cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malé
Tradicionalno je taj otok pripadao kraljevskoj porodici. Na njemu su uglavnom bile smještene vladajuće dinastije. Nekada je grad bio okružen zidinama i kapijama (doroshi). Za vrijeme vladavine Ibrahim Nasira grad je preuređivan i tada su neke zidine srušene, a također je porušena i kraljevska palata (Gan'duvaru).
Na otok gdje leži grad, se nalazi i luka. Grad i atol su komercijalno središte svih ekonomskih aktivnosti u zemlji. Mnoge vladine zgrade i agencije su smještene uz samu obalu.
NGC 2156
NGC 2156 (također poznat kao ESO 57-SC59) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. novembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hasan el-Basri
Hasan el Basri (arapski: الحسن بن أبي الحسن البصري‎; puno ime: Al-Hasan ibn Abi-l-Hasan al-Basri) (642–728), bio je islamski teolog i učenjak. Rođen je 642. godine (21. h.g.) u Medini. Bio je istinski simbol islamske pobožnosti, inspiracija za mnoge duhovne pokrete u klasičnom islamu kao što su: sufizam, sunizam i dr. Bio je cijenjen zbog svoje podrške odricanju od dunjalučkih ukrasa i uživanja (zuhd), propovijedao je protiv materijalizma i svjetovnosti tokom ranog perioda Pravednog halifata. Njegovi bliski odnosi s nekoliko najistaknutijih ashaba samo je učvrstilo njegov položaj propovjednika i učenjaka iz oblasti islamskih nauka. Njegovo ime se neizbježno susreće u klasičnim i srednjovjekovnim komentarima spisa, kao i u teologiji i misticizmu. Pripadao je generaciji Tabiina.
Biografija
Hasan el Basri je rođen 642. godine u Medini od oca Jesara i majke Hajre. U rodnom gradu je i odrastao. Kako mu je majka bila služavka Poslanikove, supruge Ummu Seleme Hasan je odrastao u okruženje ashaba što je u velikoj mjeri uticalo na njegov daljnji razvoj.
NGC 5136
NGC 5136 (također poznat kao IC 888, IRAS 13223+1359, MCG 2-34-15 i PGC 46905) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 306 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,70 (62 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 12. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kathalin Czifra
Kathalin Czifra rođena 29. decembra 1972. u Budimpešti je nekadašnja mađarska biatlonka.
Olimpijske igre
Czifra je nastupila samo jednom na olimpijskim igrama i to na Zimskim olimpijskim igrama 1992. Najbolji joj je rezultat bilo 65-0 mjesto u utrci na 7,5 km na igrama u Albertvillu 1992, kada je sa tri promašaja i 7:35.2 min zaostatka bila sporija od Ruskinje Anfise Rezcove, koja je nastupila za Ujedinjeni tim.U štafetnim takmičenjima najbolji joj je plasman bio na ZOI 1992., kada je sa Beatrix Holéczy i Brigittom Bereczki osvojila posljednje, 16. mjesto bez promašaja i zaostatkom od 15:35.5 u odnosu na pobjedničku francusku štafetu u sastavu Corinne Niogret, Véronique Claudel i Anne Briand.
Svjetska prvenstva
Na Svjetskim prvenstvima nije nastupala.
Svjetski kup
Prvi nastup Kathalin Czifra u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1991/92. Na prvom nastupu u austrijskom Hochfilzenu 21. decembra 1992. osvojila je 71-o mjesto u utrci sprinta na 7,5 km bez promašaja i zaostatkom od 5:54.0 min u odnosu na pobjednicu Antje Harvey. Najbolji rezultati su joj: 63-o mjesto 16. januara 1992. u utrci na 15 km u sezoni 1991/92. u njemačkom Ruhpoldingu, sa šest promašaja i zaostatkom od 11:37.8 min u odnosu na pobjednicu Uschi Disl, a u štafeti zadnje, 13-o mjesto, tri dana kasnije u Ruhpoldingu sa Annom Bozsik i Brigittom Bereczki.
Ukupni plasman
U Svjetskom kupu nije osvajala bodove.
NGC 3652
NGC 3652 (također poznat kao IRAS 11199+3802, MCG 6-25-55, PGC 34917 i UGC 6392) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 92 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,60 (69 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (19 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 23. marta 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6602
NGC 6602 (također poznat kao IRAS 18145+2501, MCG 4-43-21, PGC 61674 i UGC 11184) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 142 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,00 (41 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (29 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 1. jula 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Biografije, R
__BEZSADRŽAJA__
{| align=center cellspacing=3
Podzemlje (film)
Podzemlje, poznat i kao Bila jednom jedna zemlja jest crnohumorna antiratna drama iz 1995. koju je režirao Emir Kusturica u srpsko-francusko-njemačko-mađarskoj koprodukciji. Sam film traje 3 sata, a kasnije je skovan u 5-satnu redateljsku verziju u obliku mini serije pod naslovom "Bila jednom jedna zemlja". Radnja se odvija oko skupine ljudi koja se skriva i živi u podzemlju od 1940-ih do 1990-ih jer misli da Drugi svjetski rat nikada nije završio zbog varke jednog od njihovih prijatelja (Miki Manojlović). Film je bio jugoslavenski kandidat za Oskara za najbolji strani film 1995. godine, ali nije ušao u najuži izbor
Film je bio dosta kontroverzan u vrijeme premijere zbog groteskno-simboličnog pogleda na zadrtost nekih mitova SFR Jugoslavije i njen raspad. Ipak, kritičari u Cannesu su priču interpretirali kao antiratnu alegoriju te film nagradili Zlatnom palmom, čime je Emir Kusturica postao jedan od samo šestorice redatelja koji su ikada osvojili tu nagradu dva puta.
Radnja
Beograd, 1941. Marko i Petar "Crni" su najbolji prijatelji. Međutim, dok je spavao sa debelom prostitutkom, Marko je čuo eksplozije. Treći rajh započeo je bombardiranjem Beograda, rat koji se proširio po cijeloj Jugoslaviji. Marko ima bunker u svojoj kući te se tamo sakrije sa Petrom. Međutim, obojica su zaljubljeni u glumicu Nataliju. Stoga Marko odluči izmisliti prevaru: brat Ivan, Petar i još dvadesetak ljudi odlazi se sakriti u bunker, ali Marko im govori da Drugi svjetski rat traje i godinama nakon 1945, kako bi bio sa Natalijom vani, na površini.
Godina je u međuvremenu 1961, a Marko i dalje govori skupini u bunkeru da rat još traje. Također ih iskorištava da dalje proizvode oružje, koje on pak prodaje za svoj lični profit. S druge strane, vanjskom svijetu je proširio mit da je Petar poginuo kao partizan. Sumnjičavi Petar i njegov sin Jovan po prvi put na vlastitu odgovornost ponovno izlaze van na površinu te započne "borbu" sa nacistom, zapravo glumcem koji se našao na setu partizanskog filma. Međutim, Jovan se utopi a Petar misli da je nestao. Ivanov čimpanza slučajno sa tenkom napravi rupu u bunkeru, pri čemu svi izađu na površinu.
1992. traju ratovi u bivšoj Jugoslaviji. Petar i dalje vodi rat protiv svakog, provevši gotovo cijeli život u ratnom stanju, još uvijek tražeći sina Jovana. Marko je u kolicima te nastavlja vezu sa Natalijom i trgovanju oružjem. Petrovi vojnici ubijaju Marka i Nataliju jer su ratni profiteri. Kada Petar to otkrije, počini samoubistvo. U nadrealnom kraju, ljudi slave na otoku.
Reakcije
Nakon premijere filma, Kusturica je bio toliko uznemiren optužbama pojedinih francuskih intelektualaca da "Underground" sadrži srpsku propagandu da je 1995. čak izjavio da se povlači iz filmskog stvaralaštva. Međutim, ipak je kasnije nastavio režirati. Filozof Alain Finkielkraut kritizirao je žiri u Cannesu što je nagradio film pošto je našao elementu u njemu koji promoviraju održavanje Jugoslavije. Le Monde je pisao da je film dijelom sniman u Beogradu, čime su se kršile sankcije UN-a protiv SR Jugoslavije, te da je financiran srbijanskim sredstvima.
Slavoj Žižek i francuski pisac Bernard-Henri Lévy su raspravljali jednom o filmu i njegovom značenju.
Kritike
Filmski leksikon zapisao je sljedeće o filmu:
Ed Gonzalez je zapisao:
Frederic and Mary Ann Brussat su u svojoj recenziji zapisali:
Slipčići
Slipčići su naseljeno mjesto u gradu Mostaru, Bosna i Hercegovina.
Marcello Mastroianni
Marcello Mastroianni (28. septembar 1923 – 19. decembar 1996) italijanski je pozorišni i filmski glumac.
Od 1948. godine nastupao je na pozornicama u ulogama mladih junaka i ljubavnika u djelima Williama Shakesperea, Goldonija, Čehova, Tennessea Williamsa.
Na filmu isprva tumači likove dobrodušnih mladića pučana i malograđana zbunjenih dinamikom savremenog života, a zatim u djelima vrhunskih italijanskih režisera igra i uloge osoba iz viših društvenih slojeva.
Poslije prvoga velikog uspjeha, u filmu Tramvaj zvani čežnja 1947., Mastroianni je odigrao više od 300 filmskih uloga, 12 puta u paru sa Sofijom Loren. Bio je nominiran za Oskar, a dvaput je dobio nagrade za najboljega glumca na filmskom festivalu u Kanu. Vrhunac svoga stvaralaštva Marcello Mastroianni postiže u saradnji s Federicom Fellinijem, u čijoj je režiji snimio osam filmova, od Slatkoga života 1960. do Intervjua 1987.
Greta Garbo
Greta Garbo, rođena kao Greta Lovisa Gustafsson (Stockholm, 18. septembar 1905. – New York, 16. april 1990.), bila je švedska glumica.
Izuzetno lijepa, visoka i vitka, lica koje odaje bogat unutrašnji život i odsutnost svake površnosti, bila je nadasve podobna za romantične uloge tajanstvenih i nedostižnih fatalnih žena. U igranom filmu prvi put se pojavljuje statirajući u Lutajućem vitezu 1921.
Jedna od prvih evropskih glumica koja je postala vrhunskom holivudskom zvijezdom početkom tridesetih godina. U zlatnom periodu svoje karijere nanizala je velike dramatične uloge u filmovima Kraljica Kristina, Ana Karenjina, Grand hotel i Dama s kamelijama. 1939. snimila je film koji odudara od njenog melodramatskog stila – satiričku komediju Ninočka, koja je postigla svjetski uspjeh i nominaciju za tri Oskara. U skladu s ulogama bio je i njen privatni život. Nekomunikativnu i tajanstvenu, prema mjerilima holivudske javnosti, nazivali su je "švedskom sfingom" i "misterioznom strankinjom". Tako su i njene ljubavne veze bile uglavnom predmetom nagađanja.
Nakon neuspjeha filma Žena s dva lica božanstvena Greta Garbo se 1941. zauvijek povukla s filma. 1954. nagrađena je specijalnim Oskarom za svoj doprinos filmskoj umjetnosti koji, međutim, nije lično primila.
Luminol
Luminol (C8H7N3O2) je hemijski spoj koji pokazuje luminiscenciju, sa plavim sjajem, kada se pomeša sa odgovarajućim oksidacijskim agensom. Luminol je bijela do blijedo-žuta kristalna čvrsta supstanca koja je rastvorljiva u većini polarnih organskih rastvarača, ali nerastvorljiva u vodi.
Forenzički istražitelji koriste luminol da otkriju količine krvi u tragovima na mjestu zločina, jer reaguje sa gvožđem u hemoglobinu. Biolozi ga koriste u ćelijskim testovima za otkrivanje bakra, gvožđa, cijanida, kao i specifičnih proteina putem Western blottiranja.
Kada se luminol ravnomjerno rasprši po površini, tragovi aktivirajućeg oksidansa čine da luminol emituje plavi sjaj koji se može vidjeti u zamračenoj prostoriji. Sjaj traje samo oko 30 sekundi, ali se može fotografski dokumentovati. Sjaj je jači u područjima koja primaju više spreja; intenzitet sjaja ne ukazuje na količinu krvi ili drugog prisutnog aktivatora.
Sinteza
Luminol se sintetiše u procesu od dva koraka, počevši od 3-nitroftalne kiseline. Prvo, hidrazin (N2H4) se zagrijava sa 3-nitroftalnom kiselinom u rastvaraču visokog ključanja kao što su trietilen-glikol i glicerol. Dolazi do acilne supstitucijske reakcija kondenzacije, uz gubitak vode, formirajući 3-nitroftalhidrazid. Redukcija nitro grupe u amino grupu sa natrij-ditionitom (Na2S2O4), preko prolaznog hidroksilaminskog intermedijara, proizvodi luminol.
Spoj je prvi put sintetiziran u Njemačkoj 1902, See:
Hemiluminescencija
Da bi pokazao svoju luminescenciju, luminol mora biti aktiviran oksidansom. Obično je aktivator rastvor koji sadrži vodik-peroksid (H2O2) i hidroksidne ione u vodi. U prisustvu katalizatora kao što su gvožđevi ili periodatni spojevi, vodik-peroksid se razlaže da bi formirao kiseonik i vodu:
Laboratorijske postavke često koriste kalij-fericijanid ili kalij-perjodat kao katalizator. U forenzičkoj detekciji krvi, katalizator je gvožđe prisutno u hemoglobinu. Enzimi u različitim biološkim sistemima također mogu katalizirati razgradnju vodik-peroksida.
Tačan mehanizam hemiluminiscencije luminola je složena reakcija u više koraka, posebno u vodenim uslovima. Nedavno teorijsko istraživanje moglo je razjasniti kaskadu reakcija kao što je prikazano u nastavku. Luminol se prvo deprotonira u baznim uvjetima, a zatim oksidira u anionski radikal. On zauzvrat ima dva dostupna puta za davanje ključnog intermedijara α-hidroksi-peroksida. Nakon ciklizacije do endoperoksida, mono-anion će se podvrgnuti razgradnji bez luminescencije, ako je pH prenizak (< 8,2) za drugu deprotonaciju. Endoperoksidni dianion, međutim, može dati retro-Diels-Alderov proizvod: 1,2-dioksan-3,6-dion dianion. I nakon hemijske ekscitacije pomoću dva jednostruka prijenosa elektrona (SET) daje 3-aminoftalatni dianjon u svom prvom singletnom pobuđenom stanju (S1). Ova vrlo nestabilna molekula se relaksira do osnovnog stanja, čime emituje svjetlost talasne dužine od oko 425 nm (ljubičasto-plava), takozvanu hemiluminiscenciju.
Historija
Godine 1928., njemački hemičar H. O. Albrecht otkrio je da krv, između ostalih tvari, pojačava luminescenciju luminola u alkalnom rastvoru vodik-peroksida. U 1936., Karl Gleu i Karl Pfannstiel potvrdili su ovo poboljšanje u prisustvu hematina, komponente krvi. Zatim je, 1937., njemački forenzičar Walter Specht napravio je opsežne studije o primjeni luminola u otkrivanju krvi na mjestima zločina.. Godine 1939. patolozi iz San Francisca, Frederick Proescher i A. M. Moody napravili su tri važna zapažanja o luminolu:
Teorija
Istražitelji mjesta zločina koriste luminol da pronađu tragove krvi, čak i ako ga je neko očistio ili uklonio. Istraživač prska tragove rastvorom luminola i oksidansa. Gvožđe u krvi katalizuje luminescenciju. Količina katalizatora neophodna za izazivanje reakcije je vrlo mala u odnosu na količinu luminola, što omogućava detekciju čak i tragova krvi. Plavi sjaj traje oko 30 sekundi po aplikaciji. Za otkrivanje sjaja potrebna je prilično mračna prostorija. Svaki otkriveni sjaj može biti dokumentovan dugom ekspozicijom fotografija.
Nedostaci
Upotreba luminola u istrazi mjesta zločina donekle je otežana činjenicom da reaguje na spojeve koji sadrže gvožđe i bakar, Primjena luminola na dokazni trag može spriječiti izvođenje drugih testova na njemu; međutim DNK je uspješno ekstrahirana iz uzoraka izloženih luminolu.
Srodne molekule
C8H7N3O2 – MW: 177,16 λabs (u 0,1 N NaOH) λmax 1 : 347 nm & λmax 2 : 300 nm; EC (na λmax 1): 7650 L/mol × cm λabs / λem (MeOH ): 355/413 nm C8H6N3O2Na – MW: 199.12 C8H6N3O2Na hidrat– MW: 217,16 C8H7N3O2 · HCl MW: 213,62 C8H7N3O2 – MW: 117,16 (Xi) C8H7N3O2hidrat – MW: 195,15
Medicago
Medicago je rod  cvjetnica, uobičajeno poznat kao lucerke ili lucerne (čičkava djetelina), u porodici leguminoza (Fabaceae). Sadrži najmanje 87 vrsta i rasprostranjen je uglavnom oko Mediteranskog bazena. Najpoznatiji pripadnik roda je lucerka (Medicago sativa), važna krmna kultura; ime roda temelji se na latinskom nazivu za tu biljku (medica, iz grčkog μηδική + πόα = medija (regija) + trava).
Diploidni hromosomski brojevi kod vrsta roda Medicago kreću se od  2n = 14 do 2n = 48.
Vrste
Ovaj spisak kompletiran je iz sljedećih izvora:
Neizvjestan taksonomski status
Nedavna molekularnofilogenetička analiza  Medicago  pokazuje da su sekcije i podsekcije definirane prema Small & Jomphe, kao što je gore navedeno, u pravilu polifiletske. Međutim, uz manje revizije sekcije i pododsekcije mogu se prikazati kao monofiletki.
BTR-70
BTR-70 je sovjetski oklopni transporter konfiguracije 8x8 razvijen kasnih 1960tih, a u operativnu upotrebu uveden je 1972. godine. Osim u bivšem SSSR-u proizvodio se pod licencom u Rumuniji.
Opis vozila
Prvobitne verzije transportera su pokretane sa dva GAZ-69B 6-cilindarska benzinska motora od 115 KS, ali većina novijih verzija je pokretana jačim  ZMZ-49-05 V-8 motorima. Transporter posjeduje amfibijska svojstva, također posjeduje sistem za regulaciju tlaka u gumama kako bi se gume prilagodile različitim tipovima terena. Također vozila posjeduju i radio uređaje R-123M i R-124, kako i opremu za noćni rad. Vozilo posjeduje u NBH zaštitu. Vozilo je naoružano KPVT mitraljezom 14.5 mm kapaciteta 500 metaka i suspregnutim mitraljezom PKT spremnikom kapaciteta 2.000 metaka. Također transporter može biti naoružan PVO sistemima 9K38 Igla ili 9K34 Strela-3 ili sa dva automatska bacača granata AGS-17.
Biografije, Š
{| align=center cellspacing=3
Padajuća koza
mini|desno|300px|Padajuća koza Padajuća koza je rasa domaće koze koja je karakteristična po tome da joj se mišići ukoče na desetak sekundi kada je koza preplašena. Ova pojava je bezbolna i dovodi do pada životinje na zemlju. Ova osobina je uzrokovana naslijednim genetskim poremećajem zvanim myotonia congenita. Mlađe koze, jarad, se ukoče i padaju na stranu, dok starije rašire noge ili se naslone na nešto.
Ove koze su poznate i po nazivima Tenesi koze, nervozne koze, koze ukočenih nogu, koze drvenih nogu.
Osobine
Ove koze su nešto manje u prosjeku od običnih koza. Visoke su od 43 do 64 cm, a teže od 27 do 75 kg. Imaju velike oči i pojavljuju se u standardnim bojama. Nije nađen još nijedan slučaj ove pojave kod angora koza. Životni vijek ovih životinja je 12-15 godina.
Rezultati nogometne reprezentacije Izraela na svjetskim prvenstvima
Nogometna reprezentacija Izraela je na svjetskim prvenstvima učestvovala ukupno jedan put i to 1970. koje se odigralo u Meksiku. Izrael je na svjetskom prvenstvu 1970. takmičenje završio u grupnoj fazi takmičenja.
Deng Xiaoping
Deng Ksiaoping (kin. ; 22. august 1904 – 19. februar 1997) bio je kineski političar, vođa Komunističke partije Kine (KPK). Deng nikada nije vršio dužnost državnog poglavara ili šefa vlade, ali je bio de facto vođa Narodne Republike Kine od kasnih 1970ih do ranih 1990ih. Uveo je "socijalizam s kineskim karakteristikama" i kinesku ekonomsku reformu, također poznatu kao "socijalistička tržišna ekonomija".
Deng je tvorio jezgro "druge generacije" vodstva KPK. Pod njegovih vodstvom se Kina razvila u jednu od najbrže razvijajućih ekonomija u svijetu dok je Komunistička partija Kine čvrsto zadržala vlast u svojim rukama.
NGC 454-2
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Biografije, Ž
__BEZSADRŽAJA__
{| align=center cellspacing=3
Dragan Bjelogrlić
mini|250px|Dragan Bjelogrlić Dragan Bjelogrlić (10. oktobar 1963.) je poznati srbijanski glumac, scenarista i producent.
Rođen je u Opovu. U Beogradu završava osnovnu i srednju školu i dvije godine građevinskog fakulteta. Godine 1984. upisuje FDU u Beogradu na kome diplomira 1989. Prvi film Boško Buha, snimio kao dječak 1978. god. Od tada igrao je u skoro 40 filmova, dvadesetak TV serija i drama i 11 pozorišnih predstava.
Godine 1994. formirao je producentsku kuću "Kobra", sa bratom Goranom, koja potpisuje jednu pozorišnu predstavu i 5 filmova.
Biografije, Ć
__BEZSADRŽAJA__
{| align=center cellspacing=3
Aristodije
Aristodije, zlatar i slikar (druga pol. 12.- početak 13. vijeka).
Aristodije je sin Grka Zorobabela koji se u Zadar doselio iz Apulije. Djetinjstvo je proveo u tom gdje se spominje zajedno s bratom Matejem. Prema pisanju Tome arhiđakona u njegovoj knjizi Hronika, Zadar je bio utočište za bogumilske heretike koje su njegovi ugledni građani ugošćavali i pomagali. Među njima najviše su se isticali braća Aristodije i Matej. U to vrijeme područje današnje Dalmacije bilo je pod sve većim utjecajem bogumilskog učenja koje se protivilo crkvenom posjedu i zahtjevu da se crkvi plaća desetina. Split je bio grad u kojem dolazi do najjačeg protivljenja uzrokovanog ekonomskim povlasticama koje je uživao katolički kler. Bogumili su se protivili crkvenom posjedu i zahtjevu da se crkvi plaća desetina. Čini se da su braća iz Zadra bila protjerana zbog patarenskog učenja te su prebjegla u Split i tu nastavila širiti bogumilstvo.
U Splitu 1162. godine dolazi do velikog spora građana sa crkvom, kada gradsko vijeće donosi odluku da se crkvi ne smiju ni darivati ni prodavati nekretnine, da bi spriječilo gomilanje crkvenog posjeda. Crkveni poglavari se obraćaju papi Aleksandru III, koji je zaprijetio da se odluka ukine, inače će glavari Splita biti izopšteni iz crkve a grad kažnjen zabranom obavljanja hrišćanskih rituala interdiktom. Novi splitski nadbiskup Bernard, rodom iz Peruđe, ubrzo po preuzimanju dužnosti 1196. godine počeo je organizovati akcije protiv patarena, među kojima bijahu braća Matej i Aristodije. Uskoro su ovi hrišćani koje je crkva osudila kao heretike, prognani iz grada, njihova imanja zaplijenjena, a knjige spaljene. Mnogi prognanici su tada, početkom 1200. godine, našli utočište pod okriljem Crkve bosanske i bana Kulina. Uskoro su se Aristodije i Matej vratili u Split i odrekli hereze, našto su im vraćena imanja. Često su putovali u Bosnu, pa Cvito Fisković drži da je procvat zlatarske djelatnosti u livanjskom kraju (Grborezi) vezan uz njihova imena. Drugi pripisuju braci izradbu minijatura u Miroslavljevu evanđelju, iako je tu potpisan Grigorije »dijak«. Vjerovatno je boravak braće u Bosni i njihovo patarenstvo uzrok poistovjećivanju Aristodija s dostojanstvenikom Crkve bosanske, djedom Rastudijem. Prvi je Aristodija poistovjetio s Rastudijem Aleksandar Solovjev, a za njim su se, s više ili manje rezerve, poveli Dominik Mandić, Franjo Šanjek, Stjepan Antoljak, dok Jaroslav Šidak i John V. A. Fine odriču tu mogućnost.
Metionin
mini|250px|Skeletna formula metionina mini|250px|3D prikaz L-Metionina
Metionin ili α-amino γ-metil tiobuterna kiselina (HO2CCH(NH2)CH2CH2SCH3) je esencijalna aminokiselina koja skupa sa cisteinom i cistinom spada i u tioaminske kiseline, tj aminokiseline koje u svom molekulu sadrže sumpor). Učestvuje u sintezi proteina, u transmetilacijskim reakcijama i sintezi aminokiselina cistein i cistin. Njegovu ugradnju u polipeptidni lanac kontrolirakodon AUG.
Značaj i metabolizam
U svojoj strukturi metionin ima metil grupu koja je vezana za sumpor, koja se u ovakvim reakcijama lahko može prenositi na neku drugu molekulu. U reakcijama transmetilacije, metionin se najprije mora aktivirati veznjem za ATP, pri čemu se adenozin veže za metionin i daje S-adenozil-metionin ili aktivni metionin. Aktivacija se odvija pod uticajem enzima S-adenozinmetionin transferaze. Iz aktivnog metionina se, zatim, metil grupa može vrlo lako prenijeti na amino ili hidroksilnu grupu primatelja.
U priloženoj tabeli su prikazane značajnije transmetilacijske reakcije.
Derivati metionina
mini|palace|300px|S-Adenozil-metiionin je kofaktor koji nastaje od metionina. Metioninski derivat S-adenozil metionin (SAM) je kofaktor koji služi uglavnom kao metil donator. SAM je sastavljen od adenozil molekula (preko 5'uglika), vezan za sumpor metionina, zato što ga čini sulfonijem  kalcija (sa tri supstituenta i pozitivan naboj). Sumpor se ponaša kao meka Lewis kiselina, odnosno donator/elektrofil koji omogućuje S-metil grupi da se prenese na kisik, dušik ili aromatični sistem. To se često odvija uz pomoć drugih kofaktora, kao što je kobalamin (vitamina B12 kod ljudi). Neki enzimi koriste SAM za pokretanje radikalne reakcije, po čemu se nazivaju radikalni SAM enzimi.
Kao posljedica transfera metil grupe, dobija se S-adenozil-homocistein. U bakterija, ovo regenerira i metilacije ili se očuva uklanjanjem adenina i homocisteina, ostavljajući spoj dihidroksipentandion da se  spontano pretvori u autoinducer-2, koji se izlučuje kao otpadni produkt.
Biosnteza i metabolizam
Enzimi: mini|500px|Biosinteza i metabolizam metionina Enzimi uključeni u biosintezu metionina su:
Metionin se ne sintetizira u organizmu pa se mora unositi putem hrane. Ima ga u voću, mesu, uključujući i riblje, siru, povrću, posebno u spanaću, lješniku, grahu, pistaćima.
Kao esencijalna aminokiselina, metionina se, kod ljudi i drugih životinja, ne sintetizira ‘’de novo’’ koji moraju konzumirati metionin ili proteine bogate metioninom. U biljkama i mikroorganizmima, biosinteze metionina se odvija u aspartatnoj porodici, zajedno sa treoninom i lizinom  (ali ne preko α-aminoadipata). Glavna osnova je asparaginska kiselina, dok sumpora može  doći od cisteina, metanetiola ili sumporovodika
Proizvodi slični cisteinu, naime, mogu biti napravljeni od jednog aktiviranog  serina  i jednog homocisteina (obrnuti trans-sulfurilacijski put) ili  sumporovodika (direktni sulfurilacijski put); aktivirani serin je uglavnom O-acetil-serin (u Escherichia coli – preko CysK ili CysM), ali u Aeropyrum pernix i nekim drugi  arheama koristi se O-fosfoserin. Pritom su dysK i cisM homologni, ali pripadaju PLP putu, grani tipa III.
Sretnice
Sretnice su naseljeno mjesto u gradu Mostaru, Bosna i Hercegovina.
Leh Poznanj
Lech Poznań je poljski profesionalni nogometni klub sa sjedištem u Poznanju i trenutno se takmiči u Ekstraklasi, najjačoj diviziji u ovoj zemlji. Klub je dobio ime po Lehu, legendarnom osnivaču naroda Poljske.
Evropski nastupi
Do 16. decembra 2010. godine, Lech Poznań je odigrao ukupno 62 utakmice u evropskim takmičenjima između godina 1978–2010. Među najupečatljivijim utakmicama u historiji kluba su sukobi protiv FC Barcelone u sezoni 1988/89. u drugoj rundi UEFA Kupa pobjednika kupova. Nakon što su utakmice zavpšene nerijepenim rezultatom 1–1, Lech Poznań je izgubio nakon izvođenja penala sa 4–5. Barcelona je na kraju i osvojila turnir.
Tokom sezone 1983/84. Evropskog kupa, Lech je izborio pobjedu 2–0 kući protiv španskog prvaka Athletic Bilbao. Tokom sezone 1990/91, Lech je eliminisao grčkog prvaka Panathinaikosa u prvoj rundi sa ukupnim rezultatom 5–1. U sljedećem susretu Lech je izbačen od strane Olympique de Marseille, ali je pobjedio u prvoj utakmici 3–2 kod kuće.
Tokom sezone 2008/09. Kup UEFA, Lech je došao do grupne faze nakon što je izbacio nosioce Grasshopper Club Zürich (ponovivši najveću pobjedu 6–0 kod kuće) o FK Austria Beč (postigavši odlučujući pogodak u zadnjoj minuti produžetaka). U grupnoj fazi, Lech je završio na trećem mjestu iza AS Nancya i Feyenoorda i tako je obezbjedio mjesto u trećoj rundi, gdje je izbačen od strane italijanskog kluba Udinese Calcio.
Njihov domaći teren Stadion Miejski je potpuno rekonstruisan i završen je u septembru 2010. godine za UEFA Euro 2012, tokom kojeg je ugostio 3 utakmice grupe C.
Kolejorz je napisao još jedno sjajno poglavlje u historiji kluba tokom svoje kampanje u UEFA Evropskoj ligi 2010/11. Nakon što su izbačeni od strane Sparte Prag u kvalifikacijama za Ligu prvaka, ušli su u grupnu fazu Evropske lige. Ovaj put poljski autsajder morao se suočiti sa velikim imenima: Juventusom i Manchester Cityem. U Turinu hat-trick Artjomsa Rudnevsa donio im je iznenađujuće izjednačenje od 3–3. Nakon pobjede nad engleskim klubom kod kuće rezultatom 3–1, Lech je stigao do vrha grupe. Utakmica protiv Juventusa je igrana u veoma lošim, snježnim uslovima i završena je izjedančenim rezultatom 1–1. Ovo je bilo dovoljno za Lech Poznań da prođe u knockout fazu Evropa lige.
Utakmice
''Na dan 14. august 2014:''
Trenutni sastav
mini|320px|Lech Poznań 2014/2015.
penzionisani brojevi
9 - Piotr Reiss - napadač (1994–98, 2002–08, 2012–13)
12 - penzionisani broj za navijače
Stadion
Općinski stadion u Poznanju, Poljska, je domaći teren za Lech Poznań, i bio je jedan od stadiona završnica UEFA Euro 2012. Za ligu stadion ima kapacitet 43.269 (sva sjedeća mjesta). Stadion je prvobitno izgrađen između 1968. i 1980. godine. Od svog otvaranja u augustu 1980. godine Lech Poznań je koristio teren kao svoj glavni stadion; od 2010. godine stadion koristi i Warta Poznań, koja trenutno igra u I Ligi. Stadion se nalazi u ''ul. Bułgarska'' u jugozapadnom dijelu grada (distrikt Grunwald).
U godinama između 2003–2010 stadion je prošao kompletnu rekonstrukciju, uključujući i izgradnju četiri nove u popunosti nadkrivene tribine. Trenutno je peti najveći stadion u Poljskoj (nakon Nacionalnog stadiona, Stadiona Silesia, Općinskog stadiona u Wrocławu i PGE Arena Gdańsk) i treći je najveći u Ekstraklasi (nakon dva posljenja). Svečano otvaranje, nakon konačnog renoviranja odrćano je 20. septembra 2010, sa koncertom Stinga na Symphonicity Touru.
Navijači
Smatra se da Lech Poznań ima jednu od najjačih navijaških podrški u Poljskoj zbog visoke prosječne posjećenosti kluba u Ekstraklasi i zbog atmosfere za vrijeme utakmica.
Sjedište navijača Lecha se uglavnom nalazi u Velikopoljskoj regiji, sa navijačkim klubovima u brojnim drugim gradovima.
Više od deset godina navijači Lecha imaju zajedništvo sa navijačima Arka Gdynia i KS Cracovia (popularna lozinka: 'Miłość, Wiara, Walka – Lech Cracovia Arka' što znači 'Ljubav, nada, borba – Lech, Cracovia, Arka'). Blisko prijateljstvo povezuje navijače Lecha i sa navijačima KSZO Ostrowiec (od 1992).
Najveći rival im je Legia Varšava sa kojim se nadmeću u "Derbiju Poljske". Wisła Kraków, Lechia Gdańsk i Śląsk Wrocław su također veliki rivali zbog prijateljstva sa navijačima Arke i Cracovie.
Jeremy Bentham
Jeremy Bentham (15. februar 1748 – 6. juni 1832) bio je britanski filozof, reformator pravnog sistema i osnivač utilitarizma. Razvio je moralni i filozofski sistem koji se zasniva na ideji da su ljudska bića racionalna, sebična stvorenja, odnosno da teže što većoj koristi. Vjerovao je da on pruža naučni osnov za pravne i političke reforme. Koristeći princip najveće sreće, njegovi sljedbenici, filozofi radikali, bili su inicijatori velikog broja reformi u državnoj administraciji, pravu, vladi i privredi u Velikoj Britaniji devetnaestog veka. Kao zastupnik laissez-faire privrede kasnije je postao i jak zastupnik političke demokratije. Njegova utilitaristička doktrina razvijena je u djelima Fragmenti o vladi (1776) i naročito u knjizi Uvod u načela morala i zakonodavstva (1789). Bentham se smatra i jednim od začetnika borbe za prava životinja. U vezi s ovim poznata je njegova parola "Nije važno mogū li misliti i govoriti nego mogū li patiti."
Leh Poznanj
Navijači
Odnosi sa lokalnim rivalom Warta Poznań su neutralni jer klubovi gotovo uvijek igraju u različitim ligama, tako da mnogi navijači prisustvuju utakmicama obe ekipe.
Lech II Poznań
Klub ima i rezervnu ekipu koja trenutno igra u trećoj diviziji, četvrtom nivou ligaške piramide i najvišoj necentralizovanoj ligi.
U sezoni 2003/04. prošli su u treći nivo nakon pobjede u ligi i pobjede na Jarota Jarocin 2-0 dva puta, 4-0 ukupno. U istoj sezoni dostigli su i prvu rundu Kupa Poljske, ali su izbačeni od strane Górnik Konina rezultatom 3-1. U sezoni 2006/07. rezervna ekipa je ukinuta zbog centralne omladinske lige, ali u sezoni 2013/14. oni su se vratili, što znači da je ekipa između 2007. i 2013. godine prestala da postoji. Vratili su se u staru ligašu poziciju u sezoni 2013/14.
Damask
Damask prije nove ere
mini|lijevo|250p|Rimski luk u Damasku Za Damask se tvrdi da je najstariji u kontinuitetu nastanjeni grad svijeta, mada se za istu titulu vatreno bori i Halep (Haleb, حلب). U hijeroglifskim tablicama nađenim u Egiptu spominje se "Dimaška" kao jedan od osvojenih gradova u 15. vijeku prije n. e. U iskopinama u dvorištu Umajad džamije su pronađeni predmeti iz trećeg milenija prije nove ere. Ime Dimaška se nalazi u arhivama Elbe, a pronađeno je i na tablicama u Mari (2500. p. n. e.)
Leh Poznanj
Akademija Lech Poznańa
Akademija Lech Poznańa (Akademia Lecha Poznań) je klupski sistem za mlade, sa nekoliko ekipa u svim uzrastima djece do najvišeg U-19 juniorskog tima. Ekipe igraju u Centralnoj juniorskoj ligi, koja je u početku osnovana da bi zamijenila klupske rezervne ekipe koje su učestvovale u ligaškoj piramidi. Klupski sistem za mlade je jedan od najobimnijih i najnaprednijih u državi i proizveo je mnoge igrače koji su otišli da igaju u seniorske ekipe.
KKS Wiara Lecha
KKS Wiara Lecha je nogometni klub osnovan od strane navijača Lech Poznańa u 2011. godini. Samo aktivni navijači mogu igrati za ekipu i moraju napraviti doprinos navijačkoj sceni kako bi bili primljeni u sastav.
Damask
Damask između religija
mini|desno|250p|Grob glave sv. Ivana Krstitelja U Damasku je Saul od Tarzusa prešao u kršćanstvo i postao sveti apostol Pavle. Do kraja IV vijeka nove ere većina stanovništva je primila kršćanstvo. Hram Jupiterа je postao katedrala posvećena svetom Ivanu Krstitelju, čija glava i danas leži u grobu unutar Velike džamije u Damasku. Sa dolaskom islama, Damask je postao važan centar kao sjedište Emevijjskog halifata, u periodu od 661. do 750. godine, Grad je naglo rastao i kršćanska katedrala pretvorena je u džamiju. Kada su Abasidi prevladali i preselili halifat u Bagdad, Damask je opustio.
Leh Poznanj
Poznati igrači
mini|320px|Lech Poznań 2010/2011. thumb|200px|right|[[Robert Lewandowski]] thumb|200px|right|[[Semir Štilić]]
Tefsir
Ljudi koji se bave tumačenjem Kur'ana se zovu "Mufesiri".
Tumačenje Kur'ana u vrijeme Muhameda
Česti su primjeri iz hadisa u kome se govori o tome da  su ashabi pitali Muhameda za značenje pojedinih Kur'anskih ajeta. Poslanik im je tumačio Kur'an samim Kur'anom, tj. drugim Kur'anskim ajetima. Zabilježeno je da je na upit ashaba o određenim ajetima također objavljivan drugi ajet. Ibn Abas, Poslanikov prijatelj i jedan od najpoznatijih mufesira je Kur'anske ajete, po značenju, podijelio na četiri dijela, i to:
% Značenje koje poznaje samo Allah.
Opreznost prvih muslimana pri tumačenju
Prenosi se u jednom Hadisu da je Muhamed rekao:
"Ko protumači Kur'an na osnovu svoga nahođenja-pogriješio je, pa makar rekao istinu". Ebu Bekr, Poslanikov prijatelj je rekao :
Tabi'ini
Generacija muslimana nakon ashaba se zvala Tabi'ini. Među njima je bilo dosta učenjaka koji su se bavili tumačenjem Kur'ana. Neki od njih su: Mudžahid, Ata ibn Ebi Rebah, Ikrime, Seid ibn Džubejr, Tavus, Dahak ibn Muzahim, Hasan el Basri, Zejd ibn Eslem. Mišljenja gore navedenih tabiina su sabrana u dosta islamskih djela a posebno u tefsiru ibn Džerir Taberija.
Uvjeti za tumačenje Kur'ana
Mufesir mora odlično poznavati arapski jezik, gramatiku, sintaksu i etimologiju arapskog jezika, stilistiku i sve tri njene grane (Meani, Bejan i Bedi'), nauku o Kiraetu, Akaid, Fikh, povode objave određenih ajeta, derogirane i derogirajuće ajete.
Vrste tefsira
O tefsiru su pisali ljudi koji su se istakli u raznim vjerskim i svim drugim naukama. Svaki od njih je davao veću prednost nauci kojom se bavio i koju je više volio. Zbog toga je nastalo mnogo vrsta tefsira. Tako u tefsirima Taberija, Ibn Kesira i Sujutija prevladava hadiska nauka i tradicija. Takvi tefsiri se nazivaju "Tradicionalni tefsiri". Islamski učenjak Kurtubi je najveću pažnju posvetio fikhskim pitanjima, takva djela se nazivaju "Ahkamul-Kur'an". Fahrudin Razikoji je mnogo volio "Ilmul Kelam" (Filozofija) unio je dosta iz tog područja u svoj čuveni tefsir. Zamahšeri se istakao u tumačenju Kur'ana gdje je veliki značaj dao stilistici Kur'ana te se u svome djelu "Kešaf" bavi tumačenjem Kur'ana sa osnove arapskog jezika. Neki učenjaci su opet tumačili Kur'an redom sa sintaktičke strane i spomenuli padež svake riječi i koje mjesto zauzima u rečenici. Takvi tefsiri se nazivaju "I'rabul Kur'an".
Moderni mufesiri
Muhammed Abduhu, Rešid Rida, Sejjid Qutb, Mewlana Mewdudi, Mahmud Šeltut, Muhammed Gazali, Muhammed Asad, Sejjid Amir Ali, Chirag Ali.
Također pogledajte
Tefsir Ibn-Kesira
IC 381
IC 381 (također poznat kao IRAS 04378+7532, MCG 13-4-7, PGC 15917 i UGC 3130) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 114 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Najveći prečnik je 2,40 (79 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio William Frederick Denning 26. augusta 1889. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Damask
Srednji vijek, turska i mongolska osvajanja
Grad su osvojili Turci Seldžuci (1076.), nakon čega su ga Križari bezuspješno pokušali preoteti 1148. godine, prije nego je on 1154. godine konačno pao u ruke Nuredina (Nur ad Din, Nur ad-Din), generala turskog porijekla. Mnogi spomenici u današnjem gradu potiču iz vremena njegovog nasljednika, Saladina (Salah ad Din, Salah ad-Din), kada je Damask bio prijestolnica ujedinjenog Egipta i Sirije.
Mongoli su se kasnije uselili u grad, ali su ubrzo bili izbačeni od strane egipatskih Turaka Memluka 1260. god. Tokom memlučkog perioda, roba iz Damaska je poznata širom svijeta i privukla je mnogo trgovaca iz Evrope. Ovo je vodilo ka drugoj najezdi Mongola pod Tamerlanom, kada je grad opustošen, a svi umjetnici i naučnici deportirani u Samerkand. Memluci su se ubrzo vratili i nastavili izgradnju grada.
Sa početkom četverostoljetne otomanske vladavine gradom (1516. god.) bogatstvo Damaska se smanjuje i grad postaje tek mala provincijska prijestolnica unutar velikog carstva. Jedina kratka pauza u otomanskoj vladavini bila je u periodu 1831-1840. god., kada je grad ponovo postao glavni grad egipatske Sirije, pod vladavinom Muhameda Ali Paše. Zapadne sile su interevenirale u strahu od kolapsa Otomanskog carstva, i natjerale generala Ibrahim Pašu da se povuče iz Sirije.
Novi vijek
Do 1878. brojnost stanovništva se popela na 150.000, a u gradu je postojao dobro izgrađen prijevozni sistem. 1908. godine grad je imao mrežu tramvajskog prijevoza i željeznicom je bio povezan sa Bejrutom i Medinom. Turske i njemačke snage su koristile Damask kao bazu tokom Prvog svjetskog rata. Kada su ih pobijedili Arapska Liga i Saveznici, postavljena je prva, kratkotrajna vlada 1919. godine. Francuzi su dobili mandat od Lige Naroda i okupirali grad i zemlju u periodu 1920-1945. Susreo ih je val nezadovoljstva i otpora, tako da su 1925. čak uveli bombardiranje kao metodu ubijanja otpora. Potpuna nezavisnost je stečena 1946 godine. kada su se francuske i britanske trupe povukle i Damask je postao glavni grad nezavisne države Sirije.
Quierschied
Quierschied (fon. Kviršid) je gradić i općina u njemačkoj saveznoj pokrajini Saarland. Nalazi se oko 13 km sjeverno od Saarbrückena. Po podacima od 31. decembra 2015. u njemu je živjelo 13.039 stanovnika. Općina Quierschied se sastoji od tri naselja: Quierschied, Fischbach-Camphausen i Göttelborn.
Klima
Godišnja količina padavina iznosi 964 mm, što je relativno mnogo u odnosu na njemački prosjek. Po količini padavina, ovo područje spada među 20% najkišovitih područja Njemačke. Najsušniji mjesec je septembar, dok najviše padavina bude u novembru, gotovo 1,6 puta više nego u septembru. Količina padavina dosta varira u toku godine.
Historija
Quierscheid je prvi put spomenut 999 godine u jednoj povelji cara Otona III. U toj darovnoj povelji, car Oton III daruje biskupu Adalberta II od Metza grad Saarbrücken zajedno sa dvorcima Völklingen, Quierschied (tada sa nazivom Quirnesceit) i Warnwald.
Pretpostavlja se da je ovdje već u 15. vijeku započeto sa kopanjem i eksploatacijom uglja. Tokom tridesetogodišnjeg rata, selo je potpuno uništeno a stanovništvo raseljeno. Nakon tog rata, stanovništvo se vraća, a naselje ponovo obnavlja.
Porijeklo imena Quierschied
O etimologiji imena Quierschied postoje brojna nagađanja, međutim konačnog odgovora još nema. Neke od pretpostavki su:
Politika
mini|150px|Grb općine Quierschied Općina Quierschied je reorganizirana 1974. godine u skladu sa članom 9. Zakona pokrajine Saarland o reorganizaciji općina i okruga Saarlanda (NNG). Time su u općinu Quierschied ušla naselja Fischbach, Göttelborn i Quierschied. Za općinski grb odabrani su detalji i motivi ranijih grbova Quierschieda i Fischbacha, koji uglavnom simboliziraju tradiciju kopanja uglja, brz razvoj i industrijalizaciju ovog područja te proizvodnju električne energije, iako je danas od ranije termocentrale ostao samo blok Weiher III kojeg održava firma Evonik Power Saar GmbH.
Općinsko vijeće
Quierschied je već desetljećima važio kao jako uporište stranke CDU u Saarlandu, pošto je većinu u općinskim vijećima uvijek imala CDU. Međutim, to se promijenilo nakon što je 24. juna 2007 godine kandidatkinja SPD-a Karin Lawall pobijedila dotadašnjeg gradonačelnika iz stranke CDU Otwina Zimmera sa 51,07% osvojenih glasova. CDU je na lokalnim izborima 2009 godine dobila 25,8% manje glasova i izgubila 9 mandata u općinskom vijeću, te tako izgubila apsolutnu većinu. Od 2009, SPD ima 14 mandata u vijeću i po prvi put od drugog svjetskog rata predstavlja većinu. Na općinskim izborima 25. maja 2014. FDP je opet izgubio svog vijećnika u općinskom vijeću, a umjesto njega jedan mandat dobila je Alternativa za Njemačku (AfD); Die Linke su izgubili dva mandata, dok su CDU i SPD svaka dobila po jedan, pa se danas općinsko vijeće sastoji iz:
mini|Vodeni toranj u [[Göttelbornu]]
Saobraćaj
lijevo|thumb|200px|Pogled na Quierschied sa regionalne ceste L127 iz pravca željezničke stanice. U pozadini se vidi termocentrala Quierschied pripada saobraćajnom savezu Saarlanda. Preko Fischbachtal voza je povezan sa Saarbrückenom i Lebachom prema kojima vozovi polaze svakog sata. Do Saarbrückena se stiže za oko 10 minuta a Lebacha za oko 20 minuta. Prema Saarbrückenu, Sulzbachu i Göttelbornu saobraćaju i redovne autobusne linije.
Preko saveznog autoputa 1 (Bundesautobahn 1) (dionica Oldenburg - Saarbrücken) i saveznog autoputa 8 (Bundesautobahn 8) (Luksemburg - Salzburg) te brojnih međuregionalnih puteva, Quierschied je povezan u saobraćajnu putnu mrežu.
Lokalne kompanije
Quierschied je poznat kao sjedište termocentrale (Weiher III) koja je u vlasništvu firme Evonik Power Saar GmbH. Tu se proizvodi električna energija sagorijevanjem uglja i rudničkog plina. Također, šire gradsko područje koristi toplu vodu za grijanje iz ove termocentrale. Termocentrala ima kapacitet od 707 MW.
U Göttelbornu je 2004/2005. godine izgrađeno, u to vrijeme, jedno od najvećih fotoelektričnih postrojenja sa kapacitetom od 7,4 MW na površini od 165.000 m2.
Valuk
Lahko kolesno oklepno vozilo Valuk (LKOV, "Lako kotačno oklopno vozilo") skraćeno LKOV Valuk ili samo Valuk je poboljšana i pod licencom izgrađena slovenska verzija Pandur I oklopnog transportera. Licenca je dobivena dogovorom austrijske kompanije Steyr Daimler Puch Spezialfahrzueg AG & Co KG (sada dio General Dynamics Land Systems - Europe), za slovensku firmuu Sistemska Tehnika koja proizvodi Valuke za potrebe slovenske vojske. Vozilo je nazvano po karantanijskom knezu Valuku. Slovenska vojska trenutno raspolaže sa 85 Valuk vozila.
Angora koza
mini|desno|300px|Angora koza Angora koza je rasa koze porijeklom iz regije Angora, danas Ankara, Turska.
Historija
Ova rasa se prvi put spominje u vremenu Mojsija, oko 1500. p. n. e. Prve angora koze u Evropu je doveo Karlo V oko 1554.
Vuna
Vuna dobivena od ove rase koza se zove moher. Jedna koza proizvede 5-8 kg vune godišnje. Angora koze se šišaju dva puta godišnje.
Duže vremena angora koze su se uzgajale samo radi bijele vune, ali od 1998 počele su se uzgajati i koze sa drukčijim bojama vune, crnom, sivom, crvenom i smeđom.
Najveći proizvođači mohera su SAD, Turska i Južnoafrička Republika.
BTR-80
BTR-80 je sovjetski oklopni transporter konfiguracije 8x8 uveden u operativnu upotrebu 1986. godine.
Opis
Motorni odeljak je opskrbljen automatskim sistemom nadzora od požara, predgrijačima goriva, izmjenjivačem toplote i drugim uslužnim uređajima. Oklopna zaštita je tipično ruska, s prednje strane obezbeđuje zaštitu od dejstva teških mitraljeza 12,7 mm s udaljenosti od 100 metara, te fragmenata artiljerijskih projektila. Gornji dio oklopa tijela osigurava zaštitu od pancirnog zrna 7,62 mm na udaljenosti od 100 metara, dok donji dio tijela ima zaštitu od iste municije s udaljenosti 750 metara. Na gornjem prednjem dijelu je ugrađena ručno pokretana kupola s jednim članom posade opremljena teškim mitraljezom 14,5 mm KPV kojoj je u odnosu na ranije modele povećano područje djelovanja na +60°, čime postaje efikasnija za djelovanje po niskoletećim avionima i helikopterima. U kupoli je smešten i koaksijalno spojen puškomitraljez kalibra 7,62 mm.
Na zadnjem dijelu kupole je postolje sa šest bacača dimnih kutija 81 mm, model 902 V čime se može napraviti dimna zavjesa širine 30 metara i visine 10 metara, zavisno od smjera vjetra. Između drugog i trećeg pogonskog mosta ugrađena su vrata za brzo napuštanje vozila, od kojih se gornji dio otvara prema naprijed, dok se donji dio spušta na tlo i ujedno služi kao rampa za izlazak iz vozila.
Posadu čine tri člana i to: vozač, strijelac i komandir, a u prostoru se može smjestiti odjeljenje od sedam potpuno opremljenih vojnika. Na bočnim stranama gornjeg dijela tijela su ugrađene po tri puškarnice usmjerene prema naprijed, čime je omogućeno praćenje smjera kretanja vozila. Jedna puškarnica je ugrađena i na prednjem dijelu vozila na mjestu komandira. Komandir i vozač su opremljeni sa po 4 vizira dok je strijelac u svojoj kupoli opremljen s tri.
U zadnjem dijelu vozila smještena je vodena turbina za pokretanje vozila na vodi s kojom se upravlja preko upravljača vozila. Prije ulaska u vodu na prednjem delu vozila podiže se odgovarajuća ploča, takozvani valobran za odbijanje talasa koji bi ometali vidljivost vozača i komandira.
Šasija vozila BTR-80 poslužila je za razvoj više vozila različite namjene. Jedan je BTR-80 s kupolom Kliver u kojoj je top 30 mm 2A72, i četiri protivoklopne vođene rakete Hornet. Zatim je tu i samohodni minobacač 120 mm 2S23 Nona. Zanimljivo je da su Rusi obavili ispitivanja BTR-a sa zapadnim motorom Kamins 6CTA od 250 KS u kombinaciji s njemačkom transmisijom ZF 9S-75. Nije poznato je li riječ o mogućem izvoznom poslu ili je projekat pokrenut za potrebe ruskih snaga. BTR-80 kao bazni model koristio se u različitim varijantama u funkciji policijskih, sanitetskih, vatrogasnih i drugih specijalnih vozila, pa čak i u civilne svrhe.
Korisnici
thumb|Ruski BTR-80 u vodi. thumb|Ukrajinski BTR-80. thumb|Rumunski TAB B-33.
NGC 2157
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
.la
.la je najviši Internet domen za Laos. Nacionalni komitet za Internet je zadužen za ovu domenu.
Striževo
Striževo je naseljeno mjesto u gradu Mostaru, Bosna i Hercegovina.
Diana Spencer
Diana, princeza od Walesa (rođena kao Diana Frances Spencer; 1. juli 1961 – 31. august 1997) bila je prva supruga budućeg britanskog kralja Charlesa III. Sinovi koje mu je rodila, William i Harry, prvi su i peti u nasljednom nizu za britansku krunu, respektivno.
Rođena je u malo poznatoj, staroj grofovskoj porodici, kćerka Johna Spencera i njegove prve žene, Frances Burke Roche. Bila je potomak englesko-škotskih kraljeva čiji potomci nisu nikada sjeli na britanski tron, braće Karla II (kroz dva vanbračna sina) i Jakova II (kroz vanbračnu kćerku), te je u britansku kraljevsku porodicu po prvi put unijela njihovu krv. Otac i majka su joj se razveli kada je imala samo osam godina, što je uveliko uticalo na njeno odrastanje.