cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prijepolje
Porijeklo imena Prijepolje
Prijepolje se u historijskim dokumentima prvi put spominje polovinom XIV vijeka. Od tada pa sve do danas ovaj grad pominju mnogi putopisci, misionari..., ali uvijek pod istim imenom. Zbog toga Prijepolje pripada onoj grupi naselja koja nisu mijenjala ime, od svog nastanka do danas. Postoji nekoliko teza o imenu Prijepolja i to: 1. Pišući o imenu Prijepolja M. Krpović i M. Veruović su pretpostavljali da je to ime nastalo od dvije riječi: "prije" i "polje". Polazili su od toga da je neko staro naselje "prije" bilo u "polju" (Ivanjskom polju, 5 km južno od Prijepolja). Međutim, ova pretpostavka o nastanku imena Prijepolja nema nikakvu zapisanu potvrdu u historijskim dokumentima. 2. U knjizi "Prijepoljski kraj u XV veku" F. Šantić je ime Prijepolja objašnjavao uz pomoć starog srednjovijekovnog, historijskim dokumentima potvrđenog muškog imena "Prijo, Prijan, Prije" i imenice "polje". Međutim, i ova pretpostavka je pogrešna iz 2 razloga: 1. Prostor na kojem je nastalo Prijepolje nije uopće "polje", jer je pojmom "polje" uvijek označavana ravnica veće povšine. 2. Da je prostor na kojem je nastalo Prijepolje bio vlasništvo osobe sa imenom "Prijo, Prijan, Prije" onda bi to bilo označeno pojmom "Prijovo polje", tj. u nazivu bi se nalazio i sufiks "ov, ev" kojim se ozačava pripadnost.
U govoru tadašnjeg stanovništva prijepoljskog kraja i šireg područja Polimlja, postojale su riječi: prijepor, prijepore, prijepon, prijepona, prijepone. Da bi se došlo u Prijepolje (sa bilo koje strane), morale su se preći rijeke Lim i Mileševka, koje su bile velike prepreke normalnom kretanju stanovništva. U govornoj komunikaciji tadašnjeg stanovništva pojmom "prijepone" označen je prostor današnjeg Prijepolja kao prostor sa prijeponama, preprijekama. Tokom vremena glas "n" je u izgovoru zamijenjen glasom "lj", jer su ti glasovi veoma bliski po svojoj zvučnosti. Ta zamjena pojedinih glasova je vrlo česta, a susreće se kod više toponima i hidronima, usljed promjena u sastavu stanovništva koje je u pojedinim periodima naseljavalo ove prostore. Idući od manastira Mileševa, dolinom rijeke Mileševke, prema tom novom trgovištu govorilo se da se ide prema trgovištu, koje se nalazi "PRIJE" "POLJA". Zapadno od tog novog trgovišta, samo sa druge strane Lima, prostire se "polje". Danas je to Šehovića polje. Tako je u svakodnevnoj govornoj komunikaciji mogla nastati sintagma "PRIJE POLJE" u značenju: trgovište koje se nalazi "PRIJE POLJA".
Nazivi nekih prostora u neposrednoj blizini Prijepolja mogli bi biti potvrda ovoj tezi o nazivu ovog grada. Takav primjer je prostor Zaluga koji je imenovan tako u značenju: Prostor ZA LUGOM, prostor IZA LUGA - IZA ŠUME. Radi se o istom načinu imenovanja kao i u slučaju "PRIJE-POLJSKOG" trgovišta, odnosno naselja koje je PRIJE POLJA, a to je današnje Prijepolje. Na ovaj način je jedna prirodna osobina (u ovom slučaju reljef) oko današnjeg Prijepolja, mogla utjecati na nastanak imena ovog grada. I u ovom slučaju se vidi da sintagma "prije polje" pripada ijekavskom govornom izražaju, a takvog karaktera je i veliki broj naziva toponima, hidronima u prijepoljskom kraju i na širem prostoru srednjeg Polimlja.
Geografija
Prijepolje je smješteno na uskom pojasu između Lima i strmih obronaka Pušine, Koševina i Ravana. Gradski prostor je omeđen sa dvije rijeke, Limom i Mileševkom. Pripada srednjem Polimlju, koje je pretežno brdskoplaninski kraj sa prosječnom nadmorskom visinom oko 1.200 metara. U blizini Prijepolja na obroncima Jadovnika nalaze se Sopotnički vodopadi, koji svojom ljepotom privlače turiste iz raznih krajeva, a zaštićeni su kao prirodni spomenik.
Stanovništvo
Etnički sastav grada: Srbi:8.151 (61,14) Bošnjaci: 3.374 (25,31) Muslimani: 1.169 (8,77) Romi: 193 (1,44)
Naseljena mjesta
Aljinovići, Balići, Bare, Biskupići, Bjelahova, Brajkovac, Brvine, Brodarevo, Bukovik, Vinicka, Vrbovo, Gojakovići, Gornje Babine, Gornje Goračiće, Gornji Stranjani, Gostun, Gračanica, Grobnice, Divci, Donje Babine, Donji Stranjani, Drenova, Dušmanići, Đurašići, Zabrdnji Toci, Zavinograđe, Zalug, Zastup, Zvijezd, Ivanje, Ivezići, Izbičanj, Jabuka, Junčevići, Kamena Gora, Karaula, Karoševina, Kaćevo, Kašice, Kovačevac, Koprivna, Kosatica, Koševine, Kruševo, Kučin, Lučice, Ljiljci,Mataruge, Međani, Mijani, Mijoska, Milakovići, Mileševo, Milošev Do, Miljevići, Mrčkovina, Muškovina, Oborci,Oraovac, Orašac, Osoje, Oštra Stijena,Poraće, Potkrš, Potok, Pravoševo, Pranjci, Prijepolje, Rasno, Ratajska, Sedobro, Seljane, Seljašnica, Skokuće, Slatina, Sopotnica, Taševo, Hisardžik, Hrta, Crkveni Toci, Čadinje, Čauševići i Džurovo,Šarampov, Kolovrat, Kaldrma.
Historija
Područje Prijepolja je bilo naseljeno još u kamenom dobu i prvo historijsko stanovništvo koje se tu naselilo bili su Iliri, zatim Kelti. Nakon toga je vojnički osvojen i bio je uključen u Rimsko carstvo. Iz ovog razdoblja općina je zadržala rimsku nekropolu na lokalitetu Dvorine, u blizini zaseoka Kolovrat, gdje su otkriveni stakleni predmeti i keramika, srebrni i zlatni predmeti. U vrijeme pada Rimskog carstva ovo područje su prešli: Goti, Huni, Gepidi, Lombardi i Avari.
Prijepolje u srednjem vijeku
thumb|300px|desno|Manastir Mileševa kod Prijepolja, izgrađen između 1234-36. U historijskim dokumentima je zabilježeno da je Prijepolje nastalo kao trgovačko središte - pijaca manastira Mileševa. Srednjovijekovna manastirska imanja, koja su imala velike poljoprivredne posjede, imala su i svoja trgovišta u kojima je vršena razmjena ili kupoprodaja roba. Trg Prijepolje (u pisanim izvorima iz Srednjeg vijeka prepoznatljiv po nazivima: Prepolie, Pripolle, Priepoglie, Prepoyle, Pripogle) smješten je istočno od rijeke Drine, sa desne strane rijeke Lim, na samom ušću rijeke Mileševke u rijeku Lim. To je prostor prometnog dubrovačkog puta koji je prolazio u unutrašnjost Srbije. Naziv naselja, očuvane informacije iz novijeg doba o praćenju razvoja grada na obje strane rijeke i narodna tradicija o porijeklu njegovog imena, daju prostor za pretpostavku o razvojnom pomjeranju mjesta naselja u njegovoj historiji (prije - polje). Ovu pretpostavku teško je vezivati baš za srednjovjekovni period.
IC 313
IC 313 (također poznat kao MCG 7-7-73, PGC 12558, UGC 2682 i All Might Galaxy) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 204 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 0,90 (53 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 14. septembra 1888. godine.
Prijepolje
Prijepolje u srednjem vijeku
U početku Prijepolje je važna karavanska stanica u Polimlju koja zahvaljujući svom položaju, vremenom prerasta u najvažnije urbano naselje Polimlja. Tu je često nova grupa ponosnika prihvatala transportovanu robu i dalje je prenosila do mjesta odredišta. Iz Prijepolja su polazili karavani za Trgovište, Sjenicu, Novo Brdo (Kosovo), Peć i dalje na Carigradski drum.
IC 313
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Prijepolje
Prijepolje u srednjem vijeku
Prijepolje se prvi put javlja u pisanim izvorima 1343. godine i to u ugovoru o prevozu 100 tovara soli. Tako je ovaj grad zabilježen kao trg manastira Mileševe, a od 1370-tih preuzima mjesto susjednog Brskova na rijeci Tari, koje počinje da slabi i postaje najznačajnije mjesto u širem području. Pripajanjem ovog područja Bosanskom kraljevstvu 1373. godine nije smetalo daljem razvoju Prijepolja. 26. oktobra 1377. godine, bosanski kralj Tvrtko I je okrunjen za kralja Srba, Bosne i primorja i zapadnih zemalja, u manastiru Mileševa. Nakon upućivanja na Tvrtkovo krunisanje u Mileševi, uslijedila je kartografska referenca na Prijepolje u "Regno della Servia detta altrimentri Rascia" Giacoma Cantellija da Vignola, kartografa vojvode od Modene, 1689. godine. Područjem Prijepolja upravljao je plemićki i vlastelinski rod Kosača. Na području Prijepolja živjeli su Vlasi Drobnjaci. Godine 1423. pomenut je Radivoj Bižić, Vlah Drobnjak iz Prijepolja.
Prijepolje za vrijeme vladavine Osmanlijskog carstva
thumb|lijevo|350px|Stara sahat-kula u Prijepolju. U 15. stoljeću, grad i njegova okolina došli su pod kontrolom Osmanlijskog carstva, te su bili dio Novopazarskog sandžaka. Mnoge zgrade su u to vrijeme bile podignute u Prijepolju i u sadašnjoj općini. Poznati turski putopisac Evlija Čelebija opisuje Gornje i Donje Prijepolje, Ibrahim-pašinu džamiju (sagrađenu u gradu 1572.) ili onu u selu Hisardžik, (koja je jedna od najstarijih na ovom području i u kojoj se čuva primjerak rukopisa iz Kurana). On također spominje Sahat-kulu u Prijepolju koja je izgrađena u 17. vijeku i koja je po njegovim riječima: Ibrahim-pašina džamija nalazi se u Šarampovu, jednom od tri glavna gradska područja (druga dva su Vakuf i gradsko središte), a najvjerovatnije je izgrađena u 16. vijeku. Ukrašena je jednim minaretom i prekrivena ćeramidom (posebnom oblogom za kuće u to doba).
U hercegovačkom defteru iz 1477. zapisano je da na Limu nema mosta i da stanovnici za prelaz preko Lima koriste lađu. Prijepolje se kao naselje razvilo na prostoru gdje su se presijecali značajni putevi. Dubrovački put sa juga i bosansko-stambolski put sa zapada i istoka, pa je na tom prostoru nastalo trgovačko naselje. Početkom 19. vijeka Prijepolje i njegov kraj sudjelovali su u Prvom srpskom ustanku i Srpsko-turskom ratu (1876-78), ali više od jednog vijeka nakon tih događaja to je područje ostalo u rukama Osmanlija. U periodu od 1880 do 1912. Prijepolje je bilo u sastavu Pljevaljskog sandžaka.
Period od početka 20. vijeka pa do danas
thumb|250px|desno|Partizanski borci 2. bатаljоnа 3. prоlетеrsке sанdžаčке brigаdе nа Камеnој Gоri коd Priјеpоljа, dеcемbrа 1943. Grad je integriran u Kraljevinu Crnu Goru 1912. krajem Prvog balkanskog rata. Tokom Drugog svjetskog rata Prijepolje su okupirali Italijani i Nijemci. Na ovim prostorima je vođena Pljevaljska bitka u okviru mnogo širih vojnih operacija nacističkih snaga i njihovih saveznika poznatih u jugoslavenskoj historiografiji kao Šesta neprijateljska ofanziva. Prijepolje je oslobođeno 4. decembra 1943. godine, a ovaj datum se svake godine svečano obilježava u ovom gradu.
Dana 25. februara 2009. godine, općinsko vijeće službeno bira upotrebu bosanskog jezika (koji se dodaje srpskom jeziku) u općini, u skladu s odredbama srpskog zakona kojim se odobrava da stanovnici općina u kojima ima više od 15% nesrba mogu koristiti svoj izvorni jezik.
NGC 402
NGC 402 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Ribe. Prvo otkriće je napravio Lawrence, 4. Earl of Rosse Parsons 7. oktobra 1874. godine.
IC 2004
IC 2004 (također poznat kao ESO 201-6 i PGC 13986) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 51 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 0,80 (12 hiljade sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (8 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 6. decembra 1899. godine.
NGC 402
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6535
NGC 6535 je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zmija. Prvo otkriće je napravio John Russell Hind 26. aprila 1852. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Grb Palestine
mini|desno|200px|Grb Palestine
Grb Palestine se sastoji od saladinovog orla na čijim prsima se nalazi zastava Palestine. Ispod orla je traka s natpisom "السلطة الفلسطينية" (Palestinska Vlast).
Zvanični opis
Vlada Palestine opisuje grb na sljedeći način:
Sova (maglina)
NGC 3587 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Prvo otkriće je napravio Pierre Francois Andre Mechain 16. februara 1781. godine.
Grb Palestine
Zvanični opis
Palestinski grb je orao prekriven palestinskom zastavom, a sličan je grbovima Egipta i Iraka s razlikom u bojama zastava.
Sova (maglina)
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Grb Palestine
Zvanični opis
Ovaj grb se pojavio na početku ere Ajubidske države, koju je osnovao sultan Salah al-Din al-Ayyubi u Egiptu nakon eliminacije Fatimidskog kalifata. Postao je simbol Ayyubidske države od ere sultana Salahudina al-Ayyubija i predstavlja arapske pobjede.
Orao gleda udesno sa visoko podignutom glavom.
PNA i državni amblem
Amblem koji koriste Palestinska nacionalna uprava kao i država Palestina prikazuje panarapske boje palestinske zastave na štitu koji nosi orao Saladin. Ispod nje leti svitak sa arapskim tekstom "فلسطين‏", "Palestina".
Palestinska nacionalna uprava koristila je alternativnu verziju u kojoj se navodi "السلطة الفلسطينية‏" ili "Palestinska vlast" uz verziju u kojoj se navodi "Palestina", ali je to prekinuto nakon promjene statusa Države Palestine na status države nečlanice Ujedinjeni nacija 29. novembra 2012. i preimenovanje Palestinske nacionalne vlasti u "Država Palestina" predsjedničkim dekretom u januaru 2013. godine.
PLO amblem
Amblem Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) prikazuje palestinsku zastavu iznad karte "Palestine od rijeke do mora", odnosno Palestine pod britanskim mandatom (koja pokriva današnji Izrael, Zapadnu obalu i pojas Gaze).
Grb Tajvana
mini|desno|200px|Grb Tajvana
Grb Tajvana se tradicionalno zove i "plavo nebo sa bijelim suncem". Grb se sastoji od bijelog sunca sa 12 zraka koje predstavljaju 12 mjeseci u godini. Grb je dizajniran 24. novembra 1894.
Navedeni dizajn služi kao partijska zastavu i amblem Kuomintanga, kantona zastave Republike Kine, državnog grba Republike Kine.
Zvanični opis
Nacionalni grb Republike Kine službeno je opisan u Zakonu o državnom grbu i nacionalnoj zastavi Republike Kine:
Državni grb Republike Kine je plavo nebo sa bijelim suncem u sljedećem obliku:
Kotezi u Popovu
Kotezi su selo koje je pripadalo župi Popovo u srednjem vijeku. Selo se pominje 1415. godine. Branko Bogunović iz Koteza u Popovu obavezao se na dvogodišnju službu kod dubrovačkog vlastelina Junija de Croxi.
Protesti protiv SOPA i PIPA
Prelazak na formalni protest pokrenut je kada je Borba za budućnost organizirala hiljade najpopularnijih web stranica na svijetu, uključujući Wikipediju na engleskom, da privremeno zatvore ili prekinu njihov sadržaj i preusmjere korisnike na poruku koja se protivi predloženom zakonu. Web stranice kao što su Google, Reddit, Mozilla i Flickr ubrzo su prikazale proteste protiv ovih djela. Neki su se potpuno ugasili, dok su drugi zadržali dio ili cijeli sadržaj dostupnim. Prema Borbi za budućnost, više od 115.000 web stranica pridružilo se internet protestu. Pored onlajn protesta, bilo je istovremenih fizičkih demonstracija u nekoliko američkih gradova, uključujući Njujork, San Francisko i Sijetl, a posebno tokom decembra 2011. masovni bojkot tadašnjeg pristalice GoDaddyja. Protesti su prijavljeni širom svijeta. mini| Snimak ekrana [[Wikipedia na engleskom jeziku|engleske stranice Wikipedije, simbolično njene jedine stranice tokom zamračenja 18. januara 2012.]] Mjesecima nakon protesta, u julu 2012., New York Times je sažeo događaje na sljedeći način: <blockquote class="toccolours" style="float:none; padding: 10px 15px 10px 15px; display:table;">Wikipedia je postala crna u znak protesta protiv SOPA-e, a više od sedam miliona ljudi potpisalo je onlajn peticije, od kojih su mnoge govorile da će računi "razbiti internet". Kongres, preplavljen popularnom opozicijom, brzo je odstupio, ostavljajući legislaciju da umre. Razvoj elektronske masovne kampanje bio je predmet akademske analize.
Acitozioza
Acitozinoza ili acitozioza je  rijetki  genetički poremećaj kojise javlja kao posljedica nedostatka citozina.
Simptomi
Zbog potpunog nedostatka citozina, kao i posljedice defektne alfa-citozinaze, ne može se odvijati replikacija DNK. To znači da bilo koji zigot sa genom za acitozinozu neće moći da se podijeli na više ćelija i tako će umrijeti. U većini slučajeva, majka neće ni znati da bi rodila bebu da nije umrla od in utero.
Etimologija
Naziv acitozioza dolazi od kombinacije prefiksa a–, što znači ne ili ništa + citozin + sufiks –ioza, što znači poremećaj.
Erfurt
Erfurt je glavni grad njemačke savezne pokrajine Tiringije. Grad ima oko 202.844 stanovnika. (31. 12. 2006). Nalazi se oko 100 km jugozapadno od Leipziga i 113 km jugoistočno od Kassela.
Geografija
Erfurt leži u sjevernom podnožju Tirinške Šume na rijeci Gera. Nakon ujedinjenja Njemačke, Erfurt je najbliži veći grad geografskom centru države.
Historija
Erfurt je prvi put spomenut 742 godine pod imenom Erphesfurt. Bio je važan trgovački grad tokom Srednjeg vijeka. Zajedno sa četiri druga tirinška grada: Gotha, Tennstedt, Arnstadt i Langensalza činio je središte njemačke proizvodnje boje indiga (ektrakt biljke Isatis tinctoria).
Godine 1392 osniva se Univerzitet u Erfurtu, koji je u to vrijeme bio veoma ugledan, a zatvoren je 1816. Nedavno, 1994 godine, parlament pokrajine Tiringije je ponovo osnovao ovaj univerzitet.
mini|270px|Skica grada Erfurta u Nirnberškim hronikama iz [[1493]]
Erfurt postaje dio Kraljevine Pruske 1802, a kao dio Prvog francuskog carstva postaje 1806. Nakon poraza Napoleona, grad se nakon Berlinskog kongresa 1815 vraća pod vlast Pruske. Iako je bio okružen teritorijom Tiringije, grad je bio u sastavu pruske provincije Saksonije sve do 1944.
12. aprila 1945 za vrijeme Drugog svjetskog rata, Erfurt zauzimaju jedinice američke treće armije pod komandom generala Pattona. Nakon rata, američke trupe se povlače 3. jula i ustupaju grad sovjetskoj Crvenoj Armiji. Za razliku od drugih njemačkih gradova, Erfurt je doživio relativno malo razaranja od savezničkog bombardovanja. Od 1945 do 1990 nalazi se u istočnonjemačkoj pokrajini Tiringiji.
U nedavnoj prošlosti, u Erfurtu se desio masakr u gimnaziji Gutenberg 26. aprila 2002, kada je učenik Robert Steinhäuser ubio dvanaest profesora, jednu sekretaricu. dva učenika, jednog policajca, te na kraju počinio samoubistvo.
Znamenitosti
mini|270px|Krämerbrücke - Most Krämer U Erfurtu postoji dobro očuvan srednjovjekovni grad. Simboli grada su dvije crkve: erfurtska katedrala (Mariendom) i crkva Severi (Severikirche). Nalaze se jedna pored druge i zajedno sačinjavaju amblem grada. Oba crkvena tornja se uzdižu visoko iznad gradskog krajolika, a do njih se može doći putem velikog otvorenog stepeništa. Na mostu su izgrađene kuće i poslovni prostori.
Pored crkvi, ističe se i most Krämer (Krämerbrücke) preko uske rijeke Gere. Sagrađen je 1325 sa crkvama s obje strane mosta, od kojih je jedna još u upotrebi. Poznat je i stari augustinski samostan Augustinerkloster, gdje je Martin Luther studirao nekoliko godina nakon 1505.
Kultura
Erfurt je rodno mjesto Johanna Ambrosiusa Bacha, oca čuvenog kompozitora Johanna Sebastiana Bacha. Bachovi roditelji su vjenčani u maloj crkvi koja još uvijek postoji na glavnom trgu Anger. U Erfurtu je također živio i sociolog Max Weber.
Johann Pachelbel, kompozitor iz 17. vijeka je služio u crkvi Prediger kao orguljaš. Pachelbel je komponirao oko sedamdeset djela za orgulje za vrijeme koje je proveo u Erfurtu.
Pozorište
Od 2003 u novonapravljenoj operi djeluje erfurtsko pozorište i filharmonijski orkestar. Velika dvorana ima 800 sjedišta, a manja oko 200. U njoj je septembra 2005 premijerno prikazana opera Philipa Glassa Čekajući barbare.
Erfurtsko pozorište je nedavno bilo izvor određenih kontroverzi. Godine 2005 izvedena je opera Hänsel und Gretel koja je izazvala buru u javnosti prikazujući scene u kojima se sugeriše pedofilija i incest. U najavi opere stajala je i oznaka samo za odrasle.
Također, izvođenje Verdijeve opere "Un ballo in maschera" u režiji Johanna Kresnika 12. aprila 2008 u erfurtskom pozorištu, izazvalo je kritike u medijima. Izvođači su bili goli sa maskom Mickey Mousea, a plesali su ostacima Svjetskog trgovačkog centra, dok je jedna od glumica imala oslikane brkove slične Hitlerovim pozdravljajući nacističkim pozdravom. Navodno je režiser opravdavao predstavu savremenom kritikom američkog društva i rastućim razlikama između bogatih i siromašnih slojeva. Neki erfurtski političari su tražili da se ova opera bojkotuje, međutim prijemera je održana pred punim gledalištem.
Saobraćaj
Aerodrom Erfurt je lokalni aerodrom. S njega polaze linije prema Minhenu, Düsseldorfu i Hamburgu.
U blizini su i dva autoputa koji se ukrštaju na erfurtskom čvoru (Erfurter Kreuz): Bundesautobahn 4 i Bundesautobahn 71.
Po gradu saobraćaju tramvaji od 1883. Danas postoji sedam linija koje se protežu po cijelom gradu.
Željezničke linije sa erfurtske glavne željezničke stanice (Erfurt Hauptbahnhof) idu za Berlin (preko Weimara, Naumburga, Hallea i Wittenberga), za Dresden (preko Naumburga, Leipziga i Riesa), za Frankfurt am Main (preko Gothe, Eisenacha, Bebre, Fulde i Hanaua) i druge veće njemačke gradove.
Ego (Beyoncé)
Ego je singl američke R&B pjevačice Beyoncé Knowles izdat 2009. godine sa album I Am... Sasha Fierce.
Skijaški skokovi na Zimskim olimpijskim igrama 2018 – žene
Takmičenje na maloj skakaonici u skijaškim skokovima u ženskoj konkurenciji na Zimskim olimpijskim igrama 2018. u Pyeongchangu održano je u skakačkom kompleksu Alpensia 12. februara.
Zlatnu medalju, ujedno i prvu u historiji u ženskoj konkurenciji, branila je Carina Vogt, a takmičila se i braniteljica srebrne medalje Daniela Iraschko-Stolz, no nijedna nije uspjela doći do plasmana na pobjedničko postolje. Olimpijska pobjednica postala je Maren Lundby, najbolja u obje serije, kao i u cijeloj sezoni dotad. Srebrnu medalju osvojila je Katharina Althaus, a bronzanu Sara Takanashi. To su prve olimpijske medalje za sve tri takmičarke.
Papratno (Foča, RS)
Papratno je naseljeno mjesto u općini Foča, Bosna i Hercegovina.
Lansing (Michigan)
Lansing je glavni grad američke savezne države Michigan i šesti najveći grad u toj državi. Smješten je uglavnom u okrugu Ingham, iako se manji dio nalazi i u okrugu Eaton. Po popisu iz 2020. grad ima 112.644 stanovnika.
Azizija džamija
Azizija se može odnositi na:
Bosna i Hercegovina
Turska
Ujedinjeno Kraljevstvo
Oksidacijsko stanje
Oksidacijsko stanje je naboj koji bi atom imao kada bi svi elektroni u svim vezama pripadali elementu veće elektronegativnosti. Za oksidacijsko stanje se može koristiti i termin oksidacijski broj i stepen oksidacije.
Izračunavanje oksidacijskog stanja
Za određivanje oksidacijskog stanja koriste se sljedeća pravila:
Primjeri
Primjeri nekih hemijskih spojeva sa prikazom oksidacijskih stanja:
Bačka Topola
Bačka Topola je grad i središte istoimene općine u sjevernom dijelu Bačke, u Vojvodini, na sjeveru Srbije. Na severu se graniči sa općinom Subotica, na sjeveroistoku sa općinom Senta, na istoku sa općinom Ada, na jugoistoku je općina Bečej, na jugu se nalazi općina Mali Iđoš, na jugozapadu je općina Kula, a na zapadu općina Sombor.
Naselja su izgrađena na plodnom černozemu lesne zaravni ispresjecane rječicama i dolinama sa umjereno-kontinentalnom klimom sjevernobačkog tipa. Kroz općinu prolazi željeznička pruga i autoput pravca Beograd-Subotica-Budimpešta, kao i sobraćajnice koje povezuju Sentu i Sombor, Bečej i Bajmok, Bačku Palanku i Horgoš. Prema posljednjem popisu iz 2002. godine u općini je živjelo oko 38.245 stanovnika, a u gradu oko 16.600 ljudi. Nacionalna struktura stanovništva je sljedeća: Mađari – 59%, Srbi – 30%, Crnogorci – 1,4%, Rusini – 0,8%, Slovaci – 0,5%, ostali – 8,3%.
Naseljena mjesta
Bagremovo, Bajša, Bačka Topola, Bački Sokolac, Bogaraš, Gornja Rogatica, Gunaroš, Zobnatica, Kavilo, Karađorđevo, Krivaja, Mali Beograd, Mićunovo, Novo Orahovo, Njegoševo, Obornjača, Orešković, Panonija, Pačir, Pobeda, Svetićevo, Srednji Salaš i Stara Moravica.
Jevreji
Jevreji (Židovi) drugi su najveći (nakon Arapa) semitski narod naseljen danas širom svijeta. Matična država Jevreja je Izrael. Jevreji, prema predaji, vode historijsko porijeklo od proroka Abrahama i njegovih sljedbenika.
Jevreji su većinski (oko tri četvrtine) narod nacije Izraelaca.
Sulejman (islam)
Sulejman (oko 985–932. p. n. e; ; ) jest poslanik u islamu, a koji je poznat kao Kralj Solomon u Bibliji. Po nekim islamskim predajama a također i kršćanskim izvorima, vjeruje se da je Sulejman živio samo 53 godine.
Kur'ansko kazivanje o Sulejmanu
U Kur'anu, Sulejman je sin poslanika Davuda. Kur'anski ajeti govore o tome da ga je Allah, učinio poslanikom i dao mu određene moći i veliku vlast. Vladajući velikim kraljevstvom koje se u njegovo doba proširilo sjeverno od Jemena, bio je poznat po velikoj mudrosti i pravednim presudama.
Sulejmanova vlast
lijevo|mini|250px|Mapa Sulejmanovog carstva rekonstruisana iz biblijskih predaja ([[isralijat)]] Prema Kur'anu i hadisima poslanika Muhammeda, Sulejman je imao vlast nad određenim prirodnim elementima, kao što je vjetar. Zatim mu je (i njegovom ocu Davudu, prije) data sposobnost da razumije "govor" ptica i mrava i vlast nad Džinima, koji su mu služili.
Sulejman i kraljica Sabe
U poznatom Kur'anskom kazivanju o Sulejmanu spominje se da jednog dana ptica po imenu Hudhud (smatra se da je to ptica pupavac), nije došla na vojnu smotru koju je redovno vršio Sulejman lično. O tome se kaže:
Nakon što je Hudhud (pupavac) informirao Sulejmana o narodu iz Sabe a to je drevno kraljevstvo koje je obuhvatalo današnju Etiopiju, Eritreju i Jemen, Sulejman je odlučio da pošalje pismo u kome ih poziva da se ostave satanizma koje su ispoljavali kroz kult obožavanja sunca. U tom pismu je po Kur'anskoj predaji stajalo:
Nakon vijećanja koje su održali velikani Sabe na čelu s kraljicom, odlučeno je da kraljica lično sa darovima otputuje u diplomatski posjet Sulejmanu. Nadalje, spominje se priča o tome kako je Sulejman odlučio da kraljici pokaže kakvu vlast ima, pa je, dok je kraljica putovala prema njemu, okupio Džine i rekao im:
Dalje se navodi da je prijesto kraljice od sabe već bio pred njim, a da je kraljica nakon što je to vidjela, nakon što je došla, ostavila svoju staru vjeru obožavanja sunca i pokajala se za to riječima :
Sulejmanova smrt
Prema Kur'anu, Sulejmanova smrt je poučan primjer. Spominje se da je Sulejman stajao na molitvi u Hramu kada je umro, ali s obzirom na to da je bio naslonjen na štap, nije pao. Njegovi podanici; ljudi i džini, nisu znali da je on umro sve dok Allah nije naredio, malom crvu da nagrize njegov štap pa je on pao. Tako su saznali da je mrtav.
Atletika na Olimpijskim igrama 2016 – bacanje kugle (žene)
Takmičenja u bacanju kugle za žene na OI 2016. u Rio de Janeiru održana su 12. augusta.
Rekordi
Svjetski i olimpijski rekord u ovoj disciplini prije OI 2016. prikazani su u tabeli ispod.
Raspored takmičenja
Sva vremena su po Brazilijskom vremenu (UTC-3).
Kvalifikacije
Norma za ulazak u finale, u kojem nastupa 12 takmičarki, bila je 18,40 m. Svaka takmičarka imala je 3 pokušaja, a normu je prebacilo njih šest (Q). Ostalih 6 takmičarki (q) plasiralo se po rezultatu. Takmičenje je održano u dvije grupe.
Finale
mini|[[Ryan Crouser, američka atletičarka, olimpijska pobjednica 2016.|desno]] U finalu je nastupilo dvanaest atletičarki. Nakon tri runde u drugi dio takmičenja nastupilo je samo osam prvoplasiranih, koji su imali pravo nastupiti još tri puta.
Umjetnost u Bosni i Hercegovini
mini|250px|[[Stari most u Mostaru, 1557. god., UNESCO-va svjetska baština.]] Umjetnost Bosne i Hercegovine podrazumijeva baštinu i razvoj umjetničkog stvaralaštva naroda koji žive ili su živjeli na prostorima današnje Bosne i Hercegovine.
Baština
mini|Konj napadnut strelicama, gravura iz pećine Badanj kod [[Stolac|Stoca, oko 14000.-12500. p.n.e.]]
Prahistorija
Na prostorima današnje Bosne i Hercegovine, nižu se od davnina mnogi slojevi prahistorijskih kultura čiji je nastanak i nestanak bio vezan uz seobe nepoznatih etničkih grupa. Prastanovnici mediteranske grupe na obalnom području i panonske skupine na kontinentalnom području razvijaju neolitske i eneolitske kulture (Danilo, Hvar, Vučedol) koje se miješaju u Bosni (Kakanj, Butmir). Nakon njih slijede kulture željeznog doba, od kojih su bili najznačajniji Iliri, etnička grupa sa prepoznatljivom kulturom i umjetnošću.
Na području Bosne i Hercegovine materijalna ostavština paleolita je obilježena najstarijim spomenikom paleolitske umjetnosti na jugoistoku Evrope koji se nalazi kod Stoca. Najpoznatiji primjer su gravure u stijeni pećine Badanj, sa najznačajnijom scenom iz gravure pod nazivom Konj napadnut strelicama koja je djelimično sačuvana i potječe od 14500–12000. p. n. e.
Pod uticajem impresso keramike iz zapadnog Sredozemlja je i Hercegovina (Zelena pećina – Mostar, Čairi – Stolac, Lisičići – Konjic i Peć Mlini na izvoru Tihaljine), a stanovanje je u pećinama ili u naseljima na uzvišenjima. U gornjem porječju rijeke Bosne i sjeveroistočnoj Bosni (Obra I kod Kaknja - sojenička naselja na istaknutim brežuljcima) se miješaju uticaji kulture sa Jadrana i starčevačke kulture sa sjeveroistoka. Poseban izraz te kulture predstavljaju posude na četiri noge, tzv. ritoni koji su osobiti i u danilskoj kulturi u Hrvatskoj. Po ovim predmetima kakanjska kultura se uvrštava u širok krug neolitskog kompleksa koji je njegovao kult životne snage (od sjeverne Italije, Dalmacije i Epira do Egeje).
Butmirska kultura pored Sarajeva prepoznatljiva je po svojoj finoj glačanoj keramici sa raznovrsnim geometrijskim ukrasima (najčešće spiralama). Butmirske figure su jedinstvene skulpture koje su bile oblikovane prostom rukom, a glave na tim skulpturama imaju gotovo portretski kvalitet sa naglašenim dijelovima tijela.
U cijeloj današnjoj Bosni i Hercegovini, Bronzano doba je zastupljeno bronzanim fibulama koje zamjenjuju predmete kao igle i dugmadi. Na području Bosne karakteristična su naselja tipa gradine i nekropole s kamenim tumulima. U to vrijeme razrađen je poseban geometrijski stil urezanih ornamenata, koji posebno dolazi do izražaja na oružju, ukrasnim pločama, pljosnatim ogrlicama i fibulama.
Od 7. vijeka p. n. e. željezo preuzima primat, prepuštajući bronzi domenu nakita i umjetnosti. Različita ilirska plemena pod uticajem halštatskih kultura razvijaju vlastite regionalne oblike umjetničkog izražavanja.
Japodska plemena imaju izuzetnu sklonost kićenju (teške, predimenzionirane ogrlice od žute, plave ili bijele staklene paste, masivne bronzane fibule, bronzani privjesci u obliku životinja i ljudi, spiralne narukvice, dijademi, kape i oglavlja od bronzanog lima …). Karakteristična je i sitna plastika od jantara oblikovane u stilu arhajske jonske plastike.
Autarijati se identifikuju sa Glasinačkom kulturom, nastalom u bronzanom, a trajala i u željeznom dobu. Iz tog perioda najpoznatija su bronzana glasinačka kultna  kolica. Predstava vodenih  barskih  ptica  na kultnim  kolicima, povezuje se  sa kultom  sunca.
Početkom 4. vijeka p. n. e. dolazi do prvog prodora Kelta, oni donose tehniku lončarskog kola, nove tipove fibula, te različite bronzane i željezne pojaseve. Oni se nisu zadržavali u svom pohodu na Grčku i njihov uticaj je ograničen.
mini|250px|[[Daorson, ostaci zidina u Ošanićima kod Stoca, oko 3. vijeka p. n. e.]]
Antika
U delti Neretve, helenizirano ilirsko pleme Daorsa širilo je grčki uticaj. Njihov glavni grad Daorson na Ošanićima kod Stoca predstavlja danas najznačajniji kulturni centar staroga vijeka u BiH. Tu se osobito ističe megalitski zid podignut krajem 4. vijeka p. n. e., a sastavljen od velikih trapezastih blokova kamena. Razorili su ga Rimljani u 1. vijeku p. n. e. koji se tada učvršćuju u ovim krajevima.
mini|lijevo|Krstionica ispred ranokršćanske bazilike u [[Drinovcima (Grude) iz 3. vijeka.]] U Bosni i Hercegovini Rimljani su izgradili više manjih hramova dekoriranih reljefima. Kompleks stepenastog svetišta u Gradcu pored Posušja iz 184. g. je imao mramorni hram posvećen nedavno preminulom caru Marku Aureliju. Na mnogim reljefima osjeti se naturalizam domaćih umjetnika, a na mozaicima helenistički uticaj, posebno na onima pronađenim u vilama blizu Stoca (druga polovina 3. vijeka.). Kasnorimska umjetnost u BiH je obilježena gradnjom vila, kršćanskih mauzoleja, bazilika i oratorija kao: Mauzolej u Šipovu blizu Jajca i Vila Mogorjelo blizu Čapljine (rani 4. vijek). Skulpture koje smo nasijedili su: Helenistički reljef Minerve, Jupitera i genija zaštitnika iz Šipova (2. vijek) i ekstremno barbarski stiliziran reljef Četiri prijatelja iz Zenice (kraj 4. vijeka).
mini|250px|Nekropola stećaka [[Radimlja pored Stoca, 13. vijek.]]
Srednji vijek
Zahvaljujući svom geografskom položaju Bosna je bila blisko povezana sa tri veoma značajna kulturna područja:
Stvaranjem organizovane feudalne države, a pogotovo stvaranjem uslova za razvoj privrede u vrijeme vladavine Kulina bana, započinje razvoj kulturnih djelatnosti u srednjovjekovnoj Bosni. Do danas otkriveni arheološki materijal potvrđuje prisustvo predmeta u ranom srednjem vijeku, u Bosni koji pripadaju franačkom ili bizantijskom kulturnom krugu, ali i predmeta koji su imali komponente oba već navedena kulturna kruga. Nalazi zlatarstva koji potječu s kraja 8. ili početka 9. vijeka pripadaju "franačkom  krugu", odnosno "insularnom  stilu ranokarolinškog doba." Uz zlatni nakit nastao u bizantijskim radionicama dalmatinskih gradova 9. i 10 vijeka, pojavljuje se i srebreni izrađen pod utjecajem dalmatinsko-hrvatske kulturne grupe. Osim ovih vidljivo je i prisustvo predmeta porijeklom iz sirijsko-palestinskih radionica, dospjelih u Bosnu preko Bizantije. Luksuzni primjerci zlatnog nakita iz 11. i prve polovine 12. vijeia, tzv. prelaznog perioda s preromaničkim detaljima ukazuju na nastavljanje tradicije bizantijskog zlatarstva u nizu varijanti. Neprekidno prisutvo Bizantijske umjetnosti koje je dospjelo u Bosnu preko srpsko-raškog kulturnog kruga bilo je pomiješano sa razuđenim stvaralaštvom romanike.
Od gotičkih spomenika, osim otvora i polu-kontrafora na dvorcu u Kraljevoj Sutjesci, sačuvali su se mnogobrojni nadgrobni spomenici, poznatiji kao stećci. Oni su u dugom razdoblju od 13. do 16. vijeka imali i elemente Romanike (križ, arkade sa polukružnim lukovima, sunce, polumjesec itd.) i Gotike (arkade sa šiljastim lukovima, vitezovi-konjanici, štit, mač, ljiljan itd.). Motivi sa stećaka vjerovatno nisu izvorni nego su preuzeti kao oblikovani predlošci iz udaljenih i stranih sredina.
mini|lijevo|[[Hrvoje Vukčić Hrvatinić na iluminaciji iz svog misala, 1407., danas u Istanbulu.]] Rađeni su uglavnom muški i ženski pojasevi u zlatu i srebru, koji su kod domaćih zlatara bili jedan od najomiljenijih oblika umjetničkog izražavanja. Izrada nakita u prepoznatljivom bosanskom stilu, a posebno prstenja bila je puna ukrasnih motiva sa stećaka. Pored pojaseva posebno mjesto među izrađevinama od srebra zauzima bosansko posuđe. Britanska historičarka umjetnosti Marian Wenzel je svojim istraživanjima došla do zaključka: Stilskom analizom srebrenih i pozlaćenih zdjela Wenzel je dokazala da su one i po obliku i po načinu ukrašavanja pripadale posebnom bosanskom stilu. Bosansko srebreno posuđe se osim kod bosanskih vladara i vlastele, nalazilo i u posjedu Dubrovčana, Splićana i drugih. Po mišljenju Marka Šunjića, svi koji su držali do sebe po dalmatinskim gradovima imali su u kućama bosanskog srebrenog posuđa. Vrijedni ilumirani rukopisi bosanskog porijekla nastaju u to vrijeme. Najkarakterističniji za našu kulturu viteške Evrope je Glagoljski misal Hrvoja Vukčića Hrvatinića, bosanskog vojvode i hercega splitskog. To djelo je Splitske izrade – raskošan rukopis sa brojnim minijaturama.
U trenutku uvođenja renesanse, u BiH prodiru Turci koji donose potpuno novi uticaj istočnjačke umjetnosti u BiH.
Osmanlijski period
U 15. i 16. vijeku cijela je BiH bila pod Osmanlijskom vlašću koja je gotovo potpuno zatomila uticaje renesanse i baroka (osim u bibliotekama u osamljenim franjevačkim samostanima u Visokom, Kreševu, Fojnici, Kraljevoj Sutjesci itd.), ali zato je pogodovala razvoju islamske umjetnosti u tim krajevima. Tačnije, sve od 15. do 19. vijeka na prostoru BiH koegzistiraju tri umjetničke tradicije: renesansno-katolička, bizantsko-pravoslavna (prepisivanje i iluminiranje Evanđelja i rukopisa, kao i slikanje ikona) i najjača - islamsko-turska.
Tursko osvajanje BiH godilo je urbanom životu i u relativno kratkom vremenu, Osmanlije obogaćene Arapskim i Bizantskim iskustvima, izgradili su toliko da se može mjeriti samo sa graditeljstvom u dalmatinskim gradovima od 12. do 16. vijeka (npr. samo u Foči je u 16. vijeku izgrađeno 17 džamija, 29 javnih česmi, 6 hamama (javna kupatila), 13 hanova (prenoćišta) i karavansaraja).
Sarajevo je primjer planskog otvorenog grada gdje su najvažnije građevine javnih funkcija, zanata i trgovina koncentrirane oko jedne nepravilne ulice – čaršije (perz. čahar-su = četiri strane, u Sarajevu znana kao Baščaršija iz 15. vijeka sa 50 vrsta zanata). Najpoznatiji primjer otomanske arhitekture u BiH je upravo u Sarajevu: Gazi Husrev-begova džamija, poznata kao Begova džamija. Rađena je po uzoru na bizantske crkve - centralna kvadratna unutrašnjost nadsvođena je kupolom koja počiva na tamburu, a ispred ulaza je trijem sa još pet manjih kupola, dvije srednje sa obje strane i polu-kupolom straga, no islamski su munara i šedrvan (vodoskok) u avliji, kao i unutrašnjost koja je potpuno ispunjena bogatom zidnom ornamentikom i kaligrafijom.
Još jedan od vrhunaca islamske arhitekture je most majstora Hajredina u Mostaru (tzv. Stari most), podignut 1567. Luk preko Neretve raspona 29 m, na najvišoj tački, visine 19,5 m, se lagano prelama stvarajući utisak da je još viši i krhkiji, kao gotičke građevine. Most je bio važan u islamskoj arhitekturi, ne samo što traži veliku inventivnost graditelja, nego zbog simboličnog značenja posrednika između neba i zemlje.
mini|250px|Gradska vijećnica u Sarajevu, 1890.
Austro-Ugarski period
Nakon Austro-Ugarske okupacije 1878. god., u BiH stižu prvi umjetnici iz Monarhije koji pomalo oživljavaju umjetničku scenu u BiH. Njeni najkrupniji potezi u BiH na planu kulture i umjetnosti, bili su sračunati da ostave veliki dojam pred svjetskom javnošću da i rezultatima postignutim u tom polju svoga djelovanja opravda mandat koji joj je povjeren na Berlinskom kongresu. Postojala je i velika potreba da se pripadnicima njenog vojnog i civilnog aparata koji su sa svojim porodicama došli na ovaj okupirani prostor iz krajeva sa razvijenom kulturnom tradicijom, obezbijedi u novoj sredini kakav-takav kulturni život, pa da se oni i na taj način što čvršće vežu za službovanje u zaposjednutoj zemlji. Intenzivna graditeljska djelatnost je bila izražena kroz modernizaciju i strukturalnu promjenu bosanskohercegovačkih gradova. Arhitektura je obilježena eklektičnim neostilovima (klasicizam, renesansa, barok, pa čak romanika i gotika). Jedinstven neostil je orijentalna eklektika zasnovana na elementima islamsko-maurske arhitekture, koja je strana mjerilima i dimenzijama zatečenih gradskih ambijenata (Gradska vijećnica u Sarajevu, Gimnazija u Mostaru, Dom umirovljenika u Travniku itd.).
Prvi crteži sa bosanskohercegovačkim motivima nastali su za vrijeme oružanog vojnog zaposijedanja BiH u slikarskim bilježnicama nekih učesnika vojnih operacija. Privlačenje stranih likovnih umjetnika poprimilo je nešto kasnije organizovanije oblike, a naročito nastojanjem Koste Hörmanna da okupi slikare oko ilustrovanog književnog časopisa Nada u Sarajevu i osnivanjem Sarajevskog slikarskog kluba, koga su početkom 20. vijeka sačinjavali Nadini saradnici u oblasti likovne umjetnosti. Prvi domaći slikari upućuju se na evropske akademije (Beč, München, Prag, Krakov, Budimpešta i Pariz) što im omogućuju stipendije srpskog društva Prosvjeta i hrvatskog društva Napredak. Svi ti đaci (Atanasije Popović, Lazar Drljača, Gabrijel Jurkić, Branko Radulović, Petar Šain, itd.) nose pečat tamošnjeg akademizma te koketiraju s impresionizmom, Art Nouveau, poentilizmom i.
Iz redova doseljenika bili su i prvi dirigenti brojnih pjevačkih i tamburaških društava u BiH, kao i prvi kompozitori djela sa muzičkim motivima iz BiH. Operske predstave u BiH izveli su najprije umjetnički ansambli iz centara Austrougarske Monarhije, koji su dolazili u BiH na gostovanje. Čeh Franjo Mačejovski, inače dirigent i kompozitor, otvorio je prvu muzičku školu u Sarajevu. Sa još živim uspomenama na Karađozovo pozorište, koje je tu imalo brojnu publiku, BiH je pod austrougraskom upravom doživjela preko doseljenika Čeha svoje prve kontakte sa lutkarskim pozorištem evropskog tipa. Bosnu i Hercegovinu su često posjećivali upravnici putujućih pozorišnih i operetnih ansambala koji dovode svoje trupe na gostovanje, a to isto čine i upravitelji raznih cirkusa, te sa pojavom filma i vlasnici putujućih kina.
God. 1917., nakon velike Izložbe umjetnika iz Bosne i Hercegovine prevlast domaće umjetnosti je postala očigledna. Najmodernija evropska likovna opredjeljenja koja su ušla u BiH bila su Ekspresionizam i Cézanne-izam.
Kraljevina Jugoslavija
Nakon završetka I svjetskog rata osniva se Društvo umjetnika SHS, te se organiziraju brojne izložbe i osnivaju likovne udruge kao npr. Blažujska slikarska kolonija Vladimira Becića. Polaznici te kolonije, Roman Petrović i Jovan Bijelić rano stižu do apstrakcije (oko 1920) dok je Karlo Mijić, odan koloristički jakim figurativnim pejzažima, možda najbolji slikar dvadesetih i tridesetih godina u cijeloj Kraljevini Jugoslaviji. Kod njega se uticaji secesije i impresionizma miješaju s njemačkim ekspresionizmom.
Početkom dvadesetih počinje kretanje prema neorealizmu i magijskom realizmu (Ismet Mujezinović, Petar Tiješić, Mica Todorović, Đoko Mazalić itd.), ali u novoosnovanoj državi BiH je svedena na trećerazrednu ulogu te mnogi mladi umjetnici se ne vraćaju sa studija iz Zagreba i Beograda, a mnogi vrijedni umjetnici napuštaju BiH.
Prvi znaci oživljavanja se javljaju s Grupom Četvorice i jakom strujom angažirane umjetnosti gdje se ističe Roman Petrović sa ciklusom Djeca ulice. Mijić i Mazalić osnivaju grupu Krug sa jasnom građanskom estetikom u cilju studija prirode. Vojo Dimitrijević je naslikao Španiju '37., reprezentativno djelo kolorističkog ekspresionizma sa uticajima Picassa i Chagalla. Godine 1939. osnovano je udruženje Collegiuma artisticuma, umjetničko udruženje koje je težilo sintezi umjetnosti u funkciji socijalističke ideologije KPJ.
Tridesetih godina nastupaju arhitekti povedeni idejama funkcionalizma, humane arhitekture i Bauhausa. Takva arhitektura ujedinjuje funkciju, sadržaj i formu, te nemaju nepotrebnih plastičnih ukrasa, a oblikovanje čistih kubusa oživljeni su ritmom otvora i primjenom savremenih konstrukcija (bivši Radnički dom u Mostaru Drage Iblera).
SFRJ
Nakon Drugog svjetskog rata, još 1945. god. osniva se ULUBiH, Državna škola za slikarstvo i Umjetnička galerija u Sarajevu. Novi umjetnici traže izraz kroz teme NOB-a, revolucije i izgradnje. Npr. Ismet Mujezinović i njegove ekspresionističke figuracije Bitke na Sutjesci, ili skoro apstraktne grafike Branka Šotre. Arhitektura je poslije rata bila pod direktnim uticajem socijalističkog realizma, ali ni u jednom slučaju ne dostiže se monumentalnost izvornika.
Pedesetih godina, bojažljivo i sporo, započinje transformacija bosanskohercegovačke umjetnosti kroz plošnost, dekorativnost i geometričnost prema apstrakciji. U tome je prednjačio kipar Mirko Ostoja koji već 1958. koristi autogeno zavarivanje umjesto klasičnog modeliranja. I sama država pokazuje više razumijevanja za modernu umjetnost sponzorirajući najveće primjere apstraktnih spomenika kao što su oni posvećeni NOB-u: Memorijalni kompleks Tjentište na Sutjesci, Memorijalni kompleks Kozara, Makljenu (Boško Kućanski) itd. Mladi arhitekti, okupljeni oko prof. Juraja Neidhardta pokušavaju dokazati veze savremene arhitekture u BiH sa tradicijom i prirodnom okolinom.
Sedamdesetih godina javlja se likovni izraz koji se oslanja na kulturu i tradiciju stare Bosne kao u grafikama Dževada Hoze. Nadalje, u slikarstvu nastaje moderan jezik znakova i simbola baziran na Islamskoj ornamentalnoj tradiciji kod slikara kao što su: Mehmed Zaimović, Seid Hasanefendić i Mersad Berber.
Nasuprot tome, ekspresionistička figuracija Ismara Mujezinovića počiva na postupcima filmske montaže i foto-optike, a Braco Dimitrijević se bavi konceptualnom umjetnošću, no većinom izvan BiH.
Arhitektonski regionalizam 70-ih se odražava u zgradama kao što su robna kuća Razvitak u Mostaru (1970, A. Paljaga) ili Robna kuća u Jajcu (1976, R. Jadrić, Dž. Karić i N. Kurto). Dok se funkcionalizam još prepoznaje u višestruko nagrađivanom Teatar u Zenici (1977, Jakob Finci i Zlatko Ugljen), u hotelu Ruža u Mostaru (1979, Z. Ugljen) i u Sportskoj dvorani Gripe u Splitu (1980, Ž. Janković i S. Rozić).
Flurbiprofen
Flurbiprofen (po IUPACu 2-(3-fluoro-4-fenil-fenil)propionska kiselina) spada u grupu nesteroidnih antiupalnih lijekova. Hemijska formula mu je C15H13FO2. Spada u porodicu derivata fenilalkanoične kiseline. Upotrebljava se za ublažavanje upale i bola kod artritisa. Također je poznat po trgovačkom imenu ANSAID kojeg proizvodi farmaceutska kompanija Pfizer.
R-flurbiprofen je jedini enantiomer flurbiprofena. Ovaj spoj se trenutno ispituje za upotrebu prilikom tretmana metastatičkog raka prostate i Alzheimerove bolesti.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Zadarska županija)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Zadarska županija je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 3.646 km2 imala 170.017 stanovnika, što predstavlja 3,97% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Zadarskoj županiji je 46,63 stanovnika/km2.
NGC 2110
NGC 2110 (također poznat kao IRAS 05497-0728, MCG -1-15-4 i PGC 18030) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 107 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Orion. Najveći prečnik je 1,70 (53 hiljade sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 5. oktobra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.