cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Daniel Gildenlöw
Pain Of Salvation - One Hour By The Concrete Lake [1998]
1. Spirit Of The Land 2. Inside 3. The Big Machine 4. New Year's Eve 5. Handful Of Nothing 6. Water 7. Home 8. Black Hills 9. Pilgrim 10. Shore Serenity 11. Inside Out 12. Beyond The Mirror 13. Timeweaver's Tale
Danilovgrad
Danilovgrad (ćir. Даниловград) je grad i naseljeno mjesto, te sjedište općine u Crnoj Gori.
Daniel Gildenlöw
Pain Of Salvation - The Perfect Element [2000]
1. Used 2. In The Flesh 3. Ashes 4. Morning On Earth 5. Idioglossia 6. Her Voices 7. Dedication 8. King Of Loss 9. Reconciliation 10. Song For The Innocent 11. Falling 12. The Perfect Element
Danilovgrad
Geografija
Nalazi se u kontinentalnom središnjem dijelu Crne Gore, u Bjelopavlićkoj ravnici. Najvažniji vodotok je rijeka Zeta.
Daniel Gildenlöw
Pain Of Salvation - Remedy Lane [2002]
1. Of Two Beginnings 2. Ending Theme 3. Fandango 4. Trace Of Blood 5. This Heart Of Mine 6. Undertow 7. Rope Ends 8. Chain Sling 9. Dryad Of The Woods 10. Remedy Lane 11. Waking Every God 12. Second Love 13. Beyond The Pale
Danilovgrad
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine općina Danilovgrad imala je 18.472 stanovnika, od čega u samom Danilovgradu 5.156.
Daniel Gildenlöw
Pain Of Salvation - 12:5 [2004]
1. Brickwork Part I 2. Brickwork Part II 3. Brickwork Part III 4. Brickwork Part IV 5. Brickwork Part V 6. Winning A War 7. Reconciliation 8. Dryad Of The Woods 9. Oblivion Ocean 10. Undertow 11. Chainsling 12. Brickwork Part VI 13. Brickwork Part VII 14. Brickwork Part VIII 15. Brickwork Part IX 16. Brickwork Part X
Danilovgrad
Općina Danilovgrad
Napomena: Nastala iz stare općine Danilovgrad koja nije mijenjala granice.
Daniel Gildenlöw
The Flower Kings – Adam & Eve [2004]
1. Love Supreme 2. Cosmic Circus 3. Babylon 4. A Vampires View 5. Days Gone By 6. Adam & Eve 7. Starlight Man 8. Timeless 9. Driver’s Seat 10. The Blade of Cain
Danilovgrad
Danilovgrad (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1981. povećano za naselja Glavica, Grlić i Pažići koja su ukinuta.''
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Daniel Gildenlöw
Pain Of Salvation - Be [2004]
1. Animae Partus 2. Deus Nova 3. Imago 4. Pluvius Aestivus 5. Lilium Cruentus 6. Nauticus 7. Dea Pecuniae 8. Vocari Dei 9. Diffidentia 10. Nihil Morari 11. Latertius Valette 12. Omni 13. Iter Impius 14. Matius / Nauticus II 15. Animae Partus II
Pain Of Salvation - Scarsick [2007]
1. Scarsick 2. Spitfall 3. Cribcaged 4. America 5. Disco Queen 6. Kingdom of Loss 7. Mrs. Modern Mother Mary 8. Idiocracy 9. Flame to the Moth 10. Enter Rain
Vanjski linkovi
Official Pain of Salvation website
30-e
mini|Kaligula
30-e su decenija koja je započela 1. januara 30. godine a završila 31. decembra 39. godine. To je bila četvrta decenija Anno Domini (nove ere), ako se period od 1. do 9. godine n. e. može uzeti kao "decenija".
Osman-pašina džamija
Osman pašina džamija u Trebinju sagrađena je 1726. po naredbi Osman-paše Resulbegovića, trebinjskog kapetana. Nalazi se u Starom gradu, zajedno sa Carevom džamijom (1719), najstarijom trebinjskom džamijom.
Osman-pašina džamija je, kao i sve ostale trebinjske džamije, zapaljena pa potom srušena početkom 1993, tokom jednog pravoslavnog praznika. Istovremeno su protjerivani muslimani Bošnjaci ovoga kraja.
Prvi pokušaj obnove džamije bio je planiran u maju 2001. ali je propao zbog demonstracija i kamenovanja od strane građana Trebinja. Džamija je konačno obnovljena i otvorena 10. jula 2005, a sredstva za njenu izgradnju su obezbjedili protjerani Trebinjci.
Pored ove džamije Osman-paša Resulbegović je izgradio i mnoge druge objekte u Trebinju i bio je jedan od utemeljitelja grada. Od poznatijih objekata to su Sahat-kula i Begova kuća koja je srušena do temelja 1993.
Građena je od tesanog kamena. Uz desni zid podignut je kameni minaret oktogonalnog oblika visok 16. metara. Ovo je jedna od najljepših i najprostranijih džamija u Hercegovini.
Sinteze hrvatske historije srednjeg vijeka
Jednu od prvih sinteza srednjovjekovne historije Hrvatske priredio je otac hrvatske historiografije Ivan Lucić (Iohanes Lucius) u prikazu historije Dalmacije od rimskog doba do početka 15. vijeka u djelu De regno Dalmatiae et Chroatiae libri sex, Amsterdam 1666. Prvi naučni radnik na polju hrvatske historiografije je Josip Mikoczy sa djelom Otiorum Croatiae liber unus, Zagreb 1806. Prvu hrvatsku historiju pisanu hrvatskim jezikom dao je Ivan Švear, Ogledalo Iliriuma I-III, Zagreb 1839-1842.
Središte čitavog rada na historiji uopće u drugoj polovini 19. vijeka bilo je oko Franje Račkog. Franjo Rački (1828-1894), zagrebački kanonik i prvi predsjednik JAZU, bio je prije svega historičar narodne dinastije Trpimirovića i ranog srednjeg vijeka (Nutarnje stanje Hrvatske prije XII vijeka, Rad JAZU 70, 79, 91, 99, 105, 115 i 116; Borba Južnih Slavena za državnu neodvisnost u XI vijeku, Rad JAZU 24, 25, 27, 28, 30, 31; Pokret na slavenskom jugu koncem XIV i početkom XV vijeka, Rad JAZU 234. Od istog autora značajno za srednjovjekovnu Bosnu: Bogomili i patareni, Rad JAZU 7,8, 10; Stari grb bosanski, Rad JAZU 101 i dr.).
Daljnji razvoj hrvatske historiografije donio je čitavu plejadu istraživača i njihovih djela koja su respektna vjekovna linija razvoja hrvatske historiografije kroz sintetski pogled na srednji vijek: Šime Ljubić, Pregled hrvatske historije, Rijeka 1864; Tadija Smičiklas, Povijest Hrvata I, Zagreb 1882 (što je prva prava sinteza hrvatske historije srednjeg vijeka); Vjekoslav Klaić, Historija Hrvata od najstarijih vremena do svršetka XIX vijeka, I-V, Zagreb 1899-1911.
Prvu polovinu 20. vijeka u proučavanju hrvatske srednjovjekovne historije obilježio je Ferdinand (Ferdo) Šišić, Pregled povijesti hrvatskog naroda, Zagreb 1916, 1920, 1975; Povijest Hrvata u doba narodnih vladara, Zagreb 1925., što je jedan od najboljih dotadašnjih pregleda hrvatske srednjovjekovne historije. Ništa značajnije u odnosu na Šišićevo djelo ne donose Lovre Katić, Povijest Hrvata, Zagreb 1936; Miho Barada, Povijest Hrvata, Zagreb 1943, dok je značajan doprinos u, Josip Horvat, Kultura Hrvata kroz tisuću godina, Zagreb 1939.
Sinteze hrvatske srednjovjekovne historije poslije Drugog svjetskog rata unapređuju ranija saznanja. Pored Vladimira Babića, u Historija naroda Jugoslavije, I, Zagreb 1953, to je Zlatko Črnja, Kulturna historija Hrvatske, Zagreb 1965. Međutim, pravi zamah drugoj polovini 20. vijeka u proučavanju hrvatske srednjovjekovne historije dala je unuka Vjekoslava Klaića Nada Klaić, Povijest Hrvata u ranom srednjem vijeku, Zagreb 1971; Povijest Hrvata u razvijenom srednjem vijeku, Zagreb 1975; Povijest Hrvata u srednjem vijeku, Zagreb 1990. (Od iste autorice pravi bestseler za Bosnu: Srednjovjekovna Bosna, 1989, 1994).
Najnovija hrvatska historiografija obilježena je ogromnom izdavačkom produkcijom u kojoj su izdvojeni pristupi Neven Budak, Prvi vijekovi Hrvatske, Zagreb 1994; Ivo Goldstein, Hrvatski rani srednji vijek, Zagreb 1995 i kao svojevrsni "šlag" na dugu liniju razvoja hrvatske historiografije u proučavanju srednjeg vijeka djelo Tomislav Raukar, Hrvatsko srednjovjekovlje, Zagreb 1997.
Podobuče
mini|280px|Podobuče, rimokatolička kapelica "Sv. Andrija" Podobuče je naseljeno mjesto u sastavu općine Orebić, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Dubrovnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Podobuče je imalo 37 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podobuče je imalo 35 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
20-e
mini|Tiberije
20-e su decenija koja je započela 1. januara 20. godine a završila 31. decembra 29. godine. To je bila treća decenija Anno Domini (nove ere), ako se period od 1. do 9. godine n. e. može uzeti kao "decenija".
Arcanine
Arcanineovo ime kombinacija je engleskih riječi "arcane" = tajanstveno, i "canine", što ima dva značenja kada je prevedeno na bosanski jezik; očnjak i pseći. Oba termina mogu se upotrijebiti kako bi objasnili značenje njegova imena. Njegovo japansko ime, Uindi (Windie), vjerovatno je posuđeno iz engleskog jezika, te znači "windy" = buran, vjetrovit, što se odnosi na njegovu burnu narav i brzinu. U početku, Arcanine se trebao zvati "Blaze", što doslovno znači plamen.
Biološke karakteristike
Arcanine je Pokémon s narandžastim krznom po kojem se pružaju crne, cik-cak pruge te ima mišićava prsa nalik tigru. Ima i veliko, čupavo krzno kremaste boje nalik grivi, što ga čini sličnim lavu. Drugim riječima, Arcanine je križanac psa i ligra, stvarnog križanca tigra i lava koji postoji u stvarnom svijetu.
U Pokémon svijetu, Arcanine je jedan od najimpresivnijih Pokémona. Mnogi atributi utječu na njegovu pohvalnu pojavu: unatoč njegovoj impresivnoj veličini, Arcanine je veoma okretan i graciozan. Može trčati nevjerovatnom brzinom, kao da leti. Kao u slučaju svih Vatrenih Pokémona, plamen koji gori unutar njegova tijela daje mu tu nevjerojatnu snagu. Njegova je griva predmet obožavanja te se čak i njegov lavež smatra "veličanstvenim" i "uzvišenim".
Arcaninea se na ovaj način štovalo već u prastarim vremenima, pogotovo u Kini, gdje su (u stvarnom životu, ne samo u Pokémon svijetu) štovali božanske subjekte nalik Arcanineu. Zapis na jednom starom papirusu otkriva da je Arcanineov prolazak kroz prerije privlačio ljude zbog njegovih kretnji i okretnosti.
Arcanineova vrsta klasificirana je kao "Legendarni Pokémon" u Pokédexu, iako je ta riječ vjerovatno u potpuno drugom kontekstu od stvarnih Legendarnih Pokémona. Teoretizira se, doduše, da je Arcanine trebao biti jedan od tri Legendarna Pokémona, a druga dva Zapdos i Articuno. Smatra se da su kasnije Pokémon dizajneri odlučili da sva tri Legendarna Pokémona budu ptice, pa su zamijenili Arcaninea s legendarnom Vatrenom pticom, Moltresom. Doduše, dali su mu oznaku "Legendarnog Pokémona".
U videoigrama
Arcaninea se ne može pronaći u divljini ni u jednoj Pokémon videoigri. Doduše, može ga se razviti iz Growlithea uz pomoć Vatrenog kamena. Zbog toga, dostupnost Arcaninea direktno ovisi o dostupnosti Growlithea i Vatrenog kamena.
Arcanineove statistike dobro su ujednačene. Imaju ukupno vrijednost od 555, što se može usporediti sa statistikama Legendarnih Pokémona (Mew i Celebi imaju ukupnu vrijednost od 600, dok Articuno i Entei imaju ukupno 580).
Unatoč svim njegovim atributima (visokim Speed i Attack statusima), Arcaninea se ne koristi često u kompetitivnim borbama, zbog lošega seta tehnika koji prirodno može naučiti kao Growlithe. Jedini fizički napadi koje može učinkovito koristiti jesu Naknada (Return)/Frustracija (Frustration), Ekstremna brzina (Extremespeed) i Skrivena moć (Hidden Power). Izbor kada razviti Growlithea u Arcaninea veoma je važan jer će dovesti do učenja nekih novih napada. Najbolji trenutak bio bi kada je Growlithe na 49. razini te zatim upotrijebiti Vatreni kamen. Growlithe na 49. novou nauči Bacač plamena (Flamethrower), a Arcanine na istoj razini uči Ekstremnu brzinu.
Doduše, Arcanine može biti veoma opasan protivnik, naravno, s pravim napadima. Preporučljivi set tehnika bio bi Pregrijavanje (Overheat)/Željezni rep (Iron Tail)/Ekstremna brzina/Zračni as (Aerial Ace). S ovim napadima, Arcanine bi trebao držati Bijelu travu (White Herb) da bi povratio snagu nakon negativnog učinka Pregrijavanja. Željezni rep dobro će doći u borbi s Kamenim Pokémonima. Zračni as tu je da bi potpunom preciznošću uzvratio Borbenim i Buba tipovima, uz Ekstremnu brzinu. Drobljenje (Crunch), Mračni napad koji se može naučiti samo kroz uzgajanje, mogao bi biti alternativa Zračnom asu, ipak, ovaj napad neće imati nikakav učinak ako se prethodno upotrijebi Pregrijavanje najmanje dva puta. U ovom slučaju, dobra stvar bila bi zamijeniti Pregrijavanje Bacačem plamena ili Vatrenom eksplozijom (Fire Blast).
U animiranoj seriji
U epizodi 416, društvo vidi Arcaninea kako bježi od Drewa i njegovog Flygona koji ga pokušavaju uhvatiti. Na kraju, ispada da je Arcanine zapravo trčao svojim mladuncima, malenim Growlithima, da bi ih nahranio.
As Kupole Tucker ima Arcaninea u Pokémon seriji.
IC 93
IC 93 (također poznat kao IC 1671, IRAS 01165-1719, MCG -3-4-43 i PGC 4724) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 275 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,30 (104 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 18. septembra 1889. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6765
NGC 6765 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Lira. Prvo otkriće je napravio Albert Marth 28. juna 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
10-e
mini|Grad Rim pod Augustom.
10-e je decenija koja je počela 1. januara 10. a završila 31. decembra 19. Predstavlja drugu deceniju kalendarske ere Anno Domini, ukoliko se devetogodišnji period od 1. do 9. n. e. uzima kao "decenija".
Dola
Dola je naseljeno mjesto u općini Bileća, Bosna i Hercegovina.
NGC 1009
NGC 1009 (također poznat kao MCG 0-7-65, PGC 9995 i UGC 2129) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 268 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,40 (109 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Edward Swift 1. januara 1886. godine.
Poliwag
Ime Poliwag kombinacija je engleskih riječi "pollywog" = punoglavac, što se odnosi na anatomiju njegova tijela, i "wag" = mahati repom, odnoseći se na Poliwagovo hitro njihanje repa s jedne strane na drugu, što se odražava u njegovoj tehnici Dvostruke pljuske (Doubleslap). Njegovo je japansko ime, Nyoromo, vjerovatno onomatopeja: "Nyoro nyoro" označava migoljenje i meškoljenje, opisujući kretnje punoglavca (u ovom slučaju, Poliwaga).
NGC 1009
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Poliwag
Biološke karakteristike
Poliwag je veoma mlada karika svog evolucijskog lanca, s novoizraslim nožicama koje su još nježne i krhke. Doduše, Poliwagov je rep veoma snažan, dopuštajući mu da pliva velikim brzinama bez pretjeranog umaranja. Rep koristi i u borbi, kako bi njime šamarao protivnike. Iz navedenih razloga, Poliwag daje prednost plivanju, jer se izvan vode veoma nespretno kreće.
Poliwagov je trbuščić karakterističan po prepoznatljivoj zavijenoj, hipnotizirajućoj liniji. Linija zapravo predstavlja Poliwagove unutarnje organe, vidljive kroz njegovu mekanu, taknu i prozirnu kožu. Smjer linije razlikuje se od jednog područja do drugog područja. Smatra se kako ekvator utiče na smjer njegove linije. Linija se isto tako može upotrijebiti u tehnici Hipnoze (Hypnosis).
U videoigrama
Poliwag je veoma rasprostranjen Pokémon, i dostupan je u igrama Pokémon Red, Blue i Yellow, kao i u Pokémon Gold, Silver i Crystal igrama. U Red i Blue verzijama, može ga se pronaći pecajući u gradu Ceruleanu, Vermilionu, Palletu i Viridianu, kao i na Stazi 22, dok ga se u Yellow verziji može naći pecanjem u gradu Viridianu i na Stazama 22 i 23.
U Gold i Silver verzijama, Poliwaga se može pronaći pecajući ili surfajući kod Alfa ruševina, u gradu Blacthornu, Ecruteaku, Violetu, Viridianu, zatim na Planini Silver, u Ilex šumi te na Stazama 6, 22, 28, 30, 31, 35, 43 i 44. U Crystal verziji, može ga se naći i na Stazi 30.
Poliwagovo je glasanje u Pokémon videoigrama jednako glasanju Jigglypuffa.
U animiranoj seriji
Kao divlji Pokémon, Poliwag se nebrojeno puta pojavio u Pokémon animiranoj seriji, i svako je njegovo pojavljivanje bilo gotovo slučajno. Primjerice, jedan se pojavio u jezeru s ostalim Pokémonima kada je društvo posjetilo profesora Oaka. Doduše, Poliwag se pojavio i kao važan član jednog od glavnih likova. Tokom epizoda na Orange ostrvima, u epizodi "The Stun Spore Detour", Ash i Tracey bivaju paralizirani Vileplumeovim Omamljujućim sporama (Stun Spore). Koristeći Ashov Pokédex, Misty otkriva kako je lijek za ove spore morska trava Salvea koja je rasla u okolini prirodnog staništa divljeg Poliwaga.
Istovremeno, Jessie, članica Tima Raketa, biva paralizirana na isti način (iako je nejasno koliko je loše to uopće uticalo na nju – Ash i Tracey jedva su govorili, dok je Jessie našla energiju ne samo da povremena histerična izderavanja na Jamesa i Meowtha, već se i sama mogla kretati). James se prisjetio Salvea morske trave kao lijeka za paralizu iz djetinjstva, te je Jessie njega i Meowtha poslala da pronađu malo morske trave.
James i Meowth pronađu travu otjeravši Poliwaga, koji se sudario s Misty kojeg je ona odlučila odbraniti. James i Meowth provedu čitavu epizodu u pokušaju da ukradu Poliwaga, koji bi ih mogao dovesti do Salvea morske trave, prerušivši se u majku i dijete kako bi prevarili Misty – doduše, neuspješno. Na kraju, Poliwag je pomogao Misty da pronađe veliku količinu Salvea morske trave. Unatoč njihovom izazivanju nevolja, Misty je podijelila svoj dio Salvea morske trave s Jamesom i Meowthom, imajući na umu da su samo pokušavali pomoći svojoj prijateljici Jessie. Prije no što se vratila Ashu, Traceyu i Pikachuu, Poliwag je odlučio ostati sa svojom novom prijateljicom i trenericom Misty.
Tokom dužeg vremena, Poliwag je bio jedan od Mistyinih snažnijih Pokémona. Iako se nije pojavljivao u svakoj epizode animirane serije poput Togepija, i možda nije bio tako popularan kod fanova poput stalno voljenog Psyducka, Poliwag je ostao odan i pouzdan Mistyin Pokémon i često je korišten kao Pokémon za borbu protiv Tima Raketa, za gašenje požara, ili za neka natjecanja.
Poliwag je jedini Pokémon kojeg je uhvatio glavni lik koji je ostao u Johto Journeys sezoni animirane serije. Ash je poslao svog Snorlaxa profesoru Oaku, gdje je bio sretniji provodeći dane jedući u velikom vrtu profesora Oaka. Drugi Pokémoni koji su bili uhvaćeni bili su Traceyev Scyther koji je napustio glavni tok događanja (iako se vratio u Pokémon Kronikama) na kraju Orange epizoda, i Ashov Lapras koji se vratio svojoj obitelji na kraju Orange sezone.
U epizodi "The Totodile Duel" Johto Journeys sezone, Misty i Ash organizirali su malo natjecanje kako bi odlučili čija je Mamac lopta uhvatila Totodilea. U posljednjem krugu borbe Misty je upotrijebila svog Poliwaga protiv Ashova Bulbasaura. Bulbasaur je na kraju pobijedio, što je dovelo do toga da Ash osvoji i trenira Totodilea (neki fanovi smatraju da je Ashova Mamac lopta i uhvatila Totodilea, inače Totodile ne bi slušao Asha). Doduše, tokom brobe, Mistyin se Poliwag razvio u Poliwhirla, i Misty je bila previše zaokupljena i zadivljena svojim novim Poliwhirlom da joj poraz u borbi i gubitak prava na Totodilea nije previše smetao.
U epizodi "Outrageous Fortunes" Pokémon Master Quest sezone, Misty je očekivala da će se njen Poliwhirl razviti u Poliwratha. Unatoč tomu, on se razvio u Politoeda. Iako je u početku bila pomalo uznemirena zbog ovog ishoda, Misty je radi toga zavoljela Politoeda još više. Politoed ostaje značajan član Mistyinog tima i u Pokémon Advanced Battle sezoni Pokémon animirane serije i u Pokémon Kronikama.
Línia evolutiva de Poliwag List of Pokémon (41–60) Luettelo Pokémon-lajeista (41–60) Ptitard 포켓몬 목록 (041-060) Lista Pokémonów (41-60) Família de Poliwag
Renault R30
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(key) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Ulica maršala Tita (Mostar)
Ulica Maršala Tita u Mostaru je najduža ulica u gradu, ali i najduža ulica u jednoj urbanoj zoni u Hercegovini. Spaja južni ulaz u urbanu zonu Grada Mostara sa njegovim sjevernim ulazom. Proteže se od naselja Tekija (početna tačka je raskrižje s magistralnim putem M-17 na Bišća polju, do naselja Zalik (tačnije do raskrižja poznatog pod nazivom Sutina). Njena najvažnija etapa nosi kolokvijalni naziv Glavna ulica, što faktički predstavlja i naselje u Mostaru. Glavna ulica se proteže od Narodnog pozorišta pa do raskrižja kod Dječje biblioteke i čini otprilike jednu četvrtinu cjelokupne dužine Titove ulice. Naselja kroz koja prolazi Titova ulica su: Tekija, Luka, Brankovac, Glavna ulica, Carina, Sjeverni logor i Zalik.
NGC 2346
NGC 2346 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Jednorog. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. marta 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mostarska avenija
Mostarska avenija u Mostaru je druga najduža ulica u gradu, a vjerovatno i najpoznatija ulica u Hercegovini. Do 1992 godine je nosila naziv Avenija 14. februar. U ratu su joj vlasti dijela grada koje je kontrolisao HVO promijenili naziv u Ulica kralja Tomislava.Proteže se od naselja Zgoni (početna tačka je raskršće poznato kao vrh avenije) do naselja Balinovac. Naselja kroz koja prolazi Avenija su: Zgoni, Strelčevina i Balinovac. Ulica se nalazi u strogom urbanom središtu zapadnog dijela grada i omiljeno je šetalište mnogih mostaraca. 2021. godine grad je najavio rekonstrukciju avenije kralja Tomislava cijelom dužinom.
Konstantin Mihailović
Konstantin Mihailović, Janičarove uspomene
Konstantin Mihailović iz Ostrovice, pisac spisa Janičarove uspomene ili Turska hronika
Konstantin Mihailović rođen je 1435. u Ostrovici kod Novog Brda u Srbiji (Despotovina). Kao vojnik u srpskim vazalnim trupama despota Đurđa Brankovića (sa 1500 vojnika) učestvovao je u osmanskom osvajanju Carigrada 1453. U Novom Brdu je zarobljen sa bratom 1455. od strane Osmanlija. U Andoliji je obučen za janičara i u tom svojstvu učestvuje u svim bitkama Osmanlija (opsada Beograda, Peloponez, Trapezunt, Vlaška i na kraju Bosna 1463.). Nakon osvajanja Bosne Konstantin Mihailović je postao zapovjednik tvrđave Zvečaj na Vrbasu. Mađari su ga zarobili prilikom prodora Matijaša Korvina u Jajce i predaje Zvečaja i odveli u Ugarsku. Iz Ugarske Konstantin je prešao u Poljsku.
Potomje
mini|280px|Potomje, rimokatolička crkva "Sv. Tomo" Potomje je naseljeno mjesto u sastavu općine Orebić, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Konstantin Mihailović
Originalan rukopis djela nije sačuvan, već 9 poljskih i 3 češka teksta. Uzima se da su postojali po jedan ćirilski i jedan latinski tekst ovog djela. Moderno proučavanje djela Konstantina Mihailovića započelo je kada je krakovski filolog Jan Losj 1912. dao njegovo kritičko naučno izdanje. Izdanje Jana Losja objavljeno je u prijevodu i s predgovorom Đorđa Živanovića 1959. i 1986.
Potomje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Potomje je imalo 209 stanovnika.
