cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kloaka
Sisari s plecentom
Većina odraslih placentnih sisara nema preostali trag kloake. ]U embrionu se kloaka dijeli na stražnju regiju koja postaje dio anusa i prednju regiju koja ima različite sudbine, ovisno o spolu jedinke: kod ženki se razvija u predvorje koje prima mokraćovod i vaginu, dok kod muškaraca u cjelosti čini penisni dio mokraćovoda. Međutim, tenreci i zlatna krtica, mali placentni sisari porijeklom iz Afrike, kao i neki rovci zadržavaju kloaku kao odrasli.
Placentne životinje i ljudi imaju samo embrionsku kloaku, koja je podijeljena u odvojene kanale tokom razvoja mokraćnih i reproduktivnih organa. Međutim, nekoliko ljudskih urođenih poremećaja rezultira rođenjem osoba s kloakom, uključujući upornu kloaku i sirenomeliju (sindrom sirene).
Gmizavci
Kod gmizavaca, kloaka se sastoji od urodeuma, proktodeuma i koprodeuma. Neke vrste imaju modificirane kloake radi povećane razmjene plinova. Tu se odvija i reproduktivna aktivnost.
Disanje na kloaku
Neke kornjače, posebno one specijalizirane za ronjenje, u velikoj su mjeri ovisne o kloaknom disanju tokom ronjenja. To postižu tako što imaju par pomoćnih zračnih mjehura povezanih s kloakom koji mogu apsorbirati kisik iz vode. Razne ribe, kao i polihentni crvi, pa čak i rakovi, specijalizirani su za iskorištavanje stalnog protoka vode kroz kloakno respiratorno stablo morskih krastavaca dok istovremeno sticanje zaštite u morskom krastavcu. U potrazi za hranom, noću mnoge od ovih vrsta izlaze iz anusa morskog krastavca.
Radiologija
Razne tehnike snimanja kao što su rendgenska radiografija, ultrazvuk, računarska tomografija (CT), nuklearna medicina uključujući pozitronsku emisionu tomografiju (PET) i magnetnu rezonancu (MRI) koriste se za dijagnozu ili liječenje bolesti. Interventna radiologija je izvođenje uobičajenih minimalno invazivna medicinskih postupaka, uz vođenje slikovnih tehnologija kao što su gore pomenute.
Dijagnostički modaliteti snimanja
thumb|Radiografija koljena pomoću DR-aparata thumb|[[Projekcijska radiografija|Projekciona radiograf koljena]]
Radiografije, prvobitno su nazvane rentgenografi, nazvane po otkrivaču X-zraka, Wilhelmu Conradu Röntgenu. Proizvode se prenošenjem rendgenskih zraka kroz pacijenta. X-zrake se projiciraju kroz tijelo na detektor; formira se datoteka na osnovu koje zrake prolaze (i detektiraju se) naspram onih koje se apsorbiraju ili rasipaju u pacijentu (i stoga se ne otkrivaju). Röntgen je otkrio X-zrake 8. novembra 1895. godine i za njihovo otkriće dobio prvu Nobelovu nagradu za fiziku 1901.
Mamografija i DXA su dva oblika primjene niskoenergetske projekcije koja se koristi za procjenu stanja karcinoma dojke, odnosno osteoporoze.
Fluoroskopija
Fluoroskopija i angiografija su posebni vidovi primjene rendgenskog snimanja, u kojima su fluorescentni ekran i datoteka pojačavajuće cijevi, povezane na televizijski sistem zatvorenog kruga. To omogućava snimanje struktura u pokretu ili povećanih s radiokontrastnim sredstvom u stvarnom vremenu. Radiokontrastna sredstva se obično daju gutanjem ili ubrizgavanjem u tijelo pacijenta, radi ocjenjivanja anatomije i funkcioniranja krvnih sudova, urogenitalnog sistema ili gastrointestinalnog trakta (GI-trakt). Sada su u upotrebi dva radiokontrastna sredstva. Barij-sulfat (BaSO4) daje se oralno ili rektalno za procjenu gastrointestinalnog trakta.
Jod se, u više zaštićenih oblika, daje oralnim, rektalnim, vaginalnim, intraarterijskim ili intravenskim putem. Ovi radiokontrastni agensi snažno apsorbiraju ili rasipaju rendgenske zrake, a zajedno sa snimanjem u stvarnom vremenu omogućavaju demonstraciju dinamičkih procesa, poput peristaltike u probavnom traktu ili protoka krvi u arterijama i venama. Kontrast joda takođe se može koncentrirati u trbušnim područjima više ili manje nego u normalnim tkivima i učiniti abnormalnosti uočljivijima (tumori, ciste, upale. Pored toga, u određenim okolnostima, kao kontrastno sredstvo može se koristiti i zrak, za gastrointestinalni sistem, a ugljik-dioksid kao kontrastno sredstvo u venskom sistemu; u tim slučajevima kontrastno sredstvo slabi rendgensko zračenje manje od okolnih tkiva.
Kompjuterizirana tomografija
thumb|[[kompjuterizirana tomografija|CT-snimak rožnjače]]
CT-snimanje koristi rendgenske zrake u kombinaciji sa računanjem algoritama za datoteku tijela. U CT-u, rendgenska cijev nasuprot rentgenskom detektoru (ili detektorima) u aparatu u obliku prstena rotira se oko pacijenta, proizvodeći kompjuterski generirani presjek datoteke (tomogram). CT se dobija u aksijalnoj ravni, pomoću srčanih i sagitalnih datoteka proizvedenih računarskom rekonstrukcijom. Radiokontrastna sredstva se često koriste sa CT-om za pojačano ocrtavanje anatomije. Iako radiografije pružaju veću prostornu rezoluciju, CT može otkriti suptilnije varijacije u slabljenju rendgenskih zraka (veća kontrastna rezolucija). CT izlaže pacijenta znatno višem ionizujućem zračenju nego radiograf.
Spiralni multidetektor CT koristi 16, 64, 254 ili više detektora tokom neprekidnog kretanja pacijenta kroz zrake da bi se dobili kratki detalji o datotekama u kratkom vremenu pregleda. Brzom primjenom intravenoznog kontrasta tokom CT-skeniranja, ovi sitni detalje datoteka mogu se rekonstruirati u trodimenzijskoj (3D) datoteci karotidnih, cerebralnih, srčanih ili drugih arterija.
Uvođenje računarske tomografije početkom 1970-ih revolucioniralo je dijagnostičku, pružajući kliničarim datoteke prave trodimenzijske anatomske strukture. CT-skeniranje postalo je test izbora u dijagnosticiranju nekih hitnih i hitnjih stanja, poput cerebralne hemoragije, plućne embolije (ugrušci u arterijama pluća), disekcija aorte (kidanje zida aorte), upala slijepog crijeva, divertikulitis i začepljivanje usljed bubrežnih kamenaca. Stalna poboljšanja u CT tehnologiji, uključujući brže vrijeme skeniranja i poboljšanu rezoluciju, dramatično su povećali tačnost i korisnost CT-skeniranja, što može djelimično objasniti povećanu upotrebu u medicinskoj dijagnozi.
Ultrazvuk
Medicinska ultrasonografija koristi ultrazvuk (visokofrekventni zvučni talas) za vizualizacijske strukture mehkog tkiva u tijelu u stvarnom vremenu. Nije uključeno ionizujuće zračenje, ali kvalitet datoteka dobijenih ultrazvukom u velikoj mjeri ovisi o vještini osobe (ultrasonograf) koja obavlja pregled i veličini tijela pacijenta. Pregledi većih pacijenata, prekomjerne težine mogu imati pad kvaliteta datoteke, jer njihova potkožna masnoća apsorbira veći dio zvučnih talasa. To rezultira manjim brojem zvučnih talasa koji prodiru u organe i reflektiraju se natrag u pretvarač, što rezultira gubitkom informacija i lošom kvalitetom datoteke. Ultrazvuk je također ograničen nemogućnošću datoteke krozbzračne džepove (pluća, crijevne petlje) ili kosti. Njegova upotreba u medicinskom snimanju razvila se uglavnom u posljednjih 30 godina. Prvi+e ultrazvučne datoteke bile su statičke i dvodimenzijske (2D), ali uz modernu ultrasonografiju 3D rekonstrukcije se mogu promatrati u stvarnom vremenu, efektivno postajući "4D".
Budući da tehnike ultrazvučnog snimanja ne koriste ionizujuće zračenje za generiranje datoteka (za razliku od radiografije i CT skeniranja), one se obično smatraju sigurnijima i stoga su češće u akušerskom snimanji. Napredak trudnoće može se temeljito procijeniti s manje brige zbog štete od korištenih tehnika, što omogućava rano otkrivanje i dijagnozu mnogih fetusnih anomalija. Rast se s vremenom može procijeniti, što je važno kod pacijenata s hroničnim bolestima ili bolestima izazvanim trudnoćom, te u višestukoi trudnoća (blizanci, trojke, itd.). Kolor Dopplerski ultrazvuk mjeri težinu periferne vaskularne bolesti i koriste ga kardiolozi za dinamičku procjenu srca, srčanih zalistaka i glavnih sudova. Stenoza, naprimjer, karotidne arterije može biti znak upozorenja za nadolazeći moždani udar. ugrušak, ugrađen duboko u jednu od unutrašnjih vena nogu, može se naći ultrazvukom prije nego što se istisne i putuje u pluća, što rezultira potencijalno fatalnom plućnom embolijom.
Ultrazvuk je koristan kao vodič za izvođenje biopsije, kako bi se smanjilo oštećenje okolnih tkiva i u drenažama kao što je toracenteza. Mali prijenosni ultrazvučni uređaji sada zamjenjuju peritonealna lavaža, na odjelima [[Fizička trauma | trauma neinvazivnom procjenom prisustva unutrašnjeg krvarenja i oštećenja untarašnjih organa. Opsežno interno krvarenje ili ozljeda glavnih organa može zahtijevati operaciju.
ELISA test
Enzimski povezani imunosorbentni test (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay – ELISA) je uobičajeni analitički biohemijski test, koji su prvi opisali Engvall i Perlmann, 1971. Analiza koristi čvrstu fazu tipa enzimskog testa (EIA) za otkrivanje prisustva liganda (obično proteina) u tečnom uzorku, koristeći antitijela usmjerena na protein koji se mjeri. Eliza se koristi kao dijagnostički alat u medicini, biljnoj patologiji i biotehnologiji, kao i kontroli kvaliteta u različitim industrijama. U najjednostavnijem obliku elizee, antigeni iz uzorka koji se testira pričvršćeni su na površinu. Zatim se na površinu nanosi odgovarajuće antitijelo, kako bi moglo vezati antigen. Ovo antitijelo veže se za enzim, a zatim se uklanjaju sva nevezana antitijela. U završnom koraku dodaje se supstanca koja sadrži enzim supstrat. Ako je došlo do vezanja, naknadna reakcija proizvodi prepoznatljiv signal, najčešće promjenom boje.
Izvođenje testa uključuje najmanje jedno antitelo, specifično za određeni antigen. Uzorak sa nepoznatom količinom antigena imobilizira se na čvrstom nosaču (obično polistirenska mikrotitarska ploča) ili nespecifično (putem adsorpcije na površinu) ili posebno (hvatanjem pomoću drugog antitela specifičnog za isti antigen, u tzv. "sendvič"-elizi). Nakon imobilizacije antigena, dodaju se detektirajuća antitijela, formirajući kompleks sa antigenom. Detekcijsko antitijelo može se kovalentno povezati sa enzimom ili ga samo može detektirati sekundarno antitijelo, koje je povezano sa enzimom putem biokonjugacije. Između svakog koraka, pločica se obično opere blagim deterdžentnim rastvorom kako bi se uklonili svi proteini ili antitijela koja nisu specifično vezana. Nakon završnog pranja, ploča se razvija dodavanjem enzimskog supstrata, da bi se dobio vidljivi signal, koji ukazuje na količinu antigena u uzorku.
Treba napomenuti da eliza-test može uklhučiti i druge oblike testova vezanja liganda, umjesto strogo "imunskih" testova, iako je naziv nosio originaln prefiks "imuno", zbog uobičajene upotrebe i historije razvoja ovog metoda. Tehnika u osnovi zahtijeva bilo koji reagirajući reagens koji se može imobilizirati na čvrstoj fazi zajedno s reagensom za detekciju, koji će se specifično vezati i koristiti enzim za generiranje signala kojeg se može pravilno kvantificirati. Između ispiranja, samo ligand i njegovi specifični vezivni dijelovi ostaju specifično vezani ili "imunosorbantni", pomoću interakcije antigen-antitijelo na čvrstu fazu, dok se nespecifične ili nevezane komponente ispiraju. Za razliku od ostalih spektrofotometrijskih formata za mokro laboratorijsko ispitivanje, u kojima se ista reakcijska posuda (npr. liveta) može ponovo upotrijebiti nakon pranja, ploče za elizu imaju reakcijske produkte imunosorbirane na čvrstoj fazi, koja je dio ploče, pa ih nije lahko ponovno iskoristiti.
Šibice (čvor)
Hrvatska:
ELISA test
Princip
Kao analitički biohemijski test i tehnika "mokre laboratorije", eliza uključuje otkrivanje analita (tj. specifične supstance, čija se prisutnost kvantitativno ili kvalitativno analizira) u uzorku tečnosti metodom koji i dalje koristi tečni reagens tokom analize (tj. kontroliranog slijeda biohemijskih reakcija koji će generirati signal za lahko kvantificiranje i tumačenje, kao mjere količine analita u uzorku) koji ostaje tečan i  unutar reakcijske komore ili prijeko potreban za zadržavanje reaktanata. To je za razliku od tehnika "suhe laboratorije" koja koristi suhe trake. Čak i ako je uzorak tečan (npr. Izmjereni mali pad), završni korak otkrivanja u "suhoj" analizi uključuje očitavanje osušene trake metodima kao što je reflektometrija i nije potrebna komora za zadržavanje reakcije, kako bi se spriječilo prelijevanje ili miješanje između uzoraka.
Kao heterogeni test, eliza odvaja neke komponente analitičke reakcijske smjese adsorbujući određene komponente na čvrstu fazu, koja je fizički imobilizirana. U ovom testu, tečni uzorak dodaje se u stacionarnu čvrstu fazu sa posebnim svojstvima vezanja, nakon čega slijedi više tekućih reagensa koji se sekvencijalno dodaju, inkubiraju i ispiru. Makon toga slijedi neka optička promjena (npr. razvoj boje proizvodom enzimskih reakcija) u konačnoj tečnosti u jažici iz koje se mjeri količina analita. Kvantitativno "očitavanje" obično se zasniva na detekciji intenziteta propuštene svjetlosti, pomoću spektrofotometrije, što uključuje kvantitativno prenošenje neke određene talasne dužine svjetlosti kroz tečnost (kao i prozirno dno komorice u višestruko-formatiranoj ploči posudica). Osetljivost detekcije zavisi od pojačanja signala tokom analitskih reakcija. Budući da su enzimske reakcije vrlo poznati procesi pojačavanja, signal generiraju enzimi koji su povezani sa reagensima za detekciju u fiksnim omjerima, kako bi se omogućila precizna kvantifikacija, a samim tim jw i naziv "enzimski vezana".
Analit se naziva i ligand, jer će se specifično vezati ili povezati sa reagensom za detekciju, pa eliza spada u veću kategoriju testova vezanja liganada. Reagens za vezanje specifičan za ligand je "imobiliziran", tj. obično je premazan i osušen na prozirnom dnu, a ponekad i na bočnom zidu mjesta za uzorak (stacionarna "čvrsta faza" / "čvrsta podloga" ovdje, za razliku od čvrstih mikročestica / kuglica koje se mogu isprati), koja je obično izrađena kao ploča s više jažica poznata kao "eliza ploča". Konvencijskio, kao i drugi oblici imunoeseja, koristi se specifičnost reakcije tipa antigen – antitijelo, jer je lahko podići antitijelo specifično protiv antigena u rinfuzi kao reagensa. Alternativno, ako je analit sam antitijelo, njegov ciljni antigen može se koristiti kao vezivni reagens.
Tipovi
Postoje mnogi eliza-testovi za određene molekule, koji koriste odgovarajuća antitijela. Podeljeni su u nekoliko tipova, zasnovanih na načinu vezanja i upotrebe analita i antitijela.
Uobičajeni enzimski markeri
Sljedeća tabela navodi enzimske markere koji se obično koriste u eliza-testovima, koji omogućavaju mjerenje rezultata ispitivanja po završetku.
Primjena
Budući da se eliza može provesti za procjenu prisustva antigena ili prisustva antitijela u uzorku, to je koristan alat za određivanje koncentracije serumskih antitijela (kao što je HIV- test ili testa za virus zapadnog Nila). Također je pronašao primjenu i u prehrambenoj industriji, u otkrivanju potencijalnih alergena u hrani, kao što su mlijeko, kikiriki, orah, badem i jaja te kao serološki test krvi za celijakiju. Također se može koristiti u toksikologiji kao brzi pretpostavljeni pregled za određene klase lijekova.
thumb| Ploča za analizu imunosorbenta povezanog enzimom |right Eliza je prvi skrining test koji se široko koristi za dijagnostiku HIV-a zbog svoje visoke osjetljivosti. Osobni razblaži se 400 puta i nanese na ploču na koju su vezani HIV antigeni. Ako su antitijela na HIV prisutna u serumu, mogu se vezati za ove HIV antigene. Zatim se ploča opere kako bi se uklonile sve ostale komponente seruma. Na ploču se zatim nanosi posebno pripremljeno "sekundarno antitijelo" – antitelo koje se veže za druga antitijela, nakon čega slijedi još jedno ispiranje. Ovo sekundarno antitijelo je pretnodno hemijski vezano za enzim.
Dakle, pločica će sadržavati enzim proporcionalno količini sekundarnog antitijela vezanog za ploču. Primjenjuje se supstrat za enzim, a kataliza enzima dovodi do promjene boje ili fluorescencije. Rezultati testa prikazani su kao broj; najkontroverzniji aspekt ovog testa je određivanje "granične tačke" između pozitivnog i negativnog rezultata.
Tačka prekida može se odrediti upoređivanjem sa poznatim standardom. Ako se ovaj test koristi za provjeru lijekova na radnom mjestu, uspostavlja se granična koncentracija, naprimjer, 50 ng /ml, a pripremit će se uzorak koji sadrži standardnu koncentraciju analita. Nepoznate koje generiraju jači signal od poznatog uzorka su "pozitivne". One koji generiraju slabiji signal su "negativne".
Dr Dennis E Bidwell i Alister Voller kreirali su eliza test za otkrivanje različitih tipova bolesti, kao što su denga, malarija, Chagasova bolest, Johneova bolest i druge. Eliza testovi se također koriste u in vitro dijagnostici u medicinskim laboratorijama. Ostale oblasti upotrebe uključuju:
Nova Štifta
Slovenija:
Šmiklavž (Gornji Grad)
mini|280px|Šmiklavž, rimokatolička crkva "Sv. Miklavž" Šmiklavž je bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Gornji Grad, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Mozirje. 2005. godine, naselje je ukinuto i zajedno sa naseljem Tirosek i dijelom naselja Dol spojeno u novo naselje Nova Štifta.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2005. ukinuto te sa naseljem Tirosek i dijelom naselja Dol spojeno u novo samostalno naselje Nova Štifta.''
Poli ADP riboza-polimeraza
Poli (ADP-riboza) polimeraza (PARP) je porodica proteina uključenih u brojne ćelijske procese kao što su kao popravka DNK, genomska stabilnost i programirana ćelijska smrt.
Članovi porodice PARP
Porodica PARP se sastoji od 17 članova (pretpostavlja se 10). Oni se jako razlikuju po strukturi i funkciji unutar ćelije.
Struktura
PARP se sastoji od četiri domena od interesa: DNK-vezujući domen, kapazama-cijepani domen (vidi dolje), domen automodifikacije i katalitski domen. DNK-vezujući domen sastoji se od dva motiva cinkovog prsta. U prisustvu oštećene DNK (bazni par je izrezan), domen koji se vezuje za DNK će vezati DNK i izazvati konformacioni pomak. Pokazalo se da se ovo vezivanje odvija nezavisno od drugih domena. Ovo je sastavni dio modela programirane ćelijske smrti baziran na inhibiciji cijepanja PARP kaspazom. Domen automodifikacije odgovoran je za oslobađanje proteina iz DNK nakon katalize. Također, ima važnu ulogu u inaktivaciji izazvanoj cijepanjem.
Funkcije
Glavna uloga PARP-a (koji se nalazi u ćelijskom jedru) je da otkrije i pokrene brzi ćelijski odgovor na metabolički, hemijski ili radijacijski inducirani prekid jednolančanih DNK (SSB), signaliziranjem enzimske mašinerije uključene u SSB popravku. Jednom kada PARP otkrije SSB, on se veže za DNK, prolazi kroz strukturnu promjenu i započinje sintezu polimerne adenozin-difosfat riboze (poli (ADP-riboza) ili PAR) lanca, koji djeluje kao signal za druge enzime koji popravljaju DNK. Ciljni enzimi uključuju DNK-ligazu III (LigIII), DNK-polimerazu beta (polβ) i proteine skele kao što je X-zraka unakrsno komplementarnog gena 1 (XRCC1). Nakon popravke, PAR lanci se razgrađuju putem Poli(ADP-riboza) glikohidrolaze (PARG).
NAD+ je potreban kao supstrat za stvaranje ADP-riboznog monomera. Smatra se da prekomjerna aktivacija PARP-a može iscrpiti zalihe ćelijskog NAD+ i izazvati progresivno iscrpljivanje ATP-a i nekrotsku smrt ćelijaa, budući da je inhibirana oksidacija glukoze. Ali nedavno je sugerirano da inhibicija aktivnosti heksokinaze dovodi do kvarova u glikolizi(Andrabi, PNAS 2014). Bazna PARP aktivnost takođe reguliše bazalnu bioenergetiku. U nastavku treba jmati na umu da se PARP inaktivira cijepanjem kaspaze-3 tokom programirane ćelijske smrti.
PARP enzimi su neophodni za brojne ćelijske funkcije, including expression of inflammatory genes: PARP1 je neophodan za indukciju ekspresije ICAM-1 gena srčanih miocita i ćelija glatkih mišića, kao odgovor na TNF.
Šibice (Zaprešić)
Šibice su naseljeno mjesto u sastavu grada Zaprešića, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Zaprešić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šibice su imale 746 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. povećano pripajanjem dijela područja naselja Brdovec (općina Brdovec), u kojemu je sadržan dio podataka od 1857. do 1981.''
Veprinac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Opatija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Veprinac je imao 981 stanovnika.
Napomena: ''Iskazano pod imenom Bernardova u 1869. te Veprinac i Bernardova od 1880. do 1910. Sadrži podatke za naselje Ičići u 1857., 1869., 1921. i 1931. Sadrži podatke i za bivše naselje Vašanska koje je u 1857., 1869., 1921. i 1931. iskazano kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Veprinac je imalo 736 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ter (čvor)
Slovenija:
Eta Corvi
Eta Corvi (η Corvi, η Crv) je šesta zvijezda po sjajnosti u sazviježđu Gavran. Ima prividan sjaj oko 4.31. Udaljena je 59.4 sg. Ubraja se u zvijezde glavnog niza.Teža je i nešto mlađa od našeg Sunca. Ima dosta osobina zvijezde Vega. Sadrži dva omotača (Vega ima jedan) sastavljena od prašine.
Qarabağ FK
Qarabağ FK je profesionalni nogometni klub iz Agdama, Azerbejdžan. Takmiči se u Premijer ligi Azerbejdžana.
Sušak (Rijeka)
mini|333x333piksel|Sušački kej
Qarabağ FK
Historija
Klub je osnovan 1951. godine kao Qarabağ. Nakon izgradnje stadiona u Agdamu počinje igrati na profesionalnom nivou. 1966. godine ostvaruje plasman u najviši rang azerbejdžanskog nogometa. Debitantsku sezonu završava na četvrtom mjestu. Zbog nedostatka finansijskih sredstava biva ugašen u periodu od 1968. do 1977. godine. Klub je reorganizovan 1977. godine pod imenom Shafaq. 1988. godine osvaja prvu ligu Azerbejdžana.
Sušak (Rijeka)
Sušak naselje smješteno na krajnjem zapadu Hrvatskog primorja na lijevoj obali Rječine koja čini granicu prema historijskoj pokrajini Juliji. Prostire se na području do uvale Martinšćica na istoku, te Orehovice i sela na lijevoj strani Rječine i Sušačke Drage na sjeveru i Trsata kao najstarijeg naselja na Sušaku. 2011. je imao oko 31.000 stanovnika i bio je odvojeni grad do pripojenja Rijeke Hrvatskoj de facto od 1945, a de jure od 1947.
mini|278x278piksel|Kaštel Trsat nakon Laval-Nugentove rekonstrukcije
Historija
Trsat je najstarije naselje na području Sušaka, kašteljer keltsko ilirskog plemena Japoda, kojima je to bilo naselje najbliže moru jer su na primorju obitavali Liburni. Osvajanjem Rimljana i stvaranjem naselja Tarsatica na desnoj obali Rječine, trsatska gradina ostaje napuštena sve do kasne antike i provale barbarskih plemena na zalasku Zapadnog rimskog imperija, kada se Tarsačani sklanjaju u Istru ili na sigurniju gradinu na Trsatu, gdje do danas ostaje taj toponim izveden od imena Tarsatica>Tarsato>Tersato>Trsat. Trsat se spominje u ranom Srednjem vijeku, a u 15. vijeku postaje posjed krčkih feudalacca Frankopana, koji 1453. daju zemljište franjevačkom konvektu. 1531. uskočki kapetan Petar Kružić gradi Trsatske stube od Sušaka (u tadašnjem užem poimanju tog toponima za području istočno od donjeg toka Rječine) prema franjevačkom manastirskom kompleksu sa crkvama
Qarabağ FK
Stadion
Qarabağ domaće utakmice igra na stadionu Tofiq Bahramov, čiji je kapacitet 31.200 sjedećih mjesta. Stadion se također koristi za utakmice reprezentacije Azerbejdžana. Klub je prethodno igrao na Olimpijskom stadionu Guzanli u Gunzaliu, najveće općine u Agdamu.
Sušak (Rijeka)
Novi vijek
Sušak je dugo vremena nenaseljen i opisno je nazivan oltre la Fiumara, alla riva tersattana di Fiumara, trans pontem', sottoTersatto ili San Lorenzo (po kapelici). Giovanni Kobler spominje priču o zloglasnoj gostionici kod pristaništa trajekta,gdje je kasnije izgrađen drveni pa zatim željezni most srušen 1945, u kojoj su noćili uskoci kako bi u Rijeci prodavali svoj plijen i bančili. U 18 stoljeću preko mosta su postojale samo 3 kuće, ospizio dominale, zgrada carine te baraka, a kasnije zidana kuća za smještaj carinika. Prvi put se ime Sussach spominje u jednom dokumentu od 14. IV. 1822. za područje od Marganova do Pećina te na sjeveru do stare ceste za Trsat (kao posjed trsatskog franjevačkog konventa). Priča da je Sušak dobio ime jer su Fijumanke tu sušile rublje spada u pučku etimologiju jer perilo je bilo na Školjiću (Scoglieto) gdje je bilo dovoljno mjesta i za sušenje rublja i bilo bi apsurdno ići preko granice sušiti rublje. G. Kobler je u pravu kada pretpostavlja da je to bio naziv za suho područje nastalo nasipavanjem velikog područja (čitav kvart od hotela Kontinental do današnjeg ušća Rječine pa do Brajdice ma istoku i sve do današnje Delte na jugu je na nasutom terenu - pored ostalog i od svog građevinskog otpada nakon razornog poresa u Rijeci 1750. ovdje nasipavanog). Današnja Brajdica je početkom 19. vijeka kultivirana i tada je nazvana Brajda. 1855. je kroz taj nasip probijeno novo korito Rječine i stvorena je Delta.
1800. godina je početak razvoja grada Sušaka kada A. C. Shram oko kapele gradi tvornicu duhana, a kasnije i stambene zrade. Ta tvornica dobiva i monopol na duhanske proizvode u čitavoj Napoleonovoj Ilirska provinciji. 1821. Riječanin L. A. Adamich kupuje mlin u Lucizi i gradi Harteru (Tvornicu papira) koju kupuje i nadograđuje Gjuro Ružić. 1833. u uvali Martinšćica se gradi pristanište za brodove i prostrani lazaret za zaštitu Rijeke od zaraznih bolesti. mini|342x342piksel|Boreovićev trg početkom 20. vijeka, izmeđuu dva rata Jelačićev trg Sušak 1815. ima 146 stanovnika, 1829. 225, 1851. 473, a 1873. 613 stanovnika.
Od 1822. područje Sušaka više nije u posjedu Austrije, a time i pod riječkom jurisdikcijom već je sve do 1874. pod municipijem Bakra (Buccari), kada se osniva općina Trsat, a 1877. sjedište općine seli na Sušak, a 1919. kada ukazom kralja Petra dobija status grada ima 12.000 stanovnika. mini|142x142piksel|Marka 1908. Raspadom Austrougarske 1918. područje od Kostrene do Kastva pod kontrolom je savezničkih snaga Francuske, Italije i Velike Britanije, pa je i Sušak poput Rijeke pod nedefinisanim statusom. Kraljevina SHS proklamira aneksiju Sušaka 24. 10. 1919.. Pregovorima u Santa Margheriti u augustu 1922. priznaje se suverenitet Kraljevine SHS nad Sušakom, a 30. 10. grupa fašista iz Rijeke upada na Sušak. 3. 3. 1923. talijanska i francuska vojska se povlači sa Sušaka uz svečani doček jugoslavenske vojske,čime se izvršava aneksija Kraljevini SHS, a prema Rimskim ugovorima između Italije i Jugoslavije (1924.) granica Sušaka se sa Rječine pomiče do Mrtvog kanala kako bi Porto Baroš postao luka Sušaka i Kraljevine SHS što dovodi do razvoja Sušaka.
U razdoblju od samo nekoliko godina samostalnog života postaje privredno središte, turističko mjesto te najvažnĳa tranzitni grad za Hrvatsko primorje i Dalmacĳu. Početkom tridesetih godina triput je manji od Rĳeke, broji tek 16.000 stanovnika, ali za Kraljevinu Jugoslavĳu znači mnogo više nego istovremeno Rĳeka Italiji. U sušačkoj luci promet stalno raste, tu se nalazi udruženje brodovlasnika i savez industrĳalaca, a do sredine tridesetih godina izdano je preko 500 građevinskih dozvola za stambene, javne i privredne zgrade. Graditeljski fond Sušaka s početka 20. stoljeća uglavnom projektiraju riječki projektanti Giovanni Randich, Raffaell Cullotti, Carlo Conighi, Giovanni Maria Curet i Conrad La Grasta, koji kasnije prelaze na Sušak. Uz njih javljaju se Franjo Matković, Vlatko Vidmar i Francesco Mattiasi. Najplodniji sušački graditelj među njima je Giovanni Randich, kojem u projektiranju služe primjeri francuskog i njemačkog stambenog graditeljstva i prepoznatljiv je po kontinentalnom izgledu vila i po primjeni crvene pročelne opeke. Gotovo sva značajnija stambena izgradnja na Sušaku između dva svjetska rata vezana je uz imena Davida Bunette i Borena Emilija uz povremene bljeskove Frane Matijasića (Francesco Mattiasi promijenio ime preseljenjem na Sušak) i Konrada La Graste. Krajem tridesetih godina na sceni se pojavila mlađa generacija domaćih arhitekata: Kazimir Ostrogović, Davor i Milan Schwalba. Na području intenzivne i ambiciozne javne izgradnje ističe se doprinos zagrebačkoga kruga arhitekata koji svoje zamisli plasiraju na tada brojnim javnim natječajima (Gradska vĳećnica, regulacĳski plan, bolnica, Sušački neboder-Narodni dom), dok se događanja na planu stanogradnje svode na djelatnost nekolicine domaćih poduzetnika. mini|337x337piksel|Piramida Sušak između dva rata Na Sušaku je moderan stil prihvaćen vrlo rano, na samom početku tridesetih godina, u okviru svih graditeljskih tipologĳa. Tradicionalni izraz, kao i u Rĳeci, poklapa se s primorskim, kojeg unutar svojega djelokruga također promovira gradski Građevinski ured (župne crkve, Gradska štedionica, Park hotel), a prihvaćaju ga i projektanti slobodne profesĳe. Primjer evokacĳe klasičnih vrĳednosti u međuratnoj arhitekturi Sušaka zgrada je vĳećnice iz kasnih dvadesetih, kojom se sugerira ozbiljnost i respektabilnost gradske uprave kao naručitelja. Zanimljiv je, nadalje, primjer sušačke željezničke stanice, čĳa se autorica, djelatnica Ministarstva prometa Kaljevine Jugoslavĳe, inspirira rĳečkom i opatijskom historicističkom arhitekturom vila koja tada imponira državnim institucĳama, potpuno 2010-ih godina.
Bolnica kralja Aleksandra je otvorena 16. 12. 1934. (poslije rata Opća bolnica dr. Zdravko Kučić, od 1982. sastavni dio Kliničkog bolničkog centra Rijeka), a 1935. osniva se i Gradska biblioteka Sušak. Promet luke u 1937. bio je 740.000 tona.
Britanski bombarderi su 21/22. decembra 1940. gađali Veneciju i Rijeku, a pogođen je i Sušak.
U okviru napada sila Osovine na Jugoslaviju Kraljevina Italija okupira i anektira dio Hrvatskog primorja i Gorskog kotara, na što Sušačani reagiraju i osnivaju na Tuhobiću partizansk odred "Božo Vidas Vuk", partizansku jedinicu na čelu s Mošom Albaharijem. U partizanskom pokretu sudjeluju brojni Sušaćani, između ostalog i nogometaši Sušačkog radničkog kluba '"Orijent".
10. februara 1947. godine Mirovnim ugovorom između FNRJ i Italije u Parizu, 175 km2 međunarodno pravno pripalo je Jugoslaviji, odnosno NR Hrvatskoj. Dana 12. februara 1948. godine, održana je prva sjednica NO Rijeka kada je i osnovan Kotar Rijeka.
Administrativna podjela Sušaka
mini|328x328piksel|Sušak s mora mini|313x313piksel|Centar Sušaka sa Sušačkog nebodera Mjesne zajednice i naselja koja pripadaju Sušaku (u zagradama broj stanovnika prema popisu iz 2001):
Ukupno Sušak je 2001. imao 35.328 stanovnika, a 2011. je pao na 31.146.
Orehovica, Pašac i Svilno nisu gradski kvartovi Sušaka, već su naselja Grobničkog polja administrativno pripojena Sušaku. mini|302x302piksel|Pećìne
Poznati Sušačani
mini|253x253piksel|Filozofski fakultet na Kampusarni Trsat mini|244x244piksel|Sušačka gimnazija
Kultura
mini
Industrija
Uz fabriku duhana i Harteru sa početka 19. vijeka krajem tog vijeka počinje s radom topionica olova Plumbum, a u 20 vijeku na Krimji je i Ukod (fabrika ukočenog drveta). mini|265x265piksel|Hotel Jadran nekad U socijalizmu (1945-1990) sušačka industrija se jače razvila izgradnjom tvornice Vulkan (umjesto Plumbuma), te preseljenjem remontnog brodogradilišta Viktor Lenac iz riječke luke u Martinšćicu i Ivexa na Krimeju. U to vrijeme Porto Baroš je glavna izvozna luka za daske i ostale drvne proizvode, a Exportdrvo (čije sjedište je prebačeno u Zagreb) zapošljava velik broj radnika.
Sport
Sušak ima sportsku tradiciju vezanu za sportski klub "Victoria" osnovan 1908. sa fudbalskom, plivačkom, vaterpolo, rukometnom, tenis i košarkaškom (1938.) Kasnije je ime promijenjeno u "Primorje" i preselilo u Rijeku, najprije na Školjić, a zatim na Costabellu).
Presečno (Novi Marof)
Presečno je naseljeno mjesto u sastavu grada Novog Marofa, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Novi Marof.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Presečno je imalo 893 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Presečno je imalo 912 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Biogeografija
mini|420px|Zoogeografske oblasti (CMEC 2012); izvor: Science/AAAS mini|420px|Biogeografske regije Evrope Biogeografija je istovremeno istraživački pravac u biologiji i geografiji. Kombinirajući ove nauke zauzima poziciju posrednika između bioekologije i geoekologije. Bavi se aktualnom distribucijom i geološkim razvojem odnosa u okolišu životinjskih i biljnih taksona, prostornom difuzijom i obrascima rasprostiranja populacija, biocenoza i bioma.
Moderna orijentacija u ovoj nauci u svoje analize sve obimnije integrira rezultate molekularne biologije, filogenetike i paleontologije, odnosno filogeografije taksona.
Biogeografija se najčešće dijeli na sljedeće podoblasti:
ChatGPT
ChatGPT je predstavljen kao prototip 30. novembra 2022. i brzo je dostigao popularnost zbog svojih detaljnih i artikulisanih odgovora u raznim domenama znanja. Njegova neujednačena činjenična preciznost je ipak označena kao značajna mana. Nakon predstavljanja ChatGPT-a, OpenAI je dostigao vrijednost od 29 milijardi američkih dolara.
Jedna od glavnih karakteristika je davanje prirodnih odgovora na postavljenja pitanje i generiranje programskog koda, članaka, pjesama, priča ili otklanjanje grešaka u kodu.
Izvorna verzija ChatGPT-a bazirana je na verziji GPT-3.5. Verzija bazirana na GPT-4, najnovijem OpenAI modelu, objavljena je 14. marta 2023. godine i dostupna je za plaćene pretplatnike.
Treniranje
ChatGPT je član porodice jezičnih modela generativno predtreniranih transformatora. Prilagođen je nad poboljšanom verzijom OpenAI GPT-3, poznatom kao GPT 3.5, putem procesa finog podešavanja.
Proces finog podešavanja koristio je i nadzirano učenje i podržano učenje u procesu nazvanom podržano učenje uz ljudske povratne informacije. Oba pristupa koriste ljudske trenere kako bi poboljšali performanse modela. U slučaju nadziranog učenja, modelu su dostavljeni razgovori u kojima su treneri imali ulogu korisnika i asistenta. U podržanom učenju, ljudski treneri su prvo rangirali odgovore koje je model stvorio u prethodnom razgovoru. Ti su rangovi korišteni za stvaranje "modela nagrade" kojim se model dodatno fino podešavao korištenjem nekoliko iteracija PPO-a.
ChatGPT je u početku koristio superkompjutersku infrastrukturu Microsoft Azure, pokretanu pomoću NVIDIA grafičkih procesora, koju je Microsoft izgradio posebno za OpenAI, a koja je navodno koštala "stotine miliona dolara". Nakon uspjeha ChatGPT-a, Microsoft je 2023. godine dramatično nadogradio OpenAI infrastrukturu.
OpenAI prikuplja podatke od korisnika ChatGPT-a kako bi dalje trenirao i prilagođavao uslugu. Korisnici mogu glasati za ili protiv odgovora koje dobiju od ChatGPT-a i popuniti tekstualno polje s dodatnim povratnim informacijama.
Bilješke
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Fyn
Fyn je ostrvo koje se nalazi u Sjevernom moru i teritorijalno pripada Danskoj. Sa površinom od 3.099,7 km2 treće je najveće ostrvo u Danskoj (nakon ostrva Zeland i Vendsyssel-Thy) i 165. na svijetu. Najveći grad na ostrvu je Odense koji se nalazi na sjeveroistočnoj strani ostrva i preko kanala je povezan s morem. U administrativnom smislu ostrvo pripada regiji Južna Danska, a u periodu od 1970. do 2006. ostrvo je činilo veliki dio regije Fyn.
Geografija
Ostrvo čini centralni dio Danske a prema podacima iz 2013. godine na njemu je živjelo 466.284 stanovnika. S najvećim danskim ostrvom Zeland povezano je Mostom Veliki Belt.
Na ovom ostrvu su rođeni Hans Christian Andersen, kompozitor Karl Nilsen, heroj Američkog rata za nezavisnost pukovnik Christian Febiger i danski nogometni internacionalac Christian Eriksen.
Najveći gradovi
Prema podacima od 1. januara 2018. najveći gradovi na ostvu su:
Trojvrh (čvor)
Hrvatska:
Plavnice (čvor)
Hrvatska:
Presečno (čvor)
Hrvatska:
Slovenija:
Istočni Trojvrh
Istočni Trojvrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Josipdol, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Istočni Trojvrh je imao 22 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1948.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Istočni Trojvrh je imalo 85 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ter (Ljubno)
Ter je naseljeno mjesto u sastavu općine Ljubno, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ter je imao 232 stanovnika.
Napomena: ''U 1992. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Ljubno ob Savinji.''
Cerovnik
Cerovnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Josipdol, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cerovnik je imao 144 stanovnika.
IC 3921
IC 3921 (također poznat kao PGC 2132575) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 335 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,50 (49 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Podrute
mini|280px|Podrute, rimokatolička crkva "Kraljica mira" Podrute su naseljeno mjesto u sastavu grada Novog Marofa, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Novi Marof.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podrute su imale 421 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podrute je imalo 598 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Skorišnjak
Skorišnjak je naseljeno mjesto u sastavu općine Videm, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ptuj.
Pepsin
mini|300px|Kompleks pepsina Pepsin (grč. πέψις - pepsis, od πέπτειν - peptein = varenje)  je enzim čiji zimogen  (pepsinogen) nastaje u  glavnim ćelijama želuca  da  u hrani razlaže  proteine  u  peptide. Otkrio ga je i imenovao Theodor Schwann, 1836.; bio je to prvootkriveni životinjski enzim.
Pepsin je glavna peptidaza želučanoga soka, koju izlučuje želučani zid   kičmenjak.
Grohot
Grohot je naseljeno mjesto u sastavu općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Pepsin
U ćelijama želuca sintetizira se u neaktivnom obliku, koji u kiseloj želučanoj sredini autokatalitički otpušta  44 aminokiseline i pretvara se u aktivni oblik. Optimalno djeluje u kiseloj sredini pH 2. Prvi je u slijedu enzima koji učestvuju u varenju bjelančevina. Njihovo razlaganje nastavlja u crijevima, pod katalitskim djelovanjem enzima tripsina, himotripsina, elastaza  i ostalih. Supstance koje smanjuju kiselost, poput natrijeva hidrogenkarbonata (NaHCO3 (soda bikarbona)  povećavaju  pH-vrijednost  želuca pa  deaktiviraju djelovanje pepsina. Nakon Izoliracije  iz životinjskih želudaca, pepsin se  upotrebljava u proizvodnju sira (kao sirište ili sirilo).
Historija
Naziv "pepsin" je prvi skovao  Theodor Schwann u ranom  19. stoljeću. Naučnici toga vremena počeli su otkrivati  mnoge biohemijske tvari koje imaju značajnu ulogu u biološkim procesima, a ipepsin je bio jedan od njih. Za ovu kiselu supstancu koja je u stanju pretritvarati hranu na bazi dušika  u materijal topiv u vodi je utvrđeno da je pepsin.
Grohot
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pregrada.
Christian Schmidt
Hans Christian Friedrich Schmidt (rođen 26. augusta 1957) jest njemački političar porijeklom iz Bavarske. Trenutni je Visoki predstavnik za Bosnu i Hercegovinu naslijedivši Valentina Inzka 1. augusta 2021.
Rani život
Schmidt je pohađao gimnaziju Georg-Willhem-Steller u Bad Windsheimu gdje je završio maturu 1976. Potom je otišao na obaveznu vojnu službu u planinsku diviziju Zapadnonjemačke vojske. Pravne studije započeo je 1977. u Erlangenu i Lausanni. Schmidt je završio studije prava polaganjem potrebnih državnih ispita 1982. i 1985. godine. Primljen je u advokatsku komoru 1985. godine i bavio se advokaturom do preuzimanja dužnosti parlamentarnog državnog sekretara u novembru 2005. godine.
Politička karijera
Kao student Schmidt se pridružio Junge Union (JU), omladinskoj grupi CSU-a, 1973. 1976. registrirao se kao član CSU-a. Od 1980. do 1982. bio je predsjednik Udruženja JU-distrikta u Neustadt-an-der-Aischu. Godine 1982. imenovan je za predsjednika JU-Regionalne asocijacije za Srednju Frankoniju, na toj funkciji koju je obnašao do 1991. Od 1984. do 1990. Christian Schmidt bio je gradski vijećnik u svom rodnom gradu Obernzennu i član okružnog vijeća za Neustadt an der Aisch -Losch Windsheim. Od 1989. do 1993. Schmidt je također bio član Državnog komiteta CSU-a, na mjesto koje je ponovo preuzeo 1999. Od 1999, osim dužnosti u Državnom odboru CSU-a, Schmidt je bio predsjednik Udruženja CSU-Distrikta u Fuerthu.
Schmidt je predsjedavajući Regionalne radne grupe CSU-a za vanjsku, sigurnosnu i evropsku politiku. Od maja 2010. bio je i predsjedavajući Regionalne evanđeoske radne grupe CSU-a. U maju 2011. imenovan je za predsjednika Savezne evanđeoske radne grupe CSU/CDU.
Visoki predstavnik za Bosnu i Hercegovinu (2021–danas)
U januaru 2021. njemačka vlada nominirala je Schmidta za novog visokog predstavnika za Bosnu i Hercegovinu. Dana 27. maja 2021. godine, austrijski diplomata Valentin Inzko podnio je ostavku na dužnost visokog predstavnika, a Schmidt bi trebao postati novi visoki predstavnik 1. augusta 2021. Dana 1. augusta službeno je postao novi visoki predstavnik, naslijedivši Inzka.
Grohot
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grohot je imao 21 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grohot je imalo 28 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Pepsin
Prekursor
Pepsin se najprije ispoljava  u obliku zimogena, pepsinogena,  koji u primarnoj strukturi ima dodatne  44 aminokiseline.
U želucu, glavne ćelije oslobađaju pepsinogen. Ovaj proenzim aktivira klorovodična kiselina (HCl), koju ispuštaju  želučane  parijetalne ćelije. Kada se hrana unese, hormon gastrin i živac vagus pokreću oslobađanje i pepsinogena i HCl. Hlorovodična kiselina stvara kiselu sredinu, što omogućava pepsinogenu da se autokatalitski  razloži, čime se stvara pepsin u aktivnom obliku. Za stvaranje više pepsina, sam pepsin otklanja 44 aminokiseline pepsinogena.
Aktivnost i stabilnost
Pepsin je najaktivniji u kiselom okruženju, između 37 °C i 42°. U skladu s tim, njegovo osnovno mjesto sinteze i aktivnosti je u želucu (pH 1,5 do 2), a neaktivan je na i iznad pH 6,5. Pepsin, međutim, nije potpuno denaturiran ili nepovratno inaktiviran do pH 8,0. Dakle, pepsin u otopini do pH 8,0 može se reaktivirati nakon ponovnog zakiseljavanja. Stabilnost pepsina pri visokim pH ima značajne implikacije na bolest zvanu laringofarnnksni refluks. Pepsin ostaje u grkljanu i nakon čira u događanju refluksa. Pepsin će probaviti do 20% unesenih amidnih veza,  preferencijalno ih kidajući  nakon N-kraj]]a. Pepsin preferencijalno razlaže  hidrofobne, osobito  aromatske, ostatake u P1 i P1' pozicijama. Povećana osjetljivost na hidrolizu koja se javlja ako su prisutne sumporne  aminokiseline u neposrednoj blizini peptidne veze, koju ima aromatska  aminokiselina. Pepsin cijepa Phe1 Val, Gln4 His, Glu13 Ala, Ala 14 Leu, Leu15 Tyr, Tyr16 Leu, Gly23 Phe, Phe24,  posebno  aromatskih aminokiselina kao što su fenilalanin, triptofan i tirozin.
Uticaj na larngofarinksni refluks
Pepsin je jedan od primarnih uzroka oštećenja sluznice tokom laningofarinksnog refluksa. Ako je u jednjaku pH 6.8, pepsin izaziva slijedeći želučani refluks. Dok je u ovom okolišu enzimski neaktivan, pepsin ostaje stabilan i može se reaktivirati nakon naknadnog kiselinskog  refluksa. Izlaganje sluznice larinksa enzimatski aktivnom pepsinu, ali ne I nepovratno inaktiviranom  pepsin  ili kiselini, rezultira smanjenem  ekspresije zaštitnih proteina i na taj način povećava podložnost grkljana za oštećenje.
Za vrijeme slabokiselinskog ili nekiselinskog  čira,  refluksni pepsin može dovesti do oštećenja sluznice. Pod nekiselim uvjetima (pH neutralno), pepsin ulazi u  ćelije gornjih disajnih puteva, kao što su  larinks i hipofarinks u procesu poznatom kao  receptor-posredovane endocitoze. Receptor kojim je pepsin je unseen je trenutno nepoznat. Nakon ćelija, pepsin se skladišti u međućelijskim vezikulama  niske  pH vrijednosti na kojoj se može obnoviti za  svoju enzimsku aktivnost. Unutar ćelije, pepsin se zadržava  do 24 sata. Takvo izlaganje pepsina na neutralnom pH i endocitozia pepsina uzrokuje promjene u ekspresiji gena povezanih s upalom, koja je u osnovi znak i simptom refluksa i progresije tumora. Ova I ostala istraživanja impliciraju uključenost pepsina u kancerogenezu koja se pripisuje refluksu. U toku su istraživanja za razvoj novih pepsin-ciljanih terapeutskih  i dijagnostičkih  alata za za želučani  refluks. Brza neinvazivna dijagnostika pepsina zvana “Peptest” dostupna je za  određivanje  prisutnosti pepsina u uzorcima pljuvačke.
Skladištenje
Pepsin se treba skladištiti na vrlo niskim temperaturama, između −80 °C I −20 °C), da bi se prevenirala autoliza (samorazgradnja).
Galovac (Bjelovar)
Galovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Bjelovara, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Pepsin
Inhibitori
Pepsin može biti onemogućen visokim pH (pogledajte "aktivnost" i "stabilnost", iznad) ili inhibitornim  jedinjenjim. Pepstatin je niske molekulski spoj i potentan inhibitor,  specifičan  za kisele  proteaze,  s Ki od oko 10−10 oko M za pepsin. Smatra se da je statil ostatak odgovoran za pepstatinsku  inhibiciju pepsina; statin je potencijalni analog faze u tranziciji za katalizu pomoću pepsina i drugih  kiselih .proteaza. Pepstatin ne veže pepsin kovalentno, pa je inhibicija pepsina pepstatinom  stoga reverzibilna. 1-bis(diazoacetyl)-2-penylethane reversibly inactivates pepsin at pH 5, a reaction which is accelerated by the presence of Cu(II).
Galovac (Bjelovar)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Galovac je imao 457 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Galovac je imalo 487 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava: