cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ekonomija
Vrste tržišta
Tako imamo društva sa naredbodavnom ekonomijom (planska ekonomija) i društva sa tržišnom ekonomijom. U današnjem svijetu niti jedno društvo nije u potpunosti usvojilo jedan od ovih sistema, već je to mješavina između njih, pa za sva ta društva kažemo da imaju mješovite ekonomije.
Bljušt
Rasprostranjenje
200px|left|thumb|[[Otrovni plod bljušta]] Bljušt je rasprostranjen širom Evrope, na Krimu, Kavkazu u Maloj Aziji i drugdje. Najčešće se javlja u gustim šikarama ili listopadnim šumama, na rastresitim, tlima bogatim hranljivom tvarima i ilovačom.
Ekonomija
Vrste tržišta
Tržišnom ekonomijom smatramo ekonomiju zasnovanu na ravnoteži ponude i potražnje. Krajnji vid takve ekonomije je liberalno društvo u kojem državni aparat nema uticaja na ekonomiju. Zagovornici takvog društva polaze od shvatanja da ekonomija teži ka ravnoteži zahvaljujući zakonu spojenih posuda. Pojam globalizacije je usko vezan za ovakvo poimanje ekonomije.
Bljušt
Upotreba
Izdanci kuka se beru tokom proljeća. Za jelo se pripremaju vrhovi i sočni dijelovi stabljike, a odbacuju se dijelovi koji ne pucaju kad se presaviju. Mogu se pripremati na više načina, a jedan od najuobičajenijih je skuhan i pripravljen za salatu sa tvrdo kuhanim jajima. Mogu se jesti i sirovi ili kao omlet.
Ekonomija
Vrste tržišta
Zagovornici planske ekonomije smatraju da je ekonomiju moguće kontrolirati kroz državnu intervenciju. Planska ekonomija podrazumijeva da postoji centralni planski organ koji će donositi odluke o cjelokupnom ekonomskom sistemu. Oštru kritiku ovakvom pristupu ekonomiji iznijela je Austrijska ekonomska škola.
Bljušt
Upotreba
Jestivi izdanci kuke imaju blagi diuretički učinak, a plodovi su otrovni. Korijen se upotrebljava za liječenje reumatskih bolesti, pri čemu treba biti vrlo oprezan jer može "spaliti" kožu.
Ekonomija
Također pogledajte
Mikroekonomija | Ponuda i potražnja | Tržište kapitala
Makroekonomija | Agregatna ponuda | Agregatna potražnja | Zlatni standard
Porte d'Orléans (Metro Pariz)
Metro stanica Porte d'Orléans pariskog metroa je podzemna stanica koja se nalazi u 14. arondismanu ispod avenije Avenue du Général Leclerc i trga Place du 25 Août 1944. Pored linije metroa, stanica je povezana i tramvajskom linijom.
Srednji istok
thumb|desno|200px|Karta Srednjeg istoka Srednji istok jeste regija koja ugrubo obuhvata veći dio područja Zapadne Azije (isključujući Kavkaz i Egipat). Pojam Srednjeg istoka često se poistovjećuje kao sinonim Bliskog istoka, da bi se napravila distinkcija od pojma Daleki istok. Odgovarajući pridjev glasi srednjoistočni, a izvedena imenica srednjoistočnjak. Arapi, Perzijanci i Turci predstavljaju najveće etničke grupe u ovom području po broju stanovništva, dok Kurdi, Azeri, Kopti, Jevreji, Asirci, Somali, Armeni i drugi narodi čine značajne manjine.
Porte d'Orléans (Metro Pariz)
Historija
Stanica je otvorena 30. oktobra 1909. godine i do 23. marta 2013. godine, produženjem linije i otvorenjem stanice Mairie de Montrouge bila je zadnja stanica linije.
Srednji istok
Historija Srednjeg istoka seže do prahistorijskih vremena, a to područje je općenito bilo glavni centar tadašnjih svjetskih događanja. Međutim, u kontekstu njegove drevne historije, češće se koristi pojam Bliski istok. Nekoliko najvećih svjetskih religija ima svoje porijeklo na Srednjem istoku, između ostalih judaizam, islam i kršćanstvo, kao i baha'i, mandaizam, druzi i brojna druga religijska usmjerenja. Srednji istok generalno uzevši ima vruću i suhu klimu, a nekoliko velikih rijeka omogućava navodnjavanje i poljoprivredu na ograničenom području kao što je delta Nila u Egiptu, slivno područje rijeka Eufrat i Tigris u Mezopotamiji koje najvećim dijelom pokriva područje poznato kao "plodni polumjesec". Veliki broj država ovog područja izlazi na Perzijski zaliv i ima ogromne rezerve sirove nafte, od koje suverene države Arapskog poluostrva imaju koristi zbog enormne zarade od njenog izvoza. U današnje doba, Srednji istok je ostao strateško, ekonomsko i političko osjetljivo područje svijeta.
Terminologija
thumb|desno|200px|Pojam Srednjeg istoka koji se koristi na engleskom govornom području (Middle East) Pojam Srednji istok potječe iz 1850-ih godina kad ga upotrebljava britansko ministarstvo za Indiju (India office). Međutim, ulazi u širu upotrebu kad ga američki pomorski strateg Alfred Thayer Mahan koristi 1902 pri "opisu područja između Arabije i Indije". Tokom ovog perioda Britansko i Rusko carstvo su se nadmetali za utjecaj na Centralnu Aziju, rivalstvo koje će kasnije biti poznato kao Velika igra. Mahan nije zapazio samo stratešku važnost područja, nego i njegovog centra - Perzijskog zaliva. On je područje koje okružuje Perzijski zaliv nazvao Srednji istok, te ga je nazvao najvažnijim putem, poslije Sueskog kanala, nad kojim Britanija treba imati kontrolu da bi zadržala Ruse od napredovanja prema Britanskoj Indiji. Mahan je ovaj pojam prvi put upotrijebio u svom članku "The Persian Gulf and International Relations" (Perzijski zaliv i međunarodni odnosi), objavljenom u septembru 1902. u britanskom žurnalu National Review.
Mahanov članak je ponovno objavljen i u The Timesu a slijedila je serija od 20 članaka u oktobru iste godine pod nazivom Srednjoistočno pitanje koju je napisao Ignatius Valentine Chirol. Tokom objavljivanja te serije članaka Sir Ignatius je proširio definiciju Srednjeg istoka gdje je obuhvatio ona područja Azije koja se protežu do granica Indije ili britanskih komandi koje dosežu do Indije. Nakon završetka serije 1903. godine, novine The Times su prestale označavati ovaj pojam navodnicima. Do Drugog svjetskog rata, bio je običaj da se područja sa centrom oko Turske i istočna obala Sredozemnog mora označava kao Bliski istok za razliku od Dalekog istoka čiji je centar Kina, tako da je pojam Srednjeg istoka podrazumijevao područje od Mezopotamije do Burme, odnosno područje između Bliskog i Dalekog istoka. Kasnih 1930tih, Britanci su osnovali Komandu za Srednji istok sa sjedištem u Kairu za svoje vojne snage u području. Nakon tog vremena, pojam Srednji istok dobio je šire značenje u Evropi i SAD, kao naprimjer osnivanje Instituta za Srednji istok u Washingtonu 1946. godine.
Kritke i upotreba
Upotreba pojma Srednjeg istoka se smatra isuviše eurocentričnom. U mnogim zapadnoevropskim jezicima, danas se ovaj pojam koristi u većini akademskih i medijskih izvora, a koriste ga i neevropljani. Riječ srednji doveo je do određenih nedoumica zbog promjene definicije pojma tokom vremena. Prije Prvog svjetskog rata u engleskom jeziku koristio se pojam Near East (bos. Bliski istok) kojim se označavalo područje Osmanlijskog carstva i Balkana, dok se tadašnji pojam Srednjeg istoka označavao područje Irana, Kavkaza, Afganistana, Srednje Azije i Turkmenistana. Nasuprot tih pojmova, Daleki istok je označavao države Istočne Azije (npr. Kina, Japan, Tajvan, Koreja, Hong Kong itd.).
Nakon propasti Osmanlijskog carstva 1918. godine, Bliski istok se polahko počeo gubiti iz upotrebe u engleskom jeziku, dok je Srednji istok počeo obuhvatati novostvorene države islamskog svijeta. Međutim, korištenje pojma Bliski istok ostalo je u nekim akademskim disciplinama, uključujući arheologiju i drevnu historiju, gdje opisuje područje identično pojmu Srednjeg istoka, a koji se ne koristi u ovim naukama.
Međutim, u brojnim jezicima pojam Srednjeg istoka se preklapa sa engleskim pojmom Near East te se često koristi kao sinonim. Prva zvanična upotreba pojma Srednji istok od strane vlade SAD bila je 1957. godine u Einsenhowerovoj doktrini, koja se odnosila na Suesku krizu. Tadašnji državni sekretar John Foster Dulles definirao je Srednji istok kao "područje koje leži između Libije (uključujući i nju) na zapadu i Pakistana na istoku, Sirije i Iraka na sjeveru i Arapsko poluostrvo na jugu, dodajući tom području još i Sudan i Etiopiju". U preporuci američkog State Departmenta 1958. godine stoji da se pojmovi Near East (doslovno Bliski istok) i Middle East (Srednji istok) mogu uzeti kao sinonimi, koji definiraju područje koje uključuje samo Egipat, Siriju, Izrael, Liban, Jordan, Irak, Saudijsku Arabiju, Kuvajt, Bahrein i Katar.
Drugi jezici
Na njemačkom govornom području pojam Naher Osten (Bliski istok) i dalje je u širokoj upotrebi. Danas međutim zbog sve većeg utjecaja engleskih tekstova i medija pojavljuje se i pojam Mittlerer Osten, mada ima drugačije značenje. Na ruskom Ближний Восток (Bližnij Vostok), bugarskom Близкия Изток, poljskom Bliski Wschód i južnoslavenskim jezicima Bliski istok, i dalje je ostao jedini odgovarajući pojam za ovo područje. Međutim, neki jezici imaju i ekvivalent engleskom pojmu Middle East poput francuskog Moyen-Orient, švedskog Mellanöstern, španskog Oriente Medio ili Medio Oriente i italijanskog Medio Oriente.
Definicija pojma u engleskom govornom području
Na engleskom govornom području, kao i u još nekim zemljama Zapadne Evrope, sljedeće države su obuhvaćene pojmom Srednji istok, a koji odgovara Zapadnoj Aziji, isključujući područje Kavkaza, grčkog dijela Kipra a uključujući Egipat.
Historija
Srednji istok općenito nalazi se na raskršću puteva između Eurazije i Afrike te Sredozemnog mora i Indijskog okeana. On je duhovni centar i mjesto odakle su se mnoge svjetske religije proširile širom svijeta; između ostalih islam, kršćanstvo, judaizam, maniheizam, zoroastrizam, baha'i i druge. Tokom svoje duge i burne historije, Srednji istok je jedan od najvećih centara svjetskih događanja, ali je istovremeno i vrlo osjetljivo političko, vojno, strateško i ekonomsko područje.
Najstarije svjetske civilizacije, Mezopotamija (Sumer, Akkad, Asirija i Babilon) te drevni Egipat, potječu iz područja Plodnog polumjeseca i doline Nila. Njih su slijedile civilizacije Hitita, starih Grka i drugi narodi u Maloj Aziji, Elam u prediranskoj Perziji, kao i civilizacije na području Levanta poput Ebla, Kanaana, Aramejaca, Feničana i drugih. Osim njih značajno mjesto u svjetskoj historiji zauzimaju i Perzijanci na području današnjeg Irana te sjevernoafričke Fenicija i Kartaga. Prvo carstvo koje je ujedinilo cijeli Srednji istok bilo je Neoasirsko carstvo, zatim Ahemenidsko, te nakon njega Makedonsko carstvo, a u nešto manjoj mjeri i Iransko carstvo (tačnije Parti i Sasanidsko carstvo). Kasnije su ovo područje osvojila dva velika carstva: prvo Rimsko a nakon njega Bizantija. Nakon sloma Bizantije, na području Arapskog poluostrva javlja se Arapski halifat nakon čega počinje zlatno islamsko doba kada Arapi osvajaju cijelu regiju u 7. vijeku ujedinjujući cijeli Srednji istok i kreirajući dominantni arapski i islamski identitet koji je, u većoj ili manjoj mjeri, ostao sačuvan do danas. U kasnijim vijekovima, na ovom području smijenila su se carstva Mongola, Seldžuka, Osmanlija i Safavida, a naposljetku veći dio regije potpada pod britansku kolonijalnu upravu.
Moderni Srednji istok počinje nakon Prvog svjetskog rata, kada je poraženo Osmanlijsko carstvo, koje je bilo na strani Centralnih sila, a Britanci i njihovi saveznici su teritorije Osmanlijskog carstva podijelili na brojne nacije i države, prvobitno pod francuskim i britanskim mandatima. Drugi odlučujući događaj u ovoj transformaciji uključuje osnivanje države Izraela 1948. godine i kasnije povlaćenje evropskih sila, u prvom redu Ujedinjenog Kraljevstva i Francuske do kraja 1960tih. Njihov utjecaj je jednim dijelom zamijenjen rastućim utjecajem SAD-a od 1970tih do danas.
U 20. vijeku, područje je dobilo novi strateški i ekonomski značaj otkrivanjem ogromnih zaliha sirove nafte. Masovna proizvodnja i eksploatacija nafte počela je oko 1945. sa najvećim zalihama u Saudijskoj Arabiji, Iranu, Kuvajtu, Iraku i Ujedinjenim Arapskim Emiratima. Procijenene zalihe nafte, naročito u Saudijskoj Arabiji i Iranu su među najvišim u svijetu, a u sastavu međunarodnog naftnog kartela OPEC dominiraju države sa Srednjeg istoka.
Tokom Hladnog rata, Srednji istok je bio pozornica ideološke borbe između tadašnje dvije supersile i njihovih saveznika; na jednoj strani bili su to NATO i SAD, te Sovjetski savez i članice Varšavskog pakta sa druge. Svi oni su se takmičili u povećaju svog utjecaja na regionalne saveznike. Naravno, pored političkih razloga također je bio prisutan i ideološki konflikt između ova dva sistema. U situaciji kada je zapadni svijet ovisio o velikim količinama nafte, SAD i zapadni saveznici su se grčevito borili da odmaknu arapski svijet od sovjetskog utjecaja. Tokom 20. i 21. vijeka, ovo područje je prolazilo kroz periode relativnog mira prekidane sa periodima velikih ratova i konflikta.
Demografija
250px|thumb|Različite etničke i religijske grupe prisutne na Srednjem istoku, 19. vijek Srednji istok je danas domovina brojnim starosjedilačkim etničkim grupama; ovdje, između ostalih, žive: Arapi, Turci, Perzijanci, Baluči, Paštuni, Luri, Mandejci, Tati, Jevreji, Kurdi, Somalci, Asirijanci, Egipćani, Kopti, Armeni, Azeri, Maltežani, Čerkezi, Grci, Turkmeni, Šabaki, Jezidi, Gruzijci, Romi, kavkaski narodi, Samarićani i drugi.
Migracije
Prema podacima Međunarodne organizacije za migracije, širom svijeta postoji oko 13 miliona migranata iz prve generacije koji su porijeklom iz arapskih država, od čega 5,8 miliona živi u drugim arapskim državama. Izbjeglice iz arapskih država doprinose velikom kretanju ljudi i novca u ovom poručju te tako značajno promoviraju regionalni razvoj. Arapske države su tokom 2009. primile ukupno 35,1 milijardu US dolara doznaka poslanih u Jordan, Egipat i Liban iz drugih arapskih država, što je od 40 do 190% više nego prihodi od trgovine između njih i drugih arapskih država. U Somaliji, somalijski građanski rat je znatno povećao brojnost somalijske dijaspore, kada su mnogi visokoobrazovani Somalijci napustili državu, našavši utočište u Evropi, Sjevernoj Americi i nekim bliskoistočnim državama. Nearapske srednjoistočne države poput Turske, Izraela i Irana su također subjekt važnih migracijskih dinamika.
Određeni udio tih migracija iz arapskih država dešava se zbog toga što se neke etničke i religijske manjine suočavaju sa rasnim ili religijskim progonima, a često se tu radi o nearapima, Irancima ili Turcima. Veliki broj Kurda, Jevreja, Asiraca, Grka i Armena kao i nekih drugih manjih naroda, napustili su Iran, Irak, Siriju i Tursku zbog tih i drugih razloga. U Iranu, pripadnici mnogih religijskih manjina kao što su kršćani, baha'i i zoroastrijanci su, navodno, napustili zemlju od islamske revolucije 1979. godine.
Jezici
Pet najvećih jezika prema broju govornika na Srednjem istoku su arapski, perzijski, turski, berberski i kurdski jezik. Arapski i berberski jezici predstavljauju afro-azijsku porodicu jezika. Perzijski i kurdski pripadaju indoevropskoj porodici jezika, dok turski jezik pripada turskoj porodici jezika. Osim njih, oko 20 jezika manjina se također govori na Srednjem istoku.
Arapski jezik (sa svim svojim dijalektima) je najviše rasprostranjen i najviše se govori na Srednjem istoku, a zvaniči je jezik u svim sjeveroafričkim državama i većini zapadnoazijskih država. Također se arapskim govori i u nekim susjednim područjima uglavnom obližnim srednjoistočnim nearapskim državama. On je član semitske grane afro-azijskih jezika.
Perzijski jezik je drugi najveći jezik po broju govornika. Iako je uglavnom vezan za Iran i neke pogranične oblasti susjednih zemalja, ova država je jedna od najveća u regiji i ima veoma brojno stanovništvo. Perzijski pripada indo-iranskoj grani indoevropske porodice jezika.
Treći najrasprostranjeniji jezik na Srednjem istoku je turski, uglavnom korišten u Turskoj, a koja je također i jedna od najvećih i najmnogoljudnijih država regije. Turski se također govori i u područjima okolnih zemalja. On je član turske porodice jezika, koji svoje porijeko vode iz centralne Azije.
Drugi jezici koji se govore u ovom području uključuju semitske jezike poput hebrejskog i mezopotamsko aramejske dijalekte kojima uglavnom govore Asirci i Mandejci. Također se mogu čuti armenski, azerbejdžanski, somalski i berberski jezik. Berberski se govori širom sjeverne Afrike. Nešto manji jezici su čerkeski, brojni manji iranski jezici, kurdski jezik, romski, gruzijski, grčki i brojni moderni južnoarapski jezici. Malteški jezik je također lingvistički i geografski pretežno srednjoistočni jezik.
Ekonomija
Srednjoistočne ekonomije su dosta različite i kreću se od izuzetno siromašnih (poput Palestine i Jemena) do ekstremno bogatih država (poput Katara i UAE). Prema podacima iz 2007. koje je objavila CIA u World Factbook, sve države Srednjeg istoka su zadržale pozitivnu stopu ekonomskog rasta. Prema objavljenoj bazi podataka Svjetske banke o svjetskim razvojnim pokazateljima na dan 1. juli 2009. tri najveće srednjoistočne ekonomije u 2008. godini bile su Turska (794,23 milijarde US$), Saudijska Arabija (467,6 milijardi US$) i Iran (385,14 milijardi US$), po veličini nominalnog BNP. Prema pokazateljima nominalnog BNP po glavi stanovnika, najveće ekonomije su Katar (93.204 US$), UAE (55.028 US$), Kuvajt (45.920 US$) i Kipar (32.745 US$).
U pogledu BNP po paritetu kupovne moći najveće ekonomije Srednjeg istoka su Turska (1.028,9 milijardi US$), Iran (839,4 milijardi US$) i Saudijska Arabija (589,5 milijardi US$). Kada se uzme prihod po glavi stanovnika (prema paritetu kupovne moći), najviše rangirane države su Katar (86.008 US$), UAE (38.894 US$), Bahrein (34.662 US$) i Kipar (29.853 US$). Najslabija ekonomija, mjereno po prihodu po stanovniku (prema paritetu kupovne moći) je Palestina sa samo 1.100 US$. Nezaposlenost je enormno visoka u većini država Srednjeg istoka, naročito među mlađim osobama starosti od 15 do 29 godina, demografski predstavljajući 30% ukupnog stanovništva regije. Ukupna regionalna stopa nezaposlenosti u 2005. godini, prema podacima Međunarodne organizacije rada, bila je 13,2%.
Ekonomska struktura država Sredǌeg istoka je dosta različita u smislu da su neke države ovise o izvozu isključivo nafte i naftnih derivata (kao što su Saudijska Arabija, UAE i Kuvajt), dok druge imaju vrlo raznoliku ekonomsku bazu (poput Kipra, Izraela, Turske i Egipta). Industrije srednjoistočne regije uključuju, između ostalih, naftu i proizvode od nafte, poljoprivredu, pamuk, stočarstvo, proizvodnju tekstila i proizvoda od kože, medicinskih instrumenata, proizvodnju vojne opreme i druge. Bankarstvo je također jedan od važnih sektora ovih ekonomija, naročito u UAE i Bahreinu (islamsko bankarstvo).
Uz izuzetke Kipra, Turske, Egipta, Libana i Izraela, turizam je relativno nerazvijena grana privrede u ovim zemljama, jednim dijelom zbog društveno konzervativne prirode regije kao i zbog čestih političkih kriza i nestabilnosti u mnogim dijelovima Srednjeg istoka. Međutim, odnedavno države kao što su Bahrein, Jordan a naročito UAE počeli su privlačiti sve veći broj turista zbog poboljšanja turističke ponude i slabljenja stroge politike u vezi turizma.
Super Mario Bros.
Super Mario Bros. (poznata i kao Super Mario Brothers) jeste videoigra koju je izdao Nintendo 1985. godine.
Predstavljala je jednu od prvih igara u kojoj se lik mogao kretati ustranu, dalje od širine ekrana (side-scrolling games). Igra je ušla i u Ginisovu knjigu rekorda kao najprodavanija videoigara svih vremena (izdanje 1999. godine). U međuvremenu je doživjela brojne inkarnacije, a pojavili su se i igre klonovi po sličnom principu. Glavni lik Mario je postao gotovo zaštitni znak Nintendo korporacije, a jedno vrijeme je bio prepoznatljiviji među američkom djecom od Mickey Mouse-a.
Igra
Igrač preuzima ulogu italijanskog vodoinstalatera Maria, ili njegovog brata Luigia. Cilj je da prođe kroz kraljevstvo gljiva, zaobiđe ili eliminiše snage kornjače (s vještinama zmaja) Bowsera i oslobodi princezu.
U slučaju da Mario pojede hranjivu gljivu (koja se nalazi skrivena u nekim od kutija koje igrač udara i tako sabira poene) udvostruči mu se rast i postaje Super Mario, a ako nakon toga pojede suncokret (također skriven u kutijama) dobija mogućnost ispaljivanja metaka. Ti meci mogu uništiti neke neprijatelje koje običan skok ne može (npr. ježeve ili zmaja). Desi li se da Super Maria neprijatelj povrijedi on gubi mogućnost pucanja i smanjuje se te postaje obični Mario. Ako obični Mario bude povrijeđen gubi život, te se vraća na početak table ili neki od check pointa (ukoliko ih dostigne prije toga).mini|lijevo|215px|Warp zona je predstavljala kraticu za više nivoe
Na početku igre Mario ima tri života, a ima mogućnost da uveća taj broj skupljanjem 100 zlatnih novčića (koje nalazi rasute uzduž cijele table) ili pronalaženjem nagradne gljive skrivene u pojedinim tablama.
Igra ima 8 nivoa, svaki sa po 4 table. Pojedine table se odvijaju na zemlji a pojedine u podvodnom svijetu gdje Mario roni, ili u nebeskim visinama u kojima su platforme s kojih Mario skače s jedne na drugu, dok je između platformi ponor. Zadnja tabla svakog nivoa je uvijek dvorac koji nema checkpointa (dakle u slucaju pogibije vraćamo se na početak) a na kraju nas čeka zmaj na pokretnom mostu pod kojim je rijeka lave. Zmaj se može ubiti na dva načina: ako se preskoči i skoči na sjekiru na kraju mosta koja prekida most i šalje zmaja u vrelu lavu i ako se direktno pogodi mecima. Nakon eliminacije zmaja dolazi se do princeze koja dočekuje rječima "Thank you Mario, but our princess is in another castle!" , što je postala popularna izreka među gamerima. Tek u osmom dvorcu igrača dočekuje prava princeza.
U slučaju oslobađanja princeze prelazimo u "hard mode" gdje su neprijatelji opasniji, brže se kreću, neki se ne mogu ubiti ni mecima, a liftovi u nebeskim svjetovima redukovani su na oko 60% svoje originalne širine.
Popularnost igre
Igra je prodana u oko 40 miliona kopija čime je zaslužila mjesto u Ginisovoj knjizi rekorda, i tu se zajedno sa Tetrisom čvrsto drži. Zahvaljujući popularnosti Super Maria Nintendo je prilikom prodaje konzole uz nju dodavao i cartridge sa ovom igrom.
1993. godine je snimljen film po uzoru na ovu igru. Osim toga, postoji i crtani film Super Mario, koji se godinama prikazivao dostigavši veliku popularnost.
Podvrh (Sevnica)
Podvrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podvrh je imao 86 stanovnika.
5 do 12
5 do 12 je četvrti studijski album grupe Dubioza kolektiv iz 2010. godine. Album predstavlja logičan nastavak predhodnog albuma Firma Ilegal. Snimljen je u studiju "Skirlibaba" u Sarajevu. Zanimljivo je da je album stavljen na besplatan download sa službene web stranice Dubioze Kolektiv. Na albumu se kao gosti pojavljuju frontman Plavog orkestra Saša Lošić – Loša te makedonski bend Superhiks. Ovo je prvi album benda bez ženskog vokala Adise Zvekić.
Tadžički jezik
Tadžički (тоҷикӣ, todžikí, tādžikī) je dijalekt perzijskog jezika, a govori se u Srednjoj Aziji. Pripada porodici indoevropskih jezika, specifičnije jednoj od indoevropskih jezičkih grupa, iranskim jezicima. Govornici tadžičkog jezika uglavnom žive u Tadžikistanu, Uzbekistanu, Afganistanu i zapadnom Pakistanu. Tadžički je zvanični jezik Tadžikistana.
Remake (film)
Remake je bosanskohercegovački film iz 2003. godine režisera Dine Mustafića. Rađen je u tursko-francuskoj koprodukciji. Producirali su ga Enes Cviko i Martine de Clermont-Tonnerre. Scenario potpisuje Zlatko Topčić.
Radnja filma urađena je prema istinitoj priči i paralelno prati tragičnu sudbinu oca i sina, Ahmeda (Miralem Zupčević, Ermin Sijamija) i Tarika Karage (Ermin Bravo) tokom Drugog svjetskog rata i opsade Sarajeva tokom bosanskog rata.
Svjetsku premijeru je imao na Međunarodnom filmskom festivalu u Rotterdamu 23. januara 2003, gdje je bio najgledaniji film. U Bosni i Hercegovini prvi put je prikazan 22. februara iste godine.
Američku premijeru imao je na Wine Country filmskom festivalu u San Franciscu (Kalifornija) 21. augusta 2004. godine, gdje je osvojio tri nagrade: Nagradu za mir i kulturalno razumijevanje, Nagradu za najbolji debitantski film i Nagradu za najbolje glumačko ostvarenje (Ermin Bravo).
Nagrađen je Specijalnim priznanjem na Berlinskom međunarodnom filmskom festivalu 2003.
Ušao je u historiju svjetske kinematografije kao jedan od najskupljih i, po zaradi, najuspješnijih debitantskih filmova (prvi igrani film režisera i scenariste).
Priča
Prva scena filma se odvija u novembru 1993. godine u Parizu gdje Tarik Karaga (Ermin Bravo) na jednom prijemu producentske kuće koja želi snimiti film po njegovom scenariju, dobija riječ da se predstavi okupljenim gostima. Tada doživljava flešbek i radnja se vraća u mart 1992. godine u Sarajevo.
Tarik završava svoj scenario za film "Čovjek niotkud" koji prati priču njegovog oca Ahmeda Karage (Miralem Zupčević, Ermin Sijamija) prije i za vrijeme fašističke okupacije Sarajeva. Priča seli u proljeće 1941. godine kada Ahmed sa svojom djevojkom Evom Bebek (Lucija Šerbedžija) i prijateljem Markom Kalabom (Slaven Knezović) tokom večernjeg izlaska u jednoj gostionici prihvati duel u snazi sa lokalnim snagatorom Don Dragišom de la Kuveljom (Aldin Zulić) kojeg pobjeđuje. Nastaje metež iz koga uspijevaju pobjeći. Nakon što Ahmed odlazi zbog obaveza, Marko iskazuje simpatije prema Evi.
Radnja se vraća u predratno Sarajevo. Alma Dizdarević (Helena Minić), Tarikova djevojka, tokom izlaska poslije zajedničke prepirke odlazi nakon čega zajedno sa najboljim prijateljem Mirom Jovanovićem (Aleksandar Seksan), Tarik odlazi na vožnju po gradu. U Mirinom stanu ih dočekuje njegova majka Desa Jovanović (Jasna Diklić) uznemirena zbog njihovom kasnog povratka kući na Grbavicu svjesna trenutnog stanja u Sarajevu. Tarik i Miro naredni dan odlaze u poštu da Tarik pošalje svoj scenario u Pariz. Dok na igralištu ispred zgrade igraju košarku sa prijateljima pored prolazi povorka uzvikujući parole protiv rata. Priča se kratko vraća u 1941. gdje slična masa ljudi, paradoksalno, uzvikuje "Bolje rat nego pakt". U obližnjem stanu se pored zabave odvija sastanak komunističkog pokreta sa Markom na čelu.
Na brdu iznad Sarajeva Tarik i Alma ponovo uživaju u svojoj ljubavi u jednoj od posljednjih mirnih noći u njihovim životima. Ahmed i Tarik na Grbavici provode dane u stanu zbog stalne opasnosti vani slušajući vijesti na televiziji. U stan upada srpska vojska tražeći oružje. Nakon pretresa stana odvode Tarika koji putem doživljava sve strahote kroz koje prolaze nesrpsko stanovništvo Grbavice. Dolazi u štab gdje njega i još nekoliko ljudi ispituje komšija, vojvoda Mišo (Dejan Aćimović) koji im naređuje da sa Jevrejskog groblja donesu leš njegovog brata koji je tamo ubijen.
Septembra 1941. godine Sarajevo je već okupirano. Ahmed i Eva u šetnji kroz grad svjedoče terorisanju Jevreja i neistomišljenika te uništavanju njihove imovine, pritom vidjevši svu ozbiljnost situacije u kojoj su. Ahmed osjeća sve veću odvratnost prema fašizmu spreman da se pridruži komunističkom pokretu.
Desa se često brine o Almi i njenom bratu Adisu (Haris Begović) dok se Miro krije u stanu izbjegavajući mobilizaciju. On i Alma odlučuju da iskoriste smrt komšinice Čehinje kako bi sakriveni u kovčege prešli u slobodni dio grada. Međutim, na srpskoj liniji otkrivaju Miru i šalju ga na front dok Alma uspijeva ostati neotkrivena zahvaljujući starom prijatelju Srbinu, Mikiju (Jasmin Mekić). Radnja se ponovo nakratko vraća u 1941. godinu. Nakon što Ahmeda hapse ustaše, Eva uplašena odlazi u Markov stan gdje zajedno provode noć.
Tarik je na prisilnom radu u okolini grada. Dok radi na iskopavanju bunkera, iznenada ga poziva Miro, maskiran i u uniformi srpske vojske. Miro mu obećava pomoć i saopštava mu da je Alma prešla u slobodni dio grada. Vojvoda Mišo ispituje Tarika o radnji u njegovom scenariju zaintrigiran činjenicom da ga UN i Crveni krst intenzivno traže.
Tarika u logoru posjećuje Jovo, isti onaj vojnik koji ga je i odveo iz njegovog stana, tražeći na neki način oprost i upozoravajući ga na Mišu. Tarik pronalazi leš mrtvog Adisa i pada u očaj. Naredno veče, uz pomoć Mire i Jove, uspijeva pobjeći preko rijeke. Jovu ubija vojvoda Mišo, a čini se da i Miru pronalazi ista sudbina. Tarik dolazi do linije razgraničenja i ponovo pada u ruke srpske vojske.
Marko i ostali pripadnici Narodno-oslobodilačke partije dobijaju nalog za ubistvo Željka Bebeka, Evinog oca. Međutim, greškom ubijaju upravo nju. U srpskom koncentracionom logoru u kom je sada Tarik, nakon oskudnog obroka, trojica glavešina pozivaju "Pjevača" (Mario Drmać) pred njih nakon čega ga brutalno prebijaju. Tarika prozivaju i saopštavaju mu da leti za Pariz i da je rat za njega završen.
Priča se vraća tamo gdje je počela, na bogatom, ali trivijalnom prijemu na koji dolazi u pratnji Katrin Leconte (Évelyne Bouix), supruge vlasnika produkcijske kuće, slavnog Francois-Charles Lecontea (François Berléand). Nakon što dobija riječ, uspijeva samo izgovoriti "Zaustavite rat u Bosni". Na terasi upoznaje Mirsada Alihodžića "Hodžu" (Zijah Sokolović), izbjeglicu iz BiH koji se u Francuskoj dobro snašao i zarađuje na račun rata.
Ahmed završava u zloglasnom koncentracionom logoru Jasenovac. Uz puno sreće za dlaku uspijeva izbjeći likvidaciju, baš kao i njegov sin 50 godina kasnije. Tarik u šetnji Parizom iznenada ugleda portret vojvode Miše, svog mučitelja i bivšeg komšije. Uspijeva ga pratiti i saznati mjesto stanovanja.
U okupiranoj Jugoslaviji Marko uspijeva spasiti Ahmeda u razmjeni. Marko izbjegava spominjati Evu. Radnja se vraća u glavni grad Francuske. Tarik od Hodže traži da pokuša saznati šta je s njegovim ocem, Almom i Mirom te traži pištolj. Polako se priprema da ubije Mišu. U oslobođenom Sarajevu Ahmed uspijeva pronaći Evin grob. Od sveštenika saznaje pravu istinu vezanu za njenu smrt. Dolazi kod Marka i nakon što mu ovaj priznaje sve, ubija ga. Paralelno se završava i ta jedna strana priče u filmu i snimanje Tarikovog filma. U međuvremenu, on i Katrin upadaju u emotivnu vezu. Tarik saznaje da su mu otac i Alma ubijeni snajperom.
Snimanje
Počelo je 2001. godine, a odvijalo se u Parizu, Sarajevu i na mnogim drugim lokacijama.
O filmu
Remake je debitantski film režisera Dine Mustafića, koji postavlja tezu o historiji koja se krvavo ponavlja, odnosno o tome da su oni koji nisu naučili historijske lekcije prisiljeni ponoviti ih pa je tako film prožet simbolima i alegorijama. Scena sa početka filma sa Ahmedom Karagom i snagatorom Don Dragišom de la Kuveljom simbolizira da sila ne mora nužno pobijediti, papir kojeg pale Tarik i Alma na brdu iznad Sarajeva predstavlja granate, vatru i sav užas koji uskoro slijedi, tenk koji prelazi preko automobila Yugo simbolizira raspad Jugoslavije. Ahmed umalo umire radi odbrane svojih komšija Srba, koji ga, ironično, pedesetak godina kasnije ubijaju.
Veoma bitna je činjenica da film nije bio debitantski samo za Dinu Mustafića već i za scenaristu Zlatka Topčića kao i za glavnog glumca Ermina Bravu, zatim Ermina Sijamiju, Marija Drmaća te za mladu hrvatsku glumicu Helenu Minić što ovo ostvarenje čini unikatnim. Bitno je i pojavljivanje slavnih svjetski poznatih francuskih glumaca François Berléanda i Évelyne Bouix. Istaknutu ulogu su imali i hrvatski glumci Dejan Aćimović, Lucija Šerbedžija i Slaven Knezović.
Mustafić je u jednom od intervjua rekao: "Potrebni su nam katarzični filmovi koji govore o našoj skoroj prošlosti. Oni su jednako važni kao svjedočanstvo da se zlo i glupost rata ne ponovi." Topčić je govoreći o scenariju, koji je objavljen i kao knjiga 2002. godine, izjavio: "Scenario je lišen ideoloških i dnevnopolitičkih primjesa. Ovaj film hoće da bude film ljubavi, a ne mržnje."
Odaziv kritičara
Svjetska publika i kritičari ga ocjenjuju visokom ocjenom. Sajt MukMag uvrstio ga je među najbolje filmove na prostoru bivše Jugoslavije. Na portalu Filmski.net je ocijenjen maksimalnom ocjenom 5/5. Kritičar filmskog magazina Kino-German Film & International Reports, Ronald Holloway je hvalio film, rekavši da ga se "ne bi smjelo propustiti". Također, nazvao ga je i "glavnim filmskim događajem 2003. godine". Pozitivnu kritiku u Variety-ju dala je Deborah Young, a Stephen Dalton, iz The Hollywood Reporter-a, uvrstio ga je na listu "100 najboljih filmova ikad".
Kritika hvali emocionalnu angažiranost sa nekoliko veoma potresnih i dirljivih scena. Glavna tema je pitanje koje se toliko često postavlja na ovim prostorima poslije svih događanja u prošlosti; osveta ili oprost. Film na kraju daje odgovor na tu dilemu.
Festivali
Prikazan je na brojnim međunarodnim filmskim festivalima širom svijeta. Neki od najznačajnijih su: Međunarodni filmski festival u Rotterdamu, Berlinski međunarodni filmski festival, Filmski festival u Parizu, Filmski festival u Rimu, Filmski festival u Londonu, Filmski festival u Cannesu, Venecijanski filmski festival, Filmski festival u Göteborgu, Filmski festival u Locarnu, Međunarodni filmski festival u Monaku, Međunarodni filmski festival u Varšavi, FEST (Beograd), Međunarodni filmski festival u Salernu, Filmski festival u Sydney-ju, Međunarodni filmski festival u Tokiju, Međunarodni filmski festival u Valenciji Cinema Jove, Međunarodni filmski festival u Torontu, Međunarodni filmski festival u Sofiji, Međunarodni filmski festival u Transilvaniji, Međunarodni filmski festival u São Paulu, Međunarodni filmski festival u Houstonu (Texas), Međunarodni filmski festival u Istanbulu, Svjetski filmski festival u Montréalu, Filmski festival u Münchenu, Međunarodni filmski festival u Pragu - Febiofest, Filmski festival u New Yorku, Filmski festival u Los Angelesu, Filmski festival Tribeca, Međunarodni filmski festival u Karlovym Varyma, Wine Country filmski festival u San Franciscu (Kalifornija), Međunarodni filmski festival u Clevelandu (Ohio), Sarajevo Film Festival i mnogi drugi.
Prikazivan je na festivalima u Holandiji, Poljskoj, Hrvatskoj, Srbiji, Francuskoj, Bugarskoj, Rumuniji, Brazilu, Australiji, Japanu, Italiji, Ujedinjenom Kraljevstvu, Kanadi, Švedskoj, Turskoj, Španiji, Monaku, Njemačkoj, Češkoj i Sjedinjenim Američkim Državama. U Sjedinjenim Američkim Državama i Mađarskoj doživio je i TV-premijeru.
Zeleni Bosne i Hercegovine
Zeleni Bosne i Hercegovine (skr. ZBiH) je ekološka bosanskohercegovačka politička stranka osnovana 2004. godine.
Historija
Stranka je osnovana 2004. Zeleni također teže da ojačaju svoje veze sa drugim strankama zelenih kao što su Evropski zeleni i NGO u Bosni i Hercegovini kao i sa pokretom za svjetski mir, pokretom žena, pokretom mladih i studenata, okolnim  organizacijama i radničkim savezima.
Ideologija
Stranka prati sljedeća načela:
NGC 6063
NGC 6063 (također poznat kao MCG 1-41-12, PGC 57205 i UGC 10210) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 131 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 1,70 (65 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 10. juna 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gustav Kirchhoff
Gustav Robert Kirchhoff ( Königsberg, 12. mart 1824. – 17. oktobar 1887. godine) je njemački fizičar i hemičar koji je svojim radom jako doprinio osnovnom razumijevanju strujnog kola, spektroskopije i emisije radijacije crnih tijela sa zagrijavanim objektima. Pojam radijacija „crnog tijela“ skovao je 1862. godine, a dva seta nezavisnih koncepata o zakonima strujnog kola i termalne emisije nazvani su „Kirchhoffovi zakoni“ u njegovu čast.
Kirchhoff je rođen u Königsbergu, Istočna Pruska (danas Kalinjingrad), kao sin Friedrich Kirchhoffa, advokata i Johanne Henriette Wittke. Kirchhof je 1847. godine diplomirao na Königsbergškom univerzitetu i oženio se Clarom Richelot, kćerkom njegovog profesora matematike Friedricha Richelota. Iste godine preselili su se u Berlin, gdje su bili dok Gustav Kirchhoff nije dobio mjesto profesora u Breslau (danas Wrocław).
Kirchhoff je svoje zakone o strujnom kolu, koji su danas svudašnji u električnom inženjeringu, formulirao 1845. godine dok je još bio student. Svoje zakone o termalnoj radijaciji izložio je 1859. godine, a dokazao ih je 1861. U Breslauu je na spektroskopiji radio s Robertom Bunsenom, a bio je i suotkrivač elemenata cezija i rubidijuma 1861. dok je proučavao hemijsku kompoziciju Sunca preko njegovog spektralnog potpisa.
Rumfordovu medalju dobio je 1862. za istraživanje fiksiranih linija Sunčevog spektra i inverzije svijetlih linija u spektru umjetne svjetlosti.
Veoma je doprinio području spektroskopije tako što je formalizirao tri zakona koja upisuju spektralnu kompoziciju svjetla koje emitiraju užareni objekti, nadograđujući se na otkrićima Altera i Ångströma (vidi: spektralna analiza).
IC 1379
IC 1379 (također poznat kao PGC 66741) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 585 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždrijebe. Najveći prečnik je 0,30 (51 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (51 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 29. jula 1892. godine.
NGC 4634
NGC 4634 (također poznat kao IRAS 12401+1434, MCG 3-32-86, PGC 42707 i UGC 7875) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 14 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 2,90 (12 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (3 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 14. januara 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Donje Moštre
Donje Moštre su naseljeno mjesto u gradu Visokom, Bosna i Hercegovina. Donje Moštre uz susjedno Okolišće su bile naseljeni još u doba neolita. Istraživanjima tokom 2008. godine, otkriveno je prahistorijsko naselje koje se dovodi u vezu sa Vučedolskom kulturom iz eneolita (bakarno doba).
Sever II
mini|300px|Flavije Valerije Sever kao cezar Sever II. ili Flavije Valerije Sever (umro 16. septembra 307. godine) bio je car Rimskog carstva.
Flavije Valerije Sever je bio vojnik iz neke od balkanskih provincija pre nego što je njegov prijatelj Galerije zatražio da ga Maksimijan imenuje za cezara, zapravo savladara Zapadnog rimskog carstva. Tako je on od 305. godine bio mlađi savladar Konstancija Hlora na Zapadu.
Gornja Zimća
Gornja Zimća je naseljeno mjesto u gradu Visokom, Bosna i Hercegovina.
Sever II
Kada je Konstancije Hlor umro 306. godine, Flavija Valerija Severa je sam Galerije imenovao za augusta na Zapadu. Kada je Maksencije, sin bivšeg cara Maksimijana, podigao ustanak u Rimu, Galerije je poslao Flavija Valerija Severa da uguši ovu pobunu. Ali, Flavijev napad na Rim nije uspeo i on se morao povući u Ravenu. Maksimijan je ubrzo uvjerio Flavija Valerija Severa da abdicira i da se preda. Kada je sam Galerije napao Italiju 307. da zaustavi Maksencija i njegovog oca, Maksencije je izdajnički ubio Flavija Valerija Severa nedaleko od Rima.
Firma Ilegal
Firma Ilegal je treći studijski album grupe Dubioza kolektiv iz 2008. godine u izdanju diskografske kuće Ekipa. Firma Ilegal je prvi album benda na bosanskom jeziku, do tada su pjevali isključivo na engleskom. Sa ovog albuma snimljeni su spotovi za pjesme "Šuti i trpi", "Dosta" i "Svi u štrajk". Pjesme s albuma uglavnom govore o trenutnoj političkoj i društvenoj situaciji u Bosni i Hercegovini, a koja je zajednička i za sva društva u tranziciji. Kasnije iste godine, album se pojavljuje i na tržištima u regionu preko izdavačkih kuća Menart za Sloveniju i Hrvatsku te PGP RTS za Srbiju.
Dicmo Sičane
Dicmo Sičane su naseljeno mjesto u sastavu općine Dicmo, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Dicmo Sičane su imale 451 stanovnika.
Napomena: ''Do popisa 2011. iskazivano pod imenom Sičane.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dicmo Sičane je imalo 531 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Poklek nad Blanco
Poklek nad Blanco je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poklek nad Blanco je imao 213 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Poklek.''
Delčevo
Delčevo je grad i sjedište istoimene općine u Sjevernoj Makedoniji. Delčevo je dio Istočnog regiona.
Ime
Staro ime grada je bilo Carevo Selo, a pre toga Vasilevo i Sultanija. 1950-ih ime grada je bilo promjenjeno u 'Delčevo' u časti makedonskog revolucionera Goceta Delčeva.
Stanovništvo
Prema popisu 2002. Delčevo imao 11.500 stanovnika :
Polje pri Tržišču
Polje pri Tržišču je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Polje pri Tržišču je imalo 95 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Polje.''
Dubioza kolektiv (album)
Dubioza kolektiv je prvi studijski album grupe Dubioza kolektiv iz 2004. godine u izdanju diskografske kuće Gramofon. Zanimljivo je da je album sniman od jula do oktobra 2003. godine u spavaćim sobama Brane Jakubovića u Sarajevu i Almira Hasanbegovića u Zenici, a miksali su ga Edin Zubčević, Brano Jakubović i Vedran Mujagić u simfonijskom studiju PBS-a od 22. decembra 2003. do 11. januara 2004. Mastering albuma urađen je u studiju "Masterhana" u Sarajevu. Dizajn albuma uradio je Vedran Mujagić.
Historija
Historija  ili povijest jest nauka koja proučava prošlost,  posebno kako se ona odnosila na ljude. To je termin koji se odnosi na prošle događaje, do kojih se dolazi otkrićem, prikupljanjem, organiziranjem, prezentacijom i tumačenjem informacija o tim događajima. Naučnici koji pišu o historiji zovu se historičari. Događaji koji su se dogodili prije pisanog zapisa se smatraju prahistorijom.
Historija se može odnositi i na akademsku disciplinu koja koristi narativ da ispita i analizira redoslijed događaja iz prošlosti i objektivno utvrdi uzroke i posljedice koje ih određuju. Priče o određenoj kulturi, koje ne podržavaju vanjski izvori (kao što je priča o kralju Arturu) obično se klasifikuju kao kulturno dobro ili legenda. Herodot, grčki historičar iz 5. stoljeća p.n.e., se smatra "ocem historije", i zajedno sa svojim savremenikom Tukididom, je postavio temelje za moderno proučavanje ljudske historije. Njihov rad se i danas čita, a jaz između Herodotove kulture i vojne Tukididove kulture i dalje je kamen spoticaja ili pristupa u modernom historijskom pisanom obliku.
Drevni uticaji su pomogli tumačenje prirode historije koja se razvila tokom stoljeća i nastavlja se mijenjati i danas. Moderno proučavanje historije je široko, i uključuje proučavanje pojedinih regija i proučavanje određenih aktuelni ili tematskih elemenata historijskim istraživanjima. Historija se uči u okviru osnovnog i srednjeg obrazovanja, a akademske studije historije su glavna disciplina na univerzitetima.
Opis
Historičari pišu u kontekstu svog vremena, vodeći računa o trenutnim dominantnim idejama o načinu kako interpretirati prošlost, a ponekad napišu i lekcije za sopstveno društvo. Prema riječima Benedetta Croce: "Sva je historija savremena historija". Historija olakšano formira "pravi diskurs prošlosti" kroz proizvodnju i narativnu analizu prošlih događaja koji se odnose na ljudsku rasu. Moderna disciplina historije posvećena je institucionalnoj proizvodnji ovog diskursa.
Svi događaji koji se pamte i čuvaju u nekom autentičnom obliku predstavljaju historijski zapis. Zadatak historijskih diskursa je da identifikuju izvore koji mogu najkorisnije doprinijeti proučavanju tačne historije. Historija je ponekad klasificirana kao dio humanističkih i drugih društvenih nauka. Ona se može vidjeti kao most između ta dva široka područja, uključujući i metodologiju. U 20. stoljeću, francuski historičar Fernand Braudel koristi historijske discipline kao što su ekonomija, antropologija i geografija u proučavanju svjetske historije.
Golden Gala 2013.
Golden Gala 2013. bio je 33. izdanje godišnjeg atletskog mitinga u Rimu i šesta stanica Dijamantne lige 2013.
NGC 3136B
NGC 3136B (također poznat kao ESO 92-13 i PGC 29597) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 82 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kobilica. Najveći prečnik je 1,40 (33 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (19 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Šibenik
280px|mini|katedrala "Sv. Jakov" Šibenik je grad u Hrvatskoj i sjedište Šibensko-kninske županije.
Geografski položaj
Nalazi se u sjevernoj Dalmaciji, na obali Jadranskog mora i jedna je od omiljenih turističkih destinacija tokom ljetnih mjeseci. Poznat je kao grad ljetnih festivala, kao što su Internacionalni festival djeteta i Večeri dalmatinske šansone.
Historija
Šibenik se prvi put spominje u darovnici hrvatskog kralja Petra Krešimira benediktinskom samostanu svete Marije u Zadru 1066. godine, i to pod nazivom Sibeniquo. Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Šibenik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, grad Šibenik je imao 42.599 stanovnika, od čega u samom Šibeniku 31.115.
Grad Šibenik
Napomena: ''Nastao iz stare općine Šibenik. U 1857. i 1869. sadrži dio podataka grada Vodica.''
Šibenik (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1981. povećano pripajanjem naselja Zablaće, za koje i sadrži podatke do 1971. U 1869. dio podataka (bivše naselje Zablaće) sadržan je u naselju Zlarin.''
Dubnamite
Dubnamite je drugi studijski album grupe Dubioza kolektiv iz 2006. godine u izdanju diskografske kuće Gramofon. Mastering albuma uradio je Edin Zubčević u studiju "Masterhana" u Sarajevu. Svu muziku na albumu napisao, aranžirao i producirao Brano Jakubović. Dizajn albuma uradio je Vedran Mujagić.
NGC 1603
NGC 1603 (također poznat kao MCG -1-12-19 i PGC 15424) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 229 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 0,80 (53 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio George Johnstone Stoney 14. januara 1849. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Alésia (Metro Pariz)
Metro stanica Alésia  pariskog metroa linije, je podzemna stanica koja se nalazi u 14. arondismanu ispod trga Place Victor-et-Hélène-Basch, na kom se nalazi crkva St-Pierre de Montrouge
Heraklo
mini|250p|Heraklo; [[rimska skulptura iz 2. vijeka p. n. e.]] Heraklo ( [Hêraklễs]) bio je polubog, sin vrhovnog boga Zeusa i smrtnice Alkmene. U rimskoj mitologiji zvao se Herkul.
Etimologija
Heraklovo grčko ime nastalo je od dviju riječi Ἥpα + κλέος = Herina slava, a to je ime dobio da bi se umanjio Herin bijes.
Gornje Moštre
Gornje Moštre su naseljeno mjesto u gradu Visokom, Bosna i Hercegovina.
Heraklo
Rođenje i djetinjstvo
Jedna priča govori da je Zeus prevario Heru da doji Herakla. Kad je ona otkrila ko je dijete, bacila ga je sa svojih grudi, a mlijeko se prosulo nebom i stvorilo Mliječnu stazu.
Mladost
mini|[[Annibale Carracci: Heraklova prosudba, 1596.]] Nakon što je ubio svog učitelja muzike lirom, poslan je da čuva stoku na planinu sa svojim očuhom Amfitrionom. Ondje su ga posjetile dvije nimfe - Užitak i Vrlina - ponudivši mu ugodan ali lagodan život ili težak ali slavan život. Heraklo je izabrao ovo drugo. Jedan od njegovih izazova postavio mu je kralj Tespije koji je htio da ubije kiteronskog lava. Kao nagradu, kralj mu je ponudio priliku da oplodi njegovih 50 kćeri. Navodno je to Heraklo učinio u jednoj noći.