cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mozaicizam (genetika)
Trisomije, monosomije i srodna stanja
Najčešći oblik mozaicizma pronađen prenatalnom dijagnozom uključuje trisomije. Iako je većina oblika trisomije posljedica problema u mejozi i zahvata sve ćelije organizma, neki slučajevi javljaju se kada se trisomija javlja samo u odabranim ćelijama. To može biti uzrokovano događajem nedisjukcije u ranoj mitozi, što rezultira gubitkom hromosoma iz nekih trisomijskih ćelija. Općenito, ovo dovodi do blažeg fenotipa nego kod nemozaičnih pacijenata s istim poremećajem.
Primjer za to je jedan od blažih oblika Klinefelterovog sindroma, nazvan 46, XY/47, XXY mozaik, u kojem neke ćelije pacijenta sadrže XY hromosome, a neke XXY. Oznaka 46/47 ukazuje na to da XY ćelije imaju normalan ukupni broj od 46 hromosoma, a XXY ćelije imaju ukupno 47 hromosoma.
Također monosomije mogu se predstaviti sa nekim oblikom mozaicizma. Jedina nesmrtonosna puna monosomija koja se dogodi kod ljudi je ona koja uzrokuje Turnerov sindrom. Oko 30% slučajeva Turnerovog sindroma pokazuje mozaicizam, dok se potpuna monosomija (45, X) javlja u oko 50–60% slučajeva.
Mozaicizam ne mora nužno biti štetan. Revertantni somatski mozaicizam je rijedak događaj rekombinacije sa spontanom korekcijom mutantnog patogenog alela. U revertantnom mozaicizmu, zdravo tkivo nastalo mitotskom rekombinacijom, može nadmašiti izvorne mutantne ćelije u tkivima kao što su krv i epiteli koji se često regeneriraju. Kod poremećaja kože ihtioza s konfetama, normalne kožne mrlje pojavljuju se rano u životu, a vremenom se povećavaju broj i veličina.
I drugi endogeni faktori mogu dovesti do mozaicizma, uključujući mobilne elemente, djelovanja DNK-polimeraza i neuravnotežena hromozomska segregacija. Egzogeni faktori uključuju nikotin i UV-zračenje. Somatski mozaici su stvoreni u  Drosophila pomoću rendgenskih zraka, a liječenje i upotreba zračenja za indukciju somatskih mutacija bila je korisna tehnika u genetičkim proučavanjima.
Pravi mozaicizam ne treba zamijeniti sa fenomenom X-inaktivacijom, gdje sve ćelije u organizmu imaju isti genotip, ali različita kopija X hromosoma dolazi do izražaja u različitim ćelijama. Ovo posljednje je slučaj kod normalnih (XX) ženskih sisara, iako to nije uvijek vidljivo iz fenotipa (kao kod kalico mačaka. Međutim, svi višećelijski organizmi su do neke mjere vjerovatno somatski mozaici.
Mozaicizam moždanih ćelija
Čest tip neuronskog genomskog mozaicizma je varijacija broja kopija. Za moguće izvore takvih varijacija predloženo je da su posljedicsa netačnih popravki oštećenja DNK i somatskih rekombinacija.
Mitotska rekombinacija
Jedan od osnovnih mehanizama koji mogu stvoriti mozaično tkivo je mitotska rekombinacija ili somatskoukrštanje. Prvi ga je otkrio Curt Stern u Drosophila, 1936. Količina mozaičnog tkiva ovisi o tome gdje se tokom ćelijske diobe odvija razmjena. Fenotipski pblik zvana "blizanci" u Drosophila posljedica je mitotske rekombinacije. Međutim, to također ovisi o alelnom statusu gena koji prolaze kroz rekombinaciju. Dvostrukaoboienos se javlja samo ako su heterozigotni geni povezani u odbojnosti, tj. U trans fazi. Do rekombinacije treba doći između centromera susjednog gena. To daje izgled žutih mrlja na divljem tipu pozadine u  Drosophila . Drugi primjer mitotske rekombinacije je Bloomov sindrom, koji se događa zbog mutacije gena blm. Dobijeni protein BLM je neispravan. Defekt u RecQ, helikazi, olakšava neispravno udvajanje DNK tokom replikacije, što je povezano sa pojavom ove bolesti.
Upotreba u eksperimentalnoj biologiji
U novije vrijeme, upotreba transgena ugrađenog u genom Drosophila učinila je sistem daleko fleksibilnijim. flip rekombinaza (ili FLP) je gen iz uobičajeno proučavanog kvasca  Saccharomyces cerevisiae, koji prepoznaje lokacije "flip ciljane rekombinaze" (FRT), koji su kratke sekvence DNK i izaziva rekombinaciju između njih. FRT mjesta su umetnuti transgeni u blizini centromere svakog hromosomskog kraka D. melanogaster. Gen FLP se tada može inducirati selektivno, obično koristeći promotor toplotnog šoka ili sistem GAL4/UAS. Nastali klonovi mogu se identificirati ili negativno ili pozitivno.
U negativno označenim klonovima mušica je transheterozigot za gen koji kodira vidljivi marker (obično zeleni fluorescentni protein) i alel gena koji se proučava (oba na hromosomima koji nose FRT mjesta). Nakon indukcije ekspresije FLP, ćelije koje prolaze kroz rekombinaciju imat će homozigotno potomstvo, bilo za marker ili za alel koji se proučava. Zato se sćelije koje ne nose marker (koje su tamne) mogu identificirati kao nositeljice mutacije.
Hrastnik
mini|280px|Hrastnik, centar Hrastnik je naseljeno mjesto i općina, te službeni grad u Sloveniji, u Zasavskoj regiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Hrastnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Hrastnik je imala 9.984 stanovnika, od čega u samom Hrastniku 5.621.
Općina Hrastnik
Napomena: Nastala iz stare općine Hrastnik.
Hrastnik (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 2006. povećano za dio naselja Brnica.''
Sveti Petar Mrežnički
Sveti Petar Mrežnički je naseljeno mjesto u sastavu grada Duge Rese, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveti Petar Mrežnički je imao 163 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Crkveno Selo, a 1971. i 1981. pod imenom Petar Mrežnički.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sveti Petar Mrežnički je imalo 185 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
XIRP2
Protein ksin aktina sa ponavljanjem 2 jest protein koji je kod ljudi  kodiran genom XIRP2 sa  hromosoma 2.
Pindolol
Pindolol - originalno označen kao Visken –  je beta blokator, koji se sada se prodaje  pod mnogim brendovoma, kao generički lijek.
Farmakologija
Pindolol je neselektivni beta blokator s djelomičnim beta-adrenergičnom aktivnosti agoniste receptora i posjeduje unutrašnju simpatometisku aktivnost. To znači da pindolol, posebno u visokim dozama, ispoljava efekte kao što i epinefrin ili izoprenalin (povećan puls, podižu krvni pritisak, bronhodilataciju), ali ovi efekti su ograničeni. Pindolol pokazuje stabilizirajući membranski učinak, kao kinidin, možda ima  antiaritmičke efekte. Također funkcionira kao 5-HT1A receptor, slabi parcijalni agonist / antagonist (Ki=33nM, ).
Farmakokinetika
Pindolol se brzo i dobro apsorbira iz probavnog trakta. Prolazi kroz prvi krug metabolizma, dovodeći do oralne bioraspoloživosti  od 50 do 95%. Pacijenti sa uremijom mogu imati smanjenu bioraspoloživost. Hrana ne mijenja bioraspoloživost, ali može povećati resorpciju. Nakon oralne upotrebe jedne  doza od 20 mg,  maksimalne koncentracije u plazmi postižu se u roku od 1 do 2 sata. Efekat pindolola na puls (smanjenje) evidentan je nakon 3 sata. Unatoč prilično kratkom poliživotu od 3 do 4 sata, hemodinamski efekti traju 24 sata nakon primjene. Plazmatski poluživot je  povećann na 3 – 11,5 sati u bolesnika s oštećenjem bubrega, od 7 – 15 sati u starijih pacijenata, a od 2,5 do 30 sati u bolesnika s cirozom jetre. Oko 2/3 pindolola se metaboliziraju u jetri dajući hidroksilate, koji se nalaze u urinu kao glukonuridi i eterični sulfati. Preostalih 1/3 pindolola se izlučuje u urinu u nepromijenjenom obliku.
Kontraindikacije
Slično propranololu ima dodatne kontraindikacije za hipertireozu. U bolesnika sa tireotoksikozom, mogući štetni efekti dugotrajne upotrebe pindolola nisu adekvatno procijenjeni. Beta-blokade mogu prikriti kliničke znakove nastavka hipertireoze ili komplikacija i dati lažni dojam o poboljšanju. Stoga, naglo povlačenje pindolola može biti praćeno pogoršanjem ispoljavanja simptoma hipertireoze, uključujući  poremećaje štitnjače. Pindolol ima umjerenu aktivnost beta-adrenergičnog antagoniste te se stoga s oprezom koristiti kod bolesnika sa angina pektorisanginom pektoris.
Historija
Pindolol je patentirao Sandoz, 1966. godine i lansiran je u SAD-a 1977. godine.
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 1931.
Svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju 1931. bilo je prvo svjetsko prvenstvo u alpskom skijanju, a održano je u švicarskom gradu Mürren od 19. do 23. februara 1931. Takmičenja su održana u spustu i slalomu.
Sveti Urban (čvor)
Hrvatska:
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Kiseljak)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 23 člana Općinskog vijeća općine Kiseljak održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 25 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 17.532 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 10.090 glasača (57,55% od ukupnog broja), a od toga je 9.399 (93,15%) glasova bilo važećih, te 691 (6,85%) nevažećih. Birano je ukupno 23 člana Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je koalicija HDZ/HSS SR 4.351 (46,29% od ukupnog broja važećih glasova).
Zamarkova
mini|280px|Zamarkova, Borov križ Zamarkova je naseljeno mjesto u sastavu općine Lenart, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Lenart.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zamarkova je imala 78 stanovnika.
Masakr na Hrastovoj glavici
Masakr na Hrastovoj glavici u Sanskom Mostu dogodio se 5. augusta 1992. za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini. Na lokalitetu jame Hrastova glavica, u neposrednoj blizini naselja Podvidača, petnaestak kilometara sjeverozapadno od Sanskog Mosta Vojska Republike Srpske i srpske paravojne formacije ubile su 124 logoraša. Logoraši su prethodno preživjeli torture u koncentracijskim logorima Keraterm i Omarska. Nakon masovnih ubistava ubijeni logoraši bačeni su u prirodnu jamu duboku oko 20 metara. Strijeljanje je preživio Ibrahim Ferhatović, izvukavši se iz jame. Ferhatović je nešto kasnije ubijen u etničkom čišćenju rodnog mjesta, ali je kasnije na osnovu njegovih informacija otkrivena grobnica na Hrastovoj glavici. Grobnica je otkrivena krajem 1998. godine, a u njoj su nađeni skeleti ubijenih logoraša, među kojima i posmrtni ostaci Ese Sadikovića, prijedorskog doktora i eksperta Ujedinjenih nacija. Odgovorni za počinjene zločine nisu procesuirani. Danas postoji spomen obilježje.
Brekinska
Brekinska (mađ. Brekinszka) je naseljeno mjesto u sastavu grada Lipika, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Pakrac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brekinska je imala 126 stanovnika.
Napomena: ''Do 1991. iskazivano pod imenom Brekinjska.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brekinska je imalo 199 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gradaščevića kula u Bijeloj
Lokacija
Gradašćevića kula sa avlijom i avlijskim zidovima nalazi se u naselju Bijela u južnom dijelu Brčko Distrikta, na posljednjim obroncima planine Majevice.
Historija
Podigao ju je Osman-paša Gradaščević krajem XVIII ili početkom XIX stoljeća. Porijeklo Gradaščevića nije u potpunosti utvrđeno, ali se osnovano pretpostavlja da su došli iz Ugarske i da nisu srednjovjekovni bosanski feudalci, jer se u srednjovjekovnim izvorima o Bosni nigdje ne spominju. Od 1730. godine, kada je formirana Gradačačka kapetanija, svi poznati kapetani potječu iz porodice Gradaščevića. Do konačnog razlaza između Husein kapetana (Zmaja od Bosne) i brata mu Osman-paše 1831 došlo je upravo u Bijeloj. Osman paša bio je za reforme, a Husein za pokret protiv reforama.
