cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Birmingham (Alabama)
Historija
Birmingham je osnovan 1. jula 1871. godine na raskrsnici željezničkih pruga. Sagrađen je planski nakon kraja Američkog građanskog rata, sa ciljem industrijalizacije američkog juga, koji je u to doba bio slabije industrijski razvijen, a nedostatak industrije i prevlast poljoprivrede su bili jedan od uzroka građanskog rata. Nazvan je prema engleskom Birminghamu koji je također značajan industrijski centar. Grad je u početku bio trgovačka stanica, ali se zbog obližnjih nalazišta željezne rude ubrzo razvila metalurška industrija. Okolina Birminghama je jedino mjesto u svijetu gdje se na istom mjestu nalaze nalazišta uglja, željezne rude i krečnjak a.
Mala interferirajuća RNK
Adaptivni imunski odgovori
Obične RNK mogu biti slabi imunogeni, ali se lahko mogu stvoriti antitijela protiv kompleksa RNK-protein. Mnoge autoimunske bolesti imaju ove tipove antitijela. Još uvijek nema izvještaja o antitijelima protiv siRNK vezanih za proteine. Neki metodi za isporuku siRNK povezuju polietilen-glikol (PEG) s oligonukleotidom smanjujući izlučivanje i poboljšavajući poluživot u cirkulaciji. Međutim, nedavno je Regado Biosciences morao prekinuti veliko ispitivanje faze III PEGiliranog RNK aptamera protiv faktora IX, zbog teške anafilaksne reakcije na PEG dio RNK. Ova reakcija je u nekim slučajevima dovela do smrti i izaziva značajnu zabrinutost oko isporuke siRNK kada su uključeni PEGilirani oligonukleotidi.
Birmingham (Alabama)
Historija
Grad se posebno brzo razvijao početkom 20. vijeka, kada je nazvan "čarobnim gradom". Tada se ubrzano grade neboderi i nove poslovne zgrade. Grad je teško pogodila velika ekonomska kriza 1930-ih, ali se brzo oporavio tokom ekonomskih mjera predsjednika Roosevelta. Industrija se posebno razvila tokom 2. svjetskog rata kada su postojale velike ratne potrebe za čelik om.
Mala interferirajuća RNK
Hemijske modifikacije
siRNK su hemijski modificirane, kako bi se poboljšala njihova terapeutska svojstva, kao što su poboljšana aktivnost, povećana stabilnost seruma, manje odstupanja od cilja i smanjena imunska aktivacija. Obično je siRNK inkapsulirana u nanolipidnu česticu kako bi se spriječila degradacija u krvi. Detaljna baza podataka o svim takvim hemijskim modifikacijama je u naučnoj literaturi ručno uređena kao siRNAmod. Hemijska modifikacija siRNK također može nenamjerno dovesti do gubitka specifičnosti jednog nukleotida.
Unutarćelijska isporuka
Unutarćelijske isporuke siRNK i dalje predstavlja izazov. Postoje tri glavne tehnike isporuke siRNA koje se razlikuju po efikasnosti i toksičnosti.
Transfekcija
U ovoj tehnici siRNK prvo mora biti dizajnirana protiv ciljnog gena. Jednom kada je siRNK konfigurisana prema genu, ona mora biti efikasno isporučena putem transfekcijskog protokola. Dostava se obično vrši pomoću kationskih liposoma, polimernih nanočestica i konjugacije lipida. Ovaj metod je povoljan jer može isporučiti siRNK u većinu tipova ćelija, ima visoku efikasnost i reproduktivnost i nudi se komercijalno. Najčešći komercijalni reagensi za transfekciju siRNK su lipofektamin i neonska transfekcija. Međutim, nije kompatibilan sa svim tipovima ćelija i ima nisku efikasnost in vivo.
Elektroporacija
Električni impulsi se također koriste za unutarćelijsku isporuku siRNK. Ćelijska membrana je građena od fosfolipida, što je čini osjetljivom na električno polje. Kada se pokrenu brzi, ali snažni električni impulsi, molekule lipida se preorijentišu, dok prolaze kroz termalne fazne prijelaze zbog zagrijavanja. Ovo rezultira stvaranjem hidrofilnih pora i lokaliziranim poremećajima u membrani ćelijskih lipidnih dvoslojeva, što također uzrokuje privremeni gubitak polupropusnosti. Ovo omogućava izlazak mnogih unutarćelijskih sadržaja, kao što su ioni i metaboliti, kao i istovremeni unos lijekova, molekulskih sondi i nukleinskih kiselina. Za ćelije koje je teško transficirati, elektroporacija je korisna, ali ćelijska smrt je vjerojatnija pod ovom tehnikom.
Ovaj metod korišten je za isporuku siRNK koja cilja VEGF u ksenotransplantne tumore golih miševa, što je rezultiralo značajnom supresijom rasta tumora.
Virusno posredovana isporuka
Efekti utišavanja gena transficirane dizajnirane siRNK su općenito prolazni, ali ova poteškoća može se prevazići putem RNKi pristupa. Isporuka ove siRNK iz DNK šablona može se obaviti putem nekoliko rekombinantnih virusnih vektora, zasnovanih na retrovirusu, adeno-asociranom virusu, adenovirusi i lentivirusu. Potonji je najefikasniji virus koji stabilno isporučuje siRNK ciljnim ćelijama jer može transducirati ćelije koje se ne dijele, kao i direktno ciljati ćelijsko jedro. Ovi specifični virusni vektori sintetizovani su da efikasno olakšaju siRNK koja nije održiva za transfekciju u ćelije. Drugi aspekt je da u nekim slučajevima sintetski virusni vektori mogu integrirati siRNK u ćelijski genom, što omogućava stabilnu ekspresiju siRNk i dugotrajno utišavanje gena. Ova tehnika je korisna jer je i in vivo i efikasna za ćelije koje je teško transficirati. Međutim, nastaju problemi jer može izazvati antivirusne odgovore u nekim tipovima ćelija, što dovodi do mutagenih i imunskih efekata.
Ovaj metod ima potencijalnu upotrebu u utišavanju gena centralnog nervnog sistema za liječenje Huntingtonove bolesti.
12. oktobar
12. oktobar / listopad (12. 10) jest 285. dan godine po gregorijanskom kalendaru (286. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 80 dana.
