cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liberalni demokrati (Ujedinjeno Kraljevstvo)
Liberalni demokrati jest liberalna politička stranka u Ujedinjenom Kraljevstvu. Formirana je 1988. spajanjem Liberalne stranke i Socijalno-demokratske partije (SDP), koja se odvojila od Laburističke stranke Ujedinjenog Kraljevstva. Dvije stranke su formirale koaliciju SDP–Liberali, poznata kao Alijansa od 1981. do 1987. godine.
Na parlamentarnim izborima u Ujedinjenom Kraljevstvu 2010, pod vodstvom Nick Clegga, Liberalni demokrati osvojili su 57 predstavnika, što ih je činilo trećom stranka po veličini u britanskom parlamentu, iza Konzervativaca s 306 i Laburističke stranke s 258. Nijedna stanka nije imala sveukupnu većinu sjedišta da kontrolira parlament (326), pa su Liberalni demokrati pristali na vladinoj koaliciji s Konzervativcima; Clegg je tako postao zamjenik premijera, a ostali članovi stranke zauzeli su položaje ministara.
Na parlamentarnim izborima u Ujedinjenom Kraljevstvu 2015, stranka je smanjena na osam predstavnika, i Clegg je dao ostavku kao lider stranke. Liberalni demokrati kasnije su stekli devetog predstavnika, Sarah Olney, nakon izbora u Richmond Parku. Clegg je bio zamijenjen Tim Farronom, koji je izabran u izboru lidera. Na parlamentarnim izborima u Ujedinjenom Kraljevstvu 2017, stranka je osvojila dvanaest predstavnika.
Na izborima 2017, Liberalni demokrati osvojili su 7,4% glasova, što je gubitak od 0,5% u odnosu na 2015. Stranka je izgubila nekoliko predstavnika, poput Nicka Clegga u Sheffield Hallamu i Sarah Olney u Richmond Parku, ali bivši ministri u koaliciji Jo Swinson, Vince Cable i Ed Davey opet su postali predstavnici nakon što su privremeno izgubili sjedišta u izborima 2015. godine. Stranka je dobila 100.000 članova tokom izbora. 14. juna, Farron je odustao od pozicije lidera Liberalnih demokrata.
Jo Swinson je izabrana za lidera stranke 22. jula 2019. nakon što je Cable objavio ostavku.
Historija
mini|145x145px|Logo Liberalne stranke
Liberalna stranka (1859–1988)
Liberalna stranka je formirana 1859. kao ujedinjenje Whigova, Radikala i Peelita da se suprotstavi Konzervativcima u britanskom parlamentu. Predstavljali su liberalizam i bili su dominantna stranka na ljevici. Važni premijeri u Ujedinjenom Kraljevstvu su bili članovi Liberalne stranke kao Herbert Henry Asquith i David Lloyd George. Kroz veliki broj reformi od 1906. do 1914. Liberalna stranka se zalagala za "skrbničku državu", u kojoj vlada kroz socijalnu zaštitu i druge programe osigurava život za najsiromašnije građane. U izborima 1922. osvojili su manje glasova od Laburističke stranke i tako postali treća stranka u britanskom parlamentu. Otada su opali u popularnosti i od 1957. do 1959. imali su samo pet članova u parlamentu. Lideri Jo Grimond i Jeremy Thorpe su imali minimalne uspjehe u pokušajima da vrate stranku u njihovo bivše dominantno stanje. mini|145x145piksel|Logo SDP-a
Alijansa (1981–1988)
Liberalna stranka je pozitivno reagirala na stvaranje SDP-a, i kada je SDP pokušao da pobijedi u dopunskim izborima u Warringtonu 1981. Liberalna stranka nije poslala kandidata i rekla je da je Roy Jenkins kandidat "SDP-a sa podrškom Liberalne stranke". U junu 1981. ušli su u koaliciju nazvanu Alijansa. Slabo političko i ekonomsko stanje u Velikoj Britaniji u ovo vrijeme je činilo Alijansu veoma popularnom i u nekim anketama su imali više od 50% podrške. 1983. nakon početka Folklandskog rata vladajuća Konzervativna stranka je počela da dobiva veću podršku i počeli su da prestižu Alijansu u anketama. Na izborima 1983. Alijansa je osvojila 25% glasova ali samo 23 predstavnika od 650. Na izborima 1987. stranka je imala 22 predstavnika. Lider Liberalne stranke, David Steel je zatražio da se dvije stranke ujedine, i to se desilo 3. marta 1988. kada je formirana nova stranka nazvana Socijalni i liberalni demokrati. 1989. stranka je promijenila ime u "Liberalni demokrati".mini|Paddy Ashdown na kampanji u Chippenhamu [[1992.|219x219piksel]]
Paddy Ashdown (1988–1999)
Glavni članak: Paddy Ashdown
Prvi lider Liberalnih demokrata je bio Paddy Ashdown, predstavnik iz Yeovila od 1983. Prvi izbori nove stranke 1992. su završili loše, sa 20 predstavnika od 651. Rezultati su isto loše ispali za Laburističku stranku, koja je očekivala pobjedu na ovim izborima ali je neočekivano izgubila od Konzervativaca. Laburistička stranka je odabrala John Smitha 1992. ali nakon neočekivane smrti Smitha odabrali su Tony Blaira kao lidera 1994. Ashdown je pozitivno reagirao na novu politiku Laburističke stranke nazvana New Labour i od 1993. do 1997. Liberalni demokrati i Laburistička stranka su tajno pregovarali da uđu u koaliciju ako nijedna stranka ne bude imala većinu u parlamentu. Ipak na izborima 1997. Laburistička stranka je odlučno pobijedila, negirajući potrebu za koaliciju. Liberalni demokrati su osvojili 46 predstavnika, najviše od treće stranke od 1929. Ovo su postigli iako im je postotak glasova opao od 17,8% do 16,8%. Ashdown je najavio 1999. da će podnijeti ostavku i prestao je biti lider 9. augusta. 2000. Ashdown je dobio odlikovanje Red Britanskog Carstva od kraljice Elizabete II. 2002. Paddy Ashdown je postao Visoki predstavnik za Bosnu i Hercegovinu, pozicija koju je služio do 2006. mini|Charles Kennedy na kampanji [[2005.]]
Charles Kennedy (1999–2006)
Glavni članak: Charles Kennedy
Charles Kennedy je postao lider stranke nakon što je pobijedio opoziciju od popularnih predstavnika kao Simon Hughes i Malcom Brucea. Kennedy je bio više otvoren kao lider od Ashdowna, često pojavljujući se na britanskoj emisiji Have I Got News For You. Njegovi prvi izbori 2001. su bili uspješni sa 52 predstavnika od 659 i 18.3% glasova. Kennedy je ovo uspio pomoću taktike Lord Rennarda koja je pretvarala manju nacionalnu podršku u veću lokalnu podršku. Kennedy i Liberalni demokrati su se protivili ratu u Iraku, što ih je činilo popularno glasačima Laburističke stranke koji su se protivili ratu. Uspjeli su ovo iskoristiti tako što su 2005. imali 62 predstavnika od 646 i 22%, najviše od kad se stranka formirala. Kennedy se u ovo vrijeme borio sa ozbiljnim alkoholizmom i nepopularnosti u svojoj stranci. 6. januara 2006. Kennedy je podnio ostavku nakon sedam godina na poziciji lidera. Ostao je aktivan u politici ali na izborima 2015. izgubio je svoje sjedište i mjesec dana kasnije preminuo je, tako postajući prvi lider stranke koji je umro nakon što je bila formirana.
Serjuče
Serjuče su naseljeno mjesto u sastavu općine Moravče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Liberalni demokrati (Ujedinjeno Kraljevstvo)
Menzies Campbell (2006–2007)
Glavni članak: Menzies Campbell
Serjuče
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Domžale.
Liberalni demokrati (Ujedinjeno Kraljevstvo)
Nick Clegg (2007–2015)
Glavni članak: Nick Cleggmini|Tim Farron daje govor u [[Cambridgeu na izborima za lidera 2015.]] U izborima za lidera Nick Clegg je pobijedio Chris Huhnea za 511 glasova u najbližem rezultatu izbora lidera za Liberalne demokrate. Clegg je uspješno dotakao do mladih obećavajući da ukloni takse za školarinu. Tokom kampanje za izbore 2010. Liberalni demokrati su uspjeli da povedu u nekim anketama za prvi put od kada se stranka formirala. Zbog promjena granica Liberalni demokrati su neočekivano izgubili predstavnike i imali ukupno 57 od 650. Na tim izborima nijedna stranka nije imala većinu u britanskom parlamentu za prvi put od 1974. pa su Liberalni demokrati formirali koaliciju sa Konzervativcima, vođeni David Cameronom. Ova koalicija je imala mnoge dogovore kao referendum o alternativnom glasu 2011. što su željeli Liberalni demokrati i povećavanje takse na školarinu, što su željeli Konzervativci. Ovo je značilo da su Liberalni demokrati morali odustati na njihovoj poziciji, što je izazvalo proteste o koaliciji. Nick Clegg je isto postao zamjenik Premijera i bio prvi član Liberalnih demokrata u toj poziciji. Liberalni demokrati su odmah pali u anketama od 8% do 10% ali su sačuvali Clegga kao njihovog lidera. Odnosi Liberalnih demokrata i Konzervativaca tokom koalicije su bili pozitivni ali na kampanji za izbore 2015. odnosi između dvije stranke su se raspali zato što nijedna od njih nije željela da bude u koaliciji. Rezultati su bili katastrofalni za Liberalne demokrate tako što su izgubili važne predstavnike kao što su Simon Hughes, Jo Swinson i Vince Cablea. Na kraju imali su samo 8% glasova i 8 predstavnika od 650.
Serjuče
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Serjuče su imale 56 stanovnika.
Liberalni demokrati (Ujedinjeno Kraljevstvo)
Tim Farron (2015–2017)
Glavni članak: Tim Farron
Tim Farron je postao lider Liberalnih demokrata nakon izbora za lidera 2015. pobjeđujući Norman Lamba, predstavnika iz North Norfolka. Njegov prvi govor kao lider u Bournemouthu je bio pohvaljen. Prvi uspjeh Liberalnih demokrata desio se na dopunskim izborima u Richmond Parku 2016. kada je Sarah Olney pobijedila Zac Goldsmitha, bivšeg Konzervativnog predstavnika koji se kandidirao kao nezavisan na ovim izborima. Nakon neočekivane najave izbora 2017. Liberalni demokrati su vodili kampanju u lokacijama kao Twickenham i Kingston and Surbiton da vrate važne predstavnike kao Vince Cablea i Ed Daveya. Taktika im je bila uspješna i imali su 12 predstavnika od 650. Ipak njihovi ukupni glasovi su pali od 8% do 7,4%. Tim Farron je dao ostavku rekavši da mu je odluka da živi kao odan Kršćanin ili politički vođa bila teška. Ostao je kao lider dok Vince Cable nije postao vođa 20. jula 2017.
Vince Cable (2017–2019)
Glavni članak: Vince Cable
Vince Cable je lider Liberalnih demokrata nakon što je pobijedio u izborima za lidera 2017. zato što je bio jedini kandidat. Cable je bio zamjenik Liberalnih demokrata od 2006. do 2010. i sekretar za trgovinu od 2010. do 2015. Tokom njegovog vodstva britanska pošta Royal Mail koja je do tada bila pod kontrolom države je postala privatizirana što je bilo loše prihvaćeno. Kao lider stranka se strogo protivila odluci Velike Britanije da napusti Evropsku uniju, poznata kao Brexit. Strategija se na kraju isplatila, prvo na lokalnim izborima 2018. kada su dobili 76 vijećnika i 4 vijeća. Na lokalnim izborima 2019. ostvarili su ubjedljiviji rezultat, osvajajući 704 više vijećnika i 10 više vijeća, što je najviše od bilo koje stranke te godine. Dobri rezultati su se nastavili na izborima u Evropskom parlamentu održana nekoliko sedmica kasnije, gdje su prešli sa 1 predstavnikom na 16 i prešli na drugo mjesto, više od Laburističke i Konzervativne stranke koji su prije dominirali u evropskim izborima. Ipak Cable je odlučio da nakon izbora podnese ostavku, željeći da ostavi stranku novoj, mlađoj generaciji. Najava ostavke nije nastavila rast u anketama, čak je i jedna anketa pokazala Liberalne demokrate u prvom mjestu, što nije bilo ostvareno od 2010.
Jo Swinson (2019-)
Glavni članak: Jo Swinson
Ideologija
lijevo|mini|William Beveridge Većina od ideologije Liberalnih demokrata dolazi od liberalizma. Stranka želi reformu u tradicionalnim britanskim institucijama kao Crkva Engleske, promjena izbornog sistema od trenutačnog većinskog sistema u proporcionalni sistem i dekriminalizacija droge. Liberalni demokrati isto podržavaju da postave euro kao valutu i veću integraciju u Evropu.
Unutrašnja varijacija
mini|199x199piksel|[[John Maynard Keynes]] Unutar stranke, dvije glavne ideologije su socijalni liberalizam i klasični liberalizam koji podržava ekonomski liberalizam. Velika razlika između ove dvije ideologije je da klasični liberali podržavaju više izbora i konkurencije i planiraju da povećaju društvenu mobilnost kroz deregulaciju i stvaranja prilika, dok su socijalni liberali više asocirani sa ciljem da poboljšaju jednakost ishoda kroz državnu intervenciju. Klasični liberali isto podržavaju smanjivanje poreza za najsiromašnije stanovnike da povećaju prilike, što ide u kontrast sa socijalnim liberalima koji bi radije željeli višu potrošnju na javne servise i ljude sa invaliditetom da smanje ekonomsku nejednakost.
Socijalni liberalizam potiče od William Beveridga, ko je izradio napretke u ideji skrbnička država i ekonomista John Maynard Keynes. U februaru 2009. grupa socijalnih liberala je osnovala Socijalni Liberalni Forum, da se bori za politiku socijalnih liberala. 2004. članovi grupe klasičnih i ekonomskih liberala su napisali Narančastu knjigu, knjiga koja je sadržavala politiku slobodnog tržišta i bila je viđena kao pokušaj da pretvori Liberalne demokrate u stranku koja prati centrizam. Članovi stranke koji podržavaju ovu politiku zovu se "Liberali Narančaste knjige".
Platforma
Stranka podržava konstitutivnu i izbornu reformu, progresivne poreze, zaštitu životne sredine, ljudska prava, bankarsku reformu, i građanska prava.
Rezultati izbora
mini|350x350piksel| Postotak glasova i predstavnika od [[1983. do 2017. ]]
Nacionalni izbori
U izborima 1992. Liberalni demokrati su naslijedili Alijansu kao treću najpopularniju stranku, iza Laburističke i Konzervativne stranke. Njihova popularnost je opala od one postignute od Alijanse, ali njihov broj predstavnika se povećao, što je bilo urađeno pomoću pametnijeg ciljanja podložnih sjedišta. Postotak glasova za Alijansu 1987. i Liberalne demokrate 2005. je sličan, ali su Liberalni demokrati osvojili 62 predstavnika za razliku od 22 za Alijansu.
Lokalni izbori
U izborima 2016. broj vijećnika iz Liberalnih demokrata je porastao za prvi put od kada su otišli u koaliciju 2010. Stranka je osvojila 43 sjedišta i povećala broj glasova za 4%. Nekoliko bivših predstavnika koji su izgubili u nacionalnim izborima 2015. su pobijedili u lokalnim izborima sljedeće godine kao bivši predstavnik John Leech ko je osvojio 53% glasova u obično sigurnom Laburističkom sjedištu. Isto je bila prva pobjeda za stranku u Manchesteru osim Laburističke za prvi put u više od 6 godina i prvi put da je bila opozicija u vijećnici za dvije godine. Bivši predstavnik za Cheadle, Mark Hunter je isto postao vijećnik za vijeće Stockporta. mini|Graham Watson, bivši lider Alijanse Liberala i Demokrata Evrope, je bio član [[Evropski parlament|Evropskog parlamenta za Jugozapad Engleske i prvi Liberalni demokrat izabran za tu poziciju]]
Evropski izbori
Stranka obično nije nastupala dobro na izborima za Evropski parlament. U lokalnim izborima 2004. njihov postotak glasova je bio 29% i 14.9% u Evropskim izborima održane na isti dan. Rezultati izbora 2009. su bili slični tako što je stranka osvojila 28% glasova u lokalnim izborima a samo 13.7% i Evropskim izborima. Ovi izbori su ipak vidili dobitak za Liberalne demokrate u regionu East Midlands, pobijedivši stranku UK Independence Party (UKIP) i povećali broj predstavnika na 11. 2014. stranka je izgubila deset predstavnika i ostali samo sa jednim članom Evropskog parlamenta. 2019. rezultati su se promijenili na bolje i stranka je osvojila 16 predstavnika, najviše što su ikad imali i stavilo ih u drugo mjesto, iznad tradicionalnih stranaka u Ujedinjenom Kraljevstvu.
U Evropi, stranka je bila ujedinjena sa Alijansom Liberala i Demokrata za Evropu (ALDE), koja je za povećanje snage Evropske unije. 2019. nakon evropskih izbora grupa je promijenila ime u Renew Europe. Bivši lider grupe za sedam i po godina je bivši član Evropskog parlamenta Graham Watson, ko je isto postao prvi član Liberalnih demokrata nakon što je osvojio sjedište Somerset i North Devon 1994. Trenutni lider grupe je bivši premijer Belgije Guy Verhofstadt. mini|251x251piksel|Willie Rennie, lider Škotskih Liberalnih demokrata
Škotski izbori
Prvi izbori za škotski parlament su bili održani 1999. i završili su sa koalicijom Liberalnih demokrata sa Laburističkom strankom od nastanka do 2007. Lider stranke Jim Wallace je postao zamjenik ministra, uloga koju je služio do 2005. kada je odustao od pozicije lidera stranke. Novi lider stranke, Nicol Stephen je nastavio poziciju do izbora 2007.
Lider Škotskih Liberalnih demokrata je Willie Rennie, predstavnika za North East Fife, i postao lider 2011.
Velšanski izbori
mini|226x226piksel|Jane Dodds, liderica Velšanskih Liberalnih demokrata Prvi izbori za novo kreiranu Nacionalnu skupštinu za Vels su bili 1999. i Liberalni demokrati su osvojili šest predstavnika. Laburistička stranka Velsa je osvojila pluralni broj glasova, ali bez većine. U oktobru 2000. Liberalni demokrati i Laburistička stranka su formirale koaliciju i lider Liberalnih demokrata, Michael German je postao zamjenik premijera. Koalicija je trajala do izbora 2003. kada je Laburistička stranka osvojila dovoljno sjedišta da sama vlada.
Stranka je imala iste rezultate za prva tri izbora i samo jedan manje u izborima 2011. i postavila se kao četvrta najpopularnija stranka, iza Laburističke i Konzervativne stranke, ali isto iza građanske nacionalističke stranke Plaid Cymru. Stranka je imala samo jednog predstavnika nakon izbora 2016. Trenutna liderica stranke je Jane Dodds, od 3. novembra 2017.
Struktura
Stranka je imala 65.038 članova na kraju 2010. i u prvoj četvrtini 2008, stranka je dobila 1,1 miliona funti u donacijama i 1,1 miliona u posuđenom kreditu. U poređenju sa Laburističkom i Konzervativnom strankom koje su imale 3,1 miliona i 5,7 miliona funti u donacijama i 17,8 miliona i 12,1 miliona funti u posuđenom kreditu respektivno, Liberalni demokrati imaju manji budžet od glavne dvije stranke.
Kao Konzervativna stranka, Liberalni demokrati se organizuju u Sjevernoj Irskoj, ali ne sudjeluju u izborima, umjesto toga surađuju sa Alijansom Sjeverne Irske i de facto ih podržavaju na izborima. Tu je odvojena lokalna stranka za Sjevernu Irsku, Liberalni demokrati Sjeverne Irske. Veliki broj članova pripada u obe stranke, uključujući bivšeg lidera Alijanse David Forda.
Isto sudjeluje sa Liberalnom strankom Gibraltara i zajedno se kandiduju sa Liberalnim demokratima u izbornoj jedinici Jugozapad Engleske gdje zauzimaju šesto mjesto na listi stranaka.
Broj članova
Broj članova se mijenjao između 1988. i 2000. sa najnižim brojem 2000. gdje su imali 69.000 članova i najvišim brojem 1994. gdje su imali 101.000 članova. Broj članova se znatno povećao nakon izbora 2017. gdje su prešli 100.000 članova.
Predsjednik stranke
Predsjednici predsjedavaju nad Federalnim odborom. Izabrani su na dvogodišnji mandat koji počinje na 1. januar i završava na 31. decembar. Jedino mogu da odsluže dva mandata.
BGM-71 TOW
BGM-71 TOW ("Tube-launched, Optically-tracked, Wire-guided") je američka protivoklopna vođena raketa druge generacije uvedena u operativnu upotrebu 1970. godine.
Opis
thumb|lijevo|TOW projektil TOW je II generacija PO raketnih sistema. Opremljena je poluautomatskim vođenjem po metodi triju tačaka SACLOS kod kojega operator drži cilj na sredini optičkog nišana dok istovremeno senzor prati odstupanja IC izvora u stražnjem djelu rakete od nišanske linije i putem dvije žice šalje signale za korekciju putanje. Prva serijska varijanta BGM-71 dometa 3000 m ulazi u operativnu upotrebu 1970. godine, te se uspješno koristila u vijetnamskom i IV arapsko-izraelskom ratu. Tokom operativne upotrebe raketa je stalno modernizirana pa se već 1976. godine uvodi prva poboljšana varijanta BGM-71A kod koje je žica za SACLOS vođenje produžena na 3750 m, a naredne godine je dopunjena i pasivnim IC sistemom za noćna dejstva. U to vrijeme je to bila raketa sa najmasovnijom proizvodnjom u svijetu sa gotovo 200.000 primjeraka isporučenih za SAD i još 52.000 stranim kupcima do 1978. godine.
Naredna varijanta BGM-71C Improved TOW 1982. godine dobija teleskopski produžetak sa prekusor bojevom glavom radi mogućnosti uništavanja ciljeva zaštićenih ERA reaktivnim oklopom. Već 1984. godine BGM-71D TOW2 umjesto stare težine 3,9 kg dobija novu bojevu glavu od 5,9 kg sa sposobnosti probijanja 800 mm RHA oklopa dok je ugradnjom 30 % jačeg motora smanjeno vrijeme leta ka cilju. Također se uvodi novi lanser M220E4 sa termovizijskom kamerom AN/TAS-4A čija je težina porasla na 93 kg, ali se znatno poboljšala efikasnost u noćnim i lošim vremenskim uslovima.
Tu nije bio kraj modernizacijama ove već tada jedne od najrasprostranjenijih PO raketa u svijetu sa 32 zemlje korisnice. Od 1987. godine uvodi se novi model BGM-71E TOW2A opremljen također sa teleskopskim produžetkom i novim upaljačem koji sa kašnjenjem aktivira glavnu bojevu glavu, dok se od 1989. godine ugrađuje i nova termovizijska kamera AN/UAS-12C. Najnoviji model BGM-71F TOW-2B iz 1992. godine umjesto klasičnog direktnog udara na cilj posjeduje top-atack profil napada na gornju površinu tenka, koja je i najslabije zaštićena, pri čemu se EFB bojeva glava aktivira prema dolje. Opremljena je takozvanim pametnim upaljačem kojeg čine senzor i magnetometar za mjerenje nehomogenosti magnetnog polja za prepoznavanje oklopnog vozila bez obzira na ugao prilaska meti. TOW-2A i TOW-2B su opremljene reprogramibilnim digitalnim sistemom za vođenje koji je mnogo manjih dimenzija u odnosu na stare analogne što je iskorišteno za nove i veće bojeve glave.
Varijanta sa posebnom bojevom glavom za uništavanje utvrđenih ciljeva ušla je u proizvodnju 2001. godine pod oznakom BGM-71H Bunker Buster. Od 2004. godine US Army i US Marine Corps (USMC) uvode varijantu BGM-2B Aero produženog dometa na 4.500 m, a od 2006. i najnoviju BGM-2B RF opremljenu radijskim linkom za prenos upravljačkih komandi.
Vijetnam: Prva upotreba TOW sistema
24. aprila 1972. u Južni Vijetnam je stigao TOW tim s ciljem testiranja sistema u borbenim uvjetima. Tim se sastojao od tehničkih predstavnika iz firme Bell Helicopters i Hughes Aircraft Company, predstavnika vojske i dva UH-1 Iroquois helikoptera na koje su se montirali sistemi. 2. maja 1972. helikoperi su uništili nekoliko sjevernovijetnamskih tenkova u blizini An Loca. Ovo je bio prvi put da su američke snage koristile PO raketne sisteme domaće produkcije protiv neprijateljskih tenkova. Kasnije je TOW sistem igrao važnu ulogu protiv neprijateljskih oklopnih jedinica. Do kraja maja TOW rakete su uništile 24 sjevernovijetnamska tenka, u pitanju su bili laki tenkovi PT-76 i glavni borbeni tenkovi T-54. Nekoliko sistema do kraja rat je palo u komunističke ruke.
Libanonski rat 1982.
Izraelske odbrambene snage su koristile TOW sisteme tokom Libanonskog rata 1982. 11. jula izraelske snage su uništile 11 sirijskih T-72 tenkova, ovo je bila vjerovatno prva upotreba američkih PO sistema protiv novijih sovjetskih tenkova.
Somalija
Tokom misije UN-a u Somaliji 1993. godine UN i SAD su odlučili vršiti pritisak na pobunjeničkog vođu Mohamed Farrah Aidida. Tokom operacije Michigan američki helikopteri AH-1 Cobra su izvršili napad na njegovu grupu tokom sastanka pomoću TOW rakete, gdje su ispalili 16 TOW raketa i 2.000 metaka iz 20 mm topova na sudionike sastanka.
Korisnici
thumb|Humvee thumb|njemački Wiesel 1 TOW thumb|M901 ITV thumb|Grčki TOW sistem
IC 3170
IC 3170 (također poznat kao MCG 2-32-7 i PGC 39816) je galaksija koja je udaljena oko 346 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,40 (40 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 12. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kolenica
Kolenica je naseljeno mjesto u sastavu općine Rakovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vrbovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kolenica je imala 16 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1900., i to do 1948. kao dio naselja, a od 1953. kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kolenica je imalo 26 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nermin Gözükırmızı
Nermin Gözükırmızı, naučni savjetnik i profesor Univerziteta u Istanbulu, rođena je 18. juna 1951. godine u İzmitu, Turska.
Studije u Odjelu  za botaniku – zoologiju započela  je na Univerzitetu u Istanbulu  (Istanbul University),  1967. godine, a diplomirala 1972.
Na doktorski studij je aplicirala kao PhD student na Katedri za botaniku i genetiku, a doktorsku disertaciju  pod naslovom: 'Uticaj nekih hemikalija i zračenja na Vicia faba'  (mentor:  dr.  Emine Bilge ), odbranila je  1979. godine.
Istraživač je i edukator na Odjelu  za biologiju u Istanbul Universitykao asocirani (vanredni) profesor, 1985. i (redovni) profesor u 1992. Od 2003. godine, Nermin Gözükırmızı je angažirana na Katedri za molekularnu biologiju i genetiku.
Nermin Gözükırmızı je član akademske zajednice Univerziteta u Istanbulu od 1972. Sudjelovala je u uspostavljanju  Plant Biotechnology Research Unit na Marmara Research Centre, Research Institute for  Genetic Engineering and Biotechnology, 1992. – 2006. Također je imala aktivnu ulogu u uspostavljanju molekularne biologije i  Odjela za genetiku na Univerzitetu u Istanbulu.
Glavna područja naučnog interesa Nermin Gözukirmizi uključuju uspostavljanje sistema kulture biljnih tkiva i transfera gena, polimorfizam molekularnih markera, analizu GMO i biosigurnost, epigenetiku. Vodi dodiplomske i postdiplomske i doktorske programe i projekte u ovim oblastima.
Realizirala je mnoga istraživanja na različitim biljnim vrstama, kao što su ječam, pšenica, krompir, leblebija, topola, pamuk. Autor je ili koautor brojnih znanstvenih radova (65) i  poglavlja u knjigama, udžbenicima i priručnicima  (20). Njeni dosadašnji međunarodno publicirani naučni radovi se odnose na retrotranspozone, transfere gena i njihovu kontrolu tolerancije mineralnih soli.
Do 2014., bila je mentor 20 MSc i 20 doktorskih disertacija, a njeni učenici  (docenti, vanredni profesori i profesori) doprinose razvoju nauke i kadrova u pripadajućoj oblasti, u Turskoj i drugim zemljama.
Soteska
Slovenija:
Kiseljak (Sapna)
Kiseljak je naselje u općini Sapna, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Kiseljak se do rata u cjelini nalazilo u sastavu općine Zvornik.
Jan Kumosz
Jan Kumosz (Kozara, 1911–1988) bio je poljski učitelj, oficir jugoslovenskih partizana, opštinski službenik, član Sejma Poljske Narodne Republike.
Biografija
Jan Kumosz rođen je 6. oktobra 1911. godine na Kozari u austrougarskoj Bosni. U međuratnom periodu, zahvaljujući pomoći konzula Artura Burde, poslan je na učiteljske studije u Zagrebu, a zatim u Poljsku na kurs poljskog jezika. Nakon povratka postao je učitelj u selu Stari Martinac, a nakon toga i u Novom Martincu. Narednih nekoliko godina organizovao je časove poljskog jezika u domovima poljskog stanovništva u Bosni. Također je bio i potpredsjednik Saveza Poljaka u Jugoslaviji.
25. marta 1944. u Prnjavoru se održao kongres Poljaka na kojem je jednoglasno usvojen Kumoszev prijedlog o stvaranju poljske jedinice u sklopu partizanskih jedinica Josipa Broza Tita. Pored toga, predstavnici jugoslovenskih partizana prisutni na kongresu složili su se da Poljaci koji služe u drugim jedinicama mogu preći u ovu poljsku jedinicu. Ubrzo je formirana 14. srednjobosanska udarna brigada, u čijem sastavu je bio i poljski bataljon, a čije je zapovjedništvo Kumosz preuzeo u julu 1944. godine. Uprkos relativno mladoj dobi, Kumosz se odlikovao velikom hrabrošću i mudrošću. Nakon rata, predvodio je delegaciju koja je sa poljskom vladom pregovarala o uslovima preseljenja Poljaka iz Bosne u okolice Bolesławca u Poljsku.
Nakon odlaska u Poljsku, 1946. godine postao je načelnik Bolesławca i tu dužnost je vršio do 1948. godine. Sljedećih godina radio je kao direktor produžnice PZU (bos. Opšta osiguravajuća institucija) u Bolesławcu. Na parlamentarnim izborima 1957. godine izabran je ispred Poljske ujedinjene radničke partije za poslanika iz izborne jedinice br. 104 (Bolesławiec). Kao poslanik radio je u odborima za kulturu i umjetnost, ali i unutrašnje poslove. Dužnost poslanika vršio je jedan mandat, odnosno do 1961. godine.
Umro je 1988. godine.
Rekombinantna DNK
340px|thumb|Dijagram ligirajuće DNK. Ovaj niz nukleotida pripada genu za ljudski [[hemoglobin.]] Rekombinantna DNK (rDNK) ima molekule  koje su nastale primjenom laboratorijskih metoda genetičke rekombinacije  (kao što je  molekulsko kloniranje)  koje omogućavaju da se prikupi genetički  materijal iz više izvora, stvarajući sekvence koje se inače ne bi mogle naći u biološkim organizmima. Rekombinantna DNK je je moguća zato što molekule DNK svih organizama imaju  istu hemijsku strukturu. Oni se razlikuju samo u sekvencama nukleotida]]  u  identičnoj  ukupnoj strukturi gradivnih elemenata (nukleotida).
Polazišta
Rekombinantna DNK je generalni naziv za uzimanje komada jedne molekule DNK i njegovo  kombiniranje s nekim  drugom lancem DNK. Rekombinantne molekule DNK se ponekad nazivaju i himerna DNK,  jer su obično izrgađene od materijala iz dvije različita vrste, poput mitskih  himera. Tehnologija r-DNK koristi palindromne sekvence i dovodi do proizvodnje njihovih ljepljivih  i tupih krajeva. Aekvence DNK koje se koristi u izgradnji rekombinantnih molekula DNK može poticati  iz bilo koje vrste. Na primjer, DNK biljaka se  može ugraditi u  bakterijsku DNK ili  ljudska DNK može biti spojena sa gljivičnom  DNK. Osim toga, DNK sekvence koje se ne pojavljuju nigdje u prirodi mogu biti kreirane  putem  hemijske sinteze DNK  i inkorporirane u rekombinantne molekule. Koristeći tehnologije rekombinantne DNK i sintetičke DNK, doslovno se može kreirati bilo koja  sekvenca  DNK i uvesti  u vrlo širok spektar živih organizama.
Proteini koji mogu rezultirati iz ispoljavanja rekombinantne DNK u okviru žive ćelije, nazivaju se rekombinantnim  proteinima. Međutim, kada  je rekombinantna DNK koja  kodira protein unesena u organizam domaćina, to ne znači da će se  nužno  ne proizvoditi rekombinantni protein. Tada ispoljavanje  stranih proteina zahtijeva korištenje specijaliziranih modifikacija za  ispoljavanje vektora, a često i značajne restrukcije stranih kodirajućih  sekvenci. Rekombinantna DNK se  razlikuje od genetičke rekombinacije po tome što je rezultat  vještačkih metoda u epruveti, a druga je normalan biološki proces koji rezultira u remiksu  postojećih DNK sekvenci u suštini  u svim organizmima.
Kreiranje rekombinantne DNK
U kreiranju rekombinantne DNK primjenjuju se posebne metode odgovarajućeg laboratorijskog procesa. Formiranje rekombinantne DNA zahtijeva vektor za kloniranje – DNK molekula koja se replicira unutar žive ćelije. Vektori su uglavnom izvedeni iz plazmid[a ili virusa, a predstavljaju relativno male segmente DNK koji sadrže potrebne genetičke signale za replikaciju, kao i dodatne elemente radi lakšeg umetanja u stranu DNK, identifikaciju ćelije koje sadrže rekombinantne DNK, i, gdje je to moguće, ispoljavanje  strane  DNK. Izbor vektora za kloniranja molekula ovisi o izboru organizma domaćina, veličine DNK koji se klonira o tome i da li i na koji način se  ispoljava strana DNK. Segmenti DNK se mogu kombinirati koristeći razne metode, kao što su kloniranje pomoću restrikcijskih enzimia/ ligaza ili Gibsonovim sklopom.
U standardnom protokolu kloniranja, kloniranje DNK fragmenata u osnovi uključuje sedam koraka:
Osobenosti organizama sa rekombinantnom DNK
U većini slučajeva, organizmi koji sadrže rekombinantnu DNK imaju normalne fenotipove. To se odnosi na njihov izgled, ponašanje] i metabolizam, koji su obično nepromijenjeni, a jedini način da se pokaže prisustvo rekombinantne sekvence je da  se ispita sama  DNK, obično koristeći polimeraznu lančanu reakciju (PCR test.
Ako je u rDNK sekvenci kodirajući  gen koji se izražava, onda se prisustvo RNK i / ili proteinskog  proizvoda  rekombinantnog  gena mogu otkriti, obično pomoću RTPCR ili Western blot metodom hibridizacijezapadne hibridizacije. Ukupne fenotipske promjene nisu norma, osim ako izabrana i modificirani rekombinantni gen unesen da se  generira biološka  aktivnost u organizmu domaćina. Dodatni fenotipovi koji se pojeve,  uključuju toksičnost na organizam domaćina uzrokovanu proizvodom  rekombinantnog gena, posebno ako je  proteinska ekspresija prekomjerno izražena u neodgovarajućjm  ćelijama  ili tkivima.
U nekim slučajevima, rekombinantna DNK može imati pogubne efekte čak i ako nije izražena. Jedan mehanizam koji dovodi do te pojave se to dogodi je insercijska inaktivacija, u kojoj je rDNK umetnuta u gen ćelije domaćina. U nekim slučajevima, istraživači koristite ovaj fenomen za "nokaut" gena da odrede njihovu  biološku funkciju i značaj. Drugi mehanizam kojim umetnuta rDNA hromosomsku DNK može uticati na ekspresije gena je za neprikladna aktivacija prethodno neispoljenih  gena ćelije domaćina. To se može dogoditi, na primjer, kada se fragment  rekombinantne DNK koji sadrži aktivni promotor nalazi pored prethodno "tihog" gena   ćelije domaćina ili kada gen ćelije domaćina  svojom funkcijom obuzda ekspresiju gena outem insercijske inaktivacije rekombinantne DNK.
Primjena tehnologije rekombinantne DNK
Rekombinantna DNK se naširoko koristi u biotehnologiji, medicini i istraživanjima. Danas, rekombinantni proteina i drugi proizvodi koji su rezultat upotrebe tehnologije rDNA  se nalaze  u suštini, u  svakoj zapadnoj apoteci, ljekarskom  ili veterinarskom  uredu, medicinskim laboratorijama za ispitivanje i biološka istraživanja. Osim toga, organizmi koji su izmanipulisani korištenjem tehnologije rekombinantne DNK, kao i proizvodi dobijeni iz tih organizama, pronašli u svoj put u mnogim farmama, supermarketima, medicinskim ormarima pa čak i prodavnicama životinja, kao što su one koje se bave prodajom GloFish i drugim genetički modificiranih sorti i varijeteta.
Najčešća primjena rekombinantne DNK je  u osnovnim istraživanjima, u kojimam je ta tehnologija važna za većinu dosadašnjih aktivnosti u biološkim i biomedicinskim naukama. Rekombinantna DNK se koristi i za identifikaciju, mapiranje  i sekvenciranje gena, kao utvrđivanje  njihova funkcija. Sonde rDNK se upotrebljavaju u analizi ekspresije gena unutar pojedinih ćelija i širom tkiva cijelog organizma. Rekombinantni proteini su široko koriste kao reagensi u laboratorijskim eksperimentima i za generiranje sonde antitijela za ispitivanje sinteze proteina u ćeliji i organizamu. Mnoge dodatne praktične primjene rekombinantne DNK mogu se naći u industriji, proizvodnji hrane, humanoj i veterinarskoj medicini, poljoprivredi, i bioinžinjerstvu. U nastavku su identificirani neki specifični primjeri.
Historija rekombinantne DNK
Ideju o mogućnosti kreiranja rekombinantne DNA je prvi put predložio Peter Lobban, diplomirani student profesora Dalea Kaisera u Biohemijskom  odjelu na Stanford University Medical School. Prve publikacije koje opisuju uspješnu proizvodnju i unutarćelijsku replikaciju rekombinantne DNK pojavile su se  1972. i 1973. Stanford University, za USA prijavljuje patent za rekombinantnu DNK,  1974. godine, navodeći da su pronalazači Stanley N. Cohen i Herbert W. Boyer; ovaj patent je nagrađen u 1980. Prvi odobreni lijek  koji je generiran korištenjem tehnologije rekombinantne DNK  je ljudski inzulin, koji je razvio Genentech, s licencirala ga je Eli Lilly and Company.
SAC3D1
Protein 1 sa SAC3-domenom je protein koji je kod ljudi kodiran genom SAC3D1.
Košarkaška reprezentacija Izraela
Košarkaška reprezentacija Izraela (hebrejski: נבחרת ישראל בכדורסל) predstavlja Izrael na međunarodnim košarkaškim takmičenjima i njom upravlja Košarkaški savez Izraela. Izrael je trenutno na 33. mjestu na FIBA svjetskom poretku.
SAC3D1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 404 aminokiseline, а molekulska težina 43.553 Da.
Košarkaška reprezentacija Izraela
Izrael se kroz svoju historiju 30 puta kvalifikovao za EuroBasket. Također su imali dva nastupa na Svjetskom prvenstvu i jedan na Ljetnim olimpijskim igrama. Izrael je takođe učestvovao na Azijskim igrama od 1966. do 1974. Najveći uspjeh koji je Izrael do sada imao na međunarodnoj sceni je da su završili kao drugoplasirani na EuroBasketu 1979., kao i osvajanje dvije zlatne medalje (1966., 1974.) i jedni srebrnu medalju (1970) na Azijskim igrama.
Trenutna ekipa
Sastav za EuroBasket 2022.
Važniji igrači
Trenutni važniji igrači koji su igrali za reprezentaciju:
}
prije utakmica na dan 19. septembar 2022.
Selektori kroz historiju
• 🇺🇸 Morris “Tubby” Raskin (1952)
• Jacob Saltiel (1953–1954)
• 🇺🇸 Elmer Ripley (1956–1957)
• Eliahu Amiel (1958–1959)
• 🇺🇸 Mickey Fisher (1960)
• Shimon Shelah (1965–1971)
• 🇺🇸 Doyle Parrack (1972–1973)
• Avraham Hemmo (1973–1976)
• Ralph Klein (1977–1983)
• Arie Maliniak (1983–1984)
• Zvi Sherf (1984–1987)
• Moshe Weinkrantz (1988)
• Ralph Klein (1988–1990)
• Muli Katzurin (1997–2004)
• Zvi Sherf (2005–2009)
• Arik Shivek (2010–2014)
• Erez Edelstein (2014–2017)
• Oded Kattash (2017–2021)
• Guy Goodes (2021–)
Proizvođač
2015: Peak
Misha Collins
Dmitri "Misha" Collins (rođen kao Dmitri Tippens Krushnic). Rođen je 20. augusta 1974. godine. Američki je glumac, režiser, scenarista, autor i producent, i najpoznatiji je po svojoj ulozi anđela Castiela iz CW-ove serije Lovci na natprirodno.
Rani život
Collins rođen je u Bostonu, Massachusetts. Bio je odgojen u nereligioznoj porodici. Odrastajući, njegova porodica bila je siromašna i često su bili beskućnici. Pohađao je Greenfield Center School, Northfield škola Mount Hermon i Univerzitet u Čikagu, gdje je studirao socijalnu teoriju.
Lični život
6. oktobra 2001. godine, Collins oženio se sa Viktorijom Vantoch, u državi Maine. Imaju sina Westa Anaximandera i kćerku Maison Marie.
Interniranje
Internirao je četiri mjeseca u Bijeloj kući za vrijeme Clintonove administracije u Uredu predsjedničkog osoblja.
Gluma
Collins glumio je u filmu Visina slobode, također se pojavljuje u Djevojko, prekinuto, Pronalaženje kuće. U filmovima Karla i Pljen, bio je producent i također je glumio u tim filmovima. 2008., u seriji Lovci na natprirodno glumio je anđela Castiela, pojavio je se u još nekoliko serija Ostavština, Očaran, NYPD plava, 24, CSI: Istraga mjesta zločina, ER, Monk i Bezvremeni.
Svjetski kup u biatlonu 2001/2002.
Svjetski kup u biatlonu 2001/2002. je bilo 25-o po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji međunarodne biatlonske sportske organizacije UBI. Sezona je počela 6. decembra 2001. u Hochflizenu u Austriji, a završena 24. marta 2002. u Holmenkollenu u Norveškoj. U ovoj sezoni, takmičenja su održavana po 20-i put u ženskoj konkurenciji. Takmičenja u muškoj konkurenciji održana su u disciplinama pojedinačno na 20 km, sprint 10 km, potjera 12,5 km, štafeta 4 × 7,5 km i masovni start, a u ženskoj pojedinačno na 15 km, sprint 7,5 km, potjera 10 km, masovni start i štafeta 4 × 7,5 km. Vrhunac takmičenja bile su Zimske olimpijske igre u američkom Salt Lake Cityju. Utrke sa olimpijskih igara su brojane za plasman u Svjetskom kupu. Pobjednik Svjetskog kupa u muškoj konkurenciji postao je po treći put Francuz Raphaël Poirée, dok je u ženskoj konkurenciji po šesti put pobijedila Šveđanka Magdalena Forsberg.
Bodovanje
Od sezone 2000/01, pa sve do sezone 2007/08. koristio se novi sistem bodovanja u kome pobjednik dobija 50 bodova, drugi 47, treći 43 itd. Ovaj sistem je zamijenio stari sistem od sezone 1984/85. po kojem je pobjednik dobijao 30 bodova, drugi 26, treći 24 i svaki slijedeći plasman bod manje.
Bosna i Hercegovina
Po prvi put u Svjetskom kupu nastupili su biatlonci iz Bosne i Hercegovine (Vedrana Vučićević, Svjetlana Klačar, Momo Skokić i Miro Ćosić).
Soteska pri Moravčah
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Domžale.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Soteska pri Moravčah je imala 98 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Soteska.''
Spodnja Dobrava
Slovenija:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Skradin)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Skradin je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 186,78 km2 imao 3.825 stanovnika, što predstavlja 3,50 % od ukupnog broja stanovnika Šibensko-kninske županije, odnosno 0,09% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Skradinu je 20 stanovnika/km2.
Lipnica
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Slovenija:
Srbija:
Košarkaška reprezentacija Kipra
Košarkaška reprezentacija Kipra (grčki: Εθνική ομάδα μπάσκετ της Κύπρου) predstavlja Kipar na međunarodnim košarkaškim takmičenjima i njom upravlja Košarkaški savez Kipra. Kipar je trenutno na 82. mjestu na FIBA svjetskom poretku, a njihov trener je Christophoros Livadiotis.
Kipar se pridružio FIBA-i 1974. godine, iako se do sad nisu kvalifikovali ni za jedan veći turnir. Imali su većih uspjeha na manjim evropskim takmičenjima kao što su Igre malih država Evrope, osvojivši zlatnu medalju devet puta.
Trenutna ekipa
Sastav za utakmice pretkvalifikacija za EuroBasket 2025. koje su se igrale 30. juna i 3. jula 2022. protiv Švicarske i Austrije.
IC 4801
IC 4801 (također poznat kao ESO 104-28 i PGC 62655) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 205 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,80 (107 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 13. augusta 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Žan Kranjec
Žan Kranjec slovenski je alpski skijaš. Specijalist je za veleslalom.
Karijera
Bodove u Svjetskom kupu prvi je put osvojio 22. decembra 2013, kada je u Alta Badiji bio 23.
Prvu pobjedu ostvario je 2018. u Saalbachu (Austrija).
Subotica (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Srbija:
Lipnica (Rakovec)
Lipnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Rakovec, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vrbovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lipnica je imala 61 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lipnica je imalo 82 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Javoršica
Slovenija:
YIPF6
Protein YIPF6 je protein koji je kod ljudi kodiran genom YIPF6.
Kod miševa je utvrđeno da nulti alel YIPF6 uzrokuje upalu crijeva koja rezultira spontanim kolitisom i ileitisom, oštećujući crijevnu homeostazu. Oštećenje je nastalo zbog defekata u formiranju i lučenju velikih sekrecijskih granula iz peharastih i Panethovih ćelija. Budući da je mutacija YIPF6 X-spolno vezana rezultirala spontanom bolešću, sugerira se da može povećati osjetljivost na upalnu bolest crijeva kod ljudi, posebno kod muškaraca.
Breštanovci
Breštanovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Crnac, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Orahovica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Breštanovci su imali 153 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Crnac. Do 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Spodnja Dobrava (Moravče)
mini|280px|Spodnja Dobrava, seoske kuće Spodnja Dobrava je naseljeno mjesto u sastavu općine Moravče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Domžale.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnja Dobrava je imala 30 stanovnika.
Drvenik Veliki (Trogir)
Drvenik Veliki je naseljeno mjesto u sastavu grada Trogira, na ostrvu Drveniku Velom, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Trogir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Drvenik Veliki je imao 170 stanovnika.
Napomena: ''Do 1981. iskazivano je pod imenom Veliki Drvenik. U 1869. i 1921. sadrži podatke za naselje Drvenik Mali, a u 1869. i za naselje Vinišće (općina Marina).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Drvenik Veliki je imalo 145 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nike, Inc.
Nike, Inc. (izgovor: najki; često pogrešno najk) američka je multinacionalna kompanija koja se bavi dizajnom, razvojem i prodajom sportske obuće, odjeće i ostale sportske opreme. Sjedište kompanije je u okrugu Washington, savezna država Oregon, SAD. Ova kompanija je jedna od najvećih svjetskih proizvođača i dobavljača sportske opreme.
Kompaniju su osnovali Bill Bowerman i Phil Knight 25. januara 1964. kao Blue Ribbon Sports, dok je zvanično postala Nike, Inc. 30. maja 1978. Kompanija ime duguje grčkoj božici pobjede Nike. Nike ima svoje divizije kao što su Nike Golf, Nike Pro, Nike+, Air Jordan, Nike Skateboarding, Cole Haan, Hurley International, Umbro i Converse.