cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
INAVA
Modelni organizmi
U proučavanju funkcije INAVA korišteni su modelni organizmi. Uslovna nokaut-mišja linija pod nazivom 5730559C18Riktm2a(EUCOMM)Wtsi generirana je na Institutu Wellcome Trust Sanger. Mužjaci i ženke su podvrgnuti standardizovanom fenotipskom pregledu za određivanje efekata delecija. Urađeni su dodatni pregledi: Dubinska imunološka fenotipizacija kostiju i hrskavice.
Manmohan Singh
Manmohan Sing  je indijski političar i bivši premijer Indije od 2004. do 2014. godine.
Smatraju ga arhitektom moderne Indije zbog ekonomske liberalizacije koju je pokrenuo 1991. dok je bio ministar finansija. Rođen je 26. septembra 1932. u Gahu u Zapadnom Pendžabu u današnjem Pakistanu. Član je partije Indijski nacionalni kongres. Prvi je Sik, koji je postao predsjednik vlade.
Ekonomista je po profesiji i jedno vrijeme je radio u MMF-u. Magistrirao je 1954. u Čandigaru u Pendžabu. Ponovo je diplomirao u Kembridžu 1957., a doktorirao je 1962. na Oksfordu. Najobrazovaniji je od svih dosadašnjih indijskih predsjednika vlada. Zbog svoga rada u UN-u, MMF-u i drugim međunarodnim organizacijama jako je cijenjen u svijetu. Bio je ministar finansija u vladi Narasima Raoa i njemu se pripisuje zasluga u reformi indijske ekonomije tokom finansijske krize. Tokom vlasti Baratija Džanata Partije ( BDŽP ) bio je lider opozicije od 1998. do 2004.
Ekonomske reforme i uspon na vlast
Kasnih 1980ih bio je guverner centralne banke Indije, a ministar finansija je postao 1991. u vladi Narasima Raoa. Smatra se arhitektom reformi koje je počela sprovoditi vlada, kojoj je na čelu bio Narasima Rao. Ekonomska liberalizacija od Singa i Raoa otvorila je put direktnim stranim investicijama. Indija se dotad nalazila u teškoj krizi sa velikim deficitom u spoljnotrgovinskoj razmjeni. Devizne rezerve zemlje su bile iscrpljene. Zbog toga nije mogla lako da plati dospjele rate vanjskim kreditorima. Počele su pripreme da se zlatne rezerve Indije stave kao hipoteka u Bank of England da bi se dobio novac neophodan Indiji da plaća dospjele obaveze. Rješenje te krize Sing i Narasima Rao su našli u ekonomskoj liberalizaciji. Liberalizacija iz 1991. je bila prvi korak u seriji liberalizacija, koje su uslijedile tokom 1990ih i 2000ih. Indija je dostigla visoki stepen rasta i velike devizne rezerve. Iako je ekonomska liberalizacija bila uspješna, Narasima Rao je poražen na izborima, jer ga je veliki dio naroda smatrao korumpiranim.
U opoziciji i izbori 2004
Kongresna partija u koaliciji sa drugim partijama dobila je parlamentarne izbore 2004., najviše zahvaljujući siromašnijem stanovništvu razočaranom BDŽP partijom, koja se okrenula srednjoj klasi. Sonja Gandi je tada bila lider Kongresne partije i očekivalo se da ona postane premijerka. Nije pristala da bude premijerka i umjesto toga imenovala je Manmohana Singa. Postao je premijer ww. maja 2004.
Premijer
mini|Singh sa [[Predsjednik Sjedinjenih Američkih Država|američkim predsjednikom Barack Obamom 2009. u Bijeloj kući.]]
Singova vlada se fokusirala na smanjenje budžetskog deficita, ali s druge strane za siromašne seljake je stvorio program oprosta dugova. Ekonomskom i poreskom politikom potakao je veliku ekonomsku ekspanziju. Lansirao je kampanju smanjenja vjerskih napetosti i konflikta u Indiji i počeo je politički podržavati manjine kao muslimane ili hrišćane. Na vanjskom planu nastavio je mirovni proces sa Pakistanom, a to se osjeti po smanjenom terorizmu u Kašmiru. Ojačane su veze i sa SAD, Kinom i EU. Međutim Indija nije uspela da dobije podršku ključnog saveznika Rusije tokom zahtjeva za stalno mjesto sa pravom veta u Savjetu Bezbednosti UN-a.
Dejan Milošević
Dejan Milošević (rođen u Sarajevu, SR Bosna i Hercegovina) je bosanskohercegovački teorijski fizičar i profesor teorijske fizike od 1999. godine na Univerzitetu u Sarajevu. Njegova glavna područja istraživanja su atomski procesi u jakim laserskim poljima i atofizika.
Milošević je srednjoškolsko obrazovanje stekao u Sarajevu, a diplomirao 1981. godine na Univerzitetu u Sarajevu. Magistrirao i doktorirao na Univerzitetu u Beogradu 1990. godine. Godine 1991. postao je docent na predmetu Laseri i infracrvena tehnologija na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu (Odsjek za preciznu mehaniku i optiku). Bio je stipendista Alexandra von Humbolt i član je Evropske akademije nauka i umjetnosti.
Osnivač je SAMOPHYS-a, istraživačke grupe fokusirane na teorijsku fiziku.
Reference
<references group="" responsive="1">
NGC 804
NGC 804 (također poznat kao IC 1773, MCG 5-5-49, PGC 7873 i UGC 1557) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 242 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 1,40 (99 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 7. septembra 1885. godine.
NGC 1585
NGC 1585 (također poznat kao ESO 303-18, IRAS 04259-4216, MCG -7-10-6 i PGC 15150) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Dlijeto. Najveći prečnik je 1,20 (75 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. decembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Olga Ban
Olga Ban (1926-1943), partizanka i narodni heroj Rođena je 29. juna 1926. u malom istarskom selu Zarečju kod Pazina. Nakon završetka narodne škole, zbog siromaštva nije mogla nastaviti školovanje, nego je pomagala ocu obavljati krojačke poslove. Otac joj je bio napredno orijentiran, pa je to prenosio i na Olgu.
