cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TIMMDC1
Struktura
Gen TIMMDC1 nalazi se na q kraku hromosoma 3 na poziciji 13.33 i obuhvata 25.760 parova baza, sa sedam egzona. Gen proizvodi protein od 32,2 kDa sastavljen od 285 aminokiselina. Protein TIMMDC1 ima četiri transmembranska domena, sa N– i C-terminalnim ekstenzijama u mitohondrijskom matriksu. TIMMDC1 je multiprolazni protein unutrašnje mitohondrijske membrane, za koji se predviđa da je član 4-prolazne transmembrane porodice proteina TIM17–TIM22–TIM23. Predviđa se da će njegova topologija biti analogna TIMM23.
Funkcija
TIMMDC1 je proteinski šaperon uključen u sklapanje mitohondrijskog kompleksa I (NADH-ubikvinon-oksidoreduktaze), koji učestvuje u izgradnji membranskog kraka kompleksa I.
Klinički značaj
Pokazalo se da mutacija pomaka okvira u intronu 5 gena TIMMDC1 uzrokuje tešk neurološke disfunkcije, infantilni početak hipotonija, zaostatak psihomotornog razvoja, i neuspjeh u razvoju. Dodatno, visoka ekspresija TIMMDC1 povezana je sa metastazama ćelija karcinoma pluća, sa iscrpljivanjem proteina koji inhibira rast i migraciju 95D ćelija karcinoma pluća. Takođe se pokazalo da iscrpljivanje TIMMDC1 mijenja ekspresiju gena uključenih u regulaciju apoptoze, zaustavljanje ćelijskog ciklusa i migraciju ćelija, uključujući CCNG2, PTEN, TIMP3 i COL3A1.
Interakcije
Protein TIMMDC1 ima interakcije sa srednjim potkompleksom od 315 kDa nepotpuno sastavljenog kompleksa I i ima interakcije sa FATE1, pored oko 60 ostalih proteina. TIMMDC1 se recipročno povezuje sa više komponenti ECSIT-TMEM126B-ACAD9-NDUFAF1 faktora sklapanja kompleksa (MCIA-kompleks).
Slaptinci
mini|280px|Slaptinci, rijeka Ščavnica Slaptinci su naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Jurij ob Ščavnici, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Slaptinci su imali 140 stanovnika.
Renault R.S.19
Renault R.S.19 jest Formula 1 trkaći automobil kojeg je dizajnirao Renault za takmičenje u prvenstvu Formule 1 za sezonu 2019. Vozili su ga Daniel Ricciardo i Nico Hülkenberg.
Renault F1 Team je svoj bolid predstavio 12. februara 2019.
ERS (Energy Recovery System)
Integrirani hibridni ERS preko jedinice generatora motora, radilice u kombinaciji s električnim MGU-K, turbopunjač u kombinaciji s električnim MGU-H.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u kurzivu označavaju najbrži krug utrke)
Sveti Juraj na Bregu
mini|265px|Sveti Juraj na Bregu, krajolik Sveti Juraj na Bregu (mađ. Víziszentgyörgy) je općina u Hrvatskoj, u Međimurskoj županiji.
Geografski položaj
Sjedište općine Sveti Juraj na Bregu nalazi se u pograničju naselja Lopatinec, Pleškovec i Vučetinec, te se mjesna pošta i crkva sv. Jurja nalaze u Lopatincu, a zgrada općine i osnovne škole "Ivan Goran Kovačić" u Pleškovcu, što predstavlja centralni dio prostora poznat pod zajedničkim imenom Sveti Juraj na Bregu.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Čakovec. Sjedište općine je u naselju Lopatinec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Sveti Juraj na Bregu je imala 5.090 stanovnika, od čega u Lopatincu 915.
Napomena: ''Nastala iz stare općine Čakovec. U 1869. sadrži dio podataka općine Nedelišće.''
Brezen
Brezen je naseljeno mjesto u sastavu općine Vitanje, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Slovenske Konjice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezen je imao 228 stanovnika.
Harry Winks
Harry Winks (Hemel Hempstead, 2. februar 1996.) je engleski profesionalni nogometaš koji nastupa za Tottenham Hotspur i nogometnu reprezentaciju Engleske U-21.
Karijera
Prve nogometne korake je napravio u ekipi Tottenham Hotspura. Za seniorski tim Tottanhama potpisuje 2014. godine. Debitovao je 27. novembra 2014. godine protiv Partizana u okviru Evropske lige. U Premijer ligi je debitovao 27. augusta 2015. godine protiv Liverpoola.
Član je nogometne reprezentacije Engleske U-21.
ENG (gen)
Endoglin (ENG) je tip I membranskog glikoproteina na ćelijskoj površini i dio je receptorskog  kompleksa TGF-beta. Često se označava i kao CD105, END, FLJ41744, HHT1, ORW i ORW1. Ima ključnu ulogu u angiogenezi, stoga ga čini važnim proteinom za rast tumora, preživljavanje i metastaziranje ćelija raka na druga mjesta u tijelu.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 658 aminokiselina, а molekulska težina 70.578 Da.
Struktura
Glikoprotein se sastoji od homodimera od 180 kDA stabiliziranog međumolekulskim disulfidnim vezama. Ima veliki vanćelijski domen od oko 561 aminokiselina, hidrofobni transmembranski domen i kratki citoplazmatski repni domen od 45 aminokiselina. Regija od 260 aminokiselina, najbliža vanćelijskoj membrani naziva se ZP domen (ili, tačnije, ZP modul). Najudaljenije vanćelijsko područje naziva se orfanski domen (ili orfanska regija) i dio je koji veže ligande, poput BMP-9. Postoje dvije izoforme endoglina nastale alternativnom preradom: duga izoforma (L-endoglin) i kratka izoforma (S-endoglin). Međutim, L-izoforma je eksprimirana u većoj mjeri od S-izoforme. Topljivi oblik endoglina može se proizvesti djelovanjem proteolitskog cijepanja metaloproteinaze MMP-14 u vanćelijskom domenu u blizini membrane. Pronađen je na endotelnim ćelijama u svim tkivima, aktiviranim makrofagima, aktiviranim monocitima, limfoblastnim fibroblastiima i ćelijama glatkih mišića. Endoglin je prvi put identificiran upotrebom monoklonskih antitijela (mAb) 44G4, ali je otkriveno više mAbs protiv endoglina, što daje više načina za njegovu identifikaciju u tkivima.
Predlaže se da endoglin ima pet potencijalnih N-vezanih mjesta glikozilacije u N-terminalnom domenu i O-glikanski domen u blizini membranskog domena, koji je bogat serinom i treoninom. Citoplazmatski rep sadrži PDZ -vezujući motiv koji mu omogućava da se veže za proteine koji sadrže PDZ i stupi u interakciju s njima. Sadrži tripeptidnu sekvencu arginin-glicin-asparaginska kiselina (RGD) koja omogućava ćelijsku adheziju, vezanjem integrina ili drugih RGD veznih receptora koji u vanćelijskom matriksu (ECM) Ova RGD sekvenca na endoglinu je prva RGD sekvenca identificirana na endotelnom tkivu.
Rendgenske kristalografske strukture ljudskog endoglina (5I04 | 5HZV) i njegovog kompleksa sa ligandom BMP-9 (5HZW) otkrile su da se orfansko područje proteina sastoji od dva domena (OR1 i OR2) sa novim preklopom, koji je rezultat duplikacije gena i kružne permutacije. Domen ZP module, čiji su dijelovi ZP-N i ZP-C blisko povezani jedan s drugim, posreduje u homodimerizaciji endoglina, stvaranjem međumolekulske disulfidne veze koja uključuje cistein 516. Zajedno s drugim međumolekulskim disulfidom, uključujući cistein 582, ovo stvara molekulsku stezaljku koja učvršćuje ligand, interakcijom dvije kopije OR1 s regijama zglobova homodimera BMP-9. Osim racionalizacije velikog broja mutacija HHT1, kristalna struktura endoglina pokazuje da se epitop anti-ENG monoklonskog antitijela TRC105 preklapa sa mjestom vezivanja za BMP-9.
Gen i ekspresija
Ekspresija endoglinskog gena obično je niska u endotelnim ćelijama u mirovanju. To se, međutim, mijenja kada započne neoangiogeneza i endotelne ćelije postanu aktivne na mjestima poput tumorskih sudova, upaljenih tkiva, kože s psorijazom, vaskularnih ozljeda i tokom embriogeneze. Ekspresija u vaskularnom sistemu počinje oko 4. sedmice i nastavlja se nakon toga. Ostale ćelije u kojima je endoglin ekdprimiran sastoje su monociti, posebno oni koji prelaze u makrofag[]e, niske ekspresije u normalnim ćelijama glatkih mišića, visoke ekspresije vaskularnih glatkim mišićnim ćelijama i tkivima bubrega i jetre podvrgnutim fibrozi.
Interakcije
Pokazalo se da endoglin stupa u interakciju s visokim afinitetom prema TGF-beta receptoru 3 i TGF-beta receptoru 1, a sa manjim afinitetom premaTGF-beta receptoru 2. Ima veliku sličnost sekvence s drugim proteinom za vezivanje TGF beta, betaglikanom, koji je bio jedan od prvih znakova koji je pokazao da je endoglin protein koji se veže za TGF. Međutim, pokazalo se da se TGF-beta veže s visokim afinitetom na samo malu količinu raspoloživog endoglina, što sugerira da postoji još jedan faktor koji regulira ovo vezivanje.
Endoglin sam ne veže TGF-beta ligande, ali je prisutan sa TGF-beta receptorima kada je ligand vezan, što ukazuje na važnu ulogu endoglina. Punom dužinom endoglin će se vezati za TGF-beta receptorski kompleks, bez obzira na to je li TGF-beta vezan ili ne, ali krnji oblici endoglina imaju specifičnije vezanje. Aminokiselinska (aa) regija 437-555 u vanćelijskom domenu endoglina veže se za TGF-beta receptor II. TGF-beta receptor I veže se za 437-588 aa regiju i za aminokiselinsku (aa) regiju između 437 i N-kraja. Za razliku od TGF-beta receptora I koji može vezati citoplazmatski rep samo kad je njegov kinazni domen neaktivan, TGF-beta receptor II može vezati endoglin i s neaktivnim i aktivnim domenom kinaze. Kinaza je aktivna kada je fosforilirana. Nadalje, TGF-beta receptor I će se disocirati od endoglina ubrzo nakon što fosforilira svoj citoplazmatski rep, ostavljajući TGF-beta receptor I neaktivnim. Endoglin je konstitutivno fosforiliran na ostacima serina i treonina u citoplazmatskom domenu. Visoka interakcija između citoplazmatskog i vanćelijskog repa endoglina sa kompleksima receptora TGF ukazuje na važnu ulogu endoglina u moduliranju odgovora TGF-beta, poput ćelijske lokalizacije i migracije. Endoglin također može posredovati u dinamici F-aktina, fokusnim adhezijama, mikrotubulnim strukturama, endocitnom vezikulskom transportu kroz interakciju sa ziksinom, ZRP-1, beta-arestinom i Tctex2beta, LK1, ALK5, TGF-beta receptorom II i GIPC. U jednoj studiji s mišjim fibroblastima, prekomjerna ekspresija endoglina rezultirala je smanjenjem nekih komponenti ECM-a, smanjenom ćelijskom migracijom, promjenom morfologije ćelija i stvaranjem međućelijskog klastera.
Klinički značaj
Kod ljudi, endoglin može biti uključen u autosomno dominantnu bolest poznatu kao nasljedna hemoragijska telangiektazija (HHT) tip 1. "/> HHT je zapravo prva ljudska bolest povezana sa kompleksom TGF-beta receptora. Ovo stanje dovodi do čestih krvarenja iz nosa, telangiektaza na koži i sluznici te može uzrokovati arteriovenske malformacije u različitim organima, uključujući mozak, pluća i jetru.
Mutacije koje uzrokuju HHT
Neke mutacije koje dovode do ovog poremećaja su:
Utvrđeno je da je nivo endoglina povišen kod trudnica koje su kasnije razvile preeklampsiju.
Uloga u kanceru
Uloga endoglina u angiogenezi i modulaciji signalizacije TGF-beta receptora, koja posreduje u ćelijskoj lokalizaciji, migraciji, morfologiji, proliferaciji, stvaranju klastera itd., čini endoglin važnim igračem u rastu tumora i metastazama. Mogućnost ciljanja i efikasnog smanjenja ili zaustavljanja neoangiogeneze u tumorima spriječila bi metastaze primarnih ćelija raka u drugim područjima tijela. Također, predloženo je da se endoglin može koristiti za snimanje i prognozu tumora.
Uloga endoglina u raku ponekad može biti kontradiktorna, jer je potrebna za neoangiogenezu u tumorima, koja je potrebna za rast i preživljavanje tumora, ali smanjenje ekspresije endoglina u mnogim je tipovima raka, povezano s negativnim ishodom tog raka. Kod raka dojke, naprimjer, smanjenje punog oblika endoglina i povećanje njegovog topljivog oblika koreliraju s metastazama ćelija raka. Kompleksni relej TGF-beta receptor-endoglin prenosi kontradiktorne signale i iz TGF-beta. TGF-beta može djelovati kao supresor tumora u predmalignoj fazi dobroćudne neoplazme, inhibirajući njen rast i izazivajući apoptozu. Međutim, kada su ćelije raka prošle kroz obilježja raka, igubeći inhibitorni odgovori na rast, TGF-beta posreduje u invaziji ćelija, angiogenezi (uz pomoć endoglina), izbjegavanju odgovora imunskog sistema i njihovog ECM sastava, dopuštajući im da postanu zloćudni
Rak prostate i ekspresija endoglina
Pokazano je da su ekspresija endoglina i lučenje TGF-beta oslabljeni u stromnim ćelijama koštane srži kada se kokulturiraju s ćelijama raka prostate.
Također, nizvodni signalni put TGF-beta/koštano-morfogenog proteina (BMP), koji uključuje Smad1 i Smad2/3, oslabljen je zajedno sa transkripcijom gena ovisnom o Smadu. Drugi rezultat u ovoj studiji je pokazao da su i Smad1/5/8-zavisni inhibitor ekspresije vezivanja DNK 1 i Smad2/3-zavisni inhibitor aktivatora plazminogena I imali smanjenje ekspresije i ćelijsku proliferaciju. Na kraju, kokultivirane ćelije raka prostate promijenile su TGF-beta signalizaciju u strominim ćelijama kosti, što sugerira da je ova modulacija mehanizam metastaza raka prostate koji olakšava njihov rast i preživljavanje u reaktivnoj koštanoj stromi. Ova studija naglašava važnost endoglina u signalnim putevima TGF-beta u drugim tipovima ćelija osim endotelnih.
Kao meta lijekova
TRC105 je eksperimentalno antitijelo usmjereno na endoglin kao antiagiogenezni tretman za sarkom mehkog tkiva.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Županja)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Županja je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 88,94 km2 imao 12.090 stanovnika, što predstavlja 6,73% od ukupnog broja stanovnika Vukovarsko-srijemska županije, odnosno 0,28% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Županji je 136 stanovnika/km2.
Sovjak (Sveti Jurij ob Ščavnici)
Sovjak je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Jurij ob Ščavnici, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sovjak je imao 299 stanovnika.
Ionski kanal
Ionske kanale formiraju porski membranski proteini koji omogućavaju ionima prolaz kroz pore kanala. Njihove funkcije uključuju uspostavljanje potencijal membrane u mirovanju, oblikovanje akcijskog potencijala i drugih električnih signala, pomoću izlaza za protok iona kroz ćelijsku membranu, kontrolirajući protok iona putem sekrecijskih i epitelnih ćelija i reguliranje volumena ćelija. Ionski kanali su prisutni u membranama svih ćelija. Ovi kanali su jedna od dvije klase ionofornih proteina, a druga su ionski transporteri.
Proučavanje ionskih kanala često uključuje više naučnih oblasti, kao što su biofizika, elektrofiziologija i farmakologija, dok se koriste tehnike naponska spona, stezna spona, imunohistohemija, rendgenska kristalografija, fluoroskopija i RT-PCR. Njihova klasifikacija kao molekula naziva se kanalomika.
Osnovna obilježja
Dva obilježavajuća svojstva ionskih kanala ih razlikuju od ostalih vrsta proteina ionskih transportera
Ionski kanali su integralni membranski proteini, tipski formirani kao sklopovi nekoliko pojedinačnih proteina. Takvi sklopovi "multipodjedinica" obično uključuju kružni raspored identičnih ili homolognih proteina, usko upakovanih oko vodom napunjene pore kroz ravninu membrane ili lipidni dvosloj. Za većinu naponski usmjerenih ionskih kanala podjedinica (e) koja formira pore naziva se α podjedinica, dok se pomoćne podjedinice označavaju kao β, γ i tako dalje.
Biološka uloga
Budući da su kanali u osnovi nervnog impulsa i jer kanali "aktivirani predajnikom" posreduju u provođenju kroz sinapse, kanali su posebno istaknute komponente nervnog sistema. Zapravo, brojni toksini koji su evoluirali radi isključivanja nervnog sistema grabljivica i plijena (npr. otrovi koje proizvode pauci, škorpije, zmije, ribe, pčele, morski puževi i drugi) djeluju moduliranjem vodljivosti ionskog kanala i / ili njihove  kinetike. Pored toga, ionski kanali su ključne komponente u širokom spektru bioloških procesa koji uključuju brze promjene u ćelijama, kao što su srčane, skeletne i glatkomišićne kontrakcije, epitelni transport hranljivih sastojaka i iona, aktivacija T-ćelija i oslobađanje insulina iz beta-ćelija pankreasa, Ionski kanali su česta meta u potrazi za novim lijekovima.
Detaljna struktura
Kanali se razlikuju u odnosu na ion koji propuštaju (naprimjer, Na+, K+, Cl–), kao i načine na koje se mogu regulirati, broj podjedinica od kojih su sastavljeni i druge aspekte strukture. Kanali koji pripadaju najvećoj klasi, koja uključuje naponski ograničene kanale koji su u osnovi nervnog impulsa, sastoje se od četiri podjedinice, sa po šest transmembranskih heliksa. Pri aktivaciji, ove spiralne kretnje se otvaraju, čim otvaraju i pore. Dvije od ovih šest spirala odvojene su petljom koja poravnava pore i primarna je odrednica selektivnosti i provodljivosti iona u ovoj klasi kanala i nekim drugim. Postojanje i mehanizam selektivnosti iona prvi su postulirali Bertil Hille i Clay Armstrong, krajem 1960-ih.
Ideja ionske selektivnosti za kalijeve kanale bila je da karbonilni kisici proteinskih okosnica "selektivnog filtra" (termin uveo Bertil Hille) mogu efikasno zamijeniti molekule vode koje normalno štite kalijeve ione, ali da se ioni natrija, bili manji i ne, mogu potpuno dehidrirati da omoguće takvu zaštitu, pa stoga nisu mogli proći. Ovaj mehanizam je konačno potvrđen kada je razjašnjena prva struktura ionskog kanala. Kao model za proučavanje permeabilnosti i selektivnosti ionskih kanala u Mackinnonovoj laboratoriji korišten je bakterijski kalijev kanal KcsA, koji se sastoji samo od filtera za selektivnost, "P" petlje i dva transmembranska vijka. Određivanje molekularne strukture KcsA izveo je Roderick MacKinnon pomoću kristalografije X-zraka i osvojio dio Nobelove nagrade za hemiju, u 2003.
Zbog njihove male veličine i poteškoća u kristalizaciji integralnih membranskih proteina za rendgensku analizu, tek su nedavno naučnici uspjeli izravno ispitati kako "kanali izgledaju". Pogotovo u slučajevima kada je kristalografija zahtijevala uklanjanje kanala s membrana deterdžentom, mnogi istraživači smatraju da su slike koje su dobijene okvirne. Primjer je dugo očekivana kristalna struktura naponskog kalijevog kanala, koja je objavljena u maju 2003. Jedna neizbježna dvosmislenost oko ovih struktura odnosi se na snažne dokaze da kanali mijenjaju konformaciju dok djeluju (naprimjer, otvaraju se i zatvaraju), tako da bi struktura u kristalu mogla predstavljati bilo koje od ovih operativnih stanja. Većinu onoga što su istraživači do sada zaključili o radu kanala utvrdili su putem metoda elektrofiziologije, biohemije, poređenja genskih sekvenci i mutageneze.
Kanali mogu imati pojedinačne (CLIC) do višestruke transmembranske (K-kanale, P2X-receptore, Na-kanale) domene koji se protežu kroz plazmatsku membranu da bi stvorili pore. Pore može odrediti selektivnost kanala. Ulazi se mogu formirati unutar ili izvan područja pora.
Farmakologija
Hemijske supstance mogu modulirati aktivnost ionskih kanala, naprimjer tako što ih blokiraju ili aktiviraju.
Blokatori ionskih kanala
Raznovrsni blokatori jonskih kanala (anorganske i organske molekule) mogu modulirati aktivnost i provodljivost ionskih kanala. Neki od najčešće korištenih blokatora uključuju:
Aktivatori ionskih kanala
Poznato je nekoliko spojeva koji pospješuju otvaranje ili aktiviranje određenih ionskih kanala. Klasificirani su prema kanalu na kojem djeluju:
Brezje pri Ločah
Brezje pri Ločah su naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenske Konjice, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Slovenske Konjice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezje pri Ločah su imale 116 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Brezje.''
IC 3321
IC 3321 je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ostojići (Dvor)
Ostojići su naseljeno mjesto u sastavu općine Dvor, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Dvor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ostojići su imali 5 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Gornji Žirovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ostojići je imalo 214 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Radovlja
Radovlja je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarješke Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radovlja je imala 182 stanovnika.
Napomena: ''U 1996. smanjeno za dio naselja koji je sa izdvojenim dijelovima iz naselja Sela pri Zburah i Žaloviče spojen u novo samostalno naselje Koglo.''
FIBCD1
Fibrinogen 1 sa domenom C (FIBCD1) je  protein koji je kod ljudi kodiran genom FIBCD1 sa  hromosoma 9, sekvenca  9q34.1, u neposrednoj blizini gena koji kodiraju L- i M-fikolin. Smatra se da FIBCD1 ima ulogu i u odbrani domaćina i u homeostazi crijeva.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 461 aminokiselina, a molekulska težina 50.744 Da.
Struktura
FIBCD1 tvori homo-tetramere u plazmamembrani, pri čemu se svaki proteinski lanac sastoji od kratkog citoplazmatskog repa, trans-membranske spirale i ektodomena koji sadrži regiju upredene zavojnice, polikacijsku regiju i C-terminalni fibrinogen-domen za prepoznavanje, poznat i kao FReD. (Shrive, et al., 2014)
Funkcija
FIBCD1 je transmembranski endocitni tip II receptors koji se apikalno eksprimira na enterocitima i na epitelnim ćelijama dišnih puteva (Schlosser et al., 2009). Smatra se da posreduje u endocitozi vezanih liganada koji se nakon razgradnje oslobađaju u okolinu, a FIBCD1 se reciklira u plazmamembrani.
Homologija između FIBCD1 i članova fikolina, koji su široko okarakterizirane molekule za prepoznavanje obrazaca koji imaju ulogu u imunskom odgovoru, ukazuje da FIBCD1 može imati ulogu u odbrani domaćina. Dva potencijalna mjesta fosforilacija u citoplazmatskom dijelu FIBCD1 sugeriraju da FIBCD1 može biti i signalni protein (Schlosser et al., 2009).
Reference
{{reflist|refs=
Sreten Asanović
Sreten Asanović (22. februar 1931 – 3. juni 2016) bio je crnogorski književnik, član Dukljanske akademije nauka i umjetnosti i Crnogorske akademije nauka i umjetnosti. U Crnoj Gori utemeljio je žanr kratke priče. Pojedine njegove priče prevedene su i objavljene na više od 20 jezika.
Biografija
Rođen je u Donjima Kokotima kraj Podgorice 22. februara 1931. Završio je učiteljsku školu u Herceg Novom i studirao višu pedagošku školu.
Od 1957. do 1960. bio je glavni i odgovorni urednik titogradskog časopisa Susreti; urednik u sarajevskom Oslobođenju od 1960. do 1962; prvi glavni i odgovorni urednik revije Odjek od 1963. do 1965; sekretar Komisije za kulturu i umjetnost Savezne konferencije SSRNJ u Beogradu od 1965. do 1972; glavni i odgovorni urednik poznatog crnogorskog časopisa Stvaranje, u Titogradu od 1973. do 1989.
Bio je predsjednik Udruženja književnika Crne Gore (1973–1976), potpredsjednik Saveza književnika Jugoslavije (1976–1979) i predsjednik Saveza književnika Jugoslavije (1979–1981).
Umro je u Podgorici 3. juna 2016.
Igra imitacije
Igra imitacije je historijski filmski triler snimljen 2014. u režiji Mortena Tylduma. Scenarij za film je napisao Graham Moore djelimično zasnovan na biografskom romanu Alan Turing: Enigma koji je napisao Andrew Hodges. Glavne uloge tumače Benedict Cumberbatch kao britanski kriptoanalitičar Alan Turing, koji je pomogao riješiti Enigmin kod tokom Drugog svjetskog rata, a kasnije je bio progonjen zbog homoseksualnosti.
Scenarij filma je 2011. bio na vrhu godišnje ankete "crna lista" za najbolji nerealizirani holivudski scenarij. Weinstein Company je otkupio prava na film za 7 miliona dolara u februaru 2014. godine, što je bio najveći iznos ikad plaćen Evropskom filmskom tržištu za američka prava na distribuciju. Film je imao premijere u Velikoj Britaniji 14. novembra a u SAD-u 28. novembra 2014.
Radnja
Godine 1951. dva policajca, Nock i Staehl, istražuju matematičara Alana Turinga, nakon što je neko očigledno provalio u njegovu kuću. Tokom ispitivanja od strane Nocka Turing govori o svom vremenu koje je proveo radeći u Bletchley Parku. Godine 1927. mladi Turing nesretan je zbog maltretiranja u internatu. On sklapa prijateljstvo sa Christopherom Morcom, koji je ohrabrio njegov interes za kriptografiju, i zatim razvija romantične osjećaje prema njemu. Prije nego što je Turing imao priliku iskazati svoju ljubav, Christopher neočekivano umire od tuberkuloze.
Kad Britanija objavi rat Njemačkoj 1939, Turing putuje u Bletchley Park, gdje se, pod rukovodstvom komandanta Alastaira Dennistona, pridružuje timu kriptografa: Hugh Alexander, John Cairncross, Peter Hilton, Keith Furman, i Charles Richards. Tim je imao zadatak da pokuša da dešifrira mašinu pod nazivom Enigma, koju su nacisti koristili za slanje kodiranih poruka.
Sa Turingom je bilo teško raditi i svoje kolege je smatrao inferiornim; on sam radi na projektu da dizajnira mašinu koja bi odgonetnula Enigmu. Nakon što Denniston odbija da finansira izgradnju mašine, Turing piše premijeru Winstonu Chruchillu, koji ga stavlja na čelo tima i finansira mašinu. Turing daje otkaz Furmanu i Richardsu i objavljuje tešku križaljku u novinama kako bi našao odgovarajuću zamjenu. Joan Clarke, maturantica s Univerziteta Cambridge, uspješno odgoneta Turingov test, ali njeni roditelji joj ne dozvoljavaju da radi sa muškim timom kriptografa. Turing smišlja rješenje da ona živi i radi sa ženskim osobljem koje presreće poruke i zatim joj povjerava svoje planove.
Turingova mašina, koju je nazvao Christopher, je izgrađena, ali nikako ne može ući u strukturu Enigme prije nego što Nijemci svaki dan ne resetuju Enigmine šifre. Denniston naređuje da se njegova mašina uništi i daje Turingu otkaz, ali ostali kriptografi su zaprijetili da će i oni napustiti ako on ode. Nakon što je Clarkeova najavila plan da napusti tim a sve po željama njenih roditelja, Turing joj predlaže brak, što ona prihvata. Tokom vjenčanja, Turing priznaje svoju homoseksualnost Cairncrossu, koji ga upozorava da čuva to kao tajnu. Nakon što je čuo razgovor službenice koja prima poruke, Turing dolazi do rješenja, shvativši da može programirati mašinu za dekodiranje riječi za koje već zna da postoje u određenim porukama. Nakon što je ponovo kalibrirao mašinu, on brzo dekodira poruke što izaziva slavlje kod tima kriptografa; međutim, Turing shvata da ne mogu odgonetnuti svaku dekodiranu poruku ili će Nijemci ubrzo shvatiti da je Enigma provaljena.
Turing otkriva da je Cairncross sovjetski špijun. Kada mu se Turing suprotstavlja, Cairncross tvrdi da su Sovjeti saveznici koji rade za iste ciljeve i prijeti da će otkriti Turingovu homoseksualnost ako otkrije njegovu ulogu kao agent. Kada agent MI6 Stewart Menzies prijeti Joan Clarke, Turing otkriva da je Cairncross špijun. Menzies otkriva da je on ovo već znao i da je ubacio Cairncrossa među njih kako bi procurile poruke Sovjetima u britansku korist. U strahu za svoju sigurnost, Turing govori Clarkeovoj da napusti Bletchley Park, priznajući joj da je homoseksualac i da nikada nije mario za nju. Nakon rata, Menzies govori kriptografima da unište sav svoj rad i da oni nikada više neće moći vidjeti jedan drugoga ili razgovarati ono onome šta su uradili.
Godine 1951. Turing je osuđen za blud i, umjesto na zatvorsku kaznu, prolazi kroz hemijsku kastraciju i tako da može nastaviti sa svojim radom. Clarkeova ga je posjetila u njegovoj kući i svjedokom je njegovog fizičkog i psihičkog propadanja. Ona ga podsjeća da je njegov rad spasio mnoge živote i zatim koristi Christopherovu rečenicu posvećenu Turingu, a koju je Turing kasnije posvetio njoj: "Ponekad baš ljudi za koje to niko ne bi pomislio rade stvari koje niko ne može zamisliti."
Snimanje
Prije nego što se Cumberbatch pridružio projektu, Warner Bros. je otkupio scenarij za pozamašan iznos imajući Leonarda DiCapria u vidu da igra Turinga. Na kraju, DiCaprio je odustao i prava na scenarij su se vratila nazad scenaristi. Black Bear Pictures su se kasnije uključili da finansiraju film sa 14 miliona dolara. Tokom priprema za snimanje razni režiseri su bili u konkurenciji, uključujući Rona Howarda i Davida Yatesa. U decembru 2012. godine, najavljeno je da će režiser filma Headhunters Morten Tyldum biti na čelu projekta, što je njegov režiserski prvijenac na engleskom jeziku. Glavno snimanje je započelo 15. septembra 2013. godine u Engleskoj. Lokacije snimanja uključuju bivšu Turingovu školu, Sherborne School, i Bletchley Park, gdje su Turing i njegove kolege radili za vrijeme rata. Ostale lokacije uključuju gradove u Engleskoj, kao što su Nettlebed (u vili Joyce Grove u pokrajini Oxfordshire) i Chesham (u pokrajini Buckinghamshire). Scene su također snimljene na aerodromu Bicester Airfield i izvan zgrade Društva pravnika u ulici Chancery Lane. Glavno snimanje je završeno 11. novembra 2013. godine. thumb|left|[[Bletchley Park, "sjedište tima za dešifrovanje Enigme" gdje su dijelovi filma bili snimljeni]] Mašina koja se može vidjeti u filmu zasniva se na replici Turingove originalne mašine, koja se nalazi u muzeju u Bletchley Parku. Scenograf Marija Đurković priznala je, međutim, da je njen tim napravio mašinu da bude veća kako bi je približili filmskoj publici a unutrašnji mehanizmi su bili vidljiviji. Pored uloženih 7 miliona dolara za otkup prava na snimanje od strane Weinstein Companyja, film je također dobitnik fonda Sloan Filmmaker Fund sa Tribeca filmskog festivala, koji finansira filmaše i daje im upute u vezi sa inovativnim filmovima koji se bave naukom, matematikom i tehnologijom.
Muzika
thumb|upright|Desplat je komponirao muziku za film za manje od tri sedmice U junu 2014. godine objavljeno je da će Alexandre Desplat komponirati originalnu muziku za film. Londonski simfonijski orkestar je snimio muziku u studiju Abbey Road Studios u Londonu. . Desplat je objasnio složenost kontinuiteta i strukture u pisanju muzike: "... kada kamera na kraju filma prikazuje onaj prekrasan snimak mladog Alana, i on se sastaje sa profesorom koji mu saopštava da je njegov prijatelj Christopher umro, i onda ga kamera prikazuje u krupnom planu, tada je puštam Christopherovu temu koju smo čuli ranije u filmu. Ovdje postoji jednostavan kontinuitet. To gomilanje tih trenutaka koje mogu polahko, ali sigurno odsvirati da ih učinim još jačim." On neprestano koristi klavirska arpeggia da predstavi Turingovo razmišljanje i kako radi mehanička mašina.
Filmska muzika je dobila nominaciju za Oskara u kategoriji za najbolju originalnu muziku, izgubivši od filma Grand Budapest Hotel, za koji je Desplat također komponirao muziku.
Kompozicije koje se pojavljuju u filmu su:
Premijere i zarade
Film je imao svjetsku premijeru na 41. Telluride filmskom festivalu u augustu 2014. godine, a u septembru se prikazivao i na 39. Međunarodnom filmskom festivalu u Torontu. Imao je svoju evropsku premijeru kao film koji je otvorio 58. Londonski filmski festival u oktobru 2014. godine. Imao je ograničeno izdanje 28. novembra 2014. u Sjedinjenim Državama, dvije sedmice nakon premijere u Velikoj Britaniji. Igra imitacije je zaradio 88.5 miliona dolara u Sjevernoj Americi i 104.1 milion dolara širom svijeta sa ukupnom zaradom 192.6 miliona, naspram budžeta od 14. miliona dolara. Film je po objavljivanju bio na drugoj poziciji u Velikoj Britaniji po broju prodatih karata odmah iza visokobudžetnog filma Međuzvjezdani, zaradivši 4.3 miliona dolara. Zarada na blagajnama je bila treća najveća otvarajućeg vikenda za 2014. godinu. Prema podacima anketa osvojio je 90% ocjene "definitivno preporučujemo" od kino publike. Njegova zarada na otvaranju je bila za 107% veća od zarade Arga, 81% veća od  Philomene, i 26% veća od Čelične Lady.
Tokom premijere u četiri kina u Los Angelesu i New Yorku 28. novembra, film je zaradio 479,352 dolara sa prosječnom zaradom od 119.352 dolara, što je drugi najviši prosjek za 2014. godinu i 7. najveći svih vremena. Prilagođeno za inflaciju, nadmašio je dobitnike Oskara kao što su: Kraljev govor i Umjetnik, koji su također pušteni na Dan zahvalnosti.
Kritike
thumb|upright|right|Cumberbatch na premijeri filma na filmskom festivalu u [[Toronto|Torontu, septembar 2014.]] Internetski preglednik Rotten Tomatoes je dodijelio 89% pozitivnih ocjena od strane 225 kritičara s prosječnom ocjenom 7.7/10. Sajt navodi da "Igra imitacije zauzima eminentno dobro mjesto među 'prestižnim biografskim filmovima' tog žanra." Metacritic, daje filmu skor 73 od ukupno 100, na osnovu 49 kritika, što ukazuje uglavnom na povoljne recenzije. Film je dobio ocjenu "A +" od tržišno-istraživačke kompanije CinemaScore i bio je uključen u obje liste "vrhunskih 10 filmova 2014. godine" Nacionalnog udruženja za filmsku kritiku i Američkog filmskog instituta. Lou Lumenick iz magazina New York Post opisao je film kao "potpuno zanosnim kalibra oskarovca" dok je kritičar James Rocchi dodao da je film "snažan, uzbudljiv, trijumfalan i tragičan". Magazin  Empire  ga je opisao kao "vrhunski triler" dok ga je Glamour proglasio "instant klasikom". Peter Debruge iz magazina Variety, dodao je da je film "lijepo napisan, elegantno montiran i dirljivo odglumljen". Kritičar Scott Foundas izjavio je da je "film nesumnjivo snažan poput jarkog svjetla sagorenog prerano, i prikazuje često nesretnu sudbinu onih koji se usude da skrenu sa utvrđenih normativa društva". Kritičar Leonard Maltin tvrdi da film ima "idealnu glumačku postavu sa svakom ulogom odrađenom do savršenstva". Osim toga, pohvale su dobili Knightley u sporednoj ulozi kao Clarke, Goldenbergova montaža, Desplatova filmska muzika, Faurova kinematografija i scenografija Đurkovićeve. Film je s oduševljenjem bio prihvaćen na Telluride filmskom festivalu i osvojio je "Nagradu publike za najbolji film" na TIFF-u, što je najviša nagrada festivala. thumb|left|Cumberbatch potpisuje autograme na Filmskom festivalu u Torontu, septembar 2014.
Magazin TIME rangirao je Cumberbatchovu izvedbu kao broj jedan na svojoj Listi vrhunskih 10 filmskih uloga 2014. godine, dok je glavni filmski kritičar iz istog magazina Richard Corliss nazvao Cumberbatchovu ulogu "njegovom najčudnijom, najpotpunijom, najviše kamberbačijanskom dosad ... on ne igra Turinga toliko kao da se saživio sa njim, nego hrabro i sa simpatijama, ali bez posredovanja". Kenneth Turan iz lista Los Angeles Times proglasio je ulogu Turinga "Cumberbatchovom ulogom karijere", dok je A.O. Scott iz New York Timesa izjavio je da je to "jedna od ovogodišnjih najfinijih filmskih gluma". Peter Travers iz magazina Rolling Stone tvrdi da nam glumac "donosi jedan eksplozivan, emocionalno kompleksan" portret. Kritičar Clayton Davis je izjavio da je to "uloga za sva vremena; ... i dokazuje da je on jedan od najboljih glumaca današnjice". To je "poput oluje izvedba Cumberbatcha: bićete u situaciji da odgonetate njegovu izvedbu dugo nakon što se film završi", izjavio je Dave Calhoun iz magazina Time Out. Pored toga, Claudia Puig iz lista USA Today zaključila je svoj pregled sa riječima: "To je Cumberbatchova iznijansirana, jeziva izvedba koja ostavlja najsnažniji utisak". Kritičar Roger Friedman napisao je na kraju svog pregleda: "Cumberbatch može biti da je najbliži statusu pravog nasljednika Sir Laurencea Oliviera".
Pohvalivši nastupe Cumberbatcha i Knightley, Catherine Shoard iz lista Guardian izjavila je da je film "previše formalan, previše efikasan da vas jednostavno žurno preusmjerava i brine se da ukapirate poruku o različitosti". Tim Robey iz Telegrapha ga je opisao kao "film o ljudskom kalkulatoru sa osjećanjima; ... mada malo previše proračunat". Neki kritičari su također izrazili zabrinutost zbog navodne nespremnosti filma da istakne Turingovu homoseksualnost. Britanski historičar Alex von Tunzelmann, pisao je za Guardian u novembru 2014. godine, naglasivši mnoge historijske netačnosti u filmu, rekavši u zaključku: "Historijski gledano, Igra imitacije je u totalnom neredu kao hrpa neodgonetnutih kodova". Novinar Christian Caryl također nalazi brojne historijske nepreciznosti, i opisuje film kao vid "bizarnog odstupanja od historijskih činjenica" te prikazuje Turingov bogat život kao "mnogostruko prijateljskim". L.V. Anderson iz magazina Slate uporedio je filmsku verziju Turingovog života i rada sa biografijom na kojoj je film bio zasnovan: "otkrio sam da je Igra imitacije uzela velike slobode sa svojim izvornim materijalom, ubacujući sukob tamo gdje nije niti postojao, uvodeći potpuno izmišljene likove, preuređivajući hronologiju događaja, i pogrešno prikazujući prirodu Turingovog rada na Bletchley Parku". Andrew Grant iz lista Science News napisao je: "... kao i za mnoge druge holivudske biografije, bile su potrebne neke velike umjetničke izmjene - što je razočaravajuće, jer je Turingova stvarna priča tako neodoljiva".
Kontroverze
Tokom snimanja, bilo je kritike u vezi navodnog umanjivanja Turingove homoseksualnosti, posebno osuđujući prikazivanje njegovog odnosa sa bliskom prijateljicom i bivšom zaručnicom Joan Clarke. Hodges, autor knjige na kojoj se zasniva film, opisao je scenarij da je "izgradio odnos sa Joan mnogo jačim nego što je zapravo i bio". Turingova nećaka Payne smatrala je da Knightley uopšte nije bila primjerena za ulogu, jer je opisala pravu Clarke kao "prilično običnu djevojku", i rekla je: "Mislim da se možda pokušava napraviti romansa što me prilično ljuti. Film to treba prikazati kao što je bilo, a ne ove gluposti." Obraćajući se magazinu Empire, režiser Tyldum objasnio je svoju odluku da radi na projektu: "To je tako složena priča. Postoje elementi prava homoseksualaca, ali također kako su njegove  ideje čuvane kao tajna i kako je nevjerovatno važan bio njegov posao za vrijeme rata, a da  nikada nije dobio nagradu za to". U intervjuu za magazin GQ, Goode, koji igra jednog od kriptografa u filmu, izjavio je da se scenarij fokusira na "Turingov život i kako smo ga mi kao nacija slavili kao heroja da bi ga kasnije hemijski kastrirali jer je bio homoseksualac".
U januaru 2015. u intervjuu za Huffington Post, scenarist filma Graham Moore je odgovorio na pritužbe o historijskoj tačnosti filma: "Kada se govori o filmu jezikom provjeravanja činjenica, mislim da tu nekako dolazi do fundamentalnog nesporazuma kako ustvari umjetnost radi. Činjenice oko Monetove slike Lokvanji se ne provjeravaju. To nije ono kako lokvanji u stvarnosti izgledaju, to je ono kako se osjeća senzacija doživljavanja lokvanja. To je upravo cilj filma." U istom intervjuu, Tyldum je izjavio: "Mnogo historijskih filmova ponekad podsjećaju na ljude koji vam čitaju Wikipedijine stranice na ekranu, kao da je recitiraju, a onda je on to uradio, a onda je on ono uradio, a onda je učinio nešto drugo - to je kao kompilacija 'Najvećih hitova'. Željeli smo film da bude osjećajan i strastven. Naš cilj je bio da vam damo nešto u stilu: "Kakva je bio Alan Turing kao osoba? Kakva je njegova priča? Kakav je osećaj biti Alan Turing? Možemo li za publiku stvoriti posebno iskustvo zvano 'Alan Turing' na osnovu njegovog života?" U većini slučajeva Hodges nije komentirao historijsku tačnost filma, aludirajući na ugovorne obaveze koje uključuju filmska prava na njegovu biografiju. Producenti filma su izjavili: "Ne postoji - i nikada nije ni postojala - verzija našeg scenarija u kojoj je Alan Turing nešto drugo osim homoseksualca, niti smo uključivali fiktivne scene seksa."
Historijska pozadina
thumb|400 px| right| Turingova mašina, pod filmskim nazivom Christopher, u muzeju Bletchley Park Film je dobio kritike od historičara i akademika u vezi sa događajima i ljudima koje oslikava. U filmu je posao u Bletchley Parku bio napor male grupe kriptografa koji su dobili zadatak tokom prvih nekoliko godina rata, sve dok nisu došli do iznenadnog otkrića koji je omogućio da se slomi Enigma. Napredak je zapravo bio napravljen prije početka rata 1939. a hiljade muškaraca i žena su radili na projektu sve do završetka rata 1945. Tokom rata bilo je uspjeha i poraza kada su dizajn i korištenje njemačke Enigma mašine bili promijenjeni, pa su se kriptografi iz Bletchley Parka morali da prilagode tim promjenama.
U filmu mašina koja je odgonetnula Enigmu nazvana je "Christopher", u znak sjećanja na Turingovog prijatelja iz djetinjstva i prikazuje da je Turing bio jedini kriptograf koji je radio na tome dok su ostali bili isključeni ili su se suprotstavljali tom projektu. U stvarnosti, ova elektromehanička mašina zvala se 'Victory' i to je bio zajednički, a ne pojedinačni napor. To je bila britanska mašina, koja je djelomično bila inspirisana dizajnom poljskog kriptografa Mariana Rejewskog. Rejewski je dizajnirao mašinu 1938. godine pod nazivom  Bomba kryptologiczna  koja je iskorištavala slabosti u njemačkim operativnim procedurama koje su oni kasnije 1940. popravili. Novu mašinu sa drugačijom strategijom Turing je 1940. dizajnirao, sa ključnim doprinosom od strane matematičara Gordona Welchmana, koji se i ne spominje u filmu, nego se umjesto toga taj doprinos pripisuje Hugh Alexanderu. Više od 200 britanskih mašina izgrađene su pod nadzorom Harolda Keena iz kompanije British Tabulating Machine Company.
U dijelu filma tim Hut 8 odlučuje se da ne koristi provaljeni kod da se zaustavi njemački napad na konvoj u kojem se nalazi brat jednog od kriptografa (Peter Hilton), i tako prikrivaju činjenicu da su provalili kodove. U stvarnosti, Hilton nije uopšte imao brata, a odluke o tome kada i da li će se koristiti podaci iz Ultra špijunaže, donošene su na višim nivoima vlasti.
Turing piše pismo Churchillu kako bi stekao kontrolu nad dešifriranjem Enigme i tako dobije sredstva za taj posao. Turing, zapravo, nije bio sam u podnošenju različitih zahtjeva u ime svojih kolega. Churchill je sam bio posjetio kriptografe, u nastojanju da obezbijedi više administrativnih resursa za Bletchley Park.
Joan Clarke je prikazana da je dobila zaposlenje kao rezultat rješavanja križaljke u novinama. U stvarnosti Joan Clarke je regrutovao njen bivši profesor sa fakulteta, Gordon Welchman.
Zlatni globus
Film je imao 5 nominacija u raznim kategorijama ne osvojivši nijednu nagradu.
BAFTA
Film je imao 9 nominacija u raznim kategorijama ne osvojivši nijednu nagradu.
IC 4928
IC 4928 (također poznat kao ESO 46-6, IRAS 20034-7727 i PGC 64198) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 601 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Oktant. Najveći prečnik je 0,70 (123 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 22. septembra 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Strmendolac
Strmendolac je naseljeno mjesto u sastavu grada Trilja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Paukovac
Paukovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Dvor, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Deveti saziv Narodne skupštine Republike Srpske
Deveti saziv Narodne skupštine Republike Srpske konstituiran je 2014. godine na temelju rezultata općih izbora koji su održani 12. oktobra.
Raspodjela mandata
Skupštinsku većinu čine Savez nezavisnih socijaldemokrata, koalicija DNS - NS - SRS, Socijalistička partija, te dva samostalna poslanika. Predsjednik Narodne skupštine je Nedeljko Čubrilović iz DNS-a. Potpredsjednici su Nenad Stevandić (SDS) i Senad Bratić (SDA), a glavni sekretar je Marko Aćić (DNS ).
Paukovac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Dvor.
Strmendolac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sinj.
Paukovac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Paukovac je imao 67 stanovnika.
Strmendolac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Strmendolac je imao 158 stanovnika.
Paukovac
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1910. iskazivano pod imenom Donja Gorička. Od 1857. do 1880. te u 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Gorička.''
Strmendolac
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1991. iskazivano pod imenom Strmen Dolac. U 1869. i 1921. podaci su sadržani u naselju Vedrine. U 1931. sadrži podatke za bivše naselje Veliki Strmendolac. Do 1890. i u 1931. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Strmendolac je imalo 339 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Paukovac
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Paukovac je imalo 109 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Predsjednički izbori u Hrvatskoj 2014.
Predsjednički izbori u Hrvatskoj 2014. su šesti po redu predsjednički izbori u Hrvatskoj. Održani su 28. decembra 2014. godine. Po izbornom zakonu ukoliko niti jedan kandidat u prvom krugu ne dobije potrebnu apsolutnu većinu, drugi krug održao bi se, poštujući zakonske rokove, 11. januara 2015. Aktualnom predsjedniku Republike Ivi Josipoviću petogodišnji mandat istječe 18. februara 2015, dok bi mandat novoizabranom predsjedniku započeo 19. februara 2015.
Vlada Republike Hrvatske 20. novembra 2014. raspisala je izbore za Predsjednika Republike Hrvatske. Odluka je stupila na snagu 24. novembra 2014, kada je započeo teći 12-dnevni rok za prikupljanje prijedloga kandidata za predsjednika Republike. Za pravovaljanost kandidature, ista mora biti podržana potpisima najmanje 10.000 birača.
Prije predizborne kampanje
Istraživanja i ankete prije predsjedničke predizborne kampanje odnosno do 9. decembra:
Kandidati
Državna izborna komisija objavila je četiri pravovaljane kandidature prema redoslijedu predanog broja potpisa, dok su tri kandidature odbijene jer nisu imale dovoljan broj potpisa podrške.
Izborna kampanja
Službena izborna kampanja počela je u ponoći, 9. decembra 2014.
Prvi krug
mini|Rezultati prvog kruga Josipović Grabar-Kitarović
Prvi krug predjedničkih izbora obilježila je mrtva utrka između Josipovića i Grabar-Kitarović. Razlika između njih bila je samo 1,24%. Politolog Boško Picula smatra da ovako mala razlika između Josipovića i Grabar-Kitarović oslikava podjelu hrvatskog društva.
Josipovićev rezultat bio je lošiji je od očekivanog. To je politolog Davor Gjenero ocijenio kao "strašan šok" za Josipovića, ali i za vladajuću Kukuriku koaliciju. Josipović je nakon objave rezultata najavio pobjedu i u drugom krugu. Grabar-Kitarović je rezultate prvog kruga izbora okarakterizirala kao želju građana za promjenama.