cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meša Selimović
Biografija
Rodio se u uglednoj muslimanskoj porodici iz Bileće, od oca Alije i majke Paše. Njegov otac Alija rodio se u Visokom, prilikom selidbe njegove porodice iz Bileće prema sjeveroistoku Bosne gdje su imali znatna imanja. Meša je rođen u Tuzli, gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju. Godine 1930. godine upisao se na studijsku grupu srpskohrvatski jezik i jugoslovenska književnost Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Diplomirao je 1934. godine, od 1935. do 1941. godine radi kao profesor Građanske škole, a potom je 1936. postavljen za suplenta u Realnoj gimnaziji u Tuzli. Prve dvije godine rata živi u Tuzli, gdje ga hapse zbog saradnje sa NOP-om, a u maju 1943. godine prelazi na oslobođenu teritoriju, postaje član KPJ i član Agitprop-a za istočnu Bosnu. Potom je politički komesar Tuzlanskog odreda, a 1944. godine prelazi u Beograd i obavlja političke i kulturne funkcije. Od 1947. godine živi u Sarajevu i radi kao: profesor Više pedagoške škole, docent Filozofskog fakulteta, umjetnički direktor Bosna Filma, direktor drame Narodnog pozorišta, glavni urednik Izdavačkog preduzeća Svjetlost. 1971. godine penzioniran je i seli u Beograd.
Biran je za predsjednika Saveza književnika Jugoslavije, bio je počasni doktor Sarajevskog univerziteta (1971), redovni član ANUBiH i SANU. Dobitnik je brojnih nagrada, od kojih su najznačajnije NIN-ova nagrada (1967), Goranova nagrada (1967), Njegoševa nagrada (1967), potom Dvadesetsedmojulska nagrada SR BiH, nagrada AVNOJ-a, itd.
Književno stvaralaštvo
Meša Selimović se smatra istaknutim jugoslavenskim književnikom. Ono što nije sporno je status Selimovića kao velikog pisca ranga evropskoga klasika, a taj se status temelji ponajviše na njegova dva romana, Derviš i smrt i Tvrđava. Pisac se poziva na središnju evropsku narativnu tradiciju, posebno Dostojevskog, kao i na opštu struju književnog modernizma 20. vijeka. Nošen temperamentalnim značajkama i osebujnom stvaralačkom vizijom, Selimović je stvorio vlastiti izraz koji se ne može jednoznačno svrstati ni u koju školsku kategoriju. Po pripovjednim tehnikama, naslijedio je i proširio roman lične ispovijedi, ili realistička djela struje svijesti. Najbolji primjeri za ovu tvrdnju su kratki romani Dostojevskog "Krotka" i "Zapisi iz podzemlja". Selimović je dobro razumio da za upečatljiv prikaz unutrašnjih borbi nisu odgovarajuće tehnike bilježenja nestalnosti i promjenljivosti svijesti, kakve nalazimo kod Jamesa Joycea ili Hermanna Brocha, jer u tim djelima dolazi do rastakanja svijesti protagonista, koji kao pasivni posmatrači ne mogu biti sudionicima moralne i metafizičke drame.
Prvi roman, "Derviš i smrt", pisan živim stilom u kojemu se miješaju samoposmatranje (introspekcija), mudri zaključci o životu i ljudska drama derviškog šejha Nuruddina, ostvarenje je univerzalne vrijednosti koje je privuklo pažnju inostrane čitalačke publike - dijelom i zbog upravo magnetičnog spoja egzistencijalne drame i opojne rezignacije kojim zrači islamsko-orijentalno okruženje. Roman nije realistički prikaz derviša ili sufizma, islamskog misticizma, jer Nurudinove dileme postaju besmislene ako ih posmatramo u kontekstu čvrsto ukorijenjene religijske svijesti. No, to nije kritika vrijednosti djela koje i nije imalo namjeru dokumentarno i vjerno prikazati mistične zanose ili sufijski pogled na svijet, nego je bilo uspješno u prikazivanju opšte ljudske dileme i muke postavljanja u bosansko-islamski kontekst i određivanja univerzalnog u lokalnom.
Sljedeći veliki roman, "Tvrđava", prikaz je Sarajeva nakon Hoćinske bitke (koju je opjevao Gundulić u "Osmanu"), i odlikuje se širom paletom likova i većim brojem lirskih prelaza od "Derviša", čvrsto usredotočenog na nezaboravni Nurudinov lik. Oba su djela bogata prigušenom emocionalnošću, sumračnim iskazima o ljudskoj sudbini, atmosferom koju je teško jednostavno opisati i koja se kreće od smirenosti u prihvaćanju sudbine do bunta protiv neljudskih okolnosti, te referencama na historijski usud Bošnjaka (to se odnosi posebno na "Tvrđavu"). Glavni Selimovićevi romani velika su djela zrelog književnog stvaraoca koji je harmonično spojio modernistički diskurs, narativne tradicije "pripovjedačke Bosne" i orijentalno-islamski senzibilitet.
Ostala piščeva pripovjedačka djela, osim u detaljima, ne dosižu vrhunce poput "Tvrđave" i "Derviša". Selimovićevi esejistički i memoarski radovi su zanimljivo štivo, ali ne dostižu ostvarenja evropskog i svjetskog ranga kao veliki romani. Možda najinteresantnija Selimovićeva realistična knjiga je "Za i protiv Vuka", u kojoj autor raspravlja o ulozi Vuka Karadžića u reformi srpskog jezika. To je djelo, osim njegove neosporne kritičko-analitičke vrijednosti, zanimljivo jer i svjedoči o, za savremenike i potomke, kontroverznim piščevim nacionalnim opredjeljenjima. "Za i protiv Vuka" je knjiga potpuno uronjena u problematiku stvaranja modernog srpskog standardnog jezika, sa protagonistima Vukom Karadžićem, njegovim protivnicima i mlakim pristalicama u vojvođanskim i srpskim građanskim krugovima, te brižljivo prikazanim etapama borbe. Za čitaoca sa strane, odmah upada u oči da to djelo posredno ruši mit o srpskohrvatskom jeziku, jer je sasvim ograničena na srpsku situaciju, dok ne govori o hrvatskoj prošloj, a ni ondašnjoj (Ilirski pokret) jezičkoj tradiciji. Stave li se na stranu nacionalno-političke opaske, glavno je piščevo stanovište utemeljeno: on smatra Vuka Karadžića za beskompromisnoga prevratnika koji je potpuno odbacio stariju srpsku jezičku baštinu, nanijevši srpskom jeziku udar time što ga je sveo na ruralni idiom i lišio duhovno-intelektualnog riječnika. Međutim, to je bila nužna faza koja je ispravljena kasnijim razvitkom srpske književnosti.
Jezik
mini|desno|250px|Grob Meše Selimovića u Aleji zaslužnih građana na [[Novo groblje u Beogradu|Novom groblju u Beogradu]]U svojim glavnim romanima Selimović je pisao ijekavskim narječjem sa široko zastupajućom upotrebom turcizama što je karakteristično za bosanski jezik i bošnjačku književnost.
U knjizi o Vuku, kao i kasnijim djelima, autor je prešao na srpski ekavski jezik, i ako se sudi jedino po jezičkom kriteriju, ta su ostvarenja isključivo srpska (slična je situacija s većim dijelom Andrićeva opusa). |mini|Spomenik Meši Selimoviću u Tuzli. Djelo Meše Selimovića je utkano u središte bošnjačke književnosti, kojoj po tematici i iskazu najvrednijih djela nesumnjivo pripada. Također, ono je dio srpske književnosti, svjesnim autorovim zahtjevom, kao i uronjenošću nemaloga dijela opusa u srpske književne i kulturne teme.
Povodom 30-godišnjice smrti Meše Selimovića, srpski pjesnik Matija Bećković napisao je u beogradskom dnevniku Večernje novosti:
Nagrade "Meša Selimović"
Od 1988. godine u Jugoslaviji se dodjeljivala nagrada za roman godine Nagrada "Meša Selimović", koja se od 2007. dodijeljuje za najbolji roman u Srbiji. U Bosni i Hercegovini se od 2002. godine dodijeljuje bosanskohercegovačka nagrada "Meša Selimović" za najbolji roman.
Imunoprecipitacija
Imunoprecipitacija (IP) je tehnika taloženja proteinskih antigena iz rastvora pomoću antitijela koje se specifično vezuje na određeni protein. Ovaj proces može se koristiti za izolaciju i koncentriranje određenog proteina iz uzorka koji sadrži hiljade različitih proteina. Imunoprecipitacija zahtijeva da se antitijelo spoji na čvrsti supstrat u nekom trenutku postupka.
Imunoprecipitacija proteinskog kompleksa (Co-IP)
Imunoprecipitacija intaktnih proteinskih kompleksa (tj. antigena zajedno sa bilo kojim proteinima ili ligandima koji su vezani za njega) poznata je kao koimunoprecipitacija (Co-IP). Co-IP djeluje tako što odabire antitijelo koje cilja na poznati protein za koji se vjeruje da je član većeg proteinskog kompleksa. Ciljanjem ovog poznatog člana s antitijelom može postati moguće izvući cijeli proteinski kompleks iz rastvora i na taj način identificirati nepoznate članove kompleksa.
Ovo funkcionira kada se proteini uključeni u kompleks čvrsto vežu jedni za druge, što omogućava da se više članova kompleksa izvuče iz otopine tako što se zakače za jedaog člana s antitijelom. Ovaj koncept ekstrakcije proteinskih kompleksa iz rastvora ponekad se naziva "povlačenjem prema dolje". Co-IP je moćna tehnika koja se u molekulskoj biologiji redovno koristi za analizu interakcija protein-proteini.
Hromatinska imunoprecipitacija (ChIP)
Hromatinska imunoprecipitacija (ChIP) je metod koji se koristi za određivanje lokacije mjesta vezanja DNK na genomu za određeni proteina od interesa. Ova tehnika daje sliku interakcija protein-DNK koje se dešavaju unutar jedra živih ćelija ili tkiva. In vivo priroda ovog metoda je u suprotnosti s drugim pristupima koji se tradicionalno koriste da bi se odgovorilo na ista pitanja.
Princip koji podupire ovaj test je da proteini koji se vezuju za DNK (uključujući transkripcijske faktore i histone) u živim ćelijama mogu biti povezani za DNK za koju se vezuju. Korištenjem antitijela koje je specifično za navodni protein koji se vezuje za DNK, može se imunoprecipitirati kompleks protein-DNK iz ćelijskih lizata. Umrežavanje DNK postiže se često primjenom formaldehida na ćelije (ili tkivo), iako je ponekad korisno koristiti definiranije i konzistentnije umreženo sredstvo kao što je dimetil 3,3′-ditiobispropionimidat -2 HCl (DTBP). Nakon umrežavanja, ćelije se liziraju i DNK se sonifikacija|sonifikacijom]] razbije na komade dužine 0,2–1,0 kb. Tada se izvodi imunoprecipitacija koja rezultira pročišćavanjem kompleksa protein-DNK. Pročišćeni kompleksi protein-DNK se zatim zagrijavaju, kako bi se preokrenulo formaldehidno umrežavanje proteina i DNK kompleksa, omogućavajući da se DNK odvoji od proteina. Identitet i količina izolovanih fragmenata DNK se tada može odrediti lančanom reakcijom polimeraze (PCR). Ograničenje izvođenja PCR-a na izolovanim fragmentima je to što se mora imati ideja koja genomska regija je ciljana da bi se generirali ispravni PCR prajmeri. Ponekad se ovo ograničenje zaobilazi jednostavnim kloniranjem izolovane genomske DNK u plazmidni vektor, a zatim upotrebom prajmera koji su specifični za regiju kloniranja tog vektora. Alternativno, kada se želi pronaći gdje se protein vezuje na nivou genoma, koristi se ChIP-sekvenca i nedavno se pojavila kao standardna tehnologija koja može lokalizirati mjesta vezanja proteina u visokopropusnim, isplativim načinima, koji također omogućavaju karakterizaciju cistrona. Ranije se takođe koristili DNK mikročipovi.
RNP imunoprecipitacija (RIP)
Slično gore navedenoj imunoprecipitaciji hromatina (ChIP), ali umjesto da cilja na proteine koji vezuju DNK kao u ChIP, RNP imunoprecipitacija cilja ribonukleoproteine (RNP-ove). Žive ćelije se prvo liziraju (razgrade), a zatim se ciljni protein i povezana RNK imunoprecipitiraju upotrebom antitijela koje cilja protein od interesa. Prečišćeni RNK-proteinski kompleksi mogu se odvojiti izvođenjem ekstrakcije RNk, a identitet RNK se može odrediti cDNK sekvenciranjeM. ili PUTEM RT-PCR. Neke varijante RIP-a, kao što je PAR-CLIP, uključuju korake umrežaVanja, koji onda zahtijevaju manje pažljive uslove lize.
Označeni proteini
Jedna od glavnih tehničkih prepreka kod imunoprecipitacije je velika poteškoća u stvaranju antitijela koje specifično cilja jedan poznati protein. Kako bi zaobišle ovu prepreku, mnoge grupe će konstruirati tagove na C– ili N-terminalnom kraju proteina od interesa. Prednost ovdje je u tome što se ista oznaka/tag može uvijek iznova koristiti na mnogo različitih proteina i istraživač svaki put može koristiti isto antitijelo. Prednosti upotrebe označenih proteina su toliko velike da je ova tehnika postala uobičajena za sve tipove imunoprecipitacije uključujući sve tipove IP-a koji su detaljno opisani gore. Primjeri oznaka koje se koriste su oznaka zeleni fluorescentni proteini (GFP), tag glutation-S-transferaza (GST) i oznaka FLAG-tag. Iako je upotreba oznake za omogućavanje padajućeg menija zgodna, izaziva zabrinutost u vezi sa biološkom relevantnošću jer sama oznaka može ili prikriti prirodne interakcije ili uvesti nove i neprirodne interakcije.
Protokol
Nakon što je odabrana tehnologija perli od čvrstog supstrata, antitijela se spajaju na kuglice i kuglice obložene antitijelima se mogu dodati u heterogeni proteinski uzorak (npr. homogenizirano tkivo). U ovom trenutku, antitijela koja su imobilizirana na kuglice će se vezati za proteine koje specifično prepoznaju. Jednom kada se to dogodi, dio protokola za imunoprecipitaciju je zapravo gotov, jer su specifični proteini od interesa vezani za antitijela koja su sama imobilizirana za kuglice. Odvajanje imunokompleksa iz lizata je izuzetno važan niz koraka, jer protein(i) moraju ostati vezani jedan za drugog (u slučaju ko-IP) i vezani za antitijelo tokom koraka ispiranja kako bi se uklonili nevezani proteina i smanjuju pozadinu.
Kada se radi sa kuglicama agaroze, zrnca se moraju peletirati iz uzorka, kratkim okretanjem u centrifugi sa silama između 600-3.000 x g (puta standardne gravitacijske sile). Ovaj korak može se izvesti u standardnoj epruveti za mikrocentrifugu, ali radi bržeg odvajanja, veće konzistencije i većeg izvlačenja, proces se često izvodi u malim centrifugalnim kolonama s veličinom pora koja omogućava prolazak tekućine, ali ne i zrnca agaroze. Nakon centrifugiranja, kuglice agaroze će formirati vrlo labavu pahuljastu kuglicu na dnu epruvete. Supernatant koji sadrži kontaminante može se pažljivo ukloniti kako se ne bi ometale perle. Pufer za ispiranje se zatim može dodati kuglicama i nakon miješanja, kuglice se ponovo odvajaju centrifugiranjem.
Kod superparamagnetnih perli, uzorak se stavlja u magnetno polje tako da se kuglice mogu skupljati na strani cijevi. Ova procedura je uglavnom završena za otprilike 30 sekundi, a preostala (neželjena) tečnost se pipetira. Ispiranje se postiže resuspendiranjem kuglica (sa magneta) otopinom za pranje, a zatim koncentriranjem kuglica natrag na zid cijevi (postavljanjem cijevi nazad na magnet). Pranje se obično ponavlja nekoliko puta, kako bi se osiguralo adekvatno uklanjanje zagađivača. Ako su superparamagnetne perle homogene veličine i magnet je pravilno dizajniran, perle će se ravnomjerno koncentrirati na strani cijevi i otopina za pranje može se lahko i potpuno ukloniti.
Nakon ispiranja, istaloženi protein(i) se eluiraju i analiziraju pomoću gel elektroforeza, masene spektrometrije, Western blottinga ili bilo kojeg broja drugih metoda za identifikaciju sastojaka u kompleksu. Vremena protokola za imunoprecipitaciju uveliko variraju zbog različitih faktora, pri čemu se vrijeme protokola povećava s brojem potrebnih ispiranja ili sa sporijom kinetikom reakcije poroznih zrnaca agaroze.
Radovan Stanković
Radovan Stanković je zajedno s drugim pripadnicima Miljevinskog bataljona, Brigade za taktičke operacije iz Foče, srpske vojske u augustu 1992. godine formirao logor za žene u tzv. Karamanovoj kući, koju su vojnici zvali "javna kuća", u kojoj su zatvorili veliki broj osoba ženskog spola bošnjačke nacionalnosti, od kojih su većina bile maloljetne, te su ih sistematski silovali i tukli.
Komandant Miljevinskog bataljona je bio Pero Elez, a Neđo Samardžić, Zoran Samardžić i Nikola Brčić zajedno sa osuđenim Stankovićem su bili zaduženi za ženski logor u kojem su se srpski vojnici iživljavali nad djevočicama od kojih su neke imale po dvanaest godina prisiljavajući ih na oralni, vaginalni i analni seks. Žene su pored silovanja, također mučene i odvođene na prisilni rad. Broj silovanih žena koje je sprovodila srpska vojska u BiH nije tačno utvrđen, ali se procjenjuje između 22.000 i 40.000, jer se mnoge žene ni danas ne mogu suočiti sa zločinom koji je nad njima počinjen, pa se tako ne usuđuju prijaviti silovanje.
Nekropola stećaka Radimlja
Nekropola stećaka Radimlja nalazi se u Vidovu polju, 3 km zapadno od Stoca, na putu Čapljina - Stolac, Bosna i Hercegovina.
Po brojnosti primjeraka, raznovrsnosti i zastupljenosti svih osnovnih oblika, relativno visokoj umjetničkoj kvaliteti izrade, bogatstvu plastičnih dekoracija, reljefnih predstava i natpisa koji spominju poznate historijske ličnosti, kao i svom neobičnom smještaju i dostupnosti, nekropola Radimlja spada u najvrijednije spomenike srednjovjekovnog perioda u BiH. Nekropola u Radimlji uvrštava se u red najukrašenijih nekropola u BiH. Po svojim likovnim odlikama nekropola na Radimlji spada među nekoliko najvrijednijih i najznačajnijih nekropola stećaka uopće.
Nacionalni spomenik
Na V sjednici održanoj 5. do 11 novembra 2002. godine komisija za očuvanje nacionalnih spomenika je donijela odluku o proglašenju Historijskog područja - nekropola stećaka Radimlja kod Stoca, za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Odluka je objavljena u "Službenom glasniku BiH" broj 40/02. Nakon ne sprovođenja dispozitiva odluke Komisije i nastavljanja degradiranja prostora oko i na samoj nekropoli, spomenik je uvršten i na Listu ugroženih spomenika.
Na osnovu uvida u stanje navedenog dobara utvrđeno je da je nacionalni spomenik ugrožen nezakonitom i bespravnom gradnjom u sklopu spomenika ili u njegovoj neposrednoj blizini. Godine 1999. nezakonito su na društvenom zemljištu uz nekropolu i na potencijalnom arheološkom nalazištu sagrađeni poslovni objekti, u skladu sa regulacionim planom, koji je Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika stavila van snage. Potom je središnji prostor nekropole, koji je trenutno neograđen, počeo da se koristi kao prostor za parkiranje vozila posjetilaca i vlasnika poslovnih objekata. Nadalje, prostor neposredno uz nekropolu pretvoren je u odlagalište otpada, pa je cjelina izložena rizicima koje izazivaju kamioni koji preko njenog zaštitnog pojasa prevoze otpad, hemijska i vizuelna zagađenja.
Natpisi na stećcima
Natpisi se pojavljuju na pet spomenika, ispod kojih su sahranjeni neki od članove porodice vlaških katunara Hrabrena Miloradovića. ''
Na natpisima su i imena dvojice klesara: Miogost i Bolašin Bogačić.
Svjetska baština
Radimlja se nalazi na listi 28 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. Na listi su 20 nekropola u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.
NGC 121
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gušavost
mini|350p|Žena sa strumom Struma (Struma colloides glandulae thyreoideae), guša ili gušavost definirana je kao svako povećanje štitne žlijezde, kojem uzrok nije neoplazija, preko gornje granice njene normalne zapremine, a ona iznosi 18 ml za žene I 25 ml za muškarce. Povećanje na zapreminu od 40 ml je obično jasno vidljivo. Nastaje najčešće zbog kompenzatorne hipersekrecije (povećanog lučenja) TSH iz prednjeg režnja hipofize usljed izostanka djelovanja hormona štitne žlijezde. Povećano lučenje TSH dovodi do hipertrofije i hiperplazije tireocita i nagomilavanja tireoglobulina u folikulima štitne žlijezde. Na osnovu uzroka koji dovode do smanjenog stvaranja hormona štitne žlijezde, struma može biti:sporadična struma i endemska struma.
Sporadična struma
Javlja se najčešće kod žena u doba puberteta, kao posljedica nasljednog defekta u sintezi tireoidnih hormona. Ovo oboljenje se prenosi autosomno recesivno.
Endemska struma
Javlja se na određenom geografskom području gdje više od 10% stanovništva ima simptome. Uzrokuje je nedovoljna količina joda u vodi i hrani. Jod je, naime, potreban za sintezu tireoidnih hormona. Uzrok endemske strume mogu biti i tzv. strumogene materije, tj. materije koje blokiraju metabolizam joda, a u većim količinama se nalaze u kupusu, karfiolu, kelju i repi, te prevelika upotreba ovih namirnica u ishrani, kombinovana sa nedostatkom joda, dovodi do izraženijih simptoma strume. Ostali uzroci:
Morfološka podjela
Prema makroskopskom izgledu struma može biti:
Difuzna koloidna struma
Difuzna koloidna struma (lat:Struma colloides cystica diffusa) makroskopski predstavlja pravilno, simetrično uvećanje štitne žlijezde. Histološki su svi folikuli približno podjednako uvećani.
Multinodozna koloidna struma
Multinodizna koloidna struma (lat:Struma colloides cystica polynodosa) se makroskopski karakteriše čvorovima različite veličine, koji najvjerovatnije nastaju usljed različite osjetljivosti tireocita na djelovanje TSH koji se luči u povećanoj količini da bi se kompenzirala hipotireoza.
Simptomi
U većini slučajeva struma je asimptomatska. Mehanička kompresija dušnika ili jednjaka je prisutna u 30%-85% pacijenata podvrgnutih operativnom zahvatu, čak I kod asimptomatskih pacijenata. Lokacija i dinamika rasta strume s jedne, te eventulna hipertireoza s druge strane određuje njene eventualne simptome.
259 Aletheia
259 Aletheia je jako veliki asteroid iz Glavnog asteroidnog pojasa. Sastavljen je od jednostavnih karbonatnih materijala i veoma je taman, tamniji od uglja. Otkrio ga je Christian Heinrich Friedrich Peters 28. juna 1886. godine u Clintonu.
Augusta je imenovana po božici iz grčke mitologije Alathei.
Una riversplash
Una Riversplash je muzički festival u organizaciji Una ritam centra iz Bihaća. Temeljio se na Dub / Reggae / Soundystem / Eko ideologiji i bio je prvi festival tog tipa u BiH. Prvi Una riversplash održan je 13. jula 2006. godine u sklopu Bihaćkog ljeta (Bihać, Gradska otoka). Drugi Riversplash održan je od 3. do 5. augusta 2007. na istoj lokaciji, dok je zadnji festival djelomično održan od 23. do 27. jula 2008. u okolini Bihaća (Račić).
Una riversplash 2006
13.07.2006 Bihać, Gradska otoka
Firenca
Kroz Firencu protiče rijeka Arno. Grad ima oko 400.000 stanovnika i još dodatnih 200.000 u pridgradskim naseljima što ga čini osmim gradom po broju stanovnika u Italiji. Šire područje grada ima oko 956.000 stanovnika.
Una riversplash
Una riversplash 2006
Učesnici:
Una riversplash 2007
od 3. do 5. augusta 2007 Bihać, Gradska otoka
Firenca
Historijski centar Firence je proglašen mjestom Svjetske baštine UNESCO-a 1982. godine.
Una riversplash
Una riversplash 2007
Učesnici Main stage:
Firenca
Naziv
Firencu je osnovao Lucius Cornelius Sulla 80 godine p. n. e. kao naselje za vojne veterane, i nazvao je Fluentia, s obzirom na to da je bila smještena između dvije rijeke. Taj naziv je kasnije iskrivljen u Firenca (Florentia).
Una riversplash
Una riversplash 2008
od 23. do 27. jula 2008, Bihać (Račić) Učesnici Main stage: ROOTS STAGE · · BAGA SOUND (BIH) · JAH OPTION (SLO) · DIASPORA DUB SYSTEM (SWE) · ROOTS IN SESSION (SLO) · IRIE REVOLUTION (SRB) · LAR PLUR LAR (CRO) · MILITA SOUND CREW (SWE/BIH) · BOOM SOUND (US, AL,M, SW) · MOFIAH MOVEMENT (SLO) · LUNA MORADO (CRO) · CHOWASIAH SELECTA (SRB) · B-FINE (SIERRA LEONE) · KING SHANGO SOUNDSYSTEM (CRO) · JAHKOZZA meets M.I.S.T. (CRO) · ITAL VISION (SRB)
Firenca
Umjetnost i arhitektura
Firenca je poznata po svojoj umjetnosti i arhitekturi i mnogi evropski majstori su živjeli i radili u njoj.
Una riversplash
Una riversplash 2008
PSY STAGE · DJ DaLtOn & Koorie (Cosmic Tribe / Distortion Crew, Ri) · ARRONAX (Transistanze, Mo) · MR. GRIN (Sa / Israel) · MOAI (trip.co.ba, Mo) · WEDRAN (Triptonite/Dom Mladih, Sa) · TAURUS GEMINI (Transistanze, Ze) · SCARAB (Transistanze, Ze) · TENSSA (Kali Project / Inner Sunrise / Ultiva Rec. BL) · DaMzaH (Kali Project / Inner Sunrise / Ultiva Rec. / Herbal Hours, BL) · TIN (Inner Sunrise, BL) · STRIDER (Inner Sunrise, BL) · COAGOA (Retrodox Lab, BL) · KUNOICHI (Odron Productions, Gr) · INDRA (ChilliBar, ZG) · EUPHORICc vs PRS LEE (Multiverse, NS) · SPARK vs ALJOSHA (Multiverse, NS) · E.BUG (Ultiva Rec. Moonsun Rec. Cha)
'DECO & VJing · KOLOR KULTURA (Sa) · MOAI (trip.co.ba, Mo) · MAYA (Kolor Kultura, Sa)
Firenca
Umjetnost i arhitektura
Mnogi umjetnici i učeni ljudi epohe Renesanse živjeli su i stvarali u Firenci:
Levi Strauss & Co.
Levi Strauss & Co. je privatna kompanija za proizvodnju odjeće poznata širom svijeta zahvaljujući svom brendu Levi's denim traperica. Osnovana je godine 1853. kada je Levi Strauss došao u San Francisco iz New Yorka osnovati podružnicu bratove kompanije za suhu robu. Iako je kompanija počela proizvoditi radna odijela od denima 1870ih, savremeni jeans se nije pojavio sve do 1920ih. Kompanija je nakratko (1970ih) eksperimentarala s vlasništvom od strane zaposlenika i prodajom dionica na burzi, ali do dana današnjeg je ostala pod kontrolom potomaka i rođaka četvorice nećaka Levija Straussa.
Luka
mini|250px|desno|Luka [[Miami]] Luka je mjesto na obalama mora, jezera ili rijeka i služi za pristajanje brodova i prekrcaj tereta s brodova i na njih.. Luke često imaju opremu za prekrcaj tereta kao što su dizalice i viličari, čiji vlasnici mogu biti privatne osobe ili javne ustanove. Često se u blizini luke nalaze postrojenja za konzerviranje i druge vrste obrade robe.
Za funkcioniranje luke važna je dubina vode u kanalima ili vezovima, zaštita od vjetra, valova i oluja, kao i pristup kopnenim prijevoznim sredstvima kao što su željeznica i kamioni. Rijetke su luke sa dubljim vodama, ali one mogu primati veće, ekonomičnije brodove. S obzirom na to da su kroz historiju luke služile za prijem različitih vrsta transporta, oprema varira u širokom rasponu. Samo područje luka se može protezati kilometrima obale, i dominirati lokalnom ekonomijom. Neke luke služe samo u vojne svrhe.
Rešad Bešlagić
Rešad Bešlagić (Tuzla, 1912 – Sarajevo, 1945) bosanskohercegovački je interpretator sevdalinke. Maturirao u gimnaziji 1928. godine, pravne nauke studirao i diplomirao na Univerzitetu u Beogradu i zaposlio se u Ministarstvu željeznice. Karijeru je ostvario u Beogradu gdje je neposredno pred Drugi svjetski rat studirao pravo i na Radiju Beograd snimao s orkestrom legendarnog violiniste Carevca. Jedna od njegovih najljepših izvedbi je "Pod Tuzlom se zeleni meraja".
Bešlagić je bio velika zvijezda u tadašnjoj Jugoslaviji i jedan od najznačajnijih izvođaća bosanske sevdalinke tokom 1930-ih i 1940-ih, a utjecao je i na neke od najznačajnijih pjevača sevdaha, kao što je Zaim Imamović. Pred Drugi svjetski rat, Tuzla se pominjala na radiju ili u dnevnim listovima, a najčešće po tome što je u njoj rođen i odrastao poznati radijski pjevač Rešad Bešlagić. Bio je veoma društven, pozivan u goste u svim krajevima tadašnje Jugoslavije. U toku rata prešao je u Sarajevo, gdje se uključio i aktivno radio u Narodnooslobodilačkom pokretu, kao i mnogi članovi Muslimanskog kulturnog društva Gajret. Pred kraj rata uhapšen je sa još trojicom Tuzlaka, Enverom Prcićem Šehanom tada poznatim fudbalerom i Fadilom Horozićem. Svi su ubijeni od ustaša pod komandom Maksa Luburića 1945. godine u Sarajevu, dan prije oslobođenja grada. Prema sjećanju Zaima Imamovića, cijeli grad je plakao zbog ubistva Rešada Bešlagića.
NGC 7790
NGC 7790 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kasiopeja. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. decembra 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6280-1
NGC 6280-1 (također poznat kao MCG 1-43-8 i PGC 59464) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 429 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Najveći prečnik je 0,50 (62 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (37 hiljada sg).
Zenonovi paradoksi
mini|[[Zenon iz Eleje]] Zenonovi paradoksi su paradoksi koje je navodio starogrčki filozof Zenon iz Eleje dokazujući nemogućnost kretanja. Zenonovi paradoksi su zbunjivali, izazivali, inspirisali i zadivljavali filozofe, matematičare, fizičare i školsku djecu preko dvije hiljade godina. Najpoznatiji su takozvani "argumenti protiv kretanja" opisani u Aristotelovoj Fizici.
Ahilej i kornjača
Zamislite da Ahilej trči protiv kornjače. Ahilej trči 10 puta brže od kornjače, ali počinje od tačke A, 100 metara iza kornjače koja je u tački K1 (kornjači, koja je sporija, data je prednost). Da bi prestigao kornjaču, Ahilej mora prvo doći do tačke K1. Međutim, kada je Ahilej stigao do tačke K1, kornjača je prešla 10 metara i došla do tačke K2. Ponovo Ahilej trči do K2. Ali, kao i prije, kada je prešao 10 metara kornjača je metar ispred njega, kod tačke K3, i tako dalje (kornjača će uvijek imati prednost nad Ahilejem, nebitno koliko mala ona bila). Prema tome, Ahilej nikada ne može prestići kornjaču.
AK1K2---K3
Paradoks dihotomije
Zamislite stvar koja treba ići od tačke A do tačke B. Da bi došla do tačke B stvar prvo mora doći do srednje tačke B1 koja je između tačaka A i B. Ali, prije nego što se ovo dogodi, stvar mora doći do tačke B2 koja je između tačaka A i B1. Slično, prije nego što može i to uraditi, mora prvo doći do tačke B3 koja je između A i B2, i tako dalje. Prema tome, kretanje nikada ne može početi.
Greks (biologija)
Greks, također zvani  i pseudoplazmodij ili  golać  započinje kao gomila jednoćelijskih ameba grupe Acrasiomycota ili Dictyosteliida; grex je latinska riječ za  jato.
Zenonovi paradoksi
Paradoks dihotomije
A-B3-B2---B1-B
Paradoks strijele
mini|Zenon je dokazivao da je strijela u letu nepokretna.
Zamislite da strijela leti neprestano naprijed tokom jednog vremenskog intervala. Uzmite svaki momenat u tom vremenskom intervalu. Nemoguće je da se strijela miče u takvom momentu, jer trenutak ima trajanje 0, i strijela ne može biti na dva mjesta u isto vrijeme. Prema tome, u svakom trenutku je strijela nepomična, i tako je strijela nepomična tokom čitavog intervala.
Predložena rješenja
Dva paradoksa, Ahilej i kornjača i dihotomija, zavise od podjele udaljenosti na nizove udaljenosti koji postaju sve manji, pa su i subjekt istim protiv-argumentima.
Predložena rješenja za "Ahileja i kornjaču"
Aristotel je istakao da kao što se udaljenost smanjuje, vrijeme potrebno da se ta udaljenost pređe također se smanjuje. Takav pristup rješavanju paradoksa bi doveo do demanta tvrdnje da je potrebno beskonačno mnogo vremena da se pređe preko beskonačno mnogo udaljenosti, iako neki to spore.
mini|Grafikon za Ahileja i kornjaču
Prije 212. p. n. e. Arhimed je razvio metod da izvede konačni odgovor za beskonačno mnogo članova koji postaju progresivno manji. Teoreme su razvijene u modernijim oblicima da bi postigle isti rezultat, ali sa tačnijom metodom za dokazivanje. Ove metode dozvoljavaju konstrukciju rješenja koje kažu da (pod normalnim uslovima) ako se udaljenosti stalno smanjuju, vrijeme je konačno.
Ova rješenja su u biti geometrijski nizovi. Opšti geometrijski nizovi se mogu pisati kao:
NGC 4863
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zenonovi paradoksi
Predložena rješenja za "Ahileja i kornjaču"
što je jednako ax/ (x - 1) uzevši da je x > 1 (u suprotnom niz je divergentan). Paradoksi se mogu riješiti pomoću geometrijskih sekvenci (nizova), ali je jednostavnije koristiti Aristotelovo rješenje, koje u obzir uzima vrijeme (a ne udaljenosti kao u nizovima) koje je potrebno Ahileju da sustigne kornjaču.
U slučaju Ahileja i kornjače treba zamisliti da kornjača trči sa konstantnom brzinom od v metara u sekundi (ms−1) i da dobija prednost od udaljenosti d metara (m), a da Ahilej trči sa konstantnom brzinom od xv ms−1 sa x > 1. Ahileju je potrebno d/xv sekundi (s) da dođe do tačke sa koje je kornjača otpočela trku, a za to vrijeme kornjača je prešla d/x m. Poslije dužeg vremena d/x2v s, Ahilej ima još jednu d/x m, i tako dalje. Prema tome, vrijeme potrebno Ahileju da sustigne kornjaču je
Predložena rješenja za paradoks dihotomije
Aristotel je istakao da kao što se udaljenost smanjuje, vrijeme potrebno da se ta udaljenost pređe također se smanjuje. Takav pristup rješavanju paradoksa bi doveo do demanta tvrdnje da je potrebno beskonačno mnogo vremena da se pređe preko beskonačno mnogo udaljenosti.
Predložena rješenja za paradoks strijele
Paradoks o strijeli postavlja pitanja o prirodi kretanja koja nisu odgovorena na matematički način, kao u slučaju Ahileja i kornjače i dihotomije. Ovaj paradoks se može riješiti matematički na slijedeći način: u graničnoj vrijednosti dužina momenta teži nuli, trenutačna stopa mijenjanja ili brzine (koja je količnik pređenog puta u određenom vremenu) ne mora težiti nuli. Ova nenultna granična vrijednost je brzina strijele u trenutku.
Problem sa računskim rješenjem je taj da računska radnja može opisati samo kretanje dok se granična vrijednost približava, bazirano na vanjskoj opservaciji da se strijela kreće naprijed. Međutim, u Zenonovom paradoksu, koncepti kao brzina gube svoje značenje i ne postoji činilac koji nije pod djelovanjem paradoksa, koji bi mogao strijeli omogućiti letenje.
Drugo gledište je to da premisa kaže da je u svakom trenutku strijela nepomična. Međutim, ne kretati se - to je relativan pojam. Niko ne može suditi, posmatrajući jedan trenutak, da strijela stoji u mjestu. Tačnije, potrebni su drugi, slični trenuci koji bi odredili, poredeći se sa drugim trenucima, da je strijela u jednom trenutku nepomična. Prema tome, u poređenju sa drugim trenucima, strijela bi bila na drugom mjestu nego što je bila i što će biti u vremenu prije i poslije. Uzevši ovo u obzir, strijela se kreće.
Muhamed Mešanović - Hamić
Muhamed Mešanović Hamić (10. decembar 1931 - Sarajevo, 23. mart 1978 Sarajevo.) je bosanskohercegovački sazlija i pjevač. Koliko se zna, u arhivima i single pločama sačuvano je, po svemu sudeći, svega 14 Hamićevih nenadmašnih interpretacija.
Biografija
Bio je to čovjek koji nikada, kao ni većina sazlija, nije dobio zasluženu nagradu za svoj veliki talenat i nenadmašnu interpretaciju. Za arhiv Radio Sarajeva i beogradske izdavačke kuće snimao je na nagovor Zaima Imamovića s kojim je bio blizak prijatelj.
Hamićevo kucanje u saz primjer je apsolutnog derta spojenog s velikom muzikalnošću. Osebujnost njegovog stila ogleda se u potpunoj simultanosti vokala i pratnje na sazu, unisonom izvođenju i najsitnijih ukrasa.
Mešanović je umro je 1978. godine u Sarajevu.
Juventus FC – sezona 2011/2012.
2011-12 sezona nogometnog kluba Juventus je 114. sezona od njegovog osnivanja i peta zaredom u Italijanskoj prvoj ligi. Juventus će novu sezonu početi sa novim menadžerom, bivšom igračkom legendom Antoniom Conteom, nakon što je Luigi Delneri dobio otkaz na kraju prošle sezone. Juventus će također novu sezonu započeti sa novim stadionom Juventus Arenom koj ima kapacitet od 41.000 sjedišta. Pripreme za novu sezonu započele su 1. jula kada su se igrači okupili u trening centru Juventusa u Vinovu. Nakon toga pripreme su nastaljene u mjestu Bardonecchia oko 90 km od Torina.
Izgled opreme
Dresovi za 2011-12 sezonu su napravljeni od Nikea. Služebno su predstavljeni 6. jula 2011. u svlačionici novog stadiona. Domaći dres predstavlja tradicionalnu kombinaciju crno-bijelih šara koji dočaravaju 3D efekat. Šorcevi za razliku od prošle sezone su bijele boje kao što to većina navijača priželjkuje. Gostujući dres se sastoji od roze boje preko koje se nalazi velika crna zvijezda. Šorcevi su crne boje. Kao i prethodne sezone sponzor domaćih dresova je BetClic, dok je sponzor gostujućih dresova Balocco.
Trenerski štab
Izvor: Juventus.com
Medicinski štab
Izvor: Juventus.com
Ostale informacije
Izvor: Juventus.com
Menadžment
Izvor: Juventus.com
Sportski odjel
Izvor: Juventus.com
Troskovi i zarade
Izvor podataka: Transfermarkt
Gravura
mini|desno|300px|[[Albrecht Dürer, Die Nürnberger Feldschlange (Nirnberška zmija u polju), (primjećuje se izuzetna količina detalja)]] Gravura (graviranje, gravira, duborez) u likovnoj umjetnosti označava tehniku urezivanja ili izradu reljefa određenog prikaza u tvrdoj i (najčešće) ravnoj površini. Rezultat graviranja može sam po sebi biti neki dekorirani predmet od srebra, zlata, drveta, stakla ili nekog drugog materijala. Gravirane ploče se mogu izrađivati i radi prenošenja i umnožavanja u nekom drugom materijalu kao što je papir, platno i sl. U tim slučajevima posebnu primjenu gravura ima kod izrade ilustracija za knjige i magazine. Nakon izuma fotografije ova tehnika je postepeno izgubila značaj i širinu primjene u komercijalne svrhe zbog dugog procesa učenja ove vještine i spore tehnologije umnožavanja. S druge strane, u umjetnosti, gravura je zadržala svoje važno mjesto i ulogu. Umjetnici su se izražavali ovom tehnikom stvarajući najčešće u materijalima kao što je drvo, bakar ili linoleum. Tako stvorena djela, odnosno tehnike primjenjivane za njihovo stvaranje dobile su ime prema materijalu od koga su izrađena: drvorez, bakropis, linorez.
Tehnika i alati
U tradicionalnom smislu graveri koriste oštre alate od kaljenog čelika pri urezivanju crteža u datom materijalu. Vrh ili oštrice alata najčešće imaju oblik slova "V" ili "U" različite širine. Oštrica je učvršćena u dršku načinjenu od nekog pogodnog materijala kako bi se alatom moglo lakše rukovati. Graviranje traži veliku preciznost i strpljenje. Tehnika graviranja se primjenjuje i u zlatarstvu za ukrašavanje predmeta od plemenitih metala (prstenje, narukvice, ogrlice i dr.)
Umjetnici
mini|Ručni alat za graviranje mini|Mašina za lasersko graviranje
Moderna primjena
Majstori gravure mogu postići visok nivo izrade mikroskopskih detalja pa je krivotvorenje gotovo nemoguće. Iz ovog razloga moderne se novčanice, čekovi, obveznice i sl. gotovo uvijek izrađuju ovom tehnikom. Obični štampači i skeneri nikada ih ne mogu dovoljno detaljno reproducirati. Često nekoliko majstora radi na izradi jednog šablona i to je dodatna mjera zaštite novčanica i papira od vrijednosti.
Poštanske marke su se u prošlosti izrađivale isključivo tehnikom graviranja a danas se to i dalje praktikuje u nešto manjem broju zemalja.
Osim mehaničke obrade materijala urezivanjem, postoji hemijska metoda jetkanjem te fotometoda. Također se radi i na razvoju laserskih mašina za graviranje, međutim, klasična je metoda još uvijek neprevaziđena.
Gilbert Arenas
Gilbert Jay Arenas Jr. američki je košarkaš. Posljednji klub za koji je igrao bio je kineski Shanghai Sharks. Visok je 193 cm i igra na pozicijama plejmejkera i beka šutera.
NBA karijera
Na NBA draftu 2001. izabrali su ga Golden State Warriorsi kao 31. pik. U svojoj drugoj sezoni (2002/03) dobio je nagradu za igrača koji je najviše napredovao, nakon čega su uslijedile ponude brojnih ekipa. Za Wizardse se odlučio nakon bacanja novčića; bacao ga je 10 puta, od kojih je Warriorse dobio 7, a Wizardse 3 puta. Triput je biran na All-Star utakmicu i triput u All-NBA tim (2004/05, 2005/06. i 2006/07).
S Wizardsima je potpisao šestogodišnji ugovor vrijedan 65 miliona dolara. Prva sezona u Wizardsima prošla je razočaravajuće jer se većinu sezone mučio s povredom trbušnog mišića. Međutim, Arenas je drugu sezonu (2004/05) u Washingtonu odigrao na visokoj razini. S Larryjem Hughesom (22 ppu) činio je najubojitiji bekovski dvojac NBA lige. Prvi put u karijeri izabran je na All-Star utakmicu. Odveo je Washington do 45 pobjeda u sezoni i prvog doigravanja nakon 1997. Bio je prvi strijelac ekipe i sedmi strijelac lige s 25,5 ppu. Sa 2,24 ukradene lopte po utakmici bio je šesti kradljivac lige, dok je njegov suigrač Hughes bio vodeći u toj kategoriji (2,93).
Poznat po žestokoj konkurentnosti i ponekad neobičnom ponašanju, ubrzo je postao omiljen među navijačima Wizardsa. U 5. utakmici 1. kruga doigravanja Istočne konferencije 2005. Arenas je s 5 metara skokom unazad pogodio šut za pobjedu Wizardsa 112:110 nad Chicago Bullsima.
Tokom 2005/06. odigrao je sezonu karijere; prosječno je postizao 29,3 poena (4. strijelac lige), 6,1 asistenciju i 2 ukradene lopte (također 4. u ligi). Uprkos svojim postignućima, nije izabran na NBA All-Star utakmicu. Na All-Staru je nastupio na takmičenju u tricama, gdje je završio kao drugoplasirani iza pobjednika, Dirka Nowitzkog. Tokom predsezone izjavio je da je spreman na smanjivanje plaće kako bi Wizardsi nabavili dodatni novac za dovođenje novih pojačanja. Isto tako izrazio je želju za osvajanje naslova NBA prvaka s Wizardsima.
Tokom sezone 2006/07. istakao se kao odličan šuter u odlučujućim trenucima. 3. januara 2007. s više od 9 metara pogodio je pobjedničku tricu za 108:105 nad Milwaukee Bucksima. Dvije sedmice kasnije, na dan Martina Luthera Kinga, u pobjedi protiv Utah Jazza 114:111 ubacio je 51 poen i pogodio pobjedničku tricu sa zvukom sirene. 21. marta 2007. također je pogodio polaganje s istekom vremena za pobjedu protiv Seattle SuperSonicsa.
17. decembra 2006. u pobjedi s produžetkom (147:141) protiv Los Angeles Lakersa ubacio je rekord karijere od 60 poena, te pridodao 8 skokova i isto toliko asistencija. Nekoliko dana kasnije protiv Phoenix Sunsa ubacio je 54 poena, zaustavivši niz Sunsa od 15 pobjeda zaredom. Zanimljivo je da su upravo Wizardsi još ranije prekinuli i niz Dallas Mavericksa, koji je iznosio 12 pobjeda, prije nego su naletili na Arenasovu ekipu. U februaru 2007. prvi put u karijeri kao član startne petorke izborio je nastup na NBA All-Star utakmici, pretekavši posljednjeg dana glasanja igrača New Jersey Netsa, Vincea Cartera.
Krajem sezone, u utakmici protiv Charlotte Bobcatsa, Arenas je nakon pada Geralda Wallacea na njegovo lijevo koljeno povrijedio medijalni kolateralni ligament i propustio ostatak sezone. Wizardsi su se tako mučili do kraja sezone bez dvojice važnih igrača jer je i Caron Butler također bio povrijeđen. Wizardsi su na kraju izborili doigravanje, ali su ispali u 1. krugu od Cleveland Cavaliersa.
Početkom nove sezone 2007/08. Arenas je nastupio u 8 utakmica i s prosječno 22,4 poena, 4,4 skoka i 5,9 asistencija po utakmici bio prvi strijelac i asistent svoje ekipe. Tada je morao otići na operaciju zbog obnovljene povrede istog koljena i zbog toga je 3 mjeseca bio van parketa. 2. aprila 2008. u porazu od Milwaukee Bucksa sa 17 postignutih poena vratio se na parkete. Dvadesetak dana kasnije vratio se u pravu formu i protiv SuperSonicsa sa zvukom sirene poentirao za pobjedu Wizardsa 108:106. Odigrao je odličnu utakmicu i zabilježio 42 poena, 4 skoka i 7 asistencija. U doigravanju nije igrao puno jer je izjavio da nije još spreman za potpuni oporavak. Uskoro je otišao na treću operaciju, kojom su uklonjene zaostale sitne čestice u koljenu koje uzrokuju bolove i iritaciju.
Na kraju sezone imao je opciju poništiti posljednju godinu svog ugovora s klubom i postati slobodan igrač ili odraditi posljednju godinu ugovora u kojoj će dobiti 12,8 miliona dolara. Odlučio se za prvu opciju, te rekao upravi kluba da će ostati ako dovedu dvojac Antawn Jamison - Caron Butler i njemu povećaju plaću. Predsjednik Wizardsa Ernie Grunfeld obećao je dovesti obojicu, a Arenas je dobio novi šestogodišnji ugovor vrijedan 111 miliona dolara.
Za Wizardse u sezoni 2008/09. nije igrao nijednu utakmicu sve dok se na parkete nije vratio u martu 2009. protiv Detroit Pistonsa, nakon skoro godine izbivanja. Proveo je 30 minuta na parketu i za to vrijeme ostvario učinak od 15 koševa i 10 asistencija, a imao je priliku i postati junak utakmice, ali je njegov šut za pobjedu 3 sekunde prije posljednje sirene blokirao Kwame Brown. Arenas je u proteklih 18 mjeseci koljena operirao čak tri puta i propustio 156 od ukupno 173 utakmice (uključujući doigravanje).
Makromolekula
mini|Makromolekula
Historija
Prvu sintetičku smolu je sintetizirao Leo Baekeland između 1905. i 1909. godine, fenol-formaldehidnom kondenzacijom i taj proizvod se naziva bakelit. Tada još uvijek nije bila poznata makromolekularna priroda ovog materijala. U periodu 1900. – 1930. ideja o kovalentno vezanim molekulama čija je molekulska masa veća od 100000 nije bila prihvaćena. Smatralo se da bi takve strukture bile nestabilne. Umjesto toga bilo je prihvaćeno da su supstance polimernih osobina (elastičnost, nejasna tačka topljenja, viskoznost rastvora) agregati malih molekula vezani sekundarnim valencijama i da je potrebno prisustvo dvostruke veze. Hermann Staudinger je naprotiv dokazao, da hidrogenacijom prirodne gume ona zadržava polimerne osobine.
Gilbert Arenas
Zanimljivosti
Za svaki poen koji postigne na domaćem terenu u sezoni 2006/07. odlučio je uplatiti 100 dolara u dobrotvorne svrhe. Vlasnik Wizardsa Abe Pollin pridružio se i plaćao svaki poen na gostujućim utakmicama.
Makromolekula
Tipovi makromolekula
Makromolekule biološkog porijekla su jako zastupljene u prirodi. Npr. proteini kože su predominantno biopolimeri kolagena. Kosa je građena od keratina. Molekule DNK i RNK su također makromolekule. Nasuprot njima, sintetičke makromolekule se mogu dobiti u laboratoriju, npr. polistiren.
NGC 3341
NGC 3341 (također poznat kao MCG 1-27-31, PGC 31915 i UGC 5831) je pekulijarna galaksija koja je udaljena oko 377 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 1,20 (132 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 22. marta 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vulkanizacija
mini|desno|400px|Prikaz hemijske reakcije vulkanizacije Vulkanizacija je hemijska reakcija kojom se linerane makromolekule poprečno povezuju stvarajući umrežene strukture. Tim procesom se polimer prevodi iz plastičnog u elastično stanje, a u iznimnim slučajevima i u ebonitno stanje. To je hemijska reakcija ugljikovodika kaučuka sa sumporom, kojom se sumpor adira na dvostruke veze. Adicija se izvodi tako da se lanci molekula kaučuka približe jedno drugom praveći veliku unakrsno vezanu molekulu.
Mastikacija
Mastikacija je intenzivna mehanička obrada kaučuka uz istovremeno zagrijavanje. Izvodi se gniječenjem na valjcima ili u mješalicama uz prisustvo zraka. Pri tome se kaučuk djelimično oksidira i dolazi do skraćivanja makromolekularnog lanca (smanjenja viskoznosti). Prvi su u upotrebi bili dvovaljci, koji mogu služiti za mastikaciju, ali i za primješivanje dodataka kaučuku i za stvaranje homogene smjese prije vulkanizacije. Princip rada na dvovaljcima i konstrukcija uređaja ostali su praktički nepromijenjeni kroz više od stotinu godina od njihove prve upotrebe u proizvodnji gume. Sirovi kaučuk priraduje se najprije gnječenjem izmedu valjaka te postaje plastičan. To je postupak u kojem se sirovi kaučuk provlači kroz dvovaljke promjera 0,4 – 0,6 m i dužine 1-2 m zagrijane na 60 °C. Propustanjem kaučuka kroz valjke dolazi do velikog trenja izmedu valjaka i kaučuka, te se molekule kaučuka kidaju u manje molekule, sto uzrokuje i neke mehaničke promjene, kao sto su smanjenje jačine, elastičnosti i bubrenja, a povećava se plastičnost, topljivost i ljepljivost. Taj postupak naziva se masticiranje a dobiveni kaučuk masticiranim kaučukom.
Ostali postupci
Osim sumpora i njegovih spojeva poznata su i druga sredstva za vulkanizaciju. Izlaganjem tankih listova svjetlu nastaje dovoljno premoštenja koja daju jednak učinak kao vulkanizaciji. Kaučuci vulkanizirani s određenim aromatskim nitro spojevima služe kao izolatorski premaz za bakarnu žicu. Peroksidi se mogu također upotrijebiti kao sredstva za vulkanizaciju.