cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Merjem bint Imran
Isaovo rođenje
Merjem je odnijela sina svoj porodici, koja se razljutila vidjevši ga: "O, Merjem, ti koja po čednosti sličiš Harunu, tvoj otac nije bio nevaljalac, a ni mati tvoja nije bila nevaljalica!" Merjem je poslušala Džibrilov savjet i ostala nijema na njihov ukor. Tada se iz kolijevke javi Isa i opravda majku: "Ja sam Allahov rob! Učinit će me blagoslovljenim gdje god bio i naredit će mi da, dok sam živ, namaz obavljam i zekat dajem i da majci svojoj dobar budem. I neka je mir nada mnom na dan kada sam se rodio i na dan kada budem umro i na dan kada budem iz mrtvih proživljen!" (Merjem, 28-35)
NGC 3204
NGC 3204 (također poznat kao MCG 5-25-1, PGC 30214 i UGC 5580) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 228 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,30 (86 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. decembra 1827. godine.
Janoš Kardoš
Janoš Kardoš (mađ.: Kardos János) (oko 13. februara 1801. Noršinci - 12. augusta 1873. Hodoš) bio je slovenski pisac, prevodilac i evangelistički svećenik.
NGC 3204
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Janoš Kardoš
Rođen je u Prekmurju, u Mađarskoj, a svećenik je bio u Hodošu. Preveo evangelističku Bibliju (četiri evanđelja), mađarske pjesme (Sándor Petőfi, János Arany, Mihály Vörösmarty, itd.), školsku knjigu, i pisao pjesmaricu.
1848.-1849. godine Kardoš i evangelistički Slovenci pridružili Lajos Kossuth, katolički a Habsburzi. Ali svaki Slovenac skroz se borio kraj Mađara u mađarskoj revoluciji. Mađarski političari takvu su teoriju izposlovili, prema što Slovenci u Mađarskoj su "Vendi", ili "Vendski Slovenci", ko su stari Slaveni, ne Slovenci. Ovaj teorija je politički pitanje i ne naučno.
Prečišćavanje proteina
Prečišćavanje proteina je niz procesa namijenjenih za izolaciju jednog ili nekoliko proteina iz složene smjese, obično ćelije, tkiva ili cijelih organizama. Prečišćavanje proteina je od vitalnog značaja za specifikaciju funkcije, strukture i interakcija proteina od interesa. Proces prečišćavanja može odvojiti proteinske i neproteinske dijelove mješavine i konačno odvojiti željeni protein od svih ostalih proteina. U idealnom slučaju, da bi se proučavao protein od interesa, on mora biti odvojen od ostalih komponenti ćelije, tako da kontaminanti ne ometaju ispitivanje strukture i funkcije proteina od interesa. Separacija jednog proteina od svih ostalih je obično najzahtjevniji aspekt prečišćavanja proteina. Koraci razdvajanja obično koriste razlike u veličini proteina, fizičko-hemijskim svojstvima, afinitetu vezivanja i biološkoj aktivnosti. Čisti rezultat se može nazvati proteinski izolat.
Svrha
Troškovi proizvodnje proteina ostaju visoki i postoji rastuća potražnja za razvojem ekonomičnih i brzih metoda prečišćavanja proteina. Razumijevanje različitih metoda pročišćavanja proteina i optimizacija daljnje obrade su od ključne važnosti za minimiziranje troškova proizvodnje uz održavanje kvaliteta prihvatljivih standarda homogenosti. Prečišćavanje proteina je ili preparativno ili analitičko. Preparativna prečišćavanja imaju za cilj proizvodnju relativno velike količine prečišćenih proteina za naknadnu upotrebu. Primjeri uključuju pripremu komercijalnih proizvoda kao što su enzimii (npr. laktaza), nutritivni proteini (npr. sojin proteinski izolat) i određeni biofarmaceutski (npr. insulin]) ]). Često se koristi nekoliko koraka pripremnog prečišćavanja, kako bi se uklonili nusproizvodi, kao što su [[proteini ćelije domaćina, koji predstavljaju potencijalnu prijetnju zdravlju pacijenta. Analitičko prečišćavanje proizvodi relativno malu količinu proteina za različite istraživačke ili analitičke svrhe, uključujući identifikaciju, kvantifikaciju i proučavanje strukture proteina, posttranslacijske modifikacije i funkcije. Svaki korak procedure prečišćavanja proteina se prati i uzima u obzir nivoe prečišćavanja i prinos. Visok nivo prečišćavanja i slab prinos ne ostavljaju gotovo nikakav protein sa kojim bi se eksperimentisalo. S druge strane, visok prinos sa niskim nivoom prečišćavanja ostavlja mnogo zagađivača (proteina koji nije onaj koji je interesantan) koji ometa istraživačke svrhe.
Ekstrakcija
Ako organizam ne izlučuje protein od interesa u okolni rastvor, prvi korak svakog procesa pročišćavanja je razbijanje ćelijaa koje sadrže protein. Ovisno o tome koliko je protein krhak i koliko su ćelije stabilne, može se, naprimjer, koristiti jedan od sljedećih metoda: 1) ponovljeno zamrzavanje i odmrzavanje, 2) sonifikacija, 3) homogenizacija pod visokim pritiskom (Francuska presa), 4) homogenizacija mljevenjem (mlin za perle) i 5) permeabilizacija pomoću deterdženata (npr. Triton X-100) i/ili enzima (npr. lizozim ). Konačno, ćelijski ostaci se mogu ukloniti diferencijalnim centrifugiranjem, što je postupak u kojem se homogenat centrifugira malom brzinom, a zatim opet većom silom kako bi se dobio pelet koji se sastoji od jezgara i supernatanta. Ovo daje nekoliko frakcija opadajuće gustine gdje se na jednu frakciju primjenjuju diskriminatornije tehnike pročišćavanja. Također, tokom lize ćelije oslobađaju se proteaze, koje će početi varenje proteina u rastvoru. Ako je protein od interesa osjetljiv na proteolizu, preporučuje se da se nastavi brzo i da se ekstrakt drži na hladnom, kako bi se usporila probava. Alternativno, jedan ili više inhibitora proteaze se može dodati u pufer za lizu, neposredno prije prekida ćelije. Ponekad je potrebno dodati i DNAazu kako bi se smanjila viskoznost ćelijskog lizata, uzrokovana visokim sadržajem DNK.
Ultracentrifugiranje
Centrifugiranje je proces koji koristi centrifugalnu silu za razdvajanje mješavina čestica različitih masa ili gustoće suspendiranih u tekućini. Kada se posuda (obično cijev ili boca) koja sadrži mješavinu proteina ili drugih čestica, kao što su bakterijske ćelije, rotira velikom brzinom, inercija svake čestice stvara silu u smjeru brzine čestice što je proporcionalno njegnoj masi. Tendencija date čestice da se kreće kroz tečnost zbog ove sile je nadoknađena otporom koji tečnost vrši na česticu. Neto efekat "okretanja" uzorka u centrifugi je da se masivne, male i guste čestice kreću prema van brže od manje masivnih čestica ili čestica sa većim "povlačenjem" u tečnosti. Kada se suspendirane čestica "okreću" u centrifugi, na dnu posude može se formirati "pelet" koji je obogaćen za najmasivnije čestice sa malim otporom u tečnosti. Nezbijene čestice ostaju uglavnom u tekućini koja se naziva "supernatant" i mogu se ukloniti iz posude odvajajući tako supernatant od peleta. Brzina centrifugiranja određena je ugaonim ubrzanjem primijenjenim na uzorak, obično mjereno u poređenju sa g. Ako se uzorci centrifugiraju dovoljno dugo, čestice u posudi će postići ravnotežu u kojoj se čestice akumuliraju posebno na tački u posudi gdje je njihova gustoća plutanja uravnotežena sa centrifugalnom silom. Takvo "ravnotežno" centrifugiranje može omogućiti opsežno prečišćavanje date čestice. Centrifugiranje sa saharoznim gradijentom — linearni gradijent koncentracije šećera (obično saharoze, glicerola ili medija za gradijent gustoće na bazi silicij-dioksida, poput perkola) se stvara u cijevi tako da je najveća koncentracija na dnu, a najniža na vrhu. Percoll je zaštitni znak u vlasništvu kompanija GE Healthcare. Uzorak proteina se zatim nanosi na vrh gradijenta i vrti velikom brzinom u ultracentrifugi. To uzrokuje da teške makromolekule migriraju prema dnu cijevi brže od lakšeg materijala. Tokom centrifugiranja u odsustvu saharoze, kako se čestice pomiču sve dalje i dalje od centra rotacije, one doživljavaju sve više i više centrifugalne sile (što se dalje kreću, to se brže kreću). Problem s ovim je što je korisni raspon razdvajanja unutar posude ograničen na mali vidljivi prozor. Dvostruko duže okretanje uzorka ne znači da će čestica od interesa otići dvostruko dalje, u stvari, ona će ići znatno dalje. Međutim, kada se proteini kreću kroz gradijent saharoze, nailaze na tečnost sve veće gustpće i viskoznosti. Pravilno dizajniran gradijent saharoze će se suprotstaviti rastućoj centrifugalnoj sili tako da se čestice kreću u bliskoj proporciji s vremenom koje su bile u centrifugalnom polju. Uzorci odvojeni ovim gradijentima nazivaju se centrifugiranjem "zonske brzine". Nakon odvajanja proteina/čestica, gradijent se zatim frakcionira i sakuplja. U biohemiji, ultracentrifugiranje je dragocjeno za odvajanje biomolekula i analizu njihovih fizičkih svojstava.
Strategije prečišćavanja
Izbor polaznog materijala je ključ za dizajn procesa prečišćavanja. U biljci ili životinji, određeni protein obično nije raspoređen homogeno u cijelom tijelu; različiti organi ili tkiva imaju veće ili niže koncentracije proteina. Upotreba samo tkiva ili organa s najvećom koncentracijom smanjuje volumene potrebne za proizvodnju određene količine prečišćenog proteina. Ako je protein prisutan u maloj količini ili ako ima visoku vrijednost, može koristiti tehnologija rekombinantne DNK da se razviju ćelije koje će proizvoditi velike količine željenog proteina (ovo je poznato kao ekspresijski sistem). Rekombinantna ekspresija omogućava da se protein označi, npr. za His-tag ili Strep-tag kako bi se olakšalo prečišćavanje, smanjujući broj potrebnih njegovih koraka. Analitičko prečišćavanje općenito koristi tri svojstva za razdvajanje proteina. Obično protokol za prečišćavanje proteina sadrži jedan ili više hromatografskih koraka. Osnovni postupak u hromatografiji je protok rastvora koji sadrži protein kroz kolonu napunjenu različitim materijalima. Različiti proteini različito stupaju u interakciju sa materijalom kolone i stoga mogu biti razdvojeni vremenom potrebnim za prolazak kolone ili uslovima potrebnim za eluiranje proteina iz kolone. Proteini se obično detektuju dok izlaze iz kolone po njihovoj apsorpciji na 280 nm. Postoji mnogo različitih hromatografskih metoda:
Isključivanje veličine (gel-filtracijska hromatografija)
Hromatografija se može koristiti za odvajanje proteina u rastvoru ili uslovima denaturacije, korišćenjem poroznih gelova. Ova tehnika je diskriminatornije odvajanje i poznata je kao hromatografija isključenja veličine (Size Exclusion Chromatography). Princip je da manje molekule moraju proći kroz veći volumen u poroznoj matrici. Posljedično, proteini određenog raspona veličine će zahtijevati varijabilnu zapreminu eluenta (rastvarača) prije nego što se sakupe na drugom kraju kolone gela. U kontekstu prečišćavanja proteina, eluent se obično skuplja u različite epruvete. Sve epruvete koje ne sadrže mjerljive tragove proteina za pročišćavanje se odbacuju. Preostali rastvor je tako napravljen od proteina za prečišćavanje i svih drugih proteina slične veličine.
Separacija na osnovu naelektrisanja (iono-izmjenjivačka hromatografija)
Jedna tehnika hromatografije zasnovana na molekularnim svojstvima obično nije dovoljna za dobijanje proteina visoke čistoće. Pored veličine, ionoizmenjivačka hromatografija razdvaja spojeve prema prirodi i stepenu njihovog ionskog naboja. Kolona koja će se koristiti bira se prema njenom tipu i jačini punjenja. Anionske izmjenjivačke smole imaju pozitivan naboj i služe za zadržavanje i odvajanje negativno nabijenih spojeva (aniona), dok kationske izmjenjivačke smole imaju negativan naboj i služe za odvajanje pozitivno nabijenih molekula (kationa). Prije nego što odvajanje počne, kroz kolonu se pumpa pufer, kako bi se uravnotežili suprotni nabijeni ioni. Nakon ubrizgavanja uzorka, molekule rastvorene tvari će se razmjenjivati s puferskim ionima jer se svaki takmiči za mjesto vezanja na smoli. Dužina zadržavanja za svaku rastvorenu tvar ovisi o jačini njenog naboja. Najslabije naelektrisani spojevi će prvo eluirati, a zatim slijede ona sa sukcesivno jačim nabojem. Zbog prirode mehanizma za odvajanje, pH, tip pufera, koncentracija pufera i temperatura igraju važnu ulogu u kontroli odvajanja. Ionoizmjenjivačka hromatografija je vrlo moćan alat za korištenje u prečišćavanju proteina i često se koristi i u analitičkim i u preparativnim separacijama.
13. april
13. april / travanj (13. 4) jest 103. dan godine po gregorijanskom kalendaru (104. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 262 dana.
Srednja mašinska škola Novi Sad
Srednja mašinska škola u Novom Sad je jedna od najvećih mašinskih škola u Srbiji. Osnovalo ju je Ministarstvo trgovine i industrije 1936. godine. Tokom svoje historije škola je nekoliko puta mijenjala svoje ime.
Pod današnjim imenom posluje od 27. novembra 1990.
Historija
Izučavanje metala u novosadskim školama počelo je školske 1909. godine, kada se u zanatskoj školi izučavalo kovanje. Do 1911. već su se školovali bravari, limari strugari, mašinbraavari i vodoinstalateri. Najvažniji predmet je bila praksa koja se najviše i izučavala. Od općih predmeta ocjenjivalo se čitanje, pisanje, korespondencija, račun, geometrija, knjigovodstvo vladanje i vrijednost. Mašnska zanimanja postala su popularna mnogo prije osnivanja prve mašinske škole 1936.
Prva mašinska škola u Novom Sadu osnovana je od strane Ministarstva za trgovinu i industriju, kao jedan od dva odsjeka Državne srednje tehničke škole u Školskoj ulici. Od samog početka, škola je privlačila mnogobrojne učenike iz unutrašnjosti. Shvativši je kao ozbiljnu školu ministri trgovine i industrije držali su je pod svojim upravom.
Tokom svog rada škola je pretrpjela mnogobrojne promjene. Za vrijeme Drugog svjetskog rata bila je okupirana i pretvorena u isključivo mađarsku školu. Poslije okupacije je ekonomski uništena, a sva oprema kojem je raspolagala bila je uništena.
Danas Srednja mašinska škola predstavlja obrazovnu instituciju koja se prostire na preko 12.000 m2 zatvorenog i oko 24.000 m2 otvorenog prostora. Jedna je od najvećih i najopremljenijih mašinskih škola u regionu.
Otto Hahn
Otto Hahn bio je njemački hemičar i fizičar.
Zajedno sa Fritzem Strassmannom otkrio je 1939. cijepanje jezgre atoma uranija pomoću neutrona, čime je otvorio eru atomskih reaktora, koji rade na osnovi te nuklearne reakcije. Iako "otac atomske bombe", Hahn je protivnik atomskog naoružanja. Godine 1944. dobio je Nobelovu nagradu za hemiju.
Biografija
Rođen je u Frankfurtu na Majni. Njegov otac bio je investitor.
Obrazovanje
Nakon što je završio studij fizike od 1901. Hahn je promovisao za dr. phil. na marburškom univerzitetu gdje radi isprva kao asistent. Od 1904. radi kao istraživač u Londonu, Montrealu (Kanada) i Berlinu. Već tada se usmjerava na radiohemiju.
Otkriće torija
1905. otkriva hemijski element torij, koje je prvobitno poznat pod imenom radiothor. Radi od 1910. kao član međunarodne komisije "Radium-Standard" za standardizaciju u Bruxellesu. Zajedno sa Lisom Meitner i Ottom von Baeyerom uspijeva izdvojiti beta zrake iz spektra radioaktivnog zračenja. Ovaj postupak je značajan u atomskoj fizici. Radi kao profesor hemije u Berlinu.
Element 91
Zajedno s Lisom Meitner 1918. otkriva protaktinij, koji je ključan za objašnjenje poluraspada radioaktivnih elemenata.
Drugi svjetski rat
Od 1928. do 1945. radi kao direktor Instituta cara Wilhelma (njem. Kaiser-Wilhelm-Institut). Dok je Hitler bio na vlasti, Meitner, kao Jevrejka, napušta Njemačku. Novi Hahnov saradnik postaje Strassmann, s kojim uspijeva pomoću neutrona cijepati uransko jezgro. Količina oslobođene energije je tolika da se razmatra upotreba kao novog izvora energije kao i u vojne svrhe. Za vrijeme Drugog svjetskog rata Hahn se koncentriše na izoliranje i otkrivanje nepoznatih atoma, koji nastaju prilikom cijepanjem uranija.
Nobelova nagrada
Nakon kraja rata Hahn je, kao i mnogi drugi njemački naučnici, bio u pritvoru u Engleskoj. Još u novembru 1944. je bio kandidat za Nobelovu nagradu, a zvanično mu je dodijenjena krajem 1945.
Stav protiv nuklearnog naoružanja
Od 1948. do 1960. radi kao predsjednik "Društva Maxa Plancka za podsticanje nauke" (njem. Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften). U ovoj poziciji zahtijeva zabranu atomskog oružja. 1954 je odlikovan "Velikim saveznim krstom zasluge" (njem. Großer Bundesverdienstkreuz). Od 1956 radi kao član njemačkog vijeća koje se zauzimalo za upotrebu nuklearne energije u mirnodopske svrhe. Potpisuje "Deklaraciju 18 atomskih naučnika" (njem. Erklärung der 18 Atomwissenschaftler) u Göttingenu protiv nuklearnog naoružavanja njemačke vojske. 1959. otvara se Hahn-Meitnerov institut u Berlinu. Hahn umire 28. jula 1968. u Göttingenu.
Shaka Zulu
mini|Shaka
Shaka (rođen oko 1787. u blizini današnjeg mjesta Melmoth; umro 22. septembra 1828.) također poznat kao Shaka Zulu ili Shaka ka Senzangakhona (sin Senzangakhona) je bio poglavica Zulu plemena. On je od jednog malog klana uspio da stvori moćno pleme i da vlada velikim dijelovima današnje Južne Afrike. Smatra se najvećim poglavicom plemena Zulu.Njegovo pleme danas obitava na području Južne Afrike. Jedini su uspjeli pobijediti gramzive Britance u borbi za njihovu zemlju.
Arnaut Kodža Ibrahim-paša
Arnaut Kodža Ibrahim-paša je bio namjesnik Bosne dva puta. Porijeklom je iz Albanije. Ibrahim-paša je bio smijenjen s položaja Budimskog valije u maju 1672. godine i postavljen je na dužnost u Bosanski vilajet. Te godine, Osmanska država je vodila rat protiv Poljske, pa kad su osmanlije osvojili tvrđavu Kamenica, sultan je nagradio vezire i sve emire, ali je istovremeno na nekim visokim položajima proveo izmjene. Tada je Bosanski valija Ibrahim-paša određen za valiju Damaska, a za bosanskog valiju postavljen je Kemankeš Sulejman-paša. Poslije nekoliko godina, Ibrahim-paša je ponovo bio kratko vrijeme namjesnik Bosne 1678. godine, ali tada je opet smijenjen. Dok je bio valija Budima, pogubljen je u tvrđavi Janik u Mađarskoj.
NGC 897
NGC 897 (također poznat kao ESO 355-7, MCG -6-6-3 i PGC 8944) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 219 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 2,10 (134 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (83 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. oktobra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7626
NGC 7626 (također poznat kao MCG 1-59-57, PGC 71140 i UGC 12531) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 157 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 2,60 (118 hiljada sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (105 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. septembra 1785. godine.
Svici sa Mrtvog mora
Svici s Mrtvog mora (također Svici iz Kumranske pećine ) su drevni jevrejski i hebrejski vjerski rukopisi prvi put pronađeni 1947. u pećinama Kumran u tadašnjoj Mandatarnoj Palestini, u blizini Ein Feshkha na Zapadnoj obali, na sjevernoj obali Mrtvog mora. Datirajući između pne 3. stoljeća i CE 1. stoljeću, svici sa Mrtvog mora se smatraju jednim od najvažnijih otkrića u historiji arheologije, i imaju veliki historijski, vjerski i jezički značaj jer uključuju najstarije sačuvane rukopisi čitavih knjiga, kasnije uključenih u biblijske kanone, zajedno sa deuterokanonskim i vanbiblijskim rukopisima koji čuvaju dokaze o raznolikosti religijske misli u kasnom judaizmu Drugog hrama, dok istovremeno bacaju novo svjetlo na pojavu kršćanstva i rabinski judaizam. Većinu svitaka drži država Izrael u Svetištu knjige u Izraelskom muzeju, ali neki od njih su odneseni u Jordan i sada su izloženi u Jordanskom muzeju u Amanu. Vlasništvo nad svicima, međutim, polaže država Palestina. mini|Pećine u Kumranu desno|mini| Kumranska pećina 4, gdje je pronađeno devedeset posto svitaka desno|mini| Pogled na Mrtvo more iz pećine u Kumranu u kojoj su otkriveni neki svici s Mrtvog mora. mini| [[Isaiah Scroll|Svitak Isaije (1QIsa a ) sadrži gotovo cijelu Knjigu Isaije.]] desno|mini| [[Damask dokument|Svitak dokumenata iz Damaska, 4Q271D f, pronađen u pećini 4]] desno|mini| Pogled na dio [[Temple Scroll|svitka iz hrama koji je pronađen u Kumranskoj pećini 11.]] desno|mini| Dvije grnčarske posude u kojima su bili neki od svitaka s Mrtvog mora pronađeni u Kumranu. mini|Dvije tegle sa svicima s Mrtvog mora u Jordanskom muzeju, Aman desno|mini| Ranije nečitljiv fragment svitaka s Mrtvog mora snimljen od strane [[Laboratorija za mlazni pogon|Laboratorije za mlazni pogon koristeći digitalnu infracrvenu tehnologiju. Prevedeno glasi: "On je napisao Noine riječi."]] desno|mini| [[Eleazar Sukenik ispituje jedan od svitaka s Mrtvog mora 1951.]] desno|mini| Naučnici sastavljaju fragmente svitaka s Mrtvog mora u Rokfelerovom muzeju (bivši Palestinski arheološki muzej).
NGC 7626
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
14. april
14. april / travanj (14. 4) jest 104. dan godine po gregorijanskom kalendaru (105. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 261 dan.
Viking 2
Viking 2 je druga od dvije letjelice iz uspješnog NASA-inog programa istraživanja Marsa Viking. Sonda je bila identična Vikingu 1. Sa Marsa je slala podatke 1281 Sol, a orbiter je uspješno obavljao misiju do 25. jula 1978. godine.
Misija
Viking 2 lansiran je raketom Titan III/Centaur na 333 dana dugo putovanje prema Marsu. Prije ulaska u orbitu, Orbiter je počeo snimati fotografije cijelog Marsa. Orbiter je 8. augusta 1976. ušao u 1500 x 33000 km orbitu s periodom ophoda od 24.6h. Uskoro je početna orbita bila podešena u onu s periodom ophoda od 27.3h i periapsisom od 1499 km s nagibom od 55.2°. Orbita je promjenjena radi lakšeg snimanja odabranog mjesta za slijetanje landera. Lander se od orbitera odvojio 3. septembra 1976. godine i potom je sletio u regiju Utopia Planitia (Utopijska ravnica) u 22:37:50 UT. Nakon slijetanja, nagib orbite je povećan na 75°.
Orbiter
300px|lijevo|mini|Tanki sloj mraza na površini Primarna misija orbitera je završila na početku solarne konjukcije 5. oktobra 1976. Produžena misija započela je 14. decembra 1976., nakon kraja solarne konjukcije. Orbiti je promijenjen nagib na 80° i smanjen periapsis na 778 km. Misija orbitera je uključivala i bliske prolete pokraj Deimosa, marsovog satelita. U oktobru 1978. peripapsis orbite je ponovno smanjen, na 300 km visine, a orbitalni period smanjen na 24 h. Orbiter je uskoro imao kvar na pogonskom sustavu te je pritom ispustio gorivo za kontroliranje visine. Nakon toga je premješten u orbitu od 302 x 33176 km i ugašen 25. jula 1979. Tokom operativnog vijeka, orbiter je napravio 706 orbita i vratio 16000 fotografija.
Lander
Lander se od orbitera odvojio 3. septembra 1979. u 19:39:59 UT. Nakon odvajanja, lander se kretao brzinom od 4 km/s. Potom je upalio retrorakete, usporio i na 300 km visine pravilno se orijentisao za ulazak u atmosferu. Toplotni štit je usporio lander prilikom prolaska kroz atmosferu.
Viking 2 je sletio 200 km od kratera Mie u Utopia Planitia, na 48.269° sjeverno i 225.990° zapadno na visini od 4.23 km od referentne visine. Lender je bio u funkciji sve dok 11. aprila 1980. nisu otkazale baterije.
Memorijal Van Damme 2013.
Memorijal Van Damme 2013. bio je 37. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Memorijal Van Damme u Bruxellesu i posljednja, 14. stanica Dijamantne lige 2013.
IC 1488
IC 1488 (također poznat kao PGC 2800840) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 568 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,90 (149 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 2. decembra 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 4542
IC 4542 (također poznat kao IC 4542A, MCG 6-34-6 i PGC 54855) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 436 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,80 (101 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 23. juna 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Messier 105
Messier 105 (također poznat kao M105, NGC 3379, MCG 2-28-11, PGC 32256 i UGC 5902) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 32 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Galaksiju je otkrio Pierre Francois Andre Mechain 1781. godine ali je tek 1783. godine objavio otkriće. Objekt je naknadno dodan u Messierov katalog. Ova galaksija je otkrivena svega nekoliko dana poslije otkrića galaksija Messier 95 i Messier 96.
Karakteristike
M105 je eliptična galaksija udaljene oko 32 miliona s.g. od nas. Njen prečnik je oko 50,000 sg. ali stvarni prečnik nije poznat jer ne znamo orjentaciju duže ose elipsoida galaksije. Galaksije ne posjeduje nikakve posebne karakteristike, naprotiv, toliko je obična da služi kao standardni klasični primjer eliptične galaksije. Zbog svog pravilno raspoređenog površinskog sjaja postala je fotometrijski standard. Ukupni sjaj galaksije je jednak sjaju naše galaksije.
M105 je jedna od članica grupe galaktike Leo I, grupe galaktike koju još čine dominantna M96 i M95.
Poznato je da Messier 105 ima supermasivnu crnu rupu sa masom koja je otprilike između 1.4*108 i 2*108 solarnih masa. M105 također sadrži nekoliko mladih zvijezda i zvjezdanih jata, što sugerira da neke eliptične galaksije ipak formiraju nove zvijezde, ali jako sporo.
Amaterska posmatranja
M105 nije osobito zanimljiva galaksija za posmatranje kao i većina eliptičnih galaksija. U 200 mm teleskopu može se vidjeti kao jednolika mrlja kojoj pravilno opada sjaj prema rubovima.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pentastomida
Pentastomida je zagonetna skupina parazitskih rakova poznatih kao jezičasti crvi ili jezičaste gliste, zbog sličnosti vrsta roda Linguatula s jezikom kičmenjaka. Alternativna imena za Pentastomida uključuju Pentastoma (strogo ime roda), Linguatulida i Acanthotheca. Poznato je oko 130 vrsta pentastomida; svi su obligatni paraziti s odgovarajućom degeneriranom anatomijom. Dužina odraslih jezičastih crva varira od oko 1 do14 cm, a parazitiraju u disajnom traktu vertebrata.
Imaju pet prednjih dodataka. Jedan su usta, a dva para kuke za pričvršćivanje na domaćina. Ovakav je raspored cio je inspiracija za njihov naučni naziv, kojio znači "pet otvora"; iako su dodaci kod nekih vrsta slični, samo jedan predstavlja usta.
Biologija
Historijski značajni podaci o biologiji i sistematici jezičnih glista uključuju rane radove Josefa Aloysa Frölicha, a slijede ga Alexander von Humboldt, Karl Asmund Rudolphi, Karl Moriz Diesing i Rudolph Leuckart.
Ostale važne sažetke objavil su Louis Westenra Sambon, Richard Heymons i John Riley, a pregled njihovih evolucijskih veza s bibliografijom do 1969. objavio je J. T. Self.
Anatomija
Pentastomidi su crvolike životinje u rasponu dužine od 1 do 14 cm. Prednji kraj tijela ima pet izbočenja, od kojih su četiri nožne kandže, dok peto ima usta. Tijelo je segmentirano i prekriveno hitinskom kutikulom. Probavni trakt je jednostavan i gomoljast, jer se životinja u potpunosti hrani krvlju, iako su usta donekle modificirana kao mišićna pumpa. Nervni sistem je sličan kao kod arthropoda, uključujući ventralnu nervnu vrpcu sa ganglijama u svakom segmentu. Iako imaju tjelesni hemocel, ne postoje organi cirkulacije, disanja ili izlučivanja.
Životni ciklus
Pentastomidi žive u gornjim dišnim putevima gmizavaca, ptica i sisara, gdje polažu jaja. Oni su gonohoristi (imaju dva spola) i imaju unutrašnju oplodnju. Jajašca domaćin izbacuje ili ona napuštaju njegovo tijelo kroz probavni sistem. Jaja se nakon toga gutaju posredni domaćini, koji su obično ribe ili mali biljojedi.
Larva se izleže u srednjem domaćinu i probija se kroz zid crijeva. Tada formira cistu u tijelu posredničkog domaćina. U početku je zaobljena, sa četiri ili šest kratkih nogu, ali se presvlači nekoliko puta do oblikovanja odrasle jedinke. Pentastomide dospijevaju do glavnog domaćina kada ga taj pojede glavnog posredničkog domaćina i iz jednjaka, uđe u njegov respiratorni trakt.
Infestacija ljudi
Jezični crvi povremeno parazitiraju i naljudima.. Dok postoji izvještaj da Sebekia izaziva dermatitis, za većinu unutrašnjih ljudskih infekcija odgovorna su dva roda: Linguatula i Armillifer. Visceralna pentastomijaza može biti uzrokovana vrstama  Linguatula serrata, Armillifer armillatus, Armillifer moniliformis, Armillifer grandis, i Porocephalus crotali. Termini povezani sa infekcijama mogu varirati: Porocephalus i Armillifer (koji su svi cilindrični i svi nastanjuju zmije) imaju mnogo više zajedničkog jedni s drugima nego s Linguatula (koja je ravna i obitavau psima i vukovima).
Rakovi
Mogućnost da su jezični crvi (rakovi) prate se u radu čiji je autor Pierre-Joseph Van Beneden, koji ih je uporedio s parazitskim copepodama. Moderni oblik ove hipoteze potiče iz istraživanja Karla Georga Wingstranda o morfologiji sperme, koji je prepoznao sličnosti u strukturi sperme između jezičastih crva i ribljih ušiju (Argulidae) – grupom rakova Maxillopoda koji parazitiraju na ribama, a povremeno i vodozemcima. John Riley i kolege također su ponudili detaljno opravdanje za uvrštavanje jezičastih crva među rakove. Model ribljih vaši dobio je značajnu daljnju podršku molekulskih istraživanje Lawrencea G. Abelea i njegovih kolega. Brojne slijedeće molekulske filogenije potkrijepile su ove rezultate, a naziv Ichthyostraca prednožen je za  kladus Pentastomida + Branchiura. Dakle, niz važnih standardnih djela i baza podataka o rakovima sada uključuju pentastomide u članove ove skupine.
Matične artropode
Kritičari hipoteze Ichthyostraca istakli su da se čak i parazitski rakovi još uvijek mogu prepoznati kao rakovi na temelju njihovih larvi; ali ti jezični crvi i njihove larve ne izražavaju tipične znakove za rakove ili čak Euarthropoda. Alternativni model primjećuje izuzetno drevno kambrijsko porijeklo ovih životinja i tumači jezične crve kao člankonožace iz matične grupe. . Nedavna morfološka analiza pronašla je pentastomide izvan člankonožaca, kao sestrinu grupu koja uključuje kladus koji sadrži i nematode, priapulide i slične ekdizijske grupe 'crva'. Dodatni fosili, sugerirali su da bi izumrla životinja zvana Facivermis mogla biti usko povezana s ovim crvima. Međutim, treba naglasiti da ovi autori nisu eksplicitno testirali odnose s pentastomidima i rakovima.
Fosilni zapisi
Izuzetno očuvani, trodimenzionalni i fosfatirani fosili iz gornjeg kambrija iz Orstena, Švedska i prelaza kambrij/ordovicij sa granice Kanade identificirani su kao pentastomidi. Do sada su identificirana četiri fosilna roda: Aengapentastomum, Bockelericambria, Haffnericambria i Heymonsicambria. Ovi fosili sugeriraju da su pentastomidi evoluirali vrlo rano i postavlja se pitanja jesu li te životinje u tom dobu bile paraziti, i ako jesu, na kojima domaćinima. U tom kontekstu pominjani su i Conodonta, kao mogući domaćini. Peti rod Invavita, je iz silurakih morskih slojeva Engleske: fosilni primjerci Invavita nađeni su čvrsto vezani za ostrakodne domaćine vrste Nymphatelina gravida. Imaju glavu. crvoliko tijelo i dva para nogu.
Klasifikacija
Priložena klasifikacija je prema Martinu i Davisu pri podjeliPentastomida u razredu Maxillopoda, potkoljena Crustacea. Podrazred ima slijedeće današnje redove, natporodice, porodice, rodove i vrste:
Vaterpolo na Olimpijskim igrama 1924.
Turnir u vaterpolu na Ljetnim olimpijskim igrama 1924., održan je u Parizu, 13. do 20. jula 1924. godine. Turnir je igran po Bergvall sistemu, a na njemu je nastupilo do tada rekordnih 13 reprezentacija sa ukupno 140 takmičara. Pobjednik turnira je bila po prvi put reprezentacija Francuske.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je ukupno 13 reprezentacija.
Tabela
Legenda:
NGC 6131
NGC 6131 (također poznat kao IRAS 16201+3902, MCG 7-34-4, NGC 6131A, PGC 57927 i UGC 10356) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 235 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sjeverna kruna. Najveći prečnik je 1,00 (68 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (68 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 15. juna 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Laurazija
Prije oko 200 miliona godina Laurazija se podijelila na kontinente po kojima je nazvana: Laurentiju (sada Sjeverna Amerika) i Evroaziju (bez Indije i Arabije). Nastali južni superkontinent nazvan je Gondvana.
NGC 1688
NGC 1688 (također poznat kao ESO 119-6, IRAS 04476-5953 i PGC 16050) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 56 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Najveći prečnik je 2,40 (39 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 4. decembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Obrada slike
Procesiranje slike je bilo koja forma obrade infromacije gdje su ulaz i izlaz slike, kao što su fotografije ili video. Većina tehnika za procesiranje slike uključuju postupak gdje se slika smatra dvo-dimenzionalnim signalom.
Načini rješavanja
Nekada se slika obrađivala analogno, najviše upotrebljavajući optičke uređaje. Takvi optički metodi su još uvijek potrebni u holografiji, no zbog današnje izuzetne brzine računara obrada slike se prebacuje u digitalni domen. Digitalno procesiranje je najlakše, najpouzdanije i najpreciznije.
Najčešće korištene signalne tehnike
Većina signalnih procesnih koncepta koje se primjenjuju kod jedno-dimenzionalnih signala se također primjenjuju i kod dvo-dimenzionalnih signala. Neki jedno-dimenzionalni procesi su postali mnogo komplikovaniji kod dvo-dimenzionalnog procesiranja slike.
Nokat
mini|300px|Građa ljudskog nokta A. − Ravan nokta; B. − Lunula; C. − Korijen; D. − Sinus; E. − Matriks; F. − Ležište nokta; G. – Hiponihij (podnokat); H. − Slobodna margina mini|300px|Nokti ljudske šake Nokat (lat. unguis) je kožna izraslina na vrhovima prstiju, koja nastaje kada se stvrdne keratin.
Kod mnogih životinja, kao onih iz roda Felis: mačaka (lavova, tigrova, puma itd.) nokti izrastaju u uvlačive kandže koje zajedno sa zubima služe za borbu i pribavljanje plijena. Neke druge životinje pak imaju neuvlačive kandže.
Uljepšavanje
Osim frizerskih i kozmetičkih salona, a ponekad i njihovom sastavu, postoje saloni za različite oblike estetskog uređivanja noktiju (manikuru).
Poremećaji ponašanja
Nervoza nekih osoba, osobito djece, ponekad se ispoljava i grickanjem noktiju i okolnih orožnjalih naslaga pokožice. To može imati i zdravstveno štetne posljedice, jer se ispod nokata često nakuplja prljavština sa infektivnim agensima.
Motörhead
mini|200p|Motorhead Motörhead je heavy metal bend osnovan 1975. u Londonu (Ujedinjeno Kraljevstvo). Sastav benda čine vokalist i basist Lemmy Kilmister, gitaristi Phil "Wizzo" Campbell i Mikkey Dee na bubnjevima.
NGC 4712
NGC 4712 (također poznat kao IRAS 12471+2544, MCG 4-30-21, PGC 43368 i UGC 7977) je galaksija koja je udaljena oko 202 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 2,30 (135 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. marta 1832. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Slavoj Žižek
Slavoj Žižek slovenski je kulturni kritičar, filozof, i psihoanalitičar. Radi kao profesor sociologije i filozofije na Univerzitetu u Ljubljani i kao međunarodni direktor Birkbeck Instituta za humanističke nauke Univerziteta u Londonu. Autor je mnogih djela o Jacquesu Lacanu, Alfredu Hitchcocku, globalizaciji, postmodernizmu, marksizmu, političkoj filozofiji, psihoanalizi, kontinentalnoj filozofiji, kulturologiji, filmskoj kritici, hegelijanizmu i teologiji. Godine 1989. Žižek je objavio svoj prvi tekst na engleskom jeziku, The Sublime Object of Ideology, u kojem se udaljio od tradicionalne marksističke teorije kako bi razvio materijalističku koncepciju ideologije koja se u velikoj mjeri oslanjala na psihoanalizu Jacquesa Lacana i hegelijanski idealizam. Njegov rani teorijski rad postao je sve više eklektičan i politički tokom 1990-ih godina, gdje se često bavio kritičkom analizom različitih oblika popularne kulture čineći ga popularnom figurom akademske ljevice. Kritičar kapitalizma, neoliberalizma i političke korektnosti, Žižek sebe naziva političkim radikalom, a njegov rad okarakteriziran je kao izazov ortodoksiji političke desnice i socijalno-liberalnih univerziteta.
Žižekov neobični (idiosinkratski) stil, popularni akademski radovi, česta izdanja časopisa i kritička asimilacija visoke i niske kulture stekli su međunarodni uticaj, kontroverzu, kritiku i značajnu publiku izvan akademskih krugova. U 2012. godini, američki časopis Foreign Policy (bos. Spoljna politika) je Žižeka uvrstila na listu 100 najvažnijih globalnih mislilaca, nazvavši ga "filozofskom zvijezdom", dok je na drugim mjestima nazvan "Elvisom kulturne teorije" i "najopasniji filozof na Zapadu". Žižekovo djelo zabilježeno je 2005. godine u dokumentarnom filmu "Žižek". Osnovan je i časopis "International Journal of Žižek Studies" da upozna širu publiku sa njegovim radom.
15. april
15. april / travanj (15. 4) jest 105. dan godine po gregorijanskom kalendaru (106. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 260 dana.
Carl Justi
mini|desno|200px|Carl Justi Carl Justi (Marburg, 2. august 1832. - Bonn, 9. decembar 1912.), njemački filozof i historičar umjetnosti
Bio je profesor u Marburgu i Bonnu. Napisao je niz biografija, od kojih su najvažnije:
Sankanje na Zimskim olimpijskim igrama 2014 - žene
100p|desno
Sankanje na ZOI 2014. u Sočiju u ženskoj konkurenciji održavalo se u sankaškom centru "Sanki" kod Krasne Poljane. Od 10. do 11. februara.
Margaret Beaufort
250px|mini|desno|Ledi Margaret Beaufort
Margaret Beaufort (31. maj 1443 – 29. juni 1509) bila je majka engleskog kralja Henrika VII i nana Henrika VIII. Pripadala je kraljevskoj kući Lancaster pa je bila ključna figura u Ratovima dviju ruža.
Margaretin otac je umro kad je ona imala nepune dvije godine, pa ju je do devete godine odgajala majka. Tada skrbništvo nad Margaret preuzima Henrik VI, njen rođak u drugom koljenu, koji je u njoj vidio savršenu nevjestu za svog polubrata, Edmunda Tudora.
Margaret se udavala još dva puta nakon Edmundove smrti, ali težak porod kroz koji je prošla kao trinaestogodišnja djevojčica učinio ju je fizički nesposobnom za rađanje. Trećim brakom je postala grofica od Derbya.
Nakon što je njen sin preuzeo krunu u bitki kod Boswortha i postao Henrik VII, Margaret je na dvoru bila oslovljavana kao kraljeva majka. Titula kraljice majke nije bila primjerena jer Margaret nikada nije bila supruga kralja, ali to je nije spriječilo da se tako ponaša tokom sinove vladavine. Nosila je odjeću jednake kvalitete kao i njena nevjesta, tadašnja kraljica, i hodala samo korak iza Elizabeth Woodville, udovice svrgnutog kralja.
Iako nije nikada osporavala Henrikovo pravo da vlada, Margaret je po srodstvu bila bliža svrgnutom kralju nego njen sin. Čak je nekada u potpisu svom imenu dodavala slovo R, što je bila skraćenica za Regina (lat. kraljica), a koristile su ga samo vladajuće kraljice (poput njenih praunuka, Marije I i Elizabete I). Ovim potpisom Margaret je isticala vlastito pravo na krunu koju nikada nije pokušala pridobiti za sebe. Da je to pokušala i uspjela, postala bi prvom vladajućom kraljicom Engleske, tojest prvom ženom na mjestu vladara.
Margaret je umrla 29. juna 1509. godine. Sahranjena je u crnom mramornom grobu, u Westminsterskoj opatiji, a kasnije će pored nje biti sahranjena njena prapraunuka, kraljica Marija I Škotska. Počevši od Henrika VII, svi vladari Engleske, Velike Britanije, i Ujedinjenog Kraljevstva potomci su Margaret Beaufort.
Potisak
Da bi izveli formulu za intenzitet te sile, zamislimo da je u neku posudu s tekućinom stavljeno tijelo oblika kocke stranice \mathbf{}a te da je to tijelo tako orijentisano da je jedna njegova ploha paralelna s dnom posude. Kocka je omeđena sa šest ploha i hidrostatički pritisak u tekućini djeluje na svaku od njih. Pritisci na četirima vertikalnim plohama se međusobno poništavaju, s obzirom na to da se sve četiri nalaze na istoj dubini i svaka od njih ima plohu nasuprot sebi na koju djeluje isti srednji pritisak. Stvar je drugačija s dvije horizontalne plohe; gornja ploha se nalazi na nekoj dubini \mathbf{}h, a donja ploha se nalazi na dubini. Iz toga slijedi da na gornju plohu prema dole djeluje hidrostatički pritisak.
gdje je gustoća tekućine, a  \mathbf{}g je intenzitet gravitacijskog polja, tj. ubrzanje sile teže.
Na donju plohu prema gore djeluje hidrostatički pritisak
Rezultantna sila na tijelo proizlazi iz razlike ta dva pritiska
gdje je \mathbf{}S površina plohe kocke, a \mathbf{}V volumen kocke.
Silu zovemo potisak i ta sila u gravitacionom polju Zemlje uvijek djeluje prema gore, odnosno u općem slučaju, djeluje u smjeru suprotnom od volumenske sile polja u kojem se nalaze tekućina i uronjeno tijelo. Kako je vidljivo iz formule, intenzitet te sile je zapravo jednak težini tekućine koju je uronjeno tijelo istisnulo, a to ovisi samo o volumenu tijela, ne i o njegovom obliku. Iz toga slijedi da navedena formula vrijedi posve općenito.
Ako je gustoća uronjenog tijela veća od gustoće tekućine,, tada će tijelo tonuti jer je težina tijela veća od sile potiska. Ako su gostoće jednake,, tada će tijelo mirno lebdjeti u tekućini, a ako je gustoća manja, , tada će tijelo isplivati na površinu i ostati uronjeno samo do one dubine na kojoj se uravnotežuju težina tijela i uspon.
NGC 7627
NGC 7627 (također poznat kao MCG 2-59-29, NGC 7641, PGC 71241 i UGC 12556) jeste spiralna galaksija koja je udaljena oko 362 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,70 (179 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 18. novembra 1886. godine.
Autogol
Autogol je spostveni pogodak, kada igrač postigne gol za momčad protiv koje igra, davavši gol u korist drugog tima. Autogol je obično slučajni potez nastao usljed greške prilikom odbrane od napada drugog tima. Auto gol je najnezahvalniji čin u sportu. Auto gol se broji kao i regularni gol.
U nekim dijelovima svijeta, termin je postao metafora za bilo koju radnju koja se osobi, ili grupi obije o glavu. Nekada se upotrebom ovog termina nastoji ukazati osobi ili grupi da je zadovoljena pravda.
Nogomet
Auto gol je najčešća pojava u nogometu, koji nastaje nakon što je igrač ubacio loptu u mrežu golmana njegovog tima, na taj način je gol postigla suprotna momčad. Činjenica je da ukoliko je igrač dodirnuo loptu nekim dijelom tijela, te ona završila u golu, nakon što se odbila od njega, ne znači da se radi o auto golu. U slučaju da je igrač nastojao da loptu izbije iz kritične zone svoga gola i prilikom izbijanja lopte ona završi u njegovoj mreži, ta greška se prepisuje igraču kao auto gol.
Ostali sportovi
Do auto gola može doći i u drugim sportovima, među kojima je i Hokej na ledu, kao i hokej na travi, te američki i irski futbal. U košarci se radi o slučajnom ubačaju u sopstveni koš.
Pokrajine u Finskoj
Pokrajine u Finskoj su tokom perioda između 1634. i 2009. godine predstavljale prvi nivo administrativne podjele ove skandinavske države. Prije teritorijalne reorganizacije iz 1997. bilo ih je 12 kada je broj pokrajina smanjen na šest. 2009. godine ovaj vid teritorijalne organizacije je ukinut da bi ga zamijenile današnje Regije Finske kojih je ukupno 19. Olandska ostrva su zadržala svoju autonomiju i predstavljaju jednu od regija Finske.
Nekadašnje pokrajine u Finskoj su:
Svaka pokrajina ima svoju vladu. Predsjednika oblasne vlade predlaže finska vlada, a imenuje ga predsjednik države.
Stare pokrajine
Viipurin lääni (Viborgs län) -- do 1944.
Poslije Drugog svjetskog rata Finska je predala veći dio pokrajine Viipurin lääni SSSR-u. Od dijelova koji nisu predani formirana je pokrajina Kymen lääni i manji dio pokrajine Kuopion lääni.
Hljeb
thumb|150px|desno|Korpa sa raznim vrstama hljeba napravljenih od raznih vrsta žitarica Hljeb ili kruh je hrana napravljena od tijesta sačinjenog od brašna različitih vrsta (pšenično, raženo, kukuruzno, heljdino), izmiješanog sa drugim suhim ili tečnim sastojcima.
Tijesto je obično kombinirano sa sredstvom za podizanje, kao što je kvasac, izgnječeno i izmiješano u jednoliku masu, zatim oblikovano u štruce i pečeno. Dodaje se i so, a u industrijskoj proizvodnji i emulgatori.
Pri pravljenju peciva, prije pečenja, mogu se na tijesto dodati začini kao što su: veoma ljekoviti čurekot, kim, susam i slično.
Historija
thumb|150px|lijevo|Skulptura na kojoj je prikazano kako žena priprema hljeb za pečenje, [[Stari Egipat oko 2.200 p.n.e.]] Hljeb je jedna od najstarijih pripremljenih namirnica. Dokazi od prije 30.000 godina u Evropi i Australiji otkrili su ostatke škroba na stijenama koje se koriste za mljevenje biljaka. Moguće je da je tokom tog vremena ekstrakt škroba iz korijena biljaka, kao što su rogoza i paprati, bio raširen uz upotrebu ravnog kamena, stavljen na vatru i kuhan u primitivni oblik somuna. Najstariji dokazi o pečenju hljeba pronađeni su na 14.500 godina starom Natufijskom lokalitetu u sjeveroistočnoj pustinji Jordana. Oko 10.000 godina p.n.e., sa osvitom neolita i širenjem poljoprivrede, žitarice su postale glavni oslonac za pravljenje hljeba. Spore kvasca su sveprisutne, kao i na površini zrna žitarica, tako da svako tijesto ostavljeno da odstoji prirodno se nadima. Rani kvasni hljeb pečen je već 6000. godine p.n.e. u južnoj Mezopotamiji, kolijevci sumerske civilizacije, koja je možda prenijela znanje Egipćanima oko 3000. godine p.n.e. Egipćani su rafinirali proces i počeli da dodaju kvasac u brašno, dok su Sumerani već koristili pepeo da dopune tijesto dok se peklo.
Bilo je više načina za nadimanje tijesta kod ranog hljeba. Vazdušni kvasac se može iskoristiti ostavljanjem nekuhanog tijesta na zraku neko vrijeme prije kuhanja. Plinije Stariji je izvijestio da su Gali i Iberci koristili pjenu obranu od piva, nazvanu barm, za proizvodnju "lakšeg hljeba od drugih naroda", kao što je kolač od barma. Dijelovi antičkog svijeta koji su pili vino umjesto piva koristili su pastu sastavljenu od soka od grožđa i brašna kojem je bilo dozvoljeno da počne fermentirati, ili pšenične mekinje namočene u vino, kao izvor kvasca. Najčešći izvor nadimanja hljeba bio je da se zadrži komad tijesta od prethodnog dana da se koristi kao predjelo za kiselo tijesto, kao što je Plinije također izvijestio. Stari Egipćani, Grci i Rimljani smatrali su stepen prefinjenosti pekarske umjetnosti znakom civilizacije.
Proces, čije visokoenergetsko miješanje omogućava korištenje žitarica sa nižim sadržajem bjelančevina, danas se često koristi širom svijeta u velikim fabrikama. Kao rezultat toga, hljeb se može proizvoditi vrlo brzo i uz niske troškove za proizvođača i potrošača. Međutim, bilo je nekih kritika utjecaja na hranljivu vrijednost takvog hljeba.
Ketokiselina
Ketokiseline ili keto kiseline (takođe zvane oksokiseline ili okso kiseline) su organsi spojevi koje sadrže karboksilnu i ketonsku grupu. U nekoliko slučajeva, keto grupa je hidratizirana. Alfa-keto kiseline su posebno važne u biologiji jer su uključene u ciklus limunske kiseline i glikolizu.
Uobičajeni tipovi keto kiselina uključuju:
Ketokiseline se pojavljuju u širokom spektru anaboličkih puteva u metabolizmu. Naprimjer, u biljkama (konkretno, u Conium maculatum, vrčaste biljk i budaleni peršun), 5-okso-oktanska kiselina pretvara se u enzimsku i ne- enzimskim koracima u cikličku klasu koniinskih alkaloida.
Alfa ketokiseline se prvenstveno koriste kao izvor energije za hepatocitima i u sintezi masnih kiselina, također u jetri.