cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boeing
2000-e
2004. godine, Boeing je obustavio proizvodnju modela 757 nakon nešto više od hiljadu proizvedenih, a posljednji primjerak isporučen je Shanghai Airlinesu iz Kine. Naprednije verzije 737 počele su se takmičiti sa starim dizajnom 757. Boeing je ubrzo zatim obustavio i proizvodnju modela 717, poslijednjeg nasljednika McDonnell-Douglas linije aviona, zbog slabe prodaje, a slična sudbina vrlo vjerovatno uskoro očekuje i 767, mada bi ovaj program mogao opstati ukoliko Boeing za svoj izvedeni model KC-767 dobije ugovor za nove tankere za Ratnu avijaciju SAD-a. Na taj način Boeing bi na tržištu putničkih aviona nudio 4 osnovne porodice aviona: 737, 787, 777 i 747-8.
IC 2079
IC 2079 (također poznat kao ESO 157-33 i PGC 15200) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 494 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Najveći prečnik je 1,20 (173 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (58 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 7. decembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Obnovljiva energija
U 2006. godini oko 18% ukupno potrošene energije proizašlo je iz obnovljivih izvora energije pri čemu 13% otpada na tradicionalnu biomasu (spaljeno drvo). Snaga vode je sljedeći najveći obnovljivi izvor sa 3%, a topla voda (grijanje) slijedi sa 1,3%. Iz novih tehnologija poput geotermalne energije, energije vjetra, Sunca i okeana zajednički je iskorišteno 0,8% od ukupno potrošene energije. Tehnički potencijal za njihovu upotrebu je velik, premašujući sve ostale već dostupne izvore, pa su bili preporučeni kao primarni izvori.
Tehnologije obnovljivih izvora energije su ponekad kritizirane zbog toga što su isprekidane (nekontinuirane) ili neugledne, a uprkos tome, tržište još uvijek raste za mnogo oblika obnovljivih izvora energije. Snaga vjetra se povećava 30% godišnje uz globalno instalirane kapacitete od 100 GW i široko je upotrebljavana u nekoliko evropskih država i Sjedinjenim Američkim Državama. Proizvodni izlaz fotovoltažne industrije dostigao je više od 2000 MW i fotovoltažne elektrane su posebno popularne u Njemačkoj. Solarnotermičke elektrane se koriste u Sjedinjenim Američkim Državama i Španiji pri čemu najveća od njih proizvodi 354 MW i nalazi se u pustinji Mohave. Najveća svjetska geotermalna elektrana je Gejzir u Kaliforniji te ima kapacitet od 750 MW. Brazil ima jedan od najvećih svjetskih programa upotrebe energije obnovljivih izvora koji uključuje proizvodnju etanolnog goriva iz šećerne trstike i trenutno etanolno gorivo čini 18% brazilskog automobilskog goriva. Ono je također je dostupno u Sjedinjenim Američkim Državama.
Bez obzira što na veliko postoje mnogi projekti i proizvodnja energije iz obnovljivih izvora, tehnologija istih se usmjerila i ka malim, neumreženim primjenama, katkad u ruralnim sredinama gdje je energija presudna u ljudskom razvitku. Kenija ima najveći svjetski udio malih (20-100 W) kućnih solarnih sistema sa preko 30000 prodanih na godinu.
Klimatske promjene popraćene visokim cijenama goriva, vršne vrijednosti nafte (eng. peak oil) i povećanjem podrške vlada usmjerene su povećanju zakona i propisa, poticanju i komercijalizaciji obnovljivih izvora energije. Sporazum koji je potpisan u martu 2007. godine od strane predsjednika Evropske unije, uvjetuje da bi 20% nacionalno proizvedene energije trebala biti iz obnovljivih izvora do 2020. godine i smanjenje emisija koji je uzročnik globalnog zatopljenja. Ulaganja u obnovljive izvore su se sa 80 milijardi dolara u 2005. godini popela na rekordnih 100 milijardi u 2006. godini. Ovaj nivo ulaganja u kombinaciji sa dvocifrenim postotkom koji se povećava svake godine, pretvorila je alternativnu energiju u glavnu. Snaga vjetra je prva proizvodila 1% električne energije, a solarna energija nije daleko od toga. Neke velike kompanije, poput BP, General Electric, Sharp i Royal Dutch Shell, ulažu u obnovljive izvore energije.
NGC 2276
NGC 2276 (također poznat kao Arp 114, Arp 25, IRAS 07101+8550, MCG 14-4-28, PGC 21039 i UGC 3740) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 111 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kefej. Najveći prečnik je 2,30 (74 hiljade sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich August Theodor Winnecke 26. juna 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
30. paralela (sjever)
30. sjeverna paralela je paralela koja je 30 stepeni sjeverno od ekvatora. Nalazi se na trećini puta između ekvatora i Sjevernog pola i presijeca Afriku, Aziju, Tihi okean, Sjevernu Ameriku i Atlantski okean. Njena ukupna dužina iznosi 34.735 km, što je 86,7% dužine ekvatora, od kojeg je udaljena 3320 km, a od Sjevernog pola 6682 km.
Na ovoj geografskoj širini 1 stepen geografske dužine iznosi 96,486 km. Sunce je vidljivo 14 sati i 5 minuta tokom dugodnevnice, a 10 sati i 13 minuta tokom kratkodnevnice.
Oko svijeta
Počevši od nultog meridijana i idući u smjeru istoka, 30. sjeverna paralela prolazi kroz sljedeće lokacije ili vrlo blizu njih: ! scope="col" width="125" | Koordinate ! scope="col" | Država, teritorija ili more ! scope="col" | Napomene ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Perzijski zaliv ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Perzijski zaliv ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Perzijski zaliv ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Istočnokinesko more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Istočnokinesko more ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Tihi okean ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Kalifornijski zaliv ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Meksički zaliv ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Meksički zaliv ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Meksički zaliv ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlantski okean ! scope="row" | ! scope="row" |
Statistike karijere Novaka Đokovića
Ovo je prikaz najvažnijih statističkih podataka o Novaku Đokoviću, profesionalnom teniseru iz Srbije i trenutnom broju 1 na ATP-listi. (Podaci vrijede zaključno sa 10. 7. 2022. i bit će povremeno ažurirani.)
Postignuća
mini|190px|lijevo|Đoković drži svoj prvi trofej s Australian Opena tokom slavlja u Beogradu 2008. Đoković je dosad osvojio 88 turnira, uključujući 21 Grand Slam turnir (+ 11 finala), pet Masters Cupova i 38 Masters 1000 turnira (od čega šest u sezoni 2015, što je rekord), uz 17 izgubljenih finala.
Do svog prvog četvrtfinala na Grand Slam turniru došao je na Roland Garrosu 2006. Tada je predao meč braniocu titule Nadalu pri zaostatku 0–2 u setovima. Godinu kasnije na istom turniru otišao je korak dalje i plasirao se u svoje prvo Grand Slam polufinale, u kojem je opet izgubio od Nadala u tri seta (5–7, 4–6, 2–6). Na US Openu iste godine došao je i do svog prvog Grand Slam finala, ali je izgubio od Federera u tri tijesna seta (6–7, 6–7, 4–6). Ipak, na Australian Openu 2008. osvojio je svoj prvi Grand Slam turnir, pobijedivši u finalu Jo-Wilfrieda Tsongu 4–6, 6–4, 6–3, 7–6. Tu je postao i najmlađi teniser u Open Eri koji je došao do polufinala ili finala na sva četiri Grand Slam turnira.
Svoj prvi Masters Cup osvojio je 2008, pobijedivši u finalu Davidenka. Nakon ulaska u četvrtfinale Australian Opena 2010. došao je do drugog mjesta na ATP-listi, što mu je tada bio plasman karijere. U februaru te godine prvi je put u karijeri odbranio titulu na nekom turniru (bilo je to u Dubaiju), a na US Openu je igrao svoje treće Grand Slam finale, u kojem je izgubio od Nadala 4–6, 7–5, 4–6, 2–6.
U januaru 2011. pobijedio je svjetskog broja 2, Federera, u polufinalu Australian Opena i tako ušao u svoje drugo finale na tom turniru. Time je postao tek drugi igrač koji je porazio Federera na dva uzastopna Grand Slam turnira (prvi je Nadal). On je i jedini koji je više od jednog puta porazio Federera u polufinalu nekog Grand Slam turnira. U finalu je bez većih problema pobijedio Murrayja (6–4, 6–2, 6–3), došavši tako do svog drugog Grand Slam turnira i prekinuvši Murrayev niz od tri pobjede u međusobnim susretima. Nakon toga je treću godinu uzastopno osvojio turnir u Dubaiju, pobijedivši u finalu Federera 6–3, 6–3. U Indian Wellsu prvi je put pobijedio Nadala u nekom finalu (4–6, 6–3, 6–2), osvojivši tako svoj prvi Masters nakon 2009. Dvije sedmice kasnije opet je pobijedio Nadala u finalu Miamija (4–6, 6–3, 7–6). Tom pobjedom postao je tek sedmi igrač u historiji koji je u istoj godini osvojio i Miami i Indian Wells. Prvi je to uspio Jim Courier 1991, a posljednji (prije Đokovića) Federer 2005. i 2006.
Na Australian Openu 2012. odbranio je titulu, pobijedivši Nadala u finalu sedmi put uzastopno (5–7, 6–4, 6–2, 6–75, 7–5), što mu je bio peti Grand Slam turnir u karijeri. Meč je trajao pet sati i 53 minute, što je najduže finale nekog Grand Slam turnira u Open Eri i najduži meč u historiji Australian Opena. U junu je ušao u svoje prvo finale na Roland Garrosu i četvrto uzastopno finale na Grand Slam turniru, ali je izgubio u četiri seta od Nadala. Ovim rezultatom ušao je u grupu onih koji su bili finalisti na svim Grand Slam turnirima. U oktobru je u polufinalu Mastersa u Šangaju pobijedio Tomáša Berdycha i tako ušao u jedino finale Mastersâ koje mu nedostajalo u karijeri. U tom finalu, u kojem je igrao protiv Murrayja, dvostrukog osvajača turnira i branioca titule, vratio se nakon što je prvi set izgubio, a u tie-breaku drugog spasio čak pet meč-lopti, te je na kraju podigao pobjednički pehar. Zaključio je sezonu 2012. osvojivši svoj drugi Masters Cup pobjedom nad Federerom u dva seta, završivši tako godinu na broju 1 drugi put uzastopno.
Na početku 2013. još je jednom odbranio titulu na Australian Openu, postavši tako jedini igrač u Open Eri s tri uzastopne titule na ovom turniru. U finalu je po drugi put pobijedio Murrayja 6–72, 7–63, 6–3, 6–2. U aprilu iste godine prekinuo je Nadalov niz od 46 uzastopnih pobjeda na Monte Carlo Mastersu pobijedivši ga u finalu u dva seta i spriječivši ga da deveti put uzastopno osvoji taj turnir. Tom pobjedom došao je do titule na sva tri Mastersa na zemljanoj podlozi te na osam od devet Mastersa ukupno.
Imunska memorija
Imunska memorija ispoljava se kao sposobnost imunskog sistema da brzo i specifično prepozna antigene s kojima se tijelo ranije susrelo i pokrene odgovarajući imunski odgovor. Općenito su to sekundarni, tercijarni i drugi kasniji imunski odgovori na isti antigen. Ova memorija odgovorna je za adaptivnu komponentu imunskog sistema, posebne T- i B-ćelije, tzv. memorijske T i B-ćelije. Imunska memorija osnova je vakcinacije.
Razvoj
Imunsko pamćenje nastaje nakon primarnog imunskog odgovora na antigen. Takvu stvara svaka osoba nakon prethodne početne izloženosti potencijalno opasnom agensu. Tok sekundarnog imunskog odgovora sličan je primarnom. Nakon što memorijska B-ćelija prepozna antigen, ona predstavlja peptid: MHC II kompleks obližnjim efektorskim T-ćelijama. To dovodi do aktivacije tih ćelija i njihovog brzog razmnožavanja. Nakon što je nastao primarni imunski odgovor, efektorske ćelije imunskog odgovora bivaju eliminirane. Međutim, u tijelu su prethodno stvorena antitijela, koja su komponenta imunske memorije, a sastoje se od humoralne imunosti i čine važan odbrambeni mehanizam kod naknadnih infekcija. Osim formiranih antitijela, u tijelu ostaje mali broj memorijskih T i B-ćelija, koje čine ćelijsku komponentu imunskog pamćenja. U tijelu ostaju u stanju mirovanja, a pri drugom ili sljedećem susretu s istim antigenom u stanju su odmah reagirati i eliminirati ga. Memorijske ćelije imaju dug život i u tijelu traju do nekoliko desetljeća.
Memorijske B-ćelije
Memorijske B-ćelije jesu plazma ćelije koje su sposobne proizvoditi antitijela duže vrijeme. Za razliku od B-ćelija, koje su uključene u primarni imunski odgovor, memorijski B-ćelijski odgovor malo je drugačiji. Memorijska B-ćelija već je prošla klonsko širenje, diferencijaciju i sazrijevanje afiniteta, tako da je u stanju podijeliti se više puta brže i proizvesti antitijela s mnogo većim afinitetom (posebno IgG). Suprotno tome, obična plazma ćelija potpuno je diferencirana i ne može se dalje stimulirati antigenom da se podijeli ili poveća proizvodnju antitijela. Aktivnost B-ćelija u memoriji u sekundarnim organima limfnog sistema najveća je tokom prve dvije nedjelje nakon infekcije. Nakon toga, poslije dvije do četiri sedmice, sposobnost njihovog odgovora opada. Nakon reakcije germinalnog centra ćelije memorije plazme nalaze se u koštanoj srži, koja je glavno mjesto stvaranja antitijela u imunskoj memoriji.
Memorijske T-ćelije
Memorijske T-ćelije mogu biti i CD4+ i CD8+. Njima nije potrebna daljnja stimulacija antigena da bi se razmnožile; stoga im ne treba signal putem MHC-a. Ovaj hemokin ukazuje na smjer migracije u sekundarne limfne organe. One memorijske T-ćelije koje ne ispoljavaju CCR7 (to su CCR7–) imaju receptore da migriraju do mjesta upale u tkivu i predstavljaju neposrednu populaciju ćelija efektora. Nazvane su memorijske T-ćelije efektora (TEM). Nakon ponovljenih stimulacija stvaraju velike količine IFN-y, IL-4 i IL-5. Suprotno tome, memorijske TR-ćelije CCR7+ nemaju proupalnu i citotoksičnu funkciju, ali imaju receptore za migraciju limfnih čvorova. Nazvane su T-centralne memorijske ćelije (TCM). Obje populacije tih memorijskih ćelija potječu od običnih T-ćelija i ostaju u tijelu nekoliko godina nakon inicijalne imunizacije.
Statistike karijere Novaka Đokovića
Postignuća
U junu 2014. plasirao se u svoje drugo finale na Roland Garrosu, ali je izgubio od Nadala u četiri seta iako je osvojio prvi. Ipak, narednog mjeseca na Wimbledonu je došao do svoje sedme titule na Grand Slam turnirima, a druge na Wimbledonu, porazivši Federera u antologijskom finalu (3–2) te je, kao i prije tri godine na istom turniru, ponovo došao na broj 1 ATP-liste.
Početkom 2015. osvojio je petu titulu na Australian Openu, postavši tako jedini igrač u Open Eri s pet titula na ovom turniru. U finalu je treći put pobijedio Murrayja 3–1. Međutim, na Roland Garrosu opet je zaustavljen u finalu. Nakon dva poraza od Nadala ovog puta bolji je bio Stanislas Wawrinka. Ipak, uspio je odbraniti titulu na Wimbledonu, ponovo pobijedivši Federera u finalu. Njih dvojica igrala su i u finalu US Opena 2015, a do pobjede je opet došao Đoković i osvojio svoju desetu titulu na Grand Slam turnirima. Tako je ponovio uspjeh iz 2011, kad je također osvojio tri Grand Slam turnira u jednoj sezoni. Sezonu je završio u velikom stilu osvojivši i Masters Cup četvrti put uzastopno (po čemu je jedini u historiji), peti ukupno i treći put porazivši Federera u finalu.
Krajem januara 2016. osvojio je i šestu titulu na Australian Openu, porazivši četvrti put Murrayja u finalu. Sa šest titula na tom turniru izjednačio se s Royem Emersonom. (S njima se 2018. izjednačio Federer.) Na Roland Garrosu 2016. ponovo je došao do finala, u kojem mu je protivnik bio Murray. Ovog puta uspio je pobijediti (3–1) i doći do jedine Grand Slam titule koja mu je nedostajala.
Prvi dio sezone 2018. propustio je zbog povrede i operacije lakta, ali se vratio na najbolji mogući način osvojivši Wimbledon i US Open, savladavši u finalima Kevina Andersona, odnosno Del Potra. Prije US Opena slavio je i na Cincinnati Mastersu (nakon četiri poraza u finalima na tom turniru) i tako postao jedini igrač u historiji koji je osvojio svih devet Masters 1000 turnira. Na Masters Cupu stigao je do finala, ali ga je tu nadigrao Aleksandar Zverev.
Sezonu 2019. počeo je idealno osvojivši sedmu titulu na Australian Openu, odvojivši se od Emersona i Federera na vrhu vječne liste na tom turniru.
Uspjeh po sezonama
''Kako se ne bi dogodili zabuna i dvostruki unos podataka, ova tabela ažurira se samo po završetku turnira ili igračevog učešća na tom turniru. Kvalifikacijski mečevi i predaje bez borbe službeno se ne vode ni kao pobjede ni kao porazi. Ovo je tabela nakon Wimbledona 2022.'' 1 Održavan kao Hamburg Masters do 2008. i Madrid Masters (zemlja) 2009–danas. 2 Održavan kao Madrid Masters (tvrda) do 2008. i Shanghai Masters 2009–danas. 3 Uključuje nastupe u glavnom žrijebu Grand Slam i ATP Tour turnira, na Olimpijskim igrama, a ne uključujući Davis Cup. 4 Uključuje mečeve na Grand Slam i ATP Tour turnirima, Olimpijskim igrama, u Davis Cupu i Laver Cupu.
Zarada od turnira
* ''Do 11. jula 2022.''
Top 10
Đokovićev omjer pobjeda i poraza protiv tenisera koji su bili među top 10 na ATP-listi. Aktivni igrači napisani su podebljano.
11–20.
Aktivni igrači napisani su podebljano.
Igrači s pozitivnim omjerom protiv Đokovića
Zaključno sa: 10. 7. 2022. Aktivni igrači napisani su podebljanim slovima.
43 pobjede (2010–2011)
Đokovićev niz od 43 uzastopne pobjede (2010–2011) treći je najveći niz u Open Eri. U njega je uključena 41 uzastopna pobjeda od početka 2011, što je drugi najveći niz od početka godine od 1980. nakon McEnroevog niza od 42 pobjede 1984.
Bistrički grad
Historija
Naselje je nastalo tokom ili iza dolaska Slavena u livanjski kraj. Konstantin Porfirogenet sredinom X vijeka u 30. i 31. poglavlju Spisa o narodina navodi i Livanjsku župu ή χλεβίανα, a među gradovima τό χλεβ ενα. Stari grad se razvio tokom srednjeg vijeka u vrijeme hrvatske države, a nakon 1326. godine u sastavu bosanske države, kada je Stjepan II Kotromanić osvojio ove krajeve. Dolaskom Osmanlija Bistrički grad se širi padinama brda Bašajkovca prema istoku/sjeveroistoku, gdje nastaje karakteristična bosanska čaršija sa svim tipičnim elementima tog vremena.
Godine 1537. osvojen je grad Klis i osnovan Kliški sandžak u čiji sastav ušla je i livanjska nahija. Zvanični centar sandžaka je bio u Klisu, ali su njegovi sandžak-bezi najviše stolovali u Livnu. Od sredine XVI vijeka Livno se naglo razvijalo, jer je bilo stvarno vojno-političko, kao i administrativno sjedište. Evlija Čelebija dao je opis utvrđenja u Livnu 1660. godine. Tvrđavom je upravljao dizdar koji je u to vrijeme komandovao sa 600 vojnika koji su pripadali gradskoj posadi, a uz čuvare džebhane, u Livnu je bilo 2000 stalno naoružanih vojnika.
Prije 1691. godine Livno postaje sjedište livanjske kapetanije.
Neposredno prije osvajanja Livna od strane austro-ugarske vojske 1878. godine grad je bio u dosta očuvanom stanju, snabdjeven sa 15 topova koje je opsluživalo 20 tobdžija. Na svakoj od kula na obodu Crvenice bio je po jedan top.
NGC 6716
NGC 6716 (također poznat kao ESO 592-SC5) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Strijelac. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. jula 1830. godine.
Bistrički grad
Opis
Osnova srednjovjekovne tvrđave je nepravilnog četverougaonog oblika prilagođenog terenu (dimenzija 37.5 x 30(24) m). Imala je nekoliko međusobno zavisnih objekata: džebhana (skladište oružja) kao centralni objekat, bedem i 4 tabije (Murpašina, Atlagića, Gajića i Krnač tabija), te 5 kula izgrađenih na stijenama iznad grada (Poletača, Čošek, Efrem, Vejs i Klanac kula). Danas su ostali dijelovi zidova džebhane, ostaci Vejs i Klanac Kule (Mala-kula), nešto malo bedema i donekle se raspoznaju dvije tabije. Devastacija je prisutna takoreći svakodnevno.
NGC 6716
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bistrički grad
Veis-kula
Kao historijska cjelina Bistrički grad odnosno čitava cjelina Starog grada Livna stavljena je u julu 2004. pod zaštitu države i proglašena nacionalnim spomenikom.
UK Championship 2012 (snuker)
UK Championship 2012. profesionalni je rangirni snukerski turnir koji je održan od 1. do 9. decembra 2012. u engleskom Yorku. To je bio 5. rangirni turnir u sezoni 2012/13.
Prvi put u historiji snukera postignuta su tri maksimalna brejka na jednom rangirnom turniru iako na različitim lokacijama. Andy Hicks postigao je 147 u drugom kolu kvalifikacija, protiv Daniela Wellsa, što mu je prvi maksimum u karijeri. Samo dan kasnije Jack Lisowski napravio je istu stvar u trećem kolu kvalifikacija, protiv Chen Zhea. Treći maksimum na turniru, a sedmi u karijeri postigao je John Higgins u osmini finala protiv Marka Davisa.
Titulu je branio Judd Trump, ali je iznenađujuće izgubio već u 1. kolu od Marka Joycea 5-6, iako je vodio 5-2.
Rača (Srbija)
Rača je grad i sjedište istoimene općine u Srbiji.
Razvoj
Zahvaljujući povoljnom ekonomsko-geografskom i saobraćajnom položaju, Rača se po oslobađanju od Turaka razvila u administrativno-upravno, ekonomsko, kulturno-prosvjetno i zdravstveno središte. Godine 1818. formirana je lepenička knežina sa sjedištem u Rači, a novom administrativnom podjelom na okruge, srezove i opštine 1835. godine, Rača postaje sjedište lepeničkog sreza kragujevačkog okruga. Lepenički srez je tada imao 27 općina i 60 sela. Prvo Sresko načelstvo bilo je smješteno u zgradi "Turski konak" u Rači.
Rača je tada bila najznačajnije mjesto u Lepenici poslije Kragujevca.
Gornji Orahovac (Trebinje)
Gornji Orahovac je naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Bosna i Hercegovina.
Hadži Jusuf Livnjak
Hadži Jusuf Livnjak je najstariji bosansko-hercegovački i bošnjački pjesnik alhamijado književnosti u Bosni i Hercegovini, te najprominentniji Livnjak iz osmanskog doba. Uz Muhameda Hevaiju Uskufija svrstava se i u pisce na maternjem, bosanskom jeziku iz tog vremena. Za sebe skromno kaže: "Ja, griješni siromah, Jusuf, sin Muhamedov, rođen sam u kasabi Livno, gdje sam odrastao i bio mujezin Lala Pašine džamije". Pretpostavlja se da se rodio zadnjih desetljeća 16. vijeka, no konkretna godina rođenja nije poznata. O njegovoj najranijoj biografiji ostalo je veoma malo podataka, tek činjenice da mu se otac zvao Muhamed, a dva brata Hasan i nešto obrazovaniji Omer-efendija. Pridjevak Livnjak kod Jusufa izgleda kao prezime, no zapravo je odrednica Jusufovog livanjskog porijekla. Poznat je kao čuveni putopisac. Sastavio je do sada najstariji poznati putopis sa prostora Bosne u Mekku i Medinu, koji datira još iz 1615. godine. Njegova životna želja je bila da posjeti sveta mjesta i mezarja islamskih svetitelja. U svom čuvenom putopisu je u opširnim detaljima opisao sve moguće lokalitete kroz koje je proputovao, od Bosne, Sarajeva i Skopja, preko Istanbula, pa sve do Aleksandrije i Kaira, i dalje do svetih mjesta u Arabiji, i nazad. Put je trajao oko godinu dana, a cijelim putem Hadži Jusuf Livnjak je obilazio znamenita mjesta i opširno zapisivao svaki detalj svoga puta, uključujući manje i veće gradove i mjesta, sela i zaseoke, čak i konake u kojima je odsjedao i koja je vidio. Kada je stigao u Carigrad napisao je da nema ni riječi ni pera koji može opisati ovaj prelijepi grad, a pri dolasku u Mekku i Medinu od ushićenja je propjevao, pa opisao Harem-i Šerif, Mekam-i Ibrahim i Kabu u prelijepim stihovima.
Harghita (okrug)
Harghita je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u centralnom dijelu države, u istočnom dijelu historijske regije Transilvanije. Prostire se na površini od 6.639 km2 i jedan je od većih okruga u državi. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 304.969 stanovnika. Prosječna gustina od 46 stanovnika po km2 je znatno niža u odnosu na nacionalni prosjek.
Glavni i najveći grad je Miercurea Ciuc.
Geografija
Reljef okruga je uglavnom planinski i sastoji se od planina Istočnih Karpata kao što su Ciuc i Harghita, vulkanskih visoravni, njihovih podnožja i gušće naseljenih riječnih dolina. Regija je poznata po izvrsnim vrelim mineralnim izvorima i slovi kao jedna od najhladnijih regija u Rumuniji, iako ljeta mogu biti prilično topla. Kroz okrug protiču dvije najvažnije rijeke u Rumuniji, Moriš i Olt. Izvori ovih rijeka, u blizini sela Izvoru Mureșului i Sândominic, udaljeni su samo nekoliko kilometara pa ipak Moriš teče zapadno do Tise, dok Olt teče na jug gdje se ulijeva u Dunav. U zapadnom dijelu okruga rijeka Târnava (Târnava Mare i Târnava Mică) protiče do visoravni Târnava koja je dio Transilvanijske visoravni.
Prirodni krajolik okruga Harghita upotpunjuju i jezera Sfânta Ana, vulkansko kratersko jezero u blizini grada Băile Tușnad, Lacul Roșu, planinsko jezero na sjeveroistoku, u blizini grada Gheorgheni i Cheile Bicazului, uski kanjon formiran rijekom Bicaza. Okrug je poznat po lječilištima i izvorima mineralne vode.
Graniči sa sljedećim rumunskim okruzima: Suceava na sjeveru, Neamț i Bacău na istoku, Brașov i Covasna na jugu i okrugom Mureș na zapadu.
Demografija
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 304.969 stanovnika što je prosječna gustina od 46 stanovnika po km2.
Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
.aero
.aero je najviši Internet domen. Dodjeljuje se web stranicama koje se odnose na avijatiku kao što su aero klubovi, avio-industrija, avio-saobraćaj i sl. i prva je generička internet domena koja je dodjeljena samo jednoj industriji. U upotrebi je od 2002 godine.
Borislav Đurđević
Borislav Đurđević (Teslić, BiH, 1. decembar 1963. godine) je novinar i publicista i vojno-politički komentator.
Sarađivao je u više listova u bivšoj Jugoslaviji, među kojima Sportske novosti, Večernji list, Vijesnik, Delo, Politika, Osmica, Banjalučki glas, kao i niza drugih glasila i časopisa. Nakon prestanka bavljenja novinarstvom, u Brčkom je, gdje i sada živi, organizator najveće atletske manifestacije u BiH pod nazivom Vidovdanska trka Brčko, koja ujedno predstavlja i jednu od najvećih trka na 10 km na cesti u svijetu. Član je direktorijuma AIMS (Svjetske federacije trka i maratona) kao i organa Atletskog saveza Republike Srpske i BiH. Predsjednik je uprave Atletskog kluba "Brčko" iz Brčkog.
Dolina smrti
mini|Položaj Doline smrti Dolina smrti je pustinjska dolina u istočnoj Kaliforniji, SAD. Smještena u pustinji Mojave, najniža je, najsuša i najtoplija lokacija u Sjevernoj Americi.
Nazivi mjesta u Dolini smrti su vrlo zastrašujući: Mrtvačev prolaz, Kanjon suhih kostiju, te Pogrebne planine. Tamo sunce doslovno prži, a može proći i cijela godina a da ne padne ni kap kiše. Za vrijeme ljetnih dana termometar obično pokazuje oko 43 °C. U julu 1913. zabilježena je temperatura od 57 °C, što je do tada bila najviša temperatura ikad zabilježena. Od tada je viša temperatura zabilježena samo u libijskom dijelu Sahare 1936.: 57,7 °C. Godišnji prosjek padavina ne iznosi niti pet centimetara. Ako kiša ponekad i padne, često je riječ o naglom prolomu oblaka, pa bujice vode i blata natope sprženu zemlju. Oštar vjetar u Dolini smrti stvara zanimljiv valovit uzorak u pijesku.
lijevo|mini|Dolina smrtiDolina smrti je dobila naziv po grupi tragača za zlatom koji su putovali prema Kaliforniji 1849.g. Na putu im se slučajno našla ova dolina. Odmakli su se sa prave staze u nadi da će pronaći prečac, no umjesto toga, morali su se spuštati po goloj, posve isušenoj dolini iz koje nije bilo vidljiva izlaza. Jedna žena je poslije napisala kako su se njeni dječaci držali hrabro iako su jedva mogli govoriti koliko su im jezici i usne bile suhe i natečene. Dvojica iz grupe pronašla su izlaz iz doline i vratili se po ostale. Kada su napuštali dolinu, jedan od njih je viknuo: »Zbogom, Dolino smrti«. Tako se ovaj zloslutni naziv zadržao.
Posvuda se mogu naći dokazi da je klima nekad bila mnogo vlažnija. Naslage soli zadržale su se na dnu doline nakon što su jezera isparila, a u području tzv. Vražjeg terena za golf vjetar i kiša erodirali su sol u šiljaste tornjiće.
Unatoč neprijateljskom okruženju Dolina smrti itekako je živa. Američki mufloni mogu živjeti s vrlo malo vode, a pustinjske čegrtuše kreću se u skokovima kako bi što manje doticale vruće tlo. Zanimljivo je kako pustinjski jaglac uspijeva cvasti na tako ogoljenoj zemlji.
Nestvarni, nadnaravni izgled Doline smrti, zapanjuje posjetitelje koji dolaze sa svih strana, diviti se njenom spektakularnom sagu od divljeg cvijeća koje je dug po deset i dvanaest kilometara. Dominira veliki pustinjski zlatni suncokret. Ovaj predivan prizor cvijeća naziva se »cvatom vijeka« za kojeg se kaže da je rijedak događaj koji, možda, neće biti viđen za još sto godina.
Unatoč svom turobnom imenu, Dolina smrti nije bez života - biljnog, životinjskog i ljudskog, ali su oni prilagođeni surovim uvjetima. Ona je dom indijanskim plemenima, životinjama i biljnim vrstama kojih ima preko 1000, od čega su 23 endemične vrste koje ne rastu nigdje drugdje na svijetu.
Mit o strahotama Doline smrti sve je više i više rastao. Uljepšane priče govorile su o karavanama ljudi koji u velikom broju umiru od žeđi, no to nije spriječilo tragače za zlatom da odlaze tamo.
Još jedan od fenomena ovog područja je kamenje koje klizi (vidi, slika 2 ). Na dnu isušenog jezera po imenu Trkalište nalazi se staza gdje se nasumično veliko kamenje pomiče preko posve ravne površine. Najvjerovatnije objašnjenje za tu pojavu jest da tlo poslije kiše postaje klizavo, a jak vjetar gura kamenje.
Edin Šarčević
'''Dr. iur. habil. Edin Šarčević''' je vanredni profesor Pravnog fakulteta u Leipzigu i direktor Fondacija Centar za javno pravo.
Dolina smrti
Dolina smrti je naučna riznica, prepuna geoloških i drugih informacija. To je zemlja ekstrema i zemlja rijetkih, suptilnih pustinjskih ljepota. Jutarnje i kasno poslijepodnevno svijetlo, produžuje sjene na pješčanim dinama te boje divljeg cvijeća, bilo kojeg toplog, proljetnog dana privlače turiste sa svih strana svijeta koji se uvijek iznova dive tom prirodnom fenomenu.
Edin Šarčević
Biografija
Rođen je 16. 06. 1958. u Sanskom Mostu (Jugoslavija), gdje je i maturirao 1977. godine. Iste godine je započeo studij na Pravnom fakultetu u Sarajevu i završio ga u redovnom roku, juna 1981. godine. U toku studija je bio angažiran kao demonstrator na predmetu Istorija države i prava naroda SFRJ, a nagrađivan je studentskim nagradama za uspjehe postignute tokom studija.
Dolina smrti
Dolina smrti je zemlja iluzija, svjetlucavih fatamorgana, bogatstava, smrti i tajni prirode, zemlja ekstrema, te zemlja kontrasta koja se smatra jednom od najvećih prirodnih ljepota.
Edin Šarčević
Biografija
Na postdipomski studij pravnoteorijskog smjera Pravnog fakulteta Univerziteta u Beogradu upisao se 1984. godine i odbranom magistarskog rada 26. 12. 1988. stekao zvanje „magistra pravnih nauka“.
Na Pravnom fakultetu u Sarajevu se zaposlio na katedri državnog prava u ljetnom semestru 1988. godine, najprije u zvanju asistenta, a nakon sticanja zvanja magistra izabran je, krajem iste godine, u višeg asistenta. Njemačka zaklada za akademsku razmjenu (DAAD) je odobrila finansijska sredstva za naučno-istraživački program o pravnoj državi od školske 1988/89. godine.
Stipendiju je preuzeo na Pravnom i ekonomskom fakultetu Saarlanda (Saarbrücken) septembra 1988. godine, gdje je započeo sa istraživanjima. Iste godine je upisao doktorski studij i pristupio, pod mentorstvom prof. dr. Joachima Burmeistera i prof. dr. Ulfrida Neumanna, pripremama za izradu disertacije. Potrebne ispite je položio do ljetnog semestra 1990. godine, krajem istog semestra je predao manuskript disertacije.
Uslijedio je povratak na Pravni fakultet u Sarajevo početkom zimskog semestra 1990/91. godine gdje je nastavio sa radom kao viši asistent na predmetima Uvod u pravo i Teorija prava sa prof. dr. Zdravkom Grebom. U ovom periodu je aktivno učestvovao u radu nekoliko sesija Grupe za teoriju prava SANU i koncipirao izmjene studija prava, koje su tek 1998. preuzete na Pravnom fakultetu u Sarajevu.
Na Pravnom fakultetu u Leipzigu je od prvog dana bio uključen u obrazovni proces, najprije u nastavi u radnim grupama, a zatim kao predavač u punom obimu. Nakon habilitacije za područja državnog prava, opće teorije države, evropskog i međunarodnog prava (1999/2002.) preuzeo je rukovođenje postiplomskog studija Pravo evropskih integracija, gdje je do zimskog semstra 2004/05. organizirao studij i provodio ispite. U zvanje „vanrednog Profesora“ je izabran juna 2004. i u tom zvanju danas predaje različite javnopravne i teorijske discipline dodiplomskog i postdiplomskog studija.
Njegov angažman na pravnom fakultetu u Leipzigu obuhvata rad u akademskim tijelima, rukovođenje katedrama i institutima, kao i rad na različitim projektima, uključivši i ekspertize za različita područja javnog i privatnog prava. Paralelno je, kao strani predavač, bio angažiran u postdiplomskoj nastavi na pravnim fakultetima u Skopju, Mostaru i Sarajevu.
Vanjski linkovi
Zvanična web stranica Centra za javno pravo (CJP)
Svalbard
Svalbard je grupa ostrva u Arktičkom okeanu. Ostrva su stavljena pod Norvešku kontrolu od 9. februara 1920. Formalno postaju dio Kraljevine Norveške 17. jula 1925. Traktatom iz 1925. dozvoljeno je i drugim zemljama da raspolažu ekonomskim resursima ostrva. Rusija, Nizozemska i Švedska su neke od zemalja koje su koristili ovaj traktat i vršile ili i dalje vrše ekonomsku djelatnost na Svalbardu.
Merlin (Merlin)
Merlin je treći studijski album grupe Merlin iz 1987. godine u izdanju diskografske kuće Diskoton. Album je snimljen u novembru 1987. godine u studiju "BLAP". Sve pjesme napisao je Dino Merlin izuzev refrena u pjesmi "Kad ti dođem,nesrećo" koji je napisao Toma Zdravković. Omot je rađen na osnovu ilustracije iz knjige "Tantra".
Pametni mobitel
Japanska firma NTT DoCoMo 1999. godine izdala je prvi smarthphone. Pametni mobiteli su počeli biti popularni u kasnim 2000-tim. U 2012. godini je u upotrebi bilo jedna milijarda ovih mobitela. Neki od najpoznatijih proizvođača smarthphona su Samsung, Apple, Nokia, Huawei, Lenovo, Alcatel i LG.
Displej
Jedna od glavnih karakteristika ovih mobitela jeste njihov displej. Uglavnom popuni većinu prednjeg dijela mobitela. Mobiteli koji imaju veći ekran 5,2 inča zovu se najčešće phablets (nešto između smarthphona i tableta).
Android
Android je mobilni operativni sistem napravljen od strane Googla. Jedan je od najpoznatijih operativnih sistema na svijetu. Prvi mobitel koji je imao ovaj operativni sistem je bio HTC Dream (T-Mobile G1) koji je izdan 20. oktobra 2008. godine. Android je također najprodavaniji OS u 2016. godini.
iOS
iOS (ranije iPhone OS) jest mobilni operativni sistem kojeg razvija Apple Inc. za iPhone, koji je predstavljen u januaru 2007. Apple je 2008. uveo App Store, koji služi za instalaciju korisnih aplikacija, igara itd. iPhone i iOS generalno su na drugom mjestu kad je riječ o prodaji mobitela s tim operativnim sistemom.
Zvonko Bogdan
mini|desno|Zvonko Bogdan Zvonko Bogdan (Sombor, 5. januar 1942. godine) je pjevač tradicionalne vojvođanske pjesme.
Zgornja Hajdina
Zgornja Hajdina je naseljeno mjesto i sjedište općine Hajdina, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornja Hajdina je imala 858 stanovnika.
Peta strana svijeta (Merlin)
Peta strana svijeta je peti i posljednji studijski album grupe Merlin iz 1990. godine u izdanju diskografske kuće Diskoton. Album je snimljen u septembru 1990. godine u studiju "BLAP" (Sarajevo) i "LISINSKI" (Zagreb).
Severin (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
.asia
.asia je najviši Internet domen. Odobrena je za korištenje od strane ICANN 19. oktobra 2006 godine. Dodjeljuje se uglavnom web stranicama koje su regionalnog karaktera vezanog za Aziju, Australiju i Pacifik.
.biz
.biz je najviša internet domena. Dodjeljuje se uglavnom web stranicama koje se odnose na biznis, kao što su web stranice raznih kompanija ili privrednih subjekta. U upotrebi je od 2001 godine.
NGC 5252
NGC 5252 (također poznat kao MCG 1-35-22, PGC 48189 i UGC 8622) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 316 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,40 (129 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (83 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 2. februara 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jelena Poljakova-Všivceva
Jelena Poljakova-Všivceva rođena 13. decembra 1972. kao Jelena Poljakova u Narvi, Estonska Sovjetska Socijalistička Republika, SSSR (danas Estonija) je nekadašnja estonska biatlonka.
Olimpijske igre
Jelena Poljakova-Všivceva je dva puta nastupila na Zimskim olimpijskim igrama: ZOI 1992. i ZOI 1994. Najbolji joj je rezultat bilo 30-o mjesto u utrci na 7,5 km na igrama u Albertvilliu 1992. godine, kada je sa 2:53.6 s i jednim promašajem bila sporija od ruske biatlonke Anfisa Rezcova koja je nastupala za Ujedinjeni tim. U štafetnim takmičenjima najbolji joj je plasman bio na ZOI 1992, kada je sa Eveli Peterson i Kristom Lepik osvojila deveto mjesto iza francuske štafete u sastavu: Corinne Niogret, Véronique Claudel i Anne Briand.
Svjetska prvenstva
Nastupila je na dva Svjetska prvenstva od SP 1992. do SP 1993. Najbolji plasman u pojedinačnim utrkama bilo je 14-o mjesto na SP 1993. u bugarskom Borovecu u utrci na 7,5 km, kada je s jednim promašajem i zaostatkom od 1:12.8 min bila sporija od pobjednice Myriam Bedard, koja je završila utrku bez promašaja. U ekipnim disciplinama najbolji joj je plasman bilo šesto mjesto na SP 1992. u ekipnoj utrci sa Merle Viirmaa, Kristom Lepik i Eveli Peterson.
Svjetski kup
Prvi nastup Jelena Poljakova-Všivceva u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1991/92. Na prvom nastupu u njemačkom Ruhpoldingu 16. januara 1992. godine osvojila je 59-to mjesto u utrci sprinta na 15 km sa tri promašaja i zaostatkom od 5:18.3 min u odnosu na pobjednicu Uschi Disl. Najbolji rezultat joj je: peto mjesto 4. marta 1993. u utrci na 15 km u sezoni 1992/93. u norveškom Lillehammeru, te tri osma mjesta u štafeti u sezoni 1991/92. i 1992/93.. Nije pobijedila ni u jednoj utrci.
Ukupni plasman
U Svjetskom kupu nije osvajala bodove.
Privatni život
Udata je za biatlonskog trenera Vjačeslava Všivtsevog
NGC 3743
NGC 3743 (također poznat kao PGC 35855) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 506 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,50 (74 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ralph Copeland 18. marta 1874. godine.
Velika nagrada Australije 2014.
Velika nagrada Australije 2014., (formalno poznata kao "2013 Formula 1 Rolex Australian Grand Prix") bila je utrka bolida Formule 1 održana 16. marta 2014. kao prva u sezoni 2014. Utrka je održana na stazi Melbourne Grand Prix Circuit u Albert Parku, predgrađu Melbournea.
Ismet Dedić
Ismet Dedić (Gornji Vakuf, 1933) je bosanskohercegovački publicist i ekonomist.
Školovao se u Travniku i Banjoj Luci, te Subotici gdje završava Ekonomski fakultet, kada odlazi u Bugojno gdje i danas živi. Objavljivao je stručne radove iz ekonomije u časopisima iz Sarajeva, Zagreba i Beograda. Po završetku stručne karijere počinje pisati o ekologiji i poljoprivredi. Objavljuje priloge u naučno-popularnoj reviji o ekologiji, "Fondeko svijet", te "Preporodu", islamskoj informativnoj novini.
2006. godine je objavio monografsku studiju o Gornjem Vakufu, u kojoj je uspio da napravi spoj historije, književnosti i narodnog predanja o običajima i životu u svojoj rodnoj čaršiji pišući specifičnim stilom koji je prožet karakterističnom leksikom bosanskog jezika sa značajnim brojem arhaizama.
Sjeverna Marijanska ostrva
Sjeverna Marijanska Ostrva, puno ime: the Commonwealth of the Northern Mariana Islands, su dio grupe Marijanskih ostrva i američkih ostrvskih područja u Tihom okeanu, južno od Japana i sjeverno od Guama. Do početka 20. vijeka bili su poznati pod nadimkom Ladrone Islands, od španskog 'Islas de los Ladrones' - što znači "Lupeška ostrva".
Irska (ostrvo)
mini|desno|250px|Položaj Irskog ostrva Irska (irski: Éire) jest treće najveće ostrvo u Evropi. Smještena na zapadnoj strani Irskog mora, zapadno od Velike Britanije, Irska je jedno od Britanskih ostrva. Država Irska smještena je na južnih pet šestina ostrva, dok se na sjevernoj preostaloj šestini nalazi autonomna regija Ujedinjenog Kraljevstva – Sjeverna Irska.
Mionica
Općina Mionica je jedna od općina u Republici Srbiji. Nalazi se u centralnoj Srbiji i spada u Kolubarski okrug. Po podacima iz 2004. općina zauzima površinu od 329 km2 (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 21.787 ha, a na šumsku 8.700 ha).
Irska (ostrvo)
Ostrvo ima površinu od 84.412 km2. Najviši vrh je Corrán Tuathail, visok 1.041 m. Najduža rijeka je Shannon, dugačka 386 km. Ostrvo ima gustu vegetaciju zbog blage klime i česte, ali i lahke, kiše.
Sjeverna Marijanska ostrva
Historija
Ferdinand Magellan 1521. otkriva grupu ostrva kao prvi Evropljanin i naziva je Islas de Ladrones, Ladron ostrvo ili Ostrvo lopova, jer su tadašnji stanovnici po njegovom mišljenju ukrali stvari sa njegovih brodova. 1667. Španija anektira ostrva i imenuje ih po svojoj kraljici Maria Anna od Austrije.
Mionica
Centar općine je grad Mionica. Općina Mionica se sastoji od 36 naselja. Po podacima iz 2002. godine u općini je živjelo 16.513 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -10 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u općini iznosi 1.939 ljudi. U općini se nalazi 18 osnovnih škola.
Sjeverna Marijanska ostrva
Historija
Od 1975. grupa ostrva Sjeverna Marijanska Ostrva je u Commonwealthu sa Sjedinjenim Državama.
Stanovništvo
86% stanovništva uglavnom priča neslužbenim jezikom, kao npr. mikronezijski i polinezijski.
Geografija
mini|260px|desno Područje se sastoji od 16 ostrva, koji se prostiru na preko 500 km od kojih su Saipan, Tinian i Rota najveći.
Ekonomija
Turizam je primarni izvor prihoda na ostrvu.
NGC 577
NGC 577 (također poznat kao IRAS 01281-0215, MCG 0-4-165, NGC 580, PGC 5628 i UGC 1080) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 273 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,90 (151 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (119 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Aaron Nichols Skinner 23. oktobra 1867. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pećinci
Pećinci su općina u Srbiji. Nalaze se u donjem Srijemu, blizu rijeke Save, južno od autoputa Beograd-Zagreb. Jedna je od manjih općina u Vojvodini, s većim brojem naseljenih mjesta: Ašanja, Brestač, Deč, Donji Tovarnik, Karlovčić, Kupinovo, Obrež, Ogar, Pećinci, Popinci, Prhovo, Sibač, Sremski Mihaljevci, Subotište i Šimanovci. Općina ima 21.472 stanovnika.
mini|desno|250px|Opština Pećinci u Sremskom okrugu U ovom području bilo je više manjih naselja već u 15. i 16. vijeku. U narodnooslobodilačkom ratu ovo je ustanički kraj. Krajem 1941. godine tu je održano prvo partijsko savjetovanje za Srijem. Tokom 1942. formirani su partizanski odredi i narodnooslobodilački odbori, a 1943. otvaraju se partizanske škole.
U blizini Pećinaca je Obedska bara, zaštićeni rezervat životinjskog svijeta, veoma atraktivna s okolnim šumama u kojima su lovišta i izletišta.
Grbeši
Grbeši su naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Bosna i Hercegovina.
Slovo Gorčina
'''Slovo Gorčina jest festival kulture koji se tradicionalno održava od 1971. godine u Stocu i na nekropoli stećaka Radimlja.
Neposredno poslije smrti pjesnika Maka Dizdara, rođenog u Stocu, festival je organiziran u svrhu afirmacije sveukupne bosanskohercegovačke kulturne baštine, a obuhvata: poeziju, muziku, slikarstvo, film, filozofija, historija. Mak Dizdar je i idejni tvorac festivala, kojim se nastoji simbolično predstaviti područje bivše Jugoslavije, region i državu Bosnu i Hercegovinu na platformi zajedništva, uz stalnu težnju ka opšteljudskom humanitetu.
Bekim Sejranović
Bekim Sejranović bio je norveški, bosanskohercegovački i hrvatski pisac rođen 30. aprila 1972. godine u Brčkom, umro 21. maja 2020. godine u Banja Luci. Godine 1985. seli se u Rijeku gdje pohađa pomorsku školu i studira kroatistiku. Od 1993. godine živi u Oslu u Norveškoj gdje je na historijsko-filozofskom fakultetu magistrirao južnoslovensku književnost. Sa norveškog je preveo djela Ingvar Ambjørnsen i Frode Gryttena, a priredio je i preveo antologiju norveške kratke priče Veliki pusti krajolik. Autor je studije Modernizam u romanu Isušena kaljuža Janka Polića Kamova, knjige kratkih priča Fasung, kao i romana Nigdje, niotkuda i Ljepši kraj. Član je Hrvatskog društva pisaca.
Bekim je za roman Nigdje, niotkuda 2009. god. dobio Nagradu Meša Selimović koja se dodeljuje za najbolji roman objavljen na područje Bosne i Hercegovine, Hrvatske, Srbije i Crne Gore.
Sa japanskim režiserom Mokuom Teraokim, 2011. godine kao scenarista snimio je dokumentarni film Od Tokija do Morave.
Njegova posljednja priča napisana i objavljena prije smrti je Miss Misery na otoku Susku. Napisana je u sklopu projekta EPK Rijeka 2020 tokom kojeg je autor mjesec dana boravio u rezidenciji na otoku Susku. Nastala je u proljeće 2019. godine.
Hangul
200px|mini|desno|Riječ "hangul" napisana hangulom. 200px|mini|desno|Riječ [[taekwondo na hangulu.]] Hangul ili korejsko pismo je pismo, kojim se piše na Korejskom poluostrvu u Sjevernoj i Južnoj Koreji.
Historija
Nastalo je sredinom 15. vijeka za vrijeme korejskog kralja Sejonga Velikog. Do tada su Korejci koristili kinesko pismo, koje je bilo previše složeno za običan narod pa su čitati i pisati znali samo pripadnici privilegovanog plemstva, obično muškarci. Većina Korejaca bila je gotovo nepismena prije uvođenja hangula. Pismo je tako osmišljeno, da ga svi mogu lahko naučiti. U dokumentu, koji je pratio nastanak hangula pisalo je, da će mudrac naučiti hangul već isto jutro, a glupom će trebati deset dana. Neki konfučijski učenjaci smatrali su, da je kinesko pismo jedino pravo i gledali su hangul kao prijetnju. Međutim, on je jako dobro prihvaćen, pogotovo među ženama i piscima beletristike. Tako je dobro poslužio, za širenje informacija među narodom, da ga je paranoidni korejski kralj Yeonsangun zabranio 1504. godine. U kasnijem periodu, hangul je ponovno zaživio i udomaćio se. Tek 1894. postao je službeno pismo u državnim dokumentima, 1895. ušao je u škole, a 1896. počele su izlaziti prve dvojezične novine na hangulu i engleskom jeziku "Tongnip Sinmun". Kada je Japan aneksirao Koreju 1910., japanski jezik postao je službeni, iako se hangul nastavio koristiti. Ortografija je djelimično uređena 1912. godine, a potpuno 1946., nakon uspostavljanja nezavisnosti. Kinesko pismo se sve manje koristilo. Korejci nastoje proširiti korištenje hangula u Aziji. Izvan Koreje, počeo se koristiti i na dijelu indonezijskog ostrva Sulawesija od 2009. godine.
Hangul abeceda
Znakovi hangul abecede zovu se jamo. "Ja" znači slovo, a "mo" majka. Postoji 51 jamo, 24 su ekvivalentni slovima latiničnog pisma, a ostali su spoj dva ili više slova. Od 24 jednostavna jama, 14 su suglasnici, a 10 samoglasnici. Lingvisti hvale hangul, zbog dizajna znakova. Oblik jama je u skladu s fonemima, koje predstavljaju. Oblik suglasnika je nastao na temelju oblika usta i jezika, dok se izgovara to slovo, a samoglasnici se sastoje od vodoravnih i okomitih linija i lahko se razlikuju od suglasnika.