cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heliogabal
Elagabalove vizije
Iz opisa koji nude rimski izvori mogli bi zaključiti da je Elagabal bio kukavički, nesposobni, razvratni balavac koji je Rimsko carstvo doveo do ruba propasti. On je bio s Istoka, dakle orijentalno okrenut. Ono što je on pokušavao stvoriti je totalitaran i apsolutni sistem s jednim čovjekom kao vladarom i kao bogom, baš kao na istoku. Dovoljno je promotriti egipatske faraone i prezijske careve da bi se shvatila Elagabalova filozofija. On je pokušao ukloniti već odavno nepotrebno državno tijelo, senat. Htio je ukloniti labilan privid republike i iznijeti na vidjelo, te doraditi apsolutnu imperiju u kojoj vlada jedan čovjek direktno povezan s narodom, a ne preko senata. Međutim, padom senata pala bi elita Carstva, te bi to značilo propast za aristokratske slojeve. Severovci nikad nisu bili senatori, već vitezovi bez slavnih predaka. Elagabal je pretjerao čak i za mnogo tolerantnije stanovništvo, a senat ga je odavno htio maknuti. Rim nije bio spreman za dominat, već će se to dogoditi šezdesetak godina kasnije dolaskom Dioklecijana kada će svi shvatiti da je doba senata i republike već odavno prošlo.
Snukerska sezona 2006/2007.
==Kalendar ==
Nogometna reprezentacija Gruzije
Nogometna reprezentacija Gruzije predstavlja državu Gruziju u međunarodnom muškom nogometu.
Od svog nastanka, 1990., nije se uspjela plasirati ni na jedno evropsko ili svjetsko prvenstvo.
Historija
Historija Gruzijske nogometne reprezentacije počinje 1990., kada su najbolji Gruzijski nogometaši odigrali svoju prvu utakmicu protiv Litve, Litva je bila prva zemlja koja je odgovorila na poziv Gruzije. Ova utakmica održana je 27. maja 1990. na Boris Paichadze stadionu. Sastav je bio sljedeći: Baladze, Ketashvili, Tskhadadze, Kudinovi, Pirtskhalava, Nadiradze, Ketsbaia, Z. Revishvili, O. Korghalidze, Guruli, Pantsulaia, trener Givi Nodia. Prijateljska utakmica je završila neriješeno 2:2. To je jedina utakmica prije proglašenja nezavisnosti 9. april 1991. Gruzijski nogometni savez postao je član i UEFA-e i FIFA-e 1992. Prva utakmica pod okriljem dviju organizacija odigrana je u septembru 1994, 1:0 poraz od Moldavije u sklopu kvalifikacija za EP '96. Gruzija je završila treća u svojoj grupi, ispred Moldavije i Velsa, ali sedam bodova iza drugoplasirane Bugarske. Gruzija nije uspjela plasirati se na Svjetsko prvenstvo u Francuskoj, osvojila je 10 bodova i završila na četvrtom mjestu, iza Poljske, koja je imala isti broj bodova. Vrlo ugodna činjenica bila je ta da je Gruzijska nogometna reprezentacija bila 42. na FIFA ljestvici. U kvalifikacijama za EP 2000 Gruzijska reprezentacija pobijedila je samo jednu utakmicu i završila na dnu grupe s pet bodova. 2004. su slavili veliku pobjedu protiv Rusije, gol je zabio Malkhaz Asatiani. Gruzija je ostvarivala istovjetne rezultate u sljedećem kvalifikacijama - reprezentacija je svladala samo Kazahstan. Gruzijski tim je napravio jednu od senzacija u narednim kvalifikacijama, za EP2008., kada su porazili Škotsku. Golove su postigli Levan Mchedlidze i David Siradze. Odigrali su i dvije uspješne prijateljske utakmice, protiv Turske i Urugvaja. Međutim, sljedeće kvalifikacije, za Svjetsko prvenstvo 2010. u Južnoj Africi, donijele su jedan negativan rekord - gruzijski nogometaši nisu mogli pobijediti niti jednu utakmicu i završili na dnu kvalifikacijske grupe, iako je tim trenirao iskusni argentinski stručnjak Hector Cuper. 6. novembra 2009. Temuri Ketsbaia je imenovan za selektora Gruzijske nogometne reprezentacije. U kvalifikacijama za Euro 2012 bili su u grupi s Hrvatskom, Grčkom, Izraelom, Latvijom i Maltom, i uspjeli su prirediti nekoliko iznenađenja. Prvo od njih uslijedilo je u septembru 2010. kada su remizirali s Grčkom u gostima, 1-1. Poveli su već u 3. minuti, a strijelac je bio Iashvili. Grci su uspjeli na kraju izjednačiti u 72. minuti. Također su značajno ugrozili šanse Hrvatske za izravnim plasmanom na EP pobijedivši ih u martu 2011. godine na domaćem terenu pogotkom u posljednjim trenucima susreta. Bili su blizu bodovima i u uzvratu protiv istih protivnika, međutim izgubili su tijesno obje utakmice.
Gruzija danas u svojim redovima ima nekoliko izvrsnih pojedinaca, koji igraju u najvećim evropskim ligama, kao Kakha Kaladze i Levan Kobiashvili. Mnogo gruzijskih igrača danas igra u ruskoj ligi. Među najveće mlade talente danas svrstava se Dzano Ananidze, koji igra na poziciji playmakera, te gruzijski navijači očekuju mnogo od ovog mladića u budućnosti.
IC 639
IC 639 (također poznat kao MCG 3-28-7 i PGC 32129) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 297 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,10 (95 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 12. aprila 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kantaksantin
Kantaksantin ili E161g je karotenoidni pigment vrlo raširen u prirodi. Karotenoidi spadaju u veliku klasu fitohemikalija poznatih kao terpenoidi. Hemijska formula kantaksantina je C40H52O2. Prvi put je izoliran iz jestivih gljiva. Kasnije je pronađen u zelenim algama, bakterijama, rakovima i nekim vrstama riba poput šarana.
Zeaxanthin
Zeaxanthin je biljni ekstrakt koji se koristi kao aditiv u hrani. Glavna svrha aditiva je bojenje hrane. Njegov kod je E161h
Akranija
Genetika
Ne postoje poznate porodične veze kod akranije, a stope recidiva su izuzetno niske. Ne zna se mnogo o tačnom mehanizmu uključenom u akraniju. Pretpostavlja se da, kao i druge razvojne malformacije, postoji višestruko podrijklo akranije.
Nedavni rad identificirao je mutacije u genu za enzim ježeva aciltransferaza (HHAT) koje su uzrokovale akraniju zajedno s holoprozencefalijom i agnatijom. Mutacija HHAT koja uzrokuje ovu bolest je mutacija gubitka funkcije. Prije ovog otkrića 2010., HHAT je bio poznat po ulozi u puta soničnog ježa. Kada HHAT sadrži mutaciju gubitka funkcije, proizvodi se manje HHAT proteina. HHAT-aciltransferaza neophodna je za proizvodnju proteina ježevog signalnog puta (Hh), nakon transkripcije. Kako se proizvodnja HHAT smanjuje, proizvodnja Hh proteina dugog dometa proporcionalno se smanjuje. Smanjena proizvodnja Hh remeti proizvodnju kinaza reguliranih venćelijskim signalom, koštanih morfogenetskih proteina i faktora rasta fibroblasta, koji svi imaju važnu ulogu u kraniofacijalnom uzorku. Prekid ovih puteva dovodi do abnormalnog stvaranja kostiju i hrskavica, uzrokujući akraniju i brojne druge probleme kraniofacijalnog obrasca.
Genetičko savjetovanje
Za akraniju se može ponuditi malo genetičkog savjetovanja jer genetičko porijeklo nije u potpunosti razjašnjeno. Kako bi se olakšalo genetičko savjetovanje za porodice, ova se bolest često različito dijagnosticira s drugim bolestima koje se mogu pojaviti u isto vrijeme, kao što su anencefalija i akalvarija, iako se te bolesti ne moraju uvijek pojaviti istovremeno. Stope ponavljanja su izuzetno niske, tako da genetičko savjetovanje nije uvijek potrebno.
Sindrom amnionske trake
Tokom sindroma amnionske vrpce (ABS), fibrozne vrpce mogu zarobiti različite dijelove fetusa u razvoju. uzrokujući malformacije. Kada se ove vlaknaste trake formiraju oko lobanje u razvoju, kosti se neće pravilno formirati. ABS koji se javlja u živčanom tkivu mozga u razvoju jedan je od uzroka akranije. Kada je sindrom amnionske vrpce uzrok akranije, fibrozne vrpce se ne mogu otkriti ultrazvukom.
Ektoderni mezenhim
Mezenhim se formira u embriju u razvoju i na kraju će postati hrskavica i kost. Kada ektodermni mezenhim ne uspije migrirati u područje glave embrija, lobanja se neće moći formirati. Nije poznato šta tačno uzrokuje neuspjeh mezenhimne migracije.
Dijagnoza
Akranija se može dijagnosticirati rano u trudnoći pomoću ultrazvuka. Ova abnormalnost pojavljuje se početkom ili krajem četvrte sedmice razvoja fetusa. Za postavljanje dijagnoze potreban je nedostatak lobanje. Prisutnost moždanog tkiva potvrdit će dijagnozu akranije i razlikovati je od drugih razvojnih problema kao što je anencefalija.
Prognoza
Anencefalija je smrtonosno stanje. Novorođenčad s anencefalijom rađaju se mrtvorođena u oko 75 posto slučajeva. Novorođenčad koja prežive umiru unutar nekoliko sati, dana ili sedmica. Ova bolest je rijetka, a javlja se kod 1/20.000 živorođene djece. Kako bi se bolje upravljalo dijagnozom akranije, rano otkrivanje je od iznimne važnosti. Porodice mogu odlučiti ili prekinuti trudnoću ili nositi dijete do termina. Akranija može uzrokovati spontani pobačaj fetusa prije termina.
NGC 2486
NGC 2486 (također poznat kao MCG 4-19-11, PGC 22317 i UGC 4123) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Najveći prečnik je 1,70 (106 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 7. novembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2287
IC 2287 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5408
NGC 5408 (također poznat kao ESO 325-47, IRAS 14002-4108, MCG -7-29-6 i PGC 50073) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 23 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 1,90 (13 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (6 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. juna 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3919
NGC 3919 (također poznat kao MCG 3-30-119, PGC 37032 i UGC 6810) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 285 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,90 (75 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (75 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 6. aprila 1864. godine.
Dragan Vikić
Dragan Vikić (8. oktobar 1955. Sarajevo - ), bosanskohercegovački je policajac, ratni veteran, bivši sportista, bivši pripadnik Ministarstva unutrašnjih poslova RBiH i dobitnik Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva.
NGC 3919
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dragan Vikić
Biografija
Rođen je u mješovitom braku od oca Hrvata i majke Srpkinje. Osnovnu i srednju školu završio je u Sarajevu. Fakultet za fizičku kulturu završio je 1980 u Sarajevu. Oženjen je i ima jedno dijete.
Tokom aktivne karijere karataša (crni pojas, 5. dan) nikad nije doživio poraz. Bio je tri puta seniorski prvak SFRJ (teška kategorija). S reprezentacijom SFRJ osvojio je jednu zlatnu i tri srebrne medalje na evropskim prvenstvima. Po završetku aktivne karijere kao stipendista MUP-a završava Fakultet za fizičku kulturu i započinje profesionalnu karijeru u MUP-u.
Na samom početku svog rada, kao najmlađi pripadnik policije RBIH, za izuzetne profesionalne rezultate biva nagrađivan s više priznanja.
Krajem maja 2012. godine, Dragan Vikić je pristupio Savezu za bolju budućnost BiH.
Citranaksantin
Citranaksantin je karotenoidni pigment koji se upotrebljava kao prehrambeni aditiv, a označava se E-brojem E161i. Služi za bojenje hrane. Postoje i prirodni izvori citranaksantina, ali se uglavnom dobija sintetički. Koristi se kao dodatak životinjskoj hrani da bi se pružila žuta boja pilećim mastima i žumancima.
NGC 6894
NGC 6894 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Labud. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. jula 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 1135
NGC 1135 (također poznat kao ESO 154-18 i PGC 10800) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 613 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 0,70 (125 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. septembra 1836. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Demografska historija Bosne i Hercegovine
mini|Gustina naseljenosti u Bosni i Hercegovini po opštinama, rani podaci popisa
Ovaj članak je o Demografskoj historiji Bosne i Hercegovine i bavi se dokumentiranom demografijom ove zemlje kroz vrijeme. Za pregled različitih etničkih grupa i njihovog historijskog razvoja, pogledajte Etničke grupe u Bosni i Hercegovini.
Prahistorija
Najstariji tragovi čovječanstva u Bosni i Hercegovini bili su tokom paleolita kod Doboja, Prnjavora i u dolini rijeke Usore. U periodu neolita postojale su tri kulturne zone: Jadran u Hercegovini; panonsko-balkanska u Bosni i prelazna zona između njih u izvorištu rijeke Bosne. Bosna i Hercegovina ima mnogo arheoloških nalazišta od Bronzanog do Željeznog doba. U cijelom Klasičnom dobu kulturno-civilizacijski slojevi Ilira (Daorsi u istočnoj Hercegovini, Ardieji, Sardeati, Japodi, Breuci, Autarijati, Dalmati, Kelti (Skordisci), Tračani, Rimljani, Huni, germanski narodi (Vizigoti, Ostrogoti) i drugi formirani su, iako je većina stanovništva romanizovana tokom osvajanja početkom Nove ere. Istočni Goti su navalili na ovo područje tokom ranog Srednjeg vijeka, dok su Avari i Slaveni došli u 6. vijeku.
Srednjovjekovni period
Zbog raznih faktora, kao što su to česta pomjeranja granica i relativna izolacija od ostatka Evrope, ne postoje detaljni statistički podaci koji se bave stanovništvom Bosne tokom srednjeg vijeka. Općenito se procjenjuje da je stanovništvo Kraljevine Bosne na vrhuncu moći bilo između 500.000 i 1.000.000 ljudi. U to vrijeme u Bosni je bilo vrlo malo značajnih urbanih centara, a i oni su blijedili u odnosu na daleko urbaniziranija područja duž obližnje dalmatinske obale. Među značajnijim gradovima bili su Doboj, Jajce, Srebrenik, Srebrenica, Tešanj i Visoko. Ogromna većina stanovništva bila je ruralna, a društveno uređenje srednjovjekovne Bosne razvilo se u ono što se zvalo Zadruga. U ovom sistemu, zajednice su bile organizovane od strane nekoliko porodica sa zajedničkim interesima koje se obično nalaze u klaster stambenoj formaciji. Lideri zajednice birani su u skladu sa svojim godinama i visokim etičkim standardima. Zadruga je prvenstveno bila agrarna zajednica koja je u velikoj mjeri ovisila o prirodnim resursima.
Migracije i ostalo
Tokom 15.–19. vijeka dešavalo se mnogo demografskih promjena. Česti ratovi, vjerski progoni, pobune, ustanci, uzimanje djece kao danak, visoki harači, visoki porezi, godine lošeg roda, epidemije, nasilje i ugnjetavanje izazvali su visoku smrtnost i patnju cjelokupnog stanovništva i podstakli migracijske tokove koja je promijenila etničku strukturu stanovništva. Dakle, dolaskom Osmanskog carstva poklopio se i proces iseljavanja kršćanskog stanovništva iz ovih krajeva, koji je do danas ostao jedno od glavnih obilježja demografskog razvoja stanovništva Bosne i Hercegovine. Istovremeno, intenzivna unutrašnja premeštanja stanovništva zajedno sa periodičnim migracijama, ali i imigracijama, promijenila je raspored pojedinih etničkih grupa u Bosni i Hercegovini u osmanskom periodu. U kasnijim fazama posebno su se pojavile muslimanske migracije iz regiona.
U užoj Bosni se stanovništvo počelo iseljavati prvo iz nižih krajeva (Posavina i riječne doline), a potom i iz visoravni. Najintenzivniji migracioni tokovi nastali su u kraškim dinarskim krajevima Hercegovine i zapadne Bosne. Vijekovima se stanovništvo ovih krajeva, uglavnom kršćansko, usmjeravalo ka okolnim zemljama:
U periodu od 15. do 19. stoljeća, dolaskom Osmanskog carstva na teritoriju Bosne i Hercegovine dogodila se prva značajna demografska promjena jer su gotovo svi sljedbenici Crkve bosanske prešli na Islam, uglavnom i zbog zadržavanja vlasništva nad zemljom koju su posjedovali prije osmanskog osvajanja. Njihova preobraćenja su bila i političke prirode; dok su istočni pravoslavni i katolički dijelovi bosanskog stanovništva imali svoju bazu u Srpskoj pravoslavnoj crkvi i Katoličkoj crkvi, sljedbenici Bosanske crkve nisu imali zastupljenost na široj geopolitičkoj sceni. Dodatna motivacija bile su i poreske olakšice za prelazak na Islam. Također je bio i veliki priliv pravoslavnih vjernika, zbog stalnih doseljavanja iz Crne Gore i Srbije, čestih ratova (pravoslavno stanovništvo je učestvovalo kao vojnici na obje strane) i nedostatka katoličkih propovjednika.
Preosmansko katoličko stanovništvo imalo je veliki udio u iseljavanju iz Bosne i Hercegovine. Tokovi emigracije bili su usmjereni prema Dalmaciji, Hrvatskoj, Slavoniji, Baranji i sjeverozapadnoj Bačkoj. Zapadni dio današnje regije Bosne, danas poznat kao Bosanska Krajina, zauzeli su Osmanlije u 16. stoljeću, i neko vrijeme je još bio poznat kao " Turska Hrvatska ", jer je njena nekada velika katolička i hrvatska većina nestala, a Osmanlije učvrstile novu granicu duž rijeka Save i Une. Nakon više od jednog stoljeća vojnih gubitaka, Habsburško carstvo je povelo pobjedničke ratove protiv Turske i uspjelo privremeno pomjeriti granicu južno od rijeke Save Passarovičkim ugovorom (1718), ali je ugovor poništen čim je Ugovor o Beogradu potpisan 1739. Austro-Ugarska će kasnije zauzeti cijelu teritoriju Bosne i Hercegovine nakon Berlinskog ugovora (1878.), ali pod drugačijim okolnostima, što je dovelo do bosanske krize 1908. godine. Relativno malo prethodnih hrvatskih emigranata se vratilo u Bosnu.
Prema otkrićima mnogih autora, muslimansko stanovništvo se u periodu osmanske vladavine nije mnogo iseljavalo u odnosu na migracije pravoslavnog i katoličkog stanovništva. Muslimansko stanovništvo bilo je karakteristično za povratničke migracije čim bi se ponovo stabilizirala politička i ekonomska situacija ili pomjerale državne granice. Poznata su povratnička kretanja muslimanskog stanovništva iz primorja, Like, Slavonije, Mađarske i drugih mjesta. Na primjer, nakon opsade Beča (1683–1699), teritorijalnih gubitaka Osmanskog carstva i osvajanja Like i Krbave od strane austrijske carske vojske, došlo je do masovnih kretanja muslimanskog stanovništva iz tih krajeva; muslimansko stanovništvo krenulo je prema Bihaću, Cazinu i Bosanskoj Krupi gdje je stvorilo enklavu na prostranom području bosanske granice, današnjoj Krajini. Intenzivnije doseljavanje muslimanskog stanovništva uočeno je 1690. godine kada se iz Ugarske i Slavonije stanovništvo seli u područje oko planine Majevice.
U osmanskom periodu muslimansko stanovništvo je u Bosni i Hercegovini donekle zabilježilo porast zbog doseljavanja muslimana iz Smederevskog i Novopazarskog sandžaka, a posebno iz nekih krajeva Crne Gore, Sjenice i Peštera. Doseljavanje turskog stanovništva iz Male Azije je također utjecalo na rast muslimanskog stanovništva u Bosni i Hercegovini od 15. do 19. stoljeća.
Međutim, porast muslimanske populacije je uglavnom bio rezultat njihove visoke stope nataliteta s obzirom na tadašnju patrijarhalnu prirodu porodične strukture. U takvoj porodičnoj strukturi dužnosti članova porodice su bile striktno podijeljene, gdje su ženske članice porodice gotovo isključivo rađale mnogo djece i brinule se o domaćinstvu, dok su muški članovi zarađivali za porodicu, bili uključeni u vođenje zemlje i političke zajednice.
Patrijarhalna struktura je takođe evidentna u pravoslavnim i katoličkim porodicama, ali statistika ne pokazuje tako visoku stopu nataliteta. Razlika (prema nekim književnim izvorima tog vremena) bila je u društvenim razinama muslimana u odnosu na njihove kršćanske kolege, gdje su prvi bili zemljoposjednici i stoga viša i viša srednja klasa koja je sebi mogla priuštiti više potomstva, dok su drugi su bili zemljoposjednici i dakle pripadali su uglavnom nižoj srednjoj ili nižoj klasi. Takva društvena organizacija odgovarala je tadašnjem feudalnom sistemu.
Osmansko carstvo
Za vrijeme i ubrzo nakon osmanskog osvajanja Bosne, u periodu između 1463. i 1557. godine, procjenjuje se  da su osmanske snage odvele oko 100.000 stanovnika Bosne u zarobljeništvo i 30.000 mladih u janjičare kao rezultat devširmea. <sup class="noprint Inline-Template" style="margin-left:0.1em; white-space:nowrap;">]
Prvi zvanični popis stanovništva po vjeroispovijesti u Bosni je obavljen sa rezultatima: Godine 1489. službeni popis stanovništva po vjeri za Bosanski sandžak bio je sljedeći: Savremeni bizantijski historičar Mihael Kritobul iz Imbrosa opisao je Bosnu i njen završetak u prvoj polovini 15. stoljeća. Bosnu naziva "zemljom Vostri" i njeno stanovništvo Vostri (ili Bostri, Bostni), jasno izdvajajući bosansko stanovništvo od stanovništva njenih susjeda, što srpski naučnik Radivoj Radić citira i objašnjava u svojoj studiji Bosna u historijskom djelu Kritobula iz Imbrosa, citirajući autora koji Bosance naziva "Vostri", Albance "Ilirima", a Srbe imenom "Tribali".
Turski historičar Ömer Lütfü Barkan izvršio je popis stanovništva na osnovu vjere u Bosanskom sandžaku između 1520. i 1530. godine. Tada je živjelo preko 334.325 stanovnika, od kojih su 38,7% bili sljedbenici Islama.
Krajem 16. i početkom 17. stoljeća, prema različitim austrougarskim i osmanskim izvorima, cjelokupno plemstvo Bosanskog ejaleta, veći dio njenog građanstva i dio kmetstva činili su Muslimani, oko 75% stanovništva, a Apostolski vizitator Peter Masarechi je u svom izvještaju iz 1624. godine tvrdio da je stanovništvo Bosne (bez Hercegovine) iznosilo 450.000 Muslimana, 150.000 Katolika i 75.000 Pravoslavaca.
Muslimansko stanovništvo Bosne i Hercegovine je od kraja 18. do početka 19. stoljeća počelo postepeno opadati zbog čestih ratova koje je vodilo Osmansko carstvo. Muslimani su prema osmanskom zakonu bili obavezni služiti vojsku, dok kršćani nisu bili dio vojske, već su plaćali porez. Stvaranjem nezavisnih država Srbije i Crne Gore, migracije Srba u ove dvije države bile su u velikim talasima 1810-ih, 1820-ih i 1870-ih godina.
I muslimansko i kršćansko stanovništvo znatno je prorijeđeno u 18. stoljeću zbog čestih pošasti. Konkretno, ogromna epidemija kuge navodno je prepolovila cjelokupno stanovništvo Bosne i Hercegovine u periodu između 1813. i 1815. godine.
Nemoguće je dati tačnu procjenu broja stanovnika Bosne u to vrijeme. Neki pisci navode cifru od milion, drugi 920.000 i 840.000. Leopold von Zedlitz-Neukirch, u svom "Blicke auf Bosnien, Rascien, die Herzegewina und Servien, bei der Fortsetzung des Russisch-Türkischen Krieges im Jahre 1829", daje nam u jednom dijelu svog rada sljedeće procjene:
Ukupno 743.800.
Johann Roskiewicz je procijenio etničku kompoziciju stanovništva 1867. godine kao:
U popisu stanovništva iz 1871. koji je izvršilo Osmansko carstvo u Bosanskom vilajetu, rezultati kažu: Između 1875. i 1876. godine obavljen je osmanski popis stanovništva po vjeri, ali s nejasnim, nepreciznim i varirajućim brojkama: Novo carstvo stvorilo je uglavnom muslimanske elite koje su činile većinu stanovništva u većini gradova, kao i u najzapadnijoj i najistočnjoj Bosni (Cazinsko područje, dijelovi doline Drine i šire područje oko Tuzle). Broj Katolika opao je u sjevernoj Bosni (osim velikih dijelova bosanske Posavine), u srednjoj Bosni Katolici su pali otprilike na polovinu stanovništva, a u Hercegovini Katolici i Pravoslavci bili su većina zapadno i istočno od Neretve, s muslimanskom većinom u mnogim naseljima.
Teritorijalna distribucija
Muslimansko stanovništvo bilo je uglavnom gradsko i činilo je većinu u većini gradova Bosne i Hercegovine ( Sarajevo, Tuzla, Banja Luka ), kao i u zapadnim ( Cazin i dolinom Une (Pounje) ) i istočnim (uz dolinu Drine) graničnim područjima zemlje. Generalno, muslimani su bili najdominantnija grupa u najrazvijenijim urbanim centrima Bosne.
Katoličko stanovništvo činilo je većinu u dijelovima Hercegovine, Posavine i Srednje Bosne. Franjevački red igrao je veliku ulogu u održavanju katoličkog stanovništva, suočen sa periodičnim iseljavanjima.
Zbog veoma čestih migracija i ratova, stanovništvo u mnogim dijelovima zemlje bilo je mješovito, sa ljudima različitih vjera.
Bosna je prihvatila val imigranata Jevreja koji su protjerani iz Španije od 15. stoljeća. Naselili su se u Sarajevu, Travniku, Banjoj Luci i Bihaću. Doseljavanje Roma, Vlaha i Cincara, te Čerkeza, u malom broju, poklopilo se sa osmanskim osvajanjem Bosne i Hercegovine. Međutim, nijedna od ovih grupa nije značajno uticala na ukupnu strukturu stanovništva zemlje.
Tokom narodnih ustanaka između 1875. i 1878. godine Bosna i Hercegovina je izgubila ukupno 13,64% svog stanovništva (150.000 od ukupno 1.100.000) od kojih su većina bili Srbi.
Popis iz 1879. godine
Austrougarska vlada objavila je Haupt-Uebersicht der politischen Eintheilung von Bosnien und der Hercegovina, sa demografskim podacima prema popisu stanovništva koji je prikupljen 16. juna 1879. Prvi detaljan popis stanovništva,  evidentirao je 1.158.440 građana Bosne i Hercegovine, po vjeri:
Popis iz 1885
Austrougarska vlada objavila je Ortschafts-Bevölkerungs-Statistik von Bosnien und der Hercegovina nach dem Volkszählungs-Ergebnisse vom I. Mai 1885. Prema popisu stanovništva iz 1885. godine u Bosni i Hercegovini živjelo je 1.336.091 stanovnika, po vjeri:
Popis iz 1895
mini|Vjerski i etnički sastav prema popisu iz 1895. godine Austrougarski popis stanovništva obavljen u Bosni i Hercegovini 22. aprila 1895. godine, pokazuje da je područje Bosne imalo oko 1.361.868 stanovnika, dok je Hercegovina imala 229.168 stanovnika. Katolička enciklopedija je većinsko slavensko stanovništvo (98%) tretirala kao Srbe.
Broj osoba po kvadratnoj milji bio je drugi najmanji u Austro-Ugarskoj : samo 80 stanovnika po kvadratnoj milji. Broj osoba po kvadratnoj milji u okruzima: Bilo je ukupno 5.388 naselja, od kojih je 11 imalo više od 5.000 stanovnika. Preko 4.689 tih naselja imalo je manje od 500 stanovnika.
Popis stanovništva po vjeri: Teritorijalna raspodjela između područja nije se mnogo promijenila, a gradovi su postali multietnički.
Turski trgovci mogli su se naći u trgovačkim centrima. Austrijske trupe mogle su se naći u vojnim garnizonima, dok su se Jevreji koji su ranije doselili iz Španije također mogli naći u gradovima. Svi su bili podijeljeni prema zanimanju, 1.385.291 stanovnik ( 85% ) bili su poljoprivrednici ili vinogradari. Bilo je ukupno 5.833 velikih posjeda koje su uglavnom držali Muslimani. 88.970 kultivatora služe kao kmetovi. 88.867 slobodnih seljaka posjeduju zemlju koju obrađuju. 22.625 seljaka posjeduju poljoprivrednu zemlju, a istovremeno obrađuju i tuđu zemlju.
Popis iz 1910. godine
mini|Etnički sastav, 1910
Prema popisu stanovništva iz 1910. godine bilo je ukupno 1.898.044 stanovnika Bosne i Hercegovine : Gradsko stanovništvo je, prema vjeroispovijesti, činilo 50,76% Muslimana, 24,49% Rimokatolika i 19,92% Pravoslavaca. Vlasništvo nad zemljom bilo je 91,1% kod Muslimana, 6% kod Pravoslavaca, 2,6% kod Rimokatolika i 0,3% kod Ostalih. Upoređujući procente iz 1910. sa popisom iz 1879. godine, vidi se pad procenta Muslimana sa 39% na 32%, te porast Katolika sa 18% na 23%, dok se pravoslavno stanovništvo cijelo vrijeme kretalo oko 43%.
Prvi svjetski rat
Prvi svjetski rat ostavio je Bosnu i Hercegovinu bez ukupne brojke od 360.000 stanovnika ili 19% od njenog ukupnog stanovništva.
Migracije
Čim je nastala Država Slovenaca, Hrvata i Srba, jedan broj ranije koloniziranih porodica počeo je da se iseljava i vraća u svoje domovine, među kojima su Nijemci, Česi, Poljaci, Slovaci, Mađari i Rusini.
Nova planirana preseljenja pogodila su najviše pravoslavno srpsko stanovništvo, jer su velike mase preseljene iz pasivnih krajeva Hercegovine i Bosne u Vojvodinu, tačnije istočni Banat ; dok su neki otišli na Kosovo : naseljavali region od Kačanika do Vučitrna, oko Prištine, Lipljana, Peći, Istoka, Đakovice i u Drenici. Neki su otišli i u Makedoniju.
Nastavljena je ranija emigracijska tendencija muslimanskog stanovništva prema teritorijama držanim od strane Osmanlija.
Veliki broj stanovništva, među kojima su najbrojniji bili Srbi i Hrvati iz krških krajeva Hercegovine i Zapadne Bosne, odselio se u sjeverne krajeve Jugoslavije i u inostranstvo ( Sjeverna i Južna Amerika, Kanada, Francuska, Belgija itd.).
Teritorijalna distribucija
Nakon agrarnih reformi 1918. i 1919. vlada je konfiskovala imovinu muslimanskih zemljoposjednika i preraspodijelila je nemuslimanskom stanovništvu.
Popis iz 1921. godine
Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca izvršila je popis stanovništva u teritorijalnom entitetu Bosne i Hercegovine 31. januara 1921. godine. U Bosni i Hercegovini je bilo 1.890.440 osoba. Stanovništvo je bilo podijeljeno na dvije nacionalnosti:
po vjeri:
Sarajevo
Stanovništvo Sarajevskog okruga prema popisu vjerskog stanovništva tadašnje Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca iz 1921. godine:
Postojalo je 8 opština i njihovo stanovništvo je bilo:
Iste godine Grad Sarajevo je imao 78.173 stanovnika:
Popis iz 1931. godine
Kraljevina Jugoslavija je izvršila popis stanovništva na teritoriji Bosne i Hercegovine 31. marta 1931. godine prema kojem je bilo ukupno 2.323.555 osoba. Stanovništvo je dobilo nekoliko nacionalnosti:
po vjeri:
Gubici
Savezni zavod za statistiku u Beogradu sačinio je brojku od 179.173 poginule osobe u ratu u Bosni i Hercegovini u periodu Drugog svjetskog rata :
Protjerivanja i preseljenja
Prema planovima nacističke Njemačke i Nezavisne Države Hrvatske 110.000 Srba je preseljeno i prevezeno u Srbiju pod njemačkom okupacijom. Samo u periodu od maja do avgusta 1941. godine u Srbiju je protjerano preko 100.000 Srba. U jeku rata Srbija je imala 200.000–400.000 srpskih izbeglica iz ustaško-okupirane Bosne i Hercegovine. Do kraja rata 137.000 Srba trajno je napustilo teritoriju Bosne i Hercegovine.
Muslimansko stanovništvo je također bilo izloženo stradanju i intenzivnim preseljenjima, uglavnom u gradove i uglavnom u Sarajevo, gdje je dio muslimanskog stanovništva iz Srbije, Crne Gore, Kosova i Makedonije preseljen, čime je povećan ukupan procenat muslimana u Bosni i Hercegovini.
1945–1948 kolonizacija Vojvodine
Prije protjerivanja Nijemaca iz Vojvodine 1945–1948. godine, određeni broj stanovnika Bosne i Hercegovine doselio se u nove stambene prostore u Vojvodini:
Popis iz 1948. godine
Prema popisu stanovništva u Narodnoj Federativnoj Republici Jugoslaviji iz 1948. godine, Narodna Republika Bosna i Hercegovina je imala ukupno 2.565.277 stanovnika:
Popis iz 1953. godine
Prema jugoslovenskom popisu stanovništva iz 1953. godine, Bosna i Hercegovina je imala ukupno 2.847.790 stanovnika:
Popis iz 1961. godine
Prema popisu stanovništva Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije iz 1961. godine, Socijalistička Republika Bosna i Hercegovina je imala ukupno 3.277.948 stanovnika:
IC 640
IC 640 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Mali lav. Ovaj objekat je zapisao Guillaume Bigourdan 27. marta 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5408A
NGC 5408A je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Kentaur.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Anencefalija
Anencefalija je odsustvo većeg dijela mozga, lobanje i skalpa koje se javlja tokom embrionskog razvoja. To je lobanjski poremećaj koji je posljedica defekta nervne cijevi koji se javlja kada se vršni (glavni) kraj nervne cijevi ne zatvori, obično između 23. i 26. dana nakon začeća. Strogo govoreći, grčki termin se prevodi kao "bez mozga" (ili potpuno bez unutrašnjeg dijela glave), ali je prihvaćeno da djeca rođena s ovim poremećajem obično nemaju samo telencefalon, najveći dio mozga koji se uglavnom sastoji od moždanih hemisfera, uključujući neokorteks, koji je odgovoran za spoznaju. Preostala struktura je obično prekrivena samo tankim slojem membrane – nedostaju koža, kost, moždane opne itd. Uz vrlo malo izuzetaka, novorođenčad s ovim poremećajem ne preživi duže od nekoliko sati ili dana nakon rođenja.
Znakovi i simptomi
Nacionalni institut za neurološke poremećaje i moždani udar (NINDS) opisuje prikaz ovog stanja na sljedeći način: "Beba rođena s anencefalijom obično je slijepa, gluha, nesvjesna okoline i ne može osjetiti bol. Iako se neke osobe s anencefalijom mogu roditi sa glavnim moždanim stablom, nedostatkom funkcionalnog velikog mozga trajno isključuje mogućnost da ikada steknu svijest o svojoj okolini. Mogu se pojaviti refleksne radnje kao što su disanje i reakcije na zvuk ili dodir."
Zbog prisustva moždanog stabla, djeca s anencefalijom imaju gotovo sve primitivne reflekse novorođenčeta, reagirajući na slušne, vestibulske i bolne stimuluse. To znači da se dijete može kretati, smiješiti, sisati i disati bez pomoći uređaja.
Uzroci
Folna kiselina se pokazala važnom u formiranju nervne cijevi barem od 1991., i kao podtip defekta nervne cijevi, folna kiselina može imati ulogu u anencefaliji. Istraživanja su pokazala da dodavanje folne kiseline u ishranu žena u reproduktivnoj dobi može značajno smanjiti, ali ne i eliminirati, incidencu defekata nervne cijevi. Stoga se preporučuje da sve žene u reproduktivnoj dobi unose 0,4 mg folne kiseline dnevno, posebno onih koji pokušavaju da zatrudne ili koji bi eventualno mogli zatrudnjeti, jer to može smanjiti rizik na 0,03%. Nije preporučljivo čekati dok trudnoća ne počne, jer je, u trenutku kada žena zna da je trudna, kritično vrijeme za nastanak defekta nervne cijevi obično već prošlo. Ljekar može propisati čak i veće doze folne kiseline (5 mg/dan) za žene koje su imale prethodnu trudnoću s defektom nervne cijevi.
Defekti nervne cijevi mogu pratiti obrasce nasljeđivanja, s direktnim dokazom autosomno recesivnog nasljeđivanja. Kako su izvijestili Bruno Reversade i kolege, homozigotna inaktivacija NUAK2 kinaze dovodi do anencefalije kod ljudi. Životinjski modeli ukazuju na moguću povezanost sa nedostacima transkripcijskog faktora TEAD2. Istraživanja pokazuju da žena koja je imala jedno dijete s defektom nervne cijevi, kao što je anencefalija, ima oko 3% rizika da će imati još jedno dijete s takvim defektom, za razliku od pozadinske stope od 0,1% pojavljivanja u populaciji u cjelini. Genetičko savjetovanje se obično nudi ženama s većim rizikom od rađanja djeteta s defektom nervne cijevi kako bi se razgovaralo o dostupnim testiranjima. Poznato je da osobe koje uzimaju određene antikonvulziv i osobe s dijabetesom zavisnim od insulina imaju veći rizik od rođenja djeteta s defektom nervne cijevi.
Odnos prema nasljednoj ciliopatiji
Do nedavno medicinska literatura nije ukazivala na povezanost mnogih genetičkih poremećaja i sindroma i genetičke bolesti, za koje se sada otkriva da su povezane. Kao rezultat novih genetičkih istraživanja, neki od njih su, u stvari, vrlo povezani u svom osnovnom uzroku uprkos širokom rasponu medicinskih simptoma koji su klinički vidljivi u poremećajima. Anencefalija je jedna takva bolest, dio iskrsavajuće klase bolesti koje se nazivaju ciliopatije. Osnovni uzrok može biti nefunkcionalni molekulski mehanizam u primarnim trepljastim strukturama ćelije, organela prisutnih u mnogim tipovima ćelija u cijelom ljudskom tijelu. Defekti cilija negativno utiču na "brojne kritične razvojne signalne puteve" bitne za ćelijski razvoj i, stoga, nude uvjerljivu hipotezu za često višesimptomsku prirodu velikog skupa sindroma i bolesti. Poznate ciliopatije uključuju primarna cilijarna diskinezija, Bardet-Biedlov sindrom, policistasta bolest bubrega i bolest jetre, nefronoftiza, Alströmov sindrom, Meckel-Gruberov sindrom i neki oblici degeneracija mrežnjače.
Dijagnoza
Anencefalija se često može dijagnosticirati prije rođenja putem ultrazvučnog pregleda. Majčin serumski alfa-fetoprotein (AFP skrining) i detaljan ultrazvučni pregled fetusa može biti korisno za skrining za defekte nervne cijevi kao što su spina bifida ili anencefalija.
Meroanencefalija
Meroanencefalija je rijedak oblik anencefalije koju karakteriziraju malformirane kranijske kosti, srednji kranijski defekt i kranijska izbočina koja se naziva područje cerebrovaskuloze. Područje cerebrovaskuloze je dio abnormalnog, spužvastog, vaskularnog tkiva pomiješanog s glijskim tkivom u rasponu od obične membrane do velike mase vezivnog tkiva, hemoragijskih vaskularnih kanala, glijnih čvorova i neorganiziranog horoidnih pleksusa.
Prognoza
Ne postoji lijek ili standardni tretman za anencefaliju. Prognoza je izuzetno loša, jer mnogi anencefalni fetusi ne prežive rođenje, a novorođenčad koja nije mrtvorođena obično će umrijeti u roku od nekoliko sati ili dana nakon rođenja od kardiorespiratornog zastoja.
Donacija organa
Jedno pitanje koje se tiče anencefalne novorođenčadi je donacija organa. Prvobitne pravne smjernice proizašle su iz slučaja bebe Therese iz 1992. godine, u kojem su po prvi put testirane granice doniranja organa. Organi dojenčadi su rijetki, a velika potražnja za pedijatrijskim transplantacijama organa predstavlja veliki problem javnog zdravlja. Godine 1999. otkriveno je da za američku djecu mlađu od dvije godine koja čekaju na transplantaciju, 30-50% umre prije nego što organ postane dostupan.
Unutar medicinske zajednice, glavna etička pitanja u vezi s doniranjem organa su pogrešna dijagnoza anencefalije, argument sklizak nagib, da bi novorođenčad s anencefalom rijetko bila izvor organa i da bi to potkopali povjerenje u transplantaciju organa. Brige o skliskim kosinama su glavno pitanje u raspravama o ličnosti, širom svijeta. Što se tiče anencefalije, oni koji se protive doniranju organa tvrde da bi to moglo otvoriti vrata nevoljnim davateljima organa, kao što je starija osoba s teškom demencijom. Još jedna sporna tačka je broj djece koja bi zaista imala koristi. Postoje odstupanja u statistikama; međutim, poznato je da je većina anencefalne djece mrtvorođena.
Dati su prijedlozi da se zaobiđu pravna i etička pitanja oko doniranja organa. To uključuje čekanje da se smrt dogodi prije nabavke organa, proširenje definicije smrti, stvaranje posebne pravne kategorije za anencefalnu novorođenčad i njihovo definiranje kao neosoba.
U Ujedinjenom Kraljevstvu, dijete rođeno s anencefalijom prijavljeno je kao najmlađi donator organa u zemlji. Teddyju Houlstonu je dijagnosticirana anencefalija u 12. sedmici gestacije. Njegovi roditelji, Jess Evans i Mike Houlston, odlučili su se protiv abortusa i umjesto toga predložili donaciju organa. Teddy je rođen 22. aprila 2014. u Cardiff, Wales, i živio je 100 minuta, nakon čega su mu srce i bubrezi uklonjeni. Njegovi bubrezi su kasnije presađeni odrasloj osobi u Leedsu. Teddyjev blizanac, Noah, rođen je zdrav.
Moždana smrt
Postoje četiri različita koncepta koja se koriste za određivanje moždane smrti: zatajenje srca, zatajenje pluća, smrt cijelog mozga i neokorteksna smrt.
Prekid trudnoće
Anencefalija se može dijagnosticirati prije porođaja s visokim stupnjem tačnosti. Iako je anencefalija fatalno stanje, opcija pobačaja ovisi o zakonima o pobačaju u državi. Prema izvještaju iz 2013., 26% svjetske populacije živi u zemlji u kojoj je abortus općenito zabranjen. Brazil je 2012. proširio pravo na pobačaj na majke sa anencefalnim fetusima. Ova odluka, međutim, nailazi na veliko neodobravanje nekoliko vjerskih grupa.
Sudski postupci
Slučaj bebe Tereze bio je početak etičke debate oko anencefalnog doniranja organa dojenčadi. Priča o bebi Terezi ostaje u fokusu osnovne moralne filozofije. Beba Theresa rođena je sa anencefalijom 1992. godine. Njeni roditelji, znajući da će im dijete umrijeti, zatražili su da joj se daju organi za transplantaciju. Iako su se njeni ljekari složili, zakon Floride je zabranio vađenje organa djeteta dok je još bila živa. Do trenutka kada je umrla devet dana nakon rođenja, njeni organi su se pokvarili do te mjere da bi mogli biti održivi.
Uniformni akti Sjedinjenih Država
Jedinstveni zakon o utvrđivanju smrti (UDDA) je model zakona, koji su usvojile mnoge američke države, u kojem se navodi da osoba koja je pretrpjela ili 1) nepovratni prestanak cirkulatornih i respiratornih funkcija ili 2) nepovratni prestanak svih funkcija cijelog mozga, uključujući moždano stablo, je mrtav. Ovaj prijedlog zakona je rezultat mnogih debata oko definicije smrti i primjenjiv je na raspravu o anencefaliji. Srodni zakon, Jedinstveni zakon o anatomskom poklonu (UAGA), daje pojedincima i, nakon smrti, članovima njihovih porodica pravo da odluče hoće li ili ne donirati organe. Budući da je protivzakonito da bilo koja osoba plaća novac za organ, osoba kojoj je potrebna transplantacija organa mora se osloniti na volontera.
Epidemiologija
U Sjedinjenim Državama, anencefalija se javlja kod otprilike jednog od svakih 10.000 rođenih. Stope bi mogle biti veće među Afrikancima sa stopama u Nigeriji procijenjenim na 3 na 10.000 u 1990., dok su stope u Gani procijenjene na 8 na 10.000 1992. godine. Stope u Kini procjenjuju se na 5 na 10.000 novorođenih.
Istraživanja su pokazala da je, općenito, veća vjerovatnoća da će ženske bebe biti pogođene ovim poremećajem.
Istraživanje
Provedena su neka genetička istraživanja, kako bi se utvrdili uzroci anencefalije. Utvrđeno je da se homeoprotein hrskavice (CART1) selektivno eksprimira u hondrocitima (ćelije hrskavica). Mapiran je gen CART1 na hromosomakom segmentu 12q21.3–q22. Također, otkriveno je da homozigotni miševi za nedostatak Cart1 gena manifestiraju akraniju i meroanencefaliju, a preneonatusni tretman s folnom kiselinom će suzbiti akraniju i meroanencefaliju u mutantima s nedostatkom Cart1.
Terry Pratchett
Terry Pratchett (Beaconsfield, 28. april 1948 -12. mart 2015), bio je engleski pisac naučne fantastike
Do svoje smrti prodao je više od 40 miliona knjiga, prevedenih na 27 jezika. Kao novinar je radio u Bucks Free Press, Western Daily Press, te u nekoliko drugih. Svoju prvu knjigu "The Carpet People" objavio je 1971. godine. Najviše se proslavio serijom romana iz serije svijet diska (Discworld), koju je počeo objavljivati 1983. godine i godišnje objavi 1-2 nastavka. Do sada ih je izdao 34, a u pripremi je oko pet. Iako je Terry Pratchett napisao i mnoga druga djela (dramatizirao je nekoliko svojih djela; napisao drame poput "Men at Arms", "The Play"; knjige poput "Good Omens") ipak je postao slavan zahvaljujući upravo svijetu diska. Živio u Wiltshireu sa svojom ženom Lyn i kćeri Rhiannom.
Astaksantin
Astaksantin je karotenoid, pripada većoj klasi fitohemijskih spojeva poznatih kao terpeni. To je biljni ekstrakt koji se koristi kao aditiv u hrani. Glavna svrha aditiva je bojenje hrane. Njegov kod je E161j. thumb|Cista [[Haematococcus pluvialis ispunjena sa astaksantinom (crveno).]]
Betanin
Betanin je prirodni crveni pigment i sredstvo za bojenje, koji se može naći u nekim biljkama, kao što su cikla i blitva (Beta vulgaris), ali i u cvjetovima i plodovima drugih biljaka. Betanin se ubraja u grupu betalaina odnosno u podgrupu betacijana. Kao prehrambeni aditiv označava se E-brojem E162 Glavna svrha aditiva je bojenje hrane.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1986.
Vanjski linkovi
* Svi rezultati Svjetskih prvenstava u biatlonu
Propil grupa
thumb|350px|S lijeva na desno: dvije izomerne  propil i 1-metiletil (ili  izopropil) grupa i neizomerna  ciklopropil grupa. Propil grupa ili kratko propil – u organskoj hemiji – je  trougljični alkil supstituent sa  hemijskom formulom  linearnog oblika –. Ova forma supstituenta dobija se uklanjanjem jednog atoma vodika, koji je vezan za terminalni ugljik propana. U organskoj hemiji,  propiski l supstituent se često predstavlja simbolom pr (ne treba brkati s elementom prazeodijem).
Izomerni oblik propila se dobija uklanjanjem atoma  vodika sa centralnog  ugljika, zvanog  1-metiletil ili  izopropil. Da bi se održala četiri supstituenata na svakom atomu ugljika, jedan atom vodika mora biti premješten sa sredinjeg  atoma ugljika na atom ugljenika koja je služio kao tačka  vezanja n–propil varijante,  koja se piše kao –)2. Linearni propil se ponekad naziva normalnim i stoga piše  s prefiksom n (tj. n– propil), ali  odsustvo prefiksa  n ne ukazuje na tačku  vezanja, odnosno odsustvo prefiksa automatski ne isključuje mogućnost da je to razgranata verzija (tj. i– propil ili izopropil).
Osim toga, tu je i treći, ciklični, oblik  koji se naziva ciklopropil, ili C–propil. On nije izomer  druga dva oblika,  jer ima   hemijsku formulu –C3H5.
Primjeri
n-Propil acetat je ester u kojem je n-propil grupa prikačena za atom kisika koji je dio acetat grupe.
Nogometna reprezentacija Austrije
Nogometna reprezentacija Austrije (njemački: Österreichische Fußballnationalmannschaft) predstavlja Austriju na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je nogometnog saveza Austrije (Österreichischer Fußball-Bund).
Historija
Četiri godine poslije Austrija se i ovaj put uspješno kvalificirala na Svjetsko prvenstvo igranog u Švedskoj. Klučna utakmica kvalifikacija je bila odigrana u Amsterdamu gdje je Austrija uspjela da odigra neriješeno 1:1 protiv Holandije. Na Svjetskom prvenstvu 1958. Austrija je bila u grupi sa Brazilom, Engleskom i Sovjetskim savezom. Porazi od Brazila i Sovjetskog saveza te neriješen rezultat protiv Engleske nisu bili dovoljni za prolaz grupne faze.