cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Velika nagrada Meksika 2019.
Drugi trening
Vremena prvih pet vozača na drugom treningu.
Treći trening
Vremena prvih pet vozača na trećem treningu.
Albanci u Crnoj Gori
Albanci su najbrojnija neslavenska manjina u Crnoj Gori. Ukupni broj Albanaca u Crnoj Gori je 30.439, a što predstavlja oko 5% populacije. Albanska manjina živi uglavnom u jugoistočnim i istočnim djelovima Crne Gore, odnosno u općinama Ulcinj (71%), Plav (19%), Bar (6%), Podgorica (5%) i Rožaje (5%).
Lipica (Sežana)
mini|280px|Lipica, čuvena pasmina konja "[[Lipicaner"]] Lipica je naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Albanci u Crnoj Gori
Najveći albanski grad u Crnoj Gori je Ulcinj, sjedište Nacionalnog Savjeta Albanaca, najveće samoupravne institucije Albanaca u toj državi.
Lipica (Sežana)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Sežana.
Albanci u Crnoj Gori
Historija
mini|274x274piksel|Albanci u [[Cetinje, 1906. godine]] mini|274x274piksel|Broj Albanaca u Crnoj Gori od 1900. godine do 2011. godine Albanci u Crnoj Gori su autohtono stanovništvo. Nakon teritorijalne ekspanzije Crne Gore prema teritorijama nastanjene od strane Albanaca 1878. godine, Albanci su po prvi put postali građani te države. Albanci koji su uzeli crnogorsko državljanstvo su bili muslimani i katolici, a živjeli su u gradovima Bar i Ulcinj sa okuženjom, na obali rijeke Bojane i Skadarskoga jezera, kao i u Zatrijepču.
Lipica (Sežana)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lipica je imala 67 stanovnika.
Albanci u Crnoj Gori
Historija
Poslije Balkanskih ratova, u sastav Crne Gore su ušle nove teritorije nastanjene Albancima. Crna Gora je tada dobila deo Malesije, uključujući Hot i Grudu, odnosno grad Tuzi kao sjedište, Ana e Malit, Plav, Gusinje, Krajinu, Rugovu, Peć i Đakovicu. Na području Plava, Gusinja i Peći, lokalne crnogorske vlasti su u prvim mjesecima 1913. godine izvršile zločine nad muslimanima tih gradova.
Sa stvaranjem Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenca, nakon Prvog svjetskog rata, Albanci u Crnoj Gori su bili diskriminirani i oduzeta su im njhova prava. Položaj Albanca će se poboljšati u vrijeme Titove Jugoslavije. Sredinom XX vijeka u Crnoj Gori je živjelo oko 20.000 Albanaca i njihov broj će rasti sve do kraja tog vijeka. Od kraja XX vijeka broj Albanaca je počeo opadati kao rezultat migracija.
Kultura
desno|mini|412x412piksel|Albanska narodna nošnja sa teritorije općne [[Rožaje.]]
Jezik
Albanci u Crnoj Gori govore gegski dijalekat albanskog jezika, dok se po Popisu stanovništva u Crnoj Gori 2011. godine 32.671 govornika izjasnilo da im je albanski jezik maternji (5,27% populacije).
Albanski jezik (zajedno sa srpskim, bosanskim i hrvatskim jezikom) je jezik u službenoj upotrebi, službeno priznat kao manjinski jezik.
Vjera
Po vjerskoj pripadnosti, Albanci u Crnoj Gori su većina muslimani (73,13%), dok su ostali katolici (26,13%).
Obrazovanje
Vlada Crne Gore obezbjeđuje obrazovanje na albanskom jeziku u osnovnom i srednjom obrazovanju, dok od 2004. godine postoji samostalni studijski program za obrazovanje učitelja na albanskom jeziku na Univerzitetu Crne Gore.
Filip IV, kralj Kastilje
Filip IV (španski: Felipe IV; 8. april 1605. - 17. septembar 1665.) je bio kralj Španije i Portugala kao Filip III. Došao je na prijestolje 1621. godine i vladao je Portugalom do 1640. godine i Španijom do svoje smrti. Ostao je upamćen kao veliki pokrovitelj umjetnosti a vladao je Španijom u izazovnom razdoblju tokom Tridesetogodišnjeg rata. Nakon njegove smrti 1665. godine, Španska imperija se prostirala na 12,2 miliona kvadratnih kilometara.
Biografija
Rođen je u Valladolidu kao najstariji sin Filipa II i Margarete od Austro-Štajerske.
Njegova vladavina je, nakon početnog uspona, zaostala na političkom i vojnom planu. Zbog ovih propusta često mu se pripisuje postepena propast španskog carstva, dok je stvarni razlog bilo samo carstvo; bilo je preveliko da bi ga vodio samo jedan čovjek. Filip je, u svakom slučaju, sigurno posjedovao više odlučnosti, volje i znanja od njegovog nezainteresovanog oca.
Kako je 31. marta 1621. godine, sa šesnaest godina, naslijedio španska prijestolja, nije se osjećao spremnim voditi ogromnu imperiju. Dozvolio je da ga savjetuju najsposobniji ljudi koje je mogao naći. Filipov izbor savjetnika bio je mnogo bolji od onog koji je napravio njegov otac. Međutim, i onda kada je sazrio za upravljanje državom, Filip nije imao dovoljno samopouzdanja da se otrgne od uticaja raznih ministara kojima je prethodno bio prepustio vlast. Kada 1643. godine Filip ostaje bez savjetnika u kojeg je imao najviše povjerenja, već je bio izgubio volju da se posveti državi. Pokušao je spasiti svoje kraljevstvo, najgore organizovanu evropsku državu toga vremena, od propadanja, ali je nakon višestrukih frustracija vlast opet prepustio ljudima u koje je imao povjerenja. Ubrzo nakon nasljeđivanja španskih kraljevina, od tetke Izabele Klare Eugenije i tetka Alberta naslijedio je i zemlje Beneluksa. Dana 1. decembra 1640. godine, međutim, izgubio je portugalsku krunu.
Njegova politička opredijeljenja i ciljevi bili su identični onima koji je imao i njegov otac i njegov dedo: ojačati moć Habsburgovaca u Evropi, iskorijeniti protestante u Španiji i istovremeno promovirati katoličanstvo, ponovno zauzeti Holandiju, te proširiti španske prekookeanske posjede.
Njegovi su savremnici u njemu vidjeli ideale baroknog kraljevanja. U javnosti se trudio izgledati strogo i odlučno - viđen je kako se smije samo tri puta, ali njegov je dvor u stavrnosti bio dosta iskvaren. Stres koji je podnosio nakon smrti najstarijeg sina uzrokovao je njegovu smrt 1665. godine.
Gala (Otok)
Gala je naseljeno mjesto u sastavu općine Otok, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Gala je imala 806 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gala je imalo 1.087 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jermaine O'Neal
Jermaine L. O'Neal američki je NBA košarkaš. Visok je 211 cm i igra na pozicijama krilnog centra i centra. Trenutno je slobodan igrač, a posljednji klub za koji je nastupao jest Golden State Warriors. Najduže je nastupao za Indiana Pacerse, gdje je i imao najbolje rezultate.
NBA karijera
Na NBA draftu 1996. kao 17. pik izabrali su ga Chicago Bullsi i na dan drafta razmijenili u Portland Trail Blazerse. Igrajući za Blazerse s 18 godina i 1 mjesecom postao je najmlađi košarkaš koji je nastupio na NBA utakmici (kasnije je to postao Andrew Bynum). U utakmicama je ulazio kao rezerva i postizao oko 4 poena po utakmici.
Godine 2000. razmijenjen je u Pacerse, gdje je u prvoj sezoni postao starter i postizao 12,9 poena po utakmici. U sezoni 2001/02. popravio je svoje statistike na 19 poena, 10,5 skokova i 2,3 blokade po utakmici, što mu je donijelo nagradu za igrača koji je najviše napredovao. Iste sezone izabran je u All-NBA tim, kao i u sezonama 2002/03. i 2003/04. Šest puta biran je u All-Star tim.
Zetska banovina
Zetska banovina je bila banovina (pokrajina, regija) u Kraljevini Jugoslaviji od 1929. do 1941. godine. Ova banovina se u većem dijelu nalazila na području današnje Crne Gore, dok su manji dijelovi pripadali današnjoj Srbiji, Kosovu, Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. Dobila je ime po rijeci Zeti, koje je bilo u upotrebi i u Srednjem vijeku i odnosilo se na današnju Crnu Goru. Administrativno središte Zetske banovine je bilo Cetinje.
Godine 1939., dominantno hrvatska područja Zetske banovine od Boke Kotorske do Pelješca, uključujući i Dubrovnik, su pripojena Hrvatskoj banovini.
Godine 1941., u Drugom svjetskom ratu, Sile Osovine su okupirale Zetsku banovinu. Nekoliko manjih područja oko Boke Kotorske su aneksirana od strane fašističke Italije, dok je ostatak postao dio okupacione zone Italije u Crnoj Gori i Albaniji. Istočna područja su postala dio okupacione zone nacističke Njemačke u Srbiji, dok su zapadna područja pripojena Nezavisnoj Državi Hrvatskoj.
Tetrafobija
mini|200px|Lift u jednoj zgradi u [[Šangaju gdje su preskočeni brojevi 4, 13 i 14]] Tetrafobija je averzija ili strah od broja 4. Najčešće se javlja u zemljama Istočne Azije kao što su Kina, Japan, Koreja i Tajvan.
Posebna se pažnja obraća izbjegavanju broja 4 tokom praznika ili u slučaju bolesti u porodici, naročito u kineskoj kulturi. Tako se izbjegavaju svi brojevi koji u sebi sadrže brojku 4 kao 14, 24, i sl. U ovim zemljama, spratovi sa ovim brojevima se preskaču u zgradama, hotelima, kao i u bolnicama. Stolovi označeni brojevima 4, 14, 24 i sl. također se izbjegavaju na večerama povodom vjenčanja ili drugih društvenih okupljanja. U kompleksima za stanovanje blokovi zgrada koji bi trebali da nose brojeve 4, 14, 24 i sl. obično nose brojeve 3A, 13A, 23A itd.
U Hong Kongu, u zgradama kao što su Vision City i The Arch, preskočeni su spratovi od 40 do 49, tako da odmah poslije 39. sprata je 50. sprat. Ovo zbunjuje ljude koji nisu svjesni tetrafobije i vjeruju da navedeni spratovi nedostaju.
U Kini serije vojnih aviona počinju sa brojem 5, kao u slučaju aviona, a tajvanska i južnokorejanska mornarica ne koriste broj 4 na svojim brodovima.
2-hloropropionska kiselina
2-hloropropionska kiselina je hemijski spoj koji spada u karboksilne kiseline. Hemijska formula joj je CH3CHClCO2H. To je bezbojna tekućina, jedna od najjednostavnijih hiralnih hlorokarboksilnih kiselina. Od nedavno je dostupna u formi pojedinačnog enantiomera. Veoma je otrovna i korozivna.
Dobijanje
U vidu čistog S enantiomera može se dobiti iz alanina putem diazotizacije.
Reakcije
Redukcija S-2-hloropropionske kiseline sa litij aluminij-hidridom daje S-2-hloropropanol, najjednostavniji hloroalkohol. Ovaj alkohol može putem ciklizacije djelovanjem kalij-hidroksida, izazvati dehidrohalogenaciju te kao rezultat dati epoksid R-metiloksiran.
Sigurnost
Općenito, α-halokarboksilne kiseline i njihovi esteri su sredstva pogodna za alkilaciju, te se s njima mora pažljivo rukovati. 2-hloropropionska kiselina je neurotoksin.
Sudići (Ilijaš)
Sudići su naseljeno mjesto u općini Ilijaš, Bosna i Hercegovina.
Stephen Hawking
Stephen William Hawking (8. januar 1942 – 14. mart 2018) bio je britanski teoretski fizičar. Poznat je po svom doprinosu u poljima kosmologije i kvantne gravitacije, posebno u kontekstu crnih rupa. Također je postigao uspjeh sa popularističkim radovima u kojima raspravlja o kozmologiji uopšte, to uključuje i najtiražniji A Brief History of Time, koji je zauzeo prvo mjesto na listi bestselera britanskog Sunday Times-a, ostajući 237 sedmica na prvom mjestu.
On je svjetki priznat fizičar čija naučno-istraživačka karijera traje preko 40 godina. Njegove knjige i javna pojavljivanja su napravila od njega slavnu akademsku ličnost.
Hawking je bio profesor matematike na univerzitetu Cambridge tridest godina, od 1979. do odlaska u penziju 1. oktobra 2009.
U mladosti je obolio od amiotrofične lateralne skleroze (ALS), paralizirajuće bolesti koja uzrokuje slabljenje tjelesnih mišića. Potpuno nepokretan, u kolicima, vremenom je izgubio i sposobnost govora, pa s okolinom komunicira jedino uz pomoć kompjuterskog sintetizatora glasa. Bolest nije štetila njegovom mozgu tako da se je uspješno posvećivao svom teoretskom radu.
Dinamika fluida
Dinamika fluida je poddisciplina mehanike fluida kojase bavi strujanjem fluida: fluida (tečnosti i plinovi) u kretanju. I sama dinamika fluida ima nekoliko poddisciplina, uključujući aerodinamiku (proučava kretanje plinova) i hidrodinamiku (proučava tečnosti u kretanju). Dinamika fluida ima širok spektar primjene, uključujući računanje sila i momenata na avionima, određivanje masenog protoka goriva kroz cijevovode, predviđanje vremena, i td.
Jednačine u dinamici fluida
Fundamentalni aksiomi dinamike fluida su zakoni o održanju, specifično, zakon održanja mase, održanje linearnog momenta (također poznati kao Newtonov drugi zakon kretanja), te zakon održanja energije (također poznat i kao Prvi zakon termodinamike). Svi ovi zakoni bazirani su na klasičnoj mehanici, a modifikovani su u kvantnoj mehanici i teroriji relativnosti. Izraženi su pomoću Reynoldsove transportne teoreme.
Magnetohidrodinamika
Magnetohidrodinamika je multidisciplinarno proučavanje strujanja fluida koji provode elektricitet u elektromagnetnim poljima. Primijeri takvih fluida su plazme, tečni metali, te slana voda. Jednačine strujanja fluida riješene su simultano sa Maxwellovim jednačinama elektromagnetizma.
NGC 4877
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018 (OFC) - 1. krug
'''Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018 (OFC) - 1. krug, odnosno Kvalifikacije za OFC Kup nacija 2016.''' je bilo nogometno takmičenje koje se igralo u sklopu kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018. godine. Utakmice prvog kruga kvalifikacija su odigrane 31. augusta i 4. septembra 2015. godine na Tongi.
Format takmičenja
U takmičenju prvog kruga kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018. iz OFC konfederacije učestvovalo je četiri ekipe. Takmičenje u prvom krugu kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo, odnosno kvalifikacija za OFC Kup nacija 2016. se igralo po Bergerovom sistem takmičenja. Pobjednik grupe se kvalificirao na OFC Kup nacija 2016. Takmčenje je odigrano u Tongi.
Timovi učesnici
U aprilu 2014. godine nogometna konfederacija Okeanije je objavila odluku da će četiri najslabije rangirane ekipe (na osnovu FIFA rang liste) učestvovati u kvalifikacijama za OFC Kup nacija 2016. u kojim će se najuspješnija ekipa pridružiti ostalim učesnicima na prvenstvu:
Rezultati
Raspored utakmica je objavljen 30. jula 2015. godine, nakon izvlačenja rasporeda takmičenja koje je održano u sjedištu OFC-a u Aucklandu, Novi Zeland. Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu, UTC+13.
Lista strijelaca
U kvalifikacijama je u 6 odigranih utakmica postignuto 17 golova što je u prosjeku iznosilo 2.83 postignutih golova po utakmici.
Firefox
Mozilla Firefox (ili samo Firefox) jest besplatni veb-preglednik otvorenog kôda koji razvijaju Zadužbina Mozilla i njena podružnica Mozilla Corporation. Firefox je dostupan na operativnim sistemima Windows, macOS i raznim distribucijama Linuxa, dok je Firefox for Android dostupan na Androidu (ranije se zvao Firefox for mobile i bilo ga je moguće pokrenuti na sada obustavljenom sistemu Firefox OS); sve ove verzije koriste raspoređivačku mašinu Gecko da bi iscrtali veb-stranice. Još jedna verzija, Firefox for iOS, objavljena je krajem 2015. za Appleov operativni sistem iOS, ali ova verzija ne koristi Gecko zato što Apple primorava druge preglednike da koriste ugrađeni WebKit.
Firefox su napravili članovi Mozilline zajednice 2002, a prvobitno se zvao "Phoenix". Želja im je bila da naprave zaseban veb-preglednik, odnosno da ne bude dio internetskog paketa Mozilla Application Suite. Čak i tokom faze beta-testiranja, pokazao se popularnim među testerima i dobio je pohvale na račun brzine, sigurnosti i mogućnosti instaliranja raznih dodataka u uporedbi s Internet Explorerom 6 koji je tada bio najkorišteniji preglednik. Firefox je objavljen u novembru 2004. Preuzet je 60 miliona puta u prvih devet mjeseci, što je bio prvi put da neki preglednik ozbiljno zaprijeti monopolu Internet Explorera. Firefox se smatra duhovnim nasljednikom Netscape Navigatora, budući da je Mozillinu zajednicu stvorio Netscape 1998. prije nego što ih je preuzeo AOL.
Najveći tržišni udio Firefoxa bio je 32% krajem 2009, što je verziju 3.5 privremeno učinilo najpopularnijim preglednikom na svijetu. Tržišni udio kasnije je opao kako je sve više ljudi počelo koristiti konkurentni preglednik Google Chrome. Prema podacima iz januara 2016, Firefoxov tržišni udio širom svijeta iznosi od 9% do 16% kao "računarski" preglednik, što ga čini drugim veb-preglednikom po popularnosti. Firefox je i dalje najpopularniji preglednik na Kubi, u Eritreji, Njemačkoj, odnosno udio mu je 85,93%, 79,39% i 37,01% u tim zemljama. Također je najpopularniji računarni preglednik u mnogim afričkim zemljama. Prema Mozilli i podacima iz decembra 2014, preglednik ima pola milijardi korisnika širom svijeta.
Verzija 3.0
Verzija 3.0 planira da uđe u Ginisovu knjigu rekorda kao najviše preuzet software u roku 24 sata sa interneta. U roku prvih 24 sata Firefox je preuzet preko 8 miliona puta. Trenutno se čeka potvrda iz Ginisove knjige rekorda.
Tržišna prihvaćenost
mini|desno|200px|Tržišni udio Mozilla Firefoxa Korisnici Interneta su jako brzo prihvatili Firefox uprkos dominaciji Internet Explorera. Popularnost Internet Explorera naglo pada lansiranjem Firefoxa na tržište. Istraživanja pokazuju da Firefox zauzima 25% tržišta web preglednika. U Evropi je taj postotak još i veći i kreće se oko 50%.
Lisjaki
mini|280px|Lisjaki, detalj Lisjaki su naseljeno mjesto u sastavu općine Komen, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lisjaki su imali 43 stanovnika.
Bosna (regija)
200p|mini|desno|Navodna granica bh. podregije Hercegovine (svijetla boja). Današnja država Bosna i Hercegovina čini istovremeno i geografsku regiju poznatu pod imenom Bosna kao često skraćivani naziv Bosne i Hercegovine, kako u zemlji tako i izvan nje. Službene granice njene južne podregije Hercegovine ne postoje, kao ni ostalih podregija: Podrinja, Posavine i Krajine. Riječ je o podregijama (pojmovno-nerazgovjetnim subordiniranim regijama) a ne regijama, pošto nakon nabrajanja istih preostaje nedefinirana teritorija za koju ne postoji zaseban autohtoni regionalni naziv nego je se, u nedostatku istog, naziva središnjom Bosnom. Tako je ime Bosna i u historijskom te geopolitičkom kontekstu uobičajeno za naziv (pretače) današnje države Bosne i Hercegovine.
Veći dio regije obuhvata Dinaride. Proteže se na sjever do južne granice Panonske nizije, sa rijekama Savom i Drinom kao sjevernom odnosno istočnom granicom.
Historija
Prvi poznati vladar Bosne knez Stjepan Bosanski vladao današnjim područjem Gornje Bosne, a za uže visočko polje Pavao Anđelić tvrdi da je bilo jezgro iz kojeg su doseljeni Slaveni u 7. i 8. vijeku teritorijalno širili dalje ime Bosne. Mjesto zvano Bosna se spominje u u 17 srednjovjekovnih izvora, a Anđelić je Bosnu definirao naseljem tipa teritorijalne općine, koje se nalazilo na visočkom polju.
Zemlja dobija ime "Bosna i Hercegovina" 1853. godine kao rezultat političkih previranja u regionu. Naime, u to vrijeme je i Hrvatska preimenovana u "Hrvatska, Slavonija i Dalmacija". Međutim, za razliku Bosne i Hercegovine, Hrvatska se nedugo zatim uspjela osloboditi takvog kolonijalnog imena odnosno statusa.
Klima
Klima regiona Bosne obuhvata dva glavna pojasa: mediteranski te kontinentalni.
Poznate ličnosti
Ivo Andrić, Musa Ćazim Ćatić, Irfan Horozović, Miljenko Jergović, Hasan Kikić, Skender Kulenović, Safet Plakalo, Izet Sarajlić, Meša Selimović, Abdulah Sidran, Derviš Sušić.
Benjamin Filipović, Ademir Kenović, Sulejman Kupusović, Zaim Muzaferija, Mustafa Nadarević, Danis Tanović, Srđan Vuletić, Pjer Žalica.
Silvana Armenulić, Željko Bebek, Halid Bešlić, Zdravko Čolić, Zaim Imamović, Dino Merlin, Kemal Monteno, Hanka Paldum, Davorin Popović, Nedžad Salković.
Elvir Baljić, Elvir Bolić, Mirza Delibašić, Asim Ferhatović, Razija Mujanović, Predrag Nikolić, Ivica Osim, Safet Sušić,.
Ban Borić, Ban Kulin, Tvrtko I Kotromanić, Stjepan II Kotromanić, Husein-kapetan Gradaščević, Mehmed Spaho, Rodoljub Čolaković, Hamdija Pozderac, Alija Izetbegović.
NGC 1863
NGC 1863 (također poznat kao ESO 56-SC77) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 5. septembra 1826. godine.
Genocid u Bosni i Hercegovini
frame|desno|Logoraši u koncentracionom logoru Manjača, 1992. godine. Slika međunarodnog odbora Crvenog križa. mini|desno|250px|Ukop 505 identificiranih Bošnjačkih civila ([[11. juli 2006)]] Pod pojmom genocid u Bosni i Hercegovini se uglavnom misli: bilo na genocid u Srebrenici kojeg su izvršile snage Vojske Republike Srpske u Srebrenici jula 1995, sa ciljem (dolus specialis) uništenja svih Bošnjaka u tom području, ili na genocid u širem kontekstu označavajući zločin protiv čovječnosti i ratne zločine tokom rata u Bosni i Hercegovini od 1992. do 1995. godine. Tim pojmom se opisuje kampanja etničkog čišćenja i ubijanja koju su izveli pripadnici srpske vojske te, u dosta manjoj mjeri, pojedini hrvatski ekstremisti na područjima pod svojom kontrolom: tzv. Republikom Srpskom i Herceg-Bosnom. Sva ubijanja tokom kampanje genocida su bila uglavnom iz političkih, rasnih i vjerskih razloga u kontekstu sistematskog napada na bošnjačko stanovništvo. Ovaj pojam se uglavnom upotrebljava u akademskim raspravama  te u institucijama koje štite ljudska prava.
Od 97.207 dokazanih i dokumentovanih žrtava, 83% su bili Bošnjaci. Ovaj broj bi bio još mnogo veći da preživjeli iz Srebrenice nisu prijavili svoje poginule kao pripadnike vojske, da bi u postratnom periodu mogli dobiti minimalnu socijalnu nadoknadu u vidu pomoći porodicama šehida i poginulih boraca. Ukupna cifra bi također mogla narasti za oko 10.000, zbog tekućih istraživanja koje provode entitetske Komisije za traženje nestalih.
Godine 2001, Međunarodni sud za ratne zločine počinjene u bivšoj Jugoslaviji (ICTY) je presudio da je Srebrenički masakr bio genocid.
Dana 26. februara 2007, Međunarodni sud pravde (ICJ), u slučaju Bosanskog genocida, u skladu i na osnovu ranije dobivenih dokaza od ICTY-ja donio je isti zaključak i proglasio tragediju u Srebrenici genocidom. Iako su ponuđeni brojni dokazi o masovnim ubistvima, o opsadi Sarajeva, brojnim silovanjima, etničkom čišćenju i mučenjima izvršenim od raznih srpskih vojnih i paravojnih snaga, kao i bivše JNA i vojske Srbije, u svim dijelovima BiH, a naročito u Prijedoru, Banjoj Luci i Foči, kao i koncentracionim logorima; sud je presudio da su kriteriji genocida sa specifičnim ciljevima (dolus specialis) uništenja Bošnjaka ispunjeni samo u Srebrenici i istočnoj Bosni.
Sud je zaključio da su zločini, uključujući masovna ubistva, silovanja, protjerivanja, uništavanja i deportaciju, počinjeni tokom rata, bili akt genocida u skladu sa Konvencijom o genocidu, ali ti zločini nisu sami po sebi (per se) genocid.
Sveta tri kralja
Prema Evanđelju po Mateju, došli su s istoka u Jerusalem, da se poklone Isusu. Pratili su zvijezdu repaticu, betlehemsku zvijezdu. U Jerusalimu, primio ih je kralj Herod I Veliki, koji ih je želio prevariti, s ciljem da mu kažu, gdje se Isus rodio, tako da ga može ubiti. Kada su pronašli Isusa, darovali su mu tri dara: tamjan (kao Bogu), zlato (kao kralju) i plemenitu mast, smirnu (kao čovjeku). Potom im Bog zapovijedi, da se ne vraćaju Herodu i vrate se drugim putem u svoju zemlju. Tri kralja su predstavnici paganskih naroda, koje je Bog pozvao u svoje kraljevstvo, time što im je javio rođenje Spasitelja.
Poslije smrti triju kraljeva njihove su relikvije odnesene u Carigrad, nakon što ih je pronašla Sv. Jelena, a odande su kasnije otišle u Milano i napokon u Köln u najljepšu njemačku katedralu, gdje su i danas. Melkior je zaštitnik putnika i Svjetskog dana mladih, a Baltazar oboljelih od epilepsije. Spomendan se slavi 6. januara, zapovijedani je katolički praznik i neradni dan. Praznikom Bogojavljenja ili Tri kralja zaključuje se središnji skup božićnih običaja.
