cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crusader (tenk)
Razvoj
1939. godine Nuffieldu je ponuđeno da da uzme učešća u proizvodnji A13, kasnije Covenanter tenka, koji je još bio u fazi dizajna. Nuffield je međutim odabrao da razvija sopstvenu verziju A13 dizajna. Ovaj novi tenk je prihvaćen pod oznakom Crusader i dobio je specifikaciju A15. Iao se često smatra da je Crusader unaprijeđena verzija Kovenantera, to su zapravo bili paralelno dizajnirani tenkovi. I pored kasnijeg starta prototip Krusejdera bio je spreman šest nedelja pre prvog Kovenantera.
Za razliku od ranijih Kristi krstarećih tenkova (tip vješanja Kristi), Crusader je imao pet točkova sa svake strane radi pravilnijeg rasporeda težine. Imao je drugačiji motor od Covenantera, drugačiji upravljački sistem i konvencionalni sistem hlađenja sa hladnjacima u odjeljku za motor. Na lijevoj strani prednjeg dijela šasije, gde se nalazio hladnjak Covenantera, bila je smještena mala ručno pokretana kupola u kojoj je bio Besa mitraljez. Bila je izuzetno nezgodna za upotrebu i često je sklanjana na terenu ili nije korištena. Glavna kupola bila je ista na oba modela.
Upotreba
Prve borbe u kojima je tenk učestvovao bile su tokom operacije Battleaxe i odigrao je glavnu ulogu u narednoj operaciji Crusader koja je po njemu i nazvana. Crusader je ubačen u borbu prije nego što su sve greške u prvobitnom dizajnu bile otklonjene. Zbog toga je, za vrijeme njegovog prvog borbenog angažovanja u Operaciji Battleaxe, u junu 1941. godine, više Crusadera zarobljeno od strane Njemaca zbog mehaničkih kvarova nego zbog borbenih oštećenja.
Poslije završetka kampanje u severnoj Africi, Crusader je korišten za sekundarne zadatke pošto su na raspolaganju bili bolji tenkovi poput Shermana i Cromwell. Crusaderi su korišteni za montiranje protivavionskog naoružanja i za prevoz topova sve do kraja rata.
Crusader I (Cruiser Mk VI)
thumb|lijevo|Crusader I Originalna verzija. Pomoćna kupola je često uklanjana.
Crusader II (Cruiser Mk VIA)
Crusader II je imao pojačani oklop na prednjem dijelu trupa i kupole. Pomoćna kupola je također često sklanjana.
Crusader III
Usljed odlaganja proizvodnje Cavalier tenka, Crusaderu je ugrađen novi 6-pounder, i to je bio prvi britanski tenk sa ovim topom. Veći top smanjio je prostor u kupoli pa je broj članova posade smanjen na 3, a komandir je ujedno bio i punjač. Crusader III je prvi put upotrebljen u drugoj bici kod El Alamejna. thumb|lijevo|Crusader Mk III
Crusader III, AA Mk I
Top je zamenjen Bofors protivavionskim topom od 40 mm sa autopunjenjem i otvorenom električnom kupolom. Broj članova posade bio je četiri. thumb|lijevo|Crusader AA naoružan topom 40 mm.
Crusader III, AA Mk II / Mk III
Crusader naoružan sa dvostrukim Oerlikon 20 mm topom za protivavionsku upotrebu. Mk III je samo imao različit položaj radija. Verzija sa trostruki Oerlikon topom je bila proizvedena u vrlo ograničenim količinama. Usljed savezničke premoći u vazduhu protivavionske verzije nisu mnogo korištene u borbi. thumb|Crusader AA, august 1944.
Crusader ARV Mk I
Vozilo za skupljanje oklopnih vozila bazirano na trupu Crusadera bez kupole. Jedan prototip izrađen 1942. godine.
Mali Grabičani
Mali Grabičani su naseljeno mjesto u sastavu općine Sokolovac, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mali Grabičani su imali 193 stanovnika.
Napomena: ''U 1991. smanjeno za dio područja naselja koji je pripojen naselju Lepavina. Do 1981. sadrži dio podataka za naselje Lepavina.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mali Grabičani je imalo 209 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Centralni venski kateter
Centralni venski kateter (CVC) – poznat i kao centralna linija, centralna venska linija ili  centralni venski pristupni kateter – je kateter postavljen u veliku venu. To je oblik pristupa venama. Postavljanje većih katetera u centralnijoj liniji često je potrebno kritično bolesnim pacijentima ili onima kojima je potrebna duža intravenska terapija, radi pouzdanijeg pristupa vaskularnom sistemu. Ovi kateteri obično se postavljaju u vene na vratu (unutrašnja vratna vena, grudima (potključna vena ili pazušna vena), preponama (femoralna vena), ili kroz vene na rukama (poznato i kao linija PICC ili periferno umetnuti centralni kateteri).
Centralne linije koriste se za davanje lijekova ili tečnosti koje se ne mogu uzimati na usta ili bi mogle naštetiti manjem perifernim venama. Uspostavljaju se i za dobijanje uzorka za test krvi (posebno "centralnog venskog zasićenja kisikom" ), davanje tekućina ili proizvoda od krvi, za oživljavanje velikog volumena i mjerenje centralnog venskog pritiska. The catheters used are or commonly 15–30 cm in length, made of silicon or polyurethane, and have single or multiple lumens for infusion.
Medicinska primjena
thumb|250px| Oprema centralne linije, redoslijedom uobičajene upotrebe: thumb| Dvolumenski [[dijaliza|dijalizni kateter umetnut je na lijevu stranu osobe. Ožiljci na dnu vrata ukazuju na tačku umetanja u lijevu vratnu venu.]]
Slijede glavne indikacije za upotrebu centralnih venskih katetera:
Ne postoje apsolutne kontraindikacije za upotrebu centralnih venskih katetera. Relativne kontraindikacije uključuju poteškoće kao što su koagulopatija, traumq ili lokalna infekcija na mjestu postavljanja ili sumnju na proksimalnu vaskularnu ozljedu. Međutim, postoje rizici i komplikacije povezani sa postavljanjem centralnih vodova, kao što su: thumb| Jedan od oblika tromboze je stvaranje fibrinske ovojnice oko katetera i jedan je od najčešćih uzroka začepljenja katetera. Posredno se na slikama prije i nakon infuzije vidi [[radiokontrast, jer se nakuplja oko katetera.]]
Piva (rijeka)
Piva je rijeka u Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini. Posljednjih 5 km toka rijeke Pive čini i granicu između dvije države. Kod crnogorskog naselja Šćepan polje, na teritoriji općine Foča, zajedno sa rijekom Tarom sačinjava rijeku Drinu.
Rijeka Piva nosi više imena. Od izvora pod Durmitorom zove se Bukovica. Od Šavnika, gdje prima rijeku Bijelu i nastavlja kao Pridvorica. Nakon taga u Pivu se ulijeva Gornja Komarnica, koja takođe izvire ispod Durmitora, a ona uzima ime Komarnica. Kod Pivskog manastira prima pritoku Sinjaci, i dobiva naziv Piva.
Kao Komarnica teče kanjonom dugim 3,8 km, i dubokim oko 450. Na pojedinim mjestima širina kanjona je pola metra. Površina sliva rijeke Pive procjenjuje se na oko 1784 km2 do Šćepan Polja. Kod naselja Plužine rijeka je pregrađena branom visokom 220 m, za potrebe hidroelektrane Mratinje. Tom prilikom potopljene su Plužine i sagrađeno je novo naselje na višoj koti. Jezero je dugo 45 km. i djelimično duboko i 188 m.
IC 3825
IC 3825 je spiralna galaksija koja je udaljena oko 164 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Gavran. Najveći prečnik je 0,30 (14 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Herbert Alonzo Howe 10. maja 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Atletika na Olimpijskim igrama 1960.
Atletska takmičenja na OI 1960. u Rimu sastojala su se od 34 discipline: 24 za muškarce i 10 za žene. Učestvovalo je 1016 takmičara iz 73 države.
Matica srpska u Republici Srpskoj
Matica srpska - Društvo članova u Republici Srpskoj, ili samo Matica srpska u Republici Srpskoj, jeste društvo članova osnovano kao neprofitno, naučno i stručno nevladino udruženje u julu 2010. godine u Banjoj Luci (Republika Srpska, Bosna i Hercegovina). Za prvog predsjednika izabran je prof. dr Mladen Šukalo, profesor na Filološkom fakultetu u Banjoj Luci. Generalni sekretar društva je Drago Branković, dok je predsjednik skupštine društva Snežana Savić.
Opis
Društvo je osnovano u cilju njegovanja duhovnog i kulturnog života, razvijanja i promovisanja književnosti, umjetnosti i nauke. Osnovni cilj društva jeste razvijanje i proučavanje kulture srpskog naroda, bez obzira na to u kojim državama njegovi pripadnici žive, kao i srpske kulturne, naučne i druge veze sa slovenskim, susjednim i drugim narodima u svijetu. Društvo obavlja naučnoistraživačku, izdavačku i arhivsku djelatnost te druge djelatnosti u oblasti kulture; doprinosi izgrađivanju i koordinisanju naučnoistraživačkog rada, posebno u oblasti društvenih i humanističkih nauka; unaprjeđuje naučnu periodiku i ostvaruje višedisciplinarne projekte u oblasti društvenih i prirodnih nauka, književnosti i jezika, kao i umjetnosti (likovne, muzičke, pozorišne, filmske), a također podstiče i razvija saradnju sa institucijama u zemlji i inostranstvu.
Društvo, njegovi organi i radna tijela, posebnu pažnju poklanjaju izučavanju književnosti i jezika srpskog naroda i književnosti drugih naroda u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini; organizovanju enciklopedijskog rada u oblasti društvenih i prirodnih nauka; izdavanju kapitalnih djela iz oblasti književnosti, nauke i umjetnosti; obrađivanju, čuvanju i zaštiti arhivske građe; saradnji sa akademijama nauka i umjetnosti i univerzitetima u zemlji i inostranstvu; obezbjeđivanju donacija, legata i drugih poklona i njihovom korištenju u skladu sa voljom darodavca ili legatora i dr.
Sjedište Društva članova Matice Srpske u Republici Srpskoj nalazi se u ulici Miloša Matića, u banjalučkoj gradskoj četvrti Pobrđe.
Projekti
Već na prvoj osnivačkoj sesiji, Skupština Društva članova Matice Srpske usvojila je pet konkretnih projekata na kojima će članovi odmah započeti rad. To su:
Jezero (Trebnje)
mini|280px|Jezero, kapelica Jezero (njem. Seedorf in der Unterkrain) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Korena
Slovenija:
Jezero (Trebnje)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Trebnje.
Spodnja Korena
Spodnja Korena je naseljeno mjesto u sastavu općine Duplek, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnja Korena je imala 414 stanovnika.
Zgornji Motnik
mini|280px|Zgornji Motnik, seoska farma Zgornji Motnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornji Motnik je imao 64 stanovnika.
Siče
Siče su naseljeno mjesto u sastavu općine Nova Kapela, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Siče su imale 306 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Siče je imalo 454 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
LIM2
Lećin vlaknasti unutrašnji membranski protein je protein koji je kod ljudi kodiran genom, sa hromosoma 19. LIM2. Ćelijska membrana sisarskog sočiva sadrži pet glavnih proteina, veličine od 70 kD do 19 kD. Specifična funkcija ovih proteina je nepoznata. Pokazalo se da su neki od njih uključeni u pojavu katarakta, npr. Kristalni gama-1 (CRYG1), drugi najrasprostranjeniji unutrašnji membranski ćelijski protein vlakana sočiva je MP19, nazvan tako po glavnim proteinima sočiva molekulske težine 19,5 kD.
Ovaj protein sadrži četiri transmembranska domena, supstrat je za cAMP-ovisni protein kinazu i protein-kinazu C i veže se s kalmodulinom. Svi zajedno sugeriraju da MP19 na neki način funkcionira kao prerađena komponenta, koja je možda uključena u komunikaciju sa sočivnim ćelijama. Pokazalo se da je uključen u kataraktogenezu (prema OMIM)
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Krčevina pri Ptuju
Krčevina pri Ptuju je bivše naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Ptuj, regija Podravska, Slovenija.
YLPM1
Projekt Zbirka gena sisara (MGC) Nacionalnog instituta za zdravlje osmišljen je za generiranje i sekvenciranje javno dostupnog izvora cDNK koji sadrži potpuni otvoreni okvir čitanja (ORF) za svaki gen čovjeka i miša. Projekt je u početku koristio slučajnu strategiju za selekciju klonova iz velikog broja biblioteka cDNK iz različitih tkiva. Klonovi kandidati su izabrani na osnovu 5'-EST sekvenci, a zatim su potpuno sekvencirani do velike tačnosti i analizirani algoritmima razvijenim za ovaj projekt. Postoji više od 11.000 ljudskih i 10.000 mišjih gena, predstavljeno u MGC-u od najmanje jednog klona s punim ORF-om. Pristup nasumičnom selekcijom sada dostiže tačku zasićenja, a prijelaz na protokole usmjerene na nedostajuće transkripte, sada je potreban za kompletiranje zbirki miševa i ljudi. Usporedba sekvence MGC klonova sa referentnim sekvencama genoma otkriva da je većina klonova cDNK vrlo visokog kvaliteta sekvence, iako je vjerovatno da neke cDNK mogu nositi pogrešne varijante kao posljedicu eksperimentalnog artefakta, poput PCR-a, kloniranja ili greške obrnute transkripcije. Nedavno je projektu dodana komponenta pacovske cDNK, a tekući projekti cDNK žabe (ksenopusa) i ribe zebrica (rod Danio) prošireni su, kako bi se iskoristili prednosti visokopropusnog MGC kanala.
Krčevina pri Ptuju
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ptuj. 1992. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Ptuj.
YLPM1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.951  aminokiselina, a molekulska težina   219 985 Da. .
Krčevina pri Ptuju
Stanovništvo
Napomena: ''U 1992. priključeno naselju Ptuj.''
YLPM1
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Zgornji Tuhinj
Zgornji Tuhinj je naseljeno mjesto u sastavu općine Kamnik, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zgornji Tuhinj je imao 372 stanovnika.
CFAP206
Protein 206 na cilijama i flagelama (CFAP206) je gen koji je kod ljudi kodira protein  “DUF3508”. Funkcija ovog gena nije još uvijek nije dobro shvaćena. Other known aliases are “dJ382I10.1, UPF0704 Protein C6orf165.” Kod ljudi, kodirajuća DNK|kodirajuća sekvenca]] sadrži 56.501 baznih parova, sa iRNK od 2.215 parova baza i proteinskom sekcijom od 622 aminokiseline. Gen C6orf165 65 konzerviran je kod čimpanzi, rezus-majmuna, pasa, goveda, miševa, pacova, kokoši, zebrica, komaraca, žaba i drugih. C6orf165 se rijetko eksprimira kod ljudi, s relativno visokom ekspresijom u mozgu, plućima (dušnik) i sjemenicima. Molekulska težina UPF0704 je 71.193 Da. a PI je 6,38
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 622 aminokiseline, а molekulska težina 71 .193 Da.
Genski lokus
Gen CFAP206 nalazi se na hromosomu 6 između baznih parova 88,119.558 i 88,173.965 (6q15). Sadrži 12 egzona. Genomska DNK je duga 54.407 baznih parova, dok je najduža iRNK koju proizvodi duga je 2.215 bp.
Protein
Protein koji proizvodi gen C6orf165 naziva se DUF3508 i dug je 622 aminokiseline. The protein has a predicated molecular weight of 71.20 kDa and isoelectric point of 6.38.
Domeni
Proteinski proizvod gena C6orf165 sadrži dobro konzerviran domen DUF3508 Ovo pretpostavljeno područje funkcionalno je nekarakteristično. Domen se nalazi u eukariota, dužine oko 280 aminokiselina.
Motivi
Ovaj domen ima dvije konzervirane motivne sekvence: GFC i GLL.
Posttranslacijske modifikacije
Jedina predviđena posttranslacijska modifikacija kroz koju ovaj protein prolazi je fosforilacija, nakon isprobavanja svih alata u kategoriji posttranslacijske modifikacije na expasy.org. ]]
Sekundarna struktura
Konsenzus softvera za predviđanje baze podataka PELE predviđa da proteinom UPF0704 dominiraju alfa-heliksi s isprepletenim područjima upredene zavojnice. Analira PSORT II predviđa da postoji regija upredene zavojnice od aminokiselne 88 do 117, sa sekvencom MNYTNRVEFLEEHHRVLESRLGSVTREITD.
Lokacija
PSORT II analiza podataka o kvascima predviđaju da je sućelijska lokacija ovog proteina najvjerojatnije u citoplazmi (56%). Manje su vjerojatne mogućnosti u mitohondrijama (21%) ili u jedru (17%) ili u vakuolama (4%).
Ekspresija gena
Iz EST datoteke Unigene, ekspresija gena u ljudi nije jaka, a gena EST/EST u bazenu je zaista niska, čak niža od 0,01%. Ove male ekspresije su u mozgu, vezivnom tkivu, bubrezima, plućima, parotidnim žlijezdama, ždrijelu, posteljici, sjemenicima i dušniku. Kod miševa, ekspresija gena C6orf165 je još niža, gen je eksprimiran samo u dva dijela tijela, jajnicia i testisima. Kod kokoši slabe ekspresije i su u mozgu i sjemenicima. U zebrica ekspresija gena je još uvijek niska, vrlo slabe ekspresije su u očima, bubrezima i reproduktivnom sistemu. U morskoom mlazu ekspresije su u gonadama, srcu i neuronskom kompleksu. Ukratko, c6orf165 se konzervirano ispoljava u sjemenicima kod svih vrsta i djelomično konzervirano u mozgu ili neuronskom kompleksu.
Promotor
Promotorsku regiju ljudskog c6orf165 identificirao je ElDorado (na Genomatix). Osim toga, startni kodon nalazi se na drugom egzonu iRNK, što znači da je prvi egzon prerađen tokom modifikacije.
Varijante transkripta
Kod ljudi, gen c6orf165 proizvodi četiri različita transkripta, od kojih dvije tvore proteinski proizvod (jedan prolazi kroz nonsen raspadanje, a drugi zadržava intron). Primarni transkript kod ljudi je transkript ID ENST00000369562 ili C6ORF165-001; ima 13 egzona i 12 kodirajućih egzona; dužina transkripta je 622 ostatka
Ortolozi
Ovaj protein je dobro konzerviran kod niza udaljenih organizama, uključujući sisare, ptice, vodozemce, plaštaše, košljoribe, kopljače, insekte i ježeve. Lista organizama u kojima su pronađeni ortolozi prikazan je u nastavku.
Paralozi
C6orf165 nema paraloga.
Filogenija
Ukorijenjeno filogenetsko stablo prikazano je dolje
Interakcije
Dvohibridni eksperiment sa kvasci ma otkrio je interaktivne proteine, kao što je miogeni represor I-mf. This repressor is highly expressed in sclerotome. It inhibits the transactivation activity of the MyoD family and represses myogenesis. Eksperimenti sa koimunoprecipitacijom proteina (Co-IP) otkrili su jedarni respiratorni faktor 1 u interakciji s proteinima NRF1 Ovaj gen kodira protein koji homodimerizira i funkcionira kao transkripcijski faktor koji aktivira ekspresiju nekih ključnih metaboličkih gena koji reguliraju ćelijski rast i jedarne gene potrebne za disanje, biosintezu hema i transkripciju i replikaciju mitohondrijske DNK. Dvohibridni eksperiment otkrio je protein u interakciji RNF138 (protein cinkovih prstiju 138), an E3 ubiquitin protein ligase. Affinity Capture-Western reveal an interaction protein called TP73 tumor protein p73, which is a protein related to the p53 tumor protein.
Klinički značaj
C6orf165 do sada nema poznatih pridruženih bolesti ili mutacija.
Indian Open (snuker)
Indian Open profesionalni je rangirni snukerski turnir.
Historija
Ustanovljen je u sezoni 2013/14. i prvi je rangirni turnir ikad održan u Indiji. Inauguralno izdanje održano je od 14. do 18. oktobra 2013. u hotelu Le Meridien u New Delhiju. Nagradni fond iznosio je 300.000 funti, od čega je pobjednik dobio 50.000. Bilijarski i snukerski savez Indije potpisao je trogodišnji ugovor za ovaj turnir. U augustu 2014. objavljeno je da će se turnir održati u Grand Hyattu u Mumbaiju. Idućeg mjeseca objavljeno je da je turnir ipak odgođen zbog izbora u Maharashtri i prvobitni termin, od 13. do 17. oktobra 2014, promijenjen je u novi, od 10. do 14. marta 2015. Kvalifikacije su odigrane u Barnsley Metrodomeu u Barnsleyju 12. i 13. februara 2015, mada su i one bile zakazane ranije, od 18. do 21. septembra 2014. Iako ovog turnira nije bilo u sezoni 2015/16, vraćen je u kalendar za sljedeću sezonu. Izdanje za sezonu 2017/18. održano je u Vishakhapatnamu.
Vojnić–Breg
Vojnić–Breg je naseljeno mjesto u sastavu općine Bedekovčina, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zabok.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vojnić–Breg je imao 146 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vojnić–Breg je imalo 209 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kukava
Kukava je naseljeno mjesto u sastavu općine Juršinci, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Ptuj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kukava je imala 216 stanovnika.
Kamni Potok
Kamni Potok (njem. Steinbach) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kamni Potok je imao 77 stanovnika.
Napomena: ''U 2005. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Breza.''
Slobomir
Slobomir je naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
Parotitis
Parotitis je  upala jedne ili obje parotidne žlijezde, glavne  pljuvačne žlijezde, koje se kod ljudi nalaze u na obje strane lica. Upalom su najčešće pogošena parotidne pljuvačne  žlijezde.
Infekcijski parotitis
Najčešće je izazvan putem  infekcije  bakterijom  Staphylococcus aureus, ali može biti i bilo kojom komensalnom bakterijom (koja inače obitava u organizmu). Mikobakterija koja uzrokuju tuberkulozu također može uzrokovati i infekciju parotidne žlijezde. Inficirani imaju tendenciju da imaju proširenu, nenateklu, ali umjereno bolnu žlijezdu. Dijagnoza se vrši tipski iz kulture  grudnog  koša ili histološkom  dijagnozom nakon što je žlijezda je uklonjena. Kada se dijagnosticira i tretiraju antituberkuloznim lijekovima, žlijezdese  mogu  vratiti u normalu u toku od  1-3 mjeseca. Najčešći virusni uzrok parotitisa su zaušnjaci. Rutinska vakcinacija održava učestalost zaušnjaka na vrlo niskom nivou. Sami zaušnjaci pojavljuju  za desetak dana.
Autoimuni uzroci
Oblici uzročnici su također kolektivno poznati kao izazivači  hroničnog pjegavog  parotitisa ili hroničnog  autoimuneog  parotitisa.
Hronične upale pljuvačnih žlijezda mogu  biti jedan od simptoma autoimune bolesti koja je  poznata kao Sjögrenov sindrom. Bolest se najčešće javlja kod ljudi u dobi od 40-60 godina, ali može i kod male djece. U Sjogrenovom sindromu, prevalencija parotitisa u žena u odnosu na muškarce je oko 9: 1. Pogođena parotidna žlijezde je uvećana i  povremeno natekla. Uzrok je nepoznat. Sindrom je često praće prekomjernom suhoćom u očima, ustima, nosu, vagini  i koži. Ovo je zastarjeli naziv za bilo koje proširenje parotidne žlijezde koja nije bila tuberkulozna, u lwukemiji ili neki drugoj  prepoznatljivoj  bolesti.
Najčešće je povezana sa ograničenim  tumorom  s histološkom karakteristikama Sjögrenovog sindroma. Ovaj naziv je također pao u nemilost.
Blokada
Blokada glavnog parotidnog  kanala ili jednog od njegovih ogranaka, često je primarni uzrok akutnog parotitisa, uz daljnje upale srednjeg u bakterijskoj i superinfekciji. Blokadu može izazvati pljuvačni kamen, sluzni priključak, ili, rjeđe, tumor, obično benigni. Pljuvačni kamenci (zvani sialolitiaza  ili kamenac  pljuvačnog  kanala) su uglavnom izrađeni od kalcija, ali ne ukazuju na bilo kakvu vrstu poremećaja prometa kalcija. Kamenac se može se dijagnosticirati putem X-zraka (sa stopom od oko 80% uspjeha), a rengdenski (CT) ili ultrazvučnim pregledom. Kamenac se može ukloniti manipulacijom u ordinaciji, ili, u najgorem slučaju,  operacijom. Litotripsija je također poznata kao "šok val" tretman, je najpoznatija  pri upotrebi za  razbijanje kamena u bubregu. Litotripsija se sada može koristiti i za uklanjanje kamenca pljuvačnih žlijezda. Ultrazvučni talasi razbijaju  kamenac, a fragmenti  iz pljuvačnih  kanala se ispiraju.
Hronični nespecifični parotiti
Ovaj termin se obično koristi za pacijente kod kojih nije pronađen određena etiologija. Epizode mogu trajati nekoliko dana, paralelno tokom bakterijske ili virusne bolesti. Drugi mogu doživjeti epizode koje traju samo nekoliko sati od početka do rezolucije. Neka epizoda može trajati i nekoliko sedmica. Pojavni periodi između epizoda mogu trajati satima, danima ili čak godina.
Ovo je neuobičajeni sindrom u kojem se ponavljaju epizode koje  klinički liče  zaušnjacima. Generalno, epizode počinju pri starosti oko  5 godina, a gotovo svi pacijenti postaju asimptomski po dobi oko 10-15 godina. Trajanje napada je prosječno 3-7 dana, ali kod nekih osoba mogu  trajati  i 2-3 sedmice. Spektar varira od blagih i rijetkih napadi do tako čestih  epizoda da sprečavaju redovno pohađanje škole.
Primjenjuje se lokalno utopljavanje i masiranje žlijezda, od leđne do prednje, uzimajući penicilin, koji  obično izliječi pojedinačne epizode. Tretman pojedinih infekcija može spriječiti ozljede žlijezdanog parenhima. Teška bolest se može tretirati p uklanjanjem žlijezde (parotidektomija).
Najčešće su pogođeni pluća, koža i limfni čvorovi, ali i pljuvačne žlijezde, u oko 10% slučajeva. Klasično se javlja bilateralna fiorma, glatkih i nenateklih parotidnih  proširenja. Povremeno se javlja i kserostomija. Heerfordt-Waldenstromov sindrom uključuje sarkoidozu sa  povećanim parotidnim žlijezdam, groznicom, prednjim uveitisom i paralizom  facijalisa.
Ova forma je obilježena pojavom ztraka unutar kanala parotidne žlijezde – sa ili bez upale. Otvor kanala normalno funkcionira kao ventil za zaštitu od ulaska zraka u žlijezde, pod pritiskom iz usne šupljine. Rijetko, nekompetentan ventil dopušta ulazak zraka u sistem kanala. Pneumoparotitis se najčešće javlja u muzičara na puhačkim instrumentima, staklo puhača i ronioca.
Srednji Lipovac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Nova Gradiška.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Srednji Lipovac je imao 302 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Srednji Lipovac je imalo 487 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Sjevernoirski sukob
Sjevernoirski sukob (irski: Na Trioblóidí; engleski: The Troubles) bio je etničko-nacionalistički sukob u Sjevernoj Irskoj tokom druge polovine 20. vijeka. Smatra se gerilskim i sukobom slabog intenziteta. Nasilje je počelo u kasnim 1960-im i smatra se da se završilo sporazumom iz Belfasta 1998. Iako se sukob odvijao u Sjevernoj Irskoj, došlo je do nasilja i u Irskoj, Engleskoj i kontinentalnoj Evropi.
Sukob je primarno bio političke i nacionalističke prirode, podstaknut historijskim dešavanjima. Također je imao etničku i sektašku dimenziju, iako nije bio religijski sukob. Ključni uzrok sukoba bio je ustavni status Sjeverne Irske. Unionisti i lojalisti, koji su uglavnom protestanti i smatraju se Britancima, zalažu se za ostanak Sjeverne Irske u Ujedinjenom Kraljevstvu. Nacionalisti i republikanci, koji su uglavnom Irci katolici, zalažu se za ujedinjenje Sjeverne Irske sa Republikom Irskom.
Sukob je počeo tokom političke kampanje Sjevernoirske asocijacije za ljudska prava kako bi se završila diskriminacija unionističke, protestanske vlade i policije nad katolicima. Unionisti su se ovoj kampanji suprostavili izazivanjem nereda, što je dovelo do raspoređivanja britanskih trupa širom Sjeverne Irske u cilju zaštite katoličkog stanovništva kao i do sukoba koji će trajati 3 decenije.
Glavni učesnici u sukobu su bili republikanske i lojalističke paravojske, britanske sigurnosne snage i politički aktivisti i političari. Sigurnosne snage Republike Irske igrale su malu ulogu. U sukobu je poginulo preko 3.500 ljudi, od čega su civili 52%, pripadnici britanskih sigurnosnih snaga 32% i pripadnici paravojski 16%. Dolazilo je do sporadičnog nasilja i nakon potpisivanja sporazuma u Belfastu, uključujući i kampanju republikanaca koji se protive primirju.
Perspektiva
mini|lijevo|August 2009: [[Zastava Ulstera iznad unionističkog područja Derryja dok se u pozadini vidi irska zastava iznad nacionalističkog područja.]] mini|lijevo|[[Linije mira|Linija mira u Belfastu. Linije mira su niz visokih barijera koje razdvajaju nacionalističke i lojalističke četvrti. Izgrađene su u urbanim područjima Belfasta, Derryja, Portadowna i drugih gradova. Njihova navodna svrha je sprečavanje nasilja.]] Pojam Nevolje odnosi se na sukob između nacionalista (uglavnom katolika) i unionista (uglavnom protestanata) koji je trajao gotovo tri decenije (1969–1997). Ranije se ovim pojmom nazivao irski revolucionarni period. Ovaj sukob predstavljao je najdužu bitniju kampanju u historiji britanske vojske.
Stav britanske vlade je bio da su njihove snage neutralne u sukobu, da čuvaju red i mir i pravo naroda Sjeverne Irske na demokratsko samoopredjeljenje. Nacionalisti su sigurnosne snage smatrali snagama okupacije. Britanske sigurnosne snage fokusirale su se na republikanske paravojske i aktiviste, a istraga policijskog ombudsmana pokazala je da su britanske snage u nekoliko situacija bile u dosluhu sa lojalističkim paravojskama, da su bile umiješane u ubistva i da su sprečavale sprovođenje pravde kada su tvrdnje o saradnji i ubistvima bile istraživane.
Sukob je doveden do kraja mirovnim procesom kojim je većina paravojski proglasila primirje, IRA je razoružana, policija reformisana, a povučene su i britanske snage sa ulica i sa osjetljivih pograničnih područja kao što su Južni Armagh i Fermanagh. U sporazumu je dogovoreno da će Sjeverna Irska ostati u Ujedinjenom Kraljevstvu osim ako većina glasačkog tijela Sjeverne Irske odluči drugačije. Vlada Sjeverne Irske je decentralizovana.
Iako je broj aktivnih učesnika bio relativno mali, sukob je uticao na mnoge u Sjevernoj Irskoj na dnevnoj bazi, nekad se šireći i u Englesku, Irsku i dijelove kopnene Evrope.
1609–1791.
Godine 1609, tokom procesa plantažiranja, u Ulster se naseljavaju britanski i škotski doseljenici koji dobijaju zemlju koja je konfiskovana od domaćeg irskog stanovništva. Zajedno sa protestantskom imigracijom, posebno u Antrim i Down, plantažiranje je bilo jedan od glavnih uzroka sukoba između domaćeg irskog stanovništva i kolonijalista koji će dovesti do irskih konfederativnih ratova (1641–53) i Jakobitskog rata (1689–91). Oba rata završila su se pobjedom protestanata.
mini|[[Bitka kod Boynea (12. juli 1690) od Jana van Huchtenburga.]] Anglikanska dominacija u Irskoj omogućena je donošenjem Kaznenih zakona kojima su ograničena vjerska, pravna i politička prava svima (uključujući i katolike i protestante, kao što su prezbiterijanci) koji nisu bili u okviru državne crkve, anglikanske Irske crkve. Kako su se Kazneni zakoni počeli ukidati u kasnom 18. vijeku došlo je do većeg takmičenja za zemlju, jer su irskim katolicima ukinute restrikcije na zakup zemljišta. Nakon što je katolicima dozvoljena kupovina zemljišta i trgovina došlo je do stvaranja agrarnih udruženja, Peep o' Day Boysa kod protestanata i Branioca kod katolika. Ovo je dovelo do polarizacije među zajednicama.
1791–1912.
Nakon osnivanja republikanskog Društva ujedinjenih Iraca od strane prezbiterijanaca, katolika i liberalnih anglikanaca i neuspjelog ustanka 1798. nastavilo se sektaško nasilje između katolika i protestanata. Protestantski Red oranžista (osnovan 1795) datira iz ovog perioda i aktivan je i danas.
Zakonima o uniji 1800. Parlament Irske je ukinut, a Irska je ušla u sastav Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Irske. Ovo je dovelo do bližih veza između anglikanaca i prezbiterijanaca koji su ranije bili republikanci. Iako je katolička emancipacija postignuta 1829, čime je zvanična diskriminacija nad katolicima (oko 75% stanovništva u tom periodu), disidentima i Jevrejima uveliko eliminisana, kampanja za poništenje zakona iz 1800. nije uspjela.
Unionisti i pokret za samoupravu bili su najznačajnije političke frakcije u Irskoj tokom kasnog 19. i ranog 20. vijeka.
1912–1922.
Kao odgovor na kampanju za samoupravu koja je počela 1870-ih, unionisti, uglavnom alsterski protestanti, protivili su se irskoj samoupravi i nezavisnosti, plašeći se za svoju budućnost u većinski katoličkoj državi. Godine 1912. unionisti vođeni Edwardom Carsonom potpisuju alsterski zavjet i zavjetuju se da će se suprostaviti samoupravi i silom ako je potrebno. U tu svrhu nastaju alsterske dobrovoljačke snage (UVF).
Kao odgovor na stvaranje UVF-a nacionalisti na čelu sa Eoinom MacNeillom formiraju Irske dobrovoljačke snage, čiji je cilj bila borba protiv UVF-a i donošenje Zakona o samoupravi. Izbijanje Prvog svjetskog rata i učešće Irske u istom privremeno su odložili mogući građanski rat i rezoluciju o irskoj nezavisnosti. Zakon o samoupravi, iako je prošao u britanskom parlamentu uz kraljevski pristanak, suspendovan je tokom trajanja rata.
Irske dobrovoljačke snage su se podijelile na Narodne dobrovoljce, koji su se pridružili irskim regimentima Nove britanske armije, i na grupu koju su uglavnom sačinjavali radikalni nacionalisti među kojima je bilo infiltratora iz Irskog republikanskog bratstva. Radikalni nacionalisti će 1916. u Dublinu započeti Uskršnji ustanak, pod vodstvom Patricka Pearsea i Jamesa Connollyja. Na izborima u decembru 1918, dvije i po godine nakon pogubljenja 15 vođa ustanka, pobijedila je, sa 48% glasova i većinom mjesta u parlamentu, separatistička stranka Sinn Féin. Njihovoj pobjedi pomogla je prijetnja o prisilnom regrutovanju u vojnu službu. Uslijedio je Irski rat za nezavisnost, koji se završava 1922. kada se formira Irska slobodna država, koja je sačinjavala 26 od 32 irska okruga. U Ulsteru, posebno u 6 okruga koji će postati dio Sjeverne Irske, stranka Sinn Féin je imala relativno slabe rezultate i unionisti su osvojili većinu.
Odlukom britanskog parlamenta Irska je 1920. podijeljena na dva regiona u sastavu Ujedinjenog Kraljevstva, Južnu i Sjevernu Irsku. Ova podjela Irske potvrđena je u decembru 1922. kada je Parlament Sjeverne Irske odlučio da Sjeverna Irska izađe iz sastava Irske slobodne države, pravom koje im je dato Anglo-irskim sporazumom 1921. Dio sporazuma potpisan 1922. naređivao je stvaranje komisije koja će odlučiti granicu između dvije države. Nakon Irskog građanskog rata, ovaj dio sporazuma je bio malog prioriteta novoj vladi u Dublinu koju je predvodio W. T. Cosgrave, koji će 3. decembra 1925. potpisati sporazum kojim je tadašnja granica potvrđena, bez pravljenja ikakvih promjena. S obzirom da su okruzi Fermanagh i Tyrone, kao i granična područja okruga Derry, Armagh i Down bili uglavnom nacionalistička područja, komisija je još dodatno mogla smanjiti teritoriju Sjeverne Irske.
