cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ćelije ubice
NK imunska sinapsa
Citotoksičnost zahtijeva usku međućelijsku kontaktnu zonu, između NK-ćelije i njene ciljne ćelije; to područje je imunosinapsa, kroz koju se molekule mogu otpustiti da pokrenu citolizu. Ovo specijalizirano sučeljavanje NK-ćelija, usko je regulirano jer je važno za proces izazivanja citotoksičnosti, ali i za inhibiciju, regulaciju i imunske kostimulacije.
Aktivatori receptora
Receptori aktivacije NK-ćelija akumuliraju se putem procesa ovisnog o aktinu u citotoksičnim imunskim sinapsama, gdje daju sinergističke signale koji pokreću efektorske funkcije NK-ćelija.
Inhibicijski receptori
Suprotno tome, receptorski inhibitori NK-ćelija, porodica MHC, tip I (KIR) receptora, akumuliraju se u inhibicijskim imunosinapsama, blokiraju dinamiku aktina i sprječavaju fosforilaciju aktivacijskih receptora ovisnih o aktinu. Na ovaj način je blokiran citotoksični kapacitet.
Pored ovog sistema, oni oslobađaju interferon i druge citokine da pokrenu svoj nespecifični odgovor i unište ćeliju koja je izbacila antigenu tvar, kada je napadnuta virusnim djelovanjem. Prepoznavanje ciljnih ćelija inducira mobilizaciju granula prema mjestu kontakta, koje sadrže granzime i perforine. Ti proteini formiraju kompleks, zajedno s trećim proteinom koji djeluje kao nositelj, koji su endocitozirani putem bakterija. Ova endocitoza posreduje 3-fosfatni receptor manoze. Perforini destabiliziraju endosomsku membranu, oslobađajući granzime, koji induciraju apoptozu ćelije. Zbog njihove sposobnosti da uništavaju ćelije, proučavaju se kao mogući agensi za liječenje raka.
Aktivacija
NK ćelije se aktiviraju interferoni, koji nastaju ćelijama zaraženim virusom (to je povratni proces). Aktiviraju se i drugi citokini: interleukini -2, koji se formiraju u aktiviranim T limfocitima.
Jednom kada se aktivira specifični imunski sistem, antitiela imaju ulogu aktiviranja NK-ćelija jer imaju i citotoksičnu funkciju (toksičnu za ćeliju). NK-ćelije poseduju specifične receptore za Fc regiju imunoglobulina G (FcγRIII). Kada je ćelija zaražena virusima, njihovi antigeni su predstavljeni na površini zaražene ćelije, a antitijela vezana na NK, zauzvrat, se vežu za inficiranu ćeliju.
NK-ćelije aktivirane interleukinima-2 u laboratoriji nazivaju se LAK stanice.
Baščaršijske noći
Baščaršijske noći su ljetni festival kulture koji se održavaju svake godine od 1. do 31. jula u Sarajevu. Najveći dio programa se održava u starom dijelu grada, najčešće na centralnoj pozornici na platou preko puta Vijećnice. Svi programi su veoma posjećeni, najviše zahvaljujući otvorenim prostorima i besplatnom ulazu, sa više od 150000 posjetilaca na otprilike 40 različitih kulturnih programa.
U programe spada opera, balet, pozorišne predstave, rock koncerti, sevdalinke, književne večeri, programi za djecu, koncerti, filmske predstave, folklor i drugo.
Uz domaće ansamble i umjetnike i uz gostovanje evropskih i svjetskih grupa i pojedinaca, Sarajevo kao glavni grad Bosne i Hercegovine u mjesecu julu postaje centar kulture, kada cijeli grad odiše posebnom festivalskom atmosferom.
Googolplex
Googolplex (izgovor: Gugolpleks) je broj 10googol, tj. 1010100. Multiplikativna inverza googolplex-a je googolminex (izgovor: gugolmajneks).
Historija
1938. godine je Milton Sirotta, devetogodišnji sestrić Edwarda Kasnera, spomenuo pojam googol (izgovor: gugol), značeći 10100. Zatim je predložio pojam googolplex kao "jedan sa toliko nula dok se neumoriš dok ih napišeš". Kasner je odlučio da usvoji formalniju definiciju i ovo je standardizirao kao 10(10 100).
Dojka
Sise su obilježavajuća osobenost klase sisari (lat. Mamalia), koji su po njima imenovani i na latinskom i na većini južnoslavenskih jezika.
Svjetsko prvenstvo u košarci 1986.
Svjetsko prvenstvo u košarci 1986 je međunarodno košarkaško takmičenje održano u Španiji od 5 do 19 jula 1986. Završnica prvenstva je održana u Palacio de Deportes de la Comunidad, Madrid. Ovo prvenstvo se računalo kao oficijelni muški turnir u košarci na Igrama dobre volje 1986, koje su se istrovemeno održavale u Moskvi.
Dojka
Veličinu i oblik sisa određuje  potkožno masno tkivo  koje oblikuje  i obavija mrežu  mliječnih kanala koji konvergiraju u bradavice. Na krajevima kanala su lobusi ili skupine alveola, gdje se mlijeko proizvodi i skladišti u odgovoru na  hormonske signale. Utrudnoći, dojke odgovaraju na složene interakcije hormona, uključujući i estrogene, progesteron i prolaktin, koji posreduju završetak svog razvoja, naime lobuloalveolarno sazrijevanje, u pripremi laktacije i dojenja. Nakon porođaja, alveole stimuliraju proizvodnju  i lučenje  mlijeka za dojenčad.
Uz funkcija u prehrana dojenčadi, ženske grudi imaju društvene i seksualne karakteristike. Grudi su predstavljena na značajnim  antičkim i modernim skulpturama, drugim oblicima umjetnostnosti i fotografijaMA. Ženske grudi se shvataju kao istaknuta osobenost u percepciji žene,  njene slike tijela i seksualne privlačnosti. Neke zapadne kulture su na stanovištu  da grudi svojom seksualnošću i imaju tendenciju  golih grudi da smatraju kao neskromnost ili nepristojnost. Grudi i posebno bradavice su erogene zone žene. S obzirom na naglasak nekim kulturama na veličinu grudi i privlačnosti, neke žene traže podešavanje  grudi  ili druge operacije za povećanje ili smanjenje njihove veličine ili podizanje  opuštenih grudi.
Dojke pripadnica vrste Homo sapiens
mini|280px|Ženske dojke mini|300px|Dojka 1-Grudni koš; 2-Grudni mišić; 3-Mliječne žlijezde; 4-Bradavica; 5-Areola; 6-Mliječni kanali; 7-Masno tkivo; 8-Koža
Dojka (lat. mamma), je žlijezda karakteristična za ženski spol, po kojoj je nazvan čitav rod sisara. Nalazi se na ventralnoj strani grudnog koša na granici kosti i hrskavice četvrtog rebra. Dojka je genetski apokrina kožna žlijezda.
Dojka ženskog novorođenčeta ne razlikuje se od dojke muškog novorođenčeta. Jedna i druga neposredno nakon rođenja izlučuju sekret pod uticajem hormona prolaktina. Do početka puberteta muške i ženske dojke se razvijaju jednako, a onda se muška dojka u pravilu dalje ne razvija, dok se ženska pod utjecajem ženskih spolnih hormona razvija i njen razvoj završava tek za vrijeme trudnoće i dojenja.
Dojka žene je složena tubuloalveolarna žlijezda, izgrađena od 20 do 25 pojedinačnih žlijezda. Svaka od njih zajedno s veznim i masnim tkivom izgrađuje po jedan režanj. Režnjevi su međusobno odijeljeni gušćim vezinim tkivom, a svakom režnju dojke pripada jedan glavni odvodni kanal (ductus lactiferus), koji završava ljevkastim proširenjem na bradavici (porus lactiferus).
Dojka spolno zrele žene se ciklički mijenja ovisno o menstrualnom ciklusu.
Bradavica dojke (mamilla mammae) i pojas koji je okružuje (areola mammae) pokriveni su nježnom i jače pigmentiranom kožom. Epidermis bradavice i areole u žena je jače orožen (kao zaštita kod dojenja).
Vezivno tkivo bradavice sadržava veliki broj krvnih i limfnih žila i glatkih mišićnih ćelija, koje su smještene kružno i uzdužno oko odvodnih kanala, a radijlno i transvenzalno na bazi bradavice. Tokom trudnoće se znatno povećavaju žljezdni elementi na račun veznog tkiva zahvaljujući djelovanju estradiola i progesterona, a promjene su vidljive od drugog mjeseca trudnoće.
Embriologija
mini|280px|Promjene dojki tokom trudnoće u prvom i trećem tromjesječju
Dojka je modificirana znojna žlijezda, koja se kod ženki razvija u funkcionalni organ, a u muškarca ostaje rudimentirana.
Koncem prvog mjeseca  embrionskog razvoja, duž ventrolateralne strane trupa, od osnove ruke do osnove noge, razvijaju se mliječne pruge. Njihovi kranijalnji dijelovi se  razvijaju u mliječne žlijezde. Urastanjem zadebljale epiderme u mezenhim iz njegovog distalnog kraja izrasta niz epitelnih tračaka (do 25), od kojih se razviju glavni odvodni kanali režnjeva mliječne žlijezde (ducti lactiferi). Krajem fetusne faze života, epitelni trake se razgranavaju, pa se  njima pojavljuje lumen. Prema vani, mliječni kanali se otvaraju u udubinu, od koje se, odmah  nakon rođenja, formira bradavica, širenjem  dubljeg  mezenhima.
Grananje epitelnih traka, koji predstavljaju buduće mliječne kanaliće, nastavlja se i nakon rođenja. Kod muškaraca, pod uticajem muških hormona i nedostatka dovoljne loličine estrogena, grananje prestane prije puberteta, pa mliječna žlijezda ostaje nerazvijena. Kod žene se, u tom dobu,  nastavlje dioba epitelnih tračaka, uz istodobno gomilanje masnog tkiva. Konačno razgranjenje i formiranje žljezdanih dijelova i njihova diferencijacija u pravcu razvijanje sposobnosti za sekreciju mlijeka, završava za vrijeme trudnoće, a u starosti se dešva  senilna involucija.
Anatomija i histologija
Normalnu veličinu, sise postižu  tokom adolescencije, između šesnaeste i devetnaeste godine. Većinom se nalaze na razini između drugog i sedmog rebra, te između bočnog  ruba prsne kosti i srednje pazušne linije (regio mammalis). Korijen dojke (radix mammae) je u području ispod drugog rebra i nastavlja se u trup dojke  (corpus mammae), koja je obložena kožom, sa oštro-žlijebnim  donjim naborom u (sulcus submammalis) i prelazi u kožu grudnog koša. Na vrhu dojke je njena prirodna bradavica (papilla mammae), izbočena struktura, obično visine i širine po oko centimetar, kroz koju izlaze izvodni kanali mliječne žlijezde. Oko bradavice je kružno pigmentirano područje (areola mammae). Dojku oblikuje žljezdano tkivo mliječne žlijezde (glandula mammaria), koje je ugrađeno u vezivnu stromu i obloženo masnim tkivom. Mliječna žlijezda sadrži  10 do 20 mjehurastocjevastih  žlijezda (lobi glandulae mammariae), od kojih svaka ima sopstveni  izvodni kanalić  (ductus lactiferi) koji se posebno otvara na bradavici. Režnjevi se dijele na režnjiće (lobuli glandulae mammariae), koji su odivojeni vezivnim pregradama. To doprinosi da se palpacijom mliječna žlijezda čini  kao zrnasta masa. Režnjevi i izvodni kanali raspoređeni  su zrakasto oko bradavice, pa  svaka operacija uvažava pravilo da  rez dojke mora biti radijalan prema bradavici. Izvodni kanal proširuje se prije ulaska u bradavicu, u 5 do 9 mm široki sinus (sinus lactiferus), nakon čega se opet sužava,  prije otvaranja na vrhu bradavice. Arterije dojke su grane triju arterija: unutrašnje  (a. thoracica interna), lateralne  (a. thoracica lateralis) i međurebrene arterije (aa. intercostales). Arteria thoracica interna snabdijeva krvlju srednji dio dojke; iz ove arterije polaze perforantni ogranci (rr. perforantes) koji probijaju međurebrene prostore. Od perforantnih grana odlaze ogranci za dojku (rr. mammarii). Bočni dio dojke prokrvljavaju ogranci  a. toracike lateralis (rami mammarii laterales). Duboki dio opskrbljuju ogranci interkostalnih arterija (rr. mammarii). Vene dojke formiraju obilati potkožni splet, koji započinje oko areole,  Hallerovim prstenom (plexus venosum areolaris). Vene medijalnog dijela dojke ulijevaju se u unutrašnje vene prsnog koša (vv. thoracicae internae), a iz bočnog dijela dojke, vensku krv odvode lateralna vena grudnog nog koša (v. thoracica lateralis) i međurebrene vene (vv. intercostales).
