cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ojstri Vrh
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ojstri Vrh je imao 61 stanovnika.
Napomena: ''U 1998. povećano za dio naselja Golica.''
Arumuni
thumb|Prostor Aromana u Osmanlijskom carstvu (1886)
Armani sebe nazivaju Rrãmãn or Armãn, zavisno kojoj dijalektičnoj grupi pripadaju. U rumunskom jeziku su Aromâni, u grčkom Armanoi (Αρμάνοι) ili „Vlahoi“, odn. „Kucovlasi“, u albanskom Arumunët, bugarskom Arumani (Арумъни), makedonskom Aromanci (Ароманци), u bosanskom, hrvatskom i srpskom Armani and Aromuni. .
Naziv Cincar je u upotrebi u južnoslavenskim jezicima (i sinonim je za bogate ljude i tvrdice).
Njihovi potomci danas naseljavaju cijelo Balkansko poluostrvo.
Historija
thumb|Tradicionalna cincarska nošnja, fotografija iz 1900, Arhiva: [[Braća Manaki.]] Većinsko mišljenje je da su Aromani mješavina Pelazga, starosjedilačkog balkanskog stanovništva i indoeuropskog stanovništva naseljenog migracijama na Balkan.
Prapostojbina im je prostor Pinda i Tesalije, sa glavnim centrom, u Moskopolju (Voskopoja) u današnjoj Albaniji, na nadmorskoj visini od 1300 do 1400 m. Danas je taj teško pristupačni prostor, uglavnom bez stalno naseljenog stanovništva. Nije poznato tačno kad je Moskopolje nastalo. Nekih ostataka materijalne kulture (toponimi i groblja) ima i iz vremena Rimljana do 395. godine, a i iz doba Bizantije.
Njihovo iseljavanje počelo je od 1769. godine, nakon sukoba sa tadašnjim vlastima. Jedna polovina se iselila po Makedoniji, Srbiji, Bugarskoj, Bosni, Rumuniji i djelimično i u Austriju.
Drugo razaranje Moskopolja bilo je 1788. godine, a treće i definitivno stradanje 1821. kada su kuće, trgovine i vjerski objekti porušeni. Moskopolje je uglavnom prestalo da živi 1875. godine, kada je tamo ostalo svega 150 siromašnih i malobrojnih porodica. Ostali su se raselili širom Bakana.
Žerjavci
Slovenija:
Arumuni
Historija
Bavili su se stočarstvom (feta sir), bili su trgovačke kiridžije sa vlastitim karavanima konja, pečalbari, vrsne zanatlije ( kovači, kujundžije, zidari, mesari, hlebari, kožari), ugostitelji i uživali su veliki ugled. Nisu bili ratnički narod, pa zato u njihovim kućama nije bilo skoro nikakvog oružja.
Aromani su se lako i brzo pretapali u onaj narod u čiju su sredinu dolazili, pa ih je mnogo helenizirano, slavenizirano, a dosta ih se pretopilo i u druge narode. Njihovom iščezavanju kao posebne etničke i društvene grupe doprinijelo je i to što su propadali njihovi posebni balkanski zanati - kalajdžijski i terzijski - po kojima su se izdvajali od ostalog stanovništva i što su neke njihove naseobine izgubile značaj trgovačkih mjesta.
Govore aromanskim jezikom, koji pripada romanskoj grupi indoevropske porodice jezika. Religiozno opredeljeni Aromani su uglavnom pravoslavne veroispovesti. Ima ih oko 250.000, od toga u Grčkoj 65.000, Rumuniji 50.000, Albaniji 22.000, Makedoniji 10.000, Bugarskoj 4.000. Savjet Evrope danas priznaje Aromane kao narod.
Cincari u Bosni i Hercegovini
Godine 1762, među pravoslavnim gradskim stanovnicima u Sarajevu, pominju se 63 čovjeka kao Cincari, a po zanimanju kao svilari (ipekčije). Cincari su se iz Makedonije doselili u sjevernu Bosnu oko 1773. godine, u Bijelu i Zovik, kod Brčkog, Porebrice kod Gradačca i u Modriču. Majevičko-trebavski Cincari su uživali veliku podršku Husein-bega Gradaščevića koji je prihvatio jednu grupu Cincara izbjeglica i dao im zemlju i povlastice kako bi širili trgovinu i zanate.
Početkom 20. vijeka izumrla je većina prestavnika cincarskih rodova po Bosni koji su još nešto znali cincarski i više u Bosni nema nikog ko bi znao govoriti cincarskim jezikom.
Cincarsko groblje u Bijeloj – Kalajdžijama, kod Brčkog, proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Jedna planina u Bosni i Hercegovini nosi naziv Cincar.
Jezik
Aromanski jezik spada u najstarije neolatinske jezike na Balkanu, sličan rumunskom. Korijeni jezika su iz vremena prije rimskih osvajanja. Današnji armanski jezik je mješavina domaćeg i latinskog jezika sa uticajem grčkog, albanskog i bugarskog jezika. .
Najstariji dokument koji upućuje na taj jezik kao derivat latinskog, potiče iz 587. godine. Riječ je o jednoj replici o bici vizantijske vojske protiv Avara. Prvi potvrđeni natpis na jednoj ikoni na aromanskom jeziku, je iz 1731. godine. Ovaj jezik u svom kontinuitetu nije imao svoju državnu organizaciju, pa je nakon Turaka, ostao rascijepljen u pet balkanskih zemalja. Smatra se da danas tim jezikom govori oko 500.000 ljudi. Prvu gramatiku Mihai Bojadži štampao je 1813. u Beču. Akademik Matilda Karadžiu Marioteanu, Cincarka iz Rumunije, bavila se proučavanjem aromanskog jezika, a napisala je i Rječnik.
Poznati Aromani
Mnogi poznati političari, kulturni radnici i dobrotvori, potiču iz aromanskog naroda. Među njima se ističu:
Majka Tereza
Lazar Paču,
Pitu Guli, revolucionar iz Makedonije
Riga od Fere, revolucionar iz Grčke
Jovan Sterija Popović, srbijanski komediograf
Jakići
Hrvatska:
Arumuni
Poznati Aromani
George Murnu,
Braća Manaki, pioniri fotografije i filma iz Makedonije
Petre Prličko, makedonski glumac
Taško Načić, srbijanski glumac
Toma i Filota Fila, advokati iz Srbije
Aleksandar Cincar Marković, srbijanski političar
Toše Proeski, makedonski pjevač zabavne muzike
Simona Halep, rumunska teniserka
Garbina
Garbina (ital. Garbina) je naseljeno mjesto u sastavu grada Poreča, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Garbina je imala 68 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., i od 1921. do 1948. podaci su sadržani u naselju Poreč. Od 1880. do 1910. iskazano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Garbina je imalo 18 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Tešanj)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 25 članova Općinskog vijeća općine Tešanj održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 55 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 39.582 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 19.505 glasača (49,27% od ukupnog broja), a od toga je 18.062 (92,6%) glasova bilo važećih, te 1.443 (7,4%) nevažećih. Birano je ukupno 25 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Stranka demokratske akcije 7.515 (41,61% od ukupnog broja važećih glasova).
Stubica (Busovača)
Stubica je naseljeno mjesto u općini Busovača, Bosna i Hercegovina.
Mala vas pri Ormožu
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ormož.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mala vas pri Ormožu je imala 113 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Mala vas.''
CCL18
Hemokinski (C-C motivni) ligand 18 (CCL18) je mali citokin koji pripada porodici hemokina CC. Funkcije CCL18 dobro su proučene u laboratorijskim postavkama, međutim fiziološke efekte molekule u živim organizmima teško je okarakterizirati jer u miš i ostali glodari nemaju sličnih proteina koji se mogu proučavati. Receptor za CCL18 identificiran je kod ljudi tek nedavno, što će pomoći da se shvati ulogu molekula u tijelu.
CCL18 proizvodi i luči uglavnom urođeni, a efekte ima uglavnom na adaptivni imunski sistem. Ranije je bio poznat kao plućni aktivacijski regulirani hemokin (PARC), hemokin 1 dendritskih ćelija (DC) (DC-CK1),  CC hemokin-1 povezan s alternativnom aktivacijom makrofaga (AMAC-1) i makrofagni upalni protein-4''' (MIP-4).
Struktura gena i proteina
Dužina polipeptidnog lanca je  89 aminokiselina, a molekulska težina   9.849. Da
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Gen CCL18 najsličniji je genu CCL3. CCL18 se nalazi na hromosomu 17, zajedno sa mnogim drugim makrofakgim upalnim proteinima (MIP). Sam gen ima tri egzona i dva introna; ali, za razliku od ostalih hemokina, CCL18 uključuje dva pseudoegzona (egzone koji se ne pojavljuju u konačnom peptidu) u prvom intronu. Zbog ovih pseudoegzona, vjeruje se da je CCL18 nastao kao rezultat fuzije između gena koji kodiraju proteine slične CCL3 i stekli različitu funkciju s vremenom akumulirajući mutacije. CCL18 je protein dužine 89 aminokiselina, sa signalnom sekvencom peptida dugom 20 aminokiselina (koja signalizira njegovo lučenje) na N-kraju 'koji se cijepa u endoplazmatskom retikulumu u 69-aminokiselinski zreli protein.
Izvori
CCL18 proizvode uglavnom antigen-prezentirajuće ćelije iz urođenog imunskog sistema. Te ćelije uključuju dendritske ćelije, monocite i makrofage. Njegovu proizvodnju u ovim ćelijama regulišu IL-10, IL-4 i IL-13, citokini koji favorizuju dva tipa T-pomoćnih ćelija i uglavnom su uključeni u humoralnu imunost ili za imunosuptresiju. Prisustvo IFN-gama, citokina sa odgovorom T-pomagača 1 tipa važnog za imunost posredovanu ćelijama, umanjuje proizvodnju. Dalje, CCL18 induciraju fibroblasti, posebno indukcijom kolagena, koji proizvode fibroblasti, što je važno za zarastanje i popravljanje tkiva. Konačno, CCL18 je konstitutivno i visoko izražen u plućima, što sugerira da CCL18 ima ulogu u održavanju homeostaze.
Hemotaksijske funkcije
Hemokini su klasificirani kao posebni tip citokina koji su uključeni u promet imunskih ćelija. CCL18 posebno ima neke hemotaksijske funkcije za urođeni imunski sistem, ali njegove su funkcije primarno uključene u regrutaciju adaptivnog imunskog sistema. CCL18 je uključen u privlačenje nevinih T-ćelija, T-regulatornih T-helper 2, i imunosupresivnih i nezrelih dendritskih,  bazofilnih, i B-ćelija (nevinih i efektorskih). T-regulatorne ćelije koje privlači CCL18 nisu klasične T-regulatorne ćelije; one ne eksprimiraju FoxP3, kao što to čini većina T-regulatornih ćelija, a umjesto toga neantigeni specifično vrše svoje imunosupresivne funkcije lučeći IL-10. Smatra se da ove regrutovane ćelije održavaju homeostazu u zdravim uvjetima.
Receptor
Klasični receptori za hemokine su receptori povezani sa G-proteinima (GPCR), koji imaju sedam transmembranskih regiona. Slijedeći ovaj trend, smatralo se da je receptor CCL18 također vjerojatno GPCR. Međutim, dugo vremena fiziološki receptor nije pronađen sve do nedavno. Do danas su predložena tri receptora za CCL18: PITPNM3, GPR30 i CCR8. PITPNM3 je CCL18 receptor, ali PITPNM3 se eksprimiraju samo na karcinomu dojke, a ne na T-ćelijama ili B-ćelijama, a vezanje PITPNM3-CCL8 inducira Pyk2 i Src posredovana signalizacija, signalni put povezan sa rakom i naknadne metastaze raka dojke. Izvještava se i da se GPR30 veže za CCL18, ali to vezanje ne inducira hemotaksij; umjesto toga, vezivanje CCL18 za GPR30 blokira i aktivaciju GPR30 pomoću njegovih prirodnih liganda i smanjuje sposobnost CXCL12-ovisne aktivacije akutne limfocitne leukemije B-ćelija. CCR8 je najnovije otkriveni receptor za CCL18, a učinci CCR8-CCL18 interakcija izgledaju fiziološki, jer vezanje CCL18 za CCR8 inducija hemotaksiju Th2-ćelija. Nadalje, vezanje CCL18 konkurentno je CCR8-u prethodno opisanom ligandu, CCL1, što dalje sugerira da se CCL18 fiziološki veže sa CCR8. ) Dalje pojašnjavanje uloge CCR8 u CCL18 posredovanim patološkim učincima omogućilo bi bolje razumijevanje funkcije CCL18 u ovim bolestima.
Efektorske funkcije
CCL18 ima mnoštvo funkcija koje su okarakterizirane "in vitro" i "in vivo". Čudno je da CCL18 ima ulogu i u aktivaciji imunskog sistema i u indukciji tolerancije i homeostaze u ravnotežnim uslovima.
Imunska aktivacija
Proizvodnja CCL18 inducirana je citokinima tipa T-helper 2, odnosno IL-4 i IL-13. Zajedno s činjenicom da je CCL18 izrazito eksprimiran kod pacijenata sa alergijskom astmom and other hypersensitivity diseases, izgleda da CCL18 imaa važnu ulogu u generiranju i održavanju odgovora tipa T-pomoćnih čelija 2 (Th2). Nadalje, dodavanje CCL18 kao adjuventa cjepivu protiv malarije pokazalo je efikasnost, možda regrutovanjem imunskih ćelija na mjesto cijepljenja. Konačno, CCL18 se eksprimira dendritskim ćelijama u zametnom centru upaljenih limfnih čvorova i regrutuje nevine B-ćelije za prezentaciju antigena. Možda je aberantna ekspresija CCL18 uključena u izazivanje hroničnog Th2 odgovora, što dovodi do astme ili artritisa.
Imunosupresija
Pored imunoaktivnih efekata, CCL18 ima i snažne imunosupresivne efekte. CCL18 inducira nezrele dendritske ćelije da se diferenciraju u imunosupresivnu dendritsku ćeliju koja je sposobna proizvesti CCL18 koji privlači T-ćelije, suzbijajući efektorsku funkciju T-ćelija i generirajući T-regulatorne ćelije, lučeći velike količine IL-10. Furthermore, exposure to CCL18 by macrophages causes them to mature in the #M2 spectrum, which promotes immunosuppression and healing.
Uključenost u bolest
Aberantna ekspresija CCL18 uočava se kod mnogih bolesti i smatra se da ovi abnormalni obrasci ekspresije igraju ključnu ulogu u ovim bolestima. Ova tabela prikazuje listu svih bolesti u koje je uključen CCL18.
Rak dojke
Najrazumljivija bolest u koju je uključen CCL18 je rak dojke, gdje CCL18 inducira metastaze ćelija karcinoma dojke vezanjem za PITPNM3. Možda CCL18 u karcinomu dojke djeluje kao imunosupresivni citokin, generirajući T-regulatorne ćelije, imunosupresivne dendritske ćelije i makrofage i regrutujući efektorske T-ćelije u te dendritske ćelije i makrofage, kako bi ukinuo njihove funkcije protiv raka i omogućio raku da izbjegne odgovor  imunskog sistema.
Autoimunost i preosjetljivost
CCL18 je visoko ispoljen kod T-pomočnih ćelija 2 preosetljivosti i autoimunskih bolesti, kao što su astma i artritis. CCL18 je izražen na mnogo višim nivoima kod alergičnih pacijenata u poređenju sa zdravim pacijentima i agresivno reagiraju na inokosne antigene. Alergijski pacijenti također su imali veće količine aktiviranih T-ćelija u plućima, što sugerira da regrutovanje CCL18 ovih ćelija doprinosi preosjetljivosti. Pored preosjetljivosti pluća, ovi obrasci su uočeni i kod pacijenata sa dermatitisom. Furthermore, a similar pattern was also observed in arthritis patients, where CCL18 was expressed at much higher rates by dendritic cells in affected patients. Međutim, kod artritisa je možda povećani CCL18 pokušaj suzbijanja efektorskih T-pomoćnih ćelija 1, koje su samoreagirajuće.
Spodnji Žerjavci
Spodnji Žerjavci su naseljeno mjesto u sastavu općine Lenart, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Lenart.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnji Žerjavci su imali 347 stanovnika.
CCL7
Hemokinski (C-C motivni) ligand 7 (CCL7) je mali citokin koji se prethodno zvao monocitno-hemotaksijski protein 3 (MCP3). CCL7 je mali protein koji pripada porodici CC- hemokina i najuže je povezan sa CCL2 (prethodno zvanim MCP1).
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin
L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Genomika
U ljudskom genomU, CCL7 je kodiran genom CCL7, koji je jedan od nekoliko gena hemokina grupiranih u hromosomu 17, sekvenca q11.2-q12. Ova regija sadrži gen za MCP podskupinu CC-hemokina. Gen CCL7 dobio je simbol lokusa SCYA7.
Gen sadrži tri egzona i dva introna. Prvi egzon sadrži 5′-neprevedeno područje (5′-UTR), informacije za signalnu sekvencu (23 aminokiseline) i prve dvije aminokiseline zrelog proteina. Drugi egzon kodira aminokiseline 3–42 zrelih proteina. Treći egzon sastoji se od C-terminalne regije proteina, 3′-UTR, koji sadrži jednu ili više destabilizirajućih sekvenci bogatih AU i signal poliadenilacije.
Molekulska biologija
CCL7 je prvo okarakteriziran iz supernatanta osteosarkoma. CCL7 se sastoji od 99 aminokiselina, koje sadrže signalni peptid od 23 aminokiseline. Zreli protein sa oko 76 aminokiselina izlučuje se nakon cijepanja signalnog peptida. Za razliku od većine hemokina, CCL7 postoji u općenitom monomernom obliku, razlikujući se od dimera koji nastaje u visoko koncentriranom rastvoru.
Opale
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
CCL7
Molekulska biologija
U COS ćelijama, CCL7 može postojati u četiri različita glikotipa s molekulskom težinom 11, 13, 17 i 18 kDa.
CCL7 posreduje u efektima na tipove imunskih ćelija, vezujući se za brojne receptore, uključujući CCR1, CCR2, CCR3, CCR5 i CCR10. Ovi receptori pripadaju G-protein vezanih sedmo-transmembranskih receptora. CCL7 također može komunicirati sa površinskim ćelijskim glikozaminoglikanima (GAGs) prisutnim na površinama svih životinjskih ćelija.
Opale
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Opale su imale 32 stanovnika.
Napomena: ''U 1953. povećano za naselje Martinj Vrh koje je ukinuto.''
CCL7
Funkcija
CCL7 se eksprimira u mnogim tipovima ćelija, uključujući stromske, keratinocitne, ćelije glatkih mišića disajnih puteva, parenhimske ćelije, fibroblaste i bijele krvne ćelije, a također iu tumorskim ćelijama.
CC7 uglavnom djeluje kao hemoatraktant za nekoliko tipova leukocita, uključujući monocite, eozinofile, bazofile, dendritske ćelije (DC), neutrofile, NK ćelije i aktivirane T-limfocite. Kao hemotaksijski faktor, CCL7 regrutuje leukocite u zaražena tkiva kako bi posredovao u imunskom odgovoru. Nadalje, CCL7 ima utjecaj na dijapedezu i ekstravazaciju leukocita. Pozitivan učinak CCL7 uglavnom se uočava u mobilizaciji monocita iz koštane srži u cirkulaciju krvi i u regrutovanju monocita na mjesta upale. Također je izviješteno da CCL7 može inducirati i migraciju neutrofila na mjesto upale, povećavanjem unutarćelijskog fluksa Ca2+, što je uobičajenije za članove porodice CXC hemokina.
Brzina imunskih odgovora varira ovisno o tipu ćelija. U epitelnim ćelijama, fibroblastima i endotelnim ćelijjama, odgovor je neposredan nakon stimulacije proupalnim citokinima, kao što su IL-1β i TNFα. U T-limfocitima, ekspresija CCL7 se javlja 3-5 dana nakon stimulacije.
Dokazano je da CCL7 stupa u interakciju s MMP2, vezanjem CCR2 receptora.
Klinički značaj
CCL7 je multipotentni hemokin, uključen u antibakterijski, antivirusni i antigljivični imunski odgovor. Naprimjer, CCL7-posredovana stimulacija CCR2 hemokinskih receptora na monocitima sudjeluje u uklanjanju infekcija Listeria monocytogenes, regrutovanjem monocita i dendritskih ćelija koje proizvode TNF/iNOS (TipDCs). Uloga CCL7 također je uočena kod miša zaraženog virusom zapadnog Nila. Kod genetički deficitarnih miševa u CCL7-u, povećana je smrtnost, zbog smanjenja monocita i neutrofila. Rano induciranje CCL7 nizvodno od TLR9 signalizacije također promovira razvoj snažne imunosti na kriptokokne infekcije.
Primjećene bolesti povezane sa poremećajem regulacije CCL7. Naprimjer, abnormalno povećanje CCL7 pogoršava mnoge poremećaje, poput HIV-a ili lezijske psorijaze. Nadalje, CCL7 je uključen u razne imunske bolesti, kao što su ulcerozni kolitis, multipla skleroza ili neatopijska i atopijska astma. Izgleda da ekspresija CCL7 može aktivirati i antitumorski imunski odgovor.
Spodnji Porčič
Spodnji Porčič je naseljeno mjesto u sastavu općine Lenart, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Lenart.
Bok Palanječki
Bok Palanječki je naseljeno mjesto u sastavu općine Martinska Ves, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Spodnji Porčič
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnji Porčič je imao 236 stanovnika.
Napomena: ''U 1989. smanjeno za dijelove naselja koji su priključeni naseljima Lenart v Slovenskih goricah i Zgornji Žerjavci. U 2009. povećano za dio naselja Zgornji Porčič (općina Sveta Trojica v Slovenskih goricah).''
Bok Palanječki
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sisak.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bok Palanječki je imao 138 stanovnika.
Napomena: ''Do 1948. iskazivano pod imenom Bok.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bok Palanječki je imalo 204 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gama-amino-beta-hidroksibuterna kiselina
γ-Amino-β-hidroksibuterna kiselina (GABOB), poznata i kao β-hidroksi-γ-aminobuterna kiselina (β-hidroksi-GABA), a koja se između ostalog prodaje pod robnom markom „Gamibetal“, je antikonvulzivno sredstvo koje se koristi za liječenje epilepsije u Evropi, Japanu i Meksiku. To je GABA analog, ili analog neurotransmiter y-amino-buterna kiselina (GABA), a utvrđeno je da je endogeni metabolit GABA.
Medicinska upotreba
GABOB je antikonvulziv i koristi se u liječenju epilepsije.
Farmakologija
GABOB je antag GABA receptora. It has two stereoisomers, and shows stereoselectivity in its actions. Konkretno, (R)-(–) - GABOB je umjereni potencijalni agonist GABAB receptor, dok je (S- (+)-GABOB djelomični agonist GABAB receptora i agonist GABAB GABAA receptor|GABAA receptora]]. (S)-(+)-GABOB is around twice as potent an anticonvulsant as (R)-(–)-GABOB. GABOB upotrebljava se medicinski kao racemska mješavina. U odnosu na GABA, GABOB ima snažnije inhibicijske efekte na centralni nervni sistem, možda zbog većeg kapaciteta da pređe krvno-moždanu barijeru. Međutim, GABOB je relativno niskog potencijala kao antikonvulzivno sredstvo kada se koristi sam, te je korisniji kao adjuvant za tretman koji se koristi zajedno s drugim antikonvulzivom.
Hemija
GABOB, ili β-hidroksi-GABA, je bliski strukturni analog GABA (vidi GABA analog), kao i γ-hidroksi-buterna kiselina (GHB), fenibut (β-fenil-GABA), baklofen (β- (4-hlorofenil)-GABA i pregabalin (β-izobutil-GABA).
Generičko ime
Denerički, GABOB se naziva buksamin ili  buksamina.
Robna marka
GABOB se prodaje prvenstveno pod robnom markom Gamibetal. Prometuje se i pod mnogim drugim imenima, uključujući Aminoxan, Bogil, Diastal, Gabimex, Gabomade, Gaboril, Gamalate i Kolpo.
Marmaray
mini|Plan podvodnog tunela Marmaray Marmaray, podvodni transkontinentalni tunel namijenjen željezničkom prometu koji se nalazi u turskom gradu Istanbulu. Dug je 13,6 km te ispod Bosforskog moreuza spaja Evropu i Aziju. Nalazi se 60,46 m ispod morske površine i stoga je najdublji tunel na svijetu. Za prelazak tunelom iz Evrope u Aziju potrebne su četiri minute. Radovi na tunelu počeli su 9. maja 2004., da bi bio sa određenim zakašnjenjem zbog arheoloških pronalazaka svečano otvoren 29. oktobra 2013., na devedesetu godišnjicu nezavisne Republike Turske. Ulaz u stanice i enterijeri će biti ukrašeni motivima iz neolitskog, bizantskog i osmanskog perioda. Osim toga, na umjetničkom platou stanice Yenikapi bit će izložene olupine brodova koji potječu iz 4. i 5. vijeka. U arheološkim iskopinama i radovima koji teku usporedo sa građevinskim projektom Marmaray otkriveno je 13 olupina brodova i oko 35.000 artefakata. Svi će biti izloženi u muzeju koji će biti otvoren u području Stotinu ostrva na Yenikapiju. Radovi na ovom projektu koji je jedan od najvećih infrastrukturnih na svijetu su iznosili četiri milijarde dolara, a kad bude u punom pogonu očekuje se da će kroz tunel dnevno prolaziti milion ljudi. Izgrađeno je 76 kilometara podvodnih cijevnih tunela, podzemnih kupolastih tunela, zakrivljenih tunela, tri nove podzemne stanice, 37 stanica na kopnu, nadzorno-upravljački centar itd. Nadograđuju se postojeće željezničke pruge i rade nove. Projekt je dobio ime Marmaray kombinacijom riječi Marmara Denizi (Mramorno more) i ray (željeznica). Početna tačka tunela je Fatih, a završna Üsküdar.
Požar u Ouluu 1882.
mini|desno|250px|Oulu u ruševinama nakon požara Veliki požar u Ouluu (Finska) 1882. počeo je navečer 2. novembra u podrumu apoteke na uglu ulica Kirkkokatu i Pakkahuoneenkatu. U njemu je uništeno 27 zgrada u ulicama Hallituskatu i Pakkahuoneenkatu u centru grada. Podrum je korišten za skladištenje benzina i ostalih zapaljivih materija, što je dovelo do toga da požar brzo izmakne kontroli. Išao je prema rijeci Oulu i uništio skladišta soli i žita uz obalu. Ipak, vatrogasna brigada uspjela je spriječiti da se vatra proširi na objekte u kojima se vršilo pakiranje raznih vrsta roba.
Šudine
Šudine su naseljeno mjesto u općini Busovača, Bosna i Hercegovina.
Dubrovčak
Hrvatska:
Lloret de Mar
Lloret de Mar je mali katalonski turistički grad smješten na mediteranskoj obali u provinciji Girona te jedna od najpopularnijih turističkih destinacija na Costa Bravi. Nalazi se u blizini gradova Tosa de Mar i Girona, udaljen je od Barcelone svega 75 km.Glavna plaža u Lloret de Maru dužine 1.630 metara je jedna od najpopularnijih u Costa Bravi i nagrađena Plavom Zastavom za čistoću. Ono što je najpopularnije u Lloretu je noćni život koji privlači desetine hiljada mladih od 18 do 30 godina iz cijele Evrope.
Historija
Područje je nekada bilo naseljavano od Ibera i Rimljana što je ustanovljeno brojnim arheološkim nalazištima. Prvi pisani dokumenti o Lloretu datiraju iz 966. godine. Tada se ovaj grad spominje pod nazivom Loredo, od latinske riječi Lauretum što znači lovor. Tokom srednjeg vijeka grad je bio često na meti pohoda Saracena.
IC 5085
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eurosong 1977.
Eurovision Song Contest 1977. je bila 22. Eurovizija koju je organizovao BBC i koja je održana u Londonu, Ujedinjena Kraljevina. Arena za ovaj događaj je bila Wembley Conference Centre. Pobjeda grupe Brotherhood of Man u Save Your Kisses For Meu prošle godine dala je pravo Holandiji da organizuje takmičenje po treći put. Pobjedila je singer Marie Myriam, koja je pjevala pjesmu "L'oiseau et l'énfant" na francuskom.
Format
Svaki žiri je dao 12 bodova omiljenoj pjesmi, 10 drugoj omiljenoj, 8 trećoj i tako sve do 1 boda. To se neće promijeniti sve do 1980.
Pešca
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila su se u sastavu stare općine Berane.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Pešca su imala 1.894 stanovnika.
Scandal (singl)
"Scandal" je singl britanske rock grupe Queen. Objavljen je kao četvrti singl sa njihovog studijskog albuma The Miracle iz 1989. godine. Tekst pjesme je napisao gitarist Brian May. Na top-listi u UK singl je dostigao 25. mjesto a iako je objavljen i u SAD-u, nije se našao na top-listama.
O pjesmi
Iako je tekst pjesme napisao Brian May, ona se pripisuje grupi Queen, a govori o nepoželjnoj kritici u štampi vezanoj o Mayu i Mercuryju kasnih 1980-ih, uključujući Brianov razvod od prve supruge, Chrissie Mullen, i njegov odnos s glumicom Anitom Dobson kao i o rastućoj medijskoj špekulaciji o zdravlju Merkuryja. Naime, iako je Merkury bio pozitivan na testu za HIV 1987. godine i tu činjenicu skrivao do dana prije svoje smrti u novembru 1991. godine, promjene u njegovom izgledu, a posebno gubitak tjelesne težine su rasplamsale špekulacije da je ozbiljno bolestan.
Jasenovica
Hrvatska:
Turići (Busovača)
Turići su naseljeno mjesto u općini Busovača, Bosna i Hercegovina.
Doktor Živago (film)
Doktor Živago je britansko-američki epski dramski film snimljen 1965. u režiji Davida Leana, u kojem glavne uloge tumače Omar Sharif i Julie Christie. Radnja se dešava u Rusiji u periodu prije Prvog svjetskog rata i Ruskog građanskog rata od 1917-1922, a zasnovan je na istoimenom romanu Borisa Pasternaka. Film opisuje historijski period viđen očima pjesnika/ljekara Jurija Živaga (Omar Sharif). U tradiciji ruskog romana, mnoštvo likova i radnji prepliću se unutar filma koji traje 197 minuta uključujući pauze. Živago je oženjen sa Tanjom (Geraldine Chaplin), ali ima aferu sa Larom (Julie Christie), koju je silovao nemilosrdni političar Komarovski (Rod Steiger). U međuvremenu, Živagov polubrat Jevgraf (Alec Guinness) i tajanstveni, osvetoljubivi Strelnikov (Tom Courteney) predstavljaju "dobre" i "loše" elemente boljševičke revolucije. Film je bio izuzetno popularan na Zapadu, ali je u to vrijeme bio zabranjen u SSSR-u. Iz istog razloga, film nije mogao biti sniman na originalnim lokacijama, umjesto toga sniman je uglavnom u Španiji.
Kritičari su uglavnom bili razočarani, žaleći se na dužinu filma od preko tri sata, a tvrdili su da je historijska pozadina uprošćena, ali su priznali intenzitet romantične drame i obradu ljudskih tema. Vremenom, međutim, ugled filma se znatno poboljšao. Danas se smatra da je među najboljim Leanovim filmovima, kao i jedan od najboljih filmova epskog žanra, koji je rangiran na 39. poziciji najvećih američkih filmova svih vremena od strane Američkog filmskog instituta. Film je osvojio pet Oscara. Kompozitor Maurice Jarre dobio je Oscara za najbolju originalnu muziku, a ostali Oscari pripali su scenaristi Robertu Boltu, snimatelju Freddieju Youngu, scenografima Johnu Boxu, Terryju Marshu i Dariju Simoniju, kao i kostimografu Phyllis Dalton. Oscar za najbolji film, međutim, pripao je filmu Moje pjesme, moji snovi. Zaključno sa 2014. godinom zauzeo je osmo mjesto na Spisku finansijski najuspješnijih filmova svih vremena, prilagođen za inflaciju.
Radnja
300px|thumb|left|Jevgraf Živago (Alec Guinness) pokazuje knjigu pjesama sa slikama Tanji Komarovskoj (Rita Tushingham)
Visoko pozicionirani ruski general stigao je u kancelariju industrijskog kompleksa. Noć je i ovaj čovjek je tamo radi privatnih razloga: on je u potrazi za svojom nećakom. Nakon deset godina potrage, on je uspio da je pronađe, ili bar nekoga ko se čini da je kći njegovog polubrata. Njegova tobožnja nećaka je skeptična i preplašena. General Jevgraf Živago joj prepričava detalje iz života njegovog polubrata kojih se prisjeća.
Jurij Živago je dječak, star samo 8 godina, kada je njegova majka umrla, negdje u centralnoj Aziji, nedaleko od Mongolije. Jurij je usvojen od strane vrlo bliskih prijatelja njegove majke, porodice Gromikos koja pripada bogatoj klasi sa kućom u Moskvi i seoskim imanjem u blizini Urala. Gromikosi imaju kćerku, Tanju, koja je iste dobi kao i Jurij.
Jurij je sada mladić koji postaje doktor, koji više voli da upozna "život" kroz opću praksu nego da bude istraživač. On je i vrstan pjesnik koji objavljuje svoje radove. Kasno jedne zimske večeri izdvojena grupa demonstranata socijalističkog pokreta masakrirana je od strane carske konjičke jedinice. Jurij posmatra čitav događaj sa svog balkona i pokušava da zbrine ranjenike. Vojnici ga prisiljavaju da se vrati u svoj dom. On je vidno potresen događajima. 300px|thumb|Right|[[Kozaci napadaju mirne proteste.]]
Sljedeće zime, tokom muzičkog recitala, Jurijev mentor je pozvan da interveniše kada je jedna žena pokušala da izvrši samoubistvo, navodno pijući jod. Jurij prati svog mentora i upoznaje "život" iz prve ruke. U ovoj kući on prvi put upoznaje Laru koja je kći žene. On je opčaran njenom ljepotom. Ubrzo nakon toga, na Božićnoj zabavi, prilikom najave zaruka Jurija i Tanje, Lara upada i puca u Komarovskog, koji je bio Larin bivši ljubavnik. Komarovski je samo lakše ranjen a Laru sa zabave odvodi njen zaručnik Paša.
Prvi svjetski rat izbija i Jurij je poslat na ratište sa jedinicom daleko na jugozapad u blizini Ukrajine. Lara je dobrovoljna medicinska sestra u istom području. Njen muž (Paša), nestaje tokom bitke, a pretpostavlja se da je poginuo. Nakon završetka ljeta 1917, Oktobarska revolucija izbija i mijenja čitavu političku scenu. Svjetski rat za Ruse završava se te zime. Jurij i Lara, zajedno su radili na jednom starom seoskom imanju pretvorenom u bolnicu i bili su posljednji koji su napustili sada prazan objekat. Jasno je da su zaljubljeni jedno u drugo, ali su uspjeli da potisnu svoje strasti.
Jurij se vraća kući u Moskvu gdje zatiče maćehu koja je preminula, a njegovu kuću, to jest kuću njegovog očuha, nastanjuje 13 porodica. Boljševici su sada u potpunoj kontroli nad velikim gradovima, i kolektivizacija je počela. Ali u Moskvi je teško stanje; praktično bez zaliha hrane i ogrijeva (drva), predstojeća ruska zima mogla bi biti smrtonosna. Jedne noći, Jurij odluči da ukrade daske sa ograde koje mogu poslužiti kao ogrijev. Jevgraf, koji je sada policajac i partijski službenik, primjećuje ga i prati ga do kuće. Jevgraf je svjestan da je ovaj čovjek njegov polubrat i umjesto da ga uhapsi, oni se upoznaju po prvi put. Ali djela Jurija Živaga, koji je objavljivao poeziju, pala su u nemilost vlasti ostavljajući u opasnosti živote Jurija, njegove supruge Tanje, njegovog sina Sašu, i njegovog očuha Aleksandra. Jevgraf pribavlja sve potrebne putne isprave i porodica polazi iz Moskve ka istoku u pretrpanom teretnom vagonu. Njihovo odredište je Juriatin, gradić u blizini porodičnog seoskoa imanja u Varikinu.
Na putu, voz zastaje zbog građanskog rata i borbi u tom području. Jurij luta daleko od voza, i onda nailazi na vojni voz komunističkog generala. Ispostavlja se da je general Larin suprug, Paša. Ali Paša je preuzeo novo ime, Narodni komandant Strelnikov. On je postao odmetnik, i koristi svoju vojsku da se bori protiv preostalih jedinica Bjelogardejaca. Strelnikov i Živago prepoznaju jedni druge, sa zabave u kojoj je ranjen Komarovski. Sumnje da je Jurij ubica ili špijun pokazuju se kao neosnovane i Strelnikov oslobađa Jurija. Jurij i njegova porodica stižu na svoje odredište.
Rano je proljeće. Kuća je zapečaćena od strane lokalnih komunističkih vlasti, ali vrtlar na imanju još uvijek je na raspolaganju. Porodica osposobljava povrtnjak za sjetvu, i pripremaju se za ono što se očekuje da će biti višegodišnji boravak. Porodica uspijeva da opstane na imanju gdje žive gotovo neprimjetno. Tog ljeta, car i njegova porodica su pogubljeni. Živagova porodica ostaje na imanju preko zime. Konačno, sljedećeg ljeta, Jurij odlazi na kratki izlet u Juriatin. Lara živi u Juriatinu već godinu dana, nakon što se vratila u potrazi za svojim mužem, Pašom (Strelnikov). Jurij i Lara se sreću u lokalnoj biblioteci, i afera između njih dvoje započinje. Ali Jurij teško doživljava razdor zbog afere. Njegova trudna supruga ga jako voli, ali isto tako i Lara. Jurij odlazi u Juriatin da najavi prekid afere. Na putu kući, Jurij je otet od strane partizanske jedinice i regrutovan je da bude njihov medicinski oficir. Godinu i po dana kasnije, usred zime, Jurij luta daleko od jedinice Crvene garde, i tako dezertira. Jurij odlazi u Juriatin, i otkriva da je njegova porodica napustila Varikino i da su otišli u Moskvu. Jedino mjesto koje mu je preostalo da posjeti je Larin mali apartman. Gladan i potpuno iscrpljen oporavlja se uz Larinu pomoć. Lara daje Juriju pismo od Tanje. U pismu datiranom šest mjeseci ranije, Tanja piše da zna za njegovu aferu, i da su se njih dvije već upoznale. Jurijeva porodica je pobjegla u Moskvu, i deportovana je iz Rusije. Ubrzo nakon toga, Komarovski se neočekivano pojavljuje u Larinom stanu. On donosi vijest da je Larin suprug Strelnikov "nestao", da se Jurij smatra dezerterom, i da su njihovi dani odbrojani. Komarovski nudi pomoć oko prijevoza do krajnjeg istoka Rusije, Vladivostoka, odakle bi se mogli otisnuti bilo gdje u svijet. Lara i Jurij odbijaju ponudu, ali su svjesni da je Komarovski u pravu i da su njihovi dani odbrojani.
Lara i Jurij kreću sami u Varikino, i nastanjuju mali dio glavne kuće. Oni tamo ostaju do kraja zime. Komarovski ih ponovo posjećuje i govori im da je Strelnikov uhapšen samo pet kilometara od Varikina. Lara i Jurij sada moraju brzo da se sele kako bi preživjeli. Oni prihvataju ponudu Komarovskog oko zaštite i transporta do Mandžurije, i da odmah napuste Varikino. Ali Jurij zaostaje iza njih, kako bi mogao sa svojim sankama doći do željezničke stanice. Lara i Komarovski čekaju Jurija na voznoj stanici Juriatin, ali Jurij se ne pojavljuje. Voz odlazi, a Lara otkriva Komarovskom da je trudna i da će da rodi Jurijevo dijete.
Osam godina je prošlo. Jurija je u Moskvi pronašao Jevgraf. Jurij je lošeg zdravlja, neuhranjen i bez posla. Jevgraf dogovara sa Jurijem da mu da stari posao u bolnici. Na svom putu na posao, dok se vozio tramvajem, Jurij umišlja da vidi Laru kako hoda u pravcu tramvaja. On izlazi iz tramvaja i trči za njom ali pada na ulici. On umire od srčanog udara. Na sahrani, veliki broj ljudi odaje mu počast, što je iznenadilo Jevgrafa. Tu je i Lara, koja je u potrazi za svojom kćerkom Tanjom, koju je izgubila negdje u blizini Mongolije na dalekom istoku za vrijeme građanskog rata. Jevgraf i Lara pretražuju moskvovska sirotišta, ali Tanji nigdje ni traga. Govoreći o Lari, Jevgraf pripovijeda: "Jednog dana ona je otišla i nije se vratila. Umrla je ili je nestala negdje u jednom od radnih logora; bezimeni broj na listi koja se nakon svega ... zagubila. To je bilo sasvim uobičajeno za to doba."
Tu se priča završava, a scena se vraća u fabričku kancelariju. Iako Tanja, sada djevojka od 18 godina, želi da veruje da su joj oni bili roditelji, ali samo ako je ta činjenica istina. Ujutro dolazi Jevgraf i donosi konačni zahtjev, da Tanja razmisli o uspostavljanju porodične veze sa njim. Niko od njih nema rodbinu, a Tanja obećava da će razmisliti o tome. Tanja i Jevgraf se rastaju uz nadu da dolaze bolji dani.
Pozadina
Kao veliki lirski pjesnik, Pasternak je nagrađen 1958. Nobelovom nagradom za književnost. Dok je zvanično bilo objavljeno da je nagrada dodijeljena zbog njegove poezije, opšte shvatanje je bilo da je nagrada uglavnom dodijeljena za  Doktora Živaga , što je sovjetska vlada vidjela kao anti-sovjetsko djelo, tako da je tumačenje dodjele Nobelove nagrade bilo neprijateljska gesta prema Sovjetskom savezu. Kao meta vatrene kampanje sovjetske vlade da ga označi izdajnikom, Pasternak je bio primoran da odbije nagradu. Situacija je postala međunarodni cause célèbre (čuveni slučaj) i napravio je od Pasternaka hladnoratovskim simbolom otpora sovjetskom komunizmu.
Iako je film bio vjeran radnji romana, primjetno je drugačiji u oslikavanju nekoliko likova i događaja. Mnogi kritičari su vjerovali da je fokus filma bio na ljubavnu priču Živaga i Lare, što je obezvrijedilo događaje iz Ruske revolucije i Ruskog građanskog rata.
Stil priče sa složenom radnjom koji koristi Pasternak ima porijeklo iz ruske književnosti. Lav Tolstoj, pisac romana Rat i mir, koristio je likove kao simbole klasa i historijskih događaja u opisivanju događaja u Rusiji iz Napoleonovog doba. Pasternakov otac, koji je bio slikar, nacrtao je ilustracije za Rat i mir. Ime "Živago" vuče korijen od ruske riječi "živ" i "Živago" što nacrkvenoslavenskom znači "život". U pravom duhu ruskog epskog romana, likovi se neprestano slučajno susreću, mada je to manje očigledno u filmu.
Pripreme za snimanje
thumb|220px|Režiser David Lean i glumac Omar Sharif, pripremaju se za snimanje u borovoj šumi kod San Leonardo de Yagüe.
Ideja da David Lean snimi film po romanu Borisa Pasternaka došla usljed različitih razloga. Pasternakov roman je doživio međunarodni uspjeh, a producent Carlo Ponti bio je zainteresovan za prilagođavanje romana za svoju ženu, Sophiju Loren. Lean, koji je u to vrijeme imao ogroman uspjeh sa filmomLawrence od Arabije (1962), želio je da napravi intimniji, romantičniji film kako bi uravnotežio akcijski i avanturistički orijentisani ton iz njegovog prethodnog filma. Jedan od prvih glumaca koji je potpisao ugovor je bio Omar Sharif, koji je igrao Lawrenceovu desnu ruku Sherifa Alija u Lawrenceu od Arabije. Sharif je volio roman, a kada je čuo da Lean pravi adaptaciju za film, zatražio je da dobije ulogu Paše (koja je na kraju pripala Tomu Courtenayu). Sharif je bio prilično iznenađen kada je Lean predložio da on lično igra ulogu Živaga. Peter O'Toole, zvijezda filma Lawrence od Arabije, bio je Leanov prvobitni izbor za Živaga, ali se predomislio; Max von Sydow i Paul Newman su također bili u konkurenciji za ulogu. Michael Caine je izjavio u svojoj autobiografiji da je također pročitao scenarij Živaga i sudjelovao je u probnim snimanjima sa Julie Christie, ali nakon što je zajedno sa Davidom Leanom pregledao snimke, predložio je Omara Sharifa da preuzme ulogu. Rod Steiger je dobio ulogu Komarovskog nakon što su je Marlon Brando i James Mason odbili. Audrey Hepburn je imala ponudu da glumi Tanju, dok je Robert Bolt lobirao za Alberta Finneyja da igra Pašu.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Dubravica)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Dubravica je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 20,60 km2 imala 1.437 stanovnika, što predstavlja 0,45% od ukupnog broja stanovnika Zagrebačke županije, odnosno 0,03% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Dubravici je 70 stanovnika/km2.
Lipopolisaharid
Lipopolisaharidi (LPS), poznat i kao lipoglikani i endotoksini, su velike molekule koje se sastoje od lipida i polisaharida, sastavljeni od O-antigena, vanjskog i unutrašnjeg jezgra povezanih  kovalentnom vezom. Nalaze se u vanjskom membranama gram negativnih bakterija i izazivaju snažan imuni odgovor kod životinja. Termin lipooligosaharid ("los") se koristi za oblik bakterijskih lipopolisaharida male molekulske težine.
Doktor Živago (film)
Pripreme za snimanje
Lean je uspio da ubijedi Pontija da Loren nije bila prava glumica za ulogu Lare, rekavši da je "previše visoka", i prilikom povjerljivog razgovora sa scenaristom Robertom Boltom izjavio je da nije mogao prihvatiti da Loren nevinu djevojku u početnom stadiju filma. Yvette Mimieux, Sarah Miles i Jane Fonda su imale ponude za ulogu. Na kraju krajeva, Julie Christie je dobila ulogu na osnovu njene uloge u filmu Lažljivac Billy (1963), i preporuke Johna Forda, koji ju je režirao u filmu Mladi Cassidy (1965). Sharifov sin Tarek je dobio ulogu dječaka Živaga u filmu, a Sharif je pomagao svom sinu da se što bolje prilagodi njegovom liku.
Lipopolisaharid
Otkriće
Toksičnu aktivnost LPS je prvi put otkrio  (i označio kao  "endotoksin") Richard Friedrich Johannes Pfeiffer. Za razliku od eksotoksina, koji je klasificiran kao otrov koji bakterije oslobađaju u okolinu, za endotoksin je smatrao da otrov zadržava  "unutar" bakterijskih ćelija, a  ispušta ga  tek nakon uništenja bakterijskog  ćelijog zida. Kasniji rad je pokazao je da oslobađanje LPS iz gram negativnih mikroba ne mora nužno zahtijevati uništavanje bakterijskog ćelijog zida, već se LPS luči kao dio normalne fiziološke aktivnosti membrane ljudskih vezikula (ćelijskih mjehurića) u obliku vezikula bakterijske vanjski membrane (OMV), koji također mogu sadržavati i druge faktore virulencije i proteina. Danas se pojam 'endotoksin' uglavnom koristi kao sinonim za LPS, iako postoji nekoliko molekula koje izlučuju druge bakterije koje se ne odnose na LPS, kao što je tzv. delta endotoksin – protein koji luči Bacillus thuringiensis.
Funkcije u bakterija
LPS je glavna komponenta vanjske membrane Gram-negativnih bakterija; u velikoj mjeri doprinosi strukturnom integritetu bakterija, a štiti membranu od nekih vrsta hemijskih napada. LPS također povećava negativni naboj za ćelijska membranawćelijske membrane i pomaže stabiliziranju ukupne strukture membrane. To je od ključne važnosti za gram-negativne bakterije, koje uginu ako je mutirao ili uklonjen. LPS izaziva snažan odgovor imunog sistema normalnih životinja Također je upleten u ekologiju nepatogenih bakterija, uključujući površinsko prianjanje, osjetljivost na bakteriofage i interakcije sa predatorima, kao što su amebe. LPS je neophodan za pravilnu konformaciju djelovanja omptina; međutim, glatki LPS će sterno ometati omptine.
Sastav
thumb|right|300px|Šećerni lipid Kdo2-Lipid A. Glukozaminski ostaci u, Kdo ostaci u , acil lanci crno i fosfatne grupe u.
Doktor Živago (film)
Snimanje
Neke od zimskih sekvenci, uglavnom scena pejzaža i Jurijevog bijega sa partizanima, snimljene su u Finskoj. Zimske scene porodice koja putuje za Juriatin željeznicom snimljene su u Kanadi. Sve lokomotive koje su se koristile u filmu su španske lokomotive poput RENFE klase 240 (ex-1400 MZA), a Strelnikovljev oklopni voz je bio marke RENFE klase 282 Mikado lokomotiva.
Lipopolisaharid
Sastav
Lipopolisaharid se sastoji od tri dijela:
Doktor Živago (film)
Kritike
Uprkos tome što je bio spektakularan hit na kino blagajnama,  Doktor Živago  je dobio podijeljene recenzije u vrijeme njegovog objavljivanja. Kritikovan je zbog svoje dužine i pretjeranog prikaza romantične afere između Živaga i Lare. Roger Ebert, filmski kritičar, izjavio je da mu se sviđa film, i da je se  Doktor Živago  "bučno obrušio sa svih strana", kao i da je izvedba Omara Sharifa bila "duševna, ali zbunjena". U principu, kritičari filma su našli  Doktora Živaga  da je bio pretjerano romantičan i gotovo na razini sapunice, zajedno sa (po njihovom mišljenju) slatkastom pjesmom iz filma  Larina tema  što stoji na vrhu njihovih žalbi. Pjesma je u to vrijeme bila veliki hit kada je bila objavljena na gramofonskoj ploči.
Lipopolisaharid
O-antigen
Ponavljajući polimer glikana  unutar LPS se naziva O antigen, O polisaharid ili O karika bakterijskog lanca. O antigen je pričvršćen za oligosaharidno jezgro, a sastoji se od najudaljenije domene LPS molekula. Sastav O lanca varira od tipa do tipa. Primjerice, postoji više od 160 različitih struktura O antigena samo u produkciji različitih sojeva E. colii. Prisustvo ili odsustvo O lanaca određuje da li se LPS smatra hrapavim ili glatkim. Puna dužina O-lance LPS čini glatkim, dok njen izostanak smanjenje O-lanace LPS i postaju hrapavi. Bakterije sa hrapavim LPS obično imaju probojnija ćelijske membrane za hidrofobne antibiotike, jer je hrapavi LPS  hidrofobniji. O antigen je izložen na samoj vanjskoj površini bakterijske ćelija, i, kao posljedica toga, je meta za prepoznavanje odbrambenog sistema antitijela domaćina-
Doktor Živago (film)
Kritike
Rotten Tomatoes daje filmu 85% pozitivnih recenzija sa ocjenom 'Fresh' uz konsenzus koji glasi: "To možda nije najbolji epski film Davida Leana, ali Doktor Živago je briljantno snimljen i očaravajući je romantičan." Bosley Crowther iz New York Timesa, rekao je da su Živago i Lara "opsjednuti čudnom pasivnošću". Ponekad ti isti kritičari koji su smatrali dužinu filma pretjeranom kritikovali su prikaz historijskih događaja kao površnima. Konačna scena, u kojoj se pojavljuje duga iznad brane dok završni krediti se izlistavaju na ekranu, kritikovana je kao "pro-sovjetska" od strane konzervativnih kritičara, koji su smatrali da bi to moglo značiti da Sovjetski Savez ima svijetlu budućnost. Scenarist Robert Bolt, koji je adaptirao roman, bio je jednom član Britanske komunističke partije koju je napustio 1947. godine, poznati ljevičar koji je bio istaknuti aktivist u kampanji za nuklearno razoružanje, koje je smatrao kao surogat hladnoratovske borbe između Zapada i Sovjetskog bloka.