cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
MTHFR
Kao meta lijeka
Inhibitori MTHFR i antisensno ukidanje ekspresije enzima predloženi su kao tretmani za kancer. Aktivni oblik folata, L-metilfolat, može biti prikladan za ciljanje stanja na koje utiče MTHFR polimorfizam.
Reakcija i metabolizam
Ukupna reakcija koju katalizira MTHFR ilustrovana je na desnoj strani. Reakcija koristi donor NAD(P)H hidrida i kofaktor FAD. Enzim E. coli ima snažnu prednost za donor NADH, dok je enzim sisara specifičan za NADPH.
Ilija Studen
Ilija Studen (rođen 31. augusta 1967) jest austrijski i bosanskohercegovački preduzetnik, industrijalac i investitor. Suosnivač je i predsjednik STUDEN & Co Holdinga, dioničarskog društva koje se dominantno bavi poljoprivrednim poduzetništvom. Ilija Studen je sa svojim dioničarskim društvom razvio međunarodni biznis koja pokriva preradu, trgovinu i distribuciju poljoprivrednih dobara kao što su: šećer, jestiva ulja, uljarice, žitarice i kahva. Danas, STUDEN grupa posjeduje preko 30 kompanija, te broji preko 600 zaposlenih širom Istočne Evrope i Bliskog Istoka.
Ilija Studen živi i radi na relaciji Dubai, Beč i Brčko.
Rani život i obrazovanje
Rođen je 31. augusta 1967. godine u Bihaću. Njegov otac je upravljao jednom od vodećih firmi za distribuciju prehrambenih proizvoda, dok je njegova majka radila kao službenica u osiguranju. Ilija Studen završio je osnovnu školu i srednju Elektrotehničku školu u Bihaću. Tokom školskih dana bio je aktivan šahista što mu je omogućilo da učestvuje na turnirima i proputuje čitavu Jugoslaviju. Nakon vojne službe u Derventi Studen se 1986. godine seli u Zagreb, gdje studira elektroinženjerstvo, i gdje još kao student pokazuje osobine preduzetnika kroz prodaju računara i druge tehničke opreme. Rastuća politička napetost prije raspada Jugoslavije navela je Studena da se preseli u Beč.
Profesionalna karijera
Suosnivač je STUDEN & Co GmbH 1992. godine u Beču kada mu je bilo tek 25 godina. Kompanija je počela s izvozom osnovnih prehrambenih namirnica kao što su pšenično brašno, jestivo ulje i šećer iz Austrije, Mađarske i Njemačke. Distribucija mineralnog ulja bila je također, jedan od njegovih prvih poduhvata (danas, CEROL benzinske pumpe se nalaze širom Bosne i Hercegovine).
Ilija Studen je prepoznao veliki potencijal u unapređivanju sektora jestivoga ulja, što je dovelo do saradnje sa VFI-om (VEREINIGTE FETTWARENINDUSTRIE)[9], vodećim proizvođačem jestivog ulja u Austriji, s kojim je poslije privatizovao i modernizovao fabriku BIMAL u Bosni i Hercegovini, koja je postala jedna od vodećih proizvođača jestivog ulja u Jugoistočnoj Evropi[10].
Kada je Brazil doživio poljoprivredni razvoj u kasnim 1990-im i ranim 2000-im, Studen je otvorio ured u Sao Paolu kako bi unaprijedio poslovanje nabavke roba. Zauzvrat, Brazil je postao sve važniji izvor poljoprivrednih proizvoda za tržište Jugoistočne Evrope. Između ostalih, poslovna grupa je počela i sa trgovinom sirove kahve. Danas je STUDEN grupa značajan dobavljač sirove kahve širom Jugoistočne Evrope. Rast ovog dijela poslovanja je nastavio putem kupovine fabrike za prženje kahve u Gradačcu, i njenim integrisanjem u Brčko u okvir Agroindustrijskog kompleksa STUDEN Holdinga[12].
U istom razdoblju, izgrađena je STUDEN-AGRANA Rafinerija šećera u Bosni i Hercegovini[13]. Danas, ovo strateško partnerstvo sa AGRANA grupom osiguralo je vodeće tržišno mjesto na području Zapadnog Balkana.
Samo nekoliko godina poslije, Studen je ušao u proizvodnju pšeničnog brašna kroz akviziciju kompanije ŽITOPROMET[14][15].
Povećana internacionalizacija poslovanja dovela je STUDEN grupu do širenja ka istoku i do uspostave ureda u Dubaiju kao regionalnog središta trgovanja robom. Ključna distributivna tržišta na Bliskom Istoku su: Turska, Izrael, Palestina, Saudijska Arabija i UAE.
Agroindustrijski kompleks STUDEN Holdinga u Brčkom je jedan od najvećih kompleksa u regiji i često je mjesto posjeta međunarodnih zvaničnika i diplomata. STUDEN Holding je i najveći investitor u prehrambenu industriju Bosne i Hercegovine.
IC 3684
IC 3684 (također poznat kao PGC 42679) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 53 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,10 (17 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (6 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
T-90
T-90 (objekat 188) je zadnji model T-serije koji je ruska armija uvrstila u svoje naoružanje 1992. godine. T-90S je nastao direktno od poznatog T-72BM modela sa poboljšanjima u svim aspektima i proizvodi se u firmi "Uralvagonzavod". Koncept vozila je isti kao i prethodni modeli ruskih tenkova.
Opis
thumb|lijevo|T-90 prilikom vojne vježbe.
