cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ambrose Bierce
Uprkos svome ugledu kao žeštoki kritičar, Bierce je ohrabrivao mlađe pisce, uključujući i pjesnika Georgea Sterlinga i proznog pisca W.C. Morrowa. Bierce je imao prepoznatljiv stil pisanja, posebno u svojim pričama. Njegov stil je bio često nagli početak, tamne slike, nejasne reference na vrijeme, ograničeni opis, nemogući događaji i tema rata.
1913. godine Bierce je putovao u Meksiko da stekne iskustvo iz prve ruke o meksičkoj revoluciji. Dok je putovao sa pobunjenicima, nestao je bez traga.
Rani život
Bierce je rođen u Horse Cave Creeku, u okrugu Meigs u Ohiu, od Marcusa Aurelius Bierce i Laure Sherwood Bierce. Njegova majka je bila potomak Williama Bradforda. Njegovi roditelji su bili siromašni književni par koji je u njemu usadio duboku ljubav prema knjigama i pisanju. Dječak je odrastao u okrugu Kosciusko u Indiani, gdje pohađa srednju školu.
On je bio deseti od trinaestoro djece. Otac im je dao svima imena koja počinju slovom A. Njegova braća i sestre su se zvali Abigail, Amelia, Ann, Addison, Aurelius, Augustus, Almeda, Andrew, Albert, Ambrose, Arthur, Adelia i Aurelia. Otišao je od kuće sa petnaest godina kako bi postao pisac za male Ohio novine.
Vojna karijera
Na početku američkog građanskog rata, Bierce je bio u 9. pješadijskom puku vojske Unije. Sudjelovao je u operacijama u Zapadnoj Virginiji 1861. godine, gdje je bio prisutan u prvoj bitci u Filipiju gdje je dobio orden za hrabro spašavanje. U februaru 1862. godine dobio je čin poručnika i služio je kao osoblje generalu Williamu Babcocku Hazenu kao topografski inžinjer.
423.
Godina 423. (CDXXIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Marinijana i Asklepidiota (ili, rjeđe, godina 1175. Ab urbe condita). Oznaka 423. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ambrose Bierce
Vojna karijera
U aprilu 1862. godine borio se u bitci kod Shiloha, a svoje zastrašujuće iskustvo u toj bitci stavio je nekoliko godina kasnije u kratke priče i memoare u knjizi "Ono što sam vidio u Shilohu". U junu 1864. godine zadobio je ozbiljnu povredu glave u bitci kod planine Kennesaw i proveo je ostatak ljeta u odsustvu. Vraća se u aktivnu službu u septembru a otpušten je iz vojske u januaru 1865. godine.
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine u nogometu je ligaško takmičenje trećeg stepena koje se igra na području Federacije Bosne i Hercegovine. Organizator takmičenja je Nogometni savez Federacije Bosne i Hercegovine.
Ambrose Bierce
Vojna karijera
Svoju vojnu karijeru 1866. godine nastavlja kao dio vojne ekspedicije. Ekspedicija je išla sa konjima iz Omahe u San Francisko.
Privatni život
Bierce je oženio Mary Ellen "Mollie" Dan 25. decembra 1871. godine. Imali su troje djece, dva sina i kćerku. Najstariji sin je počinio samoubistvo, a najmlađi je umro od upale pluća uzrokovane alkoholizmom. Rastavljaju se 1904. godine, nakon pronalaska pisma od strane obožavaoca. Mollie Bierce je umrla godinu dana kasnije.
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine
Druga liga FBiH se sastoji iz četiri grupa podijeljenih po geografskom kriteriju. Ova podjela je nastala kako bi se klubovima koji su većinom u lošoj materijalnoj situaciji olakšalo finansiranje takmičenja i odlazak na utakmice. Grupe Druge lige FBiH su: Sjever, Centar, Jug i Zapad. Svaka od grupa obuhvata neke od kantona FBiH.
Ambrose Bierce
Privatni život
Bierce je bio agnostik. Cijelog života je patio od astme uzrokovane ratnim događanjima.
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine
Struktura
U takmičenju za prvenstvo FBiH, za takmičarsku 2018/2019. sezonu u grupama Druge lige: Sjever, Centar, Jug učestvuje u svakoj od  navedenih  grupa do 16 klubova, a u Drugoj ligi FBiH grupa Zapad do 14 klubova.
Ambrose Bierce
Novinarstvo
U San Francisku Bierce je dobio čin majora. Nakon vojske ostao je u San Francisku, gdje postaje poznati urednik lokalnih novina "San Francisco News Letter" i "The Argonaut".
Druga nogometna liga Federacije Bosne i Hercegovine
Struktura
Po završetku sezone Prvu ligu FBiH popunjavaju pobjednici liga iz Druge lige FBiH. Grupe Druge nogometne lige popunjavaju se sa prvacima iz kantonalnih liga, a iz grupa Druge nogometne lige na kraju takmičarske godine u niži rang takmičenja prelazi onoliko klubova koliko je potrebno da bi se ove lige popunile prvacima kantonalnih liga i stvorio prostor za klubove koji napuštaju Prvu ligu Federacije a da bi te lige brojale do 16 klubova i Druga  liga Zapad do 14 klubova.
Ambrose Bierce
Novinarstvo
Od 1872. do 1875. godine Bierce je živio i pisao u Engleskoj. Tu je objavio kompilaciju članaka pod pseudonimom "Dod Grile" 1873. godine. Povratkom u Sjedinjene Američke Države ponovo se nastanio u San Francisku. Od 1879. do 1880. godine proputovao je cijelu Dakotu.
1887. godine objavio je kolumnu "Brbljanje" i zapošljava se u novinama Williama Randolpha Hearsta "San Francisco Examiner". S vremenom postaje jedan od najuglednijih i najuticajnijih pisaca i novinara Zapadne obale. Tu ostaje do 1906. godine.
Zbog svoje sklonosti za oštru društvenu kritiku i satiru, Bierce je tokom svoje duge novinarske karijere često ulazio u kontroverze. U nekoliko navrata njegove kolumne su izazvale burne neprijateljske reakcije što je stvorilo probleme za Hearsta. Jedan od najznačajnijih incidenata desio se nakon atentata na predsjednika Williama McKinleya, kada je napisao pjesmu o ubistvu guvernera Goebela 1900. godine nazvanoj "povod za slavlje".
Hearst je na taj način optužio suparničke novine i državnog sekretara Elihu Roota da su pozvali na atentat McKinleya. Uprkos nacionalnoj pometnji, Hearst nije otkrio Biercea kao autora pjesme, niti ga je otpustio.
Književna djela
Bierce se smatra majstorom engleskog stila pisanja, i praktično sve što je došlo iz njegova pera bilo je poznato po svojoj mudroj formularizaciji stila. On je pisao i  u različitim književnim žanrovima.
Njegove kratke priče se smatraju među najboljima u 19. stoljeću. On je realno pisao o strašnim stvarima koje je vidio u ratu u pričama kao što su "Pojava na mostu Owl Creek", "Udareni prozor", "Ubijen u Resacu", "Chickamauga".
Pored ratnih priča, objavio je i nekoliko tomova poezije. U svojoj "Fantastičnoj basni" predvidio je ironični stil groteskuerije koja je postala češći žanr u 20. stoljeću.
Jedno od Bierceovih napoznatijih djela je njegova mnogo čitana knjiga "Đavolov riječnik", koja je objavljena 1906. godine. Sastoji se od satiričnih definicija engleskih riječi i političkih besmislica.
Pisao je "lavovskim stilom", što znači jednu liniju poezije sa rimom interne šeme. U djelu "Ella Wheeler Wilcox" uključuje apokrifilni dvostih.
Nestanak
U oktobru 1913. godine Bierce, u dobi od 71. godinu, odlazi u Washington kako bi obišao ratišta iz građanskog rata. Do decembra je prošao kroz Luzijanu i Teksas, odlazeći preko El Pasa u Meksiko, koji je bio u agoniji revolucije. U Ciudad Juarezu pridružuje se vojsci Pancho Ville kao promatrač. U toj ulozi svjedočio je bitci kod Tierra Blanca.
Bierce je bio u pratnji Pancho Ville u gradu Chihuahua. Njegova posljednja poznata komunikacija sa svijetom bila je pismo koje je napisao Blanchu Partingtonu, bliskom prijatelju, 26. decembra 1913. godine. Nakon zatvaranja ovog pisma rekao je: "Što se mene tiče, ja sutra odlazim u nepoznatom pravcu" i nestao je bez traga. Njegov nestanak postao je jedan od najpoznatijih u američkoj historiji.
Sve istrage o njegovoj sudbini nisu urodile plodom, i Nickell priznaje da je, uprkos nedostatku čvrstih dokaza, Bierce otišao u Meksiko. Stoga, bez obzira na mnoge teorije (uključujući i samoubistvo), njegova smrt ostaje misterija.
Nasljedstvo i utjecaj
Najmanje tri filma su izrađena od Bierceove priče "Pojava na mostu Owl Creek". Američka filmska verzija pod imenom "Most" objavljena je 1929. godine. Francuska verzija pod nazivom "Rijeka Hibou", u režiji Roberta Enrica, objavljena je 1962. godine. Druga američka verzija, u režiji Briana Jamesa Egena, objavljena je 2005. godine. Francuska verzija je emitovana 1964. godine kao jedna od epizoda televizijske serije Zona sumraka: pojava na mostu Owl Creek.
Film je snimljen od još jedne Bierceove priče "Oči pantera". Do danas postoje samo dvije verzije priče na ekranu. Jedna verzija je snimljena sa Shelley Duvall u seriji "Noćna mora" 1990. godine. Ova verzija trajala je oko 60 minuta. Druga kraća verzija puštena je 2006. godine u režiji Michaela Bartona.
Chvorinovo pravilo
Chvorinovovo pravilo je matematička formula, kojeg je prvi izrazio Nicolas Chvorinov 1940. godine, koja daje odnos između vremena očvršćavanja za jednostavno lijevanje u neki volumen i površine lijevanja. Odnos se može pisati kao:
Gdje je t vrijeme očvršćavanja, V je volumen izljevka, A je površina lijevanja koja je u kontaktu sa kalupom, n je konstanta i B je konstanta kalupa (izljevka).
Konstanta kalupa (izljevka) B zavisi od osobina metala i kalupa i njihovih početnih temperatura. Konstanta n je, obično, 2.
Pravilo jednostavno govori da, pod istim uslovima, lijevanjem na velikim površinama, a sa malim volumentima, će učiniti da se odljevak brže ohladi, nego kada bi postupak bio obrnut.
Shambhala
Shambhala je mistično kraljevstvo skriveno iza snježnih vrhova Himalaja. Spominje se u nekoliko starih tekstova uključujući Kalachakru i stari tekst Zhang Zhung kulture koja je prethodila tibetskom Budizmu u zapadnom Tibetu.
Shambhala je sanskritski izraz za mjesto sreće, mira, umjerenosti. Šambhalom vlada Kulika, miroljubivi monah koji održava integritet Kalachakra tantre. Religiozni skolastičari vjeruju da je ta figura nastala iz Hinduskog mita o osvajaču Kalkiju. Kalachakra navješta da kada svijet zapadne rat i pohlepu dvadeset peti Kalika kralj će izaći iz Shmbhale sa velikom vojskom da uništi korumpirane i dovede Svijet u Zlatno Doba. Neki skolastičari misle da će se to dogoditi 2424. godine.
Zapadna fasciniranost tom zemljom postoji od ranog 17. vijeka, kada je Isusovački svećenik i istraživač Estevao Cacella objavio Evropljanima prve informacije o toj mističnoj zemlji. Tokom 19. vijeka, osnivačica Teozofijskog Društva, H.P. Blavatsky je aludirala na Shambhalu raspaljujući zanimanje o njoj kod zapadnih okultnih entuzijasta. Shambhala je bila veoma popularna u Nacističkoj Njemačkoj kada je Adolf Hitler slao istraživače da mjere lobanje Tibetancima. U Neonacizmu, Shambhala je mjesto gdje je Hitler pobjegao kada je pao Treći Rajh. Sam Hitler je pod uticajem mita o Shambhali usvojio znak svastike. Također se vjeruje da je Josif Staljin organizirao ekspedicije da nađu Shambhalu.
Madam Blavatsky, koja je tvrdila da je u kontaktu sa Velikom Bijelom Podružnicom (Great White Lodge) Himalajskih sljedbenika, spominje Shambalu govoreći da je ona nešto poput štaba Velike Bijele Podružnice, fizičke lokacije na Zemlji u koju može ući samo dosljedan kandidat. Te spekulacije o "skrivenoj zemlji" koja okružuje podzemno kraljevstvo Agartu dovelo je neke okultiste 20. vijeka da vide Shambhalu kao izvor negativne manipulacije od strane zle konspiracije. No unatoč tome dominira mišljenje da je Shambhala ipak mjesto svijetla i nade.
