cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drugi balkanski rat
Nakon protjerivanja Turaka s područja današnje Makedonije, Srbija, Grčka i Bugarska su nastojale zadržati osvojena područja pod svojom vlasti. Dok je pitanje osvojenih teritorija u Makedoniji između Srbije i Bugarske bilo riješeno Tajnim dodatkom uz Ugovor o prijateljstvu i savezu, pitanje Makedonije između Grčke i Bugarske ostalo je otvoreno, pri čemu su iznevjerene želje makedonskog naroda.
Nakon Londonskog mirovnog ugovora iz 30. maja 1913, Srbija je ovladala zapadnom i srednjom Makedonijom, današnjim Kosovom, Metohijom i Sandžakom, Grčka je dobila južnu Makedoniju zajedno sa Solunom, Crna Gora je dobila dio Sandžaka i Metohije, a Bugarska područje Trakije do crte Enos – Midija i istočni dio Makedonije.
Nakon gubitka teritorija u Albaniji, time i izlaza na more, Srbija je tražila obnavljanje ugovora sa Bugarskom, zbog pomoći na Jedrenima računajući na ustupke Bugarske u Makedoniji, tzv. spornoj zoni. Bugarska je smatrala da Srbiji, po ugovoru, pripada samo jedan dio Makedonije, dok je Srbija smatrala da joj pripada cijela Makedonija.
Razdor između Grčke i Bugarske datira još od početka Prvog balkanskog rata, a posebno nakon grčkog osvajanja Soluna. Grčka je u nekoliko navrata pokušavala riješiti pitanje granica s Bugarskom koje je Bugarska odbila bez protivprijedloga.
Još tokom Prvog balkanskog rata, između Bugarske i Srbije je uspostavljena privremena crta razgraničenja teritorija, na koju su Bugari već 16. maja započeli dovlačiti svoje snage iz Trakije, a istovremeno je započela koncentrisati svoje snage i prema Grčkoj. Ti pokreti bugarskih snaga prinudili su uspostavljanje saveza između Grčke i Srbije protiv Bugarske, kojim je ujedno i riješeno pitanje granica između te dvije zemlje u Makedoniji, pri čemu je Srbija dobila i pravo korištenja luke Solun u sljedećih pedeset godina. Srbija i Grčka su odmah pokušale uključiti i druge zemlje u svoj savez, prije svega Rumuniju, jer je i ona imala neriješena granična pitanja sa Bugarskom. Iako je Rumunija odbila stupiti u savez, objavila je da u slučaju sukoba neće ostati neutralna.
Rusiji, kojoj nije bilo u interesu razbijanje balkanskog saveza koji je predstavljao prepreku širenju Austro-Ugarske ka istoku, pokušala je bezuspješno u nekoliko navrata diplomatskim putom smanjiti napetosti između sukobljenih država. Tokom diplomatskih aktivnosti, na crti razgraničenja je sve učestalije dolazilo do manjih sukoba i incidenata. Želeći staviti Rusiju pred svršen čin, bugarska vojna klika je odlučila spor riješiti oružanim sukobom. General S. Kovačev je 20. juna izdao naredbu za pripremu za napad, pa je u noći 30. juna 1913. godine bugarska 4. armija izvršila napad na srpske snage na rijeci Bregalnici, a 2. armija napala grčke snage u području Soluna.
NGC 6421
NGC 6421 (također poznat kao ESO 393-?22) je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Škorpion. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. augusta 1834. godine.
Drugi balkanski rat
= Ratni i početni planovi =
Srpski plan
Pod pritiskom Rusije na arbitražu i neprijateljskim držanjem Austro-Ugarske, kao i izjavom Rumunije da će se pridružiti napadnutom, Srbija je svoj ratni plan gradila na čekanju. Plan je bio odbrambenog svojstva - učvršćivanje položaja prema Bugarskoj i odbrana teritorija iz 1912. godine. Nakon odbrane bugarskog napada na Bregalnici, 3. armija je trebala u sadejstvu sa grčkim snagama preći u protivnapad u području Štipa i opkoliti bugarske snage u dolini Strumice.
Grčki plan
Grčki plan je bio odbrana teritorija iz 1912. godine na položajima sjeverno i sjeveroistočno od Soluna a zatim prelazak u protivnapad i u sadejstvu sa srpskom vojskom opkoljavanje bugarskih snaga u dolini Strumice.
= Tok rata =
NGC 276
NGC 276 (također poznat kao ESO 474-34, IC 1591, IRAS 00496-2257, MCG -4-3-21 i PGC 3054) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 645 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,00 (188 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Frank Muller 1886. godine.
Drugi balkanski rat
Operacije na grčkom frontu u Makedoniji
Nakon brzog i iznenadnog napada na grčke snage, 30. juna 1913. godine, bugarska 2. armija je zauzela teritorije iza crte razgraničenja, rastjerala grčke i srpske snage ali pri tome nije se uspjela sjediniti sa snagama 4. bugarske armije koja je zaustavljena na srpskom frontu. Budući da je 2. armija bila slaba, ona nije bila u mogućnosti održati zauzete teritorije, pa su grčke snage 2. jula izvršile protivnapad nakon čega se 2. bugarska armija povukla na polazne položaje. U slijedeća dva dana su Grci nastavili sa napredovanjem i uvjetovali povlačenje bugarske 2. armije prema Strumici. 9. jula 1913. godine, grčke snage su napale bugarske snage na planini Belasici i uspjele ih odbaciti preko rijeke Strumice i zaplijeniti bugarsku artiljeriju. Bugarske snage su se 11. jula povukle prema Stumu, a Grčka je zaustavila privremeno svoje napredovanje zbog reorganiziranja snaga i dotura ratnog materijala.
NGC 276
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Drugi balkanski rat
Operacije na staroj srpsko-bugarskoj granici
Poslije poraza na Bregalnici, general Savov, kao pomoćnik vrhovnog komandanta i jedan od glavnih ratnih huškaša, je smijenjen, a na njegovo mjesto postavljen general Dimitrijev, koji je, kako bi olakšao novonastalu situaciju u Makedoniji, 4. jula 1913. godine naredio prodor 1. i 3. bugarske armije prema Timoku i zauzimanje grada Knjaževca i napad na Pirot.
Sa brojnijim snagama, bugarska armija je 5. jula izvršila napad na srpske snage i vrlo brzo ih protjerala prema Knjaževcu i 7. jula ušla u nebranjeni Knjaževac. Međutim, daljnje operacije bugarske vojske su morale biti prekinute zbog opasnosti napada rumunskih snaga preko Dunava u pozadinu 1. bugarske armije, pa su se 9. jula snage povukle preko granice. Srpske snage su odmah zauzele napuštene položaje bugarskih snaga i tu se učvrstile.
Istovremeno su bugarske snage 5. jula i napale preko prevoja Sv. Nikola i ugrozile Pirot sa sjevera. Nakon teških borbi srpske snage su odbačene i 8. jula kad su Bugari već bili pred Pirotom, a srpske snage se pripremale na povlačenje iz Pirota, bugarsko vrhovno zapovjedništvo je naredilo povlačenje bugarskih snaga zbog prelaska rumunskih snaga preko Dunava.
Ulazak Rumunije u rat
Uprkos zahtjevima Austro-Ugarske da se ne miješa u rat, Rumunija je već 3. jula pristupila mobilizaciji svojih snaga i 10. jula objavila rat Bugarskoj. Zbog svoje zauzetosti u ratu sa Srbima, bugarske snage su bile slabe tako da su rumunske snage vrlo brzo prešle Dunav i nastavile prema Sofiji bez otpora bugarskih snaga i 25. jula izbile 5 kilometara istočno od Sofije. Pad Sofije je zaustavljen intervencijom njemačkog cara.
Ulazak Turske u rat
Turska je uvidjela mogućnost u sukobu saveznika povratka izgubljenih teritorija tokom Prvog balkanskog rata, pa su 13. jula turske snage pod komandom Enver-paše prešle crtu Enos – Midija i rastjerale slabe bugarske snage a 22. jula zauzele Jedrene.
= Kraj rata = Pred napadima srpske i grčke vojske, a sa sjevera ugrožena nastupanjem Rumunije i sa juga nastupanjem Turske, Bugarska je bila prinuđena zatražiti primirje. Sve vojne operacije su zaustavljene 31. jula u podne, a mirovni ugovor je potpisan 10. augusta u Bukureštu, po kojem se Bugarska odrekla svih spornih teritorija u korist Srbije i Grčke. Turska je dobila Jedrene a Rumunija područje Dobruže. Mirovni ugovori sa Turskom su uspostavljeni: Bugarska 24. septembra 1913. u Istanbulu; Grčka 14. septembra 1913. u Atini i Srbija 14. marta 1914. u Istanbulu.
Drugim balkanskim ratom je razbijen Balkanski savez i ojačan uticaj Velikih sila na balkanske države. Makedonija je bila podijeljena između Srbije i Grčke.
Sindrom Cornelije de Lange
Sindrom Cornelije de Lange (CdLS) je genetički poremećaj. Osobe s ovim sindromom doživljavaju niz fizičkih, kognitivnih i medicinskih izazova u rasponu od blagih do teških. Sindrom ima vrlo raznolik fenotip, što znači da pogođeni imaju različite karakteristike i izazove. Tipska obilježja CdLS-a uključuju debele ili dugačke obrve, mali nos, nizak rast, zaostajanje u razvoju, dug ili gladak filtrum, tanku gornju usnu i spuštena usta.
Sindrom je dobio ime po nizozemskoj pedijatrici Corneliji Catharini de Lange, koja ga je opisala 1933. godine.
Često se naziva Brachmann de Langeov sindrom ili Bushijev sindrom, a poznat je i kao Amsterdamska patuljastost. Njegova tačna učestalost nije poznata, ali se procjenjuje na 1/10.000 do 1/30.000.
Znakovi i simptomi
Fenotip CdLS je veoma raznolik i opisan je kao spektar; od klasičnog CdLS-a (sa većim brojem ključnih karakteristika) do blagih varijacija sa samo nekoliko karakteristika. Neki ljudi će imati mali broj funkcija, ali nemaju CdLS.
Ključna obilježja:
Ostale sugestivne karakteristike:
Sljedeća zdravstvena stanja češća su kod osoba sa CdLS nego u općoj populaciji. Djeca s ovim sindromom često imaju duge trepavice, guste obrve i sinofris (spojene obrve). Dlake na tijelu mogu biti pretjerane, a pogođene osobe su često niže od članova svoje uže porodice. Imaju karakterističan fenotip lica.
Djeca sa CdLS često pate od poteškoća gastrointestinalnog trakta, posebno od gastroezofagusnog refluksa. Poznato je da su povraćanje, povremeni loš apetit, zatvor, proljev ili nadutost plino vima redovnost u slučajevima kada su problemi sa GI traktom akutni. Simptomi mogu varirati od blagih do teških.
Osobe sa CdLS-om mogu ispoljavati ponašanja koja su opisana kao "slično autistima", uključujući samostimulaciju, agresiju, samopovređivanje ili snažnu sklonost strukturiranoj rutini. Problemi u ponašanju u CdLS-u nisu neizbježni. Mnogi od njih povezani su reaktivni (tj., nešto se događa u tijelu ili okolini osobe da bi izazvalo takvo ponašanje) i ciklični (dolazi i odlazi). Često, osnovni medicinski problem, bol, socijalna anksioznost, okolinski stres ili stres kod njegovatelja mogu biti povezani s promjenom ponašanja. Ako je uzrok bol ili medicinski problem, nakon liječenja, ponašanje se normalizuje.
Postoje dokazi za neke znake preranog starenja, uključujući rani razvoj Barrettovog jednjaka, osteoporozu u tinejdžerskim godinama, prerano sijedenje kose i neke promjene na koži lica uzrokuje stariju pojavnost u odnosu na hronološko doba.
Uzroci
Smatra se da je velika većina slučajeva posljedica spontanih genetičkih mutacija. Mogu biti povezani i sa mutacijama koje pogađaju kohezinski kompleks.
Čini se da posljednja dva gena koreliraju sa blažim oblikom sindroma.
U 2004., istraživači iz Dječije bolnice u Filadelfiji (Sjedinjene Američke Države) i Univerziteta Newcastle upon Tyne (Engleska) identificirali su gen (NIPBL) na hromosomu 5 koji uzrokuje CdLS kada je mutiran. Od tada su pronađeni dodatni geni (SMC1A, SMC3 i HDAC8, RAD21) koji uzrokuju CdLS kada se promijene. U julu 2012. godine najavljen je četvrti "CdLS gen" — HDAC8. HDAC8 je X-vezani gen, što znači da se nalazi na hromosomu X. Osobe sa CdLS koji imaju promjenu gena u HDAC8 čine samo mali dio svih pogođenih CdLS-om. Dokazi o vezanosti za hromosomsku poziciju 3q26.3 su mješovi.
Genetičke promjene povezane sa CdLS su identificirane u genima NIPBL, SMC1A i SMC3, kao i nedavno identificiranim genima RAD21 i HDAC8. Sve ove genetičke promene koje se javljaju kod pacijenata sa CdLS utiču na proteine koji funkcionišu na kohezinskom putu. SMC1A, SMC3 i RAD21 proteini su strukturne komponente kompleksa kohezinskog prstena. NIPBL uključen je u punjenje kohezinskog prstena na hromosomima, a HDAC8 deacilira SMC3, kako bi olakšao njegovu funkciju. Put kohezina uključen je u koheziju sestrinskih hromatida tokom mitoze, popravka DNK, segregacije hromosoma i regulacije razvojne ekspresije gena. Defekti u ovim funkcijama teoretizirani su da leže u osnovi nekih obilježja CdLS-a. Posebno, defektna popravka DNK može biti u osnovi znakova preranog starenja.
Dijagnoza
Dijagnoza CdLS prvenstveno se zasniva na kliničkim nalazima kliničkog genetičara, a u nekim slučajevima može biti potvrđeno laboratorijskim testiranjem.
Liječenje
Često se preporučuje interdisciplinarni pristup za liječenje problema povezanih s CdLS. Tim za podsticanje dobrobiti djeteta često uključuje govor, radnu i fizioterapiju, nastavnike, ljekare i roditelje.
Sindrom Cornelije de Lange (CdLS) zahvata mnoge različite sisteme tijela, a liječenje često obavlja tim ljekara i drugih zdravstvenih radnika. Liječenje ovog stanja varira u zavisnosti od znakova i simptoma prisutnih kod svake osobe. Može uključivati: 4-5.
Historija
Prvi dokumentovani slučaj zabilježio je Winfried Robert Clemens Brachmann (1888–1969), 1916. njemački ljekar koji je pisao o različitim karakteristikama bolesti kod svog 19-godišnjeg pacijenta, a slijedi ga 1933. Cornelia Catharina de Lange (1871–1950), nizozemska pedijatrica po kojoj je bolest dobila ime. CdLS bio je poznat i kao Brachmann-de Langein sindrom.
FK Radnik Bijeljina
FK Radnik je fudbalski klub iz Bijeljine, Bosna i Hercegovina. Takmiči se u Prvoj ligi Republike Srpske.
Osnovan je 14. juna 1945. Svoju prvu promociju u Premijer ligu je izborio u sezoni 2004-05, nakon osvajanja šampionske titule u Prvoj ligi Republike Srpske. Prvu sezonu u najvišem rangu je završio na 13. mjestu, da bi naredne sezone ispao u niži rang. U sezoni 2011-12, osvaja svoju treću titulu u Prvoj ligi Republike Srpske, čime ponovo ostvaruje plasman u Premijer ligu. Najveći uspjeh kluba je osvajanje Kup Bosne i Hercegovine u sezoni 2015/2016.
Leta
Leta (grč. Λητώ, Lêtố) je boginja muzike i lova u grčkoj mitologiji. Kralj bogova Zeus otac je njenih blizanaca, Apolona i Artemide, koje je Leta začela nakon što je njena skrivena ljepota slučajno zapela za oko Zeusa. Klasični grčki mitovi bilježe malo toga o Leti osim o njenoj trudnoći i traženju mjesta gde bi mogla da rodi Apolona i Artemide, budući da je Hera, Zeusova žena, u svojoj ljubomori naredila svim zemljama da je izbegavaju i uskrate joj zaklon. U mitovima Hera je obično ta koja šalje monstruoznog Pitona, džinovsku zmiju, protiv Lete da je progoni i da joj naudi. Leta je na kraju pronašla ostrvo, Delos, koje nije bilo spojeno s kopnom ili s okeanskim dnom, stoga se nije smatralo kopnom ili ostrvom i mogla je roditi. U nekim pričama, Hera je dodatno mučila Letu odgađajući porođaj, ostavljajući Letu u agoniji danima prije nego što je uspjela roditi blizance, posebno Apolona. Kada su se Apolon i Artemida rodili i odrasli, Leta se povlači, kako bi postala majčinska figura na Olimpu, a njena uloga je već odigrana.
FK Radnik Bijeljina
Navijači
Najvjernije pristalice fudbalskog kluba Radnik Bijeljina nose naziv "Incident Bijeljina".
Historija
Ubrzo nakon nastanka Radnik Bijeljina ostvaruje prve uspjehe. Već 1948. godine klub postaje šampion tuzlanske oblasti pobjedivši u finalu ekipu Slobode iz Tuzle. Uspjesi se nastavljaju tako da samo godinu dana kasnije Radnik ostvaruje jedan od najvećih uspjeha u historiji kluba - ulazak u 1/16 finala kupa Jugoslavije. 1957. godine klub se počinje takmičiti u okviru Novosadsko-srijemske zone.
Leta
Osim mita o rođenju Artemide i Apolona, Leta se pojavljuje i u drugim značajnim mitovima, obično gdje kažnjava smrtnike zbog njihove oholosti prema njoj. Nakon što su neki likijski seljaci spriječili nju i njenu djecu da piju iz fontane, Leta ih je sve pretvorila u žabe koje nastanjuju fontanu. U priči o Niobi, kraljica Niobe se hvali da je bolja majka od Lete jer je rodila četrnaestoro dece, a Leta samo dvoje. Leta traži od svoje djece blizanaca da je osvete, a oni odgovaraju tako što za kaznu ubiju sve Niobine sinove i kćeri. U drugom mitu, gigantski Titije je pokušao da ugrozi Letu, te su Artemida i Apolon ubili. Leta se obično nalazi na Olimpu među ostalim bogovima, nakon što je zauzela svoje mjesto pored Zeusa, ili prateći i pomažući svom sinu i kćeri u njihovim raznim nastojanjima.
FK Radnik Bijeljina
Historija
Radnik je u dva navrata nastupao u Drugoj ligi SFRJ. Jedan od ulazaka u taj rang takmičenja vezuje se za sezonu 1971-72 kada je osvojio titulu šampiona Republičke lige BiH. Slijedilo je razigravanje za ulazak u Drugu ligu SFRJ u kojem ga je čekala Sloga iz Vukovara. Sa dvije ubjedljive pobjede rezultatima 4-0 u Bijeljini i 8-0 u Vukovaru Radnik se plasirao u Drugu ligu SFRJ.
Leta
U antici, Leta je obično obožavana zajedno sa svojom djecom blizancima, posebno na svetom ostrvu Delos, kao kourotrofno božanstvo, boginja majčinstva; u Likiji je bila boginja majka. U rimskoj mitologiji, Letin rimski ekvivalent je Latona, latinizacija njenog imena, pod uticajem etrurskog Letuna. U antičkoj umjetnosti ona je predstavljena kao skromna žena sa velom u prisustvu svoje djece i Zeusa, obično kao kidnapovana od Titija.
Terra Firma
Terra Firma su mala grupa ostrva koja se nalaze 15 km sjeverno od Cape Bertauxa, na zapadnoj obali Grahamove zemlje u zapadnom Antarktiku. Otkrivena su tokom britanske Grahamlandske ekspedicije (BGLE) 1936. godine. Ime Terra Firma se koristi za najveće ostrvo, jer je tu posada BGLE kampovala nekoliko dana dok se na kraju uspjela probiti kroz led, a kasnije se naziv ostrva Terra Firma koristio za cijelu grupu otkrivenih ostrva, uključujući i Dumbellovo ostrvo.
FK Radnik Bijeljina
Prvaci Republike Srpske
Nakon završetka rata u BiH klub je kratko, tokom perioda 1995-97, nosio ime Panteri Bijeljina. Posebno će biti upamćena sezona 1998-99. kada je FK "Radnik" osvojio prvu titulu šampiona Republike Srpske. Ovaj uspjeh je ponovljen u sezoni 2004-05. kada je po drugi put osvojena titula najboljeg u Republici Srpskoj i tako ostvaren plasman u Premijer ligu Bosne i Hercegovine. Prva sezona u elitnom razredu je za Radnik završena povoljno jer je izboren opstanak.
Leta
Karakteristike
Iz antike sačuvalo se razmjerno malo Letinih slika i kipova. Njen izvanredno oblikovan lik na istočnom zabatu Partenona zatečen je u takvom stanju da je istraživači dugo nisu mogli identificirati. Kip se danas, uz mnogo drugih torza koji su nekad ukrašavali Partenon, nalazi u britanskom muzeju u Londonu, gdje ga je 1802. godine dopremio lord Elgin.
FK Radnik Bijeljina
Prvaci Republike Srpske
Fudbaleri koji su osvojili titulu i plasman u Premijer ligu BiH u sezoni 2004-05:
Leta
Mitologija
mini|130p|[[Lucas Cranach: Apolon i Artemida, 1530.]]
Terra Firma
Terra Firma je najjužnija tačka svijeta gdje još uvijek prirodno rastu trave (Deschampsia antarctica) i cvijeće (Colobanthus quitensis).
Leta
Apolonovo i Artemidino rođenje
Kad je božica Hera saznala da Leta nosi djecu njenog muža Zeusa, bila je bijesna i ljubomorna te se odlučila osvetiti tako što nije dopustila Leti da ostane na čvrstoj zemlji (kopnu ili ostrvu) i Leta je bila prisiljena tražiti gdje će roditi. Dok je gonila zmija Piton sa glavom zmaja koju je na nju poslala Hera, Leta je naišla na novostvoreno ostrvo Del koje je plutalo na vodi i nije bio ni kopno niti ostrvo, a bješe okruženo labudovima. Kad je kročila na to, dvije stijene su izronile iz morskih dubina; jedna je zaustavila kretanje ostrva, a druga stala zmiji na put. Zatim je Leta na gori Kint rodila blizance, sina Apolona i kćerku Artemidu. Poslije je Zeus prikovao Del za dno okeana da više ne pluta, a samo je ostrvo postalo posvećeno Apolonu.
mini|150p|[[Pierre Charles Jombert: Apolon i Artemida ubijaju Niobinu djecu, 1772.]]
Nioba i Leta
Nioba je bila kraljica Tebe i Amfionova žena koja se hvalisala pred Letom jer je imala četrnaestero djece (Niobide), sedam dječaka i sedam djevojčica, dok je Leta imala samo dvoje, Artemidu i Apolona. Apolon joj je ubio sinove dok su trenirali atletiku, a Artemida je ubila njene kćeri otrovnim strijelama, kao i Apolon. U nekim verzijama priče poneki potomak je spašen. Amfion se, vidjevši mrtve sinove, prema nekim legendama ubio, a prema drugima ubio ga je Apolon nakon što je bijesnio i pokušavao se osvetiti. Shrvana Nioba otišla je u Malu Aziju gdje se plačući pretvorila u kamen, a njene suze stvorile su rijeku Ahel. Zeus je pretvorio sve Tebance u kamen te niko nije mogao pokopati Niobu sve dok je devetog dana nisu pokopali sami bogovi.
FK Radnik Bijeljina
Igrači
''Posljednja izmjena: 25. oktobar 2021.''
(C)
Geobiologija
Geobiologija je interdisciplinarna nauka koja proučava interakcije između biosfere i geosfere. To je relativno mlada oblast i naučnih istraživanja koja kombinira i korelira metode i spoznaje  mnogih drugih nauka, kao što su: biologija, paleobiologija, paleontologija, genetika, biohemija, fiziologijam geohemija, mikrobiologija,  sedimentologija, mineralogija, litologija, petrologija nauke o atmosferii osatala komplementarna područja nauke.
Geobiologija ne proučava samo način života živih organizama, nego i njihove interakcije, a posebno obrasce njihovog uticaja na Zemlju i obrnuto, nego i historijski razvoj tih odnosa. Primjenom različitih bioloških, geoloških i hemijskih i ostalih prirodno-matematičkih metoda, geobiološka istraživanja pokušavaju objasniti koevoluciju života i Zemlje i njihovih složenih međuodnosa, na nivou jedinki, populacija i viših taksomomskih kategorija. Rezultati geobioloških istraživanja su potencijalno veoma primjenljivi u oblasti bioremedijacije i ostalih oblika reparacije oštećenih ekosistema. Glavna podoblast geobiologije geomikrobiologija, koja je usmjerna na proučavanje međuodnosa mikroorganizama i minerala, stijena i drugih komponenti  geosfere. Primjer takvog međuodnosa je proces oksigenacije prvobitne Zemljine atmosfere, putem aktivnosti fotosintetskih bakterija. Prvonastali kisik se trošio na oksigenaciju gvožđa što se smatra osnovom masovnog nastanka trakastih gvožđevitih formacija. Ove sedimentne stijene su skoro bez izuzetka prekambrijumskog porijekla.
Blisko povezana oblast istraživanja ove nauke je i astrobiologija, u kojoj se kombiniraju rezultati geobiologije i planetarnih nauka, a u cilju detekcije tragova života na drugim planetama.
Historija
Matra se da je termin geobiologija prvi upotrebio Lourens Gerhard Marinus Baas Becking, holandski mikrobiolog i botaničar. On je 1934. godine objavio knjigu Geobiologie: of Inleiding tot de Millieukunde, kada u uvodu piše: Njegov pristup bio je pod uticajem njegovih prethodnika, prije svega njegovog učitelja (Martinus Bajerinka, hol. Martinus Willem Beijerinck), također poznatog mikrobiologa i botaničara. Drugi uticaji su dolazili od Vladimira Vernadskog (rus. Vladimir Ivanovič Vernadskiй, ukr. Volodimir Іvanovič Vernadsьkiй), koji se danas smatra jednim od utemeljitelja geohemije, biogeohemije i radiogeologije. Čuven je i po svojoj knjizi Biosfera (1926) u kojoj iznosi hipotezu da je život „geološka sila“ koja oblikuje Zemlju. . and Sergei Vinogradsky, famous for discovering lithotrophic bacteria. Bio je i pod uticajem i Sergeja Vinogradskog (ukr. Sergій Mikolaйovič Vinogradsьkiй), također poznatog naučnika koji je zaslužan za otkriće litotrofnih bakterija, hemosinteze, uz opisivanje različitih geohemijskih ciklusa ili njihovih dijelova. Koliko je poznato, prva zvanična laboratorija za geobiologiju bila je otvorene upravo u Bas Bekingova instituciji za geobiologiju u Australiji, koja je otvorena 1965. Ipak, bilo je neophodno narednih oko 40 godina da geobiologija učvrsti svoj položaj kao zasebna naučna disciplina. To se i desilo ponajviše zahvaljujući ogromnom napretku u oblasti geohemije i genetike, koji je omogućio da se definira posebna oblast u kojoj će nauka o životu i Zemlji biti objedinjena.
Danas postoje naučni časopisi koji se bave isključivo temama iz ove oblasti. Poznatiji su Geobiology (izlazi od 2003.) i Biogeosciences (od  2004). Mnogi univerziteti širom svijeta, osobito oni prestižni, imaju studijske programe iz geobiologije.
Geobiološke prekretnice
Oksigenizacija primordijalne atmosfere pomoću fotosintetskih bakterija smatra se najznačajnijim događajem u Zemljinoj historiji, a  za geobiologiju je poznata i kao Velika kisička katastrofa. Uvođenje slobodnog kisika u atmosferu i okeane, zauvijek je izmijenilo površinske biogeohemijske cikluse i tok evolucije života. Prisustvo kisika je bilo presudno za evoluciju eukariota i pojavu višećelijskih organizama.
Porijeklo životinja i izlazak biljaka na kopno, kao i uticaj tih promjena na eroziju tla i kruženje minerala i hranjivih materija, također su imali ogroman značaj za geobiološke procese. Druge pojave od interesa su i globalna izumiranjae, pojava termita i njihova uloga u rastresanju sedimenata, mikrobni sedimenti, postanak koralnih grebenovaa i depozicija kalcij-karbonata te njihova uloga u razbijanju talasa, apsorpcija silicija, djelovanjem sunđera itd.
Značajniji koncepti
Glavni zadatak većine geobioloških istraživanja je razumijevanje evolucije bioloških procesa i njihovih geoloških poslijedica. Bez obzira što su mnogi aspekti pročavanja ovog tipa u interakciji znanja o prošlosti i sadašnjosti, a neki detalji  su i dalje nejasni, postoje neki ključni koncepti koji su polazna tačka u ovakvim istraživanjima.
Zemlja se mijenja
Prisustvo kiseonika na Zemlji od njegove prve proizvodnje cijanobakterijama u GOE-u i do danas drastično je uticalo na tok evolucije života i Planete. i nestanak oksidirajućih minerala poput pirita iz slojeva drevnih ležišta. Prisutnost stvaranja gvožđa u obliku bandaža (BIF) tumačeno je kao trag za porast kisika. jer su male količine kisika mogle reagirati sa reduciranim gvožđem (Fe (II) u okeanima, što rezultira taloženjem sedimenata koji sadrže Fe (III) oksid na mjestima poput Zapadne Australije. Međutim, svako oksidacijsko okruženje, uključujući ono koje pružaju mikrobi poput fotoautotrofa koji oksidira gvožđe Rhodopseudomonas palustris, može pokrenuti stvaranje gvožđe-oksida i time taloženje BIF. Ostali mehanizmi uključuju oksidaciju pod UV svetlom. Doista, BIF-ovi se pojavljuju na velikim površinama Zemljine povijesti i ne moraju biti u korelaciji sa samo jednim događajem.
Zapisu u sedimentnim stijenama
Historija Zemlje je zapisana u sewdimentnim stijenama. Sedimentne stijene čuvaju ostatke nekadašnjih oblika života na Zemlji u formi fosila, biomarkera, izotopa i ostalih materijalnih tragova. Klasičan primjer sedimenata koji su značajni za geobiološka istraživanja su stromatoliti i gvožđevite trakaste formacije. Uloga živog svijeta u nastanku i jednih i drugih vrlo je aktuelna naučno oblast u kojoj nedostaje još mnogo odgovora.
Metabolički diverzitet
U živom svijetu postoje različiti obrasci metabolizma, koji su direktno povezani sa globalnim kruženjem elemenata i njihovih spojeva na Zemlji. Geohemijsko okruženje omogućava život na Zemlji, a organizmi produciraju različite molekule koji se vraćaju u vanjsku sredinui na nju utiču. Pored toga, biohemijske reakcije su katalizirane enzimima koji ponekad preferiraju određeni izotop više od drugih. Primjer može biti kisična fotosinteza koju katalizira katalisana rubisko enzim, koji veže ugljik-12 prije nego što bi ugljik-13, što rezultira izotopskom frakcijacijom u okolnim slojevima sedimentnih stijena.
Geni i metabolizam
Primjenom metoda molekulske biologije na laboratorijskim kulturama mikroorganizama lahko se utvrđuje funkcija pojedinih gena. Pored toga, geobiološka istraživanje se vrlo često služe podacima metagenomike i metatranskriptomike da otkriju koji geni su odgovorni za procese koji su relevantni u datom ekosistemu i biogeohemijskim ciklusima u konkretnom okruženju.
Filogenija – evolucijska historija
Filogenija je nauka koja pročava procese filogeneze, odnosno historijski razvoj živih bića i njihovih skupina. Danas to primarno uključuje poređenje sekvenci DNK različitih organizama za utvrđivanje stepena srodnosti i evolucijskih veza i odnosa. Svaka razlika u sekvenci DNK ukazuje na divergenciju između jedne i druge vrste. Ta divergencija, određena je ili driftom ili prirodnim ili vještačkim odabiranjem, a pokazatelj je određenog  protoka vremena. Ukoliko uz molekulske postoje i paleontološki podaci kao što su fosili, onda se ima  konkretan vremenski zapis evolucije. Na temelju tih saznanja, može se dalje promišljati zašto se neka evoluciona promjena desila u određenoj sredini u određenom periodu vremena i koliko je specifična ili općenita. Odatle, s idejom o drugim suvremenim promjenama u životu i okolini, možemo početi nagađati zašto bi se mogli odabrati neki određeni evolucijski putevi.
Podoblasti
Shvatanje o tome šta sve može uključiti u sferu geobioloških istraživanja veoma varira u naučnoj zajednici. Neki je poistovjećuju sa geomikrobiologijom, dok drugi ovom naukom obuhvataju i mnoge oblasti čija se istraživanja svakako preklapaju sa geobiologijom ali se tradicijski nisu smatrale njenom podoblasti (npr. paleontologija). U svakom slučaju, geobiologija je pravi primjer interdisciplinarnog naučnog pristupa proučavanju kompleksnih geobioloških sistema.
Astrobiologija
Astrobiologija, nekad poznata i kao egzobiologija, još je jedno  interdisciplinarno polje naučnog istraživanja koje kombinira rezultate geobiologije i planetarnih nauka u cilju otkrivanja tragova života u međuplanetarnim prostranstvima i na drugim planetama. Za astrobiologiju su posebno značajns geobiološka istraživanja ekstremnih staništa na Zemlji, kao potencijalnih analoga mogućim uslovima na ranoj Zemlji. Razumijevanje geohemije i geobiologije takvih staništa može poslužiti za identifikaciju sličnih procesa na drugim planetama. Biogeohemija primarno proučava biogeohemijske cikluse. Jedan od utemeljitelja ove naučne oblasti je James Lovelock, čija je i Hipoteza Geja, prema kojoj Zemlja ima odlike živog bića i prema kojoj biološki, hemijski i geološki sistemi na Zemlji zajedno i kompleksno imeđureagiraju u pravcu stabilizacije uvjeta od kojih zavisi život na Zemlji.
Metagenomika
Metagenomika ili proučavanje metagenoma je genomika životne zajednice ili genomika organizama ekološke niše. Počiva na sekvenciranju i analizi DNK mikroorganizama iz uzorka iz okoline, bez njihovog kultiviranja u laboratoriji.
Organska geohemija
Funkcioniranje današnjeg svijeta ne može se zamisliti bez klasičnih energenata kao što su nafta, ugalj i plin. Organska geohemija proučava ove i druge energente ali i organsku komponentu Zemljine kore koja je prekursor ovih energeneta. U okviru oakvih istraživanja ispituju se promjene organske tvari pri nastanku ležišta bituminoznih škriljaca i ugljeva, pročavaju se sedimentacijski procesi i okruženje u kojem se odvijaju kao i interakcije organske i neorganske supstance, kao i procesi transformacije organskih spojeva u toku migracije kroz različite sfere. Praktična primjena tih spoznaja je u mogućem prognoziranju ležišta nafte, uglja i prirodnog plina, te prognoza njihovog sastava i kvaliteta. Nerijetko su predmet istraživanja i molekularni fosili koji su često lipidni biomarkeri. Molekulie kao što su steroli i hopanoidi, membranski lipidi eukariota i bakterija, mogu biti sačuvani u stijenama tokom milijardi godina. U procesu dijageneze, postaju fosilizirani lipidi, zivani sterani i hopani. Postoje i drugi obrasci molekulskih fosila, kao što su porfirini. Otkriće porfirina u petroleju (Alfred Treibs) zapravo se uzimakao miljokaz za početak razvoja organske geohemije.
Paleontologija
U geobiologiji, fokus je na mikropaleontologiji. Možda najstarija od pomenutih nauka, paleontologija proučavanje fosile. Uključuje otkriće, iskopavanje, datiranje i paleoekološko razumijevanje bilo koje vrste fosila, mikroba ili dinosaura, tragova ili fosilnih tijela. Mikropaleontologija je posebno relevantna za geobiologiju. Putativni bakterijski mikrofosili i drevni stromatoliti se koriste kao dokaz za porast metabolizma poput kisičke fotosinteze. Potraga za molekularnim fosilima, poput lipidnih biomarkera kao što su sterani i hopani, takođe je imala važnu ulogu u geobiologiji i organskoj geohemiji. Relevantne podoblasti uključuju paleoekologiju i paleobiogeorafiju
Biogeografija
Biogeografija je studija geografske distribucije života kroz vrijeme. Može sagledati sadašnju raspodjelu organizama po kontinentima ili između mikroniša, ili distribuciju organizama kroz vrijeme, ili u prošlosti, koja se naziva paleobiogeografija.
Evolucijska biologija
Evolucijska biologija je nauka o evolucijskim procesima koji su oblikovali raznolikost života na Zemlji. Uključuje genetiku, ekologiju, biogeografiju i paleontologiju za analizu svojih tema, uključujući prirodno odabiranje, varijancu, prilagođavanje, divergenciju, genetički drift i specijaju.
Ekohidrologija
Ekohidrologija je interdisciplinarno polje koje proučava interakcije vode i ekosistema. Stabilni izotopi vode ponekad se koriste kao prenosnici izvora vode i protoka između fizičkog okruženja i biosfere.
Prvi bošnjački sabor
Prvi bošnjački sabor (ili Svebošnjački sabor) bio je sabor održan u sarajevskom hotelu Holiday Inn 27. i 28. septembra 1993. godine. Organizovalo ga je Vijeće Kongresa bošnjačkih intelektualaca. Historijski je važan za Bošnjake zbog promjene imena nacije iz Musliman u Bošnjak, te je vraćeno ime bosanskog jezika kao nacionalnog jezika Bošnjaka. Novo ime je prihvaćeno i priznato Dejtonskim sporazumom 14. decembra 1995. godine. Nakon prvog, održan je i Drugi bošnjački sabor, 18. jula 1994. godine.
Saboru je prisustvovalo ukupno 377 sabornika te 80 poslanika iz Tuzle, Doboja, Zenice, Visokog, Travnika, Mostara, Konjic, Bihaća, Banje Luke, Zagreba i Goražda. Zasjedanjem je predsjedovao prof. dr. Enes Duraković koji je na uvodnom izlaganju predstavio i predsjednika inicijativnog odbora Aliju Isakovića, predsjednika Predsjedništva Republike Bosne i Hercegovine Aliju Izetbegovića, reisu-l-ulemu Mustafu ef. Cerića, akademika prof. dr. Muhameda Filipovića, te ministra vanjskih poslova Republike Bosne i Hercegovine dr. Harisa Silajdžića. Na Saboru su prisustvovali i turski, iranski i američki ambasador, američki izaslanik, predstavnici islamskih, katoličkih (Vinko Puljić) i pravoslavnih vjerskih institucija itd.
U svom govoru, između ostalog, Alija Isaković je rekao: "U nekim normalnijim okolnostima bilo bi prirodno da ovakvu odluku donese svenarodni referendum, ali u nemogućnosti da to obavimo, osnovne naše institucije (Preporod, Vijeće Kongresa bošnjačkih intelektualaca, Islamska zajednica i Merhamet) pokrenuli su sazivanje ovog Sabora sa željom da se, o ovako krupnim odlukama, govori na što je moguće široj osnovi, gde bi bili zastupljeni predstavnici svih struktura našeg društva i po mogućnosti svih regija."
Pristupilo se detaljnoj analizu uredbi Ženevskog mirovnog sporazuma. Isticano je da se bira između dva zla: pravednog rata i nepravednog mira. Uloženo je mnogo primjedbi na ovaj pravni akt koji je preživio veliki broj modifikacija, krpljenja i dotjerivanja što je rezultovalo u njegovu pretjeranu opširnost i njegovu pravnu neoubličenost. Predsjednik Predsjedništva Republike Bosne i Hercegovine Alija Izetbegović iznio je svoje stavove.
Ovaj Sabor će u historiji Muslimana na području Bosne i Hercegovine biti zabilježen kao mjesto gdje su vraćeni stari nazivi - Bošnjak (za muškog pripadnika u jednini), Bošnjakinja (za ženskog pripadnika u jednini), Bošnjaci (za muške pripadnika naroda u množini i generalan naziv) i Bošnjakinje (za ženskog pripadnika naroda u množini).
Jedan od prisutnih novinara je zapisao: "Noć u kojoj je zasjedao Sabor bila je presudna - zaspali smo kao Muslimani, probudili se kao Bošnjaci". Ovom deklaracijom Sabor je završio vjekovnu raspravu i nesporazume oko termina Musliman koji je muslimansko stanovništvo na tom širem području po njihovom shvatanju lišavao svih prava koje je posjedovala svaka etnička skupina kao što je pravo na svoju zemlju, nezavisnost, jezik, kulturu itd.
Sabor je donio i jednu važnu odredbu:
Zaključci
Većina poslanika bila je za nastavak rata i odbijanje Ženevskog paketa. Argumenti za su bili eventualni prestanak rata, ubijanja, raseljavanja, silovanja i drugih zločina uveliko vršenih nad bosanskim Muslimanima. Prednost prihvatanja neki su vidjeli u tome što će Bošnjaci konačno da dobiju jasno određene granice svoga prostora. Argumenti protiv bili su cijepanje bošnjačke zemlje, činjenica da bi bošnjačka republika držala tek 22% zemljoradničkog bogatstva, legitimacija Republike Srpske i Hrvatske Republike Herceg Bosne, podjela BiH po etničkom principu, neizlaženje bošnjačke republike na more i nedostatak međunarodne granice (okruženost srpskom i hrvatskom republikom), onemogućavanje povratka izbjeglicama itd. Poslanici su jasno istakli Srbiju, Crnu Goru i Hrvatsku kao agresore na Bosnu i Hercegovinu. Zahtijevali su priznanje tog okarakterizovanja, povlačenje agresora sa fronta i isplatu ratne odštete.
Vanjski linkovi
Snimak čitavog Sabora na YouTubeu:
Zastava Južne Georgije i Južnih Sendvičkih ostrva
mini|desno|300px|Zastava Južne Džordžije i Južnih Sendvičkih Ostrva
Zastava Južne Džordžije i Južnih Sendvičkih Ostrva je usvojena 1985, kada je teritorija formirana. Prije toga ova teritorija je koristila zastavu Falklandskih ostrva. Zastava je tamno plave boje i sa desne strane je smješten grb Južne Džordžije i Južnih Sendvičkih Ostrva, a u gornjem lijevom uglu zastava Ujedinjenog Kraljevstva.
NGC 3475
NGC 3475 (također poznat kao IRAS 10556+2427, MCG 4-26-22, PGC 33012 i UGC 6058) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 296 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,70 (146 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (95 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Reja (mitologija)
Reja ili Rea (grč. Ῥέα) je u grčkoj mitologiji boginja majka, Uranova je i Gejina kći, Titanida. Ona je starija sestra Krona, koji je bio i njena suprug, i majka je pet najstarijih olimpijskih bogova Hestije, Demetre, Here, Posejdona i Zeusa, i kralja podzemlja, Hada.
Kada je Kron saznao da mu je suđeno da ga svrgne neko od njegove djece, kao što se desilo njegovom otac prije njega, progutao je svu djecu koju je Reja rodila odmah po rođenju. Kada je Reja dobila svoje šesto i posljednje dete, Zeusa, odvukla ga je i sakrila na Kretu, dajući Kronu kamen da ga proguta umesto toga, spašavajući tako svog najmlađeg sina koji je nastavio da izaziva vlast svog oca i spasi svoju braću i sestre. Nakon Zeusovog pobjede nad Kronom i uspona olimpijskih bogova na vlast, Reja povlači svoju ulogu kraljice bogova kako bi postala prateća figura na planini Olimp. Ona ima neke uloge i mitove u novoj olimpijskoj eri; prisustvovala je rođenju svog unuka Apolona i podigla svog drugog unuka Dionisa; nakon što je Had oteo Perzefonu, Zeus je Reju poslao Demetri; dok u mitu o Pelopsu ona oživljava nesretnog mladića nakon što je ubijen.
U ranim tradicijama, poznata je kao "majka bogova" i stoga je snažno povezana s Gejom i Kibelom, koje imaju slične funkcije. Klasični Grci su je doživljavali kao majku olimpijskih bogova i boginja. Rimljani su je poistovećivali sa Magna Mater (njihov oblik Kibele) i boginjom Ops.
Karakteristike
U grčkoj mitologiji njen simbol je Mjesec. Međutim, u rimskoj mitologiji njen simbol je poznat kao lunar koji također označava Mjesec. Drugi simbol bio je labud, a također je prikazivana i sa dva lava koja su vukla njenu kočiju. Na glavi je često imala krunu, a u rukama je držala ćup, posudu, grč. pithos koja je predstavljala izvor svih stvari na zemlji.
Rođenje i djeca
mini|200px|Reja drži ćup, kraj nje sjedi lav, a iza nje je Mjesec. Ćup, lav i Mjesec su njeni simboli. Reja je rođena od boginje zemlje Geje i boga neba Urana, kao jedno od njihovih dvanaestero (ili trinaestero ) djece Titana. Prema Hesiodu, Uran je zatvorio svu njegovu djecu, dok Apolodor navodi da je zatvorio samo Kiklope i Centimane, ali ne i Titane. Uz pomoć Geje, najmlađe dijete, Kron, zbacio je svog oca, postao kralj umesto njega, oslobodio svoju braću i sestre i uzeo svoju sestru Reju za ženu. Ofion i Eurinoma, kćerka Okeana, navodno su vladale snježnom planinom Olimp u ranoj dobi. Reja i Kron su se borili protiv njih, i bacili ih u valove okeana, postavši tako vladari umjesto njih. Reja, vješta u hrvanju, posebno se borila protiv Eurinome.
Geja i Uran su rekli Kronu da je, baš kao što je zbacio vlastitog oca i postao vladar kosmosa, predodređen da ga nadvlada njegovo vlastito dijete; tako da je nakon rođenja svakog od njegove djece, Kron bi ih progutao. Reja, Uran i Geja su smislili plan da spase poslednjeg od njih, Zeusa. Reja je rodila Zeusa u pećini na ostrvu Kreti i dala Kronu kamen umotan u pelene, koji je on odmah progutao; Reja je sakrila svog malog sina Zeusa u pećini na planini Ida. Njeni pratioci, ratnički Koureti i Daktili, bili su tjelohranitelji malog Zeusa, pomažući da se od njegovog oca sakrije gde se nalazi. Prema nekim izvještajima, Rejinom voljom zlatni pas je čuvao kozu koja je nudila svoje vime i hranila malog Zeusa. Kasnije je Zeus pretvorio kozu u besmrtnika među zvjezdama, dok je zlatnog psa koji je čuvao sveto mesto na Kritu ukrao Pandarej.
U opskurnoj verziji, potvrđenoj samo na istočnom frizu hrama u Lagini, boginja raskršća Hekata pomogla je Reji da spasi Zeusa od njegovog oca. Na frizu je prikazana Hekata kako Kronu predstavlja povijeni kamen, dok je pravo dijete odvedeno na sigurno.
Dok je Zeus još bio dijete skriven na Kreti, Reja je uhvatila svog muža Krona sa njegovom ljubavnicom nimfom Filirom na djelu; Kron se zatim pretvorio u konja i odgalopirao, kako ga žena ne bi vidjela.
U nekim izvještajima, Reja je zajedno sa Metidom dala Kronu napitak koji ga je natjerao da povrati djecu koju je pojeo.
Era Olimpijaca
Nakon Zeusovog preuzimanja trona, Reja se povukla iz centra pažnje jer više nije bila kraljica bogova, već je ostala saveznica svoje djece i njihovih porodica.
U nekim tradicijama, Reja nije odobravala vjenčanje njene djece Here i Zeusa, pa su njih dvoje morali pobjeći da bi bili zajedno. Reja je bila prisutna pri rođenju svog unuka Apolona, zajedno sa mnogim drugim boginjama, a najznačajniji bogovi koji nisu bili prisutni su bili Hera i Ilitija, boginja porođaja, čije je odsustvo ostavilo Letu u strašnoj agoniji. Reja je bila boginja koja je ženama olakšavala porođaj.
Reja je podigla još jednog od svojih unuka, Dioniza, nakon vatrene smrti njegove majke, smrtne princeze Semele. Kasnije je izliječila Dionisovo ludilo, koje mu je nanijela ljubomorna Hera, a zbog čega je neko vrijeme besciljno lutao uokolo. Reja je dala Dionisu ametist, za koji se smatralo da sprječava pijanstvo. Reja se ponekad pridruživala Dionisu i njegovim Menadama u njihovim mahnitim plesovima.
Prema Bahilidu, Reja je bila ta koja je oživila Pelopsa nakon što ga je njegov otac Tantal posjekao.
Reja i Afrodita su spasile Kreuzu, ženu Afroditinog sina Eneja, iz ropstva kojem su je Grci podvrgli nakon pada Troje. Što se tiče Eneje, kada se iskrcao u Italiju, lokalni vojskovođa po imenu Turnus je zapalio njegove brodove s borovim okvirom. Reja (ili Kibela ), prisjećajući se da su trupovi tih brodova napravljeni od drveća sa njene svete planine pretvorila je brodove u morske nimfe.
Nakon što je Melanion dobio ruku Atalante zahvaljujući pomoći koju je dobio od Afrodite, zanemario je da joj zahvali. Tako im je boginja zadala veliku strast jedno prema drugom kada su bili u blizini Rejinog hrama. Njih dvoje su potom nastavili da imaju seks u hramu. U bijesu, Reja ih je pretvorila u lavove.
U jednom trenutku, čovjek po imenu Sangas uvrijedio je boginju, a ona ga je pretvorila u rijeku koja je nosila njegovo ime; Sangarius (sada rijeka Sakarya) u Maloj Aziji.
Jednom je Frigijski čovek po imenu Pir pokušao da siluje Reju; boginja ga je pretvorila u kamen zbog njegove oholosti.
U jednom orfičkom mitu, Zeus je bio ispunjen željom za svojom majkom i jurio je, da bi ga Reja odbila i pretvorila se u zmiju da pobegne. Zeus se također pretvorio u zmiju i silovao je. Dijete rođeno iz te zajednice bila je njihova kćerka Perzefona, a nakon toga Reja je postala Demetra. Dijete, Perzefona, rođeno je toliko deformisano da je Reja uplašena pobegla od nje i nije dojila svoju kćerku.
Kult
Homer Reju opisuje kao majku bogova. Poštovana je na Kreti gdje je spasila Zeusa od njegovog oca i svog muža Krona. Ovdje su se održavale proslave u njenu čast. Poslije je povezivana s anatolijskom božicom Kibelom, a i rimskom božicom Ops.
Potomstvo
lijevo|mini|190 px|Reja je Kronu dala umotani kamen kad je sakrila Zeusa.Rejin muž i brat, Kron kastrirao je svog oca Urana. Nakon toga, zatvorio je Hekatonhire, Gigante i Kiklope te je postavio čudovišnog Kampa da ih čuva. Potom su on i Reja zauzeli prijestolje kao kraljevi bogova. Ovo je doba nazvano zlatnim dobom, jer ljudi nisu imali potrebe za zakonima i pravilima te su svi činili ono što je trebalo. Reja sa Kronom ima nekoliko djece - Hestiju, Demetru, Heru, Hada i Posejdona, ali ih je Kron sve progutao, budući da je od svojih roditelja naučio da će i njega svrgnuti njegov sin, kao što je i on svog oca. Kad se Zeus trebao roditi, Reja je Uranu i Geji izložila svoj plan te ga je sakrila, a Kronu predala smotuljak sa kamenom koji je Kron progutao. Potom ga je odnijela na goru Idu na Kreti. Prema različitim verzijama mita, ondje je odgojen od različitih osoba - Geja ili koza Amalteja ili nimfa Adamanteja. Kad je odrastao, Zeus je prisilio Krona da povrati Rejinu djecu, prvo kamen, a potom i njih. U drugoj verziji mita, Metida je Kronu dala napitak koji ga je tjerao na povraćanje. Zatim je Zeus pustio Gigante, Hekatonhire i Kiklope te je sa njima svrgnuo Krona i druge Titane. U jednom drugom mitu, Zeus je rođen u planinskoj Arkadiji.
Erato (muza)
mini|[[Simon Vouet: Erato]]
Erato (grč. Ἐρατώ, Eratô = ljupka) jedna je od devet Muza, Zeusova i Mnemozinina kći. Zaštitnica je lirike, posebice ljubavne i himničnog pjesništva.
Karakteristike
Predstavljana je s lirom u ruci ili kitarom (koju je izumila) u ruci, a često je bila ovjenčana mirtom. Prikazivali su je i dvije golubice koje su jele sjemenke na tlu. Često je prikazivana i kako drži zlatnu strijelu da bi podsjetila na eros, osjećaj koji sve nadahnjuje i ljubav koju šiti. Zbog toga ju je često pratio Eros. Imala je jednog sina, Azana čiji je otac bio Arkad, Kalistin sin.
Plivanje na Olimpijskim igrama 2012 – 400 m mješovito (muškarci)
Takmičenja u disciplini 400 m mješovito za muškarce na Olimpijskim igrama 2012. održana su 28. jula.