cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mladen Stojanović
Početak Drugog svjetskog rata
Samo osam dana kasnije, 25. jula 1941. godine u selu Gornji i Donji Orlovci, kod Prijedora, na partijskom savjetovanju dr. Mladenu Stojanoviću je povjerena dužnost rukovodioca ustanka na Kozari. 3. avgusta 1941. godine govorio je na narodnom zboru u selu Marinima. Obišao je i mjesta Karan u Gornjoj Dragotinji i Balj. Stanovnici ovih sela su mu vjerovali, cijenili ga i poštovali, te se masovno odazivali njegovom pozivu i bez oklijevanja prihvatali liniju Narodnooslobodilačkog pokreta Jugoslavije. Od tada počinju da se odvijaju događaji pod Kozarom koji su neraskidivo povezani sa njegovim imenom. Doktor Mladen Stojanović je bio inspirator mnogobrojnih smjelih vojnih akcija pod Kozarom, koje su imale dalekosežni značaj.
Jugoslavenski partizan
U prvim ustaničkim danima došli su do izražaja njegova zrelost i veliko iskustvo. Vojničko učvršćenje Drugog krajiškog partizanskog odreda i stvaranje slobodne teritorije s mrežom novih organa vlasti, pretvaranje Kozare u najsnažnije žarište ustanka u Bosanskoj krajini su uveliko zasluga doktora Mladena Stojanovića. Na drugu neprijateljsku ofanzivu, preduzetu protiv partizanskih snaga na Kozari, Mladen je odgovorio 23. oktobra 1941. godine napadom na jako uporište u Podgradcima i pilanu "Našička", koja je davala drvo za njemačke okupacione snage. I dok su čete, s Josipom Mažarom Šošom, njegovim zamjenikom, lomile odbranu, Mladen je, tu na položaju, previjao ranjene drugove i govorio zarobljenim domobranima o ciljevima oslobodilačke borbe naroda pod vodstvom Komunističke partije Jugoslavije. Mladenova popularnost kao ljekara, humaniste i ustaničkog vođe doprinijela je širenju ideje o bratstvu i jedinstvu Srba, Muslimana i Hrvata.
Pod vođstvom Mladena i Šoše, kozarski partizani uništili su, decembra 1941. godine, jaku neprijateljsku posadu na Mrakovici, postavljenu da bi osigurala kontrolu nad Kozarom. Pobjeda na Mrakovici predstavljala je veliki ratni uspjeh u to vrijeme i bila je prelomna tačka za rast kozarskog partizanskog odreda. U komandi domobranskih vojnih snaga u Banjoj Luci su u dokumentu od 24. decembra 1941, ovako bili ocjenjivani Mladen i njegovi partizani:
Januara 1942 godine, doktor Mladen Stojanović s Kozare odlazi tamo gde je Partija ocijenila da će biti još potrebniji Pokretu. Čim je prešao Sanu i stupio na podgrmečko tle, dočekala ga je šuma barjaka i nepregledna masa seljaka i omladine", zapisao je Branko Ćopić. Neumornim radom, obilaskom partizanskih jedinica i slobodne teritorije Bosanske krajine, Mladen je mnogo doprinio učvršćenju krajiškog ustanka. Kao načelnik Operativnog štaba za Bosansku krajinu, Mladen je s kozarskom proleterskom četom pošao u srednju Bosnu, da snagom svog autoriteta sačuva jedinstvo naroda u zajedničkoj borbi protiv okupatora i suzbije izdajničku aktivnost četnika.
Prilikom ulaska u selo Lipovac, četnici su vatrom s prozora Osnovne škole dočekali partizansku kolonu s Mladenom na čelu. Smrtno je stradalo 12 partizana, a među više ranjenih bio je i doktor Mladen, koji je samom sebi zaustavio krvarenje, dok su partizani odbijali napade četnika. Nešto kasnije, 1. aprila 1942. godine, četnici Radeta Radića počinili su zločin masakrom 26 ranjenika iz partizanske bolnice u selu Jošavki. Sutradan, četnici su pronašli i doktora Mladena Stojanovića, koji je ležao u obližnjoj kući Danila Vukovića. Pošto je prkosno odbio da potpiše izjavu solidarnosti s četničkim pokretom, oni su ga izvukli iz kuće i ubili. U trenutku njegove pogibije, kozarski partizanski odred je brojao oko 3.500 boraca i bio je među najjačim u Jugoslaviji. Samo 17 dana kasnije, odred je ponio i zvanično ime svog prvog komandanta: Drugi krajiški narodnooslobodilački partizanski odred "Doktor Mladen Stojanović". Za Narodnog heroja proglašen je 7. augusta 1942. godine.
Arizona
Arizona (skraćenica: AZ) jest američka savezna država u jugozapadnom dijelu Sjedinjenih Američkih Država. Zauzima površinu od 295.234 km2, a populacija iznosi 6.482.505 stanovnika (procjena 2011) Glavni i najveći grad Arizone je Phoenix. Pored Phoenixa, u njoj se nalazi nekoliko većih gradova: Tucson, Mesa, Glendale, Chandler i Scottsdale. Arizona je bila 48. i posljednja savezna država u matičnom dijelu SAD-a koja je proglašena državom, 14. februara 1912.
Poznata je po svojoj pretežno pustinjskoj klimi, vrelim ljetima i blagim zimama. U sjevernom dijelu Arizone, brojne su planine, te je tamo dosta hladnije nego na jugu. Po posljednjim statističkim podacima od 1. jula 2006 godine, Arizona je imala najveći porast stanovništva od svih američkih saveznih država u 2006 godini, a u 2008 godini je druga, poslije Nevade. Granice Arizone prema susjednim saveznim državama su gotovo potpuno ravne. Graniči se sa Utahom, Nevadom, Kalifornijom, New Mexicom, a dodiruje malim dijelom i Colorado. Na jugu se graniči s Meksikom u dužini od oko 626,5 km (389 milja). Pored Nacionalnog parka Grand Canyon, ima mnoge parkove prirode, spomenike i indijanske rezervate.
Stjepan Tomas
Stjepan Tomas, rođen 6. marta 1976 u Bugojnu, hrvatski je penzionisani nogometaš.
Arizona
Geografija
mini|lijevo|200px|Littlefield, mala zajednica u Mojave pustinji Arizona se nalazi na jugozapadu SAD-a i šesta je po veličini savezna država. Površina Arizone iznosi 295.608,5 km2 (odnosno 113.998 kv. milja), a oko 15% zemljišta je u privatnom vlasništvu. Ostalo zemljište su javne šume, parkovi i indijanski rezervati. Arizona je jedna od četverouglih saveznih država, jer njene granice čine gotovo pravilan četverougao.
Stjepan Tomas
Prvi put javnosti se predstavio igravši u pulskoj Istri tokom sezone 1994./95. Već je naredne sezone završio u zagrebačkom Dinamu, tada neprikosnovenom vladaru HNL-a. U tom razdoblju osvaja 5 naslova prvaka Hrvatske, 3 državna kupa i 2 puta nastupa u Ligi prvaka. Nakon razdoblja u Zagrebu nastavlja karijeru u redovima talijanske Vicenze. Nakon 2 sezone tokom kojih igra u obje po 24 utakmice i pritom ispada u Serie B, prelazi u prvoligaški Como u kojem bilježi također 24 utakmice. Uslijedio je, potom, transfer u Tursku.
Arizona
Geografija
Najviše je poznata po svojim pustinjskim pejsažima, mnogobrojnim kaktusima i drugom pustinjskom florom. Više od pola države čine planine i platoi, naročito prema granici sa Coloradom. Posebnu ljepotu Arizone čini Grand Canyon, kojeg je izdubila rijeka Colorado milionima godina. Smatra se jednim od sedam čuda prirode i jedan je od prvih nacionalnih parkova u Sjedinjenim Američkim Državama. Grand Canyon je dug oko 446 km (277 milja) a širok od 6 do 29 km. Dubina kanjona na pojedinim mjestima dostiže i 1.600 m. mini|desno|Barringer Crater U Arizoni se nalazi jedno od najočuvanijih mjesta udara meteorita na svijetu. The Barringer Meteorite Crater (Barringerov meteoritski krater) ili samo Meteor Crater je ogromna udolina u središtu visokog Colorado platoa, oko 40 km zapadno od gradića Winslow. Krater je širok oko 1.600 m, a dubok oko 175 m.
Stjepan Tomas
Prvu sezonu ondje igra za Fenerbahce, a nakon toga za rivala Galatasaray. U tom razdoblju osvaja po jedan naslov prvaka (2004., 2006.) sa svakim od ta dva kluba, te sa trenutnim još i kup (2005.). Na ljeto 2007. preselio je u ruski Rubin. U FK Rubin Kazan je potpisao ugovor za dvije godine. Na 31. januara 2010. Tomas je otišao u turski klub Gaziantepspor. Poslije osam mjeseca u Gaziantepspor, Tomas je otišao u Bucaspor.
Za reprezentaciju debitira 22. aprila 1998. u pobjedi 4:1 nad Poljskom. Od tad nastupa za reprezentaciju na Svjetskim prvenstvima u Japanu i Juž. Koreji, te Njemačkoj, i na europskom u Portugalu. Zadnju utakmicu u dresu Hrvatske odigrao je na Svjetskom prvenstvu 2006. protiv Australije.
Arizona
Klima
Zbog svoje velike površine i varijacije u visini, država ima raznolike lokalne klimatske uslove. U područjima dolina, klima je uglavnom pustinjska, s blagim zimama i toplim ljetima. Najčešće, od kasne jeseni do ranog proljeća, vrijeme je blago, sa srednjim temperaturama oko 15 °C. Od novembra do februara je najhladniji period sa temperaturama obično u rasponu od 4-24 °C, mada nisu neobični i povremeni mrazevi. Od sredine februara, temperature počinju rasti. U ljetnim mjesecima od juna do septembra dnevne temperature se penju od 32-48 °C, a povremeno i preko 52 °C u pustinji.
Zahvaljujući prvenstveno suhoj klimi, velike temperaturne razlike se često javljaju između dana i noći u manje razvijenim pustinjskim područjima. Razlike mogu biti i do 28 °C u ljetnim mjesecima. U urbanim centrima, efekti lokalnog zagrijavanja rezultiraju mnogo većim razlikama mjereno po najnižim noćnim temperaturama nego u nedavnoj prošlosti.
Arizona ima prosječnu godišnju količinu padavina od 323 mm koje uglavnom padaju tokom dvije kišne sezone, s hladnim frontovima koji dolaze sa Tihog okeana tokom zime i monsunima u ljeto.
Historija
Postoje određene nesuglasice o stvarnom porijeklu naziva države Arizona. Neki historičari smatraju da je to jednostavno skraćeni naziv španskih riječi arida zona (suho područje), mada je ta fraza dosta netipična za španski jezik. Drugi smatraju da naziv potiče od baskijske fraze aritz ona (doslovno: Dobar hrast) Naziv Arizonac se prvobitno koristio za kamp kopača srebra, a kasnije je skraćeno na Arizona pa se taj naziv koristio i za cijelo to područje.
lijevo|mini|Historijska ruta 66 (Route 66) kroz Arizonu Jedan od prvih istraživača koji je došao u područje današnje Arizone bio je Španac Marcos de Niza 1539 godine. On je tamo pronašao domorodačko stanovništvo, vjerovatno pleme Sobaipuri. Poslije njega, tamo je istraživao i Francisco de Coronado između 1540-1542 godine. Krajem 17. i početkom 18. vijeka Španci su izgradili cijeli lanac misionarskih samostana, koji su širili kršćanstvo među Indijancima. Među prvim utvrdama u Arizoni, Španci su osnovali Tubac 1752 godine, a nakon njega i Tucson 1775 godine. Kada je Meksiko proglasio nezavisnost od Španije 1821 godine, Arizona postaje sastavni dio meksičke teritorije u sklopu Nueva California (ponekad zvana i Alta California) U meksičko-američkom ratu 1847 godine, američka vojska primorava poražene Meksikance da napuste svoje teritorije na sjeveru, uključujući i područje današnje Arizone. Naredne godine (1848), mirovnim sporazumom SAD su se obavezale da će platiti odštetu za oduzeto područje tada tek formiranoj Republici Meksiko od 15 miliona dolara, što je SAD dovelo gotovo do ruba bankrota. Godine 1853, područje južno od rijeke Gila je kupljeno od Meksika. Područje Arizone je u to vrijeme bilo u sklopu teritorije New Mexico sve dok se jug zemlje nije otcijepio od unije u toku Građanskog rata i formirana Konfederalna teritorija Arizona 16. marta 1861 godine. Ostatak današnje Arizone, koji se sastojao od zapadnog dijela tadašnje teritorije New Mexica, postao je teritorija Arizona i priključio se Sjevernoj uniji 24. februara 1863 godine. Poslije građanskog rata, teritorija Arizone nije vraćena New Mexicu, nego je formirana kao zasebna država unutar SAD. Pripajanje Arizone kao savezne države Sjedinjenih Američkih Država desilo se tek 14. februara 1912 godine, a Arizona je postala 48. i posljednja savezna država u matičnom dijelu SAD-a, neračunajući Aljasku i Havaje koji su odvojeni od glavnog dijela SAD-a.
Stanovništvo
Po podacima iz 2007 godine, Arizona je imala 6.338.755 stanovnika. . što je povećanje od 213.311 stanovnika ili 3,6% u odnosu na 2005 godinu odnosno 1.035.686 stanovnika više ili 20,2% u odnosu na 2000 godinu. Ovaj broj uključuje prirodni priraštaj od posljednjeg popisa stanovništva od 297.928 stanovnika (tj. 564.062 rođenja minus 266.134 smrti) te povećanje po osnovu neto imigracije od 745.944 stanovnika. Po ovim podacima, Arizona ima najveće povećanje broja stanovnika u 2006 godini od svih američkih saveznih država.
Više od 50% svih stanovnika Arizone (oko 58%) živi u gradovima sa preko 100.000 stanovnika, što je najveću udio među svim saveznim državama. Prosječna gustoća stanovništva 2000 godine iznosila je oko 45,2 stanovnika/milja2 (17,3 stanovnika/km2).
Po podacima iz 2006 godine, stanovništvo Arizone je bilo sljedeće:
Arizona je treća po broju (i šesta po procentu) stanovnika indijanskog porijeka od svih saveznih država. Procjenjuje se da ima oko 286.680 stanovnika indijanskog porijekla u Arizoni, što čini više od 10% svih domorodačkih naroda u SAD. Samo Kalifornija i Oklahoma imaju više stanovnika indijanskog porijekla. Južni i središnji dijelovi države uglavnom su naseljeni stanovništvom meksičkog porijekla. Sjeverni i sjeverozapadni dijelovi zemlje naseljava stanovništvo engleskog porijekla. U Arizoni ima relativno malo afroamerikanaca, međutim dosta ih se naseljava iz Kalifornije, srednjeg Zapada i sjeveroistoka SAD-a. Najveći porast broja afroamerikanaca zabilježen je u širem području grada Phoenixa, u periodu od 1990 do 2005 godine broj afroamerikanaca se udvostručio. Stanovništvo azijskog porijekla (većinom Kinezi i Japanci) su dali značajan doprinos razvoju Arizone. Kineski radnici su uglavnom radili u rudnicima i gradili željeznicu. Preko 20.000 Japanca je deportirano u Arizonu u toku Drugog svjetskog rata, na prisilni rad na farmama u južnoj Arizoni i dolini rijeke Colorado.
Po popisu stanovništva 2000 godine, 74,16% stanovništva Arizone starijih od 5 godina je govorilo samo engleski jezik kod kuće, dok ih je 19,52% govorilo španski jezik. Treći jezik po zastupljenosti je jezik Navajo indijanaca (1,89%).
Politička podjela
Arizona je podijeljena, kao i sve druge savezne države, na manje političke jedinice zvane county (množ. counties) (okrug). Od 1983 godine postoji 15 okruga, veličine od 1.238 to 18.661 kvadratnih milja (3.206 do 48.331 km2)
Privreda
Ukupni bruto domaći proizvod Arizone u 2006 godini bio je 232 milijarde dolara. Da je Arizona (i sve druge savezne države u SAD-u) nezavisna država, njena privreda bi bila 61. najjača u svijetu. Po ovakvim pokazateljima, privreda Arizone se može porediti sa privredama zemalja poput Irske, Finske i Novog Zelanda. Unutar SAD-a, privreda Arizone je 21. po veličini od svih saveznih država. Očekivani deficit budžeta Arizone za 2009 godinu od 1,7 milijarde dolara je procentualno najviši među svim saveznim državama.
Dohodak po glavi stanovnika u Arizoni iznosi 27.232,39$, a prosječni dohodak domaćinstva iznosi 46.693$, što je otprilike prosjek na nivou SAD-a. Historijski gledano, njena privreda je počivala na pet C: bakru (engl. copper), pamuku (cotton), stoci (cattle), limunu (citrus) i klimi (climate) odnosno turizmu. U nekim periodima, Arizona je bila najveći proizvođač pamuka u SAD-u. Bakar se i danas intenzivno eksploatira u mnogim rudnicima, a ukupna proizvodnja bakra u Arizoni iznosi dvije trećine proizvodnje SAD-a.
Vlada
desno|mini|Doug Ducey, guverner Arizone Glavni grad Arizone je Phoenix. Prvobitna građevina Kapitola (Capitol) sa karakterističnom bakarnom kupolom napravljena je 1901 godine, a za njenu izgradnju potrošeno je tadašnjih 136.000$. Phoenix je postao glavni grad Arizone danom njenog proglašenja saveznom državom 1912 godine. Zakonodavno tijelo je dvodomno (kao i u svim drugim saveznim državama osim Nebraske), a sastoji se od 30 zastupnika u Senatu i 60 zastupnika u Predstavničkom domu. Svaki od njih ima mandat od dvije godine. Trenutno većinu u oba doma ima Republikanska stranka, još od 1993. godine. Izvršnu vlast u državi predstavlja guverner, koji je izabran na četverogodišnji mandat, a može služiti najviše dva uzastopna mandata, ali mu ukupni broj mandata nije ograničen. Arizona je jedna od malobrojnih saveznih država koja nema posebnu rezidenciju za guvernera. Guverner obično stanuje u vlastitom stanu, a kancelarije se nalaze u državnom Kapitolu. Trenutni guverner Arizone je republikanac Doug Ducey. Arizona je u prošlosti imala četiri žene guvernera, više nego ijedna savezna država. Predstavnici Arizone u Senatu SAD-a su republikanci John McCain (protivkandidat Baracka Obame na predsjedničkim izborima 2008. godine) i Jeff Flake.
Saobraćaj
Glavni saobraćajni pravci uključuju Interstate 17 i Interstate 19 koji se pružaju u pravcu sjever-jug, dok se Interstate 40, Interstate 8 i Interstate 10 pružaju u pravcu istok-zapad, te manji dio puta Interstate 15 koji prolazi krajnjim sjeverozapadom Arizone u pravcu sjeveroistok-jugozapad. Pored toga, u različitim urbanim područjima izgrađena je složena mreža državnih pravaca i autoputeva, kao što je petlja 101 (Loop 101), koja je dio ogromnog sistema autoputeva oko grada Phoenixa.
Gradska područja Phoenixa i Tucsona imaju razvijen sistem javnog autobusnog prijevoza. Yuma i Flagstaff također imaju javni autobusni sistem.
Sistem lahke željeznice nazvan Valley Metro Rail nedavno je dovršen u Phoenixu, a on će povezati uže gradsko jezgro Phoenixa sa obližnjim gradovima Mesa i Tempe. Sistem je službeno pušten u rad decembra 2008.
U maju 2006 godine, glasači u Tucsonu su usvojili saobraćajni regionalni plan (sveobuhvatni program poboljšanja autobusnog/željezničkog/tramvajskog/putnog sistema), a njegovo finansiranje će se vršiti putem novog povećanja poreza od pola posto.
Postoji nekoliko aerodroma s redovnim komercijalnim letovima: Phoenix Sky Harbor International Airport (IATA: PHX, ICAO: KPHX) u Phoenixu (najveći i glavni međunarodni aerodrom u državi); Tucson International Airport (IATA: TUS, ICAO: KTUS) u Tucsonu; Phoenix-Mesa Gateway Airport (IATA: AZA, ICAO: KIWA) u gradu Mesa; Yuma International Airport (IATA: NYL, ICAO: KNYL) u Yumi; Prescott Municipal Airport (PRC) u Prescottu, Flagstaff Pulliam Airport (IATA: FLG, ICAO: KFLG) u Flagstaffu i Grand Canyon National Park Airport (IATA: GCN, ICAO: KGCN, FAA: GCN), mali, ali veoma prometni aerodrom sa jednom pistom koji služi uglavnom za turističke letove, uglavnom iz Las Vegasa. Phoenix Sky Harbor je trenutno 8. najprometniji aerodrom u SAD-u i 18. na svijetu po broju putnika.
Kultura
The Monument Valley na granici sa državom Utah nije nacionalni park. Njega održavaju pripadnici plemena Navajo indijanaca koji tamo žive, te stoga podliježe plemenskoj organizaciji za zaštitu parkova (Navajo Tribal Park Service).
Sport
Među najpoznatijim profesionalnim sportskim klubovima u Arizoni su, između ostalih: Arizona Cardinals u američkom nogometu koji su 2 puta bili prvaci NFL-a (1925. i 1947.), zatim Phoenix Suns u košarkaškoj NBA ligi bez osvojenih NBA titula. Bejzbolski tim Arizona Diamondbacks osvojio je jedan naslov MLB lige 2001. godine, dok su hokejaši Arizona Coyotes još uvijek bez titula u NHL-u. Zbog mnogobrojnih igrališta za golf, Arizona je domaćin nekoliko takmičenja u sklopu PGA Toura, među kojima je najpoznatiji Phoenix Open koji se održava na TPC Scottdale. Metropolsko područje Phoenixa bilo je domaćin dva finala Super Bowla 1996. (u Tempeu) i 2008. (u Glendaleu), a planirano je i održavanje finala 2015. godine.
70. p. n. e.
Godina '''70. p. n. e.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U antičkom Rimu bila je poznata kao Godina konzulstva Magna i Diva ili, rjeđe, godina 684. Ab urbe condita. Oznaka 70. p. n. e. za ovu godinu je u upotrebi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Grgar
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Nova Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grgar je imao 772 stanovnika.
NGC 2247
NGC 2247 je odrazna maglina i nalazi se u sazviježđu Jednorog. Prvo otkriće je napravio R. J. Mitchell 14. februara 1857. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ozeljan
Ozeljan je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Nova Gorica, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Nova Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ozeljan je imao 847 stanovnika.
Sikstinska kapela
Sikstinska kapela (Italijanski: Cappella Sistina, ) ili jednostavno Sikstina je u izvornom značenju papinska kućna kapela u sastavu Vatikanske palate u Rimu. Izgradio je arhitekt Giovani de' Dolci između 1475. i 1483. godine po nalogu Siksta IV koji je zahtijevao da ta građevina bude svedena na najbitniji arhitektonski oblik, zatvorena i gotovo nepristupačna izvana (utvrđena).
Drugo značenje je hor od 32 pjevača crkve sv. Petra u Rimu (na italijanskom: Il Collegio dei Capelloni Cantori della Cappella Pontificia) koji pjeva pri papinom bogoslužju. Razvio se iz Schole cantorum pape Grgura Velikog u VI vijeku, a u današnjem ga je obliku uredio papa Siksto IV (druga polovina XV vijeka). Naziv je dobio upravo po Sikstinskoj kapeli sagrađenoj za vrijeme njegovog pontifikata.
Freske na zidovima
mini|300px|[[Pietro Perugino, Krist predaje ključeve Svetom Petru, 1480.-1482., freska, oko 335 × 550 cm.]] mini|300px|[[Sandro Botticelli, Kažnjavanje Koraha, 1481.-1482., freska, 348,5 × 570 cm.]] Slikarske dekoracije započete 1481. godine su pretvorile tu strogu, gotovo oguljenu kapelu, u dragocjenu pinakoteku italijanskog renesansnog slikarstva XV i XVI vijeka. Već je sam papa Siksto IV izabrao nekoliko najboljih slikara iz tog perioda, kao što su bili Perugino, Botticelli, Ghirlandaio i Cosimo Roselli i povjerio im izradu paralelnih prizora iz Starog i Novog zavjeta koji se susreću na centralnom pojasu dva zida. Te prve freske paralelno na bočnim zidovima predstavljaju Mojsijev život s jedne i Kristov život s druge strane.
Skoro svaka četvorina može se povezati s paralelnom na drugoj strani. Veoma ih je zanimljivo porediti gledajući naizmjenično na jednu i drugu stranu. Tako Mojsijevom putu u Egipat, koji se pripisuje Pinturicchiju, na suprotnoj strani odgovara Krštenje Isusovo koje je vjerovatno naslikao Pinturicchio. Pored klasičnih kršćanskih simbola u pozadini, u dolini su vidljivi rimski spomenici.
Slijede Botticellijevi radovi: u starozavjetnom nizu s lijeve strane Mojsije s Jetrovim kćerima, a u evanđeoskome s desne strane Bičevanje Isusa i Ozdravljenje gubavca
Na redu su Prelaz kroz Crveno More, rad Cosima Rosselija koji alegorijski uzdiže veliku pobjedu papskih trupa Siksta IV protiv Napoletanaca u Campomarteu (1482.) na strani posvećenoj Starom zavjetu, a nasuprot Poziv prvim apostolima, rad Michelangelovog učitelja Ghirlandaija.
Potom slijede Rosselijeva Predaja ploča Saveza, koje je Mojsije slomio vidjevši da izraelski narod obigrava oko zlatnog teleta obožavajući ga, s jedne, a Govor na gori s druge strane.
397.
Godina 397. (CCCXCVII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Cezarija i Atika (ili, rjeđe, godina 1150. Ab urbe condita). Oznaka 397. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Sikstinska kapela
Freske na zidovima
Na redu je opet Botticelli s biblijskim događajem: Korah, Datan i Abiram, a nasuprot je Rafaelov učitelj Perugino naslikao ''Predaju ključeva sv. Petru''.
Krajnja bočna freska slijeva prikazuje Mojsijev blagoslov i smrt, rad Luce Signorellija, dok je zdesna Cosimo Roselli ostvario jedno od svojih najuspješnijih djela, Posljednju večeru.
Ta dva niza fresaka završavaju tamo gdje bi teoretski bila ulazna vrata, nasuprot glavnom oltaru. Tu je Signorelli za starozavjetni niz naslikao Prepirku oko Mojsijeva tijela. Zadnji događaj iz Evanđelja je Kristovo uskrsnuće koje je izvorno naslikao Ghirlandaio. Te dvije freske su nažalost, uništene urušavanjem zida 1522. Kada je zid obnovljen te su freske ponovo naslikali dva skromna predstavnika Manirizma: Hendrik van der Boek i Matteo da Lecce.
Kantorija i balustrada su radovi koje su izradili majstori Mino da Fiesole i Ivan Duknović.
Svod Kapele
mini|300px| [[Michelangelov Svod Sikstinske kapele ]] mini|300px| [[Stvaranje čovjeka (prije restauracije) ]] mini|300px| Stvaranje čovjeka (restaurirano) Julije II, uvijek željan novih poduhvata, naručio je 1508. od mladog Michelangela da oslika svod Sikstinske kapele. Taj veliki rad ostvaren na podlozi obojenoj u plavo sa zlatnim zvijezdama započet je u maju 1508, a dovršen na Dan mrtvih 1512, dvadeset i tri godine prije nego je počeo slikati Posljednji sud.
Rad na oslikavanju svoda otkriva da je pored slikarstva i kiparstva Michelangelo bio i revolucionarni arhitekta. Proroci, sibile i svi drugi likovi predstavljaju ostvarenja velikog umjetnika koji je znao na izvanredan način spojiti slikarstvo, kiparstvo i arhitekturu, iskoristivši posebno razumijevanje svoda za dinamično uklapanje impozantnih likova u prizore.
U složenoj kompoziciji uklopio je niz od devet četvrtina s Pričama o postanku koje se nižu na hronološki način, od glavnog oltara prema zidu glavnog ulaza. Devet različitih dijelova prikazuju ove motive:
Proroci i Sibile u trokutnim prostorima gdje se svod zakrivljuje najveći su likovi ovog monumentalnog djela. Svi su u sjedećem položaju okruženi anđelima i anđelčićima. Prikazani su: Jona, Libijska sibila, prorok Daniel, Kumanska sibila, Izaija, Delfijska sibila, Zaharije, Joel, Eritrejska sibila, Ezekiel, Perzijska sibila i Jeremija.
Centralne četvrtine svoda međusobno su razdvojene poznatim mikelanđelovskim golim likovima. Sa strana glavnog oltara slijeva vidimo Amanovo kažnjavanje, zdesna Bronzanu zmiju, a na suprotnom zidu David i Golijat slijeva dok je Judita i Holoferno zdesna.
Freska "Posljednji sud"
mini|300px| [[Michelangelov Posljednji sud ]] Otkako je Michelangelo započeo ukrašavati svod pa sve do završetka Posljednjeg suda na zidu glavnog oltara prošle su 23 godine, period u kome je luteranska reforma promijenila kršćanski svijet a Rim pretrpio jedno od najvećih pljačkaških haranja u svojoj historiji.
Posljednji sud na zapadnom zidu, iza oltara, je jedinstveno i veličanstveno djelo. Mjesto gdje pitoreskno eksplodira "Dies irae", Michelangelo je započeo 1535, na zahtjev pape Pavla III, a završio 1541.
Tri stotine likova ispunjavaju nacrt impresivne dosljednosti i jasnoće, gdje je prostor organiziran kao stvarna arhitektura likova. Prizorom dominira lik Krista. Marija uz njega predstavlja vezu između Krista i čovječanstva. Ostali likovi suda su proroci, apostoli i mučenici. (Michelangela je zanimalo sve što je neobično ili "drukčije", pa je naslikao svoj iskrivljen i izobličen autoportret sakriven u oguljenoj koži koju u ruci drži Sveti Bartolomej).
Na ženske crte Posljednjeg suda vjerovatno je utjecao lik pjesnikinje Vittorije Colonne, prema kojoj je Michelangelo gajio emotivne osjećaje.
Odmah nakon završetka manje liberalne pape su počeli zahtijevati da se "najsramotnija" i "najstidnija" mjesta na fresci preslikaju tkaninama, pa su Italijani slikare koji su to radili, poput Daniel de Volterra, nazvali braghettone (slikar gaća, gaćar). Zanimljivo je, da se ni u XX vijeku, prilikom restauracije freski, ipak nisu usudili skinuti sve naknadno naslikane dijelove odjeće sa "stidnih mjesta".
Upotreba
Sikstinksa kapela je neprekidno pretrpana posjetiocima, a zatvara se za posjete kada se održava konklava, koja se saziva poslije papine smrti radi biranja njegovog nasljednika. Sikstinska kapela postala je sjedište konklava odmah poslije njenog završetka, krajem XV vijeka, zahvaljujući dijelom i svojoj kompaktnoj i utvrđenoj arhitekturi koja je učinila naročito pogodnom za tajnost tog okupljanja. Posljednjih vijekova konklave su se održavale i u Krivinalskoj palati (papskoj rezidenciji od XVI do XIX vijeka). Pošto su italijanske trupe zauzele Rim 1870, a pape se dobrovoljno zatočile u Vatikanu, Sikstinska kapela je ponovo postala isključivo mjesto izbora papa.
Po posebnoj tradiciji rezultat svakog glasanja u konklavi objavljuje se svijetu dimom, nastalim spaljivanjem listića kojima se biralo. Ako papa nije izabran, dim iz dimnjaka Kapele je crn, zahvaljujući posebnom prahu koji se dodaje na vatru. Na kraju, kada izaberu papu, spaljuju se samo glasački listići koji daju bijeli dim.
Od samog početka Sikstinska kapela je bila i središte duhovne muzike. Veliki kompozitor Pierluigi da Palestrina, u XVI vijeku jedan od osnivača komorne muzike, bio je dirigent Papinske kapele.
Restauracija i kontraverze
Godine 1980. započeti su veliki restauratorski zahvati na svodnim freskama i Posljednjem sudu koji su trajali 14 godina izazvavši veliko interesovanje u cijelom svijetu.
Pežljivim čišćenjem, odnosno otapanjem debelog sloja prašine i čađi koji su se vijekovima taložili na slikama, kao i otklanjanjem posljedica nevještog restauriranja životinjskim ljepilima u XVIII vijeku, ukazale su se žarke boje, djelimično neočekivano, što je navelo neke naučnike da preispitaju teoriju o prevlasti crteža nad hromatizmom u mikelanđelovom slikarskom izrazu. Tako drastičan povrat u ranije stanje izazvao je žive rasprave među onima koji smatraju da svaki restauratorski zahvat mora voditi računa o "četvrtoj dimenziji", odnosno vremenu, tako da se vidno očuva njegova patina, i drugima koji ističu zahtjev da se umjetničko djelo filološki rekonstruira u svom izvornom obliku, naravno kada je to moguće.
73. p. n. e.
Godina '''73. p.n.e.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U antičkom Rimu bila je poznata kao Godina konzulstva Lukula i Kote (ili, rjeđe, godina 681. Ab urbe condita). Oznaka 73. p.n.e. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
IC 32
IC 32 (također poznat kao MCG 0-2-80 i PGC 2096) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 758 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,40 (88 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (88 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. novembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
72. p. n. e.
Godina '''72. p.n.e.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U antičkom Rimu bila je poznata kao Godina konzulstva Publikole i Lentula (ili, rjeđe, godina 682. Ab urbe condita). Oznaka 72. p.n.e. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
NGC 5222-1
NGC 5222-1 (također poznat kao Arp 288, MCG 2-35-5, PGC 47871 i UGC 8558) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 315 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,60 (147 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (101 hiljada sg).
Nogometna reprezentacija Engleske
Historija
Najviše nastupa za Gordi Albion skupio je legendarni Peter Shilton, koji je 125 puta branio za nacionalni tim, dok je najbolji strijelac Sir Bobby Charlton, koji je između 1958. i 1970. u 106 nastupa zabio 49 golova. Englezima je nastup u Južnoafričkoj Republici bilo 13. učestvovanje na SP-u, a pomalo nevjerovatno zvuči podatak da reprezentacija bilježi samo dva plasmana među četiri najbolje. Prvi put je to bilo 1966. kada su bili domaćini (u finalu pobijedili Nijemce 4:2, a put prema pobjedi otvorio im je kontroverzni gol Geoffreyja Hursta iz 101. minute, oko kojeg se i danas vode rasprave je li lopta prešla gol-crtu). U Meksiku 1986. među osmoricom najboljih zaustavila ih je Maradonina "Božija ruka", a četiri godine kasnije u Italiji su završili četvrti, nakon što su u posljednje dvije utakmice poraženi od Njemačke i Italije.
NGC 5222-1
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nogometna reprezentacija Engleske
Historija
Na dva posljednja svjetska prvenstva Englezi su došli s velikim ambicijama, ali su oba puta zaustavljeni u četvrtfinalu. U Japanu i Južnoj Koreji 2002. Englezi su prošli "skupinu smrti" u kojoj su još bili smješteni Šveđani, Argentinci i Nigerijci pobijedivši jedino Gaučose, nakon čega su u osmini finala razbili Dance s glatkih 3:0. Dalje od četvrtfinala nisu mogli - išli su na Brazil od kojeg su izgubili 2:1. U Njemačkoj 2006. imali su lakšu grupu (Paragvaj, Švedska i Trinidad i Tobago), lakšeg protivnika u osmini finala (Ekvador), ali opet nisu vidjeli borbu za medalje. U kontroverznom dvoboju u Gelsenkirchenu Portugalci su bili bolji nakon izvođenja penala. 2010. ispali su u osmini finala od Njemačke rezultatom 4:1. Na EP 2012 su se plasirali ostavivši iza sebe Crnu Goru, Švicarsku, Bugarsku i Wales.
Na EP-u bili su u grupi D sa Francuskom, Ukrajinom i Švedskom. Prvi meč grupe odigrale su reprezentacije Francuske i Engleske. Svakako derbi grupe, ali i prvenstva općenito, prije samog odigravanja izazvao je dosta pažnje. Selekcija Francuske je u ovaj duel ušla sa nizom od 21 utakmice bez poraza, dok su Englezi tražili dobar start na samom početku EURA, jer od 1966. godine, apsolutno niti jedno veliko takmičenje nisu osvojili. Ovaj susret međutim nije zadovoljio očekivanja, te je na kraju ostalo 1:1. U utakmici 2. kola Engleska je na Olimpijskom stadionu u Kijevu pobijedila Švedsku sa 3-2. U trećem kolu Engleska je došla do pobjede nad Ukrajinom, golom Waynea Rooneyja, ali ostao je gorak ukus jer sudije nisu priznale čist gol Ukrajincima. U četvrtfinalu ih je izbacila Italija, nakon boljeg izvođenja penala.
Trenutni sastav
Ažurirano: ''14. juli 2018.''
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left"|
401.
Godina 401. (CDI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Vincencija i Fravita (ili, rjeđe, godina 1154. Ab urbe condita). Oznaka 401. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
398.
thumb|Jovan Hrizostom
Godina 398. (CCCXCVIII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Eutihijana (ili, rjeđe, godina 1151. Ab urbe condita). Oznaka 398. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 546
NGC 546 (također poznat kao ESO 296-25, IRAS 01229-3819, MCG -6-4-29 i PGC 5255) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 299 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 1,40 (122 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. oktobra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bolnički centar Bellevue
Kao admiralski brod korporacije ,,New York City’s Health and Hospitals", Bellevue svako godine obradi skoro 500000 pacijenata koji ne leže u bolnici, 100000 hitnih pacijenata i oko 26000 pacijenata koji leže u bolnici.
Više od 80% pacijenata Bellvue-a je iz dijela stanovništva koji nema pristup odgovarajućoj zdravstenoj zaštiti.
Higin
Higin nazvan Astronom. rimski pisac s punim imenom Gaj Julije Higin, lat. Gaius Julius Hyginus, (cca. 64. pr.n.e. – 17. n.e.). Pripisuju mu se dva djela: De Astronomia, astronomski traktat preuzet iz Fenomeni (Φαινόμενα) od Aratoa, te Fabulae, mitološki priručnik sa 277 naslova. Zahvaljujući ovom djelu, naročito usmjerenom na grčke izvore, napisane su i rekonstrukcije nekih izgubljenih grčkih tragedija.
Higin je bio rob, a kasnije ga je car August oslobodioi i povjerio mu da upravlja Palatinskom bibliotekom. Prema antičkim izvorima starost je dočekao siromašan pa su ga izdržavali drugi historičari.
Djela
mini|Iluminacija Astronomie & Sterne iz 1535. iz knjige Hyginus <Mythographus> De Astronomia, nazvana i Astronomica ili Poeticon astronomicon, je nekompletno djelo podijeljeno u četiri knjige. U prvom dijelu date su opšte informacije o Zemlji i o zodijacima iza čega u II. iznosi mitove vezane uz nebo i konstelacije (u dijelovima temeljeno na Eratostenovim Catasterismis). U III. knjizi se govori o položajima i kompoziciji konstelacija zvijezda, dok se IV. odnosi na tzv. astrotesìju, tj. na kretanje i putanje zvijezda.
Fabulae, su podijeljene u tri dijela: u prvom, Genealogie, su sažeci trećeg Iginijevog djela, a odnosi se na genealogiju bogova i heroja; Fabulae su originalni mitovi dok u zaključku su kompilacije raznih materija mitograskog tipa i eruditske i zanimljive priče.
402.
Godina 402. (CDII) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Arkadija i Honorija (ili, rjeđe, godina 1155. Ab urbe condita). Oznaka 402. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 2248
NGC 2248 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Prvo otkriće je napravio Edward Joshua Cooper 23. decembra 1853. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
400.
Godina 400. (CD) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Eutropija i Teodora (ili, rjeđe, godina 1153. Ab urbe condita). Oznaka 400. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Šempas
mini|280px|Šempas, jezero "Vogršček" Šempas je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Nova Gorica, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Nova Gorica.
399.
Godina 399. (CCCXCIX) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Eutropija i Teodora (ili, rjeđe, godina 1152. Ab urbe condita). Oznaka 399. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Šempas
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šempas je imao 1.146 stanovnika.
Napomena: ''U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Šempas i Vitovlje.''
Ekonomija obima
desno|mini|330x330piksel| Kako se količina proizvodnje povećava od Q do Q2, prosječni trošak svake jedinice opada sa C na C1. LRAC je dugoročni prosječni trošak U mikroekonomiji, ekonomija obima je troškovna prednost koju preduzeća ostvaruju zbog svog obima poslovanja, a obično se mjere količinom proizvedenog dobra. Smanjenje troškova po jedinici proizvodnje omogućava povećanje obima. U osnovi ekonomije obima mogu biti tehnički, statistički, organizacioni ili srodni faktori stepena tržišne kontrole.
Ekonomija obima primjenjuje se na različite organizacijske i poslovne situacije i na različitim nivoima, kao što su proizvodnja, pogon ili cijelo preduzeće. Kada prosječni troškovi počnu padati kako se proizvodnja povećava, tada dolazi do ekonomije obima. Neke ekonomije obima, kao što su kapitalni troškovi proizvodnih objekata i gubitak zbog trenja transportne i industrijske opreme, imaju fizičku ili inženjersku osnovu.
Ekonomski koncept datira još od Adama Smitha i ideje o dobijanju većeg doprinosa od proizvodnje korištenjem podjele rada. Disekonomija obima je suprotna.
Ekonomija obima često ima ograničenja, kao što je prolazak optimalne tačke projektiranja u kojoj troškovi po dodatnoj jedinici počinju da rastu. Uobičajena ograničenja uključuju prekoračenje obližnjih zaliha sirovina, kao što je drvo u industriji drveta, celuloze i papira. Uobičajeno ograničenje za nisku cijenu po jedinici težine robe je zasićenje regionalnog tržišta, zbog čega se mora isporučiti proizvod na neekonomičnim udaljenostima. Ostala ograničenja uključuju manje efikasno korištenje energije ili veću stopu kvarova.
Veliki proizvođači su obično efikasni u dugim serijama klase proizvoda (roba) i smatraju da je izuzetno skupo često mijenjati razrede. Stoga će izbjegavati specijalističke ocjene iako imaju veće marže. Često manji (obično stariji) proizvodni pogoni ostaju održivi prelaskom sa robne proizvodnje na specijalne proizvode.
Ekonomija obima mora se razlikovati od ekonomije koja proizlazi iz povećanja proizvodnje date biljke. Kada se postrojenje koristi ispod svog optimalnog proizvodnog kapaciteta, povećanje stepena njegove iskorištenosti dovodi do smanjenja ukupnih prosječnih troškova proizvodnje. Kao što su, između ostalih, primijetili Nicholas Georgescu-Roegen i Nicholas Kaldor, ove ekonomije nisu ekonomije obima.
Pregled
Jednostavno značenje ekonomije obima je da se stvari rade efikasnije sa povećanjem veličine. Uobičajeni izvori ekonomije obima su kupovina (velika kupovina materijala putem dugoročnih ugovora), menadžerska (povećavanje specijalizacije menadžera), finansijski (dobijanje nižih kamata pri zaduživanju od banaka i pristup većem spektru finansijskih instrumenata), marketing (proširivanje troškova oglašavanja na veći raspon proizvoda na medijskim tržištima) i tehnološki (iskorištavanje prednosti obima u proizvodnoj funkciji). Svaki od ovih faktora smanjuje dugoročne prosječne troškove (LRAC/DPT) proizvodnje pomjeranjem krivulje kratkoročnih prosječnih ukupnih troškova (SRATC/KKPUT) dolje i udesno.
Ekonomija obima je koncept koji može objasniti obrasce u međunarodnoj trgovini ili u broju firmi na datom tržištu. Eksploatacija ekonomije obima pomaže da se objasni zašto kompanije postaju velike u nekim industrijama. To je također opravdanje za politiku slobodne trgovine, budući da neke ekonomije obima mogu zahtijevati veće tržište nego što je moguće unutar određene zemlje - naprimjer, za Lihtenštajn ne bi bilo efikasno da ima svog proizvođača automobila ako bi prodavao samo svom lokalnom tržište. Usamljeni proizvođač automobila može biti profitabilan, ali još više ako izvozi automobile na globalna tržišta uz prodaju na lokalnom tržištu. Ekonomija obima također igra ulogu u "prirodnom monopolu". Postoji razlika između dvije vrste ekonomije obima: interne i eksterne. Industrija koja pokazuje internu ekonomiju obima je ona u kojoj troškovi proizvodnje padaju kada broj firmi u industriji opadne, ali preostale firme povećavaju svoju proizvodnju kako bi bile u skladu s prethodnim nivoima. Suprotno tome, industrija pokazuje eksternu ekonomiju obima kada troškovi padaju zbog uvođenja većeg broja firmi, čime se omogućava efikasnije korištenje specijaliziranih usluga i mašina.
Fizička i inženjerska osnova: ekonomije veće dimenzije
Neke od ekonomija obima koje su prepoznate u inženjerstvu imaju fizičku osnovu, kao što je zakon kvadrat-kocka, prema kojem se površina posude povećava za kvadrat dimenzija, dok se volumen povećava za kocku. Ovaj zakon ima direktan utjecaj na kapitalne troškove takvih stvari kao što su zgrade, fabrike, cjevovodi, brodovi i avioni.
Georg Michaelis
Georg Michaelis se rodio u Haynau, svoje djetinstvo proveo je u Frankfurtu. Strudirao je pravo u Breslau, Leipzigu i Würzbergu od 1876. do 1884. godine postavši tako doktor prava. Od 1885. do 1889. godine živio je i radio u Tokiu kao profesor prava u pravnoj školi na Tokijskom univerzitetu.
Nakon što je Theobald von Bethmann-Hollweg bio prisiljen dati ostavku 14. jula 1917. godine, Michaelis je postao 6. njemački kancelar kao i predsjednik pruske vlade. Ostao je na toj poziciji do 31. oktobra 1917. godine, kada je bio prisiljen na ostavku zato su ga sve više prozivali da je marioneta Paula von Hidenburga, Ericha Ludendorffa i vrhovnog štaba.
Od 1. aprila 1918. do 31. marta 1919. godine bio je Oberpräsident pruske provnicije Pomeranije. Nakon kraja Prvog svjetskog rata sarađivao je sa lokalnim radničkim i vojnim koncilima. Međutim ubrzo ga je zamijenila Socijalistička vlada Pruske.
Dragan Vrankić
Osnovnu školu i gimnaziju je završio u Čapljini, a diplomirao je ekonomiju na Fakultetu za turizam i vanjsku trgovinu u Dubrovniku.
Svoju karijeru je započeo u Energoinvestu na komercijalnim poslovima te u tijelima uprave. Svoju karijeru nastavlja kao šef Odjela za privredu i zamjenik načelnika za financijske i ekonomske poslove u Općini Čapljina.
Svoju političku karijeru počinje kao zamjenik ministra finansija u Vladi Hercegovačko-neretvanskog kantona, a poslije toga je dva puta biran za zastupnika u Parlamentu Federacije Bosne i Hercegovine. Od 2003. do 2006. godine je vršio funkciju Ministra finansija federacije Bosne i Hercegovine. Sudjelovao je u uspostavi Uprave za indirektno oporezivanje Bosne i Hercegovine, te je i sada član Upravnog odbora.
Na općim izborima 2006. godine je izabran za poslanika u Predstavnički dom Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine, ali je napustio tu funkciju kada je izabran za ministra finansija i trezora Bosne i Hercegovine. Također je bio i drugi zamjenik Predsjedavajućeg Vijeća ministara Bosne i Hercegovine, Nikole Špirića. Obavljao je i funkciju glavnog revizora Ureda za reviziju institucija Bosne i Hercegovine.
Vrankić je bio oženjen i otac troje djece.
403.
Godina 403. (CDIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Teodozija i Rumorida (ili, rjeđe, godina 1156. Ab urbe condita). Oznaka 403. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Lov
desno|mini|200px|Lovac, lovački pas i ulov Lov je naziv za načine lovljenja divljači. Podrazumijeva traženje, dočekivanje, vrebanje, slijeđenje, odstrijel, hvatanje žive divljači, puštanje ptica grabljivica i sakupljanje jaja pernate divljači.
Heterohromija
Heterohromija je varijacija boja. Termin se najčešće koristi za opisivanje razlika u boji šarenica, ali se može primijeniti i na varijaciju boje ose i boje kože. Heterohromija je određena proizvodnjom, isporukom i koncentracijom melanina (pigment). Može biti nasljedna ili uzrokovana genetičkim mozaicizmom, himerizmom, bolešću ili povredoama. Javlja se kod ljudi i određenih pasmina domaćih životinja.
Heterohromija očiju se naziva heterochromia iridum ili heterochromia iridis. Može biti kompletna ili sektorska. U potpunoj heterohromiji, jedna šarenica je različite boje od druge. Kod sektorske ili djelimične heterohromije, dio jedne šarenice je različite boje od ostatka. Kod centralne heterohromije, postoji prsten oko zjenice ili eventualno šiljci različitih boja koji zrače iz zenice.
NGC 6689
NGC 6689 (također poznat kao IRAS 18354+7028, MCG 12-17-26, NGC 6690, PGC 62077 i UGC 11300) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 22 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 4,00 (25 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (8 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 22. augusta 1863. godine.
Heterohromija
Zahvaćeno oko može biti hiperpigmentirano (hiperhromno) ili hipopigmentirano (hipohromno). Kod ljudi, povećanje proizvodnje melanina u očima ukazuje na hiperplaziju tkiva šarenica, dok nedostatak melanina ukazuje na hipoplaziju. Termin je starogrčki: ἕτερος – héteros = različito + χρῶμα – hrôma = boja.
NGC 6689
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Heterohromija
Pozadina
Boja očiju, tačnije boja šarenica, određena je prvenstveno koncentracijom i distribucijom melanina. Iako procesi koji određuju boju očiju nisu u potpunosti shvaćeni, poznato je da je naslijeđena boja očiju određena višestrukim genima. Okolinski ili stečeni faktori mogu donekle promijeniti ove naslijeđene osobine.