cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mira Prijedor
Proizvodnja
Iduće godine, 2010. proizvedeno je ukupno 5173 tona keksa i vafla, što je za 689 tona ili 11,75% više nego 2009. Keksa je te godine proizvedeno 2056 tona, što je za 54 tona ili 2,63% više nego prošle godine. Mira Prijedor je 2010. proizvodila 3116 tona vafla, što je za 744 tona ili 19,27% manje nego 2009.
Tri godine kasnije, 2013. Mira Prijedor proizvela je 5081 tona keksa i vafla, što je u odnosu na 2012. manje za 4 tone ili 0,08%, kada je proizvedeno 5085 tona keksa i vafla. 2013. keksa je u Miri Prijedor proizvedeno 2542 tona keksa, što je u odnosu na prošlu godinu više za 391 tona ili 15,38%, kada je proizvedeno 2151 tona keksa. Godine 2013. Mira Prijedor proizvela je ukupno 2539 tona vafla, što prestavlja smanjenje za 15,59% u odnosu na 2012, kada je proizvedeno 2935 tona keksa.
Organizacija
Mira Prijedor organizirana je u dva dijela: upravu i generalnog direktora.
Uprava Mire Prijedor sastoji se od četiri člana i jednog predsjednika: Generalna direktorica Mire Prijedor je Marica Vidaković, koja je također članica uprave te kompanije.
Holin
Adekvatni unos i tolerirajuća gornja razina unosa
SAD Institute of Medicine  National Academy of Sciences  dao je sljedeće podatke za adekvatni unos  (Adequate Intake: AI)  Tolerirajuću gornju razinu unosa (Upper Intake Level: UL) za holin na:
Izvori holina u hrani
Aadekvatan unos (AI) holina je 425 miligrama na dan za odrasle žene, a veći za trudnice i žene dojilje. AI za odrasle muškarce je 550 mg / dan. Tu su i AU za djecu i mlade.
Osim toga karfiola, i druge povrtne kupusnjače  mogu  biti dobar izvor holina. Sinapin je amonijačni alkaloid koji se nalazi u sjemenu crnog senfa. To je holin ester sinapinska kiselina. U USDA  podataka o nutrijentima podataka]  može se naći  sadržaj holina za mnoge namirnice.
Potrebe holina za ljude
Ovdje su prikazane svakodnevni  adekvatni unosi (AI) razine i gornje granice (UL) za holin u miligrama, preuzetih  iz izvještaja koji je 2000. godine objavio Američki institut za medicinu.
AI: Adekvatni unos; UL: Tolerantne razine gornjeg unosa
Handei-Macetijeva mišjakinjica
Handei-Macetijeva mišjakinjica ili Handei-Mazzetijeva crvinka (lat. Minuartia handeii Mattf.) je višegodišnja biljka iz porodice Caryophyllaceae (karanfili). Stenoendem je Ćvrsnice, Bosna i Hercegovina.
Opis
Cvjeta u junu i julu. Cvjetovi pojedinačni, sa velikom, valjkastom čašicom, koja je  pri osnovi kao srezana. Duga je 4-4,5 mm, gola  ili pri osnovi blago maljava. Latice čašice su linearno-duguljaste, duge oko 4-4,5 mm, a široke oko 1,8–2 mm. Na vrhu su zaobljene. U krunici, latice su du­guljaste, u osnovi klinaste, duge do oko 5 mm, a široke oko  1,8–2 mm. Nadvišavaju čašične listiće (lapove). U cvijetu je 10 prašnika, a tučak ima 2-3 vrata  (iznimno više).
Plod je tobolac, valjkasto do jajasto konusan, dug oko 4-4,5 mm, promjera 1,8–2 mm,  sa 3(4) zaklopca. Sjemenke su kuglasto-bubrezaste, širine 1,2-1,5 mm i oko 1-1,2 mm  visoke.
Dečja vas
Dečja vas (njem. Detschdorf) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dečja vas je imala 94 stanovnika.
NGC 7578
NGC 7578 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
NGC 7651
NGC 7651 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Podgora (Lopare)
Podgora je naseljeno mjesto u općini Lopare, Bosna i Hercegovina.
Marfanov sindrom
Uzrok, mehanizam i dijagnoza
MFS je uzrokovan mutacijom u FBN1, jednom od gena koji stvara fibrilin, što rezultira abnormalnim vezivnim tkivom. To je autosomno dominantni poremećaj. U otprilike 75% slučajeva stanje se nasljeđuje od roditelja sa tim stanjem, dok je u 25% slučajeva to nova mutacija. Dijagnoza često počiva na Gentskim kriterijima.
Liječenje
Ne postoji poznati lijek za MFS. Mnogi od onih sa poremećajem imaju normalan životni vijek uz pravilno liječenje. Upravljanje često uključuje upotrebu beta blokatora, kao što su propranolol ili atenolol ili, ako se ne podnose, blokatori kalcijevih kanala ili ACE inhibitori. Može biti potrebna operacija za popravak aorte ili zamjenu srčanog zaliska. Onima koji imaju to stanje preporučuje se izbjegavanje napornih vježbi.
Epidemiologija i historija
Otprilike 1/5.000 do 1/10.000 ljudi ima MFS. [ Stope stanja su slične među rasama i u različitim regijama svijeta. Imenovano je prema francuskom pedijatru Antoineu Marfanu, koji ga je prvi opisao 1896.
Znaci i simptomi
Više od 30 znakova i simptoma varijabilno je povezano s Marfanovim sindromom. Najistaknutiji od njih utiču na koštani, kardiovaskularni i očni sistem, ali to može biti zahvaćeno u svim vlaknastim vezivnim tkivom u tijelu.
Skeletni sistem
Većina lahko uočljivih znakova povezana je sa koštanim sistemom. Mnoge osobe s Marfanovim sindromom narastu do natprosječne visine, a neke imaju nesrazmjerno dugačke, vitke udove s tankim, slabim zglobovima i dugim prstima na rukama i nogama. Osim što utiču na visinu i proporcije udova, ljudi s Marfanovim sindromom mogu imati abnormalnu bočnu zakrivljenost kičme (skoliozu), toraksnu lordozu, abnormalno udubljenje (pectus excavatum ) ili izbočinu (pectus carinatum) grudne kosti, abnormalnu fleksibilnost zglobova, visoko zasvođenog nepce s prepunim zubima i prekomjernim ugrizom, ravnih stopala, čekićastih prstiju, pognutih ramena i neobjašnjivih strija na koži. Također može uzrokovati bol u zglobovima, kostima i mišićima. Neki ljudi s Marfanovim sindromom imaju govorni poremećaj, posljedicu simptomatskog visokog nepca i malih vilica. Može se javiti rani osteoartritis. Ostali znakovi uključuju ograničeni opseg pokreta u kukovima zbog glave bedrene kosti koja strši u abnormalno duboke duplje kuka.
Oči
U Marfanovom sindromu na zdravlje oka može uticati na mnogo načina, ali glavna promjena je djelimično iščašenje sočiva, gdje se leća pomiče iz svog normalnog položaja. To se događa zbog slabosti cilijarne zonule, niti vezivnog tkiva, koje suspenduju očno sočivo. Mutacije odgovorne za Marfanov sindrom oslabljuju zonule i uzrokuju njihovo istezanje. Najčešće se istežu donje zonule, što rezultira pomicanjem sočiva prema gore i prema van, ali se može pomicati i u drugim smjerovima. Zbog oštećenja oka u vezivnom tkivu česti su kratkovidnost (miopija) i zamagljen vid. Može rezultirati i dalekovidost također, naročito ako je sočivo jako subluksirano. Subluksacija (djelomična iščašenost) sočiva može se klinički otkriti kod oko 60% ljudi s Marfanovim sindromom, upotrebom biomikroskopa prorezne lampe. Ako je subluksacija sočiva suptilna, tada se može koristiti snimanje ultrazvučnom biomikroskopijom visoke rezolucije.
Ostali znakovi i simptomi koji utiču na oko uključuju povećanu dužinu duž osi jabučice, miopiju, pljosnatost rožnjače, strabizam, egzottropiju i ezotropiju. Oni s MFS-om također su u visokom riziku od ranih glaukoma i ranih katarakta.
Kardiovaskularni sistem
Najozbiljniji znakovi i simptomi povezani sa Marfanovim sindromom uključuju kardiovaskularni sistem: nepotreban umor, otežano disanje, lupanje srca, ubrzani otkucaji srca ili bol u grudima koji zrači u leđa, rame ili ruku. Hladne ruke, šake i stopala također se mogu povezati s MFS-om, zbog neadekvatne cirkulacije. Šum srca, abnormalno očitavanje na EKG ili simptomi angine mogu ukazivati na daljnje istraživanje. Znakovi regurgitacije iz prolapsa mitralnih ili aortnih zalistaka (koji kontroliraju protok krvi kroz srce) proizilaze iz cistaste medijalne degeneracije zalistaka, što je obično povezano sa MFS (vidi prolaps mitralnog zaliska, aortna regurgitacija). Međutim, glavni znak koji bi naveo na razmatranje osnovnog stanja je proširena aorta ili aneurizma aorte. Ponekad se ne vide srčani problemi sve dok slabljenje vezivnog tkiva (cistasta medijalna degeneracija) u ascendentnoj aorti ne izazove aneurizmu aorte ili disekcijom aorte, operativnom hitnom slučaju. Disekcija aorte je najčešće fatalna i prikazuje se bolom koji zrači niz leđa, što daje osjećaj suzenja.
Budući da osnovne abnormalnosti vezivnog tkiva uzrokuju MFS, povećana je incidencija dehiscencija protetskog mitralnog zaliska. Treba voditi računa da se pokušaju popraviti oštećeni srčani zalisci, a ne zamijeniti.
Pluća
Osobe s Marfanovim sindromom mogu biti pogođene različitim problemima povezanim s plućima. Jedno istraživanje pokazalo je da je samo 37% ispitivanog uzorka pacijenta (prosječna dob 32 ± 14 godina; M 45%) imalo normalnu plućnu funkciju. Često se javlja pontani pneumotoraks. U spontanom jednostranom pneumotoraksu, zrak izlazi iz pluća i zauzima pleurski prostor između grudnog zida i pluća. Pluća se djelimično stisnu ili uruše. To može uzrokovati bol, otežano disanje, cijanozu i, ako se ne liječi, smrt. Ostale moguće plućne manifestacije MFS uključuju apneju u spavanju i idiopatsku opstruktivna bolest pluća. Opisane su patološke promjene na plućima, kao što su cistaste promjene, emfizem, upala pluća, bronhiektazija, bule, apikalne fibroze i urođene malformacije, kao što je hipoplazija srednjeg režnja.
Nervni sistem
Durska ektazija, slabljenje vezivnog tkiva durske vrećice koja okružuje kičmenu moždinu, može rezultirati gubitkom kvaliteta života. Može biti prisutan duže vrijeme, bez stvaranja primjetnih simptoma. Simptomi koji se mogu javiti su bolovi u donjem dijelu leđa, bolovi u nogama, trbuhu, drugi neurološki simptomi donjih ekstremiteta ili simptomi glavobolje, koji se obično smanjuju kada leže ravno. Na rendgenskom snimanju, međutim, durska ektazija nije često vidljiva u ranim fazama. Pogoršanje simptoma može opravdati MRI donjeg dijela kičme. Durska ektazija koja je napredovala do ove faze izgledala bi na MRI kao proširena vrećica koja se troši na slabinskim pršljenovima. Ostali kičmeni problemi povezani sa MFS uključuju simptome kao što su degenerativna bolest diska, kičmene ciste i disfunkcija autonomnog nervnog sistema.
Genetika
Svaki roditelj s tim poremećajem ima 50% rizika da prenese genetički defekt na bilo koje dijete zbog njegove autosomno dominantne prirode. Većina osoba sa MFS ima drugog pogođenog člana porodice. Oko 75% slučajeva je naslijeđeno. S druge strane, oko 15-30% svih slučajeva posljedica je de novo mutacija; takve spontane mutacije javljaju se na približno jednom od 20.000 poroda. Marfanov sindrom je također primer dominantne negativne mutacije i haploinsuficijencije. Povezan je sa varijablom ekspresivnosti; nepotpuna penetracija nije definitivno dokumentovana.
Patogeneza
Marfanov sindrom je uzrokovan mutacijama u  FBN1  genu na hromosomu 15, koji kodira fibrilin 1, glikoproteinsku komponentu vanćelijskog matriksa. Za pravilno formiranje vanćelijskog matriksa, potreban je fibrillin-1, uključujući biogenezu i održavanje elastičnih vlakana. Vanćelijski matriks je presudan i za strukturni integritet vezivnog tkiva, ali služi i kao rezervoar za faktore rasta. Elastična vlakna nalaze se u cijelom tijelu, ali ih posebno ima u aorti, ligamentima i cilijarnoj zonuli oka; shodno tome, ova područja su među najviše pogođenim. To također može biti uzrokovano nizom intravenskih tretmana kristalima kod onih koji su podložni poremećaju.]]
