cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
EMPIRICA
Poslovna informatika
Studijski program Poslovna informatika se izvodi kao transnacionalni studijski program u saradnji sa Visokom školom za poslovne nauke iz Ljubljane, a po odobrenju Slovenačke agencije za osiguranje kvaliteta u visokom obrazovanju NAKVIS. Studijski program Poslovna informatika je jedini studij poslovne informatike u BiH koji studentima nudi dvojnu diplomu po završetku studija - diplomu licencirane visokoškolske ustanove iz BiH (Visoka škola eMPIRICA) i diplomu akreditirane visokoškolske ustanove iz Slovenije (Ljubljana School of Business). Po završetku studija stiče se zvanje Bachelor poslovne informatike.
Akademija cjeloživotnog učenja eMPIRICA
Akademija cjeloživotnog učenja eMPIRICA - ACU eMPIRICA u svom konceptu djelovanja podržava ideju permanentnog obrazovanja, koji se u Bolonjskom kontekstu naziva cjeloživotno učenje (Lifelong Learning). Akademija cjeloživotnog učenja eMPIRICA pruža naprednu informatičku i poslovnu edukaciju, sa ciljem unaprijeđenja informatičkih znanja i poslovno-komunikacijskih vještina.
Centar za obrazovanje na daljinu
Centar za obrazovanje na daljinu inicira, razvija i upravlja studijskim programom koji se izvodi na daljinu. Osnovni zadaci Centra su edukacija nastavnog osoblja i studenata za izvođenje studija na daljinu, podrška nastavnom osoblju u razvoju elektronskih obrazovnih sadržaja i eKurseva, te pomoć pri ralizaciji obrazovnog procesa na daljinu (e-učenje). Centar raspolaže sljedećim tehnologijama, koje se koriste za potrebe e-učenja i izvođenja predavanja na daljinu: LMS/LCMS eCampus - sistem za e-učenje putem Interneta, vlastita instalacija Cisco WebEx web konferencijskog sistema za predavanja na daljinu u realnom vremenu, privatni YouTube kanal za isporuku video-baziranih obrazovnih sadržaja, autorski alati za produkciju multimedijskih obrazovnih sadržaja.
NGC 1778
NGC 1778 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kočijaš. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. januara 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tipska vrsta
Tipska vrsta (lat. species typica) u zoološkoj nomenklaturi je vrsta čije se ime smatra taksonomski trajno povezanim sa rodom ili podrodom, odnosno vrsta koja sadrži tipski biološki primjerak/(e) pripadajuće vrste. Sličan koncept upotrebljava se za nadrodovske rangove zvane tipski rod.
U botaničkoj nomenklaturi, ovi termini nemaju formalni status po kodesnoj nomenklaturi, ali se ponekad pozajmljuju iz zoološke nomenklature. U botanici, tipski rod je uzorak – primjerak (ili, rijetko, ilustracija), koji je ujedno i tipska vrsta. Vrsta koja ima taj tip može se nazvati tipskim rodom. Rangovi roda i porodice, koji su različite podgrupe ovih rangova, a i neka imena višeg ranga na osnovu imena roda, imaju takve tipove. U bakteriologiji, za svaki rod označena je tipska vrsta. Svaki imenovani rod ili podrod u zoologiji, bez obzira da li je ili ne danas priznat kao važeće ime, teoreijski je povezan s tipskom vrstom. U praksi, međutim, postoji zaostatak netipiziranih imena definiranih u starijim publikacijama, kada nije bilo potrebno da se navodi tip.
Zoologija
Tipska vrsta je koncept i praktični sistem koji se koristi u klasifikaciji i nomenklaturi (imenovanju) životinja. Vrijednost "tipske vrste" leži u činjenici da je njeno ime "korijen" posebnog naziva roda. Kad god se takson koji sadrži više vrsta mora podijeliti u više od jednog roda, tipska vrsta automatski se dodjeljuje imenu originalnog taksona jednog od novih taksona, i to onom koji uključuje tipsku vrstu. Termin "tipska vrsta" reguliran je u zoološkoj nomenklaturi u članu 42.3 Međunarodnog kodeksa zoološke nomenklature, koji defininira tipsku vrstu kao imenujući tip naziva roda ili podroda (imenujući naziv grupe, "tipska vrsta'')
Tipska vrsta vezana je trajno za rod svojim formalnim imenom (generičko ime) davanjem samo jedne vrste unutar tog roda, za koji je trajno povezana (tj. rod mora uključivati vrstu ako nosi njeno ime). Naziv vrste zauzvrat je teorijski fiksan za tipski uzorak/primjerak.
Naprimjer, tipska vrste za puža roda Monacha je Monacha cartusiana. Taj rod sada se nalazi u porodici Hygromiidae. Tipski rod za nju je Hygromia. Koncept tipske vrste u zoologiju uveo je Pierre André Latreille.
Citiranje
U Međunarodnom kodeksu zoološke nomenklature navodi se da se obavezno mora citirati originalna (dvoimena) tipska vrsta. Član 67.1. Astacus marinus Fabricius, 1775 kasnije je bio označen kao tipska vrsta roda Homarus, koji joj je dao ime Homarus marinus (Fabricius, 1775). Međutim, tipska vrsta Homarus mora uvijek biti citirana upotrebom izvornog imena, tj. Astacus marinus Fabricius, 1775.
IC 1873
IC 1873 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Bosanski brdski konj
mini|desno|330px|Pastuh bosanskog brdskog konja Bosanski brdski konj je jedina bosanskohercegovačka autohtona pasmina konja. Ova pasmina se može naći u Bosni i Hercegovini, Sloveniji, Crnoj Gori, dijelovima Srbije, Makedoniji, te u dijelovima Hrvatske (Dalmacija, Kordun, Lika). Odnedavno se selektivni uzgoj vrši i u Njemačkoj, Švicarskoj, Holandiji i Austriji. Po međunarodnoj klasifikaciji, bosanski brdski konj spada u kategoriju ponija, pa se shodno tome koristi i njegov naziv bosanski poni. Također, ranije su se u literaturi koristili i nazivi "bosansko-hercegovački brdski konj" i "balkanski konj", ali je sada ustaljen naziv Bosanski brdski konj. Pod tim nazivom se pišu naučni radovi, knjige i vodi matična evidencija pasmine.
Osobine pasmine
U nauci je prihvaćeno stanovište da su konji ove pasmine daleki potomci divljih konja tarpana i przewalskog koji su križanjem sa arapskim konjima oformili pasminu današnjeg bosanskog brdskog konja. To je konj čelične tjelesne građe, nesrazmjerne snage, otporan na bolesti, snažne konstitucije i velike izdržljivosti, vrlo dobro prilagođen klimatskim prilikama područja u kojem živi, a zadovoljava se skromnom ishranom i smještajem. On se vrlo vješto i okretno kreće i po najnepristupačnijim planinskim predjelima noseći razne vrste tereta ili razne vrste jahača, uvijek oprezan i siguran. Vrlo je poslušan, a istovremeno dovoljno temperamentan. Prosječna visina grebena ovog konja mjerena štapom je 130–140 cm, obim prsa je 145–170 cm i obim cjevanice 16–18 cm. Tjelesna težina se kreće oko 300–400 kg. Konj je pretežno kvadratnog formata, slabijih dubinskih i širinskih mjera, te osrednje koščatosti. Brdski konj se ubraja u tovarne životinje i na samaru može nositi 100–120 kg. Pored toga koristi se kao konj za vuču i jahanje.
Boja dlake
Nekada je najzastupljenija boja dlake bila dorata (oko 42%), siva odnosno bijela boja (oko 20%), vrana (16%), alata (oko 15%), kulasasta (oko 6%), izabela (0,5%) i šaraca je bilo oko 0,5%. Tokom vremena taj se omjer značajno promijenio. Prema Dolinšeku sada (2011.g) su zastupljene ove boje dlake: vranci 48,27%, dorati 42,06%, alati 3,44%, kulaši 6,20%
Radna sposobnost
Radna sposobnost bosanskih brdskih konja ispitivana je do sada na različite načine, ali nije izgrađen čvrsti sistem takvih ispitivanja koji bi mogao poslužiti pri uzgojno-selekcijskom radu. Testiranja su vršena na tri načina: na ravnoj stazi galopom, održavanjem daljinskih jahačkih utakmica i održavanjem brdskih daljinskih utakmica. Prilikom ovih testiranja postignuti su slijedeći rezultati: 2400 m za 13,1 m/s; 12 km sa usponom - 20 km/h; 45 km sa usponom - 18 km/h; 288 km (Bihać - Sarajevo)- 30h, 26 min (9,5 km/h).
Uzgoj na ergeli Borike
mini|desno|250px|Krdo na ispaši
Španski građanski rat
Španski građanski rat je naziv za oružani sukob koji se od 1936. do 1939. godine vodio u Španiji između legalne vlade i različitih lijevih grupa na jednoj, te desničarskih nacionalističkih pobunjenika na čelu s Franciscom Francom na drugoj strani.
Uzrok rata se nalazi u društvenim i političkim previranjima koje su pogodile Španiju nakon proglašenja republike godine 1931. Tim previranjima je doprinos dala i velika ekonomska kriza, koja je radikalizirala veliki dio španske radničke klase koji je prihvatio anarhizam i komunizam. S druge strane, pokušaji republikanskih vlada da nezadovoljstvo suzbiju reformama izazvali su reakciju među konzervativnim dijelovima španskog društva, pogotovo među zemljoposjednicima, Katoličkom Crkvom i, što je, najvažnije, vojskom.
Ti procesi su eskalirali u štrajkove, demonstracije, atentate i druge oblike političkog nasilja za vrijeme vlade desnog centra 1934-36. Ona je nakon izbora u februaru 1936. zamijenjena vladom koju su se sačinjavale političke stranke ljevice i centra ujedinjene u Narodni front. Nova vlada nije bila u stanju zaustaviti nasilje, s obzirom na to da su u mnogim krajevima Španije anarhisti samoinicijativno preuzimali vlast nad fabrikama i javnim institucijama, palili crkve te ubijali sve one koji su smatrani reakcionarima; na te akcije su konzervativci odgovarali vlastitim terorom.
Franco je, kao vatreni zagovornik fašizma, od samog početka primio direktnu vojnu pomoć od fašističke Italije i nacističke Njemačke. Nasuprot tome, zapadne sile su se odlučile ne miješati u sukob - Velika Britanija je proglasila embargo na prodaju oružja zaraćenim stranama, plašeći se da bi rat mogao eskalirati u opći evropski sukob, za kojeg još nije bila spremna; u susjednoj i politički oštro podijeljenoj Francuskoj je vladao strah da bi intervencija na strani Republike mogla dovesti do građanskog rata. Jedina sila koja je Republici dala opsežniju vojnu pomoć bio je SSSR, ali se ona iz cijelog niza političkih razloga pokazala krajnje kontraproduktivna, prvenstveno zato što je Franca u dijelu javnosti pretvorila u borca protiv komunizma. SAD se također nisu direktno miješale, ali su prešutno podržavale Franca, jer je Demokratska stranka predsjednika Roosevelta imala veliki broj glasača pod uticajem Katoličke crkve.
U samoj Španiji je nacionalistima na ruku išlo to što su srž njenih oružanih formacije činile jedinice pod komandom profesionalnih oficira te iskusne kolonijalne trupe. Brojčano jače republikanske snage su se, pak, sastojale samo dijelom od profesionalne vojske, dok su većinu činile slabo organizirane i koordinirane milicije, kojima je veliki problem predstavljala nedisciplina. Dodatni problem je bio i veliki ideološki raskol na republikanskoj strani - dok je dio pristaša Republike isključivo htio odbraniti demokratske institucije, anarhisti i trockisti su građanski rat shvatili kao priliku za izvođenje revolucije. Taj raskol je godine 1938. eskalirao u oružane sukobe koji su bitno oslabili kako vanjskopolitički, tako i vojni položaj Republike.
Zbog svega toga su Francovi pobunjenici polahko, ali sigurno širili teritorij pod svojom kontrolom. Republikanska vlada je, s druge strane, pružala žestok otpor, djelomično podržana od strane Internacionalnih brigada - dobrovoljaca iz stranih zemalja koji su iz ideoloških razloga došli braniti Republiku od fašizma. No, sve to nije bilo dovoljno da zaustavi smanjivanje republikanskog teritorija. Godine 1938. je republikanskoj vladi posljednja nada bilo sve izglednije izbijanje Drugog svjetskog rata, koji bi Britaniju i Francusku natjerao da Španiji pomogne kao savezniku protiv Njemačke i Italije. No, te su nade skršene s minhenskim sporazumom, pa je krajem 1938. godine došlo do kolapsa morala u republikanskim redovima. Početkom 1939. Francove snage su osvojile glavno republikansko uporište u Kataloniji, što je Britance i Francuze natjeralo da priznaju Francovu vladu. U proljeće 1939. se predao Madrid, a dan kasnije i posljednji republikanski garnizon na španskom tlu. Time je završen španski građanski rat.
Španski građanski rat se često naziva svojevrsnom predigrom drugog svjetskog rata, s obzirom na to da je predstavljao prvo veće oružani sukob između snaga fašizma i demokratije. Također je predstavljao dobru priliku da se u predvečerje općeg sukoba testiraju neki novi vojni koncepti, odnosno mogućnosti moderne avijacije i tenkova. To je predstavljalo jedan od motiva za uplitanje Njemačke, odnosno SSSR-a u taj sukob.
Pobjednički Franco je na vlast dobio razorenu i krajnje iscrpljenu državu. Iako su antifašisti izgubili rat, poslije su se mogli tješiti kako je njihova uporna borba ipak posredno dovela do globalne pobjede nad fašizmom. Godine 1940., čak i u trenutku kada je Hitlerova Njemačka bila na vrhuncu moći, Franco jednostavno nije bio u stanju vratiti uslugu i pridružiti se svom savezniku u borbi protiv zapadnih saveznika.
Rat je za Španiju imao mnogo dugotrajnije posljedice u obliku desetljeća ekonomske i kulturne izolacije, koja je prekinuta tek nakon Francove smrti 1975. godine. Iako je Španija u međuvremenu bitno napredovala, španski građanski rat je u kolektivnoj psihi tamošnjeg društva ostavio ožiljke koji i dan-danas utiču na politiku i kulturu.
IC 1878
IC 1878 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
IC 1903
IC 1903 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Brežec pri Divači
Brežec pri Divači je naseljeno mjesto u sastavu općine Divača, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brežec pri Divači je imao 26 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Brežec.''
Iskender-paša
mini|desno|220px|Iskender Paşa predvodi pobjedničku osmanlijsku vojsku protiv Poljaka, u boju kod Tutora (1620). Autor slike: Walery Eljasz Radzikowski (1841-1905) Iskender-paša bio je osmanski komandant, ćehaja slavnog osmanskog vojskovođe Gazi Hasan-paše Tira i punac poznatom osmanskom historičaru Ibrahimu Alajbegoviću Pečeviji.
Biografija
Rodom Bošnjak i bio je sin bosanskog spahije iz Pečuha. Po tome ga i zovu Iskender-paša Pečujlija ili Pečevija. Godine 1601. istakao se kao junak kod slavne odbrane Kanjiže u kojoj je zapovjednik tvrđave Gazi Hasan-paša Tiro porazio austrijsku vojsku. Nakon toga je bio upravnik u više sandžaka po Mađarskoj, a 1612. godine bio je beglerbeg Kanjiže, dok je u oktobru 1613. godine imenovan za bosanskog namjesnika. Nakon godinu i po dana smijenjen je sa tog položaja, ali je nakon osam mjeseci opet vraćen na isti položaj.
Kad se vratio u Bosnu, u to vrijeme, ona je bila puna odmetnika, te je Iskender-paša uredio čete i sam se stavio na čelo, pa je iskorijenio odmetnike po cijeloj zemlji. Slijedeće godine on je imenovan Rumelijskim beglerbegom. Dok se nalazio na tom položaju, on primi zapovijed da sa evropskom vojskom ode u Moldaviju i uguši ustanak, koji je digao vojvoda Konstantin.
Kada je slavno završio ovaj vojni pohod, imenovan je muhafizom (braniocem) Ozije i seraskerom (glavni vojni komadant) protiv vojvode Gašpara i Poljske. Sa namjesnicima Rumelije, Nikopolja i Vidina i sa tatarskim hanom Džanibekom, Iskender-paša je na obali Dnjestra u blizini Jašija u Rumuniji izvojevao jednu od slavnih osmanskih pobjeda, gdje je poginulo oko 10.000 neprijateljskih vojnika. Nedugo iza toga, 1620. godine Iskender-paša je poginuo od ruke od svojih sluga. Historija ga hvali kao velikog komadanta i hrabrog junaka.
IC 1908
IC 1908 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Yitzhak Rabin
Jichak Rabin (1. mart 1922. – 4. novembar 1995.), bio je izraelski vojnik i političar, rođen je u Jerusalemu, gdje je završio poljoprivrednu školu. Rabin se borio u židovskom Palmachu protiv britanskih vlasti te je učestvovao u oružanim akcijama protiv vichyjevske Francuske u Siriji i Libanonu. Tokom Prvog izraelsko-arapskog rata 1948. vodio je odbranu Jerusalema, a u završnoj fazi rata vodio je operacije protiv Egipćana u pustinji Negev. Rabin je brzo napredovao u redovima izraelske vojske te je 1964. postao načelnik glavnog štaba. Njegove zamisli o brzoj mobilizaciji rezerve i uništenju neprijateljskog zrakoplovstva na zemlji pokazale su se odlučujućima u ratu 1967. Godinu dana nakon rata okončao je vojnu karijeru i preuzeo mjesto ambasadora u Sjedinjenim Američkim Državama. Godine 1973. ušao je u politiku te nakon ostavke Golde Meir 1974. postao peti izraelski premijer i prvi rođen na izraelskom tlu. U aprilu 1977., nakon serije skandala, prisiljen je predati vodstvo stranke Shimonu Peresu. Od 1984. do 1990. Rabin je bio ministar odbrane te je djelomično odgovoran za politiku čvrste ruke prema Palestincima u početku Intifade. Godine 1992. vratio se na čelo Laburista i nakon izbora postao premijer. Nakon tajnih pregovora, 1993. potpisao je sporazum s dugogodišnjim neprijateljem Yasserom Arafatom, a 1994. zajedno s izraelskim ministrom vanjskih poslova Shimonom Peresom i Yasserom Arafatom podijelio je Nobelovu nagradu za mir. Na mirovnom skupu 1995. ubio ga je izraelski ekstremista, a njegova će smrt biti nenadoknadiv gubitak bliskoistočnom mirovnom procesu.
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 1500 m (žene)
Takmičenja na 1500 m za žene na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 8. i 10. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Takmičenje je bilo podijeljeno u dvije faze: kvalifikacije i finale. Angelika Cichocka iz Poljske s najbržim vremenom u finalu 4:33.00 osvojila je zlatnu medalju. Sifan Hassan iz Holandije osvojila je srebro, dok je Ciara Mageean iz Irske osvojila bronzanu medalju.
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovala je 21 takmičarka iz 16 država.
Kvalifikacije
Kvalifikacijska utrka održana je 8. jula 2016. u 18:15 (CEST).
Finale
mini|desno|250px|[[Angelika Cichocka]] Finalna utrka održana je 10. jula 2016. u 17:45 (CEST).
Treskavac
Treskavac je naseljeno mjesto u općini Ribnik, Bosna i Hercegovina.
Historija
Prvi put se spominje 1351. u povelji bana Stjepana II. Kotromanića pod imenom Triska. Iznad Treskavca se u srednjem vijeku nalazilo utvrđenje Prolom-Grad na koje i danas podjseća toponim Polom ili Prolom.
IC 1987
IC 1987 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Prirodni satelit
Zajednička imenica mjesec se koristi u smislu značenja pojma prirodni satelit drugih planeta. Postoji najmanje 140 mjeseca unutar našeg Sunčevog sistema, a vjerovatno i mnogi drugi koji orbitiraju oko planeta u drugim solarnim sistemima. Obično veći gasoviti giganti imaju obimne sisteme mjeseca. Merkur i Venera nemaju nikakvih mjeseca, Zemlja ima jedan svoj veliki Mjesec, Mars ima dva mala mjeseca (Phobos i Deimos), i Pluton malog pratioca koji se zove Haron (pa se ponekad zajedno smatraju dvostrukom planetom).
Porijeklo
Za mnoge mjesece se pretpostavlja da su nastali iz iste oblasti protoplanetarnog diska koja se sažimala i koja je stvorila njegovo primarno tijelo. Ipak, postoje mnogi izuzeci i varijacije u ovom standardnom modelu nastajanja mjeseca koji su trenutno poznati ili se teoretišu. Za neke se mjesece misli da su zarobljeni strani objekti, fragmenti ili veći mjeseci raštrkani kao posljedica velikih udara (kometa), ili (kao u slučaju sa Zemljinim Mjesecom) dio planete čije je dijelove izbacio u njenu orbitu veliki udar. Budući da je većina mjeseca poznata samo na osnovu nekoliko dalekih opservacija preko proba i teleskopa, mnoge teorije o njima su još nepouzdane.
Fizikalne karakteristike
Mnogi mjeseci u Sunčevom sistemu su plimski povezani sa svojim primarnim tijelima, a izuzetak je Saturnov mjesec Hiperion, koji rotira haotično zbog raznih vanjskih uticaja. Nijedan poznati mjesec nema sopstveni mjesec, jer plimski efekti njihovih primarnih tijela stvaraju nestabilne orbite oko njih. Ipak, neki mjeseci imaju pratioce u svojim Lagrangeovim tačkama (npr. Saturnovi mjeseci Tetija i Diona).
Mjeseci u Sunčevom sistemu
Najveći mjeseci u Sunčevom sistemu (veći od 3000 km) su Zemljin Mjesec, Jupiterovi Galilejanski mjeseci Io, Evropa, Ganimed i Kalisto, Saturnov mjesec Titan, te Neptunov zarobljeni mjesec Triton.
Evo i komparativne tabele u kojoj su mjeseci u našem Sunčevom sistemu klasificirani prema dijametru, što uključuje i kolonu za neke poznate asteroide, planete i objekte iz Kuiperovog pojasa.
¹ Diskutabilno je da li je Kruitne ustvari pravi mjesec; a ovdje je stavljen usporedbe radi.
Dodatno mjesecima raznih planeta, postoji i oko 30 poznatih asteroidnih mjeseca, tj. asteroida koji orbitiraju oko drugih asteroida.
IC 2019
IC 2019 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
NGC 3269
NGC 3269 (također poznat kao ESO 375-44, MCG -6-23-40 i PGC 30945) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 173 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 2,40 (121 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. maja 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Velečevo (Ribnik)
Velečevo je naseljeno mjesto u općini Ribnik, Bosna i Hercegovina.
IC 2197
IC 2197 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Tragedija
mini|desno|220px|Maska Dioniza. Tragedija je dramska vrsta u stihovima koja se razvila u staroj Grčkoj, postignuvši najveći procvat u V vijeku p. n. e. Prema Aristotelovom mišljenju (koje je danas uglavnom prihvaćeno) nastala je iz obreda posvećenih bogu Dionizu na taj način što se horovođa u horskim pjesmama odvojio od hora, počeo govoriti samostalne stihove i voditi razgovor s horom. Osnivač tragedije prema grčkoj predaji je Tespis, a najveći su grčki tragičari Eshil (525–456. p. n. e), koji je dodao drugog glumca, Sofoklo (496–406. p. n. e), koji je dodao trećeg glumca, i Euripid (485–406. p. n. e). Naziv "tragedija" potječe od grčkih riječi tragos, jarac, i ode, pjesma, a do njega je došlo vjerovatno zbog toga što su u najstarije vrijeme članovi hora bili zaogrnuti jarčjom kožom, predstavljajući tako mitske pratioce boga Dioniza-satire.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1986 - grupa A
Grupa A svjetskog prvenstva 1986. je igrana u Meksiku na stadionu Azteca i u Puebli na stadionu Cuauhtémoc  između 31. maja i 10. juna 1986. godine. Argentina i Italija su se kvalificirali u osminu finala. Bugarska se također kvalificirala u osminu finala kao trećeplasirana ekipa. Južna Koreja je svoje takmičenje na SP 1986 završila u grupnoj fazi.
Tragedija
Opće karakteristike tragedije
Opće karakteristike tragedije: tragički junak, tragička krivica, tragički završetak, katarza i uzvišen stil.
Aristotel, prvi teoretičar tragedije, smatrao je da tragedija treba izazivati strah i sažaljenje te tako pročistiti osjećaje gledalaca. To pročišćenje zove on katarzom (od grč. katharsis, prema kathairo, čistim). Na osnovu Aristotelovog mišljenja o katarzi razvile su se kasnije mnoge teorije o katarktičkom djelovanju tragedije ili drame u cjelini, pa i takve teorije koje svrhu cjelokupne književnosti tumače u smislu pročišćenja odnosno oplemenjivanja osjećanosti.
NGC 7721
NGC 7721 (također poznat kao IRAS 23362-0647, MCG -1-60-17 i PGC 72001) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 93 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 2,80 (75 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. septembra 1785. godine.
IC 2218
IC 2218 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
IC 1602
IC 1602 (također poznat kao MCG -2-3-47 i PGC 3306) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 751 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,70 (153 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (131 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Herbert Alonzo Howe 16. decembra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2312
IC 2312 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
29. august
29. august / kolovoz (29. 8) jest 241. dan godine po gregorijanskom kalendaru (242. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 124 dana.
NGC 979
NGC 979 (također poznat kao ESO 246-23, MCG -7-6-14 i PGC 9614) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 246 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (64 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. oktobra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Brje pri Komnu
Brje pri Komnu su naseljeno mjesto u sastavu općine Komen, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
MPEG-1
MPEG-1 je naziv za grupu standarda za kodiranje audio i video signala koje je predstavila organizacija MPEG (Moving Picture Experts Group). MPEG-1 kompresija se koristi kod VCD formata, a brzina protoka i kvalitet su bliski VHS traci. Dio MPEG-1 standarda je i popularni MP3 format za zvučne datoteke. Pojavom jeftinijih, bržih i moćnijih elektronskih sklopova, napredniji formati, kao što su MPEG-2 i MPEG-4, su razvijeni i ušli su u upotrebu. Ovi novi formati su kompleksniji i zahtjevaju snažnije uređaje za obradu, ali se postiže veća efikasnost odnosno za isti protok podataka se može postići veći kvalitet video signala.
Brje pri Komnu
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brje pri Komnu su imale 108 stanovnika.
Velijašnica
Velijašnica je naseljeno mjesto u općini Ribnik, Bosna i Hercegovina.
Demografija Zenice
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Zenica imala je 145.517 stanovnika, raspoređenih u 81 naselju.
Popis 1991.
ukupno: 145.517
Popis 1981.
ukupno: 132.733
Popis 1971.
ukupno: 112.447
IC 2441
IC 2441 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Društvo naroda
Osnivanje
Osnovano je na Pariskoj mirovnoj konferenciji. Pakt Društva naroda od 28. aprila 1919. priključen je kao prilog Versajskom ugovoru o miru sa Njemačkom i drugim mirovnim ugovorima (sa Austrijom, Mađarskom i Bugarskom). Njegovi osnivači, sile pobjednice u 1. svjetskom ratu, težile su da Društvo naroda iskoriste za prevlast u svijetu i održavanje stanja stvorenog mirovnim ugovorima sa Njemačkom i drugim pobijeđenim državama. Pakt kao osnovni dokument, koji određuje zadatke Društva naroda i reguliše odnose među članovima, utvrđujući njihova prava i dužnosti, predviđa tri kategorije članova s jednakim pravnim položajem. To su:
U članstvo Društva naroda mogle su biti primljene kolonije i dominioni koji sami sobom slobodno upravljaju. U toku stvaranja (1919. - 1920.) Društvo naroda je imalo 45. članova, 1932. - 60, 1938. - 59, 1939. - 44, a aprila 1946. godine 34 člana. Do promjene u sastavu članstva dolazilo je dobrovoljnim povlačenjem, isključenjem i gubitkom državnosti pojedinih članova (Etiopija 1936, Austrija 1938, Čehoslovačka i Albanija 1939).
Struktura
Glavni organi Društva naroda su bili Skupština, Savjet i Stalni sekretarijat sa glavnim sekretarom na čelu. Skupštinu su sačinjavali predstavnici (najviše 3) svih država članica. Savjet Društva naroda je bio sastavljen od stalnih (prvo Francuska, Italija, Japan i V. Britanija; od 1926. Njemačka, a od 1934. SSSR) i 11 nestalnih članova koje je Skupština birala na 3 godine, ali tako da se u istoj godini smjenjuje samo jedna trećina. Svaki stalni i nestalni član bio je zastupljen u Savjetu samo jednim delegatom. Svaki član Društva naroda je imao pravo da, na osnovu poziva Savjeta, uputi svog delegata na sjednice Savjeta, kad god se raspravlja o nekom pitanju koje se njega posebno tiče.
Sekretarijat je bio administrativni organ pod neposrednim rukovodstvom glavnog sekretara kojeg je birala Skupština. Sekretarijat je bio podijeljen u 15 odjeljenja i 9 službi (1939. je imao 800 činovnika iz 50 zemalja).
Relacije sa drugim organizacijama
Društvo naroda je imalo posebne odnose sa Međunarodnom organizacijom rada (Ženeva), Međunarodnim sudom pravde (Hag) i specijalizovanim institucijama kao što su: Međunarodna komisija za intelektualnu saradnju (Pariz), Međunarodni institut za edukativnu kinematografiju (Rim), Međunarodnu društvo za proučavanje kuge (Rio de Žaneiro), Međunarodni ured za izbjeglice (Ženeva) i dr.
Savjet je ustanovio i dviej stalne komisije: Komisiju za vojna, pomorska i vazduhoplovna pitanja i Komisiju za mandate.
Zadaci
Pakt formuliše zajedničke zadatke država u borbi za mir. Prvenstveno se težilo smanjenju naoružanja, s tim što se povezivala bezbijednost i razoružanje, a smanjenje naoružanja uslovljavalo interesima nacionalne bezbijednosti država, njihovim međunarodnim obavezama, geografskim položajima i opštim uslovima koji vladaju u njima. Pakt je izričito garantovao teritorijalni integritet i političku nezavisnost država članica. Bio je predviđen postupak mirnog rješavanja sporova iznošenjem pred Savjet i Skupštinu, pred Stalni sud međunarodne pravde, arbitražom i akcijom savjeta. Predviđena je mogućnost primjene međunarodnih sankcija protiv agresora: prekid trgovačkih i finansijskih veza, zabrana veza između državljana zemalja članica Društva naroda i državljana zemlje koja je prekršila Pakt, dužnost Savjeta da zainteresovanim vladama preporuči vojne, pomorske i vazduhoplovne mjere za obrazovanje vojne sile koja će pribaviti poštovanje obavezama Društva naroda; uzajamna pomoć članova radi svođenja na najmanju mjeru gubitaka i štete zbog zajedničkih ekonomskih i finansijskih mjera protiv prekršioca itd. Pakt je predviđao i obavezu da članovi saopštavaju jedan drugome podatke o razmjeri sopstvenog naoružanja, vojnim i pomorskim programima i stanju industrija koje mogu biti iskorištene za rat; osnivanje stalne vojne komisije koja će Savjetu davati mišljenja o izvršenju odredaba Pakta koje se odnose na vojna i pomorska pitanja. Radi ostvarenja tih odredaba, Društvo naroda je od 1925. do 1940. izdavalo Vojni godišnjak (Annuarie Militaire) koji je donosio opšte i statističke podatke o oružanim snagama država članica.
Međutim, iako je Pakt nastojao da isključi rat kao sredstvo rješavanja međunarodnih sporova, ipak ga nije apsolutno pravno zabranio. Pribjegavanje ratu zabranjeno je prije nego što države članice primijene proceduru mirenja, predviđenu Paktom. Ako ta procedura bude bezuspiješna, države članice pravno su ovlaštene da pribjegnu ratu, i to tek poslije 3 mjeseca od posljednjeg neuspjelog mirenja. To je tzv. vrijeme hlađenja (Cooling-off Time). Poslije tog roka rat, po Paktu Društva naroda, nije pravno zabranjen.
Neuspjesi i djelimični uspjesi
I pored pojedinačnih uspjeha u rješavanju sukoba (oko Vilnjusa između Poljske i Litvanije 1920, Poljske i Njemačke 1921. oko Gornje Šlezije; sukoba oko grčko-bugarske granice 1925.-1927.; anglo-turskog sukoba oko Mosula 1925. i dr.), Društvo naroda nije uspjelo u osnovnom zadatku, tj. u očuvanju mira.
Iako je do 1938. riješilo preko 40 međunarodnih sporova, u značajnijim sukobima koji su se ticali velikih sila, ono je podbacilo (npr. italijansko-grčki sukob 1923.; japansko-kineski sukob i okupacija Mandžurije 1931.-1933.; napad Italije na Etiopiju 1935.-1936.; španski nacionalnooslobodilački rat 1936.-1939.; anšlus Austrije 1938.; češka kriza 1938. i 1939.; nacističko pokoravanje Čehoslovačke 1939.; nacističko-poljski sukob oko Gdanjska 1939.).
U svim tim sukobima Društvo naroda nije ništa efikasno poduzelo. Istina, prilikom italijanskog napada na Etiopiju, donijelo je odluku o primjeni ekonomskih sankcija protiv agresora. Međutim, taj prividni uspjeh pretvorio se u potpuni neuspijeh, jer sankcije nisu dosljedno primjenjivane, pa su najvažnije sirovine (ugalj i nafta) neometano isporučivane Italiji dok je Suecki kanal bio i dalje otvoren za prolaz italijanskih vojnih transporta. Za neuspjehe Društva naroda krive su države članice i njihova politika. Agresivna politika totalitarnih sila, suprotnosti između malih i velikih država članica i između buržoaskih država i SSSR, izdvajanje SAD, osudili su Društvo naroda na neuspijehe.
Pred 2. svjetski rat, Njemačka, Japan i Italija napuštaju Društvo naroda, a 1940. SSSR je isključen iz članstva zbog rata sa Finskom. Uticaj Društva naroda sve više opada i ono nespremno dočekuje 2. SR ne preduzimajući ništa poslije njegovog izbijanja. Prestalo je da funkcioniše 1940., a formalno je raspušteno 18. aprila 1946. na 21. zasijedanju u Ženevi. Njegove funkcije i cjelokupna imovina prenijete su na UN.
Društvo naroda doprinijelo je razvoju međunarodnog prava, posebno ratnog. Pod njegovim okriljem donijeti su Ženevski protokol iz 1925. o zabrani upotrebe otrovnih gasova i bakterioloških sredstava u ratu, konvencije o ranjenicima, bolesnicima i ratnim zarobljenicima iz 1929. i niz značajnih rezolucija u vezi sa ograničenjem naoružanja i zabranom bombardovanja stanovništva (neboraca) itd. Pored nedostataka i neefikasnosti treba istaći da je Društvo naroda prvi ozbiljniji pokušaj zbližavanja naroda, i da se nije moglo očekivati njegovo savršenstvo poslije 1. SR u tako protivrječnom svijetu. Postojanje i rad Društva naroda je jedna od značajnih etapa u razvoju međunarodne zajednice. Njim je postavljen osnov za stvaranje novog međunarodnog organizma, Organizacije Ujedninjenih nacija.
NGC 4793
NGC 4793 (također poznat kao IRAS 12522+2912, MCG 5-31-3, PGC 43939 i UGC 8033) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 114 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 2,90 (96 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 252
IC 252 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Linz-Land
Okrug Linz-Land nalazi se u istočnom dijelu austrijske pokrajine Gornje Austrije.
Upravna podjela
mini|400px|Općine u okrugu Linz-Land Okrug se sastoji od ukupno 22 administrativne jedinice. Od toga su četiri grada i 7 općina sa statusom Markt. Broj stanovnika u svakoj od navedenih općina prikazan je u zagradi.
IC 2543
IC 2543 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Sazviježđe
mini|300px|Sazviježđa, 1661. Sazviježđa ili konstelacije su skupine zvijezda koje su prividno povezane u posebne zvjezdane skupove. U trodimenzionalnom prostoru većina zvijezda koje vidimo su relativno povezane, ali se nerijetko grupišu u nebeskoj sferi noćnoga neba. Ljudi su kroz historiju grupisali zvijezde u sazviježđa prema tome koliko su daleko jedna od druge. "Neslužbeno" sazviježđe je poznato kao asterizam. Zvijezde u sazviježđu ili asterizmu rijetko imaju bilo kakve veze jedna s grugom, a kad se gledaju sa Zemlje čini se da su vrlo blizu jedna drugoj, iako su na velikim međusobnim udaljenostima. Grupisanje zvijezda u sazviježđa je u biti proizvoljno, jer su razne kulture na razne načine imenovale sazviježđa, mada njih nekoliko očitijih teže da se često vrate u upotrebu, kao npr. Orion i Scorpius (Škorpion).
Internacionalna Astronomska Unija (IAU) dijeli nebo na 88 službenih sazviježđa s preciznim granicama, tako da se svaki pravac pridružuje tačno jednom sazviježđu. U sjevernoj nebeskoj hemisferi
Većina naziva su preuzeta iz antičke grčke tradicije i tako prešli u upotrebu i u srednjem vijeku. Dvanaest sazviježđa iz južne nebeske hemisfere Grci nisu bili u stanju promatrati, te su njihove nazive u upotrebu uveli holandski moreplovci Pieter Dirkszoon Keyser (Piter Dirkson Kejser) i Frederik de Houtman (Frederik de Hautman) u XVI vijeku, a prvi ih je katalogizirao Johann Bayer (Johan Bajer) u svom dijelu pod nazivom Uranometria.
IC 2554
IC 2554 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Sazviježđe
Prvih dvanaest su znakovi zodijaka. Sem ovih dvanaest Ptolomej je naveo drugih 36 (kojih sada broji oko 48, zbog podjele Argonautske lađe ili Argo Navisa).
Mnogo ranije ova je lista dopunjavana, kao prvo da popuni praznine među Ptolomejevim znacima (jer Grci su smatrali nebom i sazviježđa i tamni prostor između njih), i drugo da "popune" južno nebo da bi evropski istraživači putovali tamo gdje bi ih mogli vidjeti.
Druga predložena sazviježđa nisu uvedena u upotrebu, pa ni najznačajnije Quadrans Muralis ili Zidni Kvadrant (sada dio Volara ili Bootesa) prema kome su kvadrantidski meteori dobili ime. Isto tako i sazviježđe Argo Navis je bilo preveliko tako da je podijeljeno na nekoliko raznih sazviježđa.
Razni drugi manje službeni znaci su postojali pored sazviježđa zvanih asterizmima, poput Velikog Medvjeda (poznatog i kao Velika kola) i Malog medvjeda (Malih kola).
Sazviježđa i kretanje Zemlje
Zbog kretanja Zemlje, nagnutosti Zemljine osi i ovisno o geografskoj širini na kojoj se nalazimo, u određeno doba godine bit će vidljiv različit dio neba i različita sazviježđa. Tokom noći zvijezde prividno izlaze na istočnom nebu i zalaze za obzor na zapadnom nebu, što je posljedica rotacije Zemlje oko vlastite osi u suprotnom smjeru, od zapada ka istoku. Prividno se sve zvijezde kreću po kružnicama oko spojnice sjevernog i južnog nebeskog pola i iz naše perspektive čine kuglu koju nazivamo nebeska sfera.
Ukoliko se nalazimo na sjevernom ili južnom Zemljinom polu uvijek vidimo iste zvijezde koje se paralelno s horizontom okreću oko tačke tačno iznad nas. Niti jedna zvijezda ne izlazi niti zalazi. Pomjerajući se s polova ka manjim zemljopisnim širinama, izgled neba se mijenja. Što se krećemo bliže ekvatoru, sve više zvijezda počinje izlaziti i zalaziti, a sve manje ih je vidljivo tokom cijele noći. Zvijezde i drugi objekti koji su za određenog promatrača uvijek iznad horizonta nazivaju se cirkumpolarnim. Za promatrača na sjevernom polu cijelo sjeverno nebo je cirkumpolarno, dok je cijelo južno nebo anticirkumpolarno (nikada ne izlazi iznad obzora). Zvijezda Sjevernjača (lat. Polaris) nalazi se gotovo tačno u smjeru sjevernog nebeskog pola, udaljena od njega nešto manje od 3/4 lučnog stupnja, zbog čega se već dugo vremena koristi pri orijentaciji u prostoru, uvijek pokazujući smjer sjevera.
Posmatrač na ekvatoru jedini je u stanju vidjeti cijelo nebo, za njega niti jedan dio neba nije cirkumpolaran ni anticirkumpolaran. Sjevernjača se vidi tačno na obzoru (u pravcu sjevera), a nebeski ekvator prolazi kroz zenit, odakle se spušta na istočnu i zapadnu točku obzora.
Velije
Velije su naseljeno mjesto u općini Ribnik, Bosna i Hercegovina.
Brje pri Koprivi
Brje pri Koprivi su naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brje pri Koprivi su imale 34 stanovnika.
Mezopotamska mitologija
mini|lijevo|Krilato božanstvo, zidni reljef s vrata palače [[Sargon II|Sargona II u Dur-Šarukinu u Asiriji (danas Khorsabad u Iraku), oko 713-716. god. p. n. e.]] Mezopotamska mitologija se odnosi na mitove i religiozne tekstove nastali na prostoru koje je nekada obuvatala Mezopotamija kao i sa susjednih područa tj. današnje Zapadne Azije. Religija Mezopotamaca javlja se kod Sumeraca i razvijaju je kako Sumerci tako i drugi narodi koji su živjeli na području tadašnje Mezopotamije. Kao takva održala se i u periodu poslije Mezopotamije i u velikoj mjeri uticala na antičke ali i moderne religije. "Ljudi crnih glava", kako su Sumerci sami sebe nazivali, oko 5000 godine p. n. e. naselili su područje između rijeka Tigris i Eufrat tj. na području koje se nazivalo Mezopotamija. Smatra se da su došli u Mezopotamiju iz sjeverozapadne Indije. Oni su prvi civilizovan narod koji je iza sebe ostavio pisane spomenike.
Mezopotamci vjeruju u antropomorfna božanstva. Imaju ozakonjen kult, hijerarhiju svećenika i druge kultne službenike. Tome prethode primitivni oblici religije i kulta s fetišizmom, totemizmom, animizmom, magijom i sličnim elementima. Obožavaju nebeska tijela kao što su Sunce ili mjesec itd. Obožavaju zemlju, vodu, javlja se kult mrtvih i vjerovanje u demone. Vladarima daju nadnaravne sposobnosti. Imaju božanstva prvog i drugog reda. Vjerovali su da su bogovi ljudskog izgleda i da svaki od njih utiče na njihove živote na neki način. Smatrali su da su ljudi prvenstveno i stvoreni da bi služili bogovima. I dalje, Sumerci su vjerovali da od bogova zavisi blagostanje, bezbjednost, zdravlje i napredak ljudi. Zbog toga se svim bogovima ugađalo tako što su im se klanjali, zidali hramove (zigurate) i sl. Svaki Sumerski grad sadržao je bar jedan hram nekog ličnog boga – zaštitnika kojemu je u gradu bio izgrađen stepenasti hram u obliku kule sa svetištem na vrhu - zigurat. Oni koji su upravljali gradovima posvećivali su se onom bogu za kojeg je hram napravljem i pokusali da mu ugode. Sumerski zigurati su preteče Egipatskih piramida. Za razliku od piramida zigurati su služili kao hramovi, dok su piramide grobnice.
Prema naučnoj rekonstrukciji mita, sumerski svećenici smatrali su da su iz prvobitnog mora, čiji je gospodar bila božica Namu, nastali Nebo i Zemlja u obliku velike planine. Namu je stvorila boga Ana, gospodara Neba, i Ki, gospodaricu Zemlje. Njihov je sin bio Enlil, bog zraka koji je razdvojio Nebo od Zemlje. Zemlja je bila zamišljena kao ploča koja pliva na vodi, a Nebo kao čvrsti svod. Kako je sve bilo u potpunom mraku, Enlil je stvorio mjesec, zvijezde i sunce, te boga Nanu, koji je stvorio Utua, boga sunca. Enlil i njegova majka Ki stvorili su uz pomoć Enkija, boga slatke vode, biljni i životinjski svijet na zemlji. Čovjek je bio smatran djelom više božanstava. Trijadu vrhovnih bogova činili su bogovi Anu (nebo) – Enlil (zemlja) – Ea (voda).
Mezopotamski mitovi i legende su bile važan činitelj mezopotamske religije i bili su zapisani sumeranskim klinastim pismom. Jedno od najstarijih sačuvanih književnih djela na svijetu je "Ep o Gilgamešu".
IC 2649
IC 2649 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
IC 2694
IC 2694 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Evropsko prvenstvo u atletici 2016 – 5000 m (žene)
Takmičenja na 5000 m za žene na Evropskom prvenstvu u atletici 2016. održana su 8. i 10. jula na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu. Yasemin Can iz Turske s najbržim vremenom 15:18.15 osvojila je zlatnu medalju. Meraf Bahta iz Švedske osvojila je srebro, dok je Steph Twell iz Velike Britanije osvojila bronzanu medalju.
Raspored
Sva vremena prikazana su po lokalnom vremenu (CEST/UTC +2).
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 16 takmičarki iz 11 država.
NGC 6206
NGC 6206 (također poznat kao IC 1227, MCG 10-24-18, PGC 58723 i UGC 10506) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 253 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,70 (52 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 23. oktobra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sunčeva energija
mini|300px|Karta Sunčevog zračenja u Evropi
Sunce kao fuzjski reaktor svake sekunde pretvori oko 600 miliona tona hidrogena u helij pri čemu oslobodi ogromnu količinu energije koju pošalje u Svemir u vidu elektromagnetnog, svjetlosnog, toplotnog, rentgenskog i drugih vidova zračenja. Od ukupno 3,8×1026 W energije koju Sunce zrači u kosmos,Zemlja primi 1,7 ×1017 W. Oko 30% primljene energije Zemlja reflektuje nazad u kosmos, oko 47% zadrži kao u toplotu, oko 23% ide na proces kruženja vode u prirodi dok se ostatak „potroši“ na fotosintezu.
Različiti su interesi za eksploataciju sunčeve energije. U hladnijim krajevima ona se koristi za grijanje prostora i dobijanje tople vode te dobijanje električne energije a u toplijim krajevima (osunčanim) za rashlađivanje prostorija, dobijanje električne energije, hidrogena.
Elementi zračenja Sunca
Kod svih proračuna, Sunčeva energija, se mora posmatrati kroz tri njene komponente zračenja i to:
Kod proračna solarnih kolektora četiri faktora su bitna za proračun:
Proračun energije dobivene sunčevim zračenjem
Bitan podatak je tok Sunčeva zračenja po jediničnoj površini okomitoj na smjer sunčevih zraka na srednjoj udaljenosti Zemlje od Sunca (1,5×1011 m ) tzv. Sunčeva konstanta ili Ekstraterestička iradijacija, koji iznosi EI = SK =1353±21W/m2 .Sledeći bitan podatak je geografska širina koju posmatramo (φ), deklinacija δ = (-23,45°÷23,45°), ugao izlaska i zalaska sunca ω s = arc cos(-tgφ×tgδ) visina Sunca (ugao između sunčevih zraka i horizontalne površine sinα = sinφsinδ+cosφcosδcosω.Na osnovu ω s računa se trajanje „sunčeva dana“ D =2/15ω s . Kada izračunamo sve navedene elemente moguće je izračunati dnevnu iradijaciju ravne plohe okomite na sunčeve zrake:
Ipak za proračun praktičnog primjera kolektora kose površine, kako smo ranije rekli, moramo uzeti sve tri komponente zračenja: DIK=DIK dir + DIK ras + DIK ref gdje su:
Solarne elektrane
Tehnološki sistem koji koristi energiju sunca i u nekoliko faza je pretvara u električnu energiju zove se solarna elektrana, koji čine sljedeći elementi:
Fotonaponski paneli
mini|250px|Fotonaponski panel Kada na dva sloja poluprovodničkih kristala (N i P) postavljenih tako da je N tip okrenut prema izvoru svjetlosti te jačina svjetlosti većeg intenziteta od kritične h f >E z doći će do pojave EMS. Količina energije koja se dobije iz FNP direktno zavisi od površine panela, Iradijacije, kvaliteta konstrukcije panela (proizvod τ×η koji je <13%). Karakteristične vrijednosti FNP su: Unutrašnji otpor Rs = 0.95Ω, EMS = 0.58 V, stepen iskorištenja η = 10%. E sp = A×τ×η×DIK dn pr (najčešće se koriste kristali silicija sa primjesama zbog dobrog stepena iskorištenja i termičke postojanosti-teoretski od -50 °C do 200 °C)
Četvrti krstaški rat
Četvrti krstaški rat (1202. - 1204.) je je bio zapadnoevropska oružana ekspedicija koja je namjeravala da osvoji Jerusalem koji je bio pod muslimanskom kontrolom putem invazije na Egipat. Niz događaja je kulminirao da križari krenu preko Konstantinopolja, glavnom grada hrišćanskog Bizantijskog carstva.
U januaru 1203. godine, na putu za Jerusalem, krstaško rukovodstvo je sklopilo sporazum sa bizantijskim princem Aleksisom Angelosom da skrenu u Konstantinopolj i da vrate njegovog svrgnutog oca na bizantijsko prijestolje. On je obećao križarima finansijsku i vojnu pomoć prilikom osvajanja Svete zemlje. Dana 23. juna 1203. godine glavna krstaška flota stiže u Konstantinopolj. Manji kontigent je nastavio za Akru.
U augustu 1203. godine, nakon borbe izvan Konstantinopolja, Aleksis Angelos se kruniše za cara uz pomoć križara. Međutim, u januaru 1204. godine, on je svrgnut od strane narodnog ustanka u Konstantinopolju. Križari više nisu bili u mogućnosti da dobiju obećanu pomoć jer je Aleksis IV ubijen 8. februara 1204. godine. Zbog toga su križari i mlećani odlučili da osvoje Konstantinopolj. U aprilu 1204. godine, oni su zarobili i brutalno opljačkali grad i uspostavili novo Latinsko carstvo a druge bizantijske teritorije podijelili.
Bizantijski otpor u neosvojenim dijelovima carstva, kao što su Nikeja, Trapezund i Epir, su povratili Konstantinopolj. Četvrti križarski rat se smatra jednim od konačnih djela crkvenog raskola između Pravoslavne crkve i Rimokatoličke crkve, a ključna prekretnica je bila pad Bizantijskog carstva.