Vinišće
mini|280px|Vinišće, rimokatolička crkva Vinišće je naseljeno mjesto u sastavu općine Marina, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Trogir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Vinišće je imalo 660 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Drvenik Veliki (grad Trogir). U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja koje je pripojeno naselju Sevid. Za izdvojeni dio sadrži podatke do 1981. U 1857. i 1931. sadrži podatke za bivše naselje Vinišće–biskupija, a u 1931. za bivše naselje Vinišće–opatija. Na popisu 2021. smanjeno izdvajanjem dijela naselja koje je proglašeno za novo samostalno naselje Ljubljeva za koje sadrži podatke od 1857. do 2011.''
NGC 949
NGC 949 (također poznat kao IRAS 02277+3654, MCG 6-6-48, PGC 9566 i UGC 1983) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 28 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 3,00 (24 hiljade sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 21. septembra 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Andamani i Nikobari
Andamanska i Nikobarska ostrva su jedna od šest indijskih saveznih teritorija, smještena u Indijskom okeanu, u južnom dijelu Bengalskog zaliva. Ukupna kopnena površina teritorije iznosi otprilike 8.249 km2.
Sastoji se od dvije grupe ostrva - Andamanskih i Nikobarskih ostrva i razdvajaju Andamansko more od istočnog dijela Bengalskog zaliva. Nalaze se 1.255 km jugoistočno od Kalkute i 1.190 km istočno od Madrasa. Grupa se pruža od 6°45' do 13°41' N geografske širine, a približno prati 93° stepen geografske dužine. Također se nalaze se zapadno od Tajlanda i sjeverozapadno od Sumatre. Ostrva dijeli 10° N paralela, s tim da su Andamani sjeverno, a Nikobari južno od nje. Odvojeni su "Ten Degree Channelom". Andamansko more sa "Nord-Preparis-Kanalom" razdvaja ih na istoku od Mijanmara. Glavni grad teritorije je Andamanski grad Port Blair.
Na području teritorije je, prema popisu stanovništva Indije iz 2001. godine, živjelo 356.152 stanovnika.
NGC 6170
NGC 6170 (također poznat kao MCG 10-23-76, NGC 6176 i PGC 58188) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 423 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,70 (86 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 9. jula 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3404
NGC 3404 (također poznat kao IC 2609, IRAS 10477-1150, MCG -2-28-11 i PGC 32466) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 212 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,10 (129 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Andrew Ainslie Common 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7683
NGC 7683 (također poznat kao MCG 2-59-48, PGC 71565 i UGC 12623) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 171 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,90 (95 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Gaspare Stanislao Ferrari 1865. godine.
Sikkim
mini|desno
Sikkim je indijska savezna država na sjeveroistoku zemlje, smještena u podnožju i na Himalajima. Graniči sa Nepalom, Kinom (Tibet), Butanom i na jugu sa indijskom saveznom državom Zapadni Bengal. Država broji 540.493 stanovnika i prostire se na 7.110 km2. Glavni grad države je Gangtok. Država se odrekla monarhije i potpuno integrisala u Indiju 1975.
864.
Godina 864. (DCCCLXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 864. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 1747
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kamera lens
Kamera lens je jednoćelijski, bičarski organizam i jedina and the vrsata u rodu Kamera. iako je vrsta poznata stoljećima, ona je slabo shvaćena. Njen sistematski položaj u Eukaryota je neizvjestan.
Anatomija, ishrana i reprodukcija
Kamera lens je slobodno živeći, plivajući, heterotrofni organizam. Prosječno je duga 6 do 7 a široka 2,5 do 3 mikrometra i  jajolika. Podnožje oba dugačka biča nalazi se ispod vrha (subapikalno). Ima samo jedno ćelijsko jedro. Ultrastrukturna obiljžja nisu poznata.
Kamera lens živi kao saprobiont i može se naći u infuzumu sijena. William Saville Kent izvijestio je o masovnim sporama u takvom infuzumu, 1880. godine.
Taksonomija i historija
William Saville Kent stavio ju je u rod  Heteromita  1880. Edwin Klebs premjestio ga u rod  Bodo  1892., ali je  H. M.  Woodcock to odbscio, ukloniivši vrstu iz roda Bodo i opisao je kao tipsku vrstu grupe Heteromastix . David J. Patterson i Michael Zölffel smatrali su Woodcockov opis nedovoljnim i ustanovili rod Kamea samo za vrstu Kamera lens 1991. godine, kreirajući riječi u binomu formu 'kamera lens'. Zbog nedostatka ultrastrukturnih ili molekulskobioloških podataka, rang vrste je neizvjestan; na taj način je postavljena kao incertae sedis u Eukaryota.
Ova vrsta je privremeno stavljena u Ochrophyta. Taksonomija ove grupe trenutno je u fazi preispitivanja, tako da se položaj roda Kamera sada ne treba smatrati utvrđenim.
Tunel spasa
Tunel spasa je naziv za sarajevski ratni tunel koji je napravljen tokom opsade Sarajeva 1993. godine. Tunel je napravljen ispod aerodromske piste i povezivao je dvije teritorije koje su bile pod kontrolom Armije Republike Bosne i Hercegovine (Dobrinja i Butmir), pa se tako i tunel zvao "Tunel D-B". Tunel je dužine 785,5 m, širine oko 1 m i visine oko 1,5 m, iako je na nekim dijelovima visina i do 1,8 m. Tunel se u zvaničnim razgovorima ARBIH i UN vodio pod imenom "Tunel kojeg nema". Tunel je bio najstrožija tajna Sarajeva jer su kroz tunel u Sarajevo stizali hrana, oružje, cigarete itd. Tokom 1994. tunelom su postavljene male šine po kojima su išla mala kolica. Također tokom 1994. godine za tunel je saznala vojska Republike Srpske tako da je Ratko Mladić kontaktirao Aerodrom koji su držali UN i tražio da se tunel sruši i zatvori. Potom je VRS pokušala kopanjem drugog tunela i preusmjeravanjem rijeke Željeznice da potopi tunel i tako ga onesposobi, međutim ta im namjera nije uspjela.
Izgradnja tunela
Iako je ideja nastala ranije a neke pripremne radnje su obavljene i prije, kao zvanični datum početka izgradnje tunela uzima se 29. januar 1993. Izgradnja se odvijala u teškim okolnostima, kako zbog stroge tajnosti tako i zbog nedostatka materijalnih sredstava. S butmirske strane tinela kao podzida koristilo se drvo dok je s druge strane, usljed nedostatka tog materijala korišten čelik. Najeći problem kod zemljanih radova predstavljale su površinske i podzemne vode usljed čega su instalirane pumpe koje su izbacivale voda na "ničiju zemlju". Problem je predstavljalo i odlaganje iskopanog materijala s obzirom da je projekat vođen u tajnosti. Ukupno je na obje strane tunela bilo angažovano oko 300 ljudi.
