cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heidelberg
Turizam
Po podacima iz 2004, 81,8% svih stanovnika je bilo zaposleno u tercijarnom sektoru ukljujući i turizam. Kao ostatak iz perioda romantizma, Heidelberg je širom svijeta promovisan kao grad romantike, što privlači više od [https://www.heidelberg.de/english/Home/Life/Heidelberg+in+figures.html#:~:text=11.9%20million%20visitors.,11.9%20million%20visitors%20every%20year. 11,9 miliona turista] svake godine. Redovno se organizuju mnogi događaji. U proljeće se održava festival klasične muzike "Hajdelberško proljeće" kao i međunarodni sajam uskršnjih jaja. U julu i augustu održava se festival u dvorcu Heidelberg. Prve subote u junu i septembru te druge subote u julu, dvorac i stari most su osvijetljeni svjetlima i vatrometom.
Jesenji festival u starom gradu u septembru uključuje i srednjovjekovni sajam sa 40-tak štandova gdje se mogu naći umjetnički radovi i rukotvorine, kao i mnogi suveniri. Prije Božića, organizovani su brojni božični sajmovi širom starog dijela grada.
Industrija
Samo oko 18% svih zaposlenih radi je u oblasti industrije. Jedne od najvažnijih su štamparska i izdavačka djelatnost. Heidelberg sa svojom glavnom ulicom (Hauptstrasse) pravi je magnet za kupovinu za sve posjetioce grada i stanovništvo okolnih ruralnih naselja.
U inat godinama
mini|Naslovna strana fotomonografije Indexi: U Inat godinama je romansirana biografija i fotomonografija autora Josipa Dujmovića.
Lijeva srčana komora
mini|desno|300px|Dijagram ljudskog srca Lijeva srčana komora je naziv za jednu od dvije srčane komore. Lijeva srčana komora služi da pri oksigeniranu krv iz lijeve srčane pretkomore i pumpa je u aortu.
U inat godinama
Uvod
"Indexi - U inat godinama" je biografija grupe Indexi, koju je u septembru 2006. godine objavila izdavačka kuća Quattro Media Sarajevo. Objavljena je u dvije knjige: kao romansirana biografija Indexa i kao fotomonografija.
Kroz romansiranu biografiju Indexa, autor Josip Dujmović priča o Indexima i njihovom (našem) dobu iz druge polovine 20. vijeka, kroz scene sa snimanja, tajne o nastanku pjesama, radosne i tužne slike iz života članova grupe. Sve se to od početka do kraja knjige prepliće s ljubavnom pričom koju pripovijeda mlada žena, koja je odnekud iz Dalmacije stigla u Sarajevo, u potrazi za tajnama svoje prošlosti na kojima će graditi budućnost. Njena je strast i sanjana ljubav rođena, pa onda još nadahnuta muzikom koju su Indexi stvarali četrdeset godina.
Lijeva srčana komora
Lijeva komora je je izduženija i više konusnog oblika u odnosu na desnu. Na poprečnom presjeku se izgleda kao blago ovalna, više okrugla. Lijeva srčana komora ulazi u sastav vrha srca. U odnosu na desnu zid miokarda je deblji radi većeg pritiska prilikom sistole.
U inat godinama
Uvod
Istoimena fotomonografija na oko 250 stranica sadrži više od 300 fotografija od prvih do posljednjih dana grupe Indexi, među kojima je većina prvi put dostupna javnosti. Posebni prilog fotomonografije su slike članova grupe danas, kao i pregled cjelokupne diskografije Indexa, sa ilustracijama omota svih ploča.
Sadržaj
mini|Zadnja korica fotomonografije. Priča "U inat godinama" započinje susretom autora s tajanstvenom Dalmatinkom, koja će ga ponukati da joj počne kazivati priču o Indexima i o vremenu kada su prvi ovdašnji rokeri provodili noći uz Radio Luxembourg, sami pravili gitare i utirali put ka budućoj sarajevskoj pop rock sceni. Nastavlja se kroz rane 1960-te, zatim "otvaranju prve električne gitare u Sarajevu", saznati zašto su izmišljene muške i ženske ulaznice za igranke, kako su se smišljala imena prvih sastava i početi upoznavati članove grupe Indexi u novom svjetlu.
Heidelberg
Američke vojne baze
Nakon Drugog svjetskog rata, Heidelberg je bio jedan od malobrojnih njemačkih gradova koji nisu bili u znatnoj mjeri porušeni pri savezničkom bombardovanju. Pošto se nalazio u američkoj okupacionoj zoni, grad je postao komandno mjesto američkih snaga u Evropi. Do danas je ostalo nekoliko vojnih građevina poput kasarne Campbell (ranija kasarna nacističkog Wehrmachta) koja je komandno sjedište nekoliko jedinica. Tu se nalaze komanda USAREUR-a (United States ARmy EURope) i NATO kopnenih snaga za centralnu Evropu (LANDCENT). Postoji i očuvan manji američki vojni aerodrom ali ga danas koriste samo helikopteri.
Lijeva srčana komora
Vanjski linkovi
Herz
Sucre
mini|desno|200px|Sucre Sucre je službeni glavni grad države Bolivije. Vlada ima sjedište u La Pazu.
Leži na visini od 2850 metara. Osnovan je 1538. na mjestu indijanskog naselja Charcas. Tu je rafinerija nafte, tvornica cementa i industrija prehrambenih proizvoda. Postoji katedrala iz 17. vijeka i univerzitet iz 1624. godine.
Sucre je prvi južnoamerički grad koji se 1809. pobunio protiv španske kolonijalne uprave.
Geografske karakteristike
Sucre se nalazi na jugu Bolivije u Andama, u plodnoj kotlini rijeke Cachimayo na 2 790 metara nadmorske visine.
NGC 6070
NGC 6070 (također poznat kao IRAS 16074+0050, MCG 0-41-4, PGC 57345 i UGC 10230) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 92 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 3,60 (96 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. maja 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
U inat godinama
Sadržaj
mini|Insert iz fotomonografije.
Knjiga "Indexi: U inat godinama" protječe o tom naizmjeničnom pripovijedanju. Putem ove roansirane biografije autor dočarava četrdeset godina djjelovanja jedne muzičke scene, uz brojne vesele zgodama sa turneja.
