cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skakaonica "Paul Ausserleitner"
Historija
Skakaonica je i domaćin takmičenja u okviru Kontinentalnog kupa, a ovdje su održani skokovi na velikoj skakaonici i ekipni skokovi na Svjetskom prvenstvu 1999.
Stadion ispod skakaonice može primiti 25.000 gledalaca, po čemu spada u veće sportske stadione u Austriji. Skakaonica je 31. decembra 2012. oštećena bengalskom vatrom. Šteta je iznosila približno 10.000 eura, ali održavanje skokova sedam dana kasnije nije bilo u opasnosti.
== Međunarodna takmičenja == 1 – ovo takmičenje trebalo je biti održano u Innsbrucku, ali je zbog lošeg vremena otkazano i premješteno u Bischofshofen
Leb i sol (album)
Leb i sol prvi je studijski album istoimene grupe. Album je objavljen 1978. godine u produkciji PGP RTB-a. Materijal je sniman u studiju RTV Novi Sad. Producent je bio Josip Boček. Većinu tekstova napisao je gitarist, pjevač i vođa grupe Leb i sol, Stefanovski Vladimir.
Dubai
Dubai (ili Dubayy, ) je najveći grad u Ujedinjenim Arapskim Emiratima, i glavni grad istoimenog emirata UAE.
Grad sa 2.459.000 (2016) stanovnika. Nalazi se na obali Perzijskog zaliva. Dubai je član Ujedinjenih Arapskih Emirata (UAE). Većina stanovnika su islamske religije i po tome većina stanovnika Dubaia a i UAE koristi arapski jezik. U zadnjih nekoliko godina turizam u Dubaiu sve više i više raste. Također su u izgradnji sve veći neboderi hotela i šoping centara i centara finansija. Burj al arab je jedan od najskupljih i najluksuznijih hotela širom svijeta. Dubai godišnje posjeti oko 6 miliona turista, a smatra se da će do 2015. godine u ovom gradu biti i preko 20 miliona turista godišnje.
Također su još u izgradnji zanimljivi projekti kao Palm Island - vještačko ostrvo u obliku palme, i Hydropolis - hotel koji će se nalaziti na morskom dnu.
Dubai (], je najnaseljeniji grad u Ujedinjenim Arapskim Emiratima (UAE) i glavni grad Emirata Dubai, najnaseljenijeg od 7 emirata Ujedinjenih Arapskih Emirata.
Osnovan u 18. vijeku kao malo ribarsko selo, grad je brzo rastao početkom 21. vijeka sa fokusom na turizam i luksuz, imajući druge po broju hotele sa pet zvjezdica na svijetu, i najvišom zgradom u svijetu, Burj Khalifa, koji je visok 828 metara.
Smješten na istoku arapskog poluostrva na obali Perzijskog zaljeva, također je glavno globalno transportno čvorište za putnike i teret. Prihodi od nafte pomogli su da se ubrza razvoj grada, koji je već bio glavno trgovačko središte.
Kao centar za regionalnu i međunarodnu trgovinu od početka 20. vijeka, privreda Dubaija se oslanja na prihode od trgovine, turizma, avijacije, nekretnina i finansijskih usluga. Proizvodnja nafte doprinijela je manje od 1 posto BDP-a emirata u 2018. Grad ima oko 3,49 miliona stanovnika (od 2021.).
Etimologija
Predložene su mnoge teorije o porijeklu riječi "Dubai". Jedna teorija sugeriše da je riječ nekada bila suk u Ba. Arapska poslovica kaže " Daba Dubai ", što znači "Došli su sa mnogo novca."
Historija
mini| Bodež od bronze i legure željeza, arheološko nalazište [[Saruq Al Hadid (1100. pne)]] Historija naseljavanja ljudi na području koje sada definišu Ujedinjeni Arapski Emirati je bogata i složena, te ukazuje na opsežne trgovačke veze između civilizacija doline Inda i Mesopotamije, ali i daleko, kao Levant. Arheološki nalazi u emiratu Dubai, posebno u Al-Ashoosh-u, Al Sufouhu i posebno bogatom bogatstvu iz Saruq Al Hadida pokazuju naseljavanje kroz periode Ubaid i Hafit, periode Umm Al Nar i Wadi Suq i tri željezna doba u UAE. Područje je bilo poznato Sumeranima kao Magan, i bilo je izvor metalnih proizvoda, posebno bakra i bronze.
Hamzići (Čitluk)
Hamzići su naseljeno mjesto u općini Čitluk, Bosna i Hercegovina.
Dubai
Historija
Rano spominjanje Dubaija je iz 1095. godine u Knjizi geografije andaluzijsko - arapskog geografa Abu Abdullaha al-Bakrija. Venecijanski trgovac biserima Gasparo Balbi posjetio je ovo područje 1580. godine i spomenuo Dubai (Dibei) zbog njegove industrije bisera.
Osnivanje modernog Dubaija
mini|Tvrđava Al Fahidi 1950-ih godina Smatra se da je Dubai osnovan kao ribarsko selo u ranom 18. vijeku i da je do 1822. godine bio grad sa oko 700-800 pripadnika plemena Bani Yas i podvrgnut vladavini šeika Tahnuna bin Shakhbuta iz Abu Dhabija. Godine 1822, britanski pomorski geodeta je zabilježio da je Dubai u to vrijeme bio naseljen sa hiljadu ljudi koji su živjeli u gradu ovalnog oblika okruženom zidom od blata, razasutim kozama i kamilama. Glavna pješačka staza koja je izlazila iz sela vodila je do potoka obraslog trskom, dok je drugi zavlačio u pustinju koja se spajala u karavanske puteve. : 17
Godine 1833, nakon plemenske svađe, pripadnici plemena Al Bu Falasah su se otcijepili od Abu Dabija i nastanili se u Dubaiju. Egzodus iz Abu Dhabija predvodili su Obeid bin Saeed i Maktoum bin Butti, koji su postali zajednički vođe Dubaija sve dok Ubaid nije umro 1836. godine, ostavljajući Maktuma da uspostavi dinastiju Maktoum.
Dubai je potpisao Generalni pomorski sporazum iz 1820. sa britanskom vladom zajedno s drugim Trucial državama, nakon britanske kampanje 1819. protiv Ras Al Khaimaha. To je dovelo do trajnog pomorskog primirja 1853. godine. Dubai je također, kao i njegovi susjedi na Trucial Coast -u – sklopio ugovor o ekskluzivnosti u kojem je Ujedinjeno Kraljevstvo preuzelo odgovornost za sigurnost emirata 1892. godine.
Dubai prije nafte
Geografska blizina Dubaija Iranu učinila ga je važnom trgovinskom lokacijom. Grad Dubai je bio važna luka za inostrane trgovce, uglavnom one iz Irana, od kojih su se mnogi na kraju nastanili u gradu. Početkom 20. vijeka bio je važna luka. U to vrijeme Dubai se sastojao od grada Dubaija i obližnjeg sela Jumeirah, zbirke od oko 45 koliba areesh (palmin list). Do 1920-ih mnogi Iranci su se trajno nastanili u Dubaiju, krećući se preko Perzijskog zaljeva. Do tada su sadržaji u gradu porasli i osnovana je moderna četvrt Al Bastakiya. : 21–23
Dubai je bio poznat po izvozu bisera sve do 1930-ih; trgovina biserima je nepopravljivo oštećena Velikom depresijom 1929. i inovacijom kultiviranih bisera. S kolapsom industrije bisera, Dubai je pao u duboku depresiju i mnogi stanovnici su živjeli u siromaštvu ili su migrirali u druge dijelove Perzijskog zaljeva.
Izgradnja prvog aerodroma u Dubaiju započeta je na sjevernom kraju grada 1959. godine, a zgrada terminala otvorena je za posao u septembru 1960. godine. Aerodrom je u početku opsluživao Gulf Aviation (leteći Dakotama, Heronsima i Viskontima), ali je Iran Air počeo da leti za Širaz
Moderni Dubai
mini|Dubai Palm Jumeirah i Marina 2011 Tokom 1970-ih, Dubai je nastavio rasti od prihoda ostvarenih od nafte i trgovine, čak i kada je grad vidio priliv imigranata koji su bježali od libansog građanskog rata. Granični sporovi između emirata nastavljeni su i nakon formiranja UAE; tek 1979. godine postignut je formalni kompromis koji je okončao nesuglasice. Luka Džebel Ali, dubokovodna luka koja je omogućavala pristajanje većih brodova, osnovana je 1979. Luka u početku nije bila uspješna, pa je Sheikh Mohammed uspostavio JAFZA (Jebel Ali Free Zone) oko luke 1985. godine kako bi stranim kompanijama omogućio neograničen uvoz radne snage i izvoz kapitala. Aerodrom Dubai i avioindustrija su također nastavili rasti. mini|Ovaj video zapis pokazuje stopu rasta Dubaija na jedan kadar godišnje od 2000. do 2011. godine. Na satelitskim snimcima u lažnoj boji koji čine video, gola pustinja je smeđa, zemljište prekriveno biljkama je crveno, voda je crna, a urbana područja srebrna.
Klima
Dubai ima vruću pustinjsku klimu (Köppen BWh). Ljeta u Dubaiju su izuzetno vruća, produžena, vjetrovita i vlažna, sa prosječnom temperaturom oko 40 °C i najniža temperatura tokom noći oko 30 °C u najtoplijem mjesecu, augustu. Većina dana je sunčana tokom cijele godine. Zime su relativno hladne, iako blage do tople, sa prosječnom najvišom temperaturom od 24 °C i najniža temperatura tokom noći od 14 °C u januaru, najhladnijem mjesecu. Padavine su, međutim, u porastu u posljednjih nekoliko decenija, a akumulirana kiša dostiže 110,7 mm godišnje. Ljeta u Dubaiju su također poznata po veoma visokom nivou vlažnosti, što se mnogima može učiniti veoma neprijatnim sa izuzetno visokim tačkama rose tokom leta. Vrijednosti indeksa topline mogu doseći i preko 60 °C na vrhuncu ljeta. Najviša zabilježena temperatura u Dubaiju je 49 stepeni. lijevo|mini| [[Mohammed bin Rashid Al Maktoum, premijer Ujedinjenih Arapskih Emirata i vladar Dubaija]] Dubaijem vlada porodica Al Maktoum od 1833. godine; emirat je ustavna monarhija. Građani Dubaija učestvuju u izbornom kolegijumu kako bi glasali za predstavnike u Federalnom nacionalnom vijeću UAE. Vladar, Njegovo Visočanstvo Sheikh Mohammed bin Rashid Al Maktoum, također je potpredsjednik i premijer Ujedinjenih Arapskih Emirata i član Vrhovnog vijeća Unije (SCU). Dubai imenuje 8 članova u dva mandata u Federalno nacionalno vijeće (FNC) UAE, vrhovno savezno zakonodavno tijelo.
Sprovođenje zakona
Policijske snage Dubaija, osnovane 1956. godine na lokalitetu Naif, imaju jurisdikciju za provođenje zakona nad emiratom. Snage su pod direktnom komandom Mohammeda bin Rashid al Maktouma. mini| Policija Dubaija upravlja flotom [[Egzotičan auto|egzotičnih automobila.]]
Ekonomija
Jedna od najbrže rastućih ekonomija u svijetu, Bruto domaći proizvod Dubaija je projektovan na preko 177 milijardi američkih dolara u 2021., sa stopom rasta od 6,1% u 2014. Iako je niz ključnih elemenata trgovačke infrastrukture Dubaija izgrađen na pozadini naftne industrije, prihodi od nafte i prirodnog plina čine manje od 5% prihoda emirata. Procjenjuje se da Dubai proizvodi 50000 to 70000 oilbbl  nafte dnevno i značajne količine gasa iz priobalnih polja. Udio Emirata u ukupnim prihodima od gasa UAE je oko 2%. Rezerve nafte u Dubaiju značajno su se smanjile i očekuje se da će biti iscrpljene za 20 godina. Nekretnine i građevinarstvo (22,6%), trgovina (16%), preduzetništvo (15%) i finansijske usluge (11%) najviše doprinose ekonomiji Dubaija. mini| [[Luka Džebel Ali]] lijevo|mini| [[Downtown Dubai]] lijevo|mini| Dubai Creek, koji odvaja [[Deira, Dubai|Deiru od Bur Dubaija, igrao je vitalnu ulogu u ekonomskom razvoju grada.]]
Turizam i maloprodaja
lijevo|mini| Plaža Dubai Marina u [[Jumeirah Beach Residence|rezidenciji Jumeirah Beach (JBR)]] Turizam je važan dio strategije vlade Dubaija da održi priliv stranog novca u emirat. Privlačnost Dubaija za turiste uglavnom se zasniva na kupovini, ali i na posjedovanju drugih drevnih i modernih atrakcija. Od 2018. godine, Dubai je četvrti najposjećeniji grad na svijetu prema broju međunarodnih posjetilaca i najbrže rastući, sa rastom od 10,7%. Grad je ugostio 14,9 miliona posjetilaca u noćenju 2016. godine, a očekuje se da će dostići 20 miliona turista do 2020. mini|Dubai Mall Aquarium Velika turistička atrakcija u Dubaiju je Burj Khalifa, trenutno najviša zgrada na Zemlji. Iako, Jeddah Tower u Džedi, Saudijska Arabija ima za cilj da bude viši.
Expo 2020
mini| Znak Expo 2020 Dubai UAE na [[Međunarodni aerodrom Dubai|međunarodnom aerodromu u Dubaiju]] Dana 2. novembra 2011., četiri grada su već predale svoje ponude za Expo 2020, a Dubai se prijavio u posljednjem trenutku. Delegacija Bureau International des Expositions, koja je posjetila Dubai u februaru 2013. kako bi ispitala spremnost Emirata za najveću izložbu, bila je impresionirana infrastrukturom i nivoom nacionalne podrške. U maju 2013. godine objavljen je Master plan Dubai Expo 2020. Dubai je tada dobio pravo da bude domaćin Expo 2020 27. novembra 2013.
Kultura
lijevo|mini| Tradicionalni bliskoistočni začini u [[Dubai Spice Souk u Deiri, Stari Dubai]] Kultura UAE uglavnom se vrti oko tradicionalne arapske kulture. Uticaj arapske i islamske kulture na njenu arhitekturu, muziku, odjeću, kuhinju i stil života također je veoma izražen. Pet puta svakog dana muslimani se pozivaju na molitvu sa minareta džamija koje su raštrkane po cijeloj zemlji. Od 2006. do 2022., vikend je bio petak i subota, kao kompromis između svetosti petka za muslimane i zapadnog vikenda subote i nedjelje. Prije 2006., vikend je bio četvrtak-petak. Dubai je 1. januara 2022. prešao na radnu sedmicu od četiri i po dana, a vikend se sastoji od petka popodne, subote i nedjelje.
Obrazovanje
Školski sistem u Dubaiju prati sistem Ujedinjenih Arapskih Emirata. , postoji 79 javnih škola koje vodi Ministarstvo obrazovanja koje služe Emiracima i strancima iz Arapa, kao i 207 privatnih škola. Medij nastave u javnim školama je arapski sa naglaskom na engleski kao drugi jezik, dok većina privatnih škola koristi engleski kao medij nastave. Trenutno samo Švicarska međunarodna naučna škola u Dubaiju tvrdi da nudi paralelne tokove na različitim jezicima – dvojezično engleski/francuski ili engleski/njemački. Većina privatnih škola opslužuje jednu ili više iseljeničkih zajednica.
Zdravstvo
Zdravstvena zaštita u Dubaiju može se podijeliti u dva različita sektora: javni i privatni. Svaki Emirat je u mogućnosti da diktira standarde zdravstvene zaštite u skladu sa svojim internim zakonima, iako standardi i propisi rijetko imaju ekstremne razlike. Javne bolnice u Dubaiju prvi put su izgrađene kasnih 1950-ih i nastavile su rasti uz inicijative javnog zdravstva. Sada postoji 28 bolnica u Dubaiju, 6 javnih i 22 privatne, sa još 3 velike bolnice koje bi trebalo da budu izgrađene do 2025.
Do kraja 2012. godine bilo je ukupno 1.348 ambulanti, od kojih 97% posluje privatno. Dubai je 2015. godine postepeno uveo obavezno zdravstveno osiguranje za sve stanovnike, što je dovelo do povećane potražnje za medicinskim uslugama.
Alternativne teorije slavenske historije
Alternativne teorije slavenske historije (ATSH) su teorijske postavke različitoga nivoa naučnosti, koji tvrde da je historijska nauka pogrešno opisuje historiju slavenskih naroda.
Razlozi
Mnoge pristalice ATSH-a tvrde da su sačuvani pisani spomenici opisuju mnogobožačku historiju Slavena vrlo ukratko, i tek sa tačke gledišta dominantnih religije i vladajućih dinastija. Razlog tome je što su ove religije i dinastije imali slavenofobski i rusofobski stavovi.
Na primjer, u periodu vladanja dinastije Romanovih (1613-1917) je bila prevlast stranaca u političkom, društveno-ekonomskom i naučnom životu Rusije.
Zapadni i južni Slaveni bili su također lišeni samostalnosti, jer Vatikan i austrijska vlast su uzeli pod kontrolu slavensku historiografiju.
ATSH u Bosni i Hercegovini
Bosanski istraživač Semir Osmanagić tvrdi da se nedaleko od grada Visokog nalazi više piramida izgrađenih ljudskom rukom u davnoj prošlosti. Ova hipoteza je razdražila zapadne naučnike, zato što Osmanagić iznosi dokaze drevnosti slavenske civilizacije.
Trijumf zapadne koncepcije
Ruski naučnici Vasilij Tatiščev i Mihail Lomonosov su odupirali krivotvorenju što smatrali da slaveno-ruska prošlost ima 3 do 4 hiljade godina. Međutim, odmah iza smrći Tatiščeva i Lomonosova njihovi rukopisi o historiji su iščezli i poslije nekog vremena bili objavleni u redakciji Müllera. Sasvim je moguće da je Müller izopačio tekst rukopisa, što sadržaj objavlenih knjiga i gledišta Müllera se podudaraju.
Zbog toga što prije 1841. godine dio stranih historičara u Ruskoj akademije nauka je iznosio 90 procenta, u Rusiji pobjedu odnijela zapadna koncepcija: „Slaveni došli na to područje Evrope u 5. ili 6. vijeku nove ere“.
Slavenofilstvo i zapadnjaštvo
Slavenofili su smatrali da njemački naučnici i njihovi sljedbenici (Nikolaj Karamzin, Sergej Solovjov) su izopačili slaveno-rusku historiju. Na primjer, slavenofil Aleksej Homjakov iznosio dokaze je da su Goti i Venedi u stvari bili slavenski plemena. Osim što, bio prevedeno i objavleno istraživanje Tadeusza Wolanskog, u kome je on obrazložio slavensko porijeklo Etruščana.
Međutim dinastija Romanovih je pružala podršku zapadnjacima: radovi slavenofila su se uništavali ili predavali zaboravu. U sovjetskom periodu ideje slavenofila bili su također zabranjeni.
Savremena istraživanja
Poslije sloma komunističkoga režima i likvidacije cenzure ponovo su otpočela istraživanja antičke slavenske historije.
Profesor Valerij Čudinov tvrdi da su najstariji uzorci slavenske pismenosti su rune. U svojoj knjizi «Священные кaмни и языческие хрaмы древних слaвян» ruski istraživac navodi rezultate dešifrovanja preko 2000 natpisa, koji napravleni runicom.
Tako Čudinov je došao do zaključka da Slaveni su imali tri tipa pisma: glagoljica, ćirilica i runica. Natpisi slavenskom runicom su na grčkim ikonama 5-10. vijeka n. e., pa čak na starogrčkim vazama 6. do 2. vijeka prije nov ere, Valerij Čudinov uopćava: Praslavenski jezik bio je najveći u Evropi.
ATSH u Serbiji
Tzv. «srpska autohtonistička teorija» stoji na stanovištu da su Slaveni (odnosno Srbi) naseljavali Balkansko poluostrvo još od neolita. Po pomenutoj teoriji, Srbi su kroz istoriju bili beleženi pod različitim imenima (Pelazgi, Etrusci, Sardani, Iliri, Tračani, Veneti, Tribali i dr.). Srpska alternativna historiografija pokušava da dokaže srpsko istorijsko pravo na sporne teritorije. Sljedbenici ovoj «škole» u pokušajima teritorialnih spora ne vode računa na to da su se Slaveni u stvari raspali na odvojene narode tek u 5. i 6. vijeku nove ere.
Također pogledajte
Runica
IC 2231
IC 2231 (također poznat kao MCG 1-21-18, PGC 22950 i UGC 4265) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 419 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali pas. Najveći prečnik je 1,00 (122 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (122 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 23. marta 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 577
IC 577 (također poznat kao MCG 2-26-1, PGC 28662 i UGC 5334) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 413 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,60 (72 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 22. marta 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Diego Arria
Diego Enrique Arria Salicetti (8. oktobar 1938, Caracas, Venezuela) venecuelanski je političar i diplomat koji je služio kao stalni predstavnik Venecuele pri Ujedinjenim nacijama (1991–1993) i predsjednik Vijeća sigurnosti UN (mart 1992).
Bio je guverner Saveznog distrikta Caracas sredinom 1970-ih. Ostale pozicije uključivale su one diplomatskog saradnika u Vijeću za međunarodne odnose i gostujućeg predavača na Univerzitetu Columbia. Arria je kritičar bivšeg predsjednika Venecuele, Huga Cháveza, i osudio ga je na Međunarodnom krivičnom sudu u Den Haagu za zločine protiv čovječnosti. Chávez je umro prije nego što je sud mogao presuditi u njegovom slučaju.
Pozadina
Arria se školovao dijelom u Caracasu, a dijelom na Vojnoj akademiji Augusta u Fort Defianceu u Virginiji. Stekao je diplomu iz ekonomije i političkih nauka na Univerzitetu Michigena. Radio je za Međuameričku razvojnu banku u Washingtonu dok se nije vratio u Venecuelu 1969, prvo kao šef sektora za turizam u Ministarstvu razvoja za vrijeme predsjedničkog mandata Rafaela Caldere, a kasnije kao predsjednik CONAHOTU-a (Nacionalne korporacije za hotelijerstvo i turizam) i predsjednik Venecuelanske turističke korporacije.
Politička karijera
Podnio je ostavku na mjesto čelnika Venecuelanske turističke korporacije kako bi stvorio politički pokret Causa Común (Zajednički cilj), koji je kasnije podržao predsjedničku kandidaturu Carlosa Andrésa Péreza. Godine 1973. izabran je za člana Nacionalnog kongresa, koji je predstavljao državu Miranda. Ubrzo nakon što je izabran u martu 1974, Pérez je imenovao Arriju guvernerom Saveznog distrikta Caracas, u vrijeme kada je ovo bilo jedno od najvažnijih predsjedničkih imenovanja. U septembru 1974. otišao je u Čile da pregovara s predsjednikom Pinochetom o oslobađanju svog prijatelja Orlanda Leteliera, koji je kasnije postao kolega u Međuameričke razvojne banke u Washingtonu. Pinochet je naredio oslobađanje Leteliera, kojem je nadležni službenik rekao da je "ruka DINA-e duga; general Pinochet neće i hoće ne tolerisati aktivnosti protiv njegove vlade". To je bilo jasno upozorenje Letelieru da život u egzilu u Venecueli i Sjedinjenim Državama ne garantuje njegovu sigurnost. Ustvari, nedugo zatim, 1976, Letelier je ubijen u napadu automobilom bombom u Washingtonu po Pinochetovom naređenju. Arria je ponovo intervenisao dovodeći Letelijeovo tijelo u Caracas na sahranu, gdje je ostalo do kraja Pinochetove vladavine. Nakon toga je prešao s guvernera i postao ministar informisanja i turizma u februaru 1977. Podnio je ostavku 17. marta 1978. kako bi se kandidirao kao nezavisni kandidat na predsjedničkim izborima u Venecueli 1978. U sklopu svoje kampanje objavio je dvije knjige: "Primero La Gente" ("Ljudi prije svega") i ""Dedicación a una Causa"" ("Posvećenost cilju").
Godine 2012. kandidirao se kao nezavisni kandidat za predsjedničku nominaciju Koalicije za demokratsko jedinstvo za predsjedničke izbore u Venecueli 2012. Predizbori su održani 12. februara 2012, a nominaciju je osvojio Henrique Capriles Radonski.
Ujedinjene nacije
Arria je bio stalni predstavnik Venecuele pri Ujedinjenim nacijama od 1991. do 1993, i predsjednik Vijeća sigurnosti UN-a (mart 1992), za vrijeme Venecuele kao članice Vijeća sigurnosti članstva u Vijeću sigurnosti. Kasnije je postao specijalni savjetnik Kofija Annana, generalnog sekretara UN-a. Predvodio je delegaciju Vijeća sigurnosti UN-a u Zaštićenu zonu Srebrenica 1993. U svom izvještaju zatečenu situaciju opisao je kao "usporeni genocid", naglasivši da su žrtve muslimani Podrinja. Jedini je član delegacije koji je odbio predati snimke karakterističnih dokaza. U gostovanju na televiziji N1, 11. jula 2022, povodom 27. godišnjice geniocida u Srebrenici, decidno je naglasio da mu je tom prilikom sugerirano da međunarodna zajednica ne želi "muslimansku državu u Evropi". Nakon podnošenja izvještaja, moćne svjetske države izvršile su pritisak na venecuelansku vladu da ga povuče iz predstavništva u UN-u.
Arrijina formula
Kao predsjedavajući VSUN-a, inicirao je Arrijinu formulu, veoma neformalni proces konsultacija koji članovima Vijeća sigurnosti pruža priliku da saslušaju osobe u povjerljivom, neformalnom okruženju. Ovim sastancima predsjedava član Vijeća koji djeluje kao moderator za diskusiju, a ne predsjedavajući Vijeća. Arria je ovu formulu opisao kao način da se osigura da članovi "moraju biti pošteni". Bio je predsjedavajući tokom masakra u Srebrenici. Nakon posjete enklavi upozorio je na njenu predstojeću propast i predvidio da će se dogoditi masakr, rekavši da je to "usporeni genocid" i opisujući opkoljenu enklavu kao "koncentracijski logor pod kontrolom UNPROFOR-a. Prema UN-u,
Jedan sastanak po Arrijinoj formuli privukao je pažnju; domaćin je bila ruska delegacija UN-a baveći se OPCW izvještavanjem o hemijskom napadu na Doumu u Sirijskom građanskom ratu, koji je održan u SB UN 20. januara 2020. Održani su i drugi sastanci po Arrijinoj formuli o izraelskim naseljima i vjerskim progonima u Kini i Pakistanu.
Ostale funkcije
Ostale pozicije su uključivale diplomatskog saradnika u Vijeću za međunarodne odnose i gostujućeg predavača na Univerzitetu Columbia. Član je Upravnog odbora Instituta za Amerike i Sloboda sada (Freedom Now), i Odbora savjetnika Međuameričkog dijaloga. He has been a Director at The Columbus Group, and is currently the Chairman of the Advisory Board at Athelera LLC as well as a Member of the Board of Advisors at VMS Associates, LLC.
Opozicija venecuelanskoj vladi
U novembru 2011. Arria je podnio optužnicu za zločine protiv čovječnosti protiv Cháveza Međunarodnom krivičnom sudu u Hagu.
Eksproprijacija ranča
Dana 30. aprila 2010., Arrijin ranč, "La Carolina" u državi Yaracuy, preuzela je venecuelanska vlada. Ministar poljoprivrede Elias Jaua "izjavio je da pravnici i historičari koji rade za Nacionalni institut za zemljište (INTI) nisu bili u mogućnosti da pronađu kontinuitet vlasničkih listova u nacionalnom registru i stoga su zemljišta "u ugaru" i za povratak državi". Prema vladinim zvaničnicima, ranč je bio neproduktivan i bio je slučaj neiskorištenog zemljišta; prema Arriji, farma je imala 300 goveda i 90% je bilo pod nekim oblikom razvoja poljoprivrede. Svjestan prijetnje od eksproprijacije, Arria je fotografisao farmu i stoku i postavio ih na internet, uključujući i onu koja se ovdje koristi. Correo del Orinoco , državne novine, objavile su (2009)svoje tvrdnje da su Arijeve izjave o eksproprijaciji i pljački od Ministarstva poljoprivrede "subverzivne i imaju tendenciju da podstiču ubistvo Huga Cháveza." Prema Arrijinim riječima, eksproprijacija je bila reakcija na Arrijino učešće na Oslo Freedom Forumu, gdje je izjavio da će se Chavez jednog dana morati suočiti s međunarodnom pravdom za svoje "zločine" protiv naroda Venecuele. Od tada je zapljenu ranča opisao kao "pljačku i pretresanje".
Lažne optužbe
Arria i nekoliko drugih predstavnika opozicije bili su žrtve pokušaja vlade Venecuele da ih optuži za izmišljenu zavjeru. Visoki zvaničnik venecuelanske vlade, Jorge Rodríguez, tvrdio je da je otkrio mejlove između optuženih koji su dokazali njihovu krivicu,  što je rezultiralo time da je glavni tužitelj Venecuele Luisa Ortega Díaz pozvao Arriju kao svjedoka, zajedno sa Maríom Corinom Machado, Pedrom Burellijem i Ricardom Koeslingom, a sedmicu dana kasnije, 11. juna, raspisane su potjernice za njihovo hapšenje. Međutim, optuženi su angažovali Kivu, kompaniju za kibernetičku sigurnost sa sjedištem u SAD-u, pri čemu je Kivu izvršio analizu navodnih mejlova obuhvaćenih izvještajem venecuelanske vlade, navodeći da "nema dokaza o postojanju bilo kakvih e-mailova između Google računa e-pošte Pedra Burellija i navodnih primalaca", da su navodne e-poruke imale "mnoge indikacije manipulacije korisnicima" i da su "Venecuelanski zvaničnici koristili falsifikovane mejlove da optuže protivnike vlade da planiraju ubistvo predsednika Nicolása Madura."
UEFA
thumb|237px|Evropski nogometni savez UEFA
Union of European Football Associations (UEFA;, , ) rukovodeći je organ fudbalskog sporta u Evropi. Ona predstavlja državne fudbalske saveze Evrope, održava evropska takmičenja klubova i državnih reprezentacija, kontrolira novčane nagrade, pravila i medijska prava tih takmičenja.
UEFA je jedna od šest nogometnih udruženja članica FIFA-e. Od 32 mjesta na Svjetskom prvenstvu 2006. godine, 14 je dodijeljeno savezima UEFA-e.
UEFA je osnovana 15. juna 1954. u Baselu, Švicarska, nakon diskusija između fudbalskih saveza Francuske, Italije i Belgije. Sjedište se nalazilo do 1959. u Parizu, prije nego što je organizacija preselila u Bern. Henri Delaunay je bio prvi generalni sekretar, Ebbe Schwartz predsjednik. Rukovodeći centar je od 1995. u Nyonu, Švicarska. Početkom je sadržavala 25 državnih saveza. Nakon 3. maja 2016. i prijema Nogometnog saveza Kosova u svoje punopravno članstvo, UEFA danas broji 55 punopravnih članica, uključujući i neevropske nogometne saveze kao Tursku, Kipar, Izrael, Gruziju, Armeniju, Azerbejdžan i Kazahstan.
Ico Voljevica
Ismet Ico Voljevica (18. juli 1922 – 30. oktobar 2008) bio je bosanskohercegovački i jugoslavenski slikar i karikaturista. Gimnazijsko obrazovanje je stekao u Sarajevu, a nakon toga je u Zagrebu studirao arhitekturu. Poznat je po karikaturnom liku Grgi Protokolu osmišljenom 1950. godine za zagrebački satirički list Kerempuh. Nakon gašenja Kerempuha, od 1955. Grgu objavljuje u Narodnom listu, a potom od 1962. u Večernjem listu u kojem je svakodnevno izlazio sve do kraja 2000. godine. Monografiju sa 280 karikatura Ismeta Ice Voljevice 2018. godine objavio je izdavač "Školska knjiga" Zagreb.
UEFA
UEFA, kao predstavnica državnih saveza, ima nekoliko sporova sa Evropskom komisijom. U 1990-im su se teme kao televizijska prava i posebno međunarodni prelasci igrača (Bosman-pravilo) morali promijeniti, da bi ostali u skladu sa evropskim pravom.
Generalni sekretari UEFA-e
(naziv promjenjen u "glavni izvršioc" u decembru 1999 godine):
Predsjednici UEFA-e
Predsjednik UEFA-e je automatski i potpredsjednik FIFA-e.
Reprezentacije
Glavno takmičenje za muške državne reprezentacije je Evropsko prvenstvo u nogometu, započeto 1958. godine, sa prvom završnicom 1960. i poznato kao Evropski kup država do 1964. godine. UEFA organizuje još i Evropska prvenstva za reprezentacije U-21 (ispod 21 god. starosti), U-19 (ispod 19 god. starosti), U17 (ispod 17 god. starosti). Za ženske državne reprezentacije UEFA održava UEFA žensko prvenstvo za seniorske timove i UEFA žensko U-19 prvenstvo za U-19-timove.
UEFA još organizuje zajedno sa CAF-om takozvani UEFA/CAF Meridijanski Kup za mlade ekipe.
Klubovi
Glavna takmičenja u Evropi:
Gwendolyn Brooks
Gwendolyn Brooks provela je veći dio života u Chicagu, gdje je diplomirala književnost te radila kao univerzitetska profesorica.
Prvu zbirku Ulica u Bronzevilleu objavila je 1945. godine; u njoj najavljuje svoje životno književno zanimanje – rasni angažman bez militantnih usklika tipičnih za mlade; ona pjeva o američkim crncima u potrazi za srećom i ljudskim dostojanstvom navodeći svoje sunarodnjake da razviju vlastiti osjećaj identiteta, kulture, vrijednosti i društveni senzibilitet u smislu osjećaja pripadnosti savremenoj američkoj civilizaciji.
Brooksova piše i o ženama usmjerujući, kasnije, svoje pjesništvo feminističkom pokretu crnkinja. Prema njenim shvatanjima, žene se razlikuju od muškaraca prema onomu što osjećaju i misle, te prema načinu na koji posmatraju svijet. Osim ženskoga senzibiliteta, njeno je djelo važno kao govor demokratske autorke i borbene aktivistkinje u traženju ljudskih prava za sve ljude. Godine 1950. godine postala je prva crnkinja koja je dobila Pulitzerovu nagradu.
Umrla je u Chicagu 2000. godine.
Geomorfološke odlike sjeveroistočne Bosne
Područje sjeveroistočne Bosne odlikuje se složenom geomorfološkom građom koja je u direktnoj vezi sa litološkim sastavom i tektonskom evolucijom terena. Obzirom na značajne tektonske pokrete u bliskoj geološkoj prošlosti, reljef nosi u značajnoj mjeri inicijalna tektonska obilježja i u osnovi je mlad, sa aktivnim morfogenetskim procesima na većem dijelu terena. Na osnovu geneze izdvojeni su sledeći tipovi reljefa:
•	Fluvio-akumulacioni;
•	Fluvio-erozioni;
•	Eroziono-denudacioni i
•	Karstno-erozioni
Fluvio-akumulacioni reljef
Karakterističan je za šamačko-brčansku Posavinu (Bosanska Posavina), Semberiju i gornje Sprečko polje a duž većih tokova zalazi u brdsko-planinsko područje. To su uglavnom aluvijalne ravni rijeka Save, Bosne i Spreče a blago su nagnute prema tokovima. U njima, naročito u šamačkoj Posavini i dijelovima Semberije, česte su manje depresije koje predstavljaju napuštena riječna korita. Dolinu rijeke Bosne karakterišu naizmjenična suženja i proširenja. Proširenja su vezana za terene od dijabaz-rožnačke formacije i tercijarnih klastičnih stijena a suženja za karbonatne i magmatske stijene.
Fluvio-erozioni reljef
Karakterističan je za terene izgrađene od tercijarnih sedimenata na Majevici, Trebovcu, Vučjaku i obodu Sprečkog polja. Ovaj tip reljef nastao je erozijom brojnih tokova. Karakterišu ga složeni morfometrijski odnosi. Pozitivna tektonska kretanja, fizičko-mehanička svojstva stijena i hidrogeološke odlike pogoduju razvoju fluvijalno-denudacionih procesa. Usled ovih procesa stvara se nesklad između ugla nagiba padina i fizičko-mehaničkih svojstava geoloških sredina, pa zbog toga često dolazi do gravitacionog kretanja na dolinskim stranama rijeka. Ovi gravitacioni procesi daju posebna obilježja morfološkoj građi padina i predstavljaju značajan morfogenetski faktor.
Eroziono-denudacioni reljef
Razvijen je na južnom dijelu terena, kojeg izgrađuju pretežno starije stijene različitih fizičko-mehaničkih svojstava, usled čega ima složenu morfološku građu. Dijelovi terena izgrađeni od čvrstih magmatskih i metamorfnih stijena odlikuju se manjom razuđenošću reljefa, sa širokim razvođima i nepravilnim rasporedom duboko urezane hidrografske mreže. Karstno-erozioni reljef karakterističan je za manje dijelove terena izgrađene od karbonatnih stijena. Veće površine su na južnom dijelu istražnog područja, nešto manje u široj okolini Doboja, Gračanice i Gradačca. Najčešći morfološki oblici su vrtače, ljevkastog tipa, često zastrvene ilovačom.
U hipsometrijskom i morfometrijskom pogledu razvijaju se sledeći tipovi reljefa:
a)	Ravničarski reljef; koji zahvata zaravnjene dijelove terena, visine do 220 m u sjevernom dijelu, a u Sprečkom polju do 300 m. Ovaj tip reljefa uglavnom je vezan za prostrane riječne doline i fluvio-limničke terase. Ove nizije su blago nagnute ka riječnim tokovima Save, Bosne, Tinje, Toliše, Spreče i dr.
b)	Brdski reljef; čine dijelovi terena visine do 500 m. On predstavlja prelaz iz ravničarskog u oblast niskih planina. Karakteriše ga, sjeverno od Spreče, zaobljena morfologija ispresijecana mnogobrojnim tokovima sa širokim dolinama, dok je u južnom dijelu, zbog drugačijeg geološkog sastava, manje tokova, doline su uže a nagibi padina strmiji.
c)	Niskoplaninski i srednjeplaninski reljef; razvijen na dijelovima terena od preko 500 mnv. Zahvata najviše dijelove Ozrena, Konjuha, Javornika, Majevice i Trebovca. Samo je nekoliko vrhova od preko 1000 mnv (Konjuh 1328, Zidina 1180, Ravni bor 1125, Ravno brdo 1121 i Polomno brdo 1110) koji su uglavnom na južnom dijelu istražnog područja. U središnjem dijelu područja je najmarkantniji greben Majevica kojeg karakteriše blago zaobljeni reljef. Južni i jugozapadni dio karakteriše velika izdijeljenost i razuđenost reljefa sa razvijenim savremenim egzogeno-geološkim procesima.
Ponuda
Pod pojmom ekonomske ponude podrazumijevamo količine nekog dobra koje su proizvođači spremni proizvesti pri određenim cijenama istog dobra.
Zakon ponude tvrdi da višoj cijeni nekog dobra odgovara, uz ostale neizmijenjena uvjete, veća ponuđena količina istog dobra. Vrijedi i obrnuto. Zakonu ponude podvrgnute su i individualna ponuda i tržišna ponuda.
Elastičnost ponude
Elastičnost ponude je jačina reakcije ponuđene količine nekog dobra na promjenu cijene tog dobra uz uvjet da ostale stvari budu nepromjenjene (ceteris paribus).
Elastičnost ponude je omjer postotne promjene ponuđene količine i postotne promjene cijene.
Arslanagina (Vikaljska) džamija
mini|Arslanagina (Vikaljska) džamija Arslanagina (Vikaljska) džamija se nalazi u Tuzli.
Historija
Ime je dobila po istoimenoj tuzlanskoj mahali. U tome području je Arslan-čauš poslije 1600. god., a prije 1645. god. podigao ovu džamiju i na taj način utemeljio i mahalu. Dimenzije džamije su najvjerovatnije bile 10x10m. Izgrađena je od ćerpića i imala je nisku drvenu munaru. Godine 1952. porušena je do temelja, da bi bila ponovo izgrađena i otvorena 2002. god.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1985.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1985. održano je odvojeno za muškarce i žene. Svjetsko prvenstvo u muškoj konkurenciji, 21. po redu, održano je, nakon SP 1979. po drugi put od 12. do 17. februara 1985. u zapadnonjemačkom gradu Ruhpoldingu. Ukupno su održane tri utrke za koju se dodjeljene medalje: sprint na 10 km, jedna utrka na 20 km i jedna utrka štafeta 4 × 7,5 km.
Drugo po redu svjetsko prvenstvo u ženskoj konkurenciji se održalo od 20. do 25. februara 1985. u švicarskom gradu Egg am Etzelu. Ukupno su održane tri utrke za koju se dodjeljene medalje: sprint na 5 km, jedna utrka na 10 km i jedna utrka štafeta 3 × 5 km. Rezultati i plasman takmičara nisu bodovani za ukupni plasman u Svjetskom kupu 1984/85. Najuspješnija biatlonka bila je Kaija Parve, koja je osvojila dvije zlatne i jednu srebrnu medalju, a u muškoj konkurenciji Jurij Kaškarov sa dvije zlatne medalje.
Vanjski linkovi
* Svi rezultati Svjetskih prvenstava u biatlonu
Potražnja
Pod pojmom potražnja podrazumijevaju se količine nekog dobra koje su potrošači spremni kupiti pri određenim cijenama istog dobra.
Promjena dohotka potrošača može povećati ili smanjiti potražnju i zbog toga treba razlikovati normalna i inferiorna dobra. Također važan faktor čine i potrošačev ukus ili preferencije, te njihova očekivanja.
Elastičnost potražnje
Elastičnost predstavlja jačinu reakcije. Elastičnost potražnje jeste jačina reakcije tražene količine nekog dobra na promjene cijene tog dobra, uz uvjet da ostale stvari držimo jednake. Elastičnost potražnje je omjer postotne promjene tražene količine i postotne promjene cijene.
Hreša (Istočni Stari Grad)
U Hreši se nalazi nekropola stećaka koja je proglašena za Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Nogometna reprezentacija Sjeverne Makedonije
Nogometna reprezentacija Sjeverne Makedonije predstavlja državu Sjevernu Makedoniju u međunarodnim takmičenjima u nogometu, i pod kontrolom je Nogometne federacije Makedonije (FFM). Reprezentacija igra kao domaćin na Areni "Filip II Makedonski" u Skoplju, koja može primiti 30.000 gledalaca.
Boja dresova je crvena (domaći dres) i žuta (gostujući dres). Prvu utakmicu odigrala je 1993. poslije raspada SFRJ, čija je članica bila Republika Makedonija. Utakmica je odigrana protiv nogometne reprezentacije Slovenije u Kranju 13. oktobra. U prvoj historijskoj utakmici nogometna reprezentacija Makedonije nastupila je u sljedećem sastavu: Boban Babunski, Zoran Boškovski, Goran Georgievski, Kire Grozdanov, Čedomir Jovanovski, Zoran Jovanovski, Dragan Kanatlarovski, Ljupčo Markovski, Nedžmedin Memedi, Sašo Miloševski, Vančo Micevski, Zoran Micevski, Toni Micevski, Ilija Najdoski, Darko Pančev. Najubjedljivija pobjeda ostvarena je protiv Lihtenštajna, 1:11. Igrač sa najviše golova je Goran Pandev (26). Igrač s najviše nastupa je Goce Sedloski sa 100 nastupa.
Historija
Makedonska nogometna unija je osnovana 14. augusta 1949. u Skoplju, u sklopu Nogometnog saveza Makedonije Jugoslavija. Najpoznati igrači koji su igrali u reprezentaciji Jugoslavije bili su Kiril Simonovski - Gina, Blagoja Vidinik, Metodija Spasovski, Andon Donchevski, Darko Pančev, Ilija Najdovski i drugi.
Prva međunarodna utakmica - Slovenija 1:4 Makedonija
(Kranj, Slovenija, 13. oktobra 1993. )
Prvi gol za makedonsku reprezentaciju postigao je Zoran Boškovski u 5. minutu. 1994., Makedonija je postala članicom FIFA-e, UEFA-e i Balkanskog nogometnog saveza. Balkanski savez organizira prvenstvo Balkana mini turnira za mlade igrače do 16 i 18 godina. Reprezentacija je sa zvaničnim aktivostima započela 1994., u kvalifikacijama za EP 1996, u grupi sa Armenijom, Belgijom, Kiprom, Danskom i Španijom.
Prva utakmica - Makedonija 1:1 Danska
(Skoplje, Makedonija, 7. septembra 1994. )
Prvi pogodak postigao je Mitko Stojkovski u 5. minuti.
Trenutni sastav
GOLMANI: Tome Pačovski, Martin Bogatinov, Kristijan Naumovski
Džamija princa Abdullaha
250px|mini|desno|Džamija Kralja Abdullaha Džamija Kralja Abdulaha najprostranija je džamija na području Tuzle.
Nogometna reprezentacija Sjeverne Makedonije
Trenutni sastav
ODBRANA: Nikolče Noveski, Aleksandar Lazevski, Aleksandar Todorovski, Daniel Mojsov, Boban Grnčarov, Vanče Šikov, Daniel Georgievski, Stefan Ristovski
Džamija princa Abdullaha
Historija
Izgradnja džamije počela je 1999. godine, a njeno svečano otvorenje bilo je 2000. godine. Džamija nosi naziv po svom osnivaču, saudijskom kralju Abdullahu bin Abdulazizu el-Saudu. Svečano je otvorena  16. septembra 2000. godine. Obzirom da je ovo najveća džamija na području Muftijstva tuzlanskog u njoj se održavaju centralne manifestacije regionlanog karaktera.
Nogometna reprezentacija Sjeverne Makedonije
Trenutni sastav
VEZNI: Darko Tasevski, Muhamed Demiri, Ferhan Hasani, Nikola Gligorov, Veliče Šumulikoski, Ostoja Stjepanović, Dejan Blaževski
NAPADAČI: Goran Pandev, Ivan Tričkovski, Agim Ibraimi, Mirko Ivanovski, Aleksandar Trajkovski, Adis Jahović
Džamija princa Abdullaha
Arhitektura
Površina unutrašnjeg dijela džamije iznosi 780 m². Kapacitet prostora u kojem se može klanjati računajući i dio vani, natrkriven nadstrešnicom iznosi 4.000 ljudi. Uz prostor namijenjen za klanjanje u sklopu džamije izgrađene su dvije mektebske učionice, gasulhana, mokri čvor i abdesthane. U džamiji se nalazi i višenajmjenska sala, imamski ured i kuhinja. Obzirom da je ovo najveća džamija na području Muftijstva tuzlanskog u njoj se održavaju centralne manifestacije regionlanog karaktera.
Leon Festinger
Leon Festinger (8. maj 1919 – 11. februar 1989) bio je američki socijalni psiholog, najpoznatiji po kognitivnoj disonanci i teoriji društvenog poređenja. Njegove teorije i istraživanja zaslužni su za odricanje od prethodno dominantnog biheviorističkog pogleda na socijalnu psihologiju, pokazujući neprimjerenost uvjeta ljudskog ponašanja koje uvjetuju poticaj. Također je zaslužan za napredovanje korištenja laboratorijskog eksperimentiranja u socijalnoj psihologiji iako je istovremeno naglasio važnost proučavanja situacija iz stvarnog života, princip koji je najistaknutije primjenjivao kad se lično infiltrirao u kult Sudnjeg dana. Poznat je i u teoriji društvenih mreža po efektu blizine.
Studirao je psihologiju kod Kurta Lewina, važne osobe u modernoj socijalnoj psihologiji, na Univerzitetu Iowe, diplomiravši 1941. Međutim, nije razvio zanimanje za socijalnu psihologiju sve dok se nije upisao na fakultet u Lewinovom istraživačkom centru za grupnu dinamiku na Masačusetskom institutu za tehnologiju 1945. Unatoč istaknutosti u socijalnoj psihologiji, okrenuo se istraživanju vizualne percepcije 1964, a zatim arheologiji i historiji 1979. do smrti 1989. Nakon B. F. Skinnera, Jeana Piageta, Sigmunda Freuda i Alberta Bandure bio je peti najcitiraniji psiholog 20. stoljeća.
Wystan Hugh Auden
mini|desno|Wystan Hugh Auden Wystan Hugh Auden (York, 21. februar 1907. - Beč, 29. septembar 1973.), engleski pjesnik i kritičar, 1939. emigrirao u SAD.
Isprva je pisao lirsku i satiričku poeziju i pjesničke drame u kojima izražava svoj stav protiv buržoazije i fašističke prijetnje te predstojećeg poretka. Aktivno je učestvovao u Španskom građanskom ratu. U njegovoj novijoj poeziji odražavaju se kršćanski stavovi i posebno uticaj Kierkegaarda. Uredio je više pjesničkih antologija, a pisao je i operna libreta ("Život razvratnika" Igora Stravinskog).
Johann Nestroy
mini|Johann Nestroy Johann Nepomuk Nestroy (Beč, 7. decembar 1801 – Graz, 25. maj 1862) bio je austrijski komediograf i glumac.
Jedno je vrijeme bio pjevač, a poslije je glumio komične uloge. Napisao je niz popularnih komedija i lakrdija. Njegove drame najčešće su ironične i skeptične, a izraz im počiva na snazi verbalne dosjetke i klasičnog bečkog vica. Unatoč lakoći svojeg stila oštro se narugao slabostima i nedostacima svojih savremenika.
NGC 1087
NGC 1087 (također poznat kao IRAS 02438-0042, MCG 0-8-9, PGC 10496 i UGC 2245) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 70 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 3,90 (79 hiljada sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. oktobra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2431
NGC 2431 (također poznat kao MCG 9-13-42, NGC 2436, PGC 21711 i UGC 3999) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 261 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 0,90 (68 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (68 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. marta 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Atik Behram-begova (Šarena) džamija
mini|Atik Behram-begova (Šarena) džamija Atik Behram-begova (Šarena) džamija je najstarija džamija u Tuzli.
Ime
Ime Atik ova džamija je dobila zbog toga što je ona, vjerovatno, najstarija tuzlanska džamija, a ime Behram-begova dobila je po tome što je preko puta nje bila smještena Behram-begova medresa, i što je vjerovatno sam ovaj vakif dao da se ona obnovi i održava. Također je zbog svoje ukrašene unutrašnjosti nazivaju i Šarena džamija.
Arhitektura
Džamija je sagrađena na jednom manjem brežuljku, veličine je 10x10m i dominira okolinom. Prije požara 1871. godine bila je zidana od ćerpića, s drvenom kupolom. Imala je nakon ponovne izgradnje 1888. godine i kupolu od čvrstog materijala, ali je ona brzo zamijenjena krovom od crijepa. U prizemlju ima deset prozora pravljenih od željeza sa ukrštenim rešetkama. Unutrašnjost džamije je ukrašena raznim mustrama. Minber je izrađen u arapskom stilu. Munara se sastoji iz više djelova, pa je tako od podnožja do vrha zida džamije četvrtasta sa uskim krovom sa tri strane. Džamija kao i sami harem je osiguran potpornim zidom od kamena sa betonskom pločom.
Eurosong
Na prvom održanom Eurosongu takmičilo se sedam zemalja, a od tada, pa do danas, barem po jednu pjesmu na ovo takmičenje poslala je 51 zemlja. Rekordni broj zemalja učesnica zabilježen je 2008., 2011. i 2018. godine kada su po 43 zemlje poslale predstavnike na ovo najveće muzičko takmičenje na svijetu.
Format
Eurosong je doživio brojne promjene formata takmičenja. Sve je to ovisilo o broju zemalja učesnica, a kako je zainteresiranost bila sve veća i veća, pored finalne večeri EBU odlučuje uvesti i polufinalnu, kvalifikacionu večer. Od 2004. godine na Eurosongu gledamo i polufinale, a 10 zemalja s najviše bodova u istom dobivaju kartu za finale. No, ni to nije bilo dosta. Zbog brojke od preko 40 zainteresiranih zemalja, odlučeno je da će umjesto dosadašnjeg jednog polufinala biti održanja njih dva. Na Eurosongu u Beogradu, 2008. godine, po 19 zemalja je učestvovalo u svakom polufinalu. Direktni finalisti bili su tzv. BIG 4 (Francuska, Njemačka, Španija i Ujedinjeno Kraljevstvo - zemlje koje izdvajaju najviše novaca za organizaciju Eurosonga) te zemlja domaćin. Povratkom Italije na Eurosong, 2011. godine, broj direktnih finalista povećan je za jednu zemlju obzirom da su Talijani ušli u sadašnji tzv. BIG 5.
Zemlje učesnice
mini|Tamno zelena - zemlje učestvovale barem jedanput na takmičenju Eurosonga Svijetlo zelena - izabrale pjesmu i predstavnika, ali se naknadno povukle s takmičenja
Eurosong nikada nije bio takmičenje isključivo evropskih zemalja ili onih zemalja koji imaju manji dio teritorija na evropskom kontinentu. Eurosong je takmičenje radio-televizija koje su aktivne članice EBU-a. Prema tome, na ovom takmičenju smo do danas vidjeli nastupe sljedećih zemalja koje ne pripadaju evropskom kontinentu: Izrael i Maroko.