cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jedro (sazviježđe)
Jedro (lat.. Vela) je veliko sazviježđe južne hemisfere. Najsjajnija zvijezda je γ Vel s prividnom magnitudom od 1.78 Ono je zajedno sa sazviježđima Kobilica, Krma i Kompas predstavljalo antičko sazviježđe Argo Navis (Brod Argonauta). Kada je sazviježđe Argo Navis već bilo podijeljeno zvijezde su zadržale svoje prvobitno mjesto po grčkoj abecedi. To je razlog što Jedro nema alfa i beta zvijezde.
Nogometna reprezentacija Sirije
Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo 2018: Sirija blizu velikog uspjeha
Otkako je izbio rat u zemlji, Siriji je zabranjeno da igra domaće utakmice kod kuće i zapravo je bila jedan dan udaljena od izbacivanja sa Svjetskog prvenstva 2018. dok nije Malezija uskočila u posljednji trenutak i ponudila se kao domaćin svih domaćih utakmica Sirije.
Eurosong 1993.
Eurovizija 1993. je bila 38. Eurovizija i održana je 15. maja 1993 u Green Glens Arenau u Millstreetu, Irska. Voditelji su bili Fionnuala Sweeney.
Ćosine Laze
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Ćosine Laze je imalo 29 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rajševa
Rajševa je naseljeno mjesto u općini Teslić, Bosna i Hercegovina.
Ćosine Laze
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljima Laze Prnjavor i Vasine Laze.
Nogometna reprezentacija Sirije
Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo 2018: Sirija blizu velikog uspjeha
Nakon što je završila na drugom mjestu u Grupi E tokom 2. kola kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018, iza Japana, ali ispred Singapura, Afganistana i Kambodže, Sirija je bila među 4 najbolja (2. mjesto) i stekla je pravo nastupa u 3. kolu, pored kvalifikacija za naredni AFC Azijski kup. lijevo|mini| [[Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018.|Kvalifikacije za Svjetsko prvenstvo 2018, Sirija protiv Irana.]] Prebačeni su u grupu A, zajedno sa Iranom, Južnom Korejom, Uzbekistanom, Kinom i Katarom. Sirija se 5. septembra 2017. prvi put u svojoj historiji kvalifikovala za baraž za Svjetsko prvenstvo tako što je završila na 3. mjestu u svojoj grupi sa 13 bodova, na nivou sa Uzbekistanom, ali ispred na tabeli zahvaljujući boljoj gol-razlici, nakon njihovog remija zakupljenog u nadoknadi vremena na travnjaku Irana (2-2) u posljednjem meču.
Ovo je najbolji učinak Qasioun Orlova do sada u fazi kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo. Izgledi za historijske kvalifikacije za finalnu fazu Svjetskog prvenstva doveli su do trenutnog zaustavljanja sukoba koji pustoši zemlju već šest godina, kao i postavljanja ogromnih paravana od strane vlasti na glavnim javnim trgovima u velikih gradova koji će pratiti odlučujuću utakmicu protiv Irana.
Sirija protiv Australije
Dana 5. oktobra 2017. godine u Malaki, Sirija je uspjela remizirati (1-1) protiv Australije zahvaljujući izvođenju penala u 85 minuti najboljeg sirijskog napadača Omara Al Somaha, koji je već izjednačio u sudačkoj nadoknadi u posljednjoj utakmici bazena protiv Irana, odgovarajući na uvodni gol u prvom poluvremenu Robie Kruse. U revanšu odigranom pet dana kasnije u Sidneju, Sirijci su otvorili rezultat u 6. minuti igre, još jednom zahvaljujući Al Somahu, ali je Tim Cahill izjednačio dva tima sedam minuta nakon uvodnog gola.
Dva tima su nastavila da se međusobno izjednačavaju, a u produžecima je Australija došla do odlučujuće prednosti u 109. minuti igre zahvaljujući novom golu Cahilla, razorivši posljednje nade Sirije za učešće na Svjetskom prvenstvu. Smanjena na 10 na početku produžetka, Sirija je ipak hrabro okušala sreću, za dlaku propustivši izjednačenje i kvalifikacije za interkontinentalno doigravanje u nadoknadi vremena u drugom poluvremenu produžetaka iz slobodnog udarca bitnog Al Somaha koji je pronašao pošta.
AFC Azijski kup 2019: propuštena prilika
Na AFC Azijskom kupu 2019. (grupa B) u Ujedinjenim Arapskim Emiratima, Sirija, pod vodstvom tadašnjeg glavnog trenera Bernda Strangea, reprezentacija je remizirala 0-0 s Palestinom u prvoj utakmici na turniru. Sirija nije uspjela proći iz grupne faze nakon poraza od Australije (2–3) i Jordana (0–2). mini| [[AFC Azijski kup 2019.|Azijski kup 2019, Sirija protiv Palestine]] Sirijski trener Bernd Stange smijenjen je nakon ovog turnira, a zamijenjen je bivšim menadžerom Fajrom Ibrahimom. Igra tima se nije mnogo poboljšala nakon ove intervencije, pa je onda morao doći novi selektor Nabil Maâloul da popravi situaciju oko reprezentacije.
Od 2019. do danas
U kvalifikacijama za Svjetsko prvenstvo 2022., koje su započele u jesen 2019., nakon žrijeba su se plasirale na drugo mjesto u Grupi A 2. kola. U prvim mečevima grupe, Qasioun Orlovi su udobno pobijedili prvo Filipine (5-2), Maldive (2-1) i Guam (4-0). Nakon toga, u važnom meču, savladali su Kinu sa 2-1 nakon gola Osame Omarija i autogola Zhang Linpenga. U sljedećem meču reprezentacija je pobijedila Filipine rezultatom 1-0 odlučujućim golom veznjaka Warda Al Salama. Dana 11. marta 2020. godine, Tunižanin Nabil Maâloul imenovan je za glavnog trenera Sirije. mini|243x243piksel| [[Nabil Maâloul, glavni trener Sirije od 2020. do 2021. godine]] Posljednje utakmice u grupi odigrali su 2021. zbog COVID-19 u Aziji, kada su prvo savladali Maldive (4-0) i Guam (3-0), a potom izgubili od Kine 1-3. U grupi A zauzeli su savršeno 1. mjesto i plasirali se na AFC azijski kup 2023. te u treću fazu kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2022. godine. mini|268x268piksel| [[Omar Khribin, azijski fudbaler godine 2017, i jedan od ključnih igrača reprezentacije.]] Nabil Maâloul je 15. juna 2021. podnio ostavku zbog neslaganja sa rukovodstvom nogometnog saveza. Nizar Mahrous ga je zamijenio za narednu fazu kvalifikacija. Tim je ovaj dio kvalifikacija započeo neuvjerljivim rezultatom s Iranom (0–1), UAE (1–1) i Južnom Korejom (1–2), a oba sirijska gola postigli su Omar Khribin i Mahmoud Al Baher. Nakon ponižavajućeg poraza u levantinskom derbiju s Libanom (2–3, strijelci su bili Khrbin i Somah), remija s Irakom (1–1 jedini gol postigao je Somah) i poraza od Irana (0–3), glavni trener Mahrous je otpušten.
U posljednjim utakmicama kvalifikacija izgubili su prvo od UAE 0-2, a zatim od Južne Koreje istim rezultatom, a zbog ovih rezultata Tița je otpušten. Ghassan Maatouk imenovan je za novog selektora 9. februara 2022. godine, čime je tim doveo do pobjede u derbiju s Libanom (3–0) i remija s Irakom (1–1) u posljednja dva meča. Kao rezultat toga, sirijski tim završio je na 5. mjestu u grupi A.
Rivalstvo
mini|Sirijski navijači prije utakmice sa Palestinom Zajednički rivali Sirije su Liban, Jordan, Palestina, Irak i Iran.
Sirija je do danas odigrala 24 utakmice protiv Libana. Prva utakmica odigrala se 19. aprila 1942. u prijateljskoj utakmici protiv Cedarsa kada su još Liban i Sirija bile francuske kolonije. Upravo u to vrijeme utakmice su bile najredovnije. Dva tima su se sastala šest puta, između aprila 1942. i maja 1963. godine, uz dvije pobjede Sirijaca.
Nadimak
Sirija je poznata među navijačima i medijima kao Nosour Qasioun, što znači Orlovi iz Qasiouna u odnosu na planinu Qasioun, koja se proteže iznad Damaska.
Dresovi
Domaća boja nogometne reprezentacije Sirije je crvena, a u gostima bijela.
Rekordi igrača
Igrači sa podebljanim imenom su idalje aktivni u reprezentaciji.
Najviše nastupa
mini|Ali Diab je drugi igrač Sirije po broju utakmica sa 97 utakmica.
Najbolji strijelci
mini|Firas Al-Khatib je rekorder svih vremena u Siriji sa 36 golova.
Nukleozid-trifosfat-heksoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza
Nukleozid-trifosfat-heksoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza (EC2.7.7.28)  – u enzimologiji – je  enzim  koji katalizira  hemijsku reakciju
Dakle, dva supstrata ovog enzima su nukleozid trifosfat i alfa-D-aldoza 1-fosfat, dok su njegova dva proizvoda difosfat i NDP-heksoza.
Ovaj enzim pripada porodici transferaza, posebno onima koji prenose nukleotidne grupe koje sadrže fosfor (nukleotidiltransferaza). sistematsko ime ove enzimske klase je NTP: alfa-D-aldoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza. Ostala uobičajena imena uključuju NDP heksoza pirofosforilaza, heksoza 1-fosfat nukleotidiltransferaza, heksoza nukleotidilirajući enzim, nukleozid difosfoheksozo-pirofosforilaza, heksoza-1-fosfat gvanililtransferaza, GTP: alfa-D-heksoza-1-fosfat gvanililtransferaza, BDP heksoza pirofosforilaza, gvanozin difosfoheksoza pirofosforilaza, nukleozid-trifosfat-heksoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza i NTP: heksoza-1-fosfat nukleotidiltransferaza.
Kloštar Vojakovački
mini|280px|Kloštar Vojakovački, željeznička stanica Kloštar Vojakovački je naseljeno mjesto u sastavu grada Križevaca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kloštar Vojakovački je imao 366 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Kloštar.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kloštar Vojakovački je imalo 405 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kostadinovac
Hrvatska:
Srbija:
Sobrače
mini|280px|rijeka Temenica na toku kroz Sobrače Sobrače su naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sobrače su imale 60 stanovnika.
IC 3549
IC 3549 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 23. marta 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Vrh pri Sobračah
Vrh pri Sobračah je naseljeno mjesto u sastavu općine Ivančna Gorica, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Litija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vrh pri Sobračah je imao 24 stanovnika.
Mauro Icardi
Mauro Emanuel Icardi Rivero argentinski je nogometaš koji igra na poziciji napadača za milanski Inter.
Klupska karijera
Icardi je rođen u Rosariju, ali se sa samo 6 godina s porodicom preselio u Španiju. Nogometnu karijeru je započeo u niželigaškom Vecindariju u čijim je omladinskim selekcijama postigao preko 500 pogodaka. Godine 2008. primijetili su ga skauti Barcelone i Real Madrida, a zanimanje su pokazali i Valencia, Sevilla, Espanyol, Deprotivo La Coruña, kao i engleski Liverpool i Arsenal.
Katalonski klub ipak je bio najprivlačniji i Icardi je potpisao ugovor do 2013.
Barcelona
Icardi se priključio Barceloni početkom sezone 2008/09 i bio je dio U-17 tima. U ekipu do 19 godina je prekomandovan godinu dana kasnije prije nego je otišao na posudbu u Italijanski klub Sampdoriju u januaru 2011.
Sampdoria
11. januara 2011. Sampdoria je potvrdila da je Icardi potpisao za klub na posudbu do kraja sezone. Nakon uspješnih pola godine u Sampdoriji za čiji je omladinski tim postigao 13 golova u 19 mečeva, tim iz Genove kupio ga je za 400.000 eura u julu 2011. Potpisao je ugovor na 3 godine.
12. maja 2012. debitirao je protiv Juve Stabije, nakon što je ušao s klupe zamijenivši Brunu Fornarolija u 75. minuti. Deset minuta kasnije postigao je svoj prvi profesionalni gol, a Sampdoria je dobila tu utakmicu 2-1.
6. januara 2013. postigao je 2 gola protiv Juventusa u pobjedi 2-1 na gostujućem stadionu. . 27. januara 2013. postigao je čak 4 gola u pobjedi Sampdorije nad Pescarom od 6-0.
Inter Milano
Krajem aprila 2013. direktor Intera potvrdio je da će početkom ljetnog prelaznog roka Icardi postati novi igrač milanskog tima. Tu informaciju je kasnije potvrdila i uprava Sampdorije.
