cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Omer ibn el-Hattab
Život u islamu
No, razgovor sa Ebu-Bekrom Omera nije zadovoljio, pa on ode Allahovom Poslaniku, a srdžba je još njime vladala, te ga upita:
"O, Allahov Poslaniče, zar ti nisi Allahov Poslanik!?"
"A zar mi nismo muslimani?", ponovo će Omer
"Jesmo"
"Zar oni nisu mušrici!?", upita ponovo Omer
"Jesu"
"Pa zašto se onda ponižavamo?"
Allahov poslanik reče mu: "Ja sam Allahov rob i Njegov Poslanik, neću Mu se suprostaviti, niti će me On iznevjeriti"
Omer zašuti poslije ovakvog odgovora. Kasnije je često govorio: "Neprestano dijelim sadaku, postim, klanjam i oslobađam robove, zbog onoga što sam tada uradio. Strah me zbog onoga što sam tada rekao, smatrajući da je ispravno."
U stalnom druženju sa Allahovim Poslanikom, Omer je stekao mnogo znanja i bio je poznat kao jedan od najučenijih muslimana toga doba. Tako Abdullah ibn Mesud za njega kaže: "Kada bi se Omerovo znanje stavilo na jedan tas vage, a znanje svih ljudi na drugi tas, prevagnuo bi Omerov tas"
Drugi halifa
Još nakon što je Ebu-Bekr odlučio da izabere Omera da ga naslijedi, neki su se uplašili da će Omer biti još oštriji kada preuzme hilafet. Takvo mišljenje se samo povećalo nakon smrti Ebu-Bekra. No, prije zakletve, Omer se pred prisutnim obratio Gospodaru dovom: "Allahu moj, ja sam grub, pa me učini blagim. Allahu moj, ja sam slab, pa me ojačaj. Allahu moj, ja sam škrt, pa me učini darežljivim", i nastavio dalje riječima:
"Allah vas je, uistinu, iskušao sa mnom, a mene je iskušao sa vama i ostavio me među vama poslije moga prijatelja (Muhammeda a.s.). Tako mi Allaha, svako vaše pitanje koje mi dođe, ja ću lično preuzeti. Neću ga drugom povjeravati i neću žaliti uloženog truda. Bit ću odlučan i povjerljiv. A ko bude loš, sigurno ću ga kazniti."
Baćinska jezera
500px|mini|desno|Pogled na Baćinska jezera Baćinska jezera su skup jezera u mjestu Baćina u blizini grada Ploče u Hrvatskoj. Voda u njima je slatka, a ima i izvora koji su povezani direktno s Jadranskim morem.
Omer ibn el-Hattab
Drugi halifa
Omer je dobio nadimak "Vođa pravovjernih" Emirul-u'minin. Po preuzimanju halifata, Omer je smijenio Halida ibn Velida sa mjesta glavnokomandujućeg muslimanske vojske. Na njegovo mjesto postavio je Ebu-Ubejde Amir ibn El-Džerraha. Nastavio je sa osvajanjima. Veoma lako je uspjevao potaknuti veliki broj muslimana na Džihad. Tome su uveliko doprinosili i uspjesi na bojnom polju. Posebno se trebaju spomenuti Irak, Šam, Kuds te Egipat koji su muslimani za vrijeme vladavine Vođe pravovjernih uspjeli u potpunosti ostvojiti.
Baćinska jezera
Geografija
Sastoje se od šest spojenih i jednog odvojenog jezera: Oćuša, Crniševo, Podgora, Sladinac, Vrbnik, Šipak i Plitko jezero. Površinom najveće jezero je Oćuša. Najdublje jezero je Crniševo s dubinom od 34 metra. Vrbnik je najmanje od jezera i jedino nije povezano s ostalim jezerima. Na jezerima se nalaze tri mala ostrvčića te dva tunela. Prvi spaja jezera s morem, kako bi višak zimske vode koja dolazi iz Vrgoračkog polja odveo u more te spriječio poplave.
7. novembar
7. novembar / studeni (7. 11) jest 311. dan godine po gregorijanskom kalendaru (312. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 54 dana.
Omer ibn el-Hattab
Drugi halifa
Za vrijeme svoga halifata, Emirul-u'minin je učinio Medinu muslimanskom prijestolnicom, džamiju je učinio mjestom gdje se raspravlja o općim muslimanskim problemima. Džamija je u Omerovo vrijeme bila mjesto odakle se upravlja državom. Prvi je postavio sudije i zahtijevao od njih da se drže pravde u svojim presudama. A sam je on bio primjer za pravednost. Nazvan je Farukom jer je rastavljao istinu od laži. Jednom prilikom, kada je došao u Medinu izaslanik Kisre htio je pitati o muslimanskom kralju, pa su ga obavijestili da kod njih nema kralja, nego da imaju halifu. Potom ih je pitao gdje on boravi, pa su ga uputili prema džamiji. Potražio ga je u džamiji, ali ga nije našao. Rečeno mu je da ode na jedno mjesto nedaleko od džamije. Kada je perzijski izaslanik došao na mjesto gdje su ga uputili, našao je čovjeka kako spava u hladovini voćnjaka. Sam, sakriven od sunca, sa svojim štapom pod glavom, siguran i bezbrižan spavao je prvi čovjek najveće države tog doba. Ta slika je nagnala Perzijanca da kaže poznatu rečenicu: "Pravdu si uspostavio, pa mirno zaspao".
Prvi je uveo poštu, plate i protokole. Uveo je mjesečevo računanje vremena za muslimane.
Preseljenje (smrt)
Ubica je bio Ebu-Lu'lu Fejruz el-Farisi, rob El-Mugire ibn Šu'bea. Dok su ga muslimani pokušali uhvatiti, on je počinio samoubistvo i tako nije mogao ništa otkriti o zavjeri. Ostavio je hilafet jednom od šest ljudi koje je izabrao, a to su: Osman ibn Affan, Alija ibn Ebu-Talib, Zubejr ibn Avvam, Talha ibn Ubejdullah, Abdurrahman ibn Avf i Sa'd ibn Ebu Vekkas. Oporučio je skromnu dženazu i tražio od Aiše da bude ukopan pored Poslanika i Ebu-Bekra, što mu je dozvolila. Na samrti je tražio od sina da ga mu spusti obraz na zemlju i počeo je govoriti: "Teško meni ako mi Allah ne oprosti...Teško meni ako mi Allah ne oprosti...". To je ponavljao dok mu duša nije izašla.
847.
Godina 847. (DCCCXLVII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 847. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Pikolo
thumb|300px|Pikolo flauta Pikolo (u prijevodu "mali"; u Italiji ga zovu ottavino) jest flauta, ali upola kraća i pripada porodici drvenih puhačkih instrumenata. Današnji pikolo ima većinom isti prstored kao i njegov veći srodni muzički instrument, standardna poprečna flauta, ali je zvuk koji proizvodi za oktavu viši od napisanog. Zbog toga je pikolo dobio ime ottavino (italijanski za "malu oktavu"), kako se ovaj muzički instrument naziva u partiturama italijanskih kompozitora. Također se naziva flauto piccolo ili flautino.
Pikoli se danas uglavnom proizvode u C-ključu. Početkom 20. stoljeća proizvodili su se u D♭, jer su to bili raniji modeli današnjeg pikola.
U orkestru se svirač pikola često naziva "treća flauta" ili čak "pomoćna flauta". U većim orkestrima pikolu je određeno mjesto solo muzičkog instrumenta zbog zahtjeva muzičke literature. Pikoli su često orkestrirani kako bi udvostručili zvuk violine ili flaute, dodajući sjaj i briljantnost cjelokupnom zvuku zbog spomenute jednooktavne transpozicije prema gore. U podešavanjima koncertnog orkestra pikolo se gotovo uvijek koristi, a njegova koncertna dionica gotovo je uvijek dostupna.
Hine-nui-te-pō
mini|250 px|Zalaz Sunca, crvena boja potječe od Hine-nui-te-pō U maorskoj mitologiji, Hine-nui-te-pō je "velika noćna žena", "velika žena podzemlja", božica noći i smrti, vladarica podzemlja. Ona je kćer Tānea i njegove žene Hine-ahuonee.
Hine-nui-te-pō, Tāne i Maui
Hine-nui-te-pō je i strašna i lijepa božica. "Crveni sjaj na zapadnom nebu dolazi od nje... Njeno tijelo slično je ljudskom, ali su joj oči od zelenog kamena, njena kosa je morska trava, a usta su joj kao barakudina usta." Sva djeca Rangija i Pape su muška, te nije bilo ženskih božica, osim same Pape. Tāne se potužio majci koja mu je rekla da napravi ženu od crvene gline što je i učinio; nazvao ju je Hine-ahuone. Ona mu je rodila Hine-nui-te-pō. Tāne se oženio s njom nakon smrti Hine-ahuone. Jednog dana Hine-nui-te-pō upitala je muža ko joj je otac, a on joj je potvrdno odgovorio da je to on. Ona se tada posramila te pobjegla u podzemlje, gdje je postala božica smrti. Heroj Maui je vodio ljubav sa Hine-nui-te-pō kako bi zatražio besmrtnost za ljude, ali je nju ujutro probudila pjesma drozda, te se naljutila i ubila Mauija, koji je postao prvi čovjek koji je umro. Također, kad su bogovi kaznili Whaitiri sljepoćom, Hine-nui-te-pō joj je rekla da je to kazna. Kad je bog mora Tangaroa počeo raditi obradive površine, bijesna Hine-nui-te-pō je stvorila insekte da zauvijek dosađuju ljudima i ometaju ih.
Sarajevski tramvaji
250px|mini|desno|Neslužbena karta tramvajskih linija u Sarajevu.
Sarajevski tramvaji su tramvajski sistem u glavnom gradu Bosne i Hercegovine Sarajevu. Vlasnik tramvaja je Javno komunalno preduzeće – Gradski saobraćaj Sarajevo (GRAS), koje ujedno i organizuje javni promet u Sarajevu.
Historija
100px|desno|mini|Jednokratna karta Sarajevskih tramvaja iz 1990. godine Prvi tramvaj kog su vukli konji prošao je Sarajevom 1. januara 1885. godine. Jednosmjerna trasa je bila duga 3,1 km, a pruga je počinjala od današnjeg Ekonomskog fakulteta, pružala se Ferhadijom i dalje glavnom gradskom ulicom (današnjom Titovom) preko Marindvora i završavala na Uzanoj željezničkoj stanici. Tramvaj je mogao povesti 28 osoba, a cijena karte je bila 5 krajcera. Isprva je bio na širini kolosijeka od 760 mm. 1. maja 1895. godine je elektriziran. Ujedno je trasa tramvaja proširena, te je od željezničke stanice na Pofalićima, koja se tada nalazila kod današnjeg hotela Bristol, pa do Latinske ćuprije. Vozila koja su korištena, proizvela je njemačka firma "Siemens-Schuckertwerke" i bili su to prvi tramvaji nastali u njenim pogonima.
Linije
Mreža tramvajskog prometa sastoji se od 27 stanica, sa ukupno šest linija:
Linija
je ukinuta krajem 1990ih godina.
Glavna i najduža linija vozi od 5:00 do 23:30 sati. Ostale linije služe kao rasterećenje dionica od Baščaršije do Ilidže, te saobraćaju od 6:00 sati do 17:30 i 22:30 sati. Na svakoj zadnjoj stanici, nalaze se okretišta.
Stanje postrojenja
U 2012. godini je urađena rekonstrukcija tramvajske pruge na dionici od Baščaršije do Marijin-Dvora (S-krivina).
Prijelazno strujanje
Prijelazno strujanje je takvo strujanje kod kojeg se brzina i pritisak mijenjaju tokom vremena. Prijelazna strujanja obično se dešavaju tokom paljenja ili gašenja pumpe, otvaranja ilo zatvaranja spremnika. Glavni razlog zašto prijelazno strujanje može biti problem je taj da ono može uzrokovati pritisak koji će preći maksimalni dopušteni od onog kojeg mogu izdržati cijevi, ventili i drugo. Reynoldsov broj kod prijelaznog strujanja iznosi od 2320 do max 10000.
NGC 4767A
NGC 4767A (također poznat kao ESO 323-31, IRAS 12502-3933, MCG -7-27-11A i PGC 43744) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 132 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 0,80 (31 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (12 hiljade sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Narodna odbrana Zapadne Bosne
Narodna odbrana Zapadne Bosne (NOZB) je bila paravojna bošnjačka formacija koja je učestovala u sukobima na području Bosne i Hercegovine tokom rata u Bosni i Hercegovini na strani Vojske Republike Srpske i Srpske vojske Krajine.
NOZB je nastala stvaranjem Autonomne pokrajine zapadne Bosne (APZB) koja je kasnije proglasila nezavisnost od Republike Bosne i Hercegovine kao Republika Zapadna Bosna. Poslije oslobođenja ovog dijela BiH i vojnog poraza NOZB je rasformiran.
Osnivanje
Prema autoru Avdi Husejnoviću moguće je da su pripreme za osnivanje NOZB obavljene 1992. Autonomna pokrajina Zapadna Bosna proglašena je 27. septembra 1993. U Kninu su (tadašnja nepriznata Republika srpska krajina) augusta 1994. osnovane 3 brigade NOZB. Glavni komandant je bio Asim Delić, koji je u bivšoj JNA bio rezervni oficir, njegov zamjenik je bio Hamdija Mašić. Načelnik štaba je bio Hasib Hodžić. Pored toga Rasim Bašić je obavljao dužnost načelnika bezbjednosti. . NOZB je formirana prvenstveno od velikokladuških 521. i 527. brigade te dijela cazinskih jedinica ARBiH.