Narodnooslobodilački pokret je počeo pomagati 1941, a kuća njenog oca pretvorena je u partizansku bazu. Tu su se sabirala razna materijalna sredstva za NOP, održavali sastanci partijskih aktivista, održavala kurirska veza. U organiziranju i izvršenju tih poslova Olga je bila neumorna: šila je odjeću za partizane, vršila kurirsku službu, prikupljala hranu i lijekove. Uskoro je primljena i za člana SKOJ-a. Njen put slijedile su mnoge istarske omladinke. Godine 1943. odlazi u Gorski kotar i bori se u redovima primorsko-goranskih jedinica. Pohađa političke kurseve, kako bi stekla što više znanja. U maju 1943. godine vratila se u rodni kraj i pomagala organiziranje omladine i žena u NOP. Zajedno sa svojim ocem, 16. juna 1943. godine primljena je u Partiju u partizanskoj vojnoj bazi kod sela Brgudca, pod Planikom. Međutim, mogla je raditi samo nekoliko mjeseci.
Hapšenje i strijeljanje
8. oktobra 1943. njemački fašisti opkolili su njenu rodnu kuću i uhapsili je zajedno s bratom i ocem. Istog dana strijeljali su na pazinskom groblju Olgu i oca. Brata su odveli u logor Dachau. Njenu majku također su uhapsili i odveli u logor. O i Olginoj smrti sačuvana je i legenda. Kada su je htjeli pomilovati, govoreći joj da je još mlada i da se može promijeniti, ona im je odgovorila: "Jedna mlada skojevka ne mijenja se nikad".
Drugi o Olgi
List "Glas Istre" pisao je 3. decembra 1943. o njenoj pogibiji i pogibiji njenog oca: "Pošli su da rade u Istri za Istru, za slobodu, za naš narod, pošli su u borbu, i sada ih više nema. Švapski fašistički razbojnici su ih strijeljali. Drug Ban i njegova kći dali su najveću žrtvu, dali su živote svoje za Istru, za slobodu, za svoj narod".
Proglašena je narodnim herojem 26. septembra 1973. godine.
Sokolac
Sokolac je naseljeno mjesto i središte istoimene općine u istočnom dijelu Bosne i Hercegovine.
Geografija
Općina se prostire na Glasinačkoj visoravni u podnožju planine Romanije i ima površinu od 729 km2. Administrativno je podijeljena na 10 mjesnih zajednica sa 80 naselja u kojima živi oko 15.500 stanovnika. Sokolac se nalazi u središtu Glasinca, na nadmorskoj visini od 870 metara. Ova visoravan sa prostranim livadama i pašnjacima okružena je četinarskim šumama i vrhovima Romanije, Bogovićke planine, Gradine, Rabra, Crnog vrha, Kopita, Kratelja. Sokolac je značajna saobraćajna raskrsnica magistralnih puteva od Sarajeva prema Beogradu, Užicu ili Jadranskom moru.
Stanovništvo
Prema službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Sokolac imala je 14.883 stanovnika, a od toga u gradu Sokocu živjelo je 5.562 stanovnika, raspoređenih u 88 naselja.
Privreda
Decenijama je nosilac privrednog razvoja u Sokocu bila drvna industrija. Pored kapaciteta za primarnu i finalnu preradu drveta, u Sokocu su izgrađene i pogoni u metalnoj industriji (Tvornica kotrljajnih ležaja), tekstilnoj i kožarskoj industriji (proizvodnja tepiha, dječije konfekcije i dijelova obuće), građevinarstvu i trgovini, a posljednjih godina u ekspanziji je i tzv. mala privreda.
Magrib
mini|desno|250px|Karta Magriba Magrib (المغرب العربي al-Maġrib al-ʿArabī;), regija afričkog kontinenta koja se nalazi sjeverno od Sahare, a zapadno od Nila. Obuhvata zapadne zemlje Maroko, Zapadnu Saharu, Alžir, Tunis, Libiju i u manjem dijelu Mauritaniju. Naziv potiče iz arapske riječi, a znači "zapadno"; prvobitno značenje tog naziva bilo je "zemlje zapadno od Egipta".
Czesława Kwoka
Czesława Kwoka (15. august 1928. – 12. mart 1943.) bila je poljska katolička djevojčica koja je umrla sa 14 godina u Auschwitzu. Jedna od hiljada maloljetne djece i tinejdžera žrtava nemačkih ratnih zločina u Drugom svjetskom ratu protiv etničkih Poljaka u od strane Njemačke okupiranoj Poljskoj, ona je među onima koji su obilježeni na izložbi Državnog muzeja Aušvic-Birkenau, "Blok br. 6: Izložba: Život zatvorenika“.
Magrib
Historija
Nakon završetka ledenog doba područje na kojem se danas nalazi Sahara osušilo se i nastala je pustinja. Zbog poteškoća prelaska pustinje dodir između Magriba i subsaharske Afrike je bio krajnje ograničen. Tako je bilo sve do arapske ekspanzije i širenja Islama. Čak i tada trgovina je bila ograničena na skupe (ali često profitabilne) karavanske ekspedicije, kojima se vršila trgovina dobara poput soli, zlata, robova i slonovače.
Czesława Kwoka
Fotografije Kwoke i drugih, koje je napravio "čuveni fotograf Aušvica", Wilhelm Brasse, između 1940. i 1945., izložene su u fotografskom spomeniku Muzeja. Brasse govori o nekoliko fotografija u The Portraitist, televizijskom dokumentarcu o njemu iz 2005. godine. Oni su postali fokus intervjua s njim koji su citirani u raznim člancima i knjigama.
Magrib
Historija
U početku je Magrib bio naseljen "bijelim" kromanjoidima na sjeveru i "crnim" narodima u Sahari. Kasnije su oko 8000te p. n. e. s istoka tamo stigli "bijeli" govornici sjevernih afroazijatskih jezika poput Berbera istovremeno sa pojavom kapsijske kulture.
Mnoge luke duž obale Magriba zauzeli su Feničani, posebno Kartažani. Porazom Kartage mnoge luke su došle pod vlast Rima, koji je na kraju preuzeo nadzor nad čitavom regijom Magriba sjeverno od planine Atlas osim nad nekim najvišim planinskim regijama poput marokanskog Rifa.
Czesława Kwoka
Lična pozadina
Czesława Kwoka je rođena u Wólka Złojecka, malom selu u Poljskoj, od majke katolkinje, Katarzyne Kwoka. Zajedno sa svojom majkom (zatvorenik broj 26946), Czesława Kwoka (zatvorenik broj 26947) je 12. decembra 1942. deportovana i prevezena iz Zamośća, Generalna vlada, u Auschwitz. Dana 12. marta 1943., manje od mjesec dana nakon smrti njene majke (18. februara 1943.), Kwoka je umrla u dobi od 14 godina; okolnosti njene smrti nisu zabilježene.
