cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kinorhyncha
Taksonomija
Dvije grupe Kinorhyncha se obično karakteriziraju prema Sørensen i sur. (2015) . 270 species have been described and this number is expected to increase substantially. Morfološki podaci prikupljeni su za sistematsku filogeniju od desetaka vrsta, a integracija ovih, s molekularnim podacima dovela je do nove sistematske paradigme koja uključuje red Allomalorhagida (s povlačenjem Homalorhagide).
Koljeno Kinorhyncha
Atherospermataceae
Atherospermataceae je porodica cvjetnica iz reda Laurales, razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
NGC 1348
NGC 1348 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Perzej. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. decembra 1790. godine.
Atherospermataceae
Njeni predstavnici rašireni su po Južnoj hemisferi, od čega dvije vrste u južnom Čileu a ostale po Australaziji. Porodica Atherospermataceae ima sedam rodova, sa ukupno porodici 18 proznatih vrsta grmova i stablašica. Imenovana je po tipskom rodu Atherosperma. Ovaj rod ima samo jednu vrstu, Atherosperma moschatum, koja raste po kišnim šumama Tasmanije, Victorije i Novog Južnog Walesa. Aborodžini su njime liječili venerične bolesti.
Srb (Gračac)
mini|260px|Srb, spomenik ustanku naroda Hrvatske u [[Drugi svjetski rat|Drugom svjetskom ratu]] Srb je naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
A Kind of Magic
A Kind Of Magic je 12. studijski album britanske rock grupe "Queen" izdan 2. juna 1986. godine. Prvi je album koji je snimljen u digitalnoj tehnici a istovremeno i prvi album grupe Queen koji je dobio naziv po pjesmi s albuma. U UK je proveo 63 sedmica na top-listi albuma a dostigao je 1. mjesto pri čemu je prodat u 100.000 primjeraka u prvoj sedmici nakon izlaska u prodaju. Pjesme su korištene u filmu Highlander. Pjesma "One Vision" korištena je u filmu Čelični orao. Na albumu se nalazi i istoimena pjesma koja je snimljena između 1985. i 1986. Pjesma je izrazito prožeta bas-gitarom John Deacona.
Srb (Gračac)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac. Kao samostalno naseljeno mjesto, Srb postoji od popisa 2011. godine. Nastalo je spajanjem bivših naselja Donji Srb i Gornji Srb.
Atherospermataceae
Prema Katalogu života, ova porodica ima slijedeći kladogram.
Srb (Gračac)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srb je imao 472 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Donji Srb i Gornji Srb.
Teška industrija (kompilacija 1995)
Teška industrija drugi je kompilacijski album bosanskohercegovačke rok-grupe Teška industrija. Objavile su ga 1995. na CD i kaseti diskografske kuće "Krin Music" i Thun, iz Švicarske. Na albumu se nalazi 15 pjesama, koje predstavljaju pregled nekih od njihovih najuspješnijih pjesama iz perioda kad je Teška industrija svirala progresivnu rok muziku. Sve pjesme komponirao je Gabor Lenđel, koji je uz Vedada Hadžiabdića uradio i aranžmane. Tekstove su napisali Duško Trifunović, Ranko Boban i Dušanka Haleta. Crtež za omot albuma uradio je Mario Brancaglioni, a dizajn Bane R.
Benzil-acetat
Benzil-acetat je organski spoj sa molekulskom formulom C9H10O2. To je vodnjikava bijela tečnost – ester koji se formira putem kondenzacije benzil-alkohola i acetatne kiseline.
Benzil-acetat se prirodno nalazi u mnogim cvjetovima. To je primarni sastojak cvjetnih eterskih ulja jasmina, ylang-ylanga i tobira. Ima ugodan slatkasti miris koji podsjeća na jasmin. Zato se naširoko koristi u parfimeriji i kozmetici za mirise i zamirisavanje okusima jabuke i kruške.
Benzil-acetat je jedan od mnogih spojeva koji je privlačan za mužjake različitih vrsta orhidejskih pčela, koji se okupljaju zbog hemikalija od kojih sintetiziraju feromone. Obično se koristi kao mamac za privlačenje i prikupljanje ovih pčela za proučavanje.
Benzil-acetat se navodno upotrebljava i kao otapalo plastike i smole, celuloznog acetata, nitrata, ulja, lakova, sredstava za poliranje i tinte.
NGC 2706
NGC 2706 (također poznat kao IRAS 08536-0222, MCG 0-23-17, PGC 25102 i UGC 4680) jeste galaksija koja je udaljena oko 75 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,80 (39 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (13 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 27. februara 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Babingtonska zavjera
Babingtonska zavjera je bila druga velika katolička zavjera protiv Elizabete I Engleske i izravno je odvela u smrt Mariju I Škotsku, zbačenu škotsku kraljicu koja je osamnaest godina provela u zatvoreništvu u Engleskoj. Zavjera je dobila ime po njenom glavnom učesniku, Anhonyiu Babingtonu.
Zavjera
mini|200px|desno|[[Marija I Škotska]] Aferu je započeo Jezuit John Ballard koji je nagovorio Anthony Babingtona, Thomas Morgana i Charlesa Pageta, dvostrukog agenta koji je istovremeno radio i za Francisa Walsinghama, državnog sekretara Elizabete I, da ubiju englesku kraljicu Elizabetu I i na njen tron postave njenu rodicu katolkinju, zbačenu škotsku kraljicu.
Gilbert Gifford u to vrijeme se školovao za katoličkog svećenika, te je upoznao Johna Savagea, katoličkog studenta koji je učestvovao u zavjeri da se ubije Elizabeta I.
Godine 1585. Walsingham daje nalog za hapšenje Gifforda, koji je u to vrijeme već učestvovao u zavjeri, ali mu nudi pomilovanje ako pristane raditi kao dvostruki agent. Gifford prihvaća ulogu, te radi kao kurir između Marije I i ostalih učesnika zavjere kojima je bio cilj zbaciti Elizabetu I i umjesto nje postaviti katolkinju Mariju I na engleski tron. U tim pismima Marija I je pisala Babingtonu kako ima podršku iz Pariza, a on njoj da nije odan kraljici jer ju je 1570. ekskomunicirao papa Pio V.
Suđenje
Na kraju svi učesnici zavjere su uhapšeni. Prva grupa uhapšenih bili su Babington, Ballard, Chidiock Tichborne, Thomas Salisbury, Robert Barnewell, John Savage i Henry Donn. Druga sedmorica bili su Edward Habington, Charles Tilney, Edward Jones, John Charnock, John Travers, Jerome Bellamy, and Robert Gage. Parlament je već bio izdao zakon prema kojem je, u slučaju da se otkrije neka zavjera, na smrtnu kaznu automatski osuđen svako ko bi se okoristio Elizabetinom smrću. Svi redom su stoga obješeni, a onda je na red došla i sama Marija, iako je tvrdila da je sve namještaljka, te da ona nije kriva, njena pisma bila su ključni dokaz. Elizabeta je bila neodlučna po pitanju presude Mariji, koju nije nikada srela iako su dvadeset godina živjele jedna do druge. Na kraju je, svjesna stalne opasnosti od strane katolika koji je žele zbaciti, Elizabeta pred dvije stotine svjedoka potpisala smrtnu presudu kćerki svoga prvog rođaka. Pogubljenje Marije I je izvršeno 8. februara 1587. godine.
Donji Srb
Donji Srb je bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac. Na popisu stanovništva 2011. godine, naselje je ukinuto i sjedinjeno sa bivšim naseljem Gornji Srb u novo naselje Srb.
Stanovništvo
Napomena: ''Naselja Donji Srb i Gornji Srb iskazuju se u 1890. i 1900. te od 1948. nadalje. Od 1857. do 1880. i od 1910. do 1931. iskazivano je naselje pod imenom Srb, za koje sadrži podatke za navedene godine.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Srb je imalo 1.098 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Književnost 20. vijeka
Književnost 20 vijeka uključuje dva glavna pravca: modernizam i postmodernizam. Oba ova pravca se odvajaju od realizma koji je vladao u 19. vijeku gdje je čitalac obično sveznajući a priča objektivna. Sada su likovi dosta subjektivni i okreću svoj pogled od vanjske realnosti prema unutrašnjim stanjima svijesti pri tome se vrlo često naslanjajući na tehniku "lavine misli" kao što su to radili James Joyce i Virginia Woolf. U oba ova pravca analiziraju se fragmenti i priče i likova.
Modernizam
Pravac se prvi put javlja pred kraj 19. vijeka, a u nekim zemljama i na početku 20. i traje do Drugog svjetskog rata. Najznačajniji autori ovog perioda su: T. S. Eliot, James Joyce, William Faulkner, Ernest Hemingway, Franz Kafka, Joseph Conrad, Virginia Woolf, W.B. Yeats, F. Scott Fitzgerald, Ezra Pound, Gertrude Stein, H.D., Jaroslav Hašek, Menno ter Braak, Marcel Proust and Thomas Mann.
'Modernistička poezija i proza
Poetske karakteristike ovog perioda su inovacije u stilu, rasprostanjenost slobodnog stiha, i otkrivanje unutrašnjih piščevih osjećanja. Najznačajnije za ovu književnost je udaljavanje pisca od samog sebe tehnikama poput visuelne poezije, kolaža, i izlaganje na izgled nepovezanih riječi/rečenica. U najboljim djelima modernizma ove tehinke su sredstva preko kojih se u čitaocu rađaju nova pitanja!
Proza je najviše bila pod uticajem pisaca iz 19 vijeka Edward Leara i Lewis Carroll s jedne strane i Mary Shelley, Bram Stoker, Edgar Allan Poe, i Dostojevskog s druge. Svi ovi pisci su iskazivali tendencije prema unutrašnjim žalopojkama i besmislenim pobunama što je bilo reakcija na stavove i način života u tadašnjoj Engleskoj koji su bili rezultat industrijske revolucije. Značajna karekteristika je i sklonost eksperimentima u stilu koji su najviše nastali pod uticajem nove tehnologije i novih stavova. 1902 Joseph Conrad je objavio svoju knjigu Srce tame, koja je predstavila kontrast između vrijednosti civilizovanog društva i vrijednosti džungle, i odnos i jednih i drugih prema ljudskom srcu i duši. U prvoj polovini 20. vijekaFranz Kafka i James Joyce su eksperimentisali sa disorijentisanim likovima, ustaljenim mudrostima, mjestima radnje i stilovima pisanja. Ovi eksperimenti u stilu književnog djela, ali i u slikarstvu i vajarstvu, su izazivali čitaoce da preispitaju svoje stavove i svoju sliku svijeta. Bertholt Brecht je prvi koji je postavio modernističku predstavu, danas je mnogi ubrajaju u absurdizam, koja je trebala natjerati publiku da misli kritično i da se ne utapa u ugodna osjećanja o svijetu. Drugi cilj je bio da djelo snažno odražava realnost u kojoj su živjeli.
Jakir
Jakir je naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
Književnost 20. vijeka
Modernizam
Karakteristike modernizma
Tematika
Postmoderna
Većina autora smatra da postmederna počinje nakon drugog svjetskog rata, iako mnogi za datum njegovog početka uzimaju i smrti dva modernistička pisca Virginie Wolf i James Joyca. U ovom periodu su osjeti uticaji atomskog bombardovanja, Holokausta, borbe za osnovna ljudska prava i kompjuterske tehnologije
i postmodernizam se bazira na unutrašnjem svijetu likova, ali ne na unutrašnjem konfliktu nego svojevoljno razrušenim i samokritičnim likovima koje u svojim romanima opisuju Vladimir Nabokov, Vladimir Sorokin, John Fowles, John Barth, Thomas Pynchon, i Julian Barnes.
Književnost ove epohe ne stoji nasuprot modernizma nego je ustvari njen produžetak prvenstveno po stilu koji je sada samosvjestan i ironičan. Modernistička tendencija da se opiše unutrašnjost lika koji je u ratu sa samim sobom više ne postoji, likovi su sada posrednici i sudije koje nam ukazuju na korijene postmodernističke misli.
Hadži Mustafa Bošnjak Muhlisi
Hadži Mustafa Bošnjak Muhlisi rođen je u Gornjem Vakufu krajem 17. vijeka, a umro 1750. godine. Visoko obrazovanje stekao je u Carigradu, bio je inspektor, diplomata i kadija, pjesnik i putopisac. Najpoznatiji mu je putopis o putu na hadž kojeg je obavio 1748. godine. Prema oskudnim podacima, radio je u Sarajevu, Foči, Mostaru, Duvnu, Užicu i Banja Luci. Bio je sarajevski kadija od maja 1737. do februara 1739
Destroyer of Worlds
Destroyer of Worlds deseti je studijski album švedskog ekstremnog metal benda Bathory. Album je 9. oktobra 2001. objavila diskografska kuća Black Mark Production.