Naoružanje
T-90 je opremljen topom – lanserom 2A46M glatke cijevi kalibra 125 mm, koji je stabilisan u dvije ose sa termalnom oblogom. Top ima mogućnost da se zamjeni bez skidanja kupole. S obzirom da se radi o topu glatke cijevi, stabilizacija granata se vrši krilcima koja se otvaraju kada granata napusti cijev. Borbeni komplet se sastoji od 43 granate. 22 granate su smještene u autopunjaču. Municija 125 mm je dvodjelna, što znači da je zrno fizički odvojeno od čahure. Pri punjenju autopunjač prvo ubacuje zrno u cijev, a nakon toga eksplozivno punjenje. Nakon ispaljenja granate u cijevi ostaje dno čahure koje se izbacuje izvlakačem kada se top vraća u početni položaj i izbacuje van vozila kroz otvor koji se nalazi na zadnjem gornjem dijelu kupole. Vrste granata koje se nalaze u borbenom kompletu su APFSDS oznake 3BM46 „Svinets“ (Armour – Piercing, Fin – Stabilised, Discarding Sabot) u prevodu podkalibarni kinetički penetrator koji se sastoji od podkalibarnog zrna koje nema niti upaljač, niti eksploziv. Težina kompletnog zrna je 20,4 kg, težina projektila 7,05 kg, početna brzina 1750 metara u sekundi. Probojna moć penetratora na homogenu čeličnu ploču pod uglom od 90 stepeni je 600mm. HEAT oznake 3VBK-25 (High Explosive, Anti-Tank) je kumulativno zrno ukupne težine 29 kg, samog zrna 18,4 kg, početne brzine 915 metara u sekundi. Probojna moć granate na homogenu čeličnu ploču pod uglom od 90 stepeni je 650mm. HE – Frag oznake 3VOF36 je visoko eksplozivno zrno koje je namijenjeno uništavanju žive sile, fortifikacija i lahko oklopljenih ciljeva. Ukupna težina je 33 kg, samog projektila 23 kg, početna brzina 850 metara u sekundi. Pored „klasičnih“ granata postoji mogućnost lansiranja protivoklopne rakete (ATGM) oznake 9M119 Refleks NATO oznake AT-11 Sniper-a operativne od 1985. godine i modernizovane verzije 9M119M Refleks-M NATO oznake AT-11 Sniper-b operativne od 1992. Oba modela su poluautomatski laserski vođeni projektili (SACLOS) sa visokim procentom pogotka od 0,8. Verzija 9M-119 ima domet od 75-4000 metara. Potrebno vrijeme do maksimalne dužine leta je 16 sekundi. Bojeva glava je kumulativna. Penetracija kroz homogenu čeličnu ploču pod uglom od 90 stepeni je 650 – 700 mm. Verzija 9M-119M ima domet od 75-5000 metara, a potrebno vrijeme do maksimalne dužine leta je 17.6 sekundi. Bojeva glava je tandem kumulativna namijenjena za uništavanje ERA oklopa. Penetracija kroz homogenu čeličnu ploču pod uglom od 90 stepeni je 700 – 750 mm a sa ERA oklopom umanjeno za 50mm. Postoji mogućnost gađanja niskoletećih helikoptera do maksimalne dužine leta rakete.
Spregnuti mitraljez sa topom je model PKTM kalibra 7,62x54R mm. Borbeni komplet iznosi 2000 metaka. Na kupoli kod otvora komandira je postavljen teški mitraljez model Kord kalibra 12,7x108 mm. Borbeni komplet je 300 metaka. Sa ovim mitraljezom se upravlja pomoću komandi koje se nalaze kod komandira, tako da nije više potrebno da se komandir izlaže neprijateljskoj vatri.
Oklopna zaštita
Veoma je nezahvalno govoriti o nivou oklopne zaštite jer je sastav i ponekad debljina oklopa vojna tajna. Što se tiče nivoa oklopne zaštite T-90, prema tvrdnji proizvođača je mnogo veća nego kod prethodnika T-72 i T-80. T-90 ima vrlo nisku siluetu od 2225 mm što samo po sebi predstavlja težak cilj pogotovo ako je meta u pokretu. Na sredini vozila se nalazi zaobljena niska kupola koja je pored klasičnog oklopa „naoružana“ sa dodatnim ERA oklopom oznake Kontakt-5 koji predstavlja drugu generaciju reaktivnog oklopa. Pored prednje i bočnih strana kupole ERA oklop je postavljen po gornjoj površini kupole da smanji mogućnost proboja od tzv. top-attack municije koje se danas na savremenom ratištu sve više koristi. Što se tiče oklopnog tijela (korpusa), reaktivni oklop je postavljen na prednjoj ploči vozača kao i na bočnim panelima na prednjem dijelu iznad oslonih točkova. Težina dodatnog ERA oklopa je 3 tone, a samo povećanje oklopne zaštite za APFSDS municiju je 250mm homogenog čelika a za HEAT municiju čak 600mm. Ove vrste zaštita se još i zove pasivna oklopna zaštita. Zadnjih godina je sve više u upotrebi tzv. aktivna zaštita. Aktivna zaštita ima zadatak da izvrši ometanje nadolazećeg projektila i naziva se još SOFT KILL zaštita. Pored te zaštite postoji i vrsta aktivne zaštite koja ima zadatak da presretne i uništi nadolazeći projektil i taj vid zaštite se još zove HARD KILL zaštita. Shtora-1 predstavlja soft kill zaštitu i ona se sastoji od IC ometača, laserskog upozoravajućeg modula koji ima 4 senzora postavljenih na samoj kupoli. Sa obje strane kupole se nalaze lanseri dimnih granata (ukupno 12) oznake 3D17 koje po potrebi mogu da služe za stvaranje dimne ili aerosolne zaštite. IC ometač ima ulogu da ometa projektile koji se navode u IC spektru. Laserski upozoravajući modul ima namjenu da upozori posadu da su osvijetljeni laserom i da izvrši ometanje laserske zrake. Lansiranje dimnih ili aerosolnih granata može da izvrši sama automatika ili komandir i nišandžija.
Mobilnost
U T-90 se ugrađuje vodeno hlađeni V-84MS 618 kW (840 hp) V-12 motor što vozilu daje maksimalnu brzinu od 65 km/h. Kapacitet rezervoara je 1600 litara a akcioni radijus je između 500–600 km. Postoji i jača verzija motora koja se ugrađuje u Indijsku varijantu T-90 sa oznakom V-92S2 sa snagom od 735 kW (1000 hp). T-90S bez pripreme prelazi riječne tokove do dubine 1,5 m a sa pripremom od 20 minuta i do 5 m dubine. Hidraulični amortizeri se ugrađuju na prvi, drugi i šesti osloni točak radi lakšeg savladavanja prepreka.
Nišanske i osmatračke sprave
T-90 ima integrisan 1A4GT (IFCS – Integrated fire control system) SUP - Sistem upravljanja paljbom koji je totalno automatizovan sa opcijom da komandir u svakom trenutku preuzme kontrolu nad istim. SUP se sastoji od dnevne nišanske sprave 1A43 i TO1-KO1 noćne nišanske sprave koje koristi nišandžija koja ima mogućnost identifikacije cilja od 1200 do 1500 metara. Nišanska dnevna sprava 1A43 se sastoji od 1G46 dnevnog nišana sa laserskim daljinomjerom sa kanalom za vođenje raketa, 2E42-4 stabilizatora topa, 1V528 balističkog kompjutera i DVE-BS senzora. Komandir koristi PNK-4S nišansko – osmatračku spravu koja uključuje TKN-4S (Agat-S) dnevno/noćnu spravu sa mogućnosti identifikacije cilja do 800 metara (dnevni mod) i 700 metara (noćni mod). Vozač je opremljen sa TVN-5 osmatračkim periskopom koji radi u IC modu.
Verzije
thumb|Ruski T-90A
Korisnici
thumb|Indijski T-90
MUL1
Mitohhondrijska E3 ubkvitin protein-ligaza 1 (MUL1) jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom MUL sa hromosoma 1. Ovaj enzim nalazi se na vanjskoj mitohondrijskoj membrani, gdje reguliše morfologiju mitohondrija i apoptozu preko više puteva, uključujući Akt, JNK i NF-κB. Njegova proapopototska funkcija stoga ga implicira u rak i Parkinsonovu bolest.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 352 aminokiseline, a molekulska težina 39.800 Da.
Gen
Gen "MUL1" kodira jednu od E3 ubikvitin-ligaza. Ljudski gen MUL1 ima pet egzona i nalazi se na hromosomskom pojasu 1p36.12.
Protein
Ljudski protein mitohondrijska E3 ubikvitin proteinska ligaza 1 je veličine ~40 kDa i sastoji se od 352 aminokiseline. The calculated theoretical pI of this protein is 7.28. MUL1 sadrži prstenaste domene na svom N- i C-terminalu, oba eksprimirana u citosolu. C-terminalni domen RING- prsta je homolog onom u IAP članovima porodice i odgovoran za njegovu aktivnost E3-ligaza. Pored ovih prstenastih domena, predviđa se da MUL1 ima dva mitohondrijska transmembranska heliksa, pri čemu prvi domen služi kao primarno sidro za ostatak eksprimiranog proteina. Iako mu nedostaje konzervirani N-terminalni signalni peptid ili mitohondrijska ciljna sekvenca, zapaženo je da njegovi transmembranski domeni utiču na njegov promet i umetanje u mitohondrijsku membranu.
Funkcija
Ovaj enzim pokazuje slabu aktivnost E3 ubikvitin-protein ligaze. E3 ubikvitin-ligaze prihvataju ubikvitin iz enzima koji konjugira ubikvitin E2 u obliku tioestera i zatim direktno prenose ubikvitin na ciljane supstrate. Može ubikvitinirati AKT1 preferencijalno na 'Lys-284', uključujući poliubikvitinaciju povezanu sa 'Lys-48' i čini se da je uključen u regulaciju Akt signalizacije ciljanjem fosforiliranog Akt do proteasomske degradacije. Apoptotska ćelija prolazi kroz strukturne promjene, uključujući skupljanje ćelije, vezikule plazmamembrane, jedarnu kondenzaciju i fragmentaciju DNK i jedra. Nakon toga, slijedi fragmentacija u apoptotska tijela koja se brzo uklanjaju fagociti, čime se sprječava upalni odgovor. To je način ćelijske smrti definiran karakterističnim morfološkim, biohemijskim i molekulskim promjenama. Prvo je opisano kao "nekroza skupljanja", a zatim je ovaj termin zamijenjen apoptozom kako bi se naglasila njegova uloga suprotna mitozama u kinetici tkiva. U kasnijim fazama apoptoze, cijela ćelija postaje fragmentirana, formirajući niz apoptotskih tijela ograničenih plazmamembranom koja sadrže jedarne i/ili citoplazmatske elemente. Ultrastrukturni izgled nekroza je sasvim drugačiji, a glavne karakteristike su oticanje mitohondrija, raspad plazmamembrane i ćelijska dezintegracija. Apoptoza se javlja u mnogim fiziološkim i patološkim procesima. Ima važnu ulogu tokom embrionskog razvoja kao programirana ćelijska smrt i prati niz normalnih involucijskih procesa u kojima služi kao mehanizam za uklanjanje "neželjenih" ćelija.
Iako je MUL1 visoko eksprimiran u većini ljudskih tkiva tokom normalnih uslova, otkriveno je da nedostaje u ćelijama raka koje potiču iz pluća, jetre, debelog crijeva i bubrega. Ovo zapažanje sugerira da antiapoptotski MUL1 služi kao supresor tumora i stoga je smanjen u ćelijama raka.
Eksperimenti na Drosophila i sistemima sisara otkrivaju da se MUL1 vezuje i ubikvitiniluje mitofuzin, što mu onda omogućava da indirektno reguliše PINK1/parkin put. Dakle, ovaj protein može spasiti fenotipove PINK1 ili parkin nokaut-miševa, što objašnjava zašto su uočene samo suptilne dopaminske neuronske degeneracije ili promjene morfologije mitohondrija. MUL1 je tada obećavajući terapeutski cilj za liječenje Parkinsonove bolesti. Mul1 je također impliciran kao modulator antivirusne signalizacije. MUL1 je lokaliziran u mitohondrijama gdje je u interakciji s mitohondrijskom antivirusnom signalizacijom i katalizira RIG-I posttranslacijske modifikacije koje inhibiraju RIG-I-ovisnu ćelijsku signalizaciju. Shodno tome, iscrpljivanje MUL1 potencira aktivnost β-reportera posredovanog jedarnim faktorom-kapa B (NF-κB) i interferonom (IFN). Štaviše, osiromašenje MUL1 pojačava antivirusni odgovor i povećava proupalne citokina nakon izazova sa RNK mimetskim poli I:C i Sendai virusom. Stoga se tvrdi da je MUL1 novi regulator antivirusnog odgovora ovisnog o receptoru sličnom RIG-I, koji inače funkcionira da ograniči upalu. Pored toga, kso regulator virusno-induciranje proizvodnje interferona i indukcije proupalnih citokina, za funkcije MUL1 smatra se da imaju mitohondrijske antivirusne signalne proteine za inhibiciju RIG-1-inducirane signalizacije i posredovanje u ćelijskom antivirusnom i upslnom odgovoru.
Mužjak
mini|Simbol [[Rimskog boga Marsa često se upotrebljava za predstavljanje muškog spola.]] Mužjak ili organizam muškog spola je fiziološki spol koji proizvodi spermu. Svaki spermatozoid se može spojiti s većim ženskim gametom, ili jajnom ćelijom, istovrsnih organizama, u procesu oplodnje. Mužjaci ne mogu ući u spolno razmnožavanje bez pristupa barem jednog ženskog jajašceta, ali se neki organizmi mogu reproducirati i seksualno i bespolno. Većina sisarskih mužjaka, uključujući mužjake čovjeka, imaju Y hromosom, koji kodira proizvodnju veće količine testosterona za razvoj muških spolnih organa.
Sve vrste nemaju jednako određivanje spola. Kod većine životinja, uključujući i ljude, spol je određen genetički, ali kod nekim vrsta može biti određen društvenim, ekološkim i drugim faktorima. Tako, naprimjer, neki mijenjaju spol ovisno samo o broju prisutnih ženki u blizini.
Pregled
Izgleda da je postojanje dva spola nastajalo neovisno u različitim evolucijskim lozama, tj. konvergentnom evolucijom. Istovjetni su gameti u spolnoj reprodukciji izogamnih vrsta sa dva ili više tipova polnim ćelijama identičnog oblika i ponašanja (ali je drugačije na molekulskoom nivou). Kod anizogamnih vrsta gameti su morfološki i funkcionalno različiti: muški su i ženski. Oogamne vrste imaju mnogo veće ženske gamete od muških. Ženski gameti nemaju sposobnost kretanja.
