cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Bužim)
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 9.576 glasača (64,47% od ukupnog broja), a od toga je 9.069 (94,71%) glasova bilo važećih, te 507 (5,29%) nevažećih. Birano je ukupno 17 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je SDA 2.988 (32,95% od ukupnog broja važećih glasova).
J. Michael Kosterlitz
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Nobel_Laureates_0865_%2831372382901%29.jpg/220px-Nobel_Laureates_0865_%2831372382901%29.jpg|mini| Michael Kosterlitz na konferenciji za novinare za dobijanje Nobelove nagrade u Stokholmu, Švedska, decembar 2016 John Michael Kosterlitz (rođen 22. juna 1943.) je britansko-američki fizičar. On je profesor fizike na Univerzitetu Brown i sin biohemičara Hansa Kosterlitza. Dobio je Nobelovu nagradu za fiziku 2016. zajedno sa Davidom Thoulessom i Duncanom Haldaneom za rad na fizici kondenzirane materije.
Rođen je u Aberdeenu, Škotska, u porodici njemačko-jevrejskih emigranta, kao sin biohemičara pionira Hansa Waltera Kosterlitza i Hannah Gresshöner. Obrazovao se samostalno na koledžu Roberta Gordona prije nego što je prešao na Akademiju u Edinburgu kako bi se pripremio za prijemne ispite na univerzitetu. Diplomirao je na preddiplomskom studiju, a potom je tu diplomu pretvorio u magisterij, na Gonville and Caius College, Cambridge. Godine 1969. stekao je zvanje doktora filozofije na Univerzitetu u Oksfordu kao postdiplomski student na Brasenose koledžu u Oksfordu.
Karijera i istraživanje
Nakon nekoliko postdoktorskih pozicija, uključujući pozicije na Univerzitetu u Birminghamu, u saradnji sa Davidom Thoulessom, i na Univerzitetu Cornell, imenovan je na fakultet Univerziteta u Birminghamu 1974. prvo kao predavač, a kasnije na akademski rang "reader-a". Od 1982. godine je profesor fizike na Univerzitetu Brown. Kosterlitz je trenutno  gostujući istraživač na Univerzitetu Aalto u Finskoj  i od 2016. ugledni profesor na Korea Institute for Advanced Study.
Kosterlitz se bavi istraživanjem u teoriji kondenzirane materije, jednodimenzionalnoj i dvodimenzionalnoj fizici; u faznim prelazima: slučajni sistemi, lokalizacija elektrona i spin stakla; i u kritičnoj dinamici: topljenje i smrzavanje.
Mošćenice
mini|260px|Mošćenice, rimokatolička crkva "Sv. Andrija" Mošćenice su naseljeno mjesto u sastavu općine Mošćenička Draga, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Opatija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mošćenice su imale 301 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1890. te u 1921. i 1931 dio podataka sadržan je u naselju Kalac. U 1857., 1869., 1921. i 1931. sadrži dio podataka za naselje Mošćenička Draga.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mošćenice je imalo 325 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Halimin put
Halimin put jest film hrvatskog režisera Arsena Antona Ostojića. Film je snažna i emotivna priča inspirirana istinitim događajem. Protagonisti filma ističu kako je film uspio barem djelimično aktuelizirati pitanje na hiljade nestalih u ratovima u bivšoj Jugoslaviji i podsjetiti na teške i tragične sudbine ljudi.
Arsen Anton Ostojić na filmu je radio četiri godine.
Radnja
Halimin put je priča o tragičnoj ljudskoj sudbini, o jednoj od mnogobrojnih delikatnih situacija u postkonfliktnim društvima. U filmu glavna junakinja muslimanka Halima (Alma Prica) nastoji pronaći tijelo svog ubijenog sina, stradalog tokom rata u Bosni i Hercegovini. Pronalaskom tijela u jednoj od masovnih grobnica, odbija dati uzorak krvi kako bi se na jedini način DNK analizom identificiralo tijelo. Razlog tome leži u činjenici da nije biološka, već samo majka potajno usvojenog sina. Međutim, vođena željom da otkrije posmrtne ostatke svoga usvojenog sina, odluči se na potragu za njegovom biološkom majkom te njenim pronalaskom dolazi do neočekivanih situacija.
The Carpenters
The Carpenters je bio američki pop duo koji su 1969 osnovali brat i sestra - Richard i Karen Carpenter u Los Angeles. Tokom 1970 -ih i 1980 -ih duo je postao jedan od najpopularnijih sa nekoliko hitova broj jedan, prodavši više od 100 miliona albuma. Snimili su ukupno 11 albuma i nastupili u Ujedinjeno Kraljevstvo, Australija, Japan, Holandija i Belgija.
Dvojac je prestao postojati nakon Karenine smrti 4. februar 1983 zbog srčane insuficijencije uzrokovane nervoznom anoreksijom.
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Hrvatska demokratska zajednica 1990 (HDZ 1990) jest bosanskohercegovačka politička stranka osnovana 8. aprila 2006. godine u Mostaru nakon izdvajanja iz Hrvatske demokratske zajednice Bosne i Hercegovine.
Osnovao ju je Božo Ljubić i skupina nezadovoljnika u HDZ-u BiH nakon Pete sjednice HDZ-a BiH na kojemu je Ljubić izgubio unutarstranačke izbore od Dragana Čovića. Odmah nakon osnivanja, HDZ 1990 se 2006. usprotivio Aprilskom paketu ustavnih promjena, te u suradnji sa Strankom za BiH spriječio promjenu dejtonskog Ustava Bosne i Hercegovine. Potom je stranka kritizirala Prudski proces za ustavne promjene koje je 2008. vodio Dragan Čović zajedno s predstavnicima Srba i Bošnjaka, Miloradom Dodikom iz SNSD-a i Sulejmanom Tihićem iz SDA. HDZ 1990 je držao kako su ti pokušaji ustavnih promjena išli na štetu Hrvata u BiH.
Nakon što je uz potporu međunarodne zajednice uspostavljena Vlada Federacije BiH bez sudjelovanja hrvatskih predstavnika u vlasti, HDZ BiH i HDZ 1990 su, zajedno s drugim manjim hrvatskim strankama, izuzev HSP-a BiH koji je sudjelovao u vladi, ponovno osnovali Hrvatski narodni sabor kao krovno tijelo hrvatskih političkih stranaka u BiH. Unutar HNS-a, HDZ 1990 i HDZ BiH radili su na jačanju hrvatskog položaja suprotstavljajući se vladi koju su vodili SDP BiH i SDA.
Nakon izbora Martina Raguža za predsjednika stranke, HDZ 1990 se sukobljava s HDZ-om BiH, te se približava bošnjačkim političarima u Sarajevu. U stranci se pojavilo veliko nezadovoljstvo Ragužovom politikom, a nakon njegovog ujedinjenja HDZ-a 1990 sa Hrvatskim narodnim savezom BiH (bivši HSS-NHI), brojno članstvo, među njima osnivač stranke Božo Ljubić i drugi visoki izabrani i stranački dužnosnici napustili su stranku. Ipak, HDZ 1990 ostao je unutar Hrvatskog narodnog sabora.
Nastanak
mini|Božo Ljubić Hrvatska demokratska zajednica 1990 osnovana je 8. aprila 2006. godine u Mostaru. Nastala je izdvajanjem od Hrvatske demokratske zajednice Bosne i Hercegovine. Za predsjednika je izabran Božo Ljubić.
Rezultati izbora
Na općim izborima 2006. HDZ 1990 kandidirao se u koaliciji Hrvatsko jedinstvo zajedno s HKDU BiH, HSS-om, HDU-om BiH i Demokršćanima. Hrvatska zajednica dobila je podršku i HDZ-a u Hrvatskoj i premijera Sanadera. Opći izbori 2006. pokazali su veliki uspjeh HDZ-a 1990., čemu je uvelike doprinio njegov doprinos rušenju aprilskog paketa. Po prvi put je dominacija HDZ-a BiH među Hrvatima više poljuljana.
Ljubić se kandidirao za hrvatskog člana Predsjedništva BiH kao kandidat za Hrvatsku zajednicu. Osvojio je 53.325 (18,18%) glasova i završio na trećem mjestu od šest kandidata. Ispred njega bili su Ivo Miro Jović iz HDZ-a BiH i Željko Komšić iz SDP-a BiH, koji su izbore dobili zahvaljujući glasovima iz Federacije BiH.
Bair
Bair je naseljeno mjesto u sastavu grada Novske, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Rezultati izbora
HDZ 1990 dobio je dva zastupnika u Predstavničkom domu PS BiH, od kojih ukupno 42. Martin Raguž i Vinko Zorić dobili su mandate kao kandidati Hrvatske zajednice. Raguž je dobio 11.641 (44,28%) glasova, a Zorić 2.836 (10,79%) glasova, ali je zahvaljujući kompenzacijskom mjestu ušao u Predstavnički dom BiH.
ABO sistem krvnih grupa
Antigeni i genetika ABO sistema
Antigeni ABO sistema krvnih grupa otkriveni su na osnovu efekata miješanja krvi različitih osoba, odnosno pojave ili odsustva aglutinacije u mogućim kombinacijama eritrocita i seruma ispitanika. Rezultati prvih istraživanja u ovoj oblasti dokazali su da se u humanim crvenim krvnim zrncima nalaze antigene supstance, a u serumu specifična antitijela, koja u međusobnom kontaktu izazivaju izoaglutinaciju (aglutinacija reakcija antigen – antitijelo) među pripadnicima iste vrste organizama), čime je objašnjena fiziološka priroda ovog višeslojno značajnog sistema individualne varijacije, posebno u transplantaciji u najširem smislu pojma (uključujući i transfuziju).
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Rezultati izbora
U Predstavnički dom FBiH izabrano je sedam zastupnika iz redova HDZ 1990 u koaliciji Hrvatsko zajedništvo, od ukupno 98. U izbornoj jedinici 8 izabrana je Slavica Josipović (2559 glasova); izborne jedinice 9 direktno su izabrane dvije izborne jedinice - Jure Musa (4472 glasa), Jozo Ivančević (3145 glasova), a dvije su dobile kompenzacijska mjesta - Ivan Musa (1772 glasa) i Magdalena Šagolj (1119 glasova); Žarko Šantić (2432 glasa) izabran je u izbornoj jedinici 10; i Ante Čolak izabran je iz izborne jedinice 12 (2666 glasova).
Bair
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Novska.
ABO sistem krvnih grupa
Antigeni i genetika ABO sistema
Nakon tri prvootkrivene grupe (A, B, O) ovog sistema, opisana je ubrzo i četvrta (AB) i pouzdano dokazano da se ovaj sistem antigene varijacije diferencira po prisustvu (ili odsustvu) supstanci A i B (na eritrocitima) i odgovarajućih specifičnih antitijela: anti–A i anti–B (u serumu). Također je konstatirano da su, za razliku od većine ostalih sistema krvnih grupa (Rhi MN, naprimjer), antitijela za ove antigene (izuzimajući grupu AB) redovno prisutna u normalnom serumu. Oznake krvnih grupa ovog sustava, po zvaničnoj i danas općeprihvaćenoj nomenklaturi (koja se ranije bazirala i na slijedu rednih brojeva I – IV), indiciraju prisustvo specifičnih antigena na crvenim krvnim zrncima: krvna grupa A sadrži antigenu supstancu A, eritrociti fenotipa B  nose antigen B; u krvnoj grupi AB nalaze se obje ove grupno–specifične supstance, a u O  (nula) – nijedna od njih. Suglasno tome, u serumu krvne grupe A moguće je prisustvo samo antitijela anti–B i obrnuto – grupa B  sadrži samo anti–A  supstancu, dok serum AB  ne sadrži niti jedno od ovih specifičnih antitijela  ABO  sistema.
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Rezultati izbora
HDZ 1990 osvojio je mjesta u pet od deset kantonalnih skupština Federacije BiH. U Posavskom kantonu, HDZ 1990 osvojio je pet od 21 mjesta; osvojio je tri od 30 mjesta u Srednjobosanskom kantonu u Skupštini Hercegovačko-neretvanskog kantona, HDZ 1990 osvojio je sedam od 30 mjesta; zatim u Zapadnohercegovačkom kantonu osam od 23 mjesta u Skupštini; i u Kantonu 10, gdje je osvojio relativnu većinu, šest od 25 mjesta.
ABO sistem krvnih grupa
Antigeni i genetika ABO sistema
U normalnim okolnostima ne dolazi do autoaglutinacije, ali se izoaglutinacija redovno javlja u inkompatibilnim (heterospecifičnim) kombinacijama miješanja krvi različitih osoba, kada dolazi do transfuzijskog šoka praćenog hemolizom. Prema tome, u transfuzijskim i drugim zahvatima, krv pripadnika grupe O se nesmetano može miješati sa krvlju osoba grupa A i B jer u eritrocitima ne posjeduje ni A ni B antigen (univerzalni davaoci). Osobe krvne grupe AB su univerzalni primaoci (jer u serumu nemaju ni anti–A ni anti–B supstance), dok osobe krvnih grupa A i B, pored homospecifične, mogu primati i transfuziju krvi nulte grupe. Međutim, budući da kod takvih transfuzija postoji izvjestan stupanj rizika, favorizuju su aplikacije krvi homospecifičnih, istovjetnih grupa davatelja i primatelja.
Bair
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bair je imao 6 stanovnika.