Tunel spasa kao muzej
Nakon završetka rata i okončanja opsade grada, porodična kuća koja je služila kao ulaz u tunel je pretvorena u muzej. Muzej sadrži različite eksponate kao što su ratne fotografije, dijelovi vojne opreme i naoružanja, zastave, vojne uniforme i sl. U 2004. godini, lokalni organi za planiranje su tražili sredstva za "potpunu rekonstrukciju tunela" i "izgradnju muzejskih objekata na mjestu ulaza i izlaza iz tunela".
Posjetioci muzeja i dalje mogu proći dionicom tunela u dužini od oko 20 metara.
Svrha postojanja muzeja, po Vladimiru Zubiću, zamjeniku Gradskog vijeća Sarajeva je da je muzej "podsjetnik svima, da za takvim objektom kao što je ovaj tunel, koji je omogućio stanovnicima opkoljenog grada minimum egzistencije, nikada više ne postoji potreba. Tunel će biti mjesto gdje će mladi ljudi moći učiti o dijelu svoje nedavne historije i to će biti dokaz da je taj dio naše historije nikada neće biti zaboravljen."
Kuća i zemljišta oko ulaza u Tunel spasa je u vlasništvu Bajre Kolara, koji i upravlja muzejom. U dokumentarcu u kojem se govori o ratnom tunelu u Sarajevu on navodi razlog za pretvaranje svoje privatne kuće u muzej: "Sve što smo imali, dali smo za odbranu i oslobađanje Sarajeva". Iako postoji već 15 godina bez ikakve vladine finansijske podrške, muzej predstavlja jednu od najposjećenijih lokacija bosanskohercegovačkog glavnog grada. Mnoge turističke ture u Sarajevu sadrže i posjetu ovom muzeju kao jednoj od najznačajnijih ratnih lokacija u gradu.
Lovran
mini|260px|Lovran, rimokatolička crkva "Sv. Juraj" Lovran je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Primorsko-goranskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Opatija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Lovran je imala 4.101 stanovnika, od čega u samom Lovranu 3.336.
Općina Lovran
Napomena: ''Nastala iz stare općine Opatija. U 1857., 1869., 1880., 1921. i 1931. sadrži dio podataka grada Opatije.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lovran je imalo 3.640 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Joga
Riječ joga ima mnogo značenja, te vuče porijeklo iz sanskritske riječi "yuj" (kontrolirati) ili iz "yujir samadhau" (kontemplacija/apsorpcija). Izvan Indije, joga obično asocira na Hatha Jogu i njene asane kao vrstu vježbe.
Joga osnove
Vajrasana ili položaj dijamanta je vrlo jednostavna sjedeća poza. Kleknete na koljena, skupite stopala jedno uz drugo, tako da se nožni palčevi dotiču. Sjednite na pete i ostanite skupljenih nogu. Aktivirajte mišiće abdomena. Leđa su ravna, prsa su podignuta i otvorena. Ruke spuštene na koljena. Brada je paralelna s podom.
Vrksasana je cjelovita vježba za tijelo. Redovnom praksom, joga poza drveta će poboljšati ravnotežu, ojačati bedra, listove i gležnjeve, kao i mišiće koji podupiru kičmu. Osim toga, odlična je i za istezanje bedara, grudi i ramena. Ovaj fokus na jedan položaj i jednu tačku jogiji zovu Drishti.
Chaturanga Dandasana predstavlja snažan temelj za svaku vrstu joge, od Vinyasa joge, Hatha joge, Ashtanga joge pa nadalje.
13. oktobar
13. oktobar / listopad (13. 10) jest 286. dan godine po gregorijanskom kalendaru (287. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 79 dana.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1958.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1958. bilo je šesto po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Švedskoj od 8. do 29. juna 1958. godine. Šampionsku titulu osvojio je Brazil pobijedivši u finalnoj utakmici domaćina Švedsku. Bronzana medalja pripala je Francuskoj. Na takmičenju je učestvovalo 16 reprezentacija. Na prvenstvu je odigrano 35 utakmica gdje je postignuto 126 golova što je prosječno iznosilo 3.6 postignutih golova po utakmici. Najbolji stijelac turnira bio je reprezentativac Francuske Just Fontaine sa 13 postignutih golova.
Izbor domaćina
Domaćin šestog po redu svjetskog prvenstva izabran je 23. juna 1950. godine. Argentina, Čile, Meksiko i Švedska pokazale su interes za organizaciju Svjetskog prvenstva u nogometu 1958. godine. Ipak, na kraju, Švedska je bila jedini kandidat za organizaciju ovog svjetskog prvenstva.
Kvalifikacije
Domaćin Švedska i aktuelni svjetski prvak Zapadna Njemačka učesvovale su na svjetskom prvenstvu bez učešća u kvalifikacijama. Preostalih 14 mjesta popunile su reprezentacije kroz kvalifikacije i to: 9 mjesta bilo je rezervisano za ekipe iz Evrope, 3 iz Južne Amerike, jedno iz Sjeverne odnosno Centralne Amerike i jedno mjesto iz Azije.
Pravila takmičenja
Turnir je sačinjavalo 16 ekipa podijeljenih u četiri grupe. Pobjednici grupa kao i drugoplasirane ekipe obezbjedile su plasman u nokaut fazu takmičenja.
Bravski Vaganac (Petrovac)
Bravski Vaganac je naseljeno mjesto u općini Petrovac, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Naselje smješteno je na južnoj strani Bravskog polja ispod planine Srnetice, odnosno njenih uzvišenja: Lisina, Crijemušarica, Banjački vrh, Krstasti vrh i Kukerda. Nalazi se u neposrednoj blizini ceste Bosanski Petrovac - Ključ. Položaj naselja je mnogo uzdignut u odnosu na polje, ali ipak ne toliko da dopire do pomenutih vrhova. Naselje je podijeljeno na dva dijela, Vaganac i Lerkovac, ali su kuće uglavnom razbacane. Voda nedostaje jer nema ni jednog izvora. Koriste se bunari koji skupljaju vodu cijeđenjem kroz zemlju.
Posljednjom administrativnom podjelom Bosne i Hercegovine veći dio teritorije naselja sa 14 stanovnika pripada općini Bosanski Petrovac.
Historija
Na izlazu iz naselja pronađen je rimski miljokaz koji svjedoči o prolasku rimske ceste koja je išla iz Dalmacije za Panoniju.
Biosinteza
Preduvjetni elementi za biosintezu uključuju: prekursorne spojeve, hemijsku energiju (npr. adenozin-trifosfat (ATP) i katalitske enzime koji mogu zahtijevati koenzime (npr. NADH, NADPH). Ovi elementi stvaraju monomere, gradivne blokove za makromolekule. Neke važne biološke makromolekule uključuju: proteine, koji se sastoje od aminokiselinskih monomera spojenih preko peptidnih veza i molekula DNK, koje se sastoje od nukleotida spojenih preko fosfodiesterskih veza.
Svojstva hemijskih reakcija
Do biosinteze dolazi uslijed niza hemijskih reakcija. Da bi se ove reakcije odvijale, potrebni su sljedeći elementi:
U najjednostavnijem smislu, reakcije koje se javljaju u biosintezi imaju sljedeći format:
Neke su varijacije ove osnovne jednadžbe o kojima će kasnije biti više riječi detaljnije:
Fosfolipidi
Temelj svih biomembrana sastoji se od dvoslojne strukture fosfolipida. Molekula fosfolipida je amfipatijska; sadrži hidrofilnu polarnu glavu i hidrofobni nepolarni rep. Fosfolipidne glavice međusobno djeluju sa vodenim medijima, dok se repovi ugljikovodika orijentiraju u centar, dalje od vode. Ove posljednje interakcije pokreću dvoslojnu strukturu koja djeluje kao barijera za ione i molekule.
Postoje razni tipovio fosfolipida; shodno tome, putevi njihove sinteze se razlikuju. Međutim, prvi korak u sintezi fosfolipida uključuje stvaranje fosfatidata ili diacilglicerol 3-fosfata na endoplazmatskom retikulumu i vanjskoj mitohondrijskoj membrani Put sinteze nalazi se u nastavku: center|frameless|center|663x663px | Sinteza fosfatidne kiseline Put započinje glicerol 3-fosfatom, koji se pretvara u lizofosfatidat, dodavanjem lanca masnih kiselina koji pruža acil koenzim A. Zatim se lizofosfatidat pretvara u fosfatidat, dodavanjem drugog lanca masnih kiselina, koji doprinosi drugi acil CoA; sve ove korake katalizira enzim glicerol fosfat aciltransferaza. Sinteza fosfolipida nastavlja se u endoplazmatskom retikulumu, a put biosinteze se razlikuje u zavisnosti od komponenata određenog fosfolipida.
Sfingolipidi
Poput fosfolipida, ovi derivati masnih kiselina imaju polarnu glavu i nepolarne repove. Za razliku od fosfolipida, sfingolipidi imaju sfingozinsku kičmu. . Naprimjer, sfingomijelin je dio mijelinske ovojnice nervnih vlakana.
Sfingolipidi nastaju od keramida koji se sastoje od lanca masnih kiselina koji je vezan za amino grupu sfingozinske okosnice. Ovi keramidi se sintetiziraju aciliranjem sfingozina. Biosintetski put sfingozina nalazi se ispod: 760x780px|frameless|center| Sinteza sfingozina Kao što slika označava, tokom sinteze sfingozina, palmitoil CoA i serin prolaze kroz reakciju kondenzacije što rezultira stvaranjem dehidrosfingozina. Ovaj proizvod se zatim redukuje u dihidrosspingozin, koji se pretvara u sfingozin, putem reakcije oksidacije, pomoću FAD-a. Temelj svih biomembrana sastoji se od dvoslojne strukture fosfolipida.
Holesterol
Ovaj lipid pripada klasi molekula zvanih steroli. Steroli imaju četiri srasla prstena i hidroksilnu grupu. Holesterol je posebno važna molekula. Ne samo da služi kao komponenta lipidnih membrana, već je i prekursor nekoliko steroidnih hormona, uključujući kortizol, testosteron i estrogen.
Holesterol se sintetizira iz acetil CoA. Put je prikazan ispod: Općenitije, ova sinteza odvija se u tri faze, pri čemu se prva događa u citoplazmi, a druga i treća faza u endoplazmatskom retikulumu. Faze su kako:
Nukleotidi
Biosinteza nukleotida uključuje enzimski katalizirane reakcije koje supstrat pretvaraju u složenije proizvode. Nukleotidi su gradivni blokovi DNK i RNK. Sastoje se od peteročlanog prstena formiranog od šećera riboze u RNK i dezoksiriboze u DNK; ovi šećeri su povezani sa purinskom ili pirimidinskom bazom glikozidnom vezom i fosfatnom  grupom na 5' lokaciji šećera.
Purinski nukleotidi
DNK nukleotidi adenozin i gvanozin sastoje se od purinske baze koja je glikozidnom vezom vezana za šećer ribozu. U slučaju nukleotida RNK, dezoksiadenozin i dezoksigvnozin, purinske baze vezane su glikozidnom vezom za šećer dezoksiribozu. Bazni purini DNK i RNK nukleotida sintetiziraju se u dvanaestostepenom reakcijskom mehanizmu, prisutnom u većini jednoćelijskih organizama. Viši eukarioti imaju sličan reakcijski mehanizam u deset reakcijskih koraka. Purinske baze se sintetiziraju pretvaranjem fosforibozil-pirofosfata (PRPP) u inozin-monofosfat (IMP), što je prvi ključni međuprodukt u biosintezi purinskih baza. Daljom enzimskom modifikacijom, IMP-a nastaju adenozinske i gvanozinske baze nukleotida.
Pirimidinski nukleotidi
Ostale nukleotidne baze DNK i RNK koje su povezane sa šećerom ribozom putem glikozidne veze su timin, citozin i uracil (koji se nalazi samo u RNK). Biosinteza uridin-monofosfata uključuje enzim koji se nalazi u mitohondrijskoj unutrašnjoj membrani i multifunkcionale nzime koji se nalaze u citosolu.
Nakon sinteze baze uridinskog nukleotida, sintetiziraju se ostale baze, citozin i timin. Biosinteza citozina je reakcija u dva koraka, koja uključuje konverziju UMP u UTP. Dodavanje fosfata na UMP katalizira enzim kinaza. Enzim CTP-sintaza katalizira sljedeći reakcijski korak: pretvaranje UTP u CTP, prenošenjem amino grupe iz glutamina u uridin; ovo formira citozinsku bazu CTP. Mehanizam koji prikazuje reakciju UTP + ATP + glutamin ⇔ CTP + ADP + glutamat je:
Za razliku od uracila, timinske baze se uglavnom nalaze u DNK, a ne u RNK. Ćelije obično ne sadrže timinske baze koje su povezane sa šećerima riboze u RNK, što ukazuje da one sintetišu samo timin vezan za deoksiribozu. Enzim timidilat-sintetaza odgovoran je za sintezu ostataka timina iz dUMP u dTMP. Ova reakcija prenosi metil grupu na bazu uracil dUMP-a da bi se stvorio dTMP. Reakcija timidilata sintaze, dUMP + 5,10-metilenetetrahidrofolat ⇔ dTMP + dihidrofolat, prikazano je desno.
DNK
Iako postoje razlike između eukariotske i prokariotske sinteze DNK, sljedeći odjeljak označava ključne karakteristike replikacije DNK koje dijele obje grupe organizama.
DNK se sastoji od nukleotida koji su spojeni fosfodiesterskim vezama. Sinteza DNK, koja se odvija u jedru, je polukonzervativni proces, što znači da rezultirajuća molekula DNK sadrži jedan izvorni polulanac iz matične strukture i novi polulanac DNK. Sintezu DNK katalizira porodica DNK-polimeraza koja zahtijeva četiri dezoksinukleozid-trifosfata, lanac šablon i prajmere sa slobodnim 3'OH, koji ugrađuju.
Da bi došlo do replikacije DNK, stvara se replikacijska viljuška enzimima zvanim helikaze, koji odmotavaju spiralu DNK. Topoisomeraza s vilicom za replikaciju uklanja superzavojnice DNK uzrokovane njenim odmotavanjem i jednolančanih DNK-vezujućih proteina održavajući dva jednolančana DNK predloška stabilizirana prije replikacije.
Sintezu DNK inicira RNK-polimeraza primaza, koja stvara RNK prajmer sa slobodnim 3'OH. Ovaj prajmer je vezan za jednolančani DNK obrazac i DNK polimeraza produžava lanac uključivanjem nukleotida; DNK polimeraza također lektorira novosintetizirani lanac DNK
Tokom reakcije polimerizacije, katalizirane DNK-polimerazom, javlja se nukleofilni napad 3'OH rastućeg lanca na najunutrašnjijem fosfornom atomu deoksinukleozid-trifosfata; ovo omogućava nastanak fosfodiesterskog mosta koji veže novi nukleotid i oslobađa pirofosfat.
Tokom replikacije, istovremeno se stvaraju dva tipa niti: vodeći lanac, koji se kontinuirano sintetizira i raste prema replikacijskoj viljišci, i nastajući lanac, koji je napravljen diskontinualno u Okazaki fragmentu, rastu dalje od replikacijske viljuške. Okazaki fragmentima se kovalentno pridružuje DNK-ligaza, da bi se formirao kontinuirani lanac. Da bi se dovršila replikacija DNK, zatim uklanjaju se prajmeri (začetnice) RNK, a nastale praznine zamjenjuju se DNK i spajaju putem DNK-ligaze.
Aminokiseline
Protein je polimer koji se sastoji od aminokiselina povezanih peptidnim vezama. U prirodi postoji više od 300 aminokiselina od kojih su samo dvadeset, poznatih kao standardne esencijalne aminokiseline, gradivni blokovi za proteine. Samo zelene biljke i većina mikroba mogu sintetizirati svih 20 standardnih aminokiselina, koje su potrebne svim živim vrstama. Sisari mogu sintetizirati samo deset od dvadeset standardnih aminokiselina. Ostale aminokiseline, valin, metionin, leucin, izoleucin, fenilalanin, lizin, treonin i triptofan za odrasle i histidin i arginin za bebe dobijaju se hranom.
Osnovna struktura aminokislina
Opća struktura standardnih aminokiselina uključuje primarnu amino karboksilnu i karboksilnu grupu vezane za a-ugljik. Funkcionalne grupe identificiraju različite aminokiseline. Kao rezultat tri različite grupe povezane sa α-ugljikom, aminokiseline su asimetrične molekule. Za sve standardne aminokiseline, osim glicina, α-ugljik je hiralni centar. U slučaju glicina, α-ugljik ima dva atoma vodka, čime molekuli daje simetriju. Osim prolina, sve aminokiseline pronađene u životu imaju L-izoformne konformacije. Prolin ima funkcionalnu grupu na α-ugljiku, koja tvori prsten sa amino grupom.
Izvori dušika
Jedan od glavnih koraka u biosintezi aminokiselina uključuje ugradnjunje dušične grupe u α-ugljik. U ćelijama postoje dva glavna puta uključivanja dušičnih grupa. Jedan put uključuje enzim glutamin oksoglutarat aminotransferaza (GOGAT) koji uklanja amidnu grupu glutamina i prenosi je na 2-oksoglutarat, stvarajući dvije glutamatne molekule. U ovoj reakciji katalize, glutamin služi kao izvor dušika. Slika koja ilustrira ovu reakciju nalazi se desno.
Drugi put za uključivanje dušika u α-ugljik aminokiselina, koji uključuje enzim glutamat-dehidrogenaza (GDH). GDH je u stanju prenijeti amonijak na 2-oksoglutarat i formirati glutamat. Nadalje, enzim glutamin-sintetaza (GS) je u stanju da prenese amonijak na glutamat i sintetizira glutamin, nadopunjavajući ga.
Dodatna pozadina
Prije nego što započne transkacija, mora se dogoditi vezanje određene aminokiseline za odgovarajuću tRNK. Ovu reakciju, koja se naziva punjenje tRNA, katalizira aminoacil tRNK-sintetaza. Specifična tRNK-sintetaza odgovorna je za prepoznavanje i punjenje određene aminokiseline. Nadalje, ovaj enzim ima posebna područja razlikovanja kako bi se osiguralo pravilno vezanje između tRNK i njoj srodnih aminokiselina. Prvi korak za pridruživanje aminokiseline odgovarajućoj tRNK je stvaranje aminoacil-AMP-a:
Nakon toga slijedi prijenos aminoacilne grupee iz aminoacil-AMP u molekulu tRNK. Rezultirajuća molekula je aminoacil-tRNK:
Pored vezanja aminokiseline, tRNK ima i tri nukleotidne jedinice zvane antikodonske koja uparuju baze sa specifičnim nukleotidnim tripletima na iRNK zvanim kodoni; kodoni kodiraju određenu aminokiselinu. Ova interakcija je moguća zahvaljujući ribosomima, koji služe kao mjesto za sintezu proteina. Ribosom ima tri vezna mjesta za tRNK: aminoacilno mjesto (A-mjesto), peptidilno mjesto (P-mjesto) i izlazno mjesto (E-mjesto).
Charlotte Perrelli
Charlotte Perrelli (punim imenom: Anna Jenny Charlotte Nilsson) je popularna švedska pjevačica. Rođena je 7. oktobra 1974. godine.
Biosinteza
Dodatna pozadina
Brojni su kodoni unutar transkripta iRNK, a vrlo je često da aminokiselinu specificira više od jednog kodona; ovaj se fenomen naziva degeneracija koda. Sveukupno postoje 64 kodona, 61 svaki kod za jednu od 20 aminokiselina, dok preostali kodoni određuju prekid lanca.
Charlotte Perrelli
Pobjedila je na takmičenju za pjesmu Evrovizije 1999. godine pjesmom Take Me to Your Heaven, a predstavljala je opet svoju zemlju na takmičenju za pjesmu Evrovizije 2008. godine u Beogradu, gdje je osvojila 18. mjesto. Poslije pobjede na Eurosongu 1999. godine napustila je grupu Wizex u kojoj je dugo godina pjevala, da bi započela sa solo karijerom.
Biosinteza
Koraci translacije
Kao što je prethodno spomenuto, translacija se odvija u tri faze: inicijacija, elongacija i terminacija.
Prvi korak: Inicijacija
Kompletiranje faze inicijacije ovisi o sljedeća tri događaja:
1. Aktiviranje ribosoma u IRNK; 2. Vezanje napunjene inicijatora tRNK za P-mjesto ribosoma; 3. Pravilno poravnavanje ribosoma sa početnim kodonom iRNK.
Drugi korak 2: Elongacija
Nakon inicijacije, polipeptidni lanac se proširuje interakcijama antikodon: kodon, s tim što ribosom dodaje po jednu aminokiselinu u polipeptidni lanac. Da bi se osiguralo pravilno dodavanje aminokiselina, moraju se desiti sljedeći koraci:
1. Vezanje ispravne tRNK na A mjesto ribosoma;
2. Stvaranje peptidne veze između tRNK na A-mjestu i polipeptidnog lanca vezanog za tRNK na P-mjestu;
3. Translokacija ili povećanje tRNK-iRNK kompleksa za tri nukleotida.
Translokacija "pokreće" tRNK na E-mjestu i prebacuje tRNK s A-mjesta na P-mjesto, ostavljajući A-mjesto slobodno za dolazeću tRNK da doda još jednu aminokiselinu.
Treči korak: Terminacija
Posljednja faza translacije događa se kada stop kodon uđe na A-mjesto Zatim se događaju sljedeći koraci: 1. Prepoznavanje kodona pomoću faktora oslobađanja, što uzrokuje hidrolizu polipeptidnog lanca iz tRNK koji se nalazi na P-mjestu 2. Oslobađanje polipeptidnog lanca ;
3. Disocijacija i "recikliranje" ribosoma za buduće procese translacije
Tabela sažetka ključnih aktera u translaciji nalazi se u nastavku:
Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 1938.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1938. bilo je treće po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje se održalo u Francuskoj. Na prvenstvu je učestvovalo 15 reprezentacija. Starost nogometaša na listi navedena je za prvi dan svjetskog prvenstva.
Jean Baptiste Siméon Chardin
Jean Baptiste Siméon Chardin (Pariz, 2. novembar 1699. - Pariz, 6. decembar 1779.), francuski slikar, jedan od najvećih slikara cvijeća, voća i karakternih figura.
Stil
Chardin je opsjednutošću velikim historijskim prizorima i veličanstvenim portretima već unaprijed bio obilježen kao slikar drugog reda. Međutim, ubrzo je tu klasifikaciju pretvorio u vlastitu prednost postavši veoma popularan u građanskom staležu.
Već samim odabirom tema, genre-scena, mrtve prirode i portreta bitno se suprotstavlja pomodnoj maniri aristokrata kasnog baroka i rokokoa slikajući domaćinske, građanske intimne interijere sa likovima u zatvorenim i tamnim prostorima ili mnogobrojne mrtve prirode sa najraznolikijim bogatstvom sadržaja: od Lule i vrčeva do Bakrenog kotla, Kolača ili pak Raže i Zeca. Odslikati psihički izraz modela bio je jedan od osnovnih zahtjeva realističkog Chardinovog portreta, najčešće dijela neke komorne scene ili prikaza u interijeru. Upravo intimnost tih kompozicija je osnovna odlika Chardinovog slikarstva.
Jednostavnost svakodnevnice dovedena do monumentalnosti Chardina je dovela do velike popularnosti još za života, a u historiji evropske likovne umjetnosti osigurala mu mjesto slikara građanskog sloja i malih, običnih ljudi. Uloga tog velikog slikara u historiji slikarstva mnogo je veća i važnija nego li se to na prvi pogled može činiti. Do smrti, 6. decembra 1779., Jean Baptiste Simeon Chardin postao je jedan od onih velikih umjetnika čija je snaga djela zadirala i izvan područja umjetnosti i slikarstva i upozoravala na rastuću snagu buržoazije i jačanje njenog duha što će već nepuno desetljeće poslije, upravo u samom Parizu, veličanstveno i dramatično stupiti na svjetsku historijsku pozornicu.
Bošnjaci (odredi)
Bošnjaci je naziv za odrede konjanika-kopljanika (lancera) u evropskim vojskama Poljske, Pruske, Bavarske, Danske i Austro-Ugarske između 17. i 20. vijeka. Ovaj termin pojavljuje se izvan Bosne po prvi put u poljskoj vojsci tokom sedamnaestog vijeka. Bošnjacima se nazivaju odredi konjanika (lancera) husara, što je historijski dokazano bila tradicionalna taktika antičkih Germana, doslovno gotskih ratnika u borbama i sukobima sa armijama Rimske imperije.
Nepoznato je da li su svi ratnici koji su sačinjavali ove odrede bili bosanskog porijekla i uz to već islamizirani (izbjeglice) dezerteri iz turskih odreda, ali se za odrede Bošnjaka u pruskoj vojsci za vrijeme kralja Fridriha Velikog tokom osamanaestog vijeka pouzdano zna da su bili djelimično bosanskog porijekla, a da su svi isključivo bili vjernici, muslimani.
Zanimljiva je historija ovih odreda u pruskoj vojsci. Tvorac i predvodnik prvog odreda bio je porijeklom Arnaut po imenu Gerkis (Šiptar) i na pitanje, zašto svojim odredima daje baš ovo ime, odgovorio je doslovno: "Naše komšije Bošnjaci su nenadmašni konjanici...". U jednoj drugoj starijoj njemačkoj enciklopediji (Leipzig 1824. god.) stoji pored ostalog, da su Bošnjaci nosili uske čakšire, laganu kožnu obuću i tijesne jeleke, kako bi se u trku mogli lakše baciti na konja.
Reference
Johann David von Dzingel: "Geschichte des königlichen Zweiten Ulanen Regiments", Potsdam, 1858.
Châtelet (Metro Pariz)
Metro stanica Châtelet  pariskog metroa linije je središnja podzemna stanica koja se nalazi u 1. i 4. arondismanu ispod trga Place de Châtelet, po kojem je i dobila ime. Pored linije metroa, stanica je povezana i linijama   , te je podzemno povezana sa željezničkom stanicom     Châtelet Les Halles. Sa oko 35.000 putnika dnevno, stanica je bila 2004. godine jedna od deset najprometnijih stanica pariskog metroa.
Velški terijer
mini|desno|300px|Velški terijer Velški terijer je rasa psa koja spada u grupu terijera. Veški terijer potiče iz Velsa i postoji od 1800tih godina.
Danas je velški terijer prvenstveno pas za pratnju, no i dalje je sačuvao svoje lovačke sposobnosti. Neki od njegovih talenata uključuju lov, traganje, stražarenje i izvođenje trikova.
Historija
Velški terijer je uzgojen u Velsu kao lovački pas za lov na vidre, lisice i jazavce u njihovim jazbinama, kao i za lov u čoporima lovačkih pasa. Pasmina je vjerovatno potomak starog britanskog "black and tan" terijera. Pasmina je prvi put prikazana u Engleskoj 1884., te izvezena u SAD 1888. godine. Neko je vrijeme je nosila naziv stari crveno - crni oštrodlaki terijer.
Izgled
Velški terijer je pas srednje veličine koji može narasti do 41 cm i težiti od 9–10 kg. Rep se često kupira, ako je previše dug, da bi se održao kompaktan izgled psa. Oblik tijela je četvrtast sa izduženom njuškom. Krzno se sastoji od dva sloja, prvog za izolaciju i drugog za zaštitu od prljavštine, kiše i vjetra. Velški terijeri se većinom rađaju crni da bi u prvoj godini života krzno promijenilo boju u standardnu crnu i preplanulu. Prisustvo crne boje ispod skočnih zglobova je nepoželjno po standardu.
Zdravlje
Neka istraživanja tvrde da velški terijeri imaju genetsku predispoziciju za glaukom. Zdrav velški terijer može živjeti 12-13 godina.
Čeljabinska oblast
Čeljabinska oblast jest federalna oblast u Rusiji. Prema popisu iz 2010. godine u ovoj oblasti je živjelo 3.476.217 stanovnika od čega 82,3% Rusa, 5,69 % Tatara, 4,62 % Baškira, 2,14 % Ukrajinaca, 1 % Kazaka, itd. Administrativno središte oblasti je Chelyabinsk.
Gustave Courbet
Bio je aktivni sudionik pariske komune, osnivač i glavni predstavnik realističke škole, jedan od prvih umjetnika koji su radili u prirodi. Odbacio je romantične pejzaže i idealiziranje ljudi i prizora, izvršivši ogroman uticaj na cjelokupno evropsko slikarstvo sredinom 19. vijeka.
NGC 4760
NGC 4760 (također poznat kao MCG -2-33-41 i PGC 43763) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 219 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,00 (127 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (115 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich August Theodor Winnecke 30. marta 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3250C
NGC 3250C (također poznat kao ESO 317-28, IRAS 10255-3944, MCG -7-22-8 i PGC 30774) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 120 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,70 (59 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (17 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
14. oktobar
14. oktobar / listopad (14. 10) jest 287. dan godine po gregorijanskom kalendaru (288. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 78 dana.
863.
Godina 863. (DCCCLXIII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 863. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Apalači
Apalači ili Apalačke planine ( ili Appalachians; ) važan je planinski lanac na istoku Sjeverne Amerike. Prostire se od ostrva Newfoundland u Kanadi do Alabame u Sjedinjenim Američkim Državama, iako se najsjeverniji dio završava na poluostrvu Gaspé, u Québecu. To je najistaknutiji geomorfološki element istočnog dijela Sjeverne Amerike.
Potiče od drevnih planina nastalih u razdoblju paleozoika s reljefima omekšanim dugotrajnim djelovanjem egzogenih uzročnika. Sistem je podijeljen u niz planinskih vrhova, u kojima visina iznosi oko 1000m. Najviši vrh je Mount Mitchell, u Sjevernoj Karolini (2.037m) i to je najviša tačka u Sjedinjenim Državama istočno od rijeke Mississippi i širom istočne Sjeverne Amerike.
Etimologija
mini|Pogled s planine [[Mount Michell visoke 2037 metara, koja se nalazi u Sjevernoj Karolini i najviši je vrh u SAD-a istočno od rijeke Mississippi.]] Istraživanjem u unutrašnjosti sjeverne obale Florida, 1528, članovi Ekspedicije Pánfila de Narváeza, poput Alvara Núñeza Cabeza de Vace, pronašli su Indijance u blizini sadašnjeg Tallahasseeja (Florida), čije se ime transkribira kao Apalčen ili  Apalačen ( ili Apalachen). Naziv su kasnije izmijenili Španci u današnji Appalachian i koristi se kao naziv za pleme i područje uzvišenja, u unutrašnjosti na sjeveru. Ekspedicija Narváez prvi je put ušla u apalački teritorij 15. juna 1528. i primijenila ime. Sada se na engleskom jeziku piše kao "Appalachian", što je četvrto najstarije evropsko ime koje je danas sačuvano u Sjedinjenim Državama.
Guangdong
mini|250 px|desno|Položaj provincije Guangdong u NR Kini Guangdong je provincija na južnom dijelu Narodne Republike Kine. Guangdong u prijevodu znači istočno prostranstvo. Provincija se nalazi na obali Južnokineskog mora. Na sjeveroistoku graniči sa provincijom Fujian, na sjeveru sa provincijama Jiangxi i Hunan, na zapadu s autonomnom regijom Guangxi. Mali dio obale čine dvije posebne administrativne regije Kine koje čine Hong Kong i Makao. Morskim putem ima doticaj sa ostrvskom provincijom Hainan. Od januara 2005. je i najmnogoljudnija kineska provincija sa 79 miliona trajno naseljenih stanovnika i 31 milion migranata koji žive tamo više od 6 mjeseci u godini. Glavni grad Guangzhou i privredno čvorište Shenzhen su među najmnogoljudnijim i najvažnijim gradovima u Kini. Provincija Guangdong je ujedno i jedna od najvećih privreda u Kini te je 2009. dostigla BDP od 572,121 milijardi dolara što je usporedivo sa veličinom privrede Turske ili Indonezije. Prema BDP po stanovniku treća je provincija Kine, poslije provincija Jiangsu i Zhejiang.
Dužina obale Južnokineskog mora koja pripada ovoj provinciji je 4.300 kilometara. Najvažnija rijeka je Biserna rijeka. U njenoj delti se pored najvećih gradova provincije nalaze i Makao i Hong Kong.
IC 1555
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bukovača (Petrovac)
Geografija
Bukovača se nalazi na putu između Bosanskog Petrovca i Drinića. Zapadno od sela je naselje Bara. Ime je dobila po drvetu bukva koje sada više nema. U selu ima nekoliko izvora, a mjerenjima je utvrđeno da vode sa ovog područja podzemnim putem odlaze u rijeku Sanu.
Veći dio naselja sa 156 stanovnika pripada općini Bosanski Petrovac, a manji dio sa 5 stanovnika pripada općini Petrovac.
Historija
U naselju nalazi se brdo Stražbenica. Do vrha vodi put u obliku serpentina, čiji tragovi su još vidljivi. Na vrhu je gradina, koja je vjerovatno najprije bila ilirska, i na čijim su temeljima rimljani napravili svoje fortifikacijsko utvrđenje dužine 400 metara.
U ravnom dijelu naselja nalazi se ruševina grobnice na svod, dužine oko 20 m. koju je istraživao arheolog Sergejevski. Ta grobnica je zidana bijelim kamenom (bihacit). Unutra je nađena nadgrobna ploča i po natpisu se vidi da je iz kasnog rimskog perioda. I do ove grobnice vodi kaldrma od kamena i krečnog maltera.
U osmanlijskomskom periodu bosanske historije, cjelokupno zemljište u Bukovači bilo je u vlasništvu, kao begluk ili selište, čuvene begovske porodice Kulenović Bukovača.
NGC 950
NGC 950 (također poznat kao MCG -2-7-21 i PGC 9461) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 216 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,30 (82 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Irkutska oblast
Irkutska oblast jest federalna oblast u Rusiji. Locirana je u jugoistočnom Sibiru. Prema popisu iz 2010. godine u ovoj oblasti je živjelo 2.428.750 stanovnika. Administrativno središte oblasti je Irkutsk. Irkutska oblast na jugu i jugozapadu graniči sa Burjatijom i Tuvom, Krasnojarskim krajem na zapadu, Jakutijom na sjeveroistoku i Zabajkalskim krajem na istoku.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – skok u vis (muškarci)
Takmičenja u skoku u vis za muškarce na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 9. i 10. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. Gianmarco Tamberi iz Italije osvojio je zlatnu medalju, Robbie Grabarz iz Velike Britanije osvojio je srebro, dok su bronzanu medalju podijelili Chris Baker iz Velike Britanije i Eike Onnen iz Njemačke.
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 23 takmičara iz 16 država.
Kvalifikacije
Kvalifikacijsko tamičenje održano je 9. jula 2016. u 14:10 (CEST).
Kvalifikacijsko takmičenje je bilo podijeljeno u dvije grupe. Kvalifikacijska norma bila je 2,25 m. koju su ispunili svih 12 takmičara finalista.
Finale
mini|desno|200px|[[Gianmarco Tamberi]] Finalno takmičenje održano je 10. jula 2016. u 17:00 (CEST).
15. oktobar
15. oktobar / listopad (15. 10) jest 288. dan godine po gregorijanskom kalendaru (289. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 77 dana.
Even in the Quietest Moments (album)
mini|desno|350px|Naslovnica albuma Even in the Quietest Moments
Even in the Quietest Moments je peti studijski album koji je snimila engleska grupa Supertramp. On je izdat 1977. godine.
Bend je htio snimiti album u Koloradu, ali nije bilo lahko. Naišli su na mnogo problema. Pa ni Roger Hudgson, koji je inače uvijek volio englesku prirodu, nije baš volio snimati u Americi.
Slika na omotu pokazuje klavir na vrhu planine pokrivene snijegom u Koloradu.
Ovaj album ima sedam pjesama uključujući "Give a Little Bit", koju je 2004. godine preradila američka grupa Goo Goo Dolls.
Bunara (Petrovac)
Bunara je naseljeno mjesto u općini Petrovac, Bosna i Hercegovina.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1954.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1954. bilo je peto po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Švicarskoj od 16. juna do 4. jula 1954. godine. Šampionsku titulu osvojila je Zapadna Njemačka pobijedivši u finalnoj utakmici Mađarsku. Bronzana medalja pripala je Austriji. Na takmičenju je učestvovalo 16 reprezentacija. Na prvenstvu je odigrano 26 utakmica gdje je postignuto 140 golova što je prosječno iznosilo 5.38 postignutih golova po utakmici. Najbolji stijelac turnira bio je reprezentativac Mađarske Sándor Kocsis sa 11 postignutih golova.
Sulfat
mini|Struktura sulfat iona Sulfat je poliatomski anion, čija je empirijska formula SO42-. Struktura mu je tetraedarska, u kojoj je sumpor okružen sa četiri atoma kisika. Većina sulfata su rastvorljivi u vodi, osim sulfata kalcija, stroncija i barija. Ova osobina se kod barij-sulfata koristi za njegovo gravimetrijsko određivanje.
Bunara (Petrovac)
Geografija
Veći dio naselja, sa 40 stanovnika, pripada općini Bosanski Petrovac.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1954.
Kvalifikacije
Domaćin Švicarska i aktuelni svjetski prvak Urugvaj imali su automatski obezbjeđeno mjesto na Svjetskom prvenstvu 1954. Ostalih 14 slobodnih mjesta popunjeno je kroz kvalifikacije. Škotska, Turska i Južna Koreja bili su debitanti na turniru. Škotska i Turska bili su kvalificirani i na prethodno Svjetsko prvenstvo ali su se povukli sa turnira.
Pravila takmičenja
Turnir je sačinjavalo 16 ekipa podijeljenih u četiri grupe. Pobjednici grupa kao i drugoplasirane ekipe obezbjedile su plasman u nokaut fazu takmičenja.
Mindanao
mini|desno|Ostrvske grupe Filipina, [[Luzon, Visayas i Mindanao]]