cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Korita (Bileća)
Korita su naseljeno mjesto u općini Bileća, Bosna i Hercegovina.
Dobruša
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dobruša je imala 123 stanovnika.
Napomena: ''U 2013. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dobruša i Repnje.''
NGC 6772
NGC 6772 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Orao. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 21. jula 1784. godine.
Göta kanal
Göta kanal se proteže od gradića Sjötorpa na istočnoj obali jezera Vänern kroz manja jezera Boren, Roxen i Viken sve do dvorca Mem kod Söderköpinga i ulijeva se u Baltičko more. Na ovoj streki se nalazi 58 brani, od kojih su dvije u Tåtorpu i Borensbergu manuelne, dok su ostale automatizovane. Duž kanale se također nalaze dva akvadukta, jedan u Ljungsbro i jedan u predgrađu Borensberga. Göta kanal se smatra jednim od najvećih švedskih građevinskih projekata svih vremena.
12. aprila 1810. grof Baltzar von Platen dobio je dozvolu za gradnju kanala. Zajedno sa arhitektom Thomasom Telfordom odredio je putanju i nacrt kanala. Zamisao je bila da brodovi, koji su morali ploviti preko moreuza Öresunda i danskih voda do Baltičkog mora, izbjegnu plaćanje carine tzv. Öresundstullen Danskoj tako što će ploviti kroz švedsko područje sve do mora.
Kanal je otvoren 26. septembra 1832. Ukupan trošak izgradnje kanala je iznosio 9 miliona riksdalera (valuta iz 16. vijeka), što bi bilo oko 13,5 milijardi švedskih kruna (vrijednost 2005). 58.000 vojnika iz 16 raznih pukovnija (regimenata) je učestvovalo u gradnji kanala. Njihov udio je iznosio oko 7 miliona dnevnica (dagsverke), a jedna dnevnica je trajala 12 sati. I mora se napomenuti da su sva iskopavanja obavljana ručno. Kanal je bio završen tek nekoliko decenija prije pojave željeznice u Švedsku.
Kanal je postao popularna turistička atrakcija. Potrebna su četiri dana da bi se proputovalo duž čitavog kanala. Uvedene su i turističke linije Stockholm - Göteborg kroz kanal.
Krivača (Bileća)
Krivača je naseljeno mjesto u općini Bileća, Bosna i Hercegovina.
NGC 3801
NGC 3801 (također poznat kao MCG 3-30-40, PGC 36200 i UGC 6635) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 152 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 2,50 (111 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 503
IC 503 (također poznat kao IRAS 08195+0325, MCG 1-22-4, PGC 23474 i UGC 4366) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 190 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,10 (61 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Carl Frederick Pechüle 1888. godine.
Latakija
Latakija (  , al-Lāḏqīyah / al-Lāḏiqīyah) je glavni lučki grad Sirije i glavni grad pokrajine Latakija. Istorijski je bila poznata i kao Laodicea u Siriji ili Laodicea ad Mare. Osim što služi kao luka, grad je proizvodni centar okolnih poljoprivrednih gradova i sela. Prema zvaničnom popisu stanovništva iz 2004. godine, broj stanovnika grada je 383.786, međutim njegova populacija se značajno povećala kao rezultat građanskog rata u Siriji, koji je doveo do priliva izbjeglica iz područja pod kontrolom pobunjenika. Četvrti je po veličini grad u Siriji nakon Alepa, Damaska i Homsa. Graniči se s Tartusom na jugu, Hamom na istoku i Idlibom na sjeveru, a Rt Apostolos Andreas, sjeveroistočni vrh Kipra, udaljen je oko 109 km.
IC 503
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Latakija
Iako je mesto grada bilo naseljeno od 2. milenijuma pne, grad je osnovan u IV vijeku pne. pod vlašću Seleukidskog carstva. Latakijom su kasnije vladali Rimljani, a zatim Umajadi i Abasidi tokom VIII do X vijeka nove ere. Bizantijske vladajuće grupe često su napadale grad, povremeno ga osvajajući prije nego što su ga ponovo izgubile od arapskih sila, posebno od Fatimida. Nakon toga, Latakijom su sukcesivno vladali Turci Seldžuci, krstaši, Ajubidi, Mameluci i Osmanlije. Nakon Prvog svjetskog rata, Latakija je dodijeljena francuskom mandatu Sirije, u kojoj je služila kao glavni grad autonomne teritorije Alavita. Ova autonomna teritorija postala je alavitska država 1922. godine, proglašavajući svoju nezavisnost nekoliko puta do reintegracije u Siriju 1944.
Etimologija
Kao i mnogi gradovi Seleukida, Latakija je dobila ime po članu vladajuće dinastije. Prvo se zvala Laodikija na obali od Seleuka I Nikatora u čast njegove majke, Laodice. Na latinskom mu je ime postalo Laodicea ad Mare. Originalno ime je opstalo u svom arapskom obliku kao al-Ladhiqiyyah, od čega potiču francuski Lattaquié i engleski Latakia (ili Lattakia). Osmanlijama je bio poznat kao Lazkiye.
Historija
Lokacija Latakije, rt Ras Ziyarah, ima dugu historiju naseljenosti. Ovdje se nalazio feničanski grad Ramita. Stefan Vizantijski piše da je grad dobio ime Ramita, zatim Leukê Aktê ("bijela obala") i kasnije Laodikeja.
Rimska vladavina
alt=|lijevo|mini| Latakia Tetraporticus, koju je sagradio [[Septimije Sever 193. godine.]] Pompej Veliki je osvojio grad zajedno sa većim dijelom Sirije u I vijeku pne, a Julije Cezar je grad proglasio "slobodnim polisom". Rimski car Septimije Sever nagradio je grad titulom "Metropola" u II vijeku nove ere, oslobodio ga carskog oporezivanja, utvrdio grad, učinio ga na nekoliko godina glavnim gradom rimske Sirije i također izgradio čuveni Tetraportik u gradu. otprilike u isto vrijeme. Neki rimski trgovci su se preselili da žive u gradu pod Augustom, ali je grad uvijek bio pod kulturološkim „grčkim“ uticajem. Nakon toga je izgrađen rimski put iz južne Anadolije prema Beritu i Damasku, što je uvelike poboljšalo trgovinu kroz luku Laodicea.
Heretik Apolinarije bio je biskup Lāŏdĭcḗa u IV vijeku. Grad je kovao novčiće od ranih vremena, ali je to izgubilo na važnosti nakon što su gradovi Aleksandrija i Antiohija procvjetali u kovanju novca i zasjenili druge gradove.
Grad je također bio poznat po svom vinu proizvedenom oko lučkih brda koje se izvozilo u cijelo carstvo.
Rano islamsko doba
Cijela Sirija, uključujući rimsku provinciju Teodoriju i njen glavni grad, Laodikeju, pala je pod muslimansku vlast nakon što ju je napao vojskovođa Halifata, po imenu 'Ubadah ibn al-Samit tokom muslimanskog osvajanja Sirije u VII vijeku. Grad je preimenovan u al-Lādhiqīyah (اللَّاذِقِيَّة) i promijenio je vladavinu sa Halifata Rašidun, na Emevijski halifat i konačno na Abasidski halifat u rasponu od 9 vijekova, vezan uz veliki provincijal Sydneria Bilareace (Syjareama). Arapski geograf, Al-Muqaddasi (um. 991.), spominje al-Lādhiqīyah kao dio okruga Hims ( Homs ).
Vladavina krstaša, Ajubida i Mameluka
mini|Latinska crkva Latakije, poznata i kao Crkva Presvetog Srca Isusova Mardaiti su kontrolirali regiju od Jebel Aqre do sjeverne Palestine, uključujući Latakiju 705. godine. Međutim, kasnije su se povukli iz grada nakon dogovora sa emevidskim halifom Al-Validom I. Nakon toga, Mardaiti su ga opljačkali 719. godine, ali ga je obnovio Omar II. Grad je izgubio značaj zbog svog položaja na granici između Bizantijskog carstva i Abasidskog halifata od 750. do 968. godine. Čuveni pjesnik Al-Mutanabbi predvodio je milenarsku pobunu u Latakiji 930. Bizantijsko carstvo je ponovo zauzelo grad 970. od strane Jovana I Tzimiskesa, ali je izgubljen od Fatimida 980. godine. Banu Munqidh je uspio da kontroliše grad sve dok ih nisu naslijedili Seldžuci tokom vladavine Malik-Šaha I 1086. godine, uprkos kratkoj bizantijskoj kontroli 1074. godine. Kasnije je Guynemer od Boulognea izvršio prepad na grad 19. avgusta 1097, sa 28 brodova koji su došli sa Kipra tokom Prvog krstaškog rata. Godine 1098. Raymond od Saint-Gillesa je zauzeo grad, uz prisustvo bizantijske flote; stoga je grad postao sporan između krstaša i Bizantinaca koji su u međuvremenu kontrolisali Latakiju i Banijas.
Nakon neuspjelih pokušaja Bohemonda I od Antiohije da zauzme Latakiju od Bizantijskog carstva 1099. i kratke kontrole đenovske flote 1101, grad su 1103. zauzele snage pod komandom Tankreda od Hautevillea, veterana Prvog Krstaškog rata i vršilac dužnosti regenta Kneževine Antiohije. Nakon poraza antiohenskih snaga u bici kod Harana 1104. godine, grad su ponovo okupirali Bizantinci predvođeni admiralom Kantakuzenom, međutim oni će opet izgubiti grad. Uprkos ugovoru iz 1108. sa Bohemondom koji je obećao da će Latakiju vratiti Bizantijskom carstvu do 1110. godine, ono je bilo čvrsto pod kontrolom Kneževine Antiohije, kako su je zvali "La Liche". Godine 1126. gradovi Latakija i Jabala bili su miraz princeze Alise, kćeri jerusalimskog kralja Balduina II, koja je kasnije poklonila kuću u Latakiji Vitezovima Hospitalerima, koja je postala njihova glavna baza u regionu. U aprilu 1136. godine, grad je opljačkao Emir Sawar ibn Aytakin, guverner Alepa, zatim su ga pogodili zemljotres u Hami 1157. i zemljotres u Siriji 1170. godine.
Ova situacija je ostala ista sa gradom koji je služio kao primarna luka za Kneževinu sve do gubitka same Antiohije od strane Ajubida, pod Saladinovom vlašću 23. jula 1188. Do 1260. godine krstaši su ponovo zauzeli grad, sve dok ih 20. aprila 1287. nisu porazili Mameluci iz Kalawuna.
Oko 1300. godine arapski geograf al-Dimashqi je zabilježio da Latakija nema tekuće vode i da je drveće malo, ali je gradska luka bila "divna luka... puna velikih brodova". Godine 1332, marokanski putnik Ibn Battuta posjetio je Latakiju na svojim putovanjima.
Tokom kasnog XIV i XV vijeka, Mlečani su imali konzula u Latakiji, zbog trgovine pamukom i svilom iz Perzije. Grad koji je bio u lošem stanju obnovljen je nakon posjete Qaitbaya 1477. godine.
Alavitsku zajednicu prvi je osnovao u Latakiji misionar Abu Sa'id al-Tabarani (umro 1034.) početkom XI vijeka. Od tada se širila prema sjeveru i u priobalni planinski lanac.
Osmanska vlast
lijevo|mini| Nacionalni muzej Latakije, [[Karavanska stanica|kan (karavansaraj) iz prethodnog osmanskog doba]] Latakija je potpala pod osmansku kontrolu nakon bitke kod Marj Dabiqa 1516. Imala je oko 1400-1700 stanovnika u XVI vijeku. Od kasnog XVII vijeka nadalje gradom je vladala porodica Ibn al-Matarji, čiji su članovi postali guverneri Damaskog Ejaleta. Pod njihovim vodstvom i razvojem duhanske industrije u istom periodu, grad se brzo razvija u XVIII vijeku. Nekoliko crkava je obnovljeno ili restaurirano, a porodica guvernera Azm osnovala je nekoliko novih fondacija u gradu. Britanci, Francuzi i Španci su osnovali konzulate u gradu, tako da je Latakija sredinom vijeka služila kao suglavni grad cijele provincije (ejaleta) libanskom Tripoliju.
Godine 1824. Osmanlije su imenovale Muhameda Pašu ibn Almana, rodom iz tog područja za kojeg se sumnjalo da je Alavit i francuski simpatizer, guvernerom Latakije. Ubijen je kasnije te godine u gradskoj pobuni koju je inspirirao fundamentalistički šejh Muhammed al-Moghrabi. Tokom egipatske okupacije Sirije (1831-1841) došlo je do velike pobune Alavita (1834-1835) kako u gradu, tako iu okolini.
Godine 1888, kada je osnovan Vilajet Bejrut, Latakija je postala njegov najsjeverniji grad.