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Uspostavljanje vlade
HDZ 1990 je uspio doći na vlast na državnom nivou. U novom sazivu Vijeća ministara BiH Božo Ljubić imenovan je ministrom komunikacija i prometa. Vijeće ministara stupilo je na snagu 11. januara 2007. Ljubić je na mjestu ministra ostao do 23. juna 2009. godine, kada je to mjesto prepustio stranačkom kolegi Rudu Vidoviću, kojeg je Ljubić zamijenio za izaslanika u Domu naroda PS BiH. Ljubićevo Ministarstvo bilo je jedno od najneefikasnijih u Vijeću ministara. Ukupno je ostvareno samo 22% planiranog u 2007. godini, a 2008. samo 44% planiranog.
ABO sistem krvnih grupa
Antigeni i genetika ABO sistema
Eritrocitni antigeni su glikolipidne prirode (topivi u alkoholu), a (pored krvi) široko su rasprostranjeni i u ostalim tkivima (osim mozga), ali se nikada ne javljaju u sekretima i ekskretima. Druga skupina antigena istih specifičnosti ima glikoproteinsku strukturu (pa su rastvorljivi u vodi) i susreću se u većini tkiva  (osim krvi) i izlučevina (pljuvačka, znoj, suze, mlijeko, želučani sok, gnoj, mokraća, izmet itd.). Na temelju prisistva ili odsustva antigena ABO(H) sistema, osobe se dijele na sekretore i nesekretore. Sposobnost (ne)sekrecije ovih supstanci u te tjelesne izlčevine, genetički je kontrolirana sa nezavisnog genskog lokusa (osobina sekrecija ABO(H) antigena).
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Uspostavljanje vlade
U Federaciji BiH na vlast je došao i HDZ 1990. Vlada Federacije BiH potvrđena je 30. marta 2007. godine, a u koaliciji su bili SDA, HDZ BiH, SDU BiH, SzBiH, HDZ 1990 i SNSD. HDZ 1990 dobio je dva ministarstva. Perica Jelečević imenovan je ministrom raseljenih osoba i izbjeglica, a Damir Ljubić ministrom poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva.
ABO sistem krvnih grupa
Antigeni i genetika ABO sistema
Detaljnije analize ovih grupno specifičnih supstanci su pokazale da njihova antigena specifičnost ovisi o strukturi terminalne gliko–komponente odgovarajućih molekula (glikolipida i glikoproteina). U njenoj osnovi je zajednička četveročlana sekvenca prostih šećera, koja također ispoljava antigenu aktivnost (označenu sa H) i koja je prisutna i u fenotipu O. Antigen H ustvari predstavlja prekursornu supstancu u sintezi antigena A i B koji nastaju terminalnim dodavanjem specifičnih prostih aminošećera, dok u krvnoj grpi O on ostaje nealteriran. Samo u izuzetno rijetkim slučajevima, na odgovarajućem lokusu javlja se mutantna varijanta (alel h), koja je izgubila mogućnost kodiranja enzima za katalizu sinteze antigena H iz prekursorne substance. To se manifestira kao Bombay fenotip (svrstan u kategoriju private krvnih grupa). Također treba napomenuti da se u vodi rastvorljivi antigeni ABO(H) sistema u tjelesnim izlučevinama javljaju samo kod "sekretora", dominantne fenotipske oznake u nasljednom dimorfizmu (po) sposobnosti njihove ekskrecije (koji je nezavisan od ABO sistema krvnih grupa).
Bair
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bair je imalo 101 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Uspostavljanje vlade
HDZ 1990 uspio je izbaciti HDZ BiH iz tri od četiri većinskih hrvatskih kantona i uspostavio koalicijsku vladu u Kantonu 10, Hercegovačko-neretvanskom i Zapadnohercegovačkom kantonu. U prva dva kantona imao je i premijere, Nediljka Rimca i Srećka Borasa, dok je u drugom premijer bio Zvonko Jurišić iz HSP-a.
Bair
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljima Brezovac i Popovac.
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Uspostavljanje vlade
U Kantonu 10 u novembru 2006. HDZ 1990 osnovao je vladu zajedno s HSP, SDA i SNSD. Nediljko Rimac iz HDZ-a 1990 imenovan je premijerom Kantona 10, a Drago Stanić iz HSP-a je imenovan predsjednikom kantona.
U januaru 2007. godine Zvonko Jurišić, predsjednik HSP-a, Imenovan je premijerom Zapadnohercegovačkog kantona. Sastav nove vlade odgođen je zbog bojkota skupštinskih zasjedanja predstavnika HDZ-a BiH. HDZ 1990 dobio je tri ministarstva, Vjekoslav Bakula imenovan je ministrom financija, Ivica Gašpar ministrom unutarnjih poslova, a Božo Zovko ministrom pravde i uprave. Vlada je, uz ministre HDZ-a 1990 i HSP-a Đapića - dr. Jurišića su činili i ministri iz Narodne stranke za boljitak i Hrvatske demokratske zajednice.
Raguž je 29. marta 2014. godine potpisao sporazum o ujedinjenju s Hrvatskim narodnim savezom BiH, nekadašnjim HSS-NHI, zajedno s predsjednikom stranke Dragom Džambasom. Nakon toga započeo je postupak postepenog ujedinjenja. Ujedinjenje s Džambasovom strankom izazvalo je bijes unutar samog HDZ-a 1990. Bivši HSS-NHI bio je dio Saveza za promjene, savezne vlade bez prisustva hrvatskih predstavnika, i podržavao je centralizam u BiH. Prvi koji su napustili stranku i ujedinili se s Džambasovom strankom bili su generalni tajnik Josip Merdzo i glasnogovornik Veso Vegar, koji su stranku napustili 26. aprila. Istog dana stranku je napustio i predsjednik mostarskog ogranka stranke, najvećeg ogranka HDZ-a 1990. godine, Slaven Raguž. Na sjednici Središnjeg odbora HDZ-a 1990, održanoj 27. aprila u Usori, konačno je prihvaćena odluka o ujedinjenju HDZ-a 1990 i bivše HSS-NHI. Na sjednici je vrh stranke reorganizovan, pa je Merdžu zamijenio Ilija Cvijanović, a Vegaru Pero Nikić. Ante Janković izabran je za međunarodnog tajnika. Oduzet je i mandat Boži Ljubiću da zastupa HDZ 1990 u Glavnom vijeću Hrvatskog nacionalnog sabora, a protiv ministra Damira Ljubića pokrenut je disciplinski postupak. Dan nakon sjednice, član predsjedništva stranke Slaven Bevanda napustio je stranku zbog "kršenja Statuta" i "suprotno demokratskim procedurama".
