cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lepenski Vir
Arheološka iskopavanja
Lepenski Vir kao prahistorijski lokalitet otkriven je 1960. godine. Od 1965. do 1970. obavljena su arheološka istraživanja. Glavni rukovodilac istraživanja ovog lokaliteta je bio arheolog Dragoslav Srejović. Tokom 1971. nalazište je preneseno 29,7 m više, kako bi se, zbog izgradnje hidrocentrale „Đerdap“, izbjeglo potapanje lokaliteta. Kultura Lepenskog Vira se rasprostirala duž Đerdapa, na lokalitetima: Lepenski Vir, Vlasac, Razvrata, Ogradena, Ikoana, Hajdučka vodenica, Alibeg, Padina i lokaliteti nizvodno od „Gvozdenih vrata“ - Ostrovul Bokului, Schela Cladovei, Ostrovul Corbului, Ostrovul Banului i Ostrovul Mare.
Periodizacija
Periodizacija je rađena u nekoliko navrata, a posljednja nakon ispitivanja C14 i AMS. Periodizacije su različite, ali je svima zajedničko - Lepenski Vir je mezolitska kultura koja je vremenom evoluirala u neolitsku kulturu.
Naselja i kuće
Naselja su podignuta na najnižim dunavskim terasama, grupisana su 2-3 u zoni u radijusu od 10 km. U sedam sukcesivnih naselja (Proto Lepenski Vir, Lepenski Vir I a-e, Lepenski Vir II) otkriveno je 136 stambenih i sakralnih objekata, izgrađenih u ranom mezolitu, u periodu od oko 9500. do 7200. godine pre naše ere (Proto Lepenski vir 1 i 2), a zatim u ranom i srednjem neolitu, od oko 6250. do 5500. godine pre naše ere (Lepenski Vir I-III).
Naselja i kuće podizani su u skladu sa matematikom, pa je učesnik istraživanja arhitekta Bogdan Bogdanović rekao da sve, apsolutno sve, do najmanjeg detalja na Lepenskom Vir, ima veliku važnost. Naselja imaju potkovičastu formu grupisanu u dva krila, jedno usmjereno uzvodno ka rijeci, a drugo nizvodno. Između ova dva krila se nalazi „trg“, na kojem se nalazila centralna građevina, vjerovatno neka vrsta svetilišta. Prostor je raščlanjen stazama i rampama.
U svim fazama ove kulture grade se isključivo kuće čije su osnove izvedene iz kruga ili trougla (zarubljeni kružni isječak pod uglom od 60 stepeni) s ukošenim „zidovima“, tj. krovom koji neposredno naliježe na osnovu. To znači da je populacija ove kulture živjela u kućama šatorskog izgleda, odnosno da je stambeni prostor uvijek shvatala kao pećinu. Svi elementi „enterijera“ (ognjišta, kameni stolovi, skulpture) su zaliveni u čvrstu masu poda napravljenu od crvenog krečnjaka. Postavljeni su u određenom odnosu na primarni jednokraki trougao. Na mjestu gde se sijeku simetrale strana ovog trougla, stavljan je oblutak (žrtvenik), a oko njega monumentalne kamene skulpture ribolikih glava. Karakteristične kuće trapezoidnih osnova nad kojima se uzdizala primitivna drvena konstrukcija pojavljuju se u kasnijim fazama.
Najranija svetilišta se javljaju na Lepenskom Viru Ib. Unutrašnjost je raščlanjena na dva dijela: svetilište sa četvrtinom stambenog prostora i prostor za stanovanje. Ognjišna konstrukcija i dalje zadržava osovinski položaj i okružuje se „stolovima“.
mini|Skulptura iz Lepenskog Vira, danas u Narodnom muzeju u Beogradu
Skulpture
U naseljima Lepenskog Vira otkrivena su kultna mesta (kućna svetilišta) i brojni sakralni predmeti. Monumentalne kamene skulpture su napravljane od oblutaka iz Dunava. Nađene su zalivene u podovima kuća, najčešće uz ognjišta. Mogu se podijeliti na:
Predstavljale su ikonografsku ilustracija jednog složenog mita, i najveće svetinje koje su im otkrivale velike istine o svijetu i određivale ponašanje u svakodnevnom životu. Postavljanjem oblutaka uz ognjište ovim elementima je približena i vatra, a preko nje – toplota i svjetlost sunca. Glavni motivi koji se prikazuju na oblucima su i osnovni sadržaji postojećeg mita. Tako su ove skulpture i ovaj mit trajno osiguravali bezbjednost svim dobrima zajednice, kako društvenim tako i ekonomskim i sprečavali da se ona narušavaju ili proizvoljno koriste.
Porijeklo neolita u Lepenskom Viru III (a, b)
Antropološka analiza na bazi skeletnog ispitivanja iz grobova otkrivenih u mezolitskom i starijem neolitskom naselju sa lokaliteta Padina u Đerdapu, pokazala je istu rasnu pripadnost nosilaca mezolita i starijeg neolita. Pokazalo se da je sloj mezolita siromašniji nalazima i kratkotrajniji. Počeci upotrebe domesticiranih biljaka i životinja je rezultat uticaja iz susjednih oblasti, gdje već postoje zemljoradničke zajednice.
Novim serijama datuma se pokazalo da je kultura Lepenskog Vira jednim delom jednovremena sa Starčevačkom kulturom, (podvarijanta Cris). Ono što arheolozi nazivaju razvijenom fazom kulture Lepenskog Vira, sa izuzetnom trapezoidnom arhitekturom i zalivenim, crvenim krečnjačkim podovima, zapravo je istovremeno sa neolitom u regionu, i to se dešava oko 6200. godine p.n.e., u vrijeme kada se u okruženju pojavljuju prva starčevačka naselja, i u vrijeme kada su već zabilježeni kontakti između te dvije kulture. Dalje analize su pokazale da su u regionu Đerdapa prisutni ljudi koji nisu rođeni u tom području, već su prema nekim indicijama došli iz oblasti Oltenije, u današnjoj Rumuniji.
Dolazak i trajni boravak populacija najranijih zemljoradnika i stočara Starčevačke kulture, prouzrokovali su stvaranje mješovite ekonomike, u kojoj tradicionalni lov i ribolov igraju i dalje najznačajniju ulogu. Složeni proces sažimanja i adaptacije ove dvije populacije, autohtone i migracione, nije se sastojao samo u potpunoj asimilaciji starosjedilaca, već i u njihovoj adaptaciji novom načinu privređivanja. Proces stvaranja prvih neolitskih naselja, sa stočarstvom i zemljoradnjom kao novim zanimanjem, tekao je uz aktivno učešće mezolitskog stanovništva.
Dolaskom neolitske revolucije, pripitomljavanje životinja i kultivisanje biljaka izlaze iz ritualnog konteksta. U trenutku kad oni postaju opšta, svima pristupačna dobra, ukinuti će se predhodni tradicionalni društveni odnosi, nestaće monumentalna umjetnost, srušiti će se stari mit, a sa njim i kultura Lepenskog Vira.
Muzej
Muzej Lepenski Vir nalazi se u sklopu istoimenog zaštićenog arheološkog kompleksa, kod sela Boljetin, opština Donji Milanovac, Srbija. Od 1978. je u sastavu Narodnog muzeja. Tokom 2011. god. otvorena je nova moderna građevina - Centar za posjetioce. Sam lokalitet je glavni i centralni eksponat, sa kopijama skulptura sa mjesta nalaza. Poseban dio je oko 100 eksponata iz mezolita i neolita - oruđe i alat, nakit, žrtvenici, keramika, rekonstrukcija načina sahranjivanja i hologramska rekonstrukcija kuća.
Zbirka "Lepenski Vir" iz Narodnog muzeja u Beogradu sadrži predmete sa istoimenog lokaliteta od 10. do 6. milenijuma, odnosno perioda mezolita (Lepenski Vir I i II) i neolita (Lepenski Vir III). Fond zbirke čine predmeti od kosti i roga – igle, udice, spatule, nakit od kosti i školjki, kao i artefakti od okresanog kamena. Najčuveniji nalazi su monumentalne kamene skulpture. Budući da je lokalitet Lepenski Vir bio naseljen i u periodu neolita, pored pomenutih vrsta nalaza pronađene su i keramičke posude, artefakta od glačanog kamena, žrtvenici, figurine i amuleti.
NGC 5488
NGC 5488 (također poznat kao ESO 384-58, IC 4375, IRAS 14051-3305, MCG -5-33-48 i PGC 50423) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 200 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 3,40 (198 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (58 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. juna 1837. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Antemurale Christianitatis
Antemurale Christianitatis je ime koje je papa Lav X dao Hrvatima zbog borbe protiv Osmanlijskog carstva i odbrane kršćanstva.
Historija
Kad su Turci god. 1453. osvojili Carigrad, papa Kalist III. pozvao je sve kršćanske narode u križarski rat. U kršćanskoj vojsci koja je u julu 1456. godine porazila 150.000 turskih vojnika pod Beogradom, učestvovao je veliki broj Hrvata koje je pokrenuo franjevac Ivan Kapistran. Protuosmanlijski križar i branitelj kršćanstva, fra. Ivan Kapistran (Giovanni da Capestrano) umro je god. 1456. u Iloku, a zbog mnogobrojnih posmrtnih čudesa i viđenja proglašen je svecem.
Protiv višestruko brojčano jačih turskih osvajača, Hrvati su vodili najžešće ratove u 16. vijeku i 17. vijeku koja su nazvana kao "duo plorantes saecula Croatiae" ("dva plačuća vijeka Hrvatske"). Naslov "Antemurale Christianitatis" ("predziđe kršćanstva"), koji je dobiven 1519. od pape Lava X, nije bio jedini naslov takvog tipa i on se pojavljuje i u drugih kršćanskih država u sukobu sa Osmanlijama. Većinu odbrane financirali su austrijski unutarnji staleži (otprilike iznad 95%), a odbrani granice nije učestvovao samo hrvatski etnički element, već i "njemački", "mađarski" i etnicitet kojeg je upitan, "vlaški" čiji su pripadnici uglavnom, ne isključivo, pripadnici pravoslavne vjeroispovijesti.
Mušići (Kalinovik)
Mušići su naseljeno mjesto u općini Kalinovik, Bosna i Hercegovina.
Sjemenovod
Funkcija
Tokom ejakulacije glatki mišići u sjemenovodu se refleksno kontrahuju, tjerajući spermu naprijed. Sperma zatim prelazi, nakon što se u nju izliju sekreti iz akcesornih polnih žlijezda, u mokraćnu cijev.
Mercedes MGP W02
Mercedes MGP W02 je Formula 1 automobil dizajnirao Ross Brawn, Loïc Bigois i John Owen izgrađen od strane Mercedes GP za 2011. prvenstvu. To će se voziti po sedmerostruki Svjetski prvak Michael Schumacher i Nico Rosberg.
Automobil je predstavljen 1. februara 2011. na stazi Ricardo Tormo.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Ligaza
mini|desno|200px|DNK ligaza (i [[ATP)]] Ligaza (lat. ligare = vezati, skupa slijepiti) jest enzim koji katalizira spajanje dva velika molekula formiranjem nove hemijske veze, obično sa pratećom hidrolizom malih hemijskih skupina – privjesaka na jednoj od većih molekula, ili pak enzim koji katalizira povezivanje dva jedinjenja, npr. enzima koji kataliziraju udruživanje CO, CS, CN, itd.
U principu, ligaza katalizira slijedeće reakcije:
ili ponekad: gdje mala slova označavaju male, zavisne grupe. Ligaze mogu spojiti dva komplementarna fragmenta nukleinske kiseline i popraviti jedan oštećeni lanac nukleotida u dvostrukom lancu DNK, tokom replikacije. Drugim riječima, učinak ligaza ima ulogu međusobnog lijepljenja sekvenci DNK.
Shematski se ligazna reakcija nastavlja kako slijedi: (M1 i M2 su molekule koje će se slijepiti).
Nomenklatura
Uobičajeni nazivi ligaznih enzima često uključuju riječ "ligaza", kao što je DNK ligaza, enzim koji se obično koristi u laboratorijama koje za molekularno-biološke analize, za spajanje fragmenata DNK. Drugi česti nazivi za ligaze uključuju naziv sintetaza, jer se koriste za sintetizu novih molekula.
Pritom treba imati na umu da, izvorno, biohemijska nomenklatura koristi termine sintetaza i sintaza. Prema prvobitnoj definiciji, sintaze ne koriste energiju iz nukleozid trifosfata (kao što su ATP, GTP, CTP, TTP i UTP), dok ih sintetaza u iste svrhe koristi. Ona je također govori da je sintaze jedna od lijaza (a lijaza je enzim koji katalizira razgradnju raznih hemijskih veza, osim hidrolize i oksidacije, često formirajući nove dvostruke veze ili strukture novog prstena) čemu nije potrebna nikakva energija. Sintetaze su ligaze (a ligaze je enzimi koji vezuju dva hemijska jedinjenja) koje zahtijevaju energiju. Međutim, Zajedničke komisija za biohemijsku nomenklaturu (JCBN) nalaže da se naziv "sintaze" može koristiti za bilo koji enzim koji katalizira sintezu (bez obzira da li ili ne koristi nukleozid trifosfate), dok se "sintetaze" koriste kao sinonimi.
Klasifikacija
U klasifikaciji EC broja enzima, ligaze su klasifikovana kao EC 6. Dalje se mogu svrstati u šest potklasa: EC 6.1 uključuje ligaze koje se koriste za formiranje veze ugljik-kisik; EC 6.2 uključuje ligaze za formiranje veze ugljik-sumpor; EC 6.3 uključuje ligaze za formiranje veze ugljik-dušik (uključujući argininosukcinat sintetazu); EC 6.4 uključuje ligaze za formiranje veze ugljik-ugljik; EC 6.5 uključuje ligaze za formiranje veze estera fosforne kiseline; EC 6.6 uključuje ligaze za formiranje veze dušik-metal.
NGC 1226
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Prevalje pod Krimom
mini|280px|Prevalje pod Krimom, rimokatolička crkva "Marija sedem žalosti" Prevalje pod Krimom su naseljeno mjesto u sastavu općine Brezovica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prevalje pod Krimom su imale 187 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Prevalje.''
Kula Atlagić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Benkovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kula Atlagić je imala 184 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kula Atlagić je imalo 913 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 2385
IC 2385 (također poznat kao MCG 6-19-10 i PGC 24103) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 314 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ris. Najveći prečnik je 0,70 (64 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (46 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 14. februara 1896. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2573
NGC 2573 (također poznat kao ESO 1-1, IRAS 02425-8934 i PGC 6249) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 112 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Oktant. Najveći prečnik je 1,90 (62 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. marta 1837. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
8 Days of Christmas
8 Days Of Christmas je album američke r&b grupe Destiny's Child izdat 2001. godine.
Renault R23
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(key) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Nedavić
Nedavić je naseljeno mjesto u općini Kalinovik, Bosna i Hercegovina.
Toni Kukoč
Toni Kukoč bivši je jugoslavenski i hrvatski košarkaš i trenutni specijalni savjetnik predsjednika Chicago Bullsa, Jerryja Reinsdorfa. U karijeri je osvojio evropske titule u klupskoj košarci, titulu svjetskog prvaka, dvije olimpijske medalje i tri titule prvaka NBA lige. Iako poznat po tome da je u ekipi mogao igrati na bilo kojoj poziciji (s visinom 207 cm), ipak je uglavnom igrao kao krilni bek.
Počeci i evropska karijera
Karijeru je počeo u Jugoplastici (kasnije POP 84, današnji KK Split), s kojom je čak triput zaredom osvajao naslov evropskog prvaka. Kasnije je prešao u Benetton iz Trevisa, gdje je triput proglašavan najboljim igračem Evrope.
NBA karijera
U NBA ligu izabran je od Chicago Bullsa još 1990, ali se u SAD preselio tek 1993. Bila je to sezona u kojoj je Michael Jordan prestao igrati te je Kukoč ulazio kao zamjena Scottieju Pippenu ili Horaceu Grantu, dvojici krilnih igrača Bullsa, igrajući ponekad i na poziciji beka šutera ili čak centra. Imao je solidnu prvu sezonu, s dvocifrenim prosjekom postignutih poena.
Već u sezoni 1994/95, nakon Grantovog odlaska, Kukoč postaje standardni član početne petorke. Te sezone bio je drugi strijelac, drugi skakač i drugi asistent kluba, iza Pippena. U sezoni 1995/96. u ekipu se vratio Jordan, a Bullsi su dobili i centra, Dennisa Rodmana. Kukoč se ponovo vraća na klupu, gdje briljira kao šesti igrač sljedeće 3 sezone, u kojima Bullsi osvajaju nova tri naslova prvaka. Kukoč je cijelo to vrijeme bio treći strijelac kluba (iza Jordana i Pippena), a proglašen je najboljim šestim igračem lige.
Nakon odlaska Jordana i Pippena 1999. i reorganizacije ekipe Kukoč je bio prvi strijelac, skakač i asistent Bullsa. Ipak, bilo je jasno da je vrijeme slave kluba prošlo te je Kukoč razmijenjen u Philadelphia 76erse, iz kojih je nakon kratkog vremena ponovo razmijenjen, ovog puta u Atlanta Hawkse. Ni tu nije ostao dugo. Konačno je stigao u Milwaukee Buckse, gdje je igrao sa solidnim učinkom sve do sezone 2005/06.
Nakon karijere
U septembru 2006. Kukoč je objavio da nije našao zadovoljavajući angažman u nekoj od ekipa koje je tražio (Bulls, Bucks) i da se odlučio povući iz košarke. Uz suprugu Renatu te dvoje djece (sin Marin i kći Stela) provodi dane igrajući golf i ribareći, ponekad u rodnoj Hrvatskoj.
Destiny Fulfilled ... And Lovin' It
290px|mini|desno|"[[Baby Boy"]] 290px|mini|desno|"[[Say My Name"]] Destiny Fulfilled ... And Lovin' It je turneja američke r&b grupe Destiny's Child.
Zapadna Obala
200p|desno|Zapadna obala Zapadna Obala ( ad-Diffa al-Gharbiyya, hebrejski: יהודה ושומרון, engleski: West Bank) je naziv za kopneni teritorij u Jugozapadnoj Aziji koji trenutno nije de jure priznat kao dio nijedne suverene zemlje. Prema mišljenju UN i većine država u svijetu, Zapadna Obala je pod nominalnom kontrolom Izraela, iako ga sami Izraelci pa i mnoge druge skupine u svijetu nazivaju "spornim područjem".
Destiny Fulfilled ... And Lovin' It
Spisak pjesmama
01. "Say My Name"<BR> 02. "Independent Women Part I"<BR> 03. "No, No, No Part 2"<BR> 04. "Bug a Boo"<BR> 05. "Bills, Bills, Bills"<BR> 06. "Bootylicious"<BR> 07. "Jumpin' Jumpin'" (presvlačenje) <BR> 08. "Soldier" (presvlačenje) <BR> 09. "Dilemma" (Kelly Rowland solo)<BR> 10. "Do You Know" (Michelle Williams solo)<BR> 11. "Baby Boy" (Beyoncé Knowles solo)<BR> 12. "Naughty Girl" (Beyoncé Knowles solo) (presvlačenje) <BR> 13. "Cater 2 U" (presvlačenje) <BR> 14. "Girl"<BR> 15. "Free"<BR> 16. "If"<BR> 17. "Through With Love<BR> 18. "Bad Habit" (Kelly Rowland solo) (presvlačenje) <BR> 19. "Dangerously in Love 2" (Beyoncé Knowles solo)<BR> 20. "Crazy in Love" (Beyoncé Knowles solo) (presvlačenje) <BR> 21. "Survivor" (presvlačenje) <BR> 22. "Lose My Breath"
Zapadna Obala
Ime joj dolazi od desne, odnosno zapadne obale rijeke Jordan koju su zaposjele jordanske snage za vrijeme prvog arapsko-izraelskog rata godine 1948. Nad tim područjem je Jordan imao međunarodno priznati suverenitet od godine 1948. do 1967, da bi ga se formalno odrekao godine 1988. Izrael ju je okupirao godine godine 1967. za vrijeme Šestodnevnog rata, ali, za razliku od Istočnog Jeruzalema, nije formalno anektirana.
Zapadna obala se nalazi zapadno i jugozapadno od rijeke Jordan te graniči s Izraelom na zapadnu, sjeveru i jugu, odnosno Jordanom na istoku.
Trenutno se 40 % područja (i većina stanovništva) nalazi pod ograničenom civilnom nadležnošću Palestinske samouprave, dok Izrael održava vojnu kontrolu (uključujući židovska naselja, ruralna područja i granice). Većinu stanovništva Zapadne obale čine Palestinci (84 %) dok ostatak uglavnom čine židovski doseljenici.
U hebrejskom jeziku se za Zapadnu obalu koristi naziv Yehuda i Shomron, pa je ponekad, pogotovo među izvorima sklonim Izraelu, koristi izraz Judeja i Samarija. U nekim starijim izvorima se koristi izraz Cisjordanija.
Uz pitanje Zapadne obale je vezan status Istočnog Jeruzalema, iako ga Izrael, s obzirom na aneksiju, ne smatra dijelom Zapadne obale. Ta aneksija nije priznata od UN niti od jedne druge države u svijetu. Ipak, s obzirom na njegovu važnost, tretira ga se odvojeno, uključujući i Sporazume iz Osla.
Wettsteinov sistem
Wettsteinov sistem klasifikacije biljaka prepoznaje slijedeće glavne grupe cvjetnica. Uspostaviom ga je Richard Wettstein u udžbeniku botaničke sistematike  (Handbuch der Systematischen Botanik)  (1901–1924).
Prhajevo
Prhajevo je naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Wettsteinov sistem
Skica
Sinopsis
Prhajevo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prhajevo je imalo 13 stanovnika.
Wettsteinov sistem
Pregled
Prvo izdanje Drugo izdanje
NGC 6986
NGC 6986 (također poznat kao ESO 598-7, MCG -3-53-11 i PGC 65750) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 396 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jarac. Najveći prečnik je 1,00 (115 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (69 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Francis Preserved Leavenworth 2. septembra 1885. godine.
Ženski reproduktivni sistem
Ženski reproduktivni sistem je sistem organa koji nalazi u zdjelici, a služi za razmnožavanje. Ženski reproduktivni sistem se sastoji se od sljedećih organa:
Jajnici i jajovodi su parni organi smješteni u zdjelici. Jajovodi povezuju jajnike sa matericom. Jajovod je izravno spojen sa matericom, dok drugi kraj završava u blizini jajnika i nema izravnog spoja (osim u slučaju poremećaja). Materica se nastavlja u vaginu, a vanjski spolni organ žene je stidnica. mini|400x400piksel|1. [[Vulva: 2. Labia majora; 3. Labia minora; 4. Vestibule; 5. Clitoris: (with 6. Glans and 7. Body). 8. Bulb of vestibule
9. Vagina: 10. Hymen; 11. Lumen; 12. Wall; 13. Fornix (lateral)14. Uterus: Parts: 15. Cervix; 16. Body and 17. Fundus. 18. Orifices: External and Internal; 19. Cervical canal; 20. Uterine cavity; Layers: 21. Endometrium; 22. Myometrium and 23. Perimetrium
24. Fallopian tube:   25. Isthmus; 26. Ampulla; 27. Infundibulum; 28. Fimbria (sa 29. Fimbria ovarica)30. Ovary
31. Visceral pelvic peritoneum: 32. Broad ligament (with 33. Mesosalpinx; 34. Mesovarium and 35. Mesometrium)Ligaments: 36. Round; 37. Ovarian; 38. Suspensory of ovary
Blood vessels: 39. Ovarian artery and vein; 40. Uterine artery and veins; 41. Vaginal artery and veinsOther: 42. Ureter; 43. Pelvic floor (Levator ani); 44. Femoral head; 45. Hip bone; 46. Internal iliac vessels (anterior branches); 47. External iliac vessels; 48. Abdominalna šupljina]]
Jajnik
Jajnik je parna spolna žlijezda koja sadrži zametne ćelije i stvara ženske polne hormone.
Jajovod
Jajovod je cijev koja započinje u blizini jajnika otvorenim krajem i završava u rogovima maternice. Osnovna uloga jajovod je prijenos jajašca (oplođenog ili neoplođenog) od jajnika do maternice.
Maternica
Materica je organ čije su stijenke građene od glatkih mišića, i čija je šupljina namjenjena razvoju i zaštiti oplođene jajne ćelije i kasnije ploda.
Vagina
Vagina je cjevasti organ dug 7-10 cm i širok 3-4 cm, u čiji gornji dio strši porcija materice, a nastavlja se u stidnicu.
Natrij-formijat
Natrij-formijat (ili natrijum metanat) je natrijeva so metanske kiseline.
Hemijske osobine
Kao so slabe kiseline (mravlje kiseline) i jake baze (natrij-hidroksid), otopina natrij-formijata u vodi reaguje kao baza:
Dobijanje
U industriji natrij-formijat se proizvodi iz natrij-hidroksida i ugljik(II) oksida pri 210°C i pod jakim pritiskom:
Upotreba
Natrij-formijat igra značajnu ulogu u sintezi metanske kiseline, te se uz pomoć sumporne kiseline dobija natrij sulfat i metanska kiselina:
Neki dijelovi koprive pored mravlje kiseline sadrže i natrij-formijat. Koristi se i kao dodatak hrani pod oznakom E237.
Natrij-formijat se ponekad upotrebljava na aerodromima kao nekorizivni materijal za posipanje protiv zaleđivanja. Međutim, pošto se lahko otapa u vodi, sva otopljena voda se mora posebno skupljati i prečistiti, da ne bi došlo do zagađivanja podzemnih voda.
Natrij formijat se također koristi i u proizvodnji oksalne kiseline.
NGC 4004
NGC 4004 (također poznat kao IRAS 11555+2809, MCG 5-28-60, NGC 4004A, PGC 37654 i UGC 6950) je pekulijarna galaksija koja je udaljena oko 155 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,80 (81 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (27 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Obadi (Kalinovik)
Obadi su naseljeno mjesto u općini Kalinovik, Bosna i Hercegovina.
Prilesje (Velike Lašče)
Prilesje su naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prilesje su imale 61 stanovnika.
Emotion
Emotion je singl američke R&B grupe Destiny's Child izdat 2001. godine. Album Survivor izdat 2001.
Autori: Barry Alan Crompton Gibb & Robin Hugh Gibb.
Nasty Girl
Nasty Girl je singl američke R&B grupe Destiny's Child izdat 2002. godine sa albuma Survivor, koji je izdat 2001. godine.
Autori: Beyoncé Giselle Knowles & Kelendria "Kelly" Trene Rowland.
IC 727
IC 727 (također poznat kao MCG 2-30-25, PGC 36536 i UGC 6715) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 271 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,60 (126 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 23. aprila 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tuhobići
Tuhobići su naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
IC 2386
IC 2386 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Rak. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 13. marta 1899. godine.
Lisičić
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Benkovac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lisičić je imao 263 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Lišičić. U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Podgrađe, za koje sadrži podatke u 1869., 1921. i 1931.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lisičić je imalo 499 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lutecij
Lutecij su nezavisno jedan od drugog 1907. otkrili francuski naučnik Georges Urbain, austrijski mineralog baron Carl Auer von Welsbach i američki hemičar Charles James. Svi su pronašli lutecij kao nečistoću u mineralu iterbiji, za koji se prethodno mislilo da se u potpunosti sastoji od elementa iterbija. Prepirka oko prvog otkrića uslijedila je vrlo brzo, nakon što su se Urbain i von Welsbach međusobno optuživali da su objavljeni rezultati poslužili ovom drugom za objavu otkrića. Čast za davanje imena elementu pripala je Urbainu, jer je on svoje rezultate objavio prije. Odabrao je ime lutecium za novi element, ali je 1949. promijenjeno na lutetium. Godine 1909. napokon je čast otkrića pripisana Urbainu, a njegov prijedlog imena usvojen. Međutim, naziv kasiopeij (cassiopeium kasnije cassiopium) koji je predložio von Welsbach je korišteno među mnogim njemačkim naučnicima sve do 1950tih.
On nije izrazito raširen element, mada je znatno zastupljeniji od srebra u Zemljinoj kori. Upotrebljava se u vrlo malo aplikacija. Izotop lutecij-176 je relativno dosta raširen (2,5%) radioaktivni izotop čije vrijeme poluraspada iznosi 38 milijardi godina, a koristan je u procjenama starosti meteorita. Lutecij se često javlja povezan s drugim elementima poput itrija, a ponekad se koristi u legurama s metalima te kao katalizator u raznim hemijskim reakcijama. 177Lu-DOTA-TATE se koristi pri radionuklidnoj terapiji u nuklearnoj medicini kod liječenja neuroendokrinih tumora. Lutecij ima najvišu tvrdoću po Brinellu od svih lantanoida od 890 do 1300 MPa.
Got's My Own
Got's My Own je singl američke R&B grupe Destiny's Child izdat 2005. godine. Album Destiny Fulfilled (International bonus track) izdat 2004.
Lutecij
Historija
Naziv lutecij izveden je iz latinskog imena Lutetia (današnji Pariz). Element su otkrili 1907. godine, nezavisno jedan od drugog, francuski naučnik Georges Urbain, austrijski mineralog baron Carl Auer von Welsbach i američki hemičar Charles James. Oni su pronašli određenu "nečistoću" u mineralu iterbiji, za koju je švicarski hemičar Jean Charles Galissard de Marignac smatrao da se u potpunosti sastoji od elementa iterbija. Naučnici su predložili različita imena za novi element: Urbain je odabrao neoiterbij i lutecij, dok je Welsbach odabrao aldebaranij i kasiopeij (prema zvijezdi Aldebaranu i sazvijeđu Kasiopeje). Oba naučnika su se sporila tvrdeći da je suparnik objavio rezultate na bazi tuđeg rada.
Got's My Own
Autori: Beyoncé Giselle Knowles, Kelendria Trene "Kelly" Rowland, Tenitra Michelle Williams, Rodney Jerkins, Fred Jerkins, LaShawn Daniels i Sean Garrett.
Lutecij
Historija
Međunarodna komisija za atomske težine, koja je u to vrijeme imala nadležnost za davanje imena novim elementima, presudila je 1909. u ovom slučaju dajući prioritet Urbainu, te usvajajući njegov prijedlog kao zvanično ime, pravdajući se time što je Urbain prvi dao tačan opis izdvajanja lutecija iz Marignacovog "iterbija"; te je nakon dodjele Urbainovog imena, naziv neoiterbij je vraćen u iterbij. Gotovo do 1950tih godina neki hemičari sa njemačkog govornog područja koristili su Welsbachovo ime kasiopeij za ovaj metal, a 1949. zvanični međunarodni naziv umjesto lutetij prebačen je u lutecij. Razlog toj promjeni je bilo što je Welsbachov uzorak iz 1907. bio potpuno čist, dok je Urbainov uzorak sadržavao lutecij samo u malim količinama. To je kasnije navelo Urbaina da pomisli da je otkrio element 72, a kojem je dao naziv keltij, što je zapravo bio vrlo čisti lutecij. Kasnija diskreditacija Urbainovog rada na otkriću elementa 72 dovela je do ponovnog davanja zasluga za otkriće Welsbachu, pa je element jedno vrijeme nosio ime kasiopeij u njemačkom govornom području. Charles James koji je isprva bio na marginama prepirki, radio je u mnogo većem obimu te je u to vrijeme posjedovao izuzetno veliku količinu lutecija. Potpuno čisti metalni lutecij dobijen je tek 1953. godine.
Fizičke
Atom lutecija ima 71 elektron, koji su aranžirani u elektronsku konfiguraciju [Xe] 4f145d16s2. Pri stupanju u hemijske reakcije, on gubi svoja dva elektrona iz vanjske ljuske i jedan 5d elektron. Atom lutecija je najmanji po veličini od svih atoma lantanoida zbog njihove kontrakcije, a rezultat toga je da on ima najveću gustoću, najvišu tačku topljenja i najveću tvrdoću među lantanoidima.
Hemijske
Metalni lutecij je donekle nestabilan kada se izloži djelovanju zraka pri standardnim uslovima, ali pri temperaturi od 150 °C vrlo lahko sagorijeva gradeći lutecij-oksid. Dobijeni spoj je poznat po tome što apsorbira vodu i ugljik-dioksid, te se može koristiti za uklanjanje vodene pare iz takvih spojeva u zatvorenim posudama. Slična opažanja primijećena su tokom reakcija između lutecija i vode (spore su u hladnim, a vrlo brze u toplim uslovima), u takvoj reakciji nastaje lutecij-hidroksid. Također je poznato da lutecij kao metal reagira sa četiri najlakša halogena gradeći trihalide, a svi su rastvorljivi u vodi osim fluorida. Lutecij se vrlo lahko rastvara u slabim kiselinama i razblaženoj sumpornoj kiselini gradeći rastvore koji sadrže bezbojne ione lutecija, a koji su koordinirani sa sedam do devet molekula vode, pri čemu je prosjek [Lu(H2O)8,2]3+.
Izotopi
Na Zemlji, lutecij se javlja u obliku dva izotopa: lutecij-175 i lutecij-176. Među njima jedino je 175Lu stabilan, što znači da je ovaj element monoizotopni. Izotop 176Lu se raspada preko beta raspada sa vremenom poluraspada od oko 3,78×1010 godina. Ovaj izotop sačinjava 2,5 % prirodne izotopske smjese elementa. Do danas, otkrivena su i opisana 32 sintetička radioaktivna izotopa, čije mase se kreću od 149,973 (lutecij-150) do 183,961 (lutecij-184). Među njima najstabilniji je izotop lutecij-174 čije vrijeme poluraspada iznosi 3,31 godine, a slijedi lutecij-173 sa vremenom poluraspada od 1,37 godina. Svi ostali radioaktivni izotopi imaju vremena poluraspada kraća od devet dana, a većina od njih raspada se za manje od pola sata. Izotopi lakši od stabilnog 175Lu raspadaju se zahvatom elektrona dajući izotope iterbija, uz neznatnu emisiju alfa čestica i pozitrona, dok se teži izotopi pretežno raspadaju beta raspadom na izotope hafnija.
Ovaj element ima i 42 poznata nuklearna izomera čije su mase 150, 151, 153 do 162 te 166 do 180 (svaka masa nužno ne odgovara isključivo samo jednom izomeru. Najstabilniji nuklearni izomer je lutecij-177m, čije vrijeme poluraspada iznosi 160,4 dana a slijedi lutecij-174m sa 142 dana. Ovo je duže od vremena poluraspada svih radioaktivnih izotopa u osnovnom stanju, osim lutecija-173, 174 i 176.
Rasprostranjenost
thumb|lijevo|180px|Monacit Lutecij se vrlo teško može razdvojiti od drugih elemenata a uvijek se javlja u smjesi sa gotovo svim drugim metalima rijetkih zemlji. Osnovna ruda lutecija, koja je ekonomski isplativa za eksploataciju, jeste rijetki zemni fosfatni mineral monacit: (Ce, La, itd.)PO4 u kojem sadržaj lutecija iznosi samo 0,0001%. Prosječni udio lutecija u Zemljinoj kori iznosi oko 0,5 mg/kg. Najveća nalazišta ruda lutecija su Kina, Sjedinjene Američke Države, Brazil, Šri Lanka, Indija i Australija. Ukupna svjetska proizvodnja lutecija (u obliku oksida) iznosi približno 10 tona godišnje. Čisti metalni lutecij se vrlo teško dobija. On je jedan od najrjeđi i najskupljih rijetkih zemnih metala čija cijena iznosi oko 10 hiljada US$ po kilogramu, odnosno oko četvrtine cijene zlata.
Dobijanje
Pri obradi, smrvljeni minerali se tretiraju vrućom koncentriranom sumpornom kiselinom čime se dobijaju sulfati rijetkih zemalja rastvorljivi u vodi. Torij se taloži iz rastvora u obliku hidroksida te se on uklanja. Nakon što se rastvor tretira amonij-oksalatom, rijetke zemlje se prevode u svoje nerastvorljive oksalate. Oksalati se prevode u okside žarenjem. Oksidi se dalje rastvaraju u dušičnoj kiselini koja pomaže pri uklanjanju jednog od osnovnih sastojaka, cerija, čiji oksidi nisu rastvorljivi u njoj. Ostali rijetki zemni metali, uključujući i lutecij, razdvajaju se kristalizacijom kao dvostruke soli sa amonij-nitratom. Lutecij se odvaja ionskom razmjenom. U ovom procesu, ioni rijetkih zemalja se adsorbiraju na pogodnu ionsko-izmjenjivačku smolu gdje reagira sa vodikom, amonijakom ili ionima bakra iz smole. Soli lutecija se kasnije selektivno ispiraju pomoću pogodnog sredstva za stvaranje kompleksa. Metalni lutecij dobija se redukcijom nehidratnog LuCl3 ili LuF3 bilo pomoću nekog alkalnog ili zemnoalkalnog metala.
Upotreba
Zbog rijetkosti i visoke cijene na tržištu, lutecij se ne koristi mnogo u svakodnevnom životu. Ipak, on se može koristiti kao naprimjer katalizator u rafinerijama za krekovanje sirove nafte te u raznim hemijskim procesima poput alkilacije, hidrogenacije i polimerizacije.
Pretpostavlja se da bi se lutecij-aluminij granat (Al5Lu3O12) mogao upotrebljavati kao materijal za sočiva u imerzijskoj litografiji sa visokim indeksom prelamanja. Osim toga, male količine lutecija dodaju se kao dopant u gadolinij-galij granate (GGG), a koji se koriste u memorijskim uređajima na bazi magnetskih balona. Lutecij-oksiortosilikat (LSO) dopiran cerijem danas je traženi materijal za detektore u pozitronskoj emisijskoj tomografiji (PET). Lutecij-aluminij granat (LuAG) koristi se umjesto fosfora u LED sijalicama.
Osim stabilnog elementa, njegovi radioaktivni izotopi se koriste u nekoliko aplikacija. Zbog pogodnog vremena poluraspada i načina raspada, izotop lutecij-176 se koristi kao čisti beta-emiter, koristeći metal prethodno izlagan neutronskog aktivaciji. Lutecij-hafnijsko datiranje koristi se za određivanje starosti meteorita. Vještački izotop lutecij-177 vezan za oktreotat (analog somatostatina) eksperimentalno se koristi u ciljanoj radionuklidnoj terapiji neuroendokrinih tumora. Ovaj izotop se sve više koristi kao radionuklid u terapijama neuroendokrinih tumora i palijativnoj njezi kod oboljenja kosti.
Lutecij-tantalat (LuTaO4) je jedan od najgušćih poznatih materijala koji propuštaju x-zrake (gustoća 9,81 g/cm3) pa je stoga idealna podloga za rendgenske materijale. Jedini gušći takav materijal je torij-dioksid, gustoće 10 g/cm3, ali je radioaktivan zbog sadržaja torija.
Opasnosti
Kao i drugi metali rijetkih zemalja, lutecij se smatra elementom vrlo slabe otrovnosti, ali se njegovim spojevima treba rukovati uz veliku opreznost. Naprimjer, lutecij-fluorid može biti vrlo opasan za čovjeka ako se udahne, a ovaj spoj i nadražuje kožu. Lutecij-nitrat također može biti opasan jer može eksplodirati ili se zapaliti ako se zagrijava. Prah lutecij-oksida je otrovan ako se udahne ili proguta.
Lutecij nema poznatu biološku funkciju, kao ni ostali elementi rijetkih zemalja. Ipak pronađen je u ljudskom organizmu, uglavnom koncentriran u kostima, a u manjoj mjeri u jetri i bubrezima. Poznato je da se soli ovog metala javljaju u prirodi zajedno sa solima drugih lantanoida. Lutecij je najmanje zastupljeni lantanoid u ljudskom organizmu. Danas se ne kontrolira sadržaj lutecija u ljudskoj ishrani, tako da nema podataka koliko ga prosječno čovjek unese u organizam, a procjene se kreću do nekoliko miligrama godišnje, uglavnom u zavisnosti od udjela lutecija u biljkama. Rastvorljive soli lutecija su neznatno otrovne, a nerastvorljive soli nisu.
Reference
🇵🇸
Zgrada "Napretka"
thumb|Zgrada društva Napredak Zgrada Napretka, (Zgrada Hrvatskog kulturnog društva "Napredak"; Napretkov Zakladni dom) nalazi se u Sarajevu, u Ulici Maršala Tita 56. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 3. do 5. marta 2015. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cheery, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo.
Historija
Projekat za zgradu Hrvatskog društva Napredak na preporuku Josipa Vancaša uradio je zagrebački arhitekta Dionis Sunko 1911. godine. Sagrađena je 1912-13. godine. u duhu secesije.
Opis
Sastoji se iz tri zgrade. Prednji dio, do ulice, je trospratnica (monumentalno izgrađena i uklopljena između palača Finci i Salom), u prizemlju se nalaze poslovni prostori i prolaz za dvorišni dio zgrade. Drugi dio zgrade je dvorana za pozorišne i kino-predstave. Treći dio zgrade je stambena četverospratnica. U zgradi se danas nalazi pozorište Kamerni teatar 55, kao i slastičarna.
Skulpture na pročelju, Prosvjeta i Snaga, izveo je Robert Frangeš Mihanović, na krovu se nalazi skulptura Croatia.
Napretkova palata ukazuje na novi smjer secesije u kojem se plastičnost dovodi u funkciju ekspresije, dok su dekorativni elementi oblikovani i ugrađeni kao antičke spolije. . Fasada se odlikuje visokim prizemljem, obloženim oplatom od vještačkog kamena (visine oko 7,35 metara od trotoara do ivice parapeta prozora prvoga sprata), velikim ustakljenim izlozima.
NGC 2573A
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
6. grupa hemijskih elemenata
U '''6. grupu hemijskih elemenata''' spadaju: hrom (Cr), molibden (Mo) i volfram (W). Elektronska konfiguracija hroma i molibdena je (n-1)d5ns1. Zbog do pola popunjene d-orbitale, oni imaju povećanu stabilnost, odnosno smanjenu hemijsku reaktivnost. U spojevima imaju oksidacijski broj od (+1) do (+6). Najstabilniji su spojevi u kojima ovi elementi imaju oksidacijski broj (+3). Ovi spojevi grade kationske i anionske komplekse. Sva tri elementa su metali, te se prvenstveno koriste za legiranje čelika.
Grb Bosne i Hercegovine
Grb Bosne i Hercegovine je heraldički simbol novijeg datuma i kao takav nema uporište u historijskoj tradiciji Bosne i Hercegovine kao njeni prethodni grbovi. Grb je sastavni dio zastave Bosne i Hercegovine i simbol njenog historijskog i državnog kontinuiteta i u novim, promjenjenim društvenim okolnostima. Kao državni simbol stupio je na snagu 18. maja 1998. godine, čime je u upotrebi zamijenio dotadašnji grb Republike Bosne i Hercegovine sa ljiljanima, koji je i dalje ostao ukorjenjen kao nacionalni simbol Bošnjaka.
Današnji bosanskohercegovački grb je karakterističnog oblika sa gornjom, ravnom stranom i donjim, izduženim dijelom ovalne forme, koji se završava u za grbove karakterističnom šiljku, a sastoji se iz dva dijela sa žutom i plavom plohom. Obje boje imaju uporište u bosanskoj nacionalnoj historiografiji i mogu korespondirati sa dotadašnjim nacionalnim simbolima Bosne i Hercegovine kao što su zlatni ljiljani i plava podloga bosanskog grba tokom 1990ih godina. Gornji desni dio ispunjava žuti trougao, koji zauzima nešto manje od polovine heraldičke figure bosanskog državnog simbola. Stilizirano predstavlja Bosnu i Hercegovinu u njenim historijskim granicama (Una, Sava, Drina, Dinara) čime u prvi plan dolazi do izražaja njen historijski kontinuitet.
Žuti trougao predstavlja izgled Bosne i Hercegovine. Donji, lijevi dio ispunjava ploha intenzivne plave boje, koja se u savremenoj heraldici i na polju nacionalnih zastava koristi kao simbol značajnih državnih zajednica i oblika čvrstog i stabilnog udruživanja, kao što su Evropska unija ili NATO. U klasičnom tumačenju simbola i boja plava je boja nade, dok je svjetloplava boja simbol nevinosti. Bosanski grb po sredini ima raspoređenih i pet (+ dvije polovine) srebrnih zvjezdica, koje idu od gornjeg lijevog ugla ka donjem desnom kraju. Zvjezdama se željelo potcrtati civilizacijsku i kulturnu pripadnost zemlje Bosne i Hercegovine Evropi i evropskom krugu savremenih država i nacija.
Grb Bosne i Hercegovine u XIX vijeku
Grb Bosne iz XIX vijeka je predstavljen je u Fojničkom grbovniku. Grb se periodično koristio za vrijeme borbe za autonomiju Bosne, velikog bosanskohercegovačkog ustanka i nezavisne Bosne pred austrougarsku okupaciju. Grb je predstavljao smeđi (zlatni) šiljasti štit, u obliku vrha strijele sa nazubljenom krunom, na čijoj su se sredini nalaze dvije ukrštene puške. Na mjestu ukrštanja pušaka nalazio se mali crveni šiljasti štit sa bijelim polumjesecom i šestokrakom zvijezdom, koji su bili okrenuti prema gore. To je složen grb koji se sastoji od dva grba:
''Grba Bosne kakav je izradio Ulrich Richental u svom grbovniku rađenom između 1414. – 1418. godine, koji čine dvije nazubljene koso ukrštene grede, koje na gornjoj strani posjeduju glave sa krunama. i Grba Ilirije sastavljenog koncem 16. vijeka po zamisli dubrovačkih Ilira, koji predstavlja crveni štitić sa srebrenim polumjesecom i osmokrakom zvijezdom, okrenut prema gore.''
Grb odaje da Fojnički grbovnik nije sastavljen 1340. godine nego da potječe iz vremena ilirskog pokreta u Dubrovniku, dakle krajem 16. vijeka. Također postoje indicije da su ovaj grb koristili ustanici u XIX vijeku protiv Osmanske vlasti.
Osija
Osija je naseljeno mjesto u općini Kalinovik, Bosna i Hercegovina.
697.
Godina 697. (DCXCVII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 697. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Grb Bosne i Hercegovine
Grbovi Bosne i Hercegovine od 1878. do 1918. godine
Dolaskom pod austrougarsku upravu, Bosna i Hercegovina je dobila i novi grb. Grb korišten u to doba je modifikacija grba Hrvoja Vukčića Hrvatinića, bosanskog velikaša iz XIV vijeka. Originalni grb ima bijelu podlogu i dvije crvene trake na vrhu grba, iz lijevog ugla zlatnog štita pruža se crvena oklopljena ruka sa sabljom, koja je čest heraldički simbol mnogih evropskih zemalja. Iznad štita sa grbom nalazi se kruna sa heraldičkim ljiljanima.
Grb Bosne i Hercegovine od 1946. do 1992. godine
Socijalistička Republika Bosna i Hercegovina koristila je grb određen još Ustavom Narodne Republike Bosne i Hercegovine. Usvojen je 31. decembra 1946. zajedno sa zastavom. Državni grb NR Bosne i Hercegovine bio je polje okruženo s lijeve strane grančicama bjelogorice, a s desne strane grančicama crnogorice koje su dolje povezane vrpcom. Između vrhova grančica nalazi se petokraka zvijezda. U polju iznad vrpce su dva tvornička dimnjaka (iz kojih se puši dim) a u podnožju leže dva snopa žita. U pozadini se ocrtava silueta grada Jajca. Postojao je i prijedlog da grb SR BiH sadrži buktinju, koju drže tri ruke, kao simbol tri naroda Bosne i Hercegovine.
Grb Bosne i Hercegovine od 1992. do 1998. godine
Grb Republike Bosne i Hercegovine bio je štitastog oblika plave boje podijeljen na dva polja dijagonalnom gredom bijele boje sa po tri ljiljana zlatno-žute boje u svakom polju. Grb je bio istovjetan grbu bosanske dinastije Kotromanić, Kralja Tvrtka I Kotromanića i njegovih nasljednika. Grb je usvojen 4. maja 1992. godine.
Grb Bosne i Hercegovine od 1998. do 2001. godine
Prva varijanta grba Bosne i Hercegovine nakon Pariškog mirovnog ugovora bila je oktroisana odlukom Carlosa Westendorpa od 18. maja 1998., kojom je nametnut Zakon o grbu Bosne i Hercegovine. Odluci o grbu prethodila je odluka o zastavi Bosne i Hercegovine koja je nametnuta 3. februara 1998. da bi Bosna i Hercegovina imala zajedničku zastavu za XVIII Zimsku olimpijadu održanu 1998. u japanskom gradu Naganu. Ovaj grb zamijenjen je sadašnjim grbom Bosne i Hercegovine, Zakonom o grbu Bosne i Hercegovine koji je donio Parlament Bosne i Hercegovine, a publikovan je u Službenom glasniku BiH od 3. augusta 2001. i stupio na snagu sedam dana kasnije, 10. augusta iste godine.
Grb čini zašiljeni plavi štit, u čijem se gornjem desnom uglu nalazi zlatni tugao, a paralelno lijevoj strani (hipotenuzi) trougla, od gornjeg do donjeg ruba, proteže sedam srebrenih izlazečih zvijezda. Grb je sastavni dio zastave Bosne i Hercegovine i simbol njenog historijskog i državnog kontinuiteta i u novim, promijenjenim društvenim okolnostima.
NGC 1227
NGC 1227 (također poznat kao PGC 11880 i UGC 2577) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 255 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 1,00 (74 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (67 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 10. januara 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pristava pri Polhovem Gradcu
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pristava pri Polhovem Gradcu je imala 119 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Pristava. U 2007. povećano za dio naselja Polhov Gradec.''
Socijalistička Republika Srbija
Socijalistička Republika Srbija je bila po po broju stanovnika i površini najveća republika od šest u sastavu Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije.
Historija
SR Srbija nastala je de facto odmah po oslobođenju Srbije, krajem 1944. godine, kada je u Beogradu novembra 1944. održano prvo zasjedanje Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Srbije (ASNOS). Pod nazivom Federalna Država Srbija zvanično je nastala 9. aprila 1945. godine na zasedanju ASNOS-a. Posle proglašenja Federativne Narodne Republike Jugoslavije (FNRJ), 19. februara 1946. godine promijenila je naziv u Narodna Republika Srbija. Naziv Socijalistička Republika Srbija dobila je, kad i ostale jugoslovenske republike, Ustavom iz 1963. i nosila ga je do 28. septembra 1990. godine kada je, donošenjem novog Ustava, preimenovana u Republiku Srbiju.
Ustav Srbije iz 1990
Nakon prvih višestranačkih izbora 1990. godine ime mijenja u Republika Srbija. Donošenjem Ustava iz 1990. godine, Srbija se praktički proglašava nezavisnom (čl. 72. Ustava Srbije), ali se u čl. 135. dvosmisleno veže za SFRJ.