cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Izbori
Izbori se odvijaju na nacionalnoj (državnoj) razini i na lokalnoj razini. Na nacionalnoj razini biraju se članovi nacionalnog, državnog parlamenta - vrhovnog predstavničkog tijela građana te državnog poglavara, ukoliko se on ne bira na neki drugi način (u parlamentu, imeovanjem od strane nekog tijela, rođenjem - u monarhiji). Na regionalnoj razini biraju se članovi lokalnog predstavničkog tijela (npr. općinske, pokrajinske, regionalne skupštine) te eventualno drugi predstavci (gradonačelnici, načelnici i slično).
Osim državnih, izbor se provode i u različitim organizacijama i udrugama, političkim stankama, kompanijama, itd.
Ideja o izborima onih koji su na vlasti sazrijevala je usporedno s razvojem teorije o narodnom suverenitetu kao temeljnom elementu institucionalnom izvoru posredne demokratije odosno predstavičke vladavine.
Tehovec
mini|280px|Tehovec, rimokatolička crkva "Sv. Florjan" Tehovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Medvode, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tehovec je imao 21 stanovnika.
Napomena: ''U 2013. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Tehovec i Brezovica pri Medvodah.''
Unihokej
mini|desno|250px|Unihokejaši na terenu Unihokej, hokej na parketu ili floorball je dvoranski timski sport razvijen u Švedskoj u kasnim 1970im. Igra se na terenu dimenzija 40 puta 20 metara goji je ograničen 50 cm visokom ogradom. Igra se sa štapovima napravljenim od karbona i plastičnim loptama sa 26 malih rupa.
Unihokej je popularan u Evropi, posebno u Skandinaviji, kao i u Švicarskoj i Češkoj. Stiče popularnost i u vanevropskim zemljama kao što su Kanada, Japan, Australija, SAD i Singapur.
709.
Godina 709. (DCCIX) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 709. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Marco van Basten
Marco van Basten je holandski trener i bivši nogometaš koji je igrao za Ajax i AC Milan i reprezentaciju Holandije sredinom 80-ih i početkom 1990-ih. Smatra se jednim od najboljih igrača u historiji nogometa s postignutih 277 golova u toku svoje relativno kratke karijere, koja je prekinuta zbog povreda. Kasnije je kao trener vodio Ajax i reprezentaciju Holandije.
Triputa je proglašen Evropskim igračem godine (1988, 1989. i 1992). Godine 1992. FIFA ga je odlikovala za najboljeg svjetskog igrača. U martu 2007. Sky Sports proglasio ga je najboljim igračem koji je prekinuo karijeru zbog povrede.
NGC 2371
NGC 2371 (također poznat kao NGC 2372) je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. marta 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hlorit
Hloritni ion ili hlor-dioksidni anion je halit sa hemijskom formulom ClO2–. Hloritni spoj koji sadrži ovu grupu, s hlorom u oksidacijskom stanju od +3. Hloriti su poznati i kao soli hlorne kiseline.
Spojevi
Slobodna hlorna hiselina HClO2 je  najmanje je stabilna oksokiselina hlora i primijećena je samo kao vodena otopina u malim koncentracijama. Kako se ne može koncentrirati, to nije komercijalni proizvod. Alkalni i zemnoalkalijski metali su bezbojni ili blijedožuti spojevi, s tim što je natrij-hlorit (NaClO2) jedini komercijalno važan hlorit. Hloriti teških metala (Ag+, Hg+, Tl+, Pb2+, kao i Cu2+ i NH4+) su nestabilni i razlažu se eksplozivno na toploti ili pri šoku. Natrij-hlorit se dobija indirektno iz natrij-hlorata, NaClO3. Prvo nastaje eksplozivno nestabilni plin hlor-dioksid, ClO2, redukcijom natrij-hlorata u jakoj kiselinskoj otopini s pogodnim redukcijskim sredstvom (naprimjer, natrij-hloridom, sumpor-dioksidom ili hlorovodičnom kiselinom).
Struktura i svojstva
Hloritni ion ima savijenu molekulsku geometriju, usled dejstva usamljenog para na atomu hlora, sa uglom veze O–Cl–O od 111° i dužinama veze Cl–O od 156 pm. Hlorit je najjači oksidant hlornih oksianiona na osnovu standardnih polućelijskih potencijala.
Upotreba
Najvažniji hlorit je natrij-hlorit (NaClO2); upotrebljava se za izbjeljivanje tekstila, celuloze i papira, ali unatoč snažnoj oksidirajućoj prirodi, često se ne koristi direktno, već se upotrebljava za stvaranje neutralne vrste hlor-dioksida (ClO2), obično reakcijom sa HCl:
Ostali oksianioni
Postoji nekoliko oksianiona hlora u kojima može pretpostaviti oksidacijsko stanje −1, +1, +3, +5 ili +7 unutar odgovarajućih aniona Cl−, ClO−, ClO2–, ClO3sup>– ili ClO4sup>–, poznata uobičajeno i respektivno kao hlorid, hipoklorit, hlorit, hlorat i perhlorat. Oni su dio veće porodice drugih hlor-oksida.
708.
Godina 708. (DCCVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 708. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Voyager 2
mini|200px|Maketa Voyager letjelica Voyager 2 je svemirska sonda lansirana 1977. Identična je sondi Voyager 1 i obje su bile dio programa Voyager. Razlika je u tome što je Voyager imao drugačiju putanju tokom susreta sa Saturnom, zaobilazeći bliski susret sa mjesecom Titanom i iskorištavajući gravitacijsku "odskočnu dasku" da dođe do planeta Urana i Neptuna. Tako je postala prva sonda koja je posjetila te dvije planete i prva sonda koja je napravila "Veliki obilazak" Jupitera, Saturna, Urana i Neptuna. To je moguće samo uz rijetko posloženje tih planeta koje se događa svakih 176 godina. Voyager 2 je sa dobrim argumentima sonda koja je dala najviše informacija, posjećujući 4 planete i njihove mjesece sa moćnim kamerama i raznim naučnim instrumentima
Planiranje misije i lansiranje
Voyager 2 je prvobitno trebao biti Mariner 12, dio programa Mariner. Voyager 2 je lansiran 20. augusta 1977., sa Cape Canaverala, Florida raketom Titan III-E Centaur.
Posada na Zemlji je bila toliko zauzeta sa lansiranjem da su zaboravili poslati važni aktivacijski kod Voyageru 2. Tako je sonda ugasila svoju glavnu visokofrekventnu antenu. Na sreću, zemaljska posada je uspjela uspostaviti vezu koristeći niskofrekventnu antenu i poslati aktivacijski kod.