Pozadina
Naziv albuma preuzet je iz poznatog citata J. Roberta Oppenheimera o atomskoj bombi: "I am become death, destroyer of worlds" ("Sada sam postao Smrt, uništavač svjetova"); sam citat preuzet je iz 32. stiha jedanaestog poglavlja književnog djela Bhagavad Gite. Stilistički, Destroyer of Worlds mješavina je između viking metala koji je obilježio Bathoryjevo razdoblje između 1988. i 1991. te thrash metal stila koji je prisutan na albumima Requiem i Octagon. Ovo je najduži album grupe, trajući skoro 66 minuta. Između ovog albuma i albuma Blood on Ice također stoji najduži vremenski jaz između objava Bathoryjevih albuma od pet godina (većina albuma objavljivana je u razmaku od jedne ili dvije godine).
IC 2533
IC 2533 (također poznat kao ESO 435-27, MCG -5-24-17 i PGC 28948) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 112 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,80 (59 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (42 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart u aprilu 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zlatni globus za najboljeg mladog glumca
mini|desno|180px|Zlatni globus
Zlatni globus za najboljeg mladog glumca (eng: New Star Of The Year – Actor) je bila američka filmska nagrada, koja se dodjeljivala u Los Angelesu od 1948. do 1983. godine. Nagradu je dodjeljivala Udruženje holivudskih stranih novinara (HFPA), organizacija sastavljena od novinara koji pokrivaju filmsku industriju Sjedinjenih Država, ali koji su povezani s publikacijama izvan Sjeverne Amerike.
Nagrada je prvi put dodijeljena na 5. dodjeli Zlatnih globusa, 1948. godine za najboljeg mladog glumca za ulogu u filmovima, koji su producirani u protekloj godini. Žiri sačinjava glasačko tijelo Hollywood Foreign Press Association (HFPA) od stranih novinara, koji broji 86 članova. Razdoblje lobiranja i prihvaćanja kandidata za nominacije počinje 1. oktobra.
Ab Urbe condita
Ab Urbe condita (povezano sa Anno Urbis conditae: AUC ili a.u.c.) je latinski izraz koji znači "od osnivanja Grada [[Rima])",  koje se tradicionalno smješta u godinu 753. p. n. e. Koristio se za označavanje rimskih godina od strane nekolicine rimskih historičara. Savremeni historičari su to koristili češće nego sami Rimljani, koji su više voljeli godine označavati po imenima dvojice konzula koji su bili na dužnosti svake godine. Prije dolaska modernih kritičkih izdanja rimskih historijskih knjiga, AUC se često koristio od prepisivača i urednika, pa se činilo da je bio u češćoj upotrebi nego što se mislilo. Umjesto toga su se u kasnijim periodima koristila vladarske godine, posebno u Bizantskom carstvu kada je to Justinijan I propisao godine 537. Primjeri upotrebe AUC se mogu naći kod savremenih autora, naprimjer u Mommsenovoj Historiji Rima.
Kamen (Glamoč)
Kamen je naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
Gornji Srb
Gornji Srb je bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac. Na popisu stanovništva 2011. godine, naselje je ukinuto i sjedinjeno sa bivšim naseljem Donji Srb u novo naselje Srb.
Stanovništvo
Napomena: ''Naselja Donji Srb i Gornji Srb iskazuju se u 1890. i 1900. te od 1948. nadalje. Od 1857. do 1880. i od 1910. do 1931. iskazivano je naselje pod imenom Srb. Za to naselje podaci su sadržani u naselju Donji Srb.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Srb je imalo 356 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 876
IC 876 (također poznat kao IRAS 13160+0445, MCG 1-34-17 i PGC 46370) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 281 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (65 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (57 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 5. juna 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Normanska dinastija
Normanska dinastija, odnosno Rolonidi, bili su srednjovjekovni vladari Normandije i Engleske.
Dinastiju je osnovao prvi normanski vojvoda Robert I, poznat kao Rolo. Godine 1066. normanski vojvoda Vilim II osvojio je englesku i postao kralj Vilim I. Nakon vladavine njegovih sinova, Vilima II i Henrika I, prijestolje je uzurpirao Blojevac Stjepan, sin kćerke Vilima I. Henrikova kćerka Matilda, koja je bila priznata kao prestolonasljednica za vrijeme očevog života, ratovala je sa Stjepanom i uspjela zavladati 1141. godine, da bi izgubila bitku sa Stjepanovom suprugom i svojom istoimenom rodicom, bulonjskom groficom Matildom I.
Dinastija je izumrla smrću Matilde, koja se ratujući sa Sjepanom uspjela izboriti da englesku krunu naslijedi njen sin, Henrik II.
NGC 7105
NGC 7105 (također poznat kao MCG -2-55-1 i PGC 67181) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 260 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jarac. Najveći prečnik je 1,00 (76 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (38 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 12. septembra 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Skok (košarka)
Skok u košarci je jako bitan dio igre u kojem ekipa dolazi u posjed odbijene lopte nakon promašenog šuta na koš.
Podjela skokova
Skokove dijelimo na 2 osnovne kategorije: defanzivni i ofanzivni.
Defanzivni skok je kad ekipa koja igra u napadu promaši šut, a igrači odbrambene ekipe dođu u posjed odbijene lopte. Ovi skokovi su mnogo češći, jer se igrači ekipe koja igra u odbrani nalaze na pozicijama koje su bliže košu.
Ofanzivni skok je kad ekipa koja promaši šut dođe u posjed odbijene lopte. Ovaj skok daje ekipi drugu priliku za postizanje koša tokom samog skoka ili organiziranjem novog napada.
Skakači
Skok se pripisuje igraču koji, nakon odbijene lopte, prvi dođe u njen potpuni posjed ili odbijenu loptu spremi u koš.
Najvažnije osobine dobrog skakača jesu visina i snaga, kao i dobar osjećaj za postavljanje ispod koša. Razumljivo je da najviše skokova naprave igrači koji igraju na pozicijama centra i krila zbog svoje visine, a i zbog svojih zadataka u toku utakmice.
