cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koagulacija (krv)
Aktivacija trombocita
Kada je endotel oštećen, normalno izolovani osnovni kolagen izložen je cirkulišućim trombocitima, koji se direktno vezuju za kolagen pomoću površinskih receptora glikoprotein Ia/IIa specifičnih za kolagen. Ovu adheziju dodatno ojačava von Willebrand faktor (vWF), koji se oslobađa iz endotela i iz trombocita; vWF formira dodatne veze između trombocitnog glikoproteina Ib/IX/V i domena A1. ]Ova lokalizacija trombocita u vanćelijskom matriksuekstracelularnom matriksu podstiče interakciju kolagena sa trombocitnimm glikoproteinom VI. Vezivanje kolagena za glikoprotein VI pokreće signalnu kaskadu koja rezultira aktivacijom trombocitnog integrina. Aktivirani integrini posreduju čvrsto vezivanje trombocita za vanćelijski matriks. Ovim procesom se trombociti lijepe na mjesto ozljede.
Aktivirani trombociti oslobađaju sadržaj uskladištenih granula u krvnu plazmu. Granule uključuju ADP, serotonin, faktor aktivacije trombocita (PAF), vWF, trombocitni faktor 4 i [ [Tromboksan A2|tromboksan A2]] (TXA2), koji zauzvrat aktivira dodatne trombocite. Sadržaj granula aktivira kaskadu Gq-vezani proteinski receptor, što rezultira povećanom koncentracijom kalcija u citosolu trombocita. Kalcij aktivira protein-kinazu C, koja zauzvrat aktivira fosfolipazu A2 (PLA2). PLA2 zatim modifikuje integrin membranu glikoprotein IIb/IIIa, povećavajući njen afinitet za vezivanje fibrinogena. Aktivirani trombociti mijenjaju oblik iz sfernog u zvjezdasti, a fibrinogenske poprečne veze sa glikoproteinom IIb/IIIa pomažu u agregaciji susjednih trombocita (završavanje primarne hemostaze).
Koagulacijska kaskada
Koagulacijska kaskada sekundarne hemostaze ima dva početna puta koja dovode do formiranja fibrina. To su "put kontaktne aktivacije" (također poznat kao unutrašnji put) i "put tkivnog faktora" (također poznat kao vanjski put); oba vode do istih temeljnih reakcija koje proizvode fibrin. Ranije se smatralo da su dva puta koagulacijske kaskade podjednako važna, ali je sada poznato da je primarni put za iniciranje koagulacije krvi „tkivni faktor“ (vanjski) put. Putevi su niz reakcija u kojima se zimogen (neaktivni prekursor enzima) serin-proteaza i njen glikoproteinski kofaktor aktiviraju da postanu aktivne komponente koje zatim kataliziraju sljedeće reakcija u kaskadi, što na kraju rezultira umreženim fibrinom. Faktori koagulacije su općenito označeni rimskim brojevimas, s malim slovom a koji označava aktivni oblik.
Faktori koagulacije su općenito enzimi zvani serin-proteaze, koji djeluju cijepanjem nizvodnih proteina. Izuzetak su tkivni faktor, FV, FVIII, FXIII. Tkivni faktori, FV i FVIII su glikoproteini, a faktor XIII je transglutaminaza. Faktori koagulacije cirkulišu kao neaktivni zimogeni. Kaskada koagulacije je stoga klasično podijeljena na tri puta. Putevi tkivnog faktora i aktivacije kontakta aktiviraju konačni zajednički put faktora X, trombina i fibrina.
Put tkivnog faktora (vanjski)
Glavna uloga tkivnog faktora (TF) puta je da generiše "trombinski prasak", proces kojim je trombin, najvažniji sastojak kaskade koagulacije u smislu njegovih povratnih aktivacijskih uloga pušten veoma brzo. FVIIa cirkuliše u većoj količini nego bilo koji drugi aktivirani faktor koagulacije. Proces uključuje sljedeće korake:
Put aktivacije kontakta (unutrašnji)
Put aktivacije kontakta počinje formiranjem primarnog kompleksa na kolagenu, pomoću kininogena visoke molekularne težine (HMWK), prekalikreina i FXII (Hagemanovog faktora). Prekalikrein se pretvara u kalikrein i FXII postaje FXIIa. FXIIa pretvara FXI u FXIa. Faktor XIa aktivira FIX, koji sa svojim kofaktorom FVIIIa formira tenazni kompleks, koji aktivira FX do FXa. Manju ulogu koju kontaktni aktivacijski put ima u pokretanju formiranja ugruška može se ilustrovati činjenicom da osobe s teškim nedostatkom FXII, HMWK i prekalikreina nemaju poremećaj krvarenja. Umjesto toga, čini se da je sistem kontaktne aktivacije više uključen u upale, i urođenu imunost. Uprkos tome, ometanje puta može pružiti zaštitu od tromboze, bez značajnog rizika od krvarenja.
Konačni zajednički put
Podjela koagulacije na dva puta je proizvoljna, a proizilazi iz laboratorijskih testova u kojima su mjerena vremena zgrušavanja bilo nakon što je zgrušavanje inicirano staklom, unutrašnjim putem; ili je zgrušavanje inicirano tromboplastinom (mješavina tkivnog faktora i fosfolipida), vanjskim putem.
Nadalje, konačna shema zajedničkog puta implicira da se protrombin pretvara u trombin samo kada na njega djeluju unutrašnji ili vanjski putevi, što je previše pojednostavljeno. U stvari, trombin se stvara aktiviranim trombocitima na početku trombocitnog čepa, što zauzvrat podstiče veću aktivaciju trombocita.
Trombin funkcioniše ne samo da pretvara fibrinogen u fibrin, on također aktivira faktore VIII i V i njihov inhibitor protein C (u prisustvu trombomodulina); aktivira i faktor XIII, koji formira kovalentne veze koje poprečno povezuju fibrinske polimere nastale iz aktiviranih monomera.
Kaskada koagulacije održava se u protrombotskom stanju kontinuiranom aktivacijom FVIII i FIX kako bi se formirao tenazni kompleks, sve dok se ne reguliše putem antikoagulansnih puteva.
Shema koagulacije zasnovane na ćelijama
Noviji model mehanizma koagulacije objašnjava zamršenu kombinaciju ćelijskih i biohemijskih događaja koji se dešavaju tokom procesa koagulacije in vivo. Uz prokoagulantne i antikoagulantne proteine plazme, normalna fiziološka koagulacija zahtijeva prisustvo dva tipa ćelija za formiranje koagulacionih kompleksa: ćelije koje eksprimiraju tkivni faktor (obično vanćelijski) i trombocita.
Proces koagulacije odvija se u dvije faze. Prva je faza inicijacije, koja se javlja u ćelijama koje eksprimiraju tkivni faktor. Nakon toga slijedi faza propagacije, koja se javlja na aktiviranim trombocitima. Faza inicijacije, posredovana izlaganjem tkivnom faktoru, odvija se klasičnim vanjskim putem i doprinosi oko 5% proizvodnje trombina. Pojačana proizvodnja trombina događa se klasičnim unutrašnim putem u fazi propagacije; oko 95% trombina generiraće se tokom ove druge faze.
Za funkcioniranje kompleksa potrebni su tenaza i protrombinaza, kalcij i fosfolipidi (sastojci trombocitne membrane) Kalcij posreduje u vezivanju kompleksa, preko terminalnih gama-karboksi ostataka na faktoru Xa i faktoru IXa za fosfolipidne površine izražene trombocitima, kao i prokoagulantne mikročestice ili mikrovezikule izlučene iz njih. Kalcijum je također neophodan i na drugim tačkama kaskade koagulacije. Kalcijevi ioni imaju glavnu ulogu u regulaciji kaskade koagulacije, koja je najvažnija u održavanju hemostaze. Osim aktivacije trombocita, ioni kalcija odgovorni su za potpunu aktivaciju nekoliko faktora koagulacije, uključujući i faktor koagulacije XIII.
Vitamin K
Vitamin K je esencijalni faktor jetrene gama-glutamil karboksilaze, koji dodaje karboksilnu grupu na ostatke glutaminske kiseline na faktorima II, VII, IX i X, kao i protein S, protein C i protein Z. Dodavanjem gama-karboksilne grupe ostacima glutamata na nezrelim faktorima zgrušavanja, sam vitamin K se oksidira. Drugi enzim, vitamin K epoksid-reduktaza (VKORC), reducira vitamin K nazad u njegov aktivni oblik. Vitamin K epoksid-reduktaza je farmakološki važna kao meta antikoagulansa varfarina i srodnih kumarina, kao što su acenokumarol, fenprokumon i dikumarol. Ovi lijekovi stvaraju manjak smanjenog vitamina K, blokiranjem VKORC, čime se inhibira sazrijevanje faktora zgrušavanja. Nedostatak vitamina K iz drugih uzroka (npr. malapsorpcija) ili poremećeni metabolizam vitamina K u bolesti (npr. zatajenje jetre) dovode do stvaranja PIVKA (proteina nastalih u nedostatku vitamina K), koji su djelomično ili potpuno ne-gama karboksilirani, utičući na sposobnost faktora koagulacije da se vežu za fosfolipide.
Regulatori
Pet mehanizama drži pod kontrolom aktivaciju trombocita i kaskadu koagulacije. Abnormalnosti mogu dovesti do povećane sklonosti trombozi:
Protein C
Protein C je glavni fiziološki antikoagulant. To je vitamin K- zavisni enzim serin proteaza koji se aktivira trombinom u aktivirani protein C (APC). Protein C se aktivira u sekvenci koja počinje vezivanjem proteina C i trombina za protein ćelijske površine trombomodulin. Trombomodulin veže ove proteine na način da aktivira protein C. Aktivirani oblik, zajedno sa proteinom S i fosfolipidom kao kofaktorima, razgrađuje FVa i FVIIIa. Kvantitativni ili kvalitativni nedostatak bilo kojeg (proteina C ili proteina S) može dovesti do trombofilije (sklonosti razvoju tromboze). Oslabljeno djelovanje proteina C (aktivirana otpornost na protein C), na primjer koji ima "Leiden" varijantu faktora V ili visoke razine FVIII, također može dovesti do sklonosti trombozi.
Antitrombin
Antitrombin je inhibitor serin-proteaze (serpin) koji razgrađuje serinske proteaze: trombin, FIXa, FXa, FXIa i FXIIa. Stalno je aktivan, ali njegova adhezija na ove faktore se povećava prisustvom heparan sulfat (glikozaminoglikan) ili primenom heparina (različiti heparinoidi povećavaju afinitet prema FXa, trombin, ili oboje). Kvantitativni ili kvalitativni nedostatak antitrombina (urođeni ili stečeni, npr. u proteinuriji) dovodi do trombofilije.
Inhibitor putanje tkivnog faktora (TFPI)
Inhibitor putanje tkivnog faktora (TFPI) ograničava djelovanje tkivnog faktora (TF). Takođe inhibira prekomjernu TF posredovanu aktivaciju FVII i FX.
Plazmin
Plazmin nastaje proteolitskim cijepanjem plazminogena, proteina plazme koji se sintetizira u jetri. Ovo cijepanje katalizira aktivator tkivnog plazminogena (t-PA), koji se sintetiše i izlučuje endotelno. Plazmin proteolitski cijepa fibrin u produkte razgradnje fibrina koji inhibiraju prekomjerno stvaranje fibrina.
Fibrinoliza
Na kraju, krvni ugrušci se reorganiziraju i resorbiraju procesom koji se naziva fibrinoliza. Glavni enzim odgovoran za ovaj proces (plazmin) je reguliran raznim aktivatorima i inhibitorima.
Uloga u imunskom sistemu
Sistem koagulacije preklapa se sa imunskim sistemom. Koagulacija može fizički zarobiti invazivne mikrobe u krvnim ugrušcima. Također, neki proizvodi koagulacijskog sistema mogu doprineti urođenom imunskom sistemu, svojom sposobnošću da povećaju vaskularnu permeabilnost i deluju kao hemotaksijski agens za fagocitne ćelije. Pored toga, neki od proizvoda koagulacijakog sistema su direktno antimikrobni. Naprimjer, beta-lizin, aminokiselina koju trombociti proizvode tokom koagulacije, može uzrokovati lizu mnogih Gram-pozitivnih bakterija, djelujući kao kationski deterdžent. Mnogi upalni proteini akutne faze uključeni su u sistem koagulacije. Uz to, patogene bakterije mogu lučiti agense koji mijenjaju koagulacijski sistem, npr. koagulaza i streptokinaza.
Procjena
Za procjenu funkcije koagulacijskog sistema koriste se brojni testoviSistem koagulacije preklapa se sa imunskim sistemom. Koagulacija može fizički zarobiti invazivne mikrobe u krvnim ugrušcima. Također, neki proizvodi koagulacijskog sistema mogu doprineti urođenom imunskom sistemu, svojom sposobnošću da povećaju vaskularnu permeabilnost i deluju kao hemotaktički agens za fagocitne ćelijes. Pored toga, neki od proizvoda koagulacionog sistema su direktno antimikrobni. Na primjer, beta-lizin, aminokiselina koju trombociti proizvode tokom koagulacije, može uzrokovati lizu mnogih Gram-pozitivnih bakterija djelujući kao kationski deterdžent. Many acute-phase proteins of inflammation are involved in the coagulation system. In addition, pathogenic bacteria may secrete agents that alter the coagulation system, e.g. coagulase and streptokinase.
Kontaktni aktivacijski (unutrašnji) put pokreće se aktivacijom "kontaktnih faktora" plazme, a može se mjeriti aktiviranim parcijalnim tromboplastinskim testom vremena (aPTT).
Put tkivnog faktora (vanjskog) pokreće se oslobađanjem tkivnog faktora (specifičnog ćelijskog lipoproteina), a može se izmjeriti testom protrombinskog vremena (PT). PT rezultati se često prijavljuju kao omjer (INR vrijednost) za praćenje doziranja oralnih antikoagulanasa kao što je varfarin.
Kvantitativni i kvalitativni skrining fibrinogena mjeri se vremenom zgrušavanje trombocita (TCT). Merenje tačne količine fibrinogena u krvi vrši se obično pomoću Claussovog metoda za testiranje fibrinogena. Mnogi analizatori su sposobni da izmjere nivo "izvedenog fibrinogena" iz grafikona ugruška protrombinskog vremena. Ako je faktor koagulacije dio puta kontaktne aktivacije ili tkivnog faktora, nedostatak tog faktora će uticati na samo jedan od testova: dakle hemofilija A, nedostatak faktora VIII, koji je dio puta kontaktne aktivacije, rezultira abnormalno produženim aPTT testom, ali normalnim PT testom. Izuzetak su protrombin, fibrinogen i neke varijante FX, koje se mogu otkriti samo pomoću aPTT ili PT. Ako je prisutan abnormalni PT ili aPTT, izvršit će se dodatno testiranje, kako bi se utvrdilo koji je (ako postoji) faktor prisutan u aberantnoj koncentraciji.
Nedostaci fibrinogena (kvantitativni ili kvalitativni) će uticati na sve skrining testove.
Klinički značaj
Defekti koagulacije mogu uzrokovati krvarenje ili trombozu, a povremeno i jedno i drugo, ovisno o prirodi defekta..
Poremećaji trombocita
Poremećaji trombocita su urođeni ili stečeni. Primjeri kongenitalnih poremećaja trombocita su Glanzmannova trombastenija, Bernard-Soulierov sindrom (abnormalni glikoproteinski Ib-IX-V kompleks), sindrom sivih trombocita (nedostatak alfa granula), i nedostatak delta skladišnog bazena (deficit guste granule). Većina je rijetka. Predisponiraju za krvarenje. Von Willebrandova bolest nastaje zbog nedostatka ili abnormalne funkcije von Willebrandovog faktora i dovodi do sličnog obrasca krvarenja; njeni blaži oblici su relativno česti.
Poremećaji faktora koagulacije
Najpoznatiji poremećaji faktora koagulacije su hemofilija. Tri glavna oblika su hemofilija A (nedostatak faktora VIII), hemofilija B (nedostatak faktora IX ili " Christmasova bolest") i hemofilija C (nedostatak faktora XI, blaga sklonost krvarenju).
Von Willebrandova bolest (koja se ponaša više kao poremećaj trombocita osim u teškim slučajevima), najčešći je nasljedni poremećaj krvarenja i karakterizira se kao naslijeđen autosomno recesivna ili dominantna. Kod ove bolesti postoji defekt von Willebrandovog faktora (vWF), koji posreduje u vezivanju glikoproteina Ib (GPIb) za kolagen. Ovo vezivanje pomaže u posredovanju u aktivaciji trombocita i formiranju primarne hemostaze.
U akutnom ili hroničnom zatajenju jetre, ne postoji dovoljna proizvodnja faktora koagulacije, što može povećati rizik od krvarenja tokom operacije.
Tromboza je patološki razvoj krvnih ugrušaka. Ti se ugrušci mogu osloboditi i postati pokretni, stvarajući embolus ili narasti do takve veličine da začepe krvni sud u kojem se razvio. Krvotok|Kaže se da embolija nastaje kada tromb (krvni ugrušak) postane mobilni embolus i migrira u drugi dio tijela, ometajući cirkulaciju krvi i time oštećujući funkciju organa nizvodno od okluzije. To uzrokuje ishemiju i često dovodi do ishemijskih nekroza tkiva. Većina slučajeva venske tromboze posljedica je stečenih stanja (starija dob, operacija, rak, nepokretnost) ili nasljednih trombofilija (npr. antifosfolipidni sindrom, Leidenski faktor V, i razni drugi genetički nedostaci ili varijante).
Prokoagulansi
Upotreba adsorbenata hemikalija, kao što su zeoliti drugi hemostatici također se koriste za brzo brtvljenje teških ozljeda (kao što je traumatsko krvarenje sekundarno nakon rana od vatrenog oružja). Trombinsko i fibrinsko ljepilo koriste se hirurški za liječenje krvarenja i trombozne aneurizme. Hemostatski prašak u spreju TC-325 koristi se za liječenje gastrointestinalnog krvarenja.
Dezmopresin se koristi za poboljšanje funkcije trombocita, aktiviranjem arginin-vazopresin receptora 1A.
Koncentrati faktora zgrušavanja koriste se za liječenje hemofilija, za poništavanje učinaka antikoagulansa i za liječenje krvarenja kod osoba s oštećenom sintezom faktora zgrušavanja ili povećanom konzumacijom. Koncentrat protrombinskog kompleksa, krioprecipitat i svježe smrznuta plazma često su korišteni proizvodi faktora koagulacije. Rekombinantno aktivirani ljudski faktor VII sve je popularniji u liječenju velikih krvarenja.
Traneksaminska kiselina i aminokapronska kiselina inhibiraju fibrinolizu i dovode do de facto smanjene stope krvarenja. Prije povlačenja, aprotinin se koristio u nekim oblicima velikih operacija, kako bi se smanjio rizik od krvarenja i potreba za krvnim pripravcima.
Antikoagulansi
Antikoagulansi i lijekovi protiv trombocita su među najčešće korištenim lijekovima. Agensi protiv trombocita uključuju aspirin, dipiridamol, tiklopidin, klopidogrel, ticagrelor i prasugrel; parenteralni inhibitori glikoproteina IIb/IIIa koriste se tokom angioplastika. Od antikoagulansa najčešće se koriste varfarin (i srodni kumarini heparin. Varfarin utiče na faktore zgrušavanja ovisne o vitaminu K (II, VII, IX, X) te protein C i protein S, dok heparin i srodni spojevi pojačavaju djelovanje antitrombina na trombin i faktor Xa. U razvoju je novija klasa lijekova, direktni inhibitori trombina; neki su članovi već u kliničkoj uporabi (kao što je lepirudin). U kliničkoj su uporabi su i drugi malomolekulski spojevi, koji izravno ometaju enzimsko djelovanje određenih faktorka zgrušavanja (direktno djelujući oralni antikoagulansi: dabigatran, rivaroksaban, apiksaban i edoksaban).
Prva otkrića
Teorije o zgrušavanju krvi postoje od davnina. Fiziolog Johannes Müller (1801. – 1858.) opisao je fibrin, tvar tromba. Njegov topljivi prekursor, fibrinogen, tako je nazvao Rudolf Virchow (1821-1902), a hemijski ga je izolirao Prosper Sylvain Denis (1799-1863). Alexander Schmidt sugerirao je da je pretvorba iz fibrinogena u fibrin rezultat enzimskog procesa i označio je hipotetski enzim "trombin" i njegov prekursor " protrombin". Arthus discovered in 1890 that calcium was essential in coagulation. Platelets were identified in 1865, and their function was elucidated by Giulio Bizzozero in 1882.
Teoriju da trombin stvara prisustvo tkivnog faktora konsolidirao je Paul Morawitz 1905. U ovoj fazi bilo je poznato da trombokinazu/tromboplastin (faktor III) oslobađaju oštećena tkiva, reagirajući s protrombinom (II), koji zajedno s kalcijem ( IV), stvara trombin, koji pretvara fibrinogen u fibrin (I).
Koagulacijski faktori
Faktor VII (također poznat kao akcelerator pretvorbe protrombina u serumu ili prokonvertin, istaložen barij-sulfatom) otkriven je kod mlade pacijentice 1949. i 1951. od strane različitih skupina.
Pokazalo se da faktor VIII ima nedostatak u klinički prepoznatoj, ali etiološki nedokučivoj hemofiliji A; identificiran je 1950-ih i alternativno se naziva antihemofiijski globulin zbog svoje sposobnosti ispravljanja hemofilije A.
Faktor IX otkriven je 1952. kod mladog pacijenta s hemofilijom B po imenu Stephen Christmas (1947. – 1993.). Njegov nedostatak opisali su dr. Rosemary Biggs i profesor R.G. MacFarlane u Oxfordu, UK. Faktor se stoga naziva Christmasov faktor. Christmas je živio u Kanadi i zalagao se za sigurnost transfuzija krvi, sve dok nije podlegao AIDS-u,u dobi od 46 godina. Alternativni naziv za faktor je "komponenta plazmnatskog tromboplastina", koji je dala nezavisna skupina u Kaliforniji.
Hagemanov faktor, sada poznat kao faktor XII, identificiran je 1955. kod asimptomskog pacijenta s produženim vremenom krvarenja po imenu John Hageman. Otkroiće faktora X ili Stuart-Prowerovog faktora, uslijedilo je 1956. godine. Ovaj protein je identificiran kod gospođe Audrey Prower iz Londona, koja je doživotno imala sklonost krvarenju. Godine 1957. jedna je američka grupa identificirala isti faktor kod Rufusa Stuarta. Faktori XI i XIII identificirani su 1953. odnosno 1961. godine. Gledište da je proces koagulacije "kaskada" ili "vodopad" iznijeli su gotovo istodobno MacFarlane u Velikoj Britaniji i Davie i Ratnoff u SAD-u.
Nomenklatura
Tokom godišnjih konferencija (počevši od 1955.) stručnjaka za hemostazu, dogovoreno je korištenje rimskih brojeva, umjesto eponima ili sistemskih naziva. Godine 1962. postignut je konsenzus o numeriranju faktora I–XII. Taj se komitet razvio u današnji Međunarodni komitet za trombozu i hemostazu (ICTH). Dodjeljivanje brojeva prestalo je 1963., nakon imenovanja faktora XIII. Imena Fletcherov faktor i Fitzgeraldov faktor data su daljnjim proteinima povezanim s koagulacijom, odnosno prekalikrein i kininogen visoke molekularne težine.
Faktori III i VI nisu dodijeljeni jer tromboplastin nikada nije identificiran, a zapravo se pokazalo da se sastoji od deset dodatnih faktora; pronađen je i akcelerin da se aktivira faktor V.
Ostalee vrste životinja
Svi sisari imaju vrlo blisko povezan proces zgrušavanja krvi, koristeći kombinirani proces ćelijske i serin-proteaze. Zapravo, moguće je da bilo koji koagulacijski faktor kod sisara "otcijepi" svoj ekvivalentni cilj u bilo kojeg drugog sisara. Jedina životinja koja nije sisar, za koju se zna da koristi serin-proteaze za zgrušavanje krvi je rak potkovičar.
Oblakovac
Oblakovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Oblakovac je imao 5 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Oblakovac je imalo 60 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tešanjka (Usora)
Tešanjka je naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Tešanj.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Peteranec)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Peteranec je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 51,77 km2 imala 2.704 stanovnika, što predstavlja 2,34% od ukupnog broja stanovnika Koprivničko-križevačka županije, odnosno 0,06% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Peterancu je 52 stanovnika/km2.
Spodnja Kanomlja
mini|280px|Spodnja Kanomlja, panorama Spodnja Kanomlja je naseljeno mjesto u sastavu općine Idrija, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnja Kanomlja je imala 258 stanovnika.
Napomena: ''U 1997. smanjeno za dijelove naselja koji su priključeni naseljima Mrzli Vrh i Spodnja Idrija. U 2006. smanjeno za dio naselja koji je sa izdvojenim dijelom iz naselja Srednja Kanomlja spojen u novo samostalno naselje Razpotje.''
Vidrenjak
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Kutina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vidrenjak je imao 552 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vidrenjak je imalo 535 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Razpotje (Idrija)
Razpotje je naseljeno mjesto u sastavu općine Idrija, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Idrija. Kao samostalno naseljeno mjesto, Razpotje postoji od 2006. godine. Nastalo je spajanjem izdvojenih dijelova iz naselja Spodnja Kanomlja i Srednja Kanomlja.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Razpotje je imalo 67 stanovnika.
Napomena: ''U 2006. nastalo spajanjem izdvojenih dijelova iz naselja Spodnja Kanomlja i Srednja Kanomlja.''
AAGAB
Alfa- i gama-adaptin vezani protein, znan i kao AAGAB, je ljudski gen.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 315 aminokiselina, a molekulska težina  34 594 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
LSM5
U6 snRNK-pridruženi Sm-oliki protein LSm5 je protein koji je kod ljudi kodiran genom LSM5.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 91 aminokiselina, а molekulska težina 9.937 Da.
Funkcija
Sm-liki proteini identifikovani su u različitim organizmima na osnovu komolgije sekvenci sa porodicom Sm proteina (vidi SNRPD2; MIM 601061). Sm-slični proteini sadrže Sm motiv sekvence, koji se sastoji od dvije regije odvojene poveznicom promjenjive dužine, koja se savija kao petlja. Smatra se da proteini slični Sm tvore stabilne heteromer u česticama tri-snRNP, koje su važne za preradu pre-iRNK (prema OMIMu)
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Višnjan)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Višnjan je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 69 km2 imala 2.274 stanovnika, što predstavlja 1,09% od ukupnog broja stanovnika Istarske županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Višnjanu je 33stanovnika/km2.
Vuksani
Vuksani su naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vuksani su imali 9 stanovnika.
Napomena: ''U 1948. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vuksani je imalo 14 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jurjevo
Jurjevo - je praznik svetog Jurja ili Ðurđa, Đurđevdan, Omaha ili Jurijevdan (ranije - svetago Jurij), 23. aprila, kojeg neke pravoslavne crkve obilježavaju 6. maja prema julijanskom kalendaru. Nakon crkvenog raskola katoličke i pravoslavne crkve, Jurjevo se obilježava 23. aprila, ponegdje 24. aprila; kod rimokatolika i nekih pravoslavnih crkvi, dok se kod Srba naziva Đurđevdan i obilježava se 6. maja, ali mnogo značajnije nego kod drugih naroda jer se obilježava kao krsna slava mnogih porodica. U Gruziji se obilježava 23. novembra. Bošnjački narod je nastavio obilježavati Jurjevo 6. maja.
Bošnjaci
Praznik Jurjevo potiče od svetkovine predkršćanskog božanstva proljeća i plodnosti. Bošnjaci Bosne i Sandžaka su sve do 1960-ih godina obilježavali Jurjevo 6. maja. Obilježavanje bi počelo 5. maja "uoči Jurjeva". Po tradiciji, izlazilo bi se na određena mjesta u prirodi, pržila bi se jaja i provodili drugi običaji. U Sandžaku je uobičajen naziv "Omaha" jer se sakuplja voda koja pršti na potoku (omaha) i sa njom se umiva. Svetkovina obilježavanja Jurjeva se uvijek obavljala na istom mjestu. Dani uoči Jurjeva su bili za spremanje kuće, uljepšavanje ukućana i međusobnih komšijskih posjeta. Roditelji su odlazili u gajeve da uberu drenov prut, tanak i dugačak, poznat kao "žitkovac". Više domaćina se udruživalo da nabave janjca i zajednički ispeku na ražnju. Računala se oka mesa na četiri osobe, pa je prosječan janjac od 10 oka čista mesa, bio dovoljan za 40 osoba. To se sve dogovaralo tokom međusobnih posjeta komšija u dane pripreme za Jurjevo. Dogovaralo se šta će ko uraditi, donijeti i šta će raditi u vrijeme teferiča. Muževi su izlazili na teferič ranije, da pripreme vatru i žeravicu za ražanj. Žene su sa djecom dolazile kasnije. Na ovom teferiču je bilo nekih posebnih rituala. Svi su išli na izvor da se umiju vodom i popiju jedan gutljaj. Potom su stariji žitkovcem djecu blago šibali po nogama. Cure i momci su šetali pod budnim okom svojih roditelja. Momci i cure su se, kao biva, šibali žitkovcima po nogama. To ritualno šibanje žitkovcem je vršeno, da bi onaj koji je šiban, u narednom periodu bio "zdrav kao drijen". Žitkovac se nije bacao nakon teferića, nego nosio kući i postavljao iznad ulaznih vrata, s unutrašnje strane. U podne su se zaposjedala mjesta oko jela. Sjedilo se na raznim vrstama prostirke, po nekoliko porodica zajedno. Stariji su sjedili odvojeno od djece, cura i momaka. Najstariji je rezao janjetinu i raspoređivao prisutnima. Prvo se davalo ženama, potom djeci, a muževima posljednjima i najčešće su dobivali i glavu, kao „glava ide glavi porodice“. Nakon posluživanja svih oko jela, ostatak pečenog janjca se davao onima, koji su bili na teferiču, a nisu mogli ispeći janjca. Osim pečenog janjca, bilo je i drugih jela. Najčešće razne vrste čorbi, a uobičajena je bila salata od mladog luka i mladog masnog sira (satrica). Nakon slanih jela, bilo je jedno slatko, najčešće hurmašica. Nakon slatkog jela, djeca, cure i momci, su ustajali i odlazili u šetnju, a stariji su uz kahvu dovršavali objed. Nakon kahve, ustajali su i šetali od jedne do druge grupe na pozdravljanje i razgovor. Uobičajeno je bilo da mladi zaigraju kolo uz svirku lokalnih harmonikaša. Stariji bi tada zapjevali i natpjevavali. U zavisnosti od vremenskih prilika, ostajalo se do kasnog popodneva.
Hrvati
Hrvati svetom Jurju često daju pridjev zeleni. Hrvatska narodna pjesma (npr. "Prešel je prešel pisani Vuzem, došel je došel Jura zeleni"), te mnogobrojni jurjevski običaji vezani su uz zelenilo i plodnost, naročito na sjeverozapadu Hrvatske. Tradicija slavljenja Jurjeva posebno je raširena u Turopolju.
Ostali Slaveni i Balti
Kod Srba zove se Đurđevdan, kod Makedonaca Ѓурѓовден, kod Bugara Гергьовден, kod Ukrajinaca Юр'їв день, kod Bjelorusa Юр’я , kod Rusa Егорий Вешний, a kod Litvanaca zove se Jurginės
Romi
Jurjevo je najveći romski blagdan (romski: Ederlezi) kojim se slavi povratak proljeća. Mnoge tradicije koje su uz njega povezane, potječu iz zajedničke tradicije mnogih naroda istočnog Sredozemlja. Na taj dan, Romi se naročito svečano odijevaju, stavlja se nakit, odjekuje romska muzika i pleše se romsko kolo. Domovi se ukrašavaju cvijećem i raspupanim grančicama u znak dobrodošlice proljeću. Obredi ovog bladgana uključuju kupanje u vodi s cvjetovima, a ponegdje se i zidovi kuća peru vodom. Obično se na ovaj dan jede janje. Kao tradicionalno nomadski narod, Romi su ovim blagdanom obilježavali prekid zimovanja i, pokrećući svoje čerge, ponovno polazili na put.
Mala Gora (Pregrada)
Mala Gora je naseljeno mjesto u sastavu grada Pregrade, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mala Gora je imala 169 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mala Gora je imalo 210 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Poljana Križevačka
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljana Križevačka je imala 396 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Poljana.''
Dolje
Dolje su naseljeno mjesto u sastavu općine Tolmin, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolje su imale 157 stanovnika.
Napomena: ''U 2018. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dolje i Gabrje.''
Avdo Humo
Avdo Humo (1914 – 24. januar 1983) bio je društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Bosne i Hercegovine i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je u Mostaru 1914. Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu. Gimnaziju je pohađao u Mostaru, a zbog isključenja nastavio i završio u Bihaću. U Beogradu je diplomirao na Filozofskom fakultetu, studij svjetske i jugoslavenske književnosti. Član SKOJ-a je bio od 1934, a Komunističke partije Jugoslavije od 1935. godine. Humo je jedan od istaknutijih aktivista KPJ pred Drugi svetski rat. Organizovao je studente iz Bosne i Hercegovine u omladinsko društvo "Petar Kočić" i u sekciju "Neretva".
Godine 1940. izabran je u Pokrajinski komitet KPJ za BiH. Kao član PK KPJ i GŠ NOP-a za BiH deluje 1941. godine u Hercegovini na organizovanju oružane borbe. Po zadatku prelazi u Sarajevo i organizuje ilagalni rad gdje djeluje pod konspirativnim imenom "Kulturni". Bio je jedan od organizatora održavanja, vjećnik i član ZAVNOBiH-a od Prvog zasjedanja, član Predsedništva i potpredsjednik ZAVNOBiH-a i član Oblasne narodnooslobodilačke skupštine za Hercegovinu. Biran je za vjećnika AVNOJ-a. Godine 1943. bio je jedan od pokretača lista Oslobođenje. Bio je član jugoslovenske delegacije na mirovnoj konferenciji u Parizu 1946. godine.
Funkcije
Početkom 70-ih godina založio se za demokratizaciju socijalističkog društva uvođenje višepartijskog sistema, čime se razišao sa politikom SKJ i razriješen svih dužnosti.
Umro je 24. januara 1983. u Opatiji. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
IC 3606
IC 3606 (također poznat kao PGC 1412725) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 1587094560,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,30 (139 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (139 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Podravske Sesvete)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Podravske Sesvete je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 29,47 km2 imala 1.630 stanovnika, što predstavlja 1,41% od ukupnog broja stanovnika Koprivničko-križevačka županije, odnosno 0,04% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Podravskim Sesvetema je 55 stanovnika/km2.
Svjetsko prvenstvo u sinhroniziranom plivanju 2015 – slobodna kombinacija
Takmčenje u sinhroniziranom plivanju u disciplini slobodna kombinacija na Svjetskom prvenstvu u sinhroniziranom plivanju 2015. održano je od 26. jula do 1. augusta 2015. godine.
Rezultati
Preliminarna runda je održana 26. jula u 14:00. Finale je održano 1. augusta u 17:30.
Zelena označava finaliste
WDR77
Metilosomski protein 50 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom WDR77 sa hromosoma 1.
Interakcije
Pokazalo se da protein 77 koji sadrži ponavljanje WD reagira sa CTDP1 i enzimom protein arginin-metiltransferaza 5.
Ivan IV Laskaris
Ivan IV Laskaris (grčki: Ἰωάννης Δ΄ Δούκας Λάσκαρις; 25. decembar 1250. - 1305.) je bio car Nikejskog carstva od 1258. do 1259. godine.
Zajačko Selo
Zajačko Selo je naseljeno mjesto u sastavu grada Ozlja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Ozalj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zajačko Selo je imalo 164 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zajačko Selo je imalo 211 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vijećnica i Hotel Kajzer
Vijećnica i Hotel Kajzer nalaze se u Gradiški. Proglašeni su za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. .
Orljavac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Vijećnica i Hotel Kajzer
Historija
Nakon Drugog svjetskog rata objekti su povezani dogradnjom aneksa, za potrebe općine. Tom prilikom hotel je i renoviran. Vijećnica je sve do 2007 služila za potrebe gradske uprave. Projektom iz 2008, koji je finansirala općina, oba objekta postaju prostori Zavičajnog muzeja, multimedijalnog centra i Narodne biblioteke. Do 2017. Vijećnica još uvijek nije renovirana.
Orljavac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Orljavac je imao 167 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Orljavac je imalo 297 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vijećnica i Hotel Kajzer
Opis
Vijećnica građena je u istom maniru kao i slijedeći objekti: Sarajevska vijećnica (po projektu Aleksandar VitekAleksandra Viteka i Ćirila Ivekovića), željeznička stanica u Brodu (po projektu Hansa Niemeczeka), gradska vijećnica u Brčkom (po projektu Aleksandra Viteka i Ćirila Ivekovića). Dimenzije Vijećnice su 34,50 x 19,50 metara, sa prizemljem i jednim spratom. U unutrašnjosti oslikana je svečana sala ili sala za vjenčanje, sa detaljima raznih boja. Na spoju zidnih površina i tavanice su lučni vijenci. Fasada se ističe naglašenim horizontalno bojenim trakama, sa naglašenim vijencom koji ističe spratnost objekta, kao i ravnomjernim nizom prozora. Građena je u takozvanom pseudomaurskom stilu, pod jevrejskim uticajem, što objašnjava prisustvo Davidove zvijezde, ali i drugih jevrejskih ornamenata, koji se nalaze na Gradskoj vijećnici.
NK Svatovac Poljice
NK Svatovac Poljice je nogometni klub iz Poljica, Bosna i Hercegovina. Trenutno se takmiči u Drugoj nogometnoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine - Sjever.
Vijećnica i Hotel Kajzer
Opis
Dekorativni elementi uređenja u vidu potkovičastih lukova na prozorima, lukovičaste kupole, horizontalno bojene linije na fasadi, reljefni ornamenti,, upotreba motiva u obliku zvijezda predstavljaju elemente istoricizma, odnosno pseudomaurskog manira. Ovaj metod arhitektonskog izraza pojavljuje se nekoliko godina po dolasku austrougarske vlasti i predstavlja pojavu dekorativnih elemeneta preuzetih iz islamske kulture sjeverne Afrike i Španije. Ovim se željelo iskazati uvažavanje lokalne tradicije i stvaranje nove, kao produkt susreta dviju kultura.
NK Svatovac Poljice
Historija
Klub je osnovan 1953. godine. Većinu svog postojanja je proveo nižim rangovima bosanskohercegovačkog nogometa. Najveći uspjeh ostvaruje u sezoni 2017/18. kada se plasirao u osminu finala Kupa Bosne i Hercegovine. Prethodno je u šesnaestini finala bio bolji od Slavije iz Istočnog Sarajeva nakon izvođenja penala.
Vijećnica i Hotel Kajzer
Zavičajni muzej
U nekadašnjem hotelu Kajzer je Zavičajni muzej u kojem se nalazi arheološka zbirka predmeta sa lokaliteta u okolini Gradiške i zbirka fotografija i predmeta iz Drugog svjetskog rata. Muzej nema stalnu postavku a svi predmeti su u neadekvatnim uslovima. Zbirka trenutno ima oko 4500 muzejskih predmeta, od kojih je 605 invertanisano. Muzej se uglavnom bavi izložbenom aktivnošću likovnog karaktera sa pratećim katalozima. .
NK Svatovac Poljice
Historija
Tradicionalne boje kluba su zelena i bijela. Domaće utakmice igra na stadionu Krušici. Trener kluba je Hariz Imamović.
Spodnji Vrsnik
Spodnji Vrsnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Idrija, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Idrija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnji Vrsnik je imao 49 stanovnika.
Bosanski krstaški rat
Vođeni mađarskim hercegom Kolomanom, krstaši su uspjeli osvojiti samo periferne dijelove zemlje. Krstaški rat se brzo završio kada su Mađare napali Tatari. I poslije su pape pozivali na krstaške ratove protiv Bosne, ali se nisu dogodili. Neuspjeli rat koji su Mađari započeli je doveo do velikog nepovjerenja i mržnje prema njima, koje će trajati vijekovima.
Pozadina
Prvi krstaški rat je spriječen u aprilu 1203. godine, kada su Bosanci pod Ban Kulinom na Bilinom polju obećali da će kršćanstvo prakticirati prema rimokatoličkom obredu i prepoznati duhovnu nadmoć pape. Kulin je također potvrdio sekularnu nadmoć mađarskih kraljeva nad Bosnom. U stvarnosti, nezavisnost i bosanske crkve i bosanske banovine je rasla.
Na vrhuncu Albigenškog krstaškog rata protiv francuskih katara 1220-ih, pojavile su se glasine da je vođa Katara, zvani Nicetas, boravio u Bosni. Nije sigurno da je Nicetas postojao, ali susjedni Mađari su iskoristili širenje glasina da bi povratili suzerenstvo nad Bosnom, koja je postajala sve nezavisnija. Bosanci su optuženi da pružaju utočište bogumilima. Godine 1221. zabrinutost je na kraju potakla papu Honorija III da propovijeda krstaški rat protiv bosanskih heretika. To je ponovio 1225. godine, ali Mađari nisu mogli da odgovore na njegov poziv.
Nasljednik Honorija III, papa Grgur IX, optužio je bosanskog biskupa za skrivanje heretika. Kasnije je 1233. zamijenjen njemačkim dominikanskim prelatom, Ivanom Wildeshausenom, prvim bosanskim biskupom koji nije bio Bosanac. Iste godine, Ban Matej Ninoslav je tvrdio da nema ništa se hereticima, ali to nije zadovoljilo Grgura.
Rat
Godine 1234. papa Grgur IX je objavio još jedan poziv za krstaški rat, a ovaj put se Mađarska odazvala. Iako je moguće da Bosanci nisu uskladili Crkvu bosansku sa onim što je Rim tražio, Mađarima je to bio savršen izgovor da započnu rat Grgur je obećao popustljivost potencijalnim krstašima i povjerio Kolomanu, mlađem sinu Andriji II i bratu Beli IV, komandovanje krstašima      Koloman i njegovi sljedbenici stavljeni su pod zaštitu Svete Stolice.
Borbe su trebale početi 1235. godine, ali mađarska vojska je stigla u Bosnu tek tri godine kasnije. Kašnjenje je moglo biti uzrokovano otporom na sjeveru zemlje, u oblasti Soli, gdje je planinski teren pomogao "mnogim hereticima" da se brane protiv krstaša. U augustu 1236. papa Grgur je naredio krstašima da ne gnjave rođaka Mateja Ninoslava, Sibislava, kneza Usore, ili njegove majke, oboje "dobrih katolika" među heretičkim plemstvom.
Vrhbosna je po svemu sudeći pala 1238. godine kada su dominikanci izgradili katedralu koja je pratila krstaše. Međutim, krstaši nisu uspjeli osvojiti cijelu Bosnu, budući da je Matej Ninoslav nastavio djelovati u središnjim dijelovima banovine, gdje Dominikanci nikada nisu kročili. Katoličku crkvu u Bosni je sada vodio novi biskup, Mađar po imenu Ponsa. Dominikanci su zapisali da su neki heretici spaljeni na lomači. Krstaši su tada ili došli do Huma ili su to namjeravali.
Spas je došao 1241. Mongolska invazija na Evropu spašava Bosnu. Tatari, pod Batu-kanom, koji su pokorili i uništili Kijevsku Rusiju, napali su Mađarsku. Mađarske trupe se povlače iz Bosne. Veliki dio njihove vojske je uništen u bitci na rijeci Šajo, među njima smrtno ranjen Koloman, komandant krstaša. Mađarska armija je potpuno uništena, a Bela IV je pobjegao sve do obale Jadranskog mora, gdje je našao utočište u zidinama Trogira. Ovu katastrofu mađarske vojske je iskoristio Matej Ninoslav, vratio se iz Dubrovnika i učvrstio svoju vlast u Bosni. Tatari su opljačkali Dalmaciju, Hrvatsku, Zetu, Srbiju i Bugarsku. Njihov napad pokazao se katastrofalnim za cijeli Balkan, jedino je Bosna bila pošteđena koja će vratiti okupirane teritorije i zadržati svoj nivo nezavisnosti.
Posljedice
Opasnost od novog vjerskog progona u Bosni se pojavila ponovo. Papa Inocent IV počeo je poticati Mađare da poduzmu još jedan krstaški rat krajem 1246. i 1247. godine, i oni su se pokazali voljnim. Matej Ninoslav je tvrdio da se povezuje s hereticima samo da brani Bosnu od mađarskih osvajača. Čini se da je uvjerio Inocenta, koji je suspendirao krstaški rat u martu 1248.
Krstaški rat protiv Bosne ponovo je propovijedan između 1337–38 i 1367, od strane Benedikta XII i Urbana V, ali u drastično različitim političkim okolnostima. Mađarskom je vladala nova dinastija, Anjoui, koji su podržavali Kotromanićeve vladare Bosne. Kralj Karlo Robert je izjavio da će se svaki Mađar koji napadne Bosnu, kojim je vladao njegov prijatelj Stjepan II, smatrati izdajnikom. Posljednja dva pokušaja pokretanja rata protiv Bosne pod plaštom krstaških ratova vezana su za kralja Sigismunda Luksemburškog. Prvi pokušaj je bio 1391., ali je tada Bosna bila na vrhuncu svoje moći, a posljednji 1408. godine, za vrijeme vladavine kralja Tvrtka II, no i ovaj put bez uspjeha.
Jedini ishod ovoga rata i kasnijih pokušaja je bila još veća mržnja prema Mađarima među Bosancima, što će se ispostaviti kao glavni faktor koji će doprinijeti osmanlijskom osvajanju Bosne 1463. godine, a po svemu sudeći, to je trajalo i daleko poslije dolaska Osmanlija
Drežnica (Kobarid)
mini|280px|Drežnica, rimokatolička crkva "Srce Jezusovo" Drežnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Kobarid, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Drežnica je imala 229 stanovnika.
Will Stevens
William Stevens (Rochford, 28. juni 1991) je britanski vozač.
Potpuni popis rezultata u F1
(Legenda) (Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označuju najbrži krug utrke)
Viber
mini|Logo Vibera Rakuten Viber je besplatna aplikacija za besplatne pozive i poruke. Napravila ju je izraelska kompanija Viber Media, a kasnije kupila japanska multinacionalna kompanija Rakuten. Pored mogućnosti slanja poruka, korisnici mogu slati i slike, videozapise i audio poruke. Od 2018. godine Viber ima 1 milijardu registriranih korisnika. Dostupan je na 30 jezika.
Historija
Sjedište kompanije Viber Media je u Tel Avivu (Izrael). Na početku je Viber bio samo dostupan na iPhone uređajima, a za Android uređaje je dostupan od 19. jula 2012. dok za BlackBerry i Windows Phone od 8. maja 2012. Od 2. decembra 2010. u direktnoj je konkurenciji sa Skypeom. Dana 24. jula 2012. aplikacija je imala 90 miliona korisnika.
Karakteristike
Viber uključuje tekstualne, slikovne i video poruke na svim platformama, sa glasovnim pozivom dostupnim samo za iPhone, Android i Microsoft Windows Phone, iako se za Windows Phone planira HD glas.
Od decembra 2013. godine Viber je zvanično pokrenuo Viber Out, funkciju koja omogućava mogućnost pozivanja mobilnih i fiksnih brojeva. Viber Out prvobitno objavljen u novembru samo da bi pomogao žrtvama tajfuna Haiyan na Filipinima da se povežu sa svojim najbližima.
Viberova verzija za rad koristi TCP i UDP portove 5242, 4244, 5243, 9785 i standardne HTTP/HTTPS portove 80 i 443.
U novembru 2016. godine Viber je pokrenuo javne račune, kako bi brendovima omogućio da se angažuju na promociji i korisničkim uslugama na platformi. Prvi su ga koristili Huffington Post, Yandex i The Weather Channel.
Sigurnost
Dana 4. novembra 2014. Viber je osvojio jedan od sedam poena na Electronic Frontier Foundations "Secure Messaging Scoreboard". Viber je dobio jedan poen za enkripciju tokom tranzita, ali je izgubio bodove jer komunikacija nije bila šifrovana ključevima kojima provajder nije imao pristup (tj. komunikacija nije bila šiftovana od kraja do kraja), korisnici nisu mogli potvrditi indetitet kontakata, prošle poruke nisu bile sigurne, ako su ključevi za enkripciju ukradeni, kod nije bio otvoren za nezavisnu reviziju (tj. kod nije bio otvorenog koda), dizajn sigurnosti nije bio pravilno dokumentovan. Dana 14. novembra 2014. godine, EFF je promijenio Viberov rezultat na dva od sedam nakon što je primio vanjsku sigurnosnu reviziju iz Advanced Security Centra Ernst & Young.