cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
HMBS
Struktura i funkcija
Struktura porfobilinogen-deaminaze od 40-42 kDa, koja je visoko konzervirana među organizmima, sastoji se od tri domena. Domeni 1 i 2 su strukturno vrlo slični: kod ljudi, svaki se sastoji od po pet beta-listova i tri alfa-heliksa. Domen 3 je pozicioniran između druga dva i ima spljoštenu geometriju beta-lista. Dipirol, kofaktor ovog enzima koji se sastoji od dvije kondenzirane molekule porfobilinogena, kovalentno je vezan za domen 3 i proteže se u aktivno mjesto, rascjep između domena 1 i 2. Pokazalo se da nekoliko pozitivno nabijenih ostataka arginina, pozicioniranih prema aktivnom mjestu iz domena 1 i 2, stabiliziraju karboksilatne funkcije na dolaznom porfobilinogenu, kao i rastući lanac pirola. Ove strukturne karakteristike vjerovatno pogoduju stvaranju konačnog proizvoda hidroksimetilbilana. Porfobilinogen-deaminaza obično postoji u dimernim jedinicama u ćelijskoj citoplazmi.
Reakcijski mehanizam
Vjeruje se da prvi korak uključuje eliminaciju E1 amonijaka iz porfobilinogena, stvarajući međuprodukt karbokacije (1). Ovaj intermedijer zatim napada dipirolski kofaktor porfobilinogen-deaminaze, koji nakon gubitka protona daje trimer kovalentno vezan za enzim (2). Ovaj međuprodukt je tada otvoren za daljnju reakciju s porfobilinogenom (1 i 2 ponovljena još tri puta). Kada se formira heksamer, hidroliza omogućava oslobađanje hidroksimetilbilana, kao i regeneraciju kofaktora (3).
Patologija
Najpoznatiji zdravstveni problem koji uključuje porfobilinogen-deaminazu je akutna intermitentna porfirija, autosomno dominantni genetički poremećaj, u kojem se nedovoljno stvara hidroksimetilbilan, što dovodi do nakupljanja porfobilinogena u citoplazmi. To je uzrokovano mutacijom gena koja u 90% slučajeva uzrokuje smanjene količine enzima. Međutim, opisane su mutacije u kojima su manje aktivni enzimi i/ili različite izoforme.
Type 5 Chi-Ri
Prvi nenaoružani prototip ovog tenka je završen u maju 1945. Od projekta se odustalo zbog prebacivanja radne snage na projekat tenka Type 4 Chi-To.
Krajno Brdo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Domžale.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krajno Brdo je imalo 88 stanovnika.
Lapšina
Lapšina (mađ. Tündérlak) je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Martin na Muri, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lapšina je imala 148 stanovnika.
Napomena: ''Od 1869. do 1900. podaci su sadržani u naselju Čestijanec, a 1910. u naselju Jurovec.''
HIKESHI
HIKESHI je protein koji je važan za razvoj pluća i višećelijskih organizama koji je kod ljudi kodiran genom HIKESHI. Kod ljudi, HIKESHI se nalazi na kromosomu 11 i hromosomu 7 kod miševa. Slične sekvence (ortolozi) nalaze se u većini životinjskih i gljivičnih vrsta. Homolog miša, letalni gen na proteinu Rinchik 6 hromosoma 7 kodiran je genom l7Rn6.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 197 aminokiselina, a molekulska težina 21.628 Da.
Gen
HIKESHI je gen koji kodira ljudske proteine. Alternativni nazivi za gen su FLJ43020, HSPC138, HSPC179 i L7RN6. Smješten na dugom kraku hromosoma 11, na području q14.2, a cijeli gen uključujući introne i egzone ima 42,698 parova baza na plus lancu. iRNK HIKESHI varijante 1 uključuje egzone 1, 3, 4, 5 i 7 u iznosu od 1.183 parova baza, pri čemu parovi baza 239 do 832 predstavljaju kodirajuće regije.
Alternativna prerada
Varijanta 1 je najduža i najčešća varijanta kodiranja proteina. Tri druge glavne varijante imaju zamjensku reguju egzona koja izbacuje otvoreni okvir čitanja, uzrokujući rano prekidanje sekvence iRNK i podvrgavajući se raspadu proteina. Donja tabela prikazuje različite varijante i upotrebu egzona.
Četiri varijante prikazane u gornjoj tabeli su najčešće izoforme koje se nalaze u ljudskim ćelijama. Postoji ukupno 13 alternativno prerađenih sekvenci i tri nepretađena oblika koji koriste dva alternativna promotora. Varijante iRNK razlikuju se po kombinaciji osam različitih egzona, zamjenskih, preklapajućih egzona i zadržavanju introna. Osim alternativnog prerađivanja, iRNK se razlikuju po skraćivanju na 3’ kraju. Varijanta 1 je jedna od deset iRNK za koje je pokazano da kodiraju protein, dok se ostale čini vezanim za nonsens raspadanje iRNK. AceView reprezentacija C11orf73 izoformi:
Promotor
Regija promotora, GXP 47146, pronađena je pomoću ElDoradoa Genomatix-ovog alata. Sekvenca od 840 bp nalazi se ispred HIKESHI gena na DNK tačkama 86012753 do 86013592. Promotor je konzerviran u 12 od 12 ortologa i kodira šest relevantnih transkripata.
Konzervirana mjesta vezanja faktora transkripcije Genomatix ElDorado alata:
Terminacija
Terminacija proizvoda iRNK kodirana je unutar cDNK gena. Terminacija iRNK proizvoda općenito ima tri glavne karakteristike: poli A signal, poli A rep i područje sekvence koje može formirati strukturu matične petlje. Poli A signal je visoko konzervirano mjesto sa šest nukleotidnih sekvenci. Kod eukariota sekvenca je AATAAA sa oko 10-30 nukleotida sa poli A mjesta. AATAAA sekvenca je visoko konzerviran, eukariotski polyA signal koji signalizira poliadenilaciju proizvoda iRNK od 10-30 parova baza nakon signalne sekvence. PolyA mjesto za C11orf73 je GTA.
Ekspresija gena
Utvrđeno je da je HIKESHI sveprisutno eksprimiran na visokom nivou od 2,3 puta iznad prosjeka. C11orf73 se eksprimira u velikom broju ljudskih tkiva. Između profila ekspresije i EST profila na UniGene-u, pokazalo se da samo 11 tkiva ne eksprimira C11orf73, najvjerojatnije zbog male veličine uzorka u tkivu.
Protein
Ljudski gen HIKESHI kodira protein zvani neokarakterizirsni protein C11orf73. Homologni gen miša L7rn6 kodira protein zvani letalni gen na hromozomu 7 Rinchik 6. 1 mfgclvagrl vqtaaqqvae dkfvfdlpdy esinhvvvfm lgtipfpegm ggsvyfsypd 61 sngmpvwqll gfvtngkpsa ifkisglksg egsqhpfgam nivrtpsvaq igisvellds 121 maqqtpvgna avssvdsftq ftqkmldnfy nfassfavsq aqmtpspsem fipanvvlkw 181 yenfqrrlaq nplfwkt
Kodirani ljudski protein dug je 197 aminokiselina i težak 21.628 daltona. Po analogiji s mišjim proteinom, hipotetska funkcija ljudskog proteina HIKESHI je organizacija i funkcija sekretornog aparata u plućnim ćelijama.
Proteinski domen poznat kao DUF775 (domen nepoznate funkcije 775) nalazi se unutar ljudskih HIKESHI i mišjih L7rn6 proteina. Domen DUF775 dug je 197 aminokiselina, iste dužine kao i protein. Ostali proteini koji čine superporodicu DUF 775, po definiciji uključuju sve ortologe C11orf73.
Analiza hidropatije pokazuje da u proteinu nema opsežnih hidrofobnih regija, pa se zaključuje da je HIKESHI citoplazmatski protein. Izoelektrična tačka za C11orf73 je 5,108, što ukazuje na to da optimalno funkcionira u kiselijoj sredini.
Jennonukleotidni polimorfizam
Jedini SNP, ili jednonukleotidni polimorfizam, sekvence C11orf73 rezultira promjenom aminokiselina unutar proteina. Nedostatak drugih SNP-a najvjerojatnije je posljedica visokog stupnja konzervacija HIKESHI-a i smrtonosnog učinka koji mutacija proteina daje organizmu. Fenotip SNP-a je nepoznat.
Gensko susjedstvo
Okolni geni HIKESHI-a su CCDC81, ME3 i EED. Gleda se gensko susjedstvo kako bi se bolje razumjelo moguće djelovanje gena posmatrajući funkciju okolnih gena.
CCDC81 gen kodira za neokarakterizirani proteinski proizvod i orijentiran je na plus lanac. CCDC81-sekvence za domen sa zavojnicom sadrže 81 izoformu 1.
Gen ME3 označava prekursor mitohondrijskog jđmalatnog enzima 3. Malatni enzim katalizira oksidativnu dekarboksilaciju malata u piruvat, koristeći ili NAD+ ili NADP+ kao kofaktor. Tkiva sisara sadrže tri različite izoforme malatnog enzima: citosolnu NADP (+)-ovisnu izoformu, mitohondrijsku NADP (+) ovisnu izoformu i mitohondrijsku NAD (+)-ovisnu izoformu. Ovaj gen kodira izoformu ovisnu o mitohondrijskom NADP (+). Za ovaj gen je pronađeno više alternativno prerađenih varijanti transkripta, ali biološka valjanost nekih varijanti nije utvrđena.
Gen EED označava razvojnu izoformu embrijskog ektoderma b i član je porodice polikomb grupe (PcG). Članovi porodice PcG tvore multimerne proteinske komplekse koji su uključeni u održavanje transkripcijskog represivnog stanja gena tokom uzastopnih ćelijskih generacija. Ovaj protein stupa u interakciju s pojačivačem zeste 2, citoplazmatskim repom integrina beta7, virusom imunodeficijencije tipa 1 (HIV-1) MA proteinom i proteinima histon-deacetilaze. Ovaj protein posreduje u represiji aktivnosti gena, deacetilacijom histona i može djelovati kao specifičan regulator funkcije integrina. Za ovaj gen su identificirane dvije varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme.
Interakcije
Programi STRING i Sigma-Aldrich-ov favorit gen sugeriraju moguće interakcije proteina sa C11orf73. ARGUL1, CRHBP i EED, izvedenih iz značenja teksta, a HNF4A iz Sigma-Aldricha.
ARGUL1 je nepoznati protein s nepoznatom funkcijom. CRHBP je protein koji vezuje hormon koji oslobađa kortikotrofin i koji bi mogao imati ulogu u signalnoj kaskadi koja uključuje ili aktivira HIKESHI. EED, a susjedni protein C11orf73, je embrionski razvojni protein ektoderma i član je porodice Polycomb-grupe (PcG). Članovi porodice PcG tvore multimerne proteinske komplekse koji su uključeni u održavanje transkripcijskog represivnog stanja gena tokom uzastopnih ćelijskih generacija. HNF4A je regulator transkripcije i nije poznato regulira li HNF4A ekspresiju C11orf73 ili jednostavno stupa u interakciju s njim.[12
Evolucijska historija
Evolucijska povijest organizama može se odrediti pomoću sekvenci ortologa kao vremenskih referenci za stvaranje filogenetskog stabla. CLUSTALW poredi više sekvenci, a program se takođe može koristiti za kreiranje takvog filogenetskog stabla zasnovanog na ortolozima C11orf73. S desne strane prikazano je generirano filogenetsko stablo s vremenskom linijom zasnovanom na vremenu divergencije. Napravljeno od HIKESHI ortologa, identično je filogenetskom stablu u literaturi, čak grupira slične organizme poput riba, ptica i gljiva.
Ortolozi
Homologne sekvence su ortologne ako su razdvojene događajem specijacije: kada se vrsta raziđe u dvije zasebne vrste, za divergentne kopije jednog gena u rezultirajućoj vrsti kaže se da su ortologne. Ortolozi ili ortologni geni su geni različitih vrsta koji su međusobno slični jer potiču od zajedničkog pretka. Ortologne sekvence pružaju korisne informacije u taksonomskoj klasifikaciji i filogenetskim studijama organizama. Obrazac genetičke divergencije može se koristiti za praćenje srodnosti organizama. Dva vrlo bliska organizma vjerojatno će pokazati vrlo slične sekvence DNK između dva ortologa. Nasuprot tome, organizam koji se evolucijski ukloni iz drugog organizma vjerojatno će pokazati veće odstupanje u sekvencj ortologa koji se proučavaju.
Tabela otvorenog okvira čitanja hromosoma 11 73: Ortolozi
Tabela prikazuje 13 sekvenci (12 ortologa, jedna originalna sekvenca) zajedno sa imenom proteina, pristupnim brojevima, identitetom nukleotida, identitetom proteina i E-vrijednostima. Pristupni brojevi su identifikacijski brojevi iz baze podataka NCBI Protein. Nukleotidnoj sekvenci se može pristupiti sa stranice sekvence proteina iz DBSOURCE-a, koja daje pristupni broj i predstavlja vezu do stranice sekvence nukleotida. Dužina nukleotidne i proteinske sekvence za svakog ortologa i njegov odgovarajući organizam također je navedena u tabeli. Pored dužine sekvence nalaze se identiteti ortologa originalnom HIKESHI genu. Identiteti i E-vrijednosti stečeni su pomoću globalnog programa usklađivanja, ALIGN, iz SDSC Biology Workbench-a i BLAST-a iz NCBI-a.
Grafikon prikazuje postotak identiteta ortologa u odnosu na vrijeme divergencije organizma za stvaranje uglavnom linearne krivulje. Dva glavna zgloba unutar krivulje ukazuju na vrijeme duplikacije gena, prije otprilike 450 i 1.150 miliona godina. Paralozi iz dupliciranja gena vjerojatno su toliko različiti od visoko konzerviranih ortologa HIKESHI-ja da nisu pronađeni pomoću alata Blink ili BLAST.
Vrijednost m (ukupan broj promjena aminokiselina koje su se dogodile u segmentu od 100 aminokiselina), koja je ispravljena vrijednost n (broj razlika aminokiselina iz šablona sekvence), također se koristi za izračunavanje λ (prosječna amino kiselina) kisele promjene godišnje, obično predstavljene u vrijednostima λE9). m/100 = –ln(1-n/100) λ = (m/100)/(2*T)
Gornja Pilica
Gornja Pilica je naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Krašce
mini|280px|Krašce, rimokatolička crkva "Sv. Andrej" Krašce su naseljeno mjesto u sastavu općine Moravče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Domžale.
SMAD4
SMAD4 ili član 4 porodice SMAD, reaktori majke protiv dekapentaplegijskog homologa 4 ili DPC4 (deletirani-4 u raku gušterače) je visoko konzervirani protein, u svim metazoama. Pripada porodici SMAD proteinskih faktora transkripcije, koji deluju kao posrednici u transmisiji TGF-β signala. Porodica citokina TGFβ regulira kritične procese tokom životnog ciklusa metazoa, sa važnim ulogama tokom razvoja embrion a, homeostaza tkiva, regeneracije i imunske regulacije.
Dužina polipeptidnog lanca je 552  aminokiseline, sa molekulskom težinom od 60.439. .
SMAD 4 pripada grupi ko-SMAD (koposrednik SMAD), drugoj klasi SMAD porodice. SMAD4 je jedini poznati ko-SMAD u većini metazoa. Također pripada i proteina porodice Darwin,  koji moduliraju članove superporodice porodica TGFβ, porodice proteina od kojih svi imaju ulogu u regulaciji ćelijskih odgovora. SMAD4 sisara je homolog proteina rakcije majke protiv dekapentaplegika kod Drosophila, zvanih Medeja.
SMAD4 stupa u interakciju s R-Smad-ima, kao što su SMAD2, SMAD3, SMAD1, SMAD5 i SMAD8 (također zvani SMAD9), da bi formirao heterotrimerne komplekse. U jedru, kompleks SMAD4 i dva R-SMADS vežu se za DNK i reguliraju ekspresiju različitih gena, ovisno o ćelijskom kontekstu. Unutarćelijske reakcije koje uključuju SMAD4, na površini ćelija pokreću vezanje faktora rasta iz porodice TGFβ. Sekvenca unutarćelijskih reakcija koja uključuje SMAD naziva se SMAD-ni put ili put transformirajućeg faktora rasta beta (TGF-β), jer sekvenca započinje ćelijskim prepoznavanjem TGF-β.
Gen
Kod sisara SMAD4 kodiran je genom koji se nalazi na hromosomu 18. Kod ljudi, gen SMAD4 sadrži 54-829 baznih parova i nalazi se od para br. 51,030.212 do para 51,085.041, u regiji q21,1 hromosoma 18.
Protein
Kompleks dva SMAD3 (ili dva SMAD2) i jedan SMAD4, direktno se veže za DNK  interakcijom njihovih MH1 domena. Ovi kompleksi se upućuju na odgovarajuća mjesta u genomu pomoću transkripcijskih faktora, koji definiraju ćelijskuu lozu (LDTF)  određujući kontekst-zavisnu prirodu djelovanja TGF-β. Rani uvidi u specifičnost vezanja DNK za Smad-proteine proizašli su iz pregleda za vezanje oligonukleotida, koji su identificirali palindromski dupleks 5'-GTCTAGAC-3', kao vezujuću sekvencu visokog afiniteta za SMAD3 i SMAD4 MH1 domene. Ostali motivi su također identificirani u promotorima i pojačivačima. Ova dodatna mjesta sadrže motiv CAGCC i konsenzusne sekvence GGC (GC) | (CG), potonje poznate i kao 5GC mjesta. Motivi 5GC su visoko predstavljeni kao klasteri lokacija, u SMAD-vezanim regijama širom genoma. Ovi klasteri mogu sadržavati i CAG (AC) | (CC) mjesta. Kompleks SMAD3 / SMAD4 također se veže za elemente promotorskih gena koji reagiraju na TPA i imaju motivske sekvence TGAGTCAG.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kompleksi domena MH1 sa motivima DNK
Prva struktura SMAD4 vezana za DNK bio je kompleks s palindromskim motivom GTCTAGAC.. Nedavno su određene i strukture SMAD4 MH1 domena, vezane za nekoliko 5GC motiva. U svim kompleksima, interakcija s DNK uključuje kunzerviranu β-ukosnicu MH1 domena. Ukosnica je djelimično fleksibilna u rastvoru, pa sa visokim stupanjem konformacijske fleksibilnosti omogućava prepoznavanje različitih sekvenci od 5 bp. Do efikasne interakcije sa GC-mjestima dolazi samo ako se G-nukleotid nalazi duboko u glavnom skupu i uspostavlja vodikove veze sa guaninskom grupom Arg81. Ova interakcija olakšava komplementarni površinski kontakt između ukosnice koja veže Smad DNK i glavne račve DNK. Druge direktne interakcije uključuju Lys88 i Gln83. Kristalna struktura rendgenskih zraka SMAD4 MH1 domena kod Trichoplax adhaerens, vezanih za motiv GGCGC, ukazuje na visoku konzerviranost ove interakcije u metazoama.
Kompleksi domena MH2
Domen MH2, koji odgovara C-kraju, odgovorna je za prepoznavanje receptora i povezivanje s drugim SMAD-ovima. Interakcija je sa R-SMADS MH2 domenom i formira heterodimere i heterotrimere. Neke tumorske mutacije otkrivene u SMAD4 pojačavaju interakcije između MH1 i MH2 domena.
Nomenklatura i porijeklo imena
SMAD-ovi su visoko konzervirani po vrstama, posebno na N-terminalu MH1-domena i C-terminalu MH2-domena. SMAD-ovi proteini su homolozi i proteina MADkod Drosophila  i protein SMA Caenorhabditis elegans. Ime je kombinacija oboje. Tokom istraživanja Drosophila utvrđeno je da mutacija gena MAD kod reakcije majke potiskuje gen dekapentaplegije  u embrionu. Dodana je fraza "majke protiv", jer majke često formiraju strukture koje se protive raznim pitanjima, npr. majke protiv vožnje u pijanom stanju (MADD), što odražava "poboljšanje majčinog učinka dpp" i zasnovano na tradiciji neobičnog imenovanja unutar istraživačke zajednice. SMAD4 je poznat i kao DPC4, JIP ili MADH4.
Funkcija i mehanizam djelovanja
SMAD4 je protein definiran kao bitni efektor u SMAD putu. SMAD4 služi kao posrednik između ivanćelijskih faktora rasta iz porodice TGFβ i gena unutar ćelijsog jedra. Skraćenica ko u ko-SMAD znači zajednički posrednik (koposrednik). SMAD4 je također definiran kao pretvarač signala.
U TGF-β putu, TGF-β dimere prepoznaje transmembranski receptor, poznat kao receptor tipa II. Kada se receptor tipa II aktivira vezanjem TGF-β, fosforilira receptor tipa I. Receptor tipa I je također receptor na površini ćelije. Ovaj receptor zatim fosforilira SMAD-ove (R-SMAD), reguliran unutarćelijskim receptorima kao što su SMAD2 ili SMAD3. Fosforilirani R-SMAD-ovi se zatim vežu za SMAD4. Asocijacija R-SMAD-SMAD4 je heteromerni kompleks. Ovaj će se kompleks premjestiti iz citoplazme u jedro: to je translokacija. Sa R-SMAD-ovima, SMAD4 može stvarati heterotrimerne, heteroheksamerne ili heterodimerne komplekse.
SMAD4 je supstrat Erk/MAPK-kinaze. and GSK3. Stimulacija puta FGF (faktor rasta fibroblasta) dovodi do fosforilacije SMAD4,  pomoću Erk kanonskog MAPK-mjesta, smeštenog na treonin 277. Ova fosforilacija ima dvostruki učinak na aktivnost SMAD4. Prvo, omogućava da dostigne svoj vrhunac transkripcijske aktivnosti, aktiviranjem faktorom rasta reguliranog domena za aktivaciju transkripcije koja se nalazi u regiji SMAD4 linkera, SAD (Smad-Activation Domain)). Drugo, MAPK primari SMAD4-a za GSK3 posredovane fosforilacije koje uzrokuju inhibiciju transkripcije, a takođe generiraju fosfodegron koji se koristi kao mjesto pristajanja ubikvitinskih E3-ligaza beta-transducin ponavljajućih sadržaja (beta-TrCP), koji poliubikvitinira SMAD4 i razgrađuje ga u proteasomu. Predložena je fosforilacija SMAD4 GSK3 za regulaciju stabilnosti proteina, tokom napredovanja gušteračinog  raka i karcinoma debelog crijeva.
Mnogi ligandi TGFβ-a koriste ovaj put, a zatim je SMAD4 uključen u mnoge ćelijske funkcije kao što su diferencijacija, apoptoza, gastrulacija, embriogeneza i ćelijski ciklus.
Klinički značaj
Genetički eksperimenti poput nokaut-gena (KO), koji se sastoje u modificiranju ili inaktivaciji gena, mogu se izvesti kako bi se vidjeli efekti disfunkcionalnog SMAD4 na ispitivani organizam. Eksperimenti se često izvode na kućnom mišu (Mus musculus).
Pokazano je da u mišjem KO  SMAD4 , zrnaste ćelije, koje luče hormone i faktore rasta tokom razvoja oocita, podvrgavaju se prijevremenoj luteinizaciji i izražavaju niže nivoe receptora za stimuliranje folikula (FSHR) i viši nivoi receptora luteinizirajućeg hormona (LHR). To je dijelom moguće zbog oštećenja efekata morfogenetskog proteina kostiju-7, jer BMP-7 koristi signalni put SMAD4.
Delecije u genima koji kodiraju SMAD1 i SMAD5 također su povezane sa metastaznim tumorima granulastih ćelija kod miševa.
SMAD4 je često mutiran kod mnogih karcinoma. Mutacija se može naslijediti ili steći tokom životnog vijeka. Ako se naslijedi, utiče i na somatske ćelije i na ćelije reproduktivnih organa. Ako se mutacija SMAD 4 stekne (de novo), postojat će samo u određenim somatskim ćelijama. Zapravo, SMAD 4 ne sintetiziraju sve ćelije. Protein je prisutan u ćelijama organa kao što su koža, gušterača, debelo crijevo, maternica i u epitelu. Takođe ga proizvode i fibroblasti.
Funkcionalni SMAD 4 sudjeluje u regulaciji puta transdukcije TGF-β signala, koji negativno regulira rast epitelnih ćelija i vanćelijski matriks (ECM). Kada se promijeni struktura SMAD 4, ekspresija gena uključenih u rast ćelija više nije regulirana i ćelijskaa proliferacija može trajati bez ikakve inhibicije. Veliki broj ćelijskih dioba dovodi do stvaranja tumora, a zatim do multiploidnih kolorektumskih karcinoma i karcinom pankreasa. Nalazi se inaktiviran u najmanje 50% karcinoma gušterače.
Pokazalo se da somatske mutacije pronađene u humano ljudskom karcinomu domene MH1 SMAD 4 inhibiraju funkciju vezivanja DNK ovog domena.
Pronađen je i mutirani SMAD 4 kod osoba sa autosomno dominantnom bolešću sindrom juvenilne polipoze (JPS). JPS karakteriziraju hamartomatozni polipi u gastrointestinalnom traktu (GI). Ti polipi obično su benigni, ali su u većem riziku od razvoja gastrointestinalnog karcinoma, posebno karcinoma debelog crijeva. Utvrđeno je oko 60 mutacija koje uzrokuju JPS. Povezani su s proizvodnjom manjeg SMAD 4, s nedostajućim domenima koji sprečavaju protein da se veže za R-SMADS i stvara heteromerne komplekse.
Mutacije u  SMAD4  (uglavnom supstitucije) mogu izazvati Myhreov sindrom, rijetki nasljedni poremećaj koji karakteriziraju mentalne smetnje, nizak rast, neobične crte lica i razne abnormalnosti kostiju.
ZNF516
Cinkoprstni protein 516  je protein koji je kod ljudi  kodiran genom ZNF516.
Dužina polipeptidnog lanca je 1.163  aminokiseline, sa molekulskom težinom od 124.289-
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Ribariće
Ribariće je selo koje administrativno pripada općini Tutin, Srbija. Prema popisu iz 2002. godine, selo ima 885 stanovnika.
Dalce
Dalce su naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
ZNF516
Funkcija
Proteini cinkovog prsta vežu nukleinske kiseline i imaju važnu ulogu u različitim ćelijskim funkcijama, uključujući proliferacija ćelija, diferencijacija i apoptozu. Ovaj gen kodira protein cinkovog prsta i pripada porodici proteina cinka-prsta tipa Krüppel C2H2. Može biti uključen u proces transkripcije.
Dalce
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dalce su imale 7 stanovnika.
USP38
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.042 aminokiseline, а molekulska težina 116.546 Da
Dedni Vrh
Dedni Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dedni Vrh je imao 5 stanovnika.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Žabalj)
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Žabalj bilo je 13.135 (50,26%) muškaraca i 12.999 (49,74%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.011:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 39,7 godina, muškaraca 38,3 godina, a žena 41,2 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 78,9% (20.616), kod muškaraca 78,1% (10.255), a kod žena 79,7% (10.361).
Krašnja
mini|280px|Krašnja, rimokatolička crkva "Sv. Tomaž" Krašnja je naseljeno mjesto u sastavu općine Lukovica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krašnja je imala 354 stanovnika.
Valley Parade
Valley Parade je nogometni stadion koji se nalazi u Bradfordu, Engleska. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub Bradford City. Kapacitet stadiona je 25.136 sjedećih mjesta.
Stadion je zvanično otvoren 1886. Na njemu je prvobitno igrao Manningham. Na ovom stadionu je igrao do 1903. godine. Te godine klub je ugašen. Iste godine je osnovan Bradford City koji preuzima ovaj stadion. Od 1973. do 1974. godine na stadionu je igrao Bradford Park Avenue, a od 2001. do 2002. godine Bradford Bulls.
Medanovići
Medanovići (ćir. Медановићи) su naseljeno mjesto na užem gradskom području Bijelog Polja u sastavu općine Bijelo Polje, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Bijelo Polje. Kao samostalno naselje nastalo je pred popis stanovništva 2011. godine podjelom bivšeg naselja Bijelo Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Medanovići su imali 879 stanovnika.
Napomena: ''Pred popis 2011. nastalo ukidanjem naselja Bijelo Polje i njegovom podjelom na više novih naseljenih mjesta.''
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Raniji popisi
Za ranije popise pogledati pod Bijelo Polje.
Donji Suvi Do
Donji Suvi Do  je selo u općini Kosovska Mitrovica. Prema popisu iz 2011. godine, selo ima 789 stanovnika, od kojih su 787 albanci. Selo je raspršenog tipa, na 520–540 m nadmorske visine, na lijevoj dolinskoj strani rijeke Ibar, jugoistočno od podnožja Rogozne (1479 m). Nalazi se sjeverno od puta Kosovska Mitrovica – Ribariće – Podgorica, 1 km zapadno od Kosovske Mitrovice. Dio je katastarske općine Suhodoll (422 ha), a geografski se prostire blizu Mitrovačkog Jezera.
Aptijsko izumiranje
Aptijsko izumiranje bilo je događaj izumiranja ranog krednog perioda. Datirano na prije oko 116 ili 117 miliona godina, u sredini aptijske faze geološke vremenske skale, a ponekad je nazvano I "događajem izumiranja sredinom aptija".
Klasificiran je kao manji događaj izumiranja, a ne kao glavni događaj poput čuvenog kredno-paleogenskog izumiranja, koje je okončalo kraj vladavine dinosaura, I vodenim, kopnenim i zračnim ekosistemima, označavajući I kraj mezozojske ere. Aptijski događaj se najčešće otkriva u morskim, a ne u kopnenim fosilnim ležištima. Bez obzira na to, Archangelsky konstatira: "Sa paleobotaničke perspektive, događaj izumiranja u aptiju je epizoda od važnosti, zaslužujući viši status među ostalim manjim događajim."
Aptijski događaj možda je uzročno povezan s epizodom Rahjamalijskih zamki vulkanske epizode u bengalskoj regiji Indije, povezan s Kerguelenskim žarištem vulkanske aktivnosti. (U to vrijeme, prije oko 116–117 miliona godina, Indija je bila u južnom Indijskom okeanu; tektonika ploča još nije pomaknula indijsku kopnu u svoj današnji položaj.) Treba imati na umu da je stegosaurska grupa dinosaurua izumrla u to vrijeme. Wuerhosaurus, vjerovatno posljednji od stegosaura, živio je u to vreme.
Pobuna na "Bountyju"
250px|desno|mini|Pobunjenici šalju kapetana Bligha i njemu odane oficire. Slika 29. april 1789 Robert Dodd Pobuna na brodu Bounty desila se 28. aprila 1789. Prilikom toga svrgnut je kapetan William Bligh (Blâj), a s njim je brod moralo napustiti i 18 njemu odanih mornara. Po ovom događaju snimljeno je više filmova.
Tok događaja
250px|desno|mini|Hljebovac Nakon gubitka sjevernoameričkih kolonija, nakon što su SAD proglasile nezavisnost, Ujedinjenom Kraljevstvu nedostajalo je žitarica. One su bile osnovna hrana za robove koji su radili na plantažama šećerne trske na Jamajci. Brod "Bounty" sa 46 članova posade poslan je sa zadatkom da nabavi neke namirnice kao zamjenu. Uputili su se ka Tahitiju jer se Bligh, koji je već imao znatno iskustvo stečeno pod komandom Jamesa Cooka, dobro snalazio u tim vodama. U ovom području uspijevalo je drvo hljebovac. Joseph Banks, predsjednik Kraljevskog društva (Royal Society), smatrao ga je pogodnim da zamijeni žitarice.
"Bounty" stiže na Tahiti
Zbog nedostatka finansija, brod je imao premalu posadu, a nije bilo ni vojnika koji bi održavali disciplinu. Nakon napornog 10-mjesečnog putovanja "Bounty" dospijeva na Tahiti, gdje su ih domoroci srdačno dočekali. Mornari su se opijali i stupili u ljubavne veze sa ženama na ostrvu. Disciplina je ubrzo bila jako narušena; izobilje i bezbrižnost učinili su svoje. Posada se zadržala ovdje oko 5 mjeseci.
Napuštanje Tahitija i pobuna
"Bounty", natovaren s oko 1000 mladica hljebovca, napušta Tahiti 4. aprila 1789. Četiri dana prije no što je izbila pobuna dolazi do svađe između kapetana Bligha i oficira Fletchera Christiana. Povod svađe bio je nedostatak opreme i alata. Uvečer, dan prije no što će pobuna izbiti, Bligh optužuje Fletchera da je ukrao zalihe. Sljedećeg dana, 28. aprila, Fletcher s trojicom mornara dolazi u kapetanovu kabinu i hapsi ga. Kapetan Bligh i njemu 18 odanih mornara prisiljeni su napustiti brod. Ukrcani u spasilački čamac, s nešto namirnica, upućeni su praktično u sigurnu smrt. Zahvaljujući Blighovim nautičkim sposobnostima, nakon 2 mjeseca i preplovljenih 6000 km uspijevaju stići do ostrva Timora. Kad je stigao u London, Bligh je slavljen kao junak.
Gigg Lane
Gigg Lane je nogometni stadion koji se nalazi u Buryju, Engleska. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub Bury. Kapacitet stadiona je 12.500 sjedećih mjesta.
Stadion je zvanično otvoren 1885. godine. Iste godine je osnovan Bury, te je napravljen za potrebe kluba. Od 1992. do 2002. godine stadion je koristio Swinton RLFC, a od 2002. do 2014. godine na njemu je igrala ekipa United of Manchester.
IC 3134
IC 3134 (također poznat kao PGC 39593) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 204 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,70 (42 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 12. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kup evropskih šampiona 1957/1958.
Kup evropskih šampiona 1957/58. je bila treća sezona Evropskog nogometnog kupa pod pokroviteljstvom UEFA-e. Takmičenje je osvojio po treći put Real Madrid koji je u finalu pobjedio Milan 3-2 igranog na stadionu Heysel u Briselu, 28. maja 1958. Ipak, sezona 1957/58 će zauvijek biti u znaku katastrofe koja se desila u Münchenu kada je osam nogometaša Manchester Uniteda izgubilo svoje živote prilikom pada aviona na putu kući iz Beograda, nakon odigranog revanša četvrtfinala sa Crvenom zvezdom. Engleski prvaci su na kraju poraženi u polufinalu od tadašnjeg viceprvaka Milana.
Prvi put u Kupu šampiona su učestvovali ekipe iz Irske, Sjeverne Irske i Istočne Njemačke, dok Turska nije imala predstavnika u ovoj sezoni. Sevilla je pozvana da predstavlja Španiju uprkos tome što nije bila šampion jer se Real Madrid već kvalificirao kao aktuelni prvak Kupa šampiona.
Stadion Memorial (Bristol)
Stadion Memorial je nogometni stadion koji se nalazi u Bristolu, Engleska. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub Bristol Rovers. Kapacitet stadiona je 12.300 sjedećih mjesta.
Kup evropskih šampiona 1957/1958.
Kvalifikacije
1 U 100. minuti utakmice kod rezultata 1-1 zbog nestanka električne energije play-off između Wismut Karl Marx Stadt i Gwardia Varšava odlučen je bacanjem novčića. 2 Da bi se omogućila utakmica na Dalymount Parku u Dublinu, koja nije imala reflektore, timovi su se složili da ne bude pauza na poluvremenu. 3 Milan je zbog identične gol razlike 6-6 morao igrati playoff protiv Rapida.
Druge utakmice
Rangers pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
Stadion Memorial (Bristol)
Stadion je zvanično otvoren 24. septembra 1921. godine. Na njemu je prvobitno igrao ragbi klub Bristol Rugby sve do 2014. godine. Od 1996. godine na njemu igra Bristol Rovers.
Kup evropskih šampiona 1957/1958.
Druge utakmice
AGF Aarhus pobjednik sveukupnim rezultatom 3–0.
Sevilla pobjednik sveukupnim rezultatom 3–1.
Crvena zvezda pobjednik sveukupnim rezultatom 14–1.
Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 9–2.
Vasas pobjednik sveukupnim rezultatom 7–3.
Sveukupni rezultat 6–6 između Rapida i Milana zahtjevalo je igranje playoff-a.
Play-off
Milan pobjednik playoff-a.
''U 100. minuti utakmice kod rezultata 1-1 zbog nestanka električne energije play-off između Wismut Karl Marx Stadt i Gwardia Varšava odlučen je bacanjem novčića.''
Prvi krug
1 Borussia Dortmund i CCA Bucharest su zbog neriješenog rezultata nakon dvije utakmice igrali playoff u kojem Borussia Dortmund slavi pobjedu rezultatom 3–1 te obezbjeđuje plasman u četvrtfinale.
Druge utakmice
Crvena zvezda pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
Ajax pobjednik sveukupnim rezultatom 4–1.
Real Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 8–1.
Vasas pobjednik sveukupnim rezultatom 3–2.
Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 3–1.
Sevilla pobjednik sveukupnim rezultatom 4–2.
Sveukupni rezultat 5–5 između Borussije i CCA Bukurešt zahtjevalo je igranje playoff-a.
Play-off
Borussia Dortmund pobjednik playoff-a.
Druge utakmice
Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 5–4.
Real Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 10–2.
Vasas pobjednik sveukupnim rezultatom 6–2.
Milan pobjednik sveukupnim rezultatom 5–2.
Real Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 4–2.
Lista strijelaca
Najbolji strijelac Kupa evropskih šampiona je bio Alfredo Di Stéfano koji je postigao 10 golova.
In silico
In silico je fraza koja potiče iz 1989., kao aluzija na latinske izreke in vivo, in vitro i in situ, koje se uobičajeno koriste u biologiji, a odnose se na eksperimente na živim jedinkama van i unutar organizma, odnosno  i kako su nađeni in natura.
Virtualno otkrivanje lijekova
Smatra se da in silico istraživanja u medicini imaju potencijal da ubrzaju stopu otkrića, a smanjuju potrebu za skupim laboratorijskim radom i kliničkim ispitivanjima. Jedan od načina da se to postigne je za proizvodnju i efikasnije snimanja osobina kandidata za  lijek. U 2010. godini, na primjer, pomoću proteinske priključne stanicom algoritma EADock, istraživači su in silico otkrili potencijalne inhibitore enzima  povezanih  sa aktivnošću raka. Pedeset posto molekula su se kasnije pokazale  da mogu biti  aktivni inhibitori  i  in vitro.  Ovaj pristup se razlikuje od upotrebe skupih visoke propusnih  skrininga (HTS) robotskih laboratorija za  fizičko testiranje hiljada različitih spojeva dnevno,  često sa očekivanom  najvišom  stopom  po  nalogu od  1% ili manje  Očekuje se da će se doći do stvarnih tragova nakon daljnjih testiranja  lijekova.
Modeli ćelije
Učinjeni su napori da se uspostave modeli računara za  ponašanje ćelija. Na primjer, u 2007. godini istraživači su razvili in silico model tuberkuloze za pomoć u otkrivanju lijeka, s premijerom da korist može biti brža od realnog vremena simulirane stope rasta, omogućavajući da se pojave od interesa  moraju poštovati u minutama,  umjesto u mjesecima. Više podataka se može dobiti kada je fokus na modeliranje određenog ćelijskog  procesa, kao što je ciklus rasta Caulobacter crescentus. Ovi napori padaju kategoriji koja je daleko od egzaktne, koja je potpuno  intuitivna, računarski model ponašanja cijele ćelije. Ograničenja u razumijevanju molekulske dinamike i citologije, kao i odsustvo dostupne moći i snage računarske  obrade, uz veliko pojednostavljenje pretpostavki koje ograničavaju korisnost prisutnog  in silico modela.
Genetika
Isprobajte novi preglednik sa automatskim prevođenjem.Preuzmi Google ChromeOdbaci Sekvence nukleinskih kiselina, tj. digitalne genetičke sekvence DNK mogu biti pohranjeni u bazama podataka sekvenci i digitalno promijenjena i / ili se koriste kao predlošci za kreiranje novih stvarnih DNK sintezom vještačkih gena.
Drugi primjeri
In silico tehnologija kompjuterskog modeliranja se primjenjuje u:    RosettaDesign je dostupan preko web servera.
Grivin
Grivin je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Palmotići
Palmotići (ital.: Palmotta), hrvatska plemićka porodica, jedna od najuglednijih starih patricijskih porodica iz Dubrovačke republike. Mnogi njeni članovi bili su na visokim državnim funkcijama, a bili su i pomorci, brodovlasnici, trgovci, diplomati, te poznati književnici.
Porodična historija
mini|200px|Ceremonijalni mač dubrovačkog kneza, poklon kralja [[Matija Korvin|Matije Korvina, kojeg je 1466. u Dubrovnik donio Dživo Palmotić]]
Križate
mini|280px|Križate, rimokatolička crkva "Sv. Mihael" Križate su naseljeno mjesto u sastavu općine Moravče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Palmotići
Porodična historija
Svoje porijeklo Palmotići vuku najvjerovatnije sa područja srednjovjekovne Humske zemlje, odnosno Zahumlja. U sačuvanim dubrovačkim dokumentima se članovi porodice prvi put pominju u 13. vijeku. Oni potiču od Palma de Balislava, plemića koji se u dokumentima pominje u periodu 1282-1295. i čija je porodica u to vrijeme bila jedna od najuglednijih u Dubrovačkoj republici. Njegovi preci su se, prema dubrovačkim hroničarima, doselili godine 1157. i nazivali su se Balislava, odnosno Boleslavić. Njegovi sinovi Džore (Juraj), Vito i Andrija prvi su imali prezime de Palmota, odnosno Palmotić.
U dvjestogodišnjem periodu između 1440. i 1640. godine bilo je ukupno je 46 članova porodice u Velikom vijeću Republike, organu kojeg su sačinjavali svi punoljetni patriciji. U istom periodu Palmotići su 67 puta izabrani u Vijeće umoljenih, odnosno za senatore, a 34 ih je bilo članova Malog vijeća. Za dubrovačkog kneza, najvišeg državnog funkcionera, čiji je mandat trajao samo jedan mjesec, birani su 42 puta. U 15. vijeku Palmotići su jedna od samo 33 preostale vlasteoske familije na području Dubrovačke republike. Proces izumiranja dubrovačkog plemstva nastavio se, pa su u 17. vijeku opstale samo 24 porodice, među kojima i Palmotići. Oni u tom periodu dostižu svoj vrhunac, ističući se posebno svojim književnim djelima.
Križate
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Domžale.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Križate su imale 32 stanovnika.
Palmotići
Porodična historija
Mnogi članovi porodice bili su diplomati i vršili razne funkcije na brojnim vladarskim dvorovima u tada poznatom svijetu. Jednom od njih, Dživu (Ivanu) Palmotiću, ambasadoru u Budimu, pripala je čast da ceremonijalni mač, poklon hrvatsko-ugarskog kralja Matije Korvina dubrovačkom knezu, lično dopremi 1466. godine iz Budima u Dubrovnik. Grb porodice Palmotić od tada sadrži prikaz mača.
Porodica je imala nekoliko grana, kojih se u 17. vijeku pominje šest, i koje su bile različito politički orijentisane. Najduže se održala grana koju je formirao Ivan Jakovljev Palmotić s nadimkom Dionorić (živio 1569-1647), čiji potomci su preuzeli i nosili taj nadimak u prezimenu.
Proces izumiranja dubrovačkih aristokratskih familija zahvatio je intenzivno u drugoj polovini 17. vijeka i Palmotiće. U velikom zemljotresu, koji je 1667. pogodio Dubrovnik, stradali su žena i djeca Jakete (Jakova) Palmotića Dionorića, posljednjeg muškog člana porodice, koji se tada kao poslanik nalazio u Carigradu. Do početka 18. vijeka živjela je od članova porodice samo Jelena Palmotić, čijom smrću 1709. godine se ugasila ta ugledna dubrovačka plemićka familija.
Najpoznatiji članovi porodice
Najpoznatiji članovi porodice u periodu od nekoliko vijekova bili su:
Orhideje
mini|thumb|300px|Rasprostranjenje predstavnika porodice Orchidaceae
Orhideje (lat. Orchidaceae) su raznolika i kosmopolitski rasprostranjena porodica cvjetnica, sa  često šarenim i mirisnim  cvjetovima. Porodica orhideja uključuje veoma heterogene biljke sa (često) osebujnim načinom (samo)oprašivanja, koje je prilagođene datim uvjetima okruženja, od tropskih do ledenih geografskih širina. .
Skupa sa Asteraceae, orhideje su jedna od dvije najveće porodice  cvjetnica. Uključuju oko 28.000 dosad prihvaćenih vrsta, iz oko 763 roda. Budući da se, opisivanjem novih vrsta,  porodica povećava, njihovo  određivanje  je i dalje diskutabilno, jer potvrđeni  podaci o članovima te ogromne porodice stalno pristižu. Bez obzira na to, broj orhidejskih vrsta gotovo je jednak broju košljoriba, a više ih je nego dva puta od broja vrsta ptica i oko četiri puta više nego sisarskih. Porodica obuhvata oko 6-11% svih sjemenjača. Najveći rodovi su Bulbophyllum (2.000 vrsta), Epidendrum (1.500 vrsta), Dendrobium (1.400 vrsta) i Pleurothallis (1.000 vrsta).
Porodica također uključuje raznolike rodove  Vanilla (tipska vrsta: vanilija), Orchis (tipski rod)  i veoma česte kultivirane biljake, kao što su one iz rodova   Phalaenopsis  i  Cattleya . Osim toga, nakon kultivacije tropskih vrsta,  u 19. stoljeću (za hortikulturu),   proizvedeno je više od 100.000 hibrida i kultivara.
Opis
thumb|Slika orhideje, sa visokom rezolucijom Orhideje su lahko razlikuju od drugih biljaka, po nekim  vrlo uočljivim, zajednički izvedenim osobenostima ili "apomorfijama". Među njima su:
Stabljika i korijenje
thumb|Klijanje sjemena umerene orhideje  Anacamptis coriophora.  Protokorm  je prvi organ koji će se razviti u pravo korijenje i lišće. Sve orhideje su višegodišnje biljke koje nemaju nikakve trajne drvenaste strukture. Mogu rasti u skladu sa dva obrasca: thumb|right|[[Anacamptis lactea sa dva gomolja]] Uzemljene orhideje mogu biti rhizomaste ili  formiraju izdanke ili gomolje. Korijenove kape ovih orhideja su glatke i bijele.
Neke simpodijske zemne orhideje, kao što su rodovi Orchis i Ophrys, imaju dva podzemna gomoljasta korijena. Jedan se koristi kao rezerva hrane za zimski period i za razvoj drugog, iz kojeg  se razvija vidljiv prirast.
Epifitne orhideje, one koje rastu uz podršku, imaju modificirane vazdušne korjenove koji  ponekad mogu  biti dugi nekoliko metara. U starijim dijelovima korijena, nalazi se modificirana  sunđerasta epiderma, pod nazivom velamen, sa funkcijom apsorbiranja vlage. Građena je od mrtvih ćelija i može biti srebrnasto-siva, bijela ili smeđa. U nekim orhidejama, velamen uključuje spužvasta i vlaknasta tijela u blizini prostora između ćelija, pod nazivom tilosomi.
Ćelije korijenskog epiderma rastu pod pravim uglom u odnosu na os korijena kako bi mu omogućile da se čvrsto stisne na podršku. Nutrijenti za epifitne orhideje uglavnom dolaze iz mineralne prašine, organskih nanosa, životinjskog izmeta i drugih međunakupina na površinama njihove podloge.
thumb|upright|Pseudolukovica orhideje Prosthechea fragrans Osnova stabljike simpodijskih epifita ili u nekih vrsta, suština celokupne stabljike može biti zadebljala da formira  pseudolukovicu koja sadrži hranjive tvari i vodu za suhe periode.
Pseudolukovica ima glatku površinu sa izdužnim brazdama, a može imati različite oblike, često konusne ili duguljaste. Njena veličina je vrlo varijabilna; u nekih malih vrsta roda Bulbophyllum, može biti najduža do dva milimetra, dok kod  najveće orhideja na svijetu, Grammatophyllum speciosum (gigantska orhideja), može dostići do tri metra. Neke vrste roda  Dendrobium imaju duge, štapičaste pseudolukovice sa kratkim, zaobljenim  listovima po cijeloj dužini; neke druge orhideje imaju skrivene ili izuzetno male pseudolukovice, potpuno uključene unutar lišća.
Sa starenjem, pseudolukovica odbacuje lišće i postaje uspavana. U ovoj fazi, često se naziva leđna lukovica. Ona dalje održava  hranu za biljke, ali onda glavna pseudolukovica obično preuzima iskorištavanje posljednje rezerve akumulirane u uspavanoj lukovici, koja na kraju također ugine. Pseudolukovica obično živi oko pet godina. Orhideje bez uočljive pseudolukopvice također imaju izrasline, kao pojedinačne komponente simpodijskih biljaka.
Listovi
Struktura listova odgovara specifičnim staništima biljke. Vrste koje obično žive u suncu ili rastu na lokacijama koje mogu biti povremeno vrlo suhe, imaju debele, kožaste listove, a lamine pokrivene voštanom kutikulom da održe mogućnost snabdijevanje vodom. Vrste koje žive u hladu, s druge strane, imaju duge, tanke listove.
Listovi većine orhideje su višegodišnji, to jest, oni žive nekoliko godina, dok drugi, posebno onih orhideja sa skladišnim listovima, kao u  Catasetum , opadaju   godišnje i razvijalu novi listovi, zajedno s novim pseudolukovicama. Listovi nekih orhideja smatraju se ukrasnim. Listovi Macodes sanderiana, poluuzemljenih ili stjenovitih ("litofita") orhideje, ispoljavaju  pjenušavo  srebrenaste i zlataste  šare na svjetlo-zelenoj pozadini. Listovi Psychopsis limminghei su svjetlo smeđe-zeleni, sa bordo-pjegastim  oznakama, stvorenim od  cvijetnih pigmenata. Atraktivna šara na listovima orhideje gospina cipelica (lady's slipper)  iz tropskih i suptropskih dijelova  Azije ( Paphiopedilum ), je posljedica  neujednačene  distribucije hlorofila. Također, Phalaenopsis schilleriana je pastelno ružičasta orhideje sa  upadljivim  listovima tamno-zelene i svjetlo-zelene boje. Dragulj orhideja (Ludisia discolor) uzgaja se više zbog  šarenog lišća nego zbog  bijelih cvjetiova.
Neke orhideje, kao  Dendrophylax lindenii (duh orhideja), Aphyllorchis i Taeniophyllum zavise od zelenila korijena za fotosintezu, a zbog nedostatka normalno razvijenog lišća, kao i  kod svh  heterotrofnih vrsta.
Orhideje roda  Corallorhiza  (orhideje koralnog korijena) nemaju listova, pa svoje korijene omotavaju oko korijena zrelih stabala i koriste specializirane  gljive za sakupljanje šećera. thumb|Kultivar [[Vanda]]
Cvjetovi
Orchidaceae su porodica sa dobro poznatim mnogim strukturnim  varijacijama  cvjetova. Neke orhideje imaju samo jedan cvijet, ali većinom  ga imaju u obliku grozdaste cvasti, ponekad sa širokim brojem cvjetova. Cvjetne stabljike mogu biti bazne, tj. proizvedene iz baze gomolja, kao što je u Cymbidium, apikalne, što znači da rastu iz tjemena glavnog stabla, kao što je u Cattleya ili pazušne iz krila lisnog pazuha, kao u Vanda. Kao apomorfija kladusa, cvjetovi orhideja su primitivno zigomorfni (bilateralno simetrični), iako u nekim rodovima kao Mormodes, Ludisia, i Macodes, ova vrsta simetrije može biti teško uočljiva.