cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aldoza
thumb|right|140px|[[Fišerova projekcija D-gliceraldehida]] Aldoza je monosaharid (jednostavni šećer) koji sadrži samo jednu aldehidnu (-CH=O) grupu po molekuli. Hemijska formula je:
Aldoza se razlukuje od ketoze po tome što je njena karbonilna grupa na kraju ugljikovog lanca umjesto u sredini. Zbog toga je moguće hemijski diferencirati ketoze i aldoze koristeći Seliwanoffov test.
Aldoza se može izomerizovati do ketona putem putem Lobri-de Bruin-van Akensteinove transformacije.
Nick Nolte
Nicholas King Nolte (rođen 8. februara 1941) američki je glumac i bivši maneken. Osvojio je nagradu Zlatni globus za najboljeg glumca - Drama za film Gospodar plime iz 1991, a za isti film je bio nominiran za Oscara za najbolju glavnu ulogu. Za Oscara je bio nominiran još dva puta: 1998. za film Grad zločina i 2011. za film Ratnik. Glumio je još u filmovima kao što su Dubina (1977), 48 sati (1982), Klošar s Beverly Hillsa (1986), Još 48 sati (1990), Rt straha (1991), Lorenzovo ulje (1992), Tanka crvena linija (1998), Kockar (2002), Hulk (2003), Hotel Ruanda (2008), Šetnja po šumi (2015) i The Ridiculous 6 (2015). Također je nominiran za nagradu Zlatni globus za najboljeg glumca u televizijskoj seriji - mjuzikl ili komedija 2017. za TV-seriju Graves.
Raniji život
Nolte je rođen 8. februara 1941. u Omahi (Nebraska). Njegov otac, Franklin Arthur Nolte (1904–1978), bio je farmerov sin koji je pobjegao od kuće, gotovo napustio srednju školu i prodavao je pumpe za navodnjavanje. Njegova majka, Helen (rođena King, 1914–2000), radila je u robnoj kući. Njegovo porijeklo uključuje njemačko, englesko, irsko i škotsko. Njegov djed s majčine strane, Matthew Leander King, bio je izumitelj i bio je istaknut u ranoj avijaciji. Njegova baka s majčine strane vodila je studentsku uniju na univerzitetu Iowa. Ima stariju sestru, Nancy, koja je radila za Crveni krst.
Nolte je pohađao osnovnu školu "Kingsley" u Waterloou (Iowa). Išao je u srednju školu "Westside" u Omahi, gdje je igrao američki fudbal. Također je pohađao srednju školu "Benson", ali je bio izbačen zbog skrivanja piva prije treninga i bio je uhvaćen da ga pije tokom treninga. Nakon što je završio srednju školu 1959, pohađao je Pasadena City College u južnoj Kaliforniji, Državni univerzitet Arizona u Tempeu (s fudbalskom stipendijom), Eastern Arizona univerzitet u Thatcheru i Phoenix College u Phoenixu. Loše ocjene na kraju su završile njegovo studiranje, a tada je njegova karijera u pozorištu ozbiljnije počela.
Maneken
Nolte je bio maneken kasnih 60-ih i ranih 70-ih. U reklami u časopisu objavljenom 1972, pojavio se u trapericama i otkopčanoj košulji za Clairolove preparate za kosu "Summer Blonde", a kasnije se pojavio i na pakiranju. Nolte je 1992. proglašen najseksi muškarcem u izboru časopisa People.
Gluma
Nolte je prvu glavnu ulogu imao u televizijskoj mini seriji, Bogataš i siromah, koja je zasnovana na romanu Irwina Shawa iz 1970. Kasnije se pojavio u više od četrdeset filmova, igrajući široku paletu likova. Nolte je ostvario zapaženije uloge u filmovima Dubina (1977), Ko će zaustaviti kišu (1978), North Dallas Forty (1979), i 48 sati (1982) s Eddiejem Murphyjem. Tokom 1980-ih godina glumio je u U plamenu Nikaragve (1983), Klošar s Beverly Hillsa (1986), Teksaški graničar (1987) i Njujorške priče (1989). Nolte je glumio s Katharine Hepburn u njenoj posljednjoj filmskoj ulozi u Grace Quigley (1985). Godine 1991. Nolte je glumio u Gospodaru plime i nominiran je za Oscara za najboljeg glumca. Kasnije je glumio u filmu Martina Scorsesea Rt straha s Robertom De Nirom i Jessicom Lange. Nolte je također glumio u filmovima Lorenzovo ulje (1992), Jefferson u Parizu (1995), Zagonetna smrt (1996) i Nakon ponoći (1997). Po drugi put je nominiran za Oscara iste godine za Grad zločina. Nolte je glumio sa Seanom Pennom u tri filma: Tanka crvena linija, Pogrešno skretanje i Gangsterski odred.
Nolte je nastavio raditi nakon 2000-te, uzimajući manje uloge u Clean i Hotel Ruanda, obje izvedbe dobijaju pozitivne recenzije. Također je igrao sporednu ulogu u drami Miroljubivi ratnik 2006. i komediji Tropska grmljavina 2008. Godine 2011. Nolte je glumio alkoholičara Paddyja Conlona u Ratniku, za koji je nominiran za Oscara za najbolju sporednu ulogu. Od 2011. Nolte je glumio s Dustinom Hoffmanom u HBO-ovoj seriji Sreća. Na početku snimanja druge sezone, HBO je ipak prekinuo seriju nakon smrti tri konja tokom snimanja.
Fetija
Fetija je zvornička mahala koja se prostire na visoravni između Kuljanskog puta, Čaršije i Srpske varoši. Nastala je prije dolaska Osmanlija i uz Čaršiju predstavlja najstariji dio grada. Ime je dobila po džamiji Fethiji, a ova opet po turskoj riječi feth što znači osvajanje. Nepoznato je gdje se Fethija nalazila niti kada je srušena.
Nick Nolte
Problemi sa zakonom
Godine 1965. Nolte je uhapšen zbog prodaje krivotvorenih dokumenata i dobio je kaznu zatvora u trajanju od 45 godina i novčanu kaznu u iznosu od 75.000 dolara, ali je kazna suspendirana.
Fetija
Na Fetiji su oko 1423. sagrađeni franjevački samostan i Crkva sv. Marije. Nakon što je muslimansko stanovništvo postalo većina u gradu i nakon poraza Mađara u Mohačkoj bici, katoličko stanovništvo povuklo se ka sjeveru, a franjevci su 1539. prešli u Gornju Tuzlu čime su crkva i samostan prestali sa radom. Crkva je potom pretvorena u džamiju, a u osmanlijskim izvorima iz 1600. naziva se "džamijom od crkve". Zvono crkve je preneseno u Tuzlu gdje je nakon udara groma 1857. palo i napuklo, zbog čega je premješteno u Kraljevu Sutjesku. Iz samostana je 1539. u Gornju Tuzlu odnijeta i Gospina slika, koju će kasnije franjevci prenijeti u Bač u Vojvodini.
Nick Nolte
Problemi sa zakonom
11. septembra 2002. Nolte je uhapšen zbog vožnje u pijanom stanju u Malibuu (Kalifornija). Tri dana kasnije, prijavio se u bolnicu Silver Hill u Connecticutu radi savjetovanja. Testovi su kasnije pokazali da je pod utjecajem GHB-a (droga za silovanje). Nolte je izjavio "uzimam je četiri godine i nikad me nisu silovali". 12. decembra 2002. dobio je tri godine uslovno, s naređenjem da se podvrgne savjetovanju o alkoholu i drogama uz nasumično testiranje.
Fetija
Na izlazu iz Fetije ka Kula Gradu, sa desne strane puta nalazio se kamen mejtaš. Sve do kraja 19. vijeka na ovom kamenu obavljane su dženaze zbog čega se pretpostavlja da se ovdje nalazila džamija Fethija. Fethija se najprije po svom osnivaču zvala Sultan Sulejmanova džamija, oko koje je formirana mahala Sulejmanija koja je 1600. imala 54 poreska obveznika. Na Fetiji se nalazilo i otvoreno turbe, "neznani grob". I mejtaš i turbe nestali su tokom 20. vijeka. Sve do 1950-ih Fetija je bila pretežno bošnjačko naselje. Kršćanskih kuća bilo je samo četiri.
Nick Nolte
Lični život
Nolte se ženio četiri puta. S prvom suprugom, Sheilaom Page, bio je u braku od 1966. do 1970. Drugi put se oženio sa Sharyn Haddad 1978, a razveo 1983. Njegov treći brak bio je s Rebeccom Linger od 1984. do 1994; iz tog braka ima sina Brawleyja koji također glumi. Godine 2016. oženio se s dugogodišnjom partnericom, Clytie Lane, s kojom ima kćerku.
Fetija
Prvu bolnicu u gradu podigla je na Fetiji Austro-Ugarska za vojne potrebe, mada je služila i civilnom stanovništvu sve do kraja Prvog svjetskog rata. Na Terezijama je 1940. podignuta bolnica koja je služila i kao ambulanta sve do 1957. kada je pretvorena u stambeni objekat.
Nick Nolte
Nagrade
Nolte je bio tri puta nominiran za Oscara: za najbolju glavnu ulogu 1992. u filmu Gospodar plime i 1999. za film Grad zločina. Godine 2012. nominiran je za najbolju sporednu ulogu u filmu Ratnik. Osvojio je Zlatni globus za najboljeg glumca - drama 1992. za film Gospodar plime. Za istu nagradu bio je nominiran 1988. za film Weeds i 1999. za film Grad zločina. Godine 1977. bio je nominiran za Zlatni globus za najboljeg glumca u televizijskoj seriji - drama za Bogataš i siromah, a 2017. za najboljeg glumca u televizijskoj seriji - mjuzikl ili komedija za seriju Graves.
Fetija
Terezije su ime dobile po tome što su na tom području nekad bile radionice za izradu vaga (terezija), kantarova i mlinova za kahvu. Dio Fetije oko bivše vojne bolnice (kasnije Đački dom) nazivan je Špitaljom. Svi putevi koji su vodili preko Fetije bili su kaldrmisani kao i njeni sokaci, pa su se neki održali i do danas. U doba socijalističke Jugoslavije, kroz Fetiju su prolazile ulice: Bolnička, Prvomajska, Braće Stefanovića, Partizanska i Kamenička.
U periodu između svjetskih ratova i neposredno nakon toga, na Fetiji i Kanarama živjele su porodice: Abazovići, Ajanovići, Baroni, Begići, Blagojevići, Čauševići, Čekići, Čumavići, Derviševići, Edrenići, Ekmečići, Ferhatovići, Hadžigrahići, Hadžiomerovići, Hadžiosmanovići, Karaosmanovići, Jukići, Kavazbašići, Kavazovići (ranije Straševići), Kurići, Levi, Loze, Manojlovići, Mekići, Mešanovići, Mustafići, Navalići, Obradovići, Ostojići, Paševići, Prpe, Prcelji, Raketići, Sarajlići, Skibari, Spreme, Stefanovići, Stočevići, Sultanovići, Šahbegovići, Tirići, Topčići i dr.
Galaktički centar
mini| Galaktički centar, kako ga vidi jedan od 2MASS infracrvenih teleskopa, nalazi se u svijetlom gornjem lijevom dijelu slike. Galaktički centar, jeste rotacioni centar Mliječnog puta. On je 8122 +/- daleko od Zemlje u pravcu sazvježđa Strijelac, Zmijonosac i Škorpion, gdje Mliječni put izgleda najsvjetliji. Podudara se sa kompaktnim radio-izvorom Strijelac A *.
Postoji oko 10 miliona zvijezda unutar jednog parseka Galaktičkog centra, u kojem dominiraju crveni divovi, sa značajnom populacijom masivnih superdžinova i Wolf-Rayet zvijezda sa događajem formiranja zvijezde od prije oko milion godina, i jedna supermasivna crna rupa od 4.100 ± 0,034 miliona solarnih masa u Galaktičkom centru, koji pokreće radio izvor Strijelca A*.
Immanuel Kant je u Općoj prirodnoj historiji i teoriji neba (1755) izjavio da je velika zvijezda bila u središtu galaksije Mliječni put i da je Sirius možda zvijezda. Harlow Shapley je 1918. godine izjavio da se oreol globularnih jata oko Mliječnog puta usredotočio na zvijezde u zviježđu Strijelca, ali tamni molekularni oblaci u području su blokirali pogled za optičku astronomiju. Početkom četrdesetih godina prošlog stoljeća Walter Baade na opservatoriji Mount Wilson iskoristio je uslove zamračenja u ratu, u obližnjem Los Angelesu kako bi proveo potragu za centrom sa 100 in Hooker teleskopom. Otkrio je da u blizini zvijezde Alnasl (Gamma Sagittarii) postoji praznina od jedan stepen u međuzvjezdanoj prašini, koja pruža relativno jasan pogled na rojeve zvijezda oko jezgre naše galaksije Mliječni put. Taj jaz je od tada poznat kao Baadeov prozor. lijevo|mini| Supermasivna crna rupa je u svijetlom bijelom području desno od središta slike. Ova kompozitna fotografija pokriva oko pola stepena.
Hreljin Ogulinski
Hreljin Ogulinski je naseljeno mjesto u sastavu grada Ogulina, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Hreljin Ogulinski je imao 549 stanovnika.
Nematerijalna kulturna baština
Nematerijalna kulturna baština uključuje tradicije ili žive izraze naslijeđene od predhodnih generacija koje će se dalje prenositi na potomstvo. Može da bude: usmene tradicije, izvedbene umjetnosti, društvene prakse, rituali, svečani događaji, znanja i postupci koji se odnose na prirodu, i znanja i vještine za proizvodnju tradicionalnih zanata.
UNESCO je uobličio definiciju, a članice su u septembru 2003. godine konvencijom u Abu Dhabiju, uz svjetsku baštinu prihvatile i pojam - nematerijalna svjetska baština. Ovaj dio baštine čovječanstva postao je važan faktor u održavanju kulturne raznolikosti suočena s rastućom globalizacijom. Razumijevanje nematerijalne kulturne baštine različitih zajednica pomaže u međukulturalnom dijalogu i potiče međusobno poštivanje drugih načina života. .
Važnost nematerijalne kulturne baštine nije samo manifestacija, već bogatstvo znanja i vještina koje se njome prenose s generacije na generaciju. Društvena i ekonomska vrijednost ovog prijenosa znanja važna je podjednako i za manjinske i za glavne društvene skupine unutar države, te je jednako važna za države u razvoju kao i za one razvijene. Za upis na popis nematerijalne kulturne baštine, nematerijalna baština mora biti:
LACTB2
Laktamaza beta 2 je enzim koji je kod ljudi kodiran genom LACTB2.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 288 aminokiselina, а molekulska težina 32.806 Da.
Struktura
LACTB2 se nalazi na hromosomu 8, a njegova specifična lokacija je 8q13.3; sadrži sedam egzona.
Protein LACTB2 ima nabor metalo β-laktamaze (MBL), s dva iona cinka na aktivnom mjestu.
Funkcija
Metalo beta-laktamaze su prvi put identificirane u bakterijama; nekim sojevima daju rezistenciju na antibiotike, razgradnjom beta-laktamskih antibiotika (poput penicilina). Međutim, porodica proteina uključuje mnoge članove koji su ribonukleaze (RNaze), dezoksiribonukleaze (Dnkaze) i drugi metabolički enzimi MBL-ribonukleaze odgovorne su za obradu RNK, stvarajući 3' kraj tRNK, (RNaza Z ) molekula eukariotske iRNK (CPSF-73) i snRNK. LACTB2 je mitohondrijska endoribonukleaza koja može imati ulogu u razgradnji mitohondrijske iRNK.
Klinički značaj
Tumor-specifična fuzija LACTB2-NCOA2 koja potiče od unutarhromosomskog preslagivanja hromosoma 8 identificirana je na nivou DNK i RNK. Za razliku od konvencijskih onkogenih himernih proteina, fuzijskom proizvodu nedostaje funkcionalni domen iz odgovarajućih gena, što ukazuje na amorfnu reorganizaciju. Ovaj himerični transkript LACTB2-NCOA2 otkriven je u 6 od 99 (6,1%) slučajeva kolorektumskog karcinoma (CRC), gdje je NCOA2 bio značajno snižen. Prisilna ekspresija NCOA2 divljeg tipa, ali ne i fuzijskog proteina LACTB2-NCOA2, narušila je protivmorigenske fenotipove CRC ćelija, dok je nokdauiranje endogenog NCOA2 u normalnim kolonocitima imalo suprotne učinke. Mehanički, NCOA2 je inhibirao signalizaciju Wnt/β-katenina, putem istovremeno povećanih inhibitora i stimulatora snižavanja Wnt/β-kateninskog puta. NCOA2 je novi regulatorni gen s negativnim rastom koji potiskuje put Wnt/β-katenina u CRC-u, gdje ponavljana fuzija s LACTB2 doprinosi njegovom poremećaju.
Brestovac
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Srbija:
Hidraulični ovan
Hidraulični ovan ili vodena pumpa klackalica (engl. hydraulic ram) jeste vrsta pumpe koja radi na vodeni pogon. Princip rada se zasniva na promjenama pritiska vode koje nastaju prilikom zatvaranja dotoka.
Historija
John Whitehurst konstruirao je 1772. "pulsirajući motor" kod kojeg se nivo dizao kroz oscilacije koje nastaju prilikom zatvaranja dotoka vode u rezervoaru. Dotok vode se tada morao ručno zatvarati i otvarati, odnosno uz pomoć ljudske snage.
Francuz Joseph Michel Montgolfier je kasnije oko 1796. dodao još jedan ventil čime je rad pumpe automatiziran.
Naziv "hidraulični ovan" se prvi put spominje 14. jula 1797. u bilješkama Académie des sciences. Montgolfier je držao predavanje na temu: Sur un moyen très simple d’élever l’eau des fleuves (bs."Jednostavan način pumpanja vode rijeka na visinu"). Patent na ovaj izum je dodijeljen u Francuskoj novembra 1797. U Engleskoj prvo priznavanje patenta uslijedilo je 13. decembra 1797. pod brojem 2207 koji je, kao zastupnik Motgolfiera, podnio pionir i istraživač parne mašine Mathew Bulton.
U Njemačkoj je naučnik Joseph von Baader po prvi put upotrijebio ovu pumpu između 1793-1835. za napajanje posjeda grofa Montgelasa u Bogenhausenu blizu Münchena.
Prvi patent u SAD dodijeljen je 1809. J.Cerneau i S.S. Halletu. Tada je u SAD bilo visoko interesovanje preduzeća za ovaj izum.
U Švicarskoj Johan Georg Schlumpf je 1885. prodao prvog hidrauličnog ovna. Usavršio je i funkciju dodavši mogućnost da se rezervoar kontinuirano dopunjava zrakom čime je bilo moguće pokretati ovu pumpu godinama bez servisiranja.
Primjena u praksi
Za poljoprivredu, napajanje štala, lovačkih kuća i vikendica, ova pumpa se može koristiti ako je u blizini tekuća voda. Posebno je značajno ako se radi o odsječenim i teže dostupnim predjelima koji nemaju pristup komunalnom napajanju s vodom. Isto tako se ne isplati dovoditi struju za pogon pumpi ako se isti objekti povremeno koriste, npr. vikendom.
U novije vrijeme, hidraulični ovan se koristi u zemljama u razvoju. U Kini ove pumpe koriste seljaci i maloposjednici za napajanje njiva s vodom jer je isplatnije nego pumpe na dizel pogon.
Princip rada
U principu se sastoji od sljedećih dijelova:
Merkur Spiel-Arena
Merkur Spielarena (stilizovana kao MERKUR SPIEL-ARENA), ranije poznata kao Esprit Arena (do 2. augusta 2018.), LTU Arena (do juna 2009.) i kao Düsseldorf Arena (tokom takmičenja Evrovizije 2011.), je multifunkcionalni stadion koji se nalazi u Düsseldorfu, Njemačka. Ovaj stadion najčešće se koristi za nogometne utakmice. Kapacitet stadiona je 54.600 mjesta, te također ima krov na uvlačenje. Njegov poseban sistem grijanja omogućava stadionu da ugosti događaje u tijeku zime.
Hidraulični ovan
Princip rada
Ovi dijelovi čine jedan oscilacijski sistem, koji kada se jednom pokrene, automatski radi dokle god ima dovoljno vode. Pošto ovaj sistem ima relativno mali broj dijelova a ventili su jedini koji se habaju održavanje je lahko. Ovi dijelovi su jednostavni i dostupni u većini zemalja svijeta. Rezervoar s vodom se napaja npr. iz rijeke, voda teče kroz dovodnu cijev i prolazi kroz udarni ventil. Udarni ventil se drži otvorenim posredstvom Zemljine teže ili uz pomoć opruge sve dotle dok brzina vode ne bude dovoljno velika da se on brzo zatvori. Čim se udarni ventil zatvori, voda počinje da oscilira u dovodnoj cijevi. Vrijeme u kojem se zatvori udarni ventil se može izračunati na sljedeći način: prema tome:
Merkur Spiel-Arena
Historija
thumb|left|Pogled iz zraka na Messe Düsseldorf u okrugu 5, uključujući Arenu na lijevoj strani Izgradnja stadiona je počela 2002. godine, a završena je 2004. godine. Izgrađen je da zamijeni nekadašnji Rheinstadion na istom mjestu u blizini rijeke Rajne. Početni kapacitet od 51.500 mjesta je proširen u ljetu 2010. godine. Arena trenutno ugošćuje fudbalski klub Fortuna Düsseldorf.
Međunarodne fudbalske utakmice
Iako ovaj stadion nije bio na listi stadiona na kojem se održavalo FIFA Svjetsko prvenstvo u Njemačkoj 2006. godine, od svog otvaranja bio je domaćin od nekoliko međunarodnih utakmica.
Hidraulični ovan
Princip rada
Primjer:
Voda teče brzinom 3 m/s kroz dovodnu cijev dužine 5 m prilikom čega se udarni ventil zatvara u roku od 5 ms. Pritisak koji nastaje iznosi 60 bara. Porast pritiska daje dva rezultata:
Merkur Spiel-Arena
Međunarodne fudbalske utakmice
Prva međunarodna utakmica u Areni bila je prijateljska utakmica između Njemačke i Argentine utakmica se održala na 9. februar 2005., koja je završila neriješenim rezultatom 2-2. Dana 7. februara 2007. Njemačka je odigrala drugu prijateljsku utakmicu u Areni, pobijedivši u toj utakmici Švicarsku rezultatom 3–1. U svojoj trećoj prijateljskoj utakmici u Areni, koja se održala 11. februara 2009., reprezentacija Njemačka na toj utakmici doživjela je poraz od Norveške rezultatom 1-0.
Hidraulični ovan
Princip rada
Udar ventila se pojavljuje samo kada je vrijeme zatvaranja dovodnog ventila kraće od vremena koje je potrebno da voda napravi jednu oscilaciju unutar cijevi. Ovo vrijeme se naziva i refleksiono vrijeme.
tR Pritisak vala''.
prilikom čega je: a = brzina udarnog vala u vodi [m/s] ;
Sa podacima gornjeg primjera vrijeme iznosi T = 10 ms. Ovaj kratki period mjerljiv je pomoću instrumenata.
Voda puni zračnu flašu sve dotle dok pritisak nivoa vode ne zatvori ventil. Dio vode iz dovodne cijevi zadržava se u zračnoj flaši zbog unutrašnjeg pritiska. Posredstvom trenja kretanje vode u cijevima se usporava a time zaustavljaju oscilacije. Dovodni ventil se otvara i cijeli proces počinje iznova.
Za vanjskog posmatrača hidraulični ovan se može vidjeti prosto kao jedan vodeni stub koji oscilira. Potencijalna energija iz rezervoara se pretvara u kinetičku koja stavlja cijev pod veliki pritisak. Taj pritisak pretvara se, u zračnoj flaši, u potencijalnu energiju. U gornjem primjeru s pritiskom od 60 bara voda se, u teoriji, može pumpati na visinu i do 300 m. U praksi se pokazalo da odnos visine rezervoara i dužine odvodne cijevi može iznositi od 1:3 do 1:12. Vrijeme jednog ciklusa, odnosno jedno punjenje zračne flaše iznosi oko 2 sekunde.
Moguće je i nekoliko hidrauličnih ovnova povezati u seriju čime se voda pumpa i na veću visinu. Međutim, povećanjem broja pumpi smanjuje se i količina vode koja se pumpa na visinu. U praksi samo oko 10 % vode koja dolazi iz rezervoara prenosi se na visinu. Ostatak odnosno većina vode se gubi kroz udarni ventil.
Membranska pumpa
Postoji poseban tip tzv. "divljeg ovna" koji može koristiti vodu iz dva različita izvora. Voda u rezervoaru može biti iz kanalizacije dok voda u zračnoj flaši može biti s izvora. U dovodnoj cijevi je ugrađena membrana koja spriječava miješanje dvije vode. Na sličan način rade membranske pumpe.
Problemi u praksi
Tipični problemi s kojima se ova vrsta pumpe susreće su:
Delta Monocerotis
Delta Monocerotis (δ Monocerotis, δ Mon) je zvijezda u sazviježđu Jednorog. Udaljena je 375 sg od Sunca. Ubraja se u zvijezde glavnog niza spektralne klase A2V. Ima prividan sjaj od 4.15. Ubraja se u višestruke zvijezde. Od centra naše galaksije je udaljena oko 24.400-29.800 sg. Za oko 7.3 miliona godina približit će se Suncu na oko 88 sg. Posmatrajući zajedno δ Mon, 18 Mon i ε Mon one predstavljaju rog mitološkog bića jednoroga. Nakon što potroši vodik δ Mon će se pretvorit  u završnoj fazi zvjezdane evolucije u bijelog patuljka.
Merkur Spiel-Arena
Međunarodne fudbalske utakmice
Arena je bila domaćin i dvije prijateljske utakmice nogometne reprezentacije Portugala. U prvoj prijateljskoj utakmici Portugala u Areni koja se održala 1. marta 2006., Portugal je zabilježio pobjedu od 3-0 nad Saudijskom Arabijom. 26. marta 2008. Portugal je odigrao svoju drugu prijateljsku utakmicu u Areni, doživjevši poraz od Grčke rezultatom 2-1.
|1000px|mini|centar|Panoramski pogleda na stadion.
Stranići
Hrvatska:
Trapezuntsko Carstvo
Trapezuntsko Carstvo je bila naslijedna krnja država Bizantijskog Carstva koja je procvjetala tokom 14. i 15. stoljeća na krajnjem sjeveroistočnom dijelu Anadolije (Pontu) i južnom Krimu. Trapezuntsko Carstvo nastalo je 1204. godine uz pomoć gruzijske kraljice Tamare nakon gruzijske ekspedicije na Kaldeju i Paflagoniju kojom je zapovijedao Aleksije Komnen nekoliko sedmica prije pada Konstantinopolja. Aleksije se kasnije proglasio carem uspostavivši novo carstvo u Trapezuntu (današnji Trabzon, Turska). Aleksije i David Komnen, unuci i posljednji muški potomci svrgnutog cara Andronika I Komnena, su se izjašnjavali kao "bizantijski carevi" čime su došli u sukob sa samoproglašenim bizantijskim carem Aleksijem V Dukasom. Kasniji bizantijski carevi i bizantijski autori poput Georgija Pahimera, Nikifora Grigora i Vasilija Visariona, su trapezuntske careve smatrali "lazinskim kneževima" pa je njihova država bila poznata kao Kneževina Lazika.
Nakon svrgavanja Aleksija V i uspostavljanja Latinskog Carstva, Trapezuntsko Carstvo je zajedno sa Nikejskim Carstvom i Epirskom Despotovinom postalo bizantijski nasljednik izražavajući svoje zahtjeve za carskim prijestoljem. Zbog toga su uslijedili ratovi koji su doveli do poraza Epirske Despotovine i stvaranja Solunskog Carstva, te konačnog zauzimanja Konstantinopolja od strane Nikejskog Carstva 1261. godine. Uprkos nikejskom zauzimanju Konstantinopolja, trapezuntski carevi su se nastavili izjašnjavati kao "bizantijski carevi" čime su izražavali svoje zahtjeve za bizantijsko prijestolje. Trapezuntski car Ivan III se službeno odrekao zahtjeva za bizantijsko prijestolje promijenivši svoj carski naslov iz "cara i autokrata Bizantijskog Carstva" u "cara i autokrata cijelog Istoka, Iberije i Perateje ".
Trapezuntsko Carstvo najduže je opstalo među bizantijskim državama nasljednicima. Epirska Despotovina prestala je osporavati bizantijsko prijestolje nakon italijanske invazije od strane napuljskog kralja Karla II, pa je Nikejsko Carstvo obnovilo Bizantijsko Carstvo do zauzimanja Konstantinopolja 1453. godine od strane Osmanlijskog Carstva. Trapezuntsko Carstvo trajalo je do 1461. godine kada je osmanlijski sultan Mehmed II nakon višemjesečne opsade zauzeo grad svrgnuvši posljednjeg trapezuntskog vladara Davida II.
Badljevina
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Pakrac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Badljevina je imala 733 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Badljevina je imalo 828 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Stjepan Bosanski
Knez Stjepan Bosanski je bio prvi poznati vladar Bosne i koji je vladao od 1084. pa do 1095. godine. Postavljen je od njegovog prvog rođaka Bodina, kralja Duklje. Bio je prvi vladar Bosne poznat imenom. Bosna, Hum i Raška nikada nisu integrisani u jednu cjelinu, te je svaka kneževina imala svoje plemstvo i institucije.
Biografija
Nakon što je Konstantin Bodin umro, kneževine su se odvojile od Duklje, a Vukan je postao najmoćniji srpski vladar, kao veliki knez. Nakon smrti Bodina (oko 1099.), jedan od pretendenata na prijestolje, Kočapar, pokušao je preuzeti vlast u Duklji, oslanjajući se na Vukana. Kako je Kočapar s te strane osjetio opasnost, sklonio se u Bosnu, gdje se oženio kćerkom "Bosanskog bana" između godine 1100–01, iako je ubrzo nakon toga umro dok se borio u Zahumlju. Ovaj Bosanski ban je najvjerovatnije bio Stjepan. Luccari i Orbini spominju Stjepanova sina i nasljednika Vukmira. Područje kojim je vladao Stjepan ne može se tačno znati, osim činjenice da je ime Bosne identificirano s područjem gornjeg i srednjeg sliva rijeke Bosne, što je uključivalo područja sarajevskog i visočkog polja.
Izvori
Navedeno je dio Stjepanovih potomaka. Knez Stjepan je umro 1101. godine.
Žitkovci
mini|280px|Žitkovci, rimokatolička kapela "Sv. Florjan" Žitkovci su naseljeno mjesto u sastavu općine Dobrovnik, regija Pomurska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Lendava.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žitkovci su imali 128 stanovnika.
Brestovac Ogulinski
Brestovac Ogulinski je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Ogulina, Karlovačka županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Hreljin Ogulinski.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Brestovac. Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Vitunj. U 2001. pripojeno naselju Hreljin Ogulinski. Vidi napomenu pod Hreljin Ogulinski.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brestovac Ogulinski je imalo 142 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Biološka membrana
Biološka membrana, biomembrana je selektivno propusna membrana koja razdvaja ćelije od vanjskog okruženja ili stvara unutarćelijske strukture. Biološke membrane, u obliku eukariotskih ćelijskih membrana, sastoje se od fosfolipidnog dvosloja s ugrađenim, integralnim i perifernih proteina koji se koriste u komunikaciji i transportu hemijskih supstanci i iona. Glavnina lipida u ćelijskoj membrani osigurava fluidni matriks za protein u kojem se okreće i bočno difundira za fiziološko funkcioniranje. Proteini su prilagođeni za okruženje visoke fluidnosti membrane lipidnog dvosloja, uz prisustvo prstenaste lipidne ljuske, koja se sastoji od molekula lipida koji su čvrsto povezani sa površinom integralnih membranskih proteina. Ćelijske membrane razlikuju se od izolirajućih tkiva nastalih od slojeva ćelija, kao što su sluznica, bazna i serozna membrana.
AsImetrija
Lipidni dvosloj sastoji se od vanjskog i unutrašnjeg listića. Komponente dvosloja nejednako su raspoređene između dvije površine kako bi se stvorila asimetrija između vanjske i unutrašnje površine. Ova asimetrična organizacija je važna za funkcije ćelija, kao što je ćelijska signalizacija. Asimetrija biološke membrane odražava različite funkcije njena dva listića. Kao što se vidi u tečnosti membranskog modela fosfolipidnog dvosloja, spoljni i unutrašnji listić membrane su asimetričnog sastava. Određeni proteini i lipidi počivaju samo na jednoj površini membrane, a ne na drugoj.
• I plazmatska i unutrašnja membrana imaju citosolnu i egzoplazmatsku površinu. • Ovakva orijentacija se održava tokom prometa membranom – proteini, lipidi, glikokonjugati okrenuti prema lumenu endoplazmatskog retikiluma (ER) i Golgijevog aparata ispoljavaju se na vanćelijskoj strani plazmamembrane. U eukariotskim ćelijama nove fosfolipide proizvode enzimi vezani za dio membrane endoplazmatskog retikuluma koji je okrenut prema citosolu. Ovi enzimi, koji koriste slobodne masne kiseline kao supstrate, talože sve novonastale fosfolipide u citosolnu polovinu dvosloja. Da bi se membrani u cjelini omogućio ravnomjeran rast, polovina novih molekula fosfolipida mora se prenijeti na suprotni jednostruki sloj. Ovaj prijenos kataliziraju enzimi zvani flipaze. U plazmamembrani, flipaze selektivno prenose specifične fosfolipide, tako da se različiti tipovi koncentrišu u svakom jednosloju.
Međutim, upotreba selektivnih flipaza nije jedini način za stvaranje asimetrije u lipidnim dvoslojevima. Konkretno, za glikolipide djeluje drugačiji mehanizam – oni ispoljacauju najupečatljiviju i najkonzistentniju asimetričnu raspodjelu u životinjskim ćelijama.
Lipidi
Biološku membranu čine lipidi sa hidrofobnim repovima i hidrofilnim glavicama. Hidrofobni repovi su ugljikovodični repovi čija su dužina i zasićenost važni za karakterizaciju ćelije. Lipidni splavovi se javljaju kada se lipidne vrste i proteini agregiraju u domenima membrana. Oni pomažu u organiziranju membranskih komponenata u lokalizirana područja koja su uključena u određene procese, poput transdukcije signala.
Crvena krvna zrnca ili eritrociti imaju jedinstveni lipidni sastav. Dvosloj crvenih krvnih zrnaca sastoji se od holesterola i fosfolipida u jednakim proporcijama po masi. Membrana eritrocita ima presudnu ulogu u zgrušavanju krvi. U dvosloju crvenih krvnih zrnaca nalazi se fosfatidilserin. Obično je na citoplazmatskoj strani membrane. Međutim, prebacuje se na vanjsku membranu, kako bi se koristio tokom zgrušavanja krvi.
Oligosaharidi
Oligosaharidi su polimeri koji sadrže šećer. U membrani se mogu kovalentno vezati za lipide da bi stvorili glikolipide ili kovalentno vezati za proteine da bi stvorili glikoproteine. Membrane sadrže molekule lipida koji sadrže šećer, poznate kao glikolipidi. U dvosloju su šećerne grupe glikolipida izložene na površini ćelije, gdje mogu stvoriti voikove veze. Glikolipidi su najekstremniji primjer asimetrije u dvosloju lipida. U biološkoj membrani obavljaju velik broj funkcija koje su uglavnom komunikativne, uključujući prepoznavanje ćelija i adheziju ćelijskih dlojeva. Glikoproteini su integralni proteini. Imaju važnu ulogu u imunskkom odgovoru i zaštiti.
Funkcija
Biološke molekule su amfifilne ili amfipatske, tj. Istovremeno su hidrofobne i hidrofilne. Dvoslojni fosfolipid sadrži napunjene hidrofilne grupe, koje komuniciraju s polarnim svojstvima vode. Slojevi također sadrže hidrofobne repove, koji se susreću s hidrofobnim repovima komplementarnog sloja. Hidrofobni repovi su obično masne kiseline koje se razlikuju po dužinama. interakcije lipida, posebno hidrofobnih repova, određuju fizička svojstva dvoslojnih lipida, poput fluidnosti.
Membrane u ćelijama obično definiraju zatvorene prostore ili odjeljke u kojima ćelije mogu održavati hemijsko ili biohemijsko okruženje koje se razlikuje od vanjskog. Naprimjer, membrana oko peroksisoma štiti ostatak ćelije od peroksida, hemikalija koje mogu biti toksične za ćeliju, a ćelijska membrana je odvaja od okolnog medija. Peroksisomi su jedan od oblika vakuole, a nalaze se u ćeliji; sadrže nusproizvode hemijskih reakcija. Većina organela definirane su takvim membranama i nazivaju se organele "vezane za membranu" (membranski vezane organele).
Selektivna propustljivost
Vjerovatno najvažnija karakteristika biomembrane je da je selektivno propusna struktura. To znači da će veličina, naboj i druga hemijska svojstva atoma i molekula koji ga pokušavaju prijeći odrediti hoće li u tome uspjeti. Selektivna propusnost je neophodna za učinkovito odvajanje ćelije ili organele od okoline. Biološke membrane također imaju određena mehanička ili elastična svojstva koja im omogućavaju da mijenjaju oblik i kreću se prema potrebi.
Općenito, male hidrofobne molekule mogu jednostavno preći fosfolipidne dvoslojeve jednostavnom difuzijom.
Čestice potrebne za staničnu funkciju, ali ne mogu slobodno difundirati kroz membranu, ulaze kroz membranski transportni protein ili se unose pomoću endocitoze, gdje membrana omogućava da se vakuola pridruži njoj i potisne njen sadržaj u ćeliju. Mnoge vrste specijalizovanih plazmatskih membrana mogu odvojiti ćeliju od vanjskog okruženja: apikalne, bazolateralne, presinapsne i postsinapsne, membrane bičeva, cilija, mikrovili, filopodija i lamelipodija, sarkolema mišićnih ćelija, kao i specijalizovane mijelinske i dendritska kičma, membrane neurona. Plazmatske membrane mogu također formirati različite tipove "supramembranskih" struktura kao što su kaveola, postsinapsni gustin, podosom, invadopodij, dezmosom, hemidezmosom, fokalna adhezija i ćelijski spojevi. Ove se vrste membrana razlikuju po sastavu lipida i proteina.
Različite vrste membrana takođe stvaraju unutarćelijske organele: endosome, glatki i grubi endoplazmatski retikulum,  sarkoplazmatski retikulum, Golgijev aparat, lizosom, mitohondrija (unutrašnja i vanjska membrana), jedro (unutrašnja i vanjska membrana); peroksisom,  vakuole, citoplazmatske granule, ćelijske vezikule (fagosom, autofagosom, klatrin-presvučene vezikule, COPI-presvučene i COPII-obložene vezikule) i sekretorne vezikule (uključujući sinaptosom, akrosom, melanosom i granule hromafina). Različite vrste bioloških membrana imaju različit lipidni i proteinski sastav. Sadržaj membrana definira njihova fizička i biološka svojstva. Neke komponente membrane imaju ključnu ulogu u medicini, poput ispusnih pumpi koje ispumpavaju lijekove iz ćelije.
Fluidnost
Hidrofobna jezgra fosfolipidnog dvosloja stalno je u pokretu zbog rotacija oko veza lipidnih repova. Hidrofobni repovi dvosloja se savijaju i zaključavaju. Međutim, zbog vezanja vodika sa vodom, glave hidrofilnih grupa pokazuju manje kretanja jer je njihova rotacija i pokretljivost ograničena. To rezultira povećanjem viskoznosti lipidnog dvosloja bliže hidrofilnim glavicama.
Ispod temperature prijelaza, lipidni dvosloj gubi fluidnost, kada izrazito pokretni lipidi pokazuju manje pokreta, postajući čvrsta masa poput gela. Prijelazna temperatura ovisi o komponentama lipidnog dvosloja, kao što je dužina lanca ugljikovodika i zasićenost njegovih masnih kiselina. Fluidnost u zavisnosti od temperature predstavlja važno fiziološko svojstvo bakterija i poikilotermnih organizama. Ovi organizmi održavaju konstantnu fluidnost modificirajući sastav lipidnih membranskih masnih kiselina u skladu s različitim temperaturama.
U životinjskim ćelijama, fluidnost membrane se modulira uključivanjem sterola holesterola. Ova molekula prisutna je u posebno velikim količinama u plazemskoj membrani, gdje težinski čini približno 20%  lipida u membrani. Budući da su molekule holesterola kratke i krute, ispunjavaju prostore između susjednih molekula fosfolipida koje su ostale u pregibima u njihovim nezasićenim ugljikovodičnim repovima. Na taj način, holesterol ojačava dvosloj, čineći ga krutijim i manje propusnim.
Za sve ćelije, fluidnost membrane je važna iz mnogih razloga. Omogućava membranskim proteinima brzu difuziju u ravni dvosloja i međusobnu interakciju, što je presudno, naprimjer, u ćelijska signalizacija. Omogućava membrani lipida i proteina da difundiraju sa mesta na kojima su umetnuti u dvosloj nakon njihove sinteze u druge delove ćelije. Omogućava membrani da se međusobno stapaju i miješaju svoje molekule, te osigurava da se membranske molekule ravnomjerno raspoređuju između ćerki-ćelija kada se ćelija dijeli. Da biološke membrane nisu fluidne, teško je zamisliti kako ćelije mogu živjeti, rasti i razmnožavati se.
Hrvatska na Zimskim olimpijskim igrama 2014.
30p Alpsko skijanje
Na osnovu dodjele kvota objavljene 20. januara 2014, Hrvatska je imala osam sportaša u kvalifikacionoj normi. Jedna od ženskih kvota je zamjenjena za šestog člana muške ekipe u alskom skijanju. Ekipa je predstavljena 27. januara.
30p Skijaško trčanje
Na osnovu dodjele kvota objavljene 20. januara 2014, Hrvatska je imala dva sportaša u kvalifikacionoj normi. Po prvi put od 2006 hrvatski sportaši su se kvalifikovali sa A normom, što znači da su se mogli takmičiti u više od jedne discipline. Vedrana Malec je bila jedina hrvatska skijašica koja je dostigla A normu, dok se kod muškaraca kvota odlučivala između Edija Dadića u Andreja Burića. Ekipa je predstavljena 24 januara.
30p Snoubording
Hrvatska je dobila mjesto u preraspodjeli kvota u disciplini halfpipe za žene. Ovo je debitantski nastup Hrvatske na Olimpijskim igrama u snoubord disciplinama. Jedini predstavnik je predstavljen 24 januara.
IC 5118
IC 5118 (također poznat kao ESO 75-20 i PGC 67202) je galaksija koja je udaljena oko 368 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Indijanac. Najveći prečnik je 1,10 (118 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (32 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 28. septembra 1900. godine.
Proširena matrica
U linearnoj algebri, proširena matrica je matrica dobivena dodavanjem kolona dvije date matrice, obično iz razloga izvršenja istih elementarnih operacija na svakoj od datih matrica.
Date su matrice A i B, gdje je
pa je proširena matrica (A|B) napisana kao
Proširena matrica se također može koristiti da se pronađe inverzna matrica kombinacijom proširene i jedinične matrice.
Inverzna matrica
Neka C bude kvadratna matrica 2×2
Da bi našli inverz od C pravimo (C|I) gdje je I jedinična matrica 2×2. Zatim se reducira dio (C|I) oji odgovara C do jedinične matrice korištenjem elementarnih operacija sa redovima na (C|I).
Postojanje i broj rješenja
Zamislimo sistem jednačina
Koeficijent matrice je
dok proširena matrica glasi
Pošto obje imaju isti rang, koji iznosi 2, postoji najmanje jedno rješenje; pošto je njihov rang manji od broja nepoznatih, kojih ima tri, postoji beskonačan broj rješenja.
U suprotnosti, zamislimo sistem
U ovom primjeru, matrica koeficijenata ima rang 2, dok proširena matrica ima rang 3; tako da ovaj sistem jednačina nema rješenja.
IC 3490
IC 3490 (također poznat kao PGC 41681) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 4 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,60 (1 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (0 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2000 - grupa 2
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2000 - grupa 2 bila je jedna od devet grupa u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2000. U grupi je bilo šest reprezentacija, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Norveška, kao prvoplasirana u grupi se kvalificirala na prvenstvo dok je drugoplasirana Slovenija obezbjedila učešće u baražu za odlazak na prvenstvo.
Utakmice
*Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu mjesta gdje su utakmice igrane.
Zaljevo
Zaljevo (ćir. Заљево) je naseljeno mjesto u sastavu općine Bar, Crna Gora.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Zaljevo je imalo 685 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Selca (Železniki)
mini|280px|Selca, rimokatolička crkva "Sv. Peter" Selca su naseljeno mjesto u sastavu općine Železniki, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila su se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Selca su imala 666 stanovnika.
Haltmagijn Batulga
Battulga Khaltmaa (mongolski: Khaltmaagiin Battulga, [xɑɮtʰ.maː.ɡiːŋ ˈbɑtʰ.tʰʊ.ɮɐɢ] , rođen 3. marta 1963) jest mongolski političar koji je predsjednik Mongolije od 10. jula 2017. godine. Bio je član Državnog Velikog Khurala od 2004. do 2016. i Ministar puteva, saobraćaja, građevine i urbanog razvoja od 2008. do 2012. godine. On je bio kandidat Demokratske stranke na predsjedničkim izborima 2017. godine, a izabran je za predsjednika sa 50,6% u drugom krugu, prvom izboru u drugom krugu u modernoj mongolskoj historiji. Mongoli su oštro podijeljeni oko njegove uloge u mongolskoj ustavnoj krizi 2019. godine.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Dicmo)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Dicmo je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 68 km2 imala 2.802 stanovnika, što predstavlja 0,62 % od ukupnog broja stanovnika Splitsko-dalmatinske županije, odnosno 0,65% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Dicmu je 41 stanovnika/km2.
Simfonija br. 18 (Mozart)
Stavci u simfoniji i muzička instrumentacija
Simfonija je komponovana za dvije flaute, četiri roga i gudače. U ovoj simfoniji nema oboe, već je po prvi put zamijenjena flautama. Mozart je koristio i drugi par rogova u prvom i drugom stavku, što je rijetkost u njegovom muzičkom opusu. Na osnovu muzičke instrumentacije moglo se očekivati da ova simfonija ima herojski ili možda čak i mišićav zvuk, ali to je svečano muzičko djelo, svijetlo u raspoloženju i raznobojno orkestrirano.
Simfonija br. 18 KV 130 u F-duru ima 4 stavka:
Uvod u stavak Allegro:
Uvod u stavak Andante grazioso:
Uvod u stavak Menuetto:
Uvod u Trio:
Uvod u stavak Molto allegro:
Analiza
Prvi stavak u simfoniji, Allegro otvara se spuštajućom melodijskom temom čiji izniman način odiše energijom i radošću. Mozart uskoro predstavlja još jednu temu čiji je osjećaj radosti još veći, jer se njegova muzika širi kroz smijeh i razigranost. Nakon ponavljanja ekspozicije (izlaganja), dat je kratak razvojni odjeljak u kome se raspoloženje pretvara u ozbiljnije. Slijedi ponavljanje i stavak se završava u veselom raspoloženju.
Drugi stavak je malo življi od svoje Andantino grazioso oznake, ali njegov lagani način i još uvijek prilično opušten ritam čine njegov pomalo pastoralni karakter kontrastom u odnosu na energičnu muziku koja otvara ovaj stavak. Treći stavak je dvominutni Menuet oštrog svečanog duha, sa prigušenim, ali dostojanstvenim srednjim dijelom.
Finale pod nazivom Molto allegro, traje oko sedam i po minuta, je najduži stavak u ovoj 20-minutnoj simfoniji. Isto tako je i najrazličitiji, krećući se od instrumentalno zahtjevnog, ali sitnog načina sviranja glavne teme ka razigranim, pa čak i duhovitim elementima pomoćnog materijala. Međutim, osećaj svečanosti je očigledan, čak i u tišim, bezbrižnijim muzičkim prelazima nasuprot energičnim.
Stranići kod Nove Vasi
Stranići kod Nove Vasi (ital. Stancio) su naseljeno mjesto u sastavu grada Poreča, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stranići kod Nove Vasi su imali 177 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Nova Vas. Od 1880. do 1910. označavano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Stranići kod Nove Vasi je imalo 59 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Skela (Zvornik)
Skela je zvornička mahala koja se prostire od željeznog mosta na Drini do ušća Zlatice. Formirana je u 16. vijeku. Ime je dobila od riječi skela, koja je označavala mjesto na rijeci gdje se skelom obavljao prevoz robe, putnika i stoke. S obzirom da se na Skeli obavljao i istovar i utovar robe u lađe, ona je predstavljala i riječno pristanište. Mahala je imala džamiju i dva hana, a pred kraj osmanlijske i tokom austro-ugarske vladavine postojala je i carinarnica. U doba socijalističke Jugoslavije, kroz Skelu je prolazila Ulica braće Skopljakovića.
Džamija je u Skeli podignuta još u 16. vijeku. Izgrađena je od hrastovine uz drvenu munaru visoku 26 m. Posljednji imam džamije bio je hafiz Salih ef. Hodžić, od 1936. do rušenja 1946. Nakon rušenja na njenom mjestu podignuta je kafana "Podrinje". Pred džamijom su u osmanlijsko doba telali čitali sultanove fermane iz Istanbula. Osim džamije, u Skeli je postojala i medresa koja se nazivala Podrinjskom. Nova zgrada za medresu podignuta je 1891. U prizemlju su se nalazile učionice, a na spratu spavaonice za polaznike medrese. Kao medresa i ruždija služila je sve do Drugog svjetskog rata. Poslije su u toj zgradi bili smješteni Đački dom i Sreski sud, a danas služi kao stambeni objekat. Posljednji muderisi bili su Šakir ef. Korkut i Abdulah ef. Aganović.
U periodu između svjetskih ratova i neposredno nakon toga, u Skeli i Čaršiji živjele su porodice: Bararoni, Blagojevići, Čičići, Čizmari, Čurčići, Dabići, Fišeri, Ginsbergeri, Hadžihamzići, Hajoni, Jelkići, Jankijevići, Jeremići, Jokanovići, Jovčići, Krausi, Kondžići, Koeni, Mustafići, Nove, Popovići, Simići, Šakančići, Tanići, Tuševljakovići, Vasilići i dr.
Kučaj
Hrvatska:
Srbija:
Igra kraljevog pješaka
Igra kraljevog pješaka je šahovsko otvaranje koje počinje potezom Dijeli se na mnoštvo ogranaka, varijanti i podvarijanti.
Historija
Igra kraljevog pješaka se smatra najstarijim i najpopularnijim šahovskim otvaranjem. O njemu postoje različita mišljenja. Bobby Fischer je izjavio da je 1. e4 najbolji potez bijelog u svojoj poznatoj izjavi o ovom potezu: "Best by test". Mada statistički bijeli ovim otvaranjem sa vjerovatnoćom od 54,25% dobija partiju, ovo otvaranje je tek peto po efikasnosti nakon 1.d4 (55.95%), 1.Sf3 (55.8%), 1.c4 (56.3%), i 1.g3 (55.8%).
Karakteristike
Ovo otvaranje je dobro, jer u isto vreme oslobađa polja za razvoj dame i lovca. Mana ovog otvaranja je u postavljanju pješaka na nezaštićeno polje.
Varijante
U varijante Igre kraljevog pješaka se ubrajaju sve podvarijante Otvorenih i Poluotvorenih partija.