cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jovo Bijelić
Biografija
Pri formiranju 5. kozarske brigade bio je zamjenik komandira 1. čete 2. bataljona. U svim borbama koje je vodila brigada na Bihaću, Bosanskom Novom, Bosanskoj Krupi istakao se kao jedan od najhrabrijih puškomitraljezaca u jedinici. Maja 1943. godine na narodnom zboru istaknut je kao primer junaštva. Sa 5. kozarskom brigadom učestvovao je u borbama protiv četnika u centralnoj Bosni.
Penzionisan je u činu pukovnika Narodne milicije, nakon čega je takođe bio aktivan društveno-politički radnik.
Umro je 25. maja 1986. godine u Beogradu, a sahranjen je u Banjaluci.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su — Orden zasluga za narod sa srebrnim zracima, Orden bratstva i jedinstva sa srebrnim vencem, dva Ordena za hrabrost, Orden partizanske zvezde sa puškama i Orden rada sa srebrnim vencem. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 23. jula 1952. godine.
Biološka klasifikacija
thumb|400px|Poređenje [[filogenetika|filogenetičkog i fenetičkog koncepta]] Biosistematika ili biološka sistematika ili kratko sistematika je nauka o diverzifikaciji prošlih i sadašnjih životnih oblika, srodničkih i drugih odnosa između živih bića tokom vremena. Odnosi se mogu predočiti kao evolucijsko stablo (sinonimi: kladogrami, filogenetsko stablo filogeneze). Filogeneza ima dvije komponente, grananja (prikazuje odnose u grupi) i dužina grana (pokazuje iznos evolucije). Flogenetska stabla vrsta i viših taksona se koriste za proučavanje evolucije osobina (npr. anatomskih ili molekulskih karakteristika) i distribuciju organizama (biogeografija). Bioistematika se, drugim riječima, koristi za razumijevanje historije evolucije života na Zemlji.
Definicija i odnosi sa taksonomijom
John Lindley je dao ranu definiciju sistematike 1830, iako je pisao o "sistematskoj botanici", a ne koristi termin "sistematika".
Godine 1970. Michener i suradnici su definirali "sistematsku biologiju" i "taksonomiju" – termine koji su često zbunjivali i korišteni kao kao sinonimi. Sistematska biologija (u daljnjem tekstu naziva jednostavno biosistematika) je polje koje <ol> (a) daje naučna imena za organizme, </ol> <ol> (b) opisuje ih, </ol> <ol> (c) čuva njihove zbirke, </ol> <ol> (d) osigurava klasifikaciju organizama, ključeve za njihovu identifikaciju i podatke o njihovoj distribuciji, </ol> <ol> (e) istražuje njihovu evolucijsku historiju, i </ol> <ol> (f) razmatra njihove životne adaptacije. </ol>
Ovo polje sa dugom istorijom, u posljednjih nekoliko decenija, doživjelo je značajnu renesansu, prvenstveno u odnosu na teorijske sadržaje. Dio teorijkog materijala ima veze sa evolucijskim područjima (teme e i f), a ostatak se posebno odnosi na problem klasifikacije. Taksonomija je dio sistematiku koji se bavi gornjim temama od (a) do (d). Evropljani imaju tendenciju da koriste termine "sistematika" i "biosystematika" za proučavanje bioraznolikosti u cjelini, dok Amerikanci isti sadržaj označavaju kao češće koriste "taksonomija". Međutim, taksonomija, a posebno alfa taksonomija, podrazumijeva mnogo specifičniju identifikaciju, descripciju i imenovanje (tj. nomenklaturu) organzama, dok se "klasifikacija" fokusira na postavljanje organizama unutar hijerarhijske grupe u kojoj su prikazani njihovi odnosi sa drugim organizmima. Sve ove biološke discipline se mogu odnositi i na izumrle i postojeće taksone organizama.
460.
Godina 460. (CDLX) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Magna i Apolonija (ili, rjeđe, godina 1213. Ab urbe condita). Oznaka 460. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Enes Bajramović
Enes Bajramović je bio svestrani bosanskohercegovački muzičar, instrumentalist, kompozitor i aranžer. Karijeru je započeo kao član sarajevske pop rok grupe COD. Bio je i u postavci Ambasadora na takmičenju za pjesmu Eurovizije 1976. godine i dugogodišnji član Plesnog orkestra Radiotelevizije Sarajevo, u kojem je svirao trombon. Autor je hitova koje su, među ostalim, izvodili Indeksi, Ambasadori, Alma Ekmečić i Jadranka Stojaković. Posljednjih nekoliko godina živio je i radio u Sjedinjenim Američkim Državama. Nakon kratke i teške bolesti preminuo je u Sarajevu u martu 2006. godine.
Morten Olsen
Morten Olsen rođen je 14. augusta 1949. u Vordingborgu (Danska). Jedan je od najznačajnijih danskih nogometaša u historiji. Svojevremeno je smatran najboljim odbrambenim igračem Evrope.
Za Dansku reprezentaciju debitirao je 1970. godine, a posljednji susret odigrao je u junu 1989. u Kopenhagenu na utakmici protiv Brazila, koju je Danska rješila u svoju korist 4-0. Ukupno je odigrao 102 utakmice i postigao 4 gola. Bio je i kapetan čuvenog "danskog dinamita", u kojem su tada igrali i Elkjaer, Michael Laudrup, Simonsen, Lerby, Arnesen i Jesper Olsen. Nastupao je za: Nykobing, Cercle Bruges, Moleenbek, Racing White, Anderlecht i Koln. Zapamćen je ostao i kao "trener na terenu", te apsolutni autoritet gdje god je boravio. Iako je bio izuzetno mršav i ne baš odveć visok igrao je zadnjeg odbrambenog igrača.
Po završetku karijere odlazi u trenere, te vodi Bröndby IF, 1. FC Köln, Ajax, te Dansku reprezentaciju punih 15 godina.
Igrački
Anderlecht
Trenerski
Brøndby IF
Nekropole stećaka u Jablanici
Nekropole stećaka u Jablanici uglavnom se nalaze na području Parka prirode Blidinje, osnovanom 1995. godine s ciljem očuvanja i unapređenja njegovih prirodnih i kulturnih vrijednosti i posebnosti. Nekropole sa stećcima su bogate ornamentima, simbolikom i figuralnim prikazima. Prikazani motivi ukazuju na vezu ovog područja sa Hercegovinom, ali i Kupresom i zapadnom Bosnom. Znatan dio ukrasa i drugih prikaza čine Blidinje zasebnom cjelinom. Najveći broj stećaka je ukrašen rozetama, polumjesecima, križevima i raznim bordurama. Figuralni prikazi su različitog sadržaja, od čega je najviše scena iz lova, turnira, kola. Izgled i položaj u netaknutom prirodnom ambijentu svrstava ih u najbogatije i najinteresantnije nekropole u Bosni i Hercegovini.
Nekropola Dugo polje
Nalazi se na listi 30 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. Na listi su 22 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.
Nekropola sa stećcima Ponor
Na zapadnom kraju sela Brčanj, na lokalitetu Ponor, nalazi se istoimena nekropola. Sastoji se od 21 stećka, od toga je 14 sanduka i 7 ploča. Orijentirani su u smjeru zapad - istok i poredani u redove. Ukrašen je jedan stećak, oblika sanduka (168 x 60 x 48 cm), na zapadnoj čeonoj strani stepenasto završen. Na južnoj bočnoj strani je prikazana plastično klesana scena iz turnira. U sceni je prikazan muškarac koji u jednoj ruci drži ispruženo koplje ili mač. Na vrhu koplja je neki neobičan dodatak, prav i koso položen. U drugoj ruci je predmet u obliku šestokrake zvijezde. Pored zvijezde je plastično izveden polumjesec. Stećci su klesani u kamenolomu u Dragajicama, 600 m sjeverno od nekropole. U kamenolomu je pronađen stećak koji je bio završen i spreman za transport. Nekropola je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Nekropola sa stećcima Risovac
Risovac je malo naselje i područje u sjeveroistočnom dijelu parka prirode Blidinje. Nekropola se nalazi pored puta i katoličkog groblja od kojeg je odvojena betonskom ogradom. zauzima prostor od 33 x 21 m. Dio nekropole je smješten na širokom tumulusu, promjera oko 16 m. Sastoji se od 41 stećka, od toga je 10 ploča, 20 sanduka, 7 visokih sanduka, 3 sljemenjaka sa postoljem i jedan sljemenjak bez postolja.Nekropola je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Nekropole sa stećcima Sovići
Nekropole su Nacionalni spomenik, raspoređene u tri mahale sela Sovići, na više lokaliteta:
NGC 5231
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
458.
Godina 458 (CDLVIII) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme, je bila poznata kao Godina konzulstva Maiorianusa i Lea ili, rjeđe, godina 1211 Ab urbe condita. Oznaka 458 za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Oscar za najbolju originalnu pjesmu
Oscar za najbolju originalnu pjesmu (Academy Award for Best Original Song) jedna je od nagrada Akademije. Nominacije sastavljaju tekstopisci i kompozitori, a pobejdnika proglašava cijelo članstvo Akademije. Pobjednik, odnosno pobednica je autor/ka, a ne izvođači/ce pesama. Takođe, u izboru mogu da učestvuju samo originalne pjesme.
Nagrada je prvi put uručena 1935. godine za prethodnu godinu.
Pjesma mora bit originalna i napisana posebno za film. Pjesme koje postanu popularne prije filma ne mogu se kvalifikovati za izbor.
Aloe
mini|Aloe vera
Oscar za najbolju originalnu pjesmu
Ukoliko je film adaptacija prethodno produciranog mjuzikla, nijedna pjesma iz mjuzikla automatski ne može biti kvalifikovana za izbor. Iz ovog razloga novije filmske adaptacije mjuzikla obično sadrže i nove pjesme, kojih nije bilo u mjuziklu.
Nominovane pjesme se izvode na svečanoj dodeli Oscara. Obično is izvode isti izvođači koji su iz izvodili u filmu, mada to ne mora uvek biti slučaj.
Aloe
Aloe je vrlo popularan rod sukulenata koji sadrži preko 300 vrsta koje dolaze iz Afrike, Madagaskara i iz Arabije.
Ove vrste variraju od sukulenata nalik na travu do onih koje nalikuju na drveće.
Aloe vera je jedna od prvih vrsta sukulenata ikad opisanih.
Uz iznimku najvećih vrsta, većina Aloa voli zasjenjeno mjesto. Isto tako većina njih može podnijeti smrzavanje.
Aloe ponekad zamjenjujemo sa Agavama. Razlika je u tome što list Aloe sadrži biljni sok i Aloe ne umiru nakon što ocvatu.
Neke od vrsta:
Velika nagrada Evrope
Višestruki pobjednici (vozači)
Podebljani vozači su i dalje aktivni u takmičenju Formule 1.
Višestruki pobjednici (konstruktori)
Podebljani konstruktori su i dalje aktivni u takmičenju Formule 1.
Nemikroćelijski karcinom pluća
Nemaloćelijski karcinom pluća (, skraćeno NSCLC) jest bilo koji tip epitelnog raka pluća osim mikroćelijskog karcinoma pluća (SCLC). Kao klasa, NSCLC su relativno neosjetljivi na hemoterapiju, u poređenju sa mikroćelijskim karcinomima pluća. Kad je to moguće, oni se najčešće liječe hirurškim resekcijama, iako se hemoterapija u sve većoj mjeri koristi preoperativno (neoadjuvantna hemoterapija) i postoperativno (adjuvantna hemoterapija).
Tipovi
thumb|260px|Relativna učestalost nemikroćelijskog karcinoma pluća u odnosu na mikrocelularni karcinom pluća, sa frakcijama pušaća u odnosu na nepušaće; prikazano za svaki tip.
Najčešći tipovi NSCLC su skvamozni karcinom, karcinom velikih plućnih ćelija, i adenokarcinom, a postoji i nekoliko drugih tipova koji se ređe javljaju. Svi tipovi se mogu javiti u obliku neobičnih histoloških varijanti i kao kombinacije mješovitih tipova.
Ponekad se opis "nemikroćelijski karcinom pluća" ("nije drugačije navedeno", ili NOS) upotrebljava u generičkom smislu. To je uobičajeno kada se ne može uspostaviti specifičnija dijagnoza, nakon što patolog pregleda malu količinu malignih ćelija i tkiva u citopatološkom uzorku ili onom koji je uzet biopsijom.
Rak pluća kod nepušača skoro univerzalno je u varijanti NSCLC, pri čemu su velika većina slučajeva adenokarcinomi.
Maligni rakovi pluća relativno rijetko sadrže komponente oba tipa: SCLC i NSCLC. U tim slučajevima, tumori se mogu klasificirati kao kombinirani mikrocelularni karcinomi pluća (c-SCLC), i obično se tretiraju kao i  "čisti" SCLC.
NGC 2258
NGC 2258 (također poznat kao MCG 12-7-16, PGC 19622 i UGC 3523) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 187 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 2,30 (125 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (81 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1. augusta 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
463.
Godina 463. (CDLXIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Bazilija i Vivijana (ili, rjeđe, godina 1216. Ab urbe condita). Oznaka 463. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
462.
Godina 462. (CDLXII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Severina i Dagalefa (ili, rjeđe, godina 1215. Ab urbe condita). Oznaka 462. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Germinom
Germinom je tip  tumorskih ćelija, koji se prilikom ispitivanja ne diferencira. Može biti benigni ili zloćudni. .
Uzrok
Smatra se da germinomi nastaju zbog greške u razvoju, kada određene primordijalne klice ne uspiju pravilno migrirati. Germinomi se ne mogu histološkj diferencirati, budući da čelije negerminomatozni h tumora pokazuju različitu diferencijaciju. Kao i drugi tumori germ-ćelija, germinomi se mogu ući u malignu transformaciju.
Dijagnoza
U vrijeme postavljanja dijagnoze, metastaze su uočena je u oko 22% slučajeva. Muškarci su otprilike dvostruko češći pogođeni u razvoju germinoma. Dijagnosticiraju se najčešće između 10 i 21 godine. Često se testiraju serum i kičmena tekućina marker tumora a-fetoprotein (AFP) i beta-HCG. Čisti germinomi nisu povezani s tim markerima. Negerminomatozni tumori staničnih ćelija mogu biti povezani sa povećanim markerima kao što su AFP sa žumančanim kesama, kao i karcinom embrionalnih ćelija i nezreli teratomi i beta-HCG , koji se javljaju u horiokarcinomima. U jednom do 15% germinona može se stvoriti nizak nivo beta-HCG. Iako kontroverzni, germinomi koji izlučuju HCG mogu biti agresivniji od nesekrecijskih.
Klasifikacija
Izraz "germinom" najčešće se odnosi na tumor u tumor mozga mozgu koji je histološki identičan sa dva druga tumora, disgerminomom u jajniku i seminomom u testisu. Od 1994. godine, MeSH germinom definiraju kao "zloćudnu neoplazmu germinalni tkivni gonadni, medijastinum ili  rak epifizne regije", a unutar svog obuhvata uključuje i disgerminom i seminome. Kolektivno, to su seminomatozni ili germinomi.
Jajnik (disgerminom) i testis (seminom)
Disgerminom je najčešća vrsta zloćudnih klicnoćelijskih  karcinoma jajnika. Obično javlja u mladalaštvu i ranom životnom dobu; oko 5% se javlja kod prepubertskee djece. Disgerminom je izuzetno rijedak nakon 50. godine. Pojavljuje se u oba jajnika u 10% bolesnika, a u daljnjih 10% mikroskopski tumor je u drugom jajniku. Seminom je drugi najčešći karcinom testisa; najčešći je mješoviti tip, koji može sadržavati semome. Nenormalne žlijezde (uslijed disgeneze gonada i sindrom neosjetljivosti androgena) imaju visoki rizik od razvoja disgerminoma. Većina disgerminoma povezana je s povišenom serumskom lakta dehidrogenaza, koji se ponekad koristi kao marker tumora. Metastaze su najčešće prisutne u limfnim čvorovima.
Unutarkranijski germinom
Unutarlobanjski l germinom javlja se kod 0,7 na  miion djece. Kao i kod ostalih tumora germćelija (GCT) koji se javljaju izvan spolnih žlijezda, najčešće mjesto intrakranijalnog  germinoma je na ili blizu srednje linije, često na područjima epifize ili supraselarno; kod 5-10% bolesnika s germinomom u bilo kojem području, tumor je u obostran. Kao i drugi GCT, germinomi se mogu pojaviti i u ostalim dijelovima mozga. Unutar mozga, ovaj tumor je najčešći u hipotalamskoj ili hipofiznoj regiji. Kod talamusa i baznih ganglija germinom je najčešći GCT. Dijagnoza intrakranijalnog germinoma obično se zasniva na biopsiji, budući da se karakteristike neuroslike javljaju slično kao i kod drugih tumora.
Citološka analiza cerebrospinalne tečnosti često se izvodi, radi otkrivanja metastaza u kičmi. To je važno za planiranje postupanja i radioterapije. Intrakranijalni germinomi imaju prijavljeno 90% preživljavanje do pet godina nakon postavljanja dijagnoze. Čini se da ukupna resekcija ne utiče na brzinu izliječenja, tako da ukupna totalna resekcija nije potrebna i može povećati rizik od komplikacija zbog operacije. Izvješteni su najbolji rezultati kraniospinalnog zračenja s lokalnim pojačanjem tumora većim od 4.000 centigreja (cGy).
Liječenje
Germinomi su, kao i nekoliko drugih vrsta GCT-a, osjetljivi su na hemoterapije  i radioterapije. Iz tog razloga, liječenje ovim metodama može pružiti odlične šanse za dugoročno preživljavanje, čak i izlječenje. .
Prognoza
Iako hemoterapija može smanjiti germinome, ona se uglavnom ne preporučuje sama, osim ako zračenje nema kontraindikacije. U studiji ranih 1990-ih, karboplatin, etopozid i bleomicin dati su za 45 pacijenata sa germinoma, a kod oko polovine pacijenata je došlo do ponovnog obolijevanja. Većina tih relapsiranih pacijenata nakon toga se oporavila zračenjem ili dodatnom hemoterapijom.
El-Mudžadela
Sura El-Mudžadela (arapski: سورة المجادلة; bos.: Rasprava) je 58. sura svete islamske knjige Kur'ana. Sastoji se od 22 ajeta i spada u medinske sure, sure objavljene u Medini.
Karakteristike i sadržaj
S obzirom da je medinska, sura je jezgrovitija, sa jasnijim i dužima ajetima te stoga, iako ima 22 ajeta, ne ubraja se u kraće sure.
Kako i sam prijevod sure na bosanski jezik govori, radi se suri koja govori o raspravi i događaju koji se desio. Naime, jedne prilike je poslaniku Muhammedu došla jedna žena sa namjerom da se požali na svog supruga. Poslanik ju je saslušao pa su mu objavljeni prvi ajeti ove sure. U suri se govori o obavezama koje suprug mora ispoštovati kada se dese stvari kao u spomenutom slučaju, te je i to jedna od karakteristika medinskih sura u kojima se na decidan način opisuju šerijatska prava za mnoge oblasti ljudskog djelovanja.
Prva četiri ajeta sure su:
Kraško vrelo
Kraško vrelo je vrelo u krasu. Predstavlja mjesto istjecanja vodotoka, koji je prethodno već formiran u podzemlju kretanjem voda kroz kraške kanale. Kraška vrela odlikuju se pojavom velike količine vode na mjestu izviranja, odnosno istjecanjem gotovo rijeke na površinu terena. Izvorište je, po pravilu, amfiteatralno udubljenje strmih, pa čak i vertikalnih strana, otvoreno s jedne strane. Voda istječe iz pećine, koja je najčešće formirana duž veće rupture, čija se trasa obično može prepoznati na stranama izvorišta.
El-Mudžadela
Vanjski linkovi
✅
Kraško vrelo
Brojni su primjeri kraških vrela: izvorište Mlave kod Žagubice, vrelo Trebišnjice kod Bileće (koje je sada potopljeno vještačkom akumulacijom HE Grančarevo), Pivsko oko, potopljeno akumulacijom HE Piva, vrelo Bosne kod Sarajeva.
Retinoblastom
Retinoblastom (Rb) je rijedak oblik raka koji se brzo razvija iz nezrelih očnih ćelija mrežnjačnog, tkiva koje detektira svjetlost. To je najčešći primarni maligni unutaročni karcinom u djece, a gotovo isključivo se nalazi u male djece.
Iako većina djece preživi ovaj karcinom, mogu izgubiti vid u zahvaćenom očiima ili će morati da se ukloni.
Gotovo polovina djece s retinoblastomom ima nasljedni genetički poremećaj povezan s retinoblastomom. U drugim slučajevima je uzrokovana urođenom mutacijom u hromosomu 13, genu  na lokusu13q14 (retinoblastomski protein).
Znaci i simptomi
Retinoblastom je univerzalno poznat kao najintruzivniji unutaročni karcinom među djecom. Šansa za preživljavanje i očuvanje oka u potpunosti ovisi o težini. Retinoblastom je izuzetno rijedak: u Sjedinjenim Državama ima samo oko 200 do 300 slučajeva svake godine. Gledajući retinoblastom globalno, samo 1/15.000 djece ima ovu malignost, ali ti brojevi se stalno povećavaju.
Zbog rane dijagnoze i rane prognoze liječenja intraočne malignosti su izlječivije nego vanočni. Tokom skrininga dojenčadi, ako oni uključuju pregled očiju kao što rade skrining sluha, može se otkriti u ranijoj dobi, čime se može spriječiti njegovo širenje. Primarni pokazatelj retinoblastoma je leukokorija i to je kada je rak još uvijek intraokularni, što znači unutar oka. Kada se svjetlost reflektira od opasnog bijelog tumora, blokiran je pogled na crvenu mrežnicu. Retinoblastom se može izliječiti nakon inicijalnog znaka i do šest mjeseci, ako je tumor intraokularni. Ako se ne posjeti oftalmolog sa znacima leukokorije u razumnom vremenskom roku, kašnjenje u dijagnozi može dovesti do teže prognoze. Zbog kašnjenja u dijagnozi, to bi moglo rezultirati proptozom koja se tada smatra ekstraokularnom, najtežom.
Najčešći i očigledni znak retinoblastoma je abnormalan izgled mrežnjače gledano kroz zjenicu, medicinski termin za eukocoriju također poznat kao refleks amauroznog mačjeg oka. Ostali znaci i simptomi uključuju pogoršanje vida, crveno i iritirano oko sa glaukomom i usporavanje rasta ili odgođeni razvoj. Neka djeca sa retinoblastomom mogu imati škiljenje, koji se obično naziva "razrokost" ili "zidnookost" (strabizam). Retinoblastom se manifestuje uznapredovalom bolešću u zemljama u razvoju, a povećanje oka je uobičajen nalaz.
U zavisnosti od položaja tumora, mogu biti vidljivi tokom jednostavnog pregleda oka pomoću oftalmoskopa za gledanje kroz zjenicu. Pozitivna dijagnoza se obično postavlja samo pregledom pod anestezijom (EUA). Odraz bijelog oka nije uvijek pozitivan pokazatelj retinoblastoma i može biti uzrokovan lošim reflektiranjem svjetlosti ili drugim stanjima kao što je Coatsova bolest.
Prisustvo fotografske greške crveno oko samo na jednom oku, a ne na drugom oku može biti znak retinoblastoma. Jasniji znak je "bijelo oko" ili "mačje oko" (leukokorija).
Uzroci
Mutacija gena, pronađena u hromosomima, može uticati na način na koji ćelije rastu i razvijaju se u organizmu. Promjene u RB1 ili MYCN mogu dovesti do retinoblastoma.
RB1
Kod djece sa [nasljeđivanje|[nasljednim]] oblikom retinoblastoma posljedica je mutacije u genu RB1 na hromosomu 13. RB1 bio je prvi klonirani tumor supresorski gen. Iako RB1 stupa u interakciju sa preko 100 ćelijskih proteina, njegov negativni regulatorni efekat na ćelijski ciklus uglavnom proizlazi iz vezivanja i inaktivacije transkripcionog faktora E2F, čime se potiskuje transkripcija gena potrebnih za S fazu.
Defektni gen RB1 može biti naslijeđen od bilo kojeg roditelja; kod neke djece, međutim, mutacija se javlja u ranim fazama fetusnog razvoja. Ekspresija alela RB1 je autosomnao dominantna sa 90% penetrabilnosti.
Nasljedni oblici retinoblastoma češće su bilateralni. Osim toga, naslijeđeni uni– ili bilateralni retinoblastomi mogu biti povezani sa pineoblastomom i drugim malignim supratentorijskim primitivnim neuroektodermnim tumorom (PNET) s lošim ishodom; retinoblastom istovremeno sa PNET-om poznat je kao trilateralni retinoblastom. Nedavna meta-amaliza pokazala jer da preživljavenje sa trilateralnim retinoblastomom puraslo tolkom proteklih decenija.
Razvoj retinoblastoma može se objasniti modelom dva pogotka. Prema modelu dva pogotka, oba alela moraju biti pogođena, tako da su neophodna dva događaja da bi se čelija ili ćelije mrežnjače razvile u tumore. Prvi mutacijski događaj može biti naslijeđen (germlinijski ili konstitucijski), koji će tada biti prisutan u svim ćelijama u tijelu. Drugi "pogotak" rezultira gubitkom preostalog normalnog alela (gena) i javlja se unutar određene ćelije mrežnjače. U sporadičnom, nenasljednom obliku retinoblastoma, oba događaja mutacije javljaju se unutar jedne mrežnjačne ćelije, nakon oplodnje (somatski događaji); sporadični retinoblastom ima tendenciju da bude jednostran.
Razvijeno je nekoliko metoda za otkrivanje mutacija gena RB1. Pokušaji da se mutacije gena povežu sa rezultatima stadijumom u kojima se pojavljuju nisu pokazali uvjerljivih dokaza o korelacijama.
MYCN
Nisu svi slučajevi retinoblastoma sa inaktivacijom RB1. Postoje prijavljeni slučajevi sa samo jednom mutacijom RB1 ili čak dva funkcionalna alela RB1, što ukazuje na druge onkogenske lezije retinoblastoma. Somatsko pojačanje MYCN onkogena odgovorno je za neke slučajeve nenasljednog, ranog, agresivnog, jednostranog retinoblastoma. MYCN može djelovati kao faktor transkripcije i promovira proliferaciju regulacijom ekspresije gena ćelijskog ciklusa. Iako je amplifikacija MYCN činila samo 1,4% slučajeva retinoblastoma, identificiran je kod 18% novorođenčadi s dijagnozom mlađe od šest mjeseci. Srednja dob pri postavljanju dijagnoze "MYCN" retinoblastoma bila je 4,5 mjeseca, u poređenju sa 24 mjeseca za one koji su imali neporodičnu unilateralnu bolest sa dvije mutacije gena "RB1".
Dijagnoza
Skrining za retinoblastom bi trebao biti dio skrininga "dobro za bebe" za novorođenčad tokom prva tri mjeseca života, da uključi:
Klasifikacija
Dva oblika bolesti su nasljedni i nenaslijedni oblik (svi karcinomi se smatraju genetičkim jer su za njihov razvoj potrebne mutacije genoma, ali to ne znači da su nasljedni ili se prenose na potomstvo). Oko 55% djece sa retinoblastomom ima nenasljedni oblik. Ako u porodici ne postoji historija bolesti, bolest se označava kao "sporadična", ali to ne znači nužno da se radi o nenasljednom obliku. Bilateralni retinoblastomi su obično nasljedni, dok su jednostrani retinoblastomi obično nenasljedni.
U otprilike dvije trećine slučajeva, zahvaćeno je samo jedno oko (unilateralni retinoblastom); u preostaloj trećini razvijaju se tumori na oba oka (bilateralni retinoblastom). Broj i veličina tumora na svakom oku mogu varirati. U određenim slučajevima, epifiza ili supraselska ili paraselsla regija (ili u vrlo rijetkim slučajevima druge srednje intrakranijske lokacije) je također zahvaćena (trilateralni retinoblastom). Položaj, veličina i količina tumora uzimaju se u obzir pri odabiru načina liječenja bolesti.
Diferencijalna dijagnoza
Ako je pregled oka abnormalan, daljnja ispitivanja mogu uključivati slikovne studije, kao što su kompjuterizirana tomografija (CT), magnetna rezonanca (MRI) i ultrazvuk. CT i MRI mogu pomoći u definiranju abnormalnosti strukture i otkrivanju svih taloga kalcija. Ultrazvuk može pomoći u određivanju visine i debljine tumora. Pregled koštanw srži ili lumbalna punkcija se također mogu uraditi, da bi se utvrdile metastaze na kostima ili mozgu.
Morfologija
Grubi i mikroskopski izgled retinoblastoma je identičan iu nasljednom iu sporadičnom tipu. Makroskopski, održive tumorske ćelije nalaze se u blizini krvnih sudova, dok se zone nekroza nalaze u relativno neprokevljenim područjima. Mikroskopski, mogu biti prisutni i nediferencirani i diferencirani elementi. Nediferencirani elementi pojavljuju se kao skup malih, okruglih ćelija sa hiperhromatskim jedrima; diferencirani elementi uključuju Flexner-Wintersteinerove rozete, Homer Wrightove rozete,  i florete od diferencijacije fotoreceptora.
Genetičko testiranje
Identifikacija mutacije gena RB1 koja je dovela do retinoblastoma kod djeteta može biti važna u kliničkoj njezi oboljele osobe i brizi o (budućoj) braći i sestrama i potomstvu. Može se pojaviti u porodici.
Snimanja
Uobičajeno ultrazvučno B -keniranje može otkriti kalcifikacije u tumoru, dok visokofrekventno ultrazvučno B skeniranje može pružiti višu rezoluciju od tradiciojskog ultrazvuka i odrediti blizinu tumora s prednjim dijelom oka. MRI skeniranje može otkriti visokorizična obilježja kao što je invazija očnog živca; invazija horoida, invazija rožnjača i intrakranijska invazija. CT-skeniranje se općenito izbjegava jer zračenje može stimulirati stvaranje više tumora oka kod onih s genetičkom mutacijom RB1.
Stepenovanje
Da bi se pravilno dijagnosticirao retinoblastom, moraju postojati smjernice koje treba slijediti, kako bi se pravilno klasificirao rizik od tumora. „Reese-Ellsworthov sistem klasifikacije“, dr. Algernona Reesea i dr. Roberta Ellswortha, univerzalno se koristi za određivanje veličine, lokacije i multifokusiranosti tumora. Sistem je prvobitno korišten za određivanje najboljeg rezultata liječenja korišćenjem eksterne radioterapije, kao i za verovatnoću spasavanja očne jabučice. Budući da hemoterapija nije dio Reese Ellsworthovog sistema klasifikacije, morao je postojati ažurirani sistem klasifikacije da bi se predvidjeli ishodi liječenja hemoterapijom. Međunarodna klasifikacija intraokularnog retinoblastoma je sadašnji sistem koji se koristi, a kreirali su ga Murphree i saradnici. Prema Reeseu i Ellsworthu, postojale su različite grupe koje su imale različite karakteristike kako bi se spašavaenje jabučice svrstati u kategoriju veoma nepovoljnih. Da bi se zahvaćeno oko spasilo, prečnik diska je morao biti oko 4DD i iza ekvatora da bi imao veću pogodnost. Ako je tumor bio oko 10% u prečniku diska i zahvatio je otprilike 50% mrežnjače, smatralo se da je nepovoljno spasiti jabučicu, što bi moglo dovesti do enukleacija. Prema Murphree-u, različite grupe su klasifikovane od veoma niskog do veoma visokog rizika, koji je određen karakteristikama datog tumora. Veoma nizak rizik znači da tumor mora biti manji od 3 mm i da ne smije biti zasjenjenosti staklastog tijela ili submrežnjačnog područja. Kada je pacijent vrlo rizičan, tumor se ispoljava s višestrukim karakteristikama i morat će se liječiti konzervativnim modalitetima liječenja ili enukleacijom. Međunarodna klasifikacija intraokularnog retinoblastoma
Liječenje
Prioritet liječenja retinoblastoma je očuvanje života djeteta, zatim očuvanje vida, a zatim minimiziranje komplikacija ili nuspojava liječenja. Tačan tok liječenja ovisi o pojedinačnom slučaju i o njemu odlučuje oftalmolog u konsultacijama sa pedijatrom-onkologom. Ispravan tretman također ovisi o tipu mutacije, bilo da se radi o mutaciji RB1 zametne linije, o sporadičnoj mutaciji RB1 ili MYCN amplifikaciji s funkcionalnim RB1. Djeca sa zahvaćenom oba oka pri postavljanju dijagnoze obično zahtijevaju multimodusnu terapiju (hemoterapija, lokalne terapije).
Različiti modaliteti liječenja retinoblastoma uključuju:
Prognoza
U razvijenom svijetu, retinoblastom ima jednu od najboljih stopa izlječenja svih karcinoma u djetinjstvu (95-98%), s više od 90% oboljelih koji preživi u odrasloj dobi. U Ujedinjenom Kraljevatvu se svake godine dijagnosticira oko 40 do 50 novih slučajeva. Dobra prognoza zavisi od ranog dolaska djeteta u zdravstvenu ustanovu.
Preživjeli od nasljednog retinoblastoma imaju veći rizik od razvoja drugih karcinoma kasnije u životu.
Epidemiologija
Retinoblastom se manifestuje kumulativnom stopom incidencije tokom života od jednog slučaja retinoblastoma na 18.000 do 30.000 živorođenih širom sveta. Veća incidencija je zabilježena u zemljama u razvoju, što se pripisuje nižem socioekonomskom statusu i prisutnosti sekvenci ljudskog papiloma virusa u tkivu retinoblastoma.
Gotovo 80% djece s retinoblastomom dijagnosticira se prije treće godine života, a dijagnoza kod djece iznad šest godina je izuzetno rijetka. U Ujedinjenom Kraljevstvu, bilateralni slučajevi se obično javljaju u roku od 14 do 16 mjeseci, dok dijagnoza jednostranih slučajeva dostiže vrhunac između 24 i 30 mjeseci.
466.
Godina 466. (CDLXVI) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Lava i Tacijana (ili, rjeđe, godina 1219. Ab urbe condita). Oznaka 466. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Uskršnji ustanak
Uskršnji ustanak obilježava historijski događaj u Republici Irskoj. Irci su se stoljećima htjeli odvojiti od Velike Britanije. Godine 1914. britanska vlada je izglasala zakon o irskoj samoupravi, no njegovo je provođenje zaustavljeno izbijanjem Prvog svjetskog rata. Republikanska stranka Sinn Féin odlučila za hitnu akciju za ocjepljenje. Isplanirali su ustanak koji će početi na Uskrsni ponedjeljak 1916. i proglasili su Irsku republiku. Naredne sedmice borci su bili prisiljeni na predaju.
Politička pozadina
Borba irskih republikanaca za autonomiju (više politička nego oružana) trajala je već neko vrijeme; dok su istovremeno, lojalisti to pokušavali spriječiti. Često se previđa činjenica da su Irski dobrovoljci, jedna od dvije glavne grupacije u ustanku, formirani kao odgovor na formiranje Alsterskih dobrovoljaca, koji su željeli da spriječe davanje autonomije Irskoj.
Liberalna britanska vlada je, Trećim aktom o parlamentarnoj autonomiji 1914. dodijelila parlamentarnu autonomiju za dvadeset šest okruga (Današnja Republika Irska), a preostalih Šest okruga (današnja Sjeverna Irska) ’privremeno’ je ostalo pod vlašću Londona. Međutim, u to doba je izbio i Prvi svjetski rat te je sprovođenje Trećeg akta u djelo odloženo.
Docent
Docent (lat. docens, docentis, particip prezenta od doceo: učiti, poučavati), samostalni univerzitetski nastavnik; prvo u nizu nastavničkih univerzitetskih zvanja. Viša su zvanja vanredni profesor i redovni profesor. Uslov za izbor u zvanje docenta je naučni stupanj (doktorat).
U mnogim zemljama, sa akademskim naslijeđem koje potiče iz zemalja njemačkog govornog područja, "docent" je akademsko imenovanje ispod profesorskog. Ova situacija je u: Bosni i Hercegovini, Bugarskoj, Hrvatskoj, Crnoj Gori, Češkoj Republici, Mađarskoj, Latviji, Poljskoj, Rusiji, Srbiji, Slovačkoj, i Sloveniji.
Skraćeno se piše doc.
464.
Godina 464. (CDLXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Rustika i Olibrija (ili, rjeđe, godina 1217. Ab urbe condita). Oznaka 464. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Vinica (Tomislavgrad)
Vinica je naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
NGC 2259
NGC 2259 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Jednorog. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. januara 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
467.
Godina 467. (CDLXVII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Puseja i Johana (ili, rjeđe, godina 1220. Ab urbe condita). Oznaka 467. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Italijanski kup
Italijanski kup, odnosno Coppa Italia jest italijansko nogometno kup-takmičenje. Prvi put održano je 1922, a zatim tek 1936.
Po tradiciji, klub koji osvoji Kup Italije 10 puta bit će nagrađen srebrnom zvjezdicom, slično kao što klubovi koji osvoje Serie A 10 puta budu nagrađeni zlatnom zvjezdicom. Također, pobjednik ima pravo nositi grb osvajača kupa (coccardu) na dresu sljedeće sezone.
Trenutni šampion jest Inter.
Format
thumb|150px|Bedž pobjednika Postoji sedam kola takmičenja, koje počinje u augustu, a u preliminarnom kolu obično igraju najniže rangirani timovi, koji ne igraju u najjačim takmičenjima u Italiji (Serie A i Serie B). Klubovi iz Serie B priključuju se u prvom kolu, a 12 najniže rangiranih timova iz Serie A prema plasmanu u prethodnoj prvenstvenoj sezoni (osim ako će te godine nastupati u evropskim takmičenjima) počinju takmičenje također u prvom kolu prije kraja augusta. Preostalih osam klubova iz Serie A priključuju se u trećem kolu u januaru, kada u takmičenju ostaje 16 ekipa. Osmina finala, četvrtfinale i prva utakmica polufinala potom se igraju u kratkim razmacima, a revanš polufinala igra se mjesec i po kasnije, u aprilu. Finale se igra na stadionu "Olimpico" u Rimu.
Trofeji
Napomena: 1922. takmičenje su igrali samo manji timovi, dok su veliki timovi formirali privatnu ligu.
Sindrom delecije 13q
Sindrom delecije 13q je rijetka genetička bolest, uzrokovana delecijom dijela ili cijelog dugog (q) kraka ljudskog hromosoma 13. Ovisno o veličini i lokaciji delecije na hromosomu 13, fizičke i mentalne manifestacije će varirati. Ima potencijal da izazove intelektualni nedostatak i kongenitalne malformacije koje utiču na različite organske sisteme. Zbog rijetkosti bolesti, pored njenih varijacija, nepoznati su specifični geni koji uzrokuju ovu bolest. Ova bolest je poznata i kao:
Znakovi i simptomi
Varijacije znakova i simptoma se javljaju ovisno o deletiranom području hromosoma 13. Delecije od centromere do 13q32 ili bilo koje delecije uključujući prugu 13q32 povezane su sa sporim rastom, intelektualnom invalidnošću i kongenitalnim malformacijama. Delecije od 13q33 do kraja hromosoma povezane su sa intelektualnom invalidnošću. Intelektualni poremećaji kreću se od veoma blagih do veoma teških i mogu se javiti zajedno sa poremećajem ponašanja i/ili poremećajima iz autističkog spektra.
Pri rođenju, glavni simptomi uključuju nisku težinu (zbog unutarmaterničnog ograničenja rasta), hipotoniju i poteškoće u hranjenju. Dojenčad također mogu imati rascjep nepca.
Sindrom delecije 13q daje karakterističan izgled oboljelim osobama, potencijalno uključujući mikroftalmiju (male oči), hipertelorizam (široko postavljene oči), nisko čelo, visoko nepce, nerazvijeno srednje lice, mala usta, mali nos, širok, ravan nosni most, kratak vrat, niska linija vlasišta, nepravilni ili pogrešno postavljeni zubi, nisko postavljene uši, mikrognatija (mala donja vilica), defekti zubne cakline, nizak rast, mikrocefalija (mala glava), istaknuti dugi filtrum i ušne resice okrenute prema unutra.
Kongenitalna srčana bolest je takođe povezana sa sindromom delecije 13q. Uobičajeni defekti uključuju poremećaje kao što su: defekt pretkomorske pregrade, Falotovaa tetralogija, defekt komorske pregrade, patentni ductus arteriosus, plućna stenoza i koarktacija aorte. Česti su i defekti endokrinog, probavnog i genitourinarnog sistema. To uključuje nerazvijenost ili agenezu gušterače, nadbubrežne žlijezde, timusa, žučne kese i tiroidne žlijezde, Hirschsprungovu bolest, želučani refluks, neperforirani anus, retencijski testis, ektopijski bubreg, bubrežnu agenezu i hidronefrozu.
Različite abnormalnosti mozga su također povezane s delecijom 13q. Mogu uključivati epilepsiju, kraniostenozu (prerano zatvaranje kostiju lobanje), spazamsku diplegiju, cerebralnu hipotrofiju, nerazvijenost ili agenezu corpus callosum, cerebelarna hipoplaziju, gluhoću, i, rijetko, hidrocefalus, Dandy-Walkerov sindrom i spina bifida. Oči mogu biti ozbiljno oštećene, a pogođene osobe mogu biti slijepe. Oni također mogu imati kolobom irisa ili horoid, strabizam, nistagmus, glaukom, ili katarakt.
Ostale skeletne malformacije povezane sa sindromom delecije 13q uključuju sindaktiliju, klupsko stopalo, klinodaktiliju i malformacije pršljenova i/ili palaca.
Delecije koje uključuju prugu 13q32, koja sadrži gen za razvoj mozga ZIC2, povezane su sa holoprosencefalijom; također su povezani s malformacijama šaka i stopala. Delecije koje uključuju traku 13q14, koja sadrži gen supresor tumora Rb, povezane su s većim rizikom od razvoja retinoblastoma, koji je češći kod djece XY. Delecija trake 13q33.3 povezan je sa hipospadijom. Ostali geni u potencijalno zahvaćenom regionu uključuju NUFIP1, HTR2A, PDCH8, i PCDH17. Kod muškaraca sa sindromom delecije 13q, genitalne abnormalnosti su česte. Meatus ili mokraćni otvor može se pojaviti na donjoj strani penisa (hipospadis) i/ili se testisi neće spustiti u skrotum (kriptorhidizam). Skrotum će često biti neobično mali ili abnormalno podijeljen na dva dijela (bifidni skrotum); penis može biti neobično mali (mikropenis) i/ili abnormalni prolaz može biti prisutan između skrotuma i anusa (perineumska fistula). U rijetkim slučajevima anusni otvor može biti odsutan ili prekriven membranom koja može uzrokovati opstrukciju (anusna atrezija).
Uzroci
Iako se može naslijediti sindrom delecije 13q, najčešći način za dobivanje bolesti je genskim mutacijama. Svi ljudski hromosomi imaju po dva kraka, p (kratki) i q (dugi). Oni su međudobno odvojeni osamo primarnim suženjem, centromerom, tačkom na kojoj je hromosom vezan za diobeno vreteno tokom ćelijske deobe. Kada se dijelovi dugog kraka hromosoma 13 promijene tokom gametogeneze, nastaje sindrom delecije 13q. Budući da hromosom 13 sadrži između 300 i 400 gena, delecija bilo kojeg dijela ovog hromosoma (lokusa) ili mutacija bilo kojeg kodona može dovesti do velikog broja kvarova u sistemu.
Mehanizam
Ovaj poremećaj je uzrokovan delecijom dugog kraka hromozoma 13, koji se može deletirati ili linearno ili kao prstenasti hromosom. Obično nije nasljedna – gubitak dijela hromosoma se obično dešava tokom gametogeneze, što ga čini mutacijom de novo. Kada je nasljedan, obično ga uzrokuje roditelj koji ima mozaicizam ili uravnoteženu translokaciju. Ozbiljnost poremećaja je u korelaciji s veličinom delecije, sa većim delecijama koje uzrokuju teže manifestacije. Postoje tri uobičajene anomalije koje se pretežno primjećuju kod sindroma delecije 13q: kongenitalna srčana bolest, anorektumske/genitourinarne i malformacije gastrointestinalnog trakta. Sve su to dio VACTERL asocijacija, što je poremećaj koji karakteriziraju anomalije pršljenova, anusna atrezija, srčani defekt, traheoezfageusna fistula, bubrežne anomalije i defekti ekstremiteta.
Dijagnoza
Sindrom delecije 13q može se definitivno dijagnosticirati samo genetičkom analizom, koja se može uraditi prenatalno ili nakon rođenja. Kada se djetetu dijagnosticira sindrom delecije 13q, važne su porodična i medicinska anamneza. Testiranje hromosoma oba roditelja može dati više informacija o tome da li je delecija naslijeđena ili ne. Povećana nuhalna translucencija na ultrazvuku u prvom trimestru može ukazivati na prisustvo delecije 13q. Važno je pratiti genetičko testiranje jer postoje mnoge druge bolesti koje imaju slične kliničke manifestacije sindroma delecije 13q. Specijalni slikovni testovi, enzimski testovi, elektrokardiogram (EKG), ehokardiogram, srčani kateterizacija i drugo mogu se obaviti na pacijentu koji ima sindrom delecije 13q kako bi se dijagnosticirali njihovi prateći defekti.
Liječenje
Iako ne postoji lijek za sindrom delecije 13q, simptomi se mogu kontrolirati, obično uz uključivanje neurologa, rehabilitacionog ljekara, radnog terapeuta, fizioterapeuta, psihoterapeuta, nutricioniste, stručnjaka za specijalno obrazovanje i/ili logopeda. Nijedan tretman za sindrom delecije 13q nikada neće biti identičan zbog varijacija u bolesti, zbog čega je korištenje personaliziranih timova sa članovima iz različitih medicinskih oblasti od vitalnog značaja za pacijenta. Ako je zahvaćeno dijete posebno sporo, liječenje hormonom rasta može se koristiti za poboljšanje rasta. Plastične operacije mogu popraviti rascjep nepca, a hirurški popravak ili praćenje okod pedijatrijskog kardiologa može upravljati srčanim defektima. Neke skeletne, neurološke, genitourinarne, gastrointestinalne i oftalmološke abnormalnosti mogu se definitivno liječiti operacijom. Endokrine abnormalnosti se često mogu liječiti medicinski. Čak i ako dijete dobro reagira na njegov medicinski tretman, važno je koristiti defektologe, logopede, radne terapeute i fizioterapeute, kako bi pomogli djetetu da razvije vještine koje će mu pomoći u životu u učionici i van nje.
Prognoza
Bez liječenja, pogođene osobe mogu imati donekle skraćeni životni vijek. Maksimalni životni vijek bez liječenja je 67 godina. Kada se otkrije delecija 13q, kao što je biopsijom koštane srži za multipli mijelom, hemoterapija u posljednjih nekoliko godina ima mogućnost produžiti životni vijek bez ograničenja, ovisno o odgovoru na tretmane. Nije neuobičajeno da odrasle osobe sa sindromom delecije 13q trebaju usluge podrške kako bi održale svoje svakodnevne aktivnosti, uključujući dnevnu skrb za odrasle ili usluge smještaja.
Epidemiologija
Nevjerovatno je rijedak, sa manje od 190 opisanih slučajeva. Iako rijetke, delecije koje uključuju hromosom 13q spadaju među najčešće uočene monosomije hromosoma 13, djelomična monosomija 13q izgleda nešto češće pogađa žene nego muškarce. Od kada je poremećaj prvobitno prijavljen 1963. godine, u medicinskoj literaturi zabilježeno je više od 125 slučajeva. Starost početka može varirati od pacijenta do pacijenta, zbog razlika u delecijama. Naprimjer, jedna studija je po prvi put uspjela dokazati da pacijent s hemangioendoteliomom jetre s istovremenom delecijom u hromosomu 13q od 28Mb nije razvio retinoblastom do 3. godine života. dok drugi pacijenti sa sličnim delecijama imaju neposredne kliničke manifestacije po rođenju.
Historija
Sindrom delecije 13q je prvi put opisan 1963. godine, a potpuno okarakteriziran 1971. U prošlosti nije bilo mnogo istraživanja o sindromu delecije 13q, ali svake godine se pojavljuje sve više istraživanja o rijetkim bolestima.
Tužilaštvo Bosne i Hercegovine
Tužilaštvo Bosne i Hercegovine je državni organ Bosne i Hercegovine nadležan za sprovođenje istrage za krivična djela za koja je nadležan Sud Bosne i Hercegovine, te za gonjenje počinilaca pred Sudom Bosne i Hercegovine, u skladu sa Zakonom o krivičnom postupku Bosne i Hercegovine i drugim primjenjivim zakonima. Sjedište Tužilaštva je u Sarajevu.
Historijat
Osnivanje Tužilaštva na nivou države inicirao je Visoki predstavnik za Bosnu i Hercegovinu Paddy Ashdown 6. 8. 2002. godine donošenjem odluke kojom se donosi Zakon o tužilaštvu Bosne i Hercegovine. U zakonu se navodi i razlog osnivanja Tužilaštva kako bi se osiguralo efikasno ostvarivanje nadležnosti države Bosne i Hercegovine i poštivanje ljudskih prava i zakonitosti na njenoj teritoriji.
FIFA
FIFA ili Fédération Internationale de Football Association je svjetska nogometna organizacija. Osnovana je 21. maja 1904. u Parizu. Prvo svjetsko prvenstvo u nogometu, organizovano od strane ove organizacije, je održano 1930. godine u Montevideu, glavnom gradu Urugvaja.
Tužilaštvo Bosne i Hercegovine
Nadležnosti
Nadležnost i područje djelovanja Tužilaštva propisani su Zakonom o Tužilaštvu Bosne i Hercegovine, prema kojem je Tužilaštvo Bosne i Hercegovine organ koji je nadležan:
FIFA
Sa sjedištem u švicarskom gradu Zürichu, u svom okrilju okuplja 211 nacionalnih nogometnih saveza.
FIFA je organizator sljedećih takmičenja: mini|desno|260px|Kontinentalne federacije - članice FIFA-e
NGC 557
NGC 557 (također poznat kao IC 1703, MCG 0-4-144, PGC 5351 i UGC 1016) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 255 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,80 (134 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 20. novembra 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tužilaštvo Bosne i Hercegovine
Nadležnosti
Osim toga, Tužilaštvo je organ zadužen za izradu statističkog pregleda svojih aktivnosti (izvještaja o radu), te izradu informacije o stanju kriminaliteta u Bosni i Hercegovini i ukazuje na tendencije u njegovom kretanju. U zaključnom dijelu ove informacije glavni tužilac može iznijeti prijedloge zakonskih reformi.