cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zajednička ilijačna arterija
Zajedničke ilijačne arterije su dvije velike arterije koje potiču iz aortne račve na nivou četvrtog slabinslog pršljena. Završavaju ispred krstačnoilijačnog zgloba, po jedan s obje strane, a svaka se razdvaja u vanjsku i unutrašnju ilijačnu arteriju.
Kod odraslih, duge su oko 4 cm i prečnika više od centimetra. Arterije idu donjebočno (inferolateralno), duž medijalne granice mišića psoasa do njihove račve na dnu karlice, ispred krstačnoilijačnog zgloba.
Distribucija zajedničke ilijačne arterije je u osnovi u karličnpm pojasu i donjim ekstremitetima (kao femoralna arterija) na odgovarajućoj strani.
Odnosi
Obje zajedničke ilijačne arterije prate duž svog toka dvije zajedničke ilijačne vene, straga i zdesna. Njihova završna račva naprijed prelaz mokraćovod. Ovo je značajno jer je bifurkacija zajedničke ilijačne arterije druga tačka stezanja mokraćovoda.
Dilatacija
Dilatacija (proširenje) zajedničke ilijačne arterije može se svrstati u sljedeće kategorije:
Gromiželj
Gromiželj je močvarno područje na teritoriji grada Bijeljine u Bosni i Hercegovini, u blizini ušća Drine u Savu. Vlada Republike Srpske na sjednici održanoj 22. 2. 2018. godine proglasila je močvaru Gromiželj za zaštićeno područje - kategorija IV područje za upravljanje staništem. Područje je bilo i pod prethodnom zaštitom u kategoriji Posebni rezervat prirode.
Zaštićeno područje
Osnovne vrijednosti područja su: stanište rijetke i ugrožene vrste ribe mrgude, staništa ptica – eje močvarice, crne rode, crvene čaplje i male bijele čaplje te stanište ugroženih biljnih vrsta – rebratice, močvarne paprati, žutog lokvanja i reliktne vrste močvarne žare. Istraživanje područja počelo je krajem 2008. godine, a područje je bilo i pod prethodnom zaštitom u kategoriji Posebni rezervat prirode. . Duž cijelog zaštićenog staništa je loš poljski put. Iako postoji nekoliko informativnih tabli sa obilježjima zaštićenog područja, skretanje do močvare Laketića vir je teško uočljivo. Močvara je ugrožena zbog niskog vodostaja i sve većeg zarastanja u mulj.
U izvještaju Zavoda za zaštitu kulturno-historijsko i prirodno naslijeđe RS iz 2021 izvještava se o lošem stanju u zaštićenom području.
Russell Westbrook
Russell Westbrook Jr. američki je košarkaš koji nastupa za Los Angeles Lakerse u NBA ligi. Devet puta bio je učesnik All-Star utakmica, na kojima je dvaput uzastopno proglašen najkorisnijim igračem.
U univerzitetskoj košarci nastupao je za UCLA Bruinse, a na NBA draftu 2008. kao četvrti pik izabrali su ga Seattle SuperSonicsi, koji su se samo šest dana nakon drafta preselili u Oklahoma City. Westbrook je dvaput nastupao za reprezentaciju SAD-a na velikim takmičenjima, osvojivši zlatnu medalju na Svjetskom prvenstvu 2010. u Turskoj i Olimpijskim igrama 2012. u Londonu.
Godine 2017. postao je tek drugi igrač u historiji NBA lige s tripl-dabl prosjekom u sezoni, pridruživši se Oscaru Robertsonu, koji je to ostvario 1962. Također je oborio Robertsonov rekord po broju tripl-dablova u jednoj sezoni, koji sad iznosi 42. Osim toga, u prvom krugu doigravanja 2017. protiv Houston Rocketsa postao je i drugi igrač u historiji lige s tri uzastopna tripl-dabla u doigravanju nakon Wilta Chamberlaina. Sve to donijelo mu je i nagradu za najkorisnijeg igrača lige te sezone. Dana 28. oktobra 2017. postao je jedini igrač u historiji koji je ostvario tripl-dabl protiv svake ekipe u NBA ligi. U sezoni 2018/19. srušio je Chamberlainov rekord od devet uzastopnih utakmica s tripl-dabl učinkom, popravivši ga na 11, a u sezoni 2020/21. prestigao je Robertsona i po broju tripl-dablova u historiji NBA lige, završivši sezonu s tripl-dablom prosjekom četvrti put u karijeri.
Rane godine
Rođen je u Long Beachu (Kalifornija) od oca Russella Westbrooka starijeg i majke Shannon Horton. Ima mlađeg brata Raynarda. Odrastajući u Hawthorneu, Westbrook i njegov najbolji prijatelj, Khelcey Barrs III, nadali su se da će otići na UCLA i igrati zajedno. Međutim, u maju 2004. Barrs je tragično preminuo tokom utakmice s društvom uslijed uvećanja srca.
Lični život
Nosi znojnicu i patike s natpisom "KB3", u počast Khelceyju Barrsu.
Dana 29. augusta 2015. oženio se svojom djevojkom s koledža Ninom Earl. Njihovo prvo dijete, sin Noah Russell Westbrook, rođen je 16. maja 2017. Godinu i po kasnije, 17. novembra 2018, dobili su i blizanke.
PARK2
Parkin je protein koji je kod ljudi kodiran genom PARK2. To je E3 ubikvitin-ligaza od 465 ostataka koji ima kritičnu ulogu u ubikvitinaciji – procesu kojim su molekule kovalentno povezane sa ubikvitinom (Ub) i usmjerene prema razgradnji u proteasomima ili lizosomima. Ubikvitinacija uključuje uzastopno djelovanje tri enzima. E1 enzim koji aktivira ubikvitin u eukariotskim ćelijama veže se za neaktivni Ub putem tioesterskih  veza i mobilizira ga u procesu ovisnom o ATP-u. (2) Ub se zatim prenosi u E2 enzim koji konjuguje ubikvitin prije nego što se konjugira sa ciljnim proteinom preko E3 ubikvitin-ligaza. Postoji mnoštvo E3 ligaza, koje se razlikuju po strukturi i specifičnosti supstrat, kako bi omogućile selektivno ciljanje proteina za unutarćelijsku degradaciju.
Konkretno, parkin prepoznaje proteine na vanjskoj membrani mitohondrija nakon povede ćelija i posreduje u čišćenju oštećenih mitohondrija putem autofagije i proteasomskih mehanizama. Parkin također poboljšava preživljavanje ćelija suzbijanjem mitohondrijski ovisnih i neovisnih apoptoza. Mutacije povezane su s mitohondrijskom disfunkcijom, što dovodi do neuronske smrti u Parkinsonovoj bolesti iporemećenog metabolizma i tumorigenezi.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 465 aminokiselina, а molekulska težina 51.641 Da.
Struktura
Parkin je protein koji čiji se genski lokus (PARK2) kod ljudi nalazi na hromosomu 6. Tačna funkcija ovog proteina nije poznata; međutim, zna se da je komponenta kompleksa multiproteina E3-ubikvitin ligaze koji je pak dio ubikvitin-proteasomskog sistema, koji posreduje u ciljanju proteina za razgradnju. Poznato je da mutacije u ovom genu uzrokuju porodični oblik Parkinsonove bolesti, poznate kao autosomno recesivna maloljetnička Parkinsonova bolest (AR-JP). Štaviše, opisano je da je parkin neophodan za mitofagiju (autofagiju mitohondrija).
Kao i drugi članovi porodice R3-RING-RING (RBR) E3 ligaza, parkin posjeduje dva RING-domena prstiju i jedan između RING (IBR) regije. RING1 formira mjesto vezanja za E2 Ub-konjugirajući enzim, dok RING2 sadrži katalitski cisteinski ostatak (Cys431) koji cijepa Ub iz E2 i privremeno ga veže za E3 tioesterskom vezom. Prijenosu Ub pomažu susjedni ostaci histidina His433, koji prihvata proton iz Cys431 da ga aktivira, i glutamat Glu444, koji je uključen u autoubikvitaciju. Zajedno tvore katalitsku trijadu, čije je sklapanje potrebno za aktivaciju parkina. Parkin također sadrži N-terminalni Ub-sličan domen (Ubl) za specifično prepoznavanje podloge, jedinstvenog domen RING0 i represorske (REP) regije koja tonski potiskuje aktivnost ligaza.
U uvjetima mirovanja, čvrsto namotana konformacija parkina čini ga neaktivnim, jer je pristup katalitskom ostatku RING2 sterno blokiran pomoću RING0, dok domen vezanja E2 na RING1 zaklanjaju Ubl i REP. Aktiviranje stimulusa remeti ove međudomenske interakcije i izaziva kolaps parkina duž sučelja RING1-RING0. Aktivno mjesto RING2 je povučeno prema E2-Ub vezanom za RING1, olakšavajući stvaranje međuproizvoda Ub-tioestera. Aktivacija parkina zahtijeva fosforilaciju serina Ser65 u Ubl-u pomoću serin/treonin-kinaza, PINK1. Dodavanje nabijenog fosfata destabilizira hidrofobne interakcije između Ubl i susjednih podregija, smanjujući autoinhibitorne efekte ovog domena N-kraja. Utvrđeno je da misens mutacije Ser65Ala desabliziraju vezivanje Ub-parkina, a istovremeno inhibiraju regrutovanje parkina u oštećene mitohondrije. PINK1 također fosforilira Ub na Ser65, ubrzavajući njegovo otpuštanje iz E2 i povećavajući njegov afinitet za parkin.
Iako su strukturne promjene nakon fosforilacije neizvjesne, kristalizacija parkina otkrila je kationski džep formiran u RING0-u od lizinskih i argininskih ostataka Lys161, Arg163 i Lys211 koji tvore navodno mjesto vezivanja fosfata. S obzirom na to da je domen RING0 jedinstven za parkin i da njegovo hidrofobno sučelje s RING1 zatrpava Cys431 u neaktivnom parkinu, ciljanje fosforiliranog Ub i/ili Ubl prema ovoj veznoj niši moglo bi biti kritično u uklanjanju autoinhibitornih kompleksa tokom aktivacije parkina.
Mitofagija
Parkinski supstrati uključuju mitofusine Mfn1 i Mfn2, koji su velike GTPaze koji promoviraju fuziju mitohondrija u dinamične, cjevaste komplekse koji povećavaju učinkovitost oksidativne fosforilacije. Međutim, nakon mitohondrijskog oštećenja, nužna je degradacija fuzijskih proteina kako bi se odvojili od mreže putem mitohondrijskih fisija i spriječili kvarenje zdravih mitohondrija.[ Parkin je stoga potreban prije mitofagije, jer ubikvitinizira Mfn1/2, označavajući ga za proteasomsku degradaciju. Proteomske studije identificirale su dodatne OMM proteine kao supstrate za parkin, uključujući fisijski protein FIS, njegov adapter TBC1D15 i translokaze TOMM20 i TOMM70, koje olakšavaju kretanje proteina poput PINK1 preko OMM-a. Miro (ili RHOT1/RHOT2) je OMM protein koji je kritičan za aksonsdki transport, a mogu biti sveprisutni i usmjereni prema proteasomskoj degradaciji putem parkina. Kvar miro-a izaziva značajno smanjenje migracije ugroženih mitohondrija duž mišjih aksona u hipokampusnim neuronima, pojačavajući važnost parkina u odvajanju defektnih mitohondrija od njihovih funkcionalnih parnjaka i ograničavajući prostorno širenje mitohondrijske disfunkcije, prije autofagije.
Tokom mitofagije, parkin cilja VDAC1, anionski kanal pod naponom koji prolazi kroz konformacijske promjene. nakon depolarizacije mitohondrijske membrane, izlažući citosolni domen za sveprisutnu primjenu. Utišavanje ekspresija VDAC1 u HeLa ćelijama značajno je smanjilo regrutiranje parkina u depolarizane mitohondrije i njihov naknadni klirens, ističući kritičnu ulogu VDAC1 kao selektivnog markera mitohondrijskog oštećenja i izazivača mitofagije. Nakon konjugacije Ub, parkin regrutira receptore autofagije, kao što su p62, TAX1BP1 i CALCOCO2, olakšavajući sastavljanje autofagosoma koji probavljaju defektne mitohondrije.
Ćelijsko preživljavanje
Aktivacijom signalizacije NF-κB, parkin povećava preživljavanje i štiti ćelije od apoptoze izazvane stresom. Nakon ćelijske povrede, parkin aktivira katalitski HOIP podjedinice druge E3 ligaze LUBAC. HOIP pokreće sklapanje linearnog Ub polimera na NF-κB esencijalnom modulatoru (NEMO), potencirajući transkripciju mitohondrijske GTPaze OPA1. Povećana translacija OPA1 održava strukturu krista i smanjuje oslobađanje citohroma C iz mitohondrija, inhibirajući kaspazom posredovanu apoptozu. ]Ono što je važno, parkin aktivira HOIP sa većom potencijom od ostalih faktora povezanih s LUBAC-om HOIL-1 i oštrinom, što znači da mobilizacija parkina značajno povećava toleranciju na umjerenu stresora.
Parkin ima afinitet vezanja za DNK i proizvode ovisne o dozi, smanjenje transkripcije i aktivnosti proapoptotskog faktora p53. Transfekcija p53  promotora sa skraćenim verzijama parkina u SH-SY5Y neurone otkrila je da se parkin direktno veže za promotor p53, preko svog RING1-domena. Nasupot tome, parkin može biti transkripcijski cilj p53-a u plućnim H460, gdje posreduje tumour-supresorsku aktivnost p53-a. S obzirom na njegovu ulogu u mitohondrijskoj homeostazi, parkin pomaže p53 u održavanju mitohondrijskog disanja, dok ograničava unos glukoze i proizvosnju laktata, sprječavajući tako nastanak Warburgovog učinka tokom tumourigeneze. Parkin dodatno podiže nivo citosolnog glutationa i štiti od oksidativnog stresa, okarakterizirajući ga kao kritičnog supresora tumora sa anti-glikolitskim i antioksidativnim sposobnostima.
Klinički značaj
Pokazano je da su gen PARK2 i parkin vezani za više porfemećaja:
Interakcije
Parkin (ligaza) pokazao je interakcije sa:
Aleksandrija (guvernorat)
Aleksandrija je jedan od 27 guvernorata Egipta. Nalazi se u sjevernom dijelu države, na zapadu graniči sa guvernoratom Matrouh a na sjeveru izlazi na Sredozemno more. Uz Kairo i Gizu, Aleksandrija je jedan od tri guvernorata u zemlji koje su također i općine. Guvernorat se nalazi na zapadnom dijelu u delte Nila. Glavni grad guvernorata je istoimeni grad Aleksandrija, dom čuvene aleksandrijske biblioteke i aleksandrijskog svjetionika. U guvernoratu živi 4 miliona stanovnika na površini od 2.900 km2.
Tumuli
Tumuli ili tumulusi su prahistorijski nadgrobni spomenici sagrađeni od skupine kamena i zemlje. Riječ tumulus je latinskog porijekla u značenju malo brdo, a u raznim sredinama različito se nazivaju (tumulus, Hügel, barrow, kurgan, mogila, gomila, humka).
Danas tumuli spadaju u red najbrojnijih kulturnohistorijskih spomenika na području starog svijeta. Ovi markantni i nijemi svjedoci prošlih vremena i nestalih kultura mogu se sresti na svim geografskim prostorima. U Europi je to prostor od Trakije do Lamanša, koji su naseljavali Tračani, Iliri i Kelti, prostor Dnjepra i Kubana, gdje su nekada živjeli Skiti, pa sve do Altajskih planina u Aziji (kurganske grobnice). Ima ih i u Sjevernoj Americi.
U arheološkom kontekstu tumul je nalazište iz domena kulta mrtvih, odnosno mjesto pojedinačnog ili višekratnog sahranjivanja i karakterističan grobni spomenik. Bio je i simbol moći sahranjenog i čitave zajednice, i mjesto za obavljanje različitih kultnih rituala. Predstavlja prvu monumentalnu kultnu građevinu za koju se sa sigurnošću može reći da nije posvećena bogu već čovjeku.
Do nastanka ovakvog, višestruko simboličkog monumenta, moglo je doći samo u jednom višem stadiju kulturnoistorijskog razvoja, u dobu u kome su bile sazrele sve odgovarajuće ideološke, ekonomske i organizacione pretpostavke, neophodne za ovakav duhovni iskorak. U starom svijetu takvi inicijalni faktori po prvi put u dovoljnoj mjeri koincidiraju u početnim fazama evropskog bakarnog doba (Kupferzeit), odnosno u 5. milenijumu pne.
U 4. milenijumu tumuli su prisutni u srednjoj i zapadnoj Evropi (Kultura ljevkastih pehara, Kultura megalita). U vrijeme ekspanzije kulture jamnih grobova (Grubengrab-Kultur) tokom zadnje četvrtine 4. i u prvoj polovini 3. milenija došlo je do širenja tumula na prostoru od Kaspijskog mora do Panonije. Tokom 3. milenija tumuli se pojavljuju na Jadranu, u Grčkoj i u sjevernoj Africi, a u 2. i 1. milenijumu ovi grobni spomenici su prisutni na čitavom prostoru starog svijeta, uključujući Kinu i Japan.
Prvi tumuli na Balkanu
Najstariji otkriveni tumuli, sa čisto stepskim karakteristikama grobova Jamna kulture iz područja crnomorske obale, bez lokalnih uticaja, su: humke iz sela Rogojevci i Bare kod Kragujevca i Vojlovici u Srbiji i nekoliko tumula u Bugarskoj i Rumuniji. Prečnika su 13,5–25 m. visine 1,5 m. i karakteristikama: pokojnici na leđima, zgrčenih nogu oborenih na stranu, djelimično poprskani okerom, orijentavija prema zapadu, kremeni nožići kao prilog, Keramika iz grobova smješta nalaze u vrijeme prije Kostolačke kulture (kraj IV milenijuma pne.)
U Barama su istražene dvije humke, jedna sa skeletom, a druga iz kasnijeg perioda, sa tragovima sahrane spaljivanjem, što je dokaz povezivanja stepskih sa lokalnim elementima, pa se ova humka vezuje za Kostolačku kulturu. Obe su bogate keramičkim prilozima. U prvoj humci su nađene perle, cjevčice i privjesci u kombinovanom nakitu za prsa i na ogrlici. Ovi nalazi odgovaraju nalazima iz Troje i Tepe Hisara, oko 2300. god. pne.
Analiza nalazišta pokazuje da je istočni i srednji dio Balkana u tri maha bio izložen etnokulturnim kretanjima koja su polazila iz stepskih prostora istočno od Dnjestra. Prvi pokreti padaju u prva stoljeća III milenijuma pne, u vrijeme prve velike krize lokalnih kultura Panonije i Balkanskog poluostrva, izazvanih širenje Černavoda kulture. oko 2500. god. pne dolazi do novih migracija koji se manifestuju nalazima Kulture vrpčaste keramike i tumula tipa Vrace. Oko 2300. god. pne ovaj isti takas se širi po cijeloj Srbiji (Bare I), Crnoj Gori (humka u Tivljanskom polju), ostrvima Jonskog mora i u zapadnu Grčku. Početkom II milenijuma dolazi do treće talasa migracija (humke kompleksa Belotić - Bela Crkva), kojim je obilježen početak bronzanog doba na Balkanu.
Kneževski tumuli
U početku su to bile male humke, ali su, sudeći po dobro opremljenim grobovima, u njima već bili sahranjivani posebno odabrani, zaslužni članovi tadašnjih zajednica. Procesom socijalnog raslojavanja i stvaranjem društvene elite, grade se monumentalne humke sa veoma bogatim grobovima („kneževski“ kurgani iz okvira kultura Majkop i Usatovo, tumul iz Baalberge). Osobe koje su u takvim „kneževskim“ humkama bile sahranjene, očigledno su posjedovale veliku moć i poštovanje u svom okruženju, i sahranom prelazili su u svijet heroja i bogova. Može se pretpostaviti da su te osobe u svojim očima i u očima svojih sljedbenika umjesto smrti doživljavale božanski preobražaj.
Za arheološku nauku je to i veoma značajan pokazatelj da su snažna društvena raslojavanja postojala već u 5. i 4. milenijumu pne, odnosno u dobu u kome veći dio Evrope još uvijek naseljavaju neolitske zajednice koje se smatraju egalitarnim.
Oblik kruga i simbolika
Tumuli predstavljaju nasute objekte po pravilu kružne osnove (ponekad i eliptične). Dimenzije promjera su nekoliko do nekoliko desetina metar. Visina je i do 7 metara. Podizani su od kombinacije zemlje i kamena, a u našim kraškim krajevima samo od kamena.
Oblik kruga predstavlja suštinu tumula. Krug istovremeno razdvaja i spaja, on je najjednostavniji, ali ujedno i najsadržajniji simbol od svih simbola koje je čovjek zamislio i stvorio. Krug je jedina geometrijska forma koja je u prirodi permanentno prisutna (sunčev disk ili mjesečeva ploča). Njegova jednostavna savršenost, odnosno savršena jednostavnost, predstavljaju idealni prostor, koji pruža magičnu zaštitu i u ovozemaljskom životu i u vječnosti. I najranije ljudske građevine (logor homo erectusa iz Bilzingslebena u Türingenu, SR Njemačka), su skromne, kružne ili ovalne kolibe i šatoraste konstrukcije paleolitskog čovjeka. Bilo je to intuitivno imitiranje nekih prirodnih oblika (spontana kopija vidljivog nebeskog svoda), koji su palelolitskom čovjeku davali osjećaj udobnosti i sigurnosti.
Ilirski tumuli
Veliki broj tumula pripada ranom bronzanom dobu (XVIII i XVII st. p.n.e.) i to na stotine kamenih tumula sa skeletima u zgrčenom položaju u kamenim sanducima, na većem broju lokaliteta glasinačkog područja i dr. Sahrane iz srednjeg bronzanog doba (XVI – XIII st. p.n.e.) nađene su u većem broju humki glasinačkog područja te srednjeg i donjeg Podrinja (podrinjska grupa), a jedan specifičan tip niske dosta velike humke s brojnim ukopima (karakterističan je za grupu Barice – Gređani u sjevernoj Bosni).
Najveći broj tumula pripada kasnom bronzanom dobu (XIII – VIII st. p. n. e.) i posebno željeznom dobu (VIII – V st. p. n. e.). Tačan broj nije utvrđen, pa procjene variraju od nekoliko hiljada do nekoliko desetina hiljada.
Glavni nosioci “kulture tumulusa” na području današnje Hrvatske, Bosne i Hercegovine, Crne Gore i Srbije bili su Iliri - najstariji poznati narod ovih područja za koji je nauka utvrdila ime i osnovne činjenice iz istorije, života i kulture. Na osnovu ostataka materijalne kulture koji su u njima pronađeni, podizani su, zajedno sa gradinama, od srednjeg ili kasnog bakarnog doba (od oko 1600. godine p.n.e.) do kraja željeznog doba, odnosno do rimske prevlasti. Neznatan dio potiče iz eneolita.
Osobenost spomenutih grobnica je da se njihovim podizanjem obilježava vidljivo mjesto gdje su sahranjivani pokojnici. Prilikom sahranjivanja na humkama vršene su određene vrste obreda što se zaključuje na osnovu pronađenih priloga npr. hrana, piće i posude koje su korištene prilikom obreda i ostavljane na humkama ili razbijane. Zanimljivo je da se i danas kod stanovništva istočne Hercegovine susreće pojava razbijanja posuđa prilikom pokapanja.
Među stanovništvom Bosne i Hercegovine teško se prekidalo s praksom sahranjivanja u tumule, tako da je i većina srednjovjekovnih nekropola nastajala na tumulima ili uz njih. Stoga se pored tumula u srednjovjekovnim grobljima često nalaze hramovi, a najčešče su podizani stećci.
Aleksandar Kolarov
Aleksandar Kolarov (rođen 10. novembra 1985) srbijanski je nogometaš. Primarno igra na poziciji lijevog beka, a može igrati i ofanzivnije kao lijevo krilo, ali i na drugim pozicijama na terenu. Ima dobru tehniku izvođenja slobodnih udaraca. Trenutno nastupa za Inter Milan. Bio je standardni reprezentativac Srbije od 2008. do 2020. i u tom periodu je igrao na dva Svjetska prvenstva.
Klub
Lazio Manchester City Inter Milan
Uzlazna aorta
Uzlazna aorta (AAo) je dio aorte koji započinje u gornjem dijelu dna lijeve komore, u razini s donjom granicom treće rebarne hrskavice,  iza lijeve polovine grudne kosti.
Struktura
Uzlazna aorta prolazi koso prema gore, naprijed i udesno, u smjeru srčane osi, visoko do gornje granice druge desne rebrene hrskavice, opisujući lagahnu krivinu u toku, smještena oko 6 iza stražnje površine grudna kost. Ukupna dužina je oko 5 cm.
Komponente
Korijen aorte je dio aorte koji započinje u njenom prstenastom dijelu i proteže se do sinotubulskog spoja. Ponekad se smatra dijelom uzlazne aorte, a ponekad zasebnim entitetom od ostatka uzlazne aorte.
Selenga
Selenga (mongolski: Сэлэнгэ мөрөн; rus. Селенга́), je najveća rijeka koja protiče kroz Mongoliju i rusku Republiku Burjatiju Nastaje od dvije rijeke, rijeke Ider i Delgermörön. Teče uglavnom u pravcu sjeveroistoka, dužinom od 992 km, do svog ušća u najveće slatkovodno jezero na svijetu, Bajkalsko jezero. Neki izvori navode i dužinu rijeke od 1.024 kilometra. Zajedno sa rijekama Jenisej i Angara tvori riječni sistem Jenisej-Angara, dužine 5.539 km, što ga svrstava kao 5. najduži riječni tok na svijetu. Svojim protokom od 935 m3 u sekundi, rijeka čini skoro polovinu količine vode koja se ulije u Bajkalsko jezero. Pri ušću u jezero formira široku deltu, površine od oko 680 km2.
Uzlazna aorta
Komponente
Između svake komisure aortnog zaliska i nasuprot njegovim kvržicama aortnog, tri male dilatacije nazvane su aortni sinusi.
Kameni reljef s grbom grada Bihaća
mini|desno|250px|Grb grada Bihaća Kameni reljef sa grbom grada Bihaća jedan je od rijetkih očuvanih primjera grbova bosanskohercegovačkih gradova izvedenih u reljefu. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Uzlazna aorta
Komponente
Sinotubulski spoj je tačka u uzlaznoj aorti gdje završavaju aortni sinusi i aorta postaje cjevasta struktura.
Selenga
Etimologija
250px|mini|desno|Željeznički most iznad rijeke Selenge, u blizini grada [[Ulan-Udea]]
Kameni reljef s grbom grada Bihaća
Historija
Otkriven je prilikom sanacije i čišćenja rezervoara za vodu 2008. godine, u bihaćkom naselju Žegar. Izgradnja rezervoara završena je 1907. godine.
Uzlazna aorta
Veličina
Promjer grudne aorte veći od 3,5 cm obično se smatra proširenim, dok promjer veći od 4,5 cm obično se označava kao aneurizma grudne aorte. Ipak, prosječni promjer populacije varira ovisno o dobi i spolu. Gornja granica standardnog referentnog opsega uzlazne aorte može biti do 4,3 cm kod velikih starijih osoba.
Kameni reljef s grbom grada Bihaća
Historija
Kako je riječ o novom nalazu, tek predstoji njegova naučna valorizacija. Ne postoje podaci o tome kada je grb napravljen, niti koja je bila njegova prvobitna lokacija. U projektnoj dokumentaciji za izgradnju vodoopskrbnog sistema, nema podataka o ugradnji kamenog reljefa sa grbom u podzid rezervoara, te se pretpostavlja da je reljef ugrađen kasnije.
Uzlazna aorta
Odnosi
Pri spajanju uzlazne aorte sa lukom aorte kalibar suda se povećava zbog ispupčenja desnog zida.
Kameni reljef s grbom grada Bihaća
Opis
Reljef je izrađen od kamena bihacita, vrste laparastog krečnjaka iz okoline Bihaća.
Uzlazna aorta
Odnosi
Ova dilatacija naziva se aortni bulbus, koji na poprečnom presjeku ima pomalo ovalni lik.
Kameni reljef s grbom grada Bihaća
Opis
Veličina ploče bihacita koja nosi reljef sa grbom iznosi 60 × 50 cm, debljina osnovne ploče iznosi 11,5 cm, dok je dimenzija samog reljefa iznad ravni ploče 7,5 cm. U središtu štita prikazane su tri kule na ostrvu, od kojih je središnja nešto viša u odnosu na druge dvije. Jedno od mogućih ikonografskih iščitavanja prikaza ostrva jeste da on predstavlja ostrvo svetog Ladislava, kako se zvao historijski srednjovjekovni Bihać. Bihać se prvi put spominje u povelji ugarskog kralja Bele IV izdatoj 25. februara 1260. Ista povelja spominje da je grad nastao na ostrvu svetog Ladislava i da je u vlasti opatije topuske. Ubrzo potom, 1262, Bihać je postao kraljevskim gradom (regia civitas), odnosno neovisnom slobodnom općinom.
Uzlazna aorta
Odnosi
Uzlazna aorta nalazi se je unutar perikarda i zatvorena je u cijev seroznog perikarda, zajedničkog njoj i plućnoj arteriji. Uzlazna aorta na početku je prekrivena trupom plućne arterije i desnom aurikulom, a gore je od grudne kosti odvojena perikardom, desnom pleurom, prednjim rubo, desnog plućnog krila, malo rastresitog areolarnog tkiva i ostacima timusa. Straga se oslanja na lijevu pretkomoru i desnu plućnu arteriju.
Kameni reljef s grbom grada Bihaća
Opis
Ispod prikaza kula i ostrva, jeste prikaz dva ukrštena ključa čije dimenzije iznose 22 × 13 cm.
Uzlazna aorta
Odnosi
S desne strane, je u odnosu sa gornjom šuplju venu i desnu pretkomoru, pri čemu je prva dijelom iza nje; s lijeve strane je sa plućnom arterijom.
Kameni reljef s grbom grada Bihaća
Opis
U zadovoljavajućem je stanju očuvanosti. Grb je oštećen u gornjem desnom uglu te je potrebna njegova konzervacija.
Uzlazna aorta
Grane
Jedine grane uzlazne aorte su dvije srčanene arterije koje opskrbljuju srce; nastaju u blizini početka aorte iz njenog sinusa, koji su nasuprot aortnog zaliska.
Klinički značaj
Porculanska aorta opsežna je aterosklerotska kalcifikacija uzlazne aorte. To otežava operaciju aorte, posebno njenog ukrštanja, a rezovi mogu rezultirati pretjeranom povredom aorte i / ili arterijskom embolijom.
Draganić
mini|280px|Draganić, vatrogasni dom Draganić je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Karlovačkoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Karlovac. Naselje Draganić postoji od popisa 2001. godine, a nastalo je spajanjem bivših naselja Barkovići, Bencetići, Budrovci Draganićki, Darići, Draganići, Franjetići, Goljak Draganićki, Jazvaci, Križančići, Lazina, Lug, Mrzljaki Draganićki, Vrbanci i Vrh Draganićki. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod navedenim bivšim naseljima.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina odn. naseljeno mjesto Draganić je imala 2.741 stanovnika.
Općina Draganić
Napomena: Nastala iz stare općine Karlovac.
Draganić (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 2001. nastalo spajanjem naselja Barkovići, Bencetići, Budrovci Draganićki, Darići, Draganići, Franjetići, Goljak Draganićki, Jazvaci, Križančići, Lazina, Lug, Mrzljaki Draganićki, Vrbanci i Vrh Draganićki koja su prestala postojati. Za ta bivša naselja sadrži podatke od 1857. do 1991.''
Jasmin Repeša
Karijera
mini|left|140px|Repeša na klupi Lottomatice
Igračku karijeru proveo je u bosanskohercegovačkoj Čapljini s tim da je od 1986. do 1988. godine ujedno bio i trener. Od 1990. godine postaje pomoćni trener u KK Zagreb odakle prelazi u Cibonu u kojoj je bio pomoćnik prvom treneru Aleksandru Petroviću (1992. – 1994.). Samostalnu trenersku karijeru započeo je 1995. u zagrebačkoj Doni odakle prelazi u Cibonu i ondje ostaje dvije sezone. Potom 1997. prelazi u turski Tofas. U Turskoj je proveo 3 sezone i vraća se natrag u Hrvatsku, točnije u KK Split. Kasnije je trenirao poljski Śląsk Wrocław, Cibonu, talijanske klubove Fortitudo, Pallacanestro Virtus Rim i Benetton Treviso. Nakon toga slijedi njegov treći dolazak u Cibonu s kojom senzacionalno osvaja naslov prvaka Hrvatske, s obzirom na to da je Cibona bila u to vrijeme u velikim problemima i imala poprilično mladu i neiskusnu momčad. Nakon velikog uspjeha s Cibonom, ponovno odlazi u inozemstvo i to u Španjolsku, preuzevši Unicaju iz Malage. Nakon jedne sezone u kojoj nisu ispunjena očekivanja, Repeša odlazi iz Španjolske i opet se vraća u domovinu te postaje trener zagrebačke Cedevite. Do sezone 2013./14. osvojio je 12 klupskih trofeja, a najviše ih je osvojio s Cibonom (6).
Jasmin Repeša bio je izbornik Hrvatske košarkaške reprezentacije od 2005. do 2009. godine, a na izborničku klupu ponovno je sjeo 2012. godine. S Hrvatskom košarkaškom reprezentacijom tri puta je došao do četvrtfinala Eurobasketa s tim da je na Eurobasketu 2013. u Sloveniji uveo Hrvatsku u polufinale te u konačnici osvojio 4. mjesto što je bio najbolji rezultat Hrvatske košarkaške reprezentacije još od 1995. godine i europske bronce u Ateni.
Od lipnja 2015. do lipnja 2017. vodio je talijansku Olimpiju iz Milana.
Microsoft Edge
Razvijanje
U decembru 2014. godine, tehnološka spisateljica Mary Jo Foley, u svom dopisu za ZDNet, izvjestila je da Microsoft razvija novi internetski preglednik kodnog imena "Spartan" za Windows 10. Tvrdila je da će "Spartan" biti tretiran kao potpuno novi zaseban proizvod od Internet Explorera, mada će Internet Explorer 11 idalje biti ugrađen u sistem da se osigura kompatibilnost.
Početkom januara 2015. godine, The Verge je dobio dodatne informacije o projektu "Spartan" iz izvora bliskih kompaniji Microsoft, uključujući izvještaje da će projekt zamijeniti Internet Explorer na računarskim i mobilnim izdanjima sistema Windows 10. 21. januara 2015, Microsoft je službeno najavio projekt "Spartan" tokom prezentacije za Windows 10.
Tokom Build konferencije 29. aprila 2015. godine, službeno je objavljeno da će se novi preglednik zvati Microsoft Edge.
Funkcije
Edge će biti podrazumjevani pretraživač za PC i mobilna izdanja sistema Windows 10. Edge koristi novi layout engine (softverska komponenta odgovorna za prikaz i upravljanje formatiranja i uopćenog oblika web sajtova) pod nazivom "Edge" koji je nastao iz postojećeg Tridenta,  koji je "dizajniran za interoperabilnost modernog weba". Novi "Edge" engine će biti korišten kroz cijeli sistem Windows 10 a stranice se mogu pružiti u prethodnom MSHTML engine-u radi kompatibilnosti sa softverom i web sajtovima preduzeća.
Edge ne podržava stare tehnologije poput ActiveX i pregledačkih pomoćnih objekata, pa će umjesto toga koristiti novi sistem proširenja. Internet Explorer će ostati dostupan pored "Spartan" projekta na sistemu Windows 10 za slučaje kada je potrebna funkcija specifično dostupna u Internet Explorer-u, te će IE koristiti isti sistem od dva engine-a koji koristi "Spartan".
Edge će biti integriran sa Microsoft-ovim mrežnim platformama: integrira se sa digitalnom pomoćnicom Cortanom kako bi pružio glasovno upravljanje, traženje i dinamično personalizirana pretraživanja unutar adresne trake. Korisnici mogu crtati i praviti bilješki na web stranicama koje će se sačuvati i moći se dijeliti preko servisa OneDrive. Takođe sadrži uslugu "Reading List" (bos. Popis za čitanje) koja omogućava sinhroniziranje sadržaja između uređaja i pruža režim za čitanje (eng. "Reading Mode") koji uklanja nepotrebni format sa strana kako bi poboljšao njihovu čitljivost.
Performanse
Nekoliko različitih mjerila pokazuje da novi EdgeHTML engine u Edgeu značajno poboljšava JavaScript performanse u poređenju sa Trident 7 engine-om u pregledniku Internet Explorer 11 i da koristi nove API-jeve za WebGL znatno efikasnije od preglednika Google Chrome 41 i Mozille Firefox 36.
The Monster (Eminem)
"The Monster" jest pjesma američkog hip-hop muzičara Eminema, koju je izdao sa barbadoskom pjevačicom Rihannom. Ova je pjesma na Eminemovom albumu The Marshall Mathers LP 2. Napisali su je Eminem, Jon Bellion i Bebe Rexha, a producent je bio Frequency. "The Monster" označava četvrtu saradnju između Eminema i Rihanne, a prethodne su "Love the Way You Lie" i njen nastavak (2010), te pjesma "Numb" (2012). "The Monster" je izdana 23. oktobra 2013. kao četvrti singl s albuma. U tekstu je predstavljeno Rihannino hvatanje u koštac sa svojim unutrašnjim demonima, dok Eminem razmišlja o negativnim posljedicama svoje slave.
"The Monster" je uspjela na top-listama širom svjeta. Pjesma je bila u vrhu top-listi u 12 zemalja, uključujući Australiju, Kanadu, Francusku, Irsku, Novi Zeland, Švicarsku, Ujedinjeno Kraljevstvo i američku listu Billboard Hot 100. Pjesma također označava i prvi Eminemov broj 1 na američkoj listi Hot R&B/Hip-Hop Songs i dospjela je među top 10 u Austriji, Belgiji, Italiji i Španiji.
Spot
Spot za "The Monster" bio je treći Eminemov spot koji je režirao američki filmaš Rich Lee. Eminemove i Rihannine dijelove snimio je 20. novembra 2013. u Detroitu. Spot je objavljen 16. decembra, a sadrži reference na druge Eminemove spotove, uključujući "My Name Is", "Lose Yourself", "3 a.m.", "The Way I Am" i izvedbu pjesme "Stan" s Eltonom Johnom na dodjeli "Grammyja" 2001. Imao je 3 nominacije na MTV Video Music Awardsu 2014. u kategorijama "Najbolji muški spot", "Najbolja saradnja" i "Najbolja režija".
FAM20B
Protein FAM20B jest protein koji je kod ljudi kodiran genom FAM20B sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 409 aminokiselina, a molekulska težina 46.432 Da.
IC 3878
IC 3878 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mokronog
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mokronog je imao 637 stanovnika.
Zagolik
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zagolik nije imao stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zagolik je imalo 3 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Poklek
Hrvatska:
Slovenija:
Srbija:
Kvalifikacije za Afrički kup nacija 2017 – grupa B
Kvalifikacije za Afrički kup nacija 2017 – grupa B bila je jedna od 13 grupa u sklopu kvalifikacija za Afrički kup nacija 2017. U grupi B nalazile su se četiri reprezentacije, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. DR Kongo kao prvoplasirana reprezentacija u grupi kvalificirala se na prvenstvo. Srednjoafrička Republika, Angola i Madagaskar nisu se kvalificirali na Afrički kup nacija 2017.
ESRRG
Estrogenu-srodni receptor gama (ERR-gama), znan i kao NR3B3 (član 3 jedarnih receptora potporodice 3, grupa B), jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ESRRG sa hromosoma 1. Ponaša se kao konstitutivni aktivator transkripcije.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 458 aminokiselina, a molekulska težina 51.306 Da.
Funkcija
Ovaj protein je član porodice jedarnih hormonskih receptora, steroidnih hormonskih receptora. Nije poznat fiziološki aktivirajući ligand za ovaj receptor siroče, ali 4-hidroksitamoksifen i dietilstilbestrol djeluju kao inverzni agonisti i deaktiviraju ESRRG. Također se čini da je meta bisfenola A (vidi dolje).
Vezivanje bisfenola A
Postoje dokazi da bisfenol A funkcioniše kao ksenoestrogen, tako što se snažno vezuje za ERR-γ. BPA, kao i njegovi nitrirani i hlorirani metaboliti koji se snažno vezuju za ERR-γ (konstanta disocijacije = 5,5 nM), ali ne na estrogeni receptor (ERER)., BPA vezivanje za ERR-γ čuva njegovu baznu konstitutivnu aktivnost. Također ga može zaštititi od deaktivacije selektivnog modulatora estrogenih receptora 4-hidroksitamoksifena.
Različita ekspresija ERR-γ u različitim dijelovima tijela može objasniti varijacije u efektima bisfenola A. Naprimjer, ERR-γ pronađen je u visokoj koncentraciji u placenti, što objašnjava izvještaje o visokoj akumulaciji bisfenola A u njoj.
Most (Mokronog–Trebelno)
Most je naseljeno mjesto u sastavu općine Mokronog–Trebelno, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Most je imao 40 stanovnika.
El Clásico
El Clásico je naziv za bilo koju nogometnu utakmicu igrane između Real Madrida i Barcelone. Prvobitno se El Clásico odnosio samo na takmičenja odigrana u španskom prvenstvu, ali u današnje vrijeme termin je generaliziran, i uključuje svaku utakmicu odigranu između ova dva kluba igrane u prvenstvu, kupu, superkupu, Ligi prvaka kao i u ostalim takmičenjima. Smatra se najvećim nogometnim klubskim derbijem na svijetu koji gleda stotine miliona gledalaca.
Još od ranih početaka natjecanja između ova dva kluba predstavljala su dvije različite regije u Španiji kao i dva različita grada Madrid i Barcelonu. Rivalitet se smatra jednim od najvećih u svijetu sporta. Ova dva kluba spadaju među najbogatije i najuspješnije nogometne klubove na svijetu. U 2014. godini su rangirani kao dvije najvrednije sportske ekipe na svijetu. Real Madrid je za nijansu uspješniji u međusobnim zvaničnim utakmicama sa 94 pobjede dok je Barcelona bila uspješnija u 89 utakmica. Zajedno s Athletic Bilbaoom, oni su jedini klubovi u La Ligi koji nikad nisu ispali iz lige.
Historija
mini|[[Stadion Santiago Bernabéu|Santiago Bernabéu, stadion Real Madrida, ugostio je prvi El Clásico 1948. godine]] mini|[[Camp Nou, stadion Barcelone, ugostio je prvi El Clásico 1958.]]
Historijske podjele
Ranih 1930-ih Barcelona je razvila reputaciju kao simbol katalonskog identiteta, za razliku od centralizacijske tendencije Madrida. Francisco Franco je 1936. godine započeo državni udar protiv demokratske druge španske republike, i predsjednik Barcelone, Josep Sunyol, član Esquerra Republicana de Catalunya i zamjenik Kortesa, uhapšen je i pogubljen bez suđenja. Barcelona je na vrhu liste organizacija bila očišćena od strane narodne frakcije, neposredno nakon komunista i anarhista. Za vrijeme Fankove diktature, većina građana Barcelone su se snažno protivili fašističkom režimu.
Tokom diktature Miguela Primo de Rivere i Francisco Franca, svi regionalni jezici i identiteti u Španiji nisu bili odobreni. U ovom periodu, Barcelona je dobila moto među narodom Més que un club (više od kluba).
Slika oba kluba je dodatno pogođena stvaranjem Ultraš grupa, od kojih su neki postali huligana. Za mnoge ljude, Barcelona se i dalje smatra "pobunjenim klubom", odnosno Real Madrid smatraju "konzervativnim".
Polufinale Copa del Generalísimo 1943.
Godine 1943. Barcelona se susrela sa Real Madridom u polufinalu Copa del Generalísimo. U prvoj utakmici, igrane na stadionu Camp de Les Corts Barcelona je stigla do pobjede 3–0. Međutim, u uzvratnoj utakmici Real je upisao najveću pobjedu u El Clásicima pobijedivši Barcelonu sa 11–1. Golove za Real su postigli Sabino Barinaga (4), Pruden (3), Alonso (2), Curta (1) i Botella (1), dok je za Barcelonu jedini gol postigao Mariano Martín.
Transfer Di Stefano
mini|Kontroverzni transfer [[Alfredo Di Stéfano|Alfredo Di Stéfana u Real Madrid umjesto u Barcelonu intenzivirao je rivalstvo između dva kluba.]] U pedesetim godinama rivalstvo ova dva kluba se povećao zahvaljujući čudnom, no ne i kontroverznom (kako neki smatraju) transferu Alfreda di Stefana. Naime, tokom velikog štrajka nogometaša u rodnoj Argentini Di Stefano odlazi na posudbu iz svog River Platea u kolumbijski Millonarios. Barcelonin skaut je dogovario prelazak sa čelnicima Millionaresa, a Real dogovara prelazak sa Riverom. Di Stefano pristiže u Barcelonu gdje će se poslije sastati sa Bernabeuom i odlučiti o svojoj daljoj nogometnoj sudbini. U međuvremenu se River Plate potužio FIFA-i na nezakonitom dogovoru između Millionaresa i Barcelone. FIFA poručuje nogometnom savezu Španije da to riješi sa klubovima. Klubovi se dogovaraju da Di Stefano prvo igra za jedan, pa onda za drugi klub. Sam Di Stefano odlučuje se za Real, što dovodi do ogorčenja Barceloninih čelnika koji poništavaju ugovor i tim činom Di Stefana prepuštaju madridskom divu. Ovaj akt bit će vjerojatno jedan od najvećih pogrešaka ovog kluba jer je Di Stefano poslije bio jedan od glavnih nogometaša u historijskih uspjeha Reala u Španiji i Evropi.
Nedavne teme
mini|[[Luís Figo, nogometaš koji je nastupao za oba kluba]] U posljednje tri decenije, rivalstvo između dva kluba je uvećan za modernu špansku tradiciju Pasillo, pri čemu jedan tim osvoji La Ligu prije nego što se odigra El Clásico. To se dogodilo u tri navrata. Prvo, u El Clásicu koji je održan 30. aprila 1988. godine, gdje je Real Madrid osvojio prvenstvo kolo prije. Zatim, tri godine kasnije, kada je Barcelona osvojila prvenstvo dva kola prije El Clásica 8. juna 1991. godine. Zadnji Pasillo, je odigran 7. maja 2008. godine, a ovaj put Real Madrid je osvojila prvenstvo. mini|lijevo|[[Ronaldinho je bio drugi nogometaš Barcelone nakon Diego Maradone iz 1983, koji je dobio ovacije Realovih navijača na Santiago Bernabéu.]] Dva tima ponovo su se sreli u polufinalu Lige prvaka 2001/02, uz pobjedu Reala 2–0 u Barceloni i 1–1 u Madridu. Utakmica, nazvana kao "utakmica stoljeća", je pratilo više od 500 miliona ljudi širom svijeta.
El Clásico se smatra kao jedan od najžešćih rivalstava u svijetu nogometa, te je bilo rijetkih trenutaka kad su navijači pokazali pohvalu za igrače protivničkog tima. Godine 1980, Laurie Cunningham je bio prvi igrač Real Madrida kaji je dobio aplauz od navijača Barcelone na Camp Nou; nakon odlično odigrane utakmice i pobjede Reala rezultatom 2–0. Cunningham je napustio teren sa ovacijama Barceloninih navijača. 26. juna 1983. godine, u drugoj utakmici finala Copa de la Lige na Santiago Bernabéu u Madridu, Barcelonina zvijezda Diego Maradona nakon što je prošao pored golmana Reala, postigao je do tada neviđen gol; navijači Reala su bili zatečeni na način postizanja gola i počela da aplaudira. U novembru 2005, Ronaldinho je postao drugi igrač Barcelone kako je dobio ovacije navijača Reala na Santiago Bernabéu; nakon driblinga kroz Realovu odbranu postigao je dva gola za konačnu pobjedu 3–0, te su navijači Reala odali počast sa aplauzom.
Rivalitet između dva kluba je ojačan u periodu međusobnih transfera igrača. Barcelonini igrača koji su kasnije igrali za Real Madrid uključujući Bernd Schustera, 1988. godine; te Michael Laudrupa, koji je otišao u Real Madrid kao slobodan igrač 1994. godine su dodatno povećali taj rivalitet. Međutim, jedan od ključnih transfera je bio transfer vicekapitena Barcelone Luísa Figa 2000. godine u Madrid. Dolazak Figa u Barcelonu u utakmicama El Clásica izazivao je nemilosrdno zadirkivanje Barceloninih navijača. Prelazak igrača iz Real Madrida u Barcelonu su manje česti, a takav zadnji transfer se desio 1996. godine kada je Luis Enrique prešao iz Reala u Barcelonu te je kasnije čak bio i kapiten Barcelone. 2014. godine Luis Enrique je postao i trener Barcelone.
mini|[[Lionel Messi i Lassana Diarra 2011. u El Clásicu.]] Centro de Investigaciones Sociológicas je 2007. godine uradio anketu te je utvrđeno da Real Madrid tim sa najvećim brojem simpatizera u Španiji sa ukupno 32% španskog stanovništva koji navija za Real Madrid, dok se 25% stanovništva opredjelilo za Barcelonu. Na trećem mjestu je Valencia, koju je podržalo 5% stanovništva. Prema anketi koju je Ikerfel obavio u 2011. godini Barcelona je najpopularniji tim u Španiji sa 44% simpatizera, dok je Real Madrid je u drugom mjestu sa 37%. U ukupnoj popularnosti, Atlético Madrid, Valencia i Athletic Bilbao su završili među prvih pet. Istraživanje koje je sprovela agencija za istraživanje njemački Sport+Markt u 2010. godini otkrila je da Barcelona ima oko 57.800.000 fanova širom Evrope, dok Real Madrid ima 31.300.000 te se Barcelona smatra više popularnom u Evropi nego Real Madrid.
Rivalitet između klubova je intenziviran u 2011. godini u kojoj su se Barcelona i Real Madrid susreli u finalu kupa i Ligi prvaka te su međusobno igrali četiri puta u 18 dana. Nekoliko optužbi nesportskog ponašanja iz oba tima i rat riječi izbio je za vrijeme međusobnih utakmica koji je uključivao i četiri crvena kartona na terenu. Vicente del Bosque je izjavio da je zabrinut zbog rastuće mržnje između dva kluba, i da bi to moglo prouzrokovati do nacionalnih frikcija.
Rezultati
''Ažurirano: 21. 11. 2015.''
Serozna žlijezda
mini|Podjezična žlijezda. Desno je grupa sluznih, a lijvo seroznih alveola.
Serozne žlijezde ili vodenaste žlijezde (lat. glandulae serosa) sadrže serozne mjehuriće boje seruma, grupe seroznih ćelija koje luče tečnost. Ona je izotonična sa krvnom plazmom, a sadrži enzime kao što su alfa amilaze.
Serozne žlijezde su najčešći u parotidne (zaušne) žlijezde i suzne žlijezde, ali su prisutne i u podjezičnoj žlijezdi i, u mnogo manjoj mjeri, u podjezičnoj.
Velika nagrada Kine 2017.
Velika nagrada Kine 2017. (službeno poznata kao "2017 FORMULA 1 HEINEKEN CHINESE GRAND PRIX") automobilska je trka Formule 1 koja se održava 9. aprila 2017. na stazi Shanghai International Circuit u Šangaju, u Kini. Ovo je druga trka u sezoni 2017., i ujedno i 14. trka za Veliku nagradu Kine.
Lewis Hamilton osvojio je drugi pol poziciju ove sezone, šestu u Kini i 63. u karijeri. Vozač Mercedesa Hamilton došao je do pete pobjede na VN Kine, prvu ove sezone i 54. u karijeri. Drugo mjesto zauzeo je Sebastian Vettel u Ferrariju, dok se na trećem stepeniku pobedničkog postolja našao vozač Red Bulla Max Verstappen.
V382 Carinae
V382 Carinae (V382 Car) je zvijezda u sazviježđu Kobilica. Ima prividan sjaj od 3,91 mag. Udaljena je 5930 sg od Sunca. Ubraja se u hiperdivove spektralne klasse G40-Ia.Promjenljivog je sjaja, vrste Delta Cefeida.
Beta Cassiopeiae
Beta Cassiopeiae (β Cassiopeiae, β Cas) je zvijezda u sazviježđu Kasiopeja. Ima prividan sjaj od 2.27 mag. Udaljena je 54 sg od Sunca. Ubraja se u divove. Ima spektralnu klassu F2III-IV.Promjenljivog je sjaja, druga je promjenljiva po sjaju podtipa Delta Scuti, nakon Altaira u sazviježđu Orao. Primarna je u sistemu nekoliko zvijezda. Kreće se brzinom 44.2˙km/s. Njena galaktička orbita udaljena je oko 21800-27000˙sg od naše galaksije. Prisustvo željeza je 1.07˙puta veće od Sunca. Njen tradicionalni naziv je "Caph", potječe od arapske riječi kaf (bs. "palma"). Arapski astronomi davali su joj inače naziv Al-Sanam Al-Nakah i Al-Kaff Al-Khadib. Zajedno sa Alpheratz (Andromeda) i Algenib (Pegaz) čini Tri vodilje. β Cas će u budućnosti postati crveni div.
Bojna Njiva
mini|280px|Bojna Njiva, seoski krajolik i padine planine Bjelasice Bojna Njiva (ćir. Бојна Њива) je naseljeno mjesto u sastavu općine Mojkovac, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila se u sastavu stare općine Mojkovac. Kao samostalno naseljeno mjesto Bojna Njiva postoji od 2001. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Mojkovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Bojna Njiva je imala 300 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Mojkovac.''
Zajedničke ilijačne vene
Zajedničke ilijačne vene, kod ljudi, formiraju vanjska i unutrašnja ilijačna vena. Lijeva i desna zajednička ilijačna vena spajaju se u trbuhu na nivou petog slabinskog pršljena (L-5), formirajući donju šuplju venu. Odvode krv iz karlice i donjih udova.
Obje zajedničke ilijačne vene prate duž svog toka zajedničke ilijačne arterije.