Drugi o knjizi
mini|Naslovna strana romansirane biografije. Petar Peca Popović, iz recenzije knjige:
Bogica Mijatović, muzički urednik i publicista, Novi Sad: mini|Unutrašnja naslovnica romana
Mišo Marić, pjesnik: mini|Insert iz fotomonografije
Fadil Redžić, basista Indexa: Citat|Sudbina je htjela da grupa sarajevskih mladića, fanatičnih zaljubljenika u električne gitare, prva dosegne kritičnu masu i inicira eksploziju nove muzike, čije odjeke čujemo i danas, nakon više od četiri desetljeća. Bilo nam je devetnaest godina kad smo se pridružili Indexima, Bodo, Davor i ja. I u dobru, i u zlu. Pjevajući svoje pjesme sa svima onima koji su ih nosili u srcu, djelili smo nebesku čaroliju. Čaroliju muzike. U knjigu "U inat godinama" koja će vam o tome pričati, Josip Dujmović je predano uložio svu svoju energiju, znanje, veliko srce i odlično obavio ogroman posao. Paralelna ljubavna priča je dobra i sama za sebe, a u kombinaciji sa našom pričom još bolja, te čini cijelu stvar interesantnijom.}}
Miro Šaranović, bubnjar Indexa: mini|Insert iz fotomonografije
Vlado Pravdić, klavijaturista Indexa i Bijelog dugmeta:
Bilješka o autoru
Josip Dujmović, nekadašnji urednik u Radio Zenici, utemeljivač je godišnje bosanskohercegovačke muzičke nagrade Davorin (nagrada), čija je prva dodjela obavljena 2002. godine. Živi i radi u Zenici. Član je redakcije Max magazina.
Sucre
Geografske karakteristike
Grad leži razbacan po brežuljcima i uz rijeku.
Historija
Historija Sucrea počinje 30. novembra 1538. kad je španski konkvistador Pedro de Anzúrez, na mjestu starijeg indijanskog sela Charcas, osnovao naselje Ciudad de la Plata de la Nueva Toledo, koje su kasnije skraćeno zvalo La Plata. thumb|left|280px| Vladina palača suda Razlog za osnivanje bila je rudarska aktivnost njegova šefa Gonzala Pizarra (brata Francisca Pizzara) koji je iz La Plate htio kontrolirati teritorij istočnih Anda.
Po dekretu španskog kralja Filip II. La Paz je 1559. proglašen prijestolnicom jugoistoka Južne Amerike - Audiencie de Charcas, sa sudom i izvršnom vlasti, koja je pod svojom jurisdikcijom držala teritorije današnjeg Paragvaja, jugoistočnog Perua, sjevernog Čilea i Argentine, i većeg dijela Bolivije.
Od 1609. La Plata je sjedište nadbiskupije, a od 1624. ima i Univezitet San Xavier (punim imenom Universidad Mayor, Real y Pontificia de San Francisco Xavier, koji je bio teološki). Tako da je čitav 17. vijek, La Plata bila pravni, vjerski i kulturni centar španskih istočnih teritorija Južne Amerike. thumb|left|280px| Bazilika Sv. Franje Prvi poziv za oslobođenje Južne Amerike zbio se u La Plati 25. maja 1809. Ubrzo nakon toga je 6. augusta 1825. proglašena nezavisnost nove republike Bolivije, koja je dobila ime po osloboditelju Simón Bolivaru.
La Plata je 1839. postala glavni grad Bolivije, a slijedeće godine 11. augusta je promijenila ime u Sucre u čast Antonia José de Sucra, koji se zajedno s Bolivarom, borio za nezavisnost od španske vladavine. . Kad su 1898. porasla nastojanja za selidbom glavnog grada u La Paz, buknuo je građanski rat, koji je završio kompromisom. Sucre je ostao pravna prijestolnica i sjedište Vrhovnog suda, ali su se vlada i parlament preselili u La Pazu.
Grad četiri imena
Sucre je poznat kao grad sa četiri imena, a ona su; La Plata, Charcas, Ciudad Blanca (Bijeli grad) i Sucre. Grad ima još jedno ime Chuquisaca (kako su ga zvali autohtononi indijanci), a koje je vjerovatno značilo Prijestolnica Charcasa.
Sucre kao grad svjetske baštine
Historijski centar grada, je zbog svoje bogate historije i vrijedne kolonijalne arhitekture uvršten - 13. decembra 1991. na UNESCO-ovu Listu mjesta svjetske baštine u Americi.
Grad ima brojne dobro očuvane barokne crkve iz kolonijalne ere (17. vijek), među kojima su najmonumentalnije; Basílica Metropolitana i crkve La Recoleta, San Lazaro, La Merced, San Miguel i Santa Clara.
Sucre ima i nekoliko vrijednih muzeja, među njima Casa de la Libertad, u kom je izložena Bolivijska deklaracija nezavisnosti, Muzej tekstila i Dječji muzej.
Privreda transport i školstvo
Grad ima i snažnu industriju cementara i veliku rafineriju nafte. Upravo u kamenolomu u kom se kopa sirovina za cementaru, pronađeni su fosilni ostatci dinosaurusa.
Sucre je prometni čvor tog dijela Bolivije, preko njega idu ceste za Potosí, Cochabambu, Santa Cruz i okolne kotline, tako da je odavna trgovački centar toga kraja.
Grad ima aerodrom Juana Azurduy de Padilla (IATA: SRE, ICAO: SLSU) udaljen 5 km u pravcu sjeverozaapada, sa vezama prema većim gradovima u zemlji.
Klimatske karakteristike
Kako Sucre leži na 2 790 m, on ima ugodnu Suptropsku planinsku klimu (Cwc) klimu, sa prosječnih 20 °C tokom cijele godine.
SMK
SMK (ime dobio po Sergeju Kirovu - političaru i revolucionaru SSSR-a) je bio prototip tenka razvijen od strane Sovjetskog saveza prije početka Drugog svjetskog rata. SMK je bio pogrešno označen od strane njemačke obavještajne službe kao T-35C.
Napravljen je samo jedan prototip ovog tenka, nakon lošeg rezultata u poređenju s drugim projektima i kratkom upotrebom u Zimsko ratu protiv Finske, projekat je propao.
Opis i razvoj
Projektovanje tenka vršio je tim pod vodstvom Jozefa Kotina iz Kirovog zavoda iz Lenjingrada.
Unatoč lekcijama koje su mogle biti naučene tokom Španskog građanskog rata, specifikacije su sastavljene za "lovca tenkova" iz 1937. koji je trebao izdržati paljbu protivtenkovskih topova kalibra 45 mm iz neposredne blizine i artiljerijske vatre iz topova kalibra 75 mm na udaljenosti od 1.200 m. Tokom susreta iz 1938. smanjen je broj kupola u specifikaciji.
Sarafan
mini| Seljanka u sarafanu (1909), [[Sergej Prokudin-Gorski]]
Makedonija (regija)
Makedonija je historijski i geografski region na Balkanu, administrativno podijeljen između Grčke (Egejska Makedonija), Sjeverne Makedonije (Vardarska Makedonija) i Bugarske (Pirinska Makedonija).
Sarafan
Sarafan od ( sarapa- doslovce "[od] glave do stopala") je duga, trapezoidna ruska haljina koju nose djevojke i žene. Dio je ruske tradicionalne narodne nošnje.
