cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kućna muha
Životni ciklus
Razvoj larve zavisi o toplini i dovoljno vlage; što je toplija temperatura, brže rastu. Općenito, svježe svinjsko i pileće stajsko đubre, predstavljaju najbolje uvjete za larve u razvoju, smanjujući period larve i povećavajući veličinu lutki. Goveđi, kozji i konjski stajski gnoji daju manje, sitnije larve, dok im potpuno komponirano svinjsko stajsko gnojivo, sa sadržajem vode ispod 40%, uopće ne pogoduje. Težina larvi, u različitim uvjetima,  može varirati od oko  8,0 do 20 mg. U optimalnim uvjetima,  životni ciklus se može završiti za sedam do 10 dana, ali u nepovoljnim okolnostima može potrajati i do dva mjeseca. U umjerenim regijama može se pojaviti 12 generacija godišnje, a u tropima i suptropima više od 20.
Evolucija i taksonomija
Iako je red muha (Diptera) mnogo stariji, vjeruje se da su prave kućne muhe razvile početkom kenozojske ere. Natorodica kućnih muha, Muscoidea, najsličnija je muhama Oestroidea (muhe, mesne muhe i srodnici), a udaljenija je od Hippoboscoidea (mušice, muhe šišmiša i srodnici). Smatra se da potiču iz južnog palearrktičkog područja, posebno sa Bliskog Istoka. Zbog bliske komensalske veze s ljudima, vjerovatno su, u komigracijama s ljudima, rasprostranjene šitom svijeta.
Kućna muha je prvi put opisana kao Musca domestica 1758. godine, zasnovano na uobičajenim evropskim primjercima švedskog botaničara i zoologa Carla Linnaeusa u "Systema naturae" i dalje se klasificira pod tim imenom. > Detaljniji opis dao je (1776.) danski entomolog Johan Christian Fabricius u svom djelu Genera Insectorum.
Kladogram prikazuje klasifikaciju više razine  i položaj roda  Musca u porodici Muscidae, prema  Couri i Carvalho 2003.
Augusto Pinochet
Augusto Pinochet Ugarte bivši je čileanski diktator.
Zastava i grb Bermuda
mini|200px|Zastava Bermudskih otoka
Augusto Pinochet
Bio je vođa četveročlane vojne hunte koja je s vlasti svrgnula socijalističkog predsjednika Allendea. Hunta je trajala sve do 1990. Rođen je u Valparaísu, a zbog svoje je vojne službe često putovao po zemlji. Imao je petero djece. Optužen je za brojne zločine počinjene u vrijeme njegove vladavine.
Zastava i grb Bermuda
Zastava Bermuda usvojena je 4. oktobra 1910. Sastoji se od zastave Ujedinjenog Kraljevstva u gornjem lijevom uglu i grba Bermudskog arhipelaga u donjem desnom.
Augusto Pinochet
Predsjednik Čilea bio je od 1973. do 1990. Njegov Čile i Argentina Jorgea Videle bile su na rubu otvorenog rata zbog pograničnih otoka. Ipak, sukob se smirio razumnim dogovorima. Miru je najviše pridonio izaslanik pape Ivana Pavla II.
Tolerancija
Tolerancija ili trpeljivost je pojam iz oblasti društva, kulture ili religije koji se odnosi na kolektivnu i pojedinačnu praksu prihvatanja i saradnje sa osobama koje nisu iste vjere, ne misle na isti način, imaju drugačiji politički stav, ili se razlikuju po nekom drugom osnovu. Tolerancija uključuje svjesnu odluku da se postupi nenasilno ili uzdržano. Zasnovana je i na vjerskim učenjima svih dominantnih religija, ali i na državnim zakonima koji ustanovljavaju pravo na različito mišljenje i neugrožavanje pojedinca.
Augusto Pinochet
Pinochet je preminuo u 91. godini u bolnici u Santiagu, gdje se oporavljao od posljedica srčanog udara.
Tolerancija
U biopsihološkom smislu, tolerancija je pojedinčev kapacitet da produži ili prevaziđe efekte određene droge. Zato što droge imaju tendenciju da daju slabije efekte ponovnom upotrebom, korisnik često povećava količinu da bi postigao isti efekat, odnosno njegova tolerancija na drogu se povećava.
Zastava i grb Bermuda
Grb
Grb Bermuda predstavlja crveni lav koji drži štit na kojem je olupina broda. Crveni lav je simbol Engleske, a brod na štitu je "Sea Venture". mini|desno|200px|Grb Bermuda
Webometrija
Webometrija ili kibermetrija su nazivi za nauku koja se bavi proučavanjem strukture i upotrebe internetskih usluga te strukture samog Interneta. Naziv ovim internetskim istraživanjima dodijelili su Tomas Almind i Peter Ingwersen, 1997. godine, spomenuvši taj naziv u članku naslova «Informatic Analyses on the World Wide Web». Osnovni zadaci ovih istraživanja su mjerenje broja hiperveza na Internetu, opis strukture mreže (World Wide Weba) te načina na koji korisnici pristupaju njenom istraživanju kao i istraživanju njenog sadržaja. Upotreba ovih metoda često se koristi prilikom ocjenjivanja usluga koje pružaju internetske stranice raznih univerziteta, pa je tako u prosječna webometrijska pretraživanja najčešće uključeno i do 3000 univerziteta širom svijeta. Rezultati koji se dobiju pretraživanjem slažu se u tabele te se istovremeno ispisuju osnovni podaci potrebni za nastavak istraživanja. Mjesto na ljestvici, tj. u tabeli, univerziteta zauzimaju s obzirom na njihov virtualni uticaj na korisnike te opću prisutnost na mreži. Najbolje rezultate webometrija je dosad pokazala kada su metode bile korištene za pretraživanje samo unutar jedne mreže tj. mreže jedne države pri čemu je važno naglasiti da se koristio samo jedan jezik (matični jezik te domene).
Perspektive webometrije
U (gotovo) svakom istraživanju, koje se odvija pomoću metoda webometrije, dolazi do pojave tzv. «faktora mrežnog odjeka», na engleskom poznatoga pod nazivom "Web Impact Factor" (WIF). Ovaj faktor koristi se od 1998. godine, a sam se pojam odnosi na niz operacija kao što su mjerenja, procjene, ocjenjivanja citata te njihova kategoriziranja, određivanja domena i njima podređenih itd. Mjerenja, kategorizacije i ostale funkcije vežu se uz citate pridodane znanstvenim časopisima tj. člancima. Koristi se i kao pokazatelj važnosti pojedinih novina za određeno znanstveno tj. stručno područje kojim se ti časopisi bave. Izračun količine utjecaja pojedine internetske stranice dobiva se dijeljenjem ukupnog broja međusobno povezanih internetskih stranica s brojem internetskih stranica objavljenih na takav način da su lako dostupne svakom korisniku.
Analiza puta i nedostatci
Analiza puta, dugih veza tako stvorenih (ponekad završava u slijepoj ulici ) govori da su poprečne poveznice  identificirane pomoću kriterija heterogenosti između subjekta područja odražava se i na web stranicama. Nasumično biranje polazišta za slučajne šetnje je još jedan problem zbog "prirode" weba. Korištenje tzv IP-brojeva * je moguća metoda za nepristran uzorak polazišta. Tu je još nedostatak istraživanja u knjižnici i informacijskoj znanosti na "mali svijet"; pojava se odnosi na kratke udaljenosti i njihove posljedice na informacijske mreže kao što su WWW, baze podataka, semantičke mreže itd. Može biti moguća pojava "malog svijeta" kada su čvorovi u informacijskim mrežama definirani kao odgovarajući: dokumentima, pojmovima, autorima, citiranim autorima,časopisima, znanstvenim domenama, ustanovama i tako dalje.
Literatura
http://webometrics.wlv.ac.uk/ >>webometrics<< (19.03.2012)
Zastava Butana
mini|desno|300px|Zastava Butana Zastava Butana se sastoji od bijelog zmaja na crvenoj i narandžastoj podlozi. Zastava je podijeljena iz donjeg lijevog ugla na dva trokuta. Gornji trokut je žut, a donji narandžast. Zmaj je smješten na graničnu liniju, okrenut od donjeg ugla.
Ova zastava sa manjim izmjenama se koristi od 19. vijeka, a svoj sadašnji oblik dobila je 1960.
Zmaj prikazan na zastavi je Pijani zmaj ili Zmaj grom koji predstavlja lokalno ime Butana, zemlja Zmaja. Zmaj ima dragulje u svojim kandžama, što predstavlja bogatstvo. Žuta boja predstavlja sekularnu monarhiju, a narandžasta budizam.
Icar Air
Icar Air je privatna aviokompanija smještena u Tuzli, Bosna i Hercegovina. Kompanija se bavi transportom robe zračnim putem. Nakon ukidanja dozvole za letenje BH Airlines-u u julu 2015. godine, Icar Air ostaje jedina registrovana aviokompanija sa sjedištem u Bosni i Hercegovini.
Operacije
Kompanija je osnovana u julu 2000. godine u Tuzli sa ciljem brzog transporta robe, prvenstveno pošte i poštanskih paketa, između Međunarodnog aerodroma Sarajevo i drugi aerodroma u Evropi. Tokom godina, Icar Air je vršio najam cargo aviona različitih veličina u skladu sa svojim operativnim potrebama. Kompanija već dugi niz godina ima potpisan ugovor o saradnji sa DHL Aviation kompanijom u području poštanskog avio transporta između Sarajeva i Ankone.
Flota
Od januara 2016. godine, Icar Air raspolaže sa sljedećim avionom: Kompanija je imala u najmu sljedeće avione:
Nesreće
5. marta 2015. godine, Icar Air avion, Let L-410, je oko 19:30h sletio na nos na pisti Aerodroma u Ankoni usljed jakog vjetra i nevremena. Niko od tri člana posade nije povrijeđen, a štete nije bilo ni na robi koju je avion prevozio. Na avionu je pričinjena manja materijalna šteta, dok pista Aerodroma u Ankoni nije pretrpjela nikakva oštećenja. Aerodrom je obustavio letove neposredno nakon nesreće, ali je uspostavio normalne operacije par sati kasnije.
Donji Bogovići
Donji Bogovići su naselje u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Silvana Blagojeva
Silvana Blagojeva je nekadašnja bugarska biatlonka. Nakon uspjeha u drugoj polovini 1980-ih godina u takmičenjima Svjetskog kupa u biatlonu Ive Karađozove, Cvetane Krasteve, Ekatere Dafovske i Marije Manolove, nastupala je bez većih u pojedinačnim utrkama kao i utrkama štafeta i ekipnom takmičenju.
Olimpijske igre
Blagojeva je nastupila samo jednom na olimpijskim igrama i to na ZOI 1992, ali nije osvojila medalju. Najbolji plasman joj je bilo osmo mjesto na ZOI 1994. u utrci sprinta, kada je sa 1:04.3 min i dva promašaja bila sporija od ruske biatlonke Anfise Rezcove, koja je nastupila za Ujedinjeni tim. Na istoj olimpijadi osvojila je četvrto mjesto u štafeti na 3 × 7,5 km sa Nadeždom Aleksijevom i Ivom Karađozovom.
Svjetski kup
Prvi nastup Silvane Blagojeve u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1988/89. Na prvom nastupu na slovenskoj Pokljuki 17. decembra 1988. godine osvojila je 20-to mjesto u utrci sprinta na 7,5 km sa jednim promašajem i zaostatkom od 2:57.1 min u odnosu na pobjednicu Jiřinu Pelcovu. Najbolji rezultati su joj: sedmo mjesto 24. januara 1991. u utrci na 15 km u sezoni 1990/91. u italijanskom Antholzu; peto mjesto dva dana kasnije u sprintu na na 7,5 km, četvrto mjesto u štafeti u sezoni 1991/92. s Marijom Manolovom i Ivom Karađozovom, 26. januara 1992. ponovo u Antholzu. Nije pobijedila ni u jednoj utrci.
Carl Hellmuth Hertz
Carl Hellmuth Hertz (1920.-1990.) je bio sin Gustava Ludwiga Hertza.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata služio je kao vojnik u Nacističkoj Njemačkoj. Uhvatili su ga američki vojnici i odveli preko mora. Međutim, prijatelj njegovog oca koji je također bio nobelovac sredio je da ga puste i dao mu posao u Lundu (Švedska), tako da je mogao napustiti SAD bez vraćanja u Njemačku.
Zastava Somalije
Prema autoru zastave, gospodinu Libanu, namjera je bila da zastava podsjeća na onu Ujedinjenih naroda. Ujedinjeni narodi pomogli su Somaliji da stekne nezavisnost od Italije, i zastava je usvojena u čast UN.
Petokraka zvijezda simbolizira pet područja u kojima žive Somalci. To su Britanska Somalija, Talijanska Somalija, Francuska Somalija (Džibuti), Ogaden (Etiopija) i Okrug sjeverne granice koji kontrolira Kenija.
Heraldički opis zastave, blazon, glasi:
"Azure, a mullet Argent".
Diktator
Diktatori u antičkom Rimu
U posebno opasnim ratnim situacijama jedan od konzula bi, po nalogu senata, imenovao diktatora na najviše šest mjeseci, koji bi potom preuzimao najvišu vojnu vlast. Diktatorov zamjenik bio je magister equitum (izvorno zapovjednik konjice). Kasnije je vojna funkcija diktatora postala sekundarna, i bivali su mu povjereni posebni unutarnjopolitički zadaci. Tokom izvanrednog stanja mirovala su sva prava naroda i njegovih zastupnika, prava koja je ostvarivao temeljem republikanske slobode. Čak su i ovlasti senata bile van snage. Sula i Cezar ovu su moć zloupotrebili kako bi trajno dobili izvanredne ovlasti. Ovu službu nije dobio više niko nakon Cezara.
Diktatori u savremeno doba
Osobe imenovane doživotnim predsjednicima po završetku 1. svjetskog rata većinom nisu bili dobrohotni vladari, nego više ili manje samovoljni vlastodršci - moderni diktatori.
Državno uređenje u kome je diktator prvi čovjek države zove se Diktatura.
Vasilije Kačavenda
Vasilije Kačavenda (19. decembra 1938. godine u Sarajevu ) je penzionisani episkop zvorničko-tuzlanski. Od 1992. godine živi u Bijeljini. Njegova rezidencija je manastir Vasilija Ostroškog u Bijeljini, u samom centru grada.
Biografija
Po završenoj osnovnoj školi, uspješno je završio petorazrednu bogosloviju, a potom i Pravoslavni bogoslovski fakultet Univerziteta u Beogradu. Pored toga, studirao je prava i arheologiju.
Nakon smrti episkopa Longina, Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve, na svom redovnom zasjedanju 1978, izabrao je Vasilija za novog episkopa zvorničko-tuzlanskog. Naređenja novog episkopa obavljeno je 24. juna, a svečana arhijerejska hirotonija 25. juna 1978. u Sabornoj crkvi u Beogradu. Svetu arhijerejsku liturgiju služio je patrijarh srpski German, uz sasluženje episkopa banatskog Vasariona i šabačko-valjevskog episkopa Jovana, deset svećenika i deset đakona. Svečano ustoličenje je obavljeno 16. maja 1978, uz prisustvo nekoliko hiljada ljudi iz eparhije i šire. Zbog pedofilije episkop Vasilije Kačavenda podnio je 9. novembra 2012. ostavku na upravljanje povjerenom eparhijom
Kontroverze
13. jula 1995. godine, u Srebrenici je prilikom zauzimanja grada od strane Vojske Republike Srpske, nakon kog je počinjen genocid u Srebrenici, pozivao na osvetu riječima: Osvetimo se Turcima, te Krv viče za osvetom.
Nova kontroverza Kačavende je, de je u aprilu 2007. godine odbio poziv da održi vjersku službu vojnicima, koji su kao nova rotacija deminera poslati u Irak, pravdajući ovaj čin lošim uslovima za održavanje vjerske službe pravoslavaca Oružanim snagama BiH.
Po navodima austrijskog dnevnika Die Presse, te beogradskih novina Blic, Kačavenda je bio umiješan u seks afere sa maloljetnicima. Beogradski Blic, objavio je fotografije, koje govore o umješanosti Kačavende, te izjave 40 svjedoka.
Gustav Ludwig Hertz
mini|220px| Gustav Ludwig Hertz (22. juli 1887, Hamburg - 30. oktobar 1975, Berlin) bio je fizičar, i nećak Heinricha Hertza.
Osvojio je nobelovu nagradu za fiziku 1925. godine za studije o prolasku elektrona kroz plin, koju je sproveo sa Jamesom Franckom.
Bio je otac Carla Hertza.
Reference
25x25piksel Nedovršeni članak Gustav Ludwig Hertz koji govori o dobitnicima Nobelove nagrade treba dopuniti. [//bs.wikipedia.org/w/index.php?title=Gustav_Ludwig_Hertz&action=edit Dopunite ga] prema pravilima Wikipedije.
Doktrina
Doktrina (od latinske riječi: doctrina, što znači učenost, znanje, nauk, podučavanje) je kodifikacija vjerovanja ili zbir učenja i uputstava, naučenih principa ili stavova, kao suština učenja u određenoj grani znanja ili u sistemu vjerovanja. Grčki etimološki analog je katekizam. Doktrina je naučavanje o nečemu, izloženo kao sistem i objektivizacija misli, pri tome, ne vodeći računa o stvarnosti ili ne osvrčući se na nju. Pojam doktrina se koristi u filozofiji, nauci, religiji, ideologiji kao i ljudskoj praksi, npr. politici.
Riječ doktrina posebno često podrazumijeva zbirku religijskih principa, koje je proglasila crkva ili neka druga religijska ustanova. Doktrina se također može odnositi na načelo zakona, u tradiciji opšteg prava, uspostavljenog historijom prošlih odluka, poput doktrine samoodbrane, te načela poštene upotrebe, ili usko primjenjive doktrine prve prodaje. Neke organizacije jednostavno objašnjavaju doktrinu kao "ono što se podučava“, ili osnovu za institucionalno podučavanje svom osoblju o njihovom unutrašnjem načinu rada.
Kao primjeri upotrebe ovog pojma mogu se uzeti: pravna doktrina, vojna doktrina, ekonomska doktrina, naučna doktrina, religijska doktrina, ideološka doktrina, politička doktrina, geopolitička doktrina.
Pojmu doktrina bliski su pojmovi dogma i koncept, a često se u praksi pojavljuju zajedno kao kombinacija što otežava njihovo analitičko raščlanjivanje.
Zastava Bolivije
mini|200px|Zastava Bolivije
Zastava Bolivije nacionalna je zastava Bolivije koja je prvobitno usvojena 1851. Državna i ratna zastava je horizontalna trobojnica crvene, žute i zelene boje s bolivijskim grbom na sredini. Prema jednom izvoru, crvena označava hrabre vojnike Bolivije, dok zelena simbolizira plodnost zemljišta, a žuta mineralna nalazišta u zemlji.
Postojnska jama
Postojnska jama je 20.570 m dugi sistem od nekoliko jama u blizini Postojne, te najveći takav sistem u Sloveniji.
Ovom sistemu pored Postojnske jame pripadaju Otoška jama, Magdalena jama, Črna jama, Pivka jama, te nekoliko manjih. Načinjena je erozijom rijeke Pivke, čije su vodene mase tokom dva miliona godina krojile njenu unutrašnjost. Stalna temperatura u unutrašnjosti jame je do prije nekoliko godina iznosila 8 °C, dok se u zadnje vrijeme kreće između 8 i 10 stepeni. Najveća je dubina jame 115 m.
Okrug Marijampolė
Okrug Marijampolė (litv.: Marijampolės apskritis) je jedan od 10 okruga Litvanije.
1. jula 2010. ukinuta je okružna administracija ali je okrug nastavio egzistirati kao teritorijalna i statistička jedinica unutar Litvanije.
Glavni grad okruga je Marijampolė prema kojem je okrug i nazvan i koji je treći po veličini grad Litvanije.
Stanovništvo
Kretanje broja stanovnika okruga dat je u sljedećoj tabeli.
Etnička pripadnost
Prema popisu iz 2011. godine etnička pripadnost stanovništa okruga je sljedeća:
Zastava Brazila
mini|200px|Zastava Brazila
Zastava Brazila se sastoji od zelene podloge na kojoj je centriran veliki žuti romb. Unutar romba se nalazi plavi krug sa bijelim zvijezdama u pet različitih veličina i zaobljene bijele trake preko njih. Unutar trake je velikim slovima ispisan moto Ordem e Progresso (Red i progres).
Moderna zastava je zvanično usvojena 19. novembra 1889. Koncept je osmislio Raimundo Teixeira Mendes u saradnji sa Miguelom Lemosom i Manuelom Pereira Reisom. Verzija sa 27 zvjezdica je usvojena 12. maja 1992.
Slovačka kruna
Slovačka kruna bila je valuta Slovačke. Uvedena je 8. februara 1993, a po standardu ISO 4217 oznaka je SKK. Za poslove je odgovorna Narodna banka Slovačke (sk. "Národná banka Slovenska"). U optjecaju su bile kovanice sljedećih apoena: 50 halera, 1, 2, 5 i 10 kruna. Novčanice su izdavane u apoenima od 20, 50, 100, 200, 500, 1000 i 5 000 kruna. Dana 1. januara 2009. krunu je u Slovačkoj zamijenio euro.
Historija
Od 3. do 1. stoljeća p. n. e. na prostoru današnje Slovačke u optjecaju su bile keltske kovanice. Kasnije je upotrebljavan rimski, bizantijski i karolinški novac. Dok je Slovačka bila dio Ugarskog Carstva, upotrebljavani su dinar, groš i florin. Do 17. stoljeća novac je kovan ručno, a od 1661. u Kremnici je u upotrebi mašina. U multinacionalnoj Habsburškoj Monarhiji Slovačka je prvi put bila uvezana u monetarnu uniju. Kruna se pojavljuje u Slovačkoj Republici od 1939. do 1945, gdje je zamijenila češku krunu po tečaju 1:1. Nakon ujedinjenja u Čehoslovačku uvodi se čehoslovačka kruna po istom kursu kao 1939. Nakon osamostaljenja Češke i Slovačke 1993. ponovo se uvodi slovačka kruna. Obje valute ostale su legalno sredstvo plaćanja. Slovačka kruna 1. januara 2009. zamijenjena je eurom po kursu 30,126:1.
The Miracle (Queen)
The Miracle je 13. studijski album britanske rock grupe "Queen" a izdan je 22. maja 1989. godine. Sam izlazak albuma u potpunosti su zasjenili privatni problemi članova grupe; Mercuryju je dijagnosticiran HIV virus, dok su se May i Taylor razvodili od svojih supruga. Deacon je kao i po običaju do tada bio bez problema.
Na albumu se nalazi deset pjesama, koje variraju od hard rock do pop rock sadržaja. Prvobitno planirani naziv albuma je bio "The invisible Man", ali je tri sedmice prije puštanja u prodaju naziv albuma promijenjen u "The Miracle". Album je dostigao prvo mjesto na top-listama u Ujedinjenom Kraljevstvu, Austriji, Njemačkoj, Holandiji i Švicarskoj, dok je u SAD-u dostigao samo 24. mjesto na top-listama. Album "The Miracle" je poseban i po tome što se po prvi puta od postojanja grupe, za autora svih pjesama navodi ime grupe "Queen", umjesto dotadašnjih pojedinačnih imena. Album je prodan u 9,5 miliona primjeraka a Allmusic je album proglasio za najbolji Queen-ov album 1980.tih godina pored albuma ‘’The Game’’.
Pjesme s albuma
Posljednje 3 pjesme objavljene su samo na CD izdanju.
Pjesme albuma
Pjesme su napisane kao rezultat saradnje članova grupe, i to:
"B" strana singlova
Pjesme koje se ne nalaze na albumu, a izdane su kao "B" strana singlova:
Eduard Limonov
Eduard Benjaminovič Limonov (na ruskom Эдуард Вениаминович Лимонов, 22. februar 1943) je ruski nacionalistički pisac i disident, i osnivač i vođa Nacional-boljševičke stranke Rusije.
Limonov je snažno podržavao Srbiju. Prikazan je u BBC-jevom dokumentarcu u kojem se u društvu Radovana Karadžića nalazi na položajima srpske armije oko Sarajeva. Također je u navedenom dokumentarcu prikazan kako puca iz mitraljeza na Sarajevo.
Raspodjela vremena
U računarstvu, raspodjela vremena jest dijeljenje resursa jednog računara među više korisnika putem multiprogramiranja i višeprogramskog rada.
Pojavio se u 1970-im godinama, i bio je veliki tehnološki napredak u historiji računarstva. Omogućio je da više korisnika istovremeno komunicira sa jednim računarom, tako da je raspodjela vremena drastično smanjila troškove pružanja računarskog vremena, i omogućilo je pojedincima i firmama da koriste računar bez potrebe da ga kupe.
Historija
Najraniji računari bili su izuzetno skupi uređaji i vrlo spori u odnosu na kasnije modele. Mašine su obično bile posvećene određenom skupu zadataka a operater je ručno unosio manje programe koje bi učitavao i izvršavao. To je moglo da traje satima ili čak sedmicama.
Dijeljenja resursa razvijeno je zbog zaključka da pojedinačan korisnik neefikasno koristi računar. Prvenstveno se radilo o načinu korištenja, jer je pojedinačni korisnik unosio niz podataka ali je imao dosta dugih pauza, tako bi grupa korisnika koja radi istovremeno te pauze popunila aktivnošću drugih. Multiprogramirani sistemi su donijeli novi kvalitet u upravljanju računarskim sistemom, pogotovo kada je riječ o iskorištenosti uređaja. Međutim, njihov osnovni nedostatak bila je nemogućnost interakcije korisnika sa programom u toku izvođenja. Programi su bili prethodno pripremani a potom upisani u memoriju, i korisnik više nije imao kontakta sa programom sve dok se ne bi pojavio konačni rezultat izvršenja programa. Raspodjela vremena bio je logički nastavak multiprogramiranja. Više poslova se istovremeno izvršavalo (kao što je bio slučaj i kod multiprogramiranja), ali postojala je i mogućnost interakcije korisnika sa programom u toku izvršenja, jer se CPU veoma brzo u definiranim vremenskim intervalima prebacivao sa jednog posla, na drugi tako da je korisnik mogao "komunicirati" sa operativnim sistemom ili samim programom direktno. Komunikacija se odvijala instrukcijama, a uređaj koji je to omogućavao obično je bila tastatura, dok je monitor predstavljao izlazni uređaj, koji je signalizirao odgovor programa na određenu instrukciju.
Operativni sistemi sa dijeljenim vremenom omogućavaju mnogim korisnicima da simultano dijele računarski sistem. Pošto svaka akcija (instrukcija,komanda) kod ovih sistema ima tendenciju da je kratka za izvršenje, samo mali vremenski period procesora je potreban za svakog korisnika. Kako operativni sistem prebacuje kontrolu sa jednog korisnika na drugi, svaki korisnik ponaosob stiče dojam da samo on koristi računar. Međutim jedno od ograničenja kod operativnih sistema sa dijeljenim vremenom krije se u samoj sposobnosti korisnika, npr. kod brzine unosa komandi na tastaturi (pet karaktera u sekundi je poprilično brzo za čovjeka, ali sporo za sam računar).
Ovaj koncept je prvi opisao John Backus 1954. na MIT-u, a kasnije i Bob Bemer u svom članku iz 1957. "Kako razmotriti računar" u časopisu Automatic Control Magazine. U radu koji je W.F. Bauer objavio u decembru 1958. raspodjelu vremena opisao ovako: "Računari bi istovremeno mogli rješavati brojne probleme. Kompanije bi imale opremu za ulaz-izlaz instaliranu u vlastitim prostorijama i kupovale bi vrijeme na računaru gotovo na isti način na koji prosječno domaćinstvo kupuje struju i vodu od komunalnih preduzeća."
Izgradnja sistema koji bi mogao na taj način raditi je ispočetka bila teška. Prvi projekt koji je primijenio raspodjela vremena za raspoređivanje korisničkih programa uradio je John McCarthy na MIT-u 1959, u početku planiran na izmijenjenom IBM 704, a kasnije na dodatno modificiranom IBM 709 (jedan od prvih računara koji je bio dovoljno moćan za raspodjelu vremena na jednom računaru). Prvi komercijalno uspješan sistem dijeljenja vremena bio je Dartmouth Time Sharing System.
Tokom kasnih 1960-ih i 1970-ih računarski terminali bili su spojeni na velike centralne računare, gdje su korisnici mogli da unose svoje programe i izvršavaju ih. Takvi terminali su obično bili korišteni na fakultetima, i služili su svoju svrhu kao i današnji stolni lični računari, iako su ustvari bili samo terminali koji su se spajali na glavni računar. Predstavljanjem mikroračunara 1980-ih, raspodjela vremena je izgubilo značaj, jer su mikroprocesori postali dovoljno jeftini da svaki korisnik može imati procesorsko vrijeme samo za sebe.
Međutim, dolaskom Interneta koncept dijeljenja vremena se vratio i otvorio neke nove mogućnosti. Skupe server farme su mogle ugostiti hiljade kupaca koji svi dijele iste zajedničke resurse. Kao i kod ranih serijskih terminala, veb sajtovi rade tako što imaju nagli skok aktivnosti jedno određeno vrijeme, a onda imaju periode praznog vremena.
Lewis A. Swift
mini|desno|Lewis A. Swift Lewis A. Swift (29. februar 1820 – 5. januar 1913 ) bio je američki astronom. Otkrio je brojne objekte iz Novog općeg kataloga. Otkrio je mnoštvo maglica, od kojih je najpoznatija IC 289. Posebno je poznat po tome što je otkrio i suotkrio brojne komete, od kojih su najpoznatije 11P/Tempel–Swift–LINEAR i 109P/Swift–Tuttle.
Njemu u čast se nazvani jedan asteroid, 5035 Swift i mjesečev krater Swift.
Otac je američkog astronoma Edwarda D. Swifta.
NGC 6374
NGC 6374 (također poznat kao ESO 393-SC7 i NGC 6383) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Škorpion. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. juna 1837. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Arcangelo Corelli
Arcangelo Corelli (Fusignano, 17. februar 1653 – Rim, 18. januar 1713.), bio je utjecajni italijanski violinista i kompozitor barokne muzike kao i pedagog koji je objedinio osnovne elemente violinske tehnike i izvođačke vještine. On je također poznat i kao tvorac concerto grosso muzičkog oblika, popularan u to vrijeme koji je dao mogućnost razvijanja raznolikosti zvuka i teksture sa gudačkim instrumentima kod malih i velikih ansambala. Ova zajednička instrumentalna akcija i reakcija je tehnika koju je Corelli uspješno koristio da pokaže rješavanje muzičkog sukoba unutar muzičkog sastava.
Corelli je nesebično i mirno radio sa svojim učenicima gudačkih instrumenata usađujući princip davanja i uzimanja koji je vrlo sličan principu "živi za druge".
Biografija
Arcangelo Corelli je rođen u Fusignanu, današnja provincija Ravenna.
Brižinski spomenici
mini|desno|200px|Jedna stranica Brižinskog spomenika Brižinski spomenici (Frajsinški spomenici) su najstariji sačuvani pisani dokumenti pisani latinicom na nekom od slovenskih jezika. Napisani su na staroslovenskom jeziku i često se ističu kao primjer panonsko-slovenske redakcije staroslovenskog jezika. Nastali su u periodu između 972. i 1039. godine, najvjerovatnije u dolini rijeke Molna, danas na teritoriji Koruške u Austriji.
Arcangelo Corelli
Biografija
Malo se zna o njegovom djetinjstvu, ali se sa sigurnošću može tvrditi da je jedno vrijeme učio violinu od Giovannia Battiste Bassania, dok ga je Matteo Simonelli učio kompoziciju.
Brižinski spomenici
Etimologija
Svoj naziv su dobili po okrugu Frajsing zbog toga što su ih Bavarski bibliotekari pronašli u zbirci pergamenata koja je 1803. donijeta iz Frajsinga. Frajsing je na neke slovenske jezike (slovenski, bugarski, ruski) transkribovan kao Brižinj pa se ovi dokumenti na nekim slovenskim jezicima nazivaju i Brižinski spomenici.
Arcangelo Corelli
Biografija
Prvi veliki uspjeh Corelli postiže sa devetnaest godina u Parizu i zahvaljujući tome stječe veliku evropsku slavu. Iz Pariza Corelli odlazi u Njemačku.
Brižinski spomenici
Etimologija
Prilikom upisivanja teksta je upotrijebljena vrsta latinice koja su upotrebljavala u periodu koji je slijedio period vladavine Karla Velikog, pa se stoga naziva karolinška miniskula.
Arcangelo Corelli
Biografija
Godine 1681. bio je u službi Maximiliana II Emanuela izbornog princa Bavarske, a između 1680. i 1685. godine proveo je dosta vremena u kući svog prijatelja i kolege violiniste i kompozitora Cristiana Farinellia (vjeruje se da je bio ujak proslavljenog kastratija Farinellia). (Danas se njegovi "muzički nasljednici" mogu pratiti sedam generacija unazad.)
Godine 1685. Corelli je u Rimu, gdje je predvodio festivalska izvođenja muzike za kraljicu Švedske Kristinu. Bio je i muzički miljenik kardinala Pietra Ottobonija rođak još jednog kardinala Pietra Ottobonija, koji je 1689. godine postao Papa Aleksandar VIII. Od 1689 - 1690. godine bio je u Modeni kod vojvode od Modene koji je bio velikodušan prema njemu. Godine 1708. se vratio u Rim gdje je živio u palati kod kardinala Ottobonija. Njegova posjeta Napulju na poziv kralja dogodila se iste godine.
Arcangelo Corelli umire 1713. godine u Rimu kao veoma ugledan i imućan kompozitor.
Muzička baština i utjecaj na druge kompozitore
thumb|lijevo|200px|Portret Arcangela Corellija, naslikao Jan Frans van Douven. Izvođački muzički stil koji je uveo Corelli i koji je sačuvan od strane njegovih učenika kao što su Francesco Geminiani, Pietro Locatelli i mnogih drugih bio je od vitalnog značaja za razvoj violinskog sviranja. (Toussaint Loviko iz njegovih programskih napomena za Italijanski violinski koncerti, u izdanju Veritasa 2003. godine).
Međutim, Corelli je koristio samo ograničeni dio mogućnosti svog muzičkog instrumenta. To se može vidjeti iz njegovih spisa: Navodno je Corelli odbio da odsvira prelaz koji je produžen do tona A u altissimu iz oratorija Trionfo del Tempo (Trijumf vremena) Georga Friedricha Händela (premijerno izvedenog u Rimu 1708. godine), i ozbiljno se uvrijedio kada je sam kompozitor odsvirao ovaj visoki ton. thumb|350 px|desno|Grob Arcangela Corellija u [[Panteon (Rim)|Panteonu u Rimu.]] Ipak, njegove kompozicije za instrument označile su jednu epohu u historiji kamerne muzike, ali njegov utjecaj nije bio ograničen samo na njegovu zemlju. Čak se i za Johanna Sebastiana Bacha smatra da dio njegove reputacije duguje Corelliju, a također je imao najveći utjecaj na muziku Antonija Vivaldija.
Muzičko društvo u Rimu duguje mnogo Corelliju. Bio je prihvaćen u najvišim aristokratskim krugovima i dugo je predvodio proslavljene koncerte ponedjeljkom u palati kardinala Ottobonija.
Corelli je nakon smrti ostavio u posjedu bogatstvo od 120.000 maraka i vrijedne zbirke slika, jedini luksuz u koji se upustio. Ostavio je sve svom dobročinitelju i prijatelju koji je velikodušno novčano brinuo za corellijevu rodbinu. Sahranjen je u Panteonu u Rimu.
I do danas se može pratiti unazad niz mnogih generacija od studenata do nastavnika violine sve do Corellija. Neizmjeran je njegov značaj u stvaranju moderne škole sviranja violine, a njegova instrumentalna djela su ustanovila stil kamerne muzike kao i oblik kasnog baroknog perioda u muzici.
Djela
Koreli je komponirao 48 trio sonata, 12 sonata za violinu i kontinuo, i 12 concerti grossi.
Posljednja sonata su varijacije na temu La Folia. op. post.: 6 Sonate a tre, WoO 5–10 (Amsterdam 1714.)
Neobisium
Neobisium je rod  pseudoškorpija iz porodice Neobisiidae, razred Arachnida.
Spisak epizoda "CSI: NY-a"
U 9 sezona prikazano je 197 epizoda. U BiH su prikazane ukupno 4 sezone (BHT), s tim da su preskočene četvrta i peta, a u Hrvatskoj je prikazano 7 sezona (RTL Televizija).
NGC 3423
NGC 3423 (također poznat kao MCG 1-28-12, PGC 32529 i UGC 5962) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 46 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 3,90 (53 hiljade sg) a najmanji 3,3 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. februara 1784. godine.
RTL Kockica
RTL Kockica je prvi hrvatski specijalizirani TV kanal za djecu, mlade i obitelj. U vlasništvu je RTL Grupe. RTL Kockica počela je s emitiranjem 11. januara 2014. godine u 11:01 sati.
NGC 3423
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Povreda na radu
mini|desno|150px|Iščašenje je česta povreda na radnom mjestu. Povreda na radu je svaka povreda izazvana neposrednim i kratkotrajnim mehaničkim, fizičkim ili hemijskim djelovanjem uzročno vezana za obavljanje poslova na kojima osoba radi.
Povreda može biti uzrokovana i naglim promjenama položaja tijela, njegovim iznenadnim opterećenjem ili drugim promjenama fiziološkog stanja organizma. U povredu na radu spada i bolest koja je nastala kao posljedica nezgode ili neke više sile tokom rada kao i povreda nastala na redovnom putu od stana do radnog mjesta i obratno.
Navedeni slučajevi, koji se smatraju povreedama na radu, mnogo su širi od onih na koje se može uticati primjenom pravila zaštite na radu na radnom mjestu. Pravila zaštite na radu uglavnom će se odnositi na sprečavanje slučajeva opisanih povreda.
Zato svaki poslodavac odnosno osoba koju je on ovlastio, mora biti upoznat i s ostalim slučajevima koji se smatraju ozljedama na radu, kako bi zaposlenik ostvario i ostala svoja prava.
Bolest za koju se dokaže da je posljedica uticaja procesa rada i radnog okruženja smatra se profesionalnom bolešću.
Paleogen
Paleogen (paleo + -gen) je geološki period, najstariji od tri stratigrafska dijela kenozojske ere, koji je tjaja u interval između prije 66 i 23 miliona godina. Paleogen je riječ grčkog porijekla koja približno znači  „drevno rođeno“, a uključuje
Termin paleogen osmišljen je u Evropi, kako bi se naglasile sličnosti morskih fosila koji su pronađeni u stijenama prve tri kenozojske epohe, za razliku od kasnijih fosila neogenskog razdoblja (prije 23 do 2,6 miliona godina) i kvartarnog razdoblja (2,6 milijuna) godina do danas). U Sjevernoj Americi kenozoik je tradicijski podijeljen samo na tercijarni (prije 66 do 2,6 miliona godina) i kvartarni period. Međutim, ideja da se tercijar treba zamijeniti oznakama paleogen i neogene postaje sve raširenija.
Flora i fauna
U ovom periodu. sisari su započeli brzu diverzifikaciju bioraznolikosti. Nakon događanja masovnog izumiranja između krede i paleogena, koje donijelo nestajanje neprilagođenih neletećih dinosaura, sisari su se transformirali  iz nekoliko malih i generalizovanih oblika koji su počeli da evoluiraju u većinu modernih taksona  koje danas poznajemo. Neki od ovih sisara razvili su se u velike oblike koji su mogli dominiralti kopnom, dok su drugi postali sposobni za život u moru, specijaliziranim kopnenim i zračnim okruženjima. Oni koji su odlazili u okeane postali su moderni kitovi, dok su oni koji su se usmjerili na drveće postali primati, grupa kojoj pripadaju i svi ljudi dsnsšnjice. Ptice, koje su do kraja krede već bile dobro uspostavljene, takođe su imale adaptivnu radijaciju, dok su preuzimale nebo koje je ostalo prazno do danas izumrlih pterosaura.
Izrazito zahlađenje u oligocenu, dovelo je do masovnog uspona cvjetnica, a za to vrijeme nastale su i mnoge današnje biljke. Trave (Poaceae) i biljke poput roda Artemisia (pelini), počele su se pojavljivati na štetu tropskih biljaka, koje su počele propadati. Šume Pinophyta (četinara) razvile su se u planinskim predjelima. Ovaj trend hlađenja nastavio se, sa velikim fluktuacijama, sve do kraja pleistocena. Dokazi za ovu promjenu kod cvjetnica nalaze se u palinološkim fosilnim zapisima.
Charles Édouard Guillaume
frame| Charles Édouard Guillaume Charles Édouard Guillaume (Fleurier, 15. februar 1861 – Severs, 13. juni 1938) bio je švicarski fizičar.
Poznat je po otkriću nikl-čeličnih legura, koje je on nazvao invar i elinvar.
NGC 4942
NGC 4942 (također poznat kao IC 4136, IRAS 13017-0723, MCG -1-33-78 i PGC 45177) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 80 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,60 (37 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. marta 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
SEAT
SEAT, S.A. jeste španski proizvođač automobila sa glavnim sjedištem u Martorelli, Španija. Osnovan je 9. maja 1950, od strane Instituto Nacional de Industria (INI), državnog industrijskog preduzeća.
Trenutno je u potpunosti u vlasništvu njemačke korporacije Volkswagen grupa.
Sjedište kompanije SEAT, S.A. nalazi se u SEAT-ovom industrijskom kompleksu u Martorelli pored Barcelone. Do 2000. godišnja proizvodnja je bila u vrhu, preko 500.000 jedinica; u totalu do 2006, preko 16 miliona automobila je proizvedeno uključujući više od 6 miliona od fabrike Martorell, sa tri četvrtine godišnje proizvodnje što se šalje u preko 70 drugih zemalja svijeta.
Postrojenja
thumb|SEAT-ov industrijski kompleks u Martorelli SEAT je danas jedini veći španski proizvođač automobila sa sposobnosti i infrastrukturom da razvija vlastite automobile interno.
Industrijski kompleks u Martorelli također posjeduje postrojenja za SEAT Sport, SEAT-ov tehnički centar, istražni i razvojni centar (R&D), dizajnerski centar, centar za razvoj prototipova, SEAT-ov servisni centar (uključujući poslijeprodajnu servisnu diviziju, diviziju za korisničke usluge i Catalunya Motor trgovinu), kao i Centar za originelne dijelove za SEAT, Volkswagen, Audi i Škoda brendove.
thumb|left|SEAT-ov centar za trening u Zona Franca, Barcelona. Razvojna i montažna postrojenja su među najnovijim, najmodernijim i najefikasnijim unutar Volkswagen grupacije, dajući postrojenju SEAT Martorell mogućnost proizvodnje visokogkvalitetnih auta ne samo za svoj brend nego i ostale brendove u Volkswagen grupi, kao što su Volkswagen i Audi. Naprimjer, razvoj i dizajn nekoliko Audi modela (npr. Audi A1, Audi A3 Sportback, Audi Q5 itd.) i također nekoliko razvojnih projekata Audi uzeli su maha tamo, i od 2011. naovamo postrojenje Martorell proizvodi Audi Q3 mali SUV.
Mjesto Zona Franca u Barceloni uključuje SEAT centar za trening, Zona Franca Press Shop fabriku, proizvodi ovjerene dijelovi tijela, Barcelona Gearbox del Prat pogon, proizvodi mjenjače ne samo za SEAT, već i za druge VW marke (VW, Audi i Škoda); od kojih je drugi pogon dobio nagradu Volkswagen Excellence Award 2009. od strane Volkswagen grupe za proizvodnju visokog kvaliteta procesa i proizvoda.
Prisustvo na različitim tržištima
thumb|[[SEAT 600, prvi model koji je izvezao SEAT 1965. godine u Kolumbiju, postao je najbolje prodavani automobil u Finskoj od 1970. do 1973.]] U svojih 60 godina, postojao je samo kraći period od 1953. do 1965. kada je firma porizvodila svoje automobile ekskluzivno za domaće (špansko) tržište. Godine 1965. i u simboličkom smislu, kompanija je izvezla nekih 150 jedinica svojih SEAT 600 modela upućenih Kolumbiji teretnim avionima po prvi put, dok dvije godine kasnije (1967.) SEAT nije postigao dogovor oko ugovora licence sa Fiatom koji je dozvolio španskoj kompaniji da formira međunarodnu distributivnu mrežu za svoje automobile i tako započne svoje izvozne operacije masivno na više od dvadeset različitih zemalja, ulazeću na izvozno tržište u 1969. godini. Sve do ranih 1980tih, ipak, većina izvoza SEAT-a prodato je sa Fiatovim oznakama. Kao odgovor na SEAT-ov zahtjev za nezavisnošću, Fiat se dao u prodaju 200.000 SEAT-ovih automobila godišnje od 1981, u odnosu na 120.000 godišnje. Pri kraju 1983, samo nakon što je SEAT dobio pravnu bitku sa Fiatom, četvrtina proizvodnje je išla u Egipat i Latinsku Ameriku. U Evropi, oni su predstavljani u Zapadnoj Njemačkoj, Belgiji, Francuskoj, Italiji, Austriji i Grčkoj. Ujedinjeno Kraljevstvo, Irska i razna skandinavska tržišta planirana su za dodati 1984. godine. Ovo je bilo bez obzira što je kompanija bila u mogućnosti izvoziti model Ronda, sa pratećim modelom Fura.
Do danas, kompanija je izdala svoje modele u više od 70 zemalja svijeta u skladu sa razvojnim aktima Volkswagen grupacije, sa skoro tri četvrtine svoje godišnje proizvodnje koja predstavlja izvoz za tržišta van Španije. Kompanijin ključni market ostaje Evropa, dok je najuspješnije tržište van Evrope u smislu prodaje SEAT-a trenutno Meksiko, gdje kompanija ima prodavače u 27 meksičkih zemalja.
Bistrica
Rijeke
Albanija:
Bosna i Hercegovina:
Bugarska:
Rumunija:
Slovenija:
Srbija:
Naselja
Crna Gora:
Hrvatska:
Srbija:
James Franck
mini|desno|James Franck James Franck (Hamburg, 26. august 1882. - Göttingen, 21. maj 1964) bio je njemački fizičar.
Ćehotina
Ćehotina, također Ćeotina, Ćotina ili Čehotina, je 125 km duga rijeka koja protiče kroz sjevernu Crnu Goru i istočnu Bosnu i Hercegovinu. Ćehotina izvire pod planinom Stožer u Crnoj Gori i ima jednu riječnu pritoku. Desna je pritoka rijeke Drine u koju se uliva kod grada Foče.
Tok
Ćehotina nastaje iz dva mala riječna toka u crnogorskom regionu Donjeg Kolašina, u blizini granice sa Srbijom. Protiče krivudavim tokom na sjeverozapad, prolazeći kroz visoku planinsku oblast. Rijeka dobrim dijelom svog toka prolazi kroz područja u kojima gotovo da i nema naselja (osim sela Vrulje). Nakon toga prolazi kroz istočne padine planine Korijeni i ulazi u Pljevaljsku kotlinu i sam grad Pljevlja. Njen tok se nastavlja na područje Podgore, pored sela Radosavec, Židovići, Donja Brvenica i gradić Gradac. Rijeka Ċehotina teče između planinskih područja Bukovice na sjeveru i sjevernog vrha Ljubišnje, a tokom nekoliko kilometara svog toka čini prirodnu granicu između Srbije, Crne Gore i Bosne i Hercegovine. Nastavlja svoj tok pored sela Vikoč, Falovići, Godijeno i Brusina, prije nego što se ulije u Drinu. Grad Foča je izgrađen kod njenog ušća u Drinu.
Karakteristike
Čehotina teče 100 km kroz područja Crne Gore i 25 km kroz Bosnu i Hercegovinu. Nema većih pritoka, a najvažnija je rijeka Voloder, kojia se uliva u Ćehotinu kod Gradca. Rijeka Ċehotina ima značajan hidroelektrični potencijal, ali se ne koristi. Pripada crnomorskom riječnom slivu. Nije plovna, a površina njenog sliva obuhvata 1.237 km 2.
Rijeka Ċehotina u popularnoj kulturi
Rijeka Ċehotina je opjevana u jednoj od najpoznatijih sevdalinki Dvije su se vode zavadile. Značajne izvedbe ove pjesme uradili su Zaim Imamović i Zehra Deović, koji spadaju među najpoznatije pjevače bosanskih sevdalinki.
HRT 2
HRT 2 (Hrvatska radiotelevizija 2 ili HTV 2) jest drugi televizijski program Hrvatske radiotelevizije. Od 14. januara 2011. program se emitira danonoćno. Na programu je emisija Noćni muzički program koja svaki dan ima drugi žanr muzike, uz muzičke spotove te snimke koncerata i festivala. Program se emitira u MUX-u A na području Hrvatske te putem satelita Eutelsat 16A na frekvenciji 10721 GHz H 27500.
Urednik HRT-a 2 je Tomislav Štengl.
Dučići (Goražde)
Dučići su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
NGC 1942
NGC 1942 (također poznat kao ESO 85-SC81) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. novembra 1834. godine.
IC 128
IC 128 (također poznat kao MCG -2-4-63 i PGC 5659) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 242 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,90 (63 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 3. januara 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak država po stanovništvu
mini|Karta država, po broju stanovnika (2019) thumb|right|Udio stanovništva pojedinih država u ukupnom svjetskom stanovništvu (podaci za 2017) Spisak država po stanovništvu obuhvata sve suverene države, naseljene zavisne teritorije i u nekim slučajevima, konstitutivne zemlje suverenih država. Spisak se prvenstveno zasniva na standardu ISO 3166-1. Na primjer, Ujedinjeno Kraljevstvo se smatra jedinstvenim entitetom dok se konstitutivne zemlje Kraljevine Holandije posmatraju zasebno. Osim toga, ovaj spisak tretira i nepriznate države a koje nisu navedene u pomenutom standardu.
Također, navedeni su procenti pojedinih nacija u odnosu na ukupan svjetski broj stanovnika koji je prema procjeni Ujedinjenih nacija za period septembra 2017. godine iznosio 7,6 milijardi stanovnika.
Spisak država po stanovništvu (teritorije navedene uz matičnu državu)
Vanjske teritorije prikazane su zajedno s matičnom državom. Ipak, popis je složen prema stanovništvu bez vanjskih teritorija.
Lewis Carroll
Lewis Carroll, pravim imenom Charles Lutwidge Dodgston (27. januar 1832. – 14. januar 1898.) je bio engleski pisac i matematičar. Autor je bajki "Alisa u zemlji čudesa" i "Alisa s one strane ogledala".
Bugojanska grupa
Bugojanska grupa ili grupa Feniks je neformalni naziv hrvatske paravojne grupe koja se probila na područje Jugoslavije 20. juna 1972. Poslana od strane hrvatske nacionalističke emigracije, cilj grupe bio je vršenje terorističkih akcija radi pokretanja gerilskog rata za rušenje Jugoslavije i obnovu NDH.
Historija
Bugojansku grupu je organizovalo Hrvatsko revolucionarno bratstvo (HRB), tajna organizacija koja je bila osnovana 1961. u Australiji i koja je djelovala i u Evropi, te SAD. Osnovni cilj HRB-a je bilo rušenje SFR Jugoslavije dizanjem ustanka Hrvata i obnova Nezavisne države Hrvatske.
Nakon gušenja Hrvatskog proljeća 1971. godine, HRB je bilo u uvjerenju da je u Hrvatskoj bila povoljna klima da se pokrene oružani ustanak. Nakon kratke pripreme, HRB je organizovalo ljudstvo, oružje i novčanu podršku da pošalje inicijalnu grupu od devetnaest pripadnika, koja je imala zadatak pokrenuti ustanak. Većina terorista je došla iz Australije, dok je vojna oprema bila nabavljena u Njemačkoj. Predvodili su ih braća iz okoline Tuzle, Adolf i Ambroz Andrić.