cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Borko Arsenić
Drugi svjetski rat
Od prvih dana ustanka na Kozari, jula 1941. godine, stupio je u partizane. Bio je borac Druge čete Drugog krajiškog (kozarskog) partizanskog odreda. Kao borac-bombaš isticao se u mnogim borbama, koje je Odred vodio u borbama na Kruškovcu, Podgracima, Mrakovici, Bosanskoj Dubici. Bombama je obezbjeđivao uspjeh svojoj jedinici. Za zasluge u dotadašnjoj borbi, oktobra 1941. godine je primljen u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). U borbama za oslobođenje Prijedora, maja 1942. godine, Borko učestvovao kao politički komesar svoje čete. Kada je ubrzo potom, formirana Prva krajiška brigada postavljen je za zamjenika političkog komesara Četvrtog bataljona. Ovaj bataljon uspješno je učestvovao u mnogim borbama, naročito na Brankovcu i Piskavici, kao i u proboju neprijateljskog obruča u toku borbi na Kozari, jula 1942. godine. Poslije završetka ofanzive, Borko je postavljen za komandanta Trećeg bataljona, sa kojima je vodio borbe na Topića brdu, gde je sa svojim borcima u jurišu uništio čitav njemački bataljon, natjeravši ga u rijeku Sanu. Ovakav sličan podvig, ponovio je u borbama tokom Četvrte neprijateljske ofanzive, kada je Prva krajiška brigada pod Grmečom vodila borbe s djelovima njemačke 717. divizije. Tada je Treći bataljon, kod sela Eminovci, uhvatio u klopku njemački bataljon i u potpunosti ga likvidirao. Za ovaj postignuti uspeh Vrhovni štab NOV i POJ je pohvalio Treći bataljon.
Zakorenje
Zakorenje je naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Borko Arsenić
Drugi svjetski rat
Borkov bataljon istako se i kasnijim borbama - za oslobođenje Mrkonjić Grada, augusta 1942; borbama s četnicima na Manjači; uništenju ustaško-domobranske bojne, na mestu Velika Greda, kada je zarobljeno 109 neprijateljskih vojnika; borbama za oslobođenje Jajca, septembra 1942; u Bihaćkoj operaciji, novembra 1942. Početkom 1943. godine, Borko je postavljen za zamjenika komandanta brigade. U tom svojstvu je učestvovao u pripremi i samom napadu na aerodrom u Rajlovcu, augusta 1943. godine. U ovoj akciji bio je teže ranjen, pa je bio upućen na liječenje. Poslije ozdravljenja, bio je postavljen za komandanta Dvanaeste dalmatinske brigade, koja je tada vodila uspješne borbe za odbranu ostrva Visa i izvodila desantne akcije na ostrvima - Korčuli, Braču i Šolti. Brigada je pod Borkovom komandom učestvovala u oslobođenju Splita, Šibenika i Kninskoj operaciji, 1944. godine. U završnim operacijama za oslobođenje Jugoslavije, 1945. godine, Borko je postavljen za komandanta 39. krajiške divizije. Poslije oslobođenja zemlje, nastavio je profesionalnu vojnu karijeru u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. Pohađao je Viši pješadijski kurs pri Pješadijskoj oficirskoj školi "Vistrel" u Sovjetskom Savezu, a potom je završio Višu vojnu akademiju JNA. Penzionisan je 1963. godine. Umro je 16. februara 1981. godine u Beogradu i sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Zakorenje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zakorenje je imalo 187 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zakorenje je imalo 231 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3621
IC 3621 (također poznat kao PGC 3090634) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 975 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,40 (113 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (113 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mutilić
Mutilić je naseljeno mjesto u sastavu općine Udbina, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mutilić je imao 38 stanovnika.
Napomena: ''Do 1948. iskazivano kao naselje, kao i od 1991. kad je izdvojeno iz naselja Kurjak. Od 1857. do 1880. sadrži dio podataka za naselje Ondić.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mutilić je imalo 84 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Stojmerić
Stojmerić je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Klavže
mini|280px|Klavže, ulaz u naselje Klavže su naseljeno mjesto u sastavu općine Tolmin, regija Goriška, Slovenija.
Stojmerić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Stojmerić postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Cvijanović Brdo.
Klavže
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Tolmin.
Stojmerić
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stojmerić je imao 3 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Cvijanović Brdo.
Klavže
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klavže su imale 80 stanovnika.
Stojmerić
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Cvijanović Brdo. Kao dio naselja iskazuje se od 1890. Od 1857. do 1880. te 1981. i 1991. podaci sadržani u naselju Cvijanović Brdo.''
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Hercegovac)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Hercegovac je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 50,72 km2 imala 2.383 stanovnika, što predstavlja 1,99% od ukupnog broja stanovnika Bjelovarsko-bilogorska županije, odnosno 0,06% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Hercegovcu je 47 stanovnika/km2.
Gradski stadion Vitez
Gradski stadion Vitez je multifunkcionalni stadion u Vitezu, Bosna i Hercegovina. Trenutno se, većinom, koristi za odigravanje nogometnih utakmica, te predstavlja domaći stadion NK Viteza. Kapacitet stadiona je 3.000 mjesta.
USP48
Ubikvitin karboksil-terminalna hidrolaza 48 jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom USP48  sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.035 aminokiselina, a molekulska težina  119.032 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira domene koji sadrže protein koji ga povezuju sa porodicom peptidaza C19, također poznatom kao porodics 2 ubikvitin karboksil-terminalnih hidrolaza. Članovi porodice funkcionišu kao deubikvitinirajući enzimi, prepoznajući i hidrolizirajući peptidnu vezu na C-terminalnom glicinu ubikvitina. Enzimi iz porodice peptidaza C19 uključeni su u prerdu poli-ubikvitinskih prekursora, kao i ubikvitiniranih proteina. Karakterizirane su alternativne varijante transkripta, koje kodiraju različite izoforme.
