cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Smrča
Ekološki zahtjevi
Smrča je vrsta polusjene, koja ne podnosi sjenu drveća gustih krošanja. Vrh njene krošnje mora biti osviljetljen makar podnevnim zrakama sunca. Postranu sjenu dobro podnosi. Dobro podnosi mraz. Na Igmanu uspijeva u tipičnim mrazištima na Malom i Velikom polju. Razlikuju se njena dva ekotipa (fiziološke rase) s obzirom na otpornost prema mrazu: rana ili gorska smrča i kasna ili nizinska smrča. Za pošumljavanje mrazišta treba koristiti kasnu smrču. Smrči pogoduju zimske hladnoće kontinentalne i planinske klime. Izbjegava područja s blagim zimama, odnosno krajeve sa okeanskom klimom. Vrlo je otporna na zimske studeni. Voli područja s puno oborina od kojih značajan dio otpada na snijeg. Ne voli nisku relativnu vlagu zraka. Vrlo je osjetljiva na ljetne suše, kada smanjuje prirast. Jedna je od najprilagodljivijih vrsta i lahko se uzgaja i izvan granica prirodnog rasprostiranja. Prema tlu nema velikih zahtjeva. Najbolje uspijeva u svježim i dubokim tlima, na ilovastim, pješčanim i rahlim zemljištima gorskog i subalpskog pojasa. Raste i na podzolima. U suhim i ekstremno vlažnim uspijeva znatno slabije. Iziskuje hladniju i vlažniju klimu. Zastupljena je u čistim ili miješanim acidofilnim šumama. Javlja se u brojnim zajednicama u vezi sa Piceion excelsae Pawl. Razvija tipičan korijenski sistem s ponirućim korijenima, koji prodiru i preko dva metra u dubinu. U 1 kg sjemena ima oko 180.000 sjemenki. Stabla na osami rađaju sjemenom između 30-50 g, a u zajednici između 60 i 70 g U nižim položajima rađa obilno sjemenom svake 3-4 g, a u višim svake 7-12 g U prvim godinama života raste polagano, a iza 5-10 godine brže. U najboljim šumama njen visinski prirast iznosi i preko 0,5 m godišnje. Dosta je osjetljiva na štetnike i bolesti, ako raste sama. Ako je njen udio u šumi manji od 60% tada je opasnost znatno manja. Preporučuje se saditi s domaćim listačama, crvenim hrastom te četinarkama. Vrlo je pogodna vrsta za dobijanje biomase.
Henri
Henri (simbol H) jest izvedena jedinica SI sistema za induktivitet. Ime je dobila po američkom naučniku Josephu Henryju.
Definicija
1 H = Wb/A = 1 m2•kg•s−2•A−2 = 1 V•s/A
NGC 1379
NGC 1379 (također poznat kao ESO 358-27, MCG -6-9-1 i PGC 13299) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 61 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 2,40 (43 hiljade sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. decembra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Neoproterozoik
Neoproterozoik je geološka era, jedinica geološkog vremena od mezoproterozoika do kambrija. To je posljednja era prekambrijskog supereona i proterojskog eona; podijeljen je na periode tonij, kriogenij i edijakaran. Prethodi mu era mezoproterozoik, a poslije njega počinje era paleozoik fanerozojskog eona.
Najoštrija glacijacija poznata u geološkim otkrićima dogodila se za vrijeme kriogenija, kada je ledena ploča mogla stići do ekvatora i formirala "Zemlju snježne kugle". Najraniji fosili kompleksa višećelijskog života potiču iz edijakaranskog perioda. Ovi organizmi čine edijakaransku biotu, uključujući definitivno najstariji fosilni zapis o životinjama. u zapisu o fosilima
Prema Rinou i njegovim suradnicima, zbir kontinentalne kore formirane u panafričkoj i grenvilskoj orogenezi čini neoproterozoik razdobljem historije Zemlje u kojm je nastala većina kontinentalnih kora.
Geologija
Na početku neoproterozoika superkontinent Rodinija, koji se okupio za vrieme kasnog mezoproterozoika, nasukao se na ekvator. Za vrijeme tonija, započelo je cijepanje kore koje je razbilo rodinij u brojne pojedinačne kopnene mase.
Vjerojatno kao posljedica položaja na većoj geografskoj širini većine kontinenata, tokom neoproterozojske ere dogodilo se nekoliko glacijalnnih udara velikih razmjera, uključujući ledenjake Sturtijan i Marinoan kriogenijskog razdoblja. Smatra se da su ta snaga oledbi bila toliko ozbiljna da su ledene ploče bile i na ekvatoru – stanje  poznato kao "Zemlja sniježna gruda".
Podjela
Neoproterozojsko vrijeme dijeli se na periode: tonij (1000–720 miliona godina), kriogenij (720–635 miliona) i edijakaran (635–541 miliona godina).
Ruska regijska vremenska skala
U ruskoj regijskoj vremenskoj skali, tonij i kriogeniji odgovaraju kasnom rifeanu, a the ediakaran korespondira sa ranim do srednjim vendijem. Ruski geolozi dijele neoproterozoik Sibira na Majaniij (prije od 1000 do 850 miliona godima), iza kojeg slijedi Bajkalij (od 850 do 650 miliona godina, labavi ekvivalent kriogeniju).
Paleobiologija
Ideja o neoproterozojskoj eri uvedena je 1960-ih godina. Paleontolozi iz devetnaestog stoljeća pretpostavili su da je višećelijski život počeo prvom pojavom tvrdo oklopljenih člankonožci nazvanih trilobiti i arheocijatidnih spužvi na početku kambrijskog perioda. Početkom 20. stoljeća paleontolozi su počeli pronalaziti fosile višećelijskih životinja koje su prethodile kambriju. Složena fauna pronađena je na jugozapadu Afrike 1920-ih, ali nije tačno datirana. Druga fauna pronađena je u Južnoj Australiji četrdesetih godina prošlog stoljeća, ali nije temeljito ispitana sve do kasnih 1950-ih. Ostali mogući rani fosili životinja pronađeni su u Rusiji, Engleskoj, Kanadi i drugdje (vidi ediakaranska biota). Za neke je utvrđeno da su pseudofosili, ali za druge je otkriveno da su oni članovi prilično složenih biota, koji su i dalje slabo shvaćeni. Najmanje 25 regija širom svijeta imalo je fosile metazoa, starije od klasične pretkambrijsko-kambrijske granice (koja je sad datirana na 541 milion godina. Čini se da su nekoliko ranih životinjskih fosila možda preci modernih životinja. Većina spada u nejasne skupine lisnatih organizama: diskoidi koji bi mogli biti pričvršćeni organizmi na stabljikama ("medusoidi"), jastučaste obloge, mali krečnjački cjevaši  i oklopne životinje nepoznatog porijekla.
Bili su najčešće poznati kao Vendijanska biota sve do službenog imenovanja perioda, a trenutno su poznati kao biota edijakaranskog perioda. Većina je bila mehkog tijela. Odnosi sa modernim oblicima, ako ih ima, nejasni su. Neki paleontolozi mnoge ili većinu ovih oblika povezuju sa modernim životinjama. Drugi priznaju nekoliko mogućih ili čak vjerojatnih veza, ali smatraju da su većina oblika iz edijakarana predstavnici nepoznatih vrsta životinja. Pored erdijakaranskih biota, u Kini su otkrivene još dvije vrste biota (formacija Doushantuo i Hainanska formacija).
Lovinac (Poličnik)
Lovinac je naseljeno mjesto u sastavu općine Poličnik, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zadar. U 2011. godini iz naselja Lovinac izdvojen je dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Gornji Poličnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lovinac je imao 278 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. nastalo izdvajanjem dijela naselja Poličnik u kojemu su sadržani podaci u 1857., 1869. i 1931. Od 1880. do 1910. iskazivano pod imenom Lovinjac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lovinac je imalo 617 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 918
IC 918 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard u juna 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pesticidi
Pesticidi su proizvodi hemijskog ili biološkog porijekla koji su namijenjeni zaštiti ekonomski značajnih biljaka i životinja od korova, bolesti, štetnih insekata, grinja i drugih štetnih organizama. Pod štetnošću se podrazumijeva ekonomska šteta ljudskoj poljoprivredi i industriji, smanjenje prinosa ili količine i kvalitet dobijene hrane. Štetnost nije biološka, niti ekološka osobina organizama. Svako korištenje pesticida sa sobom nosi negativne posljedice na ekosistem u kome se primjenjuje i okolne ekosisteme. Smanjenje upotrebe pesticida je jedan od osnova održive poljoprivrede i ideja održivog razvoja.
Podjela prema namjeni
mini|Priprema pesticida za upotrebu
Rukovanje pesticidima
Imajući u vidu da su pesticidi sredstva čijom nepravilnom primjenom lahko dolazi do štetnih posljedica po čovjeka i po njegovu okolinu potrebno je znati kako se njima pravilno rukuje. Prije svake upotrebe potrebno je biti pravilno zaštićen, odnosno nositi zaštitno odijelo, zaštitne rukavice i zaštitne naočale. Sredstva pripremati u za to posebno namijenjenoj prostoriji, zaštićenoj od vjetra naročito kada su u pitanju praškasti preparati. Ukoliko je potrebno miješati sredstva, upotrebljavaju se posude koje se koriste samo za pesticide. Nakon upotrebe svu aparaturu (prskalice i posude) treba dobro oprati.
Kilogram po metru kubnom
Kilogram po metru kubnom (simbol: kg/m3, ili kg m-3) je SI jedinica za gustoću.
Pored kg/m3, često se koristi i jednica g/cm3, a vrijedi:
Jedinica gram po litri (simbol: g/l) je identična jedinici kg/m3
Jelići (Gornji Vakuf-Uskoplje)
Jelići su naseljeno mjesto u općini Gornji Vakuf-Uskoplje, Bosna i Hercegovina.
IC 2574
IC 2574 (također poznat kao IRAS 10251+6843, MCG 12-10-38, PGC 30819 i UGC 5666) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 3 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 13,20 (10 hiljada sg) a najmanji 5,4 uglovnih minuta (4 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Edwin Foster Coddington 17. aprila 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
George Orwell
Eric Arthur Blair (25. juni 1903 – 21. januar 1950), poznatiji po književnom pseudonimu George Orwell, bio je britanski pisac i novinar najpoznatiji po alegorijskim političkim romanima Životinjska farma i 1984. koji opisuje futurističko pokvareno društvo, doveo je do upotrebe pridjeve "orvelijanski" za opis totalitarnog mehanizma kontrole misli.
Biografija
Eric Blair rodio se u Bengalu 1903., u britanskoj koloniji Indiji, gdje je njegov otac, Richard, radio za Državni odsjek za opijum. Njegova majka, Ida, dovela ga je u Englesku kad je bio star godinu dana; nije vidio oca sve do 1907. kad je Richard posjetio Englesku na tri mjeseca prije ponovnog odlaska 1912. Eric je imao stariju sestru Marjorie i mlađu sestru Avril.
Obrazovanje
U dobi od pet godina, Eric je bio poslan u malu anglikansku školu u Henley, koju su prije njega pohađale njegove sestre. Nikada nije pisao o svojim uspomenama, ali je zasigurno zadivio učitelje jer je dvije godine kasnije predložen za pedagoga jedne od najuspješnijih srednjih škola onodobne Engleske: škola Crossgates u Eastbourneu, u Sussexu. Mladi je Eric pohađao školu Crossgates sa stipendijom koja je njegovim roditeljima omogućavala plaćanje samo polovine uobičajene školarine. Mnogo godina kasnije, prisjetio se vremena u sv. Ciprijanu s gorčinom u eseju Such, Such Were the Joys, ali je bio dovoljno uspješan da zasluži stipendije za koledže Wellington i Eton. Nakon jednog semestra provedenog u Wellingtonu, Eric se preselio u Eton, gdje je bio kraljev stipendist od 1917. do 1921. Kasnije u životu je napisao da je bio "relativno sretan" u Etonu, koji je studentima dozvoljavao određenu slobodu, ali da je dolaskom u Eton prestao ozbiljno raditi. Izjave o njegovoj uspješnosti na Etonu su različite: neki tvrde da je bio loš student, drugi to opovrgavaju. Jasno je da ga nisu voljeli neki profesori, kojima se nije svidjelo Blairovo ponašanje, koje su oni shvaćali kao nepoštovanje njihovog autoriteta.
Burma
Nakon završetka studija u Etonu, bez nade za dobijanje univerzitetske stipendije i premalo novca za plaćanje, Eric se pridružio Indijskoj kraljevskoj policiji u Burmi, 1922. Dao je ostavku i vratio se u Englesku 1928., zamrzivši imperijalizam (dokaz tome su njegova prva novela Burmese Days, objavljena 1934., te zapaženi eseji A Hanging/Vješanje i Shooting an Elephant/Ubijanje slona). Pseudonim je počeo koristiti godine 1933., dok je pisao za New Adelphi. Pomalo začuđujuće za pisca progresivnih, socijalističkih stavova, izabrao je pseudonim koji je naglasio njegovu u doboku životnu ljubav prema engleskoj tradiciji: George je svetac zaštitnik Engleske, dok je rijeka Orwell u Suffolku jedan od omiljenih dijelova Engleske. Blair je nekoliko godina živio u beparici, ponekad i kao beskućnik, ponekad radeći kao najamni radnik, kao što se kasnije prisjećao u knjizi Down and Out in Paris and London/Niko i ništa u Parizu i Londonu. Neko je vrijeme radio kao učitelj, dok ga loše zdravlje nije prisililo da prestane honorarno raditi kao pomoćnik u antikvarijatu u Hampsteadu.
Španski građanski rat
Kao član Nezavisne radničke partije, Orwell je osjećao da se mora boriti u anti-staljinističkoj POUM (Radnička partija marksističkog jedinstva) u Španskom građanskom ratu. U knjizi Homage to Catalonia/Kataloniji u čast, opisao je svoje divljenje očitom nedostatku klasnog društva u revolucijom zahvaćenim područjima Španske koje je posjetio. Opisao je ono što je vjerovao da je bila izdaja radničke revolucije u Španiji od strane Španske komunističke partije, potpomognuta od Sovjetskog Saveza. Orwell je bio ranjen u vrat (blizu Huesce) dana 20. juna 1937.; to je iskustvo opisao u kratkom eseju "Wounded by a Fascist Sniper", kao i u knjizi Homage to Catalonia.
Orwellova djela
Većinu svoje profesionalne karijere Orwell je bio poznat ponajprije po novinarskim radovima, kao u britansku štampu tako i u reportažama kao što su Homage to Catalonia (koja opisuje njegove aktivnosti u Španskom građanskom ratu), Down and Out in Paris and London (koja opisuje razdoblje siromaštva u tim gradovima, te u The Road to Wigan Pier (koja opisuje životne uvjete siromašnih rudara sjeverne Engleske). Prema Newsweeku, Orwell "je bio najbolji novinar svog vremena i najbolji arhitekt engleskog eseja još od doba Hazlitta."
Orwell je danas najpoznatiji po svojim romanima Animal Farm/ Životinjska farma and Nineteen Eighty-Four (1984.)/Hiljadu devetsto osamdeset četvrta. Prvi je alegorija korupcije socijalističkih ideala Ruske revolucije od strane staljinističkog sistema, a drugi je Orwellova vizija rezultata totalitarizma. Orwell se vratio iz Katalonije kao čvrsti anti-staljinist i anti-komunist, ali je do kraja života ostao ljevičar i, prema svojim vlastitim riječima, "demokratski socijalist". Još jedno poznato Orwellovo djelo je njegov esej "Politics and the English Language"/Politika i engleski jezik, u kojem se negativno postavlja prema rezultatima političke propagande, službenom jeziku, površnim razmišljanjima o književnim stilovima, vokabularu i na kraju o mišljenju samome. Orwellova briga o prestanku upotrebe jezika za izricanje stvarnosti iskreno se odrazila u njegovom izumu "Newspeaka" ("Novogovora"), jezika izmišljene zemlje Oceanije u romanu 1984. Newspeak je varijanta engleskog jezika čiji je vokabular strogo ograničen od vladinim zakonima. Njegov je cilj postepeno otežati izražavanje misli koje se kose s službenim idejama – i, s vremeno, spriječiti pojavu takvih misli. (usp. Sapir-Whorfova hipoteza). Orwellova književna i politička karijera bila je u raskolu između njegove želje za veću jednakost i društvenu pravdu i njegovog nesigurnog stava prema klasi u koju je i sam pripadao – srednjoj klasi. "Ne možete izgubiti ništa osim svojih h-ova" jednom je rekao, rugajući se tabuima o izgovoru riječi srednje klase.
Oksidativni stres
Oksidativni stres odražava neravnotežu između sistemske manifestacije reaktivnih vrsta kisika (ROS) i sposobnosti biološkog sistema da lahko detoksificira reaktivne intermedijere ili da popravi nastalu štetu. Poremećaji u normalnom redoks stanju ćelija mogu izazvati toksične efekte, proizvodnjom peroksida i slobodnih radikala koji oštećuju sve komponente ćelije, uključujući proteine, lipide i DNK. Oksidativni stres oksidativnog metabolizma uzrokuje oštećenje baze, kao i prekidanje lanaca u DNK. Oštećenje baze je uglavnom indirektno i uzrokovano je generiranim ROS, npr. O2– (superoksidni radikal), OH (hidroksil radikal) i H2O2 (vodik-peroksid). Nadalje, neke reaktivne oksidativne vrste djeluju kao ćelijski glasnici u redoks signalizaciji. Dakle, oksidativni stres može uzrokovati poremećaje u normalnim mehanizmima ćelijske signalizacije.
Smatra da je kod ljudi se oksidativni stres uključen u razvoj ADHD, kancera, Parkinsonove, Lafora, i Alzheimerove bolesti, te  ateroskleroze, srčane insuficijencije, infarkta miokarda,  sindroma fragilnog X, anemije srpastih ćelija, lichen planus, vitiligoa, autizma, infekcija, sindroma hroničnog umora (ME/CFS), i depresija. Također se čini da je karakterističan za osobe sa Aspergerovim sindromom. Međutim, ROS mogu biti od koristi, jer ih imunski sistem koristi kao način za napad i ubijanje patogena. Kratkotrajni oksidativni stres takođe može biti važan u prevenciji starenja, indukcijom procesa pod nazivom mitohormeza.
Tabela prema:
Bolesti
Sumnja se da je oksidativni stres važan u pojavi više ozbiljnih bolesti, kao što neurodegenerativne bolesti uključujući Lou Gehrigovu bolest (MND ili ALS), Parkinsonova bolest, Alzheimerova bolest, Huntingtonova bolest, depresija, autizam, i multipla skleroza. Indirektni dokazi putem praćenja biomarkera kao što su reaktivne vrste kisika i proizvodnja reaktivnih vrsta dušika (RNS), ukazuju da oksidativna oštećenja mogu biti uključena u patogenezu ovih bolesti, dok je kumulativni oksidativni stres s poremećenim mitohondrijskim disanjem i oštećenjem mitohondrija povezan s Alzheimerovom i Parkinsonovom bolešću, kao i drugim neurodegenerativnim bolestima.
Smatra se da je oksidativni stres povezan sa određenim kardiovaskularnim oboljenjima, budući da je oksidacija LDL u vaskularnom endotelu prekursor formiranja ateroskreroznog plaka. Oksidativni stres također ima ulogu u ishemijskoj kaskadi zbog kisične reperfuzijske povrede nakon hipoksije. Ova kaskada uključuje moždane i srčane udare. Oksidativni stres je također uključen u sindrom hroničnog umora (ME/CFS). Oksidativni stres također doprinosi ozljeđivanju tkiva nakon zračenja i hiperoksija, kao i kod dijabetesa. Kod hematoloških karcinoma, kao što je leukemija, uticaj oksidativnog stresa može biti obostran. Reaktivne vrste kisika mogu poremetiti funkciju imunskih ćelija, promovišući imunsku evaziju leukemijskih ćelija. S druge strane, visoki nivoi oksidativnog stresa također mogu biti selektivno toksični za ćelije raka.