U osmanskom periodu, regija Latakija postala je pretežno Alavitska. Turkmeni su također činili značajnu manjinu. Sam grad je, međutim, sadržavao značajan broj sunitskih i kršćanskih stanovnika. Zemljoposjednici na selu su uglavnom bili suniti i pravoslavni hrišćani, dok su seljaci bili uglavnom Alaviti. Poput Druza, koji su također imali poseban status prije kraja Prvog svjetskog rata, Alaviti su imali zategnute odnose s osmanskim gospodarima. Zapravo, nisu dobili ni status milleta, iako su uživali relativnu autonomiju.
Period francuskog mandata
mini|Jedna od najstarijih škola u Latakiji bila je prethodno kasarna, a kasnije škola. Kasnije je dobila ime po Julesu Jammalu i od tada poznata kao 'Jules Jammal School' Godine 1920. Latakija je potpala pod francuski mandat, pod kojim je osnovana Alavitska država. Država je dobila ime po lokalno dominantnim alavitima i postala je francuska mandatna teritorija nakon svjetskog rata I. Francuski mandat od Lige naroda počeo je 1920. Stvaranje Alavitske države, kao i drugih država Sirije pod francuskim mandatom, Francuzi su često tumačili kao strategiju " zavadi pa vladaj ", kojom su nastojali da potkopaju antikolonijalne nacionalističke pokrete. Francuzi su pravdali stvaranje Alavitske države navodeći "zaostalost" stanovnika planina, koji su se vjerski razlikovali od okolnog sunitskog stanovništva; tvrdili su da je podjela štitila narod Alavi od moćnije sunitske većine. lijevo|mini| Marka Sirije od 10 pijastara koji su se koristili u alavitskoj državi Ova podjela francuske administracije u Siriji nije zaustavila Alavite kao što je šeik Saleh al-Ali, koji je predvodio sirijsku pobunu 1919. godine, u nastavku protesta protiv francuske vladavine. Saleh al-Ali je koordinirao sa vođama drugih antifrancuskih pobuna u zemlji, uključujući pobunu Ibrahima Hananua u selu Alepa i pobunu Subhi Barakata u Antiohiji, ali je pobuna Saleha al-Alija ugušena 1921. Francuski vojni sud u Latakiji osudio je šejha Saleha na smrt u odsustvu i ponudio nagradu od 100.000 franaka za informacije o tome gdje se nalazi. Nakon što su Francuzi odustali od pokušaja da zarobe šejha Saleha, general Henri Gouraud je donio odluku o pomilovanju.
Država je postala dio Sirijske federacije 1922., ali je ponovo napustila federaciju 1924. godine. Godine 1930. alavitska država je preimenovana u Vladu Latakije, što je bio jedini ustupak Francuza arapskim nacionalistima do 1936. Dana 3. decembra 1936. odlučeno je da će alavitska država biti ponovo uključena u Siriju kao ustupak Francuza Nacionalističkom bloku, koji je bio vladajuća stranka poluautonomne sirijske vlade; odluka je stupila na snagu 1937.
U regionu je bilo dosta alavitskog separatističkog raspoloženja, ali njihovi politički stavovi nisu mogli biti usklađeni u jedinstven glas. Postojao je i veliki frakcionizam među alavitskim plemenima, a alavitska država je uključena u Siriju uz malo organiziranog otpora.
Godine 1942. regije Latakija i Druzi vraćene su pod kontrolu Sirije, a do 1946. Francuzi su potpuno napustili Siriju i stvorena je nova nezavisna vlada.
Moderna era
mini|Latakija 1970. Sve osim nekoliko klasičnih zgrada bile su uništene u modernom dobu, često u zemljotresima; ostali su rimski slavoluk i korintski stupovi poznati kao Bakhusova kolonada. Međutim, važni ostaci iz grada u rimskim i helenističkim periodima, uključujući kipove cijelog tijela, rimsku pogrebnu umjetnost i kapitele stupova koji su nekada pripadali antičkom gradu, sada se nalaze u njegovom nacionalnom muzeju.
Opsežan projekat luke predložen je 1948. godine, a građevinski radovi na luci Latakija započeli su 1950. godine, uz pomoć zajma od 6 miliona američkih dolara iz Saudijske Arabije. Do 1951. završena je prva faza njene izgradnje, a luka je obavljala sve veći obim sirijske prekomorske trgovine.
U avgustu 1957, 4.000 egipatskih vojnika iskrcalo se u Latakiju po naređenju Gamala Abdela Nasera nakon što su se turske trupe nagomilale duž granice sa Sirijom, optužujući je da pruža utočište turskim komunistima.
Veliki autoput povezivao je Latakiju sa Alepom i dolinom Eufrata počevši od 1968. godine, dopunjen završetkom željezničke linije do Homsa. Luka je postala još važnija nakon 1975. godine zbog problematične situacije u Libanu i gubitka Bejruta i Tripolija kao funkcionalnih luka.
Godine 1973, tokom Oktobarskog rata (Jom Kipurski rat), pomorska bitka kod Latakije između Izraela i Sirije vođena je nedaleko od grada. Bitka je bila prva koja se vodila raketama i ECM (elektronskim protivmjerama).
Godine 1987. grad je bio domaćin desete runde Mediteranskih igara, sa ceremonijom otvaranja koju je priredio Hafez al-Assad u Latakia Sports City -u, sportskom kompleksu dizajniranom posebno za domaćinstvo igara. Latakia Sports City Stadion je služio kao glavno mjesto održavanja utakmica.
Godine 1994. populacija grada dostigla je 303.000, a taj se broj značajno povećao na 383.786 do 2004. Iako je procjena stanovništva tokom 2010-ih postala teška zbog građanskog rata, procjenjuje se da je stanovništvo grada drastično poraslo zbog priliva izbjeglica iz gradova Alepa, Idliba i drugih gradova koji su bili pogođeni ratom.
Sirijski građanski rat
Tokom sirijskog građanskog rata, Latakija je bila mjesto protestnih aktivnosti od marta 2011. Sirijska vlada tvrdi da je 12 osoba ubijeno u sukobima krajem marta, što je dovelo do raspoređivanja vojske kako bi se ograničilo kretanje u i iz grada. Stotine Sirijaca je navodno uhapšeno, a do kraja jula aktivisti u Latakiji su navodili stranim medijima da strahuju od nasilnijeg obračuna. Protesti su nastavljeni uprkos pojačanom prisustvu i hapšenjima. Nekoliko civila je navodno ubijeno u sukobima sa službenicima sigurnosti tokom ovog ranog perioda opsade. Dana 13. avgusta 2011. godine, Sirijska vojska i Sirijska mornarica pokrenule su operaciju u kojoj je više od 20 tenkova i oklopnih vozila ušlo u uporište Alawi. Grad je također napadnut od strane sirijske vojske 14. avgusta 2011. godine. Aktivisti tvrde da je tokom napada poginulo 25 ljudi. mini| [[Rusija|Ruski vojni avion u vazdušnoj bazi Khmeimim, jednoj od glavnih ruskih operacija u Siriji]] Latakija je dom najvećeg ruskog objekta za elektronsko prisluškivanje. Vazdušna baza Khmeimim je zračna baza u blizini Latakije koju je ruska vojska koristila 2015.
Grad je bio relativno miran i bezbjedan tokom građanskog rata, struja i voda su se vratili od 2017. godine, a rusko zrakoplovstvo neprestano patrolira gradom i okolnim mjestima.
Ruski predsjednik Vladimir Putin, u pratnji sirijskog kolege Bashara al-Assada, posjetio je decembra 2017. zračnu bazu Khmeimim, glavnu rusku vojnu bazu u Siriji, koja se nalazi nedaleko od Latakije u blizini Jableha. Proglašena je pobjeda nad ISIL-om i najavljeno djelimično vojno povlačenje iz Sirije, ali uz nastavak ruskog prisustva, budući da će ruske snage i dalje upravljati zračnom bazom Khmeimim i ruskim pomorskim objektom u Tartusu.
Izraelski ratni avioni su 7. decembra 2021. izveli zračni napad na luku u Latakiji, oštetivši objekte luke i zapalivši nekoliko kontejnera. 28. decembra, luka je ponovo napadnuta nakon što su izraelske snage lansirale nekoliko preciznih projektila gađajući luku. U napadu su ubijena 2 vojnika sirijske vojske, uništeno nekoliko kontejnera i zapaljena luka nekoliko sati.
Geografija
mini|Slinfah Latakija se nalazi na 348 km sjeverozapadno od Damaska, 186 km jugozapadno od Alepa, 186 km sjeverozapadno od Homsa i 90 km sjeverno od Tartusa. Obližnji gradovi i sela uključuju Kasab na sjeveru, Al-Haffah, Slinfah i Qardaha na istoku u obalnom planinskom lancu, te Jableh i Baniyas na jugu.
Latakija je glavni grad provincije Latakija, u zapadnoj Siriji, graniči sa Turskom na sjeveru. Guvernorat ima prijavljeno područje od oko 2.300 kilometara kvadratnih. Latakija je administrativni centar okruga Latakija koji zauzima sjeverni dio pokrajine Latakija.
Nahr al-Kabir al-Shamali se ulijeva u Sredozemno more južno od Latakije.
Klima
Prema Köppenovoj klasifikaciji klime, Latakija ima mediteransku klimu sa toplim, vlažnim ljetima i hladnim, vlažnim zimama. Najvlažniji mjeseci u Latakiji su decembar i januar, gdje je prosječna količina padavina oko 160 mm. Najsušniji mjesec u gradu, juli, ima u prosjeku samo oko 1 mm kiše, iako je prilično vlažno. Prosječne visoke temperature u gradu kreću se od oko 16 C u januaru do oko 30 C u augustu. Latakija u prosjeku prima oko 760 mm padavina godišnje.
Demografija
lijevo|mini| Grupa alavitskih muzičara iz Latakije (oko 1920-ih). Jedan od prvih popisa stanovništva bio je 1825. godine, koji je zabilježio da je bilo 6.000-8.000 muslimana, 1.000 grčkih pravoslavnih kršćana, 30 armenskih kršćana, 30 katolika maronita i 30 Jevreja. Početkom 20. vijeka Latakija je imala populaciju od otprilike 7.000 stanovnika; međutim, Journal of the Society of Arts je 1905. godine zabilježio populaciju od 25.000 Prema procjeni iz 1992. godine, Latakija je imala 284.000 stanovnika, što se popelo na 303.000 na popisu iz 1994. godine. Stanovništvo grada je nastavilo da raste, dostižući procenjenih 402.000 stanovnika 2002.
Latakija je istorijski bio sunitski grad, međutim proces alavatizacije pod Hafezom al Asaadom doveo je do toga da se mnogi alaviti presele iz ruralnog zaleđa u grad. Godine 2010. Centar Latakije naseljavalo je 50% alavita, 40% sunita i 10% kršćana; međutim, ruralno zaleđe ima alavitsku većinu od otprilike 70%, pri čemu kršćani čine 14%, sunitski muslimani čine 12%, a ismailiti predstavljaju preostalih 2%. Grad služi kao glavni grad alavitskog stanovništva i veliki je kulturni i religijski centar. Tokom 1980-ih i 1990-ih, veliki broj alavita iz tog područja emigrirao je u glavni grad zemlje Damask. Od kršćana, znatna antiohijska grčka populacija postoji u Latakiji, a njihova eparhija u gradu ima najveću kongregaciju Grčke pravoslavne crkve u Antiohiji. U gradu postoji i armenska zajednica od 3.500 ljudi. Cijelo stanovništvo govori arapski, uglavnom na sjeverno-levantskom dijalektu.
U okviru gradskog područja nalazi se "nezvanični" kamp Latakija, osnovan 1956. godine, u kojem živi 6.354 palestinskih izbjeglica, uglavnom iz Jafe i Galileje.
Luka
mini|Luka Latakija, glavna luka Sirije. Luka Latakija (arapski: ميناء اللاذقية) je glavna morska luka u Siriji. Osnovan je 12. februara 1950. godine i od tada povećava značaj grada. Uvezeni teret luke uključuje odjeću, građevinski materijal, vozila, namještaj, minerale, duhan, pamuk i zalihe hrane kao što su: luk, pšenica, ječam, hurme, žitarice i smokve, a 2008. godine luka je pretovarila oko 8 miliona tona tereta.
Marina Latakia ima 150 vezova za brodove do maksimalne dužine 25 metara i gaza 4 metra. Sirijska mornarica ima jednu od četiri baze u Latakiji.
Poljoprivreda
Latakija ima ekstenzivno poljoprivredno zaleđe. Izvoz uključuje bitumen (asfalt), žitarice, pamuk, voće, jaja, biljno ulje, grnčariju i duhan. Čišćenje pamuka, prerada biljnog ulja, štavljenje i spužvarenje služe kao lokalne industrije za grad.
Turizam
mini|Plaža Wadi al-Kandel, u blizini Latakije Plaža Azurne obale u Latakiji je prvo obalno odmaralište u Siriji i nudi skijanje na vodi, jet ski i jedrenje na dasci. Grad ima osam hotela, od kojih dva imaju pet zvjezdica; Hotel Cote d'Azur de Cham i hotel Lé Meridien Lattiquie nalaze se na 6 km sjeverno od grada, na Azurnoj obali.
U poređenju sa drugim sirijskim gradovima, kupovanje i večernje šetnje pijacama smatraju se omiljenom razonodom u Latakiji. Brojne prodavnice dizajnerskih etiketa nižu se u ulici 8 Azar, a srce gradske šoping zone je niz blokova okruženih ulicama 8 Azar, Yarmouk i Saad Zaghloul u centru grada. Kina u Latakiji uključuju kino Ugarit, al-Kindi i manje pozorište u ulici al-Moutanabbi.
Muzeji
lijevo|mini| Pogrebna grobnica iz rimskog perioda, koja se nalazi u gradskom muzeju Nacionalni muzej Latakije izgrađen je 1986. godine u blizini gradske obale. U njemu se ranije nalazila rezidencija guvernera alavitske države i to je izvorno bio osmanski kan iz XVI vijeka (naziv za "karavansaraj") poznat kao Khan al-Dukhan, što znači " Kan dima", jer je služio trgovini duhanom. Kan je istorijski služio ne samo kao gostionica, već je sadržavao i privatne rezidencije. Eksponati uključuju ispisane ploče iz Ugarita, drevni nakit, novčiće, figurice, keramiku, grnčariju, te lančana odijela i mačeve iz ranog arapskog i križarskog doba.
Međutim, od izbijanja građanskog rata u Siriji 2011. godine, muzej je bio privremeno zatvoren, kako bi se muzejski eksponati zaštitili od trgovine i pljačke, koja je postala uobičajena tih godina, što se dešavalo najviše muzejima Palmire, Deir ez-Zor i Raqqa. Međutim, vrtovi muzeja su i dalje otvoreni za javnost i sadrže mnoge kapitele stupova, ukrase, grobnice i statue koje javnost još uvijek može vidjeti.
Sport
mini|Latakia Sports City stadion Latakija je rodni grad tri fudbalska kluba: Teshrin Sports Club je osnovan 1947. Hutteen Sports Club je osnovan 1945. i Tadamon SC je osnovan 1980. godine. Svi timovi su smješteni na stadionu Al-Assad, koji ima kapacitet od 28.000 ljudi. Neposredno sjeverno od grada nalazi se kompleks Latakia Sports City, koji je izgrađen 1987. za domaćinstvo Mediteranskih igara 1987. godine.
Latakijski duhan
Latakijski duhan je posebno pripremljen duhan izvorno proizveden u Siriji i nazvan po lučkom gradu Latakiji. Sada se duhan uglavnom proizvodi na Kipru. Suši se na vatri od kamenog bora ili hrasta, što mu daje intenzivan dimno-biber okus i miris. Rijetko se puši direktno, koristi se kao "začin" ili "mikser" (osnovni duhan pomiješan sa drugim duhanima za stvaranje mješavine), posebno u engleskim, balkanskim i nekim američkim klasičnim mješavinama.
Obrazovanje
mini| Nacionalna privatna srednja škola, izgrađena u stilu [[Bauhausa .]] Univerzitet u Latakiji osnovan je u maju 1971. godine, a kasnije je preimenovan u Tishreen univerzitet („Oktobarski univerzitet“) 1976. u znak sjećanja na Oktobarski rat 1973. godine. Univerzitet je prvo imao samo 3 fakulteta, književnost, nauku i poljoprivredu i imao upisana samo 983 studenta prilikom osnivanja, ali je taj broj uveliko rastao tokom godina i dostigao više od 70.000 studenata, čime je Univerzitet Tishreen postao treći po veličini u Siriji, sa brojem fakulteta koji se popeo na 17, uključujući medicinu, farmaciju, stomatologiju, nauku, sestrinstvo, obrazovanje, poljoprivredu, pravo, historiju, elektrotehniku i umjetnost. U gradu se nalazi i ogranak Arapske akademije za nauku i tehnologiju i pomorski transport.
Jedna od najstarijih škola u Latakiji, prethodna vojna kasarna izgrađena za vrijeme mandata za Siriju i Liban, nazvana je po Julesu Jammalu, arapskom kršćanskom vojnom oficiru koji se raznio u samoubilačkom napadu na francuski brod.
Znamenitosti
Savremeni grad još uvijek pokazuje slabe tragove nekadašnjeg značaja, bez obzira na česte potrese kojima je bio pogođen. Marina je izgrađena na temeljima antičkih stupova, a u gradu se nalaze stara kapija i druge starine, kao i sarkofazi i grobne pećine u susjedstvu. Ova kapija je izuzetan slavoluk na jugoistočnom uglu grada, skoro cio: izgrađen je sa četiri ulaza, poput Foruma Jani u Rimu. Pretpostavlja se da je ovaj luk sagrađen u čast Lucija Vera, ili Septimija Severa. Fragmenti grčkih i latinskih natpisa raštrkani su po svim ruševinama, ali potpuno oštećeni. mini|Moderan kvart. Značajne zanimljivosti u obližnjem području uključuju masivni Saladinov dvorac i ruševine Ugarita, gdje su pronađeni neki od najranijih alfabetskih zapisa. Tu je i nekoliko popularnih plaža. U Latakiji postoje brojne džamije, uključujući Veliku džamiju iz XIII vijeka i džamiju Jadid iz XVIII vijeka koju je sagradio Sulejman-paša Azem.
Zdravstvo
Sirijska vlada vodi tri velike javne bolnice u Latakiji, bolnicu Al-Assad, Nacionalnu bolnicu i Univerzitetsku bolnicu Tishreen, a ostalo su privatne bolnice. jedna od poznatih bolnica je bolnica Bahrou.
Prevoz
lijevo|mini| Željeznička veza između Latakije i Alepa lijevo|mini| Kružni tok Al-Ziraa jedan je od najvažnijih kružnih tokova u gradu i povezuje različite ulice grada Putevi povezuju Latakiju sa Alepom, Bejrutom, Homsom i Tripolijem. Glavna komercijalna obalna cesta grada je ulica Jamala Abdel Nasera, koja je dobila ime po bivšem egipatskom predsjedniku Gamalu Abdel Naseru. Okružena hotelima, restoranima i gradskim muzejom, ulica počinje u centralnoj Latakiji duž obale Sredozemnog mora i završava na Trgu Hitteen. Od trga se grana prema jugozapadu u ulicu al-Maghreb al-Arabi, južno na ulicu 8 Azar, koja se nastavlja na jug formirajući Bagdadsku aveniju—glavni put sjever-jug —granjajući se u ulicu Beirut i Nadima Hasana Ulica duž južne obale. Od južnog dijela ulice Jamal Abdel Nasser odvaja se od ulice al-Yarmouk i ulice al-Quds, koja se završava na trgu al-Yaman u zapadnoj Latakiji, nastavlja na zapad u ulicu Abdel Qader al-Husseini. Sjeverno od Al-Yaman Square Souria Avenue i južno od trga je ulica al-Ourouba. Avenija Souria završava na trgu al-Jumhouriah, a zatim se nastavlja na sjever kao ulica al-Jumhouriah. mini|Međunarodni aerodrom Bassel Al-Asad, koji se nalazi u Džablehu, u blizini Latakije, glavni je aerodrom koji opslužuje grad Veći dio grada je dostupan putem prevoza taksijem i drugim oblicima javnog prevoza. Autobusi prevoze ljude do raznih sirijskih, libanskih i turskih gradova, uključujući Alep, Damask, Deir ez-Zor, Palmiru, Tripoli, Bejrut, Safitu, Homs, Hamu, Antakyu i Tartous. "Luksuzna" autobuska stanica Garagat Pullman nalazi se u ulici Abdel Qader al-Husseini, a na stanici je smješteno najmanje desetak privatnih kompanija. U istoj ulici je starija autobuska stanica Hob-Hob koja radi po principu "polazak kada je pun" autobusa za Damask i Alep. Lokalni mikrobusevi voze između trga Al-Yaman i centra grada, kao i između stanice u ulici al-Jalaa i centra grada. Tu je i stanica mikrobusa sa autobusima koji polaze za Qalaat Salah ed-Din, Qardaha, Kassab i Jableh.
Željeznička stanica u Latakiji nalazi se na trgu Al-Yaman. Chemins de Fer Syriens je upravljao uslugama, uključujući dvije dnevne vožnje do Alepa i jednu sedmičnu vožnju do Damaska preko Tartousa. U 2005. godini, otprilike 512.167 putnika putovalo je sa željezničke stanice u Latakiji.
Međunarodni aerodrom Bassel Al-Asad udaljen je 25 km južno od Latakije i služi kao nacionalni i regionalni aerodrom sa redovnim letovima za Sharjah, Jeddah, Rijad i Kairo. Luka Latakija je također povezana sa šest organiziranih linija između Aleksandrije, Izmira i Bejruta. Osim toga, postoje neredovne trajektne linije za Kipar. Godine 2005. luku je koristilo približno 27.939 putnika.
Mitrašinci
Mitrašinci su naseljeno mjesto u sastavu općine Berovo, Sjeverna Makedonija. Naselje je udaljeno 15 km sjeverozapadno od Berova. Istočno od naselja protječe rijeka Bregalnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva iz 2002. godine, Mitrašinci su imali 729 stanovnika. Većinska vjeroispovijest stanovništva je pravoslavlje.
NGC 2352
NGC 2352 (također poznat kao ESO 492-**5) je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Veliki pas. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. marta 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2158
IC 2158 (također poznat kao ESO 425-7, IRAS 06033-2751, MCG -5-15-4 i PGC 18388) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 72 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Golub. Najveći prečnik je 1,70 (35 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 1. decembra 1897. godine.
Utah
Utah (fonetski: Juta) država u zapadnom dijelu SAD.
Geografija
Reljef je planinski. Dominiraju stepe, polustepe, te nešto četinarskih šuma. Najveći vrh je Kings Peak.
Rudno blago: željezo, mrki ugalj, uranij.
Industrija: obojena metalurgija, željezara, čeličane, elektrotehnika, naftna industrija.
Poljoprivreda: slabo razvijena, uzgoj šećerne repe.
Turizam je veoma razvijen. Godine 2002. održane su Zimske olimpijske igre.
Stanovništvo
U Juti su se prvi naselili Mormoni
Dol (Medvode)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Ulvåsa
mini|300p|Dvorac Ulvåsa Ulvåsa (fon. Ulvosa), stariji naziv Ulfåsa, je plemićko imanje južno od jezero Boren u općini Motala na zapadnom dijelu pokrajine Östergötland u Švedskoj. Prostire se na površini od oko 700 hektara, prekrivenog šumama i poljima.
Dol (Medvode)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dol je imao 85 stanovnika.
Ulvåsa
Vjeruje se da imanje potiče iz 12. vijeka, ali se Ulvåsa prvi put spominje pod nazivom Vlwasum u dokumentu iz 14. vijeka. Ne zna se tačno porijeklo imena. Jedna varijanta je da je imanje dobilo ime po vitezu Ulf Gudmarssonu iz 14. vijeka ("Ulfs ås" tj. Ulfov greben), dok je druga varijante da naziv potiče od "Ulvs ås" što bi u prevodu značilo Vučji greben. Na imanju se još uvijek nalaze koplja, mreže i komadi tkanine (lapptyg) iz 18. vijeka, koji su korišteni u lovu na vukove. Tkanine, koje su oslikavale strašne figure, stavljane su na konopac oblikovan u slovo V. Konopac bi se kasnije vješao u šumu s ciljem strašenja vukova u već ranije pripremljene zamke.
Sigismund, car Svetog Rimskog Carstva
Sigismund Luksemburški (14. februar 1368 – 9. decembar 1437) bio je kralj Ugarske i Hrvatske od 1387. do 1437, kralj Bohemije od 1419. do 1437. i car Svetog Rimskog Carstva od 1433. do 1437. Bio je jedan od pokretačkih snaga iza Vijeća u Konstansi koji je okončao zapadni raskol i doveo do Husitskih ratova. Kao član dinastije Luksemburg bio je visoko obrazovan i govorio je nekoliko jezika (francuski, njemački, mađarski, italijanski i latinski). Sahranjen je u Nagyváradu, Kraljevina Ugarska (danas Oradea, Rumunija), pored groba ugarskog kralja Ladislava I.
Brak s Marijom Anžuvinskom
Godine 1387. oženio se hrvatsko-ugarskom kraljicom Marijom, kćerkom kralja Ludovika I i Elizabete Kotromanić, te time postao iure uxoris hrvatsko-ugarski kralj budući da je srednjevjekovno pravo mužu garantovalo sav posjed njegove žene. Brak između Marije i Sigismunda sklopljen je u zamku Zvolen, a Sigismund je okrunjen 31. marta 1387. godine.
Brak s Barbarom Celjskom
Marija je umrla pod sumnjivim okolnostima u visokoj trudnoći, ipak ne ostavivši iza sebe djece, kao posljednji Anžuvin na ugarskom tronu. Sigismund, njen udovac, zadržao je njeno kraljevstvo, kao što je to bio srednjovjekovni običaj, a njegova nasljednica bila je kćerka iz drugog braka sa Barbarom Celjskom, čija je nana bila Marijina tetka po majci.
Vladavina i ratovanje
Poslije očeve smrti Sigismund je postao i car Svetog Rimskog Carstva 1411. godine, ali za cara je krunisan u Rimu tek 1433. godine. Godine 1419. naslijedio je češku krunu od svoga brata Vjenceslava IV, a okrunjen je 27. jula 1420. godine.
Sigismund je organizovao krstaški rat protiv Osmanlija. Poražen je kod Nikopolja 1396. godine. Vodio je rat sa Venecijom. Najviše problema imao je sa napuljskim kraljem Ladislavom, protivnikom u borbi za hrvatsko-ugarsko prijestolje iz dinastije Anžuvinaca. Sigismund je jedan od organizatora crkvenog sabora u Konstanci (1414-1418), koji je osudio učenje Jana Husa. Jan Hus je spaljen a poslije toga husitski ratovi pratili su njegovu čitavu vladavinu. Sigismund je osnovao čuveni Zmajev red, kako bi kontrolisao brojne vazale u susjedstvu svoje države. Priredio je čuveni turnir u Budimu 1412. godine.
Odnos s Bosnom
Sigismund je izuzetno značajan ugarski vladar u odnosima između Bosne i Ugarske. Dugogodišnji napori Sigismunda Luksemburškog za osvajanje Bosne i preuzimanje bosanske krune završili su neuspješno. Sigismund je ostvario jak pritisak na Bosnu u doba kralja Stjepana Dabiše, ali su Bosanci iskoristili njegove probleme poslije poraza kod Nikopolja i prišli njegovom protivniku Ladislavu. Njegovi pokušaji nametanja uticaja preko kralja Stjepana Ostoje završili su bezuspješno. Na njegovu stranu prišao je Hrvoje Vukčić Hrvatinić 1409, a i ostali velikaši u Bosni do kraja 1411. No, tada su okolnosti bile drugačije. Bosanska kruna nije više bila u opticaju kao osnova međusobnih odnosa. Poslije raskida sa Hrvojem Vukčićem, bosansku Srebrenicu predao je na upravu despotu Stefanu Lazareviću. Nešto kasnije, 1427. Sigismund je napravio sporazum po kojem su bosansku krunu kralja Tvrtka II trebali da naslijede predstavnici Celjskih, njegov punac Herman II Celjski, ali ni ta kombinacija nije imala realne osnove.
Sigismund je bio veliki rival bosanskih vladara i velmoža. Njegova snaga demonstrirana je srednjom i istočnom Evropom, ali njegova južna politika, kroz odnos prema Bosni, nije uvijek bila u prvom planu, pa se stabilan susjed, kao što je to bila Bosna, dugo vremena tolerisao i kao protivnik.
Smrt
Njegovom smrću 9. decembra 1437. godine na izumiranje je osuđena dinastija Luksemburgovaca, koja će konačno izumrijeti smrću njegove kćerke Elizabete. U Njemačkoj, Ugarskoj, Hrvatskoj i Češkoj naslijedio ga je kćerkin muž, Albert II Habsburški.
NGC 5303
NGC 5303 (također poznat kao IRAS 13455+3833, MCG 7-28-67, NGC 5303A, PGC 48917 i UGC 8725) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 65 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,90 (17 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (7 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. maja 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Viken (jezero)
Viken je jezero u obliku potkovice koje se nalazi sjeverozapadno od Karlsborga u švedskoj pokrajini Västergötland na visini od 91,8m iznad mora.
U Viken se ulijeva voda iz jezera Örlen na jugu i Unden na sjeveru, da bi se kasnije voda iz Vikena preko rječice Forsviksån ulijevala u veliko jezero Vättern, koji je drugo po veličini jezero u Švedskoj a peto u Evropi. Göta kanal prolazi pored jezera uz pomoć brani kod Tåtorpa na zapadu i Forsvika na sjeveru. 1824. razbijen je rt Spetsnäset, koji je štrčao na istočnom dijelu Vikena, i time je stvoren Spetsnäskanalen, što je skratilo put Göta kanala za 3 nautičke milje (1 nautička milja = 1.852 metara).
Burj Khalifa
Burj Khalifa, staro ime Burj Dubai (arapski: برج دبي‎ "Dubai toranj") neboder je koji se nalazi u centru grada Dubai, Ujedinjeni Arapski Emirati i trenutno je najviša građevina na svijetu. Gradnja je počela 21. septembra 2004. godine, a završena 2. decembra 2009. Otvorenje ovog objekta je upriličeno 4. januara 2010. godine. Građevina je dio 2 km2 velikog centra zvanog "Predgrađe Dubaia". Projektant ove građevine je arhitekta Adrian Smith (Adrian Smith). Vršilac radova je "Samsung Engineering & Construction" i "Besix" zajedno sa "Arabtec" Izdvojeni budžet za Burj Dubai iznosi oko 4,1 milijardi US$ i za cijeli kompleks "Dubai Predgrađe" je izdvojeno oko 20 milijardi US$.
Arhitektura i dizajn
Toranj su dizajnirali Skidmore, Owings i Merrill, koji su, također, dizajnirali Sears Tower u Chicagu i 1 World Trade Center u New York Cityu.
Izgradnja
200px|desno|Koncept mjesečne izgradnje mini|200px|Burj Dubai izbliza uslikan iz zraka - mart 2008. godine Toranj je gradila južnokorejska kompanija, Samsung Engineering & Construction, koja je, također, izgradila Petronas Twin Towers i Taipei 101. Samsung Engineering & Construction na ovom projektu radi u konzorciju sa Besixom iz Belgije i Arabtecom iz Ujedinjenih Arapskih Emirata. Firma Turner je projektni menadžer na glavnom ugovoru za izgradnju.
Svrha
Namjena Burja Khalife je široka. U zgradi je smješteno 30.000 stanova, 9 hotela, trgovinski centar, nekoliko bazena i mnogo drugih prostora.
Visina
mini|lijevo|500px|Burj Halifa u poređenju sa drugim poznatim objektima.
NGC 1017
NGC 1017 (također poznat kao MCG -2-7-47 i PGC 9964) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 224 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,70 (46 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 29. septembra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Boljenovići
mini|280px|Boljenovići, detalj iz sela Boljenovići su naseljeno mjesto u sastavu općine Ston, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Boljenovići su imali 85 stanovnika.
Napomena: ''Pojedinih godina iskazivano pod imenom Boljenović. U 1857. i 1869. sadrži podatke za naselje Metohija.''
IC 2159
IC 2159 je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Orion. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 11. februara 1890. godine.
NGC 6773
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mačevo
Mačevo je naseljeno mjesto u sastavu općine Berovo, Sjeverna Makedonija. Nalazi se 8 km sjeverozapadno od Berova. Kroz naselje protječe rijeka Bregalnica gornjim dijelom svog toka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva iz 2002. godine, Mačevo je imalo 206 stanovnika. Većinska vjeroispovijest stanovništva je pravoslavlje. Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci.
Kristianstads län
mini|250p|Crkva u Kristianstadu iz 17. vijeka koju je kralj Kristian IV, osnivač grada, dao izgraditi Kristianstads län je bio kanton u Švedskoj u periodu od 1718. - 1997. Glavni grad kantona je bio Kristianstad. Kristianstads län, zajedno sa kantonom Malmöhus län, pripao je novoosnovanom Skåne länu 1997. godine
Općine
Posljednje ujedinjenje općina sprovedeno je 1. januara 1974. godine, te se u sklopu kantona nalazilo 13 općina.
Ops
Ops ili Opis je božica plodnosti u rimskoj mitologiji. Grčki pandan joj je Reja, a frigijski i anadolijski Kibela. Simbol joj je lunar - Mjesec.
Ops, Saturn i njihova djeca
Ops je dijete Terre i Cela. Njen brat je Saturn, koji joj je i muž. Saturn je kastrirao svog oca Cela, bacivši njegove genitalije u more, iz kojih je nastala lijepa Venera. Saturn je oženio Ops, te su postali vladari zlatnog doba. Ops je rodila Vestu, Cereru, Junonu, Plutona i Neptuna, a Saturn ih je sve progutao, jer se bojao da će ga djeca svrgnuti. Kad je rodila Jupitera, Ops ga je sakrila, te je preživio i svrgnuo svog oca. Jupiter je postao vladar bogova, a svoju majku je poštedio. Saturnov grčki pandan je Kron.
Kult
Ops je u Rimu bila Majka Božica. Ops je označavala obilje, blagostanje, a njen kult uveden je za vrijeme kralja Titusa Tatiusa. Opsin se festival slavio 10. augusta. Festival je zvan Opalia. Ops je vjerovatno oblik velike božice, Terre, Majke Zemlje, kao što je Reja oblik Geje. U latinskom se riječ ops koristi za "rad", posebno u smislu "koji rade na zemlji, oru, siju". Ove su aktivnosti bile svete, te se slavljenje žetve povezuje sa religijskim svečanostima.
Dornice
Dornice su naseljeno mjesto u sastavu općine Vodice, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dornice su imale 58 stanovnika.
Napomena: ''U 2014. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dornice i Zapoge.''
Dragočajna
Dragočajna je naseljeno mjesto u sastavu općine Medvode, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2008. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dragočajna i Moše.''
Haida Gwaii
desno|mini|250p|Haida Gwaii na karti
Haida Gwaii, do 2010. Arhipelag kraljice Charlotte (haida. Haida Gwaii, ranije eng. Queen Charlotte Islands) je skupina ostrva na sjeverozapadu Sjeverne Amerike. Otočje broji samo nekoliko hiljada stanovnika. Glavni je grad Queen Charlotte City.
Brijesta
mini|280px|Brijesta, [[Mandarina|mandarine]] Brijesta je naseljeno mjesto u sastavu općine Ston, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Brijesta je imala 165 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brijesta je imalo 130 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Malmöhus län
mini|250p|Dvorac u Malmöu
Malmöhus län je bio kanton u Švedskoj koji se nalazio na jugozapadnom dijelu historijske pokrajine Skåne. Kanton je dobio ime po dvorcu koji se nalazio u glavnom gradu kantona, Malmöu.
1669. došlo je do ujedinjenja kantona sa Helsingborgs länom i Landskrona länom. Međutim, kanton Malmöhus län je, zajedno sa kantonom Kristianstads län, pripao novoosnovanom kantonu Skåne länu 1997.
Općine
Posljednje ujedinjenje općina sprovedeno je 1. januara 1977, i tada se u sklopu kantona nalazilo 20 općina.
Homeostaza
Homeostaza označava održavanje stalnih uvjeta u unutrašnjoj okolini ćelija. Gotovo svi organi i tkiva u tijelu vrše funkcije koje doprinose održavanju ovih stalnih uvjeta. Iz pluća npr. dolazi kisik u onoj količini koja je potrebna ćelijama, bubrezi održavaju stalnu koncentraciju elektrolita, crijeva pribavljaju hranjive tvari. Svaki organ ili tkivo pridonosi homeostazi.
Pregled
Homeostaza je temeljna i središnja osobenost  života, koja se ispoljave u sposobnosti  živih sistema da održavaju dinamičnu unutrašnju ravnotežu, koju podešavaju i obna­vljaju djelovanjem  sopstvenih  regulacijskih  mehanizama. Drugim rječima, ho­meostaza je i osnova i rezultat održavanja  i samopodešavanja stabilnosti unu­trašnje ćelijske sredine, unatoč  promjenljivosti spoljnih  uvjeta života. U tome učestvuju gotovo svi tjelesni organi i tkiva: disajni i probavni organi obezbjeđuju potrebne količine kisika i hranidbenih tvari, krvotok ih raznosi do žarišta životnih aktivnosti, organi za lučenje odstranjuju otpadne tvari i održavaju stalnu koncentraciju  elektrolita, termoregulacijski mehanizmi i procesi metabolizma obezbjeduju stalnu unutrašnju temperaturu tijela itd. Ljudski organizam pritom nije prosti zbir oko 100 triliona ćelija, povezanih  u tkiva, organe i njihove sistema, nego je to usklađena cjelina, objedinjena posebnim regulacijskim funkci­jama. Svaki dio te cjeline, na samosvojan način doprinosi održavanju homeostatskih uvjeta: samo  u normalnim okolnostima unutrašnje  sredine  on ce se normalno održavati i funkcionirati. Prema tome, svaka ćelija opstaje zahvaljujući homeostazi, istovremeno dajući svoj doprinos održavanju takvog stanja. Ovako pode­šen trajni automatizam funkcija ljudskog tijela održava se sve dotle dok jedan ili  više funkcijskih sistema  ne izgubi  sposobnost ostvarivanja svoje specifične uloge u održavanju homeostaze. Neotklonjivi teži poremećaji bilo kog dijela ovog sistema uzrokuju smrt, a lakši različite bolesti.