cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ministarstvo razvoja, poduzetništva i obrta Federacije Bosne i Hercegovine
Historija
8 godina kasnije, imenovanjem nove entitetske vlade je s ciljem razvoja privrede osnovano posebno ministarstvo za te oblasti, današnje Ministarstvo razvoja, poduzetništva i obrta FBiH.
Nadležnosti
Glavna osoba u Federalnom ministarstvu razvoja, poduzetništva i obrta je ministar ili ministrica razvoja, poduzetništva i obrta Federacije Bosne i Hercegovine, koji ima pravo na jednog sekretara i četiri pomoćnika.
Djelokrug
Federalno ministarstvo razvoja, poduzetništva i obrta obavlja upravne, stručne i druge poslove koje se odnose na nadležnosti Federacije Bosne i Hercegovine u sljedećim oblastima:
Organizacija
Ministarstvo razvoja, poduzetništva i obrta FBiH se sastoji od sljedećih organizacionih jedinica:
Siva energija
Siva energija je primarna energija koja se troši prilikom proizvodnje, transport a, skladištenj a i odlaganja nekog materijala. Potrošnja sive energije je značajna jer se danas pretežno koriste ograničeni tj. fosilni izvori energije. Emisije gasova se u ovom slučaju nazivaju i sivim emisijima. Zanemarivanje sive energije u energetskom bilansu može se znatno izmijeniti bilansa stvarne potrošnje energije.
Efe Ambrose
Efetobore "Efe" Ambrose Emuobo (rođen 18. oktobra 1988. u Kaduni, Nigerija) je nigerijski nogometaš koji trenutno igra za škotski Celtic. Igra na poziciji odbrane. Karijeru je započeo 2006. godine u Kaduna Unitedu. Najveći uspjeh u dresu Nigerije ostvario je šampionskom titulom na Afričkom kupu nacija 2013. godine.
Reprezentacija
Efe Ambrose je za Nigeriju debitovao 9. januara 2008. godine protiv Sudana.
Tampere
Tampere (, švedski: Tammerfors) grad je u regiji Pirkanmaa i jedan je od većih gradova u Finskoj. To je drugo najveće urbano područje nakon Helsinkija i njegovog gradskog područja koje obuhvata i gradove Espoo i Vantaa (broj stanovnika urbanog područja u Tampereu u 2017. godini je bio 334.112 stanovnika ); tek je treća najveća u broju stanovnika nakon Helsinkija i Espoa. To je najnaseljeniji grad u unutrašnjosti nordijska regija. Tampere se nalazi oko 180 kilometara sjeverno od Helsinkija.
Tampere se naziva „Manchester of Finland“ zbog njegove industrijske prošlosti kao nekadašnje središte finske industrije. Također, Tampere je zvanično proglašen "prijestolnicom saune u svijetu", jer ima najviše javnih sauna na svijetu.
Zračna luka Aerodromu Tampere–Pirkkala osma je najprometnija zračna luka u Finskoj, sa preko 230.000 putnika u 2017. godini.
Historija
Tampere je osnovao tržišno mjesto na obalama Tammerkoskog kanala 1775. od Gustav III Švedske, a četiri godine kasnije, 1. oktobra 1779, Tampere je dobio puna gradska prava. U to je vrijeme to bio prilično mali grad, koji se sastojao od samo nekoliko kvadratnih kilometara zemlje oko brzaca.
Tampere je rastao kao glavni tržišni grad i industrijski centar u 19. stoljeću; na industrijalizaciju Tampere najviše je utjecala tekstilna tvornica Finlayson, koju je 1820. godine osnovao škotski industrijalac James Finlayson.
Tampere je bio središte mnogih važnih političkih događaja Finske početkom 20. stoljeća. 1. novembra 1905., za vreme generalnog štrajka, na Keskustori je proglašena čuvena Crvena deklaracija. 1918. godine, nakon što je Finska stekla neovisnost, Tampere je odigrao veliku ulogu, predstavljajući jedno od strateški važnih mjesta tokom Građanskog rata u Finskoj (28. januara - 15. maja 1918.). Tampere je tokom rata bio crveno uporište, a Hugo Salmela je zapovijedao. Bijele snage zauzele su grad nakon bitke u Tampereu, zauzevši oko 10 000 crvenih zarobljenika 6. aprila 1918. godine. Preovlađujuća u Tampereovoj općinskoj politici nakon Drugog svjetskog rata bila je osovina braće po oružju.
Nakon Drugog svjetskog rata Tampere je proširen pridruživanjem nekih susjednih područja. Messukylä je osnovan 1947, Lielahti 1950, Aitolahti 1966 i konačno Teisko 1972. Tampere je bio poznat po svojoj tekstilnoj i metalnoj industriji, ali njih su uvelike zamijenile informaciona tehnologija i telekomunikacije tokom 1990-ih. Tehnološki centar Hermia u Hervanti dom je mnogih kompanija iz ovih oblasti.
Tampere je bio domaćin nekih preliminarnih termina za Ljetne olimpijske igre 1952., Svjetsko prvenstvo u hokeju na ledu 1965. i bio je domaćin EuroBasketa 1967. Grad je također domaćin dva sprinterska svjetska prvenstva u kanuu, 1973. i 1983. Godine 1977, Tampere je bio domaćin svijeta Veslačko prvenstvo u veslanju i 1995. Seniorsko svjetsko prvenstvo u veslanju. Nedavno je Tampere bio domaćin 10. evropskog olimpijskog festivala za mlade od 17. do 25. jula 2009. i svjetskog prvenstva u ringetu 2010. od 1. do 6. novembra u areni Hakametsä.
Geografija
Tampere je dio regije Pirkanmaa i okružen je općinama Kangasala, Lempäälä, Nokia, Orivesi, Pirkkala, Ruovesi i Ylöjärvi. Tampere je uložen između dva jezera, Näsijärvi i Pyhäjärvi. Budući da se ta dva jezera razlikuju po visini od 18 metara, brzaci koji ih povezuju, Tammerkoski, bili su važan izvor energije tokom povijesti, u posljednje vrijeme za proizvodnju električne energije.
Klima
Tampere ima tipičnu subarktičku klimu na aerodromu Tampere–Pirkkala sa samo 3 mjeseca iznad 10 °C, graniči s vlažnom kontinentalnom klimom toplog ljeta. Zime su hladne, a prosječna temperatura od novembra do marta je ispod 0 °C. Ljeta su hladna i topla. Snežni pokrivač u proseku traje 4–5 meseci od kraja novembra do početka aprila. S obzirom na to da je pod subarktičkim pragom i u unutrašnjosti, zime su u prosjeku prilično blage za klasifikaciju, kao i srednja godišnja temperatura.
Oksfordij
Stratigrafske definicije
thumb|250px|Ciklična smjena [[krečnjaka (svijetlo, mnogo kompetentniji) i lapor/glina slojevi oksfordijskog doba u ‘Péry-Reuchenette, u blizini Tavannesa, Jurske planine, Švicarska.]] William Smith (1815–1816) je 1818., oksfordijski stadij nazvao je „sklop gline i škriljaca“. W. Buckland opisao ih je pod neugodnim naslovom "Oxford, šuma ili močvarna glina". Termin okfordij uveo je Alcide d'Orbigny 1844. Ime je izvedeno iz naziva engleskog grada Oxforda, u značenju oksfordski, gdje su ležišta dobro razvijena, ali gotovo neprekidno se pružaju od Dorseta do obale Jorkšira, uglavnom tvoreći niske široke doline. Dobro su izloženi u Weymouthu, Oxfordu, Bedford, Peterboroua, kao i na liticama u Scarboroughu, Red Cliffu i Gristhorpe Bayu. Stijene ovog doba nalaze se i u Uigu i Skyeu.
Dubac (Rudo)
Dubac je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Oksfordij
Stratigrafske definicije
Baza oksfordijske faze definirano+a je kao tačka u stratigrafskom zapisu gdje se prvo pojavljuje amonitska vrsta  Brightia thuouxensis. Globalni referentni profil za bazu (GSSP) u 2009. godini još nije bio dodijeljen. Vrhunac oksfordija (baza kimeridžija) nalazi se pri prvom pojavljivanju amonitske vrste  Pictonia baylei.
U tetiskom domenu, oksfordij ima šest amonitskih biozona:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Vir)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Vir je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 22,38 km2 imala 3.000 stanovnika, što predstavlja 0,18% od ukupnog broja stanovnika Zadarske županije, odnosno 0,07% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Viru je 134 stanovnika/km2.
Homoseksualnost u antičkoj Grčkoj
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7a/Pederastic_erotic_scene_Louvre_F85bis.jpg/220px-Pederastic_erotic_scene_Louvre_F85bis.jpg|mini| Mladić i tinejdžer u međukruralnom seksu, fragment crnofiguralne atičke čaše, 550. pr. n. e – 525. pr. n. e, [[Louvre]] U klasičnoj antici, pisci kao što su Herodot, Platon, Ksenofont, Atenej i mnogi drugi istraživali su aspekte homoseksualnosti u grčkom društvu. Najrašireniji i društveno najznačajniji oblik istospolnih seksualnih odnosa u staroj Grčkoj među elitnim krugovima bio je između odraslih muškaraca i pubertetskih ili adolescentnih dječaka, poznat kao pederastija (brakovi u staroj Grčkoj između muškaraca i žena također su bili dobno strukturirani, s muškarcima u tridesetim godinama koji su obično uzimali žene u ranim tinejdžerskim godinama). Ipak, homoseksualnost i njegova praksa su i dalje bili široko rasprostranjeni jer su to dopuštale određene gradske države, dok su drugi bili dvosmisleni ili su to zabranjivali. Kenneth Dober smatra da, iako su seksualni odnosi između odraslih muškaraca postojali, moguće je da je barem jedan član svake od ovih veza prekršio društvene konvencije preuzimajući pasivnu seksualnu ulogu. To je dovedeno u pitanje prema nedavnim naučnicima. Nejasno je kako su takvi odnosi između istospolnih partnera posmatrani u opštem društvu, posebno za žene, ali primeri postoje još iz vremena Safo.
Stari Grci nisu shvatali seksualnu orijentaciju kao društveni identifikator kao što su to činila moderna zapadna društva. Grčko društvo nije razlikovalo seksualnu želju ili ponašanje prema spolu sudionika, već prema ulozi koju je svaki sudionik igrao u seksualnom činu, ulozi aktivnog penetratora ili pasivnog penetratora. U tradicijama pederastije, aktivno/pasivna polorazicija odgovarala je dominantnim i submisivnim društvenim ulogama: aktivna (penetrativna) uloga povezivala se s muškošću, višim društvenim statusom i odraslošću, a pasivna uloga s ženstvenošću, nižim društvenim statusom i mladošću.
Pederastija
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/Art_gr%C3%A8cia.jpg/220px-Art_gr%C3%A8cia.jpg|lijevo|mini| Atički kiliks koji prikazuje pederastiju (480–470 pr. n. e) Najčešći oblik istopolnih odnosa između elitnih muškaraca u Grčkoj bila je payerastia (pederastija), što znači "ljubav dječaka". Bio je to odnos između starijeg muškarca i adolescentnog mladića. Dječak se smatrao "dječakom" sve dok nije mogao pustiti punu bradu. U Atini su starijeg čoveka zvali erastes. Trebao je obrazovati, štititi, voljeti i pružiti uzor svom eromenosu, čija je nagrada za njega bila njegova ljepota, mladost i obećanje. Takav koncept podržavaju arheološki dokazi koje su stručnjaci pronalazili tokom godina, poput bronzane ploče starijeg muškarca koji nosi luk i strijelu dok hvata mlađeg muškarca za ruke - koji nosi kozu. Nadalje, na ploči su otkriveni genitalije dječaka, pa stručnjaci ovo, i više dokaza uporednih s ovim, tumače kao praksu pederastije.
Razrađeni društveni kodeks upravljao je mehanikom grčke pederastije. Dužnost odraslog muškarca bila je da se udvara dječaku koji mu se dopao, a smatralo se da je društveno primjereno da se mlađi čovjek zadržava neko vrijeme prije nego što se preda željama svog mentora. U početku, i erastes i eromenos, pokazuju ograničenost i suzdržanost u potrazi. Ubrzo nakon toga, mlađi muškarac popušta svom novom mentoru - erastesu - i od njega prima vodstvo. Ipak, nije sigurno da će oni koji se pokoravaju uživati u takvim “treninzima” njegovog mentora – uključujući seksualnim uslugama. Međutim, važno je napomenuti da nisu svi pederastični odnosi bili seksualni – mnogi su bili jednostavno oblici prijateljstva i vođenja.
Starosna granica za pederastiju u staroj Grčkoj čini se da obuhvata, na kraju, najmanje dječake od dvanaest godina. Voljeti dječaka mlađeg od dvanaest godina smatralo se neprikladnim, ali ne postoje dokazi o bilo kakvim zakonskim kaznama vezanim za ovu vrstu prakse. Tradicionalno, pederastična veza mogla bi se nastaviti sve do široko rasprostranjenog rasta dlačica na tijelu dječaka, kada se on smatra muškarcem. Stoga, iako su veze poput ove bile više privremene, imale su duže, trajnije posljedice na one koji su bili uključeni. U drevnim spartanskim vjenčanjima ženska osoba je imala kratko ošišanu kosu i bila je obučena kao muškarac. George Devereux je sugerirao da bi ovo trebalo olakšati mužev prijelaz sa homoseksualnih na heteroseksualne odnose. To ove pederastijske veze označava kao privremene, razvojne, a ne seksualne i intimne veze kao sa ženom. U tim vremenima, homoseksualnost se smatrala normalnom i neophodnom zbog dinamike moći u igri između starijeg, dominantnog muškarca i mlađeg, pokornog muškarca. Ipak, kada su dva muškarca sličnih godina dijelila sličan odnos, to se smatralo tabuom i perverznim.
Stari Grci, u kontekstu pederastičnih polisa, prvi su opisali, proučavali, sistematizovali i uspostavili pederastiju kao društvenu i obrazovnu instituciju. Bio je to važan element u civilnom životu, vojsci, filozofiji i umjetnosti. Postoji određena rasprava među naučnicima o tome da li je pederastija bila raširena u svim društvenim klasama ili je uglavnom bila ograničena na aristokratiju.
U vojsci
Sveta četa Tebe, zasebna vojna jedinica sastavljena od parova muških ljubavnika, obično se smatra vrhunskim primjerom kako su stari Grci koristili ljubav između vojnika u trupi kako bi ojačali njihov borbeni duh. Tebanci su Svetoj četi pripisivali moć Tebe za generaciju prije njenog pada Filipu II Makedonskom, koji je, kada je pregledao mrtve nakon Bitke kod Heroneje (338. pr. n. e) i vidio tijela Svete čete razbacane po bojištu, iznio je ovu oštru kritiku spartanskih pogleda na četu:"Neka bijedno propadnu oni koji misle da su ti ljudi učinili ili pretrpjeli nešto sramotno."Pammenesovo mišljenje je, prema Plutarhu, bilo takvo"Homerov Nestor nije bio dovoljno vješt u naređivanju vojske kada je savjetovao Grke da rangiraju pleme i pleme... trebalo je da se pridruži ljubavnicima i njihovim voljenima. Jer ljudi iz istog plemena malo cijene jedni druge kada opasnosti pritiskaju; ali četa zacementirana prijateljstvom utemeljenim na ljubavi nikada se ne može prekinuti."Smatralo se da ove veze, koje se ogledaju u epizodama iz grčke mitologije, kao što je herojski odnos između Ahila i Patrokla u Ilijadi, podižu moral, kao i hrabrost zbog želje da impresioniraju i zaštite svog ljubavnika. Takve odnose dokumentovali su mnogi grčki historičari i u filozofskim diskursima, kao i u nepredviđenim primjedbama kao što je Plutarh zabilježio Filipa II Makedonskog :"Nisu samo najratoborniji narodi, Beoti, Spartanci i Krićani, najpodložniji ovoj vrsti ljubavi, već i najveći heroji starog doba: Meleagar, Ahil, Aristomen, Kimon i Epaminonda."
Ljubav između odraslih muškaraca
Prema mišljenju klasiciste Kennetha Dovera koji je 1978. objavio knjigu Greek Homosexuality, s obzirom na važnost u grčkom društvu njegovanja muškosti odraslog muškarca i uočenog feminizirajućeg efekta pasivnog partnera, odnosi između odraslih muškaraca uporedivog društvenog statusa smatrali su se vrlo problematičnim i obično se povezivali sa društvenom stigmom. Ova stigma je, međutim, bila rezervisana samo za pasivnog partnera u vezi. Prema Doveru i njegovim pristalicama, grčki muškarci koji su se upuštali u pasivni analni seks nakon što su dostigli muškost - u kojoj se tački očekivalo da preuzmu obrnutu ulogu u pederastičnim odnosima i postanu aktivni i dominantni članovi - na taj način su feminizirani ili „učinjeni ženom". Dover se poziva na uvrede korištene u Aristofanovim dramama kao dokaz da su 'pasivni' muškarci ismijavani.
Noviji radovi koje su objavili James Davidson i Hubbard osporili su ovaj model, tvrdeći da je redukcionistički i dali su dokaze o suprotnom.
Ahileja i Patrokla
Eshil je u tragediji Mirmidonci učinio Ahileja erastom jer je osvetio ljubavnu smrt iako su mu bogovi rekli da će ga to koštati njegovog života.
Ljubav između odraslih žena
Safo, pjesnikinja sa ostrva Lezbos, napisala je mnoge ljubavne pesme upućene ženama i devojkama. Ljubav u ovim pjesmama je ponekad uzvraćena, a ponekad ne. Smatra se da je Safo napisala blizu 12.000 stihova o svojoj ljubavi prema drugim ženama. Od toga je preživjelo samo oko 600 linija. Kao rezultat njene slave u antici, ona i njena zemlja postali su simbol ljubavi između žena.
Za Spartu su dokumentovani i pedagoški erotski odnosi, zajedno sa atletskom golotinjom za žene. Tokom 610. pr. n. e, dokumentovano je da je grupa tinejdžerki pjevala klasične himne o svojim bogovima i boginjama, kao i vezama sa njima, dok su bile uključene u rituale oranja u planinskom lancu. Ipak, takve bi hvalospjeve dalje imale sadržaj jer djevojke flertuju i zadirkuju jedna drugu uz naznake seksualne energije. Platonova Gozba spominje žene koje "ne mare za muškarce, ali imaju ženske privrženosti". Općenito, historijski zapisi o ljubavi i seksualnim odnosima između žena su rijetki.
Učenjaci i kontroverze
Nakon duge pauze obilježene cenzurom homoseksualnih tema, moderni historičari su pokupili konce, počevši od Ericha Bethea 1907. i nastavljajući s KJ Doverom i mnogim drugima. Ovi naučnici su pokazali da su se istopolni odnosi otvoreno praktikovali, uglavnom uz zvaničnu dozvolu, u mnogim oblastima života od 7. vijeka pr. n. e do rimskog doba.
Neki naučnici smatraju da su istospolni odnosi, posebno pederastija, bili uobičajeni samo među aristokracijom, te da takvi odnosi nisu bili široko prakticirani od običnih ljudi (demos). Jedan od takvih učenjaka je Bruce Thornton, koji tvrdi da uvrede upućene pederastičnim muškarcima u Aristofanovim komedijama pokazuju nesklonost običnih ljudi prema toj praksi. Drugi naučnici, kao što je Victoria Wohl naglašavaju da je u Atini, istopolna želja bila dio "seksualne ideologije demokratije", koju dijele elita i demos, kao što su primjeri ubice tirana, Harmodije i Aristogiton. Čak i oni koji tvrde da je pederastija bila ograničena na više klase općenito priznaju da je ona bila "dio društvene strukture polisa".
U Platonovo vrijeme bilo je ljudi koji su smatrali da je homoseksualni seks sramotan u svim okolnostima. Zaista, sam Platon je na kraju došao do ovog gledišta. Svojevremeno je pisao da su istopolni ljubavnici mnogo blagosloveniji od običnih smrtnika. Kasnije se činilo da sam sebi proturječi. U svom idealnom gradu, kaže on u svom posljednjem, posthumno objavljenom djelu poznatom kao Zakoni, homoseksualni seks će se tretirati na isti način kao incest. To je nešto što je suprotno prirodi, insistira on, nazivajući to "potpuno nesvetim, odvratnim bogovima i najružnijim od ružnih stvari".
Ova tema je izazvala kontroverze u modernoj Grčkoj. Konferencija o Aleksandru Velikom je 2002. prohujala jer je trebalo da bude predstavljen rad o njegovoj homoseksualnosti. Kada je 2004. pušten film Aleksandar, koji opisuje Aleksandra kao romantično povezanog i sa muškarcima i sa ženama, 25 grčkih advokata je zaprijetilo da će tužiti autore filma, ali su popustili nakon što su prisustvovali projekciji filma unaprijed.
Mlaka Antinska
mini|280px|Mlaka Antinska, ulaz u naselje Mlaka Antinska je naseljeno mjesto u sastavu općine Tordinci, Vukovarsko-srijemska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Vinkovci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mlaka Antinska je imala 77 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1880. U 1880. podaci su sadržani u naselju Antin. Od 1880. do 1900. iskazivano pod imenom Grgelj, a 1910. pod imenom Mlaka.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mlaka Antinska je imalo 126 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Trepča (rudnik)
mini|Pogled na rudnik Trepča Trepča je veliko ležište olovo-cinčane rude na Kosovu, koje obuhvata zapadne, jugozapadne i južne dijelove Kopaonika. Nalazi se 9 km sjeveroistočno od Kosovske Mitrovice. Jedna je od najvećih takvih ležišta u Evropi.
Eksploatacija rudnih bogatstava započela je u doba kralja Milutina (1282–1321), početkom 14. stoljeća (1303) i trajala je do kraja 17. stoljeća. Između dva svjetska rata, britanska kompanija "Trepča Mines Limited" započinje radove na području Trepče (1927) otvaranjem rudnika (1930) i gradnjom topionice olova (1940). Poslije Drugog svjetskog rata, njena imovina je nacionalizirana i utemeljen je Rudarsko-metalurško-hemijski kombinat olova i cinka Trepča, koji je u jednom trenutku zapošljavao otprilike 20.000 radnika i proizvodio otprilike 70% mineralnih sirovina Jugoslavije. Danas, uslijed specifične situacije u tom dijelu Kosova, veći dio kombinata Trepča nije operativan, a dodatni problem predstavlja zastarjela i dotrajala oprema.
Prema posljednjim procenama iz 2001, preostali kapacitet Trepče je oko 29.000.000t rude od čega je:
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Beočin)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Beočin živjelo je ukupno 15726 stanovnika, što predstavlja 0,22% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 2,56% od od ukupnog broja stanovnika Južnobački upravni okrug. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Beočin bilo je 7.812 (49,68%) muškaraca i 7.914 (50,32%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 987:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 40,8 godina, muškaraca 39,4 godina, a žena 42,2 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 80,7% (12.693), kod muškaraca 80,1% (6.254), a kod žena 81,4% (6.439).
Koncovčak
Hrvatska:
IC 3129
IC 3129 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 12. februara 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
TMEM241
Transmembranski protein 241 (aka C18orf45, hVVT) je sveprisutni proteinski transporter šećera koji je kod ljudi kodiran genom TMEM241.
Gen U ljudi gen TMEM241 sadrži 142.188 bp, na 1poziciji 8q11.2, sa 24 egzona.
Nalazi u blizini gena CABLES1, RIOK3 i NPC1,  na hromosomu 18.
iRNK Primarna iRNK za ljudski TMEM241, izoformu 1, sadrži petlju UTR ukosničku petlju koja je kod primata konzervirana. Primarna iRNK za ljudsu izoformu 1 TMEM241 sadrži mjesta vezanja u svom 3 'UTR za miRNK 520f-5p, 378a-5p i 6866-5p.
Protein
Dužina polipeptidnog lanca je 296 aminokiselina, sa molekulskom težinom od 32.647.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Opća svojstva
Postoji više od 10 varijanti transkripta predviđenih za ljudski gen TMEM241 pronađen na BLAST-u. Izoform 1 je mase oko 31 kDa. Protein ima izoelektričnu tačku 8,7, a posebno je bogat aminokiselinom fenilalaninom, koja sadrži dvostruko veći udio od ove aminokiseline.
Konzervirani domeni
TMEM241 sastavljen je od devet transmembranskih domena, tvoreći hidrofobnu integralnu komponentu membrane sastavljen prvenstveno od alfa-heliksnih   TMEM241 sadrži VRG4 (glikozilacija otporna na vandate) ) domen sa homologijom domena transportera šećera VRG4 iz  Saccharomyces cerevisiae (kvasac).
Posttranslacijska modifikacija
Predviđa se da će TMEM241 biti podvrgnut raznim fosforilacijama, glikolizaciji, palmitoilaciji. Naprimjer, izoforma 1TMEM241 ima mjesta fosforilacije na S6, 64, 170, 177, 291, 295 i 296, mjestima glikacije na K125, 169 i 172; mjesta palmitoilacije na C13, 15, 221.
Interaktivni proteini
Postoje neki dokazi da ovaj protein može stupiti u interakciju s keratinskim filamentom, zasnovanom na dva hibridna mjesta s keratinskim proteinom KRT40.
Ekspresija
TMEM241 će se vjerovatno eksprimiratii u svim tkivima na različitim nivoima od bazne do umjerene ekspresije. Neke studije su pronašle promjene u ekspresiji TMEM241. Naprimjer, u slučajevima akutne megakarioblastne leukemije, utvrđeno je da je TMEM241 jedan od najnadguliranijih gena. U drugom slučaju je utvrđeno da je TMEM241 povišen u regulaciji tokom nerazvijenog proteinskog odgovora nakon prekomerne ekspresije Ero1α (endoplasmatskog retikulumskog oksidoreduklin 1α).
Homologija
TMEM241 je konzerviran širom eukariota.
Ortolozi
TMEM241 je konzerviran kod svih životinja, a homolozi se nalaze u svim eukariotima. TMEM241 ima 19% globalnog identiteta i 60% identiteta prema BDP-transporteru manoze sa S. cerevisiae, koja sadrži VRG4 domen. Vjerovatno je da je TMEM241 transporter bruto-manoze zbog ove sličnosti. Grafikon s desne strane prikazuje relativni nivo konzerviranosti TMEM241 u mnogim vrstama organizama, koristeći princip molekulskog sata.
Paralozi
TMEM241 ma dva paraloga kod ljudi koji imaju homologe u svim eukariotima, UGTREL8 i UGTREL7. TMEM241, UGTREL8 i UGTREL7 su porodica proteina za transport šećera s bliskim identitetom sa BDP-transporterom manoze identificiranim u S. cerevisiae.
Dugovječ
Dugovječ je naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Čestijanec
Čestijanec (mađ. Hétház) je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Martin na Muri, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
TENM3
Teneurin-3, znan i kao Ten-m3, Odz3, Ten-m/Odz3, glavna 3 tenascinolika molekula ili teneurinski transmembranski protein  3, je protein koji je kod ljudi kodiran genom  TENM3 ili  ODZ3 sa hromosoma 4. Ten-m3 je težak ~300 kDa tip II transmembranski glikoprotein koji je član porodice teneurin/Ten-m/Odz. Porodica teneurina ima četiri člana: Ten-m1 – Ten-m4. TEN ms je konzervirano i kod kičmenjačkih i beskičmenjačkih vrsta. Eksprimirani su u različitim, ali često međusobno povezanim, područjima u razvoju nervnog sistema i u nekim nenervnim tkivima. Kao i porodica Ten-m, Ten-m3 ima ključnu ulogu u regulaciji povezanosti nervnog sistema, posebno u pronalaženju aksonskih putevaa i organizacviji sinapsi u motornom i vidnom sistemu. Mutacija gena TENM3/ODZ3 kod ljudi povezana je sa stanjem oka, mikroftalmijom.
Čestijanec
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1869. do 1900. sadrži podatke za naselja Jurovec i Lapšina. U 1910. dio podataka sadržan je u naselju Jurovec.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Čestijanec je imalo 120 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
TENM3
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 2.699 aminokiselina, a molekulska težina  300.950 Da.
Struktura
Kao i porodica Ten-m, Ten-m3 je veliki tip II transmembranski glikoprotein koji ima molekulsku težinu od ~300 kDa i sastoji se od ~2800 aminokiselina. Teneurini su visoko konzervirani unutar i između vrsta. Primarna struktura, ili identitet sekvence aminokiselina, proteina između paraloga je ~60% identična i između ortologa je ~90%, dok je između kičmenjaka i "Drosophila" ili C. elegans identičan samo 33-41%. Svi teneurini, posebno kod miševa, su transmembranski proteini tipa II koji se sastoje od velikog vanćelijskog C-terminalnog domena od ~2400 aminokiselinskih ostataka, jednog transmembranskog spiralnog domena od ~30 [ [hidrofob]]nih ostataka i unutarćelijskog N-terminalnog domena od ~300-375 ostataka. Molekula vanćelijskog domena može biti podvrgnuta dimerizaciji.
Interakcije
Teneurini su homofilne adhezijske molekule koji se specifično vezuju za druge molekule teneurinske porodice na susjednim ćelijama. NHL domen na vanćelijskom domenu teneurina djeluje kao homofilno mjesto za prepoznavanje koje posreduje u ovom specifičnom vezivanju. Ova interakcija olakšava izrastanje neurita i snagu adhezije koja je potrebna da se zaustavi izrastanje. Dimerizacija vanćelijskih domenskih molekula teneurina može dovesti do proteolitskog cijepanja MKB. Slab signal jedarne lokalizacije u ICD-u od Ten-m3 olakšava translokaciju ICD-a u jedro. TCAP iz vanćelijskog domena molekula teneurina mogu formirati međućelijski adhezivni kompleks kada su vezani za proteinsku adheziju  G-protein spregnutog receptora latrofilina, koji je uključen u migraciju gameta i morfologiju gonada.
Ekspresija
Molekule teneurina su izrazito eksprimirane u karakterističnim, ali često preklapajućim populacijama neurona, posebno tokom embriogeneze. Također su eksprimirani u nekim neneuronskim tkivima koja reguliraju formiranje obrazaca i mmesta migracije ćelija. Neke ekspresije od nih Ten m3 mogu se pojaviti u gradijentu od visokog do niskog.
Klinički značaj
Studija slučaja prikazuje porodicu sa autosomno recesivno kolobomatoznom mikroftalmijom u dvoje djece roditelja trećeg stepena srodstva. Ovo razvojno stanje rezultira malim očima i povezano je sa kolobomom. PCR analiza je identificirala homozigotnu nultu mutaciju u "ODZ3" genu, što je važno za oko u ranom razvoju.
Jealousy
Jealousy je pjesma britanske rock grupe "Queen". Prvobitno se našla na njihovom 7. studijskom albumu Jazz iz 1978. godine a godinu kasnije objavljena je kao 4. i posljednji singl sa istog albuma.
Tekst pjesme je napisao Freddie Mercury a smatra se jednom od najpotcjenjenijih pjesama grupe.
O pjesmi
Pjesma je izdata kao singl samo u šest država: UK, SAD, Kanada, Brazil, Novi Zeland i SSSR-a, ali nije uspjela da se bilo gdje probije na top-liste. Singl je bio prvi i posljednji singl grupe objavlje na teritoriji bivšeg SSSR-a. Na drugoj strani singla našla se pjesma Fun It dok je za područje SSSR-a to bila pjesma Don't Stop Me Now.
Umjetnička galerija Brčko
Umjetnička galerija Brčko osnovana je 1975. godine pod nazivom Umjetnička galerija „Rizah Štetić“.
Od 2000. godine Galerija realizira tradicionalnu Međunarodnu likovnu simpozijum radionicu „Sava“, na kojoj učestvuju mnogobrojni umjetnici i likovni stručnjaci sa područja Balkana. Tokom simpozijuma odvijaju se i radionice, s naučnim aspektom, gdje se problematiziraju teme vezane za umjetnost i umjetnike.
Literatura
Alma Leka - Muzeji, zbirke i galerije u Bosni i Hercegovini, Sarajevo 2012.
Vanjski linkovi
Umjetnička galerija u novom prostoru u centru grada
Potkula
Potkula (ćir. Поткула) je naseljeno mjesto u sastavu općine Danilovgrad, Crna Gora.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Potkula je imala 325 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
IC 4756
IC 4756 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zmija. Prvo otkriće je napravio Thomas William Webb 1859. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
UEFA Kup pobjednika kupova 1995/1996.
UEFA Kup pobjednika kupova 1995/1996. je bilo 36. izdanje klupskog nogometnog takmičenja kojeg je organizirala UEFA.
Takmičenje u 36. izdanju UEFA Kupa pobjednika kupova igrano je od 10. augusta 1995. do 8. maja 1996. godine. Paris Saint-Germain je u finalu rezultatom 1–0 bio uspješniji od Rapida te osvojio prvi put UEFA Kup pobjednika kupova u historiji. Gol u finalu postigao je Bruno N'Gotty u 29. minuti utakmice. Finalna utakmica odigrana je na stadionu Kralja Baudouina u Briselu. Glavni sudija finalne utakmice bio je Pierluigi Pairetto. Najbolji strijelac sa devet postignutih golova u cjelokupnoj sezoni bio je nogometaš Hradec Královéa Petr Samec.
Ugroženi jezici
Gubitak jezika se javlja kada jezik nema više izvornih govornika i postaje mrtav jezik. Ako uopće ne postoje govornici jednog jezika onda taj jezik postaje "izumrli jezik". Mrtvi jezik se i dalje može proučavati kroz snimke ili postojeću pisanu formu ali je i dalje u kategoriji mrtvog ili izumrlog jezika ukoliko nema žive govornike. Iako su tokom ljedske historije jezici kontinuirano izumirali, ovaj trend se u savremeno doba ubrzao usljed globalizacije i neokolonijalizma.
Tzv. jezička asimilacije jednog jezika se najčešće javlja kada govornici određenog jezika, usljed ekonomskih, društveno političkih i drugih razloga, prelaze na korištenje drugog jezika čime dolazi do izumiranja datog jezika. Opći je konsenzus da se trenutno u svijetu koristi između 6000 i 7000 različitih jezika, a predviđa se da će njih 50 do 90% izumrijeti do 2100. godine. 20 najčešćih jezika, kojima pojedinačno govori više od 50 miliona govornika, čini 50% svjetske populacije, ali većinom jezika se služi manje od 10.000 ljudi.
Razlozi
Prema Kembridžovom priručniku o ugroženim jezicima, postoje četiri glavne vrste uzroka ugrožavanja jezika.
Također postoje i oni uzroci koji govornike pojedinog jezika dovode u fizičku opasnost, kao što su:
Lektin
thumb|180px|Hemaglutinin Lektini (lat. legere = birati) su proteini koji vežu šećere. Veoma su specifični za svaki od njih. Lektini se razlikuju od glikoproteina, koji su proteini u kojima se nalaze šećerni lanci ili njihovi ostaci. Lektini čestvuju u aktivnostima biološkog prepoznavanja ćelija i proteina. Naprimjer, neki virusi imaju lektine koji se vežu za ćelije organizma, koji predstavlja domaćina tokom infekcije. Lektini se mogu onesposobiti specifičnim monosaharidima i/ili oligosaharidima, koji se za njih vežu i sprečavaju vezanje za ćelijske membrane.
Glavni lektini
Glavni lektini potiču iz biljaka različite taksonomske pripadnosti, uključujući i biljke čiji areal obuhvata i teritoriju Bosne i Hercegovine, među kojima i endeme porodice Fabaceae.
Ministarstvo okoliša i turizma Federacije Bosne i Hercegovine
Historija
Godine 1992, nakon sticanja nezavisnosti Republike Bosne i Hercegovine od Socijalističke federativne republike Jugoslavije (SFRJ), osnovano je Ministarstvo za urbanizam, građevinarstvo i zaštitu okoliša Republike Bosne i Hercegovine, a za ministra je tada imenovan Mustafa Beganović.
Nakon rata u Bosni i Hercegovini i potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma 1995. godine, a s obzirom na ustavne nadležnosti, nadležnost okolišom i turizmom dodijeljena je entitetima u Bosni i Hercegovini – Federaciji Bosne i Hercegovine i Republici Srpskoj.
2003. godine je, imenovanjem nove entitetske vlade nakon općih izbora, za te oblasti formirano zasebno ministarstvo, današnje Ministarstvo okoliša i turizma FBiH.
TWSG1
Uvijeni homolog 1 proteina gastrulacije je  protein  koji je kod ljudi kodiran genom TWSG1.
Ministarstvo okoliša i turizma Federacije Bosne i Hercegovine
Djelokrug
Ministarstvo okoliša i turizma Federacije Bosne i Hercegovine vrši upravne, stručne i druge poslove koje se odnose na nadležnosti Federacije Bosne i Hercegovine u sljedećim oblastima:
TWSG1
Dužina polipeptidnog lanca je 223 aminokiseline, sa molekulskom težinom 25.017 kD. .
Ministarstvo okoliša i turizma Federacije Bosne i Hercegovine
Organizacija
Federalno ministarstarstvo okoliša i turizma se sastoji od sljedećih organizacionih jedinica:
TWSG1
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Gornji Koncovčak
Gornji Koncovčak (mađ. Felsővéghegy) je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Martin na Muri, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1880. i 1890. podaci su sadržani u naselju Grkaveščak.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornji Koncovčak je imalo 122 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tovarnik (čvor)
Hrvatska:
Srbija:
Zrinski Topolovac
Zrinski Topolovac je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Bjelovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Zrinski Topolovac je imala 890 stanovnika, od čega u samom Zrinskom Topolovcu 608.
Općina Zrinski Topolovac
Napomena: ''Nastala iz stare općine Bjelovar. U 1869. dio podataka sadržan je u općini Rovišće.''
Zrinski Topolovac (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Topolovac. Dio podataka za 1869. sadržan je u naselju Domankuš (općina Rovišće).''
Jakopovac
Jakopovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Zrinski Topolovac, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Bjelovar.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Jakopovac je imao 138 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jakopovac je imalo 188 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Trg Bošnjaka u Budimpešti
mini|397x397piksel|Crkva Svetog Ante Padovanskog na Trgu Bošnjaka u Budimpešti Trg Bošnjaka se nalazi u Budimpešti, glavnom gradu Mađarske, u XIV. distriktu Zugló. Na ovom trgu se nalazi rimokatolička crkva imenovana po svetom Antunu Padovanskom. Crkvu je projektirao Gyula Rimanóczy, kao i trg Bošnjaka i zgradu za kartografiju koja se nalazi u blizini.
Historija
Trg je dobio ime 1901. godine. Franjo Josip I. je nakon okupacije Bosne i Hercegovine od strane Austro-Ugarske pozvao vojnike Bošnjake u Budimski dvorac da budu zaštitari. Njima u čast imenovan je Trg Bošnjaka u Budimpešti.
Masakr na Uborku
Masakr na Uborku bio je masakr nad 114 osoba bošnjačke i hrvatske nacionalnosti koji su počinili pripadnici bivše Jugoslavenske narodne armije (JNA) za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini. Prilikom povlačenja snaga JNA s lijeve obale Neretve u Mostaru civili su pohvatani, mučeni, ubijeni i bačeni na deponiju Uborak sjeverno od grada. Snagama JNA na teritoriji Mostara tada je komandovao Momčilo Perišić. U sastavu JNA bilo je i rezervista, šešeljevaca i pripadnika drugih paravojnih formacija. Međunarodni sud u Haagu je 2002. godine odobrio nastavak postupka na Kantonalnom sudu u Mostaru. Konkretno, radi se o 7 osumnjičenih osoba koje su i danas slobodne. Kantonalno tužilaštvo izjavilo je da se, po zakonu, niko ne može optužiti dok ne bude saslušan. Saslušanje nije moguće jer većina osumnjičenih žive van Bosne i Hercegovine. Perišić nije optuživan za ovaj zločin, kao ni za masakre u Sutini i Zaliku. Glavnoj tužiteljici Haškog tribunala Carli del Ponte bila je dostavljena sva potrebna dokumentacija.
HD 154345
HD 154345  (Gliese 651) je zvijezda u sazviježđu Herkul. Ima prividan sjaj oko 6.74. Udaljena je 59 sg. Ubraja se u patuljaste zvijezde sa spektralnom klasom G8V. Ima vansolarnu planetu, otkrivenu 2006. Planeta ima orbitalni period od 9 godina
Oktetno pravilo
thumb|Veze u [[ugljik-dioksidu (CO2): svi atomi opkoljeni su sa po 8 elektrona, ispunjavajući oktetno pravilo.]] Oktetno pravilo ili pravilo okteta je osnovno hemijsko pravilo koje odražava činjenicu da su atomi glavne grupe elemenata skloni kombinacijama u kojima svaki ima po osam elektrona u svojoj valencijskoj ljusci, dajući mu istu elektronsku konfiguraciju koju ima plemeniti plin. Ovo pravilo se posebno odnosi na ugljik, dušik, kisik i halogene, ali i na metale kao što su natrij ili magnezij.
Valentni elektroni mogu se proračunati koristeći Lewisov dijagram elektronskih tačaka, kao što je prikazano na desnoj strani za ugljik-dioksid. Zajednički elektroni dva atoma u kovalentnoj vezi broje se dva puta, po jednom za svaki atom. U ugljik-dioksidu, svaki kisik ima četiri zajednička elektrona sa centralnim ugljikom, dva (prikazana crveno) iz samog kisika i dva (prikazana crno) ugljika. Sva četiri elektrona se računaju u oba skeleta: ugljikovom oktetu i oktetu kisika.
Primjer: natrij-hlorid
Između parova atoma uobičajena je ionska veza, gdje je jedan od parnjaka metal niske elektronegativnosti (kao natrij), a drugi nemetal visoke elektronegativnosti (kao hlor).
Atom hlora, u vanjskoj elektronskoj ljusci ima sedam elektrona, prva i druga ljuska se pune sa dva, odnosno osam elektrona. Prvi elektronski afinitet hlora (oslobađanje energije kada hlor dobija elektrona) je +328,8 kJ po molu atoma hlora. Dodavanje drugog elektrona na hlor zahtijeva energiju, koja se ne može povratiti stvaranjem hemijske veze. Rezultat je da hlor vrlo često gradi spoj u kojem ima osam elektrona u svojoj vanjskoj ljusci (kompletan oktet).
Energija potrebna za prijenos elektrona iz atoma natrija na atom hlora (razlika od 1. energije ionizacije natrija i elektronskog afiniteta hlora) je mala: 495,8-328,8 = + 167 kJ mol−1. Ovu energiju lahko nadoknadi rešetka energije natrij-hlorida: –787,3 kJ mol−1-
Historija
U kasnom 19. stoljeću bilo je poznato da se koordinacijski spojevi (ranije zvani "molekularni spojevi") stvaraju kombinacijom atoma ili molekula na takav način da se valence atoma zadovoljavaju odvojeno.
Godine 1893., Alfred Werner je pokazao da je broj atoma ili grupa vezan za centralni atom ("koordinacijski broj") često 4- ili 6-valentan; ostali poznati koordinacijski brojevi su maksimalno do 8, ali su rjeđi.
1904. godine Richard Abegg je bio jedan od prvih koji je proširio koncept koordinacijskog broja na koncept valencije u kojem je razlikovao atome kao donore ili akceptore elektrona, vodeći ka pozitivnom i negativnom stanju valencije, što se izvrsno uklapa u moderni koncept oksidacijskog stanja. Abegg je zabilježio da razlike između maksimuma pozitivne i negativne valencije hemijskih elemenata po njegovom modelu najčešće iznose osam. Gilbert N. Lewis to označava kao Abeggovo pravilo i koristi ga da pomogne u objašnjavanju svog modela kockasti atom i "pravila osam", koji su počeli da prave razliku između valencije i valencije elektrona.
Godine 1919. Irving Langmuir redefinirao je ove koncepte i preimenovao u "atom kockastog okteta" i "oktetna teorija". "Oktetna teorija" razvila se u ono što je danas poznato kao oktetno pravilo.
Objašnjenje u kvantnoj teoriji
Atom argona ima analognu konfiguraciju 3s2 3p6. Također je prazna na nivou 3d, ali je na znatno većem energetskom od 3s i 3p (što nije slično atomu vodika), tako da se 3s2 3p6, za hemijske svrhe i dalje smatra kao element sa zatvorenom ljuskom. Atomi neposredno prije i nakon argona imaju tendenciju da postignu ovu konfiguraciju u spojevima. Postoje neke hipervalentne molekule u kojima 3D nivo može imati ulogu u vezanju, iako je to kontroverzno (vidi dolje).
Helij, prema kvantnoj teoriji, nema nivo 1p, tako da je 1s2 zatvorena ljuska bez p elektrona. Atomi prije i poslije helija (H i Li) slijede duetno pravilo, težeći da imaju istu konfiguraciju: 1s2 kao helij.
Troelektronske veze
150px|thumb|right|Poređenje elektronskih struktura troelektronske i konvencijske kovalentne veze. Neki stabilni molekulski radikali (npr. dušik-oksid, NO) dobija konfiguraciju okteta putem troelektronske veze koja doprinosi jednim zajedničkim i jednim nedijeljenim elektronom u oktetu svakog od vezanih atoma. U spoju dušik-oksid, oktet na svakom atomu kompletira se sa četiri elektrona od dvije dvoelektronske veze, plus usamljeni par nevežućeg elektrona samo na tom atomu. Veza reda 2,5, svake dvoelektronske veze računa se kao jedna veza, dok troelektronska veza ima samo jedan zajednički elektron i stoga odgovara poluvezi. . Molekulski kisik ponekad predstavljen tako kao da se ponaša po pravilu okteta s dvostrukom vezom (O=O) sadrži dva para zajedničkih elektrona. Međutim, osnovno stanje ove molekule je paramagnetno, što ukazuje na prisustvo nesparenih elektrona. Pauling je predložio da ova molekula zapravo sadrži dvije troelektronske veze i jednu normalnu kovalentnu (dvoelektronsku) vezu. Oktet se na svakom atomu onda sastoji od dva elektrona iz svake troelektronske veze, plus dva elektrona iz kovalentne veze, plus jedan usamljeni par nevežućih elektrona.
Hipervalentne molekule
Sličnost sa stvaranjem šest veza, sa šest sp3d2 hibridnih orbitala stvara se šest veza sa 12 zajedničkih elektrona. U ovom modelu dostupnost praznih d orbitala koristi se za objašnjenje činjenice da članovi trećeg reda atoma, kao što su fosfor i sumpor mogu izgraditi više od četiri kovalentne veze, dok su oni u drugom redu, kao što su dušik i kisik strogo ograničeni pravilom okteta.
Međutim, drugi modeli opisuju vezanje koristeći samo e i p orbitale, saglasno sa pravilom okteta. Valentne veze u opisu PF5 koriste rezonancu između različitih PF4+F− struktura, tako da je svaki F vezan kovalentnom vezom u četiri strukture i ionske veze u jednoj strukturi. Svaka rezonancna struktura na P ima po osam valentnih elektrona. Opis teorije molekulskih orbitala podrazumijeva da je najviša zauzeta molekulska orbitala nevežuća orbitala koja je lokalizirana na pet atoma fluora, uz četiri zauzete vezne orbitale, tako da ponovo postoji samo osam valentnih elektrona fosfora. Ispravnost pravila okteta za hipervalentne molekule dalje podržava i ab initio proračun molekulskih orbitala (od početka), koji pokazuje da je maleno učešće d funkcija u vežućim orbitalama.
Džihanići
Džihanići su naseljeno mjesto u općini Rudo, Bosna i Hercegovina.
Gradiščak
Hrvatska:
Nišan Mahmuta Brankovića
Nišan Mahmuta Brankovića  nalazi se u Botaničkoj bašti Zemaljskog muzeja u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Prenesen je iz naselja Brankovići kod Rogatice Spomenik potiče iz druge polovine XV stoljeća.
Gradiščak
Slovenija:
Nišan Mahmuta Brankovića
Nišan je podignut u vremenu prvih godina osmanske vlasti. To je druga polovina XV-og i XVI stoljeće, kada se još uvijek prepoznaje snažan uticaj klesarske tradicije stećaka. Opšta karakteristika ovih nadgrobnih spomenika odlikuje se u njihovim relativno velikim dimenzijama i reljefnim motivima koji su direktno preneseni sa stećaka. Dolazak islama i sam proces islamizacije nije zatirao narodne običaje i navike stanovnika nekadašnjeg Bosanskog kraljevstva.
Nacionalni spomenik
Nišan je dio zbirke od 33 kamena spomenika iz srednjeg vijeka. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 26. juna 2019. godine, donijela je odluku da se zbirka proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić (predsjedavajući), Goran Milojević i Radoje Vidović.
Opis
Oblik nišana je u vidu četverostranog stupa (prizme) dimenzija 282 cm x 45 cm x 45 cm, sa piramidalnim vrhom koji se završava poluloptom. Ukrašen je životinjskim prikazom, polujabukama, mačem, kružnicama, polumjesecom i uklesanim natpisom.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Vrsi)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Vrsi je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od - km2 imala 2.053 stanovnika, što predstavlja 1,21% od ukupnog broja stanovnika Zadarske županije, odnosno 0,05% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Vrsiju je - stanovnika/km2.
Nišan Mahmuta Brankovića
Opis
Pri vrhu svih vertikalnih strana stupa tehnikom urezivanja predstavljena je jedna četveronožna životinja koja zbog dugačkog, gore izdignutog i naprijed zavinutog repa, najviše podsjeća na lava. Na zapadnoj strani ispod te predstave je istom tehnikom isklesan dugačak mač, sa krsnicom i nešto nakošenom drškom, sa privjeskom. U površini između lava i mača, kao i lijevo od mača (gledajući ka spomeniku) je natpis. Na istočnoj strani je prikazano koplje sa trouglastom zastaviom blizu vrha.