cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mario Kart
Staze
Mnoge staze i prateće tematike pojavljuju se više puta u više igara. Neke staze pojavljuju se u drugim igrama glavnog serijala kao već viđeni dijelovi Mushroom Kingdoma. Dvije staze koje se najviše pojavljuju su Bowser's Castle i Rainbow Road, dvije staze obično na kraju dva kupa. Svaka igra ima najviše 12 kupova koji postepeno postaju teži. Početne staze obično su smještene u gradu ili u poljima, kasnije se područja mijenjaju, nekad su u mjestima drugih serijala, u svemiru ili unutar građevina. Svaki kup ima četiri staze, i prvih pola kupova u određenoj videoigri imaju originalne staze specifične igri, dok ostatak kupova imaju Retro staze, malo redizajnirane staze iz prijašnjih igara. Staze obično traju tri kruga, osim ako je staza preduga ili kratka. Ovo se može vidjeti u Mario Kart: Double Dash!!, DS, 8 (Deluxe) i Tour. U Double Dash!! imaju dvije staze s neobičnim brojem krugova (Baby Park sa sedam krugova (četiri u DS) i Wario Colosseum s dva). Baby Park se ponavlja u 8 (Deluxe). Mario Kart: Super Circuit bila je prva igra serijala gdje su se pojavile Retro staze. Kupovi su: Mushroom Cup, Flower Cup, Lightning Cup, Star Cup, Special Cup, Shell Cup, Banana Cup, Leaf Cup, Egg Cup, Corssing Cup, Triforce Cup, Bell Cup. Što se tiče staza za Battle Mode, kupovi za njih se mijenjaju u svakoj igri, ali Retro staze za Battle Mode su prisutne u svakoj igri. Staze za Battle Mode su uvijek zatvorene arene gdje igrači moraju poraziti druge, i nemaju element utrkivanja.
Režimi
Svaka nova videoigra serijala ima razne režime, sljdećih pet su najčešći:
Spisak videoigara
Prema Elonu Musku, trebala je biti stvorena igra za serijal gdje se koriste auti Tesla, ali Nintendo im nije dao licencu.
Kritike i nasljeđe
Baš kao glavni serijal, Mario Kart je veoma uspješan s više od 150 milijuna prodanih kopija. Uz komercijalan uspjeh, serijal je postao kritičan uspjeh. Nintendo Power smatraju serijal jednim od najboljih iskustva za više igrača zbog različitih režima i zabave. Igrači serijala su par rekorda smjestili u Knjigu Ginisovih svjetskih rekorda, uključujući "Prva trkaća igra za kućnu konzolu", "Najprodavanija trkaća igra", i "Najduža franšiza trkačih igara". Također su Super Mario Kart stavili na vrh liste 50 najboljih videoigara po nasljeđu i utjecaju. Super Mario Kart je 2019 bila dodana svjetskom redu poznatih videoigara.
Mnogi tematski parkovi i mjesta imaju temu Mario Karta. Uz to je napravljeno puno robe za franšizu, uključujući K'Nex ov set sa stazama, autima i motorima s Mariom, Luigijem, Donkey Kongom, Yoshijem i Bowserom, naljepnice Mario Kart 8/Deluxe LINE-a, igračke u McDonald'su i ploča za Monopoly za istu igru, i set Hot Wheels igračaka s temom Mario Karta.
Gornje Vinovo
Gornje Vinovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Unešić, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Drniš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornje Vinovo je imalo 33 stanovnika.
Napomena: ''Do 1921. iskazivano pod imenom Vinovo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornje Vinovo je imalo 131 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Midhat Šamić
Midhat Šamić, romanist, metodičar, metodolog, prevodilac (1907 - 1990), član ANU BiH.
Midhat Šamić rođen je u Sarajevu. U rodnom gradu završio je osnovnu školu i gimnaziju. Završio je studij francuskog jezika i književnosti, uporedne književnosti sa jugoslovenskom književnošću i latinski jezik na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1931. U periodu 1931-1950. bio je profesor gimnazija u Prijedoru, Beogradu i Sarajevu, a u periodu 1946-1947. profesor francuskog jezika i književnosti na Višoj pedagoškoj školi u Sarajevu.
Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu djeluje od 1950. do penzionisanja 1976. Odbranio je dvije doktorske disertacije iz uporedne književnosti na Sorboni 1958: Les Voyageurs français en Bosnie... (glavna teza) i Les Sources historiques de la Chronique de Travnik de Ivo Andrić (dopunska teza). Bio je nastavnik francuske književnosti. U periodu 1954-1956 predavao je kao lektor srpskohrvatski jezik i jugoslavenske književnosti na Sorboni. Obavljao i dužnost dekana Filozofskog fakulteta.
Osnovne oblasti Šamićevog naučnog djelovanja su francuska književnost i uporedna književnost. Pisao je o piscima raznih epoha, od 16. do 20. stoljeća (Rabelais, Montaigne, Molière, Pascal, J.-J. Rousseau, Victor Hugo, Roger Martin du Gard, André Gide i dr.). Pored toga, Midhat Šamić se bavio problemima metodike nastave i tehnike učenja živih jezika, te metodikom i tehnikom naučnoistraživačkog rada.
Od 1969. bio je dopisni član a od 1973. redovni član ANUBiH. Bio je potpredsjednik ANUBiH. Vršio je funkciju sekretara Odjeljenja za književnost i umjetnost pri ANU BiH od 1971. Bio je glavni urednik Radova Odjeljenja za književnost i umjetnost, kao i član Redakcionog odbora saveznog časopisa Filološki pregled. Bio je član i Međunarodnog udruženja za uporednu književnost, Udruženja književnika BiH i Udruženja književnih prevodilaca BiH.
Dobitnik je 27-julske nagrade za 1968, Nagrade ZAVNOBiH-a, Spomen-plakete Sarajeva, Plakete Univerziteta u Sarajevu, te odlikovanja (Orden rada sa zlatnim vijencem, Orden zasluga za narod sa srebrnim zracima).
Fosfataza
thumb|right|340px|Defosfatizacija [[tirozina]] Fosfataza je enzim koji odnosi fosfatne grupe sa supstrata na koji djeluje, putem hidrolize monoestera fosforne kiseline u ion fosfata i molekulu sa slobodnom hidroksilnom grupom (vidi: defosforilacija). Ova aktivnost je dirktno suprotna fosforilazama i kinazama, koje vežu fosfatnu grupu za njihov supstrat, upotreom energetskih molekula, kao što je adenozin trifosfat. Uobičajene fosfaraze mnogih organizama su alkalne fosfatze. Ostale velike gupe proteina su nađene kod archaea, bakterija, a eukarioti imaju dezoksiribonukleotidne i ribonukleotidme fosfataze ili pirofosfatazne aktivnosti, kada kataliziraju dekompoziciju dezoksiribonukleotid/ribonukleotidni trifosfat (dNTP/NTP) u dezoksiribonukleotid/ribonukleotid difosfat (dNDP/NDP) i slobodni fosfatni ion ili dezoksinukleotid/nukleotid monofosfat (dNMP/NMP) i slobodni pirofosfatni ion.
Ostale grupe fosfataza imaju zajednički naziv protein fosfataze, koje skidaju fosfatnu grupu iz aminokiselinskog ostatka supstratnog proteina.Protein fosforilacija je uobičajena posttranslacijska modifikacijakoja je katalizirana protein kinazama iprotein fosfatazama sa reverznim efektom.
Dane (Loška dolina)
mini|280px|Dane, rimokatolička kapela "Sv. Izidor" Dane su naseljeno mjesto u sastavu općine Loška dolina, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dane su imale 112 stanovnika.
Napomena: ''U 1986. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Klance.''
Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Travniku
mini|desno|200px|[[Travnička sahat-kula na Musali]] Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Travniku je popis nacionalnih spomenika koji se nalaze na području općine Travnik. Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Travnik se nalaze sljedeći spomenici:
NGC 2952
NGC 2952 (također poznat kao PGC 27411) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 430 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 0,80 (100 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Frank Muller 1886. godine.
Raći
Raći (ćir. Раћи) su naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
NGC 5846A
NGC 5846A (također poznat kao MCG 0-38-26 i PGC 53930) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 101 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (15 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (8 hiljada sg).
Raći
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Podgorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Raći su imali 22 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
IC 1220
IC 1220 (također poznat kao MCG 1-42-5 i PGC 58340) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 454 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,00 (132 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (132 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 21. jula 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Crkva svetog Ilije u Puračiću
'''Crkva sv. Ilije u Puračiću''', Srpske pravoslavne crkve, Eparhija zvorničko-tuzlanska, je na području općine Lukavac, Bosna i Hercegovina. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine koji sačinjavaju: ikonostas sa 14 ikona na platnu, crkveni tron sa kompozicijom sv. Save, i ikona Ilijinog uzlaska na nebo u ognjenim kolima, te drveni krst.
Historija
Prva drvena pravoslavna crkva u Puračiću sagrađena je 1881. godine. Naredne, 1895. godine se započelo sa gradnjom nove crkve na pristupačnijem ravničarskom dijelu Puračića, ispod Čaršije prema rijeci Spreči. Završena je 1903. godine. U vrijeme ratova bila je djelimično oštećivana, ali je zadržala izvornu autohtonost
Opis
Pripada tipu jednobrodnih crkava sa zvonikom, zidanih sitnom ciglom - opekom. Ima pravougaonu osnovu dimenzija 18,80 m x 11,70 m. U osovini crkve, koja je orijentirana u pravcu istok - zapad, sa zapadne strane, nalaze se zvonik i apsida tako da ukupne dimenzije crkve, 25,70 m x 11,70 m. Visina do sljemena dvovodnog krova iznosi 12,20 m, a visina tjemena zvonika iznosi 18,50 m.
Oltarski prostor s časnom trpezom odijeljen je od naosa velikim ikonostasom načinjenim od drveta sa slikama koje su rađene uljem na platnu. Ukupne dimenzije ikonostasa iznose 5,60 x 4 m. U vertikalnom iščitavanju, ikonostas je podijeljen na tri cjeline. Središnji dio nešto je viši u odnosu na druga dva. Sa druge strane, horizontalno iščitavanje cjelina ikonostasa omogućava sagledavanje jedinstvenog ikonografskog obrasca karakterističnog za Pravoslavnu crkvu.
Hram svetog proroka Ilije u Puračiću se nalazi u vrlo dobrom stanju, i u upotrebi je.
El-'Adijat
Sura El-'Adijat jeste 100. sura Kur'ana. Sadrži 11 ajeta i objavljena je u Meki što znači da se ubraja u mekanske sure.
Period objave
Sura El-'Adijat je jedna od onih 12 sura za koje se pouzdano ne može utvrditi gdje i kada je objavljena ali preovladava mišljenje da je objavljena u Meki te se stoga zvanično i ubraja u mekanske sure.
Sadržaj
Jedna je od kraćih sura što ukazuje i njen položaj u Kur'anu. Pod terminom Oni koji jure, prema kojem se sura i naziva, misli se na konje iako postoje i drugačija mišljenja. Prijevod sure na bosanski jezik dat je u nastanku:
Vanjski linkovi
✅
NGC 4373A
NGC 4373A (također poznat kao ESO 322-8, IRAS 12229-3902, MCG -6-27-26 i PGC 40549) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 138 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 2,60 (104 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (36 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2953
NGC 2953 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lav. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. marta 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dolenja vas (Cerknica)
mini|280px|Dolenja vas, ulaz u naselje Dolenja vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolenja vas je imala 473 stanovnika.
Nekropole stećaka u Novom Travniku
Nekropole stećaka u Novom Travniku, nalaze se na više lokacija u općini Novi Travnik, Bosna i Hercegovina.
Historija
Srednjovjekovna župa Lašva obuhvatala je područje današnjih opština Busovača, Vitez, Novi Travnik i Travnik. Bila je pod upravom bosanskih banova, a kasnije, od 1377. godine, kraljeva. Bila je jedna od najvećih i najplodnijih župa uže Bosne. Vjerovatno je bila dobro naseljena stanovništvom koje se, uglavnom, bavilo poljoprivredom. Na tom području konstatovano je više od 50 nekropola stećaka iz XIV i XV vijeka kao i srednjovjekovni gradovi Toričan, Travnik, Bosnić ili Škaf i Vrbenac grad. Poseban vid stećaka - krstača koje se susreću u okolini Travnika i Zenice, predstavljaju originalne oblike nedovoljno razvijenih krstača i nemaju svojih analogija na drugim područjima.
