cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radomir D. Mitrić
Biografija
Radomir D. Mitrić, rođen je 29. aprila 1981. u Jajcu (SR Bosna i Hercegovina, SFRJ). Završio studij književnosti Filozofskog fakulteta u Banjoj Luci. Piše poeziju, prozu, eseje, kratke priče, književnu i likovnu kritiku. Tekstovi su mu objavljivani u brojnim regionalnim i međunarodnim časopisima i prevođeni na engleski, njemački, francuski, italijanski, španski, ruski, bugarski i mađarski jezik. O njegovom stvaralaštvu objavljeno je mnoštvo književnih prikaza. Od 2010. godine živi u Kragujevcu, u Srbiji, gdje radi kao bibliotekar u Univerzitetskoj biblioteci. Prevodi sa engleskog jezika. Član je redakcije časopisa Lipar. Član je Srpskog književnog društva. Od 2006. godine uređuje blog posvećen umjetnosti Hyperborea. Kao pjesnik nastupao u više zemalja u regionu i u Evropi: Njemačka (Frankfurt, Lajpcig, Berlin), Italija (Trst, Duino, Ređo Kalabrija), Austrija (Beč), Bugarska (Sofija, Krumovgrad), Mađarska (Budimpešta), Grčka (Solun).
Kinetohor
Kinetohor je proteinska  struktura na hromatidama, za koju se vežu niti diobenog vretena tokom ćelijskih dioba (mitoza i mejoza), koje razdvajaju sestrinske hromatide početkom anafaze.
Jukstaglomerulski aparat
Struktura
Jukstaglomerulskii aparat je dio bubrežnog nefrona, pored glomerulaa. Nalazi se između aferentnih (uzlaznih) arteriola i distalnog dijela izuvijane tubule istog nefrona. Ovo mjesto je kritično za njegovu funkciju u regulaciji bubrežnog krvotoka i brzinu glomerulske filtracije.
Kinetohor
Uvod
Kinetohore formiraju eukarioti u sklopu centromere i povezuju hromosome za polimerne mikrotubule diobenog vretena tokom mitoze i mejoze.
Jukstaglomerulski aparat
Jukstaglomerulske ćelije
thumb|320px|[[Reninsko–angiotenzinski sistem. Aktivira se kada su jukstaglomerulske ćelije slabo natopljene.]] Renin se proizvodi u jukstaglomerulskim ćelijama. Ove ćelije su slične epitelnim i nalaze se u mediju tunike aferentnih arteriola na ulazu u glomerule.
Kinetohor
Uvod
"Monocentrični" organizmi, uključujući kičmenjake, gljive I većinu biljaka imaju jedan centromerni region u čijem sklopu je po jedan kinetohor. "Holocentrični" organizmi, kao štp su pljosnati crvi (nematode) i  neke biljke posjeduju niz kinetohora duž hromosoma.
Jukstaglomerulski aparat
Jukstaglomerulske ćelije
Jukstaglomerulske ćelike luče renin, kao odgovor na:
Kinetohor
Uvod
Kinetohor sadrži dvija regiona: Kinetohori počinju, kontroliraju i  nadziru kretanje hromosoma tokom podjele ćelije. Tokom mitoze, koja se javlja nakon hromosomske duplikacije u S fazi, dvije sestrinske hromatide  se drže zajedno, ali  svaka je svojim kinetohorom usmjerena u suprotnom  pravcu i priključuju se  suprotnom  polu mitotskog diobenog  vretena. Prelaskom iz metafaze u anafazu, sestrinske hromatide se međusobno razdvajaju, a individualni kinetohori ih vuku u  osovinu polova diobenog vretena, koji će definirati dvije  nove ćerke ćelije. Dakle, kinetohhore je bitne za separaciju hromosoma, koja je klasično povezana sa mitozom i mejozom. Ustvari separacija, u užem smislu, podrazumijeva podjelu jednakih hromatida, dok za rekombinirane bolje  odgovara termin segregacija, tj. podjela nejednakih kategorija. Čak i najjednostavniji kinetohori se sastoje od više od 19 različitih proteina. Mnogi od tih proteina su konzervirani kod eukariotskih vrsta, uključujući i specijalizirane varijante  histona H3  (zvane CENP-A ili CenH3) koja pomaže kinetohoru asociranje sa DNK. Ostali proteini u kinetohoru pričvršćuju ga na microtubule (MTS)  mitotskog  vretena. Tu su i motor proteini, uključujući i dinein i kinezin, koje generiraju snagu kinetike hromosoma  tokom mitoze. Proteini kao što su MAD2 prate prikopčavanje mikrotubula,  kao i tenzije između sestrinskih  kinetohora i aktiviraju  kontrolnu tačku diobenog vretena da zatvori [[ćelijski ciklus, kada je bilo koji od ovih odsutan. Ukratko, funkcija kinetohora je:
Jukstaglomerulski aparat
Vanglomerulske mezangijske ćelije
Vanglomerulske mezangijske ćelije nalaze se na spoju između aferentne (uzlazne) i eferentne (silazne) arteriole. Te ćelije su kontraktilne, slično vaskularnim glatkim mišićima i stoga imaju ulogu u „regulaciji GFR“, mijenjajući promjer krvnog suda. U ovim ćelijama također se nalazi i renin.
Kinetohor
Uvod
S druge strane, microtubule su od polimeria, izrađenih od α- i β-tubulina, naizmjenično  između faza rasta i smanjenja, a u fenomenu koji je  poznat kao "dinamička nestabilnost’’. Mikrotubule  su vrlo dinamične strukture, čije ponašanje je integrirano  kinetohorskom funkcijom kontrole kretanja i separacije hromosoma.
Jukstaglomerulski aparat
Macula densa
Onda kada aferentne arteriole uđu u glomerul, a eferentne arteriole ga napuste, tubul nefrona dodiruje arteriole glomerula iz kojeg je potekao. Na ovom mjestu se, u zidu distalnog dijela savijenog tubula, nalazi modificirano područje tubulskog epitela, zvano macula densa. Ćelije u macula densa reagiraju na promjene u razini natrij-hlorida u distalnom dijelu nefronskog  tubula, putem  tubuloglomerulske povratne informacije (TGF-petlje). Detekcija povišene koncentracije natrij-hlorida u macula densa (što dovodi do povećanja GFR) temelji se na konceptu zvanom purinergno signaliziranje. Povećanje koncentracije soli uzrokuje da nekoliko ćelijskih signala na kraju dovede do stezanja susjedne aferentne arteriole. To smanjuje količinu krvi koja dolazi iz aferentnih arteriola u glomerulske kapilare, a time i količinu tečnosti koja iz njih prelazi u Bowmanov prostor ( brzina glomerulske filtracije (GFR)). Kada dođe do smanjenja koncentracije natrija, manje će ga se apsorbirati u ćelije macula densa. Ćelije povećavaju proizvodnju dušik-oksida i prostaglandina, za vazodilataciju aferentnih arteriola i povećavaju oslobađanje renina
Klinički značaj
Prekomjerno lučenje renina u jukstaglomerulskim ćelijama može dovesti do prekomjerne aktivnosti sistema renin-angiotenzin, hipertenzije i povećanja količine krvi. Ovo ne reaguje na uobičajeni tretman esencijalne hipertenzije, jer uzb lijekove ide i modifikacija načina života.
Jedan od uzroka ovoga može biti povećana proizvodnja renina uslijed suženja bubrežne arterije ili tumora jukstaglomerulskih ćelija, koji proizvodi renin. Oni će izazvati do sekundarni hiperaldosteronizam, što će uzrokovati hipertenziju, povišenu razinu  natrija u krvi, nisku kalija u krvi i metaboličku alkalozu.
Kinetohor
Struktura kinetohora životinjskih ćelija
Najdublji sloj u kinetohoru je
Izvan unutrašnje ploče nalazi se
Spoljašnja domena u kinetohoru formira
Tokom mitoze, svaka sestrinska hromatida formira kompletan hromosom, koji  ima svoj kinetohor. Jasni sestrinski kinetohori se, u kulturanćelija sisara,  mogu uočiti na početku i kraju ćelijskog  ciklusa (faza G2). Prije razlaganje nukleusnog omotača, ovi rani kinetohori ispoljavaju zrelu laminarnu strukturu. ).
Molekulski put za kinetohhorni sklop kod viših eukariota je proučavan pomoću “genskog  nokauta” (gene knockout)  miševa i na kulturaa pilećih  ćelija, kao i pomoću RNK interferencije (RNKi) u C. elegans, Drosophila i ljudskim ćelijama. Ipak, još ne postoji jednostavno objašnjenje kojim se mogu opisati svi do sada dobijeni podaci.
Prvi protein koji se montira na kinetohor je CENP-A (Cse4 u Saccharomyces cerevisiae). Ovaj protein je specijalizirana izoforma histona H3. CENP-A je potreban za ugradnju unutarnjih kinetohorskih proteina CENP-C, CENP-H  I  CENP-I/MIS6.
Kinetohorski proteini mogu biti grupirani prema njihovoj koncentraciji na kinetohorima tokom mitoze: neki proteini ostaju vezani tokom cijele ćelijske diobe, dok  neki drugi mijenjaju  koncentraciju. Osim toga, oni se mogu reciklirati u svojim obavezujućem mjestu na kinetohorima ili sporo (oni su prilično stabilni) ili brzo (dinamični).
Zajedno sa konstitucijskim komponentama, izgleda da ovi proteini organizuju jezgro (srž) unutarnje i vanjske struktura u kinetohoru.
Studija iz 2010. koristi kompleks metoda (sa oznakom multi klasifikator kombinatorna proteomika (eng. skr. MCCP) da analizira proteomski sastav kičmenjačkih  hromosoma, uključujući i  kinetohore. Iako ova studija ne uključuje biohemijsko istraživanje kinetohora, dobijeni podataci uključuju sve centromerne potkomplekse, uz peptide, od  svih 125 poznatih centromernih proteina. Prema dobijenim rezultatima, i dalje postoji oko stotinu nepoznatih kinetohornih proteina, udvostručen je broj  poznatih struktura tokom mitoze, što potvrđuje kinetohore kao jedan od najsloženijih ćelijske substruktura. Dosljedno tome, sveobuhvatno istraživanje ukazuje da je  eksperimentalno već dokazano  najmanje 196 ljudskih proteina, koji su lokalizirani u kinetohorima.
Funkcija kinetohora
Broj mikrotubula koje su privezane za kinetohor je različit:  kod  kvasca  Saccharomyces cerevisiae postoji samo jedna takva veza, dok ih kod  sisara ima  15-35  na svakom hromosomu.
Međutim, nisu sve mikrotubule u vretenu vezane  za  jedan kinetohor. Postoje i one koje se protežu iz jednog centrosom a na drugi (i oni su odgovorni za dužinu vretena), a neke kraće su poveznice  između dugih  mikrorubula. Dokazano j je da, ako se pokvari spriječi veza mikrotubula i kinetohorea, koristeći laserske zrake, hromatide se više ne mogu kretati, što dovodi do abnormalne distribucije hromosoma.
Spajanje sa mikrotubulama
U fazi sinteze (S faza) u ćelijskog ciklusa, centrosom se počinje duplirati. Na samom  početku mitoze, obje centriole, u svakom centrosomu,  postižu svoje maksimalne dužine,  prikupljanjem  dodatnih materijala na centrosome  i njihov nukleacijski kapaciteta mikrotubula se povećava. Kako mitoza napreduje, tako se centrosomi razdvajaju  da se uspostavi mitotska osovina.
Na ovaj način, mitotska vreteno ćelije ima dva pola koja potiču mikrotubule. Mikrotubule su dugia proteinska vlakana sa asimetričnim krajevima:  "minus kraj" (-) je relativno stabilan uz centrosom, a "plus kraj" (+) je trajna alternativna faza tipa  rast- skraćivanje, u  traženju centra ćelije. Tokom ovog procesa pretraživanja, mikrotubule nalaze  i  „snimaju“ hromosome putem kinetohora. Tada mikrotubule pronalaze i vežu se za kinetohore postajući stabilizirane, dok su preostale slobodne mikrotubule ubrzano depolimeriziraju.
Kako hromosomi imaju po dva leđno vezana kinetohora  (jedan na svakoj sestrinskoj hromatidi), kada se jedan od njih priključi na mikrotubule generira jedan od ćelijskih polova,   kinetohore  sestrinske hromatide  se veže za  suprotni pol;  zato se  većina vremena drugi kinetochor priključuje  na mikrotubule  koje proizilaze iz suprotnog  pola. Na taj način hromosomi postaju  biorijentirani, što je glavna (amfitelna)  z obbezbjeđenje korektne separacije hromatita pri njihovom razdvajanju.
mini|left|500px| Progresija ćelijskog ciklusa između prometafaze i anafaze (hromosomi su plavi, a kinetohori svijetlo žuti).
Kada je samo jedan mikrotubule je veana na jedan kinetohor, počinje brzo kretanje pridruženog hromozoma prema polu koga generiraju mikrotubule. Ovaj pokret je vjerojatno posredovan motoričkom aktivnošču prema "minus kraju " (-)  proteinskog motora, citoplazmatskog  dineina. koji je veoma koncentriran u kinetohorima koji još nisu prikačeni za mikrotubule.
Kretanje prema polovima je usporeno koliko kinetohori da kinetohori nađu  kMT-ove (mikrotubule koje se  pričvršćuju za kinetohore) i kretanje se odvija zavisno o dužini kMT. Dinein se ispušta  iz kinetohora  za odgovarajuću   kMT, a  u kulturama ćelija sisara, potreban  je za inaktivaciju tačke vrha vretena, ali ne i za hromosomsko okupljanje u ekvatorskoj vretena, pribavljanje  kMT ili  anafazu A. tokom hromosomske separacije. Kod viših biljaka ili u kvascu nema dokaza o dineinu, ali bi i drugi kinezini  prema  (-) kraju mogli nadoknaditi  njegov nedosttak.
Dolenje Medvedje selo
Dolenje Medvedje selo (njem. Unterbärenthal) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Kinetohor
Spajanje sa mikrotubulama
.]] U ćelijama sa niskom razinom CENP-E, hromosomima nedostaje ovaj protein na kinetohorima, što vrlo često slabi njihovu sposobnost za okupljanje u metafaznu ploču. U ovom slučaju, neki hromosoma mogu i  trajno ostati  mono-orijentirani  (vezani samo za jedan pol), iako se većina hromosoma može pravilno  okupiti u metafaznu ploču. Općenito, široko je prihvaćeno da kMT vlakna (u snopu mikrotubula vezanih za kinetohore)  potiče od prihvatanja polimerizirane mikrotubule  na centrosomima polova diobenog vretena u sisarskim kulturama ćelija. Međutim, mikrotubule koje su direktno polimerizirane  na kinetohorima takođe r mogu  značajno doprinijeti.
Dolenje Medvedje selo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Trebnje.
Kinetohor
Uloga kompleksa Ndc80
Mikrotubule koje su povezane sa kinetohorima predstavljaju specijalne tvorevine: u poređenju sa slobodnim mikrotubulama, ove (kMT)   su mnogo otpornije na hladno-induciranu depolimerizaciju, visok hidrostatski pritisak ili izloženost kalciju.
Dolenje Medvedje selo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolenje Medvedje selo je imalo 37 stanovnika.
Kinetohor
Uloga kompleksa Ndc80
Osim toga, kMT se recikliraju  mnogo sporije nego zvjezdaste mikrorubule i mikrotubulsko vreteno sa slobodnim (+)  krajem, a ako su  kMT iz kinetochores uništene  pomoću laserskih zraka, one brzo depolimeriziraju. Kada je postalo jasno da ni dinein niti CENP-E nisu bitni za formiranje kMT-ova, druge molekule bi trebale  biti odgovorne  za  stabilizaciju kMT. Pionir genetičkih istraživanja kvasca otkrio je relevantnost Ndc80 kompleksa u vezanju  kMT. Kod kvasca Saccharomyces cerevisiae,  u  Ndc80 kompleksu  su četiri komponente: Ndc80p, Nuf2p, Spc24p i Spc25p. Mutant i kojima nedostaje bilo koji od dijelova ovog kompleksa pokazuju gubitak veze kinetohori-mikrotubule, iako struktura kinetohora  nije u potpunosti izgubljena. Ipak, mutant koji je izgubio  kinetohorsku strukturu  je  Ndc10 mutant  kvasca, koji je deficijentan,  kako u vezi sa mikrotubulama i sposobnosti za aktiviranje kontrolne tačke diobenog  vretena, vjerojatno zbog toga što kinetohori djeluju kao platforma na kojoj se montiraju komponente odgovora.
Dolenje Medvedje selo
Stanovništvo
Napomena: ''U 1996. i 2005. smanjeno za dijelove naselja koji su priključeni naselju Trebnje. U 2006. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dolenje Medvedje selo i Trebnje.''
Kinetohor
Uloga kompleksa Ndc80
Studije o Hec1 (izuzetno izražene u ćelijama 1 raka), ljudski homolog od Ndc80p, pokazuje da je važan za pravilno okupljanje  hromosoma i  mitotsku  progresiju i za interakciju sa komponentama kompleksa kohezina  i kondenzina. Različiti laboratorija su pokazala da je Ndc80 kompleks ključni faktor za stabilizaciju vezanja kinetohore-mikrotubule, potrebnog za podršku centromerne napetosti i uključen u uspostavljanje ispravne kongresije  hromosoma  kod viših  eukariota. Ćelije sa smanjenom funkcijom Ndc80 (koristeći RNAi, gen nokaut  ili  mikroinjektiranje antitijela) imaju nenormalno duga vretena, nedostatak napetosti između sestrinskih  kinetohora, hromosome koji  su u mogućnosti da se okupljaju u metafaznu  ploču i malo ili bilo koje povezane  kMT. Postoji niz snažnih podrški  pretpostavci o sposobnosti Ndc80 kompleksa za  direktno povezivanje sa mikrotubulama i čini jezgro konzervirane komponente sučeljavanja  kinetohor-mikrotubule. Međutim, ova robusna formacija može također biti u  funkciji dodatnih proteina. Kod kvascaovoj vezi odgovara djelovanje kompleksa Dam1-DASH-DDD. Neki njegovi članovi se direktno vežu za mikrotubule. To znači da kompleks Dam1-DASH-DDD može biti glavni posrednik  između might kinetohora i mikrotubula. Međutim, kod životinja nije još identificitran ekvivalentan kompleks, pa ovo pitanje izaziva veliki interes mnogih istraživača.
IC 3765
IC 3765 je zvijezda i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Sogndal Fotball
Sogndal Fotball je profesionalni nogometni klub iz Sogndala, Norveška. Takmiči se u OBOS-ligaen, DRUGOM rangu nogometa u Norveškoj.
Klub je osnovan 1926. godine. ećinu svog postojanja je proveo u nižim ligama. 1976. godine je igrao finale nacionalnog kupa u kojem je poražen sa 2-1 od Branna. Tradicionalne boje kluba sucrna i bijela. Domaće utakmice igra na stadionu Fosshaugane Campus.
Gašparci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gašparci su imali 15 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gašparci je imalo 34 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Dvorska luda
mini|Hinric Hasenberger, Dvorski šaljivac, David Klöcker Ehrenstrahl, 1652 mini|"Keying Up" - Dvorski šaljivac, William Merritt Chase 1875. (Akademija likovnih umjetnosti u Pensilvaniji.) Šaljivdžija, dvorski šaljivdžija ili budala bio je historijski zabavljač tokom srednjovjekovnih i renesansnih razdoblja, koji je bio član domaćinstva plemića ili monarha, zaposlen da zabavlja goste. Jesteri su bili i putujući izvođači koji su zabavljali obične ljude na sajmovima i gradskim pijacama. Jesteri su i zabavljači koji nastupaju na modernim historijsko tematskim događajima.
Za zabavljače u srednjem vijeku često se smatra da su nosili odjeću jarkih boja i ekscentrične kape u šarolikom uzorku. Njihove moderne kolege obično oponašaju ovaj kostim. Jesteri su zabavljali širokim spektrom vještina: glavne među njima bile su pjesma, muzika i pripovijedanje, ali mnogi su koristili i akrobacije, žongliranje, izgovaranje viceva, kao što su igre riječi, stereotipi i imitacija, te magični trikovi. Veliki dio zabave izveden je u komičnom stilu. Mnogi šaljivdžije su se šalili u riječi ili pjesmi o ljudima ili događajima dobro poznatim njihovoj publici.
Moderna upotreba engleske riječi jester  počela je biti u upotrebi tek sredinom 16. vijeka, u doba Tudora. Ovaj moderni izraz potječe od starijeg oblika gestour, ili jestour, izvorno od anglo-normanskog (francuskog) značenja pripovjedač priča ili ministrant. Drugi raniji izrazi uključuju fol, disour, lakrdijaš i bourder. Ovi pojmovi opisivali su zabavljače koji su se razlikovali u svojim vještinama i nastupima, ali koji su svi dijelili mnoge sličnosti u svojoj ulozi komičnog izvođača za svoju publiku. mini|"Porodica Henryja VIII sa Willom Sommersom krajnje desno i vjerojatno Jane Foole krajnje lijevo lijevo|mini| Gravura Willa Sommersa, [[Henrik VIII, kralj Engleske|šaljivdžije Henryja VIII iz 17. vijeka]] Mnogi kraljevski dvorovi tokom engleske kraljevske historije zapošljavali su zabavljače, a većina je imala profesionalne budale, ponekad zvane licencirane budale. Zabava je uključivala muziku, pripovijedanje priča i fizičku komediju. Također se sugerira da su izvodili akrobacije i žongliranje.
Učenjak David Carlyon bacio je sumnju u "odvažnog političkog zafrkanta", nazivajući povijesne priče "apokrifnim" i zaključujući da "popularna kultura prihvaća sentimentalnu sliku klauna; pisci reproduciraju tu sentimentalnost u šali, a akademici u prevarantu", ali to "posustaje kao analiza".
Šaljivdije su također mogle kralju dati loše vijesti koje se niko drugi ne bi usudio dostaviti. 1340. godine, kada su Englezi u bici kod Sluysa uništili francusku, šaljivdžija Phillippea VI rekao mu je da engleski mornari "nemaju petlje ni da skoče u vodu poput naših hrabrih Francuza".
Korijen riječi "fool (budala)" potiče od latinskog follis, što znači "vreća vjetra" ili mijeha ili onog koji zadržava zrak ili dah. mini|Šaljivdžija u Weingartenu, Njemačka, 2015. godine
Kovačevići (Cazin)
Kovačevići su naseljeno mjesto u gradu Cazinu, Bosna i Hercegovina.
DLGAP5
Disksovski velikopridruženi protein 5 (DAP-5), znan i kao diskovski veliki homolog 7 (DLG7) ili hepatomski nadregulirani protein (HURP),  je protein koji je kod ljudi kodiran genom DLGAP5.
Tsou et al (2003) utvrdili su da gen DLGAP5 ima 19 egzona i da se proteže približno na 43,3 kb. Egzon 1 je nekodirajući. DLG7 je kinetohorni protein koji stabilizira mikrotubule u blizini hromosoma. DLG7 kontrolira dinamiku vretenskog aparatae, pospješujući interkinetohornu napetost i efikasno hvatanje kinetohora. DGL7 je dio Ran-ovisnog kompleksa. Stabilizacija DGL7 u ćeliji nastaje uslijed fosforilacije aurora A-kinaza. Ekspresija DGL7 nađena je u karcinomu i matičnim ćelijama.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 846 aminokiselina, a molekulska težina  95.115 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
DLGAP5 je protein povezan s mitotskim mikrotubulama koji pojačava njihov u polimerizaciju i promovira pravovremeno stvaranje i stabilnost bipolarnog vretena.
Sekvenciranjem klonova dobijenih iz frakcionirane veličine nezrelih mijeloidnih ćelijskih linija KG-1, Nomura et al. (1994) klonirali DLGAP5, koji su označili KIAA0008. Izvedeni protein sadrži 805 aminokiselina. Northern blot analiza otkrila je visoku ekspresiju KIAA0008 u timusu, sjemenicima i debelom crijevu, te umjerenu ekspresiju u placenti, bubrezima, jajnicima i tankom crijevu. Ekspresija je bila niska u leukocitima periferne krvi, a nije je bilo u srcu, mozgu, plućima, jetri, skeletnim mišićima, gušterači i prostati. Ekspresija KIAA0008 bila je visoka u KG-1 i u HeLa ćelijama. Koristeći Northern blot analizu, Bassal et al. (2001) otkrili su visoku ekspresiju KIAA0008 u timusu, sjemenicima i debelom crijevu. U HeLa ćelijama, ekspresija KIAA0008 inducirana je tokom S faze ćelijskog ciklusa i održavana je tokom G2 i M-faze.
Tsou et al. (2003) klonirali su DLGAP5, koji su nazvali HURP, iz humane Hep3B cDNA biblioteke hepatoma. Izvedeni protein od 846 aminokiselina ima navodni nuklearni eksportni signal bogat leucinom, dvije kutije za uništavanje, KEN-kutiju i domen sa upredenom zavojnicom. Također ima približno 100-aminokiselinski gvanilat-kinaze-pridruženi protein (GKAP, ili DLGAP1; 605445) domen homologije-1. HURP dijeli 61% aminokiselinskog identiteta s utvrđenim proteinom miša Hurp od 808 aminokiselina. Kvantitativna RT-PCR analiza ljudskih tkiva otkrila je obilnu ekspresiju HURP-a u fetusnoj jetri, pa koštanom srži, sjemenicima, debelom crijevu i placenti. Ekspresija HURP-a bila je niska na tranziciji G1/S u sinhroniziranim HeLa ćelijama, porasla je kroz S fazu i G2/M, a vrhunac je dosegla u vrijeme kada su ćelije izašle iz mitoza. Imunofluorescentnom analizom otkriven je endogeni HURP HeLa ćelija u citoplazmi i jedru, tokom interfaze, ali je lokaliziran na vretenasta vlakna u mitotskim ćelijama.
Funkcija gena
Tsou et al. (2003) otkrili su da je ekspresija Hurpa indukovana tokom regeneracije mišje jetre nakon parcijalne hepatektomije. Prekomerna ekspresija HURP-a u 293T ćelijama promovirala je preživljavanje ćelija u niskom serumskom i povišenom ćelijskom potencijalu za rast, neovisan o sidrištu.
Koristeći genomski zaslon, Wong i Fang (2006) identificirali su HURP kao mitotski regulator. U poređenju sa kontrolama, vretenske mikrotubule bez HURP-a bile su manje stabilne, sporije polimerizirane i pokazivale veće stope prometa. HURP-osiromašene ćelije imale su nevezane kinetohore na neporavnatim hromosomima i kinetohore pod djelomičnom napetošću na poravnatim. Loše poravnanje hromozoma duž metafazne ploče u ćelijama osiromašenim HURP-om rezultiralo je aktivacijom vretena i odloženim početkom anafaze; međutim, zadržavanje kontrolne tačke nije održano i ćelije su pokrenule anafazu u prisustvu djelimične napetosti kinetohora i neporavnatih hromosoma. Prekomjerna ekspresija HURP-a u HeLa ćelijama rezultirala je hiperstabilizacijom mitotskog vretena i smanjenom napetošću na sestrinskim kinetohorima.
Dolenje Ponikve
Dolenje Ponikve (njem. Unterponikwe) su naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolenje Ponikve su imale 196 stanovnika.
Napomena: ''U 2018. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Dolenje Ponikve i Gorenje Ponikve.''
Brusnica (Čelić)
Brusnica je naselje u općini Čelić, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Brusnica se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Lopare.
DGLUCY
D-glutamat ciklaza, skraćeno DGLUCY, je protein koji je kod ljudi kodiran genom DGLUCY.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 616  aminokiselina, a molekulska težina 66.437 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin
L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Ortolozi
Ljudski gen, DGLUCY, visoko je konzerviran kod sisara i ptica. Ortolozi iz pretraživanja baza BLAST i BLAT otkrivaju da je ljudska DGLUCY iRNK sekvenca konzervirana sa identitetom sekvence od 98% u čimpanze, 88% u miševa, i 81% u kljunara i kokoši. Sljedeća tabela sadrži popis ortologa prikupljenih iz pretraživanja BLAST-a. Poravnavanje sekvence izvedeno je pomoću blastn za dobivanje identiteta sekvence, rezultata i E-vrijednosti između iRNK ljudske c14orf159 varijante 1 i njenih ortologa..
Golobrdac
Golobrdac je naseljeno mjesto u sastavu općine Cernik, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
DGLUCY
Ortolozi
Utvrđeno je da je protein koji kodira ljudski gen DGLUCY visoko konzerviran među sisarima, pticama, vodozemcima, ribama, tunikatama, cnidariama i ehinodermatama. Međutim, nisu pronađeni proteinski ortolozi u nematoda, arthropoda, gljiva ma, protistima, biljkama, bakterijama ili arhejama. Gljive i bakterije sadrže konzervirani domen DUF1445 koji se nalazi u ljudskom c14orf159 i njegovim ortolozima. Pretrage BLAST-a i BLAT korištene su za pronalaženje ortologa proteina c14orf159. Sljedeća tabela navodi ortologe proteina za ljudski protein s identitetom sekvence, sličnošću sekvence, rezultatima i E-vrijednostima izvedenim iz usporedbe blastp sekvenci.
Posttranslacijska modifikacija
Proteinski proizvod gena DGLUCY predviđen je i pronađen translocitrani protein ciljanja u mitohondrijama.
Za protein DGLUCY predviđaju se i posttranslacijske modifikacije. Sve predviđene lokacije u ljudskom DGLUCY-u su upoređene sa ortolouzima, koristeći poravnavanje višestrukih sekvenci, kako bi se utvrdila vjerovatnoća modifikacije.
Regulacija
Estrogeni receptor alfa, u prisustvu estradiola, veže se za gen DGLUCY i vjerovatno regulira njegovu ekspresiju.
Genetika starenja
Definicija
Genetika starenja se uglavnom bavi mogućnostima produžetka života povezanog sa osnovama ovog suštinski kvantitativnog svojstva. Posebno proučava prirodu i genetiku bolesti ubrzanog starenja, koja dovodi do smanjenja trajanja životnog vijeka.
Genetička kontrola
thumb|400px|Produkti daf-gena i dugovječnost. Odavno je bilo poznato da je dugovječnost poligenski kontrolirana, ali nisu bili identificirani geni iz odgovarajuće poligenske serije. Prva mutacija za koju je utvrđeno je da povećava dugovječnost životinja  bila je age-1 gen  Caenorhabditis elegans. Michael Klass je otkrio da životni vijek C. elegans mogu mijenjati mutacije, ali je vjerovao da je učinak bio zbog smanjene potrošnje hrane (ograničenja kalorija). Thomas Johnson je kasnije pokazao je da se  produžetak života i do 65% javlja  zbog same mutacije, a ne zbog ograničenja kalorija. Potvrdio je ostojanje age-1 , u očekivanju da će naći i druge gene koji kontroliraju starenje. Pretpostavio je da age-1 gen kodira katalitičke podjedinice klase I fosfatidilinozitol 3-kinaze (PI3K).
Deceniju nakon Johnsonovog otkrića gena daf-2, Cynthia Kenyon je dokazala da  jedan, od dva gena koji su bitni za formiranje  larve, udvostručuje  životni vijek C. elegans. Ona je pokazala da daf-2 mutanati, koji formirju larvu  iznad 25° C preskaču stadij larve koja se razvija ispod 20° C,  uz udvostručenje životnog vijeka. Prije ovih istraživanja, običajeno se vjerovao da se životni vijek može produžiti samo po cijenu gubitka reproduktivne sposobnosti, ali je Kenyon kod ovih nematoda održavala mladenačku reproduktivnu sposobnost, kao i produženje  mladalaštva općenito.
Prema GenAge bazi podataka povezanih sa genima starenja, postoji više od 800 gena koji produžavaju  životni vijek kod modelnih  organizama: 454 kod valjkastog crva  (Caenorhabditis elegans]), 236 kod  pekarskog kvasca (Saccharomyces cerevisiae), 79  kod vinske mušice (Drosophila melanogaster) i 68  kod  miša (Mus musculus ).
Genetičke modifikacije kod drugih  vrsta nisu postigle  produženje životnog vijek kao što je bilo sa  C. elegans . Životni vijek Drosophila melanogaster je "samo" udvostručen. Genetičke mutacije kod miševa mogle su produžiti maksimalni životni vijek do 1.5 puta normalno, a do 1.7 puta kada u kombinaciji sa ograničenjem kalorija.
Gen daf-2
Gen daf-2 kodira receptor sličan ljudskom insulinskom receptoru. Ovaj receptor se aktivira insulinu sličnim faktorom rast 1 za koji  je potreban (IGF-1)  signalizacijski put, koji je široko rasprostranjen u prirodi. Prisutan je kod raznih životinja, uključujući voćne mušice i miševe. Signalizacijski put IGF-1 je sličan insulinskom signalizacijskom  putu kod sisara. Kontrola više gena omogućuje genu daf-2 da regulira različite fiziološke procese u različitim fazama životnog ciklusa nematoda. Mutante daf-2 se odlikuje povećana ekspresija gena koji su posebno odgovorni za otpornost na stres, dok je  ispoljavanje  ostalih gena u smanjenu osjetljivosti na stres.
Starenje sistema genetičke informacije
Fizička osnova starenja je ili kumulativni gubitak i dezorganizacija važnih makromolekula (npr. proteina i nukleinskih kiselina) ili nakupljanje abnormalnih proizvoda u ćeliji ili tkivu. Istraživanja starenja su fokusirana na dva glavna pravca:
Aktivne tjelesene molekule, kao što su enzimi i kontrakcijski proteini, sa kratkim koji imaju vremenomprometa, ne smatraju se primarnim pokazateljima starosnih oštećenja. Umjesto toga, najizvjesnije je da je dezoksiribonukleinska kiselina (DNK) molekula iz hromosoma čini potencijalna lokacija primarnih oštećenja, jer oštećenja DNK naraušavaju  sistem genetičke informacije na kojem počivaju  razvoj i funkcije organizma. Trenutna oštećenja molekule DNK mogu se pratiti preko sinteze pogrešne proteinske molekule, što može dovesti do oštećenja ili smrt domaćinske ćelije ili čak i cijelog organizma. Zato se posebna pažnja usmjerava na hipotezu o somatskim mutacijama, koja tvrdi da je starenje rezultat akumulacije mutacija u DNK somatskim (tijelesnim) ćelijama. Aneuploidije, pojave ćelije s više ili manje od ispravne (euploidne) hromosomske garniture, posebno su opće pojave. Učestalost aneuploidnih ćelija u ljudskoj ženki se povećava od 3 posto u dobi od 10 do 13 posto u dobi od 70 godina. Svaka molekula DNK se sastoji od dvije komplementarne, međusobno u vrnute niti, u  dvostrukoj spiralnoj  konfiguraciji. Dokazi ukazuju na to da se lomovi u  pojedinim nitima  javljaju s višim frekvencijama nego što se nekada sumnjalo i da se gotovo sva takve oštećenja  popravljaju  enzimskim  mehanizmima koji uništavaju oštećene regije. Zatim resintiziraju isječeni dio, koristeći kao model odgovarajući komplementarni segment isječene sekvence. Stopa mutacije za stoga više zavisi od aktivnosti mehanizama popravke,  nego od  stope po kojoj se oštećenja javljaju. To može pomoći da se objasni zašto je stopa mutacija različitih vrsta otprilike proporcionalna njihovom generacijskom vremenu i opravdava istraživanja koja nastoje dokazati da li su funkcionalni enzimski mehanizmi, koji su uključeni  u kontrolu replikacije DNK.
Postoje, međutim, ozbiljne primjedbe na teorijiu somatskih mutacija. Osica Habrobracon je insekt koji se razmnožava  i  partenogenetski  (tj.  razvoj mladih se odvija bez sperme u oplodnji  jajeta). Tako je moguće dobiti jedinke koje su ili diploidne, kao iu većini viših organizam]]a, ili haploidi, jednom, set. U slučaju mutacije gena, u haploidnoj ćeliji na bitnoj poziciji, to će dovesti do gubitka vitalnih  funkcija, odnosno  oštećenja ili smrti ćelije. U diploidnim ćelijama ozbiljne  mutacije često se  kompenziraju komplementarnim genima i ćelije mogu održavati vitalne  funkcije. Eksperimenti su pokazali da haploidne ose živi približno koliko i diploidne, što podrazumijeva da bilo koje mutacije nisu kvantitativno važan faktor u starenju ili partenogenetske  vrste  naknadu za ranjivosti njihovih haploida nadoknadile  razvijanjem povećane efikasnosti popravka oštećenja  DNK  molekula.
Hromosomi se mogu razdvojiti na molekule DNK i proteina, ali sa sve većim poteškoćama kako sćelije stare. Izolirana DNK starih životinja, međutim, ne razlikuje  se od one kod  mladih. Iako je većina funkcija DNK u određenoj  ćeliji u datom trenutku  obično potisnuta  (tj. funkcija blokirana),  češće i jače je  potisnuta kod starih životinja.
Sindrom nagnječenja
Sindrom nagnječenja (također traumatska rabdomioliza ili Bywatersov sindrom; eng. Crush syndrome) je medicinsko stanje okarakterizirano glavnim šokom i zatajenjem bubrega, nakon povrede drobljenja skeletnih mišića. Povreda je posljedica kompresije ekstremiteta ili drugih dijelova tijela koja uzrokuje oticanje mišića i / ili neurološke poremećaje u pogođenim područjima, dok se sindrom nagnječenja ispoljava kao lokalizirano drobljenje oštećenog tkiva sa sistemskim manifestacijama. Slučajevi ovog sindroma su česti u raznim katastrofama, kao što su zemljotresi, kod žrtava koje su zarobljene ispod poginulih ili pod naslagama zemlje i zidova. Žrtve drobljenja predstavljaju neke od najvećih izazova u oblasti medicine, a mogu biti među nekoliko situacija u kojima je potreban liječnik na terenu. Najdrastičniji odgovor na drobljenje i nagnječenje pod masivnim objektima na terenu može biti amputacija. Čak i ako je moguće da se pacijenti izvuku bez amputacija, obavezna je odgovarajuća fiziološka priprema: gdje popuštajuća – permisivna hipotenzija standard za predbolnička njega, a unos tečnosti je obavezan za ovaj sindrom. mini|left|250px|Ulaz molekula [[mioglobina u krvotok: jedan od uzroka sindroma nagnječenja]]
Golobrdac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Golobrdac nije imao stanovnika.
Genetika starenja
Starenje telomere
Međunarodni tim istraživača pod vodstvom naučnija  sa University of  Leicester,  2013. je našao dokaze da je brže „biološko" starenje povezano s rizikom od teških bolesti, uključujući bolesti srca, multiplu sklerozu i razne vrste kancera. U realizaciji ovog projekta učestvovaki su  naučnici iz 14 centara iz  8 zemalja, a rezultati istraživanja su objavljeni u Nature Genetics.  U fokusu istraživanja su bile hromosomske strukture telomere.
Golobrdac
Stanovništvo
Napomena: ''Od 2001. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Golobrdac je imalo 46 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Svinjašnica
Svinjašnica je naseljeno mjesto u općini Zavidovići, Bosna i Hercegovina.
Genetika starenja
Starenje telomere
U ćeliji postoje enzimski mehanizmi koji, prilikom replikacije hromosoma, sprječavaju udvostručavanje krajeva hromosoma. Zato je svaki udvostručeni hromosom kraći od svog izvornika. Skraćivanje je uočljivo jer telomere djeluju kao jednokratni štit koji sprječava udvostručavanje mutirane DNK. Tako udvostručene i skraćene telomere bi  trebale biti dopunjene djelovanjem  enzima telomeraza, reverznom transkriptazom.
Očekuje se da bi ova terapija mogla biti moguća i u liječenju mišićne distrofije tipa Duchenne, bolesti povezanih sa starenjem (npr. srčane bolesti), nasljednog kancera, a i u kozmetici.
Sindrom nagnječenja
Patofiziologija
Japanski ljekar, Seigo Minami je prvi put opisao sindrom nagnječenja, 1923. Studirao je patologija tri vojnika koji su poginuli u Prvom svjetskom ratu, uz insuficijenciju bubrega. Bubrežne promjene su se desile zbog metohemoglobina miokarda, kao posljedice uništavanja mišića, što se također vidi u osoba koje su žive zakopane. Progresivno akutno zatajenje bubrega nastaje zbog akutne tubulske nekroze. ).   Sindrom je kasnije opisao britanski liječnik Eric Bywaters kod bolesnika tokom 1941. godine London Blitz. To je posljedica reperfuzije, koja se javlja nakon nagnječenja pritiskom. Vjeruje se da mehanizam te pojave počiva na ulasku u krvotok mišićnih proizvoda, kao što su mioglobin, kalij i fosfor. To su proizvodi rabdomiolize (nagnječenja i sloma skeletnih mišića oštećenih ishemijskim uvjetima Specifični uticaj na bubrege nije u potpunosti shvaćen, ali može biti dijelom zbog nefrotoksičniog metabolita mioglobina. Najrazorniji sistemski efekti se mogu javiti kada se iznenada desi drobljenje pritiskom, bez odgovarajuće pripreme pacijenta, uzrokujući reperfuzijski sindrom. Bez odgovarajuće pripreme, pacijent prije ekstrikascije, uz kontrolu bola, može biti raspoložen, ali umre ubrzo nakon toga. Ova iznenadna dekompenzacija se naziva "nasmijana smrt". Ovi sistemski efekti su uzrokovane traumatskom rabdomiolizom. Kako mišićne ćelije umiru, oni upijaju natrij, vodu i kalcij; je rabdomioliza oslobađa kalij, mioglobin, fosfat, tromboplastin, kreatin i kreatin kinazu.
Liječenje
Zbog rizika od sindroma nagnječenja, u Britaniji se preporučuje da se žrtve ne oslobađaju pritiska koji gnječi, koje su bili zarobljeni više od 15 minuta. Liječenje se sastoji od imobilizirajućeg zavoja i preopterećenja pacijenta tekućinom sa dodatkom Dextran 4000 IU i sporo otpuštanje pritiska. Ako se pritisak otklanja za vrijeme prve pomoći, onda je unos tečnosti ograničen, a ulazno-izlazni grafikon za pacijenta se održava, a proteini u ishrani se smanjuju. Australijsko Vijeće za reanimaciju preporučuje (2001.) da se pritisak nagnječenja otkloni što je prije moguće, izbjegavajući upotrebu zavoja, a kontinuirano praćenje vitalnih znakova pacijenta.
Opatovac
Hrvatska:
Alpha and Omega (Lovci na natprirodno)
"Alpha and Omega" je daveset treća epizoda jedanaeste sezone, koja je ujedno i finalna epizoda sezone, što ukupno čini 241. epizodu serije. Scenarij je napisao co-izvršni producent Andrew Dabb, a režirao izvršni producent Phil Sgriccia. Dana 25. maja 2016. godine, epizoda je emitirana na The CW. Finale sezone je dobilo pozitivne kritike.
Nasovče
mini|280px|Nasovče, ulaz u naselje Nasovče su naseljeno mjesto u sastavu općine Komenda, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Kamnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nasovče su imale 219 stanovnika.
Alpha and Omega (Lovci na natprirodno)
Ovo je zadnja epizoda showrunnera Jeremya Carvera, koji je napustio seriju na kraju ove sezone, ali zamijenili su ga Andrew Dabb i Robert Singer u ulozi showrunnera.
Radnja
Chuck pokušava Amaru zauvijek zatvoriti, ali onda se suočava s nekim neočekivanim komplikacijama.
Sindrom nagnječenja
Upravljanje
Kao što je spomenuto, popuštanje hipotenzije je mudro prvo rješenje. To se pogotovo odnosi na slučajeve kada je opterećenje pacijenta bilo duže od 4 sata, ali često i ako se nastavi više od sat vremena. Tada je oprezno preopterećenje tekućinom razumno, kao i administracija intravenske sode bikarbone. Neki protokoli hitne službe preporučuju osnovnu dozu za odrasle da na 2 L bolusa fiziološke otopine slijedi 500 ml / h, što je ograničeno za pedijatrijske pacijente i bolesnike s historijom srčane ili bubrežne disfunkcije. Ako pacijent ne može biti opterećen tekućinom, ovo može biti indikacija za primjenu zavoja.
Alpha and Omega (Lovci na natprirodno)
Gledanost
Epizoda je imala 1,84 miliona gledatelja sa demografskom ocjenom od 0,7/3 među odraslima doibma od 18 do 49. godina. Oov je povećanje gledanosti od 15% u odnosu na prethodnu epizodu, koja je imala 1,59 miliona gledatelja. Serija Lovci na natprirodno je omda iza serije Strijela po gledanosti serija na CW kanalu.
Sindrom nagnječenja
Početni bolnički tretman
Kliničar mora zaštititi pacijenta od rizičnih faktora, kao što su: hipotenzija, bubrežna insuficijencija, acidoza, hiperkalijemija i hipokalcemija. Prikladno je da prijem u intenzivnoj njezi, po mogućnosti obavlja iskusan medicinar – traumatolog, jer je opservacija potrebna čak i kod dobro izgledajućih pacijenata. Treba hirurški prikladno obraditi otvorene rane, uključujući i antibioti i toksoid tetanusa, a na ozlijeđena područja staviti led. ). Intravenska hidratacija do 1,5 L / sat treba se nastaviti da spriječi hipotenziju. Treba održavati urinarni izlaz od najmanje 300 ml / sat sa IV tekućinom i manitolom, a hemodijaliza se razmatra tek ako se ne postigne ovaj iznos diureze. Obično se intravenski dodaje soda bikarbona da održi fpH urina na 6,5 ili više kako bi se spriječilo taloženje mioglobina i mokraćne kiseline u bubrezima. Kod odraslih, hiperkalcemija /hipokalcemija se može spriječili slijedećim dozama supstanci: Čak i tako, mogu se pojaviti srčane aritmije; preporučuje se elektrokardiografski monitoring, a poseban brz početak tretmana.
Alpha and Omega (Lovci na natprirodno)
Kritike
"Alpha and Omega" epizoda je dobila uglavnom mješovite i pozitivne kritike. Matt Fowler iz IGN-a dao je epizodu ocjennu 6,4 od 10. Sean McKenna s TV Fanatic, dao je ocneu 2,7 od 5. Bridget LaMonica iz Den of Geeeka dala je savršenu ocjenu s 5 zvjezdica od 5. Sara Netzley iz EW-a komentarisala je: "Pa, to je bio drugačiji osjećaj za finalnu sezonu Lovaca na natprirodno, zar ne? Nakon izuzetgno ugodne 11. sezone, koja je doživjela neke fanstastične epizode.....". MaryAnn Sleasman s TV.com komentarisala je: "Alfa and Omega", bilo su jedno od finala koje su promijenile pejzaž svijeta Vinčesterovih, ali također nisu pokušale zamijeniti jedno veliko loše drugim....".
Ratovi zvijezda IV: Nova nada
Ratovi zvijezda (kasnije preimenovan u Ratovi zvijezda IV: Nova nada) američki je epski film snimljen 1977. za koji je scenarij i režiju uradio George Lucas. Ovo je prvo izdanje sage o Ratovima zvijezda, u kojem glavne uloge tumače Mark Hamill, Harrison Ford, Carrie Fisher, Peter Cushing i Alec Guinness. U sporednim ulogama istakli su se David Prowse, Anthony Daniels, Kenny Baker i Peter Mayhew.
Lucas je počeo pisati scenarij za Ratove zvijezda nakon završetka dramske komedije iz 1973, Američki grafiti. Nacrt radnje filma zasnovao je na serijama Flash Gordon iz 1936 kao i na filmu Skrivena tvrđava Akire Kurosawe iz 1958. Nakon što su United Artists i Universal Pictures odbili Lucasov scenarij, Alan Ladd, Jr. iz 20th Century Foxa prihvatio je scenarij i dogovorio se da finansira i distribuira film. Snimljen uglavnom u Tunisu, Engleskoj i Gvatemali, film se suočio sa brojnim problemima tokom snimanja, uključujući i loše vremenske uslove, neispravnu opremu kao i finansijske poteškoće. Scenarij je prošao kroz brojne promjene, a Lucas je osnovao Industrial Light & Magic sa namjerom da udari kamen temeljac vizualnim efektima potrebnim za film.
Ratovi zvijezda pušteni su u američka kina 25. maja 1977. zaradivši 461 milion u Sjedinjenim Američkim Državama i 314 miliona u inostranstvu, što ukupno iznosi 775 miliona dolara. Time je nadmašio film Ralje iz (1975) i došao na listu filmova sa najvećom zaradom sve do pojave filma ET 1983. godine. Film je dobio 10 nominacija za nagradu Oscara uključujući i onaj za najbolji film, osvojivši ukupno šest; često se smatra kao jedan od najboljih filmova svih vremena. Bio je odabran da uđe u Nacionalni filmski registar pri Kongresnoj biblioteci kao "kulturno, historijski i estetski značajan"; u to vrijeme, bio je najnoviji i ujedno jedini film iz 1970-ih godina da bude izabran na čuvanje. 15 godina kasnije muzika iz filma upisana je u Sjedinjenim Državama u Nacionalni muzički registar.
Lucas je nanovo objavljivao Zvjezdane ratove više puta, uključujući razne verzije sa kompjuterski generiranim efektima, izmijenjenim dijalogom, ponovno montiranim snimcima, miksanim zvučnim snimcima i dodatim scenama. Ogroman uspjeh filma doveo je do snimanja još dva nastavka: Imperija uzvraća udarac (1980) i  Povratak Jedija  (1983), a oba su doživjeli kritički i komercijalni uspjeh. Kasnije je bila objavljena još jedna trilogija između 1999. i 2005. godine; sva tri filma opet su bili komercijalno uspješni, ali nisu zadovoljili kritički nivo niti su dobili fanatična priznanja kao originalna trilogija. Početkom 2014. godine, započelo je snimanje još jedne trilogije pod nazivom Ratovi zvijezda: Sila se budi zajedno sa većinom članova glumačke ekipe iz originalne trilogije. Ovo će biti sedmi nastavak i zakazan je za prikazivanje 18. decembra 2015.
Spisak bošnjačkih muških imena
Ovo je spisak bosanskih muških imena.
T
Ime Tarik je arapskog porijekla. Značenje imena je: zvijezda Danica, onaj koji kuca, udara, kasni posjetilac, noćni gost, poglavlje iz Kurana.
SLC16A1
Monokarboksilatni transporter 1, popznat i kao MCT1 jest sveprisutni protein koji je kod ljudi kodiran genom SLC16A1 sa  hromosoma 1. To je protonski spregnuti monokarboksilatni transporter.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 500 aminokiselina, a molekulska težina 53.944 Da.
Biohemija
Detaljna kinetička analiza transporta monokarboksilata u eritrocitima otkrila je da MCT1 djeluje preko uređenog mehanizma. MCT1 ima mjesto vezivanja supstrata otvoreno za vanćelijski matriks, koji prvo veže proton a zatim laktatni anion. Protein tada prolazi kroz konformacijsku promjenu u novu "zatvorenu" konformaciju koja izlaže i proton i laktat suprotnoj površini membrane, gdje se oslobađaju, prvo laktat, a zatim proton. Za neto transport mliječne kiseline, korak koji ograničava brzinu je povratak MCT1 bez vezanog supstrata u otvorenu konformaciju. Iz tog razloga, izmjena jednog monokarboksilata unutar ćelije s drugim izvan ćelije je znatno brža od neto transporta monokarboksilata kroz membranu.
Studije na životinjama
Pokazalo se da prekomjerna ekspresija MCT1 povećava efikasnost lijeka protiv raka koji se nalazi u kliničkim ispitivanjima pod nazivom 3-bromopiruvat u ćelijama raka dojke.
Klinički značaj
Većina slučajeva alveolskog mehkog sarkoma pokazuje PAS(+), rezistentne na dijastazu (PAS-D (+)) unutarcitoplazmatske kristale koji sadrže CD147 i monokarboksilatni transporter 1 (MCT1). Prekomjerna ekspresija MCT1 u pankreasnim beta ćelijama dovodi do hiperinsulinizma tokom vježbe.
Spomenik borcima NOR-a u Ilidži
Spomenik borcima NOR-a na Ilidži, ili spomen-kosturnica, na Ilidži, jest nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Spomen-kompleks čine pristupne staze, bazen/fontana i sam spomenik.
Lokacija
Nalazi se u Velikom parku uz pješačku stazu šetališta Velika aleja prema Vrelu Bosne.
Opis
Spomenik ima formu slova U ukupne površine 11 × 8,9 m. Građen je od betona, obložen bračkim kamenom u kojem je isklesan friz postavljen na kvadar obložen jablaničkim granitom.