cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CNR1
Mehanizam
Receptor CB1 je predsinapsni heteroreceptor koji modulira oslobađanje neurotransmitera kada se aktivira na dozno ovisan, stereoselektivan i na kašalj osjetljiv na toksine. Receptor CB1, kao aktivirani kanabinoid, prirodno se generira unutar tijela (endokanabinoidi) ili unosi u tijelo kao kanabis ili srodan sintetski spoj.
Istraživanja pokazuju da je većina receptora CB1 spregnuta preko Gi/o proteina. Nakon aktivacije, ovaj receptor pokazuje svoje učinke uglavnom aktivacijom Gi, koja smanjuje koncentraciju unutarćelijskog cAMP-a, inhibirajući njegovu proizvodnju enzima, adenilat-ciklaza i povećava koncentraciju mitogen-aktivirane protein-kinaze (MAP-kinaze). Alternativno, u nekim rijetkim slučajevima aktivacija receptora CB1 može biti povezana sa Gs proteinima, koji stimuliraju adenilat-ciklaze. Poznato je da cAMP služi kao drugi glasnik, povezan sa različitim ionskim kanalima, uključujući i pozitivno uticajni kalijevi kanali koji se ispravljaju prema unutra (= Kir ili IRK), i kalcijeve kanale, koji se aktiviraju interakcijom ovisnom o cAMP-u molekulama kao što su protein-kinaza A (PKA), protein-kinaza C (PKC), Raf -1, ERK, JNK, p38, c-fos, c-jun i drugi.
U smislu funkcije, inhibicija unutarćelijske ekspresije cAMP skraćuje trajanje predsinapsnih akcijskih potencijala produžavanjem ispravljajućih struja kalijevog A tipa, koje se normalno inaktiviraju pri fosforilacijama pomoću PKA. Ova inhibicija postaje sve izraženija ako se uzme u obzir učinak aktiviranih receptora CB1, kako bi se ograničio unos kalcija u ćeliju, što se ne događa putem cAMP-a, već direktnom inhibicijom posredovanom G-proteinom. Kako je presinapsni unos kalcija uvjet za oslobađanje vezikula, ova funkcija će smanjiti neurotransmiter koji nakon otpuštanja ulazi u sinapsu. Relativna koncentracija ova dva inhibicijska mehanizma ovisi o varijajije ekspresije ionskih kanala po tipovima ćelija.
Relativni doprinos svakog od ova dva inhibitorna mehanizma ovisi o varijansi ekspresije ionskih kanala prema tipu ćelije.
Receptor CB1 također može biti alosterni sinergijski i moduliran sintetskim ligandima na pozitivni i negativni način. In vivo izloženost THC-u narušava dugotrajno potenciranje i dovodi do smanjenja fosforiliranog CREB.
Ukratko, otkriveno je da je aktivnost receptora CB1 povezana s određenim ionskim kanalima, na sljedeći način:
Ekspresija
Receptor CB1 koriran je genom i CNR1, koji se nalazi na hromosomu 6. Opisane su dvije varijante transkripta za kodiranje različitih izoformi. CNR1 ortolozi identificirani su kod većine sisara.
Receptor CB1 eksprimira se presinapsno i na glutaminergičnim i na GABAergičnim interneuronima i, u stvari, djeluje kao neuromodulator za inhibiranje oslobađanja glutamata i GABA. Ponovljena primjena receptorskih agonista može rezultirati internalizacijom receptora i /ili smanjenjem signalizacije proteinskih receptora.
Inverzni agonist MK-9470 omogućava stvaranje in vivo slika distribucije receptora CB1 u ljudskom mozgu pomoću pozitronske emisione tomografije.
Evolucija
Gen CNR1 koristi se kod životinja kao filogenetski marker jedarnne DNK. Ovaj gen bez introna prvi je put korišten za istraživanje filogeneze glavnih grupa sisara, i doprinijeli otkrivanju da su placentni redovi raspoređeni u pet glavnih klasa: Xenarthra, Afrotheria, Laurasiatheria, Euarchonta i Glires. CNR1 se također pokazao korisnim na nižim taksonomskim nivoima, kao što su glodari, i za identifikaciju dermoptera, kao najbližih srodnika primata.
Trešnjeva Glava
Trešnjeva Glava je naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Konšćica
Konšćica je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Konšćica je imala 289 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Konšćica je imalo 246 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Konjugirani sistem
thumb|[[Piperilen|Penta-1,3-dien je molekula s konjugiranim sistemom]] thumb | [[Diazometan konjugirani pi-sistem]] U hemiji, konjugirani sistem je sistem povezanih p-orbitala sa delokaliziranim elektronima u molekuli, koji općenito smanjuje ukupnu energiju molekule i povećava stabilnost. Ona konvencijski predstavljena ima naizmenične jednostruke i višestruke veze. Usamljeni parovi, radikali ili karbenij ioni mogu biti dio sistema, koji može biti  ciklični, aciklički, linearni ili mješoviti. Termin "konjugirani" skovao je njemački hemičar Johannes Thiele. 1899.
Konjugacija je preklapanje jedne p-orbitale s drugom, preko susjedne σ-veze (u prelaznim metalima mogu biti uključene i d-orbitale). Konjugirani sistem ima područje preklapanja p-orbitala, premošćujući međusobne lokacije, za koje jednostavni dijagrami pokazuju da nemaju π-vezu. Omogućuju delokalizaciju π-elektrona kroz sve susjedne poravnate p-orbitale. Elektroni π ne pripadaju jednoj vezi ili atomu, već grupi atoma.
Najveći konjugirani sistemi nalaze se u grafenu, grafitu, provodljivom polimeru i ugljičnim nanocijevima.
Hemijsko vezanje u konjugiranim sistemima
thumb | 400x400px | Neki od prototipskih primjera tipova s delokaliziranom vezom. Gornji red: [[piridin, furan, kation tropilija. Drugi red: alil radikal,  acetatni ion, akrolein. Uključeni atomi su podebljano crvene boje, dok su elektroni uključeni u delokaliziranu vezu plavom bojom. (Posebnu pažnju treba obratiti na uključenost ili neuključenost "nevezujućih" elektrona.)]] Konjugacija je moguća pomoću naizmjeničnih jednostrukih i dvostrukih veza, u kojima svaki atom isporučuje p-orbitalu okomito na ravan molekule. Međutim, to nije jedini način da se dogodi konjugacija. Sve dok svaki susjedni atom u lancu ima dostupnu p-orbitalu, sistem se može smatrati konjugiranim. Naprimjer, furan je peteročlani prsten s dvije naizmjenične dvostruke veze koje okružuju kisik u peteročlanom prstenu. Kisik ima dva usamljena para, od kojih jedan zauzima p-orbitalu okomito na prsten u tom položaju, održavajući tako konjugaciju tog petočlanog prstena, preklapanjem sa okomitom p-orbitalom na svakom od susjednih atoma ugljika. Drugi usamljeni par ostaje u ravni i ne sudjeluje u konjugaciji.
Općenito, svaki sp2 ili sp-hibridizirani ugljik ili heteroatom, uključujući one koji nose praznu orbitalu ili usamljeni par orbitala, mogu sudjelovati u konjugiranim sistemima, iako usamljeni parovi ne sudjeluju uvijek. Naprimjer, piridinski atom dušika već sudjeluje u konjugiranom sistemu formalnom dvostrukom vezom sa susjednim ugljikm, pa usamljeni par ostaje u ravni prstena u sp 2 hibridnoj orbitali i ne učestvuje u konjugaciji. Zahtjev za konjugaciju je preklapanje orbite; prema tome, konjugirani sistem mora biti ravan (ili gotovo takav). Kao posljedica toga, usamljeni parovi koji sudjeluju u konjugiranim sistemima zauzet će orbitale čistog p-karaktera umjesto spn hibridnih orbitala tipskih za nekonjugirane usamljene parove. Uobičajeni model za liječenje konjugiranih molekula je tretman kompozitne valentne veze / Hückel-ove molekularne orbitalne teorije (VB / HMOT), u kojem je σ-okvir molekule odvojen od π-sistema (ili sistema) molekule. Iako se σ-veza može tretirati i delokaliziranim pristupom, obično se uzima u obzir π-veza kada se delokalizirana veza poziva u kontekstu jednostavnih organskih molekula.
Sigma (σ) okvir: σ okvir opisan je strogo lokaliziranom shemom povezivanja, a sastoji se od σ-veza nastalih u interakciji između sp3–, sp2–, i sp – hibridizirane atomske orbitale na glavnim elementima grupe (i 1s atomske orbitale na vodiku), zajedno s lokaliziranim usamljenim parovima izvedenim iz ispunjenih, nevezanih hibridnih orbitala. Interakcija koja rezultira σ-vezom poprima oblik međusobnog preklapanja većeg režnja svake hibridne orbitale (ili pojedinačnog sfernog režnja vodikove 1s orbitale). Svaka atomska orbitala doprinosi jednim elektronom, kada se orbitale u paru preklapaju da bi se stvorile dvoelektronske σ-veze ili dva elektrona kada orbitala čini usamljeni par. Sve ove lokalizirane orbitale (vezujuće i nevezujuće) nalaze se u ravnini molekule, a σ-veze uglavnom su lokalizirane između jegara duž međujezgarne osi.
Hückelova MO teorija je uobičajeni pristup za dobijanje slike nultog reda delokaliziranih π-molekulskih orbitala, uključujući matematički znak talasne funkcije na različitim dijelovima molekule i lokacijama čvornih ravni. Naročito se lahko primijenjuje na konjugirane ugljikovodike i pruža razumnu aproksimaciju, sve dok se pretpostavlja da je molekula poravnata s dobrim preklapanjem p-orbitala.
Stabilizacija energije
Kvantitativna procjena stabilizacije iz konjugacije notorno je sporna i ovisi o implicitnim pretpostavkama, koje se daju prilikom usporedbe referentnih sistema ili reakcija. Energija stabilizacije poznata je kao rezonancijska energija, kada se formalno definira kao razlika u energiji između stvarnih i hipotetskih hemijskih vrsta, koje lokalizirano sadrže π-vezu koja odgovara najstabilnijom obrascu rezonancije. Ova energija ne može se izmjeriti i vjerovatno će precizna definicija koju prihvati većina hemičara ostati neuhvatljiva. Ipak, mogu se dati neke široke mogućnosti. Općenito, stabilizacija je značajnija za kationske sisteme od neutralnih. Za buta-1,3-dien, gruba mjera stabilizacije je energija aktivacije za rotaciju veze C2-C3. Ovo postavlja rezonancijsku stabilizaciju na oko 6 kcal/mol. Usporedba vrelina hidrogeniranja 1,4-pentadiena i 1,3-pentadiena procjenjuje nešto skromniju vrijednost od 3,5 kcal/mol. Za usporedbu, alilni kation ima barijeru rotacije plinske faze od oko 38 kcal/mol, što je mnogo veća kazna za gubitak konjugacije. Usporedba afiniteta hidridnih iona propil-kationa i alil-kationa, korigirana za induktivne efekte, rezultira znatno nižom procjenom rezonantne energije, na 20-22 kcal/mol. Ipak, jasno je da konjugacija stabilizira alilni kation u mnogo većoj mjeri od buta-1,3-diena. Za razliku od obično manjeg učinka neutralne konjugacije, aromatska stabilizacija može biti značajna. Procjene za rezonantnu energiju benzena kreću se u rasponu od oko 36–73 kcal/mol.
Uopćavanja i srodni koncepti
Postoje i drugi tipovi interakcija koje uopćavaju ideju interakcije p-orbitala u konjugiranom sistemu. Koncept hiperkonjugacije drži da se određene σ-veze također mogu delokalizirati u nisko ležeću neusku orbitalu π-sistema ili neuskuu p-orbitalu. Termin kiperkonjugacija se obično koristi da bi se objasnila stabilnost alkil supstituiranih radikala i karbokationa. Manje je važna za vrste kod kojih svi atomi zadovoljavaju pravilo okteta, ali nedavna računarska studija podržava hiperkonjugaciju kao ishodište povećane stabilnosti alkena sa višim stepenom supstitucije (Pravilo Zajceva).
Homokonjugacija je preklapanje dva π-sistema odvojena nekonjugirajućom grupom, kao što je CH2. Nedvosmisleni primjeri su relativno rijetki u neutralnim sistemima, zbog relativno male energetske koristi koju lahko nadjačaju razni drugi faktori; međutim, česte su u kationskim sistemima u kojima se jakim delovanjem može postići delokalizacija pozitivnog naboja. Neutralni sistemi uglavnom zahtijevaju ograničene geometrije, koje favoriziraju interakciju da bi se postigli značajni stupnjevi homokonjugacije. U donjem primjeru, frekvencije karbonilnog istezanja IR spektra odgovarajućih spojeva pokazuju homokonjugaciju ili nedostatak iste u molekulama neutralnog osnovnog stanja.
Zbog djelimičnog π-karaktera, za formalne σ-veze u ciklopropanskom prstenu, također su prikupljeni dokazi za prijenos „konjugacije“ kroz ciklopropane.
Dva odgovarajuće poravnata π-sistema, čiji se krajevi spajaju pod pravim uglom, mogu se uključiti u spirokonjujgaciju.
Aromatski spojevi
Spojevi koji imaju monociklični, ravni konjugirani sistem koji sadrži (4n  + 2) π-elektrona za cijele brojeve n su aromatski i pokazuju neobičnu stabilnost. Klasični primjer benzena ima sistem od šest π-elektrona, koji zajedno s ravninskim prstenom C–C σ-veza koje sadrže 12 elektrona i radijalnim C–H σ-vezama koje sadrže šest elektrona, čini termodinamički i kinetički stabilan benzenski prsten, zajedničko jezgro benzenoidnih aromatskih spojeva. Za sam benzen postoje dvije ekvivalentne konjugirane Lewisove strukture (tzv. Kekuléove strukture) koje prevladavaju. Iako dva Kekuleova rezonantna oblika doprinose većini (> 90%) energije π-veze, postoji i niz drugih manjih doprinosa talasnoj funkciji u obradi valentne veze, uključujući tri Dewarova rezonantna oblika, pa čak i manji doprinos raznih ionskih i jednostrukih diradijalnih oblicka. Prava elektronska struktura je stoga kvantno-mehanička kombinacija (rezonantni hibrid) ovih doprinositelja, što rezultira eksperimentalno uočenim C–C vezama, koje su posredne između jednostruke i dvostruke veze i jednake čvrstoće i dužine. Na molekulskoj orbitalnoj slici, šest p-atomskih orbitala benzena kombiniraju se, dajući šest molekulskih orbitala. Tri od ovih orbitala, koje leže na nižim energijama od izolirane p orbitale i zbog toga su po karakteru neto povezane (jedna molekulska orbitala je snažno vezana, dok su druge dvije jednake po energiji, ali se vežu u manjoj mjeri), zauzima šest elektrona, dok su tri destabilizirane orbitale ukupnog protivveznog karaktera i dalje nezauzete. Rezultat je jaka termodinamička i kinetička aromatična stabilizacija. Oba modela opisuju prstenove π-elektronske gustoće iznad i ispod okvira C–C σ-veza.
U pigmentima
U konjugovanom pi-sistemu, elektroni su u stanju da uhvate određene fotone dok elektroni rezoniraju na određenoj udaljenosti p-orbitala – slično onome kako radio antena detektira fotone po svojoj dužini. Tipski, što je pi-sistem konjugiraniji (duži), talasna dužina fotona može biti duža. Drugim riječima, sa svakom dodanom susjednom dvostrukom vezom na prikazanom dijagramu molekula, može se predvidjeti da će sistem imati manje šanse da apsorbira žutu svjetlost (čini se crvenijom u očima) i vjerovatnije da apsorbira crvenu svjetlost (izgleda više žuto).
Mnoge boje koriste konjugirane elektronske sisteme za apsorpciju vidljive svetlosti, stvarajući jake nijanse. Naprimjer, dugo konjugirani ugljikovodikov lanac u beta-karotenu dovodi do njegove jake narandžaste boje. Kada elektron u sistemu apsorbuje foton, svetlosti desne talasne dužine, može se povisiti na viši nivo energije. Jednostavan model nivoa energije pruža kvantnomehanički problem jednodimenzijskih čestica u kutiji dužine L, koje predstavlja kretanje π-elektrona duž dugo konjugiranog lanca atoma ugljika. U ovom modelu, najmanja moguća energija apsorpcije odgovara energetskoj razlici između najviše zauzete molekulske orbitale ( HOMO) i najmanje zauzete orbitale (LUMO). Za lanac n veza C=C ili 2n atoma ugljika u molekuli osnovnog stanja, postoje 2n π-elektrona koji zauzimaju n molekulske orbitale, tako da je energetska praznina:
Budući da se dužina kutije L približno linearno povećava s brojem veza C=C n, to znači da je energija fotona ΔE apsorbiranog u HOMO-LUMO tranziciji približno proporcionalna do 1/n. Foton talasne dužine λ = hc / ΔE tada je približno proporcionalan n-u. Iako je ovaj model vrlo približan, λ se općenito povećava sa n (ili L) za slične molekule. Naprimjer, talasne dužine apsorpcije HOMO–LUMO za konjugirani butadien, heksatrien i oktatetraen su 217 nm, 25 nm i 304 nm. Međutim, za dobro numeričko slaganje čestice u modelu eksperimenta sa kutijom, moraju se uzeti u obzir izmjene dužina jednostruke / dvovezne veze poliena Alternativno, može se koristiti Hückelov metod koji je također dizajniran za modeliranje elektroničke strukture konjugiranih sistema.
Mnogi elektronski prijelazi u konjugovanim π-sistemima su iz pretežno vezane molekularne orbitale (MO) u pretežno antivezive MO (π do π*), ali elektroni iz nevezujućih usamljenih parova mogu također biti promovirani u π-sistem MO (n do π*), kao što se često događa u kompleksima koji prenose naboj. Prijelaz HOMO u LUMO vrši elektron, ako to dozvoljavaju pravila izbora za elektromagnetni prijelaz. Konjugoirani sistemi s manje od osam konjugovanih dvostrukih veza apsorbiraju samo u ultraljubičastom području i bezbojni su za ljudsko oko. Sa svakom dodatom dvostrukom vezom, sistem apsorbira fotone s duže talasne dužine (i niže energije), a spoj se kreće od žute do crvene boje. Plavi ili zeleni spojevi obično se ne oslanjaju samo na konjugirane dvostruke veze.
Ova apsorpcija svetlosti u ultraljubičastom u vidljivom spektru može se kvantifikovati upotrebom metoda zvanog ultraljubičasta – vidljiva spektroskopija i čini osnovu za celokupnu oblast  fotohemije.
Konjugirani sistemi koji se široko koriste za sintetske pigmenta i bojila su diazo i azo-spojevi i ftalocijaninski spojevi.
Ftalocijaninski spojevi
Konjugirani sistemi ne samo da imaju pobude sa niskom energijom u vidljivom spektarskom području, već i lahko prihvataju ili doniraju elektrone. Ftalocijanin, koji poput plavog i zelenog ftalociajnina, često sadrže prijelazni metalni ion, razmjenjuju elektron sa ionima prijelaznog metala koji lahko mijenjaju svoje stanje oksidacije. Ovakvi pigmenti i boje su kompleksi za prijenos naboja.
Porfirini i slični spojevi
Porfirini imaju konjugoirane molekulske prstenaste sisteme (makrociklus koji se pojavljuju u mnogim enzimskim biološkim sistemima. Kao ligand, porfirin formira brojne komplekse sa metalnim ionima poput gvožđa u hemoglobinu koji boji krv u crveno. Hemoglobin transportuje kiseik do tjelesnih ćelija. Kompleksi porfirin-metal često imaju jake boje. Slična molekulska strukturna prstenasta jedinica nazvana hlorin slično je složena sa magnezijem, umjesto gvožđa, kada čini dio najčešćih oblika molekula hlorofila, dajući im zelenu boju. Još jedna slična makrociklična jedinica je korin, koja se kompleksira sa kobaltom, kada čini dio molekula kobalamina (vitamin B12), koji je intenzivno crven. Korinska jedinica ima šest konjugiranih dvostrukih veza, ali nije konjugirana sve do svog makrocikličnog prstena
Hromofore
Konjugirani sistemi čine osnovu hromofora, koje su dijelovi molekula koji upijaju svjetlost i koji mogu dovesti do obojenja spoja. Takve hromofore su često prisutne u raznim organskim spojevima, a ponekad i u polimer]ima koji su obojeni ili svijetle u mraku. Hromofore se često sastoje od niza konjugiranih veza i/ili prstenastih sistema, obično aromatskih, koji mogu uključivati veze C–C, C=C, C=O ili N=N.
thumb|center|530 px| Hemijska struktura [[beta-karotena. Jedanaest konjugiranih dvostrukih veza koje čine molekule hromofore istaknuto je crvenom bojom.]]
Konjugirane hromofore nalaze se u mnogim organskim spojevima, uključujući azo boje (također veštački aditivi za hranu), spojeve u voću i povrću (likopene i antocijanidine),  fotoreceptore oka i neke farmaceutske spojeve, kao što su:
Zgornja Gorica
Zgornja Gorica je naseljeno mjesto u sastavu općine Rače–Fram, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Bijela Stijena
Bijela Stijena je naseljeno mjesto u sastavu općine Okučani, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bijela Stijena je imala 30 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bijela Stijena je imalo 50 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Edvard Moser
mini|Edvard Moser Edvard Ingjald Moser ( rođen 27. aprila 1962.) jeste norveški profesor psihologije i neuronauke na Kavli institutu za sistemsku neuronauku na Norveškom univerzitetu za nauku i tehnologiju (NTNU) u Trondheimu. 2005. godine, on i May-Britt Moser otkrili su mrežne ćelije u medijalnoj entorinalnoj kori mozga. Mrežne ćelije su specijalizovani neuroni koji mozgu pružaju koordinatni sistem i metriku za prostor. [https://norwegianscitechnews.com/2018/08/how-your-brain-experiences-time/ 2018. otkrio je neuronsku mrežu koja izražava naš osjećaj za vrijeme u iskustvima i sjećanjima] smještenim u lateralnom entorinalnom korteksu mozga. Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu podijelio je 2014. godine s dugogodišnjom saradnicom i tadašnjom suprugom May-Britt Moser, i prethodnim mentorom Johnom O'Keefeom za njihov rad na identificiranju sistema pozicioniranja mozga. Dvije glavne komponente GPS-a mozga su ; mrežne ćelije i neuroni mjesta, specijalizirani tip neurona koji reagira na određene lokacije u prostoru. Zajedno s May-Britt Moser uspostavio je Moser istraživačko okruženje, koje oni vode.
Moser je rođen od njemačkih roditelja koji su se 1950-ih preselili u Norvešku, a odrastao je u Ålesundu. Stekao je obrazovanje za psihologa na Odsjeku za psihologiju Univerziteta u Oslu i doktorirao iz neurofiziologije na Medicinskom fakultetu istog univerziteta 1995; 1996. imenovan je za vanrednog profesora biološke psihologije na Odsjeku za psihologiju Norveškog univerziteta za nauku i tehnologiju (NTNU); promoviran je u profesora neuronauke 1998. Njegova istraživačka grupa je 2002. godine dobila status odvojenog "centra izvrsnosti". Edvard Moser vodio je niz istraživačkih grupa i centara, zajednički poznatih kao Moser istraživačko okruženje. Vanjski je naučni član Instituta za neurobiologiju Max Planck, s kojim sarađuje nekoliko godina.
Žeje pri Komendi
mini|280px|Žeje pri Komendi, Smovc - mjesto masovne grobnice žrtava [[Komunizam|komunizma]] Žeje pri Komendi su naseljeno mjesto u sastavu općine Komenda, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žeje pri Komendi su imale 150 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Žeje. U 2008. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Suhadole i Žeje pri Komendi. U 2012. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Poslovna cona Žeje pri Komendi.''
Resnik Bosiljevski
Resnik Bosiljevski je naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Resnik Bosiljevski je imao 16 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Resnik. U 1910. i 1921. podaci sadržani u naselju Bosiljevo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Resnik Bosiljevski je imalo 40 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
WARS
Citoplazmatska triptofanil-tRNK sintetaza je enzim koji je kosd ljudi kodiran genom  WARS.
Aminoacil-tRNK sintetaze kataliziraju aminoacilaciju tRNK pomoću njihove srodne aminokiseline. Zbog njihove središnje uloge u povezivanju aminokiselina s nukleotidnim tripletima sadržanim u tRNK, smatra se da su aminoacil-tRNK sintetaza među prvim proteinima, koje su se pojavile u evoluciji. Postoje dva oblika triptofanil-tRNA sintetaze, citoplazmatski oblik, zvani WARS i mitohondrijski oblik, zvani WARS2. Triptofanil-tRNA sintetaza (WARS) katalizira aminoacilaciju tRNK (trp) sa triptofanom i indukuje je interferon. Triptofanil-tRNA sintetaza pripada porodici tRNK-sintetaza klase I. Za ovaj gen pronađene su četiri varijante transkripta koje kodiraju dvije različite izoforme.
Spisak čeških filmova
Ovo je spisak čeških filmova:
Zgornja Korena
Zgornja Korena je naseljeno mjesto u sastavu općine Duplek, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornja Korena je imala 419 stanovnika.
IC 3831
IC 3831 (također poznat kao MCG -2-33-27 i PGC 43536) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 179 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Gavran. Najveći prečnik je 1,40 (73 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 14. aprila 1895. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Žubejevo
mini|280px|Žubejevo, ulaz u naselje Žubejevo je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žubejevo je imalo 24 stanovnika.
Poslovna cona Žeje pri Komendi
mini|280px|Poslovna cona Žeje pri Komendi, detalj Poslovna cona Žeje pri Komendi je naseljeno mjesto u sastavu općine Komenda, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kamnik. Kao samostalno naselje, Poslovna cona Žeje pri Komendi postoji od 2012. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Žeje pri Komendi.
Stanovništvo
Napomena: ''U 2012. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Žeje pri Komendi.''
Široko Selo
Široko Selo je naseljeno mjesto u sastavu općine Sokolovac, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Koprivnica.
Bobare
Bosna i Hercegovina:
Široko Selo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Široko Selo je imalo 32 stanovnika.
Bobare
Hrvatska:
Široko Selo
Stanovništvo
Napomena: ''U 1869. podaci su sadržani u naselju Mala Mučna.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Široko Selo je imalo 47 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
VIPAS39
Homolog spermatogenezno-defektnog proteina 39 je protein kojo je kod ljudi kodiran  genom VIPAS39. Ovaj protein je uključen je u sortiranje lizosomskih proteina. Mutacije u ovom genu povezane su sa ARCS2 artrogripozom, bubrežnom disfunkcijpm i holestazom-2). Alternativna prerada rezultirala višestrukim varijantama transkripta.
VIPAR uključen je u unutarćelijsko sortiranje i promet lizosomnim proteinima (Zhu et al., 2009). Analizom genomske sekvence, Heilig et al. (2003) locirali su gen VIPAR na hromosomu 14, sekvenca 14q24.3.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 493  aminokiseline, a molekulska težina   57.005  Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Goodison Park
Goodison Park je nogometni stadion koji se nalazi u Liverpoolu, Engleska. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub Everton. Kapacitet stadiona je 39.572 sjedećih mjesta.
VIPAS39
Funkcija gena
Kompleksi homotipske fuzije i vakuolnog sortiranja proteina (HOPS) reguliraju pristajanje unutarćelijskih vezikula, interakcijom sa SNARE-ovima. Analizom imunoprecipitacije i Western blot analizom gradijentnih frakcija saharoze u ćelijama HeLa i HEK293, Zhu et al. (2009) pokazali su da je SPE39 bio u interakciji s brojnim endogenim ili kotransfektiranim HOPS komponentama, uključujući VPS33A i VPS33B. Nokautiranje SPE39 u ćelijama HEK293 putem RNK smetnji uticalo je na morfologiju i sortiranje RAB11 i sintaksin – 13 (STX13, ili STX12) – pozitivnih endosoma za recikliranje i RAB7, sintaksina -7 (STX7) i sintaksin-8 (STX8)-pozitivni kasni endosomi. To nije promijenilo Golgijev promet endosoma za sortiranje. Razaranje SPE39 u ćelijama HeLa poremetilo je promet M6PR i isporuku lizosomskog enzima katepsina D, posredovanog M6PR (CTSD), te je odgodilo razgradnju internaliziranog EGFR-a. Zaključili su da VIPAR regulira sortiranje i promet rezidualnih lizosomskih proteina duž puteva sortiranja i recikliranja.
Goodison Park
Stadion je otvoren 24. augusta 1892. godine. Prva nogometna utakmica na stadionu je odigrana 2. septembra iste godine kada su snage u prijateljskom meču odmjerili Everton i Bolton. Završena je rezultaton 4–2. Stadion se sastoji od četiri tribine: Goodison Road, Bullens Road, Gwladys Street i The Park End. Na njemu se igralo svjetsko prvenstvo 1966. godine. Najveća posjeta je zabilježena 18. septembra 1948. godine na utakmici između Evertona i Liverpoola kojoj je prisustvovalo 78.299 gledalaca.
VIPAS39
Funkcija gena
U 2-hibridnom skriningu kvasca za identifikaciju proteina u interakciji sa VPS33B, Cullinane et al. (2010) otkrili su da protein kodiran C14ORF133-pm, koji su odredili kao VIPAR, ima najveći prioritet zasnovan na bioinformatičkim analizama homologije i pretpostavljene funkcije. Studije koimunoprecipitacije u transficiranim ćelijama HEK293 potvrdile su interakciju između prekomjerno eksprimiranog VPS33B i VIPAR-a, uz stvaranje funkcionalnih kompleksa VPS33B-VIPAR na citoplazmatskim organelima koji su stupili u interakciju s RAB11A. Rszaranje vipara kod zebrica rezultiralo je izlučivanjem žuči i oštećenjem E-kadherina (CDH1) sličnim onima kod osoba sa ARC sindromom, uzrokovanim mutacijom u VPS33B ili VIPAR. Mišje ćelije sa unutrašnjim medularnim sabirnim kanalom (MIMCD-3) sa nedostatkom Vipara i Vps33b eksprimirale su membranske proteine abnormalno i imale su strukturne i funkcionalne defekte uskog spoja. Abnormalna ekspresija Ceacam5 nastala je zbog pogrešnog razgradnje ka lizosomskoj degradaciji, ali smanjeni nivoi E-kadherina bili su povezani sa transkripcijskom regulacijom. Zaključili su da kompleks VPS33B-VIPAR ima različite funkcije u putevima koji reguliraju apikalno-bazolateralnu polarnost u jetri i bubrezima.
Molekulska genetika
U tri probanda s artrogripozom, bubrežnom disfunkcijom i kolestazom-2 (ARCS2) mapiran je VIPAR lokus na hromosomu 14, sekvenca q24.3 i u četiri dodatna probanda koji nisu imali mutacije u poznatom genu ARCS1, VPS33B), Cullinane et al. (2010) identificirali su homozigotnost ili složenu heterozigotnost za mutacije u genu VIPAR . Predviđeno je da će sve mutacije eliminirati normalnu proizvodnju proteina, zbog ranog prekidanja poruke i nonsens] posredovanog raspada iRNK ili zbog neuspjeha prevođenja; osim toga, sve mutacije su segregirane s bolestima u porodicama i nisu pronađene u najmanje 200 etnički podudarnih kontrolnih hromosoma.
Kostanjevec (čvor)
Hrvatska:
Češka zlatna kokoška
Češka zlatna kokoška je vrsta kokoški porijeklom iz Češke. Rasa dolazi u dvije varijacije: velika i patuljasta. Obje varijacije se javljaju u zlatno tačkastoj, prošaranoj, zlatnoj, srebrenoj, srebreno tačkastoj, crnoj i crno-bijeloj boji. Najrasprostranjenija varijanta je zlatno tačkasti boj. Kokoške su teške oko 2-2,5 kg, a pijetlovi oko 2,3-2,8 kg.
Alipašin Most
Položaj i geografija
Naselje Alipašin Most čine Alipašin Most I i Alipašin Most II, koji se nalaze u zapadnom dijelu Novog Grada. Dok jug naselja čini ravnica sa stambenim zgradama i privrednim subjektima, sjeverni dio Alipašinog Mosta čine brda sa kućama. Sa sjeverne strane naselje izlazi na ulicu Adema Buće i Dolac, sa zapadne na Buća Potok, sa istočne na Briješće, dok na jugu granicu sa Otokom, Alipašinim poljem i Saraj poljem čine rijeka Miljacka i magistralni put M18. Na jugu naselja se nalazi željeznička stanica "Alipašin Most", udaljenost od Međunarodnog aerodroma Sarajevo je 5 km, dok je udaljenost naselja od centra grada oko 7 km.
Sport i priroda
U naselju, pored brojnih igrališta i manjih zelenih površina, postoji Park Safet Zajko, najveći park u Sarajevu, te istoimeni sportsko-rekreativni centar.
Saobraćaj
Do Alipašinog Mosta se može doći sljedećim linijama gradskog prijevoza:
autobusima:
tramvajima:
Objekti u naselju
Pored toga, u naselju se nalaze trgovački centri:
te brojni drugi uslužni, trgovinski, zanatski i poslovni objekti.
Bobare (Okučani)
Bobare su naseljeno mjesto u sastavu općine Okučani, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bobare su imale 16 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bobare je imalo 78 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Arhiv Tuzlanskog kantona
Arhiv Tuzlanskog kantona je ustanova osposobljena da se nosi i sa veoma složenim pitanjima arhivske teorije i prakse. Šesdesetogodišnje stasavanje Arhiva najbolje se može sagledati u očuvanju arhivske građe, kao unikatnog kulturnog naslijeđa, nezamjenjivog pamćenja, neophodnog ne samo za provjeru validnosti naše prošlosti, već i za spoznaju identiteta naroda i države.
Za postignute rezultate u svom radu Arhiv Tuzlanskog kantona je dobio brojna i značajna priznanja.
Historija
Arhiv u Tuzli osnovan je 1. jula 1954. godine. Svoj rad započeo je kao Arhiv grada Tuzle, ali se njegova funkcija ubrzo proširila na područje Tuzlanskog sreza, a potom i na područje regije sjeveroistočne Bosne, koju je od 1962. godine činilo 18 općina.
Zbog svoje regionalne funkcije, Arhiv je 1966. godine preregistriran u Istorijski arhiv Tuzla. Sredinom 1968. godine, došlo je do integracije Arhiva u Tuzli i Arhiva u Doboju, čime je Arhiv u Doboju prestao egzistirati kao samostalna institucija i dobio status Arhivskog sabirnog centra. Ovom integracijom područje djelovanja Istorijskog arhiva u Tuzli se proširilo na prostor još deset općina, tj. ukupno 28.
Krajem 1973. godine, došlo je do razdvajanja Istorijskog arhiva Tuzla na dvije samostalne arhivske ustanove: u Tuzli i u Doboju.
Od jula 1977. do 1994. godine Arhiv djeluje pod nazivom Regionalni historijski arhiv Tuzla. Osnivanjem Okruga Tuzla, Arhiv je dobio novog osnivača i novi naziv Historijski arhiv Okruga Tuzla, obavljajući djelatnost na području Okruga, a što čini nešto manje od polovine teritorije regije sjeveroistočne Bosne.
Opis
Arhivska građa koju posjeduje Arhiv Tuzlanskog kantona sistematizirana je po grupama:
Arhiv Tuzlanskog kantona je organizator jedinstvene manifestacije na prostoru Bosne i Hercegovine – Međunarodnog savjetovanja “Arhivska praksa”. Kao rezultat tih savjetovanja do sada je, u kontinuitetu od 1998. do 2008. godine, objavljeno 11 brojeva časopisa “Arhivska praksa”
Trnovac Sokolovački
Trnovac Sokolovački je naseljeno mjesto u sastavu općine Sokolovac, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Trnovac Sokolovački je imao 104 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Trnovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Trnovac Sokolovački je imalo 120 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2014 - grupa E
U grupi E, Svjetskog prvenstva u nogometu 2014. godine na izvlačenju 6. decembra 2013. godine u Costa do Sauipeu izvučene su reprezentacije Švicarska, Ekvador, Francuska i Honduras. Za nosioca grupe E je postavljena reprezentacija Švicarske. Utakmice u ovoj grupi su igrane između 15. i 25. juna 2014.
Timovi
<references group="N"/>
Utakmice
Utakmice se igraju u Braziliji, Porto Alegreu, Salvadoru, Curitibi, Manausu i Rio de Janeiru.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Želiski
Želiski (ital. Zeleschi) su naseljeno mjesto u sastavu općine Barban, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pula.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Želiski su imali 171 stanovnika.
Napomena: ''U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Orihi, kao i dio podataka u 1880., a u 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Kožljani. Od 1880. do 1910. iskazivano kao dio naselja pod imenom Zeleski.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Želiski je imalo 167 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Županje Njive
mini|280px|Županje Njive, Marijina kapelica Županje Njive su naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Županje Njive su imale 325 stanovnika.
Kostanjevec Podvrški
Kostanjevec Podvrški je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kostanjevec Podvrški je imao 89 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Kostanjevec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kostanjevec Podvrški je imalo 92 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kūkaniloko
Kūkaniloko („usidriti krik“) bila je havajska plemkinja (havajski: Aliʻi Wahine) te kraljica vladarica ostrva Oahua na drevnim Havajima, koja je imala dugu i mirnu vladavinu.
Biografija
Gospa Kūkaniloko je rođena na Oʻahuu kao kći velikog poglavice Piliwalea od Oʻahua i njegove žene, poglavarice Paʻakanilee te je imala mlađu sestru, čije je ime bilo Kohipalaoa. One su bile Piliwaleova jedina djeca; on nije imao sinova. Nakon smrti Piliwalea, Kūkaniloko ga je naslijedila. Bila je prva vladarica cijelog Oʻahua; premda su prije nje dijelovima tog ostrva vladale poglavarice, Kūkaniloko je bila prva vladarica cijelog ostrva.
Howard Florey
Howard Florey (24. septembar 1898. - London, 21. februar 1968), bio je australijski farmakolog i patolog koji je zajedno s Ernstom Chainom i Sir Alexanderom Flemingom dobitnik Nobelove nagrade za fiziologiju ili medicinu za 1945. godinu, za doprinos otkriću osobina penicilina.
Iako je Fleming najzaslužniji za otkriće penicilina, Florey je bio taj koji je 1941. godine proveo prva klinička ispitivanja penicilina na prvom pacijentu, policijskom policajcu iz Oxforda, u ambulanti Radcliffeu u Oxfordu. Pacijent se počeo oporavljati, ali je nakon toga ipak preminuo jer Florey u to vrijeme nije bio u stanju proizvesti dovoljnu količinu penicilina za oporavak bolesnika. Florey i Chain zapravo su od penicilina napravili koristan i učinkovit lijek, nakon što je zadatak napušten kao pretežak.
Procjenjuje se da su Floreyjeva otkrića, zajedno s otkrićima Fleminga i Ernsta Chaina, spasila više od 200 miliona života a australijska naučna i medicinska zajednica ga zbog te činjenice smatra jednim od svojih najvećih ličnosti. Sir Robert Menzies, australijski premijer s najdužim stažem, rekao je: Što se tiče doprinosa svjetskom blagostanju, Florey je bio najvažniji čovjek ikad rođen u Australiji.
Rani period života i obrazovanje
Howard Florey rođen je u Malvernu, južnom predgrađu Adelaidea u Južnoj Australiji i bio je najmlađe od troje djece i jedini sin. Njegov otac, Joseph Florey, bio je engleski imigrant, a majka Bertha Mary Florey bila je Australijanka druge generacije.
Školovao se u pripremnoj školi Kyre College (danas Scotch College), a zatim u St Peter's Collegeu, u rodnom gradu Adelaideu, gdje je ostvarivao zapažene rezultate iz oblasti hemije i fizike, ali ne i u matematici. Također se bavio raznim sportovima za školske ekipe: kriket, nogomet, atletika i tenis. Studirao je medicinu na Univerzitetu u Adelaide od 1917. do 1921. godine, pri čemu je imao u potpunosti plaćeno studiranje državnom stipendijom čiji je bio dobitnik.
Karijera
Nakon Cambridgea, Florey je 1932. izabran za člana katedre za patologiju Josepha Huntera na Univerzitetu u Sheffieldu. 1935. vratio se u Oxford, kao profesor patologije i član Lincoln Collegea na Oxfordu, pri čemu je predvodio tim istraživača. Radeći s Ernstom Borisom Chainom, Normanom Heatleyem i Edwardom Abrahamom, pročitao je članak Alexandera Fleminga u kojem se raspravljalo o antibakterijskim učincima plijesni Penicillium notatum.
1941. godine zajedno s Chainom liječio je svog prvog pacijenta, Alberta Alexandera, koji je imao malu ranu na uglu usta, koja se potom proširila, što je dovelo do teške infekcije lica koja uključuje streptokoke i stafilokoke. Cijelo lice, oči i vlasište otekli su do te mjere da mu je uklonjeno oko zbog ublažavanja bolova. U roku od jednog dana od davanja penicilina, počeo se oporavljati. Međutim, istraživači nisu imali dovoljno penicilina da mu pomogne do potpunog oporavka pa je bolesnik preminuo. Zbog ovog iskustva i poteškoća u proizvodnji penicilina, istraživači su fokus usmjerili na djecu koja su se mogla liječiti manjim količinama penicilina.
Florey je 1945. godine podijelio Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu s Ernstom Borisom Chainom i Alexanderom Flemingom. Fleming je prvi primijetio antibiotička svojstva plijesni koji stvara penicilin, ali su ga Chain i Florey razvili u koristan tretman.
1958. Florey je otvorio Školu medicinskih istraživanja John Curtin pri Australijskom nacionalnom univerzitetu u Canberri. Godine 1965. kraljica ga je imenovala za lorda i ponuđena mu je a što je Florey i prihvatio, uloga kancelara Australijskog nacionalnog univerziteta.
Nagrade i odlikovanja
Dobitnik je Cameronove nagrade za terapeuta Univerziteta u Edinburghu i Listerove medalje 1945. godine, za doprinos hirurškoj nauci. 1946. godine Univerzitet u Sao Paulu dodijelio mu je počasni doktorat.
Izabran je za člana Kraljevskog društva 1941. a predsjednik istog društva postao je 1958. 1962. godine Florey je postala prorektor Queen's College-a u Oxfordu. Za vrijeme njegovog mandata, koledž je sagradio novi stambeni blok, nazvan Florey Building u njegovu čast. Zgradu je dizajnirao britanski arhitekta Sir James Stirling.
4. februara 1965. Sir Howardu dodijeljeno je doživotno perstvo čime je postao baron Florey iz Adelaide u državi Južna Australija i Australijskog Commonwealtha i od Marstona u okrugu Oxford. Ovo je bila veća čast od viteštva dodijeljenog otkrivaču penicilina, sir Aleksanderu Flemingu, i prepoznalo je monumentalni rad koji je ostvario time što je penicilin učinio dostupnim u dovoljnim količinama da spasi milione života u ratu, uprkos Flemingovim sumnjama da je to izvedivo. 15. jula 1965. Florey je imenovan članom reda Ordena za zasluge. Bio je kancelar Australijskog nacionalnog univerziteta od 1965. do svoje smrti 1968. Amfiteatar za predavanje na Medicinskom fakultetu John Curtin imenovan je po njemu za vrijeme njegovog mandata na ANU.
Posthumne nagrade i naslijeđa
Jedan odjel bolnice Royal Berkshire u Readingu, u Berkshireu, nazvan je u čast Floreyu.
Sela Bosiljevska
Sela Bosiljevska su naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sela Bosiljevska su imala 69 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Sela, a 1910. i 1921. pod imenom Hrčić.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sela Bosiljevska je imalo 84 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetsko prvenstvo u plivanju 2015 – 4 × 100 m slobodno (muškarci)
Takmičenja u disciplini 4 × 100 m slobodno za muškarce na Svjetskom prvenstvu u plivanju 2015. održana su 2. augusta 2015.
Grupe
Napomena: Sva vremena su po istočnoevropskom vremenu (UTC+03:00).
Kvalifikacije su počele u 12:10.
Finale
Održano je u 19:03.
Ložina
Ložina je naseljeno mjesto u sastavu općine Podlehnik, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ložina je imala 52 stanovnika.
Napomena: ''U 1979. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Velika Varnica (općina Videm).''
Stamford Bridge (stadion)
Stamford Bridge je nogometni stadion koji se nalazi u Londonu, Engleska. Na njemu domaće utakmice igra nogometni klub Chelsea. Kapacitet stadiona je 41.663 sjedećih mjesta.
Stadion je otvoren 28. aprila 1887. godine. Stadion se sastoji od četiri tribine: Matthew Harding Stand, East Stand, Shed End i West Stand. Na njemu se se igrala tri finala FA kupa. Najveća posjeta zabilježena je 12. oktobra 1935. na utakmici između Chelsea i Arsenala kojoj je prisustvovalo 82.905 gledalaca.
CENPF
Centromerni protein F jest protein koji je kod ljudi kodiran genom CENPF sa hromosoma 1. Uključen je u segregaciju hromosoma tokom ćelijske diobe. Također ima ulogu u orijentaciji mikrotubula u formiranju ćelijskih cilija.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 3.210 aminokiselina, a molekulska težina 367.764 Da.
Funkcija
CENPF je dio jedarnog matriksa tokom G2-faze ćelijskog ciklusa (faza brze sinteze proteina u pripremi za mitozu). U kasnoj G2, protein čini dio kinetohorskog, proteinskog kompleksa u obliku diska koji omogućava centromerama dviju sestrinskih hromatida da se veže za mikrotubule (formirajući aparat vretena) kako bi ih mikrotubule razdvojile u procesu ćelijske diobe. Ostaje dio kinetohora tokom rane anafaze (faza podjele hromosoma). U kasnoj anafazi, CENPF odlazi na srednju zonu vretena, a u telofazi (faza dijeljenja ćelija) sdolazi na međućelijski most. Smatra se da se naknadno degradira. Mutacije u "CENPF" dovode do poremećene diobe ćelija tokom ranog razvoja. Utvrđeno je da mitozaa traje duže kada je gen mutiran.
Mikrotubule su proteinske strukture koje su dio citoskeleta i neophodne su kako bi ćelije imale različite, složene oblike i sposobnost migraciona. Njih pravi centrosom, koji sadrži par cilindričnih centriola pod pravim uglom jedna u odnosu na drugu. Prije podjele, CENPF se lokalizira na kraju jedne od centriola (matične centriole), kako bi ispravno orijentirao mikrotubule u formiranju tankih ćelijskih projekcija koje se nazivaju cilije. Većina cilija su primarne cilije, koje su uključene u ćelijsku signalizaciju da bi pokrenule migraciju, diobu ili diferencijaciju. Mutacije u "CENPF" remete ovu sposobnost formiranja cilija; utvrđeno je da su cilije malobrbrojnije i kraće kada je gen mutiran.
Smatra se da CENPF formira ili homodimer ili heterodimer.
Klinički značaj
Mutacije u obje kopije CENPF uzrokuju Strømmeov sindrom, karakteriziran mikrocefalijom, abnormalnostima očne jabučice i jejunumskom atrezijom. Autoantitijela protiv CENPF-a pronađena bolesti u kod pacijenata s rakom ili bolesti reakcije transplantata protiv domaćina.
Halil Lagumdžija
Halil Lagumdžija jeste bosanskohercegovački pravnik i trenutni predsjednik Visokog sudskog i tužilačkog vijeća Bosne i Hercegovine.