cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Književnost 19. vijeka
U realizmu prozni književni oblici ostvaruju dominaciju – roman, pripovjetka, novela. Fabula je podređena temeljnom postupku realizma – otkrivanju likova. Fabula se oblikuje tako da se lik podjednako prikaže i osvijetli i kao društveno, i psihološko i intelektualno biće. Svojstvene su joj socijalno-psihološke motivacije. Ističe se čovjekova uvjetovanost društvenom i prirodnom sredinom.
Deskriptivnost (opisi pejzaža, enterijera, portreta, karaktera, sredine, atmosfere) u realizmu je u funkciji socijalno-psihološke karakterizacije. Odlikuje se fotografskom preciznošću i detaljnošću.
Česti su primjeri metaforičke karakterizacije kada se opisom ambijenta predočavaju karakterne osobine ili psihološko stanje junaka. Realisti stvaraju reprezentativne književne likove. U stilskoj formaciji realizma u razvijenim književnostima mogu se izdvojiti posebne razvojne faze:
Neka svijet bude orkestar / Saraj-poljem
Neka svijet bude orkestar / Saraj poljem jest singl sarajevske i jugoslavenske pop rok grupe Rezonansa. Nekadašnja beogradska izdavačka kuća PGP RTB ga je objavila 1977. godine. Muziku i stihove za naslovnu pjesmu "Neka svijet bude orkestar" napisao je Mario Mihaljević, a aranžman Rajmond Ruić. Počinje u laganijem ritmu na bubnjevima, uz pratnju gudača, klavira i kasnije puhača. Prvi put je koncertno izvedena na festivalu Vaš šlager sezone 1977. godine uz pratnju Revijskog orkestra Radiotelevizije Sarajevo. Prvi stih pjesme otpjevala je Branka Likić, a drugi stih otpjevao je njen brat Brano Likić. Tekst u pjesmi odnosi se na ljepotu življenja u nekadašnjoj Jugoslaviji, a vrhunac je refren sa pozivom svim narodima svijeta da se pridruže, te da zajedno pjevaju i žive u miru i ljubavi. Na B-strani singl ploče je pjesma pod nazivom "Saraj poljem" za koju je muziku i aranžman napiso Brano Likić, a tekst Esad Velić. Počinje sa bubnjevima i bas gitarom odsviranim u živahnom funk muzičkom stilu, koji je zajedno sa svojom grupom proslavio američki pjevač James Brown. Ova dva muzička instrumenta imaju aktivnu ulogu u cijeloj pjesmi, što je jedna od najprepoznatljivijih osobina funk muzike. Njima se pridružuje električna gitara, za kojom slijedi kratki solo na električnim orguljama kao priprema za pjevanje Brane Likića. Tekst u pjesmi "Saraj poljem" ima elemente bosanskohercegovačkog folklora, što je jedna od prepoznatljivih osobina sarajevske pop rok škole. Također, tu je i zanimljiv solo na električnoj gitari za kojim slijedi kratki solo na električnim orguljama koji uvodi na pjevanje s početka pjesme. Fotografiju i dizajn omota singl ploče uradio je Dragan S. Stefanović. Pjesma "Neka svijet bude orkestar" preuzeta je sa drugog albuma grupe Rezonansa pod nazivom "Procvjetala ljubičica plava"
Bardača (jezero)
Jezero Bardača nalazi se u naselju Bardača, općina Srbac, Bosna i Hercegovina. Predstavlja dio kompleksa od 11 jezera smještenih između rijeka Save i Vrbasa. Ukupna veličina svih jezera je bila čak 732 hektara.
Ramsarsko područje
Močvarna staništa su neprocjenljivo bogatstvo prirode, njenog biljnog (flore) i životinjskog svijeta (faune), koja uživaju posebnu kategorizaciju i pravnu zaštitu u Bosni i Hercegovini. Još 1969. godine pod zaštitu su stavljene sve kolonije močvarnih ptica na području Bardače, a dr Svjetoslav Obratil, proučavajući područje Bardače 1973. godine, ustanovio je da se radi o posebnom staništu ptica močvarica.
Na svjetskim listama međunarodno zaštićenih močvarnih staništa (tzv. Ramsarska područja), nalaze se i tri lokacije iz Bosne i Hercegovine: Bardača, Hutovo blato i Livanjsko polje, kao dio ekosistema u kojem su nastanjene brojne endemične vrste biljaka i životinja. Bardača je uvrštena 12. aprila 2007. godine na svjetsku listu zaštićenih močvarnih područja. Livanjsko polje, kao najveće kraško polje u jugoistočnoj Evropi, površine od oko 45.000 hektara mreže nadzemnih i podzemnih voda, rijeka, izvora, jezera i vrtača, uvršteno je u aprilu 2009, dok je park prirode Hutovo blato 2001. zvanično upisan na listu međunarodno zaštićenih područja prema metodologiji Ramsarske konvencije.
Od 2010. godine počinje postepeno uništavanje područja. Državno preduzeće Ribnjak „Bardača“ je zapalo u poteškoće iz kojih se pokušalo izvući zajedničkim ulaganjem sa privatnom firmom, koja je vremenom postala većinski vlasnik jezera i zemljišta na Bardači. Novi vlasnik je odustao od uzgoja ribe, isušio jezera i pretvorio ih u poljoprivredno zemljište. Isušivanjem je stanište 200 vrsta ptica znatno narušeno. Prekidom uzgoja ribe, dovodni kanali su zapušteni i zatvoreni, zbog čega prijeti opasnost potpunog uništenja flore i faune močvare Bardača jer je nivo vode već sada za 50-60 centimetara niži od potrebnog.
Pravobranilaštvo Republike Srpske, već 17 godina osporava sudske odluke pokušavajući vlasništvo vratiti državnim vlastima.
Dijetalna ishrana
Ljudi lahko obole od raznih bolesti koje su posljedica nepravilne ishrane.Često nas pogađaju bolesti "dobrog života", npr. gojaznost i bolesti koje je prate kao što su visok krvni pritisak, bolesti srca i krvnih sudova, šećerna bolest, bolest stomaka, jetre i žuča itd.
Gimnastika na Olimpijskim igrama 1928.
Gimnastička takmičenja na OI 1928. u Amsterdamu održana su od 8. do 10. augusta, a sastojala su se od ukupno 7 disciplina u sportskoj gimnastici u muškoj i jednoj diciplini u ženskoj konkurenciji. Na ovim su igrama, prvi put u gimnastici nastupile gimnastičarke.
Dijetalna ishrana
Nastale bolesti se liječe lijekovima i dijetalnom ishranom.Dijetalna ishrana se planira uz konsultacije sa ljekarom, mora biti prilagođena pojedinim vrstama i stepenu oboljenja, ali i navikama i željama bolesnika.
Većina zdravstvenih ustanova pravilno postupa što bolesnicima daje pismena upustva za dijetalnu ishranu.Kod dijetalne ishrane mora se voditi računa i o finansijskim mogućnostima bolesnika, o njegovom ukusu i mogućnostima nabavke pojedinih vrsta voća, povrća.
U dijetalnoj ishrani treba izbjegavati:
Najčešće dijete koje se primjenjuju u kućnoj njezi bolesnika:
Prilikom primjene dijete u ishrani treba uvijek voditi računa o tome da se organizam se ne smije suviše dugo lišavati pojedinih hranjivih supstanci.Zato svako ko se duže vremena podvrgava dijeti treba često da ide kod ljekara na kontrolu.
Bogdan Zimonjić
mini|desno|Pop Bogdan Zimonjić Bogdan Zimonjić (Gareva, Gacko, 1813. - Pusto Polje, Gacko 1909.) je bio hercegovački pravoslavni pop, vojvoda gatački i crnogorski senator. Isticao se u u lokalnim ustancima koji su se javljali poslije 1852. u Hercegovini.
Biografija
Poslije sukoba Luke Vukalovića s crnogorskim dvorom, 1862. i pristanka Vukalovića da sarađuje s Turskom i Austrijom, Crna Gora je postavila Zimonjića kao svog čovjeka za Hercegovinu. Pošto ga je 1864, crnogorski knez Nikola postavio za senatora, stalno se nastanio na Grahovu. Milan Piroćanac je naveo podatak kako je pop Bogdan Zimonjić pristao uz Crnu Goru. Mirko Petrović je imao surov način nametanja crnogorske vlasti okolnim hercegovačkim i brđanskim plemenima. Strah i prijetnja su bili glavno sredstvo. Poručivali su pograničnim glavarima da prebjegnu u Crnu Goru i knјazu donesu danak. Ako to ne učine prijeti im se da će ih ljudi sa Cetinja poubijati kao izdajnike. Tako su privukli pop Bogdana iz Zubaca i popa Žarka iz Pive.
Dževdet Sarač
Dževdet Sarač, rođen 14. marta 1947. u Sarajevu, je bosanskohercegovački književnik. Diplomirao je na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu. Od 1972. godine profesionalno se bavio novinarstvom. Sarađivao je sa više listova na prostoru bivše Jugoslavije i radio u redakcijama "Večernjih Novina", "Oslobođenja" i "Zajednice."
Živi i radi u Sarajevu.
Velika nagrada Monaka
Višestruki pobjednici (vozači)
Podebljani vozači su i dalje aktivni u takmičenju Formule 1
Višestruki pobjednici (konstruktori)
Podebljani konstruktori su i dalje aktivini u takmičenju Formule 1
Bijeljina
Bijeljina je grad i naseljeno mjesto u sjeveroistočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Površina grada je 734,08 km2, a ukupni broj stanovnika iznosi 107.715 (popis 2013). Grad je kao središte plodne ravnice Semberije jedan od centara za proizvodnju i trgovinu hranom.
Historija
Od islamskih sakralnih objekata, posebno se ističe Sultan Sulejmanova ili Atik džamija, zanimljiva po tome što njena munara ima dva šerefeta. Sagrađena je na temeljima starije, prije 1566. godine sagrađene istoimene džamije koja je bila teško oštećena u napadu austro-ugarske vojske 1716. godine i sve do 1739. godine je korištena kao crkva. Nakon obnove 1893. godine spada među ljepše i prostranije sakralne islamske građevine u Bosni i Hercegovini. Muhamed Nedžihi-pašina džamija sagrađena je 1839/1840. Manji objekat sa drvenom munarom, Salihbegovića džamija, potiče iz 1875/76 godine. Hrpića džamija ima kamenu munaru. Od pravoslavnih sakralnih objekata posebno se ističe Pravoslavni manastir sa crkvom Svete Trojice (Manastir Tavna); nalazi se na izvoru rječice Tavne, 18 kilometara od Bijeljine.mini|desno|250px|Trg u Bijeljini Sjeveroistočni ugao Bosne odavno se zove Semberija. Hamdija Kreševljaković je smatrao da je naziv Semberija u vezi sa rodom osmanlijske vojske koji se, kako navodi, zvao zemberi (strijelci). Riječ zemberek je perzijskog porijekla i znači: opruga, spirala. Prema Abdulahu Skaljiću, to je neka vrsta puške ili topa sa zemberekom. Prema tome naziv Semberija mogao je postati samo u osmanlijsko vrijeme, ne prije prve polovine 16. vijeka, a smatra se da su u tom kraju živjeli vojnici janjičari - zemberdžije. Bijeljina, grad u Semberiji, spominje se prvi put u vrijeme Osmanlijskog carstva 1634. godine kao sjedište kadiluka. Evlija Čelebija je ostavio zapis: "Kasaba Bijeljina je vojvodaluk (i) pašin domen (hass) na teritoriju zvorničkog sandžaka (...) Ta kasaba nalazi se na vrlo plodnom i žitorodnom velikom polju koje obiluje travom i vodom. Ona ima pet mahala, sa pet stotina lijepih, daskom pokrivenih kuća, prizemnih i na sprat. U svakoj kući ima živa voda. U baščama na hiljade divnih ptičijih melodija osvježavaju ljudsku dušu i okrjepljuju čovječije zdravlje. Od svih boljih kuća ističe se veliki odžak Alipaše Čengića, koji je pokriven kao rubin crvenim crijepom. To je tako dobar dvor (...) da mu u svoj Bosni nema ravna. U blizini tog saraja nalazi se jedan gaj u kome se ogromna stabla uzdižu do neba (...) Klima je prijatna i tu ima svakovrsnog voća koje je na glasu."
Bijeljinsko utvrđenje sastojalo se od sarampova - hendeka, odnosno rova sa palisadama (parmakluk) oko kamenih objekata: džamije sultana Sulejmana II i hamama koji je bio kraj džamije. Osim toga tu su bile i dvije spahijske kule nastale u 17. stoljeću. Austro-ugari su u septembru 1716. godine napali Bijeljinu, čiji su stanovnici pružili jak otpor. Kako nisu imali tvrđave branili su se iz džamije i hamama koji su bili ozidani od tesanog kamena. Neprijatelj je topovima znatno oštetio obje te zgrade. Jednu je spahijsku kulu lagumom djelomično razorio, a drugu oštetio. Bijeljina je tada pala pod vlast Austro-ugarske, koja je grad napustila tek 1739. godine, poslije još jednog austro-osmanlijskog rata. Nakon ponovnog uspostavljanja osmanlijske vlasti u Bijeljini opet nije bio sagrađen utvrđeni grad nego je onaj sarampov obnovljen. Takav je sarampov bio i u Janji. Za vrijeme osmanlijske uprave Bijeljina je bila poznata po velikom broju trgovaca i obrtnika raznih specijalnosti. Godine 1868. Bijeljina je spojena telegrafskom žicom sa Tuzlom i Sarajevom. Bijeljinu su u vrijeme srpsko-osmanlijskog rata 1876/1877. opsjedale jedinice srbijanske drinske vojske. Ta drinska vojska (20.000 pripadnika) najprije je zauzela Mali Zvornik i Sakar, a zatim je preko Bujuklića ade prešla na ovu stranu i napala Bijeljinu. Zahvaljujući jakom otporu i dobroj organizaciji Bošnjaka i osmanlijske vojske, srbijanske jedinice pretrpjele su gubitke i morale su se povući neobavljena posla.
Zvornik i Bijeljina su bila jedina veća mjesta iz Bosne koja su ušla u sastav ustaničke Srbije za vrijeme Prvog srpskog ustanka (1804–1813).
Geografija
Bijeljina je centar ravne Semberije i blagog podbrđa Majevice. Nalazi se pri samom jugozapadnom završetku Semberije gdje ova ravnica počinje da prelazi u blago zatalasani brežuljkasti predio počevši od brda Obrijež. Prostor grada Bijeljina zahvata 734 kvadratna kilometra. Grad Bijeljina se sa juga i zapada graniči sa općinama Lopare, Ugljevik i Teočak i gradovima Brčko i Zvornik, sa sjevera rijekom Savom i Drinom sa istoka, tako da zauzima krajnji sjeveroistok Bosne i Hercegovine.
Klimatski uslovi
Bijeljinu zahvata umjereno kontinentalna klima sa godišnjom osunčanošću 1800-1900 sati i umjerenom oblačnošću koja je najveća u januaru, februaru i novembru, a najmanja u junu, julu i septembru. Srednja vrijednost mraznog zraka iznosi 163 dana i traje od oktobra do aprila. Najviše je padavina u maju i junu, a najmanje u martu i septembru, tako da je prosječni iznos padavina oko 850 mm/m. U prosjeku snijeg se zadržava 40 dana godišnje. Srednja julska temperatura iznosi 22 stepena, januarska -1, dok je srednja godišnja temperatura oko 11 stepeni. Relativna vlažnost zraka iznosi 70-80%.
Vodeni tokovi
Bistrik je vodeni tok koji teče od sela Dvorovi do ušća u drugi bijeljinski vodeni tok Dašnicu, malo prije ušća u Savu kod uzvišenja Visoc. Bistrik predstavlja ustvari jedan presušeni rukavac Drine. Druga rječica u gradu Bijeljina je Dašnica koja skuplja male potočiće iz niskog podbrđa Majevice. Danas su ovi vodeni tokovi kroz ravnicu Semberiju skoro presušili zbog meliorizacije i prosijecanja kanala Dašnica, koja sa dva račvanja ide od Janje do Gornjeg Crnjelova i približno označava granicu ravne Semberije. Južnom granicom grada Bijeljina teku rječica Tavna i rijeka Janja koja ima dužinu od 57 km a površinu sliva od oko 300 kvadratnih kilometara i protječe kroz tri općine Semberije i Majevice.
Čuvena je ljekovita banja Dvorovi u selu Dvorovi, šest kilometara od Bijeljine. U sklopu lječilišta izgrađen je i kompleks otvorenih bazena, ukupno pet, od kojih je jedan olimpijskih razmjera; svi se pune termalnom i pitkom vodom. Također u sklopu kompleksa postoje i sportski tereni (mali fudbal, košarka, odbojka i teniski tereni). Termalna voda banje Dvorovi, čija je temeperatura viša od 74 stepeni C, tretira se kao hipertermalna voda i pomaže u liječenju raznih kožnih oboljenja, nekih oblika ekcema i postreumatskih stanja. Izvanredne uvjete za kupanje i ribolov pruža desna obala Drine, prije njenog ušća u Savu.
Geološka postavka
U geološkom smislu ravna Semberija je nekada bila dio Panonskog mora (Paratetis) koje je trajalo od početka miocena oko 30 miliona godina, i presušilo je u toku ledenih doba. Današnji izgled ravnice je rezultat rada erozija u toku ledenih doba, i naročito riječnih naplavina - fluvijalne erozije. Brežuljci su rezultat marinsko-jezerskih sedimenata, za razliku od Majevice koja je flisni Dinarid. U Semberiji, koja predstavlja ravnu naplavinu rijeke Drine, preovladava plodna crnica i degradirani cernozem, a dijelom i ritska crnica i riječni nanosi.
Privreda
Privreda Bijeljine je za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini zamrla. Nekada su se tu nalazile jake kompanije kao što su Sava, PD Semberija, Panaflex, Kurjak, Zenit itd. Prostor Semberije je uglavnom ruralan tako da je poljoprivreda i dalje glavni potencijal ove regije.
Kultura
Bogati fond Narodne biblioteke, osnovane 1932. godine, čini oko 100.000 naslova. Muzej Semberije osnovan je 1970. godine sa posebnim osvrtom na bogata arheološka nalazišta na tlu Semberije.
Nacionalni spomenici
mini|desno|200px|[[Atik džamija|Atik (Stara džamija ili Sultan Sulejmanova) džamija u centru grada]]
Obrazovanje
Pored gimanzije 'Filip Višnjić' i srednje muzičke škole, u Bijeljini postoji Poljoprivredni srednjoškolski centar, srednja tehnička škola (sa elektrotehničkim i mašinskim smerovima), ekonomska i građevinska škola.
Poslije drugog svjetskog rata promijenjen je školski sistem, tako da je 1951. otvorena prva osmogodišnja osnovna škola, a pet godina kasnije i druga. Treća i četvrta osnovna škola otvorene su 1959, odnosno 1966. godine. Od 1953. u gradu postoji i osnovna muzička škola.
Vientiane
Vientiane (en. izgovor /vjɛnˈtjɑːn/, na Lao jeziku: ວຽງຈັນ, Wiang-jun, Thai: เวียงจันทน์ Wiang-chan IPA: [wíaŋ tɕàn]; doslovno "Grad sandalovine") je glavni i najveći grad države Laos, smješten u dolini rijeke Mekong. Procjenjuje se da grad ima 200.000 stanovnika (podaci iz 2005.) dok je broj stanovnika u cijelom Vientiane metropolitanskom području (koje obuhvata cijelu Prefekturu Vientiane, i dijelove Provincije Vientiane) vjerovatno preko 730.000. Vientiane je lociran na 17°58' sjeverno, 102°36' istočno (17.9667, 102.6). U ovom gradu su se održale 25. Igre jugoistočne Azije, u decembru 2009., obilježavajući 50 godina ovih igara.
Sri Sattanak, ili Sisattanak (Lao: ສີສັດຕະນາກ; Pali: श्रि शत्तनक् शिसत्तनक्), je prijašnje ime za Vientiane. Često se miješa sa Sri Sattanakanahut, što je Pali ime za Lan Xang, Kraljevstva milion slonova. Danas, Sisattanak je ime pet distrikta grada Vientiane.
Geografija
Vientiane se nalazi na obali reke Mekong koja predstavlja u tom dijelu granicu između Tajlanda i Laosa.
Klima
Vientiane ima klimu tropske savane sa izrazitom vlažnom i sušnom sezonom. Suha sezona Vientiana se proteže od novembra do marta. April označava početak vlažne sezone koja u Vientianu traje oko sedam meseci. Vientiane ima tendenciju da bude vruć i vlažan tokom cijele godine, iako su temperature u gradu donekle hladnije tokom sušne sezone.
Turizam
Vientiane privlači brojne turiste. Grad sadrži mnogo hramova i budističkih spomenika. Popularna atrakcija za strane posjetitelje je Pha That Luang, važan nacionalni kulturni spomenik Laosa. Prvobitno ju je 1566. sagradio kralj Setthathirath, a obnovljena je 1953. Zlatna stupa visoka je 45 metara. Još jedno mjesto koje je također popularno među turistima je Wat Si Muang. Hram je izgrađen na ruševinama hinduističkog svetišta, čiji se ostaci mogu vidjeti iza ordinacijske dvorane. Sagrađen je 1563. godine.
Spomenik Patuxai sagrađen između 1957. i 1968. te prestavlja jednu od najistaknutijih znamenitosti u gradu.Pposvećena je onima, koji su se borili za neovisnost Laosa od Francuske. U gradu se nalazi Buddha park izgrađen 1958. godine i sadrži kolekciju budističkih i hinduističkih skulptura razbacanih po vrtovima i drveću. Park se nalazi 28 kilometara južno od Vientianea na rubu rijeke Mekong.
Obrazovanje
Državni Univerzitet Laosa, jedan od tri univerziteta u državi, nalazi se u Vientianeu.
IC 1877
IC 1877 (također poznat kao ESO 199-11 i PGC 11495) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 338 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 0,80 (79 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 5. decembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Izobarni proces
Izobarni proces je termodinamički proces u kojem pritisak ostaje konstantan:. Termin dolazi od grčke riječi isos, što znači "jednako," i barus, "teško." Toplota prenesena u sistem vrši rad, ali i mijenja unutrašnju energiju sistema:
Prema prvom zakonu termodinamike, gdje je W izvršeni rad od strane sistema (pogledajte konvencije o znaku ispod), U je unutrašnja energija, a Q je toplota. P-V rad (od strane zatvorenog sistema) je definisan kao: (Δ znači promjena tokom cijelog proces, dok d označava diferencijal)
ali pošto je pritisak konstantan, to znači da je
Primjenom zakona idealnog plina, ovo postaje
pretpostavljajući da kvantitet plina ostaje konstantan (npr. bez fazne promjene tokom hemijske reakcije). Prema ekvipartiocionom teoremu, promjena unutrašnje energije povezana je sa temperaturom sistema preko:
gdje je c_V specifična toplota pri konstantnoj zapremini.
Zamjena posljenje dvije jednačine u prvu jednačinu daje:
Rasprava o detaljima specifičnih toplota
Kako bi pronašli molarne spefifične toplotne kapacitete razmatranih plinova, sljedeće jednačine primjenljuju se za bilo koji opći plin koji je kalorički savršen. Osobina \gamma se naziva ili adijabatski indeks ili omjer toplotnog kapaciteta. Neke knjige koriste oznaku k umjesto \gamma.
Molarna izohorna specifična toplota:
Molarna izobarna specifična toplota:
Vrijednosti za \gamma su za dvoatomne plinove kao što je zrak i njegove osnovne komponente, te  za jednoatomne plinove kao što su plemeniti plinovi. Formule za spefifične toplote bi se redukovale u ovim posebnim slučajevima:
Jednoatomni:
Dvoatomni:
Izobarni proces je prikazan u P-V dijagramu kao prava horizontalna linija, koja povezuje početno i krajnje termostatičko stanje. Ako se proces odvija prema desno, tada se radi o širenju. Ako se proces odvija prema lijevo, tada se radi o kompresiji.
Diskusija o znaku
Motivacija za konvencije o znaku u termodinamici došla je iz ranih dana razvoja toplotnih motora. Pri dizajniranju toplotnog motora, cilj je da se dobije sistem koji će stvoriti i dopremiti izlazni rad. Izvor energije u toplotnom motoru je ulazna toplote.
Ako se zapremina kompresuje (delta V = konačna zapremina - početna zapremina < 0), tada je L < 0. To jest, tokom izobarne kompresije plin vrši negativan rad. Suprotno, okolina vrši pozitivan rad na plinom.
Ako se zapremina širi (delta V = konačna zapremina - početna zapremina > 0), zada je P > 0. To jest, tokom izobarnog širenja plin vrši pozitivni rad, ili ekvivalentno, okolina vrši negativan rad. Suprotno, plin vrši pozitivni rad nad okolinom.
Ako se toplota dodaje sistemu, tada je Q > 0. To jest, tokom izobarnog širenja/zagrijavanja, pozitivna toplota se dodaje plinu, ili ekvivalentno, okolina prima negativnu toplotu. Suprotno, plin prima pozitivnu toplotu od okoline.
Ako sistem odaje toplotu, tada je Q < 0. To jest, tokom izobarne kompresije/hlađenja, plin prima negativnu energiju, ili ekvivalentno, okolina prima pozitivnu toplotu. Suprotno, okolina prima pozitivnu toplotu od plina.
Definisanje entalpije
Izohorni proces je opisan preko jednačine. bili bi zgodno imati sličnu jednačinu za izobarne procese. Zamjenom druge jednačine u prvu, dobijamo
Veličina U + p V je funkcija stanja, tako da joj se može dati neki naziv, a naziva se entalpija i označena je sa H. Tako se izobarni proces može pobliže opisati preko jednačine
Entalpija i specifični izobarni toplotni kapacitet su veoma korisni matematički činioci, pošto, pri analizitanju procesa u otvorenom sistemu, situacija kada nemamo rada dešava se kada fluid struji pri konstantnom pritisku. U otvorenom sistemu, entalpija je veličina koja je korisna za praćenje sadržaja nergij u fluidu.
NGC 1995
NGC 1995 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Slikarski stalak. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. decembra 1834. godine.
Rimski ugovor
EEZ-om je ustanovljena carinska unija između država potpisnica (Belgija, Italija, Luksemburg, Holandija i Njemačka) i postavljeni su kriterijumi i temeljni ciljevi stvaranja zajedničkog tržišta koje bi osiguralo slobodno kretanje ljudi, roba, usluga i kapitala.
Upravljački program
Upravljački program jest računarski program koji rukuje ili upravlja nekom vrstom uređaja koja je spojena na računar. Upravljački program pruža softverski interfejs za hardverske uređaje tako da operativni sistem i drugi računarski programi mogu pristupiti hardverskim funkcijama bez potrebe da imaju sve specifičnosti samog hardvera.
Upravljački program komunicira s uređajem putem računarske sabirnice ili komunikacijskom podsistema na koji se hardver spaja. Kada pozivajući program pozove podrutinu u upravljačkom programu, on izdaje naredbu uređaju. Kada uređaj pošalje podatke nazad upravljačkom programu, on može pozvati rutine u izvornom pozivajućem programu.
Upravljački programi su specifični za operativni sisteme i sam hardver i obično pružaju obradu prekida potrebnu za asinkrone hardverske interfejse.
Plivanje na Olimpijskim igrama 2016 – 4 × 200 m slobodno (muškarci)
Takmičenja u disciplini 4 × 200 m slobodno za muškarce na Olimpijskim igrama 2016. održana su 9. augusta.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli.
Rimski ugovor
Euroatom je postavio ciljeve razvoja istraživanja nuklearne energije i njene upotrebe u civilne svrhe. Stupanjem na snagu Ugovora o Evropskoj uniji Evropska ekonomska zajednica preimenovana je u Evropsku zajednicu (EZ), a Ugovor o EEZ-u postao je Ugovor o EZ-u.
Potpisnici ugovora
Ugovor su potpisali:
Masakr na Obali
Masakr na Obali je bio jedan u nizu masakara koje je sprovodila Vojska Republike Srpske tokom opsade Sarajeva, kao dio kampanje terorisanja građana po naređenju komandanta VRS-a Ratka Mladića.
Ubijeni u masakru
Tada su ubijeni: Vildana Avdić, Dina Čomor, Rusmir Čopelj, Azra Hanić, Lejla Jahić, Razija Jahić, Amir Krivić i Dino Šipilović.
IC 193
IC 193 (također poznat kao MCG 2-6-16, PGC 7765 i UGC 1529) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 1,70 (106 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (93 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 8. oktobra 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Predolje
Predolje je naseljeno mjesto u općini Berkovići, Bosna i Hercegovina.
Mletački dukat
Mletački dukat je bio novac Mletačke republike u Srednjem vijeku i predstavljao je preovladavajuću valutu u državama jugoistočne Evrope. Prema Mletačkom dukatu se ravnao skoro sav ostali novac tog dijela svijeta. Tada nije postojao jedinstven monetarni sistem poput današnjih globalnih mjerila. Ipak zbog njegove unutrašnje vrijednosti (bio je kovan od zlata) te političke stabilnosti tadašnje Venecije, prema njemu se ravnao ostali novac, posebno srebro na istočnoj jadranskoj obali i u Srednjovjekovnoj Bosni. 36 srebrnih novčića je vrijedilo koliko jedan Mletački dukat. Osim mletačkog dukata, u Bosni je u opticaju bio također i dubrovački srebrni dinar - groš. Dinar-groš imao je težinu oko 1 gram. Obzirom da je omjer dukata i groša zadavao veće računske probleme pri preračunavanju, uvedena je perpera, oznaka za fiktivni, obračunski novac, kojom se preračunavanje olakšavalo skraćivanjem računa. Tako su 36 dubrovačkih groša predstavljani kao 3 perpere, odnosno 1 dukat. Ili obrnutim redom: 12 dubrovačkih dinara označavano je kao 1 perpera.
Predolje
Historija
Predolje se prvi put spominje u izvorima juna 1469. godine. Tada je označeno da pripada području Vidovog polja. Tu je izvršena pljačka i odvođenja dubrovačkih trgovaca od strane robaca radi njihovog prodavanja Osmanlijama u ropstvo.
Mletački dukat
Dukat kao zlatni novac poznat je i po imenima cekin i rušpija.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 1879.
Prvi popis stanovništva u Bosni i Hercegovini je izvršen 1879. godine od strane austro-ugarskih vlasti. Po popisu stanovništva na površini od 51.246 km2 1879. godine u BiH živjelo je 1.158.440 stanovnika.
Ukupni rezultati po vjerskoj pripadnosti
1 Do popisa 1905. godine pravoslavci popisivani kao grčki pravoslavci
2 Do 1901. godine službeno ime Muhammedaner, njemački: (muhamedanci), odnosi se na pripadnike islamske vjeroispovjesti. Izraz se može često naći i danas u sredstvima javnog izvještavanja (novinama i televiziji) u Austriji pogotovo ako se radi o vremenina Austro-ugarske monarhije u Bosni i Hercegovini. Često se veže s riječju Bosniaken, njemački: (Bošnjaci), te se i time razgraničava od danas korištene riječi "Bosnier", njemački: (Bosanac), koji označava osobu sa bosanskim državljanstvom.
NGC 4989
NGC 4989 (također poznat kao MCG -1-34-5 i PGC 45606) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 143 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,60 (67 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Clarence Erwin McClung
Clarence Erwin McClung (5. april 1870. – 17. januar 1946.) bio je eminentni američki zoolog i prerijski pionir iz citologije koji je otkrio ulogu hromosoma u određivanju spola.
Diplomirao farmaciju na Univerzitetu u Kanzasu 1892. godine, nakon godinu dana podučavanja, upisao se na koledž kao diplomirani student (AB, 1896, A.M., 1898, i doktor nauka, 1902.) Jednog ljeta studirao je kod W.M. Wheelera na Univerzitetu u Čikagu i na njegov prijedlog, proučavao je spermatogenezu Ziphidium fasciatum, dugorogog skakavca; započeo svoju naučnu karijeru u istraživanju hromosoma.
McClung je iskoristio veliko obilje skakavaca u Kanzasu kako bi ih učinio ključnim za citološko proučavanje i osnovao školu citologa skakavaca. Kasnije, upotreba Brachystola magna ("Lubber" skakavac) za citološke studije proširila se na laboratorije širom svijeta, jer su zametne ćelije u testisima bile vrlo velike i lahko ih je bilo proučavati. Razvoj istraživačkog mikroskopa “McClung model” i objavljivanje “Priručnika o mikroskopskoj tehnici” pokazali su dokaze njegove posvećenosti poboljšanju rezultata naučnog istraživanja.
Imenovan je za predsjedavajućeg Odsjeka za zoologiju na Univerzitetu u Kanzasu 1901. i za direktora Zoološke laboratorije na Univerzitetu u Pensilvaniji 1912. godine, s služio je i kao urednik Journal of Morphology od 1920. do svog penzionisanja 1940. Bio je jedan od osnivača i prvi potpredsjednik Pennsylvania Academy of Science. Univerzitet Pensilvanije dodijelio mu je 1940. godine počasni stepen doktora nauka na svojoj dvijestogodišnjici početka rada. Potom je proveo godinu dana kao vršitelj dužnosti predsjedavajućeg Odsjeka za zoologiju na Univerzitetu u Ilinoisu, a 1943. je pozvan da postane v.d. predsjedavajući Odsjeka za biologiju na koledžu Swarthmore. Ibid
Bio je član Episkopske Mesijine crkve.
NGC 284
NGC 284 (također poznat kao MCG -2-3-33 i PGC 3132) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 530 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,60 (93 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (77 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 2. oktobra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gležanjska kost
Gležanjska kost (lat. talus) je jedna  od grupnih kostiju stopala poznatih  kao tarzus (tarsus). Čini donji dio skočnog zgloba, preko zglobljavanja sa bočnim i medijalnim gležanjskim dodacima dviju kostiju potkoljenice (cjevanica i lisna kost). U okviru tarzusa, zglobljava se sa petnom kosti,  ispod  čunaste, a  ispred gležanjskopetnočunastog zgloba. Kroz ova zglobljavanja, cijelu težinu tijela prenosi na stopalo.
Ova, po veličini, druga od gležanjskih kostiju, također je jedna  od kostiju u ljudskom tijelu sa najvećim procentom površine koja je prekrivena zglobnom  hrskavicom. Osim toga, također je neobična po tome što ima retrogradan dotok krvi, tj. arterijska krvi ulazi u kost na distalnom kraju.
Za razliku od većine kostiju, kod ljudi nema mišića koji  se vežu za gležanjsku kost, zbog čega njen položaj ovisi o položaju susjednih kostiju.
Struktura
Iako je nepravilnog oblika, na talusu se mogu uočiti tri dijela.
Sa prenje strane je glava, koja ima površinu za zglobljavanje sa čunastom kostii i ohrapavljenu prostor vrata. između tijela i glave, ima male kanale krvnih sudova. Za potrebe opisivanja, gležanjska kost se dijli na glavu, vrat i  tijelo.
Iza trochlea je zadnji nastavak koji je medijalnom i  bočnom kvržicom koje su odvojene žlijebom za tetive  mišića  musculus flexor hallucis longus. Izuzetno, bočne strane ovih kvržica formiraju nezavisnu kosti pod nazivom os trigonum ili  gležanjski dodatak. Može predstavljati tarsale proximale intermedium. Na donjoj strani kosti su  tri zglobne površine koje služe za zglobljavanje  sa petnom  kosti, i nekoliko različito razvijenih zglobnih površina za artikulaciju s ligamentima.
Ostale životinje
Talus navodno proizlazi iz fuzije tri odvojene kosti u stopalima primitivnih vodozemaca: tibiale, artikuliše sa tibijom, intermedium , između osnove tibije i fibule, a  četvrti centrale leži u srednjem dijelu korijena stopala. Ove kosti su i dalje djelomično odvojene u modernih vodozemaca, koji stoga nemaju pravi talus. Kod sisara, talusa formira znatno fleksibilniji zglob nego što je to u gmizavaca. Ova kost dostiže najvećou mjeru u Artiodactyla, gdje distalna površinina kosti ima glatku kobilicu, kako bi se omogućila veća slobodu kretanja stopala, i na taj način povećala brzina trčanja.
Bašigovačko jezero
Bašigovačko jezero je jezero u Bosni i Hercegovini kod Živinica. Nalazi se u jugoistočnom dijelu općine i udaljeno je 6 km od grada. Jezero je kopovskog tipa i nastalo je 1984. kad je obustavljena eksploatacija rude. Dugo je oko 400, a široko oko 350 m s maksimalnom dubinom od oko 40 m na sredini. Dubina jezera u priobalnom pojasu varira tako da se kreće 2,5–5 m u istočnom i sjevernom dijelu, dok južni i zapadni dio imaju obalu sa blagim povećanjem dubine. . Plića strana jezera je obrasla trskom i rogozom, a na pojedim mjestim moguće je vidjeti i grmove barske trave u vodi. Jezerska voda nema zagađivača, izuzetno je čista čiju manju količinu čini oborinska voda. Jezero se snabdijeva vodom iz podzemnih izvora, tako da je skoro neprimjetna promjena vodostaja jezera u vrijeme suša. Višak vode iz jezera stvara potočić koji nalazi svoj put do rijeke Spreče. Čistoću vode potvrđuje i prisustvo barskih školjki.
Od samog nastanka jezera pa do danas u jezero su donošene razne riblje vrste tako da u jezeru ima: štuke, soma, deverike, šarana, babuške, linjaka, koštre, crvenperke i druge sitne ribe. Jezero je svakodnevno posjećeno od strane ribolovaca.
Piton (sin Agenorov)
mini|250px|Piton je vladao južnim dijelom porječja Inda, od ušća [[Akesina u u Ind do mora.]]
Piton, sin Agenorov (? - 312. p. n. e.) bio je oficir u vojsci Aleksandra Velikog koji je sudjelovao u njegovom pohodu na Indiju. Godine 325. p. n. e. se kao komandant falanga|falange istakao u borbi protiv plemena Malijaca u današnjem južnom Punjabu. Zbog toga ga je Aleksandar, prije odlaska iz Indije, imenovao satrapom novoosvojenih teritorija u južnoj dolini Inda. Taj mu je položaj priznat godine 323. p. n. e. nakon Aleksandrove smrti i podjele u Babilonu, a dvije godine kasnije i podjelom u Triparadisu.
Godine 317. p. n. e. Pitonov imenjak, satrap Medije, jke pokušao pod svoju vlast staviti istočne provincije bivšeg Aleksandrovog carstva. Piton je godine 316. p. n. e. protiv njega pokrenuo vojsku ns zapad, oslabivši makedonske pozicije. Godine 315. p. n. e. ga je Antigon I Monoftalmos imenovao satrapom Babilona. Na tom je mjestu 314. p. n. e. sudjelovao u ratu protiv Kasandra i Ptolemeja. Pridruživši se Antigonovom sinu Demetriju, sudjelovao je u bitci kod Gaze u kojoj je poginuo.
Njegove je teritorije na istoku nedugo nakon odlaska osvojio indijski vladar Chandragupta Mauriya.
English Football League
English Football League (EFL) je takmičenje među ligama u kojem učestvuju profesionalni klubovi iz Engleske i Velsa. Ovo je najstarije nogometno ligaško takmičenje.
U ligi se takmiče 72 kluba koja su ravnomjerno raspoređena na tri divizije:
Glavni cilj lige je pozicioniranje klubova između ove tri divizije, njihovo napredovanje, odnosno nazadovanje na tabeli. Osim toga omogućeno je najboljim klubovima iz Championshipa da zamijene mjesta sa najniže rangiranm klubovima Premijer lige, ali i najniže rangiranim u League Two da zamijene mjesta sa najviše rangiranima iz Football Conference čime je postignuto integrisanje Football League sa ostalim ligama nogometnog sistema.
Zbog sponzora je trenutno ova liga poznata i kao Sky Bet Football League.
Historija
Liga je osnovana 1888. godine od strane direktora Aston Ville Williama McGregora. U ligi je prvobitno nastupalo 12 klubova Accrington, Aston Villa, Blackburn, Bolton, Burnley, Derby County, Everton, Notts County, Preston North End, Stoke, West Bromwich Albion i Wolverhampton.
U prve četiri sezone je postojala samo prva divizija, da bi se nakon spajanja sa Football Alliance osnovala druga divizija. U sezoni 1920-21 osniva se treća divizija. Naredne sezone treća divizija je podijeljena na dvije paralelne lige (North i South). Četvrta divizija je osnovana 1958. godine. Do 1992. godine Football League je predstavljala prve četiri divizije engleskog nogometa.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 1885.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 1885, je drugi popis stanovništva izvršen za vrijeme okupacije Austro-Ugarske. Po popisu stanovništva na površini od 51.246 km2 1885. godine u Bosni i Hercegovini je živjelo 1.336.091 stanovnika.
Ukupni rezultati po vjerskoj osnovi
1 Do popisa 1905. godine pravoslavci su popisivani kao grčki pravoslavci.
2 Do 1901. godine službeno ime Muhammedaner, njemački: (muhamedanci), odnosi se na pripadnike islamske vjeroispovjesti. Izraz se može često naći i danas u sredstvima javnog izvještavanja (novinama i televiziji) u Austriji pogotovo ako se radi o vremenina Austro-ugarske monarhije u Bosni i Hercegovini. Često se veže s riječju Bosniaken, njemački: (Bošnjaci), te se i time razgraničava od danas korištene riječi "Bosnier", njemački: (Bosanac), koji označava osobu sa bosanskim državljanstvom.
Henri Bergson
Henri Bergson (Pariz, 18. oktobar 1859. - Pariz, 4. januar 1941.), francuski filozof.
Djela
Temeljna Bergsonova intuicija koja hrani njegovu filozofsku špekulaciju skupljena je u iskaz da vrijeme nije atomsko već ono što traje. Time je izjednačio vrijeme i trajanje (DUREÉ). Pod uticajem pozitivizma i prirodnih nauka na vrijeme se gledalo kao i na prostor – da je djeljivo na dijelove međusobno različite po tome što je prije, a što poslije. Bergson smatra da to nije tako pa se utiče neposrednim datostima svijesti: vrijeme nije nešto poput tačaka već kontinuirano i protežno, sastavljeno od dimenzija: prošlost, sadašnjost i budućnost.
Ispitujući činjenice svijesti vidimo da one nisu homogene već da se svijest sastoji od heterogenih međusobno prožimajućih momenata koji konstituišu jedno trajanje. Vrijeme je stoga logika trajne svijesti te je u svojoj biti trajanje, proces u neprestanom obogaćivanju te je nedjeljivo. Trajanje osim datosti svijesti karakterizira čitavu stvarnost – stvarnost nema kao najviši princip bitak već je posljednji princip svekolike stvarnosti životni zamah, ELAN VITAL. Zbilja je stvaralačka evolucija sa bitnom karakteristikom trajanja, a koja je onda metoda istraživanja takve stvarnosti?
Metoda ne može biti pozitivistička – ona je pogodna za stvarnost koju reducira na šeme, a nije pogodna za filozofiju – tu je potrebna metoda koja je u mogućnosti približiti se stvarnosti, a da je ne iskrivi. Ta metoda ne dolazi od ratia – on je kompetentan samo za atomičnu stvarnost. Zato je naša metoda intuicija koja povezuje instinkt i intelekt.
Elan vital za svoj početak ima stvarnost koja je ispunjena različitim energijama: anorganska materija, vegetativna sfera i intelektualni život – tu Bergson vidi tri različitosti jednog pregnuća zamaha elana koji se akumulira u tim oblicima. Vegetativnu razinu karakterizira određena tromost i tupost, životinjski je svijet akcija, pokret i limitirana inteligencija, dok su u čovjeku sublimirani um, inteligencija i instinkt – ne postoji inteligencija koja ne bi bila dio instinkta i obratno. Ovo se ne može objasniti bez jednog prototipa – od te se početne stvarnosti rađaju divergentne unije života i materije pri čemu je život viši stvaralački princip materije koja je silazne putanje. Objekt je filozofije stoga životni zamah temeljne karakteristike trajanja, a zato nam je potreban jedan studij evolucionizma. Nastajanje je sam bitak stvarnosti iznad kojeg nema ništa više, to je jedna stvarateljska evolucija. Njoj odgovara dioba na STATIČKU I DINAMIČKU RELIGIJU te OTVORENI I ZATVORENI MORAL koji se pokazuju u distinkciji razuma i metode intuicije – dok ratio zatvara sve u šeme, intuicija je otvorena spram stvarnosti.
Zatvoreni je moral moral razuma, a inspirira se na ideji vremenske sakcije nagrade i kazne – to je naime metoda socijalnog pritiska i pokoravanja nametnutim zakonima društva koji ima za cilj održavanje istog motivima pozitivne i negativne sankcije. Tu je djelovanje automatizirano: činim tako jer svi tako čine. Otvoreni moral jest onaj po kojem se neko obvezuje na radnju nadahnjujući se na pojmu dobrobiti čovječanstva utemeljenog na ljubavi. Ovaj moral nije statičan već stvarateljski otvoren pa daje osjećaj slobode te se poistovjećuje sa samim životnim principom. U tome je sličan muzici. Ovdje Bergson slijedi Augustinovu ama et quod vis fac. Bergson je taj moral pronašao u Buddhi, Sokratu, svecima kršćanstva i judaizma kao onih koji su bili propagatori dobra. Oba ova morala ne pojavljuju se u čistoj formi već su dvije pojave jednog te istog zamaha.
Statička religija temelji se na pripovijedanju kojim se čovjek brani od štetnih uticaja, a motivirana je obećanjem vječne kazne ili nagrade. Dinamička religija temelji se na intuiciji apsolutnoga i na mističnom sjedinjenju s Njime tako da je praktični vid ove religije mistični život. Tu Bergson proučava grčki i istočni misticizam, jevrejske proroke te kršćansku mistiku pa zaključuje da je mistika kršćanstva jedina koja je uspjela u posvemašnjoj mjeri – tu se mistika posve iskristalizirala. Ovdje Bergson stiže do Božije opstojnosti koju postavlja na temeljima posve drugačijim od logičkih, za koje drži da ne dokazuju ništa: potrebno je ovdje vjerovati misticima – to su eksperti koji znaju o čemu govore baš kako vjerujemo doktoru kad je u pitanju naše zdravlje. Počekom 20. vijeka u Francuskoj se formira bergsonovska škola na koju utiče anglosaksonski pragmatizam, a koja ide dalje od Bergsona. On je pak na svojoj samrti zaželio da mu se spale spisi pa nam od njega nije ništa ostalo osim nekih.
Osmanlijsko–mletački sporazum (1419)
Osmanlijsko-mletački sporazum iz 1419. potpisan je između Osmanlijskog Carstva i Mletačke Republike, čime je okončan kratki sukob između dvije sile, potvrđeni mletački posjedi na Egejskom moru i na Balkanu te propisana pravila pomorske trgovine između njih.
Pozadina
Početkom 1416. osmanlijska flota pod komandom Çalı-bega napala je ostrva Egejskog Vojvodstva, vazala Mletačke Republike. Osmanlije su tada pokušale presresti mletačke trgovačke konvoje s Crnog mora i napale su mletačku koloniju Negroponte, odvodeći 1500 stanovnika kao zarobljenike. Kao odgovor na osmanlijske napade, u aprilu 1416. Sinjorija je imenovala Pietra Loredana general-kapetanom i zadužila ga da opremi flotu i otplovi do Galipolja s izaslanicima sultanu. Ako Osmanlije odbiju pregovarati, Loredan je bio ovlašten za borbu. Loredanovu flotu napale su Osmanlije kod Galipolja, ali je Loredan postigao pobjedu 29. 5. 1416. Nakon pomorskog sukoba kod Galipolja, između 24. i 26. jula 1416, mletački ambasador Dolfino Venier uspio je postići prvi sporazum sa sultanom, uključujući i međusobno puštanje zarobljenika. Međutim, potonji uvjet premašio je Venierov prvobitni zadatak i bio je loše primljen u Veneciji, s obzirom na to da su osmanlijski pomorski zarobljenici bili vrijedni kao potencijalni robovi na galijama i njihovo oslobađanje poslužilo bi samo da se još jednom ojača osmanlijska flota. Shodno tome, po povratku u Veneciju 31. oktobra, Venier se našao na suđenju, ali je na kraju oslobođen.
Dana 24. 2. 1417. sultanov izaslanik, "veliki baron" (vjerovatno Hamza), stigao je u Veneciju i zahtijevao oslobađanje osmanlijskih zarobljenika, s obzirom na to da je sultan već oslobodio 200 zarobljenika zarobljenih kod Negroponte. Na to su Mlečani, koji su sporazum koji je Venier pregovarao smatrali ništavnim, prigovorili da su samo stari i nemoćni pušteni na slobodu, dok su ostali prodani u ropstvo i da se ne može praviti poređenje između ljudi zarobljenih tokom racije sa zarobljenicima odvedenim "u pravednom ratu". U maju 1417. Mlečani su uputili svog baila u Konstantinopolju, Giovannija Dieda, da traži mirovni sporazum sa sultanom, ali u naredne dvije godine Diedo nije ništa postigao, dijelom zbog ograničenja koja su mu stavljena na kretanje – nije mogao otputovati više od četiri dana marša u unutrašnjost od obale — a dijelom zbog sultanovog vlastitog stava, za koji se očekivalo da će biti negativan na prijedloge Mletačke Republike, koji su izričito odbili razmjenu zarobljenika.
U julu 1419. imenovan je novi bailo, Bertuccio Diedo, koji je dobio dozvolu za kretanje od osam dana marša od obale u susret sultanu. Diedo je 6. novembra zaključio ugovor sa sultanom; kopija je stigla u Veneciju 5. decembra.
Posljedice
Samo četiri godine kasnije Mletačka Republika ponovo se našla u sukobu s Osmanlijama, kada je preuzela kontrolu nad Solunom od bizantijskog vladara. Sljedećih sedam godina pokušavala je odbraniti grad i osigurati diplomatsko priznanje njegovog posjeda od novog sultana Murata II, ali uzalud. Konačno, u martu 1430, grad su zauzele Osmanlije, a novi mirovni sporazum zaključen je u septembru te godine.
Karauzovići (Novo Goražde)
Karauzovići su naseljeno mjesto u općini Novo Goražde, Bosna i Hercegovina.
Selimbrijski sporazum
Selimbrijski sporazum je sporazum zaključen 3. 9. 1411. između Mletačke Republike i osmanlijskog princa Muse Čelebija, vladara evropskog dijela Osmanlijskog carstva (Rumelije), u Selimbriji. Sporazum je u velikoj mjeri ponovio prethodne sporazume između Mletačke Republike i osmanslijkih vladara i priznao posjede Republike u Grčkoj i Albaniji.
Pozadina
Mletačka Republika je bila među potpisnicama Galipoljskog sporazuma 1403. godine sa Sulejmanom Čelebijem, vladarom evropskog dijela Osmanlijskog carstva. Obnovljen 1409. godine, osigurao je period mirnih odnosa između Republike i Osmanlija, u zamjenu za plaćanje godišnjeg tributa od strane mlečana. Međutim, 1410–11. godine, Sulejmana je porazio i svrgnuo njegov brat Musa Čelebija. Za razliku od Sulejmana, Musa, koji se u velikoj mjeri oslanjao na jurišnike iz akindžija, slijedio je izuzetno neprijateljsku politiku prema svojim hrišćanskim susjedima. Napadi na Bizantijsko carstvo i na Srbiju, koji su prestali nakon 1403. godine su nastavljeni.