cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NDRG1
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Aspartat E: Glutamat F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin Y: Tirozin
Gen
Kod ljudi, gen NDRG1 nalazi se na dugom kraku hromosoma 8, sekvenca (8q24.22). Gen kodira 3,0 kilobazne (kb) informacijske RNK (iRNK) sastavljene od 394 aminokiseline. NDRG1 pripadaju porodici NDRG1, koja se sastoji od četiri člana – NDRG1, NDRG2, NDRG3 i NDRG4 – koji dijele 53-65 % homologije. Za razliku od drugih članova porodice, NDRG1 ima tri tandemska (GTRSRSHTSE) ponavljanja u C-terminalnom dijelu.
Ekspresija  NDRG1  regulirana je hipoksijom-ovisnim i neovisnim načinom. Pod hipoksijom se senzor kisika faktora induciranog hipoksijom (HIF) -1α translocira iz citoplazme u jedro, gdje se veže za HIF-1β, kako bi formirao kompleks HIF-1. Ovaj kompleks djeluje kao transkripcijski faktor, veže se na element odgovora na hipoksiju (HRE) u promotoru gena povezanih s hipoksijom; jedan od tih gena je NDRG1. Ioni teških metala (nikl, kobalt, gvožđe) pojačavaju NDRG1, oponašajući hipoksiju. Suprotan učinak na ekspresiju  NDRG1  mogli bi imati myc onkoproteini, N-myc i c-myc, koji transkripcijski potiskuju ekspresiju. Ovi učinci posredno se posreduju smanjenjem njegove promotorske aktivnosti.
Uloga u kanceru
Prema pregledu Kovačevića et al., NDRG1 je snažan supresor rasta i metastaza, reguliran gvožđem, za koji je utvrđeno da je u negativnoj korelaciji s progresijom raka u brojnim tumorima, uključujući karcinom prostate, gušterače, dojke i debelog crijeva. NDRG1 ima izrazito antionkogeno djelovanje, povezano sa smanjenom proliferacijom ćelija, migracijom, invazijom i angiogenezom. Molekulske funkcije NDRG1 utiču na brojne signalne puteve koji reguliraju proliferaciju ćelija raka, invaziju, angiogenezu i migraciju. Konkretno, NDRG1 inhibira onkogeni RAS, c-Src, fosfatidilinozitol 3-kinazu (PI3K), WNT, ROCK1/pMLC2 i jedarni faktor-pojačivač lahkog lanca puteva aktiviranih B-ćelija (NF-B), dok podstiče ekspresiju ključnog tumora – supresivne molekule uključujući fosfatazu i homolog tenzina, E-kadherin i majke protiv dekapentaplegijskog homologa 4 (SMAD4). Svojim djelovanjem na E-kadherin i beta-katenin, koji tvore adherensko spajanje i podstiču adheziju ćelija, NDRG1 također inhibira epitelno-mezenhimu tranziciju, početni ključni korak u metastaziranju.
Funkcije u popravljanju i starenju DNK
U jednoj od svojih funkcija na molekulnom nivou, NDRG1 veže i stabilizira metiltransferaze, uglavnom O-6-metilguanin-DNK metiltransferaza+u (MGMT), protein popravke DNK. Dakle, veća ekspresija NDRG1 može podstaknuti stabilnost i aktivnost proteina MGMT. Dominick et al. pokazali su da je ekspresija proteina NDRG1 i MGMT povećana 2–3 puta za svaki od tri soja miševa (Snell, GHKRO i PAPPA-KO) s povećanom dugovječnošću. Ovi autori snažno ukazuju na vezu između povećanja puta popravljanja DNK MGMT i kašnjenja u procesu starenja ovih sojeva miša. To je u skladu s teorijom starenja oštrćenjem DNK.
Uloga u imunskom sistemu
NDRG1 ima važnu ulogu u alergijama i anafilaksiji, odbrani od bakterijskih patogena i bakterijskog uklanjanja, upala i zacjeljivanja rana. U mastocitima, NDRG1 je tokom zrenja povećano reguliran i pomaže brzoj degranulaciji, što dovodi do pojačane egzocitoze, kao odgovor na različite podražaje. Također je pokazana njegova uloga u klonskoj anergiji T-ćelija nizvodno od Egr2, gdje je NDRG1 pojačano reguliran u nedostatku kostimulacije, kako bi se spriječila naknadna reaktivacija T-ćelija, TCR i CD28 signalizacijom.
Bibali
Bibali (ital. Bibali) su naseljeno mjesto u sastavu grada Buja, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Buje. Kao samostalno naseljeno mjesto, Bibali postoje od popisa 2001. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Triban.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bibali su imali 92 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Triban.
Messier 40
Messier 40 (također poznat kao M40 ili Winnecke 4) je dvostruka zvijezda u sazviježđu Veliki Medvjed. Prvo otkriće je napravio Charles Messier 1764. tražeći maglinu koju je zapisao Johann Hevelius da postoji u tom regionu. Pošto Messier nije mogao pronaći maglinu, umjesto toga je katalogizirao ovu dvostruku zvijezdu. Drugi koji je napravio ovo otkriće je bio Friedrich August Theodor Winnecke, 1863. Burnham naziva M40 kao "jedna od rijetkih pravih grešaka Messier kataloga".
Odvajanja između komponenata je 1991. iznosilo 51",7, što je povećanje nakon Messier-ovog otkrića. Podaci astronoma Briana Skiffa (2001) i Richarda L. Nugenta (2002) snažno ukazuju da je ovo samo optička dvostruka zvijezda umjesto neki fizički povezani sistem.
Sveta Ana (čvor)
Hrvatska:
Slovenija:
Terpentin
Terpentin – zvani i terpentinski duh, terpentinsko ulje, drveni terpentin, terebentin – je tečnost dobijena destilacijom smole ubrane sa živih stabala, uglavnom bora. Uglavnom se koristi kao specijalizovani rastvarač, a također je i izvor materijala za organske sinteze.
Terpentin se sastoji od terpena, prvenstveno monoterpena alfa- i beta-pinena, sa manjim količinama karena, kamfena, dipentena i terpinolena .
Jasenak (Ogulin)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jasenak je imalo 331 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Terpentin
Izvorno drveće
Jedan od najranijih izvora terpentina bila je pistacija Pistacia terebinthus ili terpentinsko stablo, mediteransko drvo srodno pistacijama. Važni borovi za proizvodnju terpentina uključuju: Pinus pinaster, Pinus halepensis, Pinus massoniana, Pinus merkusii, Pinus palustris, Pinus taeda i Pinus ponderosa. Kanadski balzam, koji se naziva i kanadski terpentin ili balzam od jele, terpentin je koji se pravi od oleorezina Abies balsamea. Venecijanski terpentin proizvodi se od zapadnog ariša Larix occidentalis.
Da bi tapkali u slojevima drveta koji proizvode sok, terpentineri su koristili kombinaciju alata za uklanjanje borove kore. Nakon uklanjanja kore, borovi luče oleorezin na površinu rane kao zaštitnu mjeru za zatvaranje otvora, što je otpor izloženosti mikroorganizmima i insektima i sprječavanje vitalnog gubitka soka. Terpentineri su ranjavali drveće u prugama u obliku slova V dužinom trupaca kako bi isticanje oleorezina usmjerili u kontejnere. Zatim je sakupljen i prerađen u alkoholna pića od terpentina. Prinos oleorezina može se povećati za čak 40% nanošenjem parakvatnog herbicida na izloženo drvo.
Rezovi u obliku slova V nazivaju se "mačja lica", zbog sličnosti s mačjim brkovima. Ove oznake na borovom drvetu znače da je korišteno za sakupljanje smole za proizvodnju terpentina.
Pretvaranje oleoresina u terpentin
Sirovi oleorezin sakupljen sa ranjenog drveća može se isparavati pomoću destilacije vodenom parom u mikseru od bakra. Nakon što se terpentin izdestilira, otopljeni kolofonij ostaje u mirnom dnu Terpentin se alternativno može kondenzirati iz razarajuće destilacije borovog drveta.
Oleorezin se također može ekstrahirati iz usitnjenih panjeva, korijena i ostalih dijelova bora, koristeći lagani kraj teške frakcije nafte (vrenje između 90 i 115 °C) sirove nafte. Obično se koristi višestepena protivstruja ekstrakcije, tako da svježa nafta prvo kontaktira drvo izluženo u prethodnim fazama, a nafta napunjena terpentinom iz prethodnih faza kontaktira svježe drvo prije vakuumska destilacije za upotrebu nafte iz terpentina. Izluženo drvo se pari za dodatno vađenje nafte prije sagorijevanja za dobijanje energije.
Pri proizvodnji hemijske drvene pulpe od bora ili drugog četinarskog drveća, sulfatni terpentin može se kondenzirati iz plina stvorenog u Kraftovom procesu digestije pulpe. Prosječni prinos sirovog sulfatnog terpentina je 5–10 kg/t pulpe. Ako ne izgori u mlinu za proizvodnju energije, sulfatnom terpentinu mogu biti potrebne dodatne mjere obrade za uklanjanje tragova sumpornih spojeva
Rastvarač
Kao rastvarač, terpentin se koristi za razrjeđivanje boja na bazi ulja, za proizvodnju lakova i kao sirovina za hemijsku industriju. Njegova upotreba kao rastvarača u industrijskim zemljama je uglavnom zamijenjena znatno jeftinijim zamjenama za terpentin dobijenim iz nafte. Rastvor terpentina i pčelinjeg voska ili karnauba voska već se dugo koristi kao vosak za namještaj.
Izvor organskih spojeva
Terpentin se koristi i kao izvor sirovina u sintezi mirisnih hemijskih spojeva. Komercijalno korišćeni kamfor, linalol, alfa-terpineol i geraniol obično se proizvode od alfa-pinena i beta-pinena, koji su dvije glavne hemijske komponente terpentina. Ovi pineni se odvajaju i pročišćavaju destilacijom. Smjesa diterpena i triterpen, kao ostatak nakon destilacije terpentina prodaje se kao kolofonij.
Ljekoviti eliksir
Terpentinski klistir, vrlo oštar purgativ, prije se koristio za upornii zatvor ili opstipaciju. Terpentinskim klistirom su također kažnjavani politički neistomišljenici u Argentini nakon sticanja nezavisnosti.
Rizici
Budući da je organski rastvarač, njegova para može nadražiti kožu i oči, oštetiti pluća i cijeli respiratorni sistem, kao i centralni nervni sistem prilikom udisanja i nanijeti šoštećenja bubrežnom sistemu kada se proguta, između ostalog.. Gutanje može izazvati peckanje, bol u trbuhu, mučninu, povraćanje, konfuziju, konvulzije, proliv i nesvjesticu.
Evropski ariš
Evropski ariš (lat. Larix decidua) je vrsta ariša porijeklom iz planina srednje Evrope, u Alpama i Karpatima, kao i u Pirinejima, sa razdvojenim nizijskim populacijama u sjevernoj Poljskoj i južnoj Litvaniji. Široko je naturaliziran u Skandinaviji. Potvrđeno je da se njegov životni vijek kreće blizu 1.000 godina. (sa sugestijama do 2.000 godina), ali češće je oko 200 godina. Tvrdi se da još uvijek stoji jedan od ariša koje je zasadio drugi vojvoda od Atola u Dunkeldu, 1738.
Opis
Larix decidua je srednje velika do veliko listopadna četinarska stablašica, koja dostiže visinu od 25–45 m, sa deblom do promjera do 1 m (izuzetno, do 53,8 m i promjerom 3,5 m) ). Kruna je konusna kad je mlada, s godinama postaje široka; glavne grane su u nivou prema gore, a bočnesu čest o viseće. Izdanci su dimorfni, s rastom podijeljenim na duge izbojke (obično duge 10-50 cm) i nose nekoliko pupoljaka, a kratki izdanci dugi samo 1–2 mm sa samo jednim pupoljkom. Listovi su igličasti, svijetlozeleni, dugi 2–4  cm, koji postaju svijetložuti prije opadanja u jesen, a blijedožuti izdanci ostaju goli do sljedećeg proljeća.
Češeri su uspravni, jajasto-konusni, dužine 2–6 cm, sa 10-90 uspravnih ili blago urezanih (ne reflektiranih) sjemenskih ljuskica; zelene su, kad su nezrele, varijabilno isprane crvene, a postaju smeđe i otvaraju se kako bi oslobodile sjeme, 4-6 mjeseci nakon oprašivanja. Stari češeri obično ostaju na drvetu dugi niz godina, postajući mutno sivo-crni.
Mikro RNK
thumb|300px|Prikaz interakcije miRNK i [[iRNK]] mikroRNK ili mikro RNK (skraćeno miRNK, eng. microRNA, miRNA) je mala nekodirajuća molekula RNK, od oko 22 nukleotida, koja je nađena kod biljaka, životinja i nekih virusa. Njena je RNK prigušena u posttranskripcijskom reguliranju ekspresije gena.
Evropski ariš
Opis
Vrlo je otporan na hladnoću, sposoban je preživjeti zimske temperature do najmanje –50 °C, a nalazi se među drvorednim stablima u Alpama, dosežući 2.400 m nadmorske visine, iako je najzastupljeniji od 1000–2000 m. Raste samo na dobro dreniranim tlima, izbjegavajući preplavljeno tlo i nije tolerantan na sjene.
Kultivacija
Smatra se da je prvi put uzgojen u Britaniji, 1629. godine. John Evelyn podsticao je širu sadnju i upotrebu. Tri uzastopne vojvode od Atola široko su ga plantažirali a četvrti vojvoda napisao je "Observacije o arišu" 1807. godine ohrabrujući dalje njegovo uzgajanje, koje je uveliko prakticirao.
Mikro RNK
Kod eukariota je kodirana iz jedarne DNK, kao kod svih organizama čiji je genom zasnovan na DNK. Uloga miRNK se ostvaruje preko baznog uparivanja s komplementarnim sekvencama unutar molekule iRNK. Kao rezultat toga, ove su molekule iRNK su prigušene jednim ili više od sljedećih procesa: thumb|300px|Primjeri miRNK matične petlje sa zrelom miRNK (crveno) Genom čovjeka može kodirati preko 1.000 miRNK, koje su učestale u mnogim tipovima sisarskih ćelija, a javljaju se za kopiranje oko 60% gena čovjeka i ostalih sisara.
Ove miRNK su dobro konzervirane sekvence i kod biljaka i kod životinja, a snatra se da su vitalnog značaja i evolucijski drevne komponente regulacije gena. Iako su osnovne komponente mikroRNK puta među biljkama i životinjama konzervirane, čini se da se miRNK repertoar u dva carstva samostalno pojavio sa različitim primarnim vidom djelovanja.
Biljne miRNK obično imaju približno perfektno uparivanje sa odgovarajućim iRNK ciljnim molekulama, koje izazivaju represiju gena tokom prerade ciljnih transkripata. Nasuprot tome, životinjske miRNK su sposobne  za prepoznavanje njihovih ciljnih iRNK pomoću 6–8 nukleotida na 5' kraju miRNK,  koje nisu dovoljno uparene da induciraju cijepanje ciljnih iRNK. Kod životinja je obilježavajuća kombinirana regulacija miRNK.
Data miRNK može imati na stotine različitih ciljnih iRNK, a dati cilj može biti reguliran multiplim miRNK-a.
Prolog (Ljubuški)
Prolog je naseljeno mjesto u sastavu gradu Ljubuškom, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Mikro RNK
Historija
Prva miRNK je otkrivena ranih 1990-ih. Međutim, miRNK nije bila prepoznata kao posebna klasa bioloških regulatora sve do ranih 2000-tih. Tako je istraživanje pokazalo da se u različitim tkivima jispoljavaju n različiti setovi miRNK, kao i njihove multiple uloge u razvoju biljaka i životinja, u mnogim ostalim biološkim procesim. Aberantna ekspresija miRNK uvjetuje razna bolesna stanja. U toku je istraživanje terapija na bazi miRNK.
Prva ljudska bolest sa poremećajem regulacije miRNA bila je hronična limfocitna leukemija. Sljedili su ostale malgnosti B-ćelija.
Sekundarna struktura djetelinaste petlje obavljena je  sljedeće X-zračeće kristalografije  u  dvije nezavisne istraživačke grupe, 197. Pored toga otkrivena je ribosomska RNK, a zatim i URNK u ranim 1980-im. Od tada, nastavlja se otkrivanje novih nekodirajućih RNK: snoRNK, Xist, CRISPR i još mnogih. Nedavni značajni podaci uključuju riboswitche i miRNK, te otkriće RNK mehanizma njihovog djelovanja. Zajedno sa saradnicima, Craig C. Mello i Andrew Fire su 2006. dobuili Nobelovu nagradu za fiziologijui ili medicinu.
Evropski ariš
Kultivacija
Evropski ariš se široko uzgaja u južnoj Kanadi i na sjeveroistoku Sjedinjenih Država. Naturalizovan (uvedena vrsta) je  u Maineu, Michigan, New Yorku, Connecticutu, New Hampshireu Vermontu i Rhode Islandu. Na sjevernim Apalačkim planinama često se koristi za pošumljavanje na površinskim rudnicima. ref> Evropski ariš može rasti na sušnijim tlima i tolerirati topliju klimu od domaćeg Larix laricina, koji je pogodniji za neborealne klimate.
IC 5138
IC 5138 (također poznat kao ESO 75-34 i PGC 67585) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 377 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 0,90 (99 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (55 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 22. augusta 1900. godine.
Evropski ariš
Podvrste
Postoje dvije podvrste:
IC 5138
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Evropski ariš
Upotreba
Larix decidua se uzgaja kao ukrasno drvo za sadnju u vrtovima i parkovima.
Mali stubovi ariša široko se koriste za rustikalnu ogradu.
Zbog brzog rasta mladica i pionirskog karaktera, ariš je pronašao brojne primjene u šumarstvu i agrošumarstvu. Koristi se kao „pripremna vrsta“ za pošumljavanje otvorenih površina, napuštenih poljoprivrednih površina ili uznemirenih površina i kao „vrsta medicinskih sestara“ prije uvođenja zahtjevnijih vrsta.
Bonsai
Evropski ariš je popularna bonsai vrsta, s mnogo jedinstvenih primjeraka dostupnih u evropskim krugovima, a popularno se koristi u šumskim skupinama bonsaija.
Ekologija
Sjemenke ariša su važna hrana za neke ptice, posebno evroazijskog siskina, malog crvendaća i neke zebe, dok pupoljke i nezrele čunjeve jede gluhac.
Iglice evropskog ariša jedina su poznata hrana za gusenice nekih moljaca, kao što je Coleophora sibiricella ; ljuske šišarke koriste se kao hrana gusjenicama 'Cydia illutana. The seeds are an important food for some birds, notably siskin,
Invazijska vrsta
Larix decidua je klasificiran kao divlji četinar, invazijska vrsta koja se širi u visoka područja na Novom Zelandu. Sadila ga je Šumarska služba Novog Zelanda za kontrolu erozije.
Lopatice
Lopatice su naseljeno mjesto u gradu Livnu, Bosna i Hercegovina.
Lusnić
Lusnić je naseljeno mjesto u gradu Livnu, Bosna i Hercegovina.
ACTL8
Aktinoliki protein 8 jest protein koji je kod ljudi   kodiran genom ACTL8 sa  hromosoma 1. To je protein koji se koristi u stvaranju unutarćelijske arhitekture tkiva.
Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 366 aminokiselina, a molekulska težina 41.360 Da.
Vešter
mini|280px|Vešter, mlin Vešter je naseljeno mjesto u sastavu općine Škofja Loka, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vešter je imao 204 stanovnika.
Napomena: ''U 1984. i 1985. smanjeno za dijelove naselja koji su priključeni naselju Škofja Loka.''
Žuta groznica
Žuta groznica, historijski poznata kao žuti čovjek ili žuta kuga, akutna je virusna bolest. U većini slučajeva, simptomi uključuju groznicu, zimicu,gubitak apetita, mučninu, bolove u mišićima, naročito u leđima, i glavobolje. Simptomi se obično umire u roku od pet dana. Kod nekih ljudi, nakon umirenja simptoma groznica se ipak vrati, javlja se bol u stomaku i oštećenje jetre počinje da uzrokuje žuta koža. U tom slučaju, rizik od krvarenja i problema s bubrezima također je povećan.
Uzrok i dijagnoza
Bolest je uzrokovana virusom žute groznice i širi se ugrizom ženke komarca. Inficira samo ljude, druge primate i nekoliko vrsta komaraca. U gradovima, primarno je prenose komarci vrste Aedesaegypti. Virus je tip RNA virusa iz roda Flavivirusa. Bolest se može teško razlikovati od drugih bolesti, posebno u ranim stadijima. Za potvrdu mogućeg slučaja, potrebno je testiranje uzorka krvi pomoću lančane reakcije polimeraze.
Prevencija, liječenje i prognoza
Sigurno i učinkovito cjepivo protiv žute groznice postoji i neke zemlje zahtijevaju cijepljenja putnika. Drugi napori kako bi se spriječila infekcija uključuju smanjenje populacije komaraca prijenosnika. U područjima gdje je žuta groznica česta, a cijepljenje neuobičajeno, rana dijagnoza slučajeva i cijepljenje velikih dijelova stanovništva je važno kako bi se spriječilo izbijanje zaraze. Kad jednom dođe do zaraze, tretiranje bolesnika je simptomatično bez ikakvih konkretnih mjera učinkovitih protiv virusa. U onih s teškim oboljenjem, smrt se javlja kod otprilike polovice ljudi koji nisu liječeni.
Epidemiologija i historija
Žuta groznica uzrokuje 200.000 infekcija i 30.000 smrtnih slučajeva svake godine, a gotovo 90% od toga javlja se u Africi. Gotovo milijardu ljudi živi u području svijeta u kojem je bolest česta. To je uobičajeno u tropskim područjima Južne Amerike i Afrike, ali ne i u Aziji. Od 1980-ih, broj slučajeva žute groznice je u porastu Vjeruje se da je to zbog toga što su ljudi manje imuni, sve više ih živi u gradovima, učestalije se kreću, te zbogmijenjanja klime. Bolest je nastala u Africi, odakle se proširila na Južnu Ameriku preko trgovine robljem u 17. stoljeću. Od 17. stoljeća, došlo je do nekoliko većih zaraza bolesti u Americi, Africi i Evropi. U 18. i 19. stoljeću, žuta groznica ustanovljena je kao jedna od najopasnijih zaraznih bolesti. Virus žute groznice je bio prvi otkriveni ljudski virus.
Suha Katalena
Suha Katalena je naseljeno mjesto u sastavu grada Đurđevca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Đurđevac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Suha Katalena je imala 337 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Suha Katalena je imalo 489 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Organohlorid
Organohlorid, hlorokarbon ili hlorirani ugljikovodik je organski spoj koji sadrži najmanje jedan kovalentno vezan atom hlora, koji utiče na hemijsko ponašanje molekula. Klasa hloroalkani (alkani s jednim ili više vodika supstituiranih hlorom) daje uobičajene primjere. Široka strukturna raznolikost i divergentna hemijska svojstva organohlorida dovode do širokog spektra imena i primjena. Organohloridi su vrlo korisni spojevi u mnogim primjenama, ali neki od njih oštećuju okoliš.
Fizička i hemijska svojstva
Hloriranje modifikuje fizička svojstva ugljikovodika na nekoliko načina. Spojevi su obično gušći od vode, zbog veće atomske težine hlora u odnosu na vodik. Alifatski organohloridi su alkilirajući agensi, jer je hlorid odlazeća grupa.
Pojava u prirodi
Mnogi organohlorni spojevi izolirani su iz prirodnih izvora, od bakterija do ljudi. Hlorirani organski spojevi nalaze se u skoro svakoj klasi biomolekula, uključujući alkaloide, terpene, aminokiseline, flavonoide, steroide i masne kiseline. Organohloridi, uključujući dioksine, proizvode se u okruženju visokih temperatura šumskih požara, a dioksini su pronađeni u očuvanom pepelu vatre zapaljene munjom koja prethodi sintetskim dioksinima. Pored toga, iz morskih algi izolirani su razni jednostavni hlorirani ugljikovodici, uključujući diklorometan, hloroform i ugljik-tetrahlorid. Većina hlorometana u okolini nastaje prirodnim putem: biološkim raspadanjem, šumskim požarima i vulkanima.
Prirodni organohlorid epibatidin, alkaloid izoliran iz šumskih žaba, ima snažne analgetske efekte i stimulira istraživanje novih lijekova protiv bolova. Međutim, zbog neprihvatljivog terapijskog indeksa, više se ne istražuje za potencijalnu terapijsku upotrebu. Žabe dobijaju epibatidin hranom, a zatim ga izdvajaju na svojoj koži. Izvori prehrane vjerovatno su bube, mravi, grinje i muhe.
Od hlora
Alkani i aril-alkani mogu se klorirati pod uslovima slobodnih radikala, sa UV svetlošću. Međutim, teško je kontrolirati opseg hloriranja. Aril-hloridi se mogu pripremiti Friedel-Craftsovom halogenizacijom, upotrebom hlora i katalizatora Lewisovih kiselina
Haloformna reakcija, koristeći hlor i natrij-hidroksid, također je u stanju da stvori alkilhalogenide iz metil-ketona i srodnih spojeva. Tako se ranije proizvodio hloroform.
Hlor dodaje višestruke veze i na alkene i alkine, dajući di- ili tetra-hloro spojeve.
Reakcija sa hlorovodikom
Sekundarni i tercijarni alkoholi reagiraju sa hlorovodikom dajući odgovarajuće hloride. U laboratoriji, srodna reakcija koja uključuje cink-hlorid u koncentriranoj lorovodičnoj kiselini: Zvana Lucasov reagens, ova smeša je nekada korištena u kvantitativnoj organskoj analizi za klasifikaciju alkohola.
Ostala sredstva za hloriranje
Alkil-hloridi se najlakše pripremaju tretiranjem alkohola sa tionil-hloridom (SOCl2) ili fosfor-pentahloridom (PCl5), ali često i sa sulfuril-hloridom (SO2Cl2) i fosfor- trihloridom (PCl3):
U laboratoriji, posebno prikladan je tionil-hlorid, jer su nusproizvodi plinoviti. Alternativno, može se koristiti Appelova reakcija:
Reakcije
Alkil hloridi su svestrani građevni blokovi u organskoj hemiji. Iako su alkil bromidi i jodidi reaktivniji, alkil-hloridi imaju tendenciju da budu jeftiniji i dostupniji. Alkil-hloridi lahko podliježu napadu nukleofila.
Zagrijavanje alkil-halogenida sa natri-hidroksidom ili vodom daje alkohole. Reakcija sa alkoksidom ili aroksidom daje eter u sintezi Williamsonovog etera; reakcija sa tiolima daje tioetere. Alkil-hloridi lahko reagiraju sa aminima dajući supstituirane amine. Alkil-hloridi su supstituirani mekšim halogenidima kao što je jodid u Finkelsteinovoj reakciji. Moguće su i reakcije sa drugim pseudohalogenidima, kao što su azid, cijanid i tiocijanat. U prisustvu jake baze, alkil-hloridi se podvrgavaju dehidrohalogeniranju dajući alkene ili alkine.
Alkil-hloridi reagiraju sa magnezijem dajući Grignardov reagens, transformišući elektrofilni spoj u nukleofilni spoj. Wurtzova reakcija reduktivno spaja dva alkilhalogenida, da bi se povezala sa natrijem.
Hlorometani
Većina hloriranih ugljikovodika sa niskomolekulskom masom, kao što su hloroform, dihlorometan, dihloroeten i trihloroetan su korisna rastvarači. Ovi rastvarači imaju tendenciju da budu relativno nepolarni; stoga se ne mogu miješati s vodom i učinkoviti su u primjenama čišćenja kao što su odmašćivanje i hemijsko čišćenje. Godišnje se proizvede nekoliko milijardi kilograma hloriranog metana, uglavnom hloriranjem metana:
Najvažniji je dihlorometan, koji se uglavnom koristi kao rastvarač. Hlorometan je preteča hlorosilana i silikona. Historijski značajan, ali manjeg obima je hloroform, uglavnom prekursor hlorodifluorometana (CHClF2) i tetrafluoroetena, koji se koristi u proizvodnji teflona.
Pesticidi
Dvije glavne grupe organohlornih insekticida su spojevi tipa DDT i hlorirani aliciklični. Njihov mehanizam djelovanja malo se razlikuje.
Izolatori
Polihlorirani bifenili (PCB) nekada su bili uobičajeni električni izolatori i agensi za prijenos toplote. Njihova upotreba je uglavnom ukinuta zbog zdravstvenih problema. PCB su zamijenjeni polibromiranim difenil-eterima (PBDE), koji donose sličnu toksičnost i bioakumulativne zabrinjavajuće efekte.
Otrovnost
Neke vrste organohlorida imaju značajnu toksičnost za biljke ili životinje, uključujući ljude. Dioksini, nastali izgaranjem organske materije u prisustvu hlora, predstavljaju postojane organske zagađivače, koji predstavljaju opasnost pri ispuštanju u životnu sredinu, kao i neki insekticidi (kao što je DDT). Naprimjer, DDT, koji je bio široko korišten za suzbijanje insekata sredinom 20. stoljeća, također se akumulira u prehrambenim lancima, kao i njegovi metaboliti DDE i DDD i uzrokuje reproduktivne probleme (npr. prorjeđivanje ljuske jajeta) kod određenih vrsta ptica. DDT je također postavio dodatna pitanja za okoliš jer je izuzetno mobilan, a tragovi su čak pronađeni i na Antarktiku, uprkos tome što se ta hemikalija tamo nikada nije koristila. Neki organohlorni spojevi, poput sumpornog i dušičnog senfa i luizita, čak se koriste i kao hemijsko oružje zbog svoje toksičnosti.
Međutim, prisustvo hlora u organskom spoju ne osigurava toksičnost. Neki organohloridi smatraju se dovoljno sigurnim za konzumaciju u hrani i lijekovima. Naprimjer, grašak i naborani grah sadrže prirodni hlorirani biljni hormon 4-hloroindol-3-acetatna kiselina (4-Cl-IAA)DDT; a zaslađivač sukraloza (Splenda) široko se koristi u dijetalnim proizvodima. Od 2004., najmanje 165 organohlorida odobreno je širom svijeta za upotrebu kao farmaceutskih lijekova, uključujući prirodni antibiotik vankomicin, antihistaminik loratadin (Claritin), antidepresiv sertralin (Zoloft), antiepileptik lamotrigin (Lamictal) i inhalacijski anestetik izofluran.
Rachel Carson upoznala je javnost sa problemom toksičnosti DDT za pesticide svojom knjigom „Tiho proljeće“ (Silent Spring) iz 1962. godine. Iako su mnoge zemlje postupno ukinule upotrebu nekih vrsta organohlorida, kao što je američka zabrana DDT-a, postojani DDT, PCB i drugi organohloridni ostaci i dalje se nalaze kod ljudi i sisara širom planete, mnogo godina nakon što su proizvodnja i upotreba ograničeni. U područjima Arktika, posebno visoki nivoi nalaze se u morskim sisarima. Ove hemikalije se koncentrišu na sisare, a nalaze se čak i u majčinom mlijeku. U nekih vrsta morskih sisara, posebno onih koji proizvode mlijeko s visokim udjelom masti, mužjaci obično imaju daleko više nivoe, jer ženke laktacijom smanjuju koncentraciju prenošenjem na svoje potomstvo.
Spisak nacionalnih parkova u Mađarskoj
Mađarska ima deset nacionalnih parkova, koji pokrivaju približno 10% njene površine. Njima upravlja Agencija za nacionalne parkove Vlade Mađarske.
Pain Is So Close to Pleasure
"Pain Is So Close to Pleasure" je singl britanske rock grupe Queen. Objavljen je samo za tržišta Kanade, Njemačke, Holandije i SAD-a. Tekst pjesme potpisuju Freddie Mercury i John Deacon a objavljen je kao 6. singl na njihovom 12. albumu A Kind of Magic iz 1986. godine.
Esmolol
Esmolol – trgovački naziv Brevibloc – je  kardioselektivni beta1 blokator receptora sa brzim  početkom djelovanja, i vrlo kretkom  dužinom djelovanja. Nije značajan unutrašnji simpatomimetik ili  sa agens sa stabilizirajućom aktivnošću  membrane, pri  terapeutskom doziranju.
Esmolol pripada klasi II antiaritmika. Smanjuje snagu i brzinu srčanih kontrakcija, blokiranjem beta-adrenergičnih receptora u simpatičkom nervnom sistemu, koji se nalaze u srcu i drugim tjelesnim  organima. Esmolol sprečava djelovanje dvije prirodne supstance: epinefrina i norepinefrina.
Pain Is So Close to Pleasure
Singl je objavljivan u različitim verzijama. Pjesma Pain Is So Close to Pleasure ima više od 58.000 posjeta na Lastfm-u.
Radišići
Radišići je naseljeno mjesto u sastavu gradu Ljubuškom, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Vincarje
Vincarje su naseljeno mjesto u sastavu općine Škofja Loka, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Esmolol
Doziranje
Esmolol se daje sporom intravenskom injekcijom. Obično se koristi u bolesnika tokom operacije,  za sprečavanje ili liječenje tahikardija, a koristi se i za liječenje akutne supraventrikularne tahikardije. Esmolol je lijek izbora kada se sumnja na disekciju aurte.
Metabolizam
Esmolol se brzo metabolizira hidrolizom esterske veze, uglavnom putem esteraza u citosolu crvenih krvnih zrnaca, a ne plazmatske holinesteraze ili membrane acetilholinesteraze crvenih krvnih  ćelija. Za ukupni tjelesni klirens kod  čovjeke je utvrđeno da iznosi oko 20 l/kg/h, što je više od minutnog volumena; tako metabolizam esmolola nije ograničen brzinom protoka krvi sa kisikom, kao što je u  jetri ili protok krvi u pogođenoj  jetri ili bubrezima. Esmolol ima kratko trajanje djelovanja koje se zasniva na bočnom lancu ester - metil, koji omogućava brzu hidrolizu. Struktura esmolola se ogleda u njegovom imenu, es-molol kao u es ter-m etil. Plazmatska holinesteraza i acetilholinesteraze u membranama eritrocita nemaju nikakve aktivnosti. Takab metabolizam rezultira u formiranju slobodne kiseline i metanola. Iznos proizvedenog metanola je sličan kao u endogenoj proizvodnji metanola. Esmolol ima brzu distribucijui poluživot od oko 2 minute, a  i poluvrijeme eliminacije je od oko 9 minuta.
INTS8
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 995 aminokiselina, а molekulska težina 113.088 Da.
Mali Kablići
Mali Kablići su naseljeno mjesto u gradu Livnu, Bosna i Hercegovina.
Kapetanovo Polje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Pakrac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kapetanovo Polje je imalo 35 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1890.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kapetanovo Polje je imalo 67 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Poljica Kozička
Poljica Kozička su naseljeno mjesto u sastavu grada Vrgorca, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Vrgorac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Poljica Kozička su imala 103 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. i od 1900. do 1931. iskazivano je pod imenom Poljica, Poljice u 1890. i Poljica Kozička od 1948. nadalje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poljica Kozička je imalo 421 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sveta Ana (Đurđevac)
Sveta Ana je naseljeno mjesto u sastavu grada Đurđevca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Đurđevac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveta Ana je imala 99 stanovnika.
Napomena: ''U 1971. i 1981. iskazivano pod imenom Ana.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sveta Ana je imalo 153 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Studenci (Ljubuški)
Studenci je naseljeno mjesto u sastavu gradu Ljubuškom, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Meta-Tiramin
meta-Tiramin, poznat i kao m-tiramin i 3-tiramin, je endogeni amin u tragovima neuromodulator i strukturni analog fenetilamina. To pozicijski izomer para -tiramina i, slično njemu, ima učinke na adrenergične i dopaminergične sisteme.
Kod ljudi, meta-tiramin se proizvodi posredstvom metabolizma meta-tirozina uz katalizu enzimom dekarboksilaza aromatskih aminokiselina. Također kod ljudi, ovaj spoj može se metabolizirati i u dopamin, preko perifernog ili moždanog CYP2D6 enzima.
Popovec
Popovec je naseljeno mjesto u sastavu grada Zagreba, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Sesvete.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. i od 1991. nadalje iskazuje se pod imenom Popovec, od 1910. do 1948. pod imenom Popovec Vugrovečki, a od 1953. do 1981. pod imenom Popovec Šašinovečki. U 1869. i 1880. sadrži podatke za naselje Soblinec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Popovec je imalo 737 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vinharje
mini|280px|Vinharje, seoske kuće Vinharje su naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Adenozin-deaminaza
Adenozin-deaminaza (znana i kao adenozin-aminohidrolaza ili ADA) je enzim (EC 3.5.4.4) uključen u metabolizam purina. Potreban je za razgradnju adenozina iz hrane i za promet nukleinskih kiselina u tkivima.
Vinharje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vinharje su imale 57 stanovnika.
Adenozin-deaminaza
Njegova primarna funkcija kod ljudi je razvoj i održavanje imunskog sistema. Međutim, puna fiziološka uloga ADA još nije u potpunosti shvaćena.
Struktura
ADA postoji i u malom obliku (kao monomer) i u velikom obliku (kao dimer-kompleks) .U monomernom obliku enzim je polipeptidni lanac, presavijen u osam niti paralelnih α / β tubula, koje okružuju središnji duboki džep koji je aktivno mjesto. Pored osam središnjih beta-bačvi i osam perifernih α-heliksa, ADA također sadrži pet dodatnih zavojnica: ostaci 19-76 puta preklopljenih u tri zavojnice, koji se nalaze između β1 i α1 nabora, a dvije antiparalelne karboksi-terminalne spirale nalaze se preko amino-terminala β-tubula.
Aktivno mjesto ADA sadrži cink-ion koji se nalazi u najdubljem udubljenju aktivnog mjesta i koordiniran je s pet atoma iz His15, His17, His214, Asp295 i supstrata. Cink je samo kofactor koji je neophodan za njenu aktivnost.
Supstrat, adenozin, stabiliziran je i vezan za aktivno mjesto pomoću devet vodikovih veza.Karboksilna grupa Glu217, približno koplanarna sa purinskim prstenom supstrata, u položaju je da formira vodikovu vezu sa N1 supstrata. Karboksilna grupa Asp296, također koplanarna sa purinskim prstenom supstrata, tvori vodikovu vezu sa N7 supstrata. NH grupa Gly184 u poziciji je da stvori vodikovu vezu sa N3 supstrata. Asp296 stvara veze kako sa ionom Zn2+, tako i sa 6-OH supstrata. His238 se također vodikom veže za supstrat 6-OH. Riboza 3'-OH supstrata tvori vodikovu vezu sa Asp19, dok 5'-OH tvori vodikovu vezu sa His17. Dvije daljnje vodikove veze stvaraju se na molekulama vode, na otvaranju aktivnog mjesta, pomoću 2'-OH i 3'-OH supstrata.
Zbog uvlačenja aktivnog mjesta unutar enzima, supstrat, nakon što se veže, gotovo je u potpunosti odvojen od rastvarača.Površinska izloženost supstrata rastvaraču kada je vezan je 0,5% površinske izloženosti supstrata u slobodnom stanju.
Reakcije
ADA nepovratno deaminira adenozin, pretvarajući ga u srodni nukleozid inozin supstitucijom amino grupe keto grupom.
Inozin se zatim može deribozirati (ukloniti iz riboza) pomoću drugog enzima zvanog purinska nukleozid-fosforilaza (PNP), pretvarajući ga u hipoksantin.
Mehanizam katalize
Reakcija je stereospecifična, zbog lokacije ostataka cinka, Asp295 i His238, koji su okrenuti prema B-strani purinskog prstena supstrata.
Funkcija
ADA se smatra jednim od ključnih enzima metabolizma purina. Enzim je pronađen u bakterijama, biljkama, beskičmenjacima, kičmenjacima i sisarima, sa visokom konzervacijom aminokiselinske sekvence. Konzerviranje sekvence aminokiselina sugerira ključnu prirodu ADA na putu spašavanja purina.
Prvenstveno, kod ljudi ADA je uključen u razvoj i održavanje imunoskog sistema. Međutim, primijećena je i povezanost ADA sa održavanjem epitelnih ćelija diferencijacijom, neurotransmisijom i gestacijom. Također je predloženo da ADA, pored razgradnje adenozina, stimulira oslobađanje pobuđujuće aminokiseline i neophodna je za spajanje A1 adenozinskih receptora i heterodimernog G-proteina. Nedostatak adenozin deaminaze dovodi do plućne fibroze, što sugerira da hronična izloženost visokim nivoima adenozina može pogoršati reakcije upale, umjesto da ih suzbija. Također je prepoznato da su protein i aktivnost adenozin-deaminaze povećani u mišjim srcima koja prekomjerno izražavaju HIF-1 alfa, što dijelom objašnjava oslabljene nivoe adenozina u srcima koji eksprimiraju HIF-1 alfa tokom ishemijskog stresa.
Patologija
Neke mutacije u genu za adenozin-deaminazu uzrokuju da on ne dolazi do ekspresije. Rezultirajući nedostatak jedan je od uzroka teške kombinirane imunodeficijencije (SCID), posebno autosomno recesivnog nasljeđivanja. Deficitni nivo ADA povezan je i s plućnom upalom, smrću timusnih ćelija i neispravnim signaliziranjem T-ćelijskih receptora.
Suprotno tome, mutacije zbog kojih ovaj enzim dolazi do prekomjerne ekspresije jedan su od uzroka hemolitske anemije.
Postoje neki dokazi da drugačiji alel (ADA2) može dovesti do autizma.
Povišeni nivoi ADA takođe su povezani sa AIDS-om.
Izoforme
Postoje 2 izoforme ADA: ADA1 i ADA2.
Klinički značaj
Ukupni ADA u plazmi može se izmjeriti pomoću tečna hromatografija visoke performans ili enzimskim ili kolorimetrijskim tehnikama. Možda najjednostavniji sistem je merenje amonijaka koji se oslobađa iz adenozina kada se razgradi na inozin. Nakon inkubacije plazme s puferskim rastvorom adenozina, amonijak reagira sa Berthelotovim reagensom dajući plavu boju koja je proporcionalna količini aktivnosti enzima. Za mjerenje ADA2, eritro-9- (2-hidroksi-3-nonil) adenin (EHNA) se dodaje prije inkubacije, kako bi se inhibirala enzimska aktivnost ADA1. Odsustvo ADA1 je ono što uzroci Teške kombinirane imunodeficijencije( SCID).
ADA se također može koristiti u obradi limfocitnih pleurskih izljeva ili peritoneumskim ascitima, tako što takvi uzorci s niskim nivoom ADA u osnovi isključuju tuberkulozu.
Tuberkulozni pleurski izlivi sada se mogu precizno dijagnosticirati povišenim nivoima adenozin-deaminaze pleurskwe tečnosti, iznad 40 U po litru.
Kladribin i Pentostatin su antineoplastična sredstva koja se koriste u liječenju leukemije trepljavih ćelija; njihov mehanizam djelovanja je inhibicija adenozin-deaminaze.
IC 3507
IC 3507 (također poznat kao PGC 3089514) je kompaktna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Otok Oštarijski
Otok Oštarijski je naseljeno mjesto u sastavu grada Ogulina, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Otok Oštarijski je imao 381 stanovnika.
Napomena: ''Iskazano pod imenom Otok do 1900., Otok Oštarski od 1910. do 1948.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Otok Oštarijski je imalo 471 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Radoboj)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Radoboj je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 32 km2 imala 3.387 stanovnika, što predstavlja 2,55% od ukupnog broja stanovnika Krapinsko-zagorske županije, odnosno 0,08% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Radoboju je 106 stanovnika/km2.
Šipovača
Šipovača je naseljeno mjesto u sastavu gradu Ljubuškom, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Marković Selo
Marković Selo je naseljeno mjesto u sastavu grada Ogulina, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Marković Selo je imalo 56 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1931., i to 1931. i 1948. kao dio naselja, a od 1953. kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Marković Selo je imalo 69 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Prekvršje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Sesvete.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Prekvršje je imalo 874 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Prekvršje je imalo 517 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Raith Rovers FC
Raith Rovers Football Club je profesionalni nogometni klub smješten u gradu Kirkcaldy, Škotska. Trenutno nastupa u League One, trećem rangu škotskog nogometa.
With the Beatles
With the Beatles je drugi studijski album grupe The Beatles. Objavljen je samo pola godine nakon komercijalno vrlo uspješnog prvijenca Please Please Me. Na albumu se nalazi osam kompozicija tandema Lennon / McCartney i šest naslovnica.
Raith Rovers FC
Klub je osnovan 1883. godine. Među najveće uspjehe se ubrajaju osvajanje nacionalnog kupa (1913.), te osvajanje Liga kupa 1945. godine. Najveći rival kluba je Dunfermline Athletic. Domaće utakmice igra na stadionu Stark's Park.
DENN1B
DENN1B je ljudski gen, na  hromosomu 1. Danski naučnici Klaus Bønnelykke i Hans Bisgaard pretpostavljaju da je gen povezan sa astmom.
With the Beatles
Album je prodat u milion primjeraka u Velikoj Britaniji do septembra 1965. godine, što ga čini drugim albumom u povijesti (prvi je to biuth South Pacific). Po odlasku, odmah je stigao na vrh britanske top liste, izbacivši Please Please Me s te pozicije. Na prvom mjestu ostao je 21 sedmicu, čineći Beatlese prvim mjestom na ljestvici 51. sedmicu zaredom.
With the Beatles službeno je objavljen na CD-u 26. februara 1987.
Popis za reprodukciju
Sve su kompozicije napisali Lennon i McCartney, osim ako nije drugačije naznačeno.
DENN1B
Genski lokus DENN1B nalazi se na dugom (q) kraku hromosoma 2, između baznih parova 197,504.748 i 197,775.696.
Help!
Help! naslov je petog britanskog i devetog američkog albuma Beatlesa. To je i naslov istoimenog filma kao i pjesme na albumu. 2003. album je držao 332. mjesto od 500 najboljih albuma svih vremena časopisa Rolling Stone.
Popis za reprodukciju
Sve pjesme napisali su John Lennon i Paul McCartney, osim ako nije drugačije naznačeno.
IC 5139
IC 5139 (također poznat kao ESO 466-11, IRAS 21474-3113, MCG -5-51-17 i PGC 67447) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 246 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Južna riba. Najveći prečnik je 2,10 (150 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (72 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 18. augusta 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ponikve (Ogulin)
Ponikve su naseljeno mjesto u sastavu grada Ogulina, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ponikve su imale 98 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. sadrži dio podataka za naselje Popovo Selo. Od 1910. do 1931. sadrži dio podataka za naselje Gomirje (grad Vrbovsko, Primorsko-goranska županija).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ponikve je imalo 179 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Translokaza unutrašnje membrane
Translokaza unutrašnje membrane (TIM) je kompleks proteina koji se nalaze u unutrašnjoj memrani mitohondrija. Komponente TIM kompleksa olakšavaju translokaciju proteina preko unutrašnje membrane u mitohondrijski matriks. Oni također olakšavaju inserciju proteina u unutrašnju mitohondrijsku membranu, gdje moraju boraviti da bi mogli funkcionirati, uglavnom uključujući članove porodice mitohondrijskih proteina.
Kompleks TIM23
Kompleks TIM23 olakšava translokaciju matriksa ciljanih proteina u mitohondrijski matriks. Ovi proteini sadrže preciznu sekvencu koja se može razdvojiti. Kompleks TIM23 čine podjedinice Tim17, Tim21 i Tim23, za koje se smatra da doprinose strukturnom formiranju kanala za translokaciju, koji se proteže unutrašnjom membranom, i Tim44, koji je periferni membranski protein. Tim44 je slabo povezan samo s Tim23 i nalazi se na matričnoj strani unutrašnje membrane. Na otvaranju kompleksa TIM17-23, Tim44 regrutuje mitohondrijski protein toplotnog šoka 70, koji dalje posreduje u translokaciji prekursora putem ATP-hidroliza. Nakon ulaska proteina u matriks, presekvence se odcijepe peptidazom, koja obrađuje matricu, a protein se podvrgne presavijanju u aktivnu konformaciju, olakšanu pomoću HSP60.