cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metro-Goldwyn-Mayer
Metro-Goldwyn-Mayer Inc., skraćeno MGM, je američka medijska kompanija, primarno orjentisana na produkciju i distribuciju filmova i televizijskih programa. Osnovana je 16. aprila, 1924 godine, jedna je od četiri najstarije medijske kompanije u filmskoj historiji pored Columbia Pictures. 8. aprila 2005 godine, kompanija je kupljena od strane grupe firmi na čijem čelu je Sony i Comcast zajedno sa Texas Pacific Group i Providence Equity Partners. Od 1920ih i tokom Drugog svjetskog rata, Metro-Goldwyn-Mayer bio je najveći filmski studio u Hollywoodu.
NGC 3358
NGC 3358 (također poznat kao ESO 376-17, IRAS 10412-3609, MCG -6-24-9 i PGC 31974) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 137 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 3,20 (128 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. februara 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bukovac (Doboj)
Bukovac je naseljeno mjesto u gradu Doboju, Bosna i Hercegovina.
Estonski jezik
Estonski jezik (estonski: eesti keel; izgovor: [eːsti keːl]) jeste službeni jezik u Estoniji. Govori ga oko 1,1 milion ljudi u ovoj državi uz desetke hiljada u raznim migrantnim zajednicama. Pripada baltofinskoj grani uralske jezičke porodice.
Jedna posebna osobina ovog jezika koja je privukla veliko zanimanje lingvista jest ono što se tradicionalno posmatralo kao tri stepena fonemske dužine: kratki, dugi i "predugi", tako da se riječi /sɑdɑ/, /sɑˑdɑ/ i /sɑːdɑ/ međusobno razlikuju. U stvarnosti, razlika nije čisto u fonemskoj dužini i još se raspravlja o fonološkom mehanizmu koji leži iza svega.
Historija
Dva različita historijska estonska jezika (nekad su se smatrali dijalektima), sjevernoestonski i južnoestonski jezik, zasnovani su na precima migracije modernih Estonaca na područje današnje Estonije u najmanje dva talasa; obje grupe govorile su značajno različitim baltofinskim narječjima. Moderni standardni estonski razvio se iz dijalekata sjeverne Estonije.
mini|lijevo|200px|[[Estonska gramatika izdana u Revalu 1637. od strane Heinricha Stahla]] Činjenica da je Estonija nakon Sjevernih krstaških ratova bila pod dominacijom Danske, Njemačke, Švedske i Rusije značajno je usporila razvoj autohtone pismenosti u Estoniji.
Najstariji pisani spomenik baltofinskih govora u Estoniji datira iz 13. vijeka. Originates Livoniae u Hronikama Henrika Latvijskog sadrži estonske toponime, riječi i fragmente rečenica.
Primjer iz jezika
1. član Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima na estonskom:
''Kõik inimesed sünnivad vabadena ja võrdsetena oma väärikuselt ja õigustelt. Neile on antud mõistus ja südametunnistus ja nende suhtumist üksteisesse peab kandma vendluse vaim.''
("Sva ljudska bića rađaju se slobodna i jednaka u dostojanstvu i pravima. Ona su obdarena razumom i savješću i jedna prema drugima trebaju postupati u duhu bratstva.")
Spisak naseljenih mjesta u gradu Tuzli
Opći podaci
Tuzla je grad, naselje i općina koja se nalazi u Tuzlanskom kantonu, Bosna i Hercegovina. Naseljena mjesta u općini Tuzla, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 66) su:
Rune
Rune (futark) je naziv za postavku pismenih znakova koji su najvjerovatnije među Gotima nastali u prvom vijeku n. e. i bili su izvorno u praktičnoj upotrebi kod germanskih i anglosaksonskih naroda. Najstariji sačuvan predmet sa urezanim runama potiče iz vremena seobe naroda (3. vijek.). U nordijskim zemljama su rune potisnute tek kasnijim pokrštavanjem stanovništva tokom 10 i 11. vijeka i postepenim uvođenjem latinskog pisma, a tragovi lokalne upotrebe su se održali sve do 18. vijeka. Svi poznati pisani runski oblici, kako nordijskog, tako i ostalog evropskog kontinentalnog porijekla sabrani su u jedinstvenu bazu podataka (Samnordisk runtextdatabas). Tragovi korištenja runskog pisma mogu se pratiti od Skandinavije do Južne Evrope na kulturnim ostavštinama ranije seobe naroda evroazijskim prostorima, ali i na kasnijim pohodima Vikinga. Pored ostalih, poznat je i gotski futark sa mramornog stuba pronađen u Bosni (Breza). Runama slični simboli su poznati i kod nekih uralskih naroda, od kojih su samo mađarski svrstani u runske znakove (Szekely Rovasiras), gdje su od crkvenih krugova oko 10. vijeka uništavani kao paganski simboli, ali su se u Transilvaniji održali sve do 19. vijeka. Pored ostalih, poznate su i rune turskog porijekla (Orkhon). Porijeklo runskih simbola veže se za klinasto pismo naroda Mezopotamije i njegove ranije verzije feničanskog, grčkog i latinskog alfabeta, što je uostalom još uvijek predmet naučnih rasprava.
mini|200p|lijevo|Stjena sa isklesanim runama
NGC 6293
NGC 6293 (također poznat kao ESO 519-SC5) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. maja 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Plućne arterije
mini|desno|350px|Plućni krvni sistem Plućne arterije su one arterije koje vode krv iz srca u pluća. To su jedine arterije (uz pupčane arterije kod fetusa) koje vode vensku krv (bez kisika).
Anatomija
Plućno arterijsko stablo počinje u desnoj komori srca, koja je u ovom dijelu lijevkasto proširena u arterijsku kupu (conus arteriosus). Između plućnog stabla i desne komore nalazi se plućni zalistak.
Epikard
Epikard predstavlja vanjski sloj zida srčanog mišića. Nekad se smatra kao unutrašnji sloj perikarda (visceralni perikard).
Plućne arterije
Anatomija
To je kratak, ali širok krvni sud dužine 4-5 cm i širine oko 3 cm. Najvećim dijelom leži u perikardu (oko 2/3). Plućno arterijsko stablo ide nagore i pozadi prema račvanju dušnika. U početku se nalazi ispred korjena aorte, a zatim ukršta sa zadnje strane lijevu stranu ushodne aorte i podlači se kroz luk aorte.
Epikard
Funkcija ovog tkiva je zaštitna funkcija. Epikard proizvodi perikardijalnu tečnost koja olakšava kretanje srca u srčanoj kesi. Za vrijeme kontrakcije komora, talas depolarizacije se kreće od endokarda ka epikardu.
Subepikardni sloj čini pretežno masno tkivo i najdeblji je u srčanoj brazdi, koja odvaja pretkomore od komora (sulcus coronarius).
Plućne arterije
Anatomija
Plućno arterijsko stablo se završava račvanjem, kojim se dijeli na lijevu i desnu plućnu arteriju. Ova račva nalazi se ispod luka aorte i ispred račvanja dušnika.
Sedam Mudraca
Pod nazivom "Sedam Mudraca" razumjevamo jednu veću grupu Grčkih osoba koji su živjeli između 700.-600. godine p. n. e.
U Protagori, najstarijem pisanom dokumentu, saopštava nam Platon imena jednog dijela tih "Sedam Mudraca":
Pored gore navedenih imena, grupi "Sedam Mudraca" također pripadaju slijeće osobe: Periandros, Anakarsis, Anaxagoras, Epimenides, Pamfilos, Hermiones, Lasos, Perekides, Orfeus, Pejsistratos.
Krivotvoreni novac
Krivotvoreni ili falsificirani novac, je novac u prometu (novčanice, moneta, valuta), koji je proizveden protivzakonito (ilegalno) da sliči nekim službenim oblicima novca, dovoljno blizu da bi mogao dovesti do zbunjenosti i biti prihvaćen kao pravi novac. Proizvodnja, štampanje, lažnog novca je oblik prevare.
Rimski metalni novac je kovan, umjesto da bude ljevan, tako da su se kalupi pravili radi krivotvorenja.
Krivotvorenje je vjerovatno staro, kao i sam novac. Prije uvođenja papirnog novca, najčešća metoda prevare je bilo miješanje jeftinih metala, kao zamjena za zlato i srebro.
Oblik falsifikovanja je pravljenje dokumenata legitimnim printerima, prateći uputstva za prevaru. Tokom Drugog svjetskog rata, Nacisti su lažirali britanske funte i američke dolare.
Neke od najuspješnije falsificiranih novčanica se zovu superdolari, zbog njihovog visokog kvaliteta, i bliske sličnosti pravim US dolarima.
I novčanice eura su na značajnom udaru krivotvorenja, od njihovog uvođenja, 2002. godine.
Neke od šteta koje se društvu nanose krivotvorenjem su: smanjenje vrijednosti pravog novca; povećanje cijena (inflacije) zbog kruženja više novca u ekonomiji države - neovlašteno vještačko povećanje u snabdijevanju novcem; smanjenje prihvatljivsti papirnog novca; i gubici, jer kompanijama se ne nadoknađuju falsificirane novčanice.
Tradicionalno, mjere protiv falsificiranja uključuju fine detalje koji su urezani kod štampanja novčanica, i koji omogućuju i nestručnim osobama da otkriju prevaru.
Kovanice se pravo tako, da pokažu, da vrijedni metal nije sastrugan.
Emina Muftić
Emina Minka Muftić je bosanskohercegovačka glumica.
Biografija
Emina Muftić rođena je 15. juna 1961. godine u Sarajevu. Diplomirala 1987. godine na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, u klasi profesora Bore Stjepanović, uspješnim kreacijama likova Džesike – Laku noć, majko i Vere – Vernisaž.
Radila kao članica Drame u Srpskom narodnom pozorištu u Subotici, Narodnom pozorištu Bosanske krajine u Banjoj Luci i Kamernom tetaru '55 u Sarajevu. Od 1999. godine stalna je članica ansambla Drame Narodnog pozorišta Sarajevo. Radila i u oblasti filma, radija, televizije i estrade. Od školske 1994/95. godine uključena je u nastavu na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, prvo kao stručnjakinja iz prakse, potom kao asistentica i viša asistentica, a od 2001. godine kao docentica na predmetu Govor. Trenutno radi kao glumica u Sarajevskom narodnom pozorištu.
Najpoznatija je po svojoj ulozi u TV-seriji Viza za budućnost u kojoj je glumila Senu.
Tremor
Tremor je upadljivo nevoljno drhtanje cijelog tijela, ekstremiteta ili određenih grupa mišića, usljed brzog naizmjeničnog grčenja. Tremor može biti hronični simptom nekog organskog, neurološkog ili psihičkog oboljenja, ali i prolazna normalna pojava. Ove više ili manje ritmične oscilacije mogu imati različite amplitude; od jedva vidljivih do veoma velikih koje mogu izazvati potpunu nesposobnost osobe.
NGC 7808
NGC 7808 (također poznat kao IRAS 00009-1101, MCG -2-1-13 i PGC 243) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 404 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,30 (153 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (153 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Frank Muller 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Demijelinizirajuće bolesti
Demijelinizirajuće bolesti su bolesti nervnog sistema kod kojih je mijelinski omotač neurona oštećen. To ometa provođenje signala kroz oštećene nerve, što uzrokuje umanjenje senzitivnosti, pokretljivosti, spoznaje, ili drugih funkcija koje su zavisne od integriteta nervnih vlakana.
Termin opisuje učinak bolesti, a ne njen uzrok. Neke demijelinizirajuće bolesti su uzrokovane genetičkim, neke infektivnim agensima, neke autoimunim reakcijama, a neke nepoznatim faktorima. Organofosfati, su klasa hemijskih jedinjenja koja su aktivni sastojak komercijalnih insekticida kao što su preparat za kupanje ovaca, herbicid, i preparata za tretman životinja protiv buha, itd., koji također mogu da demijeliniziraju nerve.
Neuroleptici mogu prouzrokovati demijelinaciju.
Perikard
Anatomija
Postoje dva sloja perikardijalne vreće, fibrozni i serozni. Serozni perikard se sastoji iz dva sloja, jedan koji naliježe na fibrozni perikard, i visceralni koji naliježe direktno na srce i tada nosi naziv epikard. Između ova dva sloja seroznog perikarda se nalazi perikardijalna šupljina koja je normalno podmazana perikardijalnom tečnosti. Prevelika količina ove tečnosti može dovesti do srčane tamponade, odnosno kompresije srca.
Upala perikarda se naziva perikarditis.
Asim Mujkić
Asim Mujkić (rođen 11. maja 1968) bosanskohercegovački je sociolog i filozof. Završio je Filozofsi fakultet u Sarajevu, Odsjek Filozofija i sociologija 1991. godine, nakon čega je upisao postdiplomski studij na istom fakultetu. Magistrirao je 1998. godine na temu Neopragmatizam Richarda Rortyja. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, 2002. godine odbranio je doktorsku disertaciju Antiesencijalistički karakter filozofije pragmatizma.
U zvanje vanrednog profesora na filozofskoj grupi predmeta na Fakultetu političkih nauka izabran je 2008. godine. Predaje nastavne discipline: Uvod u filozofiju, Etiku i Političku etiku. Predsjednik je Udruženja za političke nauke u BiH (2007). Zamjenik je glavnog i odgovornog urednika “Odjeka”, bosanskohercegovačke revije za umjetnost, nauku i društvena pitanja.
Bibliografija
ko-urednik:
Eldin Huseinbegović
mini|Eldin Huseinbegović na humanitarnom susretu organizacije Islamic Relief "Gradimo bolju budućnost" 15. juna 2015.
Eldin Huseinbegović je bosanskohercegovački kantautor. Snimio je duete sa Dinom Merlinom i Hari Mata Harijem.
Biografija
Eldin Huseinbegović je rođen u Sarajevu 1978. godine. Svoj prvi javni nastup imao je na Festivalu "Mali šlager" 1987. U Sarajevu je 1992. godine završio Nižu muzičku školu.
Od 1992.-1996. godine bavio se izvođenjem duhovne muzike.
1997. godine proglašen je za pobjednika Festivala "Studentsko ljeto". U Maglaju 1998. godine osvaja drugo mjesto stručnog žirija i nagradu za najbolju muziku na Festivalu "Tamo gdje ljubav počinje". 1997. godine učestvuje kao autor na izboru za pjesmu Eurovizije, a 1999. godine na istoj manifestaciji učestvuje kao pjevač. 2000. godine učestvuje na festivalu zabavne muzike u Bihaću "Bihać 2000."
Od 2002. godine radi kao tenor u operi Narodnog pozorišta u Sarajevu i učestvuje u izvođenju velikog broja opernih predstava i koncerata (Traviata, Figarov pir, Nabuko, Hasanaginica, Ero s' onog svijeta, Mozartov i Verdijev rekvijem, Tosca, Šišmiš, Ljubavni napitak, Zrinjski...).
Godine 2007. i 2008. učestvuje na "BiH radijsko-televizijskom festivalu" i oba puta osvaja nagradu za najbolju interpretaciju i drugu nagradu stručnog žirija. 2009. godine dobija nagradu "Isa beg-Ishaković" za doprinos kulturnoj i muzičkoj baštini BiH. 2010. godine dobija nagradu "Etno-pop pjevač godine u BiH".
Od 2007. godine intenzivno sarađuje sa najvećim muzičkim imenima u regionu: Dino Merlin, Hari Mata Hari, Marija Šerifović, Elvira Rahić, Enes Begović, Osman Hadžić, Dženan Lončarević, Jelena Tomašević i drugima.
Asim Mujkić
Bibliografija
Autor je preko 80 naučnih i stručnih radova u časopisima i zbornicima radova u zemlji i inozemstvu i prijevoda filozofkih radova sa engleskog na bosanski jezik.
Govor
Govor je proces artikulacije glasovnih složajeva sa određenim značenjem pomoću govornih organa. Govor je optimalna zvučna čovječja komunikacija oblikovana ritmom rečenica, riječi i slogova. Temeljna je dihotomija govora na glas i tekst, što su dvije raznorodne, istovremene i međusobno usklađene komunikacije. Glas je oblikovan posebnim govornim znacima, a tekst je poruka oblikovana jezikom i odgovara Saussurovom pojmu parole.
Kod nekih životinja zapažena je sposobnost oponašanja ljudskog govora. Najpoznatije među njima su papige.
Poremećaji koji posebno ističu probleme pri govoru jesu mucanje, afazija i gluhoća.
Stargate SG-1 (sezona 9)
Deveta sezona naučno fantastične serije Stargate SG-1 Sastoji se od 20. epizoda. Sa prvim emitiranjem devete sezone započeto je 15. jula 2005. na Sci Fi Channelu. U devetoj sezoni pukovnik Cameron Mitchell postaje vođa SG-1 tima, a general Jack O'Neill napušta seriju. Samantha Carter se vraća u SGC. Goa'uld Bal pokušava ponovo uspostaviti svoju vladavinu. Oriji postaju sve moćniji i predvođeni sa Orisi spremaju se osvojiti i Zemlju.
NGC 147
NGC 147 (također poznat kao MCG 8-2-5, PGC 2004 i UGC 326) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Kasiopeja. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. septembra 1829. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Guinnessova knjiga rekorda
Historija
10. novembra 1951. godine sir Hugh Beaver je lovio u Weston Haroboru uz rijeku Slaney, u grofoviji Wexford, na jugoistoku Irske. Biva uključen u raspravu koja ptica je brža - zlatni žalar (lat. Pluvialis apricaria) ili jarebica od svih evropskih ptica koje se love. Iste večeri dolaskom u Castlebridge House shvata da je uz pomoć dostupnih referentnih knjiga nemoguće dokazati da li zlatni žalar jeste ili nije najbrža od svih evropskih ptica koje se love.
Shvatio je da se i o mnogim drugim sličnim pitanjima svake večeri raspravlja u 81.400 krčmi širom Velike Britanije i Irske, a da nema nijedne knjige koja bi sporove u vezi sa rekordima razriješila. To ga je dovelo do zaključka da bi se ovakva knjiga mogla pokazati izuzetno popularnom. Njegova ideja postaje realnost 12. septembra 1951. kada je uposlio blizance Norrisa i Rossa McWhirter, da vide može li tome pomoći njihova londonska agencija za utvrđivanje činjenica. Otvoren je ured koji je započeo rad na prvom izdanju, od 198 strana, čiji su prvi primjerak štampari povezali 27. augusta 1955. Prije Božića iste te godine Ginisova knjiga rekorda našla se na prvom mjestu liste bestselera, da bi na njemu sve dosad ostala, osim 1957. i 1959., kada nisu štampana nova izdanja.
Ginisova knjiga rekorda danas je najviše fokusirana na ljudska takmičenja, ali pored takmičenja sadrži neke činjenice kao na primjer koliko je iznosila težina najtežeg tumora na svijetu, koja je najkraća rijeka na svijetu i sl.
Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 1962.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1962. bilo je sedmo po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje se održalo u Čileu. Na prvenstvu je učestvovalo 16 reprezentacija. Starost nogometaša na listi navedena je za prvi dan svjetskog prvenstva.
Paradoks ljestava
Paradoks
mini|256p|Crtež 1a: Problem, 1. dio – dugačke ljestve kontrahirane dužine bivaju smještene u manju garažu.
mini|256p|Crtež 1b: Problem, 2. dio – kontrahirana duljina garaže premala je da se u nju smjeste ljestve iste duljine.
Zbog simetrije, može se argumentirati da je iz perspektive ljestava dužina garaže kontrahirana i zbog toga se ljestve uopće ne mogu smjestiti u nju.
Relativna simultanost
Rješenje ove dileme leži u činjenici da ono što jedan promatrač (tj. garaža) smatra simultanim ne korespondira s onim što drugi promatrač (tj. ljestve) smatra simultanim (relativna simultanost). Najjednostavniji način promatranja je zamišljanje garaže s dvoje vrata koja se otvaraju da bi uskladištila ljestve i propustila ljestve van na drugu stranu.
mini|256p|Crtež 1d: Rješenje sa stajališta ljestava: kontrahirana dužina garaže s dvoje vrata prolazi oko ljestava.
Situacija je ilustrirana u donjem Minkowskijevom dijagramu. Dijagram je u referentnom okviru mirovanja garaže. Okomita plava traka pokazuje garažu u prostorvremenu, crvena vodoravna traka pokazuje ljestve u prostorvremenu. x i t ose su ose prostora i vremena garaže, a x' i t' osi prostora i vremena ljestava. Ljestve se kreću brzinom  u pozitivnom smjeru ose x, stoga je. Kako svjetlost putuje brzinom vrlo bliskoj jednoj stopi (=12 inča) u nanosekundi koristit ćemo te jedinice tako da je c=1ft/ns. Garaža je mala, dugačka G=10 stopa, a ljestve su dugačke L=12 stopa. U referentnom okviru garaže, početak ljestava će dodirnuti stražnju stranu garaže u vremenu ns. To je prikazano kao događaj A na dijagramu. Svi pravci paralelni x osi garaže bit će simultani promatraču iz garaže, tako da će plava linija AB biti ono što će promatrač iz garaže vidjeti kao ljestve u vrijeme događaja A. Ljestve su smještene unutar garaže. Iz perspektive promatrača na ljestvama, crvena linija AC je ono što promatrač vidi kao ljestve – stražnji kraj ljestava je izvan garaže.
lijevo|mini|325p|Crtež 1e: Minkowskijev dijagram paradoksa ljestava br. 1. Garaža je prikazana plavom bojom, ljestve crvenom. Dijagram je u referentnom okviru mirovanja garaže. Referentni okvir ljestava vrijedi za promatrača koji sjedi na prednjem kraju ljestava. Ose x i x' su dugačke po 5 stopa, a ose t i t' su po 5 ns.
Koristeći jednodimenzionalne Lorentzove transformacije (vidjeti posebna relativnost) dobijamo:
<br style="clear:both;" />
Rješenje paradoksa
mini|143p|Ljestve kontrahirane uslijed ubrzanja tako da stanu u prostor kontrahirane dužine garaže.
Kada statična garaža obuhvati ljestve u kretanju, ono što se zatim događa je da 1) ljestve nastavljaju kretanje na drugu stranu izvan garaže (gornji primjer garaže s dvoje vrata) ili 2) ljestve u cijelosti stanu u garažu.
Promatrajući samo slijed, možemo reći da je svaka tačka ljestava simultano u mirovanju sa stajališta garaže. Iz perspektive ljestava to ne može biti istina. Ljestve doživljavaju usporavanje tačku po tačku, dok konačno cijele ljestve ne usporavaju. Drugim riječima, ljestve se 'skraćuju' zbog vlastitog usporavanja ulazeći u inercijski referentni okvir garaže. Tako se iz obje perspektive ljestve mogu smjestiti u garažu. (Nakon toga, kako se više ne kreću relativno u odnosu na garažu, ljestve se mogu vratiti na originalnu dužinu, uzrokujući pri tome moguću štetu po sebe i garažu.)
frame|lijevo|Crtež 1 – Minkowskijev dijagram slučaja u kojem ljestve usporavaju duž svoje dužine, simultano u referentnom okviru garaže. Dok se to događa, promatrač iz referentnog okvira garaže vidi ljestve kao AB, ali promatrač iz referentnog okvira ljestava vidi ljestve kao AC. Kada stražnji kraj ljestava uđe u garažu u tački D, efekt usporavanja se još ne osjeća. U tom trenutku, za nekoga ko miruje u odnosu na stražnji kraj ljestava, prednji kraj ljestava bit će u tački E i vidjet će ljestve kao DE. Vidljivo je da ta dužina u referentnom okviru ljestava nije ista kao CA, duljina ljestava u mirovanju prije usporenja.
<br style="clear:both;" />
Miting Areva 2015.
Areva 2015. bila je 31. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Areva u Saint-Denisu i 8. stanica Dijamantne lige 2015. Ovo je bio i posljednji put da je održan pod ovim imenom budući da sponzorski ugovor između Areve i Francuskog atletskog saveza istječe 2015.
NGC 6294
NGC 6294 (također poznat kao ESO 519-**6) je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. aprila 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Targelion
Targelion je imaginarna zemlja iz Tolkinovih djela. Targelion se nalazio u istočnom Beleriandu, i bio je dio prostranstva koje se nalazilo između rijeke Gelion i Plavih planina. Međutim, pošto se Targelion nalazio sjeverno od rijeke Askar, nije računat kao dio Osirijanda. Na sjeveru ove zemlje se nalazilo mračno jezero Helevorn. U Prvom dobu sunca, Karantir, sin Feanorov, je ovdje osnovao jedno vilenjačko kraljevstvo. Po njemu je ova zemlja dobila novo ime: Dol Karantir iliti Zemlja Karantirova. Jedan dio Edaina je nakratko boravio ovdje, prije nego što su otišli u Hitlum. u Bici iznenadnog plamena, zmaj Glaurung je sa Orcima protjerao Karantira i opustošio Targelion. Targelion je potopljen u more, zajedno sa ostatkom Belerianda, nakon Rata bijesnih.
Detroit
Detroit je grad u američkoj saveznoj državi Michigan. Smješten je na istoimenoj rijeci koja spaja jezera Erie i Saint Clair. Rijeka Detroit ujedno je i prirodna granica između Detroita i Windsora, odnosno Kanade.
Historija
Detroit je najstariji sjeverozapadni grad SAD-a. Godine 1701. Francuz Antoine de la Mothe Cadillac formirao je stanicu za kupoprodaju kože, uz koju je izgrađeno utvrđenje na rijeci Detroit. Svrha utvrđenja bila je da zaštiti riječne puteve od napada Engleza. Utvrđenje je nazvano Detroit, što bi u prijevodu značilo "moreuz".
Godine 1805. Detroit je proglašen glavnim gradom države Michigan (1847. glavni grad postaje Lansing), ali je iste godine u požaru koji ga je zahvatio izgorio do temelja. Grad je ponovo izgrađen u klasičnom francuskom stilu, a dizajnirao ga je A. Woodward.
Sredinom 19. vijeka, Detroit je postao važan željeznički i brodogradilišni centar. Krajem 19. vijeka, mnogi inovatori i inžinjeri po prvi put pokušavaju da prate razvoj auto industrije već nastale u Francuskoj i Njemačkoj. Otvoren je veliki broj manjih fabrika za proizvodnju automobila. Jedna od takvih je bila i fabrika koju je osnovao Henry Ford, 1903. godine. Godine 1896. Henry Ford konstruirao je svoj prvi auto, da bi već 1913. godine izumio "linijsku proizvodnju", koja ga je i proslavila jer je imala revolucionarni značaj u razvoju autoindustruje i Detroita. Tako je i grad dobio svoj nadimak Motor City (Grad motora).
Obrov (Hrpelje–Kozina)
Obrov je naseljeno mjesto u sastavu općine Hrpelje–Kozina, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Obrov je imao 198 stanovnika.
Obrov
Crna Gora:
Slovenija:
Esad Kulović
Esad Kulović rođen je 1859. u Sarajevu. Potječe iz jedne stare janjičarske porodice. Neredovno školovan, ali veoma obrazovan. Govorio je turski, arapski, perzijski i francuski jezik. Na prvim izborima 1884. godine izabran je za općinskog zastupnika, a od 1905. gradonačelnik je Sarajeva.
Umro je 1917.
Dvanaestopalačno crijevo
mini|250px|Položaj tankih crijeva kod čovjeka Dvanaestopalačno crijevo ili dvanaesnik prvi je i najkraći od tri dijela tankog crijeva u koji se ulijevaju probavni sokovi jetre i gušterače (pH 5 - 7,5), želuca, te žuč iz žučnog mjehura. Nalazi se između želuca i jejunuma. Dvanaestopalačno crijevo kod čovjeka je dugo oko dvanaest inči (palaca) po čemu je i dobilo ime.
Fehim Čurčić
'''Fehim ef. Čurčić''' rođen je u Sarajevu 1886. godine. Više puta je biran u općinsko vijeće, a 1910. imenovan je i gradonačelnikom Sarajeva. Na ovoj dužnosti je ostao do 1915. godine kada je raspušteno gradsko vijeće. Fehim Čurčić je bio posljednji sarajevski gradonačelnik u vrijeme austro-ugarske uprave, a njegov otac Ragib Čurčić bio je posljednji za vrijeme turske uprave. Fehim Čurčić je sahranjen u Jahja-pašinoj džamiji (Čurčića džamiji) u Glođinoj ulici. Umro je 1916. u Grimmensteinu, Austrija.
Vitamin B6
mini|Piridoksin mini|Piridoksal fosfat Vitamin B6 ili piridoksin je vitamin B-kompleksa koji je topljiv u vodi. Osim piridoksina, vitaminsku aktivnost pokazuju, pirodoksal i piridoksamin.
Ovaj vitamin čini nekoliko sličnih spojeva. Piridoksin, piridoksal i piridoksamin derivati su piridina, a razlikuju se po grupi u položaju C-4. Piridoksin je bijeli kristalni prašak koji se lahko topi u vodi, a teže u alkoholu, hloroformu i eteru. Slabo se razgrađuje, ali je osjetljiv na sunčevu svjetlost.
Sva tri sastojka se nalaze u prirodi. Piridoksina ima u biljnom i životinjskom tkivu, posebno u jetri i bubrezima, zatim u kvascu, ribi, soji, jajima, mlijeku te voću (posebno suho voće, banane, avokado) i povrću (špinat, pšenične klice). Preporučene dnevne količine za odrasle zdrave muškarce su 2.0 mg, a za odrasle zdrave žene 1.6 mg pri normalnoj ishrani.
U jetri sva tri oblika prelaze u piridoksal fosfat i piridoksamin fosfat. Piridoksal fosfat je inače vrlo važan koenzim mnogih enzima u metabolizmu, aminokiselina te pri dekarboksilaciji.
Nedostatak vitamina B6 je vrlo rijedak. Javlja se kod primjene nekih lijekova ili vezan za nedostatak nekih drugih vitamina B-kompleksa. Simptomi nedostatka se očituju na koži i u centralnom nervnom sistemu. Uz to, ovaj vitamin ima i relativno nisku toksičnost.
NGC 1871
NGC 1871 (također poznat kao ESO 56-SC85) je otvoreno zvjezdano jato i emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 5. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Demografija Živinica
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Živinice imala je 54.783 stanovnika, raspoređenih u 29 naselja.
Popis 1981.
ukupno: 48.515
Popis 1971.
ukupno: 40.335
Antigen
Antigen (gr. anti = protiv + gen, skr. od lat. generatus = stvarati, roditi), u imunologiji je bilo koja supstanca, bilo koje strukture, koja može biti meta receptorima adaptivnog imunog odgovora  lučenjem antitijela, tj. molekula koja potiče stvaranje antitijela, odnosno imunu reakciju u organizmu. Antigeni koji izazivaju stvaranje antitijela u organizmu nazivaju se još i imunogeni. U užem smislu, imunogeni potiču reakciju imunog sistema dok su antigeni supstance za koja se vežu određena antitijela. Dakle, imuni sistem ne čine samo antitijela, već je to složen proces identifikacije, markiranja, uništavanja i uklanjanja uljeza. Osim toga, svi antigeni ne uzrokuju imunogenu reakciju, ali svi imunogeni jesu antigeni. (Immunobiology, Janeway and Travers, 1994)-
Priroda i hemiska struktura
Priroda, hemijska struktira i molekulska masa antigena su veoma heterogene determinante imunih osobenosti. Antigenost, odnosno intenzitet imune reakcije (imunog odgovora), naime, široko varira i ovisi, kako o pomenutim odrednicama, tako i o odbrambenim potencijalima pripadajuće biološke vrste i pogođene jedinke. Pritom su proteini daleko najčešći antigeni, a da bi to bili njihova molekulska masa mora biti manja od 103. Antigena aktivnost je u direktnoj srazmjeri sa površinom molekula (molekulskom masom). Izvjesni spojevi, kao što su nukleinske kiseline i nukleoproteini, npr., iako imaju veliku molekulsku masu veoma su slabog antigenog djelovanja. Antigena svojstva bakterija, virusa i uopće ćelija koje uđu u organizam, zasnovana su na prisustvu pomenutih supstanci (molekula) na spoljnoj površini njihove membrane ili u njihovoj unutrašnjosti.
Teorija o imunološkom nadzoru polazi od hipoteze da je ćelijski imuni sistem primarno evoluirao u pravcu kontinuirane kontrole i destrukcije spontano nastalih kancerogenih ćelija i ćelija koje su bile inficirane Antigen može potiču iz sopstvenog tijela ("ja") ili iz vanjskog okruženja. Pod normalnim uvjetima, imuni sistem je obično ne-reaktivan protiv svojih antigena pod normalnim uvjetima. To je neophodno za održavanje homeostaze, putem „negativne selekcije koju obavljaju T ćelija timusa. Pretpostavlja se da identificiraju i napadaju samo "ne-ja" napadačei iz vanjskog svijeta ili modificirane/štetne supstance koje su prisutne u tijelu pod stresnim uvjetima nakon invazije patogena.
Antigen je u stvarnosti jedna makromolekula čija je molekularna težina veća od 1000 i sposobna je vezati se na određeni imunoglobulin.
Antigeni su najčešće proteini ili polisaharidi. Takvi su i dijelovi   bakterija (omotač, kapsula, ćelijski zid, bič, toksin), virusa i drugih mikroorganizama.
Lipidi i nukleinske kiseline su antigeni samo ukoliko su kombinirani sa proteinima i polisaharidima. Antigeni mogu biti i polen, bjelance jajeta, proteini iz transplantiranih tkiva i organa, pa i proteini koji se zadese na površini ćelija krvi tokom transfuzije.
Vrste i podjela antigena
Antigene možemo podijeliti na dvije klase/vrste:
Kod definiranja antigena treba obratiti pažnju na dvije njihove osnovne karakteristike:
Ćelije predstavljaju svoje antigene preko histokompatibilnih molekula. U zavisnosti od njihove vrste aktiviraće se i razlličite vrste imunih ćelija.
Egzogeni antigeni
Egzogeni antigeni su oni antigeni koji su dospjeli u organizam izvana, bilo udisanjem, gutanjem ili injekcijom (ubodom ili drugom povredom).
Endogeni antigeni
Endogeni antigeni se stvaraju unutar ćelije, kao produkt normalnog metabolizma ćelije ili zbog infekcije unutar ćelije nastale djelovanjem virusa ili bakterija.
Autoantigeni
Autoantigeni su najčešće obični proteini ili kompleksi proteina (ponekad i DNK i RNK) na koje imuni sistem reaguje kada pacijent boluje od određene autoimune bolesti. Ovi antigeni u normalnim uslovima ne bi trebali potaći imunu reakciju ali zbog genetskih poremećaja ili uticaja okoline ti pacijenti zapravo gube imunu toleranciju na te antigene.
Antigeni tumora
Antigeni tumora ili neoantigeni su molekule (MHC I ili MHC II) koje se javljaju na površini ćelija tumora. Zdrave ćelije nikada ne mogu imati ovakve molekule i one su specifične samo za tumore ili njihove mutacije. Češće su molekule koje imaju i zdrave ćelije i ćelije tumora (antigeni vezani za tumor) i njih citotoksični T-limfociti mogu prepoznati i uništiti ćelije tumora prije nego što se prošire dalje i stvore metastaze.
Crveno krvno zrnce
Crvena krvna zrnca ili crvene krvne ćelije, odomaćeno eritrociti, jesu krvne ćelije koje nastaju u koštanoj srži i slezeni kod kičmenjaka i primarno služe za transport kisika od pluća ili škrga do tkiva.
Opis
Eritrociti a sisara, uključujući i ljude, nemaju jedro i diskoidno-bikonkavni su (dvostrano udubljeni), promjera oko 7 mikrometara. Izuzezak su samo deve, čiji eritrociti imaju ćelijsko jedro.
Stvaranje eritrocita naziva se eritropoeza i regulirana je potrebama tkiva za kisikom. Stvaranje eritrocita ubrzano je u svim stanjima u kojima postoji apsolutni ili relativni manjak kisika (npr. malokrvnost, duži boravak na velikim visinama, bolesti respiratornog i vaskularnog sistema).
thumb|250px|Postoji ogromna varijacija veličine crvenih krvnih zrnaca kičmenjaka, kao i korelacija između veličine ćelije i jedra. Crvene krvne ćelije sisara, koje ne sadrže jedra, znatno su manje nego kod većine drugih kičmenjaka. thumb|Zrela crvena krvna zrnca ptica imaju jedro, li u krvi odraslih ženki [[pingvina Pygoscelis papua uočene su crvene krvne ćelije (B), ali sa vrlo niskom frekvencijom.|222x222px]] Gotovo svi kičmenjaci, uključujući sve sisare i ljude, imaju crvena krvna zrnca. Crvena krvna zrnca su ćelije prisutne u krvi kako bi se transportirao kisik. Jedini poznati kičmenjaci bez crvenih krvnih zrnaca su ledene krokodilske ribe (porodica Channichthyidae); žive u hladnoj vodi bogatoj kisikom i prenose kisik slobodno rastvoren u  krvi. Iako više ne koriste hemoglobin, ostaci gena za hemoglobin mogu se naći u njihovim genomima.
Koncentracija
Broj crvenih krvnih ćelija u zdravih osoba zavisi od pola, starosti, nadmorske visine i brojnih drugih faktora. Prosečan broj eritrocita kod odraslog muškarca se kreće između 4,2 i 5,8×10¹²/l, a kod žena između 3,7 i 5,2×10¹²/l krvi. Procenat krvi koji čine eritrociti se naziva hematokrit i iznosi 40-45%.
Proizvodnja
U toku prvih nedelja embrionalnog života crvena krvna zrnca se proizvode u žumančanoj kesi. Kasnije ovu ulogu preuzimaju jetra, slezena i limfni čvorovi, a pri kraju fetalnog perioda i nakon rođenja eritrociti se stvaraju u crvenoj (hemopoetski aktivnoj) kosnoj srži procesom eritropoeze.
Vremenom se kosna srž dugih kostiju postepeno zamenjuje sa masnim tkivom, tako da se nakon dvadesete godine ove ćelije proizvode samo u membranoznim kostima, kao što su kičmeni pršljenovi, rebra, grudna kost i karlične kosti.
Sirovine potrebne za neometanu proizvodnju eritrocita su: vitamin B12, folna kiselina, proteini, gvožđe, kosna srž, eritropoetin, očuvana sluznica želuca itd.
Uloga u organizmu
Osnovna uloga crvenih krvnih ćelija je transport kisika od pluća do tkiva (odnosno ćelija) i ugljen-dioksida u obrnutom smeru. Osim toga one sadrže enzim karboanhidrazu koji katalizuje (ubrzava) reakciju između ugljen-dioksida i vode. Hemoglobin u eritrocitima je izuzetan acido-bazni pufer, pa su eritrociti odgovorni i za najveći deo puferske moći krvi.
Razgradnja
Životni vek eritrocita iznosi 100-120 dana. Razgradnja je posledica njihovog "starenja", odnosno slabljenja metaboličkih sistema koji održavaju oblik i savitljivost ćelijske membrane, transport jona kroz membranu, sprečavaju oksidaciju proteina u citoplazmi i sl.
Postoji pet načina razgradnje: fragmentacija, osmozna liza, fagocitoza, citoliza izazvana komplementom i denaturacija hemoglobina.
Većina eritrocita se raspada u slezeni, prilikom prolaska kroz crvenu pulpu. Prilikom prskanja oslobađaju se hemoglobin i elektroliti. Od hemoglobina se dobija gvožđe i porfirinski prsten od koga nastaje bilirubin, a on se putem žuči izbacuje iz organizma.
Age Ain't Nothing but a Number (Aaliyah)
Age Ain't Nothing but a Number jest album prvenac američke R&B-pjevačice Aaliyah objavljen 1994. Tekstove pjesama napisao je R. Kelly, osim pjesme "At Your Best (You Are Love)", koju su napisali Ronald Isley, Marvin Isley, O'Kelly Isley, Ernie Isley i Chris Jasper.
Album je prodan u 2 miliona primjeraka u SAD-u, a 5 miliona u svijetu.
Sauropsida
Sauropsida ("gušterska lica") je taksonomski kladus koja se sastoji od gmizavaca, ptica i izumrlih Parareptilia. Svi živi sauropsidi su članovi paraslikatske podgrupe Diapsida, koji su izumrli prije 200 miliona godina. Termin je nastao 1864. Godine, a uveo ga je Thomas Henry Huxley, koji je grupirao ptice sa gmizavcima na osnovu fosilnih dokaza. Sauropsidi su sestrinski takson za sinapsidama (koji se često pogrešno nazivaju „gmizavci slični sisarima“, jer sinapside nisu gmizavci), od kojih su neki kasnije evoluirali u sisare.
Huxley i diskontinuitet fosila
thumb|left|[[Benjamin Waterhouse Hawkins' 1855 rekonstrukcija oblika Dicynodon kao kornjačolikog stvorenja]] Termin Sauropsida ima dugu historiju i vraća se unazad do Thomasa Henryja Huxleyija i njegovog mišljenje da su ptice nastale od  dinosaura. To je zasnovao uglavnom na fosilima Hesperornis i Archeopteryx, koji su u to vrijeme počeli da postaju poznati.
Na hanterovskim predavanjima na Kraljevskom koledžu hirurga, u Londonu, 1863. godine, Huxley je razred kičmenjaka neformalno grupirao u sisare, sauroide i ihtioide (potonji sadrži anamniote), na osnovu nedostaka u fiziološkim osobinama i tranzicijskog fosila koji je, čini se, postojao između tri grupe. Početkom slijedeće godine, za ta dva imena, predložio je termine  Sauropsida i Ichthyopsida.
Huxley je međutim u sisarske linije (sinapsida) grupe poput fosila Dicynodon uvrstio među sauropside. Dakle, pod originalnom definicijom, Sauropsida su uključivali, ne samo grupe koje su danas s njom obično povezane, već i nekoliko skupina za koje se danas zna da se nalaze na sisarskoj strani stabla.
Detaljno srodničko stablo gmizavaca
Ta je klasifikacija dopunjavana, ali nikada nije bila tako popularna, kao što je klasifikacija gmizavaca (prema Romerovovom klasičnom djelu „Paleontologija kičmenjaka“ – Vertebrate Paleontology, iz 1933. ) u četiri podrazreda, prema pozicioniranju  sljepoočnog otvora   na stranama lobanje, iza očiju. Otad je u filogenetskoj nomenklaturi, termin Reptilia otpao  kod mnogih taksonoma, koji su koristili termin Sauropsida, umjesto da obuhvate monofslikatsku grupu koja sadrži uobičajene gmizavce i ptice.
Kladistika i Sauropsida
upright=1.8|thumb|Sauropsida i uobičajeni razred [[Reptilia unesen na kladogram Tetrapoda, prikazuje razliku u pokrivenosti grupa]] Poznato je da je razred Reptilia bio evolucijski stupanj a ne kladus, otkad je prepoznata evolucija. Među ključnim ciljevima filogenetske nomenklature, bila je reklasifikacija gmizavaca. Termin Sauropsida korišten je od sredine 20. stoljeća da označi sve vrste koje, nakon rascjepa sinapsida/sauropsida, nisu na strani sinapsidne grane kladusa. Ova grupa obuhvata sve sada žive gmizavce i ptice i kao takva je usporediva s Goodrichovom klasifikacijom; razlika je u tome što je bolja rezolucija stabla ranih amniota razdvojila većinu Goodrichovih "Protosauria", iako su definicije Sauropsida u osnovi identične sa Huxleyevim (tj. uključuju  gmizavce slične sisarima) koji se također unapređuju. Neki kasniji kladistički radovi, Sauropsida su restriktivnije koristili da označe krunsku grupu, tj. sve potomke posljednjeg zajedničkog pretka postojećih gmizavaca i ptica. Objavljene su brojne definicije filogenetskih stabala, čvorova i kruna u različitim grupama fosilnih i postojećih organizama, tako da sada nena konsenzusa o stvarnoj definiciji (a time i sadržaja) Sauropsida kao filogenetske jedinice.
Neki taksonomii, kao što je Benton (2004), odabrali su termin da bi se uklopili u tradicionalne klasifikacije zasnovane na rangu, zbog čega su taksone Sauropsida i Synapsida na nivou razreda zamijenili tradicionalne klase Reptilia, dok su Modesto i Anderson (2004), koristeći standard PhyloCode, predložili  zamjenu imena Sauropsida njihovim redefiniranim Reptilia, tvrdeći da je potonji daleko poznatiji i da bi mu trebalo dati prioritet.
Evolucijska historija
thumb | Mezozojski sauropsidi: [[dinosauri Europasaurus  i  Iguanodon  i rana ptica Archeopteryx na osnovi prednjeg stabla.]] Sauropsidi su evoluirali iz bazanih amniota, prije otprilike 320 miliona godina u eri paleozoik. U eri mezozoik (od pre oko 250 miliona godina do prije oko 66 miliona godina) sauropsidi su bili najveće životinje na kopnu, u vodi i u zraku. Mezozoik se ponekad naziva i dobom gmizavaca. Prije šezdeset i šest miliona godina, sauropsidi velikog tijela izumrli su tokom globalnom događaju izumiranja na kraju mezozojske ere. S izuzetkom nekoliko vrsta ptica, čitava loza dinosaura izumrla je; u slijedećem dobu, kenozoiku, preostale se ptice toliko su se razmnožile da je danas ptičja svaka treća vrsta kopnenih kičmenjaka.
Filogenija
Ovdje prikazani kladogram presdtavlja "porodično stablo" sauropsida, a prema pojednostavljenim odnosima koje navodi M.S. Lee, 2013. Svi prijedlozi molekulskofilogenetičkih studija podržali su hipotezu da su kornjače diapsidni gmizavci; neki su ih smjestili  u arhosauromorfe,     a nekoliko kornjača, umjesto toga,  je preklasificirano u lepidosauromorfe. Za dobijanje potreblih pokazatelja, kladogram u nastavku koristio je kombinaciju genetičkih (molekulskih) i fosilnih (morfoloških) podataka.
{{clade| style=font-size:100%;line-height:80% |label1=Sauropsida |1={{clade |label1= unnamed |1={{clade |label1=†Parareptilia |1={{clade |1=†Millerettidae 50px |label2= unnamed |2={{clade |1=†Eunotosaurus |label2=†Hallucicrania |2={{clade |1=†Lanthanosuchidae 50px |label2=†Procolophonia |2={{clade |1=†Procolophonoidea 50px |2=†Pareiasauromorpha 60px }}                    }}                 }}             }}      |label2=Eureptilia |2={{clade |1=†Captorhinidae 50px |label2=Romeriida |2={{clade |1=†Paleothyris |label2=Diapsida |2={{clade |1={†Araeoscelidia 50px |label2=Neodiapsida |2={{clade |1=†Claudiosaurus |2={{clade |1=†Younginiformes 50px |label2=Sauria |2={{clade |label1=Lepidosauromorpha |1={{clade |1=†Kuehneosauridae |label2=Lepidosauria |2={{clade |1=Rhynchocephalia (tuatara i njihovi izumrli srodnici) 50px |2=Squamata (gušteris i zmije) 50px }} }} |label2=Archosauromorpha |2={{clade |1={{clade |1=†Choristodera 50px |2={{clade |1=†Prolacertiformes 50px |2={{clade |2=Archosauriformes (Krokodili, ptice i njihovi izumrli srodnici) 50px |1={{clade |1=†Trilophosaurus 50px |2=†Rhynchosauria 30px }} }} }} }} |label2= Pantestudines |2={{clade |1=†Eosauropterygia 50px |2={{clade |1=†Placodontia 50px |2={{clade |1=†Sinosaurosphargis |2={{clade |1=†Odontochelys |label2=Testudinata |2={{clade |1=†Proganochelys |2=Testudines (kornjače i njihovi srodnici) 50px }}                    }}                  }}               }}            }}         }}      }}    }} }} }} }} }} }} }} }}
NGC 3359
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eustachijeva cijev
thumb|200px|desno|Gornji dio sistema za disanje sa prikazom ulaska u  slušnu cijev blizu sredine
Eustachijeva tuba ili Eustachijeva cijev – poznata i kao slušna cijev ili  faringotimpanska tuba  – je cijev koja povezuje  nazofarinks sa  srednjim uhom. Ovaj dio srednjeg uha, kod odraslih je dug oko 35 mm, uz prećnik od oko  3 mm. Imenovana je prema anatomu Bartolomeou Eustachiju, iz 16. stoljeća.
U ljudi i drugih kopnenih životinja, srednje uho (kao što je ušni kanal) je obično ispunjeno zrakom. Za razliku od otvorenog ušnog kanala, međutim, zrak srednjeg uha nije u direktnom kontaktu sa atmosferom izvan tijela. Eustahijeva tuba povezuje komoru srednjeg uha sa zadnjim dijelom nazofarinksa. U normalnim okolnostima, zidovi Eustahijeve cijevi su  spojeni, ali  njen otvor zjapi  prema ždrijelu  pa se  pri  gutanju se stvara pozitivni pritisak. Kada se putuje avionom, okolni tpritisak zraka  je  veći  na zemlji, a  niži na nebu. Kada avion uzlijeće, zrak u srednjem uhu se širi i nalazi svoj put ka  stražnjem dijelu nosa i usta. Na putu prema dolje, volumen zraka u srednjem uhu se smanjuje i proizvodi blagi vakuum. Activno otvaranje Eustahijeve tube je potrebno za izjednačavanje pritiska između srednjeg uha i okolne atmosfere kada se  avion spušta. Ronioci također doživljavaju ovu promjenu pritiska, ali sa većim stopama promjene pritiska; aktivno otvaranje Eustahijeve tube je potrebno češće kako  idu  dublje u veći pritisak.
Struktura
Eustachijeva cijev se proteže od prednjeg zida srednjeg uha do bočnog zida nazofarinksa, približno na razini unutrašnjeg dijela nosne školjke. Sadrži koštani i hrskavični dio.
Koštani dio
Koštani dio čini 1/3 cijevi, a dug je oko  12 mm. Nalazi se blizu srednjeg uha. Počinie u prednjem zidu  šupljine bubne,  ispod  pregrade septum canalis musculotubarii. Postepeno se sužava, a završava se  na uglu spoja skvamoznog dijela sljepoočne kosti i  njenom petroznom dijelu, a  njen istureni dio  je sa  nazubljenim  rubovima koji služi za pričvršćivanje na hrskavičavi dio.
Hrskavičavi dio
Hrskavičave dio Eustahijeve tube je dug oko 24 mm  i formira se od trokutastih ploča od elastičnih hrskavičavih vlakana, sa vrhpom  koji je priključen na rub medijalnog kraja koštanog dijela cijevi, dok je baza se nalazi direktno ispod sluznice nosnog dijela grla, gdje se formira uspon, torus tubarius ili jastuk, iza ždrijelnog  otvora slušne cijevi.
Gornji rub hrskavice je savijen pema sebi, koji se povija bočno, pa na poprečnom presjeku ima  izgled kuke. Na taj način se formira brazda, koja je otvorena ispod i lateralno, a ovaj dio kanala se završava vlaknastom membranom. Hrskavice leži u utoru između petroznog dijela sljepoočne kosti i velikog krila sfenoidne kosti. Ova brazda završava suprotno od sredine medijalnog dijela  pteroigoidne ploče.
Hrskavičavi i koštani dio cijevi nisu u istoj ravni, budući da  je prvi  nagnut prem  dolje malo više nego drugi. Promjer cijevi nije ujednačen cijelom dužinom: najveći je na otvaranju ždrijela, bar na spoju koštanog i hrskavičnog dijela, a ponovo raste prema bubnoj šupljini. Najuži dio cijevi se naziva prevlaka.
Sluznica cijevi je čeono kontinuirana sa  sluznicom nosnog dijela grla, a iza  bubne duplje. Prekrivena je trepljama pseudostratificiranog epitela, sa tankim koštanim dijelom, dok je hrskavičave dio sadrži mnoge sluzne žlijezde i kod farinksnog otvora značajana količina adenoidnog  tkiva, koja  je Gerlach imenovao kao cijev krajnika.
Mišići
Eustahijeva cijev funkcionira na temelju radljivosti četiri mišića: Cijev se otvoren tokom gutanja, kontrakcijom  mišića tensor veli palatini i levator veli palatini, mišića mehkog nepca.