Efekt poboljšane permeabilnosti i retencije
Efekt poboljšane propusnosti i retenzije (EPR) je kontroverzni koncept pomoću kojih molekule određenih veličina (obično liposomi, nanočestice i makromolekulski lijekovi) imaju tendenciju da se akumuliraju u tumorskom tkivu mnogo više nego u normalnim tkivima. Općenito objašnjenje za ovu pojavu je da tumorske ćelije moraju stimulirati proizvodnju krvnih sudova, da bi brzo rasle. VEGF i drugi faktori rasta su uključeni u angiogenezu raka. Agregati tumorskih ćelija od samo 150-200 μm, počinju da ovise o snabdevanju krvlju koje vrši neovaskulatura za njihovu ishranu i snabdevanje kiiikom. Ove novoformirani tumorski sudovi su obično abnormalne forme i arhitekture. Oni su loše poređane defektne endotelne ćelije sa širokim fenestracijama, nemaju sloj glatkih mišića ili inervaciju sa širim lumenima i oštećene funkcionalne receptore za angiotenzin II. Nadalje, tumorskim tkivima obično nedostaje efikasna limfna drenaža. Svi ovi faktori dovode do abnormalne dinamike transporta molekula i fluida, posebno kod makromolekulskih lijekova. Ovaj fenomen se naziva "efekt pojačane permeabilnosti i zadržavanja (EPR)" makromolekula i lipida u solidnim tumorima. EPR efekat je dodatno pojačan mnogim patofiziološkim faktorima koji su uključeni u pojačavanje ekstravazacije makromolekula u čvrstim tumorskim tkivima. Naprimjer, bradikinin, dušik-oksid/peroksinitrit, prostaglandini, faktor vaskularne permeabilnosti (također poznat kao faktor rasta vaskularnog endotela VEGF), tumorski faktor nekroze i drugi. Jedan faktor koji dovodi do povećanog zadržavanja je nedostatak limfe oko tumorske regije koja bi filtrirala takve čestice u normalnim uvjetima. EPR efekat se obično koristi za opisivanje isporuke nanočestica i liposoma u tkivo raka. Jedan od mnogih primjera je rad na termalnoj ablaciji sa zlatnim nanočesticama. Halas, West i saradnici su pokazali moguću dopunu zračenju i hemoterapiji u terapiji raka, pri čemu kada se nanočestice nađu na mjestu raka, mogu se zagrijati kao odgovor na kožu koja prodire u blizinu IR laser (fototermalni efekat). Pokazalo se da ova terapija najbolje djeluje u kombinaciji s hemoterapeutima ili drugim terapijama raka. Iako se pretpostavlja da EPR efekat nosi nanočestice i širi se unutar tkiva raka, samo mali postotak (0,7% medijana) od ukupno primijenjene doze nanočestica obično može doseći čvrsti tumor.
IC 3622
IC 3622 je galaksija koja je udaljena oko 1002942000,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,60 (175 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (175 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cvitović (Slunj)
Cvitović je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cvitović je imao 279 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Donja Glina, Glinsko Vrelo, Gornje Taborište i Marindolsko Brdo. U 1981. i 1991. sadrži podatke za naselja Donja Glina, Glinsko Vrelo, Gornje Taborište i Marindolsko Brdo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cvitović je imalo 929 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ondić
Ondić je naseljeno mjesto u sastavu općine Udbina, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Titova Korenica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ondić je imao 40 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. dio podataka sadržan je u naselju Mutilić.''
Osman Asaf Sokolović
Osman Asaf Sokolović (Sarajevo, 1882. – Sarajevo, 24. januara 1972) bio je bošnjački društveni i kulturni radnik.
Biografija
Rođen je 1882. u Sarajevu. Djed Sunulah-efendija bio je cijenjen državni tužilac iz osmanlijskog doba. Rano je ostao bez oba roditelja. U Sarajevu je završio osnovnu školu, mekteb, ruždiju i jedan razred gimnazije, nakon čega se sa starijim bratom Tevfikom školovao na liceju u Istanbulu, gdje je brigu o njima vodio Sarajlija Muharem ef. Smaiš, koji je bio jedan od glavnih aktera otpora austro-ugarskoj okupaciji. Nakon završenog jednog razreda u Istanbulu, prešli su u licej u Bursi jer je tamo živjelo više Bošnjaka.
Po završetku školovanja u Turskoj, upisao se na Pravni fakultet u Zagrebu. Poslije Zagreba, školovanje je nastavio na univerzitetu u Pragu, te univerzitetu i privatnoj akademiji u Lausanni. Na kraju se opet vratio u Zagreb gdje je i završio studije. Poslije školovanja zaposlio se kao tajnik Trgovačko-obrtničke komore u Sarajevu. Rano je penzionisan, što mu je omogućilo da posveti više vremena proučavanju historije. Svoju privatnu biblioteku sa više hiljada primjeraka, od čega više stotina starih rukopisnih djela, ustupio je Gazi Husrev-begovoj biblioteci 1963. Umro je u Sarajevu 24. januara 1972.
Prvi Sokolovićevi radovi bili su prijevodi sa turskog i francuskog, a kasnije i njemačkog. Pisao je o književnoj historiji Bošnjaka, političkoj, kulturnoj i privrednoj historiji Bosne i Hercegovine i dr. Aktivan je bio u Muslimanskom radničkom i zanatlijskom društvu "Hurijet", nastojeći zaposliti što više siromašne bošnjačke djece.
Pećane
Pećane su naseljeno mjesto u sastavu općine Udbina, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pećane su imale 35 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. dio podataka sadržan je u naselju Debelo Brdo. U 1991. povećano za nenaseljeni dio područja naselja Debelo Brdo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pećane je imalo 118 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Ivanska)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Ivanska je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 119,11 km2 imala 2.911 stanovnika, što predstavlja 2,43% od ukupnog broja stanovnika Bjelovarsko-bilogorska županije, odnosno 0,07% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Ivanskoj je 24 stanovnika/km2.
Ćelijska proliferacija
Proliferacija ćelija je proces kojim ćelija raste i dijeli se, dajući dvije nove ćerke ćelije. Proliferacija ćelija dovodi do eksponencijalnog povećanja broja ćelija i stoga je brzi mehanizam rasta tkiva. Proliferacija ćelija zahtijeva da se istovremeno pojave i rast ćelija i ćelijska dioba, tako da prosječna veličina ćelija ostaje konstantna u populaciji. Podjela ćelija može se dogoditi bez rasta ćelije, stvarajući mnogo progresivno manjih ćelija (kao u diobi zigota, dok se rast može dogoditi bez ćelijske diobe, da bi nastala  jedna veća ćelija (kao u rastu neurona). Dakle, ćelijska proliferacija nije sinonim ni za rast ćelije ni za dijeljenje ćelija, uprkos činjenici da se ti termini ponekad koriste naizmjenično.
Matične ćelije prolaze kroz ćelijsku proliferaciju, kako bi proizvele proliferirajuće ćelije kćerke koje se pojačavaju „tranzitom“ i koje se kasnije diferenciraju za konstrukciju tkiva tokom normalnog razvoja i rast tkiva, tokom regeneracije tkiva nakon zarastanja rane ili kod karcinoma.
Veličina ćelije ovisi i o rastu i o dijeljenju ćelija, s nesrazmjernim povećanjem brzine rasta ćelija što dovodi do stvaranja većih ćelija i nesrazmjernim povećanjem brzine ćelijske diobe što dovodi do stvaranja mnogih manjih ćelija. Proliferacija ćelija obično uključuje uravnotežen rast ćelija i stopu ćelijske diobe, koji održavaju približno konstantnu veličinu ćelija u eksponencijalno proliferirajućoj populaciji ćelija. Do proliferacije ćelija dolazi kombiniranjem rasta ćelija s pravilnim G1– S-faza – M – G2 fazama ćelijskog ciklusa, da bi se proizvelo mnogo diploidnih potomačkih ćelija.
U jednoćelijskim organizmima proliferacija ćelija uglavnom odgovara na dostupnost hranjivih sastojaka u okolini (ili laboratorijski medij za rast).
U višećelijskim organizmima, proces razmnožavanja ćelija strogo se kontrolira pomoću regulacije gena mreže kodirane u genomu, a izvršavaju je uglavnom transkripcijski faktori, uključujući one koji su regulirani transdukcijom signala puteva koje izazivaju faktori rasta tokom ćelijskih komunikacija u razvoju. Pored toga, unos hranljivih sastojaka u životinje može inducirati cirkulišuće hormone iz porodice Insulin / IGF-1, koji se takođe smatraju faktorima rasta, i koja funkcionira za promicanje proliferacije ćelija u ćelijama u tijelu koje su sposobne za to.
Nekontrolirana proliferacija ćelija dovodi do povećane stope proliferacije ili neuspjeha ćelija da zaustave svoju proliferaciju u normalno vrijeme, pa je uzrok karcinoma.
Svjetsko prvenstvo u skokovima u vodu 2015 – toranj 10 m sinhronizirano (muškarci)
Takmičenje u skokovima u vodu u disciplini toranj 10 m sinhronizirano za muškarce na Svjetskom prvenstvu u skokovima u vodu 2015. održano je 28. jula 2015.
Rezultati
Kvalifikacije su održane u 10:00, a finale u 19:30.
Zelenom bojom označeni su finalisti.
NUTS:SE
mini|upright=1.6|Nivoi NUTS-1, NUTS-2 i NUTS-3 za Švedsku NUTS:SE je međunarodni kôd (fr:nomenclature d'unités territoriales statistiques) (NUTS) službene statistike Evropske Unije za Švedsku.
Nivoi NUTS-a
Ova podjela je osnova za regionalnu statističku raspodjelu financijske podrške regija, unutar Evropske Unije.
Historija Visokog
Područje Visokog bilo je naseljeno od 5. milenijuma pr. n. e, dok je Okolište reprezentativni primjer Butmirske kulture, i jedno od najvećih neolitskih naselja u jugoistočnoj Evropi. Visočka dolina bila je rani centar srednjovjekovne države Bosne. U Milima je bilo bansko sjedište i centar državnog života, gdje se održavao stanak, te krunidbeno mjesto prvog bosanskog kralja Tvrtka Kotromanića. Stari grad Visoki koji se nalazi na brdu Visočica je bio politički važna tvrđava, a njegovo podgrađe Podvisoki je bio jedno od najranijih primjera srednjovjekovne urbane sredine na užem području Bosne. U prvoj polovini 14. stoljeća, je u obližnjim Moštrima bila kuća krstjana.
Od srednjovjekovnog grada, Visoko će izrasti u naselje osmanskog tipa. U okvirima ovog novog tipa grada historijsku ulogu imao je bosanski namjesnik Ajas-paša 11. novembra 1911, u zadnjim godinama Austrougarske uprave, grad je skoro potpuno izgorio u požaru koji je slučajno započet. Prije rata u Bosni i Hercegovini Visoko je najveći izvoznik tekstila i kože u Jugoslaviji, dok su danas nosioci privrednog razvoja i dalje kožarsko-tekstilna industrija, ali i auto-industrijska. Od 2006. Visoko posjećuju desetine hiljada turista zbog tvrdnji Semira Osmanagića da u Visokom postoje pradavne piramide.
IC 5269B
IC 5269B (također poznat kao ESO 406-26, MCG -6-50-12 i PGC 70070) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 77 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Južna riba. Najveći prečnik je 4,00 (89 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (16 hiljada sg).
Historija Visokog
Prahistorija
U visočkom su bazenu početkom 5. milenijuma pr. n. e. postojala utvrđena, organizovana sela u kojima je živjelo do hiljadu stanovnika. Nađeni su tragovi utvrđenja i kuća planski građenih u redovima. Naselje u Okolištu, kao i neka druga, uništena su u požaru. U vremenu oko 4800. godine pr. n. e na čitavom području visočkog bazena moglo je biti oko 3500 stanovnika, što u prosjeku čini gustinu naseljenosti od 31 stanovnika po km2. Zbog plodne doline kroz koju protiču dvije rijeke Bosna i Fojnica, područje visočke općine je uvijek bilo naseljeno, tako da su neolitska nalazišta većinom butmirske i kakanjske kulture nađena na obalama rijeka - mjestima kao što su Arnautovići, Donje Moštre, Okolište, Zbilje, Ginje, Dvor, Čifluk, Hadžići. Okolište je reprezentativni primjer Butmirske kulture, i jedno od najvećih neolitskih naselja u jugoistočnoj Evropi, ujedno i nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
IC 5269B
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Historija Visokog
Prahistorija
Od 2002. godine manja iskopavanja i geofizičke prospektive su izvršene u Okolištu. Kao prvi rezultati bili su geomagnetski planovi naselja od 5 kuća sa povezanim putevima. Pronađena su izvrsno očuvana naselja. Topološka, radiometrička, arheološka i botanička anazila pronađenih materijala pokazuju veliki naučni potencijal Okolišta koje pripada kasnom neolitskom periodu.
U septembru 2007. godine Zemaljski muzej Bosne i Hercegovine nastavio je arheološka istraživanja lokaliteta gdje je prema dosadašnjim istraživanjima procijenjeno da je tu živjelo oko 3.000 ljudi u doba neolita. Starost naselja je, putem C14 metode, procijenjena na 4.700 do 4.500 godina prije nove ere. Do danas ovo je jedno od najvećih naselja pronađenih u BiH, što su pokazali pronađeni materijali, proizvodnja pokretnog arheološkog materijala, i broj kuća otkrivenih geomagnetskim snimanjem. Naselje je bilo zatvorenog tipa i zaštićeno sa pet rovova. Rovovi su služili kao zaštita protiv poplava koje su i danas karakteristične za okolinu gdje je neolitsko naselje pronađeno. Prestižni naučni magazin "Science" je ovaj lokalitet već ranije proglasio jednim od najznačajnijih neolitskih nalazišta u Evropi.
Žigerovci
Žigerovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Brestovac, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija Visokog
Metalno doba
Kontinuitet življenja se nastavio i u metalnom dobu. Značajna nalazišta za željezno doba su Hadžići - brdo Gradina, Kopači, Malo Čajno, Zbilje, Mokronoge, Vratnica i Porječani. Većinski dio Bosne je bio naseljen od strane ilirskog plemena Dezidijati koji su pripadali srednjobosanskoj kulturnoj grupi bronzanog i željeznog doba. Na području Vratnice je pronađen zajednički grob dezitijatskih ratnika. Nekropola Vratnica-Gornji Skladovi kod Visokog sastoji se od zajedničke inhumacijske grobnice dvadesetak muškaraca za koje se pretpostavlja da su žrtve oružanog sukoba. Pronađeni su skromni grobni prilozi poput nakita, keramike, životinjskih kostiju, željeznih kopalja, ulomaka mačeva. Grobnica se datira u drugu polovicu 4 vijeka p.n.e. Sa metalnim dobom, kada se stanovništvo sve više povlači na padinske zone, na moštranskom području je zabilježena gradina Gradac u Gunjačama (područje Mokronoga). Mokronoška gradina je imala promjer 300x100 metara.
Antički period
Visočko područje je potpalo pod rimsku vlast 33. godini p.n.e., i time ušlo u antičko historijsko razdoblje. Pod rimskom vlašću, uz jedan kraći prekid od proljeća 6. godine p.n.e. do ljeta 9. godine p.n.e. (za vrijeme Velikog Ilirskog ustanka), visočko područje će ostati sve do same propasti Rimskog carstva. U Moštrima se nalazi važan antički lokalitet za visočko područje koji se nalazi uz potok Zimašnicu, lokalitet Svibe. Nalazi kao što su temelji zgrada, kamen, malter, crijep i opeka, kao i fragmenti fresko – slika i keramike provincijalne izrade ukazuju na antičku naseobinsku djelatnost i aglomeraciju. Pronađeno je i metalnog materijala, između ostalog i ključ, nož i fragmentirana alatka. Ovo naselje je u ostalo neistraženo, radi čega se do sada nije mogla preciznije odrediti ni njegova veličina a niti njegovo značenje. Kasnija zemljoradnička i građevinska djelatnost su doveli do pojačanog devastiranja ostataka antičkog naselja na površinskim slojevima.
Žigerovci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žigerovci su imali 7 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Žigerovci je imalo 25 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Historija Visokog
Antički period
Antička naseobinska djelatnost je evidentirana i na nešto sjevernijem lokalitetu Crkvina, koje se nalazi na širem području Mokronoga. Na ovom mjestu su 1967. izgrađeni objekti PIK „Sarajevo“ (nekadašnja tovilišta 1 i 2) i na sjeverozapadnim oranicama Šipovi i Gromile i time učinili veliku štetu i devastiranje većeg dijela antičkih ostataka. Spašena su samo dva novčića i to careva Trebonijana Gala (Caius Vibius Trebonianus Gallus 251 – 253. p.n.e) i Galijena (Publius Licinius Egnatius Gallienus 260 – 268. p.n.e) te jedan dobro očuvani kanelirani kameni stup, koji se nalazi u Zavičajnom muzeju u Visokom. Antičke objekte je još 1891. je otkrio Vaclav Radimsky, a istraživanja je vodio i Ivo Bojanovski od sredine 70-tih godina 20. vijeka. Još u osmanlijskom periodu sa ovog lokaliteta je uzeto dosta materijala za gradnju ceste koja prolazi pored samoga naselja. Kompletna naseobinska antička aglomeracija se nalazila uz rimski put, koji je više – manje praćen i današnjim putevima.
Tragovi rimskih građevina su pronađeni i na u Arnautovićima na lokalitetu srednjovjekovnih Mila. Tragovi rimske građevine su zapaženi u supstrukcijama srednjovjekovne banske i kraljevske bosanske crkve, a sastoje se od dijelova zida i fragmenata krovnog crijepa. Isti je slučaj sa srednjovjekovnoj utvrdi na Visočici, gdje su pronađeni stariji rimski i ilirski tragovi. Sjeveroistočno od mokronoškog Gradca nalazi se lokalitet Gradina u Seoči, čije više i južnije uzvišenje nosi naziv Veliki grad. Vaclav Radimsky 1890. godine, i kasnije Ivo Bojanovski 1978. su utvrdili da se radilo ruševinama manje rimske utvrde sa stražarnicom. Uz desnu obalu Radovljanske rijeke, lokalitet Omejak kod Maurovića je evidentirana antička naseobinska djelatnost (substrukcije, građevinski materijal, opeke, hipokaust, troska). U blizini ovog posljednjeg navedenog nalazišta, na lokalitetu Raskršće (kod Maurovića - Rizvića) uz desnu obalu Radovljanske rijeke, isto su otkriveni temelji rimske zgrade sa brojnim ulomcima krovne opeke.
Jačanjem centara u području Ilidže, Višnjice blizu Kiseljaka i Breze, područje Visokog, a posebno moštranski kraj postaje raskrsnica glavnih rimskih puteva. Postoji mnoštvo arheoloških nalaza iz ovog perioda sa lokaliteta kao što su Crkvina, blizu sela Mokronozi (rimsko naselje, novčići i mnoštvo keramičkih fragmenata), Veliki Gradac blizu Ramadanovaca i Veliki Gradac, blizu Seoče (rimska utvrda). Ostaci rimske kulture pronađeni su i na arheološkom lokalitetu u Milama-Arnautovići, Vratnici, Raskršću blizu Maurovića itd. Posljednj period antike je obilježila istočnogotska vlast od kraja 5. vijeka i Bizantska vladavina do samog početka 7. vijeka. Avarsko-slavenskim naseljavanjem se završava antički period, i prelazi u novi srednjovjekovni.
Srednji vijek
alt=|mini|[[Stari grad Visoki ]]
Za današnje područje Visočkog polja se pretpostavlja, da je još u 10. vijeku, predstavljalo zametak u razvoju srednjovjekovne bosanske države koje spominje car Konstantin Porfirogenit. Naselje smješteno u Visočkom polju i njegovoj okolini, dugo je imalo naziv Bosna što je predstavljalo najstariji i najuži sadržaj pojam Bosne kao teritorijalno-političke zajednice. Grad Visoki na brdu Visočica prvi put spominje 1. septembra 1355. godine kada je u njemu ban Tvrtko I Kotromanić izdao Dubrovčanima povelju kojom im potvrđuje prava i povlastice. Visoko je bilo pod feudalnom upravom Kotromanića.
Grad Visoki, Podvisoki, Mile, Biskupići i Moštre su bili središte nekadašnje srednjovjekovne Bosne odakle se dalje razvijala bosanska država. Prvi bosanski kralj Tvrtko I Kotromanić je krunisan i pokopan u crkvi u Milama, gdje se nalazio i franjevački samostan, a bile su i mjesto održavanja stanka državnog sabora. Tvrđava Visoki je štitila podgrađe Podvisoki koji je bio jedno od najranijih primjera srednjovjekovne urbane sredine na užem području Bosne. U Moštrima se nalazila kuća krstjana, gdje je Crkva Bosanska obavljala svoje javne poslove i imala visoko učilište bosanske vjerske organizacije. U Biskupićima se nalazila crkva koju je sagradio prvi domaći bosanski ban, Kulin.
Osmanlijska vladavina
Postavši dijelom novog carstva prekinut je način dotadašnjeg razvoja Visokog obzirom da Osmanlije donose novi tip gradnje. Od srednjovekovnog grada, Visoko će izrasti u naselje osmanskog tipa. U okvirima ovog novog tipa grada historijsku ulogu imao je bosanski namjesnik Ajas-paša koji je u Visokom podigao kompleks građevinskih objekata koji su činili novu urbanu jezgru. Godine 1477. Ajas-beg je izgradio hamam, mekteb, vodovod, most na rijeci Bosni i Medresu, te utemeljio vakuf i tekiju nakšibendijskog reda koja i danas postoji. Visoko je tokom osmanskog razdoblja prošlo kroz različite faze urbanog i arhitektonskog razvoja. Koristeći se informacijama koje su dostupne u nekolicini vakufnama[1] a koje se odnose na Visoko, moguće je uočiti da je srednjovjekovno manje naselje (selo) za kratko vrijeme postalo kasabom, odnosno naselje s urbanim karakteristikama koje neophodno moraju sačinjavati i javni i infrastrukturni elementi. Konačno Visoko postaje nahija. Kao sjedište nahije nalazilo se isprva u sastavu kadiluka Bobovac (1463 – prije 1470), a potom u sastavu kadiluka Sarajevo sve do 1851., kada je postalo samostalan kadiluk. Prilikom upada Eugena Savojskog 1697. u Bosnu, prije nego će krenuti za Sarajevo, Visoko je opljačkano i zapaljeno.
Austrougarska vladavina
alt=|mini|Primjer zgrade građene u pseudo-Maurskom stilu za vrijeme Austrougarske vladavine
Nakon Berlinskog kongresa, Austrougarska je 1878. okupirala većinu tadašnje BiH. Otpor austrijskoj vojsci je bio kratkotrajan, i trajao nekih 6 sati pod vodstvom Muhameda ef. Hadžijamakovića, a pridružili su im se i pravoslavni Visočani. Konačan otpor je slomljen poslije podne 17. augusta 1878. kada se grupa povlači prema Sarajevu. thumb|Tipičan primjer kuća koje su građene poslije velikog požara 1911. U prvim godinama Austrougarske vladavine Visoko nije bitno mijenjalo izgled te je zadržalo karakteristike orijentalnog tipa. Iako se veći broj muslimana tada iselio u Tursku, i dalje je Visoko ostalo pretežno muslimansko mjesto jer je od 4715 stanovnika, njih 3677 su bili muslimani. U podacima iz 1882. godine stoji da je Visoko organizirana naseobina sa razvijenom trgovinom, uredima i drugim institucijama, te da ima 752 kuće. Grad se širi obalom rijeke Fojnice niz glavnu saobračajnicu prema Jaliji, ušću i mostu preko rijeke Bosne.Gradska uprava je 1901. sagradila vodovod, a voda je uzeta iz izvora Perutac i Kraljevac.
Odmah poslije okupacije, ruždija je zatvorena, a otvorena komunalna osnovna škola 1886. i franjevačka gimnazija 1900. Nastavljajući bogatu tradiciju iz osmanlijskog perioda i dalje se razvijao tabački zanat, tako je izvoz kože rastao. Godišnje se prerađivalo 20.000 goveđih i 60.000 ovčjih i kozijih koža, a opančari su izrađivali milion pari opanaka.
Kraljevina Jugoslavija
U novoj državi Srba Hrvata i Slovenaca, kasnije Kraljevini Jugoslaviji, struktura stanovništva se nije previše mijenjala. Betonski most, preko rijeke Bosne, napravljen 1929. godine po projektu inžinjera Julija Hahamovića, predstavlja prvi objekat od armiranog betona na ovim prostorima. Zgrada bivšeg Sokolskog doma (danas prostor DTV Partizana) izgrađena 1934. godine. Bilo je u sastavu Sarajevske oblasti (1922–29), zatim Drinske banovine (1929–41).
Drugi svjetski rat
Nakon pada Jugoslavije, Visoko se našlo pod upravom NDH, i bilo je u sastavu župe Lašva–Glaž (1941–45). Visoko je oslobođeno 7. aprila 1945 od strane 7, 9 i 17 Krajiške brigade iz Desete divizije. Iz Visočke općine 1205 vojnika je učestvovalo u narodno oslobodilačkom ratu, dok ih je 142 poginulo. Poslije rata ustanove i ulice u Visokom su obično dobile imena po ratnim herojima. Tako je škola na Kraljevcu dobila ime po narodnom heroju Ognjenu Prici, a srednja škola je nosila ime Janka Balorde.
Danas se 7. april slavi kao dan oslobođenja Visokog kada se svake godine upriličava polaganje cvijeća na Spomen kosturnicu borcima NOAR-a. Jevrejsko groblje, udaljeno je 5–6 km od centra grada na putu prema Kiseljaku, u okviru kojeg se nalazi i spomenik palim borcima i jevrejskim žrtvama fašizma u Visokom. Ćeliju KPJ su 1940. godine formirali Džudžo Mehmed - Meho, Meho Patak, Janko Balorda i Himzo Salihbegović. Oni su imali spomen biste koje je napravio kipar Milanović Ranko. Danas su one oskrnavljene.
Socijalistička Jugoslavija
mini|Vispak je preduzeće osnovano za vrijeme SFRJ Od 1955. Visoko biva srez odnosno središte nekoliko današnjih općina: Breza, Fojnica, Ilijaš, Kiseljak, Kreševo i Vareš. U isto vrijeme vrši se nagla industrijalizacija gdje se posebno ističe kožarska, te prehrambena, metalna, tekstilna, trgovinska i građevinska industrija koja je bila u mogućnosti opskrbljavati čitav tadašnji srez te izvoziti u susjedne savezne republike i inostranstvo. Tadašnja privreda, prema podacima iz 1991. zapošljavala je 88% stanovništva, koja je u 1991. ostvarila ukupan izvoz od 92,5 miliona dolara. Visočka općina je bila najveći izvoznik tekstila i kože u Jugoslaviji, Vitex u tekstilnoj, KTK u kožnoj industriji.
thumb|Zgrada BH Pošte, izgrađena za vrijeme SFRJ, arhitekta [[Zlatko Ugljen. Na lijevoj strani ostatak reklame za tekstilno preduzeće Vitex koje nije preživjelo Rat u Bosni i Hercegovini.]] Početkom 1950-tih godina počinje gradnja prvih većih stambenih i poslovnih zgrada u Visokom, kao i postepeno širenje grada prema prostranim i plodnim ravnicama uz obalu rijeke Bosne i Fojnice. Isto tako grad dobija sve bitnije objekte među kojima su pošta, policijska i vatrogasna stanica, dom zdravlja, zavičajni muzej, hotel, kao i robne kuće, sportske objekte i ostale stambene, poslovne i filijalne objekte. Dolazi i do procvata kulturnog života jer 1950-tih godina Visoko dobija svoje amatersko pozorište i kino. U ovo periodu se osniva većina sportskih klubova, uključujući najuspješnije rukometni klub "Vitex" odnosno "Bosna", te aero klub "Izet Kurtalić", dok je bitno i osnivanje nogometnog kluba "Bosna" koja je nastala ujedinjavanjem Jadrana i Radničkog.
Visoko u Bosanskom ratu
Vanredno stanje na području visočke općine je proglašeno 6. aprila 1992., a istog mjeseca počinje doturanje naoružanja prema Sarajevu. Glavne borbe su vođene na području Čekrčića, koji su bili pod kontrolom VRS-a.
Moderna historija
alt=|mini|Brdo Grad (također poznato kao [[Visočica (brdo kod Visokog)|Visočica)]]
Šerefuddinova džamija je 2007. dobila značajno priznanje mađarskih arhitekata, koji su je ocijenili kao jedan od tri najbolje dizajnirana sakralna objekta u Evropi. Visoko je nastavio da bude značajan centar u BiH u kožarsko-tekstilnoj industriji.
Visočke piramide su trenutno tvrdnja istraživača Semira Osmanagića koja tvrdi da se nedaleko od grada Visokog nalazi više piramida izgrađenih ljudskom rukom u davnoj prošlosti. Istraživanja u cilju dokazivanja ove teorije su počela 14. aprila 2006. godine.
Provincija Nuoro
Pokrajina Nuoro sa oko 37 stanovnika na km2, jedno je od najrjeđe naseljenih područja u Evropi. Međutim, ima i neke zanimljive turističke atrakcije, kao što su planinski masiv Gennargentu i zaliv kod grada Orosei, koji su zajedno proglašeni nacionalnim parkom.
Kneške Ravne
Kneške Ravne su naseljeno mjesto u sastavu općine Tolmin, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Tolmin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kneške Ravne su imale 13 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Ravne. U 2004. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Kneške Ravne, Loje i Sela nad Podmelcem.''
Prion
Prioni su pogrešno sklopljeni proteini s sposobnošću prenošenja njihovog pogrešno sklopljenog oblika na normalne varijante istog proteina. Karakteriziraju nekoliko fatalnih i prenosivih neurodegenerativnih bolesti kod ljudi i mnogih drugih životinja. Nije poznato šta uzrokuje da se normalni protein pogrešno izmijeni, ali sumnja se da abnormalna trodimenzionzijska struktura daje infektivna svojstva, pretvarajujući obližnje molekule proteina u isti oblik. Riječ prion potiče od "proteinska zarazna čestica" (pr oteinonus infective particle). Pretpostavljena uloga proteina kao zaraznog agensa za razliku je od svih ostalih poznatih zaraznih sredstava kao što su viroidi, virusi, bakterije, gljive i paraziti, koji svi sadrže nukleinske kiseline s (DNK, RNK ili oboje).
Pretpostavlja se da su izoforme prionskog proteina (PrP), čija specifična funkcija nije sigurna, kao uzrok transmisivne spongiformne encefalopatije (TSE), uključujući šugu kod ovaca, hroničnu bolest rasipanja (CWD) kod jelena, hroničnu spongioformnu encefalopatije (BSE) kod goveda (obično poznata kao "bolest ludih krava") i Creutzfeldt-Jakobovu bolest (CJD) kod ljudi. Sve poznate prionske bolesti kod sisara utiču na strukturu mozga ili drugog nervnog tkiva; sve su progresivne, nemaju poznat efikasan tretman i uvijek su fatalne. Do 2015., smatralo se da su sve poznate prionske bolesti sisara uzrokovane prionskim proteinima (PrP); međutim od 2015., pretpostavlja se da je višestruka atrofija sistema (MSA) uzrokovana prionskim oblikom alfa-sinukleina.
Prioni tvore abnormalne agregate proteina nazvanih amiloidi, koji se akumuliraju u zaraženom tkivu i povezani su sa oštećenjem tkiva i ćelijskom smrću. Amiloidi su takođe odgovorni za nekoliko drugih neurodegenerativnih bolesti kao što su Alzheimerova i Parkinsonova bolest. Prionski agregati su stabilni, a ova strukturna stabilnost znači da su prioni otporni na denaturaciju hemijskim i fizičkim agensima: ne mogu se uništiti uobičajenom dezinfekcijom ili kuhanjem. To otežava odlaganje i zadržavanje ovih čestica.
Prionska bolest je oblik proteopatija, ili bolest strukturno abnormalnih proteina. Smatra se da su prioni kod ljudi uzrok Creutzfeldt-Jakobove bolesti (CJD), njene varijante (vCJD), Gerstmann-Sträussler-Scheinkerovog sindroma (GSS), fatalne porodične nesanice (FFI) i kurua. Također postoje dokazi koji ukazuju na to da prioni mogu imati ulogu u procesu Alzheimerove i Parkinsonove bolesti te amiotrofne lateralne skleroze (ALS); nazvane su "prionskim bolestima". Za nekoliko kvaščevih proteina također je utvrđeno da imaju prionogeno svojstvo. Replikacija priona podložna je epimutacijama i prirodnom selekcijom, kao i za druge oblike replikacije, a njihova struktura neznatno varira među vrstama.
Prioni se javljaju i kod biljaka i gljiva.
Građa i porijeklo
Prioni su izmijenjeni oblici prion proteina. Prion protein (PrPC) je fiziološki protein i nalazi se na površini nervnih ćelija. Prema nekim istraživanjima, ima ulogu u zaštiti ovih ćelija od slobodnih radikala kisika (npr. vodik-peroksida, superoksidnog aniona itd). Prion-protein ima molekulsku masu od oko 35 kDa. Patološki prion protein, koji je prvo otkriven kod bolesti ovčje šuge ima molekulsku masu od oko 27-30 kDa i označava se kao PrPSC. Ovaj prion je otporan na dejstvo proteaza i nagomilava se u unutrašnjosti nervnih ćelija, što dovodi do njihove degeneracije i izumiranja. Ukoliko normalni prion-protein stupi u kontakt sa patološkim PrPSC, dolazi do promene njegove konformacije i postaje patološki.
Patologija
Sve bolesti izazvane prionina mogu se označiti kao spongiformne encefalopatije. Počinju lagano, teku progresivno i nakon godina dovode do demencije, kasnije i smrti. Prioni se nagomilavaju u nervnim ćelijama, u obliku vakuola, pa ćelije dobijaju oblik sunđera što dovodi do njihovog izumiranja. Ne dolazi do odbrambene reakcije organizma i nastanka zapaljenja.
Simptomi prionskih bolesti
Pošto je u najvećoj mjeri pogođen nervni sistem, javljaju se neurvnii simptomi. Česti su poremećaji motorike npr. u vidu ataksija, a javljaju se i kognitivni problemi, demencija itd. Na kraju dolazi do smrti.
Abdulkerim Mirić
Abdulkerim Mirić (Miri-zade) umro je 30. novembra 1700. Bio je imam Careve džamije u Sarajevu, u čijem haremu je i ukopan, i jedan od najobrazovanijih ljudi u gradu u tom periodu. Poslije smrti bosanskog namjesnika Mehmed-paše Korče, pred prijetnjom upada vojske Eugena Savojskog, 1697. izabran je za člana odbora koji je upravljao gradom. Prezime je dobio po ocu Husein-begu Alajbegoviću koji je imao pjesničko ime Miri. Na položaju imama Careve džamije naslijedio ga je sin Ahmed Ćerimović.
Kevin Keegan
Joseph Kevin Keegan (Armthorpe, 14. februar 1951.) je bivši profesionalni nogometaš i menadžer. Igrao je za nekoliko klubova među kojima se izdvajaju Liverpool i Hamburger SV. Sa klupe je vodio Newcastle, Fulham, Manchester City, Newcastle United kao i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Karijera
Profesionalnu karijeru je počeo 1968. godine u ekipi Scunthorpe kao napadač. Tri godine kasnije potpisuje za Liverpool sa kojim je u tri navrata osvojio prvu diviziju, dva puta Charity Shield i Kup UEFA, po jednom FA kup i Evropski kup. U timu sa Anfielda se zadržao do 1977. godine kada prelazi u HSV. Sa klubom sa sjevera Njemačke je bio prvak u sezoni 1978-79. U Englesku se vraća 1980. godine, te potpisuje za Southampton. Igrao je još za Newcastle United i Blacktown City.
Trenerskim poslom se počinje baviti 1992. godine kada preuzima Newcastle United. Sa klubom sa St James' Park je dva puta bio viceprvak Premijer lige, te jedanput pobjednik First Division. Od 1993. do 1995. godine je u pet navrata izabran za menadžera mjeseca.
Za seniorsku reprezentaciju Engleske je debitovao 15. novembra 1972. godine protiv Velsa. Prvi pogodak za reprezentaciju je postigao 11. maja 1974. godine protiv Velsa.
Windows CE
Microsoft licencira Windows CE proizvođačima originalne opreme (ili OEM) i proizvođačima uređaja. Oba proizvođača mogu uređivati i praviti vlastite korisničke interfejse i iskustva i Windows CE će im dati tehnološku osnovu da to naprave.
Trenutna verzija sistema Windows Embedded Compact podržava Intel x86 i slične procesore i ARM procesore sa izravnom podrškom za pakete matične ploče (ili BSP). MIPS i SHx arhitekture imaju podršku kernela.
Funkcije
Windows CE je optimiziran za uređaje sa malom količinom memorije; Windows CE kernel može biti pokrenut sa jednim megabajtom memorije. Uređaji su često napravljeni bez mogućnosti pohrane podataka i mogu biti konfigurirani kao "zatvoreni" sistem koji ne dozvoljava proširenje od strane korisnika (na primjer, može biti integrisan u ROM memoriju). Windows CE je prilagođen definiciji operativnog sistema u realnom vremenu sa determinističkom latencijom prekida. Počevši od verzije 3 i nadalje, sistem podržava 256 prioritetna nivoa i koristi tehnologiju nasljeđivanja prioriteta kako bi rješio situacije sa prioritetnom inverzijom. Osnovna jedinica izvršavanja je nit (odnosno thread). Ovo pomaže pri pojednostavljenju interfejsa i poboljšava vrijeme potrebno za izvršavanje raznih funkija.
Microsoft je izjavio da "CE" nije namjerna skraćenica, mada mnogi ljudi vjeruju da CE znači "Consumer Electronics" (bos. Potrošačka elektronika) ili "Compact Edition" (bos. Kompaktno izdanje). Microsoft je izjavio da koriste brojeve kako bi označili broj pravila dizajna uključujući "kompaktnost, povezanost, kompatibilnost, udruživost i efikasnost". Početnih četiri pravila počinje sa slovom C a posljednje pravilo počinje sa slovom E u engleskom jeziku, pa je stoga naziv CE. Prva verzija tokom razvijanja, pod kodnim imenom Pegasus, imala je sličan grafički korisnički interfejs kao Windows i znatan broj Microsoft-ovih popularnih aplikacija koje su sve bile uređene sa manje funkcija da bi se mogle pokrenuti na manjoj količini pohrane i memorije tog vremena.
Windows CE je napredovao i postao ugrađen operativni sistem u realnom vremenu baziran na komponentama. Više nije samo ciljao na korisnike ručnih računara. Mnoge platforme su se bazirale na jezgru Windows CE operativnog sistema uključujući Microsoft-ov AutoPC, Pocket PC 2000, Pocket PC 2002, Windows Mobile 2003, Windows Mobile 2003 SE, Windows Mobile 5, Windows Mobile 6, Smartphone 2002, Smartphone 2003, Portable Media Center, Zune, Windows Phone i razni industrijski uređaji i ugrađeni sistemi. Windows CE je čak i pokretao određene igre za Dreamcast konzolu, bio operativni sistem za ručni računar Gizmondo i djelimično pokreće Xbox konzole.
Karakteristična funkcija i razlika u odnosu na ostale Microsoft-ove operativne sisteme je da su je dostupan veći dio izvornog koda za ovaj sistem. Prvenstveno je izvorni kod bio pružen nekolicini prodavača kako bi ga mogli prilagoditi svom hardveru. Nakon toga su proizvodi poput Platform Builder (integrisano okruženje za pravljenje i integraciju Windows CE slika operativnog sistema ili prilagođenih operativnih sistema baziranih na sistemu CE) nudili nekoliko komponenti u izvornom kodu općoj javnosti. Međutim, niz glavnih komponenti koje ne trebaju adaptaciju ili prilagođavanje hardvera se i dalje distribuiraju samo binarno.
Historija
Microsoft je prvobitno najavio Windows CE na Comdex sajmu 1996. godine i demonstrirali su ga Bill Gates i John McGill. Microsoft je testirao Pegasus početkom 1995. godine i objavio je striktne reference platforme nekolicini hardverskih partnera. Uređaji su morali imati sljedeće hardverske specifikacije:
Uređaji su u to vrijeme uglavnom imali ekrane od 480x240 piksela sa izutekom HP-jevog Palmtop PC uređaja koji je imao ekran od 640x240 piksela. Svaki prozor bi prekrio cijeli ekran. Navigacija bi se vršila jednostrukim ili dvostrukim pritiskanjem na stavku. Kontekstualni meni je takođe bio dostupan korisniku pritikom tastera Alt i dodirivanjem ekrana. Windows CE 1.0 nije sadržavao kaskadni Start meni poput onog u sistemima Windows 95 i Windows NT 4.0. Microsoft je objavio Windows CE 1.0 Power Toys koje su sadržavale kaskadni meni koji se pojavljivao na sistemskoj traci. Power Toys je takođe sadržavao druge uslužne programe poput zvučne ikone i menija na sistemskoj traci, omogućavajući korisnicima da brzo ugase, upale ili promjene jačinu zvuka i mobilnu verziju programa Paint.
Izdanje Windows CE 2.0 je dobro primljeno. Microsoft je poslušao korisničke prijedloge iz Windows CE 1.0 i objavio razna poboljšanja za operativni sistem. Start meni je sada bio kaskadni, identičan onome u sistemima Windows 95 i Windows NT 4.0. Ekrani u boji su takođe bili podržani te su proizvođači hitro otišli radini na prvom CE računaru sa ekranom u boji. Prvi je bio HP-jev 620LX. Windows CE 2.0 je podržavao veći domet procesorskih arhitektura. Programi su se mogli izravno instalirati dvostrukim klikom na .CAB datoteke. Usljed prirode ROM-ova koji su sadržavali operativni sistem, korisnici nisu mogli instalirati noviji operativni sistem na već postojeće uređaje. Umjesto toga, proizvođači su objavljivali ažurirane ROM-ove koje su korisnici morali fizički instalirati na svoje uređaji, uklanjavši prethodnu verziju. Ovo bi najčešće obrisalo sve podatke sa uređaja i zahtjevalo ponovo postavljanje uređaja.
Visual Studio
Microsoft Visual Studio 2012 podržava razvijanje za Windows Embedded Compact 2013.
Microsoft Visual Studio 2008 i ranije verzije podržavaju projekte za starija izdanja sistema Windows CE i Windows Mobile, pravljenje izvršnih programa i platformskih slika ili kroz emulator ili preko kabla na stvarni uređaj. Mobilni uređaj nije potreban za razvijanje CE programa. .NET Compact Framework podržava dio .NET Framework-a sa projektima koji se mogu pisati u C i Visual Basic .NET programskim jezicima ali ne podržava Managed C++. Managed aplikacije aplikacije koje koriste .NET Compact Framework zahtjevaju uređaje sa znatno većim brojem memorije (8 MiB i više) dok ostale aplikacije mogu i dalje uspješno biti pokrenute na uređajima sa manje memorije. U Visual Studio 2010 programu, Windows Phone alati za razvoj se koriste kao produžetak, omogućavajući da se Windows Phone 7 aplikacije dizajniraju i pokrenu u Visual Studio programu.
Free Pascal i Lazarus
Free Pascal je objavio verziju 2.2.0 kao prvu koja bi radila na Windows CE sistemu, ciljajući na ARM i x86 arhitekture. Lazarus je RAD softverski paketu baziran na Free Pascal-u. Windows CE aplikacije su dizajnirane i kodirane u Lazarus integrisanom razvojnom okruženju (ili IDE) i kompajliraju se sa univerzalnim kompajlerom.
Platform Builder
Ovaj alat za programiranje se koristi za pravljenje platformi (BSP-a i kernela), drajvera uređaja, (djeljenog koda ili posebno napravljenih) i aplikacija. Ovo je jedno okruženje za potpuno pokretanje sistema. Platform Builder se može koristiti za izvoz SDK-a za određeni procesor i za korištenje sa drugim alatima spomenutim ispod.
Ostali
Ugrađeni Visual C++ (eVC) — programski alat za razvijanje ugrađenih aplikacija za Windows CE. Može se koristiti sa SDK-om izvoženim iz programa Platform Builder ili korištenjem drugih funkcija Platform Buildera, poput Platform Managera u istom programu.