cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TL-receptor
Proširena porodica
TLR-ovi su prisutni kod kičmenjaka kao i kod beskičmenjaka. Molekulski gradivni blokovi TLR-a su zastupljeni u bakterijama i biljkama, a poznato je da su receptori za prepoznavanje uzoraka biljaka potrebni za odbranu domaćina od infekcija. Stoga se čini da su TLR jedna od najstarijih, konzerviranih komponenti imunskog sistema. Poslednjih godina, TLR su identifikovani i u nervnom sistemu sisara. Članovi TLR porodice otkriveni su na gliji, neuronima i nervnim progenitorskim ćelijama u kojima regulišu odluku o sudbini ćelije. Procjenjuje se da većina vrsta sisara ima između deset i petnaest tipova Toll-likih receptora. Trinaest TLR-a (zvanih jednostavno TLR1 do TLR13) identificirano je kod ljudi i miševa zajedno, a ekvivalentni oblici mnogih od njih pronađeni su i kod drugih vrsta sisara. Međutim, ekvivalenti određenih TLR-a pronađeni kod ljudi nisu prisutni kod svih sisara. Naprimjer, gen koji kodira protein analogan TLR10 kod ljudi prisutan je kod miševa, ali izgleda da je u nekom razdoblju u prošlosti bio oštećen retrovirusom. S druge strane, miševi eksprimiraju TLR 11, 12 i 13, od kojih nijedan nije zastupljen kod ljudi. Ostali sisari mogu eksprimirati TLR koji se ne nalaze kod ljudi. Druge vrste koje nisu sisari mogu imati TLR različite od sisara, kao što pokazuje anti-ćelijski zid TLR14, koji se nalazi kod Takifugu ribe puferice. Ovo može zakomplicirati proces korištenja eksperimentalnih životinja kao modela ljudske urođene imunosti. TLR kičmenjaka podijeljeni su po sličnosti u porodice TLR 1/2/6/10/14/15, TLR 3, TLR 4, TLR 5, TLR 7/8/9 i TLR 11/12/13/16/21 /22/23.
TLR-ovi u imunosti Drosophila
thumb|right|Put tall-like imunosti kako se nalazi u [[Drosophila melanogaster|voćnim mušicama ]] Učešće toll-signalizacije u imunosti prvi put je pokazano kod voćne mušice, Drosophila melanogaster. Voćne mušice imaju samo urođeni imunski odgovor, što omogućava studijama da izbjegnu smetnje adaptivnih imunskih mehanizama na prijenos signala. Odgovor mušica na gljivičnu ili bakterijsku infekciju javlja se kroz dvije različite signalne kaskade, od kojih je jedan toll-put, a drugi put imunodeficijencije. Toll-put je sličan TLR signalizaciji kod sisara, ali za razliku od TLR-a kod sisara, ne aktivira se direktno molekulskim obrascima povezanim s patogenom (PAMP). Njegov receptorski ektodomen prepoznaje rascijepljeni oblik citokina spätzle, koji se luči u hemolimfi kao neaktivni dimerni prekursor. Toll-liki receptor dijeli citoplazmatski TIR domen sa TLR-ovima sisara, ali ektodomen i unutarcitoplazmatski rep su različiti. Ova razlika može odražavati funkciju ovih receptora kao receptora citokina, a ne PRR. Toll-put aktiviraju različiti stimulansi, kao što su Gram-pozitivne bakterije, gljive i faktori virulencije. Prvo, enzim za obradu spätzle (SPE) se aktivira kao odgovor na infekciju i cijepa spätzle (spz). Pocijepani spätzle se zatim vezuje za toll-receptor i umrežava njegove ektodomene. Ovo pokreće konformacijske promjene u receptoru što rezultira signalizacijom toll-putem. Od ove tačke nadalje, kaskada signalizacije je vrlo slična signalizaciji sisara putem TLR-a. Toll-inducirani signalizacijski kompleks (TICS) sastoji se od MyD88, Tube i Pelle (ortolog IRAK-a sisara). Signal iz TICS-a se zatim prenosi u kaktusni (homolog sisara IκB), fosforilirani kaktus je poliubikvitiliran i degradiran, omogućavajući jedarnu translokaciju DIF-a (faktor imunosti vezan za leđni homolog sisara NF)κ i indukcija transkripcije gena za antimikrobne peptide (AMP) kao što je drozomicin. Drosophila ima ukupno 9 gdena porodice toll i 6 porodicespz koji su u međusobnoj interakciji u različitim stepenima.
Milan Mladenović
Rimtutituki
U vrijeme opsade Dubrovnika, Milan poziva publiku da minutom šutnje odaju počast žrtvama bombardovanja u Dubrovniku. Kada je projekat "Rimtutituki" trebao gostovati u Banjoj Luci tokom rata u Bosni i Hercegovini, Milan je iz protesta otkazao nastup zato što je tada srušena najstarija i najpoznatija banjalučka džamija Ferhadija iz 1579. godine.
Reumatoidni artritis
desno|mini|200px|Reumatoidni artritis na rukama Reumatoidni artritis je hronična, sistemska i progresivna bolest vezivnog tkiva. To je upalni poremećaj koji primarno uključuje sinovijalnu membranu zgloba i uglavnom ga karakteriziraju bol u zglobu, ukočenost, smanjena pokretnost i zamor. Bolest se manifestira različito kod pojedinih pacijenata, tako da rezultati mogu varirati. Reumatoidni artritis može se desiti u svim godinama i obično se pojačava u starosti. Prema podacima istraživača, prvi simptomi javljaju se u 2. i 3. deceniji života, s najčešćim javljanjem u četvrtoj, pa do šeste decenije.
TL-receptor
TLR2
TLR2 je također označen kao CD282 (klaster diferencijacije 282).
Milan Mladenović
Angel's Breath
U ljeto 1994. godine Milan putuje u Brazil gdje sa dugogodišnjim prijateljem Mitrom Subotićem - Subom i nekoliko brazilskih muzičara snima album "Angel’s Breath" (Dah anđela). To je bila "neka vrsta psihodeličnog samba-roka s balkanskim uticajem". Nakon toga Milan odlazi u Pariz gdje radi spot za pjesmu "Crv".
TL-receptor
TLR3
TLR3 ne koristi put zavisan od MyD88. Njegov ligand je retrovirusna dvolančana RNK (dsRNK), koja aktivira TRIF ovisni signalni put. Da bi se istražila uloga ovog puta u reprogramiranju retrovirusa, pripremljene su tehnike skidanja TLR3 ili TRIF-a, a rezultati su pokazali da je samo TLR3 put potreban za potpunu indukciju ekspresije ciljnog gena vektorom ekspresije retrovirusa. Ova retrovirusna ekspresija četiri transkripcijska faktora (Oct4, Sox2, Klf4 i c-Myc; OSKM) indukuje prluripotentnost u somatskim ćelijama. Ovo je potkrijepljeno studijom, koja pokazuje da je efikasnost i količina ljudskog iPSC generiranja, korištenjem retrovirusnih vektora, smanjena rušenjem puta peptidnim inhibitorima ili shRNK nokdaunom TLR3 ili njegovog adapterskog proteina TRIF. Uzeto zajedno, stimulacija TLR3 uzrokuje velike promjene u remodeliranju hromatina i jedarnom reprogramiranju, a za ove promjene je potrebna aktivacija upalnih puteva, indukcija gena pluripotencije i stvaranje kolonija pluripotentnih matičnih ćelija izazvanih ljudima (iPSC)..
Reumatoidni artritis
Prvi opis bolesti dao je francuski liječnik Augustin Jacob Landré-Beauvais 1800. godine.
TL-receptor
TLR11
Kao što je gore navedeno, ljudske ćelije ne eksprimiraju TLR11, ali ćelije miševa to čine. TLR11 specifičan za miša prepoznaje uropatogene E. coli i apikompleksan parazit Toxoplasma gondii. Kod Toxoplasma njegov ligand je proteinski profilin i ligand za E. coli je flagelin. Flagelin iz enteropatogena Salmonella prepoznaje i TLR11. Kako je mišji TLR11 u stanju da efikasno prepozna Salmonelu, normalni miševi se ne inficiraju oralnim Salmonella typhi, što uzrokuje gastroenteritis koji se prenosi hranom i vodom i tifusnu groznicu kod ljudi. TLR11 deficitarni nokaut-miševi se, s druge strane, efikasno inficiraju. Kao rezultat, ovaj nokaut-miš može djelovati kao model bolesti tifusne groznice kod ljudi.
Milan Mladenović
Smrt
thumb|Grob Milana Mladenovića U augustu 1994. godine, nakon nastupa Ekatarine Velike na festivalu u Budvi, Milan je prebačen u bolnicu. Prije nego je album "Angel’s Breath" objavljen, Milan Mladenović umire od raka pankreasa, 5. novembra 1994. godine u Beogradu. Sahranjen je na Novom groblju u Beogradu, na parceli 114, grob 523B.
Priznanje
Tri ulice u gradovima bivših jugoslovenskih republika nose ime Milana Mladenovića. Najprije jedna ulica u Zemun Polju 2004. godine, od decembra 2007. godine u Zabjelu, predgrađu Podgorice, a u oktobru 2012. godine Mladenovićevu ulicu dobija i Zagreb. Građani Sarajeva, ljubitelji lika i djela frontmena benda Ekatarina Velika, Milana Mladenovića, pokrenuli su 20. septembra 2013. inicijativu da glavni grad BiH dobije ulicu koja će nositi njegovo ime.
TL-receptor
Sažetak poznatih sisarskih TLR-ova
Toll-liki receptori se vežu i aktiviraju različitim ligandima, koji se, pak, nalaze na različitim vrstama organizama ili struktura. Oni također imaju različite adaptere koji reaguju na aktivaciju i locirani su ponekad na površini ćelije, a ponekad na unutrašnjim odjeljcima ćelije. Nadalje, oni su izraženi različitim tipovima leukocita ili drugim tipovima ćelija:
Ligandi
Zbog specifičnosti toll-likih receptora (i drugih urođenih imunskih receptora) oni se ne mogu lahko promijeniti u toku evolucije, pa ovi receptori prepoznaju molekule koji su stalno povezane s prijetnjama (tj. patogenima ili ćelijskim stresom) i vrlo su specifični za ove prijetnje (tj. ne mogu se zamijeniti za samomolekule koji se normalno eksprimiraju u fiziološkim uvjetima). Smatra se da su molekuled povezani s patogenom koji ispunjavaju ovaj zahtjev kritični za funkciju patogena i da ih je teško promijeniti mutacijom; za njih se kaže da su evolucijski konzervirani. Donekle konzervirane karakteristike kod patogena uključuju bakterijske površine lipopolisaharide (LPS), lipoproteine, lipopeptide i lipoarabinomanane; proteini kao što je flagelin iz bakterijskih flagela, dvolančani RNK virusi ili nemetilirana CpG ostrva bakterijskih i virusnih DNK, kao i CpG ostrva koja se nalaze u promotorima eukariotske DNK; kao i neke druge RNK i DNK molekule. Za većinu TLR-ova, ligandna specifičnost prepoznavanja je sada utvrđena ciljanjem gena (takođe poznato kao "genski-nokout"), tehnika kojom se pojedinačni geni mogu selektivno izbrisati kod miševa.<ref.>
Endogeni ligandi
Stereotipni upalni odgovor izazvan aktivacijom toll-likih receptora podstaknuo je spekulacije da bi endogeni aktivatori toll-likih receptora mogli sudjelovati u autoimunskim bolestima. Sumnja se da se TLR vežu za molekule domaćina uključujući fibrinogen (uključen u zgrušavanje krvi), protein toplotnog šoka (HSP), HMGB1, komponente vanćelijskog matriksa i vlastitu DNK (normalno se razgrađuje nukleazama, ali pod upalnim i autoimunskim stanjima može formirati kompleks sa endogenim proteinima, postati otporan na ove nukleaze i dobiti pristup endosomskim TLR kao TLR7 ili TLR9). Ovi endogeni ligandi se obično proizvode kao rezultat nefiziološke ćelijske smrti.
Signalizacija
Vjeruje se da TLR funkcioniraju kao dimeri. Iako se čini da većina TLR funkcionira kao homodimer, TLR2 formira heterodimer s TLR1 ili TLR6, pri čemu svaki dimer ima različitu specifičnost liganda. TLR-ovi takođe mogu zavisiti od drugih koreceptora za punu osetljivost liganda, kao naprimer u slučaju da TLR4 prepoznaje LPS, što zahteva MD-2. Poznato je da CD14 i LPS-vezujući protein (LBP) olakšavaju prezentaciju LPS-a u MD-2. Skup endosomskih TLR-a koji se sastoji od TLR3, TLR7, TLR8 i TLR9 prepoznaje nukleinsku kiselinu izvedenu iz virusa, kao i endogene nukleinske kiseline u kontekstu patogenih događaja. Aktivacija ovih receptora dovodi do proizvodnje upalnih citokina, kao i interferona tipa I (interferon tip I) koji pomažu u borbi protiv virusne infekcije. Adapterski proteini i kinaze koje posreduju u TLR signalizaciji su također ciljane. Osim toga, nasumična mutageneza zametne linije sa ENU je korištena za dešifriranje TLR signalnih puteva. Kada se aktiviraju, TLR regrutuju molekule adaptera unutar citoplazme ćelija da propagiraju signal. Poznato je da su četiri molekule adaptera uključena u signalizaciju. Ovi proteini su poznati kao MyD88, TIRAP (takođe zvani Mal), TRIF i TRAM (molekula adaptera vezana za TRIF). TLR signalizacija podijeljena je na dva različita signalna puta, put zavisan od MyD88 i put zavisan od TRIF-a.
Put koji zavisi od MyD88
Odgovor ovisan o MyD88 javlja se pri dimerizaciji TLR-a i koristi ga svaki TLR, osim TLR3. Njegov primarni efekat je aktivacija NFκB i mitogen-aktivirana protein kinaza. Vezivanje liganda i konformaciona promena koja se javlja u receptoru regrutuje adapterski protein MyD88, član porodice TIR. MyD88 zatim regrutuje IRAK4, IRAK1 i IRAK2. IRAK kinaze zatim fosforiliziraju i aktiviraju protein TRAF6, koji zauzvrat poliubikvinira protein TAK1, kao i sam sebe da olakša vezivanje za IKK-β. Nakon vezivanja, TAK1 fosforilira IKK-β, koji zatim fosforilira IκB, uzrokujući njegovu degradaciju i omogućavajući NFκB da difundira u ćelijsko jedro i aktivira transkripciju i posljedičnu indukciju upalnih citokina. Zauzvrat, drugi TLR geni su ablairani kod miševa ciljanjem gena, uglavnom u laboratoriji Shizuo Akire i kolega. Vjeruje se da svaki TLR otkriva diskretnu kolekciju molekula – neke mikrobnog porijekla, a neke produkte oštećenja ćelija – i signalizira prisutnost infekcija. Biljne homologe "toll-a" otkrila je Pamela Ronald 1995. (riža XA21) i Thomas Boller, 2000. (Arabidopsis FLS2). Godine 2011. Beutler i Hoffmann su za svoj rad dobili Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu. Hoffmann i Akira dobili su Kanadsku međunarodnu nagradu Gairdner 2011. godine.
Apollo 11
Misija Apollo 11 je bila prva misija sa ljudskom posadom koja se spustila na Mjesec. To je bilo peti ljudski svemirski let Apollo programa, te treće putovanje čovjeka na Mjesec. Lansiranje se dogodilo 16. jula 1969. godine, sa komandirom Neilom Armstrongom, pilotom komandong modula Michaelom Collinsom i pilotom lunarnog modula Edwinom 'Buzz' Aldrinom. 20. jula, Armstrong i Aldrin postali su prvi ljudi koji su kročili na Mjesec, dok je Collins bio u orbiti iznad.
Misija je isunila cilj Predsjednika John F. Kennedya o "spuštanju na Mjesec i sigurnom povratku nazad na Zemlju prije kraja ove dekade", ili drugim riječima do kraja 1960tih. Mnogi smatraju slijetanje na Mjesec jednim od odlučujućih trenutaka u ljudskoj historiji.
Primarna posada
*Broj u zagradama pokazuje broj letova u svemir, uključujući i ovaj let.
Vehid Gunić
Vehid Gunić (Kozarac, 9. februar 1941 – Sarajevo, 29. april 2017), bio je bosanskohercegovački novinar.
Dugogodišnji je novinar, voditelj i urednik u Radio–televiziji Sarajevo, odnosno Radio–televiziji Bosne i Hercegovine. U Radio-televiziji Sarajevo prošao je sve faze novinarskog djelovanja; od gradskog reportera, dopisnika, specijalnog izvještača sa velikih svjetskih događaja (Moskva – Dan pobjede nad fašizmom, Los Angeles - Filmski festival i pripreme za Olimpijske igre, Sydney uoči Olimpijade i dr). Uređivao je radio-dnevnik, tv dnevnik, "godinu dana", "iz noći u noć", informativnu emisiju STUDIO 2 i dr. Bio je reporter, pa voditelj i urednik nekada kultne emisije "Znanje-imanje". Vodio je prvi veliki kviz Televizije Sarajevo "Olimpijski vremeplov" uoči XIV ZOI u Sarajevu. Uređivao je vikend program "Noćni džep", "Nedjeljom zajedno", zatim otvoreni (ratni) program TV BiH. Nakon rata uredio je i realizirao dvije velike serije putopisnih emisija "Rodna Bosno, daleko odosmo" i "Iz bisaga Vehida Gunića".
Televizijski gledaoci Vehida Gunića najviše pamte po kultnoj emisiji "Meraklije".
Ofsajd
Ofsajd je pravilo u više sportova koje ima namjeru da osigura kretanje igrača zajedno, kao članova tima
Prizivanje dodira
Prizivanje dodira je druga zbirka poezije bosanskohercegovačke pjesnikinje Nermine Omerbegović. Izdavač knjige je "Synopsis" Sarajevo-Zagreb, 2006. Knjiga je ilustrovana crtežima akademske grafičke dizajnerice iz Zagreba Jelene Korenčić.
Zbirka je podijeljena u pet odvojenih ciklusa sa nazivima "Bez namjere", "Čežnje", "Otkrivanja", "Varšava" i "Želja".
Dani Kulina bana
Dani Kulina bana je manifestacija koja se održava u Zenici u maju svake godine. Upravni odbor Fondacije «Kulin ban» sa sjedištem u Zenici odluku o ustanovljenju manifestacije je donio 8. decembra 2006. godine.
U okviru manifestacije se održavaju:
NGC 2140
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Maslinica
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Split.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Maslinica je imala 242 stanovnika.
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Donje Selo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Maslinica je imalo 69 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hrvatske televizijske stanice
Ovo je spisak svih televizijskih stanica na područiju Republike Hrvatske:
Komercijalne TV stanice (emituju za područje cijele Hrvatske)
Regionalne TV stanice (emituju za određeno veće teritorijalno područje, npr. županiju ili više županija)
Hrvoje Ištuk
Hrvoje Ištuk (Bugojno, 8. novembar 1935 – Sarajevo, 22. februar 2002) bio je jugoslavenski, bosanskohercegovački i hrvatski političar iz Bosne i Hercegovine.
Biografija
Studirao je u Sarajevu na Filozofskom fakultetu na odsjeku za jezik i književnost. Obnašao je visoke političke dužnosti. Bio je glavni direktor Radiotelevizije Sarajevo. Suosnivač Instituta za nacionalne odnose u Sarajevu. Predsjedavao je Savjetom Enciklopedije Jugoslavije za  SR Bosnu i Hercegovinu. Krajem 60-tih godina bio je direktor gimnazije u Bugojnu. Dobitnik je nagrade ZAVNOBIH-a 1982. godine. Priznanje se dodjeljivalo za "izuzetan stvaralački doprinos razvitku Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine". Obnašao je dužnost sekretara Predsjedništva Centralnog komiteta SR Bosne i Hercegovine u dva mandata. Bio je jedan od najbližih saradnika Branka Mikulića i član je Olimpijskog komiteta za organizaciju Zimskih Olimpijskih igara u Sarajevu 1984. godine. Član CK SKJ na 13. kongresu održanom od 25. do 28. juna 1986. godine u Beogradu. Zalagao se za jačanje političke pozicije SR Bosne i Hercegovine u SFRJ. Početkom 90-tih godina istakao je potrebu ubrzanja transformacije triju vladajućih nacionalnih stranaka "sve dotle dok se njihovi programi i praktični čini ne nađu u tački ne samo lojalnosti prema suverenitetu Bosne i Hercegovine, već i prema zaštiti i obrani tog suvereniteta. U njihovoj okrenutosti građanima Bosne i Hercegovine, interesima tih građana - ne amnestirajući, naravno i opozicione stranke - leži njihova i konkretna i historijska odgovornost za sudbinu države Bosne i Hercegovine." Dalje u slučaju da se političkim razgovorom ne može postići dogovor o poziciji Bosne i Hercegovine koja će biti istovjetna drugim republikama, Ištuk predlaže referendum, te smatra kako bi u svakom slučaju trebalo započeti stvaranje bosanskohercegovačke oružane sile, jer kako tad navodi "bez nje, objektivno, nema suverenosti ni poštivanja elementarnih normi pravne države". Povremeno je pisao članke početkom 90-tih za časopis "Bosanski pogledi" koji je pokrenuo bošnjački političar Adil Zulfikarpašić. U aprilu 1993. godine u Sarajevu je osnovana Hrvatska seljačka stranka BiH. Statut HSS-a BiH napisali su Hrvoje Ištuk, zatim visoki dužnosnik SDB-a BiH Jozo Jozić i pripadnik vojne sigurnosti Armije RBiH Stanko Slišković. 1995. godine bio je član Suda časti Bosanskohercegovačke paneuropske unije osnovane 27.11.1995. u Sarajevu. Bio je dugogodišnji član HKD "Napredak".
Djela
Napisao mnogo rasprava i članaka koje je objavljivao u časopisima i novinama Oslobođenje i BH Dani. Pisao je o jezičnoj politici, obrazovanju i izdavaštvu.
Vanja Muhović i Divanhana
Vanja Muhović & Divanhana su muzičari iz Sarajeva, Bosna i Hercegovina, posvećeni očuvanju bosanske tradicionalne pjesme sevdalinke.
Biografija
Vanja Muhović je završio Muzičku akademiju u Sarajevu na odsjeku za Muzikologiju/Etnomuzikologiju. Bavi se izučavanjem tradicionalne muzike Bosne i Hercegovine, te aplikativnom etnomuzikologijom, odnosno primjenom stečenih znanja i iskustava u okviru projekata koje promoviše. Trenutno pohađa postdiplomski studij na Muzičkoj Akademiji u Sarajevu.
Žanrovi
Muhović sa svojim pratećim bendom "Divanhana" izvodi gradsku tradicionalnu muziku Bosne i Hercegovine - sevdalinku, u melopoetskom obliku. Kao mladi ljudi koji žive u 21. vijeku, a koji su upoznati i sa ostalim muzičkim žanrovima, posebno sa world music, te klasičnom muzikom zapadne Evrope, sevdalinku izvode u novim aranžmanima koji su prihvatljivi i ljudima koji nisu upoznati sa muzikom Bosne i Hercegovine. Time ih svrstavaju u žanr world music-a. Vanja Muhović i "Divanhana", pored sevdalinke, izvode i etno muziku Balkana, također u novim aranžmanima.
Albumi
Vanja Muhović & Divanhana sarađivali su od oktobra 2009. godine. Njihov prvi album pod nazivom "Dert" snimljen je u februaru 2011. godine u Fattoria Musica studiju u Osnabrücku, Njemačka. Album je producirao Walter Quintus, jedan od najpoznatijih svjetskih muzičkih producenata. Kada je objavljen u maju 2011. godine, debitantski CD je ponudio neke tradicionalne pjesme Balkana koje nikada ranije nisu snimljene, niti predstavljene javnosti. Posebno se ističe saz, muzički instrument koji je u posljednjih nekoliko decenija malo prisutan u široj javnosti, a koji je na albumu svirao Vanja Muhović. Interpretacija sevdalinki samo uz pratnju saza je tradicijska praksa prisutna u Bosni i Hercegovini vijekovima i najbliža je onom što nazivamo izvornim načinom interpretacije sevdalinke.
Joseph Bonaparte
Josip Bonaparte (7. januar 1768 - 28. juli 1844) bio je stariji brat francuskog cara Napoleona Bonapartea, koji ga je postavio na prijestolja Napulja (1808. godine) i Španije (1813. godine).
Londonski Grand Prix 2011.
Londonski Grand Prix 2011. bio je 58. izdanje godišnjeg atletskog mitinga Londonski Grand Prix u Londonu i 12. stanica Dijamantne lige 2011.
Joseph Bonaparte
Porodica
Rođen je 7. januara 1768. godine u Corteu na Korzici, kao Giuseppe Buonaparte. Sin je Carla Buonapartea i Letizie Ramolino. Kao pravnik, političar i diplomat, služio je u Vijeću petstotina, te kao francuski ambasador u Rimu. Oženio je Julie Clary 1. augusta 1794. godine u Cuges-les-Pins. Par je imao dvoje djece, Zénaïde i Charlotte, a Joseph je imao još dvoje vanbračne djece sa Mariom Giluiom, groficom od Atrija. Zakonite kćerke pokušao je, bez uspjeha, postaviti na španski tron.
Vladavina
Napoleon mu je pravo dao vojnu kontrolu nad Napuljom, a zatim ga proglasio napuljskim kraljem. Dvije godine kasnije Napoleon je napuljskim kraljem proglasio Joakima Murata, muža svoje sestre, nakon što je Josipu osigurao španski tron.
Za vrijeme njegove vladavine u Španiji, osamostalila se kolonija Venecuela, prva u nizu latino-američkih država koje su se otcijepile od Španskog carstva. Nakon ovoga poraza Josip je abdicirao i vratio u Francusku.
Posljednje godine i smrt
Nakon smrti Napoleonovog sina, Napoleona II, bonapartisti su ga vidjeli kao legitimnog nasljednika francuskog carskog trona. Josip se nije nikada potrudio da sjedne na francuski tron; umjesto toga, preselio je u Sjedinjene Američke Države. Neko vrijeme je živio u New Yorku i New Jerseyu, da bi zatim odselio i umro u Firenci, 28. jula 1844.
IC 360
IC 360 je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Bik. Prvo otkriće je napravio Edward Emerson Barnard 6. decembra 1893. godine.
NGC 6580
NGC 6580 (također poznat kao MCG 4-43-12, PGC 61566 i UGC 11153) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 268 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,30 (102 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 7. augusta 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mrežna kartica
Mrežna kartica je dio koji se brine za komunikaciju računara preko računarske mreže.
