cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wilhelm von Humboldt
Obrazovanje
Nastavnici Christian Wilhelm von Dohn (fon Don) po struci ekonom, Ernst Ferdinand Klein (Klajn) i Johann Jakob Engel po struci filozof pripremaju ih za studije na univerzitetu. Wilhelm i Alexander studiraju od 1787 pravo na univerzitetu u Frankfurtu. Wilhelm mijenja univerzitet i dolazi u Göttingen, gdje sluša predavanja Georga Christopha Lichtenberga (Lihtenberg) profesora fizike kao i drugih. Putuje u Mainz i Düsseldorf gdje upoznaje pisca Friedricha Heinricha Jacobia (Jakobi) i prirodnog znanstvenika Georga Forstera. Sa Forsterom održava kontakt do smrti. Nakom 4 semestra prekida i putuje kroz Njemačku i Francusku.
Porodični život
16. decembra 1789 zaručuje s u Erfurtu s Carolinom von Dacheröden (Dahereden). 29. juna 1791 su se vjenčali, imali su šestoro djece.
Rad u državnoj službi
Preko Caroline upoznaje Friedricha Schillera (Šiler)), Johanna Wolfganga von Goethe (Gete) i Johanna Gottfrieda Herdera. 1789 radi za prusku državnu službu. Radi u odjeljenju za vanjske poslove, dobija titulu legata i referendira na žalbenom sudu. Tu ostaje do maja 1791 nakon čega se bavi pisanjem. Piše teorijske osvrte na državni ustav kao i o granicama utjecaja jedne države. 1794 se Hubmoldt i njegova supruga sele u Jenu kako bi bio bliži Friedrichu Schilleru. Ovdje se opet susreće i sa Goetheom. 1799-1801 putuju kroz Francusku i Španiju, ovdje intenzivno istražuje romanske jezike. U augustu 1801 kada se već vratio u Berlin prijavljuje se na konkurs pruskog rezidenta u Vatikanu. Preseljava se s porodicom u Rim.
Boravak u Rimu
U Rimu upozanje antičku kulturu i historiju. Njegova kuća je postala mjesto gdje su političari poput Daniela Raucha (Rauh) i kardinala Ercole Consalvi ulazili i izlazili. Ovaj period je smatrao vrhuncem svog duhovnog i društvenog života. 1806-1807 radi na studiji "Latium und Hellas" u kojoj opisuje svoje viđenje grčkog i rimskog društva.
Povratak u Prusku
1808 Uumboldts se vraća nazad u Prusku. Karl Freiherr vom Stein (fom Štajn) daje mu poziciju nadležnog za kulturu i nastavu u ministarstvu za unutrašnje poslove.
U toj poziciji objavljuje rad "Über den Entwurf zu einer neuen Konstitution für die Juden" gdje se zauzima za ravnopravnost Jevreja. Smatrao je da ljude treba ocjenjivati na osnovu njihovih osobina a ne porijekla ili rase. Počinje s pripremama za osnivanje Berlinskog univerziteta (danas Humboldtov univerzitet). Reformiše uspješno gimnaziju kao most izmeđe elementarne (osnovne) škole i univerziteta. Donosi pravilo da niko ne može maturirati prije navršene 18.-te godine. 1810-1815 radi kao diplomata i opunomoćenik državnog ministra u Beču. Njegova kuća, ovaj put u Beču, je opet mjesto gdje se susreću umjetnici i intelektualci. Na Bečkom kongresu Humboldt ima ulogu "drugog čovjeka" nakon kancelara Karla Augusta von Hardenberga. Kralj Pruske Friedrich Wilhelm III dodjeljuje mu 1815. medalju "das Eiserne Kreuz" (bs. željezni krst). Opet putuje po raznim kongresima širom Evrope (Pariz, Berlin, Beč, Frankfurt) gdje traži novi evropski poredak. Njegova liberalna pozicija ga dovodi u sukob s kancelarom Hardenbergom, koji je zastupao restaurativnu (obnavljajuću) evropsku politiku, tu se i razilaze. Još je neko vrijeme radio kao član pruskog kabineta.
Komparativne jezičke studije
Povlači su na zamak u Tegelu. Zahvaljujući tome što je govorio francuski, engleski, španski, grčki, latinski, baskijski, mađarski, češki, litvanski a kasnije sanskrit i japanski jezik radi 1820-1829 na komparaciji (poređenju) jezika. Drži predavanja o lingvistici na Berlinskom univerzitetu.
1829. umire mu supruga Carolina. Teško pogođen nervno oboljeva, do kraja života se nije mogao izliječiti. Da bi sebi olakšao ponovo pokušava raditi u državnoj službi, kao predsjedavajući komisije za instituisanje Državnog muzeja na Lustgartenu u Berlinu. Dobija kao zaslugu "Schwarzer Adlerorden" (bs. Orden crnog orla). Ostatak života provodi na istraživanju utjecaja različitih jezika na razvoj raznih naroda. 8. aprila 1835 umire u Tegelu.
Bukovec (Selnica)
Bukovec (mađ. Bükkösd) je naseljeno mjesto u sastavu općine Selnica, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Napomena: ''U 1880. i 1890. podaci su sadržani u naselju Selnica.''
Franz Beckenbauer
Franz Anton Beckenbauer bivši je njemački nogometni trener i nekadašnji nogometaš. U igračkoj karijeri dobio je nadimak Der Kaiser ("Car") zbog svog elegantnog stila, dominacije i vodstva na terenu, a također i kao prvo ime "Franz" podsjeća na austrijske careve. Smatraju ga jednim od najvećih igrača u historiji nogometa. Svestrani igrač koji je počeo kao vezni, Beckenbauer se proslavio kao centralni bek. Često mu se pripisuje da je izmislio ulogu modernog čistača (libero).
Prvi je odigrao više od 100 utakmica za reprezentaciju. Kao aktivni nogometaš osvojio je 1974. Svjetsko prvenstvo u nogometu, a zatim kao selektor 1990. S Bayernom iz Münchena osvojio je 4 puta njemačko prvenstvo (1969, 1972, 1973, 1974) i 4 puta evropska takmičenja. Godine 1972. i 1976. izabran je za najboljeg nogometaša Evrope. 1977. godine prelazi u Newyorški "Cosmos", a 1980. se vraća u Njemačku u Hamburger SV s kojima osvaja 1982. njemačko prvenstvo. Od 1984. do 1990. bio je selektor nogometne reprezentacije Zapadne Njemačke, a zatim trener francuskog Marseillea i Bayerna. Od 1994. do 2009., Beckenbauer je obnašao dužnost predsjednika FC Bayern Münchena.
Predvodio je uspješnu kandidaturu Njemačke za domaćinstvo FIFA-inog Svjetskog prvenstva 2006. i predsjedavao je organizacionim odborom. Radio je kao stručnjak za Sky Njemačka, i 34 godine kao kolumnist za tabloid Bild, oboje do 2016.
U martu 2016. otvoren je predmet "Mundijal 2006" protiv Beckenbauera zbog prevare i pranja novca u sklopu Svjetskog prvenstva 2006. godine.
Medija
U oglasu za južnokorejsku kompaniju Samsung iz 2013. godine, Beckenbauer se pojavio kao menadžer Galaxy XI fudbalera iz cijelog svijeta i predaje kapitensku traku Lionelu Messiju. Beckenbauer ima značaj u seriji FIFA video igara kompanije EA Sports; uključen je u FIFA 15 Ultimate Team Legende.
Privatni život
Beckenbauer se ženio tri puta i ima petoro djece, od kojih je jedno Stephan bio profesionalni nogometaš, koji je umro nakon duge bolesti 31. jula 2015, u 46 godini života. Nakon što se pojavio u oglasu velike kompanije za mobilne telefone, Beckenbauer je posebno zatražio broj 0176/666666 za svoj mobilni telefon. Međutim, ubrzo su ga preplavili telefonski pozivi muškaraca koji su mislili da je to telefonski seksualni broj (na njemačkom se "6" prevodi u "sechs", što zvuči slično riječi seks).
Godina 2016. i 2017. Beckenbauer je dva puta operirao srce. Prema izvještajima njemačkih medija, umetnut mu je umjetni kuk u jednoj minhenskoj klinici 1. marta 2018. godine. To je već bila treća operacija u dvije godine.
NRBF2
Jedarni receptor-vezujući faktor 2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom NRBF2.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 287 aminokiselina, a molekulska težina 32.378 Da.
IC 4869
IC 4869 (također poznat kao ESO 142-25, IRAS 19316-6108 i PGC 63398) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 82 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,10 (26 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (24 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. augusta 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Alija Behmen
Alija Behmen (25. decembar 1940 – 1. august 2018) bio je bosanskohercegovački političar, gradonačelnik Sarajeva i član Socijaldemokratske partije Bosne i Hercegovine. Behmen je prethodno bio premijer Federacije Bosne i Hercegovine od 2001. do 2003. godine.
Behmen je diplomirao 1969. godine na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, gdje je kasnije predstavio doktorsku disertaciju iz oblasti modeliranja troškova transporta i njihovog utjecaja na reprodukciju i razvoj ekonomije. Godine 1974. odbranio je master diplomu iz marketinga. Od 1970. godine radio je na Ekonomskom institutu u Sarajevu. Također je bio zamjenik predsjednika i predsjedavajući upravnog odbora ŽTO Sarajevo.
Od 1978. do 1980. Behmen je predsjedavao radničkom organizacijom Interšped. Tada je imenovan za docenta na Fakultetu za saobraćaj i komunikacije.
Na općim izborima 1998. godine, kao kandidat Socijaldemokratske partije Bosne i Hercegovine, izabran je za člana Skupštine Kantona Sarajevo i zamjenika predsjedavajućeg Doma naroda Federacije Bosne i Hercegovine.
Od marta 2001. do kraja 2003. godine, Behmen je imenovan za premijera Federacije Bosne i Hercegovine.
Na općim izborima 2006. Behmen je izabran za člana Predstavničkog doma entiteta Federacija Bosne i Hercegovine. Funkciju je napustio u januaru 2009. godine, nakon što je imenovan za gradonačelnika grada Sarajeva. Kao gradonačelnik radio je do 2013. godine.
Fuzom
Termin fuzom, uveo je Hirschler, 1948.
Kostreši Bjelovački
Kostreši Bjelovački su naseljeno mjesto u sastavu općine Donji Kukuruzari, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Kostajnica.
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazuje se od 1890. U 1890., 1900. i 1948. iskazano kao dio naselja pod imenom Kostreši. Od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselju Gornji Bjelovac.''
Popis 1910.
Za sastav stanovništva na popisu 1910. godine, pogledati pod: Donji Bjelovac.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Užice)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u gradu Užice živjelo je ukupno 78040 stanovnika, što predstavlja 1,09% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 27,23% od od ukupnog broja stanovnika Zlatiborskog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u gradu Užice bilo je 37.874 (48,53%) muškaraca i 40.166 (51,47%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 943:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42,5 godina, muškaraca 41,4 godina, a žena 43,5 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 83,2% (64.949), kod muškaraca 82,5% (31.253), a kod žena 83,9% (33.696).
Premier League 2022/2023.
Premier League 2022/2023. je bila 31. sezona Premijer lige. Manchester City je odbranio naslov prvaka, osvojivši treću sezonu uzastopno 2020/21,2021/22 i 2022/23.
Najbolji strijelac je bio norvežanin Erling Haaland sa 36 golova, on je ujedno postavio novi rekord Premijer lige datih golova u jednoj sezoni.
Rezultati
Raspored utakmica je bio objavljen 16. juna 2022.
Sopjanska Greda
Sopjanska Greda je naseljeno mjesto u sastavu općine Sopje, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Podravska Slatina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sopjanska Greda je imala 35 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao dio naselja od 1880., a kao naselje od 1948. Do 1900. iskazuje se pod imenom Greda, a od 1910. do 1971. pod imenom Greda Sopjanska.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sopjanska Greda je imalo 70 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Grubići
Grubići (ital. Grubissi) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vižinada, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Donji Koncovčak
Donji Koncovčak (mađ. Alsóvéghegy) je naseljeno mjesto u sastavu općine Selnica, Međimurska županija, Republika Hrvatska.
Grubići
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Donji Koncovčak
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Grubići
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grubići su imali 34 stanovnika.
Napomena: ''Od 1857. do 1880. te u 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Vižinada. Od 1890. do 1910. iskazivano pod imenom Grubica. Od 1890. do 1910. i 1948. iskazivano kao dio naselja.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grubići je imalo 31 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Donji Koncovčak
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donji Koncovčak je imalo 337 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gržeča vas
Gržeča vas je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gržeča vas je imala 95 stanovnika.
Nizak stas
Nizak stas ili nizak rast odnosi se na visinu čovjeka koja je ispod uobičajene. Hoće li se osoba smatrati niskom, ovisi o kontekstu. Zbog nedostatka preciznosti, često postoji neslaganje oko stepena niskosti koji bi se trebao nazvati "niskim".
U medicinskom kontekstu, nizak rast se obično definira kao visina odrasle osobe koja je veća od dvije standardne devijacije ispod srednje vrijednosti za dob i spol, što odgovara 2,3 % najnižih osoba u datoj populaciji. Srednja ili tipska visina odrasle osobe u razvijenim zemljama (kako to jasno pokazuju obimne statistike iz tih zemalja) iznosi oko 179 za muškarce i 166 cm za žene.
Uzroci
Nizak stas kod djece i mladih odraslih gotovo je uvijek posljedica ispodprosječnog rasta u djetinjstvu, dok je kod starijih odraslih obično rezultat gubitka visine uslijed kifoze kičme ili smanjenja pršljenova od osteoporoze. Najčešći uzroci niskog rasta u djetinjstvu su kašnjenje u konstitucijskom rastu ili porodični niski rast.
Iz medicinske perspektive, ozbiljan nizak rast može biti varijacija normalnog stanja, što je rezultat interakcije više porodičnih gena. To može biti i zbog jednog ili više abnormalnih stanja, poput hroničnog (dugotrajnog) nedostatka hormona rasta ili hormona štitnjače, neuhranjenosti, bolesti glavnih organskih sistema, lošeg postupanja, liječenje određenim lijekovima, uklanjanje hromosoma. Nedostatak ljudskog hormona rasta (HGH) može se javiti u bilo koje vrijeme tokom perioda dojenčeta ili djetinjstva, a najočitiji znak je primjetno usporavanje rasta. Nedostatak može biti genetički. Među djecom bez nedostatka hormona rasta, nizak rast može uzrokovati Turnerov ili Noonanov sindrom, hronična bolest bubrega, koju su mali za gestacijsku dob pri rođenju, Prader-Willijev sindrom, Wiedemann-Steinerov sindrom ili druga stanja. Nasljedne skeletne displazije takođe poznate i kao osteodisplazije obično se manifestuju u nesrazmerno niskom rastu kratkih nogu. Kada je uzrok nepoznat, naziva se  idiopatski nizak rast . Nizak stas mogu uzrokovati i stapanje skeletnih ploča u ranijoj dobi od normalne, što dovodi do zaostajanja u rastu. Uobičajeno je skeletna dob isto kao i biološka dob, ali za neke ljude je starije. Za mnoge ljude sa naprednom skeletnom dobi rano povećaju brzinu rasta koja ih tjera na prosječnu visinu, ali prestaju rasti u ranijoj dobi. Međutim, u nekim slučajevima ljudi koji su prirodno niži u kombinaciji sa svojom poodmaklom skeletnom dobi na kraju su čak niži od visine koju bi inače imali zbog zaostalog rasta.
Klasifikacija
Hronične bolesti, neuhranjenost, endokrini, metabolički poremećaji ili hromosomske anomalije karakteriziraju proporcionalno nizak rast. S druge strane, većina genetičkih skeletnih displazija poznata je po niskom rastu koji može biti proporcionalan ili nesrazmjeran. Nerazmjerno nizak rast može se dalje podijeliti prema specifikacijama segmenata tijela zahvaćenih skraćivanjem, odnosno udova naspram trupa:
Niski rast kratkih udova može se dalje potkategorizirati u skladu sa segmentom udova pogođenim skraćivanjem. Ove potkategorije skraćivanja ekstremiteta uključuju rizomelne (humerus i femur), mezomelne (radijus, ulna, cjevanica i fibula) i akromelne (šake i stopala). Antropometrijska mjerenja pružaju vrlo korisne alate za dijagnostički proces genetičkih skeletnih displazija. Antropometrijska mjerenja uključuju ukupnu visinu, sjedeću visinu, raspon ruku, omjer segmenata gornjeg / donjeg dijela tijela, omjer visine / visine sjedenja i omjer raspona ruku / visina za godine. Oni također pomažu u diferencijalnoj dijagnozi podtipova. skeletne displazije.
Liječenje
Odluka o liječenju temelji se na uvjerenju da će dijete biti onesposobljeno ako bude izuzetno nisko kao odrasla osoba, tako da rizici liječenja (uključujući iznenadnu smrt ) nadmašavaju rizike od neliječenja simptoma niskog rasta. Iako su za nisku djeca česta zadirkivanja zbog njihove visine, većina odraslih osoba vrlo niskog rasta nije fizički ili psihički onesposobljena zbog svoje visine. Međutim, postoje neki dokazi koji sugeriraju da postoji obrnuta linearna veza sa visine i rizik od samoubistva.
Liječenje je skupo i zahtijeva dugogodišnje injekcije s ljudskim hormonima rasta. Rezultat zavisi od uzroka, ali obično je povećanje konačne visine za otprilike 5 do 10 cm više nego što se predviđalo. Dakle, liječenje se preporučuje za dijete koje očekuje se da će biti puno niže od tipske odrasle osobe i daje odraslu osobu koja je i dalje očito niža od prosjeka. Naprimjer, nekoliko godina uspješnog liječenja djevojčice za koju se predviđa 146 cm u odrasloj dobi, može rezultirati time da ona umjesto toga bude visoka 151 cm.
Povećanje konačne visine kod djece niskog rasta moglo bi biti korisno i moglo bi poboljšati zdravstvene ishode, ishod ishoda života, izuzev neugodnih nuspojava i previsokih troškova liječenja.
Lipoproteini
Lipoproteini pripadaju skupini složenih proteina, jer su biohemijski sklop proteina i lipida. U ovoj skupini organskih tvari su mnogi enzimi, transporteri, strukturni proteini, antigeni, adhezini i toksini. Takve molekule su lipoproteini visoke (HDL) i niske (LDL) gustine, koji omogućavaju transport masti putem krvi, transmembranski protein, kao i proteini mitohondrija, hloroplasta  i bakterija.
Funkcija
Glavna uloga lipoproteinskih čestica je distribucija lipida (masnoća) u sve dijelove tijela putem krvi.
Promet lipoproteinskih  čestica u tijelu naziva se metabolizam lipoproteina. Odvija se u na dva pravca: egzogeni i endogeni, ovisno u velikoj mjeri o tome da li je u pitanju čestice se lipoproteina sastoje uglavnom prehrambenih  (egzogenih) lipida ili su nastale u jetri (endogenih), u de novo sintezi od triacilglicerola. Hepatociti su glavna platforma za promet triacilglicerola i holesterola, a   jetra može pohraniti određene količine glikogena i triacilglicerola. Adipociti su glavni pohranu ćelijjski spremnici triacilglicerola, ali ne proizvode nikakve lipoproteina.
Egzogeni put
Žuč emulguje masti sadržane u himusu, a zatim gušteračine lipaze cijepaju triacilgliceridne molekule u dvije masne kiseline i jedan 2-monoacilglicerol. Enterociti lako apsorbiraju male molekule iz hymusa. Unutar enterocita, masne kiseline i monoacilgliceridi se ponovno pretvara u triacylglycerides. Tada se ovi lipidi (tj. triacylglycerol, fosfolipidi, holesterol i holesteril esteri) vežu s apolipoproteinom B-48 u početne hilomikrone. Ove čestice se zatim izlučuju u lakteale u procesu koji u velikoj mjeri zavisi od apolipoproteina B-48. Dok one cirkuliraju kroz limfne sudove, hilomikroni u nastajanju zaobilaze cirkulaciju jetre i teku preko torakalnih kanala u krvotok.
U krvotoku, nastajuća hilomikron čestica u interakciji sa HDL česticama rezultira spajanjem  HDL, apolipoproteina C-II i apolipoproteina E sa nastajućim hilomikronom. Hilomikron u ovoj fazi se smatra zrelim. Preko apolipoproteina C-II, zreli hilomikroni aktiviraju lipoproteinsku lipazu (LPL), enzim na endotelnim ćelijama koje oblažu krvne žile. LPL katalizira hidrolizu triacilglicerola (glicerol se kovalentno veže za tri masne kiseline) koja u konačnici, iz hilomikrona,oslobađa glicerol i masne kiseline. Glicerol i masne kiseline se onda mogu apsorbirati u perifernim tkivima, posebno masnom i mišićima, za proizvodnju energije i skladištenje.
Hidrolizirani hilomikroni se sada nazivaju hilomikronski ostaci, koji dalje kruže u krvotoku dok ne komuniciraju preko apolipoproteina E sa receptorom hilomikronskih ostataka koji se glavnom nalaze u jetri. Ova interakcija uzrokuje endocitozu od hilomikronskog ostataka, koji se potom hidrolizira unutar lizosoma. Lizosomska hidroliza u ćeliji oslobađa glicerol i masne kiseline, koji se mogu koristiti za energiju ili skladišti za kasniju upotrebu.
Endogeni put
Jetra je centralna platforma za promet lipida: ona je u stanju pohraniti ćelijske glicerole i masti, na hepatocite. Hepatociti su također u stanju stvoriti triacilglicerole preko de novo sinteze. Također, iz iz holesterola.proizvode žuč.
U krvotoku, VLDL čestica u nastajanju se spaja sa HDL česticom. Kao rezultat toga, HDL čestice doniraju apolipoprotein C-II i apolipoproteina E nastajućoj VLDL čestici. Jednom napunjena apolipoproteinima C-II i E, VLDL čestica u nastajanju smatra se zrelom.
Kao i hilomikroni, i VLDL čestice kolaju i susreću se sa LPL na endotelnim ćelijama. Apolipoprotein C-II aktivira LPL, uzrokujući hidroliza VLDL čestica i oslobađanje glicerola i masnih kiselina. Ovi proizvodi mogu se apsorbira iz krvi od strane perifernih tkiva, prvenstveno masnog i mišićnog. Hidrolizirana VLDL čestice se sada naziva VLDL ostatak ili lipoprotein srednji gustoće (IDLs). VLDL ostaci mogu cirkulirati i, preko interakcija između apolipoproteina E i ostatka receptora, apsorbirati se u jetri, ili se mogu dodatno hidrolizirani jetrenim  lipazama. Hidroliza jetrenim  lipazama stvara glicerol i masne kiseline, ostavljajući iza sebe IDL ostatke, pod nazivom lipoproteini  niske gustoće (LDL), koji imaju relativno visoku sadržinu holesterola. LDL cirkulira i apsorbira u jetri i perifernim ćelijama. Vezivanje LDL za njeno ciljno tkivo nastaje interakcijom između LDL receptora i apolipoproteina B-100 na LDL čestica. Apsorpcije se odvija javla u endocitozi, a internalizovane  LDL čestice se hidroliziraju u lizozomima, oslobađajući lipide, uglavnom holesterol.
Klasifikacija
Proteinska komponenta lipopretina se sastoji od apoproteina (apolipoproteina) iz šest klasa, od kojih se neke dijele na podklase:
Na osnovu međusobnih razlika u pojedinim sastavnim molekulama, lipoproteini su svrstani u slijedeće klase:
Povišena količina lipoproteina u krvi označava se kao hiperlipoproteinemija, u kojoj se, prema pripadajućoj klasi, razlikuje pet tipova (prema gornjoj tabeli).
Bitka za Sevastopolj (film)
Bitka za Sevastopolj ( – "neuništiva") jeste rusko-ukrajinski biografski film iz 2015. o Ljudmili Pavličenko, mladoj sovjetskoj ženi koja se pridužila Crvenoj armiji kako bi se borila na sovjetskom frontu tokom nacističke invazije na Sovjetski savez, kasnije postajući jedan od najefikasnijih sovjetskih snajperista u Drugom svjetskom ratu. Film je predstavljen 2. aprila 2015. u zajedničkoj rusko-ukrajinskoj produkciji, a međunarodnu premijeru imao je dvije sedmice kasnije na Pekinškom međunarodnom filmskom festivalu.
Film je režirao Sergej Mokrickij, a glavnu ulogu Ljudmile Pavličenko tumači Julija Peresild. Osim festivala u Pekingu, gdje je Peresild dobila nagradu za glavnu ulogu, film je prikazan i na filmskom festivalu u Cannesu.
Jedan od scenarista filma Bitka za Sevastopolj, Leonid Korin, herojski je poginuo tokom napada na Bakhmut.
Korin se dobrovoljno prijavio u specijalnu operaciju u januaru. Scenarista je služio u izviđačkom vodu Orkestra kao pomoćnik topnika PKM.
Ubijen je 29. marta 2023. tokom napada na hangare Bakhmut. Jurišna grupa je izbacila neprijatelja sa okupiranih linija, ali se našla pod artiljerijskom vatrom. Korin je ozlijeđen gelerima, što nije bilo kompatibilno s njegovim životom.
Korin je dobio interna priznanja kompanije Wagner: Zlatni krst, Medalju za hrabrost, komplet Krv i hrabrost za zasluge u bitkama. Posthumno je odlikovan Ordenom za hrabrost.
Radnja
Producenti su cjelokupni filmski projekat okarakterizirali kao psihološku dramu o problemima kojima su se žene susretali u borbi. U filmu značajan dio čini i zanimljiva, ali tužna, romantična, ljubavna priča.
Idiopatski nizak rast
Idiopatski nizak rast (ISS) odnosi se na ekstremni nizak rast koji nema objašnjenje (idiopatski  označava stanje koje je neobjašnjivo ili nerazumljivo) prema uobičajenoj  procjeni rasta. Termin se koristi najmanje od 1975., bez preciznog percentila ili statističke definicije "ekstrema".
Definicija
U 2003., Eli Lilly i kompanija ponudili su precizniju definiciju ISS-a kada je farmaceutska kompanija američkoj Upravi za hranu i lijekove (FDA) podnijela podatke o kliničkim ispitivanjima, tražeći odobrenje za reklamiranje njihove marke hormon rasta za liječenje ISS-a. Predložili su definiciju za visine veće od 2,25 standardne devijacije, ispod srednje vrijednosti, otprilike jednake 1,2% najnižih osoba date populacije.
Drugi istraživači su opisali graničnu vrijednost od 2,0 standardne devijacije.
Liječenje
Procjenjuje se da bi to koštalo oko 100.000 američkih dolara ili više liječiti nekoga, ali bi ih mogao pomaknuti samo s prvog percentila na možda deseti. Postoji određena etička i ekonomska zabrinutost hoće li takav tretman samo prebaciti diskriminaciju na sljedeći najučinkovitiji percentil. Kao alternativa hormonu rasta, predložena je upotreba insulinolikog faktora rasta ili  inhibitora aromataze.
Prednost
Kod niskog rasta smanjuje se rizik od venske insuficijencije
Graphical Editing Framework
Graphical Editing Framework (GEF) jeste softverski okvir napravljen za Eclipse platformu koji se koristi za pravljenje grafičkih uređivača za dijagrame. Inače se GEF koristi u sklopu GMF-a, okvir većeg apstraktnog nivoa koji kombinuje GEF i EMF (Eclipse Modeling Framework) za generisanje programskog koda za model podataka i za dijagramski uređivač.
FK Bosna Mionica
Fudbalski klub Bosna Mionica je nogometni klub iz Mionice, Bosna i Hercegovina. Trenutno se takmiči u Drugoj nogometnoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine - Sjever, trećem rangu nogometnog sistema u Bosni i Hercegovini.
NSMCE4A
Homolog A ne-SMC elementa 4  je protein koji je kod ljudi kodiran genom that  NSMCE4A.
Šivanje
right|thumb|[[Anna Ancher, Ribarova žena šije, 1890.]] Šivanje ili šivenje je zanat učvršćivanja ili spajanja stvari koristeći šavove koji se prave iglom i predivom. Šivanje je jedno od najstarijih tekstilnih umijeća koje se pojavljuje u paleolitnom periodu. Arheolozi vjeruju da su ljudi iz kamenog doba širom Evrope i Azije, prije nego što je izumljeno predenje prediva ili tkanje tkanine, šili krzno i kožnu odjeću koristeći kosti, jelenje rogove ili igle od slonovače i "predivo" napravljeno od raznih životinjskih dijelova tijela uključujući žile, ketgut i vene.
Hiljadama godina, sve šivanje se radilo ručno. Pronalazak šivaće mašine u 19. vijeku i uspon kompjuterizacije krajem 20. vijeka su doveli do masivne proizvodnje i izvoza sašivenih stvari, ali ručno šivanje se i dalje praktikuje širom svijeta. Sitno ručno šivanje je karakteristično za visoko kvalitetno krojenje muške odjeće, visoku modu i krojenje ženske odjeće po narudžbi. Ručno šivanje, kao sredstvo kreativnog izražavanja, koriste tekstilni umjetnici i oni kojima je to hobi.
Prva poznata upotreba riječi šivanje bila je u 14. vijeku.
Porijeklo
thumb|[[Utagawa Kuniyoshi, Žena koja sjedi i šije kimono, početak 19. vijeka. Različite kulture su razvile različite tehnike šivanja, od metoda rezanja tkanine do vrsta šavova.]] Šivanje ima drevnu prošlost za koju se procjenjuje da počinje tokom paleolita. Šivanje se koristilo tako što su ljudi šivanjem spajali životinjske kože za odjeću i za sklonište. Naprimjer, Inuiti su koristili žile kariboa za predivo i igle od kostiju; autohtoni narodi američkih ravnica i kanadskih prerija su koristili sofisticirane metode šivanja pri montaži tipi skloništa. Šivanje je kombinirano sa tkanjem biljnog lišća u Africi da bi se pravile korpe, kao one koje su pravili Zulu tkači koji su koristili tanke trake palminog lišća kao "predivo" da bi zašili šire trake palminog lišća koje su utkane u namotaj. Tkanje tkanine od prirodnih vlakana je nastalo na Bliskom istoku oko 4000 godina p.n.e, a možda i ranije tokom neolitnog doba, a taj razvoj prati šivanje tkanine.
Tokom srednjeg vijeka, Evropljani, koji su sebi mogli to priuštiti, zapošljavali su krojačice i krojače. Šivanje je većim dijelom bilo zanimanje žena i većina šivanja prije 19. vijeka je imala praktičnu svrhu. Odjeća je bila skupa investicija za većinu ljudi i žene su imale važnu ulogu u produživanju dugovječnosti komada odjeće. Šivanje se koristilo za održavanje. Odjeću koja bi izblijedila su okretali iznutra da bi se mogla nastaviti nositi i ponekad su morali rastaviti i ponovo sastaviti komad odjeće u ovu svrhu. Kada bi odjeća postala iznošena ili poderana, onda bi tu odjeću rastavili i one dijelove koji bi se mogli još koristiti bi sašili u nove komade odjeće, u jorgane ili bi našli neku drugu praktičnu svrhu za njih. Mnogi koraci koji su uključeni u proces pravljenja komada odjeće od početka (tkanje, pravljenje kroja, rezanje, izmjene i sl.) znače da su žene često razmjenjivale vještine u kojima su bile stručne. Dekorativni rad sa iglom kao što je vez je bio cijenjena vještina i mlade žene, koje su imale vremena i sredstva, bi vježbale vez da bi postale stručnije u ovoj oblasti. Od srednjeg vijeka do 17. vijeka, šivaći pribor kao što su igle, pribadače i jastučići za pribadače su bili sastavni dio miraza mnogih evropskih nevjesta.
Dekorativni vez je bio cijenjen u mnogim kulturama širom svijeta. Iako su mnogi šavovi za vez u zapadnjačkom repertoaru tradicionalno britanski, irski ili zapadnoevropski po porijeklu, šavovi koji imaju porijeklo iz različitih kultura su poznati širom svijeta danas. Neki od primjera su Krećanski šav otvorenog punjenja, Rumunski kaučing ili Orijentalni kaučing i Japanski šav. Šavovi povezani sa vezom su se proširili putem trgovačkih puteva koji su bili aktivni tokom srednjeg vijeka. Put svile je doveo kineski vez u zapadnu Aziju i istočnu Evropu, dok su se tehnike porijeklom iz Bliskog istoka proširile do južne i zapadne Evrope kroz Maroko i Španiju. Evropska kolonijalistička naseljavanja su također širila tehnike veza i šivanja širom svijeta. Ipak postoje slučajevi autohtonih tehnika šivanja u više kultura koje žive u udaljenim lokacijama gdje bi međukulturalna komunikacija bila historijski skoro nemoguća. Naprimjer, metoda reverse appliqué koja je poznata u dijelovima Južne Amerike je također poznata u južnoistočnoj Aziji.
Industrijska revolucija
thumb|Šivanje početkom 20. vijeka, [[Detroit|Detroitu, Michigan.]] thumb|Žena koja šije kao ulični prodavač, [[Bangkok, Tajland.]] thumb|Šivanje sa Singer 1894 šivaćom mašinom. Industrijska revolucija je prebacila proizvod tekstila iz domaćinstava u fabrike. U prvim decenijama Industrijske revolucije, mašinerija je proizvodila svu tkaninu. Thomas Saint je patentirao prvu mašinu za šivanje u svijetu 1790. godine. Početkom 1840-ih, druge mašine za šivanje su počele da se pojavljuju. Barthélemy Thimonnier je uveo jednostavnu mašinu za šivanje 1841. da bi proizvodio vojne uniforme za francusku armiju. Nedugo nakon toga, rulja krojača je provalila u njegovu radnju i pobacala mašine kroz prozore vjerujući da će zbog tih mašina ostati bez posla. Do 1850-ih, Isaac Singer je razvio prvu šivaću mašinu koja je mogla raditi brzo i precizno i nadmašiti produktivnost krojačice ili krojača koji ručno šiju.
Iako se mnogo odjeće još uvijek proizvodilo kod kuće od strane ženskih članova porodice, sve više i više se proizvodilo gotove odjeće sa šivaćim mašinama za srednju klasu. Tekstilne iskorištavajuće radnje pune slabo plaćenih operatora šivaćih mašina su prerasle u cijele poslovne distrikte u velikim gradovima kao što su London i New York City. Kao dodatna podrška industriji, žene koje su živjele u siromašnim dijelovima grada su radile za malo novca i bile su plaćene prema komadnom akordu. Šivanje je bilo jedno od rijetkih zanimanja koje je smatrano prihvatljivim za žene, ali plate nisu bile dovoljne za normalan život. Žene koje su radile po komadnom akordu kod kuće su često radile 14 sati na dan da bi zaradile dovoljno da se izdržavaju, ponekad morajući iznajmljivati šivaće mašine koje nisu mogle priuštiti da kupe.
Tokom ovog perioda krojači su postali asocijacija na skupu odjeću. U Londonu, ovaj status je izrastao iz Dandy trenda sa početka 19. vijeka, kada su nove krojačke radnje uspostavljene u Savile Row ulici. Ove radnje su stekle reputaciju za šivanje visokokvalitetne ručno rađene odjeće u stilu najnovije britanske mode ali i u klasičnim stilovima.
20. vijek i danas
thumb|Bangladeške žene šiju odjeću. Šivanje je prošlo kroz dalji razvoj tokom 20. vijeka. Kako su šivaće mašine postale pristupačnije za radnu klasu, porasla je i potražnja za šivaćim krojevima. Žene su se navikle da viđaju najnovije modne trendove u časopisima krajem 19. i početkom 20. vijeka, povećavajući potražnju za krojevima još više. Američki krojač i proizvođač Ebenezer Butterick je odgovorio na potražnju sa papirnim krojevima koji su se mogli ocrtati i koje su mogli koristiti ljudi koji šiju kod kuće. Krojevi su se prodavali u malim paketima i postali su veoma popularni. Uspostavljeno je nekoliko kompanija krojeva. Ženski časopisi su često imali krojeve i tu praksu su nastavili većim dijelom 20. vijeka. Ova praksa se smanjila krajem 20. vijeka kada je gotova odjeća postala neophodna jer su se žene priključile plaćenoj radnoj snazi u velikim brojevima što im je ostavilo manje vremena za šivanje ako su i imale interes za to. Danas, niska cijena gotove odjeće u radnjama znači da je šivanje uglavnom ograničeno na ljude u zapadnjačkim zemljama kojima je to hobi.
Širenje tehnologije šivaćih mašina u industrijalizovanim ekonomijama širom svijeta je značilo širenje zapadnjačkih metoda šivanja ali i stilova odjeće. U Japanu, tradicionalna odjeća se šila sa šavovima slobodnog lanca koji su se mogli skinuti da bi se odjeća mogla rastaviti i određeni dijelovi mogli prati odvojeno. Uski zaključani šavovi koji su pravljeni sa šivaćim mašinama i korištenje zapadnjačkih krojeva je dovelo do pokreta odijevanja u zapadnjačkom stilu početkom 20. vijeka. Kršćanski misionari su širili zapadnjačko šivanje i način oblačenja kroz podsaharsku Afriku od 1830-ih pa nadalje. Autohtone kulture kao što su Zulu i Tswana su bili indoktrinirani u zapadnjački način oblačenja kao znak prelaženja na kršćanstvo. Prvo su se raširile zapadnjačke tehnike ručnog šivanja a potom i tehnika šivanja sa mašinom kroz regije gdje su se nastanili evropski kolonisti. Ipak, nedavna ispitivanja novih online metoda učenja su demonstrirala da tehnologija može biti adaptirana da podučava o tradicionalnim metodama šivenja jedne kulture. Koristeći online tutoriale svojim tempom, malezijski učenici šivanja su naučili kako da skroje i sašiju tradicionalnu mušku Baju Kurung odjeću za tri dana, dok bi inače tradicionalni malezijski način podučavanja trajao pet dana da bi to naučili.
Napredak u industrijskim tehnologijama, kao što je razvoj sintetičkih vlakana početkom 20. vijeka je doveo do dubokih promjena u cijeloj tekstilnoj industriji. Tekstilne industrije u zapadnjačkim zemljama su naglo opale dok se tekstilne kompanije takmiče za jeftiniju radnu snagu u drugim dijelovima svijeta. Procjenjuje se da svaki izgubljeni posao tekstilne industrije u zapadnjačkim zemljama rezultira sa 1,5 poslova koji se stvaraju u ispošljenoj zemlji kao što je Kina. Tekstilni radnici koji obavljaju zadatke sa šivaćim mašinama ili rade detaljan ručni rad su ipak važna komponenta industrije. Šivanje manjeg obima je također u ekonomskoj pripravnosti u mnogim zemljama u razvoju gdje mnogi ljudi, i muškarci i žene, rade kao samozaposleni krojači i krojačice.
Konstrukcija odjeće
thumb|Krojač namješta odijelo u [[Hong Kongu.]] Prije nego se sašije komad odjeće, uglavnom se prati kroj da bi se konstruirao komad odjeće. Kroj može biti vrlo jednostavan; neki krojevi nisu ništa više nego matematička formula koja se računa na osnovu mjera osobe koja će nositi tu odjeću. Kada je računanje završeno krojač/ica ima mjere koje su potrebne da bi se rezao materijal i sašio komad odjeće. Na drugom kraju spektra su dizajni visoke mode. Kada takav komad odjeće koristi neobičan materijal ili ima ekstremne proporcije, dizajn može da predstavlja izazov za inžinjersko znanje onih koji kroje. Kompleksni dizajni se izrađuju i remontiraju desetine puta što može da traje oko 40 sati da bi se razvio konačni kroj i što bi zahtijevalo 60 sati rezanja i šivanja.
Većina odjeće danas je masivno proizvedena i konformiše se standardnim veličinama baziranim na tjelesnim mjerama sa namjerom da odgovaraju najvećem dijelu populacije. Ipak, iako je standardna veličina generalno koristan vodič, to je nešto više od toga jer ne postoji standard koji je "široko prihvaćen i kojeg se strogo pridržava na svim tržištima".
Elementi šivanja odjeće
alt=People at sewing machines in a small garment factory|thumb|Konstrukcija odjeće Oni koji šiju pomoću jednostavnih krojeva trebaju malo šivaćeg pribora: traku za mjerenje, iglu, konac, tkaninu i makaze za šivanje. Kompleksniji krojevi koji se rade sa šivaćom mašinom mogu da zahtijevaju još par alata da bi se obavio posao. Postoji sve veća raznovrsnost među šivaćim pomagalima koja su dostupna kao što je stopica za šivanje nabora ili ljepilo za popravljanje ivica.
Kada se sakupi sav neophodan pribor za rad na kroju, postoji nekoliko elemenata konstrukcije odjeće koji slijede kao dio procesa. Krojevi će izrazito navesti da li da se reže po liniji tkanja ili ukoso. Šavovi za konstrukciju uključuju rubne šavove, donje šavove, držeće šavove i gornje šavove; vrste šavova mogu biti ravni šav, cik-cak šav, francuski šav i mnogi drugi. Dodatni materijali kao što su flizelin i podstava se također mogu koristiti da bi materijal bio čvršći ili da bi duže trajao. Volumen se može povećati sa elementima kao što su plisiranje.
Šivaće mašine se sada prave za širok spektar specijaliziranih svrha kao što su mašine za kiltovanje, kompjuterizovane mašine za vez i razne overlock mašine za dovršavanje rubova tkanine.
Tehnologija odjeće
Tehnologija odjeće je evoluirala u komplikovanu nauku koja se vaga naspram cijene rada što izaziva pozitivne i negativne efekte širom planete. Milioni žena u Bangladešu, i drugim zemljama u razvoju, su izašle iz siromaštva radeći kao operateri šivaćih mašina.
FK Bosna Kalesija
Fudbalski klub Bosna Kalesija je nogometni klub iz Kalesije, Bosna i Hercegovina. Trenutno se takmiči u Drugoj nogometnoj ligi Federacije Bosne i Hercegovine - Sjever, trećem rangu nogometnog sistema u Bosni i Hercegovini.
Historija
Klub je zvanično osnovan 1970. godine. Inicijativu za osnivanje pokrenulo je tadašnje rukovodstvo mjesne zajednice Kalesija Centar potpomognuto idejom općinskih čelnika da u Kalesiji kao njen sportski predstavnik u to vrijeme bude nogometni klub. Međutim, nogomet se u Kalesiji počeo igrati mnogo ranije. Naime, prije zvaničnog osnivanja nogometnog kluba, na kraju pedesetih godina prošlog vijeka ili tačnije 1959. godine u Kalesiji je postojao nogometni kolektiv pod imenom Kalesija, koji je uglavnom igrao prijateljske utakmice.
U svom postojanju klub je promijenio nekoliko rangova takmičenja kako u predratnom tako i u poslijeratnom periodu. Prije rata najveći rang takmičenja klub je doživio 1991. godine kada se plasirao u Republičku nogometnu ligu BiH što je bio četvrti stepen takmičenja u Jugoslaviji.
Tanjug
Tanjug (Telegrafska agencija nove Jugoslavije) jest novinska agencija Srbije. Tanjug je tokom Drugog svjetskog rata bila partizanska novinska agencija. Poslije rata, Tanjug je bio novinska agencija Demokratske Federativne Jugoslavije, Federativne Narodne Republike Jugoslavije i Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. Poslije raspada SFRJ, od 1992. godine Tanjug je bio novinska agencija Savezne Republike Jugoslavije, od 2003. novinska agencija Državne zajednice Srbija i Crna Gora, a od 2006. godine nacionalna novinska agencija Republike Srbije. 31. oktobra 2015. godine prestao je da važi Zakon o javnom preduzeću Novinska agencija Tanjug, a Vlada Republike Srbije je 3. novembra 2015. godine donijela Odluku o pravnim posledicama prestanka rada Novinske agencije Tanjug, kojom se konstatuje prestanak rada agencije. Ipak ova odluka nije do kraja implementirana, tako da agencija i danas posluje kao aktivno javno preduzeće.
Novinska agencija
U Tanjugu su uvedeni teleprinteri 1947. godine, koji su zamijenili telegraf, a prvi moderan radio-printer uveden je 1957. godine. Tanjug je pored centrale u Beogradu, imao i prijemni centar najprije u Batajnici, a potom u Ovči i otpremni centar u Makišu, oba sa moćnim antenskim poljima. Oba centra su napuštena, zbog pojave novih tehnologija. Krajem 1985. godine Tanjug je kompjuterizovan nabavkom velikog centralnog računara Honeywell i terminala Megadata. Danas novinari i čitava agencija rade na savremenim kompjuterima. Najznačajniji novinarski proizvod Tanjuga je Generalni servis, koji obavještava domaću javnost o najznačajnijim zbivanjima u zemlji i svetu, a svjetsku javnost o događajima u Srbiji. Tanjug je nacionalna, ali i komercijalna agencija, jer veći dio prihoda ostvaruje na tržištu, od novinskih i RTV kuća. Ranije je Savezno izvršno vijeće SFRJ, Savezna vlada SRJ, Savjet ministara SCG, a sada Vlada Srbije, subvencionira Emisiju za inostranstvo i emitovanje raznih saopštenja, što čini nešto manje od trećine Tanjugovih prihoda. Klijenti Tanjuga su, pored medija i državnih ustanova, privredne i bankarske institucije.
IC 3246
IC 3246 (također poznat kao PGC 40202) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 1138298400,0 sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,30 (99 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (99 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Friedrich Carl Arnold Schwassmann 14. septembra 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Španat
Španat je naseljeno mjesto u sastavu općine Sopje, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Podravska Slatina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Španat je imao 172 stanovnika.
Napomena: ''Do 1931. iskazuje se kao dio naselja, a kao naselje od 1948.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Španat je imalo 359 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gunte
mini|280px|Gunte, kamenolom Gunte su naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Krško.
DGCR8
Podjedinica DGCR8 mikroprocesorskog kompleksa  (kritična regija 8 DiGeorgeovog sindroma) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  DGCR8 sa hromosoma 22. Kod drugih životinja, posebno kod običnih modelnih organizama Drosophila melanogaster i Caenorhabditis elegans, protein je poznat kao Pasha (eng. kovanica od partner Drosha). To je obavezna komponenta puta RNK interferencija.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 773 aminokiseline, а molekulska težina Da. 86 045
Funkcija
DGCR8 je takođe potreban za neke tipove popravke DNK. Uklanjanje UV-indukovane DNK fotoprodukata, tokom transkripcije ekscizijskog popravka (TC-NER), spojenih nukleotidna što zavisi od JNK fosforilacije DGCR8 na serinu 153. Iako je poznato da DGCR8 funkcionira u biogenezi mikroRNK, ova aktivnost nije potrebna za uklanjanje fotoproizvoda uzrokovanih UV- zračenjem ovisno o DGCR8. Nukleotidni popravak ekscizijom također je potreban za popravak oksidativnog oštećenja DNK zbog na vodik-peroksida, a osiromašene ćelije u DGCR8 osjetljive su na.
Petrovac na Moru
mini|280px|Petrovac na Moru, gradska plaža Petrovac na Moru (ćir. Петровац на Мору) je naseljeno mjesto i grad u sastavu općine Budva, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Budva.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Petrovac na Moru je imao 1.398 stanovnika.
Napomena: ''Do 1919. iskazivano pod imenom Kastel Lastva.''
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Agilkia (ostrvo)
thumb|300px|Hram Philae na ostrvu Agilkia, pogled sa rijeke Nil Agilkia (također poznato i kao ostrvo Agilika) jeste riječno ostrvo na rijeci Nil i trenutna lokacija drevnog egipatskog kompleksa hramova Philae u južnom Egiptu. Kompleks je srušen i premješten na trenutno mjesto na ostrvu kada je izgradnjom Asuanske brane povećan nivo rijeke te postojala opasnost za kompleks.
Tokom misije letjelice Rosetta, njen lender Philae se 12. novembra 2014. godine spustio na kometu 67P/Čurjumov–Gerasimenko, a mjesto spuštanja je dobilo ime Agilkia, po ovom ostrvu.
Euryarchaeota
Euryarchaeota (grčki εὐρύς - eurus = široko + ἀρχαῖα - arhea = staro, u smislu široki stari kvalitet)  je  jedno od dva koljena u domenu Archaea. Drugo je Crenarchaeota. Euryarchaeota su vrlo raznolike i uključuju metanogene, koji proizvode metan i često se nalaze u crijevima, halobakterije, koje preživljavaju ekstremne koncentracije soli i neke ekstremno termofilne aerobe i anaerobe, koji uglavnom žive na temperaturama između 41 i 122 °C. Odvojene su od ostalih arheja zasnovanih uglavnom na sekvencama rRNK i njihovoj jedinstvenoj DNK-polimerazi.
Opis
"Euryarchaeota" su različiti po izgledu i metaboličkim svojstvima. Koljeno sadrži organizme različitih oblika, uključujući i štapičaste i koke. Euryarchaeota se može pojaviti ili gram-pozitivnom ili gram-negativnom obliku, ovisno o tome je li u ćelijskom zidu prisutan pseudomurein. Euryarchaeota također imaju različite načine života, uključujući metanogene, halofile, reduktore sulfata i ekstremne termofile u svakom. Ostale žive u okeanu, suspendiranom planktonom i bakterijama. Iako je ove morske euryarchaeote teško uzgajati i proučavati u laboratoriji, genomsko sekvenciranje sugerira da su pokretni heterotrofi.
Zebanec
Hrvatska:
Euryarchaeota
Opis
Neke Euryarchaeota su vrlo prilagodljive; organizmi  reda Halobacteriales obično se nalazi u izuzetno slanim i sumpornim okruženjima, ali mogu rasti i u koncentraciji soli nižoj od one u morskoj vodi, od  2,5%. U rizosferama se čini da je njihovo prisustvo zavisno od mikoriznih  gljiva; veća populacija gljiva bila je u korelaciji s njihovom većom  učestalošću i raznolikošću, dok je odsustvo mikoriiznih gljivica povezano sa odsustvom nepostojanjem euriarheota.
Filogenija
Danas prihvaćena taksonomija zasniva se na listi prokariotskih imena sa stalnom nomenklaturom (LPSN) i Nacionalnom centru za biotehnološke informacije (NCBI)
U filogeniji zasnovanoj na  16S rRNK-baziranom oslobađanju 121 LTP iz Projekta „Sve vrste živih stabala“ (The All-Species Living Tree' Project)
Napomena: ♠ Soj se nalazi u popisu Nacionalnog centra za biotehnološke informacije (NCBI), ali ne i na Listi of prokariotskih imena sa uspostavljenom nomenklaturom (LPSN).
Spisak narodnih heroja Jugoslavije: Dž
Napomena
<references group="N"/>