Makedonija (regija)
Makedonija je geografsko - historijska regija Balkanskog poluostrva u jugoistočnoj Evropi. Njegove granice su se tokom vremena značajno promijenile; međutim, sredinom 19. vijeka postalo je definisano kao moderna geografska regija. Danas se smatra da region obuhvata dijelove šest balkanskih zemalja: cijelu Sjevernu Makedoniju, velike dijelove Grčke i Bugarske i manje dijelove Albanije, Srbije i Kosova. Prostire se na oko 67000 km2 i ima oko pet miliona stanovnika. Grčka Makedonija čini oko polovinu površine i stanovništva Makedonije. mini|Makedonsko kraljevstvo sa svojim provincijama mini|Granice Makedonije, zasnovane na rimskoj provinciji, prema različitim autorima (1843–1927) desno|mini|Maksimalni domet modernog geografskog regiona Makedonije prikazan je plavom bojom (nije opšte prihvaćeno). Region je [[Makedonija (terminologija)|podijeljen nacionalnim granicama Grčke (Grčka Makedonija), Republike Sjeverne Makedonije, Bugarske (Pokrajina Blagoevgrad ), Albanije (Mala Prespa i Golo Brdo ), Srbije (Prohor Pčinjski) i Kosova (Gora).]]
Carinski most
Carinski most jedan je od mostova u Mostaru.
Sarafan
Historija
Sarafani su se redovno nosili sve do duboko u 20. vijek, a prvi put se pominju u hronikama koje datiraju iz 1376. godine. Porijeklo izraza sarafan leži u Perziji. Stara Rusija je posebno gajila u doba Velike moskovske kneževine jake veze sa zapadnom Azijom i jugozapadnom Azijom i služila je i kao posrednik u trgovini između evropskih zemalja poput Švedske i azijskih zemalja poput Perzije i današnje Turske. Sarafan je najvjerovatnije nastao iz nošnje nalik kaftanu, koju su u Rusiji nosile žene i muškarci. Sarafani su postali najpopularniji u centralnim i sjevernim ruskim regionima. Kroz trgovinu sa srednjom Evropom rasli su kvalitet i boja odjeće. Sarafani su prvobitno imali uži kroj, ali je odjevni predmet postao širi i manje ocrtavao tijelo pod uticajem Ruske pravoslavne crkve. Nakon reformi Petra Velikog, koje su, dlomično uz protivljenje, takođe uvele razne zapadnjačke ili modernizovane kulturne standarde u Rusiju, samo su seljaci nosili sarafane za svakodnevnu upotrebu, dok su viši slojevi prešli na srednjoevropsku modu. U mnogim oblastima nekadašnje Velike Moskovske kneževine i današnje Južne Rusije ponevsku nošnju su nosile i žene.
Moderno doba
Danas se odjeća najčešće viđa na ruskim folklornim nastupima i nosi se na ruske narodne i vjerske praznike. Dizajneri iz Rusije, Bjelorusije i Ukrajine rebrendiraju savremenu varijantu sarafana sa svojim starim nacionalnim naslijeđem za 21. vijek kao ljetnu laganu haljinu sa modernim dizajnom koja može biti dio garderobe današnje žene. Vanjski izgled matrjoške tradicionalno se prikazuje kao da nosi sarafan.
Carinski most
Lokacija
Ovaj most premošćuje Neretvu uzvodno od Starog mosta u blizini autobuske stanice, na mjestu nekadašnje carine (po kojoj je ovaj dio Mostara i dobio ime Carina) i na mjestu gdje je Neretva najuža.
Historija
Idejni projekt mosta za cestovni i željeznički saobraćaj izradio je poznati inženjer iz mostarske historije Miloš Komadina. Projekt je predviđao konstrukciju od armiranog betona sa dva luka – veći luk premošćivao bi Neretvu, a manji kameni plato obale.
Radovi na izradi mosta započeli su 1916. godine. Most su gradili austro-ugarski vojnici i ratni zarobljenici (italijanski, srpski i ruski). Pušten je u saobraćaj 9. marta 1918. i dobio ime Most kralja Karla. Nedovršeni i sporedni radovi nastavljeni su nakon završetka austro-ugarske okupacije 1920. i nova vlast nazvala ga je Most Kralja Aleksandra. Nakon Drugog svjetskog rata bio je nazvan Most Ive Lole Ribara. Mostarci ga oduvijek zovu Carinski most.
Srušen je 11. juna 1992, zajedno s Mostom Hasana Brkića i Željezničkim mostom u Raštanima. Veliki luk miniran je i u potpunosti srušen, za razliku od malog luka, koji je ostao čitav s nadlučnom konstrukcijom. Oba stuba za oslonac i srednji stub također su su ostali čitavi. Troškovi obnove iznosili su 5 miliona KM. Investitor je bila Misija Evropske unije u Mostaru (EUAM), koja je odlučila, da zbog lošeg stanja ostalih dijelova mosta, obnovi kompletan most u izvornom obliku, uz proširenje za 1 m zbog povećanog cestovnog prometa.
Obnova je trajala 15 mjeseci, a završena je 1996. Ovo je prvi most obnovljen u Mostaru nakon rata.
Spužva Bob Skockani: film
Spužva Bob Skockani: film je američka igra uživo/animirani avanturistički komedija iz 2004. zasnovana na Nickelodeonovoj animiranoj televizijskoj seriji Spužva Bob Kockalone. Film je režirao, koscenarist i producirao kreator serije Stephen Hillenburg, sa sekvencama uživo koje je režirao Mark Osborne. Sadrži redovnu glumačku ekipu serije sa Alekom Boldvinom, Skarlet Johanson i Džefrijem Tamborom koji izražavaju nove likove i Dejvidom Haselhofom koji se pojavljuje kao on sam. To je prvi film u seriji filmova Spužva Bob Kockalone. U ovom filmu, Plankton izvodi plan da diskredituje svog poslovnog neprijatelja, gospodina Krabsa , ukrade tajnu formulu Krabby Patty i zavlada svijetom krađom krune kralja Neptuna i nameštanjem gospodina Krabsa za zločin. Spužva Bob i Patrik se udružuju kako bi preuzeli krunu iz Shell Cityja kako bi spasili gospodina Krabsa od Neptunovog gnjeva i svoj svijet od Planktonove vladavine.
Hillenburg je prihvatio ponudu za filmsku adaptaciju Spužva Boba SquarePantsa od Paramount Picturesa 2002. godine, nakon što ju je više puta odbio prethodne godine. Okupio je tim od spisateljskog osoblja serije, uključujući sebe, Dereka Drymona, Tima Hilla, Kenta Osbornea, Aarona Springera i Paula Tibbitta, a oni su strukturirali film kao putovanje mitskog heroja koje će izvući Spužva Boba i Patrika na površinu. Film je prvobitno trebao poslužiti kao finale serije, ali Nickelodeon je naručio još epizoda serije jer je postajala sve profitabilnija, pa je Hillenburg dao ostavku na mjesto voditelja emisije, a Tibbitt je preuzeo njegovo mjesto.
Spužva Bob Skockani: film premijerno je prikazan u Los Anđelesu 14. novembra 2004. godine, a u SAD je izašao 19. novembra. Zaradio je 141 milion dolara širom sveta, postavši šesti animirani film sa najvećom zaradom u 2004. godini. Objavljena su dva samostalna nastavka: Spužva Bob Skockani: Spužva na suhom (2015) i Spužva Bob Skockani: Spužva u bijegu (2020).
