cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alanin
Biosinteza
U procesu biosinteze obično nastaje redukcijskom aminacijom piruvata. Transaminacija je reverzibilna reakcija pa se alanin vrlo lahko stvara od piruvata; zato sudjeluje u metaboličkim putevima glikolize, glukoneogeneze i ciklusa limunske kiseline.
Bosanska kuća Jajce
mini|desno|275px|Omerbegova kuća u Jajcu
Bosanska kuća Jajce je stambeni objekat tradicionalne jajačke stambene arhitekture. Nastajale su iz potrebe prilagođavanja teškim uslovima terena (nagib, odron, ograničeni prostor) i stoga imaju ambijentalnu vrijednost. Ova kuća izgleda kao da je organski izrasla iz terena.
Kuća je imala kaldrmisanu avliju u koju se ulazilo kroz lučno zasvedenu kapiju. Avlija je bila zatvorena visokim kamenim zidom koji je jednim dijelom bio pokriven drvenom šindrom. U avliji se nalazila česma sa kamenim koritom.
Osnova prizemlja bila je pravilan pravokutnik dimenzija 8-11 x 9–12 m. Suteren i prizemlje bili su od grubo lomljenog kamena sa krečnim malterom kao vezivnim sredstvom, ali nije malterisan. Debljina zidova u suterenu, iznosila je od 70 - 1,30 m. U prizemlju je bila kuhinja sa šparetom i namještajem, soba, centralni hodnik, stepenište prema spratu, sporedne prostorije, koje su ponekad služile kao štale za sitnu stoku. Prihvatanje opterećenja sa gornje etaže, uprkos velikom rasponu prostorija prizemlja, riješeno je sa dvije grede velikog presjeka, od kojih je jedna postavljena podužno, a druga poprečno i koje su jednim dijelom oslonjene na nosive zidove objekta, a drugim na dva drvena stuba. Tu su se nalazila i jedna vrata kojima se izlazilo u ćenifu.
Gornja etaža je od lahkih materijala u bondruk-sistemu sa drvenim stubovima i ćerpičem kao ispunom. Spratna etaža je prepuštena preko prizemlja u vidu doksata sa vidljivom drvenom međuspratnom konstrukcijom. Konstrukcija sprata je jednim dijelom oslonjena na konstrukciju prizemlja, dok je drugim dijelom oslonjena na drvenu hrastovu gredu koju su preko drvenih ukrašenih sedla pridržavala dva kvadratična drvena stuba oslonjena na kamene baze. Na prvom spratu se nalazilo nekoliko prostorija i prostrani hajat. U jednoj od prostorija je banjica. Pod je urađen od drvenih dasaka.
Kuća je pokrivena strmim četverovodnim krovom nagiba preko 45-60 stepeni i drvenom šindrom kao krovnim pokrivačem. Pojedini konstruktivni elementi krova su dužine i preko 10 m. Kuća nije imala dimnjak i pripadala je tipu tzv. dimolučara, ali je imala badže. Sav dim je putem dimnjačkih kanala sprovođen u prostor krovišta. Na taj način se postizao dvojak efekat – jedan dio ovog prostora krovišta se koristio kao sušionica za meso, a s druge strane dim je karbonizovao drvenu krovnu konstrukciju sa unutrašnje strane i na taj način je dodatno zaštitio od djelovanja vlage i gljivica.
Nekoliko kuća ovog tipa proglašeno je nacionalnim spomenikom kulture.
Omerbegova kuća
Kršlakova kuća (Kapetanovića kuća, Kršlakova kuća broj 2)
Kršlakova stara kuća
Vanćelijsko
thumb|200px|Poprečni presjek dijela lista [[vrijesak|vrijeska 1 - kutikula; 2 - epiderma; 3 - stoma; 4 - vanćelijski prostor; 5 - palisadni parenhim; 6 - spužvasti parenhim; 7 - skleroidi ]] Vanćelijski (ili ponekad ekstracelularni prostor) je termin kojim se označava nešto "izvan ćelije". Ovaj prostor se obično uzima kao onaj koji je izvan plazma membrane, a ispunjen tekućinom  (vidi: vanćelijski matriks). Termin se koristi za razlikovanje od unutarćelijskog (intracelularnog), koji je unutar ćelije.
Prema bazi podataka “Gene Ontology’’, ekstracelularni prostor je ćelijska komponenta definirana  kao: "Taj dio višećelijskog organizma izvan pravih ćelija, obično se uzima da je  izvan plazma membrane, a zauzet tečnošću Za višećelijske organizme, ekstracelularni  prostor odnosiv se za sve izvan ćelije, ali i dalje u organizmu bez vanćelijskog matriksa. Genski  proizvodi multi-ćelijskog organizma koji se izlučuju   iz ćelije u intersticijalnu  tekućinu ili krv se stoga mogu  anotiranti tim  ppojmom".
Sastav ekstracelularnog prostora uključuje metabolite, ione, razne proteine i ne-proteinske materije tj. DNK, RNK, lipide, mikrobne proizvode itd koje bi mogle uticati na ćelijsku funkciju. Naprimjer, hormoni, faktori rasta, citokini i hemokini, putuju  ekstracelularnim prostorom,   prema biohemijskim  receptorima  na ćelijama. Ostali proteini koji su aktivni izvan ćelije su razni enzimi, uključujući i probavne (tripsin, pepsin), ekstracelularne proteinaze matriksna  metaloproteinaza, ADAMTS, katepsini i antioksidansni enzimi vanćelijska  superoksid dismutaza. Proteini koji su prisutni u ovom prostoru, često se čuvaju izvan ćelije pričvršćieni na različite ekstracelularne komponente matriksa (kolageni, proteoglikani, itd.  Osim toga, proteolitički  proizvodi vanćelijskog  matriksa su prisutni u ekstracelularnom prostora, posebno u tkivima  koje su u toku remodeliranja.
Kijevska oblast
Kijevska oblast (uk. Київська область) je oblast u središnjoj Ukrajini. Prema popisu iz 2001. godine u ovoj oblasti je živjelo 1.821.061 stanovnika. Administrativno središte oblasti je grad Kijev koji je ujedno i glavni grad Ukrajine. Oblast je uspostavljena 27. februara 1932. godine. Uprkos tome što se nalazi u samom središtu Kijevske oblasti gdje se nalaze upravna tijela ove oblasti, sam Kijev je grad sa vlastitom samoupravom, ima poseban status i nije pod oblasnim nadležnostima.
Kijevska oblast niti odgovara niti je ograničena na nezvanično određeno kijevsko gradsko područje, iako znatno zavisi od urbane ekonomije i transportnih veza grada Kijeva.
Najveći grad ove oblasti je Bila Cerkva.
Geografija
Kijevska oblast ima ukupnu površinu od 28,100 km2, a nalazi se u sjevernom dijelu središnje Ukrajine. Na zapadu se graniči sa Žitomirskom oblašċu, na jugozapadu sa Viničkom oblašċu, na jugu sa Čerkaškom oblašċu, na jugoistoku sa Poltavskom oblašċu, na istoku i sjeveroistoku sa Černigivskom oblašċu, a na sjeveru sa Gomelskom oblašċu u Bjelorusiji. Oblast je jednako podijeljena između obje obale rijeke Dnjepar sjeverno i južno od Kijeva. Ostale značajne rijeke u oblasti su sve pritoke Dnjepra: Pripjat, Desna, Teteriv, Írpín, Ros i Trubiž.
Administrativna podjela
Kijevska ooblast je podijeljena u 7 rejona (upravnih okruga). Sastoji se od 26 gradova, 30 manjih gradova i više od 1.000 naselja. Kao i kod drugih oblasti u Ukrajini, šefa državne uprave Kijevske oblasti (guvernera) imenuje predsjednik Ukrajine i podređeni članovi Kabineta ministara Ukrajine. Organ lokalne samouprave Kijevska oblasna rada je izabran od strane lokalnih glasača, kojim predsjedava glasnogovornik (izabran od članova ovog upravnog organa).
B36 Tórshavn
Historija
Klub je osnovan 28. marta 1936. godine. B36 Tórshavn je među najuspješnijim klubovima u državi. Prvu titulu Premijer lige osvaja 1946. godine, dok do prvog trofeja nacionalnog kupa dolazi 1965. godine. Debitantski nastup u evropskim takmičenjima ostvaruje u sezoni 1992-93. kada je u okviru Kupa pobjednika kupova igrao protiv Avenir Beggena iz Luksemburga. Poražen je sa ukupnih 2-1. U sezoni 2005-06. dolazi do druge runde Kupa UEFA u kojoj je ispao od danskog Midtjyllanda sa ukupnih 4-3.
Kijevska oblast
Privreda
Kijev je jedan od deset glavnih industrijskih oblasti Ukrajine. Industrija u Kijevskoj oblasti je zasnovana na proizvodnjiː električne energije, hemikalija i petrohemikalija i obradi metala. Također jedno od glavnih područja kada je u pitanju poljoprivredna proizvodnja, sa više od 1130 poljoprivrednih dobara za proizvodnju šećerne repe, suncokreta, krompira, mesa, mlijeka i jaja.
B36 Tórshavn
Historija
Najveći rival kluba je HB Tórshavn. Tradicionalne boje su crna i bijela. Domaće utakmice igra na stadionu Gundadalur.
Kijevska oblast
Stanovništvo
Najbrojnija nacionalna grupa u ovoj oblasti su Ukrajinci kojih ima 1.684.800, a za njima slijede Rusi, Jevreji, Bjelorusi, Poljaci, i drugi. Sadašnja procjena stanovništva (zajedno sa Kijevom) je oko 1.850.000, a gustina naseljenosti je 66 stanovnika po km².
Historija
Ranije historijske administrativne jedinice koje su kasnije postale područje ove oblasti suː Kijevsko vojvodstvo pod Državna zajednica Poljske i Litvanije i Velike kneževine Litve, kao i Kijevska gubernija pod Ruskim carstvom. Sjeverni dio ove oblasti pripada historijskom regionu Polesja.
Kijevska regija je bila poznata po posebnom narodnom stilu ikonoslikarstva, koje je bilo mnogo pod utjecajem slikarske škole Kijevsko-pečerske lavre. Zbirka ikona iz kijevskog regiona je dio izložbe u Muzeju ukrajinskih kuċnih ikona kao dio kulturnog i historijskog kompleksa Dvorca Radomisl.
Klenovnik
Srbija:
Prići
Prići su naseljeno mjesto u općini Travnik, Bosna i Hercegovina.
Damir Mulaomerović
Damir Mulaomerović (rođen 19 septembra 1974) je bivši hrvatski košarkaš, trenutno obnaša funkciju trenera Cibone te Bosanskohercegovačke reprezntacije.
Klupska karijera
Poslije Olimpijakosa potpisuje za Bruesu ali zbog povrede ne pruža očekivane partije. Tokom ljeta 2007, bio je u pregovorima sa KK Cedevitom, ali na poziv Cibone se vraća u Cibonu.
Nakon 9 godina se vratio u Cibona Zagrebu. U Januaru 2011 pridružuje se KK Zagrebu i s njima osvaja titulu prvaka Hrvatske. U Maju 2012 se povlači.
Reprezentativna karijera
Rođen je u Tuzli koju napušta za vrijeme rata. BH reprezentacija ga nije pozivala pa prihvata poziv od Petra Skansija za Hrvatsku reprezentaciju.
Predstavljao je Hrvatsku na OI 1996, EuroBasektu 1997, EuroBasektu 1999, EuroBasektu 2001, EuroBasektu 2003.
Trenerska karijera
Trenersku karijeru kao i igračku započinje u tuzlanskoj Slobodi, nakon neslaganja s upravom i uspjeha u prvoj sezoni napušta klub i preuzima Cibonu.
Kamenovi spoticanja u Nizozemskoj
U ovom se članku nalazi podaci o broju postavljenih kamenova spoticanja, postavljenih u nizozemskim gradovima. Prvi kamen je postavljen 29. novembra 2007. u Borneu.
IC 1134-2
IC 1134-2 (također poznat kao MCG 3-40-34 i PGC 55937) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 682 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 0,30 (60 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (60 hiljada sg).
IC 4489
IC 4489 (također poznat kao PGC 1562198) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Volar. Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1134-2
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Integralni membranski protein
thumb|right|350px|E=[[Vanćelijski prostor; P=Plazma membrana; I=Međućelijski prostor]] Integralni membranski  protein (IMP)  je tip  membranskih proteina koji su  permanentno  privezani za  biološke membrane. Ovdje su uključeni svi transmembranski proteini,  ali svi  IMP nisu  transmembranski proteini. IMPs comprise a significant fraction of the proteins encoded in an organism's genome. Proteini koji prolaze kroz membranu su okruženi "prstenastim" lipidaima (pogledajte prstenasta lipidna ljuska), koji se definiraju kao lipidi u direktnom kontaktu sa membranskim proteinima. Takvi proteini mogu biti odvojeni od biološke membrane samo pomoću deterdženata, nepolarnih otapala ili ponekad denaturirajućim agensima.
Struktura
Određene su trodimenzijske strukture ~160 različitih  integranih membranskih  proteinsa have, na  atomskoj rezoluciji, pomoću X-zrakovne kristalografije  nuklearno-magnetne rezonansne spektroskopije. One su izazovan predmet za proučavanja vezana za izdvajanje i kristalizaciju. Osim toga, strukture mnogih u vodi  rastvorljivih  proteinskih domena IMP dostupne su u Proteinskoj banci podataka. Njihova membranska vezanja α-heliksa  su uklonjena,  kako bi se olakšalo izdvajanje  i kristalizacija. Traži integralni membranski proteini u PDB (na osnovu klasifikacije ontologije gena).
Integralni politopski protein
Najčešći tip IMP je transmembranski protein (TM), koji se proteže čitavom biološkom membranom. Jednostruko-prelazeći proteini prelaze membranu samo jednom, dok multi-prelazeći proteini tkaju, izlaze i prelaze po  nekoliko puta. Jenostruko prelazeći TM proteini mogu se svrstati kao tip I, koji su postavljeni tako da je njihov karboksilni kraj usmjeren prema citosolu, ili tip II, koji imaju amino, odnosno N-krajeve  prema citosolu. Proteini tipa III imaju više transmembranskih domena u jednom polipeptidu, a tip IV se sastoji od nekoliko različitih polipeptida koji se okupljaju zajedno u kanalu kroz membranu. Proteini tipa V su usidreni u lipidni dvosloj preko  kovalentno povezanih lipida. Konačno, proteini tipa  VI imaju i transmembranski domen i lipidna sidra.
Integralni monotopski proteini
Integralni monotopski proteini su vezani za membranu sa  jedne strane, ali se ne protežu duž kompletnog lipidnog dvosloja.
Određivanje strukture proteina
Inicijativa proteinske strukture (PSI), finansirana iz Američkog  nacionalni instituta za opće medicinske nauke (NIGMS), dio  je Nacionalnog  nistituta zdravlja (NIH), ima među svojim ciljevima  da se utvrdi tridimenzijska struktura proteina i razviju  tehnike za upotrebu u strukturnoj biologiji, uključujući i  membranske proteine. Homologno modeliranje može se koristiti za izgradnju modela atomske rezolucije kao "meta" integralnih proteina iz sekvence aminokiselina i eksperimentalnih trodimenzijskih struktura,  povezanih homolognih proteina. Ovaj postupak se u velikoj mjeri koristi za ligande, receptore spregnute sa G-proteinom (receptore) i njihove komplekse.
Funkcija
Integralni membranski proteini (IMP) uključuju transportere, linkere, ionske kanale, receptore, enzima, strukturne domene membranskih vezanja, proteine koji su uključeni u akumulacije i prenos energije i proteine koji su odgovorni za ćelijsku adheziju. Klasifikacija transportera mogu se naći u Baza podataka transporterske klasifikacije.
Kao primjer odnosa između IMP (u ovom slučaju bakterijskih fotoprihvatajućih pigmenata, bakteriorodopsina) i membrane koja  formira fosfolipidni dvosloj. U ovom slučaju integralni membranski protein obuhvata fosfolipidni dvosloj sedam puta. Dio proteina koji je ugrađen u hidrofobnim regijama dvosloja su alfa spiralni i sastoje se od pretežno hidrofobnih aminokiselina. Terminalni amino protein je u citosolu, dok je regija C-kraja izvan ćelije. Membrana koja sadrži ovaj protein ima sposobnost da funkcionira  u fotosintezi.
Perimjeri
Primjeri integralnih membranskih proteina su:
IC 4490
IC 4490 (također poznat kao ESO 386-**17) je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Prvo otkriće je napravio Robert Thorburn Ayton Innes u februaru 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dubravec
Dubravec je naseljeno mjesto u sastavu općine Klenovnik, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dubravec je imao 428 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja naselja u samostalno naselje Horvatsko (grad Ivanec), za koje sadrži podatke od 1857. do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dubravec je imalo 500 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Horvatsko.
Univerzitet Stanford
Historija
mini|desno|200px|Portret Lelanda Stanforda, osnivača univerziteta, izložen u Cantor centru Univerzitet je svečano otvoren 1. oktobra 1891. godine. Osnovan je od strane Stanforda Lelanda, željezničkog magnata, kalifornijskog guvernera i američkog senatora i njegove supruga Jane Lathrop Stanford. Univerzitet je osnovan u čast njihovog jedinog sina Lelanda Stanforda, Jr. (po kojem je i nazvan) a koji je umro 1884. godine neposredno prije svog 16. rođendana. Njegovi roditelji su odlučili njemu posvetiti univerzitet a Leland Stanford je pri tom rekao svojoj supruzi: "Djeca Kalifornije će biti naša djeca."
Organizacija
Univerzitet Stanford je oslobođen plaćanja poreza, u privatnom je vlasništvu a njime upravlja Upravni odbor koji se sastoji od 34 člana. Članovi upravnog odbora se biraju na petogodišnji mandat a sastaju se pet puta godišnje. Upravni odbor također upravlja i sa nadgledaju Stanfordskim istraživačkim parkom, šopping centrom, Cantor centrom za vizuelne umjetnosti, Medicinskim centrom Univerziteta Stanford i još mnogo povezanih medicinskih ustanova (uključujući i dječiju bolnica Lucile Packard).
Organizacione jedinice
Univerzitet je trenutno organizovan u sedam akademskih škola a to su:
Škola prava, medicine kao i pedagoška i poslovna škola imaju organizovane samo diplomske studije dok ostale imaju i dodiplomske i diplomske studije.
Univerzitet Stanford je korisnik posebne klauzule kalifornijskog Ustava, koji izričito izuzima imovinu Univerziteta od plaćanja poreza, sve dok se imovina koristi u edukativne svrhe.
Klenovnik (Hrvatska)
mini|280px|Klenovnik - dvorac, unutrašnje dvorište Klenovnik je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Varaždinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Klenovnik je imala 2.022 stanovnika, od čega u samom Klenovniku 982.
Općina Klenovnik
Napomena: ''Nastala iz stare općine Ivanec. Od 1857. do 1981. sadrži dio podataka za grad Ivanec.''
Klenovnik (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Sadrži podatke za bivša naselja Cerje i Ves Klenovnička od 1857. do 1900.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Klenovnik je imalo 1.187 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Regionalna diferencijacija embriona
Regionalna diferencijacija ili regionalizacija – u biologiji razvića – je proces koji vodi ka uspostavljanju  kumulirajućih razlika između početnih ćelija i tkiva tokom rane embriogeneze. Iako se ovaj pojam se podjednako odnosi na sve višećelijske organizme, uključujući i biljke, obično se podrazumijeva da je riječ o regionalizaciji embriona životinja, uključujući i čovjeka.
Definicija
Pod diferencijacijom se u citologiji i histologiji podrazumijeva procea stvaranja strukturnih morfoloških i funkcijskih razlika u procesu embrionalnog razvića Prvonastale ćelije su istovrsne, dobijene  diobom oplođene jajne ćelije, tokom razvoja postaju sve raznolikije, dok ne poprime konačan oblik. Diferencijacija živih sistema, dakle je proces postajanja sve različitijim dao dostizanja konačnog stanja.
Goranec (Klenovnik)
Goranec je naseljeno mjesto u sastavu općine Klenovnik, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Regionalna diferencijacija embriona
Definicija
Diferencijacija se ne odvija sinhronizirano u  svim dijelovima neke strukture ili tijela. Ona započinje i širi se iz određenih centara, koji je ponekad uzročno uvjetuju, kao npr. u klicinoj ćeliji. Pritom se razne formr ćelija diferenciraju se različitom brzinom. Diferencijacija je nerazdvojno je povezana sa samim ćelijama i više ili manje je nezavisna o uvjetima vanjske sredine. Tako je nakon transplantacije utvrđeno je da presađeni dio zametka u novoj sredini ima  diferencijaciju primjerenu novom mjestu ili svom porijeklu.
Goranec (Klenovnik)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanec.
Regionalna diferencijacija embriona
Definicija
Ovo je pojava ustaljivanja sposobnosti određenog dijela zametka da izgradi uvijek  određeno tkivo ili organ. Ćelije bivaju determinirane potkraj gastrulacije. Ako se na zametnon stadiju ćelije presade u neodgovarajuće tkivo domaćina,  tada se npr. na trbuhu pokusnog žabljeg zametka razvije izvorno tkivo ili organ koji je trebao nastati u matičnom okruženju. Razvija se očni mjehurić ako je transplantat bio iz  regije iz koje se trebalo razviti oko. Prije determinacije transplantat se razvija primjereno mjestu na koje je presađen, a nakon determinacije primjereno području svog podrijetla.
Goranec (Klenovnik)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Goranec je imao 21 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Goranec je imalo 52 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Regionalna diferencijacija embriona
Pregled
Odrasli organizmi se sastoje od niza različitih tipova ćelija. Ćelije su organizovane u tkiva, od kojih svako obično sadrži mali broj vrsta ćelija sa i određenom fiziološkom funkcijom. Naprimjer, epitelno tkivo koje oblaže tanko crijevo sadrži kolumnarne apsorpcijske ćelije, sluzne peharaste ćelije, endokrine ćelije (koje luče hormone) i one koje luče enzime (tzv. Panethove ćelije). Osim toga, postoje dijeljenjem nediferencirane ćelije koje leže u prostorima između crijevnih resica i služe za zamijenu drugih tipova ćelija kada postanu oštećene ili istrošene. Još jedan primjer diferenciranosti su skeletno tkivo dugih kostiju, koje sadrži osteoblaste (velike ćelije koje sintetiziraju kost) u vanjske ovojnice i osteocite (zrele koštane ćelije) i osteoklaste (multijedarne ćelije uključene u remodeliranje kosti) unutar osnovne matrice. U principu, jednostavnija ukupna organizacija životinja ima manji broj različitih tipova ćelija. Sisari sadrže više od 200 različitih vrsta ćelija, dok jednostavni beskičmenjaci mogu imati samo nekoliko različitih vrsta ovih osnovnoh organizacijskofuncijskih jedinica živih bićs.
Višećelijskebiljke također odlikuje  diferencijacija ćelija, ali su sasvim drugačije od  životinjskih. Na primjer, list u viših biljaka je prekrivena slojem epidermalnih ćelija. Među njima su pore koje se sastoje od dvije specijalizirane ćelije, kojima se uređuju razmjena plinova preko epiderme. U okviru list je mezofil, a sunđerasto tkivo je odgovorno za fotosintetske aktivnosti. Tu su i provodni sudovi koji se sastoje od ksilemskih  elemenata, koji transportira vodu se iz zemlje, i floemskih elemenata, koji transportiraju proizvode fotosinteze u  organe za skladištenje.
Različite vrste ćelija su tradicijski prepoznate i klasificirane prema njihovom izgledu pod svjetlosnim mikroskopom nakon procesa fiksiranje, obrade, seciranja i bojenja tkiva, koja je poznata kao histološka analiza. Mogućnosti klasične histologije su uvećane različitim tehnikama sa više diskriminacijskih potencijala. Elektronska mikroskopija omogućava veća uvećanja. Histohemiji uključuje upotrebu boja koje precipitirajući podloga za bojenje prikazuju prisustvo određenih  enzima in situ. Imunohistohemija koristi specifična antitijela za identifikaciju određene supstance, obično proteina ili ugljikohidrata u ćelijama. In situ hibridizacija uključuje korištenje sonde nukleinskih kiselina za vizualizaciju lokaciju specifičnih informacijskih  RNK (iRNK). Ove moderne metode su omogućile identifikaciju više tipova ćelija nego što se moglo vizualizirati klasičnim histološkim, posebno u mozgu i imunom sistemu i  među ćelijama koje luče hormone endokrinog sistema. Biohemijski osnovi ćelijske diferencijacije je sinteza ćelijski određenog skupa proteina, ugljikohidrata i masti. Ovu sintezu kataliziraju proteini zvani enzimi. Svaki enzim zauzvrat je sintetiziran u skladu sa posebnog  gena  ili sekvence nukleotida u DNK u ćelijskom jwedru. Posebno stanje diferencijacije, prema tome, odgovara aktivnosti skupa gena koji se ispoljavaju i razini na kojoj se izražavaju. Smatra se da su svi gena jednog organizma su prisutni u svakm ćelijskom jedru, bez obzira na vrstu ćelija, a da razlike između tkiva nisu zbog prisustva ili odsustva određenih gena, ali su zbog izraz i represije nekih drugih. U životinja i biljaka, najbolji dokaz da jedro sadržava čitav genom  je razvoj cijelog životinjskog organizma putem kloniranja u eksperimenatima u kojima je jedro  diferencirane ćelije zamijenilo  jedro oplođene jajne ćelije. U mnogih vrsta to može rezultirati u razvoju normalnog embriona koji sadrži komplet dijelova tijela i tipova ćelija. Isto tako, u biljkama često je moguće da raste kompletan embrija iz pojedinih ćelija u kulturi tkiva Takvi eksperimenti pokazuju da svako jedro ima genetičke informacije koje su potrebne za rast organizma u razvoju, što snažno ukazuje na to da, za većinu tkiva, ćelijska diferencijacija proizlazi iz regulaciju genetičke aktivnosti, prije  nego iz  uklanjanja ili uništavanja neželjenih gena. Jedini poznati izuzetak od ovog pravila dolazi od imunog sistema, gdje se segmenti DNK u razvoju bijelih krvnih zrnaca malo preuređuju, proizvodeći širok spektar molekula antitijela i receptora molekule. Na molekulskoj razini postoje mnogi načini na koje se ispoljavanje gena može  diferencijalno regulirati u različitim tipovima ćelija. Mogu postojati razlike u kopiranju ili transkripciji gena u RNK, kao što su:
Međutim, na toj razini najviše uticaja ima ekspresija gena i kontrola transkripcije. DNK u ćelijskom  jedru  postoji u formi hromatina, koji se sastoji od DNK vezane za histone (jednostavnih alkalnih proteina) i drugih nehistonskih proteina. Većina lanaca DNK su kompleksni, sa ponavljajućim  strukturama zvanim nukleosomi, od kojih svaki sadrži osam molekula histona. Aktivni geni se nalaze u dijelovima DNK gdje hromatin ima "otvorenu" konfiguraciju, u kojima su regulatorni proteini u mogućnosti da dobiju pristup DNK. Stepen do kojeg otvareni hromatin zavisi od hemijskih modifikacija vanjskih dijelova molekula histona i na prisutnosti ili odsutnosti određenih nenhistonskih proteina. Kontrola rranskripcij se odvija uz pomoć regulatornih sekvenci koje se nalaze u vezi sa genima, kao što je sekvenca promotora, regije u blizini početka gena i sekvence stimulacije, regija koje leže drugdje u DNK koje pojačavaju aktivnost enzima koji su uključeni u proces transkripcije. Bez obzira da li se ili ne transkripcija javlja u zavisnosti od  vezivanje faktora transkripcije sa  ovim  regulacijskim  sekvencama. Transkripcijski faktori su proteini koji obično posjeduju regiju za DNK-vezivanja, koji prepoznaju specifične regulatorne sekvence u DNK i efektore u regiji, koji aktiviraju ili inhibiraju transkripciju. Faktori transkripcije često djeluju aktiviranje enzima koji dodaju modifikacije (npr. acetil ili metil grupa) ili uklanjaju  izmjene od vanjskih  dijelova histonskih  molekula. Ovo kontrolira sklapanje hromatin i dostupnost DNK za RNK polimeraze i druge faktore transkripcije. U principu, potrebno je  nekoliko faktora transkripcije koji djeluju  u kombinaciji za aktiviranje gena. Na primjer, pileći delta 1 kristalin gen, obično se ispoljava  samo u sočivu  oka i ima promotor koji sadrži vezivanja za dva aktivacijska  faktora transkripcije i pojačivača koji sadrži vezivanja za dva druga aktivacijska  faktora transkripcije. Tu je i dodatni lokus pojačivača  koji mogu vezati ili aktivator (deltaEF3) ili represor (deltaEF1). Uspješna transkripcija zahtijeva da se sve ove lokacije zauzimaju ispravni faktori transkripcije. Potpuno diferencirane ćelije su kvalitativno različite jedna od druge. Terminalno stanje diferencijacije je stabilno i uporno, kako u trajanju ćelije i u uzastopnim generacijama ćelija (u slučaju diferenciranih tipova koji imaju kontinuirane podjele ćelija). Inherentna stabilnost diferenciranog stanja se održava putem raznih  procesa, uključujući aktiviranje povratne podložnosti  gena od vlastitih proizvoda i represije neaktivnih gena. Hromatinska struktura može biti važna u održavanju stanja diferencijacije, iako je i dalje nejasno da li se to može održavati tokom DNK replikacije, što uključuje privremeno uklanjanje hromosomskih proteina i odmotavanje dvostruke spirale DNK.
Tip kontrole diferencijacije koja se održava u toku DNK replikacije je metilacija DNK, koja teži da uključi deacetilaciju histona i time zatvaraju strukturu hromatina. Metilacija DNK se javlja kada je metil grupa vezana za vanjsku ili na šećer-fosfatnoj  strani, citozinskog (C) ostatka. Citozinska metilacije se javlja samo na C nukleotidima kada je povezan sa G (guaninimm) nukleotidom na istom lancu DNK. Uparivanja ovih nukleotida se nazivaju C-G dinukleotidi. Jedna klasa DNK metilaznih enzima može uvesti nove metilacije kada je to potrebno, dok se druga zove metilaza održavanja, metilizira  CG dinukleotide u DNK dvostruku spiralu samo kada je već metil CG komplementarni lanac. Svaki put kada se replicira metilirana DNK, stara nit ima metil grupe, a novi lanac nema. Metilaza održavanja će zatim dodati metil grupu za sve kompatibilnu grupa nasuprot postojeće metil grupe za obnovu potpune  metilizirane  dvostruke spirale. Ovaj mehanizam jamči stabilnost obrasca metilacije DNK, a samim tim i diferenciranog stanja, tokom procesa replikacije DNK i podjele ćelija.
Usmjeravanje razvoja ćelija
U pogledu razvojnih usmjerenosti, budućnost ćelije može iti determinirana ili neutralna. Determinirane ćelije mogu biti pokrenute na određenu specijalizaciju, ali je taj proces nepovratan. Postoje dvije glavne vrste specifikacije: autonomna i uvjetna. Ćelija koja je autonomno usmjerena će se razviti u određenom pravcu  na osnovu citoplazmatske determinacije,  bez obzira na okočnu sredinu. Uvjetno determinirane ćelija se razvijaju u određenom smjeru  na temelju drugih okolnih ćelija ili morfogenih gradijenata.
Diferencijacija u morskih ježeva, u određivanju orijentacije naprijed–nazad (glava–rep)ima  i autonomne i uvjetne  mehanizme. Osa prednje/ zadnje  leži duž osi životinje / biljke i  podešava se tokom brazdanja. Mikromere induciraju obližnje tkivo za nastanak  endoderma,  dok su ćelije animalnog pola su određene da postanu ektoderm. Prve ćelije životinja nisu određene jer mikromere mogu uticati na razvoj  mezoderma ili  endoderma. Uočeno je da je β-katenin prisutan u jedru vegetativnog  pola blastule. U nizu eksperimenata, jedna studija je potvrdila ulogu β-katenina u specifikaciji autoimunim  vegetativnim ćelijama i micromerama. Tretmani spojem  LiCl je  dovoljan da vegetalizirani  embrion poveća jedarnu lokalizaciju β-katenina. Smanjenje ispoljavanja β-katenina  u jedru  u korelaciji je  sa gubitkom vegetativih  ćelija. Transplantirane mikromere kojima  nedostaje ćelijska akumulacije β-katenin nisu bili u stanju da izazove drugu  os.
Za molekulski mehanizam djelovanja β-katenin i mikromera, uočeno je da Notch bila  ravnomjerno prisutna  na apikalnoj površini rane blastule. ali je izgubljena na sekundarnom mezenhimu ćelija (SMC-ova) tokom kasne blastule i obogaćena predvidivim  endodermnim ćelijama krajem blastule. Notch signalizacija je potrebna i dovoljna za određivanje SMC. Mikromeres ispoljavaju prisustvo liganda za Notch, Delta, na njihovoj površini, za podsticanje stvaranja SMC.
Visoki nuklearni nivo beta-katenina iz visoke akumulacije posebnih proteina na vegetativnom polu jajeta inaktivira GSK-3 i sprečava fosforilaciju β-katenina. Ovo omogućava da  β-katenin izbjegne  degradaciju  i uđe  u nukleus. Jedina važna uloga β-katenin je aktiviranje transkripcije gena FMR1. Ovaj gen potiskuje represor kako bi se omogućilo ispoljavanje mikromernih gena.
Aboralna/Oralna os (analogno leđna/ventralna ose u drugih životinja) je navedena kao čvorni homolog. Nodalna struktura je lokalizirana  u budućoj  usnoj  strani embrija. Eksperimenti su potvrdili da je nodal potreban  i dovoljan  da promovira  razvoj usta. Čvorovi također imaju ulogu u formiranju lijevo/desno
Sisari
Najranija specifikacija u embrionu miša javlja se između trofoblasta i unutrašnje ćelijske mase, u vanjskim polarnim i unutrašnjim apolarnim ćelijama. Ove dvije grupe postaju u fazi od osam ćelija tokom kompakcije, ali ne postaju detrminirane dok ne dođu do faze od 64 ćelije. Ako se apolarne transplantiraju u fazi 8-32 ćelija, te ćelije će se razvijati kao ćelije trofoblasta.
Prednje / stražnja os u embrija miša je određena iz  dva centra signalizacije. Kod njega, jaje formira cilindar sa epiblastnom peharastom formacijom na distalnom kraju tog cilindra. Epiblast je okružen visceralnim endodermom, koji je ekvivalent hipoblastu ljudi i riba. Signali za prednje / stražnju osovinu dolaze iz primitivnog čvora. Drugo važno mjesto je prednji visceralni endoderma (AVE). On se nalazi napried,  većinom u  prednjem  položaju čvora i neposredno ispod epiblasta u regionu koji će migriranjem postati endomezoderm za formiranje  glavenog  mezoderma i endoderma prednjeg dijela probavnog trakta. AVE pokriva čvor, najviše njegovu prednju strukturu. Dakle, čvor je u mogućnosti da se formira normalno nervnu cijev, ali su mu za formiranje  glave potrebni signali iz AVE.
Podudarnost (geometrija)
U geometriji dvije figure su identične ako imaju istu veličinu i oblik.
Dvaskupa tačaka su podudarna ako postoji preslikavanje kojim se taj skup preslikava u drugi skup, a da se pri tom ne mijenja veličina i oblik.
Podudarnost se označava sa \cong
Aksiome podudarnosti
Aksiome podudarnosti opisuju osnovne karakteristike relacije podudarnosti parova tačaka. Ovu relaciju uvodimo kao polazni pojam. Ako je i A =B, tada je i C=D. Za svake dvije tačke A i B je. Ako je i  tada je Ako su C i C' tačke otvorenih duži AB i A'B', takve da je  i, tada je i Ako su A i B dvije tačke i CX poluprava tada na toj polupravoj postoji tačka D takva da je Ako su A, B, C tri nekolinearne tačke i A',B' tačke ruba neke poluravni \pi, takve da je  tada u toj poluravni postoji jedinstvena tačka C' takva da je  i Ako su A, B, C i A', B', C' dvije trojke nekolinearnih tačaka i D i D' tačke polupravih BC i B'C' takve da je , ,  i , tada je i
Relacija podudarnosti parova tačaka je relacija ekvivalencije. Ako su A i B dvije tačke i CX poluprava tada na toj polupravoj postoji jedinstvena tačka D takva da je ' Ako su A,B,C tri razne tačke prave p i A',B' dvije tačke prave p' takve da je, tada postoji jedinstvena tačka C' takva da je A',B' i.
Pri tome, tačka C' pripada pravoj p' i:
Kažemo da je uređena n-torka tačaka podudarna sa n- torkom  u oznaci
ako je za svako
Neka su A i B dvije razne tačke neke ravni \alpha. Skup svih tačaka X te ravni takvih da je ,naziva se krug, u oznaci k(A,AB), sa centrom A i čiji je poluprečnik duž AB.
Podudarnost duži
Ako su dvije duži AB i CD su podudarne označavamo sa AB\cong CD, ,
Tačka S je središte duži AB ako pripada toj duži i važi AS\cong SB
Za svaku duž postoji jedinstveno središte.
Duž AB je manja od duži CD u oznaci AB < CD ako unutar duži CD postoji tačka E takva da je AB ≅ CE. Takođe u tom slučaju kažemo i da je duž CD veća od duži AB u oznaci CD > AB.
Duž EF jednaka je zbiru duži AB i CD u oznaci EF = AB + CD ako unutar duži EF postoji tačka G takva da je AB≅EG CD ≅GF.
Na isti način definišu se razlika, proizvod duži i prirodnog broja, proizvod duži iracionalnog broja
Podudarnost uglova, pravi uglovi, relacija normalnosti pravih
Dva konveksna ili konkavna ugla pOq i p_1O_1q_1 su podudarna ako i samo ako na kracima p i q p_1, q_1 redom postoje tačke  takve da je: ). Svaki ugao ima jedinstvenu bisektrisu
Ugao AOB je manji od ugla CSD u oznaci ako unutar ugla CSD postoji poluprava SE takva da je. U tom slučaju kažemo ia je ugao CSD veći od ugla AOB u oznaci.
Uglom dviju mimoilaznih pravih p i q u prostoru E^3 nazivamo ugao što ga određuju njima paralelene prave a i b koje se sjeku u nekoj tački O. Specijalno, ako je ugao dviju mimoilaznih pravih u prostoru E^3 prav, tada kažemo da su prave p i q normalne među sobom, i simbolički označavamo sa p \perp q
Podudarnost mnogouglova
thumb|250px|Iako sva tri poligona imaju isti obim i površinu podudarni su samo narančasti i zeleni Dva podudarna mnogougla imaju isti broj stranica i vrhova.
Dva mnogougla sa n strana podudarna su ako i samo ako svaki od njih ima odgovarajuće stranice i uglove jednake, odnosno ako postoji izometrija takva da je A = A1.
Vrhovi jednog mnogougla preslikavaju se na vrhove drugog. Kod podudarnih mnogouglova svaka dva odgovarajuća ugla i svake dvije odgovarajuće stranice jednaki su. Dijagonale povučene iz ugla prvog mnogougla i odgovarajućeg ugla drugog mnogougla dijele te mnogouglove na podudarne trouglove. Kod dva podudarna petougla imamo:
AB = A1B1
BC = B1C1
CD = C1D1
DE = D1 E1
Podudarnost trouglova
thumb|150px
Dva trougla su podudarna ako su njihove odgovarajuće stranice jednake dužine,odgovarajući uglovi jednake veličine. Da su dva trougla ABC i DEF podudarni zapisujemo
Određivanje podudarnostosti
Dva trougla su podudarna ako su dvije ivice i njima zahvaćeni ugao jednog trougla podudarni sa odgovarajućim ivicama i uglovima drugog trougla, tj:
Dva trougla su podudarna ako su im odgovarajuće ivice podudarne, tj.
Dokaz:
Neka su ABC, A'B'C' dva trougla takva da je . Tada su i odgovarajući parovi tačaka podudarni tj.
Postoji izometrija te ravni, koja tačke A,B,C preslikava redom u tačke A', B', C'. Izometrije čuvaju raspored, pa se odgovarajuće ivice jednog trougla preslikavaju u odgovarajuće ivice drugog trougla. Izometrija preslikava trougao ABC u trougao A'B'C', pa je
Dvatrougla su podudarna ako su jedna ivica i na njoj nalegli uglovi jednog trougla podudarni sa odgovarajućom ivicom i odgovarajućim uglovima drugog trougla, tj:
Dva trougla su podudarna ako su dvije ivice i ugao naspram jedne od njih jednog trougla podudarni sa odgovarajućim stranicama i odgovarajućim uglom drugog trougla
Izvori
Geometrija (za I razred gimnazije)/1998 god.
Kešla FK
Kešla FK je profesionalni nogometni klub smješten u gradu Baku, Azerbejdžan. Takmiči se u Premijer ligi Azerbejdžana. Domaće utakmice igra na stadionu Inter Arena.
Historija
Klub je bio funkcionalan 1997. godine pod imenom Khazar Universiteti. Osnivač kluba je bio Univerzitet Khazar. Prvobitno je igrao u amaterskim ligama. 1999. godine postaje član Premijer lige. Prvu sezoni završava na 11. mjestu. 2004. godine mijenja ime u Inter Baku PIK. Pod ovim imenom dva puta osvaja domaće prvenstvo. 2017. godine mijenja ime u Kešla FK.
Ljubovića džamija u Odžaku (Nevesinje)
Ljubovića Džamija u Odžaku, ili džamija hadži Hane hanume Ljubović, nalazi se u centru naselja Odžak, općina Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
U svom putopisu, Evlija Čelebija, koji je 1664. godine na putu iz Nevesinja u Zovi Do prošao kroz Odžak, ne spominje džamiju u selu. Husein Đogo, koji je, pišući svoj roman «Sreća mladog Ljubovića», istražio historiju porodice, navodi da Odžak polovinom 18. stoljeća nije imao džamiju. Stoga, kao jedina sigurna činjenica vezana za ovu džamiju jeste da je sagrađena kao zadužbina porodice Ljubović najkasnije do kraja 18. stoljeća.
Prema narodnom predanju, Hana hanuma Ljubović, supruga Osman-bega Ljubovića, sagradila je 1625. godine džamiju u Odžaku. Uz džamiju je sagradila mekteb i kameni most na rijeci Zalomci, udaljen oko 3 km od Odžaka. Za uzdržavanje ovih zadužbina uvakufila je jednu vodenicu i brojne posjede u Odžaku.
Džamija je više puta rušena i obnavljana. Prvi put je oštećena 3. jula 1876. godine, tokom ustanka u Hercegovini.
Lipovnik
Lipovnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Klenovnik, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ivanec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lipovnik je imao 373 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao samostalno naselje od 1953.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lipovnik je imalo 403 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Lipovnik se kao samostalno naselje iskazuje od 1953. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
Ljubovića džamija u Odžaku (Nevesinje)
Za vrijeme drugog svjetskog rata znatno je oštećena i tom prilikom je u potpunusti srušen krov džamije, dijelovi zidova i šerefa munare. U periodu od 1970. do 1973. godine izvršena je obnova džamije. Džamija je značajnije oštećena i tokom rata 1992-1995. godine. Obnova je počela 2011.
Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
IC 1166-2
IC 1166-2 (također poznat kao PGC 1771884) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 997 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 0,60 (174 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (174 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1166-1
IC 1166-1 (također poznat kao IRAS 16000+2628 i PGC 56771) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 1012074480,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 0,40 (118 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (59 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1094-2
IC 1094-2 (također poznat kao MCG 3-39-6 i PGC 54009) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 613 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,20 (36 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (36 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Plemenšćina
Plemenšćina je naseljeno mjesto u sastavu općine Klenovnik, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Ivanec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Plemenšćina je imala 109 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Plemenšćina je imalo 171 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4492
IC 4492 (također poznat kao MCG 6-32-88 i PGC 52536) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 190 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,30 (17 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 10. jula 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Copa América 2011 - grupa B
Copa América 2011 - grupa B je bila jedna od tri grupe grupne faze nogometnog takmičenja u sklopu igranja Copa Américe 2011. u Argentini. Takmičenje u grupi je održano od 3. do 13. jula 2011. Grupa je sačinjavala četiri reprezentacije: Brazil kao prvoplasirana i Venecuela kao drugoplasirana ekipa su se kvalificirali u četvrtfinale. Iz grupe se u četvrtfinale plasirala i trećeplasirana ekipa kao jedna od dvije najbolje trećeplasirane ekipe Paragvaj dok je Ekvador završio takmičenje u grupnoj fazi. Utakmice grupe B su se igrale u četiri grada: Córdobi, Santa Feu, Salti i La Plati.
Ljubelj (čvor)
Hrvatska:
Timorsko more
mini|250px|Timorsko more u Vessoru, [[Istočni Timor]] Timorsko more je (indonez.: Laut Timor, portug.: Mar de Timor) je relativno plitko more omeđeno sa sjeverne strane ostrvom Timor, na istoku Arafurskim morem, sa južne strane Australija i na zapadu Indijskim okeanom.
2009. godine došlo je do najvećeg izlivanja nafte u posljednjih 25 godina.
Postoje mišljenja da su prvi stanovnici Australije došli sa naj kontinent sa Indonezije upravo preko Timorskog mora dok je nivo mora bio niži.
Geografija
mini|250px|Položaj Timorskog mora u jugoistočnom dijelu Indijskog okeana Vode na istoku mora su poznate kao Arafursko more. Timorsko more se nalazi u blizini tri velike uvale na sjevernoj obali Australije. Australijski grad Darwin je jedini veliki grad koji se nalazi na obalama ovog mora. More je široko oko 480 km a površina mu je oko 610.000 km2 Prosječna dubina je 406 metara a najveća dubina mora je Timor Trough sa oko 3200 metara dok je ostatak mora mnogo plići, veći dio u prosjeku plići od 200 metara.
Borojevci
Borojevci su naseljeno mjesto u sastavu općine Levanjska Varoš, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Đakovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Borojevci nisu imali stanovnika.
Napomena: ''Od 1981. bez stanovnika.''
Levanjska Varoš
Levanjska Varoš je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Osječko-baranjskoj županiji.
Borojevci
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Borojevci nije imalo stanovnika.
Levanjska Varoš
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Đakovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Levanjska Varoš je imala 1.194 stanovnika, od čega u samoj Levanjskoj Varoši 303.
Općina Levanjska Varoš
Napomena: Nastala iz stare općine Đakovo.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Levanjska Varoš je imalo 344 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 1259-1
IC 1259-1 (također poznat kao Arp 310, Arp 311, MCG 10-25-37A, PGC 60323 i UGC 10869) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 351 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,80 (82 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (41 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vukovoj
Vukovoj je naseljeno mjesto u sastavu općine Klenovnik, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vukovoj je imao 109 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. iskazano pod imenom '''Sv. Vuk''', 1880. pod imenom Vukovo, a od 1890. pod imenom Vukovoj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vukovoj je imalo 174 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kapela Kalnička
Kapela Kalnička je naseljeno mjesto u sastavu općine Ljubešćica, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Sven II, kralj Danske
Sven II Estridsson (staronordijski: Sveinn Ástríðarson; danski: Svend Estridsen; 1019 – 28. april 1076) bio je kralj Danske od 1047. do smrti 1076. godine. Bio je sin danskog grofa Ulfa Jarla i Estrid Svendsdatter. Bio je oženjen tri puta i imao dvadesetoro djece, među kojima su se našla petorica budućih kraljeva – Harald III, Knut IV, Olaf I, Erik I i Nikola. Njegovu vladavinu su obilježili česti ratovi u kojima je iskazao veliku hrabrost, ali je uglavnom doživljavao neuspjehe.