cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filatelija u Bugarskoj
Moderno razdoblje
9.septembra 1944. vlada Patriotske fronte došla je na vlast u Bugarskoj. U januarau 1945. godine u promet su puštene prve marke nove vlade. To su bile poštanske marke iz 1944. godine s pretiskom crne boje slogana „Sve za frontu“ ( „Sve za prednju stranu“ ) i novom nominalnom vrijednošću  . mini|Bugarska marka iz 1969 godine Dana 15. februara iste godine, serija standardnih maraka s umjetnicima Ivanom Barovom, Borisom Angelushevim i Stefanom Kinchevim stvorila je dvije vrste pretiska s likom aviona i slovima "OF" ("Patriotski front"), a na zubnim markama prikazan je avion koji leti desno, na zubima - s lijeve strane  .
Dana 7. septembra 1945. godine izdan je niz prigodnih maraka posvećenih obljetnici ustanka 9. septembra. Crteže maraka izradio je Ivan Barov  .
Proglašavanje Bugarske narodnom republikom obilježeno je u rujnu 1946. izdavanjem niza od tri marke s prikazom kipa republike ( gips, Sofija) i novog naziva države „Narodna Republika Bugarska“. Od 1948. godine naziv na markama počeo se skraćivati ''„N. R. Bugarska ” ili ponekad “ NR Bugarska ”''. Sličan je pravopis ostao do 1989. godine, nakon čega je promijenjen u "Bugarska / Bugarska
NGC 3314B
NGC 3314B (također poznat kao PGC 87327) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 189 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 0,40 (22 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (17 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4837-2
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Musa-pašina džamija (Nova Kasaba)
Musa-pašina džamija, nalazi se u Novoj Kasabi, općina Milići, Bosna i Hercegovina.
Historija
Musa-paša bio je Veliki vezir sultana Ibrahim-hana, i čuvar Budimske krajine, porijeklom iz Vikoča kod Foče. Na džamiji nema natpisa o njenoj gradnji, ali na osnovu sačuvanog fermana iz 1641. godine i Musa-pašine vakufname od maja 1643. godine, najvjerovatnije je njena gradnja završena u proljeće 1643. godine.
Opis
Musa-pašina džamija u Novoj Kasabi pripada tipološkoj seriji jednoprostornih džamija sa masivnim kamenim zidovima, četverovodnim krovom, trijemom i kamenom munarom. Munara je u konstruktivnom smislu karakteristična što njen bačvasti, odnosno mnogougaoni podnožni dio ne izrasta iz tla, nego iz posebnog kamenog četverouglastog postamenta koji se stepenasto uzdiže prema centru. visine oko 26,5 m. Ono što daje posebnu karakteristiku objektu je građevinski materijal od koga je bio djelomično izveden. To je kamen posebne zelene boje.
Srušena je tokom rata 1992-1995, a obnovljena 2010. godine.
Musa-pašina džamija proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
IC 1665
IC 1665 je trostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 12. novembra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Danilo Kiš
Danilo Kiš (22. februar 1935, Subotica, Kraljevina Jugoslavija - 15. oktobar 1989, Pariz, Francuska) je bio srpski i jugoslavenski književnik. Osnovnu školu i gimnaziju pohađa u Mađarskoj. Njegovog oca nacisti hapse 1944. tokom antisemitske racije, te ga odvode u Auschwitz, gdje pronalazi smrt zajedno s hiljadama drugih Jevreja.
Ostatak porodice "Crveni krst" prebacuje u Crnu Goru, na Cetinje, u zavičaj Danilove majke. Tu Danilo dovršava gimnazijsko školovanje. Godine 1954. upisuje se na Filiozofski fakultet Univerziteta u Beogradu, da bi 1958. diplomirao na novoosnovanoj grupi za opštu književnost, čime je postao njen prvi diplomac. Rano se osvjedočio kao vrsni prevodilac s francuskog i mađarskog. Godinama živi kao slobodni književnik i prevodilac, a jedno vrijeme vodi i međunarodnu saradnju u Udruženju književnika Srbije. Također je niz godina radio kao lektor za srpski jezik i književnost u Strazburu, Bordou i Lilu.
Za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti izabran je 1988. godine.
Posljednjih godina živio je kao profesionalni književnik u Parizu i Beogradu. Umro je u Parizu, gdje se jedno vrijeme i liječio. 15. oktobra 1989. sahranjen je u Beogradu na Novom groblju.
Danilo Kiš je pisao pripovjetke, romane, drame, pjesme, eseje i polemičke rasprave, a prevodio je s ruskog, mađarskog, francuskog i engleskog. Njegova prva knjiga objavljena je 1962, a sadrži dva kratka romana: Mansarda i Psalam 44. najviša čitalačka priznanja i istinsku slavu zadobija s romanom Bašta, pepeo (1965).
Sabrana djela Danila Kiša, objavljena 1983, obuhvataju deset tomova. To su:
Posmrtno su objavljene knjige: Život, Literatura, Gorki talog iskustva, Pjesme i prepjevi, Lauta i ožiljci s tekstovima iz zaostavštine i onim koji do tada nisu bili preštampavani u obliku knjiga.
Kiš je jedan od najprevođenijih pisaca, dobitnik niza uglednih domaćih i prestižnih međunarodnih književnih nagrada.
Kratka autobiografija
mini|300px|Bista Danila Kiša u Subotici
Citati
(Gorki talog iskustva, 180)
Progresivna simetrična eritrokeratodermija
Progresivna simetrična eritrokeratodermija je rijetko, autosomno dominantno stanje kože koje se manifestuje ubrzo nakon rođenja, sa eritematoznim, hiperkeratoznim plakovima koji su simetrično raspoređeni na ekstremitetima, zadnjici i licu, ali štede ni trup. Nikakvi drugi klinički simptomi niti mentalni ili fizički znakovi obično nisu povezani sa ovim stanjem. Ovo stanje je također poznato kao Darier-Gottron sindrom, progresivna simetrična eritrokeratoderma, progresivna simetrična eritrokeratodermija Gottrona i erythrokeratodermia variabilis et progressiva. Do danas je prijavljeno manje od stotinu slučajeva.
Genetika
Prijavljeno je da je sa ovim stanjem povezana mutacija gena KDSR. Ovaj gen kodira 3-ketodihidrosfingozin-reduktazu, enzim u putu sinteze keramida. Autori su također izvijestili da je primjena sistemskog izotretinoina rezultirala skoro potpunim rješavanjem lezija u dva slučaja. Dva druga izvještaja sugeriraju da bi od koristi mogao biti izotretinoin.
