cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Windows Deployment Services
Windows Deployment Services (WDS) jest serverska tehnologija za mrežnu instalaciju Windows operativnih sistema. Namijenjen je za daljinsku instalaciju sistema Windows Vista, Windows 7, Windows 8, Windows 10, Windows Server 2008, Windows Server 2012 i Windows Server 2016, ali podržava i druge operativne sisteme. Uključen je u svim 32-bitnim i 64-bitnim verzijama operativnog sistema Windows Server 2008 i novijim.
Način rada
Tehnologija radi zajedno sa Preboot Execution Environment (PXE) za učitavanje minijaturnog izdanja Windowsa poznatog kao Windows PE. Služi i kao spremište za pohranu PXE slika za pokretanje preko mreže kao i spremište za stvarne slike operativnog sistema koji će biti instalirani na ciljanim računarima. Kada je dostupno više slika za pokretanje, PXE pokretanje preko WDS-a će krajnjem korisniku predstaviti izbornik za pokretanje. Sam WDS je limitiran mogućnostima koji se tiču prilagođavanja softvera. Microsoft Deployment Toolkit obično se koristi za posebne prilagodbe i stvaranja baznih izvora instalacija.
Ručni način rada
Moguće je i ručno raditi sve radnje koje WDS radi, a za to se koriste alati:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Nova Bukovica)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Nova Bukovica je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 76,51 km2 imala 1.771 stanovnika, što predstavlja 2,09% od ukupnog broja stanovnika Virovitičko-podravska županije, odnosno 0,04% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Novoj Bukovici je 23 stanovnika/km2.
Tri zakona robotike
Tri zakona robotike (često skraćeni na Tri zakona ili poznati kao Asimovi zakoni ) su skup pravila koja je osmislio autor naučne fantastike Isaac Asimov. Pravila su uvedena u njegovu kratku priču " Runaround " iz 1942. (uključenu u zbirku I, Robot iz 1950.), iako su bila nagoviještena u nekim ranijim pričama. Tri zakona, citirana iz "Priručnika o robotici, 56. izdanje, 2058. Godine", su:
Originalne zakone su izmijenili i razradili Asimov i drugi autori. Sam Asimov je napravio male izmjene u prva tri u raznim knjigama i kratkim pričama kako bi dalje razvio način na koji bi roboti komunicirali s ljudima i međusobno. U kasnijoj fikciji gdje su roboti preuzeli odgovornost za upravljanje cijelim planetama i ljudskim civilizacijama, Asimov je dodao i četvrti, ili nulti zakon, koji je prethodio ostalim:
Tri zakona i nulti, prožimali su naučnu fantastiku i spominju se u mnogim knjigama, filmovima i drugim medijima. Utjecali su i na etiku umjetne inteligencije. mini| ASIMO je napredni humanoidni robot koji je razvila [[Honda. Prikazano na sajmu Expo 2005.]]
Spodnje Dobrenje
Spodnje Dobrenje je naseljeno mjesto u sastavu općine Pesnica, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Dobrenje je imalo 435 stanovnika.
Čemernica (Pale, FBiH)
Čemernica je naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Androstendion
Androstenedion ili 4-androstenedion (skraćeno A4 ili Δ4-dion), poznat i kao androst-4-en-3,17-dion, je endogeni slabi androgeni steroidni hormon i intermedijar u biosintezi estrona i testosterona iz dehidroepiandrosterona (DHEA). Usko je povezan sa androstenediolom (androst-5-en-3β, 17β-diol).
Biološka funkcija
Utvrđeno je da androstenedion ima određenu estrogenu aktivnost, slično ostalim metabolitima DHEA. Međutim, za razliku od androstenediola, njegov afinitet za receptor estrogena je vrlo nizak, sa manje od 0,01% afiniteta estradiola za i ERα i ERβ.
Biosinteza
Androstenedion je uobičajeni preteča androgena i estrogena, spolnih hormona.
Androstendion se može biosintetizirati na jedan od dva načina. Primarni put uključuje konverziju 17α-hidroksipregnenolona u DHEA, putem 17,20-liaze, uz naknadnu konverziju DHEA u androstenedion putem enzima 3β-hidroksisteroidne dehidrogenaze. Sekundarni put uključuje konverziju 17α-hidroksiprogesterona, najčešće preteče kortizola u androstenedion, direktno putem 17,20-liaze. Dakle, 17,20-liaza je potrebna za sintezu androstenediona, bez obzira da li se uklanja odmah ili u jednom koraku.
Androstenedion se proizvodi u nadbubrežnim žlijezdama i gonadama. Proizvodnjom androstenediona nadbubrežne žlijezde upravlja adrenokortikotropni hormon (ACTH), dok proizvodnju gonadnog androstenediona kontroliraju gonadotropin. Kod žena u premenopauzi nadbubrežne žlijezde i jajnici proizvode oko polovine ukupnog androstenediona (oko 3 mg/dan). Nakon menopauze proizvodnja androstenediona prepolovljena je, prvenstveno zbog smanjenja steroida koji luči jajnik. Ipak, androstenedion je glavni steroid koji proizvodi postmenopauzni jajnik.
Dio androstenediona se takođe izlučuje u plazmu i može se pretvoriti u perifernim tkivima u testosteron i estrogene.
Metabolizam
Androstenedion se pretvara u testosteron ili estron. Za konverziju androstenediona u testosteron potreban je enzim 17β-hidroksisteroidna dehidrogenaza. Androstenedion se oslobađa u krv iz tekinih ćelija. Za konverziju androstenediona u estron potreban je enzim aromataza. Androstenedion je supstrat za proizvodnju estrogena, u ćelijama granuloze koje proizvode aromatazu. Dakle, ćelije teke i ćelije granuloze rade zajedno, kako bi stvorile estrogene.
Androstandion je 5α-reducirani metabolit 4-androstenediona, koji služi kao intermedijar u biosintezi androgena i neurosteroida androsterona.
Ošve
Ošve su naseljeno mjesto u općini Maglaj, Bosna i Hercegovina.
IC 5341
IC 5341 (također poznat kao MCG 4-55-35 i PGC 71981) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 495 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,30 (43 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Herbert Alonzo Howe 27. novembra 1899. godine.
Borkovec
Borkovec je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Borkovec je imao 225 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Borkovec je imalo 260 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 5341
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Hlapje
Slovenija:
Nacionalna Televizija Happy
Nacionalna Televizija Happy (često skraćeno kao Happy) srpski je televizijski kanal. Sjedište kanala nalazi se na adresi Aleksandra Dubčeka 14, Beograd.
Efektor (biologija)
Efektor – u biologiji – je pojam sa više značenja.
Ćeklići
Ćeklići su staro-crnogorsko pleme koje se nalazi u Katunskoj nahiji i sačinjeno je od 9 sela. Cijelo područje naseljeno Ćeklićima zaštićeno je visokim planinama što je pogodovalo održavanju i stvaranju plemenske zajednice, te na unutrašnje međusobne veze.
Historija
Ćeklići su ranije bili brđansko pleme i živjeli su na prostoru kasnijeg Danilovgrada. Dobili su ime po svetoj Tekli, u narodu nazivana sveta Ćekla, a crkva svete Tekle u Danilovgradu, odakle su Ćeklići prešli u Staru Crnu Goru (zbog sukoba sa Turcima) i danas postoji. Glavno plemensko središte u novoj sredini bilo je selo Kućišta gdje se pleme i okupljalo (Zborna Glavica). Ostala sela su: Vuči Do, čiji su stanovnici pripadnici bratstva Vučedoljani; Krajni-Do, južno od Kućišta; Vojkovići, naseljeno bratstvom Marojevići; Milijevići, isto bratstvo kao i u Vojkovićima; Petrov-Do, najjužnije je naselje plemena naseljeno bratstvima Domazetovići i Luđerovići; Ubao s bratstvima Dragutinovići, Vujovići i Vujoševići; Dragomi-Do s bratstvom Pavićevići. Posljednje 'naselje', tačnije manja oblast koja se sastoji od više sela je Jezer, najveće je Jasikovica, a stanovništvo pripada bratstvima Jovanovići, Pajovići, Radulovići i Nikčevići. Sva ova brststva plemena Ćeklića, kao i kod ostalih crnogorskih plemena, dijele se na više porodica. Sela Ćeklića obično se nalaze po dolovima po kojima i dobivaju imena. Uzgoj stoke i zemljoradnja glavna su im preokupacija.
Kreševo (tvrđava)
Kreševski grad smješten je na brdu na lokalitetu Bedem (visina 140 metara), nad sastavom potoka Jasenovca i Kojsinske rijeke u Kreševu u Bosni i Hercegovini. Utvrđeni kompleks je imao povoljan strateški položaj, na zapadnom kraju doline rijeke Kreševke u kojoj je smješteno naselje Kreševo (tj. srednjovjekovno podgrađe – Podkreševo). Utvrđeni grad se sastojao od dvije cjeline, od utvrđenja ili Gornjeg grada na vrhu brda i obora ili Donjeg grada na južnoj padini brda.
Gornji grad: Tvrđava na vrhu brda opasana je ma, koji zatvaraju nepravilni ovalni prostor dugačak oko 105, a širok oko 45 metara (oko 4500 m2). Prilaz gradu je sa zapada, između dvije kule sa dva šanca. Treća glavna kula je nasuprot ulazu na istočnom, suženom kraju utvrđenja. Sve tri kule imaju kvadratnu osnovu, masivne su i sa debelim zidovima. Pretpostavlja se da je unutar bedema bila cisterna i palača. Donji grad nalazi se na strmoj padini sa pet masivnih kula koje su branile pristup gradu sa juga.
Zahvaljujući tvrđavi rudarski i trgovački centar u podnožju (Podkreševo) bio je siguran i doživio je prosperitetan razvoj. Stari grad u Kreševu proglašen je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine 2004. godine.
Prva rukometna liga FBiH
Prva rukometna liga Federacije Bosne i Hercegovine je drugi rukometni rang u Bosni Hercegovini. Liga je podijeljena u dvije grupe: Sjever i Jug. Pobjednici Prve lige Federacije ostvaruje plasman u Premijer ligu Bosne i Hercegovine.
Digitalna tvrđava
Digitalna tvrđava je tehno-triler roman američkog autora Dan Browna objavljen 1998. godine od britanske izdavačke kuće St. Martin's Press.
Knjiga istražuje temu državnog nadzora nad elektronički pohranjenim podacima o privatnim životima građana, kao i moguće etičke implikacije korištenja takve tehnologije na građanska prava i slobode.
Radnja
U trileru punom obrata, David Becker uspijeva odgonetnuti šifru čime sprječavaju curenje podataka u javnost. U epilogu se otkriva da je Numataka Enseov otac kojeg je napustio na dan rođenja, usljed njegove fizičke deformacije, kao posljedica američkog nuklearnog bombardovanja grada Nagasakija.
Tilia
Tilia je rod lipâ iz porodice Malvaceae, koji uključuje 42 vrste drveća. Mogu dostići visinu i do 25 do 30 metara, a starost i do nekoliko stotina godina.
Prema Cronquistovom sistemu klasifikacije, ovaj rod je uključen u porodicu Tiliaceae, ali genetička istraživanja Grupe za filogeniju angiospermi pokazala su da ova bivša porodica pripada porodici Malvaceae. thumb|Listovi i deblo U Bosni i Hercegovini i kontinentalnim susjednim zemljanma najčešće su bijela ili srebrena (Tilia tomentosa), mnogolisna (Tilia platyphyllos) i sitnolisna lipa (Tilia cordata).
Datelji
Datelji su naseljeno mjesto u općini Pale, Bosna i Hercegovina.
Sveta Tekla
thumb|desno|Freska svete Tekle.
Sveta Tekla (gr. Θέκλα) je bila ranohrišćanska misionarka i propovjednica, legendarna saputnica apostola Pavla.
Ne pominje se u Novom zavjetu, ali se o njoj se naširoko govori u apokrifnom spisu "Djela Pavla i Tekle". I pravoslavna i katolička crkva je poštuju kao sveticu. Pravoslavna crkva je smatra ravnom apostolima ("ravnoapostolna"). Srpska pravoslavna crkva je slavi 7. oktobra (24. septembra po starom kalendaru).
Život svete Tekle
thumb|300px|[[Freska Pavla i Tekle iz 6. vijeka, u pećini pored Efesa. Tekla i Pavle su prikazani kao jednake apostolske ličnosti, iste veličine i ikonografski jednake važnosti. Oboje imaju podignute ruke u gestu podučavanja. Neko je kasnije iskopao oči i podignutu ruku Tekle, kako bi naglasio da muškarac ima apostolski autoritet a žena je zasljepljena i ušutkana. ]]
Rođena je u Ikoniji od znamenitih paganskih roditelja. Kao osamnaestogodišnja djevojka bila je vjerena za bogatog Tamirisa, kada apostol Pavle dođe sa Varnavom u Ikoniju da propovjeda u kući lokalnog hrišćanina Onesifora. Tekla je danima slušala apostola Pavla i očarana njegovom besjedom u slavu celibata, odlučila je odbaciti brak. Teklina majka Teokleja je bila očajna optuživši Pavla da im kvari decu i unosi smutnju u njihov grad.
