cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ehli-Bejt
Muhammedovi hadisi o ehli-bejtu
Muhammed je rekao u jednom hadisu, ”Došao mi je poziv (od Allaha) i blizu je trenutak da mu odgovorim (tj. da umrem). Ostavljam među vama dvije dragocjenosti: Knjigu Svemogućeg Allaha i moje potomstvo; Allahova Knjiga je (kao) uže koje se proteže od nebesa do zemlje, a moje potomstvo je Ehlul Bejt. Milostivi me je obavijestio da se to dvoje neće razdvajati sve dok mi ne dođu kod Izvora (tj. Kevsera u džennetu). Upozoravam vas da ih ne ostavljate.” (Tirmizi, Sahih Menakib Ehlul Bejt, II, 380, Hakim, Mustedrek el-sahihejn, III, 109; Ahmed ibn Hanbel, Musned, III, 17; Taberani, El-Mu‘džem el-Kebir, I, 129; Muhibbuddin Tabari, Daha’ir, str. 16.)
Muhammed je jednom prilikom rekao svojoj kćerki Fatimi da pozove Alija, Hasana i Husejna. Kada su došli, on ih je prekrio ogrtačem i polažući ruku na njih rekao: ”O Bože! Oni su rod Muhammedov, pa obaspi Svojim blagoslovima i zaslugama Muhammedovu porodicu, kao što si obasuo blagoslovima Ibrahima i njegovu porodicu, Ti si Hvaljen i Slavljen.” Sujuti u svom poznatom tefsiru Dur el-Mensur citira hadis od Taberanija koji prenosi od Muhammedove supruge Umm Seleme da je ona podigla ogrtač da bi im se pridružila, ali ga je Poslanik uzeo iz njene ruke i rekao: ”[T]i si [također] na istini.” (Tirmizi, Menakib Ehlul-Bejt, II, 308: Ovaj hadis prenose i Buhari i Muslim, ali ga citiraju od Ajše).
Još jedan hadis spominje ehli-bejt kao vodiče islama: ”Primjer mog Ehlul Bejta među vama je kao (primjer) Nuhove lađe; ko god se u nju ukrcao, spasio se, a ko god je zaostao, utopio se.” Ebu Naim, Huljetu-l-evlija, IV, 306; Firuzabadi, Fada’ilu-l-hamsa mine-s-sihahi-s-sitta, II, 64; Ibn Bezzaz, Medžma’uz-Zeva’id, IX, 63; Taberani, El-Mu’džem el-Kebir, I, 125; Muhibbuddin Tabari, Ed-daha’ir, str. 20; Hakim, El-Mustedrek, II, 343; Muttaki El-Hindi, Kenzu-l-‘ummal, VI, 216.
Dvanaest imama poteklih iz ehli-bejta
Ehli-bejt dakle predstavlja vodiče čiji je zadatak da očuvaju autentično islamsko učenje. Potomci Alije, Hasana i Huseina, sve do dvanaestog, smatraju se kod duodecimalnih šiita za dvanaest imama ili vjerskih predvodnika i tumača islama. Prema šiitskom komentatoru Tabarsiju, oni su objašnjavali Kuran Kur’anom, tj. tumačenje jednih ajeta drugim ajetima, te uz pomoć autentičnih hadisa i Muhammedovog sunneta (Medžme‘u-l-bejan fi tefsiri-l-Kur’an, predgovor, str. 13).
1. Alija ibn Ebu-Talib, Muhammedov rođak i zet, rođen u Meki trideset godina nakon Godine Slona (‘Amu-l-fil) a ubijen 21. ramazana 40. godine poslije hidžre u Kufi (Irak). Njegov mauzolej u iračkom gradu Nedžefu danas je centar hodočašća. Autor je djela Staza rječitosti (ar. nehdžu-l-belaga) koju je na naš jezik preveo Rusmir Mahmutćehajić.
3. Husejn ibn Ali, rođen u Medini 4. godine po hidžri, i tragično poginuo zajedno sa malim brojem svojih sljedbenika kod Kerbele (Irak), 10. muharrema 61. godine po hidžri. Ubila ih je vojska Jezida ibn Mu‘avije. Njegov mauzolej u Kerbeli je poznato mjesto hodočašća.
4. Ali ibn Husejn, poznat pod nadimkom Zejnu-l-‘Abidin (ukras Božijih robova), rođen je u Medini 38. a otrovan 95. godine po hidžri, po naredbi omajadskog halife Velida. On je autor zbirke molitvi pod naslovom Sahifa sedžadija koja se ponekad naziva ’psalmima Poslanikove porodice’. I ovo djelo je na naš jezik preveo Rusmir Mahmutćehajić.
5. Muhammed ibn Ali, poznat pod nadimkom El-Bakiru-l-‘ulum (onaj koji rasijeca znanje), rođen je u Medini 57. a otrovan 114. godine po hidžri, po naredbi omajadskog halife Hišama ibn Abdi-l-Melika.
6. Dža'fer ibn Muhammed, poznat pod nadimkom Es-Sidik (Istinit), rođen je u Medini 83. godine po Hidžri, a otrovao ga je u šezdeset i trećoj godini života abasidski uzurpator Ebu Dža‘fer el-Mensur. On je osnivač šiitske vjersko-pravne škole koja se po njemu naziva džaferijski mezheb.
7. Musa ibn Dža'fer, poznat pod nadimkom El-Kazim (onaj koji suzdržava ljutnju), rođen je 128. godine po hidžri u Abvi blizu Medine, a otrovao ga je Harun er-Rašid 183. godine po hidžri. Sahranjen je u bagdadskom svetilištu El-Kazimijji koje je postalo centar hodočašća.
8. Ali ibn Musa, poznat pod nadimkom Er-Rida (onaj koji je zadovoljan Allahovom voljom), rođen je 148. godine po hidžri, a otrovao ga je 203. godine po hidžri halifa Ma‘mun, u Tusu, Horasan. Danas se taj grad zove Mešhedu-r-Rida (mjesto mučeništva imama Rida ili Reze).
9. Muhammed ibn Ali, poznat kao El-Dževad (Plemenit), rođen je 195. godine, a 220. godine po hidžri ga je otrovao halifa Mu’tasim, u dvadeset i petoj godini života. Sahranjen je u iračkom mauzoleju El-Kazimijja, pored Muse el-Kazima. 10. Ali ibn Muhammed, poznat kao El-Hadi (Vodič), rođen je u Medini 212. godine, a otrovao ga je 254. godine po hidžri halifa el-Mutevekkil u Samari (Irak), gdje mu je i danas mauzolej. 11. Hasan ibn Ali, poznat kao El-Askeri, rođen je u Medini 232. godine, a ubijen 260. godine po hidžri, u Samari.
12. Muhammed ibn el-Hasan, poznat kao El-Mahdi (Ispravno vođen), rođen je u Samari 255. godine po hidžri. Šiiti vjeruju da je Mahdi još živ i da je skriven, te da će se vratiti prije smaka svijeta i ispuniti zemlju vrlinom i pravdom, pošto će do tada biti prepuna nasilja i tiranije. Pojaviće se u jerusalimskoj džamiji El-Aksa, za vrijeme molitve Mesiha Isaa, sina Meryemina koji će se također u tim vremenima ponovo vratiti na ovaj svijet. Takvo vjerovanje dijele i svi oni suniti koji žive u zemljama koje su nekada bile pod šiitskim dinastijama, kao što su Egipat i zemlje Magreba.
Potomci ovih dvanaest imama se nazivaju šerifi ili sejjidi, koji imaju poseban položaj u islamskom društvu. Danas ih ima više desetina hiljada. U nekim državama, kao što je Egipat, vodi se i njihov registar, a od njih potiču kraljevske dinastije koje danas vladaju Marokom i Jordanom.
HECT-domen
U molekulskoj biologiji, HECT-domen je proteinski domen koji se nalazi u ubikvitin-proteinskim ligazama. Naziv HECT dolazi od Homolog za E6-AP Carboxyl Terminus (C-terminal). Proteini koji sadrže ovaj domen na C-terminalu uključuju ubikvitin-protein ligazu, koja reguliše ubikvitinaciju CDC25. Ubikvitin-proteinska ligaza prihvata ubikvitin od E2 ubikvitin-konjugirajućeg enzima u obliku tioestera, a zatim direktno prenosi ubikvitin na ciljane supstrate.
Za formiranje ubikvitin-tiolestera potreban je cisteinski ostatak. Protein 12, u interakciji sa ljudskim receptorom šhornona štitne žlijezde (TRIP12), koji također sadrži ovaj domen, komponenta je ATP-ovisne multipodjedinice proteina koji reaguje sa ligand vezujućim domenom receptora tiroidnog hormona. To bi mogla biti E3 ubikvitin-proteinska ligaza. Ljudska E6AP ubikvitin-proteinska ligaza međudjeluje sa E6 proteinom ljudskog papiloma virusa tipa 16 i ljudskim papiloma virusom tipa 18. E6/E6 -AP kompleks veže se i cilja na p53 tumor-supresorski protein za proteolizu posredovanu ubikvitinom.
Sankanje na Zimskim olimpijskim igrama 2014 - dvosjed
100p|desno
18. april
18. april / travanj (18. 4) jest 108. dan godine po gregorijanskom kalendaru (109. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 257 dana.
NGC 6131B
NGC 6131B (također poznat kao MCG 7-34-5 i PGC 57932) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 240 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 0,40 (28 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (14 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Prometij
Prometij (lat.: promethium) jest hemijski element sa simbolom Pm i atomskim brojem 61. Svi njegovi izotopi su radioaktivni. On je jedan od dva takva elementa nakon kojih u periodnom sistemu slijede stabilni elementi. Drugi takav element je tehnecij. Hemijski, prometij spada u lantanoide, koji spajanjem s drugim elementima grade soli. Jedino poznato stabilno oksidacijsko stanje prometija je +3.
Postoje dva moguća izvora prirodnog prometija: rijetki radioaktivni raspad prirodnog izotopa europija-151 čime nastaje prometij-147 te raspadom uranija (nastaju razni izotopi). Praktična upotreba postoji samo za hemijske spojeve izotopa prometija-137, koji se koristi za atomske baterije i svjetleće boje, kao i za uređaje za mjerenje debljine laka ili boje, iako je prometij-145 najstabilniji izotop ovog elementa. Pošto su prirodni izvori prometija vrlo rijetki, on se obično sintetizira bombardiranjem uranija-235 (obogaćivanjem uranija) sa termičkim neutronima čime se kao proizvod fisije dobija prometij-147.
Historija
Češki hemičar Bohuslav Brauner je 1902. otkrio da su razlike u osobinama između neodija i samarija najveće među bilo koja dva uzastopna lantanoida u tada poznatom nizu. Kao zaključak on je predložio da između njih postoji još jedan element sa osobinama koje se negdje između ta dva elementa. Ovu procjenu podržao je Henry Moseley 1914. godine koji je otkrio da je atomski broj zapravo osobina nekog elementa koju je moguće eksperimentalno izmjeriti, te je pronašao nekoliko atomskih brojeva koji ne odgovaraju niti jednom poznatom elementu u to vrijeme. Prema njegovim izračunima, postojale su praznine kod atomskih brojeva 43, 61, 72, 75, 85 i 87. Saznavši za ove praznine u periodnom sistemu, brojne grupe naučnika počele su potragu za pretpostavljenim elementima u sastavu drugih rijetkih zemalja iz prirodnog okruženja.
Prvi izvještaj o otkriću objavili su italijanski hemičari Luigi Rolla i Lorenzo Fernandes u Firenci. Nakon što su frakcijskom kristalizacijom izdvajali mješavinu koncentriranih nitrata nekoliko rijetkih zemnih elementata iz uzorka minerala monacita iz Brazila, dobili su rastvor koji je pretežno sadržavao samarij. Taj rastvor dao je spektar x-zraka koji su pripisani samariju i elementu 61. U čast svog grada, elementu 61 dali su naziv "firencij" (florentium). Rezultate su objavili 1926. mada su naučnici tvrdili da su eksperimente obavili dvije godine ranije. Također 1926. godine, grupa naučnika sa Univerziteta Illinios iz Urbana-Champaign, Smith Hopkins i Len Yntema su objavili otkriće elementa 61. Dali su mu naziv "ilinij" (illinium) prema imenu univerziteta. Međutim, za oba ova navodna otkrića kasnije se ispostavilo da su netačna jer su spektralne linije za koje se mislilo da su u korespodenciji sa elementom 61 bile identične onima didimija (smjese prazeodija i neodija), a za linije koje se mislilo da pripadaju elementu 61 ispostavilo se da pripadaju sadržanim primjesama (barij, hrom i platina).
Napokon 1934. Josef Mattauch je formulirao izobarno pravilo. Jedna od indirektnih posljedica ovog pravila bila je ta da element 61 ne može imati stabilnih izotopa. Godine 1938. H. B. Law sa saradnicima na Državnom univerzitetu Ohio izveli su nuklearni eksperiment. Dobijeni nuklidi 1941. godine nisu bili radioizotopi neodija ili samarija, te je za novi element predložen naziv "ciklonij", ali zbog nedostataka hemijskih dokaza da je dobijen element 61, priznanje ovog otkrića u svjetskoj nauci je izostalo.
Tek 1945. u Nacionalnoj laboratoriji Oak Ridge (u to vrijeme "Clinton Laboratories") grupa naučnika Jacob A. Marinsky, Lawrence E. Glendenin i Charles D. Coryell izdvojili su i analizirali proizvode fisije uranijevog goriva kojeg su izložili radijaciji u grafitnom reaktoru. Međutim, pošto su bili isuviše zauzeti zbog vojnih istraživanja tokom Drugog svjetskog rata, svoje otkriće nisu objavili sve do 1947. Prvobitno predloženo ime za element 61 bilo je "klintonij", prema laboratoriji gdje su istraživanja obavljena. Međutim, naziv "prometeum" (prometheum) predložila je Grace Mary Coryell, supruga jednog od naučnika. To ime je izvedeno iz imena Prometeja, jednog od Titana iz grčke mitologije koji je ukrao vatru sa planine Olimp i donio je ljudima što simbolizira "istovremeno i smjelu i moguću zloupotrebu ljudskog znanja". Pisanje imena se kasnije neznatno promijenilo u današnje "prometij" (promethium), radi usklađivanja sa imenima većine drugih metala.
Fizičke
lijevo|mini|Vidljivi spektar prometija Prometij ima 61 elektron u atomu, koji imaju konfiguraciju [Xe]4f56s2. Pri građenju spojeva, njegov atom gubi dva vanjska, najudaljenija elektrona te jedan od 4f-elektrona, koji pripadaju otvorenoj podljusci. Atomski radijus elementa je treći najveći među svim lantanoidima ali je samo neznatno veći od radijusa susjednih elemenata. On je jedini izuzetak od općeg trenda kontrakcije atoma uz povećanje atomskog radijusa (uzrokovanog kontrakcijom lantanoida ) što nije uzrokovano popunjenom (ili polovično popunjenom) 4f-podljuskom.
Mnoge osobine prometija zasnivaju se na njegovom mjestu među lantanoidima te su pretežno između osobina neodija i samarija. Naprimjer, tačka topljenja, prve tri energije ionizacije i energija hidracije su veće nego one kod neodija ali niže nego kod samarija; slično tome, pretpostavljena tačka ključanja, ionski (Pm3+) radijus i standardna toplota formiranja jednoatomnog gasa su više nego kod samarija, ali niže nego kod neodija.
Prometij ima dvostruku heksagonalnu gusto pakovanu (dhcp) strukturu te tvrdoću od 63 kg/mm2. Ova niskotemperaturna alfa forma prelazi u beta, prostorno-centriranu kubičnu (bcc) fazu pri zagrijavanju na 890 °C.
Hemijske
Prometij pripada lantanoidnoj grupi cerija te je hemijski vrlo sličan susjednim elementima iz periodnog sistema. Zbog njegove nestabilnosti, hemijske studije o prometiju nisu potpune. Čak iako je dobijeno nekoliko njegovih spojeva, oni nisu sveobuhvatno proučeni, mada općenito uglavnom su ružičaste i crvene boje. Tretiranjem amonijakom kiselih rastvora u kojem su sadržani ioni Pm3+ dobija se želatinozna svijetlo smeđa naslaga hidroksida, Pm(OH)3, koji nije rastvorljiv u vodi. Kada se rastvori u hlorovodičnoj kiselini, nastaje rastvorljiva žuta so. Slično tome, pri otapanju u dušičnoj kiselini dobija se nitrat Pm(NO3)3. Nitrat je također dobro rastvorljiv, a nakon sušenja i uklanjanja vode formiraju se ružičasti kristali, slični Nd(NO3)3. Elektronska konfiguracija iona Pm3+ je [Xe] 4f4, a oni su ružičaste boje. Simbol spektralnog terma stabilnog stanja je 5I4. Sulfat je slabo rastvorljiv, kao i sulfati drugih elemenata grupe cerija. Parametri ćelije su izračunati za njegov oktahidrat. Oni navode na zaključak da je gustoća Pm2(SO4)3·8 oko 2,86 g/cm3. Oksalat prometija, Pm2(C2O4)3·10, ima najnižu rastvorljivost među svim oksalatima lantanoida.
Za razliku od nitrata, prometij-oksid je dosta sličan odgovarajućim solima samarija ali ne i solima neodija. Neposredno nakon sintetiziranje, npr. zagrijavanjem oksalata, oksid je bijeli ili ljubičasti prah nepravilne strukture. Taj prah se kristalizira u kubičnu rešetku nakon zagrijavanja do 600 °C. Dalje žarenje na temperaturu od 800 °C a zatim i do 1750 °C nepovratno mijenja faze, najprije u monoklinsku a zatim u heksagonalnu, respektivno, a one faze se mogu međusobno mijenjati jednostavnim podešavanjem vremena i temperature žarenja.
Prometij gradi samo jedno stabilno oksidacijsko stanje, +3 u obliku iona, što odgovara drugim lantanoidima. Prema njegovom mjestu u periodnom sistemu, za ovaj element se ne može očekivati da gradi stabilna +4 ili +2 oksidacijska stanja. Tretiranje hemijskih spojeva koji sadrže ione Pm3+ sa snažnim oksidirajućim ili reducirajućim sredstvima pokazalo je da se ovi ione ne mogu lahko oksidirati niti reducirati.
Rasprostranjenost
lijevo|thumb|[[Uraninit, ruda uranija je nalazište najvećeg dijela prometija na Zemlji]] Godine 1934. Willard Libby je objavio da je pronašao slabu beta aktivnost u čistom neodiju, zbog čega mu je pripisao vrijeme poluraspada od preko 1012 godina. Gotovo 20 godina kasnije, naučnici su tvrdili da je element koji se nalazi u prirodnom neodiju u ravnoteži u količinama ispod 10−20 prometija po jednom gramu neodija. Međutim, ova opažanja su opovrgnuta novijim ispitivanjima, jer za svih sedam prirodnih izotopa neodija, svaki pojedini beta raspad (kojeg mogu proizvesti izotopi prometija) je zabranjen prema zakonu o očuvanju energije. Konkretno, pažljiva mjerenja atomskih masa pokazala su da je razlika u masama 150Nd-150Pm negativna (-87 keV), što u potpunosti onemogućava jedan beta raspad 150Nd u 150Pm. Godine 1965. finski hemičar O. Erämetsä izdvojio je tragove 145Pm iz pročišćenog koncentrata rijetkih zemalja i apatita, što je dalo podatak o gornjoj granici rasprostranjenosti prometija u prirodi od 10−21. Smatra se da je ovaj prometij nastao prirodnom nuklearnom fisijom uranija ili djelovanjem kosmičkih zraka na 146Nd.
Oba izotopa prirodnog europija imaju veći višak masa nego suma njihovih potencijalnih alfa "kćerki" i alfa čestica, prema tome oni (u praksi se smatraju stabilnim) možda se mogu raspadati alfa raspadom na prometij. Naučnici u Nacionalnoj laboratoriji Gran Sasso pokazali su da se europij-151 eksperimentalno raspada do prometija-147 uz vrijeme poluraspada od 5 godina. Također je dokazano da je europij "odgovoran" za oko 12 grama prometija u Zemljinoj kori. Alfa raspadi europija-153 još uvijek nisu dokazani, a teoretski se smatra da bi njihovo vrijeme poluraspada bilo toliko dugo (zbog niske energije raspada) da bi se cijeli proces vjerovatno ne bi mogao zapaziti u bliskoj budućnosti.