Mehanizam
Kožni plakovi počinju da se pojavljuju kao crvena područja upala, što često dovodi do pogrešne dijagnoze za atopijski dermatitis. Nakon upale, crvena područja počinju keratinizirati, na kraju formirajući definitivne plakove koji izgledaju smećkasti, suhi i ljuskavi. Prateći prilično precizan vremenski obrazac rajvoja, keratinizirani plakovi traju serdmicama ili mjesecima, što na kraju dovodi do perioda deskvamacije koja dovodi do otkrivanja "normalne" kože. Tada obično počinje novi ciklus, ostavljajući promjenjiv broj dana kašnjenja između ciklusa. Iako uzroci okoline nisu dobro shvaćeni, čini se jasnim da faktori poput izlaganja suncu, vjetri i klimatizaciji doprinose stepenu upale kože koja postavlja početak novog ciklusa.
Diferencijalna dijagnoza
Ovo uključuje erythrokeratodermia variabilis i loricrinsku keratodermiju
Liječenje
Definitivno liječenje trenutno ne postoji. Palijativni tretmani imaju za cilj ublažavanje svraba koji često prati upale kože i vlaženje suve kože kako bi se spriječilo pretjerano isušivanje i ljuštenje plakova.
Historija
Ovo stanje je opisao Darier 1911. godine. Današnji naziv mu je dala '' Grotton dermatology'' 1923. godine.
NGC 95
NGC 95 (također poznat kao IRAS 00196+1012, MCG 2-2-3, PGC 1426 i UGC 214) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 247 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,50 (108 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7765
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hailey–Haileyeva bolest
Hailey–Haileyeva bolest ili porodični benigni hronični pemfigus  ili porodični  dobroćuidni pemfigus,  prvobitno su opisali braća Hailey (Hugh Edward i William Howard) u 1939. To je genetički poremećaj koji uzrokuje stvaranje plikova na koži.
Znaci i simptomi
HHD se karakteriše pojavomm osipa i plikova na koži. Zahvaćena područja kože su podložna ponovljenim mjehurićima i upali i mogu biti bolna na dodir. Najčešće su zahvaćena područja na kojima se koža nabora, kao i pazuh, prepone, vrat, stražnjica i ispod grudi. Pored stvaranja plikova, drugi simptomi koji prate HHD uključuju akantolizu, eritem i hiperkeratozu.
Uzroci
Uzrok bolesti je haploinsuficijencija enzima ATP2C1; gen ATP2C1 se nalazi na hromosomu 3, a kodira protein hSPCA1. Mutacija na jednoj kopiji gena uzrokuje stvaranje samo polovine ovog neophodnog proteina, a ćelioje kože se ne prljubljuju zajedno zbog malformacije međućelijskih dezmosoma, što uzrokuje akantolizu, plikove i osip. Ne postoji poznati lijek.
Klasifikacija
Dok se pojam pemfigus obično odnosi na "rijetku grupu autoimunskih bolesti s mjehurićima" koje pogađaju "kožu i sluzokože", Hailey–Haileyeva bolest nije autoimunski poremećaj i ne postoje autoantitijela. Prema Pemphigus Pemphigoid Foundation (IPPF), "porodični benigni hronični pemfigus ili Hailey-Haileyeva bolest, je drugačije stanje od pemfigusa".
Diferencijalna dijagnoza
Diferencijalna dijagnoza uključuje intertrigo, kandidijazu, frikcijkski ili kontaktni dermatitis i inverznu psorijazu. Biopsija i/ili porodična anamneza može potvrditi. Nedostatak oralnih lezija i međućelijskih antitijela razlikuje porodični benigni pemfigus od drugih oblika pemfigusa.
Liječenje
Neki su pronašli olakšanje u laserskom resurfacingu, koji sagorijeva gornji sloj epiderme, omogućavajući zdravoj koži koja nije zahvaćena da izraste na svom mjestu. Sekundarni bakterijske, gljivične i/ili virusne infekcije su česte i mogu pogoršati stanje. Neki su otkrili da izbijanje izaziva određena hrana, hormonski ciklusi i stres.
Čini se da u mnogim slučajevima naltrekson, uziman dnevno u malim dozama, pomaže.
NGC 6250
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Terminologia Histologica
Terminologia Histologica (TH) jest kontrolirani rječnik za upotrebu u citologiji i histologiji. U aprilu 2011. Federativni međunarodni program za anatomske terminologije (FIPAT), nasljednika FCAT-a, objavio ga je na internet.
Bio je namijenjen da zamijeni rječnik Nomina Histologica. Nomina Histologica predstavljena je 1977. godine, sa četvrtim izdanjem standarda Nomina Anatomica.
Razvio ga je Federativni međunarodni odbor za anatomsku terminologiju.
CNC mašina
U današnje vrijeme mašinska industrija je nezamisliva bez savremenih CNC (Computer Numerical Control) mašina. CNC mašine imaju manje-više iste dijelove kao i stare, ručno kontrolisane mašine. Bitna razlika je dodatak kontrolne (CNC) jedinice i servo motora na sve osovine. CNC računa koordinate gdje koja osovina treba da bude i kontroliše servo motore koji kroz kugleni šaraf (Ball screw) pomjeraju alat (tokarski stroj) ili obrađivani dio, (glodalica). Generalno, većina proizvođača CNC mašina kupuju kontrolne jedinice koje stavljaju u svoje mašine. Neke od kontrola se programiraju veoma slično kao druge (Fanuc, Siemens, Heidenhein, Mitsubishi), dok neke druge su veoma različite (Mazak, Anilam, Prototrak) Jedni od najpoznatijih i najrasprostranjenijih kontrolnih jedinica u svijetu su:
Najpoznatiji proizvođači mašina su:
Programiranje ovih mašina se vrši na više načina:
ISO (slično ili isto kao i DIN) programiranje, tj. preko G-Kodova, M-Kodova, ciklusa, i naravno X, Y, Z i B ili A mjera.
Dijalog programiranje-preko simbola, crteža i mnogih drugih funkcija, zavisno od proizvođača. Loša strana SIEMENS sistema jeste da je nemoguće takav program pretvoriti u ISO program. Kod sistema FANUC naprotiv funkcioniše veoma dobro.
Često korištene strane skraćenice:
NGC 1817
NGC 1817 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Bik. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. februara 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ima neka tajna veza
Ima neka tajna veza je kompilacijski album rok sastava Bijelo dugme. Objavile su ga u CD i dvostrukom LP izdanju tri beogradske izdavačke kuće Komuna, PGP RTS i Kamarad 1994. godine. Jedan je iz serije kompilacijskih albuma, a drugi po redu nakon raspada ovog sarajevskog rok sastava. Sastoji se od 17 pjesama snimljenih u periodu između 1981. i 1988. godine. Objavljen je iste godine kao i kompilacijski album "Rock & Roll: Najveći hitovi '74–'88.".
Bing
Microsoft Bing (prije MSN Search, Windows Live Search i Live Search) jest Microsoftov internetski pretraživač. Izvršni direktor Microsofta, Steve Ballmer je 28. maja 2009. godine predstavio Bing na konferenciji All Things Digital u San Diegu. 3. juna bio je potpuno dostupan na internetu, iako je 1. juna izdana demo verzija kako će stranica u stvari izgledati.
Značajnije promjene koje su se dogodile na strani, su prijedlozi pretrage korisnika i lista povezanih pretraga baziranih na semantičnoj tehnologiji koju je Microsoft kupio od Poweseta u 2008. godini.
29. jula 2009. godine, Microsoft i Yahoo! su objavili ugovor, u kome će Bing koristiti Yahoo! pretraživanje. Svi Yahoo! klijenti i partneri bi trebali "preći" na Bing početkom 2012. godine.
Williams F1
Williams Grand Prix Engineering Limited, trenutno u Formuli 1 kao Williams Racing, je britanski Formula 1 tim i konstruktor. Osnivači su vlasnik tima Sir Frank Williams and i inžinjer Sir Patrick Head. Tim je osnovan 1977. godine nakon nekoliko neuspjelih F1 projekata od strane Frank Williamsa: Frank Williams Racing Cars (1969 to 1975) i Wolf–Williams Racing (1976). Sve šasije Williams F1 tima su nazvane u formatu "FW" pa poslije toga broj, FW su inicijali vlasnika tima Frank Williamsa.
Williams je jedna od najuspješnijih F1 ekipa, osvojivši 9 prvenstava, a najviše sa Renault motorima, njih 5. Uz Ferrari, McLaren, Benetton i Renault, Williams u grupi pet timova koji su osvojili svako prvenstvo konstruktora od 1979. do 2008. godine, te svako prvenstvo vozača od 1984. do 2008. godine.
Rezultati
Napomene
Bing
Windows Live Pretraživač
Prva javna beta verzija Windows Live Pretraživača bila je objavljena 8. marta 2006. godine, dok je finalno izdanje objavljeno 11. septembra zamjenjivši MSN Pretraživač. Novi pretraživač je koristio kartice (engl. tabs) koje su se sadržavale od Weba, novosti, slika, muzike, radne površine, lokalnih novosti i Microsoft Encarte. Za razliku od MSN Pretraživača, Windows Live Pretraživač je prestao koristiti Picsearch za pretraživanje slika, već je koristio vlastita pretraživanja.
Live Pretraživač
U martu 2007. godine, Microsoft je objavio odvojen razvoj Windows Live Pretraživanja porodice i preimenovao uslugu u Live Pretraživač. Live Pretraživač je integrisano kao pretraživanje u stvarnom vremenu (eng. Real-time). Nedugo nakon objavljivanja, nastala je serija organizacija i konsolidacija od strane Microsofta. 23. maja 2008., Microsoft je najavio da će Live Search Books (odnosno pretraživanje knjiga) i Live Search Academic (akademsko pretraživanje) biti prekinuti. Ubrzo poslije toga Windows Live Expo je prekinut (31. jula 2008.). Live Search Macros, servis koji je korisnicima dopuštavao da stvaraju vlastita pretraživanja ili da koriste makroe koji su napravili drugi korisnici, je također prekinut. Live Product Upload, je bila usluga koja je korisnicima dopuštala da prenesu informacije o proizvodima je prekinuta 15. maja 2009. Krajnja reorganizacija je nastupila kada su se Live Search QnA preimenovali u MSN QnA, 18. februara 2009, ali su i oni bili prekinuti 21. maja 2009, što je na kraju kulminiralo da se napravi "novi indentitet", Bing je zamijenio Live Pretraživač u junu 2009.
SV Austria Salzburg
SV Austria Salzburg je nogometni klub iz Salzburga, Austrija.
NGC 4838
NGC 4838 (također poznat kao IRAS 12552-1247, MCG -2-33-74 i PGC 44383) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 231 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,60 (107 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (94 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. maja 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Edith Piaf
Édith Piaf (Pariz, 19. decembar 1915. - Pariz, 11. oktobar 1963.), pravo ime Edith Giovanna Gassion, francuska pjevačica
Édith Piaf, kći akrobate, djetinjstvo je provela u bijedi putujući s cirkuskim družinama. S 15 godina počinje kao ulična pjevačica, a od 1937. pjeva na pariskim scenama i postaje znamenito ime francuske šansone. Gostovala je po Evropi, Sjedinjenim Američkim Državama i drugdje djelomice s grupom "Les Compagnons de la chanson". Pojavila se i na filmu. Glasa puna neodoljive topline pjevala je o tjeskobi siromaštva, bijedi ulice i skitnji, ali i o neugasivoj nadi, povjerenju i sveprisutnoj magiji ljubavi. Napisala je memoarska djela "Na balu šanse" i "Moj život".
Imam 2 mame i 2 tate
U anketi iz 1999. hrvatski filmski kritičari ocijenili su ga najboljim hrvatskim filmom ikada napravljenim.
Demografija Ugljevika
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Ugljevik imala je 25.587 stanovnika, raspoređenih u 28 naselja.
Popis 1991.
ukupno: 25.587
Popis 1981.
ukupno: 24.540
Popis 1971.
ukupno: 24.178
apsolutna etnička većina
Naseljeno mjesto Jasenje imalo je većinski Romsko stanovništvo.
Mohammad Ali Jamalzadeh
Mohammad Ali Jamalzadeh (Perzijski: محمد علی جمالزاده‎13 januar 1892. u Isfahan, Iran - 8. novembar 1997. u Ženevi, Švicarska) je jedan od najuticajnijih pisaca Irana u 20. stoljeću, obično prepoznatljiv po svom jedinstvenom humorističnom stilu. Uzimajuči u obzir njegov široki uticaj na perzijsko-evropski stil pisanja priča ponekad se naziva i otac moderne perzijske priče.
Biografija
Početkom Prvog svjetskog rata pridružio se grupi nacionalista u Berlinu i 1915, na ime berlinske grupe, osnovao list Rastakhiz u Bagdadu. 1917. objavljuje knjigu Ganj-e Shaygan (Vrijedno blago) u kojoj opisuje iranske socijalne prilike i premošćuje raskol između književnosti i nauke. Iako nije imao skoro nikakav kontakt sa Iranom, naučio je perzijski i pisao je životima svojih iranskih savremenika u Dikensovom stilu punom slikovitih pridjeva.
Njegovo najznačajnije djelo je "Yeki Bud Yeki Nabud" (perzijski: یکی بود یکی نبود - Nekada davno), objavljeno 1921. u Berlinu. Prvi primjerci knjige su stigli u Iran godinu kasnije i knjiga je bila snažno odbijena, čak su i njeni primjerci spaljivani javno na gradskim trgovima. Šest pripovjedaka u ovoj knjizi govori o socijalno-političkoj situaciji u Iranu na početku 20. vijeka, tema koja do tada nije bila obrađivana i pomiješana sa zapadnjačkim otvorenim ismijavanjem islamskog fanatizma. Rekcije na knjigu učinile su da se Muhammed odrekne pisanja u sljedećih 20 godina i kada je ponovo počeo 1940-tih njegov stil se značajno izmijenio. Tautologija, korištenje mudrih opaski, mistična i filozofska nagađanja i otpor prema redu, su postale nove odrednice njegovog stila. Također se bavio i prevodima jer je poznavao francuski, arapski i njemački jezik pa je nekoliko djela preveo sa ovih jezika na perzijski.
Započeo je razne aktivnosti za povratak mladih i obrazovanih u svoju zemlju, međutim one su iz raznih razloga bile bezuspješne. Nakon Islamske revolucije 1979. vraća se u Iran. Tada nastaje promjena vidljiva i u njegovim djelima, počinje podržavati nove promjene nastale u revoluciji i hvali islamske vjerske službenike u intervijuima koje je tada davao.
Jamalzadeh umire 8. novembra 1997. u Ženevi.
Kosovski rat
Kosovski rat je bio oružani sukob na Kosovu koji je počeo krajem februara 1998. i trajao je do 11. juna 1999. U ratu su, kao suprostavljene strane, učestvovale snage Savezne Republike Jugoslavije (koju su u to doba činile republike Crna Gora i Srbija), koje su kontrolisale Kosovo prije rata i snaga kosovskih Albanaca poznate kao Oslobodilačka vojska Kosova (OVK), uz zračnu podršku NATO-a u završnici sukoba (od 24. marta 1999).
Sukob je okončan 9. juna 1999. godine Kumanovskim sporazumom kojim su se jugoslovenske i srpske snage povukle sa Kosova nakon čega je međunarodna zajednica osigurala vojno prisustvo. Nakon rata dokumentovano je da tokom tog sukoba život izgubilo 13.517 ljudi. Jugoslovenske i srpske snage prouzrokovale su raseljavanje između 1,2 i 1,45 miliona kosovskih Albanaca. Poslije rata, oko 200.000 Srba, Roma i drugih stanovnika nealbanskog porijekla je napustilo Kosovo.
Cilj Srba je bio zadržavanje Kosova u Srbiji i etničko čišćenje Albanaca, dok su kosovski Albanci željeli neovisno Kosovo.
Rezultat i posljedice rata
Nakon obostranog rata, de facto pobjeđuju NATO i OVK (UCK). Nakon bombardiranja SRJ, Milošević povlači vojsku i policiju sa Kosova. To je dogovoreno u Kumanovskom sporazumu. Kosovo je postalo protektorat UN-a i od tada Srbija nema kontrolu nad Kosovom. Nezavisnost Kosova je proglašena 17. februara 2008. godine aklamacijom u kosovskom parlamentu u Prištini.
Ferit (željezo)
Ferit se može smatrati čistim željezom (jer mu je čvrstoća 280N/mm2). Ferit se može striktno definisati kao intersticijski čvrsti rastvor ugljika u afla željezu koji sadrži maksimalno 0,03% ugljika na 723oC, te 0,006% ugljika na sobnoj temperaturi.
Većina "blagih" čelika (ugljični čelici do oko 0,2% C) većinom se sastoje od ferita, sa povećanim sadržajem perlita (fina lamelarna struktura ferita i cementita) kako se sadržaj ugljika povećava. Pošto i bainit (prikazan kao ledeburit na dijagramu) i perlite sadrže ferit kao komponentu, bilo koja željezo-ugljična legura će sadržavati određene količine ferita ako je u stanju ravnoteže na sobnoj temperaturi.
U čistom željezu, ferit je stabilan ispod 910 °C. Iznad ove temperature plošno centrirana kubična forma željeza, austenit (gama-željzo), je stabilno. Iznad 1390 °C, pa sve do tačke topljenja na 1534 °C, prostorno centrirana kubna rešetka je ponovo stabilnija forma delta-ferita (δ-Fe).
Samo male količine ugljika mogu se rastvoriti u feritu; maksimalna rastvorljivost je oko 0,02% na 723 °C. To je zbog toga što se ugljik u željezu rastvara intersticijski, gdje atomi ugljika imaju dvostruko veći prečnik od intersticijskih "praznina". 723 °C je minimalna temperatura na kojoj je austenit (0,8% C) stabilan; na ovoj temperaturi se odvija eutektoidna reakcija između ferita, austenita i cementita.
Spisak naseljenih mjesta u općini Ugljevik
Opći podaci
Ugljevik je naselje i općina koja se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Naseljena mjesta u općini Ugljevik, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 25) su:
IC 1666
IC 1666 (također poznat kao IRAS 01170+3212, MCG 5-4-19, PGC 4782 i UGC 857) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 224 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,10 (72 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 12. novembra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pamćenje
Pamćenje je proces u kojem su sadržana četiri procesa sposobnosti:
Kopitari
mini|desno|300px|Konjsko kopito Kopitari (Perissodactyla) su red sisara u koji spadaju porodice Equidae, Rhinocetotidae i Tapiridae. Težina im leži na srednjem prstu. Najviši stepen razvoja dostigli su u porodici konja (Equidae). Od pet prstiju koliko ih je nekad imao konj sada ima samo jedan i to srednji, koji se razvio u masivno tupo kopito. Ono je prilagođeno trčanju. Snažno je čvrsto a ipak lagano.
Gornji Čevljanovići
Gornji Čevljanovići su naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina. Nalaze se na nadmorskoj visini od skoro 1000 metara, na planini udaljenoj pola sata vožnje od Sarajeva prema Tuzli.
Od 1947. na Čevljanovićima se se tradicionalne svake godine održava borba bikova, narodna fešta kojoj prisustvuje nekoliko desetina ljudi. Bosanska korida, koja se organizuje na nekoliko mjesta u Bosni i Hercegovini, je mnogo manje brutalna od španske, na kojoj se bikovi mrcvare dok ne iskrvare i budu probodeni mačem. Na Čevljanovićima se sukobljavaju dva bika, a gubitnik kraj borbe označava svojim bijegom te krvi nema.
NGC 96
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3315
NGC 3315 (također poznat kao ESO 501-48, MCG -4-25-42 i PGC 31540) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 174 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,10 (56 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (51 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward P. Austin 1870. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sheboygan Red Skins
Sheboygan Red Skins je bivši košarkaški klub, iz Šebojgana, SAD.
Historija kluba
Red Skinsi su nastupali u National Basketball League u periodu od 1938. do 1949. godine. Za tih 11 setona 8 puta su nastupali u doigravanju, a 1943 godine su postali prvaci NBL lige. Spajanjem NBL lige i Basketball Association of America nastala je National Basketball Association, gdje su Red Skinsi odigrali jednu sezonu (1949-50). Ostvarili su 22 pobjede i 40 poraza i ispali su u prvom krugu doigravanja, porazom od 2-1 od Indianapolis Olympiansa. Sljedeću sezonu su prešli u National Professional Basketball League, te prestali sa radom nakon raspada iste.
Tetida (grčka mitologija)
mini|Tetida, 2. vijek p.n.e.
Tetida (grč. Θέτις, Thétis) jeste mitološka morska nimfa, jedna od Nereida. Tetijina je unuka. Tetidino grčko ime dolazi od glagola τίθημι, títhemi = uspostaviti, a to sugerira ranu političku ulogu. Poznata je i u rimskoj mitologiji.
Tetida i bogovi
Alkman, spartanski pjesnik iz 7. vijeka u jednoj himni opisuje Tetidu kao demijurga. Kvint iz Smirne piše da je Tetida jednom oslobodila Zeusa iz lanaca. Kad je Hefest bačen s Olimpa, uhvatile su ga Eurinoma i Tetida te su se brinule za njega na ostrvu Lemnu gdje je za njih radio kao kovač, što opisuje i Homer u Ilijadi. Također, kad je Likurg protjerao Dioniza, našao je utočište u Crvenom moru sa Tetidom u krevetu od morskih trava.
Tetida i Pelej
Njihovo vjenčanje je slavljeno na gori Pelion gdje su došla i sva božanstva na gozbu. Apolon je svirao liru, a Muze su pjevale. Kentaur Hiron darovao je Peleju koplje, a Posejdon besmrtne konje: Balija i Ksanta. Međutim, Erida, božica razdora, je bacila zlatnu jabuku na kojoj je pisalo da je za najljepšu. To je izazvalo razdor među božicama: Herom, Atenom i Afroditom, a konačan je sud o najljepšoj donio Paris.
Tetida i Ahilej
mini|Jean Auguste Dominique Ingres: Jupiter i Tetida Tetida je sa Pelejom imala sina Ahileja. Apolonije govori da ga je noću stavljala u plamen da izgori njegova smrtnost, a ambrozijom ga je hranila danju. Pelej je došao i prekinuo je dok je držala dijete u vatri te je vrisnuo. Budući da njegova peta nije uspjela izgorjeti, ostao je ranjiv i smrtan samo na tom mjestu, metaforična Ahilova peta. Druga verzija mita govori da ga je uronila u rijeku Stiks, ali ga je držala za petu koja je ostala ranji dio njegovog tijela. Pelej je Ahileja zajedno sa Patroklom dao Kentauru da ga odgoji na brdu Pelionu.
mini|lijevo|Tetida daje Ahileju Hefestovo oružje, 6. vijek p.n.e. Vrač Kalhant prorekao je da mu je suđeno da umre u Troji. Tetida ga je stoga odvela na Skiru, kralju Likomedu i prerušila ga u djevojku. Na tom dvoru je sa Didamijom imao sina Neoptolema. Odiseja je Menelaj poslao po Ahileja. Stigavši, pitao je može li prinijeti darove ženama te je izložio dragulje, a također i oružje: mač, koplje i štit. Sve djevojke su se divile nakitu, a samo se Ahilej divio oružju te ga je Odisej tako prepoznao. Odisej mu je dopustio da zadrži oružje, a potom su krenuli u rat. Druga verzija mita govori da se začula ratna truba te da je Ahilej instinktivno zgrabio oružje. Tetida poslije više nije mogla skloniti sina od njegove sudbine te je naložila Hefestu da mu načini štit i oružje, ali mu je odbila platiti seksualnim uslugama koje je obećala (Homer: Ilijada). Kad je Paris ubio Ahileja, Tetida je došla iz mora sa Nereidama da ga oplakuje. Skupila je njegov pepeo u zlatnu urnu i podigla spomenik njemu u sjećanje te održala pogrebne igre.
Pariz
Pariz glavni je grad Francuske i regiona Île-de-France, a ima oko 2.193.031 stanovnika, dok šire gradsko područje broji oko 10 miliona stanovnika. U starijim tekstovima na latinskom jeziku grad se naziva Lutetia. Rijeka Seine dijeli grad na sjeverni (rive droite - "desna obala") i južni dio (rive gauche - "lijeva obala"). Okružen vanjskim prstenom autoputa (fr. Boulevard périphérique), Pariz je podijeljen na 20 arondismana, dok su mjesta u predgrađu, tzv. banlieue, samostalne jedinice i upravno ne pripadaju Parizu. Pariz je političko, kulturno, naučno i privredno središte države, ali i međunarodni centar mode, kulture i umjetnosti. Jedan je od turistički najposjećenijih gradova svijeta. U gradu se nalaze tri aerodroma, šest željezničkih stanica, te sjedišta UNESCO-a, OECD-a i Međunarodne trgovinske komore (ICC).
Položaj
mini|Regija Île-de-France sa Parizom u centru Gradsko područje Pariza ima površinu od 105,4 km2. Šire gradsko područje prostire sa na površini od 14.518 km2. Prosječna nadmorska visina iznosi 65 m. Pariz je na istoku i zapadu okružen dvjema gradskim šumama. Lociran je u na sjever iskrivljenom luku rijeke Seine i uključuje dva otoka, Île Saint-Louis, i veći, Île de la Cité, koji formiraju najstariji dio grada. Ukupno, grad je relativno ravan, s najnižom tačkom na 35 m iznad nivoa mora. Pariz ima nekoliko čuvenih brda, od kojih je najviše Montmartre.
Geologija
Parisko korito čini veliki stepenasti, slojeviti krajolik. Zdjelastog oblika, ovdje jedan u drugom leže slojevi iz mezozoika i paleogena (koji se prije nazivao tercijar), izrađeni erozijom u daleko rasprostranjen stepenast krajolik, čiji se stepenici šire prema vani. Samo se u istočnom dijelu rubom ovih stepenika oko Saône-Furche prostiru tektonske linije. One čine strme padine Plateaus von Langres i Côte-d’Or (do 636 m), koje su poznati vinogradarski krajevi i koje leže u zavjetrini i na osunčanom položaju.
Izvjesne neravnomjernosti primjetne su u sjevernom dijelu, gdje su zemljani slojevi savršeniji nego na zapadu. Nešto veće izdizanje istočnog krila proizvelo je velike razlike u nadmorskoj visini i markantnu formaciju stepenika. Prema unutrašnjosti Pariskog bazena bitan sloj čini eocenski krečnjak, na kojem leži Île-de-France, šire područje Pariza.
Seine
150px|desno|mini|[[Île aux Cygnes|Aleja Cygnes]]
Rijeka Seine povezuje Pariz s unutrašnjošću Francuske (Bourgogne), te s kanalom La Manche. Rijeka je važan faktor za postanak i razvoj grada, čiji su začeci na nekada brojnim riječnim otocima. Seine dijeli grad na dva različita dijela: sjeverni dio (rive droite), uglavnom organiziran sa sjedištima trgovine i finansija, te južni dio (rive gauche), s umjetničkim četvrtima kao Quartier Latin, te dijelovima planiranim za stanovanje.
Ostrva
150px|desno|mini|Île de la Cité 1609. godine U centru grada se nalazi ostrvo Île de la Cité, koje je bilo naseljeno još u antičko doba. 1584. godine kralj Henrik III povezuje ga s tri manja močvarna zapadna ostrva. Time se površina Pariza od početnih 8 ha povećava na 17 ha. Prodajom zemljišta i planskom gradnjom trga Place Dauphine kralj omogućava finansiranje i gradnju prvog mosta (Pont Neuf), te povezuje obalu Seine s ostrvom. Ostrvo Île Saint-Louis također je nastalo spajanjem manjih ostrva Île aux Vaches i Île Notre Dame. 1614. godine graditelj Christophe Marie, po nalogu Luja XIII, spaja drugu obalu s ostrvom, zatrpavajući tok Seine, gradeći zidove keja i mostove. Na tom se području u početku grade kuće za zanatlije i trgovce, a od 1638. godine luksuzne palače za visoke kraljeve dostojanstvenike. Gradnja je vršena po planu s ravnim ulicama, koje su i danas prepoznatljive.
Brežuljci
Najviši brežuljak u Parizu je Butte Montmartre s visinom od 129 m. Na njemu je izgrađena žičara Funiculaire de Montmartre. Na sjevernim obroncima uzgaja se vinova loza.
Podjela grada
1790. godine Parizu je dodijeljena uprava nad departmanom Seine (75), a reorganizacijom uprave u Francuskoj pripada regiji Île-de-France, te je ujedno i grad i departman. Pariz je podijeljen na 20 arondismana (fra. arrondissement), tj. okruga, a svaki arondisman podijeljen je na 4 četvrti (fra. quartier). Arondismani su numerisani spiralno u smjeru kazaljke na satu, od historijskog centra prema periferiji. Pariskim arondismanima dodijeljeni su poštanski brojevi od 75001 do 75020.
Antičko doba
mini|desno|Lutetia Grad se razvija polovinom 3. stoljeća p. n. e. iz keltskog naselja Lutecija (Lutetia), u kojem je živjelo pleme Parisii, na otoku na rijeci Seine, današnjem Île de la Citéu. Prvo pisano spominjanje grada datira iz 53. p. n. e. u šestoj knjizi Julija Cezara o galskim ratovima (De Bello Gallico). Nakon što su se rimske trupe 52. p. n. e. drugi put približile gradu, Parisii ruše mostove i pale Luteciju. Rimljani zauzimaju otok i na lijevoj obali, na brežuljku Montagne-Sainte-Geneviève, grade naselje u kojem su bile terme, forum i amfiteatar. Grad se u Rimskom Carstvu naziva Civitas Parisiorum ili Parisia, ali ostaje u tadašnjoj Galiji bez posebne važnosti.
Srednji vijek
mini|desno|Kapela [[Sainte-Chapelle]] Nakon propasti Rimskog Carstva na području današnjeg Pariza nastaju uglavnom sakralne građevine. Franački kraljevi dograđuju bivše palače rimskih vladara, te tako na Île de la Citéu tokom stoljeća nastaje dio koji se danas zove Palais de la Cité. Najstariji sačuvani dio Palais de la Citéa jesu kapela Sainte-Chapelle, koju je u prvoj polovini 13. stoljeća, za vrijeme vladavine Luja IX, izgradio Pierre de Montreuil, te tzv. Bonbec tornjevi na sjevernom dijelu fasade. Pored njih, naknadno izgrađeni tornjevi, Tour d’Argent (Srebrni toranj) i Tour de César, sagrađeni su pod vladavinom Filipa IV. U 19. stoljeću dograđen je toranj sa satom Tour de l’Horloge. Iza tornjeva se nalazi dio nazvan po upraviteljima palače (fr. concierge), Conciergerie, koji od 1400. služi kao zatvor, a za vrijeme Revolucije u njemu su držani zatvorenici osuđeni na smrt giljotinom. Već nakon 1358. Palais de la Cité prestaje biti kraljevska rezidencija i pretvara se u Hôtel Saint-Pol. Rezidencija se prebacuje u istočni dio Pariza, u gradić Vincennes, gdje je već 1190. pod vladavinom Filipa II izgrađena tvrđava za zaštitu Louvrea.
Moderno doba
Po izbijanju Francuske revolucije 1789. parisko stanovništvo izborilo se za ukidanje monarhije i uvođenje Prve francuske republike. Radi zaštite grada, 1844. grade se nove zidine na mjestu današnjeg Boulevard périphériquea. S dužinom 39 km, 94 bastiona i 16 fortifikacija to je najveća utvrda na svijetu.
Pariz je 1855, 1867, 1878, 1889, 1900. i 1937. bio organizator svjetskih izložbi, koje su imale kulturni i politički značaj za grad. Katastrofalni tok rata 1870–1871. donio je kraj Drugog carstva. Poslije njemačke opsade grad je kapitulirao, nakon čega se 1871. formira Pariska komuna. Nju su činili radnici, zanatlije i sitni građani, a nastala je kao protest protiv konzervativne provizorne vlade Republike. Vrijeme Treće republike prije 1914. vrijeme je privrednog i kulturnog procvata u Belle Époqueu, čiji se stil gradnje očituje na stanici Gare de Lyon, na Mostu Aleksandra III i stanicama metroa. Godine 1900. i 1924. Pariz je bio domaćin Ljetnih olimpijskih igara.
Godine 1921. Pariz je imao gotovo tri miliona stanovnika, što je najveći broj u njegovoj historiji. Gradnja stanova nije više mogla pratiti potražnju. Za vrijeme Drugog svjetskog rata grad je od juna 1940. do oslobođenja 25. augusta 1944. bio pod njemačkom opsadom, ali je ostao pošteđen velikih razaranja.
Studentska revolucija i masovni štrajkovi trajali su u maju 1968. Godine 2005. dogodili su se sukobi između mladih useljenika u predgrađima Pariza. Nemiri su se kasnije raširili na druge gradove u Francuskoj.
Grb
Opis: Ispod plave glave štita, ukrašene zlatnim ljiljanima, plovi na plavom dnu štita i crvenoj pozadini srebrni brod s punim, srebrnim jedrom.
Žig iz 1210. prikazuje jedrenjak, što upućuje na osnivanje grada na ostrvu Île de la Cité. Grb je poznat od 1358. Glava štita s burbonskim ljiljanima predstavljala je širenje grbova dobrog grada. Poznate su različite varijante grba: sa zidinama, s izrekom Fluctuat nec mergitur ("Bacan/a/ valovima, on/a/ ne tone") na zlatnoj traci ispod štita. Poznat je i grb s tri jedrenjaka.
Razvoj stanovništva
Broj stanovnika u Parizu u antičko doba i u srednjem vijeku, zbog mnogobrojnih ratova, epidemija i nedostatka hrane povremeno se smanjuje. Tako je 1832. zbog epidemije kolere u Parizu umrlo 20.000 ljudi. Tek industrijalizacijom u 19. stoljeću dolazi do porasta broja stanovnika. 1846. godine u Parizu živi oko milion stanovnika. Broj se do 1876. udvostručio, a 1921. prelazi 3 miliona, što je, historijski gledano, najveći broj stanovnika u Parizu. Na popisu iz 1999. bilo je 2.125.246, stanovnika, što je najmanji broj stanovnika od historijskog maksimuma od 2,9 miliona iz 1921. Gubitak gradske populacije odražava iskustvo i drugih središnjih gradova u razvijenom svijetu koji nisu širili svoje granice. Glavni faktori u procesu jesu značajno smanjenje veličine porodice i dramatične migracije prema predgrađima od 1962-75. Emigraciju su uvjetovali deindustrijalizacija, visoke stanarine, gentrifikacija mnogih unutrašnjih četvrti, transformacija stambenih prostora u urede i veće obilje u zaposlenim porodicama. Gubitak gradskog stanovništva u Parizu jedan je od najvećih u međunarodnim okvirima i najveći među svim gradovima koji imaju više od 2.000.000 stanovnika. Gubici gradskog stanovništva za grad generalno su negativno percipirani. Gradska uprava nastoji preokrenuti trend s ponešto uspjeha, te je procjena populacije u julu 2004. pokazala porast, prvi put nakon 1954, dosegnuvši ukupno 2.144.700 stanovnika.
Gustoća
Pariz je jedan od najgušće naseljenih gradova na svijetu. Gustoća, bez vanjskih šumovitih parkova (Bulonjska šuma i Vensenska šuma), na službenom popisu 1999. iznosila je 24.448 stanovnika po km2, što se može uporediti samo s nekim azijskim megalopolisima. Čak i uključivši dva šumska područja gustoća je 20.164 stanovnika po km2, kao peta najgušće naseljena općina u Francuskoj iza Le Pré-Saint-Gervaisa, Vincennesa, Levallois-Perreta i Saint-Mandéa, sve rubna područja središta Pariza. Najrjeđe naseljene četvrti su zapadni i središnji uredsko-administrativni arondismani. Gradsko stanovništvo najgušće je u sjevernim i istočnim arondismanima. 11. arondisman imao je 1999. gustoću od 40.672 stanovnika po km2, dok su neke istočne četvrti istog arondismana imale gustoću blizu 100.000/km2.
Pariska aglomeracija
Grad Pariz pokriva područje mnogo manje od cijele urbane zone kojoj je središte. Trenutno, pariska stvarna urbanizacija, koju definira pôle urbain (gradsko područje) statistička zona, pokriva 2.723 km2, ili područje oko 26 puta veće od samoga grada. Uprava pariskog urbanog rasta podijeljena je između samoga grada i okolnih departmana. Parizu najbliži prsten sa tri susjedna departmana ili Petite couronne ("mali prsten"), potpuno je zasićen rastom grada, dok je daljni vanjski prsten sa četiri departmana, Grande couronne, pokriven urbanizacijom samo u unutrašnjim područjima. Tih osam departmana stvaraju veću administrativnu regiju Île-de-France, koja je većinom ispunjena pariskim urbanim područjem.
Pariska aglomeracija pokazala je stalan rast od kraja francuskih vjerskih ratova, kasnog 16. stoljeća, uz povremena opadanja za vrijeme Francuske revolucije i Drugog svjetskog rata. Prigradski razvoj ubrzao se u zadnje vrijeme: s procjenom od ukupno 11,4 miliona stanovnika 2005, regija Île-de-France pokazuje dvostruko veću stopu rasta u odnosu na 1990. Danas je to jedna od najvećih aglomeracija na svijetu.
Imigracija
Prema zakonu, francuski popisi ne postavljaju pitanja o etničkoj pripadnosti i religiji, ali zahtijevaju podatke o zemlji rođenja. Iz tih podataka moguće je odrediti da su Pariz i metropolitansko područje jedno od kulturno najraznolikijih područja u Europi. U popisu 1999, 19,4% ukupne populacije rođeno je izvan kontinentalne Francuske. Na istom popisu, 4,2% populacije urbanog područja Pariza bili su nedavni imigranti (osobe koje su se uselile u Francusku između 1990. i 1999), većinom iz kontinentalne Kine i Afrike.
Prvi val međunarodne migracije prema Parizu započeo je najranije 1820-ih godina, s dolaskom njemačkih seljaka koji su bježali od poljoprivredne krize u Njemačkoj. Slijedilo je nekoliko valova imigracije koji se nadovezuju do danas: Italijani i srednjoevropski Židovi za vrijeme 19. stoljeća, Rusi nakon Ruske revolucije 1917, Armenci u bijegu od genocida u Otomanskom carstvu, građani francuskih kolonija za vrijeme Prvog svjetskog rata i kasnije Poljaci između dvaju ratova, Španci, Italijani, Portugalci i sjeverni Afrikanci od 1950-ih do 1970-ih, sjevernoafrički Židovi, nakon stjecanja nezavisnosti država u kojima su živjeli, te otada Afrikanci i Azijci.
Religija
mini|desno|[[Velika pariska sinagoga]] Oko 80% stanovnika grada je kršteno, a oko 75% izjašnjava se katolicima. To su najvećim dijelom rimokatolici, a manji dio čine pripadnici armenske i ukrajinske crkve. Pariski biskup nadležan je i za katolike istočnog obreda. U Parizu su 94 katoličke župe, 15 grčko-pravoslavnih i ruskih pravoslavnih crkava, 6 rumunskih crkava, 7 sinagoga za oko 220.000 Židova i 19 džamija za oko 50.000 muslimana (uglavnom sunita). Nešto oko 12% katolika i 15% Jevreja prakticira vjeru.
Politika
Pariz, sa svojim nepromijenjenim administrativnim granicama od 1860. godine, jedan je od rijetkih gradova koji se nije razvio politički u skladu s demografskim rastom. O tome se trenutno raspravlja u planovima za Grand Paris (Veliki Pariz), koji bi svoje administrativne granice proširio na veći dio svoje urbanizirane zone.
Glavni grad Francuske
mini|lijevo|180px|Elizejska palača Kao glavni grad, Pariz je sjedište francuske vlade. Za izvršnu vlast, dva glavna službenika imaju svaki svoju službenu rezidenciju, gdje su im smješteni i uredi. Predsjednik Francuske boravi u Elizejskoj palači u 8. arondismanu, dok premijer ima sjedište u Hôtel Matignon u 7. arondismanu. Vladina ministarstva smještena su u raznim dijelovima grada, mnoga u 7. arondismanu. Dva doma francuskog parlamenta na lijevoj su obali. Gornji dom, ili Senat, smješten je u Palais du Luxembourg u 6. arondismanu, dok je značajniji donji dom, Nacionalna skupština, u Palais Bourbonu, u 7. arondismanu. Predsjednik senata, druga najviša funkcija nakon predsjednika republike, ima ured u Petit Luxembourg, manjoj palači koja je aneks palače Luxembourg.
Gradska vlada
mini|300px|Arondismani Pariza
Pariz je bio općina od 1834. godine (također i nakratko između 1790-95). Pri podjeli Francuske na općine 1790. (za vrijeme Francuske revolucije), i ponovo (1834), Pariz je bio grad upola manji u odnosu na danas, ali su 1860. pripojene susjedne općine, neke potpuno, radi stvaranja nove administrativne karte s 20 arondismana, koje grad ima i danas. Takva općinska podjela stvara spiralu u smjeru kazaljke na satu, s 1. arondismanom u samom središtu.
1790. Pariz je postao prefektura (sjedište) departmana Seine, koji je pokrivao veći dio pariske regije. 1968. podijeljen je na četiri manje: grad je postao zasebni departman i zadržao broj departmana Seine (75) (koji vuče porijeklo od pozicije departmana Seine u abecednom redu), dok su stvorena tri nova departmana: Hauts-de-Seine, Seine-Saint-Denis i Val-de-Marne i dodijeljeni su im brojevi 92, 93 i 94. Posljedica tih podjela jesu identične granice pariskog departmana i općine, što je jedinstvena situacija u Francuskoj.
Općinski uredi
mini|desno|Hôtel de Ville, pariska gradska vijećnica Svaki od 20 pariskih arondismana ima direktno izabrano vijeće (conseil d'arrondissement), koje bira načelnika arondismana. Izbor članova iz savjeta svakog arondismana stvara Vijeće Pariza (Conseil de Paris), koje bira gradonačelnika Pariza.
U srednjevjekovno doba Parizom je upravljala općina koju su birali trgovci, čiji je glavar bio vođa trgovaca. Osim što je regulirao gradski promet robom, on je bio odgovoran i za neke javne dužnosti, kao nadgledanje gradskih zidina i čišćenje ulica. Kreiranje funkcije pariskog civilnog upravitelja u 13. stoljeću znatno je smanjilo dužnosti i ovlasti vođe trgovaca. Kao direktni predstavnik kralja, u ulozi koja donekle podsjeća na prefekta kasnijih godina, upravitelj Pariza (prévôt) nadgledao je primjenu i izvršenje zakona i reda u gradu i okolnom okrugu (prévôté) iz svog ureda u Grand Châteletu. Mnoge ovlasti iz ureda obaju upravitelja prebačene su nakon osnivanja, 1667. godine, na ured generalnog namjesnika policije. Stoljećima su se prévôt i upravitelji Châteleta sukobljavali s upraviteljima Hôtel de Villea oko jurisdikcije, tj. s gradskom upravom koja je obuhvatala i kartinijere (quartiniers), od kojih je svaki bio odgovoran za jednu od 16 četvrti (koje su bile podijeljene na četiri cinquantaines, svaka sa svojim senkantenijerom /cinquantainier/ na čelu, a one su dalje podijeljene na dizene /dizaines/, kojima su upravljali dizenijeri /dizainiers/): Iako su kroz 18. stoljeće takvi izbori postali samo ceremonijalni, birajući kandidate koje je već izabrala kraljevska vlada, sjećanje na stvarnu općinsku neovisnost ostalo je snažno: Hôtel de Ville nastavio je biti značajan u svijesti buržujskih Parižana, sa znatno većim utjecajem od stvarne uloge u upravi grada.
Posljednji pariski upravitelj trgovaca (prévôt des marchands) ubijen je 14. jula 1789, nakon pada Bastilje. Pariz je službeno postao općina stvaranjem administrativne podjele 14. decembra 1789, te je 9. oktobra 1790. privremena revolucionarna gradska uprava zamijenjena prvim općinskim ustavom i vladom. Kroz nemire tokom Termidorskog prevrata 1794. postalo je jasno da je revolucionarna nezavisnost Pariza prijetnja bilo kojoj vladajućoj snazi. Ured gradonačelnika ukinut je iste godine, a općinsko vijeće godinu dana kasnije.
Premda je ono obnovljeno 1834, dobar dio 19. i 20. stoljeća Pariz je, zajedno s većim departmanom Seine, kojem je tada bio centar, bio pod direktnom kontrolom državnog prefekta Seine, nadležnog za generalne poslove. Državni prefekt policije bio je nadležan za policiju u istoj jurisdikciji. Osim u nekoliko kratkih slučajeva, grad nije imao gradonačelnika do 1977, pa je pariska policijska prefektura i danas pod državnom kontrolom.
Unatoč svojoj dvojnoj egzistenciji kao općina i departman, Pariz ima jedinstveno vijeće koje upravlja obama subjektima. Vijeće Pariza, kojim predsjedava gradonačelnik Pariza, zasjeda i kao općinsko vijeće (conseil municipal) ili kao vijeće departmana (conseil général), ovisno o predmetu rasprave.
Pariska savremena administrativna organizacija još uvijek sadrži tragove jurisdikcije bivšeg departmana Seine. Prefektura policije (koja upravlja i vatrogasnim brigadama), npr, još uvijek ima nadležnost na petite couronne, susjedna tri departmana za neke operacije, kao što su protivpožarna zaštita ili spašavanja, i još je pod upravom francuske vlade. Pariz nema općinske policijske snage, premda ima vlastitu brigadu kontrolora prometa.