cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radomerje
Radomerje je naseljeno mjesto u sastavu općine Ljutomer, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Ljutomer.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radomerje je imalo 187 stanovnika.
Bajvati
Bajvati su naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
Vrba (Žirovnica)
mini|280px|Vrba, rimokatolička crkva "Sv. Marko" Vrba je naseljeno mjesto u sastavu općine Žirovnica, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Jesenice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrba je imala 203 stanovnika.
HFE (gen)
Ljudski regulacijski protein homeostaze gvožđa, poznat protein HFE, jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  HFE. Gen HFE nalazi se na kratkom (p) kraku kromosoma 6 na lokaciji 6p22.2
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 348 aminokiselina, а molekulska težina 40.108 Da.
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je membranski protein sličan proteinima MHC klase I i asocira na beta-2 mikroglobulin (beta2M). Smatra se da ovaj protein funkcionira tako da regulira cirkulaciju unosa gvožđa, regulirajući interakciju receptora transferina s transferinom.
Ekspresija HFE-a prolazi kroz alternativnu preradu. Preovlađujući cjeloviti transkript HFE-a ima ~ 4,2 kb. Alternativne varijante transkripta HFE –a, u određenim ćelijama ili tkivima, mogu poslužiti kao regulatorni mehanizmi gvožđa.
HFE je istaknut u apsorpcijskim ćelijama tankog crijeva, epitelnim ćelijama želuca, tkivnim makrofagima, te krvnim  monocitima i granulocitima, i sincitiotrofoblastima, transportnom tkivu  gvožđa u posteljici.
Klinički značaj
Poremećaj skladištenja gvožđa nasljedna hemohromatoza (HHC) je autosomno recesivni genetički poremećaj koji je obično posljedica defekata ovog gena.
Genetička varijanta koja uzrokuje bolest najčešće je povezana s hemohromatozom p. C282Y. Oko 1/200 ljudi sjevernoevropskog porijekla ima dvije kopije ove varijante; oni, posebno muškarci, imaju veliki rizik od razvoja hemohromatoze. Ova varijanta može biti i jedan od faktora koji mijenjaju fenotip Wilsonove bolesti, zbog čega se simptomi bolesti pojavljuju ranije.
Učestalosti alela HFE C282Y u etnički raznolikim populacijama a kavkazoida u zapadnoj Evropi su 5-14% a u Sjevernoj Americi nehispanoidni kavkazoidi imaju 6-7%. C282Y postoji kao polimorfizam samo u zapadnoevropskoj populaciji kavkazoida i njihovih derivata, iako je C282Y mogao nastati nezavisno kod nekavkazoida izvan Evrope.
HFE H63D je kosmopolitski, ali se javlja najvećom učestalošću kod kavkazoida evropskog porijekla. Učestalost alela H63D u etnički raznolikoj populaciji Zapadne Evrope iznosi 10-29%. and in North American non-Hispanic whites are 14-15%.
Otkrivene su najmanje 42 mutacije koje uključuju HFE-ove introne i egzone, od kojih većina u osoba s hemohromatozom ili članova njihove porodice. Većina ovih mutacija je rijetka. Mnoge mutacije uzrokuju ili vjerovatno uzrokuju fenotipove hemohromatoza, često u složenoj heterozigotnosti s HFE C282Y. Druge mutacije su ili sinonimne ili njihov učinak na fenotipove sa gvožđem, ako ih ima, nije dokazan.
Interakcije
HFE protein stupa u interakcije s receptorom transferina TFRC. Njegov primarni način djelovanja je regulacija hormona skladištenja gvožđevog hepcidina.
Nokaut-miš Hfe
Moguće je deletirati dio ili cijeli gen od inzteresakoji  kod miševa (ili drugih pokusnih životinja) kao sredstvo za proučavanje funkcije gena i njegovih proteina. Takvi se miševi nazivaju "nokaut-miševima" s obzirom na ideletirani gen. Hfe je mišji ekvivalent gena ljudskee hemohromatoze HFE. Protein koji kodira Hfe je Hfe. Homozigotni miševi (dvije abnormalne kopije gena) za ciljano izbacivanje svih šest transkribiranih Hfe egzona označeni su kao Hfe–/–. Svojstva koja su u vezi sa gvožđem kod miševa Hfe–/–, uključujući povećanu apsorpciju gvožđa i opterećenje jetre gvožđem, nasljeđuju se po autosomno recesivnom obrascu. Dakle, Hfe–/– mišji model simulira važne genetičke i fiziološke abnormalnosti HFE hemohromatoze. Ostali nokaut-miševi generiranii su za deleciju drugog i trećeg Hfe egzona (što odgovara α1 i α2 domenima Hfe). Homozigotni miševi za ovu deleciju također su imali povećanu apsorpciju gvožđa u duodenumu, povišenu razinu zasićenja gvpžđemm u plazmi i transferinom i preopterećenje gvožđem, uglavnom u hepatocitima. Takođe su stvoreni miševi koji su homozigotni za misens mutaciju u Hfe (C282Y). Ovi miševi odgovaraju osobama s hemohromatozom koje su homozigotne za HFE C282Y. Ovi miševi razvijaju opterećenje gvožđem koje je manje ozbiljno od opterećenja miša Hfe–/–.
HFE mutacije i preopterećenje gvožđem kod ostalih životinja
Crni nosorog (Diceros bicornis) dobijaija preopterećenje gvožđem. Kako bi se utvrdilo je li gen HFE crnih nosoroga podvrgnut mutaciji kao adaptivni mehanizam za poboljšanje apsorpcije gvožđa iz heane siromašne gvožđem, Beutler et al. sekvencirali su cijelu HFE šifrirajuću regiju četiri vrste nosoroga (po dvije listojedne i ispaši). Iako je HFE dobro konzerviran među vrstama, pronađene su brojne nukleotidne razlike između nosoroga i čovjeka ili miša, od kojih su neke promijenile podrazumijvajuće aminokiseline. Samo jedan alel, p.S88T crnog nosoroga, bio je kandidat koji bi mogao negativno utjecati na funkciju HFE. p.S88T javlja se u visoko konzerviranoj regiji uključenoj u interakciju HFE i TfR1.
Šipak (čvor)
Hrvatska:
Vladislav II Nemanjić
Stefan Vladislav II Nemanjić je bio kralj Srijema (1316.—1324.) koji je bio poražen u bici za vladavinu nad Srbijom od strane srpskog kralja Milutina i potom kralja Stefana Dečanskog.
Radomerščak
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ljutomer.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radomerščak je imao 156 stanovnika.
Vladislav II Nemanjić
Biografija
Stefan Vladislav je bio sin kralja Dragutina koji je vladao Srbijom 1276.-82. i potom Srijemom od 1282. do svoje prirodne smrti 1316. godine. Njegova majka je bila princeza Katarina Arpadović, a njegova baka je bila rođakinja anžuvinskog kralja Napulja što će odigrati veliku ulogu u Vladislavovom djetinjstvu.
Ban Slavonije
Godine 1290. hrvatsko-ugarsko kraljevstvo je bilo potreseno građanskim ratom između pristalica anžuvinca Karla Martela i Andrije III. Mlečanina. Tokom ovog rata koji će trajati 5 godina Vladislavov otac Dragutina će podržati vojno slabijeg Karla u zamjenu za predaju teritorije. Po tom dogovoru iz 1292. godine tada maloljetni Stefan Vladislav je postao ban Slavonije koju tada kontroliraju Andrijine snage i Andrijin ban Slavonije. Jedini način da Vladislav postane ban je bio da vojska njegovog oca "oslobodi" Slavoniju i da Karlo pobjedi u ratu, a na kraju do ničega od toga ne dolazi. Već sljedeće godine Dragutina sklapa mir sa Andrijom koji odbija priznati Vladislavovu bansku titulu. Na kraju u građanskom ratu će ipak 1308. godine definitivno pobjediti frakcija Karla Martela, ali i novi kralj Karlo Robert će odbiti priznati bansku titulu.
Početak i kraj vladavine
Poslije Milutinove smrti u Srbiji izbija kratkotrajni građanski rat između 3 različite frakcije. Prvu frakciju je predstavljao prijestolonasljednik Konstantin Nemanjić, drugu Vladislav, a treću Stefan Dečanski. Na kraju Dečanski vrlo brzo ostvaruje potpunu pobjedu pa je Vladislav bio prisiljen pobjeći na teritoriju Ugarske gdje koju godinu kasnije umire. Nakon njegova poraza Sremsko kraljevstvo je podijeljeno tako da je bosanski ban Stefan II zavladao s Usorom i Soli dok su južni Srijem (današnja Mačva) i Beograd kao nasljedne Ugarske zemlje vraćene Ugarskoj.
IC 3732
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vukšin Šipak
Vukšin Šipak je naseljeno mjesto u sastavu grada Jastrebarskog, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vukšin Šipak je imao 310 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vukšin Šipak je imalo 461 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Berek (Gradiška)
Berek je naseljeno mjesto u gradu Gradišci, Bosna i Hercegovina.
Bartići
Bartići (ital. Bartici) su naseljeno mjesto u sastavu grada Labina, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Labin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bartići su imali 72 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869. i 1931. podaci su sadržani u naselju Sveta Marina (općina Raša), a 1921. u naselju Breg. Od 1880. do 1910. iskazivano pod imenom Brtići.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bartići je imalo 93 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Žaga (Bovec)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žaga je imala 353 stanovnika.
Peruanska politička kriza od 2017. do danas
'''Politička kriza u Peruu od 2017. do danas''' jest tekući period političke nestabilnosti u Peruu za vrijeme vlade Pedra Pabla Kuczynskog, između 15. septembra 2017. i 23. marta 2018, između 23. marta 2018. i 9. novembra 2020. pod vlašću Martína Vizcarre, od 9. novembra 2020. do 16. novembra 2020. pod vlašću Manuela Merina, od 16. novembra 2020. do 28. jula 2021. pod vodstvom Francisca Sagastija te od 28. jula 2021. pod Pedrom Castillom.
Biljačići
Biljačići su naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
IC 5381
IC 5381 (također poznat kao MCG 3-1-19, PGC 212 i UGC 7) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 516 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,30 (195 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Isaac Roberts 17. novembra 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine 2017/2018.
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine 2017/2018. je 14. po redu sezona Druge nogometne liga Federacije Bosne i Hercegovine. Liga je podjeljena u četiri regije:Sjever, Centar, Jug i Zapad.
Breza (Kolašin)
mini|280px|Breza, partizansko spomen-groblje u noći Breza (ćir. Бреза) je naseljeno mjesto u sastavu općine Kolašin, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila se u sastavu stare općine Kolašin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Breza je imala 401 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Radoslavci
mini|280px|Radoslavci, spomen-obilježje na mjestu rodne kuće Dr. Radoslava Razlaga, slovenskog advokata i rodoljuba Radoslavci su naseljeno mjesto u sastavu općine Ljutomer, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Ljutomer.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radoslavci su imali 297 stanovnika.
Donja Lovnica (Rožaje)
Donja Lovnica (ćir. Доња Ловница) je naseljeno mjesto u sastavu općine Rožaje, Crna Gora.
Talasni front
U fizici, talasni front vremenski promjenjivog talasnog polja je skup (lokusa) svih tačaka koje imaju istu fazu. Termin je općenito značajan samo za polja koja, u svakoj tački, variraju sinusoidno u vremenu s jednom vremenskom frekvencijom (inače faza nije dobro definirana). Talasni frontovi se obično kreću s vremenom. Za talase koji se šire u jednodimenzijskom mediju, talasni frontovi su obično pojedinačne tačke; oni su krive u dvodimenzijskom mediju, a površine u trodimenzijskom. Za sinusoidni ravni talas, frontovi talasa su ravni koje su okomite na smjer širenja, krećući se u tom pravcu zajedno sa talasom. Za sinusoidni sferni talas, talasni frontovi su sferne površine koje se šire s njim. Ako je brzina širenja različita u različitim tačkama talasnog fronta, oblik i/ili orijentacija talasnih frontova može se promeniti za refrakciju. Konkretno, sočiva mogu promijeniti oblik optičkih talasnih frontova iz ravnih u sferni, ili obrnuto. U klasičnoj fizici, fenomen difrakcije je opisan Huygens-Fresnelovim principom koji tretira svaku tačku u širinom talasnom frontu kao kolekciju pojedinačnih sfernih talasića. Karakteristični obrazac savijanja je najizraženiji kada talas iz koherentnog izvora (kao što je laser) naiđe na prorez/otvor koji je po veličini uporediv sa njegovom talasnom dužinom, kao što je prikazano na umetnutoj slici. Ovo je zbog dodavanja, ili interferencije, različitih tačaka na talasnom frontu (ili, ekvivalentno, svakog talasa) koje putuju putanjama različitih dužina do površine za registraciju. Ako postoji više, usko raspoređenih otvora (npr. difrakciona rešetka), može rezultirati složeni uzorak različitog intenziteta.
Donja Lovnica (Rožaje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila se u sastavu stare općine Rožaje.
Mjesna zajednica
Naselje Donja Lovnica sjedište je istoimene mjesne zajednice koja obuhvata naselja: Donja Lovnica, Honsići, Ramovići i Tuzova Luka. Od grada Rožaja udaljeno je 6 km i povezano asfaltnim putem. Stanovništvo se bavi stočarstvom, drvopreradom i proizvodnjom betonskih elemenata i blokova. Na području MZ od javnih objekata postoje osnovna škola i ambulanta, a od vjerskih dvije džamije.
Talasni front
Jednostavni talasni frontovi i propagacija
Optički sistemi mogu opisati Maxwellove jednačine, a linearni talasi koji se šire kao što su zvuk ili snop elektrona imaju slične talasne jednačine. Međutim, s obzirom na gornja pojednostavljenja, Huygensov princip pruža brzi metod za predviđanje širenja talasnog fronta kroz, naprimjer, slobodni prostor. Konstrukcija je sljedeća: Neka se svaka tačka na talasnom frontu smatra novim izvorim tačke. Izračunavanjem ukupnog efekta iz svakog točkastog izvora, može se izračunati rezultujuće polje u novim tačkama. Računski algoritmi se često zasnivaju na ovom pristupu. Specifični slučajevi za jednostavne talasne frontove mogu se direktno izračunati. Naprimjer, sferni talasni front će ostati sferan jer se energija talasa prenosi jednako u svim smjerovima. Takvi pravci protoka energije, koji su uvijek okomiti na talasni front, nazivaju se zrake stvarajući više talasnih frontova. Najjednostavniji oblik talasnog fronta je ravni talas, gdje su zraci paralelni jedni drugima. Svjetlost ovog tipa talasa se naziva kolimovana svjetlost. Ravni talasni front je dobar model za površinski presjek veoma velikog sfernog talasnog fronta; naprimjer, sunčeva svjetlost udara u Zemlju sfernim talasnim frontom koji ima radijus od oko 150 miliona kilometara (1 AJ). Za mnoge svrhe, takav talasni front može se smatrati planarnim na udaljenostima prečnika Zemlje. Talasni frontovi putuju brzinom svjetlosti u svim smjerovima u izotropnom mediju.
Donja Lovnica (Rožaje)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Donja Lovnica je imala 825 stanovnika.
Napomena: Ranije povećano za naselje Klanac koje je ukinuto.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Talasni front
Aberacije talasnog fronta
Metode koje koriste mjerenja talasnog fronta ili predviđanja mogu se smatrati naprednim pristupom optici sočiva, gdje jedna žižna udaljenost možda ne postoji zbog debljine ili nesavršenosti sočiva. Iz proizvodnih razloga, savršeno sočivo ima sferni (ili toroidni) oblik površine, iako bi, teorijski, idealna površina bila asferno. Nedostaci poput ovih u optičkom sistemu uzrokuju ono što se naziva optičke aberacije. Najpoznatije aberacije uključuju sfernu aberaciju i komu. Međutim, mogu postojati složeniji izvori aberacija kao što je veliki teleskop zbog prostornih varijacija u indeksu refrakcije atmosfere. Devijacija talasnog fronta u optičkom sistemu od željenog savršenog planarnog talasnog fronta naziva se „aberacija talasnog fronta“. Aberacije talasnog fronta se obično opisuju kao uzorkovana slika ili kao kolekcija dvodimenzijskih polinomskih pojmova. Minimizacija ovih aberacija smatra se poželjnim za mnoge aplikacije u optičkim sistemima.
Senzor talasnog fronta i tehnike rekonstrukcije
Senzor talasnog fronta je uređaj koji meri aberaciju talasnog fronta u koherentnom signalu da bi opisao optički kvalitet ili nedostatak istog u optičkom sistemu. Vrlo čest metod je korištenje Shack–Hartmannovog sistema objeltivnog niza. Postoje mnoge aplikacije koje uključuju adaptivnu optiku, optičku metrologiju, pa čak i mjerenje aberacije u samom oku. U ovom pristupu, slab laserski izvor se usmjerava u oko, a refleksija od retine se uzorkuje i obrađuje. Pojavljuju se alternativne tehnike smislenosti talasnog fronta za Shack–Hartmannov sistem. Matematičke tehnike kao što su fazno snimanje ili smisao zakrivljenosti takođe su u stanju da daju procjene talasnog fronta. Ovi algoritmi izračunavaju slike talasnog fronta iz konvencijskih slika svijetlog polja u različitim fokusnim ravnima bez potrebe za specijalizovanom optikom talasnog fronta. Dok su Shack-Hartmannovi nizovi leća ograničeni u bočnoj rezoluciji na veličinu niza sočiva, tehnike poput ovih ograničene su samo rezolucijom digitalnih slika koje se koriste za izračunavanje mjerenja talasnog fronta. Ipak, ovi senzori talasnog fronta pate od problema sa linearnošću i stoga su mnogo manje robusni od originalnog SHWFS, u smislu mjerenja faze. Druga primjena softverske rekonstrukcije faze je upravljanje teleskopom, korištenjem adaptivne optike. Uobičajeni metod je Roddierov test, koji se također naziva sensing zakrivljenosti talasnog fronta. Daje dobru korekciju, ali je potreban već dobar sistem kao polazna tačka. Zaista zbog onih gore opisanih problema s linearnošću. Zato ljudi spajaju različite tipove WFS-a u adaptivnim optičkim sistemima sljedeće generacije.
Bistrica (Gradiška)
Bistrica je naseljeno mjesto u gradu Gradišci, Bosna i Hercegovina.
Boleyn Ground
Boleyn Ground je nogometni stadion koji se nalazi u Londonu, Engleska. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub West Ham United. Kapacitet stadiona je 35.016 sjedećih mjesta.
Stadion je otvoren u 1904. godine. Poznat je i pod nazivom Upton Park. West Ham je prethodno igrao na stadionu Hermit Road. Najveća posjeta je zabilježena 17. oktobra 1970. godine na utakmici između West Hama i Tottenhama kojoj je prisustvovalo 42.322 gledaoca. Od 1991. do 1992. godine na ovom stadionu je svoje domaće utakmice igrao Charlton Athletic.
12. februara 2003. godine stadion je bio domaćin internacionalne utakmice između seniorskih reprezentacija Engleske i Australije. Također, 12. novembra 2014. godine bio je domaćin utakmice između Argentine i Hrvatske.
Rinčetova Graba
Rinčetova Graba je naseljeno mjesto u sastavu općine Ljutomer, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ljutomer.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rinčetova Graba je imala 105 stanovnika.
Shepherd's Bush FC
Shepherd's Bush FC je bio nogometni klub iz Londona. Igrao je centralnom i južnom Londonu.
Klub je osnovan 1880. godine kao Old St Stephen's FC u Westminsteru. Potom je utakmice igrao u Denmark Hillu i Nunheadu. 1892. godine je bio jedan od osnivača Southern Alliance. Odigrana je samo jedna sezone ovog takmičenja, a upravo je Old St Stephen's bio prvak. 1894. godine je bio jedan od osnivača druge divizije Southern League. Premijernu sezonu je završio na trećem mjestu. 1898. godine mijenja ime u Shepherd's Bush FC, te se nastavlja takmičiti u Southern League.
Nakon što je promijenio nekoliko terena 1904. godine prelazi na Loftus Road. Prvu utakmicu na novom stadionu je odigrao 22. oktobra 1904. godine protiv ekipe Old Malvernians. 1907. godine postaje član Spartan League, te član Isthmian League godinu dana kasnije.
Zbog Prvog svjetskog rata klub je ugašen 1915. godine, a na njegovom stadionu je nastavio igrati Queens Park Rangers.
IC 3733
IC 3733 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 8. novembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Emidio Morganti
Karijera
Godine 1997. promoviran je u Seriju C i, nakon tri sezone i 30 utakmica (uključujući utakmicu play-outa), kao i finale razigravanja Serije C2 2000. između Alessandrije i Prata, nagrađen je promocijom među sudije za dva najviša ranga italijanskog nogometa.
U Seriji A debitirao je 2001, u utakmici Lecce – Fiorentina, a kvalitetno suđenje donijelo mu je nominaciju za međunarodnog sudiju 2006, ali je prednost dobio Tiziano Pieri.
Dana 24. maja 2008, zaključivši prvenstvo vrlo kvalitetnim suđenjem, još je jednom određen za finale Kupa, ponovo između Rome i Intera, ali sada se igrala samo jedna utakmica.
Na kraju sezone 2007/08. dobio je Nagradu "Giovanni Mauro", namijenjenu sudiji iz Nacionalne sudijske komisije (CAN) koji se posebno istakao.
U augustu 2009, na otvaranju sezone, dobio je važnu referencu (koja mu je nedostajala u karijeri) kada mu je povjereno vođenje utakmice Italijanskog superkupa, odigrane u Pekingu između Intera i Lazija.
Iako nije bio međunarodni sudija, u sezoni 2009/10. više je puta imenovan dodatnim sudijom (tzv. gol-sudijom), u utakmicama grupne faze Evropske lige, što uključuje i eksperiment s dvojicom sudija iza golova kako bi bolje provjerili sve dvojbene situacije u kaznenom prostoru.
Dana 16. maja 2010. vodio je utakmicu posljednjeg kola prvenstva Siena – Inter (0:1), koja je nerazzurrima donijela 18. scudetto.
U julu 2010. trebao je okončati članstvo u CAN-u nakon što je dosegao desetu, posljednju moguću godinu staža za sudije koje ne postanu međunarodne, ali zbog toga što se istakao tokom sezone dobio je izuzeće za dodatnu godinu; ujedno, nakon razdvajanja CAN-a A-B na CAN-A i CAN-B, uključen je u CAN-A.
Krajem januara 2011. dobio je nagradu za najboljeg sudiju u Italiji u 2010, koju dodjeljuje Italijanska asocijacija nogometaša, nadmašivši Paola Tagliaventa i Nicolu Rizzolija.
Dana 7. maja 2011, u pretposljednjem kolu prvenstva, vodio je utakmicu Roma – Milan (0:0), u kojoj su rossoneri osigurali 18. titulu prvaka Italije, a tri sedmice kasnije sudio je svoje treće finale Kupa, održano u Rimu između Intera i Palerma.
Za sezonu 2014/15. imenovan je članom CAN-a A na čelu s Messinom, što je potvrđeno i za sljedeće dvije sezone.
Početkom jula 2017. imenovan je komesarom CAN-a B, zamijenivši tako Stefana Farinu, koji je preminuo 23. maja te godine. Ta pozicija potvrđena mu je i za sljedeće dvije sezone.
Zabreznica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Jesenice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zabreznica je imala 507 stanovnika.
Napomena: ''U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Breznica i Zabreznica.''
Prva nogometna liga Bosne i Hercegovine 1996/1997.
Prva nogometna liga Bosne i Hercegovine sezona 1996/97. je bila treća sezona najjačeg fudbalskog takmičenja u Bosni i Hercegovini. NK Čelik je uspješno odbranio titulu šampiona te postao treći put šampion Bosne i Hercegovine. U takmičenju je učestvovalo 16. ekipa.
Duga Luka
Srbija:
Šaperon
Šaperoni su posebne proteinske molekule, poznate i kao molekulski pratitelji, koje pomažu u savijanju polipeptidnog lanca proteina, dovodeći ga u stabilnu konformaciju. Učestvuju u postizanju potrebne trodimenzionalne strukture za delovanje proteina. Veoma su značajni u stresnim prilikama, kao što je povišena temperatura, kada održavaju strukturu proteina u potrebnom obliku i sprječavaju proteinsku denaturaciju. Zbog ovog svojstva mnogi, ali svakako ne i svi, šaperoni spadaju u tzv. proteine toplotnog šoka (HSP: Heat Shock Proteins). Neki od šaperona nose specifičnu informaciju o uvijanju proteina u trodimenzijske strukture, bez koje ne mogu biti formirani. Takvi proteini ne ponašaju se u skladu sa Anfinsenovom hipotezom, i ne mogu se spontano organizirati.
Lokacija i funkcije
Neki šaperonski sistemi rade kao foldaze: podržavaju savijanje proteina na način ovisan o ATP-u (naprimjer, GroEL/GroES ili DnaK/DnaJ/GrpE sistem). Iako se većina novosintetiziranih proteina može saviti u odsustvu pratitelja, manjina ih to strogo zahtijeva. Ostali rade kao holdaze: oni vežu preklopne međuprodukte kako bi spriječili njihovo nakupljanje, naprimjer DnaJ ili Hsp33. Šaperoni također mogu raditi kao disgenaze, tj. mogu komunicirati s aberantnim proteinskim sklopovima i vraćati ih monomerima. Neki mogu pomoći u razgradnji proteina, vodeći proteine do sistema proteaza, kao što je sistem ubikvitin-proteasom u eukariotima.
Mnogi šaperoni su proteini toplotnog šoka, odnosno proteini izraženi kao odgovor na povišene temperature ili druge ćelijske stresove. Uzrok takvog ponašanja je taj što presavijanje proteina jako podliježe toploti, pa stoga neki pratitelji djeluju kako bi spriječili ili ispravili štetu nastalu pogrešnim savijanjem.
U funkciji pratitelja može biti važna makromolekulska gužva. Prenatrpano okruženje citosola može ubrzati proces presavijanja, jer će kompaktno presavijeni protein zauzimati manje volumena od njegovog rasklopljenog lanca. Međutim, gužva može smanjiti prinos pravilno presavijenih proteina povećanjem agregacije proteina. Gužvanje takođe može povećati efikasnost šaperonskih proteina kao što je GroEL, što bi moglo da se suprotstavi smanjenju efikasnosti presavijanja.
Više informacija o različitim tipovima i mehanizmima podskupine pratelja koji inkapsuliraju svoje preklopne podloge (npr. GroES) može se naći u članku šaperonini. Šaperonini se odlikuju složenom dvostruko prstenastom strukturom i nalaze se u prokariotima, u citosolu eukariota i u mitohondrijama.
Pogranična kriza između Bjelorusije i Evropske unije 2021.
mini|301x301piksel| Priliv migranata u Litvaniju izazvan graničnom krizom desno|mini|300x300piksel| Granične oznake s ogradom na litvanskoj strani Granična kriza između Bjelorusije i Evropske unije 2021. migrantska je kriza koja se očituje u masovnom prilivu migranata sa Bliskog istoka i Afrike (uglavnom iz Iraka ) u Litvaniju, Latviju i Poljsku preko granica tih zemalja s Bjelorusijom. Krizu je izazvalo ozbiljno pogoršanje odnosa Bjelorusije i Evropske unije, nakon predsjedničkih izbora u Bjelorusiji 2020., bjeloruskih protesta 2020. -2021 ., Incidenta Ryanair Flight 4978 i pokušaja repatrijacije Krystsine Tsimanouskaye.
Tri zemlje EU -a opisale su krizu kao hibridni rat krijumčarenjem migranata, koji Bjelorusija vodi protiv Evropske unije, i pozvale Brisel na intervenciju. mini| Granica Litvanije i Bjelorusije 2008 Predsjednik Aleksandar Lukašenko vlada Bjelorusijom od 1994. godine; pobijedio je na ponovnim izborima za predsjednika Bjelorusije 2020., iako je bio široko optuživan za izbornu prevaru. Brojne zemlje odbile su prihvatiti rezultat izbora, kao i Evropska unija koja je uvela sankcije bjeloruskim zvaničnicima koje se smatra odgovornim za "nasilje, represiju i izbornu prevaru". Rezultati izbora također su doveli do rasprostranjenih protesta u Bjelorusiji.
Šaperon
Lokacija i funkcije
Drugi tipovi pratitelja uključene su u transport preko membrane, naprimjer membrane mitohondrija i endoplazmatskog retikuluma (ER) u eukariotima. Bakterijska translokacijski – specifični  šaperon održava novo sintetiziranih prekursora polipeptidnog lanca u  translokacijski-kompetentne (općeniti se odvija) i vodi ih do translokona.
Nastavlja se i otkrivanje novih funkcija šaperona, poput aktivnosti bakterijskih adhezina, indukcije agregacije prema neamiloidnim agregatima, suzbijanja toksičnih proteinskih oligomera njihovim grupiranjem, i u odgovoru na bolesti povezane sa agregacijom proteina (npr. vidi prion) i održavanje karcinoma).
Pogranična kriza između Bjelorusije i Evropske unije 2021.
Nakon izbora, primarna opoziciona kandidatkinja Sviatlana Tsikhanouskaya odlučila je pobjeći u Litvaniju u strahu od posljedica, na njenu djecu. Litvanski ministar vanjskih poslova Linas Linkevičius objavio je 11. augusta da je Tsikhanouskaya "na sigurnom" u Litvaniji, istovremeno priznajući da ima "nekoliko mogućnosti".
Šaperon
Ljudski šaperonski proteini
Šaperoni se nalaze, naprimjer, u endoplazmatskom retikulumu (ER), jer se sinteza proteina često javlja u ovom području.
Endoplazmatski retikulum
U endoplazmatskom retikulumu (ER) postoje opći, lektinski i neklasični molekularni pratioci koji pomažu u savijanju protein.
Nomenklatura i primjeri bakterijskih i arhejskih pratitela
Postoji mnogo različitih porodica pratitelja; svaka porodica na drugačiji način pomaže u presavijanju proteina. U bakterijama poput  E. coli , mnogi od ovih proteina su visoko ispoljeni u uvjetima visokog stresa, naprimjer, kada se bakterija stavi na visoke temperature. Zato se za imenovanje ovih pratitelja u prošlosti se koristio pojam "protein proteina toplotnog šoka". Prefiks "Hsp" označava da je dati protein – protein toplotnog šoka.
Hsp60
Hsp60 (GroEL / GroES kompleks u E. coli) najbolje je okarakterizirani veliki (~ 1 MDa) šaperonski kompleks. GroEL je 14-merni dvostruki prsten sa hidrofobnim flasterom na svom otvaranju; toliko je velik da može primiti nativno preklapanje od 54 kDa GFP u svom lumenu. GroES je heptamer sa jednim prstenom koji se veže za GroEL u prisustvu ATP ili ADP. GroEL / GroES možda neće moći poništiti prethodno agregiranje, ali se nadmeće na putu pogrešnog savijanja i agregiranja. Takođe djeluje u matriksima mitohondrija kao molekularni pratitelj.
Pogranična kriza između Bjelorusije i Evropske unije 2021.
U julu 2021. broj ilegalnih migranata u Litvaniji porastao je na oko 2600.
Šaperon
Hsp70
Hsp70 (DnaK u E. coli) je možda najbolje okarakterizirani mali (~ 70 kDa) pratitrlj. thumb|Džep hsp70 za vezanje podloge
Proteini Hsp70 pomažu proteinima Hsp40 (DnaJ u  E. coli ), koji povećavaju stopu potrošnje ATP-a i aktivnost Hsp70-a.
Primijećeno je da povećana ekspresija proteina Hsp70 u ćeliji rezultira smanjenom tendencijom ka apoptozi.
Iako precizno mehaničko razumijevanje tek treba utvrditi, poznato je da Hsp70s imaju visoko afinitetno vezano stanje za nerazvijene proteine kada su vezani za ADP i niskoafinitetno vezano za ATP.
Smatra se da se mnogi Hsp70 gomilaju oko rasklopljene podloge, stabilizirajući je i sprečavajući agregaciju. sve dok se nerazvijena molekula ne savije pravilno, a u to vrijeme Hsp70 gube afinitet za molekulu i raspršuju se. U eukariotima, Hsp70 djeluje i kao mitohondrijski i hloroplastni molekulski šaperon.
Hsp90
'Hsp90'  (HtpG u  E. coli ) može biti najmanje razumljiv pratitelj. Njegova molekulska težina je oko 90 kDa, a neophodna je za održivost eukariota (moguće i za prokariote).
Protein toplotnog šoka 90 (Hsp90) je molekulski je pratitelj koji je neophodan za aktiviranje mnogih signalnih proteina u eukariotskoj ćeliji.
Svaki Hsp90 ima domen koji veže ATP, srednji domen i dimerizacijski domen. Za njih se izvorno mislilo da se stežu na svoj supstratni protein (poznat i kao klijentski protein) nakon vezanja ATP-a, nedavno objavljene strukture Vaughan et al.I Ali et al. ukazuju na to da se proteini klijenta mogu eksterno vezati za i N-krajev i srednji domen Hsp90.
Hsp90 također može zahtevati košaperon s-slične imunofiline, Sti1, p50 (Cdc37) i Aha1, a također sarađuje sa sistemom praćenja šaperonskog sistema.
Hsp100
Hsp100 (porodica Clp u E. coli) proteini proučavani su in vivo  i  in vitro ,  zbog njihove sposobnosti ciljanja i razvijaju označene i pogrešno savijene proteine.
Neki od ovih Hsp100 pratitelja, poput ClpA i ClpX, povezuju se s dvostrukim prstenom tetradekamerne serin proteaze ClpP, pa umjesto da kataliziraju ponovno savijanje proteina klijenta, ovi kompleksi su odgovorni za ciljano uništavanje obilježenih i pogrešno uvijenih proteina.
Hsp104, Hsp100 Saccharomyces cerevisiae, neophodan je za razmnožavanje mnogih priona kvasca. Delecija gena HSP104 rezultira ćelijama koje nisu u stanju razmnožavati određene prione.
Bakteriofag
Geni bakteriofag (fag) T4 koji kodiraju protein s ulogom u određivanju strukture faga T4 identificirani su pomoću uslovnih smrtonosnih mutanata . Većina ovih proteina pokazala se ili glavnim ili manjim strukturnim komponentama završene fagove čestice. Međutim, među genskim proizvodima (gps) neophodnim za okupljanje faga, Snustad identificirao je grupu GPS-a koja djeluje katalitski, umjesto da se sami ugrade u fagovsku strukturu. Ti su gps bili gp26, gp31, gp38, gp51, gp28 i gp4. Gen 4 je sinonim sa genima 50 i 65, pa se gp može označiti kao gp4 (50) (65)]. Prva četiri od ovih šest genskih proizvoda od tada su prepoznati kao šaperonski proteini. Uz to, gp40, gp57A, gp63 i gpwac također su sada identificirani kao pratitelji.
Morfogeneza faga T4 podijeljen je na tri neovisna puta: put glave, repa i dugog repa vlakana kako su to detaljno objasnili Yap i Rossmann.
Tokom ukupnog sastavljanja repa, šaperonski proteini gp26 i gp51 neophodni su za sastavljanje glavčine osnovne ploče. Gp57A is required for correct folding of gp12, a structural component of the baseplate short tail fibers.
Sinteza vlakana dugog repa ovisi o proteinu šaperona gp57A koji je potreban za trimerizaciju gp34 i gp37, glavnih strukturnih proteina repnih vlakana. The chaperone protein gp38 is also required for the proper folding of gp37. Šaperonski proteini gp63 i gpwac koriste se za pričvršćivanje vlakana dugog repa na osnovnu ploču repa.
Klinički značaj
Postoje mnogi poremećaji povezani s mutacijama gena koji kodiraju pratitelje (tj. multisistemsku proteinopatiju) koji mogu uticati na mišiće, kosti i / ili centralni nervni sistem.
Crnjevo
Crnjevo je naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
Sinapsa
mini|Despolarizacija nadraženog neurona neurona, uzrokovana sinapsnim odgovorom Sinapse su mjesta i procesi putem kojih se prenose i realiziraju informacije koje organizam, preko čula (receptora),  prima iz vanjske i unutartjelesne sredine,  u obliku  bioelektričnih struja koje se označavaju kao  nervni impulsi. Kada ti signali dođu do kraja jednog nerva, prenose se na drugi ili u neku  ćeliju efektornog organa (mišići i žlijezde). To je omogućeno preko posebnih veza koje se zovu sinapse. To su spojevi između samih nervnih ćelija i između nervnih i efektorskih ćelija. Sinapse se posmatraju i kao citološko-anatomski fenomen, ali i kao sam proces transfera bioloških i hemijskih informacija.
Tipovi transmisije impulsa
thumb|500px|center|Različiti tipovi sinapsi Sinapse se mogu se svrstati prema načinu  povezivanja  struktura koje su uključene   prije- i poslije-sinapsnih komponenti. Velika većina sinapsi u nervnom sistemu sisavara  su klasični Aksonsko-dendritske sinapse, ali  postoje i  razni  drugi aranžmani. Ovo uključuje, ali nije ograničeno na Akso-akonske, Dendro-dendritske, Akso-sekrecijske i somato-dendritske, Dendro-somatske i somato-somatske sinapse.
Akson može imati sinapse  nakon dendrita,  ćelijskog  tijela ili  drugog aksona ili aksonskog  terminala, kao i u krvotoku  ili difuzno u susjednom  nervnom tkivu.
Električne sinapse
thumb|right|300px|Prikaz električne sinapse A-B: (1) [[mitocondrija; (2)  Pukotinski spojevi formiraju koneksine; (3) Električni signal]] Električne sinapse kod kičmenjaka, uključujuči i ljude, su međuneuronski  spojevi  koji postoje   u srčanim i ćelijama glatkih mišića. Ove sinapse su u stvari direktni kanali za provođenje električnoih impulsa  od  jedne ćelije efektora  (izvršitelja radnje)  na drugu. Ti kanali se zovu pukotinske veze (eng. gap junctions). Sastoje se od  dva kružna kanala-koneksona koji  dolaze  iz  ćelija koje grade sinapsu i spajaju se u jedan kanal. Koneksoni nastaju od šest  proteinskih molekula-koneksina koji su,  u  njegovim  zidovima,  kržno raspoređene.
Bioelektrični impulsi u  ovim sinapsama se prenose  veoma brzo, što omogućava da se sve mišićne ćelije jednog glatkog mišića ili  srca istovremeno kontrahiraju. Preko njih se  informacije prenose dvosmjerno: u oba pravca, sa presinapsne  na postsinapsnu  ćeliju i obrnuto. Električne sinapse se ne zamaraju.
Hemijske sinapse
Hemijske sinapse su jednosmjerne, tj. provode nervne impulse samo u jednom pravcu:  sa presinapsnog na postsinapsni neuron. To ih čini veoma djelotvornim u prenosu  informacija u centralnom nervnom sistemu, jer omogućavaju  da  se nervni signali  brzo usmjere ka ciljnim strukturama.
Anatomija hemijskih sinaspsi
mini|400p|A - Presinapsni čvor, B - Sinapsna  pukotina, C -Postsinapsni neuron, 1 - Sinapsna vezikula, 2 - Postinapsne promjene ([[sekundarni glasnik), 3 -  Naponski-zavisni kalcijski kanali, 4 - Neurotransmiter unutar vezikule, 5 - Kanali za resorpciju neurotransmitera, 6 - postsinapsni receptor]]
Hemijske sinapse uključuju: Presinapsni završeci izgledaju kao dugmići (čvorići), zbog čega se zovu i završni čvorići ili sinapsni čvorići (dugmići).
Unutar presinapsnog završetka nalaze se mitihondrije i sinapsne vezikule (=mjehurići). U sinapsnim vezikulama se nalaze neurotransmiteri. Mitohondrije su generatori energije u procesu razgradnje  (katabolizam) adenozin trifosfata, koja je potrebna za sintezu neurotransmitera. Akcijski potencijal nervnog impulsa  se širi  i putuje duž nerva izazivajući njegovu depolarizaciju. Kada dostigne presinapsne  čvoriće,  izaziva njihovu depolarizaciju. Ćelijska membrana presinapsnog završetka sadrži dosta naponski-zavisnih kalcijevih kanala. Nakon depolarizacije membrane, otvaraju se  ulazi ovih kanalia pa  kalcijevi ioni, iz okolnog medija  ulaze u presinapsni završetak. Oni se vežu na određena mjesta na unutrašnjoj površini membrane koja se zovu mjesto za oslobađanje. To izaziva pokrete  sinapsnih vezikula i islobađanje neurotransmitera u sinapsnu pukotinu. Pritom se ne prazne sve vezikule već samo jedan njihov dio.
Na membrani postsinaptičkog neurona nalaze se različiti receptori, koji  sadrže dvije komponente:
Ionoformska komponenta se javlja u vidu ionskih kanala koji dozvoljavaju prolaz specifičnih iona kroz membranu ili u obliku sistema sekundarnog glasnika. Sekundarni glasnici su supstance unutarćelijski prenosnici  informacije  do jedra.
Ionski kanali
Ionski kanali imaju dva oblika: anionski i kationski. Anionski propuštaju negativne, najvećim dijelom ione hlora. To su inhibicijski kanali. Kationski kanali propuštaju ione natrija, kalcija i kalija. Natrijski i kalcijski kanali imaju podražujuću (ekcitatacijsku), a kalijski – inhibicijsku funkciju. Svi ionski kanali deluju brzo i kratko.
Sistem sekundarnih glasnika
Mnoge od funkcija nervnog sistema, kao što je npr. pamćenje zahtijevaju dugotrajne promjene, posebno kod dugoročnog pamćenja. Ionski kanali, međutim, nisu osposobljeni za ovu funkciju. Dugotrajne promjene se ostvaruju aktivacijom sistema sekundarnog glasnika. Postoje više vidova ovog procesa, a najčešći je G-protein. G-protein je zakačen, sa unutrašnje strane ćelijske membrane, zakačen za dio postsinapsnog receptora. Sadrži tri komponente:
Zamor sinapse
Ako se hemijske sinapse uzastopno stimuliraju,  učestalost  prenosa signala na postsinapsni  neuron  se postepeno  smanjuje. Ova pojava ima važnu ulogu u  regulaciji prenošenja impulsa u nervnom sistemu. Primjerice, kada dođe do epileptičnog napada, sinapse se stimuliraju velikom brzinom. Vremenom se zamore i, usljed prekida prenosa impulsa,  pa epileptični napad prestaje. Glavni uzrok zamaranja sinapse je utrošak neurotransmitera u sinapsnim vezikulama. Potrebno je dovoljno vremena za sintezu novih količina.
Kašnjenje sinapsi
U toku transmisije nervnog impulsa potrebno je određeno vrijeme za početak odvijanja procesa lučenja  neurotransmitera, njegovu difuziju kroz  sinapsnu pukotinu, vezanje i aktiviranje receptora. To vreme obuhvata kašnjenje sinapse u prenošenju impulsa.
Ekscitacija i inhibicija
Pri aktivaciji, neki postsinapsni receptori izazivaju aktivaciju (podražaj, ekscitaciju) postsinapsnog neurona, dok ga drugi inhibiraju.
Električne promjene tokom ekscitacije
Električni potencijal nervne ćelije u mirovanju je od -65 do -90 mV, zavisno  od veličine ćelije i debljine nervnog vlakna. Usljed aktiviranja sinapse, lučenja neurotransmitera i njegovog vezanja  za postsinapsne receptore,   otvaraju se  kanali ulaska iona natrija u unutrašnjost ćelije, što izaziva porast  ćelijskog potencijala. Ako taj potencijal dovoljno poraste, počinjedepolarizacija neurona. Naime, porast potencijala aktivira otvaranje novih naponski-zavisnih natrijskih kanala pa dolazi do novog porasta potencijala i do stvaranja akcijskog potencijala. Za izazvanje ove promjene, porast potencijala mora biti dovoljno velik,  npr. sa -65 na oko -45 mV. Taj porast zove se eksitacijski potsinapsnki potencijal (EPSP). Tada porast iznosi oko +20 mV. Ukoliko vezivanje neurotransmitera ne izazove dovoljno veliku promjenu mirovnog potencijala, da bi se aktivirali naponski-zavisni natrijski kanali, stvaranje nervnog impulsa će izostati i informacija neće biti proslijeđena na postsinapsni neuron. Aktiviranje jedne sinapse nikada ne može samostalno izazvati  EPSP, jer je količina neurotransmitera siviše mala. Za aktivaciju je potrebna aktivacija  velikog broja sinapsi.
Inhibicija
Inhibiciju transmisije izazivaju sledeće promjene:
.
Električne promjene tokom inhibicije
Inhibicija može biti presinaptička i postsinaptička.
Vremenska i prostorna sumacija
Sumacija je pojava  da veliki broj električnih potencijala koji su slabi i samostalno ne mogu da izazovu EPSP, zbirno mogu izazvati EPSP, odnosno depolarizaciju neurona. To zbrajanje potencijala može biti
Breg (Labin)
Breg (ital. Montagna o Sicul) je naseljeno mjesto u sastavu grada Labina, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Labin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Breg je imao 39 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869. i 1931. podaci su sadržani u naselju Sveta Marina (općina Raša). U 1880. i 1921. sadrži podatke za naselje Gondolići, a u 1921. za naselja Bartići, Duga Luka, Gora Glušići, Kranjci i Sveta Marina (općina Raša). U 1921. sadrži podatke za bivše naselje Žugaj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Breg je imalo 41 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Karanfil
thumb|right|Komemoracijski [[mural portugalske Karanfilske revolucije]] frame|Slika karanfila ([[Pierre-Joseph Redouté)]]
Karanfil (od arapskog قَرَنْفِل ‎(qaranfil), lat.  Dianthus caryophyllus)  je tipska  vrsta roda Dianthus i  porodice Caryophyllaceae (karanfili). Vjeruje se da je nativan u  Mediteranu, ali izvorni  areal nije pouzdano poznat, zbog široke kultivacije i uzgoja tokom  posljednjih 2.000 godina.
Opis
Karanfil je zeljasta višegodišnja biljka koja naraste do oko 80 cm. Listovi su zelenkastoplavi, sivo zeleni do plavo-zeleni, vitki i dugi do 15 cm. Cvjetovi rastu pojedinačno ili do po pet zajedno u cimi. Prečnik im je 3–5 cm, a  i slatkastog su  mirisa. Originalna prirodna boja cvijeta  je svijetlo ružičasto-ljubičasta, ali  postoje i sorte drugih boja, uključujući i crvenu, bijelu, žutu i zelenu. Neke sorte karanfila se koriste za proizvodnju mirisne kozmetike za muškarce.
Uzgoj karanfila
Karanfili zahtijevaju dobro isušena, neutralna do blago alkalna tla i puno sunca. Brojne sorte su izabrani za vrtnu sadnju. Tipski primjeri su 'Gina Porto',  'Helen', 'Laced Romeo', i  'Red Rocket'. Najveći proizvođač karanfila na svijetu je Kolumbija,
Tradicijska značenja
U najvećem dijelu, karanfili su izrazi ljubavi, fascinacije, i  identifikacije, iako  u tom pogledu postoje mnoge varijacije, ovisno o boji. Formalni naziv za karanfila, Dianthus, dolazi od grčke riječi  za "nebeski cvijet" ili  cvijet  Jove.
Boje
thumb|300px|Karanfil Moondust Karanfili prirodno ne proizvode pigment delfinidin, pa plavi karanfil ne može nastati prirodnim selekcijom ili kreirana tradicionalnim oplemenjivanjem. Dijeli ovu karakteristika sa drugim široko prodavanim cvijećwm kao što su ruže, ljiljani, tulipani, hrizanteme i gerberi.
Etimologija
thumb|[[Peter Binoit - Mrtva priroda sa karanfilima, 1618.]] Karanfili su pomenuti u grčkoj književnosti prije 2000 godina. Naziv "Dianthus" je skovao grčki botaničar Theophrastus, a potiče od grčkih riječi za božanski ("Dios") i cvijet ("anthos"). Neki učenjaci smatraju da je ime "karanfil" dolazi iz "krunisanje" ili "korona" (cvijetni vijenci), kao što je bio jedan od cvijeća u grčkoj  svečanoj kruni. Drugi misle da ime potiče od latinskog "Caro" (genitiv "carnis") (meso), koji se odnosi na originalnu boju cvijeta, ili incarnatio (inkarnacija), koja se odnosi na božansku inkarnaciji stvorenu od mesa. Prema jednoj legendi koja objašnjava to ime, Boginja Diana je došla  pastiru  i dopala mu se. Ali ju je dječak, iz nekog razloga, odbio. Diana je iščupala oči i bacila ih na zemlju koji su iznikli u  cvijet Dianthus.
Iako se prvobitno primijenjivao za vrstu  Dianthus caryophyllus, ime laranfil se često primjenjuje na mnoge  druge vrste roda Dianthus, a posebno u vrtne  hibride  između D. caryophyllus i drugih  vrste u rodu.
Drskovče
Drskovče su naseljeno mjesto na sjevernom Krasu u sastavu općine Pivka, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Postojna.
Ljudska prava u Bosni i Hercegovini
Međuvladine organizacije, uključujući Vijeće za ljudska prava Ujedinjenih nacija, Evropski sud za ljudska prava, Organizaciju za evropsku sigurnost i saradnju, kao i mnoge strane i domaće nevladine organizacije poput Human Rights Watch i Amnesty International kritizirale su trenutno stanje ljudskih prava u Bosni i Hercegovini.
Vladu Bosne i Hercegovine kritizirali su zbog etničke i vjerske diskriminacije u postupanju prema etničkim i vjerskim manjinama kao što su Romi i Jevreji.
Vlada je kritizirana i zbog tretmana interno raseljenih osoba nakon rata u Bosni i Hercegovini i zbog toga što tražiocima azila nije pružila osnovne resurse poput hrane, skloništa i medicinske pomoći. Prema BH Novinarima, bosanskohercegovačkom udruženju novinara, sloboda medija problem je u Bosni i Hercegovini. Novinari se suočavaju sa napadima, prijetnjama i pritiscima vlasti. Nevladine organizacije za ljudska prava također su prijavile miješanje Vlade u njihov rad. Evropska unija kritizirala je bosanskohercegovačku vladu zbog sporog odgovora na procesuiranje ratnih zločinaca iz proteklog rata nakon zatvaranja Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju u decembru 2017.
Historija
Etnički sukobi su česti u bosanskohercegovačnom društvu. Tri glavne etničke grupe su Bošnjaci (muslimani), Hrvati (katolici) i Srbi (pravoslavci). Odvajanje Bosne i Hercegovine od Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije rezultiralo je ratom u Bosni i Hercegovini (1992–1995). Broj žrtava rata penje se i do 100.000 umrlih. Ratne zločine i kršenja ljudskih prava počinili su pripadnici sva tri naroda.