cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Urfahr-Umgebung
Upravna podjela
mini|400px|Općine u okrugu Urfahr-Umgebung Okrug se sastoji od ukupno 27 administrativnih jedinica. Od toga su tri grada i 12 općina sa statusom Markt. Broj stanovnika u svakoj od navedenih općina prikazan je u zagradi.
Rudarsko područje Roșia Montană
Roșia Montană je komuna u Alba County na zapadu Transilvanije, Rumunija. Sastoji se od 16 sela. Komuna je najniži nivo administrativne podjele u Rumuniji i predstavlja ruralnu jedinicu okruga. U Rumuniji postoji 2.686 komuna.
NGC 1776
NGC 1776 (također poznat kao ESO 85-SC28) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. januara 1837. godine.
Rudarsko područje Roșia Montană
Historija
Tokom 166 godina, počevši od 106. godine nove ere, Rimljani su izvukli oko 500 tona zlata sa lokacije razvijajući visoko inžinjerske radove, različite tipove galerija ukupne dužine 7 km i niz vodenih točkova u četiri podzemna lokaliteta odabrana za njihovu rudu visokog kvaliteta. Uvezena rimska rudarske tehnologije oslanjala se i na lokalno razvijene tehnike, nepoznate na drugim mjestima iz tako ranog doba. Rudarstvo na lokalitetu je također vršeno, iako u manjoj mjeri, između srednjeg vijeka i modernog doba.
NGC 1776
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rudarsko područje Roșia Montană
Historija
Državni rudnik zlata zatvoren je krajem 2006. godine prije pristupanja Rumunije Evropskoj uniji.
Rudarski predio Roșia Montană se od 2021. god. nalazi na UNESCO-ovoj listi svjetske baštine
Jarice (Ribnik)
Jarice su naseljeno mjesto u općini Ribnik, Bosna i Hercegovina.
RAR-alfa
Receptor alfa retinojske kiseline (RAR-α), znan i kao NR1B1 (član 1 grupe B potporodice 1 jedarnih receptora) jest jedarni receptorski protein koji je kod ljudi kodiran genom RARA  sa hromosoma 17.
NR1B1 je gen sa proteinskim proizvodom i ima hromosomsku lokaciju 17q21.2. RARA kodira receptora jedarnog hormona, receptor retinojske kiseline, podtip alfa i sam je transkripcijski faktor. Postoje još dva podtipa RAR-a, beta i gama.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 462  [[aminokiseline, a molekulska težina 50.771 Da.
Funkcija
Receptor retinoične kiseline alfa, protein, stupa u interakciju sa retinojskom kiselinom, derivatom vitamina A, koji ima važnu ulogu u rastu ćelija, diferencijaciji i formiranju organa u razvoju embriona.
Kada se retinoična kiselina veže za RAR, oni pokreću transkripciju i omogućavaju ekspresiju njihovog gena.
Klinički značaj
RA signalizacija je u korelacijama sa nekoliko signalnih puteva u ranom embrionskom razvoju. Prvo, učestvuje u formiranju embrionske osovine, koja uspostavlja simetriju u potomstvu. RA također utiče na nervnu diferencijaciju. regulacijom ekspresije proneurvnog indukcionog faktora meurogenina 2 (neurog2). RA utiče na kardiogenezu, jer ima posebnu ulogu u formiranju srčane pretkomore. RA također ima ulogu u razvoju pankreasa, bubrega, pluća i ekstremiteta.
Translokacije koje uvijek uključuju preuređivanje gena RARA su kardinalna karakteristika akutne promijelocitne leukemije (APL; MIM 612376). Najčešća translokacija je t(15,17)(q21;q22), koja spaja gen RARA sa genom PML.
Interakcije
Pokazalo se da receptor alfa retinojske kiseline reaguje sa:
Genetic Studies
Knock-out mice studies showed that a deletion in one of the copies of the RARA gene did not create any observable defect, while deletion of both copies shoes symptoms similar to that of Vitamin A deficiency. This proved that all 3 subtypes of RARs work redundantly.
Meksiko
Meksiko, zvanično Sjedinjene Države Meksika, jest suverena država koja se nalazi na jugu Sjeverne Amerike.
Po državnom uređenju je savezna republika koja graniči na sjeveru sa SAD, na jugoistoku sa Gvatemalom i Belizeom, na zapadu je Pacifik a na istoku je Meksički zaliv i Karipsko more. Sa teritorijom od skoro 2 miliona kvadratnih kilometara, Meksiko je šesta najveća država Amerike i 13. najveća država na svijetu. S procijenjenim brojem stanovništvom od preko 120 miliona (2013.), Meksiko je jedanaesta najmnogoljudnija država svijeta, najmnogoljudnija zemlja španskog govornog području u svijetu i druga najmnogoljudnija zemlja Latinske Amerike. Meksiko je savezna država koji se sastoji od trideset jedne države i saveznog distrikt koji je ujedno i glavni grad. Meksička privreda je jedna od najvećih svjetskih privreda a između ostalog su deseti najveći proizvođač nafte na svijetu, najveći proizvođač srebra na svijetu te se općenito smatra regionalnom privrednom silom.
Usljed raznovrsne kulturne zaostavštine i bogate historije, Meksiko je rangiran kao prva američka i 7. država svijeta po broju mjesta upisanih u svjetsku baštinu UNESCO-a. U 2015. je bio 9. najposjećenija turistička destinacija na svijetu, sa 32,1 milion stranih turista. Članica je mnogih svjetskih organizacija između ostalih UN-a, WTO-a, G8+5, G20 i dr.
Historija
Hernan Cortes 1519. godine započinje sa osvajanjem Meksika. Od 1521. godine aztečka država je pokorena i započinje kolonijalno razdoblje Meksika, koji je dio Nove Španije. Domoroci su pretvoreni u robove i kmetove. Meksikom su vladali španski potkraljevi, a najveću su moć imali crkva i krupni veleposjednici (latifundija). Kada je Španija u 18. vijeku počela gubiti svjetsku moć u korist Velike Britanije postupno jača pokret za nezavisnost od Španske. Nezavisnost je proglašena 1810. godine, ali je španska vlast ukinuta nakon dugog ratovanja tek 1821. Agustin de Iturbide se proglasio carem Meksika kao Augustin I., ali je već 1823 morao abdicirati. Nakon nezavisnosti, Meksiko je postupno gubio dijelove teritorija. 1836 Teksas je proglasio nezavisnost, koju je Meksiko priznao nakon ratnog poraza. Nakon Američko-meksičkog rata 1846–1848, Meksiko je ostao bez sjevernog dijela Kalifornije i Novog Meksika. Godine 1863. Francuzi su zauzeli glavni grad Mexico, i uslijedio je gerilski rat protiv njih. Francuzi su se 1866. morali povući zbog pritiska SAD-a. Porfirio Díaz vladao je od 1877. do 1911, uz mali prekid, što je dovelo do novog osiromašenja seljaka i povećanja broja bezemljaša. Godine 1910. počela je Meksička revolucija. Vođa meksičkog seljačkog pokreta za agrarnu reformu u Meksičkoj revoluciji (1910–1917) bio je Emiliano Zapata.
