cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Langerhansovi otočići
Anatomija
mini|desno|235p|Langerhansovo ostrvce Pankreas je podijeljen u režnjeve pregradama koje se sastoje od vezivnog tkiva. Režnjevi se pretežno sastoje od grozdastih struktura egzokrinih ćelija koje se zovu acinusi i koje luče digestivne enzime. Egzokrini sekret iz acinusa se sukcesivno kreće kroz interkalarne i intralobularne kanale, enterlobulske cijevi da bi konačno kroz glavni pankreasni kanal dospio u duodenum.
Tkivo egzokrinog pankreasa sadrži su Langerhansova ostrvca, endokrine komponente pankreasa. Ostrvca sadrže više tipova ćelija (alfa, beta i delta) bogato prokrvljenih, što omogućavaja dobar i brz unos hormona u cirkulaciju. Iako Langerhansova ostrvca čine oko 1 do 2% mase pankreasa, 10 do 15% protoka krvi pankreasa obavlja se u ostrvcima. Kod zdrave odrasle osobe u njegovom pankreasu postoji oko milion ostrvaca, čija je pojedinačna masa od 1 do 1,5 gram. Langerhansova ostrvca su razbacana po egzokrinom pankreasu i smještena između njegovih mješkova, najviše u repu. U standardnom histološkom preparatu pankreasa, ostrvca se vide kao relativno blijedo obojene grupe ćelija u moru tamnije obojenog egzokrinog tkiva. Slika sa desne strane prikazuje ostrvca u pankreasnom tkivu. Pankreasna ostrva sastoje se iz tri glavne vrste ćelija, od kojih svaka proizvodi drugačije endokrine proizvod:
Interesantno je da se različiti tipovi ćelija unutar ostrvaca različito raspoređuju, pri čemu beta ćelije zauzimaju centralni dio ostrvca i okružene su "korom" alfa i delta ćelije. Osim insulina, glukagona i somatostatina, kao proizvod Langhansovih ćelija, identificiran je i niz drugih "manjih" hormona,
Langerhansova ostrvca su inervirana iz parasimpatičkog i simpatijčkog neurona, preko kojih nervni signali, jasno modulirani, reguliraju lučenje insulina i glukagona.
Endokrina funkcija Langerhansovih ostrvaca
Langerhansova ostrvca su odgovorna za endokrinu funkciju koja se ogleda u radu grupiranih endokrinih ćelija. Langerhansova ostrvca se satoje iz tri tipa ćelija: alfa, beta i delta. Beta ćelije izlučuju hormon insulin (insula – ostrvo), dok alfa ćelije izlučuju glukagon. Insulin i glukagon djeluju antagonistički: dok insulin smanjuje koncentraciju glukoze u krvi, glukagon je povećava. Delta ćelije luče hormon somatostatin koji ihibira sekreciju ostalih hormona. Takođe pankreas lučii još jedan hormon amilin, koji regulira brzinu resorpcije u gastrointestinaloom sistemu.
Povećana koncentracija glukoze (šećera) u krvi dovodi do pojačanog lučenja insulina pod čijim dejstvom se smanjuje nivo šećera u krvi. Kada se nivo glukoze smanji na normalu, povratnom spregom, smanjuje se i lučenje insulina. Međutim, kada se insulin nedovoljno izlučuje ili postoji rezistencija na njega dolazi do nagomilavanja glukoze u krvi, tj. hiperglikemije (vrijednosti veće od 6,66 mmol/l) što dovodi do šećerne bolesti (diabetes mellitus)
Parakrina povratna sprega
Parakrini sistem povratne sprege informacija u Langerhansovim ostrvcima ima sljedeću ulogu:
Održavanje ravnoteže između insulina i glukoze je veoma precizno. Samo nesmetano funkcioniranje parakrine povratne veze obezbjeđuje održavanje energetske ravnoteže i pravilnu ishranjenost organizma.
Transplantacija u liječenju dijabetesa
Transplantacija pankreasa je jedan od najoptimalnijih oblika suvremene supstitucijske terapije dijabetesa tipa 1 kojim bi mogla da se postigne insulinske neovisnost bolesnika. Prema preporukama Američke asocijacije za dijabetes transplantacija endokrinog pankreasa je prihvaćena kao terapijska metoda, koja ima za cilj da: popravi kvalitet života bolesnika sa dijabetesom, eliminira potrebu za davanjem insulina i čestim kontrolama glikemija, eliminira akutne komplikacije kao i da sprečava pojavu ili uspori napredovanje kasnih komplikacija dijabetesa. Transplantacija endokrinog pankreasa se može izvršiti: Prva transplantacija ljudskog pankreasa u cilju liječenja pacijenata sa dijabetesom tip 1 izvršena je 1966. u Minesoti, SAD. Prema podacima Internacionalnog registra za transplantaciju pankreasa do sada je obavljeno oko 20.000 transplantacija. Jednogodišnja potpuna nezavisnost od primjene insulina uz normalnu jutarnju glikemiju i normalne ili samo blago povišene vrijednosti glikoziliranog hemoglobina (HbA1c), zabilježena je kod 80% pacijenata kod kojih je pankreas istovremeno transplantiran sa bubregom.
Oslobađanje očuvanih ostrvaca pankreasa od njegovog okolnog tkiva obavlja se enzimskom digestijom pomoću kolagenaze. Izolacija humanih adultnih ostrvaca vrši se neautomatskim ili automatskim metodom. Za postizanje insulinske nezavisnosti neophodna je transplantacija oko 500.000 ostrvaca, koja se presađuju preko vena jetre. Nakon presađivanja, neophodna je imunosupresivna terapija. Insulinska nezavisnost se postiže u oko 32% pacijenata, a preživljavanje transplantiranih izolovanih ostrvaca i insulinska nezavisnost prosječno je trajala 6 godina. Ovu vrstu transplantacije karakteriše primjena fetalnog endokrinog pankreasa ili endokrinog dijela fetusnog pankreasa koji ima sposobnost za dalji rast i razvoj. Preostali deio pankreasa podliježe razgradnji u toku pripreme i nakon transplantacije.
"Dok se transplantacija celog pankreasa pokazala kao veoma efikasna u održavanju euglikemije ona je povezana sa značajnim rizikom od operativnih i postoperativnih komplikacija. Transplantacija ostrvaca je atraktivnija kao manje invazivna alternativa u odnosu na transplantacijeu celog pankreasa i ima perspektivu u budućnost ako se izvrši imunosupresija primenom predtransplantacione kulture. Transplantacijom otočića, međutim, ne može se uvijek postići održiv nivo glukoze u krvi i potpuna kontrole neophodne za smanjenje rizika od sekundarnih komplikacija dijabetesa a pacijent se izlaže negativnim efektima imunosupresije. Iako je napredak nedavnih istraživanja dovelo do uvećanja stope insulinske nezavisnost nakon transplantacije ostrvaca, daljim razvojem istraživanja potrebno je da se poboljša dugoročna održivost i funkcija ostrvaca i zadrži poboljšana kontrola glukoze tokom vremena."
Irena Komnena Anđeo
Biografija
Irenino ime na grčkom znači „mir“; to je i ime jedne grčke božice.
Prvi muž gospe Irene bio je Andronik Kontostefanos; nakon njegove smrti, Irena se 1199. preudala za despota Aleksija Komnena Paleologa.
Aleksije i Irena bili su roditelji gospe Teodore Anđeo te dedo i baka cara Mihaela VIII Paleologa.
IC 3010
IC 3010 (također poznat kao ESO 441-6, MCG -5-29-20 i PGC 38511) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 91 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 1,90 (50 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 11. aprila 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kruševo Brdo I (Kotor-Varoš)
Kruševo Brdo I je naseljeno mjesto u općini Kotor Varoš, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Ovo naselje se nalazi na samom početku doline rijeke Vrbanje, uz regionalnu cestu R-440. Raspršeno je na sjeveroistočnim obroncima planine Kruševo Brdo (1.178 m) i jugozapadnim padinama Milanovog Brda (1.022 m). Ova dolina se širi duž Vrbanje do samog njenog ušća u Vrbas (Banja Luka).
Kruševo Brdo se sastoji od mnogih zaselaka koji su razbacani na padinama Kruševa Brda i Milanovog Brda, koja su dijelovi Vlašićkog masiva. Na padinama Milanova Brda su: Trifunovići, Jankovići, Novakovići i Gavranovići (desna obala Vrbanja), te  Potok, Pavlovići, Panići i Čudnić na lijevoj strani. Centralni zaselak je Čudnić (612 m) na ušću istoimenog vodotoka, ispod Arapova Brijega (928m). Svi lokalni putevi spuštaju u ovo mjesto.
U zaseoku Čudnić je ušće dviju rijeka: Bobovice i Čudnića. Iznad Panića (na platou Ravnog Omara (1.150 m) teče Ilomska.
Udaljenost okolnih lokaliteta iz središnjeg mjesta (zaselak Čudnić): Bobovice (2.6 km), Gelići (3.5 km), Gradina (2.4 km), Jankovići (2.6 km), Javorje (0,2 km), Mali Brić (5.2 km), Novakovići (3.3 km), Pavlovići (5.2 km), Petrovići (5 km), Pilipovina (4.8 km), Potok (5.4 km), Veliki Bric (4.4 km) Kruševo Brdo je administrativno podijeljeno na Kruševo Brdo I i Kruševo Brdo II. Prema popisu stanovništva 1991. u Jugoslaviji, u oba dijela živjelo je ukupno 793 osoba.
Stanovništvo
Popis stanovništa za 1971. i 1981. godinu prikazuje ukupno stanovništvo za naselja Kruševo Brdo I i Kruševo Brdo II.
IC 4660
IC 4660 (također poznat kao IRAS 17235+7553, MCG 13-12-23, PGC 60124 i UGC 10848) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 57 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali medvjed. Najveći prečnik je 1,30 (22 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (5 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Isaac Roberts 11. septembra 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7441
NGC 7441 (također poznat kao IC 1458, MCG -1-58-7 i PGC 70080) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 205 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,30 (78 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Egipatski muzej
Historija
270px|desno|thumb|Zlatna ​​Tutankamonova maska, napravljena od 11 kilograma čistog zlata, izložena u Egipatskom muzeju Egipatski muzej umjetnina sadrži mnoge važne artefakte drevne egipatske historije. U muzeju se nalazi najveća zbirka faraonskihe starina na svijetu i još mnogo blaga faraona Tutankamona. Egipatska vlada je osnovala muzej, izgrađen 1835. godine u blizini Ezbekeyah vrta sa ciljem očuvanja antičkih nalazišta i brojnih artefakata nađenih na tim lokacijama.
Novi muzej je osnovan u Boulaqu, u bivšem skladištu, 1858. godine, nakon osnivanja odjela za antikvitete kojeg je činila zbirka umjetnina prikupljena od strane Augustea Mariettea, francuskog arheologa u službi Ismail Paše koji je i upravljao ovim odjelom. Zgrada muzeja se nalazila obali rijeke Nil, a 1878. godine je znatno devastirana u poplavi rijeke Nil. 1892. godine kolekcija je preseljena u bivšu kraljevsku palatu, u Gizu, četvrt Kaira. Na tom mjestu se zadržala do 1902. godine kada se muzej premješten na današnju lokaciju, u zgradu koja se nalazi na Trgu Tahrir u centru Kaira. Tokom egipatske revolucije 2011. godine, muzej je bio oštećen, a dvije mumije su navodno uništene. Nekoliko artefakata je također oštećeno dok je oko 50 predmeta izgubljeno. Od tada je pronađeno 25 izgubljenih predmeta.
Unutrašnjost muzeja
Muzej je smješten u dvije glavne etaže, u prizemlju i na prvom spratu. U prizemlju se nalazi veliku zbirku papirusa i kovanog novca koji su se koristili u drevnom svijetu. Brojni komadi papirusa su u malim fragmentima usljed propadanja tokom svog postojanja od dva milenija. Dakle, u prizemlju su artefakti iz Novog kraljevstva, vremenskog perioda između 1550. i 1069. godine p.n.e. Ovi artefakti su generalno veći od artefakta nastalih u prethodnim stoljećima. Te stavke uključuju statue, stolove i sarkofage.
Na prvom spratu se nalaze artefakti iz posljednje dvije dinastija Egipta, uključujući i predmete iz grobnice faraona Tutmozisa III, Tutmozisa IV, Amenhotepa II i Hatšepsuta, kao i mnogi artefakti iz Doline kraljeva, posebno materijal iz netaknuta grobnica Tutankamona i Psusennesa I. Dvije posebne prostorije sadrže brojne mumije kraljeva i mumije ostalih članova kraljevske porodice Novog Kraljevstva.
Drenov Klanac
Drenov Klanac je naseljeno mjesto u sastavu grada Otočca, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Drenov Klanac je imalo 205 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Stadion "Julio Martínez Prádanos"
Estadio Nacional Julio Martínez Prádanos je stadion u Santiagu, Čile. Stadion Nacional je najveći stadion u Čileu sa službenim kapacitetom od 48.665 mjesta. To je dio sportskog kompleksa koji se prostire na 62 hektara u kojem je smješten i teniski teren, jedan centar za vodene sportove, moderna gimnazija, velodrom, BMX staza i atletska staza.
Izgradnja stadiona je počela u februaru 1937, a stadionu je otvoren 3. decembra, 1938. Arhitektura je zasnovana na Olimpijskom stadionu u Berlinu, Njemačka. Stadion je bio jedan od organizatora Svjetskog prvenstva 1962. godine, na kojem je odigrana i finalna utakmica prvenstva gdje je Brazil pobijedio Čehoslovačku rezultatom 3-1. Kasnije je stadion služio kao zatvor logora od strane vojnog režima nakon 1973. i čileanskog državnog udara.
Kompletan plan modernizacije stadiona je predstavljen 2009. godine. Predsjednik Michelle Bachelet je rekao da će postati stadion postati jedan od najmodernijih u Južnoj Americi.
Historija
mini|desno|260px|Stadion "Julio Martínez Prádanos" za vrijeme odigravanje utakmice gradskog derbija između [[Club Universidad de Chile|Universidad de Chilea i Universidad Católice poznatog kao Clásico Universitario.]] Stadion je izgrađen na bivšem poljoprivrednom zemljištu, kojeg je 1918. godine donirao farmer Jose Domingo Cañas. Prvi sportski događaj u novom stadionu je održan 3. decembra 1938. godine, uz prijateljsku utakmicu između čileanskog kluba Colo-Colo i brazilskog kluba São Cristóvão. Colo-Colo je pobijedio rezultatom 6-3.
Na stadionu je 1959. godine odigrano i Svjetsko prvenstvo u košarci. Turnir je održan na otvorenom, jer planirano mjesto Metropolitan Indoor nije bilo spremno na vrijeme za domaćinstvo košarkaškog prvenstva.
U ranim 1960-ih, pod vladom Jorgea Alessandra, stadion je proširen zbog domaćinstva Svjetskog nogometnog prvenstva 1962. Glavna izmjena bilo je povećanje kapaciteta stadiona na oko 95.000 mjesta.
Na stadionu su se prvobitno odigrale utakmice grupne faze između Italije, Zapadna Njemačka, Švicarske i domaćina Čilea, uključujući i ozloglašeno loše raspoloženje i nasilni sukob između Italije i Čilea koji je postao poznat kao Bitka za Santiago. Na stadionu su se odigrale utakmice četvrtfinala, polufinale, utakmice za treće mjesto, i konačno, finalne utakmice u kojoj je Brazil po drugi put u svojoj historiji postao svjetski prvak. U utakmici za treće mjesto domaćin Čile je pobijedio Jugoslaviju rezultatom 1-0 te na taj način zabilježio najveći uspjeh reprezentacije u međunarodnom nogometu. Na stadionu Nacional se održalo i finale Davis cupa 1976. godine.
5. jula 2008. godine, stadion je službeno preimenovan u naziv Estadio Nacional Julio Martínez Prádanos, u čast nedavno preminulog sportskog novinara.
Stadion kao zatočenički centar
Nakon državnog udara 11. septembra 1973. svrgnuti predsjednik Salvador Allende, stadion je počeo da se koristi kao zatočenički objekat. Više od 40.000 ljudi je provelo vrijeme u bazi za vrijeme režima. Svlačionice i hodnici su korišteni kao zatvorski objekti, a ispitivanja su vršena u velodrom. Crveni križ procjenjuje da je 7.000 zatvorenika okupirali stadion u jednom trenutku, od kojih je oko 300 bili stranci. Prema svjedočenjima preživjelih zatočenici su mučeni.
Koncerti
260px|mini|desno|Pogled na stadion tokom koncerta Madonne 2008. mini|desno|260px|Stadion Nacional 2011. godine tokom [[U2 360° Tour. ]] Na stadionu Nacional su se održali mnogi međunarodni koncerti. Rod Stewart je bio prvi međunarodni umjetnik koji je nastupio na stadionu. Koncertu je prisustvovalo više od 75.000 fanova i bio je emitovan u cijeloj zemlji. Nakon toga, na stadionu su nastupili i mnogi drugi međunarodni izvođači među kojima i Robbie Williams, U2, Shakira, Madonna, Lady Gaga i mnogi drugi.
Čitluk (Sinj)
Čitluk je naseljeno mjesto u sastavu grada Sinja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Čitluk je imao 462 stanovnika.
Napomena: ''U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Karakašica, kao i dio podataka u 1857. i od 1880. do 1900.''
Cedevita
Cedevita d.o.o. je hrvatsko preduzeće koje proizvodi široku paletu čajeva, instant napitaka i dijetetskih proizvoda. Značajni vlasnik preduzeća bila je hrvatska farmaceutska kompanija Pliva dd. Od 2001. godine Cedevita je dio Atlantic Grupe.
Pozadina i historija
Cedevita je započela proizvodnju 1929. godine u zagrebačkom Borongaju (gdje i dalje radi glavna tvornica) kao podružnica švicarske kompanije Wander AG za proizvodnju dijetetskih proizvoda.
1947. godine u Trogiru je izgrađen novi pogon za preradu biljaka i proizvodnju čajeva.
Preduzeće sponzorira KK Cedevita, košarkaški klub iz Zagreba, Hrvatska.
Cedevita instant vitaminska pića
Prvo instant vitaminsko piće (Cedevita s okusom narandže) napravljeno je 1969. godine, međutim, proizvodnja je započela tek 1970. godine. Godine 1985. kompanija je lansirala napitak s okusom limuna i 1990. sa okusom grejpa. Ukusi šumskog voća i jabuka predstavljeni su 1999. godine. Ostali ukusi uključuju tropik i mandarinu. Verzija bez šećera predstavljena je 1985. godine. Linija proizvoda pod nazivom "Cedevita Junior" dizajnirana je za djecu, s većim postotkom vitamina i minerala.
Prema podacima koje je objavila Atlantic Grupa, Cedevita je najprodavanija Atlantic marka.
Križanec
Križanec je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Ilija, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Varaždin.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Križanec je imalo 313 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Cazinska buna
Cazinska buna je bio narodni ustanak koji se odigrao 6. maj a 1950 na području Cazinske krajine. Kao povod se može navesti nepravedan i prisilan način otkupa poljoprivrednih proizvoda. Seljačko stanovništvo koje se na području Cazina, Velike Kladuše i Slunja pobunilo brzo je savladano od strane Narodne milicije, OZNE i Jugoslovenske armije. 15 ustanika je strijeljano, dok je desetak palo u direktnom okršaju s vojnim snagama. Ostali su osuđeni na društveno-socijalni rad a oko 700 osoba, odnosno oko porodica, su preseljene na područje općine Srbac. Tačan broj učesnika nije utvrđen jer se, ovisno o iskazu, kretao oko 300-1000 ljudi. Od snaga bezbjednosti nije niko poginuo. O ovom događaju se na području SFRJ nije mnogo istraživalo sve do 1991. Knjiga “Cazinska buna 1950.” autorice Vere Kržišnik Bukić je prva koja je detaljnije obradila ovaj događaj. Djelomično su se poslije 94. osvrnuli Mustafa Imamović u svojoj “Historiji Bošnjaka” i Mirsad D. Abazović u  “Kadrovski rat za BiH”. Ovo nije bila jedina organizovana pobuna, još kraja 80-tih je bilo poznato da je i na drugim područjima npr. u Slavoniji bilo otpora. No prvi put je JNA bila uperena u suzbijanju pobune. Stvarna pozadina bune je, prema nekim analizama bila protivrječna: imala je elemente nacionalizma te lične frustracije lokalnih vlastodržaca. Milovan Đilas je svjedočio da je s likvidacijom glavnih učesnika propuštena prilika za istagu dubljih uzroka pobune. Zvanična vojna dokumentacija djelimično je upotrijebljena za sirovinu u fabrici "Ljepenka" a ostalo je u Beogradu (arhiv bivše JNA) čije je stanje nepoznato.
Uvod
Prvi Petogodišnji plan je bio u toku. Nakon sprovedene agrarne reforme, tadašnja vlast uvodi otkup u cilju distribucije namirnica. Očekivalo se da će kolektivizacija uz seljačke zadruge poboljšati poljoprivrednu proizvodnju. Republikama i pokrajinama su navedene količine za otkup, koja se uglavnom zbog raznih razloga nisu mogle ispuniti. Otkup je po selima sprovodila OZNA uz pomoć lokalnih saradnika. Seljaci su često skrivali namirnice na tavanima i drugim mjestima. Centralna vlast nije tačno znala šta se događa u lokalnim zajednicama, jer je OZNA odnosno UDBA sprečavala delegacije da dođu do Novog Sada i Beograda. Neispunjavanje zadatih otkupnih količina žita kažnjavana je zatvorom i isključivanjem iz KPJ. Zastupljeno je mišljenje da je otkup u stvari bio i način klasne borbe protiv imućnih seljaka ("kulak a"). U dotičnoj godini je vladala suša. Proces industrijaizacije je uz to doveo do rasta gradskog a smanjenja seoskog stanovništva Nakon razlaza s SSSR-om i rezolucije Informbiroa Jugoslavija se nalazila pod vojnim, ekonomskim  i političkim pritiskom IB zemalja.
Dvojica britanskih obavještajaca koji su nakon glasina o ustanku u 1950. posjetili to područje zabilježili su da je cijena otkupa krave iznosila "par cipela". Narod je plaćao visoke cijene za namirnice, jer im nakon otkupa praktično ništa nije ostajalo za vlastite potrebe. Zbog gladi je veliki broj mještana Bosanske Gradiške (danas Gradiška) predao zahtjev za emigraciju u Australiju, Ameriku itd. Autorica Kržnić-Bukić smatra iz navedenog da je stanovništvo rezigniralo i izgubilo nadu u bilo kakva politička rješenja.
Pripreme
Dizanje ustanka razmatrano je prvi put na susretima Milana Božića i Mile Devrnje. Prvi sastanci su se odigrali u martu i aprilu 1950. Tačan datum UDBA nije mogla naknadno utvrditi. Prilikom toga nisu vođene liste prisutnih, pa je teško odrediti ko je zaista na kojem sastanku prisustvovao. Neki UDbini službenici su kasnije odbili dati iskaz povodom bune. Neke indicije ukazuju da su organi bezbjednosti bili iznenađeni, dok sjećanja aktera upućuju da je bilo predznanja o sastanku, centralna vlast se na glasine obično oglušila ako se nije radilo o konkretnim stvarima.
Prvi sastanak
Prema kasnijem izkazu Mileta Devrnje, na prvom sastanku prisustvovalo je 18 lica. Među njima su Božić i Devrnja predstavljeni kao glavni koji će dići ustanak na Kordunu. Devrnja je prisutnim obrazložio otkup i radne obaveze čiji glavni teret podnose seljaci, te da se isti ne mogu udovoljiti. Ale Čović iz sela Šturlićka Platnica, slagao se je s Božićevim izlaganjem ali je izrazio bojazan da bi se tokom ustanka, zbog stradanja u Drugom svjetskom ratu, mogli sukobiti Srbi i Muslimani. Devrnja je tvrdio da poznaje "svoj narod" te da nemaju nikakve želje za osvetom. Milanov sin, Nikola Božić je prisutnima naveo da ima kontakte s vojskom i milicijom, te da raspolaže s radio-stanicom u blizini Cazina. Nikola je upozorio prisutne da vlast prije vremena ne smije otkriti planove, te pozvao na jedinstvo bez obzira na nacionalnu pripadnost. Kasnije se navodi da je Čedo Bogunović, mada je u toku suđenja bilo promjene iskaza, bio Nikolin kontakt koji je raspolagao s radio-stanicom. Brat Mileta Devrnje, Milan imao je zadatak da preko svojih veza u Beogradu ispita mogućnosti ustanka na području NR Srbije.
Drugi sastanak
Na drugom sastanku među ustanicima je iznesena teza da će biti podržani od Anglo-američkih trupa i da na granici s Grčkom čeka naredbu iz Londona 40.000 vojnika Kraljevine. Devrnja je naveo da na raspolaganju ima 10 pušaka i 2 pištolja, a Čović da ima 30 naoružanih i 50 nenaoružanih ljudi. Veliki optimizam je unijelo izlaganje Ibrahima Beganovića koji je naveo oko 2000 (od toga 40 naoružanih) ljudi spremnih za okršaj. Očekivana je i pomoć informbiroovaca (IB-ovci), odstranjenih iz Partije. Devrnja je predložio 1. maj kao dan ustanka, što je Nikola odbacio navodeći da su vojska i milicija taj dan u "najvećoj pripravnosti". Prihvata se 6. maj na prijedlog Rame Karajića. Milan, brat Mila Devrnje je došao iz Srbije s vijestima da nema nikakvog govora o dizanju ustanka na području Srbije. Uprkos ovim navodima Mile Devrnja je uvjeravao prisutne da se i u Srbiji priprema ustanak.
Treći sastanak
Na trećem sastanku prisustvovalo je oko 20 osoba: Milan Božić, Nikola Božić, Ale Čović, Ramo Karajić, Mušo Kovačević, Agan Beganović, Ibrahim Beganović, Memija Beganović, Alaga Jušić, Husein Zenković, Hasan Kekić, Mile Miljović, Đulaga Šumar, Muharem Dervišević, Redžep Dervišević, Mile Devrnja, Milan Devrnja, Nikola Beuk, Mirko Radočaj i dr. Opet je ponovljeno uvjerenje da će IB-ovci uz seljaštvo lako dići bunu i zbaciti vlast jer se vojska nalazi na granici. Također su ispoljene tvrdnje o opštem raspoloženju naroda na ustanak. Status naoružanja je bio u prvom planu. Ale izvijestio prisutne da je na raspolaganju 700 karabin a, 4 puškomitraljez a, 2 minobacač a (laki i teški s 86 granata). Ovisno od kasnijih iskaza ovi brojevi su varirali.
Četvrti sastanak
Ovom sastanku je prisustovalo oko 30-100 osoba. Mile Miljković koje prvi put učestvuje u sastanku navodi da i u Beogradu ima čovjeka s dosta oružja uključenog u pripreme ustanka na tom području. Kekić je naveo da će s oko 100 ljudi napasti Cazin. Božić potvrđuje 6. maj kao dan ustanka, te da se očekuje pomoć od Kraljeve vojske iz Grčke. Bilo je planirano da se i izvrši zakletva Kralju ali to nije sprovedeno. Nakon provjere raspoloživog oružja prisutni su očekivali da će, nakon pada milicijske stanice u Cazinu, preuzeti oko 150 komada oružja UDBE i Milicije.
Na ovom sasatanku osnovan je operativni štab od 6 osoba:
Odabrane su osobe koje će na određenim lokacijama izvršiti mobilizaciju:
Devrnja je izjavio da na Kordunu ima svoje ljude.
Iako je na ranijim sastancima navedeno povezivanje s IB-ovcima isto je odbačeno jer se radilo, u suštini, o komunistima a ustanici su bili antikomunistički nastrojeni. UDBA je kasnije na osnovu izjava rekonstruisala plan da se u slučaju uspješnog ustanka:
Ustanak
Na područje Cazinskog sreza živjelo je oko 20.000 ljudi. Autorica Kržnić-Bukić ukazuje da je, s jedne strane, bilo doušnika UDBE među ustanicima a s druge i nemarnosti organa bezbjednosti. 5. maja u 21 sat na dogovorenom mjestu kod Šturlićkih (Korajskih) bara našlo se ustaničko jezgro s vođama Aletom Čovićem i Milanom Božićem. Buna je izbila 6. maja na Đurđevdan, kada je stanovništvo bilo u prazničnom rapoloženju. Na području Kladuše nije ustanak nije u potpunosti izveden jer je Ramo Karajić čekao ishod iz Cazina. Ustanak je izbio i na teritoriji NR Makedonije, do su području Banije i Smedereva (NR Srbija) ugušeni.
Košarkaška reprezentacija Andore
Košarkaška reprezentacija Andore je reprezentacija Andore. Reprezentacija je oduvijek nastupala u diviziji C EuroBasketa, te također učestvuje i na Igrama malih zemalja Evrope.
Historija
Uprkos tome što se Andora nije pridružila FIBA-i sve do 1988. godine, Andora je debitovala na Igrama malih evropskih država 1985. U svojoj prvoj utakmici na turniru ostvarili su pobjedu protiv Luksemburga, naredne dvije utakmice odigrali su lošij, završili su na posljednoj poziciji nakon poraza od Kipra i Malte.
Cazinska buna
Ustanak
Omer Ružnić je s 20 ljudi, s 6 pušaka, krenuo kao podrška u Slunjski srez. Đulaga Šumar je od Milana Božića dobio zadatak da razoruža milicijsku stanicu u Tršcu. Ovo je bila i jedina uspješna akcija tokom bune. Milicioneri Sulejman Ajkić i Milan Krmpot razoružani su, dok je glavnokomandujući Stojanom Starčevićem prešao na stranu ustanika. Smatra se da je Starčević još od početka bio u dosluhu s ustanicima. U toku noći ustanici su provalili i opljačkali zadruge u Liskovcu, Pjanićima, Ćoralićima, Šturliću i Tršcu kao i magacin Sreskog trgovačkog preduzeća, poštu u Tršcu. U Liskovcu je zapaljena arhiva Mjesnog narodnog odbora.
Košarkaška reprezentacija Andore
Historija
Andora se vratila na takmičenje 1989. godine, gdje je postigla svoj prvi veliki uspjeh na Igrama malih evropskih država, koje su bile održane na Kipru, imali su odlične rezultate tokom turnira, te se plasirali u finale, u finalu su pobjedili domaći tim sa 54-52, i osvojili turnir. 1991. godine tim nije mogao ponoviti uspjeh i završio je na četvrtoj poziciji, u izdanju Igara malih evropskih država 1991., kojem je Andora bila domaćin.
Cazinska buna
Ustanak
Nakon što je Šumar ostao u Tršcu, Božić i Čović su sa oko 200 ljudi došli do Begovih Kafana glavnog zbornog mjesta.
Košarkaška reprezentacija Andore
Historija
A godine 1994. Andora je debitovala na FIBA Promotion Kupu. U svom prvom učešću je završila na sedmoj poziciji nakon što je izgubila svih pet utakmica.
Palma de Mallorca
Palma de Mallorca je grad u Španiji. Glavni je grad autonomne zajednice Baleari. Smješten je na južnoj obali ostrva. U gradu živi preko 400.000 stanovnika, a po veličini je 12. grad u Španiji. Gotovo pola stanovništva Mallorce živi u Palmi.
Košarkaška reprezentacija Andore
Historija
Četiri godine kasnije, osvojila je svoju prvu titulu u Promotion Kupu tako što je završila turnir bez poraza u izdanju Igara malih evropskih država 1998. godine. Andora je ponovila uspjeh u Evropskom promotivnom kupu za muškarce 2000. godine, samim tim Andora je bila jedan od najboljih timova u Promocionom kupu u to vrijeme, kasnije preimenovanom u Evropsko prvenstvo za male zemlje.
2009. godine, Andora je osvojila bronzanu medalju na Igrama malih evropskih država 2009, pobjedivši Island u utakmici za treće mjesto.
Tokom 2010-ih, Andora se uvijek kvalifikovala u finale prvenstva za male zemlje, u finalima gubili su samo od moćnijih timova poput Danske ili Armenije.
Statisika
Podebljano označava igrače koji su igrali na FIBA Evropskom prvenstvu za male zemlje 2021.
Palma de Mallorca
Historija
Palmu su osnovali Rimljani kao vojni logor na ostacima naselja Talaiotske kulture.
Nakon rimskog osvajanja Mallorca je do 123. p. n. e. bila labavo vezana za provinciju Tarakonensis. Rimljani su osnovali dva grada Palmariju na jugu ostrva i Polentiju na sjeveroistoku na mjestu feničkoga naselja. Dok je Polentija bila luka za rimske gradove na sjeverozapadnom Mediteranu, Palmarija je bila luka za Kartaginu i Hispaniju.
Iako se ne zna mnogo o periodu kada je Bizantija vladala Balearima postoje dokazi o bizantijskom prisustvu, kao što su mozaici, koji su nađeni u najstarijim dijelovima katedrale.
Od 707. do 1229. godine Palma de Mallorca je bila pod islamskom vlašću. U to vrijeme se zvala Madina Mayurqa. Sredinom 13. vijeka pala je pod vlast Aragona, i tada počinje njen razvoj kao važnog trgovačkog centra.
17. vijek je bio karakterizovan podjelom grada na dvije struje, čiji sukob je imao velike socijalne i ekonomske posljedice.
U 18. vijeku liberalizovana je trgovina sa SAD, pa je komercijalnma aktivnost luke ponovo narasla. Početkom 19. vijeka mnogi su izbjegli na Palmu tokom Napoleonove okupacije Španije.
PNMA8A
PNMA-liki protein 1 ili član 8 porodice paraneoplazijskih Ma antigena je protein koji je kod ljudi kodiran genom PNMAL1.
Palma de Mallorca
Klima
Palma de Mallorca ima mediteransku klimu. Prosječna godišnja temperatura je 16 °C. Najhladniji mjesec je januar, a najtopliji august. Prosječna količina padavina iznosi 429 mm.
PNMA8A
Aminokisekinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Palma de Mallorca
Sport
Biciklizam je veoma popularan na Mallorci. Mnogi entuzijasti dolaze iz zemalje sjeverne evrope da uživaju u biciklizmu. Međunarodna trka za profesionalne bicikliste, Vuelta a Mallorca, održava se u februaru.
Transport
mini|desno||200px|Aerodrom Palma de Mallorca
Poznate ličnosti
mini|desno||250px|Carlos Moyá
Medunarodni odnosi
{| style="background:none;"
Cazinska buna
Ustanak
Tu je Božić formirao 7 četa (5 po 50, 2 po 20 ljudi), dok je Čović odredio komandire četa:
U kasnijim iskazima je Čović pominjao samo ovih pet. Čete su dobile zadatak da opkole Cazin, zaustave saobraćaj, prekinu telefonske veze i čekaju naređenje za napad. Prema Dušanu Božiću Cazinu je bio upućen i pismeni ultimatum za predaju, ali odgovor nije stigao. Prema izjavama očevidaca, pucnji su počeli ujutro u 6:00 sati, međutim oko 12:00 pristigla milicija je iz pravca Pećigrada prisilila ustanike da se povuku do Begovih kafana.
Tu se našlo oko 30-50 (od početnih 200) ljudi, ostali su se vratili kućama. 6. maja nije bilo ljudskih žrtava. Nakon što je i Milan Božić stigao kući, tu je zatekao 3 funkcionera Mjesnog narodnog odbora Šturlić: Hasana Kekića, Alage Dizdarevića, Fehu Dizdarevića te mještanina Đulagu Ćoralića.Nakon što su saznali da je propao ustanak, zatražili su da se opet krene na Cazin. Nakon što su se uputli u pravcu Šturliću, susreću vojsku koja je otvorila vatru. Milan Božić se sa svojim sinovima Stevom i Nikolom sakrio u šumu, a Ale Čović s odbornicima je pobjegao u drugom pravcu. Obećana podrška ustanicima nije stigla. Najavljivano je da će stići 40.000 vojnika Kraljevine Jugoslavije, da se kralj Petar vraća iz egzila, da će pomoći američka i engleska avijacija, da je u već nekoliko gradova (Beograd, zagreb itd.) uspio ustanak itd. Smatra se da su ustanici bili žrtve samoobmane prouzrokovane propagandom i glasinama. Štampa na području Jugoslavije je 1950. događaj prešutila, nijedne značajne novine nisu se osvrnule:Oslobođenje iz Sarajeva, Vjesnik iz Zagreba, Borba iz Kruševca, Politika iz Beograda. 7. maja su vijest o ustanku objavili Glas Amerike i Radio Moskva. Postoji i teza da je SSSR podržavao destabilizaciju Jugoslavije. Iste godine 25. maja izbio je Korejski rat, po istom receptu KGB je sprovodio subverzije u Jugoslaviji. Novoe Vremje iz Moskve su 26. maja citirale vijesti iz Albanije, Bugarske, Čehoslovačk e, Mađarske, gdje se spominje ustanak naroda protiv fašističkog režima u Jugoslaviji.
Reakcije vlasti
mini|220px|[[Hakija Pozderac]] Nakon što je Branko Vukašinović, član cazinske Udbe, ustanovio da nema telefonske veze s Kladušom i Bihaćom šalje Milanka Kerkeza u Bihać po pomoć jer je smatrao da su opkoljeni. Kerkez stiže u Bihać oko 14:00. U Cazinu je nekoliko grupa lokalne Udbe pružilo otpor ustanicima. Hajro Kapetanović šef Okružnog komiteta Banja Luka, nakon što je dobio vijest o oko "700 seljaka koji su digli bunu" poduzima korake: komandiru u Bihaću naređuje da pošalje vod ljudi, da KNOJ iz Banja Luke krene u pomoć Cazinu, preko Mačuke sekretara unutrašnjih poslova se digne sva milicija, da se svi kamioni daju Knoju i miliciji, da se iz pravca Pećigrada krene prema Cazinu i da aerodrom Trn ustupi avion za koji bi Đuro Štrbac (šef oblasne Udbe) stigao hitno u Bihać. Slijedi telefonska konferencija Kapetanovića, Aleksandra Rankovića i Đure Pucara gdje se odlučuje da se pošalju ljudi iz Beograda i Sarajeva. Ranković, ministar unutrašnjih poslova FNRJ, naređuje Uglješi Daniloviću ministru unutrašnjih poslova NR BiH, da poduzme sve potrebne mjere. U večer kamion ima stižu snage Udbe i KNOJ-a iz Banja Luke i Drvara, slijedi potjera po šumama i kućama. Nije razjašnjeno da li su domaći udbaši sami odbili napad ili su se ustanici razbježali kada je došlo pojačanje (od najmanje 700 ljudi) iz Bihaća, Banja Luke i Drvara.
Nekoliko dana nakon ustanka, u Cazin su stigli visoki oficiri Udbe Slobodan Šakota i Vojo Čolović, šef milicije za BiH Šukrija Bijedić, sekretar Vlade Republike Hakija Pozderac iz Sarajeva, kao i oficiri Udbe Safet Filipović i David Laušević iz Beograda.
Hapšenja
mini|220px|[[Aleksandar Ranković oko 1960.]] Vukašinović šef cazinske Udbe je 7. maja raspolagao sa spiskovima ljudi predviđenih za hapšenje. Gojko Jotić, iz Udbe na teritoriji Bosanske Dubice, dolazi s komandirom Ilijom Blanušom i dvije čete milicije u Cazin. Preko Slobodana Šakote dobili su naređenje da hapse "bez streljanja". Nakon što su dostavljeni spiskovi, kreću hapšenja. Kreće potraga i za Božićima (Milana i sina Nikolu) koji po naređenju Rankovića se moraju uhvatiti živi. Milana i Nikolu nisu zatekli kući, ali su dobili obećanje od Nikoline žene da će se Nikola sam predati. Kasnije je Nikola omogućio Udbi da pronađu i Milana. Postoje neke osporene tvrdnje Vajana Popovića, koji je naređenje shvatio da se puca na one koji se pronađu "u šumi". U Tršću je uhapšen veći broj učesnika kao i u Šturliću, Sturlićkoj Platnici, Ćoralićima, Skokovima, Pećigradu, Liskovcu, Pjanićima, Krivaji, Tržačkim Raštelima. Prema Risti Bašiću, bivšem načelniku za kadrove Republičkog sekretarijata unutrašnjih poslova BiH pismeni materijali (izvještaji idr.) snaga bezbjednosti nisu više dostupni jer su nestali tokom premještanja ili desetkovanja arhive Udbe. Prema nekom tvrdnjama moguće je da nisu nikada ni postojali jer su vlasti na terenu brzo djelovale. Prilikom hapšenja je bilo otpora i pokušaja bjekstva. U samom centru bune, kod Šturlića i Lisnice, ubijeno je 8 ustanika. Oko 600-700 ljudi privedeno je u zatvor u Cazin. Neki su pušteni, ali kratko nakon toga, stiže depeša od Rankovića da se svima mora suditi. Jedan dio bi išao na vojni sud a drugi sudiji za prekršaje. Prema sjećanjima aktera, Hakija Pozderac je insistirao na kažnjavanju. I sam Hakija je bio rodom iz Tršca, pa se smatra da ga je ustanak posebno pogodio. Nije do kraja razjašnjeno da li je Ranković samostalno odlučio o kolektivnom kažnjavanju ili je imao Titovu saglasnost.
Proces
Iako su među glavnim pobunjenicima bili partizan i prvoborci iz 1941. UDBA je ovaj ostanak okarakterisala kao buđenje zelenogkadrovaca, četništva, ustaštva. Jake snage JNA (do 1950. zvana JA) uz jedinica OZNE su brzo ugušile ustanak, a tadašnja vlast je. prema nekim ocjenama, žestoko kaznila učesnike pobune. Nekoliko ustanika je strijeljano, a desetak palo u direktnom okršaju (ili bjekstvu) s vojnim snagama. Ostali su osuđeni na društveno-socijalni rad a oko 700 osoba, odnosno oko 100 porodica, su preseljeni na područje općine Srbac. Kolektivna kazna, preseljenje cijelih porodica, je predstavljala presedan u tadašnjoj Jugoslaviji. Raseljavanje stanovništva praćeno je i preuzimanjem imovine. Ukupno je, uzme li se samo područje Cazina bez Slunja, suđeno 714 učesnika od toga:
Optužnica i procesuiranje
Optužnica se zasnivala na nekoliko krivičnih dijela po ZKND (član 2 i 3): Organizovanje, učestovanje i pomaganje u oružanoj pobuni, uništavanje saobraćajnih sredstava, ugrožavanje sigurnosti te demokratskih, političkih i ekonomskih tekovina FNRJ itd. Tužba navodi da su optuženi prenosili "profašističku propagandu" o dolazećoj vladi kralja Petra, Mačeka i Pavelića, te da je 40.000 četnika i ustaša s američkom i engleskom avijacijom spremno za napad. Dokazni postupak je iznosio isključivo nastalu štetu tokom ustanka: opljačkane magacine i zadruge, potrgane telefonske linije, zapaljene arhive itd. Navedena šteta je iznosila oko 400.000-500.000 dinara.
Zbog ustanka na području Sljunja, Mile Devrnja i Nikola Beukovića su osuđeni na smrt a ostalih 19 učesnika na zatvorske i novčane kazne te prisilan rad.
Presude
Na smrt su osuđeni :
NGC 4528
NGC 4528 (također poznat kao MCG 2-32-140, PGC 41781 i UGC 7722) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 62 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,60 (29 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (18 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. marta 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Glavice (Sinj)
Glavice su naseljeno mjesto u sastavu grada Sinja, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Sinj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Glavice su imale 3.597 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno za dijelove područja naselja koji su pripojeni naseljima Jasensko i Sinj, za koje i sadrži dio podataka od 1857. do 1981.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Glavice je imalo 4.055 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 5960
NGC 5960 (također poznat kao IRAS 15338+0549, MCG 1-40-7 i PGC 55575) je galaksija koja je udaljena oko 547 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 0,70 (111 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (96 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 12. aprila 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ježeštica
Ježeštica je naseljeno mjesto u općini Bratunac, Bosna i Hercegovina.
Glavace
Glavace su naseljeno mjesto u sastavu grada Otočca, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Otočac.
Hadži-Alibegova džamija
Hadži Ali-begova džamija u Travniku, ili džamija u Gornjoj čaršiji, ili džamija Mehmed-paše Kukavice, nalazi se u centru Travnika, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj od 15. do 21. marta 2005. godine donijela je odluku da se Hadži Ali-begova džamija sa sahat-kulom, haremom i česmom proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija donijelo je u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).
Glavace
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Glavace su imale 30 stanovnika.
Hadži-Alibegova džamija
Historija
Vezir Mehmed-paša Kukavica došao je u Travnik sa zadatkom da smiruje nemire u Bosni i Crnoj Gori. Vezir bio je Bošnjak porijeklom iz fočanskog kraja. Izgradio je travničku Gornju čaršiju. Pored bezistana, medrese, šadrvana, vodovoda sa Bašbunara, mekteba, javne banje, vjerovatno i sahat-kule, izgradio je i prvu džamiju na mjestu današnje džamije u Gornjoj čaršiji poznate pod imenom Džamija u Gornjoj čaršiji, a na osnovu natpisa na kamenoj ploči u Zavičajnom muzeju u Travniku, podignuta je 1757/58. godine. Džamija Mehmed-paše Kukavice (kasnije nazvana Hadži Ali-begovom), građena je u isto vrijeme kada i ona druga čaršijska u Donjoj čaršiji, koju je izgradio vezir Sopa Salan Ahmed-paša 1757. godine na temeljima Gazi-agine džamije. Moguće je da je i jednu i drugu džamiju izgradio isti neimar, jer imaju mnogo istih arhitektonskih elemenata i detalja.
Glavace
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857. iskazano pod imenom Glavače.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Glavace je imalo 289 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hadži-Alibegova džamija
Historija
Prvobitna džamija koju je izgradio Mehmed-paša Kukavica izgorjela je u požaru 1856. godine, kao i Gornja čaršija i vakuf Mehmed-paše Kukavice. Ostale su spaljene zidine i munara koje je 1865. godine obnovio travnički beg i veleposjednik Hadži Ali-beg Hasanpašić i od tada se ona naziva Hadži Ali-begovom džamijom. On je pored džamije obnovio medresu i sahat-kulu, i uvakufio ogroman imetak za izdržavanje tih objekata. Vakuf Hadži Ali-begove džamije bio je najveći vakuf travničkog sreza a imao je 51 objekat, odnosno 25% ukupne vrijednosti vakufske imovine samostalnih vakufa travničkog sreza.
Opis
Džamiju sačinjavaju, ulazni trijem, glavni molitveni prostor i kamena munara koja je smještena na sjeverozapadnoj ulaznoj fasadi desno od portala (što je neuobičajeno za džamije građene u Bosni i Hercegovini iz tog perioda). Glavni molitveni prostor i trijem su prekriveni zajedničkim četverovodnim krovom. Džamija ima pravougaonu osnovu, vanjskih dimenzija: širina 15,20 m, dužina jedne podužne strane iznosi 18,20 m. Unutrašnje dimenzije osnovnog molitvenog prostora džamije su 16,62 x 13,74 m. Džamija ima kamene masivne zidove izrađene od travničke sedre debljine cca 75 cm.
Munara
Munara je kamena, zidana sedrom kao i zidovi džamije, dok je unutrašnje stepenište munare građeno od muljike. Na munaru se ulazi iz prostora prednjeg mahvila. U svom donjem dijelu, negdje do visine od 6,0 m munara je pravouganog oblika dimenzija 2,75 x 2,67 m. Munara ima dvanaest stranica, bez ikakvih ukrasa. Po nekim pretpostavkama predstavlja jedini izvorni element prvobitne Mehmed-paše Kukavice džamije. Visina munare do alema je 26,20 m
UTY
Histonska demetilaza UTY je enzim koji je kod ljudi kodiran genom UTY.
Ovaj gen kodira protein koji sadrži tetratrikopeptid-ponavljanje za koji se smatra da je uključen u interakcije protein-protein. Manji je antigen histokompatibilnost, koji može inducirati odbacivanje transplantata presađenih muških  matičnih ćelija. Alternativna prerada RNK rezultira u više varijanti transkripta koji kodiraju različite izoforme.
Interakcije
Pokazano je da UTY ima interakcije sa TLE1 i WDR90.
UEFA Kup pobjednika kupova 1980/1981.
UEFA Kup pobjednika kupova 1980/1981. je bilo 21. izdanje klupskog nogometnog takmičenja kojeg je organizirala UEFA.
Takmičenje u 21. izdanju UEFA Kupa pobjednika kupova igrano je od septembra 1980. do 13. maja 1981. godine. Dinamo Tbilisi je u finalu rezultatom 2–1 bio uspješniji od Carl Zeiss Jene te osvojio prvi put UEFA Kup pobjednika kupova u historiji. Golove u finalu postigli su Vladimir Gucaev u 67. i Vitalij Daraselija u 86. minuti utakmice za Dinamo Tbilisi te Gerhard Hoppe u 63. minuti utakmice za Carl Zeiss Jenu. Finalna utakmica odigrana je na Rheinstadionu u Düsseldorfu. Glavni sudija finalne utakmice bio je Riccardo Lattanzi. Najbolji strijelac sa šest postignutih golova u cjelokupnoj sezoni bio je nogometaš West Hama David Cross.
Sulejman Grozdanić
Sulejman Grozdanić (1933–1996), arabist, prevodilac.
Završio je studij turskog i arapskog jezika sa književnostima i historiju naroda Jugoslavije na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Na istom fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Misaone drame Taufiq al-Hakima i preobražaj arapskog svijeta (1970). Od 1958. radi na Odsjeku za orijentalnu filologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Izabran je 1970. za docenta, 1975. za vanrednog, a 1980. za redovnog profesora na predmetu Arapska književnost. Boravio je na trogodišnjoj specijalizaciji arapskog jezika u Kairu.
Učestvovao je na više naučnih skupova u zemlji i inozemstvu (važniji: Bled, Ljubljana, Granada i dr.). Radove je objavljivao u naučnoj periodici (Pregled, Život, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Prilozi za orijentalnu filologiju).
Bio je direktor Orijentalnog instituta u Sarajevu u periodu 1974-1989, član redakcije Radova Filozofskog fakulteta u Sarajevu, urednik Priloga za orijentalnu filologiju. Bio je član PEN-a Bosne i Hercegovine.
Rob Benedict
Robert Patrick Benedict američki je televizijski, filmski i pozorišni glumac. U 25-godišnjoj karijeri imao je više od 70 televizijskih i filmskih uloga. Najpoznatiji je po onima u serijama Lovci na natprirodno, Prag, Čeka se... i Felicity.
Biografija
Rođen je u Columbiji u Missouriju. Diplomirao je scenske umjetnosti na Sjeverozapadnom univerzitetu. Frontmen je i gitarist losanđeleske grupe Louden Swain. Ima kćerku Audrey i sina Calvina te tri starija brata.
Karijera
U WB-ovoj seriji Felicity pojavio se kao kolega Felicity Porter iz studentskog doma. U Pragu je glumio Lucasa Pegga, fizičara i člana tajnog vladinog tima koji istražuje prvi kontakt s vanzemaljskom vrstom. U Lovcima na natprirodno glumi pisca Chucka Shurleyja. U 2016. vratio se u Lovci na natprirodno na 4. zadnje epizode u 11. sezoni. U 2019. ponovno se vraća u Lovci na natprirodno za finale 14. sezone. U 2017. godini napisao je scenarijo, producirao i glumio u 10 epizoda serije Kings of Con, sa svojim kolegom Richard Speight Jr.
Krušljevec (Sveti Ilija)
Krušljevec je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Ilija, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.