cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 4144
NGC 4144 (također poznat kao IRAS 12074+4644, MCG 8-22-77, PGC 38688 i UGC 7151) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 12 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 6,10 (21 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (5 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. aprila 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pašman (Hrvatska)
Pašman je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, na ostrvu Pašmanu, u Zadarskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Biograd na Moru.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Pašman je imala 2.082 stanovnika, od čega u samom Pašmanu 392.
Općina Pašman
Napomena: Nastala iz stare općine Biograd na Moru.
Pašman (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1857., 1869. i 1921. sadrži podatke za naselje Kraj. Na popisu 2021. smanjeno izdvajanjem dijela naselja pod imenom Barotul koji je proglašen za novo samostalno naselje, za koje sadrži podatke od 1857. do 2011.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pašman je imalo 452 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Banj
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Biograd na Moru.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Banj je imao 193 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Banj je imalo 256 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hernán Cortés
mini|Hernán Cortés mini|200p|desno|Hernan Cortes
Hernan ili Hernando Cortes ( Medellin, Merida, Extramadura, 1485-Castilleja de la Cuesta, Sevilla, Španija, 2. decembar 1547 ), španski konkvistador, pustolov i istraživač. Osvojio je 1519-1521 veliku državu Asteka (današnji Meksiko) za Španiju i time znatno proširio Špansko carstvo u Novom Svijetu.
Francisco Hernandez de Cordoba je 1517, a Juan de Grijavla 1518, poduzeo ekspediciju prema Yucatanu, današnji jugoistok Meksika. Obojica su se vratili sa relativno malim količinama zlata, ali i sa pričama o zemlji koja je još udaljenija i prepuna zlata. Cortes je prodao sve svoje posjede da bi kupio brodove i opremio ekspediciju. Službeni cilj ekspedicije je bio pokušaj uspostave trgovine sa novim zemljama na zapadu. Diego Velazquez de Cuellar, guverner Kube, je odobrio Cortesu put.
Cortes je putem napadnut od plemena Tlaxcala. Ovi su bili polunezavisno pleme u sklopu azteške države. Španci su lagano dobili bitku zbog superiornosti u oklopima, vatrenom oružju i konjima nasuprot indijanskim strijelama i kopljima. Nakon pobjede, Cortes je plemenu ponudio da služe pod njegovim zapovjedništvom, kao vojnici i sluge, i da će im zauzvrat oprostiti napad. Ukoliko odbiju, zaprijetio je da će pobiti čitavo njihovo pleme. Tlaxcala pleme je pristalo. Cortes je nastavio put sa oko 2.000 vojnika iz plemena Tlaxcala kao saveznicima i sa još više članova istog plemena kao nosačima namirnica.
Kada je stigao u grad Cholula, drugi po veličini u asteškoj državi, širile su se glasine da Indijanci namjeravaju poubijati Špance na spavanju. Cortes nije mogao utvrditi da li je to istina ili ne, pa je naredio smaknuće svih istaknutih Indijanaca. Cijeli grad je spaljen a u pokolju je ubijeno između 15.000 i 30.000 Indijanaca. Cortes je poslao poruku Montezumi II. da se u Choluli nisu odnosili prema njemu sa poštovanjem pa su zato kažnjeni, ali ako se Montezuma II. bude prema njemu odnosio sa poštovanjem i dočekao ga sa darovima i zlatom, nema se čega bojati.
Ekspedicija je stigla u Tenochtitlan 8. novembra 1519. Montezuma II. je Cortesa dočekao sa velikim darovima, kako i dolikuje povratku Boga. Montezuma je pripremio palaču svog oca Axayacatla za Špance i njihove saveznike. Cortes je zahtjevao da dobije još zlata, te da se Montezuma II. zakune da će svake godine darivati Cortesu i španskom kralju jednak iznos zlata. Cortes je i naredio da se iz dva najveća hrama piramida uklone svi asteški idoli i da se na to mjesto postavi svetište Djevice Marije. Svim njegovim zahtjevima je udovoljeno.
Cortes je Montuzemu II. zatim u svojoj palači uzao za taoca u slučaju eventualne pobuna Asteka.
U aprilu 1520. Cortes je saznao da je Velasquez sa Kube poslao novu ekspediciju od 900 vojnika, koju je predvodio Panfilo de Narvaez, sa ciljem da smijeni Cortesa. Cortes je u Tenochtitlanu ostavio nekoliko stotina ljudi pod zapovjedništvom svog najpouzdanijeg čovjeka, Pedra de Alvarada. Zatim je krenuo u susret Narvaezu. Cortes je po noći upao u Narvaezov logor, zarobio ga i pridobio njegove ljude pričama o zlatu na svoju stranu. Po povratku u Tenochtitlan u gradu je izbila pobuna Asteka protiv Španaca. Asteci su držali Špance pod opsadom u palači. Pobuna je izbila jer je Alvarado izvršio pokolj nad Astecima (nekoliko stotina mrtvih) u toku njihovog festivala koji je uključivao i ljudsko žrtvovanje.
Uskoro su Asteci izabrali novog poglavicu Guatimozina. Asteci su dopustili da Cortes uđe u palaču i pridruži se Alvaradu, ali su zatim i njega napali. Cortes je naredio Montezumi II. da pokuša umiriti Asteke, ali su ga ovi gađali kamenjem i teško ozlijedili. Od posljedica ranjavanja Montezuma II. je umro tri dana poslije. Asteci su započeli opsadu palate i čekali da Špancima ponestane hrane. 1. jula 1520., Cortes je odlučio pokušati probiti opsadu. Noć je bila kišna i kasnije je prozvana Tužna noć (španski La Noche Triste). Borba je bila žestoka, a Špancima je bilo otežano kretanje jer su nosili velike količine zlata. Više od 400 Španaca i 2.000 njihovih indijanskih saveznika su poginuli, ali se Cortes sa malom grupom uspio probiti i pobjeći. Asteci su krenuli u potjeru, ali ih je Cortes porazio u bitki kod Otumbe, 7. jula 1520.
Tokom ljeta Cortes je obnavljao snage za napad na Tenochtitlan. Zajedno sa svojim saveznicima, plemenom Tlaxcala, u decembru 1520. krenuo je u opsadu Tenochtitlana. Najprije je osvajao okolna područja a zatim i započeo kopnenu opsadu grada. Nakon višemjesečne opsade, cijeli grad Tenochtitlan je osvojen i porušen 13. augusta 1520. Guatimozin se lično predao Cortesu. Računa se da je u toku cijelog pohoda ubijeno između 120.000 i 240.000 Asteka.
Ova pobjeda označava kraj Asteškog carstva. Na ruševinama Tenochtitlana sagrađen je današnji Meksiko. Cortes je sada bio vladar golemog područja između Karipskog mora i Tihog okeana. U međuvremenu, Velasquez je napadao Cortesa kod španskog kralja Karla V. Španskog preko svojih saveznika u Španiji. Cortes se opravdao kralju preko pisama. Kralj je odlučio zbog velikih uspjeha zanemariti Cortesovu neposlušnost i 1523. ga je imenovao guvernerom Nove Španije (tadašnji naziv za Meksiko).
1524-1526 Cortes je krenuo u ekspediciju na današnji južni Honduras. Cristobal de Olid je krenuo morskim putem u osvajanje Hondurasa, a Pedro de Alvarado kopnenim putem prema Gvatemali. Ekspedicija, koja je trajala oko dvije godine, bila je iznimno fizički naporna, a Cortes je izgubio velik dio zdravlja. 1527 Cortes je otišao u Španiju da se odbrani od optužbi protiv njega zbog velikih pogubljenja Indijanaca i samovlade, te je bio primljen kod kralja. Karlo V. ga je primio sa poštovanjem, a Cortes mu je donio veliku količinu zlata i vrijednih darova. Karlo V. je Cortesa imenovao vrhovnim kapetanom Nove Španije, ali je odredio i civilnog guvernera Nove Španije, koji je ograničio Cortesovu vlast. Cortes se vratio u Novu Španiju 1530.
IC 2560
IC 2560 (također poznat kao ESO 375-4, IRAS 10140-3318, MCG -5-25-1 i PGC 29993) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 134 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 3,10 (121 hiljada sg) a najmanji 2,0 uglovnih minuta (78 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 28. decembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hernán Cortés
1532 dospio je do Kalifornijskog zaljeva, a 1536 istraživao poluostrvo Kaliforniju (današnja Baja California). 1539 Francisco Vasquez de Coronado je dobio prava da prvi traga za legendarnih Sedam gradova Cibole. Cortes je ponovo otišao u Španiju da se žali kralju, koji ga je ponovo primio sa počastima, ali mu nije povratio oduzete posjede. 1541. Cortes je dobrovoljno učestvovao u pohodu Karla V. u Alžir, koji je završio sa neuspjehom. Nakon toga Cortes se povukao na malo imanje u Španiji u blizini Seville. 1547. je namjeravao da se vrati u Meksiko, ali je umro.
Slobodoumlje
Slobodoumlje, slobodnoumnost ili slobodna misao u najširem smislu znači pogled na svijet koji nije sputan dogmom ili tradicijom.
U užem smislu slobodoumnost predstavlja filozofski stav prema kome se vjerovanja mogu temeljiti isključivo na naučnim i logičnim principima, a ne na tradiciji, dogmi, autoritetima ili emocijama.
Slobodoumnost se često povezuje s političkim ideologijama liberalizma i libertarijanstva odnosno s ateizmom i agnosticizmom.
Hibridizacija orbitala
Hibridizacija orbitala u hemiji je koncept miješanja atomskih orbitala, pri čemu nastaju hibridne orbitale. Hibridne orbitale u sklopu teorije valentne veze objašnjavaju oblik molekulskih orbitala kod molekula.
Historija
Pojam hibridizacije orbitala je uveo Linus Pauling, prilikom objašnjenja strukture molekule metana CH4. Koncept koji je razvijen na tako jednostavnoj molekuli je kasnije primijenjen i na druge organske molekule. Osim toga, hibridizacijom orbitala se objašnjava struktura kompleksnih spojeva.
sp3 hibridizacija
Elektronska konfiguracija ugljika je 1s2 2s2 2px1 2py1 i to se može prikazati:
Nadioci
Nadioci su naseljeno mjesto u općini Vitez, Bosna i Hercegovina.
Hibridizacija orbitala
sp3 hibridizacija
U prvom koraku hibridizacije dolazi do ekscitacije elektrona iz 2s u 2p orbitalu.
Miješanjem 2s i 2p orbitala nastaju četiri hibridne sp3 orbitale:
One se prekrivaju sa 1s orbitalama iz vodonikovih atoma pa nastaje tetraedarska struktura.
sp2 hibridizacija
Miješanjem dvije p orbitale sa s orbitalom nastaju tri hibridne sp2 orbitale, koje leže u jednoj ravni pod uglom 120°. Elektroni ovih orbitala formiraju σ-vezu, a preostali p-elektroni daju π-vezu. Ovaj tip hibridizacije je prisutan u molekuli etena.
sp hibridizacija
Ovaj tip je prisutan kod alkina. Jedna p orbitala se miješa sa jednom s orbitalom dajući dvije hibridne sp-orbitale. Preostali p-elektroni daju dvije π-veze, pa nastaje trostruka veza. Nastale hibridne orbitale leže pod uglom 180°, pa je molekula linearna.
sp3d i sp3d2 hibridizacija
Miješanjem s i p orbitala mogu nastati maksimalno četiri hibridne orbitale, koje popunjava osam elektrona. U nekim slučajevima dolazi do stvaranja više od četiri veze, pa u tom slučaju u hibridizaciju ulaze i d orbitale. Hibridne sp3d orbitale daju oblik trigonske bipiramide (npr. molekula PCl5). Hibridne sp3d2 orbitale daju oblik oktaedra (npr. SF6).
Momče
Momče (ćir. Момче) je naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazilo se u sastavu stare općine Podgorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Momče je imalo 27 stanovnika.
NGC 2730
NGC 2730 (također poznat kao IRAS 08594+1702, MCG 3-23-28, PGC 25384 i UGC 4743) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 176 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 1,70 (87 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (67 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 28. marta 1864. godine.
Momče
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
NGC 2730
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7129
NGC 7129 je otvoreno zvjezdano jato i odrazna maglina i nalazi se u sazviježđu Kefej. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. oktobra 1794. godine.
Kritika religije
mini|250px|desno|Znak sa [[Kule bliznakinje|Kulama bliznakinjama i čuvenim Lenonovim stihovima: "Zamisli da nema religije" ispred hrišćanske crkve u Americi.]]
Kritika religije u najopćenitijem smislu označava kritiku, odnosno odbacivanje koncepta, vrijednosti, prakticiranja te posljedica religije.
Kritika religije postoji dugo, a prvi tragovi joj se mogu naći još u Starom vijeku, odnosno 1. vijeku p. n. e. da bi kroz vijekove pojavljivala u raznim oblicima, a među najnovije spada tzv. Novi ateizam. Kritičari religiju smatraju štetnom za pojedinca i za društvo u cjelini, smatrajući da podstiče iracionalno ponašanje te ohrabruje nasilje i terorizam.
Sekularni humanizam
Sekularni humanizam je humanistička filozofija koja promiče razum, etiku i pravdu s posebnim naglaskom na odbacivanje natprirodnog i duhovnog kao izvora morala i odlučivanja.
Izraz se počeo koristiti u 20. vijeku kako bi se razlikovao od religijskog humanizma. Neki sekularni humanisti, pak, odbacuju taj naziv te umjesto toga koriste izraz Humanizam s velikim H.
Kao što i sam naziv sugerira, sekularni humanisti se zalažu za sekularizam, odnosno potpuno odbacivanje religije iz javnog života, ali i pojedinačni moralni kodeks temeljen na sekularnim, odnosno racionalnim principima.
Sekularni humanizam je blizak ateizmu, agnosticizmu i nonteizmu. Smatra se kako svoje ideološke korijene vuče iz pred-sokratovske grčke filozofije, konfucijanizma i prosvjetiteljstva.
Dobropoljana
Dobropoljana je naseljeno mjesto u sastavu općine Pašman, na ostrvu Pašmanu, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Biograd na Moru.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dobropoljana je imala 279 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dobropoljana je imalo 402 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Meknès-Tafilalet
Meknès-Tafilalet je jedna od 16 regija Maroka i nalazi se na sjeveru kraljevine. U području regije živi 2.141.527 (stanje po popisu iz 2004. godine), na površini od 79.210 km2. Glavni grad je Meknès.
Administrativna podjela
Regija se sastoji od slijedećih provincija :
Gradovi
Veći gradovi u regiji su:
Azerbejdžanska Demokratska Republika
Prvi glavni grad republike do septembra 1918. bio je Gandža budući da su do tada boljševičke snage kontrolisale Baku. Naziv Azerbejdžan, koji je iz političkih pobuda usvojila liberalna par-islamistička i pan-turkijska partija Müsavat, se do 1918. koristio primarno za perzijski Azarbajdžan. Neka od ostvarenja Azerbejdžanske Demokratske Republike bilo je davanje prava glasa ženama (kao jedna od prvih zemalja na svetu i prva većinski muslimanska zemlja) i osnivanje Državnog univerziteta u Bakuu.
Za veme postojanja država je bila u graničnom sporu sa Demokratskom Republikom Gruzijom i Demokratskom Republikom Armenijom, druge dve kratkotrajne nacionalne kavkaške države nastale u istom periodu. Nacionalni sukobi među tri grupe dovele su incijalno i do raspada Zakavkaške Demokratske Federativne Republike. Sukobi su eskalirali i u rat između Armenije i Azerbejdžana ponajviše oko gradova i regija Qazax, Sjunik, Nagorni Karabaha i Nahičevana.
Ephemeroptera
Morfološka obilježja
Osnovna obilježja predstavnika ovog reda su:
Odrasli imaju mehko i nježno tijelo. Krila su membranozna, sa složenom nervaturom i u mirovanju sstoje vertikalno u odnosu na tijelo. Složenost nervature krila, pored još nekih karakteristika, služi za determinaciju na natporodice. Hrila su heteronomna, tj. prvi par krila je prilično veći od drugog.
Stanište i životni ciklus
Odrasle jedinke efemeroptera žive uz obale rijeka ili jezera, i to samo nekoliko sati do par dana. Za to vrijeme se okupljaju u rojeve, pare i polažu jaja u vodu, a nakon čega ugibaju. Jaja padaju na dno i iz njih se izleže larva koja vremenom raste.
Period razvića, od poleganja jaja do pojave larvi traje najviše do 10 meseci (kod sjevernoalpskih vrsta ili ga uopće nema (kod ovoviviparnih vrsta). Larveni stadij traje od nekoliko sedmica do više od dvije godine. Larve (nimfe) žive u bistrim brzim potocima, riječnim izvorima vodnih ekosistema, ali i u sporijim i većim rijekama, a nekoliko vrsta živi u jezerima. Većina vrsta su herbivori, čija su glavna hrana alge. Neke vrste se hrane i beskičmenjacima.
Evolucija
Red vodenih cvjetova veoma je čest među fosilnim nalazima insekata. Budući da su primitivna grup, prisutni kao fosili iz najranijih epoha. Najstariji fosilni nalaz koji pouzdano spada u grupu efemeroptera potiče iz ranog perma, iako se smatra da su pojedini problematični karbonski fosili verovatno srodni ovoj grupi. Među tim fosilima, posebno je zanimljiva vrsta Lithoneura lameerei iz porodice Syntonopteridae, koju su svrstavali u izumrli red Palaeodictyoptera ili u red vodenih cvjetova, ili u zaseban red označen kao Syntonopterodea.
Od perma do jure poseban procvat dešava se u nekoliko njihovih porodica, za koje se pretpostavlja da su preci današnjih porodica, a čiji su svi predstavnici izumrli. Dobro definirane izumrle porodice su: Bojophlebiidae, Mesephemeridae, Mesoplectopteridae, Misthodotidae i Protereismatidae, a Jarmilidae i Oboriphlebiidae opisane su samo na osnovu ostataka larvi. Za razliku od današnjih vrsta, predstavnici izumrlih familija su imali razvijen usni aparat i kod odrallih, kao i jednaka prednja i zadnja krila. U toku jure (možda i već i od trijasa) pojavile su se i forme sa heteronomnim krilima (prednja i zadnja krila su različite građe). Najveću brojnost i raznolikost ovaj red imao je  u periodu jure i krede.
Filogenija i sistematika
Prema Katalogu života efemeroptere imaju 813 vrsta i slijedeći kladogram. .
Uobičajeno je da se izumrli predstavnici ovog reda svrstavaju se u podred Permoplectoptera, dok se savremene efemeroptere dijele na dva podreda, sa nekoliko natporodica:
Podred: Schistonota Podred Pannota Podred Schistonota se smatra polifiletskom skupinom, u okviru koje se nalaze predstavnici i drugog podreda. Zato neki autori ovaj red dijele na tri podreda:
Oriental
Oriental je jedna od 16 regija Maroka i nalazi se na sjeveru kraljevine. U području regije živi 1.918.094 (stanje po popisu iz 2004. godine), na površini od 82.900 km2. Glavni grad je Oujda.
Administrativna podjela
Regija se sastoji od slijedećih provincija :
Gradovi
Veći gradovi u regiji su:
16. krajiška motorizovana brigada VRS
16. krajiška motorizovana brigada iz Banja Luke je bila jedinica 1.krajiškog korpusa Vojske Republike Srpske.
Historijat u SFRJ
Formirana je 1985. godine od 16. puka pod nazivom "16. motorizovana brigada" i podređena tadašnjem Banjalučkom korpusu JNA. Izbijanjem sukoba u Hrvatskoj prelazi Savu kod Stare Gradiške 15. septembra 1991. godine radi povezivanja sa 329. oklopnom brigadom i izvođenja borbenih dejstava. Napreduje kroz sela Gornji, Donji i Novi Varoš i brzo izbija na autoput Beograd-Zagreb. U narednim danima preuzima kontrolu na području Zapadne Slavonije i dejstvuje sa 43. brigadom. Nakon povlačenja JNA iz Hrvatske brigada se vraća u Banja Luku.
Ratni put brigade 1991-95
Mobilizacija ljudstva je izvršena u periodu od 13. juna i 15. augusta 1991. godine. Zborna mjesta su bila sela Mašići, Šibića Han, Berek gdje su održane pripremene vježbe za predstojeći rat. Godine 1991. 15. septembra, jedan dio brigade prelazi rijeku Savu kod Gradiške i priključuju se 329. oklopnoj brigadi JNA (kasnije 1. oklopna brigada). U prvom naletu vojnici 16. brigade zauzimaju sela: Donji Varoš, Gornji Varoš, Novi Varoš i izbijaju na autoput Bratstvo i jedinstvo. Sutradan uz nekoliko ranjenih gine prvi vojnik 16. brigade Bojan Majstorović. Poslije nekoliko dana ostatak brigade prelazi Savu i u naletu zaposjeda naselja na pravcu Posovac-Gornji Bogićevci, Nova Varoš-Donji Bogićevci, a potom i sela Gornji Rajčići, Rodžanik, Jazavica, Voćarica, Paklenica, i dio Starog Grabovca. Pod komnadom komandanta Milana Čeleketića 16. brigada je zauzela 65 km2 teritorije Zapadne Slavonije.
Poslije izbijanja na rijeku Savu 16. brigada učestvuje na odbrani na relaciji Donji Svilaj-Obodni Kanal, a dijelovi brigade ratuju kod Oštre Luke, na Gradačačkom ratištu i očuvanju koridora. Tokom toga vremena dolazi do smjene komandanta brigade, potpukovnika Milana Čeleketića zamenjuje pukovnik Novica Simić. Ubrzo potom komanda unapređuje pukovnika Simića u generala, da bi na zahtjev komande bio postavljen za komandanta Istočno-bosanskog korpusa VRS. Novi komandant 16. brigade postaje potpukovnik Vukadin Makagić.
Od polovine augusta do početka novembra 1992. godine, dijelovi brigade pod komandom pukovnika Slavka Lisice učestvuju na zauzimanju Broda. U ponoć 6. oktobra jedinice 16. brigade ulaze u Brod i izbijaju na rijeku Savu. Nakon Broda najveći dio brigade se vraća na položaje na relaciji Donji Svilaj-Brusnica, a nepunih mjesec dana kasnije pripadnici 16. brigade odlaze na Oraško ratište. Kasnije krajem 16. decembra brigada dobija novog komandanta potpukovnika Vladu Topića i učestvuje na Brčanskom ratištu na odbrani koridora zajedno sa Istočno-bosanskim korpusom VRS na čijem čelu se nalazio njihov bivši komandant general-major Novica Simić. Od početka 1993. do ljeta iste godine 16. brigada, zauzima 13 naseljenih mjesta i za 33km2 proširuje koridor. Poslije toga jedinice odlaze na kraći odmor, a kasnije se premještaju na Dobojsko-Teslićko ratište.
16. krajiška motorizovana brigada je za zasluge u ratu 1992-95. odlikovana Ordenom Nemanjića, najvećim vojnim priznanjem Republike Srpske.
Vrnogračka tvrđava
Vrnogračka tvrđava (Vanograd) nastala je u periodu srednjeg vijeka na području općine Velika Kladuša, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Nalazi se na vrhu Pehova brda, na 163 m nadmorske visine, a u neposrednoj blizini naselja Vrnograč.
Historija
U pisanim dokumentima prvi put se pominje u povelji od 4. oktobra 1264. godine, kada je ugarski kralj Bela IV u znak zahvalnosti darovao braći Kreščić zemljište kao feudalne posjede u Topuskom, Podzvizdu i Vrnograču. Ugarski kralj Ladislav je 1456. godine dozvolio potomcima plemena Kreščić da sagrade tvrđave Podzvizd i Vrnograč. Dok je Podzvizd bio izgrađen kao fortifikacija, Vrnograč je sagrađen kao utvrđeni dvor predrenesansnog tipa. Nakon 1553. godine tvrđava je prelazila nekoliko puta iz ugarskih u osmanlijske ruke, a 1580, odlukom austrijskog ratnog vijeća Podzvizd i Vrnograč su razoreni.
Godine 1636. osmanska vojska je popravila zidine Vrnograča i naselila i ostavila 100 vojnika posade. Iznad samog ulaza u grad bila je izgrađena drvena džamija.
Godine 1696. ban Adam Baćan je zauzeo Vrnograč, a 1697. godine ponovo je pripao osmanlijskoj vojsci. Posada u Vrnograču bila je podređena krupskom kapetanu. Ova posada je u prvoj polovini XVIII vijeka imala 100 graničara, 2 veća i 2 manja topa. Napušten je oko 1840. godine.
Opis
Vrnograč predstavlja primjer srednjovjekovnog utvrđenog feudalnog dvora koji je imao pravougaonu osnovu 27X19 metara. Unutrašnji zidovi dvora su bili masivni i izrađeni od kamena i njihova debljina je iznosila cca 80–100 cm. Debljina vanjskih zidova dvora iznosila je cca 3 m. Ti zidovi su se nalazili na sjeveroistočnoj strani i imali su odbrambeni karakter. Na uglovima dvora su se nalazile tri kule kružne osnove i jedna kula čija osnova je bila pravougaona. Oko dvora bio je veliki gradski obor. Tvrđava je građena na taj način da su vanjske strane bile dobro utvrđene što je stanovnicima davalo sigurnost od neprijateljskih napada, dok je unutrašnjim rasporedom prostorija i njihovim uređenjem pružao udobnost i mir.
Zidovi i bedemi tvrđave su obrasli gustim rastinjem tako da je otežan pristup. Ostaci zidova i bedema većim dijelom su urušeni, utonuli u zemlju ili su razneseni na druge lokacije.
Oued Ed-Dahab-Lagouira
Oued Ed-Dahab-Lagouira je jedna od 16 regija Maroka i nalazi se na jugu kraljevine. U području regije živi 99.367 (stanje po popisu iz 2004. godine), na površini od 50.880 km2. Glavni grad je Dakhla. Provincija pripada području Zapadne Sahare.
Administrativna podjela
Regija se sastoji od slijedećih provincija :
Ireligija
Ireligija (lat. irreligio, -onis, f. prema in-, ne + religio, religija), ireligioznost, nereligioznost, pojam je koji označava odsustvo religije, ravnodušnost prema religiji, nezainteresiranost ili neosjetljivost za religiju, odbacivanje religije ili neprijateljstvo prema religiji. Kad označava odbijanje ili odbacivanje religijskog vjerovanja, onda ireligija obuhvata ateizam i sekularni humanizam. Kada označava neprijateljstvo prema religiji, onda obuhvata antiteizam, antiklerikalizam i antireligiju. Kada označava ravnodušnost i nezainteresiranost za religiju, onda obuhvata apateizam. Kada označava odsustvo religijskog vjerovanja, onda može obuhvatati agnosticizam, ignosticizam, neteizam, religijski skepticizam i slobodoumlje. Ireligija čak može obuhvatati oblike teizma, što zavisi od religijskog konteksta nasuprot kojeg se definira, pa je tako u Evropi u 18. vijeku epitoma ireligije bio deizam.
Neki dokazi navode da status najbrže rastuće religije u Sjedinjenim Američkim Državama ima "nereligija", obuhvatajući gotovo 20% odraslih osoba prema podacima iz 2012. Prema izvještaju Pewovog istraživačkog centra osobe koje su se izjašnjavale kao "ateisti" ili "agnostici" činile su 6% ukupnog stanovništva u SAD-u, dok su u religijski neizjašnjenom (ili "nereligioznom") stanovništvu ateisti činili 12%, a agnostici 17%. Osobe koje ne navode nikakvu religijsku pripadnost obično se označavaju kao "neizjašnjeni".
Procjenjuje se da je 16% svjetskog stanovništva (1,1 milijarda ljudi) "nereligiozno" obuhvatajući pod tim pojmom agnostike, ateiste, sekularne humaniste i ljude koji se "ne izjašnjavaju" ili ne navode "nikakvu religijsku sklonost" pri odgovaranju na otvoreno pitanje o tome koja je njihova religijska sklonost. U istom Pewovom izvještaju bilježi se da mnogi religijski neizjašnjeni imaju nekakva religijska vjerovanja, a većina religijski neizjašnjenih dolazi iz Azije i Pacifika. Prema jednom izvoru procjenjuje se da 40-50% nereligioznih osoba vjeruje u barem jedno božanstvo ili neki oblik više sile.
Demografija
mini|lijevo|500px|Gallupov indeks religioznosti iz 2009. (svijetla boja označava religiozne, tamna nereligiozne)
Prikazane tablele navode postotke nereligioznog stanovništva po pojedinim državama od najvećeg k najmanjem.
Iako 10 zemalja popisanih iznad imaju nereligiozne većine, to ne znači da većina stanovništva tih zemalja ne pripada nijednoj religijskoj grupi. Naprimjer, 70% švedskog stanovništva pripada luteranskoj kršćanskoj crkvi dok se 56,7% Albanaca izjašnjava muslimanima uprkos takvoj ireligioznosti.
NGC 4145
NGC 4145 (također poznat kao MCG 7-25-40, PGC 38693 i UGC 7154) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 46 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 5,90 (80 hiljada sg) a najmanji 4,1 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. marta 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 903
IC 903 (također poznat kao MCG 0-35-13, PGC 48207 i UGC 8625) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 171 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,90 (95 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. aprila 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kraj (Pašman)
Kraj je naseljeno mjesto u sastavu općine Pašman, na ostrvu Pašmanu, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Biograd na Moru.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kraj je imao 281 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869. i 1921. podaci su sadržani u naselju Pašman. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kraj je imalo 290 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Herbig–Haro objekat
120px|mini|Izbacivanje materije zvjezdanim vjetrom na polovima Herbig–Haro objekat (HH objekti) su mali kompaktni oblaci interstelarne materije. Ubraja se u mlade zvjezdane objekte. Ima emisijske linije vodik a (H i H2) i ugljen-monoksida. Pokazuju veoma uočljive strukture u obliku čvorova. Otkriće su napravili u 1950-tim, neovisni jedan od drugog, američki astronom George H. Herbig i meksički astronom Guillermo Haro. Ustanovili su da HH objekti se obično nalaze u regionu nastanka zvijezda poput Orionove magline. Nazivaju se i male emisijske magline. Njihova sjajnost potječe od plinskog snopa mladih zvijezda koji je okružen insterstelarnom materijom. Snop pogađa interstelarnu materiju brzinom 100 km/s. Sudar se pretvara u termičnu energiju koja se emitira zračenjem. Njihova temperatura iznosi oko 10.000 Kelvina. Kao uzrok se smatraju protozvjezdani vjetrovi, koji potječu od novonastalih protozvijezda. Materija koja se nalazi u akrecionim disku izbacuje se velikom brzinom. Hlađenje vjetrova odvija se zračenjem. Godišnja stopa gubitka mase od 10−7 Sunčevih masa je, u poređenju s aktivnim galaksijskim jezgrima, veoma niska. Izbacivanje materije se odvija u dva pravca, koji se mogu porediti s polovima. Zvijezda, okružena akrecionim diskom, je obično tipa T Tauri. Danas (2014.) je poznato oko 300 HH objekata.
NGC 5628
NGC 5628 (također poznat kao MCG 3-37-19, PGC 51699 i UGC 9278) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 265 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,10 (85 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 6. maja 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Metil-antranilat
Metil-antranilat –poznat i kao MA, metil 2-aminobenzoat ili karbometoksianilin – je ester  antranilne kiselin. Njegova hemijska formula je C8H9NO2.
Upotreba
Metil-antranilat djeluje kao odbijajući zaptice. Jestiv je, a u druge svrhe može se koristiti za zaštitu kukuruza, suncokret, riže,  voća i  golfskih igrališta. Dimetil-antranilat (DMA) ima sličan učinak. Također se koristi za davanje aokus grožđa sorte Kool-Aid. Koristi se i za okus  slatkiša, bezalkoholnih  pića, naprimjer grožđane sode, žvakaćih guma, lijekova i nikotinskih  proizvoda. Metil-antranilat, kao sastavni dio različitih prirodnih eteričnih ulja i kao sintetizirana aromatska kemikalija,  intenzivno se koristi u modernoj parfimeriji. Također se koristi za proizvodnju Schiffove baze sa aldehidima, od kojih se mnogi koriste u parfimerstvu. U tom kontekstu najčešća Schiffova  baza, poznata kao aurantiol, proizvodi se kombiniranjem metil-antranilata i  hidroksicitronelala.
Izvori
Metil-antranilat prirodno se javlja u  grožđu sorte Concord drugim  varijetetima   Vitis labrusca i njihovim hibridima,  u bergamotu, bagremu, magnoliji, gardeniji, jasminu, limunu, mandarinama, nerolima, narandži, rutinom ulju, jagodi, tuberozi, glicinijama, galangalima i ylang ylangu. To je također primarna komponenta osnovnih okusa jabuke, zajedno sa etil-acetatom i etil-butiratom.
Metil-format
Metil-format – poznat i kao metil-metanoat – je metil ester mravlje kiseline. To je najjednostavniji primjer estera, bezbojne tečnosti sa eterskim mirisom. Ima visok pritisak pare i nisku površinsku napetost. Ovaj format je prekursor mnogih drugih spojeva od tržišnog značaja. U nekim slučajevima, ljudi osjećaju da ima prijatan miris na limun ili limunadu.
Proizvodnja
Metil-format se može laboratorijski proizvesti putem kondenzacijske reakcije metanola i mravlje kiseline, kako slijedi:
Međutim metil-format se industrijski obično dobija kombinacijom metanola i ugljik- monoksida (karbonilacija) u prisustvu jake baze, kao što je natrij-metoksid: Ovaj proces, među ostalim kompanijama, komercijalno praktikuje i BASF jer ima 96% selektivnosti prema metil-formatu. Katalizator za ovaj proces je osjetljiv na vodu, koja može biti prisutna u ugljik-monoksidu zaliha hrane, koji se obično izvodi iz sinteze plina. Vrlo suhi ugljik-monoksid u proizvodnji je, dakle, od suštinskog značaja.
Upotreba
Metil-format se prvenstveno koristi za proizvodnju formamida, dimetilformamida i mravlje kiseline. Ovi spojevi su prethodnica ili blokovi za izgradnju mnogih korisnih derivata. Zbog visokog pritiska pare, koristi se za završno brzo sušenje i kao agens propuhavanja za aplikacije nekih poliuretanskih pjena i kao zamjena za hlorofluorougljike, HCFC i HFC. Metil-format ima nula ozonski potencijal i nula potencijal globalnog zatopljenja. Stoga se koristi i kao u insekticid. Historijski gledano, korištenje metilformata, što ponekad izaziva pažnju, bilo je u rashladnim uređajima. Prije uvođenja manje toksičnih rashlađivača, metil-format je korišten kao alternativa za sumpor-dioksid u kućnim frižiderima, kao što su neki modeli od poznatog proizvođača GE Monitor Top.
Fridrik II, car Svetog Rimskog Carstva
Fridrik II (26. decembar 1194-13. decembar 1250) je bio car Svetog Rimskog carstva (1220-1250), kralj Njemačke (1212 - 1250), kralj Sicilije (1198 - 1250 ) i kralj Jeruzalema (1225-1228). Pripadao je dinastiji Hoenštaufovaca. Bio je jedan od najenergičnijih i najsposobnijih vladara srednjeg vijeka.
Odrastao je i živio najviše na Siciliji, jer mu je majka bila kći Rogerija II. Često je bio u ratu s papinskom državom, tako da je bio dva puta ekskomuniciran i jako ocrnjen u kronikama toga vremena. Papa Grgur IX ga je čak nazvao antikristom. Bio je prozvan i čudom svijeta. Govorio je devet jezika, a pisao je na sedam jezika u doba kad su mnogi vladari jedva bili pismeni. Bio je sponzor nauke i umjetnosti, tako da je financijski podržavao sicilijansku školu poezije, a od 1220. na njegovom dvoru se koristio sicilijanski jezik. Sicilijanska škola je imala kasniji veliki utjecaj na Dantea i moderni italijanski.
Rane godine
Fridrik je bio drugi sin cara Henrika VI i suo jure sicilijanske kraljice Konstancije. Rođen je dan nakon krunidbe svoga oca kao kralja Sicilije, nakon što su njegovi roditelji uspjeli osigurati sicilijansku krunu koja je pripadala njegovoj majci. Pošto je već imala 40 godina i u prethodnih devet godina braka nije imala djece, znala je da će postojati sumnje oko toga da li je dijete stvarno njeno, a te sumnje bi se moglo iskoristiti protiv njenog djeteta kada ono dođe na vlast. Zato je odlučila roditi pred devetnaest kardinala i biskupa u šatoru na gradskom trgu.
Henrik VI je uspio nagovoriti kneževe izbornika izabrati 1196. dvogodišnjeg dječaka Fridrika za kralja Njemačke. Henrik VI je umro 1197. od malarije, a u Njemačkoj je nastao veliki otpor da trogodišnji dječak Fridrik postane kralj, tako da Fridrikov amidža, Filip Švapski, pristaje 1198. biti kralj. Druga grupa kneževa izabira Otona IV kao antikralja.
Fridrikova majka Konstancija je nakon Henrikove smrti nastavila samostalno vladati Sicilijom. Fridrika je naredila okruniti kao kralja Sicilije i svog savladara. Raskinula je sve veze s Svetim Rimskim Carstvom, a sve njemačke savjetnike je poslala u Njemačku. Nakon smrti carice Konstancije 1198. godine, papa Inocent III je, po njenoj oporuci, postao Fridrikov skrbnik.
Vladavina u Njemačkoj
mini | lijevo | Fridrik II (lijevo) pregovara sa sultanom
Poslije smrti Filipa Švapskog Oton IV dobija 1208. godine podršku svih njemačkih kneževa, a 1209. papa Inocent III ga kruniše za cara Svetog Rimskog Carstva. Papa je ekskomunicirao Otona 1210, jer je prekršio obećanja koja je dao papi.
Na nagovor francuskog kralja Filipa II Augusta i pape pobunjeni kneževi biraju odsutnog Fridrika II 1211. za kralja na saboru u Nirenberg u. Ponovo ga biraju i on biva okrunjen 1212. godine. Još jednom je okrunjen i 1215. Fridrik je bio priznat samo u južnoj Njemačkoj. Sjeverna Njemačka je bila jako uporište gvelfova, koji su bili protiv pape. Oton IV je nastavljao da vlada velikim dijelom Njemačke iako je bio ekskomuniciran.
Oton IV je poražen od strane francuskog kralja II Augusta 1214. u bici kod Buvina. Poslije toga Oton se povlači. Fridrik je nakon toga još jednom okrunjen 1215, ali ovaj put kao stvarni vladar Njemačke. Trebalo je još pet godina pregovora s papama da bi 1220. postao car Svetog Rimskog Carstva.
Za razliku od većine careva Fridrik je proveo jako malo vremena u Njemačkoj. Poslije krunidbe 1220. bio je ili na rodnoj Siciliji ili na križarskom pohodu do 1236, kada zadnji put dolazi u Njemačku. U to vrijeme Sicilijansko kraljevstvo se proširilo i obuhvaćalo je i većinu južne Italije. Vratio se 1237. u Italiju i više nije dolazio u Njemačku. Njegov drugi sin je kao Konrad IV vladao Njemačkom u njegovo ime.
Vladavina na Siciliji
Njegovom zaslugom doneseni su u kraljevini Sicilija brojni zakoni, koji su dugo vremena predstavljali inspiraciju za druge. Sicilijansko kraljevstvo je postalo apsolutna monarhija, prva centralizirana država u Evuropi tokom feudalizma. Značajan je napredak također u uvođenju pisanog zakona. Zakoni koje je donio ostali su baza sicilijanskih zakona sve do 1819. godine. Sagradio je Kastel del Monte. Osnovao je i Sveučilište u Napulju, koji se sada zove Univerzitet Federico II.
Križarski rat
Fridrik II je kao svoju drugu suprugu oženio mladu jeruzalemsku vladaricu Izabelu II i tako postao jure uxoris kralj Jeruzalema. Tokom 1227. krenuo je u križarski rat, u kome je iznenada obolio ili se pretvarao da je obolio. Papa Grgur IX ga je ekskomunicirao zbog toga 1227. godine. Fridrik je krenuo u križarski rat 1228, ali papa je to smatrao provokacijom jer crkva nije sudjelovala, pa ga ponovno ekskomunicirao. Fridrik nije ni pokušao zauzeti Jeruzalem oružjem. Krenuo je u pregovore sa sultanom al Kamil, u doba kad je ovaj bio u ratu sa svojim rođacima oko toga ko će kontrolirati Siriju i Mezopotamiju. Pregovorima je dobio gotovo sve što je tražio.
Križarski rat se na taj način mirno završio, a Fridrik se 18. marta 1229. godine okrunio kao kralj Jeruzalema, i to nakon suprugine smrti, što je bilo nezakonito. Smrću Izabele II krunu Jeruzalema naslijedio je njihov sin, Konrad. Upitno je, ipak, je li se Fridrik stvarno okrunio kao kralj Jeruzalema, jer u jednom pismu spominje kako je tada na glavu stavio carsku krunu. Inače, Fridrik se tokom vladavine nad Jeruzalemom i Svetom Zemljom susretao s otporom plemstva. Tokom 1230ih Fridrikov predstavnik napušta Akru, a 1244. Jeruzalem ponovno zauzimaju muslimanske snage.
Uspješan križarski rat bez prolivene krvi donio je veliki prestiž i ugled Fridriku. Bio je to konačno uspješan pohod nakon neuspjeha Četvrtog i Petog križarskog rata. Međutim, Rimokatolička crkva je bila jako provocirana Fridrikovim ponašanjem, jer je išao u križarski rat bez podrške crkve, a bio je u to doba čak i ekskomuniciran.
Rat protiv pape i Lombardska lige
Papa je skinuo ekskomunikaciju 1231. godine. Fridrikov sin Henrik pobunio se protiv oca, udružio se sa Lombardska ligom i polagao je pravo da on bude kralj Njemačke. Pobuna nije uspjela, Henrik je zatvoren 1235. godine, a nasljednik postaje drugi Fridrikov sin, Konrad. Fridrik je pobijedio Lombardska ligu 1237. godine.
Papa Grgur IX ga ponovno ekskomunicirao 1239. godine. Fridrik je odgovario aneksijom velikih dijelova papinske države, protjerivanjem propovjednika iz gvelfskih gradova i prijetnjom da će zauzeti Veneciju, koja je brodovima potpomagala napad na Siciliju. Fridrik je tokom decembra 1239. zauzeo veliki dio Toskane, a zaprijetio je i zauzimanjem Rim a. Nakon neuspješne opsade Rima vraća se u južnu Italiju poharavši pri tome papin posjed Benevento. Mirovni pregovori su se nastavili, ali bez rezultata.
U međuvremenu pao je gibelinski grad Ferrara, a Fridrik je zauzeo Ravenu. Nezavisni gradovi su pri tim borbama pomagali jednu ili drugu stranu, koristeći sukob cara i pape, da bi sami dobili veće privilegije.
Papa je sazvao crkveni koncil, ali gibelinski grad Pisa je to spriječio zarobljavajući kardinale i prelate, koji su se nalazili na brodu koji je išao od Genove do Rima. Fridrik se ponovo spremao na osvajanje Rima. Ostavljao je iza sebe popaljene i razarana Umbro. Tokom tih priprema 22. kolovoza a 1240. umro je papa Grgur IX. Da bi pokazao da njegov rat nije bio uperen protiv Rimokatoličke crkve, nego protiv pape, Fridrik je oslobadio dvojicu kardinala. Međutim ništa se nije promijenilo u odnosima papstva i carstva. Napadnut je carski garnizon u Tivoliju, pa je car ponovo bio pred vratima Rima. To se sve ponavljalo i 1242. i 1243. godine.
Njegov zadnji i najžešći protivnik Inocent IV
mini | 260p | Vojska Fridrika II isplaćuje se kožnim novcem
Novi papa Inocent IV izabran je 25. lipnja a 1243. godine. Pošto je papa bio iz plemićke obitelji, a imao je rođaka među Fridrikovim pristalicama, očekivalo se da će se lako pomiriti. Tokom pregovora grad Viterbo se na nagovor kardinala Ranijerija pobunio 1243. protiv Fridrika. Fridrik odgovara opsadom Rima. Papa Inocent ga je nagovorio da povuče vojsku, ali kardinal Ranieri je pobio carski garnizon, što je razbesnilo Fridrika II. Papa je bio vješt diplomat i nagovorio je cara Fridriha da sklope mirovni sporazum, koji ponovo biva prekršen od strane pape. Papa je sazvao koncil u Lyonu 24. lipnja 1245, na kome svrgava Fridrika i postavlja Henrika Tiringijskog kao cara-rivala.
Inocent IV od velike količine novca u Njemačku da bi odsjekao podršku Fridriku u Njemačkoj. Nadbiskupi Mainza i Kolna proglašavaju 1246. novog rivalskog kralja Henrika Tiringijskog. Zahvaljujući papinom novcu Heinrich rasp pobjeđuje Fridrikovog sina Konrada IV, ali Fridrik uspijeva učvrsti vlast u južnoj Njemačkoj, posebno dobijajući vojvodstvo Austriju. Henrik Tiringijski umire 1247. godine, a novi antikralj postaje Vilim II, grof Holandije. Tokom 1247. Fridrik se dovoljno učvrstio u sjevernoj Italiji, a papinska vojska nikad nije došla do Lombardije.
Gubitak carskog blaga u bici kod Parme
mini | 280p | Neočekivani uspjeh gvelfske konjice kraj Parme protiv Vitorije, zarobljeno Fridrikovo blago
U junu 1247. značajan lombardijski grad Parma prelazi na stranu gvelfa i izbacuje carski namjesnik. Zajedno sa Tiranom Verone, Fridrik je opsjedao Parmu. Čekao je da se predaju zbog izgladnjivanja. Oko Parme je sagradio drveni grad zvan Vitoria. U tom drvenom gradu Fridrik je čuvao svoje kraljevsko blago i ostale pokretnine. Odatle je često kretao u lov.
Tokom jednog takvog odsustva 18. februara 1248. Fridrihov logor je iznenada napadnut i osvojen. Razvila se tu i bitka kod Parme, u kojoj je žestoko poražena carska vojska. Gubitak carskog blaga je imalo veliki značaj. Nije više imao dovoljno novca da plaća vojsku. Fridrikov pohod je izgubio na zamahu. Ubrzo se Fridrik oporavio i ponovno je sakupio vojsku, ali u tom međuperiodu mnogi gradovi su prešli na papinsku stranu, jer nisu mogli trpe financijska opterećenja, kojima su bili izloženi.
Smrt
Tokom borbi carstvo gubi Como i Modena, ali zauzima Ravenu. Papinska vojska je pokušala pod vodstvom kardinala Pjetra Kapočija zauzeti Siciliju, ali poraženi su 1250. godine. Fridrik umire od dizenterije 1250. godine. Svome sinu Konradu ostavlja njemačku, jeruzalemsku i sicilijansku krunu. Manfred dobija Taranto, a Henrik VII dobija Austrijsko vojvodstvo.
Brakovi i potomstvo
Fridrik se ženio tri ili četiri puta.
Dana 15. augusta 1209. oženio je ugarsku kraljicu Konstanciju Aragonsku, udovicu ugarskog kralja Emerika. S njom je imao jednoga sina, zvanog:
Carica Jolanda je umrla 1228. godine, a Fridrik je 1235. oženio Izabelu od Engleske, kćerku engleskog kralja Ivana Bez Zemlje. Njihova djeca su bila:
Carica Izabela je umrla 1241. godine.
Brojevi (serija)
Numb3rs (bos. Brojevi) je američka TV serija producirana od strane braće Ridleyja i Tonyja Scotta. Serija prati specijalnog agenta FBI-a, Dona Eppesa (Rob Morrow) i njegovog brata, matematičkog genija, Charliea Eppesa (David Krumholtz), koji pomaže Donu u rješavanju zločina za FBI. Tvorci serije su Nicolas Falacci i Cheryl Heuton, producent je TV mreža CBS Paramount Network Television, a emitira se na CBS mreži u SAD-u. Također se prikazuje na Five US i ITV3 u Ujedinjenom Kraljevstvu, iako se, također, prikazivala u kasnonoćnom terminu na ITV mreži jedan kratak vremenski period.
Serija se fokusira podjednako na odnose između Dona Eppesa, njegovog brata Charliea Eppesa i njihovog oca, Alana Eppesa (Judd Hirsch), i njihovih napora prilikom rješavanja zločina, u Los Angelesu. Tipična epizoda počinje sa zločinom, kojeg kasnije istražuje tim FBI agenata, koje vodi Don, uz pomoć svog brata Charliea, kao i uz pomoć Larrya Fleinhardta (Peter MacNicol) i/ili Amitae Ramanujan (Navi Rawat). Putokazi koje Charlie daje koristeći se matematikom uvijek se pokažu ključnim pri rješavanju slučajeva.
Serija je bila najpopularnija od svih koji se emituju petkom navečer kroz sve tri sezone; četvrta sezona je počela 28. septembra 2007. godine.
Uloge i likovi
Radnja serije se okreće oko tri grupe likova: FBI-a, matimatičara iz CalSci-a i oko porodice Eppes.
Sezona 5
Serija Numb3rs će ići i u petu sezonu, a početak emitovanja očekuje se u septembru 2008. godine.
Nagrade
Nicolas Falacci i Cheryl Heuton, tvorci serije, su dobili nekoliko nagrada za seriju, uključujući Nagrada Carl Sagan za javno razumijevanje nauke 2006. godine, i nagradu Nacionalnog naučnog odbora 2007. godine. Također, koordinator za kaskadere, Jim Vickers, nominovan je za Nagradu Emmy 2006. godine za epizodu 14 druge sezone serije, po imenu "Harvest".
Gledanost u SAD-u
Sezonska gledanost (bazirana na prosječnoj gledanoati po epizodi) serije Numb3rs na CBS-u.
Pirići (Vitez)
Pirići su naseljeno mjesto u općini Vitez, Bosna i Hercegovina.
NGC 1368
NGC 1368 (također poznat kao MCG -3-10-12 i PGC 13247) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 435 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,30 (165 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (76 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 12. novembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.