Najzad, prometij može nastati u prirodi kao proizvod spontane fisije uranija-238. Međutim, moguće je pronaći samo tragove u prirodnim rudama. Naprimjer, uzorak uraninita može sadržavati prometij u koncentraciji od oko četiri dijela na trilion (1018) računato po masi. Prema toj procjeni, uranij je "odgovoran" za oko 560 grama prometija u Zemljinoj kori.
Prometij je detektovan u spektru zvijezde HR 465 u sazviježđu Andromede, a također je nađen i u spektrima zvijezda HD 101065 (zvijezda Przybylskog) i HD 965. Zbog vrlo kratkog vremena poluraspada izotopa prometija, smatra se da se oni formiraju u blizini površine tih zvijezda.
Upotreba
thumb|desno|150px|Prometij(III)-hlorid se koristi kao izvor svjetlosti za signale u grijnim tasterima Prometij se većinom koristi samo u istraživačke svrhe, izuzev prometija-147 koji se može pronaći i izvan laboratorija. Dobija se kao oksid ili hlorid, u miligramskim količinama. Ovaj izotop ne emitira gama zrake, a njegovo zračenje ima relativno slabu prodornu moć kroz materiju i ima prilično dugo vrijeme poluraspada.
Neki signalni uređaji koriste svjetleće boje koje u sebi sadrže fosfor, čime apsorbiraju beta zračenje koje emitira prometij-147 te na taj način emitiraju svjetlost. Ovaj izotop ne uzrokuje "starenje" fosfora, kao što se to dešava od alfa emitera, pa su takvi svjetlosni izvori stabilni nekoliko godina. Ranije se u iste svrhe koristio izotop radija-226, a kasnije je zamijenjen prometijem-147 i tricijem (vodik-3). Zbog nuklearne sigurnosti prometij ima prednost nad tricijem za takvu vrstu aplikacija.
U atomskim baterijama, beta čestice koje emitira prometij-147 se pretvaraju u električnu struju tako što se mali izvor prometija postavlja u "sendvič" između dvije poluprovodničke ploče. Takve baterije imaju korisni rok trajanja od oko pet godina. Prve baterije zasnovane na prometiju napravljene su 1964. te su generirale "nekoliko milivati snage iz uređaja zapremine od oko 33 cm3, uključujući i zaštitni omotač".
Vanjski linkovi
🇵🇸
Prstenorepi lemur
Prstenorepi lemur je veliki strepsirhini primat i najprepoznatljiviji predstavnik lemura radi karakterističnog crno-bijelog prstenastog repa. Pripada porodici Lemuridae i jedini je pripadnik roda Lemur. Kao i svi ostali lemuri, endemičan je za ostrvo Madagaskar gdje je poznat i pod nazivima hira i maki. Naseljava šume i bodljikava grmlja u južnim dijelovima ostrva gdje je aktivan uglavnom po danu.
Prstenorepi lemur je izuzetno društven i živi u grupama do 30 jedinki. Kako bi se zagrijali i učvrstili društvene veze, prstenorepi lemuri se sunčaju uspravno sjedeći okrenuti prema donjoj strani sa svojim tanjim bijelim krznom prema suncu. Poput ostalih lemura, i ova se vrsta snažno oslanja na njuh pa svoju teritoriju obilježava mirisnim žlijezdama. Kao jedan od najglasnijih primata, prstenorepi lemur koristi brojne vokalizacije koje uključuju grupnu koheziju i pozive za uzbunu. Eksperimenti su pokazali da prstenasti lemuri, uprkos nedostatku velikog mozga (u odnosu na slične primate), mogu organizirati sekvence, razumjeti osnovne aritmetičke operacije i preferencijalno odabrati alate na osnovu funkcionalnih kvaliteta.
Iako se lako razmnožavaju u zatočeništvu i predstavljaju najmnogoljudnije lemure u zoološkim vrtovima na svijetu, koji broje više od 2.000 jedinki, prstenasti lemur je na popisu ugroženih vrsta zbog uništavanja staništa i lova na divlje meso i egzotične kućne ljubimce. Od početka 2017. godine, vjeruje se da se populacija prstenorepih lemura u divljini smanjila na 2.000 jedinki zbog gubitka staništa, krivolova i lova.
Izgled
Većinom su sive boje sa bijelim krznom sa unutrašnje strane. Imaju usko lice bijele boje sa crnim šarama oko očiju i crnu njušku. Njihova glavna odlika jeste njihov dugačak, kitnjast crno-bijeli rep. Kao i ostali lemuri i prstenorepi lemuri imaju duže i veće stražnje udove od prednjih. Dlanovi i tabani su obloženi mekom kožom. Imaju tanke prste na kojim se nalaze ravni, oštri nokti. Ovi lemuri imaju kandže na drugom nožnom prstu koje imaju ulogu u čišćenju krzna. Mlade jedinke imaju plave oči, dok su oči odraslih upadljivo žute boje. Odrasli dostižu dužinu tijela do 46 centimetara i težinu do 2,7 kg. Repovi su im duži od tijela i dugi su do 56 cm.
Ponašanje
mini|lijevo|150px|Grupa prstenorepih lemura Prstenorepi lemuri su dnevne životinje i žive podjednako i na kopnu i na drveću. Formiraju grupu od po 30 jedinki. Društvena hijerarhija je određena polom. Ženke su dominantne nad mužjacima i nastoje da mužjaci budu udaljeniji od grupnih aktivnosti. Mužjaci se smjenjuju među grupama na otprilike svakih 3 i po godine. Teritorija im se obično preklapa sa teritorijama drugih grupa lemura. Vrijeme provode na kopnu najviše od svih ostalih vrsta lemura.
Razmnožavanje
Sezona parenja traje od aprila do juna, kada je ženka u tjeranju otprilike 24-28 sati. Trudnoća traje oko 146 dana, kada se rađa jedno ili dva mlada. Mladunčad počinje da jede čvrstu hranu poslije dva mjeseca života, a poslije pet mjeseci su potpuno odgojeni. Mužjaci dostižu polnu zrelost sa 2 i po godine, dok ženke već sa 19 i po mjeseci.
Space Shuttle
Space Shuttle jeste bio djelimično ponovno upotrebljivi svemirski orbitalni sistem niskih orbita kojim je upravljala od 1981. do 2011. američka Nacionalna uprava za vazduhoplovstvo i svemir (NASA) kao dio programa svemirskog šatla. Službeni naziv programa bio je Svemirski transportni sistem (STS), uzet iz plana iz 1969. za sistem svemirskog broda za višekratnu upotrebu od kojeg je to bila jedina stavka koja se finansirala za razvoj. Prvi od četiri orbitalna testna leta dogodio se 1981. godine, što je dovelo do operativnih letova početkom 1982. godine. Pored prototipa čiji je završetak otkazan, izgrađeno je i korišteno pet kompletnih Shuttle sistema na ukupno 135 misija od 1981. do 2011., lansiranih iz svemirskog centra Kennedy (KSC) na Floridi. Operativne misije lansirale su brojne satelite, međuplanetarne sonde i svemirski teleskop Hubble (HST); provodile naučne eksperimente u orbiti; učestvovale u izgradnji i servisiranju Međunarodne svemirske stanice. Ukupno vrijeme misije Shuttle flote bilo je 1322 dana, 19 sati, 21 minuta i 23 sekunde.
desno|mini| [[Space shuttle "Columbia"|Columbia u toku ugradnje svojih obložnih keramičkih pločica]] mini|lijevo| Columbia desno|mini| Posljednja dobrodošlica kući orbitera Atlantis, 2011 lijevo|mini| STS je proveo brojne eksperimente u svemiru, poput ovog ionizacijskog eksperimenta
19. april
19. april / travanj (19. 4) jest 109. dan godine po gregorijanskom kalendaru (110. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 256 dana.
Vražegrmci
Vražegrmci su bili ogranak plemena Bjelopavlića u historijskoj oblasti Brda, na tlu današnje Crne Gore.
Kao pleme ih spominje patrijarh srpski Maksim Skopljanac u pismu od 5.10.1667. u kojem potvrđuje zemlje koje je sveti Vasilije Ostroški kupio za manastir Ostrog. Staru Crnu Goru i Brda je dijelila rijeka Zeta i karavanski put Skadar - Spuž - Nikšić - Foča. Turci su to buntovno pleme, koje bi ih često napadalo, zvali Vražji grmen i tako su se prozvali Vražegrmci. Pleme se nalazilo na lijevoj obali rijeke Zete, a Lazar Tomanović je 1884. godine zapisao da seljani tog pemena imaju u govoru čisti hercegovački akcent. Tomanović je 1884. godine u manastiru Ostrogu čitao originalno pismo iz 1667. godine i pripisuje ga patrijarhu Gavrilu. Patrijarh u pismu zaklinje vražegrmačkog kneza da poštuje svojinu neke zemlje koju je sveti Vasilije kupio za manastir Ostrog, posvećen Vavedenju.
Jezero Peter Pond
Naziv jezera
Jezero je zbog svog oblika bilo podijeljeno na dva jezera, Veliko i Malo jezero bizona. Godine 1931. je preimenovano u čast Peteru Pondu, kartografu i trgovcu krznom koji je opisao jezero i područja oko njega.
Fauna
Vrste riba koje žive u jezeru: smuđ, grgeč, štuka, zlatovčica, ozimica, manjić i mnoge druge.
Zanimljivosti
Godine 1959. se dogodila nesreća kada se u jezero srušio helikopter pri čemu je dvoje ljudi poginulo. 60 godina kasnije, 2019. pronađena je helikopterska olupina kao i zaručnički prsten jednog od poginulih.
Galerija "Roman Petrović"
mini|desno|Logo mini|desno|Galerija "Roman Petrović" Galerija "Roman Petrović" osnovana je 1980. godine u Sarajevu na inicijativu Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine. Galerija nosi ime po prvom Predsjedniku ULUBiH-a, jednom od najznačajnijih bosanskohercegovačkih slikara Romanu Petroviću. Galerija se nalazi na adresi Maršala Tita 54.
Sa svojih 103 kvadratna metra Galerija Roman Petrović predstavlja jedan od najboljih izlagačkih prostora u Sarajevu, okupljalište je umjetnika i sjedište ULUBiH-a. Afirmacijom kulture i umjetnosti, kvalitetnim odnosom prema umjetnicima i građanima i upornim radom, Galerija Roman Petrović izborila je status najprestižnijeg izlagačkog prostora.
Rudi Alvađ
Rudolf Rudi Alvađ (17. juli, 1929, Petrovac na Mlavi, Srbija, - 21. septembar 1988, Sarajevo, Bosna i Hercegovina je bio pozorišni, radijski, filmski i televizijski glumac. Igrao je u niz predstava prvo u narodnim pozorištima Pule i Varaždina, potom u Malom pozorištu (danas Kamerni teatar 55), zatim u Narodnom pozorištu Sarajevo.
TMEM9
Transmembranski protein 9 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TMEM9 sa hromosoma 1.
Rudi Alvađ
Zajedno sa Rejhanom Demirdžićem poznat je u ulogama Mome i Uzeira u humorističkoj emisiji televizije Sarajevo. Po njima je narod dao imena dvojici istih nebodera na Marijin Dvoru, danas UNITIC poslovno upravne zgrade.
TMEM9
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 183 aminokiseline, a molekulska težina 20.574 Da.
Vaterpolo na Olimpijskim igrama 1920.
Turnir u vaterpolu na Ljetnim olimpijskim igrama 1920., održan je u Antwerpenu, 22. do 29. augusta 1920. godine. Turnir je igran po Bergvall sistemu, a na njemu je nastupilo do tada rekordnih 12 reprezentacija sa ukupno 99 takmičara. Pobjednik turnira je bila po četvrti put reprezentacija Ujedinjenog Kraljevstva.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 99 takmičara iz 12 zemalja.
Tabela
Legenda:
NGC 3206
NGC 3206 (također poznat kao IRAS 10184+5710, MCG 10-15-69, PGC 30322 i UGC 5589) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 53 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,90 (45 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. aprila 1793. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 899
NGC 899 (također poznat kao ESO 545-7, IRAS 02195-2103, MCG -4-6-30, PGC 8990 i UGCA 26) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 72 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,80 (38 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 13. novembra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Braxton Bragg
Braxton Bragg (Brakston Brag) (Warren County, 22. mart 1817-Galveston, 27. septembar 1876), američki vojskovođa i general u vojsci Konfederacije za vrijeme Američkog građanskog rata.
Bragg je pohađao američku Vojnu akademiju West Point i diplomirao 1837. Služio je u Drugom seminolskom ratu i Američko-meksičkom ratu, 1846-1848. 1859 je napustio vojsku i bavio se privatnim biznisom do 1861, kada započinje Američki građanski rat. Na početku rata pridružio se Konfederaciji i postao brigadni general.
U septembru 1863. ponovo se susreo s Rosecrasom u bici kod Chickamauga Creeka, 19.-20. septembar 1863. Bragg je potukao unioniste i započeo opsadu grada Chattanooga, gdje su se unionisti povukli. Međutim, uskoro je unionistima stiglo veliko pojačanje pa je general Ulysses Grant pobijedio Bragga u bici kod Chattanooga, 23.-25. novembar 1863. Nakon ovog poraza Bragg je smijenjen s dužnosti zapovjednika, ali je postao vojni savjetnik predsjednika Jeffersona Davisa. U februaru 1865. postao je ponovno zapovjednik vojske u Tennesseeju do kraja rata.
Nakon rata bio je civilni inžinjer u Alabami i Teksasu.
Street Survivors
Street Survivors je peti studijski album američke rock grupe Lynyrd Skynyrd, izdat 1977. godine. Na albumu se nalazi osam pjesama. To je posljednji Skynyrdov album sa njihovim originalnim sastavom. Tri dana nakon izdavanja, 20. oktobra 1977, avion na kojem su se nalazili članovi benda se srušio na putu do Baton Rougea, u Louisiani. Glavni vokalist Ronnie Van Zant, gitarista Steve Gaines, i njegova starija sestra, prateći vokal Cassie Gaines, kao i pilot, kopilot, i jedan član osoblja, su poginuli pri udaru, dok su ostali putnici teže povrijeđeni. Nakon nesreće bend prestaje sa radom.
Mušnikovo
Mušnikovo je selo u Sredačkoj Župi u općini Prizren na Kosovu.
Geografija
Mušnikovo je selo zbijenog tipa. Pritoka Prizrenske Bistrice dijeli selo na dva dijela.
Toponimi
Žar-planina (vrh Ošljak 2212 m), Šar-planina (vrhovi Vrtop, Carevo Gumno, Treskavec, Kobilica, Ljubinske Uši). Prosječna nadmorska visina šarskih vrhova je 2100 m, a najviši među njima je Vrtop (2520 m). Prijevoj Prevalac (1381 m) spaja Žar-planinu sa Šar-planinom i praktično je prirodna granica između Sredačke i Siriničke Župe.
Drveće Valara
Drvece Valara su imaginarne biljke iz knjige Silmarilion. Kada su Valari stvorili Neumiruće Zemlje, Javana, kraljica biljaka, stvorila je dva prelijepa drveta. Prvo drvo je bilo od srebra i zvalo se Telperion, a drugo zlatno i zvalo se Laurelin. Iz tog drveća izlazila je prelijepa svijetlost. Svi Vilenjaci koji su živjeli u blizini postali su moćni i oštroumni. Također je počelo računanje vremena nazvano Godine Drveća. Međutim,Melkor kada je oteo Silmarile,također je vatrom spalio Drveće. Iz ostataka drveća izašla su dva ploda:zlatni i srebrni. Te plodove su Valari uzdigli na nebo i oni su postali Sunce i Mijesec.
Također pogledajte
Rośliny Śródziemia
Softversko inženjerstvo
Softversko inženjerstvo je sistematska primjena inženjerskih pristupa razvoju softvera. Softverski inženjering je direktno potpolje inženjerstva i preklapa se s računarskom i upravljačkom naukom. Također se smatra dijelom cjelokupnog sistemskog inženjeringa.
Charles Fourier
François Marie Charles Fourier (Besancon, 7. april 1772. - Pariz, 10. oktobar 1837.), francuski utopijski socijalist
Softversko inženjerstvo
U IEEE rječniku terminologije softverskog inženjeringa stoji da je to "primjena sistematskog, disciplinskog, mjerljivog pristupa razvoju, upravljanju i održavanju softvera"
Charles Fourier
Provodio je život trgovca, objavljujući rasprave koje ga izvornošću kritičkih nazora izdvajaju iz mnoštva utopista s početka 19. vijeka. Potkraj života izvršio je velik uticaj na francusku, evropsku pa i američku društvenu i političku misao.
Softversko inženjerstvo
Historija
Prvi digitalni računari 1940-tih godina su instrukcije za rad imali već unaprijed isprogramirane. To se pokazalo nepraktično i ubrzo je osmišljen dizajn "arhitekture pohranjenog programa" poznat kao von Neumannova arhitektura. Tu je nastala podjela između "hardvera" i "softvera" gdje se apstrakcijom rješavala složenost računanja.
Charles Fourier
Fourier u suvremenim društvenim prilikama vidi potpuno nijekanje čovječnosti. Antagonizam čovjeka i društva temeljno je obilježje cjelokupne historije. Njegove ideje održale su se u pojedinim aspektima nekih doktrina anarhista, kooperativnog i sindikalnog pokreta, a može se reći da su anticipirale i određene postavke savremene industrijske psihologije te sociologije rada. Njegove kritike, uprene protiv egoistične anarhije građanskog društva, protiv cjepkanja vlasništva, njegovo shvaćanje države kao oruđa trgovačke i financijske aristokracije za ugnjetavanje naroda, te shvaćanje građanske demokratije kao "prava jačega", čine ga sastavnim dijelom one društveno-kritičke misli koja je u marksizmu našla svoj praktično-revolucionaran i naučni sadržaj. Doktrine sistematizirao je njegov učenik V. Considerant, a popularizirane su u časopisima Le Phalanstere i La Phalange.
Softversko inženjerstvo
Historija
Programski jezici počeli su se pojavljivati u ranim 1950-im što je bio dodatni iskorak u apstrakciji. Glavni jezici kao što su Fortran, ALGOL i COBOL objavljeni su krajem 1950-ih kako bi se bavili naučnim, algoritmičkim i poslovnim problemima. David Parnas predstavio je ključni koncept modularnosti i skrivanja informacija 1972. godine kako bi pomogao programerima u rješavanju sve veće složenosti softverskih sistema.
Godine 1984. osnovan je Institut za softverski inženjering (Software Engineering Institute – SEI) kao centar za istraživanje i razvoj. Watts Humphrey osnovao je SEI Software Process Program, usmjeren na razumijevanje i upravljanje procesom softverskog inženjeringa.
Savremene i općeprihvaćene najbolje prakse za softverski inženjering se objedinjuju u ISO/IEC JTC 1/SC 7 standardu, koje objavljuje SWEBOK.
Kontroverze
Edsger Dijkstra, osnivač mnogih koncepata u razvoja softvera, odbacio je ideju "softverskog inženjeringa" sve do svoje smrti 2002. godine.
Polja
Proces inženjeringa softvera se obično sastoji iz više faza, definisanih na različite načine, ali u osnovi se sastoji od:
Softverski zahtjevi
Inženjering zahtjeva odnosi se na prikupljanje, analizu, specifikaciju i potvrdu zahtjeva za softver.
Dizajn softvera
Dizajn softvera odnosi se na proces definisanja arhitekture, komponenti, interfejsa i drugih karakteristika sistema ili komponente. To se naziva i softverska arhitektura.
Razvoj softvera
Razvoj softvera jest glavna aktivnost izgradnje softvera, kombinacija programiranja, provjere, testiranja softvera i uklanjanje grešaka. Proces razvoja softvera jest definicija, implementacija, procjena, mjerenje, upravljanje, i poboljšanje samog procesa životnog ciklusa softvera. Oslanja se na upravljanje konfiguracijom softvera koje se odnosi na sistemsku kontrolu promjena u konfiguraciji i održavanje integriteta i praćenja konfiguracije i koda tokom životnog ciklusa sistema. Savremeni procesi koriste softversko verzioniranje.
Testiranje softvera
Testiranje softvera jest empirijsko, tehničko istraživanje koje se provodi kako bi se pružile informacije o kvaliteti proizvoda ili usluge koja se testira. To je jedan aspekt kvalitete softvera.
Vrboska
mini|280px|Vrboska, crkva-tvrđava "Sv. Marija" Vrboska je naseljeno mjesto u sastavu općine Jelsa, na ostrvu Hvaru, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Softversko inženjerstvo
Održavanje softvera
Održavanje softvera odnosi se na aktivnosti potrebne za pružanje ekonomične podrške nakon izdavanja softverskog proizvoda.
Vrboska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Hvar.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrboska je imalo 523 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Neonacizam
mini|desno|Nakon što je simbol svastike zabranjen neki njemački neonacisti koriste ratnu zastavu Drugog Njemačkog Carstva. mini|Protesti ekstremnih desničara protiv LGBT zajednice. Neonacizam se odnosi na novu, reinkarniranu ili savremenu ideju nacizma. Političke grupe koje pokušavaju da ožive taj pokret se zajednički nazivaju neonacističke ili neofašističke grupe. Takve grupe postoje širom svijeta: u Rusiji, Sjedinjenim Američkim Državama, Austriji, Australiji, Velikoj Britaniji, Njemačkoj, Grčkoj, Srbiji, Hrvatskoj, Skandinavskim zemljama itd.
Neki analitičari upozoravaju da neonacizam sve više i više postaje prihvaćen kao mainstream politički pravac, i da putem interneta nacisti nekontrolisano šire svoju propagandu.
Evropom se u posljednje vrijeme širi talas ekstremno-desničarskih i populističkih partija koje se zajednički nazivaju Euronacionalizmom. Ove partije su društveno prihvaćene i učestvuju u političkom životu, ali se smatra da imaju bliske veze sa neonacističkim grupacijama.
Neke od tih partija su Front National (Francuska), British national party (V.Britanija) Freiheitliche Partei Österreichs ili FPÖ (Austrija), Alleanza Nazionale (Italija), Srpska radikalna stranka (Srbija), Hrvatska stranka prava (Hrvatska) i mnoge druge.
Ivo Josipović
Ivo Josipović (Zagreb, 28. augusta 1957.) jeste hrvatski političar, treći po redu predsjednik Hrvatske, Univerzitetski profesor i kompozitor. Izabran je 2010. za trećeg predsjednika Hrvatske. Na mjestu predsjednika zamijenila ga je Kolinda Grabar-Kitarović 2015. Jedan je od osnivača političke stranke lijevog centra "Naprijed Hrvatska - progresivni savez".
Politička karijera
Član je SKH-a od 1980. godine i učestvovao je u njegovoj transformaciji tokom demokratskih promjena. Godine 1994. napušta politiku te se u potpunosti posvećuje pravu i umjetnosti. Na poziv Ivice Račana 2003. godine se vraća u politiku, postaje nezavisni zastupnik SDP-a u Hrvatskom saboru i potpredsjednik Kluba zastupnika SDP-a. U mandatu od 2005. bio je zastupnik u Gradskoj skupštini Grada Zagreba. 2007. godine ponovno je izabran u Hrvatski sabor. U Saboru je radio u odborima za zakonodavstvo, pravosuđe i Ustav, poslovnik i politički sistem te bio član Komisije za odlučivanje o sukobu interesa.
Predsjednički izbori
Kandidaturu za predsjednika republike u ime SDP-a osvojio je 12. jula 2009. na unutarstranačkim izborima pobijedivši protivkandidata Ljubu Jurčića sa rezultatom 65%-35%. U anketama uoči prvog kruga izbora za predsjednika države 2009. je uvjerljivo vodio, te je, 27. decembra 2009., i dobio najviše glasova (32,42%), te je zajedno s Milanom Bandićem, koji je kao nezavisni kandidat bio na drugom mjestu (14,83%), izborio ulaz u drugi krug.
U drugom krugu izbora, 10. januara 2010., Josipović je izabran za trećeg hrvatskog predsjednika s osvojenih 60,26% glasova.
Predsjednički mandat
Prvi grad koji je posjetio kao novoizabrani predsjednik bio je Zadar, 22. januara. Tom prilikom je bio na obilježavanju "akcije Maslenica". 23. januara posjetio je Sinj. U razgovoru sa alkarima izrazio mogućnost da Predsjednik Republike opet bude pokrovitelj Alke.
Ceremonija svečane predsjedničke zakletve održala se 18. februara 2010. na Trgu sv. Marka u Zagrebu, a na dužnost je stupio u ponoć 19. februara.
Kritike
Andrija Hebrang je upozorio da Josipović svojim izjavama u Sarajevu, 14. i 15. aprila 2010. uvodi Hrvatsku u „red svjetskih agresora.“ Naime, Josipović se za vrijeme službene posjete Bosni i Hercegovini izvinio za pokušaje Hrvatske da podijeli BiH tokom rata u Bosni i Hercegovini. Također se u toj državi poklonio žrtvama masakra u Ahmićima i pokolja u Križančevom Selu.
Pravna i muzička karijera
Godine 1980. je završio studij prava na Pravnom fakultetu Univerziteta u Zagrebu, a zatim studij komponovanja na Muzičkoj akademiji u Zagrebu (Stanko Horvat, 1983.). Autor je šezdesetak naučnih i stručnih radova s područja krivičnog i međunarodnog krivičnog prava, te saradnik u više zakonskih projekata. Vanredni je profesor na Pravnom fakultetu u Zagrebu i gost predavač na domaćim i inostranim fakultetima. Zastupao je Hrvatsku pred međunarodnim sudovima (suzastupnik RH pri Međunarodnom sudu u Haagu) i učestvovao na više međunarodnih konferencija.
Ostala priznanja i nagrade
Čitaoci i uredništvo banjalučkih Nezavisnih novina proglasili su  Ivu Josipovića osobom godine.
Privatni život
Josipović je porijeklom iz Baške Vode odakle su se njegovi roditelji Ante i Milica doselili u Zagreb. Oženjen je Tatjanom Josipović, univerzitetskom profesoricom prava, s kojom ima kćerku Lanu.
Gornje Selo (Prizren)
Gornje Selo je naselje Sredačke župe kod Prizrena. Na samom početku uspona magistralnog puta Prizren - Brezovica prema lokaciji Prevalac nalazi se Gornje Selo. Selo je relativno razbijenog tipa i naseljeno Bošnjacima i Srbima.
Geografija
Okruženo je planinskim vijencem Šar planine, nalazi se na oko 1000m nadmorske visine. Južno uz graničnu liniju sa Makedonijom, izdiže se masiv Gužibaba, jugoistočno je potez Peskovi gdje se nalazi i najveći vrh Šar Planine na kosovskoj strani, Bistrica sa 2651 m nadmorske visine, a istočno je planinska kosa Devedenica. Sjeveroistočno je planinski prevoj Prevalac, poznati turistički centar, Sa sjeverne strane sela prostire se planinski masiv Ošljak. Kroz selo protiče Prizrenska Bistrica.
Toponimi
Hasanovci, Bajrovci, Ešekovci, Mahalo, Ravnište, Prevalac.
Stanovništvo
Demografija
Veliki broj stanovnika je emigrirao u zapadnu Evropu mada je najbrojnija emigracija u Australiji.
Ukupno: 300 [Bošnjaci 99%, Srbi 1%]
Vanjski linkovi
https://web.archive.org/web/20141217090442/http://gornjeselo.com/
Bislett igre 2014.
Bislett igre 2014. bile su 90. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Bislett igre u Oslu i 5. stanica Dijamantne lige 2014.
Drajčići
Drajčići je naselje u Sredačkoj župi kod Prizrena.
Toponimi
Koordinate
Geografska širina : 42°9'37"  N     Geografska dužina : 20°52'31" E
Stanovništvo
Ukupno: 200 [Bošnjaci 90%, Srbi 10%]
Linkovi
IC 1490
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Charles Stewart Parnell
Charles Stewart Parnell (27. juni 1846, Avondale, okrug Wicklow - 6. oktobar 1891, Brighton), zvan "neokrunjenim kraljem Irske", bio je irski političar u drugoj polovini 19. vijeka i borac za irsku samostalnost.
Potomak građanske porodice
Velika irska glad, koja je trajala od 1845. do 1849, pobila je više od milion Iraca i pokrenula veliki iseljenički val u sljedećih deset godina. Jedna od posljedica te katastrofe bilo je rađanje svijesti u irskom narodu da im je britanska vlada okrenula leđa u razdoblju kad im je najviše trebala. Više nego ikad dotad, postalo je jasno da Irci trebaju sami krojiti svoju sudbinu.
Charles Stewart Parnell bio je treće dijete od njih šestero. Otac John Henry Parnell bio je bogat zemljoposjednik u Avondaleu. Majka Delia Stewart, Amerikanka, bila je kći junaka američke mornarice, kapetana Charlesa Stewarta. Njen djed bio je član porodice Tudor, što znači da se mogao pozivati na daleko srodstvo sa britanskom kraljevskom porodicom. I sam John Henry Parnell bio je rođak jednog od glavnih irskih plemića, lorda Powerscourta. Zbog toga je Charles Stewart Parnell imao dojmljivu mrežu veza s raznim društvenim grupama: s Irskom crkvom, kojoj je pripadao (i u kojoj su ljudi uglavnom bili unionisti), s aristokracijom preko rođaka Powerscourta, s američkim ratom za nezavisnost i Ratom 1812. (u kojem mu je djed dobio orden za hrabrost od američkog kongresa), kao i sa kraljevskom porodicom. Unatoč tome, izgradio je ugled kao irski nacionalni vođa.
Mladi je Parnell studirao na Koledžu Magdalene u Cambridgeu, a 1874. postao je šerif okruga Wicklow.
Ulazak u parlament
Prvi je put izabran u parlament u okrugu Meath, u aprilu 1875, a onda se pridružio irskoj stranci Home Rule, koja se borila za nezavisnost i koju je vodio Isaac Butt. Tako je Parnell postao zastupnik sa samo 29 godina.
Najveći je dio obrazovanja stekao u Engleskoj, a poslije se i zaljubio u jednu Engleskinju, gospođu O'Shea. Ipak, čini se da je općenito prezirao Engleze. Pošto je postao zastupnik, Parnell je ustanovio da može izraziti svoje protivengleske stavove ako se pridruži Josephu Biggaru u njegovom radu na opstrukciji rada Zastupničkog doma. To su postigli tako što su držali užasno duge i dosadne govore o svakoj temi koja bi došla pred Zastupnički dom. Opstrukcionisti su privukli nove snage u Irskoj i postali vrlo popularni.
Držeći govor u Ennisu 19. septembra 1880, Parnell je izjavio: ''Kad čovjek uzme imanje od drugoga koji je potjeran, […] trebate ga izbjegavati na seoskim cestama, trebate ga izbjegavati u dućanima, trebate ga izbjegavati u parku i na tržnici, pa čak i u crkvi, trebate ga ostaviti samoga i staviti ga u "moralnu karantenu" tako da ga odsječete od domovine kao da je gubavac iz doba naših predaka, trebate mu pokazati kako vam se gadi zločin koji je počinio." Takva je "moralna karantena" sprovedena u borbi protiv kapetana Boycotta, upravitelja pokrajine Mayo, kojeg su stanovnici izbjegavali sve dok mu živci nisu popustili.
Vođa irskog nacionalnog pokreta
Iako je bio slab govornik u Zastupničkom domu, Parnell se pokazao kao vješt organizator. Nakon 1880. zamijenio je Isaaca Butta i Williama Shawa na mjestu predsjednika Irske parlamentarne stranke, nekadašnje stranke Home Rule.
Pod njegovim je predsjedništvom Irska parlamentarna stranka postala prva profesionalna politička organizacija u cijelom Ujedinjenom Kraljevstvu. Uveo je profesionalni izbor kandidata, gdje su se delegati birali unutar stranke (i bili notorni po neslozi). Parnell je postao neupitni vođa irskog nacionalnog pokreta od 1880. do 1882. Zvali su ga "neokrunjeni kralj Irske". Dobivao je znatnu financijsku pomoć, koja je stizala iz Sjedinjenih Država. (Parnell je otišao u SAD s Johnom Dillonom 1880. i prikupio više od 26.000 funta.)
Nemiri oko pitanja zemlje postupno su bivali sve nasilniji. Parnell i drugi vođe, među kojima su bili John Dillon, Tim Healy i William O'Brien, uhapšeni su u oktobru 1881, a liga je ukinuta na temelju novog zakona koji je uvela britanska vlada. Prvi liberalni ministar William Ewart Gladstone dogovorio se s Parnellom u martu 1882, kad su sklopili sporazum "Kilmainham", nazvan po zatvoru gdje je Parnell ležao. Zatvorenici su oslobođeni, nemiri su prestali, a politika zemljišne reforme koja je započela s "Land Act" iz 1881. mogla se nastaviti. Po Parnellovom oslobođenju, te kako bi se obilježilo novo razdoblje mira, lord Frederick Cavendish poslan je u Irsku kao glavni sekretar, ali odmah je po dolasku ubijen zajedno sa zamjenikom. Ubili su ga u parku Phoenix članovi tajnog društva "Invincibles". Parnell je osudio ubistva, a uprkos tom nemilom događaju, Gladstone nije promijenio stav.