cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
HLA sistem leukocitnih antigena
Medicinske implikacije
Kada strani patogen ulazi u tijelo, specifične ćelije zvane antigen-prezentirajuće ćelije (transportera) ga progutaju u procesu koji se zove fagocitoza. Proteini iz patogena se probavljaju u male komadiće (peptid i stavljaju na HLA antigene specifične MHC klase (klasa II). Otkriveni su od strane [[antigen-prezentirajućih ćelija u T ćelijama, koje onda ispoljavaju razne efekte za otklanjanje patogena.
Kroz sličan proces, proteini (i nativni i strani, kao što su proteini virusa) proizvedeni unutar većine ćelija se ispoljavaju na specifičnoj HLA (MHC klase I) na površini ćelije. Zaražene ćelije mogu se prepoznati i uništiti djelovanjem CD8 + T ćelija. Slika sa strane pokazuje parče otrovnih bakterijskih proteina (SEI peptida) vezanih unutar obavezujućeg žlijeba dijela HLA-DR1 molekule. U ilustraciju ispod, uz drugačiji pogled, može se vidjeti cijeli DQ sa vezanim peptidom u sličnom rascjepu, gledano sa strane. Peptidi vezani za bolesti uklapaju se u te "slotove" kao ruka koja se uklapa u rukavicu. Kada je vezani, peptidi su prezentiraju u T ćelije.
Svaka ćelija ispoljava neki drugi tip "ne-ja" i HLA prepoznaje uljeza, kojeg odbacuje imuni sistem organizma, što je rezultiralo i odbacivanjem strane ćelije. Ovo je posebno važno u slučaju transplantiranog tkiva, jer bi to moglo dovesti do transplantacijskog odbacivanja. Zbog važnosti HLA u transplantaciji, HLA lokusi su neke od najčešćih postupaka tipizacije, pri čemu se primjenjuju serologija i PCR amplifikacija.
HLA genotipizacija
HLA genotipizacija je neizostavan postupak u svim suvremenim transplantacijskim zahvatima, jer HLA sistem ima ekstremno značajnu ulogu u imunom odgovoru organizma – putem T–ćelija. HLA sistemski proteini su visoko polimorfne membranske molekule, koje mogu vezati antigene i predati ih T–ćelijama. Te proteinske molekule su inkodirane genima MHC regiona, diferenciranim u tri klase: U klasu I se također svrstavaju i lokusi HLA–E, HLA–F, HLA–G, HLA–H, HLA–J, HLA–K i HLA–L, ali većina njih nije značajna kao peptidni "prezenter". Klinički značaj HLA se posebno ispoljava prilikom tipizacije tkiva za potencijalnu transplantaciju. Polazni preduvjet za uspješnu tranplantaciju organa ili tkiva je što veći stupanj podudarnosti kompletnih MHC lokusa donatora (donora) i primaoca (recipijenta), čime se preveniraju mogući rizici za odbacivanje transplantata. Pouzdano je dokazana asocijacija određenih HLA genotipova sa više od 30 bolesti. Prema tome, individualna pripadnost određenim genotipovima ovog sustava može indicirati (povećanu) predispoziciju za takve bolesti. HLA genotipizacija počinje izolacijom genomske DNK iz uzoraka krvi potencijalnog donora i primatlja. Nakon toga se amplificiraju (SSP–PCR) grupno–specifični regioni (SSP –sequence–specific primers = sekvenciono–specifični prajmeri; PCR – Polymerase Chain Reaction) koje promatramo. PCR produkti se vizualiziraju na agaroznom gelu (gel elektroforeza) ili direktnom DNK analizom sekvenci. Komparativnom analizom dobijenih rezultata procjenjuje se stupanj "genetičke imunološke sličnosti" potencijalnog donatora i primaoca organa ili tkiva. Ta procjena je neposredni pokazatelj “genetičke podobnosti” davaoca da uspješno donira i primaoca da uspješno prihvati transplantat. Za tako usmjerenu HLA genozipizaciju najčešće se koriste HLA–A, HLA–B, HLA–C (iz klase I), te HLA–DRB1, HLA–DQB1 i HLA–DPB1 (iz klase II).
HLA i autoimunost
HLA tipovi su naslijedivi, a neki od njih su povezani i sa autoimunim poremećajima i drugim bolestima. Osobe sa određenim HLA antigenom češće da razviju određene autoimune bolesti, kao što su tip I dijabetesa, ankilozirajući spondilitis, celijakije, sistemski eritemski lupus, miastenija gravis, miozitis, Sjögrenov sindrom i narkolepsija.
HLA tipizacija je dovela do nekih poboljšanja i ubrzanja u dijagnostici celijakije i dijabetesa tipa 1. Međutim, da bi i DQ2 tipizacija bila korisna, to zahtijeva ili visoku rezoluciju B1 * tipizacije (rješavanje * 02: 01 iz * 02: 02), DQA1 * tipizacije, ili DR serotipizaciju. Trenutno se serotipizacija može riješiti u jednom koraku, pa se DQ8. HLA tipizacija autoimunosti sve više koristi kao dijagnostički postupak. Kod celijakija, to je jedini efikasan način, razlikovanjem prvog stepena rođaka koji su u riziku od onih koje nisu u opasnosti. Svakako je preporučljivo prije pojave ponekad-nepovratnih simptoma, kao što su alergije i srednje autoimune bolesti.
Amnioti
Prvi amnioti, koji se nazivaju "baznim amniotima", podsjećali su na male guštere, a evoluirali su od vodozemaca koji su ličili na gmizavce (reptiliomorfa ) prije oko 312 miliona godina, tokom perioda krede. Njihova su jaja mogla preživjeti izvan vode, što im je omogućilo da se prošire u sušna staništa. Jaja su im također mogla "disati" i izaći na kraj sa otpadnim tvarima, pružajući im mogućnost da s vremenom postanu veća, kao i odrasle jedinke.
Monohibridno ukrštanje
mini|left|400px|[[Alelogen za crvenu boju cvijeta sabahčića (Convolvulus tricolor) nije kompletno dominantan u odnosu na (recesivni) alel za bijeli cvijet. Potomstvo F1 generacije je uniformno − intermedijarno: ružičastog cvijeta (internedijarno nasljeđivanje ili nepotpuna dominantnost). P = Parentalna (roditeljska generacija) F1 i F2 = Prva i druga filijalna generacija]]
Monohibridno ukrštanje ili monohibridno križanje je sparivanje između jedinki koje imaju različite alele ma posmatranom genskom lokusu. Osobina koja se pritom proučava kontrolirana je sa jednog jednostavnog lokusa, npr. A/a. Za izvođenje takvog ukrštanja, odabrani roditelji treba da budu   homozigotni: jedan dominantni (AA), a drugi recesivni (aa)  homozigot. Prema Mendelovom zakon uniformnosti, svi potomci  prve  (F1) generacije imaju istovjetne genotipove i fenotipove (genotip Aa, fenotip A). Njihov fenotip, međutim zavisi od prirode interakcije odgovornih alela. Ako je jedan (A) kompletno dominantan nad recesivnim (a), onda sve jedinke te generacije imaju dominantni fenotip, odnosno odražavaju funkciju dominantnog alela. Nekompletna dominantnost među odgovornim alelima, rezultira pojavom (uniformnih) intermedijarnih fenotipova, koji  se ispoljavaju  kao jedna od međuvarijanti funkcija oba alela.
Primjena
Općenito, monohibridno ukrštanje se koristi za testiranje  odnosa  dominantnost –[recesivnost između dva alela. Ukrštanje počinje sa roditeljske (P1 ili P) generacije. Jedan roditelj je homozigot za određeni alel, a drugi je homozigotan za drugi alel. Potomci čine prvu filijalnu (F1) generaciju. Svaki član te generacije je heterozigtan. Križanjem dva člana F1  generacije proizvodi drugu  filijalnu  (F2) generaciju. Teorija vjerovatnoće predviđa da će tri četvrtine (75%) F1 generacije imati dominantan alel, a istovremeno i  takav fenotip. Preostala četvrtina (25%) F1 potomaka će imati recesivni fenotip. Kada je F2 generacija  velika nekoliko stotina ili više, posmatranei rezultati su vrlo blizu predviđenih.
Prvo ukrštanje
Svi grašci su u drugoj hibridnoj generaciji imali okrugle sjemenke. Svi grašak ovog F1 generacije imaju Rr genotip. Svi haploid ni spermatozoidi i jaja tokom mejoze dobili su, kako se kasnije ispostavilo, po  jednan  hromosom 7. Svi zigoti dobili su po R  alel (od okruglog sjemena roditelja) i po jedan alel r (od roditelja naboranog sjemena). Budući da je R alel dominantan nad r alelom, fenotipski su sve  sjemenke bile  okrugle. Odnos fenotipova, u ovom slučaju monohibridnog ukrštanja, bio  je 1: 1: 1: 1.
Drugo ukrštanje
Mendel je onda je dozvolio da mu se hibridni grašak samooprašuje. Naborano zrno, koje se nije pojavilo u svojoj   generaciji ponovo se  pojavilo u 25% novih usjeva graška. Slučajno spajanje jednakog broja R i r gameta  u proizašloj  F2 generaciji sa 25%  RR i 50% Rr sa okruglim i  25% rr sa naboranim  zrnima.
Treće ukrštanje
Mendel je zatim dozvolio nekima od svakog fenotipa u F2 generacije da se  samooprašuju. Njegovi rezultati: Jedna trećina okruglog sjemena i sve naborane sjemenke F2 generaciji bili su homozigotni i proizvodi li su samo seme istog fenotipa. Ali dvije trećine okruglog sjemena F2 generacije su heterozigoti i njihov samooprašivanje proizvodi fenotipove  u omjeru tipskog  F1 ujrštanja.
Spajanje sperme i jaja je slučajno. Što je veličina uzorka veća, šanse za odstupnje od teorijskog omjera se minimiziraju i pokazatelji mu se približavaju   Tabela pokazuje stvarnu proizvodnju sjemena od deset Mendelovih  F1  biljaka. Dok individualne biljke široko odstupio od očekivanog odnos 3: 1, grupa kao cjelina mu je je prišla sasvim blizu.
Amnioti
Bazni (primitivni) amnioti su se, u evolutivnoj historiji amniota, vrlo rano razdvojili na dvije linije, Sinapsida i Sauropsida, čiji predstavnici žive i danas. Najstariji poznati sinapsid je Protoclepsydrops, čija je starosti oko 312 miliona godina, dok je najstariji sauropsid vjerovatno Paleothyris, pripadnik reda Captorhinida, iz epohe srednjeg pensilvanija (prije oko 306–312 miliona godina).
Opis
Jedna od najbitnijih karakteristika amniota je njihova embriogeneza, koja uključuje formiranje nekoliko ekstenzivnih membrana: amnion, horion i alantois. Amnioti se direktno razvijaju u (obično) kopnenu formu sa udovima i debelim epitelom, umjesto da prvo prođu kroz stadij larve metamorfozu kao vodozemci. Kod amniota prelaz sa dvoslojnog periderma u rožnati epitel, tokom embrionskog razvoja podstiče tiroidni hormon, a ne metamorfoza. Jedinstvene embrionske osobine amniota možda se odražavaju i na specijalizaciju jaja za preživljavanje u sušim uvjetima ili su masivnost i sadržaj žumanca omogućio direktan razvoj embrija u veći organizam. thumb|300px|Anatomija jajeta amniota 1. Ljuska 2. Vanjska membrana 3. Unutrašnja membrana 4. [[Halaza 5. Vanjsko bjelance (vanjsko tanko bjelance) 6. Srednje bjelance (unutrašnje debelo bjelance) 7. Vitelinska membrana 8. Jedro 9. Blastoderm 10. Žuto žumance 11. Bijelo žumance 12. Unutrašnje bjelance 13. Halaza 14. Zračna kesa 15. Kutikula]] thumb|300px|Dijagram krokodilskog jajeta 1. Ljuska 2. Kesa žumancezta 3. Žumance (hranjive tvari) 4. Sudovi 5. [[Amnion 6. Horion 7. Zračni prostor 8. Alantois 9. Albumin (bjelance) 10. Amnionska kesa 11.Embrion 12. Amnionska tečnost]]
Gerontoplast
Gerontoplast je  plastid  koji je nađen u nekada zelenim tkivima biljaka koja su zahvaćena starenje]m. Gerontoplast je  hloroplast  koji je promijenjen u  starosnoj fazi normalnog razvoja jedinke.
Amnioti
Prilagodbe na kopneni život
Svojstva amniota kojea im omogućavaju preživljavanje na kopnu uključuju čvrstu, ali poroznu žilavu ili tvrdu ljusku jajeta i alantois koji omogućava disanje i daje mjesto za odlaganje otpadnih tvari. Bubrezi i debelo crijevo imaju visok stepen upijanja vode. Većina sisara ne polaže jaja, ali se odgovarajuće strukture mogu naći u posteljici.
Gerontoplast
Transformacija hloroplasta u gerontoplaste
Termin gerontoplast  je prvi uveo Sitte (1977.)  da definira jedinstvena svojstva plastida koji su nastali u procesu starenja. Proces starenja donosi reguliranu demontažu ćelijskih  organela. Moguće vremenski obrazac degradacije različitih organela zelene biljne ćelije počinje prvim znacima  starenja izazvane degradacijom  sve do  zadnjih organela koje prežive kada su druge organele potpuno dezorganizirane. Formiranje gerontoplast iz hloroplasta tokom starenja uključuje opsežne strukturne promjene u tilakoidnim membranama sa istovremenim formiranjem velikog broja plastoglobula sa lipofilnim materijalima. Omotač plastida, međutim, ostaje netaknut.
Amnioti
Prilagodbe na kopneni život
Preci pravih amniota, kao što je Casineria kiddi, koji su živjeli prije oko 340 miliona godina, evoluirali su od vodozemnih reptiliomorfi i podsjećali su na male guštere. Do vremena kasnodevonskog masovnog izumiranja, prije 360 miliona godina, svi poznati tetrapodi bili su vodeni i ličili su na ribe. Budući da su reptiloliki organizmi postojali već 20 miliona godina kasnije, kada su svi njihovi riboliki srodnici izumrli, čini se da su se od ostalih tetrapoda odvojili tokom Romerovog jaza, kada su odrasli tetrapodi postali potpuno kopneni (neke će forme kasnije postati sekundarno vodene). Prva amniotska jaja bila su malena i pokrivena žilavom membranom, a ne čvrstom ljuskom kao kod ptica i krokodila. Iako neki moderni vodozemci polažu štićena ili neštićena jaja na kopnu, ni jedni nemaju tako napredne prilagodbe kao što je amnion. Takva vrsta jajeta postala je moguća samo unutrašnjom oplodnjom. Vanjska membrana, mehka ljuska, evoluirala je kao zaštita od oštrijih uvjeta na kopnu, budući da su nastajuće vrste počele polagati jaja na kopnu, gdje su bila sigurnija nego u vodi. Preci amniota vjerovatno su ostavljali jaja na vlažnim mjestima, budući da tako sitne životinje ne bi imale problema sa traženjem udubina u palim stablima ili na sličnim mjestima u drevnim šumama. Tako su suhi uvjeti vjerovatno nisu bili glavni faktor zbog kojeg se pojavila mehka ljuska. Doista, mnogi današnji amnioti ovise o vlazi kako im jaja ne bi dehidrirala.
Jajne membrane
Kod riba i vodozemaca postoji samo jedna unutrašnja membrana: embrionska. Jajeamniota je steklo nove unutrašnje strukture, koje omogućavaju razmjenu gasova između embriona i vanjske sredine iodstranjivalo otpadne tvari. Deblja i čvršća ljuska zahtijeva nove načine dovođenja kisika do embriona, budući da sama difuzija više nije dovoljna. Nakon što su evoluirale te strukture, daljnje prilagodbe omogućile su amniotima nošenje većih jaja i njihovo preživljavanje na sušim staništima. Veća jaja omogućila su evoluciju većih potomaka i u konačnici većih odraslih organizama. Daljnji rast je, međutim, bio ograničen glavnim izvorima hrane koja je ovuhvatala male beskičmenjake. Amnioti su uskoro proširili svoju ishranu na biljke i veće životinje, a i kičmenjake i beskičmenjake, što im je omogućilo dostizanje veće tjelesne mase. U njihovoj daljnjoj evoluciji pojavili su se novi modeli ponašanja i masivnija tijela.
Definicija i klasifikacija
Amniote je prvi put službeno opisao embriolog Ernst Haeckel 1866. godine, a na temelju prisustva amniona, po čemu su i dobili naziv. Jedan od problema te definicije je da se taj organ (apomorfija) ne fosilizira, te se stoga status fosilnih formi mora zaključiti na osnovu drugih osobenosti.
Klasična sistematizacija
U klasifikaciji amniota se tradicijski, na osnovu glavnih osobina i fiziologije, priznaju tri razreda: Ta prilično uređena šema jedna je od najčešćih u popularnim i okvirnim naučnim radovima. Potpala je pod kritiku kladističara, budući da je razred Reptilia parafiletski: iz njega su potekle dvije druge klase koje ne spadaju u Reptilia.
Klasifikacija u monofiletske taksone
Autori koji odbacuju parafiletskoo grupisanje usvojili su drukčiji pristup. Jedna takva klasifikacija, čiji je autor Michael Benton, predstavljena je pojednostavljeno, kako slijedi.
Filogenetička klasifikacija
Sa pojavom kladistike, istraživači su pokušali rekonstruirati gornje klasifikacije na osnovu filogenije, ali neuračunavši fiziološko i anatomsko jedinstvo grupa, pa su uspostaviti nove razrede. Jacques Gauthier i kolege su, na primjer, za razliku od Bentona 1988. prihvatili definiciju amniota kao "najmlađeg zajedničkog pretka postojećih sisara i gmizavaca i sve njegove potomke". Budući da Gauthier prihvata definiciju krunske grupe, amnioti obuhvataju malo drugačiji sastav predstavnika od bioloških amniota definiranih po apomorfiji.
HLA sistem leukocitnih antigena
HLA i kanceri
Neke HLA-posredovane bolesti su direktno uključene u promociju raka. Gluten-osjetljiva enteropatija je povezana sa povećanim prevalencije T-cell limfoma koji su sa njom povezani, a DR3-DQ2 homozigoti su unutar grupe najveći rizik Gotovo 80% osoba koje su osjetljive na gluten povezano je sa slučajevima T-ćelijskog limfom. Češće, međutim, HLA molekule igraju zaštitnu ulogu, prepoznajući povećanja nivoa antigenia koji se ne tolerišu zbog niskog nivoa u normalnom stanju. Abnormalne ćelija mogu biti na meti za apoptozu, za koju se smatra da upućuje na mnoge oblike raka i prije dijagnoze.
HLA i izbor spolnog partnera
Postoje dokazi za ne-slučajne izbore sklapanja veza u odnosu na određene genetičke karakteristike. To je dovelo do otvaranja istraživačke oblasti poznate kao "genetičko poklapanje" (Genetic matchmaking).
Učestalost alela HLA lokusa
Približne učestalosti dijela alela HLA lokusa u svakom u svakoj kategoriji prikazane su u tabeli ispodIako su CWD varijante i rijetke/vrlo rijetke, oznake su razvijene koristeći različite baze podataka i različite verzije HLA grupe za informiranje i standardizaciju u ovoj oblasti. .
Klasifikacija
Postoje 3 glavne (major) i 3 male (minor) MHC gena klase I u HLA:
Postoje 3 glavne i 2 minorne grupe proteina MHC klase II koji su kodirani iz HLA sistema. Geni klase II kodiraju kombinirani oblik heterodimernog (αβ) proteinskih Receptora koji se tipski ispoljavaju na površini antigen-prezentirajućih ćelija.
En Avant de Guingamp
En Avant de Guingamp je profesionalni nogometni klub iz Guingampa, Francuska. Takmiči se u Ligue 2, drugom rangu francuskog nogometa.
HLA sistem leukocitnih antigena
Klasifikacija
Glavna MHC klasa II
En Avant de Guingamp
Klub je osnovan 1912. godine. Domaće prvenstvo je osvojio 1994. godine, dok je nacionalni kup osvajao 2009. i 2014. godine. Najveći uspjeh na evropskim takmičenjima je ostvario 1996. godine kada je osvojio Intertoto kup.
HLA sistem leukocitnih antigena
Klasifikacija
Drugi proteini MHC klase II, DM i DO, koriste se u unutrašnjoj obradi antigena, učitavajući antigenske peptide proizvedene iz patogena na HLA molekulama antigen-prezentirajućih ćelija.
En Avant de Guingamp
Tradicionalne boje su crvena i crna. Od 1990. godine domaće utakmice igra na stadionu Stade du Roudouroul.
HLA sistem leukocitnih antigena
Nomenklatura
Savremena označavanja HLA alela su obično na raznim nivoima detalja. Većina njih počinju kao HLA- i ime lokusa, a zatim *, a neki (čak i) broj numera, navodeći alele. Prva dva broja određuju grupu alela. Stariji metodi klasifikacije često ne mogu u potpunosti razlikovati alele i tako su se zaustavili na ovom nivou. Treća i četvrta cifra označavaju nesinonimske alele, pet i šest označavaju sinonim mutacije unutar okvira kodiranje gena. U sedmoj i osmoj cifri razlikuju se mutacije izvan kodirajuće regije. Slova, L, N, Q, S ili možda prate alel, oznake su za odredbu razine izražavanja ili drugih ne-genomskih podataka koji su poznati. Dakle, potpuni opis alela može biti dug i do 9 brojeva, ne uključujući HLA-prefiks i oznaku lokusa.
Rumunija na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Rumunija se takmičila na Zimskim olimpijskim igrama 1984 u Sarajevu, Jugoslavija.
Amnioti
Kladogram amniota
Dolje predstavljeni kladogram je prikaz filogeneze amniota, kako slijedi pojednostavljena verzija srodstva prema Laurinu i Reiszu (1995). Kladogram obuhvata grupe po Gauthierovoj definiciji.
Rumunija na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
luge pictogram.svg Sankanje
Parovi (muškarci)
Amnioti
Kladogram amniota
Uključivanje taksona kornjača Testudines unutar Parareptilia je kontroverzno. Novije morfološka filogenetička istraživanja svrstavaju ih među diapside. Sva molekularna istraživanja snažno podržavaju svrstavanje kornjača među diapside; neka ih svrstavaju u takson Archosauria ili, još češće, kao sestrinsku grupu arhosaura,   mada je analiza koju su proveli Lyson et al. (2012) pokazala da su kornjače sestrinska grupa lepidosaura.
IC 4405
IC 4405 (također poznat kao MCG 5-34-19 i PGC 51167) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 507 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,90 (133 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (89 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 14. juna 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kameni most u Kosoru
Kameni most na Kosoru je naziv nekadašnjeg mosta na području općine Mostar, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine Ostaci mosta nalaze se na rijeci Buni, nedaleko od njenog ušća u Neretvu, na području naselja Kosor.
U literaturi se navode različiti podaci o vremenu nastanka ovog mosta. Jedni smatraju da je premošćenje Bune kod njenog ušća nastalo za vrijeme Rimljana.
Drugi su mišljenja da je most dao sagraditi Karođoz, koji je već sagradio most u Blagaju.
Prvi put, ovaj most spominje turski putopisac Evlija Ćelebija i bilježi ga pod imenom Danijal-pašin most na Buni. Svojevremeno, bio je ovo najveći most u Hercegovini. Nijemci su ga, 1945. godine, pri povlačenju minirali i na njegovu mjestu danas je novi betonski most.
Ukupna dužina mosta bila je 57 m, širina preko 4 m, sa uporcima  povezanim sa trinaest jakih kamenih polukružnih svodova. Ostaci ovog mosta, kao nacionalni spomenik, sastoje se od ostataka šest stupova mosta i lučne konstrukcije koja se nalazi na zapadnoj (desnoj) obali rijeke Bune.
Most na Žepi
Most na Žepi je na području općine Rogatica, Bosna i Hercegovina.
Most je nacionalni spomenik kulture. Nobelovac Ivo Andrić napisao je istoimenu priču o stvaralačkim strepnjama graditelja.
Lokacija
Sve do 1966. godine, nalazio se na ušću rijeke Žepe, lijevoj pritoci rijeke Drine, gdje je dno korita rijeke Žepe bilo na koti 268,60 m. Tada je demontiran i rekonstruiran na drugoj lokaciji zbog izgradnje HE Bajina Bašta. Njegova nova lokacija se nalazi cca 500 m od naselja Žepa, nedaleko od objekta Redžep-pašine kule, na mjestu koje se zove Spahin hrid.
Historijski podaci
Pretpostavlja se da je nastao neposredno nakon gradnje Mosta Mehmed-paše Sokolovića u Višegradu. Sagradio ga je učenik Mimara Sinana, graditelja mosta u Višegradu.
Most na ušću Žepe stajao je decenijama izvan upotrebe. Daleko od naseljenih mjesta i prometnih tokova, on je, zahvaljujući načinu gradnje, odolijevao zubu vremena.
Izgradnja hidroelektrane Bajina Bašta dovela je do izmještanja mosta na teren koji neće biti poplavljen. U ljeto 1966. godine počela je demontaža mosta i izvlačenja materijala na novu lokaciju, zatim potpuna rekonstrukcija, i 1968. godine most je ponovo pušten u promet.
Most nije doživio oštećenja u ratu 1992.-1995.
Opis
Most je jednolučni, raspon luka 10,20 m, visine 6,50 m. Debljina svoda mosta iznosi 75 cm. Po ovome je skoro istovjetan prvom svodu Višegradskog mosta, smještenim uz lijevu obalu.
Dužina mosta iznosi 21,60 m, ukupna širina 3,95 m, od čega na samu stazu otpada 3,40 m i na ogradu 2 puta po 20 cm. Svod i čeoni lukovi mosta konstruirani su od klesanaca sedre različitih dimenzija. Čeoni zidovi mosta rađeni su od pravilnih kvadera vapnenca dimenzija od 15 x 20 pa do 50 x 140 cm.
Most na izvoru Žepe
Pored starog i dobro znanog mosta (nekada) na ušću Žepe, i na njenom izvoru, oko pet kilometara odatle, na putu od Žepe ka Rogatici ispod Borovačkih greda, postoji još jedan most.Kod mosta izbija desetak moćnih vrela koja se spajaju tu kod mosta i čine rijeku Žepu. Most je dug dvadesetak metara, sa tri različita, neskladno raspoređena luka, prilagođena i uklopljena u teren. Mještani kažu da je to rimski most, a stručnjaci misle da i on potiče iz turskog vremena, možda iz šesnaestog vijeka, iz vremena kad je građena obližnja Redžep-pašina kula.
Stupna
Stupna je naseljeno mjesto u općini Šipovo, Bosna i Hercegovina.
Polihibridno ukrštanje
Polihibridno ukrštanje (polihibridno križanje) je ukrštanje čistih varijeteta (sojeva, sorti) koji se međusobno razlikuju po tri ili više monogenskih osobina, odnosno po odgovarajućem broju parova alternativnih varijanti datih gena. U mendelovskom smislu, to podrazumijeva da među alelima svakog genskog lokusa postoji odnos pune dominantnosti − recesivnosti.
Brojni odnos genotipova i fenotipova u F2 geneaciji ovakvih križanja ovisi o broju uključenih osobina, odnosno alelogenskih parova.
Zakon nezavisnog razvrstavanja
Zakon nezavisnog razvrstavanja  ili zakon nezavisnog kombiniranja  osobina  (i gena) opisuju Mendelovo otkriće da se alelogeni jednog genskog lokusa  raspodjeljuju i kombiniraju neovisno od bilo kojeg drugog lokusa, što se ispoljava i u neovisnom kombiniranju odgovarajućih osobina.
Izuzetak u tom pogledu su vezane osobine, one čiji se lokusi nalaze na istom hromosomu, osobito ako se neki od njih blisko susjedni i nasljeđuju se kao haplotipovi, odnosno haplogrupe.
IC 4406
IC 4406 (također poznat kao ESO 272-PN6) je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Vuk. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bugarska na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Bugarska se takmičila na Zimskim olimpijskim igrama 1984 u SArajevu, Jugoslavija.
Zakon uniformnosti
Zakon uniformnosti formulira prvobitno Mendelovo zapaženje da, prilikom ukrštanje tzv. čistih linija (varijetata, sorti), svi potomci F1 generacuje imaju istovjetne genotipove, a time i fenotipove. To se podjednako odnosi na monohibridno, dihibridno i polihibridno ukrštanje.
Ovo pravilo se često označava i kao prvi Mendelov zakon.
Todorići (Šipovo)
Todorići su naseljeno mjesto u općini Šipovo, Bosna i Hercegovina.
Zakon segregacije
U izvorno Mendelovskom smislu, to podrazumija potpunu dominantnost jednog alel]a nad drugim (]recesivnim) na datom genskom lokusu.
Zakon segregacije se podjednako odnosi i na dihibridno i polihibridno ukrštanje, što podrazumijeva odgovarajuće brojne odnose genotipova i fenotipova u F2 generaciji.
Vodica
Vodica je naseljeno mjesto u općini Šipovo, Bosna i Hercegovina.
Genetičar
Genetičar je akademski obrazovana osoba u oblastima fundamentalne ili primijenjene biologije, odnosno u svim studijskim pravcima prirodnih, biomedicinskih i biotehničkih nauka. U najslobodnijem smislu opis genetičara može se izvesti i iz "povratne sprege": genetika je ona nauka kojom se bave ljudi koji za sebe misle da su genetičari ili da se "razumiju u genetiku".
Genetičari proučavaju genetiku, nauku o genima, nasljeđivanju i genetičkim varijacijama, od molekulske do populacijske i više razine. Pritom primjenjuju odgovarajuće metode terenskih, laboratorijskih i teorijskih istraživanja. U svim tim područjima temeljni pristup predmetu i problemu istraživanja je genetička analiza.
Genetičari mogu biti zaposleni kao istraživači ili edukatori, ali su u praksi najuspješniji oni koji se paralelno dokazuju u obje ove oblasti. Mogu biti konsultanti u različitim oblastima specijalizacije odabranog profesionalnog usmjerenja biolozi, medicinari, istraživači u poljoprivredi i šumarstvu i laboratorijama različitog profila.
Genetičari prate razvoj mnogih oblasti, poput biologije (naročito molekulske, citologije, mikrobiologije), hemije, fizike, bioinformatike, matematike.
Genetičari mogu raditi u mnogim oblastima i obavljati razne vrste poslova. Postoji dosta karijera za genetičare vezanih za medicinu, poljoprivredu, šumarstvo, divlje biljke i životinje, opće nauke i brojnim drugim poljima djelovanja.
Copa América 1999 - grupa C
Copa América 1999 - grupa C je bila jedna od tri grupe grupne faze nogometnog takmičenja u sklopu igranja Copa Américe 1999. u Paragvaju. U grupi su bile četiri reprezentacije: Kolumbija kao prvoplasirana i Argentina kao drugoplasirana ekipa su se kvalificirali u četvrtfinale. Urugvaj, kao trećeplasirana ekipa u grupi se također plasirao u četvrtfinale dok je Ekvador završio takmičenje u grupnoj fazi. Utakmice grupe C su se igrale u dva grada: Luqueu i Asunciónu na stadionima Feliciano Cáceres i General Pablo Rojas.
Argentina - Kolumbija
U utakmici Martín Palermo je promašio tri jedanaesterca, gdje je golman Kolumbije Miguel Calero odbranio jedan.
Čovječija oplodnja
thumb|300px|Oplodnja i implantacija kod čovjeka Oplodnja kod čovjeka, kao i kod ostalih životinja, je stapanje muške  i ženske spolne ćelije (spermatozoida i jajne ćelije).
Oplodnja počinje spajanjem haploidnih spolnih ćelija-spermija i jajne ćelije koje se uglavnom odvija u jajovodima. Spermij prodire kroz membranu jajne ćelije. Iz glave spermija koji je ušao u jajnu ćeliju oslobađa se predjezgra s haploidnim brojem hromosoma. Predjezgra se udružuje u jajnoj stanici s haploidnom predjezgrom jajne ćelije te nastaje prava jezgra oplođene ćelije - zigote s potpunim brojem hromosoma (2n=46). U nastavku slijedi niz mitotičkih dioba, koji prelazi iz dvoćelijskog oblika u četveroćelijski oblik, pa dalje u rani zametak sa 8,16, 32, 64,128 itd. ćelija.
Nakon otprilike 72 sata nastaje zametni mjehurić sastavljen od većeg broja ćelija. Mjehurić se sastoji od vanjskog sloja ćelija i unutarnje mase ćelija - embrioblasta, iz kojih se intenzivnom diobom razvija zametak čovjeka. Obložnim ćelijama mjehurića rani zametak će se za 7 do 8 dana ugnijezditi u dobro prokrvljenu sluznicu maternice. Ovdje se zametak hrani iz podloge sluznice maternice, dok se ne izgradi posteljica. Zametni razvoj teče postepeno s razvojem zametnih listića iz kojih će se u zametku razvijati pojedini organi i organski sistemi (probavni, jetra, pluća, srce, krvne žile, kosti, mišići, mokraćni i spolni organi te živčani sistem s čulima). Kada se jajna ćelija oplodi jednom nije moguće da se oplodi ponovo. Jednojajčani blizanci nastaju kada se oplođena jajna ćelija podijeli na 2 zasebne koje su genetički identične, a dvojajčani kada se u jajnicima stvore 2 jajne ćelije i bivaju oplođene dvama spermatozoidima.
Volari
Volari su naseljeno mjesto u općini Šipovo, Bosna i Hercegovina.
IC 4408
IC 4408 (također poznat kao IRAS 14190+3013, MCG 5-34-24, PGC 51283 i UGC 9191) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 421 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,00 (123 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 8. jula 1896. godine.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u futsalu 2005.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u futsalu 2005. je bilo futsal takmičenje koje se održalo u periodu od 6. januara do 1. februara 2004. godine. Takmičenje se odigralo u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo koje se odigralo u Češkoj 2005. godine. U kvalifikacijama je učestvovalo 34 reprezentacije. Domaćin Evropskog prvenstva Češka nije učestvovala u kvalifikacijama. Kvalifikacije su bile podijeljene u dvije faze takmičenja. U pretkvalifikacijama je učestvovalo sedam reprezentacija podijeljenih u dvije grupe. Pobjednici grupa u pretkvalifikacijama su stekli pravo igranja u kvalifikacijama. U kvalifikacijama je učestvovalo 28 reprezentacija raspoređenih u sedam grupa. Pobjednici svake grupe su se kvalificirali na Evropsko prvenstvo.
Grupa A
Takmičenje u grupi A se odigralo u Bugarskoj. Pored domaćina Bugarske u grupi su bile još Rumunija, Armenija i Kazahstan. Rumunija kao prvoplasirana ekipa u grupi se kvalificirala u sljedeći krug kvalifikacija.
Grupa B
Takmičenje u grupi B se odigralo u Albaniji. Pored domaćina Albanije u grupi su bile još Kipar i Engleska. Kipar kao prvoplasirana ekipa u grupi se kvalificirala u sljedeći krug kvalifikacija.
Grupa 1
Takmičenje u grupi 1 se odigralo u Belgiji. Pored domaćina Belgije u grupi su bili još Holandija, Francuska i Izrael. Holandija kao prvoplasirana ekipa u grupi se kvalificirala na Evropsko prvenstvo.
Grupa 2
Takmičenje u grupi 2 se odigralo u Slovačkoj. Pored domaćina Slovačke u grupi su bili još Ukrajina, Bjelorusija i Rumunija. Ukrajina kao prvoplasirana ekipa u grupi se kvalificirala na Evropsko prvenstvo.
Grupa 3
Takmičenje u grupi 3 se odigralo u Andori. Pored domaćina Andore u grupi su bili još Portugal, Moldavija i Kipar. Portugal kao prvoplasirana ekipa u grupi se kvalificirala na Evropsko prvenstvo.
Gorm Stari
Gorm Stari (danski: Gorm den Gamle; norveški: Gormr gamli; latinski: Gormus Vetus: 900. - 958.) je bio prvi historijski potvrđeni kralj Danske koji je vladao od 936. do smrti 958. godine. Vladao je iz Jellinga, gdje je izgradio nastarije Jellinške kamenove u čast svoje supruge Thyre.
Porijeklo i vladavina
Gorm je bio sin danskog kralja Knuta I. Hroničar Adam iz Bremena kaže da je Knut došao iz Nortmanije u Dansku i preuzeo vlast početkom 10. stoljeća. Svrgnuo je mladog kralja Sigtriga Gnupasona koji je vladao u zapadnoj Danskoj. Kada je Knut umro, naslijedio ga je Gorm.
Vražić
Vražić je naseljeno mjesto u općini Šipovo, Bosna i Hercegovina.
IC 4407
IC 4407 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Djevica. Ovaj objekat je zapisao William Henry Finlay 20. septembra 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bresternica
mini|280px|Bresternica, HE "Mariborski otok" Bresternica je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Maribor, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bresternica je imala 1.377 stanovnika.
Kamnica
Slovenija:
Hipoblast
Hipoblast je vrsta tkiva, odnosno ćelijska struktura koja formira unutrašnju ćelijsku masu (svih sisara) ili embrioblast (kod ljudi posebno). Nalazi se ispod epiblasta i malih kockastih ćelija.
Formiranje
Sedmog dana nakon oplodnje počinje da se formira embrionski disk, koji se sastoji od dva sloja: epiblast, koji se odnosi na formiranje plodove šupljine hipoblasta, koji nalazi se u susjedstvu u egzocelomske šupljine, formirajući svoj krov. Hipoblast (ili primarni endoderm) se formira raslojavanjem blastomera na unutrašnjoj površini embrioblasta. Migriranje ćelija hipoblasta nije sasvim poznato, ali jedna teorija sugerira da je sudbinu ćelija unutrašnjeg mase morule (epi- ili hipoblast) određuje relativni položaj koji prvobitno zauzimaju.
Razvoj
U 9. danu, završava se implementaciju blastocist a i hipoblast počinje da poveća broj ćelija (proliferacija), koje također migriraju preko citotrofoblast a i u potpunosti oblažu blastocistnu šupljinu, formirajući tanak sloj spljoštenih ćelija. Ovaj vanembrionski endoderm se zove Heuserova membrana ili egzocelomska membrana, dok se blastocistna šupljine sada zove egzocelomska šupljine ili primitivna žumanjčana kesa. U tranziciji razvoja embriona, počinje da se formira sekundarna žumanjčana kesa, putem migracije vanembrionskih [[endoderm | endodermnih ćelija u šupljinu hipoblasta, a smanjuje se veličine primitivne žumanjčane kese.
Od početka 12. dana ponovo počinje da se razmnožavaju ćelije hipoblasta, ali ovaj put nove kubnne ćelije migriraju prema vani, na površinu vanembrionskog mezoderma. To uzrokuje pucanje primitivne žumanjčane kesa i počinje da se formira sekundarna ili konačna žumanjčana kesa.
U gastrulaciji, neke ćelije koje ulaze kroz primitivnu brazdu, pokretne epiblastne ćelije u potpunosti zamijenjuju hipoblast, formiranjem definitivnog endoderma ili entoderma, od čega nastaje sluzokoža crijeva.
IC 4409
IC 4409 (također poznat kao IRAS 14193+3148, MCG 5-34-26 i PGC 51306) je galaksija koja je udaljena oko 474 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,80 (110 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 3. jula 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eta Sculptoris
Eta Sculptoris (η Sculptoris, η Scl) je zvijezda u sazviježđu Kipar. Ima prividan sjaj od 4,81 mag. Udaljena je 548 sg od Sunca. Ubraja se u crvene divove spektralne klasse M4III. Promjenjivog je sjaja, perioda promjene je nepravilna, spada u pulsare. Sjaj se mijenja od 4,8-4,9 mag.
Kinematika
Kreće se brzinom 37,9˙km/s u odnosu na Sunce. Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 18500-28600˙sg.
En-Nahl
Sura En-Nahl (arapski سورة النحل, bosanski: Pčele) jest šesnaesta sura svete islamske knjige Kur'ana. Sadrži 128. ajeta i ubraja se u mekanske sure (sure koje su objavljene u Meki). Jedna je od četiri sura koje su nazvane prema nekoj od životinja. Objavljena u posljednjem mekanskom periodu, prije hidžre muslimana iz Meke u Medinu.
Sadržaj
Od 10. do 16. ajeta spominje se blagodat koja je na Zemlji data ljudima kao i to da je sve u svemiru potčinjeno volji Njegovoj što je dokaz za razumom obdarene.
Pčele, prema kojima je sura i nazvana, se spominju u 68. i 69. ajetu, kao dokaz Allahovog nadahnuća i moći, gdje se kaže:
Vanjski linkovi
✅
Sarajevo osiguranje
mini|293x293px|Podružnica životnog osiguranja Sarajevo osiguranja u Sarajevu Sarajevo osiguranje d.d. Sarajevo je bosanskohercegovačko osiguravajuće društvo sa sjedištem u Sarajevu.
Sarajevo osiguranje je vodeće osiguravajuće društvo u Bosni i Hercegovini sa udjelem u iznosu od 18,79% među osiguravajućim društvima u Bosni i Hercegovini, dok taj udio iznosi među osiguravajućim društvima na području Federacije Bosne i Hercegovine 13,71%.
Sarajevo osiguranje je prema izvještaju novinske agencije za jugoistočnu evropu SeeNews među 50 najvećim osiguravajućim društvima na tom području, na kojoj stoji na 46. mjestu.
Historija
Sarajevo osiguranje je osnovano nakon kraja drugog svjetskog rata 1945. godine kao Državni osiguravajući zavod (DOZ) i tada je imao glavnu ulogu u osiguranju imovine.
1974. godine je nad Osiguravajućem Zavod-u Sarajevo ponovo počinjena transformacija, ovaj put tansformirana je u Zajednicu Osiguranja imovine i Lica Sarajevo (ZOIL). Tada je se Sarajevo Osiguranje, pored osiguranja imovine, počelo se i baviti u velikom djelu i osiguranjem lica, prije svega radnika.
Šestnaest godina kasnije, 1990. godine Zajednica Osiguranja imovine i Lica Sarajevo je ponovo transformirana, te je od tada počela djelovati kao dioničko društvo sa imenom Sarajevo osiguranje d.d. Sarajevo, što je usljedilo privrednim reformama Ante Markovića, prema kojima je bilo od tada dozvoljeno registrovati dioničko društvo samo ako je u vlasništvu radnika.
Krajem 2003. godine Sarajevo osiguranje je notirano na sarajevskoj berzi SASE, koje je pored banjalučke berze jedna od dvije berze u Bosni i Hercegovini, od kojih je sarajevska berza najveća u Bosni i Hercegovini.
Četiri godine kasnije, u novembru 2007. godine donešena je odluka o dokapitalizaciji dionica Sarajevo osiguranje-a, nakon kojeg je promjenjen statut Sarajevo osguranje-a.
17. maja 2016. godine Vlada Federacije Bosne i Hercegovine je na svojoj hitnoj sjednici odlučila da se državni udio Vlade Federacije Bosne i Hercegovine, koji iznosi oko 45%, prodaje putem sarajevske berze sa cijenom dionice u iznosu od 13 KM u toku druge polovine 2016. godine.
Dan kasnije, 18. maja 2016. godine do tadašnji direktor Sarajevo osiguranja Midhat Terzić podnio je ostavku na mjestu direktora Sarajevo osiguranje-a, dok su ostali članovi uprave tog dana smijenjeni.
Špekulacije oko prodaje dionica i ostavke direktora
Odluka Vlade Federacije Bosne i Hercegovine o prodaji državnih dionica u Sarajevo osiguranje-u, čiji udio iznosi oko 45%, te ostavka to tadašnjeg direktora Sarajevo osiguranje-a je izazvalo brojne špekulacije među medijama u Bosni i Hercegovini.
Kako navodi Slobodna Bosna, razlog prodaje dionica i ostavke direktora je povezana. Prema njihovim istraživanjima, Midhat Terzić nije dao ostavku iz "ličnih razloga" kako je od strane njega navedeno, nego zbog nesuglasica sa Vladom Federacije Bosne i Hercegovine zbog odluke o prodaji državnih dionica Vlade FBiH, jer je on namjeravao prodaju dionica Triglav Osiguranje-u.
Vlasništvo
2003. godine Sarajevo osiguranje je notirano na sarajevskoj bezi SASE, koja je najveća berza u Bosni i Hercegovini. Sarajevo osiguranje se trenutno nalazi u većinsko-privatnom vlasništvu sa udjelem od oko 55%, dok je Vlada Federacije Bosne i Hercegovine na svojoj hitnoj sjednici održanoj 17. maja 2016. godine odlučila da se preostali državni udio u iznosu od 45% proda putem sarajevske berze sa cijenom dionice od 13 KM.
Diončari Sarajevo osiguranje-a su:
Osiguranja
Sarajevo osiguranje se bavi ukupno devet vrstama osiguranja.
Spisak IC objekata (4001–5000)
Ovdje je dat spisak objekata dalekog svemira iz Novog općeg kataloga za IC objekte 4001-5000. Podaci su bazirani na revizirani NGC i IC katalog koji je napravio Wolfgang Steinicke.
Kamnica (Maribor)
mini|280px|Kamnica, rimokatolička crkva "Sv. Martin" Kamnica je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Maribor, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamnica je imala 1.638 stanovnika.
Pekre
mini|280px|Pekre, rimokatolička crkva "Marija sedem žalosti" Pekre su naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Maribor, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pekre su imale 1.517 stanovnika.
IC 4410
IC 4410 (također poznat kao MCG 3-37-9 i PGC 51338) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Volar. Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 4411
IC 4411 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Kentaur. Ovaj objekat je zapisao DeLisle Stewart 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Centar organizacije mikrotubula
Organizacijski centar mikrotubula (MTOC)  je struktura  eukariotskih ćelija od koje nastaju  mikrotubule. MTOC imaju dvije glavne funkcije:
Organizacija
Mikrotubulski organizacijski centar funkcionira  kao lokacija na kojoj  počinje  formiranje mikrotubula, kao i lokacija na kojoj  se  mikrotubula privlače slobodnim krajevima. U ćeliji, ovaj centar može imati  mnogo različitih oblika. Niz mikrotubula može se organizirati kao koturasta   struktura  za formiranje baznog organa, što može dovesti do stvaranja mikrotubulskih  nizova u citoplazmi ili  aksoneme 9 + 2. Ostali aranžmani se kreću polarnog tijela diobenog vretena (kod (gljiva) do eukariotskih hromosomskih kinetohora (stan, laminat plakete). MTOCs mogu slobodno rasuti širom citoplazmi ili centralno lokaliziran kao žarišta. Najznačajniji MTOCs su centrosome na međufaznog i mitoze vretena polova.
Centriole u ćeliji mogu djelovati kao markeri za MTOC. Ako se slobodno distribuiraju u citoplazmi, centriole se mogu okupiti za diferencijaciju da postane MTOC. One također mogu biti usmjerena oko centrosoma, kao jednog  opd  MTOC, iako centrosomere  mogu djdelovati kao MTOC u odsustvu  centriola.
U interfazi
Većina životinjskih ćelija,  tokom interfaza, imaju po  jedan MTOC, koji se   obično  nalazi u blizini jedra, a uglavnom je  usko povezan usko sa Golgijevim aparatom. MTOC se sastoji od para centriola u svom centru, a okružen je pericentriolskim materijalom (PCM) koji je važan za nukleaciju mikrotubuld. Mikrotubule su usidreni na minus krajevima MTOC, dok se njihov plus završava i dalje raste u ćelijskoj periferiji. Polaritet mikrotubula je važan za mobilni  transport, kao i motornih proteina  kinezina  i dineina. Oni se preferncijalno obično kreću bilo u smjeru "plus" ili "minus", duž mikrotubula, omogućavajući  da vezikule biudu  usmjerene ili iz endoplazmatski retikulum endoplazmatskog retikuluma ili Golgijevog aparata. Posebnost za  Golgijev aparat je da strukture povezane sa aparatom za kretanje prema kraju  minus mikrotubule i pomažu u ukupnoj strukturi i mjestu Golgijevog  aparata u ćeliji.
Centrosomi
Kretanje mikrotubula zasniva se na ponašanju centrosoma. Svaka kćer ćelija nakon prestanka mitoze sadrži jedan primarni MTOC. Prije početka podjele ćelija, interfazni MTOC s replicira u  dva različita MTOC-a (sada obično zvana centrosoma). Tokom ćelijske diobe, ti centrosomi prelaze na suprotne krajeve ćelije i preko mikrotubule pomažu  formiranje mitotskog vretena. Ako se MTOC ne repliciraju, vreteno se  ne može formirati, a mitoze prestaju prerano.
Bazno tijelo
U epitelnim ćelijama, MTOC  se također usidri i organizuje  mikrotubule koji čine cilije. Kao i kod centrosoma, ti MTOC stabiliziraju  i daju pravac mikrotubulama, u ovom slučaju kako bi se omogućilo jednosmjerno kretanje same cilije, prije  nego vezikula.
Polarno tijelo diobenog vretena
Kod kvasaca i nekih  algi  MTOC je ugrađen u jedrovom omotaču kao polarno tijelo  vretena. Centriole ne postoje u MTOC-ima kvasca i gljivica. U ovih organizama, koverti ne jedarna opna  se tokom  mitoze razlaže, a  osovina  polarnog  tijelo služi za povezivanje citoplazme s jedrovim mikrotubulama. Polarno tijelo vretena je u obliku diska, organizirano  u tri sloja: centralni, unutrašnji i vanjski plak. Centralna plak je ugrađen u membranu, dok je unutrašnja amorfni unutarjedarni  sloj, a vanjski plak  je sloj se nalazi u citoplazmi.
Kod biljaka
Biljne čelije nemaju centriole ili polarno tijelo dobenog vretena, izuzimajući njihove gameta sa bičevima, a potpuno  su odsutni u četinara i cvjetnica. Umjesto toga, čini se da sam jedrova opna funkcionira kao glavni MTOC za  nukleizaciju mikrotubula i organizaciju vretena tokom mitoza  biljnih ćelija.
Transdukcija signala
MTOC se okreće sam tokom  prijema signala, prvenstveno tokom popravke rane ili imunog odgovora. On se premješta na poziciju između ruba ćelije i jedra u ćelijama kao što su makrofagi, fibroblasti, i endotel. Organele kao Golgijev aparat pomažu u preorijentacija na MTOC koji može brzo doći. Prenos signala izazva mikrotubule da rasti ili ugovora, kao i dovodi  do toga da centrosom postane pokretan. MTOC se nalazi u perijedarnom položaju i sadrži negativne krajeve mikrotubula, dok  pozitivan krajevima raste brzo prema rubu ćelije. Golgijev aparat se okreće zajedno sa MTOC i zajedno uvjetuju da  ćelije naizgled poslaju polarizovane signalne.
U imunom odgovoru, u interakciju s ciljnim ćelijama, kao odgovor na antigeno-specifično očitavanje  antigen-prezentirajuće ćelije, imune ćelije, kao što su T ćelije, prirodne ćelije ubicve i citotoksični T limfociti, smještaju svoje  MTOC u  blizini zone kontakta između imunih ćelija i ciljne ćelije. Za T ćelije, ćelija receptora T signalnog odgovora,  uzrokuju  preorijentaciju MTOC-a mikrotubule,  skraćivanjem tako  da dovede MTOC na mjesto interakcije ćelije receptora T.
Hotinja vas
mini|280px|Hotinja vas, [[Aerodrom Maribor|Mariborski aerodrom "Edvard Rusjan"]] mini|280px|Hotinja vas, ribnjak Hotinja vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Hoče–Slivnica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hotinja vas je imala 1.344 stanovnika.
Napomena: ''U 2018. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dravski Dvor (općina Miklavž na Dravskem polju) i Hotinja vas.''
Radizel
mini|280px|Radizel, ulaz u naselje Radizel je naseljeno mjesto u sastavu općine Hoče–Slivnica, regija Podravska, Slovenija.