cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neprilagođeni
Uvod u snimanje
Gable, Clift i Wallach bez oklijevanja su prihvatili svoje uloge, a producent filma trebao je biti Frank Taylor. Huston je kontaktirao s Elliottom Hymanom, s kojim je u to vrijeme imao ugovor da snima brojne filmove. Hyman se složio da finansira projekt. Film se trebao početi snimati u jesen 1959, ali su izbili problemi sa zauzetošću glumaca. U međuvremenu, Huston, Taylor i Miller otputovali su u Reno da izaberu moguće lokacije za snimanje. Isprva, Huston je predlagao da se snimanje obavi u Meksiku, ne samo zbog njegovog poznavanja i ljubavi prema toj zemlji nego i zbog poreznih olakšica. Miller i Taylor bili su za Nevadu, pa se Huston na kraju složio.
Miller i Huston su otputovali u St. Clerans u Irskoj da rade na scenariju očekujući da će snimanje početi u rano proljeće. Nakon što je film Hajde da vodimo ljubav odgodio snimanje Neprilagođenih, Huston je odlučio početi sa snimanjem filma Nepomirljivi, a Gable je prihvatio ulogu u filmu Dogodilo se u Napulju sa Sophijom Loren.
Snimanje
Nakon godinu dana svi članovi ekipe bili su slobodni. Huston je prvi put nakon deset godina trebao snimati film u SAD-u. Nakon što je snimio šest filmova eksperimentirajući s bojama, vratio se crno-bijeloj tehnici. Snimanje je počelo u julu 1960.
MFAP2
Mikrovlaknima pridruženi protein 2 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom MFAP2 sa hromosoma 1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 183 aminokiseline, a molekulska težina 20.826 Da.
Funkcija
Protein 2 povezan sa mikrovlaknima je glavni antigen elastin-povezanih mikrofibrila i kandidat za uključivanje u etiologiju nasljednih bolesti vezivnog tkiva. Ovaj gen kodira dva transkript sa dva alternativno prerađena 5' neprevedena egzona. Ova dva transkripta sadrže po osam istih kodirajućih egzona, te stoga kodiraju isti protein.
6-oksoheksanoat dehidrogenaza
6-Oksoheksanoat dehidrogenaza (1.2.1.63) – u enzimologiji 6-oksoheksanoatna dehidrogenaza, sistematskog imena 6-oksoheksanoat:NADP+ oksidoreduktaza  – je enzim koji  katalizira reakciju:
Ovaj enzim katalizira posljednji korak u cikloheksanolskoj degradaciji kod vrsta roda Acinetobacter.
Postoje tri podloge ovog enzima: 6-oksoheksanoat, NADP+ i H2O, a njegova 3 proizvoda su adipat, NADPH i ion H+.
Ovaj enzim pripada porodici oksidoreduktaza, posebno oni koji djeluju na aldehide ili okso grupe donora sa NAD + ili NADP + kao akceptora. Sudjeluje u degradaciji kaprolaktama.
Sistem električne provodljivosti srca
thumb|Princip nastanka [[EKG-a Crvena linija predstavlja depolarizacijski talas, a ne tok krvi]] thumb|Pregled sistema električne provodljivosti srca Normalnu električnu provodljivost u srcu omogućuje impuls koji se stvara u sinoatrijskom čvoru (SA-čvor) srca, koji se širi i stimulira srčani mišić (miokarda). Nakon stimulacije javljaju se kontrakcije miokarda. To je uređeno ritmičkim stimulacijama miokarda u srčanom ciklusu koje omogućavaju efikasno kontrahiranje srca, čime se omogućava da se krv pumpa širom tijela.
Struktura
Električni signali koji se pojavljuju u SA čvoru (nalazi se na desnoj pretkomori) stimulirajući kontrakcije pretkomora i putuju u AV-čvor, koji se nalazi u međupretkomornoj pregradi. Nakon nadraživanja, stimulus divergira i odvija se preko lijeve i desne grane Hisovog snopa sa odgovarajućim Purkijeovim vlaknima za svaku stranu srca, kao i za endokard na vrhu srca, a onda ide konačno do ventrikularnog epikarda.
Na mikroskopskom nivou, talas depolarizacije širi se na susjedne ćelije preko jaznog spoja na interkalatiranom disku. Srce je  funkcionalni sincicij (ne treba miješati sa pravim "sincicijem" u kojoj su sve ćelije spojene zajedno, dijele iste plazma membrane kao u skeletnim mišićima). U funkcionalnom sinciciju, električni impulsi šire se slobodno između ćelija u svim pravcima, tako da miokard funkcionira kao jedna kontraktilna jedinica. Ova svojstvenost omogućava brze, sinhrone depolarizacije miokarda. Dok je prednost pod normalnim okolnostima, ovo svojstvo može biti štetno, jer ima potencijal da omogući širenje pogrešnih električnih signala. Ovi jazni spojevi mogu izolirati oštećeno ili umiruće tkivo, kao pri infarktu miokarda (srčani udar).
Elektrohemijski mehanizam
Srčani mišića ima neke sličnosti sa neuronima skeletnih mišića, kao i važna jedinstvena svojstva. Kao i neuron, ćelije miokarda, u mirovanju, imaju negativan membranski potencijal. Stimulacija iznad vrijednosti praga nadražaja izaziva otvaranje naponski kontrolirane ionske kanale i prodor kacija u ćeliju. Pozitivno naelektrisani ioni ulaskom u ćeliju izazivaju depolarizaciju akcijskog potencijala. Kao i u skeletnim mišićima, depolarizacija uzrokuje otvaranje naponski kontroliranogh kalcijevog kanala i otpuštanje Ca2+ iz t-tubula. Ovaj utok kalcija izaziva otpuštanje uzrokovano kalcijem iz sarkoplazmatskog retikuluma, a slobodni Ca2+ pokreće mišićnu kontrakciju. Nakon odlaganja, kalijev kanal se ponovo otvara što rezultira tokom K+ iz ćelije, što izaziva repolarizaciju u stanju mirovanja.
Postoje značajne fiziološke razlike između čvornih i ventrikularnih ćelija; specifične razlike su u ionskim kanalima i mehanizmima polarizacije koje dovode do jedinstvene osobine ćelija SA čvora, a što je najvažnije, spontane depolarizacije koja je neophodna za pejsmejkerske aktivnost SA-čvora.
Uvjeti za efikasno pumpanje
Kako bi se povećala efikasnost kontrakcije i minutni volumen, sprovodni sistema srca ima:
Depolarizacija i EKG
thumb|Kompleks EKG-a: P = P-talas, PR = PR-interval, QRS = QRS kompleks, QT = QT interval, ST = ST segment, T = T-talas
SA-čvor: P-talas
U normalnim uvjetima, električnu aktivnost spontano generira SA- čvor, srčani pejsmejker. Ovaj električni impuls se širi kroz desnu pretkomoru i kroz Bachmannov snop s lijeve strane pretkomore, podstičući njen miokard na kontrakciju. Sprovođenje električne impulse kroz pretkomoru se vidi na EKG-u kao P-talas. Kako se električna aktivnost širi cijelimm pretkomorama, putuje preko specijaliziranih puteva, poznatih kao  nternodalni trakt , iz SA čvora do AV-čvora.
AV čvor i snopovi: PR-interval
thumb|[[Hisov snop prenosi kaskadu električnog akcijskih potencijala, izazivajući kontrakciju lijeve i desne komore.]] AV-čvor funkcionira kao ključni faktor kašnjenja u sistemu provođenja signala. Bez ovog kašnjenja, pretkomore i komore će se kontrahirati u isto vrijeme, a krv ne bi efektivno tekla iz pretkomora u komore. Kašnjenje u oblicima AV čvora i većem dijelu PR-segmenta na EKG-u, i dio pretkomorske repolarizacije mogu biti predstavljeni PR-segmentom.
Distalni dio AV-čvora poznat je kao Hisov snop. Hisov snop se, u međukomorskoj pregradi, dijeli u dvije grane: lijevu i desnu. Lijeva grana aktivira lijevu komoru, a desna desnu komoru.
Lijeva grana snopa je kratka i dijeli se u lijevu prednji i lijevi stražnji snop. Lijeva strana stražnjeg snopa je kratka i široka, sa dvostrukim dotokom krvi, pa je posebno otporna na ishemijska oštećenja. Lijeva strana stražnjeg snopa prenosi impulse u papilarne mišiće, što dovodi do zatvaranja mitralnog zaliska. Kako je lijevi stražnji snop kraći i širi od desnog, impulsi stižu do papilarnih mišića neposredno prije depolarizacije, a samim tim i kontrakcije, miokarda lijeve komore. Ovo omogućava prethodno zatezanje chordae tendinae, što povećava otpornost na protok kroz mitralni zalistak za vrijeme kontrakcije lijeve komore. Ovaj mehanizam djeluje na isti način kao prethodno zatezanje pojaseva na automobilskim sjedištima. .
Purkinjeova vlakna/komorski miocard: QRS-kompleks
Dvije grane snopa grade konus, kako bi proizvele brojna Purkinjeova vlakna, koja stimuliraju pojedine grupe ćelija miokarda za kontrakciju. Širenje električne aktivnosti kroz komore miokarda proizvodi QRS kompleks na EKG-u.
Javljaju se pretkomorske repolarizacije koje su u QRS-kompleks maskirane ventrikularnim depolarizacijama na EKG-u.
Repolarizacija komore
Posljednji događaj srčanog ciklusa je repolarizacija komore. To je vraćanje u stanje mirovanja. U EKG-u, repolarizacija uključuje J-tačku, ST-segment te T- i U-talas.
Transtoraksno mjereni PQRS dio elektrokardiograma je uglavnom pod uticajem simpatičkog nervnog sistema. T- (i povremeno U-) talasi su uglavnom pod uticajem parasimpatičkog nervnog sistema vođeni integriranom moždanom kontrolom iz vagusa i grudne spinalne dodatne ganglije.
Impuls (akcijskog potencijala) koji potiče iz SA-čvora u relativnoj stopi od 60 – 100 otkucaja u minuti, poznat je kao normalni sinusni ritam. Ako se impulsi SA-čvora dešavaju po stopi manjoj od 60 bpm, srčani ritmam je poznat kao sinusna bradikardija. Ako ta stopa prelazi 100 otkucaja/min, posljedično ubrzani rad srca je sinusna tahikardija. Međutim, ovi uvjeti nisu nužno loši simptomi. Obučeni atletičari, naprimjer, obično pokazuju puls sporiji od 60 otkucaj/min i kada ne vježbaju. Ako SA čvor pogrešno signalizira, AV-spoj može preuzeti ulogu glavnog pejsmejkera srca. AV-spoj se sastoji od AV-čvora, Hisovog snopa i okolice; ima redovnu stopu od 40 do 60 otkucaja u minuti. Ove "spojne" ritmove odlikuje nedostatak ili imaju obrnut P-talaa. Ako SA-čvor i AV-spoj ne pokrenu električni impuls, komore mogu otpustiti električne impulse po stopi od 20 do 40 u minuti pa će imati QRS kompleks veći od 120 ms. To je neophodno za srca da bude u dobroj funkciji.
EKG
Za ispitivanje električne provodljivosti srca obično se snima elektrokardiogram (EKG).
Aritmija
Aritmija se odnosi na abnormalan ritam ili brzinu ritma srca. Nenormalan ritam ili brzina se definiraju kao one koje nisu fiziološke.
Fiziološki raspon
Neki E osobe, naprimjer obučeni sportisti, mogu imati pojavu da srce kuca sporije od 60 otkucaja u minuti, kada ne vježbaju. Ako SA-čvor ne pokrene impuls, AV-spoj može preuzeti ulogu glavnog pejsmejkera srca. AV-spoj "okružuje" AV-čvor (AV čvor nije u stanju da pokrene vlastite impulse) i ima redovnu stopu od 40 do 60 otkucaja u minuti. Ova "spojnie" ritmove odlikuje nedostatak ili obrnut P-talas. Ako SA-čvor i AV-raskrsnice ne pokrenu električni impuls, komore mogu otpustiti električne impulse po stopi od 20 do 40 otkucaja u minuti kada će imati QRS kompleks veći od 120 ms
Pejsmejkeri
U slučaju aritmije, u sistem provođenja impulsa, može se hirurški umetnuti vještački srčani pejsmejker.
Adrenokortikotropni hormon
350px|right350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski lokus ACTH (u okviru [[POMC-a) je na kratkom (p) kraku hromosomu 2; pozicija 2p23.3.]]
Adrenokortikotropni hormon (ACTH) ili adrenokortikotropin, kortikotropin je polipeptidni tropni hormon kojeg proizvodi i luči prednji režanj hipofize. Relativna molekulska masa mu oko 4540 Da. Regulira rad kore nadbubrežnih žlijezda, a lučenje se izrazito povećava u stresnim situacijama. Za medicinske potrebe, industrijski se izolira iz svinjske hipofize. Upotrebljava se za liječenje bolesti nadbubrežnih žlijezda, raznih upalnih bolesti (npr. bolesti zglobova) i u veterinarskoj praksi.
ACTH je segment mnogo većeg molekula prohormona glikoproteina koji se naziva proopiomelanokortin (POMC), pa ima iste fizičkohemijske performanse kao i njegov prekursor (uporedi infoboksove). POMC sintetiraju kortikotrofi prednjeg režnja hipofize koji čine oko 10 posto žlijezde. Molekula se dijeli na nekoliko biološki aktivnih polipeptida kada se iz kortikotrofa otpuštaju sekretorne granule. Među tim polipeptidima je i ACTH, čije je glavno delovanje stimulisanje rasta i lučenje ćelija nadbubrežne kore. Uz to, hormon uzrokuje porast pigmentacije kože. Ostali polipeptidi dobiveni iz POMC uključuju hormon koji stimulira melanocite (alfa- i beta-melanotropin), koji povećava pigmentaciju kože; beta-lipotropin, koji potiče oslobađanje masnih kiselina iz masnog tkiva; mali fragment ACTH-a za koji se misli da poboljšava memoriju; i beta-endorfin, koji suzbija bol.
Upotrebljava se i kao lijek i dijagnostičko sredstvo. ACTH je važna komponenta hipotalamusno-hipofizno-nadbubrežne osovine i često se proizvodi kao odgovor na biološki stres (zajedno s njegovim prekursatorom kortikotropin-oslobađajućim hormonom iz hipotalamusa). Glavni efekti su mu povećana proizvodnja i oslobađanje kortizola iz kore nadbubrežne žlijezde. ACTH je također povezan sa circirkadijskim ritmom u mnogim organizmima.
Manjak ACTH znak je sekundarne nadbubrežne insuficijencije (potisnuta proizvodnja ACTH zbog oštećenja hipofize ili hipotalamusa hipopituitarizam) ili tercijarne insuficijencije nadbubrežne žlijezde. (bolest hipotalamusa, sa smanjenjem oslobađanja kortikopin-oslobađajućeg hormona (CRH)). Suprotno tome, hronično povišeni nivoi ACTH nastaju upri primarnoj nadbubrežnoj insuficijenciji (npr. Addisonova bolest) kada je proizvodnja kortizola nadbubrežne žlijezde hronično deficitarna. Kod Cushingove bolesti uzrok je povišena razina  ACTH (iz prednjeg režnja  hipofize) i viška kortizola (hiperkortizolizam) – ova konstalacija znakova i simptoma poznata je kao Cushingov sindrom. Ovaj sindrom takođe može biti rezultat povećane koncentracije kortikosteroida izlučenih benignim i malignim tumorima. Bolest se javlja i u rijetkim slučajevima kada nivo ACTH nije povišen; smatra se da hiperplaziju uzrokuju autoantitijela na ACTH receptore.
Proizvodnja i regulacija
POMC, ACTH i β-lipotropin izlučuju se iz kortikotropa u prednjeg režnja hipofize (ili adenohipofiza), kao odgovor na kortikotropin-oslobađajući hormon (CRH) kojeg oslobađa hipotalamus. ACTH se sintetiše iz preopiomelanokortina (pre-POMC). Uklanjanje signala peptidnim putem translacije proizvodi 241-aminokiselinski polipeptid POMC, koji prolazi niz post-translacijskih modifikacija kao što su fosforilacija i glikolizacija, prije nego što se proteolitski razlaže enzimpm endopeptidaza da bi nastali različiti fragmenti polipeptida s različitom fiziološkom aktivnošću. Ovi fragmenti uključuju:
Poluživot ACTH-a u ljudskoj krvi je oko deset minuta. .
Struktura
ACTH se sastoji od 39 aminokiselina, od kojih se prvih 13 (računajući od N-kraja) može otcijepiti da bi se formirao α-melanocit-stimulirajući hormon (α-MSH). (Ova uobičajena struktura odgovorna je za pretjerano preplanuće kože u Addisonovoj bolesti.) Nakon kratkog vremenskog razdoblja, ACTH se cijepa na α – melanocit-stimulirajući hormon (α-MSH) i CLIP, peptid nepoznate aktivnosti kod ljudi.
Ljudski ACTH ima molekulsku težinu od 4.540 Da. .
Funkcija
ACTH stimulira izlučivanje glukokortikoidnih steroidnih hormona iz ćelija kore nadbubrežne žlijezde, posebno u zona fasciculata nadbubrežnih žlijezda. ACTH deluje vezanjem na površinu ćelije ACTH receptora, koji su locirani prvenstveno na adrenokortikalnim ćelijama kori nadbubrežne žlijezde. ACTH receptor je G-protein spregnuti receptor. Nakon vezivanja liganda, receptor prolazi konformacijske promjene koje stimuliraju enzim adenililciklaza, što dovodi do povećanja unutarćelijskog cAMP-a i kasnije aktivacije kinaze A. ACTH utiče na lučenje steroidnih hormona i pomoću brzih kratkoročnih mehanizama koji se odvijaju u roku od nekoliko minuta i sporijim dugoročnim aktivnostima. Brze akcije ACTH uključuju stimulaciju isporuke holesterola u mitohondrijama u kojima se nalazi enzim P450scc. P450scc katalizira prvi korak steroidogeneze koji cijepa bočni lanac holesterola. ACTH također stimulira unos lipoproteina u korteksne ćelije. To povećava bioraspoloživost holesterola u ćelijama kore nadbubrežne žlijezde.
Dugoročno djelovanje ACTH uključuje stimulaciju transkripcije gena koji kodiraju steroidogene enzime, posebno P450scc, steroid 11β-hidroksilazu i njihove povezane proteine za prijenos elektrona. Taj se učinak primjećuje tokom više sati. These actions are probably necessary to supply the enhanced energy needs of adrenocortical cells stimulated by ACTH.
thumb|center|800px| [[Referentni rasponi krvnih pretraga, koji pokazuju adrenokortikotropni hormon (zeleni lijevo) među hormonima sa najmanjom koncentracijom u krvi]]
ACTH receptori van nadbubrežne žlijezde
Kao što je gore navedeno, ACTH je produkt razgradnje prohormona, proopiomelanokortina (POMC), koji također proizvodi i druge hormone uključujući α-MSH, a stimulira proizvodnju melanina. Porodica povezanih receptora posreduje delovanje ovih hormona, porodica MCR ili melanokortinski receptor. |Oni uglavnom nisu povezani sa hipofizno – nadbubrežnom osovinom. ACTH-receptor je MC2R. Iako ima presudnu funkciju u regulaciji funkcija nadbubrežne žlijezde, ispoljava se i drugdje u tijelu, tačnije u osteoblastima koji su odgovorni za stvaranje nove kosti, što je neprekidan i visoko reguliran proces u tijelima kičmenjaka koji udišu zrak. Ekspresiju funkcije MC2R na osteoblastima otkrili su Isales et al, 2005. Od tog vremena, dokazano je da odgovor ćelija koje formiraju kosti sa ACTH uključuje proizvodnju VEGF, kao što to čini i u nadbubrežni. Taj je odgovor možda je važan u održavanju preživljavanja osteoblasta pod određenim uvjetima. Ako je ovo fiziološki važno, vjerojatno funkcionira u uvjetima kratkotrajne ili isprekidane signalizacije ACTH-a, jer se kontinuiranim izlaganjem osteoblasta ACTH-u efekt izgubio za nekoliko sati.
Historija
Dok je radila na svojoj disertaciji, Evelyn M. Anderson otkrila je ACTH sa Jamesom Bertramom Collipom i Davidom Landsborough Thomsonom, a u radu objavljenom 1933. objasnila je njegovu funkciju u tijelu.
Aktivni sintetski oblik ACTH, koji se sastoji od prve 24 aminokiseline nativnog ACTH-a, prvi je napravio Klaus Hofmann na University of Pittsburgh.
Celebesko more
thumb|Položaj Celebeskog mora Celebesko more (indon.:Laut Sulawesi) je more koje se nalazi u zapadnom dijelu Tihog okeana, omeđeno Sulu arhipelagom, Suluskim morem i ostrvom Mindanao na sjeveru, lancem Sangihe ostrva na istoku, poluostrvom Minahassa ostrva Sulawesi na jugu i indonezijskim dijelom ostrva Borneo.
Karakteristike
Prostire se na 675 km u pravcu sjever-jug i oko 837 km u pravcu istok-zapad sa ukupnom površinom od oko 280.000 km2. Maksimalne je dubine od oko 6.200 m. More je na jugozapadu preko Makassar prolaza povezano sa Javanskim morem.
Razgraničenje unutar eksluzivne ekonomske zone
23. maja 2013. godine, Vlade Filipina i Indonezije su potpisale sporazum o uspostavi granične linije koja ograničava preklapanja ekskluzivne ekonomske zone između ove dvije zemlje. Dogovoreno je da će područje sjeverno od granične linije biti u nadležnosti Filipina (imenovano kao Mindanao more) dok će južni dio biti u nadležnosti Indonezije (Celebesko more).
Kupčina
Hrvatska:
ZGPAT
CCCH-tip cinkovog prsta sa G-parčetom domen-sadržavajućeg proteina je protein koji je kod ljudi kodiran genom ZGPAT.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Svjetsko prvenstvo u atletici 2017 – 400 m (žene)
Takmičenja na 400 m za žene na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. održana su 6, 7. i 9. augusta na Olimpijskom stadionu u Londonu. Phyllis Francis iz Sjedinjenih Američkih Država s najbržim vremenom 49.92 sek. osvojila je zlatnu medalju. Salwa Eid Naser iz Bahreina osvojila je srebro, dok je Allyson Felix iz Sjedinjenih Američkih Država osvojila bronzanu medalju.
Zemlje učesnice
Učestvovalo je 51 takmičarka iz 33 države.
Kvalifikacije
Kvalifikacije su održane 6. augusta. Prve tri takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedećih šest najbržih (q) plasirale su se u polufinale.
Polufinale
Polufinalna utrka održana je 7. augusta. Prve dvije takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedeće dvije najbrže (q) plasirale su se u finale.
Finale
Finalna utrka održana je 9. augusta.
Gornja Kupčina
Gornja Kupčina je naseljeno mjesto u sastavu grada Jastrebarskog, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Jastrebarsko.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Kupčina je imala 148 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Kupčina je imalo 247 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Softver kao usluga
Softver kao usluga (SaaS - Software as a service) jest softver koji se licencira na pretplatnoj osnovi i koji se nalazi na centralnoj lokaciji (kao npr. na serveru pružatelja usluga)
SaaS aplikacije su poznate i kao softver zasnovan na Webu, softver na zahtjev i hostovani softver. Termin "Softver kao usluga" (SaaS) smatra se dijelom nomenklature računarstva u oblaku, uključujući sljedeće vrste: Infrastruktura kao usluga (IaaS), Platofrma kao usluga (PaaS), Desktop kao usluga (DaaS), Upravljani softver kao usluga (MSaaS), Mobilni backend kao usluga (MBaaS) i Upravljanje Informacijskom Tehnologijom kao usluga (ITMaaS).
Distribucija
Ovakva vrsta softvera nema potrebe za fizičkim isporučivanjem softvera. Tako je bilo moguće da velike firme direktno dođu do samih korisnika, isključujući preprodavače i partnere. Kako je tržište raslo, firme koje nude ovakvu uslugu su pokušale da vrate ulogu svojim partnerima.
Naplata
Za razliku od tradicionalnog softvera, koji se konvencionalno prodaje kao trajna licenca sa unaprijed plaćenim troškovima, SaaS snadbjevači svoje softver nude kao pretplate, najčešće mjesečnu ili godišnju naknadu. Kao posljedica toga, početni trošak za SaaS je obično niži.
OpenSaas
OpenSaaS se odnosi na softver kao uslugu (SaaS) na osnovu softvera otvorenog koda. Slično SaaS aplikacijama, Open SaaS je web-bazirana aplikacija koju poslužitelj te usluge podržava i održava. Primjer takve usluge je WordPress.
Lipotropin
350px|right 350px|thumb|right|Kod čovjeka, genski lokus je na kratkom (p) kraku [[hromosom 2 (čovjek)|hromosomu 2; pozicija 2p23. u okviru POMC-a.]] Lipotropin je naziv za dva hormona koji nastaju cijepanjem proopiomelanokortina (POMC). Prednji režanj hipofize proizvodi prohormon POMC, koji se zatim ponovno cijepa i tvori adrenokortikotropin (ACTH) i β-lipotropin (β-LPH).
β-Lipotropin
β-Lipotropin je 90-aminokiselinski polipeptid koji je carboksi-terminalni fragment u POMC. U početku je zabilježeno da stimulira melanocite na proizvodnju melanina. Također je objavljeno da ima funkciju mobiliziranja lipida poput lipolize i steroidogeneze. Međutim, nisu objavljene naknadne studije koje bi podržale ove rane nalaze i nije utvrđen receptor za β-lipotropin.
β-Lipotropin može se cijepati u manje peptide. Kod ljudi, i γ-lipotropin, i β-MSH i β-endorfin su mogući fragmenti β-lipotropina. β-Lipotropin je dominantni opioid prednjeg režnja hipofize čovjeka i pacova. Nalazi se u uglavnom ekvimolarnim koncentracijama sa koncentracijom kortikotropina. Dokazi pokazuju da se β-lipotropin metabolizira u endorfin, koji može u velikoj mjeri uticati na raspoloženje i ponašanje te se stoga smatra prohormonom.
γ-Lipotropin
γ-Lipotropin je fragment amino-kraj peptida β-lipotropina. Kod ljudi ima 56 aminokiselina. Gama lipotropin je identičan sa prvih 56 aminokiselinskih sekvenci β-lipotropina. Može se cijepati na β-melanocit stimulirajući hormon.
Upotreba u sportu
Lipotropin je također, pod svojim alternativnim imenom AOD-9604 (lijek protiv gojaznosti-9604), povezan je sa kontroverzama u australijskim fudbalskim pravilima. Izjave su se pojavile oko upotrebe droge i njegove administracije igračima Essendon Football Club-a kao dodatak, uključujući sedmičnu administraciju igračima u sezoni 2012. Stvari se istražuju zbog veze između lipotropina i hormona rasta, što je primijetilo i klupsko medicinsko osoblje.
Kofeinska kiselina
Kofeinska kiselina ili kafeinska kiselina je organski spoj koji pripada grupi hidroksicijamičnih kiselina, a time i fenolnih kiselina. Ovo je žuta čvrsta tvar, koja  se  sastoji od dva  fenola i akrilne funkcijske grupe. Nalazi se u svim biljkama, jer je to ključni međuproizvod u biosintezi  lignina, jedne  od glavnih komponenti biljne  biomase i njenih  ostataka.
Autooksidacija
Autoksidacija je svaka oksidacija na otvorenom ili u prisustvu kisika (a ponekad i UV zračenja) i oblika peroksida i hidroperoksida. Klasičan primjer autooksidacije je jednostavni eter, dietil eter, čiji peroksid može biti opasan eksploziv. Može se smatrati sporim, besplamenim sagorijevanjem materijala dok reaguje s kisikom. Autooksidacije je važna, jer je korisna reakcija za pretvaranje spojeva u oksigenirane derivate, ali i zbog toga što se javlja u situacijama u kojima se ne želi (kao kod destruktivnog pucanja gumenog materijala u automobilskim gumama ili u užegnuću).
Kofeinska kiselina
Prirodni izvori
Kafeinska kiselina se nalazi u kori eukaliptusa Eucalyptus globulus. Nalazi se i u slatkovodnim papratima, kao što je Salvinia molesta ili gljivi Phellinus linteus.
Autooksidacija
Iako gotovo sve vrste organskih materijala na zraku podliježu oksidaciji, određene vrste su posebno sklone autooksidaciji, uključujući i nezasićene spojeve koji imaju alilinske ili benzilske atome vodika. Putem autoksidacije ovi materijali se pretvaraju u hidroperokside.
Mehanizam
Autoksidacija je lančani proces slobodnih radikala. Takve reakcije se mogu odvijati u tri koraka: inicijacija, propagacija i terminacija. U procesu inicijacije, neki događaj uzrokuje formiranje slobodnih radikala. Naprimjer, slobodni radikali se mogu proizvesti namjerno raspadanjem inicijatora radikala, kao što je benzoil peroksid. U nekim slučajevima, inicijacija nastaje procesom koji nije dobro poznat, ali se smatra da je spontana reakcija kisika sa materijalom sa lahko izdvojivim vodikom. Destruktivne procese autooksidacije također pokreću zagađivači kao što su oni u smogu.
Kofeinska kiselina
Prisustvo u hrani
Kafeinska kiselina se u  kahvi nalazi na vrlo skromnoj razini, ali je jedan od glavnih prirodnih fenola u agranovom ulju.
Autooksidacija
Mehanizam
Kada su slobodni radikali formirani, oni reagiraju u lancu pretvaranjem materijala u hidroperoksid. Lanac se okončava prestankom reakcije u kojoj se slobodni radikali sudaraju i kombiniraju svoje neobične elektrone formirajući novu vezu.
Inicijacija lanca
Širenje lanca (propagacija)
Kofeinska kiselina
Prisustvo u hrani
Nalazi se na visokom nivou u nekim travama, posebno timijanu, kadulji i metvicama (oko 20 mg na 100 grama), kao i u začinima, posebno cejlonskom cimetu  Illicium verum, vrsti anisa  (oko 22 mg na 100 grama). Nalazui se na prilično velikim količinama i u sjemenkama suncokreta (8 mg na 100 grama) skromnim  u crvenom vinu (1.88 mg na 100 ml) i u sos od jabuka, marelica i šljiva (oko 1 mg na 100 grama). Nalazi se na super visokom nivou u američkoj crnoj divljoj trešnji (141 mg na 100 grama) i na prilično visokom nivou u brusnicama. (6 mg na 100 grama). Također je nađena i u ječmenom  i  raženom zrnevlju.
Autooksidacija
Mehanizam
Terminacija
Kofeinska kiselina
Biosinteza
Kofeinska kiselina, koja je povezana sa kofeinom, se biosintetizira   hidroksilacijom  kumarinskog  estera guinicčne kiseline (esterificiranog  u  alkoholnoj  strani lanca). Ova hidroksilacijija proizvodi kafein kiselinski  ester šikimične  kiseline, koja se pretvara u hlorogenu. To je precursor ferulične kiseline, koniferil alkohola i sinapil alkohola, od kojih su svi značajni gradivni blokovi  lignina. Transformaciju u feruličnu kiselinu katalizira enzim kafeičnokiselinska O-metiltransferaza.
Autooksidacija
Mehanizam
Izvor: alkohol i keton
Stopa reakcijije
U stabilnom stanju, koncentracija lančano-nosećih radikala je konstantna, tako da je stopa inicijacije jednaka stopi terminacije.
Kofeinska kiselina
Biosinteza
Kafeična kiselina, koja je derivat kafeično kiselinski fenetil estera (CAPE),  stvara se kod mnogih vrsta biljaka.
Autooksidacija
Autoksidacija u industriji
Autoksidacija je proces od izuzetnog ekononomskog utjecaja, jer sve namirnice, plastika, benzini, ulja, guma i drugi materijali koji moraju biti izloženi zraku prolaze kontinuirane destruktivne reakcije ovog tipa. Sve plastike i gume, a i većina obrađena hrane sadrži antioksidante da ih zaštite od napada kisika.
U hemijskoj industriji mnoge hemikalije se proizvode autooksidacijom:
Kofeinska kiselina
Biosinteza
Pretpostavlja se da dihidroksifenilalanin amonij lijaza koristi 3,4-dihidroksifenilalanin L -fenilalanin ( L -DOPA) za proizvodnju trans-kafeata i NH3. Međutim, EC broj za ovu navodnu enzima je izbrisan u 2007. godini, zato što nema dokaza za njegovo postojanje.
Autooksidacija
Autokidacija u hrani
Dobro je poznato je da se masti lahko užegnu, čak i kada se čuvaju na niskim temperaturama. To se posebno odnosi na polinezasićene masti.
Kofeinska kiselina
Biotransformacija
Za transformaciju kofeinske kiselina u feruličnu kiselinu, odgovoran je enzim kafeat O-metiltransferaza. Kofeinska kiselina i srodni O-difenoli, u tkivnim ekstraktima,  brzo oksidiraju pomoću  O-difenol oksidaze.
Biorazgradnja
Kafeat 3,4-dioksigenaza je enzim koji za proizvodnju 3- (2-karboksietenil) cis, cis-mukonata koristi kofeinsku kiselinu i kisik.
Glikozidi
3-O-kafeoilshikiminska kiselina (daktilifrinska kiselina) i njeni izomeri, su enzimske sprečavajuće podloge  nalaze u plodovima  Phoenix dactylifera.
Farmakologija
Nedavno je utvrđeno dca kofeinska kiselina ima niz potencijalnih farmakološke efekata u in vitro studijama i na životinjskim modelima. U HT-1080 liniji ljudskih fibrosarkomskih ćelija, kofeinska kiselina ima inhibicijski učinak, putem oksidacijskog mehanizma proliferacije raka. Kofeinska kiselina je antioksidans, kako in vitro, tako i in vivo tako. Na taj način pokazuje imunomodulacijsku i anti-upalnu aktivnost. Kofeinska kiselina nadmašuje druge antioksidanse, reducirajući proizvodnju aflatoksina za više od 95%. Studije su prvi koji će pokazati da li bi oksidativni stresa to inače pokrenuo ili poboljšao proizvodnju aflatoksuina Aspergillus flavus, što  bi moglo biti osujećeno  kofeinskom kiselinom. To otvara vrata za korištenje prirodnih fungicidnih metoda, suplementacijom stabala antioksidansima.
Hemija
Kofeinska kiselina je podložan autooksidaciji. Glutationski i tiolski spojevi (cistein, tioglilolna kiselina ili tiokrezol) ili askorbinska kiselina imaju zaštitni učinak od tamnjenja i nestanak  kofeinske kiseline. Ovo nastaje  zbog konverzije O-difenola u reaktivne O-kvinone. Hemijska oksidacija kofeinske kiselina u kiselim uvjetima pomoću natrij periodata dovodi do stvaranja dimera sa furanskom strukturom (izomer 2,5- (3 ', 4'-dihidroksifenila) tetrahidrofuran 3,4-dikarboksilna kiselina). Kofeinska kiselina se stoga može polimerizirati pomoću hrenovskog peroksidaznog / H2O2 oksidacijskog sistema.
Ostala upotreba
Kofeinska kiselina može biti aktivni sastojak Caffenola, amaterskog razvijača za crno-bijele fotografije, koji je napravljen od instant kahve. U hemiji u razvoju je slično učinjeno od katehola ili pirogalola. Također se koristi kao matrica u  analizi MALDI masenoj spektrometrije.
Izomeri
Izomeri s istom molekulskom formulom u porodici hidroksicinamnih kiselina su:
Sauber C36
Sauber C36 je Formula 1 automobil dizajniran od strane za Sauber za takmičenje u Formuli 1. 2017. godine. Vozili su ga Marcus Ericsson, Antonio Giovinazzi i Pascal Wehrlein.
Sauber F1 Team je svoj bolid predstavio preko svog sajta 20. februara 2017.
ERS (Energy Recovery System)
Integrirani hibridni ERS preko jedinice generatora motora, radilice u kombinaciji s električnim MGU-K, turbopunjač u kombinaciji s električnim MGU-H.
Potpuni spisak rezultata u Formuli 1
(Legenda) (Utrke u boldu označavaju najbolju startnu poziciju, dok utrke u italicu označavaju najbrži krug utrke)
Kumulipo
U havajskoj religiji, Kumulipo je drevno pojanje, izvorno na havajskom. Ovo pojanje govori o stvaranju svijeta i živih bića prema drevnoj havajskoj mitologiji, a sadrži i genealogiju havajskih poglavica. Kumulipo je nastao u čast poglavice zvanog Kalaninuiamamao, kojeg su zvali i Lono, po važnom havajskom bogu povezanom s dobrim stvarima. Pojanje je postalo "vlasništvo" plemkinje Alapaiwahine.
Havajski sveštenici i čarobnjaci − kahune − recitovali su Kumulipo u čast Lona tokom perioda nazvanog Makahiki, kada je bog Lono bio posebno štovan. Kad je kapetan James Cook stigao na Havaje, sveštenici su ga pozdravili recitovanjem Kumulipa. Havajski vladari, kralj Kalākaua i njegova sestra, kraljica Liliuokalani, bili su "pokrovitelji" Kumulipa. Kraljica je opisala pojanje kao "molitvu" i ep koji opisuje porijeklo Havajaca. 170px|mini|Kumulipo je recitovan tokom Makahikija, kad su se igrale igre u čast Lona. Kumulipo je smatran važnim na Havajima jer je rođenje Kalaninuiamamaa pomirilo havajske plemićke porodice – porodicu ʻI i dinastiju Keawe, kojoj je pripadao kralj Keaweʻīkekahialiʻiokamoku.
Sekcije Kumulipa
Ovo su prvi stihovi Kumulipa na havajskom; tu su opisani Zemlja i nebo, Sunce i Mjesec:
Svaka sekcija Kumulipa naziva se wā:
Nakon rođenja ovih bića, nastaju taro (biljka važna za prehranu), štakor i pas. Nadalje, spominje se velika genealogija — tu se spominju Wākea i Papahānaumoku te Hāloa.
Pasić
Pasić je naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Virilizacija
Prenatalna virilizacija
U prenatalnom periodu, virilizacija se odnosi na zatvaranje perineuma, stanjivanje i nabiranje (rugacija) skrotuma, rast penisa i zatvaranje uretrusnog žlijeba na vrh penisa. U ovom kontekstu,  maskulinizacija  je sinonim za  virilizacija .
Prenatalna virilizacija genetičkih žena i podvirilizacija genetičkih muškaraca česti su uzroci stanja dvosmislenih genitalija i interseksa.
Visoka
Prenatalna virilizacija genetički ženskog fetusa može se dogoditi kada nadbubrežne žlijezde proizvode preveliku količinu androgena ili je on prisutan u majčinoj krvi. U najtežem obliku zvanom urođena nadbubrežna hiperplazija, potpuna maskulinizacija genetički ženskog fetusa rezultira naizgled normalnom muškom anatomijom bez opipljivih testisa. Češće je virilizacija djelomična, a genitalije dvosmislene.
Također se može povezati sa poremećajem zvanim virilizacija izazvana progestinom.
Normalna virilizacija
U medicinskoj upotrebi, normalna virilizacija se često odnosi na proces normalnog puberteta muškarca. Ovi efekti uključuju rast penisa i testisa, ubrzani rast, razvoj stidnih dlaka i druge androgene dlake lica, trupa i udova, produbljivanje glasa, povećanu muskulaturu, zadebljanje vilica, istaknutost vratne hrskavice i proširenje ramena.
U adolescentnih ili odraslih žena
Virilizacija kod žena može se manifestovati kao povećanje klitorisa, povećana snaga mišića, akne, hirzutizam, frontalno stanjivanje kose, produbljivanje glasa i menstruacijski poremećaj uslijed anovulacije. Neki od mogućih uzroka virilizacije kod žena su:
Demaskulinizacija
Demaskulinizacija se odnosi na preokret virilizacije. Neki, ali ne svi aspekti virilizacije su reverzibilni. Demaskulinizacija se javlja prirodno sa andropauzom, patološki sa hipogonadizmom, a vještački ili medicinski, antiandrogenom, estrogenom i orhiektomijom. Poželjno je da transrodne žene koje su prošle promjene pubertetske maskulinizacije, vrate i induciraju ženske fizičke osobine koje bi inače bile maskirane ili se nikada ne bi dogodile. Neke virilizirane osobine ostaju (poput dlaka na tijelu, snažne vilice i povećani grkljani), zbog načina na koji virilizacija utiče na fiziologiju tijela.
IC 5304
IC 5304 (također poznat kao MCG -2-59-11 i PGC 71028) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 442 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,40 (180 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (116 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 26. jula 1897. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rutiranje
Rutiranje (eng. Routing, bos. Usmjeravanje) je proces odabira puta za promet u mreži ili između više mreža.
U mrežama koje komuniciraju pomoću paketa, rutiranje je donošenje odluka na višem nivou koje usmjerava mrežne pakete od njihovog izvora ka njihovom odredištu preko posrednih mrežnih čvorova pomoću specifičnih mehanizama prosljeđivanja paketa. Paketno prosljeđivanje je prelaz mrežnih paketa sa jednog mrežnog sučelja na drugi. Posredni čvorovi su obično mrežni hardverski uređaji kao što su ruteri, gateway-i, firewall-ovi ili switchevi. Računari također prosljeđuju pakete i obavljaju rutiranje, iako nemaju posebno optimizovan hardver za taj zadatak.
Šeme isporuke
Šeme rutiranja se razlikuju se u načinu na koji isporučuju poruke:
Unicast je glavni oblik isporuke poruka na Internetu.
Von Ahnska magasinet
Von Ahnska magasinet je skladište luke, koje je smješteno u "Velikoj ulici" (švedski: Storgatan) u gradu Umeu na sjeveru Švedske. Skladište je prvobitno bila štala koju je sagradio pukovnik Ludwig August von Hedenberg 1887. godine. Građevina je preživjela veliki požar 1888. godine. Iste godine, trgovac Johan Viktor von Ahn kupio je građevinu i proširio je do rijeke Ume.
Danas je zgrada u vlasništvu kompanije Umeå Energi, čije se sjedište nalazi između "Von Ahnska magasinet" i "Stare banke" (švedski: Gamla bankhuset). Od 1980. godine građevina je uvrštena na spisak građevina.
IC 3652
IC 3652 (također poznat kao MCG 2-32-175, PGC 42521 i UGC 7838) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 29 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (6 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (6 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vlatkovac
Vlatkovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Čaglin, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vlatkovac je imao 85 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1910.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vlatkovac je imalo 151 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kvalifikacije za SP u nogometu 2014 (UEFA) - grupa F
Raspored utakmica je odlučen na sastanku koji je održan u Luksemburgu, 25. novembra 2011.
Lista strijelaca
Tokom kvalifikacija dato je 82 gola u 30 utakmica, što iznosi 2.73 gola po utakmici.
HR 4206
HR 4206 je zvijezda u sazviježđu Kameleon. Ima prividan sjaj od 5.97 mag. Udaljena je 920 sg od Sunca. Ubraja se u divove. Ona je Be zvijezda spektralne klasse B4IVe C. Kreće se brzinom 30.4˙km/s. Njena galaktička orbita udaljena je oko 18900-23800˙sg od naše galaksije. Za približno 5.4 miliona godina približit će se našem Suncu na razdaljinu od 741˙sg. Tada će njen prividni sjaj iznositi 5.5 mag.
Podgaj (Tomislavgrad)
Podgaj je naseljeno mjesto u općini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
HE0107-5240
HE0107-5240 je zvijezda u sazviježđu Feniks. Jedna je od zvijezda u našoj galaksiji sa veoma niskom koncentracijom metala. Količina metala je 1/200.000 manja koji sadrži Sunce. Time spada u zvijezde populacije II. Populacija II je nastala kao druga generacija zvijezda nakon Velikog praska. Otkriće zvijezde je napravio Norbert Christlieb i njegovi saradnici na hamburgškoj observatoriji.
Ishemija
Ishemija je ograničenje u krvnoj opskrbi bilo kojeg tkiva, mišićne grupe ili tjelesnog organa, što uzrokuje nedostatak kisik akoji je potreban za ćelijski metabolizam (za održavanje živog tkiva). Ishemija je općenito uzrokovana problemima s krvnim sudovima, s posljedičnim oštećenjem ili disfunkcijom tkiva, tj. hipoksijom i disfunkcijama mikrovaskulature. To također znači lokalnu hipoksiju u određenom dijelu tijela koja je ponekad posljedica konstrikcija (kao što su vazokonstrikcija, tromboza ili embolija). Ishemija uključuje ne samo nedostatak kisika, već i smanjenu dostupnost nutrijenata i neadekvatno uklanjanje metaboličkog otpada. Ishemija može biti parcijalna (loša perfuzija) ili potpuno blokirajuća. Neadekvatna isporuka oksigenirane krvi u organe mora se riješiti ili liječenjem uzroka neadekvatne isporuke ili smanjenjem potrebe za kisikom sistema kojem je to potrebno. Naprimjer, pacijenti s ishemijom miokarda imaju smanjen dotok krvi u srce i propisuju im se lijekovi koji smanjuju kronotrofiju i jonotrofiju kako bi se zadovoljila nova razina isporuke krvi koju obezbjeđuje stenozirani tako da je adekvatna.
Znakovi i simptomi
Znakovi i simptomi ishemije variraju, jer se mogu pojaviti bilo gdje u tijelu i zavise od stepena do kojeg je protok krvi prekinut. Naprimjer, kliničke manifestacije akutne ishemije udova (koja se može sažeti kao "šest P") uključuje bol, bljedilo, stanje bez pulsa, parasteziju, paralizu i poikilotermiju. Bez hitne intervencije, ishemija može brzo napredovati do tkivnih nekroza i gangrena u roku od nekoliko sati. Paraliza je vrlo kasni znak akutne arterijske ishemije i signalizira smrt živaca koji opskrbljuju ekstremitet. Padajuće stopalo može nastati kao posljedica oštećenja živca. Budući da su nervi izuzetno osjetljivi na hipoksiju, paraliza udova ili ishemijska neuropatija mogu perzistirati nakon revaskularizacije i mogu biti trajni.
Srčana ishemija
Srčana ishemija može biti asimptomska ili može uzrokovati bol u grudima, poznat kao angina pektoris. Javlja se kada srčani mišić, ili miokard, dobije nedovoljan protok krvi. Ovo je najčešće posljedica ateroskleroze, što je dugotrajno nakupljanje plakova bogatih holesterolom u koronarnim arterijama. U većini zapadnih zemalja, Ishemijska bolest srca je najčešći uzrok smrti i kod muškaraca i kod žena, i glavni uzrok prijema u bolnicu.
Crijeva
I debela i tanka crijeva mogu biti zahvaćena ishemijom. Blokada protoka krvi u debelo crijevo (kolorektum) naziva se ishemijski kolitis. Ishemija tankog crijeva naziva se mezenterna ishemija.
Mozak
Ishemija mozga je nedovoljan protok krvi u mozak, a može biti akutna ili hronična. Akutni ishemijski moždani udar je neurološka hitna situacija obično uzrokovana krvnim ugruškom koji blokira protok krvi u moždanom krvnom sudu. Hronična ishemija mozga može dovesti do oblika demencije koji se naziva vaskularna demencija. Iznenadna, kratka epizoda (simptomi koji traju samo nekoliko minuta) ishemije koja zahvata mozak naziva se tranzitorni ishemijski napad (TIA), često nazivan mini moždani udar. TIA može biti upozorenje o budućim moždanim udarima, pri čemu otprilike 1/3 pacijenata sa TIA doživi ozbiljan moždani udar u roku od godinu dana.
Udovi
Neadekvatna opskrba krvlju udova može rezultirati akutnom ishemijom udova ili se javlja hronična ishemija koja prijeti udovima.
Kožna
Smanjeni dotok krvi u slojeve kože može dovesti do pjegavosti ili neujednačene, mrljaste promjene boje kože.
Uzroci
Ishemija je vaskularna bolest koja uključuje prekid arterijske opskrbe krvlju do tkiva, organa ili ekstremiteta koji, ako ako se ne liječi, može dovesti do smrti tkiva. Može biti uzrokovana embolijama, trombozama aterosklerotskim arterijama ili traumama. Venski problemi poput opstrukcije venskog odljeva i stanja niskog protoka mogu uzrokovati akutnu arterijsku ishemiju. Aneurizma je jedan od najčešćih uzroka akutne arterijske ishemije. Drugi uzroci su srčana stanja uključujući infarkt miokarda, bolest mitralnog zaliska, hronična atrijska fibrilacija, kardiomiopatija i proteza, u svim slučajevima skloni razvoju su trombova.
Okluzija
Trombovi se mogu pomaknuti i mogu putovati bilo gdje u cirkulacijskom sistemu, gdje mogu dovesti do plućne embolije, akutne arterijske okluzije koja uzrokuje kisik i dotok krvi distalno od embolusa da se naglo smanji. Stepen i opseg simptoma zavise od veličine i lokacije opstrukcije, pojave ugruška fragmentacije sa embolijom na manje krvne sudove i stepena periferne arterijske bolesti (PAD).
Trauma
Traumatska ozljeda ekstremiteta može uzrokovati djelomičnu ili potpunu okluziju krvnih sudova zbog kompresije, smicanja ili razderotina. Akutna arterijska okluzija može se razviti kao rezultat arterijske disekcije u karotidnoj arteriji ili aorti ili kao posljedica jatrogene ozljede arterije (npr. nakon angiografije).
Ostalo
Neadekvatan dotok krvi u dio tijela može biti uzrokovan bilo čim od sljedećeg:
Patofiziologija
300px| Nativni zapisi kontraktilne aktivnosti lijeve komore izolovanog srca pacova perfuziranog pod [[Langendorffovo srce|Langendorffovom tehnikom. Krivulja A – kontraktilna funkcija srca je jako depresivna nakon ishemije-reperfuzije. Kriva B – skup kratkih ishemijskih epizoda (ishemijsko prekondicioniranje) prije produžene ishemije osigurava funkcionalni oporavak kontraktilne aktivnosti srca pri reperfuziji.]]
Ishemija dovodi do oštećenja tkiva u procesu poznatom kao ishemijska kaskada. Oštećenje je rezultat nakupljanja produkata metaboličkog otpada, nemogućnosti održavanja ćelijske membrane, oštećenja mitohondrija i eventualnog curenja autolizom proteolitičkim enzimmima u ćeliju i okolna tkiva. Obnavljanje opskrbe krvlju, ishemijskim tkivima može uzrokovati dodatna oštećenja poznata kao reperfuzijska ozljeda, koja mogu biti štetnija od početne ishemije. Ponovno uvođenje krvotoka vraća kisik u tkiva, uzrokujući veću proizvodnju slobodnih radikala i reaktivnih vrsta kisika koji oštećuju ćelije. Takođe donosi više iona kalcija u tkiva, što uzrokuje dalje preopterećenje kalcijem i može dovesti do potencijalno fatalnih srčanih aritmija, a takođe ubrzava ćelijsko samouništenje. Ponovljeni protok krvi također preuveličava upalni odgovor oštećenih tkiva, uzrokujući da bijela krvna zrnca uništavaju oštećene ćelije koje bi inače mogle biti održive.