Stvoren je transgeni miš koji nosi jednu kopiju mutantnog fibrilina-1, mutacije slične onoj pronađenoj u ljudskom genu za koji je poznato da uzrokuje MFS. Ovaj soj miša rekapitulira mnoge odlike ljudske bolesti i obećava da će pružiti uvid u patogenezu bolesti. Smanjenje nivoa normalnog fibrilina 1 uzrokuje bolest miša povezanu s Marfanom.
Transformirajući faktor rasta beta (TGF-β) ima važnu ulogu u MFS-u. Fibrilin-1 direktno veže latentni oblik TGF-β, zadržavajući ga u izolaciji i nesposobnog da vrši svoju biološku aktivnost. Najjednostavniji model sugerira da smanjeni nivoi fibrilina-1 omogućavaju porast nivoa TGF-β, zbog neadekvatne sekvestracije. Iako nije dokazano kako su povišeni nivoi TGF-β odgovorni za specifičnu patologiju bolesti, poznato je da se javlja upalna reakcija koja oslobađa proteaze koje polahko razgrađuju elastična vlakna i druge komponente vanćelijskog matriksa. Važnost TGF-β puta potvrđena je otkrićem sličnog Loeys-Dietzovom sindromu koji uključuje gen  TGFβR2  na hromosomu 3, koji kodira proteinski receptor TGF-β. Marfanov sindrom često se miješa sa Loeys-Dietzovim sindromom, zbog znatnog kliničkog preklapanja dviju patologija.
Marfanoidno-progeroidno-lipodistrofijski sindrom
Marfanoidno-progeroidno-lipodistrofijski sindrom (MPL), koji se naziva i Marfanov lipodistrofijski sindrom (MFLS), varijanta je MFS-a u kojoj su simptomi Marfana praćeni karakteristikama koje su obično povezane sa progeroidni sindrom novorođenčadi (također zvani Wiedemann-Rautenstrauchov sindrom) u kojem su smanjene razine bijelog masnog tkiva. Since 2010, evidence has been accumulating that MPL is caused by mutations near the 3'-terminus of the FBN1 gene. Pokazano je da ovi ljudi također imaju nedostatak asprosina, gluko-regulatornog proteinskog hormona koji je C-terminalni produkt cijepanja profibrilina. Nivoi asprosina viđeni kod ovih ljudi bili su niži od očekivanih za heterozigotni genotip, što je u skladu sa dominantno negativnim efektom.
Dijagnoza
Dijagnostički kriteriji MFS-a dogovoreni su međunarodno u 1996. Međutim, Marfanov sindrom često je teško dijagnosticirati kod djece, jer obično ne pokazuju simptome dok ne postignu pubertet. Dijagnoza se zasniva na porodičnoj anamnezi i kombinaciji glavnih i manjih pokazatelja poremećaja, rijetkih u općoj populaciji, koji se javljaju u jedne osobe, naprimjer: četiri koštana znaka s jednim ili više znakova u drugom tjelesnom sistemu kao što su očnii i kardiovaskularni kod jedne osobe. Sljedeća stanja mogu proizaći iz MFS-a, ali se mogu javiti i kod ljudi bez ikakvih poznatih osnovnih poremećaja.
Revidirana Ghentova nosologija
U nedostatku porodične historije MFS:
U prisustvu porodične historije MFS-a (kako je gore definirano):
Znak palca (Steinbergov znak) izaziva se tako što se od osobe traži da savije palac što je više moguće i zatim zatvori prste preko njega. Pozitivan znak palca je tamo gdje je čitava distalna falanga vidljiva izvan ulne šake, uzrokovana kombinacijom hipermobilnosti palca kao i palca dužeg od uobičajeno.
Diferencijalna dijagnoza
Mnogi drugi poremećaji mogu proizvesti istu vrstu tjelesnih karakteristika kao Marfanov sindrom. Genetičko testiranje i procjena drugih znakova i simptoma mogu pomoći u njihovom razlikovanju. Slijede neki od poremećaja koji se mogu manifestirati kao "marfanoidni":
Upravljanje
Ne postoji lijek za Marfanov sindrom, ali se očekivani životni vijek značajno povećao u posljednjih nekoliko decenija i sada je sličan onome kod prosječne osobe.
Preporučuju se redovni pregledi radi praćenja zdravlja srčanih zalistaka i aorte. Marfanov sindrom se liječi rješavanjem svakog problema kako se javlja, a posebno preventivnim lijekovima, čak i za malu djecu da uspori napredovanje dilatacije aorte. [Cilj ove strategije liječenja je usporiti napredovanje dilatacije aorte i spriječiti bilo kakvo oštećenje srčanih zalistaka, uklanjanjem srčane aritmije, minimiziranjem otkucaja srca i smanjenjem krvnog pritiska osobe.
Fizička aktivnost
Američko udruženje za srce dalo je sljedeće preporuke osobama s Marfanovim sindromom bez ili sa blagom dilatacijom aorte:
Lijekovi
Upravljanje često uključuje upotrebu beta blokatora, kao što je propranolol ili ako se ne podnosi blokator kalcijevih kanala ili ACE inhibitori. Beta blokatori se koriste za smanjenje stresa na aortu i za smanjenje dilatacije aorte.
Hirurgija
Ako proširenje aorte napreduje do značajnog promjera aneurizme, uzrokuje disekciju ili puknuće ili dovodi do otkazivanja aortnog ili drugog zaliska, tada se zahtijeva operacija (možda kompozitni transplant aortnog zgloba ili zamjena korijena aorte koja štedi zalistak) postaje neophodna. Iako je operacija transplanta aorte (ili bilo koja vaskularna operacija) ozbiljan poduhvat, ona je uglavnom uspješna, ako se provodi na izbornoj osnovi. Operacija na mjestu akutne disekcije ili puknuća aorte je znatno problematičnija. Izborna operacija aortnog zaliska/tranplantata obično se uzima u obzir kada promjer korijena aorte dostigne 50 mm, ali svaki slučaj mora posebno procijeniti kvalificirani kardiolog. Nove hirurške tehnike koje štede vzaliske postaju sve češće. Kako ljudi s Marfanovim sindromom žive duže, ostali vaskularni popravci postaju sve češći, npr. popravci silaznih aneurizmi grudne aorte i aneurizmi krvnih sudova osim aorte.
Skeletne i očne manifestacije Marfanovog sindroma mogu takođe biti ozbiljne, iako ne i opasne po život. Ovi simptomi obično se liječe na odgovarajući način za stanje, kao što su lijekovi protiv bolova ili opuštane mišića. Budući da Marfanov sindrom može uzrokovati asimptomatske kičmene abnormalnosti, bilo koja operacija kičme koja se zamišlja kod osobe Marfan treba slijediti detaljno snimanje i pažljivo hirurško planiranje, bez obzira na indiciju za operaciju. Očne komplikacije MFS-a često se mogu liječiti operativnim zahvatom. Ectopia lentis može se liječiti, jer se umjetne leće mogu hirurški implantirati. Pored toga, operacijom se mogu glaukom i katarakte.
Potkleče
Potkleče je naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
Marfanov sindrom
Hirurgija
Liječenje spontanog pneumotoraksa ovisi o količini zraka u pleurnom prostoru i prirodnom napredovanju stanja osobe. Mali pneumotoraks mogao bi se riješiti bez aktivnog liječenja za jednu do dvije sedmice. Ponavljajuće pneumotoraze mogu zahtijevati operaciju grudnog koša. Umjereno velikim pneumotorksima možda će trebati odvod grudnog koša nekoliko dana u bolnici. Veliki pneumotoraksi će vjerovatno biti hitne medicinske situacije koje zahtijevaju hitnu dekompresiju.
Kao alternativni pristup, koriste se i prilagođeni nosači korijena aorte. Od 2020. godine ovaj postupak je korišten kod preko 300 ljudi, a prvi slučaj se dogodio 2004.
Trudnoća
Tokom trudnoće, čak i bez odsustva kardiovaskularnih abnormalnosti, žene s Marfanovim sindromom imaju značajan rizik od disekcije aorte, što je često fatalno čak i kada se brzo liječi. Žene s Marfanovim sindromom trebale bi temeljito procijeniti prije začeća, a ehokardiografija bi se trebala provoditi svakih šest do 10 sedmica tokom trudnoće, kako bi se procijenio promjer korijena aorte. Za većinu žena mogući su sigurni vaginski porođaji.
Prenatalno testiranje može se provesti kod žena s Marfanovim sindromom kako bi se utvrdilo je li stanje naslijeđeno i kod njihovog djeteta. U 10 do 12 sedmica trudnoće može se izvršiti ispitivanje dijela placentnog tkiva putem testa nazvanog uzimanje uzoraka horionskih resica radi postavljanja dijagnoze. Može se izvršiti još jedan prenatalni test pod nazivom amniocenteza, sa 16 do 18 sedmica trudnoće.
Marfanov sindrom je izražen dominantno. To znači da dijete s jednim roditeljem nositeljem gena ima 50% vjerojatnože da dobije sindrom. U 1996., provedena je prva predimplantacijsko genetičko testiranje (PGT) terapija za Marfan; u osnovi PGT znači provođenje genetičkog testa u ranim fazama IVF embrionskih ćelija i odbacivanje embriona pogođenih Marfanovom mutacijom.
Prognoza
Prije modernih kardiovaskularnih hirurških tehnika i lijekova kao što su losartan i metoprolol, prognoze onih s Marfanovim sindromom nisu bile dobre: niz neoporavljivih kardiovaskularnih problema bio je čest. Životni vijek smanjen je za najmanje trećinu, a mnogi su umrli u tinejdžerskim i dvadesetim godinama. zbog kardiovaskularnih problema. Danas su kardiovaskularni simptomi Marfanovog sindroma i dalje najvažnija pitanja u dijagnozi i upravljanju bolešću, ali adekvatno profilaksno praćenje i profilaksna terapija nudi nešto što se približava normalnom životnom vijeku, a sve više manifestacija bolesti se otkriva kako sve više pacijenata živi duže. Žene s Marfanovim sindromom žive duže od muškaraca.
Epidemiologija
Marfanov sindrom podjednako pogađa i muškarce i žene, a mutacija ne pokazuje etničku ili geografsku pristranost. Procjene pokazuju da oko 1 od 5.000 do 10.000 osoba ima Marfanov sindrom.
Historija
Marfanov sindrom je dobio ime po Antoineu Marfanu, francuskom pedijatru koji je prvi put opisao stanje 1896., nakon što je primijetio upečatljive crte lica kod petogodišnje djevojčice. Gen povezan sa bolešću prvi je identificirao Francesco Ramirez u bolnici Mount Sinai, New York, Medicinski centar Mount Sinai, New York City u 1991.
Bužinija
Bužinija (ital. Businia) je naseljeno mjesto u sastavu grada Novigrada, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Buje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bužinija je imala 936 stanovnika.
Napomena: ''U 1880. iskazano pod imenom Busina. U 1857., 1869., i 1921. podaci su sadržani u naselju Novigrad. U 1931. sadrži podatak za naselje Antenal te dio podataka za naselje Novigrad. Iskazuje se kao naselje od 1948.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bužinija je imalo 311 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lohača
mini|280px|Lohača, seoske kuće Lohača je naseljeno mjesto u sastavu općine Postojna, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lohača je imala 32 stanovnika.
Napomena: ''U 1994. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Strmca.''
NGC 7680
NGC 7680 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Seošnica
Seošnica (ćir. Сеошница) je naseljeno mjesto u sastavu općine Rožaje, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila se u sastavu stare općine Rožaje.
Mjesna zajednica
Seošnica je sjedište i jedino naselje istoimene mjesne zajednice. Od grada Rožaja udaljena je 5 km i povezana je asfaltnim putem. Stanovništvo se uglavnom bavi stočarstvom. Od javnih i vjerskih objekata postoje područno odjeljenje osnovne škole i jedna džamija.
Fluoksimesteron
Fluoksimestron, koji se, između ostalog, prodaje pod markama Halotestin i Ultandren, jest lijek, androgeni  i anabolički steroid (AAS) koji koristi se u liječenju niske razine testosterona kod muškaraca, odloženog puberteta kod dječaka, raka dojke kod žena i anemije. Uzima se oralno. thumb|right|330px|Razvoj strukture fluoksimestrona
Seošnica
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Seošnica je imala 872 stanovnika.
Fluoksimesteron
Nuspojave i mehanizam
Neželjeni efekti fluoksimestterona uključuju simptome maskulinizacije, kao što su akne, povećani rast dlaka, glasovne promjene  i povećana seksualna želja. Također može izazvati oštećenje jetre i kardiovaskularne nuspojave poput povišenog krvnog pritiska. Lijek je sintetski androgen i anabolički steroid i stoga je agonist androgenih receptora (AR), biološka meta androgena poput testosterona i dihidrotestosterona (DHT). Ima snažne androgene i umjerene anaboličke efekte, što ga čini korisnim za izazivanje maskulinizacije.
Seošnica
Stanovništvo
Napomena: Ranije povećano za naselja Bačevac i Sređani koja su ukinuta.
Fluoksimesteron
Medicinska upotreba
Fluoksimestron se koristi ili se koristio u liječenju hipogonadizma, odloženog puberteta i anemija kod muškaraca i u liječenju karcinoma dojke kod žena. Posebno je odobren u jednoj ili više zemalja za liječenje hipogonadizma kod muškaraca, odgođenog puberteta kod dječaka i raka dojke kod žena.
Seošnica
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Fluoksimesteron
Medicinska upotreba
Fluoksimestron je manje efikasan u indukciji maskulinizacije od testosterona, ali je koristan za održavanje utvrđene maskulinizacije kod odraslih.
Farmakodinamika
Kao AAS, fluoksimestron je agonist androgenih receptora (AR), slično androgenima, kao što su testosterona i DHT. To je supstrat za enzim 5α-reduktaza, poput testosterona, pa je tako pojačan u takozvanim "androgenim" tkivima poput kože, folikula dlaka i prostate putem metabolizam transformacija u 5α-dihidrofluoksimestron. Kao takav, fluoksimestron ima relativno loš odnos anaboličke i androgene aktivnosti, slično testosteronu i metiltestosteronu. Međutim, fluoksimestester je ipak proporcionalno manje androgen i više anaboličan od metiltestosterona i testosterona.
Izvješteno je da fluoksimestester nije – aromatizibilan zbog sterne smetnje njegove C11β hidroksilne grupe, i stoga se ne smatra sklonim proizvodnji estrogenih efekata kao što su ginekomastija ili zadržavanje tečnosti. Međutim, paradoksalno, postoji prikaz slučaja ozbiljne ginekomastije izazvane fluoksimestronom, a ginekomastija povezana sa fluoksimestteronom je zabilježena i u drugim publikacijama, iako to možda nije zbog estrogene aktivnosti. Smatra se da fluoksimestron ima malu ili nikakvu progestogenu aktivnost.
Hemija
Fluoksimestron, poznat i kao 9α-fluoro-11β-hidroksi-17α-metiltestosteron ili kao 9α-fluoro-17α-metilandrost-4-en-11β, 17β-diol-3-on, je sintetički androstan steroid i 17α-alkilirani derivat testosterona (androst-4-en-17β-ol- 3-on). To je specifično derivat testosterona sa atomom fluora na položaju C9α, hidroksilne grupe na položaju C11β i metil grupe na položaju C17α.
Sinteza
Prvi korak u sintezi fluoksimestterona je mikrobiološka oksidacija komercijalno dostupnog androstenediona (1.1) pomoću Actinomyces; ovo uvodi hidroksilnu grupu u položaj 11 (1.12), koji se zatim oksidira u keton, pomoću Jonesovog reagensa, dajući 3,11,17-triketon, adrenosteron (1.13). Pirolidin tada reagira, formirajući enamin (1.14) reakcijom sa 3α-keto grupom, štiteći ga od alkilacije u narednom koraku. Regioselektivnost pirolidina za reakciju na položaju 3α u strukturi adrenosterona javlja se inherentno, zbog položaja sterilno glomaznih metilnih grupa. U narednim koracima, alkilacija 17-keto grupe (1.14), upotrebom Grignardovog reagensa, dodavanje hidrida u položaju 11 (1.15) i regeneracija zaštićene 3-keto grupe daje početni materijal (1.16) za završne korake sinteze fluoksimestterona. To uključuje više standardnih sintetskih transformacija.
Ćehići
Ćehići su naseljeno mjesto u gradu Cazinu, Bosna i Hercegovina.
Hidroelektrana Salakovac
Hidroelektrana Salakovac smještena je na obali rijeke Neretva, uz magistralni put Sarajevo – Mostar, (15 km uzvodno od Mostara). Izgradnja hidroelektrane trajala je od početka 1977. godine do decembra 1981. godine. Uključena je u elektroenergetski sistem sa 220 kV dalekovodima: HE „Salakovac- Kakanj“  i HE „Salakovac – Mostar 3“.
Uticaj na okolinu
Izgradnjom akumulacije (i svake druge), poremećena je autentična ekološka ravnoteža u tom djelu sliva Neretve, dijelom već u fazi izgradnje, a zatim više poslije njenog formiranja. Ti uticaji su na:
Hidroelektrana je obavezna da svoju djelatnost dovede do okolinske podobnosti, odnosno usaglašavanja sa standardima zaštite okoline.
Prve elektrane u Bosni i Hercegovini
Prve elektrane u Bosni i Hercegovini izgrađene su krajem XIX vijeka.
Elektrana u Zenici
Dvije godine nakon okupacije, 1880. godine otvoren je privatni rudnik mrkog uglja u Zenici, koji je 1886. godine prešao u državno vlasništvo. Izgrađeno je prvo energetsko postrojenje na parni pogon i montirana parna mašina za pogon jednosmjerne diname koja je služila za osvjetljavanje direkcije rudnika. Prva električna rasvjeta u BiH 1888. godine u Zenici i izgradnja prve javne termoelektrane 1895. godine u Sarajevu (220 kW) znače početak komercijalne elektrifikacije i obilježavaju dva istorijski značajna momenta proizvodnje električne energije na našim prostorima.
Elektrana u Jajcu
Godine 1894. godine u Jajcu je u rad puštena prva i najveća hidroelektrana u jugoistočnoj Evropi, za pogon Elektrolize u Elektrobosni. Ona je koristila prirodni akumulacijski bazen Velikog plivskog jezera. Za te potrebe izgrađen je dovodni kanal dugačak 3.600 metara. Oko 3.000 metara kanala bilo je betonske konstrukcije, profila 4x2 metra, dok je ostali dio bio od drvene građe. Kanalom je svake sekunde prolazilo po 15 kubika vode, što je omogućavalo da hidroelektrana proizvede oko 53 milijuna kWh godišnje.
U hidroelektranu je bilo ugrađeno osam generatora naizmjenične struje, firme Schukert od po 800 kVA, 180 V i 3000 A. Generatori su pokretani turbinama od po 1000 KS, isporučenim od firme Francis. Svaki od tih generatora bio je opskrbljen generatorom jednosmjerne struje, kao vlastitom budilicom. Jednosmjerna struja za pogon Elektrolize u Elektrobosni dobivala se iz jednosmjernoga generatora snage 400 kVA, koji je pokretala jedna, već spomenuta, turbina od 1.000 KS. Taj jednosmjerni generator zamijenjen je 1928. godine novim generatorom Elin čija je snaga bila 1.140 kVA, 300 V i 3.800 A. Kasnije, godine 1939. zbog porasta proizvodnje elektrolize, montiran je još jedan generator jednosmjerne struje tipa Elin, snage 840 kVA. Tada su oba Elinova jednosmjerna generatora spojena zajedničkom osovinom na jednu turbinu od 2.000 KS nabavljenu od firme Voith. Godine 1905. u Jajcu je bilo šest električnih uličnih svjetiljki. Godine 1912. bilo ih je 12, a 30 ostalih bile su petrolejke. Godine 1922. započela je elektrifikacija grada.
Termoelektrana Sarajevo
Zemaljska vlada BiH je 1894. godine osnovala preduzeće „Elektrana“ koje će potrošačima davati električnu struju. Iste godine Zemaljska vlada BiH izdala je privremene propise za davanje električne struje od Elektrane Sarajevo. To su bili prvi opći uslovi za isporuku i prvi tarifni sistem za prodaju električne energije u Sarajevu. TE „Sarajevo“ svečano je puštena u pogon 1. maja 1895. Godine, za potrebe rasvjete u domaćinstvima, ulicama, uredima, za elektromotorne pogone u industriji i zanatstvu, te za pogon novih motornih vozila gradskog tramvaja.
Tada je imala tri parna kotla, 3 stabilne parne klipne mašine po 150 KS. Svaka ova mašina pogonila je preko užnog prenosa po 2 istosmjerna generatora snage po 60 kW, svi istosmjernog napona, i to 110 V za rasvjetu i manje elektromotore i 310 V za tramvaj. Potrošnja u Sarajevu je brzo rasla, pa je snaga TE „Sarajevo“ više puta povećavana rekonstrukcijama postojećih i nabavkama novih kotlova i mašina, u 1897., 1904., 1912., 1928. godini kada je imala 2890 kW instalisane snage generatora i to 2130 kW na izmjeničnom i 750 kW na istosmjernom naponu. Potrošačka zona nije izlazila van užeg dijela grada, od željezničke stanice na donjoj i Jajce kasarne na gornjoj strani grada. Godine 1909. godine počelo je uvođenje trofaznog proizvodno – prenosnog i napojnog napona, sa 3 kV naponom na izlaznoj strani, što je omogućilo da se 1910. godine priključe na Električnu centralu naselja na Alipašinom mostu i Ilidži, a 1928. godine je dovedena električna energija Butmiru, Kotorcu i Rajlovcu i 1938. godine Hadžićima, Pazariću i Tarčinu. TE „Sarajevo“ je trošila ugalj iz rudnika Breza. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
Hidroelektrana na Hridu
Električna centrala situirana je u padinskom dijelu Sarajeva, na lijevoj obali Miljacke, u naselju Hrid, oko 350 m jugoistočno od zgrade željezničke stanice Bistrik. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
Kao pogonski medij koristila je vodu dovedenu sa jahorinskog vrela Jahorina-Bistrica cjevovodom dužine cca 22 km do rezervoara Brus na Trebeviću a odatle cjevovodom dužine od cca 3200 m (horizontalne projekcije) do centrale. Rezervoar Brus, kapaciteta 144 m3, napravljen je od betona, a cjevovod od Brusa napravljen je od željeznih cijevi unutrašnjeg prečnika od 350 mm. Zbog stvaranja velikih pritisaka, cjevovod Brus-Hrid je napravljen sa 5 rasteretnih komora, a visinska razlika od rezervoara Brus do ulaza turbina je cca 384 metra.
Karakteristike opreme
Shodno intencijama i odlukama Javnog preduzeća Elektroprivreda Bosne i Hercegovine d.d. Sarajevo, moguća je eventualna transformacija centrale u depadans muzeja Elektroprivrede.
NGC 7719
NGC 7719 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Prve elektrane u Bosni i Hercegovini
Elektrana u Bihaću
Elektrane je imala dvije turbine tipa Francis instalirane snage 2x87 kW. Građevinske radove su izvele firme «Jonas» i «Snel» iz Beča, turbinsku opremu, regulatore i hidroopremu proizvela je i montirala firma «Andritz» iz Graca, a elektroopremu sa generatorima proizvela i postavila je firma A.E.G. Union iz Beča. Elektrana je neprekidno radila do 1943. god. kada je teško oštećena, da bi u oktobru 1945. godine bila ponovno puštena u pogon. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine pod imenom - Hidroelektrana na Jarku u Bihaću ili Mala HE Bihać ili HE Jarak ili HE Kanal Una. Nacionalni spomenik sačinjava:
Elektrana danas
Elektrana proizvodi prosječno 1,80-2,25 % ukupne godišnje proizvodnje hidroenergetskih objekata u okviru «Elektrodistribucija» Bihać.
Protonska pumpa
Protonska pumpa je integralni membranski protein koji je sposoban da prenosi  protone preko biološke membrane. Mehanizmi su zasnovani na konformacijskim promjenama  u strukturi proteina ili na Q ciklusu. Kod protonskih pumpi drugih ćelijskih membrana, sam  ATP  može izvesti  ovaj  transport.
Funkcija
U ćelijskom disanju, protonske pumpe koristi energiju za transport protona iz matrica  mitohondrija  ka unutarmembranskom prostoru. To je aktivna pumpa, koja stvara  koncentracijski  gradijent protona  preko unutrašnje membrane mitohondrija, jer ima više protona izvan matriksa nego unutra. Razlika u pH i električnom naboju (zanemarujući razlike buferskog kapaciteta) stvara razlike u  elektrohemijskom potencijalu koje djeluju  slično kao jedinice baterija ili  skladišna jedinica  energije  za ćeliju.
Ovaj proces može se vidjeti kao analog vožnji biciklom uzbrdo ili punjenje baterija za kasniju upotrebu, jer proizvodi energetski potencijal. Protonske pumpe ne stvaraju energiju, ali prave  gradijent koji čuva energiju za kasniju upotrebu.
Eukarioti
U mitohondrijama, redukcijski  ekvivalenti omogućavaju   prijenos elektrona ili  snagu fotosinteze  ove  translokacije  protona. Naprimjer, premještanje  protoni  citohrom c oksidaze se snabdijevaju  reducirajućim   ekvivalentima koji reduciraju  citohrom c. U plazma membrani, proton ATPaze i u  ATPazi,
FoF1 ATP sintaza mitochondrija,  nasuprot tome,  protone obično kanalizira iz više ka nižoj  koncentraciji duž membrane, dok  dolazeča  energija za ovaj tok učestvuje u  sinttizi ATP. Protoni se premještaju preko unutrašnje mitohondrijske membrane preko protonske struje. Ova serija konformacijskih promjena, kanališe se kroz podjedinice A i D  F0 podjedinice, vodeći niz konformacijskih  promjena u  peteljku povezivanja F0 u F1 podjedinice. Ovaj proces efikasno sparuje translokaciju  protona do mehaničkog kretanja između  labavog, uskog, i otvorenog stanja F1,  potrebnog za  fosforilaciju  ADP.
