cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BAA 1948/1949.
BAA sezona 1948-49 je bila treća sezona Basketball Association of America košarkaške lige, koja će kasnije prerasti u National Basketball Association.
Univerzitet "Džemal Bijedić" Mostar
Fakultet humanističkih nauka
Fakultet je osnovan 2002. Ima pet odsjeka i 11 studijskih grupa:
Naim Hadžiabdić
'''Naim ef. Hadžiabdić''' je rođen u Pruscu 18. maja 1918. godine. Osnovno vjersko obrazovanje stekao je u rodnom mjestu, a osnovnu školu završio u Donjem Vakufu. Nakon završene Gazi Husrev-begove medrese u Sarajevu, školovanje nastavio na Višoj islamskoj teološkoj školi, u to vrijeme najvećem obrazovno-vjerskom zavodu kod nas. Po završetku školovanja stupa u službu Isamske zajednice, u svojstvu džematskog imama u Donjem Vakufu, gdje ostaje punih petnaest godine. Nakon toga biva imenovan za glavnog imama bugojanski i travnički srez, da bi 1963. godine bio izabran za predsjednika Starješinstva Islamske zajednice u BiH, na kojoj funkciji ostaje do 1975. godine.
Sa reisu-l-ulemom Sulejman ef. Kemurom učestvuje u vraćanju "Đulaginog dvora" za potrebe Gazi Husrev-begove medrese i ostvarenje Islamskog teološkog fakulteta. Nakon smrti reisu-l-uleme Kemure, prvo je izabran za vršioca dužnosti reisu-l-uleme a zatim, na sjednici u Beogradu, 22. marta 1975. godine kao jedini kandidat za vrhovnog poglavara Islamske zajednice u SFRJg. Svečano ustoličenje i predaja menšure obavljena je 18. maja 1975. godine u Gazi Husrev-begovoj džamiji u Sarajevu. Na čelu islamske zajednice u SFRJ Naim ef. Hadžiabdić bio je punih 12 godina. U njegovo vrijeme ostvareni su značajni rezultati među kojima su otvaranje Islamskog teološkog fakulteta u Sarajevu, otvorenje Isa-begove medrese u Skoplju te izgradnja Zagrebačke džamije.
Umro je 3. jula 1987. godine a ukopan je tri dana kasnije u haremu Gazi Husrev-begove džamije.
Univerzitet "Džemal Bijedić" Mostar
Fakultet informacijskih tehnologija (FIT)
Fakultet je osnovan 1997. Do aprila 2008. fakultet je upisalo 2254 studenta, a završilo 211. Omogućava redovnu nastavu i učenje na daljinu iz oblasti informacijskih tehnologija.
BAA 1948/1949.
Istočna grupa
{|
Zapadna grupa
{|
Husein Mujić
'''Husein ef. Mujić''' rođen je 1918. godine u Gornjoj Orahovici kod Gračanice. Sresku medresu završio je u Gračanici a Behrem-begovu medresu u Tuzli. U vrijeme školovanja u Tuzli 1936. godine završio je i hifz pred hafizom Ahmed ef. Redžebašićem. Studije arapskog jezika i književnosti završio je vanredno, na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1980. godine.
U Islamskoj zajednici radi od 1938, prvo kao imam i vjeroučitelj u Zvorniku, zatim u Srednjoj Zelinji kod Gradačca, zatim Gračanici. 1960. godine izabran je za glavnog imama tuzlanske oblasti a 15 godina kasnije postaje muftija tog regiona. Sa te funkcije je izabran za reisul-ulemu, a menšura mu je predata, po njegovoj želji, 11. decembra 1987. godine u beogradskoj Bajrakli džamiji.
Pritisnut događajima u Islamskoj zajednici, sa položaja reisu-l-uleme povukao se nakon dvije godine, koncem 1989. godine. Bio je redoviti član kako republičkih tako i saveznih organa Islamske zajednice, aktivni sudionik Narodnog fronta i Socijalističkog saveza, nekoliko godina predsjednik Udruženja ilmijje, a tri godine i odgovorni urednik "Preporoda", tadašnje glasilo ovog udruženja.
810.