Magrib
Historija
Arapi su dosegli Magrib u vrijeme Omejida, ali je njihova kontrola nad njime bila prilično slaba. Različite islamske "hereze" poput Abasida i šiita, koje su prihvatili neki Berberi, ubrzo su zbacili hilafetovu kontrolu u ime svojih interpretacija Islama. Arapski jezik tek se kasnije u 1100ima raširio kao posljedica invazije Banu Hilala (otpustili su ga, ironično, berberski fatimidi radi kažnjavanja zbog iznevjerenja ziridskih klijenata). Kroz taj period Magrib je varirao između povremenog jedinstva (kao pod vlašću Almohada, i kratko pod Hafsidima) i uobičajenije podjele na tri države koje su grubo odgovarale modernom Maroku, zapadnom i istočnom Alžiru i Tunisu.
Nakon srednjeg vijeka područje se skoro cijelo nalazilo pod kontrolom Osmanlijskog Carstva osim Maroka. Nakon XIX vijeka Magrib su kolonizovale Francuska, Španija i kasnije Italija.
Czesława Kwoka
Opšti historijski konteksti dece žrtava Aušvica
Czesława Kwoka je bila jedna od "otprilike 230.000 djece i mladih mlađih od osamnaest" među 1.300.000 ljudi koji su deportovani u Auschwitz-Birkenau od 1940. do 1945.
Magrib
Demografija
mini|desno|215px|Alžir Kultura Magriba vrlo je složena, jer ljudi koji žive na tom području imaju i afričke i srednjoistočne korijene. Većina Magribljana su muslimani koji govore arapskim ili berberskim jezikom, neki su pretežno afričkog porijekla. U velikim obalnim gradovima većinom žive stanovnici francuskog, španskog, italijanskog i turskog porijekla, koje su ovdje u velikom broju naselili korsari. Arapski dalekti Magriba dijele mnogo zajedničkih karakteristika (poput prvog lica jednine u prezentu na n-) koje su ih odvojile od dijalekata Srednjeg istoka i većinom od Egipta. Berberski jezici gotovo se isključivo govore u Magribu. Magrib uveliko dijeli zajedničku kulinarsku tradiciju. Zaista, Habib Bourguiba je šaljivo odredio Magrib kao dio Severne Afrike gdje je kuskus osnovna hrana.
Czesława Kwoka
Opšti historijski konteksti dece žrtava Aušvica
Centar za obrazovanje o holokaustu i Aušvicu Državnog muzeja Auschwitz-Birkenau dokumentuje ratne okolnosti koje su mlađe odrasle i djecu poput Kwoke dovele u koncentracione logore u svom izdanju albuma sa fotografijama 2004. koji je sastavila historičarka Helena Kubica; ove su fotografije prvi put objavljene u poljskoj/njemačkoj verziji Kubicine knjige 2002. Prema podacima Muzeja, od otprilike 230.000 djece i mladih deportiranih u Auschwitz, više od 216.000 djece, većina, bilo je jevrejskog porijekla; više od 11.000 djece došlo je iz romskih porodica; druga djeca (~3.000) su imala poljsku, bjelorusku, ukrajinsku, rusku ili drugu etničku pripadnost.
Magrib
Demografija
Unija Arapskog Magriba (Union du Maghreb Arabe) je nastojanje za koordinacijom političkih i ekonomskih poslova širom regije. Neslaganja među njenim članicama i sigurnosni problemi u Alžiru predstavljali su ozbiljne smetnje.
Czesława Kwoka
Opšti historijski konteksti dece žrtava Aušvica
Dok većina ovih fotografija logoraša Aušvica (i žrtava i preživjelih) više ne postoji, neke fotografije se nalaze na spomen-izlošcima u Državnom muzeju Auschwitz-Birkenau, gdje se nalaze fotografije Kwoke, iu Yad Vašemu, mučenicima i herojima holokausta. ' Remembrance Authority, izraelski zvanični spomenik jevrejskim žrtvama Šoa. mini| Czesława Kwoka 1942. ili 1943. godine. (Fotografija: Auschwitz-Birkenau State Museum i [[Wilhelm Brasse )]]
Spermatogeneza
desno|mini|450px|Zreli ljudski spermatozoid Spermatogeneza (grč.σπέρμα - spérma = sjeme + γένεσις – jénnissi = rođenje, razvoj) je proces u kojem se muška spermatogonija razvija u zreli spermatozoid. Spermatozoidi su zrele muške reproduktivne ćelije kod mnogih višećelijskih organizama. Na taj način, spermatogenezu se može posmatrati kao mušku verziju gametogeneze. Kod sisara, ona se odvija u fazama u testisima i epididimisu mužjaka, tako da kod čovjeka taj proces traje otprilike 64 dana, a kod konja 57 dana. Spermatogeneza je veoma zavisna od optimalnih uslova koji su neophodni da se proces pravilno odvija, a bez nje spolna reprodukcija bi bila nemoguća. Ona obično počinje u pubertetu i odvija se neprekidno sve do smrti, osim što sa starošću dolazi do postepenog smanjivanja u proizvodnji sperme. Cijeli proces se može rasčlaniti u nekoliko faza, a za svaku fazu se može identificirati povezana vrsta ćelije:
Svrha
Spermatogenezom se proizvode zreli muški gameti, obično nazvani sperma, preciznije spermatozoidi, koji su sposobni oploditi odgovarajuću žensku spolnu ćeliju, oocitu, u toku procesa začeća kojim se stvara jednoćelijska jedinka zvana zigot. Ova proces je ključni u procesu spolne reprodukcije i uključuje dva gameta koji posjeduju polovinu normalnog broja hromozoma (haploidni) da bi rezultirali zigotom sa normalnim brojem hromozoma (diplodni).
Da bi se sačuvao broj hromozoma kod potomstva, koji je različit kod raznih živih vrsta, svaki gamet mora imati polovinu normalnog broja hromozoma koji su prisutni u drugim ćelijama organizma. U suprotnom, potomstvo bi imalo dvostruki broj hromozoma i desile bi se brojne hromozomske nepravilnosti. Kod čovjeka, hromozomske nepravilnosti koje proizilaze iz nepravilnih spermatogeneza uzrokuju, između ostalog, Downov sindrom, Klinefelterov sindrom i spontani pobačaj. Neke citogenetske studije su pokazale da je 10% spermatozoida i 25% zrelih jajnih ćelija hromozomski nepravilno. Između 1 i 3% svih utvrđenih začeća su triploidna. Većina hromozomski nepravilnih zigota obično ne prežive dugo nakon začeća, ali postoje i određeni primjeri da se iz nekih slučajeva poliploidnost razviju i nove održive vrste.
Lokacija
Spermatogeneza se odvija unutar nekoliko dijelova muškog reproduktivnog sistema. Početna faza se dešava unutar testisa i nastavlja se u epididimisu gdje razvijeni gameti dozrijevaju i gdje se čuvaju do ejakulacije. Sjemenske tubule testisa su početna tačka procesa, gdje se matične ćelije nalegle na unutrašnji zid tubule dijele u cetripetalnom smijeru, počevši od zidova prema unutrašnjim dijelovima odnosno lumenu, da bi proizvele nedozrelu spermu. Dozrijevanje sperme se dešava u epididimisu, što uključuje rast repa spermatozoida, a time i njegovu pokretljivost.
Spermatocitogeneza
desno|350px|mini|Shematski prikaz procesa spermatogeneze Spermatocitogeneza je forma gametocitogeneze kod mužjaka i rezultira formiranjem spermatocita koji imaju polovinu normalnog seta genetskog materijala. Pri spermatocitogenezi, diploidni spermatogonijum koji se čuva u baznom dijelu sjemenskih tubula, dijeli se mitozno da bi na kraju napravio dvije diploidne privremene ćelije zvane primarni spermatociti. Svaki primarni spermatocit se zatim premješta u adlumenske odjele unutar sjemenskih tubula i udvostručava svoju DNK i napokon započinje mejozu I, da bi proizveo dva haploidna sekundarna spermatocita. Ova podjela podrazumijeva izvore genetske varijacije, poput nasumičnog uključivanja nekog od dva roditeljska hromozoma, hromozomske crossovere (ukrštanja) da bi se povećala genetska varijabilnost gameta.
Svaka dioba ćelije od spermatogonijuma do spermatida je donekle nepotpuna; ćelije ostaju povezane jedna s drugom preko mostova citoplazme veličine 1 μm, da bi se omogućio sinhronizovani razvoj. Također bi trebalo pomenuti da se sve spermatogonijumi ne dijele da bi proizveli spermatocite, u tom slučaju bi ponestalo dotoka svježih gametogonijuma. Umjesto toga, određeni tipovi spermatogonijuma se dijele da bi proizveli kopije samih sebe, čime se osigurava trajna opskrba svježim gametogonijama za odvijanje procesa spermatogeneze.
Spermiogeneza
Jedna od centriola ćelije se izdužuje i postaje rep sperme. Dozrijevanje se zatim odvija pod uticajem testosterona, koji uklanja preostalu nepotrebnu citoplazmu i organele. Višak citoplazme, poznat i kao rezidualna tijela, se fagocitira preko okolnih Sertolijevih ćelija u testisima. Preostali spermatozoidi, koji su sad zreli, stoje mirno i nepokretno. Zreli spermatozoidi se ispuštaju iz zaštitnih Sertolijevih ćelija u lumen sjemenskih tubula tokom procesa spermijacije. Nepokretni spermiji se prebacuju u epididimis u testisnoj tekućini koju ispuštaju Sertolijeve ćelije pomoću peristaltičkih kontrakcija. Dok se nalaze u epididimisu, oni nakon 18 sati stječu pokretljivost i postaju sposobni za oplodnju. Međutim, transport zrelih spermatozoida kroz ostatak muškog reproduktivnog sistema se postiže više putem mišićnih kontrakcija nego što to učini spermatozoid koji je upravo stekao sposobnost samostalnog kretanja.
Uloga Sertolijevih ćelija
U svim fazama diferencijacije, spermatogene ćelije su u stalnom kontaktu sa Sertolijevim ćelijama za koje se smatra da omogućavaju strukturnu i metaboličku podršku u razvoju ćelija sperme. Pojedinačna Sertolijeva ćelija se proteže od baze membrane do lumena sjemenskih tubula, iako je citoplazmatične procese veoma teško razlikovati pod svjetlosnim mikroskopom.
Sertolijeve ćelije imaju brojne funkcije tokom spermatogeneze; one podržavaju razvoj gamete na slijedeće načine:
Faktori utjecaja
Proces spermatogeeze je veoma osjetljiv na promjene okoline, naročito hormona i temperature. Testosteron je neophodan u visokim lokalnim koncentracijama za održavanje procesa, što se postiže preko vezivanja testosterona putem adrogenih vezivnih proteina koji se nalaze u sjemenskim tubulama. Testosteron proizvode međuprostorne ćelije, poznate i kao Leydigove ćelije, koje se nalaze u blizini sjemenskih tubula.
Sjemenski epitel je osjetljiv na povišenu temperaturu kod čovjeka i nekih drugih vrsta, te mu može smetati i normalna temperatura tijela. Zbog toga, testisi se kod čovjeka nalaze van tijela u kožnoj vrećici nazvanoj skrotum. Optimalna temperatura koja bi se trebala održavati je od 1,5-2,5 °C (kod čovjeka ) do 8 °C (kod miša) ispod temperature tijela. Ovo se postiže putem regulacije krvotoka i pozicioniranja skrotuma dalje od topline tijela preko glatkih mišića u skrotumu.
Nedostaci u ishrani (kao što je nedostatak vitamina B, E i A), anaboličkih steroida, metala (kadmijum i olovo), izlaganje X-zracima, dioksin, alkohol i infektivne bolesti mogu značajno ugroziti proces i brzinu spermatogeneze.
Hormonska kontrola
Hormonalna kontrola spermatogeneze se razlikuje između vrsta. Kod čovjeka, mehanizam nije potpuno razjašnjen, no poznato je da je pokretanje spermatogeneze dešava u pubertetu zbog međudjelovanja hipotalamusa, hipofize i Leydigovih ćelija. Ako se hipofiza ukloni, spermatogeneza se još uvijek može pokrenuti putem hormona i testosterona koji stumuliše folikul.
Hormon koji stimuliše folikul dalje stimuliše proizvodnju proteina koji vezuju androgen u Sertolijevim ćelijama kao i formiranje barijere između testisa i krvi. Protein koji veže androgen je bitan za koncentraciju testosterona u dovoljno visokim nivoima da se pokrene i održi proces spermatogeneze, a taj nivo može biti 20 do 50 puta viši od njegove koncentracije u krvi.
Hormon koji stimuliše folikul može pokrenuti razlaganje testosterona u testisima, ali jednom otpočne proces spermatogeneze, samo je testosteron neophodan za njeno održavanje. Međutim, povećani nivoi hormona koji stimuliše folikul će povećati proizvodnju spermatozoa tako što će sprječavati apoptozu spermatogonija tipa A. Hormon inhibin djeluje tako da povećava nivoe hormona koji stimuliše folikul. Studije kod glodara pokazuju da hormoni gonadotropin (LH i FSH) podržavaju proces spermatogeneze putem suzbijanja proapoptičnih signala i tako pomaže preživljavanje spermatogenih ćelija.
Taib Torlaković
Taib Torlaković (1. januar 1966 – 16. januar 2004) bio je ratni zapovjednik, sportski djelatnik i vlasnik ugoteljskih objekata.
William, princ od Velsa
William, princ od Walesa (rođen kao William Arthur Philip Louis; rođen 21. juna 1982) stariji je sin kralja Charlesa III i Diane Spencer te unuk Elizabete II i princa Philipa, vojvode od Edinburgha. Pripada dinastiji Windsor, ogranku dinastije Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, koja trenutno vlada Danskom i Norveškom. Prvi je u nizu nasljednika prijestolja i očekuje se da jednog dana postane kralj Ujedinjenog Kraljevstva, Kanade, Australije, Novog Zelanda, Jamajke i ostalih 10 nezavisnih kraljevina Commonwealtha.
Među njegovim krsnim kumovima su Konstantin II, kralj Grčke, i britanska princeza Alexandra od Kenta. Počeo je pratiti svoje roditelje na zvaničnim putovanjima u Australiju i Novi Zeland već kao jednogodišnjak. Ubrzo je dobio brata, princa Henryja, poznatijeg kao Harry.
Taib Torlaković
Torlaković je bio jedan od organizatora Zelenih beretki. U ratu je bio komandant vojne policije Starog grada. Svojim novcem je naoružavao svoju jedinicu - Bosna 601. Tri puta je ranjavan i ostao je invalid od 60 posto.
NGC 6045B
NGC 6045B (također poznat kao PGC 84720) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 430 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,40 (50 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (25 hiljada sg).
Taib Torlaković
Ubijen je 16. januara 2004. Bomba je bila postavljena ispod sjedišta BMW-a kojim se Torlaković vozio od Vogošće prema Sarajevu, a eksplodirala je kod Tvornice namještaja "Standard" na Stupskoj petlji. Prema nekim iskazima, Torlaković je cijelu noć prije ulaska u automobil proveo u restoranu "Royal" na Vogošćanskoj petlji. Prema nepotvrđenim bomba je aktivirana na daljinski upaljač. U medijskim izvještajima ovaj slučaj okarakterisan je kao međusobni sukob sarajevskog podzemlja.
Taib Torlaković je ukopan na šehidskom mezarju "Kovači" u Sarajevu.
William, princ od Velsa
Između ostalih, William je školovan na koledžu Eton, a potom se upisao na Univerzitet St. Andrews u Škotskoj, gdje je diplomirao geografiju. Nakon toga je prošao intenzivne vojne obuke i služio kao pilot u Oružanim snagama Ujedinjenog Kraljevstva.
Danas je jedan od predstavnika kraljevske porodice i vrlo često predstavlja svog oca, kralja Charlesa III. Princ i princeza od Velsa pokrenuli su Kraljevsku fondaciju, posredstvom koje podržavaju mnoge projekte vezane za klimatske promjene, mentalno zdravlje i mnoge druge.
Povodom sklapanja braka s Catherine Middleton, tadašnja kraljica Elizabeta II Williamu je poklonila vojvodstvo Cambridge. Kada je njegov otac postao kralj u septembru 2022, naslijedio je vojvodstva Cornwall i Rothesay, a dan nakon stupanja na dužnost kralj ga je proglasio princom od Walesa, što je titula koju tradicionalno nosi britanski prestolonasljednik.
Brak i djeca
Tokom studija na Univerzitetu St. Andrews William je upoznao Catherine "Kate" Middleton 2001. i već tokom njihovog studija britanski mediji pisali su o njihovoj vezi. Par je nakratko prekinuo 2007. da bi se po Williamovom završetku vojne obuke i službe počelo pričati o njihovim zarukama.
Dana 16. novembra 2010. objavljene su njihove zaruke, a Catherine je zaprošena prstenom Williamove majke princeze Diane. Vjenčanje je održano 29. aprila 2011. u Vestminsterskoj opatiji. Bilo je to jedno od najgledanijih kraljevskih vjenčanja u historiji, a dan njihovog vjenčanja bio je proglašen neradnim danom u zemlji. Par je u početku braka bio nastanjen u Velsu, gdje je William još bio u vojnoj službi kao pilot, a već naredne godine preselili su se u London.
Krajem 2012. objavljeno je da vojvotkinja od Cambridgea čeka njihovo prvo dijete. Dana 22. jula 2013. rođen je princ George od Cambridgea, u bolnici St. Mary. Dva dana nakon njegovog rođenja, objavljeno je da je dječak dobio ime George Alexander Louis. Povodom njegovog rođenja mnogi spomenici i važna mjesta u UK, poput Londonskog oka, bili su obojeni u plavo s obzirom na to da je vrlo izvjesno da će George jednog dana postati kralj. Već početkom 2014. George se pridružio roditeljima na kraljevskoj posjeti Australiji i Novom Zelandu.
Dana 23. aprila 2018. vojvotkinja od Cambridgea na svijet je donijela njihovo treće dijete, princa Louisa od Cambridgea.
Titule
Titule princa Williama tokom godina bile su:
Loka pri Zidanem Mostu
mini|280px|Loka pri Zidanem Mostu, rimokatolička crkva "Sv. Helena" Loka pri Zidanem Mostu je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Ramiz Delalić
Ramiz Delalić (15. februar 1963 – 27. juni 2007), poznat po nadimku Ćelo, bio je komandant Devete brdske brigade Prvog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine tokom rata u Bosni i Hercegovini gdje je učestvovao u odbrani Sarajeva. Bio je poznati član sarajevskog "kriminalnog podzemlja".
Loka pri Zidanem Mostu
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Sevnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Loka pri Zidanem Mostu je imala 486 stanovnika.
Napomena: ''Do 1952. iskazivano pod imenom Loka.''
Ramiz Delalić
27. juna 2007. u 23:30 u Odobašinoj ulici u centru Sarajeva, Delalića je dočekao ubica i u njega ispalio više hitaca iz vatrenog oružja. Navodno je u dva navrata ispaljeno po nekoliko metaka. Odmah nakon pucnjave, na mjesto događaja stigla je ekipa sarajevske Hitne pomoći te su ljekari konstatovali smrt.
Ukopan je na šehidskom mezarju na Kovačima u Sarajevu.
Andromeda (galaksija)
300px|mini| Prva fotografska snimka Andromede iz 1887. godine
Andromeda (također poznata kao Messier 31, M31 ili NGC 224) spiralna je galaksija udaljena 2,5 miliona svjetlosnih godina od zemlje i nalazi se u sazviježđu Andromeda. M31 je najbliža spiralna galaksija našoj galaksiji Mliječni put.
