cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hubbleov zakon
Hubbleovo vrijeme
Hubbleovo vrijeme ima sljedeće značenje. Ukoliko se svemir sve vrijeme širio današnjom brzinom, počeo bi se širiti tačno prije Hubbleovog vremena τ. Međutim, Hubbleovo vrijeme veće je od stvarne starosti svemira. Naime, uslijed usporavanja širenja svemira (posljedica međusobnog gravitacijskog privlačenja svih masa u svemiru) današnja vrijednost Hubbleove konstante je manja od vrijednosti u ranijim trenucima razvoja svemira. Da bi odredili starost svemira, uz Hubbleovu konstantu trebamo izmjeriti i usporavanje širenja svemira.
Władysław Reymont
Biografija
Reymont je rođen u porodici orguljaša. Njegov otac, Józef Rejment, bio je načitan, imao je muzičko obrazovanje i služio je kao orguljaš u župi Tuszyn, a vodio je matičnu knjigu i prepisku župnika s ruskim vlastima. Majka, Antonina Kupczyńska, imala je talenat za pričanje priča. Potjecala je iz osiromašenog krakovskog plemstva; u zrelim godinama spisatelj je tu činjenicu često isticao.
Njegovi roditelji su željeli da postane orguljaš. Odbijao je da pohađa škole, često je mijenjao profesiju, mjesto stanovanja, puno je putovao po Poljskoj i Evropi. Završio je Varšavsku nedjeljnu zanatsku školu. 1880–1884 studirao je krojenje u Varšavi, nakon čega je postao kalfa. U periodu 1884–1888 bio je glumac putujućih pozorišnih grupa, zatim se 1888–1893, zahvaljujući očevoj zaštiti, zaposlio kao niži službenik Varšavsko-bečke željeznice, radeći između ostalog u Rogówu i Lipcu. 1890. godine spisatelju je umrla majka. Živio je od književnog rada od 1894. godine, kada se preselio u Varšavu, ali je prve pesme napisao već 1882. godine.
13. jula 1900. Reymont je imao željezničku nesreću. Hospitalizovan je sa dva slomljena rebra, ali je u medicinskom izvještaju stojalo da je pisac imao 12 slomljenih rebara i druge telesne povrede, a nije poznato da li će i dalje moći psihički da radi. Bolničku bilješku je krivotvorio dr. Jan Roch Raum. Visoka naknada od 38.500 rubalja pomogla mu je da stekne finansijsku nezavisnost.
Władysław Reymont svjedočio je događajima revolucije 1905. godine. On je opisao svoja zapažanja sa generalnog štrajka i demonstracija u Varšavi, nakon objave ustavnog manifesta cara Nikolaja II u tekstu Kartki z notatnika (Stranice sveske) u br. 45 Ilustrovanog nedeljnika. Zbirka njegovih memoara iz tog perioda, pod nazivom ''Z konstytucyjnych dni. Notatki (Iz ustavnih dana. Bilješke)'' je ponovo štampana 1956. godine u trećem tomu Dzieł wybranych (Izbornih radova), pod naslovom Novele.
Bio je član Nacionalne lige prije 1914. Kao odgovor na izjavu glavnokomandujućeg ruske vojske, velikog kneza Nikolaja Nikolajeviča Romanova, od 14. avgusta 1914. godine, potpisao je telegram zahvalnosti, u kojem je, između ostalog, naveo je da će krv sinova Poljske, prolivena zajedno sa krvlju sinova Rusije u borbi protiv zajedničkog neprijatelja, postati najveći zalog novog života u miru i prijateljstvu dva slovenska naroda.
Godine 1920. kupio je imanje u Kołaczkowu.
Reymont je 13. novembra 1924. dobio Nobelovu nagradu, ali je nije uspio preuzeti zbog lošeg zdravlja. 1. maja 1925. pridružio se Poljskoj narodnoj stranci „Piast“. 16. maja 1925. dobio je titulu počasnog člana Društva poljskih novinara u Lavovu. Dana 15. avgusta 1925. godine učestvovao je na proslavama u Wierzchosławicama, gdje mu se poklonilo oko 15.000 seljaka iz cijele Poljske. Do kraja života bio je član kaptola Reda Polonia Restituta.
Umro je 5. decembra 1925. u svom stanu na adresi Górnośląska 16 u Varšavi. Njegovo tijelo je 6. decembra svečano premješteno iz ul. Górnośląska do katedrale sv. Jana, gdje je lijes bio izložen javnosti. 9. decembra sahranjen je u Aveniji zaslužnih na groblju Stare Powązki, a srce mu je ugrađeno u stub crkve sv. Križa.
Stvaralaštvo
Reymontov rad je raznolik po temi, literarnoj formi i nejednak po svojoj vrijednosti. U svoje moralne romane uključio je elemente društvene kritike. Władysław Reymont je dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1924. za svoj roman Seljaci. Reymontovi protiv-kandidati za ovu nagradu bili su Stefan Żeromski i Thomas Mann; prvi se smatrao istaknutijim piscem, ali je njegovu ličnost odbacila Švedska akademija, što je pravdano njegovim antigermanizmom.
Ziemia obiecana – Obećana zemlja
To je jedan od najistaknutijih Reymontovih romana, nakon Seljaka, najčešće prevođen na strane jezike i adaptiran u filmove. Počeo je da prikuplja materijal za njega 1896. godine, boraveći skoro godinu dana u Łódźu (objavljeno 1897–1898 u „Varšaski Kurir“, a posebno izdanje 1899). Junak ove studije je kapitalistički grad koji je Łódź postajao u to vrijeme. Uporedio ga je sa čudovištem koje uništava obične ljude, a s druge strane psihički izobličava vlasnike velikih bogatstava.
Tema romana je mehanizam „stvaranja novca“ njegova tri glavna junaka, od kojih je jedan Poljak (Karol Borowiecki), drugi Nijemac (Max Baum), treći Jevrej (Moryc Welt). Razlike u porijeklu i običajima ih ne dijele, naprotiv – prijatelji ih koriste za efektivnu akciju i pobjedu protiv konkurencije. Zajedno su osnovali fabriku, dijele zajednički interes, zajednički osjećaj da pripadaju Lodzermensch grupi.
Uprkos društvenoj kritici, Obećana zemlja nije samo politički manifest. Živopisna i naturalistička slika Łódźa i njegovih stanovnika primjer je Reymontovog antiurbanizma, njegove ljubavi prema prirodi i suprotstavljanja „prirodnog“ seljačkog i seoskog okruženja (njegovih običaja, sistema vrijednosti) sa „patološkom“ urbanom sredinom. Ironičan naslov ovog romana postao je novinarski termin za Łódź u Poljskoj, koji je vremenom lišen svog pejorativne sjene.
