cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gajret (društvo)
Kampanja MNO i MSS protiv Đikića
U "Samoupravi" je izražavana netrpeljivost prema hrvatskom nacionalnom pokretu i zagovarano održavanje muslimansko-srpskog saveza. Demokrati su smatrali da je održavanje tog saveza nemoguće dok vođstvo muslimana u svojim rukama drži begovat, koji svoje interese poistovjećuje sa općim muslimanskim. Iz tog razloga, u listu su se propagirale anti-feudalne ideje i rješavanje agrarnog pitanja, uz nastojanje da se seljaštvo i građanski krugovi odvoje od begovata. Demokrati su bili suviše slabi da bi mogli ugroziti MNO; na prvim saborskim izborima nisu osvojili nijedan mandat. Njihovu srpsku orijentaciju vješto su u borbi protiv njih koristile druge stranke. Slabost demokrata ležala je i u tome što se nisu znali distancirati od ciljeva i namjera srpske politike u odnosu na muslimane, čime su se izolovali od muslimanskih masa.
Đikić je nastojao svoje političko angažovanje odvojiti od rada u društvu. Njegovo uređivanje lista "Gajret" bilo je lišeno nacionalne propagande, a političkim protivnicima odgovarao je isključivo preko "Samouprave". I pored toga, politički protivnici su istom žestinom napadali i "Gajret" i Đikića. Sukobi su uzeli takvog maha da su pojedini odbornici direktno radili protiv interesa društva. U kampanji koja se protiv Đikića, koji je optuživan da zbog političke aktivnosti zapostavlja poslove u "Gajretu", vodila preko "Musavata" učešće su uzeli članovi GO Hamdija Karamehmedović, Ahmed Hadžialijagić i dr. Da bi se umirila javnost i opovrgnule takve optužbe, GO je formirao komisiju, u čiji su sastav ušli Karamehmedović, Islamović i Tatarević, koja je trebala ispitati Đikićev rad. Zaključak komisije bio je da su optužbe neosnovane. Kampanja protiv Đikića, u kojoj su zajednički učestvovali MNO i MSS, naročito se intenzivirala pred "Gajretovu" skupštinu 1911. Upućivani su apeli na što masovniji dolazak članova u cilju rušenja uprave.
I pored toga, na skupštini su pobjedu izvojevali demokrati. Izabran je odbor u sastavu: predsjednik Ibrahim Sarić, potpredsjednik Murat Sarić, tajnik Fočo, blagajnik Ali ef. Kurtović, revizori Pertev, Tatarević i Islamović, te članovi Muftić, Ahmed Burek, Salih Tafro, Islamović i Jusuf Džebo. Prvobitno je za predsjednika izabran Sakib Korkut, ali je on ubrzo napustio odbor usljed sukoba s Ibrahimom Sarićem i drugim odbornicima. Zasluga za pobjedu pripadala je Đikiću, koji je zajedno s Ćemalovićem organizovao đake i druge pristalice iz Mostara i na taj način osigurao većinu na skupštini.
10. redovna skupština i postizanje kompromisa
Izazvan pisanjem štampe, GO je dao izjavu u kojoj se podvlači muslimanski karakter društva, te se navodi da nema mjesta bilo kakvoj političkoj aktivnosti. Upućen je apel muslimanskoj štampi da se suzdrži od napada na "Gajret". Ni ova izjava GO nije imala većeg odjeka. Fuzionisanjem MNO i MSS u augustu 1911. u Ujedinjenu muslimansku organizaciju napadi na "Gajret" postaju još žešći, a vode se preko lista "Zeman", novoformiranog organa UMO. Kulminaciju sukoba predstavljala je 10. skupština "Gajreta", na kojoj je UMO nastojala preuzeti društvo, održana 17. augusta 1912. Nacionalističke trzavice u odboru "Gajreta" rezimirao je učesnik skupštine Ibrahim-beg Defterdarević, koji je preporučio da se u odbor biraju ljudi koji nisu ni deklarisani Srbi ni deklarisani Hrvati: "Skupštinari su podijeljeni u dva neiskrena tabora: za jedne se veli, da su Srbi, a za druge, da su Hrvati, a naš narod neće ni jedno od tog. Samosvijest muslimana u Bosni i Hercegovini tako je živa, da nam ne treba da diktira niti Beograd niti Zagreb, a pitanje narodnosti možemo komotno prepustiti vremenu i prosvjeti". Navode Defterdarevića pobijao je Halilbašić, predstavnik UMO, rekavši da ni on ni njegovi drugovi nisu ni Srbi ni Hrvati, dok je Smail-aga Šarić uzviknuo: "Ja sam Srbin, elhamdulillah". Po naređenju vladinog izaslanika Glücka, skupština je raspuštena zbog neslaganja oko načina izbora i bojkota grupe oko Ademage Mešića zbog donesenog zaključka glasanja.
Komentarišući skupštinu, list "Gajret" ukazivao je na štetnost političkog podvajanja i njegovog unošenja u društvo, ali se u nacionalnom pogledu usprotivio prodiranju hrvatske nacionalne orijentacije. Zbog raspuštanja skupštine nije izabran ni GO, te je zakazana vanredna skupština za 1. septembar 1912. Uzbuđenja i strasti koja su zahvatila pristalice obje stranke uplašila su vođe, te su vršeni pokušaji da se nađe kompromisno rješenje. Prema izvještaju vladinog povjerenika, uoči skupštine posjetili su ga predsjednik Sabora Bašagić i poslanik UMO Mešić saopćivši mu da bi željeli sklopiti sporazum s drugom stranom. S istim prijedlogom kasnije je došao i predsjednik "Gajreta" Sarić. Vladin povjerenik pristao je da se narednog dana kod njega održi sastanak. Na tom susretu Sarić i Mešić uspjeli su samo dogovoriti još jedan sastanak koji je zakazan za poslijepodne, neposredno pred početak skupštine. Na tom sastanku obje strane donijele su liste od po 10 kandidata za odbor, ali je lista UMO na kojoj su se našli Bašagić, Mulabdić i Halilbašić naišla na oštro protivljenje demokrata, te su razgovori prekinuti.
Kako su svi pokušaji sporazuma propali, sukobljene strane nastojale su na skupštini izboriti većinu. U strahu od većih izgreda, vlast je koncentrisala jake policijske snage u obližnjoj Ajas karauli. Na skupštini je prisutno bilo oko 800 učesnika, među kojima i veliki broj iz provincije, naročito protivnika UMO iz Mostara i Konjica. Do očekivanog sukoba nije došlo jer je jednoglasno prihvaćen prijedlog Sarića da obje strane izaberu po tri predstavnika koji će se saglasiti o zajedničkoj listi. Arnautović je ispred UMO predložio Mulabdića, Mešića i Halilbašića, a Ćemalović ispred demokrata trojicu Mostaraca: Ćišića, Šarića i Ibrahima ef. Kajtaza. U sastav odbora ušli su: Muftić, Halilbašić, Safvet-beg Bašagić, Pertev i Asim-beg Mutevelić, te zamjenici Čengić, Muhamed Hadžialić, Fehim Kafadarević, Osman-beg Bašagić i Šaćir-aga Čejvanija. Pristalice UMO bile su oduševljene polovičnim uspjehom, smatrajući da je iz "Gajreta" istjerana srpska propaganda jer među izabranim odbornicima nije bilo nijednog Srbina nacionaliste. I demokrati su bili zadovoljni sporazumom, uz konstataciju da su se politički sukobi negativno odražavali na razvoj "Gajreta", čiji je broj članova bio minimalan u poređenju s muslimanskim stanovništvom. Istakli su i da zajednički rad treba proširiti na sve "Gajretove" jedinice, ne samo GO.
11. redovna skupština i kriza zbog političkih sukoba
Posljednja skupština u austro-ugarskom periodu, 11. po redu, održana je 1913, ali je raspuštena zbog političkih sukoba. Došlo je čak i do fizičkog obračuna, a povod je bio izbor članova GO. Istaknute su dvije liste: na listi UMO kandidati su bili Mulabdić, Mehmed Spaho, Mehmed Zečević, Bećir Mehmedbašić, Hakija Hadžić i Čejvanija te zamjenici Sejfudin Huseinagić, Fuad-beg Abdulahefendić, Čengić, Šemsudin Sarajlić i Avdaga Kurtović; na listi demokrata kandidati su bili Sarić, Mehmed Zildžić, Džebo, Mustafa Ćišić i Salih Hadžibegić te zamjenici Burek, Ismet-aga Zildžić, Fočo i Edhem Ekić. Pošto su pokušaji formiranja kompromisne liste propali, Sarić je predložio da se za brojače glasova odrede Husaga Ćišić, Hamid Svrzo, Derviš Hadžioman i Abdulah Mešić, što je od strane UMO shvaćeno kao provokacija jer je među predloženim bilo izrazito pro-srpski nastrojenih ličnosti. U tuči koja je uslijedila nakon toga, lakše je povrijeđeno, prema nekim navodima, 10 osoba, među kojima i Bašagić. Intervencijom policije skupština je prekinuta. Tom prilikom demolirana je i sala Društvenog doma, a naknadu štete preuzeo je "Gajret".
NGC 3170
NGC 3170 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. marta 1828. godine.
Gajret (društvo)
11. redovna skupština i kriza zbog političkih sukoba
U javnosti su iznošene različite vijesti o daljoj sudbini "Gajreta": nagađalo se o njegovom potpadanju pod vakufsku upravu, raspuštanju ili postavljanju komesarijata od strane vlasti. Dalje postojanje dovedeno je u pitanje jer su dezorijentisani članovi, pododbori i povjerenici obustavljali rad. Društvom je nastavio upravljati GO izabran 1912, ali su njegovi pokušaji konsolidacije bili neuspješni.
NGC 3170
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gajret (društvo)
Raspuštanje "Gajreta"
1914. je bila sudbonosna za "Gajret" kao i za ostale slične institucije. Odmah poslije sarajevskog atentata društvo je raspušteno i predato na upravljanje Vakufsko-mearifskom saborskom odboru. Kao formalna izlika poslužilo je to što je GO prekoračio svoja ovlaštenja produživši svoj mandat bez održavanja skupštine. To je de facto značilo likvidaciju društva. Na dan preuzimanja od strane Vakufsko-mearifskog saborskog odbora, 2. augusta 1914, imovina "Gajreta" iznosila je 554 krune u gotovom novcu i 84.342 krune uložene u bankovnim knjižicama, te neznatan dio uložen u akcijama Muslimanske trgovačke i poljodjeljske banke u Tešnju i Islamske dioničke štamparije u Sarajevu. Broj članova koji su izvršavali svoje dužnosti iznosio je 757 (od toga 258 u Sarajevu, 156 u Mostaru, 107 u Tešnju, 53 u Gacku, 46 u Gračanici i 22 u Žepču). Vakufsko-mearifski odbor nastavio je dijeliti stipendije, ali u ograničenom broju s obzirom na ratne prilike. U sastavu tog odbora bili su Salim Muftić, Šerif Arnautović, Mustaj-beg Halilbašić i dr.
Dekadni sistem brojeva
Dekadni sistem (decimalni sistem, dekadni sistem ili u starijim udžbenicima desetični sistem) je način zapisivanja brojeva koji koristi deset različitih cifara (znamenki) i decimalnu tačku (decimalni zarez) za zapis veličine broja.
Gajret (društvo)
Raspuštanje "Gajreta"
Stvarni razlog likvidacije "Gajreta" ležao je u pro-srpskoj orijentaciji društva, koja je sve jasnije bila izražena nakon dolaska Đikića i njegovih sljedbenika 1909. I većina članova GO poslije 1910. u nacionalnom se smislu deklarisala Srbima. Povjerljivom depešom od 1. jula 1914. Potiorek, guverner Bosne i Hercegovine, obavijestio je Ratni kabinet u Beču o potrebi saniranja prilika "ne samo kod srpske "Prosvjete", nego takođe i kod analognog muslimanskog društva "Gajret", koje je čitavo palo u ruke nekih muslimana koji se deklarišu kao radikalni Srbi". Već 3. jula ministar Biliński odobrio je Potioreku da u okviru oštrih mjera protiv Srba obuhvati i "Gajret". Najistaknutiji muslimani srpske orijentacije našli su se na udaru represivnih mjera od strane režima. Među prvim uhapšenim bio je sekretar "Gajreta" Avdo Sumbul. U svim veleizdajničkim procesima koji su u Bosni i Hercegovini vođeni prvih godina rata, nalazili su se i muslimani nacionalno opredjeljeni kao Srbi (Hamid Kukić, Hamdija Nikšić i drugi). Od 1923 do 1941 godine predsjednik Gajreta je Avdo Hasanbegović.
Dekadni sistem brojeva
Ovo su znakovi koji se koriste za zapisivanje u dekadnom sistemu.
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 .
Dekadni brojni sistem je pozicioni, što znači da u njemu i pozicija i znak određuju vrijednost cifre u zapisu broja. Negativni brojevi se označavaju predznakom "-". Predznak "+" za pozitivne brojeve se obično izostavlja. Decimalna tačka označava početak razlomljenog dijela broja. U zapisu brojeva bez razlomljenog dijela odnosno cijelih brojeva decimalna tačka se izostavlja. U matematici se koristi decimalna tačka, dok se u ekonomiji koristi decimalni zarez pošto se u velikim brojevima tačkom razdvajaju po tri cifre.
1 + 1 = 2 1 + 2 = 3  1 + 3 = 4  1 + 4 = 5  1 + 5 = 6  1 + 6 = 7  1 + 7 = 8  1 + 8 = 9
Da bi se zapisala vrijednost 1 + 9 koristi se oznaka 10. Cifra 1 se nalazi na drugoj poziciji u zapisu što znači da se njena početna vrijednost uveličava 1 + 9 odnosno 10 puta. Broj 10 puta veći od broja 10 se označava sa 100, prvobitna vrijednost cifre se množi sa 10 za svaku poziciju lijevo od decimalnog zareza. Analogno važi za zapise 1000, 10000, 100000 itd. Isto pravilo važi i za ostale cifre. Zapis 123 se odnosi na jednu stotinu, dvije desetice i tri jedinice. Na bosanskom jeziku se ovaj broj čita odnosno piše "sto dvadeset i tri". Razlomljeni dio se koristi za zapisivanje veličine manje od 1 a veće od 0. Na primjer, deseti dio jedinice se piše 0,1, stoti dio 0,01 itd. Dakle, za svaku poziciju desno od decimalnog zareza nominalna vrijednost cifre se dijeli na deset. Tako broj 0,003 predstavlja tri hiljadita dijela jedinične vrijednosti.
Dekadni sistem je najrasprostranjeniji sistem za zapis brojeva na svijetu. Ovo je vjerovatno posljedica činjenice da ljudi imaju deset prstiju na rukama. U historiji su poznati razni drugi brojevni sistemi. Naprimjer Babilonci su koristili sistem sa šezdeset različitih cifara, a Maje sa dvadeset.
Simboli uobičajno korišteni za cifre u Evropi se zovu arapske cifre. Ovaj sistem zapisa su Indijci prenijeli Arapima, koji su potom isti sistem donijeli u Evropu. Arapi i Evropljani, međutim danas koriste nešto drugačiji zapis za određene cifre.
Decimalna tačka ili decimalni zarez
Decimalni zapis definitivno utemeljuje u Evropi Simon Stevin, flamanski matematičar, koji pored indo-arapskih cifara prihvata i decimalnu tačku kakvu je već par godina ranije upotrijebio Christopher Clavius. Stevin 1585. godine objavljuje knjigu Desetice (La Theinde) i od tada se ustalio način zapisa brojeva u Evropi.
Nedoumica oko toga, da li se piše decimalna tačka ili decimalni zarez je novijeg datuma. U pitanju je isključivo pripadnost određenoj školi onoga ko je autor knjiga i udžbenika. Pripadnici francuske i njemačke škole koriste decimalni zarez, dok angloamerička škola koristi tačku. Decimalna tačka je historijski prva.
I računarska industrija ima problema sa miješanjem tačke i zareza. Čak je u programskom jeziku COBOL u jednoj od uvodnih sekcija mogla da se navede naredba što je značilo da se pri radu sa brojevima koristi zarez razdvaja cjelobrojni od razlomljenog dijela, u suprotnom se koristi tačka. Ostali programski jezici koriste isključivo tačku.
Ni Microsoft Windows nije pošteđen od ovakvih problema. Međutim, rješenje je nađeno posredno, tako što se može odabrati način ispisa broja.
Južna Georgia i Južna Sendvička ostrva
mini|desno|300px|Lokacija ostrva Južna Georgia i Južna Sendvička Ostrva (, SGSSI) prekomorska su teritorija Ujedinjenog Kraljevstva u južnom dijelu Atlantskog okeana. Teritorija je formirana godine 1985. izdvajanjem iz Folklanda kome je dotada administrativno pripadala.
Nihad Đedović
mini|Nihad Đedović (2022) Nihad Đedović, rođen 12. januara 1990. godine, u Višegradu, je bosanskohercegovački košarkaš. Visok je 196 cm i igra na poziciji beka šutera.
Klupska karijera
Košarku je počeo trenirati u Školi košarke Rin. Sa nepunih 16 godina započeo je profesionalnu karijeru u KK Bosna, sa kojima je postao prvak države. Njegov talenat su primijetili klubovi Girona, Tau Ceramika, i Barcelona. U pregovorima sa pomenutim klubovima, u decembru 2006, sa nepunih 17 godina, izabrao je Barcelonu gdje će i nastaviti svoju karijeru (iako je ponuda Tau Ceramike bila finansijski izdašnija).
Reprezentativna karijera
Nastupao je za kadetsku reprezentaciju Bosne i Hercegovine 2005-06, te je na Evropskom prvenstvu, B Divizije do 16 godina, 2006. godine, ostvario i najbolji prosjek poena po utakmici 20,3 (163 poena u 8 utakmica) uz prosjek šuta iz igre 43,2%. Također je ostvario i druge zapažene statistike,16 asistencija ( 2,0 po utakmici) i prosječno 3,5 ukradene lopte (treći na prvenstvu).
Lična razmišljanja
Izjavio je kako neće nastaviti trend brojnih, mladih, bosanskohercegovačkih sportaša koji su obukli dresove drugih reprezentacija, te da će se uvijek odazvati pozivu (BiH) selektora.
Također je izrazio želju da u budućnosti nastupa u NBA ligi, a kao najboljeg košarkaša izdvaja Tracy McGradyja.
Južna Georgia i Južna Sendvička ostrva
Sastoji se od ostrva Južna Georgia, koji je najveće u teritoriji, te grupe manjih ostrva poznatih kao Južni Sandwich.
Na ostrvima nema domorodačkog stanovništva i jedini građani su pripadnici britanskog vojnog garnizona i naučnici Britanske službe za istraživanje Antarktika kojima je baza u glavnom gradu Grytvikenu.
Suverenitet nad Južnom Georgijom i Južnim Sendvičkim Ostrvima bio je predmet spora od njihovog otkrića. Argentina je zasada jedina koja ostrva smatra svojima i naziva ih Islas Georgias y Sandwich del Sur. Argentina je u svrhu potvrde suvereniteta godine 1976. ustanovila trajno naselje na Južnim Sendvičkim Ostrvima, a godine 1982. okupirala je Južnu Georgiju što je, zajedno s okupacijom Folklanda, dovelo do folklandskog rata.
Prolen
Prolen je sintetski, monofilamentni, neresorptivni polypropylene hirurški konac. Obično se koristi zazatvaranje kože i mekih tkiva. Karakteristike su mu visoka otpornost na tenziju, minimalna reakcija tkiva na konac i lako vađenje konaca iz tijela. Mane su mu rigidnost, cijena i nešto teže rukovanje koncem u odnosu na najlon. mini|desno|Model polipropilenske molekule Konci se boje u plavo da bi bili vidljiviji u tkivu. Sastoje se od isotactičnog kristalnog stereoizomera polipropilena. Ovi konci se izrađuju tako da dugo traju. Sastoje se od samo jedne niti. Polipropilenska mrežica (polypropylene mesh) se izrađuje pod imenom Prolene od strane Ethicona. Koriste se za plastiku kila i drugih oštećenja fascija. Prolene se koristi za suture kože, kardivaskularne, oftalmološke i neurohirurške procedure. Prolen je proizvod firme Ethicon Inc., koja je ogranak od Johnson and Johnsona.
CH3    H             CH3   H   CH3   H     \    /               |    |    |    | C==C      ->    -- C -- C -- C -- C -- /   \               |    |    |    |     H      H              H    H    H    H  propilen monomer      polipropilen polimer
Théodore Géricault
Théodore Géricault punog imena Jean-Louis André Théodore Géricault (Rouen, 26. septembar 1791 – Pariz, 26. januar 1824) bio je jedan od najznačajnijih francuskih slikara i litografa iz perioda romantizma.
Život i djelo
Njegova porodica se preselila iz rodnog Rouena u Pariz. U Parizu mladi Géricault uči slikarstvo u ateljeu Carla Verneta i klasične kompozicije kod Pierre-Narcisse Guérin, strogog zagovornika klasicizma. Géricault je više učio analizirajući djela starih majstora u Louvre (1810-1815), iz perioda renesanse i baroka, kopirao je djela Rubensa, Tiziana, Velázqueza, Rembrandta.
Njegova djela rađena su kao i djela Eugèna Delacroixa, slobodnim, širokim potezom kista u kojem se osjeća prisustvo Rubensove energije.
Od djetinjstva zanimao se za konje i oni su čest motiv na njegovim slikama: Trka Barberija (1816.), Konj u oluji, Konjanik u napadu itd.
Splav Meduze je najznačajnije Géricaultovo djelo. Slika je inspirisana stvarnim događajem brodoloma francuske fregate "La Mėduse" u kojoj je kapetan napustio posadu i putnike. Incident je postao nacionalni skandal, a Géricault je dramatičnom0 interpretacijom predstavio suvremenu tragediju na monumentalnim razmjerima (veličina platna iznosi 491 × 716 cm). Na ovoj slici, umjetnik predstavlja jedan od najdramatičnijih trenutaka tragedije: kada preživjeli vide u daljini brod koji otplovljava prema horizontu. Za ovu sliku Géricault uradio je mnogobrojne studije utopljenika i bolesnika. Slika je izložena 1818. godine na pariskom Salonu i prouzrokovala je brojne polemike.
Géricaultova velika sklonost prema životinjama došla je naročito do izražaja u Engleskoj gdje je, kao pasionirani jahač, boravio nekoliko godina te je litografirao i slikao konje. Strast prema konjima uzrokovala je njegovu ranu smrt. Po povratku iz Engleske pao je sa konja i povrijedio kičmu.
Duh i shvatanje Géricaulta nastavlja Eugène Delacroix, njegov prijatelj i poštovalac.
Serumska amiloidna komponenta P
Komponenta P serumskog amiloida P (SAP) je identičan serumski oblik amiloidne P komponente (AP), 25kDa pentamerni protein koji je prvi put identificiran kao pentagonoidni sastojak in vivo patoloških naslaga zvanih "amiloidi". APCS jest ljudski  gen.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 223 aminokiseline, a molekulska težina 25.387 Da.
Struktura
SAP je član porodice pentraksina, a odlikuje ga vezanje liganda ovisno o kalciju i karakteristična spljoštena struktura β-žele rolata slična onoj kod lektina u mahunarki. Naziv "pentraksin" izveden je iz grčke riječi za pet (penta) i bobice (ragos) koje se odnose na radijalnu simetriju pet monomera koji formiraju prsten približnog prečnika od 95 Å i dubine 35 Å. Ljudski SAP ima 51% homologija sekvence sa C-reaktivnim proteinom (CRP), klasičnim proteinom plazmatskog odgovora na akutnu fazu, i udaljeniji je u odnosu na "duge" pentraksine kao što je PTX3 (molekula modulirana citokinom) i nekoliko neuronskih pentraksina. I SAP i CRP su evolucijski konzervirani kod svih kičmenjaka, a također se nalaze i kod udaljenih beskičmenjaka kao što je rakova potkovica (Limulus polyphemus).
Kod amiloidoze
AP čini 14% suhe mase amiloidnih naslaga i smatra se da je važan faktor koji doprinosi patogenezi srodne grupe bolesti zvanih amiloidoze. Ova stanja karakteriše uređena agregacija normalnih globulastih proteina i peptida u nerastvorljiva vlakna koja narušavaju arhitekturu tkiva i povezana su sa ćelijskom smrću. Smatra se da AP označava i stabilizuje agregate sprečavajući proteolitsko cijepanje i stoga inhibira uklanjanje fibrila putem normalnih mehanizama hvatanja proteina. Ova povezanost se koristi u rutinskoj kliničkoj dijagnostičkoj tehnici zvanoj SAP-scintigrafija, pri čemu se radioobilježeni protein ubrizgava u pacijente kako bi se locirala područja taloženja amiloida. Povezanost SAP-amiloida također je identificirana kao moguća meta lijeka za antiamiloidnu terapiju, s nedavnim razvojem i kliničkim ispitivanjima prve faze spoja pod nazivom CPHPC (R-1-[6-[R- 2-karboksi-pirolidin-1-il[-6-oksoheksanoil] pirolidin-2-karboksilna kiselina), mala molekula koja može ukloniti AP iz naslaga smanjenjem nivoa cirkulirajućeg SAP.
Rikard I, kralj Engleske
Rikard I (8. septembar 1157 – 6. april 1199) bio je kralj Engleske od 1189. do smrti 1199. Također je bio vojvoda Normandije (kao Rikard IV), vojvoda Akvitanije, vojvoda Gaskonije, gospodar Kipra, grof Poitiersa, grof Anžuja, grof Maina, grof Nantesa i vrhovnik Bretanje. Bio je treći od pet sinova engleskog kralja Henrika II i Eleonore, vojvotkinje Akvitanije. Bio je poznat kao Rikard Lavlje srce, zbog svoje reputacije kao veliki vojskovođa i ratnik. U 16. godini, Rikard je preuzeo komandu nad vojskom, prekidajući pobunu u Poitou protiv njegovog oca. Bio je kršćanski zapovjednik tokom Trećeg krstaškog rata vodeći kampanju nakon odlaska francuskog kralja Filipa II. Postigao je značajne pobjede protiv Salahudina, ali nije mogao zauzeti Jerusalem.
Rikard je govorio francuski i romanski jezik koji se govorio u južnoj Francuskoj i okolnim regijama. Prije nego što je postao kralj Engleske, živio je u vojvodstvu Akvitanija na jugozapadu Francuske. Nakon dolaska na englesko prijestolje, proveo je šest mjeseci u Engleskoj a većinu svog života je proveo u krstaškim ratovima i zarobljeništvu. Poginuo je 1199. u Francuskoj prilikom opsade dvorca Aimara. Kako Rikard nije imao djece, nakon njegove smrti naslijedio ga je brat Ivan.
Rani život
Godine 1189. naslijedio je kralja Henrika II kao treći sin, a Akvitanijom je vladao zajedno s majkom Eleonorom, koja ju je naslijedila od svog oca.
Stekao je znatno vojno iskustvo suzbijajući pobunu u francuskoj pokrajini Akvitaniji koju je naslijedio od majke. Bio je jedan od ključnih sudionika Trećeg križarskog rata, uz francuskog kralja Filipa II Augusta i njemačkog cara Fridrika I Barbarossu. Zauzeo je Acru i porazio Saladina u bici kod Arsufa 1191. Na povratku iz Trećeg križarskog rata 1192. zarobio ga je austrijski vojvoda Leopold. Pustio ga je 1194. uz otkupninu od 150.000 maraka. Sama isplaćena svota govori o snazi, moći i bogatstvu Engleske u ono doba.
Nakon kraćeg boravka u Engleskoj 1194. ponovno je ratovao na kontinentu i to u Francuskoj pokušavajući povratiti posjede koje je izgubio tokom svoje odsutnosti. Njegova permanentna odsutnost iz Engleske ostavila je tragove na unutarnjem planu budući da je gotovo stalno ratovanje u Trećem križarskom ratu i u Francuskoj iscrpilo priverdu, stvorilo dugove i nezadovoljstvo visokog plemstva. Njegov brat i kasniji nasljednik Ivan mu je tokom učestvovanja u Trećem križarskom ratu pokušao preoteti krunu, ali mu se nakon povratka ipak poklonio i priznao ga svojim kraljem.
Poginuo je godine 1199. u Francuskoj prilikom opsade dvorca grofa od Limogesa. Kako Rikard sa suprugom Berengarijom, koja kao engleska kraljica nije nikada stala na englesko tlo, nije imao djece, nakon njegove smrti naslijedio ga je brat Ivan.
Kim Jong-il
Kim Jong-il (korejski: 김정일, planina Baekdu, 16. februar 1941. - 17. decembar 2011.) bio je vrhovni vođa Sjeverne Koreje od 1994. do svoje smrti 2011. godine. Njegove službene pozicije su bile: predsjednik Nacionalne komisije odbrane Demokratske Narodne Republike Koreje, vrhovni komandant Korejske narodne armije i generalni sekretar Radničke partije Koreje. Na vlasti je naslijedio svog oca Kim Il-sunga, osnivača Sjeverne Koreje, koji je preminuo 1994. godine.
Poput oca, i Kim Jong-il je bio centar jakog kulta ličnosti unutar Sjeverne Koreje. Konstantno je hvaljen i počašćivan kao heroj, govornik i veliki čovjek bez premca. Većina informacija o njemu je nedosljedna i netačna, uglavnom zbog šutljivosti vlasti u Sjevernoj Koreji koja odbija dati bilo kakve podatke o životu Kim Jong-ila.
NGC 1648
NGC 1648 (također poznat kao MCG -1-13-4, PGC 15886 i PGC 15920) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 218 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,60 (38 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (32 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 29. decembra 1885. godine.
NGC 4674
NGC 4674 (također poznat kao MCG -1-33-5 i PGC 43050) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 69 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,60 (32 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (10 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. maja 1836. godine.
NGC 1648
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4674
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marcello Lippi
Marcello Lippi bivši je italijanski nogometaš i trener. U trenerskoj karijeri postigao mnoge uspjehe, poput osvajanja Svjetskog prvenstva 2006. u Njemačkoj. Italijansku reprezentaciju vodio je u dva mandata; prvi put od 2004. do 2006, a drugi put od 2008. do 2010. Smatra se jednim od največih i najuspješnijih trenera u historiji nogometa, a 2007. godine The Times ga je uvrstio među 50 najvećih trenera svih vremena.
Kao trener je osvojio još pet titula Serie A, četiri Superkup Italije, Ligu prvaka, Superkup Evrope i Interkontinentalni kup.
Međunarodni institut za nogometnu historiju i statistiku (IFFHS) proglasio ga je najboljim trenerom 1996. i 1998, a 2006. dobio je priznanje za najboljeg selektora. Prvi je stručnjak koji je osvojio sva najveća klupska i reprezentativna takmičenja u historiji.
Igračka
Rođen je u Viareggiu, u sjevernoj Toskani, gdje je i započeo igračku karijeru. Najznačajniji utisak je ostavio u Sampdoriji gdje je odigrao blizu 300 utakmica. 1979. godine je sa Pistoieseom izborio ulazak u Serie A.
Trenerska
Godine 1982, s 34 godine, odlazi u igračku penziju i postaje trener. Prvi posao mu je bio u omladinskom pogonu Sampdorije. Nakon nekoliko angažmana u manjim nižerazrednim klubovima, dolazi u tadašnji član Serie A, Cesenu.
U sezoni 1993-94 sa Napolijem uspijeva izboriti Kup UEFA. Nakon tog uspjeha, Juventus ga dovodi i u prvoj sezoni uspijeva osvojiti Serie A. Nakon niza ogromnih uspjeha u klubu iz Torina, 1999. godine odlazi u Internazionale. U drugoj sezoni na kormilu tog kluba dobija otkaz zbog lođih rezultata. Opet preuzima Juventus 2001. godine i osvaja novi Scudetti. 2003. dolaze i do finala Ligi prvaka gdje poslije izvođenja penala bivaju poraženi od Milana.
Italijanska reprezentacija
Na mjesto selektora Italije dolazi nakon loših rezultata Giovanni Trapattonija u ljeto 2004. godine. Uspjeva izboriti učešće na narednom svjetskom prvenstvu. U Njemačkoj dolaze do finala gdje pobjeđuju Francusku poslije izvođenja penala (5-3). Ipak, velika titula ostaje u sjeni skandala oko namještanja utakmica u Serie A. Tada i Lippi dolazi na udar kritika javnosti, najviše zbog prošlosti sa Juventusom.
Lippi nakon Svjetskog prvenstva odlazi sa funkcije selektora gdje ga mjenja Roberto Donadoni. Ipak, nakon neuspjeha svog nasljednika, 28. juna 2008. godine se opet vraća u reprezentaciju.
Nakon sigurnog prolaska kroz kvalifikacije, 30. maja 2010. godine se objavljuje da odlazi uprkos rezultatu na predstojećem Svjetskom prvenstvu u Južnoafričkoj Republici. Tamo ne uspjeva izboriti drugu fazu takmičenja i neslavno završava svoj drugi mandat.
Trofeji
Juventus
Guangzhou Evergrande
Italija
NGC 6096
NGC 6096 (također poznat kao MCG 5-38-44 i PGC 57598) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 453 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 0,90 (119 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 24. juna 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Apsorbirana doza
Apsorbirana doza povezana je sa stohastičkom veličinom primljene energije. Ona se definiše kao srednja energija koju je jedinica mase m konačnog volumena V primila od izvora zračenja:
Apsorbirana doza je nestohastička veličina koja je primjenjiva kako za direktno, tako i indirektno ionizirajuće zračenje. Kod indirektnog ionizirajućeg zračenja energija se predaje materiji u dva koraka. U prvom koraku zračenje predaje energiju naelektrisanim sekundarnim česticama – elektronima (što opisujemo kermom), da bi u drugom koraku naelektrisane čestice predale dio svoje kinetičke energije masi (što opisujemo apsorbiranom dozom), a ostatak gube u vidu zakočnog zračenja i anihilacije.
SI jedinica za apsorbiranu dozu je jedan džul po kilogramu tvari, a nazivamo je i grej (Gy):
Efekti zavise najviše od apsorbirane energije i karakteristika tvari koja je energiju apsorbirala.
Radi poznavanja historije i proučavanja historijskih knjiga treba spomenuti da je prije uvođenja SI jedinica, jedinica za apsorbiranu dozu bila rad (engl. Radiation Absorbed Dose). Pri tome je vrijedilo da je 1 Gy =100 rad. Dakle rad je 100 puta manja jedinica od Gy. Apsorbirana doza se može mjeriti na više načina, ali u praksi se ne mjeri, nego se informacija o apsorbiranoj dozi dobija poznavanjem ili određivanjem ekspozicije.
Kada se liječi rak s ionizirajućim zračenjem, doktor će obično propisati radioterapiju u grejima (Gy). Ukoliko govorimo o opasnosti ili riziku od ionizirajućeg zračenja, onda govorimo o ekvivalentnoj dozi, a SI izvedena mjerna jedinica je sievert (Sy).
Snuker
Snuker jest igra iz porodice bilijarskih igara. Igra se na stolu prekrivenom zelenom čohom (tačnije, posebnom vrstom čohe), koji ima šest rupa i koji je znatno veći od bilijarskog: dimenzije su mu 3,7 × 1,8 m (12 × 6 stopa). U igri se koriste štap i 22 kugle: bijela, zatim 15 crvenih (koje su manje i lakše od bilijarskih) te još šest tzv. obojenih, iste veličine kao i crvene. Svaka crvena kugla vrijedi jedan poen, a vrijednost obojenih iznosi (redom): žuta = dva poena, zelena = tri, smeđa = četiri, plava = pet, ružičasta = šest i crna = sedam. Igrač (ili tim) koji osvoji najviše poena u jednom segmentu partije (meča), a koji se naziva frejm ( = "runda", "tura"), osvaja taj frejm. Partiju dobija igrač koji osvoji unaprijed određeni broj frejmova. Većina amaterskih dvoboja igra se na mali broj frejmova, dok profesionalci na najjačim turnirima igraju i do više desetaka frejmova. Finale svjetskog prvenstva sastoji se od maksimalno 35 frejmova (best of 35), što znači da je pobjednik igrač koji prvi osvoji 18 frejmova. Taj i slični mečevi igraju se tokom dva dana, u maksimalno četiri sesije.
Allan Simonsen
mini|desno|Allan Simonsen 2012. Allan Simonsen, popularno zvan 'Vrabac iz Vejlea' (rođen 15. decembra 1952) nekadašnji je danski nogometaš.
Snuker
Snuker, za koji se generalno smatra da su ga izumili britanski oficiri u Indiji, popularan je u mnogim zemljama engleskog govornog područja i zemljama Komonvelta, a najbolji profesionalni igrači ostvaruju višemilionske zarade (u funtama) tokom karijera. Također je popularan i u Kini i ta je popularnost u sve većem porastu.
Allan Simonsen
Započeo je karijeru u klubu Vejle, gdje je odigrao 282 utakmice za prvi tim i postigao 104 gola. Igrao je za timove kao što su Borussia Mönchengladbach i FC Barcelona. Nakon kraćeg boravka u engleskom Charlton Athleticu, Simonsen je završio karijeru u klubu u kojem je započeo karijeru - Vejleu.
1977. godine je proglašen za najboljeg nogometaša Evrope.
Snuker
Historija
Općenito je prihvaćeno da je snuker nastao u drugoj polovini 19. stoljeća. Bilijar je bio naročito popularan među britanskim oficirima u Indiji, pa su malo-pomalo razvijane nove varijante tradicionalne igre. U jednoj od njih, koja je izumljena u oficirskoj kantini u Jabalpuru 1874. ili 1875, već postojećim crvenim kuglama (i crnoj) dodane su tzv. obojene. Riječ snooker ima i vojno porijeklo: njome su se u vojnom slengu označavali kadeti prve godine ili neiskusno osoblje. U jednoj verziji tvrdi se da je pukovnik sir Neville Chamberlain iz devonširske regimente jednom prilikom igrao ovu novu igru i kad njegov protivnik nije uspio ubaciti jednu kuglu, nazvao ga je snookerom (tj. "gušterom", u našem vojnom žargonu; inače, riječ snooker znači "postaviti prepreku", što je čest potez u samoj igri). Tako je riječ ostala vezana za ovu igru, prerastavši kasnije i u njeno službeno ime.
mini|desno|200px|Joe Davis Snuker se razvio i proširio u drugoj polovini 19. i prvim decenijama 20. stoljeća, pa je 1927. Joe Davis, inače profesionalni igrač bilijara i snukera, organizirao prvo svjetsko prvenstvo. Davis je igru iz onoga što je bilo hobi podigao na viši nivo i uveo u profesionalnu sferu. Osvojio je svako svjetsko prvenstvo do 1946, kada se povukao. Igra je doživjela i veći pad u 50-ima i 60-ima, kada je bila zanimljiva samo rijetkima izvan kruga onih koji su se njom bavili. Davis je 1959. pokušao uvesti novu varijantu, tzv. snuker plus (sa dvije dodatne obojene kugle), ali to nikad nije uspjelo. Prekretnica se desila deset godina kasnije, 1969, kada je David Attenborough, koji je tada bio na visokom položaju u BBC-ju, "naručio" snukerski turnir Pot Black kako bi demonstrirao potencijal televizije u boji (koja tada još nije bila dovoljno zaživjela) jer su zeleni stol i raznobojne kugle bile idealne da se pokažu prednosti prenošenja slike u boji. To se pokazalo prilično uspješnim, pa je jedno vrijeme turnir bio drugi najpopularniji TV-događaj na BBC Two. Interes za igru znatno je porastao, pa je svjetsko prvenstvo 1978. bilo prvo koje je u cijelosti televizijski prenošeno. Snuker je ubrzo postao tradicionalni sport u Ujedinjenom Kraljevstvu, Irskoj i većini zemalja Komonvelta i doživio je dosta uspjeha u posljednjih 30 godina, a većina rangirajućih turnira prenošena je televizijski. Posljednji frejm legendarnog finala Svjetskog prvenstva 1985. između Stevea Davisa (nije u rodu sa Joeom) i Dennisa Taylora gledalo je 18,5 miliona ljudi. Posljednjih godina mnoge duhanske kompanije povukle se iz sponzorstva profesionalnih turnira, što je dovelo do smanjenja njihovog broja, iako su pronađeni neki novi sponzori (uglavnom kladioničarske kuće), a i sve veća popularnost snukera u Kini i na Dalekom istoku, s novim talentima, kao što je Liang Wenbo, i uz već afirmirane igrače (Ding Junhui, Marco Fu) nagovještava dobre dane za budućnost ove igre u tom dijelu svijeta.
Opis igre
mini|desno|200px|Upotreba pomoćnog štapa Cilj igre jeste ostvariti više poena od protivnika ubacivanjem kugli zadanim redoslijedom. Igrači igraju naizmjenično sve dok neki od igrača ubaci crvenu kuglu i postigne jedan bod (dozvoljeno je ubacivanje više crvenih kugli odjednom). Nakon ubačene crvene kugle, isti igrač nastavlja s igrom pokušavajući ubaciti neku od obojenih. Ako je ubaci, dobija odgovarajući broj poena (vidi prvi pasus) i sudija je vraća na njeno početno mjesto na stolu. Ako je ono zauzeto drugom kuglom, onda se vraća na najvrednije dostupno mjesto (npr. igrač je ubacio crnu i njeno je mjesto zauzeto, a slobodna su mjesta za plavu i smeđu; u tom slučaju crna ide na početno mjesto plave kugle jer je plava vrednija od smeđe). Ako su sva mjesta zauzeta, onda se kugla vraća što je moguće bliže svome mjestu (pritom se ne smije dodirivati s drugom kuglom, iako je tik uz nju). Nakon ubačene obojene kugle, igrač ponovo gađa crvenu, pa obojenu i tako do kraja. Nakon posljednje ubačene crvene kugle ubacuju se obojene, i to redom, po njihovoj vrijednosti. Kada se posljednja kugla ubaci, frejm je gotov, a pobjednik je igrač s većim brojem bodova u tom frejmu. Bodovi se, osim ubacivanjem kugli, mogu ostvarivati tjerajući protivnika na prekršaje. Prekršaj može nastati zbog bezbrojnih razloga, od kojih su najčešći ubacivanje bijele kugle u rupu, ubacivanje ili dodirivanje pogrešne kugle, promašaj svih kugli na stolu ili, pak, tzv. push shot, tj. guranje kugle koje nastaje neprestanim kontaktom vrha štapa i bijele kugle (kontakt vrha štapa i bijele kugle mora biti što je moguće finiji i kraći). Bodovi zarađeni od prekršaja suparnika variraju od četiri do sedam, zavisno od toga na kojoj je kugli prekršaj nastao. Igraču je dozvoljeno predati frejm ako je na stolu dostupno manje bodova od vlastitog zaostatka za protivnikom; ako odluči predati pri rezultatu u kojem je protivnik dostižan bez prisiljavanja na prekršaj, sudija mu je obavezan dodijeliti upozorenje, a za ponavljanje istog djela kaznit će ga oduzimanjem frejma.
Igrači neće svaki put pokušati ubaciti kuglu; nekada će odigrati na sigurno (safety shot, safety play, safety = sigurnosni, tj. odbrambeni udarac) i nastojati zadati problem protivniku te se nadati grešci iz koje će nastati znatno povoljnija prilika za početak ubacivanja. Najbolji safety jest onaj u kojem igrač sakrije zadanu kuglu, tj. onu koju protivnik mora pogoditi (object ball) na način da ne postoji ravna putanja do te kugle, već protivnik mora tražiti zaobilazni put da bi je pogodio. Takva situacija naziva se snooker, a za igrača koji se zatekao u njoj kaže se da je snukerovan (snookered; vidi značenje riječi snooker u prethodnom poglavlju).
Uobičajena oprema potrebna za neometanu igru sastoji se od štapa, krede koja se koristi za vrh štapa, pomoćnih štapova (tzv. restova, koji se koriste zbog veličine stola, a ima ih nekoliko vrsta), trokuta za slaganje crvenih kugli te semafora koji označava stanje u frejmovima, trenutni broj poena u frejmu te iznos trenutnog brejka. Minimalan prostor potreban za odigravanje snukera jest onaj mjera 22 × 16 stopa (približno 7 × 5 m). Takva dimenzija prostora u kojem je smješten stol omogućuje igračima neometanu igru, a sudije imaju dovoljno prostora za kretanje. To znatno sužava broj lokacija na kojima se snuker može neometano igrati; dok stolova za klasični bilijar ima u gotovo svakom kafiću, stolovi za snuker nalaze se više u privatnim okruženjima ili dvoranama namijenjenim isključivo snukeru.
Izvršna tijela i turniri
WPBSA (World Professional Billiards and Snooker Association), osnovana 1968. godine kao Professional Billiard Players' Association, najviše je tijelo u snukeru, a podružnica WPBSA-a, World Snooker, smještena u Bristolu, organizira i nadgleda apsolutno sva događanja u profesionalnom snukeru. Sva amaterska događanja nadgleda International Billiards and Snooker Federation (IBSF).
Profesionalni igrači mogu nastupati na turnirima koje organizira World Snooker. Novac zarađen na turnirima u posljednje dvije godine određuje plasman igrača na službenoj rang-listi, koju World Snooker obnavlja nakon svakog takmičenja pod svojim okriljem. Prvih 16 igrača s rang-liste obično se smatraju elitom.
Pentamerni protein
Pentamerni protein je kvaternarna struktura proteina koja se sastoji od pet proteinskih podjedinica.
Snuker
Izvršna tijela i turniri
Titula svjetskog prvaka izvanredno je postignuće i najvrednija nagrada u profesionalnom snukeru i zbog prestiža i zbog zarade (pobjednik dobija čak 500.000 funti). Za televizijsko prenošenje takmičenja pobrinuli su se BBC, koji ga prenosi širom Velike Britanije, te Eurosport za ostatak Evrope i Daleki istok.
Patuljci (čvor)
Muzika i film
Pentamerni protein
Ionski kanali vođeni ligandom
Pet podjedinica se udružuju da formiraju kanal. Svaki kanal se sastoji od dva alfa-lanca, jednog beta, jednog gama i jednog delta lanca. Ovih pet lanaca se sastavljaju zajedno (zajedno sa određenim receptorima kao što su protoni ili acetilholin), formirajući strukturu kanala. Ligand-vođeni ionski kanal na postsinapsnom spoju mišićno-krajne ploče je primjer takvog kanala. To su ionski kanali kojima upravlja acetilholin, što znači da acetilholin dovodi do konformacijske promjene]]. Kanal omogućava slobodno kretanje kationa poput Na i K, kada se acetilholin veže za njegove receptore.
Snuker
Izvršna tijela i turniri
Kao odgovor kritičarima koji se žale na predugu i dosadnu izmjenu defanzivnih udaraca (safety) prilikom mečeva pokrivenih televizijskim prijenosom, što uzrokuje probleme sponzorima predsjednik Matchroom Sportsa Barry Hearn pokrenuo je alternativne turnire na kojima se primjenjuje vremensko ograničenje udaraca. Najpoznatije takvo takmičenje bila je Premijer liga, u kojoj se takmičilo osam najboljih igrača, koji su dobijali pozivnice. Igrači su imali 25 sekundi za udarac, uz ograničen broj mogućnosti pozivanja time-outa kada se igrač suočava s jako teškim udarcem. No, ovakav sistem takmičenja nije popularan kao rangirni turniri. Premijer liga obustavljena je 2013, a zamijenio ju je turnir Šampion šampiona.
NGC 857
NGC 857 (također poznat kao ESO 415-6, MCG -5-6-8 i PGC 8455) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 161 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 1,50 (70 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. novembra 1835. godine.
Snuker
Izvršna tijela i turniri
Postoje i druga takmičenja manje važnosti na kojima igrači ne zarađuju bodove za rang-listu niti postoji interes televizije za njihovo prenošenje. Takvi turniri mijenjaju se iz godine u godinu, zavisno od kalendara i sponzora.
Pentamerni protein
Virusne kapside
Mnoge virusne kapside formiraju heksamerni i pentamerni proteini. Takvim kapsidima se dodjeljuje triangulacijski broj (T-broj) koji opisuje odnos između broja peterougla i heksagona.
Patuljci (čvor)
en: elf (patuljak)
Snuker
Izvršna tijela i turniri
mini|desno|250px|Grafički prikaz fonda nagrada na snukerskim turnirima od 1990. do 2014.
Pentamerni protein
Karboksisomi
Protein koji okružuje bakterijske organele, karboksisom također se sastoji od pentamernog proteina.
1475.
Godina 1475. (MCDLXXV) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 1475. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Pentamerni protein
Pentameri glavnog kompleksa histokompatibilnosti
Sintetiskki pentamerni proteini uključuju MHC pentamere, tip MHC multimera, koji se sastoji od pet kompleksa peptid-MHC povezanih preko domena upredene zavojnice, vezanih za pet fluorofornih dijelova. Ovi proteini se koriste kao reagensi u imunološkim istraživanjima.
NGC 857
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sinus
.
Grafik ove funkcije zove se sinusoida. Periodična je sa periodom, a njen presjek sa х оsom je u tačkama Ekstremne tačke
Osnovne osobine
desno|210px|sinus u pravouglom trouglu
Patuljci (čvor)
Prirodne nauke
Sinus
Inverzna funkcija
desno|150px|arkussinus Inverzna funkcija funkcije  je
Patuljci (čvor)
Vozila
Marke i imena kompanija
Diels–Alderova reakcija
desno|290px|mini|Primjer Diels-Alderove reakcije: reakcija [[etena sa 1,3 butadienom pri čemu nastaje cikloheksen]] Diels–Alder reakcija je hemijska reakcija u organskoj hemiji (tačnije cikloadicija) između konjugiranih diena i supstituiranog alkena, ponekad nazvanih dienofili, kojom nastaje supstituirani sistem cikloheksena. Reakcija se može odvijati čak i ako neki atomi u novoformiranom prsteni nisu karbon.
Neke od Diels-Alderovih reakcija su reverzibilne (povratne), reakcija dekompozicije cikličnog sistema se tada naziva retro Diels-Adlerova reakcija. Naprimjer, retro Diels-Alderovi spojevi se najčešće proučavaju kada se Diels-Adlerov spoj analizira putem masene spektrometrije.
Njemački hemičari Otto Paul Hermann Diels i Kurt Alder su prvi opisali ovu vrstu reakcija 1928. godine, da bi im tek 1950. godine za njihov rad bila uručena i Nobelova nagrada za hemiju.
Diels-Alderovu reakciju ponekad uspoređuju sa Mona Lisom među reakcijama u organskoj hemiji pošto ova vrsta reakcije zahtjeva veoma malo energije za formiranje cikloheksenskog prstena, koji je dalje koristan u mnogim drugim organskim reakcijama. Ove reakcije naročito dolaze do izražaja pri sintezi prirodnih spojeva, naprimjer pri sintezi steroida, poput estradiola.
Snuker
Oprema
mini|desno|200px|Izgled stola na početku partije
Operacije Hrvatske vojske u ratovima u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini
Ovaj članak je spisak svih vojnih operacija u toku Domovinskog rata u Hrvatskoj.
Snuker
Oprema
mini|desno|150px|Jedan od pomoćnih štapova
Najpoznatiji igrači
mini|desno|150px|[[Stephen Hendry, sedmostruki svjetski prvak]] U profesionalnom dobu snukera, koje je počelo sa Joeom Davisom i traje do danas, relativno mali broj igrača dogurao je do samog vrha. Najpriznatiji su oni igrači koji osvajaju turnire i konstantno igraju na visokom nivou. Važan je i finansijski aspekt; nagrade su se višestruko povećale pronalaskom bogatih sponzora. Put do vrha težak je, a igra po svojoj prirodi zahtijeva godine posvećivanja i vježbe, uz prijeko potrebni talent.
mini|lijevo|150px|[[Ronnie O'Sullivan]] Pojedini igrači dominirali su igrom kroz decenije. Ray Reardon smatra se najboljim igračem 1970-ih, Steve Davis osvojio je gotovo sve tokom 1980-ih, dok je Stephen Hendry pokorio svijet snukera tokom 1990-ih, osvojivši sedam titula svjetskog prvaka u tom razdoblju, od čega pet zaredom. No, novi milenij donio je mnogo perspektivnih igrača i veliku konkurenciju u svjetskom vrhu; još nijedan igrač nije uspostavio dominaciju kao tri spomenuta. Valja napomenuti da su Mark Williams te harizmatični Ronnie O'Sullivan, koji se smatra najvećim prirodnim talentom za snuker i kome čak i protivnici to priznaju, osvojili prve četiri titule svjetskog prvaka u prvih pet godina ovog milenija. Osim njih, najpoznatiji igrači današnjice jesu Mark Selby, Judd Trump, Shaun Murphy, Ali Carter, Kyren Wilson i Joe Perry (Engleska), John Higgins, Stephen Maguire, Graeme Dott i Anthony McGill (Škotska), Ryan Day i Matthew Stevens (Vels), Mark Allen (Sjeverna Irska), Ken Doherty i Fergal O'Brien (Irska), Neil Robertson (Australija) i već spomenuti Kinezi Ding Junhui i Liang Wenbo, uz Marca Fua iz Hong Konga.