Kula kasnije prešla je u posjed Fadilpašića i Džinića, sarajevskih begovskih porodica. Mevhiba Džinić sa svojom porodicom živjela je u kuli u Bijeloj do 10. juna 1948. godine kada je izvršena nacionalizacija.
Nepažnjom novih korisnika došlo je 03. marta 1949. godine do požara u odžaku koji je u potpunosti izgorio. Kula je napuštena prije rata 1992-1995. godine, a u toku samog rata nije korištena i nije pretrpjela nikakva ratna oštećenja.
Opis
Kula sastoji se od glavnog stambeno-fortifikacionog objekta-kule, ljetne kuhinje, 2 bunara i zidova oko avlije. Visina kule do donje strehe krova je cca 17,50 m, a do vrha krova cca 23,00 m. Krovni pokrivač je biber-crijep. U sredini krova je jarbol-šiljak.Obje strehe su sa ukrasnim rubnim daskama i opšavom streha sa donje strane. Iz donjeg krova proveden je dimanjak kamina. Soba u najgornjem katu ispod završnog svoda ili ćemera zove se ćemerodaja. Kula u Bijeloj čini iznimku, jer u njoj sprat iznad ćemera nije čatma, nego su ovdje zidovi od kamena, debljine 70 cm, dok su u prizemlju 152 cm.
Oko prostrane avlije je zid. Na južnom dijelu zida je ulazna kapija, kao jedini otvor u zidu. Zid je visine sa unutrašnje strane cca 2,50 m, a sa vanjske promjenjive visine. Izveden je od pritesanog lomljenog kamena i pokriven je dovodnim drvenim krovićem pokrivenim biber-crijepom. Ogradni zid je zidan sa dva lica u krečnom malteru, debljine 130 cm, obostrano dersovan. Ostali objekti koji su se nalazili u avliji danas ne postoje.
Afrički kup nacija 2013 – nokaut faza
Afrički kup nacija 2013 - nokaut faza je bilo nogometno takmičenje u sklopu igranja Afričkog kupa nacija 2013. u Južnoafričkoj Republici. Nakon završene grupne faze takmičenja pristupilo se igranju nokaut faze: četvrtfinala, polufinala, te utakmica za treće mjesto i finalne utakmice koja je odredila 29. kontinentalnog prvaka Afrike.
Hamlet (1948)
Radnja
Film prati cijelu priču predstave, ali je skraćen za pola dijaloga, izostavljajući dva glavna lika.
Radnja počinje na zidinama tvrđave Elsinore, gdje je stražar, Francisco, (John Laurie) smijenjen na straži, a drugi stražar Bernardo (Esmond Knight) ga pita da li je vidio išta. Bernardo je zajedno sa još jednim stražarom, Marcellusom (Anthony Quayle), dva puta ranije vidio duh kralja Hamleta. Marcellus zatim dolazi sa skeptičnim Horacijem (Norman Wooland), prijateljem princa Hamleta. Odjednom, sva trojica ugledaše duha, a Horacije zahtijeva da duh progovori. Duh tada nestaje, bez ijedne riječi. Unutar Velike dvorane dvorca, slavi se brak Gertrude (Eileen Herlie) i kralja Kaludija (Basil Sydney); stari kralj Hamlet je umro navodno od slučajnog ugriza zmije, a njegova supruga, Gertruda, u roku od mjesec dana od tragedije, pristala da se uda za brata pokojnog kralja. Princ Hamlet (Laurence Olivier) sjedi sam, odbijajući da se pridruži proslavi, uprkos protestima novog kralja. Kada je dvorska svita napustila Veliku dvoranu, Hamlet, ljut zbog ishitrenog braka, mrmlja u sebi riječi: "i ovo sve, u roku od mjesec dana!"
Uskoro, Horacije i stražari ulaze i govore Hamletu o sablasnom prikazu njegovog oca. Hamlet nastavlja da istražuje, a po dolasku na zidine, ugleda duh. Imajući u vidu da ga duh priziva da pođe naprijed, Hamlet ga prati sve do tornja, u kojem mu duh otkriva svoj identitet kao duh Hamleta njegovog oca. On kaže da je Hamlet ubijen, objašnjava ko je i kako to uradio. Publika zatim vidi ubistvo u snimku iz prošlosti dok duh opisuje cijeli čin - Klaudije se vidi kako sipa otrov u uho pokojnog kralja Hamleta, i na taj način ga ubija. Hamlet isprva ne prihvata to kao istinu, i potom se priprema da simulira ludilo, kako bi testirao Klaudijevu savjest, bez donošenja ishitrenih zaključaka. Ovo lažno ludilo privlači pažnju Polonija (Felix Aylmer), koji je potpuno uvjeren da je Hamlet poludeo. Polonije obavještava kralja o tome, tvrdeći da je sve prouzrokovano Hamletovom ljubavlju prema Ofeliji (Jean Simmons), Polonijevoj kćerki. Klaudije, međutim, nije u potpunosti uvjeren, i naređuje Poloniju da zakaže sastanak između Hamleta i Ofelije. Hamletovo "ludilo" je i dalje prisutno čak i na ovom sastanku, a Klaudije je konačno uvjeren.
Hamlet zatim unajmljuje grupu lutajućih glumaca, tražeći od njih da za kralja izvedu predstavu Ubistvo Gonzaga. Međutim, Hamlet čini nekoliko izmjena u predstavi, tako da radnja odražava okolnosti pod kojima je izvršeno ubistvo pokojnog kralja. Klaudije, ne mogavši da izdrži predstavu, prekida scenu i povlači se u svoju sobu. Hamlet je sada uvjeren u Klaudijevu izdaju. On zatim zatiče Klaudija samog, i ima dovoljno mogućnosti da ga ubije. Međutim, u tom trenutku, Klaudije se moli, a Hamlet ne želi da ga ubije u trenutku molitve i tako ga pošalje u raj, nego odlučuje da sačeka pravo vrijeme za to. Umjesto toga on suočava Gertrudu sa okolnostima smrti njegovog oca i Klaudijeve izdaje. Tokom ove konfrontacije, čuje se glas iza zavjese, i, vjerujući da ih Klaudije prisluškuje, zabija nož u zavjesu. Ali ubrzo otkriva da je, u stvari, ubio Polonija koji ih je prisluškivao. Hamlet je samo blago uznemiren, i nastavlja da se sukobljava sa svojom majkom. On tada vidi sablasni duh svog oca, i nastavlja da razgovara sa njim. Gertruda, koja nije u mogućnosti da vidi duha, sada je također uvjerena da je Hamlet poludio.
Hamlet je deportovan u Englesku od strane Klaudija, i izdao je naredbu da Hamlet bude ubijen čim stigne. Srećom, Hamletov brod je napadnut od strane pirata, i on se vraća nazad u Dansku. U njegovom odsustvu, međutim, Ofelija je poludjela zbog protjerivanja Hamleta i sumnje da je njen dragi ubio njenog oca, i ona se utapa, tobože počinivši samoubistvo. Laert (Terence Morgan), Ofelijin brat, želi da osveti njenu smrt, kao i smrt svog oca. Klaudije i Laert saznaju za povratak Hamleta i pripremaju se da ga ubiju. Međutim, oni planiraju da to sve izgleda kao nesreća. Klaudije naređuje Laertu da izazove Hamleta na dvoboj, u kojem će Laert dobiti otrovan nož koji bi mogao ubiti Hamleta samo golim dodirom. U slučaju da Laert nije u stanju ubiti Hamleta, Klaudije mu je pripremio otrovan napitak.
Hamlet pristaje na Laertov izazov na dvoboj. Hamlet osvaja prve dvije runde, a Gertruda pije iz čaše znajući da je otrovana. U pauzi između mečeva, Laert napada Hamleta i ranjava ga u ruku, i tako ga fatalno truje. Hamlet, ne znajući ovo, i dalje se bori. Hamlet na kraju razoružava Laerta i razmjenjuje noževe s njim. Hamlet onda ubada Laerta u predjelu zgloba, fatalno ga ranivši. Utom Gertruda pada otrovana i umire, upozoravajući Hamleta da ne pije iz čaše. (Olivier je ovdje napravio promjenu da smrt Gertrude izgleda kao samoubistvo kako bi zaštitila svog sina, dok je Shakespeare napisao kao da je sve ispalo slučajno i da Gertruda nije imala pojma da je čaša bila otrovana.) Laert na samrti priznaje Hamletu cijelu urotu. Hamlet u nastupu bijesa zalijeće se na Klaudija i ubija ga, prije nego što je i on konačno preminuo. Horacije, zgrožen ovim prizorom, naređuje da se Hamletu priredi pristojan pogreb. Dok se tijelo mladog princa odnosi, danski dvor kleči a topovi Elsinorea ispaljuju počasnu salvu u čast Hamleta. (Nekoliko žena može se vidjeti kako plaču tiho u pozadini.)
IC 5092
IC 5092 (također poznat kao ESO 107-17, IRAS 21121-6440 i PGC 66452) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 149 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 2,90 (126 hiljada sg) a najmanji 2,3 uglovnih minuta (100 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 19. septembra 1903. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
FABP9
Sjemenički protein 9 masnih kiselina je protein koji je kod ljudi kodiran genom FABP9.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 132 aminokiseline, а molekulska težina  15.093 Da.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Nijemci)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Nijemci je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 224,68 km2 imala 4.705 stanovnika, što predstavlja 2,62% od ukupnog broja stanovnika Vukovarsko-srijemska županije, odnosno 0,11% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Nijemcima je 21 stanovnika/km2.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Kreševo)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 15 članova Općinskog vijeća općine Kreševo održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 6 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 4.551 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 2.291 glasača (50,34% od ukupnog broja), a od toga je 1.542 (67,31%) glasova bilo važećih, te 749 (32,69%) nevažećih. Sa ukupno 1.542 glasa (100%) za načelnika izabran je Renato Pejak, član Hrvatske demokratske zajednice (HDZ).
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 2.291 glasača (50,34% od ukupnog broja), a od toga je 2.085 (91,01%) glasova bilo važećih, te 206 (8,99%) nevažećih. Birano je ukupno 15 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Hrvatska demokratska zajednica 1.182 (56,69% od ukupnog broja važećih glasova).
Penbutolol
Penbutolol (Levatol, Levatolol, Lobeta, Paginol, Hostabloc, Betapressin) je lijek iz klase beta blokatora, koji se upotrebljava u tretmanu visokog krvnog pritiska. Penbutolol se može vezati za i za beta-1  i za beta-2 adrenergične receptore (dva podtipova), čime je obilježan kao neselektivni β blokator. Penbutolol je simpatomimetski lijek sa svojstvima koja omogućavaju da djeluje kao djelimični agonist na β adrenergičnim receptorima.
Američka agencija FDA, odobrila ga je 1987., a januara 2015., bio je povučen sa američkog tržišta.
Medicinska upotreba
Penbutolol se koristi za liječenje blago do umjereno visokog krvnog pritiska. Kao i drugi beta blokator i nije prva linija liječenja za ovu indikaciju. Nebi se trebao koristiti ili ga koristiti samo uz oprez kod osoba sa zatajenjem srca i ljudi koji boluju od astme. Može prikriti znakove niskog nivoa šećera u krvi kod osoba s dijabetesom i može maskirati znakove hipertireoze.
Ispitivanja na životinjama pokazala su neke znakove potencijalnih problema za ženke koje su trudne, što nije uočeno u žena koje nisu trudne. Nije poznato da li se penbutolol izlučuje u majčino mlijeko.
Mehanizam djelovanja
Blokiranjem β adrenergičnih receptora smanjuje broj otkucaja srca i snižava arterijski krvni pritisak. β blokatori također smanjuju razinu renina, što u konačnici dovodi do manje količine one vode koja se resorbira  preko bubrega, a time i manjeg volumena krvi i krvnog pritiska. Penbutolol djeluje na β1 adrenergične receptore u srcu i bubregu. Kada su β1 receptori aktivirani kateholaminom, oni stimuliraju spojeni G protein koji aktivira adenilil za pretvaranje adenozin-trifosfata (ATP) u ciklički adenozin monofosfat (cAMP). Povećanje CAMP na kraju mijenja kretanje iona kalcija u srčanom mišiću i povećava broj otkucaja srca. Penbutolol to blokira i smanjuje broj otkucaja srca, što smanjuje krvni pritisak. Sposobnost penbutolola da djeluje kao parcijalni agonist dokazuje da je koristan u prevenciji bradikardije, kao rezultat smanjenja  suvišnog broja otkucaja srca. Penbutololske veze sa β1 adrenergičnim receptorima mijenjaju ga  funkcije bubrega. U normalnim fiziološkim uvjetima, enzim renin pretvara angiotensinogen u angiotenzin I, koji će potom biti pretvoren u angiotenzina II. Angiotenzin II stimulira oslobađanje aldosterona iz nadbubrežne žlijezde, što dovodi do pada u koncentraciji elektrolita i zadržavanja vode, a na kraju povećanja izlučivanja  vode i smanjenja volumena krvi i krvnog pritiska
Farmakologija
Penbutolol se brzo apsorbira iz gastrointestinalnog trakta, a ima bioraspoloživost preko 90%, i ima brzi početak efekta. Penbutolol ima poluživot od pet sati
Dostupnost
Penbutolol je odobrila američka agencija za lčijekove i hranu (FDA), u 1987.
Sporedni efekti
Penbutolol ima nisku učestalost nuspojava. Ovi neželjeni efekti uključuju vrtoglavicu, glavobolju sa svetlicama i mučninu.
Šeketino Brdo
Šeketino Brdo je naseljeno mjesto u sastavu grada Duge Rese, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Šeketino Brdo je imalo 181 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Šeketino Brdo je imalo 218 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Busovača)
Općinski izbori za izbor načelnika i za 25 članova Općinskog vijeća općine Busovača održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 25 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 13.833 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 9.377 glasača (67,78% od ukupnog broja), a od toga je 8.991 (95,88%) glasova bilo važećih, te 386 (4,12%) nevažećih. Sa ukupno 4.566 glasova (50,78%) za načelnika izabran je Asim Mekić, član koalicije SDA/SBB.
Općinsko vijeće
Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 9.377 glasača (67,78% od ukupnog broja), a od toga je 8.825 (94,11%) glasova bilo važećih, te 552 (5,89%) nevažećih. Birano je ukupno 25 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Stranka demokratske akcije 3.585 (40,62% od ukupnog broja važećih glasova).
6-Hidroksimelatonin
6-Hidroksimelatonin (6-OHM) je prirodni endogerni spoj, glavni aktivni metabolit melatonina. Slično melatoninu, 6-OHM je potpuni agonist MT1 i MT2 receptorima. Također je antioksidans  neuroprotektiv, a u tom pogledu je još jači u odnosu na melatonin.
Nadežda Bjelova
Nadežda Bjelova ( ili ) zatim ( kao i ); rođena 2. septembra 1961. u Bolševiku, Hersonskoj oblasti, u Ukrajinskoj SSR, SSSR (danas Ukrajina) jest nekadašnja sovjetska i ukrajinska biatlonka.
Svjetski kup
Nadežda Bjelova je prvi put nastupila u Svjetskom kupu u sezoni SK 1984/85. kada je 9. januara 1985. u Minsku u utrci na 10 km osvojila 9 mjesto iza pobjednice Jelene Golovine. Nakon petogodišnjeg prekida u periodu 1987-92. ostvarila je svoje značajnije rezultate osvojivši dva druga mjesta u sezoni SK 1992/93. u utrci sprinta na 7,5 km i SK 1993/94. u utrci na 15 km. Najbolji plasman u ukupnom plasmanu bilo joj je šestnaesto mjesto u sezoni SK 1993/94.
Prestanak karijere
Prestala se aktivno baviti sportom 1995. godine.
Tvrđava Sisak
Tvrđava Sisak ili Stari grad Sisak je nizijska utvrda na rubu grada Siska u Sisačko-moslavačkoj županiji, Republika Hrvatska.
Nalazi se blizu ušća rijeke Kupe u Savu, pa je djelimično prirodno zaštićena vodom. U tlocrtu je trougaonog oblika, s tri masivne okrugle kule na krajevima i ravnim zidovima duljine preko 30 metara, koji ih spajaju. Kule su prekrivene kružnim stožastim krovom.
Tvrđavu je u 16. vijeku na svom posjedu dao sagraditi Kaptol zagrebački, a do danas se ona sačuvala u relativno dobrom stanju. Sagrađena je između 1544. i 1550. godine, kako bi služila za odbranu hrvatske teritorije od stalnih osmanlijskih prodora. Kada je 1591. Hasan-paša Predojević postao bosanski beglerbeg, preduzeo je nekoliko vojnih pohoda na sisačko područje. Dana 22. juna 1593. kod tvrđave je došlo do velike bitke u kojoj su hrvatsko-slovensko-austrijske snage porazile Predojevićeve osmanlijske trupe, a sam Hasan-paša izgubio život.
Tvrđava je tokom bitaka u narednim vijekovima više puta oštećena i opravljana. Nakon 17. vijeka nekoliko je puta promijenila posjednike. Za vrijeme Drugog svjetskog rata pogođena je granatama i jedan njen dio je teško oštećen, osobito zapadna kula. Od 1951. godine u prostorima sisačkog starog grada nalazi se novoosnovani Gradski muzej. Danas on posjeduje arheološki, etnografski, kulturno-historijski, numizmatički i galerijski odsjek.
IC 3465
IC 3465 (također poznat kao PGC 41548) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 46 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,50 (6 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (4 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sveti Urban (Štrigova)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1981. iskazivano pod imenom Urban. Sadrži podatke za bivša naselja Breg Martinovski, Pernjak, Stanetinski Breg, Veliki Kozlovčak i Vrbovica, koja su 1931. i 1948. iskazana kao naselja, te za bivše naselje Mali Kozlovčak koje je 1948. iskazano kao naselje.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sveti Urban je imalo 610 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
CCAAT-kutija
CCAAT-kutija je obilježje koje se često nalazi prije regije kodiranja kod eukariota, ali se ne nalazi kod prokariota.
Jezgarni promotor
CAAT-kutija je ono što je poznato kao promotor jezgra, takođe poznat kao bazni promotor ili jednostavno promotor, je region DNK koji inicira transkripciju određenog gena. Ova regija, posebno za CAAT-kutiju, nalazi se oko 60-100 baza uzvodno (prema 5' kraju), ali ne manje od 27 parova baza dalje, od početnog mjesta transkripcije ili eukariotski gen u kojem se kompleks općih transkripcijskih faktora vezuje za RNK-polimerazu II prije početka transkripcije. Za transkripciju je bitno da se ovi ključni faktori vezivanja (također nazvani nuklearni faktor Y ili NF-Y) mogu vezati za CCAAT-motiv. Eksperimenti u mnogim laboratorijama pokazali su da mutacije CCAAT motiva koje uzrokuju gubitak vezivanja CBF-a također smanjuju aktivnost transkripcije u ovim promotorima, sugerirajući da su CBF-CCAAT kompleksi neophodni za optimalnu transkripcijsku aktivnost.
Vezivanje
U eksperimentu sprovedenom sa faktorima vezivanja jezgra (CBF) i DNK kompleksima, istraživači su bili u mogućnosti da odrede preferencijalne sekvence promotora u regionu iznad i neposredno uz CAAT-kutiju, i dva regiona sa obje strane CAAT-kutije. Koristeći PCRom posredovani proces slučajnog odabira vezivanja, uspjeli su pokazati da sekvenca "3' - (T/C)G ATTGG (T/C)(T/C)(A/ G) - 5'" koji neposredno sa strane ATTGG regiona (CCAAT u komplementarnom lancu) je preferencijalno odabrana na kodirajućoj sekvenci (suprotno od šablonskog lanca). Ovo je prikazano upotrebom oligonukleotidne sekvence (R1) koja je sadržavala 27 nasumičnih nukleotida, okruženih definisarom sekvencom od 20 nukleotida sa svake strane. Iako nijedan nukleotid nije odabran u svakom klonu s obje strane ATTGG motiva (CCAAT u komplementarnom lancu), bilo je nekoliko nukleotida na pozicijama odabranim sa visokom frekvencijom. Najznačajniji iz gornje sekvence bio je G ostatak prema 5' kraju ATTGG. Ostali navedeni ostaci su također bili uočljivi, ali postoji podjela između dva ostatka. Ovaj isti eksperiment je također dao istu sekvencu kao što je gore prikazano kada se koristi drugačiji oligonukleotid (R2) koji je sadržavao ATTGG jezgro i okružen sa 12 5' nasumičnih nukleotida i 10 3' nasumičnih nukleotida. Obje ove sekvence su vrlo slične i potvrđene u više eksperimenata. Za sekvence koje su okruživale ATTGG motiv sa dva adeninska ostatka (AA) na njegovom 5' kraju i G(A/G) na njegovom 3' kraju, izgleda da je inhibirala formiranje CBF-DNK kompleksa i kasnije se dogodila u samo 1% promotorskih sekvenci. U drugom eksperimentu izvedenom sa glavnim kasnim promotorom (MLP) adenovirusa iz raznih vrsta domaćina, pokazano je da mutacija CAAT kutije i CCAAT sekvence, za koju se smatra da imaju ključnu ulogu u (MLP) podgrupe C ljudskih adenovirusa, kod vrsta sa manjkom CAAT sekvence. Inicijacija transkripcije kod mutantnih MLP vrsta je značajno smanjena u poređenju sa onim kod divljeg tipa ili vrsta u kojima je postojao CAAT mutant. Neuspjeh u obnavljanju normalno funkcionalnih adenovirusa, koji pokazuje CAAT kutija, u skladu je s idejom da CAAT kutija ima vitalnu ulogu u MLP-u adenovirusa i da je preferirana u odnosu na druge transkripcijske elemente.
CCAAT u biljkama
Ovi osnovni faktori vezivanja, ili jedarni faktori (NF-Y), sastoje se od tri podjedinice – NF-YA, NF-YB i NF-YC. Dok je kod životinja svaka NF-Y podjedinica kodirana jednim genom, kod biljaka je došlo do diverzifikacije u strukturi i funkciji. Porodice NF-Y sastoje se od osam do 39 članova po podjedinici. Veliki razlog za ovu diverzifikaciju je zbog umnožavanja gena i tandemskih duplikacija, koji su pomogli da se doprinese većoj veličini porodice NF-Y u poređenju sa pojedinačnim kodiranim životinjskim jedarnim faktorima. Svaka podjedinica sadrži evolucijski konzervirani dio – C-terminalni NF-YA, središnji dio NF-YB i N-terminalni NF-YC, više od 70% njih preko vrsta ostaje konzervirana. Međutim, susjedne regije uglavnom nisu konzervirane.
NF-YA podjedinica
Porodica NF-YA kodira faktore transkripcije koji su varijabilne dužine (između 207 i 347 aminokiselina za M. truncatula). NF-YA proteine općenito karakteriziraju dva domena koji su snažno konzervirani u svim višim eukariotima koji su do sada istraženi. Prvi domen (A1) sadrži 20 aminokiselina koje formiraju alfa-heliks koji se čini značajnom u svojim interakcijama sa NF-YB i NF-YC. Drugi domen (A2) susjedni je domenu A1 sa konzerviranom sekvencom povezivača je sekvenca od 21 aminokiseline koja je vitalna u specifičnom DNK za vezivanje CCAAT-kutije. A1 i A2 domeni su konzervirani prema C-terminalu sisara, ali zauzimaju centralniji region u podjedinicama NF-YA biljaka. U biljkama, NF-YA podjedinica je evoluirala, kako bi regulirala razvoj fakultativnog korijenskog organa koji je prisutan samo u mahunarkama i pokazao se izraženijim u tkivu korijena. Pokazalo se da ima svojstva otporna na sušu, koja se povećava tokom stresa od suše u korijenu i listovima roda Arabidopsis. NF-YA mutanti su pokazali gubitak funkcije i preosjetljivost na uslove slične suši, a suprotno tome, prekomjerna ekspresija NF-YA je rezultirala otpornost na sušu.
NF-YB podjedinica
Porodica NF-YB je, slično NF-YA podjedinici, varijabilne dužine, međutim, u prosjeku je mnogo manja od podjedinice NF-YA (90-240 aminokiselina u "M. truncatula"). Okarakterizirani su strukturom i sastavom aminokiselina sličnim histonskom naborskom motivu (HFM). Sastoji se od tri alfa-heliksa razdvojena sa dva domena beta lančane petlje. Slično NF-YA, pokazalo se da NF-YB također poboljšava otpornost na sušu kada je pretjerano eksprimiran, kao i promociju cvjetanja kod Arabidopsis.
NF-YC podjedinica
NF-YC proteini su srednja veličina između NF-YA i NF-YB proteina (117–292 aminokiseline u M. truncatula) i također sadrže HFM koji prevladava u NF-YB proteinima. Također se pokazalo da je uključen u vrijeme cvjetanja kod određenih biljaka (pretjerana ekspresija dovodi do ranijeg cvjetanja) gdje je njegov uticaj potencijalno reguliran vezivanjem proteina CONSTANS (CO) na NF-YC podjedinicu.
NF-Y kompleksi
Zbog evolucijske promjene gena koji kodiraju NF-Y u biljkama, one kasnije imaju veliki raspon potencijalnih trimernih kompleksa. Naprimjer, u rodu Arabidopsis identificirano je 36 podjedinica NF-Y transkripcijskog faktora (uključujući 10 NF-YA, 13 NF-YB i 13 NF-YC podjedinicu) koje bi teorijski mogle formirati 1.690 jedinstvenih kompleksa (koji sadrže po jednu od svake vrste podjedinice). Ovaj broj je, naravno, veći od onoga što se stvarno dešava, jer neke podjedinice imaju specifične obrasce vezivanja. Funkcionalne analize gena koji kodiraju NF-Y u biljkama pokazale su da su, kao rezultat njihove evolucijske diverzifikacije u odnosu na njihove životinjske parnjake, stekle različite specifične funkcije, kao što su razvoj embrija, kontrola vremena cvjetanja, ER-stres, stres od suše i nodula i razvoj korijena. Ovo može biti samo mali dio njihovih mogućnosti, budući da je broj teorijskih kombinacija NF-Y kompleksa toliko velik i da se samo mali dio zapravo može stvoriti (manje od 10% svih mogućih interakcija potvrđeno je u oba smjera u kvascima).
CCAAT pojačivači vezujućih proteina (C/EBP)
Drugi aspekt motiva vezivanja CCAAT je Ccaat-pojačivač-vezujući proteini (C/EBP-i). Oni su grupa faktora transkripcije od 6 članova (α-ζ), koji su visoko konzervirani i vezuju se za CCAAT motiv. Dok su istraživanja ovih vezujućih proteina relativno nedavna, pokazalo se da njihova funkcija ima vitalnu ulogu u ćelijskoj proliferaciji i diferencijaciji, metabolizmu, upalama i imunosti u različitim ćelijama, ali posebno hepatocitima, adipocitima, i hematopoetskim ćelijama. Naprimjer, u adipocitima, to je pokazano u različitim eksperimentima s miševima: ektopijska ekspresija ovih C/EBP (C/EBPα i C/EBPβ) bila je u stanju da pokrene programe diferencijacije ćelije, čak i u odsustvu adipogenih hormona, ili diferencijacija preadipocita u adipocite (ili masne ćelije). Osim toga, prevelika količina ovih C/EBP (konkretno, C/EBPδ) uzrokuje ubrzani odgovor. Štaviše, u ćelijama kojima nedostaje C/EBP ili kod miševa sa nedostatkom C/EBP, oba nisu u stanju da se podvrgnu adipogenezi. To dovodi do uginuća miševa od hipoglikemije, ili smanjene akumulacije lipida u masnom tkivu. C/EBP prate opći osnovni-leucinski zatvarač (bZIP) domen na C-terminalu i mogu da formiraju dimere sa drugim C/EBP ili drugim faktorima transkripcije. Ova dimerizacija omogućava C/EBP da se specifično vežu za DNK preko palindromske sekvence u glavnom žlijebu DNK. Regulišu se na različite načine, uključujući hormone, mitogene, citokine, nutrijente i druge različite faktore.
Arabinoza
Arabinoza je aldopentoza (monosaharidni šećer) koji sadrži pet atoma ugljika, kao i aldehidnu (CHO) funkcijsku grupu. Zbog načina biosinteze, većina prirodnih saharida ima " D "-formu. Drugim riječima, oni su strukturno jednaki D -gliceraldehidima. Pri označavanju šećera, D/L nomenklatura se ne odnosi na molekulske osobine optičke rotacije nego na njihovu strukturnu analogiju sa gliceraldehidom. Međutim, L -arabinoza je rasprostranjenija u prirodi od D -forme. Nalazi se kao komponenta biopolimera kao što su hemiceluloza i pektin. Operon L-arabinoze je veoma značajan u molekularnoj biologiji i genetičkom inženjerstvu.
mini|75px|centar|Hemijska struktura α- D -arabinofuranoze.
Klasični metod za organsku sintezu arabinoze iz glukoze je  putem Wohlove degradacije.
! colspan="2" | D -Arabinoza
Etimologija
Arabinoza je dobila ime po gumi arabici, iz koje je po privi put izolirana.
Upotreba
U sintetskoj biologiji, arabinoza se često koristi kao jednosmjerni ili reverzibilni prekidač za izražavanje proteina sa Pbad promotorom u E. coli. Ovaj prekidač može biti negiran prisustvom glukoze ili obrnutim isključenjem, dodavanjem glukoze u mediju kulture koja je u obliku katabolitske represije.
Neki testovi organskih kiselina u provjeri prisustva arabinoze, mogu ukazivati na ​​razmnožavanja crijevnih kvasaca, kao što su Candida albicans ili druge vrste kvasaca/gljivica.
IC 3466
IC 3466 (također poznat kao MCG 2-32-117 i PGC 41536) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 42 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,60 (7 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (4 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ii sistem antigena
Nekadašnji, Ii sistem antigena, prema novoj nomenklaturi je preimenovan u GCNT2 (N-acetillaktozaminid beta-1,6-N-acetilglukozaminil-transferaza). To je  enzim koji je kod ljudi  kodiran iz GCNT2 gena.
Ovaj gen kodira enzim koji je odgovoran za formiranje antigena krvnih grupa Ii sistema prema linijskom, odnosno razgranatom poli-N-acetillaktozaminoglikaanu. Kodirani protein je I-granati enzim beta-1,6-N-acetilglukozaminiltransferaza odgovorna za konverziju fetusnog i u adultni I u eritrocitima tokom razvoja embriona. Mutacije u ovom genu su udružene sa pojavom i antigena i kod odraslih osoba. Alternativno prerađena varijanta transkripta kodira različitu izoformu od opisane. }}
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Markušica)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Markušica je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 74,29 km2 imala 2.555 stanovnika, što predstavlja 1,42% od ukupnog broja stanovnika Vukovarsko-srijemska županije, odnosno 0,06% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Markušici je 34 stanovnika/km2.
Salomon, kralj Ugarske
Salomon (mađarski: Salamon; 1052 - 1087) bio je kralj Ugarske od 1063. do 1074. godine. Pošto je bio najstariji sin Andrije I, krunisan je za kralja tokom vladavine svog oca 1057. godine. Međutim, bio je primoran da pobjegne iz Ugarske nakon što je njegov stric Bela I svrgnuo njegovog oca 1060. godine. Uz pomoć njemačkih trupa, Salomon se vratio i ponovo krunisan za kralja 1063. godine. Nakon krunidbe oženio se Judith, sestrom cara Svetog rimskog carstva Henrika IV. Naredne godine je postigao dogovor sa svojim rođacima, sinovima Bele I (Gejzom, Ladislavom i Lampertom), u kojem su oni priznali njegovu vladavinu a zauzvrat dobili jednu trećinu kraljevstva kao posebno vojvodstvo.
U narednim godinama, Salomon i njegovi rođaci su se zajedno borili protiv Čeha, Kumana i drugih neprijatelja kraljevstva. Njihov odnos se pogoršao 1070. godine kada se Gejza pobunio protiv njega. Nakon poraza u bici kod Mogyoroda 14. marta 1074. godine Salomon je vladao samo na maloj teritoriji uz zapadnu granicu Ugarske. Službeno je abdicirao 1081. godine, ali je uhvaćen i osuđen za zavjeru protiv Gejzinog brata i nasljednika Ladislava. Oslobođen je tokom procesa kanonizacije prvog kralja Ugarske Stjepana I 1083. godine. U pokušaju da povrati svoju titulu, Salomon je sklopio savez sa Pečenezima, ali ih je kralj Ladislav porazio. Prema istom izvoru, Salomon je umro prilikom pljačke u Bizantijskom carstvu. Kasnije legende kažu da je preživio i umro kao pustinjak u pećini u blizini Pule.
Rani život
Prema nekim hronikama, kako bi osigurao Salomonovo nasljedstvo, njegov otac je dogovorio sastanak sa svojim bratom Belom na kraljevskom dvoru u Tiszavarkonyu. Kralj je predložio svom bratu da bira između krune i mača (koji je bio simbol moći vojvodstva), ali je prethodno naredio svojim ljudima da ubiju Belu ako izabere krunu. Vojvoda, koga su dvorjani obavjestili o kraljevom planu, je izabrao krunu i nakon sastanka napustio Ugarsku. Zatražio je pomoć od poljskog kneza Boleslava II i vratio se sa poljskom vojskom. Bela je pobijedio u građanskom ratu koji je uslijedio, tokom kojeg je kralj Andrija I smrtno ranjen u borbi. Salomon i njegova majka su pobjegli u Sveto rimsko carstvo i nastanili se u Melku u Austriji.
EYA1
Homolog 1 nedostatka očiju je protein koji je kod ljudi kodiran genom EYA1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 952 aminokiseline, а molekulska težina 64.593 Da.
Funkcija
Ovaj gen kodira člana proteina nedostatka očiju (EYA). Kodirani protein može imati ulogu u razvoju bubrega, granatih lukova, oka i uha. Mutacije ovog gena povezane su sa sindromom granulootobubrežne displazije, granuloušnim sindromom i sporadičnim slučajevima kongenitalnog katarakta i anomalija prednjeg dijela oka. Sličan protein kod miševa može djelovati kao aktivator transkripcije. Za ovaj gen identificirane su četiri varijante transkripta, koje kodiraju tri različite izoforme.
Interakcije
Pokazalo se da EYA1 stupa u interakciju sa SIX1.
Brezine (Lipik)
Brezine su naseljeno mjesto u sastavu grada Lipika, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Pakrac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brezine su imale 221 stanovnika.
Napomena: ''Od 1910. do 1981. iskazivano pod imenom Brezine Kukunjevačke.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brezine je imalo 308 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Venac Mrežnički
Venac Mrežnički je naseljeno mjesto u sastavu grada Duge Rese, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Venac Mrežnički je imao 131 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Vijenac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Venac Mrežnički je imalo 156 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vijenac (čvor)
ijekavski: vijenac, ekavski: venac, ikavski: vinac, najčešće obruč od cvijeća, lišća, granja ili drugog materijala čijim se uplitanjem dobija obruč
Zavrh (Lenart)
mini|280px|Zavrh, kapelica Zavrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Lenart, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Lenart.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zavrh je imao 387 stanovnika.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Zlatiborski okrug)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u Zlatiborskom  okrugu živjelo je ukupno 286.549 stanovnika, što predstavlja 3,99% od ukupnog broja Srbije, te 14,10% od od ukupnog broja stanovnika stanovnika statističkog regiona  Šumadije i zapadne Srbije. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u Zlatiborskom okrugu bilo je 141.662 (49,44%) muškaraca i 144.887 (50,56%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 978:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 42 godina, muškaraca 42,3 godina, a žena 41,2 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 82,1% (235.209), kod muškaraca 166,0% (235.209), a kod žena 79,6% (115.373).
Smailagića Polje
Smailagića Polje (ćir. Смаилагића Поље) je naseljeno mjesto u sastavu općine Kolašin, Crna Gora.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazilo se u sastavu stare općine Kolašin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine Smailagića Polje je imalo 864 stanovnika.
Popis 2011.
Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.
Jimmy Dickinson
James William 'Jimmy' Dickinson (24. april 1925. - 8. novembar 1982.) je bio engleski profesionalni nogometaš i trener. Nastupao je za Portsmouth i nogometnu reprezentaciju Engleske.
Karijera
Rođen je u Altonu. Nogomet je počeo igrati u Alton Youth Club na amaterskom nivou. 1943. godine prelazi u Portsmouth. Tri godine kasnije potpisuje profesionalni ugovor. Debitovao je protiv Blackburn Roversa. U Portsmouthu je proveo cijelu karijeru. Odigrao je 764 ligaške utakmice i postigao devet golova. Sa klubom iz Hempšira je dva puta osvojio Prvu diviziju.
Za nogometnu reprezentaciju Engleske je igrao od 1949. do 1956. godine. Zabilježio je 48 nastupa. Bio je član reprezentacije na dva Svjetska prvenstva (1950, 1954).