cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albanska književnost
Albanska književnost na Kosovu
Eksperimentalni pripovjedač, romanopisac i dramatičar Anton Pashku pojavljuje se u prozi pedesetih godina. Pashku je jedini predstavnik književnog pravca moderne u albanskoj književnosti. Postao je inicijator modernizacije albanske drame općenito. U književnost na albanskom uveo je kazalište apsurda s dramama Sinkopa (Priština, 1968) i Gof (Priština, 1976), koje unose inovacije u albansku dramu i približuju je europskim uzorima toga doba, posebno drami apsurda te nadrealističkoj i egzistencijalističkoj drami. Tokom 70-ih i 80-ih albanska drama na Kosovu razvijala se u duhu modernizma i postmodernizma, a, uz Pashkuoa, glavni su joj predstavnici bili Teki Dervishi, Rexhep Qosja i Beqir Musliu. Pashku je bio pokretač moderne, dok su ostala tri autora imala velik utjecaj na književnu modernost albanske drame, u njezinoj filozofskoj dimenziji i psihološkoj dubini. Kao romanopisac, Pashku je 1971. objavio je eksperimentalni roman Oh, koji je označio veliku prekretnicu u modernom europskom romanu. Tokom 70-ih godina 20. stoljeća pojavila se nova generacija romanopisaca: Sabri Hamiti, Zejnullah Rrahmani, Rexhep Qosja, Musa Ramadani, Eqrem Basha, Teki Dervishi i dr. Zejnullah Rrahmani objavio je roman Izgubljeni samoglasnici (Zanoret e humbura, 1974) kao alegorijski plač nad ugnjetavanjem Albanaca.
Pjesništvo kosovskih Albanaca nakon Drugog svjetskog rata doseglo je najnaprednije univerzalne vrijednosti u albanskoj književnosti uopće. Oslanjalo se na najkvalitetnija univerzalna pjesnička iskustva i škole izražavanja. Uobičajen je ezopski jezik, koji su gajile generacije 50-ih i 60-ih. Najnapredniji dio albanske poezije tokom druge polovice dvadesetog stoljeća izražavao je nepovjerenje u proklamirane komunističke vrijednosti, kao i diskretne pobune protiv antialbanske političke stvarnosti. Značajan poticaj za razvoj poezije ranih 50-ih dale su dvije pjesničke zbirke Martina Camaja: "Flauta među planinama" (Nji fyell ndër male, Priština, 1953) i Pjesma nizinskih pašnjaka (Kânga e vërrinit, Priština, 1954), koje su nadahnute njegovim rodnim mjestom u gorju sjeverne Albanije. Godine 1955. pjesnik Esad Mekuli objavit će i knjigu Za tebe (Për Ty), koja je imala velik utjecaj. Krajem 1950-ih pojavit će se generacija "devetorice" predvođena Azemom Shkrelijem, koji je dosegao pjesničke vrhunce albanske književnosti. Ovoj generaciji pridružio se Ali Podrimja, koji tada počinje objavljivati svoje stvaralaštvo na stranicama časopisa Jeta e Re. Početkom sedamdesetih pojavila se nova generacija pjesnika, uključujući Sabrija Hamitija.
Nakon ukidanja autonomije Kosova 1989. godine i pokretanja represije nad tamošnjim Albancima, Azem Shkreli je tokom 90-ih objavio dvije zbirke pjesama: Ptice i kamenje (Zogj dhe gurë) i Pjesme na kiši (Lirikë me shi), koja se smatra Shkrelijevim književnim vrhuncem. Mehmet Kraja je 1990. objavio je podulji roman Bizantska mreža (Net Byzantine), u kojem je, prema albanologu Robertu Elsieu, dosegao svoju zrelost. Zejnullah Rrahmani napisao je Roman za Kosovo (Romani për Kosovën), a Musa Ramadani objavio je roman Antiprocesija (Antiprocesioni).
Suvremena književnost
thumb|225px|[[Ismail Kadare u Zurichu.]] Nakon pada komunističke vlasti u Albaniji 1991. godine, književnost se okreće kritici prethodnog razdoblja, ali i općenito širi svoje obzorje. Najpoznatiji je suvremeni albanski književnik Ismail Kadare, rođen 1936, čiji su romani prevedeni na 45 jezika. Svoje je stvaralaštvo započeo u socijalističkom razdoblju, nastojeći u nizu pjesama – Industrijski san (Ëndërr industriale, 1960), Bilješke o mojem pokoljenju (Shënime për brezin tim, 1961) – izraziti nadanja novog pokoljenja, dok je u romanima obogatio albansku prozu novim bojama i suptilnijim izričajem; u Generalu mrtve vojske (Gjenerali i ushtrisë së vdekur, 1963) kroz sliku talijanskog generala koji dolazi u Albaniju prikupiti kosti svojih poginulih vojnika tematizira nesalomivost Albanaca – taj je roman poslužio za scenarij jednog francusko-talijanskog filma; dok u romanu Tvrđava (Kështjella, 1970) bira tradicionalnu temu albanske borbe u 15. stoljeću pod Skenderbegovim vodstvom. Sa ovim i drugim romanima – Kronika u kamenu (1971), Trosvodni most (1978), Dosije o H. (1981), Palača snova (1981), Piramida (1992), Nasljednik (2002) – Kadare je albansku književnost uveo u glavni tok moderne europske književnosti. Središnja tema Kadareovih djela jest totalitarizam i njegovi mehanizmi. Njegovo djelo predstavlja umjetničku enciklopediju albanskog života. Filozofija, vjerovanja, drame i povijesne i kulturne tradicije Albanije, filtrirane kroz umjetnost pisca, u Kadareovom djelu izražavaju vitalnost duhovne kulture albanskog naroda. Kadare stvara modernu prozu koja se široko koristi povijesnim analogijama, parabolama i asocijacijama, albanskim legendama i mitologijom. Polazeći od epskog svijeta srednjovjekovnih legendi i balada, Kadareova proza ​​"ažurira" drevne narodne tradicije pokazujući njihovu važnost za suvremeni svijet.
Ridvan Dibra jedna je od vodećih ličnosti suvremene albanske književnosti i autor nekoliko inovativnih djela. Nagrađen je s nekoliko nacionalnih i međunarodnih nagrada, uključujući nagradu "Rexhai Surroi" za najbolji albanski roman godine 2012, za roman (Legenda o samoći) (Legjenda e vetmisë). Luljeta Lleshanaku jedna je od najvažnijih i najcjenjenijih albanskih pjesnikinja. Autorica je sedam zbirki poezije, od kojih je nekoliko prevedeno na razne jezike. Engleski prijevodi uključuju zbirke: Freska (2002), Dijete prirode (2010), Nered: nove i odabrane pjesme (2011) i Negativni prostor (2018), čiji je prijevod Ani Gjike ušao u uži izbor za nagradu Griffin Poetry za 2019. godine.
Fatos Kongoli, rođen 1944. u Elbasanu, smatra se jednim od najjačih i najuvjerljivijih predstavnika suvremene albanske književnosti. Za vrijeme komunističke vladavine u Albaniji nije napisao niti objavio nijedno važno djelo. Istaknuo se nakon pada režima svojim romanom Gubitnik (1992). Njegovi se romani bave godinama režima Envera Hoxhe i njegovim posljedicama, dok je albansko društvo prelazilo u demokraciju, a da se nije moglo otresti demona iz prošlosti. Među drugim važnim piscima nalazi se Ben Blushi, rođen 1969, čiji je debitantski roman Živjeti na otoku (2008), koji se bavi islamizacijom Albanaca, postao najprodavanija knjiga nakon pada komunizma u Albaniji. Njegov drugi roman, Otelo, Arapin iz Vlore (2009), nagrađen je Nagradom Europske unije za književnost. Njegovi su kasniji romani postali nacionalni bestseleri.
SIGLEC15
Sijaličnokiselinski vezani Ig-oliki lektin je protein koji je kod ljudi kodiran genom SIGLEC15.
Dužina polipeptidnog lanca je 328 aminokiselina, sa molekulskom težinom od 35.653. .
Aminokiselinska sekvenca
FMR1
FMR1 (gen mentalne retardacije fragilnog X 1) je ljudski  gen koji kodira protein zvani protein mentalne  retardacije fragilnog X ili FMRP. Ovaj protein, koji se najčešće nalazi u mozgu, neophodan je za normalni kognitivni razvoj i reproduktivnu funkciju žena. Mutacije ovog gena mogu izazvati sindrom fragilnog X, intelektualnu invalidnost, prerano otkazivanje jajnika, autizam, Parkisonovu bolest, kašnjenja u razvoju i druge kognitivnne nedostatke. Premutacija FMR1 vezana je sa spektrom kliničkih fenotpova koji pogađaju više od  dva miliona ljudi.
Plastičnost sinapsi
FMRP ima raznolik niz funkcija u različitim područjima neurona; međutim ove funkcije nisu u potpunosti okarakterizirane. Predloženo je da FMRP ima ulogu u nukleocitoplazmatskoj translaciji iRNK, lokalizaciji dendritske iRNL i sintezu peroteina u sinapsama. Studije sindoma fragilnog X značajno su pomogle u razumijevanju funkcionalnosti FMRP-a pomoću uočenih efekata gubitka FMRP-a na neurone. Mišji model mentalne retardacije zbog fragilnog X implicirao je dokazao uključenost FMRP-a u plastičnost sinapse.. Sinapsna plastičnost zahtijeva proizvodnju novih proteina, kao odgovor na aktivaciju sinapsnih receptora. Pretpostavlja se da proizvodnja proteina kao odgovor na stimulaciju omogućava trajne fizičke promjene i promijenjene sinapsne veze povezane s procesima učenja i pamćenja.
U plasičnosti sinapsi ovisnoj o FMRP važnu ulogu imao je metabotropni glutamatni receptor 1. grupe signalizacije (mGluR). Post-sinapsna mGluR stimulacija rezultira pojačanom regulacijom sinteze proteina kroz sistem drugog glasnika. O ulozi mGluR-a u plastičnosti sinapsi dodatno svjedoči promatranje izduženja dendritske bodlje nakon stimulacije. Nadalje, aktivacija mGluR rezultira sintezom FMRP blizu sinapsi. Proizvedeni FMRP povezuje se sa poliribosomskim kompleksima, nakon stimulacije mGluR-om, eksprimirajući uključivanje proteina mentalne retardacije fragilnog X u procesu translacije. Ovo dalje podržava ulogu FMRP-a u sintezi proteina i rastu sinapsnih veza. Gubitak FMRP-a rezultira abnormalnim fenotipom dendrita. Konkretno, delecija gena FMR1 u uzorku miševa rezultirala je povećanjem broja sinapsnik kićmi.
Uloga u translaciji
Predloženi mehanizam efekta FMRP-a na plastičnost sinapsi je kroz njegovu ulogu negativnog regulatora translacije. FMRP je protein koji veže RNK i povezuje se sa poliribosomima. > Sposobnosti FMRP-a da vežu za RNK zavise od njegovih KH domena i RGG polja. KH domen je konzervirani motiv, koji karakterizira mnoge RNA-vezujuće proteine. Mutageneza ovog domena rezultirala je poremećenim vezivanjem FMRP-a za RNK.
Pokazano je da FMRP inhibira translajiju iRNK. Mutacija FMRP proteina rezultirala je nemogućnošću suzbijanja translacije za razliku od divljeg tipa, koji je to mogao učiniti. Kao što je prethodno pomenuto, stimulacija mGluR povezana je s povećanim nivoom FMRP proteina. Pored toga, stimulacija mGluR rezultira povećanim nivoom FMRP ciljanih iRNK. Studija je pokazala da su bazni nivoi proteina kodirani ovim ciljnim iRNK značajno povišeni i nepravilno regulirani kod miševa s nedostatkom FMRP-a.
Pokazalo se da je translacijska kontrola FMRP regulirana mGluR-signalizacijom. Stimulacija mGluR može rezultirati transportom iRNK kompleksa u sinapse za lokalnu sintezu proteina. Pritom se FMRP granule lokaliziraju sa MAP1B iRNK i rRNK u dendritima, što sugerira da će ovaj kompleks u cjelini možda trebati transportirati u dendrite za lokalnu sintezu proteina. Pored toga, utvrđeno je da su za mGluR-zavisnu translokaciju FMRP-a u dendrite neophodne i mikrotubule
FMRP može imati dodatnu ulogu u lokalnoj sintezi proteina, pomažući u povezivanju tereta iRNK i mikrotubula. Dakle, FMRP je u stanju da reguliše efikasnost transporta, kao i potiskivanje prevođenja tokom transporta. Konačno, FMRP sinteza, ubikvitinacija i proteoliza brzo se javljaju kao odgovor na mGluR signalizaciju, što sugerira izuzetno dinamičnu ulogu translacijskog regulatora.
Ekspresija gena
Gen FMR1 nalazi se na X hromosomu i sadrži ponavljajući CGG trinukleotid. Kod većine ljudi, segment CGG se ponovi približno 5-44 puta. Veći broj ponavljajućih segmenta CGG povezan je sa oštećenom kognitivnom i reproduktivnom funkcijom. Ako osoba ima 45-54 ponavljanja, to se smatra "sivom zonom" ili graničnim rizikom, 55-200 ponavljanja naziva se predmutacijom, a više od 200 ponavljanja – punom mutacijom gena FMR1, prema Američkom koledžu za medicinsku genetiku i genomiku. Prva kompletna sekvence ponavljajućeg širenja DNK kod nekoga sa potpunom mutacijom dobijena je 2012., pomoću SMART sekvenciranja. Ovo je primjer poremećaja ponavljanja trinukleotida. Ekspanzija trinukleotidnog ponavljanja vjerovatno je posljedica proklizavanja niti tokom popravki ili replikacije DNK.
FMR1 je protein koji veže hromatin i funkcionira u odgovoru na oštećenje DNK. FMR1 zauzima mjesta na mejotskm hromosomu i regulira dinamiku mehanizama odgovora na oštećenje DNK tokom sperspermatogeneze.
Gen FMR1  nalazi se na dugom (q) kraku X hromosoma, na položaju 27.3, od baznog para 146,699.054 do para 146,738.156
Sindrom fragilnog X
Gotovo svi slučajevi sindroma fragilnog X-a su uzrokovani ekspanzijom CGG trinukleotidnog ponavljanja u genu FMR1. U tim slučajevima, CGG se abnormalno ponavlja od 200 do više od 1.000 puta. Kao rezultat, ovaj dio gena FMR1 je metiliran, što utišava gen (isključen je i ne stvara nikakve proteine). Bez odgovarajućeg FMR1, mogu se razviti teške smetnje u učenju ili intelektualne smetnje, zajedno sa fizičkim abnormalnostima.
Manje od 1% svih slučajeva sindroma fragilnog X uzrokuju mutacije koji deletiraju dio ili cijeli gen FMR1 ili mijenjaju bazni par, što dovodi do promjene jedne od mutiranih aminokiselina u genu (tačkasta mutacija). Ove mutacije remete trodimenzijski oblik FMRP-a ili sprečavaju sintezu proteina, što dovodi do znakova i simptomansindroma fragilnog X.
Sindrom X-vezane tremor / sindrom ataksije
Premutacije su povezane sa povećanim rizikom od sidroma X-fragilno vezanog tremora ataksije (FXTAS). FXTAS karakteriziraju ataksija (gubitak koordinacije), tremor, gubitak pamćenja, gubitak osjećaja u donjim ekstremitetima (periferna neuropatija) i mentalne i promjene ponašanja. Poremećaj se obično razvija kasno u životu.
Prerano starenje jajnika
Gen FMR1 ima vrlo važnu ulogu u funkciji jajnika, neovisno o kognitivnim/nervnim efektima. Manja proširenja ponavljanja CGG koja ne uzrokuju sindrom fragilnog X povezani su s povećanim rizikom za prerano starenje jajnika, koji se naziva i okultnom primarnom insuficijencijom jajnika, stanjem u kojem žene prerano iscrpljuju funkciju jajnika.
Sindrom policistnih jajnika
Utvrđeno je da je vrlo specifičan pod-genotip FMR1 povezan sa sindromom višecistnih jajnika (PCOS). Ekspresija gena, koja se naziva heterozigotno-normalna/niska, može prouzrokovati prekomjernu aktivnost folikula nalik PCOS-u i hiperaktivnu funkciju jajnika mlađih žena.
Interakcije
Pokazano je da FMR1 ima interakcije sa:
Disocijacija (hemija)
Disocijacija je proces u kojem se složene molekule razlažu na manje, stvarajući ione i radikale, obično u reverzibilnom smjeru. Naprimjer, kada se neka kiselina razlaže u vodi, kovalentna veza između elektronegativnog atoma i vodika se prekida heterolitskom fisijom, dajući proton (H+) i jedan negativni  ion. Disociacija je suprotna procesu koji se zove rekombinacija.
Stepen disocijacije
Stepen disocijacije je frakcija disociranih molekula originalnog rastvora. Obično se označava grčkim slovom α. Tačnije, stepen disocijacije se odnosi na iznos rastvora koji se razložio u ione ili radikale po molu. U slučaju vrlo jakih kiselina i baza, stupanj disocijacije će biti blizu 1. Manje jake kiseline i baze će imati manji stupanj disocijacije. Postoji jednostavan odnos između ovog parametra i van 't Hoffovog faktora i. Ako rastvorena supstanca disocira u n ione, tada Naprimjer, za sljedeću disocijaciju:
ako je n = 2, imamo
Soli
Elektroliti su supstance koje sadrže slobodni ion i mogu se koristi kao elektroprovodni medij. Većina rastvora ne disociraju u slabe elektrolite, dok je u jakim elektrolitima veći odnos rastvora koji se odvaja za formiranje slobodnih iona.
Slabi elektrolit je supstanca koja je rastvorljiva, uglavnom u obliku molekula (za koje se kaže da su "nedisocirane"), sa samo malim dijelom u obliku iona. Sirćetna kiselina (CH3COOH) i amonij (NH4+) su dobri primjeri. Sirćetna kiselina je izuzetno rastvorljiva u vodi, ali se većina njenih spojeva  rastapa u molekule, čineći ih slabim elektrolitima. Slabe baze i slabe kiseline su uglavnom slabi elektroliti. U vodenoj otopini to mogu biti neki CH3COOH i neki CH3COO- i H+.
Jak elektrolit je onaj koji se u rastvoru nalazi potpuno ili gotovo potpuno u obliku iona. Snaga elektrolita se i ovdje definira kao postotak rastvora koji je u formi iona, a ne molekula. Što je veći postotak, to je jači elektrolit. Prema tome, čak i ako supstanca nije jako topljiva, ali se potpuno disocira u ione, ona se definira kao jak elektrolit. Slična logika se odnosi na ploče elektrolita. Dobri primjeri su jake kiseline i baze, kao što su HCl i  H2SO4, koje  u vodenoj otopini potpuno ioniziraju.
Blizna (Rudo)
Blizna je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
WASP-8
WASP-8 je zvijezda u sazviježđu Kipar. Ima prividan sjaj od 9,9 mag. Udaljena je 160 sg od Sunca. Ubraja u patuljke. Ima spektralnu klassu G6. U njenoj orbiti nalazi se jedna planeta. Starost zvijezde iznosi oko 4 milijarde godina.
Zvjezdani sistem
Dana 15. aprila 2010. ustanovljeno je da je WASP-8 trostruka zvijezda. Sekundarna WASP-8 B (HD 224664) ima spektralnu klasu K1III, a tercijarna WASP-8 C je spektralne klase M.
Vansolarna planeta WASP-8b
WASP-8b ima 2,23 Jupiterove mase i orbitalni period od 8,16 dana. Udaljena je 0,08 AJ od matične zvijezde WASP-8.
Ćiril Iveković
Ćiril Metod Iveković je arhitekta, rođen u Klanjecu 1864. godine, današnja Hrvatska. Završio je Višu obrtnu školu u Beču. U periodu 1885-1889 studirao je arhitekturu u Beču. Uradio je dvorišno pročelje carskog dvora i dvorskog Historijskoumjetničkog muzeja.
U službi Zemaljske vlade u Sarajevu je od 1890-1896. godine. Nakon zaposlenja uradio je projekat Carinarnice, koja je srušena između dva svjetska rata. Zgradu Vijećnice u Brčkom projektovao je 1892. godine u pseudomaurskom stilu. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Cijela kompozicija objekta komponirana je po principu stroge simetrije sa središnjim, jače izbačenim rizalitom i dva manja kutna rizalita.
Malo je poznato da je Iveković 1893. godine tvorac prvog parka po uzoru na evropske koji je nastao na osnovu projekta. Izveden je bez ikakvih predhodnih ograničenja na do tada neuređenom terenu uz banjski i hotelski kompleks na Ilidži koji je takođe tada bio u izgradnji. Park je imao sasvim preciznu baroknu osnovu, sa pažljivo oblokovanim cvjetnim rondelima i drvenim paviljonom kao kafanom, na vještačkom brijegu. Park je sadržavao vještačka jezerca sa kanalima i drvenim mostićima. Unutar dijela sa zelenilom bio je zooložki vrt. Park je počeo da se degradira poslije prvog svjetskog rata, tako da današnji park skoro da nema ništa sa prvim rješenjem.
Završio je projekat Sarajevske vijećnice 1894. godine, koji je započeo Alexanderu Witteku. Uporedo sa izradom i razradom projekta tekla je i izgradnja od 1892. do 1894. godine. Vijećnice zvanično je predata na upotrebu 1896. godine.
Radio je na obnovi Ali-pašine džamije 1894. godine.
Projekat Medrese u Travniku uradio je 1895. godine.
Nakon toga seli se u Dalmaciju, a 1920 u Zagreb gdje je i umro 1932. godine. Radio je kao profesor na Višoj tehničkoj školi. Izabran je za člana Jugoslavenske akademije 1922. godine.
Noel Malcolm
Sir Noel Malcolm Robert MA dr FBA FRSL (rođen 26. decembra 1956.) jest engleski politički novinar, historičar i akademik.
Biografija
Noel Malcolm je rođen 26. decembra 1951, u mjestu Surreyju, Engleska. Kao Kraljevski stipendista na Eton Collegeu, Malcolm je studirao historiju na Peterhous, Cambridge Univerzitetu, a doktorirao je historiju na Trinity College, Cambridgeu. Bio je saradnik i predavač na Gonville and Caius College, Cambridge, prije nego što je postao novinar političkih i vanjskih poslova za Spectator i Daily Telegraph.
Godine 1995. prestao je da se bavi novinarstvom da bi postao pisac i gostujući predavač na St Antony's College, Oxford tokom dvije akademske godine. Postao je saradnik Kraljevskog društva za književnost 1997., a 2001. bio je saradnik Britanske Akademije. Od 2002. godine, bio je viši istraživač u All Souls College, Oxford. Titulu viteza dobio je 2014. godine "za zasluge u izučavanju na polju novinarstva i evropske historije".
Obrazovanje
Malcolm je obrazovan u Eton Collegeu, Oxford kao kraljevski učenjak na studiju historije na Peterhouse, Cambridge, od 1974. do 1978. Doktorirao je historiju na Trinity College, Cambridge, a bio je i saradnik predavač na Gonville and Caius College, Cambridge od 1981. do 1988. godine.
Karijera
Noel Malcolm je bio politički kolumnista (1987.-1991.), a  zatim strani urednik (1991.-1992.) za The Spectator i politički kolumnist za britanski časopis Daily Telegraph (1992.-1995). Dobio je TE Utley nagradu za političko novinarstvo u 1991. Godine 1995. je odustao od novinarstva i potpuno se posvetio pisanju historijskih knjiga i eseja. Malcolm je gostujući saradnik St Antony College, Oxford od 1995.-1996., a bio je viši istraživač na All Souls College, Oxford, od 2002. Postao je saradnik Kraljevskog društva za književnost]] 1997. i Britanske Akademije 2001. godine. Član je: esnafa prodavača ribe i morskih plodova (eng. Worshipful Company of Fishmongers), Akademije nauka i umjetnosti Kosova, i počasni saradnik oba Peterhousa, Cambridgea (od 2010.) i Trinity College, Cambridge (od 2011.). Saradnik je Savjetodavnog odbora konzervativnog časopisa Standpoint.
U 2010. godini, Malcolm se istaknuo kao ključni historičar u dugometražnom dokumentarnom filmu "My Blood My Compromise" koji govori o historijskim događajima koji su doveli do propasti Jugoslavije i rata na Kosovu. Trenutno je predsjednik Bošnjačkog instituta u Londonu i predsjednik Anglo-albanskog udruženja. Malcolm je postao vitezom 2014. zbog zasluga u izučavanju na polju novinarstva i evropske historije.
Kritike i rasprave
Raspravu je nastavio sa profesorom Stevanom K. Pavlovićem sa Univerziteta u Southamptonu, koji je tvrdio da je Malcolmovoj knjizi nedostajalo preciznosti, a Melanie McDonagh sa Bosanskg instituta napominje da je Đilas za "preispitivanje" uzeo "nacionalistički pristup". Norman Cigar sa Marine Corps University navodi da Đilas pokušava da stvori mitove koji treba da ozakone srpske akcije na Kosovu.
Godine 1999., srpsko-američki pjesnik Charles Simić je napisao pismo u London Review of Books kritikujući neuspjeh Malcolma i protestujući protiv vandalizma i uništavanja srpskih kulturnih lokaliteta na Kosovu, uprkos Malcolmu koji je prethodno dao izjavu da ih treba zbrinuti (izjavu koju je Simić također naglasio u svom pismu). Kasnije, iste godine, historičar Thomas Emmert sa Gustavus Adolphus Collegea iz Minnesote, dao je pregled knjige u Journal of Southern Europe i Balkana Online, hvaleći Malcolmovu knjigu. On smatra da je u svojoj knjizi Malcolm je odgovorio u istom časopisu, početkom 2000. godine, tvrdeći da je knjiga osporila i albanske i srpske mitova o Kosovu, ali da je bilo više srpskih mitova o Kosovu nego onih kod Albanaca i da je u knjizi  objasnio veću pokrivenost srpskih mitova. On je također primijetio da su Emmertove perspektive i rad bili uglavnom u okviru srpske historiografije, a da je vlastitu perspektivu Emmert obrazložio tvrdnjom da je Malcolm "partizan".
Knjige
Malcolm je autor mnogih značajnih knjiga, kao što su:
Novine i magazini
Noel Malcolm je napisao mnogo članaka za novine, časopise i magazine. Osim rada za The Spectator, Daily Telegraph i Stations, među ostalim publikacijama, imao je objavljenih članaka i u The Guardian, The Sunday Telegraph, New York Times, Washington Times, Time i Daily Mail. Također je dao doprinos u  preglednim člancima  i recenzijama knjiga, uglavnom za The Sunday Telegraph. Doprinio je i nizu naučnih časopisa, uključujući u oblasti vanjskih poslova i New York Review of Books.
Heteroza
mini|desno|[[Hibridni pas mješovite rase (mješanac)]] Heteroza ili hibridna snaga podrazumijeva poboljšanje ili povećanje funkcija biološkog kvaliteta ili kvantiteta u hibridnom potomstvu. Pridjev koji je izveden iz riječi heteroza jeste heterotičan ili heterotski. Ukrštanja korištenjem ove pojeve najčešće se poduzimaju za dobijanje hibrida koji su napredniji ili kvalitetniji od robusnijeg ili kvalitetnijeg roditelja.
Potomci ispoljavaju heterozu ako je poboljšanje osobina rezultat miješanja doprinosom genetički udaljenih roditelja. Ovi efekti mogu biti zbog mendelovskog ili nemendelovskog nasljeđivanja.
Definicije
Termin heteroza kao zamjenu za stariji termin heterozigoza predložio je George Harrison Shull s ciljem da se izbjegne ograničavajući termin za efekte koji se mogu objasniti heterozigotnošću u Mendelovskom nasljeđivanju, uz obrazloženje:
O heterozi se često raspravlja kao o suprotnosti depresije ukrštanja u srodstvu (inbreeding), iako se razlika u ova dva koncepta može očitovati u evolucijskim razmatranjima, kao što je uloga genetičke varijacije ili efekata u malim populacijama genetičkog drifta po ovim konceptima. Inbridinške depresije se javlja kad roditelji imaju djecu sa osobinama koje negativno utiču na  fitnes, uglavnom zbog recesivne homozigotnosti. U takvim slučajevima autkrosing (ukrštanje genetički udaljenih jedinki) treba rezultirati heterozom. Međutim, sva takva ukrštanja ne rezultiraju heterozom. Naprimjer, kad hibrid nasljeđuje osobine od roditelja koji nisu u potpunosti kompatibilni, fitnes može biti i smanjen. To je oblik autbridinške depresije, odnosno negativne hereroze, kada potomci robusnog i manje bujnog roditelja mogu biti manje bujni od ovog drugog.
Dominantnost ili naddominantnost
Dominacija u odnosu naddominaciju je naučna kontroverza u oblasti genetike koja je trajala više od jednog stoljeća. Ove alternativne hipoteze su započete 1908.
Genetička osnova heteroze
Kad je populacija mala ili je izložena ukrštanju u srodstvu, postepeno gubi genetičku raznolikost. Posljedica te pojave jeste smanjenje adaptivne vrijednosti (fitnesa). Inbred sojevi imaju tendenciju da budu homozigotni za recesivne alele koji su blago štetni (ili proizvode osobine koje su nepoželjne sa stanovišta oplemenjivača).
Selektivni uzgoj biljaka i životinja, uključujući i hibridizaciju, počelo davno prije što je bilo razumijevanja osnovnih naučnih principa. Početkom 20. stoljeća, nakon reotkrića Mendel ovih zakona bilo je shvaćeno i prihvaćeno, a genetičare obavezalo da objasne superiorne snage mnogih biljanih hibrida. Razvijene su dvije pomenute konkurentske hipoteze, koje se međusobno ne isključuju.
thumb|300px|right| Genetička baza heteroze. *Hipoteza dominacije. Scenarij A. Manje gena je nedovoljno izraženo u homozigotnih [[individua. Ekspresija gena u potomstvu jednaka je izrazu najsposobnijih roditelja. *Hipoteza naddominacije. Scenarij B. Superekspresija određenih gena u heterozigot]nom potomstvu. (Veličina kruga prikazuje stepen ispoljavanja gena A)]]
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Stankovci)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Stankovci je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od - km2 imala 2.003 stanovnika, što predstavlja 1,18% od ukupnog broja stanovnika Zadarske županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Stankovcima je - stanovnika/km2.
GLYATL2
Glicin-N-aciltransferaza slična proteinu 2 je protein, enzim koji je kod ljudi kodiran genom GLYATL2.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 294 aminokiseline, a molekulska težina  34.277 Da.
Brezovska Gora
Brezovska Gora je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezovska Gora je imala 65 stanovnika.
Lukovo Šugarje
Lukovo Šugarje je naseljeno mjesto u sastavu općine Karlobag, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1890. i 1900. iskazano pod imenom Lukovo. U 1869. i 1880. sadrži podatke za naselje Barić Draga.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lukovo Šugarje je imalo 136 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kruševo (Bijelo Polje)
Kruševo (ćir. Крушево) je naseljeno mjesto na užem gradskom području Bijelog Polja u sastavu općine Bijelo Polje, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazilo se u sastavu stare općine Bijelo Polje. Kao samostalno naselje nastalo je pred popis stanovništva 2011. godine podjelom bivšeg naselja Bijelo Polje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Kruševo je imalo 305 stanovnika.
Napomena: ''Pred popis 2011. nastalo ukidanjem naselja Bijelo Polje i njegovom podjelom na više novih naseljenih mjesta.''
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Raniji popisi
Za ranije popise pogledati pod Bijelo Polje.
Kup evropskih šampiona 1956/1957.
Kup evropskih šampiona 1956/57. je bila druga sezona Evropskog nogometnog kupa pod pokroviteljstvom UEFA-e. Takmičenje je osvojio po drugi put Real Madrid koji je u finalu pobjedio Fiorentinu 2-0 igranog na stadionu Santiago Bernabéu u Madridu, 30. maja 1957.
Nakon velikog uspjeha prvog turnira, šest novih zemalja zatražio je da se pridruže: Bugarska, Čehoslovačka, Engleska, Luksemburg, Rumunija i Turska. Priključivanje Engleske bio je veliki dođaj za Evropski kup. Dodatno mjesto pripalo je šampionu Evrope zauzimajući slobodno mjesto nakon ujedinjenja Saara sa Zapadnom Njemačkom.
Kvalifikacije
Žrijeb za kvalifikacije održan je u sjedištu UEFA-e u Parizu 29. juna 1956. U žrijebu je ukupno bila 21 ekipa. Real Madrid kao aktuelni prvak nije bio u kvalifikacionom žrijebu. Sve ekipe izuzimajući Real Madrid bili su grupisani geografski u tri šešira. Prva četiri kluba koja su bila izvučena u svakom šeširu morali su igrati kvalifikacije u septembru, dok su preostala tri kluba u svakom šeširu imali obezbjeđeno učešće u Kupu šampiona bez kvalifikacija. Kalendar je odlučen od strane uključenih timova, uz uslov da sve utakmice odigraju do 1. oktobra.
1 Borussia Dortmund je zbog identične gol razlike 5-5 morala igrati playoff protiv Spora Luxembourga.
Druge utakmice
Sveukupni rezultat 5-5 između Borussije Dortmund i Spore Luxembourg zahtjevalo je igranje playoff-a.
Slovan UNV Bratislava pobjednik sveukupnim rezultatom 4–2.
Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 12–0.
Nice pobjednik sveukupnim rezultatom 6–2.
Dinamo Bucureşti pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
Prvi krug
1 Nice i Rangers su zbog neriješenog rezultata nakon dvije utakmice igrali playoff u kojem Nice slavi pobjedu rezultatom 3–1 te obezbjeđuje plasman u četvrtfinale.
2 Real Madrid i Rapid Beč su igrali playoff u kojem Real Madrid pobjeđuje 2–0 i obezbjeđuje plasman u četvrtfinale.
3 Druga utakmica je igrana na stadionu Heysel u Briselu.
Druge utakmice
Crvena zvezda pobjednik sveukupnim rezultatom 6–3.
Sveukupni rezultat 5-5 između Rapida i Reala zahtjevalo je igranje playoff-a.
Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 3–2.
Fiorentina pobjednik sveukupnim rezultatom 2–1.
Grasshopper pobjednik sveukupnim rezultatom 2–1.
Athletic Bilbao pobjednik sveukupnim rezultatom 6–5.
CDNA Sofija pobjednik sveukupnim rezultatom 10–4.
Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 6–5.
Crvena zvezda pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.
Fiorentina pobjednik sveukupnim rezultatom 5–3.
Fiorentina pobjednik sveukupnim rezultatom 1–0.
Real Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 5–3.
Lista strijelaca
Najbolji strijelac Kupa evropskih šampiona je bio Dennis Viollet koji je postigao 9 golova (uključujući i kvalifikacije).
Deseti saziv Narodne skupštine Republike Srpske
mini|[[Vlada (51): SNSD (30)  SP (9)  NPS (3)  DEMOS (4)  US (3)  NDP (2)
Opozicija (32): SDS (11) PDP (8) DNS (4) SPS (3) Zajedno za BiH (3) Nez. (3) ]] Deseti saziv Narodne skupštine Republike Srpske konstituisan je 19. novembra 2018. godine na osnovu rezultata općih izbora koji su održani 7. oktobra.
Za predsjednika Narodne skupštine po drugi put je izabran Nedeljko Čubrilović iz DNS-a (kasnije član odnosno predsjednik novoosnovane stranke DEMOS). Prilikom izbora predsjednika Narodne skupštine došlo je do podjele 12 izabranih poslanika DNS-a, tako što je Klub poslanika DNS-a (njih 8 uključujući Duška Ivića) predložio Duška Ivića za predsjednika, a grupa poslanika DNS-a (njih 4 uključujući Nedeljka Čubrilovića) je predložila Nedeljka Čubrilovića. Za izbor predsjednika su presudni bili glasovi ostatka vladajuće koalicije koja je glasala za Nedeljka Čubrilovića, koji je sa ukupno 51. glasom izabran za predsjednika Narodne skupštine, dok je Duško Ivić dobio 8 glasova. Dan nakon izbora za predsjednika, Nedeljko Čubrilović kao i ostala tri poslanika DNS-a koji su stali na njegovu stranu su isključeni iz stranke. Ta četiri poslanika su 30. novembra najavila formiranje Nezavisnog demokratskog kluba u Narodnoj skupštini, a ubrzo su osnovali i novu stranku DEMOS.
Napomene
<references group="lower-alpha" />
Branjevo
Branjevo je naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Historija
U doba austro-ugarske vladavine, između 1895. i 1910. na području Branjeva formirana je kolonija doseljavanjem njemačkih porodica iz Vojvodine. Osim Branjeva, postojala je i manja kolonija u obližnjim Glavičicama. Po popisu iz 1910, Branjevo je imalo 161 stanovnika. Oko 180 branjevačkih Nijemaca iseljeno je 1942. u Poljsku, gdje su mnogi poginuli. Kolonijalno naselje potpuno je uništeno 1945.
Oblast Stara Zagora
Oblast Stara Zagora jedna je od 28 oblasti u Bugarskoj. Nalazi se u centralnom dijelu države i sastoji se od 11 općina. Glavni i najveći grad je Stara Zagora, administrativni centar po kojem je oblast i nazvana i šesti najveći grad u Bugarskoj.
Ostali veći gradovi su: Kazanlak (49.506), Čirpan (16.355), Radnevo (13.384) i Galabovo (8.404).
Etničke grupe
Ukupno stanovništvo oblasti prema podacima iz 2011. iznosilo je: 333.265 Prema istom popisu etnički sastav stanovništva iznosio je (308.106 stanovnika se etnički izjasnilo): Oko 25.000 stanovnika oblasti se etnički nije izjasnilo tokom popisa 2001. godine.
Općine
Na teritoriji oblasti nalazi se 11 općina. Broj stanovnika općine i središta općine (podaci iz decembra 2019) dat je u sljedećoj tabeli pri čemu su nazivi gradskih središta općine podebljani.
Vickers (mitraljez)
Vickers mitraljez je poznati britanski mitraljez koji je uspješno korišten tokom Prvog i Drugog svjetskog rata.
Historija
Vickersov mitraljez je baziran na poznatom Maxim mitraljezu iz kraja devetnaestog vijeka. Nakon što je Vickers kupio Maximovu firmu 1896. poboljšao je poznati mitraljez smanjujući mu težinu, pojednostavljujući mu sistem paljbe i ugrađujući mu gasnu komoru i komponente od legura visoke čvrstoće.
Britanska vojska je usvojila Vickersov mitraljez u operativnu upotrebu 26. novembra 1912. Kada je počeo Prvi svjetski rat britanska vojska je imala hronični nedostatak ovih mitraljeza, a ekspedicijski korpus je poslan u Francusku s Maxim mitraljezima. Zbog prijetnje s tužbog zbog ratng profiterstva Vickers je bio primoran spustiti cijenu svojih mitraljeza. Porastom njegovog broja u vojsci postao je osnovni mitraljez. Pojavom Lewis puškomitraljeza Vickers je redefiniran kao teški mitraljez, te je povučen iz pješadije i predan mitraljeskom korpusu. Nakon rata mitraljeski korpus je rasformiran te su mitraljezi predani pješadiji. Prije Drugog svjetskog rata planirano je da se mitraljez zamijeni primjerice mitraljezom 7.92 mm Besa čehoslovačkog dizajna koji je postao osnovni mitraljez oklopnih vozila, ali je Vickers ostao u upotrebi u britanskoj vojsci sve do 1968. godine i naslijedio ga je L7 mitraljez.
Izvozne varijante
thumb|lijevo|Kalibar .303 British Vickers je široko prodavan mitraljez, stoga je imao veliki komercijalni uspjeh. Mitraljez se izvodio u različitim modifikacijama i kao osnova za različite sisteme. Mitraljez se izvodio u slijedećim kalibrima:
Upotreba
Mitraljez i postolje su bili odvojeni ali oboje su bili izrazito teški. Proizvodnja nije predvidjela upotrebu mitraljeza u džunglama gdje su ga nosili vojnici na leđima, ali vojnici su bili zadovoljni njegovom efikasnošću u različitim situacijama. Tronožac bi se često ukopavao u zemlju zbog stabilnosti ili bi se postavljao na vreće s pjeskom. Zbog toga što je bio vodom hlađeni mitraljez imao je znatno veći domet od svojih konkurenata koji su bili zrakom hlađeni. U situacijama kada nije bila dostupna voda za hlađenje vojnici su koristili vlastiti urin. Od vruće vode koja bi se zagrijala radom mitraljeza vojnici bi često pravili čaj.
Vickers se često znao koristiti za indirektnu paljbu na daljinama do 4.500 metara, ali bilo je i slučajeva upotrebe kao avionski mitraljez ili kao protiavionsko oružje gdje se kombiniralo 3-4 mitraljeza.
Korisnici
thumb|Britanski vojnici s Vickersom tokom bitke na Somi. thumb|PVO upotreba Vickersa.
Rizični kapital
Rizični kapital ( VC ) je oblik finansiranja privatnog kapitala koji osiguravaju kompanije rizičnog kapitala ili fondovi: početnicima, kompanijama u ranoj fazi i kompanijama u nastajanju za koje se smatra da imaju visok potencijal rasta ili koje su pokazale visok rast (u smislu broj zaposlenih, godišnji prihod, obim poslovanja, itd.). Firme ili fondovi rizičnog kapitala ulažu u ove kompanije u ranoj fazi u zamjenu za vlasnički kapital ili vlasnički udio. Rizični kapitalisti preuzimaju rizik finansiranja rizičnih start-upova u nadi da će neke od firmi koje podržavaju postati uspješne. Budući da se startupi suočavaju s velikom neizvjesnošću, VC investicije imaju visoku stopu neuspjeha. Start-upi se obično zasnivaju na inovativnoj tehnologiji ili poslovnom modelu i obično su iz visokotehnoloških industrija, kao što su informacione tehnologije (IT), čista tehnologija ili biotehnologija.
SERPINB10
Član 10 kladusa B inhibitora serpin-peptidaze (ovalbumin) je protein koji je kod ljudi kodiran  genom SERPINB10.
Dužina polipeptidnog lanca je 397 aminokiselina, sa molekulksom težinom od 45.403. .
Aminokiselinska sekvenca
Funkcija
Superporodica inhibitora serinske proteinaze visoke molekulske težine (serpin) regulira raznolik niz unutarćelijskih i vanćelijskih procesa, kao što su aktivacija komplementa, fibrinoliza, koagulacija, ćelijska diferencijacija, suzbijanje tumora, apoptoza i migracija ćelija. Serpin odlikuje dobro konzerviranu tercijarna strukturu, koja se sastoji od tri beta-lista i osam ili devet alfa-heliks. Kritični dio molekule, reaktivna središnja petlja, povezuje beta listove A i C. Inhibitor proteaze-10 (PI10; SERPINB10) član je potporodice ov-serpina, koju, u odnosu na arhetipski serpin PI1 (MIM 107400), karakterizira visok stupanj homologije s kokošijim ovalbuminom, nedostatak produžetaka N– i C-terminala, odsustvo signalnog peptida i serinnski umjesto asparaginskih ostatka na pretposljednjem položaju.
Buložani
Buložani su naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Jelša
Slovenija:
Ravni Dabar
Ravni Dabar je naseljeno mjesto u sastavu općine Karlobag, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Gospić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ravni Dabar nije imao stanovnika.
Napomena: ''U 1869. i 1880. podaci su sadržani u naselju Baške Oštarije. Do 1900. iskazivano kao dio naselja. U 1981., 1991. i 2001. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ravni Dabar nije imalo stanovnika.
Brlog (Krško)
Brlog je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brlog je imao 25 stanovnika.
Čelopek (Zvornik)
Čelopek je naseljeno mjesto u gradu Zvorniku, Bosna i Hercegovina.
Bovan (Rudo)
Bovan je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Rutuli
Rutuli su kavkaski narod, koji pretežno živi u Azerbejdžanu i Dagestan, u kojima čini 1% stanovništva, gdje predstavlja jedanaesti narod po brojnosti. Sami sebe nazivaju Myhabyr. Rutuli su većinom islamske vjeroispovjesti, a govore rutulskim jezikom, koji spada u dagestansku grupu sjeverokavkaske porodice jezika.
Ukupno ih ima oko 50.000 (2002)
GLYAT
Glicin-N-aciltransferaza, znana i kao GLYAT, je enzim koji je kod ljudi kodiran genom GLYAT.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 296 aminokiselina, a molekulska težina   Da. 33 924
Funkcija
Konjugati proteina glicin-N-aciltransferaze su glicin sa acil-CoA supstratima u mitohondrijama prvenstveno u jetri i bubrezima. Enzim glicin N-aciltransferaza uključen je u detoksikaciju širokog spektra ksenobiotika i endogenih metabolita. To uključuje benzoevu kiselinu, spoj koji se nalazi u voću i povrću i koristi se u medicini i prehrambenim proizvodima kao konzervans; salicilna kiselina, metabolit aspirina i nekoliko endogenih metabolita. Raznolikost se dokazuje širokim rasponom acilglicina koji se izlučuje urinom pacijenata s poremećajima metabolizma organskih kiselina. Još nije opisan nedostatak glicin N-aciltransferaze, ali je pokazano da postoje značajne međuindividualne varijacije u kapacitetu konjugacije glicina. Izoforma a-glicin N-aciltransferaze a je protein od 296 aminokiselina preveden iz prerađene varijante transkripta 1 iRNK. Kodiran je egzonima 2 do 6 transkripta iRNK.
Molekulska težina
U literaturi se navodi da je molekulska težina ovog spoja približno 30 kDa. ili približno 27 kDa. Predviđena veličina je 33,9 KDa. Za goveđi enzim prijavljen je raspon veličina između približno 33 kDa i oko 36 KDa (Nandi, 1979., Vessey, 1992., van der Westhuizen, 2000.). Predviđena veličina goveđeg GLYAT-a, na osnovu njegove sekvence (pristupni broj nm: 177486), je 33,9 kDa. Ovo se dobro slaže s eksperimentalno utvrđenim veličinama.
Brod v Podbočju
Brod v Podbočju je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brod v Podbočju je imao 98 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Brod.''
Jelša (Lukovica)
Jelša je naseljeno mjesto u sastavu općine Lukovica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Domžale.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jelša je imala 47 stanovnika.
Zlatka Halilagić
Zlatka Halilagić (rođena u Bihaću, SFR Jugoslavija) jest bosanskohercegovačka manekenka, glumica i model. . Halilagić danas živi i radi u Londonu, Los Angelesu i u Frankfurtu na Majni.
Započela je svoju karijeru kao 16-godišnjakinja kad ju je otkrio modni agent na ulici. Sa 18 godina osvojila je niz natjecanja za modeliranje. Odatle ju je nekoliko fotografa otkrilo i tako je danas sve više tražena i izvan Njemačke.
U 2015. godini, njemački redatelj Sascha Goldberg zapazio ju je, te joj je odmah dao glavnu ulogu u svom novom nadolazećem filmu pod nazivom Testosteron , koji će biti objavljen u kinima 2020. godine.
Barići (Višnjan)
Barići (ital. Barici) su naseljeno mjesto u sastavu općine Višnjan, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Barići su imali 25 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Brig (općina Vižinada). U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Štuti i za taj dio sadrži podatke do 1961. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Barići je imalo 21 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3122
IC 3122 (također poznat kao MCG 4-29-62, PGC 39519 i UGC 7341) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 319 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,40 (130 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Božovići
Božovići su naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Aucanquilcha
Aucanquilcha (čit. Aukankȉlća) jest veliki stratovulkan u regiji Antofagasta na sjeveru Čilea, u blizini granice sa Bolivijom. Sastoji se od nekoliko kupa koje se preklapaju duž grebena dugog 10 km koji formira vrh. U području vrha postoje slaba, sporadična aktivnost fumarola i veće naslage sumpora. Tokom pleistocena padine u gornjem dijelu vulkana pokrivala je velika ledena kapa površine 45 km2 koja se spuštala do 4600 m visine, ostavljajući za sobom velike morene. Bezvodnost ove regije danas, međutim, znači da ne postoji nijedan lednik iako se Aucanquilcha uzdiže dosta iznad visinske granice kontinuiranog permafrosta.
mini|lijevo|Napušteni rudnik sumpora u blizini vrha Aucanquilche
Rudnik sumpora, u vlasništvu porodice Carrasco, nalazio se u blizini vrha Aucanquilche i bio je najviši rudnik na svijetu do njegovog zatvaranja 1990-ih, a do njega je vodila možda i najviša cesta na svijetu kojom su mogla ići vozila, ali vozila više ne saobraćaju njom. Najviše stalno ljudsko naselje bile su rudarske barake na oko 5500 m visine. Rudarstvo na ovom vulkanu prvobitno je pokrenuto 1913; tada su za transport sumpora korištene ljame i tovarne životinje. Godine 1935. dovršen je sistem sajli dužine 22 km kako bi se sumpor spuštao u kantama. Na kraju je i njega zamijenila krivudava cesta do vrha, kojom su mogli saobraćati rudarski kamioni nosivosti do 20 tona.
Staništa
Staništa su naseljeno mjesto u sastavu općine Karlobag, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Gospić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Staništa su imala 6 stanovnika.
Baškoti
Baškoti (ital. Vascotti) su naseljeno mjesto u sastavu općine Višnjan, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Baškoti su imali 63 stanovnika.
Napomena: ''Od 1890. do 1910. iskazano pod imenom Matić. U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Brig (općina Vižinada). Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Baškoti je imalo 71 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
GPHA2
Glikoproteinski hormon alfa-2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom GPHA2.
GPHA2 je polipeptid koji formira cistinski čvor i podjedinica je iz porodice dimernih glikoproteinskih hormona (Hsu et al., 2002, prema OMIM).