cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ribozim
Otkriće
thumb|right|480px|Prikaz ribozimskog cijepanja RNK Prije otkrića ribozima, enzimi, koji su definirani kao katalitski proteini, bili su jedini poznati biološki katalizatori. U 1967., Carl Woese, Francis Crick i Leslie Orgel prvi su sugerirali da RNK može djelovati kao katalizator. Ova ideja je bila zasnovana na otkriću da RNK može formirati kompleksne sekundarne strukture. Ribozime je, ranih  1980ih,  otkrio Thomas R. Cech, koji je proučavao  preradu RNK kod trepljarske protozoe Tetrahymena thermophila,  sa Sidneyom Altmanom and Normanom  Paceom, kji su proučavali  kompleks bakterijske RNkaze P. Ovi ribozimi su nađeni intronu  RNK transkripta, koji se od njega odstranio, kao i u komponenti RNK  kompleksa RNkaze P, koji je uključen u  sazrijevanje pre-tRNK. U 1989., Thomas R. Cech i Sidney Altman su podijelili  Nobelovu nagradu za hemiju za njigovo  "otkriće  katalitskih svojstvenosti RNK." Termin ribozim su prvi predstavili Kelly Kruger et al. 1982 u radu koji je publiciran u  časopisu Cell.
Do tada je bio čvrsto uspostavljeno vjerovanje u biologiji da je kataliza rezervirana za proteine. Međutim, ideja RNK katalize je motivirana dijelimično i  od  starog pitanja o poreklu života: šta  se pojavilo prvo, enzim koji obavljaju funkcije ćelije ili nukleinske kiseline koje nose informacije koje su potrebne za proizvodnju enzima? Koncept "ribonukleinske kiseline kao katalizatori" zaobilazi ovaj problem. RNK, u suštini, može biti „i pile i jaje“.
U 1980. Thomas Cech, na University of Colorado u Boulderu, je proučavao eksciziju introna u ribozomnom RNK genu u Tetrahymena thermophila. Dok je pokušavao da očisti enzim odgovoran za reakciju prerade RNK, otkrio je da je introni mogu biti spojeni u odsustvu dodatka ekstrakta ćelija. Koliko god su pokušavali, Cech i njegove kolege nisu mogli identificirati bilo koji protein povezan s  reakcijom prerade. Nakon mnogo posla, Cech je predložio da intronska sekvenca dio RNK može razložiti  i reformirati fosfodiesterske veze. Otprilike u isto vrijeme, Sidney Altman, profesor na Yale University, je proučavao način kako se tRNK molekule se obrađuju u ćeliji,  kada su on i njegove kolege izolovali enzim RNkaza-P, koji je odgovoran za konverziju prekursorne tRNK u aktivnu tRNK. Na njihovo veliko iznenađenje, otkrili su da je u RNK  postoji RNkaza-P,  osim proteina i da je  RNK bitna komponenta aktivnog enzima. To je bio tako strana ideja da su imali poteškoća da objave svoje nalaze. Naredne godine, Altman je pokazao da RNK može djelovati kao katalizator, dokazujući da je RNkaza-P individualne  RNK mogla katalizirati cijepanje  prekursora  tRNK u aktivnu tRNK, i  u odsustvu proteinske komponente.
Žužemberk
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Žužemberk je imala 4.536 stanovnika, od čega u samom Žužemberku 1.053.
Općina Žužemberk
Napomena: Nastala iz stare općine Novo Mesto.
Žužemberk (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1988. povećano za naselja Cvibelj i Stranska vas pri Žužemberku koja su ukinuta. U 2009. izvršene su manje razmjene teritorija između naselja Zafara i Žužemberk.''
Ribozim
Struktura i mehanizam
Unatoč tome,  što postoje samo četiri izbora za svaku monomernu jedinicu (nukleotidi), u odnosu na 20 aminokiselina  koje se nalaze u bočnim lancima proteina, ribozimi imaju različite strukture i mehanizme. U mnogim slučajevima oni su u mogućnosti da oponašaju mehanizam koji s koriste njihovi proteinski oblici. Naprimjer, u samokatalizi ribozima RNK, SN2 reakcija se provodi uz pomoć 2 'hidroksilnske grupe kao nukleofil koji napada fosfatne veze i pretvaraju 5' kisik u N + 1 bazu i ponašaju se kao napušta grupu. U odnosu na RNkazu A, protein koji katalizira istu reakciju, koristi koordinaciju histidina i lizina  da djeluje kao baza za napad na fosfatnu okosnicu. Kao i kod mnogi drugih proteinskih enzima. Često ove interakcije koristiti i fosfatna kičma i baze nukleotida, uzrokujući drastične konformacijske promjene.
Aktivnost
Iako je većina ribozima sasvim  rijetka u ćeliji, njihova uloga je ponekad esencijalna za život. Naprimjer, funkcijski dio  ribosom,  molekulske mašine koja  prevodi iRNK u  proteine,  fundamentalno je ribozim, sastavljen od tercijarnih strukturnih motiva RNK koji su često koordinirani metalnim ionima, kao što je Mg2+, kao kofatorima. U model sistemima nema prihvatanja divalentnih kationa u peto-nukleotidnu RNK katalizirajući  trans-fenilalanaciju  četvero-nukleotidnog supstrata sa 3 komplementarna bazna  para sa katalizatorom, gdje je katalizator/supstrat  osmislio skraćivanje  C3 ribozima. RNK može katalizirati  savijanje proteina  patološke proteinske konformacije priona, na  način koji mje sličan   haperoninu, i može biti uključen u virusnu konkatamerno cijepanje koji prethodi pakovanju virusnog genetičkog materijala u nekim virionima.
RNK također može djelovati kao nasljedne molekula, što je ohrabrilo Waltera Gilberta da predloži da se u dalekoj prošlosti, ćelije koristile RNK kao i genetički materijal i strukturne  i katalitske molekule radije nego odvijanje ove funkcije između DNK i proteina,  kao što je danas; ova hipoteza je poznat kao "hipoteza RNK svijeta" u tumačenju porijekla života. Dokaz da su ribozimi bili prve molekulske mašine ranog života ukazuje na to da su oni u stvari "molekulski fosili".