Teklin vjerenik Tamiris, prvi čovjek Ikonije, okupio je masu ispred Onesiforove kuće u kojoj je Pavle propovijedao, zahtjevajući da mu se sudi jer je čarobnjak koji zavodi njihove žene. Pavle je izveden pred rimskog prokonzula, saslušan i potom stavljen u pritvor. Iste noći, Tekla je podmitila čuvara i došla da sluša Pavla u zatvoru. Tekla je uhvaćena, i njena majka je lično zahtijevala da je spale na lomači za primjer, kao vjerolomnicu. Izvedena na lomaču, Tekla je na čudotvoran način uspjela da se spasi.
Tada Tekla ostavi vjerenika, pođe za Pavlom iz Tarsa, i dođe sa njim u Antiohiju propovijedati evanđelje. Umrla je kao mučenica u Seleukiji.
Hrišćanska predanje joj pripisuje čudotvorne moći. Stara pravoslavna crkva u Sarajevu i crkva svete Tekle u Danilovgradu čuvaju dio njenih moći.
Spodnje Hlapje
Spodnje Hlapje su naseljeno mjesto u sastavu općine Pesnica, regija Podravska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Hlapje su imale 106 stanovnika.
Ansible (softver)
Ansible jest softver otvorenog koda koji se koristi konfigurisanje i raspoređivanje softvera. Radi na mnogim Unix-sličnim sistemima i može da konfiguriše i Unix-slične sisteme kao i Microsoft Windows.
Napisao ga je Michael DeHaan, a kasnije će ga preuzeti Red Hat 2015. godine. Za razliku od konkurentskih proizvoda, Ansible je agentless - znači da mu ne treba nikakav program na klijentskoj mašini, već posao obavlja preko SSH-a ili udaljenog PowerShell-a kako bi izvršio svoje zadatke.
Integracija u oblaku
Može se implementirati na izvorni host, virtualizirane sisteme i okruženja u oblaku, uključujući Amazon Web Services, Atomic, CenturyLink, Cloudscale, CloudStack, DigitalOcean, Dimension Data, Docker, Google Cloud platformu, KVM, Linode, LXC, LXD, Microsoft Azure, OpenStack, Oracle Cloud OVH, oVirt, Packet, Profitbricks, PubNub, Rackspace, Scaleway, SmartOS, SoftLayer, Univention, VMware, Webfaction i XenServer.
Crkva svete Tekle u Danilovgradu
Crkva svete Tekle u Danilovgradu, (lokalno: svete Ćekle), Crna Gora, saborna је i grobljanska crkva. Pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve.
Historija
Prvobitno, oko crkve nije bilo grbova, osim nekoliko grobova znamenitih bjelopavlićkih narodnih prvaka, posebno onih iz porodice Bošković, iz koje su generacijama rukopolagani nastojatelji ovog hrama, i čiji se grobovi nalaze sa sjeverne strane crkve. Međutim, vremenom, a najviše između dva rata i nakon završetka Drugog svjetskog rata, oko crkve je počelo masovno sahranjivanje, tako da je groblje kod hrama svete Tekle steklo status glavnog gradskog groblja, a ovaj saborni hram stekao, između ostalog, funkciju grobljanske crkve, koji, za jedan po starini i historijatu tako značajan hram, predstavlja izvjesnu degradaciju.
Nakon Drugog svjetskog rata dugo vremena u hramu nije obavljano bogosluženje, a crkva je jedno kraće vrijeme korištena kao magacin. U kasnijem periodu bogosluženja su rijetko obavljana. Tokom obnove manastira Ždrebaonika, u drugoj polovini osamdesetih godina dvadesetog vijeka, mošti svetog Arsenija su se nalazile u crkvi svete Tekle oko godinu dana, kada su u crkvi povremeno služene svete liturgije. Redovni crkveni život u ovom hramu je obnovljen početkom devedesetih godina 20. vijeka, a za prvog stalnog paroha postavljen je protojerej Dragoljub Pantelić 1997. godine.
Danas se u hramu svete​ Tekle svakodnevno obavljaju sveta bogosluženja, a crkvena zajednica koja se okuplja oko hrama ima izrazito liturgijski karakter i odlikuje se zdravim misionarskim aktivizmom, koji je utemeljio protojerej Slobodan Zeković, a nastavio protojerej Željko Ćalić, nastojatelj ovog hrama.
Najvažnija svetinja koja se čuva u crkvi je dio moštiju svete Tekle, koji je parohija danilovgradska dobila na dar od Mitropolije dabrobosanske, pošto se u Sarajevu u staroj pravoslavnoj crkvi čuva stopalo ove svetiteljke. U čast prepodobne mati Paraskeve, koja je slava sviju Bjelopavlića, u hramu se čuva i jedna čestica njenih svetih moštiju, kao i dio odežde svetog Arsenija Sremca, koje su bile na njegovim moštima do presvlačenja, a koje je obavljeno krajem osamdesetih godina 20. vijeka. U hramu se takođe nalazi i velika poštovana ikona Bogorodice, kopija čudotvorne Bogorodičine ikone Lepavinske.
Osim pomenutih knjiga, u hramu se čuva više knjiga štampanih u Carskoj Rusiji i Austriji, a koje potiču iz sredine 19. vijeka, među kojima je i jedno Jevanđelje sa posvetom mitropolita crnogorskog Ilariona (Roganovića), na kojem se nalaze potpisi srpskog patrijarha Germana i bugarskog patrijarha Kirila, kao i vladika koji su ovim predstojateljima bili u pratnji, iz dvije posjete Crnoj Gori tokom šezdesetih godina 20. vijeka.
Arhitektura
Crkva je sagrađena od grubo tesanog kamena, kao jednobrodna građevina sa oltarskom apsidom i zvonikom na preslicu, koji smješta tri zvona.
Lista makronutrijenata
Ova lista je kategorizacija najčešćih komponenti hrane na osnovu njihovih makronutrijenata. Makronutrijenti se mogu odnositi na hemijske supstance koje ljudi konzumiraju u najvećim količinama (vidi Nutrijent)
Makronutrijenti koji daju energiju
Postoje tri glavne klase makronutrijenata: ugljikohidrati, proteini i masti. Makronutrijenti su definirani kao klasa hemijskih spojeva koje ljudi konzumiraju u relativno velikim količinama u poređenju sa vitaminima i mineralima, i koji daju ljudima energiju. Masti imaju sadržaj energije hrane od 9 kcal/g/kJ/g i proteina i ugljikohidrata 4 kcal/g, odnosno kJ/ g. Voda čini veliki udio ukupne mase koja se unese kao dio normalne prehrane, ali ne pruža nikakvu nutritivnu vrijednost. Etanol daje kalorije, ali nema potrebe za etanolom kao esencijalnim nutrijentom.
Proteini
Esencijalne i neesencijalne aminokiseline
Masti
====Zasićene (tj. stabilne) masne kiseline====
Alkohol
Za destilirano alkoholno piće, standardna porcija u Sjedinjenim Državama je 1,5 USoz, što bi sa 40% etanola (80 otpornosti), bilo 14 grama i 98 kalorija.
Voda
Voda je neophodna za život. Ona pruža medij u kojem se odvijaju svi metabolički procesi. Neophodan je za apsorpciju makronutrijenata i mikronutrijenata, ali ne daje nutritivnu energiju.
Vlakna
Dijetalna vlakna iz voća, povrća i žitarica. Nerastvorljiva dijetalna vlakna se ne apsorbiraju u ljudskom probavnom traktu, ali su važna u održavanju najvećeg dijela pražnjenja crijeva kako bi se izbjegla konstipacija. Rastvorljiva vlakna mogu se metabolizirati bakterijama koje se nalaze u debelom crijevu. Rastvorljiva vlakna se prodaju kao prebiotička funkcija s tvrdnjama da promoviraju "zdrave" crijevne bakterije. Bakterijski metabolizam rastvorljivih vlakana također proizvodi kratkolančane masne kiseline poput buterne kiseline, koje se mogu apsorbovati u crevne ćelije kao izvor energije hrane.
NBPF3
Član 3 porodice prelomnih tačaka neuroblastoma, poznat i kao NBPF3, jest ljudski gen  sa  hromosoma 1. Član je porodice neuroblastoma, na poziciji 1p36.12, odmah uzvodno od gena ALPL i RAP1GAP.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 633 aminokiseline, a molekulska težina 72.951 Da.
Protein
Domeni se nalaze između ostataka  u rasponima 236–298, 322–385, 394–460, 469–535 i 544–610.
Proteinska sekvenca bogata je sa tri aminokiseline koje su polarne i negativno nabijene na fiziološkom pH: glutaminska kiselina, asparaginska kiselina i glutamin. Izoelektrična tačka proteina je 4,21, čija se kiselost može pripisati obilju ovih aminokiselina.
Izoforme i karakteristike sekvence
Postoje četiri poznate izoforme gena NPBF3. Dok je izoforma 1 dominantni oblik gena, svaka druga izoforma ima jedinstvene promjene u sekvenci proteina koje mogu uticati na strukturu, ekspresiju ili funkciju genskog proizvoda:
Ove izoforme su predstavljene u sljedećoj shemi, zajedno sa dodatnim karakteristikama sekvence koje uključuju kompozicione predrasude Poly-Glu i potencijalnu upredenu zavojnicu.
Funkcija
Naučna zajednica još nije razumjela funkciju proteina porodice neuroblastoma, uključujući NPBF3. Zbog ponavljajućeg sastava ove porodice gena, kao i njihovog pojačanja kod primata, sugerirano je da je porodica uključena u kognitivni razvoj i evoluciju primata.
Također se sugerira da postoji veza između porodice neuroblastoma i onkogeneze. Zbog povećane regulacije NBPF gena u nekim tumorskim tkivima, pretpostavlja se da su proteini ove porodice onkogeni. Također je sugerirano da su članovi porodice neuroblastoma egeni supresor tumora, zbog gubitka heterozigotnosti u tumorskom tkivu u regiji hromozoma 1, gdje se nalaze NBPF3 i geni za druge NBPF proteine.
Homologija
Ortolozi NBPF3 nalaze se prvenstveno u vrstama primata, iako se ortologne sekvence mogu naći u vrstama goveda, konja i pasa. Ne postoji mišji ortolog NPBF3.
I ortolozi i paralozi NBPF3 pronađeni su pomoću baze podataka BLAT. and BLAST
Interakcije proteina
NPBF3 stupa u interakciju sa tri druga proteina: C1orf19, ankirinom-1 (ANK1) i regionom 1 prelomne tačke Ewingovog sarkoma (EWSR1). Nije poznato kako ovi proteini međusobno djeluju niti šta može biti produkt tih interakcija.
IC 3690
IC 3690 (također poznat kao IRAS 12402+1037, PGC 42732 i UGC 7879) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 349 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,10 (112 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Cetinovec
Cetinovec je naseljeno mjesto u sastavu grada Zlatara, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Japanski pas borac Tosa
thumb|right|250 px|Tosa thumb|right|250 px|Izgled glave rase Tosa Japanski pas borac Tosa, poznatiji kao Tosa-Inu (土佐闘犬) predstavlja japansku rasu pasa. Prema FCI klasifikaciji svrstan je u drugu FCI grupu među molose.
Cetinovec
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Zlatar–Bistrica.
Japanski pas borac Tosa
Izgled
Ovaj japanski pas-borac spada u velike i snažne pasmine pasa. On mora da i izgledom zadrži veliku okretnost i pored svoje težine. Ima veliku glavu koja je djelimično klinastog oblika. Također karakteristični su i nabori na čelu, opuštene uši koje vise pored obraza. Tijelo mu je dugačko i veoma mišićavo. Krzno je masivno i teško. Rep mu je dugačak, a dlaka je kratka. Težina mužjaka se kreće od minimum 38 kg, pa do 90 kg. Ženke su osjetno lakše i rijetko dostižu težinu iznad 80 kg. Gornja granica visine za mužjake i ženke nije utvrđena. Kosa i težina, tako i visina ovih pasa u praksi veoma varira. Boja: žuta, žuto-crvena, boja kajsije, nijanse bordo - braon, a dopuštena je i tigrasta, pa čak i crna.
Cetinovec
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cetinovec je imao 129 stanovnika.
Japanski pas borac Tosa
Priroda
Japanski borac spada među staložene i veoma hrabre pse. Posjeduje izuzetnu izdržljivost na bol i fizički napor. On razvija i posjeduje samostalnu autonomnu ličnost. Vlasnik mora biti nepopustljiv, a osobama koje su plašljive se ova pasmina ne preporučuje. Dobar je za dresuru, ali samo ako je vlasnik odlučan, a ukoliko je socijaliziran može biti u društvu i sa drugim psima. Iako je krupan može da živi u kući ili stanu ali mu je neophodna svakodnevna aktivna vježba. I pored težine, može pravilnim treningom postići veliku okretnost. Izuzetna izdržljivost kod ove rase, kada je kombinovana dobrom dresurom, može od njega stvoriti službenog psa upotrebljivog za poslove zaštite lica i objekata.
Cetinovec
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cetinovec je imalo 129 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Japanski pas borac Tosa
Zdravlje
Japanski pas borac živi u prosjeku od deset do dvanaest godina. Ovo je po pravilu vitalan i zdrav pas. Kod njega se, međutim, povremeno javljaju problemi sa očima, nadimanjem i zglobovima.
Historija
Ova rasa je nastala u devetnaestom vijeku ukrštanjem japanske pasmine Šikoku sa psima iz Evrope. Između ostalog korišteni su buldozi, engleski mastifi, njemački poenteri, njemačke doge i bulterijeri. Prema nekim izvorima za stvaranje ove pasmine korišteni su i bernardinci kao i drugi evropski psi pogodni za borbu pasa. Japanski pas borac je, kao što mu i ime govori, stvoren isključivo za borbe pasa. Zbog svoje neustrašivosti, to je i do danas ostala u nekim zemljama njegova osnovna namjena. Tamo gdje su borbe pasa legalne ova rasa je veoma popularna. I pored svoje hrabrosti i potencijala da postane agresivan prema drugim životinjama, ova rasa je sa plemenitim karakterom i razvija poseban dobroćudan odnos prema svom vlasniku i ukućanima.
Delta Force
mini|Delta Force insignije desno|mini| Osnivač Delta Force-a Charles Beckwith 1980 mini| Operateri Delta Forcea u tajnoj odjeći.
Delta Force je operativna grupa specijalnih snaga Delta (1. SFOD-D), te je grupa za borbene primjene (CAG), "Jedinica " ili unutar JSOC-a kao Operativna grupa Green.
Hisorija
Delta Force je osnovan nakon mnogih, dobro publiciranih terorističkih incidenata u 1970-ima. Konačno, sredinom 1970-ih, kako je prijetnja terorizma rasla, visoko zapovjedništvo Pentagona je dopustilo Beckwithu da osnova postrojbu. Green (zelena grupa) je snaga za posebne operacije vojske Sjedinjenih Država, pod operativnom kontrolom zajedničke komande za posebne operacije. Jedinica je zadužena za misije prvenstveno vezane za borbu protiv terorizma, spašavanje talaca, direktnu akciju i specijalno izviđanje, često protiv visokovrijednih ciljeva.Delta Force i njena mornarica i vazduhoplovstvo, DEVGRU i 24. specijalna taktička eskadrila, jedinice su američke specijalne misije prve klase zadužene za izvođenje najsloženijih, povjerljivih i najopasnijih misija pod komandom Nacionalne komande.
Većina operatera Delta Force izabrana je iz elitnih grupa komande specijalnih snaga specijalnih snaga i 75. rendžerskog puka, kao i iz drugih specijalnih operacija i konvencionalnih snaga iz vojske, a ponekad i raznih vojnih grana.
Organizacija
"Odred za operacije računarske mreže (CNOS) - aktiviran 2007. "selekcija i obuka
Svaka jurišna eskadrila (A, B, C i D) bila je podijeljena na trupe koje su bile podijeljene u timove:
Eskadrila broji 75 članova. Tim može imati 3 do 6 članova, što je, uz komandanta i vodnika, ukupno 25 u trupi. U periodu 2002–04. svaka jurišna eskadrila imala je godišnji budžet od 10 miliona dolara.
U Delti ima do 500 operativnih članova, a nešto veći broj je "servisna podrška". Operativni članovi su operateri i borbena podrška koja se sastoji od prednjih posmatrača, bolničara, stručnjaka za komunikacije, tehničara za uklanjanje eksplozivnih ubojnih sredstava (EOD), CBRN (hemijskih, bioloških, radioloških i nuklearnih) stručnjaka, teških napadača, itd. Izuzetak je K-9 vodič (vodič psa) što je posao koji mogu imati i operater i pripadnik borbene podrške. „Službenu“ podršku čine oficiri i podoficiri za finansije, snabdevanje, sekretarijat, kuvari, hirurzi, psiholozi, tehničari helikoptera i vozila, oružari itd.
Regrutacija
Delta regruteri putuju širom zemlje i predstavljaju svoju jedinicu raznim jedinicama, a takođe šalju pozivnice onima koji ispunjavaju sve preduslove. Osim toga, oni koji su željni da dođu u Deltu mogu lako kontaktirati regrutera.
Vrtiče
Slovenija:
Bošnjaci u Turskoj
Bošnjaci u Turskoj su osobe u Turskoj koji se izjašnjavaju kao etnički Bošnjaci, porijeklom iz Bosne i Hercegovine, Sandžaka i drugih bivših jugoslavenskih republika.
Broj
Na popisu stanovništva u Turskoj 1965. godine 17.627 turskih državljana je navelo da govori bosanski jezik kao prvi jezik, što je oko 0,05% od ukupnog broja stanovnika u Turskoj. Uglavnom žive u provincijama Kocaeli (1.2%), Sakarya (0.7%), Kırklareli (0.4%) i İzmiru (0.2%). Bosanski jezik kao drugi jezik, navelo je 34.892 osobe. Prema procjenama, u Turskoj danas živi oko dva miliona Bošnjaka.
Donja Batina
Hrvatska:
Levotiroksin
Definicija
Levotiroksin, znan i kao  L -tiroksin, izvedeni je oblik hormona štitnjače tiroksina (T4). Koristi se za liječenje nedostatka hormona štitnjače, uključujući teški oblik poznat kao myxedema coma.
Može se koristiti i za liječenje i prevenciju određenih tipova tumora štitaste žlijezde. Nije naznačen za gubitak težine. Levotiroksin se uzima oralno ili se daje intravenska injekcija. Maksimalni efekat određene doze može potrajati i do šest sedmica.
Nuspojave i mehanizam
Neželjeni efekti prekomjernih doza uključuju gubitak kilograma, probleme s podnošenjem vrućine, znojenje, anksioznost, poteškoće sa spavanjem, tremor i ubrzani rad srca. Upotreba se ne preporučuje osobama koje imaju nedavni srčani udar. Utvrđeno je da je upotreba tokom trudnoće sigurna. Doziranje treba temeljiti na redovnim mjerenjima nivoa hormona koji stimulira štitnjaču (TSH) i T4 u krvi. Veliki dio učinka levotiroksina slijedi nakon njegove konverzije u trijodotironin (T3).
Medicinska upotreba
Također se koristi za liječenje myxedema coma, koji je teški oblik hipotireoze okarakteriziran promjenama mentalnog statusa i hipotermijom. Kako je hitna medicinska pomoć s visokom stopom smrtnosti, treba liječiti u jedinici intenzivne njege uz zamjenu hormona štitnjače i agresivno upravljanje pojedinačnim komplikacijama organskih sistema.
Doziranja se razlikuju ovisno o dobnim skupinama i individualnom stanju osobe, tjelesnoj težini i usklađenosti s lijekovima i prehranom. Ostali prediktori potrebne doze su spol, indeks tjelesne mase, aktivnost deiodinaze (SPINA-GD) i etiologija hipotireoza. Nakon uspostavljanja doziranja, prikladne su godišnje ili polugodišnje kliničke procjene i praćenje TSH.. Levotiroksin se uzima natašte oko pola sata do sata prije jela. Kao takva, nadomjesna terapija štitnjače uzima se obično 30 minuta prije jela ujutro. Za pacijente koji imaju problema s uzimanjem levotiroksina ujutro, djelotvorno je i doziranje prije spavanja. Studija 2015. godine pokazala je veću efikasnost levotiroksina kada se uzima pred spavanje. Doze levotiroksina koje normalizuju serumski TSH možda neće normalizirati abnormalne nivoe LDL holesterola i ukupnog holesterola.
Loša usklađenost u uzimanju lijeka najčešći je uzrok povišenih nivoa TSH kod ljudi koji primaju odgovarajuće doze levotiroksina.
Kontraindikacije
Levotiroksin je kontraindiciran kod osoba sa preosjetljivošću na levotiroksinski natrij ili bilo koju komponentu formulacije, osobama s akutnim infarktom miokarda i osobama s tirotoksikozom bilo koje etiologije. Levotiroksin je također kontraindiciran za ljude s neispravljenom nadbubrežnom insuficijencijom, jer hormoni štitnjače mogu uzrokovati akutnu nadbubrežnu krizu, povećavajući metabolički klirens glukokortikoida. Za oralne tablete, nesposobnost gutanja kapsule je dodatna kontraindikacija.
Neželjene pojave
Neželjeni događaji su uglavnom uzrokovani netačnim doziranjem. Dugotrajna supresija vrednosti TSH ispod normalnih vrijednosti često uzrokuje srčane neželjene efekte i doprinosi smanjenju mineralne gustoće kostiju (također je poznato da niski nivoi TSH doprinose osteoporozi).
Prevelika doza levotiroksina izaziva hipertireozu. Predoziranje može rezultirati srčanim palpitacijama, bolovima u trbuhu, mučninom, anksioznošću, konfuzijom, uznemirenošću, nesanicom, gubitkom težine i povećanim apetitom. Alergijske reakcije na lijek karakteriziraju simptomi kao što su otežano disanje ili oticanje lica i jezika. Akutno predoziranje može izazvati vrućicu, hipoglikemiju, zatajenje srca, komu i neprepoznatu nadbubrežnu insuficijenciju.
Akutno masovno predoziranje može biti opasno po život; liječenje treba biti simptomatsko i podržavajuće. Masivno predoziranje može se povezati s povećanom aktivnošću simpatikusa, pa može biti potrebno liječenje beta-blokatorima.
Efekti predoziranja javljaju se 6 sati do 11 dana nakon uzimanja.
Interakcije
Mnoge namirnice i druge supstance mogu ometati apsorpciju tiroksina. Supstance koje smanjuju apsorpciju su aluminij – i magnezij – koje sadrže antacide, simetikon, sukralfat, kolestiramin, kolestipol i polistiren-sulfonat. Sok grejpfruta može odgoditi apsorpciju levotiroksina, ali na osnovu studije na 10 zdravih ljudi, u dobi od 20 do 30 godina (osam muškaraca, dvije žene), možda neće imati značajan efekat na bioraspoloživost kod mladih odraslih. Studija na osam žena sugerirala je da kahva može ometati intestinalnu apsorpciju levotiroksina, iako na nivou nižem od jedenja mekinja. Određene druge supstance mogu izazvati štetne efekte koji mogu biti ozbiljni. Kombinacija levotiroksina sa ketaminom može izazvati hipertenziju, tahikardiju; i triciklični i tetraciklični antidepresanti povećavaju svoju  toksičnost. Smatra se da litij također može izazvati hipertireozu (ali najčešće hipotireozu) tako što utiče na metabolizam joda same štitnjače, inhibirajući tako sintetski levotiroksin. Soja, orasi, vlakna, suplementi kalcija i suplementi gvožđa također mogu negativno uticati na apsorpciju. Studija je otkrila da kravlje mlijeko smanjuje apsorpciju levotiroksina.
Da bi se interakcije svele na minimum, proizvođač levotiroksina preporučuje da se nakon uzimanja, sačeka 30 minuta do sat vremena prije nego što se jede ili pije bilo šta što nije voda. Dalje preporučuju uzimanje ujutro natašte.
Mehanizam djelovanja
Levotiroksin je sintetski oblik tiroksina (T4), endogenog hormona koji luči štitnjača, koji se pretvara u svoj aktivni metabolit, L -trijodtironin (T3). T4 i T3 vežu se za štitnjačne proteine receptora u jedru i uzrokuju metaboličke efekte kontrolom transkripcije DNK i sinteze proteina. Kao i njegov prirodno lučeni parnjak, i levotiroksin je hiralni spoj u L obliku.
Farmakokinetika
Apsorpcija oralno primijenjenog levotiroksina iz gastrointestinalnog trakta kreće se od 40 do 80%, pri čemu se većina lijeka apsorbuje iz jejunuma i gornjeg ileuma. Apsorpcija levotiroksina povećava se natašte i smanjuje se kod određenih sindroma malapsorpcije, prema određenim namirnicama i s godinama. Bioraspoloživost lijeka smanjuje hranjivim vlaknima.
Više od 99% hormona štitnjače u cirkulaciji vezano je za proteine plazme, uključujući globulin koji veže tiroksin, transtiretin (prethodno nazvan prealbumin koji veže tiroksin) i albumin. Samo je slobodni hormon metabolički aktivan.
Primarni put metabolizma hormona štitnjače je sekvencijalnom dejodinacijom. Jetra je glavno mjesto dejodinacije T4, a zajedno s bubrezima odgovorna je za oko 80 % cirkulirajućeg T3. Osim dejodinacije, hormoni štitnjače se također izlučuju kroz bubrege i metaboliziraju konjugacijom i glukuronidacijom. te izlučuju direktno u žuč i crijeva, gdje prolaze kroz enterohepatičku recirkulaciju.
Poluživot eliminacije je 6–7 dana za ljude sa normalnim laboratorijskim rezultatima; 9–10 dana za osobe s hipotireozom; 3–4 dana za one s hipertireozom. Hormoni štitnjače prvenstveno se eliminiraju putem bubrega (oko 80%), a izlučivanje mokraće opada s godinama. Preostalih 20% T4 eliminira se u stolici.<ref name = "LexiComp"
Mentha
Mentha je rod metvicâ, cvjetnica, sa oko tridesetak trajnica iz porodice Lamiaceae.
Hibridi
thumb|left|The Mentha × piperita, hibrid poznat kao “čokoladna metvica" Rod mente ima veliku grupu priznatih hibrida. Oni koji su prihvaćeni u data bazu Plants of the World Online, navedeni su u nastavku. Roditeljske vrste uzimaju se prema Tucker & Naczi (2007). Sinonimi, zajedno s kultivarima i sortama, ako su dostupni, uvrštavaju se u posebne vrste.
Salmonella
Salmonella je rod  štapićastih (bacilskih) Gram-negativnih bakterija porodice Enterobacteriaceae. Dvije vrste roda Salmonella su Salmonella enterica i Salmonella bongori. S. enterica je tipska vrsta i podijeljena u šest  podvrsta  koje uključuju preko 2.600 serotipova. Salmonele ne stvaraju spore, širine su od 0,7 do 1,5 µm, duge od 2 do 5 µm, i većina je pokretna pomoću flagela (bičava).
Salmonele se fakultativni anaerobi, koji energiju dobijaju reakcijama oksidacije i redukcije organskih spojeva. Većina proizvodi sumporovodik, zbog čega se lahko otkrivaju na podlogama koje sadrže gvožđe(II)-sulfat.
Salmonele mogu inficirati  mnoge vrste  životinja, uključujući i ljude. Pojedini taksoni salmonele uzrokuju kod ljudi bolesti koje se nazivaju salmoneloze. Salmonele uzrokuju bolesti kao što su trbušni tifus, paratifusni sindrom.
Rod ove bakterije je nazvan prema američkom veterinaru Danielu Elmeru Salmonu, dok je bakterije otkrio Theobald Smith. One su hemotrofi, a energiju dobijaju iz reakcije oksidacije i redukcije koristeći organske izvore. Oni su takođe fakultativni anaerobi, sposobni da generiraju ATP sa kisikom („aerobno“) kada je dostupan ili kada kisik nije dostupan, koristeći druge elektronske akceptore ili fermentaciju ("anaerobno").
Vrste roda Salmonella su unutarćelijski patogeni; određeni serotipovi koji uzrokuju bolesti. Netifoidni serotipovi mogu se prenijeti sa životinje na čovjeka i sa čovjeka na čovjeka. Obično napadaju samo gastrointestinalni trakt i uzrokuju salmonelozu, čiji se simptomi mogu riješiti bez antibiotika. Međutim, u podsaharskoj Africi netifusna  Salmonella može biti invazivna i uzrokovati paratifusnu groznicu, što zahtijeva hitno liječenje antibioticima. Tifusni serotipovi mogu se prenijeti samo s čovjeka na čovjeka i mogu izazvati infekciju koja se prenosi hranom, tifusna groznica i paratifusna groznica. Tifusnu groznicu uzrokuje salmonela koja invazivno napada krv (tifusni oblik), ili se pored toga širi po tijelu, napada organe i luči endotoksin (sepsni oblik). To može dovesti do opasnosti po život zvanih hipovolemijski i sepsni šok, a potrebno je intenzivna nega, uključujući antibiotike.
Nomenklatura
Prvotna taksonomija ovog roda bakterija nije bazirana na srodnosti sekvenci DNK, već su imena davana prema kliničkim obilježjima bolesti i životinjama na kojima je pronađena: Salmonella typhi (tifusna), Salmonella cholerae-suis (kolersaka), Salmonella abortus-ovis (ovčija). Kada su uvedene serološke analize u bakteriologiju, pojedini serotipovi (ukupno oko 2200 ) roda Salmonella smatrani su posebnom vrstom. Kada se uvidjelo da su stari nazivi neispravni, novootkriveni serotipovi salmonela imenovani su prema mjestima gdje su prvotno izolirani (npr. Salmonella london, Salmonella panama, Salmonella stanleyville).
Naknadno je došlo do otkrića da svi serotipovi salmonela čine jednu DNK hibridizirajuću grupu, tj. da postoji jedna vrsta salmonela sa sedam podvrsta, te je nomenklatura ponovno mijenjana. Predloženo je ime Salmonella enterica i sedam podvrsta:
Svaka od sedam podvrsta uključujerazličite serotipove roda Salmonela. Najčešći serotipovi (njih oko 99,5%) salmonela izoliranih iz životinja i ljudi svrstani su u podvrstu I. Budući da ova nova nomenklatura nije usklađena sa tradicijskom, još uvijek se češće nalazi stara  nomenklatura.
Vanjski linkovi
i
Milanko Renovica
Milanko Renovica (1928-2013), bosanskohercegovački politički radnik iz vremena SFR Jugoslavije i SR Bosne i Hercegovine. Bio je predsjednik Izvršnog vijeća/Vlade SR Bosne i Hercegovine od aprila 1974. do 28. aprila 1982., predsjednik Predsjedništva SR Bosne i Hercegovine od 26. aprila 1983. do 26. aprila 1985. i predsjednik Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije od 28. juna 1986. do 30. juna 1987. godine. Na Trinaestom kongresu SKJ 1986. godine, izabran je za člana Centralnog komiteta SKJ.
Spodnje Vrtiče
Spodnje Vrtiče su naseljeno mjesto u sastavu općine Kungota, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Pesnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnje Vrtiče su imale 175 stanovnika.
IC 5342
IC 5342 (također poznat kao MCG 4-55-39 i PGC 71984) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 426 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,30 (37 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Herbert Alonzo Howe 27. novembra 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Dinarski encijan
Dinarski encijan ili dinarska sirištara (lat. Gentiana dinarica G. Beck – sinonim G. acaulis L. var. dinarica  G.  Beck) je biljka iz porodice Gentianaceae: sirištare (gencijane). Diploidna hromosomska garnitura mu sadrži 2n = 36.
Opis
Dinarski encijan je visegodišnja zeljasta biljka, niskih stabljika  koje nose  1-2   para  listova. Na vrhu im je jedan  krupni, veoma atraktivan cvijet. Listovi su jednostavni,  cjelovitog ruba, naspramni i goli. U rozeti su usko elipsoidni do jajoliki, na  vrhu šiljati i   grubo kožasti. Najširi su ispod sredine liske. Dugi su 3–6 cm, a široki 1,5–2 cm siroki, pri čemu su oni na stabljici mnogo sutniji, elipsoidno-izduženi i usiljeni.
Cvjeta od juna do augusta. U čašici ima 4-5 međusobno sraslih lapova, koji su na vrhu šiljasto izvučeni, a pri dnu uočljivo suženi, a u sredini su trbušasti. Na vrhovima režnjeva su oštri  i  zašljeni. Vjenčić je dug 5–7 cm; u grotlu je cijev žućkastozelena, unutra ljubičasta. a u donjoj četvrtini svijetlozelena. Unutrasnjošnja površina joj je posuta tamnijim indigo-plavim pjegama. Antere su žute i srasle, a tanjirasti žig tučka viri  iznad  njih. Filamenti su u donjoj   trećini srasli sa  vjenčicem. Rub žutozelenog žiga je po rubu sitno nareckan.
Plod ove gencijane je izdužena čahura sa mnogo sjemenki; otvara se sa preko dva  zaklopca.
Ekologija i rasprostranjenje
Staništa dinarskog encijana su obično u vegetacije planinskih rudina na karbonatnoj  geološkoj podlozi, koju karakteriziraju Sesleria  juncifolia i Crepis dinarica. Optimalne uvjete ima na plitkim karbonatnim tlima. Raste na nadmorskim visinama u  rasponu od oko 800 m do blizu  2.000 m.
Ova gencijana je Dinarida, od Velebita do Prokletija, sa  manjom enklavom  na  Apeninima (Abruzzi). To, između ostalog, ukazuje na činjenicu da je  u  starijem   i  srednjem  tercijaru, između Balkana i Apenina,   postojala  kopnena veza.
Osim u Bosni i Hercegovini, danas ove biljke ima i na Velebitu i možda na Pljesevici, te u Crnoj Gori.
Locus classicus je u Bosni: Hranisava (Bjelašnica),  [Beck,  G. 1887.
Halačija
Halačija ili cvakija (lat. Halacsya sendtneri (Boiss.) Dorfler – sinonimi: Moltkia aurea Sendtn., non  Boiss.; M.  sendtneri Boiss.; Zwackhia aurea Sendtn.   in  Reichenb.; M.  serbica  Janka) je biljka porodice Boraginaceae: oštrolisti. Diploidna hromosomska garnitura sadrži 2n = 22.
Opis
Halačija je visegodisnja busenasta biljka sa ustajućim jednostavnim stabljikama i dugim   korijenovim  sistemom. Stabljike su pokrivene prileglim cekinjastim  dlačicama: na vrhu imaju prosti uvojak. Listovi jednostavni, cjelovitog ruba, a pri osnovi stabljike su linearno lancetasti. Listovi koji su na stablu su znatno sitniji, naizmjenični i obrasli čekinjastim dlačicama.
Cvjeta u maju; cvjetovi su dvospolni, mlo razrezani i imaju dvostruko ocvijeće: casicu i krunicu. U čaška je 5  lapova   koji   su  međusobno uglavnom srasli. Zlatnožuta krunica je ljevkasta sraslih latica, po  obodu  peterokrpasta, a u ždrijelu nema   ljuspi. Od rasplodnih organa ima 5 prašnika i jednovrati tučak. Prašnici su prirasli za cijev  krunice, a antere su im  zašiljene, na  obodu  trepavičaste. Tucak ima vrat i nadraslu plodnicu koja  je četverodijelna;  svakom  pretincu ima po jedan sjemeni zametak.
Plod cvakije je suhi fkalavac koji se nakon dozrijevanja raspada u 4 plodića  koji su trouglasto jajoliki. U sezoni  cvjetanja, sivim  serpentinskim stijenama i kamenjarama daje osebujnu lijepotu.
Ekologija i rasprostranjenje
Stanlita halačije su serpentini; ona je izraziti serpentinofit. Raste na otvorenim serpentinskim  kamenjarama između menitih blokova, na nadmorskim visinama oko 190 do 1.500 m Karakteristicna je  vrsta biljnih zajednica u kojima dominira sa Carex humilis i Sesleria rigidae'' koje  su  opisane u  Bosni,  te  u  jednoj endemskoj zapadne  Srbije.
Endem je Dinarida, od Bosne i Hercegovine do Albanije. U bosni raste oko Maglaja, Žepča, Zavidovića, kod  Olova,  u okolina Višegrada.
Locus classicus je u Bosni: nedaleko od  Maglaja, na  serpentinu (Sendtner, O. 1848.).
Bosanska divizma
Bosanska divizma (lat. Verbascum bosnense K. Maly – sinonimi: V. glabratum var. subsbosnense (K. Maly) Murb.; V. lanatum   Pančić non  Sehrad. – je biljka iz porodice Scrophulariaceae: strupnikovice  ili zijevalice. Diploidna hromosomska garnitura sadrži 2n=14.
Opis
Bosanska divizma je dvogodišnja ili trogodišnja uspravna biljka, visine oko 40-70, a nisu rijetki ni primjerci koji dosegnu visinu i do 100 cm. Stabljike su okrugle, u gornjem dijelu tupo-uglaste, jednostavne ili metličasto razgranate, dok su pri dnu uglavnom pustenasto dlakave ili kudravo dlakave.
Lice svih listova je tamnozeleno, dlakavo ili pak skoro goli, a nalicje im je maljavo ili manje-više pepeljastosivo sitno i gusto dlakavo. Peteljke prizemnih listova su zadebljale, a oko 3-5, čak i do 10, puta su kraće od plojke, kojka je  pri osnovi manje-više duboko  perasto usječena  ili perasto izdijeljena. Listovi(3-7) na stabljici su široki ili izduzeno srcoliki. Donji su ispod sredine često  podijeljeni u režnjeve ili su perasto usječeni.
Sezona cvjetanja ove divizme je u  maju i junu, a produži se i do jula. Peteljke prvih cvjetova su duge 7–15 mm, dok su kod narednih relativno kraće i gotovo gole. Cašica je duga 2-3,5, nekad i 4 mm duga. Vanjska strana joj je gotovo gola i skoro  do osnove  urezana. Režnjevi su joj duguljasti ili duguljasto elipsoidni, tupi ili zatupljeni, a po rubovima su obrasli skoro sjedećim žlijezdama. Žuta krunica je koturasta, neznatno izdijeljena, promjera 16–22 mm, u sa tamnijim pjegama u sredini.
Plod divizme je čahura, duga 4–5 mm, izdužena ili loptasto elipsoidna, gotovo gola. Sadrži veliki broj sitnih tamnih sjemenki, dužine 0,8–1 mm.
Ekologija i rasprostranjenje
Staništa bosanske divizme su u brdskom pojasu, na otvorenim kamenjarama, rubovima  svijetlih šuma  i šibljaka, uz ceste i puteve, obično na serpentinskoj podlozi.
Endem je jugoistočnih dinarida – do sjeverne Albanije i sjeverne Grčke. U Bosni je najčešća u dolini Rzava kod Dobruna, oko Rudog, Varde i planine Cikota (kod  Rudog),  Drinskog u dolini Krusevice kod Višegrada, te na području  Vareša,  i Donje Borovice. U zapadnj Srbiji raste u Podrinju, na Zlatiboru, Mokroj gori, Tari i  fOzrenu, a na Kosovu: Gubavac  kod Peći.
Locus classicus je u Bosni: dolina Rzava kod Dobruna (Maly,  K., 1908.)