cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka kod Korinta (146. p. n. e)
Bitka kod Korinta se desila godine 146. p. n. e. između rimske vojske pod komandom Lucija Mumija na jednoj, te snaga Ahajskog saveza pod Kritolajem na drugoj strani. U njoj su Rimljani odnijeli pobjedu, a neposredno nakon bitke zauzeli, opljačkali i potom potpuno uništili obližnji grad Korint, poznat po svom izuzetnom bogatstvu. Bitka je za posljedicu imala i nestanak Ahajskog saveza, te pretvaranje Grčke u rimsku provinciju.
Solarno grijanje
Koncentrirajući solarni kolektori
Druga varijanta ima centralni prijemnik (toranj) oko kojeg se nalazi polje pokretnih, automatski upravljanih, ravnih ogledala (heliostata) koji usmjeravaju sunčeve zrake na prijemnik.
Prijemnik kod obje varijante je selektivni TSK.
Arpadovići
mini|Statua Árpáda u National Memorial Parku u Ópusztaszer, Mađarska Arpadovići su ugarska dinastija. Vladali su Ugarsko-Hrvatskim kraljevstvom do 1301. Dinastija je dobila ime po vojvodi Arpadu (890 - 917). Pod vodstvom Arpada Ugri (Mađari) su se spustili od Pruta, Dnjestra i Buga u Panonsku niziju. Nisu uspjeli da se probiju dalje na zapad, pa su se okrenuli prema jugu prema Hrvatskoj i Dalmaciji. Kralj Koloman je uspio da zavlada kontinentalnom Hrvatskom 1102. i Dalmacijom 1107, nakon čeka je donio Pacta Conventu.
Epulon
mini|300px|Ostaci grada Nezakcijuma
Epulon (Epulo, Epulone, Aepulo) je bio vladar ilirskog plemena Histri koji je ratovao protiv Rimljana u vremenu početaka rimske ekspanzije na područje današnje Istre u Hrvatskoj. Epulon se na početku sukobio s rimljanima kod Akvileje (danas gradić u Italiji, u blizini granice sa Slovenijom). U nastavku sukoba Rimljani su prvo zauzeli ostale važne histarske centre u Istri a Epulon je konačno poražen u opsadi svoje prijestolnice Nezakcijuma. Rimljani u početku nisu uspjeli zauzeti Nezakcijum ni nakon duge opsade grada. Tek kada su Rimljani skrenuli tok rijeke koja je štitila Nezakcijum i opskrbljivala ga vodom Epulon je shvatio kako su Rimljani pobjedili pa je izvršio samoubistvo probovši se mačem kako bi izbjegao ropstvo. . Epulon je postao simbol junaka koji je radije odabrao smrt nego zatočeništvo. .
Iliri nisu imali svoju pismenost a rimski i grčki historičari nisu uvijek bili nepristrasni kada su pisali o njima. Pored arheoloških nalaza, rimske i grčke hronike su gotovo jedini izvori saznanja o Ilirima.
Rat Rima protiv Histrijana smješten je u periodu od oko 181. godine p. n. e. i prvih čarki oko Akvileje do 175. godine p. n. e. i rimske pobjede.
Rimski hroničar Livije navodi kako su prvi napadi na Akvileju uspješno odbijeni nakon čega je uspostavljen relativni mir. Svakako da su Histri i dalje vidjeli rimsko prisustvo kao opasnost pa dolaskom Epulona na vlast sukobi ponovo počinju. U nekoliko sporadičnih bitaka Histri su bukvalno sasjekli na komade pripadnike nekoliko rimskih jedinica. Novi rat možda nije bio zasnovan na uvjerenju ilirskih plemena da mogu pobijediti Rim ali je sigurno da se bezobzirnost Rimljana više nije mogla trpjeti.
Livije pominje i da su Histri izvršili jedan uspješan napad na rimski logor tokom kojeg su se legionari u panici razbježali a Histri uzeli veliki ratni plijen: dragocjenosti, opremu, hranu i vino. No, rimska vojska se brzo regrupisala te je stigla ilirske ratnike opterećene plijenom, opijene pobjedom i vinom i lako povratila izgubljeno. Pobijeno je mnogo Histara a Epulon se sklonio u Nezakcijum. Evo kako je to Livije opisao:
Rayleighovo rasijanje
mini|desno|250px|Rayleighovo raspršenje uzrokuje plavu nijansu neba u toku dana, i crvenu boju Sunca kod zalaska mini|desno|250px|Rayleighovo raspršenje je jače nakon zalaska Sunca mini|desno|250px|Slika prikazuje veći udio raspršene plave svjetlosti u odnosu na crvenu svjetlost mini|desno|250px|Zelena [[laserska zraka snage 5 mW, je vidljiva po noći zbog Rayleighovog raspršenja i prašine u zraku.]] mini|desno|250px|Rayleighovo raspršenje u staklu: sa strane vidimo plavu boju, ali svjetlost koja prolazi kroz staklo je narančaste boje. Raspršenje nastaje kad se elektromagnetski val sudari s česticama u atmosferi. Ako su te čestice manje od talasne dužine vala, tada se radi o Rayleighovom raspršenju. Čestice reflektiraju nešto energije, ovisno o veličini i dielektričnosti. Te čestice mogu biti prašina ili molekule dušika ili kisika. Mie raspršenje nastaje kad su čestice u atmosferi otprilike veličine talasne dužine. Te čestice su prašina, pelud, vodena para i dim, a uvijek su prisutne u nižim slojevima atmosfere, posebice ako ima oblaka. Postoji i neselektivno raspršenje koje nastaje kad su čestice mnogo veće od talasnedužine (kišne kapi).
Rayleighovo raspršenje uzrokuje plavu nijansu neba u toku dana, i crvenu boju Sunca kod zalaska. Dobilo je naziv prema engleskom fizičaru Johnu Rayleighu, koji je objasnio tu pojavu.
Približno računanje Rayleighovog raspršenja
Ako se uzme da je r veličina čestica koje raspršuju svjetlost i talasna dužina svjetlosti λ, može se izračunati parametar raspršenja svjetlosti:
Rayleighovo raspršenje se može odrediti da se javlja u slučaju da je x puno manji od 1 (x ≪ 1). Ukoliko su čestice sa parametrom x približno jednake 1, onda se javlja Mie raspršenje. Intenzitet ili jačina Rayleighovog raspršenja je proporcionalan sa šestom potencijom veličine čestica i obrnuto proporcionalan sa četvrtom potencijom talasne dužine.
gdje je: I – intenzitet raspršene svjetlosti, I0 – intenzitet svjetlosti, R – udaljenost do čestica koje raspršuju svjetlost, θ – kut raspršenja, n – indeks prelamanja čestica i d – promjer čestica.
gdje je: σs - gustoća raspršene svjetlosti.
Rayleighovo raspršenje kod molekula
Rayleighovo raspršenje se javlja i kod pojedinih molekula. Ovdje se raspršenje javlja zbog molekularne polarnosti α, koje opisuje koliko se električni naboj kreće u električnom polju. U tom slučaju, intenzitet Rayleighovog raspršenja za pojedinu molekulu iznosi:
Količina Rayleighovog raspršenja za pojedinu česticu se može izraziti sa poprečnim presjekom σ. Na primjer, za dušik kojeg ima najviše u Zemljinoj atmosferi, ima Rayleighov poprečni presjek od 5,1×10−31 m2, kod talasnedužine od 532 nm (zelena svjetlost). To znači da će se kod atmosferskog tlaka, dio od 10−5 svjetlosti, raspršiti svakih 1 metar puta.
Plava boja neba
Dio svjetlosti koja dolazi sa Sunca se raspršuje zbog molekula i malih čestica u Zemljinoj atmosferi. Ta raspršena svjetlost daje nebu sjaj i boju. Kako je Rayleighovo raspršenje obrnuto proporcionalno s četvrtom potencijom talasnedužine svjetlosti (ili proporcionalno s četvrtom potencijom frekvencije svjetlosti), to znači da će se plava svjetlost puno više raspršiti nego svjetlost sa većom valnom dužinom (žuta svjetlost, a posebno crvena svjetlost). Ako gledamo prema Suncu, onda je svjetlost s većom valnom dužinom (žuta svjetlost, a posebno crvena svjetlost) puno bolje vidljiva, nego plava svjetlost koja se više raspršuje. Ako promatramo iz svemira, nebo je crno, a Sunce bijelo.
Kod zalaska Sunca ono je crvene ili narandžaste boje, jer svjetlost mora proći puno veću udaljenost kroz atmosferu, nego kad je u zenitu. Zbog toga je plava boja svjetlosti gotovo potpuno raspršena, a crvena boja direktno prolazi do promatrača.
U područjima gdje je vrlo malo svjetlosno zagađenje, mjesečina će biti isto plave boje, iz istog razloga kao nebo po danu, jer mjesečina je odbijena Sunčeva svjetlost, sa skoro istom temperaturom kao Sunce. Za čovjekovo oko mjesečina nam ne izgleda plave boje, jer po noći vid koristi samo štapiće u mrežnici oka, koji ne prikazuju boje u mozgu.
Rayleighovo raspršenje kod optičkih vlakana
Rayleighovo raspršenje je vrlo važan dio kod raspršenja optičkog signala u optičkom vlaknu. Silikatno vlakno prestavlja nehomogen materijal, pa njegova gustoća se neznatno mijenja. Gubitak energije zbog raspršenja svjetlosti se određuje slijedećim koeficijentom:
gdje je: n – indeks prelamanja, p – fotoelastični koeficijent stakla, k – Boltzmannova konstanta i β – izotermna kompresibilnost. Tf je zamišljena temperatura, a to je temperatura kod koje je gustoća toka optičkog signala “zamrznuta” u materijalu.
Kraljevstvo Komagena
Kraljevstvo Komagena (grčki: Βασίλειον τῆς Kομμαγηνῆς), (ermenski: Կոմմագենէի Թագավորութիւն) je bilo drevno kraljevstvo smješteno na jugoistoku današnje Turske u helenističkom dobu. O Komageni se vrlo malo zna sve do 2. vijeka p. n. e. Međutim, na osnovu oskudnih podataka historičari pretpostavljaju da je bila dio veće države koja je uključivala Sofenu. Kasniji kraljevi Komagene su tvrdili da potiču od Orontidske dinastije, te da su u rodu s porodicom koja je osnovala Kraljevinu Armeniju. U tačnost takvih tvrdnji se ne može niko pouzdati. .
Vjeruje se da je nad područjem Komagene vlast preuzelo Seleukidsko Carstvo krajem 3. ili početkom 2. vijeka p. n. e. pod vlašću Antioha III Velikog.
Ta je vlast trajala do godine 163. p. n. e. kada je, poslije smrti seleukidskog kralja Antioha IV Epifana, lokalni satrap Ptolemej od Komagene proglasio nezavsisno kraljevstvo sa sobom na čelu. Kraljevstvo Komagena je svoju nezavisnost uspjela očuvati sve do godine 17. n. e. kada je proglašeno rimskom provincijom do strane cara Tiberija. Nezavisnim kraljevstvom je postalo ponovno kada je Antioh IV od Komagene postavljen na prijestolje naredbom cara Kaligule, ali je isti car samo par godina kasnije svrgnuo Antioha. Komagena je nezavisnost, opet pod Antiohom, dobila zahvaljujući caru Klaudiju. Obnovljeno kraljevstvo je trajalo do godine 72. kada ga je car Vespazijan konačno anektirao u Carstvo. .
Pepsi
Pepsi je popularno gazirano bezalkoholno piće koje proizvodi američko preduzeće Pepsi-Cola.
Pepsi dolazi u raznim vrstama:
Kole
Pepsi je prva marka kole koja je napravila energetsko piće. Svi proizvodi, bazirani na koli, imaju karatkerističan okus. Ovi proizvodi prodaju se u svim zemljama širom svijeta.
Aleksandar, kralj Jugoslavije
Mladost
Aleksandar I Karađorđević je rođen na Cetinju 16. decembra 1888. godine kao četvrto dijete (drugi sin) Petra I Karađorđevića i princeze Crne Gore Ljubice Petrović, najstarije kćerke crnogorskog kralja Nikole I Petrovića. Kum na krštenju mu je bio, preko izaslanika, ruski car Nikolaj II Romanov. Aleksandar je imao dvije godine kada je njegova majka princeza Ljubica umrla od komplikacija usljed poroda prilikom rođenja njegovog mlađeg brata Andrije, koji je također umro dvadeset tri dana kasnije.
Djetinjstvo je proveo u Crnoj Gori, a osnovnu školu završio u Ženevi. Dalje školovanje je nastavio na vojnoj akademiji u Sankt Peterburgu. Dok su Aleksandar i njegov mlađi brat Đorđe bili na vojnoj akademiji, njihov otac Petar je zajedno sa zavjerenicima uspio da izvede državni udar u Kraljevini Srbiji poznat kao Majski prevrat u kojem je kralj Aleksandar Obrenović i njegova supruga Draga ubijeni. Dinastija Karađorđevića je na taj način ponovo zauzela srpski tron nakon četrdeset pet godina. Aleksandrov 58-godišnji otac je postao kralj Srbije Petar I Karađorđević, zbog čega su se Đorđe i Aleksandar vratili u Srbiju kako bi nastavili studije.
