cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vlado Šegrt
U teškoj i slavnoj borbi za Prozor izveo je niz podviga. Šegrtova Deseta hercegovačka brigada i njen mostarski bataljon prvi su prodrli u grad. Prošao je gotovo sve veće bitke NOB-a, od rodnog Trebinja, do Bosne, Hrvatske i Slovenije. O hrabrosti i vojničkoj umješnosti ovog slavnog Hercegovca, jedne od najlegendarnijih ličnosti u BiH iz Drugog svjetskog rata, pisali su, između ostalih, Vladimir Dedijer i Koča Popović.
Šegrt je za vrijeme rata bio komandant čete, komandant bataljona, komandant odreda, kasnije komandant brigade i komandant Dvadeset i devete hercegovačke divizije. Iz rata je izašao kao general, a za narodnog heroja proglašen je 20. decembra 1951. godine.
Poslije oslobođenja, obavljao je niz funkcija: ministar poljoprivrede u prvoj vladi Bosne i Hercegovine (1945—1948), predsjednik Prezidijuma Narodne skupštine Bosne i Hercegovine (1948-1953), član Izvršnog vijeća Bosne i Hercegovine (od 1953) i potpredsjednik Narodne skupštine Bosne i Hercegovine (od 1953). Biran je za poslanika Savezne i Republičke skupštine Bosne i Hercegovine.
Fox Broadcasting Company
Fox Broadcasting Company, često zvan Fox ili stilizirano FOX, američka je televizijska mreža u vlasništvu Fox Entertainment Groupa, podružnice kompanije 21st Century Fox čiji je vlasnik Rupert Murdoch. Od njenog početka emitiranja 9. oktobra 1986. Fox je od male TV-stanice "narastao" do TV-mreže s najboljim rejtingom (period 2004–2009). U sezoni 2007–2008. Fox je postala najpopularnija TV-mreža u SAD-u, prestigavši CBS. U sezoni 2008–2009. zasjela je na drugo mjesto u SAD-u, iza CBS-a.
Fox Broadcasting Company ima svoje podružnice u raznim zemljama: Argentina, Australija, Brazil, Bugarska, Njemačka, Japan, Italija, Srbija, Južna Koreja, Španija, Portugal, Indija, Meksiko, Južna Amerika i Turska. Kompanija je dobila ime po svojoj sestrinskoj kompaniji 20th Century Fox i (indirektno) po filmski producentu Williamu Foxu, koji je osnovao Fox Film. Najpoznatija emisija Foxa je Američki idol, talent-šou koji je započeo 2002. Značajnija Foxova podružnica jest Fox Networks Group.
Fox je proizveo mnoštvo TV-emisija otkad je počeo s emitiranjem. Zahvaljujući Foxu, karijeru je napravio i Jim Carrey, koji se pojavljivao u popularnoj emisiji U živoj boji (In Living Color) od 1990. do 1994. Fox je, također, bio odskočna daska i za Jessicu Albu, Bena Stillera, Johnnyja Deppa i Ashtona Kutchera (Lude 70-e).
Spisak naseljenih mjesta u općini Modriča
Opći podaci
Modriča je naselje i općina u Bosni i Hercegovini. Neki dijelovi prijeratne općine Modriča su pripali novoformiranoj općini Vukosavlje. Naseljena mjesta u općini Modriča, po popisu stanovništva iz 2013. (ukupno 24) su:
Rukometna reprezentacija Egipta
Egipatska rukometna reprezentacija predstavlja državu Egipat u sportu rukometu.
Krovna organizacija:
Boris Akunin
mini|Boris Akunin Boris Akunin (ruski: Борис Акунин) je pseudonim Grigorija Čhartišvilja (ruski: Григорий Шалвович Чхартишвили) (Tbilisi, 20. maj 1956. godine) je gruzijski pisac i esejist.
IC 1500
IC 1500 (također poznat kao PGC 71727) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 457 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,50 (67 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (40 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 9. oktobra 1891. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
584.
Godina 584. (DLXXXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 584. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Babica kokošica
Babica kokošica (lat. Aidablennius sphynx) je riba koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae). Ova babica ima sve karakteristike svoje vrste: izduženo tijelo, golo, bez ljusaka i sluzavo, dva kožna roga iznad očiju, a također i karakteristiku da mužjak čuva jaja. Zeleno-smeđe je boje, sa plavo obrubljenim tamnijim prugama, te narandžastom bojom obrubljenom tamnozelenom mrljom na škržnom poklopcu. Živi u plićaku, u procjepima i rupama, često u praznim rupama od prstaca. Naraste do 8,0 cm dužine.
Ova vrsta živi na obalama istočnog Atlantika, od Maroka, pa do Portugala, te na cijelom Mediteranu, Mramornom i Crnom moru.
Kalij-sulfat
Kalij-sulfat je kalijeva so sumporne kiseline. Hemijska formula mu je K2SO4. Najčešće se koristi kao umjetno gnjojivo.
Historija
Smatra se da je prvi koji je sintetizirao ovu so bio apotekar i hemičar Johann Rudolf Glauber u 14. vijeku, putem reakcije kalij-hlorida i sumporne kiseline.
Rasprostranjenost
U prirodi se javlja u formi takozvanih dvostrukih soli, a može se naći u različitim kristalima poput leonita, polihalita i glaserita.
Upotreba
Uglavnom se koristi za proizvodnju umjetnih đubriva, zatim kalij-persulfata, potaše, vodenog stakla, mineralne vode, sintetičke gume, prečišćavanja vinske kiseline te se primjenjuje u velikoj mjeri u industriji boja, lakova, eksploziva i farmaciji.
U dijetetskoj prehrani, kalij-sulfat služi kao zamjena kuhinjskoj soli. Međutim, najvažniju primjenu je našao u proizvodnji umjetnih đubriva, koja se koriste za biljke koje su osjetljive na hloride npr. u vinogradima.
U Evropskoj uniji dopušten je kao dodatak namirnicama (emulgator) pod oznakom E515. Koristi se i kao sredstvo za gašenje požara klase B i C.
Otrovnost
Nije otrovan za ljude. Ako se proguta u izrazito velikim dozama, može iritirati probavni trakt. U koncentraciji od 6600 mg/kg tjelesne mase otrovan je za pacove (LD50, oralno).
Afrička unija
Afrička unija (AU) je kontinentalna unija koju sačinjava 55 država članica smještenih na kontinentu Afrike, s izuzetkom različitih teritorija evropskih posjeda koje se nalaze u Africi. AU je objavljena u Sirte deklaraciji u Sirtu, Libija 9. septembra 1999. godine, pozivajući na uspostavljanje Afričke unije. Blok je osnovan 26. maja 2001. godine u Adis Abebi u Etiopiji i pokrenut je 9. jula 2002. u Južnoafričkoj republici. Namjera AU je da zamijeni Organizaciju afričkog jedinstva (OAU), uspostavljenu 25. maja 1963. godine u Adis Abebi od strane 32 vlade potpisnice. Najvažnije odluke AU donosi Skupština Afričke unije, polugodišnji sastanak šefova država i vlada država članica. Sekretarijat unije, Komisija Afričke unije, ima sjedište u Adis Abebi.
Afrička unija ima nešto više od 1 milijarde ljudi i površinu od oko 29 miliona km2 i uključuje popularne svjetske znamenitosti, uključujući Saharu i Nil. Primarni jezici su arapski, engleski, francuski, portugalski, somalski, španski, svahili i ostali mnogobrojni jezici Afrike. U okviru Afričke unije postoje zvanična tijela kao što su Vijeće za mir i sigurnost i Pan-afrički parlament.
Članice
Afrička unija trenutno broji 55 članice od čega je 1 suspendovana iz članstva (Sudan). Uniju čine sve afričke zemlje, iako ranije Maroko nije bio član, jer je većina država podržala prijem države Zapadne Sahare pod imenom Demokratska Arapska Republika Sahara.
Članice ove organizacije su:
Pariske katakombe
desno|mini|200px|Pariske katakombe Pariske katakombe, termin kojim se označava Gradska kosturnica, nekadašnji su podzemni kamenolomi s kraja 18. vijeka, koji se nalaze u  14. arondismanu u Parizu, povezani međusobno podzemnim hodnicima za inspekciju. Dugački oko 1,7 kilometara, smješteni na 20 metara ispod površine, službeno su otvoreni za posjetioce na trgu Place Denfert-Rochereau. Dio za posjetioce predstavlja samo mali dio ogromnih podzemnih kamenoloma u Parizu.
Historija
Pred kraj 18. vijeka, da bi se rasteretila prenatrpana pariska groblja, odlučeno je da se premjeste kosti iz zajedničkih grobnica u podzemne kamenolome. U to vrijeme, distrikt Les Halles, u središtu grada, bio je izložen raznim zaraznim bolestima zbog kontaminacije nastale neodgovarajućim sahranjivanjem mrtvih u masovne grobnice u crkvenim dvorištima. Poseban problem predstavljalo je veliko Cimetière des Innocents, Groblje nevinih. Zato je bilo odlučeno da se kosti diskretno premjeste u napuštene podzemne hodnike. Ovaj posao obavljen je pod nadzorom M. Thiroux de Crosnea, policijskog pukovnika. Procjenjuje se da je tada gotovo 6 milijuna posmrtnih ostataka premješteno u veći broj kosturnica koje i danas postoje u Parizu. Među njima su, nesumnjivo, bili i posmrtni ostaci mnogih velikih imena Francuske revolucije.
150px|mini|desno|Kosti u katakombama
Charles Axel Guillaumot bio je zadužen za prijenos kostiju, dok je njegov nasljednik, Louis-Étienne Héricart de Thury, 1810. sredio katakombe i dao im sadašnji izgled.
Zidovi katakombi prekriveni su grafitima koji vode porijeklo od 18. stoljeća do danas. Victor Hugo je iskoristio svoje znanje o sistemu tunela u romanu Jadnici. 1871. pripadnici Pariske komune ubili su grupu rojalista u jednoj odaji. Tokom Drugog svjetskog rata, i pariski pripadnici pokreta otpora koristili su sistem tunela. U istom periodu, njemački vojnici uspostavili su podzemni bunker u katakombama ispod Lycee Montaigne, srednje škole koja se nalazi u 6. arondismanu. Ovaj bunker nije na turističkoj karti i i može se vidjeti samo tokom „neovlaštenih posjeta“ (tzv. katafilija). U međuvremenu, sportska brigada nacionalne policije patrolira katakombama da bi osigurala poštivanje zakona donešenog 2. novembra 1955., koji zabranjuje svakoj osobi koja nije prijavljena ovlaštenoj službi ili koja ne koristi obilježene podzemne hodnike kretanje podzemnim kamenolomima grada Pariza. Takvim prijestupnicima određuje se novčana kazna od 60 € i više. Podzemni tuneli i odaje dugo su predstavljali sigurnosni problem za gradnju u Parizu. Kamenolomi se katkad urušavaju, stvarajući rupu na površini i oštećujući zgrade. Da bi to preduhitrila, vlada je još 1777. osnovala IGC Inspection générale des Carrières (Opća inspekcija kamenoloma) koja ima za cilj promatranje stanja postojećih kamenoloma i sprječavanje kopanja novih. IGC je, međutim, iskopala tunele za promatranje da bi sebi omogućila bolji pristup kamenolomima, da bi sebi omogućila lakši nadzor, popravke i izrade karte učvršćenih kamenoloma.
Nadgledanje i radovi na učvršćivanju nastavili su se do današnjeg dana. Zbog velikog broja kamenoloma, podzemnih tunela, tunela koje koriste vlakovi i odvodnih kanala prokopanih ispod Pariza, a uzimajući u obzir mekoću spomenutog kamena, poduzima se dodatni oprez prilikom gradnje novih objekata ili kopanja novih tunela. (To, ipak, nije spriječilo pojavu problema prilikom kopanja metro linije.
14. arondisman (Pariz)
14. arondisman, l'Observatoire, je jedan od 20 arondismana francuskog glavnog grada Pariza.
Geografski položaj
mini|desno|Karta des 14. arondismana sa četvrtima
Četvrti
Svaki arondisman u Parizu je podijeljen na četiri kvarta, koji su vezano za podjelu na arondismane, numerisani brojevima od 1 do 80. Arondisman se dijeli na četiri gradske četvrti:
Promet
Kroz 14. arondisman prolazi četiri linije pariskog metroa:
jedna linija RER željeznice:
i jedna tramvajska linija
Vijećnica
Vijećnica 14. arondismana nalazi se na Place Ferdinand Brunot 2, 75675 Paris Cedex 14 Tel. : 01 53 90 67 14
Program "Apollo"
mini|desno|215p|Logo Apollo Programa Program Apollo je serija svemirskih misija sa ljudskom posadom poduzeta od strane Sjedinjenih Država. U misiji su korišteni Apollo svemirski brod i raketni nosač Saturn. Primarni cilj je bilo spuštanje letjelice s ljudskom posadom na Mjesec i njihov siguran povratak natrag na Zemlju i to do kraja 1960-tih. Taj cilj je i dostignut sa misijom Apollo 11 u julu 1969. godine.
Trstenci
Trstenci su naseljeno mjesto u gradu Derventi, Bosna i Hercegovina.
Program "Apollo"
Prvi korak čovjeka na Mjesecu je jedno (ali ne i jedino) od postignuća Programa Apollo u koji su uložena ogromna finansijska sredstva. Na njemu su radile hiljade ljudi i to je bio do tada najambicioznije planiran i izveden NASA-in posao.
Program je nastavljen i poslije tog prvog spuštanja uslijedilo je još pet uspješnih sa ciljem naučnog istraživanja Mjeseca «iz prve ruke». Poslije Projekta Apollo pa sve do današnjih dana (2006. godina) nije više bilo letova sa ljudskom posadom izvan Zemaljske niske orbite. Kasniji Program Skylab poduzet zajedničkim snagama Rusije i Sjedinjenih Država koristio je opremu originalno dizajniranu za Projekt Apollo, i često se navodio kao njegov sastavni dio.
Apollo je dobio ime po grčkom Bogu Sunca Apolonu.
Pored uspjeha ovaj Program je pretrpio i nekoliko težih promašaja, a najgori je rezultirao pogibijom astronauta Virgila "Gusa" Grissoma, Eda Whitea i Rogera Chaffeeja. Osim toga, u eksploziji Apolla 13 zamalo su poginula još tri astronauta, isto kao i prilikom problema za vrijeme povratka testnog programa Apollo-Sojuz.
Pozadina
Početna faza Programa se odvijala u doba Eisenhowerove administracije. Sam Program je trebao predstavljati nastavak Programa Mercury sa misijama u bliskoj Zemljinoj orbiti. Ustvari, Apollo je bio treći po redu i slijedio je iza Programa Gemini. Predsjednik Kenedi je nedugo po dolasku na vlast drastično promijenio planove i promovisao jednu agresivnu kampanju sa ciljem da NASA pošalje čovjeka na Mjesečevu površinu i sigurno ga vrati na Zemlju. Dijelom je ova kampanja bila motivisana tadašnjom geopolitičkom situacijom u svijetu, i kontekstom Hladnog rata i "Svemirske utrke". Osim naučnih rezultata koje je donio, Program je bio bitan i na psihološkom planu za Sjedinjene Države. Odvijao se u doba navedene "Svemirske utrke" kroz koju su tada najveće svjetske sile Sovjetski Savez i SAD dokazivale dominaciju na naučnom i tehnološkom planu. Nakon što je Rusija, na zaprepaštenje javnog mnijenja u Sjedinjenim Državama, uspjela postati prva zemlja koja je poslala čovjeka u Svemir, američkim vlastima je bio potreban uspjeh koji bi im povratio uzdrmano samopouzdanje. Program Apollo je, smatrala je američka administracija, predstavljao takav uspjeh.
Izbor modula
NASA-ini planeri su imali izazov da realizuju određen broj letova koji bi doveli do ostvarenja Kenedijevog plana, a ujedno minimiziraju rizik po sigurnost astronauta i troškove, a sve u kontekstu dostupne tehnologije i sposobnosti astronauta.
Komandni modul je sadržavao sistem za održavanje životnih uslova predviđen za 5 dana rada (za tročlanu posadu), dovoljan za put na Mjesec i natrag. Također je posjedovao toplotni omotač potreban za ulazak u Zemljinu atmosferu pri povratku.
Za Mjesečev modul je bilo predviđeno odvajanje od Komandnog modula, pri dolasku u orbitu oko Mjeseca, spuštanje na površinu, kao i povratak do modula. Za razliku od ostalih planova ovaj je predviđao spuštanje samo malog dijela letjelice na mjesečevu površinu, i na taj način minimizirao troškove. Osim toga dio Mjesečevog modula bi ostao na površini Mjeseca (pogon za slijetanje) te bi se i na taj način uštedila potrebna energija. Mjesečev modul je i bio sastavljen iz dva dijela - pogona za slijetanje i pogona za uzlijetanje. Ovo je, kao što je rečeno, uveliko smanjilo troškove i omogućilo da samo jedan nosač raketa Saturn V lansira letjelicu.
Letjelica
Sastojala se od tri glavna i dva manja dijela.
Komandni modul je bio dio gdje je posada provodila najveći dio vremena, uključujući lansiranje i slijetanje. To je bio i jedini dio letjelice koji se vratio na Zemlju po završetku Misije. Servisni modul je skladištio resurse potrebne za održavanje životnih uslova u letjelici (tankove s oksigenom), kao i pogon potreban da odvede letjelicu u mjesečevu orbitu. Komandni i servisni modul kombinovano su se nazivali CSM (Command and Service modules).
Mjesečev modul, kao što je već navedeno, bio je sastavljen iz dva dijela - pogona za slijetanje i pogona za uzlijetanje. Njegov skraćeni naziv je bio LEM (Lunar Excursion Module)
Astronauti
Iz Grupe astronauta 2:
Iz Grupe astronauta 3:
Iz Grupe astronauta 5:
Sljedeći astronauti učestvovali su u misijama poslije Apolla, a koje su koristile tehnologiju iz ove misije:
Iz Mercuryja 7:
Iz Grupe astronauta 4:
Napomena: Skraćenice u prethodnom dijelu teksta imaju sljedeća značenja:
583.
Godina 583. (DLXXXIII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 583. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
582.
Godina 582. (DLXXXII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 581. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
NGC 6140
NGC 6140 (također poznat kao IRAS 16206+6530, MCG 11-20-12, PGC 57886 i UGC 10359) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 42 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 6,30 (77 hiljada sg) a najmanji 4,6 uglovnih minuta (56 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. juna 1788. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Federacija arapskih republika
Federacija arapskih republika (arapski: اتحاد الجمهوريات العربية, ittiħād al-Jumhūriyyāt al-`Arabiyya) je pokušaj Muammar al-Gaddafija da ujedini Libiju, Egipat i Siriju u jednu pan-arapsku državu. Federacija je formirana u 1. septembra 1971. godine nakon referenduma u sve tri države, a zvanično uspostavljena 1. jaunara 1972. Federacija je postojala do 19. novembra 1977.
Gaddafi je u nekoliko navrata pokušao ujediniti Libiju sa ostalim arapskim državama. Pokušavano je 1969. sa Egiptom, Sudanom i Sirijom; 1974. sa Tunisom; 1980. sa Sirijom; 1981. sa Čadom; 1984. sa Marokom i 1990. sa Sudanom. Nijedna od predloženih unija nije na kraju ostvarena.
Diferencijalna mašina
mini|desno|Dio Babbage-ove diferencijalne mašine, montirane nakon njegove smrti od strane njegovog sina, a koristeći dijelove koje je našao u njegovoj laboratoriji. Diferencijalna mašina je mehanički računar specijalne namjene, dizajniran za tabeliranje polinomnih funkcija. No, pošto se logaritamske i trigonometrijske funkcije mogu aproksimirati polinomima, tako ova mašina ima širi spektar funkcionalnosti.
Historija
Prvi od ovih uređaja je bio zamišljen 1786. od strane J.H. Müller-a ali nikada nije napravljen.
mini|Replika diferencijalne mašine iz londonskog Muzeja nauke. Diferencijalne mašine su bile zaboravljene a tek 1822. godine je Charles Babbage osvježio zaboravljeni koncept pismom Kraljevskom Astronomskom udruženju pod naslovom "Bilješka o primjeni mašina za izračunavanje veoma velikih matematičkih tablica." Ova mašina je koristila decimalni brojni sistem. Britanska vlada je inicijalno finansirala projekat, ali se kasnije povukla jer je Babbage konstantno zahtijevao nova ulaganja a bez vidnog progresa u gradnji mašine. Iako se Babbage posvetio dizajnu još općije mašine pod nazivom Analitička mašina, ipak je u periodu između 1847. i 1849. napravio poboljšan dizajn mašine poznatiji kao Diferencijalna mašina 2. Inspirisan Babbage-ovim planovima, Per Georg Scheutz je napravio nekoliko diferencijalnih mašina od 1855. naovamo, jedna je prodana Britanskoj vladi 1859.
Bazirajući se na Babbage-ovim originalnim planovima, londonski Muzej nauke konstruirao je potpuno funkcionalnu Diferencijalnu mašinu 2 između 1989. i 1991. u čast 200-te godišnjice Babbage-ovog rođenja. 2000. godine napravljen je printer koji je Babbage originalno dizajnirao za diferencijalnu mašinu. Najzanimljivije je, međutim, da se Babbage-ov originalni koncept pokazao tačnim, uz veoma male greške (nastale vjerovatno slučajem, ili autorovim načinom zašite od nedozvoljenog korištenja). Od kada su završeni, i mašina i printer rade besprijekorno. Napravljeni su uz respekt prema tehnologiji 19. vijeka.
Diferencijalna metoda
mini|220p|Replika diferencijalne mašine iz londonskog Muzeja nauke, napravljena prema Babbage-ovom dizajnu. Princip diferencijalne mašine je Newton-ova metoda diferencijala (razlika). Ova metoda se može ilustrirati malim primjerom. Zamislimo kvadratni polinom
i neka trebamo da tabeliramo vrijednosti p(0), p(0,1), p(0,2), p(0,3), p(0,4) itd. Tabela ispod je konstruisana tako da: prva kolona sadrži vrijednost polinoma, druga sadrži vrijednost razlike dva lijeva susjeda u prvoj koloni i treća kolona sadrži razliku dva susjeda u drugoj koloni:
Primijetimo da su vrijednosti u trećoj koloni konstantne. Ovo nije puka slučajnost. Zapravo, ako pođemo od bilo kojeg polinoma n-tog stepena, n+1 kolona će biti uvijek konstantna. Ova činjenica dokazuje da metoda radi, kao što ćemo vidjeti kasnije.
Mi smo konstruisali ovu tabelu s lijeva na desno, ali možemo je nastaviti s desna na lijevo da bi smo izračunali više vrijednosti našeg polinoma.
Da bi smo izračunali p(0,5) koristićemo vrijednosti najniže dijagonale. Počećemo sa desnom najnižom kolonom sa vrijednošću 0,04. Nastavićemo sa slijedećom kolonom oduzimajući 0,04 od 0,16 i dobijamo 0,12. Dalje ćemo nastaviti sa prvom kolonom oduzimajući njenu vrijednost 1,12 od 0,12 koju smo dobili kao vrijednost druge kolone. Na taj način dobijamo da je p(0,5) = 1,12-0,12 = 1,0. Dakle, iteracijom možemo dobiti bilo koju vrijednost polinoma.
NGC 1893
NGC 1893 (također poznat kao IC 410 i in IC 410) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Kočijaš. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 22. januara 1827. godine.
Diferencijalna mašina
Diferencijalna metoda
Ovaj proces može biti nastavljen u beskonačnost. Vrijednosti polinoma se dobijaju bez potrebe za množenjem. Diferencijalna mašina jedino treba da može oduzimati. Također je potrebno da može da spremi po 2 broja za svaki prolaz, odnosno, za tabeliranje polinoma stepena n, potrebno je da ima dovoljan spremnik za n brojeva.
NGC 1893
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
581.
Godina 581. (DLXXXI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 581. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Mesing
mini|Mesingana kocka sa cinkom i bakrom Mesing je legura bakra i cinka, gdje je sadržaj cinka oko 40%. Alfa mesing sadrži 36% cinka i ima prostorno centriranu kubičnu rešetku. Ima dobre mehaničke osobine i otpornost na koroziju, ali lošiju električnu provodljivost. Beta mesing sadrži 30 - 36% cinka i ima prostorno centriranu kubičnu rešetku. Lomljiv je, ali ima veću tvrdoću u odnosu na alfa mesing. Gama mesing sadrži više od 45% cinka i nije pogodan za obradu.
Upolu
mini|desno|300px|Ostrva Savai'i i Upolu Upolu je vulkansko ostrvo u sklopu Samoanskih ostrva, u zapadnom dijelu Tihog okeana. Ostrvo je dugo 75 km, površina mu je 1,125 km2 i po površini je drugo najveće ostrvo u sklopu samoanskih ostrva poslije ostrva Savai'i. Glavni grad Samoe, Apia, se nalazi u središnjem dijelu sjeverne strane ostrva.
Zaštićena područja u Hrvatskoj
Zaštićena područja u Hrvatskoj rasprostranjena su na prostorima različitih biogeografskih uticaja: mediteranski, kontinentalni i alpski, na području od mora, preko nizina do najviših planinskih vrhova. Hrvatska de smatra žarištem („hot spot“) bioraznolikosti u Evropi. Područje Dinarida obuhvata više od polovine teritorije Hrvatske, koja se odlikuje mnogobrojnim krškim oblicima i speleološkim objektima (poljima, pećinama, jamama, vrtačama, zaravnima). To je vizuelno najatraktivniji dio Hrvatske i dom za mnoge endemske vrste.
Na osnovu Zakona o zaštiti prirode (NN 80/13, 15/18, 14/19, 127/19) u Hrvatskoj postoji devet kategorija zaštite: Strogi rezervat prirode, nacionalni park, posebni rezervat, park prirode, regionalni park, spomenik prirode, značajni krajolik, park-šuma te spomenik parkovne arhitekture. Postoje razlike između nacionalnih kategorija Hrvatske i IUCN-ovih kategorija zaštićenih područja:
Posebni rezervati
Crna Mlaka, Lokrum, Glavine - Mali Luka, Štirovača, Laudonov gaj, Lun - Divlje Maline, Motovunska šuma, Limski zaljev, Pod Gredom, Prud, Orepak, Malostonski zaliv, Debela Lipa - Velika Rebar, Cret Dubravica, Cret Banski Moravci, Mali Kalnik, Vrljika - izvor, Kočje, Čempresada Pod Gospu, Mrkan, Bobara i Supetar, Modro oko i jezero Desne, Kuti, Delta Neretve,
Parkovi prirode
U Republici Hrvatskoj zaštićeno je 12 parkova prirode (22.2.2021.).
Kopački rit, Medvednica, Lonjsko polje, Dinara, Velebit, Vransko jezero, Biokovo, Lastovsko otočje, Papuk, Park prirode Telašćica, Učka, Park prirode Žumberak–Samoborsko gorje
Spomenici prirode
U Republici Hrvatskoj je zaštićeno 79 spomenika prirode (Bioportal, 1.1.2021.).
Modro jezero, Crveno jezero, Rupnica, Grapčeva špilja, Veternica (pećina), Hušnjakovo brdo, Špilja Vindija, Velnačka glavica, Velika (Mačkova) pećina, Amidžina pećina, Jama Baredine, Cerovačke pećine, Crna pećina, Gromačka špilja, Pećina Golubnjača, Ponor Gotovž, Stijena Kolač, Pećina Ledenica, Špilja Lokvarka, Markova jama, Medina pećina, Špilja Medvidina, Špilja Modrič, Močiljska špilja, Modra špilja, Pećina Ostrovica, Otruševačka špilja, Pećina Pčelinja, Petrićeva pećina, Špilja Rača, Ruskamen, Samogradska pećina, Špilja na otoku Ravniku, Špilja Šipun, Špilja Šupljara, Špilja u kamenolomu Tounj, Špilja Vidovka, Stijena Visibaba, Vela Draga, Vela špilja, Špilja Vranjača i Zametska pećina.
Zaštićeni pejzaži
Konavoski dvori, Badija, Predolac-Šibenica, Rijeka dubrovačka, Uvala Vučina, Uvala Prapratno
Park šume
Golubinjak, Jankovac, Trakošćan, Gornje Čelo, Donje Čelo, Japlenški vrh, Šijana, Zlatni rt-Škaraba, Stražnik, Župetnica, Pod javori, Kanovci, Brdo djed, Borik, Hober, Velika i Mala Petka,
Spomenici parkovne arhitekture
U Hrvatskoj zaštićeno je 120 spomenika parkovne arhitekture (Bioportal, 1.1.2021.).
Park Foretić, Čempres u Čari, Platana u Trstenom, Platana na Brsaljama, Drvored čempresa na Korčuli, Čempresi iznad Orebića
Ramsarska područja
U Hrvatskoj se nalazi pet (5) Ramsar područja, ukupne površine 93.590 ha.
Montparnasse
mini|Montparnasse
Ime
Ime četvrti dolazi od brda (fr.: mont) Parnas, brda iz grčke mitologije, koje se je nalazilo na tom prostoru do 18. vijeka kada je bilo poravnato, kako bi se mogao izgraditi Boulevard du Montparnasse.
Historija
Od 1910. pa sve do početka Drugog svjetskog rata pariski umjetnički krug migrirao je sa Montmartrea, koji je do tada bio centar umjetničkih zbivanja starije generacije na Montparnassu. U tom trenutku ta četvrt postaje središte života pariskih intelektualaca i umjetnika koji ovdje dolaze iz cijelog svijeta. Tadašnja zajednica uzdizala je i cijenila kreativnost, a umjetnici su se međusobno poznavali. Kafei su bili mjesta okupljanja i rasprava gdje su se rađale nove ideje.
Ta epoha Montparnassea često se naziva Les Années Folles ili Lude godine, a među ostalim umjetnicima koji su se u to vrijeme našli na Montparnasseu bili su: Guillaume Apollinaire, Samuel Beckett, Constantin Brancusi, Andre Breton, Blaise Cendrars, Marc Chagall, Jean Cocteau, Salvador Dalí, Marcel Duchamp, Max Ernst, Paul Fort, Alberto Giacometti, Juan Gris, Max Jacob, Fernand Leger, Jacques Lipchitz, Ford Madox Ford, Marevna, Henry Miller, Joan Miró, Amedeo Modigliani, Pascin, Pablo Picasso, Ezra Pound, Diego Rivera, Erik Satie, Chaim Soutine, Marie Vassilieff, Ossip Zadkine i ostarjeli Edgar Degas. Drugi svjetski rat prouzročio je raspad ove zajednice, nakon kojeg Montparnasse više nikad nije doživio takvu slavu. Šezdesetih godina 20. vijeka Montparnasse se pretvara u poslovnu četvrt, gradi se Tout Montparnasse, preuređuje se željeznička stanica, otvaraju se mnogi dućani i trgovački centri, kina, restorana, a kafei koji su ostali ovdje do dan danas privlače mnogobrojne turiste.
Promet
Kroz 53. parisku četvrt prolazi četiri linije pariskog metroa:
10. maj
10. maj / svibanj (10. 5) jest 130. dan godine po gregorijanskom kalendaru (131. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 235 dana.
Stacy Warner
Stacy Warner epizodni je lik u FOX-ovoj medicinskoj seriji Dr. House, a tumači je Sela Ward. Bila je u vezi s Gregoryjem Houseom (Hugh Laurie) i jedina je osoba koju je on iskreno volio.
Kada su scenaristi serije napisali epizodu Three Stories, u kojoj se Stacy prvi put pojavljuje, prva osoba koja im je pala na pamet za ovu ulogu bila je Ward. Iako u početku nije bila zainteresirana za ulogu, predomislila se nakon što je pogledala nekoliko epizoda serije. Iako se trebala pojaviti u samo 2 epizode 1. sezone, hemija između Ward i Laurieja bila je dovoljno jaka da produže njen angažman u seriji na još 7 epizoda 2. sezone. Stacy je primljena većinom pozitivno kod kritičara koji su njenu fabulu smatrali "sočnim podzapletom".
Fabula
Iako nije otkriveno mnogo o Stacynom ranom životu, u epizodi Acceptance spomenuto je da je diplomirala na univerzitetu Duke. Pretpostavljeno je da je Housea upoznala 10 godina prije početka serije na paintball-meču "Liječnici protiv advokata" i počela vezu s njim. Pet godina kasnije, tokom partije golfa, House doživi infarkciju u desnoj nozi. Dovezen je u bolnicu Princeton-Plainsboro, ali mu je u prva 3 dana bila postavljena pogrešna dijagnoza jer su liječnici mislili da pokazuje ponašanje osobe koja traži drogu (House je na kraju sam sebi dijagnosticirao infarkciju). Aneurizma u njegovom desnom bedru zgrušala se i dovela do infarkcije te uzrokovala da njegov kvadriceps postane nekrotičan. House je rekao da mu na mrtvom mišiću urade premosnicu kako bi povratio cirkulaciju u ostatku noge, riskirajući otkazivanje organa i srčani zastoj. Bio je voljan trpjeti užasnu postoperativnu bol kako bi zadržao punu upotrebljivost svoje noge. Nakon što su ga stavili u vještačku komu kako bi prespavao period najjače boli, Stacy, koja je tada bila Houseov medicinski opunomoćenik, uradila je suprotno njegovim željama i odobrila sigurniji hirurški zahvat kojim bi se samo uklonio mrtvi mišić, kao srednje rješenje između dvije krajnosti (amputacije i premosnice). Posljedica je bila djelomični gubitak upotrebljivosti noge i manja, ali i dalje jako ozbiljna bol do kraja života. House joj nije mogao oprostiti zbog ove odluke, što je dovelo do kraja njihove veze.
Stacy ponovo posjećuje Housea u epizodi Three Stories, 5 godina nakon njihovog razlaza. U međuvremenu se udala za Marka Warnera (Currie Graham), školskog pedagoga. Stacy vjeruje da je Mark bolestan i želi da ga House liječi. Međutim, Mark misli da mu nije ništa, kao i članovi Houseovog dijagnostičkog tima, koji ne mogu naći nikakav medicinski problem. Nakon nekoliko neuspješnih pokušaja postavljanja Markove dijagnoze, House testira Markovu mokraću na porfobilinogen; test ispadne pozitivan i Marku je dijagnosticirana akutna intermitentna porfirija. Zbog toga neko vrijeme treba ostati u bolnici, kako bi bio pod budnim okom liječnika. Stacy se dogovori s direktoricom bolnice Lisom Cuddy (Lisa Edelstein) da radi kao bolnički advokat za vrijeme Markovog boravka u bolnici. Tokom tog perioda Stacy se ponovo zbližava s Houseom. U epizodi Need to Know njih dvoje provedu noć zajedno. Međutim, kad se Stacy počne spremati da napusti Marka zbog Housea, House je odbije, rekavši da je ne može usrećiti jer se ne može promijeniti. Stacy daje otkaz i vraća se s Markom u Short Hills (New Jersey).
Osobnost
Kao što kaže autor Dr. Housea, David Shore, "kao istinska ljubav koja je pobjegla", Stacy je "brz" i "dosjetljiv" lik , koji je "jedini lik koji može parirati Houseu na jednakom nivou". Sela Ward opisala je lik kao prozor u Houseovu ranjivost i srce. House jednostavno opisuje Stacy kao "vrlo uvjerljivu", pošto Mark misli da mu nije ništa, ali House kaže da ako Stacy kaže da je Mark bolestan, onda je bolestan. Mnogi su kritičari primijetili da Stacyno prisustvo utječe na Houseovo ponašanje. Diane Kristine iz Blog Criticsa rekla je da je, kad je sa Stacy, House "gotovo ljubazan". Stacy još uvijek veoma voli Housea i bila je voljna imati aferu s njim; međutim, nekoliko je puta rekla Houseu da voli i Marka također.
Razvoj
Prema riječima producenata Dr. Housea, Stacy je uvedena u seriju kako bi se gledaocima dao uvid u Housea. Scenaristi su odlučili početi njenu fabulu "veoma suptilno", ali da je završe "velikim praskom". Shore je objasnio da je želio Ward za ovu ulogu jer je ona bila prva osoba koja je pala na pamet scenaristima serije, dodavši da ona glumi "jednostavno" i "uvjerljivo". Ward u početku nije bila zainteresirana za ulogu jer je nakon otkazivanja serije Opet i iznova željela provoditi više vremena sa svojom djecom. Zbog toga je odbila i uloge u CSI: Miamiju i Očajnim kućanicama. Međutim, predomislila se kad je pogledala nekoliko epizoda serije, jer je, dok ih je gledala, shvatila da bi "bilo zabavno biti dio Dr. Housea".
U intervjuu za Entertainment Weekly iz 2005. Ward, koja nikad prije nije glumila u medicinskoj seriji, rekla je da je, kad je bila mlada, njena majka bila bolesna više od 9 godina i da je provela dosta vremena po bolnicama. To je bio razlog što se na setu Dr. Housea osjećala "kao kod kuće, na neki čudan način". Iako se trebala pojaviti samo u 2 završne epizode 1. sezone, hemija između nje i Laurieja bila je dovoljno jaka da se njena fabula proširi i na više epizoda u 2. sezoni. Laurie je o radu sa Selom Ward rekao sljedeće: "Mi smo profesionalci koji su imali dovoljno sreće da budu opremljeni veoma čvrstim, istinitim scenarijem, a činjenica da je Sela Ward izuzetno privlačna i da smo se dobro složili svakako nije smetnja." Iako je Ward izrazila da bi se voljela vratiti u seriju, Shore je 2006. godine rekao za USA Today da, iako ju je i on želio vratiti u seriju, nije bilo "nekih određenih planova" za vraćanje Stacy.
Prijem
Prve reakcije na Stacy bile su većinom pozitivne. Matt Roush iz TV Guidea izjavio je da je bio zadovoljan likom koji pokazuje Houseovu mekšu stranu, nazvavši Stacynu fabulu "sočnim podzapletom". David Bianculli iz The New York Daily News rekao je da se uvođenjem Stacy Dr. House probio u "red najboljih TV-serija današnjice". Kritičari iz USA Today rekli su da je Ward "u seriju donijela osjećaj radosti, makar bio i prolazan". U članku o tome ko najviše nervira Housea Alynda Wheat iz Entertainment Weeklyja stavila je Stacy na 3. mjesto te liste, iza Amber Volakis (Anne Dudek) i Michaela Trittera (David Morse). Međutim, Alan Sepinwall iz Star-Ledgera, iako Selu Ward smatra talentiranom glumicom, komentirao je da je njen lik, uz prethodne i kasnije epizodne likove, bio "bez humora" i "odlučan da publici uništi zabavu, kao i Houseu".
Gianluca Ramazzotti
Gianluca Ramazzotti (rođen 22. augusta 1970) italijanski je glumac i sinhroni govornik.
Biografija
Ramazzotti završava glumačku obuku na pozorišnoj akademiji Kalabrije. Dalje pohađa različite kurseve glume u Varšavi i Parizu (Theatre du Soleil). Kasnije sarađuje sa pozorišnom grupom Bagaglino Pier Francesco Pingitorea. Nastupa u sapunskim operama Viviere i Un posto al sole te u TV produkciji Il Papa Buono Ricky Tognazzia.
U pozorištu interpretira ulogu Bojetto u muzičkoj komediji Rugantino.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1930 – grupa 4
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1930 – grupa 4 bila je jedna od četiri grupe grupne faze takmičenja na Svjetskom prvenstvu 1930. koje se odigralo u Urugvaju. Takmičenje u grupi 4 igralo se od 13. do 20. juna 1930. godine. U grupi 4 nalazile su se tri reprezentacije: Sjedinjene Američke Države, Paragvaj i Belgija. Sjedinjene Američke Države kao pobjednik grupe kvalificirali su se u polufinale Svjetskog prvenstva 1930.
Gianluca Ramazzotti
Biografija
Pored glume radi kao sinhronski govornik za RAI 2, drugi italijanski radio program.
Pored italijanskog, Ramazotti tečno govori francuski, engleski i španski.
Svjetsko prvenstvo u nogometu 1930 – grupa 4
Sjedinjene Američke Države – Belgija
<section begin=SP 1930 – utakmica 2 /><section end=SP 1930 – utakmica 2 />
Sjedinjene Američke Države – Paragvaj
<section begin=SP 1930 – utakmica 8 /><section end=SP 1930 – utakmica 8 />
NGC 3216
NGC 3216 (također poznat kao MCG 4-25-7, PGC 30312 i UGC 5593) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 541 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,30 (205 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (157 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 10. aprila 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ebru
mini|desno|200px|Ebru uz srednjovjekovni manuskript, Leipzig 1811 mini|desno|200px|Korice, Zürich 1843 mini|desno|200px|Postupak rada i ilustracija opreme mini|desno|200px|Postupak rada i ilustracija opreme
Ebru je umjetnost slikanja po površini vode. U početku se koristila prilikom uvezivanja knjiga, dekorisanju papira i predmeta, i kao bordura na slikama i levhama. Kako se sve više razvijala, ebru umjetnost sve je više dobijala izgled zasebne umjetnosti, tako da su umjetnici počeli sa ukrašavanjem prostorija i enterijera apstraktnim ebru slikama, te je tako ebru postao zaseban dio islamske umjetnosti.
Neke od specifičnosti ebrua jesu recimo to, da se ne mogu izraditi dva identična ili potpuno ista ebrua, zatim da sam umjetnik ne može znati ustvari kako izgleda njegova slika sve dok papir ne izvuče iz posude. Neki od velikana su ebru smatrali trenutnim stanjem čovjekove duše i nutrine, što zbog odabira boja, kompozicije ili izgleda same slike koju dotična osoba slika, pa su ebru definisali i kao umjetnost čovjekove duše.
Danas se takvi primjeri i tragovi ebru umjetnosti mogu nači u muzejima i bibliotekama poput Gazi Husrev begove, korišteni u uvezivanju knjiga, u administrativnim sveskama iz prošlog doba, kao i na starim levhama kao pozadina za pisanje i bordura na levhama. Ne postoje predaje o imenima ebru umjetnika u Bosni niti na prostorima Balkana, ali kako su recimo kaligrafi sami sebi izrađivali često ebru po potrebi, tako se smatra da je među onima koji su se bavili kaligrafijom i knjigovestvom bilo ebru umjetnika.
Historija
Porijeklo ove umjetnosti veže se za drevno kinesko bojenje papira poznato još kao i suminagaši. Suminagaši je tehnika bojenja papira tako što se po površini vode nanose tinte raspršivanjem ili kapaljkom, a slika se na papir prenosi polaganjem papira na površinu vode sa koje se boje lijepe na papir, i time ostaju na istom. Putem svile suminagaši dolazi do prostora stare Perzije, današnjeg Irana, gdje umjetnici počinju da koriste razne druge vrste boja i materijala za izradu. U Perziji ebru dobija zvanični naziv i formu izrade. Ebru umjetnost je dobila naziv izvođenjem definicije iz dvije perzijske riječi ebru i abi-ru. Riječ ebru znači oblak, i po njoj se ebru umjetnost definiše kao pokušaj oslikavanja oblaka na vodi, a po drugoj riječi koja znači lice vode, ebru se definiše kao slika koju sama voda stvara. U Iranu su se za izradu ebrua koristile prirodne boje i materijali, kao i boje na bazi ulja. Također iranci su u ebru umjetnost uveli i miješanje vode sa određenim smolama kako bi se gustoća vode povećala i kako bi se lakše moglo slikati na istoj.
Dolaskom ebru umjetnosti na prostore Turske počinje novo doba ebrua, i u Turskoj ebru dobija svoju konačnu formu i podjelu na vrste ebru umjetnosti. Nakon dolaska ebrua u Tursku, turski su umjetnici dugo koristili način izrade preuzet od iranaca, da bi se kasnije počelo sa zamjenom materijala i boja, što je rezultiralo sa nastankom turskog tradicionalnog ebrua.
Ovaj naziv označava tehniku izrade ebrua, posebno rađen tradicionalnim i nepromijenjenim metodama, koristeći iste materijale i boje od nastanka ove vrste izrade ebrua pa do danas. Razlika između turskog ebrua od ostalih je u korištenju boja i životinjske žući od kojih turski ebru ima baršunastu površinu i postojane boje, te ga kao takvog izdvaja od izgleda ostalih ebrua poput iranskog kod kojeg se u izradi koriste većinom uljane, akrilne i mineralne boje.
Postupak rada
Ebru umjetnost se izrađuje tako što se voda miješa sa određenom vrstom smole koja vodi daje veču gustoću i manju pokretljivost. Boje se miješaju sa životinjskom žuči koja bojama daje sljedeća svojstva:
- plutanje i nerastapanje na površini vode,
- širenje po površini vode
- nemješanje boja međusobno
- ljepljivost
Voda tj. smjesa se nakon što je pripremljena istresa u posebno korito ili posudu, ravnih stranica, po kojoj se nanose boje. Boje se na površinu smjese nanose posebnim četkicama izrađenim od ružinih stabljika i konjske dlake, kao i kapaljkama ili iglama. Pored navedenog pribora koriste se još i posebno izrađeni češljevi i igle. Nakon što se boje nanesu na smjesu, i iscrtaju neki motivi ili oblici, na kompoziciju se polako stavlja papir na koji se slika prenosi. Papir se iz korita vadi prevlačeći preko ruba korita, tako da se višak vode vrati u korito.
Podjela
Ebru umjetnost se dijeli na dvanaest osnovnih vrsta:
Pored ovih, postoje i druge vrste poput: resim (slikani), mermer (kameni), barut (po osnivaču nazvan) i dr. Neki od dvanaest osnovnih vrsta imaju svoje podvrste, a moguća je kombinacija između vrsta.
Nematerijalna kulturna baština
Ebru je tradicionalna turska umjetnost stvaranja šarenih uzoraka prskanjem i četkom pigmenta u boji na posudu s masnom vodom, a zatim prenošenjem šara na papir. Koristi se tokom dugog perioda. U 13. vijeku, prvi oblici ebrua pojavili su se u centralnoj Aziji i proširili su se u Anadoliju. Tokom osmanskog perioda, turski kaligrafi i umjetnici stvarali su nove forme i usavršili tehnike.
Poznati kao mramor, dizajn i efekti uključuju cvijeće, lišće, ukrase, rešetke, džamije i mjesece, a koriste se za dekoraciju u tradicionalnoj umjetnosti uvezivanja knjiga. Koriste se prirodne metode za izdvajanje boja iz prirodnih pigmenata, koji se zatim pomiješaju s nekoliko kapi volovske žuči, neke vrste prirodne kiseline, prije nego što se poškropi i nanesu boje na preparat kondenzirane tekućine, gdje lebde i formiraju kovitlajuće uzorke.
Ebru se nalazi na UNESCO-voj Reprezentativnu listu nematerijalnog kulturnog nasleđa čovječanstva kao element nematerijalnog kulturnog nasleđa u Turskoj. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog nasleđa na zasjedanju koje je održano 2014. god.
NGC 1700
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
11. maj
11. maj / svibanj (11. 5) jest 131. dan godine po gregorijanskom kalendaru (132. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 234 dana.
Calvinov ciklus
Calvinov ciklus ili Calvin-Benson-Basshamov ciklus je serija biohemijskih reakcija koje se odvijaju u stromi hloroplasta kod fotosintetičkih organizama. Ovim ciklusom fotoautotrofni i hemoautotrofni organizmi fiksiraju ugljik dioksid kao glukozu i vodu. Ovaj proces su otkrili američki naučnici Melvin Calvin, James Bassham i Andrew Benson sa Univerziteta u Berkeleyu, California. koristeći radioaktivni izotop ugljika-14. Calvinov ciklus spada u reakcije koje ne zavise od svjetlosti. mini|center|600px|Calvinov ciklus
Njemačka Samoa
Historija
Prvi Evropljanin koji je stigao na Samou je bio Holanđanin Jakob Roggeveen, 1722 godine. Zatim su Amerikanci postavili konzula 1839. godine, a nakon njih i Britanci 1847. Nijemci su se zainteresovali za ova ostrva 1850-tih godina da bi 1877. godine otvorili luku Apia na ostrvu Upolu.
NGC 7643
NGC 7643 (također poznat kao MCG 2-59-33, NGC 7644, PGC 71261 i UGC 12563) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 178 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 1,40 (73 hiljade sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 24. septembra 1873. godine.
Njemačka Samoa
Historija
Zbog prisustva tri kolonijalne administracije došlo je do osmogodišnjeg građanskog rata. Rat je završio podjelom ostrva 1899. godine na zapadna ostrva Nijemcima (Njemačka Samoa, danas Samoa) i istočna Amerikancima (današnja Američka Samoa), a Velika Britanija je kompenzirana drugim pacifičkim teritorijama.
NGC 7643
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Calvinov ciklus
Pregled
Tokom procesa fotosinteze, svjetlosna energija se koristi za generisanje slobodne hemijske energije, koja se pohranjuje u vidu glukoze. Svjetlosno nezavisan Calvinov ciklus, također (pogrešno) poznat i kao tamna faza fotosinteze ili tamna reakcija, koristi energiju kratkoživućih elektronski pobuđenih nosioca da bi se ugljik dioksid i voda pretvorili u organske supstance. Dalje se te organske supstance koriste od strane organizama, ali i životinja koje se njima hrane. Ova serija reakcija se također naziva i fiksiranje ugljika. Ključni enzim u procesu je Rubisco (ribuloza-1,5-bisfosfat karboksilaza oksigenaza).
Enzimi u Calvinovom ciklusu su funkcionalno jednaki mnogim drugim enzimima koje se javljaju u drugim putanjama metabolizma poput glukoneogeneze i putanje pentoza fosfata, međutim ovi enzimi se nalaze u stromi hloroplasta umjesto unutar citoplazme ćelije, što izdvaja ove reakcije. Ovi enzimi su aktivni na svjetlosti (zato je pojam tamne reakcije pogrešan) ali i u prisustvu proizvoda iz svjetlosno zavisnih reakcija. Ove regulatorne funkcije sprječavaju da Calvinov ciklus završi sa ugljik dioksidom. Energija (u obliku ATPa) bi se u tom slučaju utrošila za vršenje ovih reakcija a ne bi se postigla nikakva dodatna produktivnost. Hall John E., Guyton A. C. (2006): Textbook of medical physiology, 11th edition. Elsevier Saunders, St. Louis, Mo, ISBN 0-7216-0240-1.
U slijedećim reakcijama, hemijske supstance (fosfati i karboksilne kiseline) postoje u ravnoteži pored njihovih različitih ioniziranih stanja, što je određeno pH vrijednošću. Sumarna jednačina Calvinovog ciklusa je slijedeća:
Potrebno je napomenuti da heksoza (šestougljični šećer) nije proizvod Calvinovog ciklusa. Iako se u mnogim izvorima, među proizvodima fotosinteze nalazi C6H12O6, ovo navođenje je više zbog dogovora koji se odnosi na jednačinu ćelijskog disanja, kada se šestougljični šećeri oksidiraju u mitohondrijama. Ugljikohidrati kao proizvodi Calvinovog ciklusa su molekule trougljičnog šećera fosfata ili trioza fosfata, odnosno tačnije, gliceraldehid-3-fosfat (G3P).
Bridgetown
mini|desno|300px|Bridgetown, Barbados
Mungos
Mungos (Herpestidae) je porodica sisara (Mammalia) iz reda zvijeri (Carnivora). Njoj pripadaju 33 vrste iz Afrike, južne Azije i južne Evrope. Najpoznatiji predstavnici ove porodice su Mungosi.
Calvinov ciklus
Faze ciklusa
Tako od 6 nastalih molekula G3P i tri molekule RuBP (5C) daju ukupno 15 atoma ugljika, a samo jedan od njih ostaje dostupan za daljnju konverziju u heksozu. Ovo zahtijeva 9 molekula ATP i 6 NADPH na svake 3 molekule CO2.
Bridgetown
mini|desno|300px|Most Chamberlain, Bridgetown Grad Bridgetown(Koordinate grada ), u širem području ima 96 578 stanovnika (podaci iz 2006.), je najveći i glavni grad države Barbados. Sa prijašnjim nazivom Town of Saint Michael šire područje Bridgetown-a je locirano u okviru Parohije Saint Michael, Barbados. Bridgetown se ponekad lokalno naziva "The City" (grad), ili jednostavnije "Town" (varoš).