Seljaci
Priča je nastala 1901–1908. Sadrži realističnu sliku života jedne seljačke zajednice. Napisana je na specifičnom, kolokvijalnom jeziku, koristeći dijalekatske elemente. Život zajednice sela Lipce, s jedne strane, određen je ritmom prirode (pojedinačni romani su naslovljeni nazivima godišnjih doba – počevši od „Jesen“), povezanim aktivnostima, radom na zemlji, kao i običajima i obredima, a s druge strane, tekućim društveno-ekonomskim promjenama na selu i povezanim sporovima (ekonomsko raslojavanje sela, sukobi sa vlastelom).
Roman Seljaci odnosi se na fascinaciju seljačkom energijom, prirodnošću i jednostavnošću života, karakterističnu za mnoga djela s početka 20. stoljeća, koja se ponekad naziva i „seljačka manija“.
Roman Seljaci sniman je dva puta, 1922. i 1972. godine. Premijera prvog od ovih filmova održana je 7. aprila 1922. godine, u režiji Eugeniusza Modzelewskog, a glume: Mieczysław Frenkiel (Maciej Boryna), Maria Merita (Jagna), Henryk Rydzewski (Antek Boryna), Anna Belina (Hanka). Drugi od ovih filmova premijerno je prikazan 7. decembra 1973. Film je režirao Jan Rybkowski, snimatelj je bio Marek Nowicki, muziku je kreirao Adam Sławiński. Glavne uloge tumačili su: Władysław Hańcza (Maciej Boryna), Emilia Krakowska (Jagna), Ignacy Gogolewski (Antek Boryna), Krystyna Królówna (Hanka).
Bunt – Pobuna
Pobuna je posljednji Reymontov roman, objavljen 1922. u Ilustrovanom nedeljniku, a 1924. objavljen je kao knjiga. Roman se radikalno razlikuje od Reymontovih ranijih djela, jer je spoj bajke i antiutopije o pobuni životinja protiv čovjeka. Ustanak počinje propovijedanjem plemenitih parola o jednakosti, pravdi i izgradnji sveopće sreće, a zapravo završava krvavim klanjem i istrebljenjem. Roman je bio parabola o teroru, što je bila Oktobarska revolucija, i koju je Reymont posmatrao tokom pet godina između njenog početka i godine nastanka romana. Iz ideoloških razloga u Narodnoj Republici Poljskoj, roman je zabranjen i zaboravljen. Prvo poslijeratno reizdanje romana dogodilo se 2004. godine u izdavačkoj kući „Fronda“.
Kepler (svemirski teleskop)
Kepler, NASA-in program otkrivanja egzoplaneta uz pomoć istoimenog svemirskog teleskopa. Ime je dobio u čast njemačkog astronoma Johannesa Keplera. Lansiran 7. marta 2009. raketom Delta II, očekivano trajanje misije je najmanje tri i po godine. Kepler koristi svjetlomjer koji je razvila NASA kako bi kontinuirano pratio sjaj od preko 145.000 zvijezda. Podaci prikupljeni tokom ovih posmatranja se analiziraju, kako bi se otkrila periodična kolebanja koja upućuju na postojanje egzoplaneta. Ukupni troškovi iznose 545 miliona eura.
2. februara 2011. NASA je objavila rezultate na osnovu podataka prikupljenih u razdoblju od 12. maja do 17. septembra 2009. Otkrili su 1235 kandidata za planete koji kruže oko 997 zvijezda. Od 54 kandidata koji se nalaze u nastanjivoj zoni, pet ih je veličinom slično Zemlji. mini|desno|250px|Veličina prvih pet planeta tipa "Kepler" mini|desno|280px|Poređenje planeta tipa "Kepler" sa Venerom i Zemljom (na slici "Earth") U januaru 2012., međunarodni tim astronoma je izvijestio da svaka zvijezda u Mliječnom putu može biti domaćin "prosječno...najmanje 1,6 planeta" sugerišući da možda postoji samo u našoj galaksiji preko 160 milijardi planeta vezanih za zvijezde.
Status misije
Na dan 15. augusta, 2013., NASA je objavila da Kepler neće nastaviti traženje planeta korištenjem tranzicione metode, nakon što nisu uspjeli pokušaji rješavanja problema sa 4 reakciona točka (žiroskopi). Prvi je zakazao 2012. drugi 2013, NASA je zvanično 2013. obustavila projekat. No 2014. tim naučnika je pronašao mogućnost stabilizacije teleskopa. Naime upotrijebljen je pritisak fotona Sunčeve svjetlosti.
Otkrića
Do sada su otkrivena 3 tipa planeta:
Ukupan broj planeta, koje su do sada potvrđene, iznosi 1013. Još preko 4000 čeka na obradu podataka.
Posebno otkriće je ostvareno pronalaskom Keplera-47, dvostruke zvijezde u sazviježđu Labud koja sadrži najmanje dvije planete: Kepler-47b i Kepler-47c. Jedna od njih bi mogla imati i vodu u tečnom stanju.
Putanja
Kepler kruži oko Sunca s orbitalnim periodom od 371 dan (Zemlja 365 dana). Sve više i više se udaljava od Zemlje, kad tad će radio signal oslabiti da će prijem biti onemogućen.
Branislava Peruničić
Branislava Peruničić-Draženović je emeritus profesor na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu, odsjek Automatika i elektronika. Član je Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine od 1987. godine, a potpredsjednica iste u periodu od 2008. do 2011. godine.
Život i obrazovanje
Njen otac Toma Peruničić rođen je u Pljevljima, a majka Katica u Županji. Branislava se rodila u Pančevu i živjela je sa porodicom u Beogradu, Negotinu i Kraljevu.
Branislava Peruničić završila je osnovnu školu u Beogradu, srednju školu u Kraljevu, a završila je Elektrotehnički fakultet u Beogradu 1960. godine. Na Moskovskom Energetskom institutu je 1969. godine odbranila titulu kandidata tehničkih nauka. Doktorsku disertaciju je 1971. godine odbranila na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu. Godine 1966. godine biva izabrana za docenticu, zatim 1972. godine u zvanje vanredne profesorice, a 1976. godine je izabrana u zvanje redovne profesorice na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu. Uporedo sa profesorskom karijerom, bila je naučna saradnica instituta Istraživačko razvojnog centra (IRCA) Energoinvesta, te saradnica Instituta za računarske i informacione sisteme (IRIS) Energoinvest.
U periodu od 1992. do 1998. godine živi u Sjedinjenim Američkim Državama gdje obnaša funkciju gostujuće istraživačice na A&M Univerzitetu u Texasu do kraja 1992. godine, a zatim gostujuće profesorice na Univerzitetu u Illinoisu u Urbani, da bi od 1993. godine do 1998. godine bila na poziciji redovne profesorice Univerziteta Lamar u Texasu. 1998. godine vraća se u Bosnu i Hercegovinu.
U okviru Sarajevo Innovations Festival dodjeljuje se posebna nagrada "Dr. Branislava Peruničić" za najbolje ocijenjeni rad od strane učesnika.
Karijera i istraživanja
Glavne doprinose je ostvarila u oblastima teorije sistema sa promjenljivim strukturama, digitalnoj zaštiti, lokaciji kvara i mjerenju u elektroenergetskim sistemima. Velike doprinose ostvarila je u oblasti sistema s promjenljivim strukturama na temu kliznih režima upravljanja. Unutar te oblasti definisala je pojam ekvivalentnog upravljanja, uslov invarijantnosti na smetnje i promjene parametara i klizne režime na presjeku više kliznih hiperpovršina. Prvi rad na temu kliznih režima na engleskom jeziku objavila je upravo Branislava Peruničić, te je ovo do danas najcitiraniji rad u ovoj oblasti sa prostora bivše Jugoslavije. Uslov invarijantnosti na smetnje je nazvan upravo po njoj.
Na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu predavala je predmete iz oblasti analize signala, energetike i telekomunikacija.
Za dopisnu članicu Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine u Odjeljenje tehničkih nauka izabrana je 1987. godine, a za redovnu članicu 2002. godine. Bila je potpredsjednica Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine od 2008. do 2011. godine.
Osnivač je IEEE sekcije za Bosnu i Hercegovinu i predsjednik upravnog odbora Elektrotehničkog fakulteta u Sarajevu.
Algologija
Algologija ili (rjeđe) fikologija (grč φῦκος -  phykos = morske alge + -λογία -logia = nauka, znanje, učenje)  je oblast  nauke o životu i često je shvaćena kao subdisciplina botanike.
Alge su važne kao primarni proizvođači u vodenim ekosistemima. Većina algi su eukariotski, fotosintetski organizmi koji žive u vlažnom okruženju. Razlikuju se od viših biljaka po nedostatku pravog korijena, stabljika ili lišća. Ne cvjetaju. Mnoge su vrste jednoćelijske i mikroskopske veličine (uključujući fitoplankton i druge mikroalge); mnoge druge su višećelijske u jednoj ili drugoj razvojnoj  fazi, od kojih neki prerastu u velike dimenzije (na primjer, morska alga iz roda Sargassum). Fikologija uključuje proučavanje prokariotskih oblika poznatih kao modrozelene alge ili cijanobakterije. Brojne mikroskopske alge se takođe javljaju kao simbionti u lišajevima.
Algolozi se obično fokusiraju na slatkovodne ili okeanske alge, a dalje unutar tih područja, bilo na dijatomeje  ili mehke alge.
Okučani
mini|280px|Okučani, željeznička stanica Okučani su naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Brodsko-posavskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Okučani je imala 3.447 stanovnika, od čega u samim Okučanima 1.598.
Općina Okučani
Napomena: ''Nastala iz stare općine Nova Gradiška. Od 1857. do 1981. dio podataka sadržan je u općini Gornji Bogićevci.''
Okučani (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1991. povećano pripajanjem dijela područja naselja Kosovac (općina Gornji Bogićevci). Od 1857. do 1981. dio podataka sadržan je u naselju Kosovac (općina Gornji Bogićevci).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Okučani je imalo 2.267 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
1027.
Godina 1027. (MXXVII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
NGC 7698
NGC 7698 (također poznat kao MCG 4-55-29, PGC 71762 i UGC 12668) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 323 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,00 (94 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 26. septembra 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nekropola
Nekropola je groblje ili mjesto gdje se sahranjuje, dok je bukvalno značenje "grad mrtvih". Pored rijetkih primjena riječi za moderna groblja riječ se gotovo isključivo koristi kad se misli na groblja antičkih i srednjovjekovnih civilizacija.
U srednjovjekovnoj Bosni nekropolama se nazivaju lokaliteti sa grupama stećaka, nadgrobnih spomenika. Radi se o manjim grupama, ali i lokalitetima sa stotinama nadgrobnih spomenika (Nekropole stećaka). Pored naziva nekropola, za srednjovjekovne lokalitete sa stećcima u upotrebi su i nazivi grčko groblje i svatovsko groblje. U pozadini narodne tradicije uz ova dva naziva je izraz starine, stručnog nepoznavanja pokojnika pod stećcima, ali i izraz respekta i poštovanja prema pokojnicima i njihovim nadgrobnim spomenicima.
Grčko groblje predstavlja izraz običnog čovjeka koji Grčku smatra najstarijom zemljom (Star ko' Grčka) i Grke najstarijim narodom, bez obzira što se lokaliteti sa stećcima nalaze i na mjestima gdje obrisi grčke civilizacije nisu ostavljali tako vidnog traga u historiji. Narodna tradicija je sklona da pojasni kako su ti Grci poslije niza gladnih godina i teških zima napustili svoja obitavališta, a da su iza njih ostajala njihova (grčka) groblja. Narod ih ne dira iz poštovanja prema starini, sudbini mrtvih i takvoj sudbini preživjelih koji su morali otići.
IC 1573
IC 1573 (također poznat kao ESO 474-13, MCG -4-2-36 i PGC 2521) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 773 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,20 (270 hiljada sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 3. novembra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
24. novembar
24. novembar / studeni (24. 11) jest 328. dan godine po gregorijanskom kalendaru (329. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 37 dana.
Stolac (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
NGC 3849
NGC 3849 (također poznat kao IC 730, IRAS 11430+0330, MCG 1-30-13 i PGC 36658) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 278 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (65 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio David Peck Todd 11. februara 1878. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rimsko pravo
mini|desno|300px|Stranica Rimskog prava iz 1571. Rimsko pravo (ius Romanum, ius Romanorum) je pravni sistem koji je bio primjenjivan u rimskoj državi od njenog nastanka (po legendi 754 godine p. n. e.) do smrti cara Justinijana (565 godine n. e.).
Rimljani su pravo nazivali ius, ali zbog suvišnih filozofskih i političkih težnji za uopćavanjem, kao posljedicu nisu ostavili jasnu i preciznu definiciju prava kao okvira općih društvenih načela. Riječ ius je označavala pravo u objektivnom smislu; kao skup pravnih normi koje propisuju određeno ponašanje pojedinca.
Rimski pravnici bili su prvenstveno pravni praktičari, što znači da nisu bili skloni teoriji i filozofiji prava (zanimljivo je da čak nisu ostavili ni konkretnu definiciju prava). Rimski pravnici ostavili su iza sebe velik broj izreka i ideja o pravu, odnosno pravnoj znanosti. Ulpijan je "definirao" neka temeljna načela prava u izreci honeste vivere, alterum non laedere, suum cuique tribuere (pošteno živjeti, drugoga ne vrijeđati, svakome dati ono što mu pripada).
Recipirano rimsko pravo je negdje prije, a negdje kasnije prestalo vrijediti kao pozitivno pravo, te je zamijenjeno građanskim kodifikacijama, tako u Francuskoj s Napoleonovim Code Civile iz 1804. godine, u Austriji austrijskim Općim građanskim zakonikom iz 1811., najzad i u Njemačkoj jedinstvenim njemačkim Građanskim zakonikom iz 1896. godine.
Rimski klasični pravnici postavili su prve temelje pravne nauke. Njihovo djelo su nastavili i dovršili glosatori i postglosatori u Italiji, primat u proučavanju rimskog prava potom preuzimaju francuski pravnici kasnog srednjeg vijeka, a potom njemački i nizozemski pravnici, počevši od 16. stoljeća. Tako su na temelju rimskog prava izgrađeni pravni pojmovi, klasifikacije i kategorizacije osnovnih pravnih instituta, koje je prihvatila pravna nauka svih civiliziranih naroda.
Izvori rimskog prava obuhvaćaju izvore prava u materijalnom smislu (fontes iuris essendi) te izvore prava u formalnom smislu (fontes iuris cognoscendi).
Archaeopteridaceae
Archaeopteridaceae je porodica izumrlih biljaka koje pripadaju skupini Progymnospermae, a bile su dominantno šumsko drveće u kasnom devonu.
Rimsko pravo
Razdoblje rimskog prava
Razvoj rimskog prava dijeli se u 4 perioda koji se poklapaju sa periodima razvoja države:
Usora (općina)
Geografija
Općina Usora nalazi se u dolini istoimene rijeke, na magistralnom putu Doboj-Tešanj-Teslić. Nalazi se na relativnoj prometnoj komunikaciji, graniči sa općinama Doboj, Doboj-Jug i Tešanj. Sjedište općine nalazi se u naselju Omanjska.
Historija
Prostor oko rijeke Usore i njenih pritoka naziva se Usora. Bio je nastanjen još u paleolitiku (starije kameno doba), Dr Đuro Basler i Zdravko Marić su otkrili u Makljenovcu prebivališta čovjeka u tim prahistorijskim vremenima. Ime "Usora" u historijskim vrelima spominje se prvi put godine 1225. u pismu pape Honorija III. Andriji II. ugarskohrvatskom kralju. Porijeklo imena Usora je posebna zagonetka. Lingvisti i historičari se značajno razilaze pri utvrđivanju pravog vrela: od slavonske riječi V'SOR' u značenju ohol, ponosit, grub, srdit, osoran do pokušaja izvođenja njenog imena iz naziva ondje nastanjenog iliskog plemena Oserijata. Naime, odbacivši ilirski posvojni sufiks -ata dobij se ime rijeke Oser (-is), očigledno Usora-Usora. Držeći se ovog vrela postojanje imena Usora se u historiji produbljuje od sedam i po na najmanje dvadeset vijekova.
Usora spada u red brojnih političkih poluovisnih oblasti, koje su opstojale na tlu Bosne i Hercegovine kao specifični politički organizmi i koji su postupno nestajali ostavivši za sobom poneki trag u narodnoj kulturi, mentalitetu i načinu života.
Ozbiljniju povezanost naroda usorskog kraja, propovjedajući blagoslov naravi, utemeljitelja je Katolička crkva u mentalitet, način života i narodnu kulturu ovog kraja.
Najstariji podatak o njenoj prisutnosti je pismo Pape Grgura IX kojim uzima 8. augusta 1236. godine pod svoju posebnu zaštitu,... dragog sina i plemenitog muža, sina pokojnog Stijepana bana bosanskog a unuka Kulina bana, Sebislav, ljiljana među trnjem.
To trnje, po papi, jeste bosansko plemstvo u Usori, zaraženo patarentskom herezom. Sto znaci da su bili bogumili ili tačnije pripadnici Bosanske Crkve. Kasnije je ove osobnosti postupno uvlačila i u Hrvate Hrvatske i Dalmacija.
Padom Bosne pod tursku vlast je i na ovim područjima počela islamizacija stanovništva.
Usora je većinskim dijelom nastanjena Hrvatima. Kroz osmanlijsku vladavinu se hrvatski utjecaj konstantno smanjivao, da bi danas obuhvatao uglavnom sela zapadno od Doboja.
U ratu u Bosnu i Hercegovinu snage Bosanskih Srba neuspješno su opsjedale Usoru. Linija je bila poznata i po nazivu tenkovsko groblje. Do kraja rata područje je odbranila 110. usorska brigada u sastavu HVO-a.
O imenu
U bosanskom govoru se do danas sačuvao izraz ušur, što bi prevedeno sa latinskog značilo običajno pravo, a u narodu jednostavno običaj (npr. desetina brašna umjesto novca za meljaju). O porijeklu ovog naziva za jedan cijeli kraj treba unijeti i predpostavku da su još stari Rimljani ovaj kraj nazvali tako, pošto je od pamtivijeka bio neprohodan i s toga pogodan za zbijegove progonjenih starosjedilaca sa šireg ilirskog prostora (pravo na običaj = usure). Zanimljivo je da su svi stariji stanovnici ovog kraja nazivali rijeku Usoru Usura, a grad Doboj Dobuj.
Rimsko pravo
Razdoblje rimskog prava
Gotovo svi instituti koje poznaju moderno pravo u potpunosti su preuzeti iz rimskog prava. Neki instituti koje je ovaj sistem stvorio su čak dovedeni do toliko sitnih detalja da ih ni moderno pravo ne preuzima u cjelosti jer nije dostiglo taj stepen razvijenosti u određenim pravnim granama. Cjelokupna pravnička terminologija je, u stvari, prevod latinskih originala, tako da se na svim pravnim fakultetima u svijetu na uvodnoj godini uči rimsko pravo. Zbog toga se rimsko pravo ponekad naziva i pravničkom anatomijom.
