cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kangshung strana
Kangshung strana ili istočna strana je kineska strana Mount Everesta. Visoka je 3.350 m, od Kangshung lednika do vrha. Gledano odozdo desno se završava sjeveroistočnim grebenom a lijevo Južnim prevojem i Jugoistočnim grebenom. Donji dio strane, širok je oko 3 km. i sastavljen je od stepenastih stijena, između kojih su brojni kuloari (jaruge). Gornji dio sadrži brojne smrtonosne viseće ledene gromade i nesigurnog snijega u izobilju. Relativna međusobna izoliranost penjača također pridonosi faktoru nesigurnost. Zbog svega toga je ova strana daleko nepovoljnija i najmanje korištena za uspon na vrh.
Usponi
Prvi pokušaj uspona na Everest bio je 1981. god. američku ekspediciju vodili su Richard Blum i Louis Reichardt, a članovi ekspedicije bili su Edmund Hillary, George Lowe, John Roskelley, David Breashears, i Kim Momb. Stigli su do visine oko 7.000 metara kada su prekinuli uspon zbog velike opasnost od lavina.
Prvi uspješan uspon preko Kangshung strane izvela je 1983. god američka ekspedicija koju je vodio James D. Morrissey. Poslije napornih pet i po sedmica na vrh su izašli: Kim Momb, Carlos Buhler, Louis Reichardt, George Lowe, Dan Reid i Jay Cassell.
Godine 1988, jedna američko - britanska ekspedicija ispenjala je novi smjer prema Južnom prijevoju, i završila uspon standardnim smjerom Jugoistočnim grebenom. Stephen Venables, bio je tada prvi Britanac sa usponom na vrh bez dodatne upotrebe kisika. Amerikanci Ed Webster Robert Anderson bez dodatnog kisika stigli su do Južnog vrha, a kanađanin Paul Teare do Južnog prijevoja. Ovu rutu je 1992. god je uspješno ponovila čileanska ekspedicija. Do vrha su stigli Rodrigo Jordan, Cristian Garcia-Huidobro i Juan Sebastian Montes.
Munjava
mini|280px|rječica [[Munjava (rijeka)|Munjava i krajolik sjeverne Like]] Munjava je naseljeno mjesto u sastavu općine Josipdol, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Munjava je imala 237 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Munjava je imalo 228 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Volog
Volog je naseljeno mjesto u sastavu općine Nazarje, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Volog je imao 133 stanovnika.
Turski rat za nezavisnost
Turski rat za nezavisnost (turski: İstiklâl Harbi, u literaturi poznat i kao Kurtuluş Savaşı - Rat za nezavisnost, ili Milli Mücadele - Nacionalna borba) je rat koji je vođen između turskih nacionalista i država Antante na drugoj strani, odnosno Grčke na zapadnom frontu, Armenije na istočnom, Francuske na južnom a sa njima i Velike Britanije i Italije u području Carigrada. Rat je izbio nakon 1. svjetskog rata i podjele Osmanlijskog carstva između saveznika  što je dovelo do međunacionalnih sukoba što su zapadne sile, pogotovo Grčka, pokušale iskoristiti i u potpunosti slomiti Tursku i njen narod.
Turski nacionalni pokret (Kuva-yi Milliye) u Anadoliji je prerastao u formiranje nove Velike narodne skupštine uz vodstvo Mustafe Kemala Atatürk i njegovih kolega. Nakon završetka tursko-armenskog rata, francusko-turskog rata, grčko-turskih ratova (često se nazivaju istočni, južni i zapadni front rata, respektivno), poništen je Ugovor iz Sèvresa a sklopljen novi Ugovor iz Lausanne u julu 1923. godine. Saveznici su napustili Anadoliju i istočnu Trakiju, odnosno teritoriju današnje Turske a Velika narodna skupština Turske se odlučila na osnivanje Republike Turske, koja je proglašena 29. oktobra 1923. godine.
Sa osnivanjem turskog Nacionalnog pokreta, podjelom Osmanlijskog carstva i ukidanjem sultanata, osmanlijsko doba i carstvo je došlo do svog kraja. Sa Atatürkovim reformama, Turci su stvorili modernu, sekularnu, nacionalnu državu Tursku. Hilafet je i službeno ukinut 3. marta 1924. godine a zadnji halifa je prognan.
Istok
Granica između Osmanlijskog carstva i Armenije je definirana Ugovorom iz Brest-Litovska koji je potpisan 3. marta 1918. godine, nakon boljševičke revolucije a kasnije i Ugovorom iz Batuma od 4 juna 1918. godine, potpisanog sa Armenijom. Bilo je očigledno da nakon primirja iz Mudrosa (30. oktobar 1918.) istočne granice Turske neće ostati onakvim kakve jesu. Armenska dijaspora i tročlana Antanta su nastojale preoblikovati granicu na štetu Turske.
Famoznih 14 tačaka o kojima je govorio američki predsjednik Woodrow Wilson su bile poticaj za Armence da situaciju preokrenu u svoju korist tvrdeći da imaju većinu što se tiče stanovništva kao i da su imali vojnu kontrolu nad istočnim regijama. Pokretanje armenske vojske na granicama između dvije države se koristilo kao argument za prekrajanje granica između Osmanlijskog carstva i Armenije. Američki predsjednik Woodrow Wilson se složio o vraćanju te teritorije Armencima na osnovu navodne armenske dominacije po pitanju sastava stanovništva. Rezultati tih razgovora bili su takvi da su se odrazili na Ugovor u Sèvresu (10. august 1920).
Osim toga, bilo je pokreta Armenaca sa jugoistoka uz francusku podršku. Francusko-armenski sporazum iz 1916. godine je podržavao armenske zahtjeve za Kilikijom (dio turske teritorije uz granicu sa Sirijom) te podržavao osnivanje francusko-armenske legije.
Aktivna faza na istoku
Prije nego što će pojačati diplomatsku ofanzivu, da bi pokazala znak moći na pregovaračkom stolu, Armenija je prabacila svoje snage do Olte, što je dovelo do bitke za Oltu. Bitka za Oltu je značila završetak razgovora sa ruskom vladom nakon čega je od strane Osmanlijskog carstva potpisan Ugovor iz Sèvresa. Ovo se desilo nakon okupacije Artvina od strane gruzijskih snaga 25. jula iste godine.
Zapad
Rat na zapadu je uslijedio jer su zapadni saveznici, posebno britanski premijer David Lloyd George, obećali Grčkoj teritorijalne ustupke na račun teritorije Osmanlijskog carstva ako bi Grčka ušla u rat na strani saveznika. Ovi teritorijalni ustupci su uključivali dijelove istočne Trakije, ostrva Imbros (Gokceadi), TenedoS (Bozcaada) i dijelove zapadne Anadolije, oko grada Izmira. Grci su želili svojoj teritoriji pridodati Istanbul (Carigrad) kako bi postigli ciljeve Velike ideje, iredentističkog koncepta grčkih nacionalista, ali su se članice Antante tome usprotivile.
Od tročlane Antante je odlučeno da Grčka kontrolira zonu oko Izmira i Ayvalika u zapadnoj Maloj Aziji. Razlog za to je bilo italijansko iskrcavanje na južnoj obali Turske, u gradu Antaliji. Saveznici su bili zabrinuti zbog italijanske ekspanzije u ovom dijelu Evrope pa su zamislili da bi grčka kontrola ove teritorije spriječila dalju italijansku teritorijalnu ekspanziju.
28. maja, Grci su napali Ayvalık. Osmanlijski potpukovnik Ali Çetinkaya je od domicilnog stanovništva formirao jedinicu a uz ovu jedinicu formirane su i druge jedinice koje su bile odlučne suprostaviti se grčkoj agresiji.
Saveznička odluka da dozvoli Grčkoj zaposjedanje teritorije oko Izmira rezultirala je zbog činjenice da su se Italijani već ranije iskrcali u Anadoliju. Suočeni s talijanskim pripajanjem dijelova teritorije Male Azije, na kojoj je živjela značajna grčkog manjina, grčki premijer Venizelos je osigurao savezničku dozvolu za grčku okupaciju Izmira kako bi navodno zaštitili civilno stanovništvo tokom previranja. Međutim, Turci su tvrdili da Venizelos želi stvoriti homogena grčkog naselja i teritorije kako bi bio u stanju da ih pripoji Grčkoj i ostvari Veliku ideju te je svojim javnim izjavama ostavio malo sumnje o grčkom namjerama: "Grčka ne vodi rat protiv islama, već protiv Osmanlijske, anahrone Vlade, i njene korumpirane, sramne, i krvave uprave te nastoji da je protjera sa tih teritorija gdje većinsko stanovništvo čine Grci."
Aktivna faza na zapadu
Odmah nakon što su se grčke snage iskrcale u Smirnu, turski nacionalisti su na njih otvorili vatru. Grčke snage su koristile Smyrnu kao osnovu za pokretanje napada dublje u Anadoliju. Mustafa Kemal Ataturk je odbio da prihvati čak i privremeno grčko prisustvo u Smirni. Turski nacionalisti su ipak uz pomoć oružanih snaga Ataturka porazili grčke trupe i protjerali ih iz Smirne i ostatka Anadolije.
Zapadna rezolucija
Sa granicama na istoku i jugu koje su osigurane ugovorima i sporazumima, Mustafa Kemal je sada bio na komandnom položaju. Stekla se situacija da su nacionalisti od 5. septembra 1922. godine mogli da traže da Grci evakuišu Istočnu Trakiju, Imbros i Tenedos, kao i Malu Aziju, a da rijeka Marica ponovo postane zapadna granica Turske, kao što je to bila i prije 1914. godine. Bili su spremni da brane neutralnu zonu Konstantinopolja i prolaz kroz Bosfor i Dardanele a nakon što su Francuzi predložili Ataturku da se poštuje stvarnu situacija na terenu on se sa time složio 28. septembra. Francuska, Italija i Britanija pozvale su Mustafu Kemala na pregovore o prekidu vatre. Zauzvrat, 29. septembra Kemal je zatražio početak pregovora u Mudanji. Pregovori su počeli 3. oktobra, a zaključeno je i primirje koje je dogovoreno 11. oktobra, dva sata prije nego što su Britanci namjeravali da se angažuju u Chanaku i potpisano dan poslije. Grci su u početku odbili da se slože sa primirjem, ali su to učinili 13. oktobra. Faktori koji su ubijedili Tursku da potpiše primirje možda su uključivali i dolazak britanskog pojačanja. Saveznici su primirjem priznali tursko pravo na Istočnu Trakiji, o kojoj su se dogovoreno na konferenciji u Lozani 20. novembra 1922.
Jug
Tokom raspada Osmanlijskog carstva, mnoge evropske sile su željele ugrabiti dio toga carstva kada dođe do njegovog konačnog pada. Isti slučaj je bio i sa Francuskom koja je željela pod svoju kontrolu staviti jugoistočni dio Osmanlijskog carstva, dijelove današnje Turske, Sirije, Libana i Iraka. Nakon što su francuske snage pokušale da preuzmu kontrolu nad Sirijom, planinski masiv Taurus je predstavljao veliki problem za vladu u Ankari. Pošto su Francuzi bili stranci na tom području, koristili su usluge Armenaca sa kojima su bili saveznici dok su Turci sarađivali sa arapskim plemenima. Pored grčke prijetnje, Francuzi i njihova intervencija na turskoj teritoriji je bio drugi najopasniji izazov za Tursku. Turci su smatrali da ako razbiju grčku prijetnju, Francuzi se neće moći oduprijeti.
Skrblje
Skrblje su naseljeno mjesto u sastavu općine Majšperk, regija Podravska, Slovenija.
Turski rat za nezavisnost
Konferencija u Londonu
S ciljem da očuvaju Ugovor iz Sevresa članice Antante su nastojale da prisile turske revolucionare na poštivanje uslova iz mirovnog ugovora kroz održavanje niza konferencija u Londonu. Konferencija u Londonu, sa znatno različitim stavovima među suprotstavljenim stranama je doživjela neuspjeh i u prvoj i drugoj fazi. Modifikovana verzija Ugovora iz Sèvresa nije odgovarala turskom Nacionalnom paktu.
Skrblje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Ptuj.
Turski rat za nezavisnost
Konferencija u Londonu
Londonska konferencija dala je priliku članicama Antante da preokrenu neke od svojih politika. U oktobru, strane u pregovorima su primile izvještaj Admirala Marka Lamberta Bristola. Organizovao je komisiju sa ciljem analize situacije i razjašnjenja vezanog za okupaciju Izmira kao i za poduzimanje narednih aktivnosti u regiji. Komisija je izvjestila da ako aneksija ne uslijedi, Grčka ne bi trebala ostati jedina okupaciona sila u ovoj oblasti. Admiral Bristol nije bio siguran kako objasniti ovu aneksiju savezniku SAD-u. Predsjednik Woodrow Wilson insistirao je na poštovanju nacionalnosti u 14 tačaka. Znajući za osjećanja Turaka, vjerovao je da neće prihvatiti ovu aneksiju.
Niti izveštaj sa Konferencije u Londonu niti izvještaj admirala Mark Lamberta Bristola nije promijenio stav britanskog premijera Davida Lloyd Georgea. 12. februara 1921. godine pristao je na aneksiju Egejske obale, nakon čega je uslijedila grčka ofanziva. David Lloyd George je postupio u skladu sa svojim osjećanjem koje je vezano za ovaj problem razvio tokom Bitke kod Galipolja, za razliku od generala Milnera, koji je bio njegov oficir na terenu.
Fotometar
mini|desno|300px|Fotometar
mini|desno|300px|Funkcija osjetljivosti [[oko|oka je na dijagramu u kojem je na apscisi talasna dužina, približno simetrična kriva s oštrim maksimumom jednakim jedinici na talasnoj dužini 555 nm za dnevnu osjetljivost (crno) i 507 nm za noćnu (zeleno). Njena  vrijednost za talasnu dužinu je 600 nm 0,63, a za dužine 380 i 780 nm iznosi 0.]]
Fotometar ili svjetlomjer je mjerni instrument za mjerenje jačine svjetlosti. Temelji se na poređenju osvijetljenosti neke površine poznatim izvorom svjetlosti i one koja potiče iz nepoznatog izvora. Stariji tipovi fotometara mjere zatamnjenje, udaljavanje ili primicanje izvora, koje je potrebno da bi se izjednačio stepen osvijetljenosti dviju površina. Mjeri se pomoću vizualnog poređenja (vizualni fotometar). Sada su u upotrebi samo fotoelektrični fotometri s fotoćelijama osjetljivim na zračenje. Za pouzdana mjerenja značajno je tačno poznavanje ovisnosti osjetljivosti fotoćelije (fotoelementa) o talasnoj dužini zračenja. Linearna zavisnost postiže se uporabom prikladnih filtara. Pri fotometriji vrlo slabih izvora, koriste se fotoćelije s dodatnim elektronskim sklopom za umnožavanje sekundarnih elektrona, da bi se dobila struja mjerljive veličine. Fotoelektrični fotometri primjenjuju se u astronomskim i meteorološkim istraživanjima (naprimjer u aktinometrija, hemijskim i fizičkim proučavanjima i analizama, kao što je  kolorimetrija, naprimjer,  kao i uspektrofotometriji) i drugo. Postoje i fotometri za poređenje svjetlosti različitih boja (heterokromni fotometar).
Fotometrija
Fotometrija je oblast optike koja se bavi mjerenjem svojstava svjetlosti (izvora i toka svjetlosti, svjetlosnog toka i osvjetljenja površina). Ranaa fotometrijska mjerenja obavljana su pomoću ljudskoga oka, a suvremena fotometrija, iako koristi elektronske fotometre, prilagođena su osjetljivosti ljudskoga oka. Obuhvataju samo onaj dio spektra elektromagnetnih talasa koji vidi ljudsko oko, tj. ograničena su na talasne dužine od približno 380 do 780 nm. Budući da ljudsko oko nije jednako osjetljivo na sve talasne dužine vidljive svjetlosti, za svaku se dužinu određuje se ekvivalentna vrijednost standardnog promatrača, pomoću fotometrijskog ekvivalenta i funkcije osjetljivosti vida (prema Međunarodnoj organizaciji za normizaciju ISO). Mjerenjima obilježja cjelokupnog elektromagnetsnog spektra bavi se radiometrija.
Pregled
Količina svjetlosti koju tačkasti izvor svjetlosti emitira u prostor ,u svim pravcima, u jednoj sekundi, naziva se svjetlosni tok ili luminacijski fluks. Ako se opkoli takav zvor svjetlosti jakosti 1 kandele (cd) kuglom promjera 1 m,  količina svjetlosti koja prolazi kroz 1 m2 kugle je mjerna jedinica za svjetlosni tok, zvana 1 lumen (lm). Prostorni ugao koji pripada površini od 1 m2 je jedinični prostorni ugao, označen kao steradijan (sr). Pošto je površina kugle jednaka 4r2π, površina jedinične kugle (r = 1 m) jednaka je 4π ili 12,57 m2. Znači da kugla poluprečnika od 1 m ima 12,57 steradijana. Suglasno tome, 1 lumen je onaj svjetlosni tok koji daje tačkasti izvor svjetlosti od 1 kandele u prostorni ugao od 1 steradijana. Ako izvor svjetlosti šalje svjetlost t sekundi, onda je ukupna količina svjetlosti koju emitira jednaka umnošku vremena: Svjetlosna energija mjeri se lumen/sekundama (lm∙s) ili lumen/satima (lm∙ h). Kako izvor svjetlosne jačine 1 kandela šalje u 1 steradijan tok svjetlosti od 1 lumena, kroz površinu od 4π = 12,57 m2 će slati svjetlosni tok od 12,57 lm. Općenito, izvor svjetlosne jačine (jačina svjetlosti) Is (u kandelama) ima svjetlosni tok (u lumenima):
odakle je jačina svjetlosti (u kandelama)
Astronomski fotometri
Astronomski fotometri su postavljeni iza zaslona teleskopa ili u fokusu objektiva. Količina radijacije koja dolazi iz objekta često se mjeri relativno – u poređenju sa kalibriranim izvorom svjetlosti, standardnom zvijezdom.
Popravak ekscizije baze
Popravak ekscizije baze (BER) je ćelijski mehanizam, proučavan u oblastima biohemije i genetike, koji popravlja oštećenu DNK tokom ćelijskog ciklusa. Prvenstveno je odgovoran za uklanjanje malih lezija baza koje ne iskrivljuju heliks iz genoma. Povezani put nukleotidni ekscizijski popravak popravlja glomazne lezije koje izobličuju heliks. BER je važan za uklanjanje oštećenih baza koje bi inače mogle uzrokovati mutacije, pogrešnim uparivanjem ili dovesti do prekida u DNK tokom replikacije. BER pokreću DNK-glikozilaze, koje prepoznaju i uklanjaju specifične oštećene ili neodgovarajuće baze, formirajući AP-mjesta. One se zatim cijepaju AP-endonukleazama. Rezultirajući jednolančani prekid se tada može obraditi ili kratkim zakrpom (gdje se zamjenjuje jedan nukleotid) ili BER dugom zakrpom (gdje se sintetiše 2 –10 novih nukleotida).
Fotometar
Astronomski fotometri
Ovaj fotometar omogućava mjerenje distribucije površinskog zračenja na katodi, snimanjem na osvijetli ekran ili ploču za pohranu. Moguće je i poboljšanje slike pojačalom.
Popravak ekscizije baze
Lezije obrađene BER-om
Pojedinačne baze u DNK mogu biti hemijski oštećene različitim mehanizmima, a najčešći su deaminacija, oksidacija i alkilacija. Ove modifikacije mogu uticati na sposobnost baze da se veže vodikovom vezom, što dovodi do netačnog uparivanja baza i, kao posljedicu, mutacija u DNK. Naprimjer, inkorporacija adenina preko puta 8-oksoguanina (desno) tokom DNK replikacije uzrokuje mutaciju baznog para G:C u T:A. Drugi primjeri baznih lezija koje je popravio BER uključuju:
Fotometar
Astronomski fotometri
CCD-detektor, na osnovu unutrašnjeg svjetlosno-električnog efekta silicijskog diska,na čijim elementima slike (pikseli ), kada su izloženi, elektroni postaju oslobođeni. Termoelektrični fotometar temelji se na činjenici da se pocrnjela površina prijemnika zagrijava zračenjem; također je učinkovit u udaljenom infracrvenom zračenju.
Popravak ekscizije baze
Lezije obrađene BER-om
Pored osnovnih lezija, nizvodni koraci BER-a se također koriste za popravku jednolančanih prekida.
Izbor između popravka duge i kratke zakrpe
Izbor između popravke kratke i duge zakrpa je još uvijek pod istragom. Smatra se da različiti faktori utiču na ovu odluku, uključujući tip lezije, fazu ćelijskog ciklusa i da li je ćelija terminalno diferencirana ili se aktivno deli. Neke lezije, kao što su oksidirana ili reducirana AP-mjesta, otporne su na aktivnost pol β lijaza i stoga moraju biti obrađene dugom zakrpom BER-a.
Fotometar
Astronomski fotometri
Ovo je komplementiraniđa fotometarska ploča, sa promenljivom otvorom, koji regulira svjetlo.
Popravak ekscizije baze
Izbor između popravka duge i kratke zakrpe
Preferencije za put se takođe mogu razlikovati među organizmima. Dok ljudske ćelije koriste i kratki i dugi BER, dugo se smatralo da kvasac Saccharomyces cerevisiae nema put kratke zakrpe jer nema homologe nekoliko proteina kratke zakrpe sisara, uključujući pol β, DNK-ligazu III, XRCC1 i kinazni domen PNKP. Nedavno otkriće da poli-A polimeraza Trf4 posjeduje aktivnost 5' dRP lijaze dovela je u pitanje ovo gledište.
DNK glikozilaze
DNK-glikozilaze su odgovorne za početno prepoznavanje lezije. Oni okreću oštećenu bazu iz dvostruke spirale, kao što je prikazano na slici, i cijepaju N-glikozidnu vezu oštećene baze, ostavljajući AP-mjesto. Postoje dvije kategorije glikozilaza: monofunkcionalne i bifunkcionalne. Monofunkcionalne glikozilaze imaju samo aktivnost glikozilaze, dok bifunkcionalne glikozilaze takođe poseduju aktivnost AP-lijaza. Stoga, bifunkcionalne glikozilaze mogu pretvoriti osnovnu leziju u jednolančani prekid bez potrebe za AP-endonukleazama. β-eliminacija AP-mjesta pomoću glikozilaze-lijaze daje 3' α,β-nezasićeni aldehid, pored 5' fosfata, koji se razlikuje od produkta cijepanja APendonukleaze. Neke glikozilaze-lijaze mogu dalje izvršiti δ-eliminaciju, koja pretvara 3' aldehid u 3' fosfat. Veliki broj glikozilaza evoluirao je da prepoznaju različite oštećene baze. Primjeri DNK-glikozilaza uključuju Ogg1, koji prepoznaje 8-oksoguanin, MPG, koja prepoznaje 3-metiladenin, i koji uklanja uracil iz DNK.
AP endonukleaze
AP-endonukleaze cijepaju AP-mjesto dajući 3' hidroksil pored 5' dezoksiribozofosfata (dRP). AP-endonukleaze se dijele u dvije porodice, na osnovu njihove homologije sa bakterijskim endonukleazama AP-predaka endonukleaza IV i egzonukleaza III.[ Mnogi eukarioti imaju članove obje porodice, uključujući kvasac Saccharomyces cerevisiae, u kojem je Apn1 EndoIV homolog, a Apn2 je u srodstvu sa ExoIII. Kod ljudi su identificirane dvije AP-endonukleaze, APE1 i APE2. Član je porodice ExoIII.
Enzimi za završetak obrade
Da bi došlo do ligacije, prekid lanca DNK mora imati hidroksil na svom 3' kraju i fosfat na svom 5' kraj. Kod ljudi, polinukleotid kinaza-fosfataza (PNKP) podstiče formiranje ovih krajeva tokom BER. Ovaj protein ima domen kinaze, koji fosforilira 5' hidroksilne krajeve, i domen fosfataze, koji uklanja fosfate sa 3' krajeva. Zajedno, ove aktivnosti spremaju jednolančane prekide sa oštećenim krajevima za podvezivanje. AP endonukleaze također učestvuju u procesuiranju 3' kraja. Osim što otvaraju AP-mjesta, posjeduju aktivnost 3' fosfodiesteraze i mogu ukloniti razne 3' lezije uključujući fosfate, fosfoglikolate i aldehide. 3'-Procesuiranje se mora dogoditi prije nego što se može započeti sinteza DNK jer DNK-polimeraze zahtijevaju 3' hidroksil da bi se proširio.
DNK polimeraze
Pol β je glavna ljudska polimeraza koja katalizira BER kratkog krpljenja zak, s pol λ sposobnom da kompenzira u njenom odsustvu. Ove polimeraze su članovi porodice Pol X i obično ubacuju samo jedan nukleotid. Pored aktivnosti polimeraze, ovi enzimi imaju domen lijaze koji uklanja 5' dRP koji je ostao nakon cijepanja AP-endonukleaze. Tokom dugotrajnog BER-a, sinteza DNK se smatra posredovana pol δ i pol ε zajedno sa faktorom procesivnosti PCNA, istim polimerazama koje vrše replikaciju DNK. Ove polimeraze izvode sintezu pomicanja, što znači da je krajnji kraj 5' DNK "pomaknut" kako bi se formirao preklop. Pol β također može izvoditi sintezu pomicanja dugih zakrpa i stoga može sudjelovati u bilo kojem BER putu. Sinteza duge zakrpe obično ubacuje 2-10 novih nukleotida.
Flap endonukleaza
FEN1 uklanja 5' preklop generiran tokom dugog patch BER. Ova endonukleaza pokazuje jaku preferenciju za dugački 5' režanj pored režnja od 1-nt 3'. [Homolog kvasca za FEN1 je RAD27, pored svoje uloge u dugotrajnom BER-u, FEN1 cijepa klapne sa sličnom strukturom tokom Okazaki fragmentne obrade, što je važan korak u zaostatku lanca replikacija DNK.
NDFIP2
Utvrđeno je da gen NDFIP2 sadrži sedam egzona i raspon od 69,8 kb. Promotorska regija ima više mjesta vezivanja za transkripcijske faktore, uključujući NFAT1 (NFATC2) i ELK1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 336  aminokiselina, a molekulska težina   36.390 Da.
Kloniranje i ekspresija
Sekvenciranjem klonova dobijenih iz biblioteke cDNK frakcionirane veličine mozga, Hirosawa et al. (1999) klonirali NDFIP2, koji su označili kao KIAA1165. 3' UTR cDNK sadrži kratki isprekidani jedarni element. RT-PCR ELISA test otkrio je umjerenu ekspresiju u mozgu, jetri, bubrezima i kimenoj moždini odraslih, te u fetusnom mozgu i jetri. Ekspresija je bila niska u srcu odraslih, skeletnim mišićima, gušterači i jajnicima, s malo ili bez ekspresije u plućima, slezeni i sjemenicima. Visoka ekspresija otkrivena je u kaudalnom jezgru i hipokampusu, s umjerenim nivoima u svim drugim specifičnim regijama mozga. Hirosawa, M., Nagase, T., Ishikawa, K., Kikuno, R., Nomura, N., Ohara, O. Characterization of cDNA clones selected by the GeneMark analysis from size-fractionated cDNA libraries from human brain. DNA Res. 6: 329-336, 1999. PubMed: 10574461
Strmec Remetinečki
Strmec Remetinečki je naseljeno mjesto u sastavu grada Novog Marofa, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
NDFIP2
Kloniranje i ekspresija
Analizom mikročipova, Cristillo et al. (2003) identifikovali su NDFIP2, koji su nazvali N4WBP5A, kao gen koji je reguliran nakon aktivacije T-ćelija i snižen imunosupresivnim agensima. Klonirali su N4WBP5A analizom baze podataka i RT-PCR-om ukupne RNK leukocita ljudske periferne krvi. Izvedeni protein od 242 aminokiseline ima izračunatu molekulsku masu od 27,1 kD. Ima tri navodna transmembranska segmenta u C-terminalnoj polovini, dva pretpostavljena motiva vezana za WW bogata prolinom (PPxY), nekoliko mjesta vezivanja SH2 i SH3 i nekoliko mjesta fosforilacije serina i treonina. Northern blot analiza otkrila je transkript od 4,4 kb u mozgu i plućima te transkripte od 4,4 i 2,4 kb u srcu, skeletnim mišićima, bubrezima, jetri i posteljici. Ekspresija nije otkrivena u leukocitima periferne krvi u mirovanju. Fluorescento označeni i endogeni N4WBP5A kolokaliziran je s Golgijevim markerom i djelimično kolokaliziran s mitohondrijama i markerima endoplazmatskog retikuluma. Western blot analiza otkrila je N4WBP5A, pri prividnoj molekulskoj masi od 29 kD.
Konstas et al. (2002) klonirani mišji N4wbp5a. Mišji i ljudski proteini dijele više od 90% identiteta. Northern blot analiza otkrila je najveću ekspresiju N4wbp5a u mozgu, jetri, bubrezima i testisima miša. Imunohistokemijska analiza bubrega štakora otkrila je N4wbp5a u distalnim izuvijanim tubulama i ćelijama sabirnćih kanala, gdje se lokalizirao u [[citosolu, uglavnom na bazolateralnoj strani. Bojenje je također otkriveno u perijedarnim regijama i unutar struktura nalik vezikulama. Vanjski i unutrašnji medulski sabirni kanali također su pokazali snažno unutarćelijsko obojenje.
Strmec Remetinečki
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Novi Marof.
NDFIP2
Funkcija gena
Koristeći eksperimente koimunoprecipitacije, Cristillo et al. (2003) pokazali su da N4WBP5A stupa u interakciju s WW domenima NEDD4, ubikvitin-ligaze E3. Budući da je N4WBP5A bio pojačano reguliran u aktiviranim T-limfocitima, sugerirali su da N4WBP5A može imati regulatornu ulogu u moduliranju aktivnosti NEDD4 u T-ćelijama Golgijevog aparata.
Strmec Remetinečki
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Strmec Remetinečki je imao 511 stanovnika.
NDFIP2
Interakcije
Pokazano je da NDFIP2 komuniciraju sa NEDD4.
Strmec Remetinečki
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Strmec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Strmec Remetinečki je imalo 498 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Klokočevac
Hrvatska:
Srbija:
IC 3923
IC 3923 je dvostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zavodice
Zavodice su naseljeno mjesto u sastavu općine Nazarje, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zavodice su imale 45 stanovnika.
Blaževac (Gradačac)
Blaževac je naseljeno mjesto u gradu Gradačcu, Bosna i Hercegovina.
Ivanić Košnički
Ivanić Košnički je naseljeno mjesto u sastavu općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pregrada.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Ivanić Košnički je imao 23 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ivanić Košnički je imalo 43 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sudovec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sudovec je imao 350 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sudovec je imalo 441 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Klokočevac (Bjelovar)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Bjelovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klokočevac je imao 828 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Klokočevac je imalo 847 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Premijer liga Bosne i Hercegovine 2019/2020.
Premijer liga Bosne i Hercegovine 2019/20. bila je 26. sezona prve nogometne lige Bosne i Hercegovine, odnosno 20. sezona Premijer lige Bosne i Hercegovine pod tim imenom. Sezona je počela 20. jula 2019, zatim odgođena 12. marta 2020. zbog pandemije koronavirusa, da bi 1. juna 2020. Nogometni savez Bosne i Hercegovine donio odluku o prekidu lige te je proglasio FK Sarajevo za prvaka lige. Također je odlučeno da će Sarajevo nastupiti u kvalifikacijama za Ligu prvaka, dok će Željezničar, Zrinjski i Borac ići u kvalifikacije za Evropsku ligu u narednoj sezoni.
Munjava Modruška
mini|280px|Munjava Modruška, zimski dan Munjava Modruška je naseljeno mjesto u sastavu općine Josipdol, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Munjava Modruška je imala 63 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Munjava Modruška je imalo 110 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zgornje Pobrežje
Zgornje Pobrežje je naseljeno mjesto u sastavu općine Rečica ob Savinji, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornje Pobrežje je imalo 112 stanovnika.
U uredu (SAD)
mini|275px|lijevo|Postava iz treće sezone – slijeva nadesno: [[Phyllis Smith, Paul Lieberstein, John Krasinski (sjedi), Oscar Nunez, Jenna Fischer, Angela Kinsey, Mindy Kaling (sjedi), B. J. Novak, Creed Bratton, Steve Carell, Kate Flannery, Brian Baumgartner, Rainn Wilson (sjedi), Melora Hardin, Leslie David Baker i David Denman]] U uredu jest američki sitkom u formi pseudodokumentarca koji prati svakodnevne radne aktivnosti zaposlenika ogranka Dunder Mifflina, fiktivne kompanije za prodaju papira, u Scrantonu (Pennsylvania). Prikazivan je na NBC-ju od 24. marta 2005. do 16. maja 2013, a snimljeno je devet sezona. Serija je adaptacija istoimene britanske serije, prikazivane na BBC-ju od 2001. do 2003, a za američku televiziju adaptirao ju je Greg Daniels, scenarist veteran koji je radio u projektima kao što su Saturday Night Live, Kralj brda i Simpsoni. Koproducenti su bili Danielsov Deedle-Dee Productions te Reveille Productions (kasnije Shine America), u asocijaciji s Universal Televisionom. Originalni izvršni producenti bili su Daniels, Howard Klein, Ben Silverman, Ricky Gervais i Stephen Merchant, uz mnoge druge koji su promovirani u kasnijim sezonama.
Poput britanskog pandana, serija je snimana bez publike u studiju i vještačkog smijeha kako bi se simulirao format stvarnog dokumentarca. Debitirala je na NBC-ju kao zamjena u sredini sezone, a prikazana je 201 epizoda. Glavnu glumačku postavu u početku su činili Steve Carell, Rainn Wilson, John Krasinski, Jenna Fischer i B. J. Novak; međutim, kasnije su se dogodile brojne promjene. Među poznatije zvijezde izvan originalne postave spadaju Ed Helms, Mindy Kaling, Craig Robinson, James Spader, Ellie Kemper i Catherine Tate.
Serija je dobila mješovite kritike za kratku prvu sezonu, ali su sljedeće sezone, naročito one s Carellom, dobile pohvale od televizijskih kritičara s obzirom na to da su se likovi, sadržaj, struktura i ton znatno odmakli od britanske verzije. Te sezone uvrštene su na nekoliko kritičarskih top-lista serija, osvojivši nagrade kao što su "Peabody" 2006, dvije nagrade Ceha filmskih glumaca, Zlatni globus za Carellovu izvedbu i četiri Emmyja, uključujući onaj za najbolju humorističku seriju 2006. Kasnije sezone kritizirane su zbog pada kvaliteta, a mnogi su kao važan faktor za to vidjeli Carellov odlazak u sedmoj sezoni; ipak, posljednja sezona općenito je pozitivno primljena. Procijenjeno je da je posljednju epizodu gledalo 5,69 miliona ljudi, nakon jednosatne retrospektive serije.
Glavne uloge
Napomene
Sibovac
Bosna i Hercegovina:
Gajevi (Gradačac)
Gajevi su naseljeno mjesto u gradu Gradačcu, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Gajevi se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Bosanski Šamac.
Jazbina (Desinić)
Jazbina je naseljeno mjesto u sastavu općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Pregrada.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jazbina je imala 36 stanovnika.
215. viteška motorizovana brigada
215. viteška motorizovana brigada je vojna jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Drugog korpusa Armije RBiH. Zbog svojih uspjeha, u narodu je prozvana legendarnom. Jedna je od šest brigada 2. korpusa kojima je dodijeljen počasni naziv viteška. Djelovala je u sastavu Operativne grupe 1 – Bosanska Posavina i 21. divizije.
Jazbina (Desinić)
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1948. iskazivano pod imenom Jazbine.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jazbina je imalo 45 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
215. viteška motorizovana brigada
Općinski štab TO Brčko formirao je 10. maja 1992. četiri sektora za odbranu grada. Formiran je i Rejonski štab sa tri čete: Četa Gornji Rahić, ojačana vodovima iz sela Čande i Čoseta, Četa Brka, ojačana vodom iz Palanke, i Četa Maoča, ojačana vodovima iz Rašljana i Islamovca.
Brigada je formirana 17. maja 1992. kao 108. brigada HVO-a Bosanske Posavine, sa ukupno 7.500 boraca na dan formiranja. Naredbom Komande 2. korpusa od 8. marta 1993, brigada je podijeljena na 108. motorizovanu i 108. HVO pješačku brigadu. 108. motorizovana je 18. januara 1995. preimenovana u 215. vitešku motorizovanu brigadu.
Uspjesi brigadi vezani su za sopstvenu zonu odgovornosti, koja je obuhvatala brčansko ratište. Kroz brigadu je prošlo 10.000 boraca, od čega je poginulo 486. Evidentiranih ranjavanja bilo je 3.780, a broj ratnih vojnih invalida je 553. 30 pripadnika brigade odlikovano je Zlatnim ljiljanom, najvišim ratnim priznanjem.
Mladen Radivojević
Mladen Radivojević (rođen 14. maja 1952) profesor je tehničkih nauka. Osnovnu školu pohađao je u rodnom gradu. Diplomirao je na Učiteljskom fakulteu Univerziteta u Rijeci 1975. god. Na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Banjoj Luci je magistrirao 1991. godine, a na Fakultetu informacijskih tehnologija Univerziteta "Džemal Bijedić" je doktorirao 2004. godine. Bio je pomoćnik direktora Republičkog zavoda za statistiku (1994 – 1998), kao i tehnički rukovodilac Informacionog sistema Republike Srpske (1998 – 2006). Od 2006. Do 2014. godine je radio u Ministarstvu uprave i lokalne samouprave (Vlada Republike Srpske) i kao profesor informatičke grupe predmeta na: Univerzitetu u Banjoj Luci (Pravni, Prirodno-matemetički i Arhitektonsko građevinski fakulteti), Internacionalni univerzitet u Travniku, Univerzitetu za poslovne studije, Banja Luka Koledžu,  Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Od  1. 9. 2014. do 1. 9 . 2015. je bio rektor na Univerzitetu za poslovne studije u Banjoj Luci. Sada je zaposlen u „Comtrade“ Beograd.
Obrazovanje
Diplomirao je na Pedagoškom fakultetu u Rijeci 1975. godine, grupa matematika i fizika. Diplomski rad je nosio naslov: „Primjena Sajdelove metode u rješavanju sistema jednačina“. Prosjek ocjena tokom studija je  4,62. Magistarski rad pod nazivom ”Projektovanje integralnog informacionog sistema radne organizacije” odbranio je 1991. godine na Univerzitetu u Banjoj Luci. Prosjek na magistarskim studijima je bio 9,6. Doktorsku tezu pod nazivom „Metodologija za implementaciju koncepta e-Governmenta u reformi javne uprave u BiH” odbranio je 2004. godine na Fakultetu informacijskih tehnologija u Mostaru (Univerzitet u Mostaru) i stekao naučni stepen ”Doktor informatičkih nauka”. Odlukom broj 115-1/05 biran sam u zvanje docenta na Privrednoj akademiji u Novom Sadu. Odlukom broj: 2020/06 od 30. 11. 2006. godine, Univerziteta za poslovne studije biran je u zvanje vanrednog profesora. Odlukom broj 5315/12 od 05. 10. 2012. godine biran je u zvanje redovnog profesora na Računarskim tehnologijama,  Informacionim tehnologijama, te Informacionim i biotehnologijama. Izbor u zvanje redovnog profesora ima i na Univerzitetu „Džemal Bijedić" u Mostaru.
Karijera
Po završetku fakulteta radio je u Gimnaziji u Gradišci kao profesor matematike i informatike (1976 – 1987), a zatim u TP ”Potkozaje” DD Gradiška kao rukovodilac  računskog centra (1987 – 1994). Bio je pomoćnik direktora Republičkog zavoda za statistiku (1994 – 1998), kao i  tehnički rukovodilac Informacionog sistema Republike Srpske (1998 – 2006). Od 2006. Do 2014. godine je radio u Ministarstvu uprave i lokalne samouprave (Vlada Republike Srpske) i kao profesor informatičke grupe predmeta na: Univerzitetu u Banjoj Luci (Pravni, Prirodno-matemetički i Arhitektonsko građevinski fakulteti), Internacionalnom univerzitetu u Travniku, Univerzitetu za poslovne studije, Banja Luka Koledž-u,  Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Od  1.9.2014. do 1.9 .2015. je bio rektor na Univerzitetu za poslovne studije u Banjoj Luci. Sada je zaposlen u „Comtrade“ Beograd. Radi i kao savjetnik za razvoj e-Vlade u Vijeću Ministara BiH (Ekspert Ujedinjenih nacija za e-Governmnt u okviru UNDP). Objavio je preko 100 stručnih i popularnih članaka iz oblasti računarstva, u različitim publikacijama i glasilima. Bio sam mentor za izradu velikog broja diplomskih radova (trocifreni broj). Bio je mentor za izradu 12 magistarskih radova, mentor za 3 doktoranta, član komisije za odbranu 5 doktorskih disertacija. Recenzent sje većem broju knjiga, naučnih i stručnih radova, projekata. Sada je stalni recenzent u 3 međunarodna časopisa. Učesnik je velikog broja naučnih skupova, okruglih stolova i javnih rasprava. Predavač je za e-Upravu u Agenciji za državnu službu BiH. U Agenciji za razvoj visokog obrazovanja i osiguranje kvaliteta Bosne i Hercegovine, angažovan je kao stručnjak za akreditaciju visokoškolskih ustanova.
Spisak radova
Do sada je objavio sljedeće knjige:
1.     Osnove PC računara, ”Nova štampa”, Gradiška, 1992.
2.     Projektovanje informacionog sistema radne organizacije, ”Nova štampa”, Gradiška, 1993.
3.     Osnove personalnih računara, ”Grafičar”, Doboj, 1997.
4.     Uvod u računarstvo, Prirodno-matematički fakultet, Banja Luka, 1997.
5.     Primjena računara u geografiji, Geografski fakultet, Banja Luka, Beograd, 1999.
6.     Računarski problem Y2K. Ministarstvo uprave i lokalne samouprave, Banja Luka, 1999.
7.     MS OFFICE 2000 za menadžere, Prirodno-matematički fakultet, Banja Luka, 1999.
8.     Opštinski izbori 2000. Službeni glasnik Republike Srpske, Banja Luka, 2000.
9.     Opšti izbori 2000. ODP Štamparija "Trebinje" Trebinje, 2001.
10.  Osnove informatike, Prirodno-matematički fakultet, Banja Luka, 2003.
11.  Republika Srpska opštine i gradovi, "Grafokomerc" a.d. Trebinje, Trebinje, 2003.
12.  Opštinski izbori 2004. ODP Štamparija "Trebinje" Trebinje, 2004.
13.  Nove tehnologije u reformi javne uprave, "Grafokomerc" a.d. Trebinje, ISBN 86-378-0032-6, Knjiga – strana 292, Trebinje, 2005.
14.  Poslovna informatika, Fakultet za poslovne studije, “Atlantik”, Udžbenik – strana 314, ISBN 978-99938-25-29-7 Banja Luka, 2005.
15.  Poslovna korespodencija, Univerzitet za poslovne studije, Banja Luka, 2006.
16. Kako napisati diplomski rad, Univerzitet za poslovne studije, Banja Luka, 2006.
17. Elektronsko poslovanje (e-Uprava), Univerzitet za poslovne studije, Udžbenik – strana 373, Banja Luka, 2006.
18. e-Uprava – od vizije do implementacije, Univerzitet za poslovne studije, Banja Luka, 2007. Knjiga - strana 600, ISBN 99938-25-07-7
19. Projektovanje informacionih sistema, Visoka škola, Koledž za informatiku i menadžment Janjoš, Udžbenik - strana 253, Prijedor, 2008. god.
20. Opštinski izbori 2008. Službeni glasnik Republike Srpske, Banja Luka, 2008.
21. Elektronsko poslovanje, Visoka škola, Koledž za informatiku i menadžment Janjoš, Prijedor, 2009. god. ISBN 99938-25-07-7
22. Digitalna ekonomija, Univerzitet za poslovne studije, Univerzitetski udžbenik – strana 354, Banja Luka, 2010. ISBN 999382507-7
23. Poslovna inteligencija, Besjeda - BLC, Banja Luka, 2011. Univerzitetski udžbenik - strana 344, ISBN 978-99938-1-148-0, COBISS.BH – ID 1976344
24. Menadžment informacioni sistemi, Besjeda - BLC, Banja Luka, 2011. Univerzitetski udžbenik -strana 372, ISBN 978-99938-1-165-7, COBISS.BH–ID 2250264.
'''25.  Od elektronskog poslovanja do poslovne inteligencije u javnoj upravi. JU Službeni glasnik Republike Srpske, Banja Luka, 2012. Univerzitetski udžbenik - strana 584, ISBN 978-99938-22-28-8, COBISS.BH–ID 2411288.'''
26. Informacione tehnologije, Besjeda - BLC, Banja Luka, 2012. Univerzitetski udžbenik - strana 359, ISBN 978-99938-1-180-0, COBISS.BH–ID 266472.
28. e-Biznis i Internet poslovanje, Visoka škola „Dositej”, Banja Luka, ISBN 978-99976-671-2-0, Univerzitetski udžbenik - strana 325, Mart, 2016.
29. E-Obrazovanje, Visoka škola „PRIMUS” Gradiška, ISBN 978-99976-702-1-2, Gradiška, februar 2017.
30. Informacione i Internet tehnologije, ITEP, 2017.
Žlabor
mini|280px|rijeka Dreta na toku kraj Žlabora Žlabor je naseljeno mjesto u sastavu općine Nazarje, regija Savinjska, Slovenija.
Samarevac (Gradačac)
Samarevac je naselje u gradu Gradačcu, Bosna i Hercegovina.
Žlabor
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Žlabor je imao 126 stanovnika.
IC 3924
IC 3924 (također poznat kao PGC 1570093) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Oštarije
mini|280px|Oštarije, Marmontov most Oštarije su naseljeno mjesto u sastavu općine Josipdol, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Oštarije su imale 1.444 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Oštarije je imalo 1.557 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Velika nagrada Rusije 2020.
Velika nagrada Rusije 2020. (službeno poznata kao "Formula 1 VTB Russian Grand Prix 2020") automobilska je trka Formule 1 koja se održala 27. septembra 2020. na stazi Soči Autodrom u Sočiju, Krasnodarski kraj, u Rusiji. Ovo je bila deseta trka u sezoni 2020., i ujedno i 7. trka za Veliku nagradu Rusije.
Prvi trening
Vremena prvih pet vozača na prvom treningu.
Drugi trening
Vremena prvih pet vozača na drugom treningu.
Treći trening
Vremena prvih pet vozača na trećem treningu.
Prva nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine 2019/2020.
Prva nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine 2019/2020. je bila 25. odnosno 20. sezona Prve nogometne liga Federacije Bosne i Hercegovine od kako se liga igra na cijeloj teritoriji FBiH. U ovoj sezoni se takmičilo 16 klubova. Sezona je počela 15. augusta 2019. godine, a 26. maja 2020. Nogometni savez Federacije Bosne i Hercegovine donio odluku o prekidu lige te je proglasio FK Olimpik Sarajevo za prvaka lige zbog pandemije koronavirusa.
242. muslimanska zvornička lahka brigada
242. muslimanska zvornička lahka brigada je vojna jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Drugog korpusa Armije RBiH.
Formirana je 28. augusta 1994, po naređenju Generalštaba, od manevarskih jedinica iz sastava 206. viteške brdske brigade.
Djelovala je u zoni odgovornosti Operativne grupe 4, kasnije 24. divizije, kao i na drugim ratištima. Najznačajniji uspjesi brigade vezani su za majevičko ratište.
Jelenjak
Jelenjak je naseljeno mjesto u sastavu općine Desinić, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pregrada.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jelenjak je imao 102 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jelenjak je imalo 130 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sabljaki Modruški
Sabljaki Modruški su naseljeno mjesto u sastavu općine Josipdol, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Ogulin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sabljaki Modruški su imali 50 stanovnika.
Napomena: ''U 1890. i 1900. iskazano pod imenom Sabljak Selo. Od 1857. do 1880. podaci sadržani u naselju Modruš.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sabljaki Modruški je imalo 121 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Topličica (Novi Marof)
Topličica je naseljeno mjesto u sastavu grada Novog Marofa, Varaždinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Novi Marof.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Topličica je imala 207 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Topličica je imalo 85 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Topličica se kao samostalno naselje iskazuje od 1973. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
244. brdska brigada
244. brdska brigada je vojna jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Drugog korpusa Armije RBiH.
Na području Kladnja, od 8. maja 1992. djelovao je Općinski štab TO. 16. septembra 1992. formirana je Operativna grupa 3 Kladanj. Po naređenju Okružnog štaba TO Tuzla, u novembru i decembru 1992. formirane su, od već postojećih jedinica OpŠTO Kladanj, 301. i 302. brdska brigada. Po naređenju Komande 2. korpusa, ove dvije brigade ušle su u sastav 121. brigade 7. marta 1993. Nastankom 24. divizije u martu 1995, ova brigada mijenja ime u 244. brdska brigada. 1. septembra 1995. preimenovana je u 284. brdsku brigadu.
Zona odgovornosti brigade obuhvatala je teritorije općina Kladanj, Olovo i Vlasenica. Značajniji doprinosi brigade vezani su za odbranu Kladnja i susjednih općina, kao i oslobađanje Pelemiša.