Postoje argumenti da je ovaj obrazac nastao zbog fizičkih ograničenja, usmjeravan takvim  mehanizmima u kojima su za spolnu reprodukciju potrebna dva nejednaka gameta. U skladu s tim, spol se operativno definira širom date vrste po tipu proizvodnje spolnih ćelija (npr. spermatozoida i jajašaca) i razlike između mužjaka i ženki  u jednoj lozi nisu uvijek prediktivne za razlike u drugom.
Spolni dimorfizam mužjak/ženka između organizama ili reproduktivnih organa različitog spola nije ograničen samo na životinje jer muške gamete proizvode i jednostavni organizmi kao što su kremene alge diatomeje, a i kopnene biljke, između ostalih. Kod kopnenih biljaka, nisu dređena samo spolno obilježeni organizmi koji proizvode samo ženske ili muške gamete i strukture, nego  i strukture sporofita od kojih nastaju muške i ženske jedinke.
Simbol
Zajednički simbol za predstavljanje muškog pola je simbol Mars, ♂ (Unicode: U + 2642 Alt kodovi: Alt + 11), kruga sa strelicom u pavcu sjeveroistoka. Simbol je identičan sa planetrnim simbolom Marsa. Za oznaku spola, po prvi puta ga je upotrebio Carolus Linnaeus, 1751. Simbol se često naziva i stiliziranim prikazom Rimskog boga Marsa, sa štitom i kopljem. Međutim, svi historijski dokazi idu u prilog tome da je izveden iz θρ (grč. teta ro), skraćenice grčkog naziva planete Tauros.
Određivanje spola
Spol određenog organizma može odrediti niz faktora. To mogu biti genetičke ili okolinski ili se može prirodno promijeniti u toku života organizma. Iako većina vrsta sa muškoim i ženskim spolom imaju jedinke koji su (alternativo) muške ili ženske, hermafroditne životinje, kao što su crvi, imaju i muške i ženske reproduktivne organe.
Genetička determinacija
Većina sisara, uključujući i ljude, ima genetički određene spolove putem  XY modela,  gdje su muškarci heterogametska  XY, za razliku od  ženskih homogametske XX kombinacije spolnih  hromosoma. Također je moguće u različitim vrstama, uključujući i ljudska bića, da se pojavi i XXY ili neki drugi interseksualni / hermafroditni oblik (oko 2% populacije). U procesu reprodukcije,  mužjaci tvore X ili Y spermatozoide, dok ženke proozvode samo X jajne ćelije. Pajanjem Y spermatozoida i X jajne ćelije nastaju  mužjaci, dok  X sperma oplodnjom  X nastaju ženke.
U dijelu Y hromosoma koji je odgovoran za muškost, spolno je određujuća regija SRY. SRY aktivira Sox9, koji čini petlju sa FGF9 i PGD2 u gonadama, omogućavajući ovim genima dovoljno visoku produkciju za razvoj muškog spola.
Kod predstavnika reda opnokrilci (Hymenoptera), kao što su mravi i pćele, spol je često određen cijelom  haplodiploidnom hromosomskom garniturom, gdje je većina mužjaka haploidna, a  ženke i  neki sterilni mužjaci su diploidni.
Okolinska determinacija
Kod nekih vrsta gmizavaca, uključujući i aligatore, spol određuje temperatura na kojoj se inkubiraju jaja. Druge vrste, kao što su neki puževi, postoji promjena spola: odrasli počinju kao mužjaci, koji zatim postaju ženke. Kod tropskih  klovn riba, dominantna jedinka u grupi postaje ženka, dok su ostali mužjaci. U nekim zglavkarima, spol određuju infekcije. Bakterije roda Wolbachia mijenjajunjihovu seksualnosti; neke vrste se sastoje isključivo od ZZ jedinki.
Brijeg
ijekavski: Brijeg, ekavski: Breg, ikavski: Brig, pozitivna forma reljefa nevelike relativne visine ili u nekim slavenskim jezicima naziv za obalu rijeke, jezera...
ili
Hipervizor
Hipervizor ili monitor virtualne mašine  jest računarski softver, firmver ili hardver koji stvara i pokreće virtuelne mašine. Računar na kojem hipervizor pokreće jednu ili više virtuelnih mašina naziva se host mašina, a svaka virtualna mašina se naziva gostujuća mašina.
Višestruke instance raznih operativnih sistema mogu dijeliti hardverske resurse jedne x86 mašine. Na primjer Linux, Windows i MacOS instance mogu se pokretati na jednoj fizičkoj x86 mašini. Ovo je u suprotnosti sa virtualizacijom na nivou operativnog sistema, gdje sve instance (obično se nazivaju kontejneri) moraju da dijele isti kernel operativnog sistema.
Termin hipervizor je varijanta termina supervizor što je nekada bio tradicionalni termin za kernel operativnog sistema, tako da je hipervizor supervizor supervizora. Termin se pojavio 1970, dok je u ranijem CP/CMS (1967) sistemu, korišten pojam Kontrolni Program
Vrste hipervizora
desno|mini| Tip-1 i Tip-2 hipervizora
Razlika između ove dvije vrste nije uvijek jasna. Na primjer, Linuxova virtualna mašina bazirana na kernelu (KVM) i FreeBSD- ov bhyve su kernel moduli koji pretvaraju operativni sistem hosta u hipervizor tipa-1.
Porijeklo
Prvi hipervizori koji pružaju potpunu virtualizaciju bili su testni alat SIMMON i IBM-ov kratkotrajni CP-40 sistem, koji je počeo da se koristi u januaru 1967. godine i postao prva verzija IBM-ovog CP/CMS operativnog sistema.
CP/CMS je bio IBM-ov pokušaj pravljenja robusnog sistema za dijeljenje vremena na svojim mainframe računarima. Pokretanjem više operativnih sistema istovremeno, hipervizor je povećao robusnost i stabilnost sistema.
Podrška u operativnim sistemima
Nekoliko faktora dovelo je do ponovnog oživljavanja virtualizacije 2005. godine. To se posebno odnosi na Unix, Linux i drugim operativnim sistemima sličnim Unixu.
Veliki Unix snabdjevači, uključujući Sun Microsystems, HP, IBM i SGI, su od 2000. godine prodavali virtualni hardver. Uglavnom su to bili veliki, skupi sistemi.
Počevši od 2005. godine, proizvođači x86 procesora su dodali posebne instrukcije koje će pomoći kod virtualizacije hardvera kao što su: Intel VT-x (pod kodnim imenom Vanderpool) i AMD-V (pod kodnim imenom Pacifica).
Četnička golgota u Bosni
mini|300px|Razlaz Đurišićeve i Mihailovićeve kolone u proljeće [[1945.]] Bosanska golgota je, u četničkim krugovima, ustaljena fraza za povlačenje Jugoslovenske vojske u otadžbini sa Wehrmachtom u Bosnu (tada NDH) i njeno uništenje na kraju Drugog svjetskog rata.
Nakon što su partizani, na Jelovoj gori, u Srbiji, u septembru 1944. godine, razbili glavne četničke snage, njihov vođa Draža Mihailović je odlučio da preostale snage povuče u Bosnu. U oktobru 1944, njemačke snage su potisnute iz Srbije beogradskom ofanzivom Crvene armije i NOVJ. Tokom novembra 1944, njemački i četnički ostaci su se odatle, zajedno sa Nijemcima, probijali kroz Sandžak ka Bosni. U decembru 1944. počeo je proboj četnika i Nijemaca iz okruženja u Crnoj Gori.
Nakon ulaska u Bosnu, četnici su držali položaje u okviru njemačkog fronta, a municiju, opremu i ostalu neophodnu logistiku su im obezbijedile snage Wehrmachta. Njemačko-četnički front u Bosni je bio donji krak Sremskog fronta protiv Jugoslovenske armije. Početkom 1945, počinje opće i masovno potiskivanje njemačkih i četničkih snaga iz istočne Bosne ka sjeverozapadu. Četničke jedinice bile su u očajnom stanju, demoralisane, izgladnjele i na udaru epidemije tifusa.
U martu 1945. godine, srpski fašistički vođa Dimitrije Ljotić poziva sve "nacionalne snage" da se okupe u Sloveniji, gdje su Nijemci još uvijek odolijevali i održavali front. To je izazvalo raskol u četničkim redovima. Sredinom marta 1945. kolona Pavla Đurišića, u dogovoru sa vlastima NDH, uputila se prema Sloveniji, a Draža Mihailović ih proglašava izdajnicima, a sa svojom kolonom ostaje u Bosni ("dokle god okupator drži veće gradove"). Uprkos sporazumu, početkom aprila 1945, kolonu Pavla Đurišića su uništile oružane snage NDH.
Nakon oslobođenja Sarajeva 6. aprila 1945. godine, Nijemci se pod pritiskom Jugoslovenske armije povlače iz Bosne. Slom okupacijskih trupa četnike je lišio moćnih zaštitnika i snabdijevanja municijom. Tokom aprila, snage Wehrmachta i četnika su poražene i u Sloveniji i Istri. Odmetnuti general Dragoljub Mihailović, sa preostalim iznurenim i demoraliziranim vojnicima, ostao je odsječen u Bosni. Sredinom aprila pokušava proboj ka Srbiji.
Par dana nakon kapitulacije Wehrmachta, četničke snage uništene su 13. maja 1945. godine kada je Jugoslovenska armija u bici na Zelengori uništila je preostale četničke grupe, nakon čega je ubrzo Drugi svjetski rat u Jugoslaviji bio okončan.
IC 5337
IC 5337 (također poznat kao MCG 3-60-12 i PGC 71875) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 758 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,80 (176 hiljada sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 25. novembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Čačinci)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Čačinci je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 145,02 km2 imala 2.802 stanovnika, što predstavlja 3,30% od ukupnog broja stanovnika Virovitičko-podravska županije, odnosno 0,07%  od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Čačincima je 19 stanovnika/km2.
Brdarići (Pale, RS)
Brdarići su naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Titova pećina (Plahovići)
Titova pećina u blizini je mjesta Plahovići kod Kladnja. Smještena je u srcu Hrasnika. Okružena je Babinom stijenom i Gradinom, a licem je okrenuta prema Drinjači.
To je pećina u kojoj je za vrijeme narodonooslobodilačkog rata u junu 1943. boravio vrhovni zapovjednik Tito za vrijeme borbi za oslobođenje Kladnja i ostalih mjesta istočne Bosne.
Ova pećina, po ranijem Zakonu o zaštiti prirode (Službeni list SRBiH, br. 4/65), proglašena je memorijalnim spomenikom prirode.
Historija
Na područje Kladnja Tito dolazi 26-og juna nakon borbi na Sutjesci i nakon ranjavanja. Boravak u Kladnju iskoristio je da se odmori i zaliječi ranu. Usljed opasnosti od neprijateljske avijacije Tito prelazi iz Kladnja 1. jula 1943. godine ujutro u zaselak Plahovići, zapadno od Kladnja. Danju radi u jednoj pećini (danas se zove Titova pećina), a noćiva u kući Muje Mazalovića. Ta kuća i danas odolijeva zubu vremena i svojom starinom predstavalja interesantan primjer stare bosanske gradnje.
Za vrijeme Titovog boravka u pećini, mještani Plahovića svaki dan Titu i njegovoj pratnji donosili su ručak. Bili su to Meho Čavkunović, Mujo Mazalović i dvanestogodišnji Asim Sirčo, koji je Titu svako jutro donosio svježe mlijeko. Muju su kasnije Nijemci uhvatili s dokumentacijom partizanskog vodiča i strijeljali ga. U tom zaseoku s Titom su se nalazili članovi Vrhovnog štaba NOV I POJ, Izvršni odbor AVNOJ-a, Britanska vojna misija i pjesnik Vladimir Nazor.
U pisanim dokumentima iz tog perioda stoji da je tu Tito se članovima CK KPJ i Izvršnog odbora AVNOJ pisao načela odluka koje su krajem 1943. godine donesene na zasjedanju AVNOJ-a i ZAVNOBiH-a.
Svojom Rezolucijom na Osnivačkoj skupštini i Proglasom narodima Bosne i Hercegovine u noći 25./26. novembra 1943. u Mrkonjić Gradu, ZAVNOBiH poslije 480 godina obnovio je državnost Bosne i Hercegovine, potvrdio njen historijsko-politički i državno-pravni individualitet i formirao federalnu Bosnu i Hercegovinu (praktično državu) u Jugoslaviji, što je najznačajnija tekovina antifašističkog rata.
Predveče 11. jula Tito sa kolonom Vrhovnog štaba odlazi iz sela Plahovići pravcem Kladanj-Gojsalići-Prijevor-Dole i nakon 8 sati marša stiže u selo Turalići, 14 km zapadno od Vlasenice gdje se zadržava dva dana. U selu Turalići Tito 12. jula 1943. godine donio je odluku da za političkog sekretara PK KPJ za BiH bude postavljen Đuro Pucar.
Danas se o ovim spomenicima brinu i iste održavaju Udruženje antifašista i boraca NOOR-a Općine Kladanj i Udruženje  Josip Broz Tito  Kladanj. Manifestacija "Dani Titove pećine" prerasla je u tradicionalnu i održava se svake godine zadnje subote u mjesecu junu u znak sjećanja na značajne historijske datume iz perioda NOOR-a 1941-45. Okuplja veliki broj građana Kladnja, ali i članova udruženja antifašista i boraca NOR-a sa područja Tuzlanskog kantona. Put koji vodi prema Titovoj pećini u naseljenom mjestu Plahovići u općini Kladanj svečano je pušten u upotrebu. Svečano je otkrivena i spomen ploča u znak sjećanja na lik i djelo Josipa Broza Tita.
Zvonko (animirana serija)
Nodi jest britansko-američka računarski generisana crtana serija. Napravljena je po knjigama Enid Blyton o Noddyju. Premijerno se od 2008. godine u Bosni i Hercegovini prikazivala na Federalnoj televiziji. Sinhronizaciju na bosanski jezik svih epizoda serije radila je Federalna televizija. Uvodna špica je sinhronizovana. U završnoj špici su navedene sve uloge. Ova sinhronizacija objavljena je i na DVD-u.
Privatna mreža
U arhitekturi internet adresiranja, privatna mreža je mreža koja koristi prostor rezervisan za privatne IP adrese. IPv4 i IPv6 specifikacije definišu privatne raspone adresa. Ove adrese se obično koriste za lokalne mreže (LAN) u kućnim, kancelarijskim i poslovnim okruženjima. Rezervacija privatnih adresa je bila jedna od ideja da se odgodi iscrpljivanje IPv4 adresa.
Privatne mrežne adrese, za razliku od javnih, se ne dodjeljuju nijednoj određenoj organizaciji i svako može koristiti te adrese bez odobrenja regionalnog internetskog registra. Međutim, IP paketi adresirani na takve adrese ne mogu biti prenošeni preko javnog Interneta.
Kongenitalni hipotiroidizam
Prirođeni kipotiroidizam, urođeni hipotiroidizam ili kongenitalni hipotiroidizam (CH) je nedostatak tiroidnog hormona prisutan pri rođenju. Ako se ne liječi nekoliko mjeseci nakon rođenja, teške urođena hipotireoza može dovesti do zastoja u rastu i trajne intelektualne invalidnosti. Dojenčad rođena sa urođenim hipotireoidizmom mogu pokazivati nikakve ili blage efekte koji često ostaju neprepoznati kao problem. Značajni nedostatak može uzrokovati prekomjerno spavanje, smanjeno zanimanje za dojenje, loš mišićni tonus, slab ili promukao plač, rijetko pražnjenje crijeva, značajnu žuticu i nisku tjelesnu temperaturu.
Liječenje i epidemiologija
Tretman se sastoji od dnevne doze hormona štitnjače (tiroksin) kroz usta. Budući da je liječenje jednostavno, efikasno i jeftino, većina razvijenog svijeta koristi skrining novorođenčadi, za određivanje tireostimulirajućeg hormona (TSH) u krvi za otkrivanje kongenitalnog hipotiroidizma. Većina djece s urođenim hipotiroidizmom, pravilno liječenoj tiroksinom, raste i razvija se normalno u svim pogledima. Otprilike 1/4000 novorođenčadi ima ozbiljan nedostatak funkcije štitnjače; veći broj ima blagi ili umjereni nedostatak.
Znakovi i simptomi
Dojenčad rođena s urođenim hipotireoidizmom mogu biti bez efekata ili mogu pokazivati blage simptome koji često ostaju neprepoznati kao problem: prekomjerno spavanje, smanjeni interes za dojenje, loš mišićni tonus mišića, nizak ili promukli plač, rijetki izmet, značajna žutica i niska tjelesna temperatura. Ako je nedostatak fetusnog hormona štitnjače ozbiljan zbog potpunog odsustva (atereoze) žlijezde, fizičke osobine mogu uključivati veću prednju fontanelu, postojanost stražnje fontanele, pupčanu herniju i veliki jezik (makroglosija).
U eri prije skrininga novorođenčadi, u prvom mjesecu života prepoznato je manje od polovine slučajeva teške hipotireoze. Kako su mjeseci odmicali, ove su bebe slabo rasle i kasnile u razvoju. Do nekoliko godina starosti života bi javljale bi se prepoznatljive crte lica i tijela. Perzistentnost teške, neliječene hipotireoze rezultirala je ozbiljnim mentalnim oštećenjima, s većinom IQ ispod 80. Većina ove djece na kraju je završila u institucionalnoj njezi.ž
Uzrok
Širom svijeta najčešći uzrok urođene hipotireoze je nedostatak joda, ali u većini razvijenog svijeta i područjima adekvatnog joda u životnoj sredini slučajevi su posljedica kombinacije poznatih i nepoznatih uzroka. Najčešće postoji defekt u razvoju same štitnjače, što rezultira odsutnošću (atereoza) ili nerazvijenošću (hipoplazije) žlijezde. Međutim, nedavna ispitivanja pokazala su porast broja slučajeva uzrokovanih promjenama žlijezde in situ (zvane dishormonogeneza kada postoji nedostatak u proizvodnji hormona). Hipoplazija žlijezde može se razviti više na vratu ili čak na stražnjem dijelu jezika. Žlijezda na pogrešnom mjestu naziva se ektopna, a takva žlijezda u dnu ili stražnjem dijelu jezika je jezična štitnjača. Neki od ovih slučajeva razvojno abnormalnih žlijezda proizlaze zbog genetićkih defekata, a neki su "sporadični", bez razloga koji se može identificirati. Jedno japansko istraživanje otkrilo je statističku korelaciju između određenih organohlornih insekticida i dioksina – poput hemikalija u mlijeku majki koje su rodile novorođenčad sa urođenim hipotiroidizmom. Zabilježen je neonatusni hipotiroidizam kod dojenčadi izloženih litiju, stabilizatoru raspoloženja koji se koristi za liječenje bipolarnog poremećaja, in utero.
U nekim slučajevima, hipotireoza otkrivena skriningom može biti prolazna. Jedan od uobičajenih uzroka ovoga je prisustvo majčinskih antitijela koja privremeno narušavaju funkciju štitnjače na nekoliko sedmicaa.
Riječ "kretenizam" stari je izraz za stanje mentalne i fizičke zaostalosti koja proizlazi iz neliječene kongenitalne hipotireoze, obično zbog nedostatka joda od rođenja, zbog niskog nivoa joda u tlu i lokalnim izvorima hrane. Pojam je, kao i mnogi drugi medicinski izrazi iz 19. stoljeća, stekao pejorativne konotacije kako se koristio u laičkom govoru. Sada je zastarjelo; ICD-10 koristi naziv sindrom kongenitalnog nedostatka joda“ s dodatnim specifikatorima za različite tipove.
Genetika
Kongenitalni hipotiroidizam može se javiti i zbog genetičkih defekata sinteze tiroksina ili trijodotironina u strukturno normalnoj žlijezdi. Među specifične nedostatke ubrajaju se rezistencija na tirotropin (TSH), nedostatak prihvatanja joda, defekt organizacije tiroglobulina i jodotirozin-dejodinaza. U malom dijelu slučajeva kongenitalne hipotireoze, defekt je posljedica nedostatka hormona koji stimulira štitnjaču, bilo izolirani ili kao dio urođenog hipopituitarizma.
Genetički tipovi negušavosnog kongenitalnog hipotiroidizma uključuju:
Negušavosni kongenitalni hipotiroidizam opisan je kao "najrasprostranjeniji urođeni endokrini poremećaj ".
Dijagnoza
U razvijenom svijetu, gotovo svi slučajevi urođene hipotireoze otkrivaju se programom skrininga za novorođenčad. Oni se temelje na mjerenju TSH ili tiroksina (T4) drugog ili trećeg dana života (ubodom u petu).
Evaluacija
Ako je TSH visok ili T4 nizak, pozivaju se liječnik i roditelji dojenčeta i preporučuje se upućivanje pedijatrijskom endokrinologu radi potvrde dijagnoze i započinjanja liječenja. Tehnecij (Tc-99m pertehnetat) skeniranje štitnjače otkriva strukturno abnormalnu žlijezdu, dok ispitivanje radioaktivnim jodom (RAIU) utvrđuje urođeno odsustvo ili nedostatak u organizovanju (postupak neophodan za stvaranje hormona štitnjače).
Liječenje
Cilj skrining programa za novorođenčad je otkriti i započeti liječenje u prvih 1-2 sedmice života. Tretman se sastoji od dnevne doze tiroksina, dostupne u obliku malih tableta. Generičko ime je levotiroksin, a dostupan je nekoliko marki. Tableta se zdrobi i daje bebi sa malom količinom vode ili mlijeka. Najčešće preporučeni raspon doza je 10-15 μg /kg dnevno, obično 12,5 do 37,5 ili 44 μg. U roku od nekoliko sedmica, nivoi T4 i TSH ponovo se provjeravaju, kako bi se potvrdilo da su liječenjem normalizirani. Kako dijete odrasta, ti se nivoi redovito provjeravaju kako bi se održala prava doza. Doza se povećava kako dijete raste.
Prognoza
Većina djece rođene s urođenim hipotireoidizmom i ispravno liječena tiroksinom rastu i razvijaju se normalno u svim pogledima. Čak se i većina osoba s atreozom i neotkrivljivim nivoom T4 pri rođenju razvija s normalnom inteligencijom, ali, budući da je je akademski učinak populacije obično ispod rezultata braće i sestara, kod nekih se javljaju blagi problemi.
Kongenitalna hipotireoza je najčešći preventivni uzrok intelektualne invalidnosti. Nekoliko tretmana u medicinskoj praksi pruža toliko veliku korist kao i mali napor. Razvojni kvocijent (DQ, prema Gesellovim razvojnim programima) djece s hipotiroidizmom u dobi od 24 mjeseca koja su se liječila u roku od prve 3 sedmice rođenja sažet je dolje:
Polički Vrh
Polički Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Pesnica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Polički Vrh je imao 185 stanovnika.
Danijel Popović
Danijel Popović (Podgorica, 29. oktobar 1955) jest crnogorsko-hrvatski muzičar. Pravog je imena Milan Popović, a umjetničko ime Daniel izabrao je prema djedovom imenu. Pjevač je, gitarist, basist i tekstopisac. Sin je oca Crnogorca i majke Belgijanke. Pjevačku karijeru napravio je u Hrvatskoj, u Zagrebu, u kojem živi od 1977, gdje je bio uspješan i kao studijski muzičar.
Biografija
Rođen je 1955. godine u Crnoj Gori, u Podgorici, od oca Crnogorca i majke Belgijke. Od 1977. godine živi i radi u Hrvatskoj, u Zagrebu.
1975. je sudjelovao na Jugoviziji pod svojim pravim imenom Milan Popović. Na Jugoviziji je bio i 1976. sa sastavom Entuzijasti, no kao ni prošle godine, nije uspio otići na Euroviziju. Nekad je dio Srebrnih krila bio i Danijel Popović, kojeg je Vlado Kalember izbacio iz benda, "jer se pravio važan".
Početkom 1980-ih svirao je sa sastavom Grešnici na Zagrebačkom velesajmu. Potom je bio dijelom pratećih muzičara Meri Cetinić i More koji su bili na turneji.
1982. je objavio svoj prvi album Bio sam naivan.
1983. je sudjelovao na Pjesmi Eurovizije, osvojivši pjesmom Džuli 4. mjesto sa 125 bodova, a dugo vremena tokom glasanja bio je u igri za prvo mjesto. Pjesma se pojavila i na engleskom pod naslovom Julie i u nekoliko je evropskih zemalja postala hitom na top-ljestvicama. Prethodno je kao predstavnik Televizije Titograd na Jugoviziji pobijedio ispred favorita Lepe Brene koja je predstavljala TV Novi Sad te izborio pravo predstavljati Jugoslaviju na Pjesmi Eurovizije.
Muziku je komponirao sam Danijel, stihove za taj hit napisao je Mario Mihaljević, a aranžman za taj hit radio mu je Mato Došen. LP "Džuli" prodan je u, za tadašnje prilike nevjerovatnom i do danas neponovljivom tiražu od 800.000 primjeraka. Pjesma je bila i evropski hit, ali i pored toga, Danijel nije uspio napraviti međunarodnu karijeru. U SR Njemačkoj je bila došla do 13. mjesta 23. 5. 1983., a na ljestvici je provela 14 sedmica. Na austrijskoj ljestvici došla je do 2. mjesta 1. 6. 1983., a ukupno je provela 12 sedmica na ljestvici. U Švicarskoj je došla do 6. mjesta 22. maja 1983., a na ljestvici je bila 5. sedmica. U Holandiji je došla do 3. mjesta 21. 5. 1983., a na ljestvici je provela 9 sedmica. U Norveškoj je došla do 9. mjesta 1983. godine, a na ljestvici je provela 8 tjedana. U Norveškoj je gostovao nekoliko puta, među ostalim i na nacionalnoj televiziji NRK-u, 1984. pred ZOI u Sarajevu, izvevši pjesmu Džuli i novu pjesmu Miss You.
Nastupio je i na Splitskom festivalu 1984. i 1986. godine.
Krajem 1980-ih uspješnost njegove karijere je opadala. Prvog dijela 1991. nastupio je na posljednjoj Jugoviziji pjesmom Daj obuci levisice, osvojivši 2. mjesto, s dva boda zaostatka za pobjednicom Bebi Dol.
Zadnjeg tromjesečja 1991. bio je dijelom Hrvatskog Band Aida. Ostao je u Hrvatskoj. U Zagrebu je otvorio studio i producirao za muzičare kao Nives Celzijus. Početkom 1990-ih kao pjevač bio je pao u zapećak, tu i tamo se pojavivši s pokojom pjesmom. Iako je medijski bio vrlo malo prisutan kao pjevač, publika ga nije zaboravila. Prilikom otvaranja Trash Film Festivala, bio je dijelom glamurozne scene otvaranja.
2001. je godine sudjelovao na festivalu Sunčane skale, ne zabilježivši uspjeh. 2005. se je preselio u Crnu Goru, nadajući se buđenju svoje karijere. 2007. se je uključio u natječaj za Doru, no nije prošao do završnice.
2009. je sudjelovao reality-showu Kmetija, slovenskoj verziji Farme. 2010. je sudjelovao u hrvatskom izdanju, Farmi.
Surađivao je s poznatim hrvatskim muzičarima i tekstopiscima. Među ta imena spadaju Đorđe Novković, Mario Mihaljević, Mato Došen, Vladimir Kočiš-Zec, Zdenko Runjić, Nenad Ninčević, Rajko Dujmić, Alka Vuica, Željko Sabol, Željko Pavičić i drugi.
Danijelove uspješnice
Uspješnice koje je pjevao Danijel su Džuli, Ma daj obuci levisice, Đeni nosi kečke, Tina i Marina, Bio sam naivan, S tobom neću naći sreću, Loli me voli i druge, a zadnja veća uspješnica bila je Znam da ti si ta.
Orlec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Cres–Lošinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Orlec je imao 92 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za naselje Zbišina.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Orlec je imalo 148 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2021.
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2021. je 46. svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju, koje se održava u italijanskom gradu Cortina d'Ampezzo od 7. do 21. februara 2021. Ovo je nakon SP 1932. i SP 1956. treći put da se Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju održava u Cortini d'Ampezzo.
Raspored
Takmičenja se održavaju u ukupno 13 disciplina.
Sva vremena su po lokalnom vremenu (UTC+1).
Brdo (Pale, RS)
Brdo je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Guanozin-trifosfat
Guanozin-5'-trifosfat (GTP) je purinski nukleotid. Može djelovati kao supstrat za sintezu RNKtokom procesa transkripcije. Struktura mu je slična nukleobazi, guaninu, a jedina razlika u tome što nukleotidi poput GTP imaju šećer ribozu i tri fosfata vezana za dušičnu bazu u 1' poziciji, a trifosfatni fragment na 5' ugljiku riboze.
GTP je istovremeno i izvor energije ili aktivator supstrata u metaboličkim reakcijama, kao što je promet adenozin trifosfata (ATP), ali je daleko specifičniji. Koristi se kao izvor energije za sintezu proteina.
Ova molekula je esencijalan za transdukciju signala, osobito sa G proteinima, u mehanizmima drugih glasnika, gdje se pretvara u GDP (guanozin difosfat) aktivnošću enzim GTPaza.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Čađavica)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Čađavica je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od - km2 imala 2.009 stanovnika, što predstavlja 2,37% od ukupnog broja stanovnika Virovitičko-podravska županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Čađavici je - stanovnika/km2.
Cruiser Mk III
Cruiser Mk III (službeno eng. Cruiser Tank Mark III) je bio britanski brzi tenk projektiran između dva svjetska rata.
Cruiser Mk III je baziran na američkom podvozju zvanom "Christie", po čijoj su osnovi pod licencom napravljeni i sovjetski BT tenkovi. Britanski komadanti su bili impresionirani brzinom i manevarskim sposobnostima sovjetskih BT tenkova, pa su stoga odlučili i sami iskoristit isto podvozje. Razvoj je započeo u novembru 1936. nakon što je iz SAD-a isporučen primjerak Christie tenka, a dvije godine nakon toga je pokrenuta serijska proizvodnja. Prednost novog podvozja u odnosu na prijašnja britanska su bili noseći kotači velikog promjera, koji su bili stavljeni na ljuljajuće opruge s kojima je tenk mogao postići veće brzine i imati bolje terenske mogućnosti. Prvi tenk je isporučen početkom 1939. godine. Samo podvozje se pokazalo vrlo dobrim te je korišteno na svim kasnijim britanskim brzim tenkovima.
Cruiser Mk III je imao jako dobar omjer težine i snage kao i veliku maksimalnu brzinu od 48 km/h. Bio je u uporabi na bojištu u Francuskoj 1940. i u sjevernoj Africi 1940. - 1941. godine, ali zbog pretankog oklopa nije se mogao nositi sa puno bolje oklopljenim i naoružanim njemačkim suparnicima.
Citrulinemija
Citrulinemija je autosomno recesivni   poremećaj ciklusa ureje koji uzrokuje amonijak i druge otrovne tvari ako se akumuliraju u krvi. Budući da se te materije iakumuliraju i u urinu, poremećaj  se može nazvati  i kao citrulinurija.
Opis
Opisana su dva oblika citrulinemija, koji imaju različite znakove i simptome, a uzrokovane mutacijama u različitim genima. Citrulinemija pripada klasi genetičkih bolesti pod nazivom poremećaji ciklusa ureje. Ciklus ureje obuhvata niz hemijskih reakcija koje se odvijaju u jetri. Ove reakcije obrađuju višak dušika, koji se generira  kada se  energija za životne procese dobija katabolizmom  proteina, kada nastaje urea, koja se izlučuje preko bubrega.
Tip I
Tip I citrulinemije, također poznat i kao klasična citrulinemija, obično postaje vidljiva u prvih nekoliko dana života. Pogođene bebe obično izgledaju normalno pri rođenju, ali kako se u tijelu stvara amonijak,  javljaju  se  nedostaci energije (letargija), loša ishrana, povraćanje, oduzimanje  i gubitak svijesti. U mnogim slučajevima, ovi medicinski problemi mogu biti opasni po život. Blaži oblik citrulinemija tipa I je manje uobičajen u djetinjstvu ili odrasloj dobi. Neki ljudi s genskim mutacijama koje uzrokuju citrulinemiju tipa  I nikada ne dožive  znakove i simptome poremećaja.
Tip I citrulinemije je najčešći oblik poremećaja, koji se ispoljava jednom   na oko 57.000 rođenih u svijetu. Uzrok ovog tipa citrulinemija  je mutacija  u  genu  ASS. Enzim koji kodira je ovaj gen je  argininosukinat sintetaza,  koja je odgovorna za jedan korak ciklusa ureje. Mutacije u ASS genu smanjuju aktivnost enzima, čime se narušava ciklus ureje i sprečava efektivna  obrada dušika. Višak dušika, u obliku amonijaka i drugih nusprodukatsa  iz ciklusa ureje, akumuliraju  se u krvotoku, što dovodi  do karakterističnih oznaka citrulinemije tipa I.