cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sarkolema
Sarkolemma općenito održava istu funkciju u mišićnim ćelijama kao plazmamembrana u ostalim eukariotskim ćelijama. Djeluje kao barijera između vanćelijskih i unutarćelijskih odjeljaka, definirajući pojedinačno mišićno vlakno od njegove okoline. Lipidna priroda membrane omogućuje joj da odvaja tekućine unutar i vanćelijskih odjeljaka, jer je samo selektivno propusna za vodu kroz akvaporinske kanale. Kao i u ostalim ćelijama, to omogućava da se kompozicije odjeljaka kontroliraju selektivnim transportom kroz membranu. Membranski proteini, poput ionske pumpe, mogu stvoriti ionske gradijente s potrošnjom adenozin-trifosfata, koji će se kasnije koristiti za energetski pogon drugih tvari kroz membranu (kotransport) ili generiraju električne impulse kao što su akcijski potencijali.
Posebna karakteristika sarkoleme je da on invadira u citoplazmu mišićne ćelije, formirajući membranske tubule radijalno i uzdužno unutar vlakna koje se nazivaju poprečne tubule (T-tubule). Na obje strane poprečnih tubula nalaze se terminalna cisterna i  glatki endoplazmatski retikulum, u mišićima zvani sarkoplazmatski retikulum (SR). Poprečne tubule okružene s dvije cisterne SR poznate su kao trijade, a kontakt tih struktura nalazi se na spoju A- i I-pruga.
Mrkonjići
Mrkonjići su naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Bosna i Hercegovina.
Autokefalnost
Autokefalnost (grčki Αυτο–κεφαλυ) označava izvorno samostalnost, nezavisnost.
U pravoslavnom kršćanstvu autokefalnom se smatra ona pravoslavna crkva, koja ne potpada ni pod kakvu višu crkvenu organizaciju (u upravnom smislu). Nosilac te samostalnosti (u smislu suverenosti - u upravi, a ne doktrini) je episkopat. Osnovna jezgra autokefalnosti je da rukopoloženje (hirotoniju) vrše sami episkopi te crkve.
NGC 6732-1
NGC 6732-1 (također poznat kao MCG 9-31-11, PGC 62586 i UGC 11381) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 372 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,20 (130 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (76 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
HN-5
HN-5 je porodica kineskih prijenosnih protivavionskih raketnih sistema nastali na osnovu sovjetske Strele-1.
Razvoj
HN-5 je rezultat kineskoh obrnutog inžinjeringa iz sredine 1970tih. Kineska vojska nije imala u upotrebi prijenosnih PVO sistema, pa su se odlučili na sporazum s Sjevernim Vijetnamom u kojem su Vijetnamci dali svoje Strele-1 Kini na proučavanje, a zauzvrat Kina je njima dostavila besplatne svoje primjerke. Usljed Kulturne revolucije obrnuti inžinjering je bio spor pa su primjerci poslani u Vijetnam, gdje su se pokazali neuspješni protiv američkih aviona jer su oni imali elektronske protivmjere.
Svjetsko prvenstvo u skijaškim letovima 1992.
Svjetsko prvenstvo u skijaškim letovima 1992. održano je 21. i 22. marta na letaonici Čertak u češkom Harrachovu (tada u sklopu Čehoslovačke). To je Harrachovu bio drugi put da organizira SP; prethodno je bio domaćin 1983.
Rezultati
Napomena: Održane su 3 serije.
584. p. n. e.
584. p. n. e. u temama
Riječ Hellènes u širem smislu, po prvi put se pojavljuje u vrijeme posveta Échembrote-a, koji se zahvaljuje Heraklu za njegovu pobjedu na Javnim igrama. Tekst se odnosi na XLVIII-tu Olimpijadu, što čini mogućim da datira iz 584. P.n.e.
Pravoslavlje u Bosni i Hercegovini
mini|desno|250px|[[Saborna crkva u Sarajevu]] U Bosni i Hercegovini živi preko milion stanovnika pravoslavne vjeroispovijesti. Velika većina njih su pripadnici srpskog naroda.
Shodno tome u Bosni i Hercegovini djeluje Srpska pravoslavna crkva. Ona je na prostoru BIH organizirana u slijedećih pet eparhija:
Mitropolija dabrobosanska
Dabrobosanka mitropolija obuhvata prostor srednje Bosne i sjeveroistok Hercegovine. Sjedište mitropolije je u Sarajevu, izmješteno u Sokolac. Na njenom čelu je mitropolit Hrizostom. Za potpunije podatke pogledaj glavni članak o Mitropoliji dabobosanskoj.
Eparhija banjalučka
Epahija banjalučka je po broju vjernika najveća bosanskohercegovačka eparhija. Po prostranosti je najmanja. Obuhvata približno banjalučko-prijedorsku regiju, te Lijevče polje. Sjedište eparhije je u Banjoj Luci. Na njenom čelu je episkop Jefrem. Za potpunije podatke pogledaj glavni članak o eparhiji banjalučkoj. mini|desno|250px|Motiv iz Bosanske Krupe
Eparhija bihaćko-petrovačka
Eparhija bihaćko-petrovačka obuhvata krajni sjeverozapad Bosne i Hercegovine. Od svih eparhija SPC u BiH ona je najmanja brojem vjernika. Sjedište joj je u Bosanskom Petrovcu. Na njenom čelu je episkop Atanasije. Za potpunije podatke pogledaj glavni članak o eparhiji bihaćko-petrovačkoj.
Eparhija zahumsko-hercegovačka i primorska
Eparhija zahumsko-hercegovačka i primorska obuhvata veći dio Hercegovine. Eparhijsko sjedište je u Mostaru. Zbog posljedica zadnjeg rata privremeno sjediše eparhije je u Trebinju. Na čelu eparhije se nalazi episkop Grigorije. Za potpunije podatke pogledaj glavni članak o eparhiji zahumsko-hercegovačkoj i primorskoj.
Eparhija zvorničko-tuzlanska
Eparhija zvorničko-tuzlanska obuhvata sjever i istok Bosne. Eparhijsko sjedište je u Tuzli. Privremeno sjedište eparhije je u Bijeljini. Na čelu eparhije je episkop Hrizostom. Za potpunije podatke pogledaj glavni članak o eparhiji zvorničko-tuzlanskoj.
Jesolo
Jesolo je turistički grad u italijanskoj regiji Veneto, broji 23.988 stanovnika.
Geografske karakteristike
Grad leži sjeveroistočno od Venecije, između Cavallina-Treporti i Eracleje, na istočnom rubu Venecijanske laguna.
Historija
Za rimskih vremena se današnji "Jesolo" zvao Equilium, to je bio vicus (selo) na otoku delte rijeke Piave. Uspon Jesola, počeo je raspadom Rimskog carstva, kad je većina rimskih stanovnika iz unutrašnjosti oko lagune, potražila utočište na otocima lagune. Equilio je bio jedno od najvažnijih naselja venecijanske lagune tokom ranog srednjeg vijeka, koji je svoj procvat imao u  9. vijeku, kad je postao sjedište biskupije. Kraj je počeo propadati, zbog velike količine sedimentnog materijala koje su nanosile rijeke Sile i Piave, koje su vremenom kraj pretvorile u močvaru.
Tako da je krajem 15. vijeka kraj oko Jesola bio potpuno napušten, sveden na nekoliko polunapuštenih seoskih imanja.
Spor oporavak Jesola otpočeo je kad je venecijanski plemić Soranzo, koji je bio vlasnik većine zemlje na tom području, izgradio o vlastitom trošku, crkvu (kasnije posvećenu sv Ivanu Krstitelju) i župni dvor. Oko nove crkve formiralo se naselje i ljudi su se stali naseljavati u taj kraj. I Mletačka Republika provodila je različite mjere s ciljem da otkloni mogućnost stalnih poplava koje su uzrokovale rijeke Piave i Sile, i isuši močvare. Zbog tog je 1499. izgrađen kanal kojim je rijeka Sile povezana sa starim koritom rijeke Piave, tako da rijeka Sile teče danas tim koritom. Taj kanal (na venecijanskom=cava), izgradio je inženjer Alvise Zucharin, a novo naselje pored crkve dobilo je ime Cavazuccherina (Zuccherinov kanal) thumb|left|300px|Tipična plaža u Jesolu
Nakon što je Napoleon zauzeo Mletačku Republiku, proveo je novu administrativnu podjelu teritorije, Jesolo (tada Cavazuccherina) postao je samostalna općina III klase (22. decembar 1807.)
Stanje u Cavazuccherini se nije bitno popravilo ni nakon ujedinjenja Italije. Tokom Prvog svjetskog rata, stanovništvo je evakuirano zbog blizine fronte na rijeci Piave.
Odmah nakon rata otpočeli su veliki radovi (1920 - 1930), na potpunoj melioraciji donjeg toka rijeke Piave. Nakon potpune sanacije zemljišta, izgradnjom brojnih kanala, isušeno zemljište zasijano je pšenicom, kukuruzom i šećernom repom. Na dijelu te velike površine zasađene su plantaže voćaka i vinograda.
Privreda
Privreda grada Jesola, vezana je uz turizam, duž 15 km dugog pješčanog Lida di Jesolo, nižu se hoteli sa svojim plažama. Lido di Jesolo je u svojim najboljim danima imao do 6 miliona gostiju na godinu, danas je njihov broj pao na 4,5 miliona.
Videm (Dol pri Ljubljani)
Videm je naseljeno mjesto u sastavu općine Dol pri Ljubljani, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Bežigrad.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Videm je imao 740 stanovnika.
Albumin
mini|300p|Struktura albumina Albumin je najzastupljeniji protein krvne plazme, čini oko 40-60% proteina krvne plazme. Albumin se stvara u jetri i njegov poluživot je 15-20 dana. Ima ulogu u transportu raznih materija putem krvne plazme. Nekonjugovani bilirubin, razni hormoni kao npr. tiroksin, tironin, polni hormoni, masne kiseline, joni (npr. kalcij) razni lijekovi (sulfonamidi, salicilati...) itd. transportuju se putem albumina. Vrlo važna uloga albumina je i u održavanju osmotskog pritiska krvne plazme. Smanjenjem njegove koncentracije uslijed gubitka (npr. kod nefrotskog sindroma, kod opekotina) ili smanjenom produkcijom (npr. usled insuficijencije jetre) mogu se javiti generalizovani otoci (najizraženiji je anasarka) uslijed oticanja tečnosti van krvnih sudova. Njegovom razgradnjom oslobađaju se aminokiseline, koje se mogu koristiti u raznim metaboličkim procesima ćelija.
Funkcije
Albumin je globularni protein, koji se neprestano stvara u jetri, jer se neprestano i razgrađuje. Poluživot ovog proteina je 15-20 dana. Molekulska masa albumina je oko 66.000 daltona, a izoelektrična tačka između pH 4 i 5,8. Pri pH vrijednosti od 7,4 (što je i pH vrijednosti venske krvi) albumin se nalazi u vidu aniona, sa više od 200 negativnih naboja po molekuli. Upravo zbog ovog velikog broja disocijabilnih grupa u molekuli, kao i velike koncentracije albumina u krvi albumin ima veliki kapacitet za vezivanje drugih liganda (naročito pozitivnih iona kao npr. kalcij, 40% iona kalcija u krvi se nalazi vezano za albumin). Međutim albumin vezuje i nepolarne molekule kao što su masne kiseline, nekonjugovani bilirubin, hormone: tiroksin, tironin, kortizol, aldosteron, zatim lijekove itd. i transportuje ih putem krvi.
Albumin je prost protein (ne sadrži druge grupe npr. ugljikohidrate, metale). Najvećim dijelom nalazi se u krvnoj plazmi (oko 40-60 g/l), dok se u ostalim vanćelijskim tečnostima nalazi manja količina albumina (oko 20-40 g/l). U procesu bubrežne filtracije samo se jedan mali dio albumina filtrira (prolazi kroz bubrežne glomerule), ali se u bubrežnim tubulima reapsorbuje putem pinocitoze. Naime membrana glomerula je također negativno naelektrisana kao i albumin, tako da ga odbija.
Uloga Albumina
Albumin igra važnu ulogu u mnoštvu procesa:
IC 2092
IC 2092 je trostruka zvijezda i nalazi se u sazviježđu Eridan. Prvo otkriće je napravio Isaac Roberts 17. februara 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dabarska gaovica
Dabarska gaovica () jest bosanskohercegovačka vrsta zrakoperke iz roda Telestes iz porodice šaran a (Cyprinidae). Prvi put je opisana od strane grupa ihtiologa 2012.
Citokin
Citokini ili interleukini su, pored antitijela, najvažniji sekrecijskii proizvodi ćelija imunskog sistema. Reč citokin izvedena je latiniziranih reči grčkih riječi citos = ćelija + kine - kinein = kretati se. Ovaj naziv je uveden da bi se mogla razlikovati grupa imunomodulatornih molekula od hematopoetskih faktora ćelijskog rasta. Budući da je većina citokina proizvod leukocita (makrofaga ili T-ćelija) i da djeluju na druge leukocite, nazivaju i interleukini. Citokini su proteini male molekulske mase, od 6-70 kDa, koji djeluju kao posrednici između elemenata imunskog sistema
Dabarska gaovica
Lokacija
Ova vrsta ribe je endem za Bosnu i Hercegovinu. Telestes dabar i Phoxinellus pseudalepidotus jedine su vrste riba i općenito jedini kičmenjaci endemski za ovu zemlju. Javlja se na području Dabarskog polja u istočnoj Hercegovini, u rijekama Vrijeka i Opačica, koje teku kroz Dabarskog polja, odakle dobija ovaj naziv. Preferira plitka područja sa čistom stajaćom vodom, koja se hrani iz podzemnih izvora  .
Spisak poglavara Srpske pravoslavne crkve
Poglavari Srpske pravoslavne crkve do sada bili su:
Citokin
Struktura citokina je međusobno veoma slične, a svi pripadaju porodici glikoproteina, pod nazivom hemoproteini. Citokini su neophodni za normalno odvijanje svih faza imunskog odgovora i značajan su činitelj regulacije tipa, jačine i dužine imunske reakcije. Nema imunskog odgovora u organizmu bez citokina. Izlučuju ih različite ćelije kao što su limfociti, monociti, makrofazi, fibroblasti. Citokine stvaraju i na njih reagiraju i druge ćelije organizma, izvan imunskog sistema. Djstvo citokina je uglavnom lokalno, autokrino i parakrino, ređe endokrino. Regulaciju aktivnosti citokina u organizmu obavljaju tzv. prirodni inhibitori: citokini sa antagonističkim dejstvom, rastvorljivi receptori i antagonisti receptora za citokine.
Dabarska gaovica
Opis
Najbliži srodnici Telestes dabara su vrste Telestes miloradi i Telestes metohiensis, koje su također balkanski endemi. Struktura i genetika ove tri vrste značajno se razlikuju od ostalih predstavnika roda Telestes.
Spisak poglavara Srpske pravoslavne crkve
Patrijarsi
1463–1557. Pred turskim osvajanjima Patrijaršija je prenesena u manastir Žiču.
Citokin
U autoimunim bolestima citokini su izuzetno važna komponenta patogeneze. Oni utiču na stalnu stimulaciju imunoupalnih ćelija i posredno ili neposredno izazivaju oštećenje ciljnih tkiva.
Dabarska gaovica
Opis
Tijelo do 7,9 cm dugo, sa 39-41 pršljenom. Gornja usna je mesnata; donja vilica je izdužena.
Citokin
Terminologija
Nomenklatura, odnosno uži naziv citokina najčešće potiče od vrste ćelije koja ga produkuje Razvojem nauke postalo je jasno da isti protein može biti sintetiran od različitih vrsta limfoidnih i nelimfoidnih ćelija pa je otuda generičko ime citokini možda i najadekvatniji za ovu grupu medijatora.
Osnovna svojstva
Citokini djeluju putem specifičnih receptora u samoj ćeliji i na ćelijskoj membrani. Mogu biti pozitivni i negativni regulatori imunskog odgovora i neka vrsta prenositelja („glasnika“) koji, pored hormona i neurotransmitera, spadaju u vrlo važne činioce u komunikaciji između ljudskih ćelija u organizmu. Citokini predaju informaciju ciljnoj ćeliji, koja ispoljava odgovarajući receptor. Nakon predaje informacije počinje aktivacija gena sa posljedičnim fenotipskim ili funkcijskim promjenama ciljne ćelije. Sintezu i otpuštanje citokina mogu zaustaviti razni inhibitori, modulirajući biološku aktivnost citokina ili inhibirajući sposobnost odgovora ciljne ćelije.
NGC 2297
NGC 2297 (također poznat kao ESO 87-40, IRAS 06440-6339 i PGC 19524) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 156 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Slikarski stalak. Najveći prečnik je 1,90 (86 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (68 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 31. januara 1835. godine.
Spisak poglavara Srpske pravoslavne crkve
Patrijarsi
1766. Pećka patrijaršija je ponovo ukinuta 1766. i potčinjena Carigradskoj. Srpska patrijaršija ponovo je uspostavljena 1920.
Citokin
Osnovna svojstva
U organizmu, citokini se ponašaju kao snažne molekule, koje se oslobađaju iz ćelija i transportiraju  u druge dijelove organizma, gdje utiču na funkcije drugih ćelija što dovodi do brojnih bioloških efekata. Efektorske funkcije ovih proteina su aktivacija i diferencijacija ćelija, hemotaksija i proliferacija širokog spectra ćelija. Aktivnost citokina zavisi od njihove koncentracije u mikrosredini i jačini ekspresije specifičnih receptora na površini ciljne ćelija. Svaka živa ćelija sa jedrom u ljudskom organizmu stvara citokine, čija vrsta i količina sekrecije, zavise od tipa, stadija diferencijacije ćelije i njenog aktivacijskog stanja. Stvaranje citokina je stimulirano antigenski specifičnom aktivacijom T4 limfocita.
NGC 2297
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Citokin
Osnovna svojstva
U citokine se ubraja grupa interleukina, tumorskih faktora rasta i interferona. Ova podjela odgovara biološkim i strukturnim razlikama/sličnostima ovih medijatora. Izraz interleukin je prihvaćen za grupu medijatora odgovornih za međusobno komuniciranje leukocita. Poznato je 29 vrsta interleukina, koji se nazivaju od (IL-1 do IL-29), ali i preko 30 različitih citokina. Mnogi od njih su faktori rasta ćelija, neki su hematopoetske faktori rasta, dok neki imaju antivirusnu aktivnost i označavaju se kao interferoni (IFN). Reguliraju rast i diferencijaciju ćelija imunskog sistema, T- i B-limfocita i makrofaga, kao i obim i dužinu upalnog odgovora. Modificiraju biološki odgovor i međusobno su povezani u citokinsku regulacijsku mrežu. Povećano lučenje citokina nije vezano samo zaa infekcije, nego i za autoimune i neurodegenerativne bolesti.
Spisak poglavara Srpske pravoslavne crkve
Karlovački mitropoliti i patrijarsi 1690–1920.
Značajno je pomenuti da je Srpska pravoslavna crkva jedno vrijeme imala sjedište u Sremskim Karlovcima kao mitropolija, a zatim i kao patrijaršija, sve do 1920.
Citokin
Osnovna svojstva
Glavni regulatori imunske reakcije su limfociti T4 ili pomoćni T-limfociti i njihovi citokini. Imunski odgovor na infekciju reguliran je ravnotežom između Th1 citokina (IL-2, IFN-γ) i Th2 citokina (IL-4, IL-5, IL-10). Limfociti T4 specijalizirani su za prepoznavanje intracelularnih pathogena ili njihovih proizvoda, aktivaciji makrofaga, ostalih T-limfocita, B-limfocita i NK ćelija. Mogu uništiti ciljne ćelije kao što su inficirani monociti i makrofazi, pomoću Fas-Fas liganada (FasL).
U suvremenoj medicinskoj praksi, razlikuju se proupalni i antiupalni citokini. Upalni uključujući (TNF-α, IL-1β i IL-6), a aktiviraju koagulaciju i inhibiraju fibrinolizu, što može izazvati difuzna oštećenja kapilatnog endotela, s posledjičnom disfunkcijom brojnih organa, pa i smrću
Poznato je da postoji interakcija između hemostaze, upalnih reakcija i imunskog sistema, a isto tako se zna da imunokompetentne ćelije i endotela krvnih sudova međusobno utiču jedna na drugu. Imunski odgovor počinje prepoznavanjem antigena, a završava fazom odbrane organizma od patogena. U ovoj reakciji, pored imunskih ćelija, učestvuju i citokini koje one luče.
Medijatori i regulatori urođene imunosti
Citokine iz ove grupe pretežno proizvode makrofagi i dendritske ćelije, kao odgovor na infektivni agens (produkte bakterija – LPS i bakterijsku DNK, ili virusnu dvolančanu RNK).
Medijatori i regulatori stečene imunosti
Produkuju ih prvenstveno T-limfociti. Oni utiču na aktivaciju, proliferaciju i diferencijaciju T- i B-limfocita, nakon prepoznavanja antigena, kao i na efektorsku fazu specifičnog imunskog odgovora;
Stimulatori hematopoeze
Grupa citokinskih stimulatora hematopoezu uključuje:
NGC 3759A
NGC 3759A (također poznat kao IRAS 11342+5526, MCG 9-19-135, PGC 35948 i UGC 6582) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 266 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,20 (93 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (85 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Margareta od Engleske (škotska kraljica)
Margareta Tudor (28. novembar 1489 - 18. oktobar 1541) bila je najstarija kćerka engleskog kralja Henrika VII i Elizabete od Engleske.
Prvi brak i udovištvo
Henrik ju je sa četrnaest godina odlučio udati za škotskog kralja, Jakova IV. Parlament se usprotivio ovoj kraljevoj odluci, jer bi sva djeca rođena iz toga braka bila direktno uključena u nasljedni niz za engleski tron. Henrik je odgovorio da će, budu li se Engleska i Škotska trebale ujediniti pod Margaretinim potomkom, Škotska biti pripojena Engleskoj, a ne Engleska Škotskoj. Usprkos daljenjem protivljenju parlamenta, brak je formalno sklopljen 24. januara 1502. godine, a Margareta je konačno stigla u Škotsku slijedeće godine. Četvero djece je rođeno u ovom braku, od kojih je samo jedan sin, budući Jakov V, preživio djetinjstvo.
Mir između dvaju kraljevstava, zapečaćen brakom između škotskog kralja i engleske princeze, jedva je nadživio samog Henrika. Njegov je nasljednik, ratoborni Henrik VIII, nedugo po dolasku na tron objavio rat Francuskoj. Osjećajući dužnost da odbrani vijekovima staru alijasnu između Škotske i Engleske, Jakov IV je izvršio invaziju na Englesku, samo da bi poginuo u bici od Floddena. Margareta se protivila invaziji, bez obzira na to što ju je Jakov imenovao regentom u slučaju njegove smrti. Jakovljeva oporuka davala je Margareti pravo da upravlja kraljevstvm za vrijeme maloljetnosti njihovog sina, dok god ona ostane udovica.
Kao žena i sestra suparničkog kralja, Margareta nije bila dobrodošla kao regent. Pro-francuski orijentisana partija ubrzo je okrenula plemstvo protiv Margarete, tražeći da na mjestu regenta bude zamijenjena Johnom Stewartom, najbližim muškim rođakom dvogodišnjeg kralja. Margareta se ponašala smireno, te je do 1514. uspjela dovesti do ponovnog mira između Engleske i Škotske.
Drugi brak
mini|180px|lijevo|Lični grb Margarete Tudor
Tražeći podršku u jačajućem plemstvu, Margareta se okrenula sve moćnijoj plemićkoj kući Douglas. Ubrzo se zainteresovala za Archibalda Douglasa, mladog grofa od Angusa, s kojim je nepromišljeno sklopila tajni brak. Pro-francuske frakcije ojačale su nedugo nakon što se pročula za Margaretin brak, koji ju je, prema oporuci Jakova IV, koštao pozicije regenta. Parlament je izjavio da je ovim brakom izgubila i pravo na skrbništvo nad sinom, koje je zatražio novi regent.
Treći brak i smrt
Naizgled poboljšani odnos između Margarete i Johna Stewarta će se pokazati čistom političkom alijansom kada Margareta odluči izvršiti državni udar i zbaciti ga sa pozicije regenta. Svoje namjere je ostvarila 1524. godine, te je tom prilikom njen dvanaestogodišnji sin po prvi put dobio pune kraljevske ovlasti, a parlament je Margaretu priznao za kraljevu glavnu savjetnicu. Margareta se tada počinje vezati za Henryija Stewarta, što dovodi do krvavog sukoba sa Douglasom. Papa Klement VII joj je odobrio zahtjev za razvod braka u martu 1527. godine, ali Margareta za to nije saznala sve do decembra zbog tadašnje složene političke situacije u Evropi. Margareta nije gubila vrijeme, te je odmah iskoristila priliku i udala se za Henryija Stuarta. Henrik je sestri jako zamjerao na ovoj odluci, ali tek nekoliko godina poslije i on sam će papi poslati isti zahtjev. Margareta je ubrzo postala nezadovoljna i ovim brakom.
Margareta je umrla od posljedica srčanog udara 18. oktobra 1541. godine. Dinastija iz koje je potekla izumrla je smrću Elizabete I, te bila zamijenjena dinastijom Stuart čiji je prvi predstavnik na engleskom tronu bio Margaretin praunuk, Jakov VI Škotski i I Engleski.
NGC 597
NGC 597 (također poznat kao ESO 353-11, IRAS 01299-3345, MCG -6-4-44 i PGC 5721) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 232 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kipar. Najveći prečnik je 1,40 (95 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (88 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Američka prevara
Američka prevara američka je kriminalistička dramska komedija snimljena 2013. u režiji Davida O. Russella. Scenarij su napisali Eric Warren Singer i Russell, koji je djelimično zasnovan na istrazi FBI-a pod nazivom ABSCAM s kraja 1970-ih i ranih 1980-ih. Glavne uloge tumače Christian Bale i Amy Adams kao dva prevaranta koji su prisiljeni od strane agenta FBI Bradleya Coopera da postave klopku za korumpirane političare, uključujući i gradonačelnika Camdena, New Jersey, Jeremyja Rennera. Jennifer Lawrence igra nepredvidljivu Baleovu suprugu.
Film je dobro primljen od kritike i doživio je uspjeh na kino blagajnama. Dobio je deset nominacija za Oscara, uključujući i one za najbolji film, najbolju režiju i najbolji originalni scenarij, ali nije pobijedio ni u jednoj kategoriji. Postao je drugi film od 1981, i 15. od ukupnog broja, koji su bili nominirani za sve četiri glumačke kategorije, od kojih je prvi bio U dobru i u zlu, također u režiji Russella i u glavnim ulogama Coopera i Lawrence. Američka prevara je osvojio tri Zlatna globusa, nagradu Udruženja filmskih glumaca za izvanrednu glumu i tri BAFTA-e, kao i mnoge druge nagrade.
Radnja
1978, varalice Irving Rosenfeld i Sydney Proser počeli su da rade zajedno. Sydney je poboljšala Rosenfeldove prevare, predstavljajući se kao engleska plemkinja "Lady Edith Greensly". Oni su par koji se dobro slaže, ali Irving oklijeva da napusti svog usvojenog sina Dannyja koji je sa suprugom Rosalyn, ali ona neće da se razvede od njega.
FBI agent Richard "Richie" DiMaso hvata Irvinga i Sydney u kreditnim prevarama, ali im nudi da ih oslobodi ako Irving pomogne oko četiri dodatna hapšenja. Sydney se protivi sporazumu. Richie vjeruje da je Sydney engleskinja, ali ima dokaz da je njena tvrdnja o aristokratskom porijeklu lažna. Sydney kaže Irvingu da će ona manipulirati Richieja, i tako se udaljila od Irvinga.
Richiejeva pretjerana želja da uhvati Carminea uzrokuje da gradonačelnik napusti sastanak. Irving uvjerava Carminea da je šeik legitiman, izrazivši odbojnost prema Richieju, i njih dva postaju prijatelji. Richie ugovara da se Carmine sretne sa šeikom na aerodromu, i bez konsultacija sa ostalima, dovodi FBI agenta meksičkog porijekla Paca Hernandeza da glumi šeika.
Carmine odvodi šeika na zabavu u kockarnicu, objašnjavajući da su mafijaši tamo zato što je to neophodan dio poslovanja. Irving je iznenađen kad je čuo da mafijaški lord Victor Tellegio, drugi po komandi iza Meyera Lanskog, želi da se vidi sa šeikom. Tellegio objašnjava da zbog potreba poslovanja šeik treba da postane američki državljanin i da bi Carmine morao da ubrza proces. Tellegio također zahtijeva transfer od 10 miliona dolara kako bi se dokazalo da šeik ima legitimitet. Richie se slaže u želji da uhvati Tellegia, ali Irving shvata da je operacija otišla van kontrole.
Richie priznaje Sydney da ga ona privlači, ali je na kraju zbunjen i postaje agresivan kad ona prestaje da priča engleskim akcentom i priznaje da je amerikanka. Irving stiže kako bi zaštitio Sydney i pokušava da prekine njihov dogovor sa Richiejem, ali Richie kaže da ako odustanu, Tellegio će shvatiti prevaru i ubiće oboje i Rosalyn i Dannyja.
Rosalyn počinje aferu sa Peteom Musaneom, mafijašem kojeg je upoznala na zabavi. Ona mu kaže da Irving radi za Poreznu službu, uzrokujući da Pete prijeti Irvingu, koji obećava da će dokazati da su ulaganja šeika stvarna. Irving se kasnije suočava sa Rosalyn, koja priznaje da je to rekla Peteu, jer ona osjeća da je on ne voli. Ona pristaje da ćuti, ali želi razvod.
Uz pomoć Carminea, Richie i Irving snimaju na video kasetu članove Kongresa kako primaju mito. Richie preko Stoddarda uvjerava Amada da je 10 miliona dolara potrebno da bi se uhvatio Tellegio, ali dobija samo 2 miliona. Sastanak održava u prostorijama Tellegiovog advokata, Alfonsa Simonea, ali Tellegio se ne pojavljuje. Operacija se nastavlja, i Richie snima početak Simoneovih kriminalnih aktivnosti.
Irving posjećuje Carminea i priznaje prevaru, ali kaže Carmineu da ima plan da mu pomogne. Carmine ljutito izbacuje Irvinga napolje i tako se njihovo prijateljstvo završava. Kasnije, novac je nestao, ali anonimni izvor nudi da ga vrati u zamjenu za imunitet Irvinga i Sydney i smanjenu kaznu za Carminea. Amado želi da se dogovore, ali Richie odbija. Irving primjećuje da Richie ili ima novac ili je toliko nesposoban da ga je izgubio. Ustvari, oni se nikada nisu ni sreli s Tellegiovim advokatom. Umjesto toga, Irving je imao prijatelja kojeg je predstavio kao Simonea kako bi prevario Richieja, dajući Irvingu osiguranje da bude što dalje od mafije. Amado prihvata dogovor i smjenjuje Richieja sa slučaja.
Irving i Sydney otvaraju umjetničku galeriju i žive zajedno, a Rosalyn živi s Peteom i s Irvingom dijeli staranje o Dannyju. Tellegio prihvaća da Irving i Sydney više ne obraćaju pažnju na njega i ostavlja ih da žive svojim životima.
Uloge
Nekoliko likova su izmišljene verzije nekih likova iz stvarnog života:
Snimanje
Film je počeo da postoji isprva kao scenarij pod nazivom American Bullshit, koji je napisao Eric Warren Singer. Scenarij se nalazio na 8. poziciji liste neiskorištenih scenarija iz 2010. Prava na snimanje su bila u rukama Columbia Picturesa zajedno sa Charlesom Rovenom i Richardom Suckleom iz Atlas Entertainmenta koji su isprva zamišljali Bena Afflecka da režira prije nego je David O. Russell na kraju potpisao da uradi film. Russell je prepravio Singerov scenarij, koji zamjenjuje stvarne likove sa karikaturama koje odgovaraju njihovim stvarnim životima.
Glavno snimanje je počelo 8. marta 2013. a završeno je u maju 2013. Film je sniman koristeći lokacije u i oko Bostona, Massachusetts tačnije u Worcesteru i u New York Cityju. Snimanje je moralo biti obustavljeno nakon bombaškog napada na Bostonski maraton pa je grad bio zatvoren. Nakon ponovnog otvorenja grada, ekipa je završila snimanje u Bostonu i prešla je u New York City da odradi završne scene.
Christian Bale je u jednom intervjuu otkrio da je većina njegove glume bila improvizirana. Da bi se pripremio za ulogu, Christian Bale se morao udebljati 25 kilograma.
mini|desno|200px|[[Bradley Cooper u Parizu na francuskoj premijeri filma, februar 2014.]]
mini|desno|200px|[[David O. Russell u Parizu na francuskoj premijeri filma, februar 2014.]]
Premijere
Film je imao prvo ograničeno izdanje 9. oktobra 2013. da bi 20. decembra bio pušten za prikazivanje u svim kinima. Budžet je procijenjen na 40 miliona dolara. Kada je producent Charles Roven bio upitan da li je budžet iznosio između 40 i 50 miliona dolara, on je odgovorio "Ja bih rekao da je tu negdje." Zaključno sa 9. martom 2014. film je zaradio 148,431,000 miliona dolara u kinima širom SAD-a i Kanade, a međunarodna zarada donijela je dodatnih 101,054,000, miliona što ukupno iznosi 249,485,000 miliona dolara zarade.
Kritike
Film je dobio dobre kritike odmah po izlasku. Glumačka ekipa je dobila pohvale za njihove nastupe, a posebno Amy Adams i Jennifer Lawrence. Internetski preglednik filmova Rotten Tomatoes izvještava da je 93% kritičara dalo filmu rejting "Certified Fresh", na osnovu 240 recenzija sa prosječnom ocjenom od 8.2/10, s komentarom sajta koji navodi: "buntovnički smiješan sa besprijekornom glumom Američka prevara kompenzira nedostatke s neobuzdanom energijom i prirodno živahnom režijom Davida O. Russella." Metacritic mu daje ocjenu 90/100, navodeći to kao "univerzalno priznanje", na osnovu recenzija 47 kritičara.
Christy Lemire nagradila je film sa četiri zvjezdice od mogućih četiri, hvaleći režiju Davida O. Russella, odnos između Irvinga i Sydneya, kao i ulogu Jennifer Lawrence kao Rosalyn. Ona piše: "Zbog sve svoje drskosti i veličine , Američka prevara je studija karaktera - istraživanje nezadovoljstva i pokretanja, i daljine do koje smo spremni da idemo u jednom pravcu da bi dostigli tu neuhvatljivu stvar poznatu kao bolji život." Richard Roeper iz dnevnika Chicago Sun-Times dao je filmu ocjenu A +, sa posebnim komplimentima za izvedbu Bradleyja Coopera i navodeći da je Američka prevara bio "najbolje provedeno vrijeme u kinu gledajući filmove tokom cijele godine." On ga je kasnije nazvao najboljim filmom godine. Richard Corliss iz magazina Time je napisao: "Film je urbana erupcija prave zabave - najoštrija, najuzbudljivija komedija za mnoge godine. Ko god kaže suprotno, mora biti da se šali."
IC 500
IC 500 (također poznat kao MCG -3-21-7 i PGC 23011) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 209 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Krma. Najveći prečnik je 1,30 (79 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 11. februara 1893. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jakov V, kralj Škota
Jakov V (10/11/15. april 1512 - 14. decembar 1542) bio je kralj Škota od 9. septembra 1513. godine, pa do svoje smrti 1542. godine.
Djetinjstvo
U trenutku svog rođenja bio je jedino dijete, te tako prijestolonasljednik, kralja Jakova IV. Majka mu je bila Margareta Tudor, kćerka engleskog kralja Henrika VII.
Postao je kralj kao jednogodišnja beba kada je njegov otac poginuo u bici kod Floddena. Tokom njegovog djetinjstva zemljom su upravljali regenti. Očeva oporuka postavila je njegovu majku na mjesto regenta, ali ista je Margaretu lišila te pozicije kada se ona preudala. Sljedeći regent bio mu je rođak, John Stewart.
Samostalna vladavina
Godine 1525. pod svoje skrbništvo ga je uzeo očuh, Archibald Douglas, tri ga godine držao kao zatvorenika i u njegovo ime upravljao kraljevstvom, sve dok ga njegova žena, Jakovljeva majka Margareta, nije zbacila s ove pozicije. Dvanaestogodišnji Jakov je tada preuzeo izvršnu vlast, sa majkom na mjestu glavnog savjetnika. Njegova prva odluka kao kralja sastojala se od uklanjanja očuha sa političke scene.
Nije podnosio heretike, te naredio pogubljivanja mnogih podržavaoca crkvenih reformi. Majčina smrt ostavila ga je slobodnog da prekrši sklopljeni mir sa Engleskom.
Ratovi dviju ruža
mini|200px|desno|Bijela ruža kuće York mini|desno|200px|Crvena ruža kuće Lancaster Ratovi dviju ruža, vođeni između 1455. i 1485. godine, bili su isprekidani niz građanskih ratova koji se vodio oko engleskog prijestolja, između sljedbenika kuće Lancaster i sljedbenika kuće York. Obje kuće bile su ogranak kraljevske kuće Plantagenet, vukući svoje porijeklo od engleskog kralja Edvarda III.
Jakov V, kralj Škota
Bračni život i potomstvo
Još prije dvadesete godine začeo je devetero vanbračne djece. Dana 1. januara 1537. godine oženio je Magdalenu od Francuske, kćerku francuskog kralja Franje I i bretonske vojvotkinje Klaudije, kao još jednu potvrdu tradicionalne škotsko-francuske alijanse. Nakon njene smrti mjesec dana kasnije, oženio je drugu Francuskinju, Mariju od Guisea. Par je imao dva kratkovječna sina, te jednu kćerku koja će Jakova naslijediti kao Marija I.
Smrt
Doživio je nervni slom nakon izgubljene bitke, a njegovom stanju nije pomogla ni vijest o rođenju kćerke, umjesto očekivanog muškog nasljednika. Umro je od posljedica nervnog sloma, 8. decembra 1542.
Ratovi dviju ruža
U Ratovima dviju ruža učestvovalo je zemljoposjedničko plemstvo i vojska njihovih vazala. Biti sljedbenik jedne od zavađenih kuća uglavnom je ovisilo o bračnim ili rodbinskim vezama između porodica, obećanim feudalnim titulama i dodjelama zemljoposjeda. Tako je vođa kuće Lancaster jedno vrijeme nosio titulu grofa od Richmonda, a vođa kuće York titulu grofa od Cambridgea. Kuća Lancaster većinu je saveznika našla na sjeveru i zapadu zemlje, dok je Yorku potpora stizala uglavnom s juga i istoka.
Naziv Ratovi dviju ruža nije bio korišten u to vrijeme, već je nastao naknadno budući da su se suprostavljene strane u ratu predstavljale ružama crvene i bijele boje. Crvena ruža je bila simbol kuće Lancaster, a bijela ruža je bila simbol kuće York. Naziv je ušao u opštu upotrebu tokom 16. vijeka, na temelju scene iz Shakespeareove drame "Henrik VI", gdje suprotstavljene strane u drami odaberu različito obojene ruže. Iako su se ruže povremeno koristile kao simboli tokom rata, ipak se većina sudionika služila grbovima svojih feudalaca.
Milan Mučibabić
Milan Mučibabić, književnik i novinar, rođen 1922. u Nevesinju /Bosna i Hercegovina/. Nakon završene Građanske škole, zaposlio se u Željezari Zenica a odmah po izbijanju Drugog svjetskog rata je kao skojevac već od 1941. učestvovao u odbrani zemlje. Poslije rata je radio kao omladinski aktivist a zatim kao novinar u redakciji “Oslobođenja”, gdje ostaje sve do privremenog penzionisanja 1969, kada se u potpunosti posvećuje književnom radu. Kao novinar je bio zanimljiv i po svojim reportažama o selu, poljoprivredi, te raznim zapisima o događajima i ljudima iz vremena NOBa i poslijeratnog perioda.
NGC 2298
NGC 2298 (također poznat kao ESO 366-SC22) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Krma. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 8. maja 1826. godine.
Milan Mučibabić
Nosilac je brojnih novinarskih i književnh nagrada a također i visokog društvenog priznanja Šestoaprilske nagrade Grada, koju je dobio za svoj književni rad.
Ratovi dviju ruža
Uzroci sukoba
mini|180px|[[Henrik IV Engleski|Henrik IV]] mini|180px|lijevo|[[Henrik V Engleski|Henrik V]]
NGC 2298
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Milan Mučibabić
Objavio je niz knjiga, među kojima je najzapaženija trilogija Kamen i pepeo, za koju je dobio i veliko priznanje za najbolji roman sa ratnom tematikom. Time je praktičmo i zaokružen ciklus romana i literature na  temu Drugog svjetskog rata.
Ratovi dviju ruža
Henrik VI
Kada je 1413. umro kralj Henrik IV, naslijedio ga je njegov sin Henrik V. Henrik V je bio iskusan vojnik, koji je postigao velike vojne uspjehe protiv Francuske u Stogodišnjem ratu. Ovi uspjesi su ga učinili vrlo popularnim vladarem, što mu je omogućilo da ojača položaj Lancastera u odnosu na kuću York.
Milan Mučibabić
Umro je 1985. godine u Sarajevu, gdje je i sahranjen.
Ratovi dviju ruža
Henrik VI
Henrik V vladao je kratko, a 1422. naslijedio ga je duševno bolesni i nesposobni sin Henrik VI. Henrika su ubrzo okružili nepopularni regenti i savjetnici. Najpoznatiji među njima su bili Edmund Beaufort, drugi vojvoda Somerseta i William de la Pole, prvi vojvoda od Suffolka, koji je bio okrivljen za loše vođenje vojnih operacija protiv Francuske u Stogodišnjem ratu.
Neslaganja na dvoru odražavala su se u cijelom kraljevstvu, gdje je jačao partikularizam plemstva, a plemićke porodice ulazile su u sukobe zbog privatnih zavada. Pri tom su određene porodice jačale i pokazivale sve manje poštovanja prema dvoru i vlasti kralja. To doba je upamćeno po čestim ličnim ratovima vođenim među porodicama, što je stvorilo anarhičnu situaciju u zemlji i konačno pobunu protiv Henrika VI. U ove sukobe su bili uključeni i vojnici poražene engleske vojske u Francuskoj.
Rastuće društveno nezadovoljstvo, otimanje hrane stanovništvu od strane plemića s privatnim vojskama, te korupcija na dvoru Henrika VI stvorili su pogodnu klimu za izbijanje građanskog rata.
Tokom 1453. Henrik VI je trpio prvi od nekoliko nastupa duševne bolesti, pa su zbog novonastale situacije imenovani članovi Regentskog vijeća, na čelu sa moćnim i popularnim Rikardom Plantagenetom, vojvodom od Yorka kao lordom protektorom. Rikard je uskoro politički i fizički pasivizirao Lancastere na dvoru. Nakon što se Henrik VI 1455. oporavio, Rikard je istjeran sa dvora na nagovor Henrikove žene, kraljice Margarete.
Oružani sukobi
Kako je Henrik VI bio neučinkovit i slab vođa, njegova moćna, energična i agresivna kraljica Margareta postala je faktički vođa lancasterskog klana. Margareta je izgradila savez protiv Rikarda, vojvode od Yorka, koji je bio prisiljen vojno mu se suprostaviti, što je dovelo 1455. do prve bitke u ratu dviju ruža - Prve bitke kod St Albansa, koja je označila početak glavnog razdoblja oružanog sukoba u Ratovima dviju ruža između 1455. i 1489.
Rikard, vojvoda od Yorka, vodio je male vojne snage prema Londonu i sa Margaretinim snagama susreo se kod St Albansa, sjeverno od Londona, 22. maja 1455. godine, gdje se odigrala relativno mala bitka, ali značajna kao prvi otvoreni sukob građanskog rata. Cilj Rikarda je bio "ukloniti loše Henrikove savjetnike". Rezultat bitke je bio lancasterski poraz, pri kojem je nekoliko istaknutih lancasterskih vođa poginulo, a kuća York i njihovi saveznici vratili su svoj uticaj. Neko vrijeme se činilo da su obje sukobljene strane šokirane bitkom koja se odigrala i činili su sve da bi se neutralisale nastale političke razlike.
U trenucima kada je Henrik VI trpio drugi nastup svoje duševne bolesti, Yorkisti su ponovo imenovali lorda protektora, a Margareta je bila gurnuta u stranu. Nakon prve bitke kod St Albansa, kompromis između sukobljenih strana imao je određeni uspjeh, a Yorkisti su do Henrikovog oporavka imali dominantnu ulogu u regentskom vijeću.
Međutim, problemi koji su uzrokovali sukob uskoro su se ponovno pojavili, a posebno se isticalo narazjašnjeno pitanje o nasljedniku Henrika VI. Margareta je odbijala prihvatiti bilo koje rješenje koje bi njenom sinu oduzelo pravo na tron. Samo vojna premoć kuće York održavala je status quo na dvoru. Ekonomske poteškoće i loša pozicija na vanjskopolitičkom planu na kraju su učinili svoje. Kralj i kraljica, da bi zaštitili svoju poziciju, prvi put su u engleskoj historiji uveli novačenje u vojsku. U međuvremenu, yorkistu Rikardu Nevilleu, grofu od Warwicka (kasnije nazvanom Kingmaker), rasla je popularnost u Londonu, naročito kod brzo rastućeg trgovačkog staleža.
Neprijateljstva su se nastavila 23. septembra 1459. godine, u bici kod Blore Heatha u Staffordshireu, kada velika lancasterska vojska nije uspjela spriječiti yorkiste predvođene lordom Salisburyem da se spoje sa drugim snagama Yorka u dvorcu Ludlow (Ladlou).
Dvadesetak dana poslije odigrala se slijedeća bitka - bitka kod Ludford Bridgea, u kojoj su snage Lancastera odnijele pobjedu. Rikard, vojvoda od Yorka, te lord Salisbury i grof od Warwicka su nakon bitke morali pobjeći prema Calaisu. Kuća Lancaster je tada potpuno preuzela sveukupnu kontrolu, a Yorkisti su između 1459. i 1460. počeli seriju napada iz pravca Calaisa na englesku obalu izazivajući pri tome haos i nered.
1460. Rikard, Salisbury i Warwick izvršili su invaziju Engleske, i brzo našli saveznike u Kentu i Londonu, gdje su i ranije uživali široku podršku. U namjerama ih je podržao i papinski izaslanik, te su tako ohrabreni i vojno ojačani marširali na sjever. Henrik VI je vodio vojsku na jugu, dok je Margareta sa sinom Edvardom ostala na sjeveru. Bitka kod Northamptona se odigrala 10. jula 1460. i pretrpljeni poraz bio je katastrofalan za kuću Lancaster. Vojska Yorkista, predvođena grofom od Warwicka, zbog izdaje u lancasterskim redovima teško je porazila vojsku Lancastera, pri čemu je zarobljen kralj Henrik VI i odveden kao zatvorenik u Tower of London.
Zakon o saglasnosti
Ohrabreni ovim velikim vojnim uspjehom, Yorkisti su sada otvoreno istakli svoje pravo na prijestolje. Vojska Yorkista ušla je u London na čelu sa Rikardom od Yorka, u ceremoniji koja je priličila vladaru. Parlament se okupio i Rikard od Yorka je istakao svoje pravo na prijestolje. Međutim, njegovi najveći saveznici, lordovi Warwick i Salisbury, nisu se slagali sa njegovim zahtjevom parlamentu. Oni u ovom trenutku nisu imali namjeru potpuno ukloniti Henrika, već ukloniti samo njegove uticajne savjetnike iz klana Lancaster.
Slijedeći dan Rikard od Yorka je ponovio svoj zahtjev, dokazajući svoje porijeklo od Edvarda III. Parlament je pristao uzeti u razmatranje njegov zahtjev, ali je ipak izglasao da Henrik VI treba ostati na tronu. Kompromis je postignut u septembru 1460. donošenjem Zakona o saglasnosti (Act of Accord), koji je propisao da će nakon Henrikove smrti krunu naslijediti Rikard od Yorka. Ovime je pravo nasljedstva oduzeto Henrikovom sinu Edvardu. Rikard od Yorka je prihvatio ovaj kompromis. On mu je dao mnogo onoga što je i sam tražio, a posebno je bilo važno to što je za Henrikovog života dobio položaj zaštitnika kraljevstva (Protector of the Realm), što mu je davalo moć upravljanja u Henrikovo ime. Kraljica Margareta je zajedno sa sinom Edvardom bila protjerana iz Londona. Zakon o saglasnosti je bio neprihvatljiv za sljedbenike Lancastera, koji su se okupili oko kraljice, te na sjeveru Engleske stvarali veliku vojsku.
lijevo|mini|180px|Ruševine dvorca Sandal
Rikard od Yorka zajedno sa lordom Salisburyjem napustio je London 1460. godine, kako bi utvrdio svoje položaje prema lancasterskim snagama na sjeveru, koncentrirajući se blizu grada Yorka. Rikard od Yorka je predvodio odbrambene položaje pored dvorca Sandal, u blizini Wakefielda, na Božić 1460. Iako je lancasterska vojska, predvođena Margaretom, brojem dvostruko nadmašivala Rikardove snage, on je ipak 30. decembra 1460. zapovijedio napuštanje dvorca i napad svim snagama. Margaretina vojska je nanijela veliki poraz Rikardovoj. Rikard od Yorka, Salisbury i Rikardov 17-godišnji sin poginuli su u bici. Margareta je zapovijedila da se glave sve trojice istaknu na ulazu u York.
Edvard IV
mini|[[Edvard IV Engleski|Edvard IV]]
Zakon o saglasnosti i događaji kod Wakefielda su Rikardovoga najstarijeg sina Edvarda, grofa od Marcha, učinila vojvodom od Yorka i vjerovatnim prijestolonasljednikom. Salisburya je naslijedio grof od Warwicka na mjestu najvećeg zemljoposjednika u Engleskoj.
Margareta je nakon tih događaja otputovala u Škotsku pregovarati o mogućoj škotskoj pomoći. Kraljica Marija je pristala vojno pomoći Margareti, pod uslovom određenih teritorijalnih koncesija i pod uslovom da se njena kćer uda za Margaretinog sina Edvarda. Margareta je pristala na te uslove.
Edvard od Yorka je u međuvremenu stigao sa svojom vojskom iz Velsa i porazio vojsku Lancastera u bici kod Mortimer’s Crossa, u Herefordshireu. Margareta se sa svojom vojskom kretala prema jugu uz put pljačkajući i pustošeći zemlju. U Londonu grof od Warwicka nije uspio prikupiti vojsku za sukob sa Margaretom, te joj se bez Edvarda nije mogao suprotstaviti u drugoj bici kod St Albansa. Margareta je u toj bici izvojevala glatku i presudnu pobjedu nad snagama Yorka. Yorkisti su pobjegli i napustili London, te iza sebe ostavili čak i zatvorenog kralja Henrika VI.
Kako su snage Lancastera napredovale prema jugu, u Londonu je rastao strah od osvete, a glasine da će grad biti opljačkan su se širile. Stanovništvo Londona zatvorilo je gradske ulaze i odbilo Margaretinoj vojsci dostaviti hranu, pa je uslijedila pljačka okolnih krajeva, Hertfordshirea i Middlesexa.
U međuvremenu Edvard od Yorka je napredovao prema Londonu sa zapada, gdje je udružio snage s poraženim grofom od Warwicka, što je koincidiralo sa Margaretinim povlačenjem prema Dunstableu. To je omogućilo Edvardu od Yorka i grofu od Warwicka da uđu s vojskom u London, gdje su bili oduševljeno dočekani i opremljeni.
Nakon smrti oca Rikarda i mlađeg brata u bici kod Wakefielda, te nakon ulaska u London, Edvardovi apetiti su se povećali i on je za sebe počeo zahtijevati englesku krunu ne prihvaćajući ikakve uslove. Edvard je sada trebao neki autoritet koji će potvrditi njegove aspiracije, pa je londonski biskup tražio od stanovnika Londona mišljenje o tome, na što su navodno stanovnici Londona odgovorili aklamacijom i povicima "Kralj Edvard!". To je ubrzo potvrdio i Parlament, pa je Edvard bio neslužbeno okrunjen u žurno pripremljenoj ceremoniji u Westminsterskoj opatiji. Osnovni argument Parlamenta za prihvaćanje Edvarda za kralja je bilo to što se Margareta pobunila protiv zakonitog nasljednika krune, tada Rikarda od Yorka, pa je stoga bio prekršen Zakon o saglasnosti. Situacija na terenu je nalagala Edvardu da će svoju krunidbu morati potvrditi na bojnom polju.