cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fritz Jahr
Bioetika i bioetički imperativ
Važno je spomenuti i "drugog oca bioetike", američkog biohemičara i profesora Vana Rensselaera Pottera, koji je 1970. godine, ne znajući za Jahra, formirao koncept bioetike kao nove filozofije koja bi trebala biti most između društveno-humanističkih i prirodnih nauka. Njen cilj je zamislio kao ponovnu uspostavu ekološke ravnoteže i zaštitu prirodnih resursa te kao vraćanje izgubljenih moralnih vrijednosti biologiji (a i prirodnim naukama u cjelini).
Liberalno oblikovanje nastave svjetonazora
Još jedna bitna ideja Fritza Jahra jest liberalno oblikovanje nastave svjetonazora u kojoj zagovara kritičko mišljenje i slobodu misli, odnosno da učenik sam na osnovu dostupnih informacija izgradi svoj svjetonazor. Jahr se također jasno izražava protiv bilo kakve indoktrinacije, to jest nasilnog oblikovanja svjetonazora.
Ostale ideje
Osim spomenutog, Fritz Jahr je zagovarao upotrebu i širenje svjetskog jezika Ida umjesto Esperanta, uvođenje komponovanja muzike u nastavu te je promišljao Petu zapovijed, život poslije smrti, sumnju u Boga i Isusa, kršćansku etiku, vjeru u onostranost, unutarcrkvene vjerske borbe, prakršćansku zajednicu, značenje nedjelje, seksualnu i društvenu etiku i tako dalje.
Djela
Danas znamo za 22 članka Fritza Jahra :
Branislav Đurđev
Branislav Đurđev (1908-1993, historičar, orijentalist, akademik ANU BiH
Branislav Đurđev završio je studij historije i orijentalne filologije na Filozofskom fakultetu u Beogradu (1934). Na istom fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom - Kakva je bila vlast u Crnoj Gori u XVI i XVII veku (1952).
Na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu radi od njegovog osnivanja (1950). Godine 1957. biran je za redovnog profesora na predmetima Historija južnoslavenskih naroda u doba osmanske vladavine i Uvod u historijsku nauku. Bio je direktor Orijentalnog instituta u Sarajevu od njegovog osnivanja (1964). Obavljao je dužnost dekana Filozofskog fakulteta u Sarajevu u akademskoj 1964/1965. godini. Penzionisan je 1973, a predavanja iz Uvoda u historijsku nauku držao je do 1979.
Branislav Đurđev je bio plodan naučni radnik. Njegova bibliografija sadrži oko tri stotine bibliografskih jedinica. Svojim radovima dao je značajan doprinos u razvoju osmanistike. Važne su njegove studije o socijalnoj i klasnoj prirodi osmanskog sistema, pitanjima svojine i položaju pojedinih društvenih slojeva u vrijeme osmanskih osvajanja južnoslavenskih prostora. Branislav Đurđev je bio i teoretičar historijske nauke. Bavio se pitanjima iz oblasti historije historiografije i historijske metodologije. Učestvovao na brojnim međunarodnih naučnim skupovima na području bivše Jugoslavije i inostranstvu (Istanbul, Rim, Minhen, Štokholm, Moskva).
Bio je član Naučnog društva BiH od njegovog osnivanja, a predsjednik u periodu 1955-1959. Član je ANU BiH-a. Od 1966. do 1967. je potpredsjednik, a 1968-1971. predsjednik je ANU BiH. Bio je član svih akademija na području bivše Jugoslavije (SAZU, JAZU, SANU, CANU, VANU, MANU).
Za nastavni, naučni i društveni angažman Branislav Đurđev nagrađen je 27-julskom nagradom, Šestoaprilskom nagradom grada Sarajeva, te nagradama ZAVNOBiH-a i AVNOJ-a. Odlikovan je Ordenom II reda Republike sa zlatnim vijencem.
Kao izraz zahvalnosti prema ovom djelatniku u Sarajevu danas postoji ulica sa njegovim imenom (kod BBI Centra).
NGC 3492
NGC 3492 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Stroma (tkivo)
Stroma (stgrč. στρῶμα - stroma = sloj, ležište) – u životinjskom tkivu – je dio tkiva ili organa koji ima vezivnu i strukturnu funkciju. Sastoji se od svih dijelova koje ne sprovode specifične funkcije organa, kao naprimjer, vezivno tkivo, krvni sudov, nervi, kanali, itd. Drugi dio je parenhim, čije ćelije obavljaju funkciju tkiva ili organa.
Postoji više načina klasifikacije tkiva: jedan od njih zasniva se na njihovoj funkciji, a drugi je na osnovu ćelijskih komponenti. Stromsko tkivo spada u klasu koja funkcionira doprinoseći podršci i kretanju tijela. Ćelije tkiva strome služe kao matriks u koji su ugrađene (uronjene) druge ćelije. .
Primjeri strome uključuju:
Vezivno tkivo strome
Vezivno tkivo strme nalaze se u stromi; ovo tkivo spada u grupu pravilnog vezivnog tkiva. Funkcija pravilnog vezivnog tkiva je da osigura parenhimsko tkivo, uključujući krvne sudove i nerve, te za izgradnju organa i šire mehaničke napetosti,  kako bi se smanjio lokalizirani stres. Stromsko tkivo je prvenstveno napravljeno od vanćelijskog matriksa koji sadrži ćelije vezivnog tkiva. Taj matriks  se prvenstveno sastoji od temeljne  supstance – poroznog, hidratiziranog gela,  uglavnom od proteoglikanskih  agregata – i vlakana vezivnog tkiva. Postoje tri vrste vlakana koje se obično nalaze unutar strome: kolagen tip I, elastična i mrežasta (kolagen tip III) vlakna.
NGC 3534
NGC 3534 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
BCL2L2
Bcl-2-liki protein 2 je 193-aminokiselinski protein koji je kod ljudi kodiran genom BCL2L2 sa hromosoma 14, sekvenca q11.2-q12. Izvorno su ga otkrili Leonie Gibson, Suzanne Cory i kolege sa Walter i Eliza Hall Institute of Medical Research, koji su ga nazvali Bcl-w.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 193  aminokiseline, a molekulska težina   20.746 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Klinički značaj
Visok nivo Bcl-w uočen je kod mnogih karcinoma, uključujući glioblastom, kolorektumski karcinom, karcinom pluća nemalih ćelija i rak dojke. Pacijenti sa rakom dojke sa metastazama imaju veći Bcl-w od onih sa rakom dojke koji imaju samo primarni tumor. Pokazano je da povišeni nivoi Bcl-w štite neurone od ćelijske smrti izazvane amieloidom-beta. Pacijenti sa Parkinsonovim bolesti, sa mutiranim genom PARK2 imaju povišeni Bcl-w. Pokazano je da Bcl-w doprinosi ćelijskom starenju.
Pokazano je da kvercetin inhibira PI3K/AKT put, što dovodi do podregulacije Bcl-w.
Vrhe–del (Trbovlje)
Vrhe–del su naseljeno mjesto u sastavu općine Trbovlje, regija Zasavska, Slovenija. Dio su naselja Vrhe, koje je administrativnim granicama podijeljeno na dva naselja: Vrhe–del (općina Trbovlje) i Vrhe–del (općina Zagorje ob Savi).
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Trbovlje.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Sveti Lenart. U 2018. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Miklavž pri Taboru (općina Tabor, regija Savinjska) i Vrhe–del.''
Kamešnica (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Završje (Trbovlje)
Završje je naseljeno mjesto u sastavu općine Trbovlje, regija Zasavska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Završje je imalo 47 stanovnika.
NHLRC1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 395 aminokiselina, а molekulska težina 42.293 Da.
Nogometna reprezentacija Malte
Nogometna reprezentacija Malte (Tim nazzjonali tal-futbol ta' Malta) predstavlja Maltu na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je nogometnog saveza Malte (Assoċjazzjoni tal-Futbol ta' Malta).
Historija
Nogometna reprezentacija Malte je svoju prvu zvaničnu utakmicu odigrala 1957. godine protiv Austrije. Malta se nikad u historiji nije kvalificirala na neki od završnih turnira evropskih ili svjetskih prvenstava.
Kamešnica (Kalnik)
Kamešnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Kalnik, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamešnica je imala 188 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kamešnica je imalo 275 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Fibrocit
Fibrocit je neaktivna mezenhimska ćelija, to jest, ćelija koja ima minimalnu količinu citoplazme, ograničene količine hrapavog  endoplazmatskog retikuluma. Nema biohemijskih dokaza o sposobnosti fibrocita za sintezu proteina.
Termin fibrocit nije obuhvaćen  pojmom fibroblast. Fibroblasi su aktivirane ćelije  vezivnog tkiva, koje odlikuje sinteze proteina vlaknastog matriksa, posebno kolagena. Kada je tkivo povrijeđeno, vjeruje se prvenstveno da mezenhimske ćelije, fibroblasti,  mogu biti  izvedeni iz fibrocita  ili eventualno iz ćelija  glatkih mišića koji oblažu krvne sudove  i žlijezde. Obično, fibroblasti ispoljavaju prisustvo glatkomišićnog aktina, oblika aktina koji  je prvo nađen u  glatkim mišićnim ćelijama, a nema ga u ostatku fibrocita. Fibroblasti koji ispoljavaju ovaj oblik aktina obično se nazivaji "miofibroblasti".
Termin "fibrocit" se također upotrebljava za krvne ćelije koje pogu u mogu da napuste krv, unesu u tkiva i postanu  fibroblasti. Kao dio više općih tema o biologijai matičnih ćelija, brojne studije su pokazale da krv sadrži iz srži izvedene ćelije koje se mogu diferencirati  u fibroblaste. Poznato je da ove ćelije ispoljavaju površinske markere hematopoetskih ćelija, kao što su CD34+, CD45+ i kolagen. Ove ćelije mogu migrirati na mjesta ranjavanja, što ukazuje na njihovu ulogu u zarastanju rana. Postoji nekoliko studija koje ukazuju na to da su  fibrociti medijatori za zarastanje rana i popravke fibroznog tkiva.
Podgora (Kumrovec)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podgora je imala 45 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Pod Gorom.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Podgora je imalo 49 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vesna Mušeta-Aščerić
Vesna Mušeta-Aščerić, historičarka (1948).
Studij historije završila na Odsjeku za istoriju Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1972. Na istom Fakultetu završila postdiplomski studij i odbranila magistarski rad pod nazivom: Srednjovjekovna župa Vrhbosna (1982), te doktorsku disertaciju pod nazivom: Sarajevo i njegova okolina u XV stoljeću (1996).
Na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu radila je od 1973. a u periodu 1976-1998. u Zavodu za zaštitu spomenika kulture u Sarajevu. Od 1998. ponovo radi na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Godine 2004. izabrana je za vanrednog profesora na predmetima Uvod u historijsku nauku i Pomoćne historijske nauke i arhivistika.
Objavila veći broj članaka i rasprava, te osvrta i prikaza (Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine, Prilozi Instituta za istoriju, Glasnik Zemaljskog muzeja BiH, Znakovi vremena). Bila je predsjednik Odsjeka za historiju i urednica Radova Filozofskog fakulteta (Historija, Historija umjetnosti, Arheologija). Za štampu je priredila knjigu: Branislav Đurđev, Na zastarelim stranputicama, SKPD Prosvjeta, Sarajevo, 2002, str. 177.
FK Mladost Velika Obarska
Fudbalski klub Mladost Velika Obarska je nogometni klub iz Velike Obarske, Bosna i Hercegovina. Takmiči se u prvoj ligi Republike Srpske.
Osnovan je 1948. godine kao DTV Partizan. Registrovan je 1956. godine. Iste godine počinje svoje prvo takmičenje u Semberiji. Najveći uspjeh kluba je plasman u Premijer ligu Bosne i Hercegovine. Tradicionalne boje su zelena i bijela. Domaće utakmice igra na Gradskom stadionu u Bijeljini.
Historija
Mladost je osnovana 1948. godine u pod imenom DTV Partizan. Prvi put klub je registrovan 1956. godine, kad se i pridružio prvom takmičenju u Semberiji, gdje je bio njen član sve do sezone 1974-75. godine, kada se prvi put plasirao u viši rang u Podsaveznu ligu Brčko, u kojoj se takmičio sve do njene reorganizacije krajem sedamdesetih godina, kada je formirana Semberska liga. Tih sedamdesetih godina za Mladost su nastupali: Stanko Spasojević, Marko Janjičić, Milan Mikić, Savo Milovanović, Nikola Vaselić, Jovica Jović, Slavko Radovanović, Ljubiša Novaković, Cvijetin Simić, Mikica Janjičić, Predrag Stajić, Brano Dimitrić, Jusuf Hamzić, Izet Hamzić, Miroslav Pavlović, Stojan Živanović, Šaban Sulejmanović. U Podsaveznu ligu ekipu je uveo trener Đojo Milovanović.
Nakon reorganizacije formirana je Semberska liga, u kojoj su se takmičili klubovi iz Bijeljine i Ugljevika. U tom rangu u sezoni 1981-82. godine Mladost zauzima sedmo mjesto, a već naredne dvije sezone osvojila dva puta četvrto mjesto.
Od sezone 1984-85. godine se takmiči u Međuopćinskoj ligi Brčko, gdje je 1986-87. godine bila prvak i tako uspjela da se plasira u Zonsku ligu Brčko. U Zonskoj ligi Brčko 1989-90. godine postaje novi šampion i ostvaruje najveći klupski uspjeh do tada, plasman u Regionalnu ligu BiH, grupa Sjever, u kojoj je sa dosta uspjeha igrala sve do 1992. godine.
Srednja Trnova
Srednja Trnova je naseljeno mjesto u općini Ugljevik, Bosna i Hercegovina.
NGC 3537
NGC 3537 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
HR 2422
Plaskettova zvijezda (eng. Plaskett Star) je zvijezda u sazviježđu Jednorog. Udaljena je 5245 sg od Sunca. Prividnog je sjaja 6.06 spada u spetroskopične dvostruke zvijezde. Obe zvijezde su divovi, primarna je spektralne klase O8, sekundarna O7.5. Njihov orbitalni period iznosi 14.39 dana. Tamnija, tj. sekundarna, ima veoma visoku rotaciju. Brzina rotacije iznosi oko 300 km/s, zbog čega je ispupčena na ekvatoru.
Otkriće
Kanadski astronom John Plaskett napravio je 1922. prvo otkriće, po njemu je zvijezda dobila ime. Ona spada kao i η Car (sazviježđe Kobilica), među najveće dvostruke zvijezde.
Goričko jezero
Goričko jezero je vještačko jezero na području općine Trebinje, na krajnjem jugoistoku Hercegovine, Bosna i Hercegovina. Jezero je udaljeno 4 km od Trebinja. Ovo akumulaciono jezero je nastalo izgradnjom brane Gorica dužine u kruni 171,00 m, visine od kote fundiranja 30,50 m. Vode akumulacije služe za potrebe hidroelektrane "Trebinje II", izgrađene 1965. godine na rijeci Trebišnjici, na području naselja Arslanagića Most čiji su dijelovi potopljeni, a istoimeni Arslanagića most prenešen u Trebinje. Zapremine je 9,0 hm³ i 171 hektara vode.
Brana u Gorici je glavno čvorište raspodjele voda u sistemu hidroelektrana Donji horizonti. Jezero sistemom odvodnih tunela kroz Trebinjsko polje daje vodu HE Dubrovnik-Plat. Jedan tunel prečnika je 6 metara, dužine 15,4 kilometara, debljine obloge 0,50 m, drugi je betonski cjevovod (Mokro Polje) prečnika 5,40 m, dužine 1,20 km i debljine oblogeo 0,40 m i treći je vertikalni čelični cjevovod, ubetoniran u stijeni, prečnika od 3,90 m do 3,30 m.
Drugi dio vode nastavlja teći starim koritom kroz Trebinje i dalje kroz Popovo polje. Na dnu Popova polja napravljena je druga brana s akumulacijskim jezerom čije vode se tunelom kroz Mlinsko brdo – 8,5 km koriste u HE Čapljina.
Akumulacija Goričko jezero obiluje izuzetnim lokalitetima za ronjenje, potopljenim dolapima i vodenicama, mostovima, cijelim selima, crkvama, grobljima i kraškim podvodnim reljefom.
Muharem Asović
Muharem Asović (Nikšić, 25. mart 1912 — Dragovoljići, kod Nikšića, januar 1943), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 25. marta 1912. godine u Nikšiću. Prije Drugog svjetskog rata je radio kao kovački radnik. Član Komunističke partije Jugoslavije je od jula 1934. godine. Učesnik Narodnooslobodilačke borbe je od 1941. godine. Poslije povlačenja Glavnine partizanskih snaga iz Crne Gore, polovinom 1942. godine, kao član Okružnog komiteta KPJ za Nikšić ilegalno je radio na organizovanju i jačanju Narodnooslobodilačkog pokreta u Nikšiću i okolini. Januara 1943. godine, zajedno sa još tri druga u selu Dragovoljićima, kod Nikšića, opkolili su ga četnici. U neravnopravnoj borbi bio je teško ranjen. Da ne bi živ pao neprijatelju u ruke, izvršio je samoubistvo. Ukazom predsjednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 10. jula 1953. godine, proglašen je za narodnog heroja.
NGC 3567
NGC 3567 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Spisak rijeka u Evropi
thumb|400px|Karta Evrope sa prikazanim riječnim slivovima, razdvojeni crvenom linijom Spisak rijeka u Evropi predstavlja spisak glavnih rijeka Evrope. Rijeke duže od 200 km su date u tabeli dok su druge podijeljene po slivovima, odnosno državama u kojima se nalaze njihova ušća.
Barencovo i Bijelo more (Arktički okean)
U ovom dijelu spiska, rijeke su poredane od Nove Zemlje na istoku do Sjevernog rta u Norveškoj, na zapadu.
Na Islandu
thumb|right|200px|Rijeka Þjórsá sa glečerima Tindfjallajökull i Eyjafjallajökull
Na norveškoj obali
U Norveškoj
Irska obala
U Sjevernoj Irskoj:
U Irskoj (uključujući i Keltsko more):
Britanska obala
Bristolski kanal:
Župa (Trbovlje)
Župa je naseljeno mjesto u sastavu općine Trbovlje, regija Zasavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Trbovlje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Župa je imala 104 stanovnika.
Napomena: Nastalo spajanjem naselja Matica koje je ukinuto, sa dijelom izdvojenim iz naselja Ključevica.
IC 3745
IC 3745 (također poznat kao MCG 3-33-3 i PGC 43009) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 311 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,70 (63 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vazoaktivni crijevni peptid
Vazoaktivni crijevni peptid (VIP), poznat i kao vazoaktivni crijevni polipeptid je peptidni hormon, ligand klase II iz superporodice glukagon/sekretin, koji sadrži 28 aminokiselinskih ostataka. Proizvodi se u mnogim organima kičmenjaka, uključujući i čovjeka: crevima, gušterači i suprahijazmatskom jezgru hipotalamusa u mozgu. Kod ljudi, vazoaktivni crijevni peptid kodiran je genom VIP.
Vrijeme poluraspada VIP proteina (T1/2) u krvi traje oko dva minuta.
U tijelu
VIP ima uticaja na nekoliko različitih dielova tiela:
U mozgu
Takođe se nalazi u mozgu i nekim autonomnim nervima:
NGC 3588
NGC 3588 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Vazoaktivni crijevni peptid
U mozgu
Jedna regija uključuje određeno područje suprahijazmatskih jezgara (SCN), mjesto 'glavnog cirkadijskog pejsmejkera'. U hipofiz pomaže u regulaciji lučenja prolaktina; stimulira oslobađanje prolaktina kod domaćih ćurki. Pored toga, hormon koji oslobađa hormon rasta (GH-RH) član je VIP porodice i stimulira lučenje hormona sasta u prednjem režnju hipofize.
Mehanizmi
Vazoaktivni crijevni peptid se inervira iz VPAC1 i VPAC2. Kada se veže za VPAC2 receptore, aktivira se signalna kaskada posredovana preko G-alfa. U većem broju sistema, vezanje za VIP aktivira djelovanje adenil ciklaza, što dovodi do povećanja količine cAMP-a i PKA. PKA tada aktivira druge unutarćelijske signalne puteve, poput fosforilacije CREB-a i drugih faktora transkripcije. Promotor mPer1 ima CRE domene i na taj način tvori mehanizam za VIP da sam regulira molekularni sat. Tada će aktivirati puteve ekspresije gena, kao što su Per1 i Per2 u cirkadijskom ritmu.
Cirkadijsko vrijeme će prije uticati na sinapse, a ne na organizaciju VIP-kola.
SCN i cirkadijski ritam
thumb|upright=1.25|Suprahijasmatsko jezgro (zeleno) SCN koordinira dnevno praćenje vremena u tijelu, a VIP ima ključnu ulogu u komunikaciji između pojedinačnih moždanih ćelija u ovoj regiji. Na ćelijskom nivou, SCN u [[Cirkadijski ritam|cirkadijskom vremenu||, ispoljava različite električne aktivnosti. Veća aktivnost se uočava danju, dok je noću manja. Smatra se da je ovaj ritam važna karakteristika SCN-a za međusobnu sinhronizaciju i kontrolu ritmičnosti u drugim regijama.
VIP djeluje kao glavni sinhronizacijski agens među neuronima SCN-a i ima ulogu u samosinhronizaciji sa svjetlosnim signalima. Visoka koncentracija u neuronima koji sadrže VIP i VIP-receptor prvenstveno se nalazi u ventrolateralnom aspektu SCN-a, koji se također nalazi iznad optičke hijazme. Neuroni u ovom području primaju informacije o mrežnjači iz retinohipotalamusnog trakta, a zatim prenose informacije o životnom okruženjuna SCN. Nadalje, VIP je također uključen u sinhronizaciju vremenske funkcije SCN-a, sa ekološkim ciklusima svjetlo-mrak. U kombinaciji, ove uloge u SCN-u čine VIP ključnom komponentom satova cirkadijskih mehanizama za praćrnje vremena.
Nakon pronalaska dokaza o postojanju VIP-a, istraživači su počeli razmatrati njegovu ulogu unutar SCN-a i kako to može uticati na cirkadijski ritam. VIP također ima ključnu ulogu u modulaciji oscilacija. Prethodna farmakološka istraživanja utvrdila su da je potreban za normalnu sinhronizaciju cirkadijanskih sistema izazvanih svjetlošću. Primena VIP-a takođe pomjera cirkadijalni ritam oslobađanja vazopresina i nervne aktivnosti. Sposobnost grupe ćelija da ostane sinhronizirana, kao i sposobnost pojedinačnih, da generiraju oscilacije, uočena je kod miševa s nedostatkom VIP-a ili VIP-receptora. Iako nisu naročito proučavani, postoje dokazi da se nivoi VIP-a i njegovog receptora mogu razlikovati. ovisno o svakoj cirkadijskoj oscilaciji.
Vodeća hipoteza o funkciji VIP-a ukazuje na neurone koji koriste VIP za komunikaciju sa određenim postsinapsnim ciljevima, za regulaciju cirkadijskog ritma. Čini se da depolarizacija VIP-izražavajućih neurona svetlošću uzrokuje oslobađanje VIP-a i kopredajnika (uključujući GABA), koji zauzvrat mogu promijeniti svojstva sljedećeg skupa neurona s aktivacijom VPAC2. Druga hipoteza podržava stav da VIP šale parakrine signala iz daljine, a ne sa susjednog postsinapsnog neurona.
Edin Radušić
Edin Radušić, historičar (1970).
Studij historije završio na Odsjeku za istoriju Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1999. Završio je postdiplomski studij Jugoistočno-evropske studije na Univerzitetu u Ateni, odbranivši magistarski rad pod nazivom: The National Relations in Bosnia and Herzegovina during the Habsburg Rule with special Emphasis on them at the Time of the Balkan Wars (2000). Na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu završio je drugi postdiplomski studij iz historije Bosne i Hercegovine u 19. i 20. stoljeću i odbranio magistarski rad pod nazivom: Agrarno pitanje u bosanskohercegovačkom Saboru 1910.-1914. godine (2004). Na istom fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Bosna i Hercegovina u britanskoj politici od 1857. do 1878. godine (2008). Bavi se historijom Bosne i Hercegovine u 19. i 20. stoljeću. Objavio je oko 30 naučnih i stručnih radova (Prilozi Instituta za istoriju, Historijska traganja, Godišnjak Centra za balkanološka ispitivanja, Shared History, Naša škola i dr.). Koautor je dva udžbenika i dva priručnika iz historije za osnovnu školu. Učestvovao na više naučnih i stručnih skupova u zemlji i inostranstvu.
Edin Radušić član je Upravnog odbora Udruženja predavača historije “Euroclio-HIP” od njegovog osnivanja 2004, a od 2009. i njegov predsjednik. Na Odsjeku za historiju radi od 1999. Za višeg asistenta izabran je 2005, za docenta 2009 a za vanrednog profesora za oblast historija novog vijeka 2013. Član je redakcije Priloga Instituta za istoriju i Radova Filozofskog fakulteta u Sarajevu (Historija,Historija umjetnosti, Arheologija).
Vazoaktivni crijevni peptid
Signalni put
U SCN-u postoji obilna količina VPAC2. Prisustvo VPAC2 na ventrolateralnoj strani sugerira da signali VIP-a zapravo mogu znak za regulaciju ćelija koje luče VIP. SCN ima višestruke neuronske puteve za kontrolu i modulaciju endokrine aktivnosti.
VIP i vazopresin su važni u neuronima, za prijenos informacije različitim ciljevima i utjecali na neuroendokrinu funkciju. Oni prenose informacije kroz takve relejne jezgre kao što su SPZ (subparaventrikulska zona), DMH (dorzomedijalno hipotalamusno jezgro), MPOA (medijalna preoptička oblast) i PVN (paraventrikulsko jezgro hipotalamusa).
Mehanizmi
Pored toga, razine GABA povezani su sa VIP-om tako što se zajednički oslobađaju. Smatra se da rijetke GABA-ergičke veze smanjuju sinhronizirano lućenje. Iako GABA kontrolira amplitudu SCN-ovih neuronskih ritmova, to nije presudno za održavanje sinhronosti. Međutim, ako je oslobađanje GABA dinamično, može neprimjereno prikriti ili pojačati sinhronizacijske efekte VIP-a.
NOL7
Jedarčani protein 7 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom NOL7.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 257 aminokiselina, а molekulska težina  29.426  Da. .
Vazoaktivni crijevni peptid
Patologija
VIP se prekomjerno proizvedi u poremećaju zvanom VIPoma.
Pored VIPoma, VIP ima ulogu i u osteoartritisu (OA). Iako postoji sukob oko toga da li smanjena ili viša regulacija VIP-a doprinosi OA, pokazalo se da VIP sprečava oštećenje hrskavice kod životinja.
Pad Mosula
Pad Mosula desio se između 4. i 10. juna 2014, kada su borci IDIŠ porazili iračku vojsku.
Malo Tičevo
Malo Tičevo je naseljeno mjesto u općini Bosansko Grahovo, Bosna i Hercegovina.
Pad Mosula
U januaru 2014. dolazi do eskalacije pobune u Iraku. IDIŠ zauzima gradove Faludžu i Ramadi u provinciji Anbar. Bitka za grad Mosul počela je 4. juna 2014. Iračka vojska u gradu je imala 30.000 stacioniranih vojnika, dok je grad napadalo nešto više od 1.000 pobunjenika. Ipak, nakon šest dana borbi Mosul je bio pod kontrolom IDIŠ-a. Oko 500.000 ljudi raseljeno je tokom sukoba.
Pozadina
Od decembra 2013. širom zapadnog Iraka dolazilo je do sukoba između plemenskih milicija, IDIŠ-a i iračkih sigurnosnih snaga. U ranom januaru 2014. IDIŠ je zauzeo gradove Faludžu i Hit. Iračka vojska pokrenula je ofanzivu sa ciljem da vrati izgubljene teritorije pod svoju kontrolu. Iračke snage zauzele su Samaru 5. juna 2014. Teško je granatirana Faludža sa ciljem da se oslabe IDIŠ-ove snage koje su se nalazile u tom gradu. Ipak, IDIŠ je zabilježio značajne teritorijalne napretke u susjednoj Siriji. IDIŠ je u Siriji zaplijenio i velike količine oružja što je znantno ojačalo njihovu poziciju.
Malo Tičevo
Geografija
Veliko Tičevo je na istoku i omeđeno je sa juga padinama Šatora, sa istoka Badinjačom, Strmcem i Glavicom. Na zapadu Malog Tičeva su Šamja i Kukerda, a sa sjevera cijelog Tičeva je Gudajska Kosa. Kuće su po okrajku ravni, ali i malo uzdignute, dok su u sredini polja livade i oranice. U selima ima dovoljno izvora i tekuće vode. Od Malog Tičeva teče potok Jaruga, ide kroz polje i uliva se u Ponor. Gudaja izvire u Gudajskim Dragama, Crno Vrelo utiče u Gudaju, Mliništa u Ljeskovicu. Nekada su te vode bile bogate malim vodenicama.
Pad Mosula
Pozadina
U ranom junu, nakon ofanzive iračke vojske u Anbaru, pobunjenici su počeli napredovati u sjevernim i centralnim dijelovima Iraka. U okolici Mosula je 4. juna poginuo vođa vojnog vijeća IDIŠ-a, Ebu Abdulrahman el-Bilavi. IDIŠ je operaciju koja je rezultirala padom Mosula nazvao "Bilavijeva osveta". Prije nego što je operacija počela, IDIŠ je i dalje držao veći dio Faludže i El-Karme, kao i dijelove Hadise, Džurf el-Sahara, Ane, El-Kaima, Ebu Graiba i nekoliko manjih naselja u Anbaru.
Malo Tičevo
Historija
Tragovi neistraženih starina primjećuju se na Oštroj Glavici. Tu su razvaline neke stare građevine, vremenom zarasle u travu i žbunje. Mnoštvo je tu kamenja a ima nešto i hrbina.
Pad Mosula
Napad na Mosul
4. juna, iračka policija okružila je vojnog lidera IDIŠ-a, Ebu Abdulrahmana el-Bilavija. Kako bi izbjegao zarobljavanje, el-Bilavi se raznio. Poručnik general Garavi se nadao da bi Bilavijeva smrt mogla odložiti napad IDIŠ-a na grad. U 02:30 u jutro, IDIŠ-ev konvoj kamioneta ušao je u grad napadajući gradske punktove. U svakom kamionetu su bila po 4 borca. Iako se mislilo da na prvim linijama odbrane grada ima oko 2.500 vojnika, Garavi kaže da je broj vojnika "u realnosti bio bliži 500". Napomenuo je i da su tenkovi iz grada odvezeni u Anbar i da se grad sa malo oružja morao odbraniti od IDIŠ-a. Zarobljeni vojnici iračke vojske bili su vješani, spaljivani i razapeti.
Malo Tičevo
Historija
Na zaravni, u blizini sela Tičeva, narod je sagradio spomenik u slavu Četvrte krajiške udarne brigade, koja je osnovana daleke 1943.
Pad Mosula
Napad na Mosul
5. juna u gradu je uveden policijski čas. Vojska je helikopterima bombardovala IDIŠ. U južnom Mosulu 5 bombaša samoubica raznijelo je skladište oružja. 6. juna IDIŠ napada sjeverozapadni dio grada. U Muvafekiji, selu blizu Mosula, dva samoubilačka napada auto-bombom ubila su 6 vojnika Šabaka. Nakon napada, većina boraca IDIŠ-a se ili vratila u pustinju ili kamuflirala među lokalnim stanovništvom.
8. juna u duplom bombaškom napadu na ured Patriotske unije Kurdistana u Džaluli, u istočnoj iračkoj pokrajini Dijali poginulo je 18 ljudi. U Mosul je tog dana ušlo još 100 IDIŠ-ovih vozila sa najmanje 400 boraca. Istog dana su u gradu aktivirane i uspavane ćelije, koje su izvršavale atentate. Napadnuta je i policijska stanica u četvrti el-Urejbi.
9. juna IDIŠ je pogubio 15 iračkih vojnika zarobljenih u Tikritu. Istog dana su u Mosulu borci IDIŠ-a zauzeli sjedište provincije Ninive. Većina odbrambenih snaga u gradu do tada je već pobjegla ili se pridružila pobunjenicima. Bez plana i municije, Garavi naređuje svojim trupama da se povuku na savjet penzionisanog generala Haleda el-Obejdija. Preko noći dolazi do žestokih sukoba vojske i IDIŠ-a. Do podneva 10. juna IDIŠ je zauzeo kontrolu nad čitavim gradom. Pao je i mosulski aerodrom koji je služio kao središte američke vojske u regionu. IDIŠ je zauzeo i nekoliko helikoptera koji su se nalazili na aerodromu, kao i nekoliko naselja i vojnu bazu u provinciji Saladin. Iračka vojska raspala se pred napadom militanata, čemu svjedoči i činjenica da su vojnici iza sebe ostavljali oružje i mijenjali odjeću kako bi se uklopili među civilnim stanovništvom.
NGC 3690
NGC 3690 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Betty White
Betty Marion White Ludden (17. januar 1922 – 31. decembar 2021) bila je američka filmska i televizijska glumica. Najpoznatija je po ulogama Sue Ann Nivens u The Mary Tyler Moore Show i Rose Nylund u seriji Zlatne djevojke.
Stari Ugljevik
Stari Ugljevik je naseljeno mjesto u općini Ugljevik, Bosna i Hercegovina.
NGC 3651
NGC 3651 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Marinkovci
Marinkovci su naseljeno mjesto u općini Bosansko Grahovo, Bosna i Hercegovina.
Svjetsko prvenstvo u atletici 2017 – brzo hodanje na 20 km (žene)
Takmičenje u brzom hodanju na 20 km za žene na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. održano je 13. augusta u Londonu. Yang Jiayu iz Kine s najbržim vremenom 1:26:18 osvojila je zlatnu medalju. María Guadalupe González iz Meksika osvojila je srebro, dok je Antonella Palmisano iz Italije osvojila bronzanu medalju.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 62 takmičarki iz 35 država.
Fadil Hoxha
Fadil Hoxha (u literaturi često transkribovan kao Fadilj Hodža); Đakovica, 15. mart 1916 — Priština, 22. april 2001, učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SAP Kosova, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 15. marta 1916. godine u Đakovici, gdje je završio osnovnu školu i prvi razred gimnazije. Godine 1929. vlasti su zatvorile gimnaziju u Đakovici, a pošto nije imao materijalnih sredstava da školovanje nastavi u drugom gradu, napustio je školu i zaposlio se kao trgovački pomoćnik. Godine 1932, zajedno sa svojim drugom Eminom Durakijem, otišao je ilegalno u Albaniju, da bi nastavio školovanje na albanskom jeziku. Za vrijeme školovanja u Državnoj gimnaziji u Skadru, uključio se u revolucionarni omladinski pokret, zbog čega je 1936. godine isključen iz gimnazije. Potom je upisao učiteljsku školu u Elbasanu, gdje je nastavio revolucionarnu aktivnost i postao jedan od rukovodilaca "Skadarske komunističke grupe". Aprila 1939. godine, prilikom italijanske okupacije Albanije, Fadil je učestvovao u organizovanju bataljona dobrovoljaca, koji su htjeli da se suprotstave fašističkoj agresiji. Poslije okupacije Albanije, organizovao je i rukovodio organizacijama "Skadarske komunističke grupe" u Elbasanu. Posebno je radio na organizovanju antifašističke omladine u Učiteljskoj školi. Zajedno sa Eminom Durakom, dobio je augusta 1939. godine, zadatak da odu na Kosovo i uspostave veze sa Komunističkom partijom Jugoslavijom. Po dolasku na Kosovo stupaju u kontakt sa Miladinom Popovićem i Borom Vukmirovićem, članovima Oblasnog komiteta KPJ za Kosovo i Metohiju. Potom je sve do 1940. godine, kada je zbog pogoršanja odnosa između Italije i Jugoslavije, zatvorena granica, radio na vezi između KP Jugoslavije i komunističkih grupa Albanije.
Narodnooslobodilačka borba
Sredinom marta 1941. godine, ponovo je dobio zadatak da ode na Kosovo i uspostavi vezu sa KPJ. Pošto ga je dolaskom na Kosovo, zatekao Aprilski rat i okupacija Kraljevine Jugoslavije, odlučuje u dogovoru sa Oblasnim komitetom KPJ za Kosovo i Metohiju, da ostane na Kosovu i istovremeno održava vezu između KPJ i albanskih komunista. Po dolasku u Đakovicu, izvjesno vrijeme je radio kao učitelj, i u neposrednom kontaktu s masama, naročito omladinom, razvija antifašističke ideje. Prilikom organizovanja Mjesnog komiteta KPJ za Đakovicu, 1941. godine, izabran je za sekretara. Krajem 1941, prešao je u ilegalnost i s terena rukovodio radom Mjesnog komiteta, organizovanjem oružanih grupa. Aprila 1942. godine izabran je u Biro Oblasnog komiteta KPJ za Kosovo i Metohiju, ali je i dalje nastavio da dužnost sekretara MK KPJ za Đakovicu. Poslije akcije sječenja telegrafsko-telefonskih veza u Đakovici i rasturanja velikog broja partijskih letaka, početkom maja 1942. godine, uhapšen je, ali 9. maja uspijeva sa pobjegne iz italijanskog zatvora. Poslije toga odlazi u sjevernu Albaniju gdje je radio na formiranju oružanih grupa. Potom po direktivi OK KPJ za Kosovo i Metohiju, odlazi u okolinu Uroševca, gdje se tada nalazio Biro Oblasnog komiteta i zajedno sa ostalim članovima radi na organizovanju i jačanju Narodnooslobodilačke borbe na Kosovu i Metohiji. Krajem septembra 1942. godine kada je formiran Partizanski odred Zenel Hajdini, imenovan je najprije za političkog komesara, a nešto kasnije i za komandanta ovog Odreda. Januara 1943. godine prelazi na dužnost komandanta Partizanski odred Emin Duraku. Od kraja oktobra 1942. godine bio je komandant Privrijemenog vojnog štaba NOP odreda Kosova i Metohije, a aprila 1943. godine je od strane Vrhovnog štaba NOV i POJ postavljen za komandanta Glavnog štaba Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Kosova i Metohije. Kao komandant Glavnog štaba rukovodio je partizanskim odredima i brigadama na teritoriji Kosova, a krajem 1944. godine je učestvovao u koordinisanim akcijama sa divizijama NOV Jugoslavije i NOV Albanije za oslobođenje Kosova i Metohije. Poslije uspostavljanja Vojne uprave na Kosovu i Metohiji, februara 1945. godine, postavljen je za zamjenika komandanta.
Poslijeratni period
Poslije oslobođenja Jugoslavije, završio je Višu partijsku školu "Đuro Đaković" i obavljao je visoke državno-partijske funkicije u pokrajinskim organima Socijalističke Autonomne Pokrajne Kosovo i federalnim organima Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije:
Knjige
U toku Narodnooslobodilačke borbe bio je urednik i aktivni saradnik listova "Zani i populit", "Zani" i "Lirija". sarađivao je i u drugim listovima Narodnooslobodilačkog pokreta koji su izlazili tokom NOB-a. Poslije rata je sarađivao u mnogim časopisima, a pisao je i knjige. Knjigu "U svojoj smo kući" objavio je 1972. godine. Dio svog partizanskog dnevnika objavio je 1980. godine u knjizi "Kad proleće kasni". Iste godine TV Priština je po motivima njegove knjige snimila istoimenu televizijsku seriju. Godine 1986. izdao je tri zbirke govora i članka sastavljenih u knjigu "Ovo je naš dom".
Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja: Orden narodnog heroja, Orden junaka socijalističkog rada, Orden narodnog oslobođenja, Orden za vojne zasluge s velikom zvijezdom, Orden zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom, Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vijencem i Orden za hrabrost. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 6. jula 1953, a Ordenom junaka socijalističkog rada 1976. godine. Nosilac je i poljskog ordena Partizanski križ.
Zijad Šehić
Zijad Šehić, bosanskohercegovački historičar rođen 1959.
Studij historije završio je na Odsjeku za istoriju Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1982). Na istom fakultetu je završio postdiplomski studij, odbranio magistarski rad pod nazivom: Aneksiona kriza 1908-09. u svjetlu evropske istoriografije (1991), te doktorsku disertaciju pod nazivom: Bosanskohercegovački zemaljski pripadnici u vojnoj organizaciji Habsburške monarhije 1878-1918 (2002). Na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu radi od 1997. Biran je u zvanje docenta 2002, vanrednog profesora 2007 i redovnog profesora 2013. Bio šef Odsjeka za historiju, te Prodekan za nastavu i studentska pitanja Filozofskog fakulteta u Sarajevu (2007-2010).
Dobitnik je Herderove nagradne stipendije fondacije FVS iz Hamburga i proveo je akademsku 1994/1995. godinu na Bečkom univerzitetu. U statusu gostujućeg predavača držao predavanja na univerzitetima u Grazu i Beču.
Predmet naučnog istraživanja je historija Bosne i Hercegovine u razdoblju austrougarske uprave 1878-1918. i uloga Bosne i Hercegovine u međunarodnoj diplomatiji 19. i 20. vijeka. Bavi se i historijskom kartografijom.
Objavio je oko 100 naučnih i stručnih radova u Bosni i Hercegovini (Radovi ANU BiH, Prilozi Instituta za istoriju, Hercegovina (časopis), Bosnian studies, Historijska traganja) i inostranstvu (Turska, Srbija, SAD, Mađarska, Slovenija, Njemačka). Koautor je pet udžbenika iz historije te dvije historijske čitanke za osnovnu i srednju školu.
NGC 3711
NGC 3711 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Cruiser Mk IV
Cruiser Mk IV (službeno eng. Cruiser Tank Mark IV) je bio britanski brzi tenk projektiran između dva svjetska rata.
Cruiser Mk IV je baziran na svom prethodniku Cruiser Mk III. Jedina razlika u odnosu na Cruiser Mk III je dodani oklop na kupolu. Dodatni oklop se sastojao od čeličnih ploča postavljenih u "V" obliku na bočne stranice kupole. Prvi tenkovi su bili samo nadograđeni Cruiser Mk III tenkovi, dok su kasnije proizvođeni serijski sa "V" kupolom. Iako je korišten isti motor, a težina zbog dodatnog oklopa povećana, zbog dobrog omjera snage motora i težine tenka zadržana su ista vozna svojstva kao i kod prethodnika.
Proizvodnja je pokrenuta 1938. godine, a rabljeni su u Francuskoj 1940. i Zapadnoj Sahari 1940.-41. Ukupno je proizvedeno oko 655 primjeraka. Iako su imali relativno tanak oklop i bili skloni mehaničkim kvarovima, brzina tih tenkova je bila presudna u sjevernoafričkoj kampanji.
Koče (Postojna)
Koče su naseljeno mjesto u sastavu općine Postojna, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Postojna.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Koče su imale 245 stanovnika.
Papa Poncijan
Poncijan je bio papa od 21. jula 230. do 28. septembra 235.
Biografija
O njemu se zna malo više nego o njegovim prethodnicima. Za vrijeme njegovog pontifikata, Hipolit Rimski, prestao je biti protupapa. Car Maksiminus Traks, jedan od vojničkih careva, protjerao je Poncijana i crkvene funkcionere, ujedno i Hipolita Rimskog na Sardiniju. Poncijan je odstupio s mjesta pape 25. ili 28. septembra 235. te je dao rimskoj zajednici na raspolaganje izbor novog pape. Umro je zbog nehumanih uvjeta u sardinijskim rudnicima. Papa Fabijan dao je prenijeti njegove posmrtne ostatke u Rim i pokopao ih u katakombama pape Kalista I. Poncijanov epitaf otkriven je 1909. s natpisom "Pontianos, episk (Poncijan, biskup)". Slavi se kao svetac. Spomendan mu je bio 19. novembra, ali je prebačen na 13. august.
NGC 3823
NGC 3823 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Tursunovo Brdo (Ugljevik)
Tursunovo Brdo je naseljeno mjesto u općini Ugljevik, Bosna i Hercegovina.
Glamočka tvrđava
Lokacija
Glamočka tvrđava leži na čunjastom brdu, oko 100 m iznad savremenog naselja. Utvrđenje zauzima zadnji izdanak planinske kose, čije se strane strmo obaraju prema zapadu, sjeveroistoku i istoku. Gradu se najlakše pristupa sa jugozapadne kose. Oko utvrđenja je prvo nastala “gornja čaršija”, koja je zamrla krajem 19. i početkom 20. vijeka.
Historija
U osmansko doba grad se zvao Biograd ili Belgradčik sve do 1833. godine. Do osnivanja kapetanije glamočki grad je imao dizdara. Glamočka kapetanija osnovana je poslije 1624. godine i pripadala je Kliškom sandžaku do njegovog pada 1689. godine. Glamočki kapetani su bili iz porodice Ćirić, a zatim iz porodice Jakirlić. Prvi poznati kapetan Glamoča bio je Mustafa, koji se javlja u historijskim izvorima 1719. i 1730. godine. Iz porodice Jakirlić poznati su kapetani Ahmed-kapetan i njegov sin Ejub, koji ga je naslijedio prije 1789. i bio na tom položaju do 1789. godine. U historijskim izvorima Ibrahim-beg kao kapetan spominje se 1814, a Hasan-kapetan 1818. godine, kao, vjerovatno, posljednji kapetan Glamoča.
Godine 1833. popisano je da u gradu ima 11 topova, od toga 4 su neispravna, dosta municije i olova, te u hambaru ječma i prohe. Vjerovatno je bio u dobrom stanju, jer se nije nalazio na spisku gradova koji bi trebalo da se napuste. Unutar tvrđave bile su kuća kapetanske porodice Ćirić i zgrada za municiju. Grad je napušten 1851. godine a djelimično je bio porušen 1882. godine.
Opis dobra
Oblik utvrđenja uvjetovan je terenom na kojem je sagrađeno, na platou na vrhu niskog čunjastog brda. Sastoji se od gornje tvrđave i obora ispod nje.
Gornja tvrđava zauzima cijeli relativno uski plato u dužini od 62 m i širini od oko 20 m. Plato je oivičen sa tri strane strmim kratkim padinama. Gornja tvrđava ima jedan bastion-tabiju na najpristupačnijem dijelu, tj. na jugoistočnom kraju, perimetralne bedeme na sjevernoj i južnoj strani sa poluisturenim kulama i sjeveroistočni bedem uz koji su ostaci džamije i neke zgrade. U osnovi sedmougaonog bastiona prepoznaje se okrugla srednjovjekovna glavna kula, koja je preuređena u poligonalni bastion, prečnika 9 m. Poluisturene kule, po jedna na sjevernom i južnom bedemu, čiji su zidovi dugi oko 6 m, već su bile prilagođene vatrenom oružju. Ulaz u gornju tvrđavu (širine 1,4 m) bio je na sjevernom bedemu, oko 15 m istočno od bastiona. Ispod njega, u donjem oboru, bila je još jedna odvojena kapi-kula. Na sjeveroistočnom kraju su podignuta dva objekta odvojena prolazom širokim 1,5 m. Na sjeveroistočnom uglu su krajnji ostaci građevine, dimenzija 10x9 m, položene uz bedem. Na jugoistočnom zidu građevine nalaze se dva otvora za topove. Otvori su lučno zasvedeni, širine 1,4 m. Gornje utvrđenje bilo je opasano oborom čiji se djelimični ostaci naziru na donjem rubu platoa.
Ruševine džamije nalazi se uz sjeveroistočni ugao utvrđenja. Podignuta je na donjem dijelu bedemskog omotača grada. Džamija ima kvadratnu osnovu, unutrašnje stranice su duge 9,50 m, a tri zida su debela 0,8 m. Četvrtim jugozapadnim zidom, koji je debeo 1,5 m, naslonjena je na tvrđavu. Građena je od pažljivo klesanog i slaganog kamena. Nije poznato kada je džamija sagrađena, ali se pretpostavlja da je mogla nastati pred kraj 16. ili početkom 17. vijeka.
Sadašnje stanje dobra
Već tridesetih godina 20. vijeka zabilježeno je da je sačuvano malo gradskih zidova Na bastionu je od vanjske oplate ostao samo pokoji kamen. Poluisturene kule na perimetralnim bedemima poznaju se samo u osnovi. Treća kula ispod ulaza u grad prepoznaje se po mjestu na kojem je bila sagrađena i po udubini na terenu. Nadzemni dijelovi perimetralnih bedema na pojedinim mjestima jedva se razaznaju, a nadzemni ostaci jedva da dosežu jedan metar. Oko džamije, u prolazu između džamije i zgrade na sjeveroistočnoj strani gornje tvrđave, ističe se gomila dobro klesanog i na pojedinim komadima profiliranog kamena. Oskudni ostaci bedema donjeg obora se jedva raspoznaju, i to samo na pojedinim mjestima. Spomenik je u cjelini ugrožen.
NGC 3860
NGC 3860 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Jošice
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazile su se u sastavu stare općine Herceg Novi.
Ravno Brezje
Ravno Brezje je naseljeno mjesto u sastavu općine Kumrovec, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Jošice
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Jošice su imale 406 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Ravno Brezje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ravno Brezje je imalo 216 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Brezje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ravno Brezje je imalo 258 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Landol
Slovenija:
Srbija:
Obrež Kalnički
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Obrež Kalnički je imao 139 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Obrež.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Obrež Kalnički je imalo 199 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 3926
NGC 3926 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Molekularna genetika
Molekulska genetika je oblast genetike koja proučava nasljedive životne pojave, procese i odnose u i među molekulama. Interaktivno i difuzno pokriva interdisciplinarno područje biohemije, biofizike, biologije makromolekula i bioinformatike.
U suštini, molekulska genetika istražuje krucijalno područje prelaska neživih spojeva u živu materiju, sinteze reproducibilnih makromolekula i njihove kontrole struktura i funkcija žive supstance. To je oblast proučavanja sistema centralne dogme molekulske biologije, tj. prirode skladištenja, prepisivanja i prevođenja genetičke informacije, te regulacije i kontrole molekulskih osnova života.
Terminologija
Biohemijska genetika je skoro napušteni termin kojim se naziva oblast genetike koja se danas najčešće označava kao molekulska genetika ili molekularna genetika, po latinskom, engleskom, njemačkom i francuskom pridjevu (molecularis, molecular, molekular, moléculaire).
Do opće suglasnosti naučne zajednice o mogućnosti odvijanja životnih pojava i procesa i na razini molekula, ovaj pojam je tumačen kao:
Umnožavanje
Umnožavanje ili amplifikacija gena je  postupak u kojem se  višestruko repliciraju određeni geni ili sekvence DNK  u procesu koji se zove  replikacija DNK.
Glavna genetičke  komponente polimerazne lančane reskcije (PCR) su nukleotidne jedinice DNK, predlošci DNK, prajmeri i Taq polimeraza. Nukleotidi čine kalup polulanca  DNK za specifične sekvence koje se umnožavaju, prajmeri su kratki lanci komplementarnih nukleotida, gdje  počinje  replikacija DNK, a Taq polimeraza je toplinski stabilni enzim  koji skokovito pokreće proizvodnju novih  molekula DNK na visokim temperaturama potrebnim za reakciju.