cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Novi Zeland
Historija
Holandski istraživač Abel Tasman otkrio je Novi Zeland 1642. godine. Tek poslije 127 godina, tačnije 1769., James Cook je, stigavši do Novog Zelanda na svom prvom putovanju, napravio mapu oba ostrva i vratio se u Veliku Britaniju s izvješćima o stanovnicima i o bogatstvima Novog Zelanda. Prve evropske baze na Novom Zelandu bili su ogranci kitolovnih kompanija. Od 1839. do 1841. godine Novi Zeland bio je dio australske kolonije Novi Južni Wales. 1840. godine Maori su ustupili suverenitet Novog Zelanda Britancima u zamjenu za zaštitu njihove zemlje od Francuske koja ih je željela kolonizirati. Povremene borbe između plemena Maora i doseljenika oko prava na zemlju i trgovinu trajale su gotovo 20 godina, sve do 1860. kada su britanske snage uspjele suzbiti sav otpor Maora kolonijalnoj administraciji. Zlato je otkriveno sredinom 19. vijeka na Južnom ostrvu i privuklo velik broj evropskih doseljenika.
Novi Zeland je prva parlamentarna demokratija koja je omogućila glasanje ženama i to 1893. godine. Punu nezavisnost dobio je Westminsterskim statutom koji je donesen 1931., a službeno prihvaćen 1947.
Stanovništvo
Sastav prema rasnoj pripadnosti (2001. godina):
Vjerski sastav (2001. godina):
Pismenost (2003.):
Nagli porast broja stanovnika u XX vijeku bio je u prvom redu posljedica doseljavanja, u početku iz Evrope, u prvom redu Velike Britanije, a poslije 1960. godine iz Okeanije. Prirodni priraštaj kod Maora on je viši nego kod Bijelaca. Većinu stanovništva čine Bijelci (74%), ostali su Maori (15%) i drugi Polinežani (6%) te Azijati (5%, prije svega Kinezi i Indijci). Prilikom dolaska prvih Evropljana na Novom je Zelandu živjelo oko 250.000 Maora. Zbog bolesti i ratova njihov se broj do 1896. smanjio na 42.000, a potom se ponovno počeo povećavati. Maorskim jezikom svakodnevno govori oko 50.000 ljudi. Prema popisu iz 1991. godine bilo je 87% stanovnika rođenih na Novom Zelandu. Doseljenika je bilo najviše iz Velike Britanije i Irske (239.000), Australije (49.000), Holandije (24.000), Samoe (43.000) i s Cookovih otoka (15.000). Prilikom izjašnjavanja etničke pripadnosti, stanovnici Novog Zelanda mogli su se izjasniti i kao pripadnici nekoliko različitih etničkih grupa. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine glavne manjinske religije su: Islam, Budizam i Hinduizam, a oko 1,5% stanovništva se izjasnilo kao pripadnici Jedi religije (nazvane prema likovima iz poznatog filmskog serijala "Ratovi zvijezda") što je više od bilo koje druge manjinske religije u zemlji.
mini|Canterbury džamija, juni 2006.
Po popisu iz 2006. godine, na Novom Zelandu je živjelo oko 36.072 muslimana, a također je sagrađeno nekoliko džamija. Većina su novi imigranti iz Azije, Afrike i Evrope. Novi Zeland muslimansko udruženje je osnovana u 1950. godine u gradu Auckland. Prva džamija sagrađena je oko 1979-1980 u Aucklandu. Prva islamska organizacija za cijelu zemlju - Federacije Islamskih udruženja u Novi Zeland (Federation of Islamic Associations of New Zealand) - osnovana je u 1979 : Prvi predsjednik bio je Mazhar Krasniqi, porijeklom sa Kosova. Prva džamija na Južnom ostrvu je sagrađena u Christchurch (Canterbury) tokom 1984-85.
Champagne-Ardenne
Champagne-Ardenne je jedna od 26 pokrajina u Francuskoj. Čine je četiri departmana: Aube, Ardennes, Haute-Marne i Marne.
Klaudije
Klaudije (latinski: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus; 1. august 10. p.n.e. - 13. oktobar 54.) bio je rimski car od 41. do 54. godine. Bio je sin Druza i Antonije Minor. Rođen je u Lugdunumu u Galiji i bio je prvi rimski car koji se rodio izvan Italije. Zbog toga što je hramao i slabije čuo zbog bolesti iz mladosti, njegova porodica ga je bojkotovala i isključila iz svih javnih funkcija dajući mu titulu konzula zajedno sa njegovim nećakom Kaligulom.
Klaudija je nemoć spasila sudbine mnogih drugih plemića tokom čistki Tiberija i Kaligule; nisu ga vidjeli kao ozbiljnu prijetnju. To je dovelo do toga da bude proglašen za cara od strane pretorijanske garde nakon atentata na Kaligulu, jer je bio jedini član kraljevske porodice. Uprkos nedostatku iskustva, Klaudije se pokazao kao sposoban i efikasan administrator. Bio je ambiciozni graditelj i izgradio je nove puteve, vodovod i kanale širom carstva. Za vrijeme njegove vladavine, započelo je osvajanje Britanije. Predsjedavao je javnim suđenjima i izdavao dvadeset proglasa na dan.
Oton
Oton (Marko Salvije Oton Cezar August; 28. april 32 - 16. april 69) bio je rimski car od 15. januara do 16. aprila 69. godine. Bio je drugi car tokom Godine četiri cara.
Klaudije
Mnogi su smatrali da je bio ranjiv tokom vladavine, naročito plemstvo. Klaudije je stalno bio primoran ojačati svoju poziciju što je rezultiralo pogibiji mnogih senatora. Ovi događaji su oštetili njegov ugled kod antičkih pisaca, iako noviji historičari revidiraju ovo mišljenje. Mnogi pisci tvrde da ga je njegova supruga ubila. Nakon njegove smrti 54. godine naslijedio ga je njegov nećak i posvojeni sin Neron.
Oton
Porijeklo i uspon na vlast
Oton je pripadao staroj i uglednoj etrurskoj porodici porijeklom iz Ferentinuma. U rimskom visokom društvu pojavio se u društvu ekstravagntnih mladih aristokrata koji su okruživali cara Nerona. Prijateljstvo sa Neronom je raskinuto 58. godine zbog Popeje Sabine. Ona je bila Otonova žena, a kada se upoznala sa Neronom, postala je careva ljubavnica. Kasnije se Popeja Sabina razvela od Otona, a Neron ga je poslao u udaljenu provinciju Luzitaniju.
Klaudije
Na vlasti
Poslije ubistva Kaligule neki senatori su pomišljali na proglašenje republike, dok su drugi htjeli da izaberu cara koji bi bio njima po volji. Ove sporove prekinuli su pretorijanci koji su za cara proglasili Klaudija, Kaligulinog strica i Germanikovog brata. Senat je morao potvrditi ovaj izbor pretorijanaca. Klaudije je amnestirao one koji su osuđeni pod vlašću Kaligule i ukinuo odluke svog prethodnika. U prvo vrijeme vladao je u slozi sa senatom, ali ga je pokušaj ustanka u Iliriji 42. n. e., koji su podržavali neki senatori, natjerao da izmijeni politiku prema aristokratiji. Prema plebsu nastavio je Augustovu politiku, trošeći velika sredstva za predstave.
Oton
Porijeklo i uspon na vlast
Oton je ostao u Luzitaniji sljedećih deset godina, upravljajući umjereno tom zemljom. Kada je 68. godine, Galba, tada upravnik Tarakonske Španije podigao ustanak protiv Nerona, Oton ga je stao na njegovu stranu i stigao u Galbinoj pratnji do Rima. Galba je bio star i nije imao djece i Oton se nadao da će ga naslijediti. Oton je sklopio tajni sporazum sa jednim Galbinim ljubimcem, Titom Vinijem da se oženi njegovom kćerkom zbog Vinijeve podrške. Ali u januaru 69. godine, godine četiri cara, Galba je formalno usvojio Lucija Kalpurnija Pizona, što je uzdrmalo Otonove nade.
Klaudije
Na vlasti
Razvoj carske birokratije u principatu doveo je do podjele na tri kancelarije pod Klaudijem: ab epistŭlis, koja se starala o carevim naredbama, a libellis, koja je primala i razmatrala žalbe, i a rationĭbus, koja je upravljala carskom imovinom. Na čelu sve tri kancelarije bili su oslobođenici. To su bile ustanove koje su zavisile lično od cara i koje su igrale veliku ulogu u državnom životu.
Nazgûli
Nazgûli su bili devet kraljeva iz trilogije Gospodar prstenova, koji su rođeni u Drugom dobu sunca. Oni su dobili devet ljudskih prstenova moći od Saurona, ali ih je Sauron prevario i pretvorio ih u utvare. Oni su vremenom postali potpuni Sauronovi robovi. Njihovo fizičko tijelo je izblijedilo, a nisu mogli vidjeti na dnevnom sijetlu. Čeznulu su za mirisom krvi živih i mrzjeli ga. Najmoćniji Nazgûl je bio vještac-kralj od Angmara. Vladao je Angmarom i uništio dunedainsko kraljevstvo Arnor. Kada je Angmar uništen, zauzeo je grad Gondora, Minas Itil, pretvorio ga u mjesto užasa i premimenovao u Minas Morgul. Sauron je ponovo uzeo Nazgule u službu kada se pojavio kao u fizičkoj formi plamenog oka. Kada je Prsten uništen Nazgûli su zauvijek nestali, sunovrativši se u Planinu usuda.
Klaudije
Na vlasti
Klaudije sprovodi novu politiku prema provincijama. Judeja je za neko vrijeme ponovo pretvorena u vazalnu kraljevinu, za čijeg kralja Klaudije je postavio svog prijatelja Heroda Agripu, ali je poslije Herodove smrti Judeja ponovo postala prokuratorska provincija. Klaudije je 48. godine u senatu sproveo odluku da se stanovnicima Galije dodijeli ius honōrum, tj. pravo da budu birani za senatore. Kao prvi u senat su uvedeni Edui; time je bio udaren temelj uvođenju u senat bogatih i uglednih stanovnika i drugih provincija.
U vanjskoj politici, Rimljani su se pod Klaudijem trudili ometati ujedinjenje germanskih plemena, podržavajući sukobe među raznim plemenima, kao i dinastijsku borbu koja je vođena u samim plemenima. U zemlji Ubijaca osnovana je 50. n. e. colonia Agrippina (danas Köln), koja je ubrzo postala centar romanizacije Germana. Klaudije je 43. preduzeo pohod na Britaniju i zauzeo njen južni dio. Sa sjevernim plemenima Rimljani su morali voditi dug i uporan rat. U osvojenom dijelu osnovana je kolonija veterana Camulodunum (današnji Colchester), koja je zajedno sa trgovačkim gradom Londinijem (Londinium, današnji London) postala centar rimske civilizacije. U Africi je pod Klaudijem završeno pokoravanje Mauritanije (45. n. e.), koja je podijeljena na dvije carske provincije kojima su upravljali prokuratori ― Mauritanija Tingitanska i Mauritanija Cezarijska. Pod Klaudijem je prestala postojati Tračka kraljevina (46. n. e.), čiji jedan dio je pripao Meziji, dok je od drugog formirana prokuratorska provincija.
Oton
Porijeklo i uspon na vlast
Razočaran, Oton se odlučio podići ustanak. Našao je novca da kupi usluge dvadesetak vojnika pretorijanske garde. Ujutro 15. januara, samo pet dana nakon Pizonovog usvojenja, Oton je žurno otišao do svojih pristalica koji su se okupili na Palatinu. Odatle je praćen pristalicama otišao do logora pretorijanske garde, gdje je bio pozdravljen kao novi car.
Podujevo
300px|mini|desno|Podujevo (2009) 200px|mini|desno|Položaj općine Podujevo u okviru Kosova Podujevo (alb. Podujevë) je gradić u sjeveroistočnom dijelu Kosova.
U novijim ga se albanskim izvorima naziva i Besijana (Besiana).
Mjesto je poznato i po tome što su u Podujevu milicijske snage koristile suzavac (postojale su i teže optužbe ) u sukobima sa albanskim demonstrantima.
Oton
Porijeklo i uspon na vlast
Galbu su napustili njegovi vojnici i on je ubrzo, zajedno sa Pizonom, brutalno ubijen. Senat je brzo reagovao i dodijelio mu tribunska ovlaštenja i druge magistrature koje pripadaju caru. Svoj uspjeh Oton je dugovao Galbinom odbijanju da plati pretorijance kako je obećao prilikom dolaska na prijestolje.
Opadanje i propast
mini|[[Denar cara Otona]] Oton je prihvatio, ili je izgledalo da je prihvatio, kognomen Neron, što je trebalo značiti da će se oslanjati na pristalice posljednjeg julijevsko-klaudijevskog cara. Neronove statue su opet podignute, a čak je bilo u planu i dovršenje Neronove Zlatne palate.
Oton je ubrzo saznao da se nekoliko germanskih legija izjasnilo za Vitelija, koji je već krenuo prema Italiji. Oton se pokušao nagoditi sa Vitelijem, ali bezuspješno. Zatim se počeo pripremati rat. Provincije Dalmacija, Panonija, Gornja Mezija, Donja Mezija su stale na njegovu stranu, a mogao je računati i na pomoć pretorijanske garde. Također, rimska mornarica je stala na Otonovu stranu.
Flota je bila poslata u pravcu Ligurije, a sam Oton je na čelu kopnenih snaga iz Rima krenuo sredinom marta. Oton nije stigao spriječiti Vitelijev prelaz preko Alpa. Do odlučne bitke došlo je kod Bedrijaka, iako je većina Otonovih oficira bila za to da se sačeka vojska iz Dalmacije. Ali, prevagu je odnijelo drugačije mišljenje koje je zastupao carev brat Ticijan; sam Oton se složio sa brzom bitkom, ponajviše iz nestrpljenja. Otonova vojska je u dvije bitke poražena, a preživjeli Otonovi vojnici su prešli na stranu Vitelija.
Iako je još uvijek imao značajnu vojsku, a pomoć iz Dalmacije se približavala, Oton se odlučio na samoubistvo. Na njegovom grobu, podignutom u blizini, skromno je pisalo Diis Manibus Marci Othonis.
Oton je imao trideset sedam godina u času smrti, a vladao je svega tri mjeseca u godini, koja je kasnije nazvana godina četiri cara.
Ragnar Lodbrok
Ragnar Lodbrok, prema legendi, bio je vikinški heroj, te švedski i danski kralj. Poznat je iz staronordijske poezije vikinškog doba, islandskih saga i skoro savremenih hronika. Prema tradicionalnoj literaturi, Ragnar se istakao izvodeći napade protiv Britanskih ostrva i Svetog Rimskog Carstva tokom 9. vijeka. Pojavljuje se i u nordijskim legendama, a prema legendarnim sagama Priče o Ragnarovim sinovima i Sagi o određenim drevnim kraljevima, otac Ragnara Lodbroka predstavljen je kao legendarni kralj Šveđana, Sigurd Ring.
Klaudije
Na vlasti
Tokom cijele Klaudijeve vladavine vidljivo je jačanje carske vlasti, što je dovelo do zaoštravanja odnosa između senata i cara, tako da su i pod Klaudijem donošene smrtne presude osobama osumnjičenim za opozicionarsko raspoloženje. Veliku ulogu pod Klaudijem imali su moćni oslobođenici, naročito Palant i Narcis, koji su uzimali i aktivnog učešća u dvorskim poslovima. Intrige u carskoj porodici izazivaju opće zgražanje. U razvratu prednjači Klaudijeva žena Mesalina, od koje se car razveo i koja je na kraju primorana na samoubistvo. Nakon toga Klaudije se oženio Agripinom Mlađom, Germanikovom kćerkom i svojom nećakinjom, za šta je donijeta specijalna senatska odluka. Agripina je uklonila niz osoba koje joj nisu bile po volji, a na njeno insistiranje Klaudije je, iako je imao svog sina Britanika, usvojio Lucija Domicija Ahenobarba, njenog sina iz prethodnog braka, koji je sada dobio ime Neron Klaudije Cezar. Prema antičkim svjedočanstvima, koja nisu sasvim pouzdana, Agripina je na kraju otrovala Klaudija i postigla ono što je željela: pretorijanci su njenog sina proglasili za cara, a senat je tu odluku bespogovorno potvrdio.
Klaudijeva smrt i deifikacija, tj. njegovo proglašenje za boga, predmet su oštre poruge u Senekinoj satiri Igra o Klaudijevoj smrti (Ludus de morte Claudii), poznatoj i pod nazivom Pretvaranje u tikvu (Apocolocyntōsis).
Igalo
mini|280px|Igalo, gradska plaža Igalo (ćir. Игало) je naseljeno mjesto i grad u sastavu općine Herceg Novi, Crna Gora. U suštini predstavlja prigradsko naselje gradskog (urbanog) tipa grada Herceg Novog sa kojim de facto čini jedinstvenu cjelinu.
Geografski položaj
Iako Igalo čini cjelinu zajedno sa Herceg Novim, administrativno se smatra za zasebno naselje. Ime je dobilo iz grčkog jezika, a u prevodu znači "plaža". Ovo je mjesto poznato po ljekovitom blatu i lječilištu.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazilo se u sastavu stare općine Herceg Novi.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Igalo je imalo 3.355 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Kosovska Mitrovica
200px|mini|desno|Položaj općine Kosovska Mitrovica u okviru Kosova mini|250px|Kosovska Mitrovica Kosovska Mitrovica (albanski: Mitrovicë, odnosno Mitrovicë ë Kosovës, tur. Mitroviça) je grad smješten na sjeveru Kosova. U doba SFRJ nosio je ime Titova Mitrovica. Po broju stanovnika peti je grad na Kosovu.
Jedan je od najstarijih kosovskih naselja, ali je na važnosti dobio tek u 19. vijeku kad su otkriveni mnogi rudnici.
Danas je poznat kao simbol etničkih podjela na Kosovu. U južnom dijelu žive isključivo Albanci, dok sjeverni dio čini jednu od kosovskih srpskih enklava. Grad je podijeljen rijekom Ibar, no to nije spriječilo etničke sukobe i nerede godine 2004.
NGC 1067
NGC 1067 (također poznat kao MCG 5-7-43, PGC 10339 i UGC 2204) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 208 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Trokut. Najveći prečnik je 1,10 (67 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. novembra 1827. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Franche-Comté
Franche-Comté je jedna od 26 pokrajina u Francuskoj. Nalazi se na istoku zemlje, između Burgundije i Švicarske. Čine je četiri departmana: Doubs, Jura, Haute-Saône i Territoire de Belfort.
Rivendel
Rivendell ili Imladris je vilenjački grad u Srednjoj Zemlji, iz knjige Gospodar prstenova. Zove se i Posljednja domaća kuća. Izgradio ga je Elrond, u Drugom dobu, oko 4-5 000 godina prije događaja iz Gospodara prstenova. Pored Elronda, važni vilenjaci koji tu žive su Arwen i Glorofindel.
U Hobitu, Bilbo Baggins je sa Patuljcima zastao u Rivendellu, na putu prema Pustošiji i također u povratku sa Gandalfom prema Okrugu. U Gospodaru prstenova, Frodo Baggins i njegovi prijatelji hobiti kreću u Rivendell, gdje se sreću sa Bilbom. Nekoliko drugih vilenjaka, patuljaka i ljudi također stižu u Rivendell zbog drugih zadataka; na Elrondovom vijeću saznaju da su njihovi svi zadaci povezani sa sudbinom Jednog Prstena, i da oni moraju odlučiti što će učiniti povodom toga. Rivendell se nalazi blizu rijeke Bruinen (jedan od glavnih prilaza Rivendellu je kod gaza rijeke Bruinen), ali je dobro sakriven u gorju Hithaeglira i Maglenog gorja. Klima Rivendella je umjerena, sa umjereno sunčanim ljetima i sniježnim zimama. Rivendell je ustvari prikaz Lauterbrunnentala u Švicarskoj, gdje je Tolkien bio 1911.
Regionen und Orte in Tolkiens Welt Länner a Stied aus Middle-earth
NGC 2408
NGC 2408 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Žirafa. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel u januaru 1830. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Darulharb
Darulharb (na arapskom, dār al-harb, doslovno "kuća rata") ili "neislamski svijet" je izraz koji se koristio (i možda još uvijek koristi u nekim krugovima) u smislu označavanja zemlje pod neislamskom vladom ili vladama.
Prema staroj islamskoj tradiciji, svijet se dijeli na dva dijela, darulislam, tj. "svijet muslimana, odnosno vjernika" odnosno "svijet mira" (između ostalog, riječ islam je izvedena od riječi salam, što može značiti ne samo "potčinjenost" nego i "mir"); i darulharb, tj. "svijet rata", odnosno svijet u kojem žive nevjernici, kafiri. Ovi izrazi se koriste u smislu zemalja ili država koje imaju islamsku vladu, i onih u kojima je vlada neislamska.
Gorenje Blato
mini|280px|Gorenje Blato, panorama Gorenje Blato je naseljeno mjesto u sastavu općine Škofljica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Blato je imalo 230 stanovnika.
IC 2213
IC 2213 (također poznat kao MCG 5-19-25 i PGC 22372) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 311 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Najveći prečnik je 0,80 (73 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 8. februara 1896. godine.
Ako to se zove ljubav
Ako to se zove ljubav je naziv za studijski album hrvatskog pjevača Tonyja Cetinskog objavljen 2008.
NGC 5348
NGC 5348 (također poznat kao MCG 1-35-51, PGC 49411 i UGC 8821) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 67 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,50 (68 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lawrence, 4. Earl of Rosse Parsons 3. maja 1877. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Billie Joe Armstrong
Billie Joe Armstrong (rođen 17. februara 1972) američki je muzičar, pjevač, gitarist i glavni tekstopisac rok-grupe Green Day koju je 1987. osnovao sa Mikeom Dirntom. Također je gitarist i pjevač pank-rok grupe Pinhead Gunpowder i sporednih projekta Green Daya; Foxboro Hot Tubs, The Network, The Longshot i The Coverups. Kritičari Armstronga smatraju jednim od najvećih pank-rok gitarista svih vremena.
Armstrong se počeo zanimati za muziku u mladosti, snimivši svoju prvu pjesmu kad je imao pet godina. U osnovnoj školi upoznao je Dirnta s kojim se je odmah povezao zbog zajedničkog interesa za muziku i s 14 godina osnovao grupu Sweet Children. Grupa se kasnije preimenovala u Green Day. Godine 1997, nakon izdavanja albuma Nimrod, osnovao je Adeline Records kako bi pomogao drugim grupama kao što su The Frustrators, AFI i Dillinger Four. Izdavačka kuća je prestala s radom u augustu 2017.
Arminije
Arminius (18/17 p. n. e – 21.) je bio poglavica germanskog plemena Cherusci, koji je najpoznatiji po tome što je komandovao savezom germanskih plemena u bici kod Teutoburške šume 9. godine, u kojoj su uništene tri rimske legije pod komandom generala Publius Quinctilius Varus. Njegova pobjeda kod Teutoburške šume ubrzala bi trajno strateško povlačenje Rimskog carstva iz Germanije Magne. Moderni istoričari smatraju Arminijevu pobjedu jednim od najvećih poraza Rima. Kako je spriječila romanizaciju germanskih naroda istočno od Rajne, također se smatra jednom od najbitnijih bitaka u istoriji i prekretnicom u ljudskoj istoriji.
Rođen kao princ iz plemena Cherusci, Arminius je bio dio rimske prijateljske frakcije plemena. Naučio je latinski i služio u rimskoj vojsci, čime je dobio rimsko državljanstvo i čin eques. Nakon što je s odličjem služio u Velikoj ilirskoj pobuni, poslan je u Germaniju da pomogne lokalnom guverneru Publius Quinctilius Varus u dovršetku rimskog osvajanja germanskih plemena. Dok je bio u tom svojstvu, Arminius je tajno planirao germansku pobunu protiv rimske vladavine, koja je kulminirala u zasjedi i uništenju tri rimske legije u Teutoburškoj šumi.
Nakon bitke, Arminius se borio protiv invazija rimskog generala Germanicius u bitkama kod Pontes Longija, Idistavisa i Angrivarijskog zida, i svrgnuo rivala, markomanskog kralja Maroboduusa. Germanski plemići, u strahu od Arminijeve rastuće moći, ubili su ga 21. godine nove ere. U germanskim legendama ostao je zapamćen. Rimski istoričar Tacitus označio je Arminija za oslobodioca germanskih plemena i pohvalio ga što se borio protiv Rimskog Carstva do zastoja na vrhuncu njegove moći.
Tokom ujedinjenja Njemačke u 19. vijeku, Arminiusa su njemački nacionalisti hvalili kao simbol njemačkog jedinstva i slobode. Nakon Drugog svjetskog rata, Arminiusov značaj se smanjio u Njemačkoj zbog njegove povezanosti s militarističkim nacionalizmom; 2000. godišnjica njegove pobjede u Teutoburškoj šumi u Njemačkoj je tek olako obilježena.
NGC 6834
NGC 6834 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Labud. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. jula 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kafir
Kafir (od arapskog kāfir, mn.  kuffār; na turskom, kâfir; u bosanskoj kolokvijalnoj upotrebi sreće se i oblik ćafir) u islamu označava "nevjernika," tj. osobu koja nije musliman i ne slijedi islam kao religiju.
Pogrdan oblik za nevjernika, tj. nemuslimana, na turskom govornom i kulturnom području je gavur (u bosanskoj kolokvijalnoj upotrebi, đavur).
Cirkonij
Cirkonij je hemijski element sa simbolom Zr i atomskim brojem 40. Naziv elementa je uzet od imena njegovog minerala cirkona (ZrSiO4), najvažnijeg poznatog izvora ovog elementa. Riječ cirkon izvedena je iz perzijske riječi zargun زرگون što znači "zlatno obojen". Cirkonij je sjajni, sivo-bijeli snažni prelazni metal koji dosta nalikuje hafniju, i nešto manje, titaniju. Najčešće se koristi u vatrostalnim sredstva i kao sredstvo za postizanje neprozirnosti (matiranje), mada se u manjim količinama koristi u legurama zbog svoje veoma velike otpornosti na koroziju. Cirkonij gradi brojne neorganske i organske spojeve, poput cirkonij-dioksida i cirkonocen-dihlorida, respektivno. Pet Zr izotopa se nalazi u prirodi, od čega su tri stabilna. Spojevi cirkonija nemaju poznatu biološku ulogu.
Historija
Mineral cirkon koji sadrži cirkonij i njemu slični minerali (jargun, hijacint, jacint, ligur) su spomenuti u biblijskim natpisima. Međutim, nije se znalo da mineral sadrži novi element, sve do 1789, kada je Klaproth analizirao jargun sa ostrva Cejlon (danas Šri Lanka). Novom elementu je dao ime cirkonska zemlja (cirkonija). Humphry Davy je također pokušao izdvojiti novi element 1808. pomoću elektrolize, ali nije uspio. Metalni cirkonij prvi je dobio, mada u nečistom obliku, Berzelius 1824. tako što je zagrijavao mješavinu kalija i kalij-cirkonij-fluorida u željeznoj cijevi.
Proces kristalne šipke (također poznat i kao jodidni proces) kojeg su 1925. otkrili Anton Eduard van Arkel i Jan Hendrik de Boer bio je prvi industrijski proces za komercijalnu proizvodnju metalnog cirkonija. Proces uključuju dobijanje i kasnije raspadanje cirkonij-tetrajodida djelovanjem toplote. Ovaj metod je od 1945. zamijenjen dosta jeftinijim Krollovim procesom kojeg je razvio William Justin Kroll, u kojem se cirkonij-tetrahlorid reducira pomoću magnezija:
Osobine
Cirkonij je sjajni, sivkasko-bijeli, mehki, duktilni i kovni metal. Na sobnoj temperaturi je u čvrstom stanju, ali ako su u njemu prisutne nečistoće postaje veoma tvrd i krhak. U praškastom obliku je veoma zapaljiv, a u većim komadima je daleko otporniji na zapaljenje. Cirkonij je izuzetno dobro otporan na koroziju i djelovanje baza, soli, slane vode i drugih materija. Međutim, on se rastvara u hlorovodičnoj i sumpornoj kiselini, naročito ako je prisutan i fluor. Njegove legure s cinkom postaju magnetične na temperaturi ispod 35 K.
Tačka topljenja cirkonija iznosi 1857 °C, a tačka ključanja 4371 -4377 °C. Elektronegativnost cirkonija je 1,33 na Paulingovoj skali. Od elemenata unutar d-bloka, cirkonij ima četvrtu najnižu elektronegativnost nakon itrija, lutecija i hafnija. Pri sobnoj temperaturi, cirkonij iskazuje heksagonalnu, gusto pakovanu kristalnu strukturu zvanu α-cirkonij, koja prelazi u β-Zr, prostorno centriranu kubičnu strukturu pri temperaturi od 863 °C. Cirkonij se nalazi u beta fazi sve do tačke topljenja.
Izotopi
Sintetizirano je 28 vještačkih izotopa cirkonija sa rasponom atomskih masa između 78 i 110. Najduže živući vještački izotop je 93Zr čije vrijeme poluraspada iznosi 1,53 milion godina. Najteži izotop cirkonija 110Zr također je i najkraće živući, a njegovo vrijeme poluraspada se procjenjuje na 30 milisekundi. Radioaktivni izotopi sa masenim brojem 93 i više raspadaju se β−, dok oni sa masenim brojevima 89 i niže raspada su β+ raspadom. Jedini izuzetak je izotop 88Zr koji se raspada ε raspadom. Pet izotopa cirkonija također postoje i kao metastabilni izomeri: 83mZr, 85mZr, 89mZr, 90m1Zr, 90m2Zr i 91mZr. Među njima, 90m2Zr ima najkraće vrijeme poluraspada od 131 nanosekundu, dok 89mZr ima najduže od 4,161 minute.
Rasprostranjenost
thumb|lijevo|170px|Trend svjetske proizvodnje koncentrata minerala cirkonija U Zemljinoj kori, koncentracija cirkonija iznosi oko 130 mg/kg te oko 0,026 μg/l u morskoj vodi. U prirodi se ne javlja kao samorodni metal, što oslikava intrinsičku nestabilnost u odnosu na vodu. Osnovni komercijalni izvor cirkonija je silikatni mineral cirkon (ZrSiO4), koji je najviše rasprostranjen u Australiji, Brazilu, Rusiji, Indiji, Južnoafričkoj Republici i SAD, kao i neka manja nalazišta širom svijeta. Prema podacima iz 2013, dvije trećine iskopanog cirkona iz rudnika dobija se iz Australije i Južnoafričke Republike.
Resursi minerala cirkona u svijetu prelaze 60 miliona tona dok svjetska godišnja proizvodnja cirkonija iznosi približno 900 hiljada tona. Cirkonij se također nalazi u sastavu više od 140 drugih minerala, uključujući i komercijalno iskoristive rude badelejit i kosnarit.
Zr je relativno dosta zastupljen u zvijezdama klase S, a detektovan je i na Suncu i nekim meteoritima. Uzorci stijena sa Mjeseca koji su doneseni na Zemlju tokom nekoliko misija iz programa Apollo imaju relativno visoku koncentraciju cirkonij-oksida u odnosu na zemaljske stijene.
Dobijanje
Cirkonij je nusproizvod u procesu rudarskog dobijanja i obrade minerala titanija: ilmenita i rutila, kao i pri rudarenju kalaja. U periodu od 2003. do 2007, cijene cirkona su stalno rasle od 360 US$ na 840 US$ po toni.
Nakon što se sakupi iz priobalnih voda, pijesak sa sadržajem cirkona se pročišćava u spiralnim separatorima (koncentratorima) da bi se odvojili lakši materijali, a koji se nakon toga mogu bezbijedno odlagati nazad u vodu, jer su svi oni prirodni sastojci pijeska na plaži. Koristeći magnetnu separaciju (odvajanje), rude titanija ilmenit i rutil se uklanjaju.
Najveći dio dobijenog cirkona se upotrebljava direktno u komercijalnim aplikacijama, ali se vrlo mali postotak prevodi u metalni cirkonij. Najveći dio metalnog Zr se dobija redukcijom cirkonij(IV)-hlorida sa metalnim magnezijem u Krollovom procesu. Cirkonij komercijalne kvalitete koji je pogodan za većinu aplikacija i dalje sadrži 1 do 3% hafnija. Ova "nečistoća" nije toliko važna osim u nuklearnim aplikacijama cirkonija. Dobijeni metal se sinteruje sve dok ne postane dovoljno duktilan za metalnu obradu.
Komercijalni metalni cirkonij obično sadrži 1 do 2,5% hafnija, što samo po sebi ne predstavlja problem zbog toga što su hemijske osobine cirkonija i hafnija dosta slične. Međutim, njegove osobine apsorbiranja neutrona su izrazito različite, što dovodi do potrebe odvajanja hafnija od cirkonija za potrebe aplikacija koje uključuju njegovu upotrebu u nuklearnim reaktorima. Postoji nekoliko metoda separacije ovih elemenata. Izdvajanje tečnost-tečnost derivatima tiocijanat-oksida, iskorištava neznatno veću rastvorljivost derivata hafnija u sistemu metilizobutilketon i voda. Ovaj metod se pretežno koristi u SAD. Zr i Hf se također mogu razdvojiti frakcionom kristalizacijom kalij-heksafluorocirkonata (K2ZrF6), koji je nešto slabije rastvorljiv u vodi nego njegov analogni derivat hafnija. Frakciona destilacija tetrahlorida, također poznata i kao ekstraktivna destilacija, pretežno se koristi u Evropi. Četvorostrukim VAM procesom (vakuumsko topljenje električnim lukom) kombiniran sa vrućim izvlačenjem i različitim aplikacijama valjanja, poboljšano korištenjem visokotlačnog, visokotemperaturnog gasnog autoklava, dobija se veoma čisti cirkonij koji je oko 10 puta skuplji od "običnog" komercijalnog cirkonija sa primjesama hafnija. Izdvojeni hafnij se koristi u kontrolnim šipkama nuklearnih reaktora. Odvajanje hafnija naročito je važno za nuklearne aplikacije jer hafnij ima veoma veliki poprečni presjek apsorpcije neutrona, oko 600 puta veći od cirkonija, pa tako se za potrebe nuklearnih aplikacija mora ukloniti.
Spojevi
Najveći dio minerala cirkona koristi se neposredno u raznim visokotemperaturnim aplikacijama. Ova materijal je vrlo čvrst i vatrostalan, a otporan je i na hemijsko djelovanje. Zbog tih osobina, cirkon je našao primjenu u brojnim aplikacijama, ali su široj javnosti poznate samo neke. Njegova osnovna upotreba je u vidu sredstva za matiranje (neprovidnost) keramičkih materijala, kojima daje bijeli, neprozirni, mat izgled. Zbog odlične otpornosti prema hemikalijama, cirkon se također koristi u hemijski agresivnim okruženjima, poput posuda i kalupa za topljenje metala. Cirkonij-dioksid se koristi u laboratorijskim tučcima, metalurgijskim pećima kao vatrostalni materijal, a može biti sinteriran u keramičke noževe i druge vrste oštrica, zbog svoje velike mehaničke snage. Cirkon (ZrSiO4) se reže u drago kamenje i od njega se izrađuje nakit.
Metal
Vrlo mali dio cirkona se pretvara u metalni cirkonij, koji ima razne vrste primjena. Zbog odlične otpornosti cirkonija na koroziju, često se koristi kao legirno sredstvo u materijalima koji su izloženi vrlo agresivnim okruženjima, poput hirurških uređaja, oklopa za satove i žarnih svjetlosnih niti. Velika reaktivnost cirkonija prema kisiku, naročito na visokim temperaturama, čini osnovu za neke specijalne aplikacije poput primarnih eksplozivnih punjenja i takozvanih getera u vakuumskim cijevima. Ista osobina je vjerovatno i osnova za korištenje Zr nanočestica kao pirofornog materijala u eksplozivnom oružju poput malih bombi sa kombiniranim efektima BLU-97/B, gdje izaziva zapaljivi efekat.
Nuklearne aplikacije
lijevo|166px|thumb|Cirkonocen-dihlorid, predstavnik grupe organocirkonijskih spojeva. Za pravljenje nosača gorivih šipki u nuklearnim reaktorima koristi se oko 1% proizvodnje cirkonija. U tu svrhu on se uglavnom koristi u obliku cirk-legura. Koristi legura cirkonija je njihova niska poprečna sekcija hvatanja neutrona i dobra otpornost na koroziju u uobičajenim uslovima korištenja. Razvoj efikasnijih metoda za odvajanje hafnija od cirkonija je neophodno da za ovu vrstu upotrebe.
Jedan od nedostataka legura cirkonija je njihova reaktivnost u odnosu na vodu pri visokim temperaturama što dovodi do izdvajanja gasovitog vodika i ubrzane degradacije nosača nuklearnih šipki: Ova egzotermna reakcija je veoma spora ispod 100 °C, ali na temperaturi iznad 900 °C reakcija je veoma brza. Većina metala također slično reagira. Redoks reakcija je relevantna za nestabilnost nuklearnog goriva pri visokim temperaturama. Ova reakcija je također "odgovorna" za male eksplozije vodika koje su prvi put opažene unutar zgrade reaktora u nuklearnoj centrali "Three Mile Island" 1979. ali tada zgrada u kojoj se reaktor nalazi nije oštećena. Ista reakcija se desila i u reaktorima 1, 2 i 3 nuklearne centrale Fukushima u Japanu, nakon što je hlađenje reaktora prekinuto zbog katastrofalnog zemljotresa i cunamija 11. marta 2011. što je dovelo do nuklearne nesreće u toj centrali. Nakon što je vodik ispušten u dvoranu za održavanje ovih triju reaktora, eksplozivna mješavina vodika sa kisikom iz zraka je detonirala, teško oštetivši instalacije i najmanje jednu od zaštitnih građevina nad reaktorom. Da bi se izbjegla eksplozija, direktno ispuštanje vodika u atmosferu bi bila mnogo poželjnija opcija dizajna. Danas, da bi se smanjio rizik od eksplozije, u mnogim zgradama gdje su smješteni reaktori sa vodom pod pritiskom, instaliran je takozvani "rekombinator" zasnovan na katalizatorom koji veoma brzo prevodi kisik i vodik u vodu pri sobnom temperaturi prije nego vodik dosegne eksplozivnu granicu.
Spojevi
Kao i drugi prelazni metali, cirkonij također gradi veoma širok spektar neorganskih spojeva i koordinacijskih kompleksa. Općenito, njegovi spojevi su bezbojne dijamagnetične čvrste tvari u kojima Zr ima oksidacijsko stanje +6. Poznat je daleko manji broj spojeva sa Zr(III) dok je Zr(II) veoma rijedak.
Oksidi, nitridi i karbidi
Najčešći oksid je cirkonij-dioksid,, koji se također naziva i cirkonija. Ova bezbojna čvrsta tvar ima izvanrednu otpornost na lomljenje i hemijsku otpornost, naročito u svojoj kubičnoj kristalnoj formi. Ove osobine čine cirkoniju vrlo korisnom u vidu pokrivanja toplotnih pregrada, a također je česta njena upotreba kao zamjena za dijamant. Cirkonij-volframat je neobična supstanca koja se smanjuje u svim pravcima kada se zagrijava, dok se većina drugih supstanci širi pri zagrijavanju. Cirkonil-hlorid je rijetki kompleks cirkonija rastvorljiv u vodi, a ima relativnu složenu hemijsku formulu [Zr4(OH)12(H2O)16]Cl8.
Cirkonij-karbid i cirkonij-nitrid su vatrostalne čvrste tvari. Karbid se koristi za izradu alata za bušenje i odsijecanje. Poznate su i faze cirkonij-hidrida.
Halidi
Poznata su sva četiri uobičajena halida, ZrF4, ZrCl4, ZrBr4 i ZrI4. Svi oni imaju polimernu strukturu i daleko manje su isparljivi od odgovarajućih monomernih tetrahalida titanija. Sva četiri se hidroliziraju dajući takozvane oksohalide i diokside. Poznati su i odgovarajući tetraalkoksidi. Za razliku od halida, alkoksidi se rastvaraju u nepolarnim rastvaračima. Dihidrogen-heksafluorocirkonat se koristi za finiširanje u metalnoj industriji kao sredstvo za jetkanje da bi se potpomoglo prijanjanje boje.
Organski spojevi
Hemija organocirkonijskih spojeva je proučavanje spojeva koji sadrže ugljik-cirkonij veze. Prvi takav spoj je bio cirkonocen-dibromid ((C5H5)2ZrBr2), opisan 1952. u studiji koju su objavili Birmingham i Wilkinson. Schwarzov reagens, kojeg su 1970. načinili P. C. Wailes i H. Weigold, je metalocen korišten u organskim sintezama za transformaciju alkena i alkina. Cirkonij je također sastojak nekih Ziegler-Natta katalizatora, korištenih u proizvodnji polipropilena. Ova aplikacija iskorištava sposobnost cirkonija da reverzibilno (povratno) gradi veze s ugljikom. Većina kompleksa Zr(II) su derivati cirkonocena, a jedan od primjera je i (C5Me5)2Zr(CO)2.
Vanjski linkovi
🇵🇸
Imidazol
Imidazol je organski spoj sa formulom C3N2H4. To je bijela ili bezbojna čvrtsta tvar, koja je rastvorljiva u vodi, stvarajući blago alkalni rastvor. U hemiji, to je aromatski heterociklični spoj označen kao diazol, koji ima nesusjedne dušikove atome.
Mnogi prirodni proizvodi, a posebno alkaloidi, sadrže imidazolski prsten. Ovi imidazoli sadrže prsten 1,3-C3N2, ali su im svojstva promjenljiva, zavisno od supstituenta. Ovaj prstenski sistem je prisutan u važnim biološkim gradivnim blokovima, kao što su histidin i srodni hormon histamin. Mnogi lijekovi sadrže imidazolski prsten, kao što su neki antigljivični preparati, nitroimidazolski niz antibiotika i  sedativ midazolam. Kada je spojen na pirimidinski prsten stvara purin, koji se najčešće javlja kao dušični heterociklični spoj u prirodi.
Struktura i svojstva
Imidazol je planarni 5-člani prsten. Postoji u dva ekvivalentna tautomerna oblika, jer pozitivni naboj se može nalaziti na bilo kojem od dva dušikova atoma. Imidazol je visoko polarni spoj, kao što se vidi po njegovom električnom dipolnom momentu od 3,67 D. Vrlo je topiv u vodi. Ovaj spoj je označen kao aromatični zbog prisustva seksteta od π-elektrona, koji se sastoji od par elektrona iz protoniziraniH atoma dušika i jednog iz svakog od preostalih četiri atoma u prstenu. Neke rezonancne strukture imidazola su prikazane ispod:
Amfoterizam
Imidazol je amfoteran, što znači da može djelovati i kao kiselina i kao baza. Kao kiselina, pKa mui je 14,5 pri čemu stvara manje kiselosti nego karboksilne kiseline, fenoli i imidi, ali nešto više nego alkoholi. Proton kiselosti nalazi se na N-1. Kao baze, pKa konjugatne kiseline (pKBH+da bi se izbjegla zabuna između dvije) je oko 7, što čini imidazol oko šezdeset puta baznijim od piridina. Bazno mjesto je N3. Protonacija daje imidazoliumski kation, koji je simetričan.
Dobijanje
Imidazol je prvi put prikazan 1858. godine, iako su njegovi različiti derivati otkriveni još tokom 1840-ih. Njegova sinteza, kao što je prikazano u nastavku, koristi se gliokzalom i formaldehidom koji daju amonijak za stvaranje imidazola (ili glioksalina, kako je prvobitno nazvan). Ova sinteza daje relativno mali prinos, ali se još primjenjuje za stvaranje imidazola sa zamijenjenim C. U jednoj mikrotalasnoj promjeni, reaktanti su benzil, benzaldehid i amonijak u glacijalnoj sirćetnoj kiselini, stvarajući 2,4,5-triphenilimidazol (lofin). Imidazol može biti sintetiziran brojnim metodima osim Debusovom metodom. Mnoge od ovih sinteza mogu se primijeniti sa različitim zamjenama imidazola i njegovih derivata variranjem funkcijske grupe reaktanata. Ove metode su obično kategorizirane na osnovu broja veza koje čine imidazolski prsten. Naprimjer, Debusov način stvaranja (1,2), (3,4), i (1,5) veza u imidazolu koristi svaki reagens kao fragment prstena i na taj način ova metoda bi billa sinteza putem stvaranja trostruke veze.
Ovo je opći metod koji je u stanju da postigne dobre prinose za supstituciju imidazola. U suštini, to je prilagođavanje Debusovog metoda zvanog Debus-Radziszewski sinteza imidazola. Polazni materijali su supstituirani gliokzal, aldehid, amin i amonijak ili amonijeva so.
Biološki značaj i primjena
Imidazol je uključen u mnoge važne biološke molekule. Najviše je tu sveprisutne aminokiseline histidin, koja ima imidazolski bočni lanac. Histidin je prisutan u mnogim proteinima i enzimima i ima vitalnu ulogu u strukturi i ulozi vezanja hemoglobina. Spojevi na bazi imidazola imaju vrlo važnu ulogu u unutarćelijskim buferskim reakcijama. Histidin može biti dekarboksiliran u histamin, koji je ujedno i opći biološki spoj. To može dovesti do urtikarija (koprivnjača), kada se histamin proizvodi u alergijskim reakcijama. Odnosi između histidina i histamina su prikazane ispod: Jedna od primjena imidazola je prilikom prečišćavanja histidinom označenih proteina i afinitetnom hromatografijom imobiliziranih metala (IMAC). Imidazol se koristi za eluiranje označenih proteini vezanih za niklene ione vezane za površinu kapljice u hromatoglafskoj koloni. Višak imidazola koji je prošao kroz kolonu, potiskuje obilježeni histidin iz koordinacije nikla, oslobađajući njime obilježene proteine. Imidazol je postao važan dio mnogih farmaceutskih proizvoda. Sintetički imidazoli su prisutni u mnogim fungicidima i antigljivičnim, antiprotozoanskim i antihipertenzivnim lijekovima. Imidazol je dio molekula teofilina, nađenog u čaju i kahvi u zrnu, koji stimulira centralni nervni sistem. Prisutan je u antitumorskom lijeku merkaptopurinu protiv leukemije, tako što ometa aktivnosti DNK. <
Jedan broj supstituiranih Imidazola, uključujući i hlotrimazol, su selektivni inhibitori sinteze dušik-oksida, što ih čini zanimljivim ciljevima pri izradi lijekova protiv upala, neurodegenerativnih bolesti i tumora nervnog sistrema. Ostale biološke activnosti imidazolskih farmakofora  vezave su podregulaciju tokova  unutarćelijskog Ca2+ iK+ i  interferencijom sa inicijacijom translacije.
Farmaceutske izvedenice
Supstituirani derivati imidazola su vrijedni u liječenju mnogih sistemskih gljivičnih infekcija. Imidazoli pripadaju klasi dušičnih antimikotika, što uključuje ketokonazol, mikonazol i klotrimazol.
Za usporedbu, još jedna grupa azola su riazoli, koji uključuju: flukonazol, itrakonazol i vorikonazol. Razlika između imidazola i triazola je u mehanizmu inhibicije P450 enzima. N3 imidazolski spojevi vežu se za hemski atom željeza u citohromu P450, a N4 triazoli se vežu za hemijsku grupu. Triazoli su pokazali da imaju veću specifičnost za P450 nego imidazoli, po čemu su potentniji nego imidazoli.
Neke izvedenice imidazola pokazuju efekte na insektima. Naprimjer, sulkonazol nitrat pokazuje snažan antihranidbeni efekt na varenje keratina kod larvi australijske bube koja napada tepihe (Anthrenocerus australis), kao što to čini ekonazol-nitrat sa uobičajenim moljcem koji napada odjeću (Tineola bisselliella).
NGC 3846A
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Imidazol
Industrijska primjena
Imidazol se opsežno koristi kao inhibitor za određene tranzicijske metale, kao što je korozija bakra. Sprečavanje korozije bakra je važno, posebno u vodenom sistemima, gdje se provodljivost bakra smanjuje zbog korozije.
Mnogi spojevi industrijskog i tehnološkog značaja sadrže derivate imidazola. Termostabilni polibenzimidazol (PBI) sadrži imidazol spojen na benzenski prsten koji je povezan sa benzenom, a ponaša se kao sredstvo za gašenje vatre. Imidazoli se mogu naći u raznim spojevima koji se koriste za fotografiranju i elektrotehnici.
Soli imidazola
thumb|right|80px|Jednostavni kation imidazola. Soli imidazola gdje je imidazolski prsten u kationu su poznati kao imidazolijske soli (naprimjer, imidazolij hlorid). Ove soli se stvaraju iz protonacija ili supstitucija na dušiku imidazola. Koriste se kao ionske tečnosti i prekursori u stabilnim karbenima. Soli gdje se nalazi deprotonirani imidazol anion su također poznate, kao imidazolati (naprimjer, natrij-imidazolat, NaC3H3N2).
IC 561
IC 561 (također poznat kao MCG 1-25-19 i PGC 28002) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 273 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 0,40 (32 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (24 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 21. marta 1893. godine.
Derek Morgan (Zločinački umovi)
Derek Morgan je lik iz CBS-ove kriminalističke serije Zločinački umovi, a glumi ga Shemar Moore. Specijalnost su mu fiksacije i opsesivna ponašanja.
Pozadina
Morgan je sin Afroamerikanca i bjelkinje. Pohađao je Northwestern University preko sportske stipendije (američki nogomet), a ima crni pojas u džudu, vodi FBI-jeve kurseve samoodbrane, služio je u jedinici za deaktiviranje eksplozivnih naprava te kao policajac u čikaškoj policiji. On i njegove sestre, Sarah i Desirée, odrasli su u South Sideu, opasnom čikaškom kvartu.
Kad je imao 10 godina bio je svjedok pogibije svog oca, također policajca. Nakon toga je imao teško odrastanje i upadao je u mnoge tuče, što ga je na kraju odvelo u popravni dom za mlade. Odatle ga je pod svoju brigu uzeo Carl Buford, koordinator lokalnog omladinskog centra. Buford se prema Morganu ponašao kao drugi otac, pomogavši mu da stekne spomenutu stipendiju. Međutim, on ga je, također, i seksualno zlostavljao, što je Morgan otkrio nekoliko godina kasnije, pod ekstremnom prinudom. Kao tinejdžer otkrio je tijelo nepoznatog dječaka, što je ostavilo dubok trag u njemu (išao je od vrata do vrata kako bi skupio novac za nadgrobni kamen za tog dječaka i posjećivao je njegov grob svaki put kad bi bio u rodnom Chicagu).
Nekoliko godina kasnije njegova prošlost vratila se da ga progoni kad ga je uhapsila čikaška policija za ubistvo tog nepoznatog dječaka i još dvojice drugih. Detektiv koji je vodio slučaj (a koji je nekoliko puta hapsio Morgana u mlađim danima) vjerovao je da je Morgan kriv i koristio je JAP-ov profil, koji je izradio Jason Gideon (ne znajući da je Morgan glavni osumnjičenik), kako bi podupro slučaj. JAP je pretražio Morganov život i pozadinu, vjerujući da je Morgan žrtva namještaljke pravog ubice. Kasnije su identificirali Buforda kao čovjeka koji mu je smjestio (Buford je bio prijatelj s navedenim detektivom). Kad ga je Hotch upitao o Bufordu, Morgan mu je odgovorio da odustane. Zatim je pobjegao iz pritvora i razgovarao s lokalnim dječakom koji se družio s posljednjom žrtvom. Dječak mu je otkrio da ga Buford zlostavlja i da je posljednja žrtva znala za to. Morgan se suočio s Bufordom, koji je isprva negirao da se išta desilo između njih i rekao Morganu da dječak laže. Morgan nije odustao (poželio je da je kazao nekom o Bufordu kad je bio dječak); na kraju je natjerao Buforda da prizna zlostavljanje. To priznanje čuli su detektivi (koji su bili skriveni u blizini) i uhapsili su Buforda. Buford je preklinjao Morgana da mu pomogne, na što mu je on rekao: "Idi dođavola!" i prepustio zlostavljača djece njegovoj sudbini.
Jedinica za analizu ponašanja
U jednom trenutku bio je razmatran kao mogući šef terenskog ureda u New Yorku, ali mu je Hotch kasnije rekao da ga nije preporučio jer je bio zabrinut da Morgan nema dovoljno povjerenja u svoje kolege. Morgan je poznat po intenzivnim fizičkim poduhvatima: jednom je trčao za zločincem do voza, a zatim se i sam zakačio na nj. Tu se borio za goli život, viseći dok ga je zločinac pokušavao baciti s voza. Morgan je naročito gnjevan na Georgea Foyeta (Bostonskog kosača). Nakon što je Foyet jednom iznenadio i onesvijestio Morgana početkom 2009, uzeo mu je značku i ostavio mu jedan metak, kako bi ga psihički mučio; značka se kasnije pojavila položena na povrijeđenom Hotchu u bolnici St. Sebastian.
Zbog iskustva iz tinejdžerskih dana, čini se da Morgan vuče dugotrajnu odbojnost prema organiziranoj religiji, ali se i dalje moli, idući čak dotle da ode u crkvu. Veoma je šarmantan i viđen je kako flertuje s mnogim ženama, a čak je jednom i plesao s nekoliko njih istovremeno u baru. Čak je na sastanak pozvao Jordan Todd (shvativši tek kasnije da će mu ona postati radna kolegica). Međutim, kao i većina članova tima, ni on dosad nije uspio ostvariti stabilnu i dugotrajnu ljubavnu vezu.