cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
RNR3
Ribosomna RNK 3, znana i kao RNR3, je ljudski gen. To je manja izoforma velike podjedinice ribonukleotid-difosfat reduktaze; RNR kompleks katalizira korak ograničavanja brzine u sintezi dNTP, reguliran putem replikacije DNK i popravke oštećenja DNK putem lokalizacije malih podjedinica: RNR3 ima paralog, RNR1, koji je nastao iz umnožavanjs cijelog genoma.
Ribonukleotid-reduktaza (RNR) je tetramerni proteinski kompleks koji katalizira konverziju nukleotida u dezoksinukleotide, korak koji ograničava brzinu u biosintezi de novo dezoksiribonukleotida i ima bitnu ulogu u replikaciji i popravku DNK. Uravnotežena opskrba dezoksiribonukleozid trifosfatima (dNTP) potrebna je za precizno dupliranje genoma. I ukupna koncentracija i ravnoteža između pojedinih dNTP (dATP, dTTP, dGTP i dCTP) strogo su regulirani ribonukleotid-reduktazom. Aktivnost ribonukleotid-reduktaze je periodična, tokom ćelijskog ciklusa, raste od početnog niskog nivoa do maksimuma u ranoj S-fazi, a zatim opada na njenom kraju.
Ribonukleotid-reduktaza sastoji se od dvije velike i dvije male podjedinice. U Saccharomyces cerevisiae, glavna izoforma velike podjedinice kodirana je RNR1, a druga izoforma RNR3; dvije male podjedinice kodirane su RNR2 i RNR4. Homodimer Rnr1p: Rnr1p sadrži regulatorna i katalitska mjesta, a u heterodimeru Rnr2p: Rnr4p smješten je esencijalni kofaktor diferno-tirozil radikala. Ključna uloga Rnr4p je pravilno savijanje i stabilizirati Rnr2p koji pohranjuje radikale, formirajući stabilan kompleks Rnr2p/Rnr4p u omjeru 1: 1. Doprinos RNR3 redukciji ribonukleotida nije jasan. RNR3 se ne eksprimira tokom normalnog rasta, ali kao i ostale tri podjedinice snažno je induciran oštećenjem DNA, iako nikada ne doseže više od jedne desetine nivoa Rnr1p. Tokom većeg dijela ćelijskog ciklusa, Rnr1p i Rnr3p su lokalizirani u citoplazmi, dok su Rnr2p i Rnr4p prisutni u dru. Kao odgovor na S fazu ili oštećenje DNK, potkompleks Rnr2p: Rnr4p prolazi kroz redistribuciju jedra do citoplazme ovisne o kontrolnoj tački i veže homodimer Rnr1p, formirajući aktivni kompleks RNR. Dif1p kontrolira subćelijsku lokalizaciju potkompleksa Rnr2p: Rnr4p vezujući se izravno za njega i posredujući u njegovom jedarnom unosu. Wtm1p djeluje kao jedarno sidro za održavanje jedarne lokalizacije Rnr2p: Rnr4p izvan S-faze ili u odsustvu oštećenja DNK.
Inhibicija aktivnosti ribonukleotid-reduktaze tretmanom hidroksiureje rezultira zaustavljanjem ćelijskog ciklusa S-faze i velikim pupoljcima, jednostrukim ćelijama. I RNR1 i RNR2 su bitni za održivost, dok RNR3 nije.
Aleli RNR1 i RNR2 osjetljivi na temperaturu zaustavljaju se s pupoljkom, cdc terminalnim fenotipom na temperaturi koja nije permisivna. Prekomjerna ekspresija RNR3 potiskuje smrtonosnost nultih mutacija rnr1. Deletirane ćelije za RNR3 preosjetljive su na rapamicin plus MMS. Delecija RNR4 je u nekim sojevima smrtonosna, ali u drugima nije, a ta se smrtnost može suzbiti prekomjernom ekspresijom RNR1 i RNR3 ili RNR2. Neki nulti mutanti rnr4 pokazuju spor rast i osjetljivost na mutagene, uključujući UV svjetlost i psoralene, kao i povećanu osjetljivost na oksidativni stres. Nulte mutirane ćelije rnr4 povećane su i također pokazuju veću učestalost pupanja, što ukazuje na kašnjenje mitoze/citokineze.
RNR je identificiran kod E. coli, biljaka i sisara. Budući da je aktivnost RNR presudna za brzo dijeljenje ćelija, njena prekomjerna ekspresija može dovesti do neoplazijske transformacije, što RNR čini metom za terapiju karcinoma. U ćelijama sisara, mala podjedinica RNR mjesto je djelovanja nekoliko antitumorskih sredstava, uključujući hidroksiureu i 4-metil-5-amino-1-formilizohinolin tiosemikarbazon (MAIQ).
Estron-sulfat
Estron-sulfat, poznat i kao E1S, E1SO4 i estron 3-sulfate, ije prirodni, endogeni steroid,  estrogen-ester i konjugat.
Pored uloge prirodnog hormona, estron-sulfat se koristi i kao lijek, naprimjer u hormonskoj terapiji menopauze.
Biološka funkcija
Sam E1S je biološki neaktivan, sa manje od 1% relativnog afiniteta vezanja estradiola za ERα i ERβ. Međutim, može setransformirati pomoću enzima steroid sulfataza, također poznatog i kao estrogen-sulfataza, u estrone, odnosno estrogene. Istovremeno, estrogen-sulfotransferaza, uključujući SULT1A1 i SULT1E1, pretvaraju estron u E1S, što rezultira ravnotežom između dva steroida u različitim tkivima. Estron se također može pretvoriti pomoću enzima 17β-hidroksisteroidna dehidrogenaza u jači moćniji estrogen estradiol. E1S nivoi su mnogo veći od onih kod estrona i estradiola, a smatra se da služi kao dugotrajni rezervoar estrona i estradiola u tijelu. U skladu s tim, utvrđeno je da E1S transaktivira estrogenski receptor u fiziološki važnim koncentracijama. To je smanjeno uz istovremenu primjenu irosustata (STX-64), inhibitora steroidne sulfataze, što ukazuje na važnost transformacije estron-sulfata u estron u estrogenosti E1S.
Za razliku od nekonjugiranih estradiola i estrona, koji su lipofilni spojevi, E1S anion  je hidrofilni. Kao rezultat toga, dok su estradiol i estron u stanju da lako difundiraju kroz lipidni dvosloj ćelija, E1S nije u mogućnosti proći kroz ćelijsku membranu. Umjesto toga, estron-sulfat se transportuje u ćelije na tkivno specifičan način aktivnog transporta putem transportnog polipeptida organskog aniona (OATP), uključujući OATP1A2, OATP1B1, OATP1B3, OATP1C1, OATP2B1, OATP3A1, OATP4A1 i OATP4C1, kao i pomoću natrij-ovisnog transportera organskih aniona (SOAT; SLC10A6).
E1S, koji služi kao prekursor i međuprodukt za estron i estradiol, može biti uključen u patofiziologiju estrogen-povezane bolesti, kao što su rak dojke, benigna bolest dojke, rak endometrija, rak jajnika, rak prostate i rak debelog creva. Zato inhibitor enzima steroidne sulfataze i 17β-hidroksisteroidne dehidrogenaze i inhibitori OATP, koji sprečavaju aktivaciju E1S u estron i estradiol, od interesa su za potencijalno liječenje takvih stanja.
Spodnji Jakobski Dol
mini|280px|Spodnji Jakobski Dol, kip Sv. Janeza Nepomuka Spodnji Jakobski Dol je naseljeno mjesto u sastavu općine Pesnica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnji Jakobski Dol je imao 365 stanovnika.
Donja Ljubogošta
Donja Ljubogošta je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Evlija Čelebija: Voda života
Evlija Čelebija: Voda života je turski animirani film iz 2014. Prva premijera filma je bila u Turskoj u 14. novembar 2014. godine.
Rato Dugonjić
Ratomir "Rato" Dugonjić (Trebinje, 10. januar 1916 — Sarajevo, 27. juni 1987) bio je bosanskohercegovački politički radnik, pravnik, član CK SKJ i Savjeta Federacije. Prije Drugog svjetskog rata bio je hapšen zbog revolucionarnog rada. U KPJ je od 1937. godine. Jedan je od organizatora NOB-a 1941. Tokom rata je bio vijećnik AVNOJ-a i ZAVNOBiH-a, a od pogibije Ive Lole Ribara 1943. (sve do 1947.) i sekretar Centralnog komiteta SKOJ-a. Od 1948. biran je u CK SKJ i u Predsjedništvo CK SKJ. U više saziva bio je poslanik Skupštine Bosne i Hercegovine i Skupštine Jugoslavije. Bio je jugoslavenski ambasador u Poljskoj i Ujedinjenim Arapskim Emiratima, ministar u Vladi BiH i Saveznoj vladi, predsjednik SSRN BiH i SSRNJ, biran je i u Predsjedništvo SFRJ, čiji je potpredsjednik bio 1972. Bio je i na čelu Predsjedništva Bosne i Hercegovine od 1974. do 1978. Narodni heroj.
Hrvatska kuhinja
Hrvatska kuhinja je heterogena i poznata kao kuhinja više regija, jer svaka regija Hrvatske ima posebnu kulinarsku tradiciju. Kuhinja datira unazad od drevnih vremena. Razlike u izboru prehrane i oblika kuhanja su najzapaženije između onih na kopnu i i onih na priobalnim regijama. Kopnena kuhinja je okarakterizirana ranim slavenskim i u zadnje vrijeme kontaktima sa susjednim kulturama - mađarskom i turskom, koristeći mast za kuhanje, i začine kao biber, papriku i bijeli luk. Priobalna regija ima utjecaje grčke i rimske kuhinje, kao i kasnije mediteranske kuhinje, posebno italijanske (posebno venecijanska). Priobalna kuhinja koristi maslinovo ulje, i biljke i začine kao što su ruzmarin, kadulja, lovorov list, origano, mažuran, cimet, klinčić, muskantni oraščić, koru limuna i naranče. Seoske kuharske tradicije su bazirane na maštovitim varijacijama nekoliko osnovnih sastojaka (žitarice, mliječni proizvodi, meso, riba, povrće) i procedure za kuhanje (dinstanje, pečenje, prženje, pečenje), dok buržoaska kuhinja uključuje više komplikovane procedure i korištenje odabranih bilja i začina. Charcuterie je dio hrvatske tradicije u svim regijama. Hrana i recepti iz drugih zemalja bivše Jugoslavije su popularni u Hrvatskoj.
Hrvatska kuhinja može se podijeliti u nekoliko regionalnih kuhinja (Istra, Dalmacija, Dubrovnik, Lika, Gorski Kotar, Zagorje, Međimurje, Podravina, Slavonija) od kojih sve imaju svoje posebne tradicije kuhanja, karakteristične za područje, a ne nužno dobro poznate u drugim dijelovima Hrvatske. Većina jela, međutim, može se naći širom zemlje, sa lokalnim varijantama.
Morski plodovi
mini|275x275piksel|Jastog iz Dalmacije Jela od plodova mora Hrvatske uključuju:
Variva
mini|275x275piksel|Gulaš je veoma popularan u više dijelova Hrvatske
Tjestenina
Tjestenina je jedan od najpopularnijih prehrambenih proizvoda u hrvatske kuhinje, posebno na području Dalmacije. Takozvana manistra na pome = tjestenina sa paradajz sosom je glavna. Drugi popularni umaci uključuju kremasti umak od šampinjona, mljeveno sos meso i mnoge druge. Također, tijesto krompir je popularan, ne samo za izradu njoki (njoki), ali i za izradu šljiva ili sir knedle koje su kuhane, a zatim pržene u prezlama i maslac.
Piva
100px|thumb|[[Velebitsko pivo]] Osim velikog obilja uvezenog piva (Heineken, Tuborg, Gösser, Stella Artois, itd.), postoji nekoliko domaćih piva u Hrvatskoj. Također, pivare u Splitu proizvode bavarski Kaltenberg po licenci originalne pivare u Njemačkoj.
Likeri i alkoholna pića
thumb|80px|right|A bottle of Maraschino liqueur.
Kahva
Hrvatska je država pijača kahve (prosječno 5 kg po osobi godišnje), ne samo jer je bila u sastavu Austro-Ugarske, nego i jer je u granicama sa bivšim Osmanlijskim carstvom. Tradicionalne kahvane su slične onima u Beču i raspoređene širom Hrvatske.
Mineralna voda
Po vodenim resursima, Hrvatska ima poziciju među najboljim u Evropi. Što se tiče kvaliteta vode, hrvatska voda se koristi širom svijeta. Zbog nedostatka uspostavljene industrije nije postojalo većih incidenata glede zagađenja vode.
Fiskalni memorijski uređaj
Fiskalni memorijski uređaji ili samo fiskalni uređaji a nekada i fiskalna kasa su elektronski uređaji koji se koriste za kontrolu poreskih prihoda zemlje. Trenutno su u širokoj upotrebi u mnogim zemljama širom svijeta gdje je donesen zakon o fiskalizaciji, uključujući Austriju, Argentinu, Hrvatsku, Češku, Litvaniju, Latviju, Rusiju, Bugarsku, Srbiju, Sloveniju, Slovačku, Rumuniju, Makedoniju, Albaniju, Poljsku, Španiju, Moldaviju, i Bosnu i Hercegovinu. Fiskalni memorijski uređaji imaju sljedeće kategorije:
Svi sadrže fiskalnu memoriju. i elektronski žurnal. Sama fiskalna memorija je vrsta memorije koja je ovjerena od odgovarajućeg državnog tijela. Elektronski žurnal je vrsta šifrovanog memorijskog modula koji se može čitati pomoću fiskalnog uređaja. Ovi memorijski moduli su normalne SD i MicroSD kartice, ali u šifrovanom formatu. Kada se ovaj elektronski žurnal inicijalizuje u fiskalnom uređaju, njemu se dodjeljuje fiskalni serijski broj kako bi se osiguralo da se ne koristi u drugom fiskalnom uređaju.
IC 3691
IC 3691 (također poznat kao PGC 1675869) je nepravilna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Đuro Pucar
Đuro Pucar (nadimak Stari) bio je bosanskohercegovački politički radnik, porijeklom iz siromašne seljačke porodice. Kao kovački radnik, 1920. postao je član omladinske organizacije SKOJ, a 1922. i član Komunističke partije Jugoslavije. Bio je naročito aktivan u radničkim sindikalnim organizacijama, u kojima je bio i funkcioner.
Godine 1929. osuđen je na osam godina robije, ali mu je kazna povećana na još dvije godine, jer se borio protiv nesnosnog stanja u tadašnjim zatvorima i kazamatima Kraljevine Jugoslavije. Od 1939. ilegalno je živio u Sarajevu, gdje je postao član novoformiranog Pokrajinskog odbora KPJ za Bosnu i Hercegovinu i gdje je djelovao usprkos progonu policije. Kao delegat iz BiH na 5. Zemaljskoj konferenciji KPJ 1940. u Zagrebu izabran je za člana Centralnog komiteta KPJ. Do napada nacističke Njemačke na Jugoslaviju 1941. intenzivno je radio na omasovljenju i jačanju partijskih organizacija i na sprovođenju odluka 5. Zemaljske konferencije, ilegalno boraveći u Sarajevu i drugim mjestima. U julu 1941. po odluci PK KPJ za BiH otišao je u Banju Luku, iz koje je kao sekretar KPJ vršio pripreme za ustanak u Bosanskoj krajini, koji je kasnije i vodio. Bio je članom Glavni štab NOP odreda Bosne i HercegovineGlavnog štaba NOP dodreda Bosne i Hercegovine, potpredsjednik ZAVNOBiH-a i član predsjedništva AVNOJ-a, sekretar Pokrajinskog komiteta Komunističke partije Jugoslavije za Bosnu i Hercegovinu.
Po oslobođenju zemlje od okupatora bio je ministar bez portfelja u prvoj Vladi Bosne i Hercegovine, vršilac dužnosti predsjednika Prezidijuma Narodne skupštine BiH i potpredsjednika Prezidijuma Narodne skupštine Jugoslavije, zatim predsjednik Vlade BiH i sekretar CK KPBiH, član Izvršnog komiteta CK SKJ, član Predsjedništva SO SSRNJ, predsjednik Saveznog odbora SUBNOR-a, član Savjeta Federacije. Đuro Pucar Stari bio je odlikovan kao Narodni heroj Jugoslavije i junak socijalističkog rada. Po njemu su bile nazvane mnoge ulice u prijeratnoj Bosni i Hercegovini (1945-1992), ali i širom bivše Jugoslavije (danas ga nose još ulice u Velikoj Kladuši, Šapcu i Zaječaru), institucije i tvornice u zemlji, kao i općina Pucarevo, danas Novi Travnik.
Jakobski Dol
Slovenija:
Metlika
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Metlika.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Metlika je imala 8.416 stanovnika, od čega u samoj Metliki 3.273.
Općina Metlika
Napomena: Nastala iz stare općine Metlika.
Metlika (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1955. povećano za naselje Zvirkov Vrh koje je ukinuto.''
Horionski gonadotropin čovjeka
Ljudski horionski gonadotropin (hCG: skraćenica od human chorionic gonadotropin) je hormon koga proizvode ćelije u okruženju rastućeg embriona (u početku sinciciotrofoblast), koji, nakon implantacije, na kraju formira placentu. Prisustvo hCG otkriva se u nekim testovima trudnoće (HCG-test traka za trudnoću. Neki kancerogeni tumori proizvode ovaj hormon. Zato povišeni nivoi kod netrudnica mogu dovesti do dijagnoze karcinoma i, ako su dovoljno visoki, paraneoplazijskog sindroma, ali nije poznato da li je ova proizvodnja glavni uzrok ili učinak karcinogeneze. Analog hipofiznog hCG, poznat kao luteinizirajući hormon (LH), proizvodi se u hipofizi muškaraca i žena svih dobnih skupina.
B hcg se u početku luči iz sinciciotrofoblasta.
Struktura
Ljudski horionski gonadotropin je glikoprotein, sastavljen od 237 aminokiselina, molekulske mase od 36,7 kDa, približno 14,5 αhCG i 22,2 kDa βhCG.
Dvije podjedinice stvaraju malo hidrofobno jezgro okruženo visokim odnosom površine i zapremine: 2,8 puta većim od sferne. Velika većina vanjskih aminokiselina su hidrofilne.
Beta-hCG je uglavnom sličan beta-LH, osim C-krajaa peptida (beta-CTP), koji sadrži četiri glikozilirana ostatka serina, a odgovoran je za duži poluživot hCG.
Funkcija
Ljudski horionski gonadotropin stupa u interakciju sa LHCG receptorom jajnika i promovira održavanje žutog tela tokom početka trudnoće. To omogućava žutom tijelu da, tokom prvog tromesečja, luči hormon progesteron. Progesteron obogaćuje maternicu debelim sluznicom krvnih sudova i kapilara, tako da može održati rast fetusa.
Zbog svog izrazito negativnog naboja, hCG može odbiti imunske ćelije majke, štiteći fetus tokom prvog tromjesečja. Također se pretpostavlja da bi hCG mogao biti placentna veza za razvoj lokalne majčinske imunotolerancije. Naprimjer, endometrijske ćelije tretirane hCG-om podstiču porast apoptoza kod T-ćelija (razlaganje T-ćelijea). Ovi rezultati sugeriraju da hCG može biti veza u razvoju peritrofoblastne imunske tolerancije i može olakšati invaziju trofoblasta, za koju je poznato da ubrzava razvoj fetusa u endometriju. Također se sugerira da su razine hCG povezane s težinom jutarnje mučnine ili kod poremećaja zvanog hyperemesis gravidarum u trudnica.
Zbog sličnosti s LH, hCG se također može klinički koristiti za indukciju ovulacije u jajnicima, kao i za proizvodnju testosterona u testisima. Kako je najzastupljeniji biološki izvor kod žena koje su trudne, neke organizacije sakupljaju urin trudnica kako bi ipribavile hCG za upotrebu u liječenju plodnosti.
Humani horionski gonadotropin takođe ima ulogu u ćelijskoj diferencijaciji / proliferaciji i može aktivirati apoptozu.
Proizvodnja
Prirodno, u ljudskoj posteljici ga proizvodi sinciciotrofoblast.
Kao i bilo koji drugi gonadotropin, može se ekstrahirati iz urina trudnica ili proizvesti iz kultura genetički modificiranih ćelija upotrebom tehnologije rekombinantne DNK tehnologije.
U kompanijama Pubergen, Pregnyl, Follutein, Profasi, Choragon i Novarel ekstrahira se iz urina trudnica. U Ovidrelu se proizvodi tehnologijom rekombinantne DNK.
Testiranje
Razina hCG određuje se pretragama krvi ili urina. To može biti i test trudnoće. Pozitivan hCG ukazuje na implantirani blastocist i embriogenezu kod sisara. To se može učiniti za dijagnozu i nadgledanje tumora zametnih ćelija i gestacijske trofoblastne bolesti.
Koncentracije su obično zabilježene u hiljaditim dijelovima međunarodnih jedinica po mililitru (mIU / ml). Međunarodna jedinica za hCG prvotno je određena 1938. godine, a redefinirana je 1964. i 1980. Sadašnja 1 međunarodna jedinica iznosi približno približno 2,35×10−12 mola, ili oko 6×10−8 grama.
Referentne razine u normalnoj trudnoći
Slijedi lista razina hCG u serumu. (LMP je zadnja menstruacija datirana od prvog dana posljednje menstruacije.) Razine eksponencijalno rastu nakon začeća i implantacije.
Tumačenje
Sposobnost kvantifikacije nivoa βhCG korisna je u praćenju klicnih ćelija i trofoblastnih tumora, naknadnoj njezi nakon pobačaja i dijagnozi, praćenju i njezi nakon tretmana ektopijske trudnoće. Nedostatak vidljivog fetusa na vaginskom ultrazvuku, nakon što nivo βhCG dosegne 1500 mIU/ml snažno ukazuje na ektopijsku trudnoću. Still, even an hCG over 2000 IU/l does not necessarily exclude the presence of a viable intrauterine pregnancy in such cases.
Kao testovi trudnoće, kvantitativni testovi krvi i najosjetljiviji testovi urina obično otkrivaju hCG između 6. i 12. dana nakon ovulacije. Međutim, mora se uzeti u obzir da, u prve četiri sedmice trudnoće, ukupni nivo hCG može varirati u vrlo širokom rasponu, što dovodi do lažnih rezultata o tom periodu. Predlaže se porast od 35% tokom 48 sati, kao minimalni porast u skladu s održivom unutarmaterničnom trudnoćom.
Trudnička trofoblastna bolest poput hidatidiformnog mola ("molska trudnoća") ili horiokarcinom može proizvesti visoki nivo βhCG (zbog prisustva sinciciotrofoblasta – dijela resica koje čine placentu) uprkos odsustvu embriona. Ovo, kao i nekoliko drugih stanja, može dovesti do povišenog očitavanja hCG u odsustvu trudnoće.
Donja Batina (bivše naselje)
Donja Batina je bivše naseljeno mjesto u Krapinsko-zagorskoj županiji, Republika Hrvatska.
Donja Batina (Zlatar)
Donja Batina je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Donja Batina (bivše naselje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i podijeljeno na dva nova naselja: Donja Batina (grad Zlatar) i Donja Batina (općina Konjščina).
Donja Batina (Zlatar)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica. Naselje je nastalo novom teritorijalnom organizacijom u Hrvatskoj. Bivše naselje Donja Batina je podijeljeno 2001. godine između grada Zlatara i općine Konjščina. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Donja Batina.
Donja Batina (bivše naselje)
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1991. iskazivano kao samostalno naselje. U 2001. podijeljeno između grada Zlatara i općine Konjščina. Od 1857. do 1991. podaci su sadržani u naselju Donja Batina (općina Konjščina).''
Donja Batina (Zlatar)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Batina je imala 374 stanovnika.
Donja Batina (bivše naselje)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donja Batina je imalo 644 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Donja Batina (Zlatar)
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Donja Batina.
Vojislav Kecmanović
Vojislav Kecmanović, zvani Đedo (Čitluk kod Prijedora, 1881. — Sarajevo, 25. marta 1961.), liječnik, učesnik Balkanskih ratova i Narodnooslobodilačke borbe i prvi predsjednik NR Bosne i Hercegovine.
Gimnaziju je pohađao u Sarajevu, Reljevu i Sremskim Karlovcima. Studirao je medicinu od 1905. do 1911. godine u Pragu gde je i diplomirao. Kao liječnik radio je u Tuzli, odakle je za vrijeme Balkanskog rata prešao u Srbiju i učestvovao u njemu kao dobrovoljac.
Poslije rata vratio se u Tuzlu, a zatim živio u Sarajevu. U banjalučkom veleizdajničkom procesu osuđen je na pet godina robije, koju je izdržavao u Banjoj Luci i Zenici. Od 1918. godine bio je liječnik u Bijeljini. Bio je predsjednik kulturno-prosvjetnog društva i čitaonice „Filip Višnjić“ i istaknuti kulturni radnik.
Od 26. aprila 1945. do novembra 1946. godine bio je predsjednik Prezidijuma Narodne skupštine NR Bosne i Hercegovine.
Frashër
Frashër (aromunski: Farşari) je naselje i sjedište bivše općine u okrugu Gjirokastër, u južnom dijelu Albanije. Poslije administrativnih reformi 2015. godine, općina je ukinuta i pripojena općini Përmet. Bivše općinsko područje sastoji se od naselja: Frashër, Zavalan, Ogren-Kostrec, Gostivisht, Miçan, Vërçisht, Kreshovë i Soropull.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, naselje je imalo 387 stanovnika. Stanovništvo čine većinski Albanci i manjinska zajednica Aromuna (Vlaha, Cincara) poznatih pod imenom Fărşerot, kao i poseban dijalekat kojim se služe.
Donja Vinča (Pale, RS)
Donja Vinča je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Mlađa žućkasta
Mlāđa žućkasta ili žućkasta mlāđa − (lat. Corydalis ochroleuca Koch, sbsp. leiosperma (Conr.) Hayek − sinonimi: C. leiosperma Conr.; C. ochroleuca Koch  var. longibracteata Rohlena) − je biljka iz porodice Papaveraceae: makovi. Hromosomska garnitura se javlja u više varijanti: 2n = 28, 2n = 32 i 2n = 64 (?), što znači da može biti diploid, triploid pa i heksaploid.
Opis
Sezona cvjetanja traje od aprila do septembra, ponegdje i do oktobra. Cvjetovi formiraju jednostavne grozdove sa  14-22 pojedinačnih, koji imaju drške. Svijetložuti cvjetovi su zigomorfni, dugi oko 1,4-1,7 cm. Nalaze se na kra­ćim  ili  dužim drškam u  pa­zuhovima brakteja,  koje   su  lancetaste, šiljaste, jednako   duge  ili pak duže od  cvjetnih drški.Kod individua C. ssp. ochroleuca, brakteje su  znatno   kraće od cvjetne drške. Krunica je dvostruka, od dva malena lapa,  koji  brzo  otpadaju,  i četiri latice  koje   su  u  osnovi srasle. Gornja pri dnu ima  vrlo  kratku šuplju ostrugu; na gornjem  dijelu je  tamnožuta.
Plod je duguljasti tobolac, dug oko 10 mm, duži od njegove drške. Uspravan je, a otvara se pomoću dva zaklopca, slićnih komuški. Sadrži više jajoliko bubrežastih sjemenki, koje su crne   s  bijelim  privjeskom (karunkula), glatke i sjajne.
Ekologija i rasprostranjenje
Ova biljka naseljava krecnjačke   sipare, često među kamenim blokovima i groma­dama u bukovim i bukovo-jelovim šumama,  a ponekad i u  pukotinama  stijena.Raste na siparskim i pukotinskim sirozemima u planinskom i subalpskom pojasu.
Areal ove  vrste je od Apenina do Balkana, a subsp. C. leio­ sperma  je  endemska  podvrsta Jugozapadnog Balkana: Bosna i Hercegovina, Srbija i Crna Gora i Makedonija.
Retzdorffova pušinica
Retzdorffova pušinica ili Retzdorffova lepnica (lat. Silene retzdorffiana (K. Maly) Walters − sinonimi: Heliosperma retzdorffianum K. Maly, Silene quadridentata sensu Hayek subsp. retzdorffiana (K. Maly) Neumayer − endem je Dinarida iz porodice Caryophyllaceae (karanfili).
Opis
Stabljike ove biljke su uspravne, visoke oko 7–20 cm. U gornjoj polovini se 2-3 puta račvaju u posebne grane. Cijela biljka prekrivena gusti m, bjeličastim dlačicama i žlijezdama. Donji listovi okruglasto duguljasti, sa postepenim prelazima u široko krilasta peteljke. Listovi srednjeg dijela su stabljike su linearno-lancetasto uobličeni i sjedeći. Na oba kraja kraja su suženi. Dugi su oko 20–31 mm, a široki oko 3-7,5 mm, obično šiljasti. Internodiji su kraći iii jedanko dugi kao i listovi.
Ova biljka cvjeta od aprila do maja, a ponegdje i do jula. Čašica cvijeta je ljevkasta, duga 8-10,5 mm, sa 10 nejasnih nerava, a pri dnu kao odsjecena. Zupci su joj jajoliki i zatupljeni. Peteljke cvijeta su duge 8–24 mm i uspravne. Latice (u krunici) su mliječnobijele, a duge oko 11 mm, klinaste i naprijed zaruljene.
Plod je je jajoliki tobolac i jednako dug kao i časica, a neznatno duži od nosača ploda. Crne sjemenke su bubrežaste i duge oko 1 mm i široke oko 1,3 mm, sa prozirnim mrkim rubnim bradavicama.
Srebotje
Srebotje je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentilj, regija Podravska, Slovenija.
Retzdorffova pušinica
Ekologija i rasprostranjenje
Retzdorffova pušinica je tipska hazmofitska i kalcifilna biljka. Raste u pukotinama raspuklih i erodiranih krečnjačkih stijena, polupećina i izlokanim potkapinama. To je obilježava kao izrazitu skiofitu, a ubraja se i u ombrofobne vrste, prema činjenici da njena staništa nisu izložena direktnim udarima kišnih kapi. [Adaptacija|[Ekoadaptacija]] na ovakve ekstremne uslove je razvila osobene morfološke karaktere, uključujući i svojstvaindumenta, koji je sastavljen od dugih žljezdastih dlačica. Staništa ove vrste se nalaze na nadmorskim visinama od 200-1.500 m. Karakteristična je vrsta endemsko-reliktne biljne zajednice u Hercegovini.
Ova pušinica je endem Dinarida jer se susreće sve do Albanije. Najčešća je u kanjonima Rakitnice i Neretve i na Čvrsnici, uključujući i njenu sjeveroistočnu visoravan Plasu.
Srebotje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srebotje je imalo 126 stanovnika.
Napomena: ''U 2017. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Srebotje i Zgornji Jakobski Dol (općina Pesnica).''
Retzdorffova pušinica
Ekologija i rasprostranjenje
Locus classicus je Hercegovina, pri ušću Doljanke kod Jablanice (W. Retzdorff) (Maly, K. 1903).
Hromosom 20
Hromosom 20 je jedan od 23 para hromosoma čovjeka. Hromosom 20 sadrži oko 63 miliona baznih parova (gradivnog materijala DNK) i predstavlja 2 – 2.5 % ukupne DNK u  ćeliji. Potpuno je sekvenciran 2001., uz izvještaj da sadrži preko 59 miliona baznih parova koji čine 99.4% euhromatinske DNK. Od tada, zbog poboljšanja sekvenciranja, dužina hromosoma 20 je ažurirana na nešto više od 63.000.000 parova baza.
Lista gena
Slijedi djelimična lista gena na ljudskom hromosomu 20. Potpunu listu pogledajte u informacijskom okviru s desne strane.
Ponorac (čvor)
Hrvatska:
IC 5343
IC 5343 (također poznat kao ESO 536-15, MCG -4-55-19 i PGC 72032) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 368 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,80 (86 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 19. oktobra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Donja Selnica
Donja Selnica je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Selnica je imala 196 stanovnika.
Napomena: ''Naselja Donja Selnica i Gornja Selnica iskazuju se od 1910. Do 1900. iskazivano je naselje Selnica. Za to bivše naselje podaci su iskazani u naselju Donja Selnica.''
Katarina, kćerka bana Stjepana I
Katarina Kotromanić (najvjerovatnije dvor Srebrenik 1294 - Birbirski dvor 1355.) je bila bosanska princeza iz dinastije Kotromanića i supruga Humskog župana Nikole.
Porijeklo
Katarina je bila kćerka bana Stjepana i njegove supruge Izabele. Rođena je 1294. godine najvjerovatnije u dvoru Srebrenik.Katarinini roditelji su imali još nekoliko djece :
Brak
Katarina je svoje mlade dane provodila u dvorovima Srebrenik i Jajce. Oko 1310. godine Katarina se udala za Humskog župana Nikolu s kojim je imala dvoje poznate djece : Katarina je živjela u sjedištu Humske zemlje, Blagaju iz kojeg je odlazila posjećivala svoje rditelje i braću. Katarinin život i nije toliko poznat .Katarina je umrla u dvoru Birbir, u danšnjoj Hrvatskoj , pod nepoznatim okolnostima.
Mogući drugi brak
Po nekima Katarinin muž je umro oko 1340. i ona se preudala za plemića Vukca s kojim  je u braku dobila sina Hrvoja, koji je bio maoćan vojvoda .Ako je ova teorija tačna onda je moguće da je Katarina majka i Vojislava, Hrvojevog mlađeg brata.
Također pogledajte
Kategorija : Bosanske princeze Kategorija : Kotromanići
Gluhovići
Gluhovići su naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Stara Gora pri Šentilju
Stara Gora pri Šentilju je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentilj, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stara Gora pri Šentilju je imala 98 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Stara Gora.''
Veljunski Ponorac
Veljunski Ponorac je naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj. Kao samostalno naseljeno mjesto, Veljunski Ponorac postoji od popisa 2001. godine. Nastalo je podjelom bivšeg naselja Zagorje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Veljunski Ponorac je imao 12 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Zagorje.
Napomena: ''U 2001. nastao dijeljenjem naselja Zagorje koje je prestalo postojati. Iskazivano kao naselje do 1948., a od 1953. kao dio naselja. Do 1900. iskazivano pod imenom Ponorac. U 1981. i 1991. sadrži podatke za naselje Sparednjak.''
Ervenik Zlatarski
Hrvatska:
Velika nagrada SAD-a 2013.
Velika nagrada SAD je bila trka Formule 1, koja je održana na stazi "Circuit of the Americas", 17. novembra 2013. Ovo je bila 18. trka po redu u sezoni 2013., i ujedno druga trka održana u Austinu.
Perikardni sinus
Postoje dba perikardna sinusa: transverzalni (poprečni) i kosi.
Također pogledajte
Perikard
Godišnji stočni sajam u Sint-Lievens-Houtemu
Godišnji stočni sajam u Sint-Lievens-Houtemu višegodišnja je tradicija u selu na jugoistoku belgijske pokrajine Istočna Flandrija, u planinskom masivu Ardeni. Gent je udaljen 15 km sjeverozapadno, a Bruxelles 36 km istočno. Selo je nizozemskog govornog područja i u njemu je naseljeno oko 10.000 stanovnika. Svake godine, 11. i 12. novembra, selo postaje mjesto posljednje velike tržnice na otvorenom u Belgiji za trgovinu stokom i rasnim konjima.
Oko hiljadu godina Houtem Jaarmarkt održava se na isti dan i na istom mjestu. Trgovci i stočari tradicionalno se okupljaju u Sint-Lievens-Houtemu od ranog srednjeg vijeka. Tradicija je počela kada su se hodočasnicima od Genta do Sint-Lievens-Houtema pridružili i trgovci. Trgovalo se stokom, robom i tekstilom, pićem i zabavama. Stoka je mogla pasti na velikom travnatom trgu (današnja pijaca), gdje je bilo osigurano pojilište.
Sajam se održava na Dan svetog Martina, koji je bio dan za godišnje klanje tovljene stoke. Osim simboličnog datuma, sajam se i dalje drži nekih od starih tradicija trgovaca. Naprimjer, u toku pregovora učesnici mogu pokazati interes i dogovoriti se o dogovoru pljeskom.
Sajam ne okuplja samo belgijske farmere i trgovce: svake godine poziva se druga zemlja ili strana regija (npr., Andaluzija, Šampanja itd.) da pokažu svoja dostignuća. Tako stočari, farmeri i zanatlije imaju priliku da se upoznaju i razmijene iskustva sa šireg evropskog područja.
Godišnji stočni sajam ne bavi se samo prodajom i kupovinom stoke – to je sajam punog opsega s muzikom, uličnom hranom i pićem. Duga historija i jedinstvena atmosfera privlače posjetioce iz cijelog svijeta, a na sajmu bude i više od 50.000 ljudi.
Svečane
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Svečane su imale 211 stanovnika.
Godišnji stočni sajam u Sint-Lievens-Houtemu
Nematerijalna kulturna baština
Godišnji stočni vašar uvršten je na UNESCO-ovu Reprezentativnu listu nematerijalne kulturne baštine čovječanstva kao element nematerijalne kulturne baštine u Belgiji. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalne kulturne baštine na zasjedanju u Nairobiju 2010.
Melendorfova žumenica
Melendorfova žumenica (lat. Alyssum moelendorffianum, Ascherson ex G. Beck) je bosanskohercegovačka endemska biljka iz porodice Brassicaceae, bivše Cruciferae (krstašice). Diploidna hromosomska garnitura joj sadrži 2n=16.
Godišnji stočni sajam u Sint-Lievens-Houtemu
Nematerijalna kulturna baština
Godišnji sajam važan je događaj u stočarskoj industriji. Stotine poljoprivrednika na sajam dovode više od 600 konja i do 1200 krava. Životinje su izložene pred sudijama i brojnim potencijalnim kupcima, drugim stočarima i hiljadama gledalaca.
Melendorfova žumenica
Opis
Zumenica je višegodisnja zeljasta biljka, koja poliježe po podlozi u dužinu do oko 5–15 cm. Svi nadzemni organi su joj pre­kriveni gustim sivosrebrenastim višekrakim zvjezda­stim dlačicama, dijametra oko 0,4 mm.
Listovi su sa obje strane  srebrenasto sjajni. Naizmjenično su postavljeni, cjeloviti, duguljasto-lopatasti ili okru­glasto-jajasti. Klinasto se sužavaju u kratku peteljku. Dugi su oko 10–15 mm, a široki 3–6 mm.
Cvjeta u maju i junu. Lapovi čašice su dugi oko 2-2,5 mm, a žute i orubljene la­tice u krunici, 5–6 mm. Komuščice su skoro okrugle, kao odrezane iii izrubljene, duge 4,5–5 mm, na peteljkama dužine oko 2-2,5 mm. Za­klopci  ploda  na  hrbatu su pljosnati, a sje­menke su odvojene širokim opnastim pretincem. Sjemenke su smeđe, širine oko  1,7–2 mm i također pljosnate a rubovi im  okriljeni.
Ekologija i rasprostranjenje
Melendorfova zumenica ima važnu ulogu u formiranju pionirske vege­tacije, odnosno prvih biocenoza  na ogoljelim dolomitima, pa je karakte­ristična vrsta  biljnih zajednica u svom uslom arealu. lzrazito je heliofita   ili se­ miskiofita.
Ova rijetka stenoendemska biljka raste na dolomitskim kompleksima u okolini Ko­ njica (Sorci, Vrabac,  Galat,  Koznik) Ima je i uzvodno,  dolinom  Neretve do Orlovog  kuka kod Glavatičeva.
IC 5344
IC 5344 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Vodolija. Ovaj objekat je zapisao Guillaume Bigourdan 2. decembra 1894. godine.
Melendorfova žumenica
Ekologija i rasprostranjenje
Locus classicus: Hercegovina - dolina Tresanice kod Konjica (O. Blau   i O. Moellendorff, 1869)  [Beck, G.  1887].
IC 5344
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Baaba Maal
Baaba Maal (rođen 12. novembra 1953.) je senegalski pjevač i gitarista rođen u Podoru, na rijeci Senegal. Pored akustične gitare, svira i udaraljke. Objavio je nekoliko albuma, kako za nezavisne tako i za glavne izdavačke kuće. U julu 2003. godine imenovan je UNDP-ovim emisarom za mlade.
Maal pjeva prvenstveno na pulaar jeziku i promovira tradiciju naroda koji govori pulaar, a koji živi s obje strane rijeke Senegal u drevnom senegalskom kraljevstvu Futa Tooro.
Očekivalo se da će Maal slijediti očevu profesiju i postati ribar. Međutim, pod utjecajem svog doživotnog prijatelja i porodičnog "griota", slijepog gitariste Mansoura Secka, Maal se posvetio učenju muzike od svoje majke i direktora škole. Nastavio je da studira muziku na univerzitetu u Dakaru prije nego što je otišao na postdiplomski studij na stipendiju u Beaux-Arts u Parizu.
Pojavljuje se na dvije pjesme "Hunger" i "Still" na soundtracku filma Black Hawk Down i nastupio je na naslovnoj pjesmi video igre Far Cry 2 iz 2008. godine, uz pomoć stvaranja cijelog soundtracka za tu igru. Svirao je na Bonnaroo-u i Svjetskom muzičkom festivalu u Sierra Nevadi 2010. godine. mini|250x250piksel| Maal je nastupio na plenarnom zasijedanju u Novom pozorištu, u martu 2011
Reference
== Vanjski linkovi
Aortni sinus
Aortni sinus je jedna od anatomskih dilatacija (proširenja) u uzlaznoj aorti, koji se javlja samo iznad aortnog zaliska. Ova proširenja su između zida aorte i svake od tri kvržice aortnog zaliska.
Općenito, postoje tri aortna sinusa: lijevi, desni i stražnji:
Svaki aortni sinus može se nazivati Valsalvin sinus, Morgagnijev sinus, Mehthin sinus i Ottov sinus ili Petitov sinusa.
IC 3692
IC 3692 (također poznat kao MCG 4-30-16, PGC 42743 i UGC 7885) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 301 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,90 (79 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Evropski gradovi-banje
Gradovi-banje u Evropi su jedanaest banjskih gradova, lociranih u sedam evropskih zemalja, koji su kao transnacionalno serijsko vlasništvo 2021. god. proglašeni za svjetsku baštinu. Oni su manji broj najotmjenijh, najdinamičnijih i svjetski poznatih banjskih gradova među stotinama drugih koji su doprinijeli evropskom fenomenu banja i gradova oko njih, razvijenih oko prirodnih izvora mineralne vode.
Svjetska baština
Prilikom verifikacije korištena su dva kriterija.
Kriterij (ii)
Velike banje Evrope pokazuju važnu razmjenu inovativnih ideja koje su uticale na razvoj medicine, balneologije i aktivnosti u slobodno vrijeme od oko 1700. do 1930-ih godina. Ova razmjena je opipljivo izražena kroz urbanu tipologiju usredsređenu na prirodne mineralne izvore i posvećenu zdravlju i razonodi. Te su ideje uticale na popularnost i razvoj banjskih gradova i balneologije širom Evrope i u drugim dijelovima svijeta.
Istovremeno su postale dio eksperimentisanja kako bi ostajale u korak sa svojim konkurentima prilagođavajući se promenljivim ukusima, osetljivostima i zahtjevima posjetilaca. Osim liječnika, glavni nosioci prijenosa bili su arhitekti, dizajneri i vrtlari koji su stvarali izgrađeno i "prirodno" okruženje koje uokviruje banjski život. Kao rezultat toga, banja prikazuje važne primjere banjske arhitekture (vodoskoci, pijace ('trinkhalle'), kolonade i galerije dizajnirane da iskoriste prirodne resurse mineralne vode i da omoguće njenu praktičnu upotrebu za kupanje i piće.
Kriterij (iii)
Velike banje Evrope izuzetno svjedoče o evropskom banjskom fenomenu, koji vuče korijene iz antike, ali je svoj najveći izraz dobio od oko 1700. do 1930-ih godina. 'Uzimanje lijeka', bilo eksterno (kupanjem) ili iznutra (pijenjem i udisanjem) uključivalo je visoko strukturiran i vremenski određen dnevni režim i kombinaciju medicinskih aspekata i slobodnog vremena, uključujući zabavu i društvene aktivnosti (npr. kockanje, pozorište, muzika, ples) kao i bavljenje fizičkim vježbama u vanjskom terapeutskom banjskom pejzažu.
Ovi parametri direktno su utjecali na prostorni raspored banjskih gradova te na oblik i funkciju banjskih zgrada ili „banjske arhitekture“. Urbani parkovi i šetališta omogućili su ljudima koji su uzimali lijek „da vide i budu viđeni“ od strane drugih.
Salford City FC
Salford City FC je profesionalni nogometni klub iz Salforda, Engleska. Trenutno nastupa u League Two, četvrtom rangu engleskog nogometa.
Historija
Klub je osnovan 1940. godine kao Salford Central. Do 1963. godine je igrao u lokalnim ligaškim takmičenjima, da bi potom ostvario promociju u Manchester Football League. Ulaskom u viši rang mijenja ime u Salford Amateurs. Tokom 1970-ih osvaja Lancashire Amateur kup i Manchester Premier kup. 1978. godine prelazi na stadion Moor Lane. 1989. godine usvaja sadašnji naziv.
Gornja Ljubogošta
Gornja Ljubogošta je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Zagorje (Slunj)
Zagorje je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Slunja, Karlovačka županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Slunj. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i podijeljeno na dva nova naselja: Sparednjak i Veljunski Ponorac.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2001. podijeljeno na samostalna naselja Sparednjak i Veljunski Ponorac i time prestalo postojati.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zagorje je imalo 72 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jednakostranični trougao
Jednakostraničan trougao je trougao u kojem su sve tri stranice jednake
malo|desno
i sva tri ugla jednaka
.
Presjek težišnih duži (T), presjek visina (H), simetrala stranica (centar opisane kružnice O), simetrala uglova (centar upisane kružnice O) sijeku se u jednoj tački.
Težišne duži su međusobno jednake.
t_a=t_b=t_c
Visine su međusobno jednake.
Težišne duži su podudarne visinama. Također, težišne duži su podudarne simetralama uglova i stranica.
h\cong t\,
Formule
desno|150px
Veličine izražene preko stranice tougla
Ove veličine možemo izraziti i preko visine
Visina
Visinu je moguće izračunati pomoću jedne od dvije formule:
,
⇒
.
Glavne osobine
Neka je dat trougao ABC čije su stranice a,b,c poluobim s, poluprečnik opisane kružnice R i poluprečnik upisane kružnice r
Trougao je jednakostraničan ako i samo ako je bilo koja od sljedečih izjava tačna.
Stranice
Poluobim Uglovi Površina Poluprečnik opisane i upisane kružnice Jednake dužine Jednake dužine imaju težišnice, visine bisektrise.
Ovo su osobine koje su jedinstvene za jednakostraničan trougao.
Ostale osobine
Odnos površine kružnice upisane u jednakostranični trougao i površine trougla je
Odnos površine trougla i kvadrata njegovog obima
Ako su vrhovi A_1 A_2 A_3 trougla A_1A_2A_3 određeni su kompleksnim brojevima z_1, z_2, z_3 respektivno, tada su sljedeća tvrđenja ekvivalentna:
Ako su A1(a_1), A_2(a_2) i A_3(a_3) vrhovi pozitivno orijentisanog trougla A_1A_ 2A_3, onda su sledeće tvrdnje ekvivalentne:
Za bilo koju tačku P u ravni trougla čije su udaljenosti p, q i t  od vrhova A, B, i C, važi
Za bilo koju tačku P upisane kružnice jednakostraničnog trougla, sa udaljenostima  p, q i t od vrhova važi
Konstrukcija malo|desno
Povučemo pravu Na njoj konstruišemo kružnicu čiji je prečnik jednak 2a. Presječna tačka kružnice i prave je centar druge kružnice prečnika 2a.
Dobijene tačke kao presjek te dvije kružnice i njihov presjek sa pravom su vrhovi trougla
II način
malo|250px
Povučemo pravu i konstruišemo kružnicu prečnika 2a čiji je centar na pravoj. presjek kružnice i prave je tačka koju uzmemo za centar kružnice istog prečnika.
Presjek te dvije kružnice su tačke čija udaljenost iznosi a. Sada lako dobijamo i treću tačku.
Izvođenje formule za površinu
malo|desno Formulu za površinu
lako možemo izvesti pomoću Pitagorine teoreme itrigonometrije.
Zalistak srčanog sinusa
Zalistak srčanog sinusa (Thebesiusov prsten) je polumjesečasti nabor membranske obloge desne desne srčane pretkomore, u otvoru srčanog sinusa. Nalazi se na dnu donje šuplje vene. Ovaj zalistak može varirati u veličini,ili biti potpuno odsutan.
Može prevenirati regurgitaciju (povratak) krvi u sinus tokom kontrakcije pretkomora. Ovaj zalistak može biti dvostruk ili kribriforman. Imenovao ga je njemački anatom Adam Christian Thebesius.
Ali Aganović
Ali Aganović (4. septembra 1902. Sarajevo, Austro-Ugarska - 9. januara 1961. Sarajevo, FNRJ) bio je bosanskohercegovački imam i alim. U nekim izvorima se pominje kao Alija Aganović.
Biografija
U Sarajevu je završio mekteb i ruždiju. Godine 1916. prešao je u Atmejdan medresu, a 1918. u Daru-l-muallimin. Kada je zatvoren Daru-l-muallimin upisao je 1920. godine Šerijatsko-sudačku školu, koju je 1926. godine završio sa odličnim uspjehom. Iste godine je radi usavršavanja u vjerskim naukama otišao u Kairo i upisao se na univerzitet Al-Azhar. Nakon četiri godine studija na islamskom fakultetu vratio se u domovinu.
Poslije odsluženja vojnog roka postavljen je za honorarnog vjeroučitelja u Prvoj realnoj gimnaziji, a zatim u Ženskoj gimnaziji. Godine 1934. podnio je ostavku, jer se nije slagao sa nastavnim planom i programom propisanim od strane Ulema-medžlisa.
Poslije stupanja na snagu zakona o Islamskoj vjerkoj zajednici postavljen je za službenika Ulema-medžlisa, a 1. augusta 1936. godine preuzeo je i dužnost sekretara, da bi 1938. godine bio imenovan za člana Ulema-medžlisa. Godine 1926. prisustvovao je Sveislamskom kongresu u Mekki i tom prilikom obavio je hadždž. Naredne godine je sa svojim prijateljima u Kairu osnovao  udruženje Mladi  muslimani i El-Hidaju, staleška udruženja islamskih vjerskih poslanika. Bio je dugo godina i potpredsjednik udruženja "Еl-Hidaje".