IC 1719
IC 1719 (također poznat kao ESO 353-27, MCG -6-4-59 i PGC 6020) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 265 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 1,60 (124 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (93 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 4. septembra 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Papa Lav X
Papa Lav X (rođen kao Giovanni de' Medici, Firenca, 11. decembar 1475. - Rim, 1. decembar 1521.), papa od 1513. do svoje smrti.
Iako je ovaj učeni papa i humanista i pravi predstavnik renesanse u Evropi rastrganoj teološkim borbama, često je bio kritikovan kao nedorastao svojoj službi. Njegovi protivnici pripovjedaju da je svome bratu Julijanu 11. marta 1513. rekao; „Budući da nam je Bog dao papstvo, uživajmo u njemu."
Protiv prakse prodaje pomilovanja ustao je Jan Hus kao i Martin Luther, koji je 31. oktobra 1517, povodom dolaska Johanna Tetzela objesio svojih „95 teza o pomilovanjima" na vrata crkve u Wittenbergu.
15. juna 1520. Lav X je objavio bulu Exsurge Domine kojom je osudio neke od Lutherovih teza, te mu zaprijetio izbacivanjem iz Crkve ne povuče li ih za 60 dana. Luter se nije obazirao na taj poziv, a bulu je spalio na gradskom trgu.
3. januara 1521. papa je izbacio Martina Luthera bulom Decet Romanu Pontefici.
1. decembra iste godine papa Lav umire, te biva sahranjen u bazilici Sveta Marija nad Minervom.
Malikijski mezheb
Malikijski mezheb ( arapskiمالكي) jeste jedan od četiri škole fikha ili vjerskog zakona u sunitskom islamu. On je drugi po brojnosti od četiri mezheba, kojeg slijedi oko 25% od muslimana, uglavnom u Sjevernoj i Zapadnog Africi, Ujedinjenim Arapskim Emiratima, Kuvajtu, te u nekim dijelovima Saudijske Arabije. U prošlosti, također su ga slijedili u dijelovima Evrope pod islamskom vladavinom, posebno u islamskoj Španiji i Sicilijanskom emiratu.
Malik, imam Hidžraha
Malik je jednom bio osuđen na bičevanje od strane guvernera Medine, rođaka halife Abū al-Mansur Ja'far zbog prenošenja hadisa o tome da razvod dobiven pod prisilom je nevažeći. Hadis je o tom pitanju da li je imao važnu političku implikaciju, jer je podržavao one koji su tvrdili da je halifin autoritet bio sličnog karaktera tj. nevažeći jer je, također, bio osiguran preko sredstava prisile. Na kraju, Malik je primoran da paradira ulicama u sramoti i naređeno je da se sam javno vrijeđa. Kažu da je on tad rekao: Kada se o incidentu izvijestio al-Mansur, naređeno je da Malik bude otpušten, a njegov rođak da bude kažnjen.
Razlike u namazu u odnosu na druge mezhebe
Postoje male razlike u uobičajenim metodama Salat, ili namaza u Malikijskom mezhebu.
Astronomija
Astronomija, koja etimološki znači "zakon zvijezda" (od grč. astronomia = astros+nomos) je nauka koja obuhvata promatranje i objašnjenje događaja koji se dešavaju izvan Zemlje i njene atmosfere. Ona izučava porijeklo, evoluciju, te fizikalna i hemijska svojstva tijela koja možemo promatrati na nebu (a koja se nalaze izvan Zemlje) kao i procese koji ih obuhvataju.
Astronomija je jedna od onih nauka gdje amateri igraju još ključnu ulogu, posebno u otkrićima i promatranju prolaznih pojava. Astronomiju ne treba miješati s astrologijom, pseudonaukom koja pokušava predvidjeti ljudsku sudbinu na osnovu praćenja putanja nebeskih tijela. Iako ove dvije naučne oblasti dijele isto porijeklo, ipak se mnogo razlikuju.
Naučnici koji se bave astronomijom se zovu astronomi. Astronomi koriste naučni metod dok astrolozi ne koriste.
mini|300p|desno|Mauna Kea obzervatorije.
mini|desno|250px|[[Gravitacione leće (slika sa Svemirskog teleskopa Hubble).]]
mini|desno|250px|[[Messier 1|Maglina Rakovica je ostatak supernove (slika sa Svemirskog teleskopa Hubble).]]
= Grane astronomije =
Podjela prema elektromagnetskom spektru
mini|250p|Veliki sateliti koji služe za proučavanje neba Optička i radioastronomija se praktikuje u prizemljenim opservatorijama,jer je atmosfera prozirna pri ovim talasnim dužinama.Vodena para teško apsorbuje infracrvenu svjetlost,pa se opservatorije za astronomiju infracrvenog zračenja lociraju na visokim i sušnim mjestima, te u Svemiru.
Atmosfera je neprozirna pri talasnim dužinama koje koriste röntgenska astronomija, astronomija gama-zračenja, ultraljubičasta astronomija i astronomija dalekog infracrvenog zračenja, pa se opservacije mogu izvoditi samo iz balona ili svemirskih opservatorija.
Historija razvoja astronomije
Astronomija je vjerovatno jedna od najstarijih prirodnih nauka čiji počeci sežu u daleku prošlost. Rana astronomija se zasnivala na posmatranju i predviđanju kretanja vidljih nebeskih tijela, naročito planeta i zvijezda.
Drevne kulture su nebeska tijela poistovjećivali sa božanstvima i duhovima. Dovodile su u vezu ova tijela i njihove putanje sa fenomenima poput kiše, sušnih sezona, plime i oseke. Postoji općeprihvaćeno mišljenje da su prvi "profesionalni" astronomi bili svećenici i da je njihovo poimanje nebesa smatrano "božanskim".
Grčki su astronomi dali veliki doprinos razvoju astronomije, ali se napredak u Evropi gotovo zaustavio u srednjem vijeku, dok je u islamskom svijetu astronomija cvjetala i doživljavala renesansu i veliki napredak. Arapski astronomi su bili veoma napredni i njihova djela su. I dan danas većina najsjajnijih zvijezda nosi arapska imena ili korijen iz tih imena. Djela Nikole Kopernika su predlagala heliocentrični sistem. Njegovo djelo su zaštitili, proširili i prepravili po svom ukusu Galileo Galilei i Johannes Kepler. Posljednji od njih dvojice je predvidio sistem koji tačno u detalje opisuje kretanja planeta oko Sunca kao središta. Međutim on nije razumio osnove zakona o kojima je pisao, te je to prepušteno Newtonovom pronalasku nebeske dinamike i njegovom zakonu gravitacije, koji predstavlja konačno objašnjenje kretanja planeta.
Astrofizika je tek postala mogućom kada se došlo do shvatanja da elementi koji sačinjavaju druga nebeska tijela sačinjavaju i Zemlju, i da za njih vrijede isti fizikalni zakoni. Zvijezde su otkrivene mnogo kasnije da bi bili daleki objekti, i s pojavom spektroskopije dokazano je da su vrlo slične našem Suncu, ali s različitim rangom temperatura, masa i veličina. Postojanje naše galaktike, Mliječnoga Puta, kao zasebne grupe zvijezda je međutim tek dokazano o XX vijeku, zajedno s postojanjem "vanjskih galaktika", i ubrzo kasnije sa širenjem Svemira uočenom pri udaljavanju većine galaktika od nas.
Kosmologija, disciplina koja je usko povezana sa astronomijom, je učinila veliki napredak tokom XX vijeka, s modelom vrućeg velikog praska teško podržanim astronomskim i fizikalnim dokazima, kao što su kosmičko pozadinsko mikrovalno zračenje, Hubbleov zakon i kosmološko mnoštvo elemenata.
= Astronomska pomagala = mini|250px|desno|Galileov teleskop, replika
Josipa Lisac
desno|mini|Josipa Lisac Josipa Lisac (Zagreb, 14. februar 1950) hrvatska je pjevačka diva i jedna od najvažnijih pjevačica pop muzike na području nekadašnje Jugoslavije. Raznovrsnost njenog talenta je uočljiva kroz njenu sklonost ka brojnim eksperimentima, počevši od njenih: pozorišnih nastupa (Pijana noć 1918, dramatizacija po romanu Pijana novembarska noć 1918 Miroslava Krleže), (rock-opere Gubec-Beg, preko jazza do bosanske sevdalinke ("Omer beže" i "Niz polje idu, babo, sejmeni"), dalmatinske klapske pjesme ("Dalmatino, povišću pritrujena"), makedonske narodne pjesme ("Kalino mome") pa sve do romske muzike gdje je u duetu sa Šabanom Bajramovićem otpjevala pjesmu "Đelem đelem." Živi u Zagrebu.
Rane godine
Josipa Lisac je već u 10-oj godini kao muzički veoma nadareno dijete postala član Dječijeg hora Radio-televizije Zagreb, čime je započela njena pjevačka karijera. Pjevajući u horu ozbiljan muzički repertoar, od starih sakralnih pjesama, preko klasične i moderne avantgarde, pa sve do etničke tradicionalne muzike, dobila je prvo i kasnije bogatije muzičko obrazovanje. Godine 1962. njihov hor, pod dirigentskom palicom maestra Dinka Fie, osvojila je prvu nagradu na takmičenju u Francuskoj za najbolji dječiji hor na svijetu. Iako je Josipa Lisac odrasla uz muziku Monteverdija, Bacha, Beethovena i Brittena, brzo je pokazala zanimanje za rok muziku. Kao tinejdžerka u 17-oj godini postala je pjevačica popularne rok grupe O'Hara, a kasnije i grupe Zlatni akordi.
Proboj na muzičkoj sceni
Godine 1968. započinje samostalnu karijeru uspješnim nastupom na Opatijskom festivalu na kojem je izvela pjesmu Arsena Dedića "Što me čini sretnom." Ovim svojim prvim samostalnim nastupom izazvala je veliko zanimanje slušalaca, gdje je u svom pjevanju preradila sve što je najbolje iz najrazličitijih muzičkih žanrova. Time je ujedno i najavila dolazak značajne pjevačke ličnosti na tadašnjoj jugoslovenskoj muzičkoj sceni. Karijeru nastavlja na festivalima izvodeći pjesme Arsena Dedića ("Krenule su lađe", "Život moj") i Zdenka Runjića ("Oluja", "Kapetane moj"). Ključni momenat u njenoj muzičkoj karijeri predstavlja prvi samostalni LP "Dnevnik jedne ljubavi" koji se smatra za jedan od najboljih prvenaca u domaćoj pop muzici. Pjesme na ovom muzičkom albumu potpisuju Karlo Metikoš i Ivica Krajač, dok je Brane Živković radio produkciju. Josipa Lisac je ovu ploču snimila sa najboljim muzičarima tadašnje zagrebačke muzičke scene, okupljene oko jazz krugova i grupe Time. Na snimanju ploče učestvovali su: Dado Topić, gitarista Vedran Božić, gitarista Slobodan Bodo Kovačević, klavijaturista Tihomir Pop Asanović, flautista i pijanista Brane Živković, basista Mario Mavrin, bubnjar Ratko Divjak, perkusionista Braco Doblekar i mnogi drugi. Za prateće pjevanje bile su zadužene: Zdenka Kovačiček, Dubravka Zubović i Ksenija Erker.
U to vrijeme Josipa se udala za Karla Metikoša koji postaje oslonac njene dalje muzičke karijere. Ubrzo objavljuje kompilacijsku ploču "Najveći uspjesi 1968 - 1973" na kojoj je izbor njenih najuspješnijih pjesama sa muzičkih singlova. Nakon toga Josipa Lisac se okušala sa izuzetnom i zahtjevnom ulogom djevojke Jane u rock operi Gubec-Beg, koju su napisali Ivica Krajač, Karlo Metikoš i Miljenko Prohaska. Ova opera je premijerno bila izvedena 8. marta 1975. godine. Imala je 212 izvedbi, a obišla je ne samo cijelu Socijalističku Federativnu Republiku Jugoslaviju, već i gradove: Trst, Rim, Sankt Peterburg (tadašnji Lenjingrad) i Budimpeštu. Gotovo pola miliona ljudi je slušalo operu Gubec Beg. Najpoznatija i najizvornija arija iz rok opere bila je "Ave Maria", koja je danas i dalje važan dio koncertnog repertoara Josipe Lisac. Godine 1976. sa džez grupom pod nazivom Josipa Lisac & B.P. Convention Big Band International snimila je gramofonsku ploču, na kojoj su svirali neki od poznatih muzičara iz tadašnjeg svijeta džez muzike: Ernie Wilkins, Clark Terry i Gianni Basso. Producentski posao su obavili Karlo Metikoš i Boško Petrović.
Muzički izlet u Sjedinjene američke države
Naredne godine zajedno sa Karlom Metikošem Josipa odlazi u SAD, gdje su ostali 3 godine sarađujući i snimajući sa tadašnjim svjetski poznatim muzičarima: Ira Newborn, Paulinho da Costa, Joel Peskin i drugi. Proizvod ove saradnje bio je album Made in USA, snimljen 1979. godine na hrvatskom i engleskom jeziku u Studio 55 u Los Angelesu i Sounds Good Recordings. Na ovom muzičkom albumu se nalazi i nekoliko obrada pjesama Van Morrisona poput "Čarobna moć mjeseca"("Moon Dance") i "Život s njim" ("Crazy Love").
Povratak na jugoslovensku muzičku scenu
Po povratku u Jugoslaviju 1980. godine, snima album "Hir, hir, hir", kojim su Metikoš (autor muzike) i Ivica Krajač (autor tekstova) željeli da je svrstaju u tada aktuelnu zabavnu muziku. Zatim slijede pozivi za pozorišne predstave i mnogobrojne koncertne turneje i snimanja u studiju. Proizvodi toga su albumi "Lisica' 1982. godine i "Hoću samo tebe" 1983. godine. Muziku za album "Hoću samo tebe" komponovao je Karlo Metikoš, tekstove je pisala Alka Vuica, a, pratili su je članovi grupe Karmela koju su sačinjavali nekadašnji muzičari sastava Boomerang i Septembar. Glumila je i u dva američka filma: Wallenberg: A Hero's Story sa poznatim glumcem Richardom Chamberlainom i u filmu The Dirty Dozen: The Fatal Mission iz 1988. godine. Potom svoju karijeru vezuje za nastupe na festivalima. Vodeći računa o atraktivnom imidžu i ekstravagantnoj garderobi, nastupa na festivalima u: Portorožu, Splitu, Zagreb Feštu, MESAM-u, Jugoviziji. Osvojila je u više navrata nagrade "Vokalista godine", "Pjevač godine" kao i nagradu filmske industrije "Porin" i brojne druge. 1980te je zaokružila uspješnim muzičkim albumom "Boginja" 1987. godine, koji je nastao u saradnji sa Krešimirom Klemenčićem piscem većine pjesama na albumu, producentom i aranžerom. Zadnji muzički album u 1980-im pod nazivom "Balade" objavljuje iste godine. Tu su bile njene starije, sporije pjesme, a jedina nova pjesma je obrada poznate pjesme britanske rok grupe Procol Harum pod nazivom "Whiter Shade Of Pale", u prepjevu nazvane "Blijede sjene."
Muzička karijera od početka 1990-ih pa do danas
Prvi važan muzički događaj u toj deceniji je bio njen koncert održan 12. i 13. maja 1991. godine u zagrebačkom klubu Lapidarij, koji je zabilježen na ploči Live in LaP. Uz obrade stranih hitova, tu su se našle i njene starije pjesme. Iznenadna smrt Karla Metikoša 10. decembra 1991. godine, kao i burni početak 1990-ih, znatno su promijenili njeno umjetničko radno okruženje. U narednim godinama organizovala je niz koncerata posvećenih Karlu Metikošu u čast, istovremeno stalno mijenjajući njihov koncept. To je tradicija koju je Josipa Lisac nastavila i do danas. Prvi u seriji ovakvih koncerata nazvan je "Ritam kiše", a održan je na prvu godišnjicu njegove smrti 1992. godine u koncertnoj dvorani Istra u Zagrebačkom kazalištu mladih (ZKM). pored Josipe Lisac na koncertu su učestvovali: Arsen Dedić, Zdenka Kovačiček, Plava trava zaborava, Boa, Crveni koralji, Psihomodo pop, Neno Belan, Dino Dvornik i drugi. Sa tog koncerta objavljen je i istoimeni CD od strane izdavačke kuće Croatia Records 1993. godine.
Dvije godine kasnije dobija dvije Porin nagrade za najbolje žensko pjevanje pjesmom "Po prvi put" (sa Tellephone Blues Bandom), za CD "Ritam kiše" i CD izdanje Karla Metikoša "16 izvornih snimaka - Kad je rock bio mlad", koje je Jugoton prvi put objavio 1981. godine. CD "Koncert u čast Karla Metikoša" snimljen je na nastupu u dvorani Vatroslav Lisinski 10. decembra 1994. godine. Te večeri su je pratili Simfonijski orkestar i Zbor HRT, kao i hor devojaka "Zvjezdice." Josipa je pevala neke od najvećih hitova Karla Metikoša: "O jednoj mladosti", "Vjerujem ti sve", "Dok razmišljam o nama", "Magla" i teme iz opere "Gubec Beg." Pored toga snimila je cijenjen CD "Live In Lap" na kome su pored njenih pjesama i obrade jazz standarda, kao i "Čestit Božić" sa prigodnim jpesmama u kojima je pratio Akademski hor Ivan Goran Kovačić. Njihova saradnja nastavljena je 1997. godine, kada su radili zajedno na novoj koncertnoj izvedbi rock opere "Gubec Beg." Ovaj projekat realizovan je kao neka vrsta kombinacije muzike i glume. Njen studijski album iz 2000. godine, sa simboličkim nazivom Život. Karakteriše ga savremeni zvuk uz ekspermentisanje sa elektronikom, zahvaljujući saradnji sa producentom i aranžerom Gojkom Tomljanovićem. Neke od pjesama sa ovog albuma prethodno su izvedene na festivalima poput Melodije hrvatskog Jadrana, a potom i na festivalima u Splitu i Zadru.
Nastavljajući tradiciju izvođenja koncerata u čast Karla Metikoša, na 10-u godišnjicu od njegove smrti, 2001. godine priredila još jedan koncert. Josipa je u istoj koncertnoj dvorani, sa deset svijeća na pozornici, nastupila sa grupom muzičara mlađe generacije (Gojko Tomljanović - klavir, orgulje, Josip Grah - truba, harmonika, Borna Šerčar - bubnjevi, udaraljke, Davor Ivelić - bas gitara, Robert Vnuk - gitara). Dio tonskog snimka sa ovog koncerta, zajedno sa izvodima koncertnih snimaka sa ljubljanskog Križanke i mariborskog Lent festivala, objavljen je 2002. godine na dvostrukom CD izdanju pod nazivom Josipa Lisac LIVE. Na Karlov rođendan, 8. februara 2005. godine, Josipa se ponovo podsjetila pjesama koje je on napisao. Ideja koncerta je bila da objedini Karlove pjesme iz rock opere Gubec Beg sa pjesmama svjetskih poznatih filmskih mjuzikla. Tako je zajedno sa arijama iz Gubec Bega, odabrala djela nekih od najznačajnijih kompozitora iz svijeta mjuzikla poput: Stephena Sondheima, Kurta Weilla, Leonarda Bernsteina i drugih. Ovo je ponovo ostvareno na pozornici HNK u Zagrebu, a u saradnji sa Simfonijskim orkestrom i Horom HRT-a, pod dirigentskom palicom maestra Tončija Bilića. Narednog decembra odrźala je koncert na pozornici Hrvatskog narodnog kazališta pod nazivom "Koncert ljubavi." Ovog puta, uz pomoć pozorišne rediteljke Dore Ruždjak-Podolski, Josipa je obradila svoje pjesme u bojama četiri godišnja doba, a koje su istovremeno služile i kao okvir za Josipin izgled i čitav scenski dizajn tokom tog koncerta. Snimanje filma "Koncert ljubavi", sa nastupa u HNK-u 2006. godine, objavljen je na DVD-u sljedeće godine i predstavlja prvo DVD izdanje Josipe Lisac. Osvojila je i nagradu Porin za najbolji video snimak (režiser Ivan Miladinov).
Josipa Lisac je 2009. godine objavila studijski album pod nazivom Živim po svome, koji je aranžirao i producirao Elvis Stanić. Naslovnu pjesmu sa albuma adaptirao je slovenački muzičar Jani Hace iz grupe Siddharta, dok su autori pored Elvisa Stanića, bili Meri Cetinić, Srđan Sekulović-Skansi i Gojko Tomljanović. Album Živim po svome osvojio je nagradu Porin 2010. godine za najbolji pop album godine. Osvojila je i nagradu u kategoriji najboljeg studijskog snimka, dok je Josipa po četvrti put osvojila Porin za najbolju žensku pjevačku izvedbu.
Na Valentinovo 2009. godine, (17 godina nakon održavanja prvog koncerta u čast Karla Metikoša), ponovo je u njegovu čast održan koncert u Zagrebačkom omladinskom pozorištu. Zvanično nazvan "Dan ljubavi", ovaj koncert je bio još posebniji jer je služio i za promociju novog studijskog albuma, pod nazivom "Živim po svome." Na koncertu su kao i na studijskom albumu nastupili renomirani gosti iz svijeta klasične i džez muzike: David Gazarov i Joe Kaplowitz na klaviru i Boško Petrović. Povodom 20. godišnjice od smrti Karla Metikoša, Josipa Lisac je izdala album pod nazivom "Priče" 2011. godine. Na Njemu su prikupljeni Karlovi memoari u izdanju Plavog vjesnika 1971. pod naslovom "Za dva kovčega slave", muzičke zbirke sa 27 njegovih kompozicija "Knjiga pjesama" i dvostruki CD sa 40 originalnih snimaka Karla Metikoša. Promocija za priču, kao umjetnički nastup sa odgovarajućim naslovom "Život je samo most", održana je u pozorištu Kerempuh (ranije Varieté) - na istom mjestu gdje je Karlo Metikoš održao svoj prvi rock nastup na muzičkom takmičenju "Prvi pljesak." Umjetnički nastup sastojao se od komemorativnog dokumentarnog filma o Karlu, plesnom izvođenju ansambla Snježane Abramović, stihova pjesnikinje Sonje Manojlović i anegdota koje je Karlov prijatelj i saradnik Ivica Krajač podijelio sa publikom. Josipa je završila ovaj umjetnički događaj izvedbom pjesme "Janino ludilo", uz pratnju pijaniste Željka Vlahovića.
Pozorišni nastupi
Godine 1994. Josipa Lisac je imala veoma uspješan nastup gostujući u pozorišnoj koreodrami u Sloveniji u predstavi "Solzna Marija Sirakuška", koju je napisao i izvodio Damir Zlatar Frey. 1997. godine, po drugi put u istom pozorištu, nastupala je u predstavi "Šizofrenija" istog autora, sa kojim se pojavila i na Evropskom pozorišnom festivalu. Deceniju kasnije u avgustu 2007. godine, opet je imala priliku da se okuša učešćem u predstavi "Pijana noć 1918. u Ulysses pozorištu na Brijunima. Ovo je bila dramatizacija Krležinog romana Pijana novembarska noć 1918, koju su prilagodili Tena i Ivo Štivičić, u režiji Lenke Udovički.
Festivali
Brojni nastupi na Splitskom festivalu, Opatijskom festivalu i na Zagrebfestu, gdje je često osvajala značajne nagrade.
Uspjesi
Veliki uspjesi na području jugoslavenskog pop-rocka, zabilježeni tokom 1970-tih i 1980-tih godina. Karijera nacionalne zvijezde broj 1 i vrijedni pokušaji na američkoj sceni tokom 1970-tih godina. Dobitnica je nagrade "Davorin 2006" za vokalnu saradnju sa grupom Flyer u pjesmi "O jednoj mladosti".
Chris Bosh
Christopher Wesson Bosh nekadašnji je američki košarkaš. Visok je 211 cm i igrao je na poziciji krilnog centra.
NBA karijera
Na NBA draftu 2003. izabrali su ga Toronto Raptorsi kao 4. pik. U prvoj sezoni predvodio je novajlije u kategoriji skokova i blokada po utakmici (7,4 skoka i 1,41 blokada). Izabran je u prvu petorku novajlija u sezoni 2003/04. Nastavio je napredovati i odlaskom Vincea Cartera postao je vođa Raptorsa, te je u 2006/07. uspio odvesti ekipu do njihove prve titule prvaka divizije. Iste sezone izabran je u prvu petorku lige.
Privatni život
Godine 2011. vjenčao se s Adrienne Williams, s kojom ima sina Jacksona (2012) i kćer Dylan Skye (2013).
Osnovao je i fondaciju, koja nosi njegovo ime, a pomaže mladima u obrazovanju i sportskim aktivnostima.
Korita (Otok)
Korita su naseljeno mjesto u sastavu općine Otok, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Otok. Do 1910. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Korita je imalo 4 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Crni nosorog
Međunarodna unija za očuvanje prirode (IUCN) je 7. jula 2006. godine objavila da je zapadnoafrički crni nosorog (Diceros bicornis longipes), jedna od četiri podvrste, potencijalno proglašen izumrlim. Prema izvještaju IUCN, populacija ove podvrste je pala sa 3.000 na samo deset primjeraka nedavnih godina, ali specijalisti kažu da nijedan nosorog nije pronađen tokom nedavnog istraživanja u sjevernom Kamerunu.
Podvrste
Postoje četiri podvrste crnih nosoroga:
Izgled
Crni nosorozi su mnogo manji od bijelih i imaju donju usnu dugu i gipku kojom grabe lišće i mladice grmova. Bijeli nosorozi imaju usne u obliku kvadrata pogodne za jedenje trave. Također se međusobno razlikuju po tome što crni nosorozi imaju manju lobanju i uši, kao i po tome što nemaju upadljivu izbočinu na ramenima kao bijeli nosorozi.
Najomiljenija boravišta crnog nosoroga su slobodne ravnice, savane, šikare i močvare.
Izbjegavaju guste šume. Mogu se prilagoditi životu na visini do 2000 metara.
Razmnožavanje
mini|300px|Majka sa mladim nosorogom Odrasli su samotnjaci i jedino u toku sezone parenja se mogu mužjak i ženka vidjeti zajedno. Parenje nije strogo sezonski određeno, ali u sušoj okolini ženke teže rađaju nego pri kraju kišne sezone.
Trudnoća traje od 15 do 16 mjeseci. Rađa se jedno mladunče, teško oko 35 do 60 kilograma koje je spremno pratiti majku već nakon tri dana. Sa dvije godine je u potpunosti odgojeno. Majka i mladunče ostaju zajedno 2-3 godine dok se ne rodi sljedeća beba; mlade ženke mogu i duže ostati uz majku formirajući omanje grupe. Mladunčad predstavljaju metu za hijene i lavove. Spolna zrelost kod ženki se dostiže sa 5 do 7, a kod mužjaka sa 7 do 8 godina.
Očekivani životni vijek u divljini iznosi od 35 do 70 godina.