Konstantin Mihailović
Janičarove uspomene ili Turska hronika ima predgovor i 49 poglavlja. U prvim odjeljcima (1-8) prikazuju se uglavnom muslimanski narodi, njihova vjera, praznici, vjerska organizacija, običaji te osmansko pravo. Poglavlja 9-14 daju historiju osmanske države, tj. osmanskih sultana. Taj dio je više legendaran nego što počiva na historijskim izvorima. Poglavlja 15-17 govore o srpskoj državi od kralja Milutina pa nadalje. Poglavlja 18-19 opisuju osmanske ratove na drugim stranama. U poglavljima 20-24 govori se o despotu Đurđu Brankoviću, ugarskom kralju Ladislavu, Janku Hunjadiju i bici kod Varne. Poglavlja 25-29 daju osmansku historiju za vlade Mehmeda II Osvajača (1451-1481). Poglavlja 30-34 daju osmanska osvajanja u Moreji, Trapezuntu, na Eufratu, Vlaškoj i, najzad, osmansko osvajanje Bosne 1463. U poglavljima 35-36 Konstantin opisuje svoje učešće i zarobljavanje od Mađara. U poglavljima 37-48 opisan je osmanski život, politička i vojna organizacija kod Osmanlija. U posljednjoj 49 glavi Konstantin Mihailović se obraća poljskom kralju Janu Olbrahtu i ugarskom kralju Ladislavu da se slože i pokušaju načiniti savez za napad na Osmansko carstvo.
Potomje
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Potomje je imalo 264 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Konstantin Mihailović
Konstantin Mihailović je živio u 15. vijeku, u vrijeme velikih promjena i preokreta u jugoistočnoj Evropi. Bio je svjedokom i sudionikom svih tih događanja. Iako nije bio historičar, niti je koristio za svoje djelo historijsku građu, i iako u memoarskoj obradi, njegova lična svjedočanstva kao očevica otuda su bitna za historiju osmanskog osvajanja jugoistočne Evrope. Na njegovom opisu pravi se kompletna rekonstrukcija osmanskog osvajanja Bosne 1463.
Konstantinovo djelo je bilo izuzetno popularno u ondašnjem svijetu zbog osmanskog približavanja srcu Evrope. Dosta je prepisivano. Pripada dosta širokom žanru tzv. antiturske literature.
Najinteresantniji dio za historiju srednjovjekovne Bosne je dat u 34 glavi pod nazivom O primirju kralja bosanskoga.
XXXIV глава О примирју краља босанскога
Тада је краљ Томаш тражио од цара Мухамеда примирје за петнаест година, а уто је цар послао по људе, да сви буду готови и да дођу у Једрене, и нико није знао куда ће се с тим људима окренути. Тада су босански посланици морали чекати одговор, не знајући шта се дешава све дотле док читава војска није била готова. И тако сам се десио ја у једној засвођеној одаји у којој је било дворско благо, и то зато што је моме млађем брату била поверена та одаја да одатле никуда не одлази. И тако пошто му је тешко било (самоме), послао је по мене да к њему дођем, а ја сам без одуговлачења пошао к њему. А домах после мене (два господина) саветника царска, Махмутпаша и Исакпаша, пођоше исто тако у ону одају, и то само њих двојица. И скочивши мој брат ми рече то; а ја пак, не могући учинити да ме не виде, остао сам сам међу сандуцима, а кад су дошли, мој брат им је простро ћилиме. Сео један поред другога и почели су се саветовати што се тиче босанског краља. Рече Махмутпаша: “Шта да радимо? Какав одговор да дамо босанском краљу?” одговори Исакпаша: “Ништа више, него му дајмо примирје, а сами кренимо за њима, јер иначе босанску земљу не бисмо могли освојити, јер је земља планинска, а к томе ће имати угарскога краља у помоћи, Хрвате и друге господаре, и тако ће се осигурати да му се после ништа неће моћи учинити. Па зато дајмо им примирје, да би могли отпутовати у суботу, а ми ћемо за њима кренути у среду све до Ситнице близу Босне. А нико неће знати куда ће се одатле цар окренути.” И пошто су тако своје савјетовање углавили и изишли да оду цару, и ја сам изашао за њима.
Сутрадан рано ујутру утврђено им је било да се примирје потпуно и верно одржава за петнаест година. И отишао сам сутрадан, у петак, у њихов стан и рекао сам им: “Господо драга, имате ли с царем примирје или немате?”. Они су одговорили: “Захваљујемо господу богу, јер смо добили све што смо хтели”. А ја сам им рекао: “Тако ми бога, велим вам да ви немате никаквог примирја”. Старији је хтео од мене више да сазна, али му није дао млађи, мислећи да ја збијам шалу. И питао сам их: “Којега ћете дана поћи одавде!” Они рекоше: “Ако бог да, у суботу ујутру.” А ја им рекох: “А ми ћемо за вама, ако бог да, у среду, све до Босне. Ово вам доиста говорим да бисте добро запамтили.” (А они се на то засмејаше). И ја сам отишао од њих.
Посевши град, кренуо је назад у своју престоницу, а мене је био ту оставио у једном граду званом Звечај, недалеко од Јајца и дао ми је педесет јаничара за поседање града и плату за пола године за свакога, а и других Турака сам имао (око) тридесетак за помоћ. А кад је цар напустио земљу, краљ Матија је, не оклевајући, с јесени стигао у Босну и опколио је Јајце, а исто тако и Звечај, у којем сам ја био. А Бошњаци, који су се били Турцима покорили и (ипак) с Турцима били у граду и у вароши, утврдили су се у једној кули на којој је била истакнута турска застава. И утврдивши се тако (покорили су Турке и) бацили заставу доле, а Турке су тукли. Видећи то, Угри приступише хитро и смело оној кули, и ушли су у варош, па су се и у вароши утврдили. Турци су побегли у град и затворили се.
Peti korpus Armije Republike Bosne i Hercegovine
mini|Druga verzija grba 5. korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine Peti korpus Armije Republike Bosne i Hercegovine bio je jedan od korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine tokom rata u Bosni i Hercegovini.
Tokom operacije "Sana 95", vođene u jesen 1995. godine, Peti korpus je u potpunosti porazio Abdićeve snage i zauzeo Veliku Kladušu, porazio srpske snage i zauzeo gradove: Bosanski Petrovac, Ključ i Bosansku Krupu, da bi na kraju ove operacije u sadejstvu sa Sedmim korpusom Armije Republike Bosne i Hercegovine zauzeo i Sanski Most. mini|250p|Komandant [[Atif Dudaković]]
Osnivanje prvih jedinica
Prva brigada formirana na ovoj teritoriji je bila 101. samostalna muslimanska krajiška brigada formirana 9. aprila 1992. godine u selu Kovačević, općina Cazin. I u drugim naseljenim mjestima Okruga Bihać formiraju se jedinice višeg taktičko-operativnog nivoa pa tako u Bihaću, 19. jula, od već formiranih odreda TO se vrši postrojavanje pripadnika novoustrojene prve i druge bihaćke pješadijske brigade. U augustu se u Cazinu na isti način osniva 1. cazinska pješadijska a u Bužimu 15. augusta 105. bužimska krajiška pješadijska brigada, kasnije poznata kao 505. viteška brdska brigada, 1. 9. 1992. godine osnovana je 111. bosanskokrupska pješadijska brigada koja je 1. aprila naredne godine preimenovana u 511. brdsku brigadu.
Osnivanje operativne grupe i korpusa
Zbog nepostojanja operativno-taktičke komande osjećala se potreba formiranja jedne takve komande koja bi objedinila formirane brigade i uspostavila lanac rukovođenja i komandovanja takvim jedinicama kako u procesu planiranja i priprema isto tako i u izvođenju borbenih dejstava značajnijih razmjera. Na osnovu tih potreba a po naređenja Štaba VK OS Republike Bosne i Hercegovine od 29. jula 1992. godine, 13. augusta dolazi do osnivanja Unske operativne grupe, koja će ubrzo promijeniti naziv u Unsko-sansku operativnu grupu (USOG). Ova OG preuzela je komandovanje nad svim jedinicama sve do formiranja korpusa koje je naređeno odlukom Predsjedništva RBiH od 18. augusta 1992. godine. Za komandanta USOG-a postavljen je Ramiz Dreković a za njegovog zamjenika i načelnika štaba imenovan je Ramiz Duraković. Štab Vrhovne komande Republike Bosne i Hercegovine je 29. septembra 1992. godine je izdao naredbu br. 02-111-738/92 za formiranje Petog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine za čije sjedište se određuje Bihać. Zbog trenutne situacije koja je vladala u bihaćkom okrugu, ova naredba je realizovana tek 21. oktobra 1992. godine što se uzima za zvanični datum osnivanja 5. korpusa. U sastav novoformiranog korpusa ušle su svi borci i starješine iz rasformirane Unsko-sanske operativne grupe koja je imala u svom sastavu sve pješadijske brigade, i dijelovi preformiranog Okružnog štaba TO Bihać, čije su formacije i nadležnosti smanjene. Prvom naredbom, na mjesto komandanta korpusa je postavljen major Hajrudin Osmanagić, ali ubrzo nakon toga dužnost je predao Ramizu Drekoviću. Prilikom njegovog formiranja bihaćki okrug se nalazio u veoma nepovoljnoj situaciji, zbog nedostatka oružja, municije, hrane, lijekova. Najkraća udaljenost Bihaća od ostatka slobodne teritorije u Bosni i Hercegovini je iznosila oko 100 km, dok je Velika Kladuša bila udaljena tridesetak kilometara od teritorije koju je držala Hrvatska vojska. Nakon odlaska generala Drekovića na dužnost komandanta 4. korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine, na poziciju komandanta Petog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine 1. novembra 1993. godine dolazi general Atif Dudaković i na toj dužnosti ostaje do 28. novembra 1997. godine. 5. korpus je često nazivan 5. armijom od stranih medija koji su bili prisutni u vrijeme rata na tom području.
Komanda
Prema naređenju Vrhovnog štaba Oružanih snaga Republike Bosne i Hercegovine od 29. septembra 1992. za sjedište korpusa određen je Bihać. Formiranjem korpusa za prvog komandanta korpusa određen je Ramiz Dreković (21.10.1992. - 1.11.93) a za načelnika Štaba Ramiz Duraković. Pomoćnik Komandanta za moral, IPD i VP bio je Ejub Topić, za bezbjednost Sakib Butković a za logistiku Bećir Sirovina. Tokom postojanja sastav komande korpusa se mijenjao a na čelnoj funkciji korpusa Drekovića je 1. novembra 1993. zamijenio Atif Dudaković koji će funkciju komandanta obavljati do 28. novembra 1997.
Formacijska popunjenost na dan formiranja
mini|200p|Pripadnici Petog korpusa
Formiranjem 5. korpusa u njegov sastav su ušle sve postojeće jedinice sa bihaćkog okruga a koje su iskazivale lojalnost Republičkoj Vladi. U tom momentu sastav korpusa je činilo sedam brigada, svih sedam pješadijskog tipa, šest jedinica nižeg ranga (bataljon ili četa) različitih namjena kao i logistička baza i komanda korpusa sa ukupno 10.152 pripadnika od čega je 8.705 vojnika i 1.447 pripadnika podoficirskog i oficirskog ranga.
Najmogoljudnija je bila 111. bosanskokrupska pješadijska brigada sa ukupno 1.692 pripadnika dok su još četiri brigade brojale iznad 1.000 pripadnika.
Naoružanje na dan formiranja korpusa
Danom formiranja Peti korpus je u svom naoružanju posjedovao ukupno 2140 cijevi od toga 1094 automatskih i 479 poluautomatskih pušaka. Od ostalog naoružanja najznačajniji je jedan tenk T-55, jedan SPAT M53/59 Praga, jedan BOV M86, jedan kamion radio veze TAM110, 2 topa ZIS-3 kalibra 76mm, 20 minobacača različitih kalibara, 67 komada različitog ručnog protivoklopnog naoružanja (Osa, Zolja, RBR), 3 Protivzračna mitraljeza, 2 bestrzajna topa kalibra 82 mm.
Borbena dejstva
Prema dokumentaciji Petog korpusa tokom rata u Bosni i Hercegovini snage korpusa su učetvovale u ukupno pet operacija. Prema karakteru operacija njih tri su napadne operacije, jedna napadna sa prelaskom u odbranu i jedna odbrambena sa prelaskum u napad. Prema istom izvoru zabilježena su tri boja. Od ukupno registriranih 953 borbena dejstva najviše njih je zabilježeno tokom 1995. (389) i 1994. godine (359) od čega pojedinačno najviše tokom septembra 1995. (ukupno 72 borbena dejstva) kada su se i desili najznačajniji događaji u zoni odgovornosti korpusa.
Priznanja
Dvojica pripadnika korpusa (Adil Bešić i Izet Nanić) posthumno su odlikovani najvišim armijskim odlikovanjem Ordenom heroja oslobodilačkog rata. Tri brigade su kraj ratnih dejstava dočekale sa počasnim nazivom slavne (501, 503. i 511) i dvije kao viteške (502. i 505).
Poliwrath
Ime Poliwrath kombinacija je engleskih riječi "pollywog" = punoglavac, što se odnosi na anatomiju tijela njegovog prethodnog oblika, Poliwaga, i "wrath" = gnjev, odnoseći se na Poliwrathov gnjevni i agresivni tip Borbenog Pokémona. Njegovo je japansko ime, Nyorobon, vjerovatno onomatopeja: "Nyoro nyoro" označava migoljenje i meškoljenje, opisujući kretnje punoglavca (u ovom slučaju, njegovog prvobitnog oblika Poliwaga).
Biološke karakteristike
Poliwrath je umjereno veliko stvorenje sa razmjerno nerazvijenim nogama u usporedbi s njegovim impozantnim rukama, bez usta, s velikim spiralnim uzorkom na njegovom trbuhu. S ovog gledišta, Poliwrath uvelike nalikuje na svoj prethodni oblik, Poliwhirla, izuzev njegovih očiju, koje su drukčije oblikovane. Istovremeno, Poliwrath ima mnogo razvijenije i snažnije ruke od Poliwhirla i pomalo drukčije oblikovano područje glave. Iako je klasificiran kao Pokémon punoglavac samo radi sličnosti njegovih prethodnih oblika s punoglavcima, i sam Poliwrath nalikuje na punoglavca, s nekim elementima boksača. Poliwratha u njegovu čoporu može zasjeniti samo Politoed, koji je vođa Poli čopora.
Poliwrath je vrstan plivač u svim aspektima zahvaljujući njegovoj razvijenoj muskulaturi tijela, a pogotovo ruku, koje se nikada ne umore koliko god on vježbao. Veoma je vješt u svim plivačkim disciplinama, a uža su mu specijalnost kraul, prsni stil i leptir. Zahvaljujući velikoj izdržljivosti, Poliwrath je u mogućnosti preplivati čitav dijametar Zemljinog Tihog Okeana bez pretjeranog umora, a njegova vještina u plivanju dozvoljava mu da prestigne i profesionalne plivače u plivanju, bez obzira na plivački stil.
U videoigrama
Poliwrath je nedostupan u divljini u svim Pokémon videoigrama, te ga se iz tog razloga mora razviti iz Poliwhirla korištenjem Vodenog kamena. Shadow Poliwratha može se oteti Cipher Adminu Goriganu u igri Pokémon XD: Gale of Darkness, na ostrvu Citadark. Kada igrač razvije Poliwhirla u Poliwratha, on zapravo odabire Poliwratha nad Poliwhirlovom alternativnom evolucijom u Politoeda.
Poliwrathove su statistike dobre u svim pogledima: njegove HP i Special Defense statistike broje 90 bodova, Attack status broji 85 bodova, Defense status 95, a Special Attack i Speed statistike broje 70 bodova. Može naučiti širok spektar napadačkih tehnika, a dvije Poliwrathove Pokémon sposobnosti oboje pomažu Poliwrathu i igraču u borbama: Upijanje vode (Water Absorb) čini Poliwratha imunim na Vodene napade, koji mu zapravo ne čine štetu, već mu vraćaju izgubljene HP-e, dok Vlažnost (Damp) onesposobljava korištenje tehnika Samouništenja (Selfdestruct) i Eksplozije (Explosion), što kvari strategije timova koji se oslanjaju na upotrebu tih tehnika.
U animiranoj seriji
U epizodi 107: "Charizard Chills!", trener je koristio Poliwratha protiv Ashova Charizarda, dok ga je u epizodi 170: "Hook, Line & Stinker!" jedan trener koristio tokom natjecanja u pecanju Seakinga i protiv kojeg se Misty borila radi pobjede u natjecanju, jer su oba trenera uhvatila Seakinga iste veličine i težine. Vođa dvorane Chuck u svojoj je dvoranskoj borbi protiv Asha i njegove Bayleef koristio Poliwratha. Ostala pojavljivanja Poliwratha u Pokémon animiranoj seriji bila su manjeg značenja.
Vanjski linkovi
Línia evolutiva de Poliwag List of Pokémon (52–101) Luettelo Pokémon-lajeista (61–80) Lista Pokémonów (61-80)
Pain of Salvation
Pain of Salvation je švedski progresivni metal bend u kojem svira i pjeva multitalentovani muzičar Daniel Gildenlöw, tekstopisac, kompozitor, gitarista i pjevač. Zvuk ovog benda okarakterisan kao moćan s istaknutom gitarom, sa širokim vokalnim dijapazonom, konstantno mijenjanje heavy i mirnih pasaža i poliritmičko eksperimentiranje. Interesantno je da svaki album ovog benda je konceptualni album. Neke od tema koje se obrađuju na albumima Pain Of Salvation su: rat i njegovo djelovanje na familiju i čovječanstvo, ekološki problemi (npr. nuklearna energija), formiranje individualnosti i djelovanje boga, čovječanstva i ekzistencije.
O imenu benda
Ime "Pain of Salvation" (Bol spasa) je stvorio Daniel Gildenlöw, čija je namjera bila da ujedini osjećaj balansa, koji on smatra da je od vitalne važnosti, npr. dobro i zlo, svjetlost i mrak, život i smrt; bol i spas.
(1984–1996): Rani dani
1984, Daniel Gildenlöw (kada je imao 11 godina) je osnovao grupu "Reality" u Eskilstuna, Švedska. Jedan od ranih članova je bio Daniel Magdic, koji će ostati s bendom sve do završetka prvog albuma 1997. 1987 se Reality kvalificirao za učešće na švedskom godišnjem muzičkom takmičenju "Rock-SM" (isto takmičenje na kojem su zemljaci Europe pobjedili 1982). Bili su najmlađi takmičari koji su ikada učestvovali na "Rock-SM", a Daniel Gildenlöw je dobio nagradu "najboljeg pjevača".
Tokom 1990. je se postava benda više puta mijenjala, uključujući i dolazak talentovanog bubnjara Johana Langella (tada samo 14-godišnjak). Bendu je također pristupio Gustaf Hielm kao basista. Nakon što mu je dosadio naziv "Reality", Gildenlöw je promijenio ime benda u "Pain of Salvation" 1991. godine. Sljedeće tri godine je bend doživio veliki uspjeh na nekoliko festivala i takmičenja u Švedskoj. Neke od pjesama koje su tada izvodili su se našle na ranijim albumima.
1994. Kristoffer Gildenlöw (Danielov mlađi brat) je zamijenio Gustafa Hielma (koji se poslije pridružio švedskom metal bendu Meshuggah) na basu. To je rezultiralo stabilnom postavom koja se sačinjavala braću Gildenlöw, Daniel Magdica i Johan Langella. Bend je ušao u studio ubrzo nakon snimljenog dema Hereafter, sa kombinacijama novog i starog materijala. Iako su prije napravili nekoliko snimaka, ovo je bio prvi koji je poslan nekoj od muzičkih kuća, u nadi da će se objaviti. Ovaj demo je snimljen bez klavijaturiste, zato su počeli u potragu za osobom koja bi upotpunila bend. Napokon, Fredrik Hermansson je pronađen kroz studentske veze, koji je postao peti član benda u jesen 1996.
(1996–1997): Prvi album
Dvije kompanije koje su dobile demo benda su bile Marquee/Belle Antique (Japan/Azija) i Roasting House (profesionalni studio u Malmeu, Švedska). Rane 1997. su ušli u Roasting House Studio kako bi snimili prvi album Entropia, koji je objavljen u Aziji na Marquee-u u avgustu 1997. U tom periodu je narudžba preko interneta postala uobičajena, pa su fanovi ovog benda počeli naručivati Entropiu. Kao rezultat toga, interesovanje za Pain of Salvation je raslo u svijetu progresivnog metala.
Album je napokon izdan u Evropi 1999., kada je Pain of Salvation potpisao ugovor sa glavnom kućom progresivnog metala InsideOut Music, u kojoj su snimili njihov sljedeći album One Hour by the Concrete Lake.
(1998–1999): Drugi album i potpisivanje ugovora sa velikim izdavačem
Pripreme za snimanje drugog albuma su bile donekle ometene odlaskom Daniela Magdica iz benda pred sami početak snimanja. Magdic je napustio bend zbog neslaganja sa drugim članovima benda. On je još uvijek prijatelj sa bendom. Nakon kraće audicije, Johan Hallgren je postao Magdiceva zamjena. Johan H. je jedno vrijeme svirao zajedno sa Danielom Gildenlöwom u grupi Crypt of Kerberos. Johan je odmah uključen proces snimanja albuma, suočavajući se sa izazovom učenja pjesama u vrlo kratkom roku. Zbog kompleksivnosti gitarskog dijela materijala, Daniel Gildenlöw je bio spreman sam svirati gitarske dijelove. Hallgren je iznenadio sve (naučio je kompletan materijal albuma u svega tri sedmice), i mogao je snimiti album kao punopravni član benda. Ostali članovi su bili tako zadovoljni njegovim radom, da su ga službeno proglasili Magdicevom zamjenom u aprilu 1998.
Album One Hour by the Concrete Lake je izdan U Aziji (na Avalonu) u julu 1998. sa još boljim recenzijama nego njihov debitantski rad. Album je okarakterisan kao težim i tamnijim nego Entropia i smatran je mnogo ozbiljnim i odraslijim radom. Prašina oko benda se već digla u Evropi, a broj pozitivnih reakcija je bio katalizator da bend potpiše ugovore sa glavnim izdavačem progresivne muzike InsideOut Music, a kasnije i sa američkim odjeljenjem InsideOut Music America.
(2000–2003): "The Perfect Element, part I" i "Remedy Lane"
Nakon kraće pauze, Pain of Salvation je snimio treći album The Perfect Element, part I u periodu od marta do jula 2000. Objavljen u oktobru 2000, album je pokupio velike pohvale u medijima i fanovima širom svijeta. Bend je otišao na turneju po Evropi tokom septembra i oktobra 2000., ovaj put sa Arenom iz (Velike Britanije). U februaru 2001. bend je svirao po prvi put u SAD-u kao glavno ime na poznatom ProgPower USA festivalu sa imenima kao što su Symphony X i Evergrey. Ma kraju mjeseca su posjetili i Island.
Oba albuma (kao i prijašnji opusi) su sada bili dostupni širim masama slušalaca, jer su se objavljeni kod velikom izdavača. Pozdravljeni su je su donijeli originalnost i raznolikost u žanr, koji su mnogi smatrali stagnantnim. The Perfect Element, part I je opus koji ispituje događaje, koji formiraju osobu dok se kreće iz adolescentnosti do punoljetnosti. Remedy Lane je djelimično autobiografsko i fiktivno djelo, koje obrađuje period Danielovog života i temama ljubavi, žudnje i života. Oba albuma su snimljena u Roasting House Studiju u Švedskoj.
12. marta 2003. je Pain of Salvation svirao akustični koncert u rodnom gradu Eskilstuna pred svega 80 specijalnih gostiju. Koncert je snimljen i objavljen kao 12:5 rane 2004. Na albumu su se nalazile uveliko aranžirane verzije pjesama sa prijašnjih albuma, zahvaljjujući želji Daniela Gildenlöwa da to ne bude obični "unplugged album". Zbog toga, bend i fanovi smatraju ovu snimku zasebnim, a ne običnim 'live' albumom.
(2004–2005): "BE"
Veći dio 2003. i 2004. godine je bend radio na njihovom, dosad, najozbiljnijem poduhvatu: konceptnom albumu o prirodi egzistencije Boga i čovječanstva. I ovaj put je glavni arhitekt projekta bio Daniel Gildenlöw, koji je na njemu radio od 1996.
U septembru 2004, bend je izdao svoj najambiciozniji album, BE. Bio je to prvi album koji je podjelio fanove zbog muzičke eksperimentalnosti filozofske prirode; ali vjerovatno i zbog nedostatka kohezivnog zvuka progresivnog metala. Na albumu su stavljeni snimci fanova koji su ostavili poruke na "Božijoj telefonskoj sekretarici". Fanovi iz svih krajeva svijeta su se javljali i ostavljali radosne, tužne, depresivne i optimistične poruke.
(2005–sadašnjost): Trenutna zbivanja
Pain of Salvation trenutno privodi kraju drugi dio svoje svjetske turneje, koja je do sada obuhvatala mnoge evropske zemlje, uključujući Švedsku, Mađarsku, Italiju, Njemačku i Francusku. Bend će također imati pet koncerata Brazilu.
Dosta špekulacija kruži oko toga koji koncept će imati sljedeći album. Mogući ishod bi mogao biti dugo priželjkivani nastavak albuma The Perfect Element, part I, ali je Daniel Gildenlöw izjavio da će sljedeći album biti potpuno drugi konceptualni album. Daniel je izjavio u "Letter of Loss", službenom newsletteru, da on radi, u stvari, na tri različita albuma. Sljedeći album će po nekim naznakama nositi naslov Scarsick.
Pain of Salvation zasigurno neće sviratu u Sjedinjenim Američkim Državama u skorije vrijeme. Daniel Gildenlöw se distancirao od američke politike uzimanja otisaka prstiju svih putnika posjetilaca u SAD. On osjeća da se to kosi sa njegovim demokratskim pravima i ličnim integritetom.
S rastućim brojem fanova širom cijeloga svijeta, internacionalnim fan klubom i službenim fan klubovima u Njemačkoj, Francuskoj, Grčkoj, Italiji, Holandiji i SAD-u, u obožavatelje grupe Pain of Salvation se ubrajaju i neki od najvećih muzičara ovog žanra. Jedan od njih je Mike Portnoy iz Dream Theater-a (trenutno progresivni metal bend s najvećim komercijalnim uspjehom).
Aga janičara
Aga janičara (na tur., Yeniçeri Ağası), bio je komandir, aga, janičara, u Osmanlijskom Carstvu. Komandiri su imali stupanj uporediv sa pašama. Kasnije je ovaj izraz upotrebljavan i za civilne dužnosnike. Kao i kod svih titula u Osmanlijskom Carstvu prvo se navodi ime pa onda titula. Titula je postojala u Turskoj (1922 je ukinuto Osmanlijsko Carstvo) do 1932 godine. U Egiptu je bila u upotrebi do 1953.
Yukon
Yukon je najzapadnija i najmanja od 3 kanadske teritorije. Glavni grad je Whitehorse koji je ujedno i jedini grad ove teritorije. Formirana je izdvajanjem iz Sjeverozapadne teritorije 1898. godine.