cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Volt
Padovi napona
Na zavojnici (zavojnica n):
Gdje je: U=napon, I=struja, R=otpor, X=reaktancija
Uobičajeni naponi
150p|mini|1.5 volt C-članak baterija Nominalni naponi poznatih izvora:
Mjerni instrumenti
mini|[[Unimer komplet za mjerenje napona.]] Instrumenti za mjerenje razlike potencijala obuhvaćaju voltmetar, potenciometar (kao mjerni sklop) i osciloskop. Voltmetar radi na principu mjerenja struje kroz stabilni otpornik, koja je prema Ohmovom zakonu, proporcionalna razlici potencijala na krajevima otpornika. Potenciometar radi na principu uravnoteženja nepoznatog napona nasuprot poznatom naponu u mosnom spoju. Katodni osciloskop radi na principu da pojačava razliku potencijala i koristi je za otklanjanje elektronskog snopa (elektronske zrake) iz ravne putanje, pa je tako nastali otklon proporcionalan razlici potencijala.
Historija volta
Godine 1800., kao rezultat profesionalnog sukoba oko galvanske reakcije koju je zagovarao Luigi Galvani, Alessandro Volta razvija po njemu nazvan Voltin članak, preteču današnjih baterija, koje proizvode stabilnu električnu struju. Volta je utvrdio najdjelotvorniji par, cink i srebro, raznovrsnih metala koji proizvode elektricitet. U 1880-oj je Međunarodna elektrotehnička komisija (engl. International Electrotechnical Commission) IEC, potvrdila volt kao jedinicu za mjerenje elektromotorne sile. Volt je definiran kao razlika potencijala na provodniku kada kroz njega protiče struja od jednog ampera pri čemu se disipira snaga od jednog vata.
Prije otkrića Josephsonovog spoja kao etalona volta, volt se čuvao u nacionalnim laboratorijima u specijalno konstruiranim baterijskim člancima zvanima standardni članci. SAD su od 1905. do 1972. koristile Westonov članak.
Gorica (Konjic)
Gorica je naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
NGC 2521
NGC 2521 (također poznat kao MCG 10-12-77, PGC 22866 i UGC 4235) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 254 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 1,20 (89 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. februara 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Veles (mitologija)
mini|200p|Veles, Marek Hapon, 2014 mini|200p|Moderni simbol Velesa Veles (Volos, Voloh) je slavenski bog stada, zemaljsko božanstvo vezano za vode i nizine.
Obožavanje Velesa najduže se zadržalo kod balkanskih i karpatskih Slavena. Češki autor Tradleček (XV vijek) spominje demona Velesa "vrag- Veles- zmaj". Perun i zmajoliki Veles su sukobljeni. Uzroci sukoba su Velesova krađa životinja, ljudi i žena gromovnika. Veles se skriva i pretvara u razne životinje i ljude. Perun prilikom tog dvoboja baca munje, razbija stijene. Rezultat te bitke su kiša i plodovi prirode. Uz kult Velesa vezane su maškare i vučari (oponašanje vukova). U folkloru slavenskih naroda zabilježen je običaj vezanja klasja u kojem glavnu ulogu ima žena koja veže klasje. Za tu ženu se u nekim krajevima govorilo da veže Velesovu bradu dok se u drugim krajevima govorilo da veže Perunovu bradu. U narodu je bilo rašireno vjerovanje da je tim činom žetva zaštićena od demona. Od tuda je i nastao izraz "puna šaka brade". Obožavanje Velesa najduže se održalo kod balkanskih i karpatskih Slavena. Nakon primanja kršćanstva, Veles je povezivan s kršćanskim svecima Vlahom i Blažom koji su zaštitnici stada i grla.
IAAF Dijamantna liga 2010.
IAAF Dijamantna liga 2010. bila je 1. izdanje Dijamantne lige, godišnje serije od 14 atletskih mitinga. Počela je 14. maja u Dohi, a završila 27. augusta u Bruxellesu.
Zamijenivši Zlatnu ligu, čiji su se mitinzi održavali samo u Evropi, Dijamantna liga bila je prva IAAF-ova interkontinentalna serija jednodnevnih atletskih mitinga. Umjesto dotadašnjeg džekpota Zlatne lige uvedene su 32 dijamantne discipline, 16 muških i 16 ženskih. Svaka od njih održana je samo na 7 od 14 mitinga, a ukupni pobjednik svake dobio je Dijamantni trofej. Ukupni nagradni fond ove serije iznosio je 6,63 miliona $.
Prvi put u historiji neki od najistaknutijih svjetskih atletičara bili su ugovorom obavezani za seriju mitinga. Za sezonu 2010. među ovim atletičarima – nazvanim ambasadorima Dijamantne lige – bili su i Usain Bolt, Kenenisa Bekele, Jelena Isinbajeva i Blanka Vlašić. mini|Osvajači Dijamantnog trofeja 2010.
Kalendar
mini|[[Nacionalni sportski centar Crystal Palace|Crystal Palace u Londonu bio je jedna od lokacija Dijamantne lige 2010.]] mini|[[Bislett igre održavaju se na istoimenom stadionu od 1965.]]
Ambasadori
Četrnaest atletičara dobilo je status ambasadora Dijamantne lige, s namjerom privlačenja pažnje na neke od najistaknutijih takmičara u ovom sportu. Bilo je 7 muškaraca i 7 žena, a ravnomjerna je bila i podjela prema vrsti disciplina (tehničke i trkačke). mini|[[Svjetski rekordi u atletici|Svjetski rekorder Usain Bolt bio je najistaknutiji ambasador.]]
Utrke
U Oslu, Eugeneu i Londonu trčala se 1 milja umjesto 1500 m.
U Lausannei i Monaku trčalo se 3000 m umjesto 5000 m.
Vrba
Vrba je dvodoma biljka koja ima "muške" i "ženske" cvjetove. Na jednom drvetu mogu se naći cvjetovi samo jednog pola, dakle ili muški ili ženski cvjetovi. Plod sadrži mnogobrojne sjemenke koje se lahko rasijavaju, a koje sazrijevaju prije ili istovremeno sa cvjetanjem.
Raste obično na plavnim područjima, uz rijeke ili na vodenastim tlima.
Vrba posjeduje i ljekovita svojstva. Njena kora se od davnina koristi za spravljanje čaja koji ublažava bolove i pospješuje izlučivanje otrovnih tvari iz organizma. Osim kore koriste se i mladice sa pupoljcima na vrhu.
Ljubo Brešan
Ljubo Brešan - Feđa (Mostar, 1913 — Polog, kod Mostara, 26. august 1943), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
NGC 3955
NGC 3955 (također poznat kao ESO 504-26, IRAS 11514-2253, MCG -4-28-5 i PGC 37320) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 68 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 3,10 (62 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 21. decembra 1786. godine.
Ljubo Brešan
Biografija
Rođen je 1913. godine u Mostaru. Kao mladi radnik, još za vrIJeme učenja bravarskog i mehaničarskog zanata, priključio se revolucionarnom radničkom pokretu, a tokom 1940. godine je postao član tada ilegalne Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Bio je avio-mehaničar i radio je na vojnom aerodromu u Mostaru.
NGC 3955
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ljubo Brešan
Biografija
Nakon okupacije Jugoslavije, 1941. godine aktivno je radio na stvaranju Narodnooslobodilačkog pokreta (NOP) u Mostaru i okolini. Okupljao je simpatizere Komunističke partije, patriotski i antifašistički organizovane građane i sa njima organizovao prikupljanje oružja i drugog ratnog materijala. Nakon preuzimanja vojnog aerodroma od strane okupacionih snaga, Ljubo je počeo da radi na željezničkoj stanici u Mostaru.
Bio je član Mjesnog komiteta KPJ u Mostaru, a maja 1942. godine je bio izabran za njegovog sekretara. U veoma teškim uslovima ilegalnog rada uspješno je rukovodio jakom partijskom organizacijom, koja je i pored jake kontrole okupatorske vojske i policije, održavala veze sa Mostarskim bataljonom i preuzimala brigu o ranjenicima, čiji je broj nakon bitke na Sutjesci, u ljeto 1943. godine narastao na više od 150 ranjenih boraca.
U svom ilegalnom radu koristio se ilegalnim imenom „Feđa”. Ustaška policija je znala da se rukovodilac mostarske partijske organizacije krije iza ovog imena i intenzivno je tragala za njime, ali bez puno uspjeha. Sredinom jula 1943. godine, Njemci su uspjeli da uhapse Hasana Fazlinovića Žutog, koji je bio sekretar Oblasnog komiteta SKOJ-a za Mostar. Tokom isleđivanja u policiji on je bio teško mučen i isprebijan, pa je policijskim islednicima otkrio sva imena članova Mjesnog komiteta KPJ za Mostar, za koje je znao. Policija je tada uspjela da otkrije da se Ljubo Brešan nalazi iza ilegalnog imena Feđa.
U toku noći 26. jula 1943. godine ustaška policija je upala u kuću Ante Brešana, Ljubinog brata i na tavanu uhapsila Ljubu. Nakon Ljubinog hapšenja, ostali članovi Mjesnog komiteta su shvatili da je policija izvršila provalu u partijsku organizaciju, pa su se prešli u duboku ilegalnost. Anka Đujić-Galje bila je sigurna da Ljubo policijskim islednicima nikoga neće odati i nastavila je sa partijskim radom. Ona je tada preuzela dužnost sekretara Mjesnog komiteta KPJ za Mostar.
Punih petnaest dana trajala su mučenja u ustaškoj policiji. Najprije su mu kao Hrvatu nudili slobodu ukoliko otkrije imena ostalih partizanskih saradnika, a potom su ga mučili i tukli. Dovodili su u policiju njegove roditelje, kako bi ga na taj način slomili i primorali da sarađuje. Uprkos svim fizičkim i psihičkim maltretiranjima, Ljubo je odbijao da bilo šta otkrije i uvijek je odgovaroa — Ja ništa ne znam. Pošto ustaški isljednici nisu imali uspjeha u istrazi, predali su ga Gestapou, gdje su počela nova mučenja. Zatvorili su ga u zloglasnoj Vladičinoj kući, u sobi na čijem je podu bilo oko dvadeset centimetara vode, stezali su mu gvozdeni obruč oko glave, ali je on i dalje ćutao. Izmučenog glađu i batinama, pokušali su da ga i moralno slome, ubacivši u njegovu tamnicu pismo druga izdajnika koji ga je pozivao da popusti i prizna. Ljubo mu je na istom papiru odgovorio — Samo se kukavice predaju, a članovi Partije ćute i čuvaju svoje drugove. Bolje je časno izgubiti život, nego ga izgubiti kao izdajica.
Strijeljan na mjestu Ovojci, kod sela Pologa, u blizini Mostara 26. augusta 1943. godine, zajedno sa troje istaknutih aktivista NOP-a iz Mostara. Među njima su bili Mustafa Ćemalović (1919—1943) i Muhidin Bašagić (1918–1943), koji su kao kuriri Oblasnog komiteta KPJ za Hecegovinu bili poslati u Vrhovni štab NOV i POJ i na tom zadatku uhapšeni u okolini Nevesinja. Zajedno sa njima strijeljana je i Muhidinova sestra Hajrija Bašagić (1920—1943), koja je bila mostarska skojevka i ilegalka, kao i Hasan Fazlinović Žuti. Poslije rata, njihovi posmrtni ostaci su prenijeti i sahranjeni na Partizanskom groblju u Mostaru.
Baščaršijska džamija
Baščaršijska džamija, odnosno džamija Havadže Duraka se nalazi na Baščaršiji u Sarajevu. Izgrađena je 1528. godine. Džamija je zadužbina hodže Duraka, po kome je i dobila ime. Unutrašnjost džamije karakterišu izvrsno rješenje osvjetljenosti dnevnim svjetlom i jako dobra akustika.
Prvobitno, Baščaršijska džamija je imala drvеnu kupolu koja je u požaru 1697. godine izgorjela i nakon toga je izgrađena ova današnja. Godine 1762. džamiju je o svom trošku prebojio Mehmed-paša Musinović. Rekonstruisana je poslije Drugog svjetskog rata. Podignuta u središtu tadašnjeg privrednog centra sarajevske čaršije, imala je veliki značaj za njen ekonomski razvoj. Više dobrotvora, većinom trgovaca, zavještalo je svoja imanja za održavanje vazova (propovijedi) u ovoj džamiji. .
Džamija je proglašena nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine 2006. godine. Odluku donijela je Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj od 4. do 11. septembra 2006. godine u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay,  Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović), Ljiljana Ševo i Tina Wik, proglasila je džamiju za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Opis
Baščaršijska džamija je jednoprostorna potkupolna džamija sa otvorenim vanjskim trijemom, koji je natkriven malim kupolama, i prigrađenom kamenom munarom. Njene vanjske dimenzije iznose cca 11,50 X 11,70 m. Osmostrana kamena munara ima prečnik cca 2,10 m, njena visina do alema iznosi 34,70 m. Izrađena je od sedre.
Gazi Turali-begova (Poljska) džamija
Poljska (Turali-begova) džamija nalazi se u samom centru Tuzle.
Historija
Poljska (Turali-begova) džamija izgrađena je 1572. godine, sredstvima jednog od utemeljivača moderne urbane Tuzle, Gazi Turali-bega. Više puta je obnavljana i adaptirana, a posebno je zanimljiva adaptacija iz 1878. godine. Tada je, zbog izgradnje ceste i tonjena džamije, donji pod propao jedan metar, a gornji prozori postali donji. Tada su i džamija i munara nazidane. Sljedeća velika adaptacija izvršena je navjerovatnije 1890. godine, kada je uz džamiju izgrađeno i turbe od tesanog kamena, a posljednja 1967. godine. Džamija je skoro bila pod detaljnom rekonstrukcijom te zbog njene jedinstvenosti i monumentalnosti, Medžlis Islamske zajednice Tuzla preduzeo je sve neophodne mjere da se "Poljska džamija" obnovi u klasičnom osmanskom arhitektonskom stilu iz 16. vijeka, sa velikim trijemom i visokom munarom. Ponovno otvaranje renovirane Turali-begove džamija desilo se 14. septembra 2014. godine.
Folikulski limfom
Folikulski limfom (FL) je rak koji uključuje određene tipove bijelih krvnih zrnaca poznatih kao limfociti. Rak nastaje nekontroliranom podjelom specifičnih tipova B-ćelija, poznatih kao centrociti i centroblasti. Ove ćelije normalno zauzimaju folikule (čvorićne vrtloge različitih tipova limfocita) u germ-centrima limfoidnog tkiva kao što su limfni čvorovi. Ćelije raka u FL tipski formiraju folikule ili strukture nalik folikulima (vidi susjednu sliku) u tkivima koje napadaju. Ove strukture su obično dominantna histološka karakteristika ovog raka.
FL je širok i izuzetno složen klinički entitet sa širokim spektrom manifestacija koji još nisu u potpunosti sistematizirani. Obično mu prethodi benigni prekancerozni poremećaji u kojima se abnormalni centrociti i/ili centroblasti akumuliraju u limfoidnom tkivu. Oni tada mogu cirkulirati u krvi i uzrokovati asimptomsko stanje koje se naziva in situ limfoidna neoplazija tipa folikulskog limfoma (tj. ISFL). Mali procent ovih slučajeva napreduje u FL. Međutim, najčešće se FL manifestira kao otok limfnih čvorova na vratu, pazuhu i/ili preponama. |Manje često se manifestuje kao rak gastrointestinalnog trakta, karcinom kod djece koji zahvata limfoidno tkivo u području glave i vrata (npr. krajnici), ili jedna ili više masa u nelimfoidnim tkivima kao što su testisi.
FL tipski ima spor tok bolesti koji ostaje u suštini nepromijenjen godinama. Međutim, svake godine 2–3% slučajeva FL napreduju u visoko agresivni oblik koji se često naziva stadij 3B FL, u agresivni difuzni veliki B-ćelijski limfom, ili u drugi tip agresivnog raka B-ćelija. Ovi transformirani folikulski limfomi (t-FL) u suštini su neizlječivi. Međutim, nedavni napredak u liječenju t-FL (npr. dodatak standardnoj hemoterapiji agenasa kao što je rituksimab) poboljšali su ukupno vrijeme preživljavanja. Ovi noviji režimi također mogu odgoditi transformaciju FL u t-FL. Dodatni napredak u razumijevanju FL može dovesti do daljnjih poboljšanja u liječenju bolesti.
Genomske promjene
Serijska progresija in situ FL do FL i FL do t-FL uključuje akumulaciju sve većeg broja genomskih promjena (tj. hromozomskih abnormalnosti i genskih mutacija) u prekursorima formativnih B-ćelija ovih poremećaja. Čini se da barem neke od ovih promjena uzrokuju pretjeranu ili nedovoljnu ekspresiju genskog proizvoda koji reguliraju podložnost razvoju daljnjih genomskih promjena, da prežive, proliferiraju i/ili da se proširi na druga tkiva. Kao posljedica toga, višestruki klonovi B-ćelija koji pokazuju sve veće genomske promjene i maligna ponašanja naseljavaju poremećeno tkivo. Čini se da nijedna genomska promjena nije odgovorna za razvoj svakog od spektra FL poremećaja. Umjesto toga, interakcije između više genomskih promjena u osnovi ove serijske progresije.
In situ folikulskii limfom
In situ folikulski limfom jest nakupljanje monokloskih B-ćelija (tj. ćelija koje potiču od jedne predačke ćelije) u germ-centrima limfoidnog tkiva. Ove ćelije obično nose patološku genomsku abnormalnost, tj. translokaciju između položaja 32 na dugom (tj. "q") kraku ]]hromosom 14|hromosoma 14]] i položaja 21 na q kraku hromosoma 18. Ova translokacija suprotstavlja B-ćelijski limfom 2 (BCL2) gen na hromosomu 18 na poziciji q21.33 blizu lokusa za teški lanac imunoglobulina (IGH@) na hromosomu 14 na poziciji q21. Kao posljedica toga, BCL2 prekomjerno eksprimira svoj proizvod, regulator apoptoze BCL2 (tj. Bcl2). Bcl2 funkcionira da inhibira programiranu ćelijsku smrt čime se produžava preživljavanje ćelija. Smatra se da je pretjerana ekspresija Bcl2 u B-ćelijama ISFL-a kritičan faktor u njihovim patološkm akumulacijama i kasnijoj malignnoj progresiji. Mali broj (npr. 1/100.000) cirkulirajućih jnukleiranih krvnih ćelija koje nose ovu translokaciju t(14:18)q32:q21) nalazi se u 50-67% inače zdravih osoba. Prevalencija ovog nalaza raste s godinama i godinama pušenja duhana. Budući da većina osoba s ovom translokacijom u svojim krvnim ćelijama ne razvija ISFL, translokacija t(14:18)(q32:q21), dok produžava opstanak ćelije, mora biti samo jedan korak u razvoju ISFN. Predlaže se da se ova translokacija dogodi tokom ranog razvoja nezrelih B-ćelija koštane srži (tj. pre-B-ćelija/pro-B-ćelija) nakon čega ove ćelije slobodno cirkuliraju i u rijetkim slučajevima se akumuliraju i sazrijevaju u centrocite i/ili centroblaste u germ-centrima limfoidnih folikula da formiraju ISFL. Mehanizam koji favorizuje ovu lokalizaciju i dalju akumulaciju je nejasan.
Pojedinci sa ISFL napreduju do FL brzinom od 2–3% godišnje tokom najmanje prvih 10 godina nakon dijagnoze. Ova progresija vjerovatno uključuje sticanje genomskih aberacija osim translokacija t(14: 18)q32:q21) u ISFL B-ćelijama. Sumnjive mutacije uključuju one u sljedećim genima:
In situ folikulski limfom
FL obično prethodi, ali neuobičajeno napreduje do ISFL, asimptomskog poremećaja koji se obično otkriva u tkivima na kojima se radi biopsija iz drugih razloga. FL limfom se može dijagnosticirati u neuobičajenim slučajevima u kojima se kod osoba s ISFL otkrije da imaju FL na kontrolnim pregledima. Slično, osobe sa >1/10.000 cirkulirajućih limfocita koji sadrže translokacije t(14: 18)q32:q21) su pod povećanim, ali još uvijek malim rizikom od razvoja FL i dijagnozom da imaju FL na kontrolnim pregledima.
Folikulski limfom
FL se obično manifestira kao inače asimptomsko povećanje limfnih čvorova na vratu, pazuhu, preponama, femoralni kanal, ili druge lokacije kod osoba (srednja starost 65) bez poznate historije ISFL-a ili abnormalnog broja cirkulišućih t(14:18)q32:q21-sadržavajućih limfocita. Ova povećanja su možda bila prisutna mjesecima do godinama i za to vrijeme se povećavao i smanjivao u veličini. Manje često, FL se manifestira kao vančvorićne mase na koži, štitnoj žlijezdi, pljuvačnim žlijezdama, dojkama, sjemenicima. slezeni|, jetri, i/ili plućima. Bez obzira na oblik prezentacije, FL je obično (~80% slučajeva ) u uznapredovaloj fazi dijagnoze na što ukazuje zahvaćenost koštane srži (50% do 70% slučajeva), više limfnih čvorova u različitim dijelovima tijela, i/ili drugih tkiva. Manjina (<33%) pacijenata sa FL prisutnim sa B-simptomima, tj. ponavljajuće neobjašnjive groznice, ponavljajuće noćno znojenje, i/ili gubitak težine ≥10% u posljednjih šest mjeseci. Općenito, bolest ima indolentan i dugotrajan tok sa srednjim očekivanim životnim vijekom od 15–20 godina: veliki postotak pacijenata umire od drugih uzroka osim od bolesti FL. Međutim, svake godine, uključujući rane godine nakon dijagnoze, oko 2–3% slučajeva FL transformira se u t-FL; Medijana preživljavanja bila je ~4,5 godina nakon pojave ove transformacije. Postoje manje uobičajeni podtipovi FL koji se razlikuju ne samo po svojoj prezentaciji već i po histopatološkim posljedicama, genetičkim abnormalnostima i toku. Ovi podtipovi, koji su sada (primarni FL gastrointestinalnog trakta) ili bi se mogli u budućnosti (pedijatrijski tip FL) smatrati karakterističnim bolestima.
Dijagnoza
Dijagnoza FL zavisi od pregleda zahvaćenih tkiva na histološke, imunološke i hromozomske abnormalnosti koje ukazuju na bolest. FL obično uključuje uvećane limfne čvorove naseljene abnormalnim folikulama (vidi susjednu sliku) koji kada se histološki pregledaju sadrže mješavinu centrocita ili centroblasta, okružene nemalignim ćelijama, uglavnom T-ćelijama. Centrociti, koji tipski brojčano nadmašuju centroblaste, su mali do srednje veliki limfociti B-ćelija koji karakteristično pokazuju cijepanje jedra; centropblasti su veći limfociti B-ćelija bez cijepanih jedara. Rijetki slučajevi FL mogu imati lezije koje sadrže infiltracije tkiva kojima dominiraju B-ćelije sa karakteristikama ćelije prekursora (tj. "blasta"), monociti ili maligne ćelije plašta kao što su one koje se nalaze u limfomu ćelija plašta. Imunohemijska analize otkrivaju da ove ćelije općenito eksprimiraju površinske markere B-ćelija uključujući CD10 (60% slučajeva), CD20, CD19, CD22 i CD79, ali ne i CD5], CD11c ili CD23 proteine ćelijske površine; genomske analize otkrivaju da ove ćelije sadrže translokacije t(14:18)(q32:q21 .3) (85-90% slučajeva), delecije 1p36 (60-70% slučajeva) i sa daleko manjom učestalošću ostale genomske abnormalnosti navedene u gornjim odeljcima. Nijedan od ovih proteinskih markera ili genomskih abnormalnosti nije dijagnostički za FL, npr. translokacija t(14:18)(q32:q21.3) nalazi se u 30% difuznih velikih B-ćelijskih limfoma i u malom broju reaktivnih benignih limfnih čvorova. Umjesto toga, dijagnoza se postavlja kombinacijom histoloških, imunoloških i genomskih abnormalnosti. Prema kriterijima Svjetske zdravstvene organizacije (WHO), razlike u mikroskopski određenoj morfologiji ovih tkiva se mogu koristiti za dijagnozu i kategorizaciju FL u sljedeća tri stepena sa stepenom 3 koji ima A i B podtipove: thumb| Histološko poređenje tipova ćelija u [[germ-centar|germ-centru, boja H&E: Ocene 1 i 2 se smatraju FL niskog stepena; Stepen 3A se obično takođe smatra niskim stepenom FL iako su ga neke studije smatrale visokim stepenom FL; i stepen 3B se smatra veoma agresivnim FL u t-FL kategoriji. Ocene 1 i 2 se smatraju FL niskog stepena; Stepen 3A se obično takođe smatra niskim stepenom FL iako su ga neke studije smatrale visokim stepenom FLi stepen 3B se smatra vrlo agresivnim FL u t-FL kategoriji.
Liječenje i prognoza
FL je tipski spororastući limfom s ukupnim srednjim očekivanim životnim vijekom za liječene pacijente od 10–15 godina sa mnogim slučajevima rasta i smanjivanja veličine lezija i rijetkim slučajevima spontanog popuštanja. Ova razmatranja favoriziraju korištenje opservacije umjesto intervencije kod pacijenata čiji određeni oblik FL ima povoljnu prognozu ili koji su netolerantni na agresivne tretmane. Međutim, većina slučajeva FL ima nepovoljniju prognozu u nekom stadiju bolesti i stoga će zahtijevati intervenciju. Malo je konsenzusa u pogledu smjernica koje treba koristiti za definiranje prognoze i liječenja FL na njenoj prezentaciji ili tokom njenog toka. Korišteni indikatori za ovo uključuju:
Reference
sakk.ch/fileadmin/customer/Open_section/About_SAKK/Media/MM_ASH_SAKK_35_10_141209_EN.pdf http://sakk.ch/fileadmin/customer/Open_section/About_SAKK/Media/MM_ASH_SAKK_35_10_141209_EN.pdf
Džamija Behram-begove medrese
mini|300px|Džamija Behram-begove medrese Džamija Behram-begove medrese nalazi se u Tuzli.
Historija
Ova džamija se nalazi u središtu današnjeg kompleksa Behram-begove medrese i čini njegov najdominatniji sadržaj. Izgradnja je počela 1997. godine, a radno je otvorena 17. oktobra 1999. god. Svi radovi su završeni 2005. godine. Uz džamiju su smješteni edukativna sala, abdesthane i drugi sadržaji.
Arhitektura
Džamija je kockastog oblika, a munara simbolizira olovku. Karakteristična je po kupoli, koja je izgrađena od posebnih materijala i stakla. Korisna površina džamije je 955,70 m2 i u njoj može istovremeno klanjati oko 1.000 klanjača.
Ferhadija džamija (Sarajevo)
Nalazi se u centru grada uz glavno sarajevsko šetalište, malo ispod Gazi Husrev-begova bezistana i tašlihana. To je najmlađa potkupolna džamija u Sarajevu. Ferhad-beg je u sklopu svoje džamije podigao mekteb, česmu i imaret (javnu kuhinju). Ovi objekti su stradali u požaru 1697. godine, pa je mekteb obnovio Mehmed-beg Dženetić, ali je i ta zgrada izgorjela 1879. godine. U ovom mektebu je jedno vrijeme bio muallim i poznati sarajevski ljetopisac Bašeskija. Od svih Ferhad-begovih objekata do danas su jedino sačuvani džamija i oko nje malo groblje.
Niš
Niš je najveći grad na jugu Republike Srbije, i treći najveći grad po broju stanovnika u Srbiji (posle Beograda i Novog Sada) sa 260.237 stanovnika, prema popisu iz 2011. odine.
Niš je privredni i i kulturni centar regije južne Morave. Grad ima univerzitet, akademiju, teatar, bogat kulturni i zabavni život. S historijske i kulturološke strane je značajan kako za Srbiju tako i za ostali svijet, jer je rodni grad Rimskog cara Konstantin Veliki. Značajan je industrijski centar i važno prometno središte.
Historija
Prvo spominjanje grada je pod rimskim imenom Naïssus.
Naissus pada pod najezdom Slavena i Avara u prvoj polovini 7. vijeka. Tokom narednih nekoliko stoljeća naizmjenično se mijenja bugarska i bizantijska vlast. Tek krajem 12. vijeka prvi put ulazi u sastav Srpske države. Naredna dva stoljeća, takođe, smjenjuje se srpska, bugarska i bizantijska vlast. Osmanlije prvi put osvajaju Niš 1389, ali srpska, turska i križarska vlast se smjenjuju sve do 1459, kada grad konačno pada pod tursku vlast. Narednih nekoliko stoljeća provodi u sastavu Osmanskog carstva, i to do 1878, koja ga mentalno i kulturno prožima i do današnjih dana.
Odlukama Berlinskog kongresa 1878. Niš ponovo ulazi u sastav Srbije. U Prvom svjetskom ratu, Niš ponovo ulazi u sastav Bugarske države 05. 11. 1915., ali 29. 09. 1918. pada pod Njemačku vlast. Srbija osvaja Niš 12. 10. 1918, a kasnije Niš ulazi u sastav jugoslavenske države.
Pehčevo
mini|Pehčevo Pehčevo je gradić i općina u jugoistočnom dijelu Sjeverne Makedonije.
Naselja u sastavu općine Pehčevo su: Umlena, Ciflik, Negrevo, Crnik, Robovo i Pančarevo.
Geografski položaj je na 41° 45′ 34″ sjeverne geografske širine i 22° 53′ 26″ istočne geografske dužine.
Kroz Pehčevo teče rijeka Pisa, koja dijeli grad na dva dijela.
Općina Pehčevo danas broji oko 5517 stanovnika, od kojih je 4737 Makedonaca, 357 Turaka, 390 Roma, 12 Srba i 21 ostalih.
Pehčevo je poznato po siru "Maleševsko sirenje".
Kenan İmirzalıoğlu
Kenan Imirzalioglu (rođen 18. juna 1974. u mjestu Bala, Ankara) je turski glumac i bivši model.
Biografija
Kenan je rođen kao najmlađe od troje djece u mjestu Bala, distriktu grada Ankare. Kada je imao 12 godina, preselio se u Ankaru gdje je zavšio osnovnu školu. Završio je matematičke studije na Yıldız Technical Univerzitetu.
Njegova karijera
Manekenstvom se počeo baviti 1995. godine. 1997. godine pobjedio je na izboru za najboljeg modela Turske, te 2001. godine osvojio nagradu "Najbolji muški model svijeta".
U glumačke vode uveo ga je poznati turski režiser Osman Sınav koji mu je dodijelio ulogu Yusufa Miroglua u poznatoj turskoj seriji Deli Yürek (Ludo srce). Serija je stekla veliku popularnost i u Bosni i Hercegovini gdje se emitovala na nekoliko televizija. Nakon toga je glumio u filmu Alacakaranlık (Sumrak) kojeg je režirao Uğur Yücel. 2005. godine İmirzalıoğlu je igrao u poznatoj seriji Aci Hayat koja je režirana od strane Osmana Sınava, a bazirana je na filmu iz 1962. godine. Također je glumio u poznatim akcijskim filmovima Son Osmanlı (Posljednji Osmanlija) i Kabadayı (Za ljubav i čast). Nakon kraće pauze, 2009. godine dobija ulogu u seriji Ezel i u akcijskom filmu Ejder Kapanı režiranom od strane Uğur Yücela. 2012 dobija ulogu u seriji Karadayi-Buntovnik.
Gornja Vratna Gora
Gornja Vratna Gora je naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
PopCap Games
PopCap Games jest online prodavač i kreator igara. Utemeljen je 2000. sa sjedištem u Seattleu. Osnovali su ga John Vechey, Brian Fiete i Jason Kapalka s još stotinu ljudi. PopCap igre na internetu mogu se naći u PC, Mac, Xbox, Xbox 360, JAVA, PDA i u ostalim mini formatima, što je povećalo njihovu popularnost i poslovanje. Njihove igre uglavnom su deluxe, format koji su sami izmislili. Njihovu kompaniju proslavile su igre Chuzzle, mali čupavci u zanimljivoj mozgalici, Zuma, poznata žabica, na čiju je ideju napravljeno dvadesetak igara, Bejeweled, poznata igra s draguljima u mozgalici, i mnogo drugih raznih i zanimljivih igara.
Takse
Takse su fiskalni oblik prikupljanja prihoda države poznat već i u robovlasničkim (npr. u Rimu, Atini i drugim) antičkim državama i u feudalnim državama. Tako su se u robovlasničkim državama naplaćivale sudske takse, takse za pristup u hramove gdje se prinosila žrtva bogovima, takse za upotrebu vode u privredne svrhe i sl. Plaćanje taksa u feudalnoj državi i obima taksene obaveze, umnogome su zavisili od snage vladara. Takse su naplaćivane za usluge koje su državni organi činili fizičkim osobama. Iznos ubran od taksi, bio je, u pravilu, prihod onog državnog službenika koji je izvršio traženu uslugu. Odatle i naziv za tu vrstu takse: činovnička ili službenička taksa. Prilikom prodaje pojedinih činovničkih mjesta (država, odnosno vladar ostvarivali su značajne prihode prodajom činovničkih ili drugih mjesta); visina naknade za to mjesto utvrđivala se u zavisnosti od očekivane koristi (naplaćenoj visini prihoda od takse) koju je pojedino mjesto (položaj) imalo za osobu koja je od države to mjesto kupila. Postupnim ukidanjem tzv. činovničkih taksi i njihovom zamjenom taksama kao prihodom državnog budžeta, stvoreni su osnovni preduvjeti za razvoj dobro organizirane, nezavisne i nekorumpirane uprave i sudstva koji su nepristrano i relativno jeftino obavljali poslove iz svoje nadležnosti. Taksene obaveze u današnjem smislu riječi najuže su povezane sa razvojem javne uprave. S vremenom je došlo do proširenja obaveza plaćanja taksi i povećanja njihovog tereta. Međutim, povećanjem kruga poreznih obveznika, broja poreznih oblika, a posebno poreznog tereta u ukupnim prihodima države sve više se smanjuje udio prihoda ubranih naplatom taksi.
Pojam
Kao što je to i s drugim finansijskim instrumentima, i pojam taksa nema tačno utvrđen i općenito prihvaćen sadržaj, jer je tokom njihovog razvoja došlo do većih ili manjih razlika u nekim karakteristikama koje su povezane uz taj instrument prikupljanja prihoda države. Određene razlike u poimanju takse susreću se i u novije vrijeme. Profesor Lovčević, ističe "takse nisi zamišljene kao cijene, jer njihovu visinu ne utvrđuje tržište, već tijela vlasti, autoritativno i jednostranim aktima". Profesor Matejić navodi da se takse definiraju kao "djelimično plaćanje troškova javne usluge od strane korisnika koju je dobrovoljno zatražio ili u svoje ime ili čije mu je ime korištenja nametnuto". Po mišljenju profesorice Tomljanović pod pojam takse u finansijskoj teoriji i praksi treba smatrati one državne prihode koji "u principu predstavljaju novčani ekvivalent za usluge koje čine tijela državne administracije ili druga tijela fizičkim i pravnim osobama". Kod stranih autora susreće se mišljenje da se taksa plaća za uslugu "koja je od posebne koristi za one koji ih plaćaju", da se takse plaćaju za takve usluge javnih tijela koje nemaju privredni karakter". Takse imaju niz zajedničkih elemenata s drugim finansijskim instrumentima prikupljanja prihoda države. Tako imaju sličnosti s porezima i doprinosima, ali se od tih oblika državnih prihoda i razlikuju.
Takse su novčani prihod države. Obaveza njihovog plaćanja nije ograničena na državljane zemlje koja tu obavezu uvodi, nego se pri plaćanju taksa primjenjuje teritorijalno načelo. Prihodi od takse služe za finansiranje javnih potreba i one su deklarativni prihod države. Obveznici plaćanja su fizičke i pravne osobe. Navedene karakteristike taksi su ujedno i karakteristike poreza. Međutim, takse se po nekim svojim karakteristikama bitno razlikuju od poreza. One su protivnaknada za uslugu koju država čini obvezniku. Takse pripadaju u prihode države kod kojih je dobrovoljnost prisutna, ali se u mnogim slučajevima plaćanja taksi radi o relativnoj dobrovoljnosti: hoće li, naprimjer, građanin zatražiti da registrira vozilo ili ne zavisi do njegovog izbora, ali neregistrovanim vozilom se ne smije kretati. Ako građanin ne podnese zahtjev, neće ni platiti taksu. Ali bez podnošenja zahtjeva, neće dobiti registraciju i ne može se voziti. Dakle element prisile kod plaćanja takse se vidi u tome što je obavezu takse i visinu te obaveze jednostrano utvrdio državni organ, što se neka prava ili činidbe mogu ostvariti samo nakon što obveznik pokrene propisani postupak, odnosno učini određenu radnju i što će se nepodmirene obaveze naplatiti prisilno. Za plaćenu taksu, obveznik dobija određenu protivnaknadu. Obaveza plaćanja takse obično nastaje nakon što je obveznik sam inicirao rad državnog organa. Takse se razlikuju od doprinosa po tome što se naplaćuju za neku nematerijalnu uslugu, dok je obaveza plaćanja doprinosa povezana uz materijalnu korist koju određen krug osoba ima od rada državnih tijela. Rad državnih tijela pri plaćanju doprinosa (odnosno ne mora biti) zasnovan na zahtjevu obveznika doprinosa da se određena usluga učini.
Pravni osnov
Takse svoj pravni osnov zasnivaju na sljedećim pravnim odnosima:
U taksenom sistemu BiH one imaju tretman naknade za određene usluge koje vrše državni organi i ovlaštene organizacije i ustanove, kad one, u okviru ovlaštenja koja su im dana zakonom ili propisom donijetim na osnovu zakona, rješavaju upravnim stvarima po zahtjevima stranaka (član 2. Zakona o administrativnim taksama)
Serie A 2009/2010.
'''Serie A 2009/10. godine''' je 78. sezona nogometnog prvenstvo Italije. Prvenstvo je počelo 22. augusta 2009. godine i završava u 16. maju 2010. godine. Liga se igra u 38 kola.
Ekipne promjene iz sezone 2008/09
Novi članovi Serija A su Bari, kao prvak Seriji B 2008/09, Parma kao drugi i Livorno kao pobjednik u doigravanja.
Tabela
'' Ažurirano: 16. maj 2011. ''
Legenda:
NGC 1168
NGC 1168 (također poznat kao MCG 2-8-47, PGC 11378 i UGC 2476) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 351 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ovan. Najveći prečnik je 1,10 (112 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 1. oktobra 1864. godine.
Serie A 2009/2010.
Najbolji strijelaci
'' Ažurirano: 16. maj 2011. ''
NGC 1168
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 672
IC 672 (također poznat kao MCG -2-29-2 i PGC 33725) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 354 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 0,50 (52 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 19. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Drava
Drava jest rijeka u srednjoj Evropi.
Drava izvire u Južnom Tirolu kod jezera Dobiaco u Italiji, odakle nastavlja teći prema istoku, kroz austrijsku pokrajinu Korušku, te kroz Sloveniju i Hrvatsku, da bi zatim dijelom oblikovala hrvatsko-mađarsku granicu. Kod Donjeg Miholjca, Drava skreće u dubinu Hrvatske, prema Osijeku, te kod Aljmaša, na granici Hrvatske sa Vojvodinom u Srbiji, utječe u Dunav. Drava u svom krajnjem dijelu čini granicu između hrvatskih regija Slavonije i Baranje. Ukupna dužina Drave je 749 km. Drava je plovna oko 90 km, od ušća u Dunav, do mjesta Čađavica u Hrvatskoj.
Drava teče kroz sljedeća veća naselja:
Glavne pritoke Drave:
Regionalni park
Vlada Republike Hrvatske je 10. februara 2011. donijela Uredbu o proglašenju Regionalnog parka Mura - Drava površine 87.680,52 ha. kojom je čitav tok rijeke Mure i Drave zaštićen u kategoriji regionalnog parka. Ovo je ujedno i prvi regionalni park u Republici Hrvatskoj. Obuhvata poplavno područje formirano duž riječnih tokova, a uključuje i prijelazno područje s poljoprivrednim površinama i manjim naseljima uz rijeke sve do ušća Drave u Dunav kod Aljmaša.
Regionalni park Mura-Drava se proteže kroz pet županija: Međimursku, Varaždinsku, Koprivničko-križevačku, Virovitičko - podravsku i Osječko - baranjsku županiju, u ukupnoj površini od 876,80 km². Upravljanje Regionalnim parkom se obavlja putem koordinacije postojećih županijskih javnih ustanova za upravljanje zaštićenim dijelovima prirode na način da svaka javna ustanova upravlja dijelom regionalnog parka koji se nalaze unutar teritorija njene županije.
Rijeke Mura i Drava područja su visoke biološke i pejzažne raznolikosti te bogate geološke i kulturno-istorijske baštine. Zaštita u kategoriji regionalnog parka omogućit će njihovo očuvanje, dopuštajući istodobno privredne aktivnosti te otvarajući novu perspektivu održivog razvoja.
Obale Mure i Drave, zajedno sa svojim biljnim i životinjskim svijetom tvore brojne pejzažne raznolikosti i prepoznatljiv nizinski krajolik rubnog dijela panonske nizine. Mala razvučena naselja žive u skladu s okolnom prirodom, rijekom, šumom, livadama i oranicama. Taj život u suglasju prirodnog i stvorenog dobra najveća je vrijednost kojoj su Drava i Mura temeljna okosnica. To područje obilježava značajna georaznolikost vezana uz raznolikost sedimenata pretežito kvartarne starosti (riječni šljunci, pijesci, eolski sedimenti – les) geomorfološke, hidromorfološke i hidrogeološke procese (oblikovanje i sprudova, meandara) u riječnom koritu, nalaze minerala (zlato) i paleontološke nalaze (fosilini sisavci), pojave uglja, nafte i drugo. Zaštita georaznolikosti predstavlja osnovu za očuvanje biološke raznolikosti. Ove vrijednosti imaju znatan potencijal za razvoj geoturizma kao specifičan element ponude parka.
Očuvane prirodne obale Mure i Drave na teritoriju Koprivničko-križevačke županije, zajedno sa svojim biljnim i životinjskim svijetom tvore brojne krajobrazne raznolikosti i prepoznatljiv nizinski krajobraz rubnog dijela panonske nizine. Mala razvučena naselja žive u skladu s okolnom prirodom, rijekom, šumom, livadama i oranicama. Taj život u suglasju prirodnog i stvorenog dobra najveća je vrijednost kojoj su Drava i Mura temeljna okosnica. To područje obilježava značajna georaznolikost vezana uz raznolikost sedimenata pretežito kvartarne starosti (riječni šljunci, pijesci, eolski sedimenti – les) geomorfološke, hidromorfološke i hidrogeološke procese (oblikovanje i sprudova, meandara) u riječnom koritu, nalaze minerala (zlato) i paleontološke nalaze (fosilini sisavci), pojave ugljena, nafte i drugo. Zaštita georaznolikosti predstavlja osnovu za očuvanje biološke raznolikosti. Ove vrijednosti imaju značajan potencijal za razvoj geoturizma kao specifičan element ponude parka.
Vranduk (Zenica)
Vranduk je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina. Naselje Vranduk se nalazi oko 10 km od centra Zenice u centralnoj Bosni. Smješten je na lijevoj strani doline rijeke Bosne. Na ovom mjestu je rijeka Bosna najuža i ima izgled klanca.
Historija
mini|desno|265px|Tvrđava Vranduk
Vranduk u srednjem vijeku
Vranduk (Врандук, Vranduch) je i srednjovjekovna tvrđava sa podgrađem (Varošište) u župi Brod u kraljevoj zemlji, i povremena vladarska rezidencija. U ranijoj prošlosti šire područje ima neriješeno pitanje o vezanosti za antičko naselje Arduba.
Tvrđava Vranduk je podignuta na lijevoj obali rijeke Bosne na vrhu nevelike klisure sa odbrambenom pozicijom kontrole doline rijeke Bosne na putu od Visokog prema rijeci Savi (otuda naziv: „kapija Bosne“). Ulaz u tvrđavu je sa istočne strane, a u unutrašnjosti, okruženoj visokim zidinama i puškarnicama, ima izduženo dvorište (35x22 m), cisternu i četvrtastu kulu na sjevernoj strani.
Vranduk se prvi put javlja u pisanim izvorima 11. marta 1410. kada se dubrovački građani žale ugarskom vladaru Sigismundu na postupke njegove vojske (koju vodi Pavle Bešenji) koja je prodorom iz Vranduka ugrozila njihove trgovce u Podvisokom. U podgrađu Vranduka je augusta 1430. u dva navrata boravio kralj Tvrtko II Tvrtković. Uzima se da je ovdje svoje sjedište imao protivkralj Radivoj Ostojić ('de Vranduch'), brat kralja Stjepana Tomaša Ostojića. Februara 1449. na Vranduku je bosanski kralj Stjepan Tomaš sklopio trgovačko društvo za promet srebrom sa Trogiraninom Nikolom Testom.
Kralj Stjepan Tomaš je 1447. u Vranduku sagradio crkvu sv. Tome. U podgrađu Vranduka bio je i franjevački samostan (1449), gdje se kao gvardijan spominje fra Stjepan. Dubrovački trgovci u svojim testamentima ostavljaju dio imovine crkvi u Podvranduku (la giesia de Soto Vranduch). Za samostan i crkvu tokom 1462. ugovoren je tromjesečni rad šibenskog kipara Ivana Hrelića, učenika Jurja Dalmatinca. U popisu iz 1468/69 Vranduk je pripadao kadiluku Bobovac.
Vranduk u novom vijeku
U osmanlijsko doba Vranduk postaje kasaba, doživljava dograđivanja i urbanu osmanlijsku fizionomiju. Strateški položaj grada preusmjerio je i čuveni pohod Eugena Savojskog 1697. koji ga nije mogao osvojiti. U Vranduku je 1715-1773. sjedište Vrandučke kapetanije. U 18. i 19. vijeku vrandučka tvrđava je bila prepoznatljiva po svome zatvoru za političke protivnike. U doba Omer paše Latasa tu je sjedište garnizona a administrativno je pod jurisdikcijom naiba zeničke nahije. Šira austrougarska vojna operacija uz moderniji način ratovanja dovela je do lahkog osvajanja Vranduka 1878. U novim okolnostima krajem 19. vijeka Vranduk gubi raniji značaj.
Mikrofon
Mikrofon (engl. Microphone) je električni pretvarač koji pretvara zvuk u električni signal.
mini|100p|Oktavin kondenzatorski mikrofon
Vranduk (Zenica)
Ekonomija
Veliki dio ove oblasti se koristi za potrebe poljoprivrede, uzgoj voća i povrća, govedarstvo, a proizvodnja je bazirana na zdravoj hrani, počevši sa mlijekom i mliječnim proizvodima, mesom i mesnim proizvodima, pa do proizvodnje voća. Poljoprivreda i ekološka proizvodnja hrane, rudarstvo i metalna obrada, drvna industrija, tekstil i kožna obrada su zastupljeni u ovom području. Grad Zenica je poznat kao industrijski centar, ne samo regije nego i cijele zemlje. U prošlosti je industrijom dominirala osnovna industrijska proizvodnja (čelik, željezo i rudarstvo). Više od polovine te teritorije je danas prekriveno šumom.
Mikrofon
Izumitelji
Riječ mikrofon potiče od englenske riječi microphone (koja potiče od dvije grčke riječi - mikros što znači mali, i phone što znači zvuk).
Emile Berliner je izumio prvi mikrofon 4. marta 1877. dok je prvi koristan mikrofon izumio Alexander Graham Bell, dok je daljni razvoj upravo nastavljen u Bell Labaratorijama.
Vrste mikrofona
Različiti mikrofoni na razne načine stvaraju električni signal, no svima je zajedničko da imaju neku vrstu membrane.
Dinamički mikrofon
Dinamički mikrofon radi na principu elektromagnetske indukcije. Zavojnica pričvršćena na vrat membrane titra zajedno s membranom pod utjecajem zvučnog pritiska na membranu. Pri tome se mijenja magnetski tok kroz zavojnicu jer se ona nalazi u magnetskom polju permanentnog magneta. Zbog toga se na njenim krajevima inducira napon. Taj napon proporcionalan je brzini kretanja zavojnice odnosno brzini titranja membrane mikrofona, dužini zavojnice i gustoći magnetskog toka magneta.
Kondenzatorski mikrofon
Kondenzatorski mikrofon je vrsta mikrofona koja ima veliki značaj za tonsko snimanje signala u studiju. Zahvaljujući svojim karakteristikama sninljeni signal ima dobar kvalitet.
Prve značajne rezultate ostvarili su Reisz 1861. i Bell 1876. Thomson je već 1863. pojasnio prenos zvuka pomoću dielektrika. Hughes predstavio je 1878. prvi karbonski mikrofon. Nakon što je 1906. otkrivena vakuumska cijev, Wente je 1917 patentirao dielektrični pretvarač.
thumb|right|Pločasti kondenzator, proračun kapaciteta: Rad mikrofona se zasniva na elektrostatičkom prinicipu. Mikrofon sa sastoji od pločastog kondenzatora povezanog s električnim otpornikom od nekoliko MΩ. Ploča koja vibrira posredtvom zvučnih talasa sastoji se od nekoliko μm debele metalne membrane odnosno plastične folije presvučene metalom. Na malom odstojanju, oko 50μm nalazi se probušena metalna elektroda. Posredstvom vibracija, proizvedenih zvukom, mijenja se odstojanje između metalne folije i elektrode čime se mijenja i kapacitet kondenzatora. Električni napon kondenzatora obrnuto je proprocionalan odstojanju između folija.
U novom tipu kondenzatorskog mikrofona jedna je elektroda izrađena od „electret“-materijala. Time vanjski izvor električne struje postaje nepotreban. Primjenjuje se pri profesionalnim tehnikama snimanja (kamera) te pri akustičkim mjerenjima a koristi se i kod telefona, igračaka itd.
Kristalni mikrofon
Kristalni mikrofon ili piezoelektrični mikrofon, ima kristalne pločice (npr. od Seignettove soli ili litij-sulfata), koje se savijaju pod djelovanjem zvučnih titraja, te se na njihovim izvodima javlja električni napon. Napon je proporcionalan pomaku membrane. Osjetljiv je na vlagu i promjenu temperature.
Italijani
Italijani romanski su narod, koji kao konstitutivni narod naseljava Republiku Italiju, te kao nacionalna manjina dijelove Slovenije, Hrvatske, Francuske i okolnih mediteranskih zemalja. U Švicarskoj Italijani čine treći po veličini konstitutivni narod (420.000), a kao dijaspora značajna su nacionalna komponenta u Sjedinjenim Državama (9 miliona) i Latinskoj Americi (4,2 miliona).
Hande Yener
Hande Yener (rođena 12. januara 1973. Istanbul, Turska) je turska pop pjevačica. U proteklih nekoliko godina Hande se na turskoj pop sceni predstavila sa nekoliko različitih muzičkih stilova. Svaki od njenih albuma izazvao je veliki interes. Njen izgled se stalno mijenja u kombinaciji sa njenom muzikom. Karijeru je započela kao prateći vokal poznate turske pjevačice Sezen Aksu. Nakon dvije godine odlučila je započeti samostalnu karijeru. Svoj prvi album izdala je 1999. pod nazivom "Senden İbaret"(Sve o tebi). 2001. godine izdaje album pod nazivom "Sen Yoluna... Ben Yoluma..." koji je bio mješavina tradicionalne i pop muzike. Poslije uspješnog trećeg albuma "Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor (Ljubav ne razumije dušu žene)" kojeg je izdala 2004. godine Hande drastično mijenja svoj izgled i stil muzike, te izdaje dance album pod nazivom "Apayrı" (Potpuno drugačije). Pjesme koje su se posebno izdvojile bile su "Kelepçe", "Aşkın Ateşi" i "Kim Bilebilir Aşkı". Za samo pet dana album je bio prodat u 150,000 primjeraka. 15. maja 2007. godine realizirala je album pod nazivom "Nasıl Delirdim" ,a većina pjesama su bile napisane od strane Sezen Aksu. Album je snimljen u prepoznatljivom elektro-dance stilu i podat je u 72,000 primjeraka. Nakon ovog albuma postala je poznata kao "Turska Madonna". U aprilu 2008. godine Hande je realizirala novi album kojeg je nazvala "Hipnoz". Njen posljednji album "Hayrola" izašao je 6. Aprila 2009. godine. Album sadrži 10 elektro pop pjesama i snimljen je u Velikoj Britaniji. Sve pjesme je napisala Hande osim "Siz" koju je napisala Aylin Aslım. Album je prodat u rekordnih 100.000 primjeraka. Hande Yener je potvrdila da bi se uskoro na tržištu trebao naći njen album na engleskom jeziku kojeg će izdati Britanska diskografska kuća EMI.
Diskografija
Hit Pjesme
Sirius Black
Sirius Black (1960.) je imaginarni lik iz romana J. K. Rowling, animagus, sin Oriona i Walburge Black. U filmovima ga tumači Gary Oldman.
Biografija
Sirius Black (7. august 1959. - juli 1996.) prvi put je spomenut u romanu Harry Potter i Kamen mudraca kao čarobnjak koji je Hagridu posudilo leteći motor nedugo nakon što je Voldemort ubio Jamesa i Lily Potter. No njegovo prvo pojavljivanje bilo je u romanu Harry Potter i zatočenik Azkabana.