cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
EF-šaka
Ekvorin
Ekvorin je protein koji vezuje kalcijum (CaBP) izolovan iz Coelenterata Aequorea victoria. Ekvorin pripada porodici CaBP-ova EF-šaka, sa EF-šačnim petljama koje su blisko povezane sa CaBP-ima kod sisara. Osim toga, ekvorin se godinama koristi kao indikator Ca2+ i pokazalo se da je siguran i ćelije ga dobro  podnose. Ekvorin se sastoji od dvije komponente – komponente koja vezuje kalcij apoekvorin (AQ) i hemiluminiscentne molekule koelenterazina. AQ dio ovog proteina sadrži EF-šačne domene za vezivanje kalcija.
Ljudski proteini
Ljudski proteini koji sadrže ovaj domen uključuju:
Klanec (čvor)
Slovenija:
Catamarca (pokrajina)
Graniči sa sljedećim provincijama (u pravcu kretanja kazaljke, od sjevera): Salta, Tucumán, Santiago del Estero, Córdoba i La Rioja. Na zapadu graniči sa Čileom.
Glavni i najveći grad provincije je San Fernando del Valle de Catamarca.
Geografija
Najveći dio površine Catamarke zauzima planinsko područje (80%), koje se može podijeliti na četiri jasno diferencirana sistema: Pampean sierra, na istoku i centralnom dijelu, Narváez-Cerro Negro-Famatina sistem na zapadu, područje cordilleran-Catamarca na krajnjem zapadu i izdignuto područje Puna na sjeveroistoku.
Albina Grčić
Albina Grčić (rođena 6. februara 1999) jest hrvatska pop-pjevačica. Izabrana je kao predstavnica Hrvatske na Eurosongu 2021. u Rotterdamu s pjesmom "Tick-Tock".
Catamarca (pokrajina)
Privreda
Provincija Catamarca je najnerazvijenije područje Argentine i još uvijek je u razvoju. Ekonomska aktivnost provincije je u 2006. godini procijenjena na 1,728 milijarde američkih dolara, što iznosi 5.284 $ po stanovniku ili oko 40% od nacionalnog prosjeka. Manje raznovrsna u odnosu na ostale dijelove Argentine, poljoprivreda nikada nija igrala važnu ulogu u ekonomiji Catamarca (udio manji od 5%). Zasniva se na uzgoju oraha, vinove loze, maslina, agruma, pamuka i duhana.
NGC 6045
NGC 6045 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Catamarca (pokrajina)
Privreda
Stočarstvo u provinciji se zasniva na uzgoju oko 200.000 grla stoke, 100.000 ovaca i 150.000 koza.
Rudarstvo je igralo važno ulogu u prošlosti. Nakon što je postalo manje aktivno ranih 1990-ih, danas udio rudarstva iznosi preko 20% privrede. U Catamarci se nalazi jedan od najvećih rudnika bakra na svijetu, Bajo de la Alumbrera, koji proizvodi oko 600.000 unci zlata i oko 190.000 tona bakra godišnje. Rudnik zapošljava više od 1.000 ljudi.
Albina Grčić
Karijera
Svoju muzičku karijeru značanije je započela učestvovanjem u trećoj sezoni The Voice Hrvatska. U prvom nastupu, pjevala je pjesmu Laure Pausini "En cambio no". Dvoje sudija, Vanna i Davor Gobac okrenuli su se, dok je Grčić izabrala Vannu za mentora. U dvoboju održanom 1. februara 2020, Grčić je nastupala protiv Filipa Rudana pjevajući pjesmu "Lovely", od Billie Eilish i Khalida, koja je pogledana više od 30 miliona puta na YouTubeu. Kao rezultat, Vanna je izabrala Filipa ali je Massimo Savić iskoristio svojeg džokera i dodao je u svoj tim. Na kraju emitiranja, završila je treća a pobjednik je bio Vinko Ćemeraš iza kojeg je bio Filip Rudan.
Kamniška Bistrica
mini|280px|Kamniška Bistrica, izvor rijeke Kamniške Bistrice Kamniška Bistrica je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamniška Bistrica je imala 23 stanovnika.
Ugarci (Bosansko Grahovo)
Ugarci su naseljeno mjesto u općini Bosansko Grahovo, Bosna i Hercegovina.
Zbjeg (Bebrina)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zbjeg je imao 427 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zbjeg je imalo 450 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Cerovec pri Trebelnem
Cerovec pri Trebelnem je naseljeno mjesto u sastavu općine Mokronog–Trebelno, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cerovec pri Trebelnem je imao 66 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Cerovec.''
Kućice (Zavidovići)
Kućice su naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
Historija Francuske
Prvi pisani podaci o historiji Francuske govore o dešavanjima još u željeznom dobu. Današnja Francuska je Rimljanima bila poznata kao Galija. Rimski pisci su naglašavali prisustvo tri glavne etno-lingvističke skupine na tom području: Gali, Akvitanci i Belgi. Tokom 1. milenija p.n.e. Grci, Rimljani i Kartaginjani su osnovali kolonije na mediteranskoj obali i ostrvima. Nakon toga je Rimska republika anektirala južnu Galiju i uspostavila provinciju Gallia Narbonensis krajem 2. stoljeća p.n.e., a rimske snage na čelu sa Julijem Cezarom su osvojile ostatak Galije u Galskim ratovima (58. - 51. p.n.e.). Nakon toga je nastala galsko-rimska kultura koja je Galiju sve više integrisala u Rimsko carstvo.
U kasnim fazama Rimskog carstva, Galija je bila meta barbarskih napada i migracija, a najviše od germanskih Franaka. Franački kralj Klovis I je ujedinio većinu Galije krajem 5. stoljeća, stvarajući Franačku državu koja će biti dominantno carstvo u regiji stotinama godina. Franačka moć je dostigla svoj vrhunac tokom vladavine Karla Velikog. Srednjevjekovna Kraljevina Francuska je nastala od zapadnog dijela Karlovog Karolinškog carstva, koje je bilo poznato kao Zapadna Franačka. Ova Kraljevina Francuska povećava svoj ugled tokom vladavine dinastije Capet koju je osnovao Hugo Capet 987. godine. Nakon smrti posljednjeg francuskog kralja iz dinastije Capet 1328. godine, došlo je do nasljedne krize koja je dovela do niza sukoba poznatih kao Stogodišnji rat između dinastije Valois i dinastije Plantagenet. Rat je formalno započeo 1337. godine pokušajem Filipa VI da iskoristi vojvodstvo Akvitaniju protiv engleskog kralja Edvarda III. Uprkos ranoj pobjedi dinastije Plantagenet i hvatanju francuskog kralja Ivana II, sreća se okrenula u korist dinastije Valois. među značajnim figurama ovog rata je bila Jovanka Orleanka, francuska djevojka koja je predvodila francuske snage protiv engleza uspostavljajući sebe kao nacionalnu heroinu. Rat je završen pobjedom dinastije Valois 1453. godine.
Pobjeda u Stogodišnjem ratu je imala učinka na jačanje francuskog nacionalizma i znatno povećanje moći i dometa Francuske monarhije. U periodu poznatom kao Ancien regime, Francuska je pretvorena u centralizovanu apsolutnu monarhiju. Tokom narednih stoljeća, Francuska je doživjela renesansnu i protestantsku reformaciju. Na vrhuncu Hugenotskih ratova, Francuska je dospjela u još jednu nasljednu krizu nakon smrti Henrika III posljednjeg francuskog kralja iz dinastije Valois, u kojoj su se borili rivali iz dinastije Bourbon i dinastije Guise. Henrik, kralj Navare, kao potomak dinastije Bourbon je bio pobjednik u ovom sukobu uspostavivši dinastiju Bourbon. Nakon što je osnovala kolonijalno carstvo u 16. stoljeću, Francuska je doživjela svoj politički vrhunac tokom vladavine Luja XIV, graditelja Versajske palate. Krajem 18. stoljeća, monarhija je svrgnuta u Francuskoj revoluciji. Zemlja je proglašena republikom do proglašenja Francuskog carstva od strane Napoleona Bonaparte. Nakon poraza Napoleona u Napoleonovim ratovima, Francuska je prošla kroz nekoliko režima; prvo je bila monarhija, a onda kratko kao Druga republika, a zatim kao Drugo carstvo i na kraju je osnovana Treća Francuska republika 1870. godine.
Francuska se tokom Prvog svjetskog rata borila sa Velikom Britanijom, Rusijom, Italijom i drugim malih saveznicima protiv Njemačke i Centralnih sila. Francuska je bila i jedna od savezničkih snaga u Drugom svjetskom ratu kada je zauzela nacistička Njemačka 1940. godine. Treća republika je demontirana i većine zemlje je bila pod direktnom kontrolom Njemačke, a na jugu je bila pod kontrolom kolaboracionistička Višijevska vlada. Tokom ovog perioda, životni uslovi su bili surovi a mnogi jevreji ubijeni. Charles de Gaulle je predvodio slobodni francuski pokret koordinirajući ratnim otporom. Nakon oslobođenja u ljeto 1944. godine osnovana je Četvrta republika. Francuska se polako ekonomski oporavila čime je praćen bejbi-bum koji je promijenio vrlo nisku stopu nataliteta. Dugi ratovi u Indokini i Alžiru su ispraznili francuske resurse i završili političkim porazom Francuske. U jeku Alžirske krize 1958. godine, Charles de Gaulle uspostavio Petu Francusku republiku. Godine 1960. većina francuskih kolonija je postala nezavisna, a manji dijelovi su uključeni u Francusku državu kao prekomorski departmani i kolektiviteti. Od Drugog svjetskog rata, Francuska je stalni član Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija i NATO-a. Odigrala je centralnu ulogu u procesu evropskog ujedinjenja koji je doveo do Evropske unije. Uprkos sporom ekonomskom rastu posljednjih nekoliko godina i problema sa muslimanskom manjinom, ona je i dalje snažan ekonomski, kulturni, vojni i politički faktor u 21. stoljeću.
Prahistorija
Kameni alati koji su otkriveni u Chilhacu 1968. godine i Lézignan-la-Cèbeu 2009. godine ukazuju na to da su rani ljudi bili prisutni u Francuskoj prije najmanje 1,6 miliona godina. Neandertalci su bili prisutni u Evropi oko 400.000. godine p.n.e., ali su oni izumrli prije oko 30.000 godina tokom perioda hladnoće. Najraniji moderni ljudi - Homo sapiensi - su došli u Evropu prije 43.000 godina (tokom perioda Gornji paleolit). Slike u pećinama Lascaux i Gargas su ostaci lokalne prahistorijske aktivnosti.
Prvi pisani podaci o historiji Francuske pojavljuju se tokom željeznog doba. Današnja Francuska je rimljanima bila poznata kao Galija. Rimski pisci su naglašavali prisustvo tri glavne etno-lingvističke skupine na tom području: Gali, Akvitanci i Belgi. Tokom prvog milenijuma p.n.e. Grci, Rimljani i Kartaginjani su osnovali kolonije na mediteranskoj obali i ostrvima.
Gali
Pokrivajući velike dijelove današnje Francuske, Belgije, sjeverozapadne Njemačke i sjeverne Italije, Galiju su naseljavala mnoga keltska plemena koja su Rimljani nazivali Gali. Prema Juliju Cezaru, donju Garonu su naseljavali Akvitanci, dok su Belgi naseljavali prostor sjeverno od Loare. Kelti su osnovali gradove kao što su Lutetia Parisiorum (Pariz) i Burdigala (Bordeaux), dok su Akvitanci osnovali Tolosu (Toulouse). U periodu prije osnivanja prvih rimskih naselja, grčki moreplovci su se naselili na teritoriji koja će kasnije biti poznata kao Provansa. Grci su osnovali važne gradove kao što su Masalija (Marseille) i Nikaja (Nica), dolazeći u sukob sa susjednim Keltima i Ligurima. Neki grčki moreplovci, kao što je Pitija, su rođeni u Masaliji. Kelti su se često borili sa Akvitancima i Germanima, a tokom Galskih ratova su nakon bitke na rijeci Aliji izvršili invaziju na Rim.
Međutim, plemenska zajednica Gala nije bila centralizirana, i Rimljani su naučili da im se suprostave. Tokom 3. stoljeća p.n.e., Gali su doživjeli poraz od Rimljana u bitkama kod Sentina i Telamona. Početkom 3. stoljeća p.n.e., Belgi su osvojili teritoriju oko rijeke Some u sjevernoj Galiji nakon mnogih bitki protiv Armoričana koji su živjeli u blizini Ribemont-sur-Ancre i Gournay-sur-Aronde. Kada se kartaginski zapovjednik Hanibal sukobio sa Rimljanima, on je regrutirao nekoliko galskih plaćenika koji su se borili na njegovoj strani u bici kod Kane. Nakon ove bitke, Rimska republika je zauzela Provansu i uspostavila rimsku provinciju Gallia Narbonensis 122. godine p.n.e. Kasnije je Julije Cezar zauzeo cijelu Galiju. Uprkos galskom otporu kojeg je predvodio Vercingetoriks, Gali su podlegli od rimske najezde. Gali su imali uspjeha u bici kod Gergovije, ali su na kraju poraženi u bici kod Alezije 52. godine p.n.e. Rimljani su osnovali gradove kao što su Lugdunum (Lyon), Narbonensis (Narbona) i Cularo (Grenoble).
Rimska provincija Galija
Nakon rimskog osvajanja, Galija je bila podijeljena na nekoliko različitih provincija. Rimljani su mnoge narode proglasili opasnošću za Rimsku republiku. Zbog toga su se mnogi Kelti iselili u Akvitaniju ili su bili porobljeni i iseljeni iz Galije. Nastala je jaka kulturna evolucija koja je galski jezik zamijenila prostim latinskim. Pošto je Galija ostala pod rimskom kontrolom stoljećima, keltska kultura je postepeno postajala Galsko-rimska kultura. Zahvaljujući tome, Gali su postajali sve više integrisani u Rimsko carstvo. Na primjer, generali Mark Antonije Prim i Gnej Julije Agrikola su rođeni u Galiji, kao i carevi Klaudije i Karakala, dok je car Antonin Pio imao galsko porijeklo. U desetljeću nakon zarobljavanja cara Valerijana od strane Perzije 260. godine, Postum je uspostavio kratkotrajno Galsko carstvo koje je uključivalo Iberijsko poluostrvo i Britaniju. Galsko carstvo je uništeno pobjedom cara Aurelijana u bici kod Chalonsa 274. godine.
U 4. stoljeću došlo je do Keltske migracije. Oni su na čelu sa legendarnim kraljem Konanom Meriadosom došli iz Britanije. Govorili su izumrlim britanskim jezikom koji je evoluirao u bretonski, korniški i velški jezik. Pokrajina Akvitanija je 418. godine data Gotima u zamjenu za njihovu podršku protiv Vandala. Oni su uspostavili svoj glavni grad Toulouse. nakon toga, Rimsko carstvo je imalo sve više problema sa barbarskim invazijama i Flavije Aecije je morao zavaditi ova plemena jedne protiv drugih kako bi zadržao rimsku kontrolu. On je prvo zavadio Hune protiv Burgunda, te su Huni uništili Vorms, ubili kralja Guntera i otjerali Burgunde na zapad. Burgundi su se naselili u blizini Lugdunuma 443. godine. Kada su ujedinjeni Huni pod vodstvom Atile postali sve veća opasnost, Aecije je zavadio Hune sa Vizigotima. Sukob je kulminirao 451. godine u bici na Katalaunskim poljima, u kojem su Vizigoti i Rimljani porazili Atilu. Nakon pobjede nad Hunima, Rimsko carstvo je bilo na rubu kolapsa. Vizigoti su zauzeli južnu Galiju i većinu Iberijskog poluostrva, a sjeverna Galija je prepuštena Francima. Germansko pleme Vaskonci su naselili Vaskoniju, a Bretonci su formirali tri kraljevine: Domnoniju, Kornoliju i Broerec.
Franačka država (486. - 987.)
Tokom vremena, granice i broj franačkih kraljevina su često bili mijenjani. Tada su majordomi, kraljevi glavni savjetnici, postali stvarna moć Franačke države dok su Merovinški kraljevi bili svedeni na figure. To je bilo vrijeme kada su muslimani zauzeli Pirinejsko poluostrvo i zaprijetili Franačkom carstvu. Vojvoda Odo Veliki ih je porazio tokom napada na Toulouse 721. godine, ali je izgubio veliku teritoriju. Franački majordom, Karlo Martel, ih je pobijedio u bici kod Poitiersa, nakon čega je dobio veliko poštovanje i vlast nad Franačkim carstvom. Njegov sin Pipin Mali je nakon krunisanja 751. godine osnovao Karolinšku dinastiju koja je vladala Franačkim carstvom.
Karolinška moć je bila najveća tokom vladavine Karla Velikog, sina Pipina Malog. On je 771. godine ponovo osvojio sve bivše franačke teritorije, te pobijedio Langobarde koje je predvodio Deziderije. Nakon toga je zauzeo Bavarsku 788. godine, porazio Avare na Dunavskoj ravnici 796. godine, te pomjerio franačku granicu prema jugu osvojivši Barcelonu 801. godine. Zbog svog uspjeha i političke podrške pontifikatu, papa Lav III je 800. godine krunisao Karla za cara Rimljana ili rimskog cara na Zapadu. Karlov sin, Ludovik Pobožni (814. - 840.) je očuvao ujedinjeno carstvo, ali carstvo nije preživjelo nakon njegove smrti. Nakon potpisivanja Verdenskog sporazuma 843. godine, carstvo je podijeljeno između njegova tri sina (Karla II, Ludovika II i Lotara I). Nakon kratkog ponovnog ujedinjenja (884. - 887.), carstvo se raspalo na dva dijela. Zapadni dio je postao temelj budućeg Francuskog carstva, a istočni dio je postao Sveto rimsko carstvo.
Tokom vladavine Karolinške dinastije, carstvo su razorili vikingški pljačkaši. U toj borbi su neke važne ličnosti, kao što su Odo, grof Pariza i njegov brat Robert, stekle slavu i postali kraljevi. Oni su stvorili novu dinastiju Robert, koja je bila prethodnik dinastije Capet. Predvođeni Rolom, neki vikinzi su se naselili u Normandiji gdje su kasnije vladali kao vojvode. Tu je nastao narod poznat kao Normani a nastao je interakcijom između vikinga i izmješanih Franaka i Galo-Rimljana.
Snažni kneževi
Francuska je bila veoma decentralizirana država tokom srednjeg vijeka. Autoritet kralja je bio više religiozan nego administrativan. U 11. stoljeću, u Francuskoj je došlo do vrhunca moći kneževa u odnosu na kralja jer su države poput Normandije, Flandrije ili Langdoka imale istu moć kao i mnoga carstva oko njih. Tada je na vlast došla dinastija Capet, čiji su preci bili moćni kneževi koji su uspješno zbacili slabe i nesretne Karolinške kraljeve.
U narednih nekoliko stoljeća, francuski kraljevi su savladali moćne barone i uspostavili apsolutni suverenitet nad Francuskom. Brojni faktori su doprinijeli jačanju francuske monarhije. Prvo, dinastija koju je osnovao Hugo Kapet je preko primogeniture osigurala neprekidno nasljedstvo. Drugo, pripadnici dinastije Kapet su bili prepoznati kao članovi slavne antičke kraljevske kuće i stoga su bili društveno superiorniji u odnosu na političke i ekonomske rivale. Treće, dinastija Kapet je imala podršku crkve koja je favorizirala jaku centralnu vlast u Francuskoj. Ovaj savez sa crkvom je bio jedan od najboljih trajnih naslijeđa dinastije Kapet. Prvi križarski pohod je bio sastavljen isključivo od francuskih kneževa. Kako je vrijeme prolazilo, moć kralja je povećana osvajanjima i uspješnim feudalnim političkim borbama.
Predjama
mini|280px|Predjama, rimokatolička crkva "Marija sedem žalosti" Predjama je naseljeno mjesto u sastavu općine Postojna, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Postojna.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Predjama je imala 83 stanovnika.
Klanec
Klanec je naseljeno mjesto u sastavu općine Komenda, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klanec je imao 300 stanovnika.
Napomena: ''U 2007. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Podboršt pri Komendi.''
Marlovac
Marlovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marlovac je imao 10 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Marlovac je imalo 35 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
La Liga 2007/2008.
La Liga 2007/2008. je bila 77. sezona nogometnog nacionalnog prvenstva Španije. Sezona je počela 25. augusta 2007. a završila 18. maja 2008. U sezoni je učestvovalo 20 ekipa. Nakon završenog prvenstva Real Madrid je 31. put u svojoj historiji osvojio prvenstvo sa osam poena više od drugoplasiranog Villarreala. Real Zaragoza, Real Murcia i Levante su na kraju sezone ispali iz lige. U cjelokupnoj sezoni je ukupno odigrano 380 utakmica te postignut 1.021 gol što je iznosilo 2.69 datih golova po utakmici. Najefikasnija ekipa lige je bio Real Madrid. Daniel Güiza, nogometaš Mallorce je bio najbolji strijelac lige sa 27 postignutih golova.
Lista strijelaca
thumb|desno|180px| [[Daniel Güiza, najbolji strijelac lige sa 27 postignutih golova. ]]
NGC 6050
NGC 6050 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Đura Jakšić
Georgije Đura Jakšić (27. juli 1832 – 16. novembar 1878) bio je srpski pjesnik, slikar, književnik, dramaturg i boem.
Biografija
Jakšić je jedan od najpoznatijih predstavnika srpskog romantizma. Prema srpskom književnom kritičaru Jovanu Skerliću, na Jakšića su uglavnom uticali Sándor Petőfi i poezija lorda Byrona.
Književna djela
Đura Jakšić napisao je četrdesetak kratkih priča, te tri cjelovečernje drame u stihovima čije teme su historijske: Također je pisao pjesme. Neke njegove pjesme smatraju se za najbolje pjesme srpske poezije iz 19. vijeka: Na Liparu, Put u Gornjak i Mila, koja je posećena njegovoj prvoj ljubavi Mili, koju je namjeravao oženiti, ali nikad nije smogao hrabrosti da joj to saopšti. Crtao je skice Mile, a jedna od tih skica je i njegova poznata slika Devojka u plavom. Ostale značajne pjesme su Otadžbina, Veče i Ponoć. Jakšić je objavio kratke priče (Pripovetke), koje su objavljene posthumno u dva izdanja (1882-1883. i 1902) u Beogradu. Kroz njih je izrazio vlastiti pesimizam i gorčinu zbog teških životnih udaraca i ljudi. Popularni motivi u Jakšićevim djelima su Kosovska bitka, mit o Kosovu, orlovi i srpska epska poezija.
Slikarska djela
Jakšić je naslikao oko 200 slika. Na njega su ponajviše uticali Rembrandt, Diego Velázquez i Peter Paul Rubens. Jakšićeva djela variraju u kvaliteti, od remek-djela do poluprofesionalnih slika. Prema Novaku Radoniću, najveći problem sa njegovim slikarstvom je nepravilna upotreba anatomije. Njegova najcjenjenija slika je Devojka u plavom, koja je korištena u promociji ponovnog otvaranja Narodnog muzeja Srbije.
Sljedeće Jakšićeve slike dio su zbirke Narodnog muzeja Srbije u Beogradu:
Nasljeđe
Đura Jakšić uvršten je među 100 najznamenitijih Srba. Njegova rodna kuća u Srpskoj Crnji koristi se kao Memorijalni muzej, te se u njoj održavaju večeri poezije.
Jakšić je bio jedan od vođa srpskog romantizma, te ponajveći romantistički slikar u Srbiji, zajedno sa Novakom Radonićem. Iako je napisao niz romantičnih drama, uglavnom je poznat po slikama i poeziji. Pisao je sonete, tekstove, rodoljubive pjesme, kao i cjelovite epove. Omiljeni motivi su mu priroda i patriotizam.
Nagrada za najbolju knjigu poezije na srpskom jeziku nosi njegovo ime.
Jakšić je bio i učitelj i profesor. Škole i fakulteti širom Srbije nose njegovo ime.
NGC 6052
NGC 6052 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
El-Feth
Sura El-Feth jest 48. sura islamske knjige Kur'ana. Sastoji se od 29 ajeta i ubraja se u medinske sure, sure objavljene u Medini.
Kontekst objave sure
Sura je objavljena u Medini, nakon sporazuma na Hudejbiji sklopljenog između muslimana i Kurejšija. U historiji islama ugovor je poznat po tome da su neki od muslimana, ashaba posljednjeg Poslanika, bili tužni zbog spomenutog sporazuma te su smatrali da su muslimani sklopili štetan ugovor. Između ostalog, muslimanima se ugovorom zabranjivala posjeta Meki, osim tri dana u godini kao i obaveza vraćanja Kurejšijama svih onih koji napuste Meku i pređu muslimanima u Medinu. Kurejšije, s druge strane nisu bili u obavezi da muslimanima vrate one koji su prebjegli iz Medine u Meku.
Sadržaj
Nakon podijeljenih stavova vezanih za sporazum na Hudejbiji, objavljuje se ova sura kojom se Poslaniku i ashabima ugovor tretira kao velika pobjeda, imajući u vidu okolnosti u kojem je ugovor sklopljen i koristi koje iz njega, dugoročno gledajući proizilaze. Upravo na osnovu ove poruke sura je i nazvana Pobjeda.
O tome se u prva tri ajeta kaže:
Vanjski linkovi
✅
Vezikula
thumb|300px|right|Prikaz jednostavne vezikule ([[liposom).]] thumb|300px|right|Mikroskopska slika [[lipidnih vezikula u vodenoj otopini]]
Brod na Kupi
mini|260px|Brod na Kupi, zamak "Zrinski" Brod na Kupi je naseljeno mjesto u sastavu grada Delnica, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Vezikula
Vezikula – u citologiji – je relativno mali unutarćelijski,  kesasti mjehurić, koji je obložen sopstveno membranom. Od  citosola je odvaja  najmanje jedan  lipidni dvosloj. Osnovna funkcija ove strukture je su skladištenje i transport tvari.
Brod na Kupi
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Delnice.
Vezikula
Prenos tvari počinje tako da se dio organele udubi i formira  mjehurić  okružen membranom (tzv. transportne vezikule). Takav mjehurić cirkulira ćelijom, a kada naiđe na membranu organele koja  mu odgovara, s njom  i sadržaj  unosi  svoj sadržaj. Na sličnom principu zasniva se i izbacivanje molekula iz ćelija.
Brod na Kupi
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brod na Kupi je imao 207 stanovnika.
Vezikula
Većina transportnih vezikula ustvari  se formira od specijaliziranih obloženih regija membrane. One pupaju kao obložene vezikule, ali se, prije stapanja sa ciljnom membranom,  obloga  odvaja,   da bi se membrane mogle nesmetano spojiti. Mehanizam odvajanja vezikula od membrane vjerovatno je posljedica uticaja velike količine nakupljenih  proteina  na lipidnom dvosloju membrane, što  izaziva  spontano deformiranje i ispupčenje membrane koja se jednostavno uvija  sve dok  se ne formira mjehurić, koji se zatim odvoji. Na isti se način odvajaju vezikule endoplazmatskog retikuluma,  koje prenose proteine do  Golgijevog aparata.
Brod na Kupi
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1869. iskazivano pod imenom Brod.''
Vezikula
Vrste vezikula
thumb|250px|left|Elektronska mikrografija ćelije sa hranjivom (fv) i transportnom vakuolom (tv) u parazitu [[Malarija|malarije.]]
Brod na Kupi
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brod na Kupi je imalo 176 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vezikula
Vakuole
Vakuole su vezikule koje pretežno sadrže vodu.
Sekrecijske vezikule
Sekrecijske vezikule sadrže materijale koji se izlučuju iz ćelije. Ćelije imaju mnogo razloga za izlučivanje. Jedan od razloga je odlaganje otpada. Drugi razlog je vezan za funkciju ćelija. Unutar većih organizama, neke ćelije su specijalizirane za proizvodnju određenih hemikalija, koje se čuvaju u sekrecijskim vezikulama  i ispuštaju  kada je to potrebno.
Vanćelijske vezikule
Vanćelijske vezikule se proizvede  u  svim  sferama  života, uključujući složene eukariote i Gram-negativne  i Gram-pozitivne bakterije, mikobakterije  i  gljive. Postoji nomenklatura za razne ekstracelularne vrsta vezikula, uključujući: Ćesto su izdvajaju  zgušnjavanjem  putem diferencijalnog centrifugiranja.
Ektosomi su  opisani  u 2008. godini, ali je u 2012. se već nisu smatrali  posebnim tipom.
Kod ljudi, endogene vanćelijske vezikule vjerojatno imaju ulogu u koagulaciji, međućelijskoj signalizaciji i upravljanju otpadom. U Gram-negativni m bakterijama, vanćelijske vezikule nastaju odvajanjem od vanjske  membrane; Međutim, ove vezikule  bježe iz  debelih  ćelijskih zidova Gram-pozitivnih  bakterija, a kod mikobakterija i gljiva  još uvijek su nepoznata. Kod Gram-pozitivnih bakterija sadrže raznovrsne materijele, uključujući i nukleinske kiseline, toksine, lipoproteine i enzimei i imaju važnu ulogu u fiziologiji  mikroba i patogenezi. U interakciji domaćin-patogen, Gram negativne bakterije  proizvode vezikule koje imaju ulogu u uspostavljanju kolonizacije niša, nošenje i prenošenje faktora virulencije u ćelijama domaćina i modulacije  odbrane  i odgovora domaćina. Za okeanske cijanobakterije  je nađeno d kontinuirano otpuštaju vezikule koje sadrže containing proteine, DNK i RNK u otvoreni okean. Vezikule koje nose DNK razlićitih bakterija, učestale su u uzorcima voda obalnih područja  i  otvorenog okeana.
Ostali tipovi vezikula
Gasne vezikule imaju  Archaea, bakterije i planktonski  mikroorganizmi, moguće za kontrolu vertikalnih migracija pri regulaciji sadržaja plinova, čime reguliraju  plovnosti ili možda  utiču na položaj ćelije za maksimalno uzimanje sunčevih zraka. Ove vezikule su obično cilindrične cijevi napravljene od proteina; njihov promjer određuje veću ili slabiju  snagu vezikule. Promjer vezikule također utiče na njenu zapreminu  i koliko efikasno može  omogućiti  plovnost. U cijanobakterija,  prirodna selekcija  je uticala na stvaranje vezikula koje su sa maksimalno mogućim prečnikom, koji  još omogućava stabilnu  strukturu. Proteinska koža propušta gasova, ali ne i vodu,čuvajući i vezikule od poplava.
Matriksne vezikule se nalaze unutar vanćelijskog prostora ili matriksa, Upotrebom elektronske mikroskopije, nezavisno su ih otkrili 1967 H. Clarke Anderson i Ermanno Bonucci. Ove ćelijski izvedene vezikule su specijalizirane  za pokretanje biominerakizacijske matrice u različitim tkivima, uključujući i kosti, hrskavice i dentin. Tokom normalne kalcifikacije, veliki priliv  kalcijevih  i fosfatnih  iona u ćelije prati ćelijsku  apoptozu (genetički odrđeno samouništenjr) i formiranje vezikulske  matrice. Ulaženje kalcija također dovodi do stvaranja fosfatidilserina: kalcij: fosfat kompleksa u plazma membrani u sklopu kojeg je protein zvani  aneksin. Pupoljci matriksnih vezikula  nastaju iz plazma membrane,  na mjestima interakcije sa ekstracelularnim matriksom. Dakle, matrične vezikule prenose kalcij vanćelijskog matriksa, te fosfate, lipide  i aneksine  koji deluju na nukleizaciju  mineralnih  formirmacija. Ovi procesi su precizno koordinirani da obave, na pravom mjestu i vremenu, mineralizaciju  tkivne matrice, osim ako ne postoji Golgijev aparat.
Multivezikulsko tijel ili MVB,  je membranski-vezana vezikula koja sadrži brojne male vezikule.
Formiranje i transport vezikula
Neke vezikule nastaju  kada se  dio membrane prignječi  endoplazmatskim  retikulumm  ili Golgijevim kompleksom. Druge se stvaraju kada je objekt izvan ćelije okružen ćelijskom  membranom.
Molekule prihvatanja tereta
Skup vezikule zahtijeva brojne omotače koji ih  okružuju  i vežu  za proteine koji se prenose i vežu za  njihov omotač. Oni također imaju razne transmembranske  receptore proteina, pod nazivom Cargo receptori tereta (cargo receptori), koji  primaju  molekule za prenošenje.
Vezikulski omotač
Omotač vezikule je sloj koji  služi za oblikovanje zakrivljenosti  membrane donora i  za izbor specifičnih proteina kao tereta. On bira teret proteina vezanjem  za sortirajuće  signale. Na taj način se vezikulski omotač  klasterira i odabire  membranske proteine  u nastajanju pupoljaka  vezikule.
Rakitnik
mini|280px|Rakitnik, rimokatolička crkva "Marijine zaroke" Rakitnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Postojna, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Vezikula
Vezikulski omotač
Postoje tri vrste omotača vezikule: Za klatrinski  omotač  se smatra da daje odgovor na regulatorne G protein, a. A coat za sklapanje i rasklapanje zbog ADP ribosylation faktor (ARF) proteina.
Rakitnik
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Postojna.
Vezikula
Vezikulski omotač
The clathrin coat is thought to assemble in response to regulatory G protein. Dijelovi obloge se kompletiraju i dekompletiraju, utičući na faktor ADP ribozilacije (ARF) protein.
Insulinoliki faktor rasta
Insulinoliki faktori rasta (IGF) su proteini s visokom sličnošću sekvenci sa insulinom. IGF su dio složenog sistema koji ćelije koriste za komunikaciju sa svojim fiziološkim okruženjem. Ovaj složeni sistem (često se naziva IGF osovina) sastoji se od dva receptora ćelijske površine (IGF1R i IGF2R), dva liganda (Insulinoliki faktor rasta 1 (IGF-1) i Insulinoliki faktor rasta 2 (IGF-2), porodice od sedam visoko afinitetnih IGF-vezujući proteini (IGFBP1 do IGFBP7), kao i pridruženi IGFBP koji razgrađuju enzim, a zajednički se nazivaju proteaze.
Vezikula
Priključenje vezikula
Površinski markeri zvani SNARE-vi  identificiraju teret vezikule  a komplementarni  SNARE-ovi na ciljnoj membrani izazivaju spajanje   vezikule i ciljnom membrane. Hipotetski, takve  v-SNARE postoje na vezikulskoj membrani,  dok su komplementarni na ciljnoj membrani poznati kao t-SNARE-vi.
Insulinoliki faktor rasta
Osovina IGF1 / GH
"Osovina" IGF se također naziva i hormonom rasta / osom IGF-1. Insulinoliki faktor rasta 1 (IGF-1, ili ponekad sa rimskim brojem kao IGF-I), uglavnom luči jetra,  kao rezultat stimulacije putem hormona rasta (GH ). IGF-1 je važan, kako za regulaciju normalne fiziologije, tako i za niz patoloških stanja, uključujući i karcinom. Pokazano je da osovina IGF ima ulogu u promociji proliferacije ćelija i inhibiciji programirane ćelijske smrti (apoptoza). Insulinoliki faktor rasta 2 (IGF-2, ponekad IGF-II), smatra se primarnim faktorom rasta, potrebnim za rani razvoj, dok je ispoljavanje IGF-1 potrebno za postizanje maksimalnog rasta. Studije nokaut gena na miševima su to potvrdile, iako će druge životinje vjerojatno na različite načine regulirati ekspresiju ovih gena. Iako IGF-2 može biti prvenstveno aktivan u fetusu, on je također bitan za razvoj i funkciju organa kao što su mozak, jetra i bubreg.
Vezikula
Priključenje vezikula
Često se SNARE-vi  povezani sa vezikulama ili ciljnim membranama,   umjesto toga,  klasificiraju kao Qa, Qb, Qc ili R SNARE-vi  ispoljavajući dalju varijaciju nego jednostavnu podjelu na  v- ili  t-SNARE-ve. Niz različitih SNARE-kompleksa  se može vidjeti u različitim tkivima i supćelijskim dijelovima s 36, dosad identificiranuh,  izoformi kod ljudi.
Insulinoliki faktor rasta
Osovina IGF1 / GH
Faktori za koje se smatra da uzrokuju varijacije u nivoima GH i IGF-1 u cirkulaciji uključuju genotip osobe, doba dana, dob, spol, status vježbanja, nivo stresa, nivo prehrane, indeks tjelesne mase (BMI), stanje bolesti, “rasnu“ pripadnost, status estrogena i unos ksenobiotika.
Krajačići
Krajačići su naseljeno mjesto u sastavu općine Brodski Stupnik, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krajačići su imali 118 stanovnika.
Napomena: ''Podaci za 1869. i 1880. procijenjeni su prema skupno iskazanim podacima za bivše naselje Odvorci. Do 1931. iskazano kao dio naselja, a od 1948. kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Krajačići je imalo 127 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Insulinoliki faktor rasta
Osovina IGF1 / GH
IGF-1 je uključen u regulaciju razvoja neurona, uključujući neurogenezu, mijelinizaciju, sinaptogenezu, te  grananje dendrita  i neuroprotekciju, nakon oštećenja neurona. Povećani nivo IGF-I u serumu u djece povezan je s višim IQ.
IGF receptori
Poznato je da IGF vežu IGF-1 receptor, insulinski receptor, IGF-2 receptor, receptor povezan sa insulinom i moguće druge receptore. IGF-1 receptor je "fiziološki" receptor – IGF-1 se veže za njega sa znatno većim afinitetom nego što veže receptor za insulin. Poput receptora insulina, IGF-1 receptor je receptor tirozin-kinaza – što znači da receptorski signali izazivaju dodavanje molekule fosfata na određene tirozine. IGF-2 receptor veže samo IGF-2 i djeluje kao "receptor klirensa" – ne aktivira nikakve unutarćelijske signalne puteve, funkcionira samo kao agens za odvajanje IGF-2 i sprečava signalizaciju IGF-2
Organi i tkiva pogođeni sa IGF-1
Budući da mnogi različiti tipovi tkiva imaju IGF-1 receptor, efekti su različiti. Djeluje kao ]ni faktor, inducirajući preživljavanje neurona. Može katalizirati [[hipertrofija|hipertrofiju skeletnih mišiča, inducirajući sintezu proteina i blokirajući atrofiju mišića. Štiti ćelije hrskavice  i povezan je s aktivacijom osteocita, pa može biti anabolički faktor za kosti. Budući da je u visokim koncentracijama sposoban da aktivira insulinski receptor, može takođe dopuniti efekte insulina. Receptori za IGF-1 nalaze se u vaskularnim glatkim mišićima, dok tipski receptori za insulin u njima nisu pronađeni.
IGF-vezujući proteini
IGF-1 i IGF-2 su regulirani porodicom proteina poznatih kao insulinoliki proteini koji veže faktor rasta. Ovi proteini pomažu u moduliranju IGF djelovanja na složene načine, koji uključuju i inhibiranje IGF djelovanja, uz sprečavanje vezanja za IGF-1 receptor, kao i promicanjem IGF djelovanja, moguće podsticanjem u isporuci na receptor i produženjem poluživota IGF. Postoji sedam karakteriziranih proteina koji vežu IGF (IGFBP1 do IGFBP7), kao i značajni podaci koji sugeriraju da IGFBP imaju važnu ulogu sposobnosti da reguliraju IGF.
IGF-1 i IGFBP-3 ovise o GH, dok je IGFBP-1 reguliran inzulinom. Proizvodnja IGFBP-1 iz jetre značajno je povišena za vrijeme insulinopenije, dok insulin povećava nivo bioaktivnog IGF-1 u serumu.
Bolesti na koje utiče IGF
Studije od nedavnog interesa pokazuju da osovina insulin/ IGF ima važnu ulogu u starenju. Nematode, voćne mušice i drugi organizmi imaju produžen životni vijek kada je gen ekvivalentan sisarskom insulinu je nokautiran. Međutim, donekle je teško povezati ovaj nalaz sa sisarima, jer u manjem organizmu postoji mnogo gena (najmanje 37 u nematodi  Caenorhabditis elegans), ) koji su "insulinoliki" ili "IGF-1-liki", F-1-liki", dok kod sisara insulinoliki proteini sadrže samo sedam članova (insulin, IGF, relaksin, EPIL i Langerhansovih otočića, koji osjete insulin kao odgovor na homeostazu glukoze. Štaviše, IGF1 utiče na životni vijek nematoda, uzrokujući stvaranje dauera, razvojnod stadija larve C. elegans. Budući da ne postoji korelat sisara, otvoreno pitanje može li IGF-1 ili insulin kod sisara poremetiti starenje, iako postoji sugestija da bi mogli biti povezani sa fenomenima prehrambenih ograničenja.
Vezikula
Priključenje vezikula
Za regulacijske Rab proteine se misli da pregleda spajanje SNARE-va. Rab protein je regulacijski GTP-vezujući protein, a  kontrolira vezanje tih komplementarnih SNARE-va dovoljno dugo da Rab proteina hidrolizira  svoj vezani  GTP i zatvori  kesicu na membrani.
Spajanje vezikula
Fuzija vezikula se  može pojaviti na  jedan  od dva načina: potpuno spajanje  ili fuzija poljubi-i-bježi. Spajanje zahtijeva  da se dvije membran dovede unutar međusobne udaljenosti os 1,5 nm. Da bi se to dogodilo voda mora biti odmaknuta od površine  vezikulske membrane. To je energetski nepovoljno, a dokazi upućuju na to da proces zahtijeva  ATP, GTP  i acetil-CoA. Fuzija je također povezana s pupanjem, zbog čega se javljaju  itermini   pupanje  i spajanje.
Vezikule u podregulaciji receptora
Membranski proteini koji služe kao receptori ponekad su označeni kao faktori za i za podregulaciju,  pripojenjem ubikvitina. Nakon dolaska u endosom (gore opisanog), vezikule se počinju formirati unutar endosoma, uzimajući sa sobom membranske proteine namijenjene za razgradnju. Kad endozom postane zreo  lizosom ili sjedinjen s jednim, vezikula je  potpuno degradirana. Bez ovog mehanizma, samo vančelijski  dio membranskih proteina će doći  u lumen lizosoma i samo ovaj dio će biti degradiran.
To je zbog tih vezikula koje su sa endozomima ponekad poznate kao  multivezikulska  tijela . Put za njihovo oblikovanje još nije potpuno razjašnjena, za razliku od drugih gore opisanih vezikula, a vanjska površina vezikula nije u kontaktu s citosolom.
Izoliranje vezikula
Proizvodnja membranske vezikule je jedan od načina da se istraže  različita  membranska mjesta. Nakon što se živo tkivo se razgradi  u suspenziju, razne membrane tvore sitne zatvorene mjehuriće. Veliki fragmenti smrvljenih ćelijs mogu se odstraniti  centrifugiranjem pri  malim brzinsma rotacije, a kasnije i dio poznatog porijekla (plazmalema, tonoplast i sl.)  može se izolirati preciznim visoko-brzinskim  centrifugiranjem  u gradijent gustoće. Pomoću osmotskog šoka, moguće je privremeno otvaranje vezikulskih kesica (punjenjem odgovarajućom  otopinom), a zatim  se centrifugira  da se resuspendiraju  u nekom drugom rastvoru. Primjena ionofora poput valinomcin a mogu  se stvoriti elektrohemijskih gradijenti usporedive s gradijentima unutar žive ćelije.
Nastanak vezikula
Vezikule se uglavnom koriste u dvije vrste istraživanja:
Vještačke vezikule
Također su, u biohemiji, proučavane i fosfolipidne  vezikule. Za takve studije, može se pripremiti homogena fosfolipidna suspenzija, putem sonikacije, injekcijom fosfolipidnog rastvora u membranski rastvor u   vodenom buferu. Na taj način, vodeni rastvor vezikula se može pripremiti od  kompozicije različitih fosfolipida, kao i dobiti  različite veličine  vezikula.
Salakovci
Salakovci (ital. Salaco) su naseljeno mjesto u sastavu grada Labina, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Labin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Salakovci su imali 48 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Ripenda Verbanci. Od 1890. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Salakovci je imalo 51 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Klemenčevo
Klemenčevo je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klemenčevo je imalo 9 stanovnika.
IC 3753
IC 3753 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Amanieu VII
Amanieu VII (? – nakon aprila 1272) bio je francuski plemić te lord Albreta.
NGC 6064
NGC 6064 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Amanieu VII
Porodica
Lord Amanieu VII bio je sin lorda Amanieua VI i njegove prve žene, gospe Assalide od Tartasa. Prva supruga Amanieua VII bila je gospa Viane od Gontauda, sa kojom je imao barem dvoje djece; par je bio razveden te se Viane odvojila od muža. Ipak, crkveni sud je odlučio 1272. da se Viane mora vratiti mužu. Druga supruga Amanieua VII bila je gospa Marta od Bordeauxa; imali su petero djece skupa. Sinovi Amanieua VII i Marte bili su lordovi Bernard Ezi III i Amanieu VIII, a unuke Marta od Albreta i Izabela od Albreta (kćerke lorda Bernarda).
Nakon smrti Amanieua VII, zavladao je Bernard, kojeg su naslijedile njegove dvije kćeri. Izabelu je zatim naslijedio njen amidža.
Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen
Hašemitsko Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen (na arapskom:المملكة المتوكلية الهاشمية‎ al-Mamlakah al-Mutawakkilīyah Al-Hashimiyah), poznato i kao Kraljevstvo Jemen i Sjeverni Jemen, bilo je kraljevstvo smješteno u jugozapadnom dijelu Arabijskog poluostrva. Glavni grad je od 1918. pa do 1948. bila Sana'a, a nakon toga Taiz.
Historija
Vjerske vođe zejdija, sekte šiitskog islama, protjerale su vojsku Osmanlijskog carstva iz Sjevernog Jemena još sredinom 17. vijeka, ali je jedinstvo Jemena ubrzo bilo urušeno zbog poteškoća vladanjem jemenskim planinskim dijelovima. Osmanlijske snage su 1849. okupirale jemensku obalu Crvenog mora, pokušavši natjerati zejdijske imame da potpišu sporazum prema kojem se priznaje osmanlijsko suzerenstvo nad Jemenom i prema kojem se dozvoljava da se mala grupa osmanlijskih vojnika stacionira u San'i. Ipak, Osmanlije nikada nisu uspjele eliminsati otpor Zejdija. Osmanlijsko carstvo je 1913. bilo primorano da formalno ustupi vlast Zejdijama. Nakon pada Osmanlijskog carstva Imam Yahya Muhammad iz dinastije Kasimija je 30. oktobra 1918. proglasio Sjeverni Jemen nezavisnom suverenom državom. Yahya je 1926. svoju državu proglasio kraljevstvom, čime je postao kralj i vjerski predvodnik Zejdija. Nova država dobila je i diplomatsko priznanje. Sa Kraljevinom Italijom je u San'i septembra 1926. potpisan sporazum.
U 1920-im Yahya je širio svoju moć sjeverno, u Asir i Tihamu. To se podudaralo sa širenjem saudijske države. U ranim 1930-im saudijske snage su povratile većinu teritorija koje je Yahya osvojio, prije nego što su se povukli iz dijelova osvojenih teritorija. Današnja granica sa Saudijskom Arabijom utvrđena je sporazumom iz Taifa 1934., kojim se završio saudijsko-jemenski rat u kojem je poginulo 2,100 vojnika i civila. S obzirom da Yahya nije potvrdio sporazume koje su Osmanlije imali sa Britancima u vezi južne granice kraljevstva, povremeno je dolazilo do sukoba sa Britancima.
Kraljevstvo je bilo jedan od osnivača Arapske lige 1945. i pridružilo se Ujedinjenim nacijama 30. septembra 1947. Mala grupa jemenskih vojnika učestovala je i u Prvom arapsko-izraelskom ratu.
NGC 6074
NGC 6074 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen
Historija
U martu 1955. grupa oficira i dvojica Ahmadove braće su ga zbacili sa vlasti, ali je njihov ustanak ubrzo ugušen. U aprilu 1956. Ahmad je sa egipatskim predsjednikom Gamal Abdel Nasserom potpisao pakt o međusobnoj odbrani. U 1958. Jemen se pridružio Ujedinjenoj Arapskoj Republici (federaciji Egipta i Sirije) u konfederaciji Ujedinjenih Arapskih Država. Konfederacija se raspala u septembru 1961. kada je Sirija napustila Ujedinjenu Arapsku Republiku, a samim tim i Ujedinjene Arapske Države. Odnosi između Jemena i Egipta ubrzo su se pogoršali.
Imam Ahmad umro je u septembru 1962, a naslijedio ga je njegov sin Muhammad al-Badr čiji će period vladavine biti kratak. Grupa oficira inspirisana nacionalističkim idejama Gamala Abdel Nassera, predvođena komandirom kraljevske garde Abdullah as-Sallalom, zbacila je kralja Muhammada sa vlasti, preuzela glavni grad i uspostavila Arapsku Republiku Jemen. Ovaj će događaj označiti početak građanskog rata u kojem će novouspostavljenu republiku podržavati Egipat, dok će Saudijska Arabija i Jordan podržavati zbačenog kralja. Egipatske snage se povlače 1967. Do izmirenja snaga dolazi 1968. Saudijska Arabija priznaje Arapsku Republiku Jemen 1970.
NGC 6076
NGC 6076 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Labucka
Labucka je naseljeno mjesto u općini Lopare, Bosna i Hercegovina.
Cesta (Trebnje)
Cesta je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cesta je imala 63 stanovnika.
NGC 6088
NGC 6088 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Lijevča
Lijevča je naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
CMA1
Himaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom CMA1.
Ovaj genski proizvod je himotripsinska serin-proteinaza koja pripada porodici peptidaza S1. Eksprimira se u mastocitima i smatra se da djeluje u razgradnji vanćelijskog matriksa, regulaciji sekrecije žljezdane submukoze i stvaranju vazoaktivnih peptida. U srcu i krvnim sudovima, ovaj protein, a ne angiotenzin konvertujući enzim, u velikoj je mjeri odgovoran za pretvaranje angiotenzina I u vazoaktivni peptid angiotenzin II. Angiotenzin II je uključen u kontrolu krvnog pritiska i u patogenezu hipertenzije, srčane hipertrofije i zatajenje srca. Stoga je ovaj genski proizvod meta za terapije kardiovaskularnih bolesti. NJegov gen nalazi se na poziciji 14q11.2, u skupu gena koji kodiraju druge proteaze.
Proučavanjem hibridnih DNK hrčka i čovjeka, Caughey et al. (1991) locirali su gen CMA1 ns ljudskom humanom hromozomu 14, a  proučavanjem YAC-ova i kozmidnih klonova, Caughey et al. (1993) pokazali su da se gen za himazu mastocita nalazi na 14q11,2 u istom klasteru kao i geni za tri druge proteaze, receptor T-ćelija alfa/delta (TCRA/ TCRD), neutrofilni katepsin G, te limfocitni katepsin G-slični proteini CGL1 i CGL2. Otkrili su da se CMA1 nalazi unutar 150 kb-aznog gena katepsina G. Redoslijed gena je: cen – TCRA/TCRD – CGL1 – CGL2 – CTSG – CMA. U nekim ćelijama kotranskribirani su geni himaze i katepsina G; u drugima se činilo da su sposobni za neovisnu regulaciju.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 247  aminokiselina, a molekulska težina   27.325 Da.