Jupiter
Najbliži prelet Jupitera dogodio se 9. septembra 1979. Voyager je otkrio nekoliko prstena oko Jupitera.
Saturn
mini|Voyager 2, Saturn s udaljenosti od 21 milijuna kilometara Najbliži prilaz Saturnu dogodio se 25. augusta 1981.
Nakon preleta Saturna, platforma sa kamerom na Voyageru 2 se zakočila ugrožavajući nastavak misije prema Uranu i Neptunu. Srećom, posada na zemlji je uspjela ispraviti problem i poslala sondu prema Uranu.
Uran
desno|mini|Voyager 2, slika [[Uran|Urana na udaljenosti od 9 milijuna kilometara]] Najbliži prilaz Uranu bio je u 24. januara 1986.
Voyager 2 je otkrio 10 prije nepoznatih Uranovih mjeseca, proučio planetnu jedinstvenu atmosferu (izazvanu njegovim osnim pomakom od 97,77°) i proučio je Uranove prstenove. Otkrio je da Uranov mjesec Miranda ima zanimljiv reljef. Njena površina je, kao nigdje u Sunčevom sustavu, složena mješavina različitih tipova terena. Jedni do drugih nalaze se doline, litice, pukotine, krateri, terase i kanjoni.
Neptun
mini|Voyager 2, slika [[Neptun|Neptuna na udaljenosti od 7 milijuna kilometara]] Najbliži prilaz Neptunu dogodio se 25. augusta 1989. Budući da je ovo bila zadnja velika planeta koju je Voyager mogao posjetiti odlučeno je da će Voyager napraviti bliski prilaz mjeseca Tritona, bez obzira na posljedice za putanju, koje je i Voyager 1 osjetio preletom Saturnovog mjeseca Titana. To je bila mudra odluka jer se pokazalo da Triton ima fascinantnu površinu. Sonda je također otkrila Veliku tamnu tačku, koja je od tada nestala prema Hubbleovom teleskopu. Prvobitno se mislilo da je to veliki oblak, ali je kasnije zaključeno da je to rupa u oblacima.
Izlaz iz sunčevog sistema
Budući da mu je planetarna misija gotova, Voyager 2 se sada opisuje kao sonda na međuprostornoj misiji, koju NASA koristi da sazna kakav je Sunčev sistem izvan heliosfere. Voyager 2 je izašao iz heliosfere 10. decembra 2018. godine.
Prema podacima od 22. maja 2008. Voyager 2 je na udaljenosti od 85.9 AJ od sunca i izlazi iz Sunčevog sistema brzinom od 3,3 AJ godišnje (oko 15,5 km/s).
Od Voyagera 2 se očekuje da će nastaviti slati podatke negdje do 2030-ih.
Bakho (mitologija)
mini|190 px|[[Michelangelo: Bakus, s peharom vina i satirom, statua]] Bakus je rimski bog vina. U Grčkoj je to Dionis. On je također poznat pod nazivom Bakus. Rimljani su ga preuzeli kao svoje božanstvo. Po njemu je nazvan jedan asteroid - Bakus. mini|lijevo|190 px|[[Caravaggio: Bolesni mladi Bakho; Caravaggio se poslužio svojim likom tokom bolesti]]
Pelagonijska regija
Pelagonijska regija je jedna od 8 statističkih regija u Sjevernoj Makedoniji. Sjedište regije je grad Bitolj.
Bakho (mitologija)
Opis
Bakusova majka bila je Stimula, a otac mu je Jupiter. Sa Venerom, božicom ljubavi, Bakus ima Mutinusa Mutunusa, iako drugi mit tvrdi da mu je otac Merkur.
Pelagonijska regija
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2002. godine, Pelagonijska regija je imala 238.136 stanovnika.
Bakho (mitologija)
Kult
Bakus je prvobitno bilo ime boga Dionisa. Nepokorni Dionis je zadao Rimljanima prilično nevolja. Ovaj bog plodnosti, vina i uživanja je bio uznemirujuć za Rimljane. Seks je bio dio štovanja Dionisa, a kad su Bakus i Dionis izjednačeni, Dionisov kult uveden je u Rim. Nekoliko hiljada ljudi je pogubljeno prije nego što je Bakusov kult izbacio orgije iz svog štovanja. Senat je imao oštar zakon protiv bluda. Bakusove mitološke i historijske sljedbenice se nazivaju Bakantice, naziv nastao prema njegovom imenu. Njihov grčki su pandan Menade. I Menade i Bakantice se zovu još i Basaride. Bakusovi rituali su Bakanalije.
Pelagonijska regija
Administrativna podjela
Regija obuhvata 9 općina.
Bakho (mitologija)
Umjetnost
Bakus je prisutan u umjetnosti. Leonardo da Vinci je naslikao Bakusa kao lijepog mladića, u šumi, poput lutaoca. Odjeven je u lisičje krzno - bossoris (po tomu su nazvane Basaride - one također nose krzno). Caravaggio ga je naslikao dvaput - jednom se poslužio svojim prikazom te naslikao sliku "Bolesni mladi Bakus", a drugi put je za model imao svog prijatelja, a slika se jednostavno zove "Bakus 2". Michelangelo je napravio Bakusovu statuu.
ACF Fiorentina
ACF Fiorentina SpA je profesionalni italijanski nogometni klub iz Firence. Takmiči se u Serie A, najvišem rangu italijanskog nogometa.
Historija
Klub je osnovan 1926. godine spajanjem više klubova pod imenom Associazione Calcio Fiorentina dok je 2002. preimenovan u današnje ACF Fiorentina. Od samog osnivanja igra u najvišem rangu takmičenja i dosad je svega 4 sezone igrao van Serie A, po čemu je peti poslije Intera, Juventusa, Rome i AC Milana.
Fiorentina je dva puta osvojila scudetto i to u sezonama 1955/56 i 1968/69, šest puta Kup Italije i jednom nacionalni superkup. Najveći evropski uspjeh je osvajanje Kupa pobjednika kupova 1961. Naredne sezone su opet igrali finale istog takmičenja ali su poraženi u finalu od Atletico Madrida. Još su dva puta gubili finala prestižnih evropskih takmičenja; u sezoni 1956-57 u Kupu šampiona od Real Madrida te u sezoni 1989-90 od Juventusa u Kupu UEFA.
Od 1931. godine klub igra na stadionu Artemio Franchi čiji je trenutni kapacitet 47.282 sjedeća mjesta. Poznat je po nadimku Viola, što se odnosi na tradicionalnu boju dresova koji su ljubičasti.
Igrači
''Posljednja izmjena: 31. august 2018.''
(C)
707.
Godina 707. (DCCVII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 707. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Franz Liszt
Franz Liszt (22. oktobar 1811 – 31. juli 1886) bio je mađarski i austrijski kompozitor, virtuoz, pijanist i predavač. Liszt je postao poznat u Evropi po izvanrednom umjeću izvođenja djela na klaviru. Smatrali su ga tehnički najsavršenijim i najvećim pijanistom tog vremena, to jeste 19. vijeka. Osim toga bio je uticajan kompozitor, učitelj muzike, dirigent koji je u mnogome doprinijeo modernom razvoju umjetnosti, ali i dobrotvor brojnim drugim izvođačima poput: Richard Wagnera, Hector Berlioz, Camille Saint-Saëns, Edvard Griega i Alexander Borodina.
Muzička djela i stil
Franz Liszt je bez sumnje jedan od najboljih pijanista i kompozitora svih vremena. Komponirao je djela koja u to vrijeme gotovo niko nije mogao svirati, a jedini pijanist blizu njegovog nivoa je bio njegov dobar prijatelj iz Pariza Charles Valentin Alkan koji je također komponirao nevjerojatno teška muzička djela, ali nije postao previše poznat izvan Pariza. Jedan od Lisztovih ciljeva u komponiranju djela je bio da stvori takozvani "efekt tri ruke", te da napravi da klavir zvuči kao čitav orkestar. Također je imao iznadprosječno velike ruke što se u njegovim djelima može i vidjeti po tome što se često javljaju intervali veći od oktave koje se treba svirati jednom rukom. To je bio veliki problem za mnoge koji su željeli svirati njegova djela, pa je počeo komponirati djela bez tolikih intervala.
Mađarske rapsodije
Neke od njegovih najpoznatijih konpozicija su bez sumnje njegove "Mađarske rapsodije". Napisao ih je ukupno devetnaest, od 1. do 13. je napiso za vrijeme svog života u Weimaru, a ostale je napisao za svoga kasnijega života. Najpoznatija u nizu je druga rapsodija posvećena grofu Lászlu Telekiju. Podijeljena je u dva dijela, prvi u c-molu sporijega tempa i nešto tužnijeg raspoloženja, i drugi dio u fis-duru, brzog tempa i sretnog, zaigranog raspoloženja. Ta kompozicija je jedna od težih Lisztovih, od brzih oktava i ljestvica do velikih intervala i još puno stvari.
Liebestraum ()
Ove kompozicije Liszt je namijenio za tekstove pjesama Ludwiga Uhlada i Ferdinanda Freiligratha. Najpoznatija od njih tri je treća kompozicija u as-duru. Podijeljena je u tri dijela koje dijeli kadenca. Često mijenjanje tonaliteta, brze i zahtjevne kadence samo su neke od stvari koje ovu kompoziciju čine teškom. Prvi dio je sporijega tempa i sanjarskog ugođaja, u drugi dio vodi kadenca koja je samo brzo izmjenjivanje akorda cis mola i es dura. Drugi dio često mijenja tonalitete, b dur, c dur, e dur i es dur. Bržeg je tempa mnogo je intenzivniji. U treći dio vodi još jedna kadenca. Treći dio je ponovo u as duru, te se ponavlja prva tema.
Paganini etide
Paganini etide sastoje se od šest kompozicija koje su transkripcije nekih Paganinijevih djela. Liszt je napravio par verzija od kojih je najzahtjevnija prva iz 1838. , a on jednostavnijesu poznatije. Najpoznatije su šesta i treća. Treća je transkripcija Paganinijeve skladbe La campanella, te je iz b mola premještena u as-mol. To je jedna od njegovih najtežih kompozicija koja zahtjeva iznimnu tehniku, sadrži brze ljestvice, brze oktave, veliki intervali i iznimna koordiniranost ruku su neke od stvari koje ovo djelo čine toliko teškim. Šesta je transkripcija Paganinijevog 24. capricea u a molu. Ta kompozicija je znatno teža od onih prethodnih:veliki intervali koje je gotovo nemoguće svirati ako imate male ruke, brzi arpeđi koji se protežu kroz preko pet oktava, brz tempo i vrlo intenzivan ugođaj. Ovu kompoziciju mogu svirati samo najbolji od najboljih.
Paganini
20. aprila 1832, violinist Niccolo Paganini je održao koncert za žrtve kolere u Parizu. Liszt je bio toliko oduševljen Paganinijevim sviranjem da se zakleo da će postati "Paganini klavira". Vježbao je satima svakoga dana, naučio je svirati svako klavirsko djelo kojega se mogao dočepati, te je nakon par godina usavršio svoju tehniku što se može i vidjeti iz njegovih djela iz toga razdoblja. Neka od najtežih djela za klavir ikada je skladao u to vrijeme, kao na primjer El Contrabandista(klavirsku trasnkripciju "El poete calculista" Manuela Garcije), transcendentalne etide(nakon desetak godina je napravio jednostavnije verzije) i jedno djelo koje je vrijedno spomenuti:"Etudes d'apres Paganini 4", to djelo niti dan danas nitko osim njega ne može svirati. U to vrijeme bio je u vezi sa Marie d'Agoult (poznatiju pod pseudonimom Daniel Stern, s kojom je dobio troje djece: Blandine 1835, Cosima 1837. i Daniel 1839. Nakon što je doznao da je spomenik Beethovenu u Bonnu pred urušavanjem, odlučio je skupiti novac za obnovu što je značilo povratku turnejama. Sljedećih osam godina, Liszt je neprestano bio na turnejama po Europi. Ljudi su ga obožavali, žene bi padale u nesvijest kada bi čule njegovo sviranje, bacale su se na njega, borile za njegove rukavice i stvari koje je bacao u publiku, ljudi su čak držali njegove slike u stanovima, Liszt je u osnovi bio prva rock-zvijezda. Heinrich Heine je tome dao i ime: Lisztomanija.
Weimar
U vrhuncu svoje slave, Liszt se 1847. smjestio u Weimar(njegov odlazak s turneja u vrhuncu slave je vjerojatno pridonio njegovom statusu jednog od najboljih pijanista svih vremena). Carolyne zu Sayn-Wittgenstein, koju je upoznao u februaru te godine ga je nagovorila na to rekavši da bi se trebao više posvetiti komponiranju. Za to vrijeme bio je dirigent u orkestrima, te je podučavao ljude uključujući Hans von Bülowa koji se kasnije oženio njegovom kćerkom Cosimom. Neka od njegovih najpoznatijih djela su stvorena u to vrijeme(Mađarska rapsodija broj 2, La campanella, sonata u b-molu), većina njegovih "Mađarskih rapsodija" je skladana tada.
Kasniji život u Rimu i Budimpešti
U Weimaru je ostao sve do 1861. godine kada se preselio u Rim. Tijekom svog života jednom je već htio postati svećenik, ali majka ga je odgovorila od toga. Ovoga puta nje nije bilo tu, te je on i uspio u svom naumu pridruživši se Franjevačkom Redu. Na svoj 50. rođendan Liszt se trebao oženiti Carolynom, ali nije mogao jer je ona prije bila udata za ruskog vojnog oficira Nikolasa zu-Sayn Wittgensteina. Od ranih 1870-ih sve do svoje smrti, Liszt je par mjeseci svake godine podučavao na konzervatoriju u Budimpešti (nakon njegove smrti konzervatorij je preimenovan njemu u čast.) 1873. godine grad Budimpešta je pokrenuo "Zakladu Franza Liszta" koja je bi svake godine dodijelila stipendija trima najtalentiranijima studentima akademije. Liszt je umro 31. jula 1886. godine u Bayreuthu navodno od upale pluća iako je moguće da je doktorska greška imala ulogu u svemu tome.
Nasljeđe
Iza sebe je ostavio golemo muzičko nasljeđe, stvorio je oblik simfonijske pjesme, promijenio je način na koji se održavaju klavirski koncerti (promijenio je položaj klavira u odnosu na publiku, stvorio je šou od koncerta), pridonio klavirskoj tehnici i samom načinu sviranja. On je jedna od glavnih ličnosti razdoblja romantizma.
Reference
.
Abdest
thumb|desno|200px|Vjernici "uzimaju" abdest prije molitve u džamiji Badšahi, Lahore, [[Pakistan]] Abdest je obredno pranje koje muslimani obavljaju prije molitve (namaza) ili nekih drugih ibadeta, pobožnih radnji.
Riječ "abdest" potječe iz perzijskog jezika, a u slobodnom prijevodu znači "pranje ruku" (tur. ← perz. ābdest, āb: voda + dest: ruka).
== Farzovi (šartovi) abdesta ==
Glavni dijelovi abdesta (šarti) su:
Pod licem u ovom smislu se podrazumijeva dio glave od vrha čela (korjen kose), pa do dna vilice (do podbratka) i od uha do uha. Pod pranjem ili umivanjem misli se upotrijebiti toliko vode perući izvjesno mjesto, da bar nekoliko kapi vode spadnu sa njega.
Povod (sebeb) za uzimanje abdesta je namjera vršenja djela koja se čine samo sa abdestom, kao npr. klanjanje, uzimanje mushafa ili obavljanje tavafa.
Posljedica (hukum) uzimanja abdesta je mogućnost vršenja spomenutih djela, na ovom svijetu, i sticanje sevaba za onaj svijet.
Uvjeti za valjanost abdesta
Da bi abdest bio ispravan potrebno je ispuniti i sljedeće uslove:
Čistoća
Čistoća (taharet) u islamu je jedan od temeljnih propisa a propisana Kur'anom i sunnetom:
Allahov poslanik kaže:
Čistoća, kao uvjet za obavljanje namaza, se ostvaruje uklanjanjem nečistoćā čistom vodom s odjeće onog koji klanja, tijela i mjesta gdje se klanja; Čistoća tijela, pored fizičke čistoće mora zadovoljiti i obrednu čistoću koja se postiže slijedećim radnjama:
Vrste vode
Ovdje treba napomenuti da sa šerijatskog stanovišta imamo više vrsta vode, tj. čista voda (fonol. tahuur): Sva ulema je saglasna (idžma) da su ovo čiste vode i da se njima postiže šerijatska čistoća.
Posebni objekat ili prostorija u okviru džamijskog ili tekijskog kompleksa koji je namijenjen za uzimanje abdesta zove se abdesthana.
Spisak Bošnjaka
Ovo je spisak znamenitih Bošnjaka koji su svojim radom zaslužili da se nađu na spisku. Spisak nije završen. Prije dodavanja pojedinih ličnosti sagledajte životno djelo i značaj određene osobe, kako se kredibilitet spiska i značaj ostalih zaslužnih pojedinaca ne bi izgubio. Preporuka prije dodavanja na sami spisak je da se na stranici za diskusiju prethodno predloži određena osoba kako bi ostali korisnici dali svoje mišljenje.
Cotopaxi
Cotopaxi je stratovulkan koji se nalazi u Ekvadoru, 28 km južno od Quita, glavnog grada ove države. Drugi je najviši vrh u Ekvadoru i jedan od najviših aktivnih vulkana na svijetu (tvrdnje da je najviši aktivni vulkan nisu tačne ).
Od 1738. erumpirao je više od 50 puta, što je rezultiralo formiranjem brojnih dolina oko vulkana usljed lahara.
704.
Godina 704. (DCCIV) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 704. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Muzej Sarajeva
mini|Brusa Bezistan mini|Muzej Sarajeva 1878–1918. mini|Muzej Jevreja BiH mini|Svrzina kuća mini|Despića kuća
Muzej Sarajeva osnovan je 1949. godine sa zadatkom da prikuplja, proučava, čuva, publikuje i prezentira društvenu, ekonomsku i kulturnu historiju Sarajeva od najstarijih vremena do danas.
IC 524
IC 524 (također poznat kao ESO 564-1 i PGC 25198) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 205 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,00 (60 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 18. februara 1893. godine.
Hlorat
thumb|right|200px|Hloratni ion CAS # 14866-68-3 thumb|right|200px|Struktura i vezanje hloratnog iona Hloratni anion ima formulu ClO3−. U ovom slučaju, atom hlora je u oksidacijskom stanju +5. Termin hlorat se također može odnositi i na hemijski spoj koji sadrži ovaj anion. Hlorati su soli hlorne kiseline. "Hlorat", kad u zagradama slijedi rimski broj, npr. hlorat (VII), odnosi se na određeni oksijanion hlora. Kao što je predviđeno teorijom odbijanja elektronskih parova valentne ljuske, anioni hlorata imaju trigonalne piramidne strukture.
IC 524
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hlorat
Hlorati su snažni oksidanti i treba ih držati dalje od organskih materija ili lahko oksidirajućih materijala. Mješavine hloratnih soli s gotovo svim zapaljivim materijalima (šećer, piljevina, drveni ugljen, organska otapala, metali itd.) lahko će brzo sagoriti. Iz ovog razloga su hlorati nekad bili široko korišćeni u pirotehnici, iako je njihova upotreba opala zbog nestabilnosti. Većina pirotehničkih aplikacija koje su ranije koristile hlorate, umjesto toga koriste stabilnije perhlorata.
Muzej Sarajeva
Prvobitna lokacija u koju je muzej bio smješten je bila zgrada Vijećnice odnosno potkrovlje te zgrade. Već 1954. godine muzeju je dodijeljena zgrada bivše Sudačko-šerijatske škole (u blizini Baščaršije) i u njoj je bio smješten do 1993. Potom zgrada biva vraćena vlasniku da bi bila korištena kao objekat Fakulteta islamskih nauka, a muzej i njegove postavke se smještaju u vlastiti depandans prostor Starog hrama (gdje je već bio smješten Muzej Jevreja BiH). Postoje naznake da bi muzej mogao dobiti prostor Brusa bezistana za postavu izložbi (već i koristi privremeno taj prostor od 2000. godine). Nema naznaka o dodjeli posebne (matične) zgrade za potrebe cijelog muzeja.
Tokom rata u Bosni i Hercegovini svi eksponati muzeja su, zahvaljujući zalaganju njegovih radnika, spašeni i izmješteni u prostor Starog hrama.
Muzej posjeduje preko četiri hiljade knjiga, dvadeset hiljada fotografija, a izlaže i sljedeće tematske zbirke: arheološku, umjetničku, etnografsku, orijentalnu, jevrejsku, austro-ugarsku, zbirku 20. stoljeća, zbirku legata Stjepana Mezea, zbirku pomoćnih predmeta.
706.
Godina 706. (DCCVI) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 706. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Guillaume Bigourdan
Camille Guillaume Bigourdan (6. april 1851 – 28. februar 1932) bio je francuski astronom.
Muzej Sarajeva
Depandansi
Depandansi ovog muzeja jesu:
Guillaume Bigourdan
Bigourdan je rođen u selu Sistels u Tarn-et-Garonne departmanu u jugozapadnoj Francuskoj, od oca Pierre Bigourdana i majke Jeanne Carrière. Godina 1877. astronom Félix Tisserand ga je imenovao na mjesto pomoćnog astronoma na Opservatorija u Toulouseuu, a 1879. je slijedio Tisserand-a u parisku opservatoriju gdje je kasnije postao direktor.
Hlorat
Strukture i vezanje
Hloratni ion ne može se na zadovoljavajući način predstaviti samo jednom Lewisovom strukturom, jer su sve Cl–O veze iste dužine (1,49 Å  u kalij-hloratu ), a atom hlora je hipervalentan. Umjesto toga, često se smatra da je hibrid višestrukih rezonantnih struktura: 400px|Resonantne strukture hloratnoh iona
Guillaume Bigourdan
Godine 1902. je učestvovao u naporima da se preračunaju sa većom preciznošću meridijanske razlike između Londona i Pariza. Postao je član Bureau des Longitudes 1903. godina, kao i član Francuske akademije nauka 1904.
Opisao je metodu podešavanja ekvatorske montaže kod teleskopa, koja je kasnije postala poznata pod nazivom "Bigourdanova metoda".
Hlorat
Laboratorijsko
Metalni hlorati mogu se pripremiti dodavanjem hlora vrućem metalnom hidroksidu poput KOH: U ovoj reakciji, hlor prolazi disproporcionalnost, i redukciju i oksidaciju. Hlor, oksidacijski broj 0, tvori klorid Cl– (oksidacijski broj –1) i hlorat (V) ClO3– (oksidacijski broj +5). Reakcijom hladnih vodenih metalnih hidroksida s hlorom nastaje hlorid i hipoklorit (oksidacijski broj +1).
Guillaume Bigourdan
Guillaume Bigourdan je dobio Lalandeovu nagradu koju dodjeljuje Francuska akademija nauka godine 1883. i 1891., kao i Zlatnu medalju Kraljevskog astronomskog društva, 1919. Bio je direktor Međunarodnog biroa vremena (francuski: Bureau International de l'Heure) od 1919. do 1928. godine. Godine 1919. primio je "Prix Jules Janssen", najvišu nagradu francuskog astronomskog društva (Société astronomique de France).
Oženio je kćerku tadašnjeg direktora pariske opservatorije Amédée Mouchez-a.
Hlorat
Industrijski
Industrijskoa skala sinteze za natrij-hlorat polazi od vodene otopine natri-hlorida (slane otopine), a ne od plinskog hlora. Ako oprema za elektrolizu omogućava miješanje hlora i natrij-hidroksida, tada dolazi do gore opisane reakcije neproporcionalnosti. Zagrijavanje reaktanata na 50–70 °C obavlja se električnom snagom koja se koristi za elektrolizu.
Prirodno pojavljivanje
Nedavna studija otkrila je prisustvo prirodnih hloratnih naslaga diljem svijeta, s relativno visokim koncentracijama koje se nalaze u sušnim i hipesušnim regijama.
Hlorat je takođe mjeren u uzorcima kiše sa količinom hlorata sličnom perhloratu. Sumnja se da hlorat i perhlorat mogu imati zajednički prirodni mehanizam formiranja i mogli bi biti dio ciklusa biogeohemije hlora. Sa stanovišta mikroba, prisustvo prirodnog hlorata moglo bi takođe objasniti zašto postoji niz mikroorganizama koji su sposobni za redukciju hlorata u hlorid. Nadalje, evolucija smanjenja hlorata može biti drevni fenomen, jer sve do danas opisane bakterije koje reduciraju perhlorat također ga koriste kao terminalni akceptor elektrona. Treba jasno reći da dosad nisu poznati minerali u kojims dominira hlorat. To znači da anion hlorata postoji samo kao zamjena u poznatim mineralnim vrstama ili je – eventualno – p risutan u otopinama za punjenje pora.
U 2011., studija tehnološkog Instituta u Georgiji otkrila je prisustvo magnezij-hlorata na planeti Mars.
Spojevi (soli)
Primjeri hlorata uključuju:
Ostali oksianioni
Ako rimska brojeve u zagradama slijedi riječ "hlorat", to znači da oksianion sadrži hlor u naznačenom oksidacijskom stanju, kao:
Koristeći ovu konvenciju, "hlorat" znači "bilo koji" oksanion hlora. Obično se "hlorat" odnosi samo na hlor u oksidacijskom stanju +5.
Toksičnost
Klorati su relativno otrovni, mada po redukciji formiraju općenito bezopasne hloride.
Topol pri Medvodah
mini|280px|Topol pri Medvodah, rimokatolička crkva "Sv. Katarina" Topol pri Medvodah je naseljeno mjesto u sastavu općine Medvode, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Topol pri Medvodah je imao 160 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Katarina nad Medvodami. U 2007. povećano za dio naselja Golo Brdo. U 2011. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Golo Brdo i Topol pri Medvodah.''
NGC 6794
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5321
NGC 5321 (također poznat kao MCG 6-30-101 i PGC 49148) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 213 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,80 (50 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. aprila 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Međunarodna organizacija za standardizaciju
Internacionalna organizacija za standardizaciju (ISO) je međunarodna institucija za standarde, koju čine predstavnici zavoda za standardizaciju iz različitih zemalja. Od osnivanja 23. februara 1947. godine, organizacija izdaje globalne industrijske i komercijalne standarde, tzv. ISO standarde.
Torovo
Torovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Vodice, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Međunarodna organizacija za standardizaciju
Iako je ISO po statutu definiran kao nevladina organizacija (NVO), njena snaga da uspostavlja standarde koji često, kroz sporazume ili nacionalne standarde, postaju zakoni, čini je moćnijom od većine NVO-a. U praksi, ISO djeluje kao konzorcij sa jakim vezama u vladama. Učesnici su nekoliko velikih korporacija, te predstavnici zavoda za standardizaciju svake zemlje članice. ISO je danas sastavljen od 158 zemalja članica.
Torovo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Međunarodna organizacija za standardizaciju
ISO usko sarađuje sa Internacionalnom komisijom za elektrotehniku (IEC), koja je odgovorna za standardizaciju električne opreme.
702.
Godina 702. (DCCII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 702. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Torovo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Torovo je imalo 36 stanovnika.
Međunarodna organizacija za standardizaciju
Naziv
Organizacija se obično naziva jednostavno "ISO". Uobičajena je pogreška smatrati da je ISO skraćenica za naziv "Internacionalna organizacija za standardizaciju" ili slično. Riječ ISO dolazi of grčke riječi ίσος (isos), koja znači "jednak". Na engleskom jeziku dugogodišnji naziv organizacije je "International Organization for Standardization", dok je na francuskom jeziku naziv "Organisation internationale de normalisation". Početna slova ova dva naziva bi rezultirali u dvije različite skraćenice na dva zvanična jezika ISOa, engleskom (IOS) i francuskom (OIN), te su osnivači odabrali "ISO" kao univerzalni akronim.
Torovo
Stanovništvo
Napomena: ''U 2009. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Zapoge.''
Međunarodna organizacija za standardizaciju
Standardi i tehnički izvještaji
Osim standarda, ISO također priprema i Tehničke izvještaje za dokumente koji ne mogu ili ne bi trebali postati Internacionalni standardi, kao što su reference, objašnjenja, isl. Konvencije imenovanja ovih izvještaja su identične onima za standarde, osim što se umjesto IS koristi TR u imenu standarda. Primjeri:
NGC 1034
NGC 1034 (također poznat kao IRAS 02358-1601, MCG -3-7-43 i PGC 9991) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 67 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,80 (16 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 12. novembra 1886. godine.
Čelo (čvor)
Slovenija:
Međunarodna organizacija za standardizaciju
Standardi i tehnički izvještaji
ISO će u rijetkim prilikama izdavati Tehničke korigendume. Ovo su amandmani na postojeće standarde sa manjim greškama, poboljšanja korištenja ili proširenje načina korištenja standarda. Korigendumi se izdaju u očekivanju da će standardi na koji se odnose biti ažurirani ili povučeni iz upotrebe prilikom naredne evaluacije.
ISO dokumenti
ISO dokumenti su zaštićeni, i obično je potrebno platiti za većinu standarda. Međutim, ISO ne naplaćuje glavninu nacrta dokumenata u elektronskom formatu. Iako korisni, nacrti se moraju pažljivo upotrebljavati jer postoji velika vjerovatnoća da će se dokument uveliko promijeniti prije nego postane standard. Neki ISO standardi su besplatni, kao na primjer Besplatni raspoloživi standardi i Besplatni standardi 2.
Članovi
[[Datoteka:ISO members.png|450p|mini|desno|Mapa zavoda za standardizaciju, koji su članovi ISO-a Legenda:
NGC 1034
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Međunarodna organizacija za standardizaciju
Članovi
]] Postoje tri kategorije članstva u ISOu. Tijela članovi su nacionalna tijela koja se smatraju najreprezentativnijim tijelima za standarde u svakoj zemlji članici. Ovo su jedini članovi ISOa koji imaju pravo glasa. Zemlje koje nemaju vlastite organizacije za standarde spadaju u kategoriju dopisnih članova. U ovoj kategoriji članovi se obavještavaju o radu ISOa, ali nemaju pravo učestvovanja u radu na standardizaciji. I na kraju postoje članovi pretplatnici za zemlje sa manjim ekonomijama. Ovi članovi plaćaju umanjene članarine, ali i dalje mogu pratiti razvoje novih standarda.
701.
Godina 701. (DCCI) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 701. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Međunarodna organizacija za standardizaciju
Problemi tokom 1990tih
Tokom 1990ih ISO se smatrao sporim, birokratskim, pretrpanim i bezosjećajanim prema kritikama i prodavača i njihovih klijenata. Jedan problematičan projekat bio je projekat velikih razmjera pod nazivom Otvoreni sistem međukonekcija. Cilj mu je bio razvijanje ujedinjene kompjuterske mreže, ali je ugašen 1996. zbog brojnih problema između prodavača. Pažnja je tada okrenuta prema otvorenoj volonterskoj neprofitnoj organizaciji Internet Engineering Task Force (IETF), koja je postavila standarde neophodne za rad Interneta. Kada se ispostavilo da je IETF spor, proizvođači su počeli finansirati brže mreže poput W3C, još jedne otvorene neprofitne organizacije koju je predstavljao osnivač World Wide Weba Tim Berners-Lee. Od tada se skraćuje vremenski period potreban za uspostavljanje novih standarda.
ISO međunarodni standardi nisu ni na koji način obavezujući ni za vladu niti za industriju. Ovo znači da su moguće situacije da određeni standardi dođu u konflikt sa socijalnim, kulturnim ili pravnim zahtjevima i očekivanjima. Ovo odražava činjenicu da se državni i međudržavni stručnjaci koji su odgovorni za postavljanje ovih standarda ne moraju slagati oko svih prijedloga za nove standarde. Same države i njihova tijela za postavljanje standarda imaju završnu riječ.
703.
Godina 703. (DCCIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 703. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Kraljevina Jugoslavija
Nazivi države
Kraljevina Jugoslavija je nekoliko puta kroz svoju historiju mijenjala naziv:
Kraljevstvo Srba, Hrvata i Slovenaca
thumb|left|200px|[[Krfska deklaracija od 20. maja 1917. (prva stranica na slici) bila je jedan od temelja formiranja buduće zajednice Države SHS i Kraljevine Srbije]]
Kraljevstvo Srba, Hrvata i Slovenaca naziv je za monarhiju koja je obuhvatala područja dijelova današnje Slovenije i Hrvatske, te Bosnu i Hercegovinu, Srbiju, Crnu Goru, Kosovo i Makedoniju. Nastala je 1. decembra 1918. a prestala postojati osnivanjem promjenom imena u Kraljevina Jugoslavija, 6. januara 1929. godine Iako su predstavnici Države SHS, na čelu sa Svetozarem Pribićevićem, prije upućivanja u Beograd od Narodnog vijeća Države SHS dobili dokument Naputak kojim se uslovljava ujedinjenje Države SHS s Kraljevinom Srbijom okupljanjem ustavne skupštine koja će dvotrećinskom većinom odlučiti buduće uređenje države, dolaskom u Beograd, pod dojmom nasilnog pristupa Crne Gore Srbiji, te samovoljni izlazak Bačke, Banata i Baranje i Srijema, koji je bio pod srpskom vojnom kontrolom do izglasavanja ujedinjenja iz sastava Države SHS i priključenje Srbiji, bojeći se italijanske okupacije Dalmacije i Istre te socijalnih nemira, biva odbačen "Naputak" i napisana "Adresa" dokument o bezuvjetnom ujedinjenju Države SHS i Kraljevine Srbije. Delegacija, koju je predvodio Pribičević, predstavila je regentu Aleksandru, koji je zastupao tada bolesnoga oca Petra I, "Adresu". Dokument je pročitao potpredsjednik Narodnog vijeća, dr. Ante Pavelić, a regent ju je ratificirao 1. decembra 1918, proglasivši tako novonastalo Kraljevstvo Srba, Hrvata i Slovenaca. Kraljevina Crna Gora se priključila Kraljevini Srbiji odlukama tzv. Podgoričke skupštine održanoj od 24-29. novembra 1918. godine
Novonastala država bila je bez Ustava, a sva vlast bila je bila je koncentrirana u rukama regenta Aleksandra (apsolutizam) i beogradskoga dvora (centralizam). U Crnoj Gori je 7. januara 1919 izbila tzv. Božićna pobuna, žestoka oružana pobuna, koja je kao jedan od ciljeva imala i restauriranje Kraljevine Crne Gore.
Kralj je sam sastavljao vlade, a represije režima protiv političkih neistomišljenika bile su česte i okrutne (čak je i Svetozar Pribićević, kao Ministar unutarnjih poslova, djelovao protiv političara s kojima je nekad radio u Narodnom vijeću SHS). Narodna skupština nije se sastajala, a službeni je Beograd sve dekrete i zakone donosio preko obznana, odnosno kraljevih samodonešenih odluka. Jasno da je takva politika izazivala burne reakcije i stvarala sve veću opoziciju protiv režima. Prva reakcija došla je već 2. decembra 1918, dakle samo dan nakon ujedinjenja, u obliku Proglasa HSP-a u kojem se protivi načinu ujedinjenja pozivajući se na ranije Majsku i Krfsku deklaraciju, dogovore Narodnoga vijeća SHS, ali i činjenicu da Hrvatski sabor nikada nije raticifirao "Adresu". Sljedeći veliki izljev nezadovoljstva dogodio se 5. decembra 1918. Na trgu u Zagrebu su se, tokom prijepodneva, okupile pristalice Kraljevstva na skupu u čast novoj državi na kojem su se, između ostalog, mogle čuti i brojne antihrvatske parole. Hrvatski narod, nezadovoljan policijskom tolerancijom takvog ponašanja, poslijepodne održao je sličan skup na kojem je kritizirao Kraljevstvo. Međutim, reakcija policije bila je drugačija. Naime, za razliku od prijepodneva, policija je napala okupljene građane, ranila, uhapsila i odnijela nekoliko života, čime je, po prvi puta, demonstrirana sila beogradskog dvora nad političkim oponentima. Taj događaj poznat je kao Decembarske žrtve. Srpska hegemonija ogledala se i u privrednom smislu. Iako su krune bile približno jednakog omjera sa dinarom (1:1), a cijeli zapadni dio zemlje koristio je upravo krune, službeni Beograd ubrzo je izdao zakon kojim je omjer razmjene bio 4:1 u korist dinara. thumb|220px|left|Po dolasku u Rijeku, fašistički ideolog [[Gabriele d'Annunzio naišao je na sveopće odobravanje.]] Godine 1919, italijanski iredentistički pjesnik i rani ideolog fašizma, Gabriele d'Annunzio okuplja ardite, vojne veterane iz Prvog svjetskog rata, i u čamcima vesla do Rijeke, koju 12. septembra 1919. okupira i uspostavlja italijansku upravu. Bila je to prva otvorena fašistička invazija na neku zemlju u međuratnom periodu, a rezultirala je velikim negodovanjem vlasti Kraljevstva SHS. Apeli međunarodnoj zajednici rezultirali su sklapanjem Rapallskog ugovora 1920. godine kojim je Kraljevstvo dobilo upravo nad okolinom grada, a Rijeka je postala slobodna država. "Jadransko pitanje" koje je tada nastalo bit će razrješeno tek 1924. godine sklapanjem Rimskog ugovora 1924, kojim je Rijeka pripala Italiji, a okolina grada Kraljevini SHS.
Prva veća politička kriza nove države nastaje kao posljedica ne imanja ustava. Naime, u tri godine postojanja, situacija se nije načelno promijenila - Ustava koji bi potvrdio državno uređenje nije bilo, a kralj je i dalje provodio samovladu obilježenu znatnim represijama protiv političke opozicije. Uz HRSS i HSP (koje su se 1921. godine ujedinile u Hrvatski blok), kao nova, značajna opozicija hegemoniji beogradskog dvora, javlja se i novoosnovana Komunistička partija Jugoslavije. Osnovana u Vukovaru 1919, stranka je bila jedna od rijetkih svejugoslavenskih stranaka (dakle, uključivala je članove iz cijele zemlje), a njen program bazirao se na kombinaciji boljševizma, lenjinizma i uspostavi sovjetske republike po uzoru na Rusku SFSR. Kao stranka koja je postajala izuzetno popularna, počela je predstavljati veliku prijetnju režimu (u jednom trenutku bila je treća stranka po jačini, iza DS-a i radikala), tako da je ubrzo, već 1920, pala pod Obznanu. Naime, ministar unutrašnjih poslova, Milorad Drašković, donio je Obznanu (koja će kasnije postati rigorozni Zakon o zaštiti države) kako bi osigurao državu od onih koji je žele srušiti - de iure, ona je omogućavala brojna prava i slobode i bila je usmjerena isključivo protiv onih koji ruše državu (odnosno, komunista), ali je de facto bila primjenjivana na sve one koji su javno izražavali svoje nezadovoljstvo režimom. Iako su od tog trenutka djelovali tajno (što im je pomoglo prilikom NOB-a), komunisti su i dalje bili aktivni, a jedan od prvih odjeka bilo je ubistvo ministra Draškovića u Delnicama 1921, kojeg je izvršio komunistički omladinac Alija Alijagić. Komunisti tako djeluju u ilegali, a HRSS i ostale opozicijske stranke bore se za svoja prava u Narodnoj skupštini.
Kraljevina Jugoslavija
lijevo|mini|200px|Objavljena preko Radio Beograda, [[Šestojanuarska diktatura kralja Aleksandra I. isprva je dočekana s odobravanjem, ali se kasnije pokazala kao nastavak dotadašnje dvorske politike.]] Atentat u Narodnoj skupštini 1928. donio je još veće probleme u Kraljevini SHS, a kriza se toliko produbila da je morao reagirati morao sam kralj. Dana 6. januara 1929, preko Radio Beograda objavio je ukidanje Narodne skupštine i svih stranaka, uveo je diktaturu, koju će historija pamtiti kao Šestojanuarska diktatura, a sve je to opravdao krizom koju parlamentarci nisu uspjeli riješiti - između Kralja i naroda od tog trenutka posrednika nije smjelo biti. Nekoliko mjeseci potom, kralj Aleksandar donosi novi Zakon o nazivu i podjeli države kojim će ime države promijeniti u Kraljevina Jugoslavija, provodeći, tako, geslo "Jedan narod, jedan kralj, jedna država", a istu će podijeliti na 9 banovina i grad Beograd. Ukinute su bilo kakve nacionalne posebnosti, a stvorena je, što i jest bilo jedno od izvornih ideja Karađorđevića, jugoslavenska nacija sa jugoslavenskim jezikom kao službenim.
Iako je dobar dio političara, posebno hrvatskih (njih je predvodio dr. Vladko Maček, nasljednik Stjepana Radića na čelu SDK), pozdravio uvođenje diktature, smatrajući ju boljim rješenjem od Vidovdanskog ustava i novom prilikom za ujednačavanje odnosa, proglašenje iste dovelo je, zapravo, do eskalacije nasilja protiv unutrašnjih neistomišljenika, što je samo povećalo spiralu stvorenu još 1918. godine. U državnom pokušaju razbijanja albanskih, hrvatskih, makedonskih i slovenskih pokreta hrvatske žrtve će postati najpoznatije. Među istaknutim žrtvama ističu se Josip Predavec, HSS-ov zastupnik ubijen nedugo nakon izlaska iz zatvora, Đuro Đaković, jedan od visokopozicioniranih dužnosnika još uvijek ilegalne KPJ i albanolog i pisac, pravaš Milan Šufflay, koji je ubijen usred Zagreba. Šufflayjevo ubistvo posebno je odjeknulo u svijetu, posebno zbog naknadnog zataškavanja od strane vlasti na ponašanje beogradske vlasti pismom su reagovali, između ostalih, i Albert Einstein i Heinrich Mann. Atentat je pokušan i na pravaša Milu Budaka, dok je Vladko Maček izbjegao smrt, ali je dobar dio vremena proveo u zatvoru. Godine 1932, Ustaše, koje je još od 1928. vodio Ante Pavelić kao tajni, revolucionarni ogranak HSP-a kojemu je cilj stvaranje samostalne Hrvatske, podižu ustanak u ličkom selu Brušane. Ustanak je bio izveden poprilično traljavo, tako da je ugušen bez većih problema, ali bio je ovo prvi javni istup UHRO-a, koji je tada već imao jasno definirane političke ciljeve. Iako je Ante Pavelić već 1928. in absentia osuđen na smrt od strane Suda za zaštitu države, djelovanje ustaša u inozemstvu bilo je poprilično plodonosno (kasnije će se to, doduše, pokazati kao problem, jer će te iste ustaše, na temeljima fašizma i nacizma, voditi genocidnu i diktatorsku NDH). Osim individualnih atentata, događali su se i neki kolektivni pokolji kao što su Sibinjske, Senjske.
Godine 1932, Kraljevina Jugoslavija dolazi na rub rata sa Italijom nakon Trogirskog incidenta od 1. decembra 1932. (tom su prigodom pripadnici Sokola Kraljevine Jugoslavije u Trogiru uništili ili teško oštetili čak osam starih mletačkih lavova) i još nekoliko incidenata. .
Iako je situacija u zemlji bila daleko od idealne, krajem 1931. dolazi do blagog smirivanja, tako da kralj Aleksandar, 3. septembra 1931. donosi Oktroirani ustav kojim je ponovo vraćen parlamentarizam, a iste su godine raspisani izbori. Prorežimske stranke ujedinjene su u jedinstvenu Jugoslavensku nacionalni steranku (JNS) koji je vodio general Petar Živković, predsjednik vlade u vrijeme diktature i zapovjednik Kraljevske garde. Iako su izbori raspisani, oni su bili javni i za pristupanje izborima bio je potreban dovoljan broj potpisa iz određenih kotara, zbog čega su mnoge stranke, uključujući i SDK, bojkotirale ove izbore, što je, jasno, rezultiralo pobjedom JNS-a. Kada je postalo izvjesno da ni kraljevska diktatura ne dovodi do poboljšanja, opozicioni političari iz Hrvatske (HSS, HSP, HFSS), koje predvode Vladko Maček (HSS), Mile Budak (HSP) i Ante Trumbić (HFSS), okupljaju se u Zagrebu i donose zajednički protestni dokument znan kao Zagrebačke punktacije (1932). Pozivajući se, ponovo, na Krfsku i Ženevsku deklaraciju, zahtijevaju federalno uređenje i daljnje dogovore. Zagrebačke su punktacije potakle i niz drugih dokumenata, tako da u kratkom roku izlaze i Novosadske i Sarajevske i Ljubljanske punktacije. Kako je službeni Beograd punktacije proglasio protudržavnima, one su postale nevažeće, a zanimljivo je kako je od svih potpisnika, samo Maček završio, iako nakratko, u zatvoru.