Sudbinski preokret u životu princa Aleksandra nastupio je 27. marta 1909, godine kada se njegov stariji brat, princ Đorđe odrekao prava na prijestolje nakon snažnog pritiska političkih krugova u Srbiji. Kao prijestolonasljednik, princ Aleksandar je pristupio reorganizaciji vojske, pripremajući je za konačan obračun sa Osmanlijskim carstvom.
Balkanski ratovi i Prvi svjetski rat
Glavni članci: Balkanski ratovi i Srbija u Prvom svjetskom ratu
mini|lijevo|Regent Aleksandar na Solunskom frontu 1916. godine. U Prvom Balkanskom ratu princ Aleksandar je kao zapovjednik Prve armije vodio pobjedonosne bitke na Kumanovu i Bitolju, a zatim 1913. godine, za vrijeme Drugog Balkanskog rata, i bitke na Bregalnici. Nakon povlačenja Osmanlija iz Skoplja zauzeo je Makedoniju zajedno sa pukovnikom Dragutinom Dimitrijevićem. mini|desno|Regent Aleksandar obilazi ranjenike na [[Solunski front|Solunskom frontu 1917. godine.]] Tokom Prvog svjetskog rata bio je vrhovni zapovjednik srpske vojske u bitkama na Ceru i Kolubari 1914. godine, kad je srpska vojska potpuno razbila vojsku Austro-Ugarske monarhije. Tokom 1915. godine srpska vojska je pretrpjela mnoge gubitke od strane austro-ugarskih, njemačkih i bugarskih armija. Iste godine srpska vojska je bila prisiljena povuci se kroz klisure Crne Gore i sjeverne Albanije na grčko ostrvo Krf, gdje je reorganizovana.
Nakon što se vojska pregrupisala i ojačala, izvršila je završnu operaciju proboja Solunskog  fronta u jesen 1918. godine, pod vrhovnom komandom princa Aleksandra i sa odličnim komandnim kadrom u koji spadaju vojvode Živojin Mišić, Stepa Stepanović i Petar Bojović.
Ujedinjenje
mini|desno|Regent Aleksandar I u prvoj posjeti [[Sarajevo|Sarajevu 1920.]] Posle vojničkih došli su i državnički uspjesi. Nakon odluka srpske Narodne skupštine i Narodnog Vijeća u Zagrebu, regent Aleksandar je proglasio ujedinjenje Srba, Hrvata i Slovenaca u jednu državu 1. decembra 1918. godine. Ovim činom ostvareni su ideali o ujedinjenju južnih Slovena, za koje su se zalagali njegov otac i djed. Poslije smrti kralja Petra I (16. augusta 1921.), princ Aleksandar je postao kralj Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Dana 8. juna 1922. godine oženio se princezom Marijom Rumunskom, kćerkom rumunskog kralja Ferdinanda. U tom braku su rođena tri sina - Petar, Tomislav i Andrej.
Diktatura
mini|lijevo|Kralj Aleksandar u admiralskoj uniformi na [[Jadranu 1930. godine, ulje na platnu, rad Ivana Vavpotiča, Narodni muzej Slovenije.]] mini|desno|Kralj Aleksandar od Jugoslavije i [[Mustafa Kemal Atatürk, prvi predsjednik Republike Turske, 1933. godine.]] 6. januara 1929., usljed političke krize nastale nakon što je ubijen poslanik Stjepan Radić kralj Aleksandar ukida Vidovdanski ustav i raspušta Narodnu skupštinu. Ovaj akt je u historiji ostao zabilježen kao Šestojanuarska diktatura. Ime države je promijenjeno u Kraljevina Jugoslavija, a država je organizovana u formi devet banovina umjesto dotadašnjih 33 oblasti, 3. oktobra.
Atentat
mini|desno|Posmrtne maske kralja Aleksandra i Louis Barthou. mini|lijevo|Spomenik kralju Aleksandru i Louis Barthou u Marseille. Dana 9. oktobra 1934. kralj je stigao u Marseille u zvaničnu posjetu Francuskoj kako bi ojačao savez dvije zemlje. Prilikom vožnje ulicama zajedno sa francuskim ministrom vanjskih poslova Louisom Barthouom, pripadnik makedonske organizacije VMRO Vlado Černozemski je izašao na ulicu i pucao u kralja i vozača, a greškom policajca ubijen je i francuski ministar vanjskih poslova Louis Barthou. To je bio jedan od prvih atentata zabilježen filmskom kamerom. mini|desno|Spomenik kralju Aleksandru u [[Parizu. Najveći broj spomenika i spomen-bisti kralja Aleksandra u Jugoslaviji porušen je tokom Drugog svjetskog rata.]] Atentator je bio član interne makedonske revolucionarne organizacije (VMRO) i iskusni strijelac. Odmah nakon atentata na kralja Aleksandra, Černozemski je ubijen od strane francuskog policajca, a zatim ga je tukla publika. Do trenutka kad je uklonjen sa scene kralj je već bio mrtav. VMRO je politička organizacija koja se borila za otcjepljenje Makedonije od Jugoslavije. Vođa organizacije u to vrijeme je bio Ivan Mihailov. VMRO je radio u savezu sa hrvatskom ustaškom grupom koju je predvodio Ante Pavelić. Černozemski i tri hrvatska saučesnika su putovali u Francusku iz Mađarske preko Švicarske. Nakon atentata, njih je uhapsila francuska policija. Iako ne postoje konačni dokazi da su italijanski diktator Benito Musolini ili mađarska vlada umiješani u atentat, javno mijenje u Jugoslaviji je bilo takvo da je Italija bila ključna u planiranju atentata. Ovaj incident je kasnije koristila Jugoslavija kao argument u suprostavljanju hrvatskog pokušaja secesije i italijanskog i mađarskog revizionizma.
Nakon smrti Aleksandra Karađorđevića, krunu nasljeđuje Aleksandrov sin, Petar II, ali vlast dolazi u ruke Aleksandrovog rođaka, kneza Pavla Karađorđevića, zbog Petrove maloljetnosti.
Blauov sindrom
Blauov sindrom je autosomno dominantni genetički upalni poremećaj koji pogađa kožu, oči i zglobove. Uzrokuje ga mutacija u NOD2 (CARD15) genu. Simptomi obično počinju prije četvrte godine, a bolest se manifestira kao rana kožna sarkoidoza, granulomatozni artritis i uveitis.
Uzrok
Otkriće da defekt gena kod Blauovog sindroma uključuje gen CARD15/NOD2 pokrenulo je istraživanje njegove funkcije kao dijela urođenog imunskog sistema. Urođeni imunski sistem prepoznaje molekularne obrasce povezane s patogenom, uključujući bakterijske polisaharide kao što je muramil-dipeptid, preko svojih receptora za prepoznavanje uzoraka, kao što je NOD2, da inducira signalne puteve koji aktiviraju citokinske odgovore i zaštiti organizam. Kod Blauovog sindroma, genetički defekt izgleda dovodi do prekomjerne aktivacije i loše kontrole upalnog odgovora što dovodi do raširene granulomatozne upale i oštećenja tkiva.
Historija
Godine 1981, Malleson et al. prijavili su porodicu koja je imala autosomno dominantni sinovitis, kamptodaktiliju i iridociklitis Jedan član je preminuo od granulomatoznog arteritisa srca i aorte.
Godine 1982, Rotenstein je prijavio porodicu sa granulomatoznim arteritisom, osipom, iritisom i artritisom koji se prenose kao autosomno dominantna osobina kroz tri generacije.
U 1985., Edward Blau, pedijatar iz Marshfielda, Wisconsin, prijavio je porodicu koja je više od četiri generacije imala granulomsku upalu kože, očiju i zglobova. Stanje se prenosilo kao autosomno dominantna osobina. Iste godine Jabs et al. prijavili su porodicu koja je preko dvije generacije imala granulomatozni sinovitis, uveitis i kranijake neuropatije.
Zatim 1990. Pastores et al. prijavljuju rodoslov sa fenotipom vrlo sličnim onome što je Blau opisao i predložio da se to stanje nazove Blauov sindrom. Također su istakli sličnosti u gore navedenim porodicama sa Blauoviom sindromom, ali su istakli i značajne razlike u fenotipovima.
Godine 1996. Tromp et al. sproveli široku pretragu genoma koristeći zahvaćene i nezahvaćene članove originalne porodice. Marker, D16S298, dao je maksimalnu logaritam rezultata šanse od 3,75 i stavio lokus osjetljivosti na Blauov sindrom unutar intervala 16p12-q21. Hugot et al. otkrili su lokus osjetljivosti na Crohnovu bolest, granulomatoznu upalu crijeva, na hromosomu 16, blizu lokusa za BS. Na osnovu gornjih informacija Blau je 1998. godine sugerirao da bi genetiki defekt kod Blauovog sindroma i Crohnove bolesti mogao biti isti ili sličan.
Konačno, 2001. Miceli-Richard et al. otkrili su da je defekt u Blauovom sindromu u domenu CARD15/NOD2 koji vezuje nukleotide. Oni su u svom članku komentarisali da su mutacije u CARD15 također pronađene kod Crohnove bolesti. Potvrdu da je defekt kod Blauovog sindroma u genu CARD15 dali su Wang i sar. 2002. Godine, posmatrajući porodicu sa Blauovim sindromom i druge. Sa tim informacijama dijagnoza Blauovog sindroma nije određena samo fenotipom već i genotipom. Rani početak sarkoidoza je Blauov sindrom bez porodične anamneze, Blauov sindrom je dijagnosticiran kod pacijenata koji imaju ne samo klasičnu trijadu već i granulom u više organa.
Grb Tadžičke SSR
mini|desno|250px|Grb Tadžičke SSR Grb Tadžičke SSR je usvojen 1. marta 1937. od strane vlade Tadžičke SSR. Grb se bazira na grbu SSSR-a. U sredini grba se nalazi velika crvena zvijezda sa malim srpom i čekićem unutar. Ispod zvijezde je izlazeće sunce koje predstavlja budućnost tadžičke nacije. Sa strane se nalaze poljoprivredni simboli oko kojih je crvena traka sa motom SSSR-a "Proleteri svih zemalja, ujedinite se" napisanim na tadžičkom i ruskom jeziku. U donjem dijelu se nalazi naziv republike napisan na tadžičkom (РСС Тоҷикистон) i ruskom jeziku (Таджикская ССР).
Grb je bio na snazi do 1992, kada je zamjenjen današnjim grbom Tažikistana.
Elfi von Dassanowsky
Elfriede "Elfi" von Dassanowsky (2. 2. 1924. – 2. 10. 2007.) bila je austrijska pjevačica, pijanistica i filmska producentica.
NGC 6394
NGC 6394 (također poznat kao IRAS 17296+5940, MCG 10-25-55, PGC 60410 i UGC 10889) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,40 (159 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 7. jula 1885. godine.
Elfi von Dassanowsky
Rani život
Elfi von Dassanowsky (također poznata kao Elfi Dassanowsky ili Elfriede Dassanowsky) rođena je kao Elfriede Maria Elisabeth Charlotte Dassanowsky u Beču, kao kćerka Franza Leopolda von Dassanovskog, državnog službenika u austrijskom ministarstvu trgovine, i Ane (rođene Grünwald). Njen otac je poznavao pisca Hermanna Broha iz bečkog kafe društva 1920-ih i bio je jedna od inspiracija za lik Herr von Pasenowa u Brochovom romanu Mjesečari. Čudo od klavira sa 5 godina, Elfi je pohađala bečki institut Blažene Djevice Marije (poznat kao "Englische Fräuleins") i postala je sa 15 godina najmlađa žena primljena na Bečku akademiju za muziku i scenske umjetnosti do tog datuma kao štićenik koncertnog pijaniste Emila von Sauera. Dok je bio student, filmski reditelj Karl Hartl ju je odabrao da podučava Curda Jürgensa sviranju klavira, kako bi on mogao svirati instrument na ekranu u Hartlovom biografskom filmu o Mozartu i mjuziklu Willija Forsta. Studij i početak karijere Dassanovsky su prekinuti zbog odbijanja članstva u nacističkim organizacijama. Moćni UFA Studio u Berlinu ponudio joj je filmski ugovor krajem 1944. godine, koji je ona odbila.
NGC 6394
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Elfi von Dassanowsky
Karijera
Godine 1946. von Dassanovsky je debitirala u operi kao Susanna u Mozartovoj Figarovoj ženidbi u Stadttheater St. Pölten i stvarala na koncertima za Savezničku vrhovnu komandu.
Dassanovsky ostaje jedna od rijetkih žena u historiji filma, a sa 22 godine jedna od najmlađih koja je suosnivala filmski studio – Belvedere Film – prvi novi studijski objekat u poslijeratnom Beču. Sa starijim partnerima Augustom Diglasom i Emmerichom Hanusom, studio je stvorio klasike na njemačkom jeziku kao što su "Die Glücksmühle" (Mlin sreće, 1946), "Dr. Rosin" (1949) i "Märchen vom Glück" (Poljubi me, Casanova, 1949) i dao je Guntheru Philippu i Nadji Tiller prve uloge na ekranu.
Dasanovski je glumila u operama, operetama, pozorišnim dramama i komedijama, pomogala je u osnivanju nekoliko pozorišnih grupa, bila je voditelj za Allied Forces Broadcasting i BBC, bila na turneji po Zapadnoj Njemačkoj u jednoj ženskoj emisiji i održala majstorske kurseve glasa i klavira.
Tokom ovog perioda, Dassanovsky je također modelirala isključivo za poznatog austrijskog slikara Franca Xavera Wolfa (1896 – 1990), čiji se rad sa njenim likom danas nalazi u muzejskim i privatnim kolekcijama.
Preko umjetničkog direktora Federica Pallavicinija Dassanowsky je podstakala izdanje kratkotrajnog američkog časopisa Flair (uredila Fleur Cowles) da pokrije umjetnost u poslijeratnom Beču i napravila model za planirano izdanje, ali je publikacija ugašena prije štampanja. Stručnjak za klavirsku tehniku Ignace Paderewski, njena muzička pedagogija nastavila se 1950-ih godina u Kanadi i New Yorku, gde se udala, te dobila sina i kćerku.
U to vrijeme Dassanowsky se okrenula dizajnu i stvorila prototip ženskog kožnog dnevnog kaputa, koji se sada nalazi u kolekciji Muzeja primijenjene umjetnosti u Beču. Razvela se kasnih 1970-ih i iako se nikada nije preudala, nakratko je bila povezana sa piscem i glumcem, princom Hajnrihom Starhembergom (aka Henri Gregor, 1934–1997) sredinom 1990-ih do njegove smrti.
U Hollywoodu 1960-ih, odupirala je da postane trendi eurostarleta i radije je ostala iza kamere kao vokalni trener za režisera/producenta Otta Premingera. Godine 1962. postala je naturalizirana državljanka Sjedinjenih Država. Uspješna poslovna žena iz Los Angelesa, 1999. godine ponovo je osnovala Belvedere Film kao producentsku kompaniju sa sjedištem u Los Angelesu/Beču sa svojim sinom Robertom. Bila je izvršna producentica nagrađivanog dramskog kratkog filma, Semmelweis (2001), špijunske komedije Wilson Chance (2005.) i nekoliko radova u toku u vrijeme njene smrti, uključujući dokumentarac ''Felix Austria! aka Nadvojvoda i Herbert Hinkel (2013) i ekranizacija (sa njenim sinom) antiratnog austrijskog romana Mars im Widder Aleksandra Lernet-Holenije''.
Smrt
Dok je bila u Koni na Havajima u julu 2007. godine, Dasanovski je pretrpila emboliju opasnu po život. Prevezena je u bolnicu Queens u Honoluluu, a dio lijeve noge joj je morao biti amputiran. Izvještava se da se dobro oporavlja na rehabilitaciji u Los Angelesu i očekivalo se da će nastaviti svoj angažman u filmskoj produkciji, kao i umjetnosti i UNESCO promociji. Prema novinskim izvještajima, slavna osoba sa amputacijom Heather Mills (Lady McCartney) se lično zanimala za njenu rehabilitaciju. Međutim, Dasanovski je preminula 2. oktobra 2007. u Los Angelesu od zatajenja srca. Sahranjena je u počasni grob u Zentralfriedhofu u Beču 25. jula 2008. godine.
Zadužbina i posthumno priznanje
Ružu Elfi von Dassanowsky (hibrid ruže čaja i floribunda) poznatu i kao "Elfi" kreirao je Brad Jalbert iz Kanade 2009. godine. Uvršten je u vrt ruža Peggy Rockefeller u Botaničkoj bašti u New Yorku u proljeće 2013.
Prva nagrada Elfi von Dassanowsky za rad filmskih stvarateljica uručena je norveškoj umjetnici Inger Lise Hansen za Parallax (2009) na Bečkom Independent Shorts Film Festivalu u junu 2010.
Mala planeta/asteroid, 4495 Dassanowsky, koju su 1988. otkrili japanski astronomi Masaru Arai i Hiroshi Mori, nazvana je u njenu čast 2014. godine.
Proglašena je za počasnog člana Udruženja austrijskih filmskih producenata (AAFP) posthumno u septembru 2018. godine.
Neufeld an der Leitha
Neufeld an der Leitha je najveći grad u okrugu Eisenstadt-Umgebung austrijske savezne pokrajine Gradišća.
Historija
Neufeld an der Leitha osnovan je 1651. godine od Franza Grafa Nádasdya. Od 1921. godine pripada Austriji.
Poznate osobe
Položaj grada Neufeld an der Leitha u okrugu Eisenstadt-Umgebung|mini|300px|desno
Mirvići
Mirvići su naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
Grb Sijera Leonea
Grb Sijera Leonea je napravljen 1960. Sastoji se od štita na kojem se nalazi lav ispod cik-cak linije koja predstavlja Lavlju planinu (po kojoj je država i dobila ime). Iznad lava se nalaze tri baklje, a ispod valovi što predstavljaju more. Pored štita su također dva lava. Ispod štita je traka sa natpisom "Unity, Freedom, Justice" (Jedinstvo, Sloboda, Pravda).
NGC 3445
NGC 3445 (također poznat kao Arp 24, IRAS 10515+5715, MCG 10-16-23, PGC 32772 i UGC 6021) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 95 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,60 (44 hiljade sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 8. aprila 1793. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 251
NGC 251 (također poznat kao MCG 3-3-3, PGC 2806 i UGC 490) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 209 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 2,40 (146 hiljada sg) a najmanji 1,9 uglovnih minuta (116 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. oktobra 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gospođica Marple
Ona živi u selu St. Mary Mead. Izgleda kao i svaka usidjelica, zadubljena u vunu i znatiželjna kao niko, no kad je u pitanju zločin ili ubistvo, ima oštar logični um. U najboljim kriminalističkim romanima sramoti "profesionalnu" policiju, najčešće radeći analogiju s nekim mještanom.
Glumice
Gospođicu Marple u filmovima su tumačile Margaret Rutherford, Angela Lansbury, Elizabeth Taylor, Helen Hayes, Sue Grafton, Joan Hickson, Geraldine McEwan i druge.
Scuderia Ferrari
Scuderia Ferrari ili Scuderia Ferrari Mission Winnow je italijanski automobilski tim, koja je deo sportskog odjela proizvođača automobila Ferrari. Ferrari je osnovao 1929. godine Enzo Ferrari.
Kao konstruktor
Napomene
John Ford
John Ford bio je američki filmski režiser.
Nagrade
Američka filmska akademija
NACIONALNI ODBOR KRITIČARA
UDRUŽENJE KRITIČARA NEW YORKA
Mirvići na Podhranjenu
Mirvići na Podhranjenu je naseljeno mjesto u gradu Goraždu, Bosna i Hercegovina.
NGC 1965
NGC 1965 (također poznat kao ESO 56-SC123) je emisijska maglina i otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 25. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Skrotum
mini|desno|Skrotum - vertikalni presjek
Skrotum ili mošnje, (lat: scrotum), je kožna kesa u kojoj su smješteni testisi. Nalazi se između tijela penisa i analnog otvora. Sa ulaskom u pubertet skrotumi postaju prekriveni dlakama.
Funkcija
Osnovna funkcija skrotalne kese je da testise drži na njima adekvatnoj temperaturi koja iznosi 34.4 celzijeva stepena. Veća temperatura može oštetiti kvalitet sperme. Zbog toga skrotum ima sposobnost skupljanja i širenja i na ta način se regulira temperatura testisa. Kada je vanjska temperatura veća od poželjne skrotum se opušta i spušta, a kada je temperatura manja onda se skuplja, približavajući se tijelu.
Shadowdream
Shadowdream je black metal projekat Nocturnala (Rastka Perišića), muzičara iz Novog Sada, Srbija.
U 2005. godini Shadowdream je snimio demo na kome se nalaze dvije pjesme, "Bratstvo Smrti" i "Ritual Crnog Meseca". Demo je limitiran na 33 ručno urađenih kopija.
U januaru 2006. godine Shadowdream snima svoj prvi album pod nazivom "Slava Perunu", a 7. marta 2006. godine, Shadowdream snima i album/singl pod nazivom "Bratstvo Smrti", koji je limitiran na 66 ručno urađenih kopija.
Novi album, koji nosi naziv "Carstvo Tišine", je snimljen, a 1. juna 2007. godine će ga uzdati francuska izdavačka kuća "Occultum Productions".
Demo
(Limitiran na 33 Hand-numbered kopije)
Bratstvo Smrti
(Limitiran na 66 Hand-numbered kopije)
Carstvo Tišine
(Limitiran na 300 kopija)
Bunus materijal na disku: Reizdanje albuma Bratstvo Smrti.
Hatedolls and Lies
'''(Split album sa francuskim bendom DunkelNacht)
Dunkelnacht
Shadowdream
Crvena zvijezda
mini|desno|300px|Crvena zvijezda Crvena zvijezda (nekad petokraka) je petokraka zvijezda, simbol komunizma kao i generalno socijalizma. Značenje pet krakova nije do kraja razjašnjeno. Postoje pretpostavke da simbolizuje pet prstiju na rukama radnika, pet kontinenata, pet socijalnih grupa koje bi vodile Rusiju do komunizma (mladost, vojska, industrijalci, poljoprivrednici i inteligencija). Crvena zvijezda je također predstavljala SSSR pod vodstvom komunističke partije zajedno uz srp i čekić.
Neke zemlje imaju zabranu korištenja ovog simbola na javnim mjestima kao što su Mađarska i Litvanija.
Petokraka zvijezda
mini|desno|250px|Petokraka zvijezda Petokraka zvijezda (☆) je čest simbol širom svijeta. To je ustvari zvijezda sa pet krakova iste dužine postavljenim pod uglom 72° između svakog kraka. U slučaju da su kolinearne stranice spojene međusobno tada se govori o pentagramu, mističnom simbolu sa magičnom važnošću.
Sedmica
Za sedmicu može da se kaže da formira nezavisan kalendar u kontinuitetu koji ide paralelno sa raznim drugim kalendarima. Međutim, neki kalendari su tako dizajnirani da se neki datum pojavljuje istog dana u sedmici svake godine. Ovo se može uraditi tako što će sedmica biti nezavisna od godine, sa nekim danima u svakoj godini koji ne pripadaju ni jednoj sedmici: predloženi Svjetski kalendar ima 52 tjedna i 1 ili 2 dodatna dana godišnje, dok je Francuski revolucionarni kalendar imao 36 sedmica od po 10 dana i 5 ili 6 dodatnih dana. Godina se također može napraviti da bude nezavisna o sedmici: bivši islandski kalendar je imao godine od 52 ili 53 sedmice.
Porijeklo sedmodnevne sedmice
Hindu civilizacija je bila poznata po konceptu sedmodnevne sedmice sa primjerima u Ramajani, svetom epu u Sanskrtu oko 300. p. n. e., gdje se spominje "Bhanu"-vaar, što znači nedjelja, "Soma"-vaar, što znači mjesečev dan i tako dalje. Stari Babilonci su poznati da su promatrali sedmodnevnu sedmicu, gdje je svaki dan bio posvećen različitom božanstvu. Značaj broja sedam dolazi iz babilonske astronomije. Postoji sedam nebeskih (svjetlećih) tijela koja su normalno vidljiva golim okom (Sunce, Mjesec i pet vidljivih planeta) i oni su povezali svako tijelo sa božanstvom. Biblijsko stvaranje također uključuje sedmodnevnu sedmicu, po kojem je Bog radio šest dana, a sedmog se odmarao, a Deset Božijih zapovijedi uključuju Božije upute za promatranje sedmice. Islamski kalendar također uključuje sedmodnevnu sedmicu.
Petokraka zvijezda
Zlatna petokraka zvijezda je povezana sa vojskom.
Sedmica
Porijeklo sedmodnevne sedmice
Ostale teorije spekuliraju da je sedmodnevni period pojednostavljenje 1/4 lunarnog mjeseca
Kasnije upotrebe sedmice
Razne grupe stanovnika Rimskog carstva su usvojile sedmicu, pogotovo one koje su bile u istočnim dijelovima carstva, kao što je Egipat, gdje je u upotrebi bila sedmodnevna sedmica. U savremeno doba, Kršćani koji prate biblijska upute raširili su upotrebu sedmice zajedno sa svojom religijom.
Kako su rani Kršćani evoluirali od Židova do odvojene grupe, razne grupe su evoluirale i od proslavljanja i židovskog Sabata (subota) i prvog Gospodinovog dana (nedjelje) do proslavljanja samo nedjelje.
U ranom 4. vijeku, rimski car Konstantin I je regulirao upotrebu sedmice zbog problema mirijanskih upotreba raznih dana za religijske praznike i uspostavio je nedjelju kao dan za religijske praznike i odmor za sve grupe, a ne samo za Kršćane i ostale koji su već praznikovali nedjelju.
Židovi su zadržali svoju (najmanje) 800 godina dugu tradiciju praznikovanja subote. Kasnije, poslije uspostavljanja Islama, petak je postao dan praznikovanja te religije -- međutim islamska sedmica i dalje počinje nedjeljom, a završava se subotom, kao i židovska i kršćanska sedmica.
Sedmodnevna sedmica je uskoro postala praksa kod Kršćana, Židova i Muslimana. Poslije evropske kolonizacije i kasnijeg uspona globalnog korporacijskog biznisa, sedmodnevna sedmica je postala univerzalna u održavanju vremena, čak i u kulturama koje je nisu prakticirale ranije. Zbog dvodnevnog vikenda, neki moderni kalendari završavaju nedjeljom i počinju ponedjeljkom.
Činjenice i brojke
U gregorijanskoj prosječnoj godini, postoji tačno 365,2425 dana, pa samim tim i 52,1775 sedmice (za razliku od julijanske godine od 365,25 dana, koja se ne dijeli ravnomjerno na sedmice). Postoji tačno 20871 sedmica u 400 gregorijanskih godina, tako da je 25. decembra 1601. godine bio utorak, isto kao i 25. decembar 2001.
Bibliografija
Falk, Michael (1999). "Astronomical Names for the Days of the Week", Journal of the Royal Astronomical Society of Canada, Vol. 93, p.122. 1999JRASC..93..122F.
Grb Somalije
Grb Somalije je usvojen 10. oktobra 1956. Leopardi koji drže štit i bijela zvijezda se također mogu naći na grbu koji koristi Italijanska Somalija. Prethodno, grb Somalije od 8. juna 1919. godine imao je horizontalno podijeljen štiti valovitom bijelom linijom (Smith, 1980). Gornja polovina štita je bila plava, sa leopardom na čijem se vrhu nalazila bijela petokraka.
News of the World (album)
News of the World je 6. studijski album britanske rock grupe Queen, izdan 28. oktobra 1977. godine. Album je poznat i po tome što sadrži stadionske anteme We Will Rock You (Brian May) i We Are the Champions (Freddie Mercury). To je bio drugi album pored albuma A Day at the Races koji je samostalno producirala grupa. Doživio je 4 platinasta izdanja u SAD-u i 2 u Velikoj Britaniji. Sniman je u Sarm West Studios i Wessex Studios u Londonu.
Spisak pjesama
Album se sastoji od ukupno 11 pjesama, 6 na strani "A" i 5 na strani "B". Pjesma "We Will Rock You" je doživjela remiks i objavljena je na CD izdanju.
Neusiedl am See (okrug)
Okrug Neusiedl am See nalazi se u sjevernom dijelu austrijske pokrajine Gradišća.
Upravna podjela
mini|400px|Općine u okrugu Neusiedl am See Okrug se sastoji od ukupno 27 općina. Od toga su dva grada i 10 općina sa statusom Markt.
Brot
Brot je islandska dramska kriminalistička televizijska serija iz 2019. godine, nacionalne islandske televizijske stanice RÚV i Netflixa, sa misterijskim i triler elementima. Serije se prikazuje na Netflixu od 13. marta 2020. pod engleskim nazivom The Valhalla Murders, a premijerno je prikazana 26. decembra 2019. na islandskoj televiziji. Serija je prva islandska koprodukcija sa Netflixom
Tracy Chapman
Tracy Chapman (rođena 30. marta 1964) je američka pjevačica-tekstopisac, najviše poznta po singlovima "Fast Car," "Talkin' 'Bout a Revolution," "Baby Can I Hold You," i "Give Me One Reason." Višestruki je dobitnik Grammija i ima nekoliko platinumskih albuma.
Biografija
Rođena je u Clevelandu u Ohaju, i već kao dijete počela je svirati gitaru i pisati pjesme. Primili su je u organizaciju A Better Chance, državnu agenciju za pronalaženje i razvijanje vođa među akademski nadarenim Afroko-Amerikancima, pa je tako uspjela upisati i pohađati školu Wooster u Connecticutu, ali i univerzitet Tufts University u Medford, Massachusetts.
Maja 2004, Tufts University ju je nagradio sa diplomom doktora prefinjene umjetnosti zbog njenog doprinosa kao socijalno savjesnog i umjetnički razvijenog muzičara.
Tracy vrlo često nastupa na dobrotvornim skupovima za borbu pritiv AIDSa ili drugim sličnim skupovima.
Diskografija
(US #9) RIAA: (US: Platinum) (UK #1)
Brašnar
Brašnari su larvni oblik vrste Tenebrio molitor. Kao i svi holometabolni insekti, prolaze kroz četiri životne faze: jaje, larva, kukuljica i odrasli. Larve su obično duge oko 2,5 cm ili više, dok su odrasli općenito dugi od 1,25 do 1,8 cm.
Tracy Chapman
Diskografija
(US #53) RIAA: (US: Gold) (UK #19)
Brašnar
Reprodukcija
Nakon četiri do 19 dana jaja se izlegu. Mnogi grabežljivci ciljaju na jaja, uključujući gmizavce.
Tracy Chapman
Diskografija
(US #4) RIAA: (US: 5x Platinum)
(US #33) RIAA: (US: Gold)
Brašnar
Spolni feromoni
Identifikovan je spolni feromon koji oslobađaju mužjaci brašnara. Inbriding smanjuje privlačnost seksualnog signaliziranja feromona kod mužjaka. Ženke više privlače mirisi koje proizvode nesrodni nego mirisi koje proizvode srodni mužjaci. Smanjenje muške signalne sposobnosti može biti posljedica povećane ekspresije homozigotnih štetnih recesivnih alela uzrokovanih inbridingom.
Odnos sa ljudima
Tenebrio molitor koristi se često za biološka istraživanja. Njegove relativno velike dimenzije, lahkoća uzgoja i rukovanja, kao i status nemodelnog organizma čine ga korisnim u studijama za dokaz koncepta u oblastima osnovne biologije, biohemije, evolucije, imunologije i fiziologije.
Tracy Chapman
Diskografija
(UK #3)
Brašnar
Kao štetočine
Brašnafi se općenito smatraju štetočinama, jer se hrane uskladištenim žitaricama. Crvi brašnara vjerovatno potiču iz mediteranske regije, ali su sada prisutni u mnogim dijelovima svijeta kao rezultat trgovine i kolonizacije. Najstariji arheološki zapisi o brašnarima mogu se pratiti do u bronzano doba, Turska. Zapisi sa Britanskih ostrva i sjeverne Evrope potiču iz kasnijih vremena, a brašnari su upadljivo odsutni u arheološkim nalazima iz drevnog Egipta.
Tracy Chapman
Diskografija
(US #25) (UK #36)
(US #49) (UK #43)
Doprinos
Pjesme u duetu:
Brašnar
Kao hrana
Brašnari su se kroz historiju konzumirali u mnogim azijskim zemljama, posebno u jugoistočnoj Aziji. Tamo se obično nalaze na tržnicama hrane i prodaju se kao ulična hrana zajedno s drugim jestivim insektima. Pečene ili pržene larve brašnara su se u novijoj historiji plasirali kao zdrava grickalica, iako konzumiranje crva brašnara seže stoljećima u prošlost.
U maju 2017. odobreni su kao hrana u Švicarskoj. U junu 2021., sušeni crvi brašnari odobreni su kao nova hrana u Evropskoj uniji, nakon što je Evropska agencija za sigurnost hrane ocijenila larve kao sigurne za ljudsku ishranu.
Larve brašnara sadrže značajnu količinu hranljivih materija. Svakih 100 grama sirovih larvi brašnara sadrži 206 kalorija i bilo gdje od 14 do 25 grama proteina. Larve brašnara sadrže nivoe kalija, bakra, natrija, selena, gvožđa i cinka konkurentni su onima u govedini. Brašnari sadrže i esencijalne linolne kiseline. Takođe imaju veći sadržaj vitamina po težini u odnosu na govedinu, osim B12.
Brašnari se mogu lahko uzgajati na svježoj zobi, pšeničnim mekinjama ili žitaricama, sa narezanim krompirom, mrkvom ili jabukom kao izvorom vlage. Mala količina prostora potrebna za uzgoj larvi brašnara učinila ih je relevantnim za skalabilnu industrijaliziranu masovnu proizvodnju.
U odlaganju otpada
Godine 2015. otkriveno je da brašnari mogu razgraditi polistiren u upotrebljive organske tvari brzinom od oko 34–39 miligrama dnevno. Osim toga, nije pronađena razlika između larvi brašnara hranjenih samo stiroporom i hranjenih konvencijskom hranom, tokom jednomjesečnog trajanja eksperimenta. Mikroorganizmi unutar crijeva brašnara odgovorni su za razgradnju polistirena, a crvi brašnara kojima je dat antibiotik gentamicin ne pokazuju znakove razgradnje.
Kockasta kost
Kuboidna kost ili kockasta kost – u ljudskom tijelu – je jedna od sedam kostiju korijena stopala.
Struktura
Kockasta kost je, u odnosu na os stopala najudaljanija bočna kosti u distalnog retka korijena stopala. Ima približno kockaste dimenzije, pa predstavlja istaknuto mjesto u svoj donjoj (ili tabanskoj) površini, kvrgi kvadra. Kost ima žlijeb kuda prolazi tetetiva dugog lisnog mišića (musculus peroneus longus), do hvatišta na prvoj kosti grane (metatarsus) šake i mdijalne klinaste kosti.
Površi(ne) – Plohe
Greben završava bočno u uzvisini kvrge, čija površina predstavlja ovalni oblik. Na njoj klizi sezamska kost ili hrskavica koja se često nalaze u tetivi dugog lisnog mišića. Površina kosti iza žlijeba je gruba, za pričvršćivanje tabanskog petnokuboidnog ligamenta, nekoliko vlakna musculus flexor hallucis brevis, ovojnice tetive tibialis posterior.
Mišićne veze
Sa kockastom kosti je povezan samo jedan mišić: musculus tibialis posterior. On ima hvatište pod površinom kockaste kosti.
Klinički značaj
U stanju poznatom kao kuboidni sindrom kvadar se može iščašiti dolje (subluksacija), što uzrokuje otekline i bol duž središnjeg dijela bočnog ruba stopala.
Legio VI Ferrata
Legio VI Ferrata (željezna) je bila jedna od legija rimske vojske koju je prvobitno regrutirao Cezar, sa galskih teritorija u podnožju Alpa, Venecije i Histrije, u avgustu 52. godine p. n. e. Nadimak ferrata - "željezna" vjerovatno je dobila po metalnom oklopu koji su nosili njeni legionari. Kasnije je bila poznata i pod imenom Legio VI Ferrata Fidelis Constans. Njen simbol, kao i kod ostalih Cezarovih legija bio je bik. Također je nosila i simbol u obliku vučice koja doji Romulusa i Remusa.
Čini se da je ova legija u rimskom građanskom ratu bila najmobilnija od svih. Borila se u Hispaniji u ljeto 49. godine p. n. e. Početkom 48. godine p. n. e. služila je u Dyrrhachiumu (Drač u današnjoj Albaniji), učestvovala u bici kod Pharsalusa (centralna Grčka), pratila Cezara u Aleksandriju i direktno doprinijela pobjedi u bici kod Zele (današnja Zila, u istočnoj Turskoj).
Tokom ovih vojnih kampanja Legio VI Ferrata se hrabro borila i podnijela velike gubitke pa je Cezar odlučio da vrati u Italiju na određeno vrijeme. Nakon Cezarovog ubistva 44. godine p. n. e., legiju je obnovio Marcus Aemilius Lepidus a zatim je predao pod komandu Marka Antonija. Nakon bitke protiv Kasijusa i Brutusa jedan dio veterana se "penzionisao" kod Beneventa u Italiji a druge je Marko Antonije poveo na istok, u Judeju. Nakon što su pomogli kralju Herodu da osvoji vlast, legija je ostala stacionirana u Judeji.
U ratu između Marka Antonija i Oktavijana Legio VI Ferrata je upućena u Grčku ali je u pomorskoj bici kod Akcija Marko Antonije poražen a Ferrata desetkovana. Jedan dio legionara se penzionisao u Bilisu, u Ilirikumu (današnja Valona, na jugu Albanije). Poslije toga (ostatak) legie je upućen u Siriju, pa je legija i ostala na području bliskog istoka do kraja (oko 250. godine).
Grb Armenske SSR
mini|desno|250px|Grb Armenske SSR Grb Armenske SSR je nastao iz crteža Martiros Saryana, poznatog armenskog slikara i usvojen je 1937. od strane vlade Armenske SSR. Centralni dio na grbu zauzima planina Ararat, nacionalni simbol Armenije. Grožđe koje se nalazi u donjem dijelu grba predstavlja, po Bibliji, prvi vinograd koji je Noa napravio nakon što je sa svojom arkom dospio do Ararata. Pored grožđa tu su još i strukovi pšenice, simboli prirodnih resursa Armenije. U gornjem dijelu grba se nalaze srp i čekić i crvena zvijezda iza njih. Oko grba se nalazi natpis "Հայկական Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետություն" (Armenska Sovjetska Socijalistička Republika), a ispod grba traka sa motom SSSR-a "Proleteri svih zemalja, ujedinite se" napisan na armenskom i ruskom jeziku.
Grb je bio na snazi do 1992, kada je zamjenjen današnjim grbom Armenije.
IC 154
IC 154 (također poznat kao MCG 2-5-23, PGC 6439 i UGC 1229) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 255 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,50 (111 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 15. decembra 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 3446
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1849
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Irmena Čičikova
Irmena Čičikova bugarska je glumica u pozorištu, televiziji i filmu. Rođena je 22. 5. 1984. godine u Plovdivu, Bugarska.
Rani život i obrazovanje
Odrasla je u Plovdivu gdje je pohađala srednju školu francuskog jezika "Antoine de Saint Exupery", gdje je diplomirala 2003. prije nego što se preselila u Sofiju, Bugarska, kako bi završila školovanje na Nacionalnoj akademiji za pozorišnu i filmsku umjetnost Krastyo Sarafov pod vodstvom profesora Margarite Mladenova i Ivana Dobčeva. Studirala je i moderni grčki. Njene diplomske predstave uključivale su Tri sestre Antona Čehova u režiji Margarite Mladenove i Dakota / Riječi u lancima Jordija Galcerana u režiji Stiliana Petrova. Nakon što je diplomirala 2008. godine, postala je slobodna glumica sa punim radnim vremenom.