cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
New York Knicks
Šampionske godine
Poslije prve titule Knicksi su krenuli s uspješnim nizom: najprije finale konferencije i poraz od Baltimore Bulletsa, potom (uz pojačanje, Earla Monroea) NBA finale i poraz od Lakersa. Godine 1972. ponovo su igrali protiv Lakersa u finalu, ali su ovog puta Knicksi bili uspješniji i osvojili drugu NBA titulu. Još jedna uspješna sezona i konferencijsko finale ostvarena je 1973, ali su izgubili od Celticsa u pet utakmica.
Iste godine Reed je najavio oproštaj od košarke, nakon čega klub pada u prosječnost.
Ewingova era
U sljedećih nekoliko sezona, i kad bi uspjeli ući u završnicu, ispadali su u prvom ili drugom krugu.
Od 1988 do 1993. redovno su nastupali u završnicama, a čak četiri puta ispadali od Bullsa (posljednje godine u finalu konferencije).
Odlaskom Jordana iz Bullsa Knicksima se ukazala prilika za osvajanje konferencijske titule i odlazak u NBA finale 1994. Uspjeli su, ali su izgubili u sedam utakmica od Houston Rocketsa.
U sedmoj, odlučujućoj utakmici podbacio je jedan od najvažnijih igrača, John Starks. Pogodio je samo dva šuta od 18 pokušaja, ali ga trener Pat Riley ipak nije mijenjao iako je na klupi imao dobrih šutera.
Sljedeće 4 sezone redovno su ispadali u drugom krugu doigravanja.
U skraćenoj sezoni 1998/99 (zbog štrajka igrača) postali su prva ekipa koja je kao osmoplasirana u konferenciji došla do NBA-finala. Izgubili su 4-1 od San Antonio Spursa.
Godine 2000. izgubili su konferencijsko finale, nakon čega je Ewing napustio Knickse.
Loša uprava
Knicksi su se kupovinom preplaćenih igrača, lošim razmjenama igrača i pogrešnim izborima igrača na draftu doveli do jako slabih rezultata i enormnog trošenja novca.
Kao primjer loše uprave može se navesti sezona 2005/06, gdje je klub za prekoračenje platnog limita platio kaznu više od 60 miliona dolara.
Iako su godinama trošili najviše novca u ligi, od 2002. do 2006. samo su jednom ušli u doigravanje i ispali u prvom krugu.
Zaslužni pojedinci
=== Povučeni brojevi === Napomene:
Treneri u Kući slavnih
Napomene:
Royal Air Force
Royal Air Force (oficijalna skraćenica RAF) označava zračne snage Velike Britanije.
Australija, Novi Zeland i Kanada također svoje zračne snage nazivaju Royal Air Force (Royal Australian Air Force RAAF, Royal New Zeeland Air Force RNZAF i Royal Canadian Air Force RCAF).
Potirna
Potirna je naseljeno mjesto u sastavu općine Blato, na ostrvu Korčuli, Dubrovačko-neretvanska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Korčula.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Potirna je imala 48 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. podaci su sadržani u naselju Vela Luka (općina Vela Luka), a 1869. u naselju Blato. Od 1880. do 1900. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Potirna je imalo 14 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Unicode
thumb|right|180px|Unicode logo.
Biofizika
Biološka fizika ili biofizika, je fizika žive materije, na svim nivoima: molekularnom, ćelijskom i nadćelijskom, uključujući biosferu u cjelini. Nastala je na kontaktu biologije, fizike, fizičke hemije i matematike. Pošto proučava žive organizme na različitim nivoima organizovanosti, biofizika je pretežno biološka nauka, ali u punoj mjeri koristi univerzalni karakter osnovnih fizičkih zakona i strogost matematičkih rješenja. Cilj biofizike je, dakle, zasnivanje teorijske biologije, korištenjem zakona fizike i metodologije prirodnih nauka.
Unicode
Unicode je računarski i industrijski standard za konzistentno kodiranje, reprezentaciju i manipuliranje teksta.
Biofizika
Specifičnost žive materije se prvo ispoljava na molekularnom nivou organizacije živog svijeta. Savremena etapa razvoja biofizike je u suštini otpočela sa otkrićem prostorne strukture proteina (Linus Pauling), zatim otkrićem poznate "spirale života" James D. Watsona i Francis Cricka, tj. dvostruke spirale DNK. Dosljedna primjena fizičkih metoda i predstava pri izučavanju nadmolekularnih struktura živog svijeta, dovela je i do otkrića jonske prirode bioelektričnih pojava (Alan Hodgkin, Andrew Huxley). Pokazalo se da ključnu ulogu imaju membrane, i u spoju sa membranama, oksidacije sa fosforilovanjem – osnovnom energosprežnom funkcijom mitohondrija, bakterija i drugih bioloških čestica.
Osnovna su tri pravca u biofizičkim istraživanjima : molekularna biofizika, biofizika ćelije i biofizika složenih sistema.
Naučna polja u okviru kojih se izučava biofizika:
Pioneer 11
250px|mini|Ilustracija prolaska Pioneera 11 pored Saturna mini|200px|desno| Osnovne informacije o životu sa Zemlje-plakat koji Pioneer nosi Pioneer 11 je svemirska letjelica lansirana 5. aprila 1973. za istraživanje Sunčevog sistema. Nakon što je fotografisala Jupiter nastavila je putovati prema Saturnu. Pioneer 11 je prva letjelica koja je posjetila Saturn, što je ostvarila 30. septembra 1979. godine. Letjelica danas putuje prema zvijezdi Lambda (λ) Orla. Posljednji kontakt sa letjelicom bio je u decembru 1995. godine. Od svih letjelica koje napuštaju Sunčev sistem, Pioneer 11 je najsporija, i do svog će cilja doći tek za 4 miliona godina.
IC 2182
IC 2182 (također poznat kao PGC 1575387) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 574 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Najveći prečnik je 0,50 (84 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (84 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 7. februara 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2370
NGC 2370 (također poznat kao IRAS 07220+2352, MCG 4-18-15, PGC 20955 i UGC 3835) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 253 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Najveći prečnik je 0,80 (59 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 10. novembra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Papa Aleksandar III
Papa Aleksandar III (Rođen kao Rolando Siena; 1110. - 30. augusta 1181.) je bio rimski papa od 7. septembra 1159. godine do svoje smrti 1181. godine. Izdao je papinsku bulu Manifestis Probatum, 23. maja 1179. godine, proglasivši Alfonsa I kraljem Portugala, priznajući time Portugal kao nezavisnu i suverenu kraljevinu. Također je postavio kamen temeljac za čuvenu katedralu Notre-Dame de Paris.
Rani život i karijera
Papa Aleksandar III je rođen u Sieni 1110. godine. Od 14. stoljeća spominje se kao član aristokratske porodice Bandinelli iako to nije dokazano. Robert Torigni navodi da je studirao u Bologni gdje je postao doktor crkvenog prava i teolog. U oktobru 1150. godine papa Eugen III ga je proglasio za đakona, a kasnije za kardinala Bazilike svetog Kozma i Damijana. Godine 1153. postaje papin savjetnik i vođa kardinala koji su bili protiv njemačkog cara Fridrika I Barbarose. On je po ugovoru iz Beneventa, obnovio mirne odnose između Rima i Kraljevine Sicilije.
7. septembra 1159. izabran je za nasljednika pape Hadrijana IV većinom glasova. Ostali kardinali su glasali za svećenika Oktavijana koji je postao protupapa Viktor IV (1159–1164). Ovaj protupapa kao i njegovi nasljednici su imali carsku podršku, ali nakon poraza kod Legnana (1176), Barbarossa je konačno priznao Aleksandra III za papu.
Aleksandar III je bio primoran dva puta da ode iz Rima. Prvi put u periodu od 1162-1165 kada je bio u Francuskoj, a drugi put 1167-1178 kada je živio u gradovima Gaeta, Benevento, Anagni, i Venecija.
Papa Aleksandar III je bio prvi papa koji je obraćao pažnju na misionarski rad istočno od Baltičkog mora.
714.
Godina 714. (DCCXIV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 714. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ajet
Ajet (, množina ) je arapski izraz koji označava Božiji znak ili čudo. Međutim, terminološki gledano, ajet se obično koristi za jednu od 6236 Kur'anskih stavki, dijelova od kojih se sastoje sure. U tom pogledu, ajet predstavlja jedan niz ili cjelinu unutar sure a zadnja riječ u ajetu predstavlja razdjelnicu od drugih ajeta sure. Muslimani vjeruju da je svaki ajet u Kur'anu Allahova riječ.
Centralizacija
Centralizacija predstavlja usredotočenje poslova na nekom središnjem mjestu. Centralizacija označava takvu vrstu organizacije kojom se rukovođenje i upravljanje nekim poslom ili čitavim preduzećem usredotočuje na vrhu hijerarhijski utvrđene organizacione strukture. Svako mjesto na ljestvici ima tačno utvrđene zadatke pa su niža rukovodeća mjesta podređena višim, a viša najvišim. Od njih potiče inicijativa i poticaj za rad, ali oni primaju i punu odgovornost za uspješnost poslovanja.
Ajet
Obično se na kraju svakog Kur'anskog ajeta nalazi broj (ajeta) i simbol, ۝۝ koji označava kraj ajeta (njegov unikod je U+06DD) i istovremeno se koristi za kraj sure.
Centralizacija
U politici se pod centralizacijom podrazumijeva koncentracija svih ovlasti na jedno mjesto.
Ajet
Kako su sure podijeljene na mekanske i medinske, tako i između ajeta koji su objavljivani u ova dva grada postoje razlike i jasne karakteristike koje ih čine specifičnim.
Grčki jezik
Grčki (na grčkom, Ελληνικά, fon. ellinika – "helenski") je indoevropski jezik sa pisanom historijom od 3.500 godina. Danas ga govori 12 miliona ljudi u Grčkoj, bivšoj Jugoslaviji (posebno u Makedoniji), Albaniji i Turskoj.
Porijeklo
Postoji mnogo teorija o nastanku grčkog jezika. Jedna od njih govori da je nastao migracijom proto-grčkog stanovništva u današnju Grčku, što datira između 3200. i 1900. p. n. e. Druga smatra da je jezik evoluirao iz ranog indoevropskog jezika.
Linearno B pismo
Prvo poznato pismo grčkog jezika je linearno B pismo, po prirodi slogovnik, korišteno u arhaičnom mikenskom dijalektu. Linearno B nije dešifrovano sve do 1953. Nakon pada mikenske civilizacije, u periodu od oko 500 godina pisanje ili nije postojalo, ili su svi zapisi uništeni. Od ranog klasičnog perioda, grčki jezik se piše grčkim alfabetom za koji se pretpostavlja da je potekao od feničanskog. Ovo se desilo otprilike u Homerovo vrijeme.
Antički grčki dijalekti
U arhaičnom i klasičnom periodu izdvajala su se tri dijalekta grčkog jezika, aeolski, jonski i dorski, što odgovara trima glavnim grčkim plemenima, Aeolijancima (pretežno naseljenim na Egejskim ostrvima), Joncima (naseljenim u današnjoj Turskoj) i Dorcima (stanovnici Peloponeza, kao što su Spartanci). Homerove Ilijada i Odiseja su pisane vrstom književnog jonskog dijalekta uz pozajmice iz nekoliko drugih dijalekata. Jonski je, stoga, postao primarni književni jezik drevne Grčke, sve do uspona Atine u kasnom 5. vijeku. Dorski je bio standardni za lirsku poeziju, kao što su horske ode grčkih tragičara.
Atički grčki
Atički grčki, subdijalekt jonskog, je bio vijekovima jezik Atine. Većina klasične grčke književnosti koja je danas dostupna napisana je atičkim grčkim, uključujući tekstove Platona i Aristotela.
Koine grčki
Kako su Grci kolonizirali područje od Male Azije do Egipta i od Gibraltara do Srednjeg istoka, tako se i grčki razvijao u mnogobrojne dijalekte. Aleksandar Makedonski (356. p. n. e.- 323. p. n. e.) je bio presudan činilac u ujedinjavanju ovih dijalekata u jedinstveni oblik zvan Kini, arh. Koine (gr. Κοινή [Ki’ni – Koi’ne]), prema grčkoj riječi koja znači zajednički. Kini grčki se često naziva i grčkim Novog Zavjeta jer je njime napisan prvi prijevod ovog djela sa aramejskog i koji je bio osnova za većinu drugih, kasnijih, prijevoda.
Uvođenjem zajedničkog dijalekta, Aleksandrova vojska je lakše komunicirala međusobno. Jezik su učili i stanovnici okupiranih zemalja, čime je grčki postao svjetski jezik.
Od Helenskog do Osmanlijskog perioda
Grči jezik se nastavio razvijati i nakon Aleksandra, tokom Helenskog perioda (323. p. n. e. – 281. p. n. e.). Tokom ovog perioda pojavila se Septuaginta, grčki prijevod hebrejske Biblije.
Tokom vijekova, grčki je bio lingua franca cijelog Rimskog carstva. Tokom rimskog perioda se pojavila i grčka verzija Novog Zavjeta. Nakon pada carstva 476. n. e., grčki se nastavio koristiti kao zvanični jezik Istočnog rimskog carstva (kasnije Bizantije) sve do pada Carigrada pod osmanlijsku vlast 1453.
Tokom osmanlijskog perioda, grčki u pisanom i govornom obliku je potisnut i u mnogome se promijenio. Ovaj period je završio propašću carstva u Prvom svjetskom ratu i formiranjem nove grčke države 1919. godine.
Savremeni grčki
Iz ovih osnova je nastao savremeni grčki današnjice. On ima dva oblika, jedan donekle vještački, konzervativni zvan Καθαρεύουσα (koji sadrži mnogo antičkih riječi izgovorenih na moderniji način) koji je bio zvaničan do 1976. i drugi, narodni (što mu i ime govori Δημος – 'narod'), Δημοτική, koji je danas zvaničan jezik Grčke.
Gramatika
Grčki, kao i mnogi stariji indoevropski jezici je vrlo izmjenjiv jezik, odnosno, imenice se mijenjaju u pet padeža (nominativ, genitiv, dativ, akuzativ i vokativ) tri gramatička roda (muški, ženski i srednji rod), tri gramatička broja (jednina, dvojina ili dual i množina). Glagoli imaju četiri gramatička stanja, tri glagolska odnosa (pasiv, aktiv, subjektiv), kao i tri gramatička broja. Grčki je jedan od rijetkih indoevropskih jezika koji je očuvao tzv. sintetički pasiv.
Δημοτική je izgubio dativ, osim u par izraza kao εν τάξει [en ’daxi] što znači uredu. Ostale primjetne promjene u gramatici su i gubitak infinitiva, duala kao i pojednostavljenje sistema gramatičkih prefiksa.
IC 523
IC 523 (također poznat kao MCG 2-23-9, PGC 24948 i UGC 4652) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 403 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 0,90 (106 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (82 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 13. aprila 1893. godine.
Grčki jezik
Fonologija
U grčkoj fonologiji postoje određena sandi pravila, neka pisana, a neka ne. Tako se, naprimjer, ν ispred bilabijalnih i velarnih suglasnika izgovara kao m i ng, respektivno, i piše se μ (npr. u συμπάθεια) i γ (npr. u συγχρονίζω) ako do promjene dolazi unutar riječi. Arhaična riječ <font face="Gentium"> ἐστὶ [es’ti] sa značenjem jeste, u savremenom jeziku dobija ν u akuzativnom članu (τον i την) koje se gubi zavisno od slova kojim počinje sljedeća riječ. Ovo pravilo se naziva nepostojano ni. U τον πατέρα, prva riječ se izgovara [tom], a s obzirom da se kombinacija m+p čita kao mb, cijela ova kombinacija se čita [tom ‘batera].
IC 523
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Grčki jezik
Historijske fonetske promjene
Glavne fonetske promjene između klasičnog i savremenog grčkog se ogledaju u pojednostavljenju sistema samoglasnika i promjeni nekih suglasnika u frikative. Klasični grčki je imao pet kratkih i sedam dugih samoglasnika, kao i brojne diftonge. Ovo je umanjeno na jednostavan pet-suglasnički sistem. Najočoglednija je promjena zvukova i, <font face="Gentium">ē, y i oi u jednostavan samoglasnik i. Suglasnici b, d i g su postali v, dh [ð] i gh [gʰ]. Aspiranti ph, th, kh su postali f, th [þ], kh [χ].
Pismo
Grčki se piše grčkim alfabetom koji potiče iz 8. vijeka p. n. e. On se sastoji od 24 slova, i to:
Ermitaž
mini|desno|200p|Zimski dvorac Muzej Ermitaž (ruski: Gosudarstvennый Эrmitaž) nalazi se u Sankt Peterburgu u Rusiji. Predstavlja jednu od najvećih, najljepših i najstarijih umjetničkih galerija u ljudskoj historiji i kulturi. Njegova ogromna zbirka izložena je u 6 zgrada, s tim što je glavna zgrada Zimski dvorac koji je nekada bio zvanična rezidencija ruskih careva.
Najznačajnija zbirka ovog muzeja je zbirka zapadne umjetnosti sa djelima Michelangela Buonarotija, Leonarda da Vinčija, Rubensa, Rembrandta, Caravaggia, Canaletta, Vincenta van Gogha, Pabla Picassa, Henrija Matissa.
Zbirku je započela Katarina Velika 1764.
Sjeveroistočna regija (Sjeverna Makedonija)
Sjeveroistočna regija je jedna od 8 statističkih regija u Sjevernoj Makedoniji. Sjedište regije je grad Kumanovo.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2002. godine, Sjeveroistočna regija je imala 173.814 stanovnika.
Administrativna podjela
Regija obuhvata 6 općina.
713.
Godina 713. (DCCXIII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 713. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Šinkov Turn
mini|280px|Šinkov Turn, Marijina crkva Šinkov Turn je naseljeno mjesto u sastavu općine Vodice, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Šiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šinkov Turn je imao 111 stanovnika.
NGC 1033
NGC 1033 (također poznat kao MCG -2-7-53 i PGC 10108) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 335 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,20 (117 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (97 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 1886. godine.
Angel Grove
Angel Grove je fiktivni grad u Power Rangers univerzumu, i mjesto u kojem je smješteno mnogo akcije tokom serije Mighty Morphin Power Rangers i narednih nastavaka. Angel Grove je smješten negdje u Kaliforniji, iako nije spomenuto tačno gdje se nalazi. Broj stanovnika grada iznosi 376,000, a prirodni priraštaj iznosi 241 promil. Prema kompjuterskom programu o zanimljivostim Angel Grove je utemeljen 1775.
NGC 1033
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Organizirani kriminal
Organizirani kriminal jeste vrsta nezakonite radnje u kojoj postoji organizacijska struktura slična korporaciji ili udruženju.
Šinkov Turn
Stanovništvo
Napomena: ''U 1953. povećano za naselja Kot i Potok koja su ukinuta.''
Organizirani kriminal
Osnovi cilj organiziranog kriminala jeste stjecanje materijalne koristi ili dohotka. Primjeri kriminalnih organizacija jesu: italijanska mafija, japanske Jakuze, pirati itd. Dohodak se stječe prodajom droge, prostitucijom, krijumčarenjem oružja, švercom, piratstvom u muzici i filmovima, pornografiji, trgovanje sa zemljama pod embargom i ostalim zabranjenim radnjama.
Angel Grove
U serijama, Angel Grove je dom Power Rangera, a lokacija koja se najčešće pojavljuje je Angel Grove Srednja Škola, a scene u kojima se pojavljuje škola su snimane u Grant Srednjoj Školi u Los Angelesu. Angel Grove se također nalazi u blizini Komandnog Centra, Power Rangera, a lokacija i unutrašnjost Komandnog Centra je snimana u Brandeis-Bardin Institutu, Jevrejskom religijskom institutu koji se nalazi u Los Angelesu. Napadi neprijatelja Power Rangera su prestali nakon epizode Countdown to Destruction (posljednja epizoda Power Rangers in Space). Leo Corbett (Crveni Lost Galaxy Ranger) da većina ljudi koji naseljavaju svemirsku koloniju Terra Venture su iz Angel Grovea koji su otišli tamo u nadi da će pobjeći od napada vanzemaljaca i čudovišta.
Angel Grove je više puta spomenut u seriji Power Rangers: Dino Thunder, zbog toga što je u toj seriji, bivši stanovnik grada, Tommy Oliver glavni lik i Ranger, ali radnja ove serije je smještena u Reefsideu, Kalifornija.
Organizirani kriminal
Organizirani kriminal uspješan je u eksploataciji tržišta i potražnje koja postoji u nekoj zemlji i koja se ne može zadovoljiti zbog restriktivnih zakona i regulacija koje trenutno postoje. Organizirani kriminal zanima se za ona tržišta u kojima je profit enorman u odnosu na ulaganja i radi zaštite tržišta i poslovanja kriminalne organizacije pribjegavaju nezakonitim postupcima: krađi, otmici, ubistvu, ucjeni, mitu, itd.
Angel Grove
Kasnije, najveći povratak Angel Grovea u radnju jeste u epizodi Power Rangers: Operation Overdrive Once A Ranger koja je prikazana za 15. godinšnjicu Power Rangera. Kada Operation Overdrive Rangerima Thrax, sin Lorda Zedda i Rite Repulse, oduzme moći, pet bivših Rangera i pet bivših čuvenih Power Rangers timova, čiji je lider Adam, drugi Crni Mighty Morphin Ranger, zamjenjuju ih dok ne povrate moći. Adam putuje do Angel Grovea kako bi pronašao Alphu 6, koji se nekako vratio sa Mirinoja na kojeg je otišao u Lost Galaxy seriji, isključenog i spremljenog u kutiju u Angel Grove skladištu. Adam ga popravlja i dovodi da pomogne Operation Overdrive Rangerima da povrate moći.
Omladinski Centar
Glavno mjesto sastanaka Power Rangera kada su izvan dužnosti je Angel Grove Omladinski Centar (Angel Grove Youth Center), često nazivan "Teretana i Kafić"("Gym and Juice Bar"), čiji je vlasnik i konobar Ernie (Prodao ga Lt. Stoneu tokom Power Rangers: Turboa). Tokom ranijih sezona, Power Rangeri su većinu svoga vremena provodili u Omladinskom centru, uglavnom zbog toga što su imali manje obaveza i što su bili tinejdžeri.
U Power Rangers in Space seriji, Omladinski centar je jednostavno nestao i zamjenjen je Adelleinoj Trgovini surf opreme.
U Power Rangers: Wild Force seriji, Bulk je iznajmio kafić, nije poznato da li je to isti kafić kojeg su držali Ernie i Lt. Stone.
Park
Angel Grove također posjeduje i park u koji dolaze mnogi stanovnici. U ranim danima Mighty Morphin Power Rangers, Rangeri bi često odlazili nakon škole u prak da igraju američki nogomet. Tokom tih posjeta često su se morali sukobljavati sa Glinenim u parku. Negdje u praku se nalazi Snetinelova Statua, ogromna kamena statua koju Lord Zedd pretvorio u čudovište tokom druge sezone serije.
U praku se nalazi, kristalno čisto jezero, koje je bilo često u pozadini tokom romantičnih trenutaka između Powera Rangera Tommya Olivera i Kimberly Hart. Tommy je često tu dolazio i vježbao karate. Tokom Power Rangers: Turbo serije, jezero je bilo dom Divatox i njenim čudovištima prije nego je Svemirska Baza sagrađena.
NGC 6793
NGC 6793 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Lisica. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. jula 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Blato (Hrvatska)
mini|280px|Blato, rimokatolička crkva Blato je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, na ostrvu Korčuli, u Dubrovačko-neretvanskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Korčula.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, općina Blato je imala 3.330 stanovnika, od čega u samom Blatu 3.282.
Općina Blato
Napomena: ''Nastala iz stare općine Korčula. U 1869. sadrži dio podataka općine Vela Luka, a 1857. dio podataka sadržan je u općini Vela Luka.''
Blato (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1869. sadrži podatke za naselja Potirna i Vela Luka (općina Vela Luka). Od 1857. do 1971. sadrži podatke za bivša naselja Babina i Prigradica koja su 1910. i 1948. iskazivana kao naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Blato je imalo 4.093 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Hlorid
Hloridni ion je anion (negativno nabijeni ion) Cl−. Nastaje kada elementarni hlor (halogen) dobije elektron ili kad se spoj poput hlorovodika rastopi u vodi ili drugim polarnim otapalima. Hloridne soli poput natrij-hlorida često su vrlo rastvorljive u vodi. [2] To je esencijalni elektrolit koji se nalazi u svim tjelesnim tekućinama odgovornim za održavanje acidobazne / bazne ravnoteže, prenošenje nervnih impulsa i regulaciju tekućine u i van ćelija. Termin hlorid također može činiti dio "zajedničkog" naziva hemijskih spojeva u kojima je jedan ili više atoma hlora kovalentno vezano. Naprimjer, metil-hlorid, sa standardnim nazivom hlorometan (vidi IUPAC), je organski spoj s kovalentnom vezom C–Cl u kojem hlor nije anion.
Elektronska svojstva
Hloridni ion mnogo je veći od atoma hlora, 167 i 99 pm. Ion je bezbojan i dijamantski. U vodenoj otopini je u većini slučajeva visoko topiv; međutim, za neke hloridne soli, poput srebrenog, olovnog (II) hlorida i živinog (I) hlorida, one su malo topive u vodi. U vodenoj otopini hlorid je vezan protonskim krajem molekule vode.
Pojava u prirodi
Morska voda sadrži 1,94% hlorida. Neki minerali koji sadrže hloride uključuju hloride natrija (halit ili NaCl), kalijuma (silvit ili KCl) i magnezij ([[bishofit), hidrirani MgCl2 . Koncentracija hlorida u krvi naziva se serumski hlorid, a ovu koncentraciju reguliraju bubrezi. Hloridni ion je strukturna komponenta nekih proteina, npr. prisutan je u enzimu amilaza. Hlorid se nalazi kao elektrolit i može teći kroz hloridne kanale (uključujući GABAA receptor) i transportiraju ga KCC2 i NKCC2 transporteri. Hlorid je obično (iako ne uvijek) u višoj vanćelijskoj koncentraciji, zbog čega ima negativan preokret (oko -61 mV na 37 stepeni Celzijusa u ćeliji sisara).
Uloga u bioogiji
Hlorid je esencijalni elektrolit, koji se transportira kroz ćelije i izlazi preko hloridnih kanala i ima ključnu ulogu u održavanju ćelijske homeostaze i prenošenju akcijskih potencijala u neuronima. Karakteristične koncentracije hlorida u modelnim organizmima su: u E. coli i  pupajučim  kvascima 10-200 mM (ovisno o mediju), u ćeliji sisara 5-100 mM i u krvnoj plazmi 100 mM.
Uloga u trgovini
Hloralkalna industrija glavni je potrošač svjetskog budžeta za energiju. Ovaj postupak pretvara natrij-hlorid u hlor i natrij-hidroksid, koji se koriste za izradu mnogih drugih materijala i hemikalija. Proces uključuje dvije paralelne reakcije: 2 Cl–→ Cl Cl+ 2e– HO + 2– → H 2 + 2 OH–
thumb|center|600px|Osnovna [[membrana koja se koristi u elektrolizi rastvora. Na anodi (A), hlorid (Cl–) se oksidira u hlor. Ionska selektivna membrana (B) omogućava protiv-ionu Na+ da slobodno teče preko njega, ali sprečava da anioni poput hidroksida (OH–) i hlorida ne difundiraju preko. Na katodi (C) voda se reducira do hidroksida i plinova vodika.]]
Kvalitet i prerada vode
Druga velika primjena koja uključuje hlorid je desalinizacija, koja uključuje energetski intenzivno uklanjanje hloridnih soli dajući vodu za piće. U naftnoj industriji, hloridi su pažljivo praćeni sastojak blatnog sistema. Povećanje hlorida u sistemu blata može biti znak za bušenja u formaciju slane vode visokog pritiska. Njegov porast može ukazivati i na loš kvalitet ciljanog pijeska.
Hlorid je također koristan i pouzdan hemijski pokazatelj fekalne kontaminacije rijeke/podzemne vode, jer je nereaktivni rastvarač i sveprisutan za kanalizaciju i pitku vodu. Mnoge kompanije koje reguliraju vodu širom svijeta koriste hlorid za provjeru nivoa zagađenosti rijeka i izvora vode. [1]
Korozija
thumb|right|220px|Struktura natrij-hlorida, otkriva sklonost hloridnih iona (zelene sfere) za povezivanja s nekoliko kationa Prisustvo hlorida, npr. u morskoj vodi, značajno otežava uvjete za koroziju većine metala (uključujući nehrđajuće čelike, aluminij i visoko legirane materijale) povećavajući stvaranje obloge, koja je poput većine hloridnih soli bezbojna i topljiva u vodi.
Reakcije hlorida
Hloridi mogu oksidirati, ali ne reducirati. Prva oksidacija, koja se koristi u hlor-alkalnom procesu, pretvaranje je u plinoviti hlor. Hlor se može dalje oksidirati u druge okside i oksijane, uključujući hipohlorit (ClO–, hlor-dioksid (ClO2), hlorat (ClO- ClO) i perhlorat (ClO– ClO).
Po prisustvu kiselinsko-baznih svojstava, hlorid je vrlo slaba baza, što pokazuje negativna vrijednost pKa hlorovodonične kiseline. Hlorid se može protonirati jakim kiselinama, poput sumporne:
Reakcija soli ionskih hlorida s drugim solima je sa razmjenom aniona. Prisustvo hlorida često se otkriva formiranjem nerastvorljivog srebro-hlorida, nakon tretiranja s ionom srebra:
Koncentracija hlorida u ispitivanju može se odrediti hloridometrom, koji detektira ione srebra nakon što se sav hlorid u testu istaloži putem ove reakcije. Hlorirane srebrne elektrode uobičajeno se koriste u elektrofiziologiji ex vivo.
Primjeri
Primjer je kuhinjska sol, to je natrij-hlorid s hemijskom formulom NaCl. U vodi disocira se na ione Na+ i Cl–. Soli poput kalcij-hlorida, magnezij-hlorida, kalij-hlorida imaju različite namjene u rasponu od medicinskog tretmana do stvaranja cementa. Kalcij-hlorid (CaCl 2 ) je so koja se prodaje u obliku peleta za uklanjanje vlage iz prostorija. Kalcij-hlorid koristi se i za održavanje (ne)asfaltiranih puteva i za učvršćivanje baza za novogradnju. Osim toga, kalcij-hlorid se široko koristi kao sredstvo za odmrzavanje, jer djeluje na spuštanje tališta kada se nanosi na led. Primjeri kovalentno vezanih hlorida su fosfor-trihlorid, fosfor-pentahlorid i tionil-hlorid, od kojih su sva tri reaktivni reagensi za hlorisanje koji se koriste u laboratorijama.
Ostali oksijani
Hlor može pretpostaviti oksidaciona stanja od –1, +1, +3, +5 ili +7. Poznato je i nekoliko neutralnih oksida hlora.
Bakantice
Nimfe
Bakantice su nimfe koje lutaju šumama i brdima, štujući boga vina Bakusa po kojem su dobile ime. On nosi lisičje krzno (bossoris), pa su zvane i Basaride. U grčkoj mitologiji, Menade se također ponekad nazivaju Bakantice. Bakantice su lude i divlje nimfe koje uništavaju sve pred sobom.
Bakusove štovateljice
U Grčkoj su Menade obavljale tajne rituale koji su poslije prenijeti u Rim, a uključuju i orgije. Senat je bio protiv ritualnog seksa te je pogubljeno mnogo sljedbenica boga Bakusa. Poslije je seks izbačen iz kulta. Žene Bakantice su učestvovale u ritualima zvanim Bakanalije.
712.
Godina 712. (DCCXII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 712. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Nogometna reprezentacija Hrvatske
Nogometna reprezentacija Hrvatske predstavlja Hrvatsku na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je Nogometnog saveza Hrvatske (HNS). Većinu domaćih utakmica igra na Stadionu "Maksimir" u Zagrebu. Jedna je od najmlađih reprezentacija (od osnivanja) koja je stigla do nokaut faze velikog takmičenja, kao i najmlađa reprezentacija koja je zauzela mjesto 10 najboljih na FIFA-inoj svjetskoj rang listi.
Između ostalih nadimaka, tim se kolokvijalno naziva Vatreni ili Kockasti. U županijama koje govore italijanski tim je poznat pod nazivom Il furioso incendio (Plamteća vatra). Otkad je stekla pravo za natjecanje, Hrvatska se nije uspjela kvalificirati na dva veća takmičenja; Evropsko prvenstvo 2000. i Svjetsko prvenstvo 2010. godine. Najveći poraz doživjeli su 2018. godine protiv Španije rezultatom 6–0, a njihova najveća pobjeda je bila pobjeda od 10–0 u prijateljskoj utakmici protiv San Marina 2016. Reprezentacija ima određena rivalstva kao što je Derby Adriatico s Italijom ili politički nastrojeno rivalstvo sa Srbijom, što dovodi do problema na utakmicama.
1990-e
Hrvatska reprezentacija je prvu utakmicu odigrala sa SAD-om 1990. godine i pobijedila 2–1. U kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 1992. godine nije mogla učestvovati jer je član FIFA-e postala tek u julu iste godine. Reprezentacija je igrala na prvom značajnijem turniru na Evropskom prvenstvu 1996. Najbolji igrač u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 1996. u Engleskoj bio je Slaven Bilić, premda se ne može poreći da su golovi Davora Šukera donosili odlučujuću prevagu ekipe Miroslava Blaževića. Hrvatska je pobijedila protiv Italije u Palermu 2:1, remi s istima u Splitu 1:1, pobjeda protiv Slovenije u Ljubljani 2:1, i druge. Završili su kao prvi ispred tadašnjeg doprvaka svijeta Italije i direktno se plasirali na EP. Nakon prve utakmice s Turskom, koju je Hrvatska pobijedila 1:0 golom Vlaovića, uslijedila je utakmica sa Danskom u Sheffieldu. Hrvatska je pobijedila 3:0, dvaput je pogodio Šuker, jednom Zvonimir Boban. U trećoj utakmici Hrvatska je odmarala većinu igrača i Portugal je to iskoristio te pobijedio 3:0, golovima Figa, Joao Pinta i Domingosa. U četvrtfinalu susreli su se s Nijemcima, na Old Traffordu. Njemačka je povela pogotkom Klinsmanna iz penala, a izjednačio je Davor Šuker. Međutim, Nijemci su dali gol preko Sammera, tako da je Hrvatska ispala sa prvenstva.
2000-e
Na kvalifikacijama za SP 2002. primili su samo 1 gol. Kvalifikacije su počele remijima sa Belgijom i Škotskom, nakon čega je Miroslav Blažević dobio otkaz, a za novog selektora postavljen je Mirko Jozić. Ali, nakon toga Hrvatska je zaredala sa pobjedama nad Latvijom i San Marinom te remizirala sa Škotskom u Glasgowu. U posljednjem, odlučujućem meču igrala je sa Belgijom. Hrvatska je pobijedila golom Alena Bokšića 1:0 i kao prvoplasirana direktno osigurala prvenstvo u Koreji i Japanu. Postava za SP bila je sastavljena od iskusnih igrača sa prijašnjih turnira, kao što su Šuker, Prosinečki, Bokšić, Jarni ili Soldo, te novih igrača, uglavnom debitanata na velikim takmičenjima, kao što su Pletikosa, Olić, Vugrinec, Vranješ i ostali. U grupi su bili sa sljedećim: Meksiko, Italija i Ekvador. U prvoj utakmici pobijedio je Meksiko golom Blanca iz penala. Olić i Rapaić su brzo izjednačili i Hrvatska je slavila sa 2:1 u Ibarakiju. Međutim, Ekvador je pobijedio sa 1:0 i Hrvatska je ispala sa SP-a. Dalje su prošli Meksiko i Italija, a smijenjen je Mirko Jozić. Novi izbornik Hrvatske postao je Otto Barić.
Na kvalifikacijama za Euro 2004, nakon domaćeg remija sa Estonijom izgubili su u gostima od Bugarske 2:0. Hrvatska se ipak vratila i do kraja uspjela ostvariti pobjedu nad Belgijom 4:0 i Bugarskom 1:0, a kao drugoplasirana ekipa iza Bugarske, otišla je u baraž. U baražu su izvukli Sloveniju. Prva utakmica u Zagrebu završila je 1:1, dok je u revanšu pobijedila Hrvatska pogotkom Dade Prše, prošavši na EP. Izvučeni su u tešku grupu sa Engleskom, Francuskom i Švicarskom. Prva utakmica sa Švicarskom završila je 0:0. Pred meč s Francuskom u Leiriji, selektor Otto Barić je govorio kako Hrvatska ima šanse za pobjedu. Nakon vodstva Francuske autogolom Tudora, Hrvati ušli u prednost golovima Rapaića i Prše. Gol je dao Trezeguet. U trećoj utakmici Hrvatska je izgubila od Engleske 4:2, što je značilo ispadanje s turnira.
Hrvatska se pod vodstvom novog selektora Zlatka Kranjčara plasirala na SP 2006. u Njemačkoj. U prvoj utakmici Hrvatska je igrala sa Brazilom, koji je pobijedio 1:0. U drugom kolu Svjetskog prvenstva Hrvatska je igrala protiv Japana, u Nurnbergu, ovaj put s remijem 0:0, te je slijedio treći meč u grupi, s Australijom. Hrvatska je izjednačila sa 2:2, što nije bilo dovoljno za prolaz grupe. Josip Šimunić na toj je utakmici zaradio 3 žuta kartona. Nakon drugog žutog kartona sudija ga nije poslao vani, to je učinio tek nakon trećeg kartona. Zlatko Kranjčar dobio je otkaz.
Za selektora je postavljen bivši selektor omladinske reprezentacije i nekadašnji reprezentativac Slaven Bilić. Pobijeđena je Italija, gdje je Hrvatska slavila 2:0 u prijateljskom meču. Uslijedile su kvalifikacije za Euro 2008. U grupi su bili Hrvatska, Engleska, Rusija, Makedonija, Estonija i Andora. Na početku kvalifikacija nakon remija u Rusiji, Engleska je izgubila na Maksimiru sa 2:0. Engleska je izgubila još jednom, ovaj put sa 3:2 na Wembleyu, bez plasmana na EP. S Rusijom je Hrvatska još jednom remizirala, a Izrael, Estoniju i Andoru pobijedili su u obje utakmice. Jedini poraz bio je u Skoplju protiv Makedonije. thumb|right|250px|Hrvatska 10. juna 2013. Na EP 2008. igrali su u grupi s Austrijom, Njemačkom i Poljskom. U prvoj utakmici pobijedili su Austriju 1:0 golom Luke Modrića iz penala. U drugoj utakmici je bilo bitno ne izgubiti od Nijemaca. Međutim, Elf je u Klagenfurtu potučen do nogu, makar to rezultat baš ne pokazuje. Srna i Olić pogodili su za Hrvatsku. U trećoj utakmici pobijedili su Poljsku golom Klasnića i kao prvi u grupi plasirali se u četvrtfinale, gdje su ispali od Turske nakon izvođenja penala. Bilo je 1:1, a strijelac je opet bio Ivan Klasnić.
2010-e
SP 2010. su preskočili, ispali su u kvalifikacijskoj grupi kada su završili iza Engleske i Ukrajine.
Na EP 2012 plasirali su se pobijedivši Tursku u dodatnim kvalifikacijama ukupnim rezultatom 3-0. U prvoj utakmici pobijedila je Irsku 3:1, a dva gola dao je Mario Mandžukić. U drugoj utakmici igrali su s Italijom 1:1, strijelac je bio također Mandžukić. U trećoj utakmici izgubili su od Španije pred sam kraj susreta, te tako ispali iz grupe sa EP-a.
Trenutni sastav
Spisak Hrvatske na SP 2014:
Statistika igrača
Zadnja izmjena 11. april 2014. {{legend|#CFECEC|Aktivni reprezentativci|border=#AAAAAA}}
Selektori
Posljednja izmjena: 11. april 2014.
Voyager 1
mini|Konstrukcija letjelice Voyager Voyager 1 je svemirska sonda lansirana u cilju proučavanja vanjskih gasovitih planeta i dalje. Lansirana je 5. septembra 1977., i do danas još uvijek aktivna. Pri lansiranju je imala masu od 815 kg. Posjetila je planete Jupiter i Saturn i snimila ove planete i njihove satelite.
Voyager je trenutno od Zemlje najdalji objekt kojeg je čovjek napravio. Voyager 1 je prešao u područje gdje uticaj Sunca polahko prestaje, a zamjenjuje ga uticaj ogromnog međuzvjezdanog prostora.
Primarni ciljevi Voyagera 1 su bile planete Jupiter, Saturn i njihovi mjeseci i prstenovi. Trenutna misija mu je mjerenje čestica sunčevog vjetra, kao i istraživanje međuzvjezdanog područja. Obje sonde Voyager imaju radio-termalne generatore (generatore na bazi termalne energije radijacije izotopa), koji su daleko premašili zamišljeni životni vijek. Očekuje se da će praviti dovoljno energije za komunikaciju sa Zemljom do 2030. godine.
Planiranje misije i lansiranje
mini|Ulazak Voyagera 1 u [[Heliopauza|Heliopauzu]] Voyager 1 je prvobitno bio planiran kao misija u sklopu programa Mariner, kao misija "Mariner 11". Bio je dizajniran da iskoristi tada novu tehniku gravitacijske praćke. Sretnom slučajnošću razvoj interplanetarnih sondi dogodio se kad i položaj planeta zvan Grand Tour. Grand Tour je povezana serija gravitacijskih utjecaja, koja je omogućila da sa minimalnim gorivom potrebnim za ispravke kursa bude omogućena posjeta svim četirima plinovitim divovima (Jupiter, Saturn, Uran i Neptun). Identične sonde Voyager 1 i Voyager 2 su bile dizajnirane s tim na umu, a njihovo lansiranje je bilo tempirano da se iskoriste te okolnosti.
Voyager 1 je lansiran 5. septembra 1977. od NASA-e iz Cape Canaverala na raketi Titan IIIE Centaur, nešto kasnije nego njegov sestrinski brod Voyager 2. Uprkos tome što je lansiran poslije Voyagera 2, Voyager 1 je poslan na bržoj putanji pa je prije stigao do Jupitera i Saturna.
Istraživanje
=== Voyagerovi instrumenti ===
Jupiter
Voyager 1 je počeo s fotografisanjem Jupitera u januaru 1979. Njegov najbliži prelet Jupiteru je bio 5. 3. 1979., na udaljenosti od 349,000 kilometara od njegovog središta. Zbog veće rezolucije omogućene blizinom, većina posmatranja mjeseca, prstena, magnetskih polja i radijacije Jupiterovog sustava je napravljena u dvodnevnom preiodu najbližeg preleta. Fotografisanje planeta je završilo u aprilu.
Sonde Voyager su otkrile mnoga važna saznanja o Jupiteru i njegovim satelitima. Najveće iznenađenje je bilo otkriće o postojanju vulkanske aktivnosti na mjesecu Io, koja nije bila primijećena sa Zemlje i sondama Pioneer 10 i Pioneer 11.
Saturn
Uz gravitacijsku pomoć Jupitera sonda je krenula u posjetu Saturnu. Voyageov prelet Saturna bio je u novembru 1980., sa najbližim prilazom 12. novembra kad je došao na blizinu od 124,000 kilometara od najviših oblaka planete. Sonda je primijetila kompleksne strukture u Saturnovim prstenima i proučila atmosfere Saturna i mjeseca Titana. Zbog prijašnjih otkrića o tankoj atmosferi na Titanu kontrolori misije u "Jet Propulsion Laboratory" odlučili su da Voyager 1 napravi bliski prilaz Titanu i prekine Grand Tour. Titanova gravitacija je izazvala dodatni gravitacijski zamah koja je Voyager 1 izbacila iz ekliptičke ravni, čime je završena njegova planetarna naučna misija.
Dalje istraživanje Sunčevog sistema
Dana 14. februara 1990. Voyager 1 posljednji je put uključio svoje fotoaparate i okinuo fotogaleriju pod nazivom Porodični portret, skup fotografija sa 6 planeta Sunčevog sistema, među kojima je Zemlja predstavljena kao blijedoplava tačka među tamom svemira. 250px|mini|desno|Gledano sa udaljenosti od 6 milijardi kilometara, Zemlja nalikuje sićušnoj tački (plavkasto-bijeloj tački otprilike u sredini narandžaste trake s desne strane) unutar tame dubokog svemira.
Voyager je izašao iz heliopauze u augustu 2012. godine.
Proputovane udaljenosti
U maju 2008. Voyager 1 je bio na udaljenosti od 15,92 milijardi kilometara od Sunca. Na ovoj udaljenosti svjetlosti treba oko 14,7 sati da dođe do Zemlje. Prema podacima iz maja 2007. sonda je putovala brzinom od 17,1 kilometara u sekundi relativno prema suncu. (3.6 AU u godini), 10% brže od Voyagera 2. Sonda ne ide prema nekoj određenoj zvijezdi.
Zoologija
mini|desno|200px|Raznolikost životinja
Zoologija je grana biologije koja se bavi proučavanjem životinjskih vrsta, odnosno, oblikom i građom tijela (morfologija, anatomija), životnim aktivnostima (psihologijom), razvojem i porijeklom (uključujući paleontologiju), nasljednim odlikama (genetikom), odnosom s okolišem (ekologijom), rasprostranjenošću (zoogeografijom) i ponašanjem životinja.
IC 2183
IC 2183 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Veliki pas. Ovaj objekat je zapisao DeLisle Stewart u aprilu 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5320
NGC 5320 (također poznat kao IRAS 13482+4136, MCG 7-28-76, PGC 49112 i UGC 8749) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 120 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 3,60 (126 hiljada sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (60 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 9. aprila 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
711.
Godina 711. (DCCXI) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 711. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Bristol Blenheim
Bristol Blenheim je bio bombarder u Drugom svjetskom ratu, korišten od RAF za niskoleteće napade na brodove i kopnene ciljeve. Napravljen je iz civilne varijante Bristol 142 i preuređen za vojne zadatke. Prvi prototip polijeće 25. juna 1936. godine.
Bristol Blenheim je najviše korišten na području Sredozemnog mora dok su neki avioni ovog tipa preuzimali i patrolne zadatke u britanskim teritorijalnim vodama.
Jugoistočna regija (Sjeverna Makedonija)
Jugoistočna regija je jedna od 8 statističkih regija u Sjevernoj Makedoniji. Sjedište regije je grad Strumica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2002. godine, Jugostočna regija je imala 171.416 stanovnika.
Administrativna podjela
Regija obuhvata 10 općina.
710.
Godina 710. (DCCX) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 710. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 3817
NGC 3817 (također poznat kao MCG 2-30-12, PGC 36299 i UGC 6657) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 280 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,00 (82 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (73 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. januara 1828. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nogometne utakmice Australija – Gana
Vanjski linkovi
Liste des matchs de l'équipe d'Australie de football par adversaire
Period inkubacije
Period inkubacije (također poznat kao latentni period ili period latencije) je vrijeme proteklo između izlaganja patogen omorganizmu, hemikaliji ili zračenju, i kada se znaci i simptomi prvi put pojave. Kod tipske zarazne bolesti, period inkubacije označava period koji je potreban organizmu koji se razmnožava da dostigne prag neophodan da izazove simptome kod domaćina.
Dok "latentni" ili "latencijski period" mogu biti sinonimi, ponekad se pravi razlika prema kojoj se latentni period definiše kao vrijeme od infekcije do zaraze. Koji period je kraći zavisi od bolesti. Osoba može nositi bolest, kao što je Streptococcus u grlu, bez ikakvih simptoma. U zavisnosti od bolesti, osoba može ili ne mora biti zarazna tokom perioda inkubacije.
Tokom latencije, infekcija je subklinička. Što se tiče virusne infekcije, u inkubaciji se virus replicira. Ovo je u suprotnosti sa latencijom virusa, oblikom mirovanja u kojem se virus ne replicira. Primjer latencije je HIV infekcija. HIV u početku možda nema simptome i ne pokazuje znakove AIDS, uprkos tome što se HIV replicira u limfnom sistemu i brzo akumulira veliko virusno opterećenje. Ljudi sa HIV-om u ovoj fazi mogu biti infektivni.
Intrinzični i ekstrinzični period inkubacije
Termini "intrinzični period inkubacije" i "ekstrinzički period inkubacije" (unutrašnji i vanjski period inkubacije) koriste se u vektorskim bolestima. Intrinzični period inkubacije je vrijeme potrebno organizmu da završi svoj razvoj u definitivnom domaćinu. Ekstrinzični period inkubacije je vrijeme potrebno organizmu da se razvije u posrednom domaćinu.
Naprimjer, jednom kada ih komarac proguta, paraziti malarije moraju proći kroz razvoj unutar komaraca prije nego što postanu zarazni za ljude. Vrijeme potrebno za razvoj komarca kreće se od 10 do 28 dana, ovisno o vrsti parazita i temperaturi. Ovo je ekstrinzični period inkubacije tog parazita. Ako ženka komarca ne preživi duže od ekstrinzičnog perioda inkubacije, tada neće moći prenijeti parazite malarije.
Ali ako komarac uspješno prenese parazita u ljudsko tijelo putem ujeda, parazit počinje da se razvija. Vrijeme između ubrizgavanja parazita u čovjeka i razvoja prvih simptoma malarije je njen intrinzični period inkubacije.
Primjeri za bolesti kod ljudi
Zbog međuindividualnih varijacija, period inkubacije se uvijek izražava kao raspon. Kada je moguće, najbolje je izraziti srednju vrijednost i 10. i 90. percentile, iako ove informacije nisu uvijek dostupne.
Za mnoga stanja, periodi inkubacije su duži kod odraslih nego kod djece ili novorođenčadi.
Izbori
Izbori su postupak kojim narod (odnosno birači) povjerava obavljanje političke vlasti predstavničkom tijelu, a u mnogim savremenim demokratskim državama i predsjednika države (odnosno državnog poglavara), a koji onda predstavljaju njegovu (dakle narodnu) suverenu volju. Izbori su zbog toga izvor i temelj legitimiteta cjelovitog sistema državne vlasti. mini|lijevo|200px|Glasačka kutija Izbori su shodno tome, uobičajni mehanizam putem kojeg moderne demokratije biraju članove svog parlamenta, negdje i izvršnu vlast (vrlo često predsjednika države), a ponegdje i članove sudske vlasti (suce, ali vrlo rijetko).