cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 5010
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Popis stanovništva na Kosovu 2011 (Uroševac)
'''Popis stanovništva na Kosovu 2011. godine''' proveden je od 1. do 15 aprila 2011. na osnovu Zakona o popisu stanovništva (Zakon broj 03/L-237). Po popisu stanovništva na površini od 345 km2, 2011. godine u općini Uroševac živjelo je 108.610 stanovnika, što predstavlja 6,24%, od ukupnog broja stanovnika Kosova. Od toga je 54.841 osoba muškog i 53.769 osoba ženskog spola. (Odnos m/ž je 1000:980). Gustoća naseljenosti u Uroševcu je 315 stanovnika/km2.
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Uroševac je 54.841 osoba muškog i 53.769 osoba ženskog spola. Kod osoba muškog spola udio mlađih od 18 godina je 35,86%, sa 19.665, dok je kod osoba ženskog spola 34,43%, sa ukupno 18.514 popisanih.
Vrnograč
Vrnograč je naseljeno mjesto u općini Velika Kladuša, Bosna i Hercegovina.
Mjesto Vrnograč se nalazi na putu koji vodi od Velike Kladuše prema Bužimu i Bosanskoj Krupi, na 163 m nadmorske visine. Od Velike Kladuše Vrnograč je udaljen 16 km i zahvata istočni dio općine. Tvrđava Vrnograč se nalazi na vrhu Pehova brda, nad njegovom strmijom stranom, a u neposrednoj blizini naselja Vrnograč. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
Vrnogračka Slapnica
Vrnogračka Slapnica je naseljeno mjesto u općini Velika Kladuša, Bosna i Hercegovina.
Lahomno
Lahomno je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lahomno je imalo 240 stanovnika.
Podvine
Podvine su naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podvine su imale 75 stanovnika.
Podpeč pri Šentvidu
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Podpeč.''
Radivoj Lazić
Radivoj Lazić  rođen je 1. augusta 1953. u Kikindi, Federativna narodna republika Jugoslavija (danas Srbija) od oca Lazara i majke Gordane, rođene Stankov. Po profesiji je muzičar, klarinetist i pedagog, kompozitor, slikar i pisac za djecu.
Biografija
U Kikindi je završio osnovnu školu, tri razreda Osnovne muzičke škole "Slobodan Malbaški" (instrument klarinet) i dva razreda Gimnazije "Dušan Vasiljev". 1971. napušta gimnaziju i prelazi u Novi Sad, gdje se upisuje u Srednju muzičku školu "Isidor Bajić" (instrument klarinet) u klasi prof. Mihajla Kelblija. Osvojio je velik broj vrijednih nagrada na republičkim i saveznim takmičenjima Jugoslavije. Za 4 godine školovanja imao je blizu 200 uspješnih nastupa.
Po završetku Srednje muzičke škole (1974) upisuje se na Fakultet muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi prof. Bruna Bruna, a diplomirao je 1979. u klasi prof. Milenka Stefanovića.
Pedagoška djelatnost
Svoju veoma uspješnu klarinetsko-pedagošku djelatnost, Radivoj Lazić, otpočinje 1978. u Muzičkoj školi "Kosta Manojlović" u Zemunu, gdje i danas radi.
Na pedagoškom planu, za 39 godina rada, ostvario je niz zapaženih rezultata, nagrada i priznanja. Njegovi učenici osvajali su mnoštvo prvih i specijalnih nagrada na takmičenjima u Srbiji i inozemstvu.
Kompozitorska djelatnost
Lazić se još u osnovnoj školi počeo baviti komponiranjem. U saradnji s kompozitorom i profesorom na FMU, Vlastimirom Peričićem, Lazić je za klarinet i klarinetiste napisao oko 30 knjiga, a objavio je 22, od početničkog do visokoprofesionalnog nivoa. Njegova djela danas se izvode po cijelom svijetu.
Lazić je sam smišljao i uređivao dizajn omota i radio ilustracije u svim svojim knjigama.
Estradna i kompozitorska djelatnost
Od 1980. Lazić je kao klarinetist i kompozitor veoma prisutan i na estradi. Iste godine osnovao je vokalno-instrumentalni sastav Dukat, njegujući narodnu i zabavnu muziku. S ovim ansamblom nastupao je širom bivše Jugoslavije i gostovao u mnogim zemljama svijeta.
Na Beogradskom saboru s ansamblom Dukat 1993. osvojio je prvu nagradu publike autorskom kompozicijom "U vrtu Beograda".
Sa grupom Dukat i samostalno Lazić je snimio mnoge TV, radio i zabavne muzičke emisije. Sa grupom je pratio i mnoge poznate pjevače i instrumentaliste kako zabavne, tako i narodne muzike. S istom grupom dvaput je učestvovao i na muzičkom festivalu u Nišu (Niška jesen) i dvaput kao kompozitor i izvođač.
Za PGP RTB snimio je 1982. i u velikom dijelu, autorsku ploču Od noćas koja je dobrim dijelom autorska kao i s Terezom Kesovijom i grupom Bokelji.
Pisao je muziku i za dječije festivale.
Slikarska djelatnost
U Kikindi, svom rodnom gradu, imao je prvu samostalnu izložbu da bi kao student FMU postao član Kluba "Đuro Salaj", s kojim je nekoliko godina redovno izlagao radove po raznim krajevima bivše Jugoslavije.
1984. u Zemunu, u galeriji Doma vazduhoplovstva, imao je vrlo uspjelu samostalnu izložbu pod nazivom "Stari Zemun" (tehnika: olovka). Izložbu je otvorio violinist Stefan Milenković.
Dječija izdavačka djelatnost
I u području dječijeg izdavaštva Lazić je u osmogodišnjem stvaralačkom periodu (od 1999. do 2007) dao velik doprinos.
Nadarenost za pisanje, komponiranje i crtanje ispoljio je i u stvaralaštvu za djecu. Od 2000. do 2006. radio je kao autor i urednik dječijeg časopisa Šareni svet (i kao pisac cjelokupnog tekstualnog i poetskog dijela časopisa i kao kompozitor pjesama za djecu i kao ilustrator časopisa). Časopis je izlazio jednom mjesečno.
Instruktivna i klarinetska djela
Za klarinet, muzičku scenu i klarinetiste napisao je sljedeće knjige:
Osnovna škola za klarinet:
Zbirke originalnih komada za klarinet i klavir za srednju muzičku školu i fakultet:
Zbirka komada raznih autora iz svjetske literature (obrade za klarinet):
Instrumentalni duo:
Solo i orkestar:
Kamerna trija:
Klavirsku pratnju i orkestraciju kompozicija Radivoja Lazića uradio je kompozitor i profesor Vlastimir Peričić. Recenzenti knjiga bili su akademik i kompozitor Dejan Despić, profesor klarineta na FMU i solista Beogradske filharmonije, Ante Grgin i profesor Muzičke škole "Stanković", Miloš Gerić.
Djela za druge puhačke instrumente
Lazićeve kompozicije često su izvođene na koncertnim podijima u Srbiji i van nje. One su bile uvrštavane kao radna djela klarinetskih seminara (tzv. masterclassa) i obavezne i po izboru slobodne kompozicije mnogih takmičenja.
Krška vas (Ivančna Gorica)
Krška vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Krška vas je imala 137 stanovnika.
Bistrica ob Sotli
mini|280px|Bistrica ob Sotli, osnovna škola Bistrica ob Sotli je naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u Posavskoj regiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Bistrica ob Sotli je imala 1.436 stanovnika, od čega u samoj Bistrici ob Sotli 272.
Bistrica ob Sotli (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Do 1952. iskazivano pod imenom Sveti Peter pod Svetimi Gorami.''
U tvojim molitvama – Balade
U tvojim molitvama – Balade jest prvi live album pjevača i tekstopisca Đorđa Balaševića. Snimljen je tokom koncerata Balaševića u Zetri (Sarajevo, novembar 1986), Ledena dvorana (Zagreb, novembar 1986), Sava Centar (Beograd, decembar 1986), Studio M (Novi Sad, maj 1987) i Šalata (Zagreb, juli 1987) i sadrži live verzije njegovih balada.
Neki dijelovi Balaševićevih duhovitih monologa i dijelova pjesmi "Ne volim januar" i "Bezdan" snimljeni su tokom njegovog gostovanja u emisiji Pop Ekspres Radija Novi Sad.
Na albumu se nalazi prethodno neobjavljena pjesma "Samo da rata ne bude", snimljena s dječijim horom. Tekst pjesme na svoj način upozorava o ratu (koji se već tada osjećao u zraku), postajući himna pacifista širom tada još uvijek postojeće SFRJ.
Penisko kavernozno tijelo
Penisno kavernozno tijelo lat. corpus cavernosum penis, plural  corpora cavernosa), u doslovnom značenju pećinoliko ili pećinasto tijelo, je jedna od para regija sa spužvastim erektilnim tkivom, koja sadrže većinu krvi u penisu tokom erekcije.
Kao tijelo homologno je sa ženskim corpus cavernosum clitoridis. Tijelo  klitorisa  sadrži  erektilno tkivo u paru  corpora cavernosa sa prepoznatljivo sličnom strukturom.
Anatomija
Dva kavernozna tijela i corpus spongiosum (također poznat i kao corpus cavernosum urethrae u starijim tekstovima i na susjednom dijagramu) su tri proširiva erektilna tkiva duž osovine penisa, koji se pune krvlčju tokom erekcije penisa. Dva kavernozna tijela proteži se od stidni kostiju do glavića penisa, gdje se pridružuju. Te su formacije načinjene od spužvastog tkiva koje sadrži trabekule, nepravilnih prostora ispunjenih krvlju i obloženih endotelom i odvojenih septama vezivnog tkiva.
Anatomija muškarca nema vestibularne bulbuse, već umjesto njih spužvasto tijelo (corpus spongiosum), manje područje uz dno penisa, koje sadrži ureter i tvori glans penis.
Fiziologija
U nekim okolnostima, oslobađanje dušik-oksida prethodi opuštanju mišića u corpora cavernosa i corpus spongiosum, u procesu sličnom ženskom uzbuđenju. Spužvasto tkivo napuni se krvlju, iz arterija duž penisa. Malo krvi ulazi u corpus spongiosum; ostatak zahvata corpora cavernosa, koje se proširuju da bi zadržali 90% krvi uključene u erekciju, povećavajući i dužinu i promjer. Funkcija corpus spongiosum je u sprečavanju kompresije uretera tokom erekcije.
Krv može napustiti erektilno tkivo samo kroz drenažni sistem vena oko vanjskog zida corpus cavernosum. Spužvasto tkivo koje se širi pritišće se na okolno gusto tkivo (tunica albuginea) sužavajući te vene i sprečavajući odlivanje krvi. Kao rezultat toga, penis postaje krut. Glans penis, prošireni čep corpus spongiosum, ostaje savitljiviji tokom erekcije, jer je njegova tunica albuginea mnogo tanja nego drugdje u penisu.
Lahomšek
Lahomšek je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lahomšek je imao 109 stanovnika.
Napomena: ''U 1984. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Laško.''
Ponikva (čvor)
Slovenija:
Sukobi u Makedoniji
Sukobi u Makedoniji jeste naziv za kratkotrajni rat u tada Republici Makedoniji započet gerilskom aktivnošću albanske separatističke grupe, "Oslobodilačke narodne armije" početkom 2001. godine, nakon Preševskog konflikta u SR Jugoslaviji. Sukobi su završili Ohridskim sporazumom kojim je dogovoren prekid vatre i razoružavanje gerilaca koje su obavile snage NATO-a, a vlada Makedonije je pristala dati veća politička prava makedonskim albancima.
Početak
Prvi sukobi počinju oko sela Tanuševaca, blizu granice sa Kosovom, preko koje se inflitriraju borci ONA-e, oružane skupine koja je nastala osloncem na mrežu uspostavljenu ranije od Oslobodilačke vojske Kosova, tokom Rata na Kosovu 1996 - 1999.
Tamo se događaju napadi na makedonsku policiju. Kada snage KFOR-a ulaze u to selo, postrojbe ONA se povlače južnije, prema Tetovu. Približavaju se tom gradu i počinju granatirati njegove periferne dijelove. Tada makedonska policija reagira prilično oštro i razbija snage koje su opkolile Tetovo. ONA se ponovo povlače, ovoga puta u pravcu Kosova.
28. aprila 2001. događa se Masakr kod Vejce, gdje albanski pobunjenici ubijaju 8 makedonskih vojnika i policajaca u zasjedi na kolonu vozila. Taj događaj izaziva žestoko anti-albansko nasilje u Bitolji i Skoplju. Nastavljaju se makedonski napadi na sela pod kontrolom albanskih pobunjenika, te se na makedonskoj strani u te napade uključuju i 4 borbena helikoptera Mil Mi-24 isporučenih 1996. godine iz Ukrajine. Ta će država tokom oružanog sukoba pružiti važnu podršku makedonskim oružanim snagama, između ostalog isporukom dodatnih zrakoplova - među kojima još 4 topovnjače Mil Mi-24 i 4 borbena aviona Suhoj Su-25.
Tokom maja 2001. nastaje jednomjesečna "pat pozicija" na vojnom polju, a u međuvremenu makedonski parlament postiže osnivanje vlade nacionalnog jedinstva.
24. maja makedonske snage silovito napadaju i zauzimaju selo Vaksince. Tamo su registrirane prve veće civilne žrtve. Nastavljaju se zasjede i manji sukobi do 9. juna, kada albanski vojnici zauzimaju selo Aračinovo, koje se nalazi samo 10 km od Skoplja. To stvara još veću krizu, pa se zatvara skopljski aerodrom zbog mogućnosti minobacačkih udara. Tek krajem juna makedonske snage nakon silovitih napada oslobađaju to mjesto. U sljedećim mjesecima, vojna moć albanskih vojnika je znatno opala, te se oni ograničavaju na manje gerilske napade, otmice i zasjede (najteža 8. augusta, 10 poginulih makedonskih vojnika), na koje se često odgovara anti-albanskim nasiljem u makedonskim gradovima. Krajem augusta se uz međunarodno posredovanje postiže dogovor o prekidu vatre i razoružavanju albanskih gerilaca, koje obavljaju snage NATO-a u operaciji Presudna žetva. Nakon razoružavanja vojnika ONA nisu zabilježeni veći incidenti, ali u dijelovima Makedonije koji su bili zahvaćeni sukobima porastao je kriminal. Do danas je taj prostor ostao miran.
Messier 83
NGC 5236 (također poznat kao ESO 444-81, IRAS 13342-2933, MCG -5-32-50, PGC 48082 i UGCA 366) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 23 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 12,90 (88 hiljada sg) a najmanji 11,5 ugaonih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Nicolas-Louis de Lacaille 1751. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Graben (čvor)
Slovenija:
Emanuelov sindrom
Emanuelov sindrom, poznat i kao sindrom derivata 22 ili sindrom der (22), rijedak je poremećaj povezan sa višestrukim urođenim anomalijama, uključujući duboke intelektualne poteškoće, preušne kožne oznake ili jamice, i konotrunkusne srčane mahane. Može se dogoditi kod potomaka nositelja ustavne hromosomske translokacije t (11; 22) (q23; q11), uslijed događaja malsegregacije 3:1 u mejozi, koji rezultira djelimičnom trisomijom hromosoma 11 i 22. Neuravnotežena translokacija između hromosoma 11 i 22 opisana je kao Emanuelov sindrom. Prvi su ga 1980. godine opisali američki medicinski istraživači Beverly S. Emanuel i Elaine H. Zackai, kao i konzorcij evropskih naučnika iste godine.
Znaci i simptomi
Dojenčad s Emanuelovim sindromom imaju slab mišićni tonus (hipotonija) i ne uspijevaju se udebljati i rasti očekivanom brzinom (neuspjeh u napredovanju). Njihov razvoj je značajno odgođen i najviše pogođene osobe imaju ozbiljne do duboke intelektualne smetnje. Ostale značajke Emanuelovog sindroma uključuju neobično malu glavu (mikrocefalija), karakteristične crte lica i malu donju vilicu (mikrognatija). Uobičajene su abnormalnosti uha, uključujući male rupe na koži neposredno ispred ušiju (preaurikulske jame ili sinusi). Otprilike polovina sve pogođene novorođenčadi rođena je s otvorom na krovu usta (rascjep nepca) ili visokim lučnim nepcima. Muškarci sa Emanuelovim sindromom često imaju genitalne abnormalnosti. Dodatni znakovi ovog stanja mogu uključivati srčane mahane i odsutne ili neobično male (hipoplazijske) bubrege; ovi problemi mogu biti opasni po život u dojenačkoj ili djetinjstvenoj dobi.
Uzroci
Emanuelov sindrom je nasljedna abnormalnost hromosoma. Uzrokovan je prisustvom dodatnog genetičkog materijala hromosoma 11 i hromosoma 22 u svakoj ćeliji. Pored uobičajenih 46 hromosoma, ljudi s Emanuelovim sindromom imaju i dodatni (prekobrojni) hromosom koji se sastoji od dijela hromosoma 11, koji je pričvršćen za komad  hromosoma 22. Dodatni hromosom poznat je kao derivat 22 ili der (22), hromosom.
Dijagnoza
Emanuelov sindrom može se dijagnosticirati analizom kariotipa, fluorescentnom hibridizacijom in situ (FISH) ili analizom hromosomskih mikrorezova.
Liječenje
Emanuelov sindrom nema lijeka, ali mogu se ublažiti pojedinačni simptomi. Da bi se utvrdio opseg oštećenja i mogućnost liječenja, potrebne su procjene pojedinačnih organskih sistema, poput kardiovaskularnog, gastrointestinalnog, ortopedskog i nervnog.
Frenulum peniskog prepucija
Prepucijski frenulum penisa, često pojednostavljeno frenulum, je elastična vrpca tkiva ispod glans penis koja povezuje prepucij na vernalnoj sluznici i pomaže kontrakciji prepucija preko glavića. U slučaju poremećaja zvanog frenulum breve ili frenulske vrpce ili kako bi se osiguralo da glans može biti slobodno i potpuno izložen, frenulum se može djelomično ili potpuno ukloniti. Često se uništava i u obrezivanju.
Osjetljivost
Frenulum i pripadajuća tkiva delte na donjoj strani penisa ispod korone su u udžbenicima o seksualnosti opisani kao "vrlo reaktivano" i "posebno osjetljivi na dodir koji lagan i mehak". "Donja strana osovine penisa, što znači dio ispod korone" je izvor različitog užitka. Crooks i Baur primijetili su da su dvije izrazito osjetljive specifične lokacije za koje mnogi muškarci smatraju posebno osjetljive na stimulaciju: korona i frenulum. Ponavljana stimulacija ove strukture, kod nekih muškaraca, uzrokovat će orgazam i ejakulaciju.
Kod muškaraca s ozljedom kičmene moždine koji sprečavaju da nadražaj dospije do mozga, frenulum se tik ispod glavića može stimulirati za stvaranje orgazma i periejakulacijskog odgovora.
Patologija
Frenulum breve je stanje u kojem je frenulum kratak i ograničava kretanje prepucija, što može ali ne mora ometati normalnu seksualnu aktivnost. Stanje se može liječiti frenuloplastikom, frenuloektomijom ili obrezivanjem. Frenulum breve može doprineti truljenju vrpce, gde se glavić povlači prema vernalnom tijelu penisa. Frenulum breve se takođe može tretirati ručnim širenjem osovinske kože rastezanjem. Frenulum možda u potpunosti nedostaje u slučajevima prvog stepena hipospadija. Moguće je da se frenulum pukne tokom seksualnih aktivnosti. Frenularna arterija, grana dorzalne arterije, može se presjeći, uzrokujući značajno krvarenje.
Frenektomija penisa
Uklanjanje frenuluma sa penisa može se izvršiti frenektomijom, što je tretman za frenulum breve ili frenulsku vrpcu. Ovo je oblik genitalne frenektomije.
Frenulum se može prezati kada se mužjak obrezuje. Ovo može takođe smanjiti veličinu frenulumske delte. U različitim istraživanjima, izvješteno je da je frenulum smanjen kod 26,7%, odnosno 20% i 33,33% obrezanih pacijenata.
Aleksandar (film)
Aleksandar je epski film kojeg je režirao Oliver Stone 2004. Radnja filma se temelji na biografiji Aleksandra Velikog. Aleksandar Veliki (Colin Farell) vodio je svoju nepobjedivu grčku, makedonsku, a kasnije i istočnjačku vojsku putem opsada i osvajanja dugih 35.500 kilometara, u razdoblju od samo osam godina. Do svoje smrti, u 33 godini iskovao je carstvo kakvo svijet dotad još nije vidio...
Radnja
Grčki general Ptolomej (Anthony Hopkins) svojim učenicima odluči ispripovjedati priču o životu i djelu slavnog Aleksandra Velikog. Legendarni makedonski kralj, vojskovođa i osvajač sin je odvažnog kralja Filipa Drugog (Val Kilmer) i prelijepe epirske princeze Olimpijade (Angeline Jolie). Unatoč međusobnoj netrpeljivosti roditelji su dječaku osigurali najbolje obrazovanje pod paskom slavnog atenskog filozofa Aristotela (Christopher Plummer), koji je Aleksandru usadio sklonost prema muzici i poeziji, te u njemu razvio osjećaje hrabrosti i časti. S godinama mladi Aleksandar (Colin Farrell) intimnog prijatelja i saveznika stječe u senzibilnom Hefaestionu (Jared Leto), a nakon očeve pogibije kao 20-godišnjak preuzima vlast nad zemljom koja se nalazi gotovo u rasulu.
Odlučno pokrenuvši vojsku i ugasivši nekoliko pobuna, Aleksandar Makedonski s vremenom postaje zagovornikom bratstva različitih naroda i sjedinjenja kultura Istoka i Zapada. Oženivši se s privlačnom Roxanom (Rosario Dawson), uskoro s vojskom od 30.000 pješaka i 5.000 konjanika kreće u rat protiv deset puta većeg Perzijskog Carstva, te se u bici kod Gaugamela bori protiv moćnog perzijskog vladara Darija III. (Raz Degan). Svoj osvajački pohod Aleksandar će završiti nakon punih 8 godina, poslije pokoravanja Male Azije i osvajanja Egipta u dalekoj se Indiji, na teritoriju današnjeg Pakistana, sukobivši se s kraljem Porusom (Bin Bunluerit)....
CB Ademar León
Futbol Club Barcelona Handbol je španski rukometni klub iz Leóna, Kastilja i León. Takmiči se u Liga ASOBAL, prvom rangu španskog rukometa.
Klub je osnovan 1956. godine. Do 1975. godine je igrao u nižim ligama. 1990-ih počinje ostvarivati zapaženije rezultate. U sezoni 200-01. je bio prvak države, dok je nacionalni kup osvojio u sezoni 2001-02. Dva puta je bio pobjednik EHF Kupa pobjednika kupova.
Sastav
Sezona:2017-18
IC 3394
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
MEMO1
Medijator ćelijske pokretljivosti 1 jest protein koji je kod ljudi   kodiran genom   MEMO1 sa hromosoma 2.
Lahov Graben
Lahov Graben je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lahov Graben je imao 122 stanovnika.
Sykes–Picotov sporazum
mini|desno|Karta Sporazum Sykes-Picot sa dogovorenim interesnim sferama
Sporazum Sykes-Picot je tajni dogovor između vlada Velike Britanije i Francuske o raspodjeli kolonijalnih interesa na Bliskom Istoku i podjeli Osmanlijskog Carstva nakon završetka Prvog svjetskog rata. Sporazum je potpisan 16. maja 1916, a na njemu je tajno rađeno još od 1914. godine. Sastavili su ga francuski diplomata François Georges-Picot i Englez Mark Sykes u novembru 1915, a prvi prednacrt je bio gotov 3. januara 1916, te se ovaj datum smatra alternativnim datum nastanka sporazuma.
FAMAS
Historija
Prve francuske bullpup puške razvijene su između 1946. i 1950. kao AME (fra. AME - Atelier Mécanique de Mulhouse) i MAS. Puške su koristile streljivo kalibra .30 US Carbine, 7.92x33mm Kurz i 7.65x38mm kao i neke srednje kalibre. Navedene kalibre proizvodila je domaća industrija Cartoucherie de Valence. Budući da je Francuska sudjelovala u Prvom Indokineskom ratu te je bila drugi najveći distributer oružja za NATO pakt, smanjen je budžet za razvoj nove vrste oružja. Tako je prioritet postala modernizacija i proizvodnja postojećeg oružja.
Ipak, između 1952. i 1962. razvijeno je oko 40 različitih prototipova, a većina njih je dizajnirana za korištenje kalibra 7.62x51mm NATO. Međutim, taj kalibar nije bio pogodan ni za jednu pušku bullpup dizajna. Zbog toga ni jedan prototip nije prihvaćen, ali ideja o razvoju bullpup puške je nastavljena. Firma MAS je zatim tokom 1960-ih počela licencno proizvoditi njemačke puške H&K G3 i H&K 33, ali aktivirane su studije o proizvodnji oružja sa streljivom kalibra .223 ili 5.56mm.
Sykes–Picotov sporazum
Sporazum
Sporazum je sadržajno kontroverzan sa dijelovima dogovora iz korespodencije Hussein-McMahon iz 1915/16. Tokom prepiske arapskog emira Hussein ibn Alija i britanskog diplomata Henryja McMahona u kojoj su teme bile podrška Velike Britanije Arapima u slučaju nemira protiv Osmanlijskog Carstva i priznavanja nezavisnosti arapskih područja nakon raspada. Uprkos tim neformalnim dogovorima, francuska i britanska vlada su velike dijelove ovog područja podijelila između sebe. Prvi paragraf sporazuma je potvrđivao mogućnost, da se u zonama A i B mogu formirati nezavisne arapske države, koje će imati zaštitu dviju kolonijalnih sila, ali da će i dalje zadržati svoj politički uticaj u tima državama.
FAMAS
Historija
Projekt o FAMAS-u započet je 1967. pod vodstvom dizajnera Paula Telliea, a prvi prototip dovršen je 1971. Testiranje puške za ulazak u francusku vojsku započelo je 1972. Budući da je došlo do problema u proizvodnji a bitka u Kolwezi (tadašnji Zair, današnji DR Kongo) je zahtijevala hitnu potrebu za modernim oružjem, francuska vojska započela je s potragom za privremenom puškom. Plan je bio da se privremena puška koristi sve dok FAMAS ne uđe u punu proizvodnju.
Sykes–Picotov sporazum
Sporazum
Kasnije je sporazum proširen, dijelovima u kojima su dodani interesi Kraljevine Italije i Ruskog carstva. Rusiji je trebala pripasti Armenija, dijelovi Kurdistana, a Italiji Dodekanez ostrva u Egejskom moru i uticajna sfera oko İzmira u jugozapadnoj Anadoliji. Italijansko prisustvo u Maloj Aziji, kao i podjela Arapskog poluotoka, službeno je dovršena Mirovnim ugovorom u Sèvresu 1920. godine.
FAMAS
Historija
Smatralo se da bi H&K 33 mogla biti privremena puška. Francuski marinci, pješadija te mehanizovane i padobranske trupe testirali su 1200 komada te puške. Međutim, puška je odbijena, u korist SIG SG 540 kojeg je licencno proizvodila firma Manurhin. S druge strane, proizvodnja Famasa je dovedena u opće pitanje.
Sykes–Picotov sporazum
Posljedice
Oktobarskom revolucijom 1917. godine, prestali su ruski teritorijalni interesi na područja bivšeg Osmanlijskog Carstva. Boljševička vlada pod kontrolom Lenjina je objavila sadržinu sporazuma 23. novembra 1917. u ruskim dnevnim novinama Pravda i Izvestija. Tri dana nakon toga, britanski The Guardian objavljuje sporazum. Objavljivanje sporazuma dovelo je do nemira i pobune u arapskim područjima, te stvaranje nepovjerenja prema Antanti.
FAMAS
Historija
U konačnici, proizvodnja nove francuske automatske puške započela je 1975. dok je 1978. FAMAS konačno prihvaćen kao standardna jurišna puška francuske vojske.
Model FAMAS F1 zamijenio je zastarjele puške MAS 49/56 i automate MAT-49. Proizvedeno je 400.000 modela F1. Nakon modela F1 uslijedila je prozvodnja G1 s nekoliko manjih poboljšanja, kao što su redizajnirana hvataljka, kompatibilnost s FAMAS i STANAG okvirima te veća kočnica okidača. G1 je ostao samo u konceptualnom obliku te nikada nije proizveden. Nakon njega uslijedila je proizvodnja modela G2 i drugih.
LSL (gen)
Sekvenca za serumsku razinu leptina, poznata kao LSL, jest ljudski  gen   sa  hromosoma 2.
Sykes–Picotov sporazum
Posljedice
Posljedice sporazuma, kojima je jednim dijelom određena aktuelna državna granica između Sirije i Iraka su prisutne u Sirijskom građanskom ratu od 2011. te sukobima, koji su se djelovanjem paravojnih formacija organizacije Islamska država Iraka i Levanta, proširile na Irak 2014. godine. Takođe napad Iraka na Kuvajt 1991. godine u tzv. Zaljevskom ratu, je motivisan idejom, da je Kuvajt neodvojivi dio Iraka.
FAMAS
FAMAS G2
mini|300px|desno|FAMAS F1 i FAMAS G2. FAMAS G2 razvijen je oko 1994. kako bi puška bila sve više u skladu s NATO standardima, koji uključuju čvršće žljebove te korištenje NATO okvira. S modela G1 preuzeti su i poboljšani kočnica okidača dok je rukohvat izrađen od stakloplastike, a ne od plastike kao model F1. Francuska mornarica kupila je FAMAS G2 1995. te ga distribuirala među marince i mornaričke komandose. Francuska vojska kupila je veliku količinu G2 pušaka, iako se preteča F1 koristi kao primarna puška u vojsci, a F2 jedinstveno i posebno kod legionara jer zbog SCROME J4, dodatne noćne optike, laserskoga nišana ili inih optika često se koristi zbog velike preciznosti i kao snajper jer joj je i najveći domet 3.200 m.
LSL (gen)
Prethodne studije su pokazale da leptin i rastvorljivi leptinski receptor (SLR) mogu uticati na upalne i imunske procese kod autoimunskih bolesti, ali to ostaje nejasno kod sistemskog eritemskog lupusa (SLE). Cilj istrajednog istraživanja u 2015. bio je procijena da li su leptin i SLR uključeni u etiopatologiju SLE i mogući mehanizam imunske regulacije. Proučavano je 87 pacijenata sa SLE i 85 podudarnih ispitanika.
Procijenjeni su nivoi leptina i SLR u serumu, testirani nivoi iRNK receptora duge izoforme leptina (Ob-Rb) kod pacijenata sa SLE i kontrolne grupe. Nadalje, određen je postotak Th1 i Th2 u limfocitima pacijenata sa SLE i ispitivana aktivacija i ćelijska proliferacija limfocita, uz stimulaciju leptinom in vitro. Studija je otkrila viši nivo leptina u serumu kod pacijenata sa SLE, ali nije pronađena razlika u serumskim nivoima SLR ili nivoima Ob-Rb iRNK između pacijenata sa SLE i kontrolne grupe. Procenat Th1 ćelija se smanjio, a Th2 ćelija povećao nakon tretmana glukokortikoidima kod pacijenata sa SLE. Leptin je stimulirao proliferaciju T-ćelija in vitro, a diferencijacija Th1-ćelija se povećala. Ova studija je pokazala da leptin može imati važnu ulogu u patogenezi SLE, izazivajući disfunkciju autoimunskih procesa.
FAMAS
FAMAS Infanterie
FAMAS Infanterie je poboljšana verzija modela F1 kod kojeg su iznad rukohvata postavljene šine na koje se može montirati vojna optika, npr. SCROME J4 s povećanjem 4x.
Kuželjevec
Kuželjevec je naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
FAMAS
Detalji dizajna
FAMAS je automatska puška s bullpup konfiguracijom. Kućište puške izrađeno je od specijalne čelične legure dok su pojedini dijelovi izrađeni od stakloplastike. Na pušku se osim optike i bacača granata, može montirati i bajuneta.
Kuželjevec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Grosuplje.
FAMAS
Ergonomija
Način paljbe može se regulirati "selektorom" koji je smješten pokraj samog okidača. Sa selektorom se mogu odrediti tri načina paljbe: sigurnosni (središnji položaj), pojedinačna paljba (desni položaj) i automatska paljba (lijevi položaj). Automatska paljba se može regulirati dodatnim selektorom koji se nalazi iza okvira. Njime vojnik može odrediti želi li koristiti brzometnu (tri metka) ili potpuno automatsku paljbu.
FAMAS F1 težak je 3,61 kg a FAMAS G2 3,8 kg. Modeli G1 i G2 imaju veliku kočnicu okidača kao i Steyr AUG kako bi se sam okidač mogao jednostavno koristiti kada vojnik nosi rukavice. Modeli F1 i G2 imaju dvonožno postolje koje se nalazi pokraj rukohvata. FAMAS G2 kao i neki F1 modeli, ima sportski "polivalentni rukohvat" te mogućnost ugradnje optike, posebice laserskog ciljnika (eng. red dot sight) i ciljnika za noćni rad.
Kuželjevec
Stanovništvo
Napomena: ''U 2008. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Kuželjevec i Laze nad Krko.''
HADHA
Mitohondrijska podjednica alfa trifunkcijskog enzima znana i kao podjedinica alfa  hidroksiacil-CoA dehidrogenaze/3-ketoacil-CoA tiolaze/enoil-CoA hidrataze alfa (trifunkcijski protein) jest enzim koji je kod ljudi   kodiran genom HADHA   sa  hromosoma 2. Mutacije u HADHA su povezane sa nedostatkom trifunkcijskog proteina ili nedostatkom dugolančane 3-hidroksacil-koenzim A dehidrogenaze.
FAMAS
Ergonomija
Kod Famasa se tromblonske mine mogu ispaljivati na dva načina:
1) direktna paljba od 75 do 100 metara, u misijama uništenja protivničkih vozila 2) indirektna paljba u protu-pješačkim misijama
Streljivo
Modeli FAMAS F1 i G1 koji su originalne varijante Famasa dizajnirani su za korištenje streljiva kalibra 5.56x45mm koje je umetnuto u francuske okvire s 25 metaka. Korišteni su francuski čelični okviri SS109 jer je kod modela F1 primjećeno da prilikom korištenja 5.56x45mm NATO streljiva u standardnim okvirima dolazi do velikog pritiska u cijevi što je znalo izazvati kvar na pušci. Na modelu G2 izvršene su preinake na žlijebu tako da G2 bez problema može koristiti SS109 i M193 okvire.
Famas može koristiti razne tromblonske mine do 500 grama težine. Najpoznatiji korišteni trombloni su protivpješadijski APAV 40 i protivtenkovski AC 58. Također, kao alternativu, puška može ispaljivati posebno dizajnirane F2 ručne granate. Na Famas se na područje rukohvata može montirati bacač granata, npr. američki M203.
Služba
mini|200px|desno|Vojnici Francuskih oružanih snaga s automatskom puškom FAMAS. mini|200px|desno|Vojnici Legije stranaca s automatskom puškom FAMAS tokom savezničke operacije Pustinjski štit. FAMAS se prvi puta upotrijebio u Čadu tokom operacije Manta, zatim u kuvajtskoj pustinji u poznatoj operaciji Pustinjska oluja u Zaljevskom ratu kao i mnogim mirovnim misijama. Puška se pokazala pouzdanom u raznim borbenim uvjetima. FAMAS je zbog svog oblika imao nadimak "le Clairon" (bos. Rog) među vojnicima iz francuskog govornog područja.
Senegal i Ujedinjeni Arapski Emirati primili su iz Francuske malu pošiljku modela FAMAS F1, iako je nepoznato vremensko razdoblje kada je zemljama dostavljeno oružje. Filipini su također primili malu pošiljku pušaka te ju koriste Filipinska nacionalna policija i specijalne snage. U Džibutijskoj vojsci ovu pušku koristi pješadija.
HADHA
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 763 aminokiseline, a molkekulska iežina 83.000  Da.
Struktura
HADHA je protein od 82,9 kDa koji se sastoji od 763 aminokiseline.
Mitohondrijski membranski vezani heterokompleks sastoji se od početiri alfa i  beta podjedinice, pri čemu alfa podjedinica katalizira aktivnosti 3-hidroksiacil-CoA dehidrogenaze i enoil-CoA hidrataze. Geni alfa i beta podjedinica mitohondrijskog trifunkcijskog proteina nalaze se jedni uz druge u ljudskom genomu u orijentaciji glava-glava.
Klinički značaj
Mutacije ovog gena rezultiraju nedostatkom trifunkcijskog proteina ili nedostatkom dugolančane 3-hidroksiacil-koenzim A dehidrogenaze.
Najčešći oblik mutacije je G1528C, u kojem se guanin na 1528. poziciji mijenja u citozin. Mutacija gena stvara nedostatak proteina koji je povezan sa poremećenom oksidacijom dugolančanih masnih kiselina, što može dovesti do iznenadne smrti novorođenčeta. Kliničke manifestacije ovog nedostatka mogu biti miopatija, kardiomiopatija, epizode koma i hipoglikemija. Nedostatak dugolančane L-3-hidroksiacil-koenzim dehidrogenaze povezan je s nekim poremećajima specifičnim za trudnoću, uključujući preeklampsiju, HELLP sindrom (hemoliza, povišeni enzimi jetre, niske razine trombocita), hyperemesis gravidarum, akutno masnu jetru u trudnoći i infarkt placente na njenom majčinskom dnu. Pored toga, to je povezano sa bolešću akutno masna jetra u trudnoći (AFLP).
Interakcije
Pokazalo se da HADHA ima 142 binarne interakcije protein-protein uključujući 117 kokompleksnih interakcija. Čini se da je HADHA u interakciji sa GABARAP, MAP1LC3B, TRAF6, GABARAPL2, GABARAPL1, GAST, BCAR3, EPB41, TNFRSF1A, HLA-B, NFKB2, MAP3K1, IKBKE, PRKAB1, RIPK3, CD74, NR4A1, cdsA, mtaD, ATXN2L, ABCF2 i MAPK3.
McLaren MP4-31
McLaren je svoj bolid predstavio preko svog sajta 21. februara 2016.
ERS (Energy Recovery System)
Integrirani hibridni ERS preko jedinice generatora motora, radilice u kombinaciji s električnim MGU-K, turbopunjač u kombinaciji s električnim MGU-H.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Gornji Cerovljani
Gornji Cerovljani su bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Hrvatska Dubica, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Svjetski kup u alpskom skijanju 1971/1972.
Svjetski kup u alpskom skijanju 1971/1972. je bila peta sezona Svjetskog kupa u alpskom skijanju održana u organizaciji Međunarodne skijaške federacije (FIS). Niz takmičenja u disciplinama spust, slalom i veleslalom započeo je u Švicarskoj 5. decembra 1971. a završio 18. marta 1972. u Francuskoj. Pobjednik u muškoj konkurenciji bio je po drugi put nakon sezone 1970/1971. Italijan Gustav Thöni, a u ženskoj takode po drugi put Austrijanka Annemarie Pröll.
Gornji Cerovljani
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Kostajnica. Na popisu 2021. godine naselje je ukinuto i sa naseljem Donji Cerovljani spojeno u novo samostalno naselje Cerovljani.
Svjetski kup u alpskom skijanju 1971/1972.
Ukupno
Za bodovanje u ukupnom plasmanu, u ovoj su sezoni vrijednovani pet najboljih rezultata u spustu, pet u veleslalomu i pet u slalomu.
Gornji Cerovljani
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Cerovljani su imali 99 stanovnika.
Napomena: ''Na popisu 2021. ukinuto i spojeno sa naseljem Donji Cerovljani u novo samostalno naselje Cerovljani.''
Svjetski kup u alpskom skijanju 1971/1972.
Spust
U ovoj sezoni bodovana su pet najboljih rezultata.
Slalom
U ovoj sezoni bodovani su pet najboljih rezultata.
Gornji Cerovljani
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Cerovljani je imalo 247 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
HADHB
Podjedinica beta mitohondrijskog trifunkcijskog enzima (TP-beta) znana i kao 3-ketoacil-CoA tiolaza, acetil-CoA aciltransferaza ili  beta-ketotiolaza  jest enzim koji je kod ljudi   kodiran genom  HADHB   sa  hromosoma 2.
Struktura
HADHB gen se nalazi na hromsomu 2, a njegova specifična lokacija je 2p23. Gen sadrži 17 egzona. HADHB kodira protein od 51,2 kDa koji se sastoji od 474 aminokiseline; 124 peptida uočeno je putem masene spektrometrije.
Funkcija
Ovaj gen kodira beta podjedinicu mitohondrijskog trifunkcijskog proteina, katalizatora mitohondrijske beta-oksidacije dugolančanih masnih kiselina. HADHB protein katalizira završni korak beta-oksidacije, u kojem 3-ketoacil CoA cijepa tiolnu grupu druge molekule koenzima A. Tiol je umetnut između C-2 i C-3, što daje molekulu acetil CoA i molekulu acil CoA, koji je dva ugljika kraći.
Kodirani protein također može vezati RNK i smanjiti stabilnost nekih iRNK. Geni alfa i beta podjedinica mitohondrijskog trifunkcijaskog proteina nalaze se jedni uz druge u ljudskom genomu u orijentaciji glava-glava.
Interakcije
HADHB je funkcionalna molekulska meta ERα u mitohondrijama, a interakcija može imati važnu ulogu u estrogeno posredovanom metabolizmu lipida kod životinja i ljudi. Dodatno, pokazalo se da se HADHB vezuje za distalnu neprevedenu regiju reninske iRNK, čime se regulira ekspresija proteina renina.
Ponikva
mini|280px|Ponikva, rimokatolička crkva "Sv. Martin" Ponikva je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ponikva je imala 492 stanovnika.
Major League Soccer 2009.
Major League Soccer 2009. je bila četrnaesta sezona MLS-a. Real Salt Lake je osvojio Supporters' Shield dok je Columbus Crew bio pobjednik MLS kupa. Najbolji strijelac lige je bio Jeff Cunningham sa 17 postignutih golova.
Format
Takmičilo se 15 ekipa koje su bile podijeljene u dvije divizije. Najbolji tim na kraju regularnog dijela sezone je osvojio trofej Supporters' Shield. Tri kluba iz Istočne konferencije i pet klubova iz Zapadne konferencije na kraju regionalnog dijela sezone su igrali play-off za pobjednika MLS kupa.
Administrativna podjela Venecuele
Sve ove administrativne jedinice Venecuele su grupisane u regije na osnovu geografskih kriterija a kojih je ukupno 9.
Administrativna podjela kroz historiju
Prije Saveznog rata (1859–1863), Venecuela je bila podijeljena na provincije, a ne na države. Pobjedničke snage su trebale da daju više autonomije pojedinim državama, ali to nije provedeno.
Između 1863. i ranih 1900-tih, došlo je do brojnih teritorijalnih promjena, uključujući spajanje i podjelu država. Nakon toga, sve do kraja 1990-ih, države su ostale nepromijenjene. Posljednjih godina su se pojavile tri nove države: Delta Amacuro, Amazonas i Vargas (tim redoslijedom).
Prije Saveznog rata vođenog između federalista i konzervativaca tokom perioda od 1859. do 1863. Venecuela je bila podijeljena na provincije, a ne na države. Nakon što su federalisti pobijedili veća ovlast trebala je biti dodijeljena pojedinim državama, ali to u praksi nije provedeno.
Nakon Saveznog rata došlo je brojnih teritorijalnih promjena, uključujući spajanje i podjele pojedinih saveznih država, ali od tadašnjih promjena sve do kraja 20. vijeka granice država su ostale nepromijenjene. Posljednjih godina formirane su tri nove savezne države: Delta Amacuro (1991), Amazonas (1994) i Vargas (1998).
IC 5011
IC 5011 (također poznat kao ESO 400-29, MCG -6-45-4 i PGC 64772) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 107 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mikroskop. Najveći prečnik je 2,40 (75 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 25. jula 1897. godine.
Administrativna podjela Venecuele
Savezne teritorije Venecuele
Savezne teritorije Venecuele, kojih je ukupno 12, obuhvataju većinu priobalnih ostrva Venecuele u Karipskom moru i Venecuelanskom zalivu, isključujući ostrva koja čine saveznu državu Nueva Esparta. Ova ostrva, ukupne površine od 342 km2, su slabo naseljena a prema preliminarnim rezultatima popisa 2011. godine samo 2.155 stanovnika su stalno naseljeni na ovim ostrvima dok su neki povremeno naseljeni, uglavnom zbog ribolova.
Distrikt glavnog grada
Distrikt glavnog grada zauzima površinu od 433 km2 i sastoji se samo od jedna administrativne jedinice (općine), Libertador, koja sadrži oko polovine Caracasa, glavnog grada Venecuele. U 2004. godini broj stanovnika uiznosio je 2.073.768. Distrikt graniči sa državama Vargas i Miranda.
IC 5011
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ponkvica
Ponkvica je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjur, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Šentjur pri Celju.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ponkvica je imala 42 stanovnika.
AMR 33
AMR 33 ( Automitrailleuse de Reconnaissance Renault Modèle 1933) je bio francuski laki tenk iz perioda između dva svjetska rata korišten tokom Drugog svjetskog rata. Tenk je razvio Renault 1932., a proizvodio se u periodu od 1933. do 1935.
Razvoj
Kako je sovjetska moć 1930tih znatno rasla i postajala prijetnja kapitalizmu na zapadu, Francuska 4. jula 1930. je donijela plan formiranja snaga od odbrane od komunizma. Ovakav tip snaga bi se sastojao od pet motorizovanih i pet postojećih konjičkih divizija, iz koje bi po jedna brigada morala biti motorizirana. Prema planovima, 1934. bi 4. konjička divizija trebala biti transformirana u oklopnu diviziju. Po novoosnvanom planu vojska je trebala mnogo oklopnih vozila, od kojih je bio Automitrailleuse de Cavalerie type Reconnaissance (AMR). On bi se mogao opisati kao oklopno vozilo od 3 t, naoružano lakim mitraljezom, radijusa kretanja od 200 km. "Automitrailleuse" je tada bio općeprihvaćen naziv za bilo koje lahko oklopljeno borbeno vozilo naoružano mitraljezom, a podrazumijevao je i konjički tenk. AMR nije mogao igrati ulogu izviđačkog vozila, jer nije imao radio opremu.
Zadatak izrade novog tenka je pripao kompaniji Renault koji je 1932. predstavio drvenu maketu novog modela tenka. Na osnovu ovog modela potpisana je narudžba za 5 prototipova, po cijeni od 171 250 franaka franaka po vozilu. Francuska konjivca je trebala novi tenk za ispitivanje, pa je rok isporuke bio u septembru iste godine godine, prije jesenskih manevara. Renault je na svih pet prototipova ugradio drugačiji ovjes. Svih prototipovi su bili zasnovani na Karden Lloyd tanketi, koju je Renault kopirao kao Renault UE - bez plaćanja prava na licencu - sa standardnim motorom Renault Reinastella. U septembru tenkovi su dodijeljeni prvoj mehanizovanoj jedinici francuske konjice..
Nakon vježbe, tenkovi su poslati natrag Renaultu, koji je ubrzo predložio za ispitivanje tri tipa tenka: prototip 79.758 s originalnim ovjesom 0,79759 s dodatnim unutarnjim hidrauličnim amortizerima i 79760 sa novim sustavom ovjesa koji se sastojao od središnjeg nosača gusjenica sa lisnatom oprugom i kotačima naprijed i natrag, povezanim s dvije horizontalne opruge. Novembra i decembra 1932., Komisija je izvršila testiranje tenkova, uzevši za referencu specifikacije od 10. juna 1932. Testiranja su pokazala da tenkovi postižu potrebnu brzinu kretanja (56,25 do 60 km/h), ali da imaju nedovoljni radijus kretanja (166 do 188 km), kao i da su preteški (4,8 tona). Početkom novembra je odlučeno da se odustane od nerealnog zahtjeva za masom tenka od svega 3 t, te da se na tenk ugrade dodatni rezervoari goriva i jači oklop.
Proizvodnja
8. marta 1933. francuska konjica naručuje 45 tenkova. Početak isporuke je ugovoren za 1. juli, treća narudžba od 50 tenkova je bila dogovorena za jesen. Prvi tenk se uvodi u uporetivnu upotrebu 1. juna 1934. Proizvodnja Citroenovih polugusjeničara je bila ograničena na 50 komada. Odlučeno je i da se originalni prototipi prerade u standardne verzije tenkova. Prototip 79.758 je korišten za testiranje nekoliko modernijih konfiguracija tenka. Kao kompenzacija, u proljeće 1935. su proizvedena još tri tenka AMR 33, čime se broj proizvedenih tenkova popeo na 123.
Opis
thumb|AMR 33 u vojnom muzeju. Općenito govoreći AMR 33 je relativno mali tenk dužine 3, 5 m, širine 1, 64 m i visine 1, 73 metra, težina je iznosila 5,5 tona. Tenk je bio pogonjen osmocilindričnim motorom Renault Nervasport 24 CV, snage 84 KS, koji mu je omogućavao brzinu od od 54 km/h. Rezervoar goriva je imao kapacitet od 128 litara, a opseg kretanja tenka je bio 200 km. Gusjenice su bile široke 22 cm. Tenk je mogao uspješno svladati rov širok 1,4 m zid visine 45 cm, odnosno nagib od 50%.
Debljina svih vertikalnih ploča bila je 13 mm, a zakošenih 9 mm. Oklop gornjih površina bio je debeo 6 mm, dok je pod bio oklopljen pločama debljine 5 mm. Ploče su međusobno spajane zakovicama.
Tenk je imao dva člana posade: vozač, koji je sjedio lijevo, do motora i komandir tenka, ujedno i nišandžija, koji se nalazio iza vozača u kupoli na kojoj se nalazio mitraljez Reibel kalibra 7,5 mm. U tenku se nalazio i rezervni mitraljez koji se mogao opcionalno staviti na postolje na krovu kupole. Njegova primarna namjena bila je odbrana od napada iz zraka.
Operativna upotreba
1934. prvih 115 tenkova Francuzi su raspodijelili u pet konjičkih divizija. U vrijeme početka Drugog svjetskog rata Francuska je raspolagala sa ukupno 92 tenka AMR 33. Tokom njemačkog napada na Francusku tenkovi su se pokazali veoma loše. U Ardenima ovi tenkovi su mogli samo da uspore napad njemačkih oklopnih divizija, bez da im nanesu ozbiljan poraz. Ovaj tip tenka je ponio i neslavnu titulu prvog uništenog francuskog tenka u Drugom svjetskom ratu. U prvim sedmicama borbe izgubljeno je 75 % ovih tenkova, ponajviše zbog mehaničkih kvarova.
Nijemci su neke od zarobljenih tenkova uveli u svoje naoružanje, pod oznakom Panzerspähwagen VM 701 (f), i oni su uglavnom korišteni na teritoriju Francuske.