NGC 5225
NGC 5225 (također poznat kao MCG 9-22-78, PGC 47731 i UGC 8540) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 212 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,70 (43 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. aprila 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Spisak gradova u Švicarskoj
Spisak gradova u Švicarskoj obuhvata sva naseljena mjesta koja se rema regulativi te države smatraju gradovima. Do 2014. godine sve općine sa više od 10.000 stanovnika su se smatrali gradovima.
Od 2014. Savezni zavod za statistiku (FSO) koristi novi algoritam kako bi odredilo može li se općina nazvati gradom ili ne. Da li će mjesto biti službeno nazvano gradom zavisi i o karakteru samog naselja. Trenutno FSO smatra 162 švicarske općine gradovima (njemački: Statistische Städte, francuski: Villes statistique). Osim toga neke općine, ipak radije prihvataju status sela ili općine (njemački: Gemeinde; francuski: općina; talijanski: comune).
Uršna sela
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila su se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Spisak gradova u Švicarskoj
Najveći gradovi u Švicarskoj
thumb|370px|Gradovi sa preko 10.000 stanovnika (2010)
Uršna sela
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Uršna sela su imala 626 stanovnika.
Spisak gradova u Švicarskoj
Spisak gradova
Napomene: boldirano: glavni grad kantona
Uršna sela
Stanovništvo
Napomena: ''U 1992. povećano za dijelove naselja Birčna vas i Veliki Podljuben. U 2010. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Birčna vas i Uršna sela. U 2011. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Dobindol (općina Dolenjske Toplice). U 2014. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Gorenje Sušice (općina Dolenjske Toplice).''
Spisak gradova u Švicarskoj
Spisak gradova
kurziv: najveći grad u kantonu
1 mjesto sa historijskom gradskom upravom
2 mjesto sa historijskim tržišnim zakonom
3 broj stanovnika iz perioda prije 2010. odnose se na grad Jona (spojen 2007. sa Rapperswilom)
4 U koloni za 2010. godinu Glarus sadrži podatke od 1. januara 2011. godine, jer je u ovom trenutku broj stanovnika porastao sa 5.556 na 12.291 zbog reorganizacije opštine.
5 U koloni za 2010. godinu Glarus Nord ima podatke od 1. januara 2011. jer je tada formirana nova općina.
6 Novo stanje nastalo spajanjem u 2013. godini
NGC 550
NGC 550 (također poznat kao MCG 0-4-146, PGC 5374 i UGC 1021) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 268 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,40 (109 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (47 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. oktobra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sistemski softver
Sistemski softver je opći naziv za svaki računarski program kojem je namjena da omogući računaru samo pokretanje i izvršavanje osnovnih funkcija. Sistemski softver je zadužan za upravljanje pojedinačnim hardverskim dijelovima. Sistemski softver izvršava zadatke kao što je prijenos podataka sa memorije na disk, ispisivanja teksta na ekranu i tako dalje. To su operativni sistemi, drajveri, programski alati, kompajleri, asembleri i ostali slični alati. Sistemski softver se može i smjestiti u čip, obično se koristi termin firmware.
424.
Godina 424. (CDXXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Kastina i Viktora (ili, rjeđe, godina 1177. Ab urbe condita). Oznaka 424. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Gabriel Lippmann
Gabriel Lippmann (Bonnevoie, Luksemburg, 16. august 1845 - 13. juli 1921), francuski fizičar.
Dobitnik je Nobelove nagrade za fiziku 1908. godine, za njegovu metodu reproduciranja boja, fotografski baziran na fenomenu interferencije.
IC 2058
IC 2058 (također poznat kao ESO 157-18, IRAS 04168-5603 i PGC 14824) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 63 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Najveći prečnik je 2,90 (53 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (7 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 8. decembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pieter Zeeman
Pieter Zeeman (Zonnemaire, 25. maj 1865 - Amsterdam, 9. oktobar 1943) bio je nizozemski fizičar.
Nakon završetka srednjoškolskog obrazovanja u Zierikzeeu, otišao je na dvije godine u Delfit gdje je primio stipendiju za klasične jezike, što je onda bilo ključno znanje za upis na fakultet. Tu je Zeeman bio izložen okolini pogodnoj za razvoj njegovog znanstvenog talenta (Dr. J. W. Lely, Kamerling Onnes). Zeeman je bio široko načitan i njegova strast za izvođenje eksperimenata zadivila je Kamerlingha Onnesa i bila baza za plodno prijateljstvo. Godine 1890. imenovan je Lorentzovim asistentom, što mu je omogućilo da učestvuje u opsežnom programu proučavanja Kerr-efekta, važnog temelja za njegov budući rad. Doktorirao je 1893, a 1897. godinu poslije otkrića magnetskog dijeljenja središnjih linija, pozvan je na univerzitet u Amsterdamu. 1908. godine Van der Waals (Nobelova nagrada za fiziku 1910) je umirovljen i Zeeman je odabran kao njegov nasljednik, a u isto vrijeme je bio i direktor laboratorija fizike. Godine 1923. samo za njega izgrađen je nova laboratorija težine od četvrtine miliona kilograma kao prikladna platforma za eksperimente bez vibracija. Taj institut je danas poznat kao Zeemanova laboratorija Univerziteta u Amsterdamu.
Zeemanov talent za prirodne nauke prvi put je postao očit 1883. godine, dok je još uvijek pohađao srednju školu. Jasno je opisao i nacrtao auroru borealis - koja se onda jasno mogla vidjeti u njegovoj zemlji. Urednik časopisa Nature hvalio je pomna zapažanja profesora Zeemana u njegovom opservatoriju u Zonnemaireu.
Glavna tema Zeemanova istraživanja se uvijek ticala optičkih fenomena. U Strasbourgu je proučavao širenje i apsorpciju električnih talasa u tekućinama. Glavni rad mu je bio proučavanje uticaja magnetizma radijacije svjetlosti u prirodi. Otkriće tzv. Zeemanovog efekta, za koji je dobio Nobelovu nagradu 1902. godine, u jednom je ne samo potvrdio Lorentzov teorijski zaključak s obzirom na stanje polarizacije svjetla koju emituje plamen, nego je i pokazao negativnu prirodu oscilirajućih čestica, kao i neočekivano visoki odnos njihovog naboja i mase (e/m).
Søren Kierkegaard
Søren Aabye Kierkegaard (Soren Kirkegor) rođen je i umro u Kopenhagenu (5. maj 1813 - 11. novembar 1855)
Pieter Zeeman
Ne samo da je Zeemanov efekt bacio novo svjetlo na mehanizam radijacije svjetla i na prirodu tvari i elektriciteta, nego njegova velika važnost leži u činjenici da čak i do današnjeg dana ona nudi krajnje sredstvo za otkrivanje strukture atoma i prirode i ponašanja njegovih komponenti. Još uvijek služi kao konačni test u svakoj novoj teoriji atoma.
Søren Kierkegaard
Poput Sokrata, na javnim mjestima i trgovima Kopenhagena uči ljude istini i etičkom životu, stoji na crkvenim vratima i nagovara vjernike da ne ulaze u crkvu, izazivajući bijes visoke crkvene hijearhije, ali istovremeno - smatrajući da sebe mora sačuvati od bilo kakve naklonosti publike i ugleda, prezire "mase" i bez ikakvog je kontakta sa snažnim socijalnm pokretom svoga vremena. Zaljubio se samo jednom (o čemu često govori u svojim čuvenim Dnevnicima), ali napušta svoju zaručnicu Reginu Olsen jer je i suviše voli i smatra da ne bi bila sretna uz njega, filozofa i vječno nemirna duha, nezadovolja sobom i svijetom. U stalnoj opoziciji prema službenom kršćanstvu, izmučen unutarnjim borbama i pitanjima, pao je na ulici svog rodnog grada i relativno mlad umro. "Sokrata Danske" - Sørena Kierkegaarda prokleli su crkveni dostojanstvenici, malograđansko javno mnijenje optužilo ga je kao "nečasna zavodnika nevine Regine Olsen".
Pieter Zeeman
Zeeman je vrlo skoro i izrazio mišljenje da bi se moglo potvrditi postojanje jakih magnetskih polja na površini Sunca (što je vrlo tipično za Zeemana proširavanje koncepata fizike u stvarnost nebeskih tijela), što je kasnije i potvrđeno fotografijama koje su pokazivale da na spektralne linije solarnih vrtloga utječu magnetska polja.
Zeeman je radio i na Dopplerovom efektu i kanalnim zrakama (laboratorijski testovi). Drugo polje proučavanja bilo je širenje svjetla u medijima u kretanju. Izvan svog polja istraživanja, Zeeman je pokazivao mnogo interesa za književnost i pozorište. Bio je vrlo ugodan domaćin i volio je pozivati saradnike i učenike na večere u svom domu, čemu je obično prethodio učeni razgovor u njegovoj radnoj sobi, što se nastavilo okupljanjem u porodičnom krugu.
Søren Kierkegaard
U krajnjoj suprotnosti prema Hegelovoj racionalističkoj filozofiji, Kierkegaard pobija tezu da je spoznaja najviši domet čovjekovih pregnuća, da je um pretpostavljen srcu, misao životu. Čemu služe objektivne misaone tvorbe ako se ne očituju u životu, ako ih subjekt ne usvoji? Istina je stoga nešto što samo postoji u odnosu na ličnost, subjekt. No, ne samo da je istina subjektivna, već je, štaviše, i sama subjektivnost jedina istina.
Objektivno mišljenje ravnodušno je prema subjektu. Život prolazi kroz tri razdoblja, a međusobni prijelaz nije razvojan, već skokovit. Prvi je stupanj estetski (mašta, ponavljanje igre), drugi je stupanj etički (zbilja koja je bila u ideji ponavlja se i u činu), treći je stupanj religiozni (život u odnosu prema apsolutu odriče se svoje subjektivnosti). Prijelaz prema apsolutnomu znači promjenu cjelokupnoga života. Kierkegaard suprotstavlja egzistenciju »bîti« jer je ona predodređena (predestinirana), čovjek je »bolestan na smrt«, opterećen brigom za svoju opstojnost i nezainteresiran za zbilju. Kierkegaardova filozofija temeljno je određena tjeskobom i utemeljuje se na podvojenosti čovjekove bîti (kao sumnja i nada u spas), kao prihvaćanje vlastite konačnosti, ona je svijest određena protustajalištem, alternativom »ili–ili« čovjekova opstanka. U tom paradoksu spas pojedinca jedini je zbiljski imperativ, jer subjektivnost je istina i stvarnost, egzistencija je uvijek pojedinačna. Solipsističkim otklonom (vjera je individualna) određena je Kierkegaardova kritika kršćanstva kao crkvene doktrine. Njegova filozofija protivi se svakoj racionalnoj meditaciji, jednostrana u naglašavanju neponovljivosti pojedinca, svojevrstan je obrat od idealističke sistematike njem. klasične filozofije. Kierkegaard gradi metafiziku slobode, promišljanje koje je utemeljeno na ideji da se tjeskobni subjekt spašava iz besmisla svjesnim izborom Boga. Kierkegaard je (uz Nietzschea) predstavnik antihegelijanskoga smjera, ispovjednik izgubljenoga građanskog čovjeka koji ne nalazi put do općedruštvenoga i nadindividualnoga.
Glavna djela: Strah i drhtanje (Frygt og bæven, 1843), Ili-ili (Enten-eler, I–II, 1843), Pojam straha (Begrebet angest, 1844), Filozofske mrvice (Filosophiske smuler, 1844), Stadiji na životnom putu (Stadier paa livets vej, 1845), Kršćanski razgovori (Christelige taler, 1848), Bolest na smrt (Sygdommen til døden, 1849).
NGC 2252
NGC 2252 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Jednorog. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. januara 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mihovci pri Veliki Nedelji
Mihovci pri Veliki Nedelji (njem. Micheldorf) su naseljeno mjesto u sastavu općine Ormož, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazili su se u sastavu stare općine Ormož.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mihovci pri Veliki Nedelji su imali 563 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Mihovci.''
425.
Godina 425. (CDXXV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Teodozija i Valentijana (ili, rjeđe, godina 1178. Ab urbe condita). Oznaka 425. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Alpe
mini|300p|desno|Položaj Alpa u Evropi Alpe su najviši i najopsežniji planinski lanac u Evropi, koji se proteže oko 1200 km kroz sedam alpskih zemalja (od zapada prema istoku): Francuska, Švicarska, Italija, Lihtenštajn, Austrija, Njemačka i Slovenija.
Alpski luk se proteže od Nice u zapadnom Sredozemlju do Trsta na Jadranu i Beča na početku Panonske nizije. Planine su nastale tokom nekoliko desetaka miliona godina sudarom afričke i evroazijske litosferne ploče. Rezultat ovog događaja bilo je ekstremno skraćivanje, koje je gurnulo i presavijalo morske sedimentne stijene do visokih planinskih vrhova kao što su Mont Blanc i Matterhorn.
Mont Blanc nalazi se na francusko-italijanskoj granici i sa 4809 m najviša je planina u Alpama. U Alpama postoji 128 vrhova viših od 4000 m.
Nadmorska visina i veličina planinskih lanaca utječu na klimu u Evropi; na planinama je količina padavina vrlo različita, a klimatski uvjeti čine različita područja. Divlje životinje poput kozoroga žive na vrhovima do 3400 m nadmorske visine, a biljke poput runolista rastu u kamenjarima na nižim i višim nadmorskim visinama.
Dokazi o postojanju ljudi u Alpama datiraju još iz paleolita. Godine 1991. 5000 godina star mumificirani čovjek otkriven je na ledenjaku na austrijsko-italijanskoj granici.
U 6. stoljeću pr. n. e. ustalila se keltska latenska kultura. Hanibal je sa krdom slonova prešao Alpe, a Rimljani su na tom području imali naselja. Godine 1800. Napoleon je prešao jedan od planinskih prijevoja sa vojskom od 40.000 vojnika. U 18. i 19. stoljeću u Alpe su hrlili prirodoslovci, pisci i umjetnici, osobito romantičari, a tada počinje zlatno doba alpinizma, kada se alpinisti počinju penjati na vrhove.
Alpsko područje ima snažan kulturni identitet. Tradicionalna kultura poljoprivrede, proizvodnje sira i obrade drva još uvijek je prisutna u alpskim selima, iako se početkom 20. stoljeća počela razvijati turistička industrija, koja se nakon Drugog svjetskog rata jako proširila i do kraja stoljeća postala dominantna industrija.
Švicarske, francuske, italijanske, austrijske i njemačke Alpe bile su domaćini Zimskih olimpijskih igara. U 2010. godini u regiji je živjelo 14 miliona ljudi, a godišnje ju je posjetilo 120 miliona posjetitelja.
Saša Papac
Saša Papac (rođen 7. februara 1980. godine u Mostaru, Bosna i Hercegovina) je bivši bosanskohercegovački nogometaš koji je nastupao za Rangers i nogometnu reprezentaciju Bosne i Hercegovine.
Klupska karijera
Fudbalsku karijeru počeo je u Širokom Brijegu za koje je u Premijer ligi BiH zabilježio 14 nastupa. U ljeto 2001. godine odlazi u austrijski FC Kärnten gdje ostaje sve do 2004. godine kada zbog ispadanja Kärntena iz austrijske bundeslige odlazi na posudbu u FK Austria Wien. U sezoni 2004/05. za Austriju Wien ubilježio je 33 nastupa uz dva postignuta gola, te 2005. godine definitivno prelazi u redove Austrije Wien za 750.000 €.
U sezoni 2005/06. odigrao je 25 utakmica, te tako privukao pažnju škotskog Rangersa u čije redove prelazi već u augustu 2006. godine za 500.000 €. Dolaskom u Rangerse promijenio je i poziciju na kojoj igra, te je tako sa pozicije štopera prešao na lijevi bek. Svoj debi za Rangerse imao je 17. septembra 2006. godine na utakmici protiv Hiberniana, a svoj prvi gol postigao je 4. novembra 2008. godine protiv Dundee Uniteda.
Reprezentacija
Prije bosanskohercegovačke A selekcije nastupao je za bosanskohercegovačku U-21 reprezentaciju. Za A selekciju debitovao je 12. januara 2001. godine na Millennium Super Soccer kupu u Indiji protiv reprezentacije Bangladeša. Od tada je bio standardan reprezentativac Bosne i Hercegovine sve do oktobra 2006. godine kada napušta reprezentaciju zbog problema i lošeg rada untar Fudbalskog saveza BiH.
Nakon kadrovskih promjena u savezu, odlučuje se vratiti u reprezentaciju, te 10. augusta 2011. godine igra svoju prvu reprezentativnu utakmicu nakon pet godina na stadionu Koševo protiv reprezentacije Grčke.
Raj
Raj je dio vizije o životu poslije smrti. Ova vizija postoji u većini svjetskih religija. Općenito se vjeruje da je to mjesto velikog mira i harmonije, i gdje poslije smrti idu samo duše pravednih i dobrodušnih ljudi.
426.
Godina 426. (CDXXVI) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Teodozija i Valentijana (ili, rjeđe, godina 1179. Ab urbe condita). Oznaka 426. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Raj
Raj prema islamu
desno|mini|200px|"Raj", perzijska minijatura iz 11. stoljeća Džennet (Arapski جنّة), je islamski izraz za raj, što u doslovnom prijevodu znači "vrt" ili "bašta".
Opis Dženneta iz Kur'ana
Džennet se spominje na mnogo mjesta u Kur'anu. Neki od tih opisa su:
Razlozi ulaska u Džennet
Kur'anski ajeti koji govore o ulasku ljudi u Dženet, skoro svaki puta kažu da će to biti "oni koji vjeruju i čine dobra djela". Islamski učenjaci su složni da "oni koji vjeruju" znači oni koji vjeruju u 6 imanskih šarta, (6 vjerskih uslova), a to su vjerovanje u Boga, anđele, svete knjige, poslanike, Sudnji dan i sudbinu.
Nakon vjerovanja navodi se "oni koji čine dobra djela". Koncept dobročinstva je širok u Islamu, pa se u klasičnom islamskom djelu "Trideset uzroka ulaska u Dženet" od arapskog učenjaka Dar ibnul Mubareka navodi da su to su lijepo ponašanje, ostavljanje prepirke i laži, molitva, širenje pozdrava, hranjenje gladnih, održavanje rodbinskih veza između ostalog.
Viđenje Allaha u Džennetu
Većina Islamskih učenjaka se slaže da će vjernici vidjeti Boga u Raju, i za to navode Hadis od Poslanika u kome se kaže:
Johannes Diderik van der Waals
Johannes Diderik van der Waals (Leiden, 23. novembar 1837 - Amsterdam, 8. mart 1923), holandski fizičar.
Dobitnik je Nobelove nagrade za fiziku 1910. godine za istraživanje gasovitog i tečnog stanja materije.
Njegovo ime se prvenstveno vezuje za Van der Waalsovu jednačinu stanja koja opisuje ponašanje gasova i njihovu kondenzaciju u tečnu fazu. Njegovo ime je također povezano sa Van der Waalsovim silama (silama između stabilnih molekula), sa Van der Waalsovim molekulima (male molekularne klastere vezane Van der Waalsovim silama) i sa Van der Waalsovim radijusima (veličine molekula). Kako je rekao James Clerk Maxwell, "nema sumnje da će ime Van der Waalsa uskoro biti među najvažnijim u molekularnoj nauci."
Savo Belović
Savo Belović (planina Hrgud u Hercegovini, 1904 — Ljubinje , maj 1942 ), učesnik NOB-a i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 1904. godine. godine na planini Hrgud u Istočnoj Hercegovini. Odrastao je u siromašnoj seljačkoj porodici. Prije rata se bavio raznim fizičkim poslovima i često dolazio u sukobe sa bogatašima i vlastima.
Nakon prvih ustaških masakra, juna 1941. Kada su ljudi iz njegovog kraja pobjegli u planine, Savo je okupio mladiće iz svog i okolnih sela i organizirao otpor. Sa šačicom slabo naoružanih mladića natjerao je ustaše u bijeg. Nakon toga, njegova četa je sve više rasla i vodila sve žešće sukobe sa ustašama u Južnoj Hercegovini.
Kasnije je otišao u partizane i postao komandant bataljona Južnohercegovačkog partizanskog odreda. Posebno se istakao u borbama oko ustaškog uporišta Kula u Dabarskom polju i vrela rijeke Bregave.
Umro je u maju 1942. u borbama koje je Južnohercegovački partizanski odred vodio sa ustašama kod Ljubinja.
Ukazom Vrhovnog štaba NOP-a i DVJ, 7. avgusta 1942. godine. godine proglašen je za narodnog heroja, među prvim borcima NOV i POJ (bio je prvi narodni heroj Hercegovine ). U " Biltenu Vrhovnog štaba " broj 17-19 o proglašenju Save Belovića za narodnog heroja piše: Titula narodnog heroja dodjeljuje se drugom Savi Beloviću, komandantu Stolačkog bataljona, koji je svojim velikim junaštvom davao primjer svim borcima sve dok konačno nije poginuo junačkom smrću kod Metkovića u borbi sa Italijanima.
Bitka
mini|350px|[[Bitka kod Waterlooa]] Bika je prostorno i vremenski ograničen dio ratnih sukoba oružanih snaga. Dok su se u historiji bitke događale organizirano na za to izabranim mjestima, danas je pojam mnogo širi. Bitkama se nazivaju i veće vojne operacije za zauzimanje ili oslobađanje većih geografskih područja. Jedan od primjera je bitka na Pacifiku kao sastavni dio Drugog svjetskog rata.
Plućni karcinom malih ćelija
Plućni rak malih ćelija ili mikrocitni karcinom pluća ili rak malih plućnih ćelija ili SCLC (skraćeno od engleskog termina Small Cell Lung Cancer), koji se naziva i malim karcinomom pluća jedan je od oblika raka u pluća, obično klasifi kaoviran terminalmi.
Studije su pokazale da ova forma raka, već u fazi dijagnostike obično nema lijeka, jer se već nepovratno raširila (iako se takvo širenje ne može vidjeti na rendgenu ili drugim slikama). Zato se smatra da je SCLC uglavnom neizlječiv. No, nedavni radovi sugeriraju da u slučajevima malih, asimptomatskih SCLC-ovih ("vrlo ograničen stadij"), hirurška ekscizija može poboljšati preživljavanje ako se koristi prije hemoterapije ("adjuvantna hemoterapija").
Epidemiologija
SCLC čini oko 15% svih slučajeva raka pluća. Najvažniji faktor rizika za pojavu karcinoma pluća malih ćelija je dim cigarete pušača ili u zadimljenim prostorijama. Važna je i povezanost s hroničnom izloženošću azbestu ili radonu.
Patologija
Maloćelijski tumori se ponašaju poput hilusne mase otežanog radiološkog razgraničenja, koji svojim rastom obuhvataju i bronhijske i vaskularne hilusne strukture, progresivno komprimirajući njihov lumen, čak i bez vidljivih infiltracijskih lezija, koje se endoskopski vide. Izuzetno su predstavljeni kao nodule ili parenhimske mase daleko od hiluma.
Porijeklo
Studije elektronskom mikroskopijom pokazuju guste granule neurosekrecije u nekim ćelijama tumora. Granule su slične onima koje se nalaze u ćelijama neuroendokrinog bronhijskog epitela, posebno kod ploda i novorođenčadi. Postojanje granula neurosekrecije, sposobnost nekih od ovih tumora da luče polipeptidne hormone i prisustvo neuroendokrinih markera u imunohistohemijskoj studiji, poput neurona specifičnih enolasa, supstanci sličnih pathormonui drugi proizvodi s hormonskim djelovanjem, sugeriraju da ovaj tumor potiče iz ćelija baznog sloja bronhijske sluznice s neuroendokrinskim programiranjem i vjerojatno je apudoman. Anaplastični ćelijski karcinom u je histološki tip koji se najčešće povezuje s proizvodnjom ektopičnih hormona i paraneoplastičnim sindromima.
Histopatologija
Kao što naziv govori, mikrocitni karcinom nastaje u malim ćelijama, zaobljenog ili ovalnog oblika, nalik na limfocite, iako dvostruko veće od njih, sa oskudnom citoplazmom, okruglim jedrom i gustim zrnastim hromatinom. Ostali sitnoćelijski karcinomi nastaju u fuziformnim ili poligonskim ćelijama (mali, fuziformni ili poligonalni karcinom). Ćelije rastu u masi koja nema žljezdano ili skvamozno diferenciranje.
Dijagnoza
Uspješna dijagnoza počinje fizičkom, kliničkom i porodičnom anamnezom bolesnika. Nezaobilazni su određeni radiološki testovi, kao što je radiografija grudi, CT skeniranje mozga, grudnog koša i trbuha, kao i neki drugi, uključujući bronhoskopiju, biopsiju i citologiju, kojima se potvrđuje prieoda i stadij raka.
Liječenje
Sa ograničenim mogućnostima, za liječenje najčešće se koristi kombinacija dva ili više lijekova za hemoterapiju. To bi bili cisplatin ili karboplatin u kombinaciji sa etopozidom, koji se normalno daje otprilike šest mjeseci. U toku su studije kako bi se utvrdilo da li će dodavanje topotekana ili paklitaksela poboljšati preživljavanje.
Zračenje grudi se ne izvodi u pacijenata koji pate od bilokoje teške bolesti plućne (osim raka) ili nekih drugih ozbiljnih zdravstvenih problema. Ponekad, ako je SCLC vrlo lokaliziran, rak se uklanja operativnim zahvatom i tada se daje kombinirana adjuvantna hemoterapija (polihemoterapija).
Ako se sitnoćelijski karcinom pluća vrati nakon tretmana, može se koristiti sljedeća kombinacija lijekova:
U poodmakloj fazi ili prelazi se na hemoterapiju. Vjerovatnoća da će se karcinom smanjiti hemoterapijom je otprilike 70 do 80%. Opet, karboplatin ili cisplatin zajedno sa etopozidom su lijekovi koji se normalno daju. Međutim, na kraju rak postaje otporan na liječenje. Ponekad se zračenje koristi za kontrolu simptoma rasta unutar pluća ili širenja na kosti i mozak. Ponekad se liječe preventivnom terapijom zračenjem u mozgu.
Prognoza
Jednogodišnja stopa preživljavanja za osobe s ograničenom fazom SCLC koji primaju hemoterapiju i zračenje (ovo je najpovoljnija grupa) je 60%. U dvije godine stopa se smanjuje na 30%, a kod 5 godina smanjuje se sa 15 na 10%. Zbog nedostatka zadovoljavajućih rezultata, ljekari proučavaju druge metode liječenja ovih karcinoma. Kliničke studije novih lijekova za hemoterapiju ili drugih novih, kao što su imunoterapija ili genska terapija su vrijedna opcija koja može koristiti i pojedinom i budućim pacijentima.
Provedena su mnoga istraživanja kako bi se utvrdilo da li će radioterapijski tretman u grudima (obično u centru, gdje se rak širi u limfne čvorove) poboljšati očekivanja u odnosu na samu hemoterapiju. Ova su istraživanja pokazala da radioterapija daje malu korist. Međutim, zračenjem će biti više toksičnosti zajedno s hemoterapijom. Možda se ima više poteškoća s disanjem (dispneja) zbog oštećenja pluća, a također i poteškoća s gutanjem (disfagija), jer se jednjak nalaziu polju zračenja.
Otprilike 20 do 30% ljudi s uznaprednim SCLC živi 1 godinu. U dvije godine samo 5% ostaje živo. I samo 1 do 2% ljudi s napredovalim SCLC preživi pet godina nakon otkrivanja raka. Ako je pacijent previše bolestan da bi izdržao hemoterapiju, najbolji plan je pružiti palijativnu njegu. Ovo bi uključivalo liječenje bilo koje boli, respiratornih problema i drugih simptoma koje pacijent može doživjeti. U slučajevima uznapredovalog raka pluća, glavni problem može biti bol. Rast raka oko nekih živaca može izazvati intenzivnu bol. Međutim, taj se bol može ublažiti lijekovima. Radioterapija takođe može biti korisna.
Metastaziranje
Ovaj rak brzo raste i vrlo je invazivan. Karakteristično upada u medijastinum i najčešće proizvodi sindrom gornje šuplje vene. Općenito, najčešći uzrok ovog sindroma je maligna ćelija, a drugo, limfomi. SCLC se obično širi u mozak. Ako se ne preduzmu preventivne mjere, otprilike 50% ljudi sa SCLC će imati metastaze na mozgu. Zato, ako postoji dobar odgovor na početno liječenje, terapiju treba usmjeriti i ka mozgu, kako bi se izbjegle moždane metastaze. To također može malo povećati vjerovatnoću dužeg preživljavanja. Problem koji su ljekari primijetili je da pacijenti koji primaju radioterapiju mozga mogu trpjeti nuspojave poput problema s pamćenjem i nespretnosti. Nije potpuno jasno jesu li ovi simptomi direktan rezultat zračenja.
Obrež (Središče ob Dravi)
Obrež je naseljeno mjesto u sastavu općine Središče ob Dravi, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ormož.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Obrež je imao 528 stanovnika.
Plućni karcinom malih ćelija
Metastaziranje
Većina liječnika preporučit će terapiju zračenjem u mozgu, ako je pacijent pokazao potpuni odgovor (očigledni nestanak svih karcinoma) nakon hemoterapije. Takvo profilaktičko (preventivno) zračenje mozga rezultiralo je općim blagodatima za preživljavanje, što se pokazalo u nekoliko nedavnim studija.
Arslanagića Most (naselje)
Arslanagića Most je naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Naselje se nalazi par km. od općinskog centra Trebinje, uz rijeku Trebišnjicu i na magistralnom putu M-6.
Historija
Naziv naselja vezan je za istoimeni, Arslanagića most, izgrađen u 16. vijeku kao zadužbina velikog vezira Mehmed-paše Sokolovića. Sredinom 20. vijeka, kod naselja pregrađena je Trebišnjica i nastalo je vještačko Goričko jezero. Dijelovi naselja, zajedno sa mostom, su potopljeni. Sam most je kasnije prenešen u Trebinje.
Kukuruz
Kukuruz (Zea mays) je jednogodišnja žitarica pripitomljena u južnom Meksiku u Srednjoj Americi prije otprilike 10.000 godina. Radi se o lisnatoj stabljici biljke proizvodi polenove cvatove (ili "rese") i odvojene ovuliferne cvatove zvane klasovi koji kada se oplode daju jezgra ili sjemenke, koje su plodovi.
Ima muške i ženske cvijetove, raste od 1,5 do 2,4 metra. Kukuruz je igrao važnu ulogu pogotovo u narodima Srednje Amerike. U Evropu je donijet 1493. a po nekim izvorima 1535. Na Balkan je stigao u 17. vijeku. Korijen mu je žiličast, a stablo visoko i člankovito s odvojenim muškim i ženskim cvijetovima. Plod mu je klip sa zrnjem koje je uglavnom žuto ili bijelo. Također je uzgojen veliki broj raznih vrsta hibrida.
Za vrijeme kuhanja ili pečenja kukuruza oslobađaju se molekule koje štite organizam od štetnog utjecaja slobodnih radikala. To povećava antioksidativnu moć kukuruza, pa on štiti od raka, bolesti srca, katarakte, Alzheimerove bolesti.
Kukuruz obiluje prehrambenim vlaknima koja snižavaju povišene razine kolesterola, folnom kiselinom što čuva krvožilni sistem, vitaminom B1 važnim za dobar rad mozga te ugljikohidratima koji nam daju brzo raspoloživu energiju.
thumb|lijevo|180px|Klip na stabljici.
Kukuruz je postao osnovna hrana u mnogim dijelovima svijeta, a ukupna proizvodnja kukuruza nadmašuje proizvodnju pšenice ili riže. Osim što ga ljudi konzumiraju direktno (često u obliku masa), kukuruz se također koristi za kukuruzni etanol, stočnu hranu i druge proizvode od kukuruza, kao što su kukuruzni škrob i kukuruzni sirup. Šest glavnih vrsta kukuruza su kukuruz, kukuruz u prahu, kukuruz u mahunama, kokice, brašno kukuruza i kukuruz šećerac. Sorte žitarica bogate šećerom koje se nazivaju kukuruz šećerac obično se uzgajaju za ljudsku ishranu kao zrna, dok se poljske sorte kukuruza koriste za ishranu životinja, različite upotrebe u ishrani ljudi na bazi kukuruza (uključujući mljevenje u kukuruzno brašno ili masu, cijeđenje u kukuruzno ulje, fermentaciju i destilaciju u alkoholna pića poput burbon viskija) i kao sirovine za hemijsku industriju. Kukuruz se takođe koristi u proizvodnji etanola i drugih biogoriva.
Kukuruz se široko uzgaja u cijelom svijetu, a svake godine proizvede se veća težina kukuruza od bilo koje druge žitarice. U 2021. ukupna svjetska proizvodnja iznosila je 1,2 milijarde tona. Kukuruz je najrasprostranjeniji usjev žitarica širom Amerike, sa 384 miliona metričkih tona uzgojenih samo u Sjedinjenim Državama u 2021. Genetski modifikovani kukuruz činio je 85% kukuruza zasađenog u Sjedinjenim Državama 2009. godine. Subvencije u Sjedinjenim Državama pomažu u objašnjavanju visokog nivoa uzgoja kukuruza i njegove pozicije najvećeg proizvođača na svijetu.
Predkolumbovski razvoj
Kukuruz je kultigen; potrebna je ljudska intervencija da bi se razmnožio. Bez obzira da li zrna sama otpadaju s klipa, ključni je dokaz koji se koristi u arheologiji za razlikovanje domaćeg kukuruza od njegovog pretka teosinte. Genetski dokazi se također mogu koristiti za određivanje kada su se različite loze podijelile.
Većina historičara vjeruje da je kukuruz pripitomljen u dolini Tehuacán u Meksiku. Istraživanja u ranom 21. vijeku donekle su modificirala ovaj pogled; naučnici sada ukazuju na susjednu dolinu rijeke Balsas u južnom centralnom Meksiku kao centar pripitomljavanja.
Studija iz 2002. koju su sproveli Matsuoka i drugi pokazala je da je, umjesto modela višestrukih neovisnih pripitomljavanja, sav kukuruz nastao iz jednog pripitomljavanja u južnom Meksiku prije oko 9.000 godina. Studija je također pokazala da su najstarije preživjele vrste kukuruza one iz meksičkog gorja. Kasnije se kukuruz proširio iz ove regije preko Amerike na dva glavna puta. Ovo je u skladu s modelom zasnovanim na arheološkim zapisima koji sugerišu da je kukuruz bio raznolik u visoravnima Meksika prije nego što se proširio na nizine.
Arheologinja Dolores Piperno je rekla:
"Veliki korpus podataka ukazuje da je kukuruz bio rasprostranjen u nižoj Centralnoj Americi do 5600 p.n.e. i da se preselio u međuandske doline Kolumbije između 5000–4000 p.n.e..Dolores Piperno The Origins of Plant Cultivation and Domestication in the New World Tropics: Patterns, Process, and New Developments"
Od tada su objavljeni čak i raniji datumi.
Prema genetskoj studiji Brazilske korporacije za poljoprivredna istraživanja (Embrapa), uzgoj kukuruza je uveden u Južnu Ameriku iz Meksika, u dva velika talasa: prvi, prije više od 6000 godina, proširio se Andima. Pronađeni su dokazi uzgoja u Peruu koji datiraju prije otprilike 6700 godina. Drugi talas, prije oko 2000 godina, kroz nizine Južne Amerike.
thumb|left|Ottofile giallo Tortonese
Najranije biljke kukuruza rasle su samo male, 25 milimetara duge klasove kukuruza, i to samo jedan po biljci. Po mišljenju Jacksona Spielvogela, mnoga stoljeća umjetne selekcije (umjesto sadašnjeg gledišta da se kukuruz iskorištava presađivanjem od teosinta) od strane autohtonog stanovništva Amerike rezultirala je razvojem biljaka kukuruza sposobnih da uzgajaju nekoliko klasova po biljci, koje su obično bile svaka dugačka nekoliko centimetara. Olmeci i Maje su uzgajali kukuruz u brojnim varijantama širom Mezoamerike; kuhali su, mljeli i prerađivali kroz nikstamalizaciju. Vjerovalo se da se počevši oko 2500. godine p. n. e., usjev proširio kroz veći dio Amerike. Istraživanja 21. stoljeća su utvrdila još ranije datume. Region je razvio trgovinsku mrežu zasnovanu na viškovima i sortama usjeva kukuruza.
Mapuči iz južno-centralnog Čilea uzgajali su kukuruz zajedno s kvinojom i krompirom u pred-Hispansko doba; međutim, krompir je bio osnovna hrana većine Mapuča, "posebno na južnim i priobalnim teritorijama gdje kukuruz nije dostigao zrelost". Pre ekspanzije Carstva Inka, kukuruzom se trgovalo i transportovano čak na jug do 40°19' S u Melinquina, Lácar. Na toj lokaciji pronađeni su ostaci kukuruza unutar keramike datirane u 730 ± 80 p.n.e. i 920 ± 60 p.n.e.. Vjerovatno je ovaj kukuruz donesen preko Anda iz Čilea. Rani španski istraživači izvještavaju o prisutnosti kukuruza u arhipelagu Guaitecas (43°55' J), najjužnijoj ispostavi pre-hispanske poljoprivrede. Međutim, Španci su možda pogrešno identificirali biljku.
Najmanje 1000. godine p.n.e., Olmeci u Mezoamerici su svoj kalendar, jezik, mitove i pogled na svijet bazirali na kukuruzu u središtu svoje simbolike.
Aubagne
Aubagne (fon. Obanj) je mala komuna smještena 17 km od Marseilla, na jugu Francuske.
Prvi pješadijski regiment Legije stranaca ima sjedište u Aubagneu.
Kontrola rađanja
Kontrola rađanja je uopšteni naziv za više različitih postupaka u svrhu sprječavanja začeća djeteta ili sprječavanja rađanja već začetog fetusa. Mehanizmi koji se koriste u svrhu sprječavanja začeća se obično nazivaju kontracepcija, što je različito od pojma abortus, koji predstavlja uklanjanje već začetog embrija ili fetusa što uzrokuje njegovu smrt.
Kontrola rađanja je dosta kontraverzna tema u mnogim dijelovima svijeta, što je uzrokovano običajnim ili religioznim razlozima. Različiti su stepeni protivljenja kontroli rađanja, tako da postoje stanovišta da je neprirodan bilo koji vid te kontrole, do stanovišta koja se protive samo abortusu odnosno nasilnom prekidu već začetog života.
Metodi kontracepcije
mini|300p|desno|Kondomi u različitim bojama