cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ernest Hemingway
Prvi svjetski rat
Nakon što je napunio 18 godina, Hemingway je pokušao stupiti u vojsku. Međutim nije primljen zbog problema s vidom - slabije je vidio na lijevo oko (što je vjerovatno naslijedio od majke koja je imala isti problem). Ali, nakon što je čuo da Crveni križ traži dobrovoljce koji žele biti vozači ambulantnih vozila odmah se prijavio. U decembru 1917. Crveni križ ga je primio, a svoje radno mjesto je napustio u aprilu 1918. U Evropu je stigao mjesec kasnije. 8. jula ranila ga je austrijska granata koja je pala nedaleko njega u trenutku kad je italijanskim vojnicima dijelio čokolade i cigarete. Eksplozija je onesvijetila Hemingwaya, ubila jednog italijanskog vojnika, a drugom raznijela noge. Šta se kasnije desilo teško je s velikom tačnošću reći. U pismu Hemingwayevom ocu Ted Brumback, jedan od vozača ambulatnih vozila, napisao je da je Hemingway uprkos 200 šrapnela koji su mu se zabili u noge našao snage da drugog ranjenog vojnika ponese na leđima do prvog mjesta gdje mu je mogla biti pružena pomoć. Prije nego što je stigao do cilja u noge ga je pogodilo nekoliko mitraljeskih metaka.
Povratak kući
mini|desno|180p|Ernest Hemingway, 1923 Iz Italije se vraća u rodni Oak Park u januaru 1919. godine. Odmah po dolasku roditelji su ga počeli propitivati o tome šta misli raditi u budućnosti. Prvenstveno su ga silili da se dalje školuje, ali Hemingway nije mario za to. Uskoro je dobio 1.000 USD od osiguranja što mu je omogućilo da narednih godinu dana ne mora ništa raditi. Za to vrijeme živio je u roditeljskoj kući, a vrijeme je provodio u biblioteci. Nakon nekog vremena Hemingway se preselio u Chichago, u jesen 1920. godine, i počeo pisati za list Toronto Star Weekly. U Chichagu je živio u prijateljevom stanu. Tu će upoznati gospođicu Hadley Richardson i ubrzo će se zaljubiti u nju. Vjenčali su se u septembru 1921. godine. Iste godine Hemingway je pristao pisati za Toronto Star Weekly kao evropski dopisnik. Hemingway i njegova mladenka stoga su se preselili u Pariz 22. decembra 1921. godine i nekoliko sedmica nakon toga smjestio se u svoj prvi stan u ulici kardinala Lemoinea na kućnom broju 74. Bio je to mizeran stan u kojem nije bilo tekuće vode i kupatila. Iako mu je plaća bila 3.000 USD Hemingway se nije odmah uselio u bolji stan. Nešto kasnije ipak se preselio u ulicu Descartes na kućni broj 39. Zahvaljujući pismu preporuke Sherwooda Andersona Hemingway je u Parizu upoznao neke poznate pisce i umjetnike i s njima ubrzo sklopio prijateljstva. Među njima su bili Ezra Pound, Gertrude Stein, Sylvia Beach, James Joyce, Max Eastman, Lincoln Steffens i Wyndahm Lews. Pored toga upoznao se i sa Picassom. Hemingwayevo izvještavanje u prvoj godini svog boravka u Parizu bilo je vrlo obilato. Izvještavao je sa Ženevske konferencije u aprilu 1922. godine, o grčko-turskom ratu u oktobru, konferenciji u Luasannei i postratnoj konferenciji u dolini Ruhr početkom 1923. godine. U vrijeme kada je Hemingway počeo bivati "neko i nešto" u svijetu novinskih reportera i pisaca njegova supruga je ostala u drugom stanju. Godine 1923. bračni par se preselio u Sjedinjene Američke Države, gdje su bolnice bile bolje, a kako bi supruga imala bolje uvjete za porođaj. I dalje je nastavio pisati za Toronto Daily Star. Dana 10. oktobra 1923. rođen je John Hadley Nicanor Hemingway, a u januaru 1924. godine porodica se brodom vraća u Pariz.
U decembru 1927. godine Hemingway se razveo od svoje prve supruge i oženio s Pauline Pfeiffer, povremenom reporterkom listova poput Vanity Fair i Vogue. Zajedno su napustili Pariz i odselili se u Key West na Floridi kako bi započeli novi život. Tamo su živjeli skoro 12 godina. Iste godine Hemingwayev otac izvršio je samoubistvo (pucao je sebi u glavu) što je bila posljedica sve vidnije očeve mentalne nesposobnosti. Hemingway je smjesta otputovao u Oak Park kako bi organizovao očevu sahranu. Naredne godine (1928), 28. juna, Pauline je rodila sina Patricka. U januaru 1929. Hemingway dovršava djelo Zbogom oružje, a objavljuje ga 27. septembra iste godine. Godine 1931. Pauline rađa još jednog sina, Gregorya. Bilo je to njihovo drugo dijete i posljednje Hemingwayevo. U ljeto 1933. Hemingway s prijateljem Charlesom Thompsonom putuje po Africi. Još otkako je čitao Roosveltove zapise o tome kako je kao dječak lovio u Africi Hemingway je želio iskusiti svoje lovačke sposobnosti protiv najvećih i najopasnijih životinja na zemlji. Sa 25.000 USD posuđenih od Paulineovog strica Gusa (istog onog koji im je pomogao kupiti kuću u Key Westu) Hemingway je proveo tri mjeseca na afričkom kontinentu skupljajući materijale za pisanje svog novog djela.
Drugi svjetski rat
U martu 1937. godine Hemingway je putovao u Španiju kako bi izvještavao, za North American Newspaper Alliance, o građanskom ratu koji je tamo buktio. Građanski rat doveo je do sukoba u Hemingwayevom domu. Naime, Hemingway tada susreće mladu spisateljicu Marthu Gellhorn (upoznali su se u Key Westu u Sloppy Joe baru) s kojom je održavao ljubavnu vezu skoro četiri godine prije nego što se razveo od Pauline. Osim toga, Pauline se svrstala na stranu fašističkog režima Franca jer je zastupala izrazita prokatolička stajališta. Istovremeno Hemingway je podržavao komunističke lojaliste koji su podržavali demokratski izabranu vladu. Nakon što se vjenčao s Marthom preselio se na Kubu u veliku kuću nedaleko od Havane. Kuću su nazvali Finca Vigia, a Hemingway ju je ukrasio svojim trofejima s afričkog safarija. Godine 1940. objavio je svoju knjigu Kome zvono zvoni koja je pobrala sve najbolje kritike (postigla je također i velik komercijalni uspjeh - samo u prvih šest mjeseci knjiga se prodala u više od 500.000 primjeraka) te je stoga odlučeno da Hemingwayu bude dodjeljenja Pulitzerova nagrada. Ali, konzervativni predsjednik Univerziteta Columbia uskoro objavljuje kako te godine neće biti dodijeljenja Pulitzerova nagrada. U proljeće 1944. Hemingway je odlučio otići u Evropu kako bi izvještavao s ratišta. Stoga se uputio u London. Ali uskoro je doživo automobilsku nezgodu u kojoj je "zaradio" preko 50 šavova. U bolnici ga je posjetila Martha koja je verbalno umanjivala njegove ozljede i tvrdila kako je za nezgodu kriv on zbog vožnje u pijanom stanju. Bio je to kraj njihovog braka. No, Hemingway je već u rezervi imao drugu damu imenom Mary.
U augustu 1944. godine Hemingway ulazi u Pariz, navodno među prvima. Ali, to niko ne može sa sigurnošću potvrditi. Ono što je sigurno jeste da je Hemingway "oslobodio" svoj omiljeni bar u hotelu Ritz i proveo nekoliko narednih sedmica pijući i slaveći svoj povratak u grad koji mu je u mladosti znači jako mnogo. Jedno vrijeme, u doba Drugog svjetskog rata, proveo je i na kineskom frontu, te je bio službeni reporter Prve armije Vojske Sjedinjenih Američkih Država. Tada, iako nije bio vojnik, učestvovao je u nekoliko bitaka. U Sjedinjene Američke Države vratio se u martu 1946. godine. Dosta kasnije, 28. novembra 1954. godine, Hemingwayu je dodijeljena Nobelova nagrada za književnost. Ali Hemingway nije mogao prisustvovati ceremoniji u Švedskoj. Umjesto toga napisao je govor koji je pročitao John Cabot, američki ambasador u Švedskoj. Naime, u januaru te godine Hemingway i Mary letjeli su u maloj Cessni iznad Afrike. Pilot Roy u zraku je pokušao izbjeći jato ptica ali je zakačio o telefonsku žicu. Avion je tada ozbiljno oštećen. Hemingway i pilot nisu imali teže ozljede, a Mary je slomila nekoliko rebara. Potom su se vratili i uzletili s novim avionom i novim pilotom - Reginaldom Cartwrightom. Leteći iznad Ugande opet su doživjeli nesreću - avion se zapalio. Mary i Reginald uspjeli su se izvući iz aviona. Ali, Hemingway je otvorio izlaz iz aviona udarajući glavom u vrata. Pritom je zaradio ozbilje ozljede (fraktura lobanje, dva diska kičme su slomljena, desna ruka i rame su iskočili, lice mu je nagorilo u požaru, oštećen mu je sluh i vid itd.). U julu 1960. Hemingway i Mary napuštaju Kubu i naseljavaju se u mjestu Ketchum u Idahu. Uskoro su Hemingwaya počele opsjedati ideje o samoubistvu. Hemingway je krenuo na terapiju ali se kao posljedica terapije javilo gubljenje pamćenja. Prvu polovinu 1961. proveo je u periodima depresije i paranoje. Dana 2. jula 1961. Hemingway je ustao veoma rano, otišao u podrum kako bi iz ormara izvadio pušku. Potom se popeo stepenicama i smjestio pored ulaznih vrata gdje je pucao sebi u glavu.
Stvaralaštvo
Hemingwayeva djela i život imali su značajan utjecaj na američke pisce njegovog vremena. Veliki dio njegovih djela su klasici američke literature, a neka su i ekranizirana. Hemingway je svoja djela pisao prema vlastitim iskustvima koja je imao kao ribar, lovac i zaljubljenik u borbe bikova. Njegove pustolovine koje je doživljavao dovodile su ga nekoliko puta u bliske susrete sa smrću: u španskom građanskom ratu kada je u njegovoj sobi eksplodirala bomba; u Drugom svjetskom ratu kada ga je udario taksi i 1954. kada se dva puta avionom srušio u Africi. U ranim radovima opisuje dva tipa ljudi: jedan koji čine osobe koje se bore za moralne vrijednosti u koje vjeruju i koji se s ciničkim nepoštovanjem odnose prema svemu osim vlastitih emocionalnih potreba. Drugi tip ljudi čine jednostavni karakteri i primitivne emocije, kao što su lovci na nagrade i borci s bikovima. Njegovi najraniji radovi uključuju zbirku kratkih priča "Three Stories and Ten Poems"/Tri priče i deset pjesama, 1923.) i roman "The Torrents of Spring"/Proljetne bujice, u kojem opisuje svoje dječaštvo u šumama Michigana. Njegovo prvo veće djelo jeste "In Our Time". Roman koji je Hemingwayu donio međunarodnu reputaciju je "The Sun Also Rises"/A sunce izlazi, iz 1926. godine u kojoj opisuje grupu moralno američkih i britanskih boema i bogataša koji žive u Francuskoj i Španiji, a pripadnici su tzv. izgubljene generacije u periodu nakon Prvog svjetskog rata. Drugi Hemingwayev roman je "A Farewell to Arms"/Zbogom oružje, 1929, u kojem priča o ljubavi američkog vojnika koji je vozač ambulantnih kola i britanske medicinske sestre. Nakon ovog romana uslijedila su još dva realistična djela: "Death in Afternoon"/Smrt popodne, 1932. i "Green Hills of Africa"/Zelena brda Afrike,1935.
Sve do kasnih 1930-ih Hemingway u svojim djelima koristi bespomoćne i poražene likove, od tada sve izraženije bavi se socijalnim problemima. U djelima "To Have and Have Not"/Imati i nemati,1937, "The Fifth Column"/Peta kolona i "First Forty-nine Stories" (1938.) strogo osuđuje ekonomsku i političku nepravdu. U djelu "For Whom the Bell Tolls"/Za kim zvono zvoni, 1940, a čija radnja se odvija u doba španskog građanskog rata govori o tome kako gubitak slobode bilo gdje u svijetu je upozorenje da je tada slobodna ugrožena u cijelom svijetu. Godine 1952. objavio je djelo "The Old Man and the Sea"/Starac i more, za koje je 1953. dobio Pulitzerovu nagradu. Oko 3.000 njegovih rukopisa ostalo je neobjavljeno.
Faktor V
Faktor V (faktor pet) jest protein sistema koagulacije, koji je kod ljudi kodiran genom FV sa hromosoma 1, regija1q24. Rijetko se naziva proakcelerin ili labilni faktor. Za razliku od većine drugih faktora koagulacije, nije enzimski aktivan, ali funkcioniše kao kofaktor. Nedostatak dovodi do predispozicije za hemoragiju, dok neke mutacije (najčešće faktor V Leiden) predisponiraju za trombozu. Genomski je srodan familiji multibakar-oksidaza i homologan je koagulacijskom faktoru VIII. Gen se prostire na 70 kb, sastoji se od 25 egzona, a rezultirajući protein ima relativnu molekulsku masu od približno 330 kDa.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 2 224  aminokiseline, a molekulska težina 251.703 Da.
Struktura
Protein faktora V sastoji se od šest domena: A1-A2-B-A3-C1-C2. A domeni su homologni sa A domenima proteina koji vezuje bakar ni ceruloplazmin i formiraju trouglastu strukturu kao u tom proteinu. Ion bakra je vezan na interfejsu A1-A3, a A3 je u interakciji sa plazmom. C-domeni pripadaju porodici fosfolipid-vezujućih diskoidinskih domena (nije u vezi sa C2-domenom), a C2-domen posreduje u vezivanju membrane. B-domen C-terminala deluje kao kofaktor za antikoagulansni protein C aktivirajući protein S. Aktivacija faktora V u faktor Va vrši se cijepanjem i oslobađanjem B-domena, nakon čega protein više ne pomaže u aktivaciji proteina C. Protein je sada podijeljen na teški lanac koji se sastoji od A1-A2 domena i lahki lanac, koji se sastoji od A3-C1-C2 domena. Oba nekovalentno formiraju kompleks na način ovisan o kalciju. Ovaj kompleks je prokoagulantni faktor Va.
Fiziologija
Sinteza faktora V se uglavnom odvija u jetri. U jetri ga prvenstveno proizvode megakariociti, koji proizvode trombocite i faktor V koji potiče od trombocita, i hepatociti, koji proizvode faktor V iz plazme. Molekula cirkuliše u plazmi kao jednolančana molekula sa poluživotom u plazmi od 12-36 sati. Faktor V je u stanju da se veže za aktivirane trombocite i aktivira ga trombin. Prilikom aktivacije, faktor V se spaja u dva lanca (teški i lahki lanac sa molekulskom masom od 110000 i 73000) koji su nekovalentno vezani jedan za drugi pomoću kalcija. Time aktivirani faktor V (sada zvani FVa) je kofaktor kompleksa protrombinaza: Aktivirani enzimski faktor X (FXa) zahtijeva kalcij i aktivirani faktor V (FVa) za pretvaranje protrombina u trombin na površine ćelijske membrane. Faktor Va razgrađuje aktivirani protein C, jedan od glavnih fizioloških inhibitora koagulacije. U prisustvu trombomodulina, trombin djeluje na smanjenje zgrušavanja tako što aktivira protein C; stoga su koncentracija i djelovanje proteina C važne determinante u negativnoj povratnoj sprezi kroz koju trombin ograničava vlastitu aktivaciju.
Klinički značaj
Poznati su različiti nasljedni poremećaji faktora V. Nedostatak je povezan s rijetkim blagim oblikom hemofilije (koji se naziva parahemofilija ili Owrenova parahemofilija), čija je incidencija oko 1:1.000.000. Nasljeđuje se na autosomno recesivno način. Postoji tendencija krvarenja povezana s genetičkom regulacijom skraćenog FV, manje izoforme FV za preradu. Ova abnormalna tendencija krvarenja javlja se kod poremećaja krvarenja u istočnom Teksasu, poremećaja krvarenja u Amsterdamu i trećeg i ekstremnijeg primjera koji su opisali Karen L. Zimowski et al., 2021. Ostale mutacije faktora V povezane su sa venskom trombozom. Oni su najčešći nasljedni uzroci trombofilije (sklonost stvaranju krvnih ugrušaka). Najčešći od njih, faktor V Leiden, nastaje zbog zamjene argininskog ostatka sa glutaminom na aminokiselinskoj poziciji 506 (R506Q). Sve protrombotske mutacije faktora V (faktor V Leiden, faktor V Cambridge, faktor V Hong Kong) čine ga otpornim na cijepanje aktiviranim proteinom C („APC rezistencija“). Stoga ostaje aktivan i povećava brzinu stvaranja trombina.
Steyr-Land
Okrug Steyr-Land nalazi se u istočnom dijelu austrijske pokrajine Gornje Austrije.
NGC 4721
NGC 4721 (također poznat kao MCG 5-30-97 i PGC 43437) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 352 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,80 (82 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 24. aprila 1865. godine.
Steyr-Land
Upravna podjela
mini|400px|Općine u okrugu Steyr-Land Okrug se sastoji od ukupno 20 općine. Od toga jedan grad i šest općina sa statusom Markt. Broj stanovnika u pojedinoj općini nalazi se u zagradi.
NGC 4721
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1495
IC 1495 (također poznat kao IC 5327, IRAS 23281-1345, MCG -2-59-24 i PGC 71631) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 293 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,40 (119 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (85 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 3. novembra 1891. godine.
NGC 905
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1495
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stari grad Ozalj
Stari grad Ozalj je fortifikovana građevina koja se nalazi u Gradu Ozlju u Karlovačkoj županiji, Republika Hrvatska.
Kantoni Federacije Bosne i Hercegovine
Kantoni Federacije Bosne i Hercegovine su federalne jedinice bosanskohercegovačkog entiteta Federacije Bosne i Hercegovine. Kantoni posjeduju kantonalni ustav, skupštinu kao najviši zakonodavni organ i izvršno tijelo tj. vladu koja provodi niz nadležnosti (policija, obrazovanje, korištenje prirodnih resursa, prostorna i stambena politika, kultura), kao i nadležnosti podijeljene s Federacijom (zdravstvo, socijalna zaštita, sudstvo). Kantoni se dalje politički i teritorijalno dijele na općine i gradove. Kantoni igraju i ključnu ulogu u popunjavanju Doma naroda Parlamenta Federacije - u gornji dom Parlamenta Federacije poslanike delegiraju kantonalne skupštine. Najmnogoljudniji kanton je Tuzlanski kanton, dok je površinom najveći Kanton 10 (Livanjski).
Stari grad Ozalj
Nastao u Srednjem vijeku, Stari grad Ozalj je smješten na strateški odličnom položaju na klisuri iznad rijeke Kupe. Prvi put se pominje 1244. godine, kada je u kraljevim rukama, a zatim se nalazi u posjedu knezova Babonića, Frankopana (od 1398.) i Zrinskih (od 1577., nakon smrti Stjepana IV. Frankopana Ozaljskog, posljednjeg potomka ozaljske grane svoje porodice).
Kantoni Federacije Bosne i Hercegovine
Historija
Nakon Vašingtonskog sporazuma, potpisanog u martu 1994. prvi put se spominju i kreiraju kantoni u BiH. Ovaj dokument je označio uspostavljanje Federacije Bosne i Hercegovine, jednog od dva bosanskohercegovačka entiteta, koji se sastojao od 10 kantona - federalnih jedinica.
Stari grad Ozalj
Zbog mnogih pregradnji sačuvan je tek manji dio starijega kompleksa u kojem se ističu kula četverougaone osnove, vjerovatno stara odbrambena kula, gotička kapela, te pravougaona palača Nikole Zrinskoga (nazvana žitnica) s gotičkim detaljima (nad vratima je natpis iz 1556.). U tome dijelu Starog grada nađene su zidne slike i glagoljski natpisi. Mnogobrojne su dragocjenosti konfiskovane i raznesene nakon smaknuća Petra Zrinskoga 1671. godine.
Kantoni Federacije Bosne i Hercegovine
Kantoni
Federacija Bosne i Hercegovine se sastoji od deset federalnih jedinica - kantona. Svaki kanton se sastoji od najmanje tri lokalne zajednice a koje mogu biti općine ili gradovi. Jedini kantoni bez službenog grada su Srednjobosanski i Posavski kanton.
Stari grad Ozalj
Ruševnu je građevinu dao detaljno pregraditi R. Perlas, a radovima je rukovodio kapetan Verneda 1743.-1753.). U periodu 1766-1872. grad je bio u posjedu grofova Batthyánya; prvi od njih, Teodor, dozidao je drugi sprat sjevernoga krila i sagradio nov barokni trakt. Kasniji su mu vlasnici bili članovi familije Thurn und Taxis, i to do 1928., kada ga je Družba „Braća hrvatskoga zmaja“ spasila od propadanja. U dijelu građevine je danas smješten Zavičajni muzej koji je osnovan 1971. godine.
U Stari grad Ozalj ulazi se preko mosta, čiji je jedan dio do 1821. godine bio pomjerljiv, a ispod kojega se nalazi stub sa strijelnicama za odbranu gradskoga opkopa. Ulaznu kulu dao je podignuti 1599. grof Juraj IV Zrinski.
Kantoni Federacije Bosne i Hercegovine
Organi vlasti
Organi vlasti kantona su
Bluetooth
Preko Bluetootha je moguće razmjeniti informacije između uređaja kao što su mobilni telefoni, laptopi, računari, printeri, digitalni fotoaparati i tako dalje. Bluetooth radi na principu radio tehnike, i namijenjen je za nisku potrošnju el. energije, te se zbog toga često koristi u manjim uređajima kao što su mobiteli. Frekvencija putem koje se odvija bežična komunikacija je 2,45 GHz, a da bi se izbjegle smetnje na istoj frekcenciji Bluetooth protokol dijeli pojas frekvencije na 79 kanala (svaki 1 MHz širok) i mijenja iste 1600 puta u sekundi.
Verzije 1.1 i 1.2 Bluetootha su dostizali brzine do 723,1 kbit/s, dok se sa najnovijom 2.0 verzijom sa Bluetooth Enached Data Rate (EDR) tehnikom dosežu brzine do 2,1 Mbit/s. Tehnologija je veoma obećavajuća što pokazuje sve veći postotak uređaja koji iskorištavaju Bluetooth za razmjenu podataka.
Bluetooth je dobio naziv po Haraldu Plavozubom (eng. Harold Bluetooth) koji je bio poznat po svojim mogućnostima diplomatskih pregovora, gdje često uspjevao da napravi razumijevanje i komunikaciju između više strana. Zbog toga je izabrano njegovo ime da simbolizira protokol i njegov cilj koji je zapravo da se uspostavi zajednički WPAN komunikacioni standard.
Švicarci
Iako Švicarska Konfederacija, moderna Švicarska datira iz 1848, ona nije nacionalna država i obično Švicarci se ne zovu zajedničkom etničkom grupom.
Broj Švicaraca je narastao sa  1,7 milliona 1815. na 6,76 milliona 2009, od čega je 90% živjelo u Švicarskoj. Od ostatka, oko 60% živi u Evropskoj Uniji (423.300); najbrojnija švicarska populacija van Evrope. živi u Kanadi (146.830).
Etno-jezički sastav
Tradicionalni etnički sastav teritorije moderne Švicarske uključuje sljedeće komponente: Zbog velikih svjetskih migracija, broj Švicaraca se povećava. Švicarci se lingvistički svrstavaju najčešće prema kantonu u kojem žive.
Slično tome, razlike između različitih regija Švicarske sve više su se smanjile, kao posljedica povećane mobilnosti, tako da je Švicarska u cjelini u procesu etnogeneze
Kulturno-historijski i nacionalni identitet
thumb|Članovi federalnog koncila iz 2008.g. Švicarska populacija je nastala mješanjem brojnih romanskih i njemačkih plemena na ovim prostorima tokom historije. Njihov identitet je oduvijek bio vezan za Alpe, a alpsko okruženje je oduvijek bio važan činilac u švicarskom nacionalnom karakteru. "Švicarska bolest", je stanje švicarskog najamničkog vojnika koji pati za planinama svoga zavičaja. Ovaj termin je postao popularan u 17. vijeku kao što se danas koristi riječ nostalgija.
Švicarska je rijetki uspješni primjer političke integracije multietničke i multijezične populacije, stoga najčešće služi kao uzor stvaranju jedinstva, na čijem principu je zasnovan model Evropske unije. Budući da različita populacija Švicarske dijeli jezike, etničku pripadnost i religiju, ali uz velike evropske sile između kojih se Švicarska našla pozicionirana u modernoj historiji Evrope, njena politika domaće pluralnosti u vezi sa međunarodnom neutralnošću postala je stvar samoodržavnja  Švicarska elita, tokom srednjovjekovnog perioda stvaranja nacionalnih država, ali i poslije, nije ispoljavala nacionalizam zasnovan na etničnosti, nego je umjesto toga nastojala stvoriti civilnu nacionalnu državu građenu na demokratskoj ideologiji i zajedničkim političkim institucijama.
Državljanstvo
Švicarski nacionalni zakon zahtijeva od kandidata regularno državljanstvo, minimalno 10 godina trajnog, pravnog, zavedenog mjesta prebivališta, boravka (godine provedene u Švicarskoj između 8 i 18 godina starosti se udvostručavaju) i integraciju u švicarski način života, kao i usklađenost sa švicarskim pravom. Olakšano državljanstvo dobit će strani bračni partner i djeca državljana Švicarske, od kojih se zahtijeva minimalni  boravak u državi u trajanju od 5 godina.
Bima (čvor)
Bima se može odnositi na:
Švicarci
Genetika
Genetičko sjedinjavanje švicarske populacije je slično kao i Srednje Evrope uopšte Švicarska je u jednu ruku raskršće više prehistorijskih migracija, dok su u drugu ruku Alpe imale ulogu utočišta. Genetička istraživanja su dovela do toga, da su sljedeće  haplogrupe preovlađujuće:
Općine u Estoniji
Ovo je spisak općina (estonski: vald) u Estoniji.
Arena Zagreb
Historija
Grad Zagreb i Vlada Republike Hrvatske raspisali su konkurs za izgradnju sportske dvorane koja bi ujedno bila i domaćin za Svjetsko rukometno prvenstvo u januaru 2009. godine. Kapacitet dvorane iznosi 16.500 sjedećih mjesta.
Na konkursu je izabran konzorcij Ingre (Hrvatska) i Trigranita (Mađarska) čija ponuda je prihvaćena 25. aprila 2007. godine. Potpisivanje samog ugovora uslijedilo je nešto kasnije zbog dodatnih usaglašavanja uslova između Konzorcija i zagrebačkog gradonačelnika Milana Bandića.
Namjena
Sportska događanja za koje je predviđena Arena Zagreb su rukomet, košarka, odbojka, mali nogomet, tenis, stolni tenis, gimnastika, badminton, boks, hrvanje, dvoranska atletika i ostali dvoranski sportovi. Također, omogućeno je i održavanje različitih koncerata, izložbi, sajmova, konvencija i kongresa.
Prateći objekti
Unutar građevine smješteni su i popratni ugostiteljski, poslovno-komercijalni sadržaji, kao i mala dvorana za treninge sportista.
Podzemna garaža pokriva kapacitet od 900 parking mjesta (+80 nadzemnih parking mjesta), dok je za masovnije posjete dvorani predviđen autobusni prijevoz (36 parking mjesta za autobuse). mini|600px|centar|Unutrašnjost Arena Zagreb tokom prijateljske utakmice između rukometnih reprezenatcija Hrvatske i Rusije povodom njenog službenog otvaranja
Početna strana
<templatestyles src="Šablon:Zaglavlje/styles.css" />
Holecistektomija
mini|300px|Laparoskopska holecistektomija mini|300px|Rengensko snimanje u toku holecistektomije Holecistektomija je hirurška metoda kojom se odstranjuje žučna kesa. Postoje dvije metode; otvorena ili klasična holecistektomia i laparoskopska holecistektomija. To je najčešća metoda za tretman simptomatskih bilijarnih kamenaca.
Priprema za holecistektomiju
Prilikom preoperativne pripreme urade se laboratorijski testovi, snimak pluća i testovi za ispitivanje srčane funkcije uz konzultaciju internista i anesteziologa. Uklanjanje dlaka se vrši posebnim mašinama za skidanje dlaka neposredno prije operacije jer brijanje je povezano sa većom incidencijom infekcija zbog oštećenja kože. koža se opere dezinfekcionim sredstvima od bradavica do pubične regije. Šest sati prije operacije se ne uzima hrana i tečnost.
Postoperativno praćenje pacijenata
Nakon operacije medicinske sestre provjeravaju sadržaje drenova, da li pacijent zadovoljavajuće diše i bilježe unos tečnosti, količinu izlučene mokraće i drugih tekučina. Pacijent se savjetuje da udahne duboko svaki sat, provjerava se prohodnost disajnih puteva, krvarenja rana i slično. Prate se vitalni parametetri pacijenta. Pacijenti ovisno o operativnom zahvatu ne uzimaju hranu na usta u periodu od nekoliko sati do nekoliko dana i u tom periodu primaju infuzione otopine. Pažnja se obraća na prisustvo žući ili krvi na sadržaj drenova ukoliko postoje.
Laparoskopska holecistektomija
Laparoskopska holecistektomija radi se sa standardnim laparoskopskim stubom Operativni tim sačinjavaju tri hirurga od kojih dva stoje na lijevoj strani pacijenta i jedan na desnoj strani. Pacijent je u položaju anti-Trendelenburga 20% te blago naget na lijevu stranu. Operativni zahvat je izvođen koristeći četiri troakara, dva od 10 mm i dva od 5 mm, sa intraabdominalnim pritiskom od 14 mmHg. Položaj troakara se ne razlikuje od standardnog te smo jedan 10mm postavljali umbilikalno, j jedan od 10mm epigastrično te dva od 5mm desno subkostalno. Koristi se obično tehnika otvorene laparoskopije sa Hassonovim troakarom ili tehnika sa Verres iglom. Holecistektomija se radi sa standardnim laparoskopskim setom uz klipanje arterije cistike i duktus cistikusa sa po tri klipa. Žučna kesa se vadi kroz umbilikalnu portu, a po potrebi otvor se proširi da bi se lakše izvadila žučna kesa. Pri zatvaranju otvora troakara ušiva se fascija na 10mm otvorima te kod većine pacijenata plasira intradermalni šav.
Razlika između otvorene i laparoskopske operacije
Otvorena operacija se može uraditi odmah ili nakon što se utvrdi da se operacija ne može uraditi laparoskopski. Cilj operacije je isti samo se pristupa kroz rez na koži u medijalnoj liniji iznad pupka (laparatomia mediana) ili poprečnim rezom ispod desnog rebarnog luka (laparatomia subcostalis). Instrumenti su jači i robusniji tako da je moguće operirati i kada se radi jačim upala i kada kamenci onemogućavaju da se žučna kesa adekvatno uhvati hvatalicom. Dalji postupak je sličan onome kod laparaskopske samo što se elemnti podvezuju hirurškim koncima (mada se mogu klipati kao i kod laparoskopije)
Nakon holecistektomije
Najprije se pacijent prebaci u sobu za buđenje dok ne pretane dejstvo anestetika. Nakon toga se pacijent prebaci u bolesničku sobu. Postoperativni oporavak zavisi od operativne metode.
Komplikacije holecistektomije
Povreda Luschkinog voda (lat. ductus Luschka) koji se nalazi u 33% populacije je jedna od češćih komplikacija. Ova ozljeda često prođe neprimjećena na operaciji a postoperativno se razvije bilijarni peritonitis koji može zahtijevati postavljanje privremenog stenta u glavni žučni vod. Antibiotici i analgetici se daju im se posumnja na postojanje bilijarnog peritonitisa. Peritonitis se obično javi 5 do 7 dana nakon operacije.
Rijetke ali potencijalno opasne komplikacije su povrede zajedničkog žučnog voda (lat. ductus hepaticus communis) koji povezuje žučnu kesu i jetru. Iz povrjeđenog voda može curiti žuč i izazvati bol i infekciju. Mnogi slučajevi se mogu riješiti bez hirurške intervencije ako su ozljede male. Veće povrede se tretiraju hirurški, obično od strane iskusnijeg hirurga. Pokušava se napraviti rekonstrukcija žučnog voda sa drenažmo žuči preko T drena ili stenta koji ide kroz dvanaestopalačno crijevo. Nekada je potrebno napraviti anastomozu žučnog voda i tankog crijeva (dvanaestopalačno crijevo ili dio crijeva koji se zove jejunum).
Bima (sinagoga)
Bima, također: Bimah, poljski: Bimot, od grčke riječi Βήμα, Bema, Također Almemor, je centralno mjesto u sinagogi na kojem se čita iz Tore za vrijeme bogosluženja.
Po pravilu, Bima se sastoji od uzvišenog pulta i podija, stola na kojem se za vrijeme čitanja polažu role Tore, te po jednog stepeništa za uspon na podij i silazak.
U ortodoksnom judaizmu, Bima se tradicionalno nalazi u samom centru sinagoge, dok se u sinagogama kojima se služe reformatorski Jevreji nalazi na istočnoj strani sinagoge.
Robyn
Robin Miriam Carlsson (12. juni 1979.) poznatija pod imenom Robyn je švedska pjevačica i kantautorica.
Robyn je postala poznata kasnih devedesetih sa hitom Do You Know (What It Takes) sa albuma Robyn Is Here (1997). Sa pjesmom With Every Heartbeat (2005) postiže veliki međunarodni uspjeh. 2010. godine izdaje trilogiju Body Talk sa hitovima Dancing on My Own, Hang With Me, Indestructible i Call Your Girlfriend.
Sportska dvorana Žatika
Sportska dvorana Žatika višenamjenska je sportska dvorana u Poreču.
Namjena
Dvorana je izgrađena za potrebe svjetskog prvenstva u rukometu 2009. godine, a svečano otvorena za Dan Grada 21. novembra 2008. godine. Dvorana je izgrađena za godinu dana, a građevina je ukupne površine oko 14.000 m2 i ima ukupno oko 3.700 mjesta.
Višenamjenska dvorana sastoji se od velike dvorane s gledalištem, te male i fitness dvorane. Obodno su oko sportskih igrališta smješteni prateći prostori dvorane na dva sprata. Autori projekta su Sonja Jurković, Sanja Gašparović, Nataša Martinčić i Tatjana Peraković.
Beatrix, kraljica Nizozemske
Beatrix (u bosanskom jeziku poznata i kao Beatricija; punim izvornim imenom Beatrix Wilhelmina Armgard; rođena 31. januara 1938. godine) je bila holandska monarhinja. Abdicirala je u korist svog sina Willema-Alexandera 30. aprila 2013. godine.
Djetinjstvo
Rođena je kao prvo dijete prijestolonasljednice Juliane i princa Bernharda. Nosila je titule princeze od Holandije i princeze od Oranje-Nassaua sa majčine strane, te princeze od Lippe-Biesterfelda sa očeve strane. Kako je potomak Sofije Palatinske, kraljica Beatrix na osnovu akta iz 1705. godine ima pravo na britansko državljanstvo. Beatrix je rođena 1938. godine, a akt je poništen tek 1940. godine, nakon Drugog svjetskog rata, kako bi se spriječilo njemačke plemiće da traže britansko državljanstvo.
Kad je 1940. godine Njemačka okupirala Holandiju, holandska kraljevska porodica je otišla u Ujedinjeno Kraljevstvo, a mjesec dana kasnije princeza prestolonasljednica Juliana sa kćerima odlazi u Kanadu. Za vrijeme boravka u Kanadi, buduća kraljica je pohađala javnu školu. Porodica se vratila u svoju domovinu 2. augusta 1945. godine.
Presumirana nasljednica
Nakon abdikacije njene nane Wilhelmine, princeza Beatrix je postala presumirana nasljednica svoje majke Juliane, od tada kraljice Holandije.
Dana 10. marta 1966. godine udala se za njemačkog diplomatu, Clausa von Amsberga, koji je oženivši princezu postao holandski princ i državljanin. Iako su za vjenčanje dobili neophodno dopuštenje parlamenta, brak nije podržavao narod. Sjećanja na Drugi svjetski rat su još uvijek bila svježa u mislima Holanđana. U javnost je ubrzo procurila informacija da je princ Claus bio član Hitlerove mladeži, nakon čega je često povezivan sa nacizmom. Vjenčanje je bilo popraćeno protestima i negodovanjima. Međutim, kako je vrijeme prolazilo, princ Claus je postao jedan od najpopularnijih članova holandske kraljevske porodice. Kraljica Beatrix je ostala udovica 2002. godine.
Vladavina
Kraljica Juliana je abdicirala na svoj 71. rođendan, 30. aprila 1980. godine, čime je 42-godišnja Beatrix postala kraljica Holandije. Ceremonija ustoličenja nove monarhinje održana je istoga dana u Novoj crkvi u Amsterdamu pred oba doma parlamenta. Od toga dana Beatrix svoj rođendan, koji je označen kao praznik, slavi 30. aprila, u znak poštovanja prema svojoj majci.
Svoju ulogu poglavara države shvatila je mnogo ozbiljnije od svoje majke, ali mnogo opuštenije od svoje nane, koja je državu vodila kroz dva rata. Iako se mnogi dive kraljičinoj posvećenosti državi, kraljevska porodica je u zadnje vrijeme na meti tabloida, pa je kraljica sebi za dužnost postavila očuvati monarhiju modernom i efikasnom.
Kraljica raspolaže većim ovlastima od većine ostalih evropskih monarha, a posebno kad su pitanju međunarodni odnosi. Poput prethodnih vladarica Holandije, njene majke i nane, kraljica se nalazi među najbogatijim ženama svijeta. Procjenjuje se da ona posjeduje 4,7 milijardi dolara i to zahvaljujući dionicama u naftnoj kompaniji Royal Dutch Shell, čiji je većinski vlasnik.
Među kraljičinim hobijima sa kiparstvo, jahanje i jedrenje, te tenis i skijanje.
Beatrix je 28. januara 2013. godine objavila da namjerava abdicirati 30. aprila, na 33. godišnjicu svog dolaska na prijestolje.
Titula
Njena puna titula glasi: Beatrix, milošću Božijom, kraljica Holandije, princeza od Oranske-Nassaua, etc, etc, etc. Trostruko etc (latinski: et cetera = i tako dalje) odnosi se na njenu titulu princeze od Lippe-Biesterfelda i ostale titule holandske krune koje su u muškom rodu.
Hyphochytriomycetes
Hyphochytride su eukariotski organizmi u  grupi Stramenopiles (Heterokonta).
Karakteristike
Hyphochytride, na zoosporama imaju prednje  kljovaste bičeve Takođe imaju vegetativni sistem u obliku rizoida ili hifa (otuda prefiks „hifo-“).
Klasifikacija
Ova skupina može se staviti alternativno na razinu tipa, razreda, podrazreda ili reda, kada se nazivaju Hyphochytriomycota, Hyphochytriomycetes (ili Hyphochytrea), Hyphochytriomycetidae (ili Hyphochytridae) i Hyphochytriales. Također se ponekad koriste i inačice Hyphochytridiomycota i Hyphochytridiomycetes, vjerojatno po analogiji s Chytridiomycetes ili zbog održavanja tipografske greške. Međutim, korijen je hiphotriri- (od Hyphochytrium), a ne Hyphochytridi- (od' 'Chytridium''.
U prošlosti, razredi  Hyphochytridiomycetes, Oomycetes i Chytridiomycetes grupirani su  u sada već zastarjeli takson Mastigomycotina kao gljive sa bičastim sporama ili gametima. Sada se Chitridiomycetes još uvijek smatraju pravim gljivama, ali su se ostale dvije podskupine svrstane u carstvo Protista, ili u skupinu Stramenopiles. Hifohitriomicete su usko povezani sa Oomycetes. Red Hyphochytriales Bessey 1950 ex Sparrow 1960
Rade Bašić
Rade Bašić (Donji Garevci kod Prijedora, 21. mart 1919 — Beograd, 22. april 1991), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Bosne i Hercegovine, književnik i narodni heroj Jugoslavije.
Marañón (rijeka)
Marañón jest rijeka u Južnoj Americi, koja izvire u Peruu, oko 160 km sjeveroistočno od grada Lime, protiče kroz Kordiljere, te spajanjema sa rijekom Ucayali, formira rijeku Amazon.
Rijeka Marañón protiče kroz brojne klance, puna je brzaka i vodopada, i nije plovna. Neke od brojnih pritoka su rijeke: Paccha, Chamaya, Chinchipe, Cenepa, Santiago, Moroña, Pastaza, Nucuray, Urituyacu, Chambira, Río Tigre, Utcubamba, Imaza, Nieva, Apaga, Río Huallaga, Samiria.
Bijelo Brdo (Derventa)
Bijelo Brdo je naseljeno mjesto u gradu Derventi, Bosna i Hercegovina.
NGC 7636
NGC 7636 (također poznat kao ESO 470-2, MCG -5-55-5 i PGC 71245) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 322 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 0,90 (84 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IrDA
mini|desno|150px|IrDA preko USB-a IrDA (Infrared Data Association) je protokol za kratkometražne prijenose podataka čiji se prenos vrši preko infracrvene svjetlosti. Najčešće se koristi u laptopima i mobitelima. IrDA je skup specifikacija koje uključuju i IrPHY, IrLAP, IrLMP, IrCOMM, Tiny TP, IrOBEX, and IrLAN. Nedostatak prijenosa preko infracrvene svjetlosti je ta što je potrebna direktna optička vidljivost između dva izvora, dok je brzina obično manja nego kod ostalih načina bežičnog povezivanja (kao što je Bluetooth).
NBA 1996/1997.
NBA sezona 1996-97 je bila 51. sezona NBA lige.
Velika nagrada Austrije 2016.
Velika nagrada Austrije 2016. (službeno poznata kao "FORMULA 1 GROSSER PREIS VON ÖSTERREICH 2016") automobilska je trka Formule 1 koja se održala 3. jula 2016. na stazi Red Bull Ring u Špielbergu, u Austriji. Ovo je deveta trka u sezoni 2016., i 29. trka za veliku nagradu Austrije.
Lewis Hamiltonu je ovo peta pol pozicija ove sezone, a 54. u karijeri. Vozač Mercedesa Lewis Hamilton pobijedio je na Velikoj nagradi Austrije, na drugoj poziciji je bio Max Verstappenu iz Red Bulla, dok je treći bio Kimi Räikkönen vozač Ferrarija.
Sinagoga u Grazu
mini|250px|Novoizgrađena sinagoga u [[Grazu]] Sinagoga u Grazu se nalazi na desnoj obali Mure u 5. gradskom okrugu Gries.
Historija
Prva sinagoga u Grazu na čijim je temeljima 1998. izgrađena nova, je uništena od strane nacista u kristalnoj noći između 9. i 10. novembra 1938. Malo po tome su minirani ostaci, te je zemljište na kojem se nalazila poravnano. Svi Jevreji iz Graza su protjerani u Beč odakle se vršila dalja deportacija. Time je Graz postao prvi grad očišćeni grad na području Ostmark. Do 1998. godine se na mjestu sinagoge nalazio samo travnjak sa spomenpločom.
Arhitektura
U sredini sinagoge se nalazi stakleni Almemor (Bima), mjesto na kojem se čita iz Tore. Odmah iza, se nalazi niša u kojoj se drže role Tore. Krov sinagoge je oslonjen na 12 stupova, koji po jevrejskom vjerovanju predstavljaju 12 plemena Izraela. Krov je zatvoren staklenom kupolom koja podsjeća na uništenu sinagogu, a u staklu su urezbarene molitve na hebrejskom.
MCA
mini|200p|desno|[[IBM-ova grafička kartica za MCA sabirnicu]] MCA (Micro Channel Architecture) je bila 16 ili 32 bitna paralelna sabirnica stvorena od strane IBM-a u 1980-tim godina za, tada, nove PS/2 računare. MCA arhitektura nikada nije prihvaćena u velikoj mjeri, tako da nije ostavila preveliki trag u računarstvu. Teoretski, MCA je mogao prenositi brzinom do 66 MB/s, dok je praktično mogao samo 40 MB/s. Daljni razvoj i upotreba napuštena nakon predstavljanja PCI sabirnice.
NGC 1331
NGC 1331 (također poznat kao ESO 548-19, IC 324, MCG -4-9-12 i PGC 12846) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 55 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (15 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. decembra 1799. godine.
NGC 6137
NGC 6137 (također poznat kao MCG 6-36-39, NGC 6137A, PGC 57966 i UGC 10364) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 428 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 1,90 (236 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (149 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. marta 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jean de La Fontaine
Jean de La Fontaine (Château-Thierry, 8. juli 1621. - Pariz, 13. april 1695.), francuski književnik iz 17. vijeka
Ogledao se u svim književnim vrstama, a glavna su mu djela "Basne i bajke", "Pripovijetke u stihu". Od antičkih pisaca preuzeo je okosnicu, a basnu osvježuje elementima drame, satire i poezije. Životinje njegovih basni kriju pod svojom kožom sve ljudske slabosti. Njegove basne vrlo su poznate i smatraju se remek djelima svjetske književnosti. Inspirirane su Ezopom, Horacijem i staroindijskom književnosti kao Pančantantra.
Prvo djelo od 124 basne izašlo je 31. marta 1668. godine pod nazivom "Ezopove basne", a bile su posvećene Luju, Velikom Dauphinu, sinu Luja XIV. Basne su bile jako dobar izbor za čitanje: imale su ritam, pisane su u rimi, prirodne i lake za čitanje, tipično francuske. Njegove basne nisu samo priče za djecu već i za odrasle. U njegovim basnama često stradaju dobri (jer nisu dovoljno lukavi), a pobjeđuju pametni i spretni (makar bili i zli). Obrazovaniji ljudi su uspjeli i citirati stotine La Fontaineovih rečenica. Poštanske marke sa njegovom slikom i njegovim basnama izdane su 1995. godine u Francuskoj.
U intervalima tokom života izašla su ostala izdanja njegovih basni. Posljednja je izašla 1693. godine. Član Académie française (Francuske akademije) postao je 1683. godine.
Dvorana Gradski vrt
mini|250px|Sportska dvorana Gradski vrt tokom izgradnje (novembar 2008.) mini|250px|Dvorana Gradski vrt - otvaranje dvorane 28. decembra 2008.
Sportska dvorana Gradski vrt u Osijeku projektirana je kao višenamjenska nastavno-sportska dvorana sa pet glavnih dvorana te pomoćnim i pratećim sadržajima. Svoju promociju doživjela je održavanjem svjetskog prvenstva u rukometu 2009. godine.
Kao jedan od glavnih sklopova na prostoru budućeg sportsko-rekreacijskog kompleksa  Gradski vrt , svojim vanjskim i unutrašnjim oblikovanjem, postala je novi urbani znak, a položajem i formom pridonosi novom vizuelnom kvalitetu južnog ulaza u grad, kao i cjelokupnoj slici grada Osijeka.
Pristupni trg sa glavnim stubištem na sjevernoj strani dvorane, te vodena ploha i spiralna skulptura - fontana fokusiraju događanja srednjeg dijela cijelog sportskog kompleksa. Prostor između gradskog stadiona i sportske dvorane – aleja sportista - svojim urbano-parkovnim oblikovanjem nadovezuje se na glavni pristupni trg, te, kao savremeni i aktivan javni gradski prostor, pruža različite mogućnosti odmora, druženja, boravka i rekreacije svim građanima Osijeka.
Sportska dvorana je oblikovno i funcionalno podijeljena u dva osnovna međusobno povezana prostora. Okrugli valjkasti prostor je oblikovni element prepoznatljivosti koji svojom formom naglašava pokret, akciju i dinamiku sporta i na njega se nastavljaju horizontalne plohe svih ostalih prostora.
Dvorana je službeno otvorena 28. novembra 2008. godine, prijateljskom utakmicom rukometnih reprezentacija Hrvatske i Rusije, koja je završila 27:26 (17:10) za Hrvatsku.
Nivoi
Ukupna površina građevine je 18.590 m2.
Prozor (tvrđava)
Tvrđava Prozor smještena je na izlazu iz kanjona na jugozapadnom rubu uske kotline u kojoj se nalazi danas centralni dio grada Prozor-Rama. Od savremenog naselja udaljena je oko 2,2 km. Smještena je na stjenovitom vrhu brijega Grad, na neravnom terenu. Ivica tvrđave graniči sa kanjonom, iznad i u blizini sastavaka rječice Prozorčice i potoka Kraljevca (ili Krajevca). Utvrda je prilagođena terenu. Sastoji iz dva dijela, prostora uokvirenog bedemom u dužini od 50 m i kule. Kula je polukružne osnove, a odvojena je jarkom širokim 15 i dubokim 4–5 m. Preko jarka se vjerovatno prelazilo pokretnim drvenim mostom. Čeoni zid kule ima 11 m, a zaobljeni 9 m. Prvobitna visina kule bila je barem za sprat viša uz dodatak konstrukcije krova. Ulaz u kulu se nalazio sa južne strane, nasuprot ostalom dijelu grada. Kula je imala vjerovatno pet nivoa. Kula i čitava tvrđava poznata je po imenu Studenac.
Dvorana Gradski vrt
Nivoi
Glavne sportske površine koje se nalaze u pet odvojenih dvorana te dodatni prostori za trim, fitness i saunu sa malim bazenom funkcionalno su podijeljene u nekoliko specifičnih zona i nivoa.
Prozor (tvrđava)
Tvrđava je pripadala području župe Rama, i bila njen centar u 14. i 15. vijeku. Svoj razvoj duguje strateškom položaju. Kroz župu Ramu je vodio put iz župe Neretve do župa Uskoplja i Lepenica. Ugarski kralj Matijaš Korvin darovao je grad Prozor knezu Vladislavu Hercegoviću za učinjene usluge u borbama protiv Osmanlija 1463. Tvrđava je pala u ruke Osmanlija prije 1468. Osmanlije su u tvrđavi držale posadu do 1626., kada je utvrđenje napušteno. Narodna predaja, na sličan način kao i za druge jake bosanske utvrde, govori o osmanskom lukavstvu prilikom osvajanja prozorske tvrđave.
Dvorana Gradski vrt
Dimenzije dvorana
Dvorana A ukupno ima 3.538 mjesta (2.502 - fiksne tribine i 1.036 - pomične tribine). Dvorana B ukupno ima 1.448 mjesta (1.224 - fiksne tribine i 322+224 – pom. tribine). U svakoj od dvorana C, D i F moguće je postaviti po oko 200 pomičnih mjesta za sjedenje.
Prozor (tvrđava)
Nekoliko stotina metara sjeverno od grada bilo je podgrađe, koje se prvi put spominje 11. augusta 1366. Tu je bosanski vladar, ban Tvrtko I izdao povelju vojvodi Vukcu Hrvatiniću.
Arheološko područje i ostaci stare tvrđave u Prozoru proglašeni su za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine 2007. godine.
Timiș (okrug)
Timiș je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u zapadnom dijelu države, unutar historijske regije Banata. Prostire se na površini od 8.697 km.2 Najzapadniji je i najveći okrug u državi. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 683.540 stanovnika i 6. je okrug po broju stanovnika. Dio je Euroregije Dunav–Kereš–Moriš–Tisa.
Glavni i najveći grad je Temišvar.
Geografija
Na krajnjem istočnom dijelu okruga nalaze se planine Poiana Ruscă iz grupe zapadnih rumunskih Karpata. Nadmorska visina okruga opada prema zapadu, od planinskog dijela na istoku preko Lipova brda do Zapadne Rumunske nizije, istočnog dijela Panonske nizije.
Kroz okrug prolaze mnoge rijeke, od kojih su najvažnije Begej i Tamiš.
Graniči sa sljedećim okruzima: Arad na sjeveru, Hunedoara na istoku i okrugom Caraș-Severin na jugu. Osim toga graniči i sa Mađarskom na sjeverozapadu i Srbijom na jugozapadu.
Demografija
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 683.540 stanovnika što je prosječna gustina od 78 stanovnika po km.2
Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
Privreda
Jedan je od najdinamičnijih okruga U Rumuniji i jedan od onih sa najvišom stopom stranih investicija usljed svoje industrijske tradicije i geografskog položaja.
Dominantne privredne grane su:
Utočište Charenton
Utočište Charenton (Asile de Charenton) je psihijatrijska bolnica. Kraljevsku kuću Charenton (La Maison royale de Charenton) su osnovala Milosrdna braća u Charenton-Saint-Maurice-u (sada Saint-Maurice) 1645. Poznato je po svom humanom tretmanu pacijenata, posebno za vrijeme dok je njom u 19. vijeku upravljao Abbé de Coulmier. Smještaj nije bio jeftin i Utočište je služilo za liječenje pacijenata iz bogatijih porodica. Danas se bolnica zove Bolnica Esquirol (Hôpital Esquirol). Ime je dobila po Jean-Étienne-u Dominique-u Esquirol-u, koji je bio upravnik u 19. viejku.
Cerani
Cerani su naseljeno mjesto u gradu Derventi, Bosna i Hercegovina.