cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Svijest
Svijest je najmlađa (u filogenetskom smislu), nasloženija i isključivo ljudska psihička funkcija, koja se različito definiše: svijest obuhvata sve ono što postoji u datom trenutku u psihi čovjeka uz doživljavanje sebe i okoline kao i svjesnost i saznanje o postojanju sopstvene svijesti (self). Drugi definišu svijest kao sveukupnost psihičkog doživljavanja. Svijest je sveukupnost psihičkog doživljavanja u datom trenutku. Čovjek je misaono biće i jedini svjesni faktor u biosferi. To je jedna od temeljnih osobenosti ljudske vrste, na kojoj u suštini počivaju praktično sve bitne odrednice njene društvene, kulturne i biološke prirode. U živom svijetu susrećemo relativno brojne primjere instinktivne zoopsihike, ali jedino čovjek zna šta se dešava u njemu, sa njim i oko njega: on zna da misli – upravo u trenutku dok misli, zna da osjeća – tada kada osjeća, svjestan je svog djelovanja – ako to i kada čini. Svjestan je, dakle, svojih i okolinskih stanja, ponašanja i djelovanja, vremenskih i prostornih relacija i njihovih mogućih mjera. Svijest omogućuje spoznaju sopstvenih aktivnosti, unutrašnjih i spoljnih promjena; zahvaljujući njoj znamo ko smo, šta smo i kakvi smo – kakvi smo bili juče ili kakvi ćemo (vjerovatno) biti sutra, znamo da se biološki i duhovno razlikujemo od ostalih ljudi i okolnog svijeta uopće.
Svijest je nastala iz potrebe permanentnog prilagođavanja prirodnoj i društvenoj sredini. Svjesno reagujemo redovno kada nesvjesni odgovor na vanjsko djelovanje postaje nedovoljan za adekvatnu i svrsishodnu adaptaciju, tj. svijest se javlja iz potrebe misaonog prevladavanja nedostataka u nervno–automatskom prilagođavanju. Objektivni kriterij svijesti je njena stvarna uloga u višim oblicima adaptacije vezanim za odgovarajuće neurofiziološke reakcije i procese u kori velikog mozga. Aktivnost nižih nervnih centara nije praćena sviješću: u normalnim okolnostima, uopće ne znamo, tj. nismo svjesni šta se događa u funkciji kičmene moždine, produžene moždine ili malog mozga, npr. Subjektivni kriterij svijesti može se poistovjetiti sa pojmom psihološki. Riječ je o tome da o svijesti sudimo i na osnovu sopstvene spoznaje unutrašnjih doživljaja. Po tome što normalan čovjek zna da misli, zna šta hoće, zna da i šta osjeća, zaključujemo da je on svjestan svojih misli, želja, osjećanja, ponašanja i aktivnosti. Stepen bistrine (lucidnosti) ili jasnoće svijesti veoma je različit i označava se kao nivo budnosti. U tom smislu, svijest može biti:
Prilikom utvrđivanja svijesnosti o unutrašnjim psihičkim doživljavanjima osoba daje jasne i logičke opise svoga unutrašnjem psihičkog života., što npr. kod delirantnih stanja to nije slučaj, kada je opis nejasan, djelimičan, zbrkan.
Osoba može jasno da odrediti sebe sa svojim psihičkim i fizičkim karakteristikama tačnim prepoznavanjem granica psihičkog doživljavanja, sopstvenog tijela s jedne strane, i okoline koja ga okružuje s druge strane. Kada je osoba pod dejstvom određenih droga i toksina ta granica je nejasna, ona npr. doživljava odvajanje svojih dijelova tijela, ili pak da pojedini predmeti u okolini čine dio njenog tijela.
Također, osoba precizno razlikuje i pravilno svrstava osobe i predmete u svojoj okolini po njihovim karakteristikama. Ako je svijest poremećena, dolazi do pogrešnog svrstavanja i prepoznavanja osoba i predmeta u okolini, koji tada dobijaju drugačije osobine (iluzije), ili je pak prisutan utisak usporeneog odnosno ubrzanog odvijanja događaja.
Poremećaji svijesti se mogu primijetiti posmatranjem ostalih psihičkih funkcija, koje mogu indirektno da ukažu na poremećaj svijesti, kada samim posmatranjem funkcija svijesti nije moguće ili je vrlo teško otkriti neki od njenih poremećaja, kao što je slučaj kod nekih sumračnih stanja i fuga kod epileptičara. Tada je često uočljiv poremećaj pažnje, kada postoji nemogućnost održavanja, usmjeravanja i fokusiranja pažnje, što neminovno dovodi do toga da su stimulusi iz okoline nedovoljno jaki, nejasni, a njihova interpretacija je nepotpuna i pogrešna. U normalnim uslovima to se javlja kod iscrpljenih i pospanih ispitanika, kod kojih pažnja nije nikad u potpunosti poremećena, a poslije adekvatnog odmora dolazi do potpunog oporavka psihičkih funkcija bez ikakvih posljedica. Kod organskih oboljenja mozga oscilacije poremećaja pažnje su jače izražene, česte, sa periodima normalnog funkcionisanja svijeti.
Pored oštećenja funkcija pažnje prisutno je oštećenje i funkcionisanje procesa upamćivanja, koji zahtjevaju očuvane funkcije pažnje, koncentracije, opažanja i sposobnosti shvatanja opaženog. Zbog oštećenja upamćivanja za period oštećenja svijesti postoji djelimično ili potpuno oštećenje sjećanja (amnezije), čija težina oštećenja zavisi od mnogih faktora. U stanjima djelovanja jakog afekta (ljutnja, srdžba, bijes) dolazi do suženja svijesti i u normalnih osoba, koje traje kratko, obično nekoliko minuta, i za to vrijeme postoji nesjećanje za događaje koji su se dogodili.
Uopšteno govoreći svijest može biti poremećena sužavanjem obima (polja) svijesti, kada je njena širina (prostranstvo) suženo, ili nejasnoćom sadržaja svijesti kada je ona pomućena, tj. gubitak bistrine i jasnoće svijesti. Kada je svijest sužena, a istovremeno je njen sadržaj nejasan, vidi se često kod delirijuma (alkoholni ili drugi organski uslovljeni). Ako je širina (obim) svijesti očuvana, ali postoji nedovoljna jasnoća sadržaja svijesti, često pogrešna, javlja se kod shizofrenih bolesnika. Dakle, kod njih nema suženja svijesti, oštećen je njen sadržaj. Obrnuto, kod depresivnih stanja sadržaj svijesti je očuvan, jasan, ali je obim svijesti sužen. Ista je situacija u stanju jakog afekta, npr. straha. Suženje polja svijesti je prisutno u i sumračnim stanjima.
Uobičajena je podjela poremećaja svijesti na kvantitativne (kada je sniženo reagovanje na draži iz sopstvenog tijela i iz okoline) i kvalitativne poremećaje svijesti (kada postoji suženje svijesti i nedovoljna jasnoća njenog sadržaja).
Za razumijevanje psihijatrije navedeno razmatranje o svijesti je uobičajeno i dovoljno. Psiholozi, sociolozi, filozofi i drugi koji se neposredno bave ovim temama razmatraju podrobnije psihičke funkcije, skladno njihovim naučnim potrebama.
Kvalitativni poremećaji svijesti
Oni se dijele na:
1. Poremećaji svijesti u širem smislu podrazumijevaju poremećenost integrativne uloge svijesti, tako da je poremećena svijesnost samoga sebe kao cjeline. Tu spadaju:
2. Poremećaji svijesti u užem psihijatrujskom smislu podrazumijevaju pomućenu i suženu svijest. Tu spadaju:
Mehmed Đedović
Mehmed Đedović jest bosanskohercegovački pisac i novinar, rođen 10. januara 1971. godine u Kalesiji. Piše prozu, poeziju, knjige za djecu, književnu kritiku, esejistiku i novinske tekstove. Zastupljen je u školskom programu i udžbenicima u Bosni i Hervegovini, a njegova djela su prevedena na albanski, makedonski, francuski, engleski i njemački. Urednik je i recenzent brojnih knjiga sa područja bivše Jugoslavije, a dobitnik je i niza nagrada za književni rad. Član je PEN BiH i Društva pisaca Bosne i Hercegovine.
NGC 5021
NGC 5021 (također poznat kao IRAS 13099+4627, MCG 8-24-84, PGC 45834 i UGC 8284) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 1,50 (170 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. aprila 1830. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kenwa Mabuni
mini|200px| Kenwa Mabuni Kenwa Mabuni (1889-1952) je bio učenik Itosua i Higaonna. Napravio je sintezu oba karate stila (shorin-ryu i shorei-ryu), i na ime ovog novog stila dodao je inicijale od oba majstora i nazvao ga Shito-Ryu. Podučavao je u ovoj vještini na Okinavi ali je imao i mnogobrojne posjete Japanu. Godine 1929. nastanio se u Osaki da bi podučavao karate. Shito-Ryu stil je danas jedan od četiri najveća stila u Japanu.
Vanjski linkovi
Shito-Ryu International Karate Do Kai
CSS
CSS jeste stilski jezik koji može sadržati sve one podatke (ili bolje rečeno sve sintakse) koje imaju zadatak da odrede dizajn nekog elementa jedne web stranice. Ti elementi mogu varirati od običnog teksta do jedne veoma kompleksno uređene tabele. Svaka web stranica koja ne sadrži u sebi neke od sintaksi koristi CSS za definisanje dizajna pojedinog ili pojedinih dijelova stranice, mora imati dio HTML koda koji poziva neki CSS fajl sa sintaksama.
Primjer CSS koda
Recimo da se CSS dokument zove stil kao što je u dole navedenom primjeru, tada u  vašeg HTML-a pišete sljedeći kod:
Ako ne želite praviti poseban fajl za CSS syntax-e onda ih morate pisati u vaš HTML dokument i to na sljedeći način:
Edi Rama
Edi Rama (rođen 4. jula 1964) jest albanski političar i premijer Albanije od 2013. Od 2005. vođa je i Socijalističke partije Albanije. Rama je vršio i funkcije ministra obrazovanja (1998–2000) i gradonačelnika Tirane (2000–2011). Predvodio je lijevu koaliciju koja je na izborima u junu 2013. pobijedila vladajuću konzervativnu grupu koju je predvodio Sali Berisha.
Tokom 2004. dobio je nagradu "Svjetski gradonačelnik", a 2005. je uvršten na Timeovu listu evropskih heroja.
Za vrijeme svog mandata pokrenuo je projekte uređenja Tirane, među kojima su projekti grada vedrih boja, u okviru kojeg je započeto sređivanje fasada starih zgrada i čišćenje obale rijeke Lane koja protiče kroz Tiranu.
Zoja Bašarina
Zoja Bašarina (jakutski: Зоя Константиновна Башарина) (rođena 21. maja 1945) je jakutska književna kritičarka, i filologinja, poznata posebno po svom radu na jakutskom jeziku.
Biografija
Rođena u okrugu Borogonski u Republici Saha, 1961. godine završila je internat u Kjusjuru, nakon čega je dvije godine radila kao učiteljica. 1967. godine završila je Historijsko-filološki fakultet na Magadanskom pedagoškom institutu, te se vratila nastavničkoj karijeri, zauzevši poziciju u eksperimentalnoj školi Khaptagai Instituta nacionalnih škola Jakutske Autonomne Sovjetske Socijalističke Republike. Dvije godine kasnije postala je profesor na Jakutskom državnom univerzitetu. Tezu "Dijalektika nacionalnog i internacionalnog u jakutskoj književnosti" odbranila je u Almati 1990. godine, a dvije godine kasnije postala je zamjenica dekana Fakulteta za jakutsku filologiju i kulturu. Doktorsku tezu odbranila je 2005. godine. Predavala je razne kurseve o jakutskoj književnosti i folkloru, i objavila je preko 200 naučnih radova tokom svoje karijere, mnogi na temu jakutske književnosti; njene studije su osvojile brojne nagrade. Također je radila s drugima na prevođenju raznih djela na jakutski.
Gambetta (Metro Pariz)
Metro stanica Gambetta pariskog metroa je podzemna stanica, koja se nalazi u 20. arondismanu ispod ulice Rue de Belleville. Pored linije metroa, stanica je povezana i linijom.
Pećina '92.
Pećina '92 nalazi se u blizini sela Tarevo, u općini Kladanj. Pećina je otkrivena 1992. godine i lokalno stanovnoštvo ju je zbog toga prozvalo pećina '92.
Opis
Ulaz u pećinu širok je 1,1 metar, visok 0,6 metara. Ukupna dužina objekta je 81,1 metar.
U pećini je 2015. godine tokom istraživanja Miralema Husanovića uočeno prisustvo nekoliko jedinki malog potkovastog šišmiša (Rhinolophus hipposideros).
Katastarski broj pećine je 5016.
Sekcija (botanika)
Sekcija – u botanici – je taksonomski rang ispod roda, a iznad vrste. Podrod, ako je prisutan u datom primjeru, viši je od sekcije, a ako postoji i rang serija, nalazi se ispod sekcije. Sekcije se zauzvrat mogu podijeliti na podsekcije.
Sekcije se obično koriste za pomoć u organiziranju vrlo velikih rodova, koji mogu imati na stotine vrsta. Botaničar koji želi razlikovati skupine vrsta možda bi radije stvorio takson u rangu sekcije ili serije kako bi izbjegao opis nove kombinacije, tj. mnogo novih binomnih imena za uključene vrste.
Francuska Polinezija
Historija
Francuska je anektirala Polinezijeska ostrva u 19. vijeku.
Vlada
Između 1946. i 2003. godine, Francuska Polinezija je imala status prekomorskog teritorija Francuske (francuski: territoire d'outre-mer, ili TOM). 2003. i početkom 2004. nakratko je imala status prekomorskog kolektiva (francuski: collectivité d'outre-mer, ili COM). Status prekomorske zemlje daje veliku autonomiju Polineziji za unutrašnja pitanja, dok je za odbranu, obrazovanje i vanjska pitanja zadužena Francuska.
U septembru 1995. godine, širom Francuske su se održavali protesti radi nuklearnih pokusa na atolu Mururoa. Testiranja su ukinuta u januaru 1996. godine.
Zastava i grb
Zastava Francuske Polinezije je usvojena 1984. Zastava je horizontalna crvena-bijela-crvena trobojka, a boje su uzete sa historijskih tahićanskih zastava. U sredini zastave se nalazi grb Francuske Polinezije koji se sastoji od katamarana iza kojeg se nalazi disk sa stiliziranim suncem i morem.
Geografija
Francuska Polinezija se sastoji od više grupa ostrva, od kojih je najvažniji Tahiti. Ostrva se nalaze na području na kojem su česte sezmičke aktivnosti.
Francuska Polinezija se rasprostranjuje na ukupno 2,5 miliona km2 Tihog okeana, što otprilike odgovara površini Evrope. Sastoji se od 118 ostrva koji su vulkanskog i koraljnog porijekla. Ostrva su raspoređeni u pet arhipelaga:
Privreda
mini|350p|lijevo|Tahiti - najpoznatije ostrvo Francuske Polinezije
Francuska Polinezija ima srednje razvijenu privredu, ovisno o uvozu dobara, turizmu i financijskoj pomoći Francuske. Turistička infrastruktura je posvuda prisutna.
Također je vrlo razvijena kultura uzgajanja bisera za nakit.
Stanovništvo
83% stanovnika Francuske Polinezije su Polinežani, 12% bijelci, i 5% istočni azijati (većinom Kinezi). U 2002. godini, 69% stanovništva je živjelo na ostrva Tahiti.
43,1 % stanovnika ima manje od 20 godina.
Kultura
Polinezija ima najmanju stopu kriminala u cijeloj Francuskoj. Lokalne televizijske stanice su: RFO Tempo Polynésie, RFO Télé Polynésie na francuskom i TNTV(Tahiti Nui TV)- na francuskom i tahićanskom.
Igrište (pećina)
Pećina Igrište manji je speleološki objekat koji se nalazi u u blizini mjesta Tugovo, općina Vlasenica. Pećina je smještena pored magistralnog puta M19, Vlasenica - Han Pijesak, na karakterističnoj krivini iznad sela Tugovo. Pored ulaza u pećinu nalazi se izvor pitke vode. Ulaz u pećinu visok je 8, a širok 7 metara. Dužina objekta je 29 metara.
Pećinska flora i fauna
Prilikom istraživanja 2015. i 2016. godine, uočeni su primjerci malog potkovastog šišmiša (Rhinolophus hipposideros) i velikog potkovastog šišmiša (Rhinolophus ferrumequinum).
Istraživanja
Pećinu je istraživao Miralem Husanović.
Katastarski broj
Katastarski broj pećine je 976
Jasmin Burić
Lech Poznan
U januaru 2009. godine, Burić za 70 hiljada eura prelazi u poljski klub Lech Poznan i potpisuje ugovor na četiri i pol godine. Sve do oktobra 2009. godine, Burić nije dobivao priliku za igru, ali nakon loših izdanja prvog golmana Lecha ukazuje se šansa za debi Burića u prvoj ligi Poljske. Debitovao je za Lech u oktobru 2009. godine na utakmici protiv ekipe Arka Gdynia. Ubrzo postaje prvi golman kluba, ali mu većinu sezona obilježavaju veće povrede zbog kojih izbiva sa terena i po nekoliko mjeseci. U januaru 2016. godine, Burić produžuje svoj ugovor sa Lechom sve do juna 2019. godine.
Reprezentacija
Dobre igre u Čelikovim kadetima i juniorima dovele su ga do U-17 i U-19 reprezentacije Bosne i Hercegovine gdje je bio standardan golman. Igranjem za prvi tim, probio se do U-21 reprezentacije Bosne i Hercegovine gdje je također prvi izbor tadašnjeg selektora Nikole Nikića.
Klubovi
''Ažurirano: 20. august 2016.''
Reprezentacija
''Ažurirano: 20. august 2016.''
Nastupi za reprezentaciju
Elvir Bolić
Elvir Bolić (rođen 10. oktobra 1971) bivši je bosanskohercegovački fudbaler.
Puzavac (pećina)
Pećina Puzavac nalazi se na ulazu u selo Donji Pribitkovići, pored rječice Turije u općini Banovići.
Karakteristike
Širina ulaza u pećinu je 3,5 metra, visina 2 metra, a dužina pećine 377,5 metara. Pećina se grana na dva kanala i oni se završavaju sifonima. Voda na izlazu iz pećine se akumulira i dio stanovništva je koristi za piće.
Elvir Bolić
Klupska karijera
Nakon toga odlazi u Tursku i tokom godina zadobija status legende, i ostaje zapamćen kao jedan od najboljih stranih igrača koji su igrali u Turskoj ligi.
Puzavac (pećina)
Istraživanja
Pećinu su istraživani Admir Bajraktarević 2004. godine i Miralem Husanović 2006. godine. Husanović navodi da je pećina 60-ih ili 70-ih godina 20. stoljeća, no ne nudi više informacija.
Elvir Bolić
Klupska karijera
Najveći dio svoje karijere proveo je u Turskoj gdje je igrao za Galatasaray - (1992); Gaziantepspor - (1993-1995); Fenerbahce - (1995-2000). Nakon toga odlazi u Španiju gdje igra za Rayo Vallecano u periodu od 2000. do 2003. godine. Nakon Španije ponovo se vraća u Tursku gdje igra za Istanbulspor - (2003-2004); Genclerbirligi - (2004) i Malatyaspor - (2005). Svoju klupsku karijeru završio je u NK Rijeci koju je napustio u septembru 2006. godine.
Puzavac (pećina)
Pećinska flora i fauna
Prilikom istraživanja 2016. godine uočeno je prisustvo malog potkovastog šišmiša (Rhinolophus hipposideros) i velikog potkovastog šišmiša (Rhinolophus ferrumequinum). Primijećeni su i Troflophilus brevicauda i Vulpes chama (kosti).
Katastarski broj
Katastarski broj pećine je 3198.
Elvir Bolić
Klupska karijera
Bolić će ostati upamćen i kao strijelac jedinog gola u utakmici protiv Manchester Uniteda gdje je prekinuo niz od 40 godina nepobjedivosti Manchester Uniteda na Old Traffordu u Euro Kupovima.
Jugoslavija
U periodu od 1991. do 1992. godine nastupao je za reprezentaciju Jugoslavije do 18 godina, za koju je odigrao 12 utakmica i postigao 10 golova.
Bosna i Hercegovina
Za bosanskohercegovačku fudbalsku reprezentaciju debitovao je 1. septembra 1996. godine na kvalifikacionoj utakmici za Svjetsko prvenstvo protiv reprezentacijom Grčke. Posljednju utakmicu za reprezenatciju odigrao je 6. septembra 2006. godine na kvalifikacionoj utakmici za Evropsko prvenstvo 2008. godine protiv reprezentacije Mađarske. Za bosanskohercegovačku reprezentaciju odigrao je 51 utakmicu i postigao 22 gola.
Trenerska karijera
Bio je pomoćni trener reprezantacije Bosne i Hercegovine od 5. januara do 17. maja 2008. godine koju je tada vodio Meho Kodro.
IC 227
IC 227 (također poznat kao MCG 5-6-48, PGC 9383 i UGC 1932) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 473 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 1,30 (179 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (110 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Rudolf Ferdinand Spitaler 24. decembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marju Kõivupuu
Marju Kõivupuu (rođena 14. novembra 1960) je estonska filologinja, historičarka kulture, pisac i folklorista. 2013. godine proglašena je "građankom godine".
Biografija
Rođen je u selu Saru u Okrugu Võrumaa. Tečno govori Võro jezik. Diplomirala je 1986. godine na "Univerzitetu u Tartuu" kao estonski filolog. Od 1990. do 1993. godine studirala je na "Univerzitetu u Tartuu", a od 1995. do 1999. godine na doktorskom studiju estonskog Univerziteta prirodnih nauka. Odbranila je doktorsku tezu o pogrebnim običajima u Võrumaa 2002. godine.
Godine 2017. postala je stariji istraživač na "Univerzitetu u Talinu", "Institutu za humanističke nauke", "Centru za pejzaž i kulturu". Kasnije je bila vanredni profesor od 2007. do 2017. godine na "Univerzitetu u Talinu", Estonski humanitarni institut. Bila je stariji istraživač od 2005. do 2007. godine na "Univerzitetu u Tartuu.
U Centru za pejzaž i kulturu Instituta za humanističke nauke Univerziteta u Talinu radi kao stariji istraživač. Pored predavanja, bavi se istraživanjem i mentorstvom. Predsjedavajuća je "Vijeća prirodnih svetih mjesta" pri "Odboru za zaštitu baštine".
Siligo
Susjedne komune su Ardara, Banari, Bessude, Bonnanaro, Codrongianos, Florinas, Mores, Ploaghe.
TELNET
Telnet je mrežni protokol unutar IP grupe protokola na Internetu ili u lokalnim mrežama koji korisniku omogućava da se sa svog računara pomoću istoimenog interaktivnog klijentskog programa spoji na fizički udaljeni server i na njemu izvršava neke operacije. Taj server, koji još nazivamo i udaljeni računar, uglavnom radi pomoću nekog od UNIX operativnih sistema. Za pristup udaljenom računaru korisnik mora na njemu imati otvoren korisnički račun.
Kada se korisnik pomoću specijalizovanog programa za telnet spoji na udaljeni računar, njegov lokalni računar služi za unos naredbi koje se izvršavaju na udaljenom računaru, a na monitoru se ispisuje ono što se događa na udaljenom računaru. Zapravo u telnet programu se radi kao da se na udaljeni računar priključi vlastita tastatura i monitor.
Telnet je kao jedna od usluga Interneta bio popularan prije razvoja današnjih osobnih računara. Tada se nekom serveru pristupalo preko terminala radi korištenja programa koji su na njemu bili instalirani, npr. za čitanje i pisanje e-mail poruka, za praćenje news grupa, za pristup raznim bazama podataka itd. Telnet je tekstualna usluga bez ikakvih grafičkih elemenata. Danas usluge telneta koriste uglavnom administratori računara kako bi pristupili funkcijama za konfigurisanje i održavanje servera.
Sekcija (biologija)
U botanici
U flori (biljkama), sekcija se odnosi na botanički rang ispod roda, ali iznad vrste:
U zoologiji
Unutar životinjskog carstva sekcija se odnosi na zoološki rang ispod reda, a iznad porodice:
U bakteriologiji
Međunarodni kodeks nomenklature bakterija nalaže da je rang sekcija neformalan, a između podroda i vrste (kao u botanici).
NGC 6452
NGC 6452 (također poznat kao PGC 60876) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 408 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,50 (59 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (59 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 2. jula 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 321
NGC 321 (također poznat kao MCG -1-3-43 i PGC 3443) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 223 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,40 (26 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 27. septembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1924
IC 1924 (također poznat kao ESO 200-17 i PGC 12781) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Sat. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. oktobra 1898. godine.
Začin
mini|desno|300px|Različiti začini Začini su biljke ili dijelovi određenih biljaka koje se u određenom obliku upotrebljavaju radi postizanja arome i ukusa jela. Upotrebljavaju se dijelovi biljaka koji su najpikantniji i imaju najjače izraženu aromu. Svoju aromu i ukus imaju zahvaliti sadržaju različitih eteričnih ulja koji su u raznim varijantama sadržani u začinima. Pored toga pojedini začini pozitivno djeluju na organizam jer sadrže određene materije koji imaju ljekovito dejstvo. Na primjer kim pomaže protiv nadimanja stomaka, peršun je dobar za mokraćne puteve itd. Sa malim izuzecima začini koji su u današnjoj upotrebi poznati su čovječanstvu od davnina, bilo da su se upotrebljavali kao začini ili kao ljekovito bilje. Začini mogu biti pojedine biljke ili mješavina više biljki.
Glasinac
Glasinac je visoravan u istočnom dijelu Bosne i Hercegovine na planini Romaniji, sa prostranim Glasinačkim poljem površine od 22 km2, dužine 7 km, na nadmorskoj visini iznad 800 metara. Visoravan se sastoji od prostranih livada i pašnjaka, karakterističnim za istočni dio Bosne, čije je dno mahom od tvrdih nepropustljivih stijena. Glasinačka visoravan okružena je četinarskim šumama i vrhovima Romanije, Bogovićke planine, Gradine, Rabra, Crnog vrha, Kopita, Kratelja. Sokolac se nalazi u samom središtu Glasinca, i broji oko 3.500 stanovnika u mjestu.
Arheologija
Glasinac je poznato arheološko nalazište u Bosni i Hercegovoni sa ostacima još iz vremena neolita, ali prvenstveno iz bronzanog i željeznog doba. To je vrijeme Ilira, odnosno šire ilirskoj etničke zajednice, u kojoj su se isticali Autarijati.
Arheološki pojam Glasinac je širi od geografskog pojma. Zbog obilja arheološkog materijala na ovom području, cijeli jedan period nazvan je Glasinačka kultura, kojoj se kontinuirani razvoj može pratiti od ranoga bronzanog do mlađega željeznog doba.
Prva iskopavanja obavio je 1880. godine austro-ugarski poručnik Johan Leksa kada je i pronašao čuvena Glasinačka kolica, koja su i danas u muzeju u Beču. Istraživanja su nastavili Ćiro Truhelka, Đorđe Stratimirović i Franjo Fiala. Ukupno u XIX vijeku iskopano je 1234 humki, oko 250 praznih.
Gradine na Glasincu
Gradina na Ilijaku je je bila centar jednog velikog naseobinskog kompleksa sa dugim kontinuitetom  naseljavanja,  a  svoj  vrhunac  je  doživila  u  starijem  željeznom  dobu. Njeno postojanje i nalazi koji su otkriveni i iz samog gradinskog naselja, i  njegove najbliže okoline, su do danas  najvažniji izvorni materijal  glasinačke kulture starijeg željeznog doba. Bila je sjedište jednog od snažnijih rodova  na  Glasincu čije   postojanje  dokazuju kneževske nekropole Ilijak i Rajino-brdo. Otkrivena je 1893, a iskopavana 1893 i 1981.
Smještena je na prostranom zaobljenom stjenovitom vrhu brda, koje dominira nad prostranom okolinom u današnjem naselju Donja Vinča. Zaštićena je prirodnim položajem,  i bedemom dugim 356 metara. Od svih evidentiranih, najveća je i zauzimala je ukupnu površinu od 16000 m2.
Klisura-Kadića brdo je arheološki lokalitet u naselju Kadića Brdo sa gradinom iz ranog željeznog doba, polukružnog oblika 77x32 m. Otkrivena je 1880, kada je prvi put istraživana. Tokom 1980 i 1988 ponovo je istraživana. Ovdje je pronađen znatan broj dobro očuvanih arheozooloških nalaza prikupljenih tokom iskopavanja 1988. god, pa se ostaci životinjskih kostiju mogu iskoristiti za rekonstrukciju prethistorijske ekonomike ovog naselja. Udio divljači procentualno je zanemarljiv. Iznenađujući su nalazi koji ukazuju na postojanje ribolova u ovom visinskom naselju. Svrha uzgoja domaćih životinja razlikovala su od vrste do vrste. Važnost proizvodnje vune i mlijeka potvrđuje veliki broj pronađenih pršljenova za tkanje (različitih veličina i oblika). Njihova prisutnost ukazuje na proces predenja i tkanja vune. Neki od keramičkih oblika (kao što su sita – cjediljke ) su vjerovatno korišteni u proizvodnji mliječnih proizvoda. Sitna stoka uzgajana je nomadski. Ove životinje su tokom zime preseljavane u mjesta nizinskih ispaša koja su bila zaštićena od oštrih vremenskih uslova ovog visinskog kraja. Ostale gradine su:
Girsko brdo 2 – Borovac 3 – Ilijak-Zagrađe 4 – Križevac - Berkovići – Bukovik – Liješće – Pediše – Bijela voda – Šahinski Grad – Vitez - Pohovac (otkrivena 1890, iskopavana 1977) – Pliješ – Bjelosavljevići – Velika gradina Novoseoci (otkrivena (1890) – Mala gradina Novoseoci – Buljukovina – Vitanj – Loznik (otkrivena 1893, iskopavana 1979.) – Miošići – Ilijak-Vinogradi – Prisoje I – Prisoje II – Zidina Košutica – Vjetrenik Košutica – Margetići – Sokolac – Staro selo – Šuke-Kusače – Kusače I – Kusače II - Dolovi –Amovići – Hreljin Grad – Mlađ – Šenkovići I – Šenkovići II – Vrbarje – Vrlazije (otkrivena 1894, iskopavana 1978) – Kramer selo – Vuškovići – Golubovići I – Golubovići II – Kovanje – Gulija – Kopljevići – Gradina Dumanjići – Pračšići – Laznica – Ilijak-Sjeversko – Gradac-Osovo – Kik-Osovo – Ilića kuća-Osovo - Rujnik
Tumuli na Glasincu
Ukupno u XIX vijeku iskopano je 1234 humki, oko 250 praznih. U tumulima ima i paljevinskih i skeletnih grobova, u kojima su nađeni mnogobrojni grobni prilozi (metalno oruđe, oružje i nakit, keramika). Kod tih priloga radi se pretežno o domaćim proizvodima, sa lokalnim karakteristikama.
Lokalitet Ilijak
Tumuli na Ilijaku su skupina tumula pored ilirske gradine Ilijak, udaljene 3 km, od Hrenovice, općina Pale (FBiH), Bosna i Hercegovina. Naziv Ilijak se koristi u stručnoj literaturi, dok lokalno stanovništvo koristi naziv Vinograd-Gornja Vinča u naselju Donja Vinča.
Sve veća upotreba željeza ubrzava društveni razvitak autarijatskih zajednica tokom VIII. i posebno u VII. st. p. n. e. Dolazi do socijalne diferencijacije i jačanja moći i stabilizaciji položaja i pojedinih lokalnih, kneževskih dinastija, koje nameću svoj autoritet na pojedinim područjima. O tom procesu najbolje svjedočanstvo pružaju u nauci poznati kneževski grobovi, sa bogatim i raznovrsnim materijalom pronađenim u njima.
Istraživanja
U grobu II, 1 je pronađen veliki broj bronzanih toka, bronzane knemide, dvosjekli željezni mač s bronzanim lijepo ukrašenim balčakom, mnogobrojni šiljci željeznih kopalja, žezlo, jantarska ogrlica, narukvice, pojasne kopče. Pronađene su bronzane posude uvezene iz južne Italije od kojih je posebno zanimljiva rebrasta zdjela koja je korištena u svrhu kulta, kao posuda za izlijevanje tečnih žrtava.
U drugom grobu III, 9 sahranjen je pojedinac koji se nalazio u veoma bliskim vezama sa pokojnikom iz groba II, 1. U ovom grobu pronađene su dvije ratne sjekire, dva dvosjekla željezna mača i bronzane knemide sa prikazima brodova. Pored ratne opreme u III, 9 se nailazi i na kopču za pojas, 2 mala zemljana pehara za piće, i na vrlo malo nakita (dijadema i narukvice). U istom tumulu je sahranjeno još osam osoba, od kojih 2 žene s dosta bogatim grobnim prilozima sastavljenim od nakita i 1 dijete.
Na Rajinom Brdu kneževski grob pronađen je u tumulu koji je Fiala označio kao Ilijak XIII,1 i njegov nastanak datira se na prijelaz VII. u VI. st. p. n. e. I ovaj kneževski grob pored bogatih priloga nakita, ofanzivnog oružja (dvosjekli mač, dugačko koplje i više fragmenata od koplja i jednog noža), defanzivnog oružja (brončane knemide sa prikazima jelena) i bronzanih posuda sadržavao je i žezlo, sličnog oblika kao i ona pronađena u nekropoli Ilijak.
Područje oko Ilijaka uslovno se u literatiri naziva Ilijačka kneževina, vladajući sloj Ilijačka dinastija. Na cjelokupnom području Glasinačke kulture (ili plemena Autarijata) bilo je sedam kneževina.
Srednji vijek
Glasinac se spominje u više navrata tokom 15. vijeka. Ti spomeni pokazuju da se radi o karavanskoj stanici koja se razvila kao prometno mjesto između primorskih i hercegovačkih područja sa unutrašnjošću srednjovjekovne bosanske države, prije svega sa područjem srednje Bosne (Olova) i srednjeg Podrinja (Srebrenice). Podatak iz juna 1428. godine pokazuje da je na području Glasinca tokom 15. vijeka postojala i crkva. Vlah Radosav Milićiević se obavezao dubrovačkom plemiću Ivanu Saraki i njegovim kompanjonima da će prevesti 17 tovara njihove robe od Dubrovnika do Glasinca /kod crkve/. Cijena ugovorenog prijevoza bila je 5,5 perpera dubrovačkih dinara.
Ahmet Fetahagić
Ahmet Fetahagić je narodni heroj Jugoslavije i učesnik Španskog građanskog rata na strani republikanskih snaga.
Biografija
Ahmet Fetahagić rođen je 14. maja 1913. godine u Zavidovićima, u radničkoj porodici. Nakon završene srednje škole, pohađa gimnaziju u Sarajevu, te se kao srednjoškolac prikljućuje omladinskom pokretu. Potom u Pragu studira tehničke nauke i biva aktivan u studentskom pokretu. Godine 1937. primljen je u Komunističku partiju Jugoslavije Iste godine sa grupom jugoslovenskih studenata iz Praga, odlazi u Španiju i pridružuje se jedinicama Španske republikanske armije.
Nakon poraza republikanskih snaga, Fetahagić se zajedno sa većinom jugoslovenskih dobrovoljaca Španske republikanske armije, povukao u Francusku i tamo je u koncentracionom logoru proveo vrijeme do kapitulacije Francuske. Nakon kapitulacije, po odluci Partije, javlja se za rad u Njemačkoj, iz koje se u ljeto 1941. godine partijskim kanalima vraća u Jugoslaviju.
Fetahagić se po dolasku u Jugoslaviju, odmah uključuje u rad Komunističke partije i pripremanje oružanog ustanka. Tokom 1941. i do aprila 1942. godine djelovao je kao ilegalni partijski radnik, a zatim je upućen u partizanski odred "Zvijezda" u istočnu Bosnu. Maja 1943. godine prelazi u Travnički partizanski odred. Za za načelnika Štaba 9. krajiške udarne brigade, postavljen je u ljeto 1943. godine. Početkom maja 1944. Ahmet je primio dužnost načelnika Štaba 20. dalmatinske divizije, a u jesen 1944. postavljen je za zamjenika komandanta Unske operativne grupe 4. korpusa Narodnooslobodilačke vojske, sa zadatkom da radi na učvršćenju jedinica ove grupe u Cazinskoj krajini. Kao i u španskoj revoluciji, Fetahagić je opet pokazao izuzetnu hrabrost, požrtvovanost i sposobnost.
Ahmet Fetahagić poginuo je u borbama s Nijemcima i ustašama kod Izačića, u blizini Bihaća, 25. decembra 1944. godine. Narodnim herojem proglašen je 10. septembra 1949. g'
NGC 3510
NGC 3510 (također poznat kao IRAS 11010+2909, MCG 5-26-40, PGC 33408 i UGC 6126) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 33 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 4,10 (39 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (7 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Shito-Ryu
Shitō-ryū 糸東流 je forma karatea koju je osnovao 1934 Kenwa Mabuni 摩文仁 賢和.
Shito Ryu Karate
Godine 1889 rodio se čovjek s imenom Kenwa Mabuni na Okinavi (Okinawa), a pošto je bio mali i slab kao dijete počeo je da trenira kod (u tom vremenu) poznatog karate majstora Anko ltosu-a koji je bio majstor Shuri-Te (首里手) karatea. Mabuni je bio 17-ta generacija jedne poznate samurajske familije na Okinavi i bio je vrlo ponosan na svoje porijeklo.
Trenirao je veoma naporno i uporno i bio je sve više i više zainteresovan za karate vještinu. Jedan od njegovih kolega koji se zvao Chojun Miyagi je trenirao kod jednog drugog poznatog majstora koji se zvao Kanryo Higashionna u Naha-Te (那覇手) školi. Pošto ga je kolega upoznao sa svojim majstorom Higaonnom, ovaj je počeo da ga podučava svome stilu. Nakon mnogih godina teškog i napornog treninga Mabuni je postao priznat i u Shuri-te i u Naha-te karate stilu, nešto što se u tom vremenu nikad prije nije desilo.
Tehnički se Shuri-Te može opisati kao stil sa dugim, pravim i brzim tehnikama dok se Naha-Te može opisati kao stil baziran na snažnim i kružnim tehnikama. Mabuni je kombinovao ova dva stila i napravio svoj stil koji je nazvao Shito-Ryu (Šito-rju). Na Okinavi je podučavao između ostalih i lokalnu policiju. Godine 1929 Mabuni je odselio (kao drugi karate majstor u historiji) u Japan i nastanio se u Osaki gdje je podučavao na različitim univerzitetima i čak i kod policije. Shito-Ryu je najveći stil u i oko Osake čak i danas. Mabuni je umro 1952 ali njegov Shito-Ryu karate živi i dalje i danas je jedan od četiri najveća stila u Japanu.
Bibliografija
Bernard Floirat, Karaté-do Shito Ryu - une bibliographie, Paris, 2017 (62 p.).
Plivanje na Olimpijskim igrama 2016 – 100 m slobodno (žene)
Takmičenja u disciplini 100 m slobodno za žene na Olimpijskim igrama 2016. održana su 10. i 11. augusta. Kuriozitet je da su zlatnu medalju podijelile Amerikanka Simone Manuel i Kanađanka Penny Oleksiak, pa srebrna medalja stoga nije dodijeljena, a bronzanu je osvojila Šveđanka Sarah Sjöström.
Rekordi
Aktualni rekordi u ovoj disciplini prije početka takmičenja prikazani su u tabeli. Na ovim igrama srušeni su sljedeći rekordi:
Podrutina
Podrutina je termin u računarstvu koji predstavlja jedan dio koda koji čini jednu logičku cijelinu unutar računarskog programa, koji izvršava određeni zadatak i prilično je nezavisna od ostatka koda.
Galja Novenc
Galja Novents (armenski: Գալյա Նովենց ; 1. juli 1937 – 22. juli 2012) bila je sovjetska i armenska scenska i filmska glumica, jedna od najistaknutijih armenskih glumica 20. vijeka.
Podrutina
Ideja podrutine je da se poziva sa više mjesta u programu, pa čak i da poziva samu sebe. Osobito zbog ove osobine, podrutina je jako efikasan način programiranja. Mudra upotreba podrutina, npr. u strukturalnom programiranju, znatno zna smanjiti veličinu i trošak programa, dok istovremeno poboljšava čitkost i stabilnost. Podrutine, koje se obično stave unutar skupa zvanog računarska biblioteka, su veoma važne za dijeljenje i višestruku upotrebu koda.
Galja Novenc
Biografija
Rođena je 1. jula 1937. godine u Jerevanu. Diplomirala je 1958. godine na "Jerevanskom institutu za likovnu umjetnost i pozorište".
Smrt
Umrla je 22. jula 2012. godine u Los Angelesu u dobi od sedamdeset pet godina.
Podrutina
Neki od programskih jezika, poput Fortrana i Pascala, razlikuju između termina funkcija, koji vraća vrijednost i procedura, koji ne vraća vrijednost pri pozivanju. Drugi jezici, poput C i LISP, ne prave takvu razliku i tretiraju oba termina kao sinonime. Termin metoda je često u upotrebi umjesto podrutine u objektno orijentiranom programiranju.
Funkcija
U računarskoj nauci, funkcija je drugo ime za metodu računarskog programiranja.
Haris Pašović
Haris Pašović je bosanskohercegovački režiser.
Diplomirao 1984. na Akademiji umjetnosti u Novom Sadu, Odsjek dramskih umjetnosti, Režija – teatar, film, tv i radio u klasi prof. Bore Draškovića. Bio je Fulbrightov stipendista u SAD-u (University of Hawaii, Honolulu; New York University, New York, Univesrity of Wisconsin, Madison). Završio je napredni kurs za mlade režisere na Festivalu Avignon u Francuskoj i bio stipendista u Nordijskom pozorišnom institutu (Odin Theatar) u Danskoj. Studirao je u Školi za menadžment Univerziteta Lancaster u Velikoj Britaniji. Također je bio na studijskom boravku za medije u SAD-u (Boston, Washington, New York).
Pozorište
Pašović je režirao u prestižnim pozorištima u regionu, a njegove predstave su učestvovale na mnogim festivalima. Prija rata je režirao, između ostalih, predstave koje se danas smatraju klasičnim predstavama u historiji pozorišta u regionu: Wedekindovo "Buđenje proljeća" i "Dozivanje ptica" prema Aristofanovim "Pticama" u Jugoslavenskom dramskom pozorištu u Beogradu, Bunuelovog "Hamleta" na Dubrovačkim ljetnim igrama, Beckettovog "Čekajući Godota" u Beogradskom dramskom pozorištu, Jarryievog "Kralja Ubua" u Narodnom pozorištu Nepshinzah u Subotici, "Jelku kod Ivanovih" od Vvedenskog i Weisovog "Mara/Sade" u Teatru "Promena" u Novom Sadu, itd.
Za vrijeme opsade Sarajeva (1992-95), Pašović je proveo većinu vremena u Sarajevu i bio direktor Međunarodnog teatarskog i filmskog festivala MES. Tada napušteni festival MES, Pašović je transformirao u međunarodni pozorišni i filmski festival. Režirao je Euripidovu "Alcestis", zatim "Svilene bubnjeve" prema klasičnim japanskim "No" dramama, "U zemlji posljednjih stvari" prema romanu Paula Austera, producirao "Čekajući Godota" u režiji Susan Sontag i bio domaćin gostima Vanessi Redgrave, Annie Liebovitz, Peteru Schumannu, Chrisu Keulemansu, Johanu van der Keokenu i mnogim drugim umjetnicima iz svijeta. U toku 1994, pod pokroviteljstvom UNESCO-a, Sarajevski festivalski ansambl igrao je Pašovićeve predstave u pariskom Bouffes du Nord na poziv Petera Brooka.
U toku rata značajno doprinio opstanku Narodnog pozorišta u Sarajevu, Pozorišta mladih i Akademije scenskih umjetnost.
Pašović je bio umjetnički direktor organizacije Sarajevo International u Amsterdamu gđe je režirao nekoliko predstava.
Nakon višegodišnje pauze, Pašović se vratio u pozorište 2002. sa Shakespearevom tragedijom "Romeo i Julija" koju je režirao ispred Parlamenta Bosne i Hercegovine. Također je napisao dramu i režirao predstavu "Pobuna u Narodnom pozorištu" u Narodnom pozorištu u Sarajevu (2004.) inspiriranu McCoyevim romanom "Konje ubijaju, zar ne?".
Predstava "Hamlet" Williama Shakespearea koju je režirao 2005. u East West Centru Sarajevo, je najveća pozorišna koprodukcija u regionu u posljednjih 20 godina. Predstava je učestvovala na Međunarodnom teatarskom festivalu MES Sarajevo i otvorila Međunarodni teatarski festival EX Ponto u Ljubljani što je bio prvi veliki izlazak jednog bosanskohercegovačkog pozorišta na evropsku scenu. HAMLET je proglašen Događajem godine 2005/ Teatar – Magazin DANI, a Haris Pašović ličnošću godine 2005 Teatar – magazin DANI i Man of the Year – Theatre – MAX Magazine.
2006. godine režirao je predstavu "Faust" u East West Centru Sarajevo. Predstava je otvorila Međunarodni teatarski festival MES Sarajevo.
Pašović je dobio mnoge nagrade uključujući Zlatni lovor vijenac za najboljeg režisera Festival MES, najbolji režiser na festivalu BITEF Beograd, nagrada "Bojan Stupica" za najbolju jugoslavensku režiju 1989, nagrada UCHIMURA 1994., najbolji režiser na BH pozorišnim susretima, itd.
Pašovićeve predstave su gostovale u Parizu, Amsterdamu, Berlinu, Genevi, Strasbourghu, itd.
Film
Haris Pašović je organizirao prvi Sarajevo Film Festival "Poslije kraja svijeta" (1993) u sklopu tadašnjeg međunarodnog teatarskog i filmskog festivala MES.
Pašovićev dokumentarni film "Greta" o prof. Greti Ferušić koja je preživjela Auschwitz i opsadu Sarajeva, učestvovao je na festivalima Jewish Film Festivalu u Lincoln Centru u New Yorku, na festivalu IDFA u Amsterdamu, na Human Rights Watch festivalu u Londonu, na Jewish Film Festivalu u San Franciscu, Sarajevo Film Festivalu, te na festivalima u Rimu, Ljubljani, Stockholmu, itd.
Snimio je također dokumentarne filmove "Dom", "Ljubi bližnjeg svoga", "Balkan – krv i med" (Sarajevo Film Festival) i "A propos de Sarajevo" (Sarajevo Film festival, Bangkok International Film Festival).
NGC 2023
NGC 2023 je emisijska i odrazna maglina i nalazi se u sazviježđu Orion. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. januara 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mary Cassatt
Mary Stevenson Cassatt (Pennsylvania, 22. maj 1844. - Pariz, 14. juni 1926.) bila je američka slikarka i grafičarka, predstavnica impresionizma. Većinu svog života provela je u Francuskoj, gdje se sprijateljila sa slikarom Edgarom Dega i gdje je kasnije izlagala zajedno sa impresionistima. Njen linearni stil i nadarenost za slaganje zasebnih elemenata doveli su je do izrade litografija i grafika u boji, koje predstavljaju njene najuspjelije radove.
Furlanija-Julijska krajina
Furlanija-Julijska krajina jedna je od 20 regija u Italiji i jedna od pet autonomnih regija sa specijalnim statusom. Glavni grad je Trst.
Geografija
Najsjeveroistočnija je italijanska regija. Prostire sa na površini od 7.858 km2 te je peta najmanja regija u državi a dom je za približno 1,2 miliona stanovnika. Graniči sa Slovenijom na istoku, Austrijom na sjeveru i talijanskom regijom Veneto na zapadu. Na jugu regija izlazi na obalu Jadranskog mora. Klima regije je raznolika, od mediteranske, koja vlada na jugu, do planinsko kontinentalne, koja vlada na sjeveru. Veliki dio površine regije, uglavnom na sjeveru, zauzima planinski teren (približno 42,5% površine), otprilike 19,3% jest brdoviti teren, koji je uglavnom na jugoistoku, a ostalih 38,2% otpada na ravničarski teren.
Privreda
Jedna je od privredno najrazvijenijih italijanskih regija s privredom baziranom na malim i srednjim preduzećima ("Sjeveroistočni model"), specijaliziranoj poljoprivredi i kvalitetnoj turističkoj ponudi sa sklonostima ka izvozu.
Od kvalitetnih proizvoda lokalne izrade mogu se izdvojiti tekstil, rezbareni namještaj, drvene skulpture, umjetnička keramika, mozaici, kovano željezo i bakar, žičani instrumenti i tipične tradicionalne nošnje.
Luka u Trstu danas je najvažniji centar u svijetu za trgovinu kafom i predstavlja strateški važnu luku za trgovinsku razmjenu sa sjevernom i istočnom Evropom.
NGC 5022
NGC 5022 (također poznat kao ESO 576-14, IRAS 13108-1917, MCG -3-34-21, PGC 45952 i PGC 45953) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 138 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,50 (100 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 31. marta 1881. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Čapljina
Čapljina je grad i naseljeno mjesto u jugozapadnoj Hercegovini, Bosna i Hercegovina, sa oko 5.700 stanovnika u naseljenom mjestu, odnosno oko 26.000 stanovnika u gradu.
Geografija
Nalazi se u dolini rijeke Neretve, na važnoj raskrsnici puteva sa sjevera na jug. Na području Čapljine Neretva prima svoje pritoke: Trebižat, Bregavu i Krupu.
Historija
Prvi autohtoni stanovnici ovog područja, kako je zabilježeno na drevnim grčkim, a kasnije i rimskim kartama su starosjedilački ilirski narodi, među kojim su zasigurno najuticajniji bili Ardijejci, koji će negde u 3 vijeku prije nove ere formirati i jedno od tada najjačih i najuticajnijih kraljevstava na Balkanu, ilirsko kraljevstvo Ardijeja ili Ardijejaca.
Nakon rušenja ilirskog kraljevstva, Rimljani grade nekoliko svojih naselja (Dretelj, kod Počitelja i u Žitomislićima), a sama Čapljina postaje centar trgovine i saobraćaja. Tu je i nekoliko latifundija sa vilama (Mogorjelo, Višići), koje snabdjevaju Naronu i dijelove provincije Dalmacije poljoprivrednim proizvodima.
I Slaveni se kasnije ovdje naseljavaju (Višići). U ranom srednjem vijeku područje drže Mlečani, zatim je u sastavu bosanske države, do pada pod osmanlijsku vlast.
Kada je u pitanju etimologija naziva grada, Čapljina, zanimljiva je podudarnost sa latinskom riječi "Ardea", što doslovno znači "Čaplja", a što opet konicidira za nazivom najuticajnijeg ilirskog naroda na tom području, Ardijejaca (izvorno zapisano kao Ardiaei), koji je nastanjivao upravo šire područje Čapljine i doline  rijeke Neretve.To otvara mogućnost da su Slaveni dolaskom na to područje preuzeli naziv od Ilira ili Rimljana,a zatim ga preveli na svoj jezik.
Sport
U Čapljini postoji dugogodišnja sportska tradicija, pogotovo u nogometu, košarci, rukometu, boćanju i odbojci. NK Čapljina je u bivšoj Jugoslaviji egzistirao pod nazivom Borac, a danas je profesionalni nogometni klub u sklopu kojeg postoji i škola nogometa. Poznata imena iz Čapljine koja su ugradila sebe u razvoj nogometa su: Kana Čolić, Zlatan Vego, Ilija Ivanković, Dadi Mulalić, Zara Zurovac, Milivoje Draško, Seno Elezović, Velija Kudra, Halid itd. Seniorski tim se takmiči u Drugoj ligi Federacije BiH-Jug, a u Prvoj ligi se takmiče timovi kadeta i juniora. Navijači Čapljine se zovu Patrioti, a stadion se zove Bjelave.
Spisak začina
Lista začina:
STX6
Sintaksin-6 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom STX6 sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 255 aminokiselina, a molekulska težina  29.176 Da.
Struktura
Članovi ove grupe proteina, koji se nalaze u N-terminalu različitih SNARE proteina, imaju strukturu koja se sastoji od antiparalelnog snopa sa tri spirale. Njihova tačna funkcija nije utvrđena, iako je poznato da oni regulišu SNARE motiv, kao i da posreduju u različitim interakcijama protein-protein uključenim u membranski transport.