cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Afričko prvenstvo u košarci
Kvalifikacije
Kvalifikacjie se vrše preko različitih podzona FIBA Afrike od Zone 1 do Zone 7. Šest podzona dobija svaka po dva kvalifikaciona mjesta, osim Zone 1 koja dobije samo jedno. Domaćin i prvak prethodnog AfroBasket također imaju direktan plasman i na kraju se dodaju tri ekipe sa pozivnicama. Svaka podzona vrši kvaifikacioni turnir do godinu prije prvenstva da bi se odredili kvalifikovane ekipe.
Uspjesi po državama
thumb|Karta njaboljih završnica po državama.
PLATO (svemirska letjelica)
PLAnetary Transits and Oscillations of stars (PLATO) je svemirski teleskop kojeg razvija Evropska svemirska agencija za lansiranje 2026. Ciljevi misije su traženje planetarnih tranzita preko milion zvijezda, te otkrivanje i karakterizacija stjenovitih ekstrasolarnih planeta oko žutih patuljastih zvijezda (kao što je naše Sunce), zvijezda subdžinova i zvijezda crvenih patuljaka. Naglasak misije je na planetama nalik zemlji u nastanjivoj zoni oko zvijezda nalik suncu gdje voda može postojati u tečnom stanju. To je treća misija srednje klase u ESA-inom programu Cosmic Vision i nazvana po uticajnom grčkom filozofu Platonu. Sekundarni cilj misije je proučavanje zvjezdanih oscilacija ili seizmičke aktivnosti u zvijezdama kako bi se izmjerile zvjezdane mase i evolucija i omogućila precizna karakterizacija zvijezde domaćina planete, uključujući njenu starost.
Cilj
Planirano je da svemirska opservatorija bude lansirana 2026. do Lagrangeove  L2 tačke Sunce–Zemlja.
Reduktaza
Reduktaze su enzimi koji kataliziraju redukcijske reakcije.
NGC 4071
NGC 4071 (također poznat kao ESO 94-PN12) je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Mušica. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 4. marta 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Letenje
mini| [[Let ptica|Prirodni let smeđeg pelikana]] mini| Let koji je izmislio čovjek: [[Boeing 787 Royal Jordanian Airlinesa]] Let ili letenje je proces kojim se objekt kreće kroz prostor bez kontakta sa bilo kojom planetarnom površinom, bilo unutar atmosfere (tj. zračni let ili avijacija) ili kroz vakuum svemira (tj. svemirski let). Ovo se može postići stvaranjem aerodinamičkog uzgona povezanog s klizećim ili propulzivnim potiskom, aerostatskim korištenjem uzgona ili balističkim kretanjem.
Mnoge stvari mogu letjeti, od letećih životinja kao što su ptice, slijepi miševi i insekti, preko prirodnih jedrilica/padobrana kao što su patagijalne životinje, anemohorno sjeme i balistospore, do ljudskih izuma kao što su avioni (avioni, helikopteri, zračni brodovi, baloni, itd.) i rakete. koje mogu pokretati svemirske letjelice i svemirske avione.
Inženjerski aspekti letenja su u nadležnosti svemirskog inženjerstva koje se dijeli na aeronautiku, proučavanje vozila koja putuju kroz atmosferu, i astronautiku, proučavanje vozila koja putuju kroz svemir, i balistiku, proučavanje leta projektila. mini|Zračni brod leti jer je sila prema gore, od pomaka zraka, jednaka ili veća od sile gravitacije mini| Ženka [[Mallard|patke]] Jedine grupe živih bića koje koriste pogonjeni let su ptice, insekti i slepi miševi, dok su mnoge grupe razvile klizanje. Izumrli pterosaurusi, red gmizavaca koji je bio istovremeno sa dinosaurima, također su bili veoma uspješne leteće životinje, i očigledno je bilo nekih letećih dinosaura. Krila svake od ovih grupa razvila su se nezavisno, a insekti su prva grupa životinja koja je evoluirala letenje. Sva krila grupa letećih kičmenjaka su zasnovana na prednjim udovima, ali se značajno razlikuju po strukturi; hipoteze insekata su visoko modificirane verzije struktura koje formiraju škrge kod većine drugih grupa artropoda. mini|Glavne snage koje djeluju na avion teži od zraka
Reference
<references group="" responsive="0">
Ekstraklasa
Prva nogometna liga Poljske, odnosno Ekstraklasa, je profesionalna nogometna liga u Poljskoj, te predstavlja najviši rang u poljskom nogometu. Osnovana je 1927. godine. Sezona traje od jula do maja. Treutni prvak Poljske je Legia Varšava. Sa 14 osvojenih titula Gornjik Zabže i Visla Krakov su najuspješniji klubovi lige.
Format takmičenja
U ligi se takmiči 16 klubova. Igra se dvokružnim ligaškim sistemom. Potom prvih osam klubova igraju ligu za prvaka, dok ostalih osam klubova igra ligu za opstanak. Pobjednik lige naredne sezone igra u drugom kolu kvalifikacija za Ligu prvaka, dok ekipe koje završe na drugom i trećem mjestu ostvaruju plasman u Evropsku ligu. Dvije posljednjeplasirane ekipe ispadaju u niži rang.
NK Krajišnik Velika Kladuša
NK Krajišnik Velika Kladuša je nogometni klub iz Velike Kladuše, Bosna i Hercegovina. Takmiči se u Drugoj nogometnoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine - Zapad.
Historija
NK Krajišnik je prvu organizovanu i zabilježenu utakmicu odigrao u Cazinu, protiv tamošnje “Krajine” 23. jula 1933. godine.
U jesen 1938. godine kladuška nogometna ekipa je i zvanično registrirana u sportski klub pod imenom “Jedinstvo”. Ova godina se uzima i kao godina osnivanja “Krajišnika” a u njegovom osnivanju učestvovali su tadašnji kladuški omladinci Tono Hrovat, Fadil Šerić, Stevo Babić i Nina Miljković. Prva utakmica “Krajišnika” bile je i prva pobjeda protiv ekipe “Topuskog” a rezultat je bio 2:1. Do početka Drugog svjetskog rata “Krajišnik” je igrao svoje utamice na “Pajazetovića barama”. Nakon završetka rata došlo je do obnove Kluba a 1946. godine donešena je odluka da se Klub zove NK “Partizan”. Međutim, taj naziv je trajao do 1948. godine kada je “Krajišnik” registiran u Fudbalskom podsavezu Bihać i kada je promijenio naziv u NK “Krajišnik” kojeg nosi i danas. Tadašnju Upravu vodio je Ibro Gračanin. 1953. godine na čelo “Krajišnika” došao je Sulejman Hušidić koji je momčad doveo u vrhunsku formu i kada su zabilježene i prve pobjede nad “jačim ekipama” što je odvelo Klub u veći rang takmičenja. Nakon ovih uspjeha došlo je do zatišja pa i do prekida takičenja 1961. godine da bi se 1963. klub ponovo aktivirao. Iz tog vremena je zabilježen i najveći uspjeh “Krajišnika”, pehar seniora Bosne i Hercegovine koji je osvojen 1967. godine.
U sezoni 1974/75 godine pet kola prije kraja prvenstva “Krajišnik” sebi osigurao ulazak u ligu Banjalučke zone. U sezoni 1975/76 “Krajišnik” je utakmice igrao na stadionu cazinske “Krajine” jer se gradio današnji Gradski stadion u Velikoj Kladuši a prve utakmice na novom stadionu su odigrane već u sezoni 1976/77 godine. Prva utakmice na novom stadionu je odigrana protiv “Borca” iz Bosanske Dubice, rezultat je bio 2:2 a za “Krajišnik” su nastupili: Feriz, Talakić, Šabić, Karajić, Gluhalić, Čelan, Muminović, Hušidić, Redžepagić, Gračanin, Mandić i Vidmar. 1979. godine “Krajišnik” ulazi u republičku ligu Bosne i Hercegovine. Ovo je veliki uspjeh za klub kojeg je tada vodio Hakija Beganović a nastupali su: Hušidić, Vidmar, Mandić, Gračanin, Momčilović, Talakić, Šabanagić, Božić, Pečenković, Karajić, Mustafić i Haskić. Do početka rata u Bosni i Hercegovini “Krajišnik” je bio u ovoj ligi sa različitim uspjesima od sezone do sezone.
Nakon 1995. godine ponovo kreće obnova “Krajišnika” koji se tada takmičio u Prvoj ligi Unsko-sanskog kantona i tu se takmičio do 1997. godine kada je formirana Druga liga – Centar u koju je ušao i “Krajišnik”. 1998. formirana je Prva “B” liga Bosne i Hercegovine u kojoj je “Krajišnik” bio kandidat za prvo ali se na kraju morao zadovoljiti trećim mjestom. 1999. godine osnovana je Omladinska škola “Krajišnika” a to je vrijeme kada se Klub našao u Drugoj ligi Federacije BiH – grupa Zapad gdje je “Krajišnik” nastupao do sezone 2008/2009. U ovoj sezoni ekipa “Krajišnika” je jurišala na vrh tabele i u zadnjoj utakmici doigravanja na domaćem stadioni ekipa “Krajišnika” je pobijedila ekipu Busovače 6:0. Strijelci su bili: Kahrimanović, Ernest Šabić, Samir Šabić, H. Pajazetović, E. Sarajlija, A. Delić. Najboljim igračem proglašen je Samir Šabić a klub je ušao u Prvu ligu Federacije Bosne i Hercegovine. U ovom takmičenju “Krajišnik” se takmiči do 2013. godine kada Uprava kluba donosi odluku o istupanju iz Prve lige Federacije Bosne i Hercegovine a kao razlog je navedena teška finansijska situacija u klubu čime je “Krajišnik” prebačen u najniži rang takmičenja. U to vrijeme su se mijenjale Uprave a klub se čak našao pred samim gašenjem. U augustu 2016. godine na čelo “Krajišnika” dolazi Gračanin Slobodan, nekadašnji igrač ovog kluba te postavlja nove temelje kluba.
Ularice
Ularice su naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Doboj.
Crvena Paprat
Crvena Paprat (ćir. Црвена Папрат) je naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila se u sastavu stare općine Podgorica.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
IC 808
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2642
NGC 2642 (također poznat kao IRAS 08382-0356, MCG -1-22-33 i PGC 24395) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 200 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 2,00 (116 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (105 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. februara 1830. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Carro Armato P 40
P 40 je italijanski teški tenk iz Drugog svjetskog rata, uveden je u upotrebu 1943 godine, irađena su 103 primjerka ovog tenka.
Razvoj
Iako je razvijen 1940. prvi prototip je tek završen 1942. godine, u razvoju tenka došlo je do rasprave po pitanju motora. Razmatrano je da se ugradi benzinski motor ili dizelski motor, prvobitno su se odlučili za benzinski od 420 KS koji je davao veoma malu brzinu tenka. U prvobitnom planu tenk je razvijen po uzoru na Fiat M11/39, međutim kasnije su se ugledali na dizajn sovjetskog T-34 tenka sa ukoso postavljenim čeličnim pločama, te jačim topom.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1991.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1991. je prvenstvo koje je održano zajedno za muškarce i za žene od 19. do 24. februara 1991. u finskom Lahtiju. U muškoj konkurenciji ovo je bilo 26. po redu, a u ženskoj 8. prvenstvo. Nakon SP 1981. i SP 1987., ovo prvenstvo je treće koje se održalo u Lahtiju. Ukupno su održane četiri utrke za koju se dodjeljene medalje: pojedinačne utrke u obje konkurencije , sprint i ekipne utrke u obje konkurencije, te utrke štafeta 3 × 7,5 km u ženskoj i 3 × 7,5 km u muškoj konkurenciji.
Kh-23
Kh-23 (NATO naziv: AS-7 Kerry) je sovjetska taktička zrak-zemlja raketa dometa 10 km.
Razvoj
Razvoj raketa zrak-zrak je započet 1955. godine na osnovu već postojećih raketa. Tokom 1965. Sjeverni Vijetnam je tražio od sovjeta novu raketu zrak-zemlja koja bila pandan američkoj AGM-12 Bullpup. Razvoj Kh-23 rakete je započet 1965. godine. Razvijena raketa je koristila tijelo i pogonski sistem od starije K-8 rakete. Prvobitni naziv nove rakete je bio Kh-66 koja je prvobitno testirana s aviona MiG-21, te ulazi u serijsku proizvodnju već 1968. kao raketa namijenjena za lovac MiG-21.
Kh-23 raketa se razvija za potrebe lovca-izviđača MiG-23 koja je imala bolje raketno gorivo i sistem navođenja Delta-R1M. . Kh-23 verzija ulazi u upotrebu 1973. godine.
El-A'raf
Sura El-A'raf (arapski:سورة الأعراف; bosanski: "Bedemi") jest sedma sura svete islamske knjige Kur'ana. Sadrži 206 ajeta i po vremenu objave svrstava se u mekanska sure.
Sadržaj
Dalje, se govori o Božijim uputstvima za život na ovome svijetu, pa se kaže da svakom narodu će dolaziti Poslanik sa Knjigom, ko odbije uputstva Knjige i porekne Poslanika, biće stanovnik Vatre, a ko se bude Allaha bojao i dobra djela činio, ni začim neće tugovati i ničega se neće bojati. Zatim se od 36-tog ajeta govori o događajima na Sudnjemu Danu, a u nastavku se spominju Božiji poslanici koji su dolazili ljudima, koji su odbijani, i narodi koji su uništeni radi toga.
U 172. ajetu se govori o zavjetu kojeg su ljudi dali Bogu prilikom njihovog stvaranja:
Vanjski linkovi
✅
NGC 5543
NGC 5543 (također poznat kao PGC 51079) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 326 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,50 (47 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 26. aprila 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ljiljana Molnar-Talajić
Ljiljana Molnar-Talajić (Bosanski Brod, 30. decembar 1938. - Zagreb, 18. septembar 2007.), istaknuta bosanska operna diva i sopranistica s jednim od najmoćnijih glasova na prostorima Balkana. Pjevanjem se počela baviti u crkvenom horu Crkve Sv. Ilije u Bosanskom Brodu. Studij solo pjevanja završila je na Muzičkoj akademiji u Sarajevu 1961. u klasi prof. Brune Špilera, a 1963. ja završila i postdiplomski studij na istoj akademiji. Prvi nastup na opernoj pozornici imala je tokom studija u Sarajevu 1959. godine, kao grofica u Mozartovom "Figarovom piru". Potom su uslijedile brojne operske uloge, često oprečnih glasovnih zahtijeva, u širokom rasponu od kolorature do duboko proživljene dramatike.
Petnaest godina pjevala je u Sarajevskoj operi, a od 1975. do 1980. godine bila je prvakinja Zagrebačke opere. Iste godine prešla je na Muzičku akademiju, kao profesorica pjevanja, i do kraja života bavila se i pedagoškim radom.
Za svoju ulogu Ćo-ćo San u operi "Madam Baterflaj" 1967. godine nagrađena je u Tokiju 1967. godine, a grad Parma dodijelio joj je tradicionalnu plaketu Verdi d’oro (Zlatni Verdi). 1969. godine kao Aida na firentinskom Maggiju Musicale, pod dirigentskom palicom Zubina Mehte, postaje svjetska primadona. Slijedile su najveće svjetske pozornice: Bečka Državna Opera, milanska La Scala, londonska operna dvorana Covent Garden i Metropolitan Opera u New York City-u.
Zaštitni znak Ljiljane Molnar-Talajić je bila opera Aida. Briljirala je i u cijelom verdijanskom repertoaru: Trubaduru, Don Carlosu, Krabuljnom plesu, Otellu, ali i u njegovu Requiemu. To joj je, među ostalim, donijelo i veliko priznanje iz Maestrove domovine — "Zlatnog Verdija" grada Parme. Štampa je opisala njen glas kao nevjerovatno lijep, suptilan, ali u isto vrijeme robustan, transparentan i melodičan. Austrijski operski stručnjak O.C. izjavio je da je Ljiljana_Molnar-Talajić posljednja najveća pjevačica opera Giuseppea Verdija. Umrla je nakon kratke bolesti u Zagrebu. Na njenoj sahrani u Zagrebu ispred delegacije Bosanskog narodnog pozorišta Gradimir Gojer je izjavio:
Kalmikija
mini|250px|desno Republika Kalmikija je federalna jedinica u sklopu Ruske Federacije. Površina joj je 76.100 kvadratnih kilometara, ima 292.410 stanovnika, a glavni grad je Elista. Ova republika je karakteristična po tome što je jedina teritorija u Evropi sa većinskim budističkim stanovništvom.
Etnički sastav stanovništva je: 53,3% Kalmici, 33,6% Rusi i drugi.
Historija
Kalmička autonomna oblast je uspostavljena 4. novembra 1920. 22. oktobra 1935. oblast je dobila status republike postavši Kalmička ASSR. Nakon raspada SSSR-a Kalmikija je ostala samo republika.
Martin Waldseemüller
mini|Martin Waldseemüller Martin Waldseemüller (rođen oko 1470. u Freiburgu; umro 1521. ili 1522.) je bio njemački kartograf.
Zaslužan je za ime koje danas nosi Američki kontinent. Kada je Amerigo Vespucci putovao u Ameriku, identifikovao je kao novi kontinent i opisao običaje domorodaca. Martin je napravio malu drvenu kartu nazvanu "Carta Mariana" na kojoj je bio i novi kontinent označen imenom Amerika. Odštampao je i prodao hiljadu primjeraka ove karte po cijeloj Evropi.
Spasilačka služba (serija)
Spasilačka služba bila je popularna američka TV-serija o spasilačkoj patroli na plažama Los Angelesa. Emitirana je od 1989. do 2001.
Zvijezda serije bio je Hasselhoff, koji je tumačio lik Mitcha Buchannona. Zaštitni znak serije bilo je usporeno trčanje atraktivnih spasilaca, prvenstveno Pamele Anderson i Hasselhoffa. Kroz seriju je prošlo mnogo glumaca i glumica, većinom se pojavivši u jednoj do tri sezone.
Serija je dostigla veliki uspjeh, naročito na međunarodnom planu. Godine 2004. ljudi iz DreamWorksa izjavili su da posjeduju prava za pravljenje novog filma Spasilačka služba. U izjavi ne stoji da će glumci iz serije glumiti i u filmu. Film bi trebao izaći 2006.
Jericho 941
Jericho 941 je proizveden od strane izraelskog IMI-a. Index "941" potiče od inicijala kalibara ovog pištolja - isporučuje sa sa dvije izmenjive cijevi i dva seta magacina - jedan za 9mm Luger, a drugi za mnogo jači .41AE (10mm) metak. .41AE nije uspio na tržištu tako da je ova verzija obustavljena, ali IMI je predstavio Jericho u kalibru .40SW i .45ACP. Tehnički Jericho je pištolj patentiran prema poznatom CZ-75. Proizvodi se od čelika ili sa ramom od polimera, sa nekoliko različitih modela.
Amerigo Vespucci
Amerigo Vespucci rođen je 1454. u italijanskom gradu Firenci. Počeo je raditi s lokalnim bankarima, preko kojih je i dospio u Španiju 1492. Tamo se počeo baviti brodovima i putovati na njima kao istraživač. Pod portugalskom zastavom dospio je do Amerike, čije je običaje počeo opisivati. Mnogi smatraju da je Kristofor Kolumbo umro uvjeren da je Amerika zapravo dio Azije, a da je Vespucci zapravo prvi koji je to porekao. Napisao je nekoliko pisama koja opisuju običaje domorodaca i postao poznat po tome. Obolio je od malarije i umro u Španiji 1512.
Amerika je dobila ime po Vespucciju. Za to je prvenstveno zaslužan Nijemac Martin Waldseemüller, koji je objavio kartu na kojoj je ucrtao nove kontinente pod nazivom Amerika.
Bejići
Bejići su naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Tešanj.
Rumboci
Rumboci su naseljeno mjesto u općini Prozor-Rama, Bosna i Hercegovina. Rumboci su i sjedište mjesne zajednice koja obuhvata četiri naseljena mjesta: Jaklići, Rumboci, Varvara i Zahum.
IC 2466
IC 2466 (također poznat kao MCG 4-22-44 i PGC 26629) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 447 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,90 (117 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (91 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 22. aprila 1897. godine.
Astronautika
mini| [[Svemirski teleskop Hubble|Hubble svemirski teleskop iznad Zemlje (tokom misije STS-109 )]] Astronautika (ili kosmonautika) je teorija i praksa putovanja izvan Zemljine atmosfere u svemir. Svemirski let je jedna od njegovih glavnih primjena, a svemirska nauka njegovo sveobuhvatno polje.
Termin astronautika (prvobitno astronautique na francuskom ) je 1920-ih skovao J.-H. Rosny, predsjednik Goncourt akademije, u analogiji sa aeronautikom. Pošto postoji određeni stepen tehničkog preklapanja između ova dva polja, termin aerokosmonautika se često koristi da opiše oba odjednom. Godine 1930. Robert Esnault-Pelterie objavio je prvu knjigu o novom istraživačkom polju.
Termin kosmonautika (prvobitno cosmonautique na francuskom) uveo je 1930-ih Ary Sternfeld svojom knjigom Initiation à la Cosmonautique (Uvod u kosmonautiku) (knjiga mu je donijela Prix REP-Hirsch, kasnije poznatu kao Prix d'Astronautique, iz Francuskog astronomskog društva 1934. )
Historija
Rana historija astronautike je teorijska: osnove matematike svemirskih letova uspostavio je Isaac Newton, u svojoj raspravi iz 1687. godine: Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (sa latinskog: Matematički principi prirodne filozofije). Drugi matematičari, kao što su Švicarac Leonhard Euler i francusko-italijanski matematičar Joseph Louis Lagrange, također su dali svoj doprinos u 18. i 19. vijeku. Uprkos tome, astronautika se nije razvila kao praktična disciplina sve do sredine 20. vijeka. S druge strane, pitanje svemirskih letova zbunilo je književnu imaginaciju ličnosti kao što su Jules Verne i H. G. Wells. Početkom 20. vijeka, ruski kosmista Konstantin Tsiolkovsky izveo je raketnu jednačinu, vodeću jednačinu za raketni pogon, omogućavajući izračunavanje konačne brzine rakete iz mase svemirske letjelice, kombinovane mase pogonskog goriva i svemirske letjelice i izduvne brzine pogonskog goriva.
Do ranih 1920-ih, Robert H. Goddard razvijao je rakete na tečno gorivo, koje će za nekoliko kratkih decenija postati kritična komponenta u dizajnu poznatih raketa kao što su
V-2 i Saturn V.
Prix d'Astronautique (nagrada za astronautiku) koju dodjeljuje Société astronomique de France, (sa francuskog: Francusko astronomsko društvo), bila je prva nagrada na ovu temu. Međunarodna nagrada, koju su ustanovili pioniri avijacije i astronautike Robert Esnault-Pelterie i André-Louis Hirsch, dodjeljivala se od 1929. do 1939. godine kao priznanje za proučavanje međuplanetarnih putovanja i astronautike.
Početkom 1950-ih počela je Svemirska trka između SSSR-a i SAD-a.
NGC 7048
NGC 7048 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Labud. Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 19. oktobra 1878. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cvilin (Podgorica)
Cvilin (ćir. Цвилин) je naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Podgorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Cvilin nije imao stanovnika.
Popis 2011.
Na popisu stanovništva 2011. godine Cvilin nije imao stanovnika.
Fosforescencija
mini|Fosforescentna supstanca: osvijetljena [[ultraljubičasto zračenje|ultraljubičastim zračenjem (slika 2) supstanca svijetli; emitovanje svjetla se nastavlja i nakon što je izvor UV svjetla isključen (slika 3)]]
Fosforescencija je pojava emitovanja svjetlosti iz objekta koji je prethodno bio osvjetljen. Za razliku od fluorescencije, emisija svjetlosti se nastavlja nakon što se ukloni izvor svjetla. Razlika između fluorescencije i fosforescencije je u tome što prilikom fosforescencije sistem prelazi između stanja različitih multipliciteta, dok kod fluorescencije sistem uvijek prelazi između stanja istog multipliciteta.
Teorija
Upadno zračenje pobuđuje elektron iz osnovnog stanja u neko pobuđeno elektronsko stanje. U pobuđenom elektronskom stanju sistem se vibraciono relaksira u osnovno vibraciono stanje tog pobuđenog elektronskog stanja. U tom stanju sistem se može zadržati nekoliko nanosekundi odakle se može fluorescencijskim prijelazom relaksirati u osnovno elektronsko stanje ili, ako postoje vibraciona stanja, koja odgovaraju nekom nižem elektronskom stanju, sistem se može relaksirati preko tih vibracionih stanja, ako su im energije bliske. Ako je elektronski sistem pobuđenog stanja drugačijeg multipliciteta blisko sa stanjem u kojem se sistem nalazi, može doći do prijelaza u to stanje drugačijeg multipliciteta. Taj prijelaz se naziva međusistemska konverzija. U stanju drugačijeg multipliciteta od osnovnog, sistem se ne može relaksirati, jer pravila zabrane to zabranjuju. Zbog toga se sistem zadržava neko vrijeme u tom sistemu. Relaksiranje u osnovno stanje, rezultira emisijom svjetla. Emisija svjetla je odgođena zbog zadržavanja sistema u stanju drugačijeg multipliciteta. Fosforescencija najčešće traje nekoliko sekundi do nekoliko minuta, ali postoje slučajevi kada se sistem može zadržati u pobuđenom stanju i godinama. Zbog gubitaka energije na vibracione relaksacije (u pobuđenim stanjima) energija pobudnog zračenja mora biti veća od energije emitovanog zračenja.
Često se sistem mora pobuđivati ultraljubičastim zračenjem, da bi emitovao u vidljivom. Prijelazi se najčešće događaju između singletnog i tripletnog stanja. Temperatura često utiče na fosforescenciju.
Ubiq
Ubiq je hrvatski književni časopis za naučnu fantastiku (naučna fantastika u daljem tekstu NF ili SF).
Povijest
Časopis je počeo izlaziti u novembru 2007. godine, kod izdavača Mentor d.o.o. iz Zagreba, a izlazi dvaput godišnje. Za razliku od Future koja prvenstveno objavlje priče stranih autora, Ubiq objavljuje priče isključivo hrvatskih autora, ali i teorijske radove. Nastao po uzoru na tradiciju hrvatskih književnih časopisa, poput Quoruma, Ubiq teži biti mjesto objave naučnofantastičnih novela, duže forme koja u domaćoj SF sceni rijetko nailazi na mjesto za objavu, te kritike SFa.
Ime časopisa dolazi od latinske riječi ubique - posvudašnji - a inspirisano je romanom Ubik Philipa K. Dicka. Za Dicka Ubik je sredstvo koje simulakrum oko nas čini realnijim, a dolazi u raznim oblicima, od spreja do jela i pila. Inicijalno, časopis se trebao zvati nazvati Ubik, međutim prava na taj naziv su prodana.
Redakcija
Glavni urednici su Aleksandar Žiljak i Tomislav Šakić. Redakciju časopisa čine Igor Marković (Rijeka), Mihaela Marija Perković (Zagreb), Davor Šišović (Pazin) i Boris Švel (Zagreb). U savjetu časopisa su dr. Tomislav Brlek (Filozofski fakultet u Zagrebu), dr. Nikica Gilić (Filozofski fakultet u Zagrebu), dr. Zoran Kravar (Filozofski fakultet u Zagrebu), Darko Macan (Zagreb), Zoran Roško (Zagreb) te dr. Darko Suvin, profesor emeritus, McGill University, Montreal (Lucca, Italija)
Do aprila 2010. izašlo je pet brojeva Ubiqa.
Vanjski linkovi
ubiq.nosf.net
NGC 2643
NGC 2643 (također poznat kao IC 2390 ?) je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Rak. Ovaj objekat je zapisao Albert Marth 30. oktobra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hudutsko
Hudutsko je naseljeno mjesto u općini Prozor-Rama, Bosna i Hercegovina. Hudutsko je i sjedište mjesne zajednice koja obuhvata tri naseljena mjesta: Grevići, Hudutsko i Tošćanica.
Binomna teorema
U elementarnoj algebri, binomni teorem opisuje koeficijente stepena binoma kada je on predstavljen u razvijenoj formi. Njegov najjednostavniji oblik kaže da je
za bilo koje realne ili kompleksne brojeve x i y, te bilo koji nenegativan cijeli broj n. Binomni koeficijent, koji se pojavljuje u (1), može se definisati preko funkcije faktorijela n!:
Na primjer, pred nama su slučaji kada je 2 ≤ n ≤ 5:
"Binomni tip"
Binomni teorem može se iskazati tako što ćemo reći da je polinomni niz
iz binomnog tipa.
Dokaz
Jedan način da dokažemo binomni teorem (1) je pomoću matematičke indukcije. Kada je n = 0, imamo da je
Sada pretostavimo da teorem važi i kada je eksponent m. Tada, za n = m + 1
po hipotezi indukcije
množeći sa a i b dobijamo
izvlačimo član k = 0
i kažemo da je j = k − 1
izvlačimo član k = m + 1 sa desne strane
te kombinujemo dobijene sume
iz Pascalovog pravila imamo da je
dodajemo u m + 1 članova.
Binomni broj
Binomni broj je broj u obliku (kada je n najmanje 2). Kada je znak ili ako je n neparan broj, tada se binomni brojevi kogu rastaviti na faktore algebarski:
Primjeri:
Da bi razložili na faktore, koristite izraz
Omanjska (Usora)
Omanjska je naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Tešanj.
Mertensove teoreme
U matematici, Mertensovi teoremi su tri tezultata iz oblasti teorija brojeva iz 1874. godine, koji imaju veze sa gustoćom prostih brojeva, te jedan rezultat iz analize, koje je dokazao Franz Mertens.
Mertensov prvi teorem:
Pogledajte Veliko O notacija.
Mertensov drugi teorem:
pogledajte Meissel-Mertensova konstanta.
Mertensov treći teorem:
gdje je γ Euler-Mascheronijeva konstanta.
Mertensov teorem može se, također, odnositi na rezultate ako realni ili kompleksni beskonačni red
konvergira apsolutno u B, tada njihov Cauchyjev proizvod konvergira u AB.
Sivša
Sivša je naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Tešanj.
SFeraKon
mini|SFeraKon tokom godina mini|Izložba crteža na SFeraKonu mini|Kulturni centar Pešćenica SFeraKon je najstarija i najveća hrvatska naučnofantastična (u daljem tekstu SF konvencija koju organizira Društvo za naučnu fantastiku SFera iz Zagreba.
Historija
mini|Joe Haldeman Prvi organizovani skupovi ljubitelja naučne fantastike u Zagrebu počeli su još ranih 1970-ih u obliku tzv. Sajmova SF-a u Galeriji Studentskog centra, koji su ubrzo prerasli u veće manifestacije, na nivou čitave bivše države, pod nazivom YUcon. Nakon dva YUcona u Galeriji SC-a, konvencija se zajedno sa SFerom preselila u prostore Kulturnog doma Peščenica u Ivanićgradskoj, gdje je 4. februara 1983. godine održan prvi SFeraKon, na kom je počasni gost bio britanski pisac James Gunn.
Sljedećih nekoliko godina kroz Ivanićgradsku su prolazili mladi i stari ljubitelji naučne fantastike, kao i zanimljivi gosti svjetskog glasa poput Boba Shawa, Sama Lundwalla i Joea Haldemana. Krajem 1980-ih veterani zagrebačkog fandoma malo su posustali, iako je u sklopu SFeraKona '89 po Zagrebu kružila maska Hubbardovog Terla, dijeleći reklamne letke, a nad Ivanićgradskom se zlokobno nadvijao napuhani balon istog lika. Ratne je godine SFeraKon preživio skromno. Sve skučeniji prostori određivali su mnogo manji broj ljudi na konvenciji, koja je tim izgubila svoju nekadašnju snagu.
Godine 1994. SFeraKon je prvi put zakoračio van Peščenice, u Studentski centar u Savskoj i privukao pažnju studenata koji za SFeru i SFeraKon inače ne bi saznali. Program se odvijao na nekoliko mjesta i nakon dužeg vremena ponovno je ličio na prethodne konvencije. Te je godine mlađa generacija preuzela inicijativu i već od 1995. započinje saradnja organizatora s Elektrotehničkim fakultetom (danas Fakultet elektrotehnike i računarstva), koji je u svojim prostorima domaćin svim narednim SFeraKonima.
Vrijeme održavanja
mini|Richard Morgan Uobičajeno je da SFeraKon svake godine počinje u petak najbliži danu 23. aprila.
Nova Kapela (Hrvatska)
mini|280px|Nova Kapela, željeznička stanica Nova Kapela–Batrina mini|280px|Nova Kapela, stadion NK "Slavonac" Nova Kapela je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Brodsko-posavskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Nova Kapela je imala 4.227 stanovnika, od čega u samoj Novoj Kapeli 907.
Općina Nova Kapela
Napomena: Nastala iz stare općine Nova Gradiška.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nova Kapela je imalo 1.018 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ćafa (Podgorica)
Ćafa (ćir. Ћафа) je naseljeno mjesto u sastavu grada Podgorice, Crna Gora.
NGC 1295
NGC 1295 (također poznat kao IRAS 03177-1410, MCG -2-9-30 i PGC 12465) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 228 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,90 (60 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4072
NGC 4072 (također poznat kao PGC 38176) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 300 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,50 (44 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (17 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ralph Copeland 3. aprila 1872. godine.
NGC 5544
NGC 5544 (također poznat kao Arp 199, MCG 6-31-90, PGC 51018 i UGC 9142) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 140 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,10 (45 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. maja 1785. godine.
Ćafa (Podgorica)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Ćafa je imala 102 stanovnika.
NGC 4072
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ćafa (Podgorica)
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
NGC 5544
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Monoteizam
Monoteizam (na grčkom, μόνος, monos, "jedan"; i θεός, theos, "bog") je, po definiciji Encyclopædia Britannice vjerovanje u postojanje jednog Boga ili jedno, univerzalno i sveobuhvatno božanstvo, sveuzvišeno biće koje se univerzalno naziva Bogom. Oxfordski riječnik kršćanske crkve daje dosta detaljniju definiciju: "vjerovanje u jednog i trancedentnog Boga", nasuprot politeizmu i panteizmu. Distinkcija se može načiniti između ekskluzivnog monoteizma, kao i inkluzivnog monoteizma i pluralnih oblika monoteizma koji, dok istovremeno priznaju postojanje mnogih drugih božanstava, pretpostavljaju određenu uniju. Religije koje poštuju više božanstava, ali ističu jednog od njih kao glavnog, nazivaju se monolatrije. Pojam monoteizam u nauci je prvi put spomenut u 17. vijeku, u djelima engleskog teologa i filozofa Henry Morea.
Zoroastrizam i abrahamske religije se smatraju monoteističkim vjerama, a elemente monoteizma imaju i mnoge druge religije.
Monoteizam se razlikuje od henoteizma, religioznog sistema u kojem vjernik obožava jednog Boga ne poričući da drugi mogu obožavati različite bogove s jednakom valjanošću, i monolatizma, priznanja postojanja mnogih bogova, ali uz dosljedno obožavanje samo jednog božanstva. Termin monolatrija je možda prvi upotrijebio Julius Wellhausen.
Monoteizam karakterizira tradicije babizma, bahai vjere, čeondoizma, kršćanstva, deizma, druzizma, ekankara, sikhizma, nekih sekti hinduizma (kao što su šaivizam i vaišnavizam), islama, judaizma, mandeizma, rastafarijanizam, Jazidizam i Atenizam i sl.. Elementi monoteističke misli nalaze se u ranim religijama kao što su zoroastrizam, drevne kineske religije i jahvizam.
Historija
Kvazimonoteističke tvrdnje o postojanju univerzalnog božanstva datiraju iz kasnog bronzanog doba, sa Ehnatonovom Velikom himnom Atonu iz 14. vijeka p. n. e..
U južnoazijskom vedskom periodu željeznog doba pojavila se moguća sklonost ka monoteizmu. Rigveda pokazuje pojmove o monizmu Brahme, posebno u relativno kasnoj desetoj knjizi, koja je datirana u rano željezno doba, npr. u Nasadiya Sukti. Kasnije je drevna hinduistička teologija bila monistička, ali nije bila striktno monoteistička u obožavanju jer je još uvijek održavala postojanje mnogih bogova, koji su bili zamišljeni kao aspekti jednog vrhovnog Boga, Brahme.
U Kini, ortodoksni sistem vjere koji je držala većina dinastija barem od dinastije Shang (1766. p. n. e.) do modernog perioda bio je usredsređen na obožavanje Šangdija (doslovno "Iznad suverena", općenito prevedeno kao "Bog") ili Neba kao svemoćnu silu. Međutim, ovaj sistem vjere nije bio istinski monoteistički jer su i drugi manji bogovi i duhovi, koji su varirali u zavisnosti od mjesta, također bili obožavani zajedno sa Shangdijem. Ipak, kasnije varijante kao što je mohizam (470. pne. – oko 391. p.n.e.) približile su se pravom monoteizmu, učeći da je funkcija nižih bogova i duhova predaka samo da izvršavaju volju Šangdija, slično anđelima u abrahamskim religijama koje su zauzvrat smatra se samo jednim bogom.
Od šestog vijeka p. n. e., Zoroastrijanci su vjerovali u prevlast jednog Boga iznad svih: Ahura Mazde kao „Tvorca svega“ i prvog koji je bio pre svih ostalih. Iako je to istina, zoroastrizam se ne smatra monoteističkim jer ima dualističku kosmologiju, s panteonom manjih "bogova" ili Yazata, kao što je Mitra, koji se obožavaju kao niža božanstva uz Ahura Mazdu. Uz to, Ahura Mazda nije potpuno svemoćan uključen u stalnu borbu sa Angra Mainyu, silom zla, iako će dobro na kraju pobijediti zlo.
Judaizam nakon egzila, nakon kasnog 6. vijeka prije nove ere, bio je prva religija koja je zamislila pojam ličnog monoteističkog Boga unutar monističkog konteksta. Koncept etičkog monoteizma, koji smatra da moral potiče samo od Boga i da su njegovi zakoni nepromjenjivi, se prvi put pojavio u judaizmu, ali je sada temeljno načelo većine modernih monoteističkih religija, uključujući kršćanstvo, islam, Sikizam, i Baha'i vjera.
Takođe iz 6. vijeka p. n. e., Tales (prate ga drugi monisti, kao što su Anaksimandar, Anaksimen, Heraklit, Parmenid) je predložio da se priroda može objasniti pozivanjem na jedinstveni princip koji prožima sve. Brojni starogrčki filozofi, uključujući Ksenofana iz Kolofona i Antistena, vjerovali su u sličan politeistički monizam koji je imao neke sličnosti s monoteizmom. Prva poznata referenca na jedinstvenog Boga je Platonov Demijurg (božanski zanatlija), nakon čega slijedi Aristotelov nepomični pokretač, a oba su duboko utjecala na jevrejsku i kršćansku teologiju.
Prema jevrejskoj, kršćanskoj i islamskoj tradiciji, monoteizam je bio izvorna religija čovječanstva; ova originalna religija se ponekad naziva "adamovskom religijom", ili, prema Andrewu Langu, "urreligijom". Naučnici religije su uglavnom napustili to gledište u 19. vijeku u korist evolucionog napredovanja od animizma preko politeizma ka monoteizmu, ali do 1974. ova teorija je bila manje rasprostranjena, a modifikovano gledište slično Langovom postalo je istaknutije. Nedavno su se Karen Armstrong i drugi autori vratili ideji evolucijske progresije počevši od animizma, koji se razvio u politeizam, koji se razvio u henoteizam, koji se razvio u monolatriju, koji se razvio u pravi monoteizam.
IC 809
IC 809 (također poznat kao IC 3672, MCG 2-32-184, PGC 42638 i UGC 7863) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 9 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,00 (2 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (2 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 6. maja 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sathya Sai Baba
Prema podacima koje posjeduje organizacija Sathya Sai procjenuje se da postoji gotovo 1200 Sathya Sai Baba centara u 114 zemalja širom svijeta. Sathya Sai Baba ima pristalice između ostalog i u SAD-u, Australiji, Njemačkoj, Austriji, Švicarskoj i Indiji. Procjenjuje se kako broj ovih pristalica iznosi oko 6 miliona, iako same pristalice tvrde da je ovaj broj daleko veći i iznosi negdje oko 50 do 100 miliona. Oni ga smatraju avatarom i reinkarnacijom sveca Shirdi Sai Babe.
Klitoris
Klitoris (grč. κλειτορίς - kleitoris = nadražljivo) je ženski spolni organ kod sisara, nojeva i ograničenog broja drugih životinja. Kod ljudi je vidljivi dio - glans - na prednjem mjestu labia minora (unutrašnje stidne usne), iznad otvora uretera. Za razliku od penisa, mužjaka.kod kojeg se homologni ekvivalent koristi za mokrenje. Klitorisu takođe obično nedostaje reproduktivna funkcija. Dok malo životinja urinira kroz klitoris ili ga koriste za reprodukciju, hijena koja ima posebno veliki klitoris, urinira, pari se i rađa preko tog organa. Neki drugi sisari, poput lemur i pauklikih majmuna, također, imaju veliki klitoris.
Klitoris je najosjetljiviji erogena zona i uglavnom je primarni anatomski izvor ljudske ženske seksualnog zadovoljstva. Kod ljudi i drugih sisara, razvija se iz strukture u embrion]u] zvane [[genitalna kvržica. U početku nediferenciran, tuberkul se razvija u penis ili u klitoris tokom razvoja reproduktivnog sistema, ovisno o izloženosti androgenima (koji su prije svega muški hormoni). Klitoris je složene strukture, a njegova veličina i osjetljivost mogu varirati. Žljezdani dio – glavić – ljudskog klitorisa je otprilike veličine i oblika graška, a procenjuje se da ima oko 8.000  senzornih  nervnih završetaka.
Na klitoris su usmjerene seksološke, medicinske i psihološke rasprave i bio je podvrgnut socijalnim konstrukcionističkim analizama i studijama. Takve rasprave variraju od anatomske tačnost, rodna nejednakostrodne nejednakosti, uz osakaćivanje genitalija kod žena i orgazamski faktori i njihovo fiziološko objašnjenje za G-tačku. Iako, kod ljudi je jedina poznata svrha klitorisa pružanje seksualnog užitka bilo da se raspravlja o klitorisu zakržljalosti, adaptacijama ili služi reproduktivnoj funkciji. Društvena percepcija klitorisa uključuje značaj njegove uloge u ženskom seksualnom užitku, pretpostavke o njegovoj stvarnoj veličini i dubini i različita uvjerenja u vezi s Promjena genitalija poput  povećanje klitorisa, pirsing i klitoridektomija. Promjena genitalija može biti iz estetskih, medicinskih ili kulturnih razloga.
Na poznavanje klitorisa značajno utiče kulturološka percepcija organa. Studije sugeriraju da je znanje o njegovom postojanju i anatomiji oskudno u usporedbi s saznanjima drugih spolnih organa i da bi više obrazovanja o tome moglo pomoći u ublažavanju socijalne stigme povezanosti sa ženskim tijelom i ženskim seksualnim zadovoljstvom; naprimjer, da su klitoris i vulva općenito vizualno neprivlačni, da je ženska masturbacija tabu, ili da bi trebalo očekivati da muškarci ovladaju i kontroliraju ženske orgazme.
thumb|350px|Ženin klitoris proteže se od vidljivog dijela do mjesta ispod stidne kosti: Unutrašnja i vanjska struktura [[vulva|vulve, sa klitorisom]] thumb|150px|Unutrašnja anatomija čovječje [[vulva|vulve, s pokrovnom kožicom klitorisa i malim usnama koje su naznačene crtama.]] Klitoris (lat. frenulum clitoridis) ili dražica je erektilni organ koji je dio ženskog reproduktivnog sistema. Također ima veliku važnost u podsticanju seksualnog zadovoljstva.
Nalazi se na spoju labia minora odnosno malih usana, tačnije one čine kožnu vrećicu oko njega, tzv. prepucij (lat. praeputium clitoridis), iznad vagine, a iznad vanjskog izvoda mokraćne cijevi.
Građa
Njegova građa je gotovo ista kao i građa penisa, sastoji se od dva duguljasta kaverozna tijela koja leže ispod stidne kosti te je, kao i penis, osjetljiv na stimulaciju i može biti u stanju erekcije.
UK Championship (snuker)
UK Championship profesionalni je rangirni snukerski turnir i najveći rangirni turnir nakon Svjetskog prvenstva. Sa SP-om i Mastersom čini tzv. trostruku krunu.
Historija
Prvo izdanje održano je 1977. u Blackpoolu pod nazivom United Kingdom Professional Snooker Championship i na njemu su mogli učestvovati samo oni koji žive u Ujedinjenom Kraljevstvu i oni koji su imali britanski pasoš. Titulu i nagradu od 2.000 funti osvojio je Patsy Fagan pobijedivši u finalu Douga Mountjoya 12–9. Sljedeće godine turnir je premješten u Preston, gdje je ostao do 1998.
Pravila su promijenjena 1984, kad je turnir dobio status rangirnog, i učestvovati su mogli svi profesionalci. Otad je ovaj turnir donosio najviše rangirnih bodova od bilo kojeg drugog turnira, izuzev SP-a.
Na ovom turniru odigrano je dosta finala za pamćenje. Godine 1977, odnosno 1979. Patsy Fagan i John Virgo došli su do svoje prve i jedine veće titule u karijeri. U finalu 1980. Steve Davis došao je do svoje prve od 73 profesionalne titule. Iduće godine finale između Davisa i Griffithsa pripremilo je teren za još četiri njihova finalna okršaja u toj sezoni prije nego što su obojica neočivano ispala u prvom kolu SP-a 1982.
Godine 1983. Alex Higgins pobijedio je Davisa 16–15 iako je nakon prve sesije gubio 0–7. Dvije godine kasnije Willie Thorne, koji je bio na rubu ulaska među najbolje tadašnje igrače, vodio je protiv Davisa 13–10 na početku večernje sesije, ali je promašio jednostavnu plavu kuglu i na kraju izgubio 14–16. Ova pobjeda vratila je Davisu samopouzdanje nakon razočaravajućeg poraza na SP-u; Thorne, s druge strane, nikad nije osvojio neki drugi rangirni turnir.
Godine 1988. Doug Mountjoy, za koga se smatralo da će u meču protiv nadolazećeg Stephena Hendryja poslužiti samo za konačnu statistiku, pružio je iznenađujuće dobru predstavu čvrstine karaktera, kao i vještine i pobijedio 16–12, postavši tako drugi najstariji pobjednik nekog rangirnog turnira u historiji; još je više iznenadila njegova pobjeda mjesec kasnije u finalu Classica, kojom je postao jedan od tek četvorice igrača u historiji koji su osvojili dva uzastopna rangirna turnira.
Hendryjeva pobjeda 1989. najavila je deceniju njegove dominacije slično kao u slučaju Stevea Davisa 1980; značaj Hendryjeve pobjede porastao je zbog činjenice da je poraženi finalist bio upravo Davis. I naredne godine oni su bili u finalu i opet je slavio Hendry 16–15, što je pokazalo njegovu jedinstvenu psihičku snagu. Finale 1994. između Hendryja i Kena Dohertyja mnogi igrači smatraju jednim od najboljih Hendryjevih mečeva s obzirom na to da je pobijedio 10–5, napravivši sedam trocifrenih brejkova (od toga šest u rasponu od osam frejmova). Doherty je kasnije igrao još dva finala za pamćenje.
Godine 1993. Ronnie O'Sullivan postao je najmlađi pobjednik ovog turnira u historiji (i bilo kojeg rangirnog) sa samo 17 godina. Osam godina kasnije ostvario je pobjedu s najvećom razlikom u finalu otkad se ono igra na deset dobijenih frejmova (od 1993), savladavši Dohertyja 10–1. Ovo je 2004. ponovio Stephen Maguire protiv Davida Graya. Doherty je umalo osvojio turnir 2002. u finalu protiv Marka Williamsa, ali je izgubio u dramatičnom odlučujućem frejmu.
Godine 2005. 48-godišnji Davis stigao je do svog prvog finala na rangirnom turniru nakon gotovo dvije godine, napravivši i svoj najveći brejk u 23 učešća na ovom turniru. U meču s najvećom dobnom razlikom između finalista u historiji profesionalnih turnira izgubio je 6–10 od 18-godišnjeg Ding Junhuija iz Kine. Sljedeće godine pehar je odnio Peter Ebdon i postao prvi i jedini igrač koji je i dobio i izgubio finale SP-a i UK Championshipa protiv Hendryja. Nagradni fond bio je 500.000 funti, a pobjednik je dobio 70.000.
Godine 2007. titulu je po četvrti put osvojio O'Sullivan, opet prilično lahko, pobijedivši Maguirea 10–2. Turnir je ostao zapamćen i po najdužem frejmu prenošenom na TV-ekranima (77 minuta) koji su odigrali Mark Selby i Marco Fu te O'Sullivanovom maksimalnom brejku u odlučujućem frejmu polufinala.
U finalu 2009. tada aktualni svjetski prvak John Higgins izgubio je od Junhuija 8–10 nakon što je promašio smeđu kuglu i propustio šansu da povede 8–6.
Finale 2010. bilo je još jedno u nizu dramatičnih i mnogi su ga komentatori odmah nazvali klasikom svih vremena. U jednom trenutku Higgins, koji je igrao prvi turnir nakon polugodišnje suspenzije zbog umiješanosti u razgovore o namještanju mečeva, zaostajao je 5–9 za Williamsom. Ipak, uspio je osvojiti sljedeća dva frejma. Pri rezultatu 7–9 Williams je imao prednost od 29 poena, a na stolu je ostalo samo 27, pa je Higginsu bio potreban snuker da bi ostao u igri. Uspio je iznuditi Williamsov faul i očistiti stol, a zatim osvojiti i sljedeći frejm, pa se morao igrati odlučujući. Konačno, kad su na stolu ostale samo smeđa, plava, ružičasta i crna, Higgins je ubacio smeđu u donju lijevu rupu odigravši je preko gornje mantinele (dakle, uzdužno), a zatim tešku dugu plavu i jednako tešku ružičastu, čime je osvojio frejm i turnir. U emotivnom intervjuu nakon meča opisao je ovu pobjedu kao najbolji trenutak u karijeri i posvetio je svom neizlječivo bolesnom ocu.