Godina 810. (DCCCX) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 806. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Američki učenjak
Američki učenjak je bio govor koji je održao američki filozof Ralf Emerson 1837. godine Fi beta kapa društvu u Cambridge, Massachusetts-u. Pozvan je da održi govor radi svog fundamentalnog djela Priroda, koje je izdato godinu dana ranije u kojem je on američkom, historijski mladom društvu, dao novi pogled na svijet. Američko društvo je još uvijek bilo pod velikim evropskim uticajem i 60 godina nakon proglašenja nezavisnosti, i Emerson je, po prvi put u historiji te zemlje, obezbjedio putokaz kako da se oslobode tog stranog vela i stvore novi, američki, identitet. Oliver Wendell Holmes, Sr. je proglasio ovaj govor američkom "intelektualnom deklaracijom nezavisnosti".
Postoji nekoliko glavnih tačaka koje oformljavaju ovu viziju: Uz veliku pažnju koju je dobio radi svog eseja Priroda, ovaj govor je samo učvrstio njegovu popularnost u Americi, koja će ostati snažna tokom čitavog njegovog života.
NGC 7759A
NGC 7759A (također poznat kao MCG -3-60-19 i PGC 72499) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 337 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,60 (59 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (20 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sedmogodišnji rat
mini|desno|340px|Svi učesnici Sedmogodišnjeg rata. : Velika Britanija, Pruska, Portugal i saveznici. : Francuska, Španija, Austrija i saveznici.
Spisak sistema taksonomije biljaka
Ovaj spisak sistema taksonomije biljaka predstavlja "takonomske sisteme" koji su primjenjivani u klasifikaciji biljaka, tokom minulih epoha razvoja taksonomije.
Sedmogodišnji rat
Sedmogodišnji rat je naziv za rat koji je zapravo trajao devet godina, od 1754. do 1763. godine. Alternativni naziv je i Treći šleski rat. Sukobljene su strane bile Velika Britanija, britanske kolonije u Sjevernoj Americi, Pruska i Braunschweig-Lüneburg protiv Francuske (i Nove Francuske (Kanade)), Austrije, Rusije, Švedske i Saske. Španija i Portugal poslije su uvučeni u sukob, a vojska neutralne Holandije napadnuta je u Indiji.
Uzroci i pozadina
Marija Terezija, carica Svetog Rimskog Carstva, je u periodu nakon Rata za austrijsko nasljeđe željela povratiti pokrajinu Šleziju koju joj je oteo pruski kralja Fridrik II. Protiv Pruske i Velike Britanije, koja je stala na njenu stranu, stvorena je velika koalicija u kojoj su bili Austrija, Francuska, Rusija, Saska, Švedska i Poljska.
Spisak sistema taksonomije biljaka
Za ovu listu postoje dva glavna kriterija. Sistem mora biti taksonomski, koji se bavi mnogim biljkama i njihovim botaničkim imenima. Drugo, to mora biti sistem, tj. baviti sistematskim odnosima biljaka. Iako su razmišljanja o odnosima biljaka započela mnogo ranije (vidi Historija sistematike biljaka), takvi su sistemi zaista nastali tek u 19. stoljeću, kao rezultat sve većeg priliva novonastalih taksona, otkrivenih širom svijeta. U 18. stoljeću postojali su neki rani pokušaji, koji su možda prekursorni, a ne puni taksonomski sistemi. Miljokazni događaj bio je objavljivanje Linnaeusove knjige „Species Plantarum '' koja služi kao polazna tačka binarne nomenklatute za biljke. Po svojoj veličini ovo bi se moglo kvalificirati na ovoj listi, ali ne bavi se odnosima, nego raspoređivanjem  biljaka u rodove. Treba imati na umu da sistem nije nužno monolitan i često prolazi kroz nekoliko faza razvoja što rezultira u nekoliko njegovih verzija. Kada se sistem široko usvoji, mnogi će autori usvojiti sopstvenu posebnu verziju sistema. Cronquistov system je dobro poznat u mnogim verzijama.
Sedmogodišnji rat
Borbe u Evropi
Zarobljavanjem saske vojske kod Pirne u novembru 1756. godine, Fridrik II, kralj Pruske, samo je djelomice ostvario svoj ratni plan. Zbog poodmaklog doba godine, pokušaj zaposjedanja Češke ne bi li Austriju prisilio na odustajanje od rata morao je odgoditi za proljeće sljedeće godine.
Fridrik II upao je u Češku između 18. i 22. aprila 1757. godine, krenuvši koncentrično prema Pragu u četiri kolone: feldmaršal Schwerin s 34.300 vojnika iz Šleske i vojvoda Beverna s 20.300 vojnika iz istočne Saske, sjedinivši se 27. aprila na rijeci Iser pod Schwerinovim zapovjedništvom, te kralj s 39.600 vojnika iz središnje Saske od Dresdena, kojem se 25. aprila pridružio knez Anhalta dolazeći s 19.300 vojnika iz zapadne Saske.
Feldmaršal Browne, zamjenik vrhovnoga austrijskog zapovjednika u Češkoj, princa Karla Aleksandra Lotarinškog, koji je zbog bolova u nogama ostao u Beču, nije vjerovao kako će neprijatelj krenuti naprijed, iako su se tokom aprila množile vijesti o mogućem napadaju. Prusima stoga nije bilo teško napredovati jer su se iznenađene i raštrkane austrijske postrojbe još nalazile usred priprema za vojnu: Nadasdy s 15.000 vojnika u Moravskoj i austrijskom dijelu Šleske, Serbelloni s 27.200 vojnika u istočnoj Češkoj, 39.100 vojnika pod izravnim Brownovim zapovjedništvom oko Praga i Budima, te Königsegg s 22.900 vojnika u sjevernoj i vojvoda od Arenberga s 24.200 vojnika u zapadnoj Češkoj.
Godina 1760. je uslijedila pobjeda pruskog kralja u bitkama kod Torgaua i Legnice, ali je nakon toga Fridrik II. 1761. morao pretrpjeti napad na Brandenburg te zauzimanje Berlina od strane Rusa i Austrijanaca.
Borbe u Kanadi
Do polovice 18. stoljeća u Sjevernoj Americi je povremeno dolazilo do ratnih sukoba između Britanaca i Francuza oko trgovine te zbog njihovih sukoba u Evropi.
Godine 1753. Francuzi iz Kanade krenuli su prema jugu kako bi zauzeli dio doline Ohija. Britanska vojska i doseljenici s istočne obale su ih krenuli presresti. U pojedinačnim bitkama su obje strane bilježile uspjehe, ali ne i konačnu pobjedu. Godine 1756. Francuzi šalju novog zapovjednika, markiza od Montcalma, a 1758. iz Britanije dolazi general James Wolfe. Britanci napadaju francuski teritorij, pa i Quebec, glavni grad francuske Kanade.
U avhustu 1759. Wolfe je utaboren istočno od Quebeca. Planirao je iznenadni napad u kojem bi se njegove snage iskrcale uzvodno od Quebeca, u podnožju strmih litica. Dana 13. septembra, u 1 sat poslije ponoći, on i njegovi ljudi krenuli su u akciju. U 4 sata ujutro došli su do mjesta iskrcavanja, popeli se uz litice i već u zoru se počeli primicati Abrahamovoj visoravni. Ubrzo su nanjeli poraz Montcalmovoj iznenađenoj vojsci, ali i Wolfe i Montcalm su smrtno ranjeni u bici.
Kraj rata
Rusija se iznenada povukla kada je umrla carica Elizabeta Petrovna koja je gajila strastvenu mržnju prema pruskom kralju Fridriku II. Naslijedio ju je izrazito propruski raspoložen sestrić, Petar III, a njega njegova supruga njemačkog porijekla Katarina II, što je spasilo je Fridrika II. Sklopljen je mir koji se sastojao od dva ugovora 1763. godine: u Parizu, gdje je priznat poraz Burbona u korist Velike Britanije i predaja francuskih kolonija Britancima, i u Hubertsburgu, kojim je potvrđen status quo, odnosno Šlezija je ostala Pruskoj.
Maksimilijan Franjo Austrijski
Maxmilijan Franjo Austrijski (Maximilian Franz Xaver Joseph Johann Anton de Paula Wenzel; 8. decembar 1756 - 26. juli 1801) bio je, kao Maksimilijan II Franjo, nadbiskup Kölna i posljednji knez-izbornik Kölna.
Maksimilijan Franjo je bio najmlađe od šesnaestero djece carice Marije Terezije i cara Franje I.
Godine 1784. postao je nadbiskup i knez izbornik Kölna, te se preselio u glavni grad Bonn. Ostao je na toj poziciji do kraja života. Godine 1790, po smrti svoga brata, cara Josipa II, učestvovao je u izboru cara Svetog Rimskog Carstva, davši svoj glas svome bratu Leopoldu.
Bio je sponzor muzičara i igrao je važnu ulogu u ranoj karijeri Ludwiga van Beethovena, koji je radio kao muzičar na njegovom dvoru. Interesovao se za Beethovenov napredak. Dozvolio mu je da ode u Beč, ali se do kraja života nadao da će se vratiti u Bonn i nastaviti raditi za njega.
Vladavina Maksimilijana Franje nad nadbiskupijom i elektoratom je doživjeela katastrofu 1794. godine kada je francuska vojska pregazila Köln. Kada se Napoleonova vojska približila Bonnu, Maksimilijan Franjo je zauvijek napustio svoju teritoriju. Köln je 1801. godine, kada je izbornik Maksimilijan II Franjo umro u Beču, prepušten Francuskoj.
NGC 4830
NGC 4830 (također poznat kao ESO 575-37, MCG -3-33-24 i PGC 44313) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 154 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,20 (99 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 26. maja 1880. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bolest skladištenja glikogena
Bolest skladištenja glikogena (GSD, također glikogenoza i dekstrinoza) je metabolički poremećaj uzrokovan nedostatkom enzima koji utiče na sintezu glikogena, razgradnju glikogena ili razgradnju glukoze, obično u mišićima i/ili ćelijama jetre.
GSD ima dvije klase uzroka: genetički i stečeni. Nasljedni GSD je uzrokovan bilo kojom urođenom greškom metabolizma (genetički defektnim enzimima) uključenim u ove procese. U stočarstvu, stečeni GSD je uzrokovan otrovanjem alkaloidom kastanosperminom.
Liječenje
Liječenje ovisi o tipu bolesti skladištenja glikogena. GSD I se obično liječi čestim malim obrocima ugljikohidrata i kukuruznog škroba, koji se nazivaju modificirana terapija kukuruznim škrobom, kako bi se spriječio nizak šećer u krvi, dok drugi tretmani mogu uključivati alopurinol i faktor stimulacije ljudskih granulocitnih kolonija.].
Uglješići
Uglješići su naseljeno mjesto u općini Vogošća, Bosna i Hercegovina.
Protoliza
Protoliza ili protolitska reakcija je hemijska reakcija u kojoj se ion vodika (H+) prenosi između dvije reakcijjske supstance i stoga nije toliko često pogrešno označen. Protoliza je reakcija glavnog kiselinsko-baznog koncepta Brønsted-Lowryjeva teorija kiselina i baza. Prema ovoj teoriji, kiselinski protona (H+) u reakciji prelazi na partnera. Kiseli spoj radi djeluju donor  protona, a  baza  (često voda) preuzima proton, pa  se stoga naziva akceptor  protona. Između dvije supstance koje su uključene u rezultate reakcije postoji hemijska ravnoteža.
Protolitska reakcija
Ako se plinovitih hlorovodik (HCl) stavi u vodu, odvija se  protolia  sone kiseline. Ovo je hemijski  ravnotežna reakcija,  jer molekula HCl i ion  H3O+ donira  proton, kao Bronstedove 'kiseline'. H2O i Cl– djeluju kao akceptoru protona, kao Bronstedove 'baze'. Naprimjer, čista kiselina (H3C–COOH) stavljena u vodu ulazi u protolizu   H3O+, uz   acetatni anion (H3C–COO−). Ovdje je  CH3COOH en H3O+ donor protona, dok je H3C–COO− en H2O akceptorpr.
Protoliza dva protona daje spoj sumporne kiseline u vodi:
U ovoj reakcijskoj jednadžbi, molekula je H2SO4,  a ion H3O+  donor protona, kao Bronstedvova 'kiselina'. H2O i SO42– djeluju kao akceptori protona, u skladu sa Bronstedovim bazama. Posebnu ulogu ima HSO4–, koji, ovisno o smjeru reakcije, odgovara kao akceptor  i donora protona. Supstance sa takvim svojstvima se označavaju kao '' amfoliti. Plinoviti amonijak (NH3) u vodi zatim prelazio u amonijev ion (NH4+) i formiraju se hidroksidni ioni (OH−). Donori protona ovdje su NH4+ i H2O, dok su OH− i NH3 njihovi receptori:
Autoprotoliza
Čista voda ima sposobnost autoprotolize. Biljka proizvodi hidroksonijeve H3O+ i hidroksidni (OH–) ione. H2O je stanju reagirati i kao donor (kao kiselina) ili kao akceptor akceptor protona (