cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Microsoft Certified Professional
Preduslovi
Microsoft ne postavlja nikakve uslove za pristup polaganju svojih ispita što znači da za razliku od nekih drugih kompanije ne postavlja uslov prisustva nastavi, kupovini knjiga i sl.
Način sticanja certifikata
Za MCP certifikat potrebno je položiti bilo koji Microsoft ispit.
Ispiti se polažu u Prometric centru za polaganje ispita putem interneta.
Ispit ima 40 i više pitanja, a traje sat vremena i 30 minuta ili duže.
Cijena
Cijena varira od zemlje do zemlja, a cijena ispita za Bosnu i Hercegovinu je 50 US Dolara.
Dioklecijan
Dioklecijan (22. decembar 244 – 3. decembar 311) bio je rimski car od 284. do 305. godine. Rođen je u porodici nižeg društvenog statusa u rimskoj provinciji Dalmaciji. Tokom vladavine cara Kara bio je komandant konjice. Nakon smrti cara Kara i njegovog sina Numerijana tokom kampanje u Perziji, Dioklecijan je proglašen carem. Pošto je ovu titulu imao i mlađi sin preminulog cara Karin, Dioklecijan ga je porazio u bici kod Margusa. Dioklecijanova vladavina je stabilizovala carstvo i označila kraj Krize trećeg stoljeća.
Kako bi imao potpunu kontrolu nad Rimskim carstvom, Dioklecijan je 1. marta 293. godine imenovao Galerija i Konstancija za Cezare. Tokom perioda tetrarhije, svaki car je vladao trećinom carstva. Nakon toga je osigurao granice carstva i uništio svaku prijetnju svojoj moći. Tokom mnogih ratova između 285. i 299. godine porazio je Sarmate, Karpijce, Alemane i uzurpatore Egipta. Nakon toga je Galerije, uz pomoć Dioklecijana, vodio uspješan rat protiv Sasanidskog carstva, tradicionalnog rimskog neprijatelja. Nakon što je 299. godine zauzeo njihov glavni grad Ktesifon, Dioklecijan je naknadnim pregovorima postigao dugotrajan i povoljan mir.
Uprkos neuspjesima i raznim izazovima, Dioklecijanove reforme su fundamentalno promijenile strukturu carske vlasti i ekonomski i vojno stabilizirale carstvo, omogućavajući mu da ostane netaknuto još sto godina. Oslabljen bolešću, Dioklecijan je abdicirao 1. maja 305. godine čime je postao prvi car Rimskog carstva koji je dobrovoljno abdicirao. Ostatak života je proveo u svojoj palači na dalmatinskoj obali. Njegova palača je na kraju postala jezgro današnjeg grada Splita.
Biografija
Porijeklom je iz seljačke porodice. Uzdigao se od običnog vojnika do vojnog zapovjednika u Meziji i zapovjednika carske tjelesne garde. Poslije smrti Numerijana u nerazjašnjenim okolnostima Dioklecijan uspijeva da ga vojska 284. proglasi carem, tj. pobunjenikom protiv cara Karina. Odlučujuću vojnu bitku za vlast Dioklecijan gubi, ali, ne gubeći duh, organizira ubistvo Karina postavši tako napokon car. Samo godinu dana kasnije, tj. 286. godine imenovao je svog prijatelja Maksimijana augustom i suvladarom, predavši mu na upravu zapadni dio carstva. Osiguravši granice države na Eufratu i u Siriji, uzeo je 293. sebi za suvladara i cezara Galerija, koga je oženio svojom kćerkom Valerijom. Istodobno je i Maksimijan za svog suvladara i cezara proglasio Konstancija I Klora.
Time je u državi provedena tetrarhija:
NGC 48
NGC 48 (također poznat kao IRAS 00113+4757, MCG 8-1-31, PGC 929 i UGC 133) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 82 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 1,60 (38 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (24 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 7. septembra 1885. godine.
Dioklecijan
Biografija
Zakone, koji su vrijedili za čitavo carstvo, izdavala su zajednički sva 4 vladara. Kao car bio je najžešći progonitelj kršćana, a progone je otpočeo oko 303. godine objavljivanjem tzv. Četiri edikta. Najpoznatija žrtva njegovih progona bio je biskup Dujam (danas poznatiji kao Sveti Duje). Vladao je apsolutistički i uveo je strogi dvorski ceremonijal po orijentalnom uzoru. Svoju ličnost okružio je kultom, tako da su Senat i preostale republikanske institucije i tradicije izgubile svaki značaj. U skladu s tim Dioklecijan se proglasio sinom boga Jupitera i zahtijevao da svi pred njim moraju pasti ničice (proskineza) i poštovati ga kao živog boga. Tako je s božanskim carem (dominus deus) otpočeo dominat, a principat završio.
NGC 48
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3187
NGC 3187 (također poznat kao Arp 316, IRAS 10150+2207, MCG 4-24-25, PGC 30068 i UGC 5556) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 73 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 3,60 (76 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio George Johnstone Stoney u januaru 1850. godine.
Dioklecijan
Biografija
Državu je podijelio na 12 dijeceza (101 provincija). Italiji je oduzeo dotadašnji povlašteni položaj u pogledu plaćanja poreza. Uredio je finansije i porezni sistem te reformirao novčani sistem. Također je reorganizirao vojsku i donio zakon o maksimiziranju cijena živežnih namirnica i usluga (Dioklecijanov edikt o cijenama 301). Odvojio je i vojnu upravu od civilne i uveo hijerarhiju dvorskih i društvenih staleža.
NGC 3187
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dioklecijan
Biografija
Za vrijeme vladavine vodio je ratove protiv Germana i Perzijanaca. Dvije godine prije abdikacije (zbog bolesti) počeo je proganjati kršćane, iako im je prije toga bio naklonjen. 1. maja 305. odrekao se carske časti (istovremeno je to učinio i Maksimijan) i povukao se u svoju palaču u Dalmaciji, koju je dao sagraditi na području današnjeg Splita (danas poznata Dioklecijanova palača). Nakon napuštanja carske vlasti bavio se vrtlarstvom (najdraže mu je bilo uzgajanje kupusa). U privatnom životu doživio je tešku tragediju kad mu je uzurpator Licinije dao ubiti ženu Prisku i kćer Valeriju. Umro je, a postoji i teorija da se ubio (otrovao), 316. godine, u 81. godini života jer se bojao kako će ga njegovi nasljednici ubiti.
HMGXB3
Protein 3 sa HMG-kutijom jest protein koji je kod ljudi kodiran genom HMGXB3 sa hromosoma 5.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.538 aminokiselina, a molekulska težina  168.334 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom uključen u biološke procesa kao što je alternativna prerada RNK.
Ibrahim Sakić
Biografija
Rođen je u Visokom 25. 4. 1951. godine. Studirao je filozofiju, sociologiju, historiju i političke nauke. Sarađivao je sa brojnim časopisima poput časopisa Sineast, Odjek, Život, Naši dani, JU film danas. Bio je urednik časopisa Sineast. Pored filmske kritike, pisao je i tekstove s područja likovne umjetnosti, filozofije, sociologije, sociologije kulture i teorije novinarstva. Bio je i kritičar društvenih i političkih prilika u Bosni i Hercegovini i Jugoslaviji, posebno kroz djelovanje u časopisu Naši dani. Umro je u Visokom 17. 8. 1990. godine.
Vanjski linkovi
http://www.infobiro.ba/author/6672
ATI
ATI se može odnositi na:
10. februar
10. februar / veljača (10. 2) jest 41. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 324 dana (325 u prestupnoj godini).
Ivo Ćipiko
Ivo Ćipiko (1869-1923), bio je srpski pripovjedač, rođen u Dalmaciji. Iako nije pisao pod neposrednim utjecajem svog zemljaka Matavulja, on mu je po nizu svojih književnih obilježja i težnji vrlo blizak. Naročito ih vezuje naklonost prema prostom svijetu i veličanje prirodne snage koju otkrivaju u malom čovjeku. I tematski su srodni. I jedan i drugi prikazuju dalmatinski život ili, tačnije, dva dalmatinska područja koja geografski i kulturno oštro kontrastiraju, Primorje i Zagoru. Ćipiko je mnogo više od Matavulja ostao vjeran tom zavičajnom regionalizmu.
Slično Medi Puciću, Matiji Banu, Baltazaru Bogišiću, Marku Caru i nekim drugim srpskim književnim i kulturnim radnicima iz Hrvatke i BiH, Ivo Ćipiko je bio Srbin katolik. On potiče iz latinske patricijske porodice Sippico, po vlastitim predanjima, porijeklom iz Rima. Jedan od njegovih predaka bio je čuveni Koriolan Ćipiko (lat. Soriolanus Serrio), humanist i novolatinski pisac 15. vijeka. U „Ćipikovoj palati" u Trogiru pronađena je sredinom 16. veka Trimalhionova gozba, jedini sačuvani dio iz romana "Satirikon" rimskog pisca Petronija. S padom Mletačke republike porodica Ćipiko počela je siromašiti i približavati se običnom narodu, pa je i majka ovog pisca bila građanka.
Rođen u Kaštel-Novom, između Splita i Trogira, Kad su ga kao dječaka dali u fratarsku gimnaziju u Sinju, on je, ne mogavši izdržati krutost i disciplinu školskog režima, pobjegao iz sjemeništa i opredijelio se za šumarski poziv. Sjemenište ga je odvajalo od prirode, zatvaralo ga u mrtve dogme i beživotni moral, a šumarski poziv vratio ga je prirodi i omogućio mu živjeti s narodom.
Njegovo opredeljenje za srpsku književnost i kasniji prelazak u Srbiju, gdje kao ratni dopisnik učestvuje u balkanskim ratovima a za vrijeme Prvog svjetskog rata prati srbijansku vojsku u izgnanstvo, bilo je prouzrokovano, osim nacionalnim oduševljenjem i naklonošću jednog zapadnjaka, razočaranog u evropsku civilizaciju, prema zemlji koja je u njegovim očima nosila nešto od onog iskonskog, pravog, prirodnog života kome je težio. Ugled Srbije na čitavom jugoslavenskom prostoru i privlačnost srpske književnosti djelovali su u istom pravcu. Prve podsticaje našao je u istoj onoj školi koja ga je u svemu drugom odbijala, u fratarskom sjemeništu u Sinju. Među njegovim profesorima, fratrima, nalazio se i jedan istinski ljubitelj književnosti i jugoslavenski nacionalista. On je budućem piscu donosio djela srpskih pripovjedača i narodne pjesme. "Zanesoh se i postadoh Srbinom", napisao je kasnije Ćipiko.
Prvi, mladalački pokušaji, nekoliko pjesama i jedna crtica, bez stvarne vrijednosti, izašli su mu 1885, a zatim je "ćutao" više od deset godina, sve do 1897, kada se s pričom Pogibe k'o od šale predstavio kao zreo pripovjedač. Ona je nastala, kao što je sam pisac iznio, pod neposrednim utjecajem Janka Veselinovića i njegovih seoskih pripovjedaka. Prvu knjigu, zbirku pripovjedaka Primorske duše (1899), objavio je u Zagrebu. Kad je hrvatska kritika pozdravila u njemu novu zvijezdu hrvatske književnosti, on je dao izjavu da nije hrvatski, nego srpski pisac.
Okrenutost socijalnoj tematici, karakteristična za srpski realizam, dobila je u Ćipiku svog najizrazitijeg i najdosljednijeg protagonistu. U nizu pripovjedaka i u oba romana on je prikazao surovu borbu seljaka za kruh i goli život, dao je bez maske poslodavce koji iskorištavaju seljačku radnu snagu kao životinjsku, njihovu ravnodušnost pred seljačkim patnjama. Prvi njegov književni obračun s temom socijalne bijede nalazi se u pripovjesti Na povratku s rada, iz zbirke Primorske duše: surove prirodne okolnosti, suša koja sažiže sve i kiša što prodire do kože, plavi naselja, odnosi plodove rada, kao da se udružuju sa bezdušnošću gazda koji hoće da iz svojih nadničara isisaju posljednje kapi znoja i krvi.
Socijalna tema ostvarena je s najviše dosljednosti u "Paucima", djelu koje je Jovan Skerlić nazvao „novim socijalnim romanom". Njegov junak, mladi planinac Rade Smiljanić, uzaludno se pokušava "iščupati" iz duga koji mu je otac ostavio u nasljedstvo. On se osjeća nemoćan i nezaštićen pred zlom kojem nema lijeka: da bi se oslobodio jednog duga, on upada u drugi, još veći, i to uvijek kod istog zelenaša; što se više vraća, dug, umjesto da opada, neprestano raste dostižući na kraju takve razmjere da je cijelo imanje jedva dovoljno da ga otplati. Zelenaš liči na ogromno čudovište, na aždahu razjapljenih čeljusti, čijoj nezasitosti nema lijeka, koja uvijek traži nove žrtve. Na kraju romana, Rade se obračunava s gazdom-krvopijom na način junaka starih legendi, on potrže nož i ubija ga.
Ćipikova socijalna tematika spojena je s njegovom osobenom filozofijom života. U osnovi njegovog pogleda na svijet je suprotnost između prirode i kulture. Rusoovski zaljubljen u prirodu, Ćipiko je bio neprijatelj svih ograničenja koja građanski moral nameće čovjeku. Istinski život jeste život u krilu prirode, u skladu s njenim zakonima, izvan toga sve je laž. Takvim životom žive prosti ljudi, seljaci i ribari. Za njih nema zamršenih problema u životu: rađa se, živi i umire po prirodnom zakonu, onako kako se to zbiva sa svim što postoji u prirodi, s biljkama i životinjama, bez duševnih potresa i društvenih sukoba, sve se rješava prirodnim putem, nagonskim zadovoljavanjem ličnih potreba.
Takvim životom mogu živjeti i istinski intelektualci. Nevolje počinju onda kada se u život čovjeka umiješa tzv. civilizovano društvo svojim neprirodnim zahtjevima i organičenjima. Zlo koje dolazi iz civilizacije, iz grada na selo, u svom primarnom obliku javlja se kao socijalno zlo, kao ekonomsko iskorištavanje, a od njega počinju sve druge nevolje. Prirodnim i jednostavnim seljacima nisu suprotstavljeni intelektualci, nego gospoda, „pauci", tj. svi oni koji parazitski žive od tuđeg rada. Tako je Ćipikova panteistička filozofija života dobila izrazito socijalnu interpretaciju. Ta dvostruka osnova njegovog djela, panteizam i socijalni realizam, najpotpunije je došla do izražaja u historiji mladog studenta Iva Polića, u romanu Za kruhom.
Povratak iz grada u zavičaj, na more, za njega znači dvostruko vraćanje životu: ponovno buđenje u njemu zdravog nagonskog života, koji je grad zagušio, i otkrivanje surove stvarnosti primorskog sela, gdje teške prirodne okolnosti i bezdušno izrabljivanje od zelenaša i vlasti dovode siromašne seljake do prosjačkog štapa i prisiljavaju ih da napuste sve i otisnu se u strani svijet trbuhom za kruhom. Po mnogim svojim crtama dvojnik svog autora, Ivo Polić, taj modernizovani romantični junak, dobro vidi bijedu svijeta koji ga okružuje i duboko saosjeća s nevoljama obespravljenih seljaka, ali ga to saznanje ne pokreće na akciju, on se povlači u sebe i sav se predaje svojim snovima, kosmičkim čežnjama i melanholičnim razmišljanjima.
U ovom romanu postoje još dva tipična ćipikovska motiva: ljubav i more. Ljubav je kod Ćipika uvijek slobodno prepuštanje nagonu, bez ikakvog osjećaja krivice, bez sentimentalnosti. Karakterističan oblik ljubavi jeste preljuba, tj. kršenje zabrana koje nameće građanski brak (pripovjetka "Preljub", koja je dala naslov čitavoj zbirci). U Antici, jednoj od najtipičnijih ćipikovskih pripovjedaka, junakinja, pošto ju je slučaj spasao neželjenog braka, živi sama na školju i podaje se slobodno mornarima koji navraćaju. Djeca koja se rađaju kao plod tih slobodnih ljubavi, čim odrastu, odlaze u svijet i više se ne vraćaju („Baš kao lastavice... Kad mladi narastu, izlete iz gnijezda i nestane ih, bog zna kuda, daleko preko mora... Zar oni poslije pitaju za majku?"). Ljubav je u ovoj pripovijetki kao i u romanu Za kruhom, neodvojiva od mora. „I kad potražih ženu, mogao sam se za nju samo uz more zagrijati", kaže Ivo Polić.
More kod Ćipika nije samo prostor u kojem se odigravaju drame njegovih junaka, ono se doživljava kao živo biće, u kome se osjeća „zadah vaseljene", prisutnost „slobode, sjaja i istinskog daška života". Čar mora počinje već od naslova nekih Ćipikovih pripovjedaka (Kraj mora, Na moru, Na dogledu mora) a nastavlja se u opisima primorskih pejzaža, u kojima je Ćipiko pravi pjesnik, i slikanju slobodne ljubavi, gdje se erotika stapa sa žarom sunca i mirisom mora. Najizrazitiji socijalni pisac među srpskim realistima, Ćipiko je ujedno pjesnik prirode, mora i ljubavi, koji je u svom djelu dao modernu književnu interpretaciju drevnog mita o vječnom vraćanju izvorima, san o izgubljenom i ponovo nađenom raju u krilu prirode.
Geofon
mini|desno|150px|Geofon Geofon je jednostavan uređaj za registraciju nailazaka seizmičkih valova tokom mjerenja na kopnu. Sastavljen je od inertne mase obješene o pero pričvršćeno za magnetno kućište fiksno povezano s površinom tla, oko koje su namotani električni provodnici. Kretanje tla, izazvano nailaskom (seizmički val) seizmičkih valova, pokreće inertnu masu sa provodnicima u kojima se zbog kretanja unutar permanentnog magnetnog polja inducira struja razmjerna (seizmički val) amplitudi nailazećih seizmičkih valova. Registracija seizmičkih podataka na terenu obavlja se unutar posebnih aparatura u koje dolaze inducirane struje iz geofona.
Kompleksin
Kompleksin poznat i kao sinafin, jedan jedan iz malog skupa eukariotskih citoplazmatskih neuronskih proteina koji se vezuje za SNARE proteinski kompleks (SNAREpin) sa visokim afinitetom. Zovu se sinafin-1 i sinafin-2. U prisustvu Ca2+, protein transportnih vezikula sinaptotagmin istiskuje kompleksin, omogućavajući SNARE proteinskom kompleksu da veže transportnu vezikulu za presinapsnu membranu.
Kompleksin deluje i kao inhibitor i kao fasilitator sinapsnih vezikula fuzije i oslobađanja neurotransmitera. U jednoj konformaciji, on steže "SNAREpin" komplekse, sprečavajući fuziju vezikula, dok u drugoj oslobađa "SNAREpin-e", omogućavajući sinaptotagminu da pokrene fuziju. Dok kompleksin nije neophodan za egzocitozu sinapsnih vezikula, on povećava oslobađanje neurotransmitera za 60-70% kao što je dokazano nokautom gena kompleksina kod miševa. Brojne ljudske neurološke bolesti povezane su s nedostatkom kompleksina.
Sinafin može promovirati egzocitozu, podsticanjem interakcije između komplementarnog sintaksina i sinaptobrevinskih transmembranskih regija koje se nalaze u suprotnim ćelijskim membranama prije spajanja.
Struktura i vezivanje
Kompleksin je mali visoko nabijeni citosolni protein koji je hidrofilan, bogat glutamatnim i lizinskim ostacima. Centralni region kompleksina (aminokiseline 48-70) vezuje se za SNARE-jezgro kao antiparalelni α-heliks, koji vezuje kompleksin za SNARE-kompleks. Selektivno reaguje sa trojnim SNARE-kompleksom, ali ne i sa monomernim SNARE proteinima. Kompleksin se vezuje za žlijeb između sinaptobrevina i sintaksinskih spirala. Kompleksin stabilizuje C-terminalni dio SNARE-kompleksa.
Funkcija
Kompleksin deluje kao pozitivan regulator sinapsnih vezikulskih egzocitoza i selektivno se vezuje za neuronski SNARE kompleks. Kompleksin ima dvostruku funkciju po tome što može djelovati ili kao promotor ili kao inhibitor fuzije vezikula. Ova dvostruka funkcionalnost zavisi od sinapsne aktivnosti, kao što je depolarizujući stimulus koji stiže u sinapsu. Djelujući kao stezaljka fuzije u inhibiciji fuzije i promotor tokom depolarizacija, nivoi koncentracije kompleksina regulišu veličinu vezikulskih bazena, kao što je veličina bazena koji se može osloboditi, što je važno za kratke promjene termina.
Kompleksin u inhibiranju fuzije
Inhibicija fuzije je neophodna kako bi se spriječila spontana egzocitoza vezikula u sinapsu. Ako stezaljka ne drži stabilne bazene sinapsnih vezikula i ne sprečava njihovo spajanje, potencijal za spontano aktiviranje i iscrpljivanje bazena vezikula je mnogo veći. Vjeruje se da je C-terminalni domen kompleksina odgovoran za ovu inhibitornu funkciju. U nekoliko eukariotskih organizama, mutacije kompleksina povezane su sa dramatičnim povećanjem stopa spontanih egzocitoza.
Kompleksin u promoviranju fuzije
Kompleksin također može da podstakne fuziju kada se stimulus prenese u sinapsu. Neovisno o svojoj funkciji stezanja (kao kada je C-terminal kompleksina nokautiran), kompleksin i dalje može funkcionirati kao promotor egzocitoze. Ovaj put posreduje sinaptotagmin-10.
Povezivanje sa sinaptotagmin
Eksperimenti s uništavanjem kompleksina povezani su s egzocitozom ovisnom o sinaptotagminom-1 i sinaptogminom-10. Čini se da se oba oba proteina oslanjaju na kofaktor kompleksina, što ukazuje na važnost kompleksina u cijeloj porodici sinaptotagmina.
Geni
=Također pogledajte==
Zasiok
Zasiok je naseljeno mjesto u sastavu općine Hrvace, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Giampiero Boniperti
Giampiero Boniperti bivši je italijanski nogometaš i reprezentativac. Rođen je 4. jula 1928. u Barengu, malom mjestu u regiji Piemont. Cijelu igračku karijeru proveo je igrajući za italijanski Juventus između 1946. i 1961. Nakon okončanja karijere bio je predsjednik Juventusa i zastupnik u Evropskom parlamentu.
Zasiok
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sinj.
Giampiero Boniperti
Sa 182 gola u svim takmičenjima skoro 45 godina bio je najbolji strijelac Juventusa sve dok Alessandro Del Piero (koga je sam Boniperti doveo u klub za vrijeme svog mandata kao predsjednika) nije oborio njegov rekord 10. januara 2006. Del Piero je oborio i Bonipertijev rekord po broju nastupa u Serie A (444) 14. februara 2010.
Zasiok
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Zasiok je imao 24 stanovnika.
Giampiero Boniperti
Jedanaesti je strijelac Serie A svih vremena, a Pele ga je uvrstio u svoj spisak 125 najboljih živućih igrača u martu 2004.
Karijera
Boniperti je kao već afirmirani omladinac potpisao za Juventus u 11. godini.
Bibcode
Bibcode jest identifikator koji se koristi u više astronomskih sistema podataka za specificiranje referenci. Bibcode je razvijen i koristi se u SIMBAD i NASA/IPAC ekstragalaktičkoj bazi podataka (NED). U današnje vrijeme on ima i širu primjenu, na primjer, u NASA astrofizičkom sistemu podataka. Kod ima fiksnu dužinu od 19 slova ili brojeva sa sledećim formatomgdje je YYYY četiri broja duga godina reference, a JJJJJ je kod koji označava gdje je reference objavljena. U slučaju članaka u žurnalima, VVVV je broj toma, M je indikator sekcije žurnala gdje je referenca objavljena (e.g., L je sekcija za pisama), PPPP je broj početne strane, i A je prvo slovo prezimena prvog autora. Tačke (.) se koriste za popunjavanje neiskorištenih polja, tako da dužina koda bude fiksna. Ispunjavanje se vrši sa desna u kodu publikacije, a sa lijeva za broj toma i strane.
Giampiero Boniperti
Karijera
Za prvi tim debitira 2. marta 1947. u utakmici Serie A protiv Milana kad ulazi s klupe (Milan je pobijedio 2-1). Prvi gol postiže Sampdoriji i te sezone u 6 mečeva postiže 5 golova. Juventus tu sezonu završava na 2. mjestu iza gradskog rivala Torina.
Iako je počeo kao napadač, često je igrao i kao desni krilni igrač. U drugoj sezoni, kao 20-godišnjak, s impozantnih 27 golova osvaja titulu najboljeg strijelca lige. U sezoni 1949/50. prvi put osvaja scudetto.
Zasiok
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869. i 1921. podaci su sadržani u naselju Vučipolje. Do 1931. iskazivano kao dio naselja.''
Giampiero Boniperti
Karijera
Pred sezonu 1957/58. Juventus dovodi dvojicu sjajnih igrača, Johna Charlesa i Omara Sívorija. S njima je Boniperti je činio "magični trio" koji je u naredne 4 sezone odveo Juventus do 3 scudetta i 2 trofeja Kupa Italije. Od 1954. pa do kraja karijere bio je kapiten ekipe.
Već u svojoj prvoj seniorskoj sezoni pozvan je u nacionalni tim. Debitirao je u velikom porazu od Austrije od 5-1. Dvije godine kasnije postiže debitantski gol u dresu Azzura za pobjedu od 3-1 upravo protiv Austrije. Igrao je na svjetskim prvenstvima 1950. i 1954. U 38 nastupa (u kojima je 24 puta bio kapiten) postigao je 8 golova. Ipak, nije imao zapaženu međunarodnu karijeru.
Trofeji
Juventus
Diskretna matematika
Diskretna matematika je grana matematike koja se bavi prebrojivim matematičkim strukturama, koje su fundamentalno diskretne, u smislu da ne podržavaju ili zahtijevaju notaciju neprekidnosti, za razliku od drugih grana matematike kao što je na primjer matematička analiza. Većina, ako ne i svi, objekata proučavanih u diskretnoj matematici su prebrojivi skupovi, kao što su cijeli brojevi, konačni grafovi i formalni jezici.
Zasiok
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zasiok je imalo 76 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Carl Barât
mini|desno|Carl Barât Carl Barât (rođen: 6. juna 1978.) je gitarista i pjevač grupe Dirty Pretty Things. Muzičkoj javnosti poznat kao jedan od osnivača legendarne engleske grupe The Libertines gdje je bio zajedno sa Pete Dohertyom jedan od pjevača, tekstopisaca i gitarista grupe. Poslije raspada Libertinesa u 2004. godini povukao se iz javnosti. Na muzičku scene su vraća krajem 2005. godine sa serijom malih koncerata u Italiji sa svojom novom grupom Dirty Pretty Things.
Diskretna matematika
Diskretna matematika je dosta mlada grana matematike, koja je postala popularna u nedavnim desetljećima zbog svoje primjene u računarstvu. Koncepti i notacije iz diskretne matematike su korisne za proučavanje ili opis objekata ili problema u računalnim algoritmima i programskim jezicima. Neke od tema koje obuhvata polje diskretne matematike su:
NGC 4695
NGC 4695 (također poznat kao IC 3791, MCG 9-21-48, PGC 43173 i UGC 7966) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 224 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,10 (72 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. aprila 1791. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1670
NGC 1670 (također poznat kao MCG 0-13-16 i PGC 16107) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 212 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Orion. Najveći prečnik je 1,30 (80 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. februara 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7603
NGC 7603 (također poznat kao Arp 92, IRAS 23163-0001, MCG 0-59-21, PGC 71035 i UGC 12493) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 407 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,60 (189 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (118 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 23. oktobra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
11. februar
11. februar / veljača (11. 2) jest 42. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 323 dana (324 u prestupnoj godini).
Tračka grobnica u Kazanlaku
Tračka grobnica u Kazanlaku je jedinstveno estetsko i umjetničko djelo iz helenističkog perioda, nastalog krajem 4. vijeka p. n. e, na teritoriji današnje Bugarske. Predstavlja remek djelo tračkog stvaralačkog duha. Smještena je u blizini Kazanlaka.
Grobnica je dio velike tračanske nekropole u Dolini tračanskih vladara u blizini drevnog Seutopolisa, glavnog grada tračanskog kralja Seutesa III, u području gdje je pronađeno više od 1.000 grobova tračanskih vladara i tračanske aristokratije.
Tračani
Tračani i Iliri činili su blisku granu sastavljenu od oko 200 plemena tračko-ilirske grane Indoevropljana, nastanjenih na Balkanskom popuostrvu, negdje od 2000. p. n. e. pa do 1. milenija.
Edvard V, kralj Engleske
Eduard V (4. novembar 1470 - 1483?) jeste kratkotrajno bio kralj Engleske.
Tračka grobnica u Kazanlaku
Tračani
Njihova historija je skoro identična: Zatvoreni dio ima uski hodnik i okruglu grobnu komoru, oboje ukrašeno muralima koji predstavljaju tračke pogrebne rituale i kulturu. Prikazan je tračanski bračni par na pogrebnoj gozbi. To su nježni prizori posljednjeg stiska ruku i odlaska u vječnost. Pored scena para, ima i sjajnih fresaka sa konjima, kočijama i skupinom koja se oprašta od para.
Edvard V, kralj Engleske
Dana 9. aprila 1483. godine, smrću svog oca, naslijedio je krunu sa nepunih trinaest godina. Kako tada još nije bio punoljetan, njegovom amidži Rikardu, vojvodi od Gloucestera, povjerena je uloga regenta i zaštitnika mladog kralja. Međutim, vojvoda od Gloucestera svoju ulogu nije izvršavao lojalno mladom kralju, nego je pred parlamentom pokrenuo postupak kojim je želio dokazati da njegov bratić nema legitimitet potreban za naslijeđivanje engleske krune.
Tračka grobnica u Kazanlaku
Tračani
Ove slike su najbolje očuvana bugarska umjetnička remek-djela iz helenističkog perioda. Ovaj spomenik je jedini takve vrste bilo gdje u svijetu. Izuzetno dobro očuvane freske i izvorno stanje građevine otkrivaju izuzetnu evoluciju i visok nivo kulture i likovne umjetnosti u helenističkoj Trakiji.
Edvard V, kralj Engleske
Dana 25. juna 1483. godine parlament je proglasio mladog Edvarda i njegovog mlađeg brata Rikarda, vojvodu od Yorka i Norfolka, zajedno sa njihovim sestrama, nelegitimnim nasljednicima krune, jer je njihov amidža dokazao da je njegov umrli brat u trenutku vjenčanja sa Elizabeth Woodville već bio vjenčan s Eleanor Butler, pa je stoga brak sa Elizabeth bio nevaljan i djeca rođena u tom braku nezakonita. Kako su druga Rikardova braća umrla prije Eduarda IV, Rikard je ostao jedini nasljednik krune.
Tračka grobnica u Kazanlaku
Tračani
Grobnica je osigurana pod stalnim zaštitnim objektom, a ekskluzivna zidna dekoracija je u potpunosti očuvana i originalna (nije retuširane niti dodatno popunjavan), korištenjem tehnika koje nisu narušavale autentičnost. Klima uređaj je postavljen kako bi se osigurala konstantna temperatura. Pristup posjetiocima omogućen je pristupom kopiji grobne arhitekture i njenoj fresko dekoraciju, izloženim u obližnjem muzeju.
Edvard V, kralj Engleske
Mladi kralj Eduard i njegov brat Rikard zatvoreni su, navodno radi vlastite sigurnosti, u Tower of London i nikada više nisu viđeni. O tome šta se poslije događalo može se samo nagađati, a smatra se da su najvjerovatnije ubijeni. Rikarda III su optuživali za njihovu smrt, premda nikada ništa nije bilo dokazano. Rikard se nakon njihovog zatvorenja dao okruniti za engleskog kralja, dana 6. jula 1483..
Godine 1674. neki radnici su, prilikom preuređenja Towera, iskopali kutiju sa dva dječija kostura. Stavili su ih na hrpu otpada dok se neko nije dosjetio da bi to mogli biti ostaci mladog kralja i njegovog brata. Tadašnji engleski kralj, Karlo II, zapovijedio je da se njihovi ostaci presele u Westminstersku opatiju i tamo dostojno sahrane gdje i danas leže, iako nikada nije sa sigurnošću utvrđeno da su to njihovi posmrti ostaci.
Alberta
Alberta je jedna od deset kanadskih pokrajina. Osnovana je 1905. godine kada se je i pridružila Kanadi. Geografski je locirana u zapadnom dijelu Kanade.
Pokrajina je dobila ime po princezi Luizi Karolini Alberti (1848–1939; ), četvrtoj kćerki britanske kraljice Viktorije i princa Alberta od Saskokoburga i Gote, koja je bila supruga jednog od kanadskih guvernera.
Glavni grad pokrajine je Edmonton.
Geografija i klima
Alberta se jedna od tri prerijske pokrajine Kanade. Nalazi se na zapadu države, a graniči s pokrajinom Saskatchewan na istoku, Britanskom Kolumbijom na zapadu i Sjeverozapadnim teritorijama na sjeveru. Južna granica Alberte (granica s Montanom) je međudržavna granica između Kanade i Sjedinjenih Američkih Država. Od ukupno preko tri miliona stanovnika Alberte, 72% njih živi u 400km dugom urbanom koridoru između Calgaryja i Edmontona. Glavni grad pokrajine je Edmonton. Glavni trgovački centar je Kalgari.
Reljef Alberte je mješovit. Najveće dijelove pokrajine čine ravnice ili blago zatalasani prostori. Manji dio reljefa, i to na zapadu i sjeverozapadu pokrajine, čine planinski obronci stjenovitih planina. Alberta ima veliki broj jezera i rijeka. Neka od većih jezera su: jezero Atabaska, Jezero Kler, malo Ropsko jezero, jezero Luiza i dr. Najveći gradovi u Alberti su: Edmonton, Kalgari, Red dir, Letbridž, Medisin hat i dr.
Alberta ima tri tipa klime: alpski na zapadu pokrajine, prerijski-podtip oštre kontinentalne na jugu i subpolarnu klimu na sjeveru.
Hausmanit
Hausmanit, ranije i poznat i kao crna manganova ruda, jeste mineral mangana iz mineralne klase oksida i hidroksida, koji se može pronaći na raznim mjestima, ponegdje i u velikim količinama, ali je općenito vrlo slabo rasprostranjen. Kristalizira se u tetragonalnom kristalnom sistemu sa sumarnom hemijskom formulom Mn2+Mn3+2O4, te je u čisto hemijskom smislu mangan(II,III)-oksid.
Hausmanit pretežno razvija pseudo-oktaedarske kristale, a također i sa zrnastim do masivnim agregatima tamno smeđe, crne ili sive boje sa tamnocrvenim do crvenosmeđim unutrašnjim refleksijama.
Etimologija i historija
Ovaj mineral je prvi put opisa mineralog Friedrich Hausmann 1813. kada ga je u svojoj knjizi Priručnik mineralogije opisao kao lisnasti crno-smeđi kamen a kao mjesto nalaska naveo Ehrenstock kod Ilmenaua u Tiringiji (danas Oehrenstock).
Alberta
Historija
U prvoj polovini 18. vijeka francuski traperi ovdje grade prva naselja da bi ih nedugo zatim slijedili i prvi engleski lovci na krzna. Neka od ovih naselja su lac La biche i Bonnyville. Istraživač Peter Pond je u Alberti ustanovio utvrdu zvanu Fort Atabaska, a ovuda je prošao i istraživač koji je prvi prešao Kanadu od Atlantika do Pacifika, Alexander Mackenzie.
Područje Alberte se znatnije naseljava dovršavanjem kanadske transkontinentalne pruge krajem 19. vijeka. Od tada broj stanovnika ubrzano raste te počinje i kampanja za odvajanje distrikta Alberte iz Sjeverozapadne teritorije. Ova će politička aktivnost biti uspješna, tako da je Alberta proglašena nezavisnom pokrajine Kanade 1905. godine.
Hausmanit
Etimologija i historija
Raniji opis iz 1789. pronađen je u mineralnom sistemu Abrahama Gottloba Wernera, ali, osim navođenja imena crno-smeđe kamene rude, nije načinio daljnje opise, a da se radilo o hausmanitu, zaslužni su kasniji mineralozi koji su se pozivali na Wernerovu crno-smeđu kamenu rudu.
Alberta
Stanovništvo
Alberta danas ima 3.375.763 stanovnika. Stanovništvo Alberte je uglavnom evropskog porijekla. Indijansko stanovništvo je zastupljeno sa manje od 5% u ukupnom broju stanovnika. Pripadnici drugih rasnih grupa imaju manji udio u ukupnom broju stanovnika, a među njima su najbrojniji pripadnici kineske etničke grupe kao i stanovnici porijeklom s indijskog potkontinenta. Oko 81% stanovnika živi u urbanim naseljima. Najveći dio njih, preko dvije trećine od ukupnog broja, je lociran na prostoru između Kalgarija i Edmontona. Najveći grad u Alberti je Kalgari i ima 991.759 stanovnika. Drugi po veličini je glavni grad pokrajine Edmonton, koji ima 712.391 stanovnika.
Ekonomija
Alberta ima jedno od najbrže rastućih ekonomija u Kanadi. U ovoj pokrajini se nalaza najveća kanadska nalazišta nafte i zahvaljujući upravo iskorištavanju ovog resursa, pokrajina doživljava izuzetan ekonomski uspjeh. Najveće rafinerije nafte nalaze se u Edmontonu. Pokrajina je također poznata i kao velika žitnica, ali i kao područje s izrazito zastupljenim stočarstvom. Alberta je poznata po uzgoju bizona (za potrebe mesne industrije) i ovaca, ali je ipak najslavnija po uzgoju goveda. Alberta proizvodi više od polovine od sveukupnog broja goveđih grla u Kanadi. Tržište za govedinu Alberta nalazi u cijelom svijetu ali ponajviše u Sjedinjenim državama.
Hausmanit
Etimologija i historija
Danas priznato ime djelo je von Haidingera, koji mu je 1828. dao ovo ime u čast njegovog pronalazača.
Klasifikacija
U 8. izdanju Sistematike minerala po Strunzu, iako je već zastarjela, hausmanit pripada mineralnoj klasi "oksida i hidroksida", a tamo u pododjeljak "oksida sa odnosom supstanci metal : kisik= 3 : 4“, gdje se pored njega nalaze minerali poput filipstadita, hetaerolita, hidrohetaerolita, iwakiita, marokita i tegengrenita, a nazvana je po njemu "grupa hausmanita" sa sistemskim brojem IV/B.05.
IC 1459
IC 1459 (također poznat kao ESO 406-30, IC 5265, IRAS 22544-3643, MCG -6-50-16 i PGC 70090) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 83 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 5,20 (125 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Park prirode Orjen
Park prirode Orjen je zaštićeno područje dijela Orjena i Bijele gore (sjeverne strane Orjena) na teritoriji grada Trebinja, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina.
Sa 1894 m Zubački kabao je najviši od ukupno 6 vrhova iznad 1800 m. Kao jako krševita planina, Orjen je bezvodan, iako prima prosječno 4762 mm padavina godišnje i spada u najkišovitije oblasti u Evropi. Orjen se sastoji od nekoliko paralelnih lanaca koji se pružaju od sjeverozapada prema jugoistoku. Osnovnu vrijednost planine predstavljaju geološka, geomorfološka, biološka i pejzažna raznovrsnost i očuvani prirodni ekosistemi (izuzetne mikološke, florističke i vegetacijske raznovrsnosti), sa brojnim endemičnim, reliktnim, rijetkim i ugroženim vrstama. Ovaj park je nakon proglašenja postao najveće zaštićeno područje u Republici Srpskoj.
Zaštićeno područje
Dio Orjena je proglašen za zaštićeno područje, slijedećih karakteristika:
Na teritoriji Crne Gore, na površini od 8.897 hektara prostire se zaštićeno područje istog imena i kategorije, čime dva parka čine jedinstvenu parkovsku cjelinu. Posebnu vrijednost čine endemo-reliktne šume munike i ilirske bukove šume. Registrovano je prisustvo brojnih vrsta ptica, autohtonih i alohtonih vrsta ihtiofaune, vodozemaca, gmizavaca i sisara.
JSTOR
JSTOR (skraćeno od ) jest online sistem za arhiviranje akademskih žurnala, osnovan 1995. On omogućuje institucijama članicama pretragu punog teksta digitalizovanih starijih izdanja za nekoliko stotina dobro poznatih žurnala, koja datiraju od 1665. u slučaju žurnala Filozofske transakcije Kraljevskog društva. Članstvo JSTOR-a ima preko 7.000 institucija u 159 zemalja.
JSTOR je originalno osnovala Andrew W. Mellon Foundation, ali je naknadno postao nezavisna, samoodržavajuća neprofitna organizacija sa sjedištima u New Yorku i Ann Arboru, Michigan. Januara 2009. JSTOR je spojen sa -{ITHAKA}-. Ta organizacija je neprofitna organizacija formirana 2003. u cilju pomaganja akademskoj zajednici da u potpunosti iskoristi brz napredak informacionih i mrežnih tehnologija."
Kupid (mjesec)
S/2003 U 2 je prirodni mjesec planete Uran. Naknadno je dobio ime Kupid, po liku iz djela Williama Shakespearea.
S/2003 U 2 je otkriven u 2003 godini od strane Marka Showaltera i njegovih kolega uz pomoć Hubble svemirskog teleskopa. U neposrednoj blizini ovog mjeseca nalazi se nekoliko drugih prirodnih satelita tako da se očekuje da S/2003 U 2 nema stabilnu putanju oko Urana. Njegov mali prečnik - samo 18 kilometara - je bio razlog da ovaj mjesec nije otkriven ranije. S/2003 U 2 je bilo privremeno ime, dok nije dobio ime Kupid prema liku iz djela Timon Atenjanin Williama Shakespeara.
Fahrudin Radončić
Fahrudin Radončić (24. maj 1957) bosanskohercegovački je novinar i političar.
Biografija
Profesionalni je novinar i urednik od 1978. Od 1983. do 1988, bavio se profesionalno društveno-političkim radom. Od 1990, radio je kao novinar i analitičar-komentator sedmičnika "Danas". Iste godine objavio je knjigu "10.000 dana robije" o kršenju ljudskih prava.
Izdavačku kompaniju „Avaz“, osnovao je 20. oktobra 1991. u Sarajevu. Sedmičnik „Bošnjački avaz“ pokrenuo je 15. septembra 1993. u Sarajevu, a 2. oktobra 1995. počeo je izdavati „Dnevni Avaz“, dnevni list u BiH, čiji je bio glavni urednik i direktor. Investitor je i graditelj (2000. na čelu kompanije „Avaz“ sagradio je sadašnji objekt „Hypo banka“ u Sarajevu, 2004 - hotel „Radon Plaza“, te 2008. završio „Avaz Twist Tower“ od 40 spratova - najviša zgrada na Balkanu - i 2012, završio izgradnju velikog poslovnog centra u Tuzli). Dobitnik je Javnog priznanja za doprinos izgradnji Kantona Sarajevo (2007).
Osnivač je stranke Saveza za bolju budućnost BiH od 2009. Za ministra sigurnosti BiH izabran je u novembru 2012. Parlamentarna skuština ga je razriješila dužnosti 13. marta 2014, nakon nemira u više gradova u Bosni i Hercegovini.
Na Općim izborima u Bosni i Hercegovini 2014. bio je kandidat SBB-a za člana Predsjedništva Bosne i Hercegovine iz reda bošnjačkog naroda.
U februaru 2015. izabran u Klub Bošnjaka Doma naroda Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine.
Hapšenje
Pod optužbom da je izvršio pritisak na svjedoka u procesu protiv kosovskog rasturača droge i mafijaša Nasera Kelmendija, koji je bio umiješan u ubistvo Ramiza Delalića, Fahrudin Radončić je uhapšen u Sarajevu 26. januara 2016. Sud Bosne i Hercegovine odredio mu je jednomjesečni pritvor.
Osnivač Saveza za bolju budućnost BiH (2009).
Bio je ministar sigurnosti BiH u periodu 2012–2014. U njegovom mandatu donijeto je nekoliko strateških zakona (Zakon o programu zaštite svjedoka u BiH, Zakon o spriječavanju pranja novca i finansiranju terorističkih aktivnosti, Izmjene i dopune Krivičnog zakona BiH vezano za kažnjavanje lica za učešće na stranim ratištima).
Bio je delegat u Domu naroda Parlamentarne skupštine BiH u dva mandata (2014–2018. i 2018–2019).
Za ministra sigurnosti BiH izabran 23. decembra 2019.
Mineral
Definicija minerala i klasifikacija
mini|150px|Struktura rutila mini|150px|Struktura anatasa
Da bi bila svrstana u minerale, supstanca mora biti čvrsta i mora imati kristalnu strukturu. Takođe, mora se javljati u prirodi, kao homogena supstanca i imati određeni hemijski sastav. Tradicionalne definicije ne uključuju organske materije. Ipak, Internacionalna Mineraloška Asocijacija 1995. godine usvojila je novu definiciju:
Nove klasifikacije uključuju i organsku klasu (nova Dana i Strunc klasifikaciona shema). Hemijski sastav može varirati između konačnih članova mineralnog sistema. Na primer feldspati se sastoje od serije minerala koja se kreće od natrijom bogatog albita (NaAlSi3O8) do kalcijom bogatog anortita (CaAl2Si2O8) i četiri prepoznatljiva hemijska sastava između. Mineralne supstance koje ne odgovaraju u potpunosti definiciji minerala ponekad se nazivaju mineraloidima. Mineraloidi su prirodne supstance, čija je struktura parcijalno kristalična. Mogu sadržavati nepravilnu strukturu zajedno sa pravilnom. Neki primjeri mineraloida su opal i ćilibar. Kristalna struktura uveliko utiče na fizičke osobine minerala, a najpoznatiji primjeri su dijamant i grafit, koji imaju isti hemijski sastav (ugljik), a različite osobine. Dijamant je najtvrđi mineral, dok je grafit izuzetno mehak. Ove osobine su posljedica različite unutrašnje građe. Grafit je slojevit, a dijamant ima trodimenzionalnu strukturu. Anatas i rutil također su primjeri minerala s istim hemijskim sastavom (titanij dioksid) a različitom strukturom.
Klasifikacija
Klasifikacija po Hugo Strunzu:
mini|Samorodni [[bakar]] Klasifikacija po James Dwight Danau:
Teoretska hemijska formula minerala je jedinstvena i određuje samo jednu mineralnu vrstu. Praktično, stvarni hemijski sastav je varijabilan, jer su moguće izomorfne zamjene ili prisustvo tragova nečistoća. Relativna atomska masa ili molekularna masa se izračunavaju iz teoretske formule.
mini|lijevo|190px|Sumporna fumarola (hidrotermalni otvor)
Podjela prema načinu postanka
S obzirom na način postanka, razlikujemo pirogene minerale koji su nastali kristalizacijom iz magme. Ako su nastali iz vodenih otopina, nazivamo ih hidratogenima, a ako su kristalizirali iz plinova i para, pneumatskim mineralima. Ako su minerali nastali iz vruće vode, riječ je o hidrotermalnim mineralima. Organogeni minerali nastali su djelovanjem organizama u vodenim otopinama. Ako su nastali djelovanjem biljaka, govorimo o fitogenim, a ako su nastali djelovanjem životinja, zoogenim mineralima.
Fizičke osobine
mini|lijevo|190px|Primjeri [[fluorescencija|fluorescentnih minerala]] Fizičke osobine minerala omogućavaju njihovu identifikaciju. Neke minerale je moguće identifikovati samo na osnovu fizičkih osobina, dok je za neke potrebna dodatna kompleksnija i dugotrajnija analiza pomoću rendgenske difrakcije. Najvažnije fizičke osobine minerala su:
Hemijske osobine
Minerali se klasificiraju prema njihovom hemijskom sastavu. Sljedeća lista predstavlja grupe minerala prema njihovoj zastupljenosti u Zemljinoj kori (približno su poredane od najviše do najmanje zastupljenih):
mini|Lančana struktura silikata mini|Lisnata struktura silikata
Silikatni minerali
Daleko najveća klasa su silikatni minerali. Oni sačinjavaju više od 95% stijena. Glavne komponente silkatnih minerala su silicij i oksigen, a sadrže i aluminij, magnezij, željezo i kalcij, a također i druge elemente. Klasificiraju se prema strukturi na odgovarajuće podklase. Neki od silikatnih minerala su kvarc, olivin, topaz, itd.
Karbonatni minerali
Karbonatni minerali sadrže karbonat anion. Karbonati se često akumuliraju na morskom dnu, jer su ljušture morskih organizama građene od karbonata. Također se nalaze u evaporitima. Rastvaranjem i taloženjem karbonatnih minerala nastaju stalaktiti i stalagmiti. Karbonatna klasa uključuje nitrate i borate. Neki od karbonatnih minerala su kalcit, aragonit, malahit, itd.
mini|Mineral halit kristališe u [[kubični|kubičnom kristalnom sistemu. Jasno su vidljivi kristali oblika kocke.]]
Sulfatni minerali
Sulfatni minerali često nastaju u evaporitima pri sporom isparavanju vode, gdje dolazi do kristalizacije sulfatnih i halidnih minerala. Sulfatni minerali se također pojavljuju u hidrotermalnim žilama, zajedno sa sulfidnim rudama. Još jedan način nastajanja sulfatnih minerala je sekundarna oksidacija sulfidnih minerala. Neki od sulfatnih minerala su barit, gips, celestin, itd. U sulfatnu klasu se ubrajaju i hromati, molibdati, selenati, sulfiti, telurati i volframati.
Halidni minerali
Halidi se kao i sulfati često nalaze u evaporitima. U halidne minerale spadaju prirodne soli kao što su halit (natrij-hlorid), fluorit (kalcij fluorid), silvit (kalij-hlorid), itd. U halide spadaju fluoridi, hloridi, bromidi i jodidi. Tipični halidni minerali su mehki, mogu biti transparentni i generalno nemaju veliku gustoću. Imaju dobru kalavost i obično su svijetlih boja.
Oksidni minerali
Oksidni minerali su jako važna klasa, jer se koriste kao rude za ekstrakciju vrijednih metala (npr. hematit). Oni također nose podatke o promjenama Zemljinog magnetnog polja. Obično dolazi blizu površine Zemljine kore, zatim kao produkti oksidacije drugih minerala. Ova klasa uključuje i hidroksidne minerale. Veliki diverzitet ove klase minerala se objašnjava velikom zastupljenošću oksigena u Zemljinoj kori (preko 45% masenih procenata). Mnogi minerali iz drugih klasa bi se mogli svrstati pod klasu oksida (npr. kvarc SiO2, koji ipak pripada silikatnim mineralima), ali se po konvenciji, ova grupa ograničava na nekompleksne minerale koji sadrže oksigen ili hidroksid.
Prirodni logaritam
Prirodni logaritam, od prije poznat kao hiperbolički logaritam, je logaritam za bazu e, gdje je e iracionalna konstanta, čija je približna vrijednost 2,718 281 828. Ponekad se koristi i naziv Napierov logaritam, iako se originalno značenje ovog termina malo drugačije. Jednostavno rečeno, prirodni logaritam broja x je stepen na kojeg se diže broj e kako bi se dobio taj broj x — na primjer, prirodni logaritam broja e je 1 zato što je e1 = e, dok je prirodni logaritam broja 1 broj 0, pošto je e0 = 1. Prirodni logaritam može se definisati za sve pozitivne realne brojeve x kao površina ispod krive y = 1/t u granicama od 1 do x, a može se definisati i kao kompleksni brojevi različiti od nule, kao što je obješnjeno u tekstu ispod. frame|Grafik funkcije prirodnog logaritma. Funkcija polahko raste ka pozitivnoj beskonačnosi kada x raste, a polahko ide na negativnog beskonačnosti kada x teži ka nula 0.
Mineral
Sulfidni minerali
Sulfidni minerali su ekonomski jako važna klasa minerala, jer se upotrebljavaju kao rude za dobijanje metala. Najvažniji sulfidni minerali su pirit, halkopirit, galenit. U sulfidnu klasu spadaju i selenidi, teluridi, arsenidi, antimonidi i sulfosoli. Većina sulfidnih mineral su neprozirni, metalnog sjaja, male do srednje tvrdoće, visoke gustoće, crnog ili sivog ogreba i magmatskog postanka. Također postoji i nekoliko staklastih i transparentnih minerala u sulfidnoj klasi (npr. cinabarit).
mini|lijevo|Karpatit je rijetki mineral iz organske klase. Po hemijskom sastavu je policiklički aromatski [[ugljikovodici|ugljikovodik C24H12]]