cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nogometne utakmice Farska ostrva – Srbija
Vanjski linkovi
Liste des matchs de l'équipe des îles Féroé de football par adversaire
Dumbledoreova armija
Dumbledoreova Armija (D.A.) je imaginarna organizacija osnovana u Harry Potteru i Redu feniksa, petoj knjizi iz serije Harry Potter autorice J. K. Rowling.
Dolores Umbridge, profesorica Odbrane od mračnih sila, odlučila podučavati samo teoriju zbog svog šefa, Corneliusa Fudgea, koji se bojao da Albus Dumbledore pokušava sastaviti vojsku od svojih učenika kako bi svrgnuo čarobnjačku vladu. Taj njen potez nije bio popularan među učenicima, a posebno među onima sa pete godine koji su te godine polagali ČAS-ove koji uključuju i praktični dio ispita. To je ponukalo Hermione Granger da predloži osnivanje grupe u kojoj bi Harry Potter (koji je skupio podosta znanja o tom predmetu) podučavao sve one koji su zainteresirani za praktičnu primjenu Odbrane od mračnih sila.
Hermione i Ron su uspjeli naći "nekoliko" zainteresiranih ljudi (njih dvadeset petero) koji su se sastali s Harryem, Ronom i Hermionom u Hogsmeadeu, u Veprovoj glavi, kako bi razgovarali o osnivanju grupe. Umbridgeova je saznala za osnivanje grupe i zabranila sve učenička udruženja i organizacije koje ona nije odobrila. Novoosnovana grupa je zato djelovala tajno sa sjedištem u Sobi potrebe gdje su se sastajali jednom sedmično nekoliko mjeseci. Komunicirali su pomoću magičnih zlatnih kovanica (lažnih galeona) koje je napravila Hermiona.
Na kraju je prijateljica Cho Chang, Marietta Edgecombe, izdala grupu ispričavši sve Umbridgeovoj što je rezultiralo pojavom prišteva na njenom licu kojisu ispisali riječ "cinkarošica" na njenom licu zato što je Hermione Granger začarala pegrament na koji su se svi iz grupe potpisali na prvom sastanku. Kako bi spriječio da Harryja izbace iz škole Dumbledore je uz pomoć Kingsleya Shacklebolta uspio sebi smjestiti za osnivanje grupe. Nakon "priznanja" je uspio bez problema pobjeći uprkos dvojici aurora, Ministru magije i Dolores Umbridge.
Iako su se članovi D.A. nakon toga prestali sastajati, članovi su naučili mnogo toga, čak i po standardima Ministarstva magije.
Vransko jezero (Cres)
mini|desno|300px|Vransko jez. na ostrvu Cresu Vransko jezero je slatkovodno jezero u srednjem dijelu ostrva Cresa. Dugo je oko 5,5 km, široko do 1,5 km, a površina mu iznosi 5,5 km2. Jezerska zavala oblikovana je u zoni trošnih krednih dolomita. U jezeru ima štuka, linjaka i šarana.
Nalazi se na općenito bezvodnom ostrvu Cresu koje leži u Kvarnerskom zaljevu. Jezero je veliki prirodni rezervoar koji sadrži više od 200 miliona m3 slatke vode.
Dimenzije jezera mogu od godine do godine znatno varirati: podizanje odnosno sniženje nivoa za nekoliko metara uvjetuje, zbog postojanja niskih zona uz sjeverni i južni kraj jezera, povećanje ili smanjenje njegove dužine za nekoliko stotina metara, a time i analogno povećanje ili smanjenje površine jezera.
Iskorištava se za vodoopskrbu cresko-lošinjskog otočnog prostora. U jezeru nema raspadanja i ono je čisto (oligotrofno) te je i tu posebno među našim krškim vodama. U vodi bakterija gotovo da i nema, pa se jezerska voda bez filtriranja uzima za vodovod. Cijevi vodovoda 15 godina nakon postavljanja bile su potpuno čiste što također svjedoči potpunoj čistoći vode. Na tom prostoru nema većih naselja, nema industrije, kanalizacije te nijedna bujica ne utiče direktno u jezero već se gubi u priobalnom šljunku i tako se filtrira. Posljedica toga je izuzetna prozirnost vode koja se kreće između 10 i 24 m, pa je Vransko jezero hrvatska najprozirnija slatka voda.
Vransko jezero je autohtono. Prema hidrološkom proračunu u jezero godišnje dotiče oko 21 milion m3 vode, a istovremeno otiče podzemnim putem oko 18 miliona m3. Godišnja evaporacija jezerske vode (8,3 mil. m3) je za oko 3 miliona m3 veća od ukupne količine kiše koja u toku godine padne direktno na površinu jezera (5,5 mil. m3). Tako se održava ravnoteža u jezeru, a voda u njemu se postepeno, ali stalno izmjenjuje.
NGC 3949
NGC 3949 (također poznat kao IRAS 11510+4808, MCG 8-22-29, PGC 37290 i UGC 6869) je galaksija koja je udaljena oko 37 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,90 (31 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. februara 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Skolioza
Kod nekih od pogođenih, stepen zakrivljenosti je stabilan, dok se kod drugih s vremenom povećava. Blaga skolioza obično ne stvara probleme, ali teški slučajevi mogu ometati disanje. Obično, pogođeni nemaju  bolova.
Znaci i simptomi
thumb|upright| Ilustracija 20-stoljetnog najtežeg slučaja skolioze u "S" obliku Simptomi povezani sa skoliozom mogu uključivati:
Znakovi skolioze mogu obuhvatati promjene kao što su:
Uzrok
Uzrok većine slučajeva nije poznat, ali vjeruje se da uključuje kombinaciju genetičkih i faktora okoliša. Faktori rizika uključuju i porodičnu historiju ove bolesti. Može se javiti i zbog drugog stanja kao što su grčenje mišića, cerebralna paraliza, Marfanov sindrom i tumora poput neurofibromatoze. Dijagnoza se potvrđuje rendgenskim pregledomom. Skolioza se obično klasificira kao strukturna u kojoj je krivulja fiksirana ili funkcionalna u kojoj je kičma normalna.
Liječenje
Liječenje ovisi o stupnju zakrivljenosti, lokaciji i uzroku. Mala iskrivljnost može biti jednostavna i javljati se samo periodično. Tretmani mogu uključivati učvršćivanje kičme, specifične vježbe i operativne zahvate. Učvrščivač mora biti prilagođena osobi i koristiti se svakodnevno dok ne  prestane rast. Mogu se obavljati pojedinačno ili zajedno sa drugim tretmanima kao što je liječenje. Dokazano je da su kiropraktička manipulacija, dodaci prehrani ili vježbe protiv pogoršanje stanja slabo pomažu. Međutim, vežba se još uvijek preporučuje zbog ostalih zdravstvenih koristi.
Epidemiologija
Skolioza se javlja kod oko 3% ljudi, najčešće u dobi između 10. I 20. godine. Žene su obično teže pogođene nego muškarci.
Žabalj
right|thumb|250px mini|Katolička crkva u Žablju
Žabalj je grad i sjedište istoimene općine u Autonomnoj Pokrajini Vojvodini, Srbija. Nalazi se u regionu poznatom kao Šajkaška (jugoistočni dio Bačke).
Geografija
Grad Žabalj se nalazi u jugoistočnom dijelu Bačke blizu rijeke Tise.
Žabalj je također i sjedište općine, u kojoj se pored ovog grada nalaze i sela:
Žabalj je raskrsnica puteva: Novi Sad - Zrenjanin i Novi Sad (preko Bačkog Gradišta) - Senta.
Žabalj je veliko, uređeno mjesto, s karakteristikama gradskog naselja (od 1966. je i službeno grad).
Historija
Podaci o naselju na području današnjeg Žablja datiraju iz prahistorije. Krajem 18. vijeka, poslije velike poplave (1784), dislocirano je prvobitno naselje kraj obale Tise na današnje mjesto (5 km od Tise).
U narodnooslobodilačkom ratu Žabalj, Čurug, Đurđevo i Gospođinci doživljavaju tragičnu neprijateljsku odmazdu (1942.), kojoj predhodi formiranje i početak borbenog puta Šajkaškog partizanskog odreda.
Kultura
Mnogobrojna spomen-obilježja iz revolucionarne prošlosti su u selima ovog dijela Šajkaške, a na obali Tise je impozantan spomenik Šajkaškom partizanskom odredu, rad Jovana Soldatovića.
Pored građevina seoske arhitekture, u Čurugu je i jedina tipična panonska vjetrenjača na teritoriji Vojvodine, a u pravoslavnoj crkvi je poznati ikonostas - rad Đorđa Krstića. Kraj Žablja, na obali Tise, smještena je bogata Zavičajna muzejska zbirka.
Privreda
Žabalj je u razvijenom poljoprivrednom području. U Žablju su velika šećerana i manji privredni pogoni.
Snijeg (film)
Snijeg je bosanskohercegovački igrani film snimljen 2008. godine u režiji Aide Begić. Ovo je bio njen dugometražni prvijenac koji se prikazivao na 61. Kanskom filmskom festivalu u programu Sedmica međunarodne kritike i osvojio je nagradu programa. Film je 2008. bio bosanskohercegovački kandidat na 81. dodjeli "Oskara" u kategoriji za najbolji strani film, ali nije ušao u užu konkurenciju.
Radnja
Radnja se odvija u selu Slavno negdje u istočnoj Bosni 1997. godine. Prikazuje malobrojne mještane sela koji preživljavaju praveći i prodajući pekmez, salatu i slično. Jednog dana u selu stižu poslovni ljudi nudeći da kupe imanja. Mještani, među kojima se ističe mlada Alma (Zana Marjanović), se stavljaju pred dilemu: prodati svoju imovinu i otići, gubeći tako svoj duševni mir ili ostati i dalje teško živjeti i patiti se. Sve se okreće kada slučajno naiđu na Hamzu, koji radi u inostranstvu, a koji im nudi spasonosno rješenje.
Kritike
Kritičari u Cannesu ocijenili su film kao prekrasan. Jurica Pavičić ocjenjuje film koji "je Aidu Begić predstavio kao darovitu redateljicu s iznimnim smislom za sliku i atmosferu, ali i autoricu koja katkad pati od pripovjedačke shematičnosti."
NGC 6923
NGC 6923 (također poznat kao ESO 462-29, IC 5004, IRAS 20285-3100, MCG -5-48-17 i PGC 64884) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 130 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mikroskop. Najveći prečnik je 2,60 (98 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 31. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vransko jezero (Dalmacija)
mini|Park Prirode Vransko jezero-Kamenjak Vransko jezero je prirodno jezero u sjevernoj Dalmaciji, Hrvatska. i kriptodepresija sjeveroistočno od Pakoštana. Najveće je jezero u Hrvatskoj. Dugo 13,6 km, široko prosječno 2,2 km, duboko 3,9 m, obuhvata 30,16 km2. Vodu dobija iz nekoliko izvora i potoka Skorobića, a otiče ponorima i umjetnim kanalom Prosika, koji ga spaja s Pirovačkim zaljevom. Vodostaj mu u toku godine koleba prosječno 0,95 m, maksimalno 2 m. Slatkovodno ribogojstvo; ribolov. Nalazi se u okviru parka prirode Vransko jezero.
Park prirode
Kao jedno od rijetkih gotovo netaknutih prirodnih staništa ptica vodarica, sa izvorima pitke vode te područje posebne specifičnosti i bioraznolikosti, 21.07.1999. g. Vransko jezero sa okolnim područjem proglašeno je parkom prirode. Granice Parka smještene su između Pirovca i Pakoštana. Park je velik 57 km2, a najveći dio 30,2 km2 odnosi se na Vransko jezero položeno u pravcu sjeverozapad - jugoistok i pružajući se paralelno s morskom obalom od koje je mjestimično udaljen na manje od kilometra.
Ramsarsko područje
Značajne sezonske varijacije vodostaja i saliniteta, zbog prodora morske vode kroz propusni krš, stvorile su uslove za razvoj vrlo specifičnih staništa. Najplići sjeverozapadni dio lokaliteta ima tršćake, poplavne ravnice i sezonski poplavljene oranice; brežuljci uz istočnu obalu prekriveni su tipičnom mediteranskom šikarom, dok je donja zapadna obala više kamenita. Lokalitet je mjesto za gniježđenje, zimovanje i odmorište za mnoge ugrožene vodene ptice kao što su obična pohara, pjegavi grč i baillonov grč. Jezero pruža stanište kritično ugroženoj evropskoj jegulji. Jegulja, koja je uz riječnu babicu jedina autohtona riblja vrsta jezera, strogo je zaštićena na području Parka prirode. Ova je životinja pravi prirodni fenomen. Mrijesti se u dalekom Sargaškom ili Sjevernoatlanskom sargaškom moru. Mlade i male jegulje s tih mjesta putuju potom toplom Golfskom strujom prema Jadranskom moru i stižu i do Vranskog jezera. Spolno zrele vraćaju se opet u sjeverne vode gdje i ugibaju nakon mriještenja. Tokom kišne sezone močvarna područja reguliraju poplave, dok tršćaci pročišćavaju vode od gnojiva koje se melioracijskim kanalima unose u jezero, ugrožavajući njegovu eutrofikaciju.
Značajne prijetnje lokalitetu, poput spaljivanja trske, ilegalnog ribolova i lova, značajno su ublažene od uspostave zaštićenog područja i nastavljaju se rješavati kroz lokalnu edukaciju i provedbu plana upravljanja.
Dijelovi područja uključena su u popis zaštićenih staništa EU Natura 2000.
Također pogledajte
Commonscat|Lake Vrana (Dalmatia)
NGC 5436
NGC 5436 (također poznat kao MCG 2-36-25, PGC 50104 i UGC 8971) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 311 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,10 (99 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 28. juna 1883. godine.
Don
Geografija
Bosanska kuhinja
Bosanska kuhinja je, pored svojih specifičnosti, poprimila u znatnoj mjeri uticaj pojedinih  mediteranskih i zapadnoevropskih kuhinja. Jela bosanske kuhinje su slična jelima turske, grčke i drugih sličnih kuhinja. Zbog dugotrajne austrougarske uprave, u njoj se osjete i uticaji centralne Evrope. Bosanska kuhinja koristi mnogo začina, obično u malim količinama. Većina jela su blaga, kuhana s malo vode. Sosovi su gotovo u potpunosti prirodni. Tipični sastojci jela bosanske kuhinje su: paradajz, krompir, luk, bijeli luk, paprika, krastavci, mrkva, kupus, gljive, špinat, tikvice i grah. Od začina najčešće se koristi mljevena paprika, biber, peršun, lovorov list i celer. Kao dodatak jelima u bosanskoj kuhinji često se koriste mlijeko, kajmak i pavlaka. Slatkim jelima se dodaju cimet i klinčić. Jela od mesa su od piletine, govedine ili janjetine. Za bosansku kuhinju specifično je pripremanje jela ispod sača, odnosno peke, pri čemu se pripremljene namirnice, poklopljene metalnim zvonom, spremaju u žaru.
Regija Hercegovina je pogodna za uzgajanje vinove loze i proizvodnju vina, dok se u ostatku Bosne rakija dobija od šljiva i jabuka. Kahva se pije iz fildžana, uz obavezan rahatlokum.mini|[[Ćevapi]]
IC 2320
IC 2320 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tvrdoća vode
mini|100px|Taloženje uslijed tvrdoće vode Tvrdoća vode je uzrokovana prisustvom rastvorenih soli kalcija i magnezija (nekada i željeza). Najveća je koncentracija kalcija, zbog prisustva u Zemljinoj kori kao ključnog elementa u mineralima kalcitu, dolomitu, itd. Najočiglednija manifestacija tvrdoće vode je taloženje sapuna u tvrdoj vodi. Prolazna (privremena) tvrdoća potiče od kalcija i hidrogenkarbonata i eliminiše se kuhanjem:
Stalna tvrdoća se odnosi na sulfate i hloride kalcija i magnezija. Tvrdoća vode se određuje titracijom sa EDTA (etilendiamintetraacetatna kiselina) uz indikator (eriohrom crno T). Izražava se u mgCaCO3/dm3 ili u stepenima:
Kastel (Banja Luka)
mini|desno|350p|Tvrđava Kastel
Tvrđava Kastel je dio grada i historijsko područje koje se nalazi u Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Na području Banje Luke arheološki nalazi koncentrisani su na dva lokaliteta: u Gornjem Šeheru, oko 3–5 km južno od centra grada i u centru grada, u kojem je u drugoj polovini XVI vijeka počela intenzivna izgradnja urbanog jezgra Donji Šeher i Tvrđave Kastel.
Upravo neprekidna naseljenost i stalna građevinska djelatnost na ovom terenu, na ušću Crkvene u Vrbas, uništavala je tragove iz ranijih perioda.
Prahistorija
mini Iz perioda gravettiena, tj. najmlađe faze gornjeg paleolita u sjevernoj Bosni, koja traje od XIX do prve četvrtine XIII milenija prije naše ere nađene su kremene alatke. Iz neolita je nađena crnopolirana fina keramika, rađena od dobro pročišćene gline, koja je pečena redukciono – paljena, crne i sive boje. Pretpostavlja se da je neolitsko naselje u Kastelu bilo rezultat pritiska vinčanske populizacije, odnosno njenog ogranka Sopotske kulture. Zajedničko i srodno vinčanskoj i finom materijalu starčevačke kulture jest manir sjajnog glačanja vanjske površine posuda.
Eneolit
Iz doba eneolita (bakarno doba) otkriveno je naselje sa keramikom badenske kulturne grupe i mali broj fragmenata keramike vučedolske kulturne grupe. Prema analizama i vrsti ornamentike, lokalitet Kastel pripadao je i klasičnoj (dublje urezane ornamentike) i kasnoj klasičnoj (pliće urezanih motiva) fazi Vučedola. Karakteristika finije keramike je da je većinom ukrašena bijelom inkrustacijom, što je opšta karakteristika vučedolske keramike, koja je evidentirana i na Kastelu. Keramika je bila ornamentirana duboreznom tehnikom, dubokim i plitkim urezima, a ukrasi su bili izvedeni žigosanjem i upotrebom nazubljenog kotačića.
Arheolozi su uočili vezu između pojave i širenja metala i upotrebe bijelo inkrustiranog ornamenta. Ta je relacija imala dublji značaj za vučedolsku kulturu koja je širila metaluršku proizvodnju širom Evrope i nosila mističnu notu, s direktnim i skrivenim sadržajem. Činjenica da je bijela inkrustacija pratila širenje metalurgije naslućuje vezu između simbola Vestalskih djevica kao čuvarica vatre i ritualnog žrtvovanja djece pred gradnju peći za taljenje. Ritual je bio više mističan nego religiozan, a nevine žrtve fetusa djece možda najuzvišeniji simbol, gdje se žrtvuju čistota i nevinost. Pojava bijele inkrustacije, u mitskoj verziji, po kojoj je Prometej prenio ukradenu vatru, ima svoju verziju u relaciji između vatre i stabljike komorača (Ferula communis), koja raste po cijelom Mediteranu. Stabljika je ispunjena bijelom i lako zapaljivom srčikom. Prometej je vatru sakrio u stabljiku te biljke i darovao je čovječanstvu. Ta bijelina inkrustacije možda ima neku relaciju s vatrom i taljenjem.
Pored keramike, pronađeni su kremeni nožići i životinjske kosti.
Na Kastelu je konstatovan pokretni arheološki materijal iz kasnog bronzanog i željeznog doba.
Antičko doba
Na osnovu hodoloških ispitivanja, antičkih geografskih karata (Tabula Peutingeriana i Itinerarium Antonini) i uglavnom slučajnih nalaza, ustanovljeno je da se ovdje nalazilo antičko (Rimsko) naselje Castra, u kojem je bila putna stanica (mansio), vojni logor (castrum ), civilno naselje uz logor (canabae) i beneficijarna stanica (statio). Pripadala je teritoriji provincije Gornje Panonije, a područje je bilo naseljeno plemenom Oserijata. Naselje Castra nalazilo se na komunikaciji koja je polazila iz Salone (Solin), tadašnjeg političkog centra rimske provincije Dalmacije, do Servicija (Gradiške), tadašnjoj luci na Savi u provinciji Panoniji.
Iskopavanjima od 1980. do 1988. godine otkriveni su zidovi, čija veličina i obrada kamenih kvadera (kiklopski zid) upućuje na jače kasnoantičko utvrđenje. Otkopani su i dijelovi temeljnih zidova nekog većeg kasnoantičkog objekta sa polukružnom apsidom, čija namjena još nije definitivno odgonetnuta (bazilika, administrativna zgrada ili kompleks različitih sadržaja). Brojni zidovi tvrđave izgrađeni su od zidova rimskih spolija.
Istraživanjima lokaliteta Hanište, 1985. i 1986. godine, na kojem se nalazio Ferhad-pašin han (izgrađen 1579.-1587., srušen 1640. godine), otkriveni su u antičkom sloju ostaci temeljnih zidova građeni od muljike, lokalnog mekanog kamena lauša, uz mnoštvo pokretnih keramičkih, staklenih, gvozdenih i koštanih nalaza, komada troske, cigle i novca. Sve je datovano u vremenski okvir III i IV vijeka. Predpostavka je da je na areal antičke naseobine nasjela Ferhad-pašina aglomeracija, u kojoj je od 1576. do 1587. godine izgrađeno 216 objekata.
Srednji vijek
Polovinom XVII vijeka u Banjoj Luci, u putopisu Evlije Čelebije, a i nekih drugih putopisaca, pominju se dva grada, jedan u Gornjem Šeheru, a drugi u Donjem Šeheru (područje sadašnjeg Kastela).
Ime Banja Luka prvi put se pominje 1494. godine u jednoj ispravi ugarskog kralja Ladislava II Jagelovića. Tada se Banja Luka nalazila u sastavu Jajačke banovine, ali ne zna se gdje se tvrđava Banja Luka nalazila. Prema ranim osmanskim dokumentima, radi se o tvrđavi u Gornjem Šeheru, koju mnogi autori nazivaju i Vrbaški grad. Između Habsburškog i Osmanskog carstva, dolazi do rata (1683.-1699.). U tom su ratu austrijske trupe, pod komandom markgrofa Ludviga Badenskog, nakratko zauzele Banja Luku avgusta 1688. godine. Od tog vremena se više ne pominje tvrđava u Gornjem Šeheru.
Osmansko doba
Početkom 1528. godine, cijelo područje Jajačke banovine, od Jajca do Save, palo je pod osmansku vlast. Banja Luka 1554. godine postaje sjedište bosanskog sandžak-bega. Kada je 1580. godine osnovan Bosanski pašaluk (beglerbegluk, ajalet), sjedište pašaluka bilo je u Banja Luci. Za prvog beglerbega postavljen je Gazi Ferhad-paša Sokolović, koji je razvio veliku graditeljsku aktivnost u Donjem Šeheru, današnjem centru grada, gdje je dao da se izgradi i uvakufi 216 objekata. Među njima sagrađena je, prije 1587. godine i tophana (arsenal). Tophana je pretvorena u tvrđavu za vrijeme vlade sultana Mehmeda III (1595.-1603.), i za razliku od Starog grada u Gornjem Šeheru, nazvana Novi grad. Po običaju, u tvrđavi je bila sagrađena i džamija, koja je posvećena pomenutom sultanu.
Pri obnovi za vrijeme Numan-paše Ćuprilića 1712. –1714. godine, tvrđava dobija konačne gabarite. Proširena je po principu Vobanovog sistema. Iza te bitke tvrđava je opet popravljana tokom 1737.-1738. godine. Iz anonimnog opisa, pisanog oko 1785. godine, u tvrđavi je bilo 50 topova. Posljedna opravka tvrđave bila je 1868. godine. Austrijskom okupacijom, u tvrđavi boravio je jedan bataljon. Iza II svjetskog rata pa do 1959. godine, Tvrđava Kastel je i dalje služila u vojne svrhe. Od 60-ih godina nadalje, prostor Kastela je korišten u raznovrsne svrhe.
Opis
Lokalitet Kastel zauzima površinu od 26 610 m2 unutar zidova tvrđave i izvan bedema oko 21 390 m2. Bedemi joj jedva nadmašuju tlo. Kastel je ravničarska artiljerijska tvrđava poligonalne osnove u obliku izduženog trapeza. U omotaču tvrđave ima 7 isturenih tabija. Zidovi tabija su debeli oko 2,5 m. mini Sa unutrašnje strane na bedeme su prislonjena tri arsenala, pa su tu zidovi debeli 6,5 metara. Tvrđava je građena od pravougaonog priklesanog kamena, naslaganog na različit način i vezanog malterom. Uz bedeme su još tri uvučene kule kvadratne osnove. Sastavni dio odbrambenog sistema tvrđave bio je šanac, širok 20–30 m, koji je opkoljavao Kastel sa svih strana, osim uz Vrbas, tako da je tvrđava bila kao na ostrvu. Danas je šanac zatrpan. U nasipima uz bedeme su se nalazili tajni podzemni prolazi.
Glavni kazamat je dugačak oko 80 m, a širok oko 15 m.
Na pjeskovitoj obali Vrbasa iskopana su dva dobro pokrivena i maskirana bunara. U njima je bila riječna voda, prethodno filtrirana kroz slojeve pijeska. Iz tvrđave su do “velike čatrnje”, tj. bunara, vodile specijalno izgrađene nadsvedene i maskirane stepenice, a do “male čatrnje” se pristupalo kroz vrata na bedemu.
Historijsko područje – Tvrđava Kastel u Banja Luci proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Prelčev kraj
Prelčev kraj je imaginarno mjesto iz serije romana o Harry Potteru. Prvi se put spominje u šestoj knjizi, Harry Potter i Princ miješane krvi.
Prelčev kraj je ulica u kojoj se nalazi kuća Severusa Snapea. Kuća se nalazi u zapuštenom dijelu grada, u blizini prljave rijeke i jedne predionice. U Snapeovom domu se nalazi mala dnevna soba s ugođajem "mračne samice tapeciranih zidova", većim dijelom prekrivenih knjigama. U dnevnoj se sobi nalaze i stara sofa, naslonjač i klimavi stolić koje obasjava svjetlost svijeća iz stropnih svjetiljki. Iz sobe dalje vode tajna vrata sakrivena u jednom od zidova prekrivenih knjigama. Kuća je veoma zapuštena zato što Snape veći dio godine provodi u Hogwartsu.
Places in Harry Potter Platser i Harry Potter
Milja
mini|desno|200px|Stara tablica za preračunavanje Milja je jedinica za dužinu. Sa miljom obilježavamo više jedinica, u Engleskoj jedna milja iznosi 1760 jarda, što je oko 1609 m. Nautička milja jednaka je 1852 m. Milja se prvi put javlja u starom Rimu i određuje udaljenost od 1000 dvokoraka, odnosno 2000 koraka, gdje je dvokorak imao pet stopa.
Današnja kopnena milja je precizno definirana i unificirana 1959. godine dogovorom Australije, Kanade, Novog Zelanda, Republike Južna Afrika, Velike Britanije i Sjedinjenih Američkih Država, pri čemu je za definiciju uzeta odredba britanskog parlamenta iz 1593. godine koja je milju definirala kao 1769 yarda, dakle 5820 stopa.
Ongstrem
50px|left|Símbol ångströma u unikodu Ongstrem (Ångström; simbol Å) jest mjera za dužinu, koja se prvenstveno koristi u izražavanju talasnih, molekulskih i atomskih rastojanja, te dužine hemijskih veza.
Milja
Kopnena milja iznosi 1609,344 m.
Ongstrem
Ongstrem je imenovan po švedskom fizičaru Andersu Jonasu Ångströmu, jednom od osnivača spektroskopije.
Vir (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Milja
Postojale su i druge milje u upotrebi:
Ongstrem
Ongstrem i Međunarodni sistem mjera
mini|300px|desno|Ongstrem i njegova pozicija u sistemu dužinskih mjera
Vir (čvor)
Hrvatska:
Ongstrem
Ongstrem i Međunarodni sistem mjera
Ongstrem nije jedinica u Međunarodnom sistemu mjera Međutim, to se ne smatra jednom od korisnih jedinica u skladu sa specifičnim potrebama pojedinih tehničkih naučnih oblasti. Publikacija Međunarodni sistem jedinica SI Međunarodnog biroa za tegove i mjere, koje je objavili mjeriteljski centri zemalja koje ga prihvataju (među kojima je i Bosna i Hercegovina), ovu jedinicu klasificiraju pod "ostale jedinice izvan SI". Ongstrem se naširoko koristi u kristalografiji pozitrona i analitičkoj hemiji jer su sve hemijske veze u rasponu od 1 do 6 ongstrema. Međutim, iako nije zvanična jedinica mjere (ne-SI), i dalje se pojavljuje u naučnim i stručnim publikacijama i tehničkim naukama.
Milja
Danas se pod pojmom milja, bez ikakvih dodataka imenici, podrazumijeva kopnena milja koja je u upotrebi još samo u SAD i UK i nekim zemljama Commonwealth-a.
Vir (čvor)
Slovenija:
Srbija:
Little Whinging
Little Whinging, u Surreyju u Engleskoj je fiktivni grad južno od Londona, opisan u seriji romana o Harry Potteru. To je bio Harryjev jedini dom prvih 10 godina njegovog života gdje je živio s okrutnom tetom, tetkom i bratićem u Kalininom prilazu broj 4.
Autorica, J. K. Rowling, je zamislila Little Whinging kao stereotip gradova u blizini Londona kako bi ga iskoristila kao kontrast jedinstvenoj i osobitoj školi vještičarenja i čarobnjaštva Hogwarts. Harry prezire Little Whinging zbog uspomena na način na koji su s njim tamo postupali, ali u Harry Potteru i Redu feniksa, Dumbledore mu otkriva da postoji razlog zašto se Harry tamo mora vratititi barem jednom godišnje.
Dom porodice Dursley je u cijenjenom i dosadnom susjedstvu gdje susjedi izbjegavaju i čudno gledaju Harryja zato što im je Vernon Dursley rekao da je dečko lud i da pohađa Popravni dom svetog Bruta za nepopravljive dječake (kako bi prikrio da Harry pohađa školu magije). Kuća na adresi Kalinin prilaz br. 4 je srednje veličine, udobna i predivno održavana (vrt je posebno dobro održavan), a Dursleyjevi su porodica iz srednje klase koji svim sredstvima pomažu svom sinu, a potpuno zanemaruju Harryja.
Místa v Harry Potterovi Places in Harry Potter Luoghi di Harry Potter
NGC 2516
NGC 2516 (također poznat kao ESO 124-SC6) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Prvo otkriće je napravio Nicolas-Louis de Lacaille 1751. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Evanđelje
mini|174px|desno| II Evanđelje ili Jevanđelje (od grčkog, ευαγγέλιον, evangelion, "dobre vijesti" ili "radosne vijesti"; tj. od ευ, eu, "dobar", i αγγελος, "poslanik, vjesnik", kasnije "anđel"; na kasnolatinskom, evangelium; na engleskom, Gospel) u kršćanstvu predstavlja jednu od prve četiri knjige Novog zavjeta, poznate kao Jevanđelja ili Muke (po Mateju, Marku, Luki i Jovanu).
Emu (ptica)
180px|thumb|Jaje emua Emu (lat. Dromaius Novaehollandiae) je vrsta ptica velikih dimenzija. Pripadaju familiji Ratit-a, ptica u koje se uključuju i nojevi, re-e i kiwi. Emu obitava u Australiji, živeći većinom nomadski život bez stalnog mjesta boravka, osim onih koji žive na farmama i služe za opskrbu stanovništva.
Prosječna visina koju Emu ptica dostiže sa svojih 12 mjeseci iznosi 1.6 - 1.9 metara kada stoje uspravno, dok prosječna težina iznosi 30-45 kg. Životni vijek ovih ptica je prilično kratak i iznosi 30 godina.
Ženke ptica legu jaja sa svojih 2-3 godine, u osciliaciji od svaka 3 dana tokom zimskih i ranoproljetnih dana. Plodne ženke snesu i do 60 jaja (dok je prosjek 25-30 jaja). Izležena jaja su obično tamno zelene boje i teže oko 500-700 grama.
Hogwarts Express
mini|desno|Hogwarts Express Hogwarts Express, voz serijala o Harry Potteru koji stoji na kolodvoru King Cross, na peronu 9 i 3/4. Do voza mogu doći samo čarobnjaci, a ulaze u peron zabijajući se u zid. Voz izgleda kao i svaki drugi, samo što u njemu putuju čarobnjaci.
King's Cross
desno|mini|King`s Cross, željeznički kolodvor s kojeg kreće Hogwarts Express
King`s Cross je željeznički kolodvor s kojeg kreće Hogwarts Express. A peron s kojeg kreće Hogwarts Express je peron 9 i 3/4 do kojeg se dolazi prolazom kroz pregradu devetog i desetog perona.
Kouzelné předměty z Harryho Pottera Hogwarts Hogwarts Univers de Harry Potter 호그와트
Quilotoa
Quilotoa (čit. [kiloˈto.a]) jest kratersko jezero ispunjeno vodom i najzapadniji vulkan u ekvadorskim Andima. Kaldera je nastala urušavanjem ovog dacitnog vulkana nakon katastrofalne erupcije VEI-6 prije otprilike 800 godina, koja je proizvela piroklastične tokove i lahare koji su stigli do Tihog okeana i proširili naslage vulkanskog pepela po sjevernim Andima. Ova posljednja erupcija uslijedila je nakon razdoblja mirovanja od 14.000 godina i poznata je kao plinijska erupcija 1280. godine. Četvrta eruptivna faza (od sedam) bila je freatomagmatska, što ukazuje da je kratersko jezero već postojalo u to vrijeme. U kalderi se otad akumuliralo 250 m duboko jezero, koje ima zelenkastu boju kao rezultat otopljenih minerala. Fumarole su na dnu jezera, a vrući izvori na istočnoj su strani vulkana.
Quilotoa je sve popularnije mjesto. Rutom do "vrha" (gradića Quilotoe) obično se putuje unajmljenim kamionom ili autobusom od Zumbahue, koja je 17 km južnije, ili češće autobusom iz Latacunge. Svaki posjetilac mora platiti dva američka dolara za ulaz u Quilotou. Postoji nekoliko jednostavnih hostela u neposrednoj blizini koji nude usluge kao što su mazge i vodiči. Aktivnosti uključuju četiri do pet sati pješačenja oko kaldere (čiji je prečnik nešto više od 3 km). Rub kaldere vrlo je nepravilan i doseže maksimalnu visinu 3810 m na jugu, 3894 m na sjeverozapadu i 3915 m na jugoistoku, na tri lavne kupole. Pješačka ruta od 10 km mjestimično ide pješčanim i strmim terenom te može biti prilično naporna, naročito ako ima magle.
Za silazak s vidikovca potrebno je pola sata pješačenja (a za povratak na nj jedan do dva sata, uz 280 m vertikalnog uspona). U podnožju je vrlo jednostavan smještaj. Tu je dozvoljeno i kampiranje, ali nema pitke vode (osim boca od pola litra koje se prodaju u hostelu).
Površina jezera je na 3500 m nadmorske visine. Ukupna količina vode iznosi 0,35 km3. Prema riječima mještana, nivo vode u jezeru polahko opada u posljednjih deset godina. Naslage sedre pojavljuju se uz obalu do 10 m iznad nivoa jezera (2000).
Selo Quilotoa i pridruženi krater također su popularno odredište unutar tzv. Petlje Quilotoa i uobičajeno je polazište za višednevnu pješačku rutu od sela do sela.
Mušan Topalović
Mušan Topalović, zvani Caco, rođen 1957, a ubijen 26. oktobra 1993, bio je komandant 10. brdske brigade Armije RBiH, krijumčar i kriminalac unutar opkoljenog Sarajeva.
Edward Emerson Barnard
mini|desno|Edward Emerson Barnard Edward Emerson Barnard (16. decembar 1857 – 6. februar 1923) jest američki astronom.
Mušan Topalović
Aktivnosti i počinjeni zločini
Cacina brigada bila je poznata po odvođenju građana Sarajeva na kopanje rovova, što je uključivalo i neke vladine službenike i armijske generale. Neki se nisu nikada vratili a navodni razlog se, između ostalog, navodi da su Cacini ljudi htjeli njihove stanove. Cacini ljudi su optuženi za ubijanje stotina lokalnih srpskih civila. Tijela su bačena u rascjep na planini Trebević, lokaciju poznatu kao Kazani.
Smrt
Vlast Republike Bosne i Hercegovine počela je sa strožijim obračunavanjem sa Sarajevskim kriminalnim grupama krajem 1993. Odbrana Sarajeva isprva zavisna o kriminalcima je postepeno nestala s profesionalizacijom Armije RBiH. Cacini brutalni zločini protiv civila i odbijanje da se potčini komandnom lancu Armije BiH predstavljala je problem i svojevrsnu sramotu za tadašnju vlast. Dana 26. oktobra 1993. započela je akcija "Trebević 2" koja je kao metu imala 9. motorizovanu (kojom je komandovao Ramiz Delalić) i 10. brdsku brigadu Armije RBiH.
Za vrijeme operacije, Cacina brigada ubila je devet policajaca i zarobila više civila. Cacini ljudi ubili su ukupno 17 ljudi. U pokušaju hapšenja Mušana Topalovića ubijeni su policajci: Admir Hebib (1969–93), Kemal Kojić (1960–93), Dragan Miljanović (1967–93), Slaven Markešić (1965–93), Srđan Bosiljčić (1963–93), Elvir Šovšić (1974–93), Hamid Humić (1959–93), Jasmin Čamdžija (1968–93), Izet Karšić (1959–93), uz osam civila koji su bili zarobljeni. Caco se kasnije predao nakon što mu je obećana sigurnost.
U oficijelnoj verziji vlade RBiH, Caco je ubijen dok je pokušao pobjeći. Nekoliko članova brigada je kasnije završilo na tajnom suđenju, i njih 14 je osuđeno za razne zločine. Otac jednog od policajaca Avdo Hebib, pomoćnik ministra policije RBiH, kritikovao je planiranje akcije "Trebević 2".
Ukop
Caco je prvobitno bio ukopan u grobu obilježenim kao N.N. blizu stadiona Koševo. Pod pritiskom različitih grupa, Vlada je 1996. obznanila lokaciju groba, i njegovi ostaci su ekshumirani. Dana 2. decembra 1996. izvršen je ukop kojem je prisustovalo oko 12.000 ljudi iz Sarajeva, većinom bivših članova Zelenih beretki i drugih paravojnih formacija. Ukop je javno sniman i prenošen, što je oštro osudio general Jovan Divjak, nazvavši ga kao "glorifikaciju gangstera".
Digimon
mini|250px|Logo engleske verzije Digimon Digimon (デジモン, Dejimon, kratica za "Digital Monsters" (デジタルモンスター, dejitaru monsutā) ja popularna japanska franšiza sačinjena od animea, mange, igrački, videoigara, igre sa kartama i ostalih stvari. Digimoni su čudovišta nepoznate forme koji žive u paralelnom, "Digitalnom svijetu" koji je kreiran od strane zemaljskih komunikacijskih centara.
U Bosni i Hercegovini su prikazani Digimon Adventure 01, Digimon Adventure 02, Digimon Tamers i Digimon Frontier na OBN-u
Digimon (bića)
Digimon čudovišta se izlegu iz jaja zvanih Digi-Eggs/Digitamas (u engleskoj jezičnoj verziji Digimona postoji drugačiji tip Digi-Jajeta koji se može upotrijebiti sa Digivolve ili transformisati u Digimona. Drugi tip Digi-Jajeta se zove "Digimental" i prikazuje se u Japanskoj verziji). Oni stare i napreduju putem procesa koji se zove "Digivolucija" koji mijenja njihov izgled i jača njihove moći (sličan način evolucije kao i u Pokemonima). Efekt Digivolucije je težak za Digimona koji je Digivoluirao, većinu vremena razmišlja o završetku bitke ili kako je preslab za nastavak borbe. Neki Digimoni glume da su nespremni za borbu. Većina posjeduje veliku količinu inteligencije i mogu razgovarati sa ljudima. Oni digievoluiraju pomoću digiuređaja kojeg posjeduje njihov ljudski partner. U nekim slučajevima kao naprimjer u prvoj sezoni Digimon treneri morali su pronaći posebne predmete kako bi Digimoni mogli evoluirati u drugi nivo zvan ultimate, a nakon njega dolazi mega.
NGC 1163
NGC 1163 (također poznat kao IRAS 02580-1720, MCG -3-8-56 i PGC 11359) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 105 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 2,20 (67 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 31. oktobra 1885. godine.
Digimon
Digimon virtualni ljubimac
Digimon čudovištem se upravlja kao i sa digitalnim ljubimcem uređajem koji se u Digimonu naziva "Digital Monster," slična izgledom i konceptom uređajem Tamagotchi za dječake (Bandai je također vlasnik Tamagotchia). V-ljubimac je sličan njegovom predprocesoru, sa izuzetkom da su jači i mogućnošću da se povežu sa drugim Digimon v-ljubimcem i izazovu ga na borbu. Svaki vlasnik uređaja počinje sa Digimon Bebom, trenira ga, on evoluira, brine se o njemu, i onda imaju borbe sa drugim trenerom Digimona kako bi se uvidjelo koji je jači. Digimon ljubimac može imati nekoliko evolucija sa kojima dobijaju više mogućnosti, pa tako mnogi treneri imaju drugačijeg Digimona. U Decembru se izdaje nova generacija Digital Monstera, prethodnik treće serije izdataka 1998. godine. Sada novi Tamagotchi Digimon je jako rijedak tako da je viđeno samo 9 u Digimon serijalima. Bandai je također izdao Non Related Digimon Tamagotchi.
NGC 1163
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Digimon
TV serija
Datuma 6. mart, 1999. godine je prikazan prvi Digimon anime koji je prikazan u kinima. Film Digimon Adventure je trebao da bude kratki film, ali nakon što je scenario završen, dobiven je zahtjev da Digimon postane serija i on se ostvario. Na datum 7. mart, 1999. godine prikazana je televizijska edicija pod naslovom Digimon Adventure. Četiri sljedeća serijala će biti izdata sa njihovim pratećim filmovima, a u zapadnim medijima nastalo je sveopšte interesovanje za Digimon. Seriju su sačinjavala i igre sa kartama, sa Hyper Colosseum u Japanu i kasnije Digi-Battle u Americi, i mnogo video igara. Animirana serija je jako razumljiva zbog njenog poznatog segmenta koji vlada u Digimon Univerzumu i mogućnosti da se prilagodi uzrastu koji prati seriju i tako sve više povećava popularnost.
"Digimon znači "Digitalna Čudovišta. Prema priči iz Digimon oni žive u Digitalnom svijetu, koji je kreiran i kojim se upravlja iz zemaljskih komunikacijskih centara. Priča govori o grupi djece većinom predtinejdžeskog uzrasta, oni se nazivaju "Odabrana djeca" (DigiDestined u engleskoj verziji), koja su udružena sa specijalnim Digimonima rođenim da odbrane njihov svijet (i naš) od zlih vojski. Kako bi im pomogli Digimoni prolaze s njima najteže stvari i bore se protiv najjačih Digimona, a ujedno imaju sposobnost evoluiraju (Digievolucija). U ovom procesu, Digimon mijenja izgled i postaje mnogo jači, česta mijenjanja mogu promijeniti i njihovo ponašanje. Grupa djece koja dolazi u kontakt sa Digitalnim svijetom mijenja se iz sezone u sezonu (osim dijelom u Digimon Adventure 02).
Digimon je produciran od strane Toei Animatona i Bandaia iz Japana. Serija se prikazuje u Japanu na Fuji TV. Još uvijek je nepoznato da li će se raditi i šesta sezona serije.
Digimon Adventure (prva sezona)
Prva Digimon serija počela se prikazivati 7.marta, 1999. godine. U prvoj epizodi su prikazana djeca, koja su bila u ljetnom kampu, a zatim došli u Digitalni svijet, upoznali stvorenja koja se nazivaju Digimoni, i tamo su postali "Odabrana djeca" i prislijeni su da moraju spasiti oba svijeta Digitalni i realni od zla. Svako dijete je dobilo uređaj koji se naziva "DigiUređaj" koji ih je odabrao da "pređu" u Digitalni svijet i da im odabere Digimon partnera, za primjer, Tai je dobio kao partnera Agumona, a Matt je dobio Gabumon. Djeca su također pomogla misterioznom čovjeku/digimonu zvanom Gennai, koji im je pomogao oko holograma. Digiuređaji su pomogli da njigovi Digimon alijansa Digivoluiraju u jača stvorenja nego prije. Digimoni obično dostižu veće forme kada su njihovi partneri u opasnosti, primjer kao u borbi protiv zlih vojski Devimona, Etemona i Myotismona. Grupu odabrane djec sačinjava sedam stalnih likova: Tai Kamiya, Matt Ishida, Sora Takenouchi, Izzy Izumi, Mimi Tachikawa, Joe Kido, i T. K. Takaishi. Kasnije tokom sezone, osmi lik se pridružio grupi, Kari Kamiya (koja je Taijeva sestra).
Digimon Adventure 02 (druga sezona)
Drugi Digimon serijal je direktni kontinuitet prvog, a počeo se prikazivati 2. aprila, 2000. Tri godine kasnije, većina od Odabrane djece su sad u srednjoj školi na i već 14 godina idu u školu, a Digitalni svijet je trenutno miran i stabilan. Bilo kako, novo zlo se pojavilo u formi Cara Digimona (Digimon Emperor, Digimon Kaiser) koji je za razliku od prethodnika čovjek baš kao i Odabrana djeca. Car Digimona uspio je porobiti Digimone sa Crnim Prstenom i Kontrolnim datotekama i nekako im je onemogućio Digievoluciju. Set od pet Digi-Jaja sa ugraviranim amblemima uspijo je doći do tri nova Odabrana djeteta zajedno sa T.K. i Kari dva Odabrana djeteta iz prošle sezone. U ovoj sezoni došao je novi način Digievolucije, a radi se o pojačani štit u Digievoluciji, pomaže Digimonima da pobjeđuju i najgore protivnika u Digtalnom svijetu. Ipak, Odabrana djeca su uspijeli Cara Digimona, mnogo poznatiji na Zemlji kao Ken Ichijouji, (koji je veliki rival Davisu) samo sa žrtvovanjem Davisovog ličnog Digimona, Wormmona. Samo što su stvari skoro bile na svom mjestu, novi Digimoni postaju neprijatelji grupi odabranih, kada su Kontrolne sdatoteke postale deaktivirane počeli su se pojavljivati novi Digimoni koji su prouzrokovali nove nevolje u Digitalnom svijetu. Da bi se iskupio za greške u prošlosti, Ken se pridružuje Odabranoj djeci, i tako postaje Odabrane djete sa njegovim partnerom Woromonom koji je napravljen da se bori protiv njega. Oni uskoro spašavaju i države kao što su Francuska i Australija od kontrolnih datoteka i pobjeđuju Malomyotismona koji je evoluirao iz Myotismon u prošloj sezoni.
Digimon Tamers (treća sezona)
Treći Digimon serijal se počeo prikazivati 1. aprila, 2001. godine. Radnja serija je postavljena u većem “stvarnom svijetu” gdje su Adventure i Adventure 02 serije zapravo televizijske emisije i gdje je Digimon igra borbi (bazirana na aktualnim stvarima) postaje ključ koji povećava snagu pravim Digimonima koji su se počeli pojavljivati u stvarnom svijetu. Radnja serije se vrti oko tri lika, Takata Matsukija, Rike Nonaka i Henry Wonga. Radnja serije počinje kada Takato napravi svog vlastitog Digimona kada je je slajdovao misterioznu plavu kartu, koja je kasnije postala D-Arc (Digi uređaj). Guilmon uzima izgled iz Takatovog crteža novog Digimona (Od Tamersa jedini čovjek koji je povezan sa Adventureom je Ryo Akiyama, lik koji se pojavljivao u nekim Digimon videoigrama i koji se jednom pojavljivao u serijalu Adventure). Neke od promjena u ovoj sezoni uključuju novi način Digivolucije Digimona, i način na koji rade njihovi "Digi uređaji". U ovoj sezoni, Tamersi mogu slajdovati karte kroz njihov "Digi uređaj" što daje njihovim Digimonima nove mogućnosti, slično kao u igri sa kartama. Takav se čin zove "Digi-modifikacija". Isti proces se često koristio u Digivoluciji Digimona, ali obično osjećaji imaju najveći dio u digivolucijskom procesu. Većina Digimon serijala gdje je radnja napravljena najviše za mlađu djecu, Tamersi su više mračniji u prirodi.
Digimon Frontier (četvrta sezona)
Četvrti Digimon serijal se počeo prikazivati 7. aprila, 2002. godine. Nakon što su dobili poruku preko neuobičajnim telefonskim pozivima, pet glavnih likova odlaze do podzemne željeznice i uzimaju voz za Digitalni svijet. Oni završavaju borbu sa Cherubimonom i sa njegovim Legendarnim Ratnicima koji su se nadali da će dominirati svijetom. Kasnije oni susreću sa većim problemom borbom protiv Lucemona i dva Kraljevih Vitezova: Crusadermona i Dynasmona. Kada su se udružili, upotrebljavali su DNA Disintegrator koji može uništiti DNA drugog Digimona, i time uništava Digimona i ne dopušta da se ponovo reinkarnira u Digi-Jaje. Za razliku od svih ostalih Digimon serija, u ovoj seriji likovi nemaju Digimon Partnera i koriste svoje Digiuređaje da transformišu sebe u moćnog Digimona i tako se bore protiv neprijatelja, i to je novi dodatak u seriji. Ova serija se još uvijek prikazuje u Britaniji, počela je se prikazivati u kasnoj 2007. i ranoj 2008.
Digimon Savers Data Squad (peta sezona)
Nakon tri godine pauze, i peta sezona Digimona se počela prikazivati od 2. aprila, 2006. godine. Kao Frontier, Saversi nisu povezani sa prošlim kontinijumima, i također označava novi početak Digimon franšize, sa drastičnim promjenama u dizajnu likova i scenariju, i promjenom vrste gledateljstva. Priča je fokusirana prema izazovima sa kojima su suočeni pripadnici D.A.T.S.-a ("Digital Accident Tactics Squad"), organizacijom koja treba da održi stabilnost u Digitalnom svijetu i Digimona kao bića, i čuvati bilo kojeg Digimona koji se nalazi na Zemlji kao tajnu. Kasnije D.A.T.S. tim je privučen masivnom konfliktu između Zemlje i Digitalnog svijeta izazvan od strane ambicioznog doktora čovjeka koji je uspio uspotaviti kontrolu nad Digimonima. Verzija na engleskom jeziku se prikazuje na Jetixu dijelu Toon Disneya od 1. oktobra, 2007. u terminu 8:30.
Filmovi
Do sada je izdato devet Digimon filmova u Japanu. Prvih sedam bilo je vezano uz priču Digimon serijala dok je Digital Monster X-Evolution je bio vezan uz Digimon Chronicle priču. Svi filmovi osim X-Evolution i Ultimate Power! Activate Burst Mode su buli distribuirani u ostale zemlje svijeta.
Sinhronizovane verzije
U SAD-u serija se počela prikazivati u augustu 1999. na Fox Television Network. Sinhronizaciju je uradio Saban (kasnije Sensation Animation), a kasnije je je počelo da se prikazuje na ograncim Fox Mreže, Fox Kids i Fox Family. Prva serija je kolektivno bila predstavljena kao Digimon: Digital Monsters. Neke scene iz originalne verzije su na Fox bile izbačene ili prilagođene u skladu sa Foxovim pravilnikom Standardi i praktike Foxa prema kojima su neke scene neprikladne za dob kojoj je namjenjena serija.
Yuen Wong Yu (Chuang Yi/TOKYOPOP) manhua
Digimon je izdat i kao manhua, kineski strip. Manhua je izdata od strane Chuang Yia iz Singapura i TOKYOPOP-a koji je izdao strip za Sjevernu Ameriku. Nacrtao ga je i napisao Yuen Wong Yu, koji je bazirao strip na scenariju originalnih televizijskih serijala. Pet izdanja bilo je bazirano na Digimon Adventure, na Digimon Adventureu 02 bila su baziran dva, a na Digimon Tamersima četiri dok je izdato i nekoliko izdanja koji nisu bili povezani sa pričom iz animea. Postoje tri izdanja bazirana na Digimon Frontieru koje su izdata od strane Chuang Yia na engleskom jeziku. Ova izdanja nisu bila izdavata od strane TOKYOPOP-a u Sjevernoj Americi I Evropi, ali je bilo izdato u Australiji.
Dark Horse
Dark Horse Stripovi je izdala kolekciju u amerčkom stilu stripova, adaptirano je trinaest izdanja na engleskom jeziku pod nazivom Digimon Adventure, 2001. godine. Scenarij su napisali Daniel Horn i Ryan Hill, a ilustrirali su ga Daniel Horn i Cara L. Niece.
Videoigre (SAD)
U SAD-u je do sada izdato devet Digimon igara. Prve igre bile su namijenjene Sony PlayStation. (Pogledaj Digimon World, Digimon World 2, Digimon World 3, Digimon World 4, Digimon Digital Card Battle, Digimon Rumble Arena, Digimon Rumble Arena 2, Digimon Battle Spirit, Digimon Battle Spirit 2, Digimon Racing, Digimon World DS, i Digimon World: Dawn and Dusk.)
Igra sa kartama
Digimon Društvena igra sa kartama je društvena igra sa kartama bazirana na Digimonu, koja je prvi puta predstavljena u Japanu 1997. godine od strane Bandaia. Karte su također uključene u igru. Digimon borba sa kartama je ista kao i u videoigri Digimon World 3.
Wilsonova bolest
Wilsonova bolest je genetički poremećaj u kojem se u organizmu nakuplja višak bakra. Simptomi se obično odnose na mozak i jetru. Simptomi povezani sa jetrom uključuju povraćanje, slabost, nakupljanje tečnosti u abdomenu, oticanje nogu, žućkasta koža i svrab. Simptomi povezani sa mozgom uključuju tremore, ukočenost mišića, probleme u govoru, promjene ličnosti, anksioznost i psihozu.