Jedinice
NOZB imala je ukupno 6 brigada sa oko 10.000 vojnika :
Specijalne jedinice
Pored toga NOZB je raspolagala s nekoliko jedinica za specijalne namjene:
Operacija "Tigar - Sloboda 94"
Peti korpus Armije RBiH uspio je u operaciji Tigar - Sloboda 94 potisnuti NOZB koja se je djelimično povukla, zajedno s rukovodstvom APZB, na teritoriju pod kontrolom Vojske Srpske Krajine (VSK).
Operacija "Pauk"
Uz podršku 500 pripadnika "Crvenih beretki" te 1.500 VSK, 5.000 pripadnika NOZB zauzima ponovo Veliku Kladušu.
Ukidanje vojske NOZB
Operacija hrvatske vojske "Oluja" kojom je vojno slomljena Republika srpska krajina uz paralelno djelovanje snaga 5.korpusa dolazi do sloma Autonomije zapadne Bosna a time i ukidanje NOZB.
Današnja adaptacija
Ustavni sud Federacije BiH donio je 2013. odluku kojom su prava bivših vojnika NOZB izjednačena s pripadnicima ARBiH i HVO-a. Time su zvanično dobili status branitelja.
Vrsine
Vrsine su naseljeno mjesto u sastavu općine Marina, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Trogir.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Vrsine su imale 291 stanovnika.
Napomena: ''U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Marina. U 1991. smanjeno izdvajanjem dijelova naselja u nova naselja Poljica i Svinca te izdvajanjem dijela područja koji je pripojen naselju Seget Vranjica (općina Seget). U 1900. i 1910. sadrži podatke za naselje Svinca. Do 1961. sadrži dio podataka za naselje Poljica, a do 1971. dio podataka za naselje Seget Vranjica (općina Seget).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrsine je imalo 464 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Šajinovac (Drvar)
Šajinovac je naseljeno mjesto u općini Drvar, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Grupa sela: Podić, Šajinovac, Župa, Brda i Motike su nekad, u staroj Jugoslaviji bili jedna administrativna cjelina koja se zvala Veliki Štrbci. Mjesta su uistinu po obliku terena odvojena jedno od drugog sa udolinama i uzvišenjima, pa i ako nisu mnogo udaljena, treba dosta vremena da se iz jednog pređe u drugo. Župa je najniže, uz Unac. Ovo se podrušje nalazi između Preoca, Tičeva, Ljeskovice i druge grupe sela koja se nekad zvala Mali Štrbci. Kao vidnije granične tačke su Oštra Luka, Jelak i Borovnjača na zapadu, Kosa i Kozjak na jugu, potok Ljeskovica i Ilina Glavica na sjeveru. Na istoku nema prirodne granice nego se teren lagano uzdiže prema Crnom Vrhu
Historija
Vidljivih i otkrivenih starina nema na ovom području. Sadašnje stanovništo se doselilo prije Karlovačkog mira 1699. god. i po tome je jedinstveno u području Unca.
Alifakovac (groblje)
mini|250p|desno|Groblje na Alifakovcu mini|250p|desno|Groblje na Alifakovcu
Na Alifakovcu, iznad Šeher-ćehajinog mosta, nalazi se veliko i po svom položaju jedno od najljepših starih sarajevskih grobalja. Kada se popnemo na vrh ulice Veliki Alifakovac, dočekuje nas veliki kaldrmisan plato, oko kojeg je smješteno groblje ispresijecano putevima koji vode na više strana: prema Babića bašči, Kozjoj ćupriji, Čeljigovićima, Magodi-Megari, Malom i Velikom Alifakovcu. U središtu groblja, na njegovoj najistaknutijioj tački, stoje dva manja kamena otvorena turbeta na stubovima, a oko njih su na sve strane razasuti snježnobijeli nišani različitih oblika i veličine, razbacani po zelenoj travi obrasloj visokim drvećem. Sliku ambijenta upotpunjuje i jedna stara česma.
Ali značaj nekropole na Alifakovcu ne leži samo u tome; ona je možda značajnija s gledišta historije. Preko tri stotine nadgrobnih spomenika, od kojih više od dvije stotine sa epitafima (natpisima), pružaju nam zanimljive podatke o prošlosti grada na Miljacki i predstavljaju pravi arhiv u kamenu. Danas smo u mogućnosti da svoja ranija saznanja o vremenu ove nekropole upotpunimo i najnovijim nalazima. Naime, prilikom uređenja groblja, u zemlji je pronađen nadgrobni spomenik, nišan oblika veće stele, sa čije je jedne strane isklesana ruka savijena u laktu, sa šest ispruženih prstiju iznad kojih je mjesec, koji ruka kao da želi dohvatiti. Na jednoj užoj strani je mač sa poluloptama. Pored ovog nišana je i drugi, a na skošenju ima cik-cak linije. To su elementi koji nam govore da je groblje na Alifakovcu nastalo još u XV vijeku. Nišani sa natpisima u pjesmi ili u prozi, izvedeni u raznim varijantama arapskog pisma, daju obilje podataka o većem broju učenih osoba, pjesnika, dobrotvora i esnaflija starog Sarajeva. Groblje na Alifakovcu je poznato kao i Musafirsko groblje gdje su sahranjivani stranci koje bi smrt zatekla u Sarajevu.
Oberon (mjesec)
Oberon (također označen kao Uran IV) je prirodni satelit Urana koji kruži oko ove planete na udaljenosti od oko 583 420 km. Oberon ima radijus od 761,4 km i masu 3,03 × 1021 kg., a veoma je sličan drugom Uranovom mjesecu Umbrielu, iako je veći.
Ovaj mjesec je otkrio astronom William Herschel, 1787. godine. Voyager 2 (1986.) je jedina svemirska letjelica koja je posjetila Oberon.
Sastav i reljef
Površina Oberona puna je kratera od udara, mnogo većih od onih na Arielu i Titaniji. Neki također pokazuju grede izbačenog materijala slične onima na Jupiterovom mjesecu Kalistu. Mnogi krateri imaju dna prekrivena tamnijim materijalom.
Velike pukotine na južnoj Oberonovoj hemisferi ukazuju na geološke aktivnosti tokom rane historije ovog satelita. Površina Oberona nije se mnogo promijenila od njegovog nastanka.
Amaury Nolasco
Karijera
Nolasco je gostovao u raznim TV-serijama, kao što su Arli$$, CSI: Las Vegas i Hitna služba. Prva filmska uloga bila mu je u Bratu Takeshija Kitana, a tu je, između ostalih, i uloga "Orange Juliusa" u 2 Fast 2 Furious (Prebrzi i prežestoki). Zatim je glumio u sportskoj komediji Mr. 3000.
Rendgenska difrakcija
mini|desno Rendgenska difrakcija je nedestruktivna analitička metoda određivanja kristalografske strukture, hemijskog sastava i fizičkih osobina materijala. Tehnike se baziraju na posmatranju intenziteta rasutih rendgenskih zraka u funkciji upadnog ugla, polarizacije, talasne dužine ili energije. Zavisno od stanja materijala, može se raditi metodom monokristala ili metodom praha.
846.
Godina 846. (DCCCXLVI) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 846. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Rendgenska difrakcija
Difrakcija na jediničnom kristalu (monokristalu)
Snop rendgenskih zraka pada na kristal i zraci se rasipaju te mijenjaju smjer i interferiraju. Na fotografskom filmu se dobije difrakciona slika, koja se sastoji od svijetlih traka, koje odgovaraju maksimumima pozitivne interferencije rendgenskih zraka i tamnih traka, koje odgovaraju negativnoj interferenciji. Analizom difrakcione slike, moguće je odrediti razmak između strukturnih dijelova kristala, a za izračunavanje se koristi Braggova jednačina.
Umjereni pojas
mini|desno|250px|Položaj umjerenih pojasa Umjereni pojas u geografiji označava područja Zemljine kugle koja se prostiru između tropskog pojasa i polarnih krugova. U tim su područjima izmjene ljeta i zime općenito postupne. Ljeti je toplo, a ne izrazito vruće, dok je zimi svježe, a ne ledeno hladno. Klime umjerenog pojasa imaju prilično nepredvidivo vrijeme, te se unutar istog godišnjeg doba izmjenjuju vedri i oblačni dani, te dani s različitim identitetom padavina.
Amaury Nolasco
Karijera
Osim ovoga, pojavio se i u šouu Georga Lopeza, seriji CSI: NY i komediji The Benchwarmers, jednoj komičarskoj emisiji, te u filmskoj adaptaciji Transformera. Režiser tog filma Michael Bay ponudio mu je ulogu i u nastavku, ali ju je Nolasco odbio zbog zauzetosti.
U novembru 2009. pojavio se u spotu za pjesmu Imaginate portorikanskog reggae-dua Wisin & Yandel zajedno s T-Painom i Wilmerom Walderramom (Fez iz serije Lude 70-e).
U martu 2010. počeo je glumiti u 2. sezoni serije Southland kao detektiv Rene Cordero.
Lični život
Nolasco je rođen na Portoriku, a roditelji su mu iz Dominikanske Republike. U početku se nije namjeravao baviti glumom; na univerzitetu Portoriko studirao je biologiju u pokušaju da postane doktor (ljekar). Nakon raznih glumačkih "izleta", preselio se u New York, gdje je vježbao na Američko-britanskoj školi za dramske umjetnosti.
Također je studirao i u studiju Marjorie Ballentine, gdje je na časove išao s budućim kolegom iz Prison Breaka Jamesom Hiroyukijem Liaom. Nakon što je prešao u Los Angeles kako bi nastavio glumačku karijeru, radio je u popularnom klubu Conga Room.
Nolasco je podržao predsjedničku kampanju Baracka Obame i pojavio se kao gost u spotu Will.I.Ama (član grupe Black Eyed Peas) Yes We Can (inače, službeni moto te kampanje).
Od maja 2008. bio je u vezi sa Jennifer Morrison (poznatoj po ulozi dr. Allison Cameron iz još jedne hit-serije Dr. House).
Karl Weissenberg
Karl Weissenberg (1893.–1976. godine) je bio austrijski fizičar, značajan po svojim doprinosima reologiji i kristalografiji. Weissenbergov efekt dobio je naziv po njemu, kao i Weissenbergov broj. Izumio je goniometar kako bi proučavao difrakciju X-zraka kristala, kao i Weissenbergov reogoniometar, vrstu reometra. Evropsko reološko društvo dodjeljuje nagradu Weissenberg njemu u čast.
Biografija
Rođen je 11. juna 1893. godine u Beču (Austrija), a umro je 1976. godine u Holandiji. Studirao je na univerzitetima u Beču, Berlinu i Jeni matematiku kao svoj glavni predmet. Objavljivao je teorije simetričnih grupa, tenzora i matrične algebre. Radio je i u oblasti primijenjene matematike, te je radio eksperimente u kristalografiji, reologiji i medicini.
Igračka
mini|250px|Različite drvene igračke Igračke predstavljaju sva sredstva kojima se djeca služe u igri. Ovaj pojam se obično vezuje za djecu ili kućne ljubimce, mada i odrasle osobe i životinje u prirodi ponekad koriste igračke. One mogu biti napravljene od drveta, plastike, metala i drugih materijala. Pored fabrički proizvedenih igračaka, često se u igri upotrebljavaju i predmeti sa drugom osnovnom namjenom. Igračke su važne za razvoj djece, jer se kroz igru razvija motorika, koordinacija i uče i stiču različite vještine i znanja.
Igračka je materijalni element igre koji svojim osobinama bitno utječe na njen tok i sadržaje. Igračka je nužni pratilac igre, čak i kada u njoj nije realno prisutna, jer egzistira u dječjem sjećanju, mašti i predstavama. Mnoštvo igara, se obavlja uz pomoć materijala koji nije posebno napravljen za tu svrhu. Jedno od najomiljenijih pribora za igru je kuhinjsko posuđe, zatim pojedini aparati ili njihovi dijelovi, stare konzerve itd. Igračke, u užem smislu riječi, predstavljaju predmete koji su proizvedeni zanatski ili industrijski da bi poslužili za igru. Igračka ima vaspitno-obrazovnu vrijednost ako odgovara nekoj od autentičnih potreba djeteta i omogućava mu, svojim osobinama, aktivnosti koje doprinose njegovom razvoju i učenju. Igračke su korišćene još tokom prahistorije. To potvrđuju razni predmeti pronađeni tokom arheoloških iskopavanja.
IC 1566
IC 1566 (također poznat kao PGC 73393) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 550 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,70 (112 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (96 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 24. novembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6177
NGC 6177 (također poznat kao MCG 6-36-49, PGC 58390 i UGC 10428) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 428 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,70 (212 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (149 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. maja 1791. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
8. novembar
8. novembar / studeni (8. 11) jest 312. dan godine po gregorijanskom kalendaru (313. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 53 dana.
NGC 7692
NGC 7692 (također poznat kao IRAS 23302-0552, MCG -1-60-3 i PGC 71712) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 241 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,50 (35 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio George Phillips Bond 23. oktobra 1848. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Apsolutna konvergencija
U matematici, za red (ili ponekad i integral) brojeva se kaže da konvergira apsolutno ako je zbir (ili integral) apsolutne vrijednosti sabirka ili integranda konačan.
Tačnije, za red realane ili kompleksne vrijednosti kaže se da konvergira apsolutno ako vrijedi
Apsolutna konvergencija je od vitalne važnosti za proučavanje beskonačnih redova, jer je, s jedne strane, dovoljno jaka da se zadrže određene osnovne osobine konačnih suma - najvažnije su premještanje članova i konvergencija proizvoda od dva beskonačna reda - koje, nažalost, ne posjeduju svi konvergentni redovi. S druge strane, apsolutna konvergencija je dovoljno slaba da često pojavi u praksi. Doista, u nekim (iako ne u svim) granama matematike u kojima se primjenjuju redovi, postojanje konvergentnog, ali ne i apsolutno konvergentnog niza je nešto više od znatiželje.
Općenitija postavka za apsolutnu konvergenciju
Može se proučavati konvergencija reda čiju su članovi a_n elementi proizvoljnog topološke abelovske grupe. Pojam apsolutne konvergencije zahtijeva više strukture, odnosno normi:
Norma za abelovsku grupu G (napisano dodatno, s elementom identiteta 0) je funkcija realne vrijednosti na G, tako da je:
Tada funkcija indukuje naG strukturu metričkog prostora (i posebno, topologiju). Možemo stoga razmotriti red G vrijednosti i definisati takav red da bude apsolutno konvergentan ako je
Odnosi s konvergencijom
Ako je metrik d na G je potpun, onda svaki apsolutno konvergentan red je konvergentan. Dokaz je isti kao i za redove kompleksne vrijednosti: iskoristimo potpunost za dobijanje Cauchyjevog kriterija konvergencije - red je konvergentan ako i samo ako se njegov kraj može učiniti proizvoljno malim u normi - te primjenjujući nejednakost trougla.
Konkretno, za redove sa vrijednostima u bilo kojem Banachovom prostoru, apsolutna konvergencija podrazumijeva konvergenciju. Obrnuto je, također, tačno: ako apsolutna konvergencija podrazumijeva konvergenciju u normiranom prostoru, onda je prostor potpun, tj. Banachov prostor.
Tačno je da red može biti konvergentan, a da nije apsolutno konvergentan, gdje je standardni primjer alternativni harmonijski red. Međutim, mnogi standardni testovi koji pokazuju da je red konvergentan, u stvari pokazuju apsolutnu konvergenciju, posebno omjeri općih članovi i korjeni testovi. Ovo je važna posljedica koja govori da su potencijalni redovi apsolutno konvergentni unutar svoje oblasti konvergencije (radijus konvergencije).
Šukrija Pandžo
Šukrija Pandžo (27. april 1910 – 30. maj 1984) bio je bosanskohercegovački književnik.
Versajski dvorac
Dvorac Versailles je nastao kao lovački dvorac Luja XIII, koji su od 1661. značajno dogradile arhitekte Luja XIV: Louis Le Vau, François Debret, Jules Hardouin-Mansart i Robert de Cotte. Unutrašnju dekoraciju je dizajnirao Charles Le Brun, a parkove André Le Nôtre. Tako je nastao po mnogima najljepši od svih dvoraca Evrope. Unutar zidina Versaillesa živelo je oko 6.000 ljudi, a dvorac ukrašavaju mnogobrojne fontane i predivno zelenilo. U dvorcu se nalazi i znameniti stoni astronomski sat. Važna dvorana je Galerija ogledala u kojoj je 1919. godine potpisan Versajski ugovor i tako okončan Prvi svjetski rat. Versailles prestaje biti kraljevska rezidencija 1789. godine nakon Francuske revolucije.
Šukrija Pandžo
Pandžo je rođen 27. aprila 1910. u Ulogu kod Kalinovika. Osnovno školovanje je završio u rodnom mjestu, učiteljsku školu u Mostaru, a studirao književnost i francuski jezik na Višoj pedagoškoj školi u Beogradu i završava ga 1940. godine. Kao učitelj, potom kao nastavnik, radio je u raznim seoskim školama. Po dolasku u Sarajevo također je najprije radio kao nastavnik. 1948. godine postao je urednik u Kulturnoj redakciji Radio - Sarajevo. Jedan je od osnivača popularne humorističke emisije "Veselo veče" i "Udruženja književnika BiH".
Apsolutna konvergencija
Odnosi s konvergencijom
Standardno je na predavanjima iz kalkulusa da je realni red, koji je konvergentan, ali ne i apsolutno konvergentan, uslovno konvergentan. Međutim, u općenitijem kontekstu redova G vrijednosti, postoji razlika između apsolutne i bezuslovne konvergencije, a tvrdnja da je realni ili kompleksni red, koji nije apsolutno konvergentan, nužno uslovno konvergentan (tj. ne bezuslovno konvergentan) je onda teorem, a ne definicija. Ovo je detaljnije objašnjeno u nastavku.
Versajski dvorac
Dvorac i park Versaillesa u brojkama
Površina dvorca je 67.121 m2, od kojih je oko 50.000 otvoreno za javnost. U njemu se nalazi 700 soba, 2.512 prozora, 352 dimnjaka (u 18. vijeku 1252), 67 stepeništa i 483 ogledala. Tu su i oko 6000 umjetničkih slika, 2.100 skulptura i 5.000 komada namještaja i drugih umjetničkih predmeta.
Šukrija Pandžo
Pandžo je pisao i za djecu i za odrasle poeziju, prozu, dramske tekstove. Dvostruki je dobitnik nagrade Udruženja književnika BiH; za zbirku pjesama "Razgovori" 1954. i za zbirku priča "Samo još kosovi zvižduću" 1961. Odlukom Savjeta RTV Sarajevo, 10. aprila 1970. godine, dobija spomen-plaketu u znak priznanja za dugogodišnji uspješni rad, a 1. juna Josip Broz Tito dodjeljuje mu Orden zasluga za narod sa srebrenim zracima.
Apsolutna konvergencija
Preraspodjela i bezuslovna konvergencija
Kada je G potpuna, apsolutna konvergencija podrazumijeva bezuslovnu konvergenciju. (Opet, dokaz zahtijeva više od primjene Cauchyjevog kriterija, a zatim nejednakosti trouglova).
Versajski dvorac
Dvorac i park Versaillesa u brojkama
Park dvorca Versaillesa prostire se na 815 hektara (8.000 prije revolucije), od čega su 93 hektara vrtovi. Park sadrži 200.000 stabala drveća i 50-ak većih fontana. On obuhvata više objekata i lokacija kao što su: veliki i Mali Trijanon, Kraljičino selo, Veliki i Mali kanal, Menažerija, Oranžerija i Švicarsko jezero.
Apsolutna konvergencija
Preraspodjela i bezuslovna konvergencija
Problem da li važi obrnuto mnogo je interesantniji. Za realne redove slijedi, iz Riemannovog teorema preuređivanje, da bezuslovna konvergencija implicira apsolutnu konvergenciju. Pošto je red, sa vrijednostima u konačno dimenzijalnom normiranom prostoru, apsolutno konvergentan ako i samo ako svaka od njegovih jednodimenzionalnih projekcija apsolutno konvergentna, lagano se uočava da se apsolutna i bezuslovna konvergencija poklapaju za redove vrijednosti.
Versajski dvorac
Prvi lovački dvorac
Ime Versaillesa sobom nosi svoj nekadašnji korijen (fr:versare - kopati) i odnosi se na malo selo i njegove njive koja su se ovde nalazile. U selu Versaillesu nalazile su se ruševine starog zamka i mlin koji je Luj XIII koristio kao sklonište kada bi išao u lov. Godine 1623. kralj je na mestu mlina podigao malu lovačku kuću u kojoj je 1624. prvi put prenoćio. François de Bassompierre je opisao ovu kuću kao Kada je kralj ukrupnio svoj posed u Versaillesu, njegov arhitekta Philibert Le Roy je između 1631. i 1634. proširio zdanje u trokrilni lovački dvorac. Stari zamak je kasnije uklonjen. mini|Strana Corps de Logis- okrenuta prema gradu sa Mermernim dvorištem, ostatkom starog lovačkog dvorca Luja XIII
Dvorac je bio okružen opkopom, sagrađen od cigle i kamena pješčara. Bio je ukrašen u stilu ranog francuskog baroka. Ova građevina se još uvek može identifikovati kao zgrada koja okružuje „Mermerno dvorište“, najmanje od tri reprezentativna dvorišta dvorca Versailles. Poslije smrti kralja Luja XIII, dvorac je naslijedio njegov nasljednik, Luj XIV. Mladi kralj je tu često odsjedao poslije preuzimanja vlasti 1661.
Apsolutna konvergencija
Preraspodjela i bezuslovna konvergencija
Međutim, postoji i bezuslovno i neapsolutno konvergentni redovi s vrijednostima u Hilbertovom prostoru \ell^2: ako je ortonormalna baza, za, recimo,.
Versajski dvorac
Prvi lovački dvorac
Odlučujući impuls za izgradnju novog dvorca u Versailles u dao je ministar finansija Nicolas Fouquet. On je sebi sagradio spektakularan Dvorac de Vaux-le-Vicomte, koji je ostavio trajan uticaj na dvorski barok u Francuskoj, ali i razljutio kralja. Luj XIV je naslutio da Fouquet gradi grandiozan dvorac novcem iz državne kase, pa ga je smjenio i bacio u zatvor. Dvorac de Vaux-le-Vicomte, arhitekte Louisa Le Vaua, arhitekte parkova André Le Nôtrea i dekoratera Charles Le Bruna, demonstrirao je umjetničku integraciju arhitekture i hortikulture koja je bila u skladu sa kraljevom namjerom da sebi sagradi modernu rezidenciju. Luj je razgovarao sa Fouquetovim arhitektima i povjerio im dogradnju malog dvorca svoga oca. Od 6. maja 1682, kralj je demonstrativno prebacio svoju vladu u ovaj dvor. mini|desno|Baštenska fasada -Corps de Logis-. Umjesto Galerije ogledala, tu je terasa, dok prozori još nisu zasvođeni lukovima. Slika potiče iz 1675.
Radovi na pretvaranju dvorca u rezidenciju
Kralj se usprotivio savjetu svojih arhitekata da izgrade sasvim nov dvorac, tako da je lovački dvorac tokom vremena adaptiran i uklapan u novo zdanje. Prvo su popunjeni opkopi i građevina Luja XIII u obliku slova U (Corps de Logis) je u periodu od 1668. do 1671. dobila tzv. „kaput“. Građevina je umjesto kasnije izgrađene Galerije ogledala imala veliku terasu nad baštenskom stranom galerije u prizemlju. U južnom krilu starog dvorca napravljena je kraljičina dvorana, a u sjevernom kraljeva. Od 1678. do 1684, Jules Hardouin-Mansart je nadgradio terasu i susedne salone Galerijom ogledala i stvorio salone rata i mira. Tako je zatvorena glavna fasada (Corps des Logis). Originalno ravni svodovi prozora su prerađeni u lučne, koji odgovaraju obliku ogledala u galeriji.
Apsolutna konvergencija
Preraspodjela i bezuslovna konvergencija
Izvanredno, Dvoretzky-Rogersov teorem tvrdi da je svaki beskonačno-dimenzionalan Banachov prostor priznaje bezuslovno, ali neapsolutno konvergentne redove.
Versajski dvorac
Radovi na pretvaranju dvorca u rezidenciju
Istovremeno sa proširenjem (Corps de Logis), počeo je rad na izgradnji sjevernog i južnog krila dvorca. Oba krila se sastoje od dvije duge paralelne zgrade, jedna na strani prema bašti, a druga prema gradu. Ovo su pravougaone, međusobno povezane zgrade sa nekoliko dvorišta. Izgradnja južnog krila je trajala do 1684, dok je kasnije započeto sjeverno građeno do 1689. Radovi na gradskoj strani sjevernog krila nisu okončani zbog troškova Rata za palatinsko nasleđe i dovršeni su u 19. vijeku. Da bi se izgradilo sjeverno krilo, srušena je pećina Tetis, statuama ukrašena kuća sa statuama i fontanama iz 1664. Statue su prenijete u park dvorca mali Trijanon. Na mestu pećine Tetis nalazi se dvorska kapela podignuta 1710, do koje se može doći iz sjevernog krila.
Posle preseljenja dvorjana u Versailles 1682, radilo je 22.000 ljudi na izgradnji novog dvorca, a po podacima savremenika broj radnika je 1685. dostigao 36.000. Krajem 18. vijeka završena je izgradnja Versaillesa u njegovim današnjim dimenzijama. Fasada orijentisana prema vrtovima je duga 670 metara. mini|lijevo|Različite faze izgradnje sa planom šire okoline
Apsolutna konvergencija
Proizvodi redova
Cauchyjev proizvod dva reda konvergira u proizvod suma, ako barem jedan od redova konvergira apsolutno. To je, recimo:
Versajski dvorac
Radovi na pretvaranju dvorca u rezidenciju
Građevine su grupisane oko niza dvorišta u centru, zajedno čine veliki deo grada, i orijentisane su tako da vode ka srcu dvorca. Veliko „Ministarsko dvorište“ se nadovezuje na „Kraljevsko dvorište“ i na kraju na manje „Mermerno dvorište“ ispred prvobitnog lovačkog dvorca. Glavna zgrada starog dvorca je služila kao rezidencija kralja i njegove porodice, dok su prostrana krila i ostale zgrade služile za dvorjane.
Apsolutna konvergencija
Proizvodi redova
Cauchyjev proizvod definisan je kao zbir uslova c_n gdje je:
Zatim, ako ili suma a_n ili suma b_n konvergira apsolutno, tada je
Versajski dvorac
Radovi na pretvaranju dvorca u rezidenciju
Baštenska fasada dvorca je dekorisana u stilu francuskog klasicističkog baroka. U arhitekturi dominiraju horizontale, i samo stubovi i ukrasne skulpture razbijaju strogost fasade od pješčara. Završna balustrada na drugom spratu je ukrašena kamenim vazama i predstavama trofeja. Fasada okrenuta prema gradu je rađena u starijem prilagođenom stilu mermernog dvorišta. Izgrađena je od cigle sa istaknutim elementima od pješčara. Louis de Rouvroy je opisao kontrast arhitektonskih stilova Versaja kao
Apsolutna konvergencija
Apsolutna konvergencija integrala
Za integral funkcije realne ili kompleksne vrijednosti se kaže da konvergira apsolutno ako vrijedi  Također se može reći da je f apsolutno integrabilna.
Versajski dvorac
Radovi na pretvaranju dvorca u rezidenciju
mini|Galerija ogledala, pogled na lučno zasvođene prozore prema vrtu mini|upright|Kraljeva postelja u glavnoj spavaćoj sobi
Apsolutna konvergencija
Apsolutna konvergencija integrala
Kada je A=[a,b] zatvoreni ograničeni interval, svaka neprekidna funkcija je integrabilna, a pošto je f neprekidna, to implicira da je |f| neprekidna, te slično ovome pokazujemo da je svaka neprekidna funkcija apsolutno integrabilna. U općem slučaju, nije istina da su apsolutno integrabilne funkcije na [a,b] integrabilne: neka bude nemjerljivi podskup i neka je, gdje je \chi_S karakteristična funkcija od S. Tada f nije Lebesgue mjerljiva, ali je |f| konstantna. Međutim, to je standardni rezultat da ako je f Riemann integrabilna, onda je i |f|. To vrijedi i za Lebesgueov integral, pogledajte ispod. S druge strane, funkcija f može biti Kurzweil-Henstock integrabilna, dok |f| nije. Ovo uključuje slučaj nepravilnosti Riemann integrabilnih funkcija.
Versajski dvorac
Unutrašnja dekoracija
Državne dvorane dizajnirane u doba Luja XIV služile su za glorifikaciju kralja Sunca. Dekoracija u štuko tehnici kao i teme slika su veličale političke i ekonomske uspjehe kralja i njegovih prethodnika. Upadljivo je korištenje motiva iz grčke mitologije koji se alegorijski prenose na kralja i njegova djela. Luj je uvek predstavljan i odjevan kao bog Apolon. Kao i drevni bog svjetlosti i Sunca, Luj nosi auru mistične božanske prirode, koja se ne suprostavlja crkvi, jer je Luj ujedno apsolutni kralj katoličke Francuske. Poređenje sa Apolonom doprinosi njegovoj reputaciji kralja Sunca.
Galerija ogledala i kraljeva spavaća soba
U centru dvorca, na prvom spratu i cijelom njegovom dužinom prostire se 75 metara duga i 10 metara široka „Galerija ogledala“ (također poznata kao „Galerija Luja XIV") koja povezuje salone rata i mira. Saloni su nekad bili hodnici ka apartmanima kraljevskog para, gde je salon rata bio namenjen kralju, a salon mira kraljici. Galerija ogledala povezuje apartmane kraljevskog para. Galerija ukrašena sa 30 slika na tavanici uokvirenih štuko ukrasima koje glorifikuju kralja, 357 ogledala, i mramornim pilasterima ostavlja izuzetan utisak na posjetioca. Sedamnaest velikih ogledala odgovara istom broju lučno zasvođenih prozora na baštenskoj fasadi. Ogledala reflektuju sliku parka i svetlost Sunca po danu, dok noću reflektuju svetlost svijeća.
Galerija ogledala je korištena i za proslave, ali joj je osnovna funkcija bila funkcija dvorske promenade, gdje su se dvorjani okupljali u nadi da će sresti kralja. Pošto nije bilo dozvoljeno direktno se obraćati kralju, nadali su se da im se on obratiti ili da će ih povezati neki uticajni posrednik. Veličina dvorane je bila namjerno odabrana tako da se na distanci može mimoići sa neželjenim sagovornikom.
Apsolutna konvergencija
Apsolutna konvergencija integrala
Slično tome, kad je interval beskonačne dužine dobro je poznato da postoje nepravilne Riemann integrabilne funkcije f koje nisu apsolutno integrabilne. Doista, za bilo koji red može se razmatrati i stepena funkcija  definisan sa. Tada konvergira apsolutno, konvergira uslovno ili divergira prema odgovarajućem ponašanju reda
Versajski dvorac
Galerija ogledala i kraljeva spavaća soba
U sredini galerije nalazi se prolaz ka centralnoj spavaćoj sobi. Nekada je tu bio salon koji je povezivao sobe kralja i kraljice. Poslije smrti Marije Tereze soba je izgubila ovu funkciju, pa je korištena kao soba za oblačenje, a od 1701. kao pompezna spavaća soba Luja XIV. To je bilo mjesto gde su se odvijale čuvene ceremonije kraljevog buđenja i počinka, koji je tu u centru svog dvorca i svoje države simbolizovao dnevni ciklus Sunca i svoje kraljevine. U ovoj sobi je i umro 1. septembra 1715. mini|desno|upright|Dvorska kapela
NGC 3649
NGC 3649 (također poznat kao IC 682, MCG 3-29-38, PGC 34883 i UGC 6386) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 229 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,40 (93 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. februara 1784. godine.
Versajski dvorac
Dvorska kapela
Pre nego što je dvorska kapela sagrađena u sjevernom delu palate, njena izgradnja je planirana na više lokacija. Jules Hardouin-Mansart je prvobitno projektovao kapelu sa kupolom u središnjem delu sjevernog krila, ali su ovi planovi napušteni. Današnja kapela ima dva sprata i visoka je 25 metara. Gornji sprat je bio namjenjen kraljevskoj porodici, dok bi na nižoj etaži bili dvorjani. Po svojoj formi kapela integriše srednjevekovnu gotiku sa baroknom crkvenom arhitekturom. Tri freske različitih slikara prikazuju Boga oca, sina i Svetog duha. Crkvene orgulje još uvek nose orignalnu pozlatu. U ovoj kapeli je održano vjenčanje kralja Luja XVI i Marije Antoanete.
Opera
Velika operska dvorana služila je još za bankete, zabave sa pjevanjem, i za izvođenje pozorišnih komada. Teatar od drveta za 712 gledalaca, sa jako dobrom akustikom, izgradio je u severnom krilu 1769—70. Ange-Jacques Gabriel. Bina je visoka i duboka 21 metar, pri čemu joj je širina 7 metara. Kraljevska loža je u donjem nivou i nema balkon. Ovo rješenje je trebalo da omogući kralju Luju XV da neopaženo dolazi i odlazi. To je odraz veće želje za intimom koju su iskazivali naslednici kralja Sunca. mini|desno|Kraljičina spavaća soba - u restauriranom stanju, onakvom kakvom ga je ostavila [[Marija Antoaneta]]
Ostale prostorije
Ostale značajne sale dvorca Versailles su: „Salon volovskih očiju“ (Salon Oeil de boeuf), nazvana po dva velika okrugla prozora), „Herkulov salon“ i kraljičina spavaća soba. Velike reprezentativne dvorane u teškom stilu Luja XIV praktično nisu mjenjane od svog nastanka, izuzev namještaja. Luj XV i njegova porodica su više cjenili svoju privatnost, što se vidi po intimnijim apartmanima u stilu Luja XV. Posljednje promjene u unutrašnjem uređenju dvorca desile su se za vrijeme Luja XVI i Marije Antoanete (stil Luja XVI). Sa odlaskom kraljevske porodice iz dvorca oktobra 1789. završila se epoha Versailles kao omiljene kraljevske rezidencije.
Apsolutna konvergencija
Apsolutna konvergencija integrala
Drugi primjer konvergentnog, ali ne apsolutno konvergentanog nepravog Riemann integrala, je.
Versajski dvorac
Ostale prostorije
Versailles je imao stotine soba i dvorana u kojima su se smjenjivale sale za reprezentaciju sa stambenim apartmanima, od koji se mali broj sačuvao do danas. Godine 1789. dvorac je imao 288 stanova, 1.252 grijanih soba i 600 soba bez kamina. Kraljevska porodica je na raspolaganju imala svoje 152 sobe.
I pored raskoši, Versailles nije bio komforno mjesto za život. Život na dvoru lišavao je kraljevsku porodicu i dvorjane sve privatnosti. Sobe organizovane u nizu i sa visokim tavanicama bile su poznate po promaji i lošem grijanju (u jakoj zimi 1709. flaše sa likerom su pucale od hladnoće). Nije bilo, kao ni u ostatku Evrope, ni tekuće vode ni stalnih toaleta. Ljudi su u nuždi koristili posebno adaptirane stolice i noćne posude i nisu se pri tome sklanjali od drugih. Luj XVI je imao na raspolaganju prvi toalet u Francuskoj sa ispiranjem kao i više prostorija za kupanje u prizemlju. Posjedovao je i veliku mermernu kadu koja nije sačuvana do danas. mini|Latonina fontana. [[Leto (mitologija)|Latona, mitska majka Apolona, dovodi se u simboličku vezu sa Anom Kastiljskom, majkom Luja XIV]] mini|Plan dvorca i parkova iz 1746. Dvorac je zdesna, a iznad krstastog kanala nalazi se Trijanon
Parkovi
Dvorski park je uređen u tri navrata: 1662–1667, 1668–1677 i 1678–1689. Uređenje parkova započeo je Jacques Boyceau de La Barauderie, dok ih je André Le Nôtre proširio i učinio jednim od najznačajnijih parkova Evrope. Park je zadržao svoju nepromijenjenu baroknu strukturu do Francuske revolucije. U 18. vijeku bilo je širom Evrope popularno uređenje dvorskih parkova u engleskom stilu. Ta moda je malo utjecala na parkove Versaillesa.
Kao i dvorac, i parkovi su služili glorifikaciji kralja Sunca. Vrtovi su prepuni otvorenih ili sakrivenih aluzija posvećenih kralju. Fontane i skulpture prikazuju teme iz mitologije koje se simbolično odnose na Lujevu vladavinu. Parkovi se terasasto penju prema dvorcu što također sugerira kraljev položaj. Zvjezdasta raskršća postavljena su svuda po parku, ali glavne staze vode ka dominantnoj osi koja se prostire od velikog kanala do dvorca i dalje prema gradu. To je simbol puteva koji svi vode do kralja. Blizu glavne zgrade dvorca nalaze se dva vještačka jezera ukrašena skulpturama koje simboliziraju rijeke Francuske.
Od sjevernog i južnog krila dvorca nižu se dekorativne skulpture i vaze. U udaljenoj zoni parka ponavljaju se sale dvorca, ovaj put realizirane na otvorenom. Saloni su simulirani između drveća i živica, ukrašeni skulpturama, fontanama i oblikovanim baštenskim biljkama. Jedna od najpoznatijih atrakcija je Mansartova kružna kolonada fontana.
Sam Luj XIV napisao je prvi vodič po svome parku u kojem je predložio najljepši put obilaska parkova:
mini|lijevo|upright|Luj XIV u vrtu Versajskog dvorca, pogled na Apolonovu fontanu sa velikog kanala
Na kraju "zelenog tepiha", koji povezuje dvorski vrt sa ostalim parkovima, nalazi se "Apolonova fontana" iz koje se bog Sunca simbolički uzdiže u pravcu kralja. Iza ovog vještačkog jezera počinje veliki kanal u obliku krsta. Kanal dijeli dvorski park, a imao je i funkciju da odvodnjava močvarno zemljište. Tokom gradnje kanala umrlo je na desetine hiljada radnika, što zbog nezgoda, što zbog malarije. U vrijeme kralja Sunca po kanalu su plovile gondole ka malom naselju pod imenom "Mala Venecija". Tu je bila usidrena jedna kopija bojnog broda. Na južnom kraju kanala nalazila se velika menažerija. Luj XIV ovdje je držao afričkog slona (1668–1681) koga je dobio kao diplomatski poklon od Portugalaca.
Za dostavu vode u parkove razvijen je sistem akvadukata i vodovoda. U blizini mjesta Marly-le-Roi hiljade radnika je pokretalo mašinu iz Marlyja. To je bilo veliko pumpno postrojenje koje je pumpalo vodu u parkove dvorca Versailles. Sistem cijevi bio je dugačak više od 160 kilometara. Uprkos ovom divovskom i sofisticiranom sistemu, pumpane količine vode nisu dozvoljavale da sve fontane rade istovremeno. Kada bi kralj Luj XIV išao u šetnju, u rad bi se puštale one fontane pored kojih bi u tom času prolazio. Poslije njegove vladavine fontane su radile samo dva sata dnevno. Dvorski park je imao više od 1400 fontana i više od 75.000 orezivanih stabala drveća ili ukrasnih žbunova.
Apsolutna konvergencija
Apsolutna konvergencija integrala
Za svaku mjeru prostora A Lebesgueov integral funkcija realne vrijednosti definisan je u pogledu svojih pozitivnih i negativnih dijelova, tako da činjenice: