cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Motor s unutrašnjim sagorijevanjem
Karburator
Karburator je uređaj koji se nalazi ispred cilindra motora i u kojem se pravi smjesa zraka i goriva za motor s unutrašnjim sagorijevanjem. Karakteristika karburatora je ta da se koristi samo kod benzinskih motora jer služi za raspršivanje goriva u struji zraka prije nego se ta smjesa usisa u cilindar za vrijeme prvog radnog takta. Karburator je bio među prvim patentima Karla Benza jer je on razvio motor s unutrašnjim sagorijevanjem i njegove dijelove. Godine 1885. Wilhelm Maybach i Gottlieb Daimler razvili su karburator za svoj motor, čiji se rad zasniva na principu brizganja brizgaljkama. Karburatori su bili uobičajeni dio benzinskih motora proizvedenih u većem dijelu SAD-a do kraja 1980-ih, kad je prevladao princip ubrizgavanja goriva u cilindre SUS-motora.
Većina proizvođača automobila nastavila je s ugradnjom karburatora zbog nižih troškova, ali od 2005. mnogi novi modeli uvode princip ubrizgavanja goriva.
Svjećica
Kod benzinskih SUS-motora, za razliku od dizelskih, koristi se svjećica. To je mali električni uređaj koji visoki napon s magneta pretvara u iskru na njenom vrhu za paljenje gorive smjese u cilindru SUS-motora. Paljenje iskre dešava se na kraju takta sabijanja, usljed čega dolazi do procesa sagorijevanja gorive smjese, čime otpočinje radni takt sagorijevanja.
Među prvim izumiteljima koji su patentirali svjećicu bili su Nikola Tesla, Richard Simms i Robert Bosch. Karl Benz također je značajno pridonio njenom razvoju.
.ck
mini|Registrar .ck domena .ck je najviši Internet domen za Kukova Ostrva. Registracije su moguće u sljedećim kategorijama domena drugog nivoa:
Donja Vogošća
Donja Vogošća je naseljeno mjesto u općini Vogošća, Bosna i Hercegovina.
.gb
.gb je najviši Internet domen koji se koristio za Veliku Britaniju. Sada je u upotrebi .uk domen, a .gb domen nikad nije postao popularan.
Rimski most
mini|350px|Rimski most Rimski most nalazi se na rijeci Bosni nedaleko od Ilidže na starom danas napuštenom putu, a odmah do magistrale koja vodi prema Blažuju. Rimski most je jedan od četiri stara kamena mosta na području Grada koji su još uvijek sačuvani. Ostala tri mosta su Šeher-Ćehajina ćuprija, Latinska ćuprija i Kozija ćuprija. Most se može vidjeti ako se vozi magistralnom cestom od Blažuja prema Ilidži. Nalazi se odmah pored puta, s desne strane.
Historija
Godine 1530. ovim krajevima je prolazio čuveni putopisac Benedikt Kuripešić i nije zabilježio ništa o ovom mostu. Međutim 20 godina kasnije Katarin Zeno piše o ovom mostu, i govori da je to kameni most sa sedam lukova na rijeci Bosni. Znači da je izgrađen poslije 1530. a prije 1550. godine. Ne zna se ništa o tome ko je naredio gradnju mosta niti ko ga je zidao. Most je obnavljan već polovinom 16. vijeka i moguće da je njegov obnovitelj bio veliki vezir Rustem paša Opuković, koji je sagradio jedan drugi most na rijeci Željeznici na Ilidži. Spominje se i da je obnovitelj mogao biti Gazi Ali-paša ili Semiz Ali-paša.
Građevinsko-arhitektonske osobine
Most je izgrađen od klesanog kamena i oblikovan je kao niska polegla građevina na sedam lukova. Lukovi su visinski nešto niži na krajevima i rastu prema sredini, pa tako imamo karakterističan, blago ispupčen, oblik ovog mosta. Dužina mu iznosi oko 40 metara, a širina 4,5 metara. Postoji pretpostavka da je i u doba Rimskog carstva na istom tom mjestu stajao most i da je sadašnja građevina sazidana na temeljima prethodne (ipak to još uvijek nije dokazano). Ono što je dokazano je da je prilikom gradnje mosta materijal za gradnju uziman i sa kasno antičkih objekata čije su ruševine ležale u blizini, tako da možemo vidjeti i neke zanimljive antičke reljefe uzidane u građevinu. U nizvodnom korkaluku ugrađena je rimska spolija, kamena ploča na čijoj površini se nalazi plitki reljef, zbog čega se ovaj most u narodu često naziva i Rimskim mostom. O tom reljefu nema podataka u dostupnoj literaturi. Na reljefu je prikazana naga figura u stojećem položaju, lijeve noge prekrižene preko desne, sa desnom rukom podignutom iznad glave i lijevom rukom prekriženom preko grudi. Postoji velika mogućnost da je upravo zbog toga ovaj most prozvan Rimski iako je izgrađen za vrijeme Osmanskog carstva.
Most je proglašen za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Heat (EP)
Heat je EP album američke r&b pjevačice Beyoncé Knowles izdat 2011. godine.
Grahovo Brdo
Grahovo Brdo je naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grahovo Brdo je imalo 40 stanovnika.
NGC 4821
NGC 4821 (također poznat kao MCG 5-31-15 i PGC 44148) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 324 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,50 (47 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 6. aprila 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Władysław Lam
mini|Grob u Gdańsku Władysław Lam (fonetski: Vladislav Lam; Konjic, 24. augusta 1893. – Gdańsk, 1. januara 1984.) bio je poljski slikar, grafičar i umjetnički kritičar.
Biografija
Bio je nastawnik fizičkog vaspitanja u Łodziu, učitelj crtanja u vojnoj školi br.2 u Modlinu i u gimnaziji u Poznanju. 1925. je otišao u Francusku, boravio je u Parizu i putovao po južnoj Francuskoj, slikao arhitektonske vidike i pejsaže. Bio je član i sekretar umjetničkih skupina Świt i Plastyka, u njegove zadatke spadala je između ostalog organizacija izložbi. 1929. je ponovo otišao u Francusku, a vrativši se pridružio grupi Nowa Generacija i nastanio se u Lavovu. Slikao je figuralne kompozicije, portrete, arhitektonske vidike i pejsaže. 1934. je postao šef Katedre smjera crtanja na Lavovskoj politehnici, dobiviši titulu zamjenika profesora.
Nakon što je okupator osvojio Lavov, Władysław Lam je bio obuhvaćen zabranom obavljanja posla predavača.
I nakon penzionisanja je nastavio pedagoški rad i slikao; od 1956. je eksperimentirao s apstrakcijom s elementima aluzije.
U djelatnost Władysława Lama spada i umjetnička kritika, bio je autor i koautor mnogih knjiga, eseja i članaka u časopisima, kao i tekstova u katalozima izložbi. Nakon 1945. putovao je po Evropi, pozivali su ga u Italiju (1957.), Jugoslaviju (1958.), Francusku (1968.), Švicarsku i SR Njemačku. Tokom cijelog poslijeratnog perioda je stvarao, učestvovao je u mnogim izložbama u zemlji i inostranstvu. Radio je i litografije i drvoreze, a stvorio je autorsku tehniku monorita.
Odlikovan je između ostalog Oficirskim ordenom (1964.) i Krstom Ordena Obnove Poljske (1978.).
Umro je u dobi od 90 godina u Gdańsku. Sahranjen je na tamošnjem Groblju Srebrzysko.
21. maja 2021. svečano je inaugurirana spomen ploča na zgradi u Podhalanskoj ulici 15 u Olivi, posvećena Wladyslawu Lamu, Anni Fiszer i Kazimierzu Sramkiewiczu. U svečanosti je učestvovala gradonačelnica Gdańska.
Jaroslav Pelikan
Jaroslav Jan Pelikan (17. decembar 1923. – 13. maj 2006. godine) je bio jedan od vodećih naučnika iz oblasti historija kršćanstva, te iz srednjovjekovne intelektualne historije.
Djetinjstvo i rad
Rođen je u porodici slovačkog pastora i njegove supruge, kao prvo njihovo dijete u SAD-u. Studirao je na konkordijanskom teološkom seminaru u St. Louisu, kojeg završava sa 22 godine. Bavi se pisanjem i predavanjem. Pelikan je bio mišljenja da protestantizam ignoriše crkvenu reformaciju, a Zapad isto tako kršćanske korijene sa Istoka. Također kršćanstvo zanemaruje svoje korijene u judaizmu. Bio je štaviše očajan što stari jezici padaju u zaborav. Napisao je preko 30 knjiga među njima najpoznatija Historija kršćanstva u pet tomova.
Pelikan je umro u Hamdenu u 82. godini života, nakon borbe sa rakom pluća.
Ekvatorska Gvineja
Ekvatorska Gvineja, službeni naziv Republika Ekvatorska Gvineja, (španski: República de Guinea Ecuatorial, francuski: République de Guinée Équatoriale) jeste država koja se nalazi u centralnoj Africi. Ima površinu od 28,000 kvadratnih kilometara i jedna je od najmanjih država kontinentalne Afrike. Ima veliki potencijal za dobar život stanovništva, međutim, bogatstvo je koncentrisano u rukama vlade i elite. Ispod granice siromaštva živi 70% stanovništva. Država ima oko 676.000 stanovnika, što je čini trećom najmanjom državom u kontinentalnoj Africi. . Ekvatorijalna Gvineja se sastoji iz dva dijela: kontinentalnog regiona (Río Muni), uključujući nekoliko malih, obali bliskih ostrva, kao što su Corisco, Elobey Grande i Elobey Chico; i izolovanog regiona koji sadrži ostrva Annobón i Bioko (prijašnji Fernando Po), gdje je i smješten sam glavni grad, Malabo.
Etimologija
Tokom kolonijalne ere država je nosila ime Španska Gvineja (kolonija Španije kod Gvinejskog zaliva). Trenutno ime uzima nakon nezavisnosti, te značenje tog imena predstavlja mjesto gdje se država nalazi: blizu Ekvatora i Gvinejskog zaliva.
Postkolonijalna historija
U septembru 1968., Francisco Macías Nguema je izabran kao prvi predsjednik Ekvatorijalne Gvineje, i nezavisnost je priznata 12. oktobra, 1968. U julu 1970., Nguema sačinjava jednodijelnu državu.
Njegov režim i teror dovode do smrti ili izgnanstva jedne trećine stanovništva. Smatra se da je od tadašnjih 300 000 stanovnika, oko 80 000 ubijeno. Ekonomija je propala a stručni strani radnici su otišli.
Teodoro Obiang je smijenio sa vlasti Francisco Macías Nguema-u, 3. augusta 1979., u krvavom državnom udaru.
Vlada
Godine 1968. donesen je nov ustav, po kojem su Fernando Póo i Río Muni autonomne pokrajine Ekvatorske Gvineje, koja je iste godine stekla nezavisnost. Prvi predsjednik Francisco Macías Nguema proglašen je 1972. doživotnim predsjednikom. Godine 1979. Nguema je oboren i smaknut, a vlast je preuzelo Vrhovno vojno vijeće koje je vodio Teodor Obiang Nguema Mbasogo; 1982. donesen je nov ustav, koji je trebao jamčiti izbornu demokraciju, ali je u političkom životu i dalje dominirala jedna stranka (Jedinstvena narodna stranka), dok oporba djeluje uglavnom iz inozemstva. Obiang je pobjeđivao na predsjedničkim izborima 1996, 2002. i 2009.
Geografija
Ekvatorijalna Gvineja se nalazi u zapadnoj centralnoj Africi. Zemlja se sastoji od kontinentalnog dijela, zvanog Rio Muni, koji graniči sa Kamerunom na sjeveru i Gabonom na jugu i istoku.
Pet malih ostrva: Bioko, Corisco, Annabon (Annobón), Mali Elobey i Veliki Elobey, su također dijelovi države. Bioko se nalazi na oko 40 km od Kameruna. Ostrvo Annobón leži na 595 kilometara između Kameruna i Gabona. Ostala ostrva su locirana blizu kontinentalnog regiona i to kao okolna ostrvca oko glavnog ostrva.
Uprkos imenu, ni jedan dio Ekvatorijalne Gvineje ne leži na ekvatoru. Sva se zemlja nalazi u području ekoregiona ekvatorijalnih obalnih šuma Atlantskog okeana, osim malih dijelova sa centralnoafričkom mangrovom, na obali, posebno u ušću rijeke Muni.
Privreda
Glavni izvor prihoda prije sticanja nezavisnosti je bio kakao. Otkrivanje velikih rezervi nafte, 1996. i početak njenog vađenja je dovelo do dramatičnog porasta vladinih prihoda.
Ekvatorijalna Gvineja ima i ostale neupotrijebljene prirodne i ljudske resurse, uključujući tropsku klimu, plodno tlo, puno pitke vode, luke za velike brodove i dosta radne snage, doduše nekvalificirane.
Iako ima Bruto domaćeg proizvoda (PPP) od preko 30 000 US$, Ekvatorijalna Gvineja se nalazi veoma nisko na UN listi ljudskog razvoja. Ova država je u svojevrsnom "paradoksu obilja" odnosno "prokletstvu zbog puno prirodnih resursa", kako pojedini naučnici nazivaju situaciju kada zemlja ima prirodna bogatstva a siromašno stanovništvo i nerijetko velike unutrašnje sukobe.
Stanovništvo
Prema Ustavu od 17. XI. 1991 (dopunjen amandmanima 1995., te izmijenjen 2012), Ekvatorska Gvineja republika je s predsjedničkim sustavom vlasti. Predsjednik republike šef je države i vrhovni zapovjednik oružanih snaga. Biraju ga građani na izravnim izborima za mandat od 7 godina i može biti biran najviše na dva mandata. Izvršna je vlast u rukama predsjednika republike koji imenuje članove Vijeća ministara (vlade), koje mu je odgovorno za svoj rad. Zakonodavnu vlast ima dvodomni Parlament, koji se sastoji od Doma narodnih zastupnika (Camara de los Representantes del Pueblo), sa 100 zastupnika, koje izravno biraju građani za mandat od 5 godina, te Senata, sa 70 članova, od kojih 55 biraju građani, a 15 imenuje predsjednik republike. Biračko je pravo opće i jednako, a imaju ga svi građani s navršenih 18 godina života. Vrhovni sud najviša je institucija u sustavu sudbene vlasti.
.iq
.iq je najviši Internet domen za Irak.
Steganografija
mini|300px|Substitucijska tabela za slova i riječi na početku prve knjige u radu Polygraphia koju je napisao [[Johannes Trithemius. ] Steganografija je umjetnost i nauka o pisanju skrivenih poruka na takav način da niko, osim pošiljaoca i namjerenog primaoca, posumnja u postojanje poruke. Riječ steganografija je grčkog porijekla i znači "skriveno pisanje". Sastoji se od riječi steganos (στεγανός) što znači "pokriveno" ili "zaštićeno", i graphei (γραφή) što znači pisanje. Prva zabilježena upotreba pojma je iz 1499. godine sa strane Johannesa Trithemiusa u njegovom pismenom radu Steganographia u kojem opisuje kriptografiju i steganografiju.
NGC 1803
NGC 1803 (također poznat kao ESO 203-18, IRAS 05041-4938 i PGC 16715) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 188 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Slikarski stalak. Najveći prečnik je 1,30 (71 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. decembra 1834. godine.
Demokratska Republika Kongo
Demokratska Republika Kongo (prijašnja imena Zair i Kongo-Kinshasa) je država u centralnoj Africi. Po površini je druga na kontinentu, odmah iza Alžira. Kratkom obalom (37 km) izlazi na Atlantski okean kod ušća rijeke Kongo, a graniči sa Republikom Kongo na sjeveroistoku, Srednjoafričkom Republikom na sjeveru, Južnim Sudanom na sjeveroistoku, Ugandom, Ruandom, Burundijem i Tanzanijom na istoku, Zambijom na jugoistoku te Angolom i njenom eksklavom Cabindom na jugozapadu odnosno zapadu.
Glavni i najveći grad države je Kinshasa.
Etimologija
Demokratska Republika Kongo dobila je ime po rijeci Kongo, čije ime potječe od Konga, kraljevine Bantu a koja je zauzimala svoja ušća u vrijeme kada su je Portugalci otkrili 1483. ili 1484. Ime kraljevstva izvedeno od njegovog naroda, Bakongo, endonim za koji se kaže da znači "lovci" (na Kongo jeziku: mukongo, nkongo).
Prijašnji naziv Zaire nastao je od ranog alternativnog imena rijeke Kongo, od Kikongo nzai, dijalekatski oblik nzadi "rijeka".
Historija
U pretkolonijalnom razdoblju na području današnjeg Konga postojalo je nekoliko većih Bantu kraljevstava među kojima se isticala država Kongo u zapadnom dijelu zemlje. Upravo su s njom Evropljani prvo uspostavili kontakt i tim imenom nazvali rijeku, a kasnije i cijelu zemlju. Veće države osnovali su i narodi Luba i Lunda na istoku.
Evropljani su od 16. vijeka bili prisutni na obalama Atlantskog okeana gdje se obavljala trgovina robljem i slonovačom, ali tek su u 19. vijeku započeli ozbiljnije pohode u unutrašnjost. Veće evropske kolonijalne sile nisu bile zainteresirane za dolinu Konga jer su je smatrale teško prohodnom i neprofitabilnom pa ju je tokom 1880-ih uspio prisvojiti belgijski kralj Leopold II uz pomoć američkog istraživača Henryja Mortona Stanleya, i to kao svoj privatni posjed u kojem je imao apsolutnu vlast – Slobodnu Državu Kongo.
Slobodnom Državom se, pod Leopoldovom vlašću, upravljalo kao profitnom korporacijom, a kolonizatori su morali posezati za nasiljem kako bi prisilili domaće stanovništvo na rad u plantažama kaučukovca. U prvim godinama 20. vijeka sve su glasniji bili pozivi za oduzimanjem Konga Leopoldu te je kolonija 1908. postala posjed Belgije. Položaj domaćeg stanovništva se donekle popravio, ali odnos prema Afrikancima ostao je paternalistički, npr. kroz zabranu konzumacije alkohola i uvođenje policijskog sata u gradovima.
Sredinom 1940tih afričko stanovništvo se počelo politički organizirati, uglavnom po etničkim linijama. Na prvim izborima na kojima su učestvovali i Afrikanci 1957. u prvi plan su izbile grupe koje su se zalagale za brzu nezavisnost zemlje, koja je i ostvarena 1960.
Velika Milešina
Velika Milešina je naseljeno mjesto u sastavu općine Muć, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Demokratska Republika Kongo
Geografija
Niska (300–700 m) i prostrana zavala rijeke Kongo pokrivena gustom kišnom šumom zauzima središnji i zapadni dio zemlje. Sa sjevera i juga obrubljuju je platoi s nadmorskom visinom iznad 1000 m, a s istoka planinski lanci koji su dio Velikog tektonskog jarka. U njima se nalazi i najviši vrh Pic Marguerite (5.110 m) na planini Ngaliema (Stanley). Velik dio istočne granice čine jezera Albert, Edward, Kivu i Tanganyika koja ispunjavaju dno tektonskog jarka.
Velika Milešina
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Solin.
Demokratska Republika Kongo
Geografija
Najveći gradovi su: glavni grad Kinshasa (ranije Léopoldville, oko 7,5 miliona stanovnika) na zapadu, Lumumbashi (Elisabethville, oko 1,5 milion) na jugu i Kisangani (Stanleyville, oko 500.000) na istoku zemlje.
Velika Milešina
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Velika Milešina je imala 24 stanovnika.
Demokratska Republika Kongo
Vlada
Predsjednik države i vlade je Joseph Kabila.
Velika Milešina
Stanovništvo
Napomena: ''Naselja pod imenom Mala Milešina i Velika Milešina iskazuju se od 1910. Do 1900. iskazivano je naselje pod imenom Milešine. Za to bivše naselje sadrži podatke u navedenom razdoblju.''
Demokratska Republika Kongo
Privreda
Kongoanska privreda je, usprkos velikim prirodnim bogatstvima, u padu od sredine 1980-ih. Godine građanskog rata, korupcije, lošeg upravljanja i fluktuacija cijena glavnih izvoznih proizvoda nanijeli su privredi velike štete od kojih se tek počelo oporavljati. Zajedno s još nekoliko afričkih država koje su nedavno bile pogođene ratovima Kongo spada u grupu najsiromašnijih svjetskih zemalja.
Velika Milešina
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Velika Milešina je imalo 35 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Demokratska Republika Kongo
Privreda
Najveći dio stanovništva bavi se poljoprivredom za vlastite potrebe. Izvoze se rude (bakar, kobalt), nafta, poljoprivredni proizvodi (kahva). Procjena BDP-a za 2004. bila je 700 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Stanovništvo
Većinu stanovništva čine narodi grupe Bantu, među kojima su najveći Luba, Kongo, Mongo i Lunda. Osim Bantua, na sjeveru žive narodi nilsko-saharske grupe, a u središnjem i istočnom Kongu grupe Pigmeja koje se smatra najstarijim stanovnicima ovog područja. Jezici međusobnog sporazumijevanja različitih naroda su francuski i svahili te tri tzv. nacionalna jezika: lingala kojom se govori u glavnom gradu, kongo i tshiluba. Najbrojnija religija je kršćanstvo kojem pripada više od 90% stanovništva. Katolika je oko 50%, protestanata oko 25%, a snažna je i domaća kršćanska crkva proroka Simona Kimbangua sa 16% pripadnika. Islam je raširen na istoku i po gradovima ima oko 2% vjernika.
Nadvojvoda
mini|desno|200px|Kruna nadvojvode Austrije
Nadvojvoda (njemački: Erzherzog; latinski: Archidux) je titula koju su zvanično koristili austrijski vladari od 1453. do 1918. godine. Pošto je u mnogim njemačkim zemljama, uključujući i Austriju, običaj bio da svi članovi vladareve porodice nose istu titulu, pravo na titulu nadvojvode od Austrije imali su sinovi nadvojvode ili nadvojvotkinje Austrije, a na titulu nadvojvotkinje od Austrije pravo su imale kćeri i snahe nadvojvode ili nadvojvotkinje Austrije. U ranku se nalazi ispod kralja, a iznad vojvode, ali ova titula nikada nije imala tačno određenu poziciju i nikada nije bila korištena u više zemalja istovremeno. Nosili su je samo članovi dinastije Habsburg i članovi dinastije Habsburg-Lorena, a u tu dinastiju titulu je unijela nadvojvotkinja Marija Terezija. Marija Terezija je bila jedina žena koja je naslijedila nadvojvodstvo Austriju, a njena četrdesetogodišnja vladavina prekinula je personalnu uniju između Svetog Rimskog Carstva, kojim je de jure vladao njen muž Franjo I, i Austrije, koja traje još od kada je 1453. za cara izabran Fridrik Habsburški. Personalna unija je ponovo uspostavljena nakon njene smrti, kada su Austrija i Sveto Rimsko Carstvo ponovo bili ujedinjeni pod krunom Marijinog Terezijinog i Franjinog sina Josipa II. Godine 1804, dvije godine prije raspada Svetog Rimskog Carstva, Austrija, njegov nasljednik, je bila uzdignuta na nivo carstva, čime je njen vladar od tada car. Austrijski car je, međutim, zadržao tradicionalnu titulu nadvojvode u svojoj punoj tituli.
Titulu danas nose članovi titularne austrijske carske porodice, što uključuje osamdeset i četiri muškarca koja su u nasljednom nizu za titulu austrijskog cara. Titulu nadvojvotkinja nose njihove kćeri i supruge, te udovice prethodnih nosilaca te titule.
NGC 3299
NGC 3299 (također poznat kao MCG 2-27-29, PGC 31442 i UGC 5761) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 29 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 2,20 (19 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. marta 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
.so
.so je najviši Internet domen za Somaliju.
Međunarodna komisija za stratigrafiju
Međunarodna komisija za stratigrafiju (ICS), ponekad neslužbeno, Međunarodna stratigrafska komisija, je međunarodna nevladina organizacija, nasljednica ili glavni potkomitet, kćerinska naučna organizacija koja se bavi stratigrafskim, geološkim i geohronološkim pitanjima na globalnoj razini.
Visoko (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Međunarodna komisija za stratigrafiju
To je podređeno tijelo Međunarodne unije geoloških nauka – koje je najveće tijelo u organizaciji – i koje je u osnovi stalni radni pododbor, koji se sastaje daleko redovnije nego što su četverogodišnji sastanci IUGS, kada se okupljaju kao kongres ili cijelo članstvo.
Visoko (čvor)
Hrvatska:
Slovenija:
Međunarodna komisija za stratigrafiju
Ciljevi
Jedan od glavnih ciljeva Komisije, projekt započet 1974. godine, je uspostavljanje multidisciplinarnog standarda i globalne geološle vremanske skale koji će olakšati paleontološka i geobiološka poređenja regija sa regijama, prema referentnim pokazateljima sa strogim i rigoroznim kriterijima stratusa nazvanih sekcija globalnih graničnih stratotipova i tački (GSSP) u fosilnom zapisu (tj. odsječak stijenskog zapisa kao dijela uzorka jezgre ili dostupnih slojeva. Oni se, kada su uzorak-jezgre, obično "odvajaju" u dugim komadima, koji se nazivaju i "odjeljci",  dužine oko jedan metar.)
Metodi
Pored toga, ICS definira alternativnu vrstu referentnih vrijednosti i kriterija zvanih globalni standard stratigrafske starosti (GSSA), gdje su karakteristike i kriteriji datiranja postavljeni isključivo pomoću metoda  fizičkih nauka (kao što su sekvence magnetskog poravnanja, radiološki kriteriji, itd.). Ciljevi se ostvaruju i podsticanjem međunarodne i otvorene rasprave među naučnicima o Zemlji u poljima paleontologije, geologija, geobiologije i hronostratigrafije, između ostalih.
Međunarodna komisija za stratigrafiju stvorila je brojne organizacijske pododbore koji su organizirani i mobilizirani na lokalnoj ili regionalnoj osnovi, odnosno pravi radni odbori IUGS-a, a oni rade na terenu, uspoređujući na konferencijama ili suradnjom – koordinaciju istraživačkog komiteta na sastancima lokalnog ili širokog opsega.
Logo
Logo Međunarodne komisije za stratigrafiju dizajniran je po kineskom karakteru "planina".
Blog tipologija
Blog tipologija je disciplina koja pokušava katalogizirati blog prema specifičnosti teme o kojoj se piše. Pojedini blog alati omogućavaju kategorizaciju tekstova, dok su drugi pisani sa posebnom svrhom. Najčešća pojava su nespecifični blogovi koji zadiru u razne teme.
Dizelski motor
thumb|Dieselov originalni dizel motor kao postavka u Deutsches Museumu u [[München, Njemačka]] Dizelski motor je motor s unutrašnjim sagorijevanjem. Kao pogonsko gorivo koristi dizel i radi prema Dieselovim ciklusom. Izumio ga je 1892. godine njemački inženjer Rudolf Diesel po kojem je i dobio naziv.
Dizelski motor je karakterističan po tome što nema svjećice niti karburatora a u cilindru se komprimira čist zrak, koji usljed visokog stepena kompresije postiže tako visoku temperaturu i pritisak da nakon ubrizgavanja goriva u cilindar motora dolazi do njegovog samozapaljenja. Pritisak i temperature u cilindru su veći nego kod benzinskih motora, kao i stepen iskorištenja motora. Sporohodni dizel motori koji se koriste na brodovima, mogu imati stepen iskorištenja i do 50% veći.
Dizel motori se proizvode u dvotaktnim i četverotaktnim verzijama. Ovi motori su se prvobitno koristili kod stacionarbih parnih mašina zbog svoje efikasnosti.Od 1910. godine se koristi u podmornicama i brodovima da bi tek 1930-tih godina počeo da se koristi kod automobila. Od 1970. godine korištenje dizel motora kod automobila u SAD je znatno porastao. U 2007. godini oko 50 posto svih novih automobila prodanih u Evropi su sa ugrađenim dizel motorom.
Historija
mini|Dizelski motor proizveden 1906. godine u firmi [[MAN AG]] mini|lijevo|Patent izvedbe motora [[Rudolf Diesela iz 1893. godine]]
Teoretski Dizel proces
Kod benzinskih motora, smjesa goriva i zraka se stvara izvan cilindra te se tokom ciklusa usisavanja smjesa ubacuje u cilindar i komprimira. Pri samom završetku takta komprimiranja, svjećica iskrom vrši paljenje komprimirane smjese zraka i goriva. Za razliku od ovog procesa, kod dizelskih motora u cilindar se tokom prvog takta usisava samo zrak koji se tokom takta sabijanja komprimira na veći stepen kompresije pri čemu temperatura tako sabijenog zraka raste i do temperature od 700 do 900 stepeni C) dok je pritisak veći od pritiska sabijene smese u slučaju benzinskog motora. Na kraju drugog takta gorivo se ubacuje u cilindar uz pomoć pumpe visokog pritiska, i uređaja koji gorivo raspršuje na sitne kapljice. Sitne kapljice goriva se uslijed visoke temperature okoline samozapaljuju i tako proizvode energiju unutar cilindra čime otpočinje takt širenja (ekspanzije).
Osnovne razlike između benzinskog i Dizel procesa su u krajnjem pritisku kompresije koji je znatno veći kod dizel procesa, a time i u temperaturi na kraju takta kompresije. Osim toga vrijeme sagorijevanja kod benzinskog procesa je kraće, jer je smjesa već napravljena izvan cilindra, te se ne troši vrijeme na stvaranje smjese, a i gorivo za benzinske motore lakše sagorijeva od goriva za dizelske motore usljed drugačijeg sastava.
Teoretski, ovaj proces možemo opisati na sljedeći način:
Prednosti dizel motora
Dizelski motori imaju nekoliko prednosti u odnosu na druge motore s unutrašnjim sagorijevanjem:
Tipovi
Postoji više podjela dizelskih motora a najvažnije su podjele prema veličini i broju radnih taktova.
Prema veličini dizelski motori se dijele na :
Prema broju radnih taktova imamo :
.cn
.cn je najviši Internet domen za Kinu. Kineska akademija nauke je zadužena za ovu domenu.
Griže (Sežana)
Griže su naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
NGC 6237
NGC 6237 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Zmaj. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 28. juna 1884. godine.
Griže (Sežana)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
NGC 6237
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Univerzitet u Banjoj Luci
Univerzitet u Banjoj Luci jedan je od najvećih univerziteta u Bosni i Hercegovini te jedan od dva javna univerziteta u Republici Srpskoj. Osnovan je 7. novembra 1975. i ima 16 fakulteta. Većina ih je u kampusu na desnoj obali Vrbasa. Univerzitetom upravlja rektor i Savjet univerziteta. Najviši stručni organ univerziteta je Nastavno-naučno vijeće. Član je Evropske univerzitetske asocijacije (EUA) i sarađuje s univerzitetima u Srbiji.
Univerzitet sačinjavaju 12 fakulteta, akademija umjetnosti, računarski centar i Narodna i univerzitetska biblioteka Republike Srpske.
Elektrotehnički fakultet
Elektrotehnički odsjek Tehničkog fakulteta u Banjoj Luci osnovan je 1962, a izdvaja se u samostalan fakultet 1975. Prema podacima iz 2021. diplomiralo je više od 2.000 studenata. Sastoji se od sljedećih odsjeka:
Mašinski fakultet
Osnovan je 1971. kao odjeljenje Mašinskog fakulteta u Sarajevu, a od 1975. djeluje kao Mašinski fakultet Univerziteta u Banjoj Luci. Do aprila 2008. diplomiralo je 1446 diplomiranih inženjera mašinstva i 304 inženjera mašinstva, a odbranjeno 30 doktorskih disertacija i 30 magistarskih radova. Na fakultetu djeluju sljedeći odsjeci:
Pravni fakultet
Prvi studij prava u Banjoj Luci organizovan je 1960. godine kao odjeljenje Pravnog fakulteta u Sarajevu i pod kontrolom Radničkog univerziteta. Od 1975. djeluje kao Pravni fakultet Univerziteta u Banjoj Luci. Do aprila 2008. na fakultet se upisao 20.221 student redovnog studija, 595 studenata magistarskog studija i 123 studenta na specijalističkim studijama.
Poljoprivredni fakultet
Osnovan je 1992. Na fakultetu djeluju tri odsjeka i pet instituta. Odsjeci su:
Šumarski fakultet
Osnovan je 1992. Na fakultetu djeluje jedan smjer, smjer šumarstva.
Arhitektonsko-građevinskо-geodetski fakultet
Osnovan je 1996. Sastoji se od sljedećih odsjeka:
Akademija umjetnosti
Osnovana je 1999. Obrazuje kadrove iz oblasti muzičke, likovne i dramske umjetnosti. Podijeljena je na tri odsjeka, a odsjeci su podijeljeni na smijerove
Fakultet fizičkog vaspitanja i sporta
Formiran je 2001. izdvajanjem iz Filozofskog fakulteta. Na fakultetu djeluju sljedeći odsjeci:
Gora (Vogošća)
Gora je naseljeno mjesto u općini Vogošća, Bosna i Hercegovina.
NGC 79
NGC 79 (također poznat kao MCG 4-2-3 i PGC 1340) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 252 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. Najveći prečnik je 0,60 (44 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 14. novembra 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jablanica
Geografija
Općina Jablanica spada sa svojih 301 km2 površine i 13.047 stanovnika u red najmanjih općina u Federaciji Bosne i Hercegovine. Geografski pripada regiji gornje ili visoke Hercegovine, a administrativno jednoj od 8 općina Hercegovačko-neretvanskog kantona. Ukliještena je između jednih od dvaju najviših planina u Bosni i Hercegovini Čvrsnice i Prenja, sa svojom dolinom koju otvara litičasti kanjon dug više od 30 kilometara. Sam grad je smješten na nekoliko terasa na nadmorskoj visini od 202 metra, kroz koje protiče rijeka Neretva, a nalazi se blizu Jablaničkog jezera.
Klima
Klima je umjereno mediteranska s prosječnom godišnjom temperaturom od 12 °C i velikom količinom padavina. Zbog svoga prirodnoga položaja, Jablanica je od najstarijih vremena bila područje interesantno za stanovanje i boravak.
Historija
desno|mini|270px|Stećak u Jablanici. Najstarije iskopine govore da je ovo područje naseljeno još u metalnom dobu, mada je pravi procvat doživjelo u doba rimljana i u Srednjem vijeku o čemu govori 42 lokaliteta s 683 nekropola sa stećcima i gomilama. Većina ovih spomenika materijalne kulture potiče iz kraja II. i početka I. milenijuma prije nove ere, a stećci uglavnom potiču iz kasnog Srednjeg vijeka. Kroz ovaj kraj su prolazili jedini karavanski putevi od Dubrovnika do srednje Bosne i putevi u dolinu Vrbasa. U odredbi bosanskog kralja Stjepana Tomaša izdatoj 1446. godine u Konjicu, u kojoj se mahinejcima-bogumilima zabranjuje gradnja i obnavljanje crkve. Među potpisnicima se spominju Petar Pavlović i Radivoj Jablanović, po kojemu je možda Jablanica i dobila ime.
U prvom osmanlijskom popisu (defteru) iz 1477. godine spominju se i tri jablanička sela: Žugle (Žuglići), Ostrožac, Čehari. Zasad najstariji pojam Jablanica nalazimo u (drugom) defteru (popisu) iz 1488-89. godine prema kojem se Jablanica spominje kao kraj u nahiji Neretva i bila je timar (područje) nekog bega i imala je 67 domova, 4 neoženjena i 3 muslimana. Ukupan prihod od desetine koja je davana timarniku iznosila je 5.623 akče. Ostali stanovnici su bili bosanski krstjani. Zna se pouzdano da je Jablanica 1593. godine bila timar Gulam Šah Hudaverdi Bosna Mehmed-bega, poznatog državnika i vakifa (dobrotvora) iz Repovaca kod Konjica. Osmanska vladavina, osim hanova i puteva nije ostavila bitnije tragove. Početak urbanizacije ovog područja započeo je dolaskom Austrougarske monarhije 1877. godine, koja je izgradnjom kasarne, mostova, tunela, kuća i stanova za namještenike, željezničke stanice i hotela, udarila temelje današnjem izgledu grada i njegove okoline. Zemaljska vlada za Bosnu i Hercegovinu donosi ukaz 30. maja 1893. godine da se ime Jablanice promijeni u ime "Jablanica na Neretvi". Iako joj je od najranijih početaka, zbog svoga geostrateškog položaja preodređena sudbina kao mjesta za odmor i oporavak, Jablanica je svoj ekonomski razvoj temeljila na razvoju industrije kamena i hidroenergetskih potencijala. Mada su i ranije postojale vjerske škole (sibjan mektebi) prva narodna osnovna škola u Jablanici počela je s radom 1902-3. godine u Popovića kući (danas Halebića kuća).
Privreda
270px|mini|desno|Jablaničko jezero i most preko jezera u Ostrošcu. Godine 1870. otkrivena su prva rudišta vrlo kvalitetnog kamena koji se po mineralnom sastavu podudara sa granitom. Tek 1920. godine započelo je sa prvom eksploatacijom, što je ujedno i početak razvoja industrije u Jablanici i jablaničkom kraju. Klesar Franjo Rothan prvi je započeo sa ispitivanjem tog jedinstvenog kamena sa širokom primjenom u građevinarstvu i spomeničarstvu. Uspio je da dobije državnu koncesiju na eksploataciju, a za njim je za kratko vrijeme krenulo još destak koncesionara, koje je privukla mogućnost dobre zarade s obzirom na jeftinu radnu snagu i osiguran plasman kvalitetnog granita u odnosu na druga dotad poznata nalazišta. Najznačajniji među njima bio je Dušan Mihajlović, koji je 1922. godine osnovao komanditno društvo za proizvodnju granita "Neretva"- Sarajevo, koje je imalo kamenolom u Bukovpodu kod Jablanice sa svim postrojenjima za proizvodnju mramora za ukrasne obloge u građevinarstvu, spomenike i sl. Stručnu snagu i majstore klesare Mihajlović je doveo iz Slovenije, Dalmacije i Makedonije. Kamene ploče počele su se izvoziti i na inostrano tržište. Pored spomenutog duštva, značajniji poslodavci bili su: braća Dragutin i Anton Ras iz Zagreba, Evgenije Lapčević zvani Rusan, Franjo Miler, Šerif Arnautović, trgovac iz Mostara, Nikola Ćećez i drugi. Dušan Mihajlović je bio vlasnik preduzeća na desnoj, a Dragutin Ras na lijevoj obali Neretve. Svi oni skupa zapošljavali su više stotina radnika, mahom neškolovanih mladića iz okolnih jablaničkih sela, koji su za male nadnice obavljali teške fizičke poslove. Bez obzira na sve teškoće u jablaničkim kamenolomima, mogučnost zarade i izvan uobičajenih teških poljoprivrednih radova bio je značajan momenat u promijeni svijesti mnogih seoskih porodica. Eksploatacija i prodaja granita te mogućnost zapošljavanja radnika doveli su u Jablanicu i nove stanovnike, koji su tu nalazili posao i interes. Bili su to žandarmi, poslovođe, nadstojnici i trgovci iz drugih krajeva zemlje. Malo-pomalo otvarane su i zanatske radnje. Stizali su i penzionisani žandari i policajci, te se zapošljavali kod poslodavaca kao nadzornici i čuvari. Jablanica je narastala polagano, razvijala se kao moderno naselje, te je u tadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji spadala u rijetka mala mjesta, koja su bilježila napredak i uspon. Podizane su nove kuće, razvijala se trgovina, jačalo zanatstvo, a pomalo i turizam zbog ugodne klime i okolne prirodne ljepote. U jablaničkom hotelu koji je podignut istovremeno kad i željeznička stanica 1888. godine boravili su nerijetko i gosti iz Beograda, Sarajeva, Splita, Dubrovnika i Mostara. U Jablanici je boravio predsjednik turske vlade Ismet-paša Ineni u kahvani Muharema Tahirovića 1930. godine.
Administrativna podjela Ukrajine
Ukrajina je podijeljena na 27 administrativnih jedinica: 24 oblasti, jednu autonomnu republiku i dva grada s posebnim statusom. Administrativna podjela u Ukrajini je naslijeđena iz vremena SSSR-a i nije se mijenjala od polovine 20. vijeka.
Jablanica
Privreda
Sve do sredine 1926. godine, kada je izgorjela "Narenta a. d. ", prva hercegovačka industrija drveta iz Ostrošca, bila je najznačajniji kapacitet iz oblasti prerade drveta u regiji. U prosjeku je zapošljavala oko 300 radnika. U Ostrošcu je bila pilana sa parnim lokomobilom (45 KS), te 6 gatera,6 strojeva za preradu drveta, 4 stroja u mehaničkoj radionici, te 5 strojeva za izradu namještaja i parketa. U sastavu preduzeća bile su parionica i sušara, ali i proizvodnja elektroenergije za rasvjetu i pogon. U stolariji su se na veliko izrađivali prozori i vrata, te parket raznih vrsta i borovi teraco-briketi za popločavanje ulica. U pilani je rezana sva vrsta merkantilne robe do dimenizija od 12 cm. Šuma se eksploatisala u Neretvici i masivima Prenja i Čvrsnice, tako da će nešto kasnije proraditi i pilana u Doljanima. Uvođenjem industrijskih kapaciteta i malih pogona za eksploataciju i preradu kamena i šume stvorilo je novu klasu stanovnika – radništvo.
Administrativna podjela Ukrajine
Regije, gradovi i općine su uređeni od strane državne uprave. Krim, kao jedina autonomna republika ima svoj, nepotpuni kabinet ministara. Osnovni i najniži nivo upravne podjele u Ukrajini je naselje.
Administrativna podjela
Postoje tri administrativna nivoa u Ukrajini: Oblast (regija), rejon (okrug) i naselje: (grad, urbano i ruralno naselje). Ova podjela se zasniva na osnovu ukrajinskog popisa stanovništva iz 2001. godine.
Jablanica
Privreda
Nakon Drugog svjetskog rata, Jablanica je postala simbolom nečega novog i velikog izgradnjom prve hidroelektrane u novoj Jugoslaviji. To je tada bio najznačajniji objekat i najveći ispit nove vlasti. Branu i objekte Hidroelektrane gradila su preduzeće iz cijele države, tako da je Jablanica za dugi poslijeratni period bila jedno veliko gradilište. Izgradnjom vještačkog hidroakumulacionog bazena na potezu od ušča rijeke Rame pa do Konjica, potopljena su najbolja poljoprivredna i voćarska područja koje je Jablanica imala. To je u bitnome promijenilo prirodu i karakter ovoga kraja. Posljedice ondašnjeg velikog državnog uspjeha dugo su osjećali stanovnici Jablanice, naročito oni uz hidroakumulaciju Jablaničkog jezera, jer im nikad nije izvršena pravična naknada za potopljeno zemljište. Izgradnjom energetskih resursa, uz snažan ton koji je davala industrija granita razvoju čitavog kraja, Jablanica je uz razvoj metalne i tekstilne industrije te infrastrukturnih objekata i školstva, ostvarila veliki napredak privrednog razvoja tokom druge polovine 20. vijeka.
Administrativna podjela Ukrajine
Autonomna Republika
Autonomna Republika Krim, za vrijeme Ukrajinske SSR Krimska Oblast, geografski zauzima najveći dio ostrva Krim, na jugu Ukrajine. Glavni grad je Simferopol.
Jablanica
Kultura
Odmah nakon Prvog svjetskog rata, 1920. godine u Jablanici i Ostrošcu počela je sa radom i "Jugoslavenska muslimanska čitaonica". Ova ustanova je imala veliki značaj u opismenjavanju stanovništva i širenju kulturnih i obrazovnih navika stanovništva, a okupljala je ne samo Bošnjake tog kraja. Na njenom čelu u Jablanici bio je Jusuf Malović, mjesni imam. Tada je sa radom otpočela i Narodna čitaonica, koju je vodio Josip Fabić. Mada nema pouzdanih podataka kako je došlo do formiranja biblioteke, izvjesno je da su pokretači bili članovi i simpatizeri Muslimanskog dobrotvornog društva "Gajret", koje je 1903. godine u Sarajevu, otpočelo sa radom. U njenom radu značajnu ulogu su imali učitelji i mjesni imam, a naročito upravitelj osnovne škole i učitelj Ćamil Krvavac i željeznički radnici Hasan Zećo i Osman Medar, te činovnici i radnici majdana Granita. Gajret je u Jablanici i Ostrošcu djelovao kroz više kulturno-prosvjetnih i sportskih sekcija, kao što su: dramska, muzička, pjevačka(horska), nogometne, šahovske i druge. Tako je Muzičkom sekcijom u Ostrošcu rukovodio Svetozar Bošković, inače otpravnik vozova.
Administrativna podjela Ukrajine
Oblasti
Podjela na oblasti je glavna i najčešća administrativna podjela u zemlji. Gotovo svaka oblast je dobila ime po svojom administrativnom centru, dok su Poneke oblasti nazvane po svom historijskom području. U Ukrajini su slijedeće oblasti:
Jablanica
Kultura
U Gajretovoj dramskoj sekciji u Jablanici najaktivni su bili učenici i studenti. Muzičku sekciju u Jablanici od 1930. godine vodio je Salko Šašić, zvani Kajkan. Gajret je preko sekcija organizovao dobro posjećene priredbe. Većim dijelom rad Jugoslavenske muslimanske čitaonice naslanjao se na rad i aktivnost članova Gajreta. Uz veliku proslavu, 6. oktobra 1928. godine, kojoj su prisustvovali i Gajretovi prvaci iz Sarajeva, obilježena je 25. godišnjica rada Jugoslavenske muslimanske čitaonice "Gajret" Sarajevo.
Administrativna podjela Ukrajine
Gradovi sa specijalnim statusom
Dva su grada koji imaju poseban status a to su Kijev, koji je i glavni grad Ukrajine, i Sevastopolj koji ima specijalni status zbog određenih nadležnosti koje je Ukrajina prenijela na Rusiju, zbog toga što je Sevastopolj sjedište ruske Crnomorske flote.
Jablanica
Sport
Najznačajnije sportsko udruženje je FK Turbina Jablanica, koje je osnovano u ljeto 1924. godine pod nazivom "Radnički sportski klub Plasa" i spada u red najstarijih klubova u Bosni i Hercegovini. Boje ovog kluba su branili: Salem i Vahid Halilhodžić, Hasan Salihamidžić, kao i Tufek, braća Tatar, Stojić, Pelić.
Spisak naseljenih mjesta u općini Breza
Opći podaci
Općina Breza se nalazi u Zeničko-dobojskom kantonu, Bosna i Hercegovina. Naseljena mjesta u općini Breza, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 28) su:
Quito
Quito (fon. Kito) je glavni grad Ekvadora.
Leži 25 kilometara južno od ekvatora, na visini od 2.850 metara. Osnovali su ga Španci 1534. godine. Stara gradska jezgra izgrađena je u kolonijalnom stilu; moderne četvrti šire se na obroncima vulkana Pichincha.
Zelovo (Muć)
Zelovo je naseljeno mjesto u sastavu općine Muć, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Solin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Zelovo je imalo 35 stanovnika.
Napomena: ''Do 1931. iskazivano kao dio naselja pod imenom Zelovo, a od 1948. do 1991. pod imenom Zelovo Sutinsko. U 1869. i 1921. podaci su sadržani u naselju Sutina.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zelovo je imalo 27 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 1640
IC 1640 (također poznat kao PGC 4299) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 255 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,20 (15 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 14. decembra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Magnetne trake
Magnetne trake su oblik periferne memorije, služe za masovno pohranjivanje podataka. Kapacitet memorije je vrlo velik, ali su jako spori. Slične su kao audio ili video trake. Izrađuju se kao plastične trake, premazane oksidom željeza i uzdužno podijeljene na kanale.
Snimanje zvuka
mini|Audio kaseta
Brušit
Brušit je fosfatni  mineral  sas hemijskom formulom CaHPO4 • 2 H2O. Formira bezbojne do do blijedo žute monoklinske prizmatske kristale, kao  i praškaste ili zemljaste mase.
Brišut je fosfatni analog  arsenskih farmakolitâ sulfatnog gipsa.
Otkriće i opis
Brušit je prvi puta opisan 1865. Kao pojava na  Ptičijem otoku (Aves Island), Nueva Esparta, Venecuela. Imenovao ga je američki mineralog George Jarvis Brush (1831–1912) Yale University, New Haven, Connecticut, USA. Vjeruje se da je prekursor apatita, a nađen je u  pećinama koje su bogate ptičjim izmetom i formirane interakcijom guana (ptičjeg đubriva)  sa kalcitom  i glinom, pri  niskom pH. Javlja se u fosforitnim depozitima u obliku kamenca na starim kostima. Može nastati oticanjem iz područja koja tretirana teškim  đubrivima. Združeni minerali uključuju tanarakit, ardealit, hidroksiapatit i gips.
Brušit je originalni taložni materijal u kalcij-fosfatu bubrežnog kamenca.
Rak pluća
Rak pluća je bolest u kojoj se ćelije raka nalaze u plućima ili bronhijima. Primarni maligni tumori pluća najčešće potiču iz transformiranih epitelnih ćelija sluznice, odnosno čine ih karcinomi bronhija. Osjetno rjeđe primarni rak pluća može biti i iz drugih ćelija, npr. karcinoidi, sarkomi. Rak pluća je najčešća maligna bolest kod muškaraca, a u posljednje vrijeme sve je češći i kod žena.
Neke podvrste ili varijacije raka pluća:
Blog
Blog (anglizam, duži naziv weblog) je publikacija na Internetu (web-u) koja sadrži prvenstveno periodične članke u obrnutom vremenskom slijedu - najnoviji članci nalaze se na vrhu stranice.
Blogovi mogu biti individualni i kolaborativni. Terminološki za sada nema dinstinkcije kao u engleskom jeziku gdje se termin weblog češće koristi za kolaborativne, a blog za individualne projekte. Mogu biti u obliku časopisa, tematski, osobni. Mogu biti povezani u grupe, tematski ili vezano uz domenu koju se nalaze - blogosfera.
Specifičnosti blog alata
Blog alati dijele se na dedicirane, koji se instaliraju na vlastiti server (domenu). Velik broj CMS sistema ima i opciju postavljanja novosti u formi bloga. Recenzije besplatnih alata održava OpenSourceCMS. Wordpress nudi mogućnost instalacije na vlastite stranice ili besplatni server. Moguće je blog kategorizirati po specifičnim kategorijama, što omogućava da isti autor tekstove organizira u kolekcije. blogger.com omogućava kolaborativni blog, te upload bloga na lokaciju po želji, te je dobar izbor u slučaju potrebe promjene lokacije bloga. Također ima napredno upravljanje komentarima, moderiranje i google ad-sense integraciju. Livejournal (popularno LJ) ima napredno pretraživanje po kategorijama, RSS kanale za praćenje prijatelja (friends lista) te je najčešći izbor za teen blogove.
Tipologija blogova
Blog tipologija je disciplina koja pokušava katalogizirati blog prema specifičnosti teme o kojoj se piše. Pojedini blog alati omogućavaju kategorizaciju tekstova, dok su drugi pisani sa posebnom svrhom. Najčešća pojava su nespecifični blogovi koji zadiru u razne teme.
Šta nije blog?
Popularnost blogova
Veliki porast blogovi mogu zahvaliti padu interesa za masovne medije. U Sjedinjenim Američkim Državama, gledanost nacionalnih TV mreža te štampanih medija je u znatnom padu. Karakteristično je da se publika okrenula većem broju kablovskih kanala, a izdavaštvo je krenulo u smjeru mikro publikacija.