cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boka kotorska
mini|desno|250px|Boka kotorska mini|desno|250px|Etnička karta Boke kotorske Boka kotorska je najveći zaliv Jadranskog mora. Počinje Hercegnovskim zalivom, koji se sužava Kumborski tjesnac, njime prelazi u Tivatski zaliv, pa kroz Verige ulazi u Risanski i Kotorski zaliv. Pretpostavlja se da je na nastanak zaliva utjecala fluvijalna erozija, i to još u pliocenu. Ova regija poznata je i kao područje s najvećom prosječnom količinom padavina u Evropi.
Naselja
Njivice, Igalo, Herceg Novi, Savina, Meljine, Zelenika, Kumbor, Đenovići, Baošić, Bijela, Kamenari, Morinj, Risan, Perast, Ljuta, Kotor, Prčanj, Tivat, Krtole, Krašići, Radovići, Rose, a između njih je još desetak malih naselja.
Ostrva
U Boki kotorskoj postoje i devet ostrva: Prevlaka, Mamula i Ostrvo Vavedenje (na samom ulazu u zaliv), Gospa od Milosti, Sveti Marko i Ostrvo Cvijeća, Zanovjetni Školjic u Tivatskom zalivu – Krtoljska uvala, a Gospa od Škrpjela i Sveti Đorđe u Risanskom zalivu, ispred Perasta.
Historija
Boku kotorsku su proslavili hrabri pomorci, vješti majstori, graditelji, mnogi istaknuti umni ljudi. Ima slavnu historiju – od grčkih kolonija, preko Ilira, Rimskog Carstva, Bizantije, Crnogorske i bosanske srednjovjekovne države, do Osmanlijskog Carstva, Mlečana, Rusa, Napoleona i Austrije. Svi su imali ambicije da njome gospodare. Pomorstvo je bila osnova života i dalo je pečat velikom kulturnom naslijeđu. U 17. i 18. stoljeću Boka je imala više od 300 brodova duge plovidbe i do 300 manjih, koji su godišnje zarađivali 200.000 mletačkih zlatnika. Peraštani su u 16. stoljeću imali pomorsku školu (Nautika) na glasu, a u njoj su školovali mornare i za ruskog cara Petra Velikog.
Bertrandon de la Broquière
mini|desno|200px|Pad Konstantinopolja, 1453., iz Bertrandonovog rukopisa Voyage (Bibliothèque nationale de France MS fr. 9087 (f. 207v), urađen u Lille-u, 1455.) Bertrandon de la Broquière (kraj 14. - 15. vijek) francuski (burgundski) putopisac.
Bertrandon de la Broquièreje povjerljiva ličnost burgundskog vojvode Filipa Dobrog. Na tajnoj misiji proučavanja stanja i prilika u Turskoj, vraćao se preko Balkana (linijom Carigradskog druma), Pirota i Beograda u Burgundiju 1432-1433. Po nalogu svoga gospodara 1455-1457. opisao je taj svoj put u djelu Putovanje preko mora (Voyage d'outre Terre, pendent le cours des annees 1432 et 1433). Pod gornjim naslovom djelo je štampano 1805.
Izvod iz opisa Bertrandon de la Broquièra
Uzima se da je navedeno svjedočanstvo povezano za sina nekadašnjeg kralja Stjepana Ostoje, Radivoja Ostojića:
Svjedočanstvo o osmanskim upadima u Bosnu i prodaji Bosanaca u roblje:
Magnum Crimen
Magnum Crimen: Pola vijeka klerikalizma u Hrvatskoj (bosanski: Velika optužba) je knjiga izdata u Zagrebu 1948. godine. Autor knjige je bio hrvatski rimokatolički sveštenik, a kasnije i profesor Univerziteta u Beogradu i član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu, dr Viktor Novak (1889-1977). Novak je na 1119 stranica (u 18 poglavlja) predstavio razvoj klerikalizma u Hrvatskoj od početka 20. vijeka (to jest od održavanja "Svehrvatskog katoličkog kongresa" u Zagrebu 1900. godine) pa sve do kraja Drugog svjetskog rata.
Neposredno po izlasku iz štampe, rimska kurija je anatemisala knjigu i stavila je na listu zabranjenih knjiga (Index librorum prohibitorum). .
Pisanje knjige - historija i motivi
U uvodu knjige, Novak piše da je više od četrdeset godina potrošio na skupljanje materijala koje će kasnije koristiti pri pisanju knjige. Sa skupljanjem materijala je počeo još kao učenik srednje škole, nastavio kao univerzitetski student, pa student teološkog seminara u Rimu, te na kraju kao univerzitetski profesor u Beogradu. Njegova ideja vodilja nije bila samo da napiše ovu knjigu, nego trilogiju čija će, kasnije, prva dva dijela biti Magnum tempus i Magnum sacerdos. Prema navodima O. Neumanna, Novak je bio Hrvat po rođenju, a od 1924. bio je aktivan među Srbima. Bio je direktor na katedri za Hrvatsku historiju, koja je bila osnovana pri Univerzitetu u Beogradu sa ciljem unapređenja razumijevanja između dva srodna slavenska naroda. Jedan od odlučujućih faktora u njegovom životu je bila posjeta Rimu prije 1914. i njegovo istraživanje u vatikanskim arhivama. Kao medievalista, Novak je došao u bliski kontakt sa problemima modernog vjerskog života i bio je veoma zainteresovan za odnose između Vatikana i katoličkih Hrvata. Godine 1941, neposredno nakon razaranja i okupacije Kraljevine Jugoslavije, Novak će biti među prvih deset koje je nacistički njemački Gestapo uhapsio. Od straha da kasnije ne bude ponovo uhapšen i ubijen, Novak je uništio sav materijal koji je sakupio u toku pomenutih četrdeset godina. Nastaviće da radi na svom projektu trilogije nakon oslobođenja Beograda, oktobra 1944. godine, tako što će početi da piše njen treći dio - Magnum Crimen. Posmatrajući djelovanje Rimokatoličke crkve na tlu Jugoslavije u periodu dužem od pedeset godina, autor knjige zaključuje da je ova crkva zamijenila ideju služenja Bogu idejom služenja rimskoj kuriji, tj. državi rimskog pontifikata u ulozi svjetskog vladara. Proizvod ove ideje u Kraljevini Jugoslaviji je identifikacija rimokatoličanstva i hrvatske državnosti, što je pretvorilo većinu rimokatoličkog sveštenstva u vatrene pristalice ustaša.
Knjiga kao akademska referenca
Kada je prvo izdanje knjige izašlo 1948. godine u Zagrebu, sumnja se da je veliki dio tiraža kupila i uništila Rimokatolička crkva. Zbog toga je ova knjiga bila vrlo rijetka u SFRJ. Knjiga Magnum Crimen za period NDH obilato koristi dokumentaciju objavljenu u zbirkama "Dokumenti o protunarodnom radu i zločinima jednog dijela katoličkog klera" (Zagreb, 1946.) i "Suđenje Lisaku, Stepincu, Šaliću i družini, ustaško-križarskim zločincima i njihovim pomagačima" (Zagreb, 1946.) Među istoričarima ova je knjiga prihvaćena kao ozbiljna akademska referenca i, kao takva, citirana i referencirana veoma često,. Novakova knjiga je referentna knjiga u univerztetskim bibliotekama širom svijeta. Najraniji prikazi ove knjige su prikazi prof. S.Troickog (1949 g. - vidi link) i Amerikanca O. Neumann-a. Neumann ističe dvije stvari u njegovom pregledu: ulogu prof. Novaka u širenju i odbrani jugoslavenstva i obilje dokumentacije koju je prof. Novak skupio i koristio kao materijal pri pisanju ove knjige. Drugi Amerikanac, William Bundy daje samo kratak pregled ove knjige sažet u dvije rečenice. Marcel Cornis-Pope i John Neubauer tvrde da je knjiga naručena da bi poduprla Titove poslijeratne inscenirane sudske procese. Ipak, ova dva autora pišu da knjiga bogato dokumentira ustaške zločine tokom rata u tri logora smrti i druga nasilja protiv Srba, Roma i Jevreja. Otud su na Novaka (u Hrvatskoj) gledali kao na izdajnika Hrvatske. Britanski novinar Robin Harris podupire ova dva autora i tvrdi da je Novakova teorija hrvatskog klero-fašizma bazirana na pretjeranim procjenama zločina, i motivirana političkim razlozima.
Knjiga ima šest neskraćenih izdanja i jedno skraćeno. Posljednje neskraćeno izdanje ove knjige objavila je beogradska izdavačka kuća "Nova knjiga" 1986. godine (sa reprintom 1989. godine).
Literatura
Viktor Novak: Magnum crimen - pola vijeka klerikalizma u Hrvatskoj, Nakladni zavod Hrvatske, Zagreb 1948 Magnum Crimen - onlajn pdf kopija
Link
Magnum Crimen - в продолжение темы... Magnum Crimen - onlajn pdf kopija
Intervencionizam
Intervencionizam se javlja 30-ih godina 20.vijeka na osnovu teoretskih postavki i analiza Džona Mejnarda Kejnsa (en. John Maynard Keynes) i sljedbenika tzv.”Kejnzijanske škole”: Prvo značajnije Kejnsovo djelo bilo je “Ekonomske konsekvence mira” (The Economic Consequences of Peace) iz 1919. godine, a zaštitnim znakom intervencionističke ekonomije smatra se njegovo djelo “Opća teorija zaposlenosti, kamata i novca” (The General Theory of Employment, Interest and Money), objavljeno 1936. godine.
Polazište ovog pristupa je da u pravilu postoji neravnoteža između agregata tražnje i agregata ponude, te da je privreda koja je prepuštena samo tržišnim zakonitostima sklona ekonomskoj neravnoteži, što su pokazale i ekonomske krize 30-ih godina.
Opće odrednice
Temeljna Kejnsova postavka je da ne postoji prirodni ekonomski poredak i da ekonomske zakonitosti treba posmatrati u dinamici. Stoga ekonomska ravnoteža nije kontinuiran proces i ekonomski sistem može postići ravnotežu i u uslovima visoke nezaposlenosti (za razliku od dotadašnjeg mišljenja). Kejns je težište analize procesa uravnoteženja premjestio sa cijena na pitanja zaposlenosti i kamatne stope. Njegov koncept se bazira na međuzavisnosti investicija, potrošnje, štednje i dohotka.
Polazeći od nacionalnog dohotka (društvenog proizvoda) i zaposlenosti, Kejns ističe da oni u osnovi zavise od agregata efektivne tražnje. Kako ravnoteža u privredi znači da je štednja jednaka investicijama, a dohodak zbiru potrošnje i investicija, to znači da je osnovni generator rasta društvenog proizvoda i zaposlenosti agregat tražnje.
Agregat tražnje uslovljen je nizom faktora ekonomske i neekonomske prirode, od kojih su osnovni:
-	sklonost ka potrošnji (odnos između dijela dohotka koji se neposredno troši i ukupnog dohotka; obrnuto je proprocionalan sklonosti ka štednji);
-	granična efikasnost kapitala (odnos između profita od investicija i ukupno angažovanog kapitala);
-	kamatna stopa (odnos između kamate kao prinosa i samog kapitala koji je predmet kredita).
Analizirajući navedene faktore, Kejns zaključuje da granična sklonost ka potrošnji i granična efikasnost kapitala imaju tendenciju opadanja, a kamatna stopa tendenciju formiranja iznad nivoa koji bi se očekivao na osnovu tražnje za novčanim kapitalom.
Ekonomska uloga države
Zadatak države prvenstveno je da aktivno djeluje u formiranju globalne ravnoteže između agregata ponude i tražnje i da regulisanjem efektivne tražnje (po pravilu češće povećanjem nego smanjivanjem) osigura pretpostavke za stabilan privredni razvoj i povećanje zaposlenosti.
Dakle, ekonomska uloga države se znatno proširuje sa težištem da se ovim putem dopunjava i koriguje tržišni mehanizam, kako bi se osigurao adekvatan društveni okvir privređivanja.
Djelovanje države na tokove društvene reprodukcije pretpostavljalo je angažiraniji pristup prema ranije utvrđenim ekonomskim funkcijama države (antimonopolsko zakonodavstvo i stabilnost novca), kao i sasvim nove funkcije i zadatke:
-	opsežnije privredno i radničko zakonodavstvo,
-	socijalno zakonodavstvo (zdravstvena zaštita, penzijsko osiguranje i neposredni vidovi socijalne zaštite),
-	širenje sektora javnih usluga,
Janet Frasier
mini|250px|Teryl kao Dr.Janet Fraiser u Seriji Stragate SG-1 Dr. Janet Fraiser je glavni ljekar u bazi SGC. Ona je ekspert na polju egzotičnih bolesti. Veoma često je suočena sa oboljenjima koja nikada niko nije sreo na Zemlji što je stavlja u poziciju da vrlo često mora improvizirati. U seriji Stargate SG-1 glumi je Teryl Rothery.
Njeno prvo pojavljivanje je bilo već u prvoj epizodi prve sezone. Prije dolaska u SGC Janet je bila udata, ali je taj brak loše završio jer je, kako je to rekla Samanthi njen muž doslovno shvatio frazu muška vojska. U toku serije ona je usvojila djevojčicu Casandru, vanzemaljsko siroče koje je sistemski Lord Nirrti usadila naquadah bombu u grudni koš. Pred kraj šeste sezone, Dr. Janet pogiba na zadatku, spašavajući vojnika Simona Wellsa. Umjesto nje dolazi dr. Lam koju glumi Lexa Doig.
Intervencionizam
Ekonomska uloga države
-	podsticanje privatne aktivnosti, posebno u strateškim oblastima privređivanja,
-	interventne mjere u poljoprivredi,
-	kontrola bankarskog i berzanskog poslovanja;
-	neposredne privredne aktivnosti od strane države po osnovu nacionaliziranja privrednih kapaciteta i formiranja javnog sektora privređivanja.
Temeljne poluge ukupne državno-intervencionističke ekonomske politike su fiskalna i monetarno-kreditna politika.
2.	Napušta se tzv.mančestersko pravilo u korist manjeg ili većeg remećenja tržišnih zakonitosti;
Ukupna ekonomska aktivnost države, odnosno državno-intervencionistički koncept ekonomske politike zasniva se na 2 temeljna obilježja: funkcionalnost i anticikličnost.
Funkcionalnost podrazumijeva da finansijska i ukupna aktivnost države treba imati aktivan (funkcionalan) odnos prema tržištu i ekonomskim zakonitostima u smislu dopune i korekcije tržišta.
Anticikličnost pretpostavlja mjere ekonomske politike radi prevazilaženja konjunkturnih kretanja u privredi. U principu, država se ponaša suprotno od tokova privređivanja po osnovu privatne inicijative i učinaka tržišnog mehanizma. Ukoliko privatna inicijativa zataji, na scenu stupa država i ranovrsnim mjerama uvećava agregat tražnje uz istovremeno podsticanje investicija, uključujući aktiviranje javnog sektora privrede kao i veći stepen korekcije i dopune tržišta. U obrnutom slučaju, ako se po osnovu privatne inicijative i tržišnog privređivanja ostvaruje stabilan privredni razvoj, država se treba suzdržati od većeg unošenja u društvenu reprodukciju uz istovremeno saniranje ekonomske aktivnosti koja je bila pojačana u periodu depresije.
Ekonomsko-političke mjere
Za intervencionističku ekonomiju karakteristično je da neposredno operativno unošenje države u tokove privređivanja poprima sistemski karakter. Javni sektor privrede u prosjeku obuhvata oko 1/3 proizvodnih fondova, sa generalnim ciljem da se na ovaj način dopuni privatna inicijativa i omoguće nesmetani tokovi reprodukcije.
Osim što se na ovaj način javnim sektorom “pokrivaju” one djelatnosti koje nisu atraktivne za privatnu inicijativu, po ovom osnovu država može ostvarivati prihode i time uvećati tzv.neporeske izvore u strukturi javnih prihoda.
Što se tiče strukture regulativnih mjera, u domenu fiskalne politike, od posebnog značaja su slijedeće: -	Znatno razuđenija struktura poreza, u najvećoj mjeri zbog mnoštva ciljeva oporezivanja. Ovi ciljevi mogu se klasificirati na 2 grupe:
redistributivni (preraspodjela bogatstva);
-	Selektivno oporezivanje radi učinaka u 3 osnovna vida: raspored poreskog tereta u odnosu na uslove privređivanja i strateški značaj pojedinih oblasti privrede, veće oporezivanje visokih dohodaka kako bi se stimulisalo usmjeravanje kupovne moći u investiranje, oslobađanja i olakšice za niske dohotke;
-	Potenciranje redistributivnih učinaka finansijske aktivnosti. To se realizira s jedne strane progresivnim oporezivanjem, čime se prema ekonomskoj snazi pojedinaca vrši ravnomjerniji raspored poreskog tereta, a sa druge strane širokim programom socijalnih izdataka iz budžeta (finansiranje obrazovanja, zdravstva, neposredna davanja za ugrožene kategorije stanovništva i sl).
-	Širenje strukture javnih prihoda pri čemu nezamjenjiv instrument predstavlja javni zajam;
-	Destimuliranje štednje rentijerskog tipa;
-	Potiskivanje klasičnih javnih izdataka u strukturi budžeta u korist ekonomskih rashoda (javni sektor ili stimulisanje privatne inicijative) i socijalnih izdataka;
-	Relativiziranje zlatnog pravila budžetske ravnoteže u smislu da je deficit u budžetu pravilo kako bi se nadomjestila nedovoljna tražnja. Ukoliko se uopće govori o budžetskoj ravnoteži, umjesto jednogodišnjeg budžeta operira se sa tzv.cikličnim budžetima koji se vremenski podudaraju sa jednim privrednim ciklusom. Poseban izraz principa budžetske ravnoteže je i napuštanje načela jedinstva budžeta, po kome su svi javni prihodi i rashodi obuhvaćeni budžetom kao jedinim aktom finansijske aktivnosti države.
To je uz tipični budžet, kao instrument finansiranja klasičnih javnih potreba, značilo i uvođenje ekonomskog ili kapitalnog budžeta kojima se osiguravaju sredstva na ime intervencija u privredi. U tom smislu, prvi slučaj napuštanja načela jedinstva budžeta zabilježen je u Danskoj 1927. godine.
U domenu monetarno-kreditne politike, najznačajnije mjere kojima se utiče na uspostavu ekonomske ravnoteže su:
-	Aktivna emisiona politika, kojom se emitiranjem gotovog novca u opticaju uvećava novčana masa i time neposredno povećava agregat tražnje. To je značilo 2 temeljne posljedice: relativiziranje monetarne ravnoteže i napuštanje zlatnog standarda - pariteta valute.
-	Ekspanzivna ili restriktivna kreditna politika po osnovu aktivne politike kamatnih stopa. Time se neposredno utiče na kretanje kamata, a postižu se i dvostruki opći efekti: promjene količine novca u opticaju, te obim i struktura investiranja.
-	Stvaranje ili poništavanje, odnosno raspodjela ili preraspodjela novčane mase u opticaju sa neposrednim efektima po formiranje i tokove agregata tražnje putem politike otvorenog tržišta (hartije od vrijednosti), povećanja ili smanjenja stope obaveznih rezervi banaka, prodaja ili kupovina zlata itd, uključujući i neposredno učešće države na tržištu novca i kapitala, kako bi se uticalo na kretanje kamata i kurseva dionica i drugih oblika plasmana kapitala.
Značajan sektor intervencionističkog koncepta su i instrumenti vanjske trgovine sa nizom interventnih mjera (npr.carine, izvozni stimulansi, uvozne dozvole, kvote itd) radi ostvarivanja trgovinskog i platnog suficita i zaštite domaće privrede. Bitno je istaći da su zbog naglašene globalizacije ekonomskih tokova ove mjere bile znatno manje rigidne u odnosu na merkantilistički koncept.
Učinci intervencionizma
U pogledu teorijskog doprinosa intervencionističke doktrine, treba istaći slijedeće:
1.	Osnovni pristup Kejnsa i sljedbenika kejnzijanske škole privređivanju u društvenoj zajednici jeste da se radi o sistemu u njegovom historijskom razvoju (nema vječnih zakonitosti, već one zavisno od okolnosti poprimaju različite varijacije);
2.	Metodološki, ovaj koncept ekonomske politike polazi od međusobne funkcionalne ovisnosti pojedinih ekonomskih fenomena i procesa kao što su društveni proizvod, zaposlenost, štednja, tražnja, ponuda, cijene, kamata itd. To omogućava kako iznalaženje zakonitosti tokova reprodukcije, tako i odgovarajuće poteze u okviru ekonomske politike kao praktične djelatnosti;
3.	Posebna zasluga odnosi se na činjenicu da su ova doktrina i koncept po prvi put promovirali osnovnu makroekonomsku aparaturu, koja je i danas osnov za istraživanje i analize privređivanja, kao i za ekonomsku politiku najvećeg broja zemalja. Pojmovi bruto društvenog proizvoda, čistog društvenog proizvoda i nacionalnog dohotka prema troškovima faktora proizvodnje, kategorije ličnog dohotka i rapoloživog dohotka koji su i danas opšteuvosvojeni, nesumnjivo potiču od Kejnsa.
4.	Analitički instrumentarij korišten u državno-intervencionističkoj ekonomskoj politici preuzele su i doktrine koje su najžešće osporavale intervencionističku doktrinu.
Praktični učinci koncepta intervencionističke politike bili su spektakularni. Potvrdilo se da intervencionizam nije samo način prevazilaženja najdublje krize, već se pokazao i kao pouzdan u eliminiranju kriznih žarišta najrazvijenijih privreda.
NGC 169A
NGC 169A (također poznat kao Arp 282, IC 1559, MCG 4-2-34 i PGC 2201) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 211 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 0,40 (25 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (18 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Džamija u Logu pod Mangartom
mini|Pripadnici 4. bošnjačkog regimenta ispred džamije mini|Džamija u Logu pod Mangartom mini|Džamija i harem Džamija u Logu pod Mangartom bila je džamija koju su 1916. godine sagradili Bošnjaci u slovenskom naselju Log pod Mangartom. Poznata je kao prva džamija koja je izgrađena na prostoru današnje Slovenije.
Historija
Kada se 1915. godine otvorio Soški front između Austrougarske i Italije na području današnje zapadne Slovenije, na ove su prostore došle brojne bosanskohercegovačke jedinice u sklopu austrougarske vojske, koje su važile za elitne trupe. Tako je u alpsko selo Log pod Mangartom 1916. došao Četvrti bošnjački regiment, koji je u jesen iste godine sagradio džamiju. Nakon završetka rata, Bošnjaci su se preko Vršiča povukli do Ljubljane. Džamija je nakon rata srušena, a pretpostavlja se da su je srušili Italijani. Danas postoji samo šest fotografija ove džamije.
Dok je Jožef Školč bio slovenski ministar za kulturu, urađen je projekat za rekonstrukciju džamije, ali se on nikada nije realizirao.
U blizini džamije i danas se nalazi mezarje gdje su ukopana 102 Bošnjaka. Prvobitno na mezarovima su se nalazili nišani, da bi ih neko nakon rata zamijenio križevima. Međutim 18. augusta 2007. križevi su ponovo zamjenjeni nišanima. Također je i u naselju Most na Soči postojao mesdžid kojeg su sagradili Bošnjaci iz 6. bosanskohercegovačkog streljačkog bataljona.
Aarskog–Scottov sindrom
Aarskog-Scottov sindrom je rijetka X-vezana nasljedna bolest okarakterizirana niskim rastom, abnormalnostima lica, skeletnim i genitalnim anomalijama. Ovo stanje uglavnom pogađa muškarce, iako žene mogu imati blaga obilježja sindroma.
Znakovi i simptomi
Većina muškaraca sa Aarskog-Scottovim sindromom ima skrotumski šal, u kojem skrotum okružuje penis umjesto da visi ispod. Rjeđe imaju nespuštene testise (kriptorhizam) ili mehku izbočinu oko pupka (pupčana hernija) ili u donjem dijelu trbuha (ingvinalna hernija).
Genetika
Mutacije u FGD1 genu jedini su poznati genetski uzrok Aarskog-Scott sindroma. FGD1 gen daje upute za stvaranje proteina koji uključuje (aktivira) drugi protein nazvan Cdc42, koji prenosi signale koji su važni za različite aspekte razvoja prije i nakon rođenja.
Samo oko 20% ljudi s ovim poremećajem ima prepoznatljive mutacije u FGD1 genu. Uzrok Aarskog-Scottovog sindroma kod drugih oboljelih osoba nije poznat.
Patofiziologija
Aarskog-Scottov sindrom je posljedica mutacije gena FGD1. FGD1 kodira faktor zamjene guaninskog nukleotida (GEF) koji specifično aktivira Cdc42, člana Rho (Ras homologija) porodice p21 GTPaza. Aktiviranjem Cdc42, FGD1 protein stimuliše fibroblaste da formiraju filopodije, citoskeletne elemente uključene u ćelijsku signalizaciju, adheziju i migraciju. Putem Cdc42, protein FGD1 također aktivira c-Jun N-terminalnu kinaznu (JNK) signalnu kaskadu, put koji regulira ćelijski rast, apoptoze i ćelijsku diferencijaciju.
Čini se vjerojatnim da je primarni defekt kod Aarskog-Scottovog sindroma abnormalnost signalizacije FGD1/Cdc42, koja rezultira anomalnim embrionskim razvojem i abnormalnim formiranjem endohrskavične i unutarmembranske kosti.
Dijagnoza
Za mutacije u genu FGDY1 može biti dostupno Genetičko testiranje. Genetičko savjetovanje je indicirano za pojedince ili porodice koji mogu biti nositelji ovog stanja, jer postoje karakteristike koje se preklapaju sa fetusnim alkoholnim sindromom.
Ostali pregledi ili testovi mogu pomoći u postavljanju dijagnoze. To može uključivati ove:
Tretman
Slično svim genetičkim bolestima, Aarskog-Scottov sindrom se ne može izliječiti, iako postoje brojni tretmani za poboljšanje kvalitete života.
Operacija može biti potrebna za ispravljanje nekih anomalija, a ortodontski tretman može se koristiti za ispravljanje nekih abnormalnosti lica. Ispitivanja hormona rasta bila su efikasna u liječenju niskog rasta kod ovog poremećaja.
Prognoza
Neki od pogođenih mogu imati određenu mentalnu sporost, ali djeca s ovim stanjem često imaju dobre socijalne vještine. Neki muškarci mogu imati problema sa plodnošću.
Historija
Sindrom je nazvan po Dagfinnu Aarskogu, norveškom pedijatru genetičaru koji ga je prvi opisao u 1970, i Charlesu I. Scottu, Jr., američkom medicinskom genetičaru koji je nezavisno opisao sindrom, 1971.
Kafr el-Sheikh (guvernorat)
Guvernorat Kafr el-Sheikh (arapski: محافظة كفر الشيخ) je jedan od 27 guvernorata Egipta. Nalazi se u sjevernom dijelu države, duž zapadnog rukavca Nila, u delti Nila.
Guvernorat se prostire na površini od 3.437 km2 a prema podacima iz 2014. godine u njemu živi 3.093.754 stanovnika. Gustoća stanovništva iznosi oko 900 stanovnika po km2.
Glavni grad guvernorata je Kafr el-Sheikh.
Svjetlosni izvori
mini|[[Kerozinska lampa]] Svjetlosni izvori su svi uređaji ili tijela koji, bez obzira na koju vrstu, emituju za ljudsko oko vidljivo svjetlo talasne dužine od 380 nm -780 nm. Po načinu nastanka svjetla se mogu podijeliti na primarne ili termičke i sekundarne ili reakcione izvore svjetla.
Primarni izvori svjetla
mini|lijevo|Užarena nit sijalice Primarni ili termički izvori emituju stalno svjetlo koje zavisno o temperaturi varira od crvenog do plavog svjetla.
mini|250px|Podjela intenziteta zračenja ovisno o talasnoj dužini. Što je veća temperatura, to se više pomijera maksimum prema kraćim talasnim dužinama
Električna energija kao izvor
U ovom slučaju se tijela upotrebom električne energije zagrijavaju do usijanja, pri čemu kao posljedica nastaje svijetlo. Kao primjer su sijalice čija nit od volframa usijanjem daje toplo crvano-žuto svjetlo. Pri tome se atomi volframa odvajaju od baze niti i spajaju sa zidnim staklom sijalice pri čemu nit postaje sve tanja i tanja tako da sijalica pregori. Rok trajanja prvih sijalica (nit je bila od uglja) je bio vrlo kratak. Izvlačenjem zraka iz sijalice i uvođenjem volframa kao baze je rok trajanja jedne sijalice produžen na otprilike 1000 sati. U halogenim sijalicama se umjesto zraka okolina niti puni inertnim gasovima sa dodatkom male količine halogenih elemenata (jod ili brom), čime se reakcija spajanja atoma sa staklom usporava i tako produžuje rok trajanja na oko 2000 sati.
Toplotna energija sagorijevanja kao izvor
U ovom slučaju kao posljedica hemijske reakcije, najčešće oksidacije, dolazi do razvijanja toplote čija je posljedica emisija svjetlosti. Kao primjer mogu se uzeti različiti gasovi ili pare pojedinih hemijskih spojeva, pri čijem plamenu se kao posljedica razvija svjetlost. Zavisno od vrste gasa ili pare i temperaturi plamena, svjetlo ovakvih reakcija moze varirati u boji.
Nuklearne reakcije
U ovom slučaju se kao posljedica atomskih reakcija razvija toplotna energija koja u najvećem broju slučajeva dovodi okolinu do usijanja i tako zrači svjetlo. Najbolji primjer za ovu grupu je Sunce čije atomske reakcije nas svaki dan snabdjevaju za život potrebnim svjetlom.
Sekundarni izvori svjetla
Sekundarni ili reakcioni izvori svjetla putem fizičke pojave ili hemijske reakcije zrače talasne dužine od 380-780 nm, odnosno vidljivi dio spektra.
Luminiscentni izvori
Luminiscentni izvori emituju svjetlost putem mehanizama čiji uzrok nije upotreba toplote. Takve pojave su npr. ozračivanje materijala svjetlošću određene talasne dužine (fluorescencija, fosforescencija) itd.
Fluorescentni izvori
Sa prestankom zračenja prestaje i emisija svjetlosti (npr. fluorescentne cijevi: ultravioletno zračenje nastalo ekscitacijom gasova u unutrašnjosti dovodi fluorescentne slojeve na staklu do emisije vidljivog svjetla)
Fosforescentni izvori
Fosforescentni izvori emituju svjetlost i nakon prestanka ozračivanja, naprimjer kazaljke ručnih satova.
Teba (Grčka)
mini|desno|300px|Karta Grčke sa Tebom na vrhuncu moći (362. p. n. e.) Teba (Demotski grčki: Θήβα — Thíva; Katharevousa: — Thêbai ili Thívai) je grad u Grčkoj, smješten sjeverno od Kiteronskih planina, koje dijele Beociju od Atike, te na južnom rubu Beocijske ravnice. Teba je igrala važnu ulogu u grčkoj mitologiji, s obzirom na to da se u njoj odvijaju priče o Kadmu, Edipu, Dioniziju i ostalima. Arheološki dokazi u i oko Tebe su otkrili mikensko naselje i glinene pločice s natpisima na linearnom B pismu, što ukazuje na važnost nalazišta u bronzanom dobu. U antičko doba, Teba je bila najveći grad Beocije i vođa Beotske konfederacije. Teba je bila važan suparnik antičke Atene, te se 480. p. n. e. svrstala na stranu Perzijanaca prilikom Kserksovog pohoda. Tebanske snage su okončale dominaciju Sparte u bitki kod Leuktre godine 371. p. n. e. pod komandom Epaminodne. Tebansko sveto bratstvo (elitna vojna jedinica) je stekla slavu izginuvši kod Heroneje 338. p. n. e. u bitki protiv Filipa II i Aleksandra Velikog. Prije nego što ju je Aleksandar 335. p. n. e. uništio u znak odmazde zbog pobune, Teba je imala veliku važnost u grčkoj historiji, odnosno bila najdominatniji grad-država u doba makedonskog osvajanja Grčke. Za vrijeme bizantskog perioda, grad je bio poznat po svili.
Svjetlosni izvori
Primjeri svjetlosnih izvora
Prirodni:
Teba (Grčka)
Moderni grad sadrži Arheološki muzej, ostatke Cadmee (citadele iz bronzanog doba), i razbacane drevne ostatke. Savremeni grad je najveći u prefekturi Beotija. Nalazi se na E962, oko 4 km južno od E75.
Svjetlosni izvori
Primjeri svjetlosnih izvora
Umjetni:
Beli Manastir
mini|280px|Beli Manastir, drvored u Betonskoj ulici Beli Manastir (mađ. Pélmonostor) je grad u Hrvatskoj, u Osječko-baranjskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Beli Manastir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Beli Manastir je imao 10.068 stanovnika, od čega u samom Belom Manastiru 8.049.
Grad Beli Manastir
Napomena: ''Nastao iz stare općine Beli Manastir. U 1880., 1890., 1921. i 1931. sadrži dio podataka za općine Petlovac i Popovac.''
Beli Manastir (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Šećerana te sadrži dio podataka za naselje Šećerana do 1981. Istovremeno smanjeno izdvajanjem dijela u samostalno naselje Sudaraž (općina Petlovac). Za to naselje sadrži podatke u 1880., 1890., 1921. i 1931.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Beli Manastir je imalo 10.146 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Spisak akademika ANUBIH
Ovaj članak prikazuje sve članove Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, od njenog osnivanja 1966. godine.
Kosovska bitka
Bitka na Kosovu polju je bitka vođena 1389. godine između Srbije i Osmanlijskog Carstva. Sa strane Srbije su učestvovale i bosanske i albanske snage. Bitka se odigrala na Kosovu Polju u blizini današnje Prištine.
Srpski knez Lazar Hrebeljanović okupio je vojsku od oko 12-30.000 vojnika  sastavljenu od Srba, Bosanaca (koje je predvodio Vlatko Vuković Kosača) i Albanaca. Zajedno sa njima su se borili i odredi Bugara, Vlaha, Čeha. Smatra se da je jedan odred Hrvata predvodio Ivaniš Paližna. Mađarska i Poljska su također poslale pojačanja balkanskim saveznicima.
Na drugoj strani se nalazio osmanlijski sultan Murat I sa vojskom iz svih dijelova Osmanlijskog Carstva, koja je brojala oko 27-40.000 vojnika.
Obje vojske su bile raspoređene u uobičajenu formaciju, sa centrom i dva krila. Središnjim dijelom savezničke balkanske vojske je upravljao knez Lazar Hrebeljanović. Jednim krilom je komandovao Vuk Branković a drugim, bosanski velmoža veliki vojvoda Vlatko Vuković. U osmanlijskoj vojsci je sultan Murat I upravljao središnjim dijelom vojske dok su krilima upravljali njegovi sinovi Jakub i Bajazid.
U početku bitke saveznička kršćanska koalicija je uspjela probiti osmanlijske redove u centru i krilom kojim je zapovijedao Jakub, ali je Bajazid ostao čvrst. U ovoj bici je poginuo osmanski sultan Murat I. Tačan način smrti osmanlijskog sultana Murata je nepoznat. Među historičarima preovladava mišljenje da je u toku bitke izvjesni Miloš Obilić na prevaru, nakon što je izrazio pokornost sultanu, ubio Murata.
Nakon ovoga Osmanlije su izvršile protivudar. U ovom napadu je ubijen i srpski knez Lazar Hrebeljanović. Zbog smrti osmanlijskog sultana, Bajazid je povukao vojsku unutar Osmanlijskog Carstva da bi osigurao tron.
Karakter bitke i njen ishod čest su predmet spora među historičarima. Radi se o pokušaju balkanskih velmoža da zaustave daljnje prodiranje Osmanlija. Saveznike je okupljao knez Lazar Hrebeljanović čija oblast je bila najviše ugrožena. Bitka je dio niza operacija koje su poduzimali evropski vladari koji su nastojali da zaustave osmanlijska osvajanja. Izvještaj Tvrtka I Kotromanića bio je da su kršćani pobijedili, no očito je da je to bila Pirova pobjeda, jer poslije bitke kneginja Milica, udovica kneza Lazara Hrebljanovića, morala je priznati vazalne obaveze prema Osmanlijama.
Prema podacima Ignacija Vojea, početkom 15. vijeka Bosanci su imali informacije da su neki od njihovih vlastelina, učesnika Kosovske bitke, a koji su bili zarobljeni od strane Osmanlija, još bili živi. Poduzimali su diplomatske napore preko Dubrovnika da se oni pokušaju spasiti.
NGC 1890
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
0 (broj)
mini|desno|200px|Stari kineski način pisanja brojeva: prazno mjesto znači nula. Nula (0) je cijeli broj koji nije ni pozitivan ni negativan. Njegova apsolutna vrijednost je 0. Nula je paran broj.
IC 1747
IC 1747 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Kasiopeja. Prvo otkriće je napravio Williamina Paton Stevens Fleming 1905. godine.
Vijak
thumb|300px|Različite vrste vijaka Vijak ili zavrtanj (šaraf) jeste mašinski element koji ima cilindrično tijelo sa navojem i u većini slučajeva ima glavu koja služi da se pomoću odgovarajućeg alata vijak pritegne ili popusti.
Neki vijčani navoji su dizajnirani da se zavrću sa dopunskim navojem, poznatim kao unutrašnji navoj, obično u formi oblika oraha ili objekta koji ima unutrašnji navoj formiran unutra. Ostali vijčani navoji su dizajnirani da urežu spiralni utor u mehkom materijalu kada je vijak ubačen. Najčešća upotreba vijaka je držanje objekata zajedno i pozicioniranje objekata.
Vijak će skoro uvijek imati glavu vijka, (vijak za podešavanje je primjer vijka bez glave) koji ima posebno formiranu sekciju na kraju vijka koja dopušta da bude okrenut, ili odvijen. Opći alati za odvijanje za odvijanje vijaka su odvijači (šarafcigeri) i ključevi. Glava je obično veća od tijela vijka, što ne dopušta vijku da bude previše zavrnut od dužine navoja i da omogući uležištenu površinu. Ovo su izuzeci; naprimjer, čivije imaju imaju kupolastu glavu koja nije dizajnirana da bude zavrnuta/odvrnuta; podesivi vijci obično imaju manju glavu nego što je vanjski prečnik vijka; J-vijci imaju glavu oblika slova J koja nije dizajnirana za odvrtanje, nego obično tone u beton dopuštajući da se koristi kao sidro-vijak. Cilindrični dio vijka s donje strane glave do vrha je poznat kao držač; može biti u potpunosti ili djelomično s navojem. Udaljenost između svakog navoja se naziva "korak".
Većina vijaka je se zateže u smjeru kazaljke na satu, koji su nazvani kao desni navoj; Vijci sa lijevim navojima koriste se u izuzetnim slučajevima. Naprimjer, kada vijak treba biti predmet suprotnom momentu (koji će raditi na tome da se poništi desni navoj), vijak s lijevim navojem će biti odgovarajući izbor. Na lijevoj strani pedale bicikla ima lijevi navoj.
Općenitije, vijak može značiti bilo koji spiralni uređaj, kao što je stezaljka, mikrometar, brodski propeler ili Arhimedova vijčana pumpa za vodu.
Crnorizac Hrabar
Črnorizac Hrabar (Чрьнори́зьць Хра́бръ, Črĭnorizĭcĭ Hrabrŭ), (prva polovina 10. vijeka) je bio bugarski monah koji je živio u 10. vijeku. Zalagao se za staroslavensku azbuku. Napisao je djelo O pismeneh. U njemu on brani slavensko pismo od grčkih napada. Črnorizac Hrabar je tvrdio da je slavenska azbuka ravnopravna sa grčkom i latinskom te da se njome mogu pisati i crkvene knjige
ROM
mini|desno|300p|Tipičan primjer ROM čipa
ROM (skraćeno od engl. Read-only memory - memorija iz koje se podaci mogu samo čitati). Koristi se kao medij za pohranu podataka u računarima. Zbog toga što se na ovakav medij podaci ne mogu (na jednostavan način) zapisivati, njegova upotreba je najčešća kod distribucije firmvera (vrste softvera što je u uskoj vezi sa računarskim hardverom, gdje nema potrebe za čestim ažuriranjem). Današnji poluprovodnički ROM ima tipičan oblik integralnog kola, ono što obično zovemo "čip", a razlikujemo ga od ostalih "čipova" često samo po upisanim oznakama.
Primjena
Mnogi mikrokontroleri objedinjuju na jednom čipu ROM program, jezgro procesora, neke intergrirane periferne jedinice i RAM. Praktično svi mikroprogramirani procesori imaju na istom čipu neku vrstu ROM-a koji sadrži kontrole.
Konzole za igranje od 70-ih do sredine 90-ih godina XX vijeka su kao primarni način distribuiranja softvera koristile ROM upakovan u plastična kućišta - kertridž. Ovaj način bio je u primjeni i kod nekih kućnih računara. Od 2000. godine, samo ručne konzole za igranje koriste ovakve kertridže.
Trenutno postoji tendencija smještanja softvera na diskove umjesto na ROM. Ovo omogućava lakše izmjene a ni operativni sistemi se više gotovo uopšte ne smještaju na ROM. Ipak, ROM je zadržao svoju primjenu kod računara, npr. za smještaj BIOSa, ali i tu u svojoj modifikovanoj verziji - flash-ROM. Mobilni telefoni i neki drugi ručni elektronski uređaji koji barataju podacima također koriste ROM ili flash memoriju.
Kraljevstvo Slavena
mini|250px|„Kraljevstvo Slavena“ Kraljevstvo Slavena je skraćeni naziv za djelo dubrovačkog benediktinca i historičara Maura Orbina. Puni naziv djela je Kraljevstvo Slavena danas iskrivljeno nazvanih Skjavoni (Il Regno degli Slavi hoggi corottamente detti Schiavoni). Ono je objavljeno u Pesaru 1601.
ROM
Primjena
Jedan od razloga zbog kojih je ROM još uvijek u upotrebi je brzina - magnetni diskovi su mnogo sporiji. Drugi je činjenica da se upravljački program potreban za rad diska ne može nalaziti na samom disku. Zato je BIOS još uvijek na ROM-u. Uz ovo, mrežne i grafičke karte neke svoje osnovne funkcije implementiraju preko softvera pohranjenog na ROM-u. Dalje, u posebno teškim uslovima rada (vibracije, veliko ubrzanje), gdje su diskovi neprimjenljivi zbog svoje osjetljivosti, ROM je nezamjenljiv.
Vrste
Kod klasičnih ROM čipova, podaci se na njih upisuju tokom samog procesa proizvodnje i kasnije se ne mogu mijenjati. Ali, ima i drugih vrsta ROM-a kod kojih je to moguće:
Kraljevstvo Slavena
Kraljevstvo Slavena pisano je u duhu kasne renesanse i humanizma. Djelo daje historiju Slavena kao jedinstvene idealizirane narodnosne cjeline sa opisima junaštva, hrabrosti i podviga pojedinaca i grupa od najstarijih vremena do piščeva vremena. Radi se o svojevrsnoj pohvali slavenstva.
Orbin se koristio obimnom građom, na nekim mjestima do danas nesačuvanom, i bez obzira na što mu ponekad nedostaje akribije ono predstavlja značajno historiografsko djelo. Djelo je doživjelo brojne citate, korištenja, prevode dijelova i cjeline, kritike, nipodištavanja i potvrđivanja. Izuzetan značaj ima i za historiju srednjovjekovne Bosne. Kraljevstvo Slavena je 1603. bilo na Popisu zabranjenih knjiga a razlozi su nalaženi u korištenju nedopuštenih autora i njihvih djela. Djelo je doživjelo i tri moderna prevoda i izdanja sa komentarima, njemačko, beogradsko i zagrebačko. Beogradsko izdanje iz 1968. urađeno je sa prevodom Zdravka Šundrice i komentarima Sime Ćirkovića, a zagrebačko izdanje iz 1999. urađeno je s prevodom Snježane Husić i uvodnom studijom Franje Šanjeka.
NGC 6313
NGC 6313 (također poznat kao IRAS 17090+4823, MCG 8-31-25, PGC 59739 i UGC 10742) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 338 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,30 (128 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 21. aprila 1887. godine.
ROM
Brzina čitanja
Iako je tokom vremena bilo razlika, današnji veliki RAM se čita brže nego veliki ROM. Iz tog razloga se sadržaj ROM-a često kopira u RAM a zatim iz njega čita (shadowed, kod BIOS-a npr.).
Mauro Orbin
Mauro Orbin (Mavar Orbini) (druga polovina 16. vijeka – 1610.), dubrovački benediktinac, historičar i prevodilac.
ROM
Brzina upisivanja
Kod onih vrsta ROM-a u koje se može upisivati, upisivanje je uvijek znatno sporije od čitanja i zahtijeva ili promjene napona ili podešavanje prekidača - džampera (engl. jumper - kratkospojnik/u računarskoj tehnici/).
NGC 6313
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
ROM
Trajnost EEPROM/EAROM
Zbog toga što se podaci u njih upisuju prisilnim prolazom elektrona kroz izolatorski sloj na plutajuću bazu tranzistora, s vremenom se izolacija oštećuje. Kod starijih tipova EAROM-a, oštećenja su nastupala već poslije 1.000 upisivanja. Moderni EEPROM-i mogu pretrpiti od nekoliko desetina do nekoliko stotina hiljada ciklusa. Pošto ovaj broj nije neograničen, kao i zbog njihovog ograničenog i skupog kapaciteta, nije vjerovatno da će flash ROM zamijeniti magnetne diskove u skoroj budućnosti.
Čitanje nije ograničeno. Jedino se može desiti da "curenje električnog naboja" sa tranzistora izazvano jonizirajućom radijacijom skrati upotrebni vijek EEPROM i EAROM-a.
Mauro Orbin
Porijeklo Maura Orbina vezuje se za jednog kotorskog doseljenika na područje Dubrovnika sredinom 16. vijeka. Mauro Orbin je po ocu bio iz ugledne, a po majci Flori, iz manje ugledne porodice. Već u ranoj mladosti Orbin se odlučio za redovnički poziv. Pristupio je benediktincima u opatiji Svete Marije na ostrvu Mljetu. Orbin je 1592. bio prior samostana Sv. Andrije na Mljetu, a 1593. opat Sv. Mihovila arhanđela u Paklenom na ostrvu Šipanu. Imao je 1597. i naslov opata benediktinske opatije Sv. Marije u Bačkom vojvodstvu (jurisdikcija Kaločkih nadbiskupa u Ugarskoj), no ista opatija je bila pod osmanskom vlašću. Tako je taj naslov za Orbina bio isprazan jer tu dužnost nije mogao obavljati. Orbin je krajem 16. vijeka boravio u više navrata u Italiji. Tamo je prikupljao građu za svoje djelo Kraljevstvo Slavena. Njegov rad su finansirali dubrovački plemić Marin Bobaljević i trgovac Rade Sladojević.
Mauro Orbin je najpoznatiji po djelu Kraljevstvo Slavena, koje je objavljeno u Pesaru 1601. Poslije izlaska njegovog djela bio je opat Sv. Mihovila na Šipanu. Došao je u sukob sa predstavnicima Mljetske kongregacije i bio je na prinudnom boravku na Šipanu 1604-1606. Tada je preveo djelo italijanskog franjevca Angela Ellija /Lo specchio spirituale del principio e del fine della vita humana /Zrcalo duhovno od početka i sfarhe xivota coviecanskoga, prevod je objavljen u Rimu 1614/. Orbin je 1609. bio prior na Mljetu, a 1610. bio je župnik u Malom Stonu. Umro je 1610.
NGC 4898-2
NGC 4898-2 (također poznat kao MCG 5-31-82 i PGC 44736) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 306 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,40 (36 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (36 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Michael Jordan
Michael Jeffrey Jordan bivši je američki NBA košarkaš, koji se uglavnom smatra najboljim košarkašem svih vremena. Trenutno je vlasnik Charlotte Hornetsa.
U NBA ligi proveo je 15 sezona s 30,12 poena po utakmici u regularnoj sezoni (najviše u NBA). Osvojio je šest NBA titula sa Chicago Bullsima, deset puta bio najbolji strijelac i pet puta najkorisniji igrač lige. Devet puta izabran je u prvu odbrambenu petorku, a tri puta bio je najbolji po broju ukradenih lopti. Od 1983. rekordnih 49 puta pojavio se na naslovnici časopisa Sports Illustrated, a 1991. proglašen je sportistom godine po izboru tog časopisa. Godine 1999. proglašen je "najvećim sjevernoameričkim sportistom u 20. stoljeću" po izboru sportskog kanala ESPN, a drugi je na listi najboljih sportista stoljeća po izboru Associated Pressa. Njegova mogućnost odraza, koju najbolje dočarava zakucavanje s linije slobodnih bacanja, i drugi podvizi donijeli su mu nadimke "Air Jordan" i "Njegovo zračno visočanstvo". Glumio je i u filmu Space Jam iz 1996.
Jedan je od najplaćenijih sportista u historiji. Njegova godišnja zarada od sponzora i danas se procjenjuje na više od 40 miliona dolara.
Bobovica (Trnovo, FBiH)
Bobovica je naseljeno mjesto u općini Trnovo, Bosna i Hercegovina.
Bogatići (Trnovo, FBiH)
Bogatići su naselje u općini Trnovo, Bosna i Hercegovina.
Lazar Hrebeljanović
mini|desno|200px|Knez Lazar. Freska iz crkve manastira Ljubostinje (1402 - 1405) Lazar Hrebljanović (Hrebeljanović) (1329 - 1389) je srpski knez i oblasni gospodar.
Sin je Pripca Hrebljanovića, logoteta cara Dušana. Rođen je u Prilepcu kod Novog Brda. Oženjen je Milicom kćerkom kneza Vratka. Vratko, otac kneginje Milice, vuče porijeklo od Nemanjića (linijom loze od Vukana, sina Stefana Nemanje, pa preko Dmitra i Vratislava do Vratka). Knez Lazar je bio u službi cara Dušana i cara Uroša kao stavilac.
Poslije raspada Srpskog carstva gospodario je oblašću oko Novog Brda. U savezu sa bosanskim banom Tvrtkom I Kotromanićem srušio je oblasnog gospodara Nikolu Altomanovića i proširio se na Rudnik i Užice. To mu je omogućilo ekonomsko i vojno uzdizanje pa je postao najmoćniji među srpskim oblasnim gospodarima. Ipak jedinstva među njima nije bilo. Osmanlije su jednu po jednu oblast osvajale. Knez Lazar Hrebljanović učestvovao je u pobjedi protiv Osmanlija kod Pločnika 1386., a ubijen je u bici na Kosovu polju 1389. godine. Kneginja Milica sa sinom Stefanom Lazarevićem (budućim despotom) priznala je osmansku vlast i njihova oblast je postala osmanska vazalna zemlja.
U srpskoj epskoj narodnoj tradiciji knez Lazar je poznat kao car Lazar kroz ciklus epskih pjesama o legendarnoj mučeničkoj smrti sa središtem u historijskoj jezgri stvarnog događaja Kosovske bitke.
Knez Lazar je u podnožju Kučajskih planina, na mjestu zvanom Ravanica, kod Ćuprije, podigao oko 1381. hram Vaznesenja Hristova. To je okrilje čuvenog manastira Ravanica. Lazar je svojoj zadužbini poklonio naselja u području Velike, Zapadne i Južne Morave, te u Braničevu, Peku i Zviždu u Mačvi i Bitvi. Mnoga darovana sela knez Lazar je prvo otkupio pa ih darovao manastiru. Ravaničko vlastelinstvo je imalo 146 sela i 2 zaseoka. mini|desno|200px|Pečat ili tipar kneza Lazara. mini|desno|200px|Grb kneza Lazara na južnj priprati glavne crkve u manastiru [[Hilandar, Sveta Gora, Grčka, kraj 14 vijeka.]] Knez Lazar je bio sahranjen u Prištini. Oko 1392. mošti kneza Lazara prenesene su iz mitropolitske crkve u Prištini u njegovu zadužbinu manastir Ravanicu, gdje su položene u hram Vaznesenja Hristova. Knez Lazar je proglašen za sveca, a tada nastaje i Žitije svetog kneza Lazara (Između 1393 i 1398) nepotpisanog i nepoznatog pisca. U vrijeme seobe Srba 1690. Lazareve mošti su prenesene do Sentandreje u Ugarsku, a kasnije u fruškogorski manastir Vrdnik (Nova Ravanica). Godine 1942. su prenešene u Sabornu crkvu u Beograd. Lazareve mošti su 1988. vraćene u Ravanicu.