Vještački ribozimi
Od otkrića ribozima koj postoje u živim organizmima, došlo je interesovanja za istraživanje novih sintetičkih ribozima je u laboratorijama. Naprimjer, umjetno je proizvedena samo-obnavljajuća  RNK koja  ima dobru enzimsku aktivnost. Tang i Breaker  su izolirali  samo-replikacijsku RNK in vitro iz  iz slučajnih sekvenci RNK. Neki od sintetičkih ribozima, koji su proizvedeni imli su duge strukture, a neki su bili slični prirodnim čekićastim ribozimima. U 2015. godini, istraživači u Northwestern University i University of Illinois, u Chicagu su projektovali ograničeni ribosom, koji djeluje  gotovo kao i autentične ćelijske komponente koje proizvode sve proteine i enzime unutar ćelije. Nazvan je ribosom-T ili ribo-T, umjetni ribosom, a  kreirali su  ga jMichael Jewett i Alexander Mankin. Prvi umjetni ribosom – dizajnirani ribosom, koji  bi  mogao dovesti do novih lijekova i nove generacije biomaterijala,  objavljen je 31. jula 2015. na Northwestern University Tehnike koje se koriste za stvaranje veštačkih  ribozima uključuju usmjerenu evoluciju. Ovaj pristup koristi prednosti dualne prirodi RNK, i kao katalizator i informacijskog  polimera, što ga čini lahkim za istraživanje proizvodnje ogromne populacije RNK katalizatora,  pomoću polimeraznih enzima. Ribozimi su mutirali  po obrnutoj transkripciji  reverzhnom transkriptazom u različite cDNK i pojačani  PCRom. Izbor parametara u ovim eksperimentima često se razlikuju. Jedan od pristupa za izbor ligaznog ribozima koji uključuje tragove biotina, koji su kovalentno povezani sa podlogom. Ako molekula posjeduje željenu ligaznu aktivnost, za oporavak aktivne molekule može se koristiti streptavidinska matrica.
Lincoln i Joyce su razvili  RNK enzimski  sistem sposoban za samoreplikaciju za oko sat vremena. Koristeći molekulsku konkurenciju  (  in vitro  evolucija) kandidata RNK smjese, pojavio se par ribozima, u kojem se  svaki spaja s druge strane spajanja sintetičkih oligonukleotida, bez prisustva  proteina. Iako nisu istinski katalizatori, stvaranje umjetnih ribozima je nazvano  riboupaljačima   (riboswichers) samoreplikacije, što je  također bilo aktivno područje istraživanja.Riboupaljači su regulatorni RNK motivi koji mijenjaju svoju strukturu kao odgovor na  ligande malih molekula za reguliranje translacije. Iako postoje mnogi poznati prirodni riboupaljači, koji vežu široku lepezu metabolita i drugih malih organskih molekula, opisan je  samo jedan ribozim kao  riboupaljač,  glmS . ]]. Rani rad u karakterišu samo-paranje riboswitches je fokusirana na pomoću teofilin kao ligand. U ovim studijama formirana je „RNK ukosnica“  koji blokira ezanje ribosomskog mjesta, čime se translacija inhibira. U prisustvu liganda, u ovim slučajevima teofilina, region cijepanja regulacijske RNK, omogućava ribosomima da se vežu i prevedu  ciljni gen. Mnogo toga u  RNK inženjerstvu je bazirano na racionalnom dizajnu i ranije utvrđenoj  strukturi RNK,  a ne usmjerenom  evolucijom,  kao u gornjim  primjerima. Noviji rad je proširio liganada koji se koriste u ribozimskom riboupaljkačima, uključujući timin pirofosfat. U inženjerstvu  aptozimama koristi se također i fluorescentna activacija sortiranja ćelija (protočna citometrija).
Primjena
Ribozimi su predloženi i razvijeni za liječenje bolesti putem genske terapije. Jedan od glavnih izazova korištenja RNK enzima u terapiji  je kratak poluživot katalitske molekule  RNK u tijelu. Za borbu protiv ovog, stav 2' na ribozi je modificiran  da se poboljša stabilnost RNK. Jedno područje ribozima za genske terapije bilo je inhibicija RNK-baziranih  virusa. Neki sintetski ribozimi su usmjereni protiv HIV-a. Razvijena je RNK nazvna „genske škare“   i ušla je kliničko testiranje na infekciju HIV-om.
Slično tome, dizajniran je ribozim da cilja na RNK virusa hepatitisa C. Ribozim je u stanju da cijepa konzervirani regiona virusnog genoma, za  koji je pokazalo da reducira  virus u sisarskoj kulturi ćelija. Uprkos ovim naporima istraživača, ovi projekti su ostali u pretkliničkoj fazi.
Poznati ribozimi
Potvrđene klase prirodnih ribozima:
Vrhovački Sopot
Vrhovački Sopot je naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrhovački Sopot je imao 89 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Sopot. U 1981. smanjeno izdvajanjem dijela područja koji je pripojen naselju Ozalj, pa za taj dio i sadrži podatke od 1857. do 1971.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrhovački Sopot je imalo 105 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mali prekobrojni markerski hromosom
Mali prekobrojni markerski hromosom (sSMC) je abnormalni dodatni hromosom. Sadrži kopije dijelova jednog ili više normalnih hromosoma i poput normalnih hromosoma nalazi se u ćelijskom jedru, replicira se i distribuira u svaku ćeliju ćerku tokom ćelijske diobe, i obično ima gene koji mogu biti eksprimirani. Međutim, može biti aktivan i u izazivanju urođenih mahana i neoplazmi (npr. tumori i rakovi). Mala veličina sSMC čini ga praktički neotkrivenim korištenjem klasičnih citogenetičkih metoda: daleko veći DNK i sadržaj gena u normalnim hromosomima ćelije zamagljuje one u sSMC. Novije molekulske tehnike kao što je fluorescenctna in situ hibridizacija, sljedeća generacija sekvenciranja, uporedna genomska hibridizacija, i visoko specijalizovane citogenetičke G analize mogu da ga prouče. Koristeći ove metode, sekvence DNK i geni u sSMC-ima identifikuju se i pomažu u definiranju, kao i objašnjenju bilo kakvog(ih) efekta(a) koje može imati na pojedince. Ljudske ćelije obično imaju 22 para autosomnih i jedan par spolnih hromosoma. Svaki član uparenih autosomnih hromosoma je identifikovan kao hromosom od 1 do 22; par spolnih hromosoma je identifikovan kao X i hromosom Y sa ženskim ćelijama koje nose dva X hromosoma i muškim ćelijama koje nose po jedan X i jedan (određujući muški pol ) hromosom Y. sSMC su, po definiciji, manje veličine od jednog od manjih ljudskih hromozoma, hromosoma 20. Oni nastaju kao kopije relativno malih dijelova jednog ili više od 46 hromosoma. Nisu svi hromosomi jednako zastupljeni u sSMC-ovima: ~65% svih sSMC-ova su kopije dijelova hromosoma 15, dok su samo 7% kopije dijelova jednog od pet akrocentričnih hromosoma, tj. hromosoma 13, 14, 15, 21 i 22. Analizue sSMC-a G-pruganjem koriste se obično za identifikaciju hromosoma iz kojih su izvedeni, krakova ovih hromosoma ("p" za kratak krak, "q" za dugi krak) koje sadrže, i delove krakova ovih hromosoma koje imaju kako je definisano njihovim sadržaj G traka. sSMC koji sadrži dio q kraka hromozoma 15 između G traka 11.2 i 13.1 je opisan kao 15q11.2-q13.1. sSMC se javljaju u prstenastim ili centričnim minutnim (linearnim sa centralnim centromerama) oblicima, mogu sadržavati obrnuto ponavljanje svog genetičkog materijala i mogu biti izohromosom. Izohromosomi imaju ili dva duplikata p ili dva duplikata q kraka, a ne jedan p i jedan q krak normalnih hromosoma. Dakle, ćelije koje nose sSMC koji se sastoji od izohromosomskog fragmenta imaju dvije dodatne kopije genetičkog materijala u sSMC i nazivaju se tetrasomijske. Ćelije koje nose sSMC koje sadrže neduplicirani fragment hromosoma imaju jednu dodatnu kopiju genetičkog materijala i nazivaju se trisomijskim. Geni sSMC-a jasno su dio genotipa ćelije, tj. profila gena, ali se možda ne mogu aktivirati i stoga ne mijenjaju pojedinca. U mnogim slučajevima, međutim, geni u sSMC-u su aktivni, prekomerno izražena i smatraju se uzrocima povezanog sSMC-ovog poremećaja.
Supergen
Supergen je hromosomska regija koja obuhvata više susjednih gena koji se nasljeđuju zajedno zbog bliske genetičke vezanosti, tj. sa mnogo manje rekombinacija nego što bi se normalno očekivalo. Ovaj način nasljeđivanja može biti posljedica genomskih preuređivanja između varijanti supergena.
Supergenska regija može sadržavati nekoliko, funkcionalno povezanih gena koji jasno doprinose zajedničkom fenotipu. U drugim slučajevima, supergenska regija može sadržavati stotine gena, od kojih neki doprinose fenotipu, dok su drugi tu slučajno.
Fenotipovi kodirani supergenima
Supergeni imaju cis-efekt zbog više lokusa (koji mogu biti unutar gena, ili unutar regulacijske regije jednog gena ), i čvrstu vezu. Oni su klasično polimorfni, pri čemu različite varijante supergena kodiraju različite fenotipove.
Klasični supergeni uključuju mnoge spolne hromosome, heterozigotni lokus Primula, koji kontroliše tipove "pin" i "thrum" i lokus koji kontroliše Batesov mimetski polimorfizam u leptira Papilio memnon. Nedavno otkriveni supergeni su odgovorni za kompleksne fenotipove uključujući morfologiju boja kod ptica i društvene organizacije kod mrava.
Genomska struktura
Genomska preuređivanja kao što su inverzije mogu potisnuti rekombinaciju.
Potisnuta rekombinacija dovodi do akumulacije repetitivnih elemenata (uključujući degenerativno širenje u ranoj evoluciji supergena papaja i vatrenih mrava, i do promjena u ekspresiji gena.
Genski kompleksi nisu supergeni
Genski kompleksi, nasuprot tome, su jednostavno čvrsto povezane grupe gena, često stvorene putem duplikacija gena (ponekad se naziva tandemska duplikacija ako duplikati ostaju jedan pored drugog). Ovdje svaki gen ima sličnu, ali malo različitu funkciju. Naprimjer, ljudska regija glavnog kompleksa histokompatibilnosti (MHC) je kompleks čvrsto povezanih gena koji svi djeluju u imunskom sistemu, ali nema obilježja supergena, iako je vrlo vjerovatno da su komponentni geni imaju epistatske efekte i u snažnoj su neravnoteži, dijelom zbog selekcije.
Ekrina znojna žlijezda
Ekrine žlijezde (od grčkog ekkrinein u značenju "sekret"), ponekad zvane merokrine žlijezde, glavne su znojne žlijezde u ljudskom tijelu, nalaze se po gotovo cijeloj koži, s najvećom gustoćom na dlanu i tabanima, zatim na glavi, ali mnogo manje na trupu i ekstremitetima. U ostalih sisara, one su relativno rijetke, nalaze se uglavnom na bezdlakim područjima kao što su jastučići stopala. Vrhunac razvoja dostižu kod ljudi, gdje mogu činiti i do 200–400/cm² površine kože. Proizvode bistru bezmirisnu supstancu, koja se sastoji uglavnom od vode.
Ekrine žlijezde sastoje se od intraepidermnog spiralnog kanala, "akrosiringija", kanala koji se sastoji od ravnog i smotanog dijela, i sekretorne cjevčice, namotane duboko u dermisu ili hipodermisu. Ekkrina žlijezda se otvara kroz znojnu pore. Namotani dio čine dva koncentrična sloja stubastih ili kuboidnih epitelnih ćelija. Epitelne ćelije pomiješane su sa mioepitelnim ćelijama. Mioepitelne podržavaju sekretorne epitelne ćelije. Kanal ekrine žlijezde čine dva sloja kuboidnih epitelnih ćelija.
Ekrine žlijezde su aktivne u termoregulaciji, pomažući hlađenje isparavanjem vode znoja koji luče žlijezde na površini tijela i emocijskog znojenja (anksioznost, strah, stres i bol). Bijeli talog u inače bezbojnim ekrinskim sekretima nastaje isparavanjem koje povećava koncentraciju soli.
ihMiris znoja posljedica je bakterijske aktivnosti na sekrete apokrinih znojnih žlijezda, izrazito različitog tipa znojnih žlijezda koje se nalaze u ljudskoj koži.
Ekrine žlijezde inerviraju se iz simpatičkog nervnog sistema, prvenstveno iz holinergičnih vlakana, čiji se iscjedak mijenja prvenstveno promjenom duboke tjelesne temperature (jezgrene temperature), ali također i adrenergičnim vlaknima. Žlijezde na dlanovima i tabanima ne reagiraju na temperaturu, ali luče u vrijeme emocijskog stresa.
Sekrecija
Sekret ekrinih žlijezda je sterilni, razrijeđeni rastvor elektrolita s primarnim komponentama bikarbonata, kalija i natrij-hlorida (NaCl), and other minor components such as glucose, pyruvate, lactate, cytokines, immunoglobulins, antimicrobial peptides (e.g., dermcidin), and many others.
U odnosu na plazmu i vanćelijsku tečnost, koncentracija iona Na+ je mnogo niža u znoju (~ 40 mM u znoju, naspram ~ 150 mM u plazmi i vanćelijskoj tečnosti). U početku, unutar ekrinih žlijezda, znoj ima visoku koncentraciju Na+. Ioni Na+ se ponovo apsorbuju u tkivo putem epitelnih natrijevih kanala (ENaC), koji se nalaze na apikalnoj membrani ćelija koje čine kanale ekrinih žlijezda (vidi Sliku. 9 i sl. 10 reference). Ovo ponovno unošenje Na+ iona smanjuje gubitak Na+ tokom procesa znojenja. Pacijenti sa sistemskim pseudohipoaldosteronizmom sindromom koji nose mutacije u genima podjedinice ENaC imaju slani znoj, jer ne mogu reapsorbirati so u znoju Kod ovih pacijenata, Na+i koncentracije iona mogu se znatno povećati (do 180 mmol/L).
Kod ljudi koji imaju hiperhidrozu, znojne žlijezde (posebno ekrine) pretjerano reagiraju na podražaje i uglavnom su preaktivne, stvarajući više znoja nego što je normalno. Slično tome, pacijenti sa cističnom fibrozom također proizvode slani znoj. Ali u ovim slučajevima problem je u CFTR hloridnom transporteru koji se također nalazi na apikalnoj membrani kanala ekrinih žlijezda.
Dermicidin je novoizolirani antimikrobni peptid koji proizvode ekrine znojne žlijezde.
Pesek
Pesek je naseljeno mjesto u sastavu grada Križevaca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pesek je imao 271 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Križevci. Do 1981. sadrži dio podataka za naselje Križevci. U 1910. i 1921. podaci su sadržani u naselju Križevci.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pesek je imalo 201 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Križevci.
Miljanovci (Usora)
Miljanovci su naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Tešanj.
Trebuša
Slovenija:
LINC01003
Dugolančana međugenska nekodirajuća RNK 1003 je protein koji je kod ljudi kodiran genom LINC01003.
U jednoj od nedavnih (2021) studija prijavljeno je da brojne dugolančane nekodirajuće RNK (lncRNK) utiču na progresiju multiplog mijeloma (MM). Ova studija istražila je  ulogu i nizvodni mehanizam lncRNK LINC01003 u MM.
Test ksenotransplanta tumora korišten je za procjenu funkcije LINC01003 u MM in vivo. Nivoi ekspresije iRNK LINC01003, miR-33a-5p i PIM1, određeni su kvantitativnom lančanom reakcijom polimeraze u stvarnom vremenu. Stabilnost ćelija ispitivana je MTT testom. Relativni nivoi proteinsih faktora povezanih s apoptozom (Bcl-2 i Bax) i mjesto provirusne integracije kinaze 1 virusa leukemije Moloney (PIM1), otkriveni su Western blotom. Proteini povezani s adhezijom mjereni su pomoću enzimatski vezanog imunosorbentnog testa koji je korišten za određivanje nivoa proteina povezanih s adhezijom. Osim toga, ciljni odnos između LINC01003, miR-33a-5p i PIM1 testiran je pomoću reporterskog testa s dvostrukom luciferazom.
Niska ekspresija LINC01003 primijećena je u ćelijskim linijama MM i uzorcima periferne krvi pacijenata sa MM. I LINC01003 nadregulacija i miR-33a-5p podregulacija potisnule su vitalnost i adheziju ćelija i promovirale apoptozu MM ćelija. Osim toga, LINC01003 potisnuo je rast tumorskog ksenotransplantata kod miševa. Zatim su identifikovani miR-33a-5p kao nizvodna meta LINC01003 i potvrđeno da je PIM1 direktni ciljani gen miR-33a-5p. I visoka ekspresija miR-33a-5p i niska ekspresija PIM1 preokrenuli su supresivne efekte prekomjerne ekspresije LINC01003 na adheziju i održivost ćelija, te promotivni učinak na apoptozu u MM ćelijama.
Zaključeno je da je LINC01003 funkcionirao kao spužva miR-33a-5p da inhibira razvoj MM, regulacijom ekspresije PIM1.
Dolenja Trebuša
mini|280px|Dolenja Trebuša, rimokatolička crkva "Sv. Jakob" Dolenja Trebuša je naseljeno mjesto u sastavu općine Tolmin, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolenja Trebuša je imala 286 stanovnika.
Univerzitetska bolnica Norrlanda
Univerzitetska bolnica Umeå, (švedski: Norrlands universitetssjukhus (Nus)), je glavna bolnica u sjevernoj Švedskoj, i smještena je u Umeu. Bolnica zapošljava 5.600 ljudi.
Ona je također i bolnica za podučavanje na Univerzitetu Umeå, uz pomoć Medicinskog fakulteta kao nadleđnog organa; 13 odsjeka i 11 akademskih programa. Fakultet ima oko 2.860 studenata i 450 postdiplomaca, te oko 1.020 zaposlenih, među njima oko 500 profesora i istraživača.
Historija
Bolnica je osnovana kao vojna bolnica u 1784, poznata kao Žuta kuća (Gula huset), na adresi Storgatan 28 u Umeu. Imala je osam mjesta za njrgu. Građevina je ostala. ali se više ne koristi u svrhu bolnice.
Kako je Umeå proširivao izgrađena je nova bolnica na Ålidbacken-u u centu Umeå. Sa radom je počela 1907 (2007 godine je proslavila stogodišnjicu). IMala je 134 mjesta za njegu.
1918 bolnica je još propirena. 1926 očna klinika je završena, 1937 napravljne je novi pedijatarski odjel, and 1957 ovoren je odjel za ginekologiju i akušerstvo.
Sve originalne graševine na Ålidbacken su srušene do danas i zamjenjene su trenutnom bolnicom.
Zabrana fotografisanja je uvedena 2011 od strane vijeća Kantona Västerbotten, pozivajući se na integritet pacijenata i osoblja. Međutim zabrana se nije odnosila na bolnicu ali je uključivala sve prostorije kantonalnog vijeća. Zabrana je dočekana demonstracijama, uključujući Sveriges Television, TV4 i Västerbottens-Kuriren.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Novigrad Podravski)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Novigrad Podravski je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 64,62 km2 imala 2.872 stanovnika, što predstavlja 2,48% od ukupnog broja stanovnika Koprivničko-križevačka županije, odnosno 0,07 % od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Novigradu Podravskom je 44 stanovnika/km2.
Arginaza
mini|300px|Arginaza čovjeka
Arginaza (EC 3.5.3.1, arginin amidinaza, kanavanaza, L-arginaza, arginin transamidinaza) je enzim sa manganskim kofaktorom. Reakcija katalize ovog enzima je: Arginaza je konačni  enzim ciklusa ureje. Sveprisutan u svim oblastima života.
Mehanizam
Aktivno mjesto je L-arginin koji je, preko vodikove veze guanidin grupe, spojeno sa Glu227. Ovo vezivanje usmjerava L-arginin za nukleofilni napad metal-vezanog hidroksidnog iona na guanidin grupu. Ovo rezultira u tetraedarskim međuproduktom. Ioni mangana djeluju u pravcu stabilizacije, kako hidroksilne grupe u tetraedrskom međuproizvodu, tako i razvijanja usamljenog elektronskog para sp3 na NH2 grupa u formiranju tetraednog međuprodukta. Akrivno mjesto arginaze je izuzetno specifično. Modificiranje strukture podloge i / ili stereohemijska svojstva ozbiljno redzciraju kinetsku aktivnost enzima. Ova specifičnost nastaje zbog velikog broja vodikovih veza između supstrata i enzima. Postoji direktan ili vodom olakšana vodikova zasićena veza i četiri akceptorske pozicije alfa karboksilnih grupa i sve tri pozicije alfa amino grupe. N-hidroksi-L-arginin (NOHA), srednji NO biosinteze, je umjereni inhibitor arginaza. Kristalna struktura njenih kompleksa sa enzimima otkriva da istiskuje hidroksid ion metalnog premošćavanja i premošćuje binuklearnih klastera mangana. Osim toga, 2 (S)-amino-6-boronoheksonska kiselina (ABH) je analog L-arginina, koji također stvara tetraedarsku sredinu slično onoj koja se formira u katalizi prirodnog supstrata, a snažan je snažan inhibitor ljudske arginaza I.
Patologija
Nedostatak arginaze se obično odnosi na smanjena funkcija arginaze I, izoforme jetrene arginaze. Ovaj nedostatak se obično naziva hiperargininemija ili arginemija. Ovaj poremećaj se nasljeđuje kao i autosomno recesivno svojstvo. Odlikuje se smanjenom aktivnošću arginaza u ćelijama jetre.
Smatra se da je ovo jedan od najrjeđih nasljednih nedostataka u ureogenezi. Nedostatak arginaze, za razliku od drugih poremećaja ciklusa ureje, ne sprečava u potpunosti ureogenezu. Predloženi razlog za nastavak funkcija arginaza pretpostavlja povećanu aktivnost arginaza II u bubrezima osoba sa nedostatkom arginaze I. Istraživači vjeruju da nagomilavanje arginina izaziva povećanu ekspresiju arginaza II. Enzim u bubregu će tada katalizirati ureagenezu, kompenzirajući nešto smanjenje aktivnost arginaza I u jetri. Zbog toga alternativni način uklanjanja viška arginina i amonijaka iz krvotoka, kod osoba sa nedostatkom arginaza ima tendenciju da podstiče duži životni vijek od onih koji imaju druge cikluse nedostataka ureje.
Simptomi poremećaja uključuju umanjenja vrijednosti neuroloških pokazatelja, demenciju, retardaciju rasta i hiperamonemiju. Dok se neki simptomi bolesti mogu kontrolirati preko ograničenja u ishrani i farmaceutskim tretmanim, nema lijeka ili trenutno ne postoji potpuno efikasna terapija.
Nedavni rad na Univerzitetu Yale pokazuje da arginaza I aktivira mliječnu kiselinu u tumorima da stimulira makrofage i rast tumora,  kao i loše zarastanje tkiva. Kada je arginaza I inhibirana u modelu miša, veličina tumora je znatno smanjena.
Nurkovac
Nurkovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nurkovac je imao 244 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nurkovac je imalo 206 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vrškovac
Vrškovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
LRRC17
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 441 aminokiselina, а molekulska težina  51.800 Da.
Vrškovac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrškovac je imao 123 stanovnika.
Kostel (Pregrada)
Kostel je naseljeno mjesto u sastavu grada Pregrade, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
LRRC17
Vanjski linkovi
{
Vrškovac
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrškovac je imalo 218 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kostel (Pregrada)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kostel je imao 137 stanovnika.
Napomena: ''Do 1890. iskazivano pod imenom Kostelj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kostel je imalo 164 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 2015 – veleslalom (žene)
Utrka u veleslalomu na Svjetskom prvenstvu u alpskom skijanju 2015. u ženskoj konkurenciji, održana je u četvrtak, 12. februara 2015. godine. U trci je učestvovalo 116 skijašica iz 51 zemalje.
Rezultati
Prva utrka je počela u 10:15, a druga u 14:15.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Vižinada)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Vižinada je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 36 km2 imala 1.158 stanovnika, što predstavlja 0,56% od ukupnog broja stanovnika Istarske županije, odnosno 0,03% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Vižinadi je 32 stanovnika/km2.
Richard Goldstone
mini|Richard Goldstone Richard Joseph Goldstone (rođen 26. oktobra 1938.) jeste južnoafrički sudija. Nakon što je 17 godina radio kao komercijalni pravnik, vlada Južne Afrike imenovala ga je da radi u Vrhovnom sudu Transvaala od 1980. do 1989. i Apelacionom odjelu Vrhovnog suda Južne Afrike od 1990. do 1994.
Smatra se jednim od nekoliko liberalnih sudija koji su donijeli ključna rješenja koja su potkopavala aparthejd unutar sistema ublažavajući najgore posljedice rasnih zakona u zemlji. Između ostalih važnih presuda, Goldstone je usvojio Zakon o grupnim područjima - prema kojem je nebijelcima zabranjen život u "samo bijelim" područjima - praktički neizvediv ograničavanjem deložacija. Kao rezultat toga, krivično gonjenje prema tom aktu praktično je prestalo.
Tokom tranzicije iz aparthejda u multirasnu demokratiju ranih 1990-ih, vodio je utjecajnu istragu Goldstonove komisije o političkom nasilju u Južnoj Africi između 1991. i 1994. Goldstoneov rad omogućio je da višestranački pregovori ostanu na putu uprkos ponovljenim izbijanjima nasilja, a njegova spremnost da kritizira sve strane dovela je do toga da je proglašen "čovjekom s najviše povjerenja, zasigurno najpouzdanijim članom bijelog establišmenta" u Južnoj Africi. Zaslužan je za neizostavnu ulogu u tranziciji i postao je poznata javna ličnost u Južnoj Africi, privlačeći široku međunarodnu podršku i interes.
Goldstonov rad na istrazi nasilja doveo je direktno do toga da je nominovan za prvog glavnog tužioca Međunarodnog krivičnog suda Ujedinjenih nacija za bivšu Jugoslaviju i Ruandu od augusta 1994. do septembra 1996. Procesuirao je niz ključnih osumnjičenih za ratne zločine, posebno političke i vojne lidere bosanskih Srba, Radovana Karadžića i Ratka Mladića. Po povratku u Južnu Afriku zauzeo je mjesto u novoosnovanom Ustavnom sudu Južne Afrike, za kojeg ga je nominirao predsjednik Nelson Mandela. 2009. godine Goldstone je vodio misiju za utvrđivanje činjenica koju je kreiralo Vijeće UN-a za ljudska prava radi istrage kršenja međunarodnih ljudskih prava i humanitarnog prava povezanih s ratom u Gazi. Misija je zaključila da su i Izrael i Hamas potencijalno počinili ratne zločine i zločine protiv čovječnosti, što su nalazi koji su izazvali bijes u Izraelu i pokretanje lične kampanje protiv Goldstonea. 2011. godine, u svjetlu istraga izraelskih snaga koje su pokazale da nisu namjerno gađali civile kao pitanje politike, Goldstone je napisao da su u to vrijeme bili dostupni dokazi koji su bili dostupni kasnije, Goldstoneov izvještaj drugačiji dokument.
Dok je Goldstone još bio dijete, djed ga je poticao da studira pravo. Kasnije se prisjetio: "Moj djed je kada sam imao oko četiri godine odlučio da ću biti advokat, pa sam uvijek pretpostavljao da jesam. Pokazalo se da je to bila mudra odluka." Goldstone se školovao u školi kralja Edwarda VII u Johanesburgu a potom je pohađao šestogodišnji kurs pravnih studija na Univerzitetu Witwatersrand, na kojem je diplomirao 1962. godine sa BA LLB cum laude.
Muhamed Šakir Muidović
Muhamed Šakir Muidović bio je sarajevski muftija i pjesnik tokom 19. vijeka.
S malim prekidima, dužnost sarajevskog muftije obavljao je od 1826. do 1855. Pripadao je nakšibendijskom tarikatu i bio je murid šejha Aburahmana Sirrije. Kao pjesnik isticao se u pisanju kronograma. Umro je 11. jula 1859.
Povodom Muidovićeve smrti, Fadil-paša Šerifović ispjevao je dva kronograma na turskom jeziku, od kojih je jedan uklesan na muftijin nišan u haremu Hadžijske (Vekil Harčove) džamije u Sarajevu.
Gradska crkva Umeå
Gradska crkva Umeå (švedski: Umeå stads kyrka) je crkva tzv. švedske crkve, evangeličko-luteranske cvrkve koja se nalazi u centru Umeå, u Švedskoj između Vänortsparkena i sjeverne obale rijeke Ume. Otvorena je 1894. godine.
Prva restauracija
1929, crkveno vijeće je odlučilo da sprovede velike obnove crkve. Krov koji prokišnjava je oštetio mural na plafonu i izazvao druga pogoršanja koja su dovela do neophodne velike obnove; prije ovog vremena, izvršene su samo manje popravke. Postojala je i želja da se promijeni arhitektonska slika iz 1890-tih koja prikazuje "najteži period dekadencije arhitekture do danas". Dvorski arhitekt Knut Nordenskjöld je bio određen da pregleda crkvu i daje sugestije za obnovu, koja je završila 1930. Njegovi prijedlozi su doveli do velikog broja diskusija, a posebno se provlačilo pitanje o prijedlogu dodavanja prolaza između crkvenih klupa. 27. decembra 1935, crkveno vijeće je konačno odlučilo da implementira prijedlog dvorskog arhitekte. 17. januara, počeo je rad na crkvi. Galerija orgulja i kor su prošireni; ventilacioni kanali su premješteni; unutrašnja vrata su dodata glavnom ulazu; dio poda je zamijenjen krečnjačkim pločama, i unutrašnjost je prefarbana u mekanu bijelu. Crkva je ponovo otvorena na prvu subotu u Adventu 1937, sa predsjedavajućim biskupom biskupije Luleå, Olof Bergqvist, koji je učestvovao u službi.
YBX1
Y-kutijski vezujući protein 1 poznat i kao Y-kutijski transkripcijski faktor ili nukleazno osjetljivi element-vezujući protein 1 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom YBX1 sa  hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 324 aminokiseline, a molekulska težina 35.924 Da.
Klinički značaj
YBX1 je potencijalna meta lijeka u terapiji raka. YB-1 pomaže u replikaciji adenovirusa tipa 5, vektora koji se često koristi u genskoj terapiji. Dakle, YB-1 može izazvati "onkolitski" efekt u YB-1 pozitivnim ćelijama raka tretiranim adenovirusima.
Interakcije
Pokazalo se da protein 1 koji vezuje Y kutiju reaguje sa:
Ravne pri Cerknem
Ravne pri Cerknem su naseljeno mjesto u sastavu općine Cerkno, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ravne pri Cerknem su imale 165 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. nastalo spajanjem naselja Spodnje Ravne i Zgornje Ravne koja su ukinuta.''
Spisak gradova u Grčkoj
mini|desno|260px|[[Atina]] mini|desno|260px|[[Solun]] mini|desno|260px|[[Patras]] mini|desno|260px|[[Iraklion]] mini|260px|[[Volos]] mini|260px|[[Halkida]] mini|desno|260px|[[Ser]] mini|desno|260px|[[Kavala]] mini|desno|260px|[[Hanija]] mini|desno|260px|[[Rodos (grad)|Rodos]] mini|260px|[[Agrinion]] mini|260px|[[Ber]] mini|260px|[[Mitilene]] mini|260px|[[Krf]]
Spisak gradova u Grčkoj sadrži spisak gradova čiji broj stanovnika prelazi 50.000. mini|desno|260px|[[Pirej]] mini|desno|260px|[[Larisa (grad)|Larisa]]
Oko dvije trećine grčkog stanovništva živi u urbanim sredinama. Najveći grčki gradski centri i najuticajnije urbane zone su Atina i Solun sa metropolitanskim područjem u kojem živi četiri odnosno milion stanovnika, respektivno. U sljedećoj tabeli dat je spisak najvećih grčkih gradova s podacima o broju stanovnika sa nekoliko posljednjih popisa.
Napomene:
1 Predgrađe Atine, untar Atinske aglomeracije
2 Predgrađe Solunskog urbanog područja
3 Predgrađe Pirejske regionalne jedinice (Veliki Pirej) a koja se nalazi unutar atinskog urbanog područja
Čimpanze
Šimpanzi pripadaju rodu Pan iz porodice Pongidae, tj. Hominidae (prema novijim klasifikacijama). Do prije nekoliko decenija, u ovom rodu je opisivana samo jedna vrsta: obični šimpanzo (Pan troglodites), a zatim je iz nje izdvojen patuljasti ili vitki šimpanzo, danas sve češće - bonobo (Pan paniscus). Zatim su, u okviru vrste obični šimpanzo, diferencirane tri podvrste: zapadnoafrička (P. t. verus), centralnoafrička (P. t. troglodytes) i istočnoafrička (P. t. schweinfurtii). Posljednja je izdvojena podvrsta P. t. ellioti.
Obični čimpanza
mini|left|200px|Rasprostranjenje pbičnog šimpanze 1. Pan troglodytes verus 2. P. t. ellioti 3. P. t. troglodytes 4. P. t. schweinfurthii Simia troglodytes Blumenbach, 1776
Troglodytes troglodytes (Blumenbach, 1776)
Troglodytes niger Etienne Geoffroy St. Hilaire, 1812 Pan niger (E. Geoffroy, 1812) Anthropopithecus troglodytes (Sutton, 1883)
Obični šimpanzo ( Pan troglodytes ), poznat i kao robusni šimpanzo' , je vrsta je porodice Hominidae iz skupine tzv. velikih ili bezrepih majmuna. Kolokvijalno, obični šimpanzo se često naziva i čimpanzo, iako se ovaj termin se može odnositi i  usko srodnog bonobos,  koji je ranije nazivan patuljastim šimpanzom. Dokazi iz fosila i DNK pokazuju kako vrsta šimpanzi (oba) sestrinski taksoni moderne ljudske loze.
Ime vrste  troglodytes na grčkom znači "špiljski stanovnik", a skovao ga je  Johann Friedrich Blumenbach u svojoj knjizi De humani generis varietate Nativa liber  1776. Ova knjiga je bazirana na doktorskoj disertaciji predstavljenoj godinu dana prije.
Obični šimpanzo je prekriven grubom crnom dlakom, ali ima golo lice, prste, dlanove i tabane. Robusniji je od bonoboa, a važe između 40 i  65 kg. Dug je oko 63–94 cm, od glave do repa. Period trudnoće traje je osam mjeseci. Mladi se osamostaljuju  pri uzrastu od oko tri godine, ali obično održavaju blizak odnos sa svojom majkom još nekoliko godina. Pubertet dostižu u dobi od osam do 10 godin, a životni vijek u zatočeništvu im je oko 50 godina.
Živi u grupama u rasponu 15-150 članova, iako se, u potrazi za hranom, tokom dana, kreću i pojedinačno ili u mnogo manjim grupama. U ovoj životinjskoj vrsti u dominiraju mužjaci, u strogoj hijerarhiji, što znači da se sporovi uglavnom riješavaju bez potrebe za nasiljem. U gotovo svim populacijama šimpanzi je uočena upotreba  alata – modificiranih palica, kamenja, trave i lišća, koje  koriste za vađenje meda, termita, mrava, oraha i vode. Također je uočeno stvaranje oblikovanih posrednih alata za ispijanje vode iz malih rupe u drveću (u Senegalu).
Obični šimpanzo je uveden u IUCN crvenu listu kao ugrožena vrsta. Procjenjuje se da ih u šumama i savanama zapadne i centralne Afrike imaIzmeđu 170.000 i 300.000. Najveće prijetnje im dolaze od razaranja staništa, krivolova i bolesti.
Aggius
Aggius (lokalno:Àggju) je italijanska općina i u provinciji Sassari, u regionu Sardinija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 514 metara i ima 1.504 stanovnika sa gustinom naseljenosti od 17,42 ljudi po km². Njegova teritorija pokriva površinu od 86,31 km².
IC 5252
IC 5252 (također poznat kao ESO 76-25, IRAS 22446-6910 i PGC 69744) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 175 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,20 (61 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 21. augusta 1900. godine.
Aggius
Geografija
thumb|200px|lijevo|Valle della Luna. Aggius se nalazi 53 km zapadno od Olbije i 6 km sjeverozapadno od Tempija Pausanija, ispod Monte Sozza (790 m) i Monte Croce (683 m). Sjeverno od sela leži "stjenovita pustinja" Piano dei Grandi Sassi, također poznata Valle della Luna (bosanski: Mjesečeva dolina).
IC 5252
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Aggius
Geografija
Susjedne komune su: Aglientu, Bortigiadas, Tempio Pausania, Trinità d'Agultu e Vignola i Viddalba.
Privreda
Glavna privredna djelatnost je rad u granitnim kamenolomima, koji pokrivaju više od 75% italijanske potražnje za ovim kamenom.
Saobraćaj
Aggius se nalazi na putu od Tempio Pausania do državne ceste koja vodi od Santa Teresa Gallura do Sassarija. Osim toga, mjesto ima staniicu na pruzi Sassari-Palau, kojom se redovno služe vozovi u ljetnim mjesecima.
Reka (Cerkno)
mini|280px|Reka, pećina Divje babe Reka je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerkno, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Reka je imala 79 stanovnika.
Novi Miljanovci (Usora)
Novi Miljanovci su naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Novi Miljanovci se ranije, u cjelini, nalazilo u sastavu općine Tešanj, a poslije formiranja općine Usora podijeljeno je na dva dijela: na naselje Novi Miljanovci u sastavu općine Tešanj, te na naselje Novi Miljanovci u sastavu općine Usora.
Svjetsko prvenstvo u sinhroniziranom plivanju 2015 – slobodni program (ekipno)
Takmčenje u sinhroniziranom plivanju u disciplini ekipni slobodni program na Svjetskom prvenstvu u sinhroniziranom plivanju 2015. održano je od 28. do 31. jula 2015. godine.
Rezultati
Preliminarna runda je održana 28. jula u 17:30. Finale je održano 31. jula u 17:30.
Zelena označava finaliste
Pobrđani Vojakovački
Pobrđani Vojakovački su naseljeno mjesto u sastavu grada Križevaca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pobrđani Vojakovački su imali 35 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1869., i to do 1948. kao dio naselja, a od 1953. kao naselje. Do 1900. iskazuje se pod imenom Pobrđani, od 1910. do 1961. Pobrđani Vojakovački, a od 1971. do 2001. Podbrđani Vojakovački. U 1869. i 1880. podaci su sadržani u naselju Vojakovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pobrđani Vojakovački je imalo 69 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ruškovica
Ruškovica je naseljeno mjesto u sastavu općine Velika Ludina, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Kutina.
IC 3605
IC 3605 (također poznat kao PGC 86642) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 63 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,40 (7 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (3 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Ruškovica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ruškovica je imala 56 stanovnika.
IC 3605
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ruškovica
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1900. iskazivano pod imenom Hruškovica.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ruškovica je imalo 69 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vuketić
Vuketić je naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vuketić je imao 22 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vuketić je imalo 37 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Dolgi Laz
Dolgi Laz je naseljeno mjesto u sastavu općine Tolmin, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolgi Laz je imao 14 stanovnika.
Srednja Omanjska
Srednja Omanjska je naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Tešanj.
Kostelsko
Kostelsko je naseljeno mjesto u sastavu grada Pregrade, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Pregrada.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kostelsko je imalo 244 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kostelsko je imalo 300 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Haas VF-17
Haas VF-17 je bolid Formula 1 dizajniran od strane Dallara za Haas F1 Team za takmičenje u Formuli 1. 2017. godine. Vozili su ga Romain Grosjean i Kevin Magnussen.
Haas F1 Team je svoj bolid predstavio 26. februara 2017. na Barcelona-Catalunya stazi.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Podgajec
Podgajec je naseljeno mjesto u sastavu grada Križevaca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1910. i 1921. podaci su sadržani u naselju Križevci.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podgajec je imalo 221 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Križevci.
Mala Gora
Hrvatska:
Slovenija:
Koagulacija (krv)
Koagulacija, također poznata kao zgrušavanje, je proces kojim krv prelazi iz tečnosti u gel, formirajući krvni ugrušak. To potencijalno rezultira hemostazom, prestankom gubitka krvi iz oštećenog suda, nakon čega slijedi popravak. Mehanizam koagulacije uključuje aktivaciju, adheziju i agregaciju trombocita, kao i taloženje i sazrijevanje fibrina.
Koagulacija počinje skoro trenutno nakon povrede endotela koji oblaže krvni sud. Izlaganje krvi subendotelnom prostoru pokreće dva procesa: promjene u trombocitima i izlaganje subendotelnog tkivnog faktora plazmi faktora VII, što na kraju dovodi do stvaranja umreženog fibrina. Trombociti odmah formiraju čep na mjestu povrede; ovo se zove "primarna hemostaza". Sekundarna hemostaza'' se dešava istovremeno: dodatni faktori koagulacije (zgrušavanja) izvan faktora VII (navedeni u nastavku) reaguju u kaskadi, formirajući fibrinske niti, koji jačaju trombocitni čep.
Poremećaji koagulacije su bolesna stanja koja mogu dovesti do problema sa hemoragijom, modricama ili trombozom.
Koagulacija je visoko konzervirana kroz biološku evoluciju. Kod svih sisara, koagulacija uključuje i ćelijske komponente (trombociti) i proteinkisle komponente (ovdje, faktori koagulacije). Koagulacijski put u ljudi je najopsežnije istražen i najbolje je shvaćen.