Moderne matične ploče obično na sebi imaju integrisan mrežni čip i priključak, ali također postoje i mrežne kartice koje se ubacuju u PCI utor. Danas se rjeđe viđaju odvojene mrežne kartice, obično se uzima dodatna kartica (uz integrisanu) zbog mogućnosti priključivanja više mrežnih uređaja (npr. ADSL modem (Ethernet) i mrežni hub), iako neke matične ploče dolaze i sa dva čipa, odnosno priključka.
Danas postoje mrežne kartice u 10, 100, i 1000 Mbit/s (Gigabit) izvedbama, što označava propusnost podataka koju može podnijeti jedna mrežna kartica.
Sloboda (nagrada)
Nagrada Sloboda je tradicionalna nagrada koju Međunarodni centar za mir Sarajevo svake godine dodjeljuje osobama i institucijama za poseban doprinos razvoju humanizma, ljudskih prava i sloboda u BiH.
Lauerati 2006
Povodom 10. decembra, Međunarodnog dana ljudskih prava, direktor Međunarodnog centra za mir Ibrahim Spahić dodijelio je u Sarajevu tradicionalnu nagradu "Sloboda".
Utočište za ludake Seacliff
mini|250px Utočište za ludake Seacliff (en:Seacliff Lunatic Asylum), često samo Utočište Seacliff (en:Seacliff Asylum), kasnije Mentalna bolnica Seacliff (en:Seacliff Mental Hospital) je bila psihijatrijska bolnica u Seacliffu.
Kad je sagrađena, krajem 19. vijeka, bila je najveća zgrada na Novom Zelandu, poznata po dimenzijama i ekstarvagantnoj arhitekturi. Također bi mogla biti poznata i po grešci u projetu što je dovelo do rušenja dijela zgrade kao i po požaru, koji se desio 1942, tokom koga su izgorili drveni dijelovi zgrade i poginulo 39-oro ljudi.
Utočište je 32 kilometra sjeverno od Dunedina, blizu Palmerstona, na izolovanom dijelu obale unutar šume. Mjesto je danas podijeljeno između Truby King Recreation Reserve, gdje su sve historijske zgrade srušene i izletničkog hostela okruženog šumom koji je pripadao Utočištu i koji koristi neke od preostalih bolničkih zgrada.
Historija
Seacliff Asylum jedan je od najvažnijih djela Robert Lawsona, novozelandskog arhitekte iz 19. vijeka. Poznat po svojim dizajnima u u različitim stilovima uključujući i  Gothic Revival započeo je novo utočište 1874 i radio na njemu do 1884 kada je završen glavni blok.U to vrijeme to je bila najveća zgrada na Novom Zelandu.
Planiranje
Potreba za novim utočištem u oblasti Dunedina je nastala zbog ekspanzije grada za vrijeme zlatne groznice u Otagu i neadekvatnosti Mentalnog utočišta u Littlebourne-u (Littlebourne Mental Asylum). Provincijsko viječe je 1875. odlučilo da napravi novu zgradu u Brinn's Point-u, sjeverno od Port Chalmers-a. Početni radovi su počeli u gustoj šumi 1878. Direktor Geological Survey-a je kritkovao izbor mjesta jer je pretpostavljao da je padina nestabilna.
Rečeno je kasnije o zgradi i njenoj napuštenoj lokaciji:"U viktorijanskom dobu možda nisu htjeli da ludaci žive sa njima, ali su volili da ih odlično udome".
Utočištu je kasnije dodavano, kako je transformisano u farmu, dosta novih drvenih zgrada. Osoblje je živilo u posebnom smještaju blizu odjeljenja i bili su u stanju da se socijalizuju u obližnjem Dunedinu.
Greške
Problemi u konstrukciji su počeli da se pojavljuju i prije nego što je zgrada završena. 1887, tri godine nakon otvaranja glavnog bloka, došlo do klizanja zemljišta koje je pogodilo privremenu zgradu. Glavni blok je opstao do 1959. kad srušen zbog daljeg klizanja zemljišta.
Tretman
Tretman pacijenata u Seacliffu bilo da su stvarno ludi, mentalno retardirani ili držani u instituciji za ono što bi danas rekli malo ,,drugačiji" je često bio loš i vrlo okrutan. Jenet Frame poznati novozelandski pisac, žena koja je bila u mnogo mentalnih utočišta i držana u Utočištu 1940-tih je imala pogrešnu dijagnozu kao šizofrenična. U autobiografije je rekla:
Martin Van Buren
Martin Van Buren, poznat i po nadimku Old Kinderhook, bio je američki političar, poznat po tome što je bio 8. predsjednik Sjedinjenih Američkih Država.
Van Buren je prvi predsjednik koji se rodio kao američki državljanin i jedini kome engleski nije bio maternji. U njegovom rodnom mjestu Kinderhook, kao i u familiji lokalnog gostioničara gdje je odrastao, govorio se nizozemski.
Utočište za ludake Seacliff
Tretman
Frame je opisivala i kako su drugi pacijenti tučeni za mokrenje u kreve, i da su svi pacijenti bili skloni bijegu iz institucije. Ona je izbjegla lobotomiju samo zbog činjenice da je postigla javni uspjeh (dobila je književnu nagradu dok je bila u instituciji). Drugi nisu bili tako sretni, nad njima su vršene varvarske operacije kao ,,aseksualizacija" (uklanjanje jajovoda, jajnika i klitorisa) Annemarie Anon, što se u to doba smatralo ,,uspješnim" tretmanom. Elektrokonvulzivna terapija je tad također puno upotrebljavana, a danas je sporna.
Martin Van Buren
Biografija
Nakon što se školovao u lokalnoj školi, godine 1796. Van Buren odlazi u New York studirati pravo. Studij je završio 1802, a sljedeće godine primljen je u lokalnu advokatsku komoru.
Utočište za ludake Seacliff
Tretman
Seacliff je također i mjesto nekih pozitivnih pomaka u bolničkom tretmanu psihijatrijskih pacijenata. Za njih je zaslužan upravnik Trubi King, poznati medicinski reformator koji je 1889. postao upravnik i držao mjesto upravnika narednih 30 godina. Zaslužan je i za pretvaranje zatvora u efikasnu farmu.
Martin Van Buren
Biografija
Van Buren se kao advokat obogatio i stekao dovoljno poznanstava da bi se počeo baviti politikom. 1808. imenovan je za upravnika okruga Columbia u državi New York, a od 1813. do 1821. bio je član Senata države New York.
1821. Van Buren je izabran u Senat. Tamo se s vremenom počeo povezivati s frakcijom Demokratsko-republikanske stranke vezanom uz budućeg predsjednika Andrewa Jacksona. 1829. izabran je za guvernera države New York, ali je na tu funkciju odmah podnio ostavku kako bi postao državni sekretar u prvoj Jacksonovoj administraciji.
Utočište za ludake Seacliff
Tretman
Sestre kojesu radile u bolnici u godinama poslije njene operacije opisuju situaciju manje kritično nego Janet Frame, primjećujući da mnogi pacijenti Seacliffa tokom 1940-ih, ne bi bili zatvoreni danas i da je atmosfera bila kao u velikoj radnoj zajednici. Pacijeti koji su bili radno sposobni su zamoljeni da pomognu u raznim dužnostima, djelimično zbog nedostatka osoblja u ratnim godinama. Čak i pacijetni smatrani opasnim su imali neke slobode, kao što je dozvola mu[kacima da idu u riblov. Također bi trebalo primijetiti da je nevjerovatno da je jedino zbog njihovog zadovoljstva Truby King imao biznis sa ribom povezan sa Utočištem u blizini Karitane.
Martin Van Buren
Biografija
1832. na prvoj konvenciji Demokratske stranke izabran je za potpredsjedničkog kandidata, te je preuzeo tu funkciju nakon Jacksonove izborne pobjede.
Utočište za ludake Seacliff
Požar
Pošto je požar primijećen, bolnički vatrogasci su pokušali da ugase požar vodom sa obližnjeg hidranta, dok su dvije žene bile spašene iz soba koje nisu imale zaključane kapke na prozorima. Požar je bio tako jak i poslije jednog sata, odjeljenje je bilo pretvoreno u pepeo. Vatra se nije proširila na druge zgrade. Za sve pacijente koji su ostali u odjeljenju 5 se smata da su umrli od gušenja dimom.
Martin Van Buren
Biografija
Iako Van Buren, kao Njujorčanin i zbog nejasnih stavova prema ropstvu, nije bio popularan na Jugu, relativno je lahko osigurao demokratsku nominaciju 1836. zahvaljujući Jacksonovoj podršci. Protiv sebe je imao čak tri kandidata nove opozicijske stranke Vigovaca - koji su se nadali da Van Buren neće uspjeti osvojiti većinu elektora, te da će, slično kao i 1824, o predsjedniku odlučivati Kongres. Međutim, zahvaljujući Jacksonovoj harizmi te izvrsno organiziranoj demokratskoj partijskoj mašineriji, Van Buren je glatko izabran na predsjedničku dužnost.
Ubrzo se pokazalo kako Van Buren - iako spretan partijski političar i manipulator - nema harizmu niti državničke sposobnosti svog slavnog prethodnika. SAD je 1837. pogodila velika ekonomska kriza, a ispostavilo se da federalna vlada ne raspolaže ovlastima niti instrumentima kako bi je suzbila. Iste je godine Van Buren stekao veliku nepopularnost.
Utočište za ludake Seacliff
Požar
Istraga o požaru je kritikovala nedostatak medicinskih sestara, ali je hvalila vatrogasce za hrabru i brzu akciju, uključujući brzu evakuaciju pacijenata iz obližnjih zgrada. Primijećen je i kritični nedostatak automatskih sistema za zalivanje (kojih je bilo u drugim dijelovima institucije) i preporučena instalacija u svim psihijatrijskim institucijama. Uzrok požara nije pronađen, a pretpostavlja se da se radi o kratkom spoju uzrokovanom pomjeranjem temelja. To je bila največa nesreća na Novom Zelandu sve do nesreće u Ballantyne's store u Christchurch-u, pet godina posle.
Palilula
Palilula je jedna od gradskih općina grada Beograda, Srbija.
Utočište za ludake Seacliff
Posledice
Najviše zboj klizanja tla koje je pogađalo mnoge zgrade, bolničke funkcije Seacliffa su progresivno premještane na Cherry Farm, dok je bolnica radila sve do 1973. Bolničko imanje je podijeljeno i zemlja oko originalne zgrade je postala Truby King Recreation Reserve u vlasništvu grada Dunedina od 1991. Oko 80% imanja je gusto pošumljeno i zove se ,,Očaravajuća šuma" (,,Enchanted Forest")'. Poslednja preostala zgrada u šumi je srušena zbog grešaka u projektu 1992, poslije propale inicijative da se napravi muzej transporta.
Martin Van Buren
Biografija
Iako je 1840. godine, zahvaljujući svojoj partijskoj mašineriji, lahko izabran za demokratskog predsjedničkog kandidata, većina glasača opredijelila se za vigovskog kandidata Williama Henryja Harrisona.
Palilula
Geografija
Opština Palilula se prostire se na obalama rijeke Dunava i zauzima površinu od 44.661 hektara.
Utočište za ludake Seacliff
Posledice
Ostatak imanje bolničkih zgrada je privatan i poznat kao Asylum Backpackers / Asylum Lodge.
Martin Van Buren
Biografija
Van Buren se nastojao vratiti u Bijelu kuću, ali je pokušaj da to učini 1844. godine zaustavljen već na samoj demokratskoj konvenciji. Četiri godine kasnije uspio je dobiti nominaciju abolicionističke Stranke slobodnog tla, ali nije dobio nijedan glas u elektorskom kolegiju.
Palilula
Historija
Palilula, kao beogradska gradska općina, postoji od 1957. godine. Naziv Palilula je nastao još u vrijeme vladavine Osmanlija kada je, zbog opasnosti od požara, u varoši bilo zabranjeno pušenje i bilo kakva upotreba duhana na ulicama. Oni koji nisu mogli bez lule, da bi je zapalili, morali su da idu van gradskih zidina. Jedno od mjesta gdje se odlazilo na pušenje je bila i današnja Palilula.
Stanovništvo
Prema podacima iz 2002. godine, u općini Palilula živi oko 155.000 stanovnika.
Martin Van Buren
Biografija
Nakon toga je skoro u potpunosti nestao iz politike, iako je 1860. pokušao spriječiti izbor Abrahama Lincolna za predsjednika, smatrajući da bi to dovelo do secesije južnih država i razbijanja američke Unije. Međutim, kad je Lincoln izabran, principijelno je podržao njegovu politiku usmjerenu prema očuvanju jedinstva zemlje.
Filmografija Alfreda Hitchcocka
DVD-kolekcije
Mnoge produkcijeks kompanije izdale su razne Hitchcockove DVD-kolekcije. Najpoznatije je izdanje Universal Studiosa, koji je u oktobru 2005. izdao Alfred Hitchcock Masterpiece Collection.
NGC 439
NGC 439 (također poznat kao ESO 412-18, MCG -5-4-15 i PGC 4423) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 267 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 2,50 (194 hiljade sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (116 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3629
NGC 3629 (također poznat kao MCG 5-27-58, PGC 34719 i UGC 6352) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 69 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 2,30 (46 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (32 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 949
IC 949 (također poznat kao IRAS 13499+2246, MCG 4-33-15, PGC 49265 i UGC 8777) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 383 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,10 (123 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Truman Henry Safford 14. maja 1866. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Plazenica
Plazenica je planina u općini Donji Vakuf, Bosna i Hercegovina. Ima nadmorsku visinu od 1765 m.
Kumrovec
mini|280px|Kumrovec, dobrodošlica Kumrovec je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Krapinsko-zagorskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Klanjec.
Općina Kumrovec
Napomena: Nastala iz stare općine Klanjec.
Saharov (nagrada)
Saharov nagrada je nagrada koju Evropski parlament dodeljuje pojedincima i organizacijama od decembra 1985. godine Nagrada nosi ime po ruskom fizičaru i borcu za ljudska prava, Andreju Saharovu. Dodjela nagrada se održava 10. decembra, na dan kada je Organizacija ujedinjenih naroda usvojila Deklaraciju o zaštiti ljudskih prava i sloboda. Nagrada iznosi 50.000 eura.
IC 361
IC 361 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Prvo otkriće je napravio William Frederick Denning 11. februara 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vitača
Vitača, bosanska kraljica, je bila prva od tri supruge kralja Stjepana Ostoje.
Vitača se udala za vanbračnog sina kralja Tvrtka I još prije njegovog izbora za kralja. Nije poznato jesu li imali djece, pa i ako jesu, ona se ne spominju.
Godine 1398. Vitačin suprug je bio izabran za kralja, što je nju učinilo kraljicom. Međutim, zbog činjenice da nije bila u srodstvu s plemstvom i stoga nije bila korisna za stvaranje alijansi s moćnim plemićima, brak s Vitačom nije bio od koristi Ostoji. Kraljica Vitača se već u septembru 1399. godine u Dubrovniku spominje kao bivša supruga bosanskog kralja. Nedugo nakon razvoda od Vitače, Ostoja ženi Kujavu Radenović, koja će šesnaest godina poslije doživjeti istu sudbinu.
Dvorac Feštetić
mini|200px|Zimska idila dvorca Feštetić (pogled s južne strane) Feštetić, dvorac (kaštel), nalazi se u naselju Pribislavec kraj Čakovca, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
U vrijeme Zrinskih ovaj je zamak bio okružen baštom i avlijom. Kasnije se u historijskim izvorima pominje da je u sklopu imanja postojala kapela te dvije pokrajnje zgrade. Današnji izgled dvorac je dobio sredinom 19. vijeka, kada ga je u neogotičkom stilu renovirao grof Juraj Feštetić. Izgrađen je od klesanog kamena, s bogato ukrašenim neogotičkim arhitektonskim elementima, posebno vijencima i dovratnicima.
Do 1923. godine u dvorcu je boravio grof Eugen Feštetić, a onda ga je, zajedno s cijelim imanjem, odlučio prodati. Od tada je objekt služio za smještaj raznih državnih funkcionara, oficira, pa čak i djece ratnih izbjeglica. Nakon drugog svjetskog rata u njega se smjestila lokalna osnovna škola, koja ga koristi i danas.
Iako je više puta stradao u ratnim vihorima, bio opljačkan i devastiran, pa čak i zapaljen, dvorac Feštetić uvijek je obnavljan. Danas je u relativno dobrom stanju, te je po mnogima najljepši i najromantičniji od svih dvoraca u Međimurju.
Unutarćelijski prostor
Unutarćelijski prostor je ćelijski prostor unutar plazmamembrane. Sadrži oko dvije trećine TBW (vode) i ćelijske organele. Do rupture ćelije može doći ako unutarćelijski prostor postane dehidriran, ili ako se dogodi suprotno, kada postane previše naduvan. Stoga je važno da ćelijska tekućina ostane u optimalnoj količini.
Geto
Geto je prostor na kome žive ljudi na osnovu određene rasne ili etničke pripadnosti. Historijski gledano, geto je prostor u Veneciji u Italiji na kojem su židovi tjerani da žive, i koji se zvao Venecijanski geto. U Drugom svjetskom ratu, Nijemci su popularizovali getoe, nakon što su u gotovo čitavoj Evropi poslije buržoaske revolucije bili likvidirani.
NLRP5
NLRP5, skraćeno od NOD-u sličan receptor  pirinskog domena sa proteinom 5, je unutarćelijski protein koji ima ulogu u ranoj embriogenezi. To jest protein koji je kod ljudi kodiran genom NLRP5 sa q kraka hromosoma 19. NLRP5 je također poznat kao NACHT, LRR i PYD domeni koji sadrže protein 5 (NALP5), homolog mater proteina (MATER), PYPAF8, PAN11 i CLR19.8, i jedan je od od 14 pirinskih domena koji sadrže članove porodice NOD-sličnih citoplazmatskih receptora poznatih i sisarima.
Geto
U novije vrijeme riječ se koristi da opiše dijelove velikih gradova u kojima živi određena rasna ili etnička grupa. Najpoznatija su svakako crnačka geta u velikim američkim gradovima.
NLRP5
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.200 aminokiselina, a molekulska težina   134.342 Da.
Bajonet
mini|200p|[[OKC-3S - Bajonet američkih marinaca]] Bajonet (od franc. baïonnette) je nož ili bodež koji se kači na cijev puške. Dobio je naziv po francuskom gradu Bayonne. Prikačen na pušku služi umjesto starinskog koplja, a inače se nosi o pasu, kada može služiti kao običan nož.
Historija
Bajonet je prvi put upotrijebljen u 17. vijeku u Francuskom gradu Bayonneu, od strane seljaka koji su na svoje ručno rađene puške stavljali noževe, kako bi im iste mogle poslužiti kao koplje kada im ponestane municije sa kojom su bili u deficitu. Prvi put je zvanično predstavljen u Francuskoj armiji od strane generala Jean Martineta.
Tastatura
mini|desno|500p|QWERTY raspored tipki Tastatura je ulazni uređaj pomoću kojeg upravljamo računarom, te unosimo znakove i tekst.
Iako današnje tastature sadrže 104 tipke, one mogu izvesti mnogo više znakova i funkcija kombiniranjem postojećih da bi se dobio neki znak ili ostvarila neka naredba. Neke tipke uopće i ne proizvode neki znak, nego služe kao tipke pomoću kojih dobijamo druge znakove i operacije (npr. Ctrl ili Alt).
Vrste tastatura
Postoji više vrsta tastatura odnosno rasporeda tipki na tastaturi. Najviše korišten je QWERTY raspored (U Bosni i Hercegovini se koristi QWERTZ, dok imamo i francuski AZERTY raspored te mnoge druge) koji se koriste većinom u Americi i Evropi, kao i ostatku svijeta, dok postoje i posebne vrste tastatura namijenjene za arapski, kineski, grčki ili neki drugi alfabet. Većina današnjih tastatura sadrži tipke sa slovima, numeričke, funkcijske i kontrolne tipke.
Kako tastatura radi?
mini|desno|220p|Unutrašnjost tastature i njena matrica Unutar tastature se nalazi matrica na kojoj su poredani gumeni svodovi na kojima se konačno nalaze tipke. Kada je neka tipka pritisnuta ona dodiruje matricu koja potom šalje signal (u zavisnosti koju tipku smo pritisnuli) koji se dekodira pomoću procesora što se nalazi u tastaturi. Kada se utvrdi koji je signal u pitanju on se šalje putem kabla (koji je priključen na matičnu ploču) na računar. Konačno, operativni sistem prihvaća taj dekodirani signal i to je završni čin, tada vidimo rezultat. Sve ovo se, naravno, događa jako brzo te skoro nikad nema kašnjenja u prijenosu signala sa tastature na računar.
Hrvatska radiotelevizija
Hrvatska radiotelevizija (HRT) jest nacionalna televizija Hrvatske. Kao datum osnivanja uzima se 15. maj 1926, kada je osnovan Radio Zagreb (današnji Hrvatski radio), dok je Televizija Zagreb (današnji HRT) s emitiranjem počela 15. maja 1956. Sjedište HRT-a se nalazi u Zagrebu.
Poslije 1945. Radio Zagreb, a zatim i RTV Zagreb bili su članovi tadašnje Eurovizije (Evropske radiodifuzijske unije) kao dijelovi Jugoslavenske radiotelevizije, a nakon međunarodnog priznanja Hrvatske i primanja u Ujedinjene nacije, HRT je 1. januara 1993. postao punopravan član Evropske radiodifuzijske unije.
Generalni direktori
mini|desno||180px|Antun Vrdoljak
NGC 6581
NGC 6581 (također poznat kao IC 1280, MCG 4-43-10 i PGC 61549) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 205 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,40 (24 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (24 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 1. jula 1870. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5122
NGC 5122 (također poznat kao MCG -2-34-43 i PGC 46848) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 129 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,90 (34 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (11 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 24. aprila 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Juglandaceae
Juglandaceae je biljna porodica  oraha iz reda Fagales, koja imenovana po tipskom rodu Juglans ili orah, što je skraćeno od Jovis (Jupiter) i glans (žlijezda), odnosno, <tt>Jupiterov žir</tt>. Osim oraga, u ovoj porodici i rodovi Platycarya, Carya, Pterocarya), Rhoiptelea, Oreomunnea, Engelhardia, Cyclocarya i Alfaroa.
Orasi su rašireno pretežno po Americi i Aziji, a jedina autohtona vrsta je obični ili pitomi orah Juglans regia, sa jestivim plodom. Drvo vrste J. regia cijenjeno je i u stolarstvu, zbog čega se i plantažno uzgaja.
Američki crni orah (Juglans nigra) ima deblo promjera do dva metra, sivocrnu koru, koja je uzduž duboko izbrazdana. U prave orahe spada i sivi orah Juglans cinerea, rasprostranjen na sjeveroistoku Sjeverne Amerike, koji se često uzgaja kao ukrasna biljka, koja može narasti u visinu i do 30 metara.
Poznate vrste ostalih rodova su obična karija (Carya ovata) iz istočne Sjeverne Amedrike, sa ukusnim i jestivim plodovima, a stablo mu naraste do 40 metara. Kavkaska vrsta može izrasti do 30 metara visine; široke je krošnje ali plitkog korijena.
NGC 440
NGC 440 (također poznat kao ESO 113-25 i PGC 4361) je galaksija koja je udaljena oko 230 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Tukan. Najveći prečnik je 1,20 (80 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sjeverozapad
mini|250p|desno|Ruža kompasa sa označenim sjeverozapadom
NACHT domen
NACHT domen je evolucijski konzervirani proteinski domen. Ovaj NTPazni domen nalazi se u apoptoznim proteinima kao i u onima koji su uključeni u transkripciju MHC. Njegovo ime odražava neke od proteina koji ga sadrže: NAIP (apoptoza porodice NLP inhibitor proteina), CIITA (tj. C2TA ili aktivator transkripcije MHC klase II), HET-E (protein lokusa nekompatibilnosti iz Podospora anserina) i TEP1 (tj. TP1 ili protein povezan s telomerazom). NACHT domen sadrži 300 do 400 aminokiselina. To je predviđeni nukleozid-tifosfatazni (NTPazni) domen, koji se nalazi u životinjskim, gljivičnim i bakterijskim proteinima. Nalazi se u vezi sa drugim domenima, kao što su CARD domen, pirinski domen , domen HEAT ponavljanja , WD40 ponavljanje , ponavljanje bogato leucinom (LRR) ili BIR ponavljanje. NACHT domen se sastoji od sedam različitih konzerviranih motiva, uključujući P-petlju specifičnu za ATP/GTPazu, Mg2+-vezno mjesto (Walkeovir A i B motivi) i još pet specifičnih motiva. Jedinstvene karakteristike NACHT domena uključuju prevalenciju 'sićušnih' ostataka (glicin, alanin ili [[serin) direktno C-terminalnog aspartata koji koordinira Mg2+ u Walkerovom B motivu, umjesto drugog kiselog ostatka koji prevladava u drugim NTPazama. Drugi kiseli ostatak se tipski nalazi u proteinima koji sadrže dva NACHT položaja nizvodno. Nadalje, distalni motiv VII sadrži konzervirani obrazac polarnih, aromatskih i hidrofobnih ostataka koji se ne vidi ni u jednoj drugoj porodici NTPaza.
Sjeverozapad
Sjeverozapad je jedna od sporednih strana svijeta. Nalazi se tačno na polovini između sjevera i zapada na kompasu. Tačno je na suprotnoj strani od jugoistoka.
NACHT domen
Primjeri
Ljudski proteini koji sadrže ovaj domen uključuju::
Sjeverozapad
Sjeveroistok se označava sa 315°, a na kartama i kompasu je najčešće engleska oznaka NW, od engleskog northwest, a bosanska ekvivalentna oznaka je SZ
Danica (srpski časopis)
Danica je bio desetodnevni književni časopis srpskog romantizma. List je naslovljen kao Danica - list za zabavu i književnost. Prvi broj je izašao je u Novom Sadu 20. februara 1860. koji je štampan po tzv. Vukovom pravopisu, pravopisu Vuka Stefanovića Karadžića Danica je izlazila do 20. augusta 1872, s prekidom od augusta 1871. do maja 1872.
Historija
Pokretač i urednik do augusta 1871, bio je pravnik, publicist i književnik Đorđe Popović, koji je po imenu časopisa dobio ime Daničar. Posljednjih devet brojeva 31. maja - 20. augusta 1872. uredio je Đorđe Rajković. Danica je imala značajnu ulogu u razvoju nacionalnog i umjetničkog realizma (naročito poetskog izraza) i okupljanju i organizovnju Ujedinjene omladine srpske (1866.). U časopisu su surađivali Jakov Ignjatović, Đura Jakšić, Jovan Jovanović Zmaj, Laza Kostić, Vladislav Kaćanski, Jovan Ilić, Ljubomir Nenadović i drugi.