cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Halofilni organizam
Rasprostranjene su i na morskim obalama i oko slanih izvora i gejzira. Naziv "halofil" dolazi og grčkog za "ljubitelje soli". Većina halofilnih organizama su archaea, ali i neke  bakterije i  eukarioti  su također u ovoj ekološkoj kategoriji, kao što je, naprimjer,  alga Dunaliella salina.
Način života
Većina halofila i životinja koje jedu soli,   energiju koriste  za uklanjanje soli iz svoje  citoplazme. Voda u organizmu ulazi unutar ćelije  izvan životne sredine. To je zato što je uvijek kretanje vode takvo da  teži uspostavljenju stanja u kojoj su koncentracije soli iste na obje strane ćelijske membrane.
thumb|180px|right| [[Natrij-kalij pumpa koju neki halofilni organizmi koriste da uzmu kalijeve, a ispuste natrijeve ione]] Da bi preživela, citoplazmi halophila mora biti izotonična  i  izotonična sa svojom okolinom.
Da bi došli u  ovo stanje, halofili koristite dva  različita načina. U prvom, koji uglavnom koriste bakterije i neke archaea, kvasci, alge i gljive, organski spojevi  se čuvaju u citoplazmi. Oni pomažu organizmu da preživi stres osmoze. Napredak u odnosu na to je da organizmi mogu živjeti u širem rasponu koncentracija soli. Isto tako, ako proteini nisu izloženi visokoj razini soli, oni ne moraju da se  njemu prilagođavaju. To zahtijeva od organizama da koriste mnogo više energije nego što je adaptacija na niže koncentracije.
Druga, manje uobičajena adaptacija, je selektivno uzimanje kalij (K+) ion a  u citoplazmu. U zamjenu, organizam ispumpava natrij (Na+) ione se uz pomoć  natrij-kalij pumpe. Ioni natrija se  mogu koristiti umjesto kalija, ali kalij najčešći. Ova adaptacija se koristi samo u jednom redu bakterija  i jednoj  porodici archaea. Prednost ovog načina je da se troši mnogo manje energije nego u prvopomenutoj  adaptaciji. Glavni nedostatak mu je da se svi mehanizmi  unutarćelijskih enzima,  strukturnih  protein, itd,  moraju prilagoditi visokoj razini neorganskih iona, što je  mnogo zahtjevnije od gore opisane. adaptacije. Kod većine halofilnih  organizama prisutan je samo jedan od dva opisana načina, ali in nekolikio može koristiti oba.
Kategorizacija
Halofili su grupirani po razinama  soli na kojima najbolje  rastu. Mogu biti blagi, umjereni  ili ekstremni halofili.
Čelične pećine
Čelične pećine je naučnofantastični roman američkog pisca Isaaca Asimova. To je detektivska priča i ilustruje ideju koju je zagovarao Asimov, da se naučna fantastika može primijeniti na bilo koji književni žanr, umjesto da bude samo ograničen žanr.
Halofilni organizam
Značaj i upotreba
thumb|420px|Rasprostranjenje većih zaslanjenih [[vegetacija:
Čelične pećine
Knjiga je prvi put objavljena kao serijal u časopisu Galaxy, od oktobra do decembra 1953, 1954 godine uslijedio je Doubleday u tvrdim koricama.
U vrijeme pisanja ove priče, Asimov je zamišljao Čelične pećine kao potpuno različitu od svoje Zadužbina trilogije, objavljene nekoliko godina ranije. Desetljećima kasnije, međutim, Asimov ih je povezao, čime je vrijeme čeličnih pećina postalo mnogo raniji dio opsežne historije budućnosti koja je dovela do uspona Galaktičkog carstva, njegovog pada i uspona dvije Zadužbine koje će ga zamijeniti – robotom. R. Daneel Olivaw, predstavljen u Čeličnim pećinama, ispostavilo se da je preživio desetine hiljada godina i da je igrao ključnu ulogu u epohama i Galaktičkog Carstva i Zadužbine.
Halofilni organizam
Značaj i upotreba
Narandžasto : Šume mangrova]]
Čelične pećine
Pozadina
Isaac Asimov predstavlja Elijaha Baleya i R. Daneela Olivawa, kasnije njegove omiljene protagoniste. Oni žive otprilike tri milenijuma u Zemljinoj budućnosti, vremenu kada je otkriveno hipersvemirsko putovanje i kolonizovano nekoliko svetova relativno blizu Zemlje – pedeset planeta poznatih kao "Spacer svjetovi". Spacerski svjetovi su bogati, imaju nisku gustinu naseljenosti (prosječna populacija od sto miliona svaki) i uvelike koriste rad robota. U međuvremenu, Zemlja je prenaseljena sa osam milijardi ljudi, tri puta više od Asimovljevih 1950-ih, uz stroga pravila protiv robota. U Čeličnim pećinama i njihovim nastavcima, Asimov slika sumornu situaciju Zemlje koja ima posla s izuzetno velikom populacijom i svemiraca željnih luksuza, koji ograničavaju rađanja kako bi si omogućili veliko bogatstvo i privatnost.
Halofilni organizam
U prirodi
180px|thumb|Halofilni jednoćelijski organizmi daju boje ovom baznu za isparavanje. Zavisno od razine [[saliniteta, dominiraju različite vrste, što uvjetuje različite boje.]]
Halofili imaju važnu ulogu u ekosistemima. Naprimjer, često podržavaju cjelokupne populacije  divljih ptica, u oskudnim izvorima hrane. Korisni su za čišćenje  zagađenja u  životnom prostoru. Halofili imaju važnu ulogu u ekosistemima. Na primjer, halophiles često podržavaju cjelokupne populacije divljih ptica. Naprimjer pokazali su da iz svojih sredina mogu ukloniti  fenol,  što bi se moglo primijeniti u budućoj  upotrebi  u čišćenju naftnih polja.
Čelične pećine
Pozadina
Asimov je bio klaustrofil: "Napisao sam roman 1953. koji je slikao svijet u kojem svi žive u podzemnim gradovima, udobno zatvorenim daleko od otvorenog zraka. Ljudi bi rekli: 'Kako možete zamisliti takvu košmarnu situaciju?' A ja bih začuđeno odgovorio: 'Kakva košmarna situacija?'" "Čelične pećine" su ogromni gradski kompleksi prekriveni ogromnim metalnim kupolama, sposobne da izdrže desetine miliona svaka: grad New York tog doba (gdje veliki dio priče je smješten) obuhvata današnji New York City, kao i velike dijelove New Jerseya. Asimov zamišlja današnji podzemni tranzit povezan sa tržnim centrima i stambenim blokovima, sve dok niko nikada ne izađe iz kupola i većina stanovništva pati od ekstremnog straha da ih napusti (iako su serije Robot i Zadužbina tek mnogo kasnije postale dio istog izmišljenog svemira, "Čelične pećine" podsjećaju na planetu Trantor).
Halofilni organizam
Fermentacija
Halofili imaju značajnu ulogu u fermentaciji nekih vrsata hrane, kao npr. kao fermenti za  soseve od soje i  riba. Također fermentiraju i slanu ribu.
Biotehnologija
Halofilni organizmi su upotrebljivi i u biotehnologiji. Sastojci koje sadrže određeni halofili su osobito vrijedni. Neki od tih spojeva nisu nađeni nigdje drugdje u živom svijetu. Proizvode enzime koji toleriraju zaslanjenost, a mogu se  koristiti na razne načine. Naprimjer, ovi enzimi mogu koristiti u obimnim  industrijskim procesima, kao što je prerada hrane. Neki umjereni halofili, izvan ćelije proizvode  šećere. Ovi šećeri se mogu koristiti kao zgušnjivači i emulgatori u naftnoj i  medicinskoj industriji.
Čelične pećine
Pozadina
Centralna radnja romana je ubistvo, koje se dešava pre nego što roman počne. (Ovo je zaštitni znak Asimova, koji je pripisao njegovoj gadljivosti plus savjet Johna Campbella da počne što kasnije u priči.) Žrtva je Roj Nemmenuh Sarton, Spacerski ambasador koji živi u Spacerskom gradu, svemirskoj ispostavi nedaleko od New Yorka. Već neko vrijeme pokušavao je uvjeriti vladu Zemlje da olabavi svoja ograničenja protiv robota. Jednog jutra, otkriven je ispred svoje kuće, a grudi mu je implodirao energetski blaster. Komesar njujorške policije daje zadatak Elijahu da pronađe ubicu, u saradnji sa veoma naprednim robotom po imenu R. Daneel Olivaw koji je vizuelno identičan čoveku, a opremljen je skenerom koji je u stanju da detektuje ljudske emocije kroz njihove encefalografske talase.
Sažetak radnje
Jedna frakcija Spacera je došla do spoznaje da je kultura Spacera iscrpljena, stagnira zbog negativnog rasta populacije i pretjerane dugovječnosti. Njihovo rješenje je potaknuti daljnje istraživanje svemira i kolonizaciju Zemljana u suradnji s robotima. Međutim, Zemljani bi prvo morali da prevaziđu svoj iracionalni antagonizam prema robotima. U tu svrhu, frakcija je uspostavila nastambe na Zemlji kroz koja se nadaju da će uvesti humanoidne robote na Zemlju.
Komesar njujorške policije Julius Enderby potajno je član Medievalista, subverzivne grupe protiv robota koja čezne za 'starim danima' u kojima ljudi nisu živjeli u 'Čeličnim pećinama'. On koristi svoju poziciju da iscenira sastanke sa Spacerom dr. Sartonom pod krinkom dalje saradnje, ali zapravo namjerava uništiti R. Daneela - koji živi s dr. Sartonom i podsjeća na njega. Enderby naređuje R. Sammyju da unese blaster kroz nenadgledani 'otvoreni zrak, dio Zemlje koji je van kuple' (nešto što nijedan Zemljanin ne bi mogao prihvatiti), ali u žaru trenutka Enderby ispušta naočale i ne uspijeva napraviti razliku između čovjeka i robota, slučajno pucajući u čovjeka. Znajući da je Baleyeva žena također Medielist, on dodjeljuje Baleyja na slučaj, radeći s R. Daneelom koji predstavlja Spacerse, i širi glasinu o humanoidnim robotima među subverzivcima kako bi bacio sumnju na Baleya kada Enderby kasnije uništi R. Sammyja radijacijom. Daneel isključuje Enderbyja kao ubicu jer njegovi obrasci mozga pokazuju da nije sposoban za namjerno ubijanje.
Roman prati Baleyja i Olivawa dok Baley počinje sumnjati u Olivawa, ali se dvaput pokazalo da nije u pravu. Olivaw postepeno uči više o ljudima na Zemlji i počinje pokazivati ​​radoznalost o aspektima ljudskog ponašanja i zemaljskoj tehnologiji. U sklopu istrage, Baley dolazi u posjetu Spacerskom gradu gdje se sastaje s dr. Fastolfeom, koji mu ubrizgava blago sugestivnu drogu dok govori o relativnim prednostima i nedostacima Zemlje i svemirskog društva. Baley je pretvoren u uzrok širenja čovječanstva po galaksiji. Iako Spacersi smatraju da Baley nije dovoljan da preobrati dovoljno Zemljana, oni pronalaze svoju metu kada Baley uhapsi Clousara pod sumnjom da je poticao nerede, a Olivaw mu daje sugestivne izjave. Njihov posao obavljen, Spacersi planiraju da napuste Zemlju jer bi njihovo kontinuirano prisustvo bilo na štetu njihovog cilja; oni prihvataju nerazjašnjenu smrt dr. Sartona kao neophodnu žrtvu. Ovo ostavlja Bejliju devedeset minuta da pronađe ubicu, za šta je uveren da će ga takođe osloboditi uništenja R. Sammyja.
Baley ima trenutak inspiracije kada povezuje Enderbyjeve emocionalne uspone i padove s tim koliko je Baley bio blizu ili daleko rješavanju ubistva. Dobivši snimak mjesta zločina, uspijeva pokazati da su dijelovi Enderbyjevih naočara ostali na licu mjesta. S obzirom na to da su Spacersi već prihvatili da je Sartonova smrt neriješena, voljni su ne goniti Enderbyja za nesreću ako on pristane da radi s njima na promicanju kolonizacije drugih svjetova među Medievalistima.
Druga tema koja se ponavlja je napetost između Bejlijeve žene kao "Jessie" ili "Jezebel", i njena ogorčenost na Bejlija zbog objašnjenja da je biblijska priča Jezabel pogrešno protumačena, gušeći njenu fantaziju.
Likovi
Po redoslijedu pojavljivanja:
Prijem
Recenzent Groff Conklin pohvalio je roman zbog načina na koji Asimov "kombinuje svoje interesovanje za robotiku sa svojom sveobuhvatnom preokupacijom sa sociologijom tehnološkog ludog, birokratski vezanog svijeta budućnosti." Boucher i McComas su hvalili Čelične pećine kao "Asimovljeve pećine". najbolji dugi rad do sada", rekavši da je to bio "najuspješniji pokušaj spajanja" detektivskog i naučnofantastičnog romana. P. Schuyler Miller je to nazvao "iskrenom kombinacijom naučne fantastike i otkrivanja kao što smo vidjeli." Villiers Gerson iz New York Timesa je napisao: "Ovo je neobično uzbudljiva i zadivljujuća detektivska priča smještena u naučno-fantastičnu priču pozadina uvjerljivo razrađena."
Godine 2004. Čelične pećine su nominirane za retroaktivnu nagradu Hugo za najbolji roman za 1954. godinu.
Rječnik naučnih imena
Rječnik naučnih imena označava naučna imena živih organizama, virusa i priona.
Ključ
Nije dat prioritet muškim (M.), ženskim (F.) ili neutralnim (N.) oblicima imena.
IC 5033
IC 5033 (također poznat kao ESO 144-1 i PGC 65272) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 321 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,00 (93 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 17. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Germanski jezici
350px|mini|desno|{{legend|#0000ff|Države gdje je neki od germanskih jezika prvi službeni jezik}} {{legend|#8ddada|Države gdje je neki od germenskih jezika službeni ali ne i primarni jezik}} Germanski jezici su grupa jezika unutar indoevropske porodice jezika kojima govori približno 500 miliona ljudi, uglavnom u Sjevernoj Americi, Okeaniji, Srednjoj, Zapadnoj i Sjevernoj Evropi.
Podgrupe
Ova jezička grupa se dalje dijeli na: istočnogermanske, sjevernogermanske i zapadnogermanske jezike.
Unutar zapadnogermanskih jezika nalaze se dva najzastupljenija germanska jezika: engleski sa oko 360 do 400 miliona i njemački jezik sa preko 100 miliona govornika kojima je to maternji jezik. U zapadnogermanske jezike se još ubrajaju i holandski, škotski, frizijski, afrikaans, jidiš kao i Gornjonjemački i Donjonjemački jezici.
Sjevernogermanski jezici su druga podgrupa germanskih jezika uzimajući u obzir brojnost govornika. U ovu podgrupu se ubrajaju: norveški, švedski, danski, islandski i farski jezik kojim zajedno govori oko 20 miliona govornika.
U istočnogermanske jezike se ubrajaju gotski, burgundski i vandalski jezik od kojih su sva tri izumrla. Posljednji izumrli jezik iz ove podgrupe je Krimskogotski jezik koji se govorio krajem 18. vijeka u izolovanim područjima Krima.
Slog
Slog je jedinica organizacije za sekvencu zvukova nekog govora. Naprimjer, riječ voda sastoji se od dva sloga: vo i da. Slog se obično sastoji iz jezgra sloga (uglavnom nekog samoglasnika) i nekog početnog ili krajnjeg dodatka (uglavnom suglasnika).
Slogovi se često smatraju za fonološke gradivne jedinice svih riječi. Oni mogu utjecati na ritam jezika, njegovu prozaičnost, pjesnički metar i njegovu akcentualizaciju.
Pisanje u slogovima počelo je nekoliko stotina godina prije pojave prvih slova. Najstariji sačuvani slogovi zapisani su na pločama iz perioda oko 2800 p. n. e. u sumerskom gradu Uru. Ovaj prijelaz sa piktograma na slogove u nekim naučnim krugovima smatra se najvećim napretkom u historiji pisma.
Riječ koja se sastoji od jednog sloga (poput bosanske riječi pas) zove se jednosložna riječ. Sličan pojam opisuje i dvosložnu (riječ od dva sloga), trosložnu (riječ od tri sloga) ili višesložnu riječ, koja se može sastojati od više slogova, ali može označavati i riječ koja ima više od nekoliko slogova.
Glukoza 6-fosfataza
thumb|300px|Glukoza-6-fosfat thumb|250px|[[Gluza]] Glukoza 6-fosfataza (EC broj 3.1.3.9) je enzim koji hidrolizira glukoza-6-fosfat, što rezultira stvaranjem fosfatne grupe i slobodne glukoze. Glukoza zatim izlazi iz ćelije preko glukoza transportera membranskih proteina. Završni korak ova kataliza je glukoneogeneza i glikokogenoliza i stoga igra ključnu ulogu u homeostatskoj  regulaciji nivoa glukoze u krvi.
Glukoza-6-fosfataza je kompleks više proteinskih komponenti, uključujući i transporter za G6P, glukozu  i fosfat. Glavnu fosfataznu funkciju obavljaju  glukoza-6-fosfatazne katalitske podjedinice. Kod ljudi, postoje tri izoenzimske katalitske podjedinice: glukoza-6-fosfataza-α, kodirana  G6PC,  IGRP, kodirana  G6PC2 i glukoza-6-fosfataza-β, kodirana G6PC3.
This catalysis completes the final step in gluconeogenesis and glycogenolysis and therefore plays a key role in the homeostatic regulation of blood glucose levels. Glukoza-6-fosfataza-α i glukoza-6-fosfataza-β su i funkcijske fosfohidrolaze, jer imaju sličnu strukturu aktivnog mjesta, topologiju, mehanizam djelovanja i kinetička svojstva,  u odnosu na G6P hidrolaze. Za razliku od toga, IGRP gotovo da nema hidrolaznu aktivnost, a može imati i drugačiju ulogu u podsticanju pankreasa na lučenje insulina. Hloroperoksidaze sadrže aktivno mjesto vanadija. Ostaci Lys353, Arg360, Arg490, His404, i His496 odgovaraju Lys76, Arg83, Arg170, His119, i His176 u Glc 6-Pase. (Iz PDB 1IDQ) In contrast, IGRP has almost no hydrolase activity, and may play a different role in stimulating pancreatic insulin secretion.
Struktura i funkcija
Iako nije postignut jasan konsenzus, većina naučnika prodržava model  odgovornosti glukoze-6-fosfataza za katalitska svojstva transporta podloge. U ovom modelu, glukoza-6-fosfataza ima nizak stupanj selektivnosti. Prijenos glukoze 6-fosfata obavlja transporterski protein (T1) i endoplazmatski retikulum (ER), koji  sadrži strukture za omogućavnje  izlaza iz fosfata grupe (T2) i glukoze (T3). Glukoza-6-fosfataza se sastoji od 357 aminokiselina, a usidrena je na endoplazmatfkom  retikulumu  (ER) od devet transmembranskih helikoida. Njen N-kraj  i aktivno mjesto  se nalaze na  strni lumena ER i njegovih  C-ktajeva u citoplazmi. Tačna struktura glukoze-6-fosfataze ostaje nepoznata, zbog njene čvrste asocijacije na ER. Međutim, usklađivanje sekvenci je pokazalo da je glukoza-6-fosfataza strukturno slična  sadržaju aktivnog mjesta hloroperoksidaze vanadija u Curvularia inaequalis. Kinetičkim istraživanjima pH glukoza-6-fosfataza-α katalize, utvrđeno je da se  hidroliza glukoza-6-fosfata završava preko kovalentnog međuprodukta  fosfohistidin glukoza-6-fosfata. Aktivno mjesto site glukoze-6-fosfataza-α je prvobitno identificirano prisustvom znaka konzerviranog fosfatnog motiva, koji se obično nalazi u lipid fosfataz, kiseloj fosfatazi i vanadij haloperokidazama.
Essencijski ostatak u aktivnom mjestu, vanadij haloperoksidaze uključuju: Lys353, Arg360, Arg490, His404, i His496. Odgovarajući ostaci u aktivnom mjestu glukoze-6-fosfataza-α uključuju Arg170 i Arg83, koji doniraju ionom vodika na fosfatu, stabilizirajući tranziciju stanja, His119, koja daje proton na defosforilizirani kisik vezan za glukozu, te His176, koji kompletira nukleofilni napad na fosfat da se formira kovalentno vezani fosforil enzimski međuprodukt. Za vanadij kojeg sadrže hloroperoksidaze Lys353 jutvrđeno je da stabilizira fosfat u fazi  tranzicije. Međutim, odgovarajući ostatak glukoza-6-fosfataza-α (Lys76) nalazi se u ER membrani, a njegove  funkcije, ako ih ima, dosad  su  neutvrđene. Uz izuzetak Lys76, ovi ostaci nalaze se na lumena strani ER membrane. Glukoza-6-fosfataza-β je sveprisutno izražena, 346-aminokiselina membranskog proteina koji dijeli  identitet 36% sekvenci  s glukoza-6-fosfatazom-α. U glukoza-6-fosfataza-β enzimu, sekvenca poravnavanja predviđa aktivno mjesto stranica sadrži His167, His114, i Arg79. Slično kao i kod aktivnog mjesta glukoza-6-fosfataza-α, His167 je ostatak koji ima  nukleofilni napad  i His114, donor vodika je Arg79. Glukoza-6-fosfataza-β je također lokaliziran u membrani endoplazmatskog retikuluma, iako je njena orijentacija nepoznata.
Mehanizam djelovanja
Hidrolizom glukoza-6-fosfata  počinje nukleofilni napad na šećer koji je vezan za fosfat His176, što  rezultira u formiranjem fosfohistidinske veze  i degradacije karbonila. Negativno nabijeni kisik onda prenosi svoje elektrone preoblikujući karbonil i razbijajući  svoje veze sa glukozom. Negativno nabijeni kisik koji je vezan za glukozu se tada protonizira pomoću  od His119, uz formiranje  slobodne glukoze. U fosfo-međuproizvodu, reakcijom između His176 i fosfatne grupe  je tada prekinuta hidrofilni napad; nakon toga  drugog  hidroksid i razgradnje karbonila, ovaj  se reformira  odbcivanjem elektrona prvobitno doniranih  His176 ostataka, stvarajući fosfatnu  grupu, uz  završetak hidrolize.
Ekspresija
Sdfh.gif
Geni koji kodiraju enzime se prvenstveno ispoljavaju  u jetri, u korteksu bubrega i (u manjoj mjeri) u β-ćelijama  pankreasnih otočića i crijevnoj  sluznici  (naročito tokom gladovanja). Prema Surholtu i Newsholmu, Glc 6-Paza je prisutna u širokom spektru mišića širom životinjskog carstva, iako sa  vrlo niskim koncentracijama. Dakle, glikogen za aktivnost mišića, obično nije dostupan  za ostatak ćelija organizma,  jer glukoza-6-fosfat ne može preći sarkolemu osim ako se ne defosforilizira. Enzim ima važnu ulogu u periodima posta i kada je niska zazina glukoze. Dokazano je da je glad i dijabetes izaziva ji 2-3 puta veću aktivnost glukoza-6-fosfataze u jetri. Glc 6-Pazna aktivnost se također dramatično povećava po rođenju kada organizam postaje nezavisna  od izvora majčine  glukoze. Gen za GLC 6-Pazu čovjeka sadrži pet egzona raspona oko 125.5 kb DNA hromosoma 17:pozicija  17q21.
Klinički značaj
mini|400px|Razlaganje raznih sastojaka sistema nedostataka glukoza-6-fosfataze
Mutacije glukoza-6-fosfataza sistem, preciznije podjedinica glukoza-6-fosfataze-α  (glukoza-6-fosfataza-α), glukoza-6-transportera (G6PT) i glukoza-6-fosfataza-β ( glukoza-6-fosfataza-β ili G6PC3) dovode  do nedostataka u održavanju homeostaze glukoze između obroka  i  funkcije neutrofila  i homeostaze. Mutacije i u glukoza-6-fosfatazi-α i G6PT dovode do bolesti skladištenja  glikogena tip -1 (GSD-1) koja se  zove von Gierkeova bolest. Specifične mutacije u glukoza-6-fosfataza-α uvjetuju  pojavu skladištenja glikogena  tip-1a, koja  se odlikuje nakupljanjem  glikogena i masti u jetri i  bubrezima, što  rezultira hepatomegalijom i renomegalijom. GSD-1a čini oko 80% GSD-1 kliničkih slučajeva. Nedostatak G6PT dovodi do GSD-1B (GSD-1B), koja se odlikuje nedostatkom G6PT i predstavlja 20% slučajeva koji  se klinički ispoljavaju.
Specifičan uzrok GSD-1a proizlazi iz nonsens mutacija, insercije / delecija, sa ili bez promjena u sekvenci za očitavanje ili spoja  mutacija]] koje se pojavljuju na genetičkoj razini. Missens mutacije utiču na dva velika lumena petlje i transmembranske helikse glukoze-6-fosfataze-α, ukidanje ili značajno smanjuje aktivnosti enzima. Specifični uzrok GSD-1b proizlazi iz "teških" mutacija, kao što su mutacije mjesta prerade RNK, mutacije ram-transfere i zamjena visoko konzerviranih ostataka koji u potpunosti uništavaju  aktivnost G6PT. Ove mutacije dovode do prevalenciju GSD-1, sprečavanjem transporta glukoza-6-fosfata  (G6P) u lumenski  dio endoplazmatskog retikuluma  i inhibicijom konverziju G6P u glukozu koja se koristi u ćeliji.
Treći tip nedostatka glukoze-6-fosfataza, nedostatak glukoza-6-fosfataza-β, izaziva urođena neutropenija, sindrom u kojem neutrofili ispoljavaju  povećan stres  endoplazmatskog retikuluma (ER), povećanu apoptozau, poremećaj energetske homeostaze  i ostalih  funkcija. To može dovesti do srčanih i urogenitalnih malformacija. Ova treća klasa  nedostatka je također pogođena nedostatkom G6PT, koji, u obliku  glukoza-6-fosfataza-β, leži u  lumenu ER i na taj način može dovesti do sličnih simptoma nedostatku  glukoza-6-fosfataza-β, što može biti povezano sa GSD-1B. Osim toga, nedavne studije su u ovom području razjašnile sličnosti između oba nedostatke i pokazale da se u oba nedostataka javlja devijantna glikozilacija. Neutrofili glikozilacije ima veliki uticaj na neutrofilnu  aktivnost  i na taj način mogu se svrstati kao urođeni poremećaji glikozilacije. GSD-1a constitutes approximately 80% of GSD-1 cases that present clinically. Absence of G6PT leads to GSD-1b (GSD-1b), which is characterized by the lack of a G6PT and represents 20% of the cases that present clinically.
Utvrđeno je da je glavna funkcija glukoza-6-fosfataza-β da omogućava recikliranje  glukoze u citoplazmi neutrofila,  u cilju održavanje normalne funkcije. Prekid odnoxsa glukoze u G6P zbog značajnog smanjenja unutarćelijske  razine glukoze uzrokuje značajne poremećaje glikolize i HMS. Osim suprotstavljanja uzimanju  vanćelijske glukoze, ovaj nedostatak dovodi do disfunkcije neutrofila. It can also lead to cardiac and urogenital malformations.
Zanimljivo je da su spojevi vanadija  kao što je  vanadil sulfat pokazali da inhibiraju enzim, i na taj način povećavaju  osjetljivost insulina in vivo   kod dijabetičara, što se  ocjenjuje tehnikom  koja se zove  hiperinsulinemijska spona, što potencijalno može imati terapeutske implikacije.
Žvabovo
Žvabovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žvabovo je imalo 32 stanovnika.
Napomena: ''U 2011. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dolenje Vrhpolje, Gorenja Brezovica i Žvabovo.''
Bazna tjelesna temperatura
U žena ovulacija uzrokuje trajni porast od najmanje 0,2 Co u BBT-u. Praćenje BBT jedan je od načina za procjenu dana ovulacije. Tendencija žene da ima niže temperature prije ovulacije, a više temperature nakon toga, poznata je kao dvofazni temperaturni obrazac. Grafičko prikazivanje ovog uzorka može se koristiti kao komponenta svijesti o plodnosti. BBT muškaraca je usporediv sa BBT žena u njihovoj folikulskoj fazi.
Hormonski uzroci dvofaznih obrazaca
Viši nivoi estrogena prisutni tokom preovulacijske (folikulske) faze menstrualnog ciklusa nižih BBT-a. Viši nivoi progesterona koje oslobađa žuto tijelo nakon ovulacije podižu BBT. Nakon ovulacije, temperatura će se povisiti za najmanje 0,2 oC, najmanje 72 sata, u odnosu na prethodnih šest dana. Porast temperatura najčešće se može vidjeti dan nakon ovulacije, ali to varira i BBT se može koristiti samo za procjenu ovulacije unutar trodnevnog raspona.
Ako se trudnoća ne dogodi, raspadanjem žutog tijela dolazi do pada BBT-a koji se približno podudara s početkom sljedeće menstruacije. Ako se trudnoća ipak dogodi, žuto tijelo nastavlja s radom (i održava visoki BBT) u prvom tromjesečju trudnoće. Nakon prvog tromjesečja, ženska tjelesna temperatura pada na njezinu normu prije ovulacije jer posteljica preuzima funkcije koje je prethodno obavljalo žuto tijelo. Vrlo rijetko, žuto tijelo može formirati cistu. Cista žutog tijela uzrokovat će da BBT ostane povišena i spriječi pojavu menstruacije dok se ne povuče, što bi moglo potrajati sedmicama ili mjesecima.
Izbjegavanje trudnoće
Kartiranje bazalnih tjelesnih temperatura koristi se u nekim metodama svijesti o plodnosti, kao što je simpto-termička metoda, a može se koristiti za određivanje početka postovulacijske neplodnosti. Kada se samo BBT koristi za izbjegavanje trudnoće, ponekad se naziva i metoda temperaturnog ritma.
Bazna temperatura sama po sebi je najučinkovitija u sprječavanju trudnoće ako se par suzdrži od odnosa od početka menstruacije do trećeg dana nakon što je bazna temperatura porasla. BBT se pokazuju samo kada je došlo do ovulacije; ne predviđa ovulaciju. Sperma obično traje najmanje tri dana i može preživjeti i sedmicu dana, čineći predviđanje ovulacije nekoliko dana unaprijed potrebnim za izbjegavanje trudnoće.
Učinkovitost
Postoje ograničeni dokazi o efikasnosti svijesti o plodnosti i metoda planiranja porodice, od kojih neke koriste baznu tjelesnu temperaturu kao jednu komponentu. Oko 24% žena koje koriste bilo koji program osvještavanja o plodnosti zatrudne tokom prve godine, u usporedbi s oko 85% seksualno aktivnih žena koje ne pokušavaju spriječiti trudnoću.
Svjetska zdravstvena organizacija rangirala je metode svijesti o plodnosti, uzete u cjelini, kao "efikasan" metod prevencije trudnoće. SZO je metod svjesnosti o plodnosti stavila u treću razinu učinkovitosti, nakon "najefikasnijih" metoda kao što su IUD i "vrlo efikasnih" metoda kao što je kombinirane oralne kontracepcijske tablete.
Pokušaj začeća
Parovi koji pokušavaju zatrudnjeti mogu pomoću BBT utvrditi kada je prošla prilika za trudnoću tokom ovog ciklusa.
Za neplodnost
Neplodnost zbog nedostatka ovulacije je česta. BBT karte mogu se koristiti za utvrđivanje kada i da li se događa ovulacija.
Redoviti menstrualni ciklusi često se uzimaju kao dokaz da žena normalno ovulira, a neredoviti ciklusi dokaz da nije tako. Međutim, mnoge žene s neredovitim ciklusima ovuliraju normalno, a neke s redovitim ciklusima zapravo anovulacijski ili imaju defekt luteusne faze. Zapisi bazne tjelesne temperature mogu se koristiti za precizno utvrđivanje da li žena ovulira, i ako je dužina postovulacijske (luteusne) faze njenog menstruacijskog ciklusa dovoljno duga da održi trudnoću.
Za trudnoću
Većina testova trudnoće nije tačna tek dvije sedmice nakon ovulacije. Poznavanje predviđenog datuma ovulacije može spriječiti ženu da dobije lažno negativne rezultate, zbog preranog testiranja. Takođe, 18 dana uzastopnih povišenih temperatura znači da je žena gotovo sigurno trudna.
Za procjenu termina porođaja
Izračunavanje očekivanog datuma dospijeća za trudnoću na osnovu samoprijavljene posljednje menstruacije manje je precizno od izračunavanja na osnovu BBT ili ultrazvuka.
Madara Līduma
Madara Līduma rođena 10. augusta 1982. u Gulbeneu je nekadašnja latvijska biatlonka.
Svjetska prvenstva
Na Svjetskim prvenstvima u biatlonu, Madara Līduma je nastupila 7 puta u periodu 2003-2011. godine.
Svjetski kup
Prvi nastup Lidume u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1999/00.
PREPL
Prolil-endopeptidazoliki protein jest enzim koji je kod ljudi  kodiran genom  PREPL sa  hromosoma 2.
Funkcija
Prema OMIM-u, PREPL pripada potporodici proteina serinskih peptidaznih proliloligopeptidaza (Parvari et al., 2005).
Milosavci
Milosavci su naseljeno mjesto u gradu Laktaši, Bosna i Hercegovina.
Bukovac Perušićki
Bukovac Perušićki je naseljeno mjesto u sastavu općine Perušić, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bukovac Perušićki je imao 91 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Bukovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bukovac Perušićki je imalo 221 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Erekcija
thumb|right|200px|[[Penis: opušten (lijevo) i u erekciji]] thumb|right|200px|Erekcija Erekcija (od latinskog erectio = uspravno) jest izraz preuzet iz latinskog jezika, a označava podignutost ili uzdignuto stanje nekog organa. Najčešće se koristi koristi za označavanje ukrućenosti erektilnih životinjskih tkiva i organa – penisa, klitorisa i bradavica. Erekcija ovih tkiva izazvana je brojnim psihološkim i fiziološkim činiocima – sveukupnim seksualnim uzbuđenjem, kao i pojačanim priticanjem i smanjenim oticanjem krvi pri seksualnom općenju (u slučaju penisa i klitorisa), uticajem hormona oksitocina (bradavice), punom mokraćnom bešikom. Kod ljudi se ponekad dešava i spontano, u toku sna.
Erekcija je refleksna aktivnost, a regulira je centar za erekciju iz slabinskog dijela kičmene moždine. Nalazi se pod uticajem viših nervnih centara velikog mozga i više žlijezda sa unutrašnjim lučenjem. Kod većine vrsta životinja, erekcija penisa mužjaka predstavlja neophodan preduvjet za normalno odvijanje spolnog čina.
Proces erekcije
thumb|390px|Etape jedne erekcije. Penis sadrži dvije komore zvane kavernozna tijela, koje zauzimaju dužinu organa. Komore ispunjava spužvasto tkivo. Corpora cavernosa okružena je elastičnom membranom, zvanom tunica albuginea. Spužvasto tkivo sadrži glatko, vlaknasto tkivo mišića. Albuginea pomaže zadržati krv u corpora cavernosa i na taj način podupire erekciju. Kada se mišići penisa skupe kako bi zaustavili dotok krvi i otvorili protok kanala napolje, erekcija je obrnuta.
Oblik i veličina
thumb|170px| Uspravni ljudski penis. [[Stidna dlaka je uklonjena.]] Dužina nenadraženogog penisa ne mora nužno ukazivati na dužinu penisa kada on postane uspravan, s tim što neki manji opušteni penisi rastu mnogo duže, dok neki veći rastu relativno manje.
Općenito, veličina uspravnog penisa je fiksna tokom cijelog postpubertetskog života. Njegova veličina može se povećati operativnim zahvatom, iako je povećanje penisa kontroverzno, a većina muškaraca nije bila "zadovoljna" rezultatima, prema jednom istraživanju.
Iako veličina penisa znatno varira između muškaraca, prosječna dužina uspravnog ljudskog penisa je 13,12 cm, dok je prosječni opseg uspravnog ljudskog penisa 11,66 cm.
Nehotično javno ispoljavanje
Dok pubescenti eksperimentiraju i istražuju svoje privatne erekcije, bez izazivanja socijalnih poremećaja, javna erekcija je ozbiljno dovedena u pitanje i stigmatizirana, čak i u današnjim društvima. Vjerovatno je povezana sa neželjenim psihološkim poremećajem u društvu. Općenito, većina dječaka koji ulaze u pubertet najveći su pokazatelji nekontrolirane erekcije koja uzrokuje intenzivne smetnje. Ali može se dogoditi u bilo kojem trenutku života, u najgorem slučaju u javnosti, zbog nenamjerne reakcije, koja se pogoršava pretjerano uskim donjim rubljem što izaziva stimulaciju trenjem. S vremenom razina hormona opada, a odrasli i mladi više nisu toliko osjetljivi na erekciju u društveno neprimjerenim trenucima, poput prvog druženja bez seksualnog pristupa, u javnim toaletima ili svlačionicama u muškim klubovima.
Izravno je fizičko onesposobljavanje i sprečavanje muške erekcije, što je omogućeno nošenjem uskog elastičnog donjeg rublja, sportista kompresijskim kratkim hlačama i uskim trapericama postavljanjem ležernog penisa u jedan položaj, spuštajući ga u mošnjicama. Ako dođe do erekcije, uska i elastična tekstilna tkanina sprečava povećanje unutrašnjeg krvnog pritiska, sužavajući njegovo povećanje i produženje. To sprječava da erekcija postane vidljiva, a da ne ošteti penis koji je ograničen.
IC 3409
IC 3409 (također poznat kao MCG 3-32-50 i PGC 41147) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 797 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,70 (162 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (93 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Erekcija
Erekcija klitorisa
Klitoris je anatomski homolog penisa, a fiziološki i psihološki mehanizmi njegove erekcije su slični.
Erekcija "G-tačke"
Gräfenbergova tačka je mala površina genitalnog područja žena, joja se  nalazi  unutar vagine, iza pubisne kosti i oko uretera. Tokom seksualnog uzbuđenja, područje oko G-tačke nabubri, što ga čini istaknutijim i lakšim za stimulaciju. Stimulacija G-tačke (kroz prednji zid vagine) može kod mnogih žena dovesti do snažnijeg i dužeg orgazma, a možda je uzrok nastanka ženske ejakulacije. Mnogi seksolozi savjetuju ženama koje nisu u stanju postići orgazam da stimulaciju G-tačke smatraju seksualnom tehnikom. To se može postići ručno, upotrebom vibratora ili primjenom seksualnoih položaja koji olakšavaju stimulaciju penisa na prednji zid vagine. Na primjer, položaji prodora odostraga.
Erekcija bradavica
Erekcija bradavica, a često i cijele dojke: Oba procesa su uzrokovana emisijom oksitocina u krvi. Ova erekcija može biti uzrokovana i niskim temperaturama u okolini, u oba spola. Tada je to zbog taktilnog odgovora na hladnoću, mnogo više od svega povezanog sa seksualnim predznacima.
IC 3409
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ostrva na nebu
Ostrva na nebu je naučnofantastični roman britanskog pisca Arthura C. Clarkea iz 1952. godine. To je jedno od njegovih najranijih radova. Clarke je priču napisao kao putopis o ljudskom nastanjivanju cislunarnog prostora u posljednjoj polovini dvadeset prvog vijeka.
Ovo je jedan od trideset pet maloljetničkih romana koji čine serijal Winston Science Fiction koja je objavljena 1950-ih za tinejdžersku publiku. Tipični protagonista u ovim knjigama je dječak u kasnim tinejdžerskim godinama koji je bio vješt u elektronici, hobiju koji je bio lako dostupan čitaocima. U ovom slučaju, međutim, Roy Malcolm je stručnjak za avijaciju, njegovu historiju i tehnologiju.
Sažetak radnje
Sa šesnaest godina, Roy Malcolm je postao stručnjak za historiju avijacije, toliko da je pobedio u programu kviza o avijaciji, koji je na televiziji predstavila kompanija World Airways, Inc. Zato što je nagrada opisana kao plaćeno putovanje u „ bilo kojem dijelu zemlje” (a ne na Zemlji), Roy može zatražiti putovanje do Unutrašnje stanice, koja se smatra dijelom Zemlje jer se njena orbita nalazi ispod granice od hiljadu kilometara legalne teritorije planete Zemlje.
Vozeći se raketnim brodom Sirius iz Port Godard u visokim planinama Nove Gvineje, Roy odlazi na Inner Station, pet stotina milja iznad Zemlje, na dvosedmični boravak. Prvo je odveden da upozna komandanta Doylea, koji ga upoznaje sa timom regruta. Njihov vođa, Tim Benton, pokazuje Royu stanicu. Ostatak svog vremena na stanici Roy ostaje sa regrutima, učeći s njima i dijeleći njihove aktivnosti. Nakon nekoliko dana odvode ga u Morning Star, sada napušteni, iako renoviran, raketni brod koji je odveo pet muškaraca na Veneru 1985. Stari raketni brod služi kao klub za mladiće.
Zbog popularnosti TV serije pod nazivom Dan Drummond, Svemirski detektiv i razonode jednog mladića u pokušaju da shvati kako bi kriminal, posebno piraterija, mogao biti profitabilan u svemiru, Roy i njegovi prijatelji odmah postaju sumnjičavi kada raketni brod Cygnus i njena tajna posada dolazi na Inner Station. Dvojica regruta odlaze da istraže kada je brod ostavljen bez nadzora i otkrivaju da on nosi nešto što izgleda kao zračne puške. Ispostavilo se da brod pripada filmskom studiju koji namjerava snimiti prvi film snimljen u svemiru.
Kako se njegov boravak u svemiru bliži kraju, Roy se vozi u Morning Star koji žuri u svemirsku bolnicu s teško bolesnim čovjekom. Dok se Roy i njegovi prijatelji vraćaju na Inner Station na drugom brodu, postaju toliko zadubljeni u priču komandanta Doylea o njegovom učešću u prvoj ekspediciji na Merkur da ne primjećuju da je njihov brod skrenuo s kursa: ide dalje od Zemlje, a ne prema njoj. Dok se ljuljaju oko Mjeseca, sipaju gorivo u svoj brod iz kontejnera koji im je katapultiran iz kratera Hiparh, a zatim se vraćaju na Inner Station nakon što su se kratko zaustavili na jednoj od relejnih stanica u geostacionarnoj orbiti kako bi dobili dodatni kiseonik.
Alan Jones (automobilist)
Alan Jones (2. novembar 1946. Melbourne, Australija) je bivši australijski vozač Formule 1. i svjetski prvak iz 1980. godine. Prvi je svjetski prvak iz ekipe Williamsa iz 1980. godine i drugi Australijanac koji je postao svjetski prvak u Formuli 1, nakon Jacka Brabhama. Jones je ujedno i posljednji Australijanac koji je osvojio Veliku nagradu Australije vozeći svoj Williams FW07B i ostavivši konkurenciju koju su uglavnom sačinjavali bolidi Formula 5000 na krug zaostatka.
Rani period
Alan Jones je pohađao Xavier College i imao je podršku za karijeru vozača od oca Stana Jonesa, također vozača i pobjednika VN Australije iz 1959. godine. Mlađi Jones napušta Australiju i 1967. odlazi u Evropu kako bi napravio karijeru.
Karijera
Svoj debi u Formuli 1 je ostvario na utrci za VN Španije 1975. godine vozeći bolid Hesketh 308B ne uspjevši završiti utrku. U toku sezone bodove osvaja samo na utrci za VN Njemačke i sa osvojena 2 boda završava na 17. mjestu. Prvu potpunu sezonu ostvaruje slijedeće 1976. godine ali bez većeg napretka što će se ponoviti i u sezonama 1977. i 1978. godine. U tom periodu ostvaruje svoju prvu pobjedu na VN Austrije. U sezoni 1979. godine vozeći prvo Williams FW06 a potom i Williams FW07, ostvaruje bolje rezultate i sa 4 pobjede i još jednim podijem osvaja 40 (43) bodova što mu je dovoljno za 3. mjesto na kraju sezone. U istom timu ali sa modificiranim bolidom Williams FW07B u sezoni 1980. ostvaruje rezultat karijere jer od ukupno 14 utrka pobjeđuje u njih 5 i uz dodatnih 5 podija osvoja 67 (71) bodova što mu osigurava titulu prvaka Formule 1. U toj šampionskoj sezoni uz 3 odustajanja samo u utrci za VN Holandije, na kojoj osvaja 11. mjesto, se ne penje na podij. Slijedeće, 1981. godine sezonu završava kao treći sa osvojenih 46 bodova. U naredne 4 godine, u sezonama 1983. i 1985. od ukupno 5 utrka ne uspijeva okončati nijednu te ostaje bez plasmana dok u sezonama 1982. i 1984. uopše nije učetvovao u takmičenju. Karijeru u Formuli 1 završava u sezoni 1986. godine vozeći bolide Lola THL1 i Lola THL2 za tim Haas Lola.
Počasti
Jones je odlikovan Redom britanskog imperija (MBE) 1980. godine za doprinos na polju automobilističkih utrka a od 1985. godine je počastvovan da je dio Kuće slavnih australijskog sporta. Jones i njegov otac Stan, su uz Grahama i Damona Hilla te Kekea i Nice Rosberga, jedini koji su u kombinaciji otac/sin osvajali VN Australije.
Džamija Emira Abdelkadira
Džamija Emira Abdelkadira, poznata i kao Velika džamija u Konstantinu, jeste džamija izgrađena 1994. u Konstantinu, trećem po veličini gradu u Alžiru. Nazvana je po Emiru Abdelkadiru, alžirskom emiru, vjerskom i vojnom lideru koji se posebno istakao tokom otpora francuskoj kolonijalnoj invaziji i borbi Alžiraca za nezavisnost. Sa kapacitetom od 15.000 ljudi, najveća je džamija u gradu i jedna od najvećih u državi. Izgrađena je u stilu islamske arhitekture, karakterističnom za Sjevernu Afriku.
PubMed
PubMed je  besplatmo  dostupana  tražilica,  prvenstveno MEDLINE bibliografske baze podataka  o referencama i apstraktima za nauke o životu  i biomedicinske  teme. SAD Nacionalnoa medicinska biblioteka (National Library of Medicine) (NLM) u Nacionalnom instituta za zdravlje održava baze podataka kao dijela Entrez sistema pristupa informacijama.
Od 1971. do 1997. godine, MEDLINE online pristup MEDLARS Online kompjuterizovana  baza  podataka je bila dostupna prije svega kroz institucionalne objekte, kao što su univerzitetske biblioteke. PubMed, prvi put objavljen u januaru 1996. godine, uveo je pretraživanje u eru privatnih, besplatnh, kućnih i uredskih  MEDLINE pretraživanja. The PubMed system was offered free to the public in June 1997, when MEDLINE searches via the Web were demonstrated, in a ceremony, by Vice President Al Gore.
Sadržaj
PubMed omogućava kontrolu kvaliteta u naučnom izdavaštvu. Indeksirani su samo časopisi koji ispunjavaju PubMed naučne standarde. Na primjer, časopis Fluor se ne indeksira PubMed, jer ne zadovoljava standarde naučne objektivnosti. Osim MEDLINE, PubMed omogućava pristup na:
Ostrva na nebu
Sažetak radnje
Roy mora provesti nekoliko dodatnih dana u Residential Station prije nego što se vrati na Zemlju. Tamo upoznaje porodicu Mur, marsovske koloniste koji dolaze na Zemlju kako bi djeca mogla pohađati koledž. Nakon što je saslušao njihov razgovor o njihovom domu i vidio slike koje mu pokazuju, Roy mijenja svoje buduće planove: sada, nakon diplomiranja na fakultetu, namjerava otići dalje od svemirskih stanica i krenuti ka planetama.
PubMed
Sadržaj
Mnoga PubMed  indeksiranja sadrže linkove za puni tekst članka, od kojih su neki slobodno dostupni, često u PubMed Central-u and local mirrors such as UK PubMed Central.
Ostrva na nebu
Prijem
Anthony Boucher i J. Francis McComas pohvalili su Ostrva na nebu kao "detaljno uvjerljivu i tačnu izmišljenu turneju". Floyd C. Gale je to nazvao "vrhunski detaljnim". U Kirkusovim recenzijama od 15. juna 1952. recenzent je napisao:
PubMed
Sadržaj
Informacije o časopisima indeksiranim u PubMed nalaze se u  NLM katalogu. Procjenjuje se da od  maja  2014. do februara 2015,, PubMed imao  više od 24,6 miliona evidentiranih  povratka do 1966. godine, selektivno do 1865., a vrlo selektivno u 1809.; svake godine  se doda oko 500.000 novih.
Ostrva na nebu
Prijem
Nagrada programa kviza daje mladom Royu Malcolmu raketni put do svemirske stanice na putu do druge planete. Tamo ga upoznaju sa misterijama gravitacije, aklimatizacije, zalutalim brodom za atomski otpad, čudovištima na Marsu, svemirskim piratima. I vraća se, u pratnji porodice marsovskih kolonista, vraćajući djecu na Zemlju na koledž... Koliko god loše zvučalo, superiorno je u odnosu na ostale.
PubMed
Traženi standard
Jednostavna pretraga na PubMed može se izvršiti unosom ključnih  aspekata  subjekta u PubMed  pretraživačkom prozoru. PubMed prevodi formulaciju ove  početne pretrage i automatski dodaje imena polja, relevantnih MeSH (''Medical Subject Headings) smisla, sinonime, Boolean operatora i 'gnijezda' ('nests') rezultatirajući  značajnim  poboljšanjem formulacije pretraživanja, posebno rutinski kombinujući (koristeći OR operator) textwords i MeSH  termine. Dati primeri u  PubMed  bazi demonstriraju kako radi aumatski proces: Novi PubMed, pokrenut u oktobru 2009. , ohrabruje korištenje takvih brzih, poput  Google-a formulacija  pretraživanja; oni su također opisani kao "telegramske"  pretrage.
Sveobuhvatne pretrage
Za sveobuhvatnu, optimalnu pretragu u PubMed, potrebno je imati temeljno razumijevanje njegove osnovne komponente, MEDLINE, a posebno MeSH-a  (Medical Subject Headings) pod kontrolom vokabulara koji  se koristi za MEDLINE indeks članke. Oai također može zahtijevati složene strategije pretraživanja, korištenje imena polja (tagova), pravilnu upotrebu ograničenja i druge funkcije, a najbolje se obavlja PubMed specijalisti  pretraživanja ili bibliotekari,  koji su u stanju da odaberu pravu vrstu pretrage i pažljivo je prilagoditi  za preciznost i povratno traženje.
Parametri članka u časopisu
Kada je članak u časopisu indeksiran, njegovi brojni parametri su izvađeni i čuvani  kao strukturirane informacije. Takvi parametri su: tip članka (MeSH termini, npr, "klinička ispitivanja"), srednji identifikatori, (termini MeSH), jezik, država časopisa ili povijest objavljivanja (datum e-publikacija,  datum izdavanja štampanog  časopisa).
Žvirče
mini|280px|Žvirče, ulaz u naselje Žvirče su naseljeno mjesto u sastavu općine Žužemberk, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žvirče su imale 125 stanovnika.
ZNF706
Protein cinkovog prsta 706 je protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF706.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 76 aminokiselina, а molekulska težina  8.498 Da.
C2orf16
C2orf16 jest protein koji je kod ljudi  kodiran genom  C2orf16 sa  hromosoma 2. Izoforma 2 ovog proteina (NCBI ID: CAH18189.1 od sada se naziva C2orf16) duga je 1.984 aminokiseline. Gen sadrži jedan egzon i nalazi se na poziciji 2p23.3. Aliasi C2orf16 uključuju otvoreni okvir čitanja 16 hromozoma 2 i sekvencu koja sadrži ponavljanja P-S-E-R-S-H-H-S na 2p23.3. Po ovom genu poznato je 68 ortologs, uključujući mišjje i ovčije, ali paralozi nisu pronađen.
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.984 aminokiseline, a molekulska težina 224.321 Da.
Ekspresija
Utvrđeno je da je C2orf16 visoko eksprimiran u sjemenicima i retinojsloj kiselini i mitogen-tretiranoj liniji ljudskih embriondkih matičnijh ćelija, ali nije poznato da se drugačije fenotipski izražava po dobima ili bolestima. Također se vidi da C2orf16 ima visoku ekspresiju u preImplantaciji ljudskih  embriona od 4-ćelijskog supnja  embriona do stadija blastocista.
Izoforme
Postoje dvije izoforme C2orf16. Izoforma 1 je dugačka 5.388 aminokiselina kodiranih u pet egzona sa preko 16.401 parova baza. Izoforma 2 koristi alternativno početno mjesto transkripcije i znatno je kraća sa 1.984 aminokiseline kodirane u  egzonu 1sa  preko 6.200 baznih parova.
Regulacija ekspresije
Predviđa se da se jedna miRNK veže za 3' UTR C2orf16, pristupni broj MI0005564.
Protein
C2orf16 ima predviđenu molekulsku težinu od 224 kD i predviđenu izoelektričnu tačku od 10,08, koje vrijednosti su relativno konstantne između ortologa. Protein uključuje veći od prosječnog sastava serina, histidina i arginina i niži od prosječnog sastava alanina.
Kompozicijske karakteristike
Klaster pozitivnog naboja pronađen je od aminokiselinskih ostataka 1.274 do 1.302.