Oksidativni stres je vjerovatno uključen u razvoj raka koji je povezan sa starenjem. Reaktivne vrste kisika proizvedene u oksidativnom stresu mogu uzrokovati direktno oštećenje DNK i stoga su mutagene, a također mogu potisnuti apoptoze i promovirati proliferaciju, invazivnost i metastaze. Infekcija putem Helicobacter pylori koji povećava proizvodnju reaktivnih vrsta kisika i dušika u ljudskom želucu također se smatra važnom u razvoju karcinoma želuca.
Imunska odbrana
Imunski sistem koristi smrtonosne efekte oksidansa, tako što proizvodnju oksidirajućih vrsta čini centralnim dijelom svog mehanizma ubijanja patogena; sa aktiviranim fagocitima koji proizvode i ROS i reaktivne vrste dušika. To uključuje superoksid, dušik-oksid (•NO) i njihov posebno reaktivni proizvod, peroksinitrit (ONOO–). Iako upotreba ovih visoko reaktivnih spojeva u citotoksičnom odgovoru fagocita uzrokuje oštećenje tkiva domaćina, nespecifičnost ovih oksidansa je prednost jer će oštetiti gotovo svaki dio svoje ciljne ćelije. Ovo sprečava da patogen pobjegne iz ovog dijela imunskog odgovora. mutacijom jedne molekulske mete.
COVID-19 i kardiovaskularne povrede
Predloženo je da oksidativni stres može imati glavnu ulogu u određivanju srčanih komplikacija kod COVID-19.
Murvica (Poličnik)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Zadar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Murvica je imala 701 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Murvica je imalo 1.096 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Magnetni tok
Magnetni fluks ili magnetni tok je fizikalna veličina koja se može opisati kao broj silnica magnetnog polja koje prolaze kroz neku površinu, a označava se grčkim slovom Φ. Magnetski tok kroz zatvorenu površinu je uvjek jednak nuli, zbog činjenice da ne postoje magnetni monopoli.
Definicija
Magnetni tok kroz površinu S koja je koja se nalazi pod uglom \ \alpha u odnosu na homogeno magnetno polje jednak je proizvodu iznosa magnetskog polja B, površine S i kosinusu ugla:
Ako je vektor magnetnog polja, a  vektor okomit na površinu, jednak površini po veličini, tada je magnetni tok jednak njihovom skalarnom proizvodu
Kod nehomogenog magnetnog polja, element magnetnog toka je jednak skalarnom prouzvodu magnetnog polja i elementa površine:
iz čega slijedi da je u općenitom slučaju magnetni tok kroz neku površinu jednak:
Xyridaceae
Xyridaceae, biljna porodica iz reda Poales, razred Liliopsida, divizija Tracheophyta,  Imenovana je po tipskom rodu Xyris. Smatra se da u pet postojećih rodova ima preko 400 vrsta.
Prema Katalogu života sastavljen je slijedeći širi kladogram:
NGC 2744A
NGC 2744A (također poznat kao PGC 200248) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 157 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 0,20 (9 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (9 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Izopropil-acetat
Izopropil-acetat − 2-acetoksipropan, 2-propil-acetat, 2-propil-etanoat, propan-2-il etanoat − je ester, organski spoj koji nastaje kao proizvod esterifikacije acetatne kiseline i izopropanola. To je bistra bezbojna tečnost sa karakterističnim mirisom na plodove voća.
Izopropil-acetat je rastvarač sa širokom upotrebom u proizvodnji, uključujući i miješanje sa većinom ostalih organskih rastvarača.Umjereno je rastvorljiv u vodi. Primjenjuje se kao rastvarač celuloze, plastika, ulja i mastis. Također se upotrebljava se kao sastojak nekih tinti za štampanje i parfema. Izopropil-acetat polahko se razlaže u kontaktu sa čelikom, u prisustvu zrakaa, proizvodeći acetatnu kiselinu i izopropanol. Burno reagira sa oksidirajućim materijalima i napada mnogo plastike. Izopropil-acetat je vrlo zapaljiv i kao tečnost i u obliku pare, a može biti štetan ako se proguta ili udahne.
Amon Düül II
Historija
Grupa Amon Düül II je nastala iz radikalne zapadnonjemačke komunalne scene iz kasnih 1960-ih, sa drugima u istoj komuni, uključujući buduće osnivače Frakcije crvene armije. Osnivački članovi su Chris Karrer, Dieter Serfas, Falk Rogner, Ivan Weinzierl i Renate Knaup. Grupa je osnovana nakon što su se Weinzierl i drugi upoznali na Amon Düül "umjetnosti komune" u Münchenu. Komuna se sastojala uglavnom od studenata, koji su osnovali grupu muzičara koji su u početku samo htjeli finansirati komunu, sa svima koji su živjeli tamo i htjeli se pridružii u sviranju muzike bez obzira jesu li ili nisu imali ikakvog iskustva ili sposobnosti. Komuna se podijelila kada su dobili ponudu da snime ploču, koju su bojkotovali muzički iskusniji članovi komune (koji su kasnije osnovali Amon Düül II). Snimci su urađeni od strane drugih članova, ali su vrlo lošeg kvaliteta i tek su izdati kasnije (pod imenom Amon Düül) da bi zaradili na uspjesima Amon Düül II albuma. Kako se Amon Düül II razvijao, a članovi grupe se mijenjali, oni su i dalje ostali komuna, živeći zajedno kao grupa. Njihov prvi album Phallus Dei ('Božiji penis'), objavljen je 1969, a sastoji se od pjesama koje je grupa svirala uživo u to vrijeme. Do tada grupa je osnovana oko jezgre koju su sačinjavali Karrer (uglavnom violina i gitara), Weinzierl (gitara, bas-gitara, klavir), Rogner na klavijaturama, basist Dave Anderson, i dva bubnjara Petar Leopold, koji se pridružio grupi iz Berlina, i Dieter Serfas). Renate Knaup u ovom trenutku samo pridonosi uz minimalno pjevanje, ali je bila punopravni član ove grupe. Prema izjavi Weinzierla u ovom trenutku
Izopropil-acetat
Administracija za sigurnost i zdravstvo SAD (Occupational Safety and Health Administration) je postavila dozvoljene granice izlaganja od 250 ppm (950 mg/m3) preko osam sati, prosečno za radnike koji rukuju izopropil-acetatom.
Amon Düül II
Historija
Objavljivanje albuma donijelo je grupi veću pažnju i oni su počeli držati koncerte šire u Njemačkoj i inostranstvu, svirajući uz grupe kao što su Tangerine Dream. U Njemačkoj borave u drugim komunama, uključujući osnivanje "Komune 1" u Berlinu. Na njihovom drugom albumu Yeti predstavili su preuređene pjesme uz "bluesy" violinske i gitarske improvizacije, kao što je dugačka improvizovana istoimena naslovna pjesma. Sljedeći album "Tanz der Lemminge" se temelji na 4 produžene progresivne rock svite. U to vrijeme basista Anderson se vratio u Englesku da bi se pridružio Hawkwindu, a zamijenio ga je Lothar Meid, a grupa je proširena sa Karl-Heinz Hausmannom na synthesizeru. Karrer je osnovao kratkotrajnu grupu 1966. navodno pod nazivom 'Amon Düül O "-. sa budućim Embryo osnivačimaa Lothara Meidom i bubnjarom Christian Burchardom. Još uvijek svirajući velike turneje, 1973. godine snimili su njihov uživo album u Londonu (Live in London), a 1975. potpisali su sa Atlantic Records u SAD-u, i United Artists Records Germany i zatim su raspustili grupu 1981. godine. Uz njihove studijske i uživo albume Amon Düül II je dobio ponude da piše muziku za filmove, osvojivši njemačku filmsku nagradu Deutscher Filmpreis, za njihov doprinos u filmu San Domingo. Amon Düül II bubnjar Petar Leopold umro je 8. novembra 2006. Na njegovoj sahrani u Münchenu, ostali članovi Amon Düül II su pjevali pjesmu za njega. Leopolda je zamijenio multi-instrumentalist Daniel Fichelscher, dugogodišnji gitarista i bubnjar Krautrock grupe Popol Vuh. Fichelscher nije novajlija u grupi, a zapravo je imao dugu povezanost sa Amon Düül II, nakon što je svirao sa njima već 1972. na albumu Carnival in Babylon (Karneval u Babilonu).
Studijski albumi
1969. Phallus Dei
1970. Yeti
1971. Tanz der Lemminge
1972. Carnival in Babylon
1972. Wolf City
1973. Utopia
1973. Vive La Trance
1974. Hijack
1975. Made in Germany
1976. Pyragony X
1979. Only Human
1981. Vortex
1995. Nada Moonshine
2009. Bee As Such
Uživo albumi
1973. Live in London
1992. Live in Concert, BBC snimak iz 1973.
1996. Live in Tokyo
2009. Live in Finland
Kompilacije
1975. Lemmingmania
1978. Rock in Deutschland Vol.1
1989. Milestones
1993. Surrounded by the Bars
1994. The Greatest Hits
1996. Kobe (Reconstructions)
1997. Flawless 1997. The Best of 1969-1974 1997. Drei Jahrzehnte (1968-1998) 1999. The UA Years: 1969-1974 2000. Manana 2001. Once Upon A Time - Best Of 1969 - 1999 2005. Anthology
Singlovi
1970. Archangels Thunderbird / Soap Shop Rock 1971. Light / Lemmingmania
NGC 7146
NGC 7146 (također poznat kao MCG 0-55-24 i PGC 67508) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 402 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,00 (117 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (70 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 11. augusta 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kozice (Gornji Vakuf-Uskoplje)
Kozice su naseljeno mjesto u općini Gornji Vakuf-Uskoplje, Bosna i Hercegovina.
Eriocaulaceae
Eriocaulaceae je porodica monokotiledona u redu Poales, razred Liliopsida, divizija Tracheophyta. . Smatra se da ima oko 1.200 vrsta i sedam rodova. Imenovana je po tipskom rodu Eriocaulon, trajnica kojih ima preko 460 priznatih vrsta.
Međutim, prema Katalogu života, porodica Eriocaulaceae ima 1.191 vrstu i slijedeći širi kladogram:
Rapir
mini|Rapir s početka 17. stoljeća. Rapir jest dugi i tanki, pravi mač koji se koristio u južnoj i zapadnoj Evropi od sredine 16. do kraja 17. stoljeća.
Nastanak i razvoj
Sve do 16. stoljeća mačevanje je, s manjim izmjenama, zadržalo slična obilježja kao u antičko doba: borilo se mačem i štitom, pri čemu je mač služio za napad, a štit za odbranu. Tek s promjenama vojne opreme – odbacivanjem oklopa u ratu – mačevanje poprima nova obilježja. U italijanskim državama početkom 16. stoljeća nastaje nova vještina mačevanja, italijanska škola, u kojoj je bodu (ubadanju mačem) data prednost nad sječenjem. Italijan Achille Marozzo objavio je 1536. prvo djelo o mačevanju novim stilom Opera Nova chiamata Duello. Štit je postepeno zamijenjen kratkim bodežom trouglastog sječiva, a krajem 16. stoljeća bodež se potpuno odbacuje, pa se mačevalo samo rapirom – dugim i tankim mačem, koji je zbog male težine i velike brzine bio pogodan i za napad, i za odbranu-odbijanje (pariranje) udaraca. Španski učitelj mačevanja Jeronimo de Carranzo prvi je propisao korake pri mačevanju, a u drugoj polovini 17. stoljeća razvila se francuska škola mačevanja, u kojoj se pokreti mača kombiniraju s pokretima tijela.
U popularnoj kulturi
Modernoj publici rapiri su poznati iz brojnih ekranizacija Tri mušketira Alexandrea Dumasa i Cyrano de Bergeraca Edmonda Rostanda.
Tihomir Blaškić
Tihomir Blaškić (Kiseljak, 2. novembar 1960), poznat i kao Tihofil, penzionisani je general Hrvatskog vijeća odbrane (HVO) koji je služio tokom rata u Bosni i Hercegovini i bošnjačko-hrvatskog sukoba. Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) osudio ga je za ratne zločine, te je 2000. godine osuđen na 45 godina zatvora. U julu 2004. godine Haški tribunal je u žalbenom postupku utvrdio da njegova komandna odgovornost za većinu optužbi nije postojala, te mu je kazna smanjena na devet godina zatvora. Sljedeći mjesec je pušten iz zatvora.
Ratni zločini
Tihomir Blaškić je optužen na osnovu individualne krivične odgovornosti i po komandnoj odgovornosti za zločine koje su hrvatske snage počinile od maja 1992. do januara 1994. nad Bošnjacima tokom etničkog čišćenja Lašvanske doline, što uključuje zločine protiv čovječnosti (članak 5 – progoni na političkoj, rasnoj ili vjerskoj osnovi), teške povrede Ženevskih konvencija iz 1949. (članak 2 – namjerno ubijanje, masovno razaranje imovine, nečovječno postupanje, uzimanje civila za taoce, nanošenje teških patnji), te kršenja ratnih zakona i običaja (članak 3 – protuzakoniti napadi na civile i civilne objekte, razaranje vjerskih objekata, ubistva). U inicijalnoj optužnici "Lašvanska dolina" od 10. novembra 1995. je optužen zajedno sa još pet optuženika Darijem Kordićem, Marijem Čerkezom, Zlatkom Aleksovskim, Ivanom Šantićem i Perom Skopljakom, da bi se nakon presuda Dariju Kordiću i Mariju Čerkezu optužnica razdvojila.
Blaškić se dobrovoljno predao 1996. godine, 2000. godine je osuđen na 45 godina po svim tačkama optužnice, da bi nakon žalbenog postupka bila izrečena konačna kazna od devet godina zatvora.
Fotodinamička terapija
PDT se popularno koristi u liječenju akni. Klinički se koristi za liječenje širokog spektra medicinskih stanja, uključujući vlažnu starosnu degeneraciju makule, psorijazu, aterosklerozu i pokazao je određenu učinkovitost u antivirusnim tretmanima, uključujući herpes. Također liječi maligne karcinome uključujući glavu i vrat, pluća, bešiku i određenu kožu. Tehnologija je također testirana za liječenje raka prostate, kako na modelu psa i kod pacijenata s rakom prostate kod ljudi.
Prepoznata je kao strategija liječenja koja je i minimalno invazivna i minimalno toksična. Druge svjetlosne i laserske terapije, kao što su lasersko zacjeljivanje rana i podmlađivanje, ili intenzivno pulsno uklanjanje dlaka, ne zahtijevaju fotosenzibilizator. Fotosenzibilizatori su korišteni za sterilizaciju krvne plazme i vode kako bi se uklonili virusi i mikrobi koji se prenose krvlju i razmatrani su za poljoprivrednu upotrebu, uključujući herbicide i insekticide.
Prednosti fotodinamičke terapije smanjuju potrebu za delikatnom operacijom i dugotrajnim oporavkom i minimalnim stvaranjem ožiljnog tkiva i unakaženosti. Nuspojava je povezana fotosenzibilizacija tkiva kože.
Nearktik
thumb|350px|Nearktik Nearktik ili nearktička ekozona velika je biogeogeografska regija Zemlje.
Obuhvata gotovo cijelu Sjevernu Ameriku, Grenland i visokoplaninska područja u Meksiku. S druge strane, Južni Meksiko, južna Florida, Centralna Amerika i Karipska ostrva, skupa sa Južnom Amerikom pripadaju u Neotropis.
Sjeverna i Južna Amerika razdvojene su prije otprilike 180 miliona godina i tako razvile vrlo različite vrste biljaka i životinja.
Kada se superkontinent Pangea raspao, Sjeverna Amerika ostala je povezana s Evroazijom i postala dio novonastalog sjevernog superkontinenta Laurazije, dok je Južna Amerika postala dio južnog superkontinenta Gondvane. Otvaranje Atlantskog okeana razdvojilo je Sjevernu Ameriku i Evropu.
Sjeverna Amerika je kasnije bila povezana kopnenim mostom sa Azijom (Beringija) i Južnom Amerikom (Panamski moreuz). To je omogućilo razmjenu vrsta između kontinenata, tzv. veliku američku razmjenu faune.
Kao rezultat toga, nearktik i paleoarktik dijele veliki broj životinjskih i biljnih vrsta. Dvije biogeografske regije stoga su također povezane u zajedničku holarktičku regiju.
Mnoge krupne životinje. kao što su konji, kamile, mamuti, mastodonti, bizoni, sabljasti tigar i kratkonosi medvjedi, izumrle su na kraju posljednjeg ledenog doba tokom kvarternog vala izumiranja s istovremenim naseljavanjem praljudi. Naučnici vjeruju da propadanje vrsta nije uzrokovano klimatskim promjenama nego istrebljivanjem lovom ili nedostatkom hrane za predatore.
James McAvoy
James Andrew McAvoy (Glasgow, Škotska, 21. april 1979. ) škotski je glumac, najpoznatiji po ulogama u filmovima Posljednji škotski kralj, Okajanje i Tražen. Zapaženu ulogu ostvario je i u britanskoj televizijskoj seriji Shameless.
Nearktik
Osim ljudi, moderni američki bizoni, grizli i vapiti uspjeli su se učvrstiti kroz oslobođene ekološke niše.
James McAvoy
Biografija
Jamesovi roditelji su se rastali kad je njemu bilo sedam godina i tada odlazi živjeti s majčinim roditeljima. Kao dijete, pohađajući katoličku srednju školu, razmišlja o tome da se zaredi, a kasnije i o odlasku u mornaricu. Sestra Joy pjevačica je u škotskom ženskom bendu Streetside. Nakon odrastanja u Glasgowu McAvoy se s 20 godina seli u London.
Nearktik
Prvobitno su psi (Canidae), kamila (''Camelidae) i konji (kopitari) nastali samo u nearktiku. Porodica Antilocapridae sa kopitima uvijek je bila ograničena na ovo područje.
Gepard je prvobitno evoluirao u Sjevernoj Americi, a prešao je samo u Aziju, kasnije i u Evropu i danas se može naći uglavnom u Africi.
James McAvoy
Karijera
James McAvoy je 2000. godine diplomirao na Kraljevskoj škotskoj akademiji muzike i drame (Royal Scottish Academy of Music and Drama), uglednom škotskom pozorištu, a prvi put se na filmu pojavljuje 1995. u trileru The Near Room. Na međunarodnu se scenu probio malom ulogom u mini seriji Združena braća, filmski producenta Stevena Spielberga, a prvu glavnu međunarodnu ulogu, lik Leta Atreidesa II, ostvario je 2003. godine u američkoj mini seriji Children of Dune. Uloga Stevea McBridea u hvaljenoj britanskoj televizijskoj seriji Shameless donosi mu nominaciju za najboljega debitanta u humorističnoj tv-seriji. Na snimanju upoznaje svoju sadašnju suprugu Anne-Marie Duff, britansku glumicu irskoga porijekla. U dječjem filmu Narnijske kronike: Lav, vještica i ormar pojavljuje se u ulozi fauna Tumnusa.
Nearktik
Kratkonosci su također živjeli samo u Sjevernoj Americi. Jedina preživjela vrsta ove porodice je jedan medvjedić koji i danas živi u Južnoj Americi.
James McAvoy
Karijera
Posljednji škotski kralj, snimljen 2006. godine, velika je prekretnica za mladoga škotskog glumca. U njemu glumi bok uz bok s Forestom Whitakerom, dobitnikom Oscara za glavnu mušku ulogu u dotičnome filmskom ostvarenju. Riječ je o adaptaciji Fodenova romana The Last King of Scotland, temeljena na stvarnim događajima u Ugandi za vrijeme diktature predsjednika Idija Amina 70-ih godina 20. vijeka. McAvoy je utjelovio lik izmišljenoga škotskog doktora Nicholasa Garrigana, Aminova osobnoga liječnika. Ova mu je filmska uloga donijela čak četiri nominacije za najboljega glumca.
Iste godine, 2006., McAvoy je snimio još dva filma u kojima ima glavnu ulogu. To su komedija Starter for Ten te romantična komedija Penelope. Radnja filma Starter for Ten smještena je u 1985. godinu i prati (ne)zgode nadarenog Briana (James McAvoy) iz radničke porodice na njegovoj prvoj studentskoj godini na univerzitetu u Bristolu. Brian je od malih nogu veliki ljubitelj kviza University Challenge, stvarne i vrlo popularne britanske emisije koja se dugo godina uspješno prikazivala na televiziji. Dolaskom na studij, štreber Brian se pridružuje fakultetskom timu Bristol University Challenge, koji čine i dvije vrlo zanimljive djevojke. Producent filma je Tom Hanks, a sam film je iznimno dobro prihvatila europska, ali i američka publika. U romantičnoj komediji Penelope vještica baci kletvu na porodicu Wilhern zbog koje mlada i dobrodušna Penelope (glumi je Christina Ricci) pati cijeloga života. Naime, rodila se s groznim svinjskim nosom koji je nemoguće estetski uljepšati, a kletva će biti skinuta u trenutku kad je neki mladić istoga socijalnoga statusa zaprosi. Na Penelopenu nesreću, svi je mladići u širokom luku izbjegavaju, sve dok se ne pojavi Max. James McAvoy 2007. godine ostvaruje glavne uloge u filmovima Okajanje i Priča o Jane Austen. Okajanje je nastalo adaptacijom hvaljena romana britanskoga pisca Iana McEwana, a u filmu glumačko društvo McAvoyu prave Keira Knightley i Vanessa Redgrave. Film je sniman na lokacijama u Velikoj Britaniji i Francuskoj. Zahvaljujući ulozi Robbieja Turnera McAvoy je nominiran za Zlatni globus u kategoriji najboljega glavnog glumca. Film Okajanje je početkom 2008. osvojio Zlatni globus u kategoriji najboljega filma, zatim BAFTA-u, a potom je u istoj kategoriji nominiran i za Oscara. mini|desno|Duff i McAvoy, februar 2007. Priča o Jane Austen govori o navodnoj ljubavi britanske spisateljice Jane Austen i mladoga irskog pravnika Thomasa Lefroyja. Prema nekim proučavateljima Janeina spisateljskog rada i života upravo je gospodin Lefroy poslužio kao inspiracija za stvaranje književnoga lika gospodina Darcyja u romanu Ponos i predrasude. Thomasa Lefroya na filmskom je platnu utjelovio James McAvoy, a britansku književnicu Amerikanka Anne Hathaway.
Škotski je glumac završio sa snimanjem akcijskoga filma Tražen, nastalog na temelju stripa. Osim što je nositelj filma kao glavni glumac, u njemu glumi bok uz bok s oskarovcima Morganom Freemanom i Angelinom Jolie.
Privatni život
James McAvoy je od 2006. godine u braku s devet godina starijom glumicom Anne-Marie Duff. Upoznali su se na snimanju serije Shameless. 2009. godine par je dobio prvo dijete.
Pozorište
mini|desno|Kraljevska škotska akademija muzike i drame u [[Glasgowu, na kojoj je McAvoy diplomirao glumu 2000. Pohađali su je i glumac Robert Carlyle te novinarka Ruby Wax.]]
Crvene alge
Crvene alge (lat. Rhodophyta, od grč. ῥόδον – rodon = crven + φυτόν – fiton = biljka) su velika skupina najčešće višećelijskih, morskih algi, uključujući i mnoge morske trave. Njihovo taksonomsko rangiranje kreće se od razreda do koljena. Donedavno su preovladavali i enciklopedijski podaci o broju vrsta između 2.000 i 7.000 recentnih vrsta. Međutim, prema novijim izvorima, dok neki drugi izvori govore da postoji više od 10.000 vrsta u ovom koljenu algi Rhodophyta obuhvata jedno od najvećih koljena alga, koje sadrži preko 7000 trenutno prepoznatih vrsta s tekućim taksonomskim revizijama. Glavnina vrsta (6,793) pripada razredu Florideophyceae, a većinom se sastoje od višećelijskih, morskih algi, uključujući mnoge značajne morske trave.
Slatkovodni ih je približno 5%, koje su najučestalije  su u toplijim područjima. Izuzev dvije vrste obalnih špiljskih staništa u razredu Cyanidiophyceae, sa bespolnim razmnožavanjem, koje su se divergirale od drugih crvenih algi prije oko 1,3 milijarde godina, nema kopnenih vrsta, što bi moglo biti posljedica evolucijskog uskog grla,  kada  je posljednji zajednički predak izgubio oko 25% svojih osnovnih gena i velik dio evolucijske plastičnosti.
Većina najuglednijih autora, slaže se sa procjenom da su jedna od najstarijih skupina eukariotskih algi. Samo dvadesetak rodova nastanjuje i vode na kopnu. Većinom žive pričvršćene za kamenitu podlogu, ali i za školjke, te vrlo rijetko kao epifiti pričvršćene za druge alge. Vrlo su ostjetljive na promjene temperature. Dosta su sitnije od smeđih algi, pa se na područjima jakih talasa ne mogu održati na podlozi; zato pretežno žive u mirnim dubokim vodama.
Najstariji fosilni nalazi ovih algi datiraju iz mezoproterozoika, prije otprilike jedne do 1,3 milijarde godina.
Pregled
Crvene alge su višećelijski organizmi, rijetko jednoćeliski, raznolikog oblika talusa: končastog, perastog ili razgranarog, krpastog ili člankovitog, Neke od njih podijeljen u rizoide, kauloide i filoide. Boja talusa je obično svjetlocrvena do ljubičasta, a neke su crvenoljubičaste ili smeđecrvene. Pigmenti su vidu varijante hlorofila a, kod nekih sa primjesama malih količina hlorofila d i karotinoid koji su prekriveni veoma fluorescentnim crvenim, u vodi topivim fikoeritrinom. Kod nekih vrsta dolazi i modri fikocijan. U proceu fotosinteze stvata se tzv. floridejski škrob, ugljikohidrat između škroba i glikogena.
Crvene alge razmnožavaju se, spolno i nespolno]] (uključujući i vegetativno). I spolne i nespolne reprodukcijske ćelije su nepokretne.
Žive u moru, rijetko u slatkoj vodi ili na kopnu. Najćešće su u litoralnoj zoni, posebno toplijih mora, a naseljavaju i veće dubine, do oko 200 m.
Mnoge crvene alge upotrebljavaju se kao hrana za ljude i domaće životinje, što je posebno rašireno u Japanu. Također, i neke su važne i industrijskoj proizvodnji agara, kao one iz rodova Gelidium i Gracillaria). A sgar je vema značajan u farmaciji, prehrambenoj industriji, medicinskoj mikrobiologiji i raznim laboratorijama, kao osnova hranjivih podloga za uzgoj mikroorganizama i mnogih dugih analiza..
Krupa (Gornji Vakuf-Uskoplje)
Krupa je naseljeno mjesto u općini Gornji Vakuf-Uskoplje, Bosna i Hercegovina.
Crvene alge
Opis
Crvene alge su jako posebna skupina algi. Imaju eukariotsku stanicu bez biča i centriola. Njihova stanična stijenka ima unutarnji sloj sastavljen od celuloze, dok je vanjski sloj građen od pektina, te je sluzast. Imaju jednu jezgru, rijetke su one koje u starosti imaju više jezgara. Kao rezerva za hranu služi im ugljikohidrat floridejski škrob (između glikogena i škroba), koji se u obliku zrnaca nalazi na površini rodoplasta. Crvenu boju daju im fikobilini. Kloroplasti nemaju endoplazmatski retikulum, a građeni su od paralelno naslaganih vrećica, tilakoida.
Razmnožavanje
Crvene alge se razmnožavaju nespolno, spolno ili izmjenom spolnog i nespolnog razmnožavanja (smjena generacija). Ciklus razmnožavanja može biti pokrenuto različitim faktorimaa, kao što je dužina obdanice. Nemaju pokretnih ćelija, a spore i gameti su nepokretni, pa su morska stujanja glavni put za oplodnju. Vegetativno razmnožavanje se odvija kod jednoćelijskih oblika diobom, raskidanjem kolonije ili parčanjem talusa. Također postoji razmnožavanje sporama, uz tvorbu posebnih tipova spora, kao što su monospore, tetraspore i polispore. Spolno razmnožavanje odvija se atipskom oogamijom.
Upotreba
Iz mnogih koralnih algi, koje izlučuju kalcij-karbonat, stvarajući koralne grebenove, dobija se materijal višestruke namjene. Ćelijskog zida nekih vrsta dobijaju se različiti polisaharidi za pripremu lijekova Također, Neke, iz ove grupe crvenih algi, dio su drevne evropske i azijske kuhinje, za pripravljenje raznih dodataka kao prehrambenih aditiva. Sadrže veliku količinu vitamina i bjelančevina, a jednostavno se uzgajaju, pa su zbog toga pogodnene za kultivaciju, koja je u Japanu počela prije više od 300 godina.
Gerlinde Haid
Gerlinde Haid, rođena kao Gerlinde Hofer 19. aprila 1943. u Bad Ausseeu, bila je austrijski etnomuzikolog.
Crvene alge
Evolucija i staništa
Evolucija hloroplast počela je nakon endosimbiotskog spajanja predaka, fotosintetskih cijanobakterija i ranih eukariotskih fagotrofa. Ovaj događaj (nazvan primarna endosimbioza) rezultirao je nastankom crvenih i zelenih algi, i the Glaucophyta, koji čine najstarije evolucijske linije fotosintetskih eukariota. Sekundarna endosimbioza koja uključuje predačku crvenu algu i heterotrofni eukariot, što je  rezultirao  evolucijom i diversifikacijom nekoliko drugih fotosintetskih rodova poput Cryptophyta, Haptophyta, Stramenopiles (ili Heterokontophyta) i Alveolata. Pored višećelijskih smeđih algi, procjenjuje se da više od polovine svih poznatih vrsta mikrobnih eukariota ima pladide koji potiču iz crvenih algi.
Crvene alge dijele se na Cyanidiophyceae, klasu jednoćelijskih i termoacidofilnih ekstremofila, koje se nalaze u sumpornim vrelima i drugim kiselim okruženjima, a prilagođavanje je djelomično omogućeno horizontalnim prijenosom prokariotskih gena,  s tim da oko 1% njihovog genoma ima ovo porijeklo i dva sestrinska taksona koja se nazivaju  okružrnje SCRP (prema porodicama Stylonematophyceae, Compsopogonophyceae, Rhodellophyceae i Porphyridiophyceae) i BF (Bangiophyceae i Floridephyceae (oba u moru), na kojima se nalaze i Floridephyceae). Kladus SCRP obuhvata mikroalge, jednoćelijske oblike i višećelijske mikroskopske niti i lopatice. BF su makroalge, morske alge koje obično ne narastu na duže od otprilike 50 cm, ali nekoliko vrsra može dostići i do oko 2 m.
Gerlinde Haid
Biografija
Od 1975-89 je generalni sekretar Österreichisches Volksliedwerk, organizacije koja se bavi sakupljanjem i istraživanjem narodne muzike, te asistentica na Institutu etnomuzikologije na "Mozarteumu" u ekspozituri u Innsbrucku. Od 1994. do umirovljenja 2011. godine bila je redovni profesor na odsjeku Historija i teorija narodne muzike na Univerzitetu za muziku i primjenjenu umjetnost u Beču. Njena glavna oblast je bila narodna muzika sa područja Alpa.
Crvene alge
Evolucija i staništa
Većina rodofita su morske alge, s globalnom rasprostranjenošću, a često se nalaze na većim dubinama u usporedbi s drugim morskim algama. Iako je ovo ranije pripisivano prisustvu pigmenata (poput fikoeritrina) koji su omogućili crvenim algama da nastanjuju veće dubine od ostalih makroalgi prilagodbom boje, noviji dokazi to dovode u pitanje (npr. otkriće zelenih algi u velikim dubinama na Bahamima). Neke morske vrste nalaze se na pješčanim obalama, dok se većina drugih može naći na stjenovitim supstratima. Slatkovodne vrste čine 5% raznolikosti crvenih algi, ali one imaju i rasprostranjenje u različitim staništima širom svijeta; uglavnom vole čiste vodotokove, s bistrim vodama i kamenitim dnom, ali s nekim iznimkama. Nekoliko slatkovodnih vrsta živi u crnim vodama sa pješčanim dnima a još manje ih se nalazi u više skoro slatkim vodama. I morske i slatkovodne predstavljene su slobodnim makroalgama i manjim endo / epifitskim / oblicima, što znači da žive u ili na drugim algama, biljkama i životinjama. Pored toga, neke morske vrste usvojile su parazitski način života i mogu se naći na bliskim ili udaljenijim domaćinima crvenih algi.
Gerlinde Haid
Biografija
Bila je jedna od suradnica publikacije stručnih radova "Schriften zur Volksmusik", koju je 1970. godine osnovao Walter Deutsch. Objavila je veliki broj članaka o muzičkom naslijeđu i narodnim plesovima u Austrijskom muzičkom leksikonu.