Geografija
Smješten na jugozapadnom dijelu Sjeverne Amerike, u obliku nepravilnog trougla, Meksiko se proteže više od 3.000 km u pravcu sjeverozapad-jugoistok. Različite je širine, od otprilike 2.000 km na sjeveru do najmanje 200 km na prevlaci Tehuantepec na jugu.
Graniči sa Sjedinjenim Američkim Državama na sjeveru i Belizom i Gvatemalom na jugoistoku. Donja Kalifornija, poluostrvo na zapadu države, dužine približno 1.250 km, zajedno s ostatkom države formira Kalifornijski zaliv. Na istoku je Meksički zaliv, a na jugoistoku poluostrvo Yucatán. Centralnim dijelom Meksika dominira visoki plato, otvoren na sjeveru, s planinskim lancima na istoku, zapadu i jugu (između ostalih, Istočna, Zapadna i Južna Sierra Madre) i okružen niskom obalom. Meksiko je otprilike pet puta manji od SAD-a.
Reljef i klima variraju, od pješćanih pustinja na sjeveru do tropskih šuma na jugu. Najveće meksičke rijeke su Rio Grande (Río Bravo) na sjeveru i Usumacinta na sjevernim i južnim granicama, zajedno s Grijalvom, Balsasom, Pánucom i Yaquijem u unutrašnjosti države.
Bioraznolikost
Meksiko je jedna od prirodno najraznolikijih država na svijetu. Nastanjuje ga približno 10–12% svih svjetskih vrsta. Prvi je na svijetu po broju vrsta gmizavaca (707), drugi po broju vrsta sisara (438), četvrti po broju vrsta vodozemaca (290) i četvrti u flori s 26.000 biljnih vrsta. Također se smatra drugom zemljom u svijetu po ekosistemima i četvrtom zemljom što se tiče svih vrsta živih organizama. Otprilike 2500 vrsta pod zaštitom je zakona.
Vlada
Ustroj vlasti je višestranačka federalna republika s dva zakonodavna doma.
Administrativna podjela
Meksiko je savezna država tj. federacija koja se sastoji od 31 suverene države (špan. estado) i federalnog distrikta. Federalni distrikt (špan. distrito federal) ne pripada niti jednoj saveznoj državi a ujedno je i glavni grad i sjedište savezne vlade. Svaka država ima svoj ustav, kongres, i sudstvo, a njegovi građani na izborima biraju guvernera na razdoblje od šest godina, kao i svoje predstavnike u jednodomni državni parlament na period od tri godine. Savezne države su dalje podijeljene na općine, najmanje upravno-političke jedinice u državi, kojima upravlja gradonačelnik ili predsjednik općine, a koji je izabran od strane stanovnika općine.
Privreda
Planinski karakter otežava privredni razvoj zemlje, kao i unutrašnji saobraćaj. Kukuruz je glavna poljoprivredna kultura Meksika. Osim kukaruza uzgaju se i druge kulture kao što su je pšenica, grah, soja, pamuk, kahva, povrće itd. Jednu od osnova meksičke privrede predstavlja eksploatacija i prerada nafte kao i prirodnog gasa. Krupni naftnoprerađivački kompleks formiran je uz obalu Meksičkog zaliva. Po proizvodji nafte Meksiko zauzima 5. mjesto u svijetu (5 posto ukupne svjetske proizvodnje). Ova zemlja se također nalazi u vrhu među proizvođačima obojenih metala. Dvije trećine prerađivačkih kapaciteta nalazi se u gradovima Mexico City, Monterej.
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2010. godine u Meksiku je živjelo 112.336.538 stanovnika, što ga čini najmnogoljudnijom zemljom španskog govornog području u svijetu. U periodu između 2005. i 2010. godine povećanje broja stanovnika je iznosilo 1,70% godišnje. Mekskiko je zemlja mladih ljudi, jer 37% stanovnistva mladje je od 14 godina, a samo 4% starije je od 65 godina. Danasnja meksicka nacija nastala je stoljetnim mijesanjem domicilnih Indiosa i doseljenih Spanaca. Govorni jezik je spanski.
Deset Božijih zapovijedi
Zapovijedi su dio zbirke zakona poznate pod nazivom "Zakon" (hebrejski Tora) ili "Mojsijev zakon"   Izvorni Zakonik glasi:
U suvremenim religijama, izraz  "subota" (hebrejski šabat),  je protumačen kao  "dan odmora" ili petak.
Fagot
mini|desno|200px|Zbirka fagota kroz historiju, od [[Barok|ranobaroknog do modernog perioda zajedno s klasičnim kontrafagotom]] Fagot je drveni duhački instrument sa dvostrukim piskom koji proizvodi duboke, tamne i plemenite tonove. Pogodan je za melodije šaljivog ili tajanstvenog ugođaja. Služi kao bas u grupi drvenih duhačkih instrumenata. Napravljen je od jedne duže i jedne kraće cijevi, koje se spajaju u zajedničkom koljenu. Ima četrnaest otvora koji se pokrivaju prstima i poklopcima. Kod fagota postoje tri registra: duboki, srednji i visoki. U orkestrima se dobro slaže sa ostalim muzičkim instrumentima, naročito gudačkim instrumentima.
Historija
Moderni fagot se razvio u 16. vijeku od instrumenta poznatog po različitim imenima: u Engleskoj se zvao "curtail", u Francuskoj "fagot" ili "bason", u Njemačkoj "dulcian" ili "fagott", u Italiji "fagotto", i u Španiji "bajon." Ovaj predak fagota, koji se također svirao sa dvostrukim piskom je bio oblikovan iz jednog komada drveta, a ne iz četiri odvojena dijela kao današnji fagot. U ranom 17. vijeku bilo je šest različitih veličina fagota u rasponu dužine od 24 cm. pa sve do 144.5 cm. Francuski fagot je bio taj koji se kasnije u istom vijeku transformisao iz jednodijelnog bas fagota u četvorodijelni instrument. U toku 18. i 19. vijeka fagot se postepeno razvijao i poboljšavao. Razvio se od modela s tri metalne tipke za sviranje iz 1713. koji se svirao za vrijeme Mozarta do modela sa šest metalnih tipki za sviranje za vrijeme Haydna, pa do sadašnjih verzija od 17 do 24 metalnih tipki za sviranje. Dvije škole za pravljenje fagota su nastale 1880: francuska škola pod Buffetom i njemačka škola pod Heckelom. Svaki je imao vlastita rješenja za proizvodnju tona, položaj prstiju prilikom sviranja i intonaciju. U najranijoj muzici napisanoj za fagot, predviđeno je da ovaj instrument svira samo bas-liniju i to je uglavnom vezano za continuo dio. Zatim, 1678. postao je dio orkestara za francuske opere, kada je Jean Baptiste Lully koristio fagote u svojoj operi, Psyché. Tokom 18. vijeka značajna solistička i orkestarska muzika je napisana za fagot podižući njegov značaj u orkestru započinjući da se odvaja od svoje uloge samo pratnje u "continuo" dijelu. Danas se fagot često koristi u simfonijskim orkestrima, operi, a odnedavno u savremenim mjuziklima 20. vijeka, televiziji i filmskoj muzici. Bezbroj kompozitora su pisali za fagot, posebno u 18. vijeku, a repertoar uključuje impresivne muzičke dionice u orkestarskim djelima, ansamblima muzike za drvene puhačke instrumente i mnogobrojne solo koncerte za fagot.
IC 1134
IC  se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Eiffelov most
mini|desno|250px|Ajfelov most Ajfelov most ili željezni Skenderija most je jedan od mostova preko rijeke Miljacke u Sarajevu. Nalazi se u blizini sarajevske Skenderije. Prvobitni most izgrađen u XV stoljeću po nalogu Skender-paše, da bi povezivao građevine njegove zadužbine na obalama Miljacke. 1893. godine izgrađen je most sa željeznom ogradom uzvodno od prvobitnog. Navodno je projektovan u birou Gustava Eiffela, graditelja čuvenog Ajfelovog tornja u Parizu, ali ne postoji dokument koji to potvrđuje.
Rekonstrukcija mosta je obavljena 2004. godine
Peti krstaški rat
Peti krstaški rat (1213. - 1221.) je bio neuspješni pokušaj evropskih katoličkih kršćana za ponovnim preuzimanjem svetog grada Jerusalima i ostatka Svete zemlje koju je osvojila moćna ejubidska država sa centrom u Egiptu. Papa Inocent III i njegov nasljednik papa Honorije III su organizovali sakupljanje krstaške vojske koju su predvodili kralj Andrija II od Mađarske i vojvoda Leopold VI od Austrije, i pohod na Jerusalem koji je i poslije ovog rata ostao u muslimanskim rukama. Poslije, 1218. godine, krstašima su se pridružile i njemačka vojska pod vodstvom Olivera od Kölna, i mješovite holandske, flamanske i frizijske vojske pod komandom Williama I, grofa Holandije. Kako bi osvojili grad Damiette u Egiptu, oni su sklopili savez s Seldžučkim sultanatom koji su napali Ejubide u Siriji, s ciljem rasterećenja krstaša od ratovanja na dva fronta.
Nakon zauzimanja egipatske luke na Sredozemnom moru, Damijete, krstaši su u julu 1221. godine marširali prema jugu, ka Kairu ali su bili prinuđeni na povlačenje. Noćni napadi vojske sultana Malika el-Kamila su rezultirali desetkovanjem krstaške vojske usljed čega su se kršćani morali predati. Sultan el-Kamil je pristao na sporazum kojim se garantovalo osam godina mira sa evropljanima.
Priprema pohoda
Papa Inocent III je već 1208. godine planirao pokretanje krstaškog rata kako bi uništio Ejubidsku državu i stavio pod svoju kontrolu Jerusalim. Aprila 1213. izdao je papinsku bulu Quia Maior, pozivajući sve kršćane da se pridruže novom krstaškom ratu. Uslijedila je još jedna papinska bula, Ad Liberandam, 1215. godine.
Francuska
Poruku o pozivu u krstaški rat u Francuskoj je propovijedao Robert od Courçona. Za razliku od drugih Krstaških ratova, ovom pohodu se pridružio određeni broj francuskih vitezova koji su u to vrijeme bili učesnici Katarskog krstaškog rata koji je po pozivu istog pape vođen protiv heretičke katarske sekte u južnoj Francuskoj.
1215. godine papa Inocent III sazvao je Četvrti lateranski sabor, gdje se uz između ostalih i uz prisustvo Latinskog patrijarha Jerusalema, Raoula od Merencourta, razgovaralo o oporavku Svete zemlje, kao i drugim crkvenim poslovima. Papa Inocent III je želio da bude na čelu pohoda, kao u slučaju Prvog krstaškog rata, kako bi se izbjegla greška Četvrtog krstaškog rata čije vodstvo su preuzeli Mlečani. Papa je planirao da se krstaši okupe u Brindisiju 1216. godine i spriječe trgovinu s muslimanima, kako bi se krstašima osigurali brodovi i oružje. Svakom krstašu je obećan oprost, čak i onima koji su samo finansijski pomogli krstaški rat.
Mađarska i Njemačka
Oliver od Kölna je zagovarao krstaški rat u Njemačkoj a tadašnji car Fridrik II je pokušao da se pridruži krstašima 1215. godine. Fridrik II je bio posljednji monarh koji se želio pridružiti. Kada je papa Innocent umro 1216. naslijedio ga je papa Honorije III koji je zabranio učešće u ratu Fredriku II ali je njegova vojska učestvovala u ratu predvođena kraljem Mađarske Andrijom II i vojvodom Leopoldom VI od Austrije. Andrija II je imao najveću kraljevsku vojsku u historiji krstaških ratova (20.000 vitezova i 12.000 ljudi u garnizonu).
Sveta zemlja
Prvi koji je poveo vojsku tokom petog krstaškog rata bio je kralj Andrija II od Mađarske. On je zajedno sa svojom vojskom 23. augusta 1217. godine isplovio iz Splita. Prevezeni su od strane mletačke flote, najveće evropske flote, do Kipra gdje su stigli 9. oktobra. Dalje su otplovili do Akre, grada u tadašnjoj Palestini, gdje su se pridružili Ivanu Brienni, vladaru Jerusalemskog kraljevstva, Hughu I od Kipra i princu Bohemundu IV od Antiohije kako bi se udružiji u borbi protiv Ejubida u Siriji. Do svog povratka u Mađarsku, kralj Andrija II je ostao lider kršćanskih snaga u ovom ratu.
U oktobru 1217. lideri krstaša, templari i Teutonci su održali savjet o ratu kojim je predsjedavao kralj Andrija II.
U Jerusalimu su srušeni zidovi i utvrđenja kako bi se spriječila mogućnost da se krščani efikasno brane u slučaju da zauzmu grad. Muslimansko civilno stanovnštvo je preventivno napustilo grad kako bi se spriječilo eventualno ponavljanje krvoprolića i masovnih pogubljenja stanovništva koja su se desila tokom prvog krstaškog rata 1099. godine.
Dobro postavljena vojska Andrije II je 10. novembra 1217. porazila snage sultana Al-Adila kod mjesta Bethsaide na rijeci Jordan. Muslimanske snage su se povukle u svoja utvrđenja u gradovima. Krstaški katapulti i trebušeti nisu stigli na vrijeme pa su krstaši izvodili jalove napade na tvrđave u Libanonu i planini Tabor. Nakon toga, Andrija II je proveo neko vrijeme u prikupljanju relikvija. Početkom 1218. godine je odlučio da se vrati u Mađarsku.
U Mađarsku su se vratili februara 1218. godine a kući su se vratili i Bohemund IV i Hugh I.
Savezništvo sa Rumskim sultanatom
Kasnije, tokom 1218. godine, u Svetu zemlju stižu i Oliver od Kölna sa novom njemačkom vojskom kao i William I, grof od Holandije, sa mješovitim vojskom koja se sastojala od holandskih, flamanskih i frizijski vojnika. Sa Leopoldom i Johnom su razgovarali o napadu na Damiettu u Egiptu. Da bi ostvarili svoju nakanu, sklopili su savez s Keykavusom I, liderom iz Anadolije, koji je svojom vojskom napao Ejubide u Siriji. Time je rasteretio krstaše istovremene borbe na dva fronta usljed čega su se krstaši posvetili napadu na Damiettu.
Rat u Egiptu
U julu 1218. krstaši su otpočeli sa opsadom Damiette, i uprkos otporu nespremnog sultana Al-Adila, toranj izvan grada je osvojen od strane krstaša 25. augusta. Međutim, krstaši nisu ostvarili dalja napredovanja. Sultan Al-Adil je preminuo tokom opsade a naslijedio ga je Al-Kamil. U međuvremenu, Honorije III je poslao Pelagija Albana da predvodi krstaše u 1219. godini. Al-Kamil je pokušao da pregovara o miru s krstaša i ponudio im zamjenu Damijete za Jerusalema za Damiettu na što Pelagije nije pristao. U augustu ili septembru iste godine, Franjo Asiški je stigao u logor krstaša i započeo pregovore s Al-Kamilom. Do novembra, krstaši su opsadom iscrpili snage sultana i našli su se u prilici da zauzmu grad.
Nakon zauzimanja grada papa je 1220. godine poslao Johna Brienna da preuzme kontrolu nad gradom u njegovo ime. Pelagije to ne dopušta a John se vraća u Akru kasnije te godine. Pelagije se u međuvremenu nadao dolasku Fredericka II sa svježom vojskom i ispomoći ali kako se to nije desilo, nakon godinu dana od neaktivnosti na oba fronta (Siriji i Egiptu), John Brienne se vraća u Damiettu i s krstašima jula 1221. maršira južno prema Kairu. Ovaj marš krstaša je ometan od snaga Al-Kamila čestim napadima što je dovelo do povlačenja oko 2000 njemačkih vojnika koji su odbili da nastave napredovanje i vratili se u Damiettu.
Do tada je Al-Kamil iskoristio mogućnost i udružio se sa Ejubidima iz Sirije koji su porazili Keykavusa I. Marš krstaša prema Kairu je bio katastrofalan. Rijeka Nil se izlila iz korita i usporila njihovo napredovanje. Uz smanjenje zaliha, počelo je prisilno povlačenje krstaša, a noćni napad snaga Al-Kamila rezultirao je velikim gubicima krstaša i u konačnici predaju krstaša pod vodstvom Pelagija.
Las Posadas
180px|mini|desno|Las Posadas procesija u [[Oaxaca, Meksiko]] 180px|mini|desno|Djeca u Mexico Cityju slave Las Posadas tradicionalnom pinjatom u obliku zvijezde.
Las Posadas su predbožićne proslave koje se slave u Latinskoj Americi, Meksiku, ali i na jugozapadu SAD-a od 16. decembra. Običaj ne poštuju samo rimokatolički kršćani, već se nalazi i na kalendaru Evangeličke luteranske crkve u Americi. Traju ukupno devet dana (devetnica); svaki dan simbolizira mjesec Marijine trudnoće. Običaj prikazuje putovanje Marije i Josipa iz Nazareta u Betlehem prije Isusova rođenja i njihovo traženje utočišta u Betlehemu, stoga se zadnja posada slavi na Badnjak.
Porijeklo
Tradicija potječe od augustinaca koji su u pokušaju preobraćenja Indijanaca upotrijebili svoje običaje kako bi ih obratili na kršćansku vjeru. Ovako su Asteci slavili dolazak Huitzilopochtlija u decembru. Prva se posada, po predanjima dogodila u samostanu Acolman 52 km sjeveroistočno od Mexico Cityja. Augustinski prior Diego de Soria iz samostana San Agustin Acolman uvjerio je papu Siksta V da devetodnevnoj pobožnosti treba dati posebne oproste.
Varijante
Na Filipinima je tradicija las sosadas ilustrirana Panunulúyan inscenacijom; ponekad se izvodi neposredno prije Ponoćne mise, a ponekad svake od devet noći. Glavna razlika, u usporedbi s Meksikom, je što se za Mariju i Josipa koriste glumci umjesto kipova i pjevaju molbe za smještaj. Često se pjevaju i stihovi "krčmarica", ali ponekad ovi odgovaraju bez pjevanja. Još jedna razlika je u tome što stihovi nisu na španjolskom nego na filipinskom jeziku.
IC 1166
IC 1166 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Talasa (mitologija)
Mitologija
Prema komentaru Apolonija s Rodosa, pjesnik iz petog vijeka p. n. e. Ijon s Hiosa je tvrdio da je Talasa majka Aegaeona (Briareus, jedan od Centimana). Diodor Siculus (pr. 1. vijek p. n. e.), u svom djelu Bibliotheca historica, navodi da je "Talata" majka Telhini i morske nimfe Helije, dok je u Orfičkoj himni moru Tetidu, koja je ovde izjednačena sa Talasom, naziva majkom Kiprisa (Afrodita).
Rimski mitograf Higin (oko 64. p. n. e. – 17. godine n. e.), u predgovoru svojim Fabulama, naziva "Mare" (More) kćerkom Etera i Diesa (Dana), a time i sestrom Tere (Zemlje) i Cela (Nebo). Sa Pontom, rodila je sve vrste riba.
Literatura
Dvije prilično slične basne zabilježio je Babrius. U jednom, pod brojem 168 u Perryjevom indeksu, farmer svjedoči brodolomu i zamjera moru da je „neprijatelj čovječanstva“. Uzimajući oblik žene, ona odgovara okrivljujući vjetrove za svoju turbulenciju. Inače, “Ja sam nježnija od te tvoje suhe zemlje.” U drugoj, preživjeli iz brodoloma optužuje more za izdaju i dobija isto opravdanje. Ali za vjetrove, “po prirodi sam mirna i sigurna kao zemlja.”
U 2. vijeku n. e., Lucijan je predstavljao Talasu u komičnom dijalogu sa Ksantusom, bogom rijeke Skamandra, koga je napalo suparničko grčko božanstvo jer se požalilo da je njegov put zagušen leševima tokom Trojanskog rata. U ovom slučaju on je bio jako opečen i traži od nje da mu umiri rane.
Umjetnost
Godine 2011. Swoon je stvorio instalaciju specifičnu za lokaciju koja prikazuje boginju u atriju Muzeja umjetnosti New Orleansa. U jesen 2016. godine, instalacija je ponovo postavljena u atriju Detroit Institute of Arts.
Dag Hammarskjöld
Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld (Jönköping, Švedska, 29. juli 1905. - Zola, Zambija, 18. septembar 1961.), švedski političar.
Dag Hammarskjöld diplomirao je humanističke nauke u Uppsali 1925. godine, a 1928. i političku ekonomiju. Nakon političke karijere u Švedskoj, od 1949. godine je izaslanik u Ujedinjenim narodima. Godine 1953. je izabran za glavnog sekretara UN-a.
18. septembra 1961. godine, životom je platio nastojanje Svjetske organizacije da vrati mir i zakonitost u Kongo, današnji Zair. Težeći da pregovorima završi secesiju bogate Katange, skandinavski diplomat uputio se avionom na razgovor s katanškim vođom Mosesom Chombeom. Hammarskjöldov avion na tom putu srušio se u džunglu, a poslije se saznalo: avion Čombeovih vojnih snaga rafalima je presreo mirovnu misiju.
Dobitnik je Nobelove nagrade za mir 1961. godine.
Brezovica (Hrpelje–Kozina)
Brezovica je naseljeno mjesto na Krasu u sastavu općine Hrpelje–Kozina, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Geografija
Brezovica se nalazi na Južnom slovenačkom Krasu u blizini Materije (koja je na cesti Rijeka-Trst). Smještena je na rubu plodnog kraškog polja.
Historija
mini|331x331piksel|Brezovica na rubu [[Kraško polje|kraškog polja. ]] Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezovica je imala 89 stanovnika.
Umjetnost mješovitih medija (mixed media)
desno|mini|185x185piksel| Alberto Baumann, "Nasljeđe dvadesetog vijeka" (1980). desno|mini|196x196piksel| Umjetnost mješovitih medija Adama Niklewicza. U vizualnoj umjetnosti termin mixed media odnosno umjetnost mješovitih medija opisuje umjetničke radove u kojima je korišteno više od jednog medija ili materijala. Asamblaži, kolaži i skulptura su tri uobičajena primjera umjetnosti koja koristi različite medije. Materijali koji se koriste za stvaranje umjetnosti mješovitih medija uključuju, ali nisu ograničeni na, boje, tkaninu, papir, drvo i pronađene predmete.
Istorija mješovitih medija
Prvo moderno umjetničko djelo koje se smatra mješovitim je kolaž Pabla Picassa iz 1912. Mrtva priroda sa stolicom. Picasso je koristio papir, tkaninu, boju i konopac da stvori pseudo trodimenzionalni efekat. Utjecaji umjetničkih pokreta kao što su kubizam i dada doprinijeli su rastu popularnosti korištenja mješovitih medija tokom 20. stoljeća, a umjetnici poput Henrija Matissea, Josepha Cornella, Jean Dubuffeta i Ellsworth Kellya su ga usvojili. To je dovelo do daljih inovacija poput instalacija u kasnom 20. vijeku. Mješoviti mediji i danas imaju svoju popularnost u umjetničkoj proizvodnji.
Vrste mješovite medijske umetnosti
Umjetnost mješovitih medija može se podijeliti na različite tipove, od kojih su neki:
Kolaž: Ovo je umjetnička forma koja uključuje kombiniranje različitih materijala kao što su trake, novinski isječci, fotografije itd. s namjerom da se stvori nova cjelina. Iako je to bila sporadična praksa u antici, kolaž je postao temeljni dio moderne umjetnosti početkom 20. stoljeća, zahvaljujući naporima Braquea i Picassa.
Asemblaž: Ovo je trodimenzionalna varijanta kolaža nastala kombiniranjem različitih predmeta i materijala
Pronađeni predmeti (found objects) : To su predmeti koje umjetnici pronalaze i koriste i ugrađuju u umjetnička djela zbog njihove percipirane umjetničke vrijednosti. Popularizirao ga je Marcel Duchamp.
Izmijenjene knjige: Ovo je specifična forma u kojoj će umjetnik ponovo koristiti knjigu modificirajući je/izmjenjujući je za upotrebu u radu. To može uključivati fizičko rezanje i lijepljenje stranica kako bi se promijenio sadržaj knjige ili korištenje materijala knjige kao sadržaja za umjetničko djelo.
Mokri i suhi mediji: Mokri mediji se sastoje od materijala kao što su boje i mastila koji koriste neku vrstu vlažnosti u svojoj upotrebi ili sastavu. Suhim materijalima (kao što su olovke, ugalj i bojice) nedostaje ova inherentna vlažnost. Korištenje vlažnih i suhih medija u kombinaciji smatra se mješovitim medijima zbog kombinacije inherentno različitih medija kako bi se stvorio krajnji učinak.
NGC 6204
NGC 6204 (također poznat kao ESO 277-SC10) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Oltar. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 13. maja 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1179
IC 1179 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Marko Aurelije
Marko Aurelije (26. april 121 – 17. mart 180) bio je rimski car od 161. do 180. Bio je posljednji od pet dobrih careva, a također se smatra jednim od najvažnijih stoičkih filozofa.Zvali su ga i car-filozof. Tokom njegove vladavine, Rimsko carstvo je porazilo revitalizirano Partsko carstvo na istoku. U centralnoj Evropi, Aurelije se uspješno borio protiv Markomana, Kvada i Sarmata tokom Markomanskih ratova, nakon čega je započeo borbu protiv svih germanskih plemena. Njegovo primarno djelo je "Meditacije".
NGC 978
NGC 978 (također poznat kao MCG 5-7-16, NGC 978A, PGC 9821 i UGC 2057) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 218 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 1,30 (83 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. novembra 1827. godine.
NGC 7720-1
NGC 7720-1 (također poznat kao MCG 4-55-36, PGC 71985 i UGC 12716) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 417 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,60 (194 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (158 hiljada sg).
NGC 978
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7720-1
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3267
NGC 3267 (također poznat kao ESO 375-42, MCG -6-23-36 i PGC 30934) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 171 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 1,70 (84 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. aprila 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ljubine (Ribnik)
Ljubine je naseljeno mjesto u općini Ribnik, Bosna i Hercegovina.
SN 2006gy
mini|desno|Zračenje SN 2006gy u poređenju sa drugim supernovama mini|Sn2006gy, CHANDRA snimak SN 2006gy je ekstremno energična supernova otkrivena od strane američke svemirske agencije (NASA) 18. septembra 2006. godine. NASA smatra da je ova supernova najsvjetlije nebesko tijelo ikad otkriveno. Prvo su je primijetili Robert Quimby i P. Mondol,, a potom ih je proučavalo nekoliko timova astronoma koji su koristili uređaje koji su obuhvatali opservatorije Chandra, Lick i Keck. U maju 2007. NASA i nekolicina astronoma objavili su prve detaljne analize supernove, opisujući je kao "najsjajniju zvjezdanu eksploziju ikad zabilježenu". U septembru 2007. Quimby je objavio da je SN 2005ap oborio rekord SN 2006gy kao najsjajnija zabilježena supernova, a nekoliko je sljedećih otkrića još svjetlije. Časopis Time popisao je otkriće SN 2006gy kao treće u Top 10 naučnih otkrića za 2007.
IC 1259
IC 1259 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
IC 1600
IC 1600 (također poznat kao ESO 474-43, MCG -4-3-31 i PGC 3253) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 539 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 0,80 (125 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 3. novembra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Petroglifi u Tanumu
Petroglifi u Tanumu se nalaze u sjevernom dijelu pokrajine Bohuslän u zapadnoj Švedskoj, pokrajina Västra Götaland, koja ima tradiciju naseljavanja u trajanju od 8.000 god.. Predstavljaju jedinstveno umjetničko ostvarenje zbog svojih bogatih i raznovrsnih motiva (prikazi ljudi i životinja, oružja, čamaca i drugih simbola) kao i zbog kulturno-hronološkog jedinstva koje izražavaju. Oni otkrivaju život i vjerovanja ljudi koji žive u nordijskom regionu Evrope bronzanog doba, a izuzetni su po velikom broju i izvanrednom kvalitetu. .
Arheologija
Prvi zapisi o slikama upisanim na lokalitetu napravljeni su 1627. godine kada je Peder Alfsön, norveški doktor i lektor, napravio crteže tušem za neke rezbarije. Prve profesionalne crteže napravio je 1792. Carl Gustaf Gottfried Hilfeling, kojeg je poslao plemić Pehr Tham da nacrta petroglife.
Brojna istraživanja obavljena su tokom ranog 19. stoljeća, prvenstveno pod vodstvom Carla Georga Bruniusa i Axela Emmanuela Holmberga, koji su objavili rezultate i dugo raspravljali o najvjerovatnijem periodu njihovog nastanka. Tek su krajem 19. vijeka Oscar Montelius i Viktor Rydberg predstavili dokaze koji povezuju crteže sa bronzanim dobom. .
Svjetska baština
Petroglifi u Tanumu su 2015. godine uvršteni na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
Sjeverni Bohuslän je područje prepuno granitnih stijena, čiji su dijelovi današnji izgled dobili prije otprilike 14.000 godina dkad se skandinavski ledeni pokrivač polako pomicao prema sjeveru, ostavljajući izložene blago zakrivljene stijene. To su bila “platna” koju su odabrali umjetnici iz nordijskog bronzanog doba (oko 1700. pne – 500. pne.). U sjevernom Bohuslänu postoji najmanje 1.500 poznatih lokaliteta na dužini od 25 km, klesanih u stijenama koncentrisanih u određenim područjima, uključujući područje Tanuma, sa hiljadama slika.
Dok je područje bio na obali kada su rađeni crteži, sada se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Rezbarije su izvedene udaranjem u šilo kamenim čekićima i brušenjem stijene. Paneli kamene umjetnosti, vješto kreirani jednostavnim alatima, pokazuju bogatu raznolikost kompozicija najvišeg kvaliteta, čak i kada se smatraju jednostavno umjetničkim ili dizajnerskim djelima.
Namjera ovih panoa, koji se često nalaze na istaknutim položajima u pejzažu, da prenesu poruke, potvrđujući time svoju ulogu kao primarnih tadašnjih centara za bogosluženje i kult.
Brezovo Brdo
Brezovo Brdo je naseljeno mjesto u sastavu općine Hrpelje–Kozina, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezovo Brdo je imalo 31 stanovnika.
Dandy–Walkerov sindrom
Definicija i simptomi
Dandy-Walkerova malformacija (DWM), također poznata kao Dandy–Walkerov sindrom ('DWS), je rijetka urođena malformacija mozga u koji dio koji spaja dvije moždane hemisfere cerebeluma (cerebelumski vermis) ne formira u potpunosti, a četvrta komora i prostor iza malog mozga (foramen magnum) su uvećane moždanomoždinskom tečnošću. Većina oboljelih ima hidrocefalus u toku prve godine života, koji se može manifestirati povećanjem veličine glave, povraćanjem, pretjeranom pospanošću, razdražljivošću, devijacijom očiju prema dolje i napadima. Ostali, manje uobičajeni simptomi su općenito povezani s komorbidnim genetičkim stanjima i mogu uključivati urođene srčane mane, abnormalnosti oka, intelektualnu invalidnost, kongenitalni tumori, drugi defekti mozga kao što su ageneza žuljevitog tijela, abnormalnosti skeleta, potiljačna encefalokela ili nerazvijenost genitalija ili bubrega. To se ponekad se otkriva kod adolescenata ili odraslih zbog problema sa mentalnim zdravljem.
Uzrok i dijagnoza
DWM je obično uzrokovan ciliopatijskim ili hromosomskim genetičkim promjenama, iako je uzročno stanje identificirano samo kod otprilike polovine onih koji su dijagnosticirani prije rođenja i trećina onih koji su dijagnosticirani nakon rođenja. Mehanizam uključuje poremećenu migraciju ćelija i diobu, što utiče na dug period razvoja cerebelumskog vermisa. Mehanizam po kojem se hidrocefalus javlja u DWM još nije u potpunosti shvaćen. Stanje se dijagnosticira MRI ili, rjeđe, prenatalnim ultrazvukom. Postoje i druge malformacije koje mogu jako ličiti na DWM, a i neslaganje oko kriterija i klasifikacija koje se koriste za malformaciju.
Dijagnoza
Dandy-Walkerova malformacija se dijagnosticira na osnovu karakterističnih nalaza neurosnimanja. Može se dijagnostikovati prenatalno ultrazvukom,  već u 14. sedmici gestacije, iako se obično dijagnostikuje postnatalno pomoću MRI. Dijagnostificirae se u prvoj godini života u 41% slučajeva, obično zbog pojačanih znakova hidrocefalusa, ali u 28% otkrije se u adolescenciji ili odrasloj dobi zbog problema mentalnog zdravlja, kao što su psihoza ili poremećaj raspoloženja.
Liječenje i prognoza
Liječenje za većinu uključuje implantaciju moždanog šanta u dojenačkoj dobi. Ovo se obično ubacuje u stražnju jamu, ali se umjesto toga ili zajedno može koristiti šant u lateralnim komorama. Endoskopska treća ventrikulostomija (ETV) je manje invazivna opcija za pacijente starije od 1 godine. Šantovi stražnje jame su najefikasniji (80% vremena), ali nose najveći rizik od komplikacija, dok je ETV najmanje efikasan, ali ima najmanji rizik od komplikacija. Stopa smrtnosti je otprilike 15 %, uglavnom zbog komplikacija od hidrocefalusa ili njegovog liječenja, koje mogu uključivati subduralne hematome ili infekcije. Prognoza nakon uspješnog liječenja hidrocefalusa je obično dobra, ali ovisi o bilo kojem povezanom stanju i njegove simptome. Oni bez hidrocefalusa se liječe na osnovu bilo kojih povezanih simptoma ili stanja.
Epidemiologija i istorija
Prevalencija DWM procjenjuje se na između 1/25.000 do 1/ 50.000. DWM je uzrok oko 4,3% slučajeva kongenitalnih hidrocefalusa i oko 2,5% svih slučajeva te bolest. Najmanje 21% onih sa DWM ima brata ili sestru sa malformacijom, a najmanje 16% ima pogođenog roditelja. Malformaciju je prvi opisao engleski hirurg John Bland- Sutton, 1887., iako ga je imenovao njemački psihijatar Clemens Ernst Benda u 1954., prema američkimm neurohirurzima Walteru Dandyju i Arthuru Earlu Walkeru, koji su dali opis 1914., odnosno 1942.
Reference
<references group="" responsive="1">
IC 1407
IC 1407 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
IC 1413
IC 1413 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Elizabeth Woodville
Elizabeth Woodville ili Elizabeth Wydeville (3. februar 1437 - 8. juni 1492) bila je kraljica Engleske kao supruga Edv+uarda IV i kraljica majka za vrijeme kratke vladavine svoga sina Eduarda V.
Panarea
Panarea (starogrčki: Εὐώνυμος) najmanje je od sedam naseljenih Liparskih (Eolskih) ostrva, vulkanskog arhipelaga sjeverno od Sicilije. Čini frakciju općine Lipari. Na ostrvu živi 280 ljudi; međutim, tokom ljetne sezone, naročito u julu i augustu, broj stanovnika dramatično poraste uslijed dolaska turista. Posljednjih godina Panarea je postala međunarodno poznata kao mjesto koje posjećuju slavne osobe.
Elizabeth Woodville
Mladost i prvi brak
Godine 1452. udala se za ser Johna Greya, koji je poginuo 1461. godine u Ratovima dviju ruža boreći se na strani Lankasteraca. Činjenica da joj se prvi muž borio na strani Lankasteraca bit će korištena protiv nje kada se uda za Yorkistu Edvarda IV. Iz prvog braka imala je dva sina, Thomasa (kasnije markiz od Dorseta) i Richarda Greya.
Panarea
Geografija
Panarea je aktivni vulkan, a površina joj je 3,4 km2. Najviša je tačka Punta del Corvo (421 m). Postoje termalni izvori blizu sela Punta di Peppe e Maria. Ronjenje je popularna aktivnost na ovom ostrvu, a može se i otplivati do olupine broda između hridi Lisca Bianca i Bottaro.
Panareu okružuje nekoliko ostrvaca i hridi, do kojih se može doći samo čamcem, po čemu se ovo ostrvo izdvaja od ostalih u arhipelagu. Te su hridi Basiluzzo i Spinazzola, Pietra Nave, Dattilo, Lisca Bianca i Bottaro, Lisca Nera i Le Formiche.
Elizabeth Woodville
Brak sa kraljem
Eduard je ovisio o svom mentoru, Richardu Nevilleu, 16. grofu od Warvicka, koji ga je postavio na engleski tron. U trenutku sklapanja tajnog braka Neville je pregovarao sa francuskim kraljem kako bi Edvardu za ženu priskrbio princezu visokog roda. Njegovi planovi su propali kada se čulo za Edvardov tajni brak sa Elizabeth. Nakon što je Edvard počeo favorizirati Elizabethine rođake i zapostavljati Nevillea, on je prešao na stranu Eduardovog oponenta Henrika VI i udružio se sa njegovom ratobornom suprugom Margaretom, koja mu je do tada bila zakleti neprijatelj. Margaretin cilj je bio da vrati svoga mentalno bolesnog muža na tron kako bi ona došla do moći, a Nevilleu je obećala da će svoga jedinog sina oženiti njegovom kćerkom.
Panarea
Historija
U antičko doba ostrvo se zvalo "Euonimos"; obližnje ostrvce Basiluzzo nosilo je ime "Hicezija". Na Panarei postoje arheološki dokazi koji ukazuju na doseljenike iz mikenske Grčke (~ 1200. p. n. e), a kasnije su ostrvo naselili Rimljani. Ljudi su tu živjeli sve dok pirati i drugi razbojnici na Sredozemnom moru nisu život učinili nepodnošljivim nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva.
Elizabeth Woodville
Brak sa kraljem
Elizabeth je krunisana 26. maja 1465 u Westminsterskoj opatiji. Prema običaju, Eduard IV nije prisustvovao krunidbi svoje supruge. Kao kraljica, Elizabeth je svojim rođacima osiguravala pogodne brakove koji su im donosili novac, moć i prestiž.
Dan svetog Knuta
Dan svetog Knuta ; ; je 20. i posljednji dan božićne proslave u Švedskoj, Norveškoj i Finskoj, a slavi se 13. januara.
Elizabeth Woodville
Udovištvo
Iz njenog braka sa kraljem rođeno je desetero djece. Među njima su bili dva sina koja su bila živa u trenutku iznenadne smrti njihovog oca 1483. godine. Najstariji, tada trinaestogodišnjak, je tada postao kralj Eduard V, a Elizabeth je neko vrijeme bila kraljica majka. Međutim, 25. juna 1483. godine, parlament je proglasio njen brak sa kraljem nevalidnim i nepostojećim pošto je Eduard IV navodno prije njihovog vjenčanja obećao brak ledi Eleanor Butler, te da je stoga svaki drugi brak nevažeći dok se ne razvrgne to obećanje (koje se smatralo predbračnim ugovorom). Poništenjem njenog braka Elizabeth je izgubila titulu kraljice majke i bila oslovljavana kao udovica Johna Greya, a sva njena djeca sa Eduardom proglašena su vanbračnom, te je kruna data Edvardovom bratu Rikardu III. Elizabethini sinovi su bili zatvoreni u Tower of London i pretpostavlja se da su tamo umrli. Elizabeth i njene kćerke bile su zatvorene u svetištu iz bojazni da bi se ljuti plemići mogli osvetiti klanu Woodville preko njih.
Panarea
Historija
U moderno vrijeme Panarea je postala popularno odmaralište. Godine 2011. magazin W opisao ju je kao "epicentar najpomodnije ljetne scene na Sredozemlju".
Dan svetog Knuta
U većem dijelu kršćanstva božićno vrijeme traje trinaest dana. Počinje na Božić (25. decembra), a završava na Bogojavljenje 6. januara. U Švedskoj, Norveškoj i Finskoj, božićna sezona traje dvadeset dana i završava 13. januara. U katoličkoj je liturgiji božićni blagdanski krug (do liturgijske reforme 1960-ih) trajao do Svijećnice 2. februara, a 13. januara bila je oktava Bogojavljenja Isusova krštenja. Danas božićni krug traje do blagdana Isusova krštenja u nedjelju nakon Sveta tri kralja. U Evangeličkoj crkvi u Njemačkoj božićni praznici završavaju 1. februara (od kada su uvedeni trenutni perikopni propisi iz 2018.)
Elizabeth Woodville
Udovištvo
Dana 1. marta 1484. godine Elizabeth i njene kćerke vratile su se na dvor, nedugo nakon smrti Rikardove supruge, Anne Neville. Elizabeth je tražila dokaz da su njeni sinovi mrtvi kako bi priznala Rikarda za kralja; nije poznato je li ikada dobila ono što je tražila. Bez obzira na činjenicu da je Rikard najvjerovatnije naredio ubistvo njenih sinova i pogubljenje njenog brata, Elizabeth ga je priznala za kralja kako bi joj bilo dozvoljeno ostati na dvoru; takvo mijenjanje strana bilo je uobičajeno u Ratovima dviju ruža. Vjeruje se da je čak planirala svoju najstariju kćerku, Elizabetu od Yorka, udati za Rikarda. U isto vrijeme, Elizabeth je pomagala Henriku Tudoru da osvoji tron, ali je čuvala svoj odnos sa Rikardom u slučaju da Henrikov plan ne uspije.
Panarea
Historija
Ovo ostrvo, kao i ostatak arhipelaga, UNESCO je 2000. uvrstio na spisak Svjetske baštine. Zbog toga su gradnja i razvoj strogo regulisani te zajednica održava svoj ostrvski duh. Većina stambenih objekata dozvoljava samo privremeni boravak, a malobrojni dostupni cjelogodišnji domovi vrlo su skupi i teško je dobiti dozvolu za njih.
Dan svetog Knuta
Tradicija
Na ovaj dan tradicionalno se uklanjaju svijeće i ukrasi s božićnih drvaca. To se može dogoditi u slavljeničkom okruženju, završavajući skupljanjem ostataka slatkiša koji su ukrašavali drvce. Ovo može biti još jedan blagdanski vrhunac, posebno za djecu. Zatim se stabla uklanjaju iz stana.
Elizabeth Woodville
Posljednje godine i smrt
Henrikov plan jeste uspio i on se okrunio za engleskog kralja pod imenom Henrik VII nakon što je porazio i pogubio Rikarda. Elizabeth je tada svoju kćerku, Elizabetu od Yorka, udala za novog kralja, koji je njen brak sa Eduardom IV ponovo proglasio važećim jer je želio svoju suprugu učiniti nasljednicom Yorkovaca kako bi osnažio svoje pravo na tron.
Dan svetog Knuta
Običaji
U ruralnoj Finskoj, Knutov dan 13. januara još uvijek se slavio u poslijeratnom razdoblju, s procesijama u kojima je Knut maskiran kao jarac, često u grupi, išao od kuće do kuće. Knut bi bio omotan životinjskom kožom, maskiran do neprepoznatljivosti i, u pravilu, imao je i rogove. Neka vrsta ranog anti-Djeda Mraza s pretkršćanskim, poganskim korijenima, Knut je bio nadasve zastrašujući; darove nije dijelio, ali je bezobrazno koristio sve što je u kući ostalo od božićne gozbe - ne samo alkoholna pića. Ova maskarada je sada gotovo potpuno nestala u Finskoj. Naziv "-pukki", koza, ostao je iz ovog običaja, jer se finski Djed Mraz zove "joulupukki" (doslovno: "božićni jarac"). Današnji finski "joulupukki" je dobroćudna, djedova figura koja slijedi svjetski poznate figure Djeda Mraza: bijelu bradu, malo trbušast, odjeven u crveno i nosi šiljatu kapu.
NGC 4791
NGC 4791 (također poznat kao MCG 1-33-21 i PGC 43950) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 116 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,30 (44 hiljade sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 25. marta 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1464
IC 1464 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata:
Ivanjica
Ivanjica je gradić i centar općine u Moravičkom okrugu u zapadnoj Srbiji.
Stanovništvo
Po službenom popisu stanovništva, provedenom 2002. godine, općina Ivanjica imala je 35.445 stanovnika, raspoređenih u 49 naselja.
Nacionalni sastav:
Satana
thumb|Interpretacija Satane iz "Izgubljenog raja"
Satana ili Sotona (od hebrejskog: שָּׂטָן‎‎ satan = "neprijatelj", "protivnik", arapskog: شيطان‎‎ šajtan = "zalutao", "udaljen"; nekada i uopšteno Đavo) figura je koja se javlja u tekstovima abrahamskih religija koja donosi zlo i iskušenje i poznata je kao obmanitelj koji vodi čovječanstvo ka stranputici. Neke religijske grupe smatraju da je nastao kao anđeo, ili nešto slično, koji je imao veliku pobožnost i ljepotu, ali je pao zbog oholosti, zavođenja čovječanstva na put neistine i grijeha i ima moć u palom svijetu. U Hebrejskoj Bibliji Satana je prvenstveno tužilac ili protivnik. U nekim kasnijim jevrejskim spisima i Novom zavjetu, Satana se opisuje kao zlonamjerniji entitet suprotan Bogu, takođe nazivan i Đavolom, koji posjeduje odvratne osobine.
Iako je Satana uopšteno viđen kao negativna figura, neke grupe imaju drugačije viđenje. U teističkom satanizmu, Satana se smatra božanstvom koje se obožava ili poštuje. U Lavejovom satanizmu, Satana je simbol valjanih osobina i slobode.
NGC 1777
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1575
IC 1575 se može odnositi na jedan od sljedećih NGC/IC objekata: