cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CATIA
Historija
Sprva nazvan CATI (Conception Assistée Tridimensionnelle Interactive – francuski za interaktivni pomognuti 3D dizajn ), preimenovan u CATIA 1981. godine kada je Dassault kreirao podružnicu za razvoj i prodaju softvera i kada je potpisao neekskluzivnu distribucijski ugovor sa IBM-om.
Godine 1984, Boeing Company izabrala je softver CATIA V3 kao glavni 3D CAD alat, postajući tako najveći klijent.
Kuljani (Dvor)
Kuljani su naseljeno mjesto u sastavu općine Dvor, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Dvor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kuljani su imali 98 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kuljani je imalo 246 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Bezina
mini|280px|Bezina, krajolik Bezina je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenske Konjice, regija Savinjska, Slovenija.
CATIA
Historija
Godine 1990, General Dynamics Electric Boat korporacija izabrala je CATIU kao glavni 3D CAD alat za dizajn SAD mornaričke podmornice Virginia class. Također, Boeing je prodavao svoj CADAM CAD sistem širom svijeta kroz IBM od 1978.
Sveta Marija (čvor)
Hrvatska:
Bezina
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenske Konjice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bezina je imala 536 stanovnika.
Napomena: ''U 2014. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Bezina i Škalce.''
IC 4926
IC 4926 (također poznat kao ESO 339-18, MCG -6-44-5 i PGC 63961) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 258 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Strijelac. Najveći prečnik je 1,20 (90 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 6. jula 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
CATIA
Historija
Godine 1996, portovana je iz jednog na četiri Unixova operativna sistema, uključujući IBM AIX, Silicon Graphics IRIX, Sun Microsystems SunOS, i Hewlett-Packard HP-UX.
Godine 2008, Dassault Systèmes je objavio CATIA V6. Dok se server mogao pokretati na Microsoft Windowsu, Linuxu ili AIXu, klijentna podrška za bilo koji OS osim Windowsa je odbačena.
U novembru 2010, Dassault Systèmes je pokrenuo CATIA V6R2011x, zadnje izdanje svoje PLM2.0 platforme, dok je nastavljao podršku i poboljšanje svojeg CATIA V5 softvera.
Strizirep
Strizirep je naseljeno mjesto u sastavu grada Trilja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
CATIA
Historija
U junu 2011, Dassault Systèmes je objavio V6 R2012.
Strizirep
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sinj.
CATIA
Historija
Tokom 2012, Dassault Systèmes je izdao V6 2013x.
Tokom 2014, Dassault Systèmes je objavio 3DEXPERIENCE Platform R2014x i CATIA na Cloud servisu, cloud verzija svog softvera.
Strizirep
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Strizirep je imao 33 stanovnika.
CATIA
Datotečna kompatibilnost i pretvorba CATIA V4 /V5 /V6 datoteka
Dassault Systèmes omogućava alate za pretvaranje CATIA V4 podatkovnih datoteka tako da one postaju dostupne za CATIA V5 i CATIA V6. I dalje, sličajevi pokazuju da mogu postojati problemi u pretvorbi podataka iz CATIA V4 u V5 bilo zbog razlika u geometrijskom jezgru između CATIA V4 i CATIA V5 ili zbog metoda modeliranja koju obavljaju krajnji korisnici. Procentualni gubici mogu se smanjiti korištenjem adekvatne metode čišćenja prije pretvorbe, odabirom adekvatnih opcija pretvorbe, i čišćenjem aktivnosti nakon pretvorbe. Pretvorba iz CATIA v4 u v5 kreira konstrukcijske probleme za Airbus A380 koji je uzrokovao $6,1 milijardi u dodatnim troškovima zbog godina odgađanja projekta kada je ožičenje aviona bilo prekratko da bi napravilo konekcije.
Tranzicija iz V5 u V6 je olakšana jer oni dijele isti geometrijski kernel. Trećerazredni datotečni pretvarači također mogu pretvarati CATIA datoteke iz verzije u verziju.
Konkurencija
CATIA konkuriše u vrhunskom CAD/CAM/CAE tržištu sa Siemens NX i PTC Creo Elements/Pro.
Strizirep
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1921. iskazivano pod imenom Strižirep. U 1869., 1921. i 1931. sadrži podatke za bivše naselje Medići, koje je 1900. i 1910. iskazivano kao samostalno naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Strizirep je imalo 220 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Podlipa (Krško)
Podlipa je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Krško.
Prečna
mini|280px|Prečna, rimokatolička crkva "Sv. Anton" Prečna je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Novo Mesto, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prečna je imala 444 stanovnika.
Podstrm
Podstrm je naseljeno mjesto u sastavu općine Kostanjevica na Krki, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podstrm je imao 13 stanovnika.
Strahoninec
mini|280px|Strahoninec, rimokatolička crkva "Sv. Marija pomoćnica" Strahoninec (mađ. Drávanagyfalu) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Međimurskoj županiji.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina, odn. naseljeno mjesto Strahoninec je imala 2.682 stanovnika.
Općina Strahoninec
Napomena: ''Nastala iz stare općine Čakovec. U 1991. sadrži dio podataka grada Čakovca.''
Strahoninec (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1991. ovom naselju pripojen je dio područja naselja Savska Ves (grad Čakovec), u kojem je sadržan dio podataka od 1857. do 1961.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Strahoninec je imalo 2.580 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Prevole
mini|280px|Prevole, rimokatolička crkva "Sv. Križ" Prevole su naseljeno mjesto u sastavu općine Žužemberk, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prevole su imale 79 stanovnika.
Podulce
Podulce su naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podulce su imale 110 stanovnika.
Soňa Mihoková
Soňa Mihoková, rođena 11. novembra 1971. u Liptovskom Mikulášu, Čehoslovačka (danas Slovačka) je nekadašnja slovačka biatlonka. Nakon pobjede Martine Halinárove 1993. je druga slovačka pobjednica u jednoj utrci Svjetskog kupa u biatlonu.
Genetička varijacija
thumb|Varijacija kljuna Darwinovih zeba sa [[Galapagosa]] Genetička varijacija je termin engleskog porijekla, koji opisuje istovremenu (sinhroničnu) varijaciju alela nekog  gena  u  genskom fondu. Javlja ae u među populacijama, zasnovana na individualnim nositeljima varijantnnih gena. Ukratko, to je pojava da se različiti biološki sistemi, u istom  vremenskom presjeku,  međusobno razlikuju na razini jedinki i populacija. Prema tome, za razliku od pojma genetička varijabilnost za koji je glavna determinanta promjenljivost u vremenu, glavna odrednica pojma genetička varijacija je genetička različitost u funkciji prostora.
Soňa Mihoková
Olimpijske igre
Soňa Mihoková je nastupila na četirima olimpijskim igarama u periodu od 1994-2006. Najbolji plasman u pojedinačnoj konkurenciji bilo joj je četvrto mjesto na ZOI 1998. u Naganu u utrci na 7,5 km, kada je zaostala 34 s iza pobjednice Ruskinje Galine Kukljeve. U štafetnim utrkama najboji plasman joj je bio takođe na istim igrama u štafetnoj utrci 4 × 7,5 km kada je sa Annom Murínovom, Tatianom Kutlíkovom i Martinom Halinárovom osvojila četvrto mjesto.
Genetička varijacija
Genetička varijacija nastaje slučajnim mutacijama, koje su  stalne  kvalitativne ili kvantitativne promjene u genomu određene jedinke i  populacije, pripadajuće vrste organizama.
Soňa Mihoková
Svjetski kup
U svom prvom nastupu u sezoni SK 1993/94. u Svjetskom kupu, Mihoková je u 9. decembra 1993. u austrijskom Bad Gasteinu, u pojedinačnoj utrci na 15 km osvojila 34-o mjesto, ali sa šest promašaja i zaostatkom od 7:16 min iza pobjednice Nathalie Santer. U slijedećoj sezoni osvaja nekoliko plasmana među prvih deset, da bi u sezoni SK 1995/96. prvi put pobijedila u utrci u austrijskom Hochfilzenu u sprintu na 7,5 km sa prednošću od 51 s ispred Kineskinje Yu Shumei. Najbolji rezultat u utrci na 15 km ostvarila je 14. 12. 1995. u Holmenkollenu osvajanjem trećeg mjesta iza Magdalene Forsberg i Petre Behle; U potjeri, najbolji joj je rezultat šesto mesto 12. 12. 2004. u Holmenkollenu; U utrkama masovnog starta nastupila je osam puta, sa najboljim 11-im mjestom u Hanti-Mansijsku 19. 3. 2005. U štafetnim utrkama osvojila je 25. 1. 2002 u Antholzu treće mjesto sa Annom Murínovom, Tatianom Kutlíkovom i Martinom Halinárovom.
Svjetska prvenstva
Nastupila je na trinaest Svjetskih prvenstava od 1993-2007. ali nije osvojila nijednu medalju. Najbolji rezultati su joj bila četiri četvrta mjesta, od kojih su dva bila na SP 1995. u utrci sprinta na 7,5 km, kada je sa dva promašaja i 22 s zaostataka iza pobjednice Anne Briand i 16 s slabijim vremenom od trećeplasirane Corinne Niogret, te u štafeti sa Annom Murínovom, Erikom Lehotskom i Martinom Halinárovom sa 24 s slabijim vremenom od trećeplasirane norveške štafete u sastavu Ann Elen Skjelbreid, Hildegunn Mikkelsplass,	Annette Sikveland i Gunn Margit Andreassen
Genetička varijacija
Međuindividualna varijacija
Genetička varijacija između jedinki unutar populacije se ispoljava na različitim razinama. Moguća je identifikacija zapažanjem  fenotipske varijacije, bilo kvantitativnih ili kvalitativnih svojstava. Kvantitativne su one osobine koje variraju kontinuirano, a kodirane su mnogiim  genima, npr, dužina posmatranih dijelova tijela ili bilo koja druga mjerljiva ili brojljiva osobina. Za takva svojstva je karakteristično poligensko nasljeđivanje. U kategoriji kvalitativnih osobina, mogući fenotipovi variraju diskretno, alternirajuće i kodiraju ih jedan ili nekoliko gena (npr., bijela, roza, crvena boje latica u određenih biljaka). Takva svojstva imaju monogensko ili oligogensko nasljeđivanje.
Genetička varijacija se može  identificirati I ispitivanjem varijacije na nivou enzima pomoću proteinske  elektroforeze. Polimorfni geni imaju više od jednog alela na svakom lokusu. Tako kod insekata i biljaka, polovina gena za enzime mogu biti polimorfni, dok su kod kičmenjaka.polimorfizami relativno rjeđi. Konačno, u osnovi, genetička varijacija je uzrokovanana promjenama nukleobaza u nukleotidima, tj. genima. Nova tehnologija sada omogućuje naučnicima da direktno sekvenciraju DNK  čija struktura najdirektnije odražava genetičke  varijacije, daleko pouzadanije nego  analiza genskih produkata – proteina elektroforezom. Ispitivanje DNK je pokazalo genetičke varijabilnosti  I u kodirajućim I nekodirajućim intronskim regijama. regijama gena.
Genetička varijacija će rezultirati fenotipskom varijacijom, ako varijacije u redoslijedu nukleotida u DNK rezultatiraju  u razlikama u redoslijedu ili vrsti  aminokiselina  u proteinimakoji su  kodirani sa DNK sekvence, a ako rezultanta razlike u peptidnom nizu sekvencu aminokiselina utiče na oblik, a time i funkciju enzima.
Međupopulacijska varijacija
Međupopulacijaska genetička varijacija se odnosi  na pojavu da se dvije ili više istovremenih populacija osređene vrste međusobno razlikuju u genetičkoj strukturi tj. po strukturi genskog fonda. Ovakva varijacija u genetičkoj strkturi se često javlja među populacijama koje žive na različitim lokacijama. Geografska varijacija može biti posljedica razlike u selekcijskom pritisku ili djelovanja genetičkog drifta.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Vinkovci)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Grad Vinkovci je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 94 km2 imao 35.312 stanovnika, što predstavlja 19,67% od ukupnog broja stanovnika Vukovarsko-srijemska županije, odnosno 0,82% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Vinkovcima je 376 stanovnika/km2.
Genetička varijacija
Izvori
thumb|upright|Raspon varijacije dagnje Donax variabilis thumb|upright|Varijacija sjemenki jedne vrste oraha Nasumične mutacije  su početni izvor genetičke varijacije. Mutacije su vjerovatno bile rijetke, a većina ih je neutralna ili štetna, ali u nekim slučajevima novi aleli mogu davati prednost  u prirodnom odabiranju. Mutacije mogu biti genske, hromosomske i genomske.
Majdan (Dvor)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Dvor.
Genetička varijacija
Izvori
Poliploidija je primjer hromosomskih mutacija. To je stanje u kojem organizmi imaju tri ili više skupova genom ske varijacije (3n ili više). Mutacija se javlja kod roditelja koji nakon parenja imaju šansu da je prenesu u potomstvo svih narednih generacija, skupa sa [osobinama koje ona kontrolira.
Crossingover i slučajna segregacija tokom mejoze mgu rezultirati u proizvodnjom novih alela ili njihovih  novih kombinacija. Rekombinacija ustvari predstavlja generiranje nove genetične varijacije na osnovu rearanžmana postojećeh genetičkog materijala, a ne njegovih (kvalitativnih ili kvantitativnih) promjena.
Majdan (Dvor)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Majdan je imao 11 stanovnika.
Genetička varijacija
Izvori
Osim toga, I slučajna oplodnja također doprinosi genetičkoj varijaciji. Rekombinacije putem Varijacija i rekombinacije mogu biti olakšane prijenosom putem  i ugradnje  genetičkih  elemenata u razne vektore, poznatije kao endogene  retrovirusne  linije (‘’Setúbal’’)
Majdan (Dvor)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Majdan je imalo 98 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Genetička varijacija
Izvori
Za dati genom jednog višećelijskih organizma, genetičke varijacije mogu biti stečene u somatskim ćelijama  ili naslijeđene  germlinijom, putem gameta.
Colton sistem antigena
Colton sistem antigena (Co)  obuhvata posebnu kategoriju membranskih proteina  na eritrocitima i epitelu bubrežnih  kanalića. Prema njima se prepoznaju krvne grupe ovog sistema.
Co antigen i su nađeni na proteinima zvanim akvaporin-1 koji su odgovorni za homeostazu vode i koncentraciju urina. Colton antigen je značajan  u transfuzijskoj medicini, a 99,8%  ljudi posjeduje Co (a) alel. Osobe s Co (b) alelom  ili koje su izgubile Colton antigen su u riziku za transfuziju reakciju, kao što su hemolitička anemija ili aloimunizacija. Antitijela protiv Colton antigena mogu izazvati i hemolitičku bolest novorođenčeta, u kojem tijelo trudne žene stvara antitijela protiv krvi nošenog fetusa, što dovodi do uništenja njegovih  krvnih zrnaca.
Druga banjalučka operacija NOVJ
Druga banjalučka operacija Narodnooslobodilačkog pokreta Jugosjavije (NOP), odnosno partizana događala se od 18. do 20. septembra 1944. godine, a završne procedure, uz preuzimanja plijena, trajale su do 27. septembra. Planirana je i realizirana snagama jedinicama Petog bosanskog korpusa, tj 4. krajiške narodnooslobodilačke divizije, uz učešće 14. srednjobosanske udarne brigade iz 11. Narodnooslobodilačke udarne divizije.
Početne pozicije
Okupiranu Banjaluku su branile njemačke snage, uz pomoć 3. i 4. ustaške bojne Nezavisne Države Hrvatske, pod zapovjedništvom tek pridošlog satnika (kapetana) Buljana, koji je preuzeo komandu dan prije (17. septembra) operacije. Pravovremeno je, na jugoistočnim prilazima osujećena pomoć četničkih kolaboracionista iz pravca naselja Vrbanja.
Sveta Marija (Hrvatska)
Sveta Marija (mađ. Muraszentmária) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Međimurskoj županiji.
Druga banjalučka operacija NOVJ
Početne pozicije
Jedinice 5. bosanskog korpusa NOVJ zauzele  su Banjaluku, izuzev tvrđave Kastel (u kojoj se utvrdila grupa od 300 Nijemaca i ustaša) i ostala uporišta u dolini Vrbasa i u Lijevču, osim Bosanske Gradiške. Poražene si i potpuno ili djelimice uništene sve neprijateljske snage (oko 12.000 ljudi). 21. septembra zarobljeni su i sam zapovednik odbrane Banjaluke, njemački general fon Devic, zajedno sa šefom Gestaopo-a majorom Vilijem Volterom i ustaškim zapovednikom Viktorom Gutićem.
Druga oklopna njemačka armija je imala dvije borbene grupe za pomoć snagama u oblasti Banjaluke (borbene grupe fon Panvic i fon Rudno). Partizani su prvu napadali iz pravca Bosanske Gradiške prema jugu, a druga iz pravca Doboja je nadirala prema sjeverozapadu. Pod njihovim pritiskom jedinice 5. korpusa NOVJ su nakon uzimanja ratnog plijena napustile Banjaluku 27. septembra 1944. Po naređenju Vrhovnog Štaba NOVJ, Peti bosanski korpus NOVJ je zatim glavninu snaga orijentirao, preko Travnika, prema dolini Bosne i Sarajevu.
Sveta Marija (Hrvatska)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Sveta Marija je imala 2.317 stanovnika, od čega u samoj Svetoj Mariji 1.594.
Općina Sveta Marija
Napomena: Nastala iz stare općine Čakovec.
Druga banjalučka operacija NOVJ
Pripreme
Pred odlučujuću operaciju za konačno oslobođenja Banja Luke, izdata i kratka pismena brigadna zapovijest. Budući da je plan bio da se Vrbas sa desne na lijevu obalu prijeđe za 5 – 6 minuta prije početka artiljerijske pripreme za napad, partizanske snage brigada je računale na taktičko iznenađenje. Međutim, ustaše su doznale da „topnički sklop 3. gorskog zdruga i dvoja oklopna kola hoće da izvrše izdaju“ i da se većina domobranskih namjerava predati partizanima.
Zato je 18. septembra, oko 14:00 sati, proglašena je u Banjaluci proglašena tzv. „pripravnost broj 1“.
Sveta Marija (Hrvatska)
Sveta Marija (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Od 1857. do 1953. iskazivano pod imenom Sveta Marija na Muri, od 1961. do 1981. Marija na Muri, a od 1991. nadalje iskazuje se pod imenom Sveta Marija.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sveta Marija je imalo 1.835 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Druga banjalučka operacija NOVJ
Tok operacije
a zatim je 2. bataljon 14. brigade prešao Vrbas i napao Kastel. Drugi bataljon je pregazio Vrbas, dijelom gazom, a dijelom preko Rebrovačkog mosta, što je bilo moguće nakon uspješne akcije prve grupe. U ovom dijelu bataljona 14. Brigade, starješine su bile zamjenik komandanta brigade Nikola Garača i zamjenik komesara brigade Đoko Pstrocki.
Prvi bataljon je cestom za Kotor-Varoš napredovao prije planiranog termina za početak napada i stigao blizu mosta kod Kastela. Tu su ga dočekali Alija Nuhbegović i Isak Maglajlić i nekoliko uglednih Banjalučana. Budući da su u Kastelu bili stacionirani Nijemci, Bataljon je pronašao jednog željezničara koji je poznavao gaz na tom mjestu (a i danas postoji). Bataljon se zatim uključio u borbeni raspored 39. NOU divizije. Do tada su 2, 3. i 4. bataljon brigade proširili su front napada i prema centru Grada. Treći bataljon se usmjerio prema Kastelu i Gimnaziji, a četvrti prema „Citadeli“ i Boriku. Kod Borika su naišli na domobrane druge baterije 22. topničkog sklopa (diviziona), koji su ih, navodno očekivali se predaju, što su i učinili, predavši naoružanje komandantu 4. bataljona Veljku Sipki. Šta više, posredstvom ovog diviziona, uspostavljena je veza i sa oklopnim vodom 3. gorskog zdruga, pa su i oni došli do Komande 22. artiljerijskog diviziona. Posade tenkova su prešle u jedinice 5. korpusa i uključile se u operaciju.
Četvrti bataljon Brigade, u kojem je komandant bio Veljko Šipka, a komesar Žarko Dević je zatim napadao u pravcu „Citadele“. Oko 23:00 sata, 18. septembra, 4. bataljon se našao na liniji Hipotekarne banke (današnje „Palate Predsjednika Republike Srpske)“, upravo kada neprijatelj pokušavao pregrupirati, a njegovi određeni dijelovi su se, iz Banskih zgrada, premještali u banku, koju je branila njemačka “feldžandarmerija“. Borci 4. bataljona su obišli banku i našli sporedni, manje branjeni ulaz.
Treći bataljon Brigade, čiji je komandant biop Ljubo Radić Gedžo, a komesar Rizo Selmanagić, od Kastela i Gimnazije je već stigao mimo Šumske uprave i Hrvatskog doma. Prema „tvrdim zgradama“ otpor neprijatelja se pojačavao i nije bilo znakova predaje. Zato je na tom mjestu postavljena ulična barikada.
Drugi bataljon, u kojem je komandant bio Milan Mlinarić, a komesar – Ljubo Jovičić], napredovao je prema vrbaskom mostu pri ušću Vrbanje, da pomogne 18. brigadi. Njegova 3. četa četa je te noći napadala istočno od „Logora Kulina bana“, prema pozorištu i „Komandi mjesta“. Dijelovi 2. bataljona [14, SNOUB|14. Brigade]] su, poslije ponoći, dospjeli do Komande mjesta („Platzkomandanture“), gdje su bili rovovi sa vodom domobrana pod komandom domobranskog potporučnika Nikole Arbanasa. Ovaj je odmah vod predao 3. četi, jer je ranije saznao da dolaze partizani i donio takvu odluku.
Takozvana Platzkomandantura tada nije zauzeta, jer je u njoj bila njemačka posada koja je zgradu žestoko branila.
U zoru, 19. septembra neprijatelj je iz jedne od zgrada Banskih dvora (današnje općinske službe) izvršio protunapad na linije 3. bataljona. Napadao je ulicom u kojoj je te noći podignuta barikada pa je protivnapad odbijen i snage bataljona su opet stigle u zgrade na sjevernoj strani Gospodske ulice, odakle su tukli neprijatelja u Banskoj zgradi. Neprijatelj je već bio pritisnut jedinicama 4. i 39. divizije., dok je 18. brigada je zauzela „Logor Kulina bana“. Tako su na a lijevoj obali Vrbasa pali Logor i Gimnazija, a „očišćen“ dio Grada do Hipotekarne banke i Banske uprave, kako je stajalo u izvještaju Štab 53. divizije Štab 5. korpusa o dotadašnjim dostignućima 14. i 18. brigade. U toku 19. septembra snage 14. brigade su bile bile su na liniji: 3. bataljon u Gospodskoj ulici, 4. bataljon u zgradi sjeveroistočno i sjeverozapadno od Hipotekarne banke. Dio 4. bataljona bio je i oko Vojne pekare. Drugi bataljon se nalazio prema njemačkoj Platzkomandanturi i Pozorištu. Iza jedinica 14. Brigade, 19. septembra ujutro više nije bilo ni jedne neprijateljske „otporne tačke“. Prema sjećanju Advana Hozića, među domobranima koji su se predali 14. brigadi bilo je i nekoliko oficira, ranijih saradnika NOP-a, pa i članova KPJ.
Iako su oslabljene za nekoliko hiljada vojnika, ustaške snage su ostale vjerne Paveliću pružale su, u ulučnim borbama, očajnički otpor, što se posebno odnosilo na prokazane ustaške zločincie i predstavnike ustaške vlasti.
Poslije podne, 19. septembra, došao je izvještaj da preko sela Rebrovca ka Banjaluci, a iza leđa jedinica 14. brigade, dolaze četnici. Dobijeno je naređenje da se po svaku cijenu odbace od Grada. U tom cilju, prema četnicima je upućen 3. bataljon koji je bio na Rebrovačkom mostu i njima bio najbliži. Skupa sa komandantom 22. domobranskog topničkog sklopa organizirano je zajedničko osmatranje neprijatelja. Na predlog domobranskog oficira, po četnicima je, snažnom paljbom, djelovala jedna artiljerijske baterija. Četnički borbeni poredak se od eksplozija pokolebao i počeo povlačiti, pa je pokret 3. bataljona obustavljen i vraćen je na ranije položaje.
Oko neprijatelja koji se sklonio u zgrade u centru grada koncentrisao se veliki broj partizanskih jedinica, pa neke od njih nisu imale ni mjesta za zapad. To im je omugućilo da lutaju u zaleđu drugih partizanskih jedinica, upadaju u „tuđe prostore“ i tamo ponovo „zarobljavaju“ domobranske jedinice koje su na početku napada prešle na stranu NOV.
Nakon saznanja da iz pravca Bosanske Gradiške prema banjalučkom garnizonu pristiže pomoć, štab 5. korpusa je pregrupirao akcije svojih jedinica. Četrnaesta brigada je upućena prema Klašnicama, gdje se tokom noći 19/20. septembra izvlačila iz borbe. Po naređenji Štaba divizije, njen 4. bataljon, usmjeren prema Trapistima jer je poslije četničkog napada na prigradsko naselje Vrbanju (19. septembra), bila ugrožena sigurnost Štaba 53. divizije. 5. bataljon 14. brigade, formiran uglavnom od domobrana i domobranske, uključujući i satnije iz Čelinca, koja se ranije (18. septembra) predala 14. Brigadi, pa se na nju bilo rizično osloniti. Zato je Štab 14. brigade, u potrebnom pravcu, krenuo samo sa 2. i 3. Bataljonom. Sutradan ujutro, 20. septembra, 4. bataljon je kod Trapista zarobio 46 Nijemaca. Oni su se te noći probili kroz linije 13. krajiške KNOU brigade i počeli bježati. Bio je to prvi ozbiljan znak da se i Nijemci povlače i da je Banja Luka oslobođena. Međutim, konačno oslobođene ovoga grada je uslijedilo tek 22. aprila 1945.
Red Bull RB15
Red Bull RB15 jest Formula 1 trkaći automobil kojeg je dizajnirao Red Bull Racing za takmičenje u prvenstvu Formule 1 za sezonu 2019. Vozili su ga Max Verstappen i Pierre Gasly. Red Bull Racing će prvi puta u njihovoj povijesti koristiti Hondine motore.
Aston Martin Red Bull Racing je svoj bolid predstavio 13. februara 2019. na stazi Silverstone.
ERS (Energy Recovery System)
Integrirani hibridni ERS preko jedinice generatora motora, radilice u kombinaciji s električnim MGU-K, turbopunjač u kombinaciji s električnim MGU-H.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Buk (čvor)
Hrvatska:
Inter Milano u evropskim takmičenjima
Na ovoj stranici nalazi se pregled svih utakmica FC Internazionale u Evropskim takmičenjima. Inter je prvi put učestvovao u takmičenjima koja su okupljala najbolje evropske ekipe 1955. na Kupu velesajamskih gradova. Do sada imaju 3 trofeja UEFA Lige Prvaka (1964.,1965.,2010.), te 3 titule osvajača Kupa UEFA (1991.,1994.,1998.).
Utakmice
* Podaci do 14. marta 2013.
Segovci
Segovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Apače, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Segovci su imali 305 stanovnika.
Blato (Slovenske Konjice)
Blato je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenske Konjice, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Slovenske Konjice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Blato je imalo 100 stanovnika.
Inter Milano u svjetskim takmičenjima
Na ovoj stranici nalazi se pregled svih utakmica FC Internazionale na svjetskim klupskim takmičenjima.
IC 3318
IC 3318 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 23. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nedakusi
mini|280px|Nedakusi, željeznička stanica "Bijelo Polje" na pruzi [[Beograd–Bar]] Nedakusi (ćir. Недакуси) su naseljeno mjesto i grad u sastavu općine Bijelo Polje, Crna Gora. U suštini predstavljaju prigradsko naselje gradskog (urbanog) tipa grada Bijelog Polja sa kojim de facto čine jedinstvenu cjelinu.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Nedakusi su imali 2.158 stanovnika.
Napomena: Ranije povećano za naselje Šljepašnica koje je ukinuto.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Površje
Površje je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Površje je imalo 62 stanovnika.
Baljvine
Baljvine su naseljeno mjesto u općini Mrkonjić Grad, Bosna i Hercegovina. Prema popisu stanovništva 1991., u selu je živjelo 1.200 stanovnika; prema preliminarnim rezultatima popisa iz 2013. bilo ih je skoro tri puta manje: 437.
Geografija
Donje Baljvine se nalaze na platou iznad desne obale Vrbasa, odnosno akumulacijskog jezerahidroelektrane "Bočac"", na nadmorskoj visini od oko 495 m. Gornje Baljvine sa na nešto nešto višoj lokaciji − oko 545 m. Na tom području se završavaju jugoistočne padine Čemernice.
Historija
Baljvine su veoma staro naselje, o čemu svjedoči stećak u zaseoku Kucelji i ostali okolni starobosanski nadgrobni spomenizi i obilježja. iz 14. ili 15. stoljeća. Maja 2003. godine proglašen je nacionalnim spomenikom kulture Bosne i Hercegovine.
O baljvanskim mramorovima, Ivan Lovrenović je 2012., između ostalog, zapisao.
U ovom mjestu postoji stara tzv. Baljvanska džamija, jedina koja nije porušena u banjalučkoj regiji, tokom rata u Bosni i Hercegovini (1992–95.).
Tokom Drugog svjetskog rata, Baljvine su bile početak i kraj karavanske linije za snabdijevanje partizanskih jedinica u Srednjoj Bosni. Istom trasom su se kretale i mnoge delegacije „narodne vlasti“ i vojnih izaslanstava. To se posebno odnosi na komunikacije 14. Srednjobosanske narodnooslobodilačke udarne brigade, odnosno 11. Narodnooslobodilačke divizije.
Takozvanom Vrhovinom je prolazio partizanski karavanski put, od Prnjavora, preko Čečave – Klupa (Borja) – Maslovara i Skender-Vakufa, za Baljvine, a odatle za cijelu Bosansku Krajinu. Njime su se neprekidno, na tovarnim konjima transportirane životne namirnice ili živa stoka, koje je narod Župe davao za narod i jedinice NOVJ u Bosanskoj Krajini. U suprotnom pravcu, od Mrkonjić-Grada, preko Vrbasa, dopremana je vojna oprema, odjeća i naoružanje – koje su kao pomoć NOVJ upućivali saveznici. Istim putem su za Bosansku krajinu dolazile i odlazile razne delegacije: partijske, omladinske, polaznici vojno-političkih i sanitetskih kurseva, kuriri sa izvještajima i porukama i slično. Takve okolnosti su uvjetovale potrebu osiguranje dvosmjernog prometa, posebno od četnika koji su Vrhovini, u blizini Banje Luke, imali Vrbasku brigadu i svoje najviše štabove – četničku komandu „Zapadna Bosna“ i štab Srednjobosanskog četničkog korpusa. Sprega četnika sa ustašama i Nijemcima i pravo Nijemaca da na četničkoj teritoriji drže svoje radio-stanice, kao obavještajne punktove, bili su stalna opasnost i za karavanski put i za snabdijevanje Divizijske bolnice.
Mukopolisaharidoza
Mukopolisaharidoze su grupa metaboličkih poremećaja uzrokovanih odsutnošću ili kvarom lizosomskih enzima potrebnih za razgradnju molekula zvanih glikozaminoglikani (GAG ). Ovi dugi lanci šećernih ugljikohidrata javljaju se unutar ćelija i pomažu u izgradnji kosti, hrskavice, tetiva, rožnjače, koža i vezivnih tkiva. GAG-ovi (ranije zvani mukopolisaharidi) se takođe nalaze u tečnosti koje podmazuju zglobove.
Mukopolisaharidoze su dio porodice lizosomskih bolesti skladištenja, grupe od više od 40 genetičkih poremećaja koji nastaju kada organela lizosom u životinjskim ćelijama ne funkcionira. Lizosom se može smatrati centrom za reciklažu ćelije jer prerađuje neželjeni materijal u druge supstance koje ćelija može iskoristiti. Lizosomi razgrađuju ovu neželjenu materiju putem enzima, visoko specijalizovanih proteina neophodnih za preživljavanje. Lizosomni poremećaji poput mukopolisaharidoze pokreću se kada određeni enzim postoji u premaloj količini ili potpuno nedostaje.
Scianna sistem antigena
Scianna sistem antigena – u novije vrijeme poznat kao eritroidni membranski protein – je protein koji kod ljudi određuje za varijaciju krvnih grupa sistema  Scianna. Ovi antigeni se nalaze na glikoproteinu sa disulfidnim vezama i  N-glikanom, poznatim kao Scianna  glikoprotein nepoznate funkcije. Dosad su nađeni samo u eritroidnim ćelijskim linijama. Odgovorni lokus za ovaj polimorfizam nalazi se na kratkom kraku hromosoma 1.
Mukopolisaharidoza
Znakovi i simptomi
Mukopolisaharidoze dijele mnoge kliničke karakteristike, ali imaju različite stepene ozbiljnosti. Ova obulježja mogu ne biti očigledne pri rođenju, ali napreduju kako skladištenje GAG-a utiče na kosti, skeletnu strukturu, vezivno tkivo i organe. Neurološke komplikacije mogu uključivati oštećenje neurona (koji šalju i primaju signale po cijelom tijelu), kao i bol i oštećenu motornu funkciju. Ovo je posljedica kompresije živaca ili njihovih korijena u kičmenoj moždini ili u perifernom nervnom sistemu, dijelu nervnog sistema koji povezuje mozak i kičmena moždina na senzorne organe kao što su oči i na druge organe, mišiće i tkiva u cijelom tijelu.
Scianna sistem antigena
Genetika i rasprostranjenje
Scianna antigeni su kodirani sa lokusa na kratkom kraku hromosoma 1, u rasponu pozicije 1p36.2-p22.1. Kodirani su iz ERMAP gena.
Mukopolisaharidoza
Znakovi i simptomi
Ovisno o podtipu mukopolisaharidoze, oboljele osobe mogu imati normalan intelekt ili kognitivna oštećenja, mogu imati zaostajanje u razvoju ili ozbiljne probleme u ponašanju. Mnogi pogođeni imaju gubitak sluha, bilo provodljivog (pri čemu pritisak iza bubne opne uzrokuje nakupljanje tekućine iz sluznice srednjeg uha i na kraju se zgušnjava), neurosenzorni (u kojem su oštećene sitne trepljaste ćelije u unutrašnjem uhu) ili oboje. Komunikacijski hidrocefalus — u kojem je normalna reapsorpcija cerebrospinalne tekućine blokirana i uzrokuje povećani pritisak u glavi — čest je kod nekih mukopolisaharidoza. Hirurškim umetanjem šanta u mozak može se isprazniti tekućina. Očna rožnjača često postaje zamućena zbog unuterćelijskog skladištenja, a glaukom i degeneracija retine također mogu uticati na vid pacijenta.
Scianna sistem antigena
Genetika i rasprostranjenje
Međunarodno udruženje za transfuziju krvi (International Society of Blood Transfusion: ISBT), tj. njegova Radna grupa za terminologiju površinskih eritrocitnih antigena (Working Party on Terminology for Red Cell Surface Antigens)  prepoznaje tri antigena Scianna sistema. Prvi je Sc1, visoko frekventni  antigen koji je nađen u više od 99% osoba većine populacija. Ovaj antigen je izvorno opisan kao Sm. Drugi alel je Sc2 prvobitno označen kao Bua. Lewis et al. su označili kao Sm ćelijama sa Bu(a+) i sugerirali preimenovanje ovih antigena  u Sc1 i Sc2, uz potvrdu da su produkti odgovarajućih alela.
Mukopolisaharidoza
Znakovi i simptomi
Fizički simptomi općenito uključuju grube ili grube crte lica (uključujući ravan nosni most, debele usne i uvećana usta i jezik), nizak rast, s neproporcionalno kratkim trupom (patuljastost), displazijom (abnormalna veličina kostiju i /ili oblik) i druge nepravilnosti skeleta, zadebljala koža, uvećani organi kao što su jetra (hepatomegalija) ili slezena (splenomegalija), hernije i prekomjeran rast dlačica na tijelu. Kratke i često kandžaste ruke, progresivna ukočenost zglobova i sindrom karpusnog tunela mogu ograničiti pokretljivost i funkciju šake. Ponavljajuće respiratorne infekcije su česte, kao i opstruktivna bolest disajnih puteva i opstruktivna apneja u snu. Mnogi pogođeni također imaju srčano oboljenje, koje često uključuje uvećane ili oboljele srčane zaliske.
Scianna sistem antigena
Genetika i rasprostranjenje
Učestalost Sc2 u sjevernoevropskim populacijama  je oko 1%, ali je mnogo manja u ostalim. Pojava Sc1 i Sc2  je uobičajenija kod  Menonita, kao selektirane populacije. Treći antigen, Sc3 (najfrekventniji u ovom sistemu) nađen je na svim ćelijama, izuzev ekstremno rijetkog tipa Sc-1,-2 konstatiranog u uzorku pacijenata na Maršalskim Otocima.
Mukopolisaharidoza
Znakovi i simptomi
Još jedna bolest lizosomnog skladištenja koja se često miješa sa mukopolisaharidozama je mukolipidoza. U ovom poremećaju, pored šećera, pohranjuju se prekomjerne količine masnih materijala poznatih kao lipidi (još jedna glavna komponenta živih ćelija). Osobe s mukolipidozom mogu dijeliti neke od kliničkih karakteristika povezanih s mukopolisaharidozama (određene crte lica, abnormalnosti koštane strukture i oštećenje mozga), a u krvi nalaze se povećane količine enzima potrebnih za razgradnju lipida.
Scianna sistem antigena
Genetika i rasprostranjenje
Osobe sa rijetkim Sc:-1 ne ispoljavaju nikakve asocirane membranske defekte eritrocita. Sc:-1,-2 fenotip je najčešće nađen u autohtonim populacijama južnopacifičkih otoka.
Mukopolisaharidoza
Genetika
Procjenjuje se da će 1/25.000 beba rođenih u Sjedinjenim Državama imati neki oblik mukopolisaharidoze. Većina mukopolisaharidoza su autosomno recesivni poremećaji, što znači da su pogođene samo osobe koje su naslijedile defektni gen od oba roditelja. (Izuzetak je MPS II, ili Hunterov sindrom, u kojem majka sama prenosi defektni gen na sina.) Kada obje osobe u paru imaju defektni gen, svaka trudnoća sa sobom nosi 25% šanse da dijete bude pogođeno. Roditelji i braća i sestre oboljelog djeteta možda nemaju znakova poremećaja. Nezahvaćena braća i sestre i odabrani rođaci djeteta s jednom od mukopolisaharidoza mogu nositi recesivni gen i mogu ga prenijeti na svoju djecu.
Scianna sistem antigena
Genetika i rasprostranjenje
Antitijela protiv Scianna antigena su povezani sa slabom ili blagim kašnjenjem transfuzijske reakcije i blagom hemolitskom bolešću novorođenčeta.
Mukopolisaharidoza
Dijagnoza
Dijagnoza se često može postaviti kliničkim pregledom i testovima mokraće (višak mukopolisaharida se izlučuje urinom). Enzimski testovi (testiranje različitih ćelija ili tjelesnih tekućina u kulturi na nedostatak enzima) koriste se također za pružanje konačne dijagnoze jedne od mukopolisaharidoza. Prenatalna dijagnoza pomoću amniocenteze i uzimanje horionskih resica može potvrditi da li fetus ili nosi kopiju defektnog gena ili je zahvaćen poremećajem. Genetičko savjetovanje može pomoći roditeljima koji imaju porodičnu povijest mukopolisaharidoze da utvrde da li nose mutirani gen koji uzrokuje poremećaje.
Vrbaška
Vrbaška je naseljeno mjesto u gradu Gradišci, Bosna i Hercegovina.
Mukopolisaharidoza
Tipovi
Identificirano je sedam različitih kliničkih tipova i brojni podtipovi mukopolisaharidoza. Iako se svaka mukopolisaharidoza (MPS) klinički razlikuje, većina pacijenata općenito doživljava period normalnog razvoja praćen opadanjem fizičke i/ili mentalne funkcije. (Napomena: MPS-V i MPS-VIII se više ne koriste kao oznake za bilo koju bolest.)
MPS I
Na osnovu težine simptoma, MPS I podijeljena je u tri podtipa. Sva tri tipa posljedicat su odsustva ili nedovoljnog nivoa enzima alfa-L-iduronidaza. Djeca rođena od roditelja MPS I nose neispravan gen.
Iako nisu rađene studije za utvrđivanje učestalost MPS I u Sjedinjenim Državama, studije u Britanskoj Kolumbiji procjenjuju da 1/100.000 rođenih beba ima Hurlerov sindrom. Procjena za Scheiejev sindrom je 1/500.000 porođaja, a za Hurler-Scheie sindrom 1/115.000 porođaja.
MPS II
MPS II, Hunterov sindrom ili nedostatak iduronat-sulfataze, uzrokovan je nedostatkom enzima iduronat-sulfataza. Hunterov sindrom ima dva klinička podtipa i (pošto pokazuje X-vezano recesivno nasljeđivanje) i jedina je od mukopolisaharidoza u kojoj majka sama može prenijeti defektni gen sinu. Učestalost Hunterovog sindroma procjenjuje se na 1/100.000 do 1/150.000 muških porođaja.
MPS III
MPS III, Sanfilippoov sindrom, obilježen je teškim neurološkim simptomima. To uključuje progresivnu demenciju, agresivno ponašanje, hiperaktivnost, napade, izvjesnu gluhoću i gubitak vida i nemogućnost neprekinutog spavanja više od nekoliko sati. Ovaj poremećaj obično ima tri glavna stadija. Tokom prve faze, rani razvoj mentalnih i motoričkih sposobnosti može biti donekle odgođen. Pogođena djeca pokazuju značajan pad u učenju između 2. i 6, godine, nakon čega slijedi gubitak jezičnih vještina i gubitak dijela ili cijelog sluha. Neka djeca mogu nikada ne naučiti govoriti. U drugoj fazi sindroma, agresivno ponašanje, hiperaktivnost, duboka demencija i nepravilan san mogu otežati upravljanje djecom, posebno onom koja zadržava normalnu fizičku snagu. U posljednjoj fazi sindroma, djeca postaju sve nesigurnija na nogama i većina ne može hodati do 10. godine.
Zadebljana koža i blage promjene u crtama lica, kostima i skeletnim strukturama postaju uočljive s godinama. Rast u visinu obično prestaje do 10. godine. Ostali problemi mogu uključivati sužavanje prolaza disajnih puteva u grlu i povećanje tonzila i adenoida, što otežava jelo ili gutanje. Ponavljajuće respiratorne infekcije su česte.
Postoje četiri različita tipa Sanfilippoovog sindroma, a svaki je uzrokovan promjenom drugog enzima potrebnog za potpuno razbijanje heparan-sulfatnog lanca šećera. Postoji mala klinička razlika između ova četiri tipa, ali simptomi se pojavljuju kao najteži i čini se da brže napreduju kod djece sa tipom A. Prosječno trajanje Sanfilippoovog sindroma je osam do 10 godina nakon pojave simptoma. Većina osoba sa MPS III doživi tinejdžerske godine, a neke i duže.
Incidencija Sanfilippo sindroma (za sva četiri tipa zajedno) je oko 1/70.000 porođaja.
Boharina
Boharina je naseljeno mjesto u sastavu općine Zreče, regija Savinjska, Slovenija.
Mukopolisaharidoza
MPS IV
MPS IV, Morquioov sindrom, procjenjuje se da se javlja kod 1/700.000 rođenih. Njegova dva podtipa su posljedica nedostajućih ili manjkavih enzima N-acetilgalaktozamin-6-sulfataze (GALNS) (tip A) ili beta-galaktozidaze (tip B), potrebnih za razgradnju keratan-sulfatnog lanca šećera. Kliničke karakteristike su slične kod oba tipa, ali su blaže kod Morquio tipa B. Početak je između 1. i 3. godine. Neurološke komplikacije uključuju kompresiju kičmenuh živaca i korijena živaca koja je posljedica ekstremnih, progresivnih promjena skeleta, posebno rebara i grudi; konduktivni i/ili neurosenzitivni gubitak sluha i zamagljena rožnjača. Inteligencija je normalna, osim ako se hidrocefalus ne razvije i ne liječi.
Boharina
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenske Konjice.
Mukopolisaharidoza
MPS IV
Fizički rast se generalno usporava sa oko 18 mjeseci, a potpuno prestaje do 8.godine. Skeletne abnormalnosti uključuju zvonasta prsa, spljoštenost ili zakrivljenost kičme, skraćene duge kosti i displaziju kukova, koljena, gležnjeva i zapešća. [Kosti koje stabilizuju vezu između glave i vrata mogu biti deformisane (odontoidna hipoplazija); u ovim slučajevima, hirurški zahvat koji se zove fuzija kičmene vratne kosti može biti spasonosna. Ograničeno disanje, ukočenost zglobova i srčana oboljenja su takođe česti. Djeca sa težim oblikom Morkiovog sindroma možda neće preživjeti dvadesete ili tridesete.
Boharina
Stanovništvo
Napomena: ''U 2004. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Boharina i Loška Gora pri Zrečah.''
Mukopolisaharidoza
MPS VI
Rast je u početku normalan, ali se iznenada zaustavlja oko 8. godine. Do 10. godine djeca imaju skraćeno trup, pogrbljen stav i ograničeno kretanje u zglobovima. U težim slučajevima, djeca također razvijaju izbočeni trbuh i kičmu koja se savija naprijed. Promene skeleta (posebno u predelu karlica) su progresivne i ograničavaju kretanje. Mnoga djeca također imaju pupčane ili ingvinalne kile. Gotovo sva djeca imaju neki oblik srčanih oboljenja.
MPS VII
MPS VII, Slyijev sindrom, jedan od najmanje čestih oblika mukopolisaharidoze, procjenjuje se da se javlja kod manje od 1/250.000 porođaja. Poremećaj je uzrokovan nedostatkom enzima beta-glukuronidaze. U svom najrjeđem obliku, Slyijev sindrom uzrokuje da se djeca rađaju sa hydrops fetalis, pri čemu se u tijelu zadržavaju ekstremne količine tekućine. Preživljavanje je obično nekoliko mjeseci ili manje. Većina djece sa tim sindromom je manje teško pogođena. Neurološki simptomi mogu uključivati blagu do umjerenu intelektualnu onesposobljenost do treće godine, komunikacijski hidrocefalus, uklještenje živaca, zamućenje rožnjača i određeni gubitak perifernog i noćnog vida. Ostali simptomi uključuju nizak rast, neke skeletne nepravilnosti, ukočenost zglobova i ograničeno kretanje, te pupčane i/ili ingvinalne kile. Neki pacijenti mogu imati ponovljene napade pneumonije tokom prvih godina života. Većina djece sa Slyjevim sindromom živi u tinejdžerskim ili mlađim odraslim godinama.
MPS IX
Od 2001. godine, prijavljen je samo jedan slučaj MPS IX. Poremećaj je rezultat nedostatka hijaluronidaze. Simptomi su uključivali čvorovske mehkotkivne mase locirane oko zglobova, s epizodama bolnog oticanja masa i bolova koji su spontano prestajali u roku od 3+tri dana. Radiografija karlice pokazala je višestruke mehkotkivne mase i neke erozije kostiju. Ostale osobine uključivale su blage promjene na licu, stečeni nizak rast kao što se vidi kod drugih poremećaja MPS-a i normalno kretanje zglobova i inteligenciju.
Liječenje
Promjene u ishrani neće spriječiti napredovanje bolesti, ali ograničenje mlijeka, šećera i mliječnih proizvoda pomoglo je nekim nekima da imaju prekomjernu sluz.
Transplantacija koštane srži (BMT) i transplantacija krvi pupčane vrpce (UCBT) imale su ograničen uspjeh u liječenju mukopolisaharidoza. Abnormalne fizičke karakteristike, osim onih koje utječu na skelet i oči, mogu se poboljšati, ali neurološki ishodi su varirali. BMT i UCBT su visokorizične procedure i obično se izvode tek nakon što članovi porodice dobiju opsežnu evaluaciju i savjetovanje.
Apateizam
Apateizam (portmanteau riječi apatija i teizam/ateizam) koji je još poznat kao pragmatični ateizam ili praktični ateizam, prikazivanje je apatije ili nedostatka zainteresovanja prema vjerovanju ili nevjerovanju u božanstvo (ili božanstva).
Apateist je osoba koja nije zainteresovana da prihvati ili negira bilo kakve tvrdnje o postojanju ili nepostojanju bogova. Apateist živi kao da nema bogova i objašnjava prirodne fenomene bez ukazivanja na božanstva. Međutim, ne odbacuje se postojanje bogova, ali je moguće da se navodi da je isto bespotrebno ili beskorisno; prema ovoj tački gledišta, božanstva ne pružaju smisao životu niti utječu na svakodnevnicu.
Drugim riječima, apateist je osoba koja smatra da je pitanje da li postoje božanstva beznačajno ili nebitno za njihov život. Prema istraživanju iz Ontarija o religijskoj toleranciji, neki apateisti smatraju da se njihovo ponašanje ne bi promijenilo ako bi se dokazalo da bog postoji, odnosno ne postoji.
Definicija
Praktični ateizam se može pojaviti u nekoliko oblika:
Metadološki naturalizam
Vrsta praktičnog ateizma koja se oslanja na naučnu zajednicu je metadološki naturalizam—"šutljivo usvajanje ili pretpostavka filozofskog naturalizma unutar naučnih metoda bez ili sa potpunim prihvaćanjem ili vjerovanjem u iste."
Apatetički agnosticizam
Apatetički agnosticizam smatra da nije moguće utvrditi postojanje ili nepostojanje jednog ili više božanstava, ma koliko debata da je vođeno o ovoj temi, a čak i da je moguće utvrditi (ne)postojanje, tog božanstva nije briga za sudbinom ljudi. Prema tome, postojanje božanstava ima malo utjecaja na svakodnevnicu ljudi, te je od malog teološkog značaja.
Selišči
Selišči su naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Jurij ob Ščavnici, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Gornja Radgona.
Slobodna teritorija Trsta
Slobodna teritorija Trsta (it: Territorio libero di Trieste; slv: Svobodno tržaško ozemlje; hr: Slobodni teritorij Trsta) bilo je nezavisna teritorija smješteno u srednjoj Evropi između sjeverne Italije i SFR Jugoslavije, okrenuta sjevernom dijelu Jadranskog mora, pod direktnom odgovornošću Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija nakon Drugog svjetskog rata. U osnovi je djelovao kao slobodan grad, tj. grad-država.