cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Niki Lauda
Ferrari 1974-1977
Za razliku od 1975. i uprkos napetosti između Laude i Montezemolovog nasljednika, Daniela Audetta, Lauda dominira početkom sezone 1976. ostvarivši četiri pobjede u prvih šest utrka i završivši kao drugi u konačnom poretku vozača, iza britanca Jamesa Hunta sa samo bodom zaostatka. Do svoje pete pobjede u sezoni ostvarene na 9. utrci po redu, voženoj za VN Velike Britanije, Lauda je imao više nego dvostruko više bodova od svojih najbližih pratilaca Jodya Schecktera i Jamesa Hunta.
Nesreća na Nürburgringu
Sedmicu dana prije utrke za VN Njemačke na Nürburgringu, iako je bio najbrži vozač u tom trenutku, Lauda je pozvao svoje kolege da bojkotuju utrku, uglavnom zbog sigurnosnih uslova koji su vladali na 23 kilometra dugoj stazi. Kao razlog za bojkot naveo je da organizatori nemaju dovoljno sredstava da pravilno upravljaju tako dugom stazom, uključujući nedostatak vatrogasnih sudova, vatrogasne i sigurnosne opreme i sigurnosnih vozila. Većina ostalih vozača glasala je protiv bojkota tako da se utrka nije odgodila.
1. augusta 1976. u drugom krugu utrke na Nürburgringu, na vrlo brzom lijevom zavoju, prije Bergwerka, Lauda je doživio nesreću u kojoj je njegov Ferrari skrenuo sa staze, udario u nasip, zapalio se i pri tome stupio u kontakt s bolidom Bretta Lungera. Za razliku od Lungera, Lauda je ostao zarobljen u olupini bolida. Vozači Arturo Merzario, Lunger, Guy Edwards i Harald Ertl stigli su na scenu nekoliko trenutaka kasnije, ali prije nego što je Merzario uspio izvući Laudu iz bolida, pretrpio je teške opekotine na glavi i nagutao se toksičnih plinove koji su mu oštetili pluća. Iako je nosio modifikovanu kacigu, pjena se stisnula nakon čega mu je kaciga skliznula s glave nakon nesreće, ostavivši lice izloženo vatri. Iako je neposredno nakon nesreće bio svjestan i bio u stanju da stoji, kasnije je pao u komu.
Lauda je u nesreći pretrpio velike povrede u vidu ožiljaka od opekotina na glavi, izgubivši većinu svog desnog uha, kao i kosu na desnoj strani glave, obrve i kapke.
Nastavak karijere
U sezoni 1977. Lauda još uvijek nastupa za Ferrari. Prvu pobjedu u novoj sezoni ostvaruje u trećoj utrci za VN Južnoafričke Republike. Sezonu završava na prvom mjestu s ukupno 72 boda i istim brojem pobjeda (ukupno 3) kao i prvi mu pratilac Jody Scheckter ali s 6 drugih mjesta. Sljedećih sezona nastupa za Brabham-Alfa Romeo (sezona 1978 i 4. mjesto), Parmalat Racing Team (sezona 1979; 14. mjesto), McLaren (sezone od 1982 do 1985. pri čemu osvaja 5, 10, 1. i na kraju 10 mjesto)
RBS-15
RBS-15 (Robotsystem 15) je protivbrodski projektil velikog dometa. Posljednja verzija Mk. 3 može pogađati i ciljeve na kopnu. Projektil je razvila švedska kompanija Saab Bofors Dynamics. Taj projektil ubraja se u klasu "ispali i zaboravi", sa sea-skimming napadnom putanjom, s visoko-rezolutnim radarskim pretraživačem koji radi u Ku-frekventnom području za napad na površinske ciljeve i GPS sistemom za napad na kopnene ciljeve. Konstruiran je tako da bude otporan na elektronička ometanja.
IC 2112
IC 2112 (također poznat kao PGC 16534) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 492 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Orion. Najveći prečnik je 0,50 (72 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 26. januara 1894. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
480-e p. n. e.
mini|Spomenik bitci kod Salamine
Čamdžića kuća u Puračiću
Čamdžića kuća u Lukavcu predstavlja jednu od rijetkih sačuvanih brvnara sa čardakom u Bosni i Hercegovini Proglašena je 2016. god. za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nalazi se u Ulici Avde Mujkića, u Čamdžića mahali na brežuljku zapadno od centra Puračića.
Historija
Datira iz osmanskog perioda. Ne postoje tačni podaci o vremenu nastanka. Prema etnologu i historičaru Milenku Filipoviću, koji je ovu kuću uvrstio na popis rijetkih kuća tuzlanskog kraja (popis iz tridesetih godina XX vijeka), kuća je izvedena krajem 16. vijeka. Filipović je to zaključio, između ostalog, na osnovu evidentiranih „demira“ – šipki na prozorima, koji su na ovoj kući izvedeni od drveta. Postoji i pretpostavka da je kuća izvedena tek sredinom 19. vijeka, odnosno od strane bega izbjeglice iz Budimpešte, nakon revolucije iz 1848. godine.
Opis
Pripada starim bosanskim kućama, sa čardakom među rogovima. Tlocrtna osnova je dimenzija 7,90 x 5,33 m. Spratnost iznosi suteren + prizemlje + čardak + tavan. Sagrađena je na četiri kamena na koje se oslanja drvena konstrukcija. Prostor između četiri temeljna kamena ispunjen je manjim kamenjem koje je vezano ilovačom i krečom. Dimenzije suterena iznose 3,47 m x 5,33 m, a ulaz predstavljaju drvena vrata dimenzija 90 x 165 cm. Djelimično ukopana magaza u suterenu i danas služi kao ostava. Zidovi suterena su drveni, a pod je sastavljen od nabijene zemlje i kamena. Na kući su očuvani drveni demiri, te sistem zatvaranja vrata – mandal.
Tokom osmanskog perioda osvjetljenje u kući vršilo se pomoću luča, kasnije pomoću svijeća od goveđeg loja. Tokom austrougarskog perioda osvjetljenje se počelo vršiti pomoću gasnih, petrolejskih i karabitnih lampi. S obzirom da je u Puračiću tokom tridesetih godina XX vijeka izgrađena električna centrala, Čamdžića kuća je snabdjevena i električnom energijom.
Sinj
280px|mini|Sinj, sjedište Cetinske krajine Sinj je grad u Hrvatskoj, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Geografski položaj
Smješten je u sjevernom dijelu Dalmatinske Zagore. Grad leži na sjeverozapadnom rubu Sinjskog polja, u dolini rijeke Cetine. Glavno je naselje Cetinske krajine, poznato po viteškoj igri "Sinjska alka".
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, grad Sinj je imao 23.452 stanovnika, od čega u samom Sinju 10.771.
Grad Sinj
Napomena: ''Nastao iz stare općine Sinj. U 1869. dio podataka sadržan je u općini Hrvace.''
Sinj (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1981. povećano za naselje Podvaroš koje je prestalo postojati i za koji sadrži podatke od 1857. do 1971. U 1991. povećano za dio područja naselja Brnaze i Glavice, gdje je i sadržan dio podataka od 1857. do 1981. U 1869, 1921. i 1931. dio podataka sadržan u naselju Brnaze.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sinj je imalo 11.378 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Regen (rijeka)
Regen je rijeka u njemačkoj saveznoj pokrajini Bavarskoj. Lijeva je pritoka Dunava. Izvor glavnog toka, Velikog Regena, smješten je u Češkoj šumi na teritoriji Češke, blizu Železne Rude. Rijeka prelazi granicu nakon nekoliko kilometara, u Bayerisch Eisensteinu. Njemačko ime rijeke razvilo se iz latinskog, ali mu je značenje nepoznato. Rimljani su je zvali Regana (ženski rod), Reganus (muški rod) i Reganum (srednji rod).
IC 65
IC 65 (također poznat kao IRAS 00580+4724, MCG 8-3-5, PGC 3635 i UGC 625) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 120 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 3,00 (105 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 25. septembra 1890. godine.
Regen (rijeka)
Kod Zwiesela se Veliki Regen spaja s Malim, tvoreći Crni Regen, koji protječe kroz Regen i Viechtach i koji se u Bad Kötztingu spaja s Bijelim Regenom. Od tog mjesta rijeka se zove samo Regen. Njena ukupna dužina, računajući Veliki i Crni Regen, iznosi 191 km, dok pod imenom Regen teče 107 km. Mali Regen, zajedno s Hirschbachom, hrani vodom rezervoar pitke vode Frauenau.
IC 65
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zagora
Zagora, historijsko-geografska mikroregija u sjeverozapadnoj Dalmaciji, na jugu Hrvatske, na granici sa Bosnom i Hercegovinom. Smještena je između primorsko-mediteranskih planina Kozjak, Vilaja i Mosor, a otuda joj potječe i ime "iza gore" - "Zagora". Prostire se u zaleđu zadarskog, šibenskog i splitskog primorja do rijeke Čikole. Siromašno je područje golog krasa sa uvalama i manjim, ne posebno plodnim kraškim poljima. Veći značaj imaju rudna bogatstva, hidroenergija i stočarstvo, a u novije vrijeme i ekološki i etno turizam. Sela su mala i depopulacijskog karaktera, baš kao i mjesta Knin, Sinj, Drniš i Benkovac. U ratu u Hrvatskoj 1991. i 1992. poprište žestokih sukoba između hrvatskih snaga i pobunjenih Srba, konačno oslobođena u operaciji "Oluja" 1995.
Zora Vidović​
Zora Vidović (rođena 17. novembra 1954) bosanskohercegovačka je srpska političarka i ministrica finansija Republike Srpske, članica Saveza nezavisnih socijaldemokrata (SNSD) te bivša zastupnica u Narodnoj skupštini Republike Srpske.
Raniji život
Zora Vidović je rođena 17. novembra 1954. u Donjim Srđevićima, općina Srbac. Osnovnu školu i gimnaziju pohađa u rodnom gradu, nakon čega se upisuje na Ekonomski fakultet Univerziteta u Beogradu, gdje je 1978. diplomirala.
Nakon završetka studija vraća se u rodno mjesto, gdje postaje finansijska rukovoditeljica u preduzeću Stirokart. Nakon toga, Vidović obnaša direktorsku funkciju u srbačkoj Upravi prihoda, lokalnoj filijali Banjalučke banke (današnje Nove Banke), Balkan Investment Banke i mikrokreditnoj organizaciji Mikrokredit.
Vidović je od 2011. do imenovanja za entitetsku ministricu finansija bila direktorica Poreske uprave Republike Srpske.
Politička karijera
Zora Vidović je članica Saveza nezavisnih socijaldemokrata (SNSD), koji ju je 2000. uspješno kandidirao za zastupnicu Narodne skupštine Republike Srpske iz izborne jedinice I. Mandat joj je trajao do 28. novembra 2002. godine.
Na općim izborima u Bosni i Hercegovini 2006. Vidović je ponovo bila kandidatkinja za sedmi saziv NSRS, te je osvojila dovoljno glasova za ulazak u entitetski parlament, gdje je bila zastupnica sve do 14. novembra 2010.
Nakon općih izbora 2018. i izbora Radovana Viškovića za novog mandatara Vlade Republike Srpske, Vidović je predložena za novu ministricu finansija Republike Srpske. Narodna skupština Republike Srpske izabrala ju je na tu funkciju 18. decembra, a 21. decembra je i službeno preuzela dužnost nove ministrice, nasljeđujući Zorana Tegeltiju.
Privatni život
Vidović živi u Srpcu. Ima dvije kćerke i tri unuka.
Pofalići
mini|desno|250px|Pogled na Pofaliće Pofalići su sarajevsko naselje. Naselje se nalazi u općini Novo Sarajevo. Sastoji se iz dvije mjesne zajednice: Pofalići I i Pofalići II. Na području Pofalića nalaze se privredni objekti Fabrike duhana Sarajevo i upravna zgrada Energoinvesta, a iznad naselja se uzdiže brdo Hum.
Rat u Bosni i Hercegovini
Na samom početku rata u BiH, 16. maja 1992. godine odigrala se Pofalićka bitka (kodni naziv Grom), tokom kojeg su srpske snage nastojale da povežu Grbavicu i Žuć te tako podijele grad Sarajevo na dva dijela. Jedinice Armije Republike Bosne i Hercegovine su spriječile tu namjeru i tako spriječili potpunu blokadu Sarajeva.
NGC 2321
NGC 2321 (također poznat kao MCG 8-13-53, PGC 20141 i UGC 3663) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 290 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 1,40 (118 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (93 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio George Johnstone Stoney 18. decembra 1849. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Banjol
Banjol je naseljeno mjesto u sastavu grada Raba, na ostrvu Rabu, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Rab.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Banjol je imao 1.907 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Banjol je imalo 1.945 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Selim II
Biografija
Rođen je u Carigradu kao sin Sulejmana Veličanstvenog i Hurem sultanije. Godine 1545. u Konji ženi Nurbanu sultaniju koja je bila porijeklom iz Italije. Ona mu je rodila sina Murata. Nakon dvorskih intriga i pobjede nad braćom tokom spora oko vlasti, naslijedio je oca Sulejmana I (Veličanstvenog) 5. septembra 1566. godine. Sva vlast u državi tokom njegove kratke vladavine se nalazila u rukama očevog velikog vezira Mehmed paše Sokolovića. Dvije godine nakon pristupanja na prijestolje, Selim II je u Carigradu zaključio sporazum (17. februara 1568. godine) sa carem Svetog rimskog carstva Maksimilijanom II, u kojem se car složio da će plaćati Osmanlijskom Carstvu 30.000 dukata godišnje te priznati autoritet Osmanlijskog Carstva nad Moldavijom i Vlaškom.
Za vrijeme vladavine njegovog oca Osmanlijsko Carstvo je dostiglo svoj vrhunac. Za vrijeme vladavine njegovog neodgovornog sina carstvo je počelo sa dugim i sporim procesom opadanja moći. Selim je uspostavljao mirovne ugovore, ali ih je isto tako i kršio. Osvojio je ostrvo Kipar, ali je izgubio pomorsku flotu.
Osmanlijsko Carstvo u njegovo doba zaključuje novi finansijski isplativi mir s Austrijom 1568. godine i osvaja Kipar 1571. godine dok s druge strane doživljava poraze u pomorskoj bitki za Lepant 1571. godine i kopnenoj bitki za Astrahan 1569. godine. Nakon što je čuo za poraz u bitki kod Lepanta, navodno je rekao.
Luka Radetić
Luka Radetić (1917—1982) bio je bosanskohercegovački i jugoslavenski partizanski borac, kasnije proglašen za narodnog heroja Jugoslavije, 23. jula 1953.
Biografija i ratni put
Radetić (Ilije) Luka rođen je 15. marta 1917. godine u Ćukovcu, Skender-Vakuf, ondašnja općina Kotor-Varoš. Prvo obrazovanje je vjerovatno stekao u rodnom selu. Prije rata bavio se zemljoradnjom, a u NOB-u stupio je 27. jula 1941. godine u ustaničku četu koju je predvodio Dujko Komljenović. U SKJ primljen je oktobra 1941. U prvim borbenim akcijama, dokazao se kao neustrašiv borac. Učestvovao je u borbi za oslobođenje Skender-Vakufa, te Šipraga, Maslovara, Vrbanjaca, Obodnika, 1941. Učestvovao je i u oslobođenju Kotor-Varoši, 19. februara 1942. .
Kada se dogodio četnički puč u Maslovarama, 8. aprila 1942., kada je ubijen komesar čete Idriz Maslo, Luka je uspio da pobegne. U objašnjenju okolnosti pod kojim je poginuo Komesar, u pismu Slavku Odiću, Radetić javlja:
Prilikom osnivanja obnovljenog 4. krajiškog NOP odreda, 2. februara 1943. godine na Petrovom polju, Luka je postavljen za zamjenika komandira 3. čete, ali je uskoro ponovo ranjen u borbi protiv četnika. Poslije liječenja, postavljen za komandira iste čete. Prilikom napada na neprijateljsko uporište u Kotor-Varoši, maja 1942., ušao je sa četom u grad, zarobio 15. domobrana i 5 ustaša, vodom u kojem je bio u izviđaanju, razoružao je I zarobio više od 30 četnika. Tokom majskih borbi 1943. Protiv ustaša i četnika na području Lipovca, gdje je Banjalučki odred držao borbeni položaj i štitio slobodnu teritoriju uz svakodnevne borbe bio je i Luka.
U borbi za oslobođenje Banjaluke, krajem decembra 1943. godine, Radetić je, sa svojom četom u sastavu Banjalučkog odreda, na Karanovcu postigao odlične rezultate. Samo u jednom jurišu, zahvaljujući hrabrosti, prisilio je jednu domobransku jedinicu da se preda, a oni koji su dali otpor bili su potučeni. Poslije uspješnih borbi postao je komandant bataljoha a potom i komandant Banjalučkog odreda. U proljeće 1944. godine Luka je učestvovao u progonu četnika iz doline Neretve. U tim borbama njegov Odred uništio je više od 200 četnika, a on je učinio nekoliko podviga u toku ovih borbi. Tako je, komandujući samo s jednim vodom, razoružao više desetina četnika, da bi u povratku s jednim suborcem, tokom borbenih aktivnosti, pregazio Neretvu i na drugoj strani rijeke uništio veliku grupu četnika. U ovoj borbi je teško ranjen. Od stupanja u partizane, sve do penzioniranja, Radetić je bio na svim hijerarhijskim starješinskim pozicijama do komandanta odreda: desetar ustaničke jedinice, vodnik, zamjenik komandira čete, komandir čete, komandant bataljona i izvjesno vrijeme zamjenik komandanta Banjalučkog partizanskog odreda, a potom njegov komandant.
Prijap
mini|Prijapov falus i Prijapova figura U grčkoj mitologiji, Prijap je seljački bog plodnosti, zaštitnik stoke, plodova biljka, vrtova i muških spolnih organa. Njegov rimski pandan je Mutinus Mutunus. Prijap je najpoznatiji po svom falusu, u medicini poznato kao prijapizam.
Odnos s drugim božanstvima
Prijap je sin Afrodite i Dionisa, ili Hermesa, ili Zeusa ili Pana, ovisno o izvoru. Hera ga je proklela impotencijom i ludilom, dok je još bio u Afroditinoj utrobi jer je Paris rekao da je Afrodita ljepša od Here. Bogovi mu, zbog falusa, nisu dopustili da živi na brdu Olimpu pa su ga bacili na Zemlju, gdje su ga primili pastiri. Prijap se pridružio Panu i satirima kao bog plodnosti i rasta, iako je bio neplodan. Pokušao je silovati nimfu lotosa – Lotidu. U novijoj je verziji Lotida zamijenjena Hestijom, djevičanskom božicom.
Opis
Prijap je itifaličan, a upio je kult nekih prijašnjih bogova. Opisan je kao patuljak s falusom, a izrađivane su i figure gdje Prijapova glava skriva veliki falus. Kipovi Prijapa su bili uobičajeni u Grčkoj i Rimu. Atenjani su često poistovjećivali Prijapa i Hermesa, a radili su i herme, stupove s Hermesovom glavom i muškim genitalijama na dnu. U tekstu Priapea piše mnogo o položaju Prijapa i njegovom seksulnom zlostavljanju. Ovidije prenosi da su se magarci žrtvovali Prijapovu ocu Hermesu na Helespontu, u gradu Lampsacusu.
Moderna kultura
Neki morski crvi su nazvani Priapulidea, šta znači "crv penis" jer su takvog oblika. Mutinus caninus je gljiva falusnog oblika, nazvana po Prijapovom rimskom pandanu.
Šimkent
Šimkent, poznat do 1993. kao Čimkent, je grad u Kazahstanu. Nalazi se u blizini granice sa Uzbekistanom. To je jedan od tri kazahstanska grada koji imaju status jednak statusu regiona („grad od republičkog značaja“). To je treći grad po broju stanovnika u Kazahstanu, iza Almatija i Astane, sa procijenjenom populacijom od 1.002.291. Prema regionalnim i gradskim zvaničnicima, milioniti stanovnik Šimkenta rođen je 17. maja 2018. To je regionalni kulturni centar. Šimkent se nalazi na 690 km zapadno od Almatija i 1.483 km južno od Astane. To je također 120 km sjeverno od Taškenta, Uzbekistan.
Etimologija
Ime Čimkent dolazi od dvije sogdijske riječi, čim (što znači 'travna') i kent ili kand (što znači 'grad') (također se nalazi u nazivu obližnjeg Taškenta); dakle, doslovno znači "grad u travi/travnati". Nakon što je Kazahstan stekao nezavisnost, grad je preimenovan u Šimkent 1993. godine u sklopu vladine kampanje za primjenu kazahstanskih imena na gradove. Formalni pravopis Šimkenta, kako je kodificiran u Ustavu Kazahstana, protivi se originalnim uzbekistanskim pravopisnim pravilima da slovo "y" nikada ne slijedi nakon slova "š". (uzbekistanski nema slovo y. Štaviše, ono na kazahstanskom se piše kao š, a na uzbečkom se piše kao č). Kao rezultat toga, novi naziv Шымкент (Šimkent) se koristi samo u Kazahstanu, dok druge zemlje i dalje koriste originalni pravopis Чимкент (Čimkent).
Kultura
Šimkent je kroz svoju 2200-godišnju historiju bio pod mnogim različitim kulturnim uticajima svojih civilizacija koje su ga kontrolisale. Šimkent je služio kao kulturna prestonica Zajednice nezavisnih država 2020.
Pobratimski gradovi
Pobratimski gradovi Šimkenta su:
Metalna veza
mini|120px|Shema metalne veze Metali se po hemijskim i fizičkim osobinama razlikuju od spojeva s ionskom i kovalentnom vezom (imaju visoku termičku i električnu vodljivost). Može se zaključiti da imaju lahko pokretljive elektrone i kristalnu rešetku koja se lahko deformiše,što ukazuje na činjenicu da je u metalima prisutan drugi tip hemijske veze, koji se naziva metalna veza. Pojednostavljeni model opisuje metalnu rešetku na način da su pozitivni ioni unutar rešetke okruženi oblakom elektrona, koji se kreću preko cijele rešetke. Posljedica delokalizacije elektrona je dobra termička i električna provodljivost.
Nonsens mutacija
thumb|350px|Ilustracija tri tipa [[tačkasta mutacija|tačkastih mutacija na jednom kodonu]] Nonsens mutacije ili tačkaste nonsens mutacije – u  genetici – su   tačkaste promjene  u sekvenci DNK  koje rezultiraju preranom pojavom stop kodona ili tačkastog nonsens kodona u transkribiranoj iRNK i u skraćenom, nepotpunom i obično nefunkcionalnom proteinskom proizvodu. Funkcionalni efekat ovakve mutacije  ovisi o lokaciji  stop kodona unutar kodirajuće DNK. Naprimjer, učinak te mutacije ovisi o blizini mutacije izvornom stop kodonu i stupnju utjecaja na funkcionalne subdomene proteina.
Nonsens tačkasta mutacija razlikuje se od misens mutacije, koja je tačkasta mutacija u kojoj promjena jednog nukleotida izazva supstituciju drugačijom aminokiselinom. Ova mutacija također se razlikuje od nonstop mutacija po tome što ne briše stop kodon, već ga umjesto toga stvara. Neki od genetičkih poremećaja], kao što su talasemija i cistična fibroza posljedica su tačkastih nonsens mutacija.
Jednostavni primjeri
DNK: 5' - ATG ACT CAC CGA GCG CGA AGC TGA - 3' 3' - TAC TGA GTG GCT CGC GCT TCG ACT - 5' iRNK: 5' - AUG ACU CAC CGA GCG CGA AGC UGA - 3' Protein: Met Thr His Arg Ala Arg Ser Stop Ako pretpostavimo da je u četvrtom tripletu u DNK sekvence (CGA) uvedena tačkasta mutacija uzrokujući da se citozin zamijeni  timinom, dajući TGA u DNK sekvenci i ACT u komplementarnom lancu. Budući da se ACT transkribira kao UGA i zatim prevodi, rezultirajući transkript i proteinski proizvod bi bili: DNK: 5' - ATG ACT CAC TGA GCG CGA AGC TGA - 3' 3' - TAC TGA GTG ACT CGC GCT TCG ACT - 5' iRNK: 5' - AUG ACU CAC UGA GCG CGU AGC UGA - 3' Protein: Met Thr His Stop Preostali kodoni iRNK ne prevode se u amino proteine jer se stop kodon javlja preranotokom translacije. Tako se može dobiti skraćeni (tj., skraćenica) proteinski proizvod, kojem često nedostaje funkcionalnost normalnog, nemutantnog proteina.
Raspad iRNK posredovan tačkastim nonsensima
Uprkos očekivanoj tendenciji kodona prijevremene terminacije da daju skraćene polipeptidne proizvode, u stvari se stvaranje skraćenih proteina ne događa često "in vivo". Mnogi organizmi – uključujući ljude i niže vrste, kao što je kvasac – koriste put raspada iRNK posredovan  nonsens tačkastom mutacijom, koji degradira iRNK koje sadrže takve  mutacije  prijee nego što su sposobne da se prevedu u nefunkcionalne polipeptide.
Diego Maradona
Diego Armando Maradona (30. oktobar 1960 – 25. novembar 2020) bio je argentinski nogometaš i reprezentativac. Rođen je 30. oktobra 1960. u Lanusu, blizu Buenos Airesa. Po većini mišljenja, jedan je od najboljih igrača svih vremena. Igrao je za neke velike španske i italijanske klubove.
Nonsens mutacija
Patologija povezana sa nonsens mutacijama
300px | thumb | Izbor značajnih mutacija, poredani u standardnoj tabeli [[genetički kod|genetičkog koda aminokiselina. Tačkaste nonsens mutacije su označene su crvenim strelicama.]] Nonsens mutacije mogu uzrokovati genetičku bolest sprečavanjem potpune transformacije određenog proteina. Međutim, ista bolest može prouzrokovati druge vrste oštećenja na istom genu. Primjeri bolesti za koje je poznato da su posljedica nonsens mutacije uključuju:
Diego Maradona
Kao reprezentativac svoje zemlje pogotovo je ostao upamćen po nastupima na Svjetskom prvenstvu 1986. Tada je kao kapiten odveo ekipu do finala i pobjede u finalu nad Zapadnom Njemačkom te odnio nagradu Zlatna lopta za najboljeg igrača turnira. U meču protiv Engleske sa dva izuzetna pogotka ušao je u historiju nogometa. Prvi je bio dokaz njegovog igračkog umijeća kada je u trku od 60 metara predriblao sve protivničke igrače i postigao gol koji se smatra jednim od najboljih svih vremena. Drugi gol je postigao famoznom Božijom rukom, kojim je donio pobjedu 2-1.
Maradonu prati glas jedne od najkontroverznijih sportskih ličnosti. 1991. suspendiran je na 15 mjeseci zbog pada na doping-testu, tačnije, na kokain, dok je na Svjetskom prvenstvu 1994. u SAD-u poslan kući zbog upotrebe efedrina. Nakon odlaska u igračku penziju (1997) imao je dosta zdravstvenih problema zbog viška kilograma i upotrebe kokaina. 2005. operisao je želudac radi smanjenja tjelesne težine i završio program odvikavanja od droge. Česti ispadi doveli su ga u sukob s novinarima i sportskim radnicima. Najpoznatiji njegov sukob je na relaciji sa Brazilcem Peléom, a odlikuje se čestim medijskim prozivanjima i prepucavanjima o tome ko je bio bolji igrač. U periodu od novembra 2008. do jula 2010. bio je selektor reprezentacije Argentine.
Preminuo je 25. novembra 2020. godine od posljedica srčanog udara.
Uspjesi
Boca Juniors
Barcelona
Napoli
Argentina
NGC 3781
NGC 3781 (također poznat kao MCG 5-28-4 i PGC 36104) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 312 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,50 (45 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 28. aprila 1881. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
El-Muveta
Format knjige
U Muvetta se nalazi ukupno 1.720 hadisa, zajedno sa citatima ashaba i tabiina. Od tog broja 600 su "musned predaje", 228 "mursel predaje", 613 "mevkuf predaje" i 285 izreke tabiina. Inače, Malik od 100.000 hadisa koje je znao napamet, uvrstio je, u početku, u svoj "Muveta" 10.000 hadisa. Međutim, vremenom je dosta izostavljao, pa je, po njegovom preciznom kriteriju moglo, na kraju, proći svega 1.720 predaja, od čega je bilo svega 600 Muhamedovih izreka. Mehmed Handžić u svome djelu "Uvod u hadiske znanosti" navodi da se "mutesil predaje" koje se nalaze u ovom djelu ubrajaju među najvjerodostojnije hadise uopće. Ovo djelo, uz hadise, tretira i brojna Fikhska pitanja, pa se, s pravom može reći, da je i fikhsko koliko i hadisko. El-Ketanî tvrdi da Malik u "Muveta" tretira oko 3.000 Šerijatsko-pravnih pitanja. Koliko je se u to vrijeme davalo značaja ovome djelu govore i riječi poznatog imama Šafije, osnivača jedne od pravnih škola u Islamu, koji kaže:"Najkorisnija knjiga, nakon Kur'ana, je Muveata". Islamski učenjaci su se, razišli u pogledu autentičnosti predaja u ovom djelu. Tako ga neki preferiraju u odnosu na "Sahih Buhari" i "Sahih Muslim", drugi ga izjednačavaju i stavljaju u istu ravan sa ova dva najpoznatija hadiska djela, a treći smatraju da su merfu i mutesil predaje u ovom djelu ravne predajama navedena dva Sahiha, dok predaje koje nisu takve, nisu na tom nivou. Međutim, većina islamskih učenjaka, obzirom na postojanje velikog broja citata ashaba, tabiina i Malikovih promišljanja, svrstavaju ga odmah nakon Sahiha Buharije i Muslima, što je, po njima, i najispravnije. Budući da navode iz ovog djelo prenosi veliki broj učenjaka, ono se vrlo brzo proširilo van granica Medine i stiglo do najudaljenijih područja tadašnje islamske države.
Komentari na djelo
Veliki broj komentara napisan je u vezi sa ovim najznačajnijim Malikovim djelom. Od brojnih komentara ističu se:
NGC 5279
NGC 5279 (također poznat kao Arp 239, MCG 9-22-102, PGC 48482 i UGC 8678) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 348 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 0,70 (71 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 4. maja 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mojmilo (naselje)
Mojmilo ili Olimpijsko naselje je sarajevsko naselje. Naselje se nalazi u općini Novi Grad.
Ovo naselje je sagrađeno kao olimpijsko selo za potrebe 14. zimskih olimpijskih igara u Sarajevu 1984. Naselje ima sportsku dvoranu, veliki supermarket (hipermarket), velika parkirališta, obdanište, taksi stajalište. Sa centrom grada je povezano autobuskom (Dobrinja-Vijećnica) i trolejbuskom vezom (Dobrinja-Trg Austrije). U posljednjem ratu veoma oštećeno, naselje je obnovljeno sredstvima grada Barcelone. Iznad naselje ja sagrađeno naselje za djecu koja su u ratu ostala bez roditelja.
Malo Trebeljevo
mini|280px|Malo Trebeljevo, tabla na ulazu u naselje Malo Trebeljevo je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Ljubljana, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Moste–Polje.
Teritorijalna organizacija i pripadnost naselja
Napomena: ''MNO je skr. za Mjesni narodni odbor.''
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Malo Trebeljevo je imalo 191 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. nije iskazano, a od 1880. do 1910. iskazivano kao dio bivšeg naselja Trebeljevo, za koje sadrži dio podataka od 1880. do 1910. U 2000. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Prežganje, za koji sadrži podatke do 1991.''
Jezički i vjerski sastav
Napomena: ''Oznaka n/p znači da nema podatka odn. da podatak nije iskazan.''
David Suchet
David Suchet (fon: Dejvid Suše) je engleski glumac, poznat po svojoj ulozi Hercule Poirota u britanskoj seriji Agatha Christie's Poirot.
Biografija
Rođen kao sin Jacka i Joan Suchet, u miješanoj anglikansko-jevrejskoj porodici. Njegov djed je živio u Latviji, ali je nakon preseljenja u Englesku svoje prezime Suchedowitz skratio u Suchet. . S majčine strane ima francuske korjene. Rano se zainteresirao za glumu. Učlanjuje se u Nacionalni teatar mladih sa 18 godina. Studira u Londonu na Akademiji za muzičku i dramsku umjetnost. Svoju glumačku karijeru započinje u Watermill teatru u Bagoru, Berkshire. Svoj debi na filmu ostvaruje 1980. u filmu A Tale of Two Cities (Priča o dva grada). Također je igrao i u seriji Blott on the landscape. Najpoznatije ostvarenje je svakako uloga poznatog detektiva iz romana Agathe Christie Hercule Poirot i istoimene serije. Ova uloga mu je donijela i Britansku akademsku televizijsku nagradu 1991. U jednom intervjuu je rekao da je za ovu ulogu pročitao sve romane i priče Agathe Christie.
Privatni život
Oženjen je Sheilom Ferris 1976. godine i imaju sina Roberta i kćerku Katherine. Suchet svira klarinet. Živi u Londonu.
Vjenčanje Raja i Pakla
mini|Naslovnica knjige, primjerak D, u vlasništvu [[Kongresna biblioteka|Kongresne biblioteke ]] Vjenčanje Raja i Pakla knjiga je britanskog pjesnika Williama Blakea. Niz je tekstova koji imitiraju biblijska proročanstva, ali iskazuju Blakeove vrlo lična romantičarska i revolucionarna uvjerenja. Kao što je bio slučaj i s njegovim ostalim djelima, knjiga je nastala tako što je gravirao prozu, poeziju i ilustracije na ploče. Te su ploče naknadno Blake i njegova supruga Catherine obojili.
Djelo započinje uvodom kraće pjesme "Rintrah roars and shakes his fires in the burden'd air".
William Blake tvrdio je da je John Milton pravi pjesnik i da njegov ep Izgubljeni raj "iz Đavolje stranke, a da to ni znao nije". Također je tvrdio da je Miltonov Sotona zapravo bio njegov Mesija.
Djelo je nastalo između 1790. i 1793, u vrijeme previranja i političkih sukoba odmah nakon Francuske revolucije. Naslov ironično aludira na teološko djelo Raj i Pakao Emanuela Swedenborga, koje je 33 godine ranije bilo objavljeno na latinskom jeziku. Blake direktno citira i kritizira Swedenborga na nekoliko mjesta u svom djelu. Iako je njegovo mističko shvatanje svemira uticalo na Blakea, Swedenborgova konvencionalna moralna ograničenja i njegov manihejski pogled na dobro i zlo natjerali su Blakea da osmisli namjerno depolariziranu i ujedinjenu ideju svemira u kojem su materijalni svijet i požude tijela podjednako dio božanskog reda; drugim riječima, vjenčanje raja i pakla. Veći dio knjige napisan je u prozi, dok su stihovani jedino uvodni "Argument" i "Pjesma o slobodi". Pjesma prikazuje pjesnikovu posjetu paklu, motiv koji je Blake preuzeo iz Danteove Božanstvene komedije i Miltonovog Izgubljenog raja.
Izreke pakla
mini|Ploča iz Vjenčanja Raja i Pakla Za razliku od Miltona i Dantea, Blake u početku ne gleda na pakao kao na mjesto kazne, već kao na izvor nepotisnute, djelimično dionizijske energije, dok raj promatra kao autoritarno i regulirano mjesto. Blake namjerava stvoriti ono što je nazvao "nezaboravnom maštarijom" kako bi otkrio represivnu prirodu konvencionalnog morala i organizirane religije, koje opisuje ovako:
U najpoznatijem dijelu knjige Blake navodi izreke pakla, koje prikazuju drukčiju mudrost od biblijske knjige Mudrih izreka. Demonske izreke provokativne su i paradoksalne. Njihova je svrha osnažiti misao. Nekoliko od Blakeovih izreka postalo je poznato:
Blake objašnjava:
Interpretacija
Blakeova teorija suprotnosti nije vjerovanje u same suprotnosti već vjerovanje u to da svaka osoba odražava suprotnu prirodu Boga i da je život nemoguć bez nje. Nadalje, istražuje suprotnu prirodu razuma i energije, vjerujući da postoje dvije vrste ljudi: "energični stvaraoci" i "racionalni organizatori", odnosno, kako ih naziva u Vjenčanju Raja i Pakla, "đavoli" i "anđeli". Prema Blakeu obje vrste su neophodne za život.
Blakeov tekst različito se interpretiralo, ali zasigurno prikazuje dio revolucionarne kulture tadašnjeg razdoblja. Aluzije na štampariju upućuju na podzemne radikalne štamparije koji su tada štampale revolucionarne pamflete. Štampari koje bi umrljala crna tinta komično se nazivalo "štamparovim đavolima", a revolucionarna djela često se s propovjedaonica nazivali đavoljim djelima.
Vrata opažanja
U knjizi se pojavljuju sljedeće rečenice: "If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, Infinite. For man has closed himself up, till he sees all things thro' narrow chinks of his cavern". Ta je ideja slična Huxleyjevom konceptu "Oslobođenog uma".
Uticaj
Vjenčanje Raja i Pakla vjerovatno je najuticajnije od Blakeovih djela. Njegov pogled na dinamični odnos između stabilnog "Raja" i energičnog "Pakla" fascinirao je teologe, estetičare i psihologe.
Aldous Huxley preuzeo je ime za jedno od svojih najpoznatijih djela, Vrata percepcije, iz Vjenčanja Raja i Pakla, što je nadahnulo ime američke rok-grupe The Doors. Huxleyjev savremenik C. S. Lewis napisao je Veliku rastavu o razvodu Raja i Pakla kao odgovor na Blakeovo Vjenčanje.
Prema Michelu Suryi književnik Georges Bataille bacio je stranice iz Blakeove knjige u mrtvački sanduk svoje prijateljice i ljubavnice Colette Peignot kad je umrla 1938. godine.
U pjesmi Wallacea Stevensa "Less and Less Human, O Savage Spirit" prisutna je aluzija iz Vjenčanja Raja i Pakla koja se odnosi na Aristotelov kostur.
Benjamin Britten uvrstio je nekoliko Izreka pakla u svoj ciklus pjesama Songs and Proverbs of William Blake iz 1965. godine.
Roman Beskonačna šala Davida Fostera Wallacea spominje avangardni film pod imenom Predbračni ugovor Raja i Pakla.
U popularnoj kulturi često se aludiralo na djelo, pogotovo u vrijeme kontrakulture iz 1960-ih. Eksperimentalna grupa Ulver objavila je album Themes from William Blake's The Marriage of Heaven and Hell, koji je tekstove iz te knjige popratio muzikom. Američka black metal grupa Judas Iscariot često citira odlomke iz Vjenčanja Raja i Pakla u pjesmi "Portions of Eternity Too Great for the Eye of Man" (čiji je sam naziv preuzet iz Blakeovog citata). Američka power metal grupa Virgin Steele objavila je dva albuma utemeljena na Blakeovom radu, The Marriage of Heaven and Hell Part I (1995) i The Marriage of Heaven and Hell Part II (1996). Citat "Put neumjerenosti vodi u dvorac mudrosti" otisnut je i prikazan u jednoj od scena filma Trnci Davida Cronenberga iz 1975. godine.
Gupta Carstvo
Gupta Carstvo je bilo antičko indijsko carstvo koje je postojalo od sredine 3. stoljeća do 543. godine. Tokom svog vrhunca od 319. do 543. godine, pokrivao je veći dio Indijskog potkontinenta. Neki historičari ovo razdoblje smatraju zlatnim dobom Indije. Vladajuću dinastiju carstva osnovao je kralj Šri-Gupta; najistaknutiji vladari dinastije bili su Čandragupta I, Samudragupta i Čandragupta II. Indijski pjesnik Kalidasa pripisao je Guptima osvajanje dvadeset i jednog kraljevstva unutar i izvan Indije, uključujući teritorije Saka, Huna, Kambodža, Kinara, Kirata te plemena koja su smještena na zapadu i istoku rijeke Amur.
Vladajuću dinastiju carstva osnovao je kralj Sri Gupta; najistaknutiji vladari dinastije bili su Chandragupta I, Samudragupta, Chandragupta II i Skandagupta. Sanskritski pesnik Kalidasa iz 5. veka nove ere pripisuje Guptama da su osvojili oko dvadeset i jedno kraljevstvo, kako u Indiji tako i van nje, uključujući kraljevstva Parasika, Huna, Kambojasa, plemena koja se nalaze u zapadnim i istočnim dolinama Oxusa, Kinnaras, Kiratas i drugi.
Vrhunac ovog perioda su bila velika kulturna zbivanja koja su se odvijala prvenstveno tokom vladavina Samudragupte, Čandragupte II i Kumaragupte I. Mnogi hinduistički epovi i književni izvori, poput Mahabharate i Ramayane, kanonizirani su tokom ovog perioda. Period Gupta carstva je proizveo naučnike poput Kalidasa, Aryabhata, Varahamihira i Vatsyayana koji su postigli veliki napredak u mnogim akademskim područjima. Nauka i politička administracija su dostigli nove visine. Ovaj period je doveo do dostignuća u arhitekturi, kiparstvu i slikarstvu "postavivši standardne forme koji su odredili dalji tok umjetnosti, ne samo u Indiji, nego i izvan njenih granica". Snažne trgovačke veze učinile su Indijski potkontinent važnim kulturnim centrom koji je uticao na obližnja kraljevstva u južnoj i jugoistočnoj Aziji. Smatra se da su Puranas, ranije duge pjesme o različitim temama, bili posvećeni pisanim tekstovima u ovom periodu. Hinduizam su slijedili vladari i bramanizam je procvjetao u Gupta carstvu, ali su Gupte tolerirali i ljude drugih vjera.
Carstvo je na kraju nestalo zbog znatnog gubitka teritorija i carske vlasti prouzrokovanom invazijom Kidarita iz srednje Azije. Nakon propasti Gupta carstva, Indijom su ponovo vladala brojna regionalna kraljevstva.
Vlast
Za svoje kratke vladavine odvažni Čandragupta I (320-330) proširio je teritoriju osvajanjima i svojim brakom sa princezom Kumarom Devi iz plemena Lichchavi.
Sin Čandragupte I (v.330.-376.) proširio je carstvo do Bengala u srednjoj Indiji te do dolina rijeka gornja Yamuna i Ganges.
Ime je dobio po djedu, i ovaj treći Gupta dugo je vladao (376.-415.) i u to vrijeme je cvala indijska umjetnost i književnost.
Umjetnost i književnost
200px|desno|mini|Ajanta-zidno slikarstvo iz Gupta perioda
U vrijeme Gupta indijski umjetnici stvorili su neka od najljepših djela. U veličanstvenim palatama i hramovima nalaze se izuzetno vrijedne skulpture i slike. Klasični oblici muzike i plesa iz vremena Gupta još uvijek se izvode u cijeloj Aziji.
Zidno slikarstvo
Na brežuljcima Ajante ima više od 30 budističkih svetišta i samostana. Mnogi njihovi zidovi ukrašeni su životopisnim freskama ili zidnim slikarijama. To je bila moda koja je trajala vijekovima. Na slikarijama su bili prikazani prizori iz života Budhe i ostalih pobožnih tema.
Skulpture
Svetišta i palače Gupta krase realistične skulpture. Najomiljenije teme bili su ljudi koji su svetištima davali donacije, Budha i prizori njegovog života te ljudi poznati kao Bodhisattive (oni koji su postigli budistički cilj prosvjetljenja i pomagali drugima da dostignu nešto slično. Mnogi kipovi,poput muzičara koji sjedi, izrađeni su od terakote.
Zlatno doba znanja
mini|desno|Novac za vrijeme vladavine Kumaragupte U vrijeme vladavina Gupta širile su se obrazovne ustanove, poznate po filozofiji, medicini i logici. Bio je razvijen i jezik sanskrt kojim su se pisale velike epske priče. Jedan od najvećih pisaca iz tog vremena bio je Kalidasa koji je živio u vrijeme Čandragupte II i Kumaragupte. Njegova djela uključuju komedije, poeme i herojske drame koje se još izvode.
Koordinativna veza
mini|Nastajanje koordinativne veze kod [[amonijum iona NH4+]] Koordinativna veza ili koordinativna kovalentna veza je tip hemijske veze kod koje zajednički elektronski par potiče od samo jednog atoma. Ovaj tip veze je prisutan kod kompleksnih spojeva između centralnog iona i liganda.
Johan Cruijff
Hendrik Johannes Cruijff, poznatiji kao Johan Cruyff (bosanski izgovor: Krojf) nekadašnji je nogometaš i trenutno selektor katalonske nogometne reprezentacije. Tri puta je osvojio Zlatnu loptu (1971, 1973 i 1974) te je po tome rekorder zajedno s Platinijem i Van Bastenom. Cruyff je jedan od najboljih primjera filozofije totalnog nogometa te se smatra jednim od najboljih igrača svih vremena.
Nakon penzionisanja 1984. uspješno je vodio Ajax i kasnije Barcelonu. I danas je u tim klubovima savjetnik čelnim ljudima.
1999, prema statistici IFFHS-a, proglašen je ''evropskim igračem 20. stoljeća'' te drugim najboljim svjetskim igračem u istom stoljeću nakon Peléa. Za isti period France Football postavio ga je na 3. mjesto.
Alfa Romeo 158
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(key) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Akademija nauka i umjetnosti Kosova
Akademija nauka i umjetnosti Kosova jest nacionalna akademija Kosova.
Historija i organizacija
Akademija nauka i umjetnosti Kosova je osnovana 20. decembra 1975. godine odlukom Skupštine Kosova. Njen prvi predsjednik bio je Esad Mekuli, koji se smatra ocem moderne albanske poezije u Jugoslaviji. Akademija je organizovana u četiri odsjeka:
Nuuk
mini|desno|300px|Pogled na Nuuk Nuuk je glavni i najveći grad Grenlanda, konstitutivne države Kraljevine Danske. Nuuk je sjedište vlade i najveće kulturno i ekonomsko središte zemlje. Nuuk sadrži trećinu stanovništva Grenlanda. U januaru 2021. imao je 18 800 stanovnika.
Geografija
Nalazi se na jugozapadnoj obali Grenlanda, oko 240 km južno od Arktičkog kruga. U tom dijelu Grenlanda, zbog Zapadnogrenlandske struje more ne ledi zimi, što stvara povoljne uslove za ribolov.
Planina Sermitsiag (Sermitsiaq) se nadvija nad gradom i može se vidjeti svuda. Po ovoj planini su dobile ime i nacionalne novine. Magnetna deklinacija je u Nuku veoma ekstremna. mini|285x285piksel|Nuuk
Historija
Mjesto ima dugu historiju stanovanja. Područje oko Nuuka prvi su naselili drevni, pre-Inuitski, paleoeskimski ljudi kulture Saqqaq još 2200. godine pr.n.e kada su živjeli u području oko danas napuštenog naselja Qoornoq. Područje Nuuk kasnije su naselili Vikinzi u 10. stoljeću, a ubrzo nakon toga od strane inuitskih naroda. Inuiti i Nordijci živjeli su na ovom području od oko 1000. godine do nestanka nordijskog naselja iz nejasnih razloga tokom 15. stoljeća. mini|276x276piksel|Statua Hansu Egedu Grad je osnovao dansko–norveški oficir Klaus Pars 1728. godine, za vrijeme kada je Grenland bio norveška kolonija pod unijom Danska-Norveška. Međutim, kolonija nije imala pravi kontakt sa Norveškom skoro dva stoljeća. Prvi naziv grada je bio Gothab što u prijevodu sa danskog znači "Dobra nada". Sa njim je došao i norveški misionar Hans Egede u cilju da lokalno stanovništvo, Inuite prevede u hrišćanstvo. Prvi kolonisti su uglavnom bili vojnici, osuđena lica i prostitutke, a većina je umrla u prvoj godini od skorbuta i drugih oboljenja. Godine 1733, i 1734. epidemija malih boginja je ubila veći dio domaćeg stanovništva, kao i Egedovu ženu. Hans Egede se vratio u Dansku 1736. godine poslije 15 godina na Grenlandu, ostavljajući svog sina Pola da nastavi njegov rad. Gothab je postao sjedište danske provincije Južni Grenland, dok je Godhavn (današnji Kekertarsuak) bio glavni grad Sjevernog Grenlanda sve do 1940. godine kada je uprava postala jedinstvena sa sjedištem u Gothabu. Godine 1733, moravski misionari su dobili dozvolu da započnu misiju na ostrvu. Oni su iz Nuuka počele da šire hrišćanstvo dalje ka ostalim mjestima.
Oko 1850. gorine, Grenland, a posebno područje oko Nuuka bili u krizi. Evropljani su doneli bolesti i kulturu koja je bili u sukobu sa načinima života autohtonog stanovništva. Mnogi Grenlanđani su živjeli u siromaštvu. Danski geolog Henrik Johanes Rink je 1853. stigao do Grenlanda i došao do zaključka da su Grenlanđani izgubili mnogo od svoje kulture i identiteta pod danskim uticajem. Zbog toga je on započeo prvi grenlandski novinski list čiji je urednik bio Grenlanđanin. Sjedište lista je bilo u Nuuku i postao je veoma važno sredstvo za očuvanje identiteta lokalnog stanovništva.
Klima
U Nuku vlada polarna klima, sa hladnim i sniježnim zimama i hladnim ljetima. Najkraći dan u godini je 22. decembar kada sunce izlazi u 10:30, a zalazi u 14:20. Najduži dan u godini je 21. juni, a tada sunce izlazi u 3:00 i ne zalazi do 00:00. Temperature ispod nule je u prosjeku sedam meseci godišnje. Najhladniji mjesec je mart sa prosječnom temperaturom -8,0°C, a najtopliji juli sa 7,5°C. Prosječna godišnja temperatura iznosi -1.42°C.
Demografija
Sa 16.454 stanovnika po popisu iz 2013. godine, Nuuk je najbrže rastući grad na Grenlandu. Stanovnici iz manjih gradova prelaze u Nuuk. Pamiuk, Tasilak i Nuuk su jedini gradovi u opštini Sermersok i u njima živi jedna trećina stanovnika Grenlanda. Broj stanovnika u njima raste posljednje dvije decenije. Broj stanovnika je za više od trećine povećan u odnosu na 1990. godine, kao i više od 22% u odnosu na 2000. godinu.
Vlada i politika
Kao glavni grad Grenlanda, Nuuk je administrativni centar zemlje. U njemu se nalze sve važne institucije. Sjedište skupštine Grenlanda (Inatsisartut) predstavlja organ zakonodavne vlasti. Sastoji se od 31 člana koji se biraju tajnim glasanjem na izborima i njihov mandat traje četiri godine. Sve političke partije imaju sjedište u Nuuku. To su: Zajednica naroda (Inuit Ataqatigiit), Napred (Siumut), Demokrate (Demokraatit), Solidarnost (Atassut), Udruženje kandidata (Kattusseqatigiit) i Partija žena (Arnat Partiiat)
Ekonomija i infrastruktura
mini|322x322piksel|Luka Nuuk Iako je mali grad, Nuuk je razvio trgovinu, biznis, brodogradnju i drugu industriju. Nuuk je počelo kao malo ribarsko naselje, međutim kako se ekonomija brzo razvijala sedamdesetih i oasamdesetih godina 20. stoljeća, ribarska industrija u glavnom gradu je opala. Međutim, plodovi mora, uključujući ribe, i dalje se prodaju u izobilju u Nuuku. Minerali kao što su cink, zlato, i dr. su doprinijeli razvoju privrede. Gradovi u Grenlandu dosta zavise i od investicija iz Danske. Sav monopol na struju u Grenlandu ima preduzeće Nukissiorfiit. Nuk dobija struju iz hidroelektrane Buksefjord.
Nuuk ima nekoliko obrazovnih institucija iz visokog obrazovanja. Univerzitet Grenlanda(Ilisimatusarfik) je jedini univerzitet na Grenlandu i nalazi se u Nuuku. Univerzitet je osnovan 1987. godine, a proširen 2007. godine izgradnjom nove zgrade pod nazivom Ilimmarfik u kojoj su smještena odjeljenja za novinarstvo, menadžment i ekonomiju, jezika, književnosti i medija, kulturne i društvene historije, teologije i religije i socijalnog rada. Nuuk je takođe dom Odeljenju za učenje (Ilinniarfissuaq), najstarijoj obrazovnoj ustanovi na Grenlandu, koja se nalazi u starom kolonijalnom dijelu Nuuka. Ostale značajne obrazovne institucije uključuju departman zdravstvene nege i zdravstvene nauke, višu tehničku školu i rudarsku školu.
Zgrada turističke organizacije je napravljena 1992. godine kao mjesto koje će služiti kao pomoć turistima. Prvi tržni centar je otvoren 2012. godine, a sadrži i prvu podzemnu garažu.
U gradu se nalazi i bolnica Kraljica Ingrid, koja je glavna bolnica za cijeli Grenland. Ima oko 130 kreveta.