cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rezultati nogometne reprezentacije Češke u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo
Nogometna reprezentacija Češke je u svojoj historiji nastupila šest puta u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo u kojim je uspjela ostvariti šest puta plasman na Evropsko prvenstvo.
Baraž
Češka sveukupni pobjednik rezultatom 3–0.
Zagrađe (Milići)
Zagrađe je naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Retkovci
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Retkovci je imalo 1.335 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Reaktivne vrste kisika
Reaktivne vrste kisika, slobodni radikali kisika, skr. ROS (eng. Reactive Oxigen Species), su slobodne radikalske čestice kisika, atoma, molekula ili iona koje imaju jedan ili više nesparenih elektrona u svojoj strukturi. Nastaju kao međuproizvod u toku metabolizma kisika, jer su nestabilne i veoma reaktivne, zbog čega mogu izazvati lančane reakcije u organizmu. Ove (nestabilne) čestice (ROS) zbog puno nesparenih elektrona u spoljašnjoj orbiti, veoma agresivno traže druge molekule, u nastanku da iz njih ozmu njihove elektrone, stvarajući tako nove radikale i tako održavaju oksidativni ciklus. Sama molekula kisika ima dva nesparena elektrona sa istim spin skim brojevima u sponskim orbitama i tehnički prema elektronskim par donora.
Reaktivne vrste kisika u organizmu ispoljavaju pozitivna i negativna dejstva. Nastale kao sporedni proizvod normalnog metabolizma kisika, ROS imaju važnu ulogu u ćelijskoj signalizaciji; leukociti koriste mehanizme borbe protiv različitih mikroorganizama, zbog njihovih citotoksičnih aktivnosti itd. S druge strane, izloženost negativnim uticajima na  životno okruženje organizma (npr. izloženost radioaktivnom, mikrotalasnom ultraljubičastom ili radiotalasnom zračenu) ili toploti, može uticati na značajno povećanje ovih spojeva, koji u velikim koncentracijama može izazvati obimno oštećenje  ćelijskih struktura kao što je ''citoskelet.
Reaktivne vrste kisika (ROS) su visoko reaktivne hemikalije nastale od O2. Primjeri ROS uključuju perokside, superokside, hidriksilne radikale, jednoatomski kisik, i alfa-kisik.
Dismutacija superoksida proizvodi vodik-peroksid (H2O2):
Vodik-peroksid se zauzvrat može djelomično reducirati, stvarajući tako hidroksidne ione i hidroksilne radikale (•OH), ili potpuno reducirati u vodu:<:
U biološkom kontekstu, ROS su nusproizvodi normalnog metabolizma kisika. ROS imaju uloge u ćelijskoj signalizaciji i homeostazi]. ROS su suštinski za ćelijsko funkcionisanje i prisutni su na niskim i stacionarnim nivoima u normalnim ćelijama. U povrću, ROS su uključeni u metaboličke procese koji se odnose na fotozaštitu i toleranciju na različite vrste stresa. Međutim, ROS može uzrokovati nepovratna oštećenja DNK, jer oksidiraju i modificiraju neke ćelijske komponente i sprječavaju ih da obavljaju svoje izvorne funkcije. Ovo sugerira da ROS ima dvostruku ulogu; da li će djelovati kao štetni, zaštitni ili signalni faktori ovisi o ravnoteži između proizvodnje ROS-a i odlaganja u pravo vrijeme i na pravom mjestu. Drugim riječima, toksičnost kisika može nastati i zbog nekontrolirane proizvodnje i zbog neefikasne eliminacije ROS putem antioksidativnog sistema. Tokom trajanja okolinskog stresa, nivoi ROS mogu dramatično porasti. To može dovesti do značajnog oštećenja ćelijskih struktura. Kumulativno, ovo je poznato kao oksidativni stres. Na proizvodnju ROS-a snažno utiču reakcije faktora stresa u biljkama; ovi faktori koji povećavaju proizvodnju ROS-a uključuju sušu, salinitet, hlađenje, odbranu od patogena, nedostatak nutrijenata, toksičnost metala i UV-B zračenje. ROS se također generirajuu iz egzogenih izvora kao što je ionizirajuće zračenje stvarajući nepovratne učinke u razvoju tkiva i kod životinja i kod biljaka.
Izvori proizvodnje ROS
framed|right|Mehanizmi djelovanja slobodnih radikala u povredi tkiva: toksičnost slobodnih radikala izazvana ksenobioticima i naknadna detoksikacija ćelijskim enzimima (terminacija).
Endogeni izvori
ROS se proizvode biohemijskim reakcijama koje se javljaju tokom procesa disanja i fotosinteze u organelama kao što su mitohondrije, peroksizomi i hloroplasti. Tokom procesa disanja, mitohondrije pretvaraju energiju za ćeliju u upotrebljiv oblik, adenozin-trifosfata (ATP). Proces proizvodnje ATP-a u mitohondrijama, zvani oksidativna fosforilacija, uključuje transport protona (ioni vodika) kroz unutrašnju mitohondrijsku membranu pomoću transportnog lanca elektrona. U lancu transporta elektrona, oni prolaze kroz niz proteina, putem oksidaciono-redukcionih reakcija, pri čemu svaki akceptor protona duž lanca ima veći potencijal redukcije od prethodnog. Posljednje odredište elektrona duž ovog lanca je molekula kisika. U normalnim uslovima, kisik se redukuje da bi se proizvela voda; međutim, u oko 0,1-2% elektrona koji prolaze kroz lanac (ovaj broj proizilazi iz studija u izolovanim mitohondrijama, iako se tačna stopa u živim organizmima tek treba u potpunosti dogovoriti), umjesto toga, kisik se prerano i nepotpuno reducira, kako bi se dobio superoksidni radikal (•), najbolje dokumentovan za kompleks I i kompleks III.
Ako je u mitohondrijama prisutno previše oštećenja, ćelija prolazi kroz apoptozu ili programiranu ćelijsku smrt.
Osim toga, ROS se proizvodi u signalizaciji imunskih ćelija, putem NOX-a. Fagocitne ćelije kao što su neutrofili, eozinofili i monojedarni fagociti proizvode ROS kada su stimulirani.
U hloroplastima, reakcije karboksilacije i oksigenacije koje katalizira rubisco osiguravaju da se funkcioniranje lanca transporta elektrona (ETC) odvija u okruženju bogatom O2. Curenje elektrona u ETC-u će neizbježno proizvesti ROS unutar hloroplasta. Nekada se vjerovalo da je ETC u fotosistemu I (PSI) jedini izvor ROS u hloroplastima. Prema Huang et al. tok elektrona iz pobuđenih reakcionih centara usmjerava se na NADP i oni se redukuju u NADPH, a zatim ulaze u Calvinov ciklus i reduciraju konačni akceptor elektrona, CO2. U slučajevima kada postoji preopterećenje ETC-a, dio toka elektrona se preusmjerava sa feredoksina na O2, formirajući superoksidni slobodni radikal (Mehlerova reakcija). Osim toga, curenje elektrona u O2 može se dogoditi i iz klastera 2Fe-2S i 4Fe-4S u PSI ETC. Međutim, PSII također pruža lokacije curenja elektrona (QA, QB) za O2 koje proizvode O2. Superoksid (O2-) generira se iz PSII, umjesto iz PSI; QB je prikazano kao lokacija za generaciju O2•-.
Egzogeni izvori
Formiranje ROS može biti stimulirano raznim agensima kao što su zagađivači, teški metali, duhan, dim, lijekovi, ksenobiotici ili zračenje. U biljkama, pored djelovanja suhih abiotskih faktora, visoka temperatura, interakcija s drugim živim bićima može utjecati na proizvodnju ROS.
Ionizirajuće zračenje može stvoriti štetne intermedijere putem interakcijed s vodom, proces koji se naziva radioliza. Budući da voda čini 55-60% ljudskog tijela, vjerovatnoća radiolize je prilično visoka pod prisustvom ionizujućeg zračenja. U tom procesu voda gubi elektron i postaje vrlo reaktivna. Zatim, putem lančane reakcije u tri koraka, voda se sekvencijski pretvara u hidroksilni radikal (•OH), vodik-peroksid (H2O 2 ), superoksidni radikal (•), i na kraju kisik (O2).
Hidroksilni radikal je izuzetno reaktivan i odmah uklanja elektrone iz bilo koje molekule na svom putu, pretvarajući je u slobodni radikal i na taj način šireći lančanu reakciju. Međutim, vodik-peroksid je zapravo štetniji za DNK od hidroksilnog radikala, budući da niža reaktivnost vodik-peroksida daje dovoljno vremena da molekula otputuje u ćelijsko jedro, a zatim reaguje sa makromolekulama kao što je DNK.
U biljkama, proizvodnja ROS događa se tokom abiotskog stresa koji dovodi do smanjenja ili prekida metaboličke aktivnosti. Naprimjer, povećanje temperature i suša su faktori koji ograničavaju dostupnost CO2 zbog zatvaranja stoma, povećavajući proizvodnju ROS, kao što je O2sub>·- i 1O2 u hloroplastima. Proizvodnja 1O2 u hloroplastima može uzrokovati reprogramiranje ekspresije jedarnih gena koji dovodi do hloroza i programirane ćelijske smrti. U slučajevima biotskog stresa, stvaranje ROS se u početku događa brzo i slabo, a zatim postaje čvršće i trajnije. Prva faza akumulacije ROS povezana je sa infekcijom biljke i vjerovatno je nezavisna od sinteze novih enzima koji stvaraju ROS. Međutim, druga faza akumulacije ROS-a povezana je samo sa infekcijom nevirulentnim patogenima i indukovana je reakcija koja zavisi od povećane iRNK enzima koji kodiraju transkripciju.
Oštećujući efekti
Reaktivne vrste kisika uključene su u ćelijsku aktivnost na različite upalne odgovore uključujući kardiovaskularne bolesti. Mogu biti uključeni i u oštećenje sluha putem pužničnog oštećenja uzrokovanog povišenim nivoima zvuka, u ototoksičnosti lijekova kao što je cisplatin i u urođenoj gluhoći i kod životinja i kod ljudi. ROS su također uključene u posredovanje apoptoze ili programirane ćelijske smrti i ishemijske povrede. Konkretni primjeri uključuju moždani udar i srčani udar.
Općenito, štetni efekti reaktivnih vrsta kiseonika na ćeliju su najčešće:
Zajčji Vrh (čvor)
Slovenija:
Stiška vas
mini|280px|Stiška vas, zaselak Škrjančevo Stiška vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerklje na Gorenjskem, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stiška vas je imala 100 stanovnika.
Izvijanje
U mašinstvu, izvijanje je matematička nestabilnost koja vodi ka lomu konstrukcije. Teoretski, izvijanje je uzrokovano razdvajanjem u rješenju jednačina statičke ravnoteže. U određenoj fazi pod sve većim opterećenjem, dodatno opterećenje je u mogućnosti da se održi u jednom od dva stanja ravnoteže: u nedeformiranom ili bočno deformiranom stanju.
Stiška vas
Stanovništvo
Napomena: ''U 2000. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Grad.''
Izvijanje
U praksi, izvijanje je opisano iznenadnim lomom mašinskog elementa podvrgnutom visokim pritiscima, gdje su stvarni pritisci na mjestu loma manji od konačnih pritisnih napona koje je materijal sposoban izdržati. Matematička analiza izvijanja često se koristi za osovinsko opterećenje ekscentričnosti koja uvodi sekundarni moment savijanja, a koji nije dio osnovne primijenjene sile kojom je element opterećen. Kako se primijenjeno opterećenje povećava na elementu, kao što je stub, ono će u konačnici postati dovoljno veliko da izazove nestabilnost elementa i tada se kaže da je element izvijen. Dodatna opterećenja će uzrokovati značajne (i donekle nepredvidljive) deformacije, što može dovesti do potpunog gubitka teretne nosivosti elementa. Ako deformacije koje slijede izvijanje nisu katastrofalne, element će i dalje nositi teret koji je uzrokovao njegovo izvijanje. Ako je izvijeni element dio većeg sklopa komponenti, kao što su zgrade, bilo koje opterećenje koje djeluje na konstrukciju poslije uzroka izvijanja elementa, rasporedit će se unutar konstrukcije.
Stubovi i štapovi
Ako je napon na štap djelovao kroz centar gravitacije (centroid) poprečnog presjeka istog, to se onda zove aksijalni napon. Napon na bilo kojoj drugoj tački na presjeku je poznat kao ekscentrični napon. Kratki štap pod dejstvom aksijalnog napona će puči zbog direktne kompresije prije nego se izvije, ali duži štapovi opterećeni na isti način će se slomiti zbog izvijanja (savijanja), jer je izvijajući efekt tako velik da se aksijalno opterećenje može zanemariti. Srednje dugi štapovi će se slomiti zbog kombinacije pritisnog i savojnog napona.
Godine 1757, matematičar Leonhard Euler je izveo formulu koja daje maksimalno osovinsko opterećenje koje dugi, vitki, idealni stub može nositi bez izvijanja. Idealan stub je onaj koji je savršeno ravan, homogen i bez početnog napona. Maksimalno opterećenje, ponekad se naziva kritično opterećenje, uzrokuje da stubovi budu u stanju nestabilne ravnoteže; tj, uvođenje najmanje bočne sile će uzrokovati da stub pukne od izvijanja. Formula koju je izveo Euler za stubove bez razmatranja bočnih sila dat je u nastavku. Međutim, ako se uzme u obzir vrijednost bočnih sila, kritično opterećenje ostaje približno isto.
IC 4713
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Izvijanje
Stubovi i štapovi
gdje su:
Pregled ovih formula otkriva slijedeće zanimljive činjenice u vezi sa nosivom sposobnošću vitkih stubova.
thumb|Demonstracija modela ilustrira različite "Eulerove" načine izvijanja. Model pokazuje kako stanja izvijanja utječu na kritični napon vitkog stubca. Treba zapaziti da je svaki stub jednak, nezavisno od graničnih uvjeta.
Snaga stuba može dakle biti povećana razmještanjem materijala kako bi se povećao moment inercije. Ovo se može uraditi bez povećanja težine stuba distribuiranjem materijala što dalje moguće od glavne ose površine poprečnog presjeka, držanjem materijala dovoljno debelim da se spriječi lokalno izvijanje. Ovo nosi dobro poznatu činjenicu da je cjevasti dio mnogo efikasniji nego čvrsti dio za stubnu upotrebu.
Sljedeći djelić informacije koji može biti prikupljen iz ove jednačine je efekt na dužinu pri kritičnom naponu. Za datu veličinu stuba, udvostručavanje nepodržane dužine dijeli dozvoljeni napon sa četiri. Uzdržanost ponuđena na krajevima spojeva stuba također utječe na kritični napon. Ako su spojevi savršeno kruti, kritični napon će biti četiri puta veći za isti stub gdje nema otpora rotaciji (u čijem slučaju je stub idealiziran kada ima šarke na krajevima).
Pošto je radijus okretanja definiran kao kvadratni korijen omjera stubnog momenta intercije oko ose za površinu poprečnog presjeka, formula iznad može biti modificirana kao što slijedi. Korištenjem Eulerove formule za krajeve sa šarkom, i mijenjajući A·r2 sa I, dobije se:
gdje su: Pošto su strukturni stubovi često srednje dužine, nemoguće je dobiti idealan stub, sama Eulerova formula ima malu praktičnu primjenu na stvarni dizajn. Problemi koji uzrokuju odstupanje od čistog ponašanja Eulerovog stuba uključuju nesavršenosti u geometriji u kombinaciji sa plastičnosti/nelinearnom naponskom stanju materijala stuba. Naknadno, veći broj empirijskih formula stuba je razvijen da se podudara sa podacima testiranja, od kojih svi utjelovljuju omjer vitkosti. Za dizajn, odgovarajući faktori sigurnosti se ubacuju u ove formule. Jedna od takvih formula je Perry-Robertsonova formula koja predviđa kritični napon izvijanja baziran na početnoj (maloj) krivulji. Rankine-Gordonova formula je također bazirana na eksperimentalnim rezutatima i navodi da će se stub izviti pri sili Fmax datoj sa: gdje je: Ova formula obično proizvodi konzervativnu procjenu sile Fmax.
Samoizvijanje
Slobodnostojeći vertikalni stub, sa gustoćom \rho, Youngovim modulom elastičnosti E i radijusom r izvit će se pod svojom vlastitom težinom ako visina pređe određenu kritičnu vrijednost:
Izvijanje pod mrtvim zateznim opterećenjem
thumb|Slika 2. Elastični gredni sistem pokazuje izvijanje pod zateznim mrtvim opterećenjem. Obično, izvijanje i nestabilnost su u uskoj vezi sa kompresijom, ali su nedavno Zaccaria, Bigoni, Noselli i Misseroni (2011.) pokazali da se izvijanje i nestabilnost mogu pojaviti u elastičnim konstrukcijama podvrgnutim mrtvim zateznim opterećenjima. Primjer je konstrukcija sa jednim stepenom slobode kretanja pokazana na sl. 1, gdje je kritični napon također prikazan. Slijedeći primjer koji uključuje savijanje strukture napravljene od grednih elemenata koju upravlja jednačina Eulerove elastičnosti je prikazana na sl. 2. U oba slučaja, nema elemenata podloženih kompresiji. Nestabilnost i izvijanje pri zatezanju je povezana prisutnošću klizača, spoju između dvije šipke, dopuštajući samo relativno klizanje među spojenim dijelovima. Pogledati video za više detalja.
Ograničenja, zakrivljenost i višestruko izvijanje
thumb|Slika 3. Konstrukcija sa jednim stepenom slobode kretanja pokazuje zatezni (pritisni) napon izvijanja kao povezan sa činjenicom da se desni kraj pomjera duž kružnog profila nazvan 'Ct' (označen 'Cc'). Izvijanje elastične strukture jako zavisi od zakrivljenosti ograničenja na osnovu kojih su krajevi strukture propisani za kretanje. U principu, čak i sistem sa jednim stepenom slobode kretanja (pogledati sl. 3) može ispoljavati zatezno (ili pritisno) izvijajuće opterećenje što se odnosi na činjenicu da se jedan kraj mora kretati duž kružnog profila nazvan 'Ct' (označen 'Cc').
Nestabilnost usljed podrhtavanja
Konstrukcijski predmet pratilac (nekonzervativnog) opterećenja može trpiti nestabilnosti koje nisu tip izvijanja i prema tome nisu prepoznatljivi statičkim pristupom. Naprimjer, tzv. 'Ziegler stub' je prikazan na sl. 5. thumb|Slika 5. Skica 'Zieglerovog stuba', sistem sa 2 stepena slobode kretanja podložen pratećim naponom (sila P ostaje uvijek paralelna štapu BC), izlažući se lepršanju i divergenciji nestabilnosti. Dva štapa, linearne masene gustoće ρ, su kruti i povezani preko 2 rotacione opruge krutosti k1 i k2. Ovaj sistem sa dva stepena slobode kretanja ne prikazuje kvazistatičko izvijanje, ali postaje dinamički nestabilan. Da se ovo primjeti, napominje se da su jednačine kretanja:
i njihova linearizirana verzija je:
nalazimo kritične napone za podrhtavanje (\ P_f) i odstupanje (\ P_d),
gdje je i \ k=k_1/k_2.
thumb|Slika 6. Redoslijed deformiranih oblika u intervalima zaredom strukture skicirane u sl. 5 i podvrgnuti su lepršanju (gornji dio) i divergenciji (donji dio) nestabilnosti. Nestabilnost podrhtavanja odgovara vibracijskom kretanju povećanja amplitude i prikazana je na sl. 6. (gornji dio) zajedno sa odstupanjem nestabilnosti (donji dio) koja se sastoji u eksponencijalnom rastu.
Nedavno, Bigoni i Noselli (2011) su eksperimentalno pokazali da podrhtavanje i odstupanje nestabilnosti mogu direktno utjecati na suho trenje (frikciju); pogledati video za više detalja.
Razni oblici izvijanja
Izvijanje je stanje koje definira tačku u kojoj ravnotežna konfiguracija postaje nestabilna pod parametarskim promjenama opterećenja i može se manifestirati u nekoliko različitih pojava. Sve se mogu klasificirati kao oblici račvanja.
Postoje četiri osnovna oblika račvanja povezana sa gubitkom strukturne stabilnosti ili izvijanja u slučaju struktura sa jednim stepenom slobode. Oni se sastoji iz dva tipa viljuškastog izvijanja, jednog prijevojno-čvornog izvijanja (često označeno kao granična tačka) i drugog transkritičnog izvijanja. Viljuškasta izvijanja su najčešće proučavani oblici i opisuju izvijanje stubova i podupirača, ponekad poznato kao Eulerovo izvijanje; izvijanje ploča, ponekad poznato kao lokalno izvijanje, koje je veoma poznato kao relativno sigurno (oba su superkritične pojave) i izvijanje ljuski, koje je veoma poznato kao veoma opasno (podkritična pojava). Koristeći koncept potencijalne energije, ravnoteža je definirana kao stacionarna tačka sa uvažavanjem stepeni slobode kretanja date strukture. Kasnije je moguće odrediti da li je ravnoteža stabilna, ako je stacionarna tačka lokalni minimum; ili nestabilna, ako je pak maksimum, tačka infleksije ili prijevojna tačka (za strukture sa više stepeni slobode kretanja) – pogledati animacije ispod.
Slike ispod: Animacije varijacija ukupne potencijalne energije (crveno) za različite vrijednosti opterećenja, P (crno), u generičkih strukturnih sistema sa naznačenom račvanju ili ponašanju izvijanja.
Kod Eulerovog izvijanja, primijenjeno opterećenje je malim iznosom preko kritičnog opterećenja, konstrukcija  se deformira u izvijenu konfiguraciju koja je slična originalnoj konfiguraciji. Naprimjer, Eulerov stub na slici će se početi povijati kada je blago iznad kritičnog napona, ali se neće odjednom slomiti. centre|frame
Kod konstrukcija koje trpe granicu nestabilnosti tačke, ako je napon povećan infinitezimalno iznad kritičnog napona, konstrukcija trpi veliku deformaciju u različitoj konfiguraciji stabilnosti koja nije slična originalnoj konfiguraciji. Primjer ovog tipa izvijanja je preklopni okvir (na slici) koji 'puca' u svoju konfiguraciju izvijanja. centre|frame
Točkovi bicikla
Konvencionalni točak bicikla sastoji se od tankog vijenca koji se drži ispod visokopritisnog napona od strane (otprilike okomito) unutrašnje veze velikog broja krakova. To se može smatrati kao opterećeni stub koji je savijen u krug. Ako kračni napon poraste iznad sigurnog nivoa, točak spontano gubi oblik na karakteristični prevojni oblik (ponekad nazivan "taco" ili "pringl") kao što je trodimenzionalni Eulerov stub. To je obično čisto elastična deformacija i obod će nastaviti svoj pravilan ravan oblik ako se napetost krakova djelomično smanji.
Površinski materijali
thumb|Grčenje od dejstva sunca kod pruga Izvijanje je također nepoželjno kod materijala kolovozne konstrukcije, posebno od betona, pošto je asfalt fleksibilniji. Toplotno zračenje od sunca se apsorbira u površinu ceste, utičući na njenu ekspanziju, forsirajući susjedne komade da se guraju međusobno. Ako je napon dovoljno veliki, kolovoz se može podići i pući bez upozorenja. Prelazeći preko izvijene sekcije može biti vrlo neprikladno za vozače automobila, opisano kao trčanje preko brzinskog grba sa autoputnim brzinama.
Jednako, šine željeznice se također raširuju kada su pod uticajem toplote, i mogu pući od izvijanja, pojave koja se zove sunčano grčenje. Često je uobičajeno da se šine pomjeraju bočno, često povlačeći željezničke pragove zajedno sa sobom. !Više o izvijanju materijala usljed sunčeve toplote
Uzrok
Sila izvijanja u pruzi zbog zagrijavanja je funkcija povećanja temperature samo i ne zavisi o dužini pruge:
.
Izvođenje funkcije sile izvijanja
Linearna termalna ekspanzija zbog zagrijavanja pruge se nalazi korištenjem: gdje su:
Incidenti
Ovi su se incidenti dogodili zbog izvijanja šina usljed djelovanja toplote sunca:
Energetska metoda
Često je veoma teško odrediti tačan napon izvijanja kod kompleksnih konstrukcija koristeći Eulerovu formulu, zbog poteškoća u određivanju konstante K. Dakle, maksimalno opterećenje izvijanja često se aproksimira pomoću uštede energije. Ovaj način obračuna maksimalnog opterećenja izvijanja se često naziva metoda energije u strukturnoj analizi.
U ovoj metodi, postoje dvije jednačine koje se koriste (za male deformacije) da aproksimiraju "unutrašnju" energiju (potencijalna energija čuvana u elastičnoj deformaciji konstrukcije) i "vanjsku" energiju (rad koji utječe na sistem vanjskim silama).
gdje je w(x) funkcija pomjeranja i indeksi x i xx označavaju prvi i drugi izvod pomjeranja, respektivno. Zakon očuvanja energije daje:
Savojno-uvojno izvijanje
Javlja se u samo članovima kompresije i može se opisati kao kombinacija savijanja i uvrtanja elementa. I mora se uzeti u obzir za potrebe dizajna, pošto su da su oblik i poprečni presjeci vrlo kritični. To se uglavnom javlja u kanalima, strukturnim nosačima, dvostrukim ugaonim oblicima i jednakokrakim uglovima.
Modifikacijski faktor (Cb)
gdje su:
Plastično izvijanje
Izvijanje će se generalno pojaviti malo prije proračunatog elastičnog uvijanja konstrukcije, zbog nelinearnog ponašanja materijala. Kada je pritisni napon blizu napona izvijanja, konstrukcija će se značajno poviti i materijal stuba će se prekinuti od linearnog naponsko-deformacionog ponašanja. Naponsko-deformaciono ponašanje materijala nije striktno linearno čak i ispod napona tečenja, i značajno kako napon prilazi naponu tečenja. Ova manja krutost smanjuje otpornost na izvijanje strukture i pojavljuje se na opterećenju manjem od predviđenog sa pretpostavkom linearnog elastičnog ponašanja.
Preciznija aproksimacija opterećenja izvijanja može se imati upotrebom tangentnog modula elastičnosti, Et, na mjestu elastičnog modula elastičnosti. Tangentni modul je linijski izvedena tangenta na krivulji napon-deformacija na posebnoj vrijednosti naprezanja. Nacrti od tangentnog modula elastičnosti za razne materijale su dostupni u standardnim referencama.
Dinamično izvijanje
Ako je stub iznenadno opterećen, a zatim otpuštan, može izdržati veća naprezanja nego pri statičkom (sporo primijenjenom) opterećenju izvijanja. Ovo se može desiti u dugom, neukliještenom stubu (štapu) korištenom kao slobodnohodni čekić. Trajanje pritiska na kraju sudara je vrijeme potrebno da naponski talas proputuje uz štap prema drugom (slobodnom) kraju i nazad prema dolje kao talas olakšanja. Najveće izvijanje se pojavljuje pored kraja sudara na talasnoj dužini mnogo manjoj od dužine štapa, i opterećenje izvijanja na napon mnogo puta statički opterećenog stuba. Kritično stanje da amplituda izvijanja ostane manje od 25 puta efektivne pravosti štapa, nesavršenost na talasnoj dužini izvijanja je:
gdje je: Zbog toga što izvijanje talasne dužine zavisi samo od \sigma i h, ova ista formula važi za tanke cilindrične debljine ljuske h.
Izvijanje tankih cilindričnih ljuski izloženih aksijalnim naprezanjima
Rješenje Donnell-ove diferencijalne jednačine osmog reda daje različite primjere izvijanja tankog cilindra pod pritiskom. Ali ova analiza, koja je u skladu sa teorijom malih otklona, daje znatno veće vrijednosti nego što je prikazano eksperimentima. Dakle, uobičajeno je da se nađu kritična opterećenja izvijanja za različite strukture koje su cilindričnog oblika od predstojeće dizajnirane krivulje, gdje su kritična opterećenja izvijanja od sile Fkr iscrtana u odnosu R/t, gdje je R - radijus, a t - debljina cilindra za različite vrijednosti L/R, gdje je L - dužina cilindra. Ako su zarezi prisutni na cilindru, kritični naponi izvijanja kao i predizvijajući režim će biti izmijenjeni. Prisutnost ili nedostatak podupirača od zareza će također utjecati na napon izvijanja.
Izvijanje cijevi i posuda pod pritiskom izloženih vanjskom nadpritisku
Cijevi i posude pod pritiskom izložene vanjskom nadpritisku, izazvane naprimjer hlađenjem unutar cijevi i kondenzacijom u vodi sa naknadnim velikim padom pritiska, rizikuju pojavu izvijanja usljed usljed pritisnih naprezanja obruča. Pravila dizajna za proračun potrebne debljine zida ili prstenova za ojačanje su dati u različitim kodovima za cijevi i posude pod pritiskom.
Nekropola Crkvina (Zgošća)
Nekropola Crkvina (Zgošća)  je srednjevjekovni arheološki lokalitet u Donjoj Zgošći kod Kaknja, Bosna i Hercegovina.
Arheologija
Istraživanja nekropole Crkvina u Donjoj Zgošći kod Kaknja, smještene u srednjevjekovnoj župi Trstivnici, u samom srcu srednjovjekovne bosanske države, traju još od 1888. godine (Asboth) kada su objavljeni prvi podaci vezani za dobro poznati sljemenjak i stupac s ovoga lokaliteta.
Istraživanja nekropole iz Zgošće nastavio je Đorđe Stratimirović, koji u Glasniku Zemaljskog muzeja iz 1891. godine prvi put iznosi opšte podatke o ovom lokalitetu pod nazivom Crkvina i stećima koji se tu nalaze. Osim otkopavanja temelja crkvice na platou i tipološkog selektiranja nađenih stećaka, Stratimirović se zadržava na analizi dva stećka  – velikog sljemenjaka i stupca.
Stratimirović je stećke datirao u drugu polovinu XIV. stoljeća, ističući kako je to djelo dalmatinskog majstora. Naveo je kako se na sjevernoj strani sljemenjaka nalaze dvije pločice na kojima je bio natpis, tada već sasvim izlizan, a na kojima su se još mogla razaznati posljednja dva ćirilska slova, odnosno slova i poluglasa - HЬ
Interesantna su i njegova tumačenja stećaka u cjelini, s obzirom na njihov položaj u odnosu na crkvu i jedne na druge, te konstatacijâ da je pet osoba sahranjenih ispod „velikih” stećaka zapravo u krvnome srodstvu. Po njemu bi tako dva stećka oblika sanduka ("blizanci") pripadala mužu i ženi, roditeljima velikoga gospodina sahranjenog ispod sljemenjaka, a stubac svećeniku – djedu bosanske crkve koji je za života bio odan svome gospodaru ispod sljemenjaka
Najnovija multidisciplinarna istraživanja obavljena su u toku 2011. godine pod vođstvom Lidije Fekeže-Martinović u sklopu projekta „Tajna zgošćanskih stećaka”.
Zgošćanski stećak
Pomenuti sljemenak iz Zgošće, po svojoj veličini, umjetničkoj obradi i ornamentici, predstavlja jedan od najreprezentativnijih primjera pronađenih stećaka. U Zemaljski muzej u Sarajevu stećak je prenesen 1913. godine.
Mutirana ataksija telangiektazija
ATM serin/treonin-kinaza, simbol ATM, je serin/treonin proteinska kinaza koja se angažira i aktivira putem dvolančanog prekida molekule DNK. Fosforilira nekoliko ključnih proteina koji iniciraju aktivaciju kontrolne tačke oštećenja DNK, što dovodi do zaustavljanja ćelijskog ciklusa, popravljanja DNK ili apoptoza. Nekoliko ovih meta, uključujući p53, CHK2, BRCA1, NBS1 i H2AX su geni supresije tumora.
Nekropola Crkvina (Zgošća)
Stupac iz Zgošće
U svom ilustrativnom prilogu Stratimirović je naveo dimenzije cijele, tada već djelomično devastirane nekropole, temelja manje crkve i svih stećaka koje je evidentirao i na karti. Od pet većih stećaka autor izdvaja dva koja su bogato reljefno obrađena: "veliki stećak sljemenjak" i stup (stećci "III" i "IV"). Stup je pozicioniran u središnjem dijelu nekropole. Ovaj je podatak za daljnje analize veoma važan iz dva razloga: 1. To je jedini uspravni stećak na ovom lokalitetu koji se svojom visinom izdvaja; 2. U njegovu se vrhu na sve četiri strane nalazi epitaf na čijem početku se spominju dvojica braće, a zatim navode imena: Dragiša, Bakula ili Batalo, Stanko i Tvrtko.
Nacionalni spomenici
Danas se oba nadgrobna spomenika nalaze u Botaničkoj bašti Zemaljskog muzeja u Sarajevu, Bosna i Hercegovina, kao dio zbirke sa 33 kamena spomenika iz srednjeg vijeka. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 26. juna 2019. godine, donijela je odluku da se zbirka proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić (predsjedavajući), Goran Milojević i Radoje Vidović.
Mutirana ataksija telangiektazija
Godine 1995., gen je otkrio dr Yosef Shiloh koji je svoj proizvod nazvao ATM jer je otkrio da su njegove mutacije odgovorne za poremećaj ataksija telangiektazija. U 1998. laboratorije Shiloh i Michael B. Kastan nezavisno su pokazale da je ATM protein-kinaza ta čija je aktivnost pojačana oštećenjem DNK.
Uvod
DNK se prati kroz ćelijski ciklus zbog mogučih oštećenja. Oštećenja su posljedica grešaka tokom replikacije, nusprodukata metabolizma, općih otrovnih lijekova ili ionizirajućeg zračenja. Ćelijski ciklus ima različite kontrolne tačke oštečivanja DNK, koje sprečavaju sljedeći ili održavaju trenutni korak ćelijskog ciklusa. Postoje dvije glavne kontrolne tačke, G1/S i G2/M, tokom ćelijskog ciklusa, koje čuvaju ispravnu progresiju. ATM ima ulogu u kašnjenju ćelijskog ciklusa nakon oštećenja DNK, posebno nakon dvolančanih prekida (DSB). ATM se regrutira na mjesta dvostruko prekinutih proteinskih senzora DSB, poput kompleksa MRN. Nakon što je regrutiran, fosforilira NBS1, zajedno s ostalim proteinima koji popravljaju DSB. Ovi modificirani posrednički proteini zatim pojačavaju signal oštećenja DNK i transduciraju signale na nizvodne efektore kao što su CHK2 i p53.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 3.056 aminokiselina, a  molekulska težina   350.687 Da. .
Struktura
Gen ATM kodira protein od 350 kDa koji se sastoji od 3.056 aminokiselina. ATM pripada natporodici fosfatidilinositol 3-kinaza-srodnih kinaza (PIKK). Superporodica PIKK sastoji se od šest ser/thr-protein-kinaza koje pokazuju sličnost u sekvenci sa fosfatidilinozitol 3-kinazama (PI3K). Ova porodica protein-kinaza uključuje ATR (srodne ATM- i RAD3), DNK-PKc (DNK-ovisna katalitička podjedinica protein kinaze) i mTOR (meta rapamicina kod sisara). Za njih je karakteristično pet domena. To su od N-kraja do C-kraja HEAT ponavljajući domen, FRAP-ATM-TRRAP (FAT) domen, kinazni domen (KD), PIKK-regulatorni domen (PRD) i domen FAT-C-terminala (FATC). HEAT ponavljanja direktno se vežu za C-kraj NBS1. FAT domen stupa u interakciju s domenom kinaze ATM-a kako bi stabilizirala područje C-kraja samog kompleksa. KD domen nastavlja aktivnost kinaze, dok je reguliraju PRD i FATC domen. Iako nije riješena struktura za kompleks, ukupni oblik je vrlo sličan DNA-PKc i sastoji se od glave i duge ruke za koju se smatra da se omotava oko dvolančane DNK, nakon konformacijske promjene. Predviđa se da će čitav N-terminalni domen, zajedno s FAT domenom, usvojiti α-heliks nu strukturu, što je pronađeno analizom sekvence. Vjeruje se da ova α-heliksna struktura tvori tercijarnu strukturu, koja ima zakrivljeni, cjevasti oblik prisutan, na primjer u proteinu huntingtin, koji također sadrži HEAT ponavljanja. FATC je C-terminalni domen s dužinom od oko 30 aminokiselina. Vrlo je konzerviran i sastoji se od α-heliksa, nakon čega slijedi oštar zaokret, koji je stabiliziran disulfidnom vezom.
Funkcija
Kompleks od tri proteina: MRE11, RAD50 i NBS1 (XRS2 u kvascu), zvani MRN složen kod ljudi, regrutuje ATM na dvolančane pauze (DSB) i drži dva kraja zajedno. ATM direktno stupa u interakciju sa podjedinicom NBS1 i fosforilizira histonsku varijantu H2AX na Ser139. Ova fosforilacija generira mjesta vezanja za adapterske proteine sa BRCT domenom. Ovi adapterski proteini tada regrutiraju različite faktore uključujući efektorsku protein-kinazu CHK2 i supresor tumora p53. Odgovor na oštećenje DNK posredstvom ATM sastoji se od brzog i odgođenog odgovora. Efektorna kinaza CHK2 je fosforilirana i aktivirana pomoću ATM-a. Aktivirani CHK2 fosforilira fosfatazu CDC25A, koja se zatim razgrađuje i više ne može defosforilirati CDK1-ciklin B, što rezultira zaustavljanjem ćelijskog ciklusa. Ako se DSB ne može popraviti tokom ovog brzog odgovora, ATM dodatno fosforilira MDM2 i p53 na Ser15. p53 je također fosforiliran efektor kinazom CHK2. Ove fosforilacije dovode do stabilizacije i aktivacije p53 i kasnije transkripcije brojnih gena za ciljanje p53, uključujući inhibitor CDK p21 koji dovodi do dugotrajnog zastoja u ćelijskom ciklusu ili čak do apoptoze.
ATM protein kinaze također može biti uključen u mitohondrijsku homeostazu, kao regulator mitohondrijske autofagije (mitofagije) pri čemu se uklanjaju stare, disfunkcionalne mitohondrije. Povećana aktivnost ATM -a javlja se i kod virusne infekcije gdje se ATM aktivira rano tokom infekcije virusom dengue kao dio indukcije autofagije i odgovora na stres ER.
Regulacija
Za aktiviranje STM-a nakon DSB -a potreban je funkcionalan kompleks MRN. Kompleks funkcionira uzvodno od ATM -a u ćelijama sisara i izaziva konformacijske promjene koje olakšavaju povećanje afiniteta ATM -a prema njegovim podlogama, poput CHK2 i. Za aktiviranja ATM nakon DSB a potreban je funkcionalan kompleks MRN. Kompleks funkcionira uzvodno od ATM -a u ćelijama sisara i izaziva konformacijske promjene koje olakšavaju povećanje afiniteta ATM -a prema njegovim podlogama, poput CHK2 i p53. Neaktivni ATM prisutan je u ćelijama bez DSB -a, u obliku dimera ili multimera. Nakon oštećenja DNK, ATM se autofosforilira na ostatku ser1981. Ova fosforilacija izaziva disocijaciju ATM dimera, nakon čega slijedi oslobađanje aktivnih ATM monomera. Za normalnu aktivnost ATM kinaze potrebna je dalja autofosforilacija (ostataka Ser367 i Ser1893). Aktiviranju ATM-a kompleksom MRN prethode najmanje dva koraka, odnosno regrutaciji ATM-a u DSB završava posrednik proteina jedne kontrolne tačke oštećenja DNK (MDC1) koji se veže do MRE11 i naknadne stimulacije aktivnosti kinaze sa C-terminalom NBS1. Tri domena FAT, PRD i FATC uključena su u regulisanje aktivnosti KD kinaznog domena. FAT domen stupa u interakciju s KD domenom ATM-a kako bi stabilizirala područje C-kraja samog ATM-a. FATC domen je kritičan za aktivnost kinaze i vrlo je osjetljiv na mutagenezu. Posreduje u interakciji protein-protein, naprimjer sa histonskom acetiltransferazom TIP60 (HIV-1 Tat interakcijski protein 60 kDa), koji acetilira ATM na ostatku Lys3016. Acetilacija se događa u C-terminalnoj polovini PRD domena i potrebna je za aktivaciju ATM kinaze i za njezinu pretvorbu u monomere. Dok delecija cijelog domena PRD ukida kinaznu aktivnost ATM -a, specifične male elecije ne pokazuju učinak.
Mutacije germinativnih linija i rizik od raka
Ljudi koji nose heterozigotnu mutaciju ATM imaju povećan rizik uglavnom od raka gušterače, prostate, želuca i invazivnog duktusnog raka dojke. Homozigotna mutacija ATM daje bolest ataksija telangiektazija (AT), rijetku ljudsku bolest koju karakterizira cerebelarna degeneracija, ekstremna ćelijska osjetljivost na zračenje i predispozicija za rak. Svi AT pacijenti sadrže mutacije u ATM genu. Većina drugih poremećaja sličnih AT-u ima defekt u genima koji kodiraju kompleks proteina MRN. Jedna od karakteristika proteina ATM je njegovo brzo povećanje kinazne aktivnosti neposredno nakon formiranja dvostrukog prekida.
Fenotipska manifestacija AT je širokog raspona supstrata za ATM kinazu, uključujući popravak DNK, apoptozu, G1/S, intra-S kontrolnu tačku i G2/M kontrolne, regulaciju gena, translaciju inicijaciju i odrćavanje telomera. Stoga, kvar u ATM-u ima ozbiljne posljedice u popravljanju određenih vrsta oštećenja DNK, a kancer može nastati zbog nepravilnog popravljanja. AT pacijentice imaju povećan rizik od raka dojke koji se pripisuje interakciji ATM-a i fosforilaciji BRCA1 i njegovih povezanih proteina, nakon oštećenja DNK.
Mejoza
ATM funkcije tokom mejotske profaze. ATM gen divljeg tipa je eksprimiran u četiri puta povećanom nivou u ljudskim sjemenicima, u poređenju sa somatskim ćelijama (kao što su kožni fibroblasti). I kod miševa i kod ljudi nedostatak ATM-a dovodi do neplodnosti ženki i mužjaka. Nedostatak ekspresije ATM uzrokuje ozbiljne mejotske poremećaje tokom profaze I. Osim toga, oslabljena reparacija DNA DSB posredovana ATM-om identificirana je kao vjerojatni uzrok starenja jajnih ćelija miša i ljudi. Ekspresija gena ATM, kao i drugih ključnih gena za popravak DSB-a, opada s godinama u oocitima i miša i ljudi, a to smanjenje je usporedno s povećanjem DSB-a u primordijalnim folikulima. Ovi nalazi ukazuju na to da je ATM-homologno posredovana rekombinacijsks popravka ključna funkcija mejoze.
Interakcije
Pokazalo se da je mutacija ataksije telangiektazije komuniciraju sa:
Ljubunčića (Teskeredžića) kula u Voljicama
Ljubunčića (Teskeredžića) kula u Voljicama, je stambeno-fortifikacijski objekat iz osmanlijskog perioda, u naselju Voljice, općina Gornji Vakuf-Uskoplje, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 3. do 5. marta 2015. godine u Sarajevu, donijela je odluku da se kula proglasi za nacionalni nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), i Ljiljana Ševo.
Historija
U samom Gornjem Vakufu su bile tri kule: Gafića kula u Donjoj mahali, Kovačevića kula u Donjoj mahal i Hadžijahića kula koja se nalazila uz lijevu obalu Vrbasa.
U okolini Gornjeg Vakufa zabilježene su sljedeće kule i to:
Opis
Na osnovu ostataka kule može se utvrditi da je imala pravougaonu osnovu oko 6,00 x 5,00 metara i visoka oko 7 m. Imala je prizemlje i dva sprata. Sačuvani su svi vanjski zidovi kule u visini od 1,80 do 2,20 metra. Njihova debljina u prizemlju iznosi oko 80 cm, i prema vrhu se sužavala tako da je na spratovima ona mogla iznositi od 60 do 70 cm. Na istočnom zidu ostao je sačuvan otvor-puškarnica dimenzija 51 x 30/11 x 17 cm. Kula je izgrađena na kosom terenu.
Zaklopača (Milići)
Zaklopača je naseljeno mjesto u općini Milići, Bosna i Hercegovina.
Mjesna zajednica
Naselje Zaklopača je i sjedište istoimene mjesne zajednice koja obuhvata naseljena mjesta: Zaklopača, Vukovići, Gornji Zalukovik, Zagrađe, Podgora, Podbirač, Biljeg, Lukavica i Gerovi.
IC 3073
IC 3073 (također poznat kao PGC 39215 i UGC 7274) je nepravilna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Colorado (rijeka)
Rijeka Colorado je jedna od glavnih rijeka u jugozapadnom dijelu SAD-a i sjevernom Meksiku. Pogranična je rijeka ukupne dužine od 2.334 km i odvodi vode sa ekspanzivnog, sušnog područja koje obuhvata teritoriju nekoliko američkih i meksičkih saveznih država. Izvire ispod Stjenovitih planina, na nadmorskoj visini od 3.104 metara. Rijeka protiče uglavnom u pravcu jugozapada, kroz Colorado plato i Veliki kanjon, prije nego stigne do jezera Mead na granici Arizone i Nevade, gdje skreće južno prema međunarodnoj granici SAD-a i Meksika. Nakon ulaska na teritoriju Meksika, rijeka teče kroz, uglavnom suhu deltu, pri samom vrhu Kalifornijskog zaliva, između meksičkih saveznih država Donja Kalifornija i Sonora.
Poznata po svojim dramatičnim kanjonima, brzopletnim brzacima i jedanaest američkih nacionalnih parkova kroz koje protiče, sistem rijeke Colorado je vitalni izvor vode za oko 40 miliona ljudi u jugozapadnom dijelu Sjeverne Amerike. Rijeka i njene pritoke su kontrolisane obimnim sistemom brana, akumulacija i akvadukta koji tokom dužeg dijela godine preusmerava skoro cjelokupnu količinu vode za poljoprivredno navodnjavanje i vodosnabdjevanje. S obzirom na dužinu toka i strm teren kroz koji protiče, rijeka Colorado se koristi za proizvodnju energije, a njene glavne brane regulišu u velikoj mjeri potrebe za maksimalnom količinom električne energije ovog dijela SAD-a. Intenzivna potrošnja vode uzrokovala je da rijeka presuši u dužini od oko 160 km, pri čemu od 1960-ih rijetko da dostigne more.
Historija
Počevši od malih grupa nomadskih lovaca i sakupljača, Indijanci su naselili sliv rijeke Colorado prije najmanje 8.000 godina. Tokom perioda od prije 1.000 do 2.000 godina, područja oko rijeke i njenih pritoka naseljavale su neke od najvećih poljoprivrednih civilizacija, neki od najsofisticiranijih urođeničkih naroda u Severnoj Americi, koji su na kraju nestali s ovih prostora usljed nepovoljne kombinacije velike suše i lošeg načina obrađivanja poljoprivrednog zemljišta. Većina urođeničkih naroda koji danas naseljavaju ovaj bazen, naselili su regiju počevši od prije oko 1.000 godina. Evropljani su prvi put došli na ove prostore u 16. vijeku, kada su istraživači iz Španije počeli da mapiraju i potražuju područje, koje je kasnije postalo dio Meksika nakon njegove nezavisnosti iz 1821. godine. Rani kontakt između Evropljana i Indijanaca uglavnom je bio ograničen na trgovinu krznom uz glavne tokove i sporadične trgovinske interakcije duž donjeg toka rijeke.
Zajčji Vrh
Zajčji Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zajčji Vrh je imao 17 stanovnika.
Zapudje
Zapudje je naseljeno mjesto u sastavu općine Črnomelj, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Črnomelj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zapudje je imalo 71 stanovnika.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Savski Venac)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u beogradskoj gradskoj općini Savski venac živjelo je ukupno 39.122 stanovnika, što predstavlja 0,54% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 2,36% od od ukupnog broja stanovnika Beogradskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u beogradskoj gradskoj općini Savski venac bilo je 17.868 (45,67%) muškaraca i 21.254 (54,33%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 841:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 44,2 godina, muškaraca 42,2 godina, a žena 45,8 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 85,5% (33.430), kod muškaraca 83,8% (14.968), a kod žena 86,9% (18.462).
Suha pri Predosljah
Suha pri Predosljah je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Kranj, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Kranj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Suha pri Predosljah je imala 237 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Suha.''
Koevolucija
mini|300px|Bumbari i cvjetovi koje oprašuju koevoluiraju tako da od toga oboma zavisi peživljavanje. Koevolucija je evolucija koju obilježava proces uzajamnog prilagođavanja dvije jako interaktivne vrste u vrlo dugom periodu njihove filogeneze. Dakle, termin je ograničen na parove vrsta u kojima su obje vrste izložene snažnom selekcijskom pritisku. Rezultat koevolucije su kloadaptacije koje se javljaju u obje uključene vrste.
Primjeri
Primjeri koevolucije se mogu naći u odnosima između:
Gamma Comae Berenices
Gamma Comae Berenices (γ Comae Berenices, γ Com) je zvijezda u sazviježđu Berenikina kosa. Ima prividan sjaj od 4,36 mag. Udaljena je 170 sg od Sunca. Ubraja se u divove spektralne klasse K2IIICN+1. Njena starost se procjenjuje na oko 450 miliona godina.
Kinematika
Kreće se brzinom 28,6˙km/s u odnosu na Sunce.Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 19100-24200˙sg.
Hemijski sastav
Prisustvo željeza iznosi oko 155% u poređenju sa Suncem.
Lotida
Lotida (latinski: Lotis) je nimfa iz Ovidijevih Metamorfoza i Fasti; tražeći izbavljenje od Prijapovog zagrljaja, pretvorila se u drvo, koje je dobilo ime po njoj.
Murfeld
Položaj bivše općine Murfeld u [[Spisak okruga i statutarnih gradova u Austriji|okrugu Südoststeiermark |180px|desno|mini]]
Lotida
Za vrijeme praznika u čast Libera kojem je bila prisutna, Prijap je pokušao da je siluje u snu. Međutim, iznenadni krik magarca trgao ju je iz sna, te je pobjegla, ostavivši Prijapa osramoćena, budući da su se drugi probudili i postali svjesni njegovih namjera. Prema drugoj priči, Lotida se pretvorila u lotos, kako bi pobjegla od Prijapa. Driopa će poslije ubrati cvijet sa drveta koje je postalo Lotide, pa će se pretvoriti u crnu topolu.
Murfeld
Podjela
Općina se dijeli na nekoliko naselja i katastarskih općina:
Spisak naseljenih mjesta u općini Milići
Opći podaci
Milići su naselje i općina koja se nalazi u istočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Naseljena mjesta u općini Milići, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 54) su: