cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tržan-grad
Građevinsko remek-djelo
Tvrđava se sastojala od centralnog dijela sa branič-kulom i palačom za boravak kneževske familije i pratećeg dvorskog personala, sjevernog dijela sa privrednim objektima, spremištima, radionicama, cisternom i kvadratnom kulom, te južnog dijela koji je većinom služio za trgovačke potrebe, te je imao rampu za naplatu dadžbina i prostorije za smještaj trgovaca i putnika. Na bedeme tvrđave nadovezivale su se oko 1200 metara duge odbrambene zidine koje su okruživale grad Modruš u podnožju brda.
Centar frankopanske moći
Hrvatska vlasteoska porodica knezova Krčkih (kasnijih Frankopana) bila je gospodar građevine, kao i cijelog modruškog posjeda, preko 350 godina. Bartol II Krčki dobio ga je 1193. od hrvatsko-ugarskog kralja Bele II (III) kao leno ili feud u nasljedstvo za svoje zasluge u ratovima koje je kralj vodio. Bartolovi nasljednici, među kojima Stjepan II Krčki, njegov mlađi brat Ivan V Krčki, hrvatski ban, te Ivanov sin jedinac Nikola IV Frankopan, također hrvatski ban, imali su od tada sjedište u modruškoj tvrđavi i držali svoj posjed koji im je postao glavno uporište u kontinentalnom dijelu Hrvatske. Za svoje potrebe proširili su stari kastrum, koji je u početku, kao i naselje u podnožju, nosio ime Modruš, a tek kasnije, kada dolazi do jačeg razvoja trgovine i tranzita, on se (oko 1437) počinje nazivati Tržan ili Tržan-grad.
Prilikom podjele frankopanskih imanja između osam sinova Nikole IV Frankopana godine 1449, koja se dogodila upravo ovdje, Tržan-grad i cijeli modruški posjed pripao je Stjepanu III. U diobenom dokumentu pisalo je da "Stjepan dobiva trgovište Modruš s kastrumom Tržan". To je bio period kontinuiranog uspona, "zlatno doba Modruša", koje svoj vrhunac dosiže 1460. kada on postaje sjedište biskupa.
Stjepanov sin jedinac Bernardin Frankopan nastavlja nakon smrti oca 1481. uspješno upravljanje naslijeđenim posjedima, ali osmanlijski prodori i uništavanja hrvatske zemlje dovode do postepenog tamnjenja sjaja grada i utvrde. Mada je Tržan-grad odolio osmanlijskim napadima 1493, a tada opljačkani i spaljeni Modruš velikim naporima Bernardina Frankopana kasnije uglavnom obnovljen, zbog stalne prijetnje sa istoka stanovništvo je počelo polahko napuštati tu teritoriju.
Postepeno propadanje
Bernardin Frankopan živio je u Tržan-gradu najvjerovatnije sve do svoje smrti 1529 (ili 1530). Nakon toga, njegov jedini muški potomak, maloljetni unuk Stjepan IV Frankopan Ozaljski, nastanio se u Ozlju. Utvrda Tržan bila je neodržavana i polahko počela propadati. Nakon 1553. tamo dolazi krajiška vojska, te ulazi u sastav Vojne krajine. U njoj se sljedećih decenija stalno nalazi manja vojna posada.
IC 1507
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tržan-grad
Postepeno propadanje
Bilo je pokušaja da se oštećeni objekti renoviraju, pa su čak i odobrena finansijska sredstva, ali nema podataka koliko je stvarno uloženo u opravku. Nakon 1720. utvrda je potpuno zapuštena, ali vojna posada boravi u njoj još do 1791, kada zapravo potpuno prestaje velika osmanlijska opasnost. Od tada pa do danas Tržan-grad je prepušten zubu vremena, i sve što je ostalo od njega su ruševni ostaci zidina i kula, koji strše u zrak.
Evropsko prvenstvo u rukometu 1998.
Izvlačenje takmičarskih grupa
Takmičari su igrali u četiri grupe.
Sastav zlatne reprezentacije Švedske
Jan Stankiewicz, Peter Gentzel, Anders Lindqvist, Robert Hedin, Magnus Wislander, Ola Lindgren, Staffan Olsson, Henrik Andersson, Andreas Larsson, Ljubomir Vranješ, Martin Boqvist, Stefan Lövgren, Robert Andersson, Tomas Sivertsson, Martin Frändesjö, Marcus Wallgren, Johan Pettersson, Pierre Thorsson. Izbornik: Bengt Johansson
Banskobistrički kraj
Regija Banska Bistrica (slovački: Banskobystrický kraj) je jedna od osam slovačkih administrativnih regija, a nastala je 1923. godine. Njena ukupna površina iznosi 9.454 km2, a prema popisu iz 2003. godine imala je 661.343 stanovnika. Administrativno središte ove regije je grad Banská Bystrica. Sastoji se od 13 okruga (slovački: Okres):
Biotov broj
Biotov broj (Bi) je bezdimenzionalna veličina koja se koristi u proračunima labilnog stanja prijenosa toplote. Naziv je dobio po francuskom fizičaru Jean-Baptisteu Biotu (1774-1862), a povezuje otpor prijenosu toplote unutar i na prvršini tijela.
Važno je napomenuti da Biotov broj ima niz dodatnih primjena, uključujući i iscrpnu upotrebu u proračunima prijenosa toplote.
Definicija
Biotov broj je definisan kao:
gdje je:
Fizikalna značajnost Biotovog broja može se lahko razumjeti kada zamislimo tok toplote sa vruće metalne sfere uronjene u bazen sa nekim fluidom. Tok toplote savladava dva otpora: prvi od strane čvrstog metala, a drugi od strane fluida koji se nalazi blizu porvršine sfere. Termalni otpor fluida prevazilazi termalni otpor metalne sfere, tako da je Biotov broj manji od jedan. Suprotno, rwcimo da imamo sferu napravljenu od termički izolativnog materijala, kao što je drvo, čiji otpor toku toplote prevazilazi taj isti otpor u fluidu. U ovom slučaju, Biotov broj je veći od jedan.
Analog prijenosu mase
gdje je:
Fibrinoliza
Fibrinoliza je proces prevencije tromboze koji sprečava krvne ugruške da rastu i postanu problematični. Primarna fibrinoliza je normalan tjelesni proces, dok je sekundarna fibrinoliza razgradnja ugrušaka uzrokovana lijekom, medicinskim poremećajem ili nekim drugim uzrokom. U fibrinolizi, razgrađuje se ugrušak fibrin a, proizvod koagulacije. Njegov glavni enzim plazmin cijepa fibrinsku mrežu na različitim mjestima, što dovodi do proizvodnje cirkulirajućih fragmenata koji se uklanjaju drugim proteazama ili bubrezima i jetrom.
Mjerenje
Plazmin razlaže fibrin u rastvorljive delove koji se nazivaju proizvod degradacije fibrina (FDP). FDP se takmiče s trombinom i tako usporavaju stvaranje ugrušaka sprečavajući konverziju fibrinogena u fibrin. Ovaj efekat se može videti u testu vremena zgrušavanja trombina (TCT), koji je produžen kod osobe koja ima aktivnu fibrinolizu. FDP i specifični FDP, D-dimer, mogu se izmjeriti korištenjem tehnologije antitijelo-antigen. Ovo je specifičnije od TCT-a i potvrđuje da je došlo do fibrinolize. Stoga se koristi za indikaciju dubloke venske tromboze, plućne embolije, DIK i efikasnosti liječenja akutnog infarkta. Alternativno, brže otkrivanje fibrinolitske aktivnosti, posebno hiperfibrinolize, moguće je sa tromboelastometrijom (TEM) u punoj krvi, čak i kod pacijenata na heparinu. U ovom testu, povećana fibrinoliza se procenjuje poređenjem TEM profila u odsustvu ili prisustvu inhibitora fibrinolize, aprotinina. Klinički, TEM je koristan za mjerenje aktivirane fibrinolize skoro u realnom vremenu kod rizičnih pacijenata, kao što su oni koji doživljavaju značajan gubitak krvi tokom operacije. Testiranje ukupne fibrinolize može se izmjeriti testom vremena lize euglobulina (ELT). ELT mjeri fibrinolizu zgrušavanjem frakcije euglobulina (prvenstveno fibrinolitskih faktora fibrinogena, PAI-1, tPA, α2-antiplazmina i plazminogena) iz plazme i zatim posmatranjem vremena potrebnog za rastvaranje ugruška. Skraćeno vrijeme lize ukazuje na hiperfibrinolitsko stanje i rizik od krvarenja. Takvi rezultati se mogu vidjeti kod ljudi sa oboljenjem jetre, nedostatkom PAI-1 ili α2-antiplazmina. Slični rezultati su također vidljivi nakon primjene DDAVP ili nakon teškog stresa.
Farmakologija
U procesu koji se zove tromboliza (razgradnja tromba), koriste se fibrinolitski lijekovi. Daju se nakon srčanog udara da bi se rastvorio tromb koji blokira srčanu arteriju; eksperimentalno nakon moždanog udara kako bi se omogućio povratak krvi u zahvaćeni dio mozga; i u slučaju plućne embolije. Tromboliza se odnosi na otapanje tromba zbog različitih agenasa, dok se fibrinoliza posebno odnosi na agense koji uzrokuju razgradnju fibrina u ugrušku. Kao inhibitori fibrinolize, koriste se antifibrinolitici, kao što su aminokaproična kiselina (ε-aminokaproična kiselina) i traneksamska kiselina. Njihova primjena može biti korisna kod pacijenata s hiperfibrinolizom jer brzo zaustavljaju krvarenje ako druge komponente hemostatskog sistema nisu ozbiljno pogođene. Ovo može pomoći da se izbjegne upotreba krvnih proizvoda kao što je svježe smrznuta plazma sa povezanim rizicima od infekcija ili anafilaksnih reakcija.
Klinički značaj
Dokumentovano je nekoliko prirođenih poremećaja fibrinolitskog sistema. Ipak, višak nivoa PAI i α2-antiplazmina je uključen u metabolički sindrom i razna druga bolesna stanja. Međutim, stečeni poremećaj fibrinolize (hiperfibrinoliza) nije neuobičajen. Mnogi pacijenti sa traumom imaju ogromnu aktivaciju tkivnog faktora i time masivnu hiperfibrinolizu. Hiperfibrinoliza se može javiti u drugim bolesnim stanjima. Može dovesti do masivnog krvarenja ako se ne dijagnosticira i ne liječi dovoljno rano. Fibrinolitski sistem je usko povezan sa kontrolom upala i ima ulogu u bolesnim stanjima povezanim sa upalom. Plazmin, osim što vara fibrinske ugruške, također cijepa sistem komplementa, komponentu C3, a proizvodi razgradnje fibrina imaju neke efekte induciranja vaskularne permeabilnosti.
Park prirode Dragišnica i Komarnica
Područje Parka prirode smješteno je u planinskom području u kome dominiraju razuđene, često duboke forme reljefa sa niskim, srednjim i visokim planinama i grebenima, kanjonskim dolinama i klisurama. Najniža tačka je u samom kanjonu, sa nadmorskom visinom od 651 mnv, dok najviša tačka predstavlja vrh Ogorjeli krš sa nadmorskom visinom od 1.998 mnv. Rijeke u Parku prirode, Komarnica i Grabovica koje su bogate potočnom pastrmkom i lipljenom, ističu se visokom očuvanošću i značajem za stabilnost vodnog režima i bilansa.
U pogledu bogatstva i raznovrsnosti šuma, prisutne su sljedeće šumske vrste: hrasta, crnog graba, crnog jasena, bukve, jele, klekovine bora krivulja. Značajno je i prisustvo gljiva (registrovano je 65 vrsta). U tim šumama Parka prirode svoje mjesto su našli su mrki medvjed, divlja svinja, sivi vuk, divokoza, srna, lisica, zec, kuna i jazavac.
Komarnica
Komarnica izvire ispod Durmitora i teče pod nazivom Gornja Komarnica. Njen tok prolazi dubokim i vijugavim kanjonom između planina Durmitora i Vojnika. U gotovo nenaseljenom području (selo Duži) ulazi u visoki Pivski plato, gdje skreće na sjever, zatim ulazi u duboki kanjon Pive i ulijeva se u novostvorenu akumulaciju Pivsko jezero (prije izgradnje brane Mratinje, u rijeku Pivu). Kanjon rijeke Komarnice je rijedak kanjon. Po svojoj dubini divljine i vodopadima planinskih rijeka, poredi se sa kanjonom rijeke Tare. U kanjonu je jedna od najimpresivnijih litica na Durmitoru - 700 m visoka Boljska Greda, koja svojim "S" licem dominira kanjonom.
Kanjon Nevidio
Kanjon Gornje (Male) Komarnice, pod imenom Nevidio (nikad viđeno) bio je posljednje neistraženo mjesto u Evropi (kanjon koji nije viđen). Odolijevao je svim pokušajima osvajanja do prvog avgusta 1965. godine kada je grupa profesionalnih nikšićkih planinara, članova PD Javorak, uspjela da prođe kanjonom. To je posljednji osvojeni kanjon u Evropi i još uvijek jedno od manje posjećenih mjesta. Dugačak 3 km, sa nizom vodopada, virova i prolaza koje voda pravi. Na nekim mjestima Nevidio litice su široke pola metra i visoke 400 m.
Ovaj kanjon je nedostižan običnim turistima, jer je i danas neophodna najbolja obuka i oprema za penjanje (ronilačko odijelo, alpinistička oprema). Kanjonom se prolazi u toku jednog dana uz specijalnu opremu, i uz iskusne vodiče. Poznat je i po tome što ima neke životinjske i biljne vrste koje su jedinstvene u svijetu.
NGC 2590
NGC 2590 (također poznat kao IC 507, IRAS 08224-0025, MCG 0-22-10, PGC 23616 i UGC 4392) je galaksija koja je udaljena oko 230 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,20 (147 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 26. februara 1878. godine.
Bosna i Hercegovina na Svjetskom prvenstvu u atletici 2013.
Bosnu i Hercegovinu je na SP u atletici 2013. u Moskvi u Rusiji od 10-18. augusta 2013. predstavljalo dvoje atletičara. Ovo je bio jedanaesti nastup atletičara iz Bosne i Hercegovine na Svjetskim prvenstvima u atletici.
NGC 1708
NGC 1708 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. februara 1831. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rudolf Hess
Rudolf Walter Richard Hess (26. april 1894. - 17. august 1987.) bio je jedna od najvažnijih osoba u nacističkoj Njemačkoj kao zamjenik Adolfa Hitlera u Nacističkoj partiji. Dok je trajao rat sa Sovjetskim savezom, odletio je u Škotsku da pokuša dogovoriti mir sa Britancima. Na Nürnberškom procesu je osuđen na doživotnu robiju. Postao je figura obožavanja kod neonacista.
Antonov An-32
Antonov An-32 Cline je dvomotorni vojni transportni avion kojeg je razvila firma Antonov.
Opis i razvoj
An-32 je razvijen na osnovu Antonov An-26 aviona, poboljšan je jačim turbo-prop motorima. Prvi kupac i korisnik ovog aviona bila je Indija, dijelom zbog dobrih odnosa vođe SSSR-a Leonida Brežnjeva i Indire Gandhi. Ovaj avion je osmišljen kako bi izdržao ekstremne vremenske uslove. Većim elisama i snažnijim motorima zrakoplov je dobio izvrsne osobine uzlijetanja i leta, pogotovo na aerodromima u tropskim krajevima i na većim nadmorskim visinama, odnosno u uvjetima gdje turboelisni motori znatno gube na snazi. Teretna verzija može ponijeti do 6.700 kg tereta koji se u 12,48 m dugi, 2,30 m širok i 1,84 m visok prostor utovaruje preko spuštene "rampe" u repnom dijelu zrakoplova.
Rudolf Hess
Djetinjstvo
Rođen je u Aleksandriji,u Egiptu,u protestantskoj porodici (Luterani). Porodica mu je preselila u Egipat jer je njegov otac stavljao školu na prvo mjesto, a smatrao je da škola u Njemačkoj nije dovoljno stroga za Rudolfa. Učio je kod privatnih učitelja. Njegova porodica se vratila u domovinu Njemačku 1908. godine. Iako je htio postat astronom, njegov ga je otac uvjerio da studira na poslovnoj školi u Švicarskoj. Za vrijeme Prvog svjetskog rata pridružio se Prvom bavarskom artiljerijskom odredu, gdje mu je bio dodjeljen Željezni križ za zasluge. Poslije toga je prišao zračnim snagama Njemačke - Luftwaffe, nakon što je bio jednom odbijen.
Antonov An-32
Tehnički podaci (An-32)
right|300px
Korisnici
thumb|Hrvatski An-32.
Rudolf Hess
Hitlerov zamjenik
Nakon što je jednom čuo Hitlerov govor u maju 1920. godine, postao mu je potpuno odan i vjeran. Proveo je sedam mjeseci u zatvoru zajedno sa Hitlerom u zatvoru u Landsbergu. Tu je Hitleru pomogao da napiše svoju knjigu Mein Kampf. Kasnije je unaprijeđen, i postao je Hitlerov lični pomoćnik, njegov zamjenik u partiji. Bio je treći čovjek u Reichu, nakon Hitlera i Hermanna Göringa. Imao je nekoliko uspona u padova u samoj partiji, ali je uvijek bio Hitlerov lični prijatelj i saradnik. Ljudi s kojima je boravio su ponekad predlagali Hitleru da ga zatvori u psihijatrijsku bolnicu. Hitler je to odbijao, jer ga je uvijek smatrao svojim prijateljem. On nikada nije smatrao Hessa psihički nestabilnim kao većina drugih u partiji. U Drugom svjetskom ratu se istakao kao savjetnik Hitlera, i uvijek je stajao u prvim redovima sa Göringom, Himmlerom i Hitlerom na nacističkim paradama, na kojima su pokazivali svoju ogromnu vojnu i ekonomsku moć kojom je Njemačka raspolagala. Nakon rata je uhapšen i osuđen na doživotnu robiju na poznatom Nürnberškom procesu. Nakon puštanja Sciracha i Speera 1966. godine Hess je jedini ostao u Spandauu. Unatoč brojnim prosvjedima nije pušten. Navodno je počinio samoubistvo 1987. godine objesivši se na stablo u 93. godini života u dvorištu zatvora Spandau, Mada se sumnja u istinitost te priče zbog njegove starosti u to vrijeme.
Demografija Maglaja
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Maglaj imala je 43.388 stanovnika, raspoređenih u 56 naselja.
Spisak najviših brana na svijetu
Spisak najviših brana na svijetu sadrži sve brane visine iznad 135 metara. Trenutno, najviša brana na svijetu je Brana Jinping-I u Kini sa 305 metara.
Demografija Maglaja
Popis 1991.
ukupno: 43.388
Popis 1981.
ukupno: 42.160
Vinac (tvrđava)
Tvrđava Vinac predstavlja mali utvrđeni dvor koji je smješten uz desnu obalu rijeke Vrbas, na 13 km od grada Jajca. Sa tri strane okružen je visokim grebenima. Kontrolisao je put dolinom Vrbasa prema Jajcu i imao ulogu njegove predstraže. Ivaniš Korvin nazvao je Vinac „ključem i kapijom tvrđave jajačke“. Vinac ima dvije kule. Glavna kula, donžon, izgleda kao dio bedema. Vidljivi toranj je petougla donja, velika kula. Donja kula je bila veća, ali je smanjena, sužena, u doba Jajačke banovine ojačanjem zidova sa unutrašnje strane. Gradska donžon-kula ima nadmorsku visinu 496m a oko 100m nad dolinom.
Zlata Grebo
Zlata Grebo (6. august 1922 – 26. april 2019) bila je sociologinja, profesorica i prva dekanesa Fakulteta političkih nauka u Sarajevu.
Biografija
1947. godine završila je Višu školu spoljne trgovine u Beogradu, a 1954. Višu pedagošku školu u Sarajevu. Studije sociologije, u prvoj upisanoj generaciji ovog studija, je započela 1959. u Beogradu, a doktorirala je na Fakultetu političkih nauka u Beogradu 1973. Redovna profesorica na predmetu Demografija pri Fakultetu političkih nauka u Sarajevu postaje 1966. Predavala je na brojnim univerzitetima i učetvovala u naučnim skupovima u zemlji i inostranstvu. Na Svjetskom kongresu žena u Helsinkiju 1969. bila je članica delegacije žena Jugoslavije.
Objavila je brojna istraživanja iz oblasti sociologije i demografske politike, pretežno se interesujući za reprodukciju i ulogu žena u društvu. Učestvovala je u pripremi metodologije za popis stanovništa iz 1971. Tokom srednjoškolskih dana u Mostaru je bila dio narodnooslobodilačkog pokreta, a nakon rata je učestvovala u osnivanju Gradskog Odbora AFŽ-a Mostara. Za naučni doprinos u oblasti društvenih nauka, 1976. je dobila nagradu "Veselin Masleša".
Neki od njenih najpoznatijih radova su: Želje i strahovanja jugoslovenske žene (1965), Ravnopravnost žene – dio borbe za socijalističko društvo (Sarajevo, 1969), Materinstvo i rad – stvarna ili prividna dilema u porodici zaposlene žene (1975), Čovjek, rađanje i društvo (1975).
Vinac (tvrđava)
Ime tvrđave Vinac predstavlja svojevrsnu zagonetku. Pretpostavlja se da ime ove tvrđave može biti slovenskog ili keltskog porijekla. Porijeklo može voditi od vijenca (corona) ili od vinove loze, a tada bi predstavljao lokalitet s vinogradom. Rijeka Vrbas optiče tvrđavu u velikom luku pa bi ime moglo i time da se pravda. Keltski Winas znači mala utvrda, što djelimično odgovara stvarnosti (win, min = malen; as ili ais = utvrđeno mjesto).
NGC 7652
NGC 7652 (također poznat kao ESO 148-11 i PGC 71402) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 463 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 1,20 (162 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (94 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. oktobra 1834. godine.
Vinac (tvrđava)
Vinac je vjerovatno sagrađen u 13. vijeku. Pripadao je župi Luka. Sa pojavom upotrebe vatrenog oružja grad je dodatno ojačavan. Tvrđava ima tajni izlaz dobro očuvan i stijenom vješto maskiran. Kapija grada bila je na zapadnom dijelu.
NGC 7652
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vinac (tvrđava)
Poslije pada Bosne u kratkom vremenu tu se smijenila osmanska i ugarska vlast (1463-1464). Pod Ugarskom se zadržao do 1491, a zadnji zapovjednik bio je Ivan Haraszti. U osmanskim popisima Vinac se javlja od 1562. kao utvrđeni grad i centar nahije. Ispod grada je staro vojničko muslimansko groblje. Tu je, pored ostalih, ukopan u posebno ograđenom grobu Alija Torlak, jedan od poznatijih junaka iz Vinca, čuven u borbama sa Austrijancima. Evlija Čelebi je prolazio ovim krajem oko 1660, idući iz Glamoča za Jajce. On pogrešno navodi da je Vinac zauzeo Gazi Husrev-beg kad i Jajce (1527). Za grad navodi da je malešan i nepristupačan, te da ima od kible jedna vratašca. Na jednom mjestu zove ovaj grad Senđarskom tvrđavom, što na turskom znači meteriz, šanac ili bedem. Grad je napušten 1833.
NGC 3226
NGC 3226 (također poznat kao Arp 94, MCG 3-27-15, PGC 30440 i UGC 5617) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 53 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 2,80 (43 hiljade sg) a najmanji 2,0 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. februara 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Šahdidar
200px|mini|Gazi Husrev-begova džamija u Sarajevu (slika iz 1900.) Šahdidar, supruga Gazi Huzrev-bega, jedna je od prvih i rijetkih osnivačica vakufa. Prema dostupnim, oskudnim izvorima, Šahdidar je rođena u Sarajevu, te se spominje da je bila robinja kod Gazi Husrev-begove sestre Neslišah. Međutim, Gazi Huzrev-beg je oslobodio i sklopio brak, čineći je kaduna (hatuna). Živjela je duže od svog muža, te nisu ostavili potomstvo. Postala je vakifa kada je osnovala vakuf.
Bekim Fehmiu
Bekim Fehmiu (rođen 1. juna 1936. – umro 15. juna 2010.) je bio jedan od značajnijih jugoslavenskih pozorišnih i filmskih glumaca albanskog porijekla. Bio je prvi istočnoevropski glumac koji je glumio u Hollywoodu tokom hladnog rata.
Šahdidar
U defteru iz 1604. godine stoji zapis:
''“Zadužbina Šahdidar, supruge umrlog Husrev-bega u gradu Sarajevu. Vrijednost zavještanih sredstava je 115.000 akči. Namijenjena su za izgradnju mesdžida i mekteba.”''
Problematika utvrđivanje Šahididarkinog identiteta i vakufa
U mnogim izvorima, Šahdidar se ne navodi imenom i prezimenom, ali i titulom supruge Gazi Huzrev-bega. Potvrdu da je Šahdidar doista bila supruga Gazi Husrev-bega, najpoznatijeg bosanskog namjesnika, nalazimo u sidžilu (sudskom protokolu) iz osmanskog doba, koji se vodi pod brojem 1 u fondu arhivske građe u Gazi Husrev-begovoj biblioteci u Sarajevu. U tom sidžilu se nalazi prijepis vakufname koja se odnosi na “vakuf Šahdidar, Gazi Husrev-begove supruge”.
Bekim Fehmiu
Glumačka karijera
Bekim Fehmiu se pojavio u 41 filmu koji su bili snimljeni u periodu od 1953. do 1998. godine. Njegov prvi veliki prodor na filmsku scenu bio je sa filmom iz 1967. godine "Skupljači perja", u kojem je prikazan suptilan portret romskog života. Ovaj film je na Kanskom filmskom festivalu osvojio dvije nagrade i bio nominiran za nagradu Oscar. Nakon uloge odigrane na romskom jeziku u filmu Skupljači perja, bio je veoma tražen od strane stranih režisera, uključujući i američke. Poznat po svom macho pojavljivanju i blagom maniru, Fehmiua su tada zapadne filmadžije pozvali da potpiše ugovor s osvajačem filmske nagrade Oskar producentom Dinom De Laurentiisom. De Laurentiis ga je 1968. godine odredio da glumi ulogu Odiseja u uglednoj mini seriji Odiseja. Bio je to prvi veliki filmski uspjeh italijanske televizije i proslavilo je Fehmiua u nekim dijelovima Evrope. Fehmiu se činio spremnim da ostvari slavu i u Hollywoodu, ali je njegov prvi američki film pod nazivom The Advanturers, bio slabo ocijenjen kod filmskih kritična. Također, film je imao slabu prodaju ulaznica u kino dvoranama u SAD-a, a sve ovo je "upropastilo bilo kakve šanse da Fehmiu postigne filmsku slavu u Hollywoodu kakvu je imao u Evropi". Godine 1971. glumio je u akcijskom westernu Dezerter u režiji Burta Kennedyja. 1973. godine igrao je ulogu zauzetog oca u filmu Raimonda Del Balzoa Posljednji snijeg proljeća, a zatim je 1975. igrao ulogu bivšeg političara Aleksandra Diakima u filmu Dozvola za ubistvo, s Avom Gardner i Dirkom Bogardeom. 1976. glumio u ulozi izmišljeno ubijenog pilota Luftwaffea, Hansa Reitera u filmu Salon Kitty režisera Tinta Brassa, zajedno s Helmutom Bergerom, Ingrid Thulin i Teresom Ann Savoy. Portretirao je palestinskog ekstremistu u političkom trileru Johna Frankenheimera iz 1977. godine pod nazivom Crna nedjelja. Uprkos holivudskim filmovima koji su postigli mali uspjeh, dobro se snašao u evropskim umjetničkim kino kućama, kao i u pozorištu, njegovom omiljenom mediju. Portretirao je oca majke Tereze, Nikolu Boyaxhiu, u filmu La Voce (Glas) iz 1982. godine. Glumio je u ulozi proroka Josifa u italijanskoj filmskoj produkciji pod nazivom A Child Called Jesus iz 1987. godine. Trebao je glumiti u filmu Džingis kan (1992), ali ovaj film na kraju nikada nije snimljen.
Krupina (okrug)
Krupina okrug (okres Krupina) je okrug u regiji Banska Bistrica u centralnoj Slovačkoj.
Bekim Fehmiu
Pozne godine i smrt
1987. godine je tokom predstave pod nazivom Madame Kollontai švedske dramaturginje Agnete Pleijel demonstrativno napustio binu Jugoslavenskog dramskog pozorišta u Beogradu u znak protesta zbog antialbanske propagande. Fehmiu je nađen mrtav 15. juna 2010. u svom stanu na području Zvezdare u Beogradu. Prvi izvještaji govore o mogućnosti samoubistva. Umro je u 74. godini života. Bio je oženjen srbijanskom glumicom Brankom Petrić, sa kojom je imao dvoje djece, Hedona i Uliksa. Njegov sin Uliks Fehmiu je također filmski glumac.
Bosna i Hercegovina na Svjetskom prvenstvu u atletici 2011.
Bosnu i Hercegovinu je na SP u atletici 2011. u Daeguu u Južnoj Koreji od 27. augusta do 4. septembra 2011. predstavljalo dvoje atletičara. Ovo je bio deseti nastup atletičara iz Bosne i Hercegovine na Svjetskim prvenstvima u atletici.
Bekim Fehmiu
Baština
thumb|Lik Bekima Fehmiua na srbijanskoj poštanskoj markici. Fehmiu je u svojoj međunarodnoj karijeri nastupao sa brojnim filmskim zvijezdama, kao što su: John Huston, Ava Gardner, Charles Aznavour, Irene Papas, Claudia Cardinale, Olivia de Havilland, Robert Shaw, Fernando Rey, Dirk Bogarde i Candice Bergen. Nakon filma "The Adventurers", nije dobio dobre kritike, i nije uspio da prodre u Holivud. Prvi je kosovski Albanac koji je bio pozorišni i filmski glumac, a nastupao je i snimao širom bivše zajedničke države. Imao je niz uloga koje su promijenile historiju kinematografije Jugoslavije i ostavio je trag svojim snimanjima u inostranstvu.
Njegove uloge su zapažene u filmovima: Specijalno vaspitanje, Skupljači perja, Odisej poznat kao The Adventures of Ulysses, Black Sunday, Hot years, Dezerter i Roj. Glumio je na: srpskohrvatskom, albanskom, španskom, engleskom, francuskom, italijanskom i makedonskom jeziku. Godine 2001., u izdanju Samizdat B92 objavljena je knjiga memoara Bekima Fehmiu, sa naslovom Blistavo i strašno, koja opisuje njegov život od rođenja 1936. u Sarajevu, sve do 1955. kada se pridružio prištinskom teatru.
Tulij
Tulij je hemijski element sa simblom Tm i atomskim brojem 69. On je trinaesti element po redu u seriji lantanoida. Poput ostalih lantanoida, njegovo najčešće oksidacijsko stanje je +3, u kojem se nalazi u svojim oksidima, halidima i drugim spojevima. U vodenim rastvorima, poput spojeva drugih lantanoida, njegovi rastvorljivi spojevi grade komplekse sa devet molekula vode. Godine 1879. švedski hemičar Per Teodor Cleve odvojio je okside "rijetke zemlje" erbije (erbij(III)-oksid) na dvije, prethodno nepoznate, komponente, koje je nazvao holmija (holmij(III)-oksid) i tulija (tulij(III)-oksid). Bili su to oksidi elemenata holmija i tulija. Relativno čisti uzorak metalnog tulija prvi put je dobijen 1911. godine.
Anton Kasipović
Anton Kasipović (1956, Banja Luka, Bosna i Hercegovina) jest bosanskohercegovački političar i trenutni potpredsjednik Vlade Republike Srpske, te ministar prosvjete i kulture Republike Srpske.
Tulij
Tulij je drugi najrjeđi element među lantanoidima, nakon prometija, a na Zemlji se može naći samo u tragovima. Ovaj metal se vrlo lahko obrađuje, a ima svijetli srebreno-sivi sjaj. Relativno je mehak, a izložen djelovanjem kisika iz zraka polahko tamni. Uprkos njegove visoke cijene i rijetkost, tulij se koristi kao izvor radijacije u prenosnim rendgenskim uređajima te u nekim laserima čvrstog stanja. Nema značajnije biološke uloge i nije pretjerano otrovan.
Historija
Tulij je otkrio švedski hemičar Per Teodor Cleve 1879. kada je u smjesi oksida rijetkih zemnih elemenata tražio nečistoće (istim postupkom Carl Gustaf Mosander je ranije otkrio neke druge rijetke zemne elemente). Cleve je postupak započeo uklanjanjem svih poznatih zagađivača u zemlji erbiji (odnosno Er2O3). Nakon daljnje obrade, dobio je dvije nove supstance: jednu smeđu a drugu zelenu. Smeđa supstanca bila je oksid elementa holmija te joj je Cleve dao ime holmija, dok je zelena supstanca bila oksid nekog nepoznatog elementa. Taj oksid Cleve je nazvao tulija, a njen element tulium prema Tuli, nazivu koji su Antički Grci dali Skandinaviji (ili možda Islandu). Raniji atomski simbol tulija bio je Tu, ali je kasnije promijenjen u današnji Tm.
Tulij je bio tako rijedak da ga niko od prvobitnih istraživača nije imao u dovoljnoj mjeri da bi zaista mogli vidjeti zelenu boju oksida; bili su "zadovoljni" sa spektroskopskim posmatranjima pojačavanja dvije karakteristične apsorpcijske linije, u trenutku kada je erbij naglo uklonjen iz smjese. Prvi naučnik koji je dobio gotovo čisti tulij bio je Charles James, britanski iseljenik koji je pretežno radio na Univerzitetu New Hampshire u Durhamu (SAD). James je svoje rezultate istraživanja objavio 1911. godine, navodeći da je pročišćavanje uzorka vršio pomoću metode frakcijske kristalizacije bromatima koju je sam razvio. Naveo je također da mu je bilo potrebno 15.000 ponavljajućih operacija kako bi postigao da materijal bude homogen.
Fizičke
Čisti metalni tulij ima izraziti srebreni sjaj, koji polahko tamni ako se izloži na zraku. Metal se može rezati nožem, jer je veoma mehak, a tvrdoća po Mohsu iznosi od 2 do 3. Lahko se kuje i izvlači u žice. Ovaj element pokazuje feromagnetične osobine na temperaturi ispod 32 K, antiferomagnetičan je u rasponu od 32 do 56 K, a iznad 56 K je paramagnetičan. Tulij ima dvije osnovne alotropske modifikacije: tetragonalnu α-Tm i dosta stabilniju heksagonalnu β-Tm.
Hemijske
Tulij pohako potamni u dodiru s zrakom, i lahko sagorijeva pri temperaturi od oko 150 °C gradeći tulij(III)-oksid:
On relativno elektropozitivan te sporo reagira s hladnom vodom, dok s vrelom reagira veoma brzo gradeći tulij-hidroksid:
Metal reagira sa svim halogenim elementima. Reakcije su vrlo spore na sobnoj temperaturi, ali su burne na temperaturama iznad 200 °C:
Tulij se lahko rastvara u razblaženoj sumpornoj kiselini gradeći rastvore koji sadržavaju svijetlo zelene ione Tm(III), koji postoje u vidu kompleksa [Tm(OH2)9]3+:
Ovaj metal reagira sa raznim metalima i nemetalima gradeći niz binarnih spojeva, kao što su TmN, TmS, TmC2, Tm2C3, TmH2, TmH3, TmSi2, TmGe3, TmB4, TmB6 i TmB12. U tim spojevima, tulij ima valentne brojeve +2 i +3, mada mu je stanje +3 najčešće te jedino stanje koje je zapaženo u njegovim rastvorima. U rastvorima tulij postoji u vidu Tm3+ iona. U tom stanju, ion je okružen sa devet molekula vode. Ioni Tm3+ pokazuju svijetloplavu luminescenciju.
Anton Kasipović
Biografija
Osnovnu i srednju školu završio je u Banjoj Luci, gdje je diplomirao pravo. Bio je novinar dnevnog lista Glas Srpske, gdje je radio kao direktor i glavni i odgovorni urednik. Oženjen je i ima jedno dijete. Anton Kasipović je po nacionalnosti Hrvat. Dužnost predsjednika Vlade Republike Srpske vršio je od 15. novembra 2010. do 29. decembra 2010. godine.
Tulij
Hemijske
Jedini poznati oksid tulija je Tm2O3. Ovaj oksid se ponekad naziva i tulija. Crveno-ružičasti spojevi tulija(II) mogu se dobiti redukcijom spojeva tulija(III). Primjeri spojeva tulija(II) uključuju, između ostalih, halide (osim fluorida). Neki hidratizirani spojevi tulija, poput TmCl3·7H2O i Tm2(C2O4)3·6H2O su zelene ili zeleno-bijele boje. Tulij-dihlorid vrlo burno reagira s vodom. Ovom reakcijom nastaju gasoviti vodik i tulij-hidroksid (Tm(OH)3) dajući crvenkastu boju koja postepeno blijedi. Kombinacija tulija i halkogena daje njegove halkogenide.
Anton Kasipović
Biografija
Izjavio je za Globus kako govori srpskohrvatskim jezikom, zbog čega je kritiziran u Banjoj Luci.
Tulij
Hemijske
Tulij reagira sa hlorovodikom istiskujući iz njega gasoviti vodik, a preostaje tulij-hlorid. Sa dušičnom kiselinom daje tulij-nitrat (Tm(NO3)3).
NGC 4731
NGC 4731 (također poznat kao IRAS 12484-0607, MCG -1-33-26, PGC 43507 i UGCA 302) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 68 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 6,60 (132 hiljade sg) a najmanji 4,2 uglovnih minuta (84 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. aprila 1784. godine.
Etodolak
Etodolak je lijek iz porodice nesteroidnih antiupalnih lijekova, iz klase arilalkanoičnih kiselina. Ostali lijekovi iz ove grupe uključuju aspirin, ibuprofen, naproksen, indometacin, nabumeton i brojne druge. Ovi lijekovi se koriste u ublažavanju blagih i srednje snažnih bolova, groznice i upale. Djeluju na način da smanjuju nivo prostaglandina, hemijskih spojeva koji su odgovorni za bolove i groznicu, te tegobe koje se javljaju pri upalama. Etodolak blokira enzim koji proizvodi prostaglandine (ciklooksigenaza), rezultirajući smanjenjem koncentracije prostaglandina. Kao rezultat, smanjuje se upala, bol i groznica. Američka agencija za hranu i lijekove (FDA) je odobrila upotrebu etodolaka u SAD, januara 1991. godine.
ULK BiH
150p|desno|mini|Logotip ULK BiH Udruženje Linux Korisnika Bosne i Hercegovine (skraćeno ULK BiH ili LUGBiH ) je nevladina organizacija sa ciljem promoviranja open source i free software proizvoda u BiH. Osnovano je 1998. godine, a pravno registrovano u Ministarstvu pravde FBiH u Sarajevu, 30. jula 2001. godine. Udruženje djeluje na teritoriji Bosne i Hercegovine. Prava i obaveze ovog udruženja regulisane su statutom. ULK se bavi razvojem, promoviranjem, lokalizacijom (prevođenjem), Linux operativnog/sistemskog i aplikativnog softvera kao i razvojem programskih aplikacija, te pisanjem potrebne dokumentacije s pravom slobodnog umnožavanja, uključujući i umnožavanje izvornog koda aplikacije i promoviranje njihove primjene. Upravljanjem računarskim resursima kojih je vlasnik, poduzimanjem mjera i stvaranje uvjeta za unapređivanje stručnog rada, popularizacijom tehničke kulture iz oblasti informatike, organizovanjem seminara, kurseva i takmičenja na tu temu, saradnjom sa drugim sličnim oranizacijama u zemlji i inostranstvu u skladu sa zakonom. Svojim radom, ULK aktivno učestvuje u razvoju Open Source zajednice. Zapisnik sa osnivačke skupštine
Članovi Udruženja
Veći broj članova ovog Udruženja su studenti univerziteta širom BiH, na završnim godinama studija, odnosno budući visokokvalifikovani kadar iz oblasti informacionih, društvenih, političkih i drugih nauka. Članovi ovog udruženja su također i mlađa populacija, zbog koje dobrim dijelom ovo udruženje postoji. Predsjednik Udruženja je Alen Šarkinović, a potpredsjednik Bakir Helić.
Etodolak
lijevo|mini|150px|Etopen 200mg, generičko ime za Etodolak
ULK BiH
Historija
Udruženje Linux korisnika pokrenuto je 1998. godine u formi web stranice. Ove godine nastali su i prvi howto (kako-da) dokumenti. Članovi ULK sarađivali su preko emaila, web stranice i news grupa. Sredinom 1999. godine stranica dobija domenu linux.ba. Uslijed nesporazuma sa vlasnikom domene, ULK je početkom 2001. primorano da pređe na adresu lugbih.org koja i danas služi kao backup domena. Nakon niza peripetija, 20. 6. 2001. konačno je održana Osnivačka skupština nakon čega je ULK zvanično registrovano kao "Udruženje građana Udruženje Linux korisnika" kod Ministarstva pravde FBiH (obzirom da tada nije bilo moguće registrovati udruženje na nivou BiH). Prisutno je bilo 30 osnivača, za predsjednicu jednoglasno je izabrana Amila Akagić, za potpredsjednika Safir Šećerović, a sekretara Nermin Žiga. Pogledajte slike sa osnivačke skupštine U decembru 2001. ULK konačno dobija svoju sadašnju adresu: linux.org.ba. Ova domena je najprije bila donacija UTICa, da bi sa istekom 2004. godine, nakon nerealnih zahtjeva UTICa, odlučeno da se preuzme plaćanje domene. Udruženje se tokom ljeta 2002. sastajalo u prostorima Youth House centra na Čengić Vili. Tokom 2001. i 2002. pokrenuti su brojni projekti lokalizacije, kreirana je web stranica koja je kasnije dobila više nagrada INFO magazina, a forum i mailing liste su dobili na popularnosti. 15.-18. oktobra 2002. ULK ostvaruje zapaženo učešće na sajmu informatike "INFO". Prisustvo je omogućio Sajam Skenderija svojom velikodušnom donacijom izlagačkog prostora.
Poljski jezik
Poljski jezik (pol. język polski) je službeni jezik Republike Poljske i jedan od službenih i radnih jezika Evropske unije. Zajedno s češkim, slovačkim, kašupskim, lužičkosrpskim i drugim jezicima čini grupu zapadnoslavenskih jezika.
Floem
thumb|323x323px|Floem (narandžast) transportira proizvode fotosinteze u različitim dijelovima biljke.|alt= thumb|right|250px|Poprečni presjek stabljike [[lana: 1. Srž
ULK BiH
Historija
Uoči nove 2003. godine odlučena je realizacija jedne nevjerovatne ideje - prevodilački maraton. U saradnji sa Elektrotehničkim fakultetom Sarajevo, članovi ULK su se okupili u jednoj od računarskih laboratorija i pokušali tokom dva dana prevesti što veću količinu Linux softvera na bosanski jezik. Ideja je bila toliko uspješna da je do danas (juni 2006.) organizovano još šest maratona. (Slike sa Sedmog maratona 12. 2. 2006.)
Hofburg
desno|mini|250p|Palača Hofburg noću. Ispred palače, statua [[Eugen Savojski|Eugena Savojskog.]] Hofburg je kraljevska palača u Beču, koja je bila dom nekim od najmoćnijih ljudi u austrijskoj historiji, uključujući habsburšku dinastiju i vladare Austro-Ugarske. Trenutno služi kao službena rezidencija austrijskog predsjednika. Također je poznata i kao zimska rezidencija, dok je dvorac Schönbrunn poznat kao ljetna rezidencija.
Floem
2. Protoksilem
Poljski jezik
Samoglasnici
Poljski jezik ima 8 samoglasnika.
Baranja
mini|300px|Karta Baranje Baranja (mađarski: Baranya, njemački: Branau) je geografska regija i historijska cjelina, danas upravno podijeljena između Hrvatske i Mađarske. Mađarski dio Baranje je zasebna regija, dok se hrvatski dio Baranje nalazi u sastavu Osječko-baranjske županije.
ULK BiH
Historija
Pokrenuta je i inicijativa za Linux kurseve u Sarajevu. Jedna prostorija u CSIju je opremljena Linux računarima, te su održane tri grupe polaznika. Napravljen je originalni program kursa i materijal koji se bez prekida razvija do danas. Početkom 2003. nastao je logo ULKa i štampane su prve (prilično nekvalitetne) članske kartice. Tokom ljeta 2003. Udruženje je organizovalo izuzetno zapažen seminar o računarskoj sigurnosti čiji je predavač bio Tarik Rahmanović. Održana je i Izborna skupština na kojoj su članovi jednoglasno podržali rad rukovodstva, predsjednici je povjeren još jedan mandat, za potpredsjednika je izabran Vedran Ljubović a za sekretara Alen Šarkinović.
Floem
4. Floem
5. Sklerenhim (vlakno like)
Poljski jezik
Suglasnici
Poljski ima 27 suglasničke foneme i 2 polusamoglasnika.
Floem
6. Kora
Baranja
Granice ove regije čine Dunav na istoku i Drava na jugozapadu. Sjeverna i zapadna granica Baranje određena je upravnom granicom Baranjske regije u Mađarskoj. Historijsko središte Baranje je grad Pečuh, koji se nalazi u Mađarskoj.
Floem
7. Epiderma]]
Baranja
Etimologija
Ime regije najvjerojatnije dolazi od slavenske riječi „bara”, iz čega se može zaključiti da naziv regije znači zemlja bara tj. „močvarna zemlja”. Veliki dio regije čine močvare, kao što je Park prirode Kopački rit na jugoistoku Baranje u Hrvatskoj. Prema drugoj teoriji, naziv Baranja dolazi od mađarske riječi „bárány”, što znači janje.
Floem
Floem (grč. φλοıός - floiόs = kora) ili lika (liko) zajednički je naziv za mreže provodnih snopova u provodnim sudovima viših biljaka. Služi za transport organskih tvari koje su nastale u procesu fotosinteze u listovima i ostalim organima sa hlorofilom, za razliku od ksilema koji služi za provođenje vode s rastvorenim mineralnim tvarima do dijelova gdje su potrebni. Taj se proces transporta naziva translokacija.
Baranja
Historija
Jroz historiju Baranja je bila dio Rimskog Carstva, Hunskog carstva, Ostrogotskog kraljevstva, Langobardskog kraljevstva, Avarskog kraljevstva, Franačkog carstva, Blatonskog Koštela, Bugarskog carstva, Kraljevine Ugarske, Osmanskog Carstva, Habsburške monarhije, Austrijskog carstva i Austro-Ugarske. Od 1918./1921., ova regija podijeljena je između Mađarske i Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.
Floem
Ovaj termin uveo je Nägeli, 1858.
Baranja
Historija
Prema Trianonskom sporazumu 1920. godine, službeno područje Baranje je podijeljeno između Mađarske i Kraljevine SHS, ali je cijela regija de facto ostala pod upravom Kraljevine SHS sve do 1921. godine. 14. augusta 1921. godine, kratkotrajno je proglašena Srpsko-mađarska republika Baranja-Baja koja je uključivala Baranju i sjeverni dio Bačke. Do 21. do 25. augusta 1921. ova teritorija je opet podijeljena između Mađarske i Kraljevine SHS, kako je bilo i predviđeno Trianonskim sporazumom. Sjeverni dio Baranje je u Mađarskoj postao Baranjska regija, dok je južna Baranja bila dio Bačke županije od 1918. do 1922, pa Bačke oblasti od 1922. do 1929., te na kraju Dunavske banovine u sastavu Kraljevine Jugoslavije. Godine 1941., jugoslavenski dio Baranje je okupirala Mađarska, ali je područje vraćeno Jugoslaviji 1944. godine.
Floem
Struktura
thumb|Poprečni presjek nekoliko floemskih ćelija|440px Floemsko tkivo se sastoji od ćelija koje provode, uglavnom se nazivaju sitaste parenhimske ćelije, uključujući i specijalizirane ćelije za pridruživanje ili albuminozne ćelije i nespecijalizirane ćelije i potporne ćelije, kao što su vlakna i sklereidi.
Bitka za Staljingrad
Staljingradska bitka je bila glavna prekretnica u 2. svjetskom ratu, i smatra se najkrvavijom bitkom u ljudskoj historiji. Bitku su obilježili brutalnost i nebriga za civilne žrtve sa obje strane. Bitka se sastojala iz njemačke opsade južnog ruskog grada Staljingrada (današnji Volgograd), bitke unutar grada i sovjetske kontraofanzive koja je konačno zarobila i uništila njemačke i ostale snage sila Osovine koje su se nalazile oko grada. Ukupni gubici se procjenjuju na između 1 i 2 miliona. Sile Osovine su izgubile oko četvrtine ukupnog ljudstva na istočnom frontu, i nikad se nisu oporavile od poraza. Za Sovjete, koji su izgubili preko milion vojnika i civila za vrijeme bitke, pobjeda kod Staljingrada je značila početak oslobođenja Sovjetskog Saveza, vodeći ka konačnoj pobjedi nad Nacističkom Njemačkom, 1945.
Bill Paxton
William Paxton (17. maj 1955 – 25. februar 2017) bio je američki glumac i režiser.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018 - grupa D
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018 – grupa D bila je jedna od osam grupa grupne faze takmičenja na Svjetskom prvenstvu 2018. koje se održalo u Rusiji. Takmičenje u grupi D igralo se od 16. do 26. juna 2018. godine. U grupi D nalazile su se četiri reprezentacije: Argentina, Island, Hrvatska i Nigerija. Hrvatska kao pobjednik grupe, te Argentina kao drugoplasirana ekipa obezbijedili su nastavak učešća u osmini finala Svjetskog prvenstva.
Ekipe
<references group="lower-alpha"/>
Baranja
Historija
Od 1945. godine, južna Baranja je dio Socijalističke Republike Hrvatske u sastavu SFR Jugoslavije. Godine 1991, ovo područje postalo je dio SAO Istočne Slavonije, Baranje i Zapadnog Srijema koja je bila dio srpske paradržave Republika Srpska Krajina na području Hrvatske. Nakon pada Republike Srpske Krajine, ovo je područje od 1996., bilo dio prijelazne uprave UN-a za istočnu Slavoniju, Baranju i zapadni Srijem, a od 1998. godine je pod potpunom upravom Republike Hrvatske i danas je dio Osječko-baranjske županije.
Floem
Provodne ćelije – sitasti elementi
[[Datoteka:Phloem and Xylem in stem.svg|thumb|Pojednostavljeni floem i ćrlije pratilice: 1. Ksilem
Baranja
Hrvatska Baranja
mini|250px|Osječko-baranjska županija u Hrvatskoj Općine u hrvatskoj Baranji (prema popisu iz 2001. godine) su:
Popis 1910. godine
Prema popisu stanovništva u Mađarskoj iz 1910. godine, u cijeloj tadašnjoj Baranjskoj regiji u Austro-Ugarskoj živjelo je 352.478 stanovnika. Stanovništvo po jeziku :
Popis 1921. godine
Prema popisu stanovništva iz 1921. godine, na području Baranje u tadašnjoj Kraljevini SHS (danas dio RH) živjelo je 49.694 stanovnika. Etnički sastav bio je slijedeći :
Prema drugom izvoru je 1921. godine, na prostoru današnje hrvatske Baranje živjelo 49.452 stanovnika. Stanovništvo po jeziku :
Meristem
Meristemi (grč. μεριστός – meristos = djeljiv), ili tvorna tkiva  ili meristemska tkiva – generički je  naziv za biljna tkiva, koja se sastoje od ćelija koje se intenzivno dijele i održavaju fiziološke aktivnosti tokom životnog vijeka ćelija, omogućavajući kontinuirano povećanje biljne mase i pružanje materijala za formiranje različitih specijaliziranih tkiva (provodnih, mehaničkih itd.).
T Tauri zvijezda
thumb| [[Erupcija vrućeg gasa iz XZ Tauri, radi se o dvostrukoj zvijezdi.Veličina oblaka je veća od našeg Sunčevog sistema]] T Tauri zvijezda je vrsta promjenljivih zvijezd a koje odlikuje nepravilna promjena sjaja. Dobile su naziv po protozvijezdi T Tauri koja se nalazi u sazviježđu Bika. Česte su u zvjezdanim oblacima. To su mlade zvijezde (< 10.000.000 godina) koje mogu dati odgovor o nastanku našeg Sunca. Tauri zvijezde pronalaze se u raznim fazama nastanka zvijezda. Njihov spektralni tip kao i masa slični su našem Suncu. Njihov prividni sjaj, koji se mijenja, kreće se oko 3 mag. Analiza spektra pokazuje izrazite emisijske linije kalcija, vodika i kalija te jakih Balmerovih linija vodika. Njihova spektralna klasa se obično kreće od F5 do G5, kod prvih se nalaze i linije litija. Obično se asociraju s tamnim maglinama.
Bitka za Staljingrad
Uvod
Pohod Wehrmachta na SSSR pod kodnim nazivom "Barbarossa" počeo je 22. juna 1941. Time je Treći rajh prekršio pakt o nenapadanju koji je sklopljen s SSSR-om. Wehrmacht je krenuo sa 3 Grupe armije s ciljevima: Moskva, Lenjingrad i naftna polja na jugu Rusije. Početni uspjesi Wehrmachta su, zbog zimskog perioda, zaustavljeni i došlo je do problema sa snabdijevanjem jedinica. Pohod na Staljingrad je za Hitlera predstavljao prioritet zbog pristupa industriji, tu se sklapao tenk T-34 i proizvodila municija, i naftnim poljima Rusije.
Džudo
Judo (džudo) 柔 道 je borilačka vještina i olimpijski sport stvoren kao skup odabranih tehnika iz džiju-džicua. Džiju-džicu je u to vrijeme u Japanu bilo zajedničko ime za sve borilačke vještine (udaranje i hrvanje). Tada je osnivač džudoa Jigorō Kanō (嘉納治五郎), koji je savladao nekoliko stilova džiju-džicua, odlučio uzeti najbolje od svakog i odbaciti nepotrebno.
Schutzstaffel
mini|desno|120px|Zastava SS-a desno|120px|mini| [[Heinrich Himmler]] SS je skraćenica za Schutzstaffel, ogromnu paravojnu organizaciju nacističke Njemačke. Wehrmacht je bila službena vojska Trećeg Rajha, dok je SS bio vojni dio NSDAP. Imali su posebne činove, crne uniforme, oznake i bili su "pretorijanska straža" Nacističke stranke. Morali su biti visoki najmanje 175 centimetara. Najpoznatiji upravnik SS-a bio je Heinrich Himmler. Od samo 280 ljudi u sklopu SS odreda, broj članova SS se diže do 950.000 prije kraja rata. Oficiri SS-a mogli su imati više žena. Oni su zapovjedali koncentracionim logorima. Utjecaj SS je bio velik, uzme li se u obzir da su izdavali novine "Das Schwarze Korps" (Crni korpus) ) koje su kao jedina opozicija kritikovale NSDAP i režime. Nakon procesa u Nürnbergu, SS je proglašen zločinačkom organizacijom i prestao je postojati.
HLA-DP
HLA-DP je protein/peptid-antigen receptor za bolest transplantat protiv domaćina, antigen koji se sastoji od dvije podjedinice, DPα i DPβ. DPα i DPβ su kodirani sa dva lokusa, HLA-DPA1 i HLA-DPB1, koji se nalaze u glavnom kompleksu histokompatibilnosti klasa II (ili HLA-D) regiji u HLA kompleksu na ljudskom hromosomu 6 (pogledajte proteinske kutije desno za veze).