Ljudi
Osim protonske pumpe u mitohondrijama, ljudi (i vjerojatno drugih sisari) imaju želudačnu  vodik kalij ATPazu ili H+/K+ ATPazu  koja  funkcionira kao protonska pumpa u želucu,  koja  je prvenstveno odgovoran za zakiseljavanje sadržaja želuca (vidi želučane kiseline).
Biljake, gljive i protisti
Osim protonske pumpe u mitohondrijama, biljke imaju protonsku ATPazu koja stvara elektrohemijske gradijent u plazma membrani  biljke, gljive,  protist  i mnogih prokariota. Tako, protonski  gradijenti se koriste za pogon  procesa  sekundarnog aktivnog transporta. Kao takav, on je neophodan za apsorpciju većine metabolita, kao i za reakcije biljaka na okoliš (npr kretanje lišća).
Prokarioti
U bakterija i drugih ATP-proizvodećih  organela,  osim  mitohondrija,  redukcijski  ekvivalenti   prenosi  elektrone  pod uslovom ili snafom  fotosinteze u  translokaciji protona.
CF1 ATP ligaze hloroplasta odgovaraju  F +oF1 ATP sintazi  u biljkama.
Bakteriorodopsin   fotosintetski pigment koriste archaea, od kojih je najuočljivija  jedna halobacterija.
Studenec (Postojna)
Studenec je naseljeno mjesto u sastavu općine Postojna, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Postojna.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Studenec je imao 73 stanovnika.
Pukiš (Lopare)
Pukiš je naseljeno mjesto u općini Lopare, Bosna i Hercegovina.
NGC 7720
NGC 7720 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Dobrava (Trebnje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dobrava je imala 74 stanovnika.
Donna Strickland
Bila je saradnica, potpredsjednica i predsjednica Optičkog društva, a trenutno je predsjednica njihovog Predsjedničkog savjetodavnog odbora. 2018. godine uvrštena je kao jedna od 100 žena BBC-a.
Strickland je rođena 27. maja 1959. u Guelphu, Ontario, Kanada od Edith J. (rođena Ranney), nastavnice engleskog jezika, i Lloyda Stricklanda, inženjera elektrotehnike. Nakon što je diplomirala na strukovnom institutu Guelph Collegiate, odlučila je pohađati univerzitet McMaster jer je njegov inženjerski program fizike uključivao lasere i elektrooptiku, područja koja su je posebno zanimala. U McMasteru bila je jedna od tri žene u razredu od dvadeset pet. Strickland je stekla diplomu inženjera fizike 1981. godine.
Strickland je diplomirala na Institutu za optiku, doktorirala na Univerzitetu u Rochesteru 1989. Doktorsko istraživanje je provela u pridruženom Laboratoriju za lasersku energetiku, pod nadzorom Gérarda Mouroua. Strickland i Mourou radili su na razvoju eksperimentalne postavke koja bi mogla povećati maksimalnu snagu laserskih impulsa, kako bi se prevladalo ograničenje, da kada maksimalni intenzitet laserskih impulsa dosegne gigavate po kvadratnom centimetru, samo-fokusiranje impulsa ozbiljno ošteti pojačavajući dio lasera. Njihova 1985 tehnika cvrkutnog pulsnog pojačanja je ispružila svaki laserski impuls i spektralno i vremenski prije nego što ga pojača, onda komprimira svaki impuls vraćajući ga u njegovo prvobitno trajanje, stvarajući ultrakratki optički impuls teravat nog do petawatt nog intenziteta. Korištenje pojačanog impulsnog pojačanja omogućilo je izgradnju manjih laserskih sistema velike snage na tipičnom laboratorijskom optičkom stolu, kao "stoni teravatni laser". Rad je dobio Nobelovu nagradu za fiziku 2018. desno|mini| Stricklandova ultrabrza laserska grupa na Univerzitetu Waterloo 2017
Divovska zvijezda
Divovska zvijezda je zvijezda s mnogo većim prečnikom i luminozitetom.
Nastajanje
Divovske zvijezde nastaju iz zvijezda glavnog niza. Rijetko se nalaze. Imaju stadij kasne zvjezdane evolucije.
Luminozitetna klasifikacija
Prema luminozitetu dijele se u sljedeće:
Poznate zvijezde
Poznati zastupnici divovskih zvijezda su: Aldebaran, Arktur, Kapela.
Lisa Lougheed
Lisa Lougheed (rođena 9. septembra 1968) kanadska je pjevačica. Njen najveći je uspjeh pjesma "Run with Us" iz animirane serije  "The Raccoons".
Biografija
Nakon obuke za plesačicu na umjetničkoj školi u Etobikoku nastupala je u varijetet u. Radila je kao sinhronizovani govornik u tv-seriji "Vid Kids".
Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Sanskom Mostu
mini|desno|250px|[[Fatihova Musalla]] Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u Sanskom Mostu je popis nacionalnih spomenika koji se nalaze na području općine Sanski Most. Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Sanski Most se nalaze sljedeći spomenici:
Legrad
mini|280px|Legrad, ušće [[Mura|Mure u Dravu]] Legrad je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Legrad je imala 2.241 stanovnika, od čega u samom Legradu 956.
Općina Legrad
Napomena: Nastala iz stare općine Koprivnica.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Legrad je imalo 1.405 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3759
IC 3759 (također poznat kao PGC 1635801) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 323 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,70 (66 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sinanovići
Sinanovića Luke (raniji naziv Sinanovići) su naseljeno mjesto u općini Rožaje, Crna Gora. Ulaze u sastav MZ Biševo.
NGC 78
NGC 78 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu
Seobe
Osnovno obilježje tih provala nije bilo namjerno slabljenje istočnog dijela rimske države, već pljačkanje životnih namirnica čime su najviše štete doživjele seoske oblasti, koje su bile bogatije žitaricama i stokom. Početkom 4. vijeka Rimljani mijenjaju strategiju u pristupu gotskom pitanju. Povećava se diplomatska ofanziva, koja ima za cilj smanjenje gubitaka u ljudstvu i resursima. Jedno od glavnih oruđa u ovom pristupu je bila crkvena diplomatija. Na prvom crkvenom Saboru u Nikeji 325. n. e. godine raspravljalo o arijanskoj jeresi gdje je učestvovao i gotski biskup Teofil. On će malo kasnije postati i Ulfila čijim postavljanjem na ovaj položaj Goti prihvataju kršćanstvo u obliku arijanstva, kojeg se nikad nisu odrekli. Međutim njihova religija je od zvanične crkve proglašena heretičkom. Ulfila je preveo Bibliju na gotski jezik i stvorio gotski alfabet. Slova koja je on za tu priliku izumio skoro su u potpunosti identična sa grčkim alfabetom.
U 4. vijeku, pod pritiskom Huna, Goti napuštaju područja u južnoj Ukrajini u potrazi za novom plodnom zemljom i prodiru na područje uz rijeku Dunav koje je bilo dio Istočnog rimskog carstva. Sa dozvolom Carstva naseljavaju se u provinciju Trakiju, današnja Bugarska. Godine 378. n. e. došlo je do odlučujuće bitke kod Hadrianopolja u kojoj su Goti predvođeni Fritigernom potukli carsku vojsku, a poginuo je i sam car Valens. Sklopljen je povoljan mir za Gote, (foedus) po kojem su oni postali federati uživajući potpunu autonomiju, dobijali su visoke plate, a za uzvrat bili su dužni da pružaju Carstvu vojnu pomoć.
Zapadni Goti su ostali u Trakiji, dok su Istočni Goti bili naseljeni u Panoniji. Od svih područja jugoistočne Evrope Istočnim Gotima je najgušće bila naseljena rimska provincija Dalmacija, odnosno današnja južna Hrvatska i Bosna i Hercegovina. Ti prostori su imali veliki ekonomski i strateški značaj. Na svim područjima jugoistočne Evrope Istočni Goti su predstavljali manjinu u odnosu na autohtono stanovništvo iz vremena kasne antike. Zajedno s Istočnim Gotima dolazili su i pripadnici drugih germanskih naroda, koji su najvećim dijelom služili u istočnogotskoj vojsci. Najbrojniji su vjerovatno bili Gepidi, koji su nakon što su u Sremu bili poraženi od strane Istočnih Gota 504. n. e., raseljeni po cijelom području Istočnogotskog kraljevstva. Od drugih barbarskih plemena mogu se još jedino izdvojiti Alemani. Naseljavanje Gota (uz dozvolu) na teritoriju Rimskog carstva je pretvorena od neprijateljske invazija Germana u mirno prodiranje. Velika većina carskih trupa sastojala se od Germana, a uskoro su Germani zauzeli i najvažnije komandne položaje.
Smrću cara istočnog Rimskog carstva Teodosija 395. n. e. jedinstveno carstvo podijeljeno je na dva dijela i tada je uspostavljena granica koja je išla rijekom Drinom. Zapadni Goti nastavljaju svoja pljačkanja. Napuštaju Trakiju i 410. n. e. pljačkaju Rim. Na svom putu prolaze kroz Bosnu i Hercegovinu i zna se da su razrušili Mogorjelo kod Čapljine. Zaustavili su se u Španiji gdje osnivaju kraljevstvo koje će trajati do 8. vijeka kada ga ruše Mauri 711. n. e. godine.
Kraljevstvo Istočnih Gota
thumb|200px|lijevo|Portret Odoakara sa jedne kovanice iz [[477. n. e., Britanski muzej.]] Zapadno Rimsko Carstvo propalo je 476. n. e. kad je germanski vojskovođa Odoakar, glavni komandant rimske vojske, svrgnuo mladog cara Romula Augustula. U suštini, radilo se o vojnom udaru na prostoru ograničenom samo na Italiju i područje Alpa, dok je država ostala netaknuta.
NGC 806
NGC 806 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Bosna i Hercegovina u Gotskom kraljevstvu
Kraljevstvo Istočnih Gota
Bizantska vlada je nagovorila Teodoriha Velikog, vladara Istočnih Gota, da krene u Italiju i preuzme vlast umjesto Odoakara. Žestoka borba se završila u korist Teodoriha, koji je 493. n. e. postao gospodar Italije i osnovao Ostrogotsko kraljevstvo sa prijestolnicom u Raveni. Teodorih je bio najmoćnija ličnost Zapadne Evrope u prvoj polovini 6. vijeka. thumb|desno|250px|Ostrogotsko kraljevstvo na svom vrhuncu. U sastavu tog kraljevstva našla se i rimska provincija Dalmacija u okviru koje je bila i današnja teritorija Bosne i Hercegovine, a granica je bila na rijeci Drini. Goti su upravljali područjem današnje Bosne i Hercegovine iz Salone i Sirmiuma (današnja Sremska Mitrovica), a sudske odluke su se i dalje donosile u Naroni. Dalmacija je činila jednu odbrambenu teritoriju na čijem čelu je stajao kraljev namjesnik (lat. "comes"). On je bio na čelu vojnih posada sastavljenih isključivo od Gota, te na čelu rimskog stanovništva kao posebne autonomne narodne kurije. Na čelu autonomne narodne kurije stajao je gotski "comes" kao vrhovni sudija s dvostrukim zadatkom: u gotskim parnicama bio je sudja po gotskom pravu, a sudio je i u miješanim parnicama (tada se morao služiti posebnim sudijom koji je poznavao rimsko pravo).
Vremenom su se odnosi u unutrašnjosti države počeli pogoršavati. Gotski zemljoposjednici svoju moć koriste za stjecanje rimskih posjeda, što izaziva revolt Rimljana i njihovo okretanje prema Bizantu. Konstantinopolj donosi mjere protiv arijanstva što pogađa Istočne Gote te Teodorih 525. n. e. šalje delegaciju s papom Ivanom I u Bizant, ali bez uspjeha. Šest nedjelja kasnije, 30.5. 526. n. e. Teodorih umire. Na vlast dolazi njegov unuk Atalarik (vladao od 526. n. e. - 534. n. e.)
Godine 535. n. e., Bizantski car Justinijan I započeo je rat protiv Istočnih Gota. Vojskovođe Belizar i Narzes uništavaju Istočne Gote u Italiji. Kapituliralo je 7. 000 ljudi na rijeci Ofanto sjeverno od Salerna, a Bizant je zavladao cijelom Italijom. Poslije dvadesetogodišnje teške i promjenljive borbe cijelo Ostrogotsko kraljevstvo je pokoreno 555. n. e. i Bosna i Hercegovina se ponovo našla u rimskom posjedu (Bizantinci su sebe nazivali Rimljani).
Time se završila politička historija Istočnih Gota koji su bili poraženi, ali nisu bili istrijebljeni, nego samo pokoreni. Prema pisanju Bizantskog historičara Prokopija iz Cezareje iz Bizantske provincije Palaestina Prima: Goti su u 6. vijeku i dalje bili su u Bosni i Hercegovini i živjeli su pomiješani sa starosjediocima s kojima su se tokom vremena stopili u jedan narod. Da su Goti ostali i asimilirali se dokazuje i podatak u kojem belgijski benediktinski historičar Germain Morin navodi u jednom svom tekstu iz 1932. godine: