cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Egotizam
Karakteristike
Egotizam je usko povezan sa egocentričnom ljubavlju prema sebi ili narcizmom – zaista bi neki rekli „egotizam možemo zamisliti kao neku vrstu socijalizovanog narcizma“. Egotisti imaju snažnu sklonost da govore o sebi na samopromotivni način, a mogu biti arogantni i hvalisavi s grandioznim osjećajem vlastite važnosti. Njihova nesposobnost da prepoznaju postignuća drugih ostavlja ih duboko samopromotivnim; dok osjetljivost na kritiku može sa strane egoiste dovesti do narcisoidnog bijesa zbog osjećaja uvrede.
Egotizam se razlikuje i od altruizma – ili ponašanja motiviranog brigom za druge, a ne za sebe – i od egoizma, stalne težnje za sopstvenim interesom. Smatra se da su različiti oblici "empirijskog egoizma" dosljedni egoizmu, ali ne zahtijevaju napuhan osjećaj sebe, što je slučaj i sa egoizmom uopće.
Etimologija
Termin egotizam potiče od grčkog („εγώ“) i kasnije njegovog latiniziranog ega (ego), što znači „biće" ili „ja“ i -izam, koji se koristi za označavanje sistema vjerovanja. Kao takav, termin dijeli ranu etimologiju sa egoizmom.
Leska
Leska je naseljeno mjesto u sastavu grada Delnica, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Leska je imala 3 stanovnika.
Mirsad Sedić
Mirsad Sedić (rođen 4. januara 1956) bio je zamjenik komandanta Petog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Leska
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Crni Lug. Do 1948. iskazivano kao dio naselja. U 1991. bez stanovnika.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Leska nije imalo stanovnika.
Mirsad Sedić
Biografija
Mirsad Sedić je rođen 4. januara 1956. godine u Arapuši, u općini Bosanska Krupa, tada u Jugoslaviji. Vojnu gimnaziju završio je u Mostaru, a Vojno-tehničku vazduhoplovnu akademiju 1977. godine u Sarajevu. Početkom 1992. godine uključio se u Armiju Republike Bosne i Hercegovine. Za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini bio je zamjenik komandanta Petog korpusa, a zatim komandant 511. slavne bosanskokrupske brigade. Odlikovan je Ordenom za vojne zasluge sa srebrnim mačevima 1998. godine kao pripadnik Zajedničke komande Vojske Federacije Bosne i Hercegovine i ratnim priznanjem značkom Zlatni ljiljan 1996. godine, kao pripadnik 511. slavne brdske brigade. Umro je 11. jula 2004. godine kao penzionisani general Vojske Federacije Bosne i Hercegovine. Njegov mezar je u haremu Alipašine džamije u Sarajevu. Na njegovoj rodnoj kući u Arapuši postavljena je spomen ploča kao znak sjećanja na mještanina Arapuše.
Istanbul (pokrajina)
Pokrajina Istanbul (tur.: İstanbul ili) je pokrajina koja se nalazi u sjeverozapadnoj Turskoj. Zauzima površinu od 5.343,02 km2 sa populacijom od 14.377.018 stanovnika prema podacima iz 2014. godine. Okružena je: pokrajinama Tekirdağ na zapadu, Kocaeli na istoku, Crnim morem na sjeveru i Mramornim morem na jugu. Prolaz Bosfor dijeli provinciju na evropski i azijski dio. Od oko 12,9 miliona stanovnika u 2009. godini, oko 8 miliona njih je živjelo na evropskom a ostatak od oko 5 miliona na azijskom dijelu.
Glavni grad pokrajine je Istanbul.
Metropolitanska općina Istanbul od 2004. godine ima iste granice kao i Pokrajina Istanbul.
Distrikti
Pokrajina Istanbul je podijeljena na sljedeća 39 okruga:
LIFO
LIFO (engl. LIFO - last in, first out) kolekcija je koja se temelji na politici "zadnji koji ulazi - prvi izlazi".
Stog se zbog ove osobine često upoređuje s hrpom tanjira. Prvi tanjir koji se stavi na hrpu se nalazi na dnu, a onaj koji se posljednji stavi nalazit će se na vrhu. Ako se tanjiri uklone s vrha sve dok se ne dođe do dna hrpe, prvi tanjir koji će se uzeti jeste onaj koji je posljednji stavljen, a na kraju onaj koji je stavljen prvi.
Stog je LIFO lista. Stog je apstraktni tip podataka koji služi za pohranu niza istovrsnih elemenata. Vrsta je podatkovne strukture. Specifičan je po ograničenom pristupu svojim elementima. Omogućava upis i ispis po principu "zadnji koji ulazi - prvi izlazi". Ima široku primjenu u informacijskim tehnologijama.
Domaji
Domaji su naseljeno mjesto u sastavu općine Sokolovac, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Domaji su imali 176 stanovnika.
Napomena: Iskazuje se kao naselje od 1948.
Popis 1910.
Domaji se kao samostalno naselje iskazuju od 1948. godine, te nema podataka sa popisa stanovništva 1910. godine.
Michael Rosbash
Michael Morris Rosbash (rođen 7. marta 1944) američki je genetičar i hronobiolog. Rosbash je profesor i istraživač na Univerzitetu Brandeis i istražitelj na Medicinskom institutu Howard Hughes. Rosbashova istraživačka grupa klonirala je periodni gen u Drosophila 1984, i predložila je transkripcijsku negativnu povratnu spregu za cirkadijske satove 1990. Godine 1998. otkrili su ciklus gena, gen sata i kriptohromski fotoreceptor u Drosophili upotrebom napredne genetike, prvo identificirajući fenotip mutanta, a zatim utvrđujući genetiku iza mutacije. Rosbash je izabran u Nacionalnu akademiju nauka 2003. Zajedno s Michaelom W. Youngom i Jeffreyem C. Hallom, dobio je 2017. Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu "za njihova otkrića molekularnih mehanizama koji kontroliraju cirkadijski ritam".
AFC Challenge kup 2014.
AFC Challenge kup 2014. je bilo peto međunarodno nogometno takmičenje u sklopu organizacije Azijske nogometne konfederacije (AFC) u kojem su učestvovale zemalje koje su uglavnom kategorizirane kao "zemlje u razvoju". Turnir je održan na Maldivima od 19. do 30. maja 2014. godine. Aktuelni prvak iz 2010 i 2012. godine Sjeverna Koreja nije učestvovala na turniru. Palestina je pobjedom u finalu prvi put u svojoj historiji osvojila turnir i na taj način obezbjedila učešće na Azijskom kupu 2015. koje se igralo u Australiji. Drugo mjesto su osvojili Filipini a treće domaćin turnira Maldivi. Na turniru je odigrano 16 utakmica te postignuto 35 golova što je iznosilo 2.19 datih golova po utakmici. Ashraf Nu'man, reprezentativac Palestine je bio najbolji strijelac turnira sa četiri postignuta gola.
Izbor domaćina
Azijska nogometna konfederacija je odlučila da će domaćin turnira imati obezbjeđeno mjesto na turniru bez učešća u kvalifikacijama. Četiri zemlje su izrazile interes za organizaciju turnira: Indija, Maldivi, Filipini, i Tadžikistan. AFC je 13. novembra 2012. godine objavila da su Filipini i Maldivi ušli u uži izbor za domaćina turnira. Prvobitna odluka o organizatoru turnira je donesena na sastanku AFC odbora 28. novembra 2012. godine te je domaćinstvo dodijeljeno Maldivima. Sredinom novembra 2013. godine, predsjednik AFC konfederacije Salman Bin Ibrahim Al-Khalifa najavio je mogućnost dodijeljivanje organizacije turnira Filipinima. AFC konfederacija je 25. novembra inzistirala na tome da se počne sa potrebnim renoviranjem stadiona do 15. decembra 2013. godine. Konačnu odluku AFC je donijela 7. januara 2014. ostajući na prethodnoj odluci da domaćin turnira ipak budu Maldivi.
Kvalifikacije
Izvlačenje kvalifikacijskih grupa je održano 11. decembra 2012. godine u Kuala Lumpuru, Malezija. Organizator turnira, Maldivi, nisu učestvovali u kvalifikacijama. Ostalih 20 ekipa učestvovalo je u kvalifikacijama od kojih se sedam ekipa kvalificiralo na AFC Challenge 2014. Ekipe su bile podijeljene u pet grupa po četiri ekipe. Pobjednici grupa i dvije najbolje drugoplasirane ekipe su obezbjedili učešće na turniru. Sjeverna Koreja, prvaci iz 2010. i 2012. godine, bili su isključeni iz učešća u AFC Challenge kupu 2014.
Izvlačenje grupa
Izvlačenje grupa za turnir je održano 12. februara 2014. godine na Maldivima.
Igrači
Svaka ekipa učesnica je za AFC Challenge kup mogla prijaviti 23 nogometaša za učešće na turniru.
Format takmičenja
Ekipe učesnice su bile podijeljene u dvije grupe po četiri reprezentacije. Prvoplasirana, kao i drugoplasirana ekipa iz obje grupe su se kvalificirale u polufinale. Ekipa iz jedne grupe je igrala protiv svih ostalih ekipa iz iste grupe.
Ekipe na tabeli su rangirane po broju osvojenih bodova. U slučaju da više ekipa ima isti broj bodova primjenjuju se sljedeći kriteriji:
Jeffrey C. Hall
Hall je karijeru proveo istražujući neurološku komponentu udvaranja muha i ritmova ponašanja. Kroz svoja istraživanja o neurologiji i ponašanju Drosophila melanogaster, Hall je otkrio bitne mehanizme cirkadijskih satova i rasvijetlio temelje seksualne diferencijacije u nervnom sistemu. Izabran je u Nacionalnu akademiju nauka za svoj revolucionarni rad na polju hronobiologije i nominiran za T. Washington Fellows.
Godine 2017. zajedno s Michaelom W. Youngom i Michaelom Rosbashom, dobio je 2017. Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu za 2017. godinu "za njihova otkrića molekularnih mehanizama koji kontroliraju cirkadijski ritam".
Bosiljevo
Hrvatska:
William C. Campbell (naučnik)
William Cecil Campbell (rođen 28. juna 1930.) je irski biolog i parazitolog s američkim državljanstvom, poznat po svom radu na otkrivanju nove terapije protiv infekcija izazvanih okruglim crvima, za što mu je zajednički dodijeljena Nobelova nagrada za fiziologiju ili medicinu 2015. godine. Pomogao je otkriti klasu lijekova nazvanu ivermektini, čiji su se derivati pokazali "izvanredno efikasnima" u liječenju riječne sljepoće i limfne filarijaze, između ostalih parazitskih bolesti koje pogađaju životinje i ljude. Campbell je radio na Merck institutu za terapijska istraživanja 1957–1990, a trenutno je emeritus istraživač na Univerzitetu Drew. mini|Satoshi Ōmura (lijevo) i William C. Campbell (desno) u Stockholmu, decembar 2015. Campbell je rođen u Rameltonu, okrug Donegal, u Irskoj 1930. godine, treći sin R. J. Campbella, dobavljač farmi. Studirao je na Trinity Collegu u Dublinu kod Jamesa Desmonda Smitha diplomiravši 1952. godine s prvorazrednim odlikovanjima iz zoologije. Potom je pohađao Fulbrightovu stipendiju na Univerzitetu Wisconsin – Madison, doktorirajući 1957. godine za rad na jetrenom metilju, parazitu koji pogađa ovce.
Od 1957. do 1990. Campbell je radio na Merck institutu za terapijska istraživanja, a od 1984. do 1990. bio je viši naučnik i direktor za istraživanje i razvoj. Američki državljanin postao je 1964. Jedno od njegovih otkrića dok je bio u Mercku bio je fungicid tiabendazol, koji se koristio za liječenje krompirove mrlje, historijske pošasti Irske. Tiabendazol se također koristi za liječenje trihineloze kod ljudi.
Campbell je najpoznatiji po svom radu na parazitskim bolestima. Japanski mikrobiolog Satoshi Ōmura izolirao je i uzgajao mnoge vrste prirodnih bakterija na bazi tla iz grupe Streptomyces. Campbell je vodio tim u Mercku u proučavanju Ōmura-inih kultura i ispitivanju njihove efikasnosti u liječenju parazita kod domaćih i životinja uzgajanih na farmama. Iz uzorka Streptomyces avermitilis, prirodno proizvedenog u zemljištu, izveo je makrociklični lakton. Nakon daljnje modifikacije, nazvan je ivermektin (generički) ili Mectizan.
1978. godine, utvrdivši uspješno liječenje od vrste crva koji pogađa konje, Campbell je shvatio da bi slični tretmani mogli biti korisni protiv srodnih vrsta crva koji utječu na ljude. Merck je 1981. godine proveo uspješna ispitivanja faze 1 u Senegalu i Francuskoj na riječnom sljepilu. Uziman oralno, lijek paralizira i sterilizira parazitskog crva koji uzrokuje bolest. Merck je nastavio proučavati liječenje elefantijaze. Istraživanje Satoshi Ōmure, Williama Campbella i njihovih suradnika stvorilo je novu klasu lijekova za liječenje parazita.
Lučice
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Srbija:
LIFO (računarstvo i elektronika)
thumb|270x300px| LIFO metod LIFO (engl. LIFO - last in, first out) je kolekcija koja se temelji na politici "zadnji koji ulazi - prvi izlazi". Stek je LIFO lista. Stek je apstraktni tip podataka (ATP) koji služi za pohranu niza istovrsnih elemenata. Predstavlja vrstu strukture podataka. Specifičan je po ograničenom pristupu svojim elementima. Omogućava upis i ispis po principu "zadnji koji ulazi - prvi izlazi". Uprkos tome, nalazi široku primjenu. LIFO metoda je metoda koja steku dozvoljava upis i čitanje/brisanje samo sa svog "vrha", dok se ostataku eventualnih ranije upisanih elemenata može pristupiti isključivo nakon uklanjanja elemenata kasnije upisanih. Da bi se pristupilo k-tom elementu steka od n elemenata, potrebno je prvo sa steka ukloniti n-k elemenata upisanih nakon k-tog, i to po redu elemente broj: n, n-1, n-2, ... k+2, k-1. Drugim riječima, ranije upisanim elementima pristupa se tek nakon uklanjanja onih kasnije upisanih. Podaci se, dakle, sa steka čitaju u obrnutom redosljedu nego što su bili upisani. Stek se zbog ove osobine često upoređuje s hrpom tanjira. Prvi tanjir kojeg smo stavili na hrpu, nalazi se na dnu, a onaj koji posljednji stavimo nalazit će se na vrhu. Ako uklanjamo tanjire s vrha sve dok ne dođemo do dna hrpe, prvo ćemo uzeti onaj koji smo posljednji stavili, a na kraju onaj koji smo prvi stavili.
Zubeta
Zubeta je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
LIFO (računarstvo i elektronika)
Operacije za rad sa stekom
thumb|270x300px|Prikaz push i pop operacija.
FIFO i LIFO
Razlika između FIFO i LIFO metoda je u tome što FIFO metod, ukoliko ukupno imamo 3 elementa, elemente dodaje redosljedom: 1elemenat, 2elemenat, 3elemenat, a briše elemente redosljedom: 1elemenat, 2elemenat, 3elemenat.
LIFO metod, ukoliko imamo ukupno 3 elementa, te elemente dodaje redosljedom: 1elemenat, 2elemenat, 3elemenat, a briše ih redosljedom: 3elemenat, 2elemenat, 1elemenat.
Gorenje Jesenice
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Jesenice su imale 111 stanovnika.
Napomena: ''U 2009. izvršene su manje razmjene teritorija između naselja Gorenje Jesenice i Hrastovica (općina Mokronog–Trebelno), Gorenje Jesenice i Most (općina Mokronog–Trebelno), Gorenje Jesenice i Martinja vas pri Mokronogu (općina Mokronog–Trebelno), te Gorenje Jesenice i Puščava (općina Mokronog–Trebelno).''
Milica Mandić
Milica Mandić (rođena 6. decembra 1991) srpska je tekvandistkinja. Dva puta je bila olimpijska šampionka u kategoriji preko 67kg (2012. i 2020).
IC 3806
IC 3806 (također poznat kao MCG 3-33-6, PGC 43303 i UGC 7974) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 65 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,40 (26 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (9 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Zvijezda (Vareš)
Zvijezda je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Osmaci (Kalesija)
Osmaci su naselje u općini Kalesija, Bosna i Hercegovina.
Škofljica
Škofljica je naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u regiji Srednjoj Sloveniji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Škofljica je imala 9.130 stanovnika, od čega u samoj Škofljici 2.209.
Općina Škofljica
Napomena: ''Nastala iz grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.''
Škofljica (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 1961. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Lavrica. U 2006. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Lavrica i Škofljica. U 2008. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Lanišče i Škofljica. U 2012. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Škofljica i Zalog pri Škofljici.''
Gorenje Kamenje pri Dobrniču
Gorenje Kamenje pri Dobrniču (njem. Obersteinberg) je naseljeno mjesto u sastavu općine Trebnje, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Kamenje pri Dobrniču je imalo 46 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Gorenje Kamenje.''
Loka (Starše)
Loka je naseljeno mjesto u sastavu općine Starše, regija Podravska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Loka je imala 287 stanovnika.
Bosanski dičak
Opis
Bosanski dičak je trajnica visine oko 25–55 cm. stabljike su mo visoke, uspravne, a na poprečnom presjeku uglaste. Izbrazdane su i obrasle listovima. Od osnovi ili pri vrhu su raz­granate; pri dnu  su oskudno dlakave ili potpuno  gole.
Li­stovi naizmjenični, a pri dnu formiraju rozetu. Svi su debeli i goli. Prvi donji listovi stabljike  su perasto podijeljeni  na 2-5  pari  bočnih režnjeva. Vrsni  režanj  je  znatno veći od ostalih,  okruglasto elipsoidan iii ovalan, a pri  osnovi zaobljen iii blago  srcolik. Na rubu  je plitko   valo­vit. Bočni režnjevi su izduženo lancetasti ili  okru­glasti,   horizontalni. Drška listova je pri  dnu  proširena i okriljena. Srednji i gornji listovi stabljike često imaju  režnjeve koji su međusobno  spo­jeni  širokim krilima.
Cvjeta u maju (rijetko u aprilu) i junu. Cvjetovi brojni, dvospolni i pravilni (aktinomorfni), sa  dugim  petelj­kama. Čašični listići su dugi 3,5–4 mm, sa širokim bijelim opnastim obodom. Latice su duge oko 7–8 mm, obrnuto  jajolike,  pri  osnovi kli­nasto  sužene, a na vrhu  blago udubljene. Peteljke ploda su relativno kratke, tj. duge 4–6 mm, neznatno tanje od  ploda.
Plod je  široka komuška, duga 25–40 mm, a široka 1,7–2 mm. Uspravna je i  priljubljena uz  osovinu cvasti  ili koso  odstojeća, na  poprečnom presjeku okruglasto-četverouglasta. Pri vrhu je usiljena, sa vratom tučka dužine 2-3,5 mm. Jajolike sje­menke su sivkastosmeđe, dužine oko 1,5 mm, a široke oko 1 mm; gole su, a  na povrsini  mrežasto fino naborane.
Ekologija i rasprostranjenje
Bosanski dičak raste na vlažnim livadam, rubovima poplavnih šuma i šikara, uz jarkove i puteve,  a nađe se i  u  vegetaciji  mezofilnih  livada, na nadmorskim visinama oko 650-1.300 m nadm. Uspijeva na svježim, hran­ljivim, ilovastim ili pjeskovitim tlima, na sunčanim ili blago zasjenjenim pozicijama.
Locus classicus: Bosna izmedu Sa­rajeva i sela  Mrkovići (Murbeck, S.1891).
Velike Lašče
Velike Lašče su naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u regiji Srednjoj Sloveniji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Velike Lašče je imala 4.155 stanovnika, od čega u samim Velikim Laščama 729.
CACTIN
Kaktin, znan i kao bubrežni karcinomski antigen NY-REN-24 je protein koji je kod ljudi kodiran genom CACTIN.
Velike Lašče
Općina Velike Lašče
Napomena: ''Nastala iz grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.''
CACTIN
Kaktin je negativni regulator urođene imunske signalizacije i funkcionalna komponenta mehanizma za preradu pre-iRNK
Velike Lašče
Velike Lašče (naseljeno mjesto)
Napomena: ''U 2001. povećano za dijelove naselja Male Lašče i Strmec. U 2009. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Male Lašče i Velike Lašče.''
CACTIN
Kloniranje i ekspresija
SEREX-om (serološka analiza biblioteka ekspresije rekombinantne cDNK, skriningom biblioteka cDNK ljudskog karcinoma bubrega, Scanlan et sl. (1999) klonirali CACTIN, koji su označili kao NY-REN-24. RT-PCR analiza otkrila je ekspresiju kaktina u svih šest testiranih ljudskih tkiva: pluća, testisi, tanko crijevo, dojka,  jetra i placenta Analiza sekvence sugerira da se CACTIN lokalizira u jedru..
Lin et al. (2000) kloniraki su kaktin Drosophila. Predviđeni protein kaktin Drosophila ima N-terminalni domen bogat napunjenim ostacima, tri potencijalna dvodijelna signala jedarne lokalizacije i tri domena sa spiralnom zavojnicom. Drozofilski kaktin dijeli 41% identiteta aminokiselina s predviđenim ljdskim proteinom CACTIN od 758 aminokiselina. CACTIN je konzerviran u biljkama i životinjama, a svi kaktinski ortolozi imaju visoko konzerviranu regiju u svojim C-terminalnim polovinama. Northern blot analiza pokazala je ekspresiju kaktina kod ženki roda Drosophila, ali samo slabu ekspresiju kod mužjaka. Kod ženki, kaktin je bio prisutan na relativno visokim nivoima u jajnicima i tokom embriogeneze.
Koristeći RT-PCR, Atzei et al. (2010) pokazali su da se kaktin sveprisutno eksprimirao u mozgu i perifernim organima miša Otkrili su i da je kaktin eksprimiran u svim fazama ranog embrionakog razvoja kod zebrica.
Funkcija gena
Atzei et al. (2010) otkrili su da je prekomjerna ekspresija ljudskog CACTIN-a inhibirala ćelijsku aktivaciju NFKB, kao odgovor na proinflamatorne podražaje, dok ga je noktadn povećao. Slično tome, CACTIN negativno regulira TLR-posredovanu aktivaciju IRF3 i IRF7  i indukciju gena koji reagiraju na IRF. Analize koimunoprecipitacije i imunofluorescencije pokazale su da CACTIN nije komunicirao s citoplazmatskom IKBA (NFKBIA), već je kolokalizirao i interakciju sa nuklearnim IKBL (NFKBIL1), za koji je utvrđeno da inhibira aktivaciju puteva NFKB i IRF, izazvanih lipopolisaharidima. CACTIN bez svojihjedarnih lokalizacijskih sekvenci bio je isključen iz jdra, nije uspio stupiti u interakciju s IKBL i pokazao je znatno smanjene inhibitorne efekte na TLR signalizaciju.
Suzuki i et al. (2016) otkrili su da su se ljudski CACTIN i TRIM39 (605700) izravno vezali i da je za interakciju potrebna domena B-boka TRIM39. Analiza frakcionacije u ćelijama HEK293T pokazala je da je CACTIN lokaliziran i na jedro i na citosol. TRIM39 je komunicirao s CACTIN-om uglavnom u jezgri kako bi ga stabilizirao na ubikvitinacijski neovisan način..
Daljnje analize pokazale su da je CACTIN pružio petlju negativne povratne sprege u signalnom putu NFKB-a, jer je TRIM39 negativno regulirao aktivnost transkripcije posredovane NFKB-om stabilizirajući CACTIN. Analizom nokdauna, Zanini et al. (2017) pokazali su da je CACTIN bitan za potporu proliferaciji ćelija,  stabilnost genoma, pravilni morfologiju jedra i segregaciju hromosoma u ljudskim ćelijama. Analiza sekvencirane RNK otkrila je defekte prerade na hiljadama pre-iRNK u ćelijama osiromašenim kaktinom. Konkretno, na preradu sororina (CDCA5) uticalo se u ćelijama osiromašenim kaktinom, što je rezultiralo akumulacijom neprerađenog pre-iRNK sororina. Ekspresija cDNK bez soroina u različitoj je mjeri obnovila nedostatke povezane sa iscrpljivanjem kactina, što ukazuje da je CACTIN podržavao normalnu koheziju i jrdarnu strukturu hromosoma, uglavnom promovirajući taču preradu pre-iRNK sororina. Masena spektrometrijska analiza i eksperimenti koimunoprecipitacije otkrili su da je CACTIN u fizičkoj i funkcionalnoj interakciji s DHX8 (600396) i SRRM2, vjerovatno u jedru, podržavajući mehanizme za preradu pre-iRNK.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin 'V}': Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Donja Velika (Sokolovac)
Donja Velika je naseljeno mjesto u sastavu općine Sokolovac, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Velika je imala 91 stanovnika.
Napomena: ''Naselja Donja Velika i Gornja Velika iskazana su 1910. i 1921. pod imenom Kapelska Velika. Za to bivše naselje sadrži podatke u 1910. i 1921.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donja Velika je imalo 124 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis 1910.
Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Gornja Velika.
Ultrafiltracija
thumb|280px|Tretman pitke vode od 300 m3/h, primjenom ultrafiltracije u Grundmühleu ([[Njemačka)]] Ultrafiltracija (UF) je način  membranske filtracije u kojoj sile poput pritiska ili gradijenta koncentracije dovode do razdvajanja kroz polupropusnu membranu. Suspendovane čvrste materije i rastvorene supstance sa visokom molekulskom težinom zadržavaju se u takozvanom retentatu, dok voda i rastvorene supstance male molekulske mase prolaze kroz membranu u permeat (filtrat). Ovaj postupak odvajanja koristi se u industriji i istraživanjima za pročišćavanje i koncentriranje makromolekularnih (103–10 6Da) rastvora, posebno proteina.
Ultrafiltracija se u osnovi ne razlikuje od mikrofiltracije. Obje razdvajaju na osnovu izuzimanja veličine ili hvatanja čestica. Suštinski se razlikuje od membranskog razdvajanja plinova, koji se razdvaja na osnovu različitih količina apsorpcije i različitih brzina difuzije. Ultrafiltracijske membrane definirane su graničnim vrijednostima molekulske težine (MWCO) korištene membrane. Ultrafiltracija se primjenjuje u protočoj filtraciji ili slijepom modusu. UF processes are currently preferred over traditional treatment methods for the following reasons:
Principi
Ultrafiltracija je postupak razdvajanja koji razdvaja molekule na osnovu veličine rastvorenih molekula. Može se napraviti membrana koja povezuje male molekule i dopušta prolaz velikih molekula, što se naziva obrnuta ili reverzna selektivnost.
Osnovni princip ultrafiltracije koristi razdvajanje rastvorenih supstanci od rastvarača kroz polupropusnu membranu. Odnos između pritiska na otopinu koja se odvaja i fluksa kroz membranu najčešće opisuje Darcyjeva:
gdje je
Primjena
Ultrafiltracija ima široku i raznorodnu primjenu, u rasponu od obrade bioloških makromolekula do obrade otpadnih voda. S operativnog gledišta, ultrafiltracija se koristi za stvaranje koncentriranog spoja (smanjujući količinu rastvarača), uklanja soli (desalinacija ) koja se obično koristi za uklanjanje čestica male molekulske težine iz rastvora proteina ili za prosvjetljavanje i pročišćavanje spoja, a potonje se zove frakcioniranje ili odvajanje određenih dijelova spoja.
Najčešći postupci primjene su za slijedeće potrebe:
300px|thumb|right|Dijagram osnovnih fizioloških mehanizama ultafiltracije u bubregu U fiziologiji bubrega, ultrafiltracija se javlja na barijeri između krvi i filtrata u glomerulskoj kapsuli (Bowmanova čahura). Kao u nebiološkim primjerima ultrafiltracije, pritisak (u ovom slučaju krvni pritisak) i gradijenti koncentracije dovode do razdvajanja kroz polupropusnu membranu ( koje omogućavaju podociti). Bowmanova čahura sadrži gustu kapilarnu mrežu koja se naziva glomerul. Krv teče u ove kapilare kroz aferentne arteriole i odlazi kroz eferentne arteriole.
Glomerulski pritisak je oko 75 milimetara žive (10 kPa). Suprotstavljaju mu se osmotski pritisak (30 mmHg, 4,0 kPa) i hidrostatski pritisak (20 mmHg, 2,7 kPa) rastvorenih supstanci prisutnih u kapsulskom prostoru. Ova razlika u pritisku naziva se efektivni pritisak (25 mmHg, 3,3 kPa).
U hemodijaliznim centrima, ultrafiltracija se odvija u hemofilteru, na aparatima za hemodijalizu, kada je krvni pritisak veći od pritiska dijalizata (razlika = transmembranski pritisak (TMP)). Ovo uklanja tečnost iz krvi, a istovremeno zadržava krvne ćelije u sebi netaknutima.
Prednosti
Prednost ultrafiltracije u usporedbi s drugim metodima je ta što je količina dobijenog proizvoda prilično velika, instalacija alata je relativno lahka, a ultrafiltracijski alat je lahko čistiti i održavati.
Žalja
Žalja je nenaseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
BTBD14B
Jedarni akumbens-vezani protein 1 ili nukleusni akumbensni protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom NACC1.
Članovi BTB / POZ porodice transkripcijskih regulatora, uključujući BTBD14B, sadrže konzervirani motiv u N-terminalnom području kritičnom za interakcije protein-protein i sklop kompleksa visoke molekulske mase.
Kloniranje i ekspresija
Pregledom biblioteke cDNK cijelog mozga pacova, s transkriptom koji je pokazao povećanu ekspresiju u jedrima pacova, nakon primjene kokaina, nakon čega slijedi RT-PCR, Cha et al. (1997) klonirani pacovski Btbd14b, kojeg su nazvali nucleus accumbens-1 (Nac1). Izvedeni protein od 514 aminokiselina sadrži domen POZ u prvih 120 aminokiselina.
Korutla et al. (2002) identificirali su prerađenu varijantu pacova Btbd14b, kojoj je nedostajalo 27 aminokiselina iz srednje regije Btbd14b. I izvedene 514-aminokiselinske (lNac1) i 487-aminokiselinske (sNac1) izoforme sadrže N-terminalni POZ domen. RT-PCR analiza otkrila je iRNK obje izoforme u svim ispitivanim regijama mozga odraslih pacova, kao i u slezeni, skeletnim mišićima, srcu, bubrezima, timusu, sa mNNA lNac1 2,5 puta obilnijim od iRNK sNac1. Western blot analiza otkrila je i lNac1 i sNac1 u više regija zrelog CNS-a zrelih pacova, uključujući moždana jezgra, kaudatni putamen, mali mozak, olfaktornu kvržicu i prefrontalni korteks, s izoformom lNac1, koji je bio obilniji. Ekspresija lNac1 otkrivena je u srcu odraslom pacova, jetri, bubregu, slezeni, testisu i skeletnim mišićima, dok je sNac1 otkriven samo u jetri. Imunohistokemijska svojstva lNac1 i sNac1 pacova eksprimirana u ćelijama H293T obuhvataju obje izoforme u jezgru u tačkastoj distribuciji karakterističnoj za transkripcijske faktore BTB/POZ.
Funkcija gena
Koristeći Nac1 mutante pacova izražene u ćelijama H293T, Korutla et al. (2002) utvrdili su da i lNac1 i sNac1 potiskuju transkripciju reporter gena, pri čemu lNac1 pokazuje veću transkripcijsku represivnu aktivnost od sNac1. Korutla et al. (2005) otkrili su da je transkripcijska represija posredovana Nac1 u kulturama neuronskih ćelija i u primarnim hipokampusnim neuronima djelimično poništena inhibitorima histonskih deacetilaza. Međutim, nije primijećena promjena na glijinim ćelijama. Dvohibridna analiza sisara, in vitro koimunoprecipitacija i GST testovi padajućeg postupka pokazali su da su i Nac1 izoforme u interakciji s HDAC3 i HDAC4 u NNA i PC12 ćelijama sličnim neuronima, ali ne i u neuronskim ćelijama H293T. Koristeći Nac1 izoforme i mutantne konstrukcije, pokazali su da se vezanje Nac1 za HDAC3 (605166) i HDAC4 dogodilo i preko POZ i izvan POZ domena. Korutla et al. (2005) sugeriraju da Nac1 regrutuje histonske deacetilaze i djeluje kao transkripcijski korektor u neuronskim ćelijama.
Koristeći serijsku analizu ekspresije gena, Nakayama et al. (2006) otkrili su da je NAC1 značajno prekomjerno eksprimiran u seroznim karcinomima jajnika i nekoliko drugih tipova karcinoma. Imunohistokemijska analiza seroznih karcinoma jajnika lokalizirala je NAC1 u diskretnim jedarnim tijelima, što su autori nazvali NAC1 tijelima, a nivo ekspresije NAC1 korelirao s recidivom tumora. Intenzivna imunoreaktivnost NAC1 u primarnim tumorima predvidjela je rani recidiv u karcinomima jajnika. I imunoprecipitacija i dvostruko imunofluorescentno bojenje pokazali su da se NAC1 homodimerizuje preko BTB/POZ domena. Inducirana ekspresija domena NAC1 BTB/POZ poremetila je tijela NAC1, spriječila stvaranje tumora i promovirala apoptozu tumorskih ćelija u utvrđenim tumorima u modelu ksenotransplanta na mišu. Prekomjerna ekspresija NAC1 pune dužine povećala je tumorogenost epitelnih ćelija i fibroblasta na površini jajnika kod atipskih nu/nu miševa.
Nakayama et al. (2007) pokazali su da je NAC1 smanjio ekspresiju supresora tumora GADD45GIP1 u nekoliko ćelijskih linija ljudskog karcinoma. U tumorskim ćelijamama koje eksprimiraju NAC1, ekspresija dominantno negativnog NAC1 mutanta, koji sadrži samo BTB/POZ domen, inhibirala je rast ćelija, a taj je efekt djelimično poništen nokdaunom GADD45GIP1.
Molekulska genetika
U sedam nepovezanih pacijenata s neurorazvojnim poremećajem s epilepsijom, kataraktom, poteškoćama u hranjenju i odgođenom mijelinizacijom mozga, Schoch et al. (2017) identificirali su ponovnu de novo heterozigotnu misens mutaciju u genu NACC1 (R298W). Jedan od pacijenata imao je mozaičnu mutaciju. Mutacija je pronađena sekvenciranjem cijelog egzoma, a potvrđena Sangerovim sekvenciranjem. Funkcionalne studije varijanti i studije ćelija pacijenta nisu potvrđene.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Stub
mini|250p|[[Korintski red, hram u Siriji]]
Stub (grč stulos) je konstruktivni element u arhitekturi, drveni, metalni, kameni ili zidani vertikalni podupirač najčešće kružnog presjeka koji prenosi teret (krova, greda ili luka) na čvrstu podlogu. Stub može imati i isključivo dekorativnu ulogu, rjeđe može imati kvadratni ili poligonalni presjek. Osnovni djelovi stuba su stopa, stablo i kapitel. Formalno se stubovi najviše razlikuju po obliku glavice ili kapitela.
Posebne vrste stuba su stubac i karijatida.
Open Sud de France
Open Sud de France profesionalni je muški teniski turnir iz kategorije ATP 250 (pobjednik dobija 250 bodova na ATP-ovoj rang-listi). Jedan je od tri turnira iz serije ATP 250 koji se organizira u Francuskoj; druga dva su ATP Marseille i ATP Metz.
Osnovan je 1987. u Lyonu i održavao se svakog oktobra u Sportskoj dvorani Gerland sve do 2010, kad je premješten u Montpellier. Trenutno se održava u Areni Montpellier, koja ima kapacitet 7.500 gledalaca.
Lučice (Delnice)
Lučice su naseljeno mjesto u sastavu grada Delnica, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lučice su imale 332 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se kao naselje od 1981. Nastalo izdvajanjem istoimenog dijela iz naselja Delnice. Od 1890. do 1971. iskazivano kao dio naselja. U 1890., 1900. i od 1981. nadalje iskazuje se pod imenom Lučice te Lučice Delničke od 1910. do 1971.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Lučice je imalo 382 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gorenje Laknice
Gorenje Laknice su naseljeno mjesto u sastavu općine Mokronog–Trebelno, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Trebnje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorenje Laknice su imale 92 stanovnika.
Napomena: ''U 2008. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Gorenje Laknice i Sveti Vrh.''
Stupčanica
Stupčanica je rijeka u Bosni i Hercegovini, koja izvire kod Han Pijeska, a u Olovu se spaja s rijekom Biošticom i čini Krivaju, pritoku Bosne u Zavidovićima.
Gornji tok rijeke je kanjon. Ovo je plahovita planinska rijeka. Vlada Zeničko-dobojskog kantona 2015. godine donijela je Odluku o pristupanju provođenja procedure dodjele koncesije za izgradnju male hidroelektrane MHE "Petrovići" na rijeci Stupčanici.
Stupčanica se koristi za ribolov, ali u posljednje vrijeme zbog slabe kontrole sve je manje ribe (prije svega potočne pastrmke kojom je ova rijeke bila izuzetno bogata).
Razvoj svjetskog rekorda u skoku u dalj
Sljedeće tabele prikazuju razvoj svjetskog rekorda u muškom i ženskom skoku u dalj, koji je službeno ratificirao IAAF.
Muškarci
Prvi svjetski rekord u muškom skoku u dalj priznat je od IAAF-a 1912. Taj inauguralni rekord iznosio je 7,61 m, a postavio ga je Peter O'Connor 1901.
Do 21. juna 2009. IAAF je ratificirao 18 svjetskih rekorda u ovoj disciplini.
(Napomena: oznaka "A" pokraj rekorda znači da je postignut na većoj nadmorskoj visini.)
1 - Irska je 1901. i dalje bila dio Ujedinjenog Kraljevstva, ali O'Connor je sebe smatrao Ircem i takmičio se i ovom prilikom kao član irske amaterske atletske asocijacije.
Žene
Prvi svjetski rekord u ženskom skoku u dalj priznat je od FSFI-a (Međunarodne federacije za ženski sport) 1922. FSFI je 1936. ušao u sastav IAAF-a.
Do 21. juna 2009. IAAF je ratificirao 36 svjetskih rekorda u ovoj disciplini.
Melanocit
Melanociti su ćelije koje proizvode melanin, a koje su izvedene iz nervnog grebena. Nalaze se u donjem sloju (stratum basale) kožne epiderme, srednjem sloju oka (u uvea), unutrašnjem uhu, meningama, kostima, i srcu. Melanin je pigment koji prvenstveno odgovoran za boju kože i boju očiju. Jednom sintetiziran, melanin se nalazi u posebnim organelama zvanim melanosomi i pružaju duž granate strukture – dendrita tako da dosegne do keratocita
Melanogeneza
thumb|3D izgled melanocita U procesu melanogeneze, ove ćelije proizvode melanin, pigment koji se nalazi u koži, očima i kosi. Melanogeneza dovodi do dugotrajne pigmentacije, što je u suprotnosti s pigmentacijom koji potječe iz oksidacije već postojećeg melanina.
Postoje i bazne i aktivirane razine melanogeneze. Općenito, ljudi svjetlije puti imaju nisku osnovne razine melanogeneze. Izloženost UV-B zračenju uzrokuje povećanu melanogenezu. Svrha melanogeneze je da zaštiti potkožno tkivo (hipodermu), sloj ispod kože, od svjetlosti UV-B koja ga, putem fotodegradacije DNK, može oštetiti. Boja melanina je tamna, što mu omogućava da apsorbira većinu UV-B svjetlosti i blokira ga u prolazu kroz ovaj sloj kože.
Budući da su aktivni spektar opeklina i melanogeneza gotovo identični, za njih se pretpostavlja da se induciraju putem istog mehanizma. Međusobno slaganje akcijskog spektra s apsorpcijskim spektrom sekvenci DNK prema formiranju ciklobutan-pirimidin dimeri (CPD) – koji izaziva direktno oštećenje DNK. Po kvadratnom milimetru kože obično se nalazi između 1000 i 2000 melanocita. Melanociti čine od oko 5% do 10% ćelija baznog sloja epiderme. Iako im veličina može varirati, melanociti su obično dugi oko 7 μm. Razlika u boji kože između blago i tamnije pigmentiranih osoba nije uzrokovana brojem (količinom) melanocita, nego razinom melanocitne aktivnosti (količine i relativne količine eumelanina i feomelanina). Ovaj proces je pod hormonskom kontrolom, uključujući i MSH i ACTH peptide koji se proizvode iz prekursora proopiomelanokortina Osobe s albinizmom očiju u pravilu imaju vrlo nisku razinu proizvodnje melanina. Albinizam je često, ali ne uvijek, povezana s genom Tyr, koji kodira proizvodnju enzima tirozinaza. Tirozinaza je potrebna melanocitima za proizvodnju melanina iz aminokiseline tirozin. Albinizam može biti uzrokovan nizom drugih gena, kao što su OCA2, SLC45A2, TYRP1, i HPS1 da spomenemo neke. Sve u svemu, već je poznato 17 vrsta albinizma očnog kutisa. Svaki gen je vezan na drugi protein, koji ima ulogu u proizvodnji pigmenta.
VEGF
To je dio sistema koji obnavlja opskrbu tkiva kisikom kada je cirkulacija krvi neadekvatna, na primjer u stanjima hipoksije. Koncentracija VEGF u serumu je visoka kod bronhijalne astme i diabetes meliitus.
Melanocit
Melanogeneza
Osobe s Chediak Higashi sindromom imaju nakupljanje melaninskih granula zbog abnormalne funkcije mikrotubula
VEGF
Normalna funkcija VEGF -a je stvaranje novih krvnih sudova tokom embrionakog razvoja, novih sudova nakon ozljede, mišića nakon vježbanja i potpuno novih kvnih sudova  (kolateralna cirkulacija) za zaobilaženje začepljenih sudova. Može doprinijeti nastanku bolesti. Čvrsti karcinomi ne mogu narasti preko ograničene veličine bez odgovarajućeg snabdijevanja krvlju; karcinomi koji mogu izraziti VEGF mogu rasti i metastazirati. Prekomjerna ekspresija VEGF-a može uzrokovati vaskularne bolesti u mrežnjači i drugim dijelovima tijela. Lijekovi kao što su aflibercept, bevacizumab, ranibizumab i pegaptanib mogu inhibirati VEGF i kontrolirati ili usporiti te bolesti.
Melanocit
Stimulcije
thumb|400px| Biohemijska signalizacija na melanocitnom putu Brojni su podražaji koji mogu izmijeniti melanogenezu, odnosno proizvodnju melanina pomoću melanocita u kulturi, iako način na koji se to radi nije potpuno razumljiv. Određeni melanokortini su pokazali da u laboratorijskom testiranju imati utjecaj na apetit i seksualnu aktivnost u miševa. Metaboliti vitamija D, retinoidi, stimulirajući hormon melanocita, forskolin, kolerin toksin, izobutilmetilksantin, analozi diacilglicerols i UV zračenje su okidači melanogeneze i, posljedično, pigmentacije. Povećana proizvodnja melanina se vidi u uvjetima u kojima je povišen adrenokortikotropni hormon, (ACTH) kao što je kod cushingove bolesti. To je uglavnom posljedica lučenje alfa-MSH, zajedno s hormonom koji je povezan s reproduktivnim tendencijama kod primata. Alfa-MSH je proizvod razgradnje ACTH, koji ima jednak afinitet za MC1 receptor na melanocitima kao i ACTH.
Melanosomi su are vezikule u koje su upakovani hemijski spojevi unutar plazma membrane. Melanosomi su organizirani kao zaštita jedra keratinocita.
VEGF
Klasifikacija
Aktivnost VEGF-A, kako mu naziv govori, proučavana je uglavnom na ćelijama vaskularnog endotela, iako ima učinke na brojne druge tipove ćelija (npr. stimulacija monocita/makrofaga i njihova migracija, neurone, ćelije raka, epitelne ćelije bubrega). In vitro je pokazano da VEGF-A stimulira endotelne ćelije mitogeneza i migraciju ćelija. VEGF-A je također vazodilatator i povećava mikrovaskularnu permeabilnost, a izvorno se spominjao kao faktor vaskularne permeabilnosti.
Izoforme
Postoji više izoformi VEGF-A, koje su rezultat alternativne prerade iRNK iz jednog, 8-egzonskog gena  VEGFA. Klasificirane su u dvije grupe koje se nazivaju prema mjestu prerade krajnjeg egzona (egzon 8): proksimalno (označeno VEGFxxx) ili distalno mjesto prerade (VEGFxxxb). Osim toga, alternativna prerada egzona 6 i 7 mijenja njihov afinitet vezanja heparina i broja aminokiselina (kod ljudi: VEGF121, VEGF121 b, VEGF145, VEGF165, VEGF165b, VEGF189, VEGF206; ortolozi ovih glodarskih proteina sadrže jednu aminokiselinu manje). Ovi domeni imaju važne funkcionalne posljedice za varijante transkripta VEGF-a, jer terminalno mjesto (egzon 8) prerade određuje jesu li proteini proangiogeni (proksimalno mjesto prerade, eksprimirano tokom angiogeneze) ili antiangiogeno (distalno mjesto prerade, eksprimirano u normalnom obliku). Osim toga, uključivanje ili isključivanje egzona 6 i 7 posreduje u interakcijama s heparin-sulfatnih proteoglikana (HSPG) i neuropilinskih koreceptora na površini ćelije, povećavajući njihovu sposobnost da se vežu i aktiviraju VEGF receptori (VEGFR). Nedavno se pokazalo da je VEGF-C važan induktor neurogeneze u mišjoj subkomorskoj zoni, bez ispoljavanja angiogenih učinaka.
Mehanizam
Svi članovi porodice VEGF stimuliraju ćelijske odgovore vezanjem za receptore tirozin-kinaza (VEGFR) na ćelijskoj površini, uzrokujući njihovu dimerizaciju i aktiviranje putem transfosforilacija, iako na različitim mjestima , vremenima i opsezima. VEGF receptori imaju vanćelijski dio koji se sastoji od sedam domena sličnih imunoglobulinu, jedne transmembranske rasponske regije i unutarćelijskog dijela koji sadrži podijeljen domen tirozin-kinaza. VEGF-A se veže za VEGFR-1 (Flt-1) i VEGFR-2 (KDR/Flk-1). VEGFR-2 appears to mediate almost all of the known cellular responses to VEGF. The function of VEGFR-1 is less well-defined, although it is thought to modulate VEGFR-2 signaling. Druga funkcija VEGFR-1 može biti da djeluje kao lažni/mamac receptor, izdvajajući VEGF iz vezivanja VEGFR-2 (čini se da je to posebno važno tokom vaskulogeneze u embriju). VEGF-C i VEGF-D, ali ne i VEGF-A, koji su ligandi trećeg receptora (VEGFR-3/Flt4), koji posreduje u limfangiogenezi. Receptor (VEGFR3) je mjesto vezanja glavnih liganda (VEGFC i VEGFD), koje posreduju u trajnom djelovanju i funkciji liganda na ciljne ćelije. Vaskularni endotelni faktor rasta-C može stimulirati limfangiogenezu (putem VEGFR3) i angiogenezu putem VEGFR2. Vaskularni endotelni faktor rasta-R3 otkriven je u limfnim endotelnim ćelijama u CL mnogih vrsta, kso šeo su  goveda, bizoni i primati.
Osim što se veže za VEGFR, VEGF se veže i na receptorske komplekse koji se sastoje i od neuropilina i od VEGFR -a. Ovaj receptorski kompleks ima povećanu signalnu aktivnost VEGF-a u endotelnim ćelijama (krvni sudovi). Neuropilini (NRP) su plejtrofini receptori i stoga druge molekule mogu ometati signalizaciju kompleksa receptora NRP/VEGFR. Naprimjer, klasa 3 semaforina natječe se s VEGF165 za vezivanje NRP-a i stoga bi mogla regulirati angiogenezom posredovanom VEGF-om].
Ekpresija
Proizvodnja VEGF-A može se inducirati u ćeliji koja ne prima dovoljno kisika. Kada ćeliji nedostaje kisik, ona proizvodi HIF, faktor uzrokovan hipoksijom, faktor transkripcije. FZO stimulira oslobađanje VEGF-A, između ostalih funkcija (uključujući modulaciju eritropoeze). Cirkulirajući VEGF-A se zatim veže za receptore VEGF na endotelnim ćelijama, pokrećući tirozin-kinazni put koji vodi do angiogeneze. Ekspresija angiopoetina-2 u odsustvu VEGF dovodi do smrti endotelnih ćelijaa i vaskularne regresije. Nasuprot tome, njemačka studija provedena in vivo pokazala je da se koncentracija VEGF-a zapravo smanjila nakon smanjenja unosa kisika, čak za 25% u trajanju od 30 minuta. HIF1 alfa i HIF1 beta se stalno proizvode, ali je HIF1 alfa izrazito labilan sa O2, pa se u aerobnim uvjetima degradira. Kad ćeliju zadesi hipoksija, HIF1 alfa traje, a kompleks HIF1alfa/beta stimulira oslobađanje VEGF-a. Kombinovana upotreba mikrovezikula i 5-FU rezultirala je povećanom hemosenzitivnošću ćelija karcinoma pločastih ćelija, više od upotrebe bilo 5-FU ili samo mikrovezikula. Osim toga, smanjena ekspresija gena VEGF povezana je sa smanjenom ekspresijom CD1 gena.
Klinički značaj
VEGF-A i odgovarajući receptori brzo se reguliraju nakon traumatske ozljede centralnog nervnog sistema (CNS). VEGF-A je visoko eksprimiran u akutnoj i subakutnoj fazi oštećenja CNS-a, ali ekspresija proteina opada s vremenom. Ovaj vremenski raspon ekspresije VEGF-A odgovara endogenoj sposobnosti revaskularizacije nakon ozljede. To bi sugeriralo da bi se VEGF-A/VEGF165 mogao koristiti kao meta za podstcanje angiogeneze nakon traumatskih ozljeda CNS-a. Međutim, postoje kontradiktorni naučni izvještaji o učincima tretmana VEGF-A na modele ozljeda CNS-a.
Iako nije povezan kao biomarker za dijagnozu akutne ishemije moždanog udara, ako su visoke razine VEGF -a u serumu u prvih 48 sati bile povezane s lošom prognozom za cerebralne infarkte duže od 6 mjeseci. and 2 years.
VEGF-A je bio upleten u lošu prognozu za rak dojke. Brojne studije pokazuju smanjeno opće preživljavanje i preživljavanje bez bolesti kod onih tumora koji prekomjerno eksprimiraju VEGF. Prekomjerna ekspresija VEGF-A može biti rani korak u procesu metastaziranja, korak koji je uključen u "angiogeni" prekidač. Iako je VEGF-A povezan sa lošim preživljavanjem, njegov tačan mehanizam djelovanja u progresiji tumora ostaje nejasan.
VEGF-A se također oslobađa u reumatoidnom artritisu, kao odgovor na TNF-α, povećavajući propusnost i oticanje endotela, a također stimulirajući angiogenezu (stvaranje kapilara).