Najbolji skakač u historiji NBA lige je Wilt Chamberlain, koji sa 23.924 skokova u karijeri drži uvjerljivo 1. mjesto. Također je prvi po prosjeku skokova u karijeri (22.9), broju skokova u jednoj sezoni (2.149) i prosjeku sezone (27.2 skoka po utakmici), kao i broju skokova na jednoj utakmici (55).
Spisak EC brojeva (EC 3)
Spisak EC brojeva (EC 3) sadrži EC brojeve treće – EC 3 – grupe: hidrolaze, sređen prema numeričkom redosljedu po preporuci Odbora za nomenklaturu Međunarodne unije za biohemiju i molekularnu biologiju.
Crkva Engleske
300px|desno|mini|Katedrala Canterbury Engleska crkva (eng. Church of England) je službena kršćanska Crkva koja je ustanovljena u Engleskoj i središte je svjetski rasprostranjene Anglikanske zajednice, te jedan od osnivača Porvoo zajednice.
Poglavar Crkve Engleske je britanski monarh, trenutno kralj Charles III, dok je efektivno vodstvo crkve u rukama kenterberijskog nadbiskupa.
Crkva Engleske u svojoj tradiciji uključuje katoličke elemente, posebno u liturgiji i nauku o sakramentima, te protestantske elemente, što se očituje u teologiji.
Počeci
Crkva Engleske računa svoju historiju od rimskoga vremena, možda čak i od 1. vijeka. Prvi poznati mučenik u Britaniji bio je sveti Alban, a živio je u ranom 4. vijeku. Irski anglikanci pozivaju se na svetog Patrika, koji je prethodio anglo-saksonskom kršćanstvu. Anglikanci općenito drže da je keltsko kršćanstvo prethodnica njihove Crkve, budući da je ponovna uspostava kršćanstva nastupila u ranom 6. vijeku preko irskih i škotskih misionara, posebno svetog Patrika i svetog Kolumbana.
Krajem 6. vijeka sveti Augustin Kenterberijski postao je nadbiskup u Canterburyju, a papa Grgur I uputio ga je da u vjerski život britanskih kršćana uklopi i preostale poganske običaje i proslave. Premda je na sinodu u Whitbyju 664. godine odlučeno da će se Crkva u Britaniji prilagoditi rimskim običajima što ih je uveo sveti Augustin, keltska su obilježja ostala i dalje prisutna. Crkva je bila podijeljena u dvije provincije: onu u Canterburyju i onu u Yorku, s nadbiskupima na čelu.
Reformacija
mini|lijevo|Henrik VIII, kralj Engleske U vrijeme vladavine Henrika VIII, 1533. godine, započeli su sukobi između engleske krune i papinstva o pravovaljanosti Henrikovog braka s Katarinom Aragonskom. Na koncu su biskupi Engleske kao poglavara Crkve priznalui kralja umjesto papu, što je bilo u skladu s Henrikovim Aktom o supremaciji (eng. Act of Supremacy) iz 1534. Prema tom aktu engleski suveren je "jedini vrhovni poglavar na zemlji Crkve Engleske, nazivane Ecclesia Anglicana", a rimski biskup (tojest papa) " nema ništa veće ovlasti u Engleskoj, nego što ih ima bilo koji drugi strani biskup". Tako je došlo do odjeljivanja od Rima, a crkvene provincije Yorka i Canterburyja dolaze pod sve jači utjecaj Reformacije, premda se u Henrikovo vrijeme nastavio koristiti latinski jezik u liturgiji.
Henrikova prvobitna namjera nije bila stvoriti novu Crkvu, a pogotovo ne prihvatiti protestantizam. On je bio obuzet brigom o dobijanju muškog nasljednika, a snažna vlast pape koji mu nije želio poništiti brak s ostarjelom ženom kako bi sina dobio sa mlađom u tom cilju mu je bila zapreka. Svojim aktom pokušao je smanjiti papinski utjecaj na događaje u svome kraljevstvu, ali ne i uvesti Reformaciju. Ipak, uvođenje biblijskoga prijevoda na narodnom jeziku u liturgiju 1538. i raspuštanje samostana 1540. godine odaje već značajne utjecaje protestantizma. Velika samostanska zemljišta prešla su u ruke krune, a potom i plemstva, pa više nije nikakvog interesa u višim slojevima za povratak pod papin utjecaj.
Godine 1549. izdana je knjiga molitvi na narodnom jeziku (eng. Book of Common Prayer), a engleski je postao i službeno jedini jezik javnog bogoštovlja. Teološku podlogu promjenama u Crkvi Engleske dao je kenterberijski nadbiskup, Thomas Cranmer, koji je učio na kontinentu, te bio pod utjecajem reformatora Jeana Calvina i Martina Bucera, kao i katolika Erazma Roterdamskog. Njegovim su pravcem nastavili Richard Hooker i Lancelot Andrewes. Za vrijeme kratke vladavine Eduarda VI, Henrikovog sina, oni su uspjeli povući Crkvu Engleske još dalje prema kalvinizmu, što je naglo prekinula kraljica Marija I, rimokatolkinja koja je obnovila papinsku vlast. Tek je pod kraljicom Elizabetom I Crkva Engleske oblikovana kao Crkva koja u sebi uključuje i katoličke i protestantske elemente.
Nakon Reformacije
Elizabetine odredbe nastojale su pomiriti različite struje i tako donijeti mir u kraljevstvo. Usprotivio im se manji dio stanovništva: oni koji su htjeli ostati vjerni papi u Rimu, te gorljivi protestanti, nazvani puritanci. Kroz sljedećih stotinu godina, za vrijeme vladavine Jakova I i Karla I, te u Engleskom građanskom ratu i za vrijeme protektorata Olivera Cromwella, često je dolazilo do sukoba dviju frakcija. Za vrijeme protektorata ukinuto je anglikanstvo, a prezbiterijanska teologija je postala obavezna. Karlo II, kralj Engleske, obnavlja anglikanstvo u obliku sličnom iz doba Elizabete I, no priznajući pravo na postojanje i puritancima i katolicima. Ipak, trajno sumnjičenje na nelojalnost trajat će do 19. vijeka.
Širenje izvan Engleske
Od 17. vijeka počinje snažno georgrafsko i kulturno širenje britanskoga utjecaja, pa tako i anglikanstva. Istovremeno s engleskom reformacijom od Rima se odvojila i Crkva Irske, ali ondje je većina stanovništva ostala vjerna Katoličkoj Crkvi. Godine 1582. utemeljena je Crkva Škotske, a nakon Američke revolucije i Episkopalna Crkva u Sjedinjenim Američkim Državama. Godine 1920. osnovana je i Crkva Velsa kao zasebna provincija. Širenjem britanske imperije proširio se i utjecaj anglikanstva u druge krajeve svijeta, a u 20. vijeku aktvine su i anglikanske misije.
Restauracijski pokreti
U 19. vijeku dogodila su se dva važna obnoviteljska pokreta u Crkvi Engleske. Jedan, nazvan evangelička obnova (eng. Evangelical Revival), ostavio je snažan pečat na društvene prilike, a između ostalog, doveo je i do ukidanja ropstva, do zakonodavstva o zaštiti djeteta, zabrane točenja alkohola, te razvoja javnog zdravstva i obrazovanja.
S druge strane, snažan je bio i pokret katoličke obnove (eng. Catholic Revival), koji je imao još dublji utjecaj na unutrašnji život Crkve, stavljajući euharistiju u središte bogoštovlja umjesto Dnevne službe, koja odgovara katoličkoj Službi časova. Usto, ponovno je uvedena upotreba liturgijskih odijela, te razne pobožne vježbe (npr. euharistijsko klanjanje), koje su dotad bile zabranjene u Crkvi Engleske. Katolička obnova je ostavila snažan utjecaj i na anglikansku teologiju, posebno u pravcu takozvanog kršćanskog socijalizma.
Struktura
mini|180px|lijevo|Rowan Williams Britanski monarh (trenutno kraljica Elizabeta II) ima ustavni položaj "Vrhovnog upravitelja Engleske Crkve".
Duhovni vođa Crkve je nadbiskup Canterburyja, koji nosi naslov primasa cijele Engleske i metropolita. On je također i znak jedinstva cijele Anglikanske zajednice, nezavisnih nacionalnih i pokrajinskih crkava. Od 2002. godine na ovom se mjestu nalazi dr. Rowan Williams.
Zakonodavno tijelo Crkve Engleske je Generalni sinod, čije odluke potvrđuje, ali bez mogućnosti unošenja izmjena, Parlament Ujedinjenog Kraljevstva. Nakon što dobiju i kraljevski pristanak, ove odluke postaju dio engleskog zakonodavstva.
Crkva ima i svoje sudstvo, koje također čini sastavni dio pravosudnog sistema Ujedinjenog Kraljevstva.
Osim nad Engleskom, jurisdikcija Crkve Engleske proteže se i nad Ostrvo Man, Kanalska ostrva, te nekoliko župa u Flintshireu u Velsu.
Crkva Engleske danas
Danas se Crkva Engleske određuje kao istovremeno reformirana i katolička. Sa jedne strane ona priznaje da slijedi nauk prvih reformatora, te da je na nju veliki utjecaj izvršila kasnija protestantska reformacija, a sa druge se strane doživljava kao nasljednica apostolske i, potom, srednjovjekovne Crkve, te ne smatra da se odijelila od Katoličke Crkve, već da ju je samo reformirala.
Ovo dvojstvo u Crkvi Engleske očituje se i u raznolikosti njenih zajednica. Neke od njih po svojim su bogoslužnim običajima, pa i teološkim razmišljanjima, mnogo bliže Rimokatoličkoj Crkvi nego bilo koja druga reformirana Crkva. Za te se zajednice kaže da pripadaju tzv. "Visokoj Crkvi" (eng. High Church). Druga grupa zajednica gotovo da se ni po čemu ne razlikuje od ostalih evangeličkih crkava, dajući više prostora propovijedanju nego liturgiji.
U samim dokumentima Crkve Engleske vidi se da je njeno teološko razmišljanje prilično konzervativno, a bogoslužne knjige odišu tradicionalnošću. Usto, struktura ove Crkve počiva na biskupskoj hijerarhiji.
Takva raznolikost dovela je u novije vrijeme i do više jakih sukoba unutar zajednice. To se posebno odnosi na sukobe oko svećeničkog ređenja žena, koje je prihvaćeno 1992. godine, a zaživjelo 1994. godine, te oko položaja homoseksualnih osoba među klerom, što još uvijek nije razriješeno. Najnoviji sukob izbio je 2005. godine odlukom Generalnog sinoda o dozvoli biskupskog ređenja žena. Ova je odluka vrlo brzo izazvala tolike proteste da je na koncu omogućeno zajednicama koje ne žele ženu kao biskupa da imaju muškarca.
Kovačevci (Glamoč)
Kovačevci su naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
NGC 2707
NGC 2707 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ponovo sa vama (Teška industrija)
Ponovo sa vama peti je LP-album bosanskohercegovačke pop-rok grupe Teška industrija iz 1984. godine u izdanju diskografske kuće "Sarajevo disk". Tekstove pjesama napisali su Duško Trifunović (3, 4, 5, 8), Vedad Hadžiabdić (2, 6), Husein Vladović (1) i Mladen Vojičić Tifa (7).
O albumu
Nakon razlaza članova grupe Teška industrija ubrzo nakon snimanja prethodnog albuma "Zasviraj i za pojas zadjeni" 1978. godine, gitarista Vedad Hadžiabdić i bubnjar Munib Zoranić odlučili su ponovno obnoviti rad grupe 1984. godine, s novim sastavom. Zoran Krga dodat je za klavijaturistu, Sead Trnka kao basista, dok je Narcis Lalić postao novi pjevač grupe. Zbog odlaska Gabora Lenđela koji je bio kompozitor i aranžer njihovih pjesama, na ovom studijskom albumu grupe Teška industrija došlo je do muzičkog zaokreta. Kompleksnije pjesme u hard rock i progresivnom stilu s početka njihove karijere u potpunosti napuštene, u korist jednostavnijih pjesama urađenih u popularnijem i modernijem pop-rok aranžmanu. Kao gost muzičari pojavljuju se Sanin Karić na bas-gitari i Muhamed Raženica na usnoj harmonici. Fotografiju za omot uradio je Z. Kanalić, a dizajn S. Kokoruš. Producent je bio Zlatko Srkalović.
Serravalle
mini|desno|200px|Tvrđava
Serravalle je castello u državi San Marino. Nalazi se u istočnom dijelu zemlje, na rječici Ausa, i na 148 metara iznad mora. Ima oko 9000 stanovnika, površinu od 10,5 kvadratnih kilometara, a nalazi se u regiji Domagnano. Najbliže turističke destinacije su Jakost Rocca i Borgo Maggiore.
Ovo je ne samo najgušće naseljena općina u San Marinu, nego se tu također nalazi i njegovo najveće naselje, Dogana. Gradić graniči sa San Marinskim općinama Domagnano i Borgo Maggiore, i italijanskim općinama Verucchio, Rimini i Coriano.
Malkočevci
Malkočevci su naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
Guildford Dudley
mini|desno|Kopija izgubljenog originala portreta lorda Guildforda Dudleya
Guilford ili Guildford Dudley (Gilford Dadli; 1536 - 12. februar 1554) je bio engleski plemić i suprug Jane Grey za koju neki historičari smatraju da je devet ili trinaest dana bila kraljica Engleske.
Bio je jedan od mlađih sinova Johna Dudleya, 1. vojvode od Northumberlanda, i Jane Guilford. Njegov otac je bio na čelu regentskog vijeća tokom vladavine maloljetnog Edvarda VI. Vojvoda od Northumberlanda nije želio da tron nakon sve izvjesnije smrti bolešljivog Edvarda naslijedi njegova dvadeset godina starija polusestra, katolkinja ledi Marija. Marija i Edvardova druga polusestra, ledi Elizabeta, zato su bile izbačene iz nasljedne linije jer su zakonski bile ilegitimne (rođene u poništenim brakovima Henrika VIII). Kako ni škotski Stuarti nisu bili primjerni za nasljeđivanje engleske krune, ona je bila predviđena za Jane Grey, najstariju unuku Marije Tudor.
John Dudley je zatim odlučio svoga sina Guilforda oženiti nasljednicom. Brak između Guilforda i Jane koja nije željela udati se za njega sklopljen je 15. maja 1553. godine.
Četiri dana nakon Edvardove smrti Jane je proglašena kraljicom i protiv svoje volje službeno je vladala devet dana. Dudleyevi su tražili da Guilford bude proglašen kraljem, ali Jane mu nije dala tu titulu i umjesto nje ponudila mu titulu vojvode od Clarencea.
Međutim, ledi Marija je upala u London sa brojnom podrškom i zbacila Jane sa trona, te se proglasila kraljicom. Jane i Guilford su bili premješteni u Tower of London, ali Marija ih je poštedila. Sljedećih šest mjeseci proveli su u Toweru. Međutim, nakon protestantske pobune Marija ih je počela gledati kao opasnost, te je potpisala smrtnu kaznu za rodicu i njenog supruga.
Velika nagrada Španije 2010.
Kvalifikacije
* 5 pozicija grid kazna
NGC 1349
NGC 1349 (također poznat kao MCG 1-9-6, PGC 13088 i UGC 2774) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 303 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Bik. Najveći prečnik je 0,80 (71 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 20. decembra 1886. godine.
NGC 5609
NGC 5609 (također poznat kao PGC 3088538) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 1385853840,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,40 (161 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (121 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Bindon Blood Stoney 1. marta 1851. godine.
NGC 1349
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5609
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 877
IC 877 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Djevica. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 28. aprila 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Abdulah Softić
'''Hadži hafiz Abdulah ef. Softić''' rođen je u Gornjem Vakufu. Školovao se u Sarajevu i Istanbulu gdje je i diplomirao. Zaposlio se i vršio dužnost imama u Gazi Husrev-begovoj džamiji i u isto vrijeme bio asistent na medresi. Godine 1908. dodijeljen je medresi u Fojnicu a nakon toga u Cazin i Tuzlu. Umro je 1927. godine u Prnjavoru. Napisao je knjigu „Dar mladeži i braći o propisima vjerovanja“.
Balanops
Balanops je jedini rod u monotipskoj porodici cvjetnica Balanopaceae nom. cons., reda Malpighiales, razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
Rod uklučuje pripada 9 vrsta stablašica i grmova raširenih po Australiji (sjeverni Queensland) i Okeaniji (Nova Kaledonija, Fidži, Vanuatu).
Prema Katalogu života, stepen bliskosti vrsta, unutar roda, ilustrira dlijedeći kladogram.
IC 2534
IC 2534 (također poznat kao ESO 374-19, MCG -6-22-11 i PGC 29016) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 129 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,00 (37 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart u aprilu 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4126
NGC 4126 (također poznat kao MCG 3-31-47, PGC 38565 i UGC 7123) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 312 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,10 (100 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 21. marta 1784. godine.
Nuklearni reaktor
mini|CROCUS, mali nuklearni reaktor korišten za istraživanja u EPFL, u Švicarskoj. Nuklearni reaktor je postrojenje u kome se odvija kontrolisana nuklearna lančana reakcija.
Trenutno, svi nuklearni reaktori svijeta su bazirani na fisionoj reakciji i smatraju se relativno bezbjednim proizvođačem električne energije, sa minimalnim kratkoročnim zagađenjem životne sredine. Među ekološkim krugovima, pak, postoji izvjesna zabrinutost vezana za nuklearni otpad.
Podjela nuklearnih reaktora u elektranama je izvršena na osnovu goriva koje se koristi, moderatora, hlađenja itd. Podrazumijeva se da se u dole navedenim reaktorima odvija fisiona lančana reakcija, s obzirom na to da fuzioni reaktori još uvijek nisu dovoljno istraženo područje, a još manje komercijalizovano.
Kako reaktor radi
okvir| Heterogeni nuklearni reaktor sa termičkim neutronima. Šema: 1 — [[Kontrolne šipke 2 — Biološka zaštita 3 — Zašita 4 — Moderator neutrona 5 — Nuklearno gorivo 6 — Prevodilac toplote]]
Osnovni dijelovi u jednoj nuklearnoj elektrani su:
Nuklearnoj elektrani za proizvodnju električne energije, pijre svega, potrebno je nuklearno gorivo. Toplota se proizvodi u nuklearnoj fisiji u unutrašnjosti reaktora. Kada je relativno veliko fisiono jezgro atoma (obično uranij 235 ili plutonijum 239) udareno neutronom, formira dva ili više manjih nukleusa kao produkte fisije, oslobađajući energiju i neutrone. Novonastali neutroni dovode do dalje fisije i nastanka nuklearne lančane reakcije. Kada se nuklearna lančana reakcija kontroliše, energija koja se oslobodi može da se iskoristi za zagrijavanje vode, proizvodi se para koja pokreće turbinu koja ide do generatora električne energije. Važno je napomenuti da nuklearna eksplozija podrazumijeva nekonstrolisanu lančanu reakciju, dok u reaktoru nije moguće dostići ovaj nivo. Obogaćeni uranij je prirodni uranij u kome je povećan procenat uranija 235. Prirodni uranij sadrži samo 0,72% uranija 235, a ostalo je uglavnom uranij 238 (99,2745%) i malo uranija 234(0,0055%). Povećanjem koncentracije uranija 235 u prirodnom uraniju, povećava se i vjerovatnoća da dođe do fisione reakcije pomoću termičkih neutrona, s obzirom na to da se uranij 238 većinom raspada pomoću brzih neutrona a uranij 235 pomoću termičkih.
Konstrukcija
Nuklearni reaktor, obično, sadrži sljedeće dijelove:
Reaktori hlađeni i moderovani običnom vodom (H2O)
U ovu grupu reaktora spadaju VVER, PWR (reaktor sa vodom pod pritiskom ili pressurized water reactor) i BWR (reaktor sa ključalom vodom ili Boiling Water Reactor). Smatraju se najbezbednijom i najpouzdanijom tehnologijom pa su s toga i najrasprostranjenija vrsta reaktora danas u svijetu (iako je reaktor Ostrvo Tri milje, poznat po nuklearnoj katastrofi 1979. godine, ovog tipa). Nešto niži pritisak koriste rektori s ključalom vodom. Efikasnost ovih reaktora je veća nego kod ostalih tipova reaktora, čak se smatraju stabilnijim i sigurnijim. Nažalost, ključala voda u reaktoru izaziva druge probleme. Najveći je taj, što radioaktivna voda iz reaktora može da ošteti ostale komponente i ozbiljno ugrozi osoblje oko reaktora ukoliko voda iscuri prilikom neočekivane havarije.
Reaktori moderovani teškom vodom (D2O)
PHWR (Reaktor sa teškom vodom pod pritiskom ili Pressurized Heavy Water Reactor). Prvi reaktor ovog tipa izgrađen je u Kanadi, poznat pod nazivom KANDU. Ovi reaktori su hlađeni i moderovani teškom vodom. Zbog toga, ovi reaktori mogu da koriste i prirodni uranij. Zamena goriva u rekatoru može da se sprovede i dok reaktor radi, što omogućava uštedu vremena, energije, uranija itd. Izgrađeni su u Kanadi mada su do danas izvezeni i u Rumuniju, Argentinu, Koreju, Indiju, Pakistan.
Reaktori moderovani grafitom (C)
Magnox -GCR (Gas Cooled, Graphite Moderated Reactor) je gasom hlađen i grafitom moderovan reaktor. Obično, za hlađenje se koristi ugljen-dioksid CO2. U poređenju sa reaktorima koji koriste vodu pod pritiskom, ovi reaktori pokazuju veću efikasnost uprkos većim temeperaturama. Reaktori su osmišljeni u Velikoj Britaniji i spadaju u grupu termičkih reaktora.
Reaktori hlađeni tečnim metalom
Ovakav tip reaktora nema moderator i proizvodi veću količinu goriva nego što iskoristi odnosno potroši. Superfeniks reaktor u Francuskoj je ovog tipa zajedno sa Fermi-1 u Sjedinjenim Američkim Državama. Ovi reaktori koriste tečan natrijum za hlađenje i spadaju u grupu brzih reaktora. Postoje dve vrste ovih reaktora:
Podjela prema nuklearnoj reakciji
1. Fisiona reakcija- Većina savremenih reaktora je bazirana na fisionoj reakciji. Uglavnom se za gorivo koristi uranij, ali se vode istraživanja i sa torijumovim ciklusom. Fisioni reaktori se mogu podijeliti u dvije grupe, u zavisnosti od energije neutrona koji se koriste da iniciraju nuklearnu fisionu lančanu reakciju:
2. Fuzijsk reakcija - je i dalje u eksperimentalnoj fazi. Uglavnom, kao gorivo se koristi vodonik.
3. Radioaktivni raspad- Ovi reaktori koriste akceleratore radioizotopa i atomske baterije, koje generišu toplotu i snagu eksploatisanjem pasivnog radioaktivnog raspada.
NGC 7106
NGC 7106 (također poznat kao ESO 188-17 i PGC 67215) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 151 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,70 (75 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Radiolaria
Radiolaria, zvana i Radiozoa, bosanski uobičajeno radiolarije su  protozoa  dijametra 0.1–0.2 mm koje stvaraju zamršene mineralne skelete, obično s centralnom kapsulom koja deli ćeliju na unutrašnji i vanjski dio endoplazme i ektoplazme. Razrađeni mineralni skelet obično je izrađen od silicij-dioksida. Nalaze se kao zooplankton u svim dijelovima okeana, a njihovi skeletni ostaci čine veliki dio pokrova okeanskog dna kao silicijske ooze. Zbog svoje brze promjene kao vrste, predstavljaju važan dijagnostički fosil koji se nalazi od ksmbrija nadalje. Neki uobičajeni radiolarni fosili uključuju rodove Actinomma, Heliosphaera i Hexadoridium.
Mitohondrija
mini|desno|300px|Struktura mitohondrije [[Datoteka:Biological cell.svg|mini|desno|300px|Organizacija tipske eukariotske ćelije:
Radiolaria
Opis
left|frame|Circogonia icosahedra, radiolarijska vrsta u obliku regularnog  [[ikosahedrona]]
Mitohondrija
1 – Jedarce 2 – Jedro 3 – Ribosomi 4 – Vezikula 5 – Hrapavi endoplazmatski retikulum 6 – Golđijev aparat 7 – Mikrotubule 8 – Glatki endoplazmatski retikulum 9 – Mitohondrija 10 – Lizosom 11 – Citoplazma 12 – Mikrosomi 13 – Centriole]] Mitohondrija je dvostruko membranski vezana organela koja se nalazi u većini eukariotskih organizma. Mitohondrije stvaraju većinu zaliha ćelijskog adenozin-trifosfata (ATP), koji se kasnije koristi kao izvor hemijske energije, koristeći energiju kisika koji se oslobađa u aerobnom disanju na njenoj unutrašnjoj membrani. Na taj način, mitohondrije imaju ulogu cjeloživotnih ćelijskih energana i jednog od osnovnih tora održavanja homeostaze, Prvi ih je otkrio Albert von Kölliker, 1880., u voljnim mišićima insekata. Frazu "ćelijska elektrana" skovao je Philip Siekevitz u istoimenom članku iz 1957.
Nekim ćelijama u nekim višećelijskim organizmima nedostaju mitohondrije (naprimjer, zrela crvena krvna zrnca sisara). Veliki broj jednoćelijskih organizama, kao što su mikrosporidija, parabazalidi i diplomonadi, smanjili su ili transformisali svoje mitohondrije u druge strukture. Poznato je da je jedan eukariot, Monocercomonoides, potpuno izgubio svoje mitohondrije, i jedan višećelijski organizam, Henneguya salminicola, poznato je da su zadržali organele povezane s mitohondrijima u vezi s potpunim gubitkom njihovog mitohondrijskog genoma.
Mitohondrije su površine obično između 0,75 i 3 μm2, ali se značajno razlikuju po veličini i strukturi. Osim ako nisu posebno obojene, nisu vidljive. Osim snabdijevanja ćelijskom energijom, mitohondrije su uključene u druge funkcije, kao što su signalizacija, ćelijska diferencijacija i ćelijska smrt, kao i održavanje kontrole [ [ćelijski ciklus|ćelijskog ciklusa]] i ćelijskog rasta.
Radiolaria
Opis
Radiolarije imaju mnogo igličastih pseudopodija podržanih snopovima mikrotubula koje pomažu u plutanju organizma. Ćelijsko jedro i većina drugih organela nalaze se u endoplazmi, dok je ektoplazma ispunjena pjenastom vakuolom s lipidnim kapljicama, održavajući ih živahnim. Radiolarije često mogu imati simbiotske alge, posebno zooksantele koje ćeliji pružaju većinu energije. Neke od ovih organizacija nalaze se među heliozoaama, ali one nemaju centralne kapsule i proizvode samo jednostavne ljuske i bodlje. Neke radiolarije poznatw su po tome što liče na obični poliedar, kao što je kod "Circogonia icosahedra" u obliku ikosaedra.
Mitohondrija
Mitohondrijska biogeneza je zauzvrat vremenski usklađena sa ovim ćelijskim procesima. Mitohondrije su uključene u nekoliko ljudskih poremećaja i stanja, kao što su mitohondrijske bolesti, srčana disfunkcija, otkazivanje srca i autizam.
Radiolaria
Taksonomija
Raspravlja se i o odnosima Foraminifera i Radiolaria. Molekularna stabla podržavaju njihov bliski odnos – grupa zvana Retaria. Ali jesu li sestrinske loze ili treba li Foraminifera uvrstiti u sastav Radiolaria nije poznato.
Pregled
Radiolaria, Radiozoa – radiolarije ili zrakaši – su  grupa ameboidnih Protista koja proizvodi zamršene mineralne skelete nalazi kao zooplanktona u okeanu. Obično su jednoćelijske, iako neke tvore kolonije hiljada jedinki. Tijelo ćelije podijeljeno je u dva dijela, unutarnji i vanjski, koji se nazivaju endoplazma i ektoplazma, razdvojeni organskom membranom, zvanom središnja kapsula. Dva najkarakterističnija obilježja radiolarija su njihov skelet i aksopodije. Radiolarios proizvodi kostur koji može imati vrlo razrađenu strukturu i velike ljepote, sa opaliranim izgledom. Brojne izbočine zvane aksopodi napuštaju tijelo ćelije koja mu daje zračen izgled i služe tijelu za kretanje i hvatanje malog plijena.
Kostur fosila radiolarija lako je, a zbog brzog evolucije njihovih vrsta važni su kao fosili vodeći iz Kambrije. Radiolarios trenutno broji oko 1000 živih vrsta.
Tradicionalno je Radiolaria grupirala četiri grupe: Acantharea, Nassellaria, Spumellaria i Phaeodaria (Haeckel 1887). 4 Međutim, molekularne analize otkrile su da je skupina Phaeodaria zapravo povezana sa Thecofilosea, u Cercozoa, 5 jer je sličnost zbog konvergentne evolucije u razvoju silicijskog kostura i aksopoda.
Ekologija
Radiolarijani su morski i pelagični, koji predstavljaju važan dio planktona. Nalaze se u svim oceanima, uključujući umjerene, tropske i arktičke širine. Većina živi na prvih stotina metara površine na otvorenom moru, ali ih je pronađeno i na svim dubinama, uključujući i ponorne dubine. 6 7 Njegova morfologija je prilagođen suspenzije u vodenom stupcu i različitih vrsta koje žive u različitim dubini rasponima. Dvije su vrste mogle biti bentoške, mada njihova povezanost s radiolarijanima nije jasna.
Radiolarijani su heterotrofi, obično predatori protista i drugih malih organizama koje hvataju svojim pseudopodima. Među svoj plijen uključuje zooplanktona ( kopepoda, rakova larve, ciliates i flagelati) kao fitoplanktona ( dijatomeje, Coccolithophores i dinoflagelate ) plus bakterija i organskih otpadaka. Veće vrste mogu uhvatiti kopitare i ličinke rakova. Radiolarijanci su jednoćelijski, mada neke vrste mogu formirati kolonije hiljada jedinki (porodica Collosphaeridae ). Kolonijalni pojedinci uklopljeni su u zajedničku želatinoznu matricu i međusobno se povezuju sa svojim pseudopodima. Neke vrste mogu formirati simbiotske asocijacije sa raznim algama, posebno zooksanthellae, koje proizvode većinu energije potrebne radiolario. Pojedine radiolarije obično imaju veličinu u rasponu od stotine do desetine milimetra, ali neke dostižu milimetar ili više, pa ih možete vidjeti golim okom. Kolonije mogu kolektivno dostići veličine veće od centimetra, dosežući u izuzetnim slučajevima, do promjera do tri metra. 9
Struktura
[[Datoteka:Radiolaria scheme.svg|thumb|400px|Dijagram radiolarijumske ćelije (kelet sa lijeve strane i ćelija sa desne strane).
1. – korteksna školjka, 2. – sekundarni skelet, 3. – pora, 4. – glavni skelet, 5. – prva medularna školjka, 6. – sekundarna medularna školjka, 7. – korteksna školjka, 8. – greben i školjka, 9. – endoplazma, 10. – ektoplazma (kalima), 11. – aksopodija, 12. – filipodija, 13. –mikrotubula, 14. – vakuola, 15. – Golgijev aparat, 16. – jedro, 17. – mitohondrije, 18. – centralna kapsula, 19. – ribosom, 20. – lipidna granula.]]