Spomenici u obliku križa su mlađi spomenici i ne pripadaju više srednjem vijeku. Ma koliko izgledali slični među sobom, i kod njih zapaža nekoliko stupnjeva evolucije. Glavna njihova odlika je gornji dio - glava, a zatim bočna ispupčenja koja treba da predstavljaju vodoravne krake križa, koje u ovom slučaju možemo nazvati ramenima. Glava nije uvijek jednaka i pokazuje tipične razlike. U početnoj fazi razvoja oblika krstača nisu još predstavljena ramena, a nema ni onog dijeljenja spomenika na gornji i donji dio iz koga se kasnije razvila glava križa. Cijeli spomenik više liči na jednu ovalnu ploču, koja je gore šira, a dolje uža. Kasnije se postepeno izdvaja, uobličuje glava, sužavanjem iznad ramena, tako da se dobije donekle oblik vrata. U konačnici razvoja oblika krstača, već se lijepo razlikuje formirana okrugla glava, gdje važnu ulogu imaju ramena s obzirom na njihov broj i obradu.
Nekropola Kaurlaš u Zagrlju
Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 45 stećaka, osam krstača i jednim nišanom. Nakon kasnijeg čišćenja, evidentirano je oko 70 vidljivih stećaka i ukupno 8 krstača. Nekropola smještena je u donjem dijelu sela Monjići, neposredno uz putnu cestu Novi Travnik – Gornji Vakuf, na udaljenosti od 15 km. od Novog Travnika. Krstače su antropomorfnog oblika kod koga gornji dio predstavlja glavu, dok bočna se mogu nazvati ramenima. Prijelaz iz ploče u križ dogodio se u prvoj polovini XVII stoljeća. U drugu polovinu XVII stoljeća mogu se datirati spomenici već izrađeni u obliku križa, ali s još neformiranom glavom, dok se spomenici s već formiranom glavom datiraju u XVIII stoljeće, gdje se kao posljednji javljaju spomenici sa okruglom glavom. Značajna je i činjenica da su stećci, krstače i nišani na istom lokalitetu.
Nekropola kod sela Orašac
Nacionalni spomenik čini nekropola sa dva antropomorfna nadgrobnika koji podsjećaju na križ. Nekropola je je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Nekropola sa stećcima Bistro
Nacionalni spomenik čini nekropola sa 23 stećka, od čega je sa sigurnošću evidentirano 7 sljemenjaka i 9 sanduka. Preostali stećci su utonuli ili amorfni. Ukrašena su 4 sljemenjaka s postoljem, a motivi su polumjesec i rozeta.
Nekropola sa stećcima Maculje
Nekropola sa stećcima Maculje proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Nekropola sa stećcima Opara
Nekropola je smještena na brežuljku, u neposrednoj blizini puta Novi Travnik – Gornji Vakuf. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 48 stećaka. Š. Bešlagić navodi da se u centru sela nalazi nekropola sa 46 stećaka, od čega 12 sljemenjaka, 31 sanduk i 3 ploče.
Nekropola Sebešić
Udaljena je tridesetak km. od Novog Travnika u pravcu jugoistoka. Smještena je na ovećem tumulu, na lokalitetu Luke. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 13 (7 ploča i 3 sanduka), te 5 antropomorfnih nadgrobnika i tumulus na kome se nalazi nekropola. Zemljani tumulus u Sebešiću svjedoči da se stećci javljaju kao dio neprekidnog sepulkralnog kontinuiteta na bosansko-humskome području čiji korijeni sežu duboko u prapovijesno vrijeme.
NGC 7337
NGC 7337 (također poznat kao MCG 6-49-50, PGC 69344 i UGC 12120) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 302 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,00 (88 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (70 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio George Johnstone Stoney 10. septembra 1849. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2810B
IC 2810B (također poznat kao MCG 3-29-44 i PGC 35136) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 466 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,40 (54 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (27 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Koprno
Koprno je naseljeno mjesto u sastavu općine Unešić, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Drniš.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Koprno je imalo 97 stanovnika.
Napomena: ''Do 1910. iskazivano pod imenom Kopreno. U 1869. podaci su sadržani u naselju Ljubostinje. U 1921. sadrži podatke za naselja Lišnjak (grad Drniš) i Ljubostinje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Koprno je imalo 193 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Historija Rusije
Historija Rusije počinje naseljavanjem istočnih Slavena na teritoriji današnje Rusije. Prva istočnoslavenska država Kijevska Rusija je, nakon pokrštavanja, započela sintezu bizantijske i slavenske kulture stvarajući kasniju rusku kulturu koja je ovim teritorijem dominirala narednih hiljadu godina. Nakon raspada Kijevske Rusije usljed Mongolske invazije 1240. godine, mnogi gradovi, kao što su Novgorod i Pskov, su očuvali njeno kulturno i političko naslijeđe.
Ruska revolucija 1917. godine je bila posljedica kombinacije potpunog ekonomskog sloma, antiratnog raspoloženja i nezadovoljstva sa autokratskim načinom vladavine. Vlast su prvobitno preuzeli liberali i umjereni socijalisti, ali je njihov neuspjeh u sprovođenju vlastite politike doveo do Oktobarske revolucije kada su vlast preuzeli komunistički boljševici. Između 1922. i 1991. godine, Rusija je bila dio Sovjetskog saveza. Napredak u stvaranju socijalističkog društva tokom različitih perioda historije Sovjetskog saveza je bio promjenjiv; od mješovite privrede i raznolikog društva tokom dvadesetih, preko strogo upravljane privrede i političke represije tokom Staljinovog doba, pa sve do ere stagnacije tokom osamdesetih godina. Društveno uređenje Sovjetskog saveza je od početka bilo zasnovano na jednopartijskom komunističkom sistemu. Do kraja osamdesetih, slabljenje i opadanje sovjetskog političkog i privrednog sistema je postalo sve uočljivije. Lideri Sovjetskog saveza su pokušali da spriječe njegovo dalje propadanje, ali je to bio samo uvod u njegov konačni raspad.
Raspadom Sovjetskog saveza 1991. godine, Rusija je postala nezavisna država i pravni nasljednik bivšeg Sovjetskog saveza. Iako je zadržala svoj nuklearni arsenal, izgubila je status velesile. Kako bi uspostavila novi politički i privredni sistem, Rusija je napustila ideju socijalističke planske privrede i državnog vlasništva i započela da gradi svoju privredu na pricipima tržišnog kapitalizma. U Rusiji se i danas u gotovo svim sferama društva osjeća uticaj monarhističke i sovjetske prošlosti.
Prahistorija
Otkriće kremenih alata u Dagestanskom regionu Akusha na sjeveru Kavkaza dokazuje prisustvo prvih ljudi na teritoriji današnje Rusije. Dokaz ove tvrdnje je i otkriće najstarijeg anatomski modernog čovjeka starog najmanje 40.000 godina na arheološkom nalazištu Kostenki u blizini rijeke Don u Rusiji. Rusija je također bila dom neandertalaca nakon otkrića djelimičnog kostura neandertalca starog 29.000 godina, a koji je pronađen u pećini Mezmaiskaya u Adigeji. Osim njih, ruski arheolozi sa Instituta za arheologiju i etnologiju u Novosibirsku su 2008. godine otkrili, u pećini Denisova na planini Altaj u Sibiru, djeliće kostiju maloljetnog hominina čija je DNK pokazala da je nepoznata vrsta ljudi i nazvan je Denisovski hominin.
Antika
Tokom ranog antičkog perioda, prostrane stepe južne Rusije su nastanjivala brojna nomadska plemena Skita, pa je ova teritorija bila poznata kao Skitija. Krajem 8. stoljeća p. n. e, na sjevernim obalama Crnog i Azovskog mora, Grci su osnovali veliki broj kolonija, među kojima su najveće bile Tanais i Fanagorija. Ove kolonije su u 3. stoljeću p. n. e. stvorile Bosporsko kraljevstvo koje je nestalo nakon brojnih barbarskih invazija. Tokom 8. stoljeća, turkijsko pleme Hazari su se naselili u stepama u bazenu rijeke Volge, između Kaspijskog i Crnog mora. Oni su bili značajni saveznici Bizantijskog carstva i predvodili su niz uspješnih ratova protiv Arapa.
Stari Slaveni
Preci današnjih Rusa su bila slavenska plemena čija je prapostojbina bila, prema tvrdnjama nekih naučnicima, šumovita oblast oko Pripjatske močvare. Oni su postepeno naseljavali teritoriju zapadne Rusije u dva talasa; jedan talas je išao od Kijeva do Suzdala i Muroma, i drugi koji je išao od Polocka do Novgoroda i Rostova. Od 7. stoljeća, Istočni Slaveni su činili većinsko stanovništvo Rusije polako asimilirajući mnoga ugro-finska plemena.
Kijevska Rusija (882–1283)
Vikinški Varjazi, koji su nastanjivali oblast jezera Ladoga, su se bavili piratstvom i trgovinom na teritoriji sjeverne Evrope. Sredinom 9. stoljeća, oni su počeli da se kreću plovnim putevima Baltičkog, Crnog i Kaspijskog mora. Prema najranijoj ruskoj hronici Historija minulih ljeta, varjaški knez Rjurik je izabran za vladara Novgoroda 862. godine. Njegovi nasljednici su proširili vlast na jugu zauzimajući Kijev kojim su vladali Hazari. Zatim su pokorili sva istočna slavenska plemena, uništili Hazarski kaganat i pokrenuli nekoliko vojnih ekspedicija na Bizantijsko carstvo i Perziju.
Prva istočnoslavenska država Kijevska Rusija je nastala u 9. stoljeću u dolini rijeke Dnjepar. Trgovački interesi gradova su doveli do njihovog ujedinjenja pod vlašću Kijeva, čime su obezbjedili sigurnost svojih brodova koji su održavali trgovačke veze između Skandinavije i Bizantijskog carstva. Na taj način je Kijevska Rusija preuzela kontrolu nad rutama za transport kože, voska i robova duž rijeka Dnjepar i Volhov.
Do kraja 10. stoljeća, Kijevska Rusija je tokom svojih brojnih pohoda na Konstantinopolj gotovo u potpunosti asimilirala manjinske Varjaze. Nakon kontakta sa grčkom kulturom, Kijevski Rusi su stvorili slavensku varijantu pravoslavnog hrišćanstva, čime su drastično produbili sintezu bizantijske i slavenske kulture koja je definisala rusku kulturu tokom narednih hiljadu godina. Hrišćanstvo je zvanično usvojeno 988. godine nakon javnog pokrštavanja svih stanovnika Kijevske Rusije po naređenju velikog kneza Vladimira I. Nekoliko godina kasnije proklamovan je prvi zakonik Ruska pravda koju je uveo veliki knez Jaroslav I. Kijevski vladari su slijedili primjer bizantijskih vladara koji su držali crkvu u zavisnom položaju, i zbog toga su ruska crkva i država uvijek bili blisko povezani.
Krajem 11. stoljeća, nomadski turkijski narod Kumani su protjerali Pečeneze sa južnih stepa Kijevske Rusije stvarajući nomadsku državu na obali Crnog mora. Nakon njihovih stalnih upada i pljačkanja ruskih sela, stanovništvo sa tog prostora se počelo masovno preseljavati u šumovite predjele na sjeveru poznate kao Zalesije. Na brzo slabljenje Kijevske Rusije su uticale dinastičke borbe oko prijestolja. To je dovelo do slabljenja Kijeva i stvaranja Velike kneževine Vladimir, Republike Novgorod i Kneževine Galicije-Volinije. Osvajanja mongolske Zlatne horde u 13. stoljeću su zadala posljednji udarac Kijevskoj Rusiji koja je prestala da postoji. Kneževina Galicija-Volinija je pripojena Poljsko-litvanskoj uniji, Velika kneževina Vladimir je došla pod mongolsku upravu, a Republika Novgorod očuvala samostalnost.
Mongolska invazija (1223–1240)
Invazija Mongola je ubrzala raspad Kijevske Rusije. Nakon bitke na rijeci Kalka 1223. godine u kojoj su se sukobili sa Kijevskim kneževima, Mongoli su odnijeli prvu veliku pobjedu. Nakon bitke na rijeci Sit 1238. godine, Mongoli su spalili grad Vladimir i druge veće gradove na sjeveroistoku Kijevske Rusije, nakon čega su se usmjerili prema zapadu ka Poljskoj i Ugarskoj. Jedino je Republika Novgorod izbjegla razaranje sačuvavši svoju nezavisnost u okviru Hanzeatskog saveza.
Posljedice mongolske invazije su bile ogromne. Polovina stanovnika Kijevske Rusije je poginula u napadu. Najveći kulturni centri su bili potpuno uništeni. Gradovi poput Kijeva i Vladimira se nikada nisu oporavili od razaranja. Izbjeglice koje su napustile jug Kijevske Rusije su naselile područje između rijeke Volge i Oke. Ovaj region je kasnije predstavljao jezgro srednjovjekovne Rusije. Novi gradovi poput Moskve, Tvera i Njižneg Novgoroda su se počeli međusobno boriti za prevlast. Uprkos pobjedi Rusa u bici na Kulikovom polju 1380. godine, ruske teritorije su i dalje ostale pod mongolskom vlašću do 1480. godine.
Rusko-mongolski odnosi
Nakon pada Hazarske države u 10. stoljeću, na prostoru srednje Volge nastaje neslavenska država Povolška Bugarska. Ubrzo nakon toga njeni stanovnici prelaze na islam, što je omogućilo trgovinu sa Bliskim istokom i centralnom Azijom. Nakon mongolske invazije, Povolška Bugarska postaje dio Zlatne horde, a njeni stanovnici poznati kao Čuvaši i Tatari.
Mongoli su vladali Kijevskom Rusijom i Povolškom Bugarskom iz svoje zapadne prijestolnice Saraj, na rijeci Volgi u blizini današnjeg Volgograda, koji je u to vrijeme bio jedan od najvećih gradova na svijetu. Prinčevi južne i istočne Rusije su morali da plaćaju danak Mongolima, a zauzvrat su dobijali ovlašćenja na osnovu kojih su mogli da djeluju kao izaslanici kanova. U suštini su prinčevi imali veliku nezavisnost, ali su ipak zavisili od volje mongolskog kana. Mongoli su ostavili sve povlastice Ruskoj pravoslavnoj crkvi koja je doživjela duhovni preporod jer je bila oslobođena plaćanja poreza.
Sredinom 13. stoljeća, princ Novgoroda Aleksandar Nevski je stekao status heroja zahvaljujući pobjedama nad vitezovima Teutonskog reda i Šveđanima. To je dovelo do krstaškog pohoda 1237. godine kojeg je organizovao papa Grgur IX kako bi pokorio ruske zemlje. Uvidjevši opasnost od krstaškog pohoda, Aleksandar Nevski je od Mongola dobio protekciju i pomoć u borbama protiv osvajača sa Zapada koji su, u nadi da će izvući korist iz sloma Rusije, napadali njihovu teritoriju. I pored toga, nasljednici Aleksandra Nevskog će se kasnije dići protiv mongolske vlasti.
Mongoli su izvršili veliki uticaj na rusku vojnu taktiku i razvoj trgovačkih puteva. Pod mongolskom vlašću, Rusija je razvila mrežu poštanskih puteva, povećala priraštaj stanovništva, razvila fiskalni sistem i jaku vojnu organizaciju. Istočni uticaj je ostao jak sve do 17. stoljeća, kada su ruski vladari nastojali da urede zemlju prema zapadnom modelu.
Uspon Moskve
mini|Tokom vladavine Danijela I Moskva je bila samo malo utvrđenje u centralnoj Rusiji Danijel Aleksandrovič, najmlađi sin Aleksandra Nevskog, je osnovao Veliku Kneževinu Moskvu (tada poznatiju kao Moskoviju) nakon protjerivanja Mongola iz Rusije. Smještena u srednjem toku istoimene rijeke Moskve i okružena šumama i močvarama, Moskva je u početku bila u vazalskom odnosu sa Vladimirom, ali je kasnije toliko ojačala da je uspjela da ga sebi pripoji. Glavni faktor uspona Velike kneževine Moskve je bila saradnja njenih vladara sa mongolskim kanovima, koji su im potvrđivali titulu Velikog kneza i davali pravo da ubiru poreze od drugih ruskih država u njihovo ime. Prevlast Moskve u odnosu na druge ruske države je potvrđena time što je u nju premješteno sjedište Ruske pravoslavne crkve. Nakon raspada Kijevske Rusije, sjedište mitropolije je 1299. godine iz Kijeva premješteno u Vladimir, a nekoliko godina kasnije u Moskvu.
Do sredine 14. stoljeća, moć Mongola je opadala pa je veliki knez bio u mogućnosti da im se otvoreno suprostavi. To je dovelo do bitke na Kulikovu polju 1380. godine u kojem su Mongoli poraženi. Ova pobjeda nije označila kraj mongolske vladavine, ali je donijela veliku slavu velikom knezu Dimitriju I Donskom. Od tada se teritorija Velike kneževine Rusije počela širiti ratom, pregovorima i sklapanjem brakova.
Ivan III Veliki
Tokom 15. stoljeća veliki kneževi Moskve su nastavili da ujedinjuju ruske zemlje pod svojom vlašću. Najuspješniji je bio Ivan III (1462–1505) koji je udario temelje Rusije kao nacionalne države. On se borio protiv Velike kneževine Litvanije za prevlast nad polunezavisnim kneževinama koje su se nalazile u gornjem toku rijeka Dnjepar i Oka. Nakon pridobijanja plemstva, pograničnih sukoba i dugog rata protiv Republike Novgorod, Ivan III je uspio pripojiti gradove Novgorod i Tver. Time je utrostručio rusku teritoriju. Tokom sukoba sa Pskovom, monah Filotej je napisao proročanstvo u kojem navodi da će carstvo Ivana III postati Treći Rim. Pad Konstantinopolja 1453. godine je samo doprinio popularizaciji ove ideje o Moskvi kao "Novom Rimu" i sjedištu pravoslavnog hrišćanstva.
Nakon uspješnog proširenja teritorije, Ivan III je proglasio apsolutni suverenitet nad svim ruskim kneževima i plemićima. Odbijajući dalje plaćanje danka Mongolima, pokrenuo je niz napada koji su otvorili put potpunom uništenju Zlatne horde, koja se raspala na nekoliko manjih kanata i hordi. Kako bi zaštitio južne granice od napada krimskih tatara i drugih hordi, započeo je izgradnju velikog pojasa abatisa kojeg su branili plemići koji su u blizini imali svoje posjede. Sprovođenje unutrašnje konsolidacije zemlje je bilo praćeno daljim teritorijalnim širenjem. Do 16. stoljeća, Veliki kneževi Moskve su zauzeli teritoriju cijele Rusije. Brojne polu-nezavisne kneževine su bile prinuđene da priznaju Ivana III i njegove potomke kao vrhovne vladare koji su imali kontrolu nad vojnim, pravosudnim i vanjskim poslovima. Postepeno su postajali sve moćniji autokratski vladari ujedinivši sve kneževine u jedno carstvo pod vladavinom jednog cara.
Ivan IV Grozni
Razvoj carske autokratije je dostigao vrhunac tokom vladavine Ivana IV Groznog (1547–1584). On je ojačao položaj monarha do nezapamćenog stepena nakon potčinjavanja plemstva svojoj volji, kažnjavajući izgnanstvom i smrću sve one koji su pokazivali i najmanji znak neposlušnosti. I pored toga, mnogi historičari ga smatraju velikim državnikom koji je reformisao Rusiju donošenjem novih zakona, uspostavljajući prvo rusko predstavničko tijelo Zemski sabor koji je ograničio uticaj svećenstva te uveo lokalno samoupravljanje u ruralnim područjima.
Iako je pretrpio poraz u dugom Livonskom ratu koji je vodio radi ostvarenja potpune kontrole nad Baltičkom obalom i lukama koje bi mu omogućile razvijanje pomorske trgovine, uspio je anektirati Kazanski, Astrahanski i Sibirski kanat. Ova osvajanja su spriječila seobe ratobornih nomadskih plemena iz Azije u Evropu preko Volge i Urala. To je podstaklo seobe ruskih kozaka koji su napravili prva naselja u Sibiru i tako započeli njegovu kolonizaciju. Nakon ovih teritorijalnih proširenja, unutar ruskih granica se našao veliki broj muslimanskih Tatara, pa je na taj način Rusija postala multietnička i multireligijska država.
Posljednjih godina vladavine, Ivan IV Grozni je usvojio novi politiku pod imenom opričnina, koja je predstavljala tajnu policiju čiji je zadatak bio da ga štiti i da se bori protiv izdajnika. Oni su sproveli nekoliko velikih čistki feudalne aristokratije, koja je osumnjičena za izdaju nakon bjekstva kneza Kurbskog u Litvaniju. Ove čistke su dostigle vrhunac 1570. godine kada je izvršen Novgorodski masakr. To je dovelo do epidemije i slabih prinosa koji su potpuno oslabili Rusko carstvo, što je omogućilo Krimskim Tatarima da opustoše centralnu Rusiju i potpuno spale Moskvu 1571. godine. Krajem njegove vladavine, Poljsko-litvanski savez i Švedska su sproveli zajednički napad na Rusiju opustošivši njene sjeverne i sjeverozapadne krajeve.
Doba nemira
mini|240x240piksel|Kozma Minjin poziva stanovnike [[Njižni Novgorod|Njižnego Novgoroda na ustanak protiv Poljske]] Nakon smrti Ivana Groznog, na rusko prijestolje dolazi njegov sin Fjodor I. Budući da Fjodor nije imao djece, a njegov brat Dimitrije 1591. godine umire pod nerazjašenim okolnostima, dinastija Rjurikoviča se gasi kada na prijestolje dolazi Boris Godunov. Kraj dinastije Rjurikoviča označava početak perioda građanskih ratova i stranog miješanja u unutrašnja pitanja zemlje, u historiji poznatog kao vremena smutnje (1606–1613). Veoma hladna ljeta (1601–1603) izazvala su slab prinos, što je dovelo do velike gladi i masovnih nemira.
Romanovi
Red je uspostavljen početkom 1613, kada je Mihajlo I, najmlađi sin patrijarha Filareta, izabran na rusko prijestolje. Izabran je voljom Zemaljskog sabora, koji su sačinjavali predstavnici pedeset ruskih gradova i predstavnici seljaka. On je osnovao dinastiju Romanov, koja je vladala Rusijom do 1917. Prvi zadatak nove dinastije je bio uspostavljanje mira. Sretna okolnost je bila to što su njihovi najveći neprijatelji Poljsko-Litvanska Unija i Švedska vodili međusobni rat. To je Rusima omogućilo da zaključe mir sa Švedskom 1617. i primirje sa Poljsko-litvanskim savezom 1619. Sve izgubljene teritorije vratili su sredinom 17. stoljeća nakon ustanka Bogdana Hmeljnickog (1648–1657) protiv poljske vlasti u Ukrajini. Potpisivanjem sporazuma u Perejaslavu 1654. između cara Alekseja i kozačkog hetmana Bogdana Hmeljnickog, Rusija je pripojila Kozački hetmanat. To je bio povod za dalji nastavak Poljsko-ruskog rata koji je okončan mirom u Andrusovu 1667. Tim mirom Poljska je Rusiji vratila Smolensk, Kijev i istočnu Ukrajinu.
Tokom ovog perioda država je postepeno ukinula pravo kmetovima da mogu mijenjati posjed na kome rade. To je dovelo do bjekstva kmetova sa posjeda, jer su vlasnici zemlje imali gotovo neograničenu vlast nad njima. Osim povećanja nameta, kmetovima i trgovcima bilo je zabranjeno preseliti se u drugo područje. Cjelokupno stanovništvo spadalo je u vojne obveznike koji su bili obavezni plaćati posebne poreze. U takvim uvjetima često su se događale pobune kmetova i građana Moskve. Najveća seljačka buna u Evropi u 17. stoljeću izbila je 1667. Tada su se Kozaci zajedno sa kmetovima pobunili protiv centralizacije države. Kozački vođa Stenjka Razin je predvodio svoje ustanike do rijeke Volge buneći seljake i mijenjajući lokalnu vlast kozačkom vladom. Nakon sloma njegovih snaga od carske vojske 1670. Stenjka je zarobljen i pogubljen.
Petar Veliki
Petar I Veliki (1672. - 1725.) je učvrstio autokratiju u Rusiji nakon uspostavljanja države po evropskom sistemu. Tokom njegove vladavine Rusija je postala najveća država na svijetu prostirući se od Baltičkog mora na zapadu do Tihog okeana na istoku. To je ostvareno teritorijalnim proširenjima tokom 17. stoljeća kada su stvorena prva ruska naselja na Tihom okeanu, ponovnim zauzimanjem Kijeva i smirivanjem sibirskih plemena. U to doba Rusija je imala samo 14 miliona stanovnika od kojih je mali dio živio u gradovima. Pošto su imali slabu pomorsku trgovinu, sva unutrašnja trgovina je zavisila od vremenskih uslova.
Katarina Velika
Skoro četrdeset godina je bilo potrebno da prođe prije nego što se na ruskom prijestolju pojavio ambiciozan i okrutan vladar. Katarina II (1762–1796) bila je njemačka princeza koja se udala za ruskog prestolonasljednika. Kada je otkrila da je nesposoban, svrgnula ga je u državnom udaru 1762. S oduševljenjem je podržavala ideale prosvjetiteljstva stekavši status prosvijetljenog despota. To je dovelo do preporoda ruskog plemstva, kojem je potvrdila prava i slobode ukinuvši obaveznu državnu službu. Katarina je proširila ruski politički uticaj nad Poljsko-litvanskom unijom tako što je pružila podršku Targovičkoj konfederaciji. Pružanjem podrške stvoren je tiranski društveni sistem koji je zahtijevao da seljaci provode gotovo čitavo vrijeme radeći na zemlji svojih gospodara. To je dovelo do velikog seljačkog ustanka kojeg je predvodio kozak Jemeljan Pugačov 1773. Povikom "Objesimo sve zemljoposjednike!" pobunjenici su zaprijetili da će zauzeti Moskvu. Nakon rušenja pobune i Pugačevog ubistva na Crvenom trgu, Katarina je ojačala svoju vlast sklapanjem saveza sa plemstvom. Katarina II je vodila uspješan rat protiv oslabljenog Osmanlijskog Carstva, proširujući južnu granicu do Crnog mora. Sklopivši savez s Austrijom i Pruskom prisvojila je polovinu teritorije Poljsko-Litvanske Unije, čime je pomjerila rusku granicu zapadno prema srednjoj Evropi.
IC 1221
IC 1221 (također poznat kao MCG 8-30-30, PGC 58528 i UGC 10458) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 250 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,30 (95 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (80 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 10. jula 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Džamija Bali-bega Malkočevića
Džamija Bali-bega Malkočevića je jedna od najstarijih sarajevskih džamija koja se nalazi u naselju Bistrik, u općini Stari Grad.
Historija
Džamiju je sagradio bosanski sandžak-beg Bali-beg Malkočević 1475/76. godine. U blizini ove džamije je sagradio žensku banju i most preko Bistričkog potoka što svjedoči da je već krajem 15. vijeka ovaj dio Sarajeva bio nastanjen i razvijen. Ova tipična mahalska džamija je kvadratne osnove sa dimenzijama 8,10m x 8,10m. Ima četverovodni krov pokriven crijepom. Niska drvena munara je obložena lesonitom. Minber, ćurs, musandara i trijem su također drveni. Uz džamiju se nalazi veće groblje sa četrdesetak starih nišana dok su ostali nišani iz novijeg vremena. Pored džamije se nalazi manji šadrvan. Džamija je kroz historiju nekoliko puta rušena. Prilikom pohoda Eugena Savojskog na Sarajevo u oktobru 1697. godine džamija je zapaljena i porušena, a kasnije obnovljena. Posljednje obnove su izvršene 1995. i 2017. godine.
Kinaza
thumb|200px|Dihidroksiaceton kinaza u kompleksu sa nerastvorljivim analogom [[ATP(AMP-PNP). Koordinate iz PDB ID:1UN9.]] Kinaze, alternativno poznate i kao fosfotransferaze su enzimi koji prenose fosfatne grupe sa visokoenergijskih fosfata donorskih molekula, poput ATP, na specifične supstrate. Ovaj proces se naziva fosforilacija, a ne treba ga poistovećivati safosforolizom, koju kataliziraju fosforilaze. Fosforilacija je transfer fosfatne grupe na molekulu, a ne obrnuto, tj. fosforoliza, odnosno prenos molekulskog fragmenta na fosfatnu grupu. Enzim koji uklanja fosfatne grupe je poznat kao fosfataza.
Biohemija i značaj
thumb|200px|Opća reakcija katalitskog djelovanja kinaze Kinaze posreduju transfer fosfata od energijski bogatih molekula (kao što je adenozin trifosfat |(ATP)  na molekulu njihovog supstrat. Kinaze su potrebne za stabilizaciju ove  reakcije, jer  fosfoanhidridna veza sadrži visoku razinu energije. Kinaze pravilno usmjeravaju svoje podloge i fosforil grupe  u okviru svojih aktivnih  mjesta, čime se povećava brzina reakcije. Osim toga,  najčešće koriste pozitivno nabijene aminokiselinske ostatke, koji elektrostatski stabilizuju  stanje tranzicije u interakciji sa negativno napunjenom fosfatnom grupom. Alternativno, neke kinaze, za koordiniranje  fosfatne grupe, u njihovom aktivnom mjestu,  koriste veze metalnog  kofaktora.
Ljubostinje
Ljubostinje je naseljeno mjesto u sastavu općine Unešić, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Drniš.
Kinaza
Biohemija i značaj
Kinaze se intenzivno koriste i u prijenosu signala i reguliranju složenih procesa u ćelijama. Fosforilacija molekula može pojačati ili inhibirati njihovu aktivnost i modulirati sposobnost za interakciju s drugim molekulama. Dodavanje i uklanjanje fosforil grupa pruža ćelijama sredstvo kontrole, jer različiti kinaze mogu da odgovoriti na različite uvjete ili signale. Mutacije kinaza koje dovode do gubitka ili gubitak funkcije mogu kod ljudi izazvati rak i druge bolesti ljudi, uključujući i određene vrste leukemije i neuroblastoma, glioblastoma, spinocerebelarna ataksija (tip 14), oblici agamaglobulinemije, i mnoge druge.
Tipovi
Među najvećim grupama kinaza su proteinske kinaze, koje modificiraju aktivnost specifičnih proteina. Kinaze se široko koriste u prenosu signala i kontroli kompleksnih procesa u ćelijama. Kod ljudi je do sada poznato 518 različitih kinaza. Zanimljivim predmetom proučavanja čini ih veoma široka raznovrsnost, kao i njihova uloga u signalizaciji.
Razne druge kinaze deluju na male molekule kao što su lipidi, ugljikohidrati, aminokiseline i nukleotidi, bilo u okviru procesa signalizacije ili kao priprema za metaboličke puteve. Kinaze često nose ime prema supstratima na koje djeluju.
Ljubostinje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ljubostinje je imalo 60 stanovnika.
Napomena: ''Od 1890. do 1931. iskazivano pod imenom Ljuboštine. U 1869. sadrži podatke za naselje Koprno, a u 1921. podaci su sadržani u naselju Koprno.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ljubostinje je imalo 170 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Dobec
mini|280px|Dobec, rimokatolička crkva "Sv. Lenart" Dobec je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dobec je imao 65 stanovnika.
Napomena: ''U 2010. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Pokojišče (općina Vrhnika, regija Srednja Slovenija). U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dobec (općina Cerknica), Laze (općina Logatec, regija Srednja Slovenija) i Zavrh pri Borovnici (općina Vrhnika, regija Srednja Slovenija).''
Grabovička rijeka
Grabovička rijeka je lijeva pritoka Vrbanje. Izvire u blizini sela Miljevići (na oko 1020 m n/v), iz vrela Dobre vode. Izvor je ispod sedla Vakufske njive, odnosno ispod ceste za selo Golo Brdo. To je na južnim obroncima uzvisine Ježica (1276 m) i Zastijenja (lokalizam: Zāstinje; 1230 m n/v). Duga je oko 8 km. U gornjem i srednjem toku, teče niz izrazitu strminu. Nakon izvorišta, ova rijeka ulazi u duboki kanjon (i do 300m) iz kojeg izlazi tek pri ulazu u staro selo Grabovica. thumb|200px|left|Grabivička rijeka ispod mosta u [[Grabovica (Kotor Varoš)|Grabovici]] Na Podvlašićkom platou vodi cesta Turbe – Skender Vakuf koja obilježava i granicu slivova Vrbanje i Ugra, pravac: Petrovo Polje – Zlovarići – Vlatkovići – vrelo Srebrenik – Skender Vakuf. znad izvorišta, prolazi cesta Skender Vakuf – Travnik (preko Ilomske). Pored ceste je izvor "odmorište Srebrenik". To vrelo (rekonstruirano u točak) je ustvari jedna od čelenki Kobilje.
Ovo područje je izuzetno bogato i razgranato razvođe slivova Vrbanje i Ugra. Ispod vrha Ježice, sa jugoistoka izvire Ulički potok, a sa zapada – Duboka (također pritoke Vrbanje). Na drugoj (jugoistočnoj) strani Zāstinja, u Zlovarićima izvorište je Kobilje i Ugrića, a na jugozapadnoj Zirinog i Kusinog potoka (pritoke Ugra).
Ušće Grabovičke rijeke je u novom dijelu naselja Grabovica (po kojoj je imenovana, (iako je neki izvori pogrešno obilježavaju kao "Grabovačku rijeku"), na oko 450 m n/v.
Gry Østvik
Gry Østvik (rođena 14. augusta 1963) nekadašnja je norveška biatlonka. Prva je pobjednica biatlonske utrke u tada novouvedenom Svjetskom kupu u biatlonu u ženskoj konkurenciji na 10 km u sezoni 1982/83, koja se održala u finskom Lappeenranta 4. marta 1983.
Svjetski kup
U sezoni Svjetskog kupa 1982/83. pobijedila je u ukupnom plasmanu i postala prva pobjednica u ženskoj konkurenciji. Nastupala je u sezonama 1983/84., kada je osvojila treće mjestu u ukupnom plasmanu i 1984/85.
Svjetska prvenstva
Sa norveškom štafetom na Svjetskom prvenstvu 1984. u utrci 3 × 5 km sa Siv Bråten i Sannom Grønlid osvojila je srebrnu medalju, kao i na Svjetskom prvenstvu 1985. u utrci štafeta u istom sastavu.
Norveška prvenstva
Na Norveškom prvenstvu u biatlonu je nastupala od 1981-84. i osvojila je jednu zlatnu medalju, tri srebrne i četiri bronzane medalje.
Cosmic Background Explorer
mini|Cosmic Background Explorer, logo Projekt Cosmic Background Explorer (COBE), također nazvan i Explorer 66, je bio vještački satelit namijenjen kosmološkim istraživanjima. Njegovi ciljevi su bili da istraži kosmičku mikrotalasnu radijaciju (CMB) univerzuma, i da osigura mjerenja koja će pomoći oblikovanje našeg razumijevanja svemira.
Ova misija je donijela dokaze koji podržavaju Big Bang teoriju univerzuma: a to je da je CMB bio blizu perfektnog spektra crnog tijela i da je imala veoma slabu anizotropiju. Dva glavna COBE-ova istraživača, George Smoot i John Mather, su dobili Nobelovu nagradu za fiziku u 2006. za njihov rad na projektu. U s kladu sa Komitetom Nobelove nagrade, " COBE-projekt također može biti cijenjen kao početna tačka za kosmologiju kao preciznu nauku".
Radeća
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila se u sastavu stare općine Podgorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Radeća je imala 21 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
NGC 2954
NGC 2954 (također poznat kao MCG 3-25-19, PGC 27600 i UGC 5155) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 175 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,20 (61 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. marta 1836. godine.
Dekan
Dekan (latinski decanus: desetar), upravnik Fakulteta.
NGC 2954
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dekan
U helenskoj i kasnorimskoj vojsci dekan je vodnik odreda od deset vojnika. Danas se uzima da je to osoba koja po starosti ili izboru zauzima prvo mjesto u nekom zboru, na primjer, u diplomatskom zboru, ili u crkvenoj organizaciji kod katolika. Dekan na fakultetu je direktor, starješina, a najpreciznije kazano - upravnik fakulteta.
Dekan na fakultetu ima na raspolaganju određene službe koje omogućavaju funkcioniranje fakulteta (Biblioteka, Studentska služba, Pravna služba, Službu za kvalitet nastave, Sekretar Fakulteta i druge referente i službe koje brinu za uspješno funkcionisanje i obezbjeđenje radnog i nastavnog procesa. Kompletna uprava i administracija naziva se dekanat. Na Univerzitetu u Sarajevu dekan Fakulteta bira se na jedan mandat u trajanju od dvije godine i ima mogućnost jednog reizbora.
NGC 7338
NGC 7338 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4373B
NGC 4373B (također poznat kao ESO 322-10, MCG -6-27-27A i PGC 40735) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 147 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 1,50 (64 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (39 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5847
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Alan
Alan je naseljeno mjesto u sastavu grada Senja, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Senj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Alan je imao 17 stanovnika.