Radnja
Film počinje sekvencom u kojoj piratska ekipa pronalazi karte za film Spužva Bob Kvadratne hlače i plovi u kino kako bi pogledala film.
U samom filmu, Spužva Bob se priprema za ceremoniju otvaranja Krusty Kraba 2 (koja se nalazi pored originalnog Krusty Kraba), vjerujući da će ga njegov šef gospodin Krabs promovirati kao menadžera novog restorana. Umjesto toga, na ceremoniji, titulu je dobio njegov kolega Squidward Tentacles. Krabs kaže da je Squidward zreliji i da je Spužva Bob "samo klinac" koji nije u stanju da se nosi sa zadatkom, što je uznemirilo Spužva Boba.
U međuvremenu, Plankton lamentira nad svojim uzaludnim pokušajima da ukrade tajnu formulu Krabby Patty i preuzme svijet, sve dok ga njegova kompjuterska supruga Karen ne podsjeti na "Plan Z". Noću, Plankton provodi plan krađu krune kralja Neptuna i šalju je u Shell City, ostavljajući lažne dokaze za podmirenje Krabsa za zločin. Iste noći, Spužva Bob odlazi u svoj omiljeni restoran, Goofy Goober's, gdje utapa svoje tuge u sladoledu sa svojim najboljim prijateljem Patrikom Starom ., a sljedećeg jutra se budi s mamurlukom. Kralj Neptun odlazi u Krusty Krab 2 kako bi se suočio s Krabsom zbog njegove ukradene krune. Još uvijek mamurni Spužva Bob također dolazi i izgovara Krabsa, ali nakon što je vidio da je život njegovog šefa u opasnosti, obećava Neptunu da će preuzeti krunu iz Shell Cityja. Neptuna je njegova kćerka Mindy uvjerila da pruži Spužva Bobu šansu; zamrzne Krabsa i naredi Spužva Bobu da se vrati sa krunom u roku od šest dana kako bi poštedio Krabsov život. Mindy upozorava Spužvaa Boba i Patrika na opasnosti Shell Cityja, uključujući "Kiklope", koji hvataju nevina morska stvorenja koja se više nikada neće vidjeti. Spužva Bob i Patrik kreću u Shell City u Patty Wagonu - automobilu u obliku Krabby Patty koji se nalazi ispod Krusty Kraba.
Nazad u Bikini Bottomu, Plankton krade formulu Krabby Patty i koristi je za prodaju Krabby Patty u svom restoranu, Chum Bucket, tvrdeći da mu je Krabs htio recept. Kada ga Karen obavještava da Spužva Bob i Patrik pokušavaju povratiti Neptunovu krunu, Plankton otkriva da je unajmio ubojicu po imenu Dennis da eliminiše dvojac. Squidward otkriva istinu o Planktonu koji je ukrao Neptunovu krunu i odlazi u Chum Bucket da se suoči s njim. Prije nego što Squidward može otići i upozoriti Neptuna, Plankton aktivira svoje suvenirske kacige sa kantom za kontrolu uma da porobi stanovnike Bikini Bottom-a, zarobivši i Squidwarda. U međuvremenu, Spužva Bob i Patrik nailaze na opasan rov i gube Patty Wagon. Upravo se spremala odustati, pojavljuje se Mindy i daje im ohrabrenje koristeći svoju "magiju sirene"
Vrativši se u Krusty Krab 2, Neptun stiže da pogubi Krabsa kada se Spužva Bob i Patrik vraćaju sa krunom uz Hasselhoffovu pomoć i spašavaju Krabsa. Međutim, Plankton baca kantu za kontrolu uma na Neptun i okružuje Spužva Boba, Patrika i Mindy svojom vojskom robova. Spužva Bob, prihvatajući činjenicu da je postigao toliko toga iako je bio dijete, koristi moć rokenrola da odsvira "Goofy Goober Rock" (parodija na " I Wanna Rock " grupe Twisted Sister"), i svojom magičnom gitarom oslobađa Neptuna i građane Bikini Botoma od kaciga. Plankton pokušava pobjeći, ali je zgnječen kada horda građana stiže u Krusty Krab 2 i juri da pozdravi onoga koji ih je oslobodio Planktona tada uhapsi policija, a kralj Neptun zahvaljuje Spužvau Bobu na hrabrosti i odmrzava Krabsa (samo da bi ga slučajno pretvorio u pravog ljudskog dječaka prije nego što ga je zapravo vratio u normalno stanje), koji ljubazno daje titulu generalnog menadžera Krusty Krab 2 za njega.
Spužva Bob Skockani: Spužva na suhom
Spužva Bob Skockani: Spužva na suhom je američka filmska komedija uživo/animirani superheroj iz 2015. u režiji Paula Tibbitta u svom dugometražnom rediteljskom debiju. To je druga filmska adaptacija animirane televizijske serije Sunđer Bob Kockalone i samostalni nastavak filma Spužva Bob Skockani: film (2004). U filmu glumi Antonio Banderas, a uključuje redovnu glumačku ekipu serije koja je ponovila svoje uloge iz televizijske serije i prethodnog filma. Radnja prati pirata po imenu Burger Beard, koji krade tajnu Krabby Patty formula koristeći magičnu knjigu koja čini da se svaki tekst napisan na njoj obistini. Sunđer Bob i njegovi prijatelji moraju otputovati na površinu okeana kako bi se suprotstavili Burger Beardu i pronašli formulu.
Radnja
Kako se film otvara, pirat po imenu Burger Beard putuje na atol Bikini, gdje dobija magičnu knjigu koja ima moć da svaki tekst napisan na njoj učini stvarnim. Knjiga govori priču o Sunđer Bobu SquarePantsu i njegovim avanturama u podvodnom gradu Bikini Bottom. Sunđer Bob radi za gospodina Krabsa u restoranu brze hrane Krusty Krab, gdje kuha Krabby Patties. Sunđer Bob je proveo nekoliko godina štiteći tajnu formulu Krabby Patty od Planktona, vlasnika restorana Chum Bucket.
Jednog dana, Plankton napada Krastija Kraba u pokušaju da ukrade formulu. Nakon bitke koja uključuje džinovsku hranu i začine, Plankton se pretvara da se predao i koristi svoj mamac kako bi gospodinu Krabsu dao lažni peni, u kojem se pravi Plankton skriva da bi dobio pristup Krabsovom trezoru. Plankton krade formulu, ostavljajući lažni dokument na njenom mjestu. Sunđer Bob hvata Planktona i oni se svađaju oko formule, koja nestaje.
Bez tajne formule, Krabby Patties se ne mogu napraviti, zbog čega kupci postaju željni. Sunđer Bob je jedini koji vjeruje da je Plankton nevin; on stvara džinovski mjehur od sapunice u kojem oni odlete. Bikini Bottom se odmah svodi na pustoš zbog odsustva Krabby Pattyja na koju se mnogo oslanja. Nakon tuče između Burger Bearda i nekih galebova, stranica knjige je odbačena u okean i slijeće na kupolu drveta Sandy Cheeksa, zbog čega Sandy misli da je stranica znak "bogova sendviča". Sunđer Bob predlaže da se udruži s Planktonom kako bi pronašli formulu, ali Plankton ne razumije baš koncept timskog rada. Odlučuju otputovati u prošlost do trenutka prije nego što je formula nestala i odlaze u Chum Bucket kako bi spasili Karen, kome žele pomoći da pokrene vremensku mašinu. Sunđer Bob i Plankton sastavljaju mašinu i putuju daleko u budućnost, gdje upoznaju Bubblesa, magičnog dobrog delfina koji djeluje kao nadzornik galaksije, i nehotice ga otpuštaju. Sunđer Bob i Plankton pronalaze formulu, ali se ispostavilo da je ona lažna koju je Plankton ostavio.
Burger Beard pretvara svoj gusarski brod u kamion s hranom i prodaje Krabby Patties u zajednici na plaži. Sandy predlaže žrtvovanje kako bi se umilostivili bogovi. Dok grad pokušava žrtvovati Sunđer Boba, on i gospodin Krabs namirišu Krabby Patties. Građani prate miris koji izlazi na površinu. Bubbles se vraća, otkriva da je mrzio svoj posao i vraća Sunđeru Bobu dajući njemu i njegovim prijateljima mogućnost disanja na kopnu. Bubbles lansira Sunđer Boba i ostale na površinu.
Tim, koji je sada animiran u CGI, slijeće na plažu i pronalazi izvor mirisa Krabby Patty u kamionu s hranom Burger Bearda. Burger Beard je ukrao formulu koristeći knjigu da prepiše priču; koristi ga da protjera bandu na ostrvo Pelikan. Sunđer Bob koristi stranicu koju je Sandy morao da transformiše u superheroje – The Invincibubble (Sunđer Bob), Mr. Superawesomeness (Patrick), Sour Note (Squidward), Glodavac (Sandy) i Sir Pinch-a-Lot (Mr. Krabs) – ali ostavljaju stranicu i plankton iza sebe. Vraćaju se i pronalaze Burger Bearda, koji se odveze sa formulom, i kreću u poteru. Tokom bitke koja je uslijedila, tim uništava knjigu, ali Burger Beard ih sve savladava.
Plankton se pojavljuje kao heroj sa mišićima po imenu Plank-Ton i pomaže im. Plankton i Sunđer Bob kreiraju napad mjehurićima kako bi porazili Burger Bearda i povratili formulu Krabby Patty. Nakon što je Burger Bearda poslao na atol Bikini, Plankton – pošto je naučio vrijednost timskog rada – vraća formulu gospodinu Krabsu. Banda koristi magiju posljednje stranice da se vrati u Bikini Bottom. S povratkom Krabby Patties-a, grad se vraća u normalu i Plankton nastavlja svoju ulogu poslovnog rivala i negativca.
U završnoj sceni, Burger Beard zajedno sa svojim galebovima na ostrvu Bikini atola, pjeva tematsku pjesmu Sunđer Bob Kvadratne hlače, sve dok Bubbles ne stigne i otpjeva rep bitku protiv galebova, što rezultira njihovom pobjedom, završavanjem pjesme i završavanjem filma.
Glikozid-hidrolaza
thumb|right|200px|[[Pankreasna alfa-amilaza 1HNY, jedna je od  glikozidnih hidrolza]] Glikozid hidrolaze  – glikozidaze ili  glikozil-hidrolaze – pomažu u  hidrolizi glikozidnih veza u složenim šećerima.
400px|center
Rasprostranjenje i značaj
Glikozid-hidrolaze se nalaze u suštini svih domena života. U prokariotima se javljaju i kao unutarćelijski i vanćelijski enzimi koji su u velikoj mjeri uključeni u akviziciju hranljivuh tvari. Jedna od važnih varijanti glikozid-hidrolaza u bakterija je enzim beta-galaktozidaza (LacZ), koji je uključen u regulaciju  ekspresije lac operona kod E. coli. U viših organizama, glikozid-hidrolaze se nalaze  u endoplazmatskom retikulumu i Golgijevom aparatu gdje su uključene u obradu N-vezane glikoproteine  i u lizosome,  kao enzimi koji učestvuju u razgradnji  ugljikohidratnih struktura. Nedostatak u specifičnim lizosomnnim glikozid-hidrolazama može dovesti do niza poremećaja lizosomnog skladištenja,  koji izaziva  problema u razvoju ili smrt. Glikozid-hidrolaze se nalaze u probavnom traktu i u pljuvački, gdje su rarlažu  složene ugljikohidrata,  kao što su laktoza, škrob, saharoza i trehaloza. U crijevima se nalaze kao glikozilfosfatidl vezani enzimi na endotelnim ćelijama. Za razgradnju mliječnog šećera laktoze, potreban je   enzim laktaza, koja  je na visokoj razini prisutna u novorođenčadi, ali u većini populacija se smanjuje  nakon odbijanja ili u začetku, što potencijalno dovodi do netolerancije laktoze  u   odraslim dobima. Enzim O-GlcNAkaza je uključen u uklanjanje N-acetilglukozaminske grupe serini  i  treoninskog  ostataka u citoplazmi i ćelijskom  jedru. Glikozid-hidrolaze su uključene u biosintezu i degradaciju glikogena u organizmu.
Klasifikacija
Glikozid-hidrolaze su svrstane u kategoriju EC 3.2.1 kao enzimi koji  katalizuju hidrolizu O- ili S-glikozida. Mogu se svrstati i u skladu sa stehiometrijskim ishodom  hidrolizne reakcija: na taj način mogu biti enzimi  retencije ili reverzije. Glikozid-hidrolaze se mogu klasificirati kao egzo- ili endo djelujuće, ovisno o tome da li djeluju na (obično nereducirajući) kraj ili sredinu datog  oligo/polisaharidnog lancs. Glikozid-hidrolaze se mogu svrstati metodama  koje se zasnivju na  svojstvim sekvence ili strukture.
Klasifikacija na osnovu sekvenci
Klasifikacije koja je zasnovana na  strukturi  sekvenci je među najmoćnijim intuitivnim metodima  za predlaganje moguće  funkcije za novootkrivenih  enzima,  koje  ranije nisu biohemijski dokazane. Klasifikacijski sistem za glikozilna-hidrolaze, na osnovu sličnosti sekvenci, doveo je do definicije više od 100 različitih enzimskih  porodica. Ova klasifikacija je dostupna na web stranici Cazy (aktivni enzimi za ugljikoidrate), gdje je baza podataka koja nudi niz redovito ažuririh sekvenci na osnovu klasifikacije koja omogućava pouzdano predviđanje mehanizma (zadržavanje/inverzija), aktivnih mjesta  ostataka  i mogućih  podloga. Online baze podataka podržava CAZypedia, online enciklopedija ugljenih hidrata aktivnih enzima, na osnovu trodimenzionzijske sličnosti struktura. Porodice sekvenci su zasnovane na  svrstavanju  u klanove povezanih struktura. Nedavni napredak u analizi glikzidaznih sekvenci i odnosa 3D struktura, omogućio je predlaganje  produžene hijerarhijske klasifikaciju glikozid-hidrolaza.
Inverzna glikozid hidrolaza
Invertirajući enzimi koriste dva,  obično carboksilatna,  enzimska ostatka, koji se ponašaju kao kiseline i baze, kao što je prikazano u nastavku za β-glukozidaze:
Retencijska glikozid-hidrolaza
Retencijske  glikozidaze djeluju u mehanizmu od dva koraka, a svaki korak rezultira u inverziji, za mežu  retencije stehiometrije. Opet su uključena dva ostatka, koji su obično  nastali  od enzimskog karboksilata. Jedan se ponaša kao nukleofil, a drugi kao kiselina/baza. U prvom koraku nukleofil napada anomerni centar, što rezultira u formiranju  međuprodukta glikozil enzima, sa  kiselinskom pomoći pod uticajem   kiselih karboksilata. U drugom koraku, sada deprotonirani kiseli carboksilati, djeluju kao baze i pomažu nukleofilnoj vodi da hidrolizira  međuprodukt  glikozil enzima, dajući hidrolizirani proizvod. U nastavku je mehanizam za lizozim kokošjeg bjelanceta.
650px|center
Alternativni mehanizam za hidrolize sa retencijom stereohemije može se javiti   putem nukleofilnog ostatka  koji je vezan za podlogu, a ne za  enzim. Takvi mehanizmi su zajednički za određene N-acetilheksosaminidaze, koje imaju acetamido grupu, sa učešćem susjednih grupa sa kojima formiraju  međuproizvod oksazolin ili oksazolinijski ion. Mehanizam se i ovdje odvija u dva koraka,  putem  individualne inverzije koja  dovodi do mreže kofiguracijske retencije.
Nomenklatura i primjeri
Glikozid-hidrolaze se obično nazvaju po podlozi na koju djeluju. Tako glulozidaze kataliziraju hidrolizu glikozida, a  ksilanaza katalizira razlaganje ksiloze na bazi  homopolimernog ksilana. Ostali primjeri uključuju laktazu, amilaza, hitinazu, saharozu, maltozu, neuramnidazu, invertazu, hujaluronidazu i lizozim.
Upotreba
Glikozid-hidrolaze imaju razne namjene, uključujući razlaganje biljnog materijala (npr. celulaze za prtvaranje celuloze u [[glukoza|glukozu, koja se može koristiti za proiizvodnju etanola), u prehrambenoj industriji (invertaza za proizvodnju invertnog šećera, amilaza za proizvodnju maltodekstrina), te u industriji celuloze i papira (ksilanaze za odvajanje hemiceloze od celuloze). Celulaze se dodaju deterdžentima za pranje pamučnih tkanina i pomažu održavanju boje kroz uklanjanje mikrovlakana koja se podižu sa površine niti za vrijeme trošenja. U organskoj hemiji, glikozid-hidrolaze  se mogu koristiti kao sintetski katalizatori za  formiranje glikozidne veze ili za obrnutu hidrolizu (kinetički pristup), gdje se ukida ravnotežni položaj. Alternativa  je transglikozacija (kinetički pristup) pri čemu retencija  glikozid-hidrolaze može katalizirati transfer glikozilne polovine aktiviranog  glikozida na akceptor alkohola, pri čemu se dobija novi glikozid.
Mutantna glikozid-hidrolaze naziva se glikosintaza, a  mogu omogućiti  sintezu glikozida u visokim prinosom aktiviranog  donora  glikozila,  kao što su glikozil-fluoridi. Glikosintaze se obično formiraju od retencijske glikozid-hidrolaze putem usmjerenog mjesta mutageneze  enzimskog nukleofila na neke druge manje nukleofilne grupa, kao što su alaninske ili glicinske. Druga grupa mutanata glikozid-hidrolaze nazvaju se tioglikoligaze koje mogu biti formirane putem  usmjerene mutageneze kiselo-baznih ostataka retencijske glikozid-hidrolaze. Tioglikoligaze kataliziraju kondenzaciju aktiviranog  glikozida i raznih akceptora koji sadrže tiol.
Inhibitori
Za mnoge spojeve se zna da mogu djelovati kao  inhibitori  aktivnosti  glikozid-hidrolaza. U prirodi se mogu nači heterociklusi koji sadrže dušik u 'šećernom obliku',  uključujući i dezoksinojirimicin, svainsonin, australin i kastanospermin. Od ovih prirodnih obrazaca, razvijeni su  mnogi drugi inhibitori, uključujući i izofagomin i dezoksigalaktonojirimicin i razni  nezasićeni spojevi, kao što su PUGNAc. Inhibitori koji su u kliničkoj upotrebi uključuju anti-dijabetesne lijekove akarboza i miglitol i antivirusnie lijekove  oseltamivir i zanamivir. Pronađeno je neki proteini djeluju kao inhibitori glikozid-hidrolaza.
Gazi Mehmed-beg Mihajlović
Gazi Mehmed-beg Mihajlović se kao namjesnik Bosne pojavljuje 1517. godine, gdje će ostati sve do 1519. godine, kada ga bude naslijedio Bali-beg Jahjapašić. Po Sarajevskom izvještaju on se izričito preziva Mihajlović, dok ga u Carigradskom izvještaju nema. Neki historičari čak tvrde da je on potomak poznatog osmanlijsko-plemićkog roda Mihaloglu, dok historičar Fra Antun Knežević za njega tvrdi da se prvobitno zvao Mihajlo Konstantinov Ostrovički, prije nego što je primio islam. Za njega, Fra Antun Knežević dalje navodi, da je bio hrabar vojnik i veliki turski oficir, te kao takav, dobro je poznavao način turskog vojevanja i da je dobio počasni naslov gazi-junak. Bio je tako lukav da je uvijek krio svoje pravo ime, prezime i mjesto iz koga je. Dok je bio sandžakbeg Bosanski, 1518. godine poslao je vojsku na tvrđavu Jajce. Iako je svu okolinu oplijenio, nije uspio da tvrđavu zauzme.
Bogorodica na stijenama
Bogorodica na stijenama prva je slika koju je Leonardo da Vinci naslikao po dolasku u Milano, gdje je godinama potom radio na dvoru vojvode Lodovica Sforze. Historičari umjetnosti spore se oko njene tematike. Jedni tvrde da alegorijski prikazuje bezgrešno začeće, dok drugi smatraju da je akcent stavljen na susret Isusa Krista i Ivana Krstitelja. 1483. godine Leonardo je dobio narudžbu da naslika "Bogorodicu na stijenama" za jednu kapelu u Milanu, zajedno s braćom Ambrogiom i Evangelistom de Predis. Naslikao je dvije verzije, od kojih se jedna nalazi u Louvreu i vjerovatno je završena 1486. godine, a druga u londonskoj Nacionalnoj galeriji. Smatra se da je verzija koja se nalazi u Louvreu prvobitno naslikana ne za kapelu u Milanu, već za privatnog naručioca.
Stručnjaci su pomoću infracrvenog zračenja otkrili crtež ispod ulja na platnu "Bogorodica na stijenama", koje se nalazi u kolekciji ove galerije. Novootkriveni crtež prikazuje ženu kako kleči ispružene ruke. Na osnovu toga stručnjaci su zaključili da je ovaj renesansni majstor prvobitno planirao naslikati motiv poklonjenja tek rođenom Isusu Kristu, ali je odustao od te ideje. Verzija koja se nalazi u Nacionalnoj galeriji postavljena je 1508. godine u kapelu crkve San Francesco Grande na račun Bratstva Bezgrešnog začeća. Ispod ove slike nalazi se, kako je utvrđeno, crtež žene kako kleči oborenih očiju i ispruženih ruku. Stručnjaci nisu složni po pitanju razloga zbog kojih je Da Vinci odlučio preko ovog crteža naslikati "Bogorodicu na stijenama".
Administrativna podjela Crne Gore
mini|desno|300px|Karta općina u Crnoj Gori Crna Gora je podijeljena na glavni grad Podgoricu (sa jednom gradskom općinom u svom sastavu) i 23 općine.
Historija Armenije
Armenija se nalazi na visoravnima koje okružuju biblijsku planinu Ararat. Dobila je ime po Armenaku ili Aramu koji je prema armenskoj tradiciji predak svih Armenaca. Tokom bronzanog doba, područje današnje Armenije su naseljavali Hetiti (na vrhuncu svoje moći), Mitani i Hajasa-azi. Nakon Hajasa-azi (1.600. - 1.200. p.n.e.), Nairi (1.200. - 1.000. p.n.e.) i Kraljevina Urartu (858. - 585. p.n.e.) su uspostavili suverenitet nad armenskom visoravni. Svaki od navedenih naroda je učestvovao u etnogenezi armenskog naroda. Jerevan, glavni grad današnje Armenije, je osnovan u 8. stoljeću p.n.e. kada je kralj Argistis I izgradio tvrđavu Erebuni 782. godine p.n.e. Erebuni je opisan kao "veliki administrativni i vjerski centar".
Tokom željeznog doba, u Armeniji je došla na vlast dinastija Orontid. Nakon Perzijske i Makedonske vladavine, tokom vladavine Artaksijasa I, Armenija postaje Kraljevina. Kraljevina Armenija je dostigla svoj vrhunac tokom vladavine Tigrana II. Godine 301. Armenija postaje prva suverena nacija koja prihvaća hrišćanstvo kao državnu religiju. Armenija je kasnije pala pod Bizantijsku, Sasanidsku i islamsku hegemoniju, ali je povratila svoju nezavisnost tokom vladavine dinastije Bagratuni. Nakon pada kraljevine 1045. godine i kasnijeg Seldžučkog osvajanja Armenije 1064. godine, Armeni su uspostavili Kraljevinu u Kilikiji do 1375. godine.
Od ranog 16. stoljeća, Armenija je došla pod vlast Safavidskog carstva u čijem je sastavu bila stoljećima, sve dok zapadni dio Armenije nije pao pod vlast Osmanlijskog carstva. Do 19. stoljeća, istočnu Armeniju su zauzeli Rusi te je Armenija bila podijeljena između Osmanlijskog i Ruskog carstva. Istočni dio Armenije je povratio samostalnost 1918. godine formirajući Prvu republiku Armeniju i 1991. godine Republiku Armeniju.
Prahistorija
U Armeniji je pronađeno kameno oruđe koje datira od prije 325.000 godina, što ukazuje na prisutnost ranih ljudi. Iskopavanja u Jerevanu 1960.-ih godina su otkrili dokaze postojanja najranijih ljudi, uključujući i ostatke srca, ljudske lobanje i zuba koji su stari 48.000 godina. Armenska visoravan sadrži tragove naseljavanja još od doba neolita. Arheološka istraživanja 2010. i 2011. godine su rezultirala otkrićem najranije poznate kožne cipele na svijetu (3.500. godine p.n.e.), slamnate suknje (3.900. godine p.n.e.) i objekta za proizvodnju vina (4.000. godine p.n.e.) u kompleksu špilje Arena-1. Šulaveri-šomutepinska kultura u centralnom regionu Kavkaza je jedna od najranijih poznatih prahistorijskih kultura na tom području koja datira oko 6.000. - 4.000. p.n.e.
Bronzano doba
Tokom ranog bronzanog doba, na Araratskoj ravnici je cvjetala Kuro-arakska kultura (4.000. - 2.200. p.n.e.) koja se proširila na Gruziju i područje oko jezera Urmija i jezera Van. Od 2.200. do 1.600. godine p.n.e., u Armeniji je cvjetala Trialetska kultura koja se proširila na južnu Gruziju i sjeveroistočnu Tursku. Druge, možda povezane kulture, su bile raširene po cijelom armenskom gorju, planini Aragac i jezeru Sevan.
Naučnici su početkom 20. stoljeća sugerirali da je naziv "Armenija" možda prvi put zabilježen na natpisu koji spominje Armani (ili Armanum) zajedno sa Eblom, teritorijom koju je osvojio Naram-Sin 2.300. p.n.e.; precizna lokacija Armanuma i Eble nije jasna. Neki moderni istraživači su smjestili Armani u područje današnjeg grada Samsata, pa se danas Asirci koji tradicionalno govore aramejski jezik nazivaju Armenima po imenu Armani. Egipatski faraon Tutmos III 1446. godine p.n.e. spominje narod "Ermenena" govoreći da u njihovoj zemlji "nebo počiva na svoja četiri stuba".
Željezno dobaOsnivač kraljevine Urartu (858. - 585. p.n.e.) Aram je ujedinio sve kneževine Armenske visoravni i dao sebi titulu "Kralj kraljeva". Nakon uspostavljanja suvereniteta nad Taronom i Vaspurakanom došao je u sukob sa Novoasirskim carstvom. Tokom vladavine Sardurija I (834. - 828. p.n.e.) Kraljevina Urartu je postala snažna i organizovana država koja je nametala poreze susjednim plemenima. Njegov sin Išpuini (828. - 810. p.n.e.) je proširio granice kraljevine osvajajući gradove Tigranakert i Urmiju. Njegov nasljednik Menua (810. - 786. p.n.e.) je zauzeo cijelu planinu Ararat gdje je ostavio više od 90 natpisa koristeći se mezopotamskim klinastim pismom na urartskom jeziku. Argistis I (786. - 764. p.n.e.) je osvojio gradove Latakiju i Biblos stigavši do Fenicije. Širenje kraljevine je zaustavio asirski kralj Sargon II koji je porazio urartijskog kralja Rusu I (735. - 713. p.n.e.) na jezeru Urmija 714. godine p.n.e. uništivši sveti urartijski hram kod Musasira. U isto vrijeme, indoeuropsko pleme Kimerijci su napali Kraljevinu Urartu uništivši ostatak njene vojske. Tokom vladavine Asurbanipala (669. - 631. p.n.e.) granice Novoasirskog carstva su dosezale do Armenije i Kavkaza. Medijski kralj Kijaksar je napao Novoasirsko carstvo zauzevši urartijsku prijestolnicu Van 585. godine p.n.e. Prema armenskoj tradiciji, Medijci su pomogli Armencima da uspostave dinastiju Orontid.
Slap (Sevnica)
Slap je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Slap je imao 16 stanovnika.
Napomena: ''Do 1984. iskazivano pod imenom Obrežje pri Zidanem Mostu–del.''
Gvanozin-difosfat
Gvanozin difosfat, skraćeno GDP, je nukleozidni difosfat. To je ester pirofosforne kiseline sa nukleozidom gvanozinom. GDP sastoji se od pirofosfatne grupe, pentoznog šećera riboze i nukleobaze guanina. GDP je proizvod defosforilacijom GTP pomoću GTPaze, npr. G-proteina koji su uključeni u transdukciju signala.
GDP se pretvara u GTP uz pomoć piruvat-kinaze i fosfoenolpiruvata.
Desna srčana komora
mini|desno|300px|Dijagram ljudskog srca Desna srčana komora je naziv za jednu od dvije srčane komore. Desna srčana komora služi da primi krv dospjelu iz organizma iz desne srčane pretkomore i pumpa je u plućne arterije.
Na poprečnom presjeku komora izgleda kao polumjesec, za razliku od skoro okrugle desne komore. Desna srčana komora ne dopire do vrha srca. U odnosu na lijevu komoru zid miokarda je tanji radi manjeg pritiska prilikom sistole.
Žabljak (čvor)
Hrvatska:
Piramida (geometrija)
mini|Pravilna piramida
Piramida je geometrijsko tijelo sastavljeno od baze (mnogokut, najčešće trokut ili pravokutnik) i stranica (trokuti).
U deskriptivnom smislu piramida "nastaje" kada:
Podjela
S obzirom na bazu, piramide se dijele na trostrane (baza trokut), četverostrane (baza četverokut) ili višestrane/poligonalne (baza višekut/poligon). Ako je baza pravilni poligon (sve stranice jednake), tu piramidu nazivamo pravilna piramida (vidi sliku).
NGC 3141
NGC 3141 (također poznat kao PGC 29544) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 391 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 0,40 (46 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 1. januara 1886. godine.
Piramida (geometrija)
Podjela
Tako se, na primjer, piramida kojoj je baza kvadrat a visina je dužina položena okomito iz središta kvadrata naziva  pravilna uspravna četverostrana piramida.
NGC 3141
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Piramida (geometrija)
Volumen i oplošje
Volumen piramide jednak je umnošku jedne trećine površine baze s dužinom visine:
Oplošje piramide jednako je zbroju površina baze i površina svih stranica.
Gazi Hasan-paša
Gazi Hasan-beg, je imenovan bosanskim sandžak-begom 17.04.1516. godine, gdje je tu dužnost obavljao do 1517. godine, kada je na njegovo mjesto imenovan Gazi Mehmed-beg Mihalzade. U junu 1525. godine Gazi Hasan-beg će ponovo biti imenovan bosanskim sandžak-begom, gdje će opet biti smijenjen u januaru 1526. godine. Smatra se da je porijeklom Hercegovac, a neki istoričari čak tvrde da je bio sin Davud-paše. Dugo je putovao po Misiru, Jemenu i drugim pokrajinama Osmanskog carstva i izvježbao se u viteškoj umjetnosti. Mnogo je ratovao, te je dobio i časni naziv gazi-junak. Hvale ga kao hrabra i iskrena viteza. Dok je bio dva puta bosanski sandžak-beg, ništa se nije bitno dešavalo. Pretpostavlja se da je umro 1533. godine.
Predsjednik
Predsjednik je titula koja označava vođu organizacije, kompanije, univerziteta ili države. Etimološki riječ predsjednik znači "onaj koji predsjedava" i stoji kao lider (od latinskog prae - prije i sedete - sjediti. Također i kao Praeses). U prošlosti riječ se koristila da opiše predsjedavajućeg ceremonije ili sastanka (direktor ili moderator) ali danas se najčepće koristi za označavanje službenika sa izvršnom vlasti.
Pored ostalih značenja riječ predsjednik je danas načešće titula u kontekstu predsjednika države ili republike bilo da je direktno izabran, odabran od strane vlade ili na neki drugi način izglasan.
The Shard (neboder)
The Shard (Shard London Bridge, the London Bridge Tower, ili The Shard of Glass ) jest hotelski, stambeni i poslovni neboder smješten u Londonu, Engleska i ujedno najveći neboder u Evropi, visok 310 metara.
Prvih 28 spratova je namijenjeno za kancelarije, sljedeća tri sprata za restorane, zatim 19 spratova sa hotelskim sobama, 12 spratova sa stanovima, te osmatračnica na vrhu.
Historija
Izgradnja zgrade je počela u februaru 2009. godine. Prema procjenama, izgradnja je koštala oko 540 miliona eura.
NGC 7559A
NGC 7559A (također poznat kao MCG 2-59-14, PGC 70864 i UGC 12463) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 211 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,00 (62 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (49 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rakovi
Rakovi su zglavkari za koje je karakteristično da imaju dva para antena, dvograne ekstremitete, da dišu na škrge i da su, sa malim izuzecima, vodene životinje. Ovaj podtip zglavkara obuhvata oko 52.000 vrsta najčešće dobro pokretnih životinja koje vode slobodan način života, sa samo nekoliko vrsta koje su sesilne i rijetkim parazitskim vrstama.
Podjela
Rakovi su podjeljeni na šest klasa:
John Glenn
Glenn je napustio NASA-u 16. januara 1964. godine, a sutradan je najavio planove da se kandidira za američkog senatora ispred države Ohio. Ali ozljeda sa potresom mozga koju je zadobio prilikom pada u kadi, uzrokovala je da se povuče iz utrke sljedećeg marta. On se također povukao iz marinaca 1. januara, 1965. Kao član Demokratske stranke, konačno je dobio izbore za Senat 1974. godine i služio je do 3. januara 1999. Sa smrću Edwarda Brookea 3. januara 2015. godine, Glenn je postao najstariji živući bivši senator Sjedinjenih Američkih Država.
Dana 29. oktobra 1998. godine, dok je još uvijek bio senator, postao je najstarija osoba koja je letila u svemir, a jedini koji letio u oba programa Mercury i Space Shuttle program, kada je u dobi od 77, bio član posade svemirskog broda Discovery u misiji pod kodnim nazivom STS-95. Dobitnik je Predsjedničke medalje za slobodu 2012. godine.