je olovo kao danak iz osvojene Melide (današnja Malatya). Rimljani su metal koristili kao materijal za posude, kao municiju za praćke, za plombe (otud i latinsko ime) i za vodovodne cijevi.
Posebnu važnost olovo dobija nakon izuma vatrenog oružja, koje je koristilo olovo kao materijal za projektile ručnog vatrenog oružja. Pošto su isprva sami vojnici pravili municiju, nije bilo neobično da su krali svo olovo do kojeg su mogli doći.
IC 2517
IC 2517 (također poznat kao ESO 374-6 i PGC 28466) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 117 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 0,60 (20 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart u aprilu 1900. godine.
Olovo
Historija
thumb|lijevo|100px|Alhemijski simbol za olovo Olovo je imalo važnu ulogu i u alhemiji. Pošto ima dosta sličnosti sa zlatom (teško i mehko), olovo je smatrano polaznim materijalom za sintezu zlata (sinteza kao promjena boje iz sive u zlatnu). Alhemijski simbol za olovo je stilizirani srp (♄), a od antike je ono bilo metal povezan sa planetom Saturn i istoimenim božanstvom.
IC 2517
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hallstatt
Hallstatt je tržišna općina u okrugu Gmunden u austrijskoj saveznoj pokrajini Gornjoj Austriji na jugozapadnoj obali Halštatskog jezera u austrijskoj regiji Salzkammergutu, uz put Salzburg-Graz. Općina je najpoznatije kao arheološko nalazište, po kojem je nazvana halštatska kultura iz perioda starijeg željeznog doba (800 - 450.) p. n. e. Broj stanovnika općine je.
NGC 2690
NGC 2690 (također poznat kao MCG 0-23-8, PGC 24926 i UGC 4647) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 74 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,90 (41 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 10. marta 1886. godine.
Hallstatt
Historija
Godine 1864. Johann Georg Ramsauer pronašao je veliko prahistorijsko groblje u blizini drevnog rudnika. Do 1863. godine otkopao je više od 1000 grobova, pri čemu se držao znanstvenoga opreznog pristupa. Kako je to bilo vrijeme prije široke upotrebe fotografije, mjerio je i crtao svaki nalaz, pa čak i slikao akvarele u koloru kako bi ih što vjernije prikazao. Njegov je rad uvelike unaprijedio način arheoloških iskopavanja i arheologiju uopšte.
IC 860
IC 860 (također poznat kao MCG 4-31-15 i PGC 46086) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 154 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,80 (36 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 16. juna 1892. godine.
Hallstatt
Historija
Iskopavanje soli nastavilo se u rimsko doba, a zatim je oživljeno u 14. stoljeću. Godine 1311. Hallstatt je postao trgovištem, pošto se so u obliku slanice (voda prezasićena solju), od 1595. godine, transportirala cjevovodom do Ebenseea, gdje se izdvajala so za trgovinu, što je najstariji novovjekovni cjevovod na svijetu, izgrađen od 13.000 debala.
Do konca 19. vijeka do Hallstatta se moglo doći samo čamcima ili uskom stazom. Prva cesta sagrađena je tek 1890. godine, i to uz rub jezera dizanjem u zrak mnogih stijena.
Svjetska baština
Hallstatt, zajedno s planinom Dachstein, čini kulturni krajolik Salzkammergut koji je 1997. upisan na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Evropi.
IC 860
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Felipe VI, kralj Španije
Felipe VI (punim imenom: Felipe Juan Pablo Alfonso de Todos los Santos de Borbón y de Grecia; rođen 30. januara 1968. godine), je trenutni španski kralj. Njegov otac Juan Carlos je 18. juna 2014. godine potpisao svoju abdikaciju te je Felipe stupio na špansko prijestolje 19. juna 2014. godine. Do tada je, kao prestolonaslijednik, nosio titulu Princa od Asturije.
Rođenje
Felipe je treće dijete i jedini sin španskog kralja Juana Carlosa i grčko-danske princeze Sofije, te je kao takav prvi u nizu nasljednika španske krune. Felipeovo rođenje je osiguralo opstanak dinastije Burbon na španskom prijestolju još jednu generaciju.
Obrazovanje
Srednju školu je završio u Ontariju, u Kanadi. Studirao je u Madridu i Sjedinjenim Američkim Državama zajedno sa svojim rođakom, grčkim krunskim princem Pavlosom. Godine 1992. učestvovao je na Olimpijskim igrama u Barceloni.
Brak
Dana 22. maja 2004. godine Felipe je oženio nagrađivanu novinarku Letiziju Ortiz, postavši njen drugi muž. Dana 31. oktobra sljedeće godine dobio je svoje prvo dijete, infantu Leonor od Španije. Godinu dana kasnije, 29. aprila, dobio je svoje drugo dijete, infantu Sofiju od Španije. Kako Felipe nema sinova, njegove kćerke su prva i druga u nizu nasljednika španske krune.
Status
Otac mu je 1977. godine dodijelio titulu princa od Asturije, tradicionalnu titulu španskog prijestolonasljednika koja potječe od kastiljskih prijestolonasljednika, dvije godine nakon što je očevim dolaskom na prijestolje postao prijestolonasljednik. Godine 1990. otac mu je dodijelio titule princa od Girone, princa od Viane, vojvode od Montblanca, grofa od Cervere i gospodara Balaguera. Felipe je tako postao prvi Burbonac koji je nosio ove titule a koje su tradicionalno nosili prijestolonasljednici Aragonije i drugih bivših španskih kraljevina.
Felipe je četvrti u legitimističkom nizu nasljednika francuske krune, odmah nakon svog oca i blizanaca legitimističkog pretendenta Luisa Alfonsa.
Olovo
Historija
Početkom industrijske revolucije olovo je bilo potrebno u sve većim količinama za potrebe hemijske industrije. Koristilo se za proizvodnju sumporne kiseline i za oblaganje opreme za proizvodnju eksploziva. U to vrijeme je ono bilo jedan od najvažnijih obojenih metala.
Yersinia pestis
Yersinia pestis (ranije Pasteurella pestis) jest bakterija, Gram-negativni štapić, iz roda Yersinia, koji kod ljudi može uzrokovati bolest kugu.
Tony Cetinski
Tony Cetinski (Pula, 31. maj 1969. -), hrvatski muzičar i pjevač
Olovo
Historija
Danas je olovo po proizvedenoj količini na četvrtom mjestu među obojenim metalima poslije aluminija, bakra i cinka. Gotovo 60% današnje svjetske proizvodnje olovo koristi se za automobilske baterije (olovne akumulatore).
Yersinia pestis
Bakterija je fakultativni anaerob, a primarno je bolest glodavaca. Kroz historiju je najpoznatiji oblik kuge, bubonska kuga, bolest koja je uzela veliki broj života, pa se čak i dio historije naziva Doba kuge. Bubonska kuga se širi ugrizom buhe, koja sa zaraženog glodara prenese bakteriju na čovjeka. Ostali poznatiji primarni oblici bolesti koje može uzrokovati Yerisnia pestis su plućna kuga i septička kuga. Bakterija rijetko može izazvati faringitis ili primarni meningitis.
Bakteriju je otkrio Alexandre Yersin, švicarsko-francuski bakteriolog, 1894. tokom epidemije kuge u Hong Kongu.
Olovo
Fizičke
150px|thumb|Kubična plošno centrirana rešetka olova (a=494 pm). Olovo je neplemeniti metal sa standardnim elektrodnim potencijalom od −0,13 V. . Međutim, ono je mnogo plemenitije od mnogih drugih metala u upotrebi kao što su željezo, cink ili aluminij. Olovo je dijamagnetični teški metal, gustoće 11,3 g/cm3, kristalizira se u kubičnom plošno centriranom sistemu i stoga ima kubično najgušće kuglasto pakovanje. Na njemu se zasniva i izražena duktilnost metala i niska Mohsova tvrdoća od samo 1,5. Olovo koje se javlja u prirodi je obično tvrđe zbog primjesa nečistoća, i ima Mohsovu tvrdoću oko 2-2,5. Ono se lahko izvlači u tanke limove ili žice, međutim zbog malehne tvrdoće nije postojano. Modifikacija olova u vidu dijamanta nije prisutna kod olova, za razliku od lakših homologa iz 14. grupe periodnog sistema. Razlog leži u nestabilnosti veze Pb-Pb uzrokovanom relativističkim efektom i slabom tendencijom da bude četverovalentno.
Olovo ima plavkasto-bijelu boju, na papiru ostavlja sivi trag. Ova osobina se ranije koristila za izradu sredstava za pisanje. Stoga je razvojem izrade olovaka došlo do određenih nejasnoća i zabluda, jer su mnogi mislili da je grafit u olovkama zapravo ruda olova. Tačka topljenja olova je 327 °C, a tačka ključanja između 1740 i 1751 °C. U naučnoj literaturi podaci o tački ključanja se donekle razlikuju, negdje se navodi 1740 °C,, 1746 °C i 1751 °C. Olovo provodi električnu struju i toplotu kao mnogi metali, međutim daleko slabije od većine (naprimjer električna provodljivost olova iznosi 4,8 · 106 S/m, a srebra 62 · 106 S/m ). Na temperaturi ispod 7,196 K olovo ne iskazuje nikakav električni otpor, postaje supraprovodnik tipa I. Brzina zvuka u olovo iznosi oko 1200 m/s, međutim u naučnoj literaturi ti podaci nisu identični, vjerovatno zbog različitog stepena čistoće olova ili načina njegove prerade.
Tony Cetinski
Anthony Cetinski – Tony rođen je u Puli. Pjevati je počeo sa 15 godina, sa mnogobrojinim lokalnim grupama i nastupima na gitarijadama. Njegov omiljeni instrument je klavir, pored toga svira bubnjeve i bas-gitaru. Iz Rovinja se preselio u glavni grad Hrvatske – Zagreb 1991. godine gdje je počeo svoju samostalnu profesionalnu karijeru.
Olovo
Hemijske
Olovo se pasivizira stajanjem na zraku, jer se na njegovoj površini stvara sloj olovo-oksida koji ga štiti od daljne oksidacije. Svjež presjek olova ima metalni sjaj, ali vrlo brzo potamni zbog stvaranja mat površine. Na zraku fino isitnjeno olovo u prahu tzv. piroforno olovo se pali samo od sebe. Pasivizirano olovo nije rastvorljivo u brojnim kiselinama. Tako je ono otporno u sumpornoj, fluorovodičnoj i hlorovodičnoj kiselini, jer anioni koje ono gradi u njima daju nerastvorljive soli. Zbog toga olovo nalazi primjenu za izradu posebnih hemijskih aparata i opreme. Međutim, olovo se rastvara u razblaženoj dušičnoj kiselini, jer je olovo(II)-nitrat rastvorljiv u vodi. Također se rastvara u koncentriranoj supornoj kiselini stvaranjem rastvorljivih kompleksa Pb(HSO4)2), acetatnoj kiselini (samo uz uvođenje zraka) i vrelim alkalnim rastvorima.
Tony Cetinski
Predstavljao je Hrvatsku na takmičenju za pjesmu Eurovizije 1994. pjesmom Željena Klašterke "Nek' ti bude ljubav sva". Cetinski je dobio Porina 1996. za najbolju pjesmu godine za pjesmu "23.prosinac". Na Hrvatskom radijskom festivalu 2006. godine je osvojio sve tri nagrade u pop-rock kategoriji za pjesmu "Sve je s tobom napokon na mjestu". Jedan je od najpopularnijih pjevača u Hrvatskoj, a veliku popularnost uživa i u Bosni i Hercegovini, Makedoniji, Sloveniji, Srbiji i Crnoj Gori. Glumio je u tv seriji "Mjenjačnica". Živio s menadžericom i ženom Ivanom Nobilo te sinom Christianom i kćerkom Piom. 2012 razvodi se od Ivane Nobilo te započinje romantičnu vezu s Sandrom Mulvaj
Olovo
Hemijske
U vodi, koja ne sadrži rastvoren kisik, metalno olovo je stabilno. U prisustvu kisika se lagahno rastvara, stoga olovne vodovodne cijevi predstavljaju određenu opasnost za zdravlje ljudi. Ukoliko voda u sebi ima mnogo hidrogenkarbonata i sulfat, što je prepoznatljivo po takozvanoj tvrdoj vodi, nakon nekog vremena na olovu se formira sloj bazičnih olovo(II)-karbonata i olovo(II)-sulfata. Oni štite vodu od olova, međutim i pored toga manje količine olova ipak mogu dospjeti u vodu.
Rasprostranjenost
Olovna ruda je najviše zastupljena u obliku galenita (olovo-sulfid, PbS). Ovaj mineral je također i najvažniji komercijalni izvor za dobijanje olova. Ostali minerali olova su ceruzit (olovo(II)-karbonat, PbCO3 poznat i kao bijela olovna ruda), krokoit (olovo(II)-hromat, PbCrO4, crvena olovna ruda) i anglesit (olovo(II)-sulfat, PbSO4, olovni vitriol). Dva minerala koji imaju najvišu koncentraciju olova u spoju (do 92,8%) su litargit i masicotit. Ukupno je poznato (stanje 2010.) više od 500 minerala olova.
Komercijalne svjetske zalihe rude olova se procjenjuju na oko 67 miliona tona (stanje: 2004.) Najveća nalazišta se nalaze u Kini, SAD, Australiji, Rusiji i Kanadi. U Evropi, zemlje sa najvećim nalazištima su Švedska i Poljska. U Bosni i Hercegovini također se nalaze bogata ležišta ruda olova, najčešće zajedno sa cinkom. Najviše ih ima u okolini Ljubije, Vareša, Olova, Foče, Kreševa i Srebrenice. Te rude se sa područja Bosne i Hercegovine vade i koriste još iz starorimskog perioda. Međutim, danas su dostupna samo ležišta olovne rude kod Vareša, koja se iskopava od 1982. godine. U Njemačkoj rude olova ima u sjevernom Eifelu, Schwarzwaldu, u Saksoniji i drugdje.
Danas je najvažniji izvor olova recikliranje starih olovnih proizvoda. U Njemačkoj, naprimjer, danas postoje još samo dva pogona gdje se olovo proizvodi iz rude (Binsfeldhammer u blizini Stolberga i Metaleurop kod Bremerhavena). Svi ostali pogoni proizvode takozvano sekundarno olovo koje se dobija preradom starog olova (naročito starih automobilskih akumulatora).
Proizvodnja
Najvažnije zemlje proizvođači rude olova 2004. godine bile su Kina, Australija i SAD, čiji zajednički udio u svjetskoj proizvodnji od 3,1 milion tona godišnje je iznosio oko dvije trećine. U Evropi najveći proizvođači bile u Irska, Švedska i Poljska.
Najvažniji proizvođači rafiniranog olova (mehkog olova čistoće 99,99%) bile su također Kina (1,8 miliona tona), SAD (1,2 milion tona) i Njemačka (403.000 tona), čiji udio zajedno je činio oko polovine ukupne svjetske proizvodnje od 6,7 miliona tona. Osim njih, veći proizvođači rafiniranog olova u Evropi bili su Italija, Francuska, Španija i Velika Britanija.
Dobijanje
thumb|Galenit iz [[Missourija]] Daleko najvažniji mineral olova je galenit. Rude olova se često javljaju zajedno sa sulfidima drugih metala (bakra, bizmuta, cinka, arsena, antimona i dr.), koji predstavljaju prirodne nečistoće sirovog olova maksimalnog udjela do 5%. Putem usitnjavanja, razvrstavanja i flotacije obrađena ruda sa oko 60% sadržaja minerala se uvodi u tri zasebna industrijska procesa za dobijanje olova. Danas procesi redukcije i reakcije prženja su pretežno prevaziđeni, a zamijenjeni su procesom direktnog topljenja, koja je s jedne strane ekonomičnija, a s druge manje šteti okolini.
Ove procedure se provode u dvije faze, prženje i redukcija. Pri prženju fino isitnjeni olovo-sulfid se stavlja na pokretnu traku i kroz njega se provodi vreli zrak zagrijan do 1000 °C. U tom procesu kisik iz zraka reagira u egzotermnoj reakciji dajući olovo(II)-oksid (PbO) i sumpor-dioksid. On se otpušta van zajedno sa drugim gasovima prženja, a može se iskoristiti i za pravljenje sumporne kiseline. Olovo-oksid je u ovim uslovima u tečnom stanju i teče dolje. Kasnije se može sinterirati.
(prženje)
Na kraju slijedi redukcija olovo-oksida pomoću koksa da bi se dobilo metalno olovo. Ovaj proces se dešava u šahtnim pećima, slično kao i kod procesa u visokim pećima. Pri tom se u reakciju uvode dodaci kao što je kreč koji stvara šljaku, uklanjajući nečistoće.
(redukcija)
Moderne metode proizvodnje olova zasnovane su na procesu direktnog topljenja, koji je optimiziran tako da zagađuje okolinu u što je moguće manjoj mjeri ali i uz najmanje moguće troškove. Primjer takvog procesa je takozvana QSL metoda ). Prednost te metode je da se proces proizvodnje može odvijati kontinuirano sa ograničenjem na prostor reakcije, gdje se javlja jedini emitent štetnih zagađivača; u odnosu na klasične metode kao što je sinterovanje koje dodatno emitira zagađenje. Prženje i redukcija se odvijaju paralelno u jednom reaktoru. Olovo-sulfid se, kao i u klasičnom procesu prženja, ne prži u potpunosti. Dio olova tako nastaje reakcijom olovo-sulfida sa olovo-oksidom. Pošto je reaktor postavljen blago nagnut na jednu stranu, olovo i šljaka sa velikim sadržajem olovo-oksida teče naniže. Ono prolazi kroz zonu redukcije u kojoj se upumpava prah uglja te se tako olovo-oksid reducira do metalnog olova. Kod prženja umjesto zraka koristi se čisti kisik. Time se značajno smanjuje zapremina otpadnih gasova, nasuprot uobičajene metode koja otpušta veliku koncentraciju sumpor-dioksida. Njegova upotreba za proizvodnju sumporne kiseline je time mnogo lakša i ekonomičnija.
Upotreba
Najveći svjetski potrošači olova su SAD, Japan, Njemačka i Kina. Potrošnja olova jako zavisi od stanja u automobilskoj industriji, koja troši oko 60% svjetske proizvodnje ovog metala. Oko 20% svjetske proizvodnje se prerađuje u hemijskoj industriji. Cijena olova na svjetskom tržištu (stanje april 2014: oko 2075 US dolara/toni ) je od početka 21. vijeka snažno porasla, uglavnom zbog povećane potražnje u Kini.
thumb|Olovni blokovi koji služe za zaštitu od radioaktivnog zračenja iz laboratorijskog reaktora
Zaštita od zračenja
Dovoljno debeli blokovi ili slojevi olova vrlo su efikasni u apsorpciji rendgenskog i gama zračenja. Olovo je relativno jeftino i lahko se obrađuje od mnogih metala koji su gušći od njega. Stoga se ono općenito koristi za zaštitu od zračenja u nuklearnoj medicini, radiologiji, terapiji zračenjem i drugim oblastima. Primjer zaštite od zračenja je takozvana olovna pregača koju pacijenti nose prilikom rendgenskog snimanja. Olovno staklo se također koristi za zaštitu od zračenja.
Metal
Olovo se pretežno upotrebljava kao metal ili u nekoj od legura. U odnosu na ranija vremena, kada je olovo bilo jedan od najvažnijih i najviše korištenih metala, danas se ipak pokušava zamijeniti drugim neotrovnim metalima ili legurama. Međutim, ono i dalje ima veliki značaj i primjenu u industriji zbog svojih važnih osobina, najviše zbog otpornosti na koroziju i velike gustoće, kao i lahke proizvodnje i prerade. Elementi koji imaju približnu ili još veću gustoću su naprimjer ili još problematičniji (živa, uranij) ili su isuviše skupi i rijetki (volfram, zlato, platina)
Elektrotehnika
Najveći dio olova se danas upotrebljava kao hemijski izvor energije u olovnim akumulatorima (naprimjer u automobilima). Automobilski akumulator se sastoji iz dvije elektrode: jedne od olova a druge od olovo(IV)-oksida, uronjenih u razblaženu sumpornu kiselinu (37%-tna) koja služi kao elektrolit. Elektrohemijskom reakcijom nastali ioni Pb2+ sa sumpornom kiselinom grade nerastvorljivi olovo(II)-sulfat. Nakon što se akumulator priključi na izvor napajanja, dolazi do suprotne reakcije kada olovo(II)-sulfat prelazi u olovo(IV)-oksid (poznato kao punjenje akumulatora). Prednost olovnih akumulatora je što oni imaju visok nazivni napon po jednoj galvanskoj ćeliji od 2,06 V.
Mašinogradnja
Pošto olovo ima veliku gustoću, često se koristi kao uteg za postizanje veće mase. Zbog toga se kolokvijano ponegdje može čuti izraz teško kao olovo za neke veoma teške predmete ili stvari. Utezi od olovo se između ostalog koriste za postizanje ravnoteže automobilskih felgi. Međutim u EU je od 1. jula 2003. za nova putnička vozila, odnosno od 1. jula 2005. godine za sva vozila (do 3,5t) zabranjena upotreba olova kao utege na felgama, te se oni zamjenjuju utezima od cinka ili bakra. Ostali načini upotrebe koji iskorištavaju veliku gustoću olova su, između ostalih: olovni lanci za izravnjavanje zavjesa i utezi za ronjenje, koji izjednačavaju težinu opreme i ronioca pri ronjenju. Osim toga ono se koristi kao amortizer u nekim automobilskim dijelovima koji su posebno osjetljivi na vibracije, kao stabilizator za brodove kao i posebne slučajeve za zvučnu zaštitu i izolaciju.
Proizvodnja aparata
Zbog svog visokog atomskog broja, olovo je pogodno za zaštitu od gama- i rendgenskog zračenja. Zbog toga se ono upotrebljava za uređaje za usmjeravanje ili filtriranje radioaktivnog zračenja. Također, olovo je osnovni materijal za pregače, kojima se liječnik štiti prilikom rendgenskog snimanja (ukoliko se ne sklanja u posebnu sobu), ili se njome štite pacijenti, kako bi prekrili dijelove tijela koji se ne pregledaju rendgenskim snimanjem. Poseban slučaj primjene olova predstavlja zaštita od zračenja gama-spektrometara za preciznu dozimetriju. U ovu svrhu neophodno je olovo koje i sāmo ima slabu radioaktivnost. Prirodni udio radioaktivnog izotopa 210Pb djeluje negativno. Njegov nivo se smanjuje, što je duži proces topljenja, te se topljenjem iz olova izdvajaju roditeljski nuklidi iz uranij-radijevog niza, koji su pratioci olovne rude. Izotop 210Pb počinje raspadati od trenutka topljenja tokom svog vremena poluraspada od 22,3 godine, bez nastajanja novih količina. Historijski predmeti načinjeni od olova, poput starih brodskih utega iz potonulih brodova ili historijske topovske kugle su posebno traži za dobijanje olovo sa slabijim zračenjem, što je korisno za proizvodnju štitnika od zračenja. Osim toga, postoje brojne druge istraživačke ustanove kojima je neophodno takvo staro olovo.
Vojna tehnika
Vojska je bila i ostala važan korisnik i potrošač olova. Olovo služi kao osnovni materijal za metke i municiju, bilo da se radi o vatrenom oružju ili municiji za praćke. Za staromodne karteče koristilo se isitnjeno olovo i olovne kuglice. Razlog za odabir olova u ovu svrhu bio je sa jedne strane njegova gustoća a time i velika probojna moć, te s druge strane lahka izrada lijevanjem. Danas se olovne kuglice i meci uglavnom oblažu nekim legurama bakra (najčešće mesing). Prednost je uglavnom ta što se postižu veće brzine metka, pošto se olovni meci koji nisu obloženi zbog svoje mehkoće ne mogu ponovno koristiti, a ujedno se onemogućava nakupljanje ostataka olova u unutrašnjosti cijevi oružja.
Ostalo
Olovo(II)-oksid se koristi za glaziranje keramičkih proizvoda, za izradu minijuma, i kao žuta boja u slikarstvu.
Otrovnost
Elementarno olovo se najčešće unosi u organizam kao prašina, te dospijeva u pluća. S druge strane, olovo se gotovo nikako ne može apsorbirati preko kože. Stoga elementarno olovo u kompaktnom obliku nije otrovno za ljude. Osim toga, rastvoreni spojevi olova u vodi, kao i prašina olova, može doći u organizam gutanjem ili pijenjem takve kontaminirane vode. Naročito su otrovni organski olovni spojevi kao što je tetraetil olovo, koje je jako lipofilno i vrlo brzo se može apsorbirati preko kože.
Jednokratnim uzimanjem metalnog olova ili teško rastvorljivih soli olova moguće je primijetiti toksične simptome samo kod velikih doza. Međutim, čak i najmanje količine se talože u organizmu, ako se uzimaju tokom dužeg vremena, tako da se ono skladišti u tijelu najčešće u kostima, a organizam ga može vrlo sporo izbaciti i izlučiti. Olovo može izazvati i hronično trovanje, koje je obilježeno, između ostalog, glavoboljom, zamorom, nedostatkom apetita i lošom krvnom slikom, kao i oštećenjima nervnog i mišićnog sistema. Otrovnost olova je naročito opasna za djecu i trudnice. Ono može izazvati oštećenja fetusa kao i neplodnost. U ekstremnim slučajevima, trovanje olovom može izazvati smrt. Otrovnost olova se objašnjava što ono izaziva smetnje u sintezi hemoglobina. Ono inhibira mnoge enzime i tako onemogućava ugradnju željeza u molekulu hemoglobina. Na taj način olovo ometa opskrbu kisikom ćelija organizma.
Saobraćajna traka
mini|desno|200px|Sa 18 traka, američki autoput "Highway 401" je jedan od najširih i najprometnijih, u svijetu. Saobraćajna traka je obilježeni ili neobilježeni uzdužni dio kolovoza čija je širina dovoljna za nesmetan saobraćaj jednog reda motornih vozila u jednom smjeru.
Razlikujemo slijedeće vrste saobraćajnih traka:
Messier 39
NGC 7092 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Labud. Prvo otkriće je napravio Aristoteles 325. p. n. e.
Reference
300px|mini|desno|M39 ([[2MASS/NASA)]]
Homerova Itaka
mini|Grčka po Homeru Lokacija Homer-ove Itake, kakva je je predstavljena u Homer-ovoj Odiseji, je predmet rasprave. Centralne ličnosti epa, kao što su Odisej, Ahil, Agamemnon i Hektor, se općenito smatraju izmišljenim likovima. Postoji dosta tvrdnji da su neki Homerovski heroji obitavali u pojedinim regionima ili selima kao savremenici. Ovo, kao i izuzetno detaljni geografski opisi u samom epu, pobuđuju istragu o mogućnosti da su Homerovi heroji zaista mogli postojati i da se opisani lokaliteti mogu pronaći. Heinrich Schliemann je vjerovao da je ušao u trag nekima od više poznatih tradicija koje okružuju ove heroje. Mnoge lokacije u Mediteranu su predmet tvrdnje da su bili "domovi" heroja, kao što su ruševine u Mycenae i mali brežuljak blizu zapadnog turskog grada Hissarlik. Schlieman-ov rad i predložene iskopine, u veoma skeptičkom svijetu, da je Homerov Agamemnon živio u Mycenae, i da je sama "Troja" zaista postojala u Hisarliku. Mnogo je posla urađeno da se prepoznaju ostale Homerove lokacije kao što je Nestor-ova palata na Pylos-u. Ovi pokušaji su bili subjekat mnogih naučnih istraživanja, arheoloških radova, i kontroverzi.
Teorije o lokaciji Homerove Itake su formulisane čak u davnom 2. vijeku PNE, sve do najnovijih iz 2003. Svaki pristup da se identificira lokacija je bio različit, sa promjenama u stepenu naučne procedure, empirijske istrage, obrazovanih hipoteza, razmišljanja punih želja, gorljivim vjerovanjima, i potpunih fantazija. Svaki istraživač i svaka istraga su bile interesantne, kao indikator rigidnosti vremena u kojem je svaka pojedina teorija bila razvijana i razvijenog interesa za Odiseja i moguće činjenice njegovog života.
Kolhoz
Kolhoz (ruski. колхоз) je kolektivno zadružno poljoprivredno gazdinstvo u bivšem SSSR-u.
Mrđenovići
Mrđenovići su naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Posijeci-i-spali
mini|Jhum parcela dobijena paljenjem šume, Arunachal Pradesh, Indija Posijeci-i-spali (slash-and-burn, swidden;  'shifting cultivation' ), najznačajnija metoda dobijanja obradivog tla raširen kod većine agrarnih plemena tropskog pojasa kišnih šuma. Nalazimo ga naročito u kišnim šumama Amazona u Južnoj Americi, i kod brojnih plemena Nove Gvineje, Afrike, Filipina i na drugim mjestima gdje je poznat pod raznim nazivima. U Africi se naziva swidden, na Filipinima caingin, i u Srednjoj Americi milpa. Zavisno od vrste tla i vegetacije, varira period odležavanja tla tokom kojeg tlo mora ostati neobrađeno. Za kišnu šumu zemljište za obradu koje je dobijeno postupkom sječe i paljenja vegetacije, nakon jedne do tri godine obrade mora ostat neobrađeno 20 ili više godina. U području buša sadnja traje do 8 godina nakon čega tlo mora odležati šest do deset godina. Paljenjem travnatih površina tlo se sadi nekoliko godina između kojih jednu do dvije godine mora odležati.
Angloamerika
250px|desno|mini| Angloamerika: tamnozelena označava zemlje koje se tradicionalno ubrajaju u regiju ([[Kanada i Sjedinjene Države), dok svjetlozelena označava regije koje imaju engleske korijene ili gdje je engleski vladajući, a plava kanadsku provinciju Quebec gdje prevladava francuski]]
Posijeci-i-spali
Kod polunomadskih plemena Indijanaca u šumama Amazone iskrči se manja površina u šumi, nakon čega se porušena vegetacija zapali, a pepeo koji ostane, plodno je gnojivo za budućih najviše tri godine. Nakon što se tlo iscrpi i postane jalovo, pleme napušta taj dio džungle i odlazi dalje, da bi ponovo na drugom mjestu iskrčili novu parcelu zemlje. Pripremu tla rade muškarci, dok su žene, u većini slučajeva, zadužene za sadnju i berbu uz pratnju i zaštitu ratnika.
Sistem swidden ili posijeci-i-spali bio je prisutan i u prahistorijskoj Evropi. Njegove glavne karakteristike su :
Angloamerika
Nasuprot tome, pridjev angloamerički koristi se u sljedećim pogledima:
Kao imenica, Angloamerikanac može označavati osobu iz Amerike koja govori engleskim. Ova se upotreba najčešće javlja u razgovoru o historiji ljudi koji su govorili engleskim u Sjedinjenim Državama i ograničen broj ljudi koji su govorili španskim u zapadnom SAD-u tokom američko-meksičkog rata. Ova upotreba općenito zanemaruje razlike između ljudi engleskog, njemačkog, irskog ili nekog drugog sjevernoevropskog porijekla, te obuhvata većinu bijelaca u Sjedinjenim Državama koji govore engleskim.
Angloamerika je nekada bila obećana zemlja za siromašno stanovništvo tadašnje Evrope.Gradile su se džade i željeznice, radilo se u rudnicima i tvornicama,a za to je bila potrebna jeftina radna snaga. Ali danas više nije tako jer je doseljavanje ograničeno u kvotama, a traže se visokoobrazovani stručnjaci. Unutarmeričko kretanje novi je tip kretanja, a ima samo jedan smjer:Latinska Amerika-Angloamerika. Mexico, Cuba i ostrva Antila područja su sa kojih stanovnici odlaze u SAD ili Kanadu, zbog ekonomskih, ali i političkih razloga. Stoga je i španski jezik u nekim djelovima Angloamerike, uz engleski, postao gotovo i službeni jezik.
Sovhoz
Sovhoz (ruski. совхо́з) je državno poljoprivredno dobro u bivšem SSSR-u.
Sovhozi su nastali od bivših carskih i crkvenih posjeda, koja su oduzeta nakon Oktobarske revolucije. Zemlja i sva proizvodna sredstva u sovhozima bila su vlasništvo države, a radnici su za svoj posao primali platu. Ukupna proizvodnja pripadala je državi. Godine 1966. postojalo je oko 12.200 sovhoza, da bi već 1974. njihov broj porastao na 17.700. Ovakav oblik gazdinstva bio je karakterističan za slabije naseljene predjele SSSR-a (Kazahstan, Turkmenistan i dr.) i za oblasti oko velikih gradova. Površina sovhoza iznosila je oko 18.000 hektara.
Novak Đukić
Biografija
Novak Đukić rođen je 10. aprila 1955. u Donjim Kolima, kod Banje Luke.
Karijera
Bio je general JNA-a a nakon početka Rata u Bosni i Hercegovini i general-major Vojske Republike Srpske i komandant Taktičke grupa „Ozren”. Također, obavljao je i funkciju posljednjeg načelnika Generalštaba Vojske Republike Srpske od 2004. do 2005. godine, prije njenog ukidanja i formiranja Oružanih snagh Bosne i Hercegovine.
Optužnica
Tužilaštvo Bosne i Hercegovine je podiglo optužnicu protiv Novaka Đukića a Sud BiH istu je potvrdilo 4. januara 2008. godine.
Optužnica tereti Novaka Đukića za krivično djelo ratnog zločina protiv civilnog stanovništva iz člana 173. stav 1. Krivičnog zakona BiH u vezi sa slijedećim tačkama:
Suđenje i presuda
Sud Bosne i Hercegovine je 12. juna 2009. izrekao prvostepenu presudu kojom je optuženi Novak Đukić proglašen krivim za krivično djelo ratni zločin protiv civilnog stanovništa, na osnovu čega mu je izrečena kazna zatvora u trajanju od 25 godina. Proglašen je krivim zato što je 25. maja 1995. godine, kao komandant Taktičke grupe Ozren Vojske Republike Srpske, naredio potčinjenom artiljerijskom vodu, da granatira Tuzlu koja je u to vrijeme Rezolucijom Vijeća sigurnosti UN-a broj 824. od 6. maja 1993. godine bio proglašena zaštićenom zonom. Jedan artiljerijski projektil pogodio je uži lokalitet centra grada zvani Kapija, pri čemu je smrtno stradalo 71 lice, uglavnom starosti oko 20 godina, a ranjeno je oko 140 osoba. Prosjek godina ubijenih bio je 23, a najmlađa žrtva imala je samo dvije godine.
Apelaciono vijeće Odjela I za ratne zločine Suda BiH, održalo je sjednicu 6. aprila 2010. godine donijelo, a 10. septembra 2010. godine i otpremilo drugostepenu presudu kojom se kao neosnovane, odbijaju žalbe Tužilaštva Bosne i Hercegovine i branioca optuženog Novaka Đukića te se prvostepena presuda od 12. juna 2009. godine potvrđuje u cijelosti.
Vijeće Apelacionog odjeljenja Odjela I za ratne zločine Suda Bosne i Hercegovine otpremilo je 17. juna 2014. godine presudu u predmetu Novaka Đukića kojom se žalba branioca optuženog Novaka Đukića djelimično uvažava, pa se presuda Suda od 12. juna 2009. godine preinačava u pogledu primjene krivičnog zakona, na način da se djelo za koje je optuženi Novak Đukić oglašen krivim pravno kvalifikuje kao krivično djelo Ratni zločin protiv civilnog stanovništva iz člana 142. stav 1. Krivičnog zakona SFRJ, te u pogledu odluke o kazni, tako da se optuženi, na osnovu navedenog zakonskog propisa, te članova 38. i 41. KZ SFRJ, osuđuje na kaznu zatvora u trajanju od 20 godina.
Nakon ove preinake presude, branilac Đukića je nekoliko dana kasnije obavijestio Sud BiH da se osuđeni nalazi na liječenju u Srbiji nakon čega je u oktobru iste godine za Đukićem raspisana potjernica jer se nije odazvao pozivu za izvršenje kazne.
Pješačko ostrvo
mini|desno|300px|Pješačko ostrvo Pješačko ostrvo je uzdignuta ili na drugi način obilježena površina koja se nalazi na kolovozu i koja je određena za privremeno zadržavanje pješaka koji prelaze preko kolovoza, izlaze ili ulaze u vozilo, ulaze ili izlaze iz vozila javnog saobraćaja.
RAC2
Rac2 (Ras-srodni C3 botulinum toksinski sustrat) je mali (~21 kDa) signalni G-protein (specifična GTPaza), član potporodice Rac-proteina u porodici Rho GTPaza, jest protein koji je kod ljudi kodiran genom sa hromosoma 22.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 192 aminokiseline, a molekulska težina  21.429 Da.
Funkcija
Članovi Rho porodice GTPaza reguliraju raznolik niz ćelijskih događaja, uključujući kontrolu rasta ćelija, reorganizaciju citoskeleta i aktivaciju protein ]]kinaza]].
Interakcije
Pokazalo se da Rac2 reaguje sa ARHGDIA i dušik-oksid sintazom 2A.
KSET
Klub studenata elektrotehnike, poznatiji kao "KSET", je preko dana okupljalište svojih članova i studenata FER-a. Nakon 20 sati postaje mjesto održavanja koncerata, slušaona i videoslušaona.
Klub se nalazi u prostoru FER-a i u njegovom je vlasništvu. Klubom upravlja dvjestotinjak volontera okupljenih u studentskom udruženju SS-FER. Unutar kluba se nalazi devet sekcija: tehnička, muzička, disco, foto, P.I.J.A.N.D.U.R.E. (planinarska), video, računarska, dramska i bike.
"KSET" je najpoznatiji po svojim koncertima koji tematski idu od etna preko jazza i americane do tvrdog punk-a. Od poznatijih muzičkih grupa koje su nastupale se mogu istaći Nomeansno, Planet Smashers, Toasters, Pipschips&videoclips, Hladno pivo i Lollobrigida Girls.
U KSET-u su se održavala dva velika festivala "Earwing No Jazz Festival" i "Žedno Uho Festival". Od 2006. se u "KSET"-u održava "Etno Festival".
9. dodjela "Zlatnog globusa"
9. dodjela "Zlatnog globusa", za filmska ostvarenja u 1951. godini, održana je 21. februara 1952. u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu. Dodijeljeno je ukupno 18 Zlatnih globusa u osamnaest kategorija:
Dezinformacija
Dezinformacija označava širenje lažnih ili obmanjujućih informacija. Ukoliko nije nastala pogreškom, tj. slučajno, dezinformacija je zapravo manipulacija javnog mnijenja ili utjecaj na potencijalne kupce.
Dezinformacija može biti direktna (laž, prevara), ili indirektna (suptilno prikrivanje provjerenih objektivnih činjenica ili ometanje zataškavanje istine te impliciranja krivih prosudbi).
Dezinformacije mogu širiti Agencije za odnose s javnošću, političke stranke, grupe za lobiranje, ili pojedinci. Cilj dezinformacije je obmana stanovništva ili zbunjivanje neprijatelja. Mediji su posebno prikladni za dezinformisanje javnosti. Krivotvorenje statistike, odnosno namjerno pogrešno interpretirane statistike, često su korišteno sredstvo da bi se dezinformaciji dodala naučna nota.
Strategije za širenje dezinformacija
U akademskoj literaturi se razlikuju četiri glavne strategije koje se koriste za širenje dezinformacija :
NGC 4112
NGC 4112 (također poznat kao ESO 321-6, IRAS 12045-3955, MCG -7-25-3 i PGC 38452) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 125 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 1,60 (58 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. marta 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Taza-Al Hoceima-Taounate
Taza-Al Hoceima-Taounate je jedna od 16 regija Maroka i nalazi se na sjeveru kraljevine. U području regije živi 1.807.113 (stanje po procjeni iz 2004. godine), na površini od 24.155 km2. Glavni grad je Al Hoceima.
Gornja Suvaja (Gračac)
Gornja Suvaja je naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Suvaja je imala 36 stanovnika.
Napomena: ''Naselja Donja Suvaja i Gornja Suvaja iskazuju se od 1890. Do 1880. iskazivano je naselje Suvaja. Za to bivše naselje podaci su sadržani u naselju Donja Suvaja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Suvaja je imalo 250 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 1335
NGC 1335 (također poznat kao MCG 7-8-19, PGC 13015 i UGC 2762) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 250 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 1,10 (80 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 14. decembra 1881. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Muhovići
Muhovići su naseljeno mjesto u općini Gacko, Bosna i Hercegovina.
Rogerije I, grof Sicilije
Rogerije I (1031 - 22. juni 1101) je bio prvi grof Sicilije, te čovjek zaslužan za normansko osvajanje južne Italije.
Osvajanje
Bio je najmlađi od dvanaest sinova Tankreda od Hautevillea, a majka mu je bila Tankredova druga supruga, izvjesna Fredisenda. Stigao je na jug Italije oko 1056. godine, zajedno sa svojom mnogobrojnom braćom i sestrama. Pomogao je bratu Robertu pri osvajanju Kalabrije, te je s njim podijelo na pola svaki osvojeni zamak i svaki osvojeni grad u Kalabriji. Robert je zatim nastavio osvajanje, te pokorio Siciliju. Rogeriju je, kao suzeren, prepustio vlast nad novonastalom Grofovijom Sicilijom. Nakon smrti Roberta, njegov sin Rogerije, vojvoda Apulije i Kalabrije, je grofu Rogeriju, u znak zahvalnosti za borbu protiv pobunjenika, predao vlast nad dijelom zamkova i gradova koje je naslijedio od oca.
Vladavina na Siciliji
Rogerije je umro u sedamdesetoj godini svoga života.
Porodica
Rogerijev najstariji sin, Jordan, je rođen van braka. Moguće je da je još jedan sin, Gotfrid od Hautevillea, rođen van braka. Gotfrid je bolovao od lepre, tako da nije mogao naslijediti oca čak ako je i bio sin Rogerijeve prve ili druge supruge, kako neki smatraju.
Godine 1077. oženio se drugi put. Njegova druga supruga, Eremburga Mortenska, rodila je:
Rogerijeva treća i posljednja supruga je bila Adelajda del Vasto, koju je oženio 1087. godine. Njihova djeca su bila:
Višegradska kapi-kula
Višegradska kapi-kula zidana je od grubo tesanog kamena krečnjaka i sedre. U osnovici je kvadrat, u sredini je prolaz pokriven bačvastim svodom. Pokrivena je drvenom krovnom konstrukcijom. Krov je četvorovodan, pokriven šindrom.
Višegradska kapi-kula se nalazi unutar graditeljske cjeline Stari grad Vratnik koja je proglašena Nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Čitalište
desno|thumb|200px|Čitalište "Zarja" u [[Haskovo|Haskovu]]
Čitalište (bug. читалище, u doslovnom prijevodu „čitaonica“) jeste tipična bugarska javna ustanova u kojoj se obavljaju više raznih kulturnih i obrazovnih funkcija i djelatnosti, poput pozorišta, biblioteke i, općenito, mjesta okupljanja zajednice. Također se u njoj okupljaju ljudi zainteresirani za različite društvene aktivnosti, te se u njima organiziraju amaterske škole muzike, plesa, sporta, učenje stranih jezika, književne večeri i slično. U čitalištu se organiziraju i konferencije, gradski festivali ili čak sastanci gradskih vijeća i skupština. Neka čitališta su 1990tih služila i kao kina, te klubovi penzionera i stranaka.
Za razliku od seoskih, u manjim i srednje velikim gradovima, čitališta raspolažu i sa vlastitim simfonijskim ili duhovnim orkestrom, horom ili narodnim ansamblom.
Prva čitališta u današnjoj formi pojavila su se oko 1856. u gradovima Svištovu, Lomu i Šumenu. U vrijeme bugarskog narodnog preporoda nastalo je preko 130 čitališta. U drugoj polovini 20. vijeka, slične kulturne i obrazovne funkcije obavljaju se i u kulturnim centrima (kuća kulture i domovima za mlade), a koji su formirani po sovjetskom obrascu, finansirani direktno od strane preduzeća ili organizacija.
Prema podacima iz aprila 2014. u Bugarskoj je bilo aktivno 3.578 čitališta.
NGC 7093
NGC 7093 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Labud. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. septembra 1829. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5596
NGC 5596 (također poznat kao MCG 6-32-10, PGC 51355 i UGC 9208) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 144 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,10 (46 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. maja 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Fizikalna hemija
Fizička hemija, za razliku od hemijske fizike, je pretežno (ali ne uvijek) supramolekulska nauka, jer se većina principa na kojima je zasnovana odnosi na masu, a ne samo na molekulsku ili atomsku strukturu ( naprimjer, hemijska ravnoteža i koloidi).
Neki od odnosa koje fizička hemija nastoji da razriješi uključuju efekte:
Discipline
Kvantna hemija, podoblast fizičke hemije koja se posebno bavi primjenom kvantne mehanike na hemijske probleme, pruža alate za određivanje koliko su jake i kakvog oblika veze, kako se jezgra kreću i kako se svjetlost može apsorbirati ili emitovati od strane hemijskog spoja. Spektroskopija je srodna poddisciplina fizičke hemije koja se posebno bavi interakcijom elektromagnetnog zračenja sa materijom.
Drugi skup važnih pitanja u hemiji tiče se kakve se reakcije mogu dogoditi spontano i koja svojstva su moguća za datu hemijsku smesu. Ovo se proučava u hemijskoj termodinamici, koja postavlja ograničenja na količine poput toga koliko daleko reakcija može da se odvija ili koliko energije može da se pretvori u rad u motoru sa unutrašnjim sagorevanjem, i koja obezbeđuje veze između svojstava kao što su koeficijent toplinske ekspanzije i brzina promjene entropije sa pritiskom za plin ili tečnost. Često se može koristiti za procjenu da li je dizajn reaktora ili motora izvodljiv, ili za provjeru valjanosti eksperimentalnih podataka. U ograničenoj mjeri, kvaziekvilibrij i neravnotežna termodinamika mogu opisati nepovratne promjene. Međutim, klasična termodinamika se uglavnom bavi sistemima u ravnoteži i reverzibilnim promjenama, a ne ono što se zapravo događa, ili koliko brzo, daleko od ravnoteže.
Koje se reakcije dešavaju i koliko brzo je predmet hemijske kinetike, još jedne grane fizičke hemije. Ključna ideja u hemijskoj kinetici je da da bi reaktanti reagovali i formirali proizvode, većina hemijskih vrsta mora proći kroz prijelazno stanje koje su veće u energiji od reaktanata ili proizvoda i služi kao prepreka reakciji. Općenito, što je viša barijera, to je reakcija sporija. Druga je da se većina hemijskih reakcija odvija kao niz elementarnih reakcija, svaki sa svojim prelaznim stanjem. Ključna pitanja u kinetici uključuju kako brzina reakcije ovisi o temperaturi i koncentraciji reaktanata i katalizatora u reakcijskoj smjesi, kao i kako se katalizatori i uvjeti reakcije mogu konstruirati za optimizaciju brzine reakcije.
Činjenica da se brzina reakcija često može odrediti sa samo nekoliko koncentracija i temperaturom, umjesto da treba znati sve položaje i brzine svake molekule u mješavini, poseban je slučaj drugog ključnog koncepta u fizičkoj hemiji, koji je da, u mjeri u kojoj inženjer treba da zna, sve što se dešava u mješavini veoma velikih brojeva (možda reda Avogadrove konstante, 6 x 1023) čestica može često opisuje samo nekoliko varijabli poput pritiska, temperature i koncentracije. Precizni razlozi za to su opisani u statističkoj mehanici, specijalnost u okviru fizičke hemije koja je zajednička i sa fizikom. Statistička mehanika također pruža načine za predviđanje svojstava koja vidimo u svakodnevnom životu na osnovu molekulskih svojstava bez oslanjanja na empirijske korelacije zasnovane na hemijskim sličnostima.
Historija
Termin "fizička hemija" skovao je Mihail Lomonosov 1752. godine, kada je održao predavanje pod naslovom "Kurs istinske fizičke hemije" (ruski: „Курс истинной физической химии“ pred studentima Univerziteta u Petersburg u. U preambuli ovih predavanja on daje definiciju: "Fizička hemija je nauka koja mora da objasni pod odredbama fizičkih eksperimenata razlog za ono što se dešava u složenim tijelima kroz hemijske operacije".
Moderna fizička hemija nastala je od 1860-ih do 1880-ih radom na hemijskoj termodinamici, elektrolitima u rastvorima, hemijskoj kinetici i drugim predmetima. Jedna od prekretnica bila je publikacija Josiaha Willarda Gibbsa 1876. godine svog rada, „O ravnoteži heterogenih supstanci“ (''On the Equilibrium of Heterogeneous Substances",. Ovaj rad je predstavljao jedan od nekoliko kamena temeljaca fizičke hemije, kao što su Gibbsova energija, hemijski potencijali i Gibbsovo fazno pravilo.
Prvi naučni časopis posebno u području fizičke hemije bio je njemački Zeitschrift für Physikalische Chemie, koji su 1887. osnovali Wilhelm Ostwald i Jacobus Henricus van't Hoff. Zajedno sa Svanteom Augustom Arrheniusom, koje su bile vodeće ličnosti fizičke hemije u kasnom 19. i početkom 20. stoljeća. Sva trojica su nagrađena Nobelovom nagradom za hemiju između 1901. i 1909. godine.
Dalji razvoj fizičke hemije može se pripisati otkrićima u nuklearnoj hemiji, posebno u odvajanju izotopa (prije i za vrijeme Drugog svjetskog rata), novijim otkrićima u astrohemiji, kao i razvoj algoritama proračuna u oblasti "aditivnih fizičko-hemijskih svojstava" (praktično sva fizičko-hemijska svojstva, kao što su tačka ključanja, kritična tačka, površinski napon, pritisak pare, itd.—više od 20 ukupno — mogu biti precizno izračunato samo iz hemijske strukture, čak i ako hemijska molekula ostane nesintetizovana) i u tome leži praktični značaj savremene fizičke hemije.
Vidi Metod grupnog doprinosa, Lydersenov metod, Jobackov metod, Teorija priraštaja Bensonove grupe, kvantitativni odnos strukture i aktivnosti