cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Utrikulus
Funkcija
Utrikulus sadrži mehanoreceptore zvane trepljaste ćelije, koje razlikuju stepene naginjanja glave, zahvaljujući njihovoj apikalnoj postavci stereocilija. One su prekrivene otolitiima koji, zbog gravitacije, povlače stereocilije i naginju ih. U zavisnosti od toga da li je nagib u smjeru kinocilija ili ne, rezultirajuća polarizacija trepljastih ćelija je ekscitacijska (depolarizirajuća) ili inhibitorna (hiperpolarizacija). Bilo koja orijentacija glave uzrokuje kombinaciju stimulacije utrikulusa sakulusa dva uha. Mozak tumači orijentaciju glave, upoređujući međusobno ove ulaze, ako i sa drugim ulazima iz očiju i receptorima za istezanje u vratu, otkrivajući na taj način da li je samo glava nagnuta ili se cijelo tijelo naginje. Inercija otolitnih membrana je posebno važna u detekciji linearnog ubrzanja. Ako pretpostavimo da neko sjedi u autu na semaforu i tada se pokreće. Otolitna membrana macula utriculi nakratko zaostaje za ostalim tkivima, savija stereocilije unatrag i stimulira ćelije. Kada se zaustavi na sljedećem svjetlu, makula se zaustavlja, ali otolitna membrana nastavlja da ide na trenutak, savijajući stereociliju naprijed. Trepljaste ćelije pretvaraju ovaj obrazac stimulacije u nervne signale, a mozak se stoga savjetuje o promjenama vaše linearne brzine. Ovaj signal vestibulumskom živcu (koji ga vodi do moždanog stabla) se ne prilagođava s vremenom. Učinak ovoga je da će, naprimjer, osoba koja leži na spavanju nastaviti da otkriva da leži satima kasnije kada se probudi.
Spisak naseljenih mjesta u općini Sapna
Opći podaci
Sapna je naselje i općina koja se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Naseljena mjesta u općini Sapna, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 13) su:
Utrikulus
Funkcija
Nesavijene i u mirovanju cilija u makuli imaju osnovnu brzinu depolarizacije od 90–100 akcijskih potencijala u sekundi. Mozak to potiskuje, tijelo ignorira i zna da je stabilizirano. Ako se glava pomiče ili tijelo ubrzava ili usporava, dolazi do savijanja. Ovisno o smjeru savijanja, trepljaste ćelije će biti pobuđene ili inhibirane, što rezultira povećanjem ili smanjenjem frekvencije pokretanja trepljastih ćelija.
Makula je takođe osetljiva na linearno ubrzanje jer inercija koju posjeduje statokonij također može da pomjeri želatinozni sloj tokom povećanja i smanjenja linearne brzine.
Lua (programski jezik)
Lua je jednostavan, reflektivan, imperativni i funkcionalni programski jezik, dizajniran kao skript jezik sa proširivom semantikom kao primarnim ciljem. Samo ime jezika potiče od portugalske riječi lua što znači mjesec. Jezik je kreiran 1993. godine, a licenciran je pod MIT licencom (do verzije 5.0 korištena je BSD licenca).
Kuvajt (grad)
Kuwait (također Al Kuwait) je glavni grad države Kuvajt.
Lua (programski jezik)
Lua posjeduje relativno jednostavan C API u poređenju sa ostalim skript jezicima. Lua i JavaScript imaju vrlo sličnu semantiku uprkos velikim razlikama u sintaksi. Po dizajnu, Lua je vrlo slična i programskom jeziku Icon. Ima široku primjenu u industriji video igara, ali i u nekim komercijalnim kao i nekomercijalnim aplikacijama.
Lua programi se ne interpretiraju direktno iz tekstualne Lua datoteke, već se kompajliraju na bajtkod koji se potom izvršava na Lua virtuelnoj mašini. Korištenjem minimalnog skupa tipova podataka, Lua pokušava da balansira između veličine i moći.
Kuvajt (grad)
Oko stare gradske jezgre, nastale u drugoj polovici 18. vijeka iz ribarskog naselja, izgrađene su moderne četvrti. Snažan razvoj Kuwaita bilježi se naročito nakon 1946., kad je započelo iskorištavanje bogatih okolnih naftonosnih polja. Kulturno je središte sa univerzitetom iz 1966. godine.
Uz petrohemijsku industriju razvile su se metalna i prehrambena; proizvodnja građevinskog materijala, prerada kože. Tu su termoelektrane i uređaji sa desalinizaciju morske vode. Cestovna raskrsnica prema Al-Ahmadiju, Min al-Ahmadiju i Basri (Irak). Međunarodna zračna luka.
Lua (programski jezik)
Primjer koda
ili:
Kuvajt (grad)
Ima 62.600 stanovnika (podaci iz 2006.) dok u metropolitanskom području ima oko 2.380.000 stanovnika.
Lua (programski jezik)
Primjer koda
print dodaje karakter za prelaz u novi red, za razliku od io.write gdje se on mora dodati u samom kodu.
Faktorijel je primjer rekurzivne funkcije: Drugi oblik za funkciju faktorijela potiče od Luinog načina izračuna logičkog operatora, po kome Lua vraća vrijednost posljednjeg izračunatog operanda u izrazu:
Žuje-Šarci
Žuje-Šarci su naseljeno mjesto u sastavu općine Sapna, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH. Naselje se sastoji od 2 zaseoka i to: Žuje i Šarci koji čine jednu mjesnu zajednicu pod nazivom Žuje-Šarci.
Historija
Žuje-Šarci nisu postojali kao samostalno naseljeno mjesto na popisu stanovništva iz 1991. godine.
Otolit
Otolit (grč. ὠτο– ot, ōto = uho + λίθος – líthos = kamen), koji se naziva i statokonij ili otokonij ili statolit, je kalcij-karbonatna struktura u sakulusa ili utrikulusa unutrašnjeg uha, posebno u vestibulumskom sistemu kičmenjaka. Sakulus i utrikulus zajedno čine "otolitne organe". Ovi organi su ono što omogućava organizmu, uključujući i ljude, da percipira linearno i horizontalno i vertikalno ubrzanje (gravitacija). Identificirani su i kod izumrlih i kod postojećih kičmenjaka.
Brojanje godišnjih prstenova rasta na otolitima je uobičajena tehnika u procjeni starosti riba.
Opis
Endolimfne tvorevine kao što su otoliti strukture su u sakulusu i utrikulusu unutrašnjeg uha, posebno u vestibulumskom labirintu svih kičmenjaka (ribe, vodozemci, gmizavci, ptice i sisari). Kod kičmenjaka, sakulus i utrikulus zajedno čine „otolitne organe“. I statokonija i otoliti se koriste kao indikatori gravitacije, ravnoteže, kretanja i smjera kod svih kičmenjaka i imaju sekundarnu funkciju u detekciji zvuka kod njihovih viših vodenih i kopnenih vrsta. Osetljivi su na gravitaciju i linearno ubrzanje. Zbog svoje orijentacije u glavi, utrikulus je osjetljiv na promjenu horizontalnog kretanja, a sakulusna vrećica daje informacije o vertikalnom ubrzanju (kao u liftu).
IC 885
IC 885 (također poznat kao MCG 4-32-8 i PGC 46722) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 314 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,80 (73 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 3. maja 1889. godine.
Otolit
Opis
Slični receptori za ravnotežu koji se nazivaju statocisti mogu se naći u mnogim grupama beskičmenjaka, ali nisu sadržani u strukturi unutrašnjeg uha. Mehkušci imaju morfološki slične statociste kao što su osjetljivi organi na premještanje tečnosti kičmenjaka; however, the function of the mollusk statocyst is restricted to gravity detection and possibly some detection of angular momentum. To su analogne strukture, sa sličnim oblikom i funkcijom, ali ne potiču od zajedničke strukture.
IC 885
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Otolit
Opis
Statokonije (također zvane otokonije) su brojne granule (zrna), često sfernog oblika, između 1 i 50 µm; skupa. Statokonije se također ponekad nazivaju statociti. Otoliti (također zvani statoliti) su aglutinirani kristali ili kristali precipitirani oko jezgra, sa dobro definiranom morfologijom i svi se zajedno mogu nazvati endolimnim inkluzijama.
Fagatogo
mini|desno|300px|Fagatogo Fagatogo je sjedište vlade Američke Samoe (zvanično), a lociran je na ostrvu Tutuila, u luci Pago Pago. Stanovništvo (2009): 3.000. Pago Pago je de facto glavni grad.
Geografija
Geografske koordinate su: 14°16′57″Jug 170°41′24″Zapad
NGC 4131
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Slap (Vipava)
mini|280px|Slap, rimokatolička crkva "Sv. Matej" Slap je naseljeno mjesto u sastavu općine Vipava, regija Goriška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ajdovščina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Slap je imao 419 stanovnika.
Čembalo
desno|mini|250px|Čembalo Čembalo (ital, cembalo), je žičani muzički instrument sa tipkama u kojem se žice okidaju proizvodeći zvuk. U muzici od 16. do 18. vijeka ovaj muzički instrument je odigrao veoma značajnu ulogu. Bio je stalni sastavni dio orkestra i kamernih sastava. Bio je razvijen u Evropi u 14. ili 15. vijeku i bio je u širokoj upotrebi od 16. do početka 19. vijeka. U periodu klasicizma čembalo je vodeću ulogu prepustio klaviru. U 20. vijeku obnovljen je interes za čembalo zbog izvođenja muzike iz 16., 17., i 18. vijeka, kao i novih kompozicija. Kvalitet oštrine zvuka tokom okidanja metalnih žica dodaje jasnoću melodijskim linijama. Čembalo je posebno efikasan prilikom izvođenja kontrapunktalne muzike, to jest muzike koja se sastoji od dvije ili više melodijskih linija koje se sviraju u isto vrijeme, kao što je to slučaj sa nekim djelima (fuga) njemačkog kompozitora Johanna Sebastiana Bacha.
Najstariji preživjeli primjerci čembala napravljeni su u Italiji u ranom 16. vijeku. Malo se zna o ranoj historiji čembala, ali u 16. i 18. vijeku prošao je značajne promjene i postao je jedan od najvažnijih evropskih muzičkih instrumenata. Nastaju nacionalne škole za pravljenje ovog instrumenta, posebno u Italiji, Flandriji, Francuskoj, Engleskoj i Njemačkoj. Visoko ukrašeni drveni okvirovi kod ovih muzičkih instrumenata sa obojenim poklopcima postali su moderni u to vrijeme. Većina velikih baroknih kompozitora svirali su ili komponovali za čembalo. Najveći virtuoz na ovom muzičkom instrumentu bio je italijanski kompozitor Domenico Scarlatti.
Babunovići
Babunovići su naseljeno mjesto u gradu Srebreniku, Bosna i Hercegovina.
Oružane snage Džibutija
Oružane snage Džibutija - DJAF su vojne snage Džibutija. Sastoje se od Kopnena vojska i njenih podružnica Ratnog zrakoplovstvo i protivzračne odbrane i Ratna mornarica. Od 2018. godine oružane snage Džibutija broje 20.470 pripadnika kopnenih trupa koje su podijeljene u nekoliko pukova i bataljona stacioniranih u raznim područjima širom zemlje. Oružane snage Džibutija važan su faktor u području moreuza Bab el-Mandebi Crvenog mora.
General Zakaria Chiek Imbrahim zapovjednik je Oružanih snaga Džibutija a tu dužnost preuzeo je u novembru 2013. godine.
Džibuti je dugo vremena vrlo aktivan član Afričke unije i Arapske lige.
Kopnena vojska
Nacionalna armija Džibutija najbrojnija je komponenta Oružanih snaga Džibutija. Oružane snage Džibutija broje 20.470 vojnikaa kopnena vojska je sastavljena od 18.600 vojnika. Nacionalna armija je podijeljena u nekoliko pukova i bataljona raspoređenih širom zemlje. Armija ima četiri vojna okruga (okrug Tadžourah, Dikhil, Ali-Sabieh i Obock). Sukobi s vojskom Eritreje 2008. godine pokazali su visok stepen obučenosti i vještine džibutskih snaga, ali također je naglasila i činjenicu da malobrojna vojska neće moći suzbiti brojnije a ipak slabije obučene vojne snage svojih susjeda. Vojska se koncentrirala na nabavku opreme, pogodne za patrolne dužnosti i kontranapade, ali neučinkovite za oklopno ratovanje.
Službeni zadaci oružanih snaga uključuju osiguranje sigurnosti zemlje od vanjskog napada i održavanje sigurnosti na granici. Džibutske snage i dalje patroliraju područjem oko granice sa Eritrejom, kako bi preduhitrile eventualni napad iz te države. Vojska Džibutija jedna je od manjih profesionalnih armija u Istočnoj Africi.
Ratna mornarica
Mornarica Džibutija je mornarički ogranak Oružanih snaga Džibutija. Od 2013. sastoji se od oko 1.000 pripadnika redovnog sastava a glavni zadatak ovog roda Oružanih snaga je zaštita nacionalnih pomorskih prava i podrška vanjskoj politici nacije. Odgovorna je za osiguranje teritorijalnih voda Džibutija i 314 km duge obale. Mornarica je osnovana 2 godine poslije sticanja nezavisnosti. U početku su je činili dijelovi Žandarmerije i bila je usmjerena na sigurnost luka i nadzor prometa. Nabava nekoliko američkih brodica 2006. godine znatno je povećala sposobnost mornarice za patroliranje na većim udaljenostima i zadržavanje na moru nekoliko dana. Proširena je saradnja sa američkom i jemenskom mornaricom u nastojanju da se zaštiti i održi sigurnost Džibutija kao i sigurnost Morske komunikacijske trake (SLOC). 2004. godine Italija je isporučila dvije patrolne brodice Classe 200 italijanske obalske straže i dva nova tipa CP 500 motornih brodica.
Ratno zrakoplovstvo
Zračne snage Džibutija osnovane su kao dio oružanih snaga Džibutija nakon što je ta država stekla nezavisnost 27. juna 1977. Prvi sredstva ratnog zrakoplovstva bila su tri transportna aviona Nord N.2501 i helikopter Allouette II. 1982. godine, Zračne snage Džibutija su obogaćene s još dva helikoptera Aerospatiale AS.355F Ecureuil 2 i Cessnom U206G Stationair, a 1985. i Cessnom 402C Utiliner. Alouette II je povučen iz upotrebe i izložen u zračnoj bazi Ambouli na aerodromu Džibuti. Tokom 1987. tri transportna aviona N.2501 noratla su povučena iz upotrebe i potom vraćena u Francusku. Nova oprema stigla je 1991. u obliku Cessne 208 Karavan, a slijedili su i ruski tipovi početkom devedesetih, uključujući četiri helikoptera Mil Mi 2, šest Mil Mi 8 i dva Mil Mi 17 helikoptera i jedan lahki transportni avion Antonov An 28. Obuka pilota za potrebe Ratnog zrakoplovstva, provodi se u Francuskoj s nastavkom letačke obuke u Džibutiju. Ratno zrakoplovstvo nema vlastite jedinice i formiran je u cjelosti unutar Kopnene vojske a jedina baza se nalazi u Ambouliju.
prema stanju iz 2018. Oružane snage Džibutija sastojale su se 18.000 – 20.000 aktivnih pripadnika i 10.500 – 11.000 pripadnika rezervnog sastava.
Kina
Kineska baza za mornaričku podršku, (izgradnja započeta 2016 ) završena je i službeno otvorena 2017.
Francuska
Francuski 5. prekookeanski međuarmijski puk je stacioniran u Džibutiju.
Italija
U Džibutiju se nalazi i itaijanska baza Base Militare Nazionale di Supporto (Podrška pomorskim snagama Evropske unije), kapaciteta 300 članova i nekoliko bespilotnih letjelica.
Japan
Baza Samoodbrambenih snaga Japana u Džibutiju osnovana je 2011. s kapacitetom od oko 600 ljudi. Uspostavljena je na rotacijskoj osnovi, sa pomorskim plovilima i pomorskim patrolnim avionima. Japan navodno plaća 30 miliona dolara godišnje za vojne objekte iz kojih provodi operacije protiv piraterije u regiji. Baza također djeluje kao središte za operacije širom istočnoafričke obale.
SAD
Oružane snage SAD-a (kombinirana združena operativna grupa Afrički rog) sa više od 3.500 vojnika nalaze se u Kampu Lemonnier.
NGC 2715
NGC 2715 (također poznat kao IRAS 09018+7817, MCG 13-7-15, PGC 25676 i UGC 4759) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 62 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 4,80 (86 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Alphonse Louis Nicholas Borrelly 1871. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1355
NGC 1355 (također poznat kao MCG -1-10-2 i PGC 13169) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 180 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,50 (79 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 8. oktobra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Brabançonne
Brabançonne jest nacionalna himna Belgije. Himna je napisana na tri zvanična jezika u Belgiji: holandskom, francuskom i njemačkom.
NGC 7115
NGC 7115 (također poznat kao ESO 531-25, IRAS 21407-2535, MCG -4-51-11 i PGC 67248) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 159 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Južna riba. Najveći prečnik je 1,70 (79 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 9. jula 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Edmund Tudor
200px|mini|desno|Grb Edmunda Tudora
Edmund Tudor (1431 - 1. novembar 1456) je bio engleski plemić poznat kao otac Henrika VII Engleskog.
Rođen je kao drugi sin Owena Tudora i Katarine od Valoisa, udovice Henrika V Engleskog. Nije poznato je li rođen prije ili poslije nakon što su njegovi roditelji sklopili tajni brak. Njegova majka je rodila još četvero djece Owenu prije nego je umrla 1437. godine. Njegov polubrat, kralj Henrik VI Engleski, dao mu je titulu grofa od Richmonda u novembru 1452. godine.
Dana 1. novembra 1455. oženio je dvanaestogodišnju ledi Margaret Beaufort, koja je zanijela već 1456. godine.
Tokom Ratova dviju ruža Edmund je bio zarobljen od strane Yorkista. Bio je zatvoren na jugu Velsa, gdje se zarazio kugom i umro 1. novembra 1456. godine. Njegovo jedino dijete, sin koji će na kraju Ratova ruža postati Henrik VII Engleski, rodio se dva mjeseca nakon njegove smrti.
Afarski jezik
Afarski jezik (afarski: Qafar af), također poznati i kao ’Afar Af, Afaraf i Qafar af pripada ogranku kušitskog jezika iz afroazijske porodice jezika. Maternji je jezik Afara koji naseljavaju Džibuti i dijelove Eritreje i Etiopije.
Klasifikacija
Afarski jezik je svrstan u kušitsku granu afroazijske porodice jezika. Dalje je svrstan u nizijsko-istočnu podgrupu kušitskog jeziku, zajedno sa saho i somalijskim jezikom. Najsrodniji je saho jeziku.
Rasprostranjenost
Afarskim jezikom govore Afari u Džibutiju, Eritreji i Afarskoj regiji u Etiopiji.
Status službenog jezika
U Eritreji je afarski jezik potvrđen kao jedan od devet službenih jezika koji formalno uživaju jednak status iako Tigrinya i arapski jezik imaju daleko najveći značaj u službenoj upotrebi. Postoje svakodnevne emisije na nacionalnom radiju i prevedena verzija eritrejskog ustava na ovaj jezik. Međutim, u obrazovanom sistemu, govornici afarskog češće se služe arapski koji im služi kao drugi jezik odnosno jezik podučavanja.
U etiopskoj Regiji Afar afarski je također priznat kao službeni radni jezik.
Manastir Hilandar
mini|desno|Manastir Hilandar
Vestibulumski švanom
Vestibulumski švanom (VS), također zvani akustični neurom, je benigni tumor koji se razvija na vestibulopužničnom živcu koji prolazi iz unutrašnjeg uha do mozga. Tumor nastaje kada su oštećne Schwannove ćelije koje formiraju izolacijsku mijelinsku ovojnicu. Normalno, Schwannove ćelije dobro funkcionišu kako bi zaštitile nerve koji prenose impulse za ravnotežu i zvučne informacije u mozak. Međutim, ponekad mutacija gena supresora tumora, NF2, koji se nalazi na hromosomu 22, što rezultira abnormalnom proizvodnjom ćelijskog proteina pod nazivom merlin: Schwannove ćelije se umnožavaju da se formira tumor. Tumor nastaje uglavnom na vestibulumskom, a ne na pužničnom djelu živca, ali sluh kao i ravnoteža će biti pogođeni kako se tumor povećava.
Manastir Hilandar
Hilandar, u starijim spisima i Hilendar (gr. Χιλανδαρίου) je srpski pravoslavni manastir, koji se nalazi u sjevernom dijelu Svete Gore (gr. Aγιoν Oρoς), područja koje je mnogo ranije bizantijski car Bazilije I Makedonac dekretom (zlatnom bulom) iz 885. godine dodijelio pravoslavnim monasima da žive asketskim životom u hrišċanskom duhu daleko od vanjskog svijeta. Sveta Gora je smještena na Atosu (gr. Aτoς), trećem kraku poluotoka Halkidiki u sjevernoj Grčkoj, a manastir se nalazi na 2,5 kilometara od mora. Promatran izvana, manastir ima izgled srednjovjekovnog utvrđenja, s obzirom da je utvrđen bedemima, koji su visoki i do 30 m. Vanjski zidovi su dugački 140 m i okružuju površinu koja je skoro 75 m široka. Manastir je ovako utvrđen s obzirom da je u prošlosti, kao i ostala utvrđena monaška naselja na Svetoj Gori, morao da se brani od gusara.
Vestibulumski švanom
Velika većina ovih VS (95%) su jednostrani, samo na jednom uhu. Nazivaju se "sporadičnim" (tj. slučajno, nenasljednim). Iako nisu kancerogeni, mogu naštetiti ili čak postati opasne po život ako narastu da pritišću druge glavene živce i vitalne strukture kao što je moždano stablo. Varijacije u mutaciji određuju prirodu razvoja tumora. Jedina izloženost životne sredine koja je definitivno povezana sa rastom VS je terapijsko izlaganje zračenju glave.
Friedrich August von Hayek
Friedrich August von Hayek bio je ekonomist i filozof rođen u Austriji, poznat po širokoj odbrani i popularizaciji ideja klasičnog liberalizma. Hayek je postao poznat široj javnosti ulazeći u spor sa John Maynard Keynesom, tadašnjim vodećim autoritetom u sferi ekonomije. Suština spora ogledala se u dilemi koji je tip privređivanja efikasniji - onaj koji se oslanja na državno planiranje proizvodnje ili onaj koji počiva na individualnim odlukama preduzetnika? Istupajući protiv vladajućeg trenda u ekonomskom razmišljanju i ekonomskoj praksi, Hayek ukazuje na opasnost prekomjernog planiranja, koje, po njemu, može da ugrozi samu osnovu slobodnog društva. Ključna Hayekova postavka glasi: regulativna uloga države u privrednom poslovanju je u principu pogrešna.
Manastir Hilandar
Manastir Hilandar je izgradio grčki monah Svetogorac, Georgije Helandarios. Manastir Hilandar su obnovili Stefan Nemanja (u monaštvu Simeon) i njegov sin Sava 1198. godine, a u samostanu je 1200. godine, umro Stefan Nemanja. Kralj Stefan Uroš I je 1262. godine značajno utvrdio manastir. Hilandar je osobito pomogao kralj Milutin, koji je oko 1320. godine na mjestu stare podigao novu crkvu Vavedenja Bogorodice. U vrijeme kralja i cara Dušana Sveta Gora je došla pod njegovu vlast, a to je razdoblje najvećeg prosperiteta manastira. U stoljećima turske vladavine, Hilandar su pomagali ruski carevi i moldavski kneževi u XVI. stoljeću, a srpska patrijarsi iz Peći u XVII stoljeću. Početkom XIX stoljeća stvorena je Kneževina Srbija, pa je nastavljena bogata tradicija hilandarsko-srpskih odnosa. U novijoj povijesti manastir je značajno stradao 2004. godine u katastrofalnom požaru, a u toku je obnova oštećenih građevina.
Vestibulumski švanom
Simptomi
Sporadični VS nastaju unutar ograničavajućih koštanih zidova malog (oko 2 cm dužine) unutrašnjeg slušnog kanala. Najčešći rani simptomi ovih intrakanalikulnih (IAC) VS su postepeni gubitak sluha i osjećaj punoće u zahvaćenom uhu, neka neravnoteža ili vrtoglavica i tinitus (zujanje ili druga buka u ušima). Postepeni jednostrani gubitak sluha na visokim frekvencijama je prvi najočitiji simptom za veliku većinu pacijenata. Glavobolja kao simptom VS je posebno rijetka; simptomi lica (ukočenost lica, slabost) obično se javljaju tek kada tumor izraste iz kanala i/ili nakon terapijskog tretmana. Odgođena i pogrešna dijagnoza nisu neuobičajeni. Početni gubitak sluha je obično suptilan i može se pogrešno pripisati starenju, nakupljanju ušnog voska ili možda izloženosti nekoj glasnoj buci iz okoline. Iznenadni gubitak sluha, koji je neuobičajen, može se pogrešno dijagnosticirati kao Ménièreova bolest, abnormalnost srednjeg uha koja također ima tinitus kao simptom. Vestibulumski sistem mozga obično kompenzira rane probleme ravnoteže.
Friedrich August von Hayek
Tokom Drugog svjetskog rata Hayek se posvećuje temama koje nisu čisto ekonomske prirode, te piše popularno djelo "Put u ropstvo" (1944), u okviru koje objašnjava proces nastajanja totalitarnih sistema. Hayek u spomenutom djelu upozorava na opasnosti "trećeg puta" koji lako može odvesti društvo u totalitarizam. U "Put u ropstvo" piše:
Manastir Hilandar
Hilandar predstavlja jedno od najznačajnijih središta srpske kulture i duhovnosti, koji je bio pod snažnim utjecajima bizantijske umjetnosti i arhitekture za vrijeme vladavine dinastije Komnen. Kroz stoljeća, relativno zaštićen od napada i pljačkanja, u sigurnosti Svete Gore Atonske i njene autonomije, bio je pošteđen sudbine koja je zadesila skoro sve druge srpske manastire. U Hilandaru je očuvana najbogatija kolekcija originalnih starih rukopisa, ikona, fresaka, tako da on u današnje vrijeme predstavlja najznačajniju riznicu srpske srednjovjekovne kulture uopće. Manastir se od 1988. godine, zajedno s ostalih devetnaest svetogorskih manastira, nalazi na UNESCO-ovoj listi svjetske baštine u sklopu spomenika srednjeg vijeka objedinjenih pod zaštićenom cjelinom planine Atos.
Vestibulumski švanom
Simptomi
Bilo je slučajeva tumora koji su zapravo bili asimptomski do veoma velikih i u kritičnoj fazi. Stope rasta tumora su veoma varijabilne: neki mali VS (možda 50%) uopšte ne rastu; nekoliko njih raste neko vrijeme, a zatim se smanjuje; neki izgledaju uspavane, ali odjednom brzo rastu. Općenito, iako se studije razlikuju, VS koji rastu – rastu sporo, prosječnom stopom od 1,2 do 1,9 mm godišnje. IAC tumori koji rastu preko 1,5 cm u prečniku šire se u relativno prazan prostor cerebeloponsnog ugla, poprimajući karakterističan izgled korneta od sladoleda, kako se vidi na magnetskoj rezonanci. Kao 'lezije koje zauzimaju prostor', tumori mogu dostići veličinu od 3 do 4 cm ili više i zahvatiti facijalni nerv (izraz lica) i trigeminusni nerv (osećaj lica). Može doći do naprednog gubitka sluha i pojave pravog vertigo. Vrlo veliki tumori su opasni po život kada pritisnu cerebellum ili izazovu kompresiju moždanog stabla. Kasni simptomi vrlo velikog VS uključuju glavobolju, mučninu, povraćanje, pospanost, mentalnu konfuziju i na kraju komu.
Friedrich August von Hayek
Friedrich August Hayek je bio jedan od najpoznatijih predstavnika austrijske ekonomske škole. Najveći uticaj na Hayekove radove i angažman u ekonomiji je imao Ludwig von Mises koji je također dolazio iz navedene škole ekonomije.
Popovići (Glamoč)
Popovići su naselje u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
Manastir Hilandar
XII vijek - Osnivanje manastira
240P|mini|desno|Ikona - Sv. Sava i sv. Simeon ktitori Hilandarski Manastir Hilandar je izgradio grčki monah Svetogorac, Georgije Helandarios. Manastir Hilandar su obnovili Stefan Nemanja (u monaštvu Simeon) i njegov sin Sava 1198. godine. Te godine je bizantski car Aleksije III Anđeo izdao povelju Simeonu i Savi kojom se manastir Hilandar i Svetište u Milejama daruju "da Srbima budu na vječni poklon". Car je pristao da to učini, pošto su bile ispunjene i očuvane forme, i pošto je molba imala pristanak cijelog svetogorskog bratstva. Manastir je izgrađen na ruševinama ranijeg bizantskog manastira Helandariona, koji je osnovan početkom XI stoljeća. Dijelovi tog najstarijeg Hilandara postoje i danas na jugozapadnoj strani manastira, a to su pirg Svetog Đorđa i vanjski odbrambeni zid prema jugu i prema zapadu uz koji su iznutra prizidani konaci i blagovaonica. U razdoblju od 1198. do 1200. godine Simeon i Sava su podigli crkvu Vavedenja Bogorodice, koja danas ne postoji, pirg Svetog Save, Kambanski pirg zvonara i keliju Svetog Simeona. Simeon i Sava su za obnovu manastira imali finansijsku podršku od velikog župana Stefana. Kada su građevine bile gotove, sredinom 1199. godine, Nemanja je kao ktitor izdao povelju. Ovu osnivačku povelju je napisao Sava, a za nju je Nemanja dobio pristanak od velikog župana Stefana. Povelja je u originalu bila sačuvana sve do Drugog svjetskog rata, kada je stradala 06. aprila 1941. godine u bombardiranju Narodne biblioteke u Beogradu. Sa završetkom izgradnje Simeon se preselio u Hilandar s priličnim brojem kaluđera. Hilandaru je dodijeljeno i nekoliko sela u okolini Prizrena kao metoh. U međuvremenu, Sava je ponovno od bizantskog cara izdejstvovao novu povelju, u kojoj car u potpunosti izjednačava Hilandar sa ostalim manastirima na Svetoj gori, i daje manastiru jedan metoh, davno razrušeni manastir Zig ( Ivanicu, u unutrašnjosti poluotoka Halkidiki).
Monah Simeon je nakon osam mjeseci boravka u Hilandaru, umro 13. februara 1200. godine, a njegovi zemni ostaci su bili jedno vrijeme sahranjeni u crkvi Vavedenja Bogorodice. Prema predanju iz groba svetog Simeona potječe "čudesna loza" koja uvijek daje plod. Nakon očeve smrti Sava se 1199. godine preselio u Kareju, gdje je podigao isposnicu. Tamo je najprije napisao Karejski tipik 1199. godine i to je danas najstariji dokument koji se čuva u riznici Hilandara. Sava je 1200. godine napisao  Hilandarski tipik kojim su određene norme kaluđerskog života u samostanu, kao i organizacija manastirske uprave. Tipik je napisan po ugledu na prolog tipika Konstantinopoljskog manastira Bogorodice Blagodateljice.
Vestibulumski švanom
Dijagnoza
Preliminarne dijagnostičke procedure uključuju pregled ušiju, sluha i vestibuluma. Test slušnog odgovora moždamnog stabla (ABR) je isplativ test da se vidi da li je VS možda kompromitovao pužnični nerv. Test kompjuterizirane tomografije (CT-skeniranje) pokazuje prisustvo VS, iako se vrlo mali tumori mogu propustiti. 'Zlatni standard' za dijagnozu VS je Magnetna rezonanca mozga, MRI. U konsenzusnoj izjavi NIH-a za VS iz 1991. stoji: "MRI se sada smatra najdefinitivnijom studijom koja se može izvesti i sposobna je otkriti vestibulumske tumore veličine od nekoliko milimetara u prečniku". Ova izvanredna tehnologija zamijenila je CT skeniranje koje je bio u širokoj upotrebi do 1971. Godine, uprkos rizicima od onizirajućeg zračenja. Korištenjem tankih rezova i boje gadolinijskog kontrastnog sredstva, MRI skeneri mogu pronaći čak i najmanji tumor bez rizika od zračenja. Ovo je posebno važno za uočavanje rijetkih slučajeva bilateralnih VS gdje je jedan od tumora često promjera samo nekoliko milimetara. Uočavanje prethodno propuštenih malih tumora značilo je da se prosječna veličina tumora pri postavljanju dijagnoze smanjila.
Friedrich August von Hayek
Dobio je Nobelovu nagradu za ekonomiju 1974. godine.
Manastir Hilandar
XIII i XIV vijek
mini|dsno|Čudotvorna ikona Bogorodice trojeručice 180p|mini|desno|Kralj Stefan Uroš II Milutin freska iz crkve [[Bogorodica Ljeviška]] 180p|mini|desn o|Grb kneza Lazara na vanjskoj priprati glavne crkve Početkom XIII stoljeća Sveta Gora je bila pod faktičkom vlašću križara koji su u Četvrtom križarskom ratu 1204. godine osvojili Carigrad, a pojavili su se i brojni pljačkaši koji su bili velika opasnost za sve manastire. Uslijed toga, Sv. Sava je 1214. godine napustio Svetu Goru i prenio mošti svog oca iz Hilandara u Srbiju. Sa svog posljednjeg putovanja pred smrt, Sava je iz Palestine, iz manastira Svetog Save Osvećenog, donio najstariju i najpoznatiju hilandarsku ikonu Bogorodicu Trojeručice. U takvim okolnostima kralj Stefan Uroš I je 1262. godine iznad manastira podigao veliki pirg - kulu Preobraženja da bi što bolje zaštitio manastir. U to vrijeme su značajno rasli manastirski posjedi, a kraljevi Dragutin i Milutin su znatno proširili manastirske posjede u samoj Srbiji.
Friedrich August von Hayek
Hayek i katalaksija
Hayek poredak slobodne razmjene imenuje terminom katallaxia (katalaksija). Pomoću termina katalaksija nastoji se opisati spontani poredak nastao kao uzajamno prilagođavanje mnoštvo individualnih privrednih djelatnosti na tržištu. Katalaksija je kao oblik slobodne razmjene između različitih jedinki, vodila potiskivanju urođenih instinkata uske plemenske lojalnosti i upostavljanju nadličnih, apstraktnih normi koje važe za sve jedinke u ovom procesu. Hayek piše:
Manastir Hilandar
XIII i XIV vijek
Početkom XIV stoljeća velika opasnost za sve manastire na Svetoj Gori su bili Katalonski najamnici, koje je bizantski car Andronik II uzeo u službu protiv maloazijskih Turaka. Kada su ostali bez plaće najamnici su objavili rat caru. Učvrstili su se u blizini Soluna i napadali Svetu Goru. Zahvaljujući jakim utvrđenjima i požrtvovanošću tadašnjeg zamjenika igumana Danila, Hilandar je bio sačuvan od propasti.
Hilandar je osobito pomogao kralj Milutin, koji je oko 1320. godine na mjestu stare podigao novu crkvu Vavedenja Bogorodice, koja i danas služi kao Saborna crkva. U njegovo vrijeme manastir je proširen prema sjeveru, a tada su podignuti vanjski zidovi u podrumu velikog konaka iz 1821. godine i vanjski zid pored konaka iz 1598. godine. Na mjestu današnjeg ulaza izgradio je ulaz sa Pirgo i paraklis Svetog Nikole koji je srušio potres u drugoj polovini XVI. stoljeća, a oko 1320. godine je izgradio i današnju blagovaonicu. Kralj je istovremeno podizao i nove Pirgo - kule. Milutinov pirg se nalazi na putu od Hilandara ka moru, a Hrusija je podignuta na obali mora. Glavni hram je živopisan 1321. godine, a istovremeno su oslikane i blagovaonica i grobljanska crkva. U to vrijeme su srpski monasi u Hilandaru bivali sve brojniji i osjetno su se razvijali, a bizantski car Andronik II je manastiru dodijelio posjede u današnjoj Grčkoj. U vrijeme kralja i cara Dušana Sveta Gora je došla pod njegovu vlast, a to je razdoblje najvećeg prosperiteta manastira. Car je značajno pomagao manastir i dodijelio mu mnogobrojne posjede u Srbiji, današnjoj Makedoniji i Grčkoj. U to vrijeme posjedi Hilandara su zahvaćali petinu teritorija Svete Gore. Pored vladara, manastir je značajno pomagala i srpski vlastela (sevastokrator Vlatko, veliki vojvoda Nikola Stanjević, despot Dejan). Dušan se 1347. godine sklonio u Hilandar od kuge koja je bjesnila na cijelom Balkanu, a tom prigodom je napravio iznimku i sa sobom poveo caricu Jelenu, što je bilo grubo narušavanje strogo poštovane tradicije o zabrani dolaska žena na Svetu Goru. Kao uspomena na dolazak srpskih cara na Svetu goru danas postoji križ koji označava mjesto na kome su hilandarski monasi sačekali cara i za uspomenu zasadili carsku maslinu. Oko 1350. godine podignuta je crkva Sv. arhanđela, a proširena je i manastirska bolnica, a Carica Jelena je postala ktitor Karejske kelije Sv. Save, koja je pripala Hilandaru.
Duboki Potok (Srebrenik)
Duboki Potok je naseljeno mjesto u gradu Srebreniku, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Duboki Potok je nastalo 1971. godine izdvajanjem iz naselja Ljenobud i Seona.
Manastir Hilandar
XIII i XIV vijek
Već tada su Sveta Gora i Hilandar imali veliki ugled u Srbiji, a 1354. godine hilandarski zamjenik igumana Sava je izabran za srpskog patrijarha. Nakon smrti cara Dušana, krajem 1355. godine, manastir se i dalje razvijao. U to vrijeme su manastir pomagali pored cara Uroša i srpski vlastelini. Knez Lazar Hrebeljanović je ktitor vanjske priprate koja je izgrađena oko 1380. godine uz zapadnu stranu crkve Vavedenja Bogorodice. Krajem XIV stoljeća Hilandar je poslužio kao utočište članovima posljednjih srpskih vladarskih i vlastelinskih porodica.
Zlatni globus za najbolji strani film
mini|desno|180px|Zlatni globus
Manastir Hilandar
Razdoblje od XV do XVIII vijeka
140p|mini|desno|Sultan Mehmed II Osmanlije su okoliš poluotoka Atos definitivno zaposjeli 1430. godine, gdje je zavladalo nasilje i bezakonje. Zbog toga je određen broj redovnika napustio Hilandar i vratio se u Srbiju. Stanje se donekle popravilo tek nakon ukaza (tur. ferman, ن ام رف) sultana Mehmeda II iz 1457. godine kojim su potvrđene stare slobode i prava svetogorskim manastirima. Nakon pada srpskog despotovine nestao je značajni pokrovitelj manastira, a pomoć se tražila na drugoj strani. Žena ugarskog titularnog srpskih despota Angelina Branković je početkom 1503. godine uputila prvu molbu ruskom velikom knezu Vasiliju Ivanoviču da zaštititi Hilandar. Zamjenik igumana Pajsije je sa tri pratioca 1550. godine posjetio Moskvu i od Ivana IV Vasiljeviča Groznog tražio pomoć i protekciju na istanbulskoj porti. Ruski car je intervenirao kod sultana, tražeći prava za manastir. Osim toga, 1556. godine je sakupio značajnu pomoć i poslao bogate poklone. I naredni ruski carevi su se starali o Hilandaru. Car Fjodor Ivanovič je 1591. godine izdao "zlatnu bulu", na zahtjev zamjenika igumana Georgija, kojom se omogućava pravo sakupljanja dotacija manastiru i obaveza pomaganja ruskog manastira Rusikon na Svetoj Gori. Ruski carevi će i kroz cijeli XVII vijek potvrđivati ​​ova prava takozvanim Gramat.
Notre-Dame (Pariz)
mini|300px|Notre-Dame
Manastir Hilandar
Razdoblje od XV do XVIII vijeka
130p|mini|desno|Ivan Grozni, veliki dobrotvor manastira U XVII stoljeću Hilandar su pomagali pećki patrijarsi (Antonije, Jovan, Maksim), hercegovački mitropolit Simeon i beogradski mitropolit Simeon. Za vrijeme uprave igumana Viktora (1652-78.) obnovljeno je više građevina manastirskog kompleksa, a tu je značajnu ulogu imao i bogati srpske trgovac iz Venecije, koji je kao monah Nikanor došao 1662. godine. U to vrijeme srpske manastir je imao najveći broj monaha od svih svetogorskih manastira. Nakon Velikog rata nastaje težak period za srpsko stanovništvo i velika seoba u Habzburške monarhiju početkom 1690. godine. Nakon toga grčko svećenstvo u srpskom zemljama (tzv.fanarioti) postaje sve brojnije. Zbog toga je i u Hilandaru tokom XVIII stoljeća konstantno opadao broj srpskog, a rastao broj grčkih i bugarskih monaha. Već krajem XVIII i početkom XIX stoljeća manastir se još samo formalno nazivao srpski, ali je većina monaha bila grčka i bugarska.
Hilandarski monasi su u XVIII stoljeću uspostavili žive veze s Karlovačkom mitropolijom i srpski crkvenim općinama u južnoj Ugarskoj i u Bosni. Bugari su značajno pridonijeli očuvanju duhovnog života u samostanu, posebno prilozima poslije velikih požara 1722. i 1776. godine. U manastir je 1765. godine došao i Dositej Obradović koji je ostavio svjedočanstvo o sporu Srba i Bugara oko uprave nad manastirom. Od kraja XVIII stoljeća manastirom prestaje upravljati iguman, već se igumanom manastira smatra čudotvorna ikona Bogorodice Trojeručice. Iguman se ponovo bira tek od 1991. godine.
Vestibulumski švanom
Hirurško liječenje
Godine 1986, na sastanku za neurohirurge u San Franciscu, House grupa je podržala smjernicu za hirurško liječenje VS: "Najbolja prilika za uspješno uklanjanje akustičnog neuroma je kada je mali: kada se prvi put dijagnosticira". U vrijeme NIH Konsenzus razvojne konferencije za "Akustični neurom", 1991. godine, mikrohirurgija je definitivno bila dominantna strategija upravljanja za VS. Panel stručnjaka na konsenzusnoj konferenciji izvijestio je: "Za sada, idealan tretman za simptomske pacijente s vestibulumskim švanomom je potpuna ekscizija tumora u jednoj fazi uz minimalni morbiditet i mortalitet i uz očuvanje neurološke funkcije". Potpuno hirurško uklanjanje nije, međutim, bio jedini indicirani tretman u to vrijeme. Djelimična uklanjanja korištena su za uklanjanje vrlo velikih VS-ova koji su prijetili komprimiranju vitalnih struktura. I dugotrajno posmatranje se smatralo prikladnim jer su MRI- skeniranja počela otkrivati sve više malih tumora sa stabilnim neurološkim simptomima.
Notre-Dame (Pariz)
Notre-Dame de Paris (bosanski: Naša Gospa od Pariza) ili samo Notre-Dame je najpoznatija gotička katedrala posvećena Djevici Mariji. Sagrađena je na ostrvu Île de la Cité na rijeci Seini u Parizu.
Historija
Gradnja katedrale Notre-Dame de Parizu započinje 1163. godine za vrijeme biskupa Mauricea de Sullyja, a dovršena je tek 1345. godine kao prvo remek-djelo gotičke umjetnosti. Nije sasvim jasno zašto je prva gotička katedrala sagrađena u Saint-Denisu, a ne direktno u glavnom gradu Parizu. Mogući razlog je to što se Pariz tek u drugoj polovini 12. vijeka nametnuo kao glavni grad, dok je u prvoj polovini Saint-Denis bio značajniji. Tek kad se uticaj vlasti dinastije Capet znatno proširio, moć se koncentrirala u Parizu.
Arhitektura
mini|Zapadni ulaz u Notre-Dame Katedrala se odlikuje simetričnošću i uravnoteženošću arhitektonskih elemenata. Ističe se prostranošću, uravnoteženošću pročelja, elegancijom kontrafora, i ljepotom vitraža.
Katedrala ima pet spratova. Duga je 130 i široka 48 metara, a visoka 36 metara. Osnova je zbijena. Dvostruki deambulatorij hora nadovezuje se neposredno na bočne brodove, a kratki transept jedva prelazi širinu fasade i daje crkvi oblik križa. Sistem potpornih stubova i lukova koji okružuju cijelu građevinu nose glavni dio težine konstrukcije. Lukovi i stubovi raspoređeni su u više redove u vidu kaskada. Pročelje uokviruju dva obrubljena tornja. Strelasti završeci, inače uobičajeni u gotici, nisu nikad bili izvedeni, tako da su kule prekrivene terasastim krovovima. Potporni stubovi pojačavaju uglove kula i dijele pročelje na tri glavna dijela. Riješenje je trospratno. Na zapadnom pročelju skulptura je teško oštećena za vrijeme Francuske revolucije.
Zlatni globus za najbolji strani film
Počevši od 7. dodjele "Zlatnih globusa", počele su se dodjeljivati nagrade, za najbolji film na jeziku koji nije engleski. Osim ove kategorije, u filmskoj produkciji dodjeljuju se još nagrade u slijedećim kategorijama: najbolja komedija ili mjuzikl, najbolja komedija ili drama, najbolja režija, najbolji scenarij, najbolji glumac u drami, najbolja glumica u drami, najbolji glumac u komediji ili mjuziklu, najbolja glumica u komediji ili mjuziklu, najbolji sporedni glumac, najbolja sporedna glumica, najbolja originalna muzika, najbolji animirani film, najbolja pjesma i Zlatni globus za životno djelo - Nagrada "Cecil B. DeMille".
Žiri sačinjava glasačko tijelo Hollywood Foreign Press Association (HFPA) od stranih novinara, koji broji 86 članova. Razdoblje lobiranja i prihvaćanja kandidata za nominacije počinje 1. oktobra. Prijenos dodjele Zlatnog globusa uglavnom kotira treći na listi najgledanijih showova dodjele nagrada, iza Oskara i Grammyja. Prije je dodjela emitirana na TBS-u, no od 1996. se emitira na kanalu televizije NBC. Nominacije se objavljuju svake godine sredinom decembra, a nagrade se održavaju krajem ili sredinom januara.
Nominacije
Nominovani filmovi moraju trajati najmanje 70 minuta, sa udjelom većim od 51% ne-engleskog dijaloga, a produkcije moraju biti najmanje sedam dana prije dodjele nagrade prikazani u širem području Los Angelesa. Film se mora najmanje 14 mjeseci prije prijavljivanja, prikazati u zemlji gdje je produciran. Ovo pravilo ne važi za filmove iz zemalja u kojima je prisutna cenzura filmova. Osim toga, obavezna je organizacija prikazivanja filmova za članove udruženja.
Vestibulumski švanom
Radiohirurgija
Do 1980-ih, radioterapija je također postala atraktivna opcija za pacijente s VS. Na Karolinska Institutu u Štokholmu, Švedska, Lars Leksell (1907–1986) bio je pionir Radiohirurgije gama nožem. Godine 1951. objavio je svoj značajni naučni rad, "Stereotaksni metod i radiohirurgija mozga", definišući radiohirurgiju kao "uništenje intrakranijskih ciljeva bez otvaranja lobanje, upotrebom vrlo visokih doza ionizujućeg zračenja u stereotaksnim usmjerenim stablom". Prva mašina za gama nož bila je u funkciji u Švedskoj 1969. godine, a prvi gama nož u SAD instaliran je 1987. u Univerzitetskoj bolnici Presbyterian u Pittsburghu, PA, Odeljenja radijacijske onkologije u velikim medicinskim centrima počela su da modifikuju linearne akceleratore rendgenskih zraka (linaci) da rade radiohirurgiju u jednoj sesiji i radioterapiju sa više sesija. Godine 1991., američki Nacionalni instituti za zdravlje sazvao je Konsenzusnu konferenciju o razvoju (11.–13. decembra 1991.) za akustični neurom (vestibulumski švanom) kako bi procijenili upravljanje poremećajem i preporučili područja za buduće aktivnosti i istraživanja. "
Epidemiologija
Konsenzus američkog Nacionalnog instituta za zdravlje (NIH) za akustični neurom iz 1991. procjenjuje da se u SAD-u godišnje dijagnostikuje 2–3 hiljade slučajeva VS-a – stopa incidencije od oko 10 na milion stanovnika po godini. U 2015., na Cleveland Clinic u Ohaju koristili su podatke o populaciji iz Centralnog registra tumora mozga u SAD-a, kako bi izračunali incidenciju od 10,9/1,000.000 ili oko 3.300 slučajeva VS-a godišnje. Veća incidencija do 29,3/milion stanovnika utvrđena je za starosnu grupu od 65 do 74 godine. Nije bilo značajne razlike u incidenciji prema spolu. Incidencija je bila viša kod stanovnika azijsko-pacifičkih otoka, a niža kod Afroamerikanaca i Hispanaca. Godišnji broj dijagnostikovanih VS se značajno povećao širom svijeta do ranih 1990-ih, uvođenjem magnetne rezonance (MRI). Epidemiolozi u Danskoj (5,7 miliona stanovnika 2015. godine) prijavili su 193 slučaja VS-a za 2015. – incidencijuu od 34 na milion stanovnika godišnje. Prvi MRI skener u Danskoj bio je u funkciji 1989. godine, a do 2015. broj se povećao na otprilike 100.
Stomaž
Slovenija:
Manastir Hilandar
Razdoblje od XIX vijeka i suvremena historija
250p|mini|ddesno|Manastir Hilandar tokom posjete kralja [[Aleksandar Obrenović|Aleksandra Obrenovića 1896.]] 230p|mini|desno|Obnova Hilandara 2007. godine Početkom XIX stoljeća stvorena je prva novovjekovna srpskih država. To je utjecalo da ponovo počne rasti broj srpskih svećenstva u manastiru. Bratstvo manastira je 1820. godine zatražilo od Miloša Obrenovića da bude njegov pokrovitelj i zaštitnik. Mlada srpskih država je pokazala interes za manastir i pomagala ga u skladu sa mogućnostima. Najveću zaslugu za novouspostavljene srpsko-hilandarske veze imao je arhimandrit Onorfije Popović, koji je i prvi uspostavio kontakt s knezom Milošem. Bratstvo manastira je u tom razdoblju često pomagalo oslobodilačku borbu Grčkog naroda, a to je prouzrokovalo odmazdu turskog garnizona, koji je zbog toga bio stacioniran u manastiru nekoliko godina.
IC 2541
IC 2541 (također poznat kao MCG -3-26-17 i PGC 29309) je galaksija koja je udaljena oko 229 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,30 (86 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart u maju 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Manastir Hilandar
Razdoblje od XIX vijeka i suvremena historija
Drugu polovicu XIX stoljeća je obilježio sukob s bugarskim svećenstvom oko uprave nad manastirom. Kneževina je materijalno pomagala manastir, osobito u razdoblju velike materijalne krize prouzročene dugogodišnjim sporom oko manastirskih granica. Poslije 1860. godine beogradski mitropolit Mihailo je uspio donekle izgladi sporove s bugarskim svećenstvom na Svetoj Gori, naročito poslije Berlinskog kongresa 1878. godine. Spor oko uprave manastirom je konačno riješen nakon posjete kralja Aleksandra Obrenovića Hilandaru 1896. godine. Srbija je platila manastirske dugove i monasi su ponovo mogli dolaze iz Srbije i drugih srpski krajeva.
Početkom XX. stoljeća manastir je ponovo imao većinu srpskog monaha. Hilandar je u pratnji premijera Nikole Pašića posjetio i kralj Petar I Karađorđević. U današnje vrijeme, od nekadašnjih velikih posjeda, Hilandaru su ostala samo tri metoha izvan Svete Gore (Kumica, Kakovo i Kalamaria). U noći između 3. i 4. marta 2004. godine u manastiru je izbio požar koji je ubrzo poprimio katastrofalne razmjere. Tom prilikom je izgorjelo više od polovice korisne površine manastirskih zdanja. Obnova oštećenih dijelova je započeta odmah nakon požara, a planirano je da se svi poslovi završe do kraja 2011. godine. Manastir se nalazi pod jurisdikcijom Vaseljenske patrijaršije u Carigradu, a staranjem manastirskog bratstva, srpske i grčke države dobro se čuva, održava i obnavlja.
Igumani manastira su bili Pajsije Tanasijević (1989-1992), Mojsije Žarković (1992-2010), Metodije Marković (od 2010).
Arhitektura manastira
230p|mini|desno|Hilandar tokom obnove 2010. godine Manastirski kompleks je ograđen odbrambenim zidovima koji su pojačani Pirgovo - kulama, Svetog Save i Svetog Georgija uz koje su podignuti višespratni konaci, kapele, paraklis, bolnica i drugi objekti. Bedemi su visoki preko 30 m i u donjem dijelu, sem kapije, nemaju nikakvih otvora. Stanovi su svi na trećem ili četvrtom katu. U ćelijama na četvrtom katu vanjski zidovi imaju preko 1,5 m širine. Kule su još tvrđe i imaju vojnički izgled. Otvori su im dosta mali i uski, vrata niska i teška. Građevine su zidane u bizantskom stilu od tesanog kamena s naizmjeničnim redovima opeke, dok su podovi i balkoni izgrađeni od drveta. Konaci su oduvijek zidani iznutra uz odbrambene zidove i do XIX stoljeća imali su otvore uglavnom prema porti. Osim glavne, u manastiru se nalazi još dvanaest manjih živopisnih crkava i kapela iz raznih vremena, sa ikonostasima iz doba različitih umjetničkih škola, sa ikonama, utvarama i drugim predmetima. Izvan manastira u zidinama, au njegovoj neposrednoj blizini, nalaze se grobljanska crkva Blagoveštenja sa kosturnicom i paraklis Svetog Trifuna iz 1719. godine.