Privatni život
Oženjen je argentinskom starletom Wandom Narom. Nara je bila udata za Icardijevog bivšeg saigrača u Sampdoriji, Maxija Lopeza, ali se par razveo nakon što je otkrivena njena veza s Icardijem u decembru 2013. Nara i Icardi vjenčali su se u maju 2014, nedugo nakon završetka razvodne procedure u Buenos Airesu. Tokom aprila 2014. prije meča Intera i Sampdorije Lopez se odbio rukovati s Icardijem, pa su mediji tu utakmicu prozvali "Wanda derby". Icardi je postigao dva gola, a Inter je pobijedio 4-0.
Pangeneza
Pangeneza je bio Darwinov hipotetski mehanizam za biološko nasljeđivanje, u kojem je predložio da svaki dio tijela kontinuirano emituje svoj vlastiti tip malih organskih čestica zvanih gemule koje su agregirane u gonadama, doprinoseći nasljednim informacijama gameta. Predstavio je ovu 'privremenu hipotezu' u svom djelu iz 1868. godine Varijacija životinja i biljaka pod pripitomljavanjem, s namjerom da popuni ono što je smatrao velikom prazninom u teoriji evolucije u to vrijeme. Etimologija riječi dolazi od grčke riječi pan (prefiks koji znači "cijeli", "obuhvatajući") i "genesis" ("rođenje") ili "genos" ("porijeklo"). Pangeneza je odražavala ideje koje su prvobitno formulirali Hipokrat i drugi preddarvinistički naučnici, ali koristeći nove koncepte kao što je ćelijska teorija, objašnjavajući razvoj ćelije kao početak gemula za koje je navedeno da su neophodne za pojavu novih izraslina u organizmu, kako u početnom razvoju tako iu regeneraciji. To je također objasnilo regeneraciju i Lamarkov koncept nasljeđivanja stečenih karakteristika, jer bi dio tijela izmijenjen okolinom proizveo izmijenjene gemule. To je pangenezu učinilo popularnom u neolamarkovskoj školi evolucijske misli. Ova hipoteza je zapravo zastarjela nakon ponovnog otkrića biološke teorije Gregora Mendela o partikularne prirode nasljeđivanja 1900. godine.
Rana historija
Pangeneza je bila slična idejama koje su iznijeli Hipokrat, Demokrit i drugi preddarvinski naučnici predlažući da cijeli roditeljski organizmi učestvuju u naslijeđu (dakle, prefiks pan). Darwin je napisao da je Hipokratova pangeneza „skoro identična s mojom – samo promjena pojmova – i njihova primjena na klase činjenica koje su nužno nepoznate starom filozofu."
Historičar nauke Conway Zirkle napisao je da:
Zirkle je pokazao da je ideja nasljeđivanja stečenih karakteristika postala u potpunosti prihvaćena do 16. stoljeća i da je ostala izuzetno popularna sve do vremena Lamarckovog rada, kada je počela izazivati više kritika zbog nedostatka čvrstih dokaza. Takođe je izjavio da je pangeneza jedino naučno objašnjenje ikad ponuđeno za ovaj koncept, razvijajući se iz Hipokratovog verovanja da je "seme izvedeno iz celog tela." U u 13. stoljeću, pangeneza je bila općeprihvaćena na principu da je sperma rafinisana verzija hrane koju tijelo ne koristi, što je na kraju dovelo do široko rasprostranjene upotrebe pangenetskih principa u medicinskoj literaturi, posebno u ginekologiji, u 15. i 16. stoljeću. Kasnije predarvinovske važne primjene ideje uključivale su hipoteze o porijeklu diferencijacije rasa.
Teorija koju je iznio Pierre Louis Maupertuis 1745. zahtijevala je čestice oba roditelja koje upravljaju atributima djeteta, iako su neki historičari njegove primjedbe na ovu temu nazvali površnim i nejasnim.
Godine 1749., francuski prirodnjak Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon razvio je hipotetski sistem nasljeđa sličan Darwinovoj pangenezi, gdje su 'organske molekule' preneseni na potomstvo tokom reprodukcije i pohranjeni u tijelu tokom razvoja. Komentarišući Buffonova gledišta, Darwin je izjavio: "Da je Buffon pretpostavio da je njegove organske molekule formirala svaka zasebna jedinica u cijelom tijelu, njegov i moj pogled bi bili vrlo slični."
Godine 1801, Erasmus Darwin zastupao je hipotezu o pangenezi u trećem izdanju svoje knjige Zoonomija. U 1809., Jean-Baptiste Lamarck u svojoj Philosophie Zoologique iznio je dokaze za ideju da karakteristike stečene tokom života organizma, bilo usljed uticaja okoline ili se mogu prenijeti na potomstvu. Charles Darwin je prvi put imao značajan kontakt sa lamarkizmom tokom svog boravka na Medicinskoj školi Univerziteta u Edinburgu kasnih 1820-ih, i preko Roberta Edmonda Granta, kome je pomagao u istraživanju, i u Erazmovim časopisima. Darwinovi prvi poznati spisi na temu Lamarckovih ideja u vezi sa nasljeđem nalaze se u bilježnici koju je otvorio 1837. godine, također pod nazivom "Zoonomia". Historičar Johnathan Hodge navodi da se sama teorija pangeneze prvi put pojavila u Darvinovim bilježnicama 1841.
Godine 1861., irski ljekar Henry Freke razvio je varijantu pangeneze u svojoj knjizi "Porijeklo vrsta putem organskog afiniteta". Freke je predložio da je sav život razvijen od mikroskopskih organskih agenasa koje je nazvao "granulama", koje su postojale kao "različiti tipovi organizacione materije" i koje će se razviti u različite biološke strukture.
Darwin je raspravljao o tome da li da objavi teoriju naslijeđivanja tokom dužeg vremenskog perioda zbog njene vrlo spekulativne prirode. Odlučio je da uključi pangenezu u Varijaciju nakon što je svom bliskom prijatelju i pristalici Thomasu Huxleyju u maju 1865. poslao rukopis od 30 stranica, što je naišlo na značajne kritike od strane Huxleya zbog kojih je Darwin još više oklijevao. Međutim, Huxley je na kraju savjetovao Darwinu da objavi, napisavši: "Neko ko bude preturao po vašim papirima nakon pola stoljeća pronaći će pangenezu i reći 'Pogledajte ovo divno iščekivanje naših modernih teorija – a taj glupi magarac, Huxley, spriječio ga je da ih objavi, Darwinova početna verzija pangeneze pojavila se u prvom izdanju "Varijacije" 1868., a kasnije je prerađena za objavljivanje drugog izdanja 1875.
Nakon teorije pangeneze
Neki od Darwinovih principa pangeneze odnose se na nasljedne aspekte fenotipske plastičnosti, iako je status gemula kao posebne klase organskih čestica čvrsto odbačen. Međutim, počevši od 1950-ih, mnoge istraživačke grupe u ponovnom razmatranju Galtonovih eksperimenata otkrile su da se nasljedne karakteristike zaista mogu pojaviti kod kunića i kokoši, nakon injekcije DNK ili transfuzija krvi. Ovaj tip istraživanja nastao je je u Sovjetskom Savezu kasnih 1940-ih u radovima Sopikova i drugih, a kasnije su ga potvrdili istraživači u Švicarskoj, dok su ga dalje razvijali sovjetski naučnici. Značajno je da je ovaj rad podržan u SSSR-u, dijelom zbog njegove usklađenosti s idejama Trofima Lysenka, koji je zastupao verziju neolamarkizma, kao dio lisenkoizma. Dalja istraživanja ove nasljednosti stečenih karakteristika razvila su se, dijelom, u moderno polje epigenetike. Sam Darwin je primetio da je "postojanje slobodnih gemula neopravdana pretpostavka"; prema nekim mišljenjima u modernoj interpretaciji, gemule se mogu smatrati predvidljivom mješavinom DNK, RNK, proteina, priona i drugih mobilnih elemenata koji su nasljedni na nemendelovski način na molekulskom nivou. Liu ističe da Darwinove ideje o gemulama koje se repliciraju izvan tijela predviđaju replikaciju gena "in vitro" koja se koristi, na primjer, u PCR-u.
Opasanjek
Opasanjek je naseljeno mjesto u sastavu općine Zlatar Bistrica, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zlatar Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Opasanjek je imao 90 stanovnika.
MCOPCT1
Izolirana mikroftalmija s kataraktom 1 genetički poremećaj koji je kod ljudi kodiran genom MCOPCT1
Klinička obilježja
Capella et al. (1963) izvijestili su o porodsici u kojoj je 12 osoba u četiri generacije imalo mikroftalmiju i urođeni katarakt; tri pogođene osobe također imale su i mentalnu retardaciju. Nije zabilježen nijedan slučaj prijenosa sa muškarca na muškarca, ali omjer pogođenih i nepromijenjenih bio je 1: 1, što je u skladu s autosomno dominantnim nasljeđivanjem.
Zeiter (1963) opisao je porodicu sa bilateralnom mikroftalmijom, urođenim kataraktom i nistagmusom kod sedam članova iz tri generacije. Od četiri pogođena člana porodice u najmlađoj generaciji, dva su bila mentalno zaostala, a jedan od njih također je imao i urođenu srčanu bolest sa pretpostavljenim defektom međukomorne pregrade i patent ductus arteriosus, kao i hidrocefalus i atrofiju mozga na ventrikulogramu.
Temtamy i Shalash (1974) izvijestili su o trogodišnjem egipatskom dječaku, rođenom u braku srodnih roditelja, sa obostranom mikroftalmijom, kataraktom i nistagmusom. Navode da je starija sestra, koja je umrla u 3. godini od "teške infekcije grudnog koša", imala identičan fenotip.
U jednoj studiji, srednja dob na operaciji bila je 3,9 mjeseci za katarakt povezan s MMP i 23,3 mjeseca za izolirani katarakt. Medijana (interkvartilni opseg [IQR]) praćenja bio je 95,9 mjeseci (raspon: 76,0 do 154,5 mjeseci). U djece s bilateralnim kataraktom povezanom s MMP-om, udio problema s očima  konačnog BCVA od 0,3 logMAR bio je sličan, bez obzira na dob na operaciji (rana intervencija: 80%, kasnija intervencija: 78%). U bilateralnom izoliranom kataraktu, udjeli su bili 56%, odnosno 33%. Djeca s kataraktom povezanim s MMP-om imala su visoku prevalenciju glaukoma (28%). Prevalencija glaukoma bila je niža u kasnijoj operiranoj grupi.
Citogenetika
Yokoyama et al. (1992) opisali su porodicu u kojoj su autosomno dominantna urođena katarakta i mikroftalmija, zajedno sa recipročnom translokacijom segregirali pojavu t (2;16) (p22.3; p13.3) u tri generacije. Bilo je nekoliko slučajeva prijenosa očnih abnormalnosti sa muškarca na muškarca. Porodica je uključivala ćetiri osobe s uravnoteženom translokacijom, tri s djelomičnom trisomijom 2p izvedenom iz translokacije i dvije s normalnim kariotipom. Svi ispitanici s uravnoteženom ili neuravnoteženom translokacijom imali su urođeni katarakt i mikroftalmiju, dok dvije osobe s normalnim kariotipovima nisu imale očne abnormalnosti.
Molekulskogenetičke studije pokazale su da je tačka translokacije u hromosomu 16 u regiji 16p13.3, proksimalno od lokusa HBA1. Zaključili su da je gen na prijelomnoj točki 16p poremećen u formiranju translokacije.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Južna i istočna Srbija)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u statističkom regionu Južna i istočna Srbija živjelo je ukupno 1.563.916 stanovnika, što predstavlja 21,76% od ukupnog broja Srbije. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u statističkom regionu Južna i istočna Srbija bilo je 772.913 (49,42%) muškaraca i 791.003 (50,58%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 977:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 43 godina, muškaraca 42,0 godina, a žena 44,5 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,7% (1.293.800), kod muškaraca 82,0% (633.531), a kod žena 83,5% (660.269).
Najbolje godine naših života
Najbolje godine naših života, poznat pod naslovima Slava pripada meni i Opet kod kuće, američki je dramski film snimljen 1946. godine u režiji Williama Wylera. Glavne uloge tumače Myrna Loy, Fredric March, Dana Andrews, Teresa Wright, Virginia Mayo, i Harold Russell. Film govori o tri američka vojnika koji pokušavaju da se uklope u civilni život nakon povratka kući iz Drugog svjetskog rata. Samuel Goldwyn je imao inspiraciju da napravi film o ratnim veteranima nakon što je u augustu 1944. godine pročitao članak u magazinu Time, koji govori o teškoćama kroz koje veterani prolaze pri povratku u civilni život. Goldwyn je zaposlio bivšeg ratnog dopisnika MacKinlaya Kantora da napiše scenarij. Njegov rad je prvi put objavljen kao roman pod naslovom Slava pripada meni, koji je Kantor napisao u stilu "praznog stiha" bez rimovanja. Robert Sherwood je zatim prilagodio roman za scenarij.
Film je osvojio sedam Oskara 1946. godine, uključujući i Oscara za najbolji film, najbolju režiju (William Wyler), najboljeg glumca (Fredric March), najboljeg sporednog glumca (Harold Russell), najbolju montažu (Daniel Mendel), najbolji adaptirani scenarij (Robert Sherwood), i najbolju originalnu muziku (Hugo Friedhofer). Pored uspjeha kod kritičara, film je ubrzo postao veliki komercijalni uspjeh nakon puštanja na prikazivanje u kinima. Film je imao najveću zaradu i najviše publike kako u SAD-u tako i u Velikoj Britaniji, sa prodajom od oko 55 miliona karata u SAD-u što se nije desilo još od izlaska filma Prohujalo s vihorom. Film zauzima šestu poziciju sa najvećom posjetom publike svih vremena u Velikoj Britaniji, sa preko 20 miliona prodatih karata.
Radnja
Nakon završetka Drugog svjetskog rata, Fred Derry (Dana Andrews), Homer Parrish (Harold Russell), i Al Stephenson (Fredric March) upoznaju se dok lete nazad kući u Boone City (izmišljeni grad po uzoru na Cincinnati, Ohio ). Fred je odlikovani kapetan Američkog zrakoplovstva i bio je član posade bombardera u Evropi. Homer je izgubio obje ruke od opekotina koje je zadobio kada je potonuo njegov nosač aviona, a sada koristi mehaničku kuku kao protezu. Al je služio kao pješadijski vodnik na Pacifiku. Sva trojica imaju problema sa prilagođavanjem u civilni život.
Al ima udoban dom i divnu porodicu: suprugu Milly (Myrna Loy), odraslu kćer Peggy (Teresa Wright, i sina brucoša Roba (Michael Hall). Al se vraća na svoj stari posao kao službenik kredit banke. Predsjednik banke smatra da je njegovo vojno iskustvo dragocjeno u radu sa drugim veteranima povratnicima. Kada Al odobrava kredit bez kolaterala jednom mladom veteranu mornarice, predsjednik mu savjetuje da više ne donosi takve odluke. Kasnije, na banketu održanom u njegovu čast, blago pijan Al otkriva svoje uvjerenje da banka i Amerika moraju stati u zaštitu veterana koji su riskirali sve da branili zemlju i da im se da prilika da ponovo izgrade svoje živote.
Prije rata, Fred je bio pripravnik u drogeriji i radio je kao točilac gaziranih pića i sladoleda. On želi da radi nešto bolje, ali ga konkurentno poslijeratno tržište rada primorava da se vrati starom poslu. Prije rata Fred je upoznao Marie (Virginia Mayo), dok je još imao obuku letenja i oženio ju je nedugo nakon toga, a zatim je bio poslat u ratnu misiju manje od mjesec dana kasnije. Ona je postala konobarica u noćnom klubu dok je Fred bio odsutan. Marie jasno daje do znanja da ona nimalo ne uživa u braku sa jednim siromašnim točiocem gaziranih pića. Prije pristupanja mornarici, Homer je bio fudbaler i bio je zaručen sa komšinicom, Wilmom (Cathy O'Donnell), Homer i njegovi roditelji sada imaju dosta problema sa prilagođavanjem na njegov invaliditet. On ne želi da bude teret Wilmi sa svojim hendikepom tako da je na kraju grubo odguruje od sebe, iako ona i dalje želi da se uda za njega.
Peggy se upoznaje sa Fredom dok je vozila oca nazad kući iz bara, gdje su se njih trojica ponovo sastali. Peggy i Fred osjećaju privlačnost jedno prema drugom. Peggy nikako ne voli Marie, i obavještava svoje roditelje da ona namjerava da prekine brak između Freda i Marie, ali oni joj govore da je i njihov brak prevazilazio slične probleme. Zabrinut, Al zahtijeva da Fred prestane viđati njegovu kćer. Fred se slaže, ali prijateljstvo između njih dvojice postaje sve napetije. Nazad u drogeriji, jedna mušterija tvrdi da je rat u kojem su se borili bio protiv pogrešnog neprijatelja, što izaziva Homera da se potuče sa njim. Fred interveniše i jednim udarcem obara čovjeka na stakleni pult, što ga je sve na kraju koštalo njegovog zaposlenja. Kasnije, Fred ohrabruje Homera da zaboravi na sve svoje bojazni i da oženi Wilmu, nudeći da mu bude kum na vjenčanju. Jedne večeri, Wilma posjećuje Homera i kaže mu da njeni roditelji žele da ona napusti Boone City na duži period u pokušaju da ga zaboravi. Homer joj otvoreno pokazuje da bi njen život s njim bio jako težak. Kada uviđa da Wilma nije preplašena time, Homer preispituje svoje stajalište.
Po dolasku kući, Fred zatiče svoju suprugu sa drugim veteranom (Steve Cochran). Nakon što mu se požalila da je "žrtvovala najbolje godine svog života," Marie mu kaže da se namjerava razvesti od njega. Fred odlučuje da napusti grad, i daje svom ocu medalje i zahvalnice. Njegov otac nije u stanju da ubijedi Freda da ostane. Nakon što je Fred otišao, otac razgleda njegovu zahvalnicu napisanu lično od strane generala Jimmya Doolittlea i medalju "Letački križ". Na aerodromu, Fred vadi kartu za prvi odlazeći avion, bez obzira na odredište. Dok čeka, on luta po ogromnom skladištu napuštenih aviona. Unutar kabine Boeingove B-17 "Leteće tvrđave", on oživljava intenzivna sjećanja na borbe. Šef skladišta ga budi iz njegovog košmarnog sjećanja. Kada mu čovjek kaže da će sav aluminij iz aviona biti recikliran za stambenu gradnju, Fred nagovara šefa da ga zaposli.
Kod mladine kuće, ljudi su se okupili za svečanost vjenčanja Homera i Wilme. Fred, sada razveden, Homerov je kum. Dok su Homer i Wilma izmjenjivali zavjete Fred i Peggy razmjenjuju poglede. Na kraju se svi okupljaju oko mladenaca. Uporno gledajući u Peggy, Fred hoda preko sobe, uzima je u naručje i ljubi je. On je pita da li je svjesna kakav ih život čeka, da će to biti težak početak, da bi moglo trajati godinama prije nego što mogu imati normalan život. Ali Peggy mu se samo nježno smiješi, i zatim ga ponovo poljubi.
Snimanje
Režiser Wyler je letio na borbenim misijama širom Evrope dok je snimao dokumentarac Memphis Belle: Priča o letećoj tvrđavi (1944) i uložio je dosta truda u prikupljanu priča o ratnim veteranima s kojima se susretao. Wyler je promijenio originalnu glumačku postavu veterana koji pate od posttraumatskog stresnog poremećaja i tražio je od Harolda Russella koji nije bio profesionalni glumac da preuzme ulogu Homera Parrisha. Kada je Samuel Goldwyn poslao Harolda Russella da uzima lekcije iz glume Wyler je bio bijesan jer je želio Russellovu neiskusnu, prirodnu glumu. Harolda Russella je prvi put otkrio William Wyler kada je gledao dokumentarac o treningu vojnika pod nazivom Dnevnik narednika (1945) gdje se Russell pojavio kao ranjeni vojnik na rehabilitaciji.
Wyler je od glumaca tražio da sami kupe svoju odjeću, kako bi se povezali sa svakodnevnim životom i proizveli autentičan osjećaj. Wylerove ideje su uključivale izgradnju setova u prirodnoj veličini, što je u odnosu na standardne izgledalo puno veće što je više odgovaralo pozicijama kamere. Uticaj za publiku je bio neposredan, jer svaka se scena odigravala na realan i prirodan način. Film je počeo sa snimanjem 15. aprila, 1946. godine na raznim lokacijama, uključujući i botanički vrt Los Angelesa, Međunarodni aerodrom u Ontariu, Raleigh Studiosu, Hollywoodu, i u studiju Samuel Goldwyn / Warner Hollywood Studios. Film je bio poznat po snimatelju Greggu Tolandu i njegovoj upotrebi dubokog fokusa snimaka, u kojima objekti koji bilo da su blizu ili daleko od kamere uvijek su u oštrom fokusu. Za snimanje scene kada Fred Derry ponovo prolazio kroz sjećanja na borbene misije dok je sjedio u ostacima bivšeg bombardera, Wyler je koristio "zum" efekte simulirajući Derryevo subjektivno stanje.
Najbolje godine naših života je bio posljednji film Williama Wylera koji je snimao za producenta Samuela Goldwyna.
Eurosong 1994.
Eurovizija 1994. je bila 39. Eurovizija i održana je 30. aprilu 1994 u Point Theatreu u Dublinu, Irska. Voditelji su bili Cynthia Ní Mhurchú i Gerry Ryan.
Rodne
Slovenija:
Mala Pristava (Šmarje pri Jelšah)
Mala Pristava je naseljeno mjesto u sastavu općine Šmarje pri Jelšah, regija Savinjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mala Pristava je imala 77 stanovnika.
Napomena: ''U 1995. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Šmarje pri Jelšah. U 2017. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Mala Pristava i Sotensko pri Šmarju.''
METRN
Meteorin, glijski regulator ćelijske diferencijacije je protein koji je kod ljudi kodiran genom METRN'''.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 293  aminokiseline, a molekulska težina   31.207 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Meteorin regulira diferencijaciju glijskih ćelija i pospješuje stvaranje aksonskih mreža tokom neurogeneze (Nishino et al., 2004 [PubMed 15085178]).
Kostadinovac (Križevci)
Kostadinovac je naseljeno mjesto u sastavu grada Križevaca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kostadinovac je imao 14 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1880. Do 1948. iskazivano kao dio naselja pod imenom Kostadinovići, a od 1953. kao naselje. U 1880. podaci su sadržani u naselju Vojakovac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Kostadinovac je imalo 26 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 5188
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Eurosong 1995.
Eurovizija 1995. je bila 40. Eurovizija i održana je 13. maja 1995 u Point Theatreu u Dublinu, Irska. Voditelji su bili Mary Kennedy.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Topusko)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10).
Općina Topusko je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 198,30 km2 imala 2.985 stanovnika, što predstavlja 1,73% od ukupnog broja stanovnika Sisačko-moslavačka županije, odnosno 0,07% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Topuskom je 15, stanovnika/km2.
Dervišaga
mini|280px|Dervišaga, šuma Dervišaga je naseljeno mjesto u sastavu grada Požege, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dervišaga je imala 890 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dervišaga je imalo 989 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Rastuša (Teslić)
Rastuša je naseljeno mjesto u općini Teslić, Bosna i Hercegovina.
VMAT1
Vezikulski monoaminski transporter 1 (VMAT1), znan i kao also hromafinski granulasti aminski transporter (CGAT) ili član 1 porodice rastvornih nosača (SLC18A1) je protein koji je kod ljudi kodiran genom SLC18A1. VMAT1 je integralni membranski protein, koji je ugrađen u sinapsne vezikule i služi za prijenos monoamina, kao što su norepinefrin, epinefrin, dopamin i serotonin, između citosola i sinapsnih vezikula. SLC18A1 je izoforma vezikulskog monoaminskog transportera.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 525 aminokiselina, а molekulska težina 56.257 Da.
C: Cistein D: Aspartat E: Glutamat F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin Y: Tirozin
Struktura
U svim vrstama sisara otkriveno je da su VMAT strukturno dobro konzervirani; VMAT1 imaju ukupni identitet sekvence veći od 80%. Međutim, postoji samo 60% identiteta sekvence između ljudskog VMAT1 i VMAT2.
VMAT1 je kiseli glikoprotein prividne težine 40 kDa. Iako kristalografska struktura još nije u potpunosti riješena, poznato je da VMAT1 ima ili dvanaest transmembranskih domena (TMD), na osnovu Kyte-Doolittleove ljestvice hidrofobnosti ili deset TMD-a, na osnovu poravnavanja MAXHOM. Poravnavanje MAXHOM-a određeno je pomoću programa "Sistemi neuronskih mreža napajanja ipo profilu iz Heidelberga" (PHD). Glavna razlika između ova dva modela proizlazi iz postavljanja TMD-a II i IV u lumenu vezikula ili u citoplazmi.
Tipovi ćelija
VMAT se nalaze u različitim tipovima ćelija u cijelom tijelu, međutim, VMAT1 se nalazi isključivo u neuroendokrinim ćelijama, za razliku od VMAT2, koji se takođe nalazi u perifernom (PNS) i centralnom nervnom sistemu (CNS). Konkretno, VMAT1 se nalazi u hromafinskim ćelijama, enterohromafinskim ćelijama s i malim intenzivno fluorescentnim ćelijama (SIF). Hromafinske ćelije odgovorne su za oslobađanje kateholamina (norepinefrina i epinefrina) u krvotok. Enterokromafinske ćelije odgovorne su za skladištenje serotonina u gastrointestinalnom traktu. SIF-ovi su interneuroni, povezani sa simpatičkim nervnim sistemom, kojima upravlja dopamin.
Vezikule
VMAT1 se nalazi i u velikim vezikulama sa gustim jezgrom (LDCV), kao iu malim sinapsnim vezikula ma (SSV). Ovo je otkriveno proučavanjem ćelija srži nadbubrežne žlijezne pacova (ćelije PC12). LDCV su veličine 70-200 nm i postoje u čitavom neuronu (soma, dendriti itd.). SSV su mnogo manji (obično oko 40 nm) i obično postoje kao nakupine u presinapsnoj pukotini.
Pokretačka snaga
Aktivni transport monoamina iz citosola u skladišne vezikule djeluje protiv velikog (> 105) gradijenta koncentracije. Sekundarni aktivni transport je tip aktivnog transporta koji se koristi, što znači da je VMAT1 antiporter. Ovaj transport je olakšan putem protonskog gradijenta generiranog proteinskim protonom ATPaza. Unutrašnji transport monoamina povezan je sa isicanjem dva protona po monoaminu. Smatra se da prvi proton uzrokuje promjenu konformacije VMAT1, koja potiskuje amin visokog afiniteta mjesta vezanja, na koji se monoamin veže. Drugi proton tada uzrokuje drugu promjenu konformacije koja uvlači monoamin u vezikulu i uveliko smanjuje afinitet mjesta vezanja za amine. Niz testova sugerira da His 419, smješten između TMD X i XI, ima ključnu ulogu u prvoj od ovih konformacijskih promjena, te da Asp 431, smještena na TMD XI, radi isto tokom druge promjene.
Inhibicija
Poznato je da postoji nekoliko inhibitora ponovnog preuzimanja VMAT-ova, uključujući rezerpin (RES), tetrabenazin (TBZ), dihidrotetrabenazin (DTBZOH) i ketanserin (KET). Smatra se da RES pokazuje kompetitivnu inhibiciju, vežući se za isto mjesto kao i monoaminski supstrat, jer su studije pokazale da se može zamijeniti uvođenjem norepinefrina. Smatra se da TBZ, DTBZOH i KET pokazuju nekonkurentnu inhibiciju, umjesto da se vežu za alosterina mjesta i smanjuju aktivnost VMAT-a, umjesto da jednostavno blokiraju njegovo mjesto vezivanja za supstrat. Utvrđeno je da su ovi inhibitori manje učinkoviti u inhibiranju VMAT1 od VMAT2, a inhibitorni učinci tetrabenazina na VMAT1 su zanemarivi.
Male Rodne
Male Rodne su naseljeno mjesto u sastavu općine Rogaška Slatina, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Šmarje pri Jelšah.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Male Rodne su imale 122 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Sveti Mohor. U 2017. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Ceste i Male Rodne.''
Goljak Klanječki
Goljak Klanječki je naseljeno mjesto u sastavu grada Klanjca, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Užička republika
Užička Republika je bila oslobođeno područje za vrijeme Drugog svjetskog rata u okupiranoj Jugoslaviji 1941. godine, samim time i prva oslobođena teritorija u Evropi od okupatora - sila Osovine. Republiku su osnovali jugoslavenski partizani, a centar je bio u gradu Užice u Srbiji po kome je i dobila ime. Republika je obuhvatala dijelove zapadne Srbije i istočne Bosne i Hercegovine kao i veći dio Crne Gore.
Goljak Klanječki
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Klanjec.
VMAT1
Probavni sistem
VMAT1 takođe ima efekte na modulaciju obrade gastrina u G-ćelijama. Ove crijevne endokrine ćelije obrađuju prekursor amina, a VMAT1 ih uvlači u vezikule radi skladištenja. Aktivnost VMAT1 u tim ćelijama ima naizgled inhibitorni učinak na preradu gastrina. U osnovi, to znači da se određeni spojevi u crijevima mogu unijeti u ove G-ćelije i pojačati ili inhibirati funkciju VMAT1, što će uticati na preradu gastrina (konverzija iz G34 u G17).
Goljak Klanječki
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Goljak Klanječki je imao 71 stanovnika.
IC 5189
IC 5189 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Prvo otkriće je napravio Guillaume Bigourdan 5. oktobra 1888. godine.
VMAT1
Probavni sistem
Osim toga, poznato je da VMAT1 igra ulogu u preuzimanju i lučenju serotonina u crijevima. Ćelije enterokromafina u crijevima će lučiti serotonin kao odgovor na aktivaciju određenih mehanosenzora. Regulacija serotonina u crijevima je kritično važna jer modulira apetit i kontrolira kontrakciju crijeva.
Zaštita od hipotermije
Pokazalo se da prisutnost VMAT1 u ćelijama štiti od štetnih učinaka hlađenja i zagrijavanja povezanih s hipotermijom. Eksperimenti su izvedeni na ćelijama aortnog i bubrežnog tkiva. Pronađeni su dokazi da je akumulacija serotonina pomoću VMAT1 i TPH1 omogućila kasnije oslobađanje serotonina pri izlaganju niskim temperaturama. Ovo omogućava sintezu cistationina beta (CBS), posredovanu proizvodnju H2S. Zaštita od oštećenja uzrokovanih hipotermijom posljedica je smanjenja stvaranja reaktivnih vrsta kisika (ROS), koje mogu izazvati apoptozu, zbog prisutnosti H2S.
Mentalni poremećaji
VMAT1 (SLC18A1) nalazi se kraj lokusa, za opći bipolarni poremećaj (BPD)/shizofrenija koji se nalazi na hromozomu 8, sekvenca p21. Smatra se da poremećaj u transportu monoaminskih neurotransmitera uslijed varijacije gena VMAT1 može biti relevantan za etiologiju ovih mentalnih poremećaja. Jedna studija je ispitivala populaciju evropskog porijekla, posmatrajući genotipove osoba sa bipolarnim poremećajem i kontrolne grupe. Studija je potvrdila ekspresiju VMAT1 u mozgu na nivou proteina i iRNK i otkrila značajnu razliku između dvije grupe, sugerišući da, barem za ljude evropskog porijekla, varijacije u genu VMAT1 mogu predisponirati osjetljivost. Druga studija ispitivala je populaciju japanskih osoba, jedna grupa je bila zdrava, a druga shizofrena. Ova studija je rezultirala uglavnom neuvjerljivim nalazima, ali sa nekim pokazateljima da bi varijacije gena VMAT1 kod japanskih žena dale sklonost ka shizofreniji. Iako ove studije pružaju obećavajući uvid u uzroke nekih od najčešćih mentalnih poremećaja, jasno je da će biti potrebno dodatno istraživanje kako bi se steklo potpuno razumijevanje.
IC 5189
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Rastuša (pećina)
Rastuša pećina nalazi se u neposrednoj blizini istoimenog sela (zaselak Subotići, od zadnjih kuća stotinjak metara), na padinama Hrnjinog brda, u općini Teslić, Bosna i Hercegovina. Nalazi se na 370 metara nadmorske visine. Uređena je za turističku posjetu. Planirani su radovi na sporednom ulazu u Rastušku pećinu, a planirana je i izrada Regulacionog plana dijela pećine, parkinga i sanitarnog čvora.
Goljak Klanječki
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Goljak.''
Svjetski kup u skijaškim skokovima u Villachu
Takmičenja Svjetskog kupa u skijaškim skokovima u Villachu prvi su put organizirana u sezoni 1995/96, kada je pobijedio Masahiko Harada. Japanac je ponovio taj uspjeh u sezoni 1997/98. Takmičenje u Alpenareni ponovo je održano u sezoni 1999/2000, a pobjednik je bio Janne Ahonen. Svjetski kup vratio se u Villach u sezonama 2001/02. i 2007/08. U prvoj od njih održana su dva takmičenja: pojedinačno, u kojem je najbolji bio Adam Małysz, s rekordom skakaonice 99,5 m u 1. seriji, i ekipno, u kojem su slavili Finci. U sezoni 2007/08. također su održana dva takmičenja, ali oba u pojedinačnoj konkurenciji; prvo je bilo nadoknada za ranije otkazano takmičenje u Kranju, a drugo planirano. U oba je pobjedu odnio Thomas Morgenstern, osvajač Svjetskog kupa te sezone.
Kaja Kallas
Kaja Kallas (rođena 18. juna 1977. u Talinu) estonska je političarka i premijerka Estonije od 26. januara 2021. Na čelu je Reformske stranke od 2018. godine, a članica Riigikogu-a je od 2019. godine, a prethodno od 2011. do 2014. Kallas je bila članica Evropskog parlamenta od 2014. do 2018. kao predstavnica Saveza liberala i demokrata za Evropu. Prije izbora u parlament, bila je advokatica specijalizovana za evropsko i estonsko pravo konkurencije.
Rani život i obrazovanje
Rođena je u Talinu 18. juna 1977. godine. Kćerka je Siima Kallasa, 14. premijera Estonije, koji je kasnije bio evropski komesar. Tokom sovjetske deportacije iz Estonije, njena majka koja je tada imala šesnaest mjeseci, deportovana je u Sibir s majkom i bakom, te je tamo živjela do svoje desete godine.
Svjetski kup u skijaškim skokovima u Villachu
Najuspješniji skakači
Uvršteni takmičari s najmanje dva plasmana na pobjedničko postolje (zaključno sa 14. 12. 2007).
Rastuša (pećina)
Arheologija
Pećina je značajno paleontološko i arheološko nalazište. Istraživanja u pećini trajala su gotovo cijeli prošli vijek i još se analiziraju ti podaci. Najveća istraživanja obavljena su početkom 90-ih godina kada su stručnjaci iz Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine pronašli više eksponata. U dvije sonde tada su pronađeni kosti i zubi pećinskog medvjeda (Ursus Spelaus) i dio čeljusti pleistocenskog vuka (Canis Lupus), kao i ostaci kamenog oruđa i drvenog uglja, koji potiču od prastarih stanovnika ove pećine, paleolitskih lovaca. Na nekoliko vrsta pronađeni su i tragovi "brušenja" (češanja) pećinskog medvjeda.
Goljak Klanječki
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Goljak Klanječki je imalo 116 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svjetski kup u skijaškim skokovima u Villachu
Postolja po državama
Zaključno sa 14. 12. 2007.
Rastuša (pećina)
Arheologija
Kasnijim iskopavanjima  u  ulaznom dijelu nađena je keltska keramika i tragovi prethistorijske talionice željeza.
Početkom 21. og vijeka, stručnjaci sa britanskog Univerziteta Kembridž tri godine obavljali su u ovoj pećini istraživanja. Po njihovom mišljenju, lokalitet pećine Rastuša kod Teslića predstavlja arheološki "Eldorado", jer je veoma bogat artefaktima iz ledenog doba, kao i iz perioda boravka neandertalca i prelaska sa skupljačke na poljoprivrednu proizvodnju u ovom regionu. Njihova istraživanja su proširila spisak nađenih tragova životinja: dabrovi, pećinski lavovi, divlje goveče, losovi i što je najinteresantnije – nosoroga. Ovo je najznačajnije otkriće i posve neočekivano.
Kaja Kallas
Rani život i obrazovanje
Djed Kaje Kallas bio je Eduard Alver, jedan od osnivača Republike Estonije (24. februar 1918), te prvi šef estonske policije (1918 – 24. maj 1919). Latvijskog je i baltičko-njemačkog porijekla.
Rastuša (pećina)
Arheologija
Nađeni su kremenski artefakti koji po obradi i tehnologiji pripadaju periodu musterijana. Musterijan je svugdje vezan za neandertalce. To je kultura vezana za modernog čovjeka, za one koji su došli u Evropu 30.000-35.000 godina prije nove ere. Nađeni su i tragovi ljudi iz vremena 10.000 godina prije nove ere. Tek slijedi naučno objašnjenje nađenih rezultata.
Kaja Kallas
Rani život i obrazovanje
Kallas je 1999. godine diplomirala pravo na Univerzitetu u Tartuu. Kratko je živjela u Francuskoj i Finskoj gdje se obučavala u polju evropskog prava. Godine 2007. upisala je Estonsku poslovnu školu, gdje je 2010. diplomirala ekonomiju, smjer poslovna administracija.