cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Formula 1 – sezona 2017.
Svjetski prvak 2016. Nico Rosberg objavio je u decembru 2016. da će okončati karijeru u Formuli 1. Nakon 1994. godine aktuelni šampion iz prethodne sezone nije nastupio u takmičenju Formule 1. Mercedes-AMG Petronas Motorsport je branitelj naslov Svjetskog prvaka Konstruktora, nakon što je osvojio svoje treće prvenstvo u nizu na Velikoj nagradi Japana 2016.
Lewis Hamilton, dvije utrke prije kraja, osvojio je četvrtu šampionsku titulu zauzevši deveto mjesto u utrci za Veliku nagradu Meksika. Ekipa Mercedesa osvojila je titulu konstruktora na Velikoj nagradi SAD-a. Lewis Hamilton također je osigurao "FIA Pole Trophy" sa ukupno jedanaest pol-pozicija u sezoni i "DHL Fastest Lap Award" (nagrada za najbrži krug). Mercedes-AMG Petronas Motorsport je osvojio "DHL Pit Stop Award".
Bučje Gorjansko
Bučje Gorjansko je naseljeno mjesto u sastavu općine Drenje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Đakovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bučje Gorjansko je imalo 73 stanovnika.
Formula 1 – sezona 2017.
Konstruktori
(Legenda) (Bold - Pol pozicija, Italik - Najbrži krug utrke)
Bučje Gorjansko
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Bučje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bučje Gorjansko je imalo 122 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mišinka
Mišinka je naseljeno mjesto u sastavu grada Kutine, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Kućanci (čvor)
Hrvatska:
Mišinka
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Kutina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mišinka je imala 116 stanovnika.
Napomena: ''U 1948. iskazano kao dio naselja, a od 1971. iskazuje se kao naselje. U 1953. i 1961. podaci su sadržani u naselju Husain.''
Farmakopeja
thumb|350px|right|Poleđina (hrbat)  kineske farmakopeje (prvo izdanje; objavljeno u [[1930.)]] Farmakopeja ili farmakopoeja (doslovno,  spravljanje lijekova), u svom modernom tehničkom smislu, je knjiga koja sadrži uputstva za identifikaciju  medicinskih  spojeva, koju se  objavljulje sa autoritetom vlade ili medicinskih ili farmaceutskih društava.
Opisi pripremanja se zovu monografije. U širem smislu, to je referentni rad za  specifikaciju farmaceutskih lijekova.
Etimologija
Naziv proizlazi iz starogrč. φαρμακοποιΐα - pharmakopoiia, iz φάρμακον - pharmakon = lijek, droga" '  ποι-  poi- = praviti i završetak apstraktne imenice završava -ια  = ia''. Ova tri elementa zajedno se mogu prevesti kao pravljenje lijekova/droga.
U ranim modernim izdanjima latinskih tekstova, grčko slovo φ se piše kao f), κ kao k, a οι =  oi, dajući pravopisno ime  farmakopeja.
Historija
Iako postoje i stariji spisi koji se bave biljnom medicinom, glavni početni radovi na terenu se smatraju oni koje su poduzeli Edwin Smith Papirus u Egiptu, kao i Plinije Stariji  u farmakopeji De Materia Medica (Περί ύλης ιατρικής),  petovolumenskoj knjizi koja je  izvorno napisana na grčkom,  prema  Pedaniusu Dioscoridesu. Potonji se smatra pretečom svih modernih farmakopeja, a jedna je od najutjecajnijih knjiga o ljekovitim biljkama u historiji. U stvari, u upotrebi je ostala sve do oko 1600. godine.
Napisane su brojne rane farmakopejske knjige. Među njima su Kanon medicine koji se pripisuje Aviveni u 1025., djela Ibn Zuhre (Avenzoara) u 12. stoljeću (uz reprint u 1491.) i Ibn Baytara u 14. stoljeću, a  Shen-Nung Pen Ts'ao Ching-ova  je najstarija poznata kineska farmakopeja. Tekst opisuje 365 lijekova dobivenih iz biljaka, životinja i minerala; prema legendi, napisao ga je kineski Bog Shennong.
Rtić
Rtić je naseljeno mjesto u sastavu grada Vrbovskog, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Pakistan na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Pakistan na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljao je jedan atletičar.
Rtić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Vrbovsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Rtić je imao 11 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Ertić. U 2001. smanjeno za dio naselja koji je pripojen naselju Lukovdol, za koji sadrži dio podataka od 1857. do 1991.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Rtić je imalo 18 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Komar (Donji Vakuf)
Komar je naseljeno mjesto u općini Donji Vakuf, Bosna i Hercegovina.
Srednjobosanska kulturna grupa
Srednjobosanska kulturna grupa je grupa bronzanog i željeznog doba, sa nizom lokalnih karakteristika, koja se rasprostirala na područjima oko gornjih, a djelimično i srednjih tokova Bosne i Vrbasa i u  slivu Lašve. To područje naseljavalo je ilirsko pleme Desitijati.
Periodizacija
Srednjobosanska kulturna grupa postojala je istovremeno sa Glasinačkom kulturom, na dva susjedna prostora koja su se dodirivala na istoku Sarajevskog polja. Jedno od najznačajnijih nalazišta ove grupe je Gradina Pod (Bugojno). Dobro stratificirani materijal sa Poda, uz materijal sa mnogobrojnih drugih gradinskih naselja, omogućio je definiranje srednjobosanske kulturne skupine kasnog bronzanog doba. Njene faze u razvoju su:
Tokom VIII stoljeća stare ere, ova kulturna grupa vršila je utjecaj na sjeverozapadnu Bosnu, na grupu Donja Dolina (kod Bosanske Gradiške) - Sanski Most, kao i na sjevernu Bosnu (lokalitet Grabovik-Zaketuše kod Srebrenika).
Ova grupa podrazumijevala je i samostalnu kulturno-etničku zajednicu s jasnim obilježjima materijalne i duhovne kulture, a to su Desitijati. Za nju su karakteristična naselja gradinskog tipa, smještena u blizini većih kompleksa obradivog zemljišta, i visok nivo stambene arhitekture.
Značajna karakteristika ovog perioda je visok stepen razvoja fortifikacione tehnike, organizacija naselja, nivo stambene arhitekture, bogatstvo keramičkih oblika, oblici nakita i oružja i jedinstvo stila ukrašavanja keramičkih i bronzanih izrađevina.
Keramika i geometrijski stil
Među poktrenim nalazima na lokalitetu Pod najbrojniji je keramički materijal, koji je dao mogućnost gotovo potpunog definiranja oblika i ornamentalnih motiva srednjobosanske skupine. Postojanje ove kulture uglavnom je određeno kroz specifičnu tipologiju keramike i upotrebu određenih ornamenata na predmetima. Analizirajući keramičke oblike i ukrase, kao i ukrase na metalnim predmetima, teritorij srednjobosanske kulturne skupine bio jedan od važnih centara zapadnobalkanskog geometrijskog stila kasnog bronzanog doba. Taj stil je začet u kasnomikenskoj umjetnosti. Srodni pravci tog stila sreću se na Apeninima, Balkanu i Podunavlju i svi stoje u nekoj idejnoj vezi, utičući jedan na drugi. Osnovne odlike ovog stila su: tektonska povezanost ukrasa i oblika po određenim kanonima, stroga simetričnost i apstraktni geometrizam, tj. nedostatak predstava iz realnog svijeta.
Tip zdjele sa uvučenim zadebljanim obodom je jedna od najkarakterističnijih. Rađeni su i: zaobljene loptaste i poluloptaste šolje, lončići sa jedva naglašenim obodom, pehari sa dvije ili tri drške. Ukrasi su rađeni urezivanjem na uglančanoj, nešto prosušenoj površini, prije pečenja.
Ostali nalazi
Nalazi predmeta od metala dokazuju da je ova skupina bila važan činitelj uvođenju metalurgije bronze i željeza u ovim krajevima (lonac sa ostacima od taljenja željezne rude limonita). Nalazom kalupa za srpove dokumentirana je lokalna proizvodnja srpova.
Srednjebosanska kulturna grupa zauzima prostor srednjebosanskog gorja, najstarije rudarske oblast u Bosni i Hercegovini gdje se na području gornjeg i srednjeg toka Vrbasa, Lašve, Bosne, Neretve i Rame odvijala gotovo neprekinuta rudarska aktivnost. Ovaj kraj u kojem se eksploatirao bakar, zlato, olovo, srebro, željezo, a vjerojatno i živa u literaturi je poznat još i pod nazivom srednjobosansko rudogorje.
Nekropole
Sve do početka III stoljeća način sahranjivanja inhumacijom bio je uobičajena praksa na prostoru srednjobosanske kulturne grupe. To potvrđuje Ratnička grobnica Vratnice u Gornjim Skladovima kod Visokog iz IV stoljeća. Sastoji se od zajedničke inhumacijske grobnice dvadesetak muškaraca za koje se pretpostavlja da su žrtve oružanog sukoba, i koji su preneseni s mjesta originalne pogibije, te naknadno sahranjeni skupa. Pronađeni su naizgled skromni grobni prilozi poput nakita, keramike, životinjskih kostiju, željeznih kopalja, ulomaka mačeva, a tretman sahranjenih izgleda jednak, bez vidne socijalne diferencijacije.
U III stoljeću, iz nepoznatih razloga, dolazi do prelaska na incineraciju, koja je bila široko rasprostranjena velikim dijelom Evrope, u nauci poznata kao kultura polja sa urnama. Nekropola Kamenjača u Brezi je najpoznatija nekropola koja pripada Desitijatima. Ova nekropola pokazuje opipljiviju socijalnu diferencijaciju, što se vidi po različitim grobnim konstrukcijama i različitim grobnim prilozima.
Kućanci Đakovački
Kućanci Đakovački su naseljeno mjesto u sastavu općine Drenje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kućanci Đakovački su imali 148 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Kućanci.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kućanci Đakovački je imalo 214 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Smišljak
Hrvatska:
Severin na Kupi
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Vrbovsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Severin na Kupi je imao 118 stanovnika.
Napomena: ''Do 1890. iskazivano pod imenom Severin.''
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1976 - četvrtfinale
Četvrtfinale kvalifikacija za Evropsko prvenstvo u nogometu 1976. je bilo nogometno takmičenje u sklopu igranja kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1976. U četvrtfinalu su igrali pobjednici osam kvalifikacijskih grupa. Igrao se nokaut sistem takmičenja u kojem je nakon izvlačenja parova svaki pobjednik obezbjedio učešće na Evropskom prvenstvu.
Utakmice
(*)Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu mjesta gdje su utakmice igrane.
Jugoslavija - Vels
Jugoslavija se kvalificirala na Evropsko prvenstvo sveukupnim rezultatom 3 – 1.
Španija - Zapadna Njemačka
Zapadna Njemačka se kvalificirala na Evropsko prvenstvo sveukupnim rezultatom 3 – 1.
Holandija - Belgija
Holandija se kvalificirala na Evropsko prvenstvo sveukupnim rezultatom 7 – 1.
UEFA Intertoto kup 2006.
Prvi krug
!colspan="5"|Južno-mediteranska regija
!colspan="5"|Sjeverna regija
Drugi krug
!colspan="5"|Južno-mediteranska regija
!colspan="5"|Centralno-istočna regija
!colspan="5"|Sjeverna regija
Treći krug
!colspan="5"|Južno-mediteranska regija
!colspan="5"|Centralno-istočna regija
!colspan="5"|Sjeverna regija
^utakmica odigrana 16. jula 2006.
IC 4225
IC 4225 (također poznat kao MCG 5-31-177, PGC 46507 i UGC 8378) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 250 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 1,00 (73 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. juna 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Saudijska Arabija na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Saudijsku Arabiju na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljao je jedan atletičar.
Potočna čestoslavica
Vodena čestoslavica ili potočna čestoslavica (lat. Veronica beccabunga) – šire poznata i kao evropski razgon – je  sukulentna zeljasta biljka porodice Plantaginaceae.
Ova čestoslavica raste na rubovima potoka i jarcima u Evropi, Sjevernoj Africi i Sjevernoj i Zapadnoj Aziji. Može se naći i na drugim kontinentima, kao uvedena vrsta. Ova biljka glatke raširene grane, tupe duguljaste listove i male svijetle plave ili ružičaste cvjetove.
Naziv vrste beccabunga  dolazi iz danskog bekkebunge  (doslovno "potočni buket") ili sličnog izvora. Narodni naziv "čestoslavica" potiče od pojave da često (tokom cijele vegetacije) cvjeta ("slavi").
Oman na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.
Oman na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljao je jedan atletičar.
Žežnička greda
Žežnička greda (1477 m) je planina u Srednjoj Bosni, prva zapadna uzvisina na istoku prve velike krivine izvorišnog toka Ilomske i njenih pritoka (Barnice i drugi potoci) i  zapadno od gornjeg toka Pljačkovca. Pruža se u pravcu jugozapad-sjeveroistok.
Žežnička greda nalazi se u jugozapadnom nizu visova u masivu Vlašića (vrh 1943 m), koji se nastavlja u Obadalište (1466 m) i Blatnicu (sa istoimennim naseljem). Na sjeveru-sjeverozapadu su Lisina i Široki jarak sa potokom koji se ulijeva u Ilomsku, a na jugu izvorišni dio Ugrića,  Ravna planina (1432 m), sa Srnećim brdima (1502 m).
Na ovoj šumovitoj planini dominiraju četinarske sastojine uz mjestimično miješanje sa bukovo-jelovo-smrčevim zajednicama. Grebenom Žežničke grede pruža se razvođe između potoka koji se ulijevaju u Ilomsku i Crnu rijeku (sjeverno) i Ugar sa Pljačkovcem (na južnim pozicijama).
Molekularna geometrija
mini|200px|Geometrija molekule [[voda|vode]] Molekularna geometrija ili molekularna struktura je tri-dimenzijska struktura atoma u  molekuli. Ona određuje niz osobina supstance,  među kojima su reaktivnost, polarnost, faza materije, boja, magnetizam  i biološka aktivnost.
Eksperimentalni metodi
thumb|200px|Model molekulske geometrije [[metana]] Čak ni najbolji elektronski mikroskopi nemaju moć razdvajanja  da pokažu izgled molekula, nego  samo obrise i to samo ogromnih makromolekula,  kao što su proteini. Ipak postoje metodi putem kojih se može odrediti, tj. predvidjeti geometrija molekula, pomoć strukturne formule. Najjednostavniji način predviđanja prostornog oblika hemijskih spojeva je  primjenom pravila o odbijanju valentnih elektronskih parova. Po ovom metodu,  raspored elektronskih parova u najvišem elektronskom nivou oko centralnog atoma određuje prostorni oblik molekula. Elektroni su negativno naelektrisane čestice, što određuje njihov  raspored u kojem  su  međusobno najudaljeniji. Kad je rastojanje  najveće, odbijanje  je najmanje, pa  su tada molekule najstabilnije. Raspored valentnih elektronskih parova o visi o njihovom broju. Naprimjer, kod metana (CH4) četiri elektronska para najmanje  se odbijaju ako se nalaze na rubovima pravilnog tetraedra.
Kod jedinjenja sa tri elektronska para (naprimjer BF3),  molekula  je najstabilniji onda kada se parovi nalaze pod uglovima od 120°, sa  rasporedom  u jednoj ravni. Ako je centralni atom okružen velikim brojem valentnih elektronskih parova, data molekula može imati veoma različite oblike. Određivanje prostornog rasporeda atoma u molekuli je vrlo kompleksan dio hemije, koji prestavlja  njenu posebnu discipline, pd nazivom stereohemija. Dinamička stereohemija, dobijene podatke o prostornom rasporedu, koristi za predviđanje ponašanja tih molekula u hemijskim reakcijama, što je od posebnog značaja za organske reakcije u organzmu koje su visoko stereospecifične. Molekulska geometrija može biti određena raznim spektroskopskim i difrakcionim metodima. IR, mikrotalasna i Ramanova spektroskopija mogu pribaviti informacije o molekulskoj geometriji, na osnovu  detalja detektiranih vibracijskih i rotacijskih apsorbanci. Kristalografija, neutronska difrakcija i elektronska difrakcija mogu da odrediti molekularnu strukturu kristala na bazi rastojanja između jezgra i koncentracije elektronske gustine. Plinska elektronska difrakcija se može primijeniti za analizu malih molekula  u plinovitoj fazi. NMR i FRET metodi su upotrebljivi za određivanje komplementarnih informacija kao što su relativna rastojanja,  diedralni uglovi,  uglovi veza  i povezanost. Za određivanje molekularne geometrije, podesnije su niže temperature,  zato što su na višim temperaturama one srednje vrijednosti dostupnih geometrija. Veće molekule se često javljaju u više stabilnih geometrija (konformacijski izomerizam) sa sličnim energetskim razinama na površini potencijalne energije. Do visoke preciznosti, geometrije se također  mogu izračunati korištenjem  ‘’ab initio kvantum’’  hemijskog metoda. Molekulska geometrija može ovisiti o agregatnom stanju, odnosno biti  različita u čvrstoj, tečnoj i plinovitoj fazi.
Izomeri
Izomeri su tipovi molekula koji imaju istu hemijsku strukturu, ali različite geometrije,  što uvjetuje njihove veoma različite osobine:
Tipovi molekulske strukture
Postoji šest glavnih  tipova molekula.
VSEPR tabela
Uglovi veza u donjoj tabeli su idealni, prema jednostavnoj  VSEPR teoriji. Uz njih su prikazani stvarni uglovi za date primjere, ukoliko se oni  međusobno razlikuju. U mnogim slučajevima oblika molekula, kao što je trigonalni piramidni i povijeni, stvarni ugao navedenih primjera se razlikuje od idealnog. Ugao u H2S (92°) se razlikuje od tetraedrnog ugla mnogo više, nego što je to slučaj za ugao H2O (104.5°).
3D prezentacije
|- |center|110px |center|110px |center|110px |center|110px |} |- |center|110px |center|110px |center|110px |} :{| class=wikitable |- |center|110px |center|110px |center|110px |center|170px |} :{| class=wikitable |- |center|110px |center|110px |center|110px |center|170px |} |- |center|110px |center|110px |center|110px |center|170px |}
Stubica
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Srbija:
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2004.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2004. bilo je prvenstvo koje je održano zajedno za muškarce i za žene od 7. do 15. februara 2004. u njemačkom Oberhofu. U muškoj konkurenciji ovo je bilo 39. po redu, a u ženskoj 21. prvenstvo. Ukupno je održano pet utrka za koju se dodjeljene medalje: pojedinačne utrke u obje konkurencije, sprint, utrke štafeta 4 × 6 km u ženskoj i 4 × 7,5 km u muškoj konkurenciji, utrke u potjeri u muškoj konkurenciji na 12,5 km, i u ženskoj na 10 km, utrka u masovnom startu na 15 km za muškarce i 12,5 km za žene.
Vanjski linkovi
* Svi rezultati Svjetskih prvenstava u biatlonu
Smišljak (Vrbovsko)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Vrbovsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Smišljak je imao 21 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1970. iskazivano pod imenom Lukovdolski Smišljak.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Smišljak je imalo 33 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Prva nogometna liga Moldavije 2015/2016.
Divizia Națională 2015/16. je bila 25. sezona od osnivanja prve nogometne lige Moldavije. Sezona je počela 25. jula 2015. a završila 29. maja 2016 godine. Sheriff Tiraspol je osvojio prvenstvo 14. put u svojoj historiji. Dacia Chişinău kao drugoplasirana, Zimbru Chişinău kao trećeplasirana i Zaria Bălţi kao četvrtoplasirana ekipa osigurali su učešće u prvom krugu kvalifikacija za UEFA Evropsku ligu 2016/2017. Iz lige su ispali Academia Chişinău i Saxan. Najbolji strijelac Divizia Naţională 2015/16. bio je Danijel Subotić, nogometaš Sheriff Tiraspola sa 12 postignutih golova.
Lanišće
Hrvatska:
Runjavica
Runjavica (1384 m) je planina u Srednjoj Bosni, jedna od većih uzvisina na jugoistočnoj strani vlašićkog masiva. Pored samog vrha, najviše tačke su joj Glavica (1284 m), Pčelina stijena (1316 m) i Vis (1384 m), te neimenovani trigonometar 1263 m. Nalazi se južno od Petrova polja, na lijevoj obali Ilomske. Sa istočne strane je omeđuje usjek Crne rijeke, a sa zapada dio toka Ilomske koji teče u pravcu sjeveroistok-jugozapad, do Marića stijena i kanjona ove rijeke. thumb|200px|left|Runjavica iznad Ilomske (desno) thumb|200px|left|Runjavica određuje veliku krivinu Ilomske, na suprotnoj obali od [[Devetero vrela, od Crne rijeke do Korićanskih stijena]] Prema jugu, njene padine se pružaju sve do Korićana i Korićanskih stijena. Prema tome, skupa sa Petrovim poljem, ova uzvisina bitno određuje drugu veliku krivinu Ilomske. Izlomljeni tok ove rijeke tako određuju matične stijene Žežnićke grede, Lisine, Runjavica i Korićanske stijene (desna obala), te Šepirice, Petrovo polje i Marića stijene (lijeva obala). Sa suprotne strane, preko Ilomske je višestruki izvor Devetero vrela. Runjavica je bogata četinarskom šumom. Sa nje, prema sjeveru teče bezimeni potok, a na samom vršnom platou su izv ori pitke vode Modra voda i Stjepiovac.
Atavizam
thumb|Rani [[embrioni mnogih vrsta ispoljavaju predačke osobenosti, kao što je rep u ovom ljudskom fetusu. Ovo obilježje se normalno izgubi tokom kasnijeg razvoja, što se ne dešava ako ga ima životinja. ]] thumb|220px|[[Darwinova kvržica na ušnoj školjci podsjeća na zajedničko porijeklo primata.]] mini|Patrljci rebara se javljaju u [[sisara samo kao ovaj atavizam na desnoj strani grudnog koša jednog čovjeka. (Kompjuteritirana tomografija, 3D).]] Atavizmi (lat. atavus = predak) su pojave ponavljanja anatomskih obilježja većine vrsta, koja su bila formirana kao osobenosti u dalekoj evolucijskoj prošlosti njihovih predaka. Često se doživljavaju i kao poremećaji (malformacije), kao i rudimenti, dokumentirani klasični dokazi evolucije. U širem smislu, pojam uključuje i određene modele ponašanja. Termin je bio vrlo često pominjan u istraživanjima kulturno-historijskog razvoja u drugoj polovini 19. stoljeća.
Anatomski atavizmi
U sadašnjoj fazi razvoja, anatomske karakteristike atavizama nemaju nikakvu funkciju i nestajali su generacijama. Primjeri kod ljudi su: fistula u kod čovjeka kao ostatak škržnih lukova, koja se javlja tokom embriogeneze, niz bradavica duž „mliječne linije“ i polimastija (višak mliječnih žlijezda ili bradavica), višak dlaka na tijelu (lanugo) i tzv. Darwinova kvržica na ušnoj školjci. Ova kvržica je u obliku hrskavičastog ispupčenja na gornjem obodu ušne školjke, a nasljeđuje se kao autosomno recesivno svojstvo.
Sva živa bića, više ili manje, mogu imati različite „abnormalnosti“, tj. atavizme u ranijim fazama razvoja.
Kod goveda, postoje tri umjesto dva režnja papka, a u morskih sisara, kao što su kitovi i delfini, formirani su udovi koji podsjećaju na noge kopnenih životinja.
Manje su poznati atavizmi kod biljaka, ali su istraženi, još u 19. stoljeću. To uključuje građu i oblik lista kod cvjetnica, kao kod jasena sa samo jednim ili više režnjeva.
U osnovi, u atavističke oblike treba također uključiti i neke fenotipske oznake koje se javljaju kod bakterija, gljivica i protista. Međutim, njih je teško jasno identificirati zbog visoke varijabilnosti ovih stvorenja, a ponekad nisu u potpunosti razjašnjeni ni odnosi između posmatranih loza i da ih se razlikuje od neoplazmi.
Uzroci atavizama
Formiranje atavizma može biti uzrokovano:
Iza svih faktora pojave atavizama neupitno stoje veoma rijetke recesivne alelne varijante koje se još rjeđe fenotipski ispoljavaju, zbog male vjerovatnoće do dođu u homozigotno stanje.
Atavizmi ponašanja
Atavizmi kod ponašanja životinja i čovjeka mogu se posmatrati kod vrsta koje žive u i oko kuća, npr., kod običnog vrapca, koji grade gnijezda u nišama koje su dobro prilagođene njihovom preferiranom okruženju.
Atavizmi i/ili rudimenti
Suštinska razlika između atavizama i rudimenata je u tome što se atavizmi izuzetno rijetko javljaju i to samo kod nekih organizama, a rudimenti su redovno prisutni kod svih pripadnika određene vrste.
Vanjski linkovi
Illustracije atavizama kod ljudi Illustracije atavizama kod životinja Illustracije atavizama kod biljaka
Gornje Štitarevo
Gornje Štitarevo je naseljeno mjesto u općini Višegrad, Bosna i Hercegovina.
Gradine u Sarajevskom polju
Područje srednje Bosne u željeznom dobu naseljavalo je ilirsko pleme Desidijati sa svojih 103 dekurija. Registrovano je ukupno oko 120 njihovih naselja, uglavnom gradinskog tipa. Gradine u Sarajevskom polju su istovjetne onima na cjelokupnom ilirskom području. Građene su uglavnom na uzvišenjima, sa oblikom koji se prilagođavao konfiguraciji terena, dok je manji dio zaštićen sa jednim ili višestrukim bedemima.
Na 20 srednjebosanskih gradina ilirskog doba utvrđeno je postojanje i antičkih nalaza. Predpostavlja se da se na jednom od tih 20 lokaliteta nalazila i dezitijatska gradina HE ...?ASTEL...?DAESITIATIVM, poznata na natpisu iz Salone, a koja je postojala i u rimskom periodu. Po tom natpisu ova gradina bila je udaljena 151-155 km od Bistue Vetus i 85-87 od Bistue nova. To odgovara prostoru Sarajevskog polja.
Ilidža
Gradina Ilinjača, Gornji Kotorac - Crnač Donji Kotorac – Crkvina Donji Kotorac – Velika gradina, Zenik – Naklo Vojkovići – Gradina Lasica, Hrasnica – Gradina Blažuj – Gradina Rogoš-Blažuj – Gradina Gubavac Vrelo Bosne - Crkvine Šamin Gaj, Rakovica – Despića njive, Rakovica – Bjeluše, Rakovica.
Stanovnici ovih naselja posjećivali su sumporno vrelo na području današnje Ilidže i uočili su njegovu ljekovitu vrijednost, i uz to razvili svoje prvo kultno mjesto na kojem su podizani prvi jednostavni oltari. Gradine na Ilidži pokazuju da je ovo područje bilo naseljeno i u predrimsko doba i da je svoj kontinuitet nastavilo naseljem Aquae S...
Hadžići
Gradac kod Hadžića – Gradina Borak, Tarčin
Sarajevo
Gradine su bile raspoređene na sjevernoj, sunčanoj strani, uz potoke koji se spuštaju u Miljacku. Južna strana je nepristupačna zbog Trebevića.
Gradina Čavljak, Hreša – Gradac Hodidjed – Obhođa, Stari grad-Sarajevo – Velika Gradina, Faletići – Gradina Donje Biosko – Fortica, Stari Grad – Gradina Mrkovići, Centar – Gradac Nahorevo – Kokorevac, Nahorevo – Gradac Dvor, Novi Grad – Grad Svrake, Vogošća – Rečica, Rečica, Novi Grad – Gradina Lokve, Vogošća –Gornja Jošanica, Vogošća – Kamenjača Vogošća – Marije Krivoglavci, Vogošća.
Kutanja (Donji Vakuf)
Kutanja je naseljeno mjesto u općini Donji Vakuf, Bosna i Hercegovina.
Gradine u Sarajevskom polju
Sarajevo
Hodidjed ima dugu tradiciju naseljenosti, sve do osmanlijskog vremena.
Južno od Miljacke, na krajnjim padinama Trebevića bio je naseobinski gradinski kompleks Zlatište-Debelo Brdo-Soukbunar kao najvažniji kompleks metalnog doba. Gradina Debelo brdo prema bogatstvu, vrsti, tipu i obliku nalaza, predstavljala je značajno produkcijsko središte sa razvijenom metalurgijom, zanatstvom i kulturom stalne naseljenosti oko 2000 godina. Nije to bilo naselje u kojem se smještalo samo poljoprivredno stanovništvo već i stanovništvo sa izdiferenciranim zanimanjima, pa čak i duhovnošću i umjetnošću. Debelo brdo je bio i upravni centar lokalnog ili plemenskog karaktera. Debelo brdo je skoro na razmeđu Glasinačke i Srednjobosanske kulturne grupe, međusobno povezanih komunikacijom kroz Sarajevsko polje, pa je naselje bilo i trgovački centar. Kontinuitet naseljenosti naselje produžava i u rimsko doba.
Vanjski linkovi
Historijsko područje Gradac (Hadžići)
Krivače (Donji Vakuf)
Krivače su naseljeno mjesto u općini Donji Vakuf, Bosna i Hercegovina.
Gornji Dobrun
Gornji Dobrun je naseljeno mjesto u općini Višegrad, Bosna i Hercegovina.
Paljevina
Paljevina je naseljeno mjesto u sastavu općine Drenje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Đakovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Paljevina je imala 183 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Paljevina je imalo 247 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Stubica (Vrbovsko)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vrbovsko.
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1910. do 1961. iskazivano pod imenom Stubica Vrbovska. Sadrži podatke za bivše naselje Kamensko Vrbovsko koje je do 1948. iskazivano kao naselje. U 2001. povećano za dio naselja Tuk i Vrbovsko u kojima je sadržan dio podataka u navedenom razdoblju.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Stubica je imalo 96 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 4226
IC 4226 (također poznat kao MCG 5-32-2 i PGC 46555) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 253 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,40 (29 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 6. juna 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Disk uvećanja
220px|desno|mini|Umjetnička adaptacija diska uvećanja dok [[rendgenska dvostruka zvijezda|rendgenskih dvostrukih zvijezda]] Disk uvećanja (akrecioni disk, en. akkretion disc) je proces gdje kosmički objekti usisavaju materiju iz okoline čime se njihova masa uvećava. Mlade tek nastale zvijezde privlače materiju iz interstelarne okoline, tačnije one materije koja još nije upotrebljena za rađanje zvijezde. Ovaj proces prisutan je i kod galaktičkih jezgri i time vjerovatno kod crnih rupa. Dinamika rotirajućeg diska materije ovisi o količini usisanog interstelarnog materijala i jačine magnetnog polja. Postojanje kataklizmičnih promjenjivih zvijezda, odnosno nova, usko je povezano s dvostrukim i rendgenskim dvostrukim zvijezdama. Tzv. akretori mogu biti: bijeli patuljci, neutronske zvijezde, stelarne kao i supermasivne crne rupe. Tok materije naziva se akrecioni tok.
KF Trepça'89
KF Trepça'89 je profesionalni nogometni klub koji iz Kosovske Mitrovice, Kosovo. Takmiči se u Superligi Kosova.
Klub je osnovan 1989. godine. 2010. godine ostvaruje plasman u najviši rang. Najveći uspjeh ostvaruje u sezoni 2015/16. kada osvaja Superligu. 2012. godine je bio osvajač nacionalnog kupa. Tradicionalne boje kluba su zelena i bijela. Domaće utakmice igra na stadionu Riza Lushta.
Disk uvećanja
Detekcija
Akretori se smatraju najjačim izvorima zračenja u Svemiru. Materija u disku zagrijava se trenje m, prilikom čega nastaje toplotno zračenje. Pored toga moguća je pojava i ciklotronog kao i sinhotronog zračenja ukoliko postoji jako magnetno polje uz brze elektrone (rjeđe i protone). Zračenje djeluje na materiju kroz raspršivanje, apsorpciju i emisiju. Akrecija je bitan proces u fizici. Za razliku od termonuklearne reakcije, gdje se 0,7% mase pretvara u energiju, akrecija pretvara (Eddingtonova sjajnost) i do 42% materije u zračenje. Time su akretori najpoznatiji, pored GRB-s (Gamma-Ray-Outbursts), izvori zračenja u Svemiru. Uglavnom se ova dva izvora podrazumijevaju kada je riječ o najsvjetlijim objektima.
Ivo Bojanovski
Ivo Bojanovski (16. januara 1915, Grbavac, Župa Dubrovačka – 16. decembra 1993, Dubrovnik) poznati je arheolog i konzervator koji je dao veliki doprinos arheologiji Bosne i Hercegovine.
Studirao je filologiju sa arheologijom na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, gdje je i doktorirao 1971. Radio je kao profesor u srednjoj školi, a zatim u Republičkom zavodu za zaštitu spomenika u Sarajevu. Od tada se bavi antičkom (rimskom) i srednjovjekovnom arheologijom.
Istraživao je topografiju u rimskoj provinciji Dalmaciji i napisao knjigu Dolabelin sistem cesta u rimskoj provinciji Dalmaciji. Obavio je niz konzervatorskih radova: Mogorjelo, Putovići Kod Zenice (hram i terme), ranokršćanska bazilika u Brezi, srednovjekovni gradovi Bobovac, Ključ, Dobor, Maglaj i drugi.
Radio je iskopavanja na rimskom vojnom logoru u Humcu kod Ljubuškog. U nekoliko sintetskih radova pokušava riješiti ili uputiti na problem ubikacije nekih rimskih naselja, municipija (Bistue Vetus, Bistue Nova, Salvium, Baloie, Delminijum). Naročito je prihvatljivo ubiciranje Malvesiatiuma u današnje Skelane. Kruna njegovog rada je monografija Bosna i Hercegovina u antičko doba.
Oflag
mini|Okruzi u Nacističkoj Njemačkoj nakon priključenja Austrije Oflag  (oficirski logor - ) bili su njemački logori za ratne zarobljenike u Drugom svjetskom ratu u kojima su isključivo bili zarobljeni oficiri, podijeljeni po nacionalnosti. Podoficiri i vojnici bili su zatvoreni u Stalag-logorima.
Ljuša
Bosna i Hercegovina:
Oflag
Oznake
Logori su bili numerisani po okruzima Nacističke Njemačke, a nakon oznake rimskog broja dolazila bi redna oznaka kao slovo. Tako je treći oficirski logor u drugom okrugu imao oznaku Oflag II C. Ovaj sistem je mao i neke izuzetke, pa bi se logoru dodavalo ime obližnjeg grada pri kom se nalazio logor (npr. Oflag II C Woldenberg).
Ljuša
Srbija:
Oflag
Naknade za oficire
Ratni zarobljenici su djelomično imali prava po Ženevskoj konvenciji, koju je i Njemačka potpisala. Konvencija je u potpunosti poštovana za zarobljenike britanskog, norveškog i američkog porijekla, sa manjim ograničenjima vrijedila je za francuske zarobljenike, a uslovno je držana za Italijane, Poljake i Jugoslovene, dok praktički nije poštovana za sovjetske ratne zarobljenike. Pravila iz ove konvencije nalažu "...da zarobljeni oficir dobijaju naknadu u istoj visini kao i oficir istog čina vojske, koja drži zarobjenike...". Da bi se ovi troškovi namirili, podoficiri i vojnici su morali raditi, dok su oficiri bili pošteđeni rada, ali su se od dobijene naknade morali sami izdržavati. Tako bi npr. jedan američki kapetan, mjesečno dobijao 400 reichsmaraka (RM), ukoliko bi njemački oficir istog čina dobijao naknadu u toj visini. Da se dobijeni novac, ne bi koristio u slučaju uspjelog bijega, naknada je isplačivana u bonovima "logorskim markama". Nakon potpunog poraza Poljske u ratu, poljski oficiri nisu smatrani ratnim zarobljenicima, te su pušteni ili odvedeni na prislini rad.
Lokacije
Nepotpuna lista nakon 1939:
Progesteron
Progesteron ili P4 (pregn-4-en-3,20-dion) je C-21 steroidni hormon koji učestvuje u ženskom menstruacijskom ciklusu, pomaganju trudnoće i embriogeneze čovjeka i drugih vrsta sisara.
Progesteron pripada progestogenskoj klasi hormona. Glavni prirodni predstavnik ljudskih progestogena. Proizvodi se od biljaka porodice jam povrća, u koje spada i balkanska dioskoreja (Dioscorea balcanica). Ove biljke proizvode velike količine steroida diosgenina, koji se laboratorijski pretvara u progesteron.
Otkriće i hemijski sasatav
Progesteron su međusobno nezavisno otkrile četiri grupe istraživača.
Kao i ostali steroidi, progesteron se sastoji od četiri međusobno kondenzirana ciklična ugljikovodika. Sadrži ketonsku funkcijsku grupu, kao i dvije metilne grane. Poput svih steroidnih hormona, hidrofoban je.
Biosinteza
mini|center|700px|Gore: Pretvaranje [[holesterola (1) u pregnenolon (3) do progesterona (6). Dolje: Progesteron je važan u sintezu aldosterona (mineralokortikoida), kao što je 17-hidroksiprogesteron za kortizol (glukokortikoid), i androstendion za spolne steroide.]] Kod životinja, progesteron ( 6 ), kao i svi drugi steroidni hormoni, sintetiziran se iz pregnenolona ( 3 ), koji je izveden iz holesterola ( 1 ). Holesterol ( 1 ) se dvostruko oksidira, dajući 20,22-dihidroksiholesterol ( 2 ). Ovaj vicinski diol se zatim oksidira uz gubitak bočnog lanca počevši od pozicije C-22 i formira pregnenolon ( 3 ). Ova reakcija je katalizirana Citohromom P450scc. Konverzija pregnenolona u progesteron se odvija u dva koraka. Prvo, 3-hidroksilna grupa oksidira u keto grupu ( 4 ), a zatim se dvostruka veza premješta na C-4, sa C-5 putem reakcije keto/enolne tautomerizacije. Ovu reakciju katalizira 3-beta-HSD (3 beta-hidroksi steroid dehidrogenaza/delta(5)-delta(4)izomeraza). Progesteron je prekursor za mineralokortikoid aldosteron, a nakon pretvorbe do 17-hidroksi progesterona (još jednog prirodnog progestogena) u kortizol i androstendion. Androstendion se može konvertirati u testosteron, estron i estradiol. Kvasci imaju sposobnost sinteze i pregenolon i progesterona.
Laboratorijska pretraga
mini|right|300px|Markerova semi sinteza progesterona iz [[diosgenina. ]] mini|right|300px|Jonsonova ukupna sinteza progesterona. Rasel Earl Marker je razvio (1940.) ekonomičnu polusintezu progesterona iz biljnog steroida diosgenina izoliranog iz jama, za farmaceutsku kompaniju Parke-Davis. Poznata je kao Markerova degradacija. Objavljeno je i nekoliko drugih semi-sinteza koje počinju na raznim steroidima progesterona. Npr., kortizon se, primjenom jodotrimetilsilana, može simultano deoksigenirati na C-17 i C-21 pozicije, u hloroformu. Tako nastaje 11-keto-progesteron (ketogestin), koji se zatim reducira na pozicije-11 i daje progesteron. Potpunu sintezu progesterona je objavio Wiliem Samer Johnson, 1971. Počinje reakcijom fosfonijum soli  7  sa fenil litijumom, što daje fosfonijum ilid  8 . Ilid  8  reagira sa aldehidom i proizvodi alken  9 . Ketalne zaštitne grupe  9  hidroliziraju pa nastaje diketon  10 , koji se zatim ciklizira da bi se formirao ciklopentenon  11 . Keton  11  reaguje sa metil litijumom i daje tercijarni alkohol  12 , koji se onda tretira kiselinom, dajući tercijarni katjon  13 . Ključni korak sinteze je ciklizacija π-kationa  13  u kojoj se B-, C-, i D-prstenovi steroida simultano oblikuju i proizvode  14 . To liči na kationsku ciklizacijsku reakciju koja se primjenjuje u biosintezi steroida, po čemu se naziva biomimetikom. U slijedećem koraku enol ortoestar hidrolizira i proizvodi keton  15 . Ciklopentenski A-prsten se otvara oksidacijom sa ozonom i daje  16 . Na kraju, diketon  17  prolazi kroz intramolekulsku aldolnu kondenzaciju, primjenom vodenog rastvora kalij-hidroksida i nastaje progesteron.
Park prirode Lonjsko polje
mini|lijevo| [[Turopoljska svinja u parku]] mini|250px| Aluvijalna poplava, Lonjsko polje Park prirode Lonjsko polje, s površinom 50.650 ha, najveće je zaštićeno močvarno područje ne samo u Hrvatskoj nego i u cijelom dunavskom porječju. Smješteno je u aluvijalnoj ravnici u srednjem toku Save, između Siska i Stare Gradiške. Čine ga tri polja: Lonjsko, Mokro i Poganovo.
mini|250px| Konji u Parku prirode Lonjsko polje
Ramsarsko područje
Park prirode Lonjsko polje površine 51.218 ha proglašen je 02.11.1992. god. i ramsarskim područjem sastavljenom uglavnom od aluvijalnih šuma, ali i vlažnih livada i pašnjaka. Ova kombinacija staništa i njihovog redovnog plavljenja i visokog nivoa podzemnih voda stvaraju uslove za bogat biodiverzitet. 250 vrsta ptica pronađenih u Parku predstavlja više od dvije trećine svih vrsta ptica u Hrvatskoj. 138 vrsta koristi močvarno područje za razmnožavanje, kao što su bijela roda Ciconia ciconia i čaplja žličarka ili bijela žličarka Platalea leucorodia, patka njorka Aythya nyroca, orao štekavac, orao kliktaš, crna roda, prdavac i bjelobrada čigra, vrsta rijetkih ili već izumrlih u mnogim dijelovima Europe.
Rečni ekosistem je takođe ključan za nekoliko vrsta riba, pružajući utočište i mrijestilište ugroženim vrstama, uključujući dunavskog lososa Hucho hucho, dunavskog šarana (Romanogobio uranoscopus), kožnog šarana Cyprinus carpio i evropsku muvavicu Umbra krameri.
Močvarno područje je od kulturnog i ekološkog značaja, a održava se tradicionalnom poljoprivredom i drugim zanimanjima. Glavne prijetnje uključuju drenažu i invazivne strane vrste.
Ubraja se među najugroženije močvarne dijelove u svijetu iako ga štiti Ramsarska konvencija.
Tići
Tići su naseljeno mjesto u sastavu grada Vrbovskog, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Mandićevac
mini|280px|Mandićevac, stari bunar Mandićevac je naseljeno mjesto u sastavu općine Drenje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Medžid Fakić
Medžid Fakić je magistar slikarstva i bošnjački i srbijanski akademski slikar.
Tići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Vrbovsko.
Medžid Fakić
Djela
mini|300px|"Tragovi", ulje na platnu mini|300px|"Moja majka", akrilik na kartonu MrSci. Medžid Fakić je član Sandžačkog udruženja likovnih umjetnika - SULU. Živi i radi u Tutinu. Svoja djela je izlagao na 51 samostalnoj i preko 200 kolektivnih izložbi u zemlji i inozemstvu. Za svoj umjetnički rad više puta je nagrađivan. Najznačajnije samostalne izložbe Medžida Fakića, nakon 2000. godine, su:
Mandićevac
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mandićevac je imalo 348 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tići
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Tići su imali 48 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Tići je imalo 63 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lanišće (Kršan)
Lanišće (ital. Lanischie) je naseljeno mjesto u sastavu općine Kršan, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Štefanci
Štefanci su naseljeno mjesto u sastavu grada Vrbovskog, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Lanišće (Kršan)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Labin.
Štefanci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Vrbovsko.
Lanišće (Kršan)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lanišće je imalo 74 stanovnika.
Štefanci
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Štefanci su imali 3 stanovnika.
Lanišće (Kršan)
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1948. kada je iskazano pod imenom Lanišće-Čepić. U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Purgarija Čepić.''
Štefanci
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Štefanci je imalo 19 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Medvjeđi luk
Medvjeđi luk ili medvjeđi bijeli luk (lat. Allium ursinum) – poznat i kao crijemuš, srijemuš, divlji luk, divlji bijeli luk, širokolisni bijeli luk, šumski češnjak –  je divlji srodnik ostalih vrsta luka, porijeklom iz Evrope i Azije. Latinski naziv za ovu biljku je povezan sa činjenicom da medvjedi u svojim staništima traže ukusne lukovice i njihovom navikom da kopaju zemlju do njih. One su također omiljene i divljim svinjama. U Evropi, gdje je popularno branje u divljini, može biti krajnje rizična zbog sličnosti njenih listova s otrovnim biljkama, kao što su dolinski ljiljan i mrazovac ili Colchicum autumnale, što gotovo redovno dovodi do slučajeva trovanja. Koliko je poznato, samo u Sarajevu od 2014, desio se jedan slučaj grupnog trovanja, usljed pogrešnog prepoznavanja listova medvjeđeg luka.
Lanišće (Kršan)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lanišće je imalo 78 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Medvjeđi luk
Opis
thumbnail|desno|Divlji medvjeđi luk u Hampshireu, Velika Britanija. Allium ursinum je lukovičasta, višegodišnja zeljasta monokotiledona, koja se reproducira prvenstveno sjemenom. Uske lukovice su nastale iz jednog baznog lista i proizvode svijetlo-zelene cjelovite elipsaste listove dimenzija do 25 cm x 7 cm, s peteljkom dužine do 20 cm. Cvasti su na cvjetonosnom stablu, sa šest do 20 bijelih cvjetova, u kojima nedostaju lukovice, a koje proizvode neke druge vrste roda Allium, kao što su Allium vineale, Allium oleraceum (poljski češnjak) i neke sorte bijelog luka (Allium sativum). Cvjetovi su zvijezdasti, u vidu šest bijelih tepala (srasla krunica i čašica), promjera oko 16–20 mm, sa prašnicima koji su kraći od cvjetnog omotača. Obično cvjetaju od aprila do juna, prije listanja listopadnog drveća. Cvjetne drške imaju trokutast presjek, a listovi su široko lancetasti, slični onima kod dolinskog ljiljana (Convallaria majalis).
Carl Patsch
Karl Pač (1865, Prag – 1945, Beč) poznati je arheolog koji je dao veliki doprinos arheologiji Bosne i Hercegovine.
Studirao je istoriju, geografiju i klasične jezike. Doktorirao je 1889 u Pragu. Tokom 1893 – 1896 radi kao profesor u gimnaziji u Sarajevu, a nakon toga kao kustos Zemaljskog muzeja. Počeo je sa istraživanjima na području Japoda kod Bihaća, a zatim Mitrin hram u Konjicu. Nastavio je istraživati u Skelanima, Duvnu i naročito Mogorjelo kod Čapljine.
Dao je veliki doprinos na polju antičke topografije. Udario je temelje latinskoj epigrafiji i osnovao grčko-rimsku zbirku u Zemaljskom muzeju. Osnivač je Balkanološkog instituta. Napustio je Bosnu i Hercegovinu 1919 i živio u Beču do 1945.
Ljuša (Donji Vakuf)
Ljuša je naselje u općini Donji Vakuf, Bosna i Hercegovina.
Tomići
Crna Gora:
Hrvatska:
Podgorje Bračevačko
Podgorje Bračevačko je naseljeno mjesto u sastavu općine Drenje, Osječko-baranjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Đakovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podgorje Bračevačko je imalo 70 stanovnika.
Nwankwo Kanu
Nwankwo Kanu (Owerri, 1. august 1976.) je bivši nigerijski profesionalni nogometaš koji je nastupao za Iwuanyanwu, Ajax, Inter, Arsenal, WBA, Portsmouth i nogometnu reprezentaciju Nigerije.
Podgorje Bračevačko
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Podgorje.''
Gornji Dubovik
Gornji Dubovik je naseljeno mjesto u općini Višegrad, Bosna i Hercegovina.
Podgorje Bračevačko
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podgorje Bračevačko je imalo 78 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nwankwo Kanu
Profesionalnu karijeru počinje 1992. godine kada potpisuje za Iwuanyanwu. U sezoni 1992-93. osvaja Premijer ligu Nigerije. 1993. godine postaje član Ajaxa. Sa holanskim klubom tri puta osvaja prvenstvo. 1995. godine osvaja Ligu prvaka. Sa Ajaxom je također bio pobjednik UEFA Superkupa i Interkontinentalnog kupa.
1996. godine potpisuje za Inter. Zbog srčanih problema za italijanski klub je odigrao samo dvanaest utakmica. Tri godine aksnije prelazi u Arsenal. Debitovao je protiv Sheffield Uniteda u okviru FA kupa. Sa Arsenalom da puta osvaja Premijer ligu. Od 2004. do 2006. godine je nosio dres West Bromwich Albion.
2006. godine postaje član Portsmoutha. Za klub iz Hampshira je debitovao 19. augusta 2006. godine protiv Blackburn Roversa. 2008. godine sa Portsmouthom osvaja FA kup.
Sa seniorskom reprezentacijom Nigerije je debitovao 1994. godine protiv Švedske. Prvi pogodak za reprezentaciju je postigao 21. oktobra 1995. godine protiv Uzbekistana. Dva puta je izabran za najboljeg igrača Afrike.
FC Astra Giurgiu
Fotbal Club Astra Giurgiu, poznata i kao Astra Giurgiu je profesionalni nogometni klub iz Giurgiua, Rumunija. Takmiči se u Ligi I.
Historija
Klub je osnovan 1921. godine u Ploieștiu kao Clubul Sportiv Astra-Română. Većinu svog postojanja je proveo u nižim rangovima rumunskog nogometa. 1990. godine Ioan Niculae postaje vlasnik kluba. Od tada Astra počinje ostvarivati uspjehe. U sezoni 1997/98. ostvaruje plasman u prvu diviziju. U septembru 2012. godine iz Ploieștia prelazi u Giurgiu. U evropskim takmičenjima je debitovao u sezoni 2013/14. kada je u okviru Evropske lige igrao protiv Domžalea. U sezoni 2015/16. osvaja domaće prvenstvo.
Tradicionalne boje kluba su crna i bijela. Najveći rival kluba je Petrolul Ploiești. Od 2012. godine domaće utakmice igra na stadionu Marin Anastasovici.