Na općim izborima 2014. godine HDZ 1990 nominirao je Martina Raguža za svog kandidata za hrvatskog člana Predsjedništva BiH, koji je, međutim, završio drugi, sa 94.695 glasova ili 38,6%. Većina glasova Raguža bila je iz područja s većinskom bošnjačkom većinom. Raguž je dobio značajnu podršku u Sarajevu, Tuzli, Zenici i drugim gradovima sa većinskom bošnjačkom većinom, dok je njegova stranka dobila manju podršku na tim područjima. Dragan Čović izabran je za hrvatskog člana Predsjedništva.
HDZ 1990 zadržao je jednog člana Zastupničkog doma PS BiH, i, za razliku od općih izbora 2010. godine, povećao je broj članova u Zastupničkom domu PFBiH sa četiri na pet. HDZ 1990 uspio je povećati broj zastupnika u kantonalnim skupštinama, naime u Posavskom kantonu s pet na sedam, dok je u ostalim kantonima zadržao isti broj zastupnika: u Srednjobosanskom kanton u dva, u Hercegovačko-neretvanskom tri i četiri Zapadnohercegovačkom kanton u i Kantonu 10.
U decembru 2015. godine, Kantonalni odbor HDZ-a 1990 u Zapadnohercegovačkog kantona zatražio je ostavku Raguža zbog "opšte neaktivnosti i stranka neaktivnost i situacija pogoršava stranke na terenu." HDZ 1990 ZZH zatražio je da se stranačka skupština održi u Mostaru umjesto u Sarajevu, da skup bude izborne, a ne izvještajne prirode, da se stranka profilira i da se naglasi hrvatska demokršćanska ideologija. Ovu inicijativu podržali su zastupnici u FBiH Zdravko Kuzman i Ljuban Herceg, te poslanik u Skupštini Hercegovačko-neretvanskog kantona Luka Faletar. Raguž je dao ostavku 23. decembra 2015. godine, navodeći zdravstvene probleme sa kičmom.
Lokalna organizacija
mini| Sjedište HDZ-a 1990 u [[Mostaru]] Struktura HDZ-a 1990. bila je regulirana Statutom. Prema Statutu, HDZ 1990 organiziran je prema regionalnom principu. Stranku čine regionalni, općinski i gradski, kantonalni i regionalni odbori i organizacija HDZ-a 1990 u Brčko distriktu.
Osnovnu organizaciju čine regionalni odbor, ali u iznimnim slučajevima i općinski odbor u kojem je broj članova HDZ-a 1990. manji od stotinu. Ako ne postoje uvjeti za osnivanje regionalnog odbora u općinskoj / gradskoj organizaciji HDZ-a 1990. godine, Statutom je predviđeno iznimno uspostavljanje jedinstvene općinske / gradske organizacije kao osnovne organizacije stranke.
Regionalni komitet se uspostavlja za područje nekoliko lokalnih zajednica, gradskih četvrti i / ili naselja koja čine funkcionalnu jedinicu. Odluku o osnivanju regionalnog odbora donosi općinski / gradski odbor stranke kada broj članova općinske / gradske organizacije premaši stotinu članova.
Regionalni komitet djeluje u okviru općinske / gradske organizacije u kojoj je osnovan. Sastoji se od Skupštine članstva kao najvišeg tijela i Izvršnog odbora.
Izvršni odbor ima između sedam i jedanaest članova koji se sastaju najmanje jednom mjesečno, a saziva ih predsjednik Izvršnog odbora. Članove Izvršnog odbora bira i razrješava Skupština članova, a predsjednika, potpredsjednike, sekretara i blagajnika Izvršni odbor bira na konstituirajućoj sjednici. Predsjednik Izvršnog odbora je ujedno i predsjednik Regionalnog odbora.
Skupštinu članova regionalnog odbora saziva Izvršni odbor, a Skupštinu saziva na zahtjev najmanje 25% članova stranke iz regionalnog odbora.
IC 2985
IC 2985 (također poznat kao MCG 5-28-69, PGC 37744 i UGC 6981) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 153 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,00 (44 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. juna 1896. godine.
ABO sistem krvnih grupa
Antigeni i genetika ABO sistema
Antitjela ABO sistema krvnih grupa (anti–A i  anti–B) su bjelančevine tipa globulina III–1  frakcije plazme i skupa sa specifičnim antigenima imaju veliki značaj u transfuziji, transplantaciji, forenzičkoj antropologiji i drugim oblastima osnovnih i primijenjenih bioloških nauka. ABH antigeni, dakle, nisu primarni produkti gena već nastaju u enzimatskim reakcijama koje kataliziraju glikoziltransferaze. Imunodominantne strukture A i B antigena, GanNAc alpha1–>3 (Fuc alpha1–>2) Gal– i Gal alpha1–>3 (Fuc alpha 1–>2) Gal–, nastaju u seriji reakcija; A  i  B–transferaze koje kodiraju funkcionalni aleli (IA i IB aleli) jednog gena ABO lokusa, kataliziraju posljednji korak u sintezi. Protein koji kodira alel IO nije funkcionalan, pa stoga akceptorni supstrat (H  antigen:  Fuc alpha 1->2 Gal-) ostaje nemodificiran.
IC 2985
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
ABO sistem krvnih grupa
Antigeni i genetika ABO sistema
ABO alelogeni se sastoje od najmanje sedam egzona, a njihova kodirajuća sekvenca proteže se na 18 kb genomske DNK. Delecija jednog nukleotida u egzonu 6 susreće se u većini (ali ne svim) I0 alela i odgovorna je za gubitak aktivnosti enzima. Prva od sedam supstitucija nukleotida, po kojoj se razlikuju A i B transferaze, nalazi se u egzonu 6. Najveći je egzon 7, koji sadrži preostalih šest supstitucija nukleotida, uzrokuje četiri diferencirajuće aminokiselinske supstitucije transferaza A  i  B. Među ovim supstitucijama nalaze se i one koje određuju A ili B specifičnost enzima (aminokiselinski ostaci 266 i 268). Pored četiri uobičajena alela (IA1, IA2, IB i I0) identificirani su i brojni aleli koji kodiraju sintezu glikoziltransferaza sa promijenjenom aktivnošću ili specifičnošću.
Osnovu genetičke kontrole prikazane varijacije antigena ABO sistema (prema danas općeprihvaćenoj hipotezi, kojom je oborena prva teorija o dva lokusa) čine tri (multipla) alela (IA, IB, I0) odgovarajućeg genskog lokusa (I), čiju interakciju karakterizira kodominantnost ( IA, IB) u odnosu na recesivni I0, dok u tom paru nema dominantnosti – recesivnosti. Zato se prisustvo svakog od njih u genotipu redovno i fenotipski manifestira pojavom odgovarajućih antigena na eritrocitima. Prema tome, multipli aleli ovog lokusa kombinuju se u šest mogućih genotipova, čiju fenotipsku ekspresiju čine četiri krvne grupe. A i B grupa, dakle, mogu biti (dominantni) homozigoti (IAIA, IBIB) i heterozigoti (IAI0, IB I0); različiti genotipovi iste krvne grupe serološki se ne mogu međusobno diferencirati. Nulta (O) krvna grupa je recesivni homozigot (I0I0), a AB  je heterozigotna kombinacija kodominantnih alela (IAIB). Zato (imajući u vidu ovakve relacije genetičkih determinatora ovog sistema antigena), osobe krvnih grupa O i AB u međusobnoj vezi ne mogu imati homospecifično potomstvo (svoje krvne grupe).
Polimorfizam antigena ABO sistema je zabilježen kod mnogih vrsta primata. Tako je uočeno da je kod šimpanzi najfrekventnija krvna grupa A, dok je O mnogo rjeđa, a B krvne grupe uopće nema. Nasuprot tome, gorile imaju samo krvnu grupu B. Na osnovu takvih relacija, pretpostavlja se da determinirajući alelogeni ovih fenotipova kod hominoida odavno nisu pod značajnijim selekcijskim pritiskom. Istovremeno, evolutivno udaljeniji babuni imaju krvne grupe A, B i O,  s tom razlikom što su kod čovjeka i ostalih antropomorfnih majmuna ABO(H)  antigeni registrirani u crvenim krvnim zrncima, a kod babuna na drugim tipovima ćelija. Iako se i kod njih javlja grupa O, ona je mnogo rjeđa nego kod ljudi. Postoji mogućnost da kod babuna postoji negativna selekcija fenotipa O.
Suglasno prethodnim nalazima, formulirane su dvije teorije evolucione diversifikacije gena za krvne grupe ABO sistema:
Druga teorija ima više pristalica zbog prisustva specifičnih mutacija u unutargenskim sekvencama ABO gena.
desno|mini|350px|ABO sistem krvnih grupa - dijagram pokazuje ugljikohidratne lance koji određuju ABO krvnu grupu Od desetak "public" sistema krvnih grupa, u transfuziji je ABO sistem najbitnijiji.
desno|mini|350px|ABO sistem krvnih grupa - dijagram pokazuje ugljikohidratne lance koji određuju ABO krvnu grupu
Kompatibilnost eritrocita i plazme
desno|200px|mini|Kompatibilnost plazme Pored doniranja istoj [[krvnoj grupi, plazma tipa AB može se dati u A, B i O; plazme A, B i AB može se dati O.]]
Medicinski značaj krvnih grupa ABO sistema
Medicinski značaj krvnih grupa ovog sistema antigena posebno se ogleda u transfuziji krvi, zbog moguće inkompatibilnosti antigena i antitijela donora i primatelja, kao što je prikazano u prethodnom poglavlju. Pored toga, zapažena je značajna asocijcija pojedinih krvnih grupa i prijemčivosti osoba za određene bolesti.
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Lokalna organizacija
Prema Statutu, regionalni odbor odgovoran je za raspravu o političkim pitanjima i odlučivanje o svim pitanjima iz svog djelokruga; sprovođenje stranačke politike na području regionalnog komiteta; razmatranje zahtjeva za prijem i upis novih članova stranke; učešće u predlaganju kandidata na izborima za organe lokalne i lokalne samouprave; analiziranje rezultata postignutih nakon izbora; i pokretanje i organizovanje aktivnosti na poboljšanju životnih uslova u području djelovanja regionalnog komiteta.
ABO sistem krvnih grupa
Medicinski značaj krvnih grupa ABO sistema
Najčešće je proučavana povezanost ABO fenotipova i gastričnih i duodenalnih ulcera. Pri tome je primijećena veća incidenca gastričnih i duodenalnih ulcera (30 %) kod individua O krvne grupe, u odnosu na pripadnike grupa A i B. Ta otkrića su, između ostalog, inicirala niz istraživanja mogućih veza ABO sistema krvnih grupa i nekih bolesti. U ovakvim istraživanjima primjenjivane su različite statističke metode. Kasnije su te studije proširene na relacije i nekih drugih gena i bolesti, ali od svih njih jedino je bila značajna veza između HLA i nekih bolesti. Proučavane su distribucije različitih infekcijskih, parazitskih, neoplastičnih, degenerativnih i raznih drugih oboljenja po fenotipovima ABO sistema krvnih grupa. Tako je, npr., uočena visoka korelacija između sifilisa (osobito cerebrospinalnog) i antigena A, dok su osobe krvne grupe O značajno rjeđe aficirane. Moguća povećana otpornost individua krvne grupe O na ovu bolest može se objasniti skoro potpunim odsustvom individua krvnih grupa A i B u nekim populacijama nativnih Amerikanaca, (neoindijanida), izuzimajući Eskime i neke druge sjevernoameričke skupine. Dugo se vjerovalo da je u ostali dio svijeta sifilis “uvezen“ iz Evrope nakon Kolumbovog putovanja (1492. godine). Ako je tačno da su individue krvne grupe O rezistentnije na sifilis od pripadnika ostalih krvnih grupa i da je sifilis već dugo endemična bolest u Americi, može se pretpostaviti da je prirodna selekcija eliminirala većinu individua koje nemaju ovu krvnu grupu. Nedavno su u Podsaharskoj Africi otkriveni dokazi pretpostavke da je sifilis “prenesen” i u ta područja. Neki pokazatelji nagovještavaju da i neke druge bolesti kao što su kuga, kolera i dijareja (uzrokovana patogenim E. coli) favorizuju osobe sa krvnom grupom O. Također se pretpostavlja da su i male boginje povezane sa ABO sistemom krvnih grupa, pri čemu su individue A krvne grupe rijemčivije. Neki pokazatelji indiciraju veću podložnost virozama individua krvne grupe A, uspoređujući ih sa pripadnicima B i O. Ipak, neophodno je konstatirati da odgovarajuće statističke analize dokazuju vrlo veliku heterogenost rezultata različitih istraživača, što znatno otežava jasnije zaključivanje o povezanosti ABO sistema krvnih grupa i nekih oboljenja. Izgleda da mnoge neoplazme imaju različitu frekvenciju među ABO fenotipovima. Zabilježena je manja heterogenost rezultata nego u adekvatnim studijama infektivnih oboljenja. Neki efekti su dosta specifični, kao npr., rjeđa opažanja maligne neoplazme pljuvačne žlijezde, jednjak a i pilorusa kod osoba krvne grupe O, koje su, izgleda, rezistentnije nego pripadnici grupa A i B. Pri tome, ostatak gastrointestinalnog trakta nije diferencijalno inficiran s obzirom na pripadnost ABO fenotipovima. Postoje i dokazi da su osobe krvne grupe O rezistentnije na adenokarcinome.
Hrvatska demokratska zajednica 1990
Ideologija
Ideološki, HDZ 1990 je konzervativna, demokršćanska stranka koja promiče principe socijalnog tržišta u ekonomiji. Što se tiče organizacije Bosne i Hercegovine, HDZ 1990 zalaže se za BiH kao državnu zajednicu jednaku s tri konstitutivna naroda, Hrvatima, Srbima i Bošnjacima, i promovira je kao složenu i decentraliziranu državu. Što se tiče euroatlantskih integracija, odnosno ulaska BiH u Europsku uniju i NATO, HDZ 1990 zauzeo je pozitivan stav. U svojoj programskoj deklaraciji iz jula 2013. godine. HDZ 1990 predan je suradnji s HDZ-om iz Republike Hrvatske. HDZ 1990 podržava usvajanje novog ustava za cijelu Bosnu i Hercegovinu federalizacijom BiH na etničkoj osnovi, s tim da broj federalnih jedinica nije manji od tri.
Martin Raguž, zajedno sa čelnicima HDZ-a BiH, SDS-a i SDA, potpisao je Deklaraciju o evropskim vrijednostima u Sarajevu 4. aprila 2014. Deklaraciju su potpisale narodne stranke koje teže članstvu u Europskoj narodnoj stranci i dijele europske vrijednosti: identitet i raznolikost, socijalnu tržišnu ekonomiju, vladavinu zakona i vladavinu zakona te suradnju i međusobno poštovanje kao osnovu za stranačko djelovanje.
Sobočani
Sobočani su naseljeno mjesto u sastavu općine Kloštar Ivanić, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Ivanić-Grad.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sobočani je imalo 300 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nerv lutalac
Nerv lutalac (lat. vagus = lutalac), poznatuiji kao vagus, koji se historijski navodi kao pneumogastrični živac, je deseti kranijalni živac ili CN X, posrednik u parasimpatičkoj kontroli srca i probavnog trakta. Ima uglavnom vegetativnu ulogu, a karakterizira ga veoma široko polje inervacije zbog čega je i dobio naziv "lutalac".
Vagus je parni živac, ali se obično navodi u jednini.
Pregled
Lutalac je najduži moždani živac s vrlo raširenim mrežom senzornih, motornih i pritom autonomnih parasimpatikusnih vlakana. Oživčava mnoge dijelove tijela raznolikih funkcija, uključujući vanjski dio slušnog kanala, mehko nepce, donji dio ždrijela, grkljan, dušnik, jednjak, želudac, probavni traktcri, srce i krvne sudove. Omogućava nesmetano gutanje, proizvodnju glasa, krvotok i probavu.
Poremećaji funkcije vagusa se mogu prepoznati po jednostranoj paralizi mehkoga nepca sa pomjeranjem uvule prema zdravoj strani, kao i poremećajima fonacije, od obične promuklosti do potpunog gubitka glasa (afonija). Potpuna obostrana paraliza obično uzrokuje smrti, kaso npr. u slučaju poliomijelitisa. Djelomično oštećenje može nastati usljed ozljeda, moždanog udara ili upala u oblasti moždanoga stabla, tumora u baz lobanje i sl. Snažni refleksni nadražaji ovog živca izazivaju usporenje srčanog ritma ili čak prestanak rada srca, što, bez hitne intervencije, uzrokuje gubitak svijesti. Na funkcije vagusa mogu značajnu utjecati jaki fizički napori i/ili emocijski stres.
Struktura
Po izlasku iz produžene moždine između piramidnog stabla i donje moždane peteljke, vagus se proteže kroz vratni foramen, a zatim prelazi u karotidni plašt između unutrašnje karotidne arterije i unutrašnje jugularne vene sve do vrata, grudi i abdomena, gdje učestvuje u inervaciji unutrašnjih organa. Pored izlaza impulsa u raznim organima, vagus čini između 80% i 90% aferentnih živaca uglavnom prenoseći senzorne informacije o stanju organa u tijelu, u centralni nervni sistem. Desno i lijevo, vagusa se spušta iz lobanje kroz jugularne otvor, e prodire u karotidni plašt između internih i eksternih karotidnih arterija, a zatim prolazi pored posterolateralne ubičajene karotidne arteriju. Tijela ćelija (općenito) visceralnIh aferentnih vlakana vagusa. Nalaze se bilateralno u unutrašnjoj gangliji vagusa.
Motorna vlakna živca polaze iz jezgaara u produženoj moždini i inerviraju poprečno-prugastu muskulaturu mehkog nepca, ždrijela i grkljana. Senzitivna vlakna polaze iz pseudounipolarnih ćelija gornje ganglije i dolaze do svoje gornje i donje ganglije i završavaju u jezgrima produžene moždine. Ona inerviraju kožu spoljašnjeg ušnog kanala, dio tvrde moždane opne, sluzokožu ždrijela, jezička (epiglotisa), grkljana, dušnika i organa za varenje. Parasimpatička vlakna oživčuju srce, glatke mišiće i žlijezde dišnog i probavnog trakta.
Grananje vagusa
Vagus izlazi iz moždanog stabla kroz zadnji bočni žlijeb (zajedno sa jezično-ždrijelnim i pomoćnim nervom I rasprostire se naprijed i naširoko, napuštajući lobanjsku čahuru kroz jugularni otvor. Nakon toga, spušta se niz bočnoždrijelni prostor i u razini iznad svoje donje ganglije prilazi mu unutrašnja grana pomoćnog živca, koja sadrži motorna vlakna. Dalje se lutalac, u karotidnom omotaču, spušta niz vrai ispred potključne arterije pa ulazi u grudnu šupljinu. Nakon što prolaska kroz dijafragmu, ulazi u trbušnu duplju i dijeli se u brojne završne grane.
Bočne grane
Kao široko razgranati utrobni živac, lutalac ima nekoliko glavnih grana i mnoštvo njihovih ogranaka.
Moždana grana (lat. ramus meningeus) izlazi iz gornje ganglije, pa se vraća u lobanjsku čahuru (kroz jugularni otvor) i odlazi do zadnje lobanjske jame gdje oživčava jedan dio tvrde moždane ovojnice (dura matter).
Ušna grana vagusa (lat. ramus auricularis) izlazi iz gornje ganglije i ulazi u kanalić u piramidi sljepoočne kosti. Nakon što prođe kroz ušnu školjku, inervira njenu kožu, kao i kožu vanjskog ušnog kanala.
Ždrijelne grane (lat. rami pharyngei) se pružaju prema naprijed i naniže ka bočnom zidu ždrijela. Zajedno sa istoimenim granama jezično-ždrijelnog nerva (glossopharingeus) i grkljansko-ždrijelnim granama vratnog dijela simpatikusa, učestvuju u formiranju ždrijelnog pleksusa. Iz njega se odvajaju ogranci za inervaciju muskulature mehkog nepca i ždrijela, ždrijelne sluzokože i žlijezda.
Gornji grkljanski živac (lat. nervus laryngeus superior) je mješovita grana lutaoca. Oživčuje krikotiroidni mišić i sluzokožu donjeg dijela korijena jezika, grkljana i jednog dijela ždrijela. Gornje srčane grane vagusa (lat. rami cardiaci cervicales superiores), obično dvijee, spuštaju se paralelno sa zajedničkom karotidnom arterijom i ulaze u grudni koš. Tu se spajaju sa ostalim granama lutaoca i simpatikusa za inervaciju srca, formirajući vegetativni srčani pleksus.
Gornji Vinjani
Gornji Vinjani su naseljeno mjesto u sastavu grada Imotskog, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Nerv lutalac
Bočne grane
Povratni grkljanski živac (lat. nervus laryngeus recurrens) je osoben po različitom početku, putu i odnosima na lijevoj i desnoj strani. Inervira glatku muskulaturu i sluzokožu gornjeg dijela dušnika i jednjaka, kao i mišić donji konstriktor ždrijela i veći dio mišića grkljana.
Završeci
Ulaskom u stomak, desni vagus uvodi parasimpatička vlakna u celijačni pleksus. Odatle polaze postganglijska vlakna u svim pravcima (zbog čega se naziva i "sunčani splet") i inervira odgovarajuće organe trbušne šupljine, njihove žlijezde, glatke mišiće i spolne žlijezde.
Stimulacija vagusa
Terapija stimulacija vagusa koja se primjenjuje kao srčani pejsmejker kao aparat implantiran u grudi device je uvedena od 1997. za kontrolu oduzetosti u epilepsiji pacijenata, nedavno je (2014.) odobrena za liječenje slučajeva rezistentne kliničke depresije. Neinvazivni uređaj koji stimulira aferentni ogranak vagusa je u razvoju i uskoro će proći ocjenu.
Gornji Vinjani
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Gornji Vinjani su imali 1.157 stanovnika.
Nerv lutalac
Stimulacija vagusa
Klinička ispitivanja su u toku u Antwerpenu, Belgija pomoću za liječenje tonova tinitusa, nakon istraživanja na pacovima, objavljenih početkom 2011. godine na University of Texas – Dallas koja su pokazala uspješno suzbijanje nervnog tinitusa.
Gornji Vinjani
Stanovništvo
Napomena: ''Naselja pod imenom Donji Vinjani i Gornji Vinjani iskazuju se od 1880. U 1857. i 1869. iskazano je naselje pod imenom Vinjani, za koje su podaci sadržani u naselju Donji Vinjani. U 1921. podaci su sadržani u naselju Donji Vinjani, a u 1857. i 1869. i dio podataka, tj. podaci za pripadajući dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Vinjani je imalo 1.500 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nerv lutalac
Stimulacija vagusa
Stimulacija se može postići i  vagusnim manevrom: zadržavajući dah na nekoliko sekundi, potapanjem lice u hladnu vodu, kašljem ili grčenjem mišića želuca kao pokret crijeva nadolje. Pacijenti s supraventrikularnom tahikardijom, fibrilacijom komora i drugi načini mogu biti upotrevljeni za osposobljavanje vagusa manevre (ili naći jedan ili više na svoju ruku).
Vagotomija
Vagotomija (operativno otklanjanje vagusa) je zastarjela terapija koja je izvođena za bolest čir želuca. Danas se istražuje kao manje invazivna alternativa u postupku mršavljenja nakon premoštavanja ("bajpasa") u operaciji čira, kada može pomoći u liječenju gojaznosti. Postupak suzbija osjećaj gladi i ponekad se izvodi u kombinaciji sa stavljanjem traka (pojaseva) oko želuca pacijenata. To je rezultiralo prosječnim gubitkpom težine od oko 43% za šest mjeseci, uz dijetu i vježbe.
Ozbiljna nuspojava vagotomije je nedostatak vitamina B12 kasnije u životu – možda i nakon 10 godina – koji je sličan pernicioznoj anemiji. Vagus obično stimulira parijetalne ćelije želuca da luče kiselinu, zbog unutrašnjih faktora. Unutrašnji faktor je potreban da apsorbira vitamin B12 iz hrane. Vagotomija smanjuje ovaj sekreta i na kraju dovodi do nedostatka, koji, ako se ne liječi, uzrokuje oštećenje živaca, umor, demenciju, paranoju i na kraju smrt. Istraživači iz Aarhus University i Aarhus University Hospital su pokazali da vagotomija sprečava razvoj Parkinsonove bolesti, što ukazuje da ona počinje u probavnom traktu i širi preko vagusa do mozga.
Bolest Čago
Većina postupnog razaranja od čago neuropatije je usmjerena na glavnu parasimpatičku granu nerva vagusa. U zavisnosti od opterećenja, ova bolest može dovesti do megaezofagusa, megakolona i kardiomiopatije.
LARP1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.096 aminokiselina, а molekulska težina  123.510 Da.
Funkcija
LARP1 je najveći od sedam članova porodice proteina LARP (ostali su: LARP1B, LARP3 (poznat i kao originalni La ili SSB), LARP4A, LARP4B, LARP6 i LARP7). Svi LARP oni, uključujući ljudske LARP, sadrže po dva konzervirana područja. Prva konzervirana regija dijeli homologiju s La proteinima (naziva se La motiv, dok je druga konzervirana regija (nazvana LA-motiv) ograničena na LARP proteine. LARP1 i 1B takođe sadrže konzerviranu "DM15 regiju" unutar svog C-kraja. Ova regija je jedinstvena i pokazalo se da je potrebna za vezanje RNK. Mišji Larp1 eksprimiran je u dorzalnim korijenima ganglija i kičmenoj moždini, kao i u organima u razvoju koje karakteriziraju interakcije epitel-mezenhim. Ljudski LARP1 prisutan je u niskim razinama u normalnim, neembrionskim ćelijama, ali je visoko izražen u epitelnim karcinomima (kao što su na jajnicima, debelom crijevu, prostati, nemaloćelijski pluća, hepatoćelijski i grliću maternice).  Neka istraživanja pokazala su da visoka razina proteina LARP1 korelira s lošijom prognozom kod pacijenata s rakom.
LARP1 se veže i regulira translaciju terminalnih oligopirimidinskih motiva (TOP iRNK) i može direktno stupiti u interakciju s 5' kap iRNK. Također je pokazano da stupa u interakciju s 3' krajem i kodirajućim regijama (CDS) ostalih gena. LARP1 protein kolokalizira sa stresnim granulama i P-tijelima, koji funkcioniraju u skladištenju i razgradnji RNK. Predloženo je da LARP1 funkcionira u P-tijelima, kako bi smanjio broj konzerviranih iRNK Ras-MAPK. Grupa homologa LARP1-a može funkcionirati u kontroli ekspresije ključnih razvojnih regulatora.
Vizigoti
Vizigoti (latinski: Visigothi, Wisigothi, Vesi, Visi, Wesi, Wisi) su bili germanski narod koji su zajedno sa Ostrogotima sačinjavali dvije glavne skupine Gota koje su prodrle u Rimsko carstvo tokom velike seobe naroda. Nakon rimskog poraza u bici kod Hadrijanopolja 378. godine, rimsko-vizigotski odnosi su bili promjenjivi jer su naizmjenično ratovali jedni sa drugima i sklapali sporazume kada je to bilo prikladno. Tokom vladavine Alarika I, Vizigoti su opustošili Rim i nastanili se u južnoj Galiji kao rimski federati.
Vintijan
Vintijan (ital. Vintian) je naseljeno mjesto u sastavu općine Medulin, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Trithuria
Rod-porodica ima desetak vrsta malehnih vodenih biljaka, porijeklom iz  Australije, sa Tasmanije i Novog Zelanda i iz Indije.
Vizigoti
Kasnije su (iz sada nejasnih razloga) osnovali Vizigotsko kraljevstvo sa glavnim gradom u Toulousu. Nakon zauzimanja Hispanije od Sveva i Vandala 507. godine, franački kralj Klovis I ih je nakon pobjede u bici kod Vouilléa protjerao iz Galije. Nakon toga je Vizigotsko kraljevstvo bilo ograničeno na Hispaniju i Septimaniju. Vizigoti su tokom vladavine Rekareda I prešli sa arijanizma na hrišćanstvo postepeno usvajajući kulturu svojih hispano-rimskih podanika. Njihov pravni kodeks, Gotski zakonik, je ukinuo dugogodišnju praksu primjene različitih zakona za Rimljane i Vizigote.
Vintijan
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vintijan je imao 172 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Pula.
Trithuria
Vrste
Kladogram, prema Katalogu života:
Vizigoti
O historiji vizigota tokom 7. vijeka još se malo zna jer su zapisi relativno rijetki. Nakon poraza Vizigota od Arapa u bici kod Gvadalete, kralj Roderik i mnogi članovi vladajuće elite su ubijeni, a njihovo kraljevstvo se ubrzo raspadalo. Tokom vladavine u Hispaniji, Vizigoti su izgradili nekoliko crkava u kojima su arheolozi pronašli mnogo artefakata. Nakon pada Zapadnog Rimskog carstva, Vizigoti su jedini osnovali nove gradove u zapadnoj Evropi. Mnoge vizigotske riječi se i danas koriste u modernom španskom i portugalskom jeziku. Njihova najistaknutija ostavština, Gotski zakonik, je poslužio kao osnova za sudsku proceduru u hrišćanskom dijelu Pirinejskog poluostrva do kasnog srednjeg vijeka.
Vintijan
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Pula (grad Pula). U 1857., 1869., 1910., 1921., 1981. i 1991. podaci su sadržani u naselju Pula (grad Pula).''
Kategorizacija
Kategorizacija se ponekad smatra sinonimom za klasifikaciju (usp., Klasifikacijski sinonimi). Kategorizacija i klasifikacija omogućavaju ljudima da organiziraju stvari, objekte i ideje koji postoje oko njih i pojednostavljuju svoje razumijevanje svijeta. Kategorizacija je nešto što ljudi i drugi organizmi rade: rade pravu stvar sa pravim tipom stvari. Aktivnost kategorizacije stvari može biti neverbalna ili verbalna. Za ljude se i konkretni objekti i apstraktne ideje prepoznaju, razlikuju i razumiju kroz kategorizaciju. Objekti se obično kategoriziraju u neke adaptivne ili pragmatične svrhe.
Kategorizacija je utemeljena u karakteristikama koje razlikuju članove kategorije od nečlanova. Kategorizacija je važna u učenju, predviđanju, zaključcima, donošenju odluka, jeziku i mnogim oblicima interakcije organizama sa njihovim okruženjem.
Klasičan pogled
Klasična teorija kategorizacije, je termin koji se koristi u kognitivnoj lingvistici da označi pristup kategorizaciji koji se pojavljuje kod Platona i Aristotela i koji je bio vrlo uticajan i dominantan u zapadnoj kulturi, posebno u filozofiji, lingvistici i psihologiji. Aristotelov kategorički metod analize prenesen je na skolastički srednjovjekovni univerzitet preko Porfirijevog Isagoge. Klasični pogled na kategorije može se sažeti u tri pretpostavke: kategorija se može opisati kao lista neophodna i dovoljna karakteristika koje njeno članstvo mora imati; kategorije su diskretne po tome što imaju jasno definirane granice (ili element pripada jednom ili ne, bez mogućnosti između), a svi članovi kategorije imaju isti status. (Nema članova kategorije koji pripadaju više od ostalih). U klasičnom pogledu, kategorije moraju biti jasno definirane, međusobno isključive i kolektivno iscrpne; na ovaj način, svaki entitet u datom klasifikacionom univerzumu nedvosmisleno pripada jednoj, i samo jednoj, od predloženih kategorija.
Klasični pogled na kategorije prvi put se pojavio u kontekstu zapadne filozofije u djelu Platona, koji u svom Državnik dijalog uvodi pristup grupisanja objekata zasnovanih na na njihovim sličnim osobinama. Ovaj pristup je dalje istražio i sistematizirao Aristotel u svojoj raspravi Kategorije, gdje analizira razlike između klasa i objekata. Aristotel je također intenzivno primjenjivao klasičnu shemu kategorizacije u svom pristupu klasifikaciji živih bića (koja koristi tehniku primjene uzastopnih sužavajućih pitanja kao što su "Da li je životinja ili povrće?", "Koliko stopa ima?", " Ima li krzno ili perje?", "Može li letjeti?"...), postavljajući na taj način osnovu za prirodnu taksonomiju.
Klasični model kategorizacije korišten je barem do 1960-ih od strane lingvističke paradigme strukturne semantike, kod Jerrold Katz i Jerryja Fodora 1963. godine, što je zauzvrat uticalo na njegovo usvajanje od strane psihologa kao što su Allan M. Collins i M. Ross Quillian.
Moderne verzije klasične teorije kategorizacije proučavaju kako mozak uči i predstavlja kategorije otkrivanje karakteristika koje razlikuju članove od nečlanova.
Teorija prototipa
Pionirsko istraživanje psihologa Eleanora Roscha i kolega od 1973. godine uvelo je teoriju prototipa, prema kojoj se kategorizacija može posmatrati i kao proces grupiranja stvari na osnovu prototipa. Ovaj pristup je bio veoma uticajan, posebno za kognitivnu lingvistiku. Djelomično se temeljila na prethodnim uvidima, posebno na formulaciji modela kategorije zasnovanog na porodičnoj sličnosti kod Wittgensteina (1953) i Rogera Browna: Kako se neka stvar zove? (1958.).