cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Svetlana Kana Radević
Najznačajnija djela
Podgoričku Autobusku stanicu Svetlana je radila kao omaž francuskom arhitekti Le Corbusier.
Bahčisarajska palata
Historija
Kompleks palate i munare izgradili su u 16. vijeku osmanski, persijski i italijanski arhitekti. Kasnija oštećenja su zahtijevala delimičnu rekonstrukciju, ali struktura i dalje podsjeća na prvobitni oblik. Neke zgrade koje se trenutno nalaze u palati su naknadno dograđene, dok neke od prvobitnih zgrada nisu mogle da se održe posle 18. vijeka.
Svetlana Kana Radević
Najznačajnija djela
Mnoga djela nastala su u saradnji sa sestrom Ljiljanom Radević, koja je također bila arhitekt.
Bahčisarajska palata
Historija
Najstarije građevine kompleksa palate, velika Hanova džamija i kupatila Saraj-Gjuzel, datiraju iz 1532. godine. Portal Demir kapija datira iz 1503. godine, ali je izgrađen na drugom mjestu, a zatim premešten u palatu. Godine 1736, tokom rata Krimskog kanata sa Rusijom, Bahčisaraj su zauzele trupe feldmaršala Kristofa Miniha. Minih je naredio da se spale kanova prijestolnica i palata. Prije toga je, međutim, naložio kapetanu Manštajnu da napravi opis palate (održao se do danas), a tek nakon toga je kanova rezidencija zapaljena. Vatra je uništila većinu drvenih objekata, nakon čega je palata skoro potpuno obnovljena.
Svetlana Kana Radević
Nagrade i počasti
Svetlana Kana Radević bila je najmlađi laureat savezne Borbine nagrade za arhitekturu 1968. Ona je jedini arhitekta iz Crne Gore koja je dobila ovu nagradu. Dobitnica je Trinaestojulske nagrade 1968. i Nagrade oslobođenja Podgorice 1992.
Bahčisarajska palata
Historija
Nakon prisajedinjenja Krima Ruskoj Imperiji, palata je bila pod nadležnosti Ministarstva unutrašnjih poslova. Naknadne rekonstrukcije su promijenile otomanski enterijer i dodale nove značajne spomenike.
Svetlana Kana Radević
Nagrade i počasti
Njen rad predstavljen je u okviru izložbe o jugoslovenskoj arhitekturi u periodu od 1948. do 1980. "Toward a Concrete Utopia" (Prema betonskoj utopiji), održanoj od 15. jula 2018. do 13. januara 2019. u Muzeju moderne umjetnosti (Museum of Modern Art - MoMA) u New Yorku.
Bahčisarajska palata
Historija
Dana 20. maja 1787. Katarina II je posjetila palatu. Renoviranje palate je nadgledao princ Potemkin, koji je, kao i većina Evropljana, po stereotipu, smatrao da je klasični osmanlijski enterijer nedovoljno luksuzan za carske ličnosti i izvršio obimno renoviranje nekoliko prostorija u eklektičnom stilu, miješajući orijentalne i evropske ukrase. Namještaj je donošen iz Sankt Peterburga, Moskve i Carigrada. Dio namještaja je bio lokalne izrade. Više od 60 majstora i 50 radnika angažovano je na popravci palate za dolazak carice.
Godine 1818. palatu je posjetio Aleksandar I. Tada su srušene oronule zgrade harema, uslijed čega je ostala samo pomoćna zgrada sa tri prostorije. Godine 1822. , pod rukovodstvom arhitekte I. F. Kolodina, palata je popravljena. Aleksandar II je 9. septembra 1837. posjetio palatu u pratnji svog učitelja Vasilija Andrejeviča Žukovskog. Tokom Krimskog rata 1854-1855, u palati se nalazila ambulanta.
Godine 1908. u palati je otvoren muzej. Godine 1912. Nikolaj II i njegova porodica su posjetili palatu. Poslije Oktobarske revolucije 1917. godine, u palati je otvoren muzej historije i kulture krimskih Tatara. Njegov direktor od 1917. do 1934. bio je likovni kritičar i etnograf Usein Abdrefjevič Bodaninski, koji je kasnije streljan. Od 1955. godine to je historijski i arheološki muzej Bahčisaraja, a od 1979. godine - historijsko-arhitektonski muzej.
Godine 1944., nakon oslobođenja grada, u palati su smještene hirurške mobilne poljske bolnice.
Između 1961-1964. godini izvršena je naučna restauracija murala i arhitektonskih detalja palate, koju je izvršio naučno-restauratorski odsjek Gostroja Ukrajinske SSR. Tokom ove restauracije izgled palate je približen originalu. Uklonjeni su slojevi boje sa portala Demir-kapije, uklonjeni su kasniji slojevi murala Velike džamije, očišćeni murali Omera u Letnjem paviljonu, i restaurirani su plafoni Divan sale. Radovi na vraćanju dvorskog kompleksa u prvobitno stanje se nastavljaju.
Od oktobra 2015. godine, Hanova palata je objekat kulturnog naslijeđa od saveznog značaja.
Godine 2017. palata je bila predmet restauracije, koju je sprovela moskovska Atta Group, firma sa malo iskustva u očuvanju historije. Kao dio procesa, vjekovima stare hrastove grede palate su uklonjene i zamenjene betonom, originalne pločice su uklonjene, dok su murali iz 18. vijeka oštećeni strujom vode pod visokim pritiskom. Osim toga, pojavile su se pukotine na fasadi zgrade i otpao je malter prilikom čišćenja pod pritiskom. Kao odgovor na navodnu štetu, Ministarstvo vanjskih poslova Ukrajine je uputilo protest UNESCO-u, koji upravlja svetskom baštinom, pošto je Bahčisaraj palata 2003. godine dodata na Probnu listu mjesta svjetske baštine.
Bahčisarajska fontana
lijevo|mini|204x204piksel|Fontana suza. U jednom dvorištu nalazi se mala fontana čija je tužna priča toliko dirnula ruskog pisca Aleksandra Puškina kada je posjetio da je napisao dugačku narativnu pjesmu pod nazivom „Bahčisarajska fontana“. Aleksandar Sergejevič Puškin posjetio je palatu 7. septembra 1820. sa porodicom generala Rajevskog.
Fontana je poznata kao oličenje ljubavi jednog od poslednjih krimskih kanova, Ćirima Girej Kana, prema njegovoj mladoj ženi i njegove tuge nakon njene rane smrti. Priča se da se kan zaljubio u Poljakinju u svom haremu po imenu Marija. Pretpostavlja se da je Mariju ubila bivša kanova omiljena gruzijska žena Zarema, koju je Marija u njegovim naklonostima potisnula. Uprkos svojoj oštroumnosti u borbi, kaže se da je tugovao i plakao kada je Marija umrla, zadivivši sve one koji su ga poznavali. Naručio je da se napravi mermerna česma, da bi stijena plakala, kao on, zauvijek.
Prvobitno postavljena pored grobnice mlade žene u mirnoj bašti, fontana je prebačena na svoju sadašnju lokaciju u dvorištu ambasadora nakon što je Katarina Velika naredila aneksiju teritorije Krima. Puškinovi stihovi su delimično zaslužni za opstanak same palate do danas.
Velika džamija
mini|214x214piksel|Han saraj džamija. Velika kanova džamija nalazi se na trgu istočno od sjeverne kapije. To je jedna od najvećih džamija na Krimu i jedna od prvih zgrada Kanove palate. Džamiju je 1532. godine sagradio Sahib I Girej i nosila je njegovo ime u 17. vijeku. lijevo|mini|159x159piksel|[[Mihrab u Maloj džamiji.]] Džamija se sastoji od trobrodne kvadratne molitvene sale pokrivene krovom na četiri vode, priprate i pronaosa okrenutih prema istoku i zapadu. Kroz pronaos se uzdižu dva simetrična osmougaona minareta; visoki su dvadeset osam metara i imaju konusne kape i vrhove. Na severoistočnom uglu džamije je pričvršćen kiosk za abdest sa kupolom kvadratnog oblika. Vjeruje se da je uz istočni zid stajala medresa koju je izgradio kan Arslan Girej 1750. godine. U džamiju se ulazi kroz portal okrenut ka sjeveru. Unutra je balkon pričvršćen za tri od četiri zida, od kojih je dio odvojen za Kanovu ložu. Naučnici tvrde da je džamija prvobitno bila pokrivena kupolama različitih veličina.
Godine 1736. džamija je oštećena u požaru i kasnije obnovljena za vreme vladavine kana Selameta Gireja.
Mala džamija
Mala kanova džamija nalazi se u glavnoj zgradi i dizajnirana je za članove kanove porodice i značajne zvanice. Izgradnja male džamije datira iz 16. vijeka, a slike u džamiji su iz 17. i 18. vijeka. U južnom zidu je mihrab, čiji gornji dio siječe sedam ornamentisanih pojaseva koji simbolizuju sedam nivoa neba. Iznad mihraba je vitraž, na kome se vidi Sulejmanov pečat (heksagram). Na zidovima male džamije su izgrebane slike čamaca sa jedrima, konjima i konjanicima.
Kriminalistika
Kriminalistika je nauka koja se bavi proučavanjem, usavršavanjem i primjenom onih naučnih metoda kao i sredstava koja su najpogodnija za otkrivanje, krivičnih djela, pronalaženje počinilaca krivičnih djela, obezbjeđivanje dokaza, fiksiranje dokaza. Kriminalistika ima također i zadatak sprečavanje učinjenja krivičnih djela. Kriminalistika se dijeli na tri velike grane
Kriminalističke tehnike
Podjela Kriminalističkih tehnika:
Hrid
Bosna i Hercegovina:
Ivo Sanader
Ivo Sanader (Split, 8. juni 1953.), hrvatski je političar i bivši premijer Hrvatske od 2003. do 2009. godine.
Biografija
Doktorirao je romanske jezike i komparativnu književnost na Univerzitetu u Innsbrucku u Austriji. Govori četiri strana jezika: engleski, francuski, njemački i italijanski. Oženjen je Mirjanom Šarić, te ima dvoje djece.
Nakon što je njegova stranka HDZ pobijedila na parlamentarnim izborima 2003. godine, predsjednik Hrvatske, Stjepan Mesić ga je 9. decembra predložio za osmog po redu premijera, te je Hrvatski sabor njegov prijedlog izglasao sa 88 glasova (od ukupno 152) 23. decembra 2003. godine.
Zastava Azerbejdžanske SSR
mini|desno|300px|Zastava Azerbejdžanske SSR Zastava Azerbejdžanske SSR je usvojena 7. oktobra 1952. godine od strane vlade Azerbejdžanske SSR. Zastava je bila ista kao zastava SSSR-a sa dodatkom plave trake u donjem dijelu. Prva zastava je usvojena 1920, ali je trajala do 1921. jer je Azerbejdžanska SSR tada bila u sklopu Zakavkaske SFSR i koristila je zastavu Zakavkaske SFSR sve do 1937. Nakon 1937. prvobitna zastava Azerbejdžanske SSR je bila crvene boje sa srpom i čekićem u gornjem lijevom uglu i skraćenicom za republiku na azerbejdžanskom jeziku.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 2010 - grupa F
U grupi F, Svjetskog prvenstva u nogometu 2010. godine na izvlačenju 4. decembra 2009. godine u Cape Townu izvučene su reprezentacije Italije, Slovačke, Paragvaja i Novog Zelanda. Za nosioca grupe F je postavljena reprezentacija Italije. Pobjednik i drugoplasirani u grupi sastaju se u osmini finala protiv drugoplasiranog i pobjednika iz grupe E.
Utakmice
Utakmice se igraju u Cape Townu, Phokengu, Nelspruitu, Bloemfonteinu, Johannesburgu i Polokwaneu. Vrijeme početka utakmice je po lokalnom vremenu, koje odgovara ljetnom srednjoevropskom vremenu.
Italija - Paragvaj
Italija i Paragvaj su se do sada susreli samo jednom na Svjetskim nogometnim prvenstvima. Na Svjetskom prvenstvu u nogometu 1950. godine Italija je pobijedila 2:0.
Novi Zeland - Slovačka
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
Slovačka - Paragvaj
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
Novi Zeland - Italija
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
Italija - Slovačka
Ove se dvije nogometne reprezentacije do sada nisu susrele u međusobnim susretima na dosadašnjim Svjetskim nogometnim prvenstvima.
NGC 6425
NGC 6425 (također poznat kao ESO 455-SC38) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Škorpion. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. augusta 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Guppy
Pripadaju porodici Poeciliidae i, kao i gotovo svi članovi porodice porijeklom iz Amerike, živorotke su. Gupiji potiču sa sjeveroistoka Južne Amerike, ali su se naselili u različita područja i sada ih ima širom svijeta. Vrlo su prilagodljivi i uspijevaju u mnogim različitim ekološkim uslovima. Mužjaci, koji su manji od ženki, imaju ukrasna repna i leđna peraja. Divlji gupiji uglavnom se hrane različitom hranom, uključujući alge i ličinke vodenih insekata. Gupiji se koriste kao model organizmi u ekološkim i evolucionim studijima i istraživanjima ponašanja.
Taksonomija
Gupiji su prvi put opisani u Venecueli kao Poecilia reticulata od strane Wilhelma Petersa 1859. godine, te kao Lebistes poecilioides na Barbadosu od strane De Filippija 1861. godine. Albert Günther ih je nazvao Girardinus guppii u čast Roberta Johna Lechmere Guppyja, koji je poslao primjerke vrste s Trinidada u Muzej prirodne historije u Londonu. Regan ih je prekvalificirao u Lebistes reticulatus 1913. Zatim su im 1963. Rosen i Bailey vratili prvobitno dato ime, Poecilia reticulata. Iako je taksonomija vrste često mijenjana i rezultirala je mnogim sinonimima, "gupi" ostaje uobičajeno ime, iako se Girardinus guppii danas smatra mlađim sinonimom Poecilia reticulata.
Izgled i osobine
Spolni dimorfizam kod guppija je vrlo izražen. Kao i kod većine živorotki, ženke su veće od mužjaka. Odrasla ženka duga je oko 6 cm, a odrasli mužjak oko 4 cm. Divlji mužjaci imaju kratko, ali impresivno obojeno repno peraje, dok su ženke obično sive i neugledne. Ukrštanjima su dobijeni mužjaci sa dugačkim šlaer perajima, pa čak i ženke obojenog repa. Mužjaci i ženke mnogih uzgojenih sojeva obično imaju veću tjelesnu veličinu i puno su raskošnije ukrašeni od njihovih divljih predaka.
Addiko Bank
Addiko Bank jest austrijska bankovna grupa koja poslužuje područje jugoistočne Evrope. Grupa je aktivna u Sloveniji, Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Srbiji i Crnoj Gori. Sama banka nema bankarsku dozvolu u Austriji, dok je staru preuzela Anadi Bank, kompanija kći nastala od Hypo Alpe-Adria-Bank International AG.
Historija
Addiko Bank izvorno je poslovala kao Hypo Alpe-Adria-Bank International AG na području bivše Jugoslavije.
Hypo Alpe Adria prisutna je Bosni i Hercegovini od 2001, kada je preuzela mostarsku Auro banku, koja je nakon toga počela poslovati pod imenom Hypo Alpe-Adria-Bank d.d. Mostar. Godinu dana kasnije Hypo Alpe Adria preuzela je banjalučku Kristal banku Banja Luka, te je počela poslovati pod imenom Hypo Alpe-Adria-Bank a.d. Banja Luka od 2003.
Guppy
U akvarijumu
Guppy se u evropskim akvarijima gaji još od 1905. godine, kada je uvezena iz Brazila i Venecuele. Nisu zahtjevne po pitanju hemizma i temperature vode, pa se brzo i lahko prilagođavaju raznim akvarijskim uslovima. Optimalna temperature kreće se od 22 do 25 °C, ali mogu podnijeti temperaturu i do 15 °C. Guppiji mogu podnijeti salinitet do 150% normalnog nivoa saliniteta morske vode.
Miroljubiva je prema drugim vrstama i stoga podesna za društvene akvarijume. Ne treba je držati sa većim ribama kojima bi mogla postati plijen, niti sa ribama koje vole grickati duga peraja, kao što su tetrazone. Mužjaci znaju biti agresivni jedni prema drugima, a često znaju biti naporni i za ženke, kojima se stalno udvaraju. Iz toga je razloga preporučeno držati jednoga mužjaka na četiri ženke.
Addiko Bank
Historija
Naziv je promijenjen u Addiko Bank 7. jula 2016, čime je zaštitni znak "Hypo Alpe-Adria-Bank" zvanično izbačen iz upotrebe u svim ograncima banke.
Guppy
Razmnožavanje
Guppiji su živorotke, što znači da ženke ikru nose u stomaku sve do izleganja. Mužjaci se udvaraju ženkama treperenjem i širenjem peraja, a samo parenje je brzo i kratko. Ženke oplođenu ikru nose u sebi mjesec dana, a noseća ženka može se prepoznati po tamnom i širokom trbuhu. Mladunčad guppija rađa se u obliku sićušne loptice, koja pada na dno i tu se rasklupčava, a zatim brzo juri prema površini kako bi svoj riblji mjehur napunili zrakom. Plastične mrijestilice koje se prodaju često nisu efikasne, a zbog nedostatka prostora ženka često pretrpi šok i ugine. Odrasla ženka u jednom porođaju može dati od 20 do 60 mladih. Jednom oplođena ženka sačuvat će mužjakovu mliječ u svom tijelu i kasnije je iskoristiti za buduću oplodnju.
IC 1876
IC 1876 (također poznat kao ESO 417-13, MCG -5-8-13 i PGC 11577) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 301 milion sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 1,10 (96 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (88 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 16. septembra 1896. godine.
NGC 282
NGC 282 (također poznat kao MCG 5-3-15 i PGC 3090) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 307 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,00 (89 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (80 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 13. oktobra 1879. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Velika nagrada Kine 2012.
Velika nagrada Kine 2012. (službeno poznata kao "2012 Formula 1 UBS Chinese Grand Prix") automobilska je utrka Formule 1 koja se održala 15. aprila 2020. na stazi Shanghai International Circuit u Šangaju, u Kini. Ovo je bila treća utrka u sezoni 2012. i 9. utrka za Veliku nagradu Kine.
Vozač Mercedesa Nico Rosberg ostvario je svoj prvu pol poziciju i osvojio svoj prvu trku u Formuli 1. Drugo mjesto zauzeo je Jenson Button iz McLarena, a treće mjesto osvojio je Lewis Hamilton na drugom McLarenu. Mercedes ostvario prvu pobjedu od 1955.
Poluprava
Neka je na pravoj a data tačka O. Tada je za svaku drugu tačku Z prave a:
Za sve tačke X≠O prave a  skup a bez tačke O  podijeljen u dvije klase tačaka, jednu klasu tačaka čine tačke za koje je X<O, a drugu za koje je O<Y.
Za obe ove klase postoje tačke A i B takve da je A<O i O<B
Skup tačaka prave koje leže  sa iste strane  date tačke O te prave nazivamo otvorena poluprava  , tačka O je početak te poluprave. Ako otvorenoj polupravoj priključimo tačku O dobijamo zatvorenu polupravu Svaka tačka prave dijeli pravu na dvije otvorene i dvije zatvorene poluprave,za koje kažemo da su suprotne. Produženje duži AB nazivamo onu polupravu prave AB kojoj je početak tačka B, a kojoj pripada tačka A. Za dvije poluprave kažemo da imaju isti smjer ako se jedna od tih polupravih sadrži u drugoj, u protivnom imaju suprotan smjer.
Carine u srednjovjekovnoj Bosni
Carina je obično iznosila 10% robe koja se uvozila u Bosnu. Za robu koja je prodavana u Bosni carina je uzimana na prvom trgu u Bosni. Za robu koja je prolazila kroz Bosnu uzimana je prohodna carina, i to na zadnjem trgu na putu koji je izlazio izvan granica Bosne. Najvažnije carine bile su smještene na putnim komunikacijama i u razvijenim trgovima i rudnicima (Gradska naselja srednjovjekovne Bosne). To su Drijeva, Vrabač, Deževice, Podvisoki, Trebinje, Foča, Goražde, Borač, Višegrad, Olovo, Srebrenica. U njima je bila organizirana i uvozna i izvozna carina.
Ubiranje carine bilo je u domenu vladara. Krajem 14. i u 15. vijeku carine su dijeljene velmožama. Poslove oko ubiranja carine nadgledao je protovestijar. Ubiranje carine bio je posao koji je donosio zaradu, pa je zato bio predmet zakupljivanja. Bosanski vladari i velmože prodavali bi carinu za određeni period i tako unaprijed dobijali potrebna novčana sredstva koja su iskazivala vrijednost te carine. Najčešći zakupci carine bili su Dubrovčani i Mlečani (Venecijanci).
Tokom 15. vijeka dolazilo je češće do sukoba zbog carina. Velmože su svojom zasebnom carinskom politikom ugrožavali državne sporazume Bosne sa svojim susjedima. Najpoznatiji problemi odnosili su se na carinu na Zablatku kod Stona koju su vlastela Nikolići uspostavili za promet prema Dubrovniku mimo ranijih poznatih ugovora između Bosne i Dubrovnika. Spor je riješen 1418. uz intervenciju bosanskog vladara. Najviše sporova pružalo je neregularno naplaćivanje carina koje su ispoljavali bosanski velikaši. Tako se dešavalo da su njihovi carinici zbog dugova određenog trgovca (Dubrovčanina) taj dug naplaćivali od bilo kojeg trgovca porijeklom iz Dubrovnika. Problemi sa izvozom plemenitih metala doveli su do pojave njihovog posebnog označavanja (bolanje srebra).
Kladopoljsko jezero
Kladopoljsko jezero (zovu ga još i Martinovo vrelo po vrelu koje se nalazi oko 500 m od jezera ) je jezero koje se nalazi na zapadnim padinama planine Zelengora prema Kalinoviku u Bosni i Hercegovini. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1.380 metara, dugačko je oko 250 metara i široko oko 100 metara. Maksimalna dubina jezera je oko 9 metara. Jezerom gazduje SRD “Ulog” iz Uloga. Sam naziv Kladopoljsko, jezero je dobilo po kladama (balvanima) kojih je puno jezero. Pretpostavlja se da je ovaj dio Zelengore nekad bio sav u šumama, te je pored jezera išao i put kojim su se balvani izvlačili iz te šume. Jedan dio tih balvana je ostajao u jezeru i dan danas izgledaju jako očuvano. U jezeru jedina vrsta ribe je potočna pastrmka, a opstaje zahvaljujući jakom dotoku vode iz jednog potoka u kojem se i mrijesti.
U blizini jezera je Nekropola stećaka Čengića Bare, koja je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. . Nekropola se nalazi i na listi 30 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a.
Jezero je idealno za ribolov mušičarenjem (eng. flyfishing), jer je u ljetnom periodu priobalni plićak obrastao lokvanjem.
NGC 4987
NGC 4987 (također poznat kao MCG 9-22-15, PGC 45502 i UGC 8216) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 217 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 1,20 (76 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (44 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gimnastika na Olimpijskim igrama 1924 – vratilo
Takmičenje na vratilu na OI 1924. u Parizu održano je 17-20. jula.
Rodoljub Čolaković
Rodoljub Čolaković Roćko (Bijeljina, 7. juni 1900 – Beograd, 30. mart 1983) bio je revolucionar i književnik, učesnik Španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Bosne i Hercegovine, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen u Bijeljini, Rodoljub Čolaković se učlanio u Socijaldemokratsku stranku Bosne i Hercegovine u martu 1919. kao student. Kasnije se pridružio Crvenoj pravdi, organizaciji koja je izvršila atentat na jugoslavenskog ministra unutrašnjih poslova Milorada Draškovića. Za učestvovanje u atentatu Čolaković je osuđen na 12 godina zatvora. Tokom služenja kazne u zatvoru, upoznao je više prominentnih jugoslavenskih komunista, uključujući Mošu Pijade s kojim je preveo Kapital i druge tekstove Karla Marxa.
Nakon puštanja iz zatvora, Rodoljub Čolaković je emigrirao u Sovjetski Savez, a kasnije je učestvovao u španskom građanskom ratu na strani republikanaca. Ovo iskustvo mu je poslužilo jer je 1941. bio jedan od organizatora narodnog ustanka protiv Nijemaca nakon napada na Jugoslaviju. Bio je politički komesar partizana u Bosni i Hercegovini 1943. je bio jedan od osnivača i prvi urednik jugoslavenskog i bosanskohercegovačkog dnevnog lista Oslobođenje.
Nakon rata je bio prvi predsjednik Narodne vlade skupštine SR Bosne i Hercegovine i služio na mnogim vladinim i partijskim pozicijama. Svoje ratne doživljaje opisao je 1955. godine u zbirci od pet knjiga Zapisi iz oslobodilačkog rata. Dobitnik je ordena Narodnog heroja Jugoslavije.
Periferija city
Periferija city je hrvatska humoristična serija u čija se pilot epizoda emitirala 7. juna 2009. godine na Novoj TV. Serija je dobila narudžbu za 14 epizoda čije je emitiranje počelo u septembru 2010. i završilo u decembru 2010. godine.
Mrki medvjed
mini|250px|Mrki medvjed u [[Zoološki vrt grada Zagreba|Zoološkom vrtu u Zagrebu]] Mrki medvjed (Ursus arctos) je zvijer iz porodice medvjeda. Ova vrsta ima više podvrsta - između ostalih, to su evropski mrki medvjed (U. a. arctos), grizli (U. a. horribilis) i kodijak (U. a. middendorffi) - koje nastanjuju Evroaziju i Sjevernu Ameriku.
Opis
Nekad je mrki medvjed obitavao u cijeloj Evroaziji i Sjevernoj Americi osim Islanda i sredozemnih otoka Sardinije, Korzike i Cipra. Danas je praktički istrjebljen u zapadnoj Evropi, a obitava u središnjoj i istočnoj Evropi, te Skandinaviji. Rijetka je i zaštićena vrsta. Po prehrani je svaštojed.Prosječni teritorij svake jedinke iznosi 250 km kvadratnih, a ove životinje vode usamljenički život (izuzev doba parenja). Mrki medvjed ima zdepasto tijelo koje završava kratkim repom, šiljatu njušku, zaobljene uši i oštre zube. Može odvući plijen težak 300 kilograma. Spava zimski san.
Papua Nova Gvineja
Papua Nova Gvineja je država u Okeaniji. Zauzima istočnu polovinu ostrva Nova Gvineja, te ostrva Bismarckovog arhipelaga Nova Britanija i Nova Irska) i sjevernih Solomona (Bougainville) s mnoštvom manjih ostrvca. Graniči na zapadu s indonezijskom pokrajinom Irian Jaya. Papua Nova Gvineja je članica Commonwealtha i britanska kraljica formalni je šef države.
Glavni i najveći grad države je Port Moresby.
Historija
Pretpostavlja se da su prvi naseljenici stigli na ostrva prije oko 60.000 godina iz jugoistočne Azije. Arheološki ostaci otkrivaju tragove intenzivne poljoprivrede stare oko 7000 godina, a ljudske intervencije u okolini naročito su vidljive u dolinama u centralnom gorju.
Španci i Portugalci došli su na ostrvo u prvoj polovini 16. vijeka i dali im imena Papua po malajskoj riječi za posebnu kosu Melanežana i Nova Gvineja smatrajući domoroce sličnima stanovnicima afričke Gvineje. Ostrva su detaljnije istražena i kolonizirana tek krajem 19. vijeka, kad je južnu polovinu današnje Papue Nove Gvineje zauzela Velika Britanija, a sjevernu Njemačka.
Nakon proglašenja nezavisnosti 1975. u zemlji je vladala politička nestabilnost sa čestim izmjenama vlada. Od 1989. do 1998. trajao je gerilski rat za otcjepljenje ostrva Bougainvillea, na kojem se nalaze značajna nalazišta zlata; u njemu je poginulo oko 20.000 ljudi.
Grb i zastava
Grb Papue Nove Gvineje sadrži rajsku pticu iznad tradicionalnog koplja i bubnjeva.
Zastava Papue Nove Gvineje usvojena je 7. jula 1971. U donjoj dijagonalnoj polovini na crnoj pozadini nalazi se pet zvijezda koje predstavljaju sazviježđe Južni krst, a na gornjoj crvenoj polovini nalazi se silueta rajske ptice. Crvena i crna su tradicionalne boje mnogih ostrvskih plemena Papue Nove Gvineje. Crna-bijela-crvena također su bile boje Njemačkog carstva, koje je koloniziralo Novu Gvineju 1918. Rajska ptica također se nalazi i na državnom grbu.
Dizajn zastave osmislila je tada petnaestogodišnja Susan Huhume, čiji je crtež pobijedio na državnom takmičenju za izradu nove zastave 1971.
Privreda
Većina stanovništva živi od poljoprivrede. Glavni izvozni proizvodi su nafta, zlato i bakar. BDP je u 2004. bio 2200 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Stanovništvo
Papua Nova Gvineja jedna je od etnički i jezično najheterogenijih zemalja svijeta. Stanovništvo se može podijeliti u dvije glavne grupe: Papuance, koji čine nešto više od 80% i Melanezijce, kojih ima nešto manje od 20%. U zemlji se govori više od 700 jezika, a službeni tok pisin i hiri motu služe kao lingua franca, jezici međusobnog sporazumijevanja različitih grupa. Većina stanovnika su protestanti, ima i dosta katolika, ali raširene su i domorodačke religije, a mnogi kršćani su zadržali elemente prijašnjih religija.
Kultura
Kultura Papue Nove Gvineje pod utjecajem je postojanja više od hiljadu različitih etničkih i kulturnih grupa. Zbog ove raznovrsnosti imamo i veliki broj stilova kulturnog izražavanja, a svaka od pojedinih grupa je stvorila svoju formu u umjetnosti, plesu, naoružanju, oblačenju, muzici, arhitekturi i ostalim vidovima ponašanja.
Većina ovih odvojenih grupa ima svoj vlastiti jezik. Ljudi obično žive u selima smještenim pored obrađenih polja. U nekim područjima love ili sakupljaju divlje biljke kao dodatak prehrani. Pojedinci koji su jako vješti u ribolovu, lovu ili obrađivanju zemlje uživaju veliko poštovanje i respekt ostatka zajednice.
Poznate su rezbarije u drvetu stanovnika s rijeke Sepik. Njihove rezbarije često su s motivima biljaka ili životinja i predstavljaju duh živog bića koje je izrezbareno.
Kad lišće pada
Sadržaj
Priča je smještena u sadašnje vrijeme i prati sudbinu patrijahalne porodice Tekin. Glavni likovi su Ali Riza Tekin, glava obitelji, njegova supruga Hajrije i petoro djece: kćeri Fikret, Leyla, Necla i Ajşe i sin Şevket. Ali Riza Tekin je strog i požrtvovan otac i važi za poštenog i vrijednog čovjeka. Čini se da miran i skladan odnos obitelji Tekin ništa ne može narušiti.
Njihova sudbina se mijenja iz korijena kada Ali Riza, iz moralnih načela, daje ostavku na mjesto predsjednika općine. Slijedi selidba u Istanbul, gdje Necla upisuje fakultet. Upravo ovaj odlazak u veliki grad predstavlja simboliku naslova, jer njihov, do tada idiličan, život počinje raspadati kao jesenje lišće. Fikret raskida zaruke sa čovjekom kojeg istinski voli, jer Ali Riza smatra da njegova porodica nije poštena ni dostojna Tekinovih. Ujedno, njen otac je jedini koji vidi koliko je Fikret sposobna i jedinstvena i pokušava i njoj uliti samopouzdanje i samopoštovanje, ali na surov način. I ostali njegovi potomci upisuju ili završavaju škole: Necla upisuje arhitekturu, Leyla ide na pripreme pred koledž, Şevket se vraća iz vojske i počinje raditi kao bankar. Ali, uskoro tama pada na Tekin. Necla se zaljubljuje u splektaroša Oğuza, kojeg je njen otac upoznao po dolasku u Istanbul i odmah prozreo njegove namjere. Ali, Leyla ima ozbiljne planove s Oğuz, koji ruši njene snove na najsuroviji način. Şevket na poslu upoznaje manipulativnu i lukavu Ferhunde, koja ne bira sredstva kako bi ga uvjerila da se njom oženi i u tome i uspijeva, kao i u ucenjivanju Oğuza da se oženi Lejlom. Ovim brakovima Şevket i Leyla upadaju u pravi pakao. Necla je ljubomorna na sestrin brak i postaje njena ljuta rivalka. Fikret jedina shvata kakva je nesreća zahvatila njenu porodicu i želi pobjeći od svega.
Hrušanj
Hrušanj je naseljeno mjesto u općini Novo Goražde, Bosna i Hercegovina.
NGC 1994
NGC 1994 (također poznat kao ESO 56-SC136) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. decembra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Demografija Kalinovika
Po popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Kalinovik imala je 4.667 stanovnika, raspoređenih u 73 naselja.
Popis 1981.
ukupno: 6.597
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima, 1991.
Apsolutna etnička većina:
Bamari
Bamari se često jednostavno zovu Burmancima, iako se taj izraz koristi i za sve druge stanovnike Mjanmara koji pripadaju drugim narodima (Kareni, Shan, itd.).
Jezik
Bamari govore burmanski jezik (službeni jezik Mjanmara) kao svoj prvi jezik. Narod Rakhine, iako kultirom različit, je srodan Bamarima. Rakhine govore burmanski dijalekt sličniji drevnom burmanskom jeziku, uključujući zadržavanje slova r, kojeg su moderni Burmanci promijenili u y. engleski se uveo u 19. vijeku. Pošto se burmanski i engleski uči u osnovnim školama, mnogi Bamari se ne mogu sporazumijevati na jezicima etničkih manjina. S obzirom da se u školama obvezno širi Burmanska kultura na sve građane, većina Bamara su pismenu.
Porijeklo
Bamari pripadaju Mongoloidnoj rasi, a porijeklom su iz današnjeg Tibeta. Smatra se da su im preci migrirali iz stepa današnje Mongolije. Migrirali su prije 3000 godina u dolinu rijeke Ayeyarwady, kojom danas dominiraju. Etnolingistički su slični Tibetancima i Kinezima. Bamari su uglavnom zamijenili narode Mon i Pyu, koji su prije njih bili dominirali Mjanmarom.
Rasprostranjenost
Bamari su najbrojniji narod u Mjanmaru, te čini većinu u sedam oblasti države. U Tajlandu se nalazi druga po brojnosti bamarska zajednica, a skoro 80% ilegalanih imigranta u Mjanmaru. U SAD se nalazi brojna populacija Burmanskih Amerikanaca.
Lateks
Lateks je emulzija (stabilna disperzija) polimernih mikročestica u vodi. Lateksi se nalaze u prirodi, ali i sintetski lateksi su također uobičajeni. U prirodi se lateks nalazi kao mliječna tečnost, koji je prisutan u 10% svih cvjetnica (skrivenosjemenjača). To je složena emulzija koja koagulira pri izlaganju zraku, a sastoji se od proteina, alkaloida, škroba, šećera, biljnog ulja, tanina, smola i prirodna guma. Obično se izlučuje nakon povrede tkiva. U većini biljaka lateks je bijele boje, ali neke imaju žuti, narandžasti ili grimizni lateks. Od 17. stoljeća, lateks se koristi kao termin za tečnu supstancu u biljkama, a potiče od latinske riječi za "tečnost". Služi uglavnom kao odbrana od biljojednih insekata. Lateks se ne smije brkati sa biljnim sokom; to je posebna supstanca, odvojeno proizvedena i sa različitim funkcijama. Termin lateks se takođe koristi za označavanje prirodnih lateksnih guma, posebno nevulkanizirane gume. Takav je slučaj sa proizvodima kao što su lateks rukavice, lateksni kondomi i lateksna odjeća.
Alagovac
Alagovac (Aligovac, Nevesinjsko jezero) je vještačko jezero u blizini Nevesinja, Bosna i Hercegovina. Smješteno je ispod planine Velež. Nastalo je 1968 godine izgradnjom brane koja reguliše oticanje voda u ponor Ždrijelo, radi opskrbe Nevesinja pitkom vodom. Iako je napravljeno za opskrbu Nevesinja pitkom vodom, danas se koristi i u turističke i ribolovne svrhe. Plaže su pješčane. Jedna plaža ima uređen kamp s odbojkaškim igralištem, klupama i roštiljima. Na šetalištu oko jezera postavljene su klupe, a postoje i mjesta za roštiljanje.
Ovo je najveće jezero u Nevesinjskoj dolini. Površina jezera je oko 40 hektara, a dugo je oko 2,5 km. U jezeru se mogu naći nekoliko vrsta ribe: šaran, amur i tolstolobik. Sezona ribolova traje od marta do oktobra.
Lateks
Neartikulirani laticiferi
U porodicama Asclepiadaceae i mlječike, s druge strane, latiferni sistem formira se sasvim drugačije. Rano u razvoju klijanaca, ćelije lateksa se diferenciraju, a kako biljka raste, ove ćelije lateksa u razgranati sistem koji se proteže kroz biljku. U mnogim euforbijama, cijela struktura je napravljena od jedne ćelije – ovaj tip sistema je poznat kao „neartikulirani latifer“, kako bi se razlikovao od višećelijskih struktura o kojima se gore govorilo. U zreloj biljci, čitav latiferni sistem potiče od jedne ćelije ili grupe ćelija prisutnih u embrionu. Latiferni sistem je prisutan u svim dijelovima zrele biljke, uključujući korijenje, stabljike, lišće, a ponekad i plodove. Posebno je uočljiv u tkivima kore. Lateks se obično izlučuje kao bijela tečnost, ali u nekim slučajevima može biti bistar, žut ili crven, kao kod Cannabaceae.
Proizvodne vrste
Lateks proizvodi 20.000 vrsta cvjetnica iz preko 40 porodica. To uključuje i dikotiledone i monokotiledone. Lateks je pronađen u 14 posto tropskih biljnih vrsta, kao i u šest posto biljnih vrsta umjerenog pojasa. Nekoliko članova carstva gljva vtakođer proizvodi lateks nakon ozljede, kao što su Lactarius deliciosus i druge iz oda mliječne kapice. Ovo sugerira da je proizvod konvergentne evolucije i da je odabran u više različitih prilika.
Funkcija odbrane
Lateks ima funkciju zaštite biljke od biljojeda. Ideju je prvi predložio 1887. Joseph F. James, koji je primijetio da lateks "nosi sa sobom u isto vrijeme tako neugodna svojstva da postaje bolja zaštita za biljku od neprijatelja od svih trnova, bodlji ili dlaka što bi se moglo obezbijediti. U ovoj biljci, tako obilan i tako neukusan sok je postao da služi najvažnijoj svrsi u njenoj ekonomiji." Dokazi koji pokazuju ovu odbrambenu funkciju uključuju nalaz da će puževi jesti lišće ocijeđeno od lateksa, ali ne i netaknuto, da mnogi insekti prekidaju vene koje nose lateks prije nego što se hrane, i da lateks Asclepias humistrata (pješčanička mlječika) ubija hvatanjem 30% tek izleglih gusjenica leptira monarha. Drugi dokaz je da lateks sadrži 50-1000 puta veće koncentracije odbrambenih supstanci od ostalih biljnih tkiva. Ovi toksini uključuju i one koji su takođe toksični za biljku i sastoje se od raznolikog spektra hemikalija koje su ili otrovne ili "antinutritivi", Lateks se aktivno pomiče na područje ozljede; u slučaju Cryptostegia grandiflora, mobilizira se lateks više od 70 cm od mjesta ozljede. Veliki hidrostatski pritisak u ovoj lozi omogućava izuzetno visoku stopu protoka lateksa. U izvještaju iz 1935. botaničar Catherine M. Bangham primijetio je da je "probijanjem stabljike ploda "Cryptostegia grandiflora" proizveo mlaz lateksa dužine više od jednog metra i zadržao [ovaj mlaz] nekoliko sekundi." Svojstvo zgrušavanja lateksa je funkcionalno u ovoj odbrani jer ograničava gubitak i njegova ljepljivost hvata insekte i njihove usne organe. Iako postoje druga objašnjenja za postojanje lateksa, uključujući skladištenje i kretanje biljnih nutrijenata, otpada i održavanje ravnoteže vode, "[a]u suštini nijedna od ovih funkcija ne ostaje vjerodostojna i nijedna nema nikakvu empirijsku potporu".
Aplikacije
Lateks mnogih vrsta može se obraditi za proizvodnju mnogih materijala.
Proizvodi za ličnu i zdravstvenu njegu
Prirodna guma je najvažniji proizvod koji se dobija od lateksa; više od 12.000 biljnih vrsta daje lateks koji sadrži gumu, iako u velikoj većini tih vrsta guma nije pogodna za komercijalnu upotrebu. This latex is used to make many other products including mattresses, rukavice, kapa za plivanje, kondomi, kateteri i baloni.
Opijum i opijati
Osušeni lateks iz opijumskog maka naziva se opijum, izvor nekoliko korisnih analgetskih alkaloida, kao što su kodein, tebain, i morfij, od kojih se posljednja dva mogu dalje koristiti u sintezi i proizvodnji drugih (obično jačih) opioida za medicinsku upotrebu, i heroina za ilegalnu trgovinu drogom. Opijumski mak je također izvor medicinski korisnih neanalgetskih alkaloida, kao što su papaverin i noskapin.
Odjeća
Lateks se koristi u mnogim tipovima odjeće. Nošena na tijelu (ili direktno nanesena farbanjem), ima tendenciju da bude odeća „koja ne zateže kožu“, stvarajući efekat "druge kože".
Industrijska i biološka primjena sintetskih lateksa
Sintetski lateksi se koriste u premazivanju (npr. lateks boja) i kao ljepilo jer se stvrdnjavaju koalescencijske čestice polimera dok voda isparava. Ovi sintetski lateksi stoga mogu formirati filmove bez otpuštanja potencijalno toksičnih organskih rastvarača u okolinu. Ostale upotrebe uključuju aditive za cement i za prikrivanje informacija o greb karticama. Lateks, obično na bazi stirena, se također koristi u imunotestovima.
Mikrobna degradacija
Nekoliko vrsta mikrobnih rodova Actinomycetes, Streptomyces, Nocardia, Micromonospora i Actinoplanes sposobni su da troše gumeni lateks. Međutim, stopa biorazgradnje je spora, a rast bakterija koje koriste gumu kao jedini izvor ugljika je također spor.
Hubjeri (Novo Goražde)
Hubjeri su naseljeno mjesto u općini Novo Goražde, Bosna i Hercegovina.
Svjetsko stanovništvo
U demografiji, svjetsko stanovništvo jest ukupni broj živih ljudi, koji se procjenjuje na 7,7 milijardi (april, 2019). Bilo je potrebno preko 200.000 godina ljudske historije da čovječanstvo dostigne populaciju od 1 milijarde, ali samo 200 godina da dostigne 7 milijardi.
Svjetska populacija bilježi neprekidan rast od završetka perioda Kuge, Velike Gladi i Stogodišnjih ratova iz 1350, kada je broj stanovnika bio oko 300 miliona. Najveća stopa rasta - povećanje iznad 1,2% godišnje, je trajalo kratko tokom 1950tih, za duže vrijeme tokom 1960tih i 1970tih; stopa porasta je doživjela svoj vrhunac sa 2,2% u 1963, i opala na 1,1% u 2009. Trenutne projekcije pokazuju neprekidan porast broja stanovnika (uz smanjenje stope porasta) i pretpostavkom da će dostići cifru između 7,5 i 10,5 milijardi do godine 2050.
Stanovništvo po kontinentima
Po podacima iz 2016. godine.
Međunarodni univerzitet "Al-Madinah"
Međunarodni univerzitet "Al-Madinah" (engl. Al-Madinah International University) (kraće MEDIU) je priznati malezijski univerzitet sa islam skim predznakom koji nudi studije na arapskom i engleskom jeziku za sve nivoe visokog obrazovanja – osnovne, diplomske i doktorske akademske studije. Lokacija MEDIU je u gradu Šah Alam u Maleziji.
Historija
MEDIU - MED(Medinah) + I(International) + U(University). Ime je dobio po Medini, svetom gradu na zapadu Saudijske Arabije. Ideja o osnivanju MEDIU univerziteta nastala je u Medini (Saudijska Arabija) od strane nekoliko uglednih islamskih učenjaka koji su željeli pružiti moderne i napredne obrazovne alate svim muslimanima svijeta. Ministarstvo visokog obrazovanja (MOHE) u Maleziji dodjeljuje odobrenje za MEDIU kao malezijski univerzitet 26. decembra 2006. godine, a naknadno je registrovan 20. juna 2007. godine pod kodom: (KPT/JPS/DFT/US/B22).
Prva faza uspostave MEDIU započeo je u Medini 2004. godine. Univerzitet je prihvatio poziv iz malezijskog ministarstva visokog obrazovanja za otvaranje centra u Maleziji 19. juna 2006. Univerzitet otvara prvi ured u Maleziji 2006. godine. Preseljenje u trenutni ured u Plaza Masalam 9, Šah Alam biva u oktobru 2007.
Univerzitet dobiva konačno odobrenje iz malezijskog ministarstva visokog obrazovanja 20. juna 2007. Univerzitet prima prvu skupinu od 250 studenata iz Indonezije u februaru 2008. U julu 2008., univerzitet prima 220 studenata iz Singapura, Tajlanda, Malezije i Japana. Širenje je započelo u novembru 2008. Za manje od godinu dana, univerzitet je primio 1208 studenata u razne akademske discipline.
Univerzitet je svjedočio veliku potražnju za dostupne discipline, broj zahtjeva je dosegnuo na 2894 do septembra 2008. Univerzitet je počeo primati studente sa Bliskog Istoka u septembru 2008. Primljeno je 342 učenika iz Saudijske Arabije, 175 iz Kuvajta, i jedan student iz Bahreina.
2008. godine, 10 doktora i više od 30 profesora dodijeljeni su za upravljanje odgojno-obrazovnim procesom za ove studente. Do 2010. godine, na MEDIU studira 2991 student na daljinu iz 90 zemalja svijeta. Iste godine otvara se klasični način nastave (on-campus) u Šah Alamu.
Studiranje
MEDIU omogućava slobodu za studente da studiraju na daljinu (on-line), kao i klasične (on-campus) studije u glavnom edukativnom centru u Šah Alam, u Maleziji. Univerzitet trenutno nudi studije iz područja islamskih nauka, arapskog jezika, poslovne ekonomije, informacijske tehnologije, inženjeriga i pedagogije, kao i mnoge kratke kurseve.
Digitalna biblioteka
Digitalna biblioteka (Mediu Digital Library) je osnovana da služi studentima, naučnicima i MEDIU zajednici. Ova digitalna biblioteka pruža besplatan naučni materijal za članove i omogućuje im pristup gdje god i kad god im je potrebno.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 1981.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini je izvršen u martu 1981. godine, kao dio Popisa stanovništva u Jugoslaviji. Po popisu stanovništva na površini od 51.197 km2 1981. godine u Bosni i Hercegovini živjelo je 4.124.256 stanovnika.
Giambattista Vico
Giambattista Vico ili Giovanni Battista Vico (Đambatista Viko; 23. juni, 1668—23. januar, 1744) bio neoplatonist, historičar i novinar.
Njegovo glavno dijelo je Nova nauka (Scienza Nuova), izdano 1725, no potpuno je prepravljeno, 1730. Njegova glavna ideja da je istina čin, u Novoj nauci se postavlja kao princip historije; nju su ljudi napravili, i zato je ljudi u potpunosti mogu razumjeti, isto kao i matematiku, koja je proizvod ljudske imaginacije.
Vico predlaže istraživanje tradicije, mitologije i jezika kao metode za istraživanje historije. Za njega se vjeruje da je bo pionir etnologije. Po Vicu historijski tok prati slični uzorak, unutar svih nacija; iako ne u svim detaljima. Prvi su ljudi razmišljali u mitskim oblicima, universali fantastici ili poetske ličnosti. Sve nacije počinju sa fantasia, snagom imaginacije i vremanom bogova koji su potrebni da bi se razumio svijet. Nakon toga dolazi drugo doba u kojemu se fantasia koristi da bi se kreirale socijalne institucije i heroji se koriste da bi se inspirirale moraloralne vrline. Treće i finalno doba je doba racionalnosti, u kojemu čovječanstvo upada unutar barbarie della reflessione; barbarizam reflekcija. Prema Vicku, postoje bogovi, heroji i ljudi; koji se ponavljaju unutar svijeta nacija, kreirajući storia ideale eterna idealnu cijelovitu historiju.
Proučavao je Platona i Tacita. Kao teoretičar prava istraživao je odnos historije prava i ljudskog mišljenja, a rezultate tih istraživanja izložio je u knjizi Univerzalno pravo. Historiju je pokušao objasniti kao proces koji teče po određenim zakonima, od kojih je jedan cikličko smjenjivanje uspona i padova.
Vico je bio izolirani genije, koji je živio gotovo u siromaštvu i nikada nije upoznao mislioca iste veličine. Ipak su njegovi pogledi utjecali na mnoge filozofe u 19. i 20. vijeku. Karl Marx je proučavao Vicoa, i mnoge svoje poglede duguje njemu. Također, Vicova ideja verum factum predviđa pragmatizam Peircea. On je bio u stanju predvidjeti historijski razvoj Evrope sa velikom točnišću. U dvadesetom vijeku, njegove ideje o mitu i nacijama prihvaćaju James Joyce, kao i Edward W. Said.
NGC 3479
NGC 3479 (također poznat kao IRAS 10563-1441, MCG -2-28-27, NGC 3502 i PGC 33053) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 209 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 1,80 (109 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ormond Stone 1886. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pravni sistemi u svijetu
mini|desno|300px|Vodeće pravne tradicije u svijetu
Pravni sistemi u današnjem svijetu se u najširem smislu grupišu u pravne sisteme temeljene na kontinentalnom (civilnom) pravu, običajnom pravu i vjerskom pravu. Svaka država ima vlastiti pravni sistem koji ima svoje specifičnosti, odnosno kombinira jedan ili sve gore navedene sisteme.
Karakteristika običajnih pravnih sistema jeste temeljenje prava na običajima, odnosno presudama sudova kao presedanima, pa se ti sistemi također temelje na precedentnom pravu. Najkarakterističniji i najrašireniji takav sistem je Common Law ili anglosaksonski pravni sistem.
Vjerski pravni sistemi se temelje na vjerskim doktrinama, a od njih je najpoznatije šerijatsko pravo.
Neki teoretičari kao poseban pravni sistem navode socijalističko pravo, dok ga drugi smještaju u kontinentalne pravne sisteme.
Dubravka Šoljan
Prof emeritus dr. Dubravka Šoljan (Sarajevo 28, maja 1945.) pripada skupini najeminentnijih bosanskohercegovačkih botaničara srednje generacije.
Biografija
Dubravka Šoljan rođena je 28. maja 1945. godine u Sarajevu, gdje je završila osnovno i srednješkolsko obrazovanje. Studij Biologije na Odsjeku za biologiju Prirodno-matematičkog fakulteta Univerziteta u Sarajevu upisuje akademske 1964/65 godine i završava ga 1967/68. Nakon završetka Postdiplomskog studija na Prirodno-matematičkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu (1969. – 1972.) promovirana je u zvanje magistra bioloških nauka 1978., nakon odbrane magistarskog rada pod naslovom "Ekološko-anatomska diferencijacija populacija vrste Edraianthus jugoslavicus Lakušić na jugoistočnim Dinaridima",  pod mentorstvom prof. dr. Radomira Lakušića.
Na matičnom Fakultetu, 1987. godine stiče zvanje doktora bioloških nauka, odbranivši doktorsku disertaciju "Diferencijacija populacija i vrsta roda Edraianthus DC. na području planine Biokovo", također pod mentorstvom profesora Radomira Lakušića.
U dugogodišnjoj akademskoj karijeri, Dubravka Šoljan dala je izuzetan doprinos kao u oblastima [Biosistematika|[sistematike]], anatomije biljaka i idioekologije. U nastavničkoj karijeri također ostavila je neizbrisiv pečat na generacije studenata, kao izuzetan pedagog koji se posebno afirmirao u oblasti metodike nastave biologije.