cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikola Kuzanski
Po Nikoli Kuzanskom postoje četiri vrste spoznaje: osjetilna spoznaja, analitički razum, sintetička intelektualna spoznaja i intuitivni izvor spoznaje (mističko-panteistička spoznaja, odnosno visio intellectualis). Nikola Kuzanski odbacio je skolastičke spoznaje o Zemlji kao središtu svijeta. Kozmos nema središta, bezgraničan je, a ove su spoznaje pridonijele snažnijemu razvoju renesansne znanosti.
Glavna djela: O učenom neznanju (De docta ignorantia, 1440), O nagađanju (De coniecturis, 1441–43), O skrivenom Bogu (De Deo abscondito, 1446), O berilu (De beryllo, 1457), O jednakom (De aequalitate, 1459), O ne-drugom (De non aliud, 1460/61), O igri kugle (De ludo globi, 1463).
Asocijacija teniskih profesionalaca
Asocijacija teniskih profesionalaca (ATP) je osnovana 1972. godine s ciljem da zaštiti prava i interese svjetskih tenisera. 1990. godine asocijacija je osnovala svjetsko takmičenje ATP Tour koje je 2009. preimenovano u ATP World Tour. Glavno sjedište i uprava ATP-a je u Londonu, UK. Njene podružnice nalaze se u Monacu (sjedište za Evropu), Ponte Vedra Beach Florida (sjedište za Ameriku) i u Sydneyu (sjedište za ostale dijelove svijeta).
Ekvivalent ATP-a u ženskom tenisu je ženska teniska asocijacija (WTA).
Uposlenici organizacije
Predsjednik ATP-a je Adam Helfant. Šefovi podružnica su:
ATP ima dva odjeljenja: izvršni odbor i vijeće tenisera.
Izvršni odbor pored predsjednika čine stalni članovi Željko Franulović, Charlie Pasarell i Graham Pearce i nestalni članovi. Nestalne članove bira vijeće tenisera svake dvije godine. Sadašnji nestalni članovi su: predstavnik evropske divizije Ivan Ljubičić, američke divizije Justin Gimelstob i internacionalne divizije David Edges.
Vijeće tenisera čini 10 tenisera, i može utjecati i savjetovati predsjednika i odbor pri donošenju važnih odluka. Članovi vijeća tenisera su četiri najbolja u singl do 50 rankinga, dva između 51 i 100. rankinga, dva među prvih 100. tenisera u dubl kategoriji i dvojica izabranih predstavnika.
ATP World Tour
ATP World Tour označava utrku u kojoj se teniseri bore za što veće mjesto na ATP ljestvici i za titulu najboljeg tenisera svijeta. U tu utrku se ubrajaju svi teniski turniri koji se organizuju pod zastavom ATP-a. To su turniri kategorija:
Više detalja pogledajte u sljedećoj tabeli:
1 Nagradni fond turnira (iz 2010) preračunat iz lokalne valute u USD po srednjem kursu.
Ranking
ATP svake sedmice objavljuje nove ranking pozicije, osim u vrijeme igranja turnira iz serije Grand slams, te Indian Wellsa i Miamia, kada nove liste izlaze svake druge sedmice. Ranking obuhvata najbolje rezultate svakog igrača u posljednje 52 sedmice, s tim da se svakom igraču računaju bodovi osvojeni s 18 najboljih turnira. Tako se godišnje takmičenje ATP World Tour sastoji od 52 sedmice, u kojima ima barem neki manji ITF turnir, a teniseri u prosjeku nastupaju na 30-tak godišnje. Ovakva organizacija bodovanja tenisera pomaže ATP-u i ITF-u kod formiranja ulaznih listi za turnire, kao i kod određivanja nosilaca turnira. Teniser koji završi utrku ATP World Tour na prvom mjestu na kraju sezone je svjetski teniser broj 1. Na samom kraju sezone, kada se završe svi veliki turniri, ATP organizuje takmičenje ATP World Tour Finals (ranije poznat kao Tennis Masters Cup). Na ovom prestižnom takmičenju učestvuje osam najboljih tenisera, koji su od početka godine do kraja sezone (odnosno do kraja ATP World Tour utrke) skupili najviše bodova.
Trenutni ranking nalazi se na stranici Tenis.
Zatvor
mini|desno|300px|Zatvor u [[Kuala Lumpuru, Malezija]] Zatvor je ustanova gdje se izvršavaju zatvorske kazne po pravosnažnoj i izvršnoj presudi suda. U zatvoru se osobama ograničava sloboda u onoj mjeri u kojoj je to neophodno da bi se svrha kažnjavanja ostvarila.
Zatvori se dijele na Kazneno popravne zavode i Okružne zatvore. Kazneno popravni zavodi se dijele na zavode zatvorenog tipa, zavod za žene i zavod za maloljetna lica. Svi zavodi (zatvori) se dijele, prema tipu obezbjeđenja, na zatvore zatvorenog, poluotvorenog i otvorenog tipa ili (i) imaju odjelenja zatvorenog, poluotvorenog i otvorenog tipa. Podjela zatvora i podjela odjeljenja unutar zatvora ima za svrhu individualizaciju zatvorske kazne.
Glavne službe u zatvorima su služba za obezbjeđenje i služba za prevaspitanje. Nauka koja se bavi zatvorskim sistemima naziva se penologija.
Lice koje izdržava zatvorsku kaznu naziva se osuđeno lice. Pored formalnog zatvorskog sistema u svakom zatvoru postoji i neformalni zatvorski sistem koji stvaraju osuđena lica.
Masakr u ulici Žrtava fašizma
Masakr u ulici Žrtava fašizma ili Masakr u Novom Gradu, masakr je kojeg je počinila Vojska Republike Srpske tokom opsade Sarajeva, 10. novembra 1993. godine u ulici Žrtava fašizma kod broja 12 u sarajevskoj općini Novi Grad kada je granata ispaljena sa srpskih položaja ubila 9, a ranila 38 građana Sarajeva.
NGC 6265
NGC 6265 (također poznat kao MCG 5-40-11, PGC 59315 i UGC 10624) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 447 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,80 (104 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (65 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 28. juna 1864. godine.
Masakr u ulici Žrtava fašizma
Ubijeni u masakru
U masakru su ubijeni: Elma Geko, Slavojka Govedarica, Semir Haseta, Amina Hećo, Ajdin Hodžić, Ibrahim Huskić, Vinko Lončar, Silvijo Mačorović i Božidar Šuka.
NGC 6265
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Masakr u ulici Žrtava fašizma
Vanjski linkovi
Pokolji u Sarajevu
Jalapa (departman)
Jalapa je departman u centralnom dijelu Gvatemale. Glavni grad departmana je Jalapa. Po procjeni iz 2000. godine, departman je imao 390.500 stanovnika.
World of Warcraft
World of Warcraft jedna je od najigranijih internetskih, računarskih igara na svijetu.
Tematski se nadovezuje na prethodne nastavke istoimenih igara (Warcraft I, II i III) sa pripadajućim ekspanzijama. Proizvođač igre je Blizzard Entertainment - firma koja zarađuje preko 100 miliona eura mjesečno samo od tog naslova (za igranje same igre potrebno je plaćanje mjesečne pretplate).
Igrač izabire jednu od 10 mogućih rasa i 9 klasa. 5 rasa na strani su Alijanse - ljudi (humans), patuljci (dwarves), gnomovi (gnomes) noćni vilenjaci (night elves) i draenei povodom izlaska ekspanzije,, a 5 su na strani Horde - nemrtvi (undead), orci (orcs), taureni (tauren) trolovi (trolls) i krvavai vilenjaci (blood elves) također povodom izlaska ekspanzije
Od izbora klasa postoje: ratnik (warrior), vještac (warlock), šaman (shaman), odmetnik (rogue), svećenik (priest), sveti vitez (paladin), čarobnjak (mage), lovac (hunter) i druid (druid).
Nakon kreacije lika igrač počinje svoj "virtualni život" u Azerothu (svijet u kojem se zbiva radnja). Osim rješavanja raznih zadataka (questova), igrač može prikupljati iskustvo (experience - xp) potrebno za napredak na višu razinu i samostalno ubijanjem divljih životinja, čudovišta, istraživanjem i otkrivanjem novih područja i sl.
Dio igre koji je posebno zabavan su tzv. battlegrounds, odnosno neka vrsta virtualnih arena gdje se igrači bore jedni protiv drugih, sa određenim krajnjim ciljem arene.
Dhaka
Dhaka (prethodno Dacca ; bengalski: ঢাকা) je glavni grad Bangladeša. Nalazi se na rijeci Buriganga u srcu bengalske delte. Procjenjuje se da Dhaka ima više od 15 miliona stanovnika, čime je najveći grad u Bangladešu i jedan od najmnogoljudnijih gradova svijeta. Dhaka spada među najveće gradove južne Azije. Poznata je i kao "grad džamija", sa 400.000 rikši koje svakodnevno saobraćaju po gradu, grad je opisan kao svjetska prijestolnica rikši. Dhaka je također jedan od najgušće naseljenih gradova svijeta.
Dhaka je sjedište vlade Bangladeša. Igra centralnu ulogu u bangladeškoj privredi zajedno sa lučkim gradom Chittagong. Dhaka predstavlja politički, kulturni i naučni centar države. Mjesto je gdje se nalaze najpoznatija nacionalna obilježja, uključujući Jatiyo Sangshad Bhaban, Univerzitet u Dhaki (nekad poznat pod nadimkom Oksford istoka), ratni oslobodilački muzej, Nacionalni muzej Bangladeša, Shaheed Minar i utvrda Lalbagh.
Posljednjih godina, Dhaka je doživjela ogroman priliv stanovništva iz raznih dijelova države, što je dovelo do jednog od najbrže rastućih metropolskih područja svijeta. Grad privlaći i velike strane investicije i trgovinu, a svjedoči i modernizaciji transporta i komunikacija, naročito gradski metro i uzdignuta gradska željeznica koja je u izgradnji. Međutim, grad je suočen i sa stalnim problemima gradskih saobraćajnih gužvi, siromaštva, prenaseljenosti i zagađenja.
Historija
lijevo|thumb|200px|Trka slonova u Pilkhani, 1895-1900 thumb|lijeva|Mauzolej Ziaur Rahman- Chandrima Uddan thumb|Jezero mladog mjeseca - Chandrima Uddan thumb|Hatirjheel Postojanje naselja u području današnje Dhake može se pratiti sve od 7. vijeka. Malim područjem oko Dhake vladalo je budističko kraljevstvo Kamarupa i carstvo Pala prije nego što je prešlo u vlast hiduističke dinastije Sena u 9. vijeku. Sam grad se sastojao iz nekoliko trgovačkih centara kao što su Lakshmi Bazar, Shankhari Bazar, Tanti Bazar, Patuatuli, Kumartuli, Bania Nagar i Goal Nagar. Nakon propasti carstva Sena, Dhakom je uspješno upravljao sultanat Bengal kao i povremena vlast sultanata Delhi.
Veći dio Bengala 1576. godine došao je pod vlast Mogulskog carstva. U to vrijeme, Dhaka je bila mogulska vojna baza, a prije toga, Chittagong je bio vodeći grad Bengala. Razvoj infrastrukture i broja kuća doveo je do znatnog rasta stanovništva, pa je grad proglašen prijestolnicom Bengala pod mogulskom vlašću 1608. godine, a tokom tog vremena izgrađene su brojne džamije, utvrde i škole, a muslimani su izuzeti od plaćanja poreza što je dalo šansu mnogi muslimani iz okolnih područja da se tamo dosele te je tako od naselja postepeno nastao veliki grad. Dhaka je od tog vremena više poznata kao prijestolnica nego kao utvrda ili naselje. Mogulski zapisi navode subahdara Islam Kana I kao prvog upravnika grada. Islam Kan je gradu dao ime "Jahangir Nagar" (شهر از جهانگیر; grad Jahangira), mada je to ime odbačeno vrlo brzo nakon Jahngirove smrti. Veliko proširenje grada desilo se pod upravom generala Shaista kana po naredbi cara Aurangzeba u 17. vijeku. Veličina grada je tada iznosila 19 puta 13 kilometara a broj stanovnika dostigao je gotovo milion, sa preko 100 škola i nekoliko stotina džamija. Mogulski uticaj je znatno oslabio nakon smrti Aurangzeba a kontrola Bengala je ponovno prešla u druge ruke. Međutim, i danas je uticaj mogulskog širenja i uticaja vidljiv u cijelom području Dhake, a pod njihovom vlašću islam je postao dominantan. Utvrda Lalbagh (beng. লালবাগ কেল্লা) (također i utvrda Aurangabad) je nedovršeni mogulski kompleks utvrda iz 17. vijeka u Dhaki. Njenu izgradnju je započeo 1678. mogulski subahdar Muhammed Azam šah, sin cara Aurangzeba, koji je i sam kasnije postao mogulski car.
Britanska istočnoindijska kompanija je 1765. dobila pravo da prikuplja prihod (Diwani pravo) u ime mogulskog cara. Istočnoindijska kompanija time je postala prikupljač carskih poreza. Kako je uticaj kompanije rastao, ona je kasnije 1793. preuzela upravljanje kada su bengalski namjesnici bili prinuđeni da istočnoindijskoj kompaniji prepuste potpunu kontrolu nad Bengalom, Biharom i Odishom. Broj stanovnika je dramatično opao tokom ovog perioda kako je rastao ugled Kolkate, ali je kasnije ipak uslijedio stalni razvoj i modernizacija. Sistem modernog javnog snabdijevanja vodom uveden je 1874. a napajanje grada električnom energijom počelo je 1878. godine. U blizini grada osnovan je Dhaka kantonment kao vojna baza za britanske i bengalske vojnike. Nakon podjela britanske Indije 1947. godine, Dhaka je postala glavni grad Istočnog Pakistana. Grad je bio svjedok velikim građanskim nemirima nakon podjele Indije. Veliki udio hinduističkog stanovništva iz grada je odselio u Indiju, dok je istovremeno doselio veliki broj muslimana iz Indije. Kao centar regionalne politike, Dhaka je doživjela povećan broj političkih nemira i slučajeva nasilja. Prihvatajući urdu kao jedini zvanični jezik u Pakistanu dovelo je do organiziranja masovnih protesta. Poznat i kao pokret za bengalski jezik, protesti su rezultirali pucnjavom od strane pakistanske policije sa nekoliko smrtnih slučajeva. Jedna od najvećih katastrofa koju je grad pretrpio bio je tajfun Bhola 1970. godine kada je poginulo gotovo 500 hiljada ljudi. Više od pola grada je bilo pod vodom, a milioni ljudi su ostali bez domova.
Geografija
Dhaka se nalazi u centralnom Bangladešu na geografskim koordinatama 23.7°N, 90.375°W, na istočnoj, lijevoj obali rijeke Buriganga. Grad se nalazi u donjem toku delte Gangesa i zahvata površinu od 360 km2. Dhaka je podijeljena na 49 thane (jedn. thana) kao administrativne podjedinice: Lalbagh, Kotwali, Hazaribagh, Sutrapur, Ramna, Motijheel, Paltan, Dhanmondi, Mohammadpur, Tejgaon, Gulshan, Mirpur, Pallabi, Shah Ali, Turaag, Sabujbagh, Dhaka Cantonment, Demra, Shyampur, Badda, Kafrul, Kamrangir char, Khilgaon, Uttara itd. Sveukupno grad je podijeljen na 130 okruga i 725 mahala. Distrikt Dhaka ima površinu od 1.463,60 km2 sa 18.305.671 stanovnika (stanje 2012.). Graniči sa distriktima Gazipur, Tangail, Munshiganj, Rajbari, Narayanganj i Manikganj. Karakteristika okoline Dhake je ravno i vlažno zemljište i tropska vegetacija. Zbog blizine mora, ona je vrlo podložna plavljenju tokom sezone monsuna koji donose obilne padavine i ciklone.
Klima
Dhaka ima vrlo vruću, mokru i vlažnu tropsku klimu. Po Köppenovoj klasifikaciji klime, Dhaka ima tropsku savansku klimu. U gradu je jasno izražena sezona monsuna, sa godišnjim prosječnim temperaturama od oko 25 °C a mjesečni prosjeci variraju između 18 °C u januaru i 32 °C u maju. Oko 87% prosječnih godišnjih padavina od 2.123 mm dešava se između maja i oktobra. Povećanje zagađenosti zraka i vode uzrokovano saobraćajnim gužvama i odlaganju industrijskog otpada je vrlo ozbiljan problem koji utiče na javno zdravlje i kvalitet života u Dhaki. Vodene površine i močvarno područje oko Dhake suočeno je sa uništavanjem jer se one zatrpavaju da bi se dobilo mjesta za višespratne zgrade i drugo zemljište za izgradnju nekretnina. Zajedno sa zagađenošću, erozija prirodnih staništa prijeti uništenjem velikog broja regionalnih biljnih i životinjskih vrsta.
Parkovi i jezera
Postoji veliki broj parkova u gradu Dhaka između ostalih park Ramna, Suhrawardy Udyan, Shishu, nacionalni botanički vrt Bangladeša, vrt Baldha, Chandrima Uddan, Gulshan i zoološki vrt Dhaka. Na teritoriji grada postoji i veliki broj jezera kao što su jezero "mladog mjeseca", jezero Dhanmondi, Baridhara-Gulshan, Banani, Uttara Thana i jezero Hatirjheel-Begunbari.
Civilna uprava
thumb|lijevo|Korporativna zgrada grada Dhaka - Nagar Bhaban Općina Dhaka osnovana je 1. augusta 1864. godine i izdignuta do statusa zajednice općina 1978. godine. Korporacija grada Dhaka je samoupravna korporacija koja se bavi poslovima od značaja za grad. Nedavno (2011.) ova korporacija je podijeljena na dva upravna dijela: gradska korporacija sjever i gradska korporacija jug da bi se kvalitetnije mogla pozabaviti uslugama za građane. Na čelu ove dvije korporacije su dva upravnika. Združena oblast je podijeljena na nekoliko okruga od kojih svaki ima izabranog upravnika. Obrazovni odbor Dhake je odgovoran za upravljanje svim javnim školama i većim brojem privatnih škola sa izuzetkom škola u kojima se nastava odvija na engleskom jeziku i medresama. Svim medresama u Bangladešu upravlja centralni odbor dok škole na engleskom imaju odvojene obrazovne i upravne strukture.
Grad je podijeljen na 25 (stanje 2011.) parlamentarne jedinice. Dvije najveće političke stranke su Awami Leage i Bangladeška nacionalistička stranka. U thani Ramna nalazi se Sekretarijat koji obuhvata većinu ministarstava vlade. Vrhovni sud Bangladeša i Visoki sud Dhake također se nalaze u gradu. Palača Bangabhaban služila je kao rezidencija za visoke zvaničnike, prvo vicekralja Indije (generalni guverner Indije), zatim guvernera Istočnog Pakistana a danas kao rezidencija Predsjednika Bangladeša. Jatiyo Sangshad Bhaban je zgrada koju je projektirao arhitekt Louis Kahn, i sjedište je jednodomnog nacionalnog parlamenta. Nacionalna džamija Baitul Mukarram izgrađena je po uzoru na Kabu u Mekki. Drugi historijski spomenici u gradu su, između ostalih, palača Bara Katra, tvrđava Lalbagh, Hoseni Dalan (prvobitno je služila kao imamska kuća) i palača Ahsan Manzil. Nacionalna vlada je nedavno usvojila politiku za brzu urbanizaciju okolnih područja i izvan njih uvodeći desetogodišnje oslobađanje od poreza na dohodak na sve građevine i ustanove koje se izgrade izvan grada, a sve u svrhu smanjenja saobraćajnih gužvi i prenaseljenosti.
Saobraćaj
Dhaka je poznata kao svjetska prijestolnica rikši. Dnevno u gradu prometuje oko 400.000 rikši. Iako su relativno jeftine i zbog ljudskog pogona sličnog biciklu ne proizvode zagađenje, rikše ipak izazivaju saobraćajni haos i u mnogim dijelovima grada su zabranjene. Javni autobusi voze po cijelom gradu, a javnim prevozom pored privatnih kompanija i operatera upravlja i državna Bangladeška korporacija cestovnog saobraćaja (BRTC).
IC 1684
IC 1684 (također poznat kao PGC 169770) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 185 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,60 (32 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 1. decembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4849A
NGC 4849A (također poznat kao IC 838, MCG 5-31-43 i PGC 44444) je galaksija koja je udaljena oko 953 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 0,50 (139 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (139 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Izabal (departman)
Izabal je departman u istočnom dijelu Gvatemale na granici sa Belizom i Hondurasom. Glavni grad departmana je Puerto Barrios.
U centralnom dijelu departmana nalazi se jezero Izabal, najveće jezero u Gvatemali. Na jugu se nalazi gradić Izabal, nekadašnje sjedište departmana po kojem je i dobio ime.
Donji Žabar
Donji Žabar je naseljeno mjesto i sjedište istoimene općine koja se nalazi u sjevernom dijelu Bosne i Hercegovine. Općina je nastala nakon Dejtonskog sporazuma od dijela općine Orašje. Tokom rata u Bosni i Hercegovini općina Donji Žabar je nosila naziv Srpsko Orašje, ali je nakon odluke Ustavnog suda Bosne i Hercegovine taj naziv poništen. Površina općine iznosi 46,80 km2, a prema popisu iz 1991. imala je 1.407 stanovnika. Općina se sastoji iz četiri mjesne zajednice.
Geografija
mini|desno|270px| Geografski položaj općine Donji Žabar Prirodna bogatstva općine su poljoprivredno zemljište i lovišta. Općina ima potencijal za razvoj ribolovnog turizma.
.mh
.mh je najviši Internet domen za Maršalska Ostrva. Google pretraživanje ne daje ni jednu aktivnu stranicu sa ovom domenom.
Crni labud
thumb|Cygnus atratus Crni labud (Cygnus atratus) je velika vodena ptica koja je uglavnom rasprostranjena u području jugoistočne i jugozapadne Australije. Ranije su crni labudovi svrstavani u monotipski rod Chenopis. Mogu živjeti u grupama od više stotina ili čak hiljada jedinki.
Opis
Crni labudovi uglavnom imaju crno perje, sa linijama bijelih letačih pera na krajevima krila koja se nekad mogu primijetiti kada miruju. Kljun je jarko crven, sa tamnim rubom i vrhom. Noge i stopala su sivo-crna. Mužjaci su neznatno veći od ženki. Mladunčad su sivo-smeđa sa perjem tamnijih rubova.
Odrasli crni labud može narasti od 1,1 do 1,4 metra a može biti težak 6–9 kg. Raspon krila u letu može iznositi od 1,6 do 2 metra.
Jutiapa (departman)
Jutiapa je departman u jugoistočnom dijelu Gvatemale na granici sa El Salvadorom. Glavni grad departmana je Jutiapa.
NGC 105
NGC 105 (također poznat kao IRAS 00226+1236, MCG 2-2-8, PGC 1583 i UGC 241) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 236 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,10 (75 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (48 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 15. oktobra 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bubojedi
Bubojedi (lat. Eulipotyphla) su viši sisari. Njihove fosile nalazimo u eocenu.
Placentalni su sisari. Rađaju razvijene mladunce, koji u utrobi preko placente razmjenjuju kiseonik, hranu i otpadne materijale. Ima ih oko 370 vrsta. Žive u raznim sredinama., a najviše im odgovara vlažna sredina šumskog žbunja. Svi su mesožderi i kopaju jazbine. Loš im je vid, a dobar njuh. Imaju perajasta stopala, pljosnat rep i poklopce kojima zatvaraju nozdrve.
Vilica predstavlja osnovni tip zubala viših sisavara i u velikoj mjeri odgovara zubalu zvijeri. Posjeduju duge i   šiljate  očnjake, a u području kutnjaka  zube "derače". Izraženi su i mišići za žvakanje.
Ove životinje se hrane uglavnom bubama, drugim člankonošcima i crvima. Najveći bubojedi su ježevi, a najmanji evropska  patuljasta rovka.
Sistematika
Dijele se u pet porodica:
Quetzaltenango (departman)
Quetzaltenango je departman u zapadnom dijelu Gvatemale. Glavni grad departmana je Quetzaltenango, drugi grad po veličini u državi.
Endokrinologija
Endokrinologija se klasično definira kao nauka o žlijezdama s unutrašnjim izlučivanjem i njihovim proizvodima, općim hormonima i poremećajima endokrinog sistema.
NGC 1829
NGC 1829 (također poznat kao ESO 56-SC57) je otvoreno zvjezdano jato i emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 13. decembra 1835. godine.
Koncentracijski logor
Koncentracioni logor je vrsta zatvora koja je stvorena za političke protivnike, pripadnike pojedinih etničkih ili religijskih grupa, civila iz kritičnog vojnog područja ili bilo koju grupu ljudi. Koncentracioni logori najčešče se stvaraju tokom rata i zatvorenici se nalaze u pritvoru najčešće bez pojedinačnog sudskog procesa, već po nekim širim kriterijima.
Historija
Prvi koncentracioni logor pojavio se za vrijeme Trećeg kubanskog rata za nezavisnost (1895–1898), kada je španski vojni guverner Valeriano Weyler naredio prisilno iseljavanje i zatvaranje seljaka i njihovih porodica s područja gdje su djelovali kubanski pobunjenici. Zbog loših uvjeta i pretrpavanja umrlo je mnogo zatvorenika.
Britanci su koristili koncentracione logore za vrijeme Burskog rata (1899–1902), u kojima su zatvarali burske žene i djecu u 31 logor širom Južnoafričke Republike. Zbog loših uslova života u logorima te slabe ishrane umrlo je preko 28.000 žena i djece.
Za vrijeme Staljinova režima uspostavljeni su brojni koncentracioni logori, još prije 1941. i napada na SSSR.
U kraljevini Jugoslaviji su uspostavljeni koncentracioni logori pred drugi svjetski rat. Namijenjeni su bili komunistima, a osnovani su na kraljevu zapovijed.
Tokom Drugog svjetskog rata obje strane držale su koncentracione logore, ali Sile Osovine koristile su koncentracione logore za masovno istrebljivanje nepoželjnih etničkih grupa (npr. Židovi, Romi, Slaveni) te političkih neprijatelja. U mnogim slučajevima koncentracioni logori u nacističkoj Njemačkoj bili su radni logori u kojima su zatvorenici radili kao robovi.
Problem tzv. "poljskih logora"
Posebna tema je postojanje i funkcionisanje u svijetu psihološke skraćenice termina "poljski logori", koja je izvedena iz geografskog položaja takvih nacističkih struktura. Loše poznavanje strane historije i geografije  u zapadnjačkim zemljama rezultiralo je poprilično čestim pojavljivanjem, obično u dnevnoj štampi, izjava o poljskim koncentracionim logorima ili logorima smrti, kao i o poljskim nacistima. To nagovještava da su Poljaci, a ne njemački nacisti, bili počinioci holokausta. Autori takvih izjava tvrdili su da se radi isključivo o psihološkoj skraćenici koja nije namijenjena zavaravanju i kleveti Poljske i Poljaka. Ovakvi incidenti događali su se u Engleskoj, Francuskoj, a nerijetko i u SAD-u, također u Njemačkoj, Bugarskoj, Rusiji, Kanadi, pa čak i u poljskim publikacijama.
Na prijelazu iz 2004. u 2005., u periodu priprema za 60. godišnjicu oslobađanja Aušvica, u Poljskoj je pokrenuta društvena i vladina akcija protiv falsivikovanja historije o počiniocima zločina u nacističkim logorima, a u proljeće 2006. godine pokrenuta je i kampanja za UNESCO koja je za cilj imala promjenu službenog naziva logora u "Bivši njemački nacistički koncentracioni logor Auschwitz-Birkenau".
Backup
Backup je proces u računarstvu koji se odnosi na izradu kopije podataka originalnog izvora za slučaj da se originalni izvor podataka ošteti ili izgubi. Podaci mogu biti datoteke ili/i programi.
Pohrana backupa
Backup se može pohraniti na magnetnim trakama, hard diskovima, CD, DVD i ostalim medijima za pohranu podataka. Pričuvni (backup) podaci se obično trebaju držati na više mjesta radi bolje sigurnosti, također moguće je držati podatke na nekom udaljenom internet serveru.
Strategije backupa
Velike kompanije, kojima je važna sigurnost podataka i ispravan i neprekidan rad sistema često pribjegavaju različitim strategijama backupa. Strategije koje se najčešće koriste su: Djed-Otac-Sin, Kule Hanoja, Inkrementirajući backup ili Metod Inkrementiranih medija.
Memorijska adresa
mini|300px|Primjer pristupanja memoriji po adresi
Memorijska adresa je pojam za tačnu oznaku mjesta u memoriji na kojem računarski program ili hardverski uređaj može pohraniti dio podatka i preuzeti ga kada bude potreban. Adresa, odnosno oznaka, može biti u obliku binarnog broja iz određene sekvence. U savremenim računarima svaka adresa označava pojedinačni bajt za pohranu. Podaci koji su preveliki za smještaj u jedan bajt prostora raspoređuju se u više bajtova smještenih na susjednim adresama (jedan do drugog). Računarski programi razlikuju dvije vrste memorijskih adresa: apsolutne, znane i kao eksplicitne adrese, i relativne adrese. Kod prvih, memorijska adresa ima jedinstveno prepoznatljivu oznaku za svoje mjesto u memoriji dok je relativna adresa, odnosno, mjesto koje označava, određena samo u odnosu na drugo mjesto (baznu adresu).
Sadržaj memorijskog mjesta
Instrukcije na memorijskim adresama se u kontekstu prepoznaju kao naredbe za glavni procesor. Podatke preuzimaju instrukcije smještene u posebnom i odvojenom dijelu memorije koji se naziva registar spremišta (storage register), a slijedeća instrukcija po redu može je izmanipulirati u skladu sa drugim preuzetim podacima na drugo memorijsko mjesto (ili unutrašnju adresu). Registri su memorijske adrese koje se nalaze unutar dijela centralnog procesora (CPU, od en. Central Processing Unit) koji se zove aritmetičko-logička jedinica (ALU, od en. Arithmetic-Logic Unit). ALU radi na osnovu binarnih instrukcija (mašinski kod) pozvanih u instrukcijske registre odabirući logiku kombinatorike kojom će se odrediti koji registri podataka će biti dodani, oduzeti, pomjereni itd. Ovaj process se odvija duboko na nivou binarne manipulacije podacima u mašinskom jeziku.
Veličina riječi i veličina adrese
Kada se govori o veličini riječi vrlo često se time opisuje i veličina prostora na adresi datog računara. Npr. 32-bitni računar obično omogućava 32-bitno memorijsko adresiranje; 32-bitni računar sa adresiranjem po bajtu može adresirati 232 = 4,294,967,296 bajta memorije ili 4 gibibajta (GiB). Savim logično i korisno jer omogućava efikasno smještanje jedne adrese u jednu riječ.
Savremeni 64-bitni računari sa adresiranjem po bajtu — uz odgovarajuću podršku operativnog sistema – sposobni su adresirati 264 bajta (ili 16 eksbibajta - 1,000,000,000,000,000,000 bajtova). To znači da je adresiranje praktično neograničeno, jer 264 bajta prevazilazi ukupan kapacitet memorije proizvedene do sada. (Sada smiješno zvuči navodna izjava Billa Gatesa da bi "640kb trebalo zadovoljiti bilo koga".)
Teorija računanja
Da bi napravili studiju računanja, kompjuterski znanstvenici rade sa matematičkom apstrakcijom kompjutera zvanom model računanja. Postoji nekoliko formulacija koje se koriste, ali ona koja je najviše prihvaćena i koja se najviše istražuje je Turingova mašina. Kompjuterski znanstvenici je istražuju jer je jednostavna za formulisanje i može biti analizirana i korištena da opravda rezultate.
Teorija računjivosti
Teorija računjivosti se primarno bavi pitanjem da li je neki problem moguće riješiti na kompjuteru. Halting problem je jedan od najvažnijih razultata u teoriji računjivosti i on je primjer konkretnog problema koji je i jednostavan za formulisati i nemoguće riješiti koristeći Turingovu mašinu.
Teorija računjivosti je blisko povezana sa dijelom matematičke logike zvanim rekurzivna tehnika, koja uklanja ograničenja promatranja samo modela računanja koji su bliski stvarnom svijetu.
Retalhuleu (departman)
Retalhuleu je departman u jugozapadnom dijelu Gvatemale. Glavni grad departmana je Retalhuleu.
Džibutski franak
Džibutski franak (oznaka: Fdj; kôd: DJF) jest valuta koja se koristi u Džibutiju. Dijeli se na 100 centimesa.
Historija
Nedugo nakon osnivanja Francuskog Somalilanda od 1884. godine francuski franak zajedno s indijskom rupijom i Talirom Marije Terezije predstavlja platežno sredstvo ovog francuskog protektorata. Omjer ovih valuta je bio u odnosu 2 franka = 1 rupija i 4,2 franka = 1 Talir Marije Terezije.
Od 1908. franci koji su se upotrebljavali u Džibutiju bili su zakonski fiksni u vrijednosti francuskog franka. Od 1910. godine banke Indokine izdavale su novčanice za tadašnju koloniju. Papirni novac i kovanice Privredne komore izdavali su se u periodu između 1919. i 1922. godine.
1948. godine iskovane su prve kovanice specijalno za upotrebu u Džibutiju pod nazivom "Côte Française des Somalis". 1949. godine nastao je nezavisni džibutski franak pri čemu je lokalna valuta bila konvertibilno vezana za američki dolar po stopi od 214,392 franaka za 1 američki dolar. To je bila vrijednost koju je francuski franak imao prema Sporazumu iz Bretton Woodsa od prije nekoliko mjeseci. Kao posljedica vezivanja džibutskog franka uz američni dolar na ekonomiju Džibutija nisu utjecale daljnje devalvacije francuskog franka.
1952. godine, Državna blagajna preuzela je štampanje papirnog novca. Promjena imena Francuskog Somalilanda 1967. u Francusku teritoriju Afara i Issasa odrazila se i na teritoriju na kojoj se se koristile novčanice i kovanice.
1971. i 1973. franak je revaloriziran u odnosu na američki dolar, najprije na kurs od 197,466 franaka prema 1 dolaru, a zatim na 177,721 franaka prema 1 dolaru kurs koji se od tada održavao. Daljnja promjena dizajna kovanica i novčanica uslijedila je nakon nezavisnosti Džibutija 1977. godine.
Bukurešt
Bukurešt jeste glavni grad Rumunije. Sa oko 1,9 miliona stanovnika, odnosno 2,2 miliona u gradskoj aglomeraciji, šesti je najveći grad Evropske unije, nakon Londona, Berlina, Madrida, Rima i Pariza. Nakon što je Bukurešt 1659. konačno preuzeo funkciju prijestolnice od Târgovișta, postao je političko, privredno i kulturno središte, najprije regije Vlaške, a kasnije i nezavisne Rumunije. U gradu se nalazi nekoliko univerziteta, raznih drugih visokih škola, kao i mnogobrojnih pozorišta, muzeja i drugih institucija kulture.
Kosmopolitska visoka kultura i dominirajući francuski utjecaj na arhitekturu grada, dao je gradu nadimak Micul Paris ("Mali Pariz", ponekad i "Pariz Istoka"). Tokom vladavine rumunskog diktatora Ceaușescua, historijsko jezgro Bukurešta je gotovo uništeno, da bi se napravilo mjesta za monumentalne građevine u stilu staljinističkog klasicizma.
Geografija
lijevo|thumb|Bukurešt (crveno) - Rumunija - okolna mjesta: [[Ploiești, Târgoviște, Giurgiu, Russe (Bugarska), Silistra (Bugarska)]] Bukurešt se nalazi na nadmorskoj visini između 55 i 96,3 metra, u središtu Vlaške nizije, 68 km sjeverno od Dunava i 280 km zapadno od obale Crnog mora. Kroz grad protiče rijeka Dâmbovița, a njena pritoka Colentina na sjeveru grada pravi "lanac" od devet prirodnih jezera.
Geologija
Grad se nalazi južno od istočnog karpatskog luka i zone Vrancea, između Crnomorske mikroploče i Mezijske ploče, u jednom od najtrusnijih područja Evrope. Snažni zemljotresi predstavljaju značajnu opasnost za rumunsku prijestolnicu. U proteklih 60-tak godina, Bukurešt su pogodila četiri relativno snažna potresa (10. novembra 1940, 4. marta 1977, 30. augusta 1986. i 30. maja 1990), svi sa epicentrom u regiji Vrancea, oko 130 km udaljenoj od grada. Zbog veoma nehomogenog sastava tla ispod grada i okoline, postoji 5%-tna statistička vjerovatnoća zemljotresa magnitude oko 7,6 u narednih 50-tak godina. Za seizmički rizik u Bukureštu od odlučujeg značaja je aktivnost u zoni Vrancea u istočnom karpatskom luku, koja je povezana sa postorogeneznim događajima u miocenskoj zoni subdukcije. Srednje duboki zemljotresi u ovom vrlo usko ograničenom području su uzrok potencijalnih katastrofalnih šteta u Bukureštu i okolini.
Klima
Grad se nalazi u području umjerene kontinentalne klime. U ljetnim mjesecima (juni, juli, august), prosječna temperatura kreće se iznad 20 °C. Zimske temperature često padaju ispod 0 °C. Međutim, one relativno rijetko padaju ispod -10 °C. U januaru 1888. izmjerena je najniža temperatura u Bukureštu od -30 °C, dok je 20. augusta 1945. izmjerena najviša od 41,1 °C.
Zimi je poznat "crivăț", hladni kontinentalni vjetar koji puše iz sjeveroistočnog pravca te često donosi vrlo hladno vrijeme s mrazom i snježnim olujama.
Prosječna godišnja količina padavina u Bukureštu iznosi oko 579 mm. Srednja godišnja temperatura iznosi 11,1 °C. Najhladniji mjesec u godini je januar, sa prosječnom najnižom temperaturom od -5 °C. Najtopliji mjeseci su juli i august, u kojima prosječna najviša temperatura iznosi 27 °C. thumb|650px|center|Oluja iznad Bukurešta
Administrativna podjela
Bukurešt uživa poseban administrativni status unutar Rumunije i ne pripada niti jednom okrugu u državi. Grad je 1968. podijeljen na šest administrativnih sektora (rum. sectoare), čije granice su na ljeto 1979. nanovo određene. Sektori i njihovi distrikti su sljedeći:
thumb|Sektori u Bukureštu
Svaki od sektora ima svoje vijeće sa 27 zastupnika, zasebnu vijećnicu i gradonačelnika. U planu je buduće povećanje teritorije grada. Vlasti planiraju uključenje malog grada Otopeni, sjeverno od Bukurešta, u postojeće gradsko područje.
Historija
Bukurešt je prvi put dokumentovano spomenut 20. septembra 1459. u jednoj povelji. Povelju je izdao vojvoda i vojskovođa Vlad III Drăculea.
U drugoj polovini 15. vijeka, Bukurešt je doživio snažan razvoj. Već od 1400. tu su nikla zanatska naselja, gdje se proizvodila grnčarija i štavila koža, a brojne su bile i kovačnice. Kasnije je naselje postalo Curtea (sjedište) vojvode Vlaške. Vojvoda Radu cel Frumos (Radu Lijepi) naveo je Bukurešt kao svoju prijestolnicu u povelji od 14. oktobra 1465. godine. U narednom periodu, grad je zadobio centralnu ulogu kao centar moći i trgovine Vlaške, zbog središnjeg položaja i guste naseljenosti područja. Između 1459. i 1625. čak 41 naselje je nastalo na današnjem gradskom području.
Konačno, Bukurešt je zamijenio Târgoviște kao glavni grad Vlaške. Glavna pijaca odnosno trg nastao je oko ulice Lipscani. Osmanlijsko carstvo se širilo od 14. vijeka iz Anadolije na područje današnje Rumunije. Već 1394. prve Osmanlijske vojne jedinice su prešle rijeku Dunav. Nedugo zatim grofovija Vlaška postala je osmanlijski vazal. Pod takvim osmanlijskim suzerenstvom, tada još uvijek ruralni Bukurešt, doživio je privredni uspon zbog povratka stranih trgovaca kao i sjedišta uprave. Stanovništvo je stalno raslo te se postepeno izgrađivala gradska infrastruktura, koja je postala prepoznatljiva kroz brojne nove građevine. Godine 1545. grof Mircea Ciobanul je izgradio prvi gradski zid u formi palisade. Također je i veći dio poljoprivrednog zemljišta koje je okruživalo grad označeno kao "zemlja građana" (moșia orășenilor) i markirano graničnim kamenovima.
Tokom Rusko-osmanlijskog rata (1787-1792) razvoj Bukurešta je kratkotrajno prekinut, kada je knez Nicolae Mavrogheni 26. oktobra 1789. zajedno sa vojskom od oko 1000 ljudi pobjegao iz grada. Grad je nakon dvije sedmice 10. novembra 1789. osvojila austrijska vojska (saveznici Rusije), te ga je ponovno predala Osmanlijama nakon mirovnog sporazuma 4. augusta 1791. godine.
U periodu od 1793. do 1812. Bukurešt su pogodila razne prirodne nesreće, počev od požara do epidemija. Ogromni požar 23. marta 1847. godine uništio je veliki dio trgovačke četvrti grada, kada je izgorjelo oko 2.000 kuća. Nakon požara uslijedio je plansko renoviranje i obnova. Sljedeće godine Bukurešt je bio centar "Vlaške revolucije", koja je počela 11. juna 1848. i trajala tri mjeseca te brutalno ugušena 13. septembra. Na brdu Spirei u spomen na revoluciju podignut je spomenik. Između 1853. i 1856. Bukurešt su zaposjedale ruske, osmanlijske i austrijske vojne jedinice.
Stanovništvo
Broj stanovnika Bukurešta stalno je rastao u periodu od 1778. do 1992. godine. Grad je uvijek privlačio mnoge koji su tražili posao, što dovelo do brzog porasta stanovništva grada. Naročito je planski privredni razvoj u doba Ceaușescua doveo do snažnog prirasta stanovništva, što se ogledalo, između ostalog, i u gradnji novih gradskih naselja. Odseljavanje je počelo u prvoj polovini 1990tih. Mnogi radnici koji su doselili 1980tih, a u narednoj deceniji su ostali bez posla, počeli su se polahko vraćati u područja odakle su došli. Od približno 1995. godine mnogi građani Bukurešta (najvećim dijelom imućniji) počeli su se seliti u predgrađa. Danas grad ima oko 1,9 miliona stanovnika, te je ubjedljivo najveći grad Rumunije. Oko polovine nezbrinute i napuštene djece Rumunije živi u njenom glavnom gradu. Ona se često mogu vidjeti u blizini željezničke stanice Bukurešt Sjever te Piața Victoriei, mada se odnedavno njihov broj znatno smanjio.
Etnička struktura grada je izrazito homogena. Prema zvaničnim statistikama (2002) bilo je 97% etničkih Rumuna. Druga najveća grupa bili su Romi sa oko 1,4% (27.322 osoba). Udio ostalih etničkih grupa u gradu je znatno manji, tako naprimjer tamo živi 0,3% Mađara, 0,1% Rumunskih Nijemaca, Jevreja, Grka, Rusa, Lipovanaca, Turaka i Kineza. Drugih 0,4% stanovništva pripada drugim manjinama (prvenstveno Bugari, Armeni, Albanci, Italijani, Ukrajinci i Poljaci). Približna godišnja stopa pada broja stanovnika iznosi -0,7%. Oko 11,6% stanovnika Bukurešta je mlađe od 15 godina, dok je 5,9% starije od 75 godina.
Religija
thumb|lijevo|180px|Patrijarhova katedrala Panorama grada obilježena je brojnim rumunskim pravoslavnim sakralnim objektima. Već 1885. postojale su 124 crkve u gradu, dok ih danas ima još oko 100. Među najpoznatije crkve u Bukureštu spadaju crkva "Curtea Veche" (1545–1554), Patrijarhova katedrala (1654–1658), Stavropoljski samostan (1724), crkva Domnița-Bălașa (1751), rimokatolička katedrala sv. Josipa (1883) i grkokatolička katedrala (1909).
Prema podacima iz 2002. oko 96,05% stanovnika Bukurešta se izjasnilo da pripadaju Rumunskoj pravoslavnoj crkvi. Na čelu najveće crkve Rumunije nalazi se Danijel Ciobotea, koji je od 2007. na mjestu šestog po redu rumunskog patrijarha. Iste godine, pripadnika rimokatoličke crkve bilo je 1,21% stanovništva. Nadbiskupija Bukurešt osnovana je 27. aprila 1883. nakon što je apostolski vikarijat kneževine Vlaške podignut na nivo nadbiskupije. Nadbiskup Bukurešta je 5. juna 1930. u skladu s potpisanim konkordatom između države Rumunije i Vatikana, podignut na nivo primasa. Evangelističko-luteranska crkva u Rumuniji je osnovana 1921. kao "Sinodalno-prezbiterijanska evangelističko-luteranska crkva", a sve do 2001. je nosila naziv "Evangelistička sinodalno-prezbiterijanska crkva u Rumuniji". Danas ima, u svijetu jedina, luteranska zajednica u Bukureštu, kojoj je rumunski jezik maternji, a broji oko 70 članova.
Islamska zajednica u Bukureštu je 2002. sačinjavala oko 0,49 % stanovništva grada. Oko 0,39 % stanovnika bili su pripadnici rumunske grkokatoličke crkve. Prema procjenama iz 2002. Jevreja u Bukureštu je živjelo oko 4.000. Od 1990. ovu nacionalnu manjinu u kulturnom i političkom aspektu zastupa Federacija jevrejskih zajednica u Rumuniji sa sjedištem u Bukureštu. Jevrejsko groblje u rumunskom glavnom gradu obuhvata oko 35.000 grobova.
Politika
Bukurešt ima dva nivoa uprave. Za cijeli grad odgovoran je gradonačelnik sa gradskom upravom na čelu (Primăria Generală). Među njegovim nadležnostima su, između ostalog, opskrba grada vodom, javni prijevoz i održavanje i asfaltiranje glavnih gradskih ulica.
Na čelu šest sektora (gradskih općina) Bukurešta nalaze se načelnici općina odnosno uprave, koji su odgovorni za održavanje lokalnih ulica, škole, odvoz smeća i sl.
Na općinskim izborima održanim u junu 2012. u općinsko vijeće su ušle tri stranke sa sljedećim brojem mandata (vijećnika):
Gradonačelnik Bukurešta se bira direktno na izborima svake četiri godine. U junu 2012. ponovno je izabran dotadašnji načelnik Sorin Oprescu, kao nezavisni kandidat, a koji je uz podršku socijalno-liberalne koalicije (USL) osvojio 56,67% glasova.
Grbovi
Prvi gradski grb je predložen u 19. vijeku za vrijeme Alexandru Ioana Cuzae te se do danas nekoliko puta mijenjao. Godine 1868. grb se sastojao iz muralne krune sa sedam vrata, štita sa stiliziranim svecem i današnjim zaštitnikom grada Dmitrijem Basarabovim, kao i ispisanim motom: Patria și dreptul meu (rum. "Domovina i moje pravo"). Tokom ere Nicolaea Ceaușescua u periodu od 1970. do 1989. godine grb je bio zamijenjen potpuno drugačijim grbom.
Trenutni grb koji je usvojen 1994. preuzeo je motiv muralne krune sa sedam vrata, štitom sa stiliziranim svecem Dmitrijem Basarabovim te navedenim natpisom. Natpis je ispisan duž stilizirane državne zastave, a na grbu je prikazan i zlatni orao sa plavom krunom, mačem i latinskim krstom, kao i orao sa latinskim krstom u kljunu na vrhu zidane krune.
Znamenitosti
thumb|200px|Unutrašnjost biblioteke Cărturești Carusel thumb|160px|lijevo|Statua [[Ion Luca Caragiale|Iona Luce Caragiale u blizini hotela "InterContinental Bukurešt"]] Bukurešt ima brojne znamenitosti i spomenike. Možda jedan od najpoznatijih je Palača parlamenta, izgrađena 1980tih tokom vladavine komunističkog diktatora Nicolae Ceaușescua. Jedna od najvećih zgrada na svijetu u kojoj je smješten parlament neke države, u Palači su smješteni oba doma rumunskog parlamenta (Dom zastupnika i Senat), kao i Nacionalni muzej moderne umjetnosti. Ovdje se također nalaze i neke od najvećih konferencijskih sala u svijetu.
Druga poznata znamenitost grada je Arcul de Triumf, koja je u svom današnjem obliku izgrađena 1935. po uzoru na onu parisku. Jedna od novijih gradskih znamenitosti je Memorijalni porođaj, stilizirani mramorni stub izgrađen 2005. u čast komemoracije žrtava Rumunske revolucije 1989. kojom je zbačena komunistička vlast u zemlji. Ovaj kontroverzni spomenik je pri otkrivanju izazvao brojne polemike, kada su ga mnogi nazvali pogdnim imenima poput "măslina-n scobitoare" (bos. maslina na čačkalici), zbog mišljenja da se ne uklapa u okolinu i da je njegov izbor i dizajn posljedica političkih igara.
Zgrada "Rumunski Athenaeum" se smatra simbolom rumunske kulture te je od 2007. uvrštena na spisak mjesta evropskog kulturno-historijskog naslijeđa.
Gradovi partneri
Bukurešt ima sklopljeno partnerstvo sa sljedećim gradovima:
NGC 7778
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3327
NGC 3327 (također poznat kao MCG 4-25-38, PGC 31729 i UGC 5803) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 290 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 1,10 (93 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (67 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
.mm
.mm je najviši Internet domen za Mjanmar. Dodijeljena je 1997. godine. Prije toga domena je bila .bu.
Alpsko skijanje na Zimskim olimpijskim igrama 2014 – slalom (muškarci)
Takmičenje u alpskom skijanju na ZOI 2014. u Sočiju u disciplini slalom u muškoj konkurenciji održano je u zimovalištu Rosa Hutor blizu Krasne Poljane u Krasnodarskom kraju 22. februara 2014.
Rezultati
Prva trka slaloma održana je u 16:45 a druga u 20:15.
Sacatepéquez (departman)
Sacatepéquez je departman u centralnom dijelu Gvatemale. Glavni grad departmana je Antigua Guatemala. Departman je dobio ime po gradu Sacatepéquez koji je uništen u zemljotresu 1773.
Vasilij Kandinski
Vasilij Kandinski (ruski Василий Кандинский, Moskva, 16. decembar 1866. - Neuilly-sur-Seine, 13. decembar 1944.) je njemački slikar ruskog porijekla. Jedan od najvažnijih slikara XX. vijeka uz Picassa. Bio je vođa grupe iz Münchena - Der Blaue Reiter.
Svemirske agencije javnog sektora
U 2018. godini postoje 72 različite vladine svemirske agencije; 14 njih ima mogućnost lansiranja. Šest vladinih svemirskih agencija - Kineska nacionalna svemirska uprava (CNSA), Evropska svemirska agencija (ESA), Indijska svemirska istraživačka organizacija (ISRO), Japanska agencija za vazduhoplovstvo i istraživanje (JAXA), Nacionalna uprava za vazduhoplovstvo i svemir (NASA), i Ruska Federalna svemirska agencija (RFSA ili Roscosmos) - imaju pune mogućnosti lansiranja; one uključuju mogućnost lansiranja i oporavka više satelita, razmještanja kriogenih raketnih motora i rukovanje svemirskim sondama.
Zakon jačega (Hari Mata Hari)
Zakon jačega je studijski album sarajevske pop-grupe Hari Mata Hari. Album je izašao 2004. godine u CD izdanju diskografskih kuća Hi-Fi Centar (Beograd), Croatia Records (Zagreb) i Diskoton (Sarajevo). Pjesme su miksane u tonskom studiju "Matrix" muzičkog producenta Samira Šestana "Droge". Na albumu se nalazi deset pjesma, među kojima i pjesma "Zakon jačega" s kojom je grupa, zajedno sa Kemalom Montenom, nastupila na Splitskom festivalu. Autor tekstova je bosanskohercegovački tekstopisac Fahrudin Pecikoza, osim pjesme "Moj si porok" koju je napisala Gordana Milutinović.
NGC 6267
NGC 6267 (također poznat kao IRAS 16560+2303, MCG 4-40-9, PGC 59340 i UGC 10628) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 137 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,30 (52 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. maja 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sepal
Porijeklo
right|200px|thumb|Cvijet u rodu [[Lilium ima šest tepala: vanjska tri su sepali (krunica)m a unutrašnja tri su petali (krunica).]] Smatra se da su nediferencirani tepali stanje predaka kod cvjetnica. Naprimjer, rod Amborella  za kojega se smatra da se najranije odvojio u evoluciji cvjetnica, ima cvijetove s nediferenciranim tepalima. Različite latice (petale) i sepale stoga bi nastale diferencijacijom, vjerojatno kao odgovor na oprašivanje pomoću životinja. U tipskim modernim cvjetovima, vanjski ili ograđujući vrtlog organa tvori se grmiće, specijalizirane za zaštitu cvjetne pupoljke dok se razvija, dok unutarnji vrtlog formira latice, koje privlače oprašivače.