cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nasljedna hemoragijska telangiektazija
Liječenje
Liječenje HHT je simptomatsko (bavi se simptomima, a ne samom bolešću), jer ne postoji terapija koja direktno zaustavlja razvoj telangiektazija i AVM-a. Nadalje, primjenjuju se neki tretmani kako bi se spriječio razvoj uobičajenih komplikacija. Hronična krvarenja iz nosa i krvarenja iz probavnog trakta mogu dovesti do anemije; ako se samo krvarenje ne može u potpunosti zaustaviti, anemija zahtijeva liječenje suplementima gvožđa. Oni koji ne podnose tablete ili rastvore gvožđa, mogu zahtijevati davanje gvožđa intravenski i transfuzijom krvi ako anemija izaziva ozbiljne simptome, koji nalažu brzo poboljšanje krvne slike.
Većina tretmana koji se koriste kod HHT opisani su kod odraslih, primjenjuje se i u liječenju djece, ali uz iskustveno ograničenije. Žene s HHT koje započnu trudnoću imaju povećan rizik od komplikacija i trebaju pažljivo posmatranje, iako je apsolutni rizik i dalje nizak (1%).
Epidemiologija
Većina ljudi s HHT ima normalan životni vijek. Lezije kože i krvarenja iz nosa imaju tendenciju da se razvijaju u djetinjstvu. AVM-ovi su vjerovatno prisutni od rođenja, ali ne moraju nužno uzrokovati nikakve simptome. Česta krvarenja iz nosa najčešći su simptom i mogu značajno utjecati na kvalitet života.
Hrvatska ženska ekspedicija na Mount Everest 2009.
Hrvatska ženska ekspedicija na Mount Everest 2009. organizovana je u periodu mart - maj 2009. god, sa ciljem prvog uspona hrvatskih alpinistkinja na Mount Everest. Cilj su ostvarile četiri penjačice: sestre Darija Bostjančić i Iris Bostjančić, Ena Vrbek i Milena Šijan.
Prvi uspon
Od baznog logora na 5.380 metara na uspon su prve krenule sestre Darija Bostjančić i Iris Bostjančić. Uspon prema vrhu trajao je više od 100 sati. Tokom uspona zatrpala ih je lavina, ali bez posljedica. Završni i teški iscrpljujući uspon po jugoistočnom grebenu počeo je 18.05. prije 22,00 sata s Južnog sedla (7.920 m.). Cijeli taj dan duvao je snažan vjetar, ali se smirio oko 21,00 i brzina mu se smanjila na prihvatljivih 30 km/h. Više desetaka penjača iz svjetske himalajske elite i isto toliko Šerpa odmah je krenulo na uspon, među njima Darija, Iris i trojica Šerpa – Lakhpa, Pemba i Nawang. Prva dionica završnog uspona čini penjanje do tzv. »Balkona« na visini od 8.400 metara. Tamo su došli za nešto više od 4 sata, što znači da su 100 metara visinske razlike penjale za nepun sat, što je za te uslove dosta brzo.
Sljedećih pet i po sati trebalo im je do Južnog vrha (8.750 m), te još dva sata preko poznatog grebena i Hillaryjevog stepenika do vrha. U tom dijelu uvijek nastaju zastoji, jer je teren penjački vrlo težak. Ostatak ekipe u baznom logoru, stalno otvorenom radio vezom pratio je svaki korak penjačica. Uspon je završen u 9,40. Kao prve alpinistkinje iz Hrvatske, na vrh su se 19. V. popele sestre Darija i Iris Bostjančić u društvu trojice Šerpa (vođa Lakhpa Nuru)
Slijedio je još teži i opasniji dio puta od uspona, višesatno spuštanje prema Južnom sedlu gdje su prenoćili. Sestre Bostjančić su prilikom povratka u bazni logor nakon svog pothvata naišle na penjača koji je kolabirao i pružile su mu prvu pomoć (dale su mu inekciju). Sa druge strane, u 72 dana koliko je trajala, hrvatska ekspedicija nije imala nijednu visinsku bolest, ni jednu ozeblinu i niti jednu povredu.
Sinji Vrh
Sinji Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Črnomelj.
Albij
Albinij ili Albijano (franc. Albiona = koji dolazi iz Alba = Aube u Francuskoj), na  geološkoj vrenmenskoj skali, je šesto i posljednje doba ili kat donje krede. Trajao se u rasponu od približno prije 113,0 do 100,5 miliona godina. Slijedio je iza aptija i prethodio cenomaniju, iz gornje krede. Za ovaj dio krednog sistema, termin  albinij predložio je u d'Orbigny,  1842. Neki od reprezentativnih indikatora albijskog doba su: slojevi fosfata i limolita u Argonneu i Brayu u Francuskoj; Flammenmergel u sjeverno Njemačkoj, ligniti u  Utrillasu  u Španiji; pješčaničko slojevi  Nubije i fredariksburški slojevi u Sjevernoj Americi
Mohovo
mini|280px|Mohovo, Mohovski kanal na [[Dunav|Dunavu]] Mohovo je naseljeno mjesto u sastavu grada Iloka, Vukovarsko-srijemska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Vukovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mohovo je imalo 239 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mohovo je imalo 344 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4694
IC 4694 (također poznat kao ESO 140-14 i PGC 61647) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 128 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 2,30 (85 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. septembra 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kričina
Kričina je bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Bribir.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Bribir.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kričina je imalo 73 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Letajac
Letajac (ital. Lettaia) je naseljeno mjesto u sastavu općine Raša, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Labin.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Kunj. U 1880. i 1890. iskazano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Letajac je imalo 56 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
John Bardeen
John Bardeen (maj 23, 1908 - 30. januar, 1991) bio je američki inženjer i fizičar. On je jedina osoba koja je dva puta nagrađena Nobelovom nagradom za fiziku: prvo 1956. s Williamom Shockleyjem i Walterom Brattainom za pronalazak tranzistora; i ponovno 1972. s Leonom N Cooperom i Johnom Robertom Schriefferom za temeljnu teoriju konvencionalne supravodljivosti poznatu kao BCS teorija.
Tranzistor je napravio revoluciju u elektroničkoj industriji, omogućivši razvoj gotovo svih modernih elektroničkih uređaja, od telefona do računara, i započeo doba informacija. Bardeen-ov razvoj superprovodljivosti - za koji je dobio drugu Nobelovu nagradu - koristi se u spektroskopiji nuklearne magnetske rezonancije (NMR) i medicinskoj magnetnoj rezonanciji (MRI).
Bardeen je pohađao Univerzitetsku srednju školu u Madisonu. Školu je završio 1923. sa 15 godina. Mogao je diplomirati nekoliko godina ranije, ali to je odgođeno jer je pohađao kurseve u drugoj srednjoj školi i zbog majčine smrti. Upisao je Univerzitet u Wisconsinu 1923. Dok je bio na fakultetu, pridružio se bratstvu Zeta Psi. Prikupio je potrebnu članarinu djelimično igrajući bilijar. Iniciran je kao član društva časti inženjera Tau Beta Pi. Odabrao je inženjerstvo jer nije želio biti akademik poput svog oca. Također je smatrao da inženjering ima dobre izglede za posao.
Bardeen je diplomirao elektrotehniku 1928. godine na Univerzitetu Wisconsin -Madison. Diplomirao je 1928. uprkos tome što je uzeo godinu dana odmora da radi u Chicagu. Pohađao je sve diplomske predmete iz fizike i matematike koji su ga zanimali, a diplomirao je za pet godina umjesto uobičajenih četiri. To mu je dalo vremena da završi magistarski rad, koji je nadgledao Leo J. Peters. Magistrirao je elektrotehniku 1929. godine u Wisconsinu. mini| John Bardeen, William Shockley i Walter Brattain u Bell Labs, 1948 mini|340x340piksel| Stilizirana replika prvog tranzistora izumljenog u Bell Labs -u 23. decembra 1947. godine|lijevo desno|mini|350x350piksel| Komemorativna ploča koja podjseća na Johna Bardeena i teorije superprovodljivosti na Univerzitetu Illinois u Urbana -Champaign
NGC 4571
NGC 4571 (također poznat kao IC 3588, IRAS 12344+1429, MCG 2-32-156, PGC 42100 i UGC 7788) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 16 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 3,60 (16 hiljada sg) a najmanji 3,2 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. januara 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Žlijebac
Žlijebac je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Geografski položaj
Žlijebac je najistočnije naselje u Bosni i Hercegovini. Korodinate najistočnije tačke Bosne i Hercegovine su: 44.00083°N, 19.62806°W.
NGC 7473
NGC 7473 (također poznat kao MCG 5-54-30, PGC 70373 i UGC 12335) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 320 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,10 (102 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 6. septembra 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak rijeka u Njemačkoj
Spisak rijeka u Njemačkoj obuhvata sve rijeke koje u cijelosti ili djelomično protječu kroz Njemačku, a duže su od 200 km.
Amelogenin
Amelogenini su grupa izoforme proteina proizvedene putem alternativne prerade ili proteolize  putem gena AMELX, na X hromosomu, a kod muškaraca gena AMELY, na Y hromosomu. Uključeni su u proces amelogeneze, razvoja zubne cakline. Amelogenini su tip proteina vanćelijsog matriksa, koji zajedno sa ameloblastinom, enamelinom i tuftelinom, usmjeravaju mineralizaciju cakline u visoko organizirani matriksni štapiće, međuštapiće i proteine.
Gornji Štrbci
Gornji Štrbci su naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Amelogenin
Iako je tačna uloga amelogenina u regulaciji procesa mineralizacije nepoznata, zna se da amelogenina ima dosta tokom amelogeneze. Ljudska gleđ stvara se od oko 70% proteina, od čega su 90% amelogenini.
Gornji Štrbci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Amelogenin
Funkcija
Smatra se da su, tokom razvoja zuba, amelogenini uključeni u organizaciju caklinskih štapića Najnovije istraživanje ukazuje da ovi proteini reguliraju pokretanje i rast hidroksiapatitnih kristala tokom mineralizacije cakline. Pored toga, čini se da amelogenini pomažu u razvoju zubnog cementa, usmjeravanjem cementoblasta na površinu korijena zuba.
Varijante
Amelogeninski gen je najšire proučavan na ljudima, gdje je riječ o genu sa jednom kopijom, koji se nalazi na X i Y hromosomu,  na  pozicijama Xp22.1-Xp22.3 i Yp 11.2 [5]. Lokacija amelogenininskih gena na spolnim hromosomima utiče na varijabilnost između X hromosomnog  oblika (AMELX) i Y hromosomnog  oblika (AMELY), kao i između alela AMELY među različitim populacijama. To je zato što se AMELY nalazi u nerekombinirajućoj regiji hromozoma Y, efektivno ga izolirajući od normalnog selekcijskog pritiska. Ostali izvori varijacija amelogenina potiču iz različitih izoformi AMELX-a dobijenih alternativnom preradom transkripata iRNK. Konkretne uloge za izoformk tek treba utvrditi. Među ostalim organizmima, amelogenin je dobro konzerviran među Eutheriama i ima homologe kod monotremata, gmizavaca i vodozemaca.
Gornji Štrbci
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazano pod imenom Štrbci do 1931., Lički Štrbci 1948. i Gornji Štrbci od 1953. nadalje. Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naseljima Kruge i Nebljusi, a 1890. dio podataka sadržan je u naselju Nebljusi.''
