cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mulholland Drive (film)
Kritike
Mulholland Drive proglašen je najboljim filmom desetljeća od strane udruženja filmskih kritičara Los Angelesa, Chaiers du Cinéma, indieWIRE, Slant Magazinea, Reverse Shota, The Village Voicea i Time Out New Yorka od kojih su se potonji, uz referencu na napade 11. septembra u SAD-u, retorički zapitali: "Postoji li još neki film koji na tako rezonantan, nenamjeran način priča o strašnom događaju koji je obilježio ovo desetljeće?... Mulholland Drive je lice čudovišta iza zalogajnice; to je samo-sumanuti san pretvoren u noćnu moru." Također je proglašen filmom desetljeća u anketi Film Commenta u kojoj su sudjelovali "kritičari, programeri, akademici, filmaši i ostali" te čitatelji samog časopisa. Pojavljuje se na mnogim raznim listama kao najbolji film decenije; na trećem mjestu liste časopisa The Guardian, kritičara časopisa Rolling Stonea Petera Traversa, časopisa the Canadian Press, kritičara Scotta Mantza iz Access Hollywooda te na osmom mjestu liste kritičara Michaela Phillipsa. 2010. godine proglašen je drugim najboljim art filmom svih vremena u časopisu The Guardian. Nalazi se na jedanaestom mjestu najboljih filmova čija se radnja događa u Los Angelesu u posljednjih 25 godina koju je sastavila grupa pisaca i montažera iz Los Angeles Timesa uz kriterij da film mora komunicirati stvarnu priču o tom gradu. Magazin Empire smjestio je film ja 391 mjesto (od sveukupno 500) najboljih filmova svih vremena. Film se također nalazi na 38 mjestu liste 50 filmova koje morate pogledati prije smrti Channela 4. 2011. godine magazin Slate u svojem tekstu o novim filmskim klasicima proglasio je film Mulholland Drive najtrajnijim od 2000. godine naovamo.
NGC 6643
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mulholland Drive (film)
DVD i Blu-ray distribucija
Distributer Optimum Home Entertainment izdao je film Mulholland Drive za europsko tržište na Blu-rayu kao dio njihove StudioCanal kolekcije 13. septembra 2010. godine. Novi posebni dodaci za ovo izdanje uključuju: poseban uvod Thierryja Joussea; U plavoj kutiji, retrospektivni dokumentarni film s režiserima i kritičarima; dva dokumentarna filma o snimanju: On the Road to Mulholland Drive i Back to Mulholland Drive te nekoliko intervjua s ljudima koji su bili uključeni u stvaranje samog filma. Ovo je bio drugi film Davida Lyncha koji je izašao na Blu-rayu; prvi je bio Čovjek-slon.
Šurmanci
Šurmanci su naseljeno mjesto u gradu Čapljini, Bosna i Hercegovina.
Patološki i paradoksni tipovi disanja
Normalna frekvencija disanja odraslih zdravih osoba iznosi oko 16 respiracija u minuti sa rasponom od 12-20/min. Kod djece je brzina disanja veća i zavisi od starosti: što su djeca mlađa frekvencija je veća.
IC 424
IC 424 je odrazna maglina i nalazi se u sazviježđu Orion. Prvo otkriće je napravio Williamina Paton Stevens Fleming 27. juna 1888. godine.
Patološki i paradoksni tipovi disanja
Ubrzano disanje koje traje dovoljno dugo (u zavisnosti od konstitucije organizma) zbog prevelike razmjene zraka (hiperventilacije) može dovesti do pojave grčeva pojedinih mišića ili grupa mišića, jer se razvija respiratorna alkaloza.
Kod hiperventilacije se prividno smanjuje ukupna količina slobodnog kalcija. Tada dolazi do mobilizacije slobodnog jonskog kalcija u tkiva sa tendencijom pojačanog vezivanja za proteine uzrokujući generalizovano pojačanu kontaraktibilnu osjetljivost mišića.
Bolesnik osjeća trnjenje šaka, stopala i perioralno koje prelazi u grčeve: tonički grč stopala, grč šake u vidu akušerske šake (tzv. karpopedalni spazam), a usta u vidu napućene gubice. Ovdje je neophodna intervencija ljekara.
Patološki tipovi disanja
Razlikuju se slijedeći patološki tipovi disanja:
Paradoksni tipovi disanja
Ovi tipovi disanja se razlikuju od normalnog disanja, kod kojeg se grudni koš i trbuh u inspirijumu simetrično i sinhrono podižu a u ekspirijumu isto tako spuštaju. Dakle, kod paradoksnih tipova disanja to nije slučaj i ispoljavaju se kao:
NGC 5168
NGC 5168 (također poznat kao ESO 132-SC10) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. juna 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kadetten Schaffhausen
Kadetten Schaffhausen je švicarski rukometni klub iz Schaffhausena. Takmiči se u Nationalliga A, prvom rangu švicarskog rukometa.
Klub je osnovan 1955. godine. Jedan je od najuspješnijih švicarskih rukometnih klubova. Prvak države je bio deset puta, dok je nacionalni kup osvajao osam puta.
Ekskluziona hromatografija
Ekskluziona hromatografija je metoda separacije kod koje se razdvajanje vrši na osnovu veličine čestica. Stacionarna faza sadrži pore u koje ulaze manje molekule i zadržavaju se, dok veće molekule prolaze. Ekskluziona hromatografija naziva se još i gel filtracija ili hromatografija na molekularnim sitima. Nezamjenjiva je metoda kada je u pitanju razdvajanje prirodnih makromolekula i drugih polimera.
Princip metode
Metoda se bazira na ulasku molekula analita u pore stacionarne faze i različitom vremenu zadržavanja. Metoda se naziva gel filtracija kada je stacionarna faza hidrofilna, a mobilna faza je vodena. Kada je stacionarna faza hidrofobna, a mobilna faza nevodeni rastvarač naziva se gel-permeacijska hromatografija. Inkluzioni limit je najmanja veličina čestice koja se može razdvojiti, sve čestice manje od ovog limita izlaze zajedno. Ekskluzioni limit je najveća veličina čestice koja se može razdvajati, sve veće čestice izlaze zajedno.
Stacionarne faze
Kod gel-permeacijske hromatografije stacionarna faza je najčešće kopolimer stiren-divinilbenzen. Kod gel filtracije stacionarne faze su gelovi (polivinil alkoholi i vinil-poliacetati).
Reference
クロマトグラフィー
Ahiret
Ahiret (iz arapskog: al-Akhirah) je naziv (u islamu) za „onaj“ ili „budući svijet“. Suprotna riječ je dunjaluk (sadašnji svijet). Ali i mnoge druge vjere diferenciraju između „fizičkog“ i „nadprirodnog“ svijeta. Vjerovanje da smrt nije kraj postojanja, već prijenos iz vremenskog svijeta u vječni svijet, (al-Ākhirah), vjerovanje je koje islam dijeli sa drugim abrahamskim religijama kao što su judaizam i kršćanstvo.
Ahiret se spominje na desetine puta u Kur'anu u brojnim surama gdje se, između ostalog, vjernicima kaže da čini da se "uživanje u ovosvjetskom životu" (dunya) čini "beznačajnim" (Q.9:38).
U vezi sa posljednjim sudom, tradicionalno se smatra jednim od šest osnovnih vjerovanja muslimana, (zajedno sa tevhidom (monoteizam), melecima (anđelima), četiri objavljene knjige (indžil, tevrat, kuran i zebur), prorocima i glasnicima, i predodređenje). U islamskoj doktrini, Ahiret je neophodnan jer pobožni često pate, a nevjernici često napreduju i uživaju u vremenitom svijetu. Da bi se to ispravilo i da bi se donijela pravda, neophodan je Ahiret sa nagradama džennet i kaznom džehennem.
Vjerovanje u ahiret odnosno budući svijet, je jedna od najstarijih kulturnih značaja, ali i nerješenih tajni, većine religija na svijetu, i nekih filozofskih gledišta.
Kosmopolitsko rasprostranjenje
Kosmopolitsko rasprostranjenje (grč. κόσμος – kosmos = svijet +  πολίτης – polites = građanin, stanovnik) ima svaka vrsta  živih  bića, koja ima biotope diljem svijeta, na većem dijelu zemlje ili najširem prostoru.
Prema tome, kosmopolitsku distribuciju – u biogeografiji – određeni  takson ima ako se opseg  njegovog areala širi  čitavim ili većim dijelom svijeta, u odgovarajućim biotopima. Za takav takson se kaže da pokazuje kosmopolitizam ili kosmopolitnost. Suprotna krajnost je endemizam.
Srodni izrazi i pojmovi
Izraz pandemizam također se koristi, ali nisu svi autori dosljedni u smislu u kojem upotrebljavaju termin; neki govore o pandemizmu uglavnom govoreći o bolestima i pandemijama, a neki kao termin posrednik između endemizma i kosmopolitizma, na snazi u vezi s pandemizmom kao subkosmopolitizmom. To znači blizu kosmopolitizma, ali s velikim nedostacima u distribuciji vrsta, recimo, potpunom odsustvu iz Australije. Terminologija varira i postoji povremena rasprava da li je prava suprotnost endemizmu pandemizam ili kosmopolitizam.
Pregled
Povezani pridjev "kosmopolitski", prikladniji je nego  sinonim  "geopolitički"  (uobičajen u svim geografskim regijama života). Jedan od primjera je sivi soko (Falco peregrinus), koji je sa mnogim podvrstama  nastanjen na svim kontinentima osim Antarktika i najčešća je vrsta ptica.
Sezonske promjena
Kod nekih životinjskih vrsta globalna distribucija nastaje kao rezultat velikih migracija. Nasuprot tome, namaz može uvelike varirati ovisno o sezoni. Primjer za to je plavetni kit (Balaenoptera musculus).
Kosmopoliti i čovjek
Antropogeni faktori također imaju značajan uticaj na globalnu distribuciju vrsta. Primjeri su vrste koja se raširila širom svijeta, dijelom namjerno, dijelom nenamjerno, također su se proširile nakon Namjerno širenje događalo se uglavnom u kontekstu širenja poljoprivrede (npr. goveda, žitarice), a nenamjerno često kao kulturni pratiitelj (naprimjer kućni miš Mus musculus). Poseban slučaj su patogeni, čije širenje u svijetu može vremenom biti podložno vrlo jakim fluktuacijama. Periodi niske prevalencije mogu se izmjenjivati s pandemijama (primjer: gripa).
Yokuti (narod)
Yokuti (ranije poznati kao Mariposas ) su etnička grupa Indijanaca porijeklom iz centralne Kalifornije. Prije kontakta s Evropljanima, Jokuti su se sastojali od do 60 plemena koja su govorila nekoliko srodnih jezika. Yokuts je i množina i jednina, Yokut, iako je uobičajen, je pogrešan. 'Yokut' treba koristiti samo kada se posebno odnosi na pleme Tachi Yokut iz Lemoorea, Kalifornija. Neki od njihovih potomaka radije sebe nazivaju svojim plemenskim imenima; oni odbacuju termin Yokuts, govoreći da je to egzonim koji su izmislili doseljenici i istoričari koji govore engleski. Konvencionalne podgrupe uključuju Foothill Yokuts, Northern Valley Yokuts i Southern Valley Yokuts.
Historija
mini|Karta teritorije Yokuta Drugo ime koje se koristilo za upućivanje na Yokut je bilo Mariposas. Sama riječ Yokut znači ljudi, Yokut su miran narod. Postoje mnoge priče, ovisno o plemenu, o tome kako su nastali Yokuti i njihova zemlja nastali, ali većina slijedi sličan oblik.
Priča o stvaranju - Nekada je svijet bio potpuno prekriven vodom. Zatim su došli orao i vrana. Dok su letjeli naišli su na patku i zamolili je da donese blato iz vode kako bi opet bilo kopno. Patka je uradila kako je zamoljena i ovo blato je postalo zemlja Yokuta. Tačnije planine Sierra Nevada i obalni planinski lanac. Do danas su vrana i orao i dalje simbolične figure u jokutskim vjerskim obredima.
Prije kontakta s Evropljanima
Život Yokuta bio je prilično miran, postojalo je oko 50 podplemena sa do 350 ljudi u svakom plemenu. U Yokut kulturi muškarci i žene su imali različite odgovornosti. Muškarci su obično lovili, pecali i gradili, dok su žene održavale dom i brinule o djeci. Razvod nije bilo teško postići i mogao se obaviti iz više razloga uključujući afere, lijenost i neplodnost.
Teritorija
Plemena Yokuta su naseljavala dolinu San Joaquin, od delte rijeke Sacramento-San Joaquin ("delta") južno do Bakersfielda i susjednog podnožja planinskog lanca Sierra Nevada, koji se nalazi na istoku.
U sjevernoj polovini regije Yokuta, neka plemena su naseljavala podnožje obalnog lanca na zapadu. Postoje dokazi da Yokuti naseljavaju ravnicu Carrizo i stvaraju umjetnost na stijenama u oblasti Painted Rock.
Populacija
mini|Porodica Chukchansi (tada napisana kao "Chuckachancy") u blizini Oakhursta, Kalifornija. ca.1920 Procjene za populaciju prije kontakta većine domorodaca u Kaliforniji značajno su varirale. Alfred L. Kroeber je 1925. rekao da je populacija Yokuta iz 1770. godine iznosila 18.000.
Nekoliko kasnijih istražitelja sugerisalo je da bi ukupan iznos trebao biti znatno veći. Robert F. Heizer i Albert B. Elsasser 1980 sugerirali su da je Yokuta bilo oko 70.000. Imali su jednu od najvećih regionalnih gustoća naseljenosti u Sjevernoj Americi prije kontakta.
1850-te su bile razorno vrijeme za kalifornijske Indijance zbog upada evropsko-američkih doseljenika u njihove domovine, koji su porobili ili ubijali domoroce u velikom broju. Savezna vlada, koja je nedavno preuzela Kaliforniju nakon što je pobijedila Meksiko u Meksičkom ratu, potpisala je sporazum (jedan od osamnaest takvih ugovora potpisanih na cijeloj državi, ostavljajući na stranu sedam i po posto kopnene površine Kalifornije) definirajući predloženi rezervat i dvije stotine grla goveda godišnje.
Američki Senat nije uspio ratificirati nijedan od osamnaest ugovora tajnim glasanjem 8. jula 1852. godine, pri čemu je svaki član bio uzdržan ili je glasao protiv. Rezultat glasanja nije objavljen sve do 1905. godine. Novoorganizovana državna vlast zauzela je drugačiji pristup. Godine 1851. guverner Kalifornije Peter Burnett rekao je da će se, osim ako se Indijanci ne premjeste istočno od Siere, 'rat istrjebljenja nastaviti sve dok indijanska rasa ne izumre.'
Tokom narednih 50 godina, doseljenici kao i kalifornijska državna milicija vodili bi rat protiv Yokuta i drugih domorodačkih plemena u onome što je postalo poznato kao kalifornijski genocid. Broj Yokuta je smanjen za oko 93% između 1850. i 1900. godine, pri čemu su mnogi od preživjelih bili prisiljeni na ropstvo koje je sankcionirano Zakonom države Kalifornije za vladu i zaštitu Indijanaca. Ostalo je nekoliko dolinskih Yokuta, a najistaknutije pleme među njima su Tači. Kroeber je 1910. godine procijenio populaciju Jokuta na 600.
Danas je oko 2000 Yokuta upisano u federalno priznato pleme. Procjenjuje se da oko 600 Yokuta pripada nepriznatim plemenima.
Jezik
Prema Državnom univerzitetu u San Dijegu, jezici Yokutsan su članovi porodice jezika Penutijana.
Ishrana
Yokuti su koristili koplja, korpe zamke i različite druge alate za lov na razne lokalne životinje, kao što su ptice divljač, vodene ptice, zečevi, kornjače, razne ribe, dagnje i ličinke osa. Velika divljač se lovila rjeđe, ali je uključivala jelene, losove i antilope. Osnovna hrana im je bila od kaše od žira, iako su također sakupljali korijenje tule i lukovice irisa da bi napravili brašno. Ostala hrana uključuje manzanita bobice, pinjole i sjemenke. Koristili su određeni oblik hortikulture za uzgoj duhana. Sol dolazi iz slane trave.
Yokut grupe
alt=|mini| Mariposa Indian Encampment Yosemite Valley California, Albert Bierstadt
Savremena plemena
Prema popisu iz 2010. ima ukupno 6.273 osobe koje se izjašnjavaju kao Yokut. Mnogi od njih žive na lokacijama koje imaju kasina, ova kasina su postala neophodna da Yokutima obezbijede posao, novac. i zdravstvenu zaštitu.
Trgovački putevi
Poznato je da se pleme Yokut iz Kalifornije bavilo trgovinom s drugim kalifornijskim plemenima Indijanaca u Sjedinjenim Državama, uključujući primorske narode poput, na primjer, plemena Chumash na obali Centralne Kalifornije, i poznato je da su trgovali biljnim i životinjskim proizvodima.
Ostali predmeti koji su bili dio trgovine Yokuta uključivali su soli, sapunsko kamenje i opsidijan. Koristili su morske školjke kao oblik novca pokazujući da imaju funkcionalan monetarni sistem.
Plemenska vlada
Svako pleme ima poglavicu, Winatuna i seoskog poglavicu.
NGC 493
NGC 493 (također poznat kao IRAS 01195+0041, MCG 0-4-99, PGC 4979 i UGC 914) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 107 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 3,40 (106 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 20. decembra 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Travnjak
thumb|250px|Travnjak u [[Mongolija|Mongoliji.]] Travnjaci je životne zajednice i biotop čiji je biljni i pokrov obilježen pretežno travama. sa vrlo malo ili uopće bez  drveća i grmova. Djelomično nastaju antropogenim uticajem (krčenjem šuma) na prethodne životne zajednice. Tu spadaju livade i pašnjaci (travnjaci na kojima se obavlja ispaša stoke) kao i veliki, prirodni travnjaci:
Pored vrsta porodice Poaceae na travnjacima se javlja i mnoštvo drugih biljaka, kao što su šafran, fatimica, bokvica leukantemum, maslačak i druge, kao i životinja, koje mogu živjeti na zemlji (npr. zec, jež i miš), ispod nje (krtica, kišna glista) ili u zraku (insekti). Od ptica tu žive fazan, prepelica, sivi soko i ševa. Neke biljke koje rastu na livadama koriste se za pravljenje čajeva, a druge za prehranu.
Mašinstvo
Inženjerska oblast zahtijeva shvatanje suštinskih principa uključujući mehaniku, kinematiku, termodinamiku, nauku o materijalima, strukturnu (konstrukcionu) analizu i elektricitet. Mašinski inženjeri koriste ove suštinske principe sa alatima poput CAE i upravljanje životnim ciklusom proizvoda za dizajniranje i analizu proizvodnih pogona, industrijske opreme i mašinerije, toplotnih i rashladnih sistema, transportnih sistema, avijacije, moreplovstva, robotike, medicinskih pomagala, oružja i drugo.
Mašinstvo se pojavilo kao polje nauke tokom industrijske revolucije u Evropi u 18. vijeku; ipak, njegov razvoj može se uzeti nekoliko hiljada godina unazad širom svijeta. Nauka o mašinstvu se pojavila u 19. vijeku kao rezultat razvoja fizike. Oblast je kontinualno razvijana da spoji prednosti tehnologije i mašinski inženjeri danas teže razvoju u takvim poljima, poput kompozita, mehatronike i nanotehnologija. Mašinstvo se preklapa sa aero-svemirskim inženjerstvom, metalurškim inženjerstvom, građevinom, elektrotehnikom, petrolejskim inženjerstvom, proizvodnim inženjerstvom, hemijskim inženjerstvom i ostalim inženjerskim disciplinama u određenom stepenu. Mašinski inženjeri mogu također raditi u polju biomedicine, posebno sa biomehanikom, fenomenom transporta, biomehatronikom, bionanotehnologijom i modeliranjem bioloških sistema, kao što je mehanika mehkih tkiva.
Razvoj
thumb|upright=1.15|...konstrukcije i prijevozna sredstva svih veličina.
Mašinstvo nalazi svoju primjenu u arhivama raznih drevnih i srednjovjekovnih društava u ljudskoj djelatnosti. U drevnoj Grčkoj, radovi Arhimeda (287. p.n.e.–212. p.n.e.) su duboko podstaknuti mehanikom zapadne tradicije, a Heron od Aleksandrije (ca. 10–70. n.e.) kreira prvu parnu mašinu. U Kini, Zhang Heng (78–139. n.e.) je unaprijedio vodeni sat i pronašao seizmometar, dok Ma Jun (200–265. n.e.) pronalazi kočiju s diferencijalnim zupčanikom. Srednjovjekovni kineski knjigovođa i inženjer Su Song (1020–1101. n.e.) ubacuje mehanizam zapinjače u svoju astronomsku sahat-kulu dva vijeka prije bilo kojeg mehanizma pronađenog u satovima srednjovjekovne Evrope, kao i prvih svjetski poznatih neograničenih energetskih lančanih predajnika.
U periodu između 7. i 15. vijeka, kada se era zvala "Zlatno doba islama", zabilježeni su doprinosi islamskih naučnika u oblasti mehaničke tehnologije. Al-Džazari, koji je bio jedan od njih, napisao je svoju famoznu Knjigu znanja genijalnih mehaničkih uređaja godine 1206, te predstavio više mehaničkih dizajna. Također, on se smatra otkrivačem mehaničkih naprava koje sada formiraju veoma jednostavne mehanizme, poput koljenastog vratila i bregaste osovine.
Važna otkrića u temeljima mašinstva pojavila su se u Engleskoj tokom 17. vijeka kada je Isaac Newton formulisao tri Newtonova zakona kretanja i razvio analizu (kalkulus) kao matematičku bazu za fiziku. Newton nije htio otkriti svoje metode i zakone godinama, ali su ga napokon nagovorile kolege, kao što je Edmund Halley, da to uradi kako bi pomogao čovječanstvu. Gottfried Wilhelm Leibniz je zaslužan za kreiranje kalkulusa tokom istog vremenskog perioda.
Tokom ranog 19. vijeka u Engleskoj, Njemačkoj i Škotskoj, razvoj mašinskih alata je doprinio tome da se mašinstvo razvije kao zasebno polje unutar inženjerstva, obezbjeđujući proizvodne mašine motorima koji će ih napajati. Prvo britansko profesionalno društvo mašinskih inženjera formirano je 1847. godine kao Institucija mašinskih inženjera, trideset godina nakon što su građevinski inženjeri formirali prvo takvo profesionalno društvo, Institucija građevinskih inženjera. Na evropskom kontinentu, Johann von Zimmermann (1820–1901.) napravio je prvu fabriku za brusilice u Chemnitzu, Njemačka, 1848. godine.
U Sjedinjenim Američkim Državama, Američko društvo mašinskih inženjera (ASME) je formirano u 1880. postajući treće takvo profesionalno inženjersko društvo, poslije Američkog društva građevinskih inženjera (1852.) i Američkog društva inženjera rudarstva (1871.). Prve škole u SAD koje su nudile inženjersko obrazovanje su bile Vojna akademija SAD 1817, institucija danas poznata kao Norwich univerzitet u 1819, te Rensselaer politehnički institut godine 1825. Obrazovanje u mašinstvu je kroz historiju bilo bazirano na jakom temelju u matematici i nauci.
Obrazovanje
thumb|Arhimedov [[vijak je upravljan rukom i može efikasno podići vodu, kako animirana crvena loptica prikazuje.]]
Diplome u mašinskom inženjerstvu se nude na univerzitetima širom svijeta. U Brazilu, Irskoj, Filipinima, Pakistanu, Kini, Grčkoj, Turskoj, Sjevernoj Americi, Južnoj Aziji, Indiji, Dominikanskoj Republici i Ujedinjenom Kraljevstvu, programi mašinskog inženjerstva obično traju četiri do pet godina studija i završavaju sa zvanjem Bachelor of Engineering (B.Eng. ili B.E.), Bachelor of Science (B.Sc. or B.S.), Bachelor of Science Engineering (B.Sc.Eng.), Bachelor of Technology (B.Tech.), Bachelor of Mechanical Engineering (B.M.E.), ili Bachelor of Applied Science (B.A.Sc.), sa ili bez naglaska o mašinskom inženjerstvu. U Španiji, Portugalu i većem dijelu Južne Amerike, gdje nisu B.Sc. niti B.Tech. programi usvojeni, formalno ime za stepen je "mašinski inženjer", a kurs je baziran na petogodišnjem ili šestogodišnjem treningu. U Italiji, kurs je baziran na pet godina treninga, ali u cilju kvalificiranja kao inženjer potrebno je proći državni ispit na kraju kursa. U Grčkoj, kurs je baziran na petogodišnjem nastavnom planu i programu i uvjetu za 'Diploma' tezu, koja se umjesto B.Sc dodjeljuje nakon završetka studija.
U Australiji, stepeni mašinskog inženjerstva se dodjeljuju kao Bachelor of Engineering (Mechanical) ili slične nomenklature, mada postoji rastući broj specijalizacija. Stepen traje četiri godine studiranja punog radnog vremena. Za postizanje kvaliteta u inženjerskim stepenima, Engineers Australia akreditira inženjerske stepene dodijeljene od australskih univerziteta u skladu sa globalnim Washington Accordom. Prije nego se dodjeljuje diploma, student mora proći najmanje 3 mjeseca radnog iskustva u inženjerskoj firmi. Slični sistemi su prisutni u Južnoj Africi i nadgledaju se od strane Engineering Council of South Africa (ECSA).
U Sjedinjenim Američkim Državama, većina dodiplomskih pograma se akreditira kod Accreditation Board for Engineering and Technology (ABET) da se osiguraju jednaki kursni zahtjevi i standardi širom univerziteta. ABET web-sajt broji 302 akreditirana programa mašinskog inženjerstva od 11. marta 2014. Programi mašinskog inženjerstva u Kanadi se akreditiraju kod Canadian Engineering Accreditation Board (CEAB), a većina drugih država nudi inženjerske diplome koje imaju slične akreditacijske solucije.
Neki mašinski inženjeri idu za nastavkom studija da steknu zvanje Master of Engineering, Master of Technology, Master of Science, Master of Engineering Management (M.Eng.Mgt. ili M.E.M.), Doctor of Philosophy u inženjerstvu (Eng.D. or Ph.D.) ili inženjersku diplomu. Master i inženjerske diplome mogu, a i ne moraju, uključivati istraživanje. Doctor of Philosophy sadržava znatnu komponentu istraživanja i često je prikazan kao ulazna tačka u akademiji. Inženjerska diploma postoji na nekoliko institucija na srednjem nivou između mastera i doktorata.
Kursevi
Standardi postavljeni u svakoj državnom akreditacijskom društvu teže omogućiti uniformnost u temeljnim materijalima predmeta, promovirati konkurenciju među studentima inženjerima i održati samopouzdanje u inženjerskoj profesiji u cjelini. Inženjerski programi u SAD, naprimjer, zahtjevaju da ABET prikaže da njihovi studenti mogu "raditi profesionalno u termo-mehaničkim sistemskim oblastima." Posebni kursevi koje zahtjeva diplomiranje, ipak, mogu se razlikovati od programa do programa. Univerziteti i tehnološki instituti često kombiniraju višestruke predmete u jedan ili dijele predmet na više predmeta, zavisno od dostupnih fakulteta i univerzitetskih glavnih područja istraživanja.
Temeljni predmeti mašinskog inženjerstva često uključuju:
U dodatku sa jezgrom plana i programa mašinstva, većina mašinskih inženjerskih programa nude više specijalizacijskih programa i časova, kao što je kontrola sistema, robotika, transport i logistika, kriogenika, tehnologija o gorivu, automobilsko inženjerstvo, biomehanika, vibracija, optika i ostale, ako poseban odsjek ne postoji za ove predmete.
Većina programa za mašinske inženjere također zahtjeva različitu količinu proučavanje ili društvenih projekata za dobijanje praktičnih iskustava rješavanja problema. U Sjedinjenim Američkim Državama često je obavezno za mašinske inženjere da obave jedan ili više stažiranja prilikom studiranja, ipak ovo nije obično pod mandatom univerziteta. Kooperativna edukacija je druga opcija. Buduće radne sposobnosti istraživanja stavljaju potražnju na studijske komponente koje hrane studentsku kreativnost i inovaciju.
Dozvola
Inženjeri mogu tražiti licencu od države, provincije ili nacionalne vlade. Svrha ovog procesa jeste osigurati da inženjeri posjeduju potrebno tehničko znanje, stvarno iskustvo i znanje lokalnog legalnog sistema za praktikovanje inženjerstva na profesionalnom nivou. Jednom kada je certificiran, inženjer dobija naslov "profesionalni inženjer" (u Sjedinjenim Državama, Kanadi, Japanu, Južnoj Koreji, Bangladešu i Južnoj Africi), "ovlašteni inženjer" (u Ujedinjenom Kraljevstvu, Irskoj, Indiji i Zimbabveu), ovlašteni profesionalni inženjer (u Australiji i Novom Zelandu) ili evropski inženjer (u Evropskoj Uniji), "registrirani inženjer" ili "profesionalni inženjer" na Filipinima i u Pakistanu. Ovlašteni inženjer i evropski inženjer nisu licencirani za praksu - oni su kvalifikacije.
U Sjedinjenim Državama, da bi se postalo licencirani profesionalni inženjer (PE), inženjer mora proći sveobuhvatni FE (temelji inženjerstva) ispit, rad od minimum 4 godine kao Inženjerski stažer (EI) ili Inženjer-u-treningu (EIT), te proći "Principe i praksu" ili PE (praktični inženjer ili profesionalni inženjer) ispite. Zahtjevi i koraci ovog procesa su postavljeni unaprijed od strane National Council of Examiners for Engineering and Surveying (NCEES), sadržanog od of licencnih odjela inženjerstva i geodezije koji reprezentiraju sve države i teritorije u SAD-u.
U većini razvijenih zemalja, određeni inženjerski zadaci, kao što je dizajniranje mostova, elektrocentrala i hemijskih centrala, moraju biti odobreni od strane profesionalnog ili ovlaštenog inženjera. "Jedino licencirani inženjer, naprimjer, može pripremiti, potpisati, udariti pečat i dostaviti inženjerske planove i crteže javnom autoritetu za odobrenje, ili pečatiti inženjerski rad za javne i privatne klijente." Ovaj zahtjev može biti pisan u državnom ili provincijskom zakonodavstvu, kao što su kanadske provincije, naprimjer Ontario ili Quebecov inženjerski akt.
U ostalim državama, kao npr. Australiji i UK, takva zakonodavstva ne postoje; ipak, praktično sva certificirajuća tijela održavaju etički kod nezavisan od zakonodavstva, očekuju od svih članova da se pridržavaju ili rizikuju protjerivanjem.
Plaće i statistike radne snage
Ukupan broj inženjera zaposlenih u SAD u 2009. bio je cca. 1,6 miliona. Od ovih, 239.000 su bili mašinski inženjeri (14,9%), druga najveća disciplina po veličini iza građevinskih inženjera (278.000). Ukupan broj poslova za mašinske inženjere u 2009. je projektovan da raste 6% tokom sljedeće decenije, sa srednjim startnim plaćama od 58.800 $ sa bachelor diplomom. Srednji godišnji prihod mašinskih inženjera u SAD radnoj snazi ​​je 80.580 $. Prosječni prihod je bio najveći pri radu za vladu (92.030 $), a najmanji u obrazovanju (57.090 $) od 2012.
Moderni alati
thumb|250px|Kosi pogled na četiri cilindra redne radilice sa klipovima
Većina mašinskih kompanija, posebno one u industijaliziranim nacijama, počele su primjenjivati inženjerstvo podržano računarom (CAE) programe u svoje postojeće procese dizajna i analize, uključujući 2D i 3D solid modeliranje dizajniranjem potpomognutim računarom (CAD). Ova metoda ima dosta koristi, uključujući lakše i iscrpnije vizualizacije proizvoda, mogućnost kreiranja virtualnih sklopova dijelova i jednostavnost korištenja u dizajnerskim interfejsima spajanja i tolerancija.
Ostali CAE programi obično korišteni od mašinskih inženjera sadrže alate upravljanja životnim ciklusom proizvoda (PLM) i alate za analizu korištene za obavljanje kompleksnih simulacija. Alati za analizu mogu biti korišteni da predvide odgovor proizvoda na očekivane napone, uključujući život pri zamoru i proizvodljivost. Ovi alati uključuju analizu konačnih elemenata (FEA), račuinarsku dinamiku fluida (CFD) i proizvodnju podržanu računarima (CAM).
Koristeći CAE programe, tim mašinskog dizajna može brzo i jeftino iterirati proces dizajna za razvoj proizvoda koji bolje zadovoljava troškove, performanse i ostala ograničenja. Nije potrebno kreirati fizički prototip dok se dizajn ne privede kraju, dopuštajući stotinama ili hiljadama dizajnova da budu provjereni, radije nego nekoliko relativnih. U dodatku, CAE programi analize mogu modelirati komplikovani fizički fenomen koji ne može biti riješen ručno, poput viskoelastičnosti, kompleksnog kontakta između dodirnih površina ili nenjutnovskih fluida.
Kako mašinstvo počinje da se spaja sa ostalim disciplinama, kao što je slučaj u mehatronici, višedisciplinarna optimizacija dizajna (MDO) se koristi sa ostalim CAE programima za automatizaciju i poboljšanje iterativnog procesa dizajna. MDO alati se motaju oko postojećih CAE procesa, dopuštajući ocjenu proizvoda da se nastavi čak i nakon što analitičar ode kući. Oni također primjenjuju sofisticiranu optimizaciju algoritmima za inteligentnije istraživanje mogućih dizajna, često nalazeći bolja, inovativna rješenja za složene višedisciplinske probleme dizajna.
Poddiscipline
Oblasti mašinskog inženjerstva mogu biti zamišljene kao kolekcija više mašinskih naučnih disciplina. Nekoliko ovih poddisciplina koje su obično izučavane na poddiplomskom nivou su prikazane ispod, sa jasnim objašnjenima i najčešćim primjenama svake. Neke od ovih poddisciplina su unikatne za mašinstvo, dok su ostale kombinacija mašinskog inženjerstva i jedne ili više drugih disciplina. Većina rada koje mašinski inženjer uradi koristi sposobnosti i tehnike od nekoliko ovih poddisciplina, kao i specijaliziranih poddisciplina. Specijalizirane poddiscipline, koje se opisuju u ovom članku, su radije predmet postdiplomskih studija ili na treningu na poslu, nego na dodiplomskom. Nekoliko specijaliziranih poddisciplina su diskutovane u ovoj sekciji.
Mehanika
thumb|250px|Mohrov krug, čest alat za proučavanje [[Mehanički napon|napona u mašinskom elementu]]
Mehanika je, u najopćenitijem smislu, proučavanje sila i njihovog utjecaja na predmet na koji djeluju. Obično, inženjerska mehanika se koristi za analizu i predvišanje ubrzanja i deformacije (elastične i plastične) objekata pod djelovanjem poznatih sila (također zvanih opterećenja) ili napona. Poddiscipline mehanike uključuju:
Mehatronika i robotika
thumb|Treniranje FMS-a sa robotom koji uči SCORBOT-ER 4u, radni sto CNC Mill i CNC Lathe
Mehatronika je kombinancija mehanike i elektronike. To je međudisciplinarna grana mašinskog, elektro i softverskog inženjerstva koja se bavi intergriranjem elektro i mašinskog inženjerstva za kreiranje hibridnih sistema. U ovom načinu, mašine mogu biti automatizirane korištenjem elektromotora, servo mehanizama i ostalih elektrosistema u konjunkciji sa posebnim softverom. Opći primjer mehatroničkog sistema je CD-ROM uređaj. Mehanički sistemi otvaraju i zatvaraju pogon, vrte CD i pomjeraju laser, dok optički sistem čita podatke na CD-u i pretvara ih u bitove. Integrirani softver kontrolira proces i komunicira sadržajima CD-a prema računaru.
Robotika je primjena mehatronike za kreiranje robota, koji su često korišteni u industriji da obavljaju zadatke koji su opasni, neugodni, ili ponavljajući. Ovi roboti mogu biti bilo kojeg oblika i veličine, ali svi su prethodno programirani i fizički komuniciraju sa okolinom. Za kreiranje robota, inženjer obično koristi kinematiku (da odredi raspon kretanja robota) i mehaniku (da odredi napone unutar robota).
Roboti se koriste obimno u industrijskom inženjerstvu. Dopuštaju biznisima da sačuvaju novac na rad, obave zadatke koji su ili preopasni ili preprecizni da bi ih ljudi obavili ekonomski, te da osiguraju bolji kvalitet. Više kompanija koriste redne linije robota, posebno u autoindustriji i neke fabrije su tako robotizirane da se mogu same održavati. Van fabrike, roboti se koriste za odlaganje bombi, istraživanju svemira i u mnogim drugim oblastima. Roboti se također prodaju za različite stambene aplikacije, od rekreacije do domaćinstava.
Strukturna analiza
Lom nije jednostavno opisan kada se dio slomi, nego je definiran kada se dio ne ponaša kako se očekivalo. Neki sistemi, kao perforirane top sekcije nekih plastičnih vreća, su dizajnirani da se slome/puknu. Ako se ovi sistemi ne slome, analiza loma može biti iskorištena da se otkrije uzrok.
Strukturna analiza se često koristi od mašinskih inženjera nakon što se lom dogodi, ili kada dizajniraju da spriječe lom. Inženjeri često koriste online dokumente i knjige kao one objavljene od ASM da im pomognu u determiniranju tipa loma i mogućih uzroka.
Strukturna analiza može biti korištena u uredu kada se dizajniraju dijelovi, u oblasti analize slomljenih dijelova, ili u laboratorijama gdje dijelovi mogu biti podloženi testovima loma.
Termodinamika
Termodinamika je primjenjena nauka korištena u nekoliko grana inženjerstva, uključujući mašinski i hemijsko inženjerstvo. U najjednostavnijem slučaju, termodinamika je proučavanje energije, njene upotrebe i transformacije kroz sistem. Obično, inženjerska termodinamika se bavi izmjenom energije iz jednog oblika u drugi. Kao primjer, automatizacijske mašine pretvaraju hemijsku energiju (entalpija) iz goriva u toplotu, a zatim u mehanički rad koji eventualno pokreće točkove.
Principi termodinamike se koriste u mašinstvu u oblastima prijenosa toplote, termofluida, i pretvaranja energije. Mašinski inženjeri koriste termonauku za dizajniranje mašina i elektrana, zagrijavanja, ventilacije i klima uređaja (HVAC), razmjenjivača toplote, hladnjaka, radijatora, frižidera, izolacije i drugo.
Dizajn i skiciranje
Drafting ili tehničko crtanje su načini kojima mašinski inženjeri dizajniraju proizvode i kreiraju instrukcije proizvodnim dijelovima. Tehnički crtež može biti računarski model ili šema crtana rukom koja pokazuje sve dimenzije potrebne za prouzvodnju dijela, kao i sklopne napomene, listu potrebnih materijala, i ostale relevantne informacije. Mašinski inženjer ili sposoban radnik koji kreira tehničke crteže može se nazvati drafter ili draftsman u SAD-u. Drafting je historijski bio dvodimenzionalni proces, ali CAD programi sada dopuštaju dizajneru da kreira u tri dimenzije.
Instrukcije za proizvodnju dijelova moraju biti dovedene do potrebne opreme, bilo ručno, preko programiranih instrukcija, ili korištenjem CAM-a ili kombinacije CAD/CAM programa. Opcionalno, inženjer može također ručno proizvesti dio koristeći tehničke crteže, ali ovo postaje rijetkost, sa razvijanjem CNC proizvodnje. Inženjeri primarno ručno proizvode dijelove u područjima primjenjenih sprejnih premaza, završne obrade i ostalih procesa koji ne mogu ekonomski ili praktično biti urađeni korištenjem mašine.
Crtež se koristi u skoro svakoj poddisciplini mašinstva i drugih grana inženjerstva i arhitekture. Trodimenzionalni modeli kreirani korištenjem CAD softvera su također često korišteni u FEA analizi i računarskoj dinamici fluida (CFD).
Granice istraživanja
Mašinski inženjeri konstantno guraju granice onoga što je fizikalno moguće u cilju proizvodnje sigurnijih, jefitinijih i efikasnijih mašina i mehaničkih sistema. Neke tehnologije su prikazane u nastavku.
Mikroelektromehanički sistemi (MEMS)
Mikromehaničke komponente kao što su opruge, zupčanici, fluidni i uređaji prijenosa toplote su proizvedeni iz različitih materijalnih supstrata kao što je silikon, staklo i polimeri kao SU8. Primjeri MEMS komponenti su akcelerometri koji se koriste kod automobila kao airbag senzori, moderni mobiteli, žiroskopi za precizno pozicioniranje i mikrofluidni uređaji korišteni u biomedicinske svrhe.
Zavarivanje trenjem (FSW)
Zavarivanje pomoću trenja, novi način zavarivanja, otkriven je 1991. od strane The Welding Institute (TWI). Inovativna tehnika steady state (ne-fuzijska) spaja materijale koji su prethodno nezavarivi, uključujući nekoliko legura aluminija. Igra bitnu ulogu u budućnosti konstruiranja aviona, potencijalno zamjenjujući zakovice. Trenutne primjene ove tehnologije uključuju zavarivanje šavova aluminija za glavne vanjske rezervoare Space Shuttlea, Orion Crew Vehicle testni predmet, Boeing Delta II i Delta IV Expendable Launch Vozila te SpaceX Falcon 1 rakete, pancir za desantne ratne brodove i zavarivanje krila i trupnih ploča na novoj Eclipse 500 letjelici firme Eclipse Aviation među rastućim oblastima djelatnosti.
Kompoziti
thumb|Kompozitna tkanina koja se sastoji od tkanih karbonskih vlakana
Kompoziti ili kompozitni materijali su kombinacija materijala koji omogućavaju bolje fizičke karakteristike nego jedan materijal. Istraživanje kompozitnih materijala unutar mašinskog inženjerstva obično se svodi na dizajniranje (i, naknadno, traženje primjena za iste) jačih ili više striktnih materijala prilikom pokušavanja smanjenja težine, osjetljivosti na hrđanje i ostale nepovoljne faktore. Kompoziti pojačani karbonskim vlaknom, naprimjer, se koriste u raznovrsnim primjenama kao što su svemirski brodovi i štapovi za pecanje.
Mehatronika
Mehatronika je sinergična kombinacija mašinskog, elektronskog i softverskog inženjerstva. Svrhva ove međudisciplinarne inženjerske oblasti je proučavanje automatizacije iz inženjerske perspektive i služi svrsi kontroliranja naprednih hibridnih sistema.
Nanotehnologija
Pri malim razmjerama, mašinstvo postaje nanotehnologija —jedan spekulativni cilj od kojeg je kreiranje molekularnog asemblera za kreiranje molekula i materijala putem mehanosinteze. Za sada taj cilj ostaje unutar istraživačkog inženjerstva. Oblasti trenutnog istraživanja mašinstva u nanotehnologiji uključuje nanofiltere, nanofilmove i nanostrukture, između ostalih.
Analiza metodom konačnih elemenata
Ova oblast nije novost, pošto analiza sa nazivima Finite Element Analysis (FEA) ili Finite Element Method (FEM) datira od 1941. Ali evolucija računara je učinila FEA/FEM metodu dobru opciju za analizu konstrukcijskih problema. Nekoliko komercijalnih kodova poput ANSYS, Nastran i ABAQUS se naširoko koriste u industriji za istraživanje i dizajn komponenti. Calculix je program otvorenog koda za FEM analizu. Neki softverski paketi za 3D modeliranje i CAD su dodali FEA module.
Ostale tehnike kao što su finite difference method (FDM) i finite-volume method (FVM) su kreirane za rješavanje problema vezane za prijenos toplote i mase, protok fluida, interakciju površina fluida itd.
Biomehanika
Biomehanika je primjena mehaničkih principa na biološke sisteme, kao što su ljudi, životinje, biljke, organi i ćelije. Biomehanika također pomaže u kreiranju protetičkih udova i umjetnih organa za ljude.
Biomehanika je usko vezana za inženjerstvo, jer često koristi tradicionalne inženjerske nauke za analizu bioloških sistema. Neke jednostavne primjene Njutnovske mehanike i/ili nauke o materijalima mogu dostaviti tačne aproksimacije mehanici više bioloških sistema.
Tokom posljednje decenije, FEM analiza je također ušla u biomedicinski sektor osvjetljavajući dalje inženjerske aspekte biomehanike. FEM se od tada stabilizirao kao alternativa za in-vivo hirurške procjene i dobio široko prihvatanje akademske zajednice. Glavna prednost računarske biomehanike leži u njenoj sposobonosti određivanja endo-anatomskog odgovora anatomije, bez prekoračivanja etičkih ograničenja. To je dovelo FE modeliranje do tačke da postane sveprisutno u nekoliko područja biomehanike, a nekoliko projekata je čak usvojilo otvorenog koda filozofiju (npr. BioSpine).
Akustično inženjerstvo
Akustično inženjerstvo se sastoji iz drugih poddisciplina mašinstva i predstavlja primjenu akustike. Akustično inženjerstvo je proučavanje zvuka i vibracije. Ovi inženjeri rade efikasno da smanje buku kod mehaničkih uređaja i u zgradama zvučnom izolacijom ili uklanjanjem izvora neželjene buke. Proučavanje akustike može obuhvatati raspon od dizajniranja efikasnijih slušnih aparata, mikrofona, slušalica ili studija za snimanje da se poboljša kvalitet zvuka u orkestarskoj dvorani. Akustično inženjerstvo se također bavi vibracijom različitih mehaničkih sistema.
Srodne oblasti
Proizvodno inženjerstvo, aerosvemirsko inženjerstvo i automobilska industrija su ponekad grupisani sa mašinskim inženjerstvom. Bachelor diploma u ovim područjima će obično imati razliku u nekoliko specijaliziranih oblasti.
Novak Đoković
Novak Đoković profesionalni je teniser iz Srbije i jedan od najboljih u historiji. Osvojio je 23 titule na Grand Slam turnirima, po čemu je vodeći na listi svih vremena u muškoj konkurenciji. Pobjedom na Roland Garrosu 2016. postao je osmi teniser u historiji koji je u karijeri osvojio sva četiri Grand Slam turnira, treći koji je bio vlasnik sve četiri titule u isto vrijeme i prvi koji je to uspio na tri podloge (tvrdoj, zemlji i travi). Također je stigao do finala na 56 turnira Masters serije, od kojih je 38 osvojio (od toga šest u 2015. godini, što je rekord za jednu sezonu). Pobjedom na Cincinnati Mastersu 2018. postao je prvi igrač u historiji koji je uspio osvojiti svih devet Mastersa. Ima i šest titula na Masters Cupu (od čega četiri uzastopno, po čemu je jedini u historiji). Također ima najveću zaradu od turnira u historiji. Rekorder je i po broju sedmica na broju 1 (389).
Osim toga, osvojio je bronzanu medalju na Olimpijskim igrama 2008. u Pekingu. Sa saigračima iz reprezentacije Srbije osvojio je Davis Cup 2010, a 2018. kao član tima Evrope osvojio je Laver Cup.
Magazin Time uvrstio ga je na svoju listu "100 najutjecajnijih ljudi na svijetu". Dobitnik je brojnih sportskih i drugih priznanja i nagrada.
Biografija
Rođen je 22. maja 1987. u Beogradu, kao najstariji sin oca Srđana i majke Dijane. Ima dva mlađa brata: Marka (r. 1991) i Đorđa (r. 1995). Reket u ruke prvi je put uzeo u teniskom kampu na Kopaoniku kad je imao četiri godine, a njegov prvi instruktor tenisa bila je Jelena Genčić. S 12 godina počeo je pohađati tenis na minhenskoj akademiji Nikole Pilića.
Često duhovito imitira druge tenisere, od kojih su mnogi njegovi prijatelji. Prvi put ih je javno imitirao na lakšem treningu tokom Roland Garrosa 2007 (snimci ovih imitacija, za koje Đoković tada nije znao da postoje, ubrzo su objavljeni na televiziji), a prve javne imitacije izveo je nakon pobjede nad Moyom na US Openu, kad je imitirao Nadala i Šarapovu.
Veliki je navijač Crvene zvezde, AC Milana i Benfike.
Kao junior
Đoković je 2001. bio trostruki prvak Evrope, u pojedinačnoj konkurenciji, parovima i ekipno. Sljedeće sezone postao je najbolji u Evropi u konkurenciji tenisera do 16 godina. Nakon pet odigranih ITF-turnira našao se na 40. mjestu svjetske juniorske liste. Kao junior je imao omjer od 35 pobjeda i 11 poraza u pojedinačnoj konkurenciji, odnosno 20 pobjeda i pet poraza u parovima. Kao član reprezentacije Jugoslavije 2001. došao je do finala juniorskog Davis Cupa za tenisere do 14 godina, u kojem je izgubio svoj meč u pojedinačnoj konkurenciji.
2003–2005.
Na početku profesionalne karijere Đoković je uglavnom igrao na čelendžerima i Futures turnirima, a našao se i na širem spisku reprezentacije SCG za mečeve protiv Obale Slonovače i Bugarske. Prvi Futures osvojio je u Beogradu u junu 2003, kao član TK Partizan, kad je u finalu savladao 4. nosioca i osvojio prvi ATP-bod. Te godine je stigao do još 2 polufinala Futuresa.
Godinu 2004. započeo je plasmanom u polufinale na Futuresu u Zagrebu, a 9. aprila debitirao je za Davis Cup reprezentaciju Srbije i Crne Gore u meču protiv Latvijca Jānisa Skroderisa, pobijedivši 2–0. Na Futuresu u Bergamu stigao je do polufinala, a osvojio je Futurese u Solnoku, Budimpešti i Beogradu. Prvi čelendžer osvojio je u Aachenu u novembru 2004. Nakon čelendžera u Beogradu u februaru 2005. Đoković je odlučio da se u budućnosti posveti samo profesionalnim turnirima.
2006.
U posljednjim danima 2005. i prvim 2006. igrao je s Anom Ivanović na Hopman Cupu, gdje su stigli do polufinala.
Prethodnu godinu završio je na 78. mjestu ATP-liste. Četvrtfinale na Roland Garrosu i osmina finala na Wimbledonu uvrstili su ga u 40 najboljih tenisera na ATP-listi. Nedugo poslije Wimbledona osvojio je svoju prvu titulu, Otvoreno prvenstvo Holandije u Amersfoortu, bez izgubljenog seta. Druga titula koju je osvojio, u Metzu, uvrstila ga je među prvih 20 tenisera na ATP-listi. Godinu je završio na 16. mjestu.
2007.
U prvoj sedmici januara osvojio je turnir u Adelaideu, pobijedivši u finalu Chrisa Guccionea. Dvije sedmice poslije, na prvom Grand Slam turniru sezone, Australian Openu, stigao je do osmine finala, gdje je izgubio od Federera.
Đoković je na Roland Garrosu stigao do prvog polufinala nekog Grand Slam turnira, gdje je izgubio od kasnijeg pobjednika, Nadala.
Na Wimbledonu 2007. Đoković je u četvrtfinalu savladao Kipranina Marcosa Baghdatisa 7–64, 7–69, 6–73, 4–6, 7–5, u meču koji je trajao 5 sati, samo 5 minuta manje od najdužeg meča u pojedinačnoj konkurenciji u historiji Wimbledona. Đoković je predao polufinalni meč Nadalu zbog povrede leđa i problema sa stopalom.
Sljedeći uspjeh na turnirima Masters serije bio je na Rogers Cupu u Kanadi. U finalu je savladao najboljeg tenisera svijeta, Rogera Federera, 7–62, 2–6, 7–62. Na putu do trofeja Đoković je savladao prvoplasiranog, drugoplasiranog i trećeplasiranog tenisera (Federera, Nadala i Roddicka) u tri uzastopna dana. Đoković je bio prvi teniser kome je to uspjelo još od Borisa Beckera 1994. Također je postao drugi teniser, poslije Tomáša Berdycha, koji je uspio savladati i Federera i Nadala otkad su postali dominantni na ATP-listi. Međutim, na Mastersu u Cincinnatiju sljedeće sedmice poražen je od Moye u 2. kolu bez dobijenog seta.
Na US Openu Đoković je stigao do finala, gdje ga je porazio Federer 6–74, 6–72, 4–6. Đoković je u drugom kolu savladao Štěpáneka 6–74, 7–65, 5–7, 7–5, 7–62, nakon gotovo pet sati igre.
Nakon manje povrede vratio se na turniru u Beču i osvojio petu titulu u sezoni, savladavši u finalu Stanislasa Wawrinku (6–4, 6–0).