NGC 6045B
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Andromeda (galaksija)
Historija posmatranja
M31 je prvi opisao perzijski astronom 'Abd Al-Rahman Al kao maleni oblak. Prvo teleskopsko posmatranje ovog objekta izvršio je Simon Marius 1612. godine. William Herschel je posmatrao M31 1785. godine i primijetio je slabašan crvenkasti sjaj jezgre galaksije. Vjerovao je da je to najbliža od velikih maglica i na osnovu boje i magnitude objekta procijenio udaljenost. Smatrao je da se M31 nalazi na udaljenosti 2.000 puta većoj od udaljenosti Siriusa.
William Huggins je 1864. godine posmatrao spektar Andromede i uočio da se on razlikuje od ostalih plinovitih maglica. Spektar Andromede je bio kontinuiran sa tamnim linijama. Njen spektar je bio sličan spektrima pojedinih zvijezda. Na osnovu ovih posmatranja je uočena zvijezdolika priroda Andromede.
Godine 1885. otkrivena je supernova u Andromedi poznata pod nazivom "S Andromedae". Bila je to prva i jedina do sada supernova viđena u Andromedi. U to vrijeme, smatralo se da je supernova zapravo nova, te je prema tome nazvana Nova 1885.
Prva fotografija Andromede snimljena je 1887. godine i na njoj su se lahko vidjeli spiralni krakovi. U to vrijeme još uvijek se vjerovalo da je Andromeda dio naše galaksije. Zbog otkrivene spiralne strukture, smatralo se da je Andromeda sunčev sistem u nastanku, a satelitske galaksije da su planete.
Brzina kretanja Andromede je prvi put izmjerena 1912. godine pomoću spektralnih metoda. Izmjerena brzina je bila velika, 300 km/s u smjeru Sunca.
Heber Curtis je 1917. godine na fotografskim snimkama Andromeda pronašao nekoliko nova. U prosjeku su bile 10 magnituda tamnije od nova u našoj galaksiji. Na osnovu toga je procijenio udaljenost Andromede na 500.000 s.g.. Postao je i tvorac teorije da je Andromeda "ostrvski svemir" sličan našem Mliječnom putu. Nisu se svi astronomi slagali sa tom teorijom i ona je izazvala mnoge nesuglasice u narednim godina.
Edwin Hubble je 1925. godine riješio sve nesuglasice vezane uz prirodu Andromede. Koristeći novi teleskop sa ogledalom od 2,5 metra u promjeru, otkrio je cefeide u Andromedi. Kako se već od prije znalo da je stvarni sjaj cefeida vezan uz njihov period promjene sjaja, bilo je lahko izračunati udaljenost do Andromede. Njegove procjene stavile su Andromedu na 700.000 s.g. od nas.
Walter Baade je bio prva osoba koja je razlučila središnje dijelove galaksije na pojedine zvijezde. Na osnovu tih posmatranja ustanovljeno je da postoje dvije populacije zvijezda. Mlađe zvijezde je nazvao populacija 1, a starije populacija 2. Kasnije je ova nomenklatura prihvaćena i za Mliječni put. Baade je također otkrio da postoje dva tipa cefeida. Na osnovu tih posmatranja je ponovno izračunao udaljenost Andromede i smjestio je na 1,5 miliona s.g. od nas.
Osobine
Andromeda je od nas udaljena, prema novim mjerenjima, 2,5 miliona svjetlosnih godina. Ta udaljenost je dobijena na osnovu preciznog mjerenja perioda promjene sjaja u cefeida. Ostale tehnike smještaju Andromedu na udaljenosti od 2,5 - 2,6 miliona svjetlosnih godina. Ranije procjene dimenzija Andromede su iznosile 70.000 do 120.000 s.g. ali su nova posmatranja otkrila nove dijelove zvjezdanog diska i udvostručile stare procjene. Prema njima, u svom najširem dijelu Andromeda se proteže 220.000 s.g.
Masa Andromede je procijenjena na 1.23x1012 sunčevih masa. Andromeda je manje masivna od Mliječnog puta ali pogreške u procjenjivanju još uvijek su prevelike da bi se to uzelo za konačan podatak.
Broj zvijezda u Andromedi je znatno veći nego u našoj galaksiji. Rezultat toga je dvostruko veći ukupan sjaj cijele galaksije od našeg Mliječnog puta. .
Struktura Andromede je detaljno proučavana. Andromeda je klasificirana kao SA(s)b galaksija. Posmatranja iz projekta 2MASS otkrila su da središnje izbočenje ima kockasti oblik ukazujući na mogućnost postojanja prečke.
Macondo
Macondo je fiktivni grad (selo), opisan u Márquezovom romanu Sto godina samoće, kojeg nastanjuje porodica Buendía.
Aracataca
Macondo se često poistovjećuje s Aracatacom, gradom u kojem je Gabriel García Márquez proveo svoje djetinstvo. Aracataca se nalazi blizu sjeverne obale Kolumbije, 80 km južno od Santa Marte. Macondo je bio naziv jedne plantaže banana blizu Aracataca, i u prijevodu s Bantu jezika znači "banana". Macondo je također i naziv jedne vrste drveća (Cavanillesia platanifolia), koja raste na području Aracatace, i koja je poznata po tome.
U junu 2006., stanovnici Aracatace organizirali su referendum kako bi promijenili naziv grada u Aracataca Macondo. Iako je pobijedila većina koja je glasala za tu promjenu, odluka referenduma se nije sprovela zbog nedovoljnog broja glasača i grad je zadržao svoj tradicionalni naziv.
Andromeda (galaksija)
Osobine
Brzina rotacije galaksije se mijenja, u zavisnosti od udaljenosti. Na udaljenosti od 1.300 s.g. od jezgre brzina rotacije iznosi 225 km/s, a na 7.000 s.g. pada na samo 50 km/s. Nakon toga se brzina rotacije penje do 250 km/s na udaljenosti od 33.000 s.g. da bi na udaljenosti od 80.000 s.g. pala na 200 km/s. Na osnovu ovih podataka je izračunato da Andromeda ima u središtu koncentriranu masu od 6x109 sunčevih masa.
U vanjskim djelovima Andromede se nalazi 460 kuglastih skupova. Najsjajniji od njih, nazvan Mayall II, najsjajniji je kuglasti skup u Lokalnom jatu galaksija. Mayall II je premasivan za kuglasti skup i posjeduje nekoliko generacija zvijezda. Smatra se da je Mayall II ostatak jezgre eliptične galaksije.
Jezgro
Jezgro Andromede je veoma kompaktan objekt okružen nakupinom starih zvijezda. Centralni dio galaksije donekle podsjeća na kuglasti skup, mada je višestruko sjajniji. HST je sa svojim snimkama otkrio da se jezgra Andromede sastoji od dvostrukog objekta razmaknutih tek 5 s.g. Na osnovu toga je izračunata masa središnje crne rupe. Masa iznosi 10E8 sunčevih masa.
Sateliti
U satelitske galaksije Andromede pripadaju Messier 32 i Messier 110, vidljive na fotografijama. Nešto dalje nalaze se još dvije satelitske galaksije, NGC 147 i NGC 185. Postoji mogućnost da se i Messier 33 nalazi pod snažnim gravitacijskim uticajem Andromede.
Macondo
Aracataca
Također se smatra da je Márquez inspiraciju za stvaranje Maconda našao u Faulknerovoj izmišljenoj oblasti, Yoknapatawpha, iako drugi izvori tvrde da Márquez uopće nije pročitao nijedno Faulknerovo djelo u vrijeme dok je pisao Sto godina samoće.
Andromeda (galaksija)
Amaterska posmatranja
Andromeda je jedan od zahvalnijih objekata za posmatranje. Njen prividni sjaj iznosi +3.5 magnituda i u umjereno tamnim noćima moguće ju je vidjeti golim okom kao oblačak. Dvogled će Andromedu pokazati kao elipsasti oblak dimenzija 3°x1° sa sjajnim jezgrom. Maleni teleskop sa malim povećanjem će lijepo uokviriti Andromedu sa njenim pratiljama, M32 i M110. Veći teleskop, od 150 mm, može u tamnim noćima pokazati pruge prašine. Uz pomoć teleskopa sa promjerima objektiva iznad 250 mm, može se pronaći i nekoliko najsjajnijih kuglastih skupova ili NGC 206, golemi zvjezdani oblak.
Macondo
Aracataca
Macondo se prvi put pojavljuje u Marquezovoj pripovjetki Lišće na vjetru. Centralno je mjesto zbivanja događaja u romanu Sto godina samoće. Macondo je glavno mjesto radnje u još par Marquezovih pripovjetki.
Fiktivna historija
Romanom Sto godina samoće Marquez nas upoznaje sa Macondom, mjestom gotovo otuđenim od ostatka svijeta. Ono raste, savršeno napreduje u svojoj izgradnji, sve dok se ne upotpunjuje s plantažom banana. Plantaža kao i sama eksploatacija banana, uvode nemir u sasvim spokojan život stanovnika Maconda.
Selo postaje pusto, oronulo, prepušteno kiši koja u četiri godine padanja natapa Macondo svim nedaćama kojim je sudbina njegovih stanovnika podložna. Zaokupljenim zlom koje ih je snašlo, oni se povlače u sebe, ogorčeni i spremni izložiti nemilosrdnoj kritici sve ono što se nalazi oko njih.
Andromeda (galaksija)
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Macondo
Fiktivna historija
Nakon dugogodišnje kiše, mjesto počinje iščezavati, kao i sama porodica Buendía.
Cent'anni di solitudine
Orijentalna velika vjeverica
Orijentalne velike vjeverice su vjeverice iz roda Ratufa koje žive na području Južne i Jugoistočne Azije.
Postoje četiri vrste orijentalnih velikih vjeverica:
Mogulsko Carstvo
Mogulsko carstvo (turski: Babür İmparatorluğu, farsi: مغل بادشاہ, moghul bādšāh) su u Indiji osnovali Moguli, porodična loza turkijskog porijekla. Termin Mogul ili Mugal ili Mughal je indoarijanski oblik za Mongole. Na vrhuncu svoje moći, 1526-1857, carstvo je zauzimalo oblasti koje su uključivale dijelove današnjeg Afganistana, Balučistana i većinu Indijskog potkontinenta. Carstvo je osnovao mongolski vođa Babur, 1526, koji je porazio Ibrahima Lodija, posljednjeg od delhijskih sultana.
Religija
mini|desno|250p|Slika koja prikazuje unutrašnjost mogulske palate u [[Agra|Agri, Indija.]] Vladajući Moguli su bili muslimani, mada su mnogi od njihovih potčinjenih bili hindusi. Kad je Babur osnovao carstvo, on nije naglasak stavio na religiju, nego radije na mongolsko nasljedstvo. Pod Akbarom, dvor je ukinuo džizju, oporezivanje nemuslimana, i izbacio upotrebu lunarnog islamskog kalendara u korist solarnog kalendara koji je bio korisniji za poljoprivredu. Jedna od najneobičnijih vjerskih ideja koje je zaveo Akbar bila je ideja dīn-i-ilahī (دين إلهي), što bi se moglo prevesti kao "božanstvena vjera," eklektička mješavina hinduizma, islama i hrišćanstva. Bila je ovo zvanična religija mogulske države, sve do Akbarove smrti. No, ovome je stao na kraj Aurangzeb, koji je bio poznat po svojoj vjerskoj isključivosti.
Baburovo ustoličenje i vladavina
Početkom 16. vijeka, pod vođstvom Zahirudina Mohamada Babura (Zahir ud-Din Muhamed), Moguli su — kao potomci mongolskih, turskih, persijskiih i afganskih upadnika u jugoistočnu Aziju — zauzeli Indiju. Babur (Tigar) (1483-1530) je bio praunuk Timur Lenka (poznatog i kao Timur Hromi), tursko-mongolskog osvajača. Babur je osnivač Mogulskog carstva u sjevernoj Indiji. On je naslijedio kneževstvo Fergana u centralnoj Aziji, sjeverno od pamirskih planina. Osvojio je Kabul u Afganistanu i 1504. osnovao kraljevstvo. Napadao je sjever Indije, a 1525. je izvršio potpunu invaziju na Indiju. Aprila 1526., sa slabijim snagama došao je do ključne pobjede kod Panipata (kod New Delhi) i time osvojio sjever Indije. Babur je bio tolerantan po pitanju religije svojih podanika. Volio je kulturu i umjetnost i pokazivao se kao mecena brojnim umjetnicima. Bio je opčinjen prirodom. Finansirao je izgradnju veličanstvenih vrtova.
<!-- In the early 16th century, descendants of the Mongol, Turkic, Persian, and Afghan invaders of Southwest Asia — the Mughals — invaded the India under the leadership of Zahir-ud-Din-Mohammad Babur. Babur was the great-grandson of Timur (Timur the Lame, from which the Western name Tamerlane is derived), who had invaded India and plundered Delhi in 1398 and then led a short-lived empire based in Samarkand (in modern-day Uzbekistan) that united Persian-based Mongols (Babur's maternal ancestors) and other West Asian peoples. Babur was driven from Samarkand and initially established his rule in Kabul in 1504;After hearing about the wealth of India Babur decided to conquer it. Sultan Ibrahim Lodi was the ruler of Delhi at that time. The nobles were distraught with the reign of Ibrahim Lodi and decided to get rid of him. Daulat Khan Lodi, the powerful Governor of the Punjab and Alam Khan, the uncle of the Sultan invited Babur to invade India. The First Battle of Panipat fought in 1526 between Babur and the Sultan established the former as the ruler of Delhi. Babur, a seasoned military commander, entered India in 1526 with his well-trained veteran army of 12,000 to meet the sultan's huge but unwieldy and disunited force of more than 100,000 men. Babur defeated the Lodi sultan decisively at Panipat (in modern-day Haryana, about ninety kilometers north of Delhi). Employing gun carts, moveable artillery, and superior cavalry tactics, Babur achieved a resounding victory and the Sultan was killed. A year later(1527) he decisively defeated a Rajput confederacy led by Rana Sangha of Chitore. A fierce battle was fought at Kanwah. Initially the brave rajputs had the upper hand. In response, Babur made a stirring speech, and vowed never to drink again, breaking all his wine cups as a symbolic gesture. Thus encouraged, the mughal army made a brave charge with their artillery and won. This battle was more important than the first battle because it weakened the Rajput confederacy and Babur's position became secure.
In 1528 Babur defeated the ruler of Malwa, the brave Rajput chief Medina Rai and conquered the fort of Chanderi. In 1529, in the Battle of Gogra, Babur routed the joint forces of Afghans and the sultan of Bengal but died in 1530 at Agra before he could consolidate his military gains.His body was at first buried at Agra but later on taken to Kabul and was buried there in a beautiful garden. He left behind as legacies his memoirs, an autobiography Tuzk-I-Baburi written in a beautiful and pure language, several beautiful gardens in Kabul and Lahore and on the banks of the Jamuna, and descendants who would fulfill his dream of establishing an empire in the Indian Subcontinent. -->
Humajunova vladavina
Nakon Baburove smrti, njegov sin Humajun (1530–1556) je naslijedio težak zadatak.
mini|desno|300p|Glavna vrata u mogulsku palatu, koju je prema predanju osvojio [[Akbar Veliki.]]
Akbarova vladavina
<!-- Humayun's untimely death in 1556 left the task of further imperial conquest and consolidation to his thirteen-year-old son, Jalal-ud-Din Akbar (r. 1556–1605). Following a decisive military victory at the Second Battle of Panipat in 1556, the regent Bayram Khan pursued a vigorous policy of expansion on Akbar's behalf. As soon as Akbar came of age, he began to free himself from the influences of overbearing ministers, court factions, and harem intrigues, and demonstrated his own capacity for judgment and leadership. A workaholic who seldom slept more than three hours a night, he personally oversaw the implementation of his administrative policies, which were to form the backbone of the Mughal Empire for more than 200 years. He continued to conquer, annex, and consolidate a far-flung territory bounded by Kabul in the northwest, Kashmir in the north, Bengal in the east, and beyond the Narmada River in central India — an area comparable in size to the Mauryan territory some 1,800 years earlier.
Akbar built a walled capital called Fatehpur Sikri (Fatehpur means town of victory) near Agra, starting in 1571. Palaces for each of Akbar's senior queens, a huge artificial lake, and sumptuous water-filled courtyards were built there. The city, however, proved short-lived, the capital being moved to Lahore in 1585. The reason may have been that the water supply in Fatehpur Sikri was insufficient or of poor quality, or, as some historians believe, that Akbar had to attend to the northwest areas of his empire and therefore moved his capital northwest. In 1599, Akbar shifted his capital back to Agra from where he reigned until his death.
Akbar adopted two distinct but effective approaches in administering a large territory and incorporating various ethnic groups into the service of his realm. In 1580 he obtained local revenue statistics for the previous decade in order to understand details of productivity and price fluctuation of different crops. Aided by Todar Mal, a Rajput king, Akbar issued a revenue schedule that the peasantry could tolerate while providing maximum profit for the state. Revenue demands, fixed according to local conventions of cultivation and quality of soil, ranged from one-third to one-half of the crop and were paid in cash. Akbar relied heavily on land-holding zamindars. They used their considerable local knowledge and influence to collect revenue and to transfer it to the treasury, keeping a portion in return for services rendered. Within his administrative system, the warrior aristocracy (mansabdars) held ranks (mansabs) expressed in numbers of troops, and indicating pay, armed contingents, and obligations. The warrior aristocracy was generally paid from revenues of nonhereditary and transferable jagirs (revenue villages).
An astute ruler who genuinely appreciated the challenges of administering so vast an empire, Akbar introduced a policy of reconciliation and assimilation of Hindus (including Maryam al-Zamani, the Hindu Rajput mother of his son and heir, Jahangir), who represented the majority of the population. He recruited and rewarded Hindu chiefs with the highest ranks in government; encouraged intermarriages between Mughal and Rajput aristocracy; allowed new temples to be built; personally participated in celebrating Hindu festivals such as Deepavali, or Diwali, the festival of lights; and abolished the jizya (poll tax) imposed on non-Muslims. Akbar came up with his own theory of "rulership as a divine illumination," enshrined in his new religion Din-i-Ilahi (Divine Faith), incorporating the principle of acceptance of all religions and sects. He encouraged widow re-marriage, discouraged child marriage, outlawed the practice of sati, and persuaded Delhi merchants to set up special market days for women, who otherwise were secluded at home. By the end of Akbar's reign, the Mughal Empire extended throughout most of India north of the Godavari River. The exceptions were Gondwana in central India, which paid tribute to the Mughals, Assam in the northeast, and large parts of the Deccan.
In 1600, Akbar's Mughal empire had a revenue of £17.5 million. By comparison, in 1800, the entire treasury of Great Britain totalled £16 million.
Aurangzebova vladavina i propast carstva
mini|Veličina carstva u kasnim [[1600-tim: Moguli su vladali cijelim potkontinentom osim njegovim najjužnijim dijelom.]]
IC 1364
IC 1364 (također poznat kao MCG 0-54-6 i PGC 66367) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 188 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždrijebe. Najveći prečnik je 1,00 (55 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (33 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Rudolf Ferdinand Spitaler 30. septembra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lončarjev Dol
Lončarjev Dol je naseljeno mjesto u sastavu općine Sevnica, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Sevnica.