cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sinkopa
Alati rizika
Pravilo o sinkopi u San Francisku je razvijeno da izoluje ljude koji imaju veći rizik od ozbiljnog uzroka sinkope. Visok rizik je svako ko ima: kongestivnu srčanu insuficijenciju, hematokrit <30%, abnormalnost na elektrokardiografu, kratak dah ili sistolni krvni pritisak <90 mmHg. Međutim, kasnijim studijama nije potvrđeno pravilo sinkope u San Franciscu.
Kanadski skor rizika od sinkope razvijen je kako bi pomogao u odabiru ljudi niskog rizika koji bi mogli biti održivi za otpust kući. Skor <0 na kanadskom skoru rizika od sinkope povezan je sa rizikom od <2% ozbiljnih nuspojava u roku od 30 dana. Pokazalo se da je učinkovitiji od starijih ocjena rizika od sinkope čak iu kombinaciji sa srčanim biomarkerima u predviđanju neželjenih događaja.
Epidemiologija
Postoji 18,1–39,7 epizoda sinkope na 1.000 ljudi u općoj populaciji. Stope su najviše u dobi od 10 do 30 godina. Ovo je vjerovatno zbog visoke stope vazovagalne sinkope u mlađoj odrasloj populaciji. Starije odrasle osobe češće imaju ortostatsku ili srčanu sinkopu.
Sinkopa pogađa oko tri do šest od svakih hiljadu ljudi svake godine. Češća je kod starijih ljudi i žena. To je razlog za 2-5 % posjeta hitnim službama i prijema u bolnicu. Do polovine žena starijih od 80 godina i trećina studenata medicine opisuju barem jedan događaj u nekom trenutku svog života.
Prognoza
Od onih koji su se javili sa sinkopom na odjel hitne pomoći, oko 4% je umrlo u sljedećih 30 dana. Rizik od lošeg ishoda, međutim, u velikoj mjeri ovisi o osnovnom uzroku. Situaciona sinkopa nije pod povećanim rizikom od smrti ili neželjenih ishoda. Kardijalna sinkopa je povezana sa lošijom prognozom u poređenju sa nesrčanom sinkopom. Faktori povezani sa lošim ishodima uključuju istoriju zatajenja srca, anamnezu infarkta miokarda, abnormalnosti EKG-a, palpitacije, znakove krvarenja, sinkopu tokom napora i poodmakloj dobi.
Društvo i kultura
Nesvjestica kod žena bila je uobičajen trop ili stereotip u Viktorijanskoj Engleskoj i u savremenim i modernim prikazima tog perioda.
Sinkopa i presinkopa su česte kod mladih sportista. Godine 1990. američki koledž košarkaš Hank Gathers se iznenada srušio i umro tokom televizijske međukolegijske košarkaške utakmice Prethodno se srušio tokom utakmice nekoliko mjeseci prije. Tada mu je dijagnosticirana ventrikulska tahikardija uzrokovana vježbanjem. Nagađalo se da je od tada prestao uzimati propisane lijekove na dane utakmica.
Padavica je sindrom vezan za kulturu koji se prvenstveno javlja u južnim Sjedinjenim Državama i Karibima.
Etimologija
Termin je izveden od kasnolatinskog sinkopa, od starogrčki συγκοπή (sunkopē) 'rezanje', 'iznenadni gubitak snage', od σύν (sunce, zajedno, temeljno) i κόπτειν (koptein, udariti, odsjeći).
Aša'mani
Aša'mani su imaginarni muškarci iz svijeta Točka vremena. To su ljudi koji mogu da usmjeravaju, odnosno da vladaju Istinskim izvorom. Donedavno su muškarci koji usmeravaju bili osuđeni da polude, zbog kletve Mračnog na saidinu (muškom dijelu Istinskog izvora). Sada je ta kletva uklonjena. Aša'mani se treniraju u Crnoj kuli u Andoru. Njihova obuka je militaristička i koriste Jednu moć kao oružje. Njihov vođa je Rand al'Tor, ali njih trenira Mazrim Taim. Mazrim Taim nosi titulu M'hejla ili Vođe. Postoje tri ranka među Aša'manima:
FIBA Okeanija
FIBA Okeanija jest zona unutar Međunarodne košarkaške federacije (FIBA) koja uključuje 22 nacionalna košarkaška saveza u Okeaniji.
Iluminacija
mini|Ilustrirani rukopis, 1400. godine, uključuje minijaturu, inicijal i borduru Iluminirani rukopis ili iluminacija je umijeće ukrašivanja rukopisnih knjiga; zajednički naziv za naslikane ili nacrtane inicijale, minijature i različite ornamente (zastavice, ukrasne motive na marginama i dr.) Često korištena u Rimokatoličkoj crkvi za molitve, liturgijske službe i psalme, praksa se nastavila u sekularnim vjerskim tekstovima od 13. stoljeća nadalje i obično uključuje proglase, upisane račune, zakone, povelje, inventare i akte.
Najraniji iluminirani rukopisi koji postoje potječu iz Kraljevstva Ostrogota i Istočnog Rimskog Carstva i datiraju između 400. i 600. godine nove ere. Primjeri uključuju Codex Argenteus i Rossano jevanđelje, oba iz 6. stoljeća. Većina sačuvanih rukopisa je iz srednjeg vijeka, iako su mnogi preživjeli iz renesanse, zajedno s vrlo ograničenim brojem iz kasne antike.
Većina srednjovjekovnih rukopisa, iluminiranih ili ne, napisana je na pergamentu ili vellumu (vrsti pergamenta). Ove stranice su zatim uvezane u knjige, i nazvane kodeksi.
Papirni rukopisi pojavili su se tokom kasnog srednjeg vijeka. Rane štampane knjige ostavljale su prazna mjesta za crveni tekst, poznat kao rubrike, minijaturne ilustracije i iluminirane inicijale, a na tim praznim mjestima bi kasnije druga ruka dodavala tekst. Crteži na marginama (poznati kao marginalije) bi takođe omogućili pisarima da dodaju svoje bilješke, prijevode i sl.
Iako je antičkog porijekla iluminacija je doživljava svoj procvat u srednjovjekovnom slikarstvu i njen razvoj je vezan uz uspon rukopisne knjige. Skupocjena iluminacija, rukom pisanih knjiga, uglavnom Biblije i evanđelja, nastaju isključivo u samostanu. Od 12. vijeka služi i u privatnoj upotrebi. U 13. vijeku prepis knjiga prelazi u univerzitetske skriptorske radionice. Iluminacija potom prati prve štampane knjige. Od 16. do 18. vijeka, u vrijeme odumiranja evropske iluminacije, orijentalna minijature (turske, perzijske i indijske) dostižu svoj vrhunac.
Grabovci (Konjic)
Grabovci su naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
Gabon
Gabon, službeno Republika Gabon je suverena država koja se nalazi na zapadnoj obali Srednje Afrike. Nalazi se u području ekvatora i prostire na površini od 267.500 km2 sa 2,2 miliona stanovnika. Graniči sa Ekvatorskom Gvinejom na sjeverozapadu, Kamerunom na sjeveru i Republikom Kongo na istoku i jugu.
Klima je tropska. Država raspolaže velikim prirodnim blagom. Reljef države je uglavnom nizijski. Nezavisna je od 1960.
Glavni i najveći grad je Libreville. U Gabonu živi oko 12 hiljada evropljana. Privreda je slabo razvijena.
Glavni poljoprivredni artikli su: pamuk, kukuruz, kikiriki, palmino ulje, kafa. Šume su tropskog porijekla. Rude: mangan, srebro, cink, prirodni gas. Industrija: prehrambena, tekstilna, hemijska. Od 1970-tih ulazi kapital stranih preduzeća. Velik udio u upravljanju privredom, pogotovo u rudnicima, imaju SAD, Francuska, i druge zapadne zemlje. U prvom redu izvoze minerale, rude,te prehrambene artikle. Računanje vremena se poklapa sa srednjoevropskom zonom.
Etimologija
Ime Gabona potječe od gabão, riječ na portugalskom jeziku za "ogrtač", što je otprilike oblik ušća rijeke Komo kod Librevillea.
Politika
Gabon je republika sa predsjedničkom vrstom vlade. Predsjednik je odabran po sedmogodišnjem mandatu bez ograničenja. Predsjednik može da odabere premijera, vladu i sudije za Vrhovni sud. Isto tako predsjednik ima pravo da raspusti Narodnu skupštinu, odloži potvrdu zakona i održi referendum.
Bez obzira na demokratski sistem vlade, nevladina organizacija Freedom House je ocijenila vladu Gabona kao "ne slobodnu" i izbori 2016. su imali problema sa legitimnošću. mini|Provincije Gabona
Političke podjele
Gabon je podijeljen u 9 provincija, i 50 departmana. Predsjednik imenuje provincijske guvernere, prefekte i subprefekte.
Geografija
Gabon graniči sa Kamerunom,Kongom i Ekvatorijalnom Gvinejom. On izlazi na Atlantski okean. Glavni grad je Libreville.
Darko Arkus
Darko Arkus jeste bosanskohercegovački muzičar koji je vrhunac svoje muzičke karijere doživio tokom 1970-ih i 1980-ih. Nakon kratkotrajne saradnje sa sarajevskom pop rock grupom Ambasadori, svirao je sa pop rock grupom COD. Veoma uspješnu muzičku saradnju ostvario je sa grupom Rezonansa koju je predvodio pjevač i basist Brano Likić. Jedan je od veoma zaslužnih muzičara za ukupan zvuk ove grupe. Krajem 1970-ih i početkom 1980-ih nastupao je sa Branom Likićem, koji je svirao i pjevao uglavnom svoje balade. Posebno se istakao na drugom istoimenom albumu sarajevskog muzičkog sastava Teška industrija, koji je predvodio orguljaš Gabor Lenđel. Na tom muzičkom albumu koji je komponiran u progresivnom rock stilu, Darko Arkus je pokazao zrelo sviračko umijeće. Kroz uspješnu muzičku saradnju sa nekim od najznačajnijih pop rock sastava dao je svoj doprinos kvalitetu i raznovrsnosti sarajevske pop rock scene, koja je imala ugled na području bivše Jugoslavije.
IC 675
IC 675 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lav. Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 19. maja 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6930
NGC 6930 (također poznat kao IC 1326, IRAS 20305+0942, MCG 2-52-18, PGC 64935 i UGC 11590) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 216 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Delfin. Najveći prečnik je 1,20 (75 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (31 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 15. augusta 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hadži Hasanova (Čaršijska) džamija
mini|300px|Hadži Hasanova (Čaršijska) džamija Hadži Hasanova (Čaršijska) džamija nalazi se u centru Tuzle.
Historija
Hadži Hasan je podigao ovu džamiju poslije 1548. godine, poslije čega je i mahala dobila njegovo ime. Stradala je od požara 1871. godine, a temeljito je obnovljena 1874. godine.
Arhitektura
Džamija je kockastog oblika i dimenzija je 12x12m.
Gradeljina
Gradeljina je naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
Mehmedagina (Jalska) džamija
mini|Mehmedagina (Jalska) džamija Mehmedagina (Jalska) džamija nalazi se u Tuzli.
Arhitektura
Dimenzije džamije su 11x10 m., a munara je visoka 32 m.
Kirsten Vangsness
Kirsten Simone Vangsness američka je glumica. Rođena je 7. 7. 1972. Završila je srednju školu u Cerritosu, Kalifornija, u junu 1990. godine. Trenutno glumi Penelope Garciju, tehničku analitičarku FBI-jevog JAP-a u CBS-ovoj kriminalističkoj seriji Zločinački umovi. Istu ulogu imat će i u tzv. spin-off seriji Zločinački umovi: Ponašanje sumnjivaca.
Biografija
Vangsness je rođena u Pasadeni. Otac joj je norveškog porijekla. Prvi veći proboj ostvarila je u pozorištu, gdje je osvojila nekoliko nagrada: nagradu dramskih kritičara Los Angelesa za najbolju nadolazeću glumicu u komedijama, nagradu  Zlatna Betty te nagradu 15 minuta najbolje glumice.
Osim glume, bavi se i pisanjem i neke njene tekstove objavio je Magazine Los Angeles Timesa. Trenutno nastupa u predstavi Billa Robensa Kill Me, Deadly. Vangsness je lezbijka, a njena zaručnica je filmska montažerka Melanie Goldstein, koja je radila na seriji 24. Namjeravaju se vjenčati 2013. godine.
NGC 2523A
NGC 2523A (također poznat kao MCG 12-8-24, PGC 22649 i UGC 4166) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 175 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 1,00 (51 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (36 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jugoslavenska muslimanska organizacija
Jugoslavenska muslimanska organizacija (JMO) je politička stranka nastala nakon Prvog svjetskog rata, a okupljala je uglavnom Bošnjake.
Period prije osnivanja
Potreba o osnivanju posebne muslimanske političke stranke javlja se još nakon odlaska Turskog carstva i dolaska Austro-Ugarske na prostore Bosna i Hercegovina. Ova prijeka potreba je kulminirala nakon završetka Prvog svjetskog rata i općenito teškog stanja u kojem su se našli muslimani a pogotovo zemljoposjednici. U to doba, političko okupljanje muslimana, kao i ostalih zajednica u Bosni i Hercegovini, se uglavnom odvijalo se oko političkih listova koji se tada osnivaju. U slučaju bosanskih muslimana ti listovi su bili Vrijeme i Jednakost, koji su počeli izlaziti krajem decembra 1918. i januara 1919. godine. Političku grupu oko lista Vrijeme, činili su Mehmed Spaho, dr. Halid-beg Hrasnica, Sakib Korkut i drugi a nazivali su se Muslimanska organizacija. Svoj program su istakli u prvom broju lista, 8. januara 1919. godine. Zalagali su se za demokratiju i ustavnost, pravdu i slogu. Bili su stanovišta kako se muslimani nisu nikada otuđili ni svojoj domovini ni jeziku.... U isto vrijeme, u Tuzli je 29. decembra 1918. održan sastanak grupe muslimana s ciljem stvaranja jedinstvene muslimanske političke organizacije. Glavna ličnost ove grupe bio je tuzlanski muftija Ibrahim ef. Maglajlić. Izloženi program i ciljevi su bili skoro identični onima iz Muslimanske organizacije. Vremenom dolazi do objedinjavanja ove dvije političke grupe muslimana u Jugoslavensku muslimansku organizaciju.
Osnivanje
16. februara 1919. godine održan je sastanak na kojem je donesena odluka o formiranju stranke pod nazivom Jugoslavenska muslimanska organizacija. Tom prilikom izabran je i Centralni odbor stranke koji se sastojao od 31 člana. Za predsjednika je izabran Ibrahim ef. Maglajlić, a za potpredsjednike dr. Halid-beg Hrasnica i dr. Hamdija Karamehmedović. Na istom sastanku je odlučeno da prestane izlaziti dotadašnji list Vrijeme, a da se pokrene novi list što se i desilo kada je 22. februara 1919. godine izašao iz štampe 1. broj lista Pravda - novog stranačkog glasila.
Izbori za Ustavotvornu skupštinu
Na izborima za ustavotvornu skupštinu održanim 28. novembra 1920. godine, JMO je ostvarila neočekivano veliki uspjeh dobivši oko 110.000 glasova, odnosno 24 mandata u skupštini. Politički uspjeh novoformirane JMO je bio iznenađenje za sve tadašnje političke stranke. To se posebno odnosilo na tadašnje političke krugove u Beogradu, jer im nikako nije odgovarala činjenica da su se bosanski muslimani politički organizirali i da žele ostvariti političku dominaciju na prostoru Bosne i Hercegovine. Pri formiranju ustavotvorne skupštine Kraljevine SHS, u njen sastav su na osnovu izbornih rezultata ušla 24 poslanika JMO među kojima je bio i Mehmed Spaho koji je u to vrijeme bio najistaknutiji član stranke. U martu 1921. godine, JMO je formirala delegacija za pregovore s Vladom, koju su sačinjavali: dr. Mehmed Spaho, dr. Hamdija Karamehmedović i Osman Vilović. Ista delegacija je 15. marta iste godine sklopila sporazum sa mandatarom Vlade Nikolom Pašićem. Ovim sporazumom Pašić se, pored očuvanja teritorijalne kompaktnosti Bosne i Hercegovine, obavezao i na osiguranje vjersko-prosvjetne autonomije, i još nekih stvari koje su bile ciljevi JMO. Pored toga, Mehmed Spaho je potvrdio da je postignut sporazum i za sastav Vlade Bosne i Hercegovine. U toj novoj vladi JMO bi trebala dobiti tri resora: unutrašnje poslove, prosvjetu «i još jedan resor». Ustavotvorna skupština je 28. juna 1921. godine nakon niza problema i političkih dogovora donijela Vidovdanski ustav. JMO je glasala za ovaj ustav pod uslovom da se prilikom organizacije državne uprave u Bosni i Hercegovini poštivati njene historijske granice, odnosno da će se očuvati teritorijalna kompaktnost Bosne i Hercegovine. JMO je ovim sporazumom izborila član 135. u Ustavu Kraljevine SHS, koji je u historiji prepoznat kao "turski paragraf", a kojim se, zapravo, određuje da BiH tada "ostaje u postojećim granicama".
Raskol u JMO
Zbog neispunjenja većine dogovorenih stvari, veliki broj poslanika JMO u skupštini Kraljevine SHS je zbog toga zagovarao ideju da se prekine saradnja sa vladinom koalicijom. Oko ove ideje pojavila se podijeljenost u redovima stranke. Grupa na čelu sa prvim predsjednikom JMO Ibrahim ef. Maglajlićem, je bila za ostanak u koaliciji, dok je grupa koju je predvodio Mehmed Spaho bila protiv svake saradnje sa koalicijom. Grupa koja je bila za nastavak koalaicije je imala 13 od ukupno 24 poslanika u skupštini. Zbog svega toga 1. februara 1922. godine Mehmed Spaho podnio ostavku na ministarsku dužnost, čime prelazi u opoziciju iako njegova stranka, zahvaljujući odnosu snaga u Poslaničkom klubu u Skupštini, ostaje u vlasti. Sukob ove dvije grupe će kulminirati na zasjedanju Centralnog odbora JMO održanom 14-16. aprila 1922. godine. Najvažniji zaključak sa ove sjednice Centralnog odbora je odluka da se za sredinu juna 1922. sazove Zemaljska skupština stranke, koja treba arbitrirati u sukobu između dviju nastale frakcija. Na Zemaljskoj skupštini održanoj 15. juna 1922. godine, grupa koju je predvodio Mehmed Spaho odnijela je definitivnu pobjedu, što će njemu lično pomoći da se profilira kao nesporni lider ne samo stranke nego i većine Muslimana. Poražena stranačka frakcija obrazuje Privremeni odbor nove organizacije u koji su ušli muftija Ibrahim ef. Maglajlić kao predsjednik, Osman Vilović kao potpredsjednik, i Ahmet Šerić kao sekretar. Osim toga definisano je i to da će nova stranka pokrenuti svoj list pod nazivom «Istina», koji će izlaziti dva puta sedmično, a uređivat će ga Sakib Korkut. Nova stranka nazvana je JMNO (Jugoslavenska muslimanska narodna organizacija).
Izborni rezultati
Izborni rezultati JMO u periodu 1920-1927
Kranio-lentikulo-suturna displazija
Kranio-lentikulo-suturna displazija (CLSD, ili Boyadjiev-Jabsov sindrom) je neonatus/dojenačka bolest uzrokovana poremećajem u hromosomu14. To je autosomno recesivni poremećaj, što znači da dva recesivna gena moraju biti naslijeđena od roditelja (od svakog po jedan) kako bi se bolest manifestirala. Bolest uzrokuje značajno proširenje endoplazmatskog retikuluma u fibroblastomima osobe sa CLSD. Zbog rastezanja endoplazmatskog retikuluma, poremećen je eksport proteina (kao što je kolagen) iz ćelija.
Proizvodnja proteina SEC23A uključena je u put eksporta kolagena (COPII-put), ali misens mutacija uzrokuje i nedovoljnu proizvodnju SEC23A koji inhibira put, utičući na lučenje kolagena. Ovo smanjenje lučenja kolagena može dovesti do koštanih defekata koji su također karakteristični za bolest, kao što su skeletna displazija i nedovoljno okoštavanje. Smanjenje kolagena kod osoba zahvaćenih CLSD-om doprinosi nepravilnom formiranju kostiju, jer je kolagen glavni protein u vanćelijskom matriksu i doprinosi njegovoj pravilnoj mineralizaciji u kostima. Također se pretpostavlja da postoje i drugi defekti u genetičkom kodu osim SEC23A koji doprinose poremećaju.
Znakovi i simptomi
Slijede simptomi karakteristični za osobe koje imaju ovaj poremećaj. Pogođeni mogu pokazivati neke, većinu ili sve ove simptome tokom svog života, iako simptomi mogu varirati kod svakog pacijenta.
Početak bolesti je u neonatusom razvoju i djetinjstvu, a simptomi obično postaju očigledni ubrzo nakon rođenja.
Patofiziologija
CLSD je uzrokovan misens tačkastom mutacijom u regiji 14q13–q21 hromosoma 14, gdje je aminokiselina fenilalanin pogrešno preveden i zamijenjen leucinom. Aminokiselinske sekvence su kodirane u DNK svake ćelije u organizmu, koja se transkribira u RNK, a zatim prevodi na jezik proteina u ribosomima (u ovom slučaju ribosom je vezan za endoplazmatski retikulum) koji proizvodi lanac aminokiselina koji čine protein. Ako sekvenca aminokiselina nije ispravna, neće stvoriti funkcionalni protein. Misens mutacija u CLSD uzrokuje inaktivaciju proteina SEC23A, koji je odgovoran za zatvaranje COPII-puta. , koji je pogođen u CLSD.]]
Mehanizam
Glavna funkcija proteina SEC23A je da hidrolizira ili razgradi molekulu gvanozin-trifosfata (GTP) vezanog za protein SAR1A na početku COPII-puta. Energija oslobođena raskidanjem GTP-veze daje energiju neophodnu da se podvrgne drugoj reakciji. Ovo pokreće uklanjanje omotača vezikula (membranom vezanih odjeljak za nošenje molekula) koji sadrži sekretorni protein namijenjen za pakovanje u Golgijev aparat ćelije. Uklanjanje omotača iz vezikule izlaže SNARE proteine koji su potrebni da bi se vezikula vezala za mjesto membrane na endoplazmatskom retikulumu. Mutacija u genu SEC23A sprečava vezikule da se razdvoje, tako da se neće vezati za mjesto receptora na endoplazmatskom retikulumu, a da bi se oslobodile u citoplazmu za transport do Golgijevog aparata. Tako će se vezikule akumulirati u endoplazmatskom retikulumu, uzrokujući njegovo povećanje ili proširenje. Na kraju, ovo uzrokuje kraniofacijske simptome prisutne kod pacijenata sa CLSD. Ovo je vjerovatno zbog abnormalnog lučenja kolagena i možda drugih sekretornih proteina koji su se nakupili u endoplazmatskom retikulumu. Kolagen je odgovoran za opočetno koštavanje lobanje, između ostalog.
Liječenje
Liječenje CLSD-a je u velikoj mjeri usmjereno na ublažavanje simptoma poremećaja, jer je još uvijek u ranoj fazi istraživanja. Simptomsko liječenje je također jedina opcija zbog genetičke prirode poremećaja. Može uključivati operacije za ispravljanje dismorfizama lica i lobanje ili terapijske sesije koje pomažu u ublažavanju abnormalnosti u ponašanju povezanom s poremećajem.
Prognoza
Iako će djeca oboljela od CLSD-a imati problema tokom cijelog života, liječenje ove bolesti do sada je simptomatsko. Međutim, prognoza je dobra; u vrijeme najnovijih objavljenih članaka, identificirana djeca su još uvijek bila živa u dobi sa više od četiri godine. Mutantni proteini i dalje održavaju određenu rezidualnu aktivnost, omogućavajući oslobađanje kolagena, ali i dalje formiraju ekstremno proširen endoplazmatski retikulum.
Historija
Kranio-lentikulo-suturnu displaziju je prvi otkrio Simeon Boyadjiev Boyd, šef odsjeka Genetika u dječjoj bolnici UC Davis, 2003. godine. CLSD je pronađen kao srodnik (koji dijeli zajedničkog pretka) saudiarabijskoj porodici beduinskog porijekla. Pogođena djeca naslijedila su defektni gen od oba roditelja (Boyadjiev, 1193).
Utvrđeno je da je kavkazoidni muškarac također imao simptome bolesti, ali je imao samo jedan defektni hromosom. Mjerenja endoplazmatskog retikuluma njegove majke i oca pokazala su da je majka imala normalan fenotip, otac je blago proširen endoplazmatski retikulum, a zahvaćeni sin je imao endoplazmatski retikulum proširen u znatno većoj mjeri. Zbog normalnih mjerenja dobijenih od majke, zaključeno je da je otac odgovoran za simptome sina i pretpostavljeno je da postoji još jedna mutacija na hromosomu 14 koja je uzrokovala da se bolest manifestira bez sekundarne bolesti sa komtrolom sa ovog hromosoma, koju bi naslijedio od majke.
Povezan je sa mutacijom koja mijenja translaciju fenilalanina u leucin u SEC23A.
Tekuća istraživanja
Koristeći prednosti prozirnog embriona zebrice, ovi organizmi su uzgajani s mutacijom SEC23A i promatrani zbog razvojnih problema. Ovo može dati naznaku simptoma koji se ne mogu uočiti u maternici čovjeka. Zapažanja uključuju:
Vaiz Mehmed Ali-efendijina (Mejdanska) džamija
Vaiz Mehmed Ali-efendijina (Mejdanska) džamija nalazi se u Tuzli.
Historija
mini|400px|desno|Vaiz Mehmed Ali-efendijina (Mejdanska) džamija Sagradio ju je Dželal Vaiz Mehmed-Ali ef. 1644. godine. Jedna je od najstarijih sačuvanih džamija sa drvenom munarom na prostorima Južne Europe. Sačuvana je preko 360 godina i predstavlja pravu rijetkost na ovim prostorima. Predstavlja vjerski, kulturni, prosvjetni i društveni centar mahale. Mejdanska džamija se izvanredno arhitektonski i urbano uklapa u ambijent mahale. Iako nema obilježja monumentalnosti, ima vrijednosti autohtone ambijentalne arhitekture pripadajućeg vremena, te je u tom smislu potrebno sačuvati i zaštititi, u cilju zadržavanja svih autohtonih arhitektonskih karakteristika. Temeljita rekosntrukcija je provođena tokom 2006/2007. god., kada su joj vraćeni stari sjaj i izgled.
U sklopu džamije izgrađen je mekteb gdje se okuplja muslimanska omladina i organizuje druženja. Cilj je da se istaknu i afirmišu pozitivne vrijednosti kod muslimana, kao što su solidarnost i ljubav, očuvanje bliskosti, međusobno uvažavanje, te razvijanje moralnih i opšteprihvaćenih društvenih vrijednosti.
Arhitektura
Džamija je dimenzija 7x7m, s drvenom munarom visine 10m.
Tadž Mahal
mini|Tadž Mahal Tadž Mahal (Taj Mahal; hindi: ताज महल, urdu i ) je arhitektonski spomenik u Agri, gradu u indijskoj saveznoj državi Utar Pradeš, koji se smatra vrhunskim ostvarenjem mogulskog perioda.
Tadž Mahal (lit.  ' Kruna palate ')   je mauzolej od bijelog mramora boje slonovače na desnoj obali rijeke Yamune u Agri, Utar Pradeš, Indija. Naručio ju je 1631. godine peti mogulski car, Šah Jahan (r. 1628–1658) da smjesti grobnicu svoje omiljene žene, Mumtaz Mahal; u njoj se nalazi i grobnica samog Šah Jahana. Grobnica je središnji dio kompleksa od 17 hektara koji uključuje džamiju i gostinjsku kuću, a smještena je u formalnim vrtovima omeđenim sa tri strane zidom sa zupčanicima.
Izgradnja mauzoleja je u osnovi završena 1643. godine, ali su radovi na ostalim fazama projekta nastavljeni još 10 godina. Vjeruje se da je kompleks Taj Mahala u potpunosti završen 1653. godine po cijeni koja se u to vrijeme procjenjuje na oko miliona 32 ₹, što bi 2020. iznosilo približno milijardi 30 ₹. Projekt izgradnje je zaposlio oko 20.000 zanatlija pod vodstvom odbora arhitekata predvođenih Ustadom Ahmadom Lahorijem, carevim dvorskim arhitektom. U Tadžu su korištene različite vrste simbolike kako bi se odrazila prirodna ljepota i božanstvenost.
Taj Mahal je 1983. godine proglašen UNESCO-vom svjetskom baštinom jer je "dragulj muslimanske umjetnosti u Indiji i jedno od remek-djela svjetske baštine univerzalnog divljenja". Mnogi ga smatraju najboljim primjerom mogulske arhitekture i simbolom bogate historije Indije. Tadž Mahal privlači više od 6 miliona posjetilaca godišnje, a 2007. godine proglašen je pobjednikom inicijative Novih 7 svjetskih čuda (2000–2007).
Abdul Hamid Lahori, u svojoj knjizi iz 1636. Padshahnama, naziva Tadž Mahal rauza -i munawwara (perso-arapski:, rawdah-i munawwarah), što znači osvijetljeni ili slavni grob. Trenutni naziv za Tadž Mahal je urdu porijekla i vjeruje se da potiče iz perzijskog i arapskog jezika, s riječima tāj mahall što znači "kruna" (tāj) "palata" (mahall). Ime "Taj" došlo je od pokvarenosti drugog sloga "Mumtaz".
Taj Mahal je naručio Shah Jahan 1631. godine, da se izgradi u znak sjećanja na njegovu suprugu Mumtaz Mahal, koja je umrla 17. juna te godine, dok je rađala njihovo 14. dijete, Gauhara Begum. Gradnja je počela 1632. a mauzolej je završen 1648. godine, dok su okolne zgrade i vrt završeni pet godina kasnije. Carski dvor koji dokumentuje Šah Jahanovu tugu nakon smrti Mumtaz Mahal ilustruje ljubavnu priču koja se smatra inspiracijom za Taj Mahal. Prema savremenim historičarima Muhammad Amin Qazvini-ju, Abdul Hamid Lahori-ju i Muhammad Saleh Kamboh-u, on nije pokazivao isti nivo naklonosti prema drugima kao što je pokazivao njoj dok je bila živa. Zbog tuge je nedjelju dana izbjegavao kraljevske poslove, a dvije godine je odustao od slušanja muzike i raskošnog oblačenja. Shah Jahan je bio oduševljen ljepotom zemlje na južnoj strani Agre na kojoj je stajala vila koja je pripadala Raja Jai Singhu I. Ovo mjesto za izgradnju Mumtazine grobnice odabrao je Shah Jahan i Jai Singh se složio da ga pokloni caru.
Sazidan između 1632. i 1647. pod nadzorom šaha Džahana (1592-1666) kao mauzolej za njegovu omiljenu ženu Mumtaz Mahal, Tadž predstavlja sjajno zamišljenu cjelinu. Sastoji se od centralne oktagonalne građevine, krunisane lukovičastom kupolom, čija je ukupna visina oko 75 m i koja je skoro u potpunosti izgrađena od bijelog mermera; uz nju stoje dva simetrična zdanja od crvenog pješčara - jedno na sjeverozapadu a drugo na jugoistoku. Na sjeverozapadu se nalazi džamija, a na jugoistoku kuća za odmor. Dimenzije čitavog kompleksa pravougaonog tlocrta oivičenog zidom iznose 300 m x 560 m. Ispred pomenuta tri zdanja nalazi se ogroman vrt, podijeljen na četiri dijela simetrično raspoređenim kanalima. Tadž je kraljevski mauzolej za velikog vladara i njegovu omiljenu ženu. Citati iz Kur'ana su rapoređeni na pažljivo odabrana mjesta. Opći plan i duhovni karakter ovog remek-djela zasnivaju se na idejama koje su razvili sufijski mistici. Ovaj "San u mermeru", kako ga nazivaju historičari umjetnosti, sagrađen je na obali rijeke Džamne za Ariumand Banu Began koju je šah Džahan odlikovao počasnim imenom Mumtaz Mahal, dragi kamen palače. Ona je nakon rođenja osmog djeteta umrla 1629. godine, a mogul je naredio da se iznad njenog groba sazida grobnica kakvu svijet nije vidio. Stručnjak za konstrukciju kupole je vjerovatno iz Istanbula, zidari su dolazili iz Delhija i Kandahara, stručnjaci za vrh kupole su dolazili iz Lahora i Samarkanda, kaligrafi za umetnute zapise iz Širaza i Bagdada, rezbari cvijeća iz Buhare, vrtni arhitekti iz Kašmira. Više od 20.000 radnika je radilo 17 godina na izgradnji monumenta.
Mješovita frankatura
desno|mini|400p|Primjer mješovite frankature sa markom Jugoslavije i markom Slovenije iz 1991. godine mini|400p|Mješovita frankatura na koverti Srpskih pošta, sa poštanskim markama BH pošte, Srpskih pošta i HP Mostar sa žigom 88300 Čapljina, pošte koja pripada HP Mostar Mješovita frankatura je izraz u filateliji, koji označava poštansku pošiljku, koja je frankirana sa dvije ili više vrsta poštanskih marki iz dvije ili više zemalja. Mješovitom frankaturom naziva se i frankiranje poštanskih pošiljki unutar jedne države, koje imaju dvije ili više pošta (kao npr. Bosna i Hercegovina). Takve se pošiljke obično frankiraju u slučajevima nastajanja novih država u takozvanom prelaznom periodu. Također uvođenjem nove valute (euro u zemljama Evropske zajednice) postoji fenomen mješovite frankature. Koverte ili druge pošiljke se posebno katalogiziraju i imaju veću katalošku vrijednost, te su posebna tema u filatelističkim zbirkama. Zbog svoje vrijednosti česte su krivotvorine, te se uz pomoć kataloga može obično odrediti, na osnovu naznačenog vremena, da li je pismo ili pošiljka naknadno krivotvorena.
Albert Schweitzer
Albert Schweitzer (Kayserberg, 14. januar 1875. - Lambarene, Gabon, 4. septembar 1965.), alzaško-njemački liječnik, protestantski teolog, filozof i muzičar.
Biografija
Studirao je teologiju, filozofiju u Strasbourgu, Parizu i Berlinu. Bio je protestantski vikar i docent na protestantskome teološkom fakultetu u Strasbourgu. Istodobno je započeo koncertnu i muzikološku djelatnost za ono vrijeme revolucionarnom monografijom o Johannu Sebastianu Bachu i raspravom o gradnji orgulja.
Studirao je i medicinu, a kao liječnik misionar posvetio se karitativnom radu u Francuskoj Ekvatorijalnoj Africi. Od 1913. do 1917. godine izradio je u Lambareneu tropsku bolnicu sa stacionarom za leprozne bolesnike. U prisnoj saradnji s crnačkim stanovništvom liječio je i suzbijao tropske bolesti, prosvjećivao, pomagao, pobijao rasne predrasude i kolonijalizam. Upozorio je na etičku vrijednost liječničkog rada i dao uzoran primjer.
Halford Mackinder
Halford John Mackinder bio je engleski geograf, akademik i političar, koji se smatra jednim od osnivača disciplina geopolitike i geostrategije. Bio je prvi direktor Extension College Univerziteta u Readingu (koji je postao Univerzitet Reading) od 1892. do 1903. i direktor Londonske škole ekonomije od 1903. do 1908. Dok je honorarno održavao akademsku karijeru, bio je i član parlamenta Glasgow Camlachie od 1910. do 1922. Od 1923. bio je profesor geografije na Londonskoj školi ekonomije.
Rani život i obrazovanje
mini|Njegovo rodno mjesto Elswitha Hall u Gainsboroughu, Lincolnshire Mackinder je rođen u Gainsboroughu, Lincolnshire, Engleska, kao sin doktora, školovao se u Gimnaziji kraljice Elizabete u Gainsboroughu, Epsom koledžu i Christ Churchu, Oxford. Na Oksfordu je počeo studirati prirodne nauke, specijalizirajući se za zoologiju pod mentorstvom Henryja Nottidgea Moseleya, koji je bio prirodnjak na Challenger ekspediciji. Kada se posvetio proučavanju historije, primjetio je da se vraća "starom interesovanju i da se bavi modernom historijom sa idejom da analizira kako će se teorija evolucije pojaviti u ljudskom razvoju". Bio je snažan zagovornik tretiranja fizičke geografije i ljudske geografije kao jedne discipline. Mackinder je bio predsjednik Oksfordske unije 1883.godine.
Diplomirao je biologiju 1883. i modernu historiju naredne godine.
Karijera
Godine 1887. u djelu "O obimu i metodama geografije", je objavio manifest za Novu geografiju. Nekoliko mjeseci kasnije, imenovan je za čitaoca geografije na Univerzitetu u Oksfordu, gdje je ovo uveo kao nastavni predmet. Kako je to sam Mackinder rekao, "Jedan geograf je dobio platformu". Ovo je u to vrijeme, vjerovatno, bila najprestižnija akademska pozicija za britanskog geografa. Godine 1892. bio je prvi direktor Extension College Univerziteta, Reading, pozicije koju je zadržao sve dok ga 1903. nije naslijedio William Macbride Childs. Koledž je postao Univerzitet u Readingu 1926. godine, napredak koji je postignut njegovom značajnom, ranom upravljanju institucijom. Godine 1893. bio je jedan od osnivača Geografskog društva koje promoviše nastavu geografije u školama. Kasnije je postao predsjedavajući GA od 1913. do 1946. i služio je kao njen predsjednik od 1916. do 1917. godine.
1895. godine bio je jedan od osnivača Londonske škole ekonomije. Na Oksfordu, Mackinder je bio pokretačka snaga za stvaranje Geografske škole 1899. Iste godine predvodio je ekspediciju prvih Evropljana koji su se popeli na planinu Keniju. Tokom ove ekspedicije ubijeno je osam njegovih afričkih nosača; sporno je ko ih je ubio, jer su i Mackinder i još jedan čovjek, Edward Saunders, zabilježeni kako su prijetili smrću. Godine 1902. objavio je Britaniju i britanska mora, koja je uključivala prvu sveobuhvatnu geomorfologiju Britanskih ostrva i koja je postala klasik u regionalnoj geografiji. Bio je član trpezarijskog kluba Koeficijenti, koji su 1902. osnovali Fabijanski aktivisti Sidney i Beatrice Webb, a koji je okupljao društvene reformatore i zagovornike nacionalne efikasnosti. alt=A crude world map with various zones of influence written on them|desno|mini| Karta iz 1904. godine iz Mackinderovog Geografskog stuba historije. Njegovo sljedeće veliko djelo, Demokratski ideali i stvarnost: Studija o politici rekonstrukcije, objavljeno je 1919. Djelo slijedi knjigu iz 1904. pod naslovom "Geografski stožer historije", predstavlja njegovu teoriju Heartlanda kao i argument za potpuno uzimanje u obzir geopolitičkih faktora na Pariskoj mirovnoj konferenciji. Također se suprotstavlja (geografskoj) stvarnosti Woodrow Wilsona - idealizmu. Najpoznatiji citat iz knjige je: „Ko vlada Istočnom Evropom, komanduje Heartlandom; Ko vlada Heartlandom, komanduje Ostrvom Sveta; Ko vlada Svetskim Ostrvom, komanduje Svijetom. Ova poruka je sastavljena sa svrhom uvjeravanja svjetskih državnika, na mirovnoj konferenciji u Parizu, u presudnu važnost Istočne Evrope kao strateškog puta do Heartlanda i protumačena je kao zahtijev za stvaranje pojasa tampon država kako bi se razdvojila Njemačka i Rusija. One su stvorene od strane mirovnih pregovarača, ali su se 1939. pokazali kao neefikasan bedem (iako se to može smatrati neuspjehom drugih, kasnijih državnika tokom međuratnog rata). Glavna svrha njegovog rada je bila da upozori na mogućnost još jednog velikog rata (upozorenje koje je dao i ekonomista John Maynard Keynes ).
Značaj i uticaj
Mackinderov rad je utro put za uspostavljanje geografije kao posebne discipline u Ujedinjenom Kraljevstvu. Njegova uloga u podsticanju nastave geografije vjerovatno je veća od uloge bilo kojeg drugog britanskog geografa.
Mackinderu se često pripisuje uvođenje dva nova termina u engleski jezik: "manpower" i "heartland". Godine 1944. dobio je medalju Charlesa P. Daleya od Američkog geografskog društva, a 1945. je nagrađen zlatnom medaljom pokrovitelja Kraljevskog geografskog društva za zasluge u unapređenju geografije kao nauke.
Teorija Heartlanda i klasična geopolitika i geostrategija, uopšteno, su bili izuzetno uticajni u kreiranju američke strateške politike i geopolitike tokom perioda Hladnog rata. Vjerovatno se nastavilo i poslije. Teorija je doživjela preporod u primjeni za kinesku inicijativu Pojas i put.
Dokazi o Mackinderovoj Heartlandskoj teoriji mogu se naći u radovima geopolitičara Dimitrija Kitsikisa, posebno u njegovom geopolitičkom modelu " Srednji region". U knjizi "Sri Lanka at Crossroads", Asanga Abeyagoonasekera se ponovo osvrće na Mackinderovu kartu iz 1904., naglašavajući geostratešku važnost Šri Lanke. Recenzirajući ovo djelo, Swaran Singh piše: "Asanga govori o Mackinderovom 'spoljnom polumjesecu', zbog čega vidi kako su dvije druge nacije, Britanija i Japan, slično zaređene. Međutim, kako svijet odmiče od kontinenata ka okeanima, slijedeći Mahanove aksiome, ostaje samo Šri Lanka koja se nalazi usred globalnog super-puta istok-zapad morskih puteva komunikacije, koji povezuju dva kraja indo-pacifičke geopolitičke paradigme."
Reference
Napomene
Bibliografija
NGC 1171
NGC 1171 (također poznat kao IRAS 03006+4312, MCG 7-7-18, PGC 11552 i UGC 2510) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 126 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 1,90 (70 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 4. decembra 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mašta
Mašta ili imaginacija je proizvodnja ili simulacija novih objekata, senzacija i ideja u umu. bez ikakvog neposrednog čulnog unosa. Stefan Szczelkun to opisuje kao formiranje iskustava u nečijem umu, što može biti rekreacija prošlih iskustava, kao što su živopisna sjećanja sa zamišljenim promjenama, ili potpuno izmišljene i moguće fantastične scene. Mašta pomaže da znanje bude primenljivo u rešavanju problema i od suštinskog je značaja za integraciju iskustva i proces učenja. Kao pristup teoriji izgradnje, naziva se "disciplinirana mašta". Osnovni trening za maštu je slušanje pripovijedanja (narativa), u kojoj je tačnost odabranih riječi temeljni faktor za "prizivanje svjetova".
Mašta je kognitivni proces koji se koristi u mentalnom funkcionisanju i ponekad se koristi zajedno sa psihološkim slikovnim doživljasima. Smatra se takvim jer uključuje razmišljanje o mogućnostima. Srodni termin, "mentalna slika" može se koristiti u psihologiji za označavanje procesa oživljavanja u umu prisjećanja na objekte koji su ranije bili dati u čulnoj percepciji. Budući da je ova upotreba termina u sukobu sa uobičajenim jezikom, neki psiholozi su radije opisali ovaj proces kao "imaging" ili "imagery" ili govoriti o tome kao "reproduktivna" za razliku od "produktivne" ili "konstruktivne" imaginacije. Konstruktivna imaginacija se dalje dijeli na dobrovoljnu maštu koju pokreće lateralni prefrontalni korteks (LPFC) i nevoljnu maštu (nezavisnu od LPFC), kao što su REM-spavanje sanjanje sna, maštarenje, halucinacije i spontani uvidi. Voljni tipovi mašte uključuju integraciju modifikatora i mentalne rotacije. Zamišljene slike, kako nove tako i prisjećane, vide se "umnim okom".
Mašta se, međutim, ne smatra isključivo kognitivnom aktivnošću jer je također povezana s tijelom i mjestom, posebno što uključuje i uspostavljanje odnosa s materijalima i ljudima, isključujući osjećaj da je mašta zaključana u glavi.
Mašta se može izraziti i kroz priče kao što su bajka ili fantazija. Djeca često koriste takve narative i pretvaraju se da bi vježbala svoju maštu. Kada djeca razviju fantaziju, oni se igraju na dva nivoa: prvo se koriste ulogama da odglume ono što su razvili svojom maštom, a na drugom nivou se ponovo igraju sa svojom izmišljenom situacijom, ponašajući se kao da koje su razvili je stvarna realnost.
Historija
Pojam "umnog oka" seže barem do Ciceronovog pozivanja na mentis oculi tokom njegove rasprave o govornikovoj prikladnoj upotrebi osmijeha.
U ovoj raspravi, Ciceron je primetio da aluzije na "Sirtis njegovog nasledstva" i "Haribdu njegovog imanja" uključuju poređenja koja su "previše nategnuta"; i savjetovao je govornika da, umesto toga, govori samo o "stini" i "zalivu" (respektivno) – na osnovu toga da su "oči uma lakše usmjerene na one predmete koje smo videli, nego na one koje smo samo čuli".
U srednjovekovnoj fakultetskoj psihologiji, mašta je bila jedna od unutrašnjih pameti zajedno sa pamćenjem i sensus communis. Omogućio je rekombinaciju slika, naprimjer kombinacijom percepcije zlata i planine kako bi se dobila ideja o zlatnoj planini. Koncept "umnog oka" pojavio se na engleskom u Chaucerovom (c.1387) Priča o Čovjeku od zakona u njegovim Canterburyjskim pričama, gde nam kaže da je jedan od trojice muškaraca koji su živjeli u zamku bio slijep i da je mogao da vidi samo "očima svog uma"; naime, one oči "kojima svi ljudi vide nakon što su oslijepili".
Galileo je koristio maštu kako bi proveo misaone eksperimentee, kao što je traženje od čitatelja da zamisle u kojem će smjeru letjeti kamen pušten iz praćke.
Opis
Uobičajena uporaba pojma je za proces formiranja novih slika u umu koje nisu prethodno doživljene uz pomoć onoga što je već viđeno, čulo ili osjetilo, ili barem samo djelomično ili u različitim kombinacijama. To također može biti uključeno u smišljanje mogućih ili nemogućih ishoda nečega ili nekoga u bogatim životnim situacijama i iskustvima. Slijede neki tipični primjeri:
Mašta, koja nije ograničena na sticanje tačnog znanja zahtjevima praktične nužde, uglavnom je oslobođena objektivnih ograničenja. Sposobnost da se zamislite na mjestu druge osobe vrlo je važna za društvene odnose i razumijevanje. Albert Einstein je rekao: "Mašta ... je važnija od znanja. Znanje je ograničeno. Mašta okružuje svijet."
Ista ograničenja opsjedaju maštu u polju naučnih hipoteza. Napredak u naučnim istraživanjima uglavnom je rezultat privremenih objašnjenja koja se razvijaju maštom, ali takve hipoteze moraju biti uokvirene u odnosu na prethodno utvrđene činjenice iu skladu sa principima određene nauke.
Mašta je eksperimentalna podjela uma koja se koristi za razvoj teorija i ideja zasnovanih na funkcijama. Uzimajući objekte iz stvarnih percepcija, mašta koristi složene ako-funkcije koje uključuju i semantičko i epizodno pamćenje za razvoj novih ili revidiranih ideja. Ovaj dio uma je od vitalnog značaja za razvoj boljih i lakših načina za izvršavanje starih i novih zadataka. U sociologiji, imaginacija se koristi za rastanak sa stvarnošću i razumijevanje društvenih interakcija izvedenih iz perspektive izvan samog društva. To dovodi do razvoja teorija kroz pitanja koja se obično ne bi postavljala. Ove eksperimentalne ideje mogu se bezbedno sprovesti unutar virtuelnog svijeta i onda, ako je ideja vjerovatna i funkcija istinita, ideja se može realizovati u stvarnosti. Mašta je ključ za novi razvoj uma i može se dijeliti s drugima, napredujući zajedno.
Što se tiče volonterskog rada, mašta se može klasificirati na:
Psihologija
Psiholozi su proučavali imaginativnu misao, ne samo u njenom egzotičnom obliku kreativnosti i umjetničkog izražavanja, već iu njenom svjetovnom obliku svakodnevne mašte. Ruth M. J. Byrne predložila je da svakodnevne maštovite misli o protivčinjeničnim alternativama stvarnosti mogu biti zasnovane na istim kognitivnim procesima na kojima se zasnivaju i racionalne misli. Djeca se mogu uključiti u stvaranje maštovitih alternativa stvarnosti od najranijih godina. Kulturna psihologija trenutno razrađuje pogled na maštu kao višu mentalnu funkciju uključenu u brojne svakodnevne aktivnosti, kako na individualnom tako i na kolektivnom nivou koji omogućava ljudima da manipulišu složenim značenjima i jezičkih i ikoničkih oblika u procesu doživljavanja.
O fenomenologiji imaginacije govori se u knjizi The Imaginary: A Phenomenological Psychology of the Imagination (L'Imaginaire: Psychologie phénoménologique de l'imagination}}), također objavljenoj pod naslovom The Psychology of the Imagination), knjiga Jean-Paul Sartrea iz 1940. godine, u kojoj on iznosi svoj koncept imaginacije i raspravlja o tome šta postojanje imaginacije pokazuje o prirodi ljudske svijesti.
Mašta je također aktivna u našoj percepciji fotografskih slika kako bi one izgledale stvarne.
Memorija
Pokazalo se da pamćenje i mentalne slike, koje se često posmatraju kao dio procesa mašte, utiču jedna na drugu. "Slike napravljene funkcionalnom tehnologijom magnetne rezonancije pokazuju da pamćenje i zamišljanje šalju krv za identifikaciju dijelova mozga." Različiti psihološki faktori mogu uticati na mentalnu obradu mozga i povećati njegovu šansu da zadrži informacije kao dugoročna ili kratkoročna sjećanja. John Sweller je ukazao da se iskustva pohranjena kao dugoročna sjećanja lakše prisjećaju, jer su dublje ukorijenjena u umu. Svaki od ovih oblika zahtijeva da se informacije predaju na specifičan način, kako bi se koristile različite regije mozga prilikom obrade. Ove informacije potencijalno mogu pomoći u razvoju programa za mlade učenike kako bi kultivirali ili dodatno unaprijedili svoje kreativne sposobnosti od malih nogu. Neokorteks i talamus su odgovorni za kontrolu moždane mašte, zajedno sa mnogim drugim funkcijama mozga kao što su svijest i apstraktna misao. Budući da mašta uključuje mnoge različite moždane funkcije, kao što su emocije, pamćenje, misli, itd., dijelovi mozga u kojima se javljaju višestruke funkcije – kao što su talamus i neokorteks – su glavne regije u kojima je dokumentirana maštovita obrada. Razumijevanje "kako" su pamćenje i mašta povezane u mozgu, otvara put ka boljem razumijevanju nečije sposobnosti da poveže značajna prošla iskustva sa svojom maštom.
Percepcija
Piaget je postavio da percepcija zavisi od pogleda na svijet osobe. Pogled na svijet rezultat je sređivanja percepcija u postojeće slike pomoću mašte. Piaget navodi primer djeteta koje kaže da je mesec prati kada noću šeta selom. Na taj način, percepcije su integrisane u pogled na svijet da bi imale smisla. Mašta je potrebna da bi se percepcije shvatile.
Aktivacija mozga
Studija koja je koristila fMRI dok su ispitanici bili zamoljeni da zamisle precizne vizuelne figure, da ih mentalno rastave ili mentalno spoje, pokazala je aktivnost okcipitalnog, frontoparijetalnog, posteriornog parijetalnog, precuneusnog i dorzolateralnog prefrontalnog regiona mozga subjekta.
Evolucija
Filogenetičko sticanje mašte bio je postepen proces. Najjednostavniji oblik mašte, REM spavajuće sanjanje, evoluirao je kod sisara sa sticanjem REM spavanja prije 140 miliona godina. Spontani uvid poboljšan kod primata akvizicijom lateralnog prefrontalnog korteksa prije 70 miliona godina. Nakon što su se hominini odvojili od linije čimpanzi prije 6 miliona godina, dodatno su poboljšali svoju maštu. Prefrontalna analiza stečena je prije 3,3 miliona godina, kada su hominini počeli proizvoditi jedan način rada za kamene alate. Napredak u kulturi kamenih oruđa do drugog načina proizvodnje kamenih alata, prije 2 miliona godina označava značajno poboljšanje prefrontalne analize. Najnapredniji mehanizam mašte, prefrontalnu sintezu, ljudi su vjerovatno stekli prije oko 70.000 godina i rezultiralo je modernošću ponašanja. Ovaj skok ka modernoj mašti paleoantropolozi su okarakterisali kao "kognitivnu revoluciju", „Gornjepaleolitsku revoluciju", i "Veliki skok naprijed".