cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bazni kampovi (Mount Everest)
mini|400px|Pogled s [[Khumbutsea na raznobojne šatore u baznom kampu na nepalskoj strani]] mini|Mount Everest viđen iz baznog kampa na tibetskoj strani Bazni kampovi na Mount Everestu jesu dva bazna kampa na suprotnim stranama Mount Everesta: južni je u Nepalu na nadmorskoj visini 5.364 m (28.00722°N, 86.85944°W), a sjeverni je u Kini, tj. Tibetu, na visini 5.150 m (28.14139°N, 86.85139°W).
Kampove koriste alpinisti tokom uspona na vrh i silaska, a posjećuju ih i oni koji pješače planinama. Iz južnog kampa polaze oni koji se penju preko jugoistočnog grebena, a sjevernim se služe oni čija ruta do vrha ide preko sjeveroistočnog.
Zalihe u južni kamp dopremaju nosači, obično uz pomoć jakova. U sjeverni kamp dolazi se putem koji se odvaja od Kineskog nacionalnog puta 318. Alpinisti se obično odmaraju u baznom kampu nekoliko dana radi aklimatizacije kako bi snizili rizik od visinske bolesti.
Južni bazni kamp
Staza za pješačenje, na visini 5.500 m, jedna je od najpopularnijih takvih ruta na Himalajima i približno 40.000 ljudi godišnje pješači tuda od aerodroma u Lukli. . Pješaci obično lete iz Katmandua u Luklu kako bi uštedjeli vrijeme i energiju prije nego što krenu na pješačenje do baznog kampa. Ipak, moguće je i pješačenje do Lukle. Nema puteva od Kathmandua do Lukle, pa je avion jedina metoda transporta visokogabaritne robe.
mini|Mapa za pješačenje s nepalske strane|desno|250px Iz Lukle penjači pješače prema gore do glavnog naselja Šerpâ, Namche Bazaara (3.440 m), prateći dolinu rijeke Dudh Kosi. Potrebno je otprilike dva dana da se dođe do naselja, koje je centralno čvorište u ovom području. Na ovoj tački penjači obično uzmu dan odmora radi aklimatizacije. Zatim pješače još dva dana do Dingbochea (4.260 m) prije još jednog dana odmora i dodatne aklimatizacije. Nakon još dva dana hoda dolaze u bazni kamp preko Gorakshepa, zaravni ispod Kala Patthara (5.545 m) i Pumorija.
Dana 25. aprila 2015. zemljotres magnitude 7,8 pogodio je Nepal i izazvao lavinu na Pumoriju, koja je prošla kroz južni bazni kamp. Navedeno je da je poginulo najmanje 19 ljudi. Samo dvije i po sedmice kasnije dogodio se drugi zemljotres magnitude 7,3. Zemljotresi su oštetili neke od staza koje vode do kampa i bio je potreban njihov popravak.
Sjeverni bazni kamp
Posjeta ovom kampu zahtijeva dozvolu kineske vlade, a prije toga treba dobiti dozvolu za posjetu samom Tibetu. Pristup kampu zatvoren je za turiste od februara 2019. Spomenute dozvole ranije su mogle biti dobijene posredstvom turističkih agencija u Lhasi kao dio paketa koji je uključivao unajmljivanje vozila, vozača i vodiča. U kamp se vozilom dolazi putem dugim 100 km koji se odvaja na jug od Puta prijateljstva u blizini Shelkara. Od baznog kampa svi turisti morali su se prevoziti autobusima pod kontrolom vlasti kako bi se ograničio saobraćaj na posljednjem segmentu makadamskog puta do označene kote na visini 5.200 m tik prije kampa za alpiniste. Bilo je moguće i pješačiti iz turističkog kampa, ali samo nakon odgovarajuće aklimatizacije. "Turistički bazni kamp" smješten je otprilike na pola puta do manastira Rongbuk; stvarni kamp za alpiniste u podnožju je istoimenog lednika.
Vrhbarje
Vrhbarje je naseljeno mjesto u općini Sokolac, Bosna i Hercegovina.
Rakovac (Srbac)
Rakovac je naseljeno mjesto u općini Srbac, Bosna i Hercegovina.
Oton II, car Svetog Rimskog Carstva
Oton II (955. - 7. decembar 983.), zvani Crveni, je bio car Svetog rimskog carstva od 973. do smrti 983. godine. Kao član Otonske dinastije, bio je najmlađi i jedini preživjeli sin Otona Velikog i Adelaide Burgundijske. Njegov otac ga je postavio za co-cara 967. godine kako bi osigurao nasljeđivanje prijestolja. Zatim je dogovorio njegovu ženidbu sa bizantijskom princezom Teofanijom koja će mu biti supruga sve do smrti. Kada mu je otac umro 973. godine, osamnaestogodišnji Oton II je postao apsolutni vladar Svetog rimskog carstva. Tokom svoje vladavine nastavio je politiku svog oca jačajući carsku vladavinu šireći granice carstva prema južnoj Italiji podređujući Rimokatoličku crkvu carskoj kontroli.
Na početku svoje vladavine, Oton II je porazio druge članove Otonske dinastije koji su digli veliku pobunu protiv njegove vladavine. Ova pobjeda mu je omogućila da isključi bavarsku liniju Otonske dinastije iz nasljedstva. To je ojačalo njegov autoritet kao cara i osiguralo nasljedstvo njegovog sina na carski tron. Pošto je sredio unutrašnje stvari, Oton II je fokusirao pažnju na aneksiju cijele Italije u Sveto rimsko carstvo. Nakon početnih uspjeha u osvajanju južne Italije došao je u sukob sa Bizantijskim carstvom i muslimanskim Fatimidskim halifatom. Nakon početnih uspjeha u ujedinjenju Langobarda pod njegovom nadležnošću i osvajanja teritorija pod bizantijskom kontrolom, doživio je katastrofalan poraz u južnoj Italiji 982. godine od strane muslimana. Dok se pripremao na kontranapad izbio je veliki ustanak od strane slavena 983. godine, prisiljavajući ga da odustane od svojih glavnih teritorijalnih posjeda istočno od rijeke Labe. Oton II je iznenada umro 983. godine u 28. godini. Naslijedio ga je njegov trogodišnji sin Oton III uranjajući carstvo u političku krizu.
Min (bog)
U egipatskoj mitologiji, Min (mnw) je bog stvaranja, plodnosti i užitka, čiji kult potiče iz preddinastijskog perioda egipatske historije. Bio je smatran vrlo važnim božanstvom jer se vjerovalo da potiče rast biljaka. Povezan je s Amonom, koji je bio bog-Sunce i kralj bogova te s Horusom, sinom Izide i Ozirisa, zbog čega je kasnije smatran Ozirisovim sinom. Važnost Mina porasla je tokom Srednjeg kraljevstva te je kasnije božica-lavica Sekhmet, kćerka boga Raa, bila povezana s Minom. Minove supruge su bile Iabet i Repit.
Min i Prijap
Grci su Mina smatrali jednakim svom bogu Prijapu, koji je bio sin Afrodite, božice ljubavi, a ona je bila pandan egipatske božice Hathor.
Kult
150px|mini|Min, reljef, hram u Luxoru
Min, kao bog plodnosti i muževnosti, prikazivan je kao muškarac s falusom, često otkrivenog glavića. Salata mu je bila posvećena jer su Egipćani vjerovali da je tekućina koja izlazi iz nje slična muškom sjemenu. Tokom Novog kraljevstva, Min je slavljen kao bog koji pomaže faraonu začeti djecu i održati plodnost tla. Neki historičari smatraju da je faraon morao pokazati svoju moć stvaranja života ejakulacijom u hramu. U Minovu čast, muškarci su igrali igre goli na velikom festivalu, šta je prikazano u hramu kralja Ramsesa III.
Oslobodilačka Narodna Armija (Makedonija)
Oslobodilačka Narodna Armija (ONA; ) bila je paravojna organizacija albanskih nacionalista u Sjevernoj Makedoniji, koja je nastala osloncem na mrežu koju je na Kosovu ranije bila uspostavila Oslobodilačka vojska Kosova boreći se za nezavisnost od Srbije, tj. SR Jugoslavije.
Lučarjev Kal
Lučarjev Kal je naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Oslobodilačka Narodna Armija (Makedonija)
Oružani sukob s makedonskom policijom i vojskom potrajao je tokom čitave 2001. godine, a završen je uz međunarodno posredovanje, te je ONA predala oružje NATO savezu.
Lučarjev Kal
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Grosuplje.
Oslobodilačka Narodna Armija (Makedonija)
Brojni pripadnici ONA-e politički su se angažirali u Demokratskom savezu za integraciju, koja je na makedonskim parlamentarnim izborima u augustu 2002. godine osvojila 12,2% glasova, odnosno oko 55% glasova albanskog biračkog tijela istaknuvši se kao najjača stranka etničkih Albanaca u Makedoniji te je od 2002. do 2006. godine bila u koaliciji koja je vladala Makedonijom, i potom nastavila igrati važnu ulogu u političkom životu Makedonije.
Lučarjev Kal
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lučarjev Kal je imao 95 stanovnika.
Rakitovec (Šentjur)
Rakitovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rakitovec je imao 53 stanovnika.
IC 5015
IC 5015 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Mikroskop. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 18. augusta 1897. godine.
Razboj Župski
Razboj Župski je naseljeno mjesto u općini Srbac, Bosna i Hercegovina.
Maccabi Tel Aviv FC
Maccabi Tel Aviv (hebrejski: מועדון כדורגל מכבי תל אביב‎) je profesionalni nogometni klub iz Tel Aviva, Izrael. Takmiči se u Premijer ligi Izraela. To je jedan od najstarijih izraelskih klubova, i najuspešniji je izraleski klub. Domaće utakmice igra na stadionu Bloomfield.
Historija
Klub je osnovan 1906. godine. Osvojio je 21 prvesntvo, 23 nacionalna kupa, 2 azijska prvenstva za klubove i 3 Toto kupa. Makabi Tel Aviv je jedini klub koji nikada nije ispao iz najvišeg ranga takmičenja u Izraelu.
Sastav
Trenutni sastav: 7. juli 2014.
Ravno (Dobje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ravno je imalo 58 stanovnika.
Palermo
Palermo (sicilijanski Palermu, latinski Panormus, grčki , Panormos, arapski: بَلَرْم‎, Balarm, feničanski: זִיז, Ziz) je grad u južnoj Italiji. Glavni grad je i autonomne regije Sicilije i pokrajine Palermo. Grad je poznat po svojoj historiji, kulturi, arhitekturi i gastronomiji a igra važnu ulogu od svog nastanka.
Sa 676.118 stanovnika (2013.), Palermo je 5. najmnogoljudniji grad Italije.
Grad postoji već duže od 2.700 godina. Nalazi se na sjeverozapadom dijelu ostrva Sicilije, odmah uz zaliv Palerno, u Tirenskom moru.
Historija
Dokazi o postojanju ljudskih naseobina na području Palerma dosežu do perioda mezolita, oko 8000 godina unazad, kada je grupa pećinskih crteža otkrivenih u blizini Addaura dala jasniju sliku o prastanovnicima ovog kraja. Prema Tukididu, grčkom historičaru, Sikanci su u ove krajeve stigli sa Pirinejskog poluostrva (vjerovatno iz Katalonije). Grad su 734. p.n.e. kao malo naselje osnovali Feničani. Nakon osnivanja, Palermo je prvo je bio u posjedu Kartage, preko koje je došao u dodir s grčkom kulturom u periodu između 6. i 5. vijeka p.n.e. i Sicilijanskih ratova. 276. p.n.e., za vrijeme Pirovog rata, nakratko ga zauzimaju Grci ali se ubrzo vraća pod vlast Kartage. 254. p.n.e. grad opsjedaju Rimljani i zauzimaju ga. Kartaga pokušava povratiti vlast nad gradom ali ne uspijeva u tome.
Nakon pada Rimskog carstva, gradom vladaju različita germanska plemena. Krajem 5. vijeka ga osvajaju Bizantijci u čijem će posjedu ostati sve do 831. godine kada ga osvajaju Arapi koji na područje Sicilije osnivaju Sicilijski emirat. Pod vlašću muslimana ostaje do 1072. godine kada ga osvajaju Normani i formiraju Kraljevinu Siciliju. Grad se naročito razvija poslije ujedinjenja Italije 1860. godine kada postaje istincki centar Sicilije. 800px|centar|Pogled na Palermo sa Monte Pellegrina
Vinji Vrh (Šmarješke Toplice)
Vinji Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarješke Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vinji Vrh je imao 184 stanovnika.
Luče (Grosuplje)
Luče su naseljeno mjesto u sastavu općine Grosuplje, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Luče su imale 294 stanovnika.
Vrhovina (Sokolac)
Vrhovina je naseljeno mjesto u općini Sokolac, Bosna i Hercegovina.
Braditelija
Braditelija je takva brzina evolucije koja je brža od standardizirane (horotelija). Brzina evolucije jedno je od najintrigantnijih pitanja u teoriji evolucije živog svijeta.
Mogući nesporazume je otklonio (široko podržani) standardizirani kriterij da mjerilo brzine odvijanja evolucijskih procesa bude prosječno trajanje filogenetskog puta savremenih sisara. Njihovu današnju bioraznolikost odredilo je djelovanje evolucijskih faktora tokom proteklih 70 miliona godina. Taj vremenski standard označen je kao horotelija ili horotelična evolucija. Brži procesi od ovoga poznati su kao tahitelični (tahitelija), a sporiji su braditelija.
RK Vardar
RK Vardar je makedonski rukometni klub iz Skoplja. Takmiči se u VIP Superliga, prvom rangu makedonskog rukometa i SEHA ligi.
Historija
Klub je osnovan 1961. godine kao dio Sportskog društva Vardar. Tokom perioda Jugoslavije klub nije imao većih uspjeha, nagli uspon počinje 1990-ih kada Makedonija postaje nezavisna država. Od tada je 13 puta bio prvak države, nacionalni kup je osvajao 13 puta, dok je 5 puta bio pobjednik SEHA lige.
Hronična mijeloidna leukemija
Definicija i simptomi
Hronična mijelogena leukemija (CML), znana i kao hronična mijeloidna leukemija, je rak bijelih krvnih zrnaca. To je oblik leukemija koji karakterizira povećani i neregulirani rast mijeloidnih ćelija u koštanoj srži i akumulacija tih ćelija u krvi. CML je poremećaj klonskih matičnih ćelija koštane srži kod kojeg dolazi do širenja zrelih granulocita (neutrofila, eozinofila i bazofila i njihovih prekursora. To je tip mijeloproliferativne neoplazme povezan sa hromosomskom translokacijom koja se naziva hromosom Filadelfija.
Liječenje
CML se uglavnom liječi ciljanim lijekovima zvanim tirozin-kinazni inhibitori (TKI) koji su doveli do dramatično poboljšanih stopa dugoročnog preživljavanja od 2001. Ovi lijekovi su revolucionirali liječenje ove bolesti i omogućavaju većini pacijenata da imaju dobar kvalitet života u odnosu na nekadašnje lijekove za hemoterapiju. U zapadnim zemljama HML čini 15-25% svih leukemija odraslih i 14% leukemija ukupno (uključujući pedijatrijsku populaciju, gdje je HML rjeđi).
Znakovi i simptomi
Način ispoljavanja CML ovisi o stadiju bolesti u dijagnozi, jer je poznato da u nekim slučajevima preskače faze.
Većini pacijenata (~ 90%) dijagnosticira se tokom hronične faze koja je najčešće asimptomatska. U tim slučajevima može se slučajno dijagnosticirati povišenim brojem bijelih krvnih zrnaca na rutinskom laboratorijskom testu. Također se može pojaviti sa simptomima koji ukazuju na hepatosplenomegaliju i rezultirajuću bol u gornjem kvadrantu koju to uzrokuje. Povećana slezina može vršiti pritisak na želudac, uzrokujući gubitak apetita i rezultirajući gubitkom težine. Može se pojaviti i s blagom groznicom i noćnim znojenjem, zbog povišenog baznog nivoa metabolizma.
Nekima (<10%) se dijagnosticira u ubrzanom stadiju koji najčešće predstavlja krvarenje, petehijapetehije i ekhimozu. U ovih je pacijenata vrućica najčešće rezultat oportunističkih infekcija.
Nekim pacijentima se inicijalno dijagnosticira u fazi eksplozije u kojoj su simptomi najvjerojatnije vrućica, bol u kostima i porast fibroze koštane srži.
Faktori rizika
CML je češći kod muškaraca nego kod žena (omjer muškaraca i žena od 1,4: 1), a češće se javlja kod starijih osoba sa srednjom dobom u dijagnozi od 65 godina. Faktor rizika je izloženost ionizirajućem zračenju, na osnovu 50 puta veće incidencije HML-a u preživjelima nuklearnog napada u Hirošimi i Nagasakiju. Čini se da stopa HML-a kod ovih osoba doseže vrhunac oko 10 godina nakon izloženosti.
Patofiziologija
U ovoj translokaciji, dijelovi dva hromosoma (9. i 22.) mijenjaju mjesta. Kao rezultat toga, dio gena BCR ("regija klastera tačaka prekida") iz 22. hromosoma stopljen je sa ABL gen na hromosomu 9. Ovaj abnormalni "fuzioni" gen generira protein s težinom p210 ili ponekad p185 (p210 je kratica za protein 210 kDa, skraćenica koja se koristi za karakterizaciju proteina zasnovanih isključivo na veličini). Budući da abl nosi domen koji može dodati fosfatne grupe na ostatke tirozina (tirozin-kinaza), produkt fuzije  bcr-abl  je takođe tirozin-kinaza.
Spojeni protein BCR-ABL komunicira sa interleukinskim 3beta (c) receptorom pogođene osobe. BCR-ABL transkript kontinuirano je aktivan i ne zahtijeva aktivaciju putem drugih ćelijskih proteina za razmjenu poruka. Zauzvrat, BCR-ABL aktivira kaskadu proteina koji kontroliraju ćelijski ciklus, ubrzavajući ćelijsku diobu. Štaviše, BCR-ABL protein inhibira popravak DNK, uzrokujući genomsku nestabilnost i čineći ćeliju podložnijom razvoju daljnjih genetičkih abnormalnosti. Djelovanje BCR-ABL proteina je patofiziološki uzročnik hronične mijelogene leukemije. Sa poboljšanim razumijevanjem prirode BCR-ABL proteina i njegovog djelovanja kao ciljane terapije tirozin-kinazom, (od kojih je prva bila imatinib) koji specifično inhibiraju aktivnost BCR- Razvijeni su ABL proteini. Ovi inhibitori tirozin kinaze mogu izazvati potpune remisije u CML-u, potvrđujući središnju važnost bcr-abl kao uzroka CML-a.
Dijagnoza
Na CML se često sumnja na osnovu kompletne krvne slike, koja pokazuje povećane granulocite svih tipova, obično uključujući zrele mijeloidne ćelije. Bazofili i eozinofili su gotovo univerzalno povećani; ova značajka može pomoći u razlikovanju CML od leukemoidne reakcije. Biopsija koštane srži često se izvodi kao dio procjene CML-a, a CML dijagnosticira citogenetički, što otkriva translokaciju t (9; 22) (q34; q11.2) koja uključuje gen ABL1 u hromosomu 9 i BCR gen u hromosomu 22. Kao rezultat ove translokacije, hromosom izgleda manie od svog homolognog hromosoma, a ovaj izgled poznat je kao hromosom Filadelfija hromosomska abnormalnost. Stoga se ova abnormalnost može otkriti rutinskom citogenetičkom analizom, a uključeni geni BCR-ABL1 mogu se otkriti pomoću fluorescentne hibridizacije "in situ", kao i lančane polimerazne reakcije (PCR).
Tahitelija
Tahitelija je takva brzina evolucije koja je brža od standardizirane (horotelija). Brzina evolucije jedno je od najintrigantnijih pitanja u teoriji evolucije živog svijeta.
Hronična mijeloidna leukemija
Dijagnoza
Postoje kontroverze oko takozvanog  Ph-negativnog  CML-a ili slučajeva sumnje na CML u kojima Filadelfija hromosom nije moguće otkriti. Mnogi takvi pacijenti u stvari imaju složene hromosomske abnormalnosti koje prikrivaju translokaciju (9; 22) ili imaju dokaze o translokaciji FISH ili RT-PCR, uprkos normalnom rutinskom kariotipu. Mali podskup pacijenata bez molekulskih dokaza o fuziji BCR-ABL1 može se bolje klasificirati kao nediferencirani mijelodisplazijski/ mijeloproliferativni poremećaj, jer se njihov klinički tok obično razlikuje od pacijenata s CML.
Tahitelija
U rješavanju mogućih dilema u ovom području široko je podržan standardizirani kriterij da mjerilo brzine odvijanja evolucijskih procesa bude prosječno trajanje filogenetskog puta savremenih sisara. Njihovu današnju bioraznolikost odredilo je djelovanje evolucijskih faktora tokom proteklih 70 miliona godina. Taj vremenski standard označen je kao horotelija ili horotelična evolucija. Brži procesi od ovoga poznati su kao tahitelični (tahitelija), a sporiji su braditelija.
Hronična mijeloidna leukemija
Dijagnoza
HML se mora razlikovati od leukemoidne reakcije, koja može imati sličan izgled na razmaz krvi.y
Klasifikacija
CML se često dijeli u tri faze, na osnovu kliničkih karakteristika i laboratorijskih nalaza. U nedostatku intervencije, HML obično započinje u „hroničnoj“ fazi i tokom nekoliko godina prelazi u „ubrzanu“ fazu i na kraju u „blast krizu“. Blast kriza je završna faza HML-a i klinički se ponaša poput akutne leukemije. Liječenje lijekovima obično će zaustaviti ovaj napredak ako se započne rano. Jedan od pokretača napredovanja iz hronične faze kroz ubrzanje i blast krizu je sticanje novih hromosomskih abnormalnosti (uz hromosom iz Filadelfija). Neki pacijenti su možda već u ubrzanoj fazi ili eksplozivnoj krizi do trenutka kada im se dijagnosticira.
Hronična faza
Otprilike 85% pacijenata sa CML je u hroničnoj fazi u vrijeme postavljanja dijagnoze. Tokom ove faze pacijenti su obično asimptomatski ili imaju samo blage simptome umora, bolova na lijevoj strani, bolova u zglobovima i / ili kukovima ili trbuhu. Trajanje hronične faze je različito i ovisi o tome koliko je rano dijagnosticirana bolest kao i korištenim terapijama. U nedostatku liječenja, bolest prelazi u ubrzanu fazu. Precizno postavljanje dijagnoze na osnovu kliničkih markera i ličnog genomskog profila, vjerojatno će se pokazati korisnim u procjeni povijesti bolesti s obzirom na rizik od progresije.
Faza ubrzavanja
Kriteriji za dijagnosticiranje prelaska u fazu ubrzanja donekle su promjenjivi; najkorišteniji kriteriji su kriteriji koje su postavili istražitelji u "M.D. Anderson Cancer Center", by Sokal et al., i Svjetskoj zdravstvenoj organizaciji. Kruteziji SZO su možda najčešće korišteni, a ubrzanu fazu definiraju prisustvom ≥1 sljedećih hematoloških / citogenetskih kriterija ili privremenih kriterija koji se odnose na odgovor na terapiju inhibitorima tirozin kinaze (TKI)
Smatra se da je pacijent u ubrzanoj fazi ako je prisutno nešto od navedenog. Ubrzana faza je značajna jer signalizira da bolest napreduje i da predstoji transformacija u blast (eksplozivnu) krizu. Uzimanje lijekova često postaje manje efikasno u naprednim fazama.
Liječenje
Jedini kurativni tretman za HML je transplantacija koštane srži ili alogena transplantacija matičnih ćelija. Osim ovoga, postoje četiri glavna oslonca za liječenje KML: liječenje inhibitorima tirozin-kinaze, mijelosupresivna terapija ili leukofereza terapija (za suzbijanje leukocitoze tokom ranog liječenja), splenektomija i liječenje interferonom alfa-2b. Zbog visoke medijane starosti pacijenata s HML-om relativno je rijetko da se KML primijeti u trudnica; unatoč tome, međutim, hronična mijelogena leukemija može se liječiti s relativnom sigurnošću u bilo koje vrijeme trudnoće hormonima interferona-alfa.
Hronična faza
U prošlosti, antimetaboliti (npr. citarabin, hidroksiurea), alkilirajuće sredstvo, interferon alfa 2b i steroidi su korišteni kao tretmani KML u hroničnoj fazi, ali od 2000-ih zamjenjuje ih Bcr-Abl inhibitor tirozin-kinaze lijekovi koji specifično ciljaju BCR-ABL, konstitutivno aktivirani fuzijski protein tirozin-kinaze izazvan translokacijom hromosoma Filadelfija. Uprkos prelasku na zamjenu citotoksične antineoplazije (standardni antikancerogeni lijekovi) inhibitorima tirozin-kinaze, za suzbijanje visokog broja leukocita ponekad se i dalje koristi hidroksiurea, koja se susreće tokom lečenja inhibitorima tirozin-kinaze poput imatiniba; u ovim situacijama može biti poželjno mijelosupresivno sredstvo, zbog njegovog relativnog nedostatka leukemogenih efekata, a time i relativnog nedostatka potencijala da sekundarni hematološki maligni tumori proizađu iz liječenja. IRIS, an international study that compared interferon/cytarabine combination and the first of these new drugs imatinib, with long-term follow up, demonstrated the clear superiority of tyrosine-kinase-targeted inhibition over existing treatments.
Prognoza
Prije pojave inhibitora tirozin-kinaze, srednje vrijeme preživljavanja kod pacijenata s HML bilo je oko 3-5 godina od trenutka dijagnoze.
Uz upotrebu inhibitora tirozin-kinaze, stope preživljavanja su se dramatično poboljšale. U praćenju 2006. godine 553 pacijenta koji su koristili imatinib (Gleevec) utvrđena je ukupna stopa preživljavanja od 89% nakon pet godina.
Praćenje iz 2011. godine od 832 pacijenta koji su koristili imatinib i koji su postigli stabilan citogenetski odgovor utvrdio je ukupnu stopu preživljavanja od 95,2% nakon 8 godina, što je slično stopi u općoj populaciji. Manje od 1% pacijenata umrlo je zbog progresije leukemije.
Velika Britanija
CML čini 8% svih leukemija u Velikoj Britaniji, a oko 680 ljudi dijagnosticirano je u 2011.
Sjedinjene Države
Američko društvo za rak procjenjuje da je 2014. godine dijagnosticirano oko 5.980 novih slučajeva hronične mijeloidne leukemije, a oko 810 ljudi je umrlo od te bolesti. To znači da će nešto više od 10% svih novootkrivenih slučajeva leukemije biti hronična mijeloidna leukemija. Prosječni rizik da osoba oboli od ove bolesti je 1/588. Bolest je češća kod muškaraca nego kod žena, a češća kod bijelaca nego kod Afroamerikanaca. Prosječna dob kod postavljanja dijagnoze je 64 godine, a ova bolest se rijetko viđa kod djece.
Resavac
Resavac (ranije Rasavac) je naseljeno mjesto u općini Srbac, Bosna i Hercegovina.
Eduard Ševardnadze
mini|Eduard Ševarnadze Eduard Ševarnadze (, ;, tr. Eduard Amvrosiyevich Shevardnadze; 25. januar 1928. - 7. juli 2014.) je bivši gruzijski državnik i diplomata. Služo je kao Prvi sekretar Gruzijske komunističke partije (GPC, i de facto lider sovjetske Gruzije) od 1972. do 1985. i kao Ministar vanjskih poslova Sovjetskog Saveza od 1985. to 1991. Ševarnadze je bio odgovoran za mnoge ključne odluke Sovjetske vanjske politike tokom vladavine Gorbačeva. Slijedeći raspuštanje Sovjetskog Saveza, on je bio Predsjednik Gruzije (ili na odgovarajućim pozicijama) od 1992. do 2003. Bio je prisiljen da se povuče 2003. kao posljedica beskrvne Revolucije ruža.
Oslobodilačka vojska Preševa, Medveđe i Bujanovca
Oslobodilačka vojska Preševa, Medveđe i Bujanovca (OVPMB; ) bila je albanska separatistička paravojna formacija, stvorena s ciljem borbe za odcjepljenje triju općina na jugu Srbije naseljenih pretežno albanskim stanovništvom (Preševo, Bujanovac, Medveđa) i njihovo pripojenje Kosovu, a kasnije i željenoj Velikoj Albaniji.
Uniforme, oznake i taktika OVPMB-a podsjećale su na netom raspuštenu Oslobodilačku vojsku Kosova, a iz nje je primila i dio boraca. OVPMB je 1999. godine pokrenula gerilsku/terorističku kampanju koja je potrajala do 2001. godine, kada je ova organizacija službeno raspuštena. Evropska Unija smatra OVPMB terorističkom organizacijom.
Historija
Demilitariziranu su zonu ubrzo iskoristili gerilci bivše Oslobodilačke vojske Kosova i u njoj uspostavili baze za buduće napade na jugoslavensku vojsku, policiju i državni aparat. Srbijanska je policija nakon nekog vremena prestala patrolirati u sigurnoj zoni zbog opasnosti od zasjeda. Oslobodilačka vojska Preševa, Medveđe i Bujanovca službeno je osnovana u pograničnom selu Dobrosinu, početkom januara 2000. godine.
Kada je procijenjeno da situacija izmiče kontroli, NATO je 24. maja 2001. godine dozvolio Vojsci Jugoslavije da ponovno preuzme nadzor nad tzv. sigurnom zonom, istovremeno pružajući mogućnost gerilcima OVPMB-a da se predaju snagama KFOR-a i tako izbjegnu zarobljavanje od strane jugoslavenskih vlasti. Otprilike 450 gerilaca tu je priliku i iskoristilo, uključujući neke od članova vodstva te paravojske.
Dio pripadnika OVPMB-a je ubrzo po napuštanju južne Srbije prešao na teritorij susjedne Sjeverne Makedonije, gdje se tek rasplamsavao albansko-makedonski sukob, te je tamo sudjelovao u osnivanju albanske Oslobodilačke narodne armije.
Razbor (Šentjur)
Razbor je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Razbor je imao 170 stanovnika.
Messier 19
NGC 6273 (također poznat kao ESO 518-SC7) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Prvo otkriće je napravio Charles-Joseph Messier 5. juna 1764. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Masakr u Foči 1942.
30. maja 1942. iz Goražda je u Foču došlo 70 ustaša radi preuzimanja vlasti od Italijana. 6. i 7. juna Italijani su se potpuno povukli u pravcu Kalinovika, a srpsko stanovništvo je protjerano prema Meštrevcu, Čelebićima i drugim selima. Grupa od oko 700 četnika počela se u ovom periodu grupisati u Dragočavskoj rijeci, oko 5 km južno od Foče. 9. juna četnici su počeli dolaziti na područje južne periferije grada tražeći da se ustaške jedinice povuku sa desne obale Drine, jer su je Italijani njima obećali. 13. juna odbijen je četnički napad na desnu obalu.
26. jula grupa od oko 700 četnika u zasjedi u Pirindolu, između Foče i Jeleča, zarobila je 11 ustaša i 31 domobrana. Nakon razoružavanja, zarobljenici su pobijeni. Od 1. do 5. augusta italijanske jedinice pokušale su preuzeti vlast u Foči, ali im to nije odobreno.
19. augusta u 6 sati ujutro sa svih strana počeo je opći četnički napad na Foču. U Ustikolini je presječen jedini put za povlačenje. Sve osobe koje su pokušale pobjeći vozom pobijene su u Ustikolini. Oko 12:30 sati počeli su popuštati prvi ustaški položaji, što je izazvalo masovno povlačenje naroda sa desne na lijevu obalu. Četnici su sa zauzetih položaja gađali civile na mostu. Na mostu se stvorila velika gomila leševa i ubijene stoke koja je prouzrokovala njegov pad, koji je doveo do smrti brojnih civila. Oko 14:00 Foča je konačno pala. Četnici su pri ulasku u Foču ubijali, silovali, pljačkali i palili bošnjačke kuće. U jednoj kući je zatočeno 65 žena i djece, koji su zatim živi zapaljeni. Veće grupe izbjeglica gađane su minobacačima. Prema procjenama vlasti NDH, poginulo je oko 3.000 osoba. Značajnu ulogu u napadu i pokolju odigrali su crnogorski četnici.
Podi (Herceg Novi)
Podi (ćir. Поди) su naseljeno mjesto u sastavu općine Herceg Novi, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Herceg Novi.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Podi su imali 1.358 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Navikulska udubina muškog mokraćovoda
Navikulska udubina ili fosa muškog mokraćovoda formira se u kavernoznom dijelu mokraćovoda koji je uzak i jednolike veličine u tijelu penisa, promjera oko 6 mm. Otraga se širi, unutar peniskog bulbusa i ponovo ispred glans penis.
Navikulska fosa je spužvasti dio muškog mokraćovoda koji se nalazi na dijelu penisnog glavića. U osnovi je dio neposredno prije vanjskog mokraćovodnog otvora. Kada se pregleda histološki, uočava se da je podložen slojevitim pločastim, nekeriratizirajućim epitelom.
Tokom razvoja, glans penisa je u početku čvrst, ali kanilira (dobija cijev) da bi se stvorila navikulska fosa.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2017 – potjera (žene)
Utrka u disciplini potjera na 10 km na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2017. u ženskoj konkurenciji održala se 12. februara 2017. u austrijskom gradu Hochfilzenu. Pravo nastupa imalo je 60 prvoplasiranih biatlonki sa utrke u sprintu.
Rezultati
Početak utrke je bio u 10:45. <BR>( Sva vremena početka utrka su po lokalnom vremenu (UTC+2) )
Repno (Šentjur)
Repno je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Repno je imalo 54 stanovnika.
IC 3398
IC 3398 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 17. novembra 1900. godine.
Seferovci (Srbac)
Seferovci su naseljeno mjesto u općini Srbac, Bosna i Hercegovina.
Ohridski sporazum
Ohridski okvirni sporazum bio je mirovni sporazum koji su vlada Republike Makedonije (danas Sjeverna Makedonija) potpisali predstavnici albanske manjine 13. augusta 2001. Sporazum je potpisan od strane četiri političke stranke u zemlji nakon što su međunarodni posrednici zahtijevali svoju posvećenost njenoj ratifikaciji i provedbi u roku od četiri godine.
TTC39B
Tetratrikopeptid-ponavljajući protein 39B je protein koji je kod ljudi kodiran genom TTC39B, poznatim i kao C9orf52 ili FLJ33868. Glavno obilježje unutar tetratrikopeptidnog ponavljanja 39B je domen nepoznate funkcije 3808 (DUF3808), koji obuhvata većinu proteina.
Ohridski sporazum
Odredbe
Ohridskim sporazumom stvoren je okvir za Severnu Makedoniju kao građansku državu, čime je okončan oružani sukob između ONA-e i sigurnosnih snaga Makedonije. Uspostavio je osnovne principe države kao što su prekid neprijateljstava, dobrovoljno razoružanje oružanih grupa etničkih Albanaca, prenošenje vlasti i reforma manjinskih političkih i kulturnih prava.
TTC39B
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 682 aminokiseline, а molekulska težina  76.956  Da.
Ohridski sporazum
Odredbe
Sporazum je takođe sadržavao odredbe o promeni službenih jezika zemlje, pri čemu je bilo koji jezik kojim govori više od 20% stanovništva postalo suzvaničnikom makedonskog jezika na općinskom nivo. Trenutno se samo albanski jezik, s približno 25% populacije koja govori, trenutno kvalifikuje kao su-službeni jezik prema ovom kriteriju. Sporazum je primjer usvajanja konsocijacionalizma.
Prema dokumentu, verzija na engleskom jeziku jedina je autentična verzija Ohridskog okvirnog sporazuma. Vlada Makedonije morala je prilagoditi Ustav Makedonije kako bi albanskoj manjini koja živi u Makedoniji omogućila 15 osnovnih prava. Vodeći pregovarač u ime Evropske unije bio je François Léotard. James W. Pardew predstavljao je Sjedinjene Američke Države.
TTC39B
Funkcija
Očekuje se da TTC39B ima funkciju molekulnog vezivanja, kao i ulogu u regulaciji lipida; fenotip kao i funkcija in vivo su nepoznati.
Paralozi
Postoje dva poznata paraloga TTC39B: TTC39A i TTC39C. TTC39A ima dvije prerađene izoforme, a TTC39C ima tri prerađene izoforme.
TTC39A je testiran na povezanost sa bolestima kao što su neoplazme dojke i očekuje se da će imati funkciju vezivanja molekula i lokaliziran je u različitim odjeljcima (vanćelijski prostor, ćelijska membrana, jedro) ).
Filogenija
TTC39B je konzerviranan u organizmima od ljudi do Platyhelminthes i nije konzerviran u kvascima i gljivama.
Protein
Gen TTC39B ima pet različitih varijanti transkripta, od kojih svaka kodira različite proteine. Ovaj članak fokusira se na ponavljajući protein tetratrikopeptidne izoforme 139B, najduži od svih proteina. Kada se prevede, protein TTC39B sastoji se od 682 aminokiseline i ima molekulsku masu 76.955,64 kDa. Izoelektrična tačka proteina je 7,16 pH.
Konzervacija
Udaljeni ortolozi:
Domeni i motivi
Domen nepoznate funkcije 3808 (DUF3808) je konzerviran od gljiva do ljudi i ima još nepoznatu funkciju. Nalazi se od aminokiselina 142 do 568 (dužine 427 aminokiselina). Proteini ove porodice na svom C-terminalu također sadrže domen TPR_2, koji također ima nepoznatu funkciju.
Još jedno konzervirano područje u proteinu TTC39B je ponavljanje tetratrikopeptida TPR_12. Nalazi se od aminokiseline 600 do 658 (dužina 59 aminokiselina). TPR domeni nalaze se u mnogim proteinima koji olakšavaju specifične interakcije s partnerskim proteinom. Trodimenzijski strukturni podaci pokazali su da TPR regija formira dvijs antiparalelna alfa-heliksa. TPR motivi koji su raspoređeni jedan ispred drugog stvaraju spiralnu strukturu desne ruke s amfipatskim kanalom koji bi mogao prihvatiti komplementarnu regiju ciljnog proteina. Većina proteina koji sadrže TPR povezani su s multiproteinskim kompleksima, a postoje opsežni dokazi koji ukazuju da su TPR motivi važni za funkcioniranje kompleksa šaperona, ćelijskog ciklusa, transkripcije i transportnih proteinskih kompleksa. u proteinu TTC39B protein nađena su više dva TPR domena: TPR1 se proteže od aminokiseline 393 do 426 (dug 34 aminokiseline) i TPR2, između aminokiselina  626 i 659 (također dug 34 aminokiseline).
TTC39B sadrži tri transmembranske regije, sve unutar regije DUF3808. Budući da postoje tri transmembranske regije, N– i C-terminal proteina su na suprotnim stranama plazmamembrane.
Posttranslacijske modifikacije
Mjesta fosforilacija:
Vjerovatnoća mjesta sumoilacija  (bolded):
Postoji jedno moguće mjesto N-glikozilacija na aminokiselini 391; međutim, budući da protein TTC39B ne sadrži signalni peptid, malo je vjerovatno da se ta glikozilacija zaista događa.
Sekundarna struktura
Prema analizi sekundarne strukture proteina, TTC39B će se najvjerovatnije eksprimirati u endoplazmatskom retikulumu, mitohondrijama i Golgijevom aparatu.
Tercijarna i kvartarna struktura
Protein TTC39B se savija u alfa-alfa superspiralu. Oko 40% njegove strukture podudara se s d1w3ba, superheliksnim domenom o-vezane GlcNAc transferaze. O-GlcNAc povezuje metabolički status s regulacijom širokog spektra ćelijskih signalnih puteva, djelujući kao senzor hranjivih tvari.
Promotor i početno mjesto transkripcije
Promotor za TTC39B počinje od baznog para 15,307.109 i završava pri baznom paru 15,307,858. Ima dužinu od 750 parova baza. Početno mjesto transkripcije za izoformu 1 proteina TTC39B nalazi se od parova baza 15,307.340 do 15,307.389 i ima dužinu od 50 bp.
Profil ekspresije
TTC39B je dobro eksprimiran u mišićima, unutrašnjim organima, sekretornim organima, reproduktivnim organima, imunskom i nervnom sistemu. TTC39B je eksprimiran u mnoštvu tkiva: sjemenici, pluća, Langerhansovi otočići, gušterača, bubrezi, pridruženi timori zametnih ćelija, karcinom dojke itd.
Varijante transkripta
Postoji pet različitih varijanti transkripta za gen TTC39B. Izoforma 1 je najduži transkript i kodira najduži aminokiselinski lanac. Izoforma 2 koristi mjesto alternativne prerade uokvirena u centralnom kodirajućem području, u usporedbi s varijantom 1, što rezultira kraćim proteinom. Izoforme 3 i 4 imaju višestruke razlike u središnjem kodirajućem području, ali održavaju otvoreni okvir čitanja u usporedbi s izoformom 1. Izoforma 5 razlikuje se u 5 'UTR i ima više razlika u regijama kodiranja, u usporedbi s varijantom 1. Ove razlike uzrokuju započinjanje translacije u okviru u nizu nizvodno AUG i rezultira time da izoforma 5 ima kraći N-kraj u usporedbi s izoformom 1.
Ćelijski proteini
TTC39B stupa u interakciju sa ubikvitinom C (UBC), prekursorom poliubikvitina. Konjugacija ubikvitinskih monomera ili polimera dovodi do različitih učinaka unutar ćelije. Ubikvitinacija je povezana sa razgradnjom proteina, popravkom DNK, ćelijskim ciklusom regulacijom, modifikacijom kinaza, endocitozom i regulacijom drugih puteva ćelijske signalizacije.
Pridružene bolesti
Na lokusu na hromosomu 9p22 za koji je utvrđeno da je povezan s lipoproteinom velike gustoće (HDL-C), TTC39B je jedini od nekoliko gena u lokusu koji ima eQTL u jetri, s alelom povezanim sa smanjenom ekspresijom u korelaciji s povećanjem HDL-C. Nokautiranje ortologa miša TTC39B, putem virusnog vektora (oboreno 50%) rezultiralo je značajno većim nivoima HDL-C u plazmi nakon četiri i sedam dana. Podaci ukazuju da je TTC39B uzročni gen za regulaciju lipida.
Vrutci (Sokolac)
Vrutci su naseljeno mjesto u općini Sokolac, Bosna i Hercegovina.
Jugoslav Kostić
Jugoslav Kostić(13. februar 1939 Zvečan, Kosovo ) je srpski političar i bivši član predsjedništva SFRJ. Osnovnu školu završio je u Banjskoj, gimnaziju u Kosovskoj Mitrovici. Diplomirao je na beogradskom poljoprivrednom fakultetu. Radio je u PIK Sirmijumu AD u Sremskoj Mitrovici.
Rad kao političar
Radio je 1978-1986 kao član Izvršnog vijeća opštine Stara Pazova. 1986. postaje predsjednik opštine Stara Pazova. 1989. radi kao predsjednik predsjedništva AP Vojvodina. Kao član predsjedništva SFRJ obavljao je dužnost 1991-1992. Na sjednici predsjedništva OS SFRJ 1991. glasao je za uvođenje vanrednog stanja u SFRJ. Kasnije 1992. radi kao predsjednik vijeća građana Savezne skupštine SRJ. 1999. postaje ambasador SRJ u Rumuniji. 2001. odlazi u penziju.
Afera "Gajba"
Dok je radio 1997-1999 kao predsjednik savezne vlade za stambena pitanja bio je umiješan u tzv. aferu "Gajba". Nekoliko političara su prilikom toga sami sebi dodjeljivali stanove.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1996 - grupa 5
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1996 - grupa 5 bila je jedna od osam grupa u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1996. U grupi je bilo šest reprezentacija, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Češka, kao prvoplasirana u grupi se plasirala na prvenstvo, dok je Holandija kao drugoplasirana ekipa u grupi igrala baraž.
Utakmice
*Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu mjesta gdje su utakmice igrane.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2008 (Kotor-Varoš)
Općinski izbori za izbor Načelnika općine i za dvadesetpet članova Općinskog vijeća  općine Kotor-Varoš održani su 5. oktobra 2008. godine. Izbori su održani na 25 biračkih mjesta, a pravo glasa imala su 17.674 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, mobilnim putom i poštom.
Načelnik općine
Na izborima za Načelnika općine izašlo je ukupno 10.120 glasača. Sa ukupno 4.339 glasa (42,88%) za Načelnika općine izabran je Knežević Nedeljko, član Saveza nezavisnih socijaldemokrata (SNSD).
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 10.314 glasača. Birano je ukupno 25 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobio je PDP 3.379 (32,76% od ukupnog broja važećih glasova).
Alomorfoza
Alomorfoza (alogeneza, idiogeneza, idioadaptacija) je takav pravac evolucije u kojem se mijenja adaptivni tip određene  skupine organizama, tj. populacija ili biosistematskih kategorija različitog ranga u klasifikaciji živih bića. Alogenetska evolucija je progresivni vid filogeneze.
Primjeri alomorfoze mogu biti prelazni oblici između kičmenjaka i beskičmenjaka, gmizavaca i sisara, paprati i skrivenosjemenjača i sl.
Amenoreja
Amenoreja (lat. amenorrhoea) je pojava i stanje objlježeno odsustvom menstruacija najmanje šest mjeseci, a može biti "fiziološko" i "patološko". Fiziološka amenoreja je normalno odsustvo menstruacije u periodu prije puberteta, tokom trudnoće i dojenja te nakon početka menopauze. Patološka amenoreja može biti primarna i sekundarna. Primarna se dešava kada se prva menstruacija (menarha) ne dogodi kod fizički i seksualno zrele djevojčice do 16. godine. Javlja se kod 0,1% ženske populacije. Sekundarna amenoreja je odsustvo menstruacije tokom tri ciklusa ili 6 mjeseci kod žena koje su već imale menstruacija. Ovaj tip amenoreje javlja se kod približno 1% žena. Poput grelina, leptin reproduktivnoj osi signalizira energetsku ravnotežu i zalihe masti.
Neredovni menstrualni ciklus, u kojem se menstruacija javlja u ciklusima između 35 dana i šest mjeseci, naziva se oligomenoreja. Amenoreja inače može biti simptom neplodnosti.
Etiologija
Amenoreja nije bolest, već simptom koji mogu uzrokovati različiti etiološki faktori: disfunkcije hipotalamusa ili poremećaji, kao što su tumori i infiltracijske lezije, psihotropni lijekovi, gubitak kilograma, prekomjerna fizička aktivnost, psihogeni poremećaji (emocijski stres, anoreksija itd., kao  poremećaji funkcije hipofize (destruktivne lezije, hipopituitarizam, tumori, urođene promjene), poremećaji jajnika (sindrom policističnih jajnika, preuranjeno zatajivanje jajnika, tumori, feminizacija testisa, galaktosemija, kemoterapija, zračenje), poremećaji genitalnog trakta (atrofija endometrija, cerviksna stenoza, hematokolpos, kongenitalno odsustvo uterusa), bolesti štitnjače (hipotireoza, hipertireoza), bolesti nadbubrežne žlijezde (urođena nadbubrežna hiperplazija, Cushingov sindrom, tumor, Adisonova bolest) itd.
Povećani nivo testosterona uzrokovan amenorejom može dovesti do rasta dlačica na tijelu i smanjenja veličine dojki. Povećani nivoi androgena, posebno testosterona, mogu također dovesti do cista na jajnicima. Neka istraživanja među amenorejskim trkačicama pokazuju da gubitak menstruacije može biti praćen gubitkom samopoštovanja.
Komplikacije
Neliječena amenoreja predstavlja rizik za osteoporozu i projevremenu ishemijsku bolest srca, a povezana je sa sindromom policističnih jajnika, hiperplazijom i rakom endometrija. Žene često kasnije imaju hipertenziju (povišeni krvni pritisak), dijabetes i hiperlipidemiju (povišeni nivoi masti u krvi).
Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze, detaljnog ginekološkog i ultrazvučnog pregleda i hormonskih analiza (bazni hormonski status s testovima funkcije). Vrlo često osnovnu dijagnozu treba dopuniti histeroskopijom, laparoskopijom i analizom kariograma (hromosoma).
Liječenje
Tretman je usmjeren na ispravljanje osnovnog poremećaja, zatim nadoknađivanje hormona estrogena i, ako je neposredni cilj postizanje plodnosti, induciranje ovulacije. Za spriječavanje dugoročnih komplikacija, neophodna je zamjena estrogena. U hroničnoj neovulaciji sa normalnim nivoom estrogena, neophodna je ciklična primjena progesterona, kako bi se spriječila hiperplazija endometrija.
Nova Britanija
Nova Britanija je ostrvo koje pripada Papui Novoj Gvineji, u Ostrvskoj regiji, te se nalazi u pokrajinama Zapadna Nova Britanija i Istočna Nova Britanija. Smješteno je u Bismarckovom arhipelagu i dio je Melanezije.
Etimologija
Sve do pruskog preuzimanja ostrva, zvalo se Nova Britanija, a zatim Nova Pomeranija po pruskoj historijskoj provinciji Pomeraniji.
Geografija
mini|lijevo|Karta Nove Britanije s većim naseljima i vulkanima mini|lijevo|Topografska karta Nove Britanije S oko 520 km dužine i sa širinom od 29 km do najviše 146 km je najveće ostrvo u Bismarkovom arhipelagu. Najveće rastojanje zračnom linijom od najistočnije tačke do najzapadnije tačke je 477 km. Od 1966. je Nova Britanija podijeljena na dvije pokrajine: Zapadnu Novu Britaniju i Istočnu Novu Britaniju, gdje je Istočna Nova Britanija nešto manja po broju stanovnika, kao i po ekonomskom značaju od Zapadne Nove Britanije. Sjeverno od otoka prostire se Bismarckovo more, a južno Solomonsko more. Na sjeveru s udaljenošću od 74 km su Vitu Islands, na sjeveroistoku Nova Irska, a na zapadu manja ostrva Umboi, Sakar i Tuam, koje razdvaja Dampijerov prolaz. Od Nove Gvineje razdvojena je Vitiazovim prolazom širokim oko 100 km.
Teritorijalna podjela
Ostrvo je podijeljeno na dvije pokrajine: Zapadnu i Istočnu Novu Britaniju. Obje pokrajine su podijeljene na distrikte, a oni na lokalne nivoe uprave ( LLG), koji mogu biti ruralni i urbani. Veći gradovi su: Kandrian, Kimbe, Kerevat, Kokopo, Pomio i Rabaul.
Klima
Na otoku vlada tropska klima. Najtopliji mjesec je oktobar s prosječnom temperaturom od 24 °C, a najhladniji januar s 20 °C. U julu je prosječna količina padavina 807 mm, a u februaru samo 191 mm.
Vulkani
Na ostrvu se nalaze dva vulkana: Ulawun s visinom 2.334 m, Langila (1.330 m), Sulu Range i Tavurvur. Zadnja erupcija je bila erupcija Tavurvura 1994. godine
Demografija
Najstariji stanovnici otoka su Papuanci, zatim slijede doseljenici iz Melanezije. Najbrojniji narod su Tolaji, a potom narod Baining i Kilenge, koji žive na obali, zatim Sulka koji žive na poluotoku Gazelle i Lakalaji, koji naseljavaju područja između obale i planinskih dijelova.
Jezici
Osim papuanskog jezika koriste se i: Taulil–Butam jezici: taulil i butam; sulka; Baining jezici: mali, kaket, kairak, simbali i ura; kol, makolkol, anêm i ata jezik.