cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šaka
Građa ljudske šake
Kostur gornjeg (proksimalnog) dijela naziva se grana šake (karpus), a sadrži osam kratkih kostiju u dva reda. Posebnu ulogu imaju u pokretima u korijenu šake. U prvom redu karpusa su slijedeće kosti: A u dugom (distalnom) su:
Četiri prsta imaju po tri koščice:
Na zadnjoj strani trećeg (vršnog) članka (na palcu drugog), nalaze se nokti sa svojom matricom koja ih doživotno generira. Svi prsti su sa dvije doručne kosti, iznimno pokretnim zglobom. Budući da se može opirati svakom prstu posebno, predstavlja svojevrsna kliješta za hvatanje, u mnoštvu kombinacija sa ostalm prstima.
Tetive mišića šake pripadaju mišićima pregibačima (fleksori) i opružačima (ekstenzori) prstiju, spojenih sa kostima podlaktice. Takva stuktura omogućuje specifične pokrete palca i malog prsta složenim sistemom ovojnica i kotura, koji omogućuju opružanje (refleksiju). U šaci su i mišići koji podržavaju najfleksibilnije, najosobenije, najpreciznije i najfinije pokrete palca i malog prsta. Mišići dlanskog uzvišenja uz metakarpalnu kost palca (tenar) i dlanskog uzvišenja malog prsta (hipotenar), te glistasti i drugi mišić i koji potpomažu funkcije pregibača i međukoštani, podržavajući pobočne pokrete prstiju.
Krvotok šake obuhvata ogranke površinskog i dubinskog dlanska luka, koji nastaju kao poveznice (anastomoze) između lakatne i žbične arterije.
Nervni sistem šake je veoma složen, a u njega su uključeni žbični, lakatni i središnji nerv.
Resulbegovića kuća u Trebinju
Historija
Zbog izuzetno velikog značaja Trebinjske kapetanije i njenog odbrambenog sistema u Bosanskom pašaluku, položaj kapetana ovog važnog područja i značajnog utvrđenog sistema podignut je na viši nivo i uvedena je titula miri-muhafiza (bega), a onda i miri-miran-muhafiza (paše).
Osman-beg Resulbegović je postao trebinjski miri-miran-muhafiz u vremenu između 11. septembra 1719. i 14. aprila 1721. godine. Posljednji put se na ovom položaju spominje 28. juna 1728. godine. Na ovom položaju nasljeđivali su ga njegovi sinovi i unuci. Za period njegove vladavine u Trebinju, veže se nagli razvoj grada i njegova ubrzana izgradnja. Sagradio je: Carevu džamiju, Džamiju Osman-paše Resulbegovića, mekteb, trebinjsku tvrđavu Ban-Vir (bedem oko grada, tri tabije i kule) i ljetnikovac na Bregovima na Trebišnjici. Resulbegovića kuća sagrađena je 1725. Godine, kao porodični ljetnikovac. Predstavljala je turističku atrakciju još za vrijeme vladavine Austro-Ugarske i slikarska inspiracija (Richard Neutra, Branka Šotra). Ambijentalnu vrijednost kuće nadopunjavalo je begovo kolo, dolap za navodnjavanje, kao i pješčani sprudovi uz Trebišnjicu.
Tokom rata 1992-1995. godine kuća je srušena. Ostali su ćemer terasa, mali ugao kuće, jedna kamena baza za stupove hajata, istočni avlijski i sjeverni dvorišni zid. Dijelovi namještaja i ostali su sačuvani fragmenti orijentalno-islamske baštine smješteni su u prostorijama Medžlisa Islamske zajednice Trebinje.
Opis
Republički zavod za zaštitu kulturno-istorijskog nasljeđa Republike Srpske tokom 2006. godine izradio je projekat za obnovu kompleksa Begove kuće u Trebinju. Projektom je predviđena obnova objekata kuće, konaka (restorana) i ekonomskog objekta (galerija).
Šmohor
mini|280px|Šmohor, koča Šmohor je naseljeno mjesto u sastavu općine Laško, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Laško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šmohor je imao 22 stanovnika.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2019 – potjera (muškarci)
Utrka u potjeri na 12,5 km na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2019. u muškoj konkurenciji održala se 10. marta 2019. u švedskom gradu Östersundu. Pravo nastupa imali su 60 prvoplasiranih biatlonaca iz utrke sprinta održane 9. marta.
Rezultati
Početak utrke je bio u 16:30. <BR>( Sva vremena početka utrka su po lokalnom vremenu (UTC+1) )
Wiktor Jankiewicz
Biografija
Jankiewicz je porlijekom iz Gorlica, Poljska. Diplomirao je pravo na univerzitetima u Krakovu i Pragu. U početku je radio u Galiciji, nakon čega se preselio u Bosnu, gdje je praksu stekao u sudu i poslije je radio kao advokat u Tuzli. Zahvaljujući svojoj profesionalnosti i ljubaznosti prema stanovnicima ove regije, postao je član Narodnog parlamenta u Sarajevu 1910. godine. ispred hrvatske klerikalno – nacionalističke stranke pod nazivom Hrvatska katolička udruga. Iste godine prešao je u tzv. Stronnictwa  Zjedniczarów i podnio ostavku na mjesto poslanika u parlamentu. Ova stranka također je bila hrvatska katolička grupa, ali se snažno ogradila od parola nacionalističkog karaktera. Jankiewicz je kao poslanik podržavao interese Hrvata, ali ih je također pozvao na pristanak i oslobađanje od etničkih predrasuda.
NGC 6872 i IC 4970
NGC 6872 (također poznat kao ESO 73-32, IRAS 20115-7055 i PGC 64413) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 209 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 6,00 (366 hiljada sg) a najmanji 1,5 ugaonih minuta (91 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. juna 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Prva liga Poljske u rukometu
Prva liga Poljske u rukometu (polj. Superliga polska w piłce ręcznej mężczyzn) poznata i kao PGNiG Superliga je najviši rang poljskog rukometa. Liga se igra po pravilima EHF-a, a trenutno u njoj igra 14 ekipa.
Historija
Liga je osnovana 1956. godine. Prve dvije ekipe lige ostvaruju plasman u EHF Ligu prvaka, dok se naredne dvije plasiraju u EHF kup. Dvije posljednje plasirane ekipe ispadaju u Drugu ligu. Najuspješniji timovi lige su Śląsk Wrocław i Vive Kielce 15 osvojenih titula.
Sveti Andrej (Škofja Loka)
mini|280px|Sveti Andrej, rimokatolička crkva "Sv. Andrej" Sveti Andrej je naseljeno mjesto u sastavu općine Škofja Loka, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveti Andrej je imao 157 stanovnika.
Napomena: ''Od 1955. do 1997. iskazivano pod imenom Andrej nad Zmincem.''
IC 5043
IC 5043 (također poznat kao ESO 187-14 i PGC 65355) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 637 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 0,60 (111 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 17. maja 1904. godine.
Lawrence Bragg
mini|desno|250px Sir William Lawrence Bragg, Kt, CH, OBE, MC, FRS (31. marta 1890.-1. juli 1971.) bio je britanski fizičar rođen u Australiji i kristalograf rendgenskih zraka, otkrivač (1912) Braggovog zakona difrakcije rendgenskih zraka, koji je temelj za određivanje strukture kristala. Bio je zajednički primalac (sa svojim ocem, William Henry Bragg) Nobelove nagrade za fiziku 1915. godine, "Za njihove usluge u analizi strukture kristala pomoću rendgenskih zraka"; važan korak u razvoju rendgenske kristalografije.
IC 5043
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Lawrence Bragg
Bragg je proglašen vitezom 1941. Do 2020. godine on je najmlađi nobelovac za fiziku, koji je nagradu dobio s 25 godina. Bragg je bio direktor Cavendish Laboratory, Cambridge, kada su James D. Watson i Francis Crick u februaru 1953. izvijestili o otkriću strukture DNK.
Bragg je rođen u Adelaideu u Južnoj Australiji od Ser Williama Henryja Bragga (1862–1942), Starijeg profesora matematike i fizike na Univerzitetu u Adelaideu i Gwendoline (1869–1929), kćeri Sir Charlesa Todda, vladinog astronoma južne Australije.
Rano je pokazao interesovanje za nauku i matematiku. Ubrzo nakon polaska u školu pao je sa tricikla i slomio ruku. Njegov otac, koji je čitao o Röntgenovim eksperimentima u Evropi i izvodio je vlastite eksperimente, koristio je novootkrivene rendgenske zrake i svoju eksperimentalnu opremu za pregled slomljene ruke. Ovo je prva zabilježena hirurška upotreba rendgenskih zraka u Australiji.
Ježenj
Ježenj (ital. Ieseni) je naseljeno mjesto u sastavu grada Pazina, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pazin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ježenj je imao 141 stanovnika.
Nomen nescio
Nomen nescio (skraćenica N.N.) je latinski izraz koji se koristi za označavanje anonimne ili neimenovane osobe. Termin je nastao od latinskih riječi nomen što bi na bosanskom značilo ime i nescio ne znam (od glagola nescio - ne znati) i prevodi se kao ime nepoznato.
Ježenj
Stanovništvo
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Tinjan (općina Tinjan). Sadrži podatke za bivše naselje Mali Ježenj koje je u 1948. iskazano kao naselje, te za bivše naselje Veli Ježenj koje je od 1880. do 1910. i 1948. iskazivano kao naselje.''
Nomen nescio
Upotreba
Termin se koristi u različitim situacijama, najčešće u službenim izvještajima različitih agencija, npr. pravosudnih ili policijskih da bi se označilo lice nepoznatog identiteta. Kada se izvještava o počinjenim zločinima ili sličnim situacijama, lice koje dostavlja određene informacije se označava sa N.N. kako bi se zaštitio identitet te osobe.
Primjera radi, u Holandiji ako osumnjičeni odbije izreći svoj identitet evidentira ga se kao N.N. U Njemačkoj i Belgiji, termin se često koristi prilikom univerzitetskih kurseva kako bi se kandidati obavijestili o održavanju kursa pri čemu predavač u tom momentu još nije poznat. Skraćenica u ovom slučaju znači nomen nominandum (ime se objavljuje). Također, termin se upotrebljava i u slučajevima prijave nekih nedozvoljenih radnji (prijava korupcije) kada se osoba koja je prijavila takav slučaj označava sa N.N.
Zanimljiv je slučaj upotrebe ove skraćenice prilikom šahovskih partija kada neidentifikovani igrač igra sa majstorom sa razlogom zaštite svog identiteta u slučaju uvredljivog poraza.
U genealogiji skraćenica N.N. se koristi u slučajevima nepoznatog ili djelimično poznatog porijekla.
Bektež
mini|280px|Bektež, šuma Bektež je naseljeno mjesto u sastavu grada Kutjeva, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bektež je imao 388 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bektež je imalo 468 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vanjski svemir
mini| Sučelje između Zemljine površine i svemira. Prikazana je[[Kármán linija|Kármánova linija na nadmorskoj visini od 100 kilometara. Slojevi atmosfere su nacrtani u mjerilu, dok objekti unutar njih, poput Međunarodne svemirske stanice, nisu.]] Vanjski svemir je prostranstvo koje postoji izvan Zemlje i između nebeskih tijela. Vanjski prostor nije potpuno prazan – to je tvrdi vakuum koji sadrži čestice niske gustine, pretežno plazmu vodika i helija, kao i elektromagnetsko zračenje, magnetna polja, neutrina, prašinu i kosmičke zrake. Osnovna temperatura svemira, određena pozadinskim zračenjem iz Velikog praska, je 2.7 K. Smatra se da plazma između galaksija čini oko polovinu barionske (obične) materije u svemiru, koja ima gustinu manju od jednog atoma vodika po kubnom metru i temperaturu od više miliona kelvina. Lokalne koncentracije materije su se kondenzovale u zvijezde i galaksije. Studije pokazuju da je 90% mase u većini galaksija u nepoznatom obliku, nazvanom tamna materija, koja stupa u interakciju s drugom materijom putem gravitacijskih, ali ne i elektromagnetnih sila. Opažanja sugeriraju da je većina masene energije u vidljivom svemiru tamna energija, vrsta energije vakuuma koja je slabo shvaćena. Intergalaktički prostor zauzima većinu volumena svemira, ali čak se i galaksije i zvjezdani sistemi gotovo u potpunosti sastoje od praznog prostora.
Vasionski prostor ne počinje na određenoj visini iznad Zemljine površine. Kármánova linija, na nadmorskoj visini od 100 kilometara iznad nivoa mora, se konvencionalno koristi kao početak vanjskog svemira u svemirskim ugovorima i za vođenje evidencije o vazduhoplovstvu. Okvir za međunarodno svemirsko pravo uspostavljen je Ugovorom o vanjskom svemiru, koji je stupio na snagu 10. oktobra 1967. godine. Ovaj sporazum isključuje bilo kakve zahtjeve za nacionalnim suverenitetom i dozvoljava svim državama da slobodno istražuju svemir. Uprkos izradi rezolucija UN-a za miroljubivo korištenje svemira, antisatelitsko oružje je testirano u Zemljinoj orbiti. mini| Ovo je umjetnički koncept [[Metričko proširenje prostora|metričke ekspanzije svemira, gdje je volumen Univerzuma predstavljen u svakom vremenskom intervalu kružnim dijelovima. Na lijevoj strani je prikazana brza inflacija od početnog stanja, nakon čega slijedi stabilnija ekspanzija do današnjih dana, prikazano desno.]] alt=The lower half shows a blue planet with patchy white clouds. The upper half has a man in a white spacesuit and maneuvering unit against a black background.|mini| Zbog opasnosti od vakuuma, astronauti moraju nositi [[svemirsko odijelo pod pritiskom dok su izvan Zemlje i izvan svoje letjelice.]]
RefSeq
Referentna sekvenca (RefSeq) baza podataka je otvorenog pristupa, označena i kurirana kolekcija javno dostupnih nukleotidnih sekvenci (DNK, RNK) i njihovih proteinskih proizvoda. RefSeq je prvi put predstavljen 2000. Ovu bazu podataka napravio je Nacionalni centar za biotehnološke informacije (NCBI) i, za razliku od GenBank, pruža samo jedan zapis za svaku prirodnu biološku molekulu (tj. DNK, RNK ili protein) za glavne organizme u rasponu od virusa i bakterija do eukariota.
Za svaki modelni organizam, RefSeq ima za cilj da obezbijedi zasebne i povezane zapise za genomsku DNK, transkripte gena i proteine koji proizlaze iz tih transkripata. RefSeq ograničen je na glavne organizme za koje je dostupno dovoljno podataka (više od 66.000 različitih „imenovanih“ organizama od septembra 2011.), dok GenBank uključuje sekvence za bilo koji podneseni organizam (približno 250.000 različitih imenovanih organizama).
Kategorije RefSeq
Za više detalja i više kategorija, pogledajte Table 1 in Chapter 18 of the book The Reference Sequence (RefSeq) Database.
Bačne
mini|280px|Bačne, seoske kuće Bačne su naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bačne su imale 23 stanovnika.
Branešci Gornji
Branešci Gornji su naseljeno mjesto u općini Čelinac, Bosna i Hercegovina.
Okić
Okić je naseljeno mjesto u sastavu grada Karlovca, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Karlovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Okić je imao 64 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Okić je imalo 135 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Binkelj
mini|280px|Binkelj, ulaz u naselje Binkelj je naseljeno mjesto u sastavu općine Škofja Loka, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Binkelj je imao 175 stanovnika.
Svjetsko prvenstvo u košarci 2014 - grupa B
Grupa B Svjetskog prvenstva u košarci 2014. predstavlja grupnu fazu Svjetskog prvenstva u košarci 2014. za reprezentacije Filipina, Senegala, Portorika, Argentine, Grčke i Hrvatske. Svaka ekipa će igrati jednom sa svakom ekipom iz grupe, što je ukupno pet utakmica po ekipi, a sve utakmice će se igrati u Palacio Municipal de Deportes San Pablo, Sevilla. Nakon što se sve utakmice odigraju, četiri ekipe sa najboljim postignutim rezultatom će se kvalifikovati za završnicu prvenstva.
Tabela
Sva vremena su lokalna UTC+2.
Hrvatska - Filipini
Ovo je prva zvanična utakmica između Hrvatske i Filipina.
Portoriko - Argentina
Ovo je drugi susret između Portorika i Argentine na Svjetskom prvenstvu. Portoriko je pobjedio na prvom susretu na Svjetskom prvenstvu u košarci 1990. U njihovom zadnjem zvaničnom susretu, Portoriko je pobjedio Argentinu na Američkom prvenstvu u košarci 2013.
Šeranića kuća u Banjoj Luci
desno|mini|250px|Šeranića kuća u Banjoj Luci Šeranića kuća u Banjoj Luci, nalazi se u mahali Ilidža u Gornjem Šeheru, Banja Luka. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 6. do 12. maja 2003. godine donijela je odluku da se Šeranića kuća proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čini stambeni objekat, avlija i prateći objekti.
Historija
Mahala Ilidža dobila je naziv po toplim, ljekovitim izvorima između kojih je išao potok tople vode, spuštajući se u Vrbas. U osmanskom periodu su izgrađeni natkriveni bazeni (hauzi – arapski bazen) i dva mala mlina, koja su mogla raditi i za vrijeme velikih zima. Šeranići su bili bogati zemljoposjedom i najbrojnija porodica Gornjeg Šehera. Početkom 20. vijeka kuća je podijeljena između dvije porodice, dograđen je novi ulaz na muški dio kuće, podijeljena je divanhana i izgrađeno još jedno unutrašnje stepenište. Kuća Šeranića je bila u lošem građevinskom stanju i srušila se sredinom decembra 2022. godine.
Opis
Šeranića kuća izgrađena je krajem 18. vijeka, što bi se moglo zaključiti po vrsti građe i načinu zidanja, te sačuvanoj asimetričnoj dispoziciji objekta. Po svojoj arhitekturi pripada gradskoj stambenoj kući osmanskog doba. Ima prizemlje i kat, koji je doksatno izvučen. Dimenzije prizemlja su 8,95 X 11,59 m, a dimenzije sprata su 9,25 X 12,65 m.
U muškom dijelu kuće su dvije sobe – jedna za poslugu i druga, “muška soba” (halvat) sa prozorima na “mihrab”. Ova soba je na jednom zidu (prema ostavi) imala musandru (okolicu), kroz koju je bilo omogućeno primanje hrane iz drugog dijela kuće. U toj sobi je bio i “kahveodžak” (ognjište za spremanje kafe), a konstrukcija autentičnog dimnjaka još postoji.
EPR1
Receptor 1 efektora ćelijske peptidaze, znan i kao EPR1, je ljudski gen.
Šeranića kuća u Banjoj Luci
Opis
Muška soba sa sećijama, musandrom i kahveodžakom, svojevrsna je osobitost ovih kuća. U ovom dijelu prizemlja izgrađeno je još jedno stepenište početkom 20. vijeka, prilikom podjele objekta na dva suvlasnika. Glavna ulazna vrata su iz ženske avlije, okrenuta ulici, jednostavne obrade u drvetu. Iz hajata popločanog kamenim pločama ulazi se u magazu, koja je služila za ostavljanje alatki i drva. U magazi su na jednom zidu dva mala otvora u obliku puškarnica koje su služile za odbranu u slučaju napada.
Prostorija sa ognjištem, «kuća» ili kuhinja, imala je badžu u krovu kroz koju je dim izlazio napolje. Ognjište je srušeno, iako njegovo mjesto još postoji. Pod je popločan opekom.
Na katu je divanhana, dvije sobe i mala odžaklija. Sobe su imale hamamdžik (banjicu), čiji ostaci još postoje, te musandru sa dušeklukom, sećije i rafe. Odžaklija je mala kamerija sa kahveodžakom.
EPR1
EPR1 je izvorno identificiran kao ćelijski receptor za faktor koagulacijske proteaze Xa (613872) (Altieri, 1994). Međutim, kasniji dokazi sugeriraju da je EPR1 nekodirajući antisens transkript gena survivin (BIRC5) koji regulira ekspresiju survivina (Zaman i Conway, 2000; Yamamoto et al., 2002).
Šeranića kuća u Banjoj Luci
Opis
Drugi dio kata, danas odijeljen, bio je ranije dostupan iz divanhane. Tu su dvije sobe, mali sobadžik, i velika soba za posjete. Velika soba je još uvijek sačuvana, iako smanjena, sa sećijama, musandrom, hamamdžikom (banjicom). Vrata musandre i svi zidovi sobe su ukrašeni drvenim letvicama, sistemom «riblje kosti» i muhlijama. Mali sobadžik i velika soba zajednički su koristile banjicu.
EPR1
Kloniranje i ekspresija
Ćelijski receptori za proteaze u krvi reguliraju hemotaksiju, vanćelijsku proteolizu i ponašanje u rastu normalnih i malignih ćelija. Imunoskriningom Altieri (1994) klonirao je ljudske cDNK koje kodiraju EPR1, receptor za faktor Xa. Izvedeni protein EPR1 od 337 aminokiselina ima izračunatu molekulsku masu od 36.822 Da i sadrži vanćelijski modul bogat cisteinom, domen koji se proteže kroz membranu i citoplazmatski rep bogat serinom, koji sadrži najmanje 15 potencijalnih mjesta fosforilacija. EPR1 takođe sadrži dva N-vezana mjesta glikozilacije, četiri O-vezana mjesta glikozilacije i mjesto vezanja hondroitin-sulfata; predložio je da oni osiguravaju sidrenje lanaca ugljikohidrata, što može objasniti ćelijskuu varijaciju molekulske mase EPR1 od 62 do 74 kD. Northern blot analiza otkrila je 1,9 kb iRNK u EPR1 pozitivnim ćelijama.
Koristeći Northern blot analizu, Nicholson et al. (1996) otkrili su EPR1 transkripte od 1,3, 1,9 i 3,0 kb u ljudskim endotelnim i ćelijama glatkih mišića. Western blot analizom, otkriven je EPR1 pri prividnoj molekulskoj masi od 65 kD u ćelijama arterijskih glatkih mišića i kao dublet od oko 55 kD u ćelijama endotela. Imunohistokemijska analiza ljudskih tonzila pokazala je ekspresiju EPR1 i u vaskularnim glatkim mišićima i u endotelnim ćelijama. Koristeći sonde specifične za lance za Northern blot analizu, Ambrosini et al. (1998) otkrili su istaknuti transkript EPR1 od 1,3 kb u većini pregledanih odraslih i terminalno diferenciranih ljudskih tkiva. Transkript EPR1 od 1,3 kb također je otkriven u svim ispitivanim fetusnim tkivima. Suprotno tome, glavni transkript od 1,9 kb za survivin, koji je antisens EPR1 na hromosomu 17, otkriven je samo u transformiranim ćelijskim linijama.
Neovisno, Zaman i Conway (2000) ispitivali su ekspresiju EPR1 i survivina u ljudskim tkivima, sondama specifičnim za lanac. Transkript survivina od oko 1,9 kb otkriven je u nekoliko tkiva. Glavni EPR1 transkripti od 2.0, 1.6 i 1.0 kb otkriveni su u različitim tkivima, ovisno o korištenoj sondi, s transkriptom od 1.6 kb koji je prisutan u svim tkivima. Analizom EST baze podataka i PCR i Southern blot analizom genomske DNK čovjeka i miša, nisu uspjeli identificirati ljudske ili mišje cDNK ili gene koji mogu kodirati protein EPR1. Zaključili su da je EPR1 ili visoko ćelijski specifičan ili da objavljena EPR1 cDNK (Altieri, 1994) sadrži greške u sekvencama ili uključuje sekvence klonova izvedenih iz preživjele iRNK.
Funkcija gena
Altieri (1994) pokazao je da su transficirani EPR1 vezani za faktor Xa na specifičan i zasićen način, a u odsustvu faktora V/Va, promovirali su aktivaciju protrombina, u reakciji ovisnoj o koncentraciji faktora Xa. Monoklonska antitijela protiv EPR1 inhibirala su vezanje faktora Xa i aktivaciju protrombina.
Bouchard et al. (1997) otkrili su da aktivirani trombociti i megakariociti eksprimiraju EPR1. Zaključili su da su i EPR1 i membranski vezani faktor Va potrebni da posreduju u vezanju faktora Xa na aktivirani trombocit, da bi formirali funkcionalni protrombinazni kompleks.
Nicholson et al. (1996) pokazali su da je proliferacija izazvana faktorom Xa u ljudskim arterijskim glatkim mišićnim ćelijama inhibirana monoklonskim antitijelima usmjerenim protiv EPR1. Ambrosini et al. (1998) pokazali su da je prekomjerna ekspresija EPR1 uzrokovala apoptozu HeLa ćelija, istovremeno sa smanjenom regulacijom ekspresije survivina. Prekomjerne ekspresija survivina nije imalo efekta. Koristeći RT-PCR, Shinozawa et al. (2000) otkrili su ekspresiju EPR1 u svim normalnim uzorcima periferne krvi, koštane srži i limfnih čvorova. Suprotno tome, nekoliko normalnih tkiva je eksprimiralo survivin. Profili ekspresije EPR1 i survivina bili su obrnuti u ćelijskim linijama leukemije i hematološkim malignim bolestima, s velikim udjelom bolesnih tkiva koja eksprimiraju survinin, a malo koji eksprimiraju EPR1.
Yamamoto et al. (2002) su otkrili da je indukcija EPR1 u ćelijama adenokarcinoma debelog crijeva HT29 smanjila ekspresiju survivina i proliferaciju ćelija, a povećala apoptozu i osetljivost na antikancerogena sredstva. Potkožni tumori razvijeni u golih miševa iz ćelija HT29 koje eksprimiraju EPR1 bili su manji od tumora uzgajanih iz roditeljskih ćelija HT29, a ova antitumorska funkcija EPR1 poboljšana je u kombinaciji s antikancerogenim agensima. Zaključili su da EPR1 funkcionira kao prirodni antisens transkript koji regulira ekspresiju survivina.
Brezičani (Čelinac)
Brezičani su naseljeno mjesto u općini Čelinac, Bosna i Hercegovina.
Kašćerga
Kašćerga (ital. Caschierga ou Villa Padova) je naseljeno mjesto u sastavu grada Pazina, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Pazin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kašćerga je imala 256 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. dio podataka sadržan je u naselju Grdoselo. U 1931. sadrži podatke za naselje Zamaski Dol, kao i dio podataka u 1857., 1869. i 1921. Sadrži podatke za bivše naselje Ukotići koje je od 1880. do 1910. iskazivano kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kašćerga je imalo 307 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Belo Horizonte
Belo Horizonte (na portugalskom - lijep horizont) jedan je od četiri najveća grada i regije u Brazilu i glavni grad države Minas Geraisa. Neformalni naziv grada je Beagá, jer tako na portugalskom zvuče inicijali BH. Beagá je centar veoma intenzivne ekonomske i kulturne aktivnosti sa izvrsnom infrastrukturom i na nacionalnom i na međunarodnom nivou.
Jedna od zanimljivih karakteristika Belo Horizontea, po kojoj je najpoznatiji u Brazilu je neproporcionalan odnos u broj žena i muškaraca. Sredinom devedesetih godina 20. stoljeća, u gradu je bilo 175.000 žena više nego muškaraca. Pretpostavlja da je razlog to što muškarci odlaze iz grada u potrazi za poslom, a žene ipak ostaju s porodicom u gradu.
Historija
Današnja metropola je ipak nekada davno bila malo selo, osnovano od strane istraživača ruda iz São Paula, João Leite da Silva Ortiz. Zbog povoljnih vremenskih prilika, koje je ovdje našao, napustio je 1701. godine ekspediciju i napravio farmu, pod nazivom Curral Del Rey. Dugo vremena, čitav ovaj kraj se zvao po ovoj farmi, Curral Del Rey (Kraljev koral). Poslije njega, mnogi su dolazili u ovo područje i ubrzo njegova farma je bila okružena farmama. Jedna od porodica koja je došla ovdje i napravila svoju farmu, bila je porodica Gutierez. I danas se područje oko njihove nekadašnje farme zove po njima, a oni su i dalje jedna od najbogatijih porodica Belo Horizontea, posjedujući Telemar, najuspješnije telekomunikacijsko poduzeće u državi.
Selo je raslo i zbog krda koja su prolazila ovim krajem na putu ka području rijeke São Francisco. Putnici su ovdje odlazili u drvenu kapelu kako bi se pomolili za dobar put. Na mjestu tadašnje kapelice danas se nalazi katedrala Boa Viagem (Catedral da Boa Viagem, gdje Boa Viagem znači dobar put), a naselje oko njega Boa Viagem.
Kada je 1889. godine Brazil postao republika, mjesto je promijenilo ime iz "Kraljev Koral" u Belo Horizonte. Prvobitna namjera je bila da se mjestu da ime Novo Horizonte (Novi Horizont). Dana 7. decembra 1893. godine, Belo Horizonte je izabran za mjesto novog glavnog grada Minas Geraisa, koji bi trebalo zamijeniti dotadašnji Ouro Preto. Belo Horizonte je prvi planirani grad u Brazilu. Centar grada je imao isplaniranu mrežu ulica, ispresijecanu sa dijagonalnim avenijama, a od parkova je ostao samo veliki centralni park.
Zbog prevelike urbanizacije i velikih valova doseljavanja, 20% stanovništva u gradu nema kanalizaciju, a poplave i kiše još uvijek odnose živote i imovinu. Iako je u pitanju metropola i jedan od najvećih gradova u Brazilu, Belo Horizonte se i dalje smatra najvećim malim gradom na svijetu.
Privreda
Belo Horizonte je centar distribucije i prerade najvažnijih grana industrije države, poljoprivrede i rudarstva. Među najvažnijim proizvodima se ubrajaju čelik, tekstil, automobili, zlato, mangan i drago kamenje. Belo Horizonte je također i kulturni centar, sa univerzitetima, muzejima, bibliotekama i sa najraznovrsnijim noćnim životom u državi.
Mangabeiras
Mangabeiras je najelitnija četvrt Belo Horizontea. Između zgrada nalazi se i Papin Trg, na kojem je Papa Ivan Pavao II održao poslanicu u kojoj je izjavio "... kakav lijep horizont!". U blizini se nalazi i park Mangabeiras (Parque das Mangabeiras), toliko velik da ima vlastitu internu autobusnu službu.
Savassi
Savasi je trgovačka četvrt u centru grada, ali i četvrt sa najraznovrsnijim noćnim životom, sa mnogo klubova, restorana i šoping zonom. Ovdje se nalazi Trg Slobode, na kojem je i stara guvernerova palača (Palača Slobode), prva zgrada završena u planiranom gradu.
Sport
Najpoznatiji nogometni klubovi iz Belo Horizontea su:
IC 3415
IC 3415 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Velika džamija i bolnica u Divriğiju
mini|desno|300px|Pogled na Veliku džamiju i bolnicu u Divriğiju
Velika džamija i bolnica u Divriğiju (turski: Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası) je kompleks bogato ukrašene džamije i bolnice. Kompleks je izgrađen u periodu 1228 - 1229. od strane lokalne dinastije Mengučekida i nalazi se u istočnoanadolijskom gradu Divriğiju, na području današnje turske provincije Sivas. Kompleks je smješten u gornjem gradu, ispod citadele.
Isti je 1985. godine, na 9. zasjedanju komiteta UNESCO-a, uvršten na listu svjetske baštine.
Arhitektura
Kompleks se sastoji od džamije koja graniči sa bolnicom, sa kojom dijeli južni, zid krenut ka kibli. Glavni ulaz u džamiju je na sjevernoj strani, obilježen visokim portalom. Ulaz na zapadnoj strani je vjerovatnije iz ranijeg perioda jer je fasada džamije uništena i kasnije ponovo obnovljena. Ulaz je također ojačan okruglim podupiračem na sjeverozapadnom uglu. Treći ulaz u džamiju nalazi se na istočnoj strani. Ovaj ulaz je najvjerovatnije služio kao kraljevski ulaz jer je omogućavao pristup drvenoj platformi koja se nalazi u jugoistočnom uglu unutrašnjosti džamije a koja je rezervisana za vladara i njegovu pratnju.
Posebnost ove džamije je u tome da trodimenzionalni ornamenti, sa oba ulaza u džamiju, bacaju sjenku na klanjače a mijenjaju položaj u zavisnosti od položaja sunca. Unutrašnjost džamije se sastoji od kamenih stubova na koje su oslenjeni kameni svodovi.
Zadržani su neki od dijelova originalnog drvenog namještaja džamije, duž zida okrenutog ka Kibli, kao što su rolete za otvaranje prozora i drveni minber koji datira iz 1243. godine i potpisan je od strane majstora Ibrahim b. Ahmad al-Tiflīsīja. Neki od izrezbarenih drvenih panela, koji su pripadali kraljevskoj platformi, danas se nalaze u Muzeju direkcije za zadužbine u Ankari.
Hiperseksualnost
Hiperseksualnost je nagli porast ili ekstremna učestalost u libida ili seksualne aktivnosti. Iako se hiperseksualnost može dogoditi zbog nekih medicinskih problema i konzumiranja nekih lijekova, u većini slučajeva uzrok nije poznat. Zdravstveni poremećaji poput bipolarnog poremećaja mogu dovesti do hiperseksualnosti, a upotreba alkohola i nekih ovisničkih tvari može uticati na seksualno ponašanje nekih ljudi.
Različiti teorijski modeli korišteni su za objašnjenje ili liječenje hiperseksualnosti. Najčešći, posebno u medijima, je pristup koji hiperseksualnost predstavlja kao ovisnost, ali seksolozi nisu postigli konsenzus. Postoje alternativna objašnjenja poput opsesivnog ili/i kompulzivnog ponašanja.
Klinička slika
Hiperseksualnost karakterizira česta vizualna stimulacija zbog koje pojedinac povećava svoju prirodnu seksualnost do pogoršanja. To uzrokuje da se genitalno samostimulira i dostigne orgazam ili eskalira do većih stupnjeva zadovoljstva. Hiperseksualnost se može očitovati kod pojedinaca koji su u djetinjstvu ili adolescenciji bili seksualno represirani, ili kod starijih osoba koje, uslijed gubitka seksualne snažnosti, žele zadržati libido konzumiranjem pornografije.
Ponekad je hiperseksualnost praćena osjećajima nelagode i krivice. Smatra se da je ovo nezadovoljstvo ono koje podstiče visoku učestalost seksualne stimulacije, kao i dodatne psihološke i psihijatrijske simptome. Drugi način na koji se hiperseksualnost očituje je kada dođe do raskida veze koja je pretežno seksualna; napuštena osoba nesvjesno traži izgubljenog partnera u drugim seksualnim partnerima i na taj način dolazi do ovisnosti o seksu.
Nimfomanija i satirijaza
Koncept hiperseksualnosti zamjenjuje stare koncepte "nimfomanije" (maternični bijes) i "satirijaze". Nimfomanija se smatrala isključivo ženskim psihološkim poremećajem koji je karakterizirao vrlo aktivni libido i opsesija seksom. U muškaraca se poremećaj zvao satirijaza, a osoba koja je patila od njega zvala se satir ili satirika (da se ne miješa sa satirom). Trenutačno se termini „nimfomanija“ i „satirijaza“ ne pojavljuju kao specifični poremećaji u Dijagnostičkom i statističkom priručniku (DSM-IV), iako se i dalje se pojavljuju u Međunarodnoj klasifikaciji bolesti (ICD-10).
Kada točno neko ponašanje prerasta u hiperseksualnost je predmet diskusija, a kritičari dovode u pitanje postojanje dijagnostičkog praga. S obzirom da se seksualna želja znatno razlikuje od pojedinca do pojedinca, ono što će jedna osoba smatrati normalnom seksualnom željom druga će osoba ocijeniti kao pretjeranu, a treća kao nisku.
Konsenzus onih koji hiperseksualnost smatraju poremećajem je da se prag prelazi kada ponašanje postaje štetno po osobu; narušava normalno društveno funkcioniranje i izaziva nelagodu.
Hiperseksualnost se takođe manifestuje kod zdravih pojedinaca i javlja se za kratka perioda u kojima testosteron ili estradiol ispoljavaju maksimalne razine. Hiperseksualnost se može izraziti i kod osoba koje imaju bipolarni poremećaj tokom perioda manije. Osobe sa bipolarnim poremećajem mogu neprestano doživljavati ogromne varijacije u libidu, ovisno o njihovom raspoloženju. Ponekad je ta psihološka potreba za seksualnom aktivnošću mnogo veća od one koja se smatra normalnom, a ponekad je i znatno manja.
Kršikla
Kršikla (ital. Chersicla) je naseljeno mjesto u sastavu grada Pazina, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Pazin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kršikla je imala 48 stanovnika.
Napomena: ''U 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Grimalda (općina Cerovlje). Sadrži podatke za bivše naselje Gržani koje je od 1880. do 1910. i 1948. iskazivano kao naselje.''
Bjeliševac
Bjeliševac (češ. Běliševec) je naseljeno mjesto u sastavu grada Kutjeva, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bjeliševac je imao 112 stanovnika.
Napomena: ''Od 1890. do 1948. iskazivano pod imenom Bjeliševci.''
Joseph Lister
mini|260x260piksel| Listerov karbolični aparat za raspršivanje pare, Hunterian Museum, Glasgow '''Joseph Lister, 1. baron Lister''' OM, PC, PRS, FRCSE, FFPS (5. april 1827 – 10. februar 1912), bio je britanski hirurg i pionir antiseptičke hirurgije. S tehničkog gledišta, Lord Lister nije bio izuzetan hirurg, ali njegovo istraživanje bakteriologije i infekcija u ranama podiglo je njegovu operativnu tehniku na novi nivo u kojem su njegova zapažanja, zaključci i prakse revolucionirali hirurgiju širom svijeta.
Lister je promovirao ideju sterilne hirurgije dok je radio u kraljevskoj ambulanti u Glasgowu. Lister je uspješno uveo karbolnu kiselinu (danas poznatu kao fenol ) za sterilizaciju hirurških instrumenata i čišćenje rana.
Primjenjujući napredak Louis Pastera u mikrobiologiji, Lister se zalagao za upotrebu karbolne kiseline kao antiseptika, tako da je postala prvi široko korišteni antiseptik u hirurgiji. Prvo je sumnjao da će se pokazati odgovarajućim dezinficijensom, jer je upotrijebljen za ublažavanje smrada s polja navodnjavanih kanalizacijskim otpadom. Pretpostavio je da je to sigurno jer polja tretirana karbolnom kiselinom nisu stvorila očigledne štetne efekte na stoku koja je kasnije pasla po njima.
Listerov rad doveo je do smanjenja postoperativnih infekcija i učinio operaciju sigurnijom za pacijente, prepoznajući ga kao "oca moderne hirurgije". lijevo|mini| Lister sa učesnicima obuke, Starog kraljevskog stacionara, Edinburg, c. 1855. (Lister je u prvom redu sklopljenih ruku) lijevo|mini| Rašireno uvođenje antiseptičkih hirurških metoda uslijedilo je nakon objavljivanja Listerovog antiseptičkog principa hirurške prakse 1867. Diplomirao je s odlikom kao bačelor na medicinskom fakultetu 1852. Iste godine Lister je položio ispit za stipendiju Kraljevskog hirurškog koledža, imajući blizu devet godina obrazovanja. Nakon završenog medicinskog obrazovanja, Sharpey je savjetovao Listera da mjesec dana provede na medicinskoj ordinaciji Jamesa Symea u Edinburghu, a zatim posjeti medicinske fakultete u Evropi, na duži period. Međutim, Lister, zabrinut zbog svog prvog imenovanja, odlučio je na neko vrijeme nastaniti se u Edinburghu, nakon što je upoznao Symea. U to vrijeme Syme, učitelj kliničke hirurgije, smatran je najboljim hirurgom u Ujedinjenom Kraljevstvu. desno|mini| Fotografiju Agnes "Aggie" Syme, snimio Sir Emery Walker 1924 lijevo|mini| Lister prska fenol po pacijentu desno|mini| Joseph Lister oko 1855. desno|mini|Joseph Lister u mladosti Lord Lister umro je 10. februara 1912. u svojoj seoskoj kući u Walmeru, u Kentu, u dobi od 84 godine. Nakon velike javne sahrane u Westminsterskoj opatiji, njegovo tijelo je pokopano na groblju Hampstead u Londonu jugoistočno od središnje kapele. U sjevernom presjeku Westminsterske opatije nalazi se mramorni medaljon Lister koji se nalazi uz još četvoricu zapaženih ljudi iz nauke, Darwina, Stokesa, Adamsa i Watta.
Crni Vrh (Čelinac)
Crni Vrh je naseljeno mjesto u općini Čelinac, Bosna i Hercegovina.
RK Celje
RK Celje ili RK Celje Pivovarna Laško je slovenski rukometni klub iz Celja. Takmiči se u Prvoj ligi, prvom rangu slovenskog rukometa.
Historija
Klub je osnovan 1946. godine. Celje je najuspješniji slovenski rukometni klub. Prvak države je bio 22 puta, dok je nacionalni osvajao 21 put. U sezoni 2003-04. je bio osvajač EHF Lige prvaka. Prije toga bio je pet puta zaredom u polafinalu (1997, 1998, 1999, 2000, 2001) i još jednom u 2005,.
Igrači
Sastav za sezonu 2019/20.
Mlakva (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
IC 5044
IC 5044 (također poznat kao ESO 74-10 i PGC 65515) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Paun. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 26. septembra 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Čelinac Gornji
Čelinac Gornji je naseljeno mjesto u općini Čelinac, Bosna i Hercegovina.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 1996 - grupa 6
Utakmice
*Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu mjesta gdje su utakmice igrane.
Misija na Mars (film)
Radnja
Godine 2020, svemirska letjelica Mars I kojom komanduje Luka Graham (Don Cheadle), na planeti Mars otkriva kristalnu formaciju, za koju sumnja da je ekstruzija iz podzemnog geotermalnog ležišta vode, korisna za buduću ljudsku kolonizaciju. Nakon što su ovo prijavili Svjetskoj svemirskoj stanici, istražuju formaciju i čuju neobičan zvuk na svom komunikacijskom sistemu, za koji pretpostavljaju da su smetnje iz njihovog planetarnog rovera. Kad skeniraju formaciju s radarom, veliki vrtlog ubija sve osim Luka. Nakon što se vrtlog smiri, formacija se otkriva kao dio velikog humanoidnog lica.
Svjetska svemirska stanica je primila Lukeovu poruku, drugi je brod pripremljen za spasilačku misiju – Mars II, kojim zapovijedaju Woody Blake (Tim Robbins) i Jim McConnell (Gary Sinise), posadu još čine Terri Fisher (Connie Nielsen) i Phil Ohlmyer (Jerry O'Connell). Dok brod ulazi u orbitu Marsa, mikrometeori probijaju trup. Tokom popravke, vanjski spremnici goriva se previde, što uzrokuje curenje i kasnije eksploziju. Posada napusti brod kako bi došla do REMO-a ("Modul za opskrbu") koji kruži oko Marsa. Privezan za ostale, Woody se lansira ka modulu, ali ne može ispravno sletjeti na njega. Terri pokušava spasiti Woodya, koji je njen suprug. Ali, znajući da će ostati bez goriva prije nego što stigne do njega, Woody skida kacigu i ubije se kako bi spasio nju.
Kad preživjeli stignu na površinu Marsa, nađu Luka koji im otkriva kristalnu strukturu lica, a zvuk na komunikacijskom sistemu dolazi iz strukture i predstavlja kartu DNK-a sličnu ljudskoj u XYZ koordinatama, ali nedostaje par hromosoma. Jim utvrdi da moraju dovršiti niz kako bi prošli test, a posada pošalje robotski rover kako bi reprodukovali dovršeni signal. Nakon prijenosa pojavljuje se otvor na strani strukture, u koji Jim, Terri i Luke ulaze, dok Phil ostaje s naredbom da ode, sa ili bez njih, u dogovoreno vrijeme.
Otvor se zatvori iza njih, ometajući radio komunikaciju s Philom, a trodimenzionalna projekcija Sunčevog sistema prikazuje planetu Mars, prekrivenu vodom, koju je pogodio veliki asteroid i učinio nenastanjivom. Prikaz Marsovca tada otkriva da su stanovnici Marsa evakuirali svoj svijet u svemirskim letjelicama, od kojih je jedna sletjela na Zemlju kako bi stvorili život i ljudska bića koji bi jednog dana mogli sletjeti na Mars i biti prepoznati kao potomci. Pozivnica je ponuđena jednom astronautu da slijedi Marsovce u njihov novi dom. Jim prihvata poziv. Dok se Terri and Luke vraćaju Philu i kasnije na Zemlju, Jim je u malom brodu letio prema novom domu Marsovaca.
Snimanje
Film je sniman na lokacijama u Vancouveru, Jordanu i Santa Clariti. Specijalne efekte radile su brojne kompanije, uključujući ILM, Dream Quest Images, Tippett Studio, CIS Hollywood i Trans FX. Preko 400 tehničara je bilo uključeno u ovaj posao.
Kritike
Film je bio nominiran za nagradu Golden Raspberry (Zlatna malina) za Briana De Palmu u kategoriji najgori režiser, ali je izgubio od Rogera Christiana za film Bojno polje Zemlja.
Brebovnica
Brebovnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brebovnica je imala 126 stanovnika.
Bodovlje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Priselci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Karlovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Priselci su imali 96 stanovnika.
Mlakva (Perušić)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Gospić.
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1880. dio podataka sadržan je u naselju Donji Kosinj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mlakva je imalo 114 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Priselci
Stanovništvo
Napomena: ''U 1948. sadrži podatke za bivše naselje Donji Priselci.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Priselci je imalo 136 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mezinovac
Mezinovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Perušić, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Gospić.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mezinovac je imao 24 stanovnika.
Napomena: ''Do 1981. iskazivano pod imenom Mezimovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mezinovac je imalo 64 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NOG (gen)
Nogin, poznat i kao NOG, je protein koji je uključen u razvoj mnogih tjelesnih tkiva, uključujući nervno, mišiće i kosti. Kod ljudi kodiran je genom i NOG. Aminokiselinska sekvenca ljudskog nogina vrlo je homologna odgovarajućojsekvenci pacova, miša i kandžaste žabe (rod vodenih žaba).
Nogin je inhibitor nekoliko morfogenetskih proteina kostiju (BMP): inhibira najmanje BMP2, BMP4, BMP5, BMP6, BMP7, BMP13 i BMP14.
Ime proteina, što je slengovska riječ na engleskom jeziku za "glava", nastalo je u odnosu na njegovu sposobnost stvaranja embriona s velikim glavama kada su izloženi visokim koncentracijama.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 232  aminokiseline, a molekulska težina 25.774 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Nogin je signalna molekula koja igra važnu ulogu u podsticanju somitnih obrazaca embriona u razvoju. Otpušta se iz notohorde i regulira razvijajući morfogeni protein koštiju (BMP4). Odsustvo BMP4 utiče na obrasce nervne cijevi i somita s nervne ploče u embrionu u razvoju. Također uzrokuje stvaranje glave i drugih leđnih struktura.
Povećani nivoi nogina u plazmi zabilježeni su kod gojaznih miševa i kod pacijenata s BMI|indeksom tjelesne mase]] preko 27. Pored toga, pokazano je da iscrpljivanje nogina u masnom tkivu dovodi do gojaznosti.
Mehanizam djelovanja
Izlučeni polipeptidni nogin, kodiran genom NOG, veže i inaktivira članove transformirajućeg faktora rasta beta (TGF-beta) proteinske signalne superporodice, kao što je morfogenetski protein kosti -4 (BMP4).
Difuzijom kroz vanćelijske matrice efikasnije od članova TGF-beta superfamilije, nogin može imati glavnu ulogu u stvaranju morfogenih gradijenata. Čini se da nogin ima plejotropne efekte, kako u ranom razvoju, tako i u kasnijim fazama.
Model nokauta
Studija modela nokaut-miša pratila je u kojoj je mjeri odsustvo nogina uticalo na razvoj embriona. Fokus studije bio je na formiranju uha i njegovoj ulozi u provodnom gubitku sluha. Unutrašnje uho pretrpjelo je višestruke deformacije. zahvatajući pužnjični kanal, polukružne kanale i dijelove očne jabučice. Pokazalo se da je i noginovo učešće u malformacijama indirektno, preko interakcijed s notokordom i nervnom osovinom. Prevrtanje notohorda i dezorijentacija tjelesne osi  rezultira kaudalnim pomakom stražnjeg mozga  u embrionskom planu tijela. Glavne signalne molekule iz rombomernih struktura zadnjeg mozga nisu mogli pravilno inducirati stvaranje unutrašnjeg uha. Ovo je odražavalo reguliranje BMP-a noginom kao glavnim izvorom deformacije, umjesto da nogin direktno utiče na razvoj unutrašnjeg uha.