Amelogenin
Primjena u određivanju spola
Razlike verzija gena amelogenina između X i Y hromosoma (AMELX. odnosno AMELY) omogućavaju upotrebu u određivanju spola nepoznatih ljudskih uzoraka. Intron 1 AMELX sadrži deleciju u paru od 6 baza u odnosu na intron 1 iz AMELY. To se može otkriti po niskoj cijeni pomoću lančane polimerazne reakcijw (PCR) introna 1, nakon čega slijedi gel elektroforeza. Dvije trake DNK, pri 555 bps i 371 bps, rješavaju se ako su prisutne i AMELX i AMELY verzijama gena (tj. uzorak od muškarca) ili jedna traka DNK, pri 555 bps, ako je prisutna samo verzija AMELX (tj. uzorak  od žene). Međutim, zbog varijacije varijante AMELY među pojedincima i populacijama, ovaj metod određivanja spola nije 100% tačan. Mutacija u regiji AMELY-jevog introna 1, koja se obično koristi kao mjesta aneliranja prajmera može onemogućiti PCR amplifikaciju. 6 bp insercije na AMELY-intronu 1 rezultira amplikonom identične dužine kao AMELX. Kod nekih muškaraca, AMELY se može u potpunosti deletetirati. U bilo kojem od ovih slučajeva, tokom gel elektroforeze, vizualizira se samo jedan trak PCR proizvoda, što dovodi do pogrešne identifikacije uzorka kao ženskog spola. Stopa pogrešne identifikacije može varirati među populacijama, ali čini se da je općenito veoma niska. U jednoj studiji u Španiji, test za određivanje pola pomoću amelogenina pomoću AMELX (977bps) i AMELY (790bps) opsega izveden je za 1.224 osobe poznatog spola sa stopom tačnosti 99,84% (1222/1224). Drugo istraživanje u Indiji, međutim, otkrilo je da je 5 od 270 ispitanih muškaraca (1,85%) ima AMELY deleciju, zvanu "muški deletirani-amelogenin" (DAM). Kao odgovor na to, autori su predložili da, iako test amelogeninskog spola može generalno biti tačan, za manje dvosmislenu rodnu identifikaciju, mogu se koristiti drugi Y–hromosomski  markeri, kao što su SRY, STR ili 50f2.
Gornji Štrbci
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Štrbci je imalo 59 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Amelogenin
Klinički značaj
Mutacije u AMELX-u mogu izazvati bolest amelogenesis imperfecta, poremećaj razvoja zubne cakline.
Međunarodni konzorcij za nokaut-miševe
Međunarodni konzorcij za nokaut-miševe (IKMC) je naučni projekt pokušaja da se proizvede zbirka mišjih embrionskih matičnih ćelijskih linija kojima nedostaje po neki gen u genomu, a zatim da se ćelije distribuiraju istraživačima da kreiraju nokaut-miševe za proučavanje. Mnogi od ciljanih alela dizajnirani su tako da mogu generirati i potpuno i uvjetno nokautiranje mišjih gena.
IKMC pokrenut je 15. marta 2007. godine na sastanku u Briselu. Do 2011, Nature izvijestio je da je Konzorcij već nokaut-onemogućio otprilike 17.000 različitih gena, "ostavljajući još samo oko 3.000 preostalih".
Lakat (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Grđevac (čvor)
Hrvatska:
Lakat (Nevesinje)
Lakat je naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
Zemfira
Zemfira, punim imenom Zemfira Talgatovna Ramazanova (rođena 26. augusta 1976), ruska je rok-muzičarka. Objavila pet studijskih albuma, kolekciju B-strana i dva koncertna albuma.
Biografija
Rođena je u gradu Ufi, u radničkom mikroreonu Černikovka u ulici Admirala Ušakova, gdje je njena porodica živjela sve do kraja 1990-ih. Zemfira je baškirsko-tatarskog porijekla. Njen otac, Talgat Talhojevič Ramazanov, učitelj je historije, a majka, Florida Hakimovna ljekarka. Stariji brat Ramilj Ramazanov umro je nesrećnim slučajem za vrijeme podvodnog ribolova.
Od pete godine pohađala je muzičku školu, smjer klavir, gdje su je primili u hor kao solistu. Tada je prvi put nastupila na televiziji: otpjevala je na lokalnoj televiziji dječju pjesmu, a sa sedam godina napisala je prvu pjesmu.
U školi je učestvovala u sedam sekcija, ali je naglasak ipak stavljala na muziku i košarku; završila je muzičku školu s odličnim uspjehom, a početkom 1990. postala je kapiten ženske juniorske reprezentacije Rusije u košarci.
Paralelno je učila svirati gitaru i na ulici je izvodila pjesme ruskih grupa Kino, Akvarijum, Nautilus Pompilus, te prema nekim verzijama pjesme na engleskom jeziku Georgea Michaela i Freddieja Mercuryja. Nakon završetka škole dvoumila se između muzike i košarke. Na kraju se opredijelila za muziku i upisala se odmah na drugu godinu studija na Ufski fakultet za umjetnost, koga je završila s odličnim uspjehom ("crvena diploma"). Nakon fakulteta dodatno je zarađivala u ufskim restoranima, pjevajući pjesme uz pratnju kolege iz generacije, saksofonista Vlada Kolčina. Godine 1996. počela je raditi kao spiker na ufskoj radijskoj stanici Evropa +, gdje je snimala reklamne špice. U to je vrijeme pokušavala pisati pjesme u programu Cakewalk koje će kasnije ući u njen prvi album Земфира (pjesme "Снег", "Почему", "Синоптик", "Ракеты").
Svoj prvi demo-disk snimila je s režiserom zvuka Arkadijem Muhtarovim, a istovremeno je okupila vlastitu grupu. Prvi muzičar s kojim je počela raditi jest basist Rinat Ahmadijev. Rinat je doveo bubnjara Sergeja Sozinova i započeli su sa zajedničkim probama na kojima je Zemfira istovremeno svirala na gitari i na klavijaturama. Grupa je popunjena dolaskom klavijaturiste Sergeja Miroljubova i nedostajao im je samo solo-gitarist. Mjesto je popunio Vadim Solovjov koji se grupi pridružio nakon jednog od koncerata.
Sodevci
Sodevci su naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sodevci su imali 46 stanovnika.
Severski Donjec
Severski Donjec, je četvrta po dužini rijeka u Ukrajini, te velika desna pritoka Dona. Važna je za transport uglja iz Donbaskog bazena.
Hidrografija
U svom donjem dijelu toka nekih 50 km, rijeka formira granicu između Ukrajine i Rusije, sve do grada Donjecka kod kojeg ulazi u Rusiju. Kod mjesta Ust-Donjeck u Rostovskoj oblasti ulijeva se u rijeku Don. thumb|left|240px|Karta [[porječje|porječja Dona sa Severskim Donjecom]] Sliv rijeke sa pritokama zauzima površinu od oko 98.900 km2 i proteže se od Belgorodske Oblasti u Rusiji, preko istočne Ukrajine do Rostovske Oblasti i drugi je po površini riječni sliv u Ukrajini.
Kestenovac
Hrvatska:
Sodji Vrh
Sodji Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Semič, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sodji Vrh je imao 25 stanovnika.
IC 4695
IC 4695 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Paun. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. septembra 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4572
NGC 4572 (također poznat kao MCG 12-12-12, PGC 41991 i UGC 7775) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 101 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,50 (44 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (8 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. decembra 1797. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Veliki Grđevac
mini|280px|Veliki Grđevac, spomenik književniku [[Mate Lovrak|Mati Lovraku]] Veliki Grđevac (mađ. Nagygordonya, češ. Velký Grdjevec) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Grubišno Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Veliki Grđevac je imala 2.849 stanovnika, od čega u samom Velikom Grđevcu 1.200.
Općina Veliki Grđevac
Napomena: Nastala iz stare općine Grubišno Polje.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Veliki Grđevac je imalo 1.525 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Stari Grabovac
Stari Grabovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Novske, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stari Grabovac je imao 393 stanovnika.
Martina Göbel
Martina Göbel, rođena Stede je nekadašnja njemačka biatlonka, koja je isprva nastupala za biatlonski savez Zapadne Njemačke, a nakon ujedinjenja, za Njemački biatlonski savez. Prva je Njemica koja je pobijedila u jednoj pojedinačnoj utrci u biatlonu u utrkama Svjetskog kupa u biatlonu. Nakon napuštanja aktivnog bavljenja biatlonom, Martina Göbel radi kao trener u skijaškom klubu SC Willingenu. Ima jednog sina i jednu kćerku.
Svjetski kup
Martina Göbel je prvi put nastupila u Svjetskom kupu u sezoni 1987/1988. Te je sezone 23. januara 1988. godine ostvarila svoj prvi plasman među tri najbolje, osvojivši treće mjesto u utrci na 15 km u italijanskom Antholzu. Na istom takmičenju, dan kasnije sa Dorinom Pieper i Petrom Schaaf, osvojila je treće mjesto u štafeti na 3 × 5 km. Sa još četiri plasmana među deset najboljih, ostvarila je te sezone deveto mjesto u ukupnom plasmanu. Slijedeće sezone 1988/1989., zabilježila je prvu pobjedu za biatlonke Zapadne Njemačke pobijedivši 26. januara 1989. u Ruhplodingu u pojedinačnoj utrci na 15 km ispred sovjetskih biatlonki Natalije Prikazčikove i Jelene Golovine. Drugu i zadnju pobjedu ostvarila je 16. marta 1989. u Steinkjeru ponovo u utrci na 15 km ispred Norvežanki Mone Bollerud i Elin Kristiansen. Nastupala je u Svjetskom kupu do sezone 1991/92, te je trinaest puta bila među deset najboljih u jednoj utrci.
Svjetska prvenstva
Na Svjetskim prvenstvima u biatlonu, Martina Göbel je nastupila četiri puta u periodu 1988-1991. godine. Nije osvojila medalju, a najbolji plasman u pojedinačnoj konkurenciji bilo je peto mjesto na SP 1989. u austrijskom Feistritzu u utrci na 15 km, a u ekipnim takmičenjima na istom prvenstvu četvrto mjesto 3 × 7,5 km sa Petrom Schaaf i Dorinom Pieper; te jedno četvrto mjesto na SP 1991. u finskom Lahtiju u ekipnoj utrci sa Uschi Disl, Kerstin Moring i Petrom Schaaf.
Šarengrad
mini|280px|Šarengrad, pogled na [[Dunav i srpsku pravoslavnu crkvu "Sv. Arhanđeli Mihailo i Gavrilo"]] Šarengrad je naseljeno mjesto u sastavu grada Iloka, Vukovarsko-srijemska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Vukovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šarengrad je imao 528 stanovnika.
Sredgora
Sredgora je naseljeno mjesto u sastavu općine Semič, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sredgora nije imala stanovnika.
Jezici u Rusiji
Službeni jezici
Iako je ruski jedini službeni jezik na nivou cijele Rusije, postoji nekoliko drugih jezika koji su zvanično priznati kao službeni jezici. Ustav Rusije, njegov 68. član, dopušta ruskim republikama da pored ruskog jezika uspostave i službeni jezik kojim govore većinsko stanovništvo date republike. U sljedećoj tabeli se nalazi spisak jezika koji su službeni na određenoj teritoriji Rusije.
Podgori
Podgori su bivše naseljeno mjesto u sastavu Vinodolske općine, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Crikvenica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Bribir.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. pripojeno naselju Bribir.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podgori je imalo 167 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Grupa objekata Gazi Husrev-begovog vakufa
Grupa objekata Gazi Husrev-begovog vakufa nalazi se na području općine Stari Grad i malim dijelom u općini Centar, Sarajevo. Najveći broj ovih objekata nalazi se oko Gazi Husrev-begove džamije, koja je sastavni dio ove graditeljske cjeline. Zajedno sa pokretnom imovinom proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Odluku donijela je Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj od 12. do 18. maja 2009. godine u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry,  Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović) i Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).
Spisak objekata
<ol style="list-style-type:lower-alpha"> <li>Objekti ili graditeljske cjeline nastale tokom osmanskog perioda ranije proglašene nacionalnim spomenicima:</li> <li>Graditeljski kompleksi ili objekti poslovnog karaktera namijenjeni ostvarivanju prihoda za izdržavanje hajrata (izdržavani objekti), ili hajrati od izuzetne kulturno-historijske vrijednosti nastali tokom osmanskog perioda koji ranije nisu bili proglašeni nacionalnim spomenicima</li> <li>Ostali graditeljski kompleksi ili objekti poslovnog karaktera namijenjeni ostvarivanju prihoda za izdržavanje hajrata, nastali tokom osmanskog perioda:</li> <li>Objekti poslovnog karaktera namijenjeni ostvarivanju prihoda za izdržavanje hajrata nastali tokom austrougarskog perioda koji su ranije proglašeni nacionalnim spomenicima:</li> <li>Ostali objekti poslovnog karaktera namijenjeni ostvarivanju prihoda za izdržavanje hajrata nastali tokom austrougarskog perioda:</li> <li>Objekti konačno oblikovani tokom austrougarskog perioda koji su vremenom dograđivani i mijenjali namjenu:</li> <li>Izdržavani objekti (hajrati) nastali u periodu između dva svjetska rata:</li> <li>Objekti poslovnog karaktera namijenjeni ostvarivanju prihoda za izdržavanje hajrata nastali u periodu između dva svjetska rata:</li> <li>Objekti poslovnog karaktera namijenjeni ostvarivanju prihoda za izdržavanje hajrata nastali tokom osmanskog perioda čija je historijska vrijednost značajno umanjena:</li> <li>Parcele na kojima su se nalazili objekti ili graditeljske cjeline od ambijentalnog značaja za historijsko jezgro Sarajeva, a danas su srušene ili parcele vezane uz značajne graditeljske cjeline nastale tokom osmanskog ili austrougarskog perioda:</li> </ol>
IC 3041
IC 3041 (također poznat kao PGC 1415716) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 80 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,60 (14 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (4 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bešići (Milići)
Bešići su naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Luka (Nevesinje)
Luka je naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina.
Antičko ratovanje
Drevno ratovanje ili antičko ratovanje bili su ratovi koji koji su se vodili od početka pisane historije do kraja Starog vijeka. Razlika između prahistorijskog i drevnog ratovanja je više orijentirana na organizaciju nego na tehnologiju. Razvoj prvih gradova-država, a zatim carstava, omogućio je da se ratovanje dramatično promijeni. Počevši od Mezopotamije, države su proizvodile dovoljne poljoprivredne viškove, što je omogućilo da se pojave vladajuće elite i vojni komandanti sa punim radnim vremenom. Dok su najveći dio vojnih snaga još uvijek bili poljoprivrednici, društvo je moglo stviriti višak hrane i drugih dobara koje je moglo dijeliti svake godine, te su se po prvi put razvile organizovane vojske. Ove nove vojske su bile u stanju da pomognu državama da rastu i postanu sve više centralizovane.
U Evropi i Bliskom Istoku, kraj antike se često poistovjećuje sa Padom Rima 476. godine nove ere, ratovima Istočnog Rimskog Carstva na njegove granice na jugozapadu Azije i Sjeverne Afrike, i početak muslimanskih osvajanja u 7. stoljeću. U Kini, to se također može smatrati okončanjem rastuće uloge ratnika na konjima potrebnih da se suprotstave stalno rastućoj prijetnji sa sjevera u 5. stoljeću i početkom dinastije Tang 618. godine nove ere. U Indiji, antički period završava propadanjem Gupta Carstva (6. stoljeće) i početkom muslimanskih osvajanja tamo od 8. stoljeća. U Japanu se smatra da je antički period završio usponom feudalizma u Kamakurskom periodu u 12–13. soljećuu.
Rane drevne vojske nastavile su prvenstveno koristiti lukove i koplje, isto oružje koje je razvijeno u prahistorijskim vremenima za lov. Nalazi na lokalitetu Nataruk u oblasti jezera Turkana, Kenija, protumačeni su kao dokaz sukoba i ratovanja među grupama u antici, ali ovo tumačenje je osporeno. Rane vojske u Egipt u i Kini slijedile su sličan obrazac korištenja masovne pješadije naoružane lukovima i kopljima.
Pješaštvo je u to vrijeme bilo dominantan oblik rata, dijelom zbog kamiljeg sedla i stremena koji još nisu izumljeni. Pješadija bi u ovom trenutku bila podijeljena na dometnu i udarnu, pri čemu bi udarna pješadija ili jurišala da izazove prodor neprijateljske linije ili da se drži. Ove snage bi idealno bile kombinovane, stavljajući na taj način protivnika pred dilemu: grupisati snage i ostaviti ih ranjivim na domet, ili ih raširiti i učiniti ih ranjivim na šok. Ova ravnoteža bi se na kraju promijenila jer je tehnologija dozvoljavala kočijima, konjici i artiljeriji da igraju aktivnu ulogu na terenu.
Ne može se povući jasna granica između antičkog i srednjovjekovnog ratovanja. Karakteristična svojstva srednjovjekovnog ratovanja, posebno teške konjice i opsadnih mašina, kao što je trebušet, prvi put su predstavljena u kasnoj antici. Glavna podjela unutar antičkog perioda je na početku gvozdenog doba sa uvođenjem konjice (što je rezultiralo opadanjem ratovanja kočijama), pomorskog ratovanja (Narodi mora), i razvoj industrije zasnovane na crnoj metalurgiji koja je omogućila masovnu proizvodnju metalnog oružja, a time i opreme velikih stajaćih armija.
Prva vojna sila koja je profitirala od ovih inovacija bila je Neo-asirsko Carstvo, koje je postiglo do sada neviđeni stepen centralizirane kontrole, prva "svjetska sila] ]" da se proteže na čitav [[Plodni polumjesec (Mezopotamija, Levant i Egipat).
Kočije
Kako su države rasle u veličini, brzina mobilizacije postala je presudna jer se centralna moć nije mogla održati ako se pobune ne bi mogle brzo suzbiti. Prvo rješenje za ovo bila je kočija, koja se prvobitno koristila na Bliskom istoku od oko 1800. godine prije nove ere. Prvo ih vukli volovi i magarci, omogućili su brzo prelaženje relativno ravnih zemalja Bliskog istoka. Kočije su bile dovoljno lagane da su se lahko mogle prevući rijekama. Poboljšanja u sposobnosti treniranja konja ubrzo su omogućila da se oni koriste za vuču kočija, vjerovatno već 2100. godine p. n. e a njihova veća brzina i snaga učinile su kočije još efikasnijim. Glavno ograničenje upotrebe kočija bio je teren; dok je bio veoma pokretljiv na ravnom, tvrdom, otvorenom tlu, bilo je vrlo teško preći teže terene, kao što su grubo tlo, čak i rijetko drveće ili žbunje, male jaruge ili potoci ili močvare. Na takvom terenu, kola su bila manje upravljiva od običnih pješaka, a kasnije i konjice.
Kočija je bila toliko moćna za transport i ratovanje da je postala ključno oružje na Drevnog Bliskog istoka u 2. mileniju prije nove ere. Tipskom kočijom upravljala su dva čovjeka: jedan bi bio strijelac koji bi pucao na neprijateljske snage, dok bi drugi kontrolirao vozilo. Vremenom su razvijena kola za prevoz do pet ratnika. U Kini, kočije postale su centralno oružje dinastije Šang, omogućavajući im da ujedine veliko područje. Iako su se kočije upoređivale sa savremenim tenkovima u ulozi koju su igrali na bojnom polju, tj. šok napad, ovo je sporno, sa naučnicima koji ističu da su kočije ranjive i krhke i da im je potreban ravan teren dok su tenkovi terenska vozila; stoga su kola bila neprikladna za upotrebu kao moderni tenkovi kao sila fizičkog udara. Glavna prednost kočije bila je taktička mobilnost koju su pružali strijelcima. Čvrsto zbijena pješadija bila je formacija izbora, kako bi drevni generali održavali komandu i kontrolu tokom bitke, kao i za međusobnu zaštitu. Ali sila bojnih kola mogla bi se suprotstaviti na velikom dometu i baciti strijele na glave pješaka. Zbog njihove brzine, bilo kakvi pokušaji napucavanja kočija mogli su se lahko izbjeći. Ako bi se, s druge strane, pješadijska jedinica raširila kako bi minimizirala štetu od strijela, izgubili bi korist međusobne zaštite i kočijaši bi ih lahko mogli pregaziti.
Stoga je svaka sila s kojom su se suočile kočije bila u taktičkoj dilemi, što je kočije činilo neophodnim za armije tog vremena. Ali to je bila komplikovana oprema koja je zahtijevala specijalizirane majstore da ih održavaju. Ovo je činilo kočije skupim za posjedovanje. Kada su kola bila u vlasništvu pojedinaca unutar društva, to je imalo tendenciju da stvori ratničku klasu specijalista i feudalnog sistema (čiji primjer se može vidjeti u Homerovoj Ilijadi] ]). Tamo gdje su kola bila u javnom vlasništvu, pomagala su u održavanju i uspostavljanju jake centralne vlasti, npr. [[Novo kraljevstvo|Novo egipatsko kraljevstvo. Upotreba kočija dostigla je vrhunac u Bici kod Kadeša 1274. godine prije p. n. e., što je vjerovatno bila najveća bitka kočija ikada vođena, u kojoj je učestvovalo možda 5.000 kočija.
NGC 7474
NGC 7474 (također poznat kao MCG 3-58-26 i PGC 70379) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 468 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,50 (68 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (68 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 9. septembra 1864. godine.
Antičko ratovanje
Pomorski rat
Pomorski rat u antičkom svijetu može se pratiti do Mediterana u trećem mileniju p. n. e., na osnovu dokaza o slikama na Kikladima i modelima brodova koji su napravljeni preko Egeja. Brodovi su korišćeni za civilni transport i trgovinu, kao i u vojne svrhe. Pokretali su ih i veslanje i jedrenje, ali pošto je Mediteran poznat po svojim nedosljednim vremenskim obrascima, veslanje je vjerovatno bilo primarno sredstvo pokretanja.
NGC 7474
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Antičko ratovanje
Pomorski rat
Prvi dokumentovani, fizički dokazi o pomorskoj bici nalaze se u reljefnoj slici koja se nalazi u hramu Medinet Habu, blizu Luxora, Egipat. Prikazuje pobjedu Ramzesa III nad 'narodom mora' u delti reke Nil u ranom dvanaestom stoljeću prije nove ere. Prvobitno se vjerovalo da su ti 'pomorski narodi' filistejskog i feničanskog porijekla, dok se nagađa da bi mogao postojati neki grčki uticaj u njihovom pomorstvu. Čak i prije ove reljefne slike, postoje raniji zapisi o praksi morskih bitaka još 2550. godine p. n. e.pod, egipatskim faraonom Sahueom, koji je navodno koristio transportna plovila da prati svoju vojsku do stranih obala. Postoje čak i dodatni dokazi iz ranijih izvora koji ilustruju pomorstvo i vojnu akciju oko delte Nila tokom ranog dinastijskog perioda u Egiptu, nakon vladavine Ramzesa II.
Prije te pobjede Ramzesa III, država Egipat nije imala pristup drvetu potrebnom za izgradnju pomorskih i ratnih brodova u velikim razmjerima. Umjesto da uvoze velike količine drveta za izgradnju ratnih brodova, egipatski pomorski arhitekti i rani inženjeri počeli su da prepravljaju uobičajene egipatske riječne čamce. Rekonfigurirali su veličinu broda i dodali teška stabla za uzdužni oslonac trupa na otvorenom moru. Ovako konstruirani ratni brodovi doprinijeli su toj pobjedi. Reljefna slika vrlo detaljno prikazuje kako su se vodile borbe u pomorskoj bici. Prikazuje egipatske ratne brodove sa preko dvadeset redova veslača, zajedno s pješadijskim trupama i strijelcima koji se bore u očiglednoj borbi prsa o prsa s protivničkom pomorskom silom. Ovo postavlja pitanje teoriji da u to vrijeme nije bilo razvijeno stvarno pomorsko oružje, već se radije oslanjalo na taktiku i strategiju manevrisanja kako bi se stupilo u sukob s pješadijskim trupama.
Trirema
Među velikim inovacijama pomorskog ratovanja u antičkom svijetu malo je onih koji mogu nadmašiti ratni brod u stilu trireme u smislu efikasnosti, strategije i ukupne djelotvornosti. Prvi prikaz ovog broda u stilu "dugog broda" može se naći u Homerovoj "Ilijadi", kao sredstva za transport naoružanih ljudi i zaliha u područja sukoba preko mora. Rečeno je da su se ovi brodovi sastojali od dva odvojena nivoa na kojima je moglo da stane do 60 ljudi po nivou, a svi su radili zajedno na veslima radi pokretanja broda. Gornji nivo veslača sjedio bi na način sa jednim trakom, provlačeći svoja vesla kroz ono što se naziva gornjim udjelom ili nekom vrstom luka za vesla; dok bi ljudi u nižim redovima sjedili u brodskom skladištu također veslajući kroz donje lukove za vesla. Također se kaže da bi svako veslo na cijelom brodu bilo napravljeno po dužini proporcionalno tjelesnoj građi prosječnog Grka. Posada za ove masivne ratne brodove bila bi prilično impresivna, ali podaci se razlikuju u stvarnom broju ljudi od izvora do izvora. Herodot iz Halikarnasa je bio grčki historičar u četvrtom stoljeću prije nove ere koji je, kroz svoje izveštaje, rekao da će se ove trireme sastojati od najmanje dvije stotine ljudi koji će zauzimati sve položaje. Sa ovim ogromnim posadama, ovi brodovi su bili u mogućnosti da rade sa maksimalnim kapacitetom i efikasnošću u pogledu brzine, navigacije i transporta. Iako su ovi brodovi napravljeni za maksimalnu efikasnost, postoji prostor za debatu o uslovima i prostoru na samom brodu. Procjenjuje se da bi od 200 članova posade, oko 170 tih ljudi bili veslači s odgovarajućim pozicijama ispod palube. Ovi veslači ispod palube sjedili bi na ogradama i držali svoje lične predmete za pohranu ispod sebe, uvjeravajući teoriju da će ovi brodovi biti vrlo pretrpani s malo mjesta za bilo što osim operativnih funkcija.
Za šta su tačno ove grčke trireme bile sposobne u borbi, raspravlja se. Postoje razni različiti izvještaji koji postavljaju temelje o tome koja je oprema korištena i kako su ovi brodovi učestvovali u borbi. Glavne vojne primjene grčkih jrirema, osim transporta trupa i zaliha, bile bi prednosti taktike nabijanja. Pomorski arhitekti su u to vrijeme smatrali prikladnim da dovedu do pune efikasnosti i štetne moći ovim brodovima. Radeći to, količina ljudstva bi ostala dosljedna, tj. zadržala bi istu količinu snage veslanja, ali bi se skratila dužina broda kako bi se kondenzirala snaga nabijanja, dok bi brzina i agilnost bile dosljedne. Ova nova ideologija ratovanja i pomorske taktike pokazala bi se razumnom za sveukupnu vojnu primjenu trireme, i uskoro će postati glavna borbena strategija grčke mornarice i drugih mornarica.
Grčke trireme, ubrzo nakon pojavljivanja u Egejskom moru, postat će standardni ratni brod na cijelom Mediteranu, jer će suverene države poput Egipta, pa čak i Perzijskog carstva usvojiti dizajn ovih brodova i primijeniti ih u vlastite vojne primjene. Jedna od glavnih atrakcija grčkog dizajna nije bila samo njegova efikasna sposobnost nabijanja, već i sposobnost da putuje na velike udaljenosti priličnim brzinama. Jedan izveštaj atinskog vojnika i historičara Ksenofonta opisuje putovanje atinskog komandanta flote Ifikrata kroz neprijateljske vode i strategiju koju je koristio u kombinaciji sa čistom snagom jedrenja trireme. Ovaj primarni izvorni izvještaj može se tumačiti kao funkcionalna i efikasna upotreba grčke trireme. Maksimiziranje njegove brzine kroz neravno i neprijateljsko more, uz korištenje specifične vojne strategije kako bi se osigurao najrazboritiji i najefikasniji ishod je ono što je dovelo do uspjeha trijere u svim vrstama carstava i civilizacija širom Mediterana. Trirema će kasnije postati vitalni dio pomorskog oružja tokom Perzijskih ratova, i za Grke i za Perzijsko carstvo, kao i standardna baza za formiranje rimske mornarice.
Strategija
Drevna strategija se uglavnom fokusirala na dvostruke ciljeve uvjeravanja neprijatelja da je nastavak rata skuplji od pokoravanja, te da se iz rata izvuče najveća moguća dobit.
Prisiljavanje neprijatelja na pokornost uglavnom se sastojalo od poraza njihove vojske na terenu. Nakon što su neprijateljske snage razbijene, prijetnja opsadom, smrt civila i slično često je primoravala neprijatelja za pregovarački sto. Međutim, ovaj cilj bi se mogao postići i drugim sredstvima. Spaljivanje neprijateljskih polja nametnulo bi izbor predaje ili borbe u izbornoj bici. Čekanje neprijatelja dok se njihova vojska ne raspusti zbog početka žetvene sezone ili prestanak plaćanja plaćenika, neprijatelj je bio sličan izbor. Izuzetni sukobi antičkog svijeta bili su kada su ova pravila ratovanja prekršena. Spartansko i atinsko odbijanje da prihvate predaju nakon mnogo godina rata i skoro bankrota u Peloponeskom ratu jedan je takav izuzetan primjer, kao što je i rimsko odbijanje da se predaju nakon Bitke kod Kane.
Lični cilj u ratu bio jednostavan profit. Ovaj profit je često bio novčan, kao što je bio slučaj sa kulturom napada galskih plemena. Ali profit bi mogao biti politički, jer su veliki ratni lideri često bili nagrađeni državnim funkcijama nakon svog uspjeha. Ove strategije su često u suprotnosti sa modernim zdravim razumom jer su u suprotnosti sa onim što bi bilo najbolje za države uključene u rat.
Taktika
Efikasne taktike su se uveliko razlikovale u zavisnosti od slijedečih faktora:
Oružje
Drevno oružje uključivalo je koplje, atlatle sa lahkim kopljem ili sličnim projektilom, luk i strijelu, praćku; oružje kao što su koplje, nadžak-kosa i koplje; oružje za u ruku kao što su mačevi, koplja, palice, buzdovani, sjekire, i noževi. Katapulti, opsadna kula, i ovan za razbijanje kapija korišteni su tokom opsada. Stari Grci su za sobom ostavili mnoge primjere svog oružja kroz svoje sahrane. U Oružju i oklopu Grka, mačevi nalik rapirima pronađeni u mikenskim grobnicama bili su krhki zbog svoje dužine i tankog dizajna. Tokom bronzanog doba, debitovala su dva nova tipa mačeva: rogasti i krstasti mačevi. Rogasti mač je dobio ime po izgledu rukohvata nalik na rog i bio je preferirano oružje za rezanje udaraca. Mač u obliku krsta je izveden iz drške s prirubnicama minojskog bodeža i zaobljenih rukohvata postavljenih pod pravim uglom. Koplja su i dalje ostajala preferirano sredstvo za napade, ali je u periodu palate oružju dodata baza sa utičnicom. U ovom novom periodu također se promijenila uloga luka i strijele sa lovačkih oruđa na punopravno oružje. Kako je grčka civilizacija napredovala, potreba za oružjem se mijenjala i do kasnog perioda nikensko oružje postalo je kraće i pogodnije za upotrebu u radnom okruženju, a ne u bitkama.
Makedonija je tradicijski bila poznata po tome što je imao jaku konjicu, a ne pešadiju. Tokom Aleksandrove vladavine, su nastali sarisofori i to je bilo jedinstveno za Aleksandrovo vrijeme na vlasti. Dok je konjica bila istaknutija, makedonska pješadija, sastavljena od siromašnih i seljačkih klasa, formirala se u novu i jedinstvenu granu vojske koja se razlikovala od hoplita. Ovi ratnici su bili naoružani ogromnim oružjem od štuke zvanim sarisa, kao i vojska koja je bila opremljena praćkama, koje su koristile bronzane metke u obliku badema, na kojima je bilo ugravirano ili Filipovo ili ime njegovih generala. Za opsadno ratovanje Makedonci su koristili katapult sa strijelom. Za oklop su bili opremljeni metalnim šljemom, čvarcima i štitom prekrivenim bronzom.
U Arheologiji oružja, širi prikaz drevnog oružja uzet je u obzir kroz istraživanje evropskog oružja. Oakeshott vjeruje da se u nekom trenutku između 1500. i 100. godine prije nove ere mač razvio iz noža i na minojskom Kritu i na keltskoj Britaniji i jako podsjeća na rapire. Tokom bronzanog doba u istoj općoj regiji, razvijeno je nekoliko drugih mačeva: halštatski se prvi put pojavio tokom ovog doba, ali nije postao široko korišćen sve do gvozdenog doba, mačeva šaranskih jezika iz doline Rone. Halštatski mačevi su postali istaknuti tokom gvozdenog doba i bili su dugački mač sa prilično čudnim vrhom koji je bio jedan od tri oblika: zaobljen, kvadratni oblik ili sličan ribljem repu, a bili su preferirano oružje za upotrebu u kočijama. Oštrica „šaranskih jezika“ također je bila prilično veliki mač sa ivicama koje su bile paralelne na dvije trećine oštrice prije nego što su se suzile na uobičajenu tačku. Posljednji mač je onaj iz doline Rone i općenito se smatra više malim mačem ili prevelikim bodežom sa svakim balčakom jedinstveno izlivenim od bronze. Drška ovog tipa bodeža ima krajeve izvučene u dvije tanke tačke koje se savijaju prema oštrici. Zajedno sa halštatskim mačevima, pronađena su i koplja, slična vrhovima kopalja pronađenim u Mikeni, bila su prilično velika na petnaest inča i imala šuplju utičnicu, međutim bila su jedinstvena po tome što su imala mali bronzani ovratnik blizu mjesta na kojem su se pričvršćivali za osovina.
U dugoj historiji Indije postoji nekoliko različitih režima koji su proizvodili jedinstveno oružje. Spisak oružja koje se prvenstveno koristi u Indiji su bojna sjekira, luk i strijela, koplja, šiljak, bodljikava strelica, mač, gvozdena batina, koplje, gvozdena strijela i jatagon.
Drevni opsadni rat se razlikovao od svake civilizacije i načina na koji se svaki grad branio drugačije i morao je pristupiti različitim taktikama. Jedan od načina da se osigura da je vojska koristila sve svoje trupe u svojoj opsadi prikazan je kada se objašnjava kako se kočija može koristiti u opsadi, govoreći da su, "tokom opsade, kočije, i uglavnom u novoasirskim vojskama, sigurno bile uposlene da patroliraju i štite bokove i pozadinu opsadnih linija i logora."
Ovo pokazuje da su generali morali pronaći novu taktiku kako bi uključili dijelove svoje vojske koji ne bi funkcionirali u opsadi, kao što je prikazano s kočijama na patrolnoj dužnosti i osiguravajući da vojska bude sigurna od bočnog napada neprijateljske vojske. Ova strategija osigurava da se sve snage koriste i doprinose borbenim naporima i pomažu im u pobjedi, kao i da svi povlače svoju težinu.
Balkan
Ilirski kralj Bardyllis pretvorio je dio juga Ilirije u moćnu lokalnu silu u 4. stoljeću prije nove ere. Uspio je da postane kralj Dardanaca i uključiti druga plemena pod njegovom vlašću. Međutim, njihova moć bila je oslabljena ogorčenim rivalstvom i ljubomorom. Vojsku su sačinjavali peltastii sa raznim oružjem.
Tračani su se borili kao peltasti koristeći koplje i polumjesecne ili okrugle pletene štitove. Raketno oružje je bilo favorizovano, ali oružje za blisku borbu su nosili i Tračani. Ovo oružje za blisku borbu variralo je od strašnog romfeja i nadžaka do koplja i mačeva. Tračani su se klonili oklopa i čvaraka i borili su se što je moguće lakše, dajući prednost mobilnosti iznad svih ostalih osobina i imali su odlične konjanike.
Dačanska plemena, smještena na području današnje Rumunije i Moldavije, bila su dio veće tračanske porodice naroda. Oni su uspostavili visoko militarizovano društvo i, tokom perioda kada su plemena bila ujedinjena pod jednim kraljem (82–44 p. n. e., 86–106) predstavljala su veliku pretnju rimskim provincijama donjeg sliva Dunava. Dakija je osvojena i pretvorena u rimsku provinciju 106. godine nakon dugog, teškog rata.
Značajne drevne bitke
• Bitka kod Megida, oko1457. godine p. n. e.
• Bitka deset kraljeva, oko 1400 pne
• Bitka kod Kadeša, 1274. p. n. e.
• Bitka kod Muye, 1046. p. n. e.
• Bitka kod Qarqara, 853. pne
• Bitka kod Ninive, 612. p. n. e.
• Bitka kod Megida, 609. pne.
• Bitka kod Karkemiša, 605. p. n. e.
• Bitka kod Pterije, 547. p. n. e.
• Bitka kod Timbre, 546. p. n. e.
• Bitka kod Ladea, 494. p. n. e.
• Bitka kod Maratona, 490. p. n. e.
• Bitka kod Termopila, 480. p. n. e.
• Bitka kod Artemisijuma, 480. p. n. e.
• Bitka kod Salamine, 480. p. n. e.
• Bitka kod Plateje, 479. p. n. e.