Podjela rimskog prava
Najčešća podjela prava danas, je ona iz XIX. stoljeća, tzv. pandektna (pandectae - grčko ime Digesta). Po njoj građansko pravo dijelimo na:
Archaeopteridaceae
Archeopteridaceae je izumrla porodica drvenastih, biljaka sa sporama koje su živjele od gornjeg devona do srednjeg karbona, prije otprilike 380 do 320 miliona godina.
Rimsko pravo
Podjela rimskog prava
Iako primjenjiva na rimsko pravo, ova podjela nije nešto po čemu bi rimski pravnik prepoznao svoj pravni sistem. Duhu rimskog pravničkog razmišljanja bliži je tzv. Gajev ili "institucionalni" sustav građanskog prava (prema "institucije", naziv za udžbenik kojim je u antici započinjala pravnička edukacija: iznimno dobar Gajev udžbenik iz 2. stoljeća je u 6. stoljeću bio polazište za izradu "Justinijanovih institucija", koje su na fakultetima korištene kao "pravnička početnica" čak do sredine 20. stoljeća):
gdje su osobito važna pitanja:
Utjecaj rimske prava nakon nestanka Rimskog carstva
Recepcija rimskog prava uobičajeni je naziv za preuzimanje rimskog prava u državama zapadne i srednje Europe. Preuzeto je kao pozitivno pravo koje je bilo supsidijarno, opće pravo pored feudalnog, partikularnog prava. Osnovni uzrok recepcije rimskog prava je razvoj buržoaskih odnosa u srednjovjekovnim gradovima koji su tražili svoju pravnu formulaciju: porast trgovine i pojava rano-kapitalističkih odnosa.
Archaeopteridaceae
Njeni fosili pronađeni su gotovo širom svijeta, a oni u svom razdoblju činili su dominantnu skupinu u svim kopnenim ekosistemima.
Većina vrsta bila su velika četinarska stabla s jakim monopodijskim rastom, snažno razgranatim deblom i jasno prepoznatljivim lišćem.
Porodica je uključivala sljedeće rodove:
Od većine tih rodova, Scheckler je 1978. pokazao da su ostaci različitih razvojnih stadija Archeopterisa. Ranije, 1960. godine, paleontolog Charles B. Beck pronašao je fosil s lišćem Archaeopteris povezan sa rodom Callixylon. Zato se Callixylon po nekima matra rodom za nastanak različitih vrsta roda Archeopteris.
NGC 4772
NGC 4772 (također poznat kao MCG 0-33-18, PGC 43798 i UGC 8021) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 48 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,40 (47 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (24 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. januara 1784. godine.
T-kutija
T-kutija se odnosi na grupu transkripcijskih faktora uključenih u embrionski razvoj udova i srca. Svaki protein T-kutije ima relativno veliki domen koji se vezuje za DNK, općenito čineći oko trećine cijelog proteina koji je neophodan i dovoljan za vezanje DNK, specifično za sekvencu. Svi članovi porodice gena T-boksa vezuju se za "T-kutijjsku", DNK konsenzusnu sekvencu TCACACCT.
NGC 4772
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
T-kutija
Članovi
T-kutije su posebno važne za razvoj embriona, a pronađene u oocitima zebrica (Bruce et al 2003 i Xenopus laevis jajne ćelije, Xanthos et al 2001). One su također eksprimirane u kasnijim fazama, uključujući odrasle miševe i kuniće koje su proučavali Szabo et al 2000.
Mutacije ,u prvoj pronađenoj od njih, uzrokovale su kratke repove kod miševa, pa je protein kodiran nazivom brahiurija, grčki za "kratki rep". Kod miševa ovaj gen je nazvan "T", ali kod ljudi se zove "TBXT". Brahiurija pronađen je kod svih bilateralnih životinja koje su pregledane, a prisutan je i u Cnidaria.
Mišji "T" gen je kloniran, i dokazano je da je brahiurikjsko embrionsko jezgo od 436 aminokiselina transkripcijski faktor. Brahiurija vezuje se za T-kutiju, preko regije na njegovom N-kraju.
Proteinska aktivnost
Kodirani proteini Tbx5 i Tbx4 imaju ulogu u razvoju udova i glavnu ulogu posebno u inicijaciji  pupoljka udova. Naprimjer, kod kokoši Tbx4 specificira status zadnjih ekstremiteta, dok Tbx5 specificira status prednjih. Aktivacija ovih proteina pomoću Hox gena pokreće signalne kaskade koje uključuju Wnt signalni put i FGF signale u pupoljcima ekstremiteta.. Konačno, Tbx4 i Tbx5 dovode do razvoja apikalnog ektodermnog grebena (AER) i centri signalizacije zone polarizirajuće aktivnosti (ZPA) u pupoljku ekstremiteta u razvoju, koji određuju orijentacijski rast udova u razvoju. Zajedno, Tbx5 i Tbx4 imaju ulogu u oblikovanju mehkih tkiva (mišića i tetiva) mišićno-koštanog sistema.
Defekti
Kod ljudi i nekih drugih životinja, defekti u ekspresiji gena TBX5 odgovorni su za Holt-Oramov sindrom, koji je karakteriziran najmanje jednim abnormalnim šakinog zgloba. Ostale kosti ruke su gotovo uvijek zahvaćene, iako težina može uveliko varirati, od potpunog odsustva kosti, do samo smanjenja njene dužine. Oko 75% voboljelih osoba također ima defekt srčanokomorske pregrade, pri čemu najčešće ne postoji razdvajanje između lijeve i desne srčane komore.
TBX3 povezan je sa ulnarno-mamilskim sindromom kod ljudi, ali je također odgovoran za prisustvo ili odsustvo sivosmeđe dlake kod konja, i nema štetne efekte bez obzira da li je eksprimiran ili ne.
Rodbina
Rodbina je grupa ljudi koji su međusobno povezani krvnim srodstvom ili bračnim zajednicama.
T-kutija
T-kutijski geni
Geni koji kodiraju T-kutijske proteine uključuju:
Rodbina
Porodica
Najbliži rod su: otac, majka, sin, kćerka, brat, sestra.
Bliža rodbina
Bliža rodbina su: dedo, nana, amidža (stric), daidža (ujak), tetka. Nešto dalja rodbina su: amidžići (admidžina djeca), daidžići, tetići. Nekada se kaže da nisu rodbina: tetak, amidžinca (strina), daidžinca (ujna).
Ostala rodbina
U ostalu "rodbinu" spadaju: svekar, svekrva, punac, punica, šura, svastika, badžo, djever, zaova, jetrva.
Primjer rodbine
centar|800px|Primjer jedne porodice
Beč
Beč jeste glavni grad Austrije i jedna od njenih saveznih jedinica. S populacijom od oko 1.793.000 (2,2 miliona u metro području) najveći je grad u Austriji, kao i njena kulturna, ekonomska i politička prijestolnica.
Beč leži u jugoistočnom uglu Srednje Evrope i blizu je Češke Republike, Slovačke i Mađarske.
Beč je sjedište za mnoge urede UN-a i mnoge druge međunarodne institucije i kompanije, uključujući Organizaciju Ujedinjenih nacija za industrijski razvoj (UNIDO), OPEC, Međunarodnu agenciju za atomsku energiju (IAEA) te OSCE. Pored toga, diplomatska konferencija održana u Beču 1980. dovela je do usvajanja Konvencije Ujedinjenih nacija o ugovorima za međunarodnu razmjenu roba. Također, Beč je sjedište i Sekretarijata Komisije Ujedinjenih nacija za međunarodno trgovinsko pravo (UNCITRAL). Prema najnovijoj listi istraživačke i savjetodavne kompanije Mercer Beč je najbolji grad na svijetu po kvalitetu života.
Historija
Grad je osnovan u 10. vijeku p. n. e. kao keltsko naselje.
Godine 15. p. n. e. Beč postaje pogranični grad Rimskog carstva braneći carstvo od upada germanskih plemena sa sjevera. Tokom srednjeg vijeka Beč je bio sjedište dinastije Babenberg te 1440. postaje prijestolni grad dinastije Habsburg, nakon čega se Beč razvija u skriveni glavni grad Svetog rimskog carstva i kulturalnu prijestolnicu umjetnosti i nauke, muzike i prefinjene kuhinje. Osmanlijska invazija na Evropu zaustavljena je dva puta na samim kapijama Beča. (Za više informacija pogledajte članke Opsada Beča (1529) te Bitka kod Beča (1683.)
Godine 1805. Beč postaje glavni grad Austrijskog carstva, kasnije Austro-Ugarska monarhija. Oba carstva igrala su značajnu ulogu u svjetskoj politici. (Pogledajte članak Bečki kongres.)
Nakon Prvog svjetskog rata Beč postaje glavni grad Prve Austrijske republike. Nakon aneksije Austrije od strane Trećeg rajha 1938. Beč gubi status glavnog grada, koji tada postaje Berlin. Preliminarna austrijska vlada reinstitucionalizirana je 27. aprila 1945. ponovo sa Bečom kao glavnim gradom. Nakon 1945. Beč i neutralna Austrija postaju matica međunarodne špijunaže između Zapadnog i Istočnog bloka tokom Hladnog rata. Do kraja Hladnog rata grad Beč aktivno radi na obnavljanju veza sa svojim istočnim susjedima.
Geografija i klima
Beč se nalazi na sjeveroistoku Austrije, na najistočnijem kraku Alpa u Bečkoj kotlini. Najranije naselje, u sklopu današnjeg unutrašnjeg grada, nalazilo se južno od meandra Dunava, a grad se danas pruža s obiju strana ove rijeke. Nadmorska visina varira od 151 do 524 m.
Beč je smješten u području gdje se dodiruju okeanska i vlažna kontinentalna klima. Prema Köppenovoj klasifikaciji, ima Cfb (okeansku) klimu. Ljeta su topla s prosječnim temperaturama od 24 do 33 °C; maksimalna prelazi 38, a minimalna je oko 15 °C. Zime su relativno suhe i hladne s prosječnom temperaturom oko tačke smrzavanja. Proljeća i jeseni su blagi. Količina padavina općenito je umjerena, sa godišnjim prosjekom od 620 mm, uz značajne lokalne varijacije; Bečka šuma na zapadu je najvlažniji dio (700 do 800 mm godišnje), a najsuši dio je ravnica na istoku (500 do 550 mm). Snijeg zimi nije neuobičajen, ali je rjeđi u poređenju sa zapadnim i južnim dijelovima Austrije.
Sport
U Beču ima dosta nogometnih klubova. Najpoznatiji su FK Austria (24 puta prvak Austrije i 27 puta pobjednik kupa), Rapid (rekordne 32 titule prvaka) i najstariji austrijski klub, First Vienna FC. Među ostale važnije sportske klubove iz Beča spadaju Raiffeisen Vikings (američki nogomet), koji su 4 puta uzastopno osvojili Eurobowl od 2004. do 2007, a 2013. imali su savršenu sezonu, zatim odbojkaški klub Aon hotVolleys, bejzbolski klub Vienna Wanderers, koji je osvojio prvenstvo Austrije 2012 i 2013, i Vienna Capitals (hokej na ledu). U Beču je osnovana i Evropska rukometna federacija (EHF). Tu su još i 3 ragbijaška kluba: Vienna Celtic, najstariji ragbijaški klub u Austriji, RC Donau i Stade Viennois.
Beč je i domaćin raznih sportskih događaja, uključujući Bečki maraton, koji svake godine privuče preko 10.000 učesnika i obično se održava u maju. 2005. godine Austrija je bila domaćin Svjetskog prvenstva u hokeju na ledu, a finale je igrano u Beču. Stadion "Ernst Happel" četiri je puta bio domaćin finala UEFA-ine Lige prvaka (1964, 1987, 1990. i 1995), a 29. juna 2008. na njemu je odigrano i finale Evropskog prvenstva 2008, u kojem je Španija pobijedila Njemačku 1–0. U Beču se od 1974. održava i muški teniski turnir Vienna Open; mečevi se igraju u Bečkoj gradskoj dvorani.
Sasuke
Sasuke je japanska sportsko-zabavna televizijska serija u kojoj učestvuje stotinu takmičara koji imaju zadatak da pređu četiri staze sa preprekama. Van Japana se u velikom broju država prenosi kao "Nindža ratnici". TV-serija Sasuke se u Japanu prenosi na televiziji Tokyo Broadcasting System, a do 2002. je prikazivana pod imenom Kinniku Banzuke (Nepobjedive Banzuke). Snimanja su počela 1997.
Nevaskularna biljka
Nevaskularne biljke su biljke bez vaskularnog (provodnog) sistema, odnosno bez ksilema i floema. Iako nevaskularnim biljkama nedostaju ta određena tkiva, mnoge posjeduju jednostavnija tkiva koja su specijalizirana za unutrašnji transport vode. Nevaskularne biljke uključuju dvije udaljeno nesrodne grupe:
To su:
Te se grupe ponekad nazivaju "nižim biljkama", odnoseći se na njihov status kao najranijih biljnih skupina tokom evolucije, ali upotreba je neprecizna, jer su obje grupe polifiletske i mogu da uključuju vaskularne kriptogame, kao što su paprati i  papratima slične biljke koje se razmnožavaju pomoću spora. Nevaskularne biljke su često među prvim vrstama koje na seljavaju nove i nepropusne teritorije, zajedno sa prokariotima i tako funkcioniraju kao pionirske vrste.
Nevaskularne biljke nemaju široku paletu specijalizovanih tipova tkiva. Mahovine i lisnate Marchantiophyta imaju strukture nazvane filidi koji liče na listove, ali nisu istinski listovi, jer su pojedinačni slojevi ćelija bez unutrašnjih zračnih prostora, bez kutikule ili stoma i bez ksilema ili floema. Zbog toga fillidi nisu u stanju da kontrolišu brzinu gubitka vode iz svojih tkiva te se kaže da su poikilohidrični. Neke jetrenjače, poput roda Marchantia, imaju kutikule, a sporofiti mahovine imaju i kutikule i stome, koje su bile važne u evoluciji kopnenih biljaka.
Sve kopnene biljke, u životnom ciklusu imaju smjenu generacija između diploidnog sporofita i haploidnog gametofita, ali u svim nevaskularnim biljkama generacija gametofita je dominantna. U tim biljkama sporofiti rastu i ovise o gametofitima za uzimanje vode i mineralnih hranjivih sastojaka i za osiguravanje fotosintata, produkata fotosinteze.
Lupe Fiasco
Wasalu Muhammad Jaco (Chicago, Illinois, 16. februar 1982.) je američki hip-hoper i producent.
Slavu je stekao albumom Food & Liquor iz 2006. godine, a 2008. je osnovao rock sastav Japanese Cartoon. Poznati reper Jay-Z mu je pomogao u izgradnji karijere. Ima potpisan ugovor za Atlantic Records, a pjesme je snimao i za Aristu Records i Epic Records. Njegov album "Food & liquor" bio je nominovan za tri Grammy nagrade. Nakon toga objavjulje album The Cool u decembru 2007. Njegov hit Superstar bio je 10. na listi Billboard Hot 100, a veliku popularnost doživila je i pjesma The Show Goes On, te je bila 9. na listi 100 najboljih pjesama te godine. Između ostalog Lupe Fiasco se pojavio u reklamama za Snickers i Reebok.
The Lupe Fiasco Foundation
"The Lupe Fiasco Foundation" je muzička organizacija koja za cilj ima da svu talentovanu djecu i odrasle ljude od 10 pa do 24 godine napravi zvijezdama.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 100 m (žene)
Takmičenja na 200 m za žene na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 7. i 8. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u tri faze: kvalifikacije, polufinale i finale. Najboljih devet takmičarki imalo je osigurano direktno učešće u polufinalu. Dafne Schippers iz Holandije s najbržim vremenom u finalu 10.90 sek. osvojila je zlatnu medalju. Ivet Lalova-Collio iz Bugarske osvojila je srebro, dok je Mujinga Kambundji iz Švicarske osvojila bronzanu medalju.
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovala je 31 takmičarka iz 21 države.
Kvalifikacije
Kvalifikacijska utrka održana je 7. jula 2016. u 12:45 (CEST).
Prve četiri takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedeće tri najbrže (q) plasirale su se u polufinale. Prema propozicijama takmičenja najboljih 9 takmičarki nije učestvovalo u kvalifikacijama.
Vjetar: Grupa 1: -0.5 m/s, Grupa 2: -0.4 m/s, Grupa 3: 1.0 m/s.
Polufinale
Polufinalna utrka održana je 8. jula 2016. u 19:15 (CEST).
Prve tri takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedeće dvije najbrže (q) plasirale su se u finale.
Vjetar: Grupa 1: -1.0 m/s, Grupa 2: -0.4 m/s, Grupa 3: 0.2 m/s.
* Atletičarka nije učestvovala u kvalifikacijama.
Finale
mini|desno|200px|[[Dafne Schippers]] Finalna utrka održana je 8. jula 2016. u 21:45 (CEST).
Vjetar: -0.2 m/s.
Bošnjaci (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Ostalo:
Matāʻutu
Mata-Utu je prijestonica teritorije Wallis i Futuna. Nalazi se na ostrvu Wallis. Broj stanovnika, po popisu iz 2003, je 1.191. Centrom Mata-Utu dominira Matâ'Utu katedrala, francuski nacionalni spomenik. U njenoj okolini su nekoliko restorana, hoteli i pošta, palata Kralja Uvéa. Nedaleko su policijska stanica i prodajni centar. Blizu Mata-Utu su dva važna arheološka mjesta: Talietumu i Tonga Toto.
NBA 1983/1984.
NBA sezona 1983-84 je bila 38. sezona NBA lige.
Događaji sezone
.
NGC 3256C
NGC 3256C (također poznat kao ESO 263-41, IRAS 10269-4335, MCG -7-22-16 i PGC 30873) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 125 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jedro. Najveći prečnik je 1,70 (62 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (44 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Archaeopteridales
Archaeopteridales je izumrli red drvenstih biljaka koje su se razmnožsvale sporama, a koje su živjele od gornjeg devona do srednjeg karbona, prije oko 380 do 320 miliona godina. . Red ima samo jednu porodicu, Archeopteridaceae. Za karakteristike reda pogledajte Archeopteridaceae.
Također pogledajte
Archeopteridaceae
Sarajevski ratni teatar
mini|desno|300px|SARTR thumb|[[Nineteen Eighty-Four in Sarajevo War Theatre, 2013]] Sarajevski ratni teatar (SARTR) osnovan je 17. maja 1992, tokom opsade Sarajeva, a pokrenut je na inicijativu Dubravka Bibanovića, Gradimira Gojera, Đorđa Mačkića i Safeta Plakala.
Glumci i ostali pozorišni ljudi, vezani za ostala sarajevska pozorišta, u toku rata vezali su se za SARTR, te odigrali preko 200 predstava u četiri godine opsade. Svoj uspješan rad nastavlja i u periodu nakon rata, kada nastaju predstave poput "Dijalog u paklu", režija Aleš Kurt, "Ay Carmela", režija Robert Raponja.
Safet Plakalo je dugogodišnji direktor ovog sarajevskog pozorišta.
25. novembar
25. novembar / studeni (25. 11) jest 329. dan godine po gregorijanskom kalendaru (330. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 36 dana.
Muslimanska bošnjačka organizacija
Muslimanska bošnjačka organizacija (skr. MBO) bila je politička stranka koju su osnovali akademik prof. dr. Muhamed Filipović i Adil Zulfikarpašić 1990. Osnovana je nedugo nakon političkog razilaženja sa vođom Stranke demokratske akcije Alijom Izetbegovićem. Stranka je zastupala afirmaciju nacionalnog imena Bošnjak umjesto Musliman, sekularizam i liberalizam.
Na općim izborima u SR Bosni i Hercegovini 1990. godine, osvojili su 1,2% glasova i dobili dva mjesta u republičkoj skupštini; dok su na izborima 1996., učestvovali u koaliciji pod nazivom Združena lista. Kasnije je stranka promijenila naziv u Liberalna bošnjačka organizacija, koja nije ostvarila neke značajne izborne rezultate. MBO je raspuštena 28. decembra 2009. godine.
NGC 1759
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6181
NGC 6181 (također poznat kao IRAS 16301+1955, MCG 3-42-20, PGC 58470 i UGC 10439) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 109 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 2,50 (79 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (35 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. aprila 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Alpsko skijanje na Zimskim olimpijskim igrama 2014 – veleslalom (muškarci)
Takmičenje u alpskom skijanju na ZOI 2014. u Sočiju u disciplini veleslalom u muškoj konkurenciji održano je u zimovalištu Rosa Hutor blizu Krasne Poljane u Krasnodarskom kraju 19. februara 2014. Prva trka je vožena u 11:00, a druga u 14:30 po lokalnom vremenu. U trci su učestvovala 108 skijaša iz 60 zemalja.
Glen Rice
Glen Anthony Rice bivši je američki košarkaš, koji je igrao u NBA ligi. S visinom od 203 cm igrao je na poziciji krilnog beka.
NBA karijera
U NBA je došao 1989, kad ga je na NBA draftu kao 4. pik izabrao Miami Heat. U prvoj sezoni je imao prosjek od 13,6 poena po utakmici, dok je u narednih 5 prosjek bio 20 poena. Godine 1995. razmijenjen je u Charlotte Hornetse.
U novom klubu ostvario je prosjek od 23,5 poena po utakmici i triput zaredom biran je na All-Star utakmice. Godine 1997. izabran je za najkorisnijeg igrača All-Star utakmice. U sezoni 1996/97. predvodio je ligu po postotku šuta za tricu (47%).
Dvije godine kasnije prelazi u Los Angeles Lakerse, gdje sa Shaquilleom O'Nealom i Kobejem Bryantom čini udarni trojac u osvajanju titule NBA prvaka 2000. Igrao je još i za New York Knickse (2000-2001), Houston Rocketse (2001-2003) i Los Angeles Clipperse (2003-2004), da bi se 13. januara 2004. povukao iz košarke zbog problema s koljenom.
Banovci (Bebrina)
mini|280px|Banovci, rimokatolička crkva "Preobraženje Gospodinovo" Banovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Bebrina, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Banovci su imali 357 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Banovci je imalo 399 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
TV B92
Vijesti B92
B92 TV vijesti emituje jednom dnevno, u 10, 16h, 18:45, 20:30
Ezan
Ezan (أَذَان) je islamski poziv na molitvu. Izgovara (tj. uči) ga mujezin sa minareta (munare) 5 puta na dan za svaki namaz posebno.
Brajkovići
Bosna i Hercegovina:
TV B92
Ostale emisije
Osim vijesti, O2 TV emituje još mnogo emisija tipa Insajdera i Poligrafa.
Ezan
Prvi ezan proučio je Bilal ibn Rebbah, oslobođeni rob (vidi Ebu-Bekr - Život u islamu). Muhammed odabrao ga je da bude prvi mujezin zbog njegovog prekrasnog glasa.
Brajkovići
Hrvatska:
Srbija:
Ezan
Tekst ezana
* Ovaj dio ezana uči se samo na sabah-namazu.
TV B92
Sport na B92 TV
B92 TV je prenosila Jadransku košarkašku ligu. Također B92 TV je prenosila špansku nogometnu ligu Primeru (Sezona 2011/2012), na koju je izgubila prava u sezoni 2007/08. Ranije je prenosila Ligu Šampiona (Sada na RTS) i Formulu 1, koju je kasnije prenosila Prva ali su i oni prestali da je prenose. Osim nekoliko važnijih vijesti iz svijeta nogometa na vijestima, imaju i poseban pregled sportskih golova u emisiji Sportski Pregled. B92 TV prenosi i teniske turnire tipa Rima, Pariza, i Sinsinatija.
Safet Plakalo
Safet Plakalo je bio bosanskohercegovački dramski pisac, teatarski kritičar, dramaturg i jedan od nekoliko južnoslavenskih pisaca poezije dramske orijentacije.
Biografija
Rođen je 4. marta 1950. godine u selu Plakali, općina Pljevlja (Crna Gora), iako je čitav svoj život proveo u Sarajevu. Napisavši svoju prvu dramu, "Vrh", u 26 godini života, postao je najmlađi dramski pisac čije je djelo postavljeno na profesionalnu pozorišnu scenu u Bosni i Hercegovini. Bio je dugogodišnji novinar sarajevskog Radija 202, Večernjih novina i Oslobođenja. Svoj najveći doprinos bosanskohercegovačkom kulturnom prostoru dao je kao osnivač je i dugogodišnji direktor sarajevskog pozorišta SARTR.
Janez Janša
Ivan Janša (rođen 17. septembra 1958, Ljubljana), baptiziran i najpoznatiji kao Janez Janša, slovenski je političar, ratni veteran Slovenske vojske 1991. i bivši premijer Slovenije.
Biografija
Janša je započeo svoju političku karijeru tokom 1980-ih kao novinar i disident tijekom komunističkog režima u bivšoj Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji. Bio je aktivan u novinskim i intelektualnim krugovima koji su se borili za političke slobode i demokratske reforme.
U međuvremenu, 1993. godine, osnovao je Slovensku demokratsku stranku (SDS), konzervativnu stranku koja je postala jedna od najvažnijih političkih snaga u Sloveniji. Janša je bio glavni lider stranke i sudjelovao je u više parlamentarnih izbora.
Janša je bio izabran za predsjednika slovenske vlade tri puta: 2004, 2012. i 2020. godine. Tokom svog mandata suočavao se s različitim izazovima, uključujući gospodarsku krizu, reforme, borbu protiv korupcije, pandemiju uzrokovanu Korona virusom.
Janez Janša je diplomirao 1982. godine na Fakultetu društvenih nauka Sveučilišta u Ljubljani, SR Slovenija. Diplomirao je na području obrambenih znanosti, što je bilo u skladu s njegovom kasnijom karijerom u vojsci i politici.