Sjeverna Irska ostala je dio Ujedinjenog Kraljevstva, ali je dobila svoj parlament i vladu. Iako su se želje unionista ispunile s obzirom da je Sjeverna Irska ostala u sastavu Ujedinjenog Kraljevstva, nacionalisti su podjelu Irske vidjeli kao ilegalnu i arbitrarnu podjelu ostrva protiv volje većine naroda. Smatrali su da Sjeverna Irska nije ni legitimna ni demokratska država. Katolici su na početku činili oko 35% stanovništva. 557 ljudi, uglavnom katolika, ubijeno je u političkom i sektaškom nasilju između 1920. i 1922, i tokom i poslije rata za nezavisnost. Rezultat je bio raskol između katoličke i protestanske zajednice. Neki historičari opisuju nasilje, posebno ono u Belfastu, kao pogrom.
1922–1966.
Pozicije dvije strane postale su striktno definisane nakon ovog perioda. Iz unionističke perspektive, nacionalisti su bili nelojalni i odlučni u svojoj namjeri da unioniste primoraju na ujedinjenu Irsku. Ova prijetnja služila je kao opravdanje za povlašćen položaj unionista u dodjeli stanova, zaposlenju i u drugim poljima. Prisustvo većih porodica među katolicima, a samim tim i potencijal za brži rast broja katolika također je viđen kao prijetnja. Unionističke vlade ignorisale su upozorenje Edwarda Carsona iz 1921. da bi otuđivanje katolika učinilo Sjevernu Irsku nestabilnom. Poslije ranih 1920-ih dolazilo je do povremenih sektaških nemira, poput nemira u Belfastu 1930-ih i 1950-ih i Sjeverne (1942–1944) i Granične (1956–1962) kampanje Irske republikanske armije, koje nisu uživale širu podršku među nacionalistima. Nakon što je IRA obustavila svoju kampanju 1962, Sjeverna Irska je u kratkom periodu bila relativno stabilna.
Kasne 1960-e
Tačan datum početka sukoba nije utvrđen. Neki od datuma koji se najčešće uzimaju za početak su stvaranje savremenih alsterskih dobrovoljačkih snaga 1966, marš za građanska prava u Derryju 5. oktobra 1968, početak bitke za Bogside 12. augusta 1969. ili dolazak britanskih trupa 14. augusta 1969.
Kampanja za građanska prava
Tokom sredine 1960-ih, počela je nenasilna kampanja za građanska prava. Pokret za građanska prava sastojao se od grupa kao što su Sjevernoirska asocijacija za ljudska prava (NICRA), Kampanja za socijalnu pravdu (CSJ), Akcijski komitet građana Derryja i Narodna demokratija, čiji su ciljevi bili:
NICRA je optuživana da je republikanska organizacija čiji je konačni cilj ujedinjenje Irske. Iako su republikanci i neki članovi IRA-e (koja je tada provodila nenasilnu politiku pod vodstvom Cathala Gouldinga) pomogli pri stvaranju i upravljanju pokretom, nisu ga kontrolisali i nisu bili dominantna skupina unutar pokreta.
U martu i aprilu 1966. nacionalisti su širom Irske održali parade kako bi obilježili 50. godišnjicu Uskršnjeg ustanka. Grupa irskih republikanaca je 8. marta minirala Nelsonov stub u Dublinu. U to vrijeme, IRA je bila veoma slaba i nije sprovodila oružane akcije, ali su neki unionisti smatrali da se IRA spremala za novu kampanju u Sjevernoj Irskoj. Aprila 1966, grupa lojalista pod vodstvom Iana Paisleyja, protestantskog propovjednika, osniva Alsterski komitet za odbranu ustava (UCDC). Uspostavljeno je paravojno krilo pod imenom Alsterski protestantski dobrovoljci (UPV), sa ciljem rušenja Terencea O'Neilla, premijera Sjeverne Irske. Iako je O'Neill bio unionist, smatrali su da je bio blag prema pokretu za građanska prava i protivili su se njegovoj politici.
mini|Mural UVF-a u Belfastu U isto vrijeme u Shankillu, četvrti Belfasta, javljaju se Alsterske dobrovoljačke snage. Predvodio ih je Gusty Spence, bivši britanski vojnik. Mnogi članovi UVF-a bili su pripadnici i UCDC-a i UPV-a. U aprilu i maju na mnoge su katoličke kuće, škole i poslovne zgrade bili bačeni molotovljevi kokteli. U jednom napadu UVF-a na katolički bar gine starica, protestantkinja Matilda Gould. UVF progalašava rat IRA-i i svima koji joj pomažu 21. maja. Ubijaju 27. maja katoličkog civila Johna Sculliona na povratku kući. Pripadnici UVF-a upucali su mjesec dana kasnije trojicu katoličkih civila dok su napuštali pab, pri čemu gine mladić iz Republike Irske, Peter Ward. Ubrzo nakon toga sjevernoirska je vlada zabranila UVF. NICRA je formirana u januaru 1967.
20. juna 1968, aktivisti za građanska prava (uključujući i Austina Curriea, nacionalističkog narodnog poslanika) protestovali su protiv diskriminacije u dodjeli stanova zaposjevši u Caledonu kuću koja je bila dodijeljena devetnaestogodišnjoj neudatoj protestantkinji (Emily Beattie, sekretarki lokalnog političara alsterske unionističke stranke) ispred dvije velike katoličke porodice. Policajci, među kojima je bio i brat Emily Beattie, nasilno se uklonili aktiviste sa mjesta događaja. Dva dana prije ovog protesta, dvije katoličke porodice koje su zaposjele kuću u susjedstvu također su prisilno uklonjene. Currie je uložio svoju žalbu u lokalnom vijeću i u parlamentu. Ovaj incident ojačao je pokret za građanska prava. mini|Spomenik prvom sjevernoirskom maršu za građanska prava.
24. augusta 1968, pokret je održao svoj prvi marš, od Coalislanda do Dungannona. Tokom naredne godine održani su brojni marševi. Lojalisti (posebno pripadnici UPV-a) napali su mnoge marševe i držali su kontra-demonstracije u cilju zabranjivanja marševa. Zbog nedostatka policijske reakcije na napade, nacionalisti su smatrali da policija, koja je gotovo potpuno bila sastavljena od protestanata, podržava lojaliste. Sjevernoirska vlada zabranila je marš pokreta za građanska prava u Derryju 5. oktobra 1968. Kada su se učesnici marša usprotivili zabrani, policija ih je okružila i tukla nasumično. Više od 100 ljudi je povrijeđeno, uključujući i pojedine nacionalističke političare. Ovo je izazvalo dva dana nereda u Derryju između nacionalista i policije.
Nekoliko dana kasnije u Belfastu je formirana studenska grupa Narodna demokratija. U kasnom novembru, O'Neill je obećao pokretu za građanska prava neke ustupke, koje su nacionalisti smatrali premalim, a lojalisti prevelikim. Narodna demokratija 1. januara 1969. započinje četvorodnevni marš od Belfasta do Derryja, koji je konstantno uznemiravan i napadan od strane lojalista. Demonstrante je 4. januara na mostu Burntollet napala grupa od 200 lojalista, uključujući i neke policajce van dužnosti, naoružana željeznim šipkama, ciglama i flašama u unaprijed planiranoj zasjedi. Marš je ponovo napadnut u Derryju. Učesnici marša tvrdili su da policija nije učinila ništa da ih zaštiti i da je pomagala lojaliste. Te noći su policajci u četvrti Derryja, Bogsideu, palili katoličke kuće, napadali, prijetili i vrijeđali stanovnike na sektaškoj osnovi. Stanovnici Bogsidea su zatim postavili barikade kako bi spriječili policiju da uđe, stvorivši tako "Slobodni Derry" koji je nakratko postao no-go zona za sigurnosne snage.
General Cup
General Cup bio je profesionalni nerangirni snukerski turnir koji se do 2015. godine održavao u General Snooker Clubu u Hong Kongu. Ustanovljen je 2004. pod imenom General Cup International, a održavao se samo povremeno. Do 2012. učesnici su bili većinom profesionalni igrači i najbolji amateri s Dalekog istoka, ali su 2013. bili pozvani samo profesionalci. Godine 2014. nastupila su osmerica profesionalaca i jedan igrač s pozivnicom. U ranim fazama turnira takmičari su bili podijeljeni u grupe i igrali po sistemu svako sa svakim, nakon čega su najbolji prolazili u nokaut-fazu. Posljednji osvajač titule jest Marco Fu.
Sjevernoirski sukob
Neredi u augustu 1969. i posljedice
19. aprila u Bogsideu je došlo do sukoba između NICRA-e, policije i lojalista. Policajci su ušli u kuću katoličkog civila, Samuela Devennyja (42) i pretukli ga zajedno sa njegove dvije ćerke tinejdžerke i porodičnim prijateljem. Jedna od kćerki ostala je bez svijesti. Devenny je pretrpio srčani udar i umro je 17. jula od posljedica povrede. 13. jula policajci su pretukli katoličkog civila, Francisa McCloskeya (67) tokom sukoba u Dungivenu. Umro je sljedećeg dana.
12. augusta, parada protestantskog bratstva, Šegrta Derryja izazvala je sukob između lojalista i nacionalista. Nakon što su nacionalisti počeli bacati kamenje i molotovljeve koktele policija je, uz podršku lojalista, pokušala zauzeti Bogside. Iako je policija koristila suzavac, oklopna vozila i vodene topove, stotine nacionalista ih je držalo na distanci. Neprekidne borbe koje su trajale naredna dva dana postale su poznate kao bitka za Bogside.
Kao odgovor na dešavanja u Derryju, nacionalisti su protestovali u Belfastu i širom Sjeverne Irske. Neki od ovih protesta doveli su do sukoba sa policijom i do napada na policijske stanice. U Belfastu su lojalisti odgovorili upadajući u nacionalističke distrikte, spaljujući kuće i poslovne objekte. Došlo je do pucnjavi između nacionalista i policije i između nacionalista i lojalista. Grupa od oko 30 pripadnika IRA-e bila je umiješana u borbama u Belfastu. Policija je na ulice poslala oklopna vozila Shorland naoružana teškim mitraljezima Browning. Oklopna vozila su dva puta otvorila paljbu na nacionalističke četvrti, pri čemu gine devetogodišnji Patrick Rooney. Paljba je otvorena i na demonstrante u Armaghu, Dungannonu i Coalislandu.
Premijer Republike Irske, Jack Lynch je u televizijskom obraćanju 13. augusta rekao da irska vlada "ne može više stajati mirno i gledati nedužne ljude povrijeđene i možda i gore". Pozvao je na dolazak mirotvoraca Ujedinjenih nacija i izjavio da se u graničnim područjima okruga Donegal, u blizini Derryja, postavljaju poljske bolnice irske vojske. Rekao je i da je jedino trajno rješenje ujedinjenje Irske. Neki su ovaj govor smatrali kao prijetnju vojnom intervencijom. Nakon nereda, Lynch je naredio irskoj vojsci da planira moguću humanitarnu intervenciju u Sjevernoj Irskoj. Plan, nazvan Vježba Armageddon, je odbijen i ostao je klasifikovan 30 godina.
Nakon nereda, uspostavljen je Huntov komitet kako bi ispitao sjevernoirsku policiju. Izvještaj, koji je objavljen 12. oktobra, preporučivao je da se policija razoruža i da se specijalna policija ukine. Te noći su lojalisti u Belfastu protestovali protiv izvještaja. Tokom nasilja u Shankillu, pripadnici UVF-a ubili su policajca Victora Arbucklea. On je bio prvi policajac koji je poginuo tokom sjevernoirskog sukoba. U oktobru i decembru 1969, UVF je izvršio niz malih bombaških napada u Republici Irskoj.
Vrhunac nasilja i kolaps parlamenta
mini|Izvještaj o pozadini sukoba iz 1971. mini|Lojalistički simboli na zgradi u belfastskoj četvrti Shankill, 1970. U periodu od 1970. do 1972. desila se eksplozija političkog nasilja, doživljujući svoj vrhunac 1972, kada je gotovo 500 ljudi, od toga preko pola civila, izgubilo svoje živote. To je bila najsmrtonosnija godina sukoba.
Unionisti smatraju da je glavni razlog eskalacije nastanak PIRA-e i OIRA-e, koje su nastale raspadom stare IRA-e 1969. Dok je stara IRA prihvatila nenasilnu borbu, nova Privremena IRA je bila odlučna u svojoj namjeri da vodi oružanu borbu protiv britanskih vlasti u Sjevernoj Irskoj. Nova IRA je bila voljna prihvatiti ulogu zaštitnika katoličke zajednice, umjesto jedinstva radničke klase iz obje zajednice.