Limfni sudovi dojke nalaze se na njenoj površini i u dubini, čineći međusobno povezane mreže (sa anastomozama). Najveći dio površnih limfnih sudova ulijeva se u pazušne limfne čvorove (nodi lymphatici axillares). Neki od potkožnih limfnih sudova  ulijevaju se  i u pazušne limfne čvorove suprotne strane, i to neposredno  ili posredno,  preko limfnih  sudova suprotne strane. Limfa iz bradavice, areole i lateralnog dijela dojke ulijeva se u pazušne limfne čvorove duž donjeg ruba velikog grudnog  mišića. Iz lateralnih dijelova limfnog suda najprije polaze u međurebrene limfne čvorove (nodi lymphatici intercostales), a zatim u pazušne  (nodi lymphatici axillares). Iz gornjih i dubokih dijelova dojke, limfni sudovi  teku uzduž sloja velikog grudnog  mišića prema pazuhu. Na tom putu nalaze se grudni limfni čvorovi (nodi lymphatici pectorales). Drugi dio tih sudova probija se kroz taj mišić i ulijeva se u infra- i supraklavikulske  limfne čvorove. Iz dubokih dijelova medijalne strane dojke, limfni sudovi  prolaze kroz  međurebrene mišiće i ulijevaju se u parasternalne limfne čvorove (nodi lymphatici parasternales). To su jedini limfni sudovi koji što potpuno mimoilaze pazušne  limfne čvorove.
Pazušni limfni čvorovi, njih 30 do 40, dijele se na:
Dojku inerviraju međurebreni živci (nn. intercostales, II do VI). Gornji dio dojke inerviraju i ogranci supraklavikulskih živaca, vratnog spleta. U korijumu i ispod kožnog sloja nalaze se Vater-Pacinijeva i Meissnerova čulna tjelešca.
Fiziologija
Nerazvijena dojka muškaraca je rudimentni organ, a kod  žena je dio spolnog aparata, koji luči mlijeko i omogućava prehranu dojenčeta, zahvaljujući  međudjelovanju niza hormon. U pubertet, estrogeni  ciklično podstiču rast strome i kanalića, kao i odlaganje masti koja povećava volumen dojke. Potpuni razvoj dojke zbiva se u trudnoći, kada posteljica luči velike količine estrogena, koji dovode do grananja i rasta sistema kanalića, povećanja strome i ulaganja masti. Na taj rast utiču još najmanje četiri hormona: hormon rasta, prolaktin, glukokortikoidi nadbubrežnih žlijezda  i insulin.
Pod uticajem progesterona rastu režnjići, alveole pupaju, a alveolske ćelije  poprimaju sekrecijska obilježja. To je analogno utjecaju progesterona na endometrij u drugoj polovini  menstruacijskog ciklusa.
Estrogen i progesteron imaju i specifično inhibicijsko djelovanje na lučenje mlijeka. Prolaktin koji se luči  iz hipofize  majke  i podstiče lučenje mlijeka. Koncentracija mu se neprestano povećava, od 5. sedmice trudnoće do porođaja. Pri porodu, koncentracija prolaktina je oko 10 puta veća od normalne. Posteljica utiče na lučenje mlijeka, kao i  lučenjem velike količine somatotropina,  koji djeluje blago laktogeno. Do poroda, dojka izlučuje male količine kolostruma koji,  za razliku od mlijeka,  ne sadrži masti. Nakon poroda prestaje lučenje estrogena i progesterona, što omogućava ispoljavanje  laktogenog  efekta prolaktina. Dva do tri dana nakon poroda, počinje obilno lučenje mlijeka, za što je,  osim prolaktina potrebno  lučenje i ostalih majčinskih hormona, od kojih su najvažniji hormon rasta, glukokortikoidi  nadbubrežne žlijezde i paratiroidni hormon. Oni utiču na metabolizam aminokiselina, masnih kiselina, glukoze i kalcija, koji su potrebni za stvaranje mlijeka. Razina prolaktina poslije poroda opada na netrudničku, ali svako dojenje izaziva deseterostruko povećanje lučenja prolaktina koje traje oko jedan sat, uslijed refleksnog djelovanja podražaja bradavice na hipotalamus. Taj prolaktin osigurava mlijeko za iduće dojenje. Ako se dojenje prekine ili kada dođe do oštećenja hipotalamusa ili hipofize,  za nekoliko dana  se izgubi sposobnost stvaranja mlijeka.
Mlijeko se neprekidno luči u alveole mliječnih žlijezda, a u kanaliće, tj. do dojenčeta dolazi kombiniranim, neurogenim i hormonskim podražajem oksitocina.
Bolesti dojke
Dojka muškarca je rudimentni organ, relativno neosjetljiv na hormonske uticaje. Kod žena dojka je složeno građen organ, koji je na njih veoma  osjetljiv. Zbog ranije opisanih osobenosti, dojke žene su vrlo osjetljive i sklone patološkim promjenama. Sve bolesti dojke mogu se svrstati u dvije velike kategorije:
Netumorske
Među najčeščim netumosrskim bolestima dojke su amastija, galaktoreja, atrofija, tejlitis,đ i displazija.
NGC 2336
NGC 2336 (također poznat kao IRAS 07184+8016, MCG 13-6-6, PGC 21033 i UGC 3809) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 101 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 7,10 (210 hiljada sg) a najmanji 3,9 uglovnih minuta (115 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Googolplex
Veličina
U naučnom televizijskom programu PBS u seriji Cosmos: A Personal Voyage (epizoda 9: "The Lives of the Stars"), astronom Carl Sagan je procijenio da u fizičkom smislu ne bi bilo moguće napisati googolplex u standardnoj formi (tj. "10.000.000...") zato što bi to zahtjevalo više prostora nego što je dostupno u našem čitavom vidljivom univerzumu.
Prosječna knjiga od 60 kvadratnih inča (152,4 cm2) bi mogla da sadrži 5×105 nula (5 nula za svaku riječ, 10 riječi po redu, 25 redova po stranici, sa ukupno 400 stranica), ili 8,3×103 nula po kvadratnom inču (2,54 cm2). Poznati univerzum se sastoji od 6×1083 kvadratnih inča (4/3 × π × (14×109 svjetlosnih godina u inčima)3). Dakle, ako bi se univerzum napunio sa ovim papirom ispisanog nulama, onda bi univerzum mogao da sadrži samo 5,3×1087 nula — mnogo manje nula nego što predstavlja googol. Čak ako bi se uzele sve postojeće elementarne čestice u vidljivom svemiru, a njih je otprilike 2,5×1089, gdje bi svaka čestica reprezentirala jednu nulu onda još uvijek taj broj ne bi došao ni blizu googolplexa.
Ako bi neko pokušao da napiše googolplex, s obzirom da ta osoba piše dvije nule po sekundi, toj osobi bi trebalo otprilike 1,51×1092 godina da ovo učini. Ovo je otprilike 1,1×1082 puta starost našeg univerzuma.
Kultura Bošnjaka
Kultura Bošnjaka predstavlja čitav niz osobenosti i posebnosti, razvijanih tokom historije ovog naroda, kojima se Bošnjaci razlikuju i prepoznaju među ostalim narodima. Prije svega osobenost leži u činjenicama da su Bošnjaci autohtoni evropski narod koji pri tome u velikoj mjeri njeguju islamsku tradiciju što je specifično, u pozitivnom smislu, u šarolikoj ali ipak prilično jednoobraznoj kulturološkoj sceni Evrope.
U Titovoj Jugoslaviji počela je modernizacija sa izgradnjom fabrika, uvođenjem nove odjeće dok je stara nošnja većinom bila čakšire, dimije i fesovi, i razne stvari su uticale na to da su Bošnjaci prihvatili moderni način života ali i zadržali i orijentalni. Važno je i spomenut da je bosanski jezik više vijekova imao svoje pismo bazirano na grčkom pismu zvano Bosančica i postojala je i posebna bosanska vrsta arapskog pisma koja se zvala arabika. Na njom je i stvorena poznata alhamijado književnost. Isto tako Bošnjaci imaju i svoj posebni bosanski ćilim koji se većinom kroji na orijentalni način i u nekim državama svijeta dostiže jako velike cijene.
NGC 3791
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sarajevska zima
Historija festivala
Festival je prvi put održan od 21. decembra, 1984 do 6.4.1985. godine. Za trideset godina postojanja ovaj Festival je postao neodvojivi dio života grada i njegovih stanovnika. U toku 1110 dana "Sarajevske zime" izvedeno je 3.028 različitih predstava i izložbi sa više od 3.145.000 posjetilaca i 33.830 učesnika iz 43 zemlje. Festival "Sarajevska zima" održava se bez prestanka tokom svih proteklih godina i postao je simbol slobode, stvaralaštva i upoznavanja sa različitim kulturama i civilizacijama svijeta.
Zajedno sa Međunarodnim centrom za mir, Festival "Sarajevska zima" je pokretač i organizator projekta "Sarajevo, kulturni centar Evrope" od 21. decembra, 1993 do 21. marta, 1994. godine (period između dva kulturna centra Evrope, Antwerpen ‘93 i Lisabon ‘94). Ovu ideju podržala je Skupština grada Sarajeva i 11 000 najpoznatijih ličnosti iz cijelog svijeta kao i najznačajnije institucije Evrope. Međunarodni centar za mir i Internacionalni festival Sarajevo "Sarajevska zima" obnavljaju ovu inicijativu. Obilježavanje dvadesete godišnjice postojanja Festivala Sarajevo "Sarajevska zima" bila je posvećena projektu Sarajevo, interkulturalni grad Savjeta Evrope. Međunarodni centar za mir i festival "Sarajevska zima" pripremaju projekat pod nazivom "Sarajevo - Svjetski centar kulture 2014".
Organizator Međunarodnog festivala Sarajevo "Sarajevska zima" je Međunarodni centar za mir. Međunarodni centar za mir je član International Societies for Performing Arts (ISPA), European Festival Association (EFA), i Udruženja Bijenala mladih umjetnika Evrope i Mediterana (BJCEM).
Međunarodni festival Sarajevo "Sarajevska zima" je dobitnik brojnih međunarodnih priznanja i najznačajnije nagrade grada Sarajeva "Šestoaprilska nagrada Sarajeva".
Pokroviteljstvo
Festival se održava pod pokroviteljstovom sljedećih organizacija:
Biljke mesožderke
mini|250px|desno|[[Venerina muholovka (Dionaea muscipula)]]
Mesožderne ili mesojedne biljke ili biljke mesožderi su one koje dobijaju neke ili većinu hranjivih biljnih tvari (ali ne energije, koja potiče od fotosinteze) od hvatanja i konzumiranja životinja ili protozoa, obično insekatai drugih artropoda. Ovakve biljke su se prilagodile da rastu na mjestima gdje je tlo tanko ili siromašno u hranjivima, posebno u dušiku, poput kiselih močvara. Charles Darwin napisao je 1875. knjigu "Insectavorous Plants”, prvi poznati traktat o mesožderskim biljkama.
Pregled
Biljke mesožderke ili karnivorne biljke (Carnivorous plants) su biljke opremljene organima za hvatanje i probavu malih životinja, mesožderne biljke; ukoliko je ulov insekt, što je najčešće, nazivaju se i insektivorne biljke. Ove biljke ne mogu proizvesti tvari neophodne za život procesom fotosinteze. Kako uobičajeno rastu na područjima posebno siromašnima nitratima, taj problem rješavaju iskorištavajući nitrate iz životinjskih bjelančevina. U tu svrhu uslijedila je modifikacija listova kojima na aktivan ili pasivan način love svoj plijen. Neke od ovih biljaka žive kao epifite – rastu i žive na drugim biljkama ili životinjama ali ne kao paraziti već sami proizvode svoju hranu, te su primorane nedostatak minerala i azota nadoknaditi hvatanjem i rastvaranjem insekta i drugih sitnih životinja, koje koriste kao izvor tvari i energije.
Da bi pojedine biljne vrste bile svrstane u grupu karnivornih biljaka moraju zadovoljiti slijedeće kriterije:
Ono po čemu su jedinstvene su njihovi mehanizmi koji im omogućuju da privuku insekta, uhvate ga, ubiju, razlože i apsorbiraju kao proteinsku hranu. Atraktivna boja cvijeta privuče insekta koji se nađe uhvaćen u zamci. Njihova životna staništa su tresetišta, močvare i karbonatne stijene. Obilne kiše i malo hranjivih sastojaka su razlog zašto su ove biljke adaptirane na ishranu insektima. Bjelančevine dobivene ovim putem osiguravaju životni ciklus mesožderki. Najčešća su dva tipa zamke: Biljke mesožderke imaju životni ciklus kao i ostale biljke cvjetnice. Mogu se razmnožavati seksualnim ili aseksualnim (bespolnim) putem. Neke vrste se razmnožavaju vegetativnim putem - formirajući pupoljke koji rastu i postaju identični roditelju
Mehanizmi za hvatanje
Pet osnovnih mehanizama zatezanja pronađeno je u mesožderima.
Ove zamke mogu biti aktivne ili pasivne, ovisno o tome pomažu li kretanje hvatanju plijena. Na primjer, Triphyophyllum je pasivan listić koji izlučuje sluz, ali čije lišće ne raste i ne pomiče se kao odgovor na hvatanje plena. Međutim, muholovke imaju aktivne klopke sa listovima koji brzo luče kiseline, što se postiže širenjem pojedinih ćelija, za razliku od ćelijske diobe. Brz porast kiselosti omogućuje savijanju tentakli (za prihvatanje), pomažući u zadržavanju i varenju gplijena.
Evolucija
Charles Darwin zaključio je da je mesožderne biljke imaju konvergentnu evoluciju, napisavši 1875. da mesožderni rodovi Utricularia  i  Nepenthes  uopće nisu "povezani sa mesoždenom porodicom Droseraceae. To je ostalo predmet rasprave više od jednog stoljeća. U 1960. Léon Croizat zaključio je da su mesožderke monofiletske, i sve ih postavio zajedno u podnožje angiospermi. Molekulske studije u proteklih 30 godina dovele su do širokog konsenzusa da je Darwin bio u pravu, dok su studije pokazale da su mesožderke evoluirale najmanje šest puta u krugu angiospermi i da su dizajni zamki,  poput zamke za bacače i trake za letače nisu analogne nego homologne.
Istraživači koji koriste molekulske podatke zaključili su da je mesožderstvo evoluiralo nezavisno u Poales (Brocchinia i Catopsis u Bromeliaceae), Caryophyllales (Droseraceae, Nepenthaceae, Drosophyllaceae, Dioncophyllaceae), Oxalidales (Cephalotus), Ericales (Sarraceniaceae i Roridulaceae) i dva puta u Lamiales (Lentibulariaceae i nezavisno u Byblidaceae). Evolucijski najstarija loza postojećih mesožderki datirana je na prije oko 85,6 miliona godina, a najnovija je Brocchinia reducta u Bromeliaceae čija je starost procijenjena na samo 1,9 miliona godina.
Evolucija mesožderki je zamračena zbog nedostatka njihovih fosilnih zapisa. Pronađeno je vrlo malo njihovih fosila, a obično samo kao sjemenke ili polen. Ovakve biljke su uglavnom ljekovite, a njihove zamke proizvodi primarni rast. Obično ne formiraju lahko fosibilne strukture poput guste kore ili drveta.
Ipak, mnogo se toga može zaključiti iz strukture postojećih zamki i njihovih ekoloških interakcija. Rasprostranjeno je mišljenje da je mesožderstvo evouiralo kao način za povećanje hranjivih sastojaka u izuzetno siromašnim hranidbenim uslovima, što dovodi do modela troškova i koristi za boilku mesožderku. Modeli troškova i koristi dati su pod pretpostavkom da postoji određena količina energije koja je potencijalno dostupna za organizam, što dovodi do kompromisa kada se energija dodjeljuje određenim funkcijama, kako bi se povećala konkurentna sposobnost i kondicija. Mesožderstvo kao osobina i oblik preživljavanje moglo je evouirati  samo ako je povećanje hranjivih sastojaka iz hvatanja plena prekoračilo troškove ulaganja u mesojedene adaptacije.
Većina biljaka mesoždera živi u staništima sa jakim osvjetljenjem, vlažnim tlima i izuzetno malo dušika i fosfora u tlu, što stvara ekološki podsticaj za dobivanje dušika iz alternativnog izvora. Okoliš s visokim osvjetlljenjem omogućio je pomak između fotosintetskih listova i hvatajućih zamki za plijen koje su fotosintetski neefikasne. Da bi nadoknadili fotosintetski neefikasan materijal, hranjive tvari dobijene mesožderstvom trebale bi povećati fotosintezu ulaganjem u veću masu lišća, tj. rastenje. To znači da kada postoji nedostatak hranjivih sastojaka i dovoljno svjetla i vode, hvatanje plijena i probava imaju najveći utjecaj na fotosintetski dobitak, pogodujući evoluciji biljnih adaptacija koje su omogućile efikasnije i efikasnije mesožderstvo. Zbog velike količine energije i resursa izdvojenih za mesojede prilagodbe. tj. proizvodnja mamaca, probavnih enzima, modificirane strukture lišća i smanjena stopa fotosinteze po ukupnoj površini lišća, neki autori tvrde da je mesožderstvo posljednje evolucijsko sredstvo kada su dušik i fosfor ograničeni u nekom ekosistemu.
Klopkaste zamke proizlaze iz valjanih listova, koji su evoluirale u nekoliko neovisnih vremena kroz konvergentnu evoluciju. Vaskularno tkivo „saracenije“ je takav slučaj. Kobilica na prednjem dijelu zamke sadrži mješavinu vaskularnih snopova okrenutih prema lijevo i desno, što bi se moglo predvidjeti fuzijom rubova listova (okrenutom prema stabljici) površine listova. Zamke pokazuju i jednostavni evolutivni gradijent od ljepljivih, mesoždernih listova, preko pasivnih listova do aktivnih oblika. Molekulskii podaci pokazuju da je kladus  Dionaea  - Aldrovanda usko povezan s Drosera.
Predlaže se da su sve vrste modifikacija zamki slične osnovnoj strukturi – dlakavi list. Dlakavi (ili tačnije, žljezdasti) listovi mogu uhvatiti i zadržati kapljice kišnice, posebno ako su u obliku štita, promovirajući tako rast bakterija. Insekti slijeću na list, guši ih površinska napetost vode i uguše se. Naseljavanje i raspadanje, bakterija oslobađa iz mrtvih tijela hranjive sastojke, koje biljka može apsorbirati kroz svoje lišće. Ova folijska ishrana može se primijetiti kod većine mesoždernih biljaka. Biljke koje su bolje zadržavale insekte ili vodu, imale du selektivnu prednost. Kišnica se može zadržati skupljanjem lišća, a klopke za zamke mogu se razviti jednostavno selekcijskim pritiskom na proizvodnju dublje zgužvanih listova, nakon čega slijedi "uvrtanje" rubova i naknadni gubitak većine dlaka. Alternativno, insekti se mogu zadržati čineći lišće ljepljivim proizvodnjom sluzi, što dovodi do zamkastih listova.
Zamke tipa jastoga u rodu Genlisea teško je protumačiti. One su se možda razvile iz bifurkiranih bacača koji su se kasnije specijalizirali za plijen koji živi u zemlji; ili su možda ispupčenja mjehurastih zamki koji su usmjereni na plijen postala značajnija od mrežastog lijevka koji se nalazi u većini vodenih mjehura. Bez obzira na porijeklo, spiralni oblik jastoga je prilagodba koja ima što je moguće veću površinu hvatanja u svim smjerovima kada je zatrpana u mahovinama. Zamke mjehurastih mostova možda su proizvedene iz biljki-bacača koji su se specijalizirali za vodeni plijen, poput "Sarracenia psittacina". Plijen u zemaljskim bacačima mora se penjati ili letom bježati iz zamki, a oboje se mogu spriječiti voskom, gravitacijom i uskim cijevima. Međutim, iz poplavljene zamke može se progutati I zamka, pa je u „Utriculariji“ jednosmjerni poklopac možda razvio u proto-mjehur. Kasnije je to moglo postati aktivno stvaranjem djelomičnog vakuuma u mjehuru, što je pokrenuto četkanjem plijena protiv dlačica-okidača na vratima mjehura.
Nedavna taksonomska analiza rasprava ovog rada na internetskoj stranici Međunarodnog društva za mesožderke (o vezama unutar Caryophyllales naznačuju da su Droseraceae, Triphyophyllum, Nepenthaceae, Drosophyllum i Plumbaginaceae, iako usko povezane, ugrađene u veću kladističku skupinu koja uključuje i nemesojedebiljke poput tamarisa, Ancistrocladaceae i Polygonaceae, a razvio se iz aktivnih hvataljki za letače u zamke.
Reklasifikacija svih cvjetnica] (Angiosperme) još je u toku. Cronquistov sistem, Droseraceae i Nepenthaceae svrstava su u red Nepenthales, na  osnovu radijalne simetrije njihovih cvjetova i njihovom posjedu zamki za insekte. Sarraceniaceae je bila smještena ili u Nepenthalesima, ili po sopstvenom redoslijedu, Sarraceniales. Byblidaceae, Cephalotaceae i Roridulaceae smješteni su u Saxifragales; Lentibulariaceae u Scrophulariales (sada u Lamiales). . U modernijim klasifikacijama, poput one od Grupe za filogeniju angfiospermi, porodice su zadržane, ali su preraspodijeljene među nekoliko različitih redova. Također se preporučuje razmatranje roda Drosophyllum u monotipskoj porodici izvan ostatka Droseraceae, vjerovatno bliže Dioncophyllaceae. Postojeće preporuke prikazane su u nastavku (navedeni su samo rodovi mesožderki).
IC 81
IC 81 (također poznat kao MCG 0-4-15 i PGC 4127) je galaksija koja je udaljena oko 182 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,00 (53 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 18. oktobra 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Branko Sauka
Branko Sauka jeste bosanskohercegovački muzičar najpoznatiji po tome što je svirao bas-gitaru za sarajevske pop rok sastave Gino banana i Crvena jabuka. Nakon početnih nastupa s manje značajnim pop rok sastavima, godine 1986. pridružio se grupi Gino banana s kojom je učestvovao u snimanju njihova prva dva studijska albuma. Godine 1988. napušta ovaj sastav i prelazi u Crvenu jabuku, gdje prvo svira kao gost na albumu "Sanjati". Kao punopravni član Crvene jabuke počinje na njihovom narednom studijskom albumu "Tamo gdje ljubav počinje" objavljenom godinu dana kasnije. Prije početka promotivne koncertne turneje zamijenio ga je basist Srđan Šerbedžija. Usljed rata u Bosni i Hercegovini Branko Sauka je od 1992. privremeno prestao s muzičkim djelovanjem. Svojim nastupima s već navedenim muzičkim sastavima dao je doprinos uspjehu sarajevske škole pop roka u drugoj polovini 1980-ih kako u Bosni i Hercegovini tako i na prostorima bivše Jugoslavije.
IC 2140
IC 2140 (također poznat kao ESO 33-SC24) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Sto. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 18. decembra 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mihail Ljermontov
Mihail Jurjevič Ljermontov (rus. Михаил Юрьевич Лермонтов, Moskva, 2. oktobar 1814 – Pjatigorsk, 5. maja 1841), bio je ruski pjesnik.
Napustio je moskovski univerzitet i stupio u gardijsku vojnu akademiju u Petrogradu. Potresen Puškinovom smrću napisao je pjesmu "Smrt pjesnika", zbog koje je uhapšen i po carevoj naredbi premješten na Kavkaz. Pomilovan je, ali zbog dvoboja sa sinom francuskog poslanika ponovno je premješten na Kavkaz. Nije se uspio osloboditi vojne službe i posvetiti isključivo književnom radu. Došavši u sukob s kolegom iz vojne škole, oficirom Martinovom, ubijen je u dvoboju.
Kao romantik pjevao je o ljudima snažnih strasti, o proslavljenim junacimai ruskoj prošlosti. Osuđuje društvo kakvo poznaje, te slavi poštenje i snažne karaktere. U romanu "Junak našega doba" prikazuje zatvoren krug plemićkog društva, junaka čiji je "portret sastavljen od poroka sveg našeg pokoljenja".
NGC 6754A
NGC 6754A (također poznat kao ESO 231-23, IRAS 19048-5107 i PGC 62816) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 231 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Teleskop. Najveći prečnik je 1,70 (114 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (20 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sony
Sony Group Corporation, poznatiji samo kao Sony, japanski je višenacionalni konglomerat sa sjedištem u Kōnanu u Tokiju. Kompanija je jedna od najvećih proizvođača potrošačke i profesionalne elektronike, najveći proizvođač igraćih kozola, drugi najveći izdavač videoigara te najveća diskografska kuća na svijetu, što je čini jednom od najopsežnijih medijskih kompanija i najvećim medijskim konglomeratom Japana.
NGC 3792
NGC 3792 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Edward Singleton Holden 27. aprila 1881. godine.
Justin I
Justin I (2. februar 450 – 1. august 527) bio je bizantijski car od 518. do 527. Prošao je kroz sve redove vojske i na kraju postao car, uprkos činjenici da je bio nepismen. Njegova vladavina je značajna jer je osnovao Justinijanovu dinastiju koja je uključivala njegovog uglednog nećaka Justinijana I i donio zakon koji je naglasio utjecaj starorimskog plemstva. Njegova supruga je bila carica Eufemija.
Rani život
Justin je bio seljak iz regiona Dardanija, koja je bila dio Ilirikuma. Rođen je u zaseoku Bederijana u blizini Skupija (današnje Skoplje, Makedonija). Njegova porodica je bila tračko-rimskog porijekla i govorili su grčkim jezikom. On i njegova dva prijatelja u ranoj mladosti su pobjegli od barbarske invazije u Konstantinopolj. Justin je uskoro otišao u vojsku gdje je, zbog svojih sposobnosti, postao general tokom vladavine cara Anastazija I. Kada je car Anastazije I umro 518. godine, on je bio komandir carske straže.
NGC 3792
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vitalij Petrov
Vitalij Aleksandrovič Petrov (Vyborg, 8. septembar 1984.) je ruski vozač.
Formula 1 karijera
* Sezona u toku
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označuju najbrži krug utrke) * Sezona u toku
NGC 5292
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Baška
mini|260px|Baška, rimokatolička crkva "Sv. Trojstva" Baška je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, na ostrvu Krku, u Primorsko-goranskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Krk.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Baška je imala 1.674 stanovnika, od čega u samoj Baški 981.
Općina Baška
Napomena: Nastala iz stare općine Krk.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Baška je imalo 816 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zulfikar Ali Buto
Zulfikar Ali Buto (Urdu: ذوالفقار علی بھٹو, Sindhi: ذوالفقار علي ڀُٽو) (Januar 1928 – 4. april 1979) je bio pakistanski političar i predsjednik Pakistana od 1971 do 1973, ali i Ministar od 1973 do 1977. Osnivač je Pakistanske Narodne Partije koja je jedna od najvećih i najjačih partija Pakistana.
NGC 634
NGC 634 (također poznat kao IRAS 01354+3507, MCG 6-4-48, PGC 6059 i UGC 1164) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 226 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 2,10 (138 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 26. oktobra 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2336A
NGC 2336A (također poznat kao MCG 13-6-12, PGC 22238 i UGC 4066) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 106 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,70 (52 hiljade sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (52 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bertolt Brecht
Bertolt Brecht (Eugen Berthold Friedrich Brecht; Augsburg, 10. februar 1898 – Istočni Berlin, 14. august 1956) bio je njemački dramatičar, pjesnik i pripovjedač.
Biografija
Brechtova nemilosrdna i gorka poruga prema modernom društvu znala je ići do totalne redukcije čovjekove stvarnosti na četiri osnovne funkcije: jesti, bludničiti, mlatiti i pijančevati. Po smionosti svoga izraza, snazi eksperimenata i strastvenosti angažmana Bertolt Brecht je najistaknutiji njemački dramatičar 20. vijeka.
IC 2141
IC 2141 (također poznat kao ESO 204-?29) je trostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Slikarski stalak. Prvo otkriće je napravio Robert Thorburn Ayton Innes 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Srbija
Srbija, službeno Republika Srbija, jest suverena kontinentalna država parlamentarnog oblika u jugoistočnoj Evropi. Graniči sa Mađarskom na sjeveru, Rumunijom i Bugarskom istoku, Makedonijom i Kosovom na jugu, Crnom Gorom na jugozapadu i Bosnom i Hercegovinom i Hrvatskom na zapadu. Srbija zvanično ne priznaje otcjepljenje Kosova, te ga smatra i dalje svojom teritorijom. Novija historija Srbije je vezana za raspad SFR Jugoslavije. Nakon otcjepljenja bivših republika SFRJ 1992. godine, Srbija se smatra zakonskom nasljednicom Savezne republike Jugoslavije. Glavni grad Srbije je Beograd.
Srbija je članica: Vijeće Evrope, Organizacije za evropsku sigurnost i saradnju, Partnerstva za mir, Organizacije za crnomorsku saradnju (BSEC), CEFTA-e i Ujedinjenih naroda od 2000. godine i kandidat za članstvo u Evropskoj uniji.
Prahistorija
Krajem ledenog doba, tokom holocena, velike promjene klime, ali i flore i faune, dovele su do stvaranja ljudskih zajednica koje će stvoriti jednu od najkompleksnijih prahistorijskih kultura, kulturu Lepenskog Vira. Karakteriziraju je naseobine građene po utvrđenom pravilu, sa sprovodima unutar njih i karakterističnim kućama trapezaste osnove, usavršena izrada alata i oružja, a smatra se da je u njoj postojala društvena hijerarhija i privatna svojina, kao i razvijena religija (sa kultnim mjestima i sakralnim objektima) i umjetnost (javljaju se prve skulpture ribolikih ljudi, riba i jelena).
Antičko doba
U starom vijeku teritorija Srbije je bila rimska provincija Mezija. Srbi su naselili oblast u 7. vijeku, u 8. su osnovali prvu državu, te u 9. primili kršćanstvo. Prvi srpski poznati knez zvao se Višeslav, rodonačelnik dinastije Vlastimirovići, koja je vladala Srbijom 750-959. Prve sukobe Srbi su imali s Bizantincima i kasnije, Bugarima. 1085-1106 Srbijom upravlja dinastija Vukanovića, čiji je rodonačelnik veliki župan Vukan.
Stefan Nemanja
1168. godine na vlast dolazi veliki župan Stefan Nemanja. Nemanjina država je obuhvaćala područja: Zahumlje, Neretvanska Krajina, Makarsko primorje, Travunja, Duklja, Kosovo, Metohija bez Prizrena, Južno i Veliko Pomoravlje, oblast između Drine i Velike Morave, te gornje i srednje Podrinje. 1217. papa Honorije III daje dozvolu da se Srbija proglasi kraljevinom (Stefan Prvovenčani). Dvije godine kasnije Rastko Nemanjić tj. Sveti Sava postaje prvim srpskim arhiepiskopom.
Na najvećem vrhuncu moći Srbija je bila za vrijeme cara Stefana Dušana, kada je obuhvaćala teritoriju današnje Srbije (bez Vojvodine), Crne Gore, južne Dalmacije (bez Dubrovnika), Albanije, Makedonije, Tesalije i Epira. Smrću Dušanovog sina, cara Stefana Uroša 1371, rasulo se Srpsko carstvo i ugasila loza Nemanjića. mini|[[Boj na Kosovu]] 1371.-1427. Srbijom je vladala dinastija Lazarevića tj. knjaz Lazar i njegov sin despot Stefan. 28. juna 1389. dogodila se Kosovska bitka između Srbije i Osmanlijskog carstva. U bitki je poginuo sveti knez Lazar i osmanlijski sultan Murat. 1402. Lazarev sin, Stefan, postaje despotom. 1427.-1459. Srbijom vlada dinastija Brankovića.
Pad pod Osmanlijsko carstvo
Srbija je konačno pala pod Osmanlijsko carstvo 1459. Prva seoba Srba sa Kosova u Austro-Ugarsko carstvo se dešava pod patrijarhom Arsenijem III Čarnojevićem 1690. Do Druge seobe Srba je došlo nakon Požarevačkog mira 1739. pod patrijarhom Arsenijem IV Jovanovićem Šakabendom. Dok su se Srbi iseljavali iz Stare Srbije (Sandžaka i Kosova), ta područja su naseljavali Albanci. Posljedice ovakvog premještaja stanovništva bit će dugotrajne.
Ustanci
Zbog turskih zuluma nad srpskim stanovništvom, 1804. godine, u Topoli je podignut Prvi srpski ustanak pod vodstvom Karađorđa Petrovića. U tom periodu osnovan je Univerzitet u Beogradu (1808). Ustanak je ugušen 1813. U Orašcu je 1815. podignut Drugi srpski ustanak na čelu sa knezom Milošem Obrenovićem. Rezultati ovog ustanka su vidljivi 1830. kada Porta proglašava Srbiju vazalnom kneževinom. Prvi ustav Srbija je dobila 1835. Godine 1867. je donijet ferman o povlačenju turskih garnizona iz srpskih gradova. Nezavisnost Srbije je priznata na Berlinskom kongresu 1878. Knez Milan Obrenović postaje srpskim kraljem 1882. Obrenovići i Karađorđevići su naizmjence vladali u 19. vijeku. Posljedni Obrenović, kralj Aleksandar, ubijen je zajedno sa kraljicom Dragom 1903. Tad na vlast dolazi kralj Petar I Karađorđević.
Balkanski ratovi
Srbija, Bugarska, Crna Gora i Grčka krenule su 1912. u Prvom balkanskom ratu u konačno oslobađanje od osmanlijske vlasti. Nakon rata Srbiji je uskraćen izlazak na Jadransko more, preko sjeverne Albanije, a Bugarska je bila nezadovljna podjelom Makedonije. To je prouzrokovalo Drugi balkanski rat 1913. kada su Srbija, Grčka, Osmanlijsko carstvo i Rumunija brzo pobijedile Bugarsku.
Alotip
Alotip ili (potpunije) imunoglobulinski alotip je druga varijanta lanca antitijela koja se nalazi kod pojedinaca. Riječ alotip dolazi iz dva grčka korijena: allo = drugo ili se razlikuje od norme + typos = oznaka. Stoga se alotip odnosi na ideju da svaki imunoglobulin ima jedinstvene sekvence, specifične za genom osobe, koje se manifestiraju u njegovoj konstantnoj regiji (normalno).
Najvažniji tipovi su Gm (teški lanac) i km (lahki lanac). Može se koristiti u rješavanju sporova o očinstvu.
Srbija
Prvi svjetski rat
Austro-Ugarska je bila uplašena jačanjem Srbije, koja joj je remetila planove za prodor na istok. Iskoristila je Sarajevski atentat za objavu rata Srbiji 28. jula 1914. Tada je počeo Prvi svjetski rat. Cerska i Kolubarska bitka su bile prve savezničke pobjede u Prvom svjetskom ratu. Povlačenje preko Albanije je počelo 1915. Tri godine kasnije probijena je Solunska fronta. Srbija je iz rata, kao i iz prethodnih dva, izašla kao pobjednik. Država Slovenaca, Hrvata i Srba, koja se plašila italijanskog napada, se ujedinila sa proširenom Srbijom odlukom Narodnog vijeća u Zagrebu 25. novembra 1918.
Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca
Dana 1. decembra 1918 je stvorena Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, koja je 1929. promijenila ime u Kraljevina Jugoslavija. Kralj Aleksandar Karađorđević je ubijen od strane makedonskog VMRO i hrvatskih ustaša 1934.
Drugi svjetski rat
U Drugom svjetskom ratu, Jugoslavija je okupirana od strane Hitlerovske koalicije. Bosna i Hercegovina je ušla u sistem Nezavisne Države Hrvatske. Baranja i Bačka su pripojena Mađarskoj. Crna Gora je bila pod italijanskom okupacijom. Kosovo i zapadna Makedonija su postale dijelom tzv. Velike Albanije. Sjeverna Makedonija je ušla u sastav Bugarske. Sužena Srbija i Banat su bile pod njemačkom okupacijom. Za vrijeme Drugog svjetskog rata u Srbiji su djelovali: Jugoslovenska vojska u otadžbini – Četnički oslobodilački pokret generala Dragoljuba Mihailovića, Odredi Komunističke Partije Jugoslavije – Partizanski oslobodilački pokret Josipa Broza Tita, te kvislinzi Srpska državna straža generala Milana Nedića i Srpski dobrovoljački korpus Dimitrija Ljotića.
Od 1945.-1992. Srbija je federalna jedinica Socijalističke federalne republike Jugoslavije.
Savezna republika Jugoslavija
27. aprila 1992. zajedno je sa Crnom Gorom formirala Saveznu republiku Jugoslaviju. 1992-95 bila pod općim sankcijama Vijeća sigurnosti UN. Od 1998. na Kosovu počinju sukobi terorističke Oslobodilačke Vojske Kosova i srpske policije. 24.03-10.06.1999. bombardirana od strane Sjevernoatlantskog saveza. 2004. predsjednik Republike je Boris Tadić (Demokratska Stranka), predsjednik vlade je Vojislav Koštunica (Demokratska Stranka Srbije), a predsjednik Narodne Skupštine Predrag Marković (G17+). Od 5. juna 2006. godine, odvajanjem Crne Gore postaje nezavisna država. Otcjepljivanjem Kosova 17. februara 2008. godine Srbija se prostire u AVNOJ-evskim granicama SR Srbije i SAP Vojvodine.
Zastava
Zastava Srbije je trobojka s panslavenskim bojama. Sastoji se od tri jednaka vodoravna polja crvene (na vrhu), plave (u sredini) i bijele boje (na dnu).
Narodna zastava Srbije nema grb, dok se na državnoj zastavi nalazi grb Srbije. Grb se je pomjeren od centra ka jarbolu za jednu sedminu ukupne dužine zastave.
Omjer širine i dužine zastave je 2:3.
Decembra 1835. godine sultan Mahmud II uputio je ferman o tome da srpski narod ima pravo da razvija trobojku na trgovačkim lađama. Svima je poslao i primjerak te zastave: tkaninu na kojoj se, prvi put tim redosledom, pojavljuju vodoravno raspoređene crvena, plava i bijela boja, koja je i danas važeća. Ovo je ujedno jedna od najstarijih trikolora na Balkanu i Istočnoj Evropi.
Grb
Grb Srbije, jedan od simbola suvereniteta Republike Srbije, usvojen je 17. augusta 2004. godine, zajedno sa drugim državnim znamenjima, kada je zamijenio grb SR Srbije. Na njemu su prikazani dvoglavi orao Nemanjića, crveni štit sa krstom i četiri ognjila, kraljevska kruna, plašt od hermelina i dva ljiljana.
Reljef
Srbiju čine tri velike zemljopisne cjeline: Panonska nizija, brdoviti predjeli s nižim planinama i nizinskim proširenjima, te planinsko područje.
Panonska nizina zauzima 29% teritorija, a u njoj prevladavaju nizine s aluvijalnim naplavinama uz vodene tokove i praporne visoravni, te dva brdovita uzvišenja: Fruška gora (538 m) i Vršačke planine (639 m).mini|242x242piksel|Topografska karta Srbije
Južno od Save i Dunava prevladava brdovito područje s visinama do 500 m i niže planinsko područje s visinama do 1000 m. To područje zauzima oko dvije trećine površine Srbije. U tom području nizija ima tek uz Posavinu, Pomoravlju i dijelu Timočke krajine.
Vode
Rijeke Srbije najvećim dijelom pripadaju Crnom moru, a sve vode tog toka okuplja Dunav. Vode s većeg dijela metohijskog područja pripadaju Jadranskom slivu, a krajnji jugoistočni dijelovi Egejskom slivu. Tri su plovne rijeke u Srbiji: Dunav (588 km), Sava (206 km), Tisa (168 km), i dijelom Velika Morava. Ostale veće rijeke Srbije su: Zapadna Morava (308 km), Južna Morava (295 km), Ibar (272 km), Drina (220 km) i Timok (202 km). Najveće jezero u Srbiji, Đerdapsko jezero, nalazi se na granici s Rumunijom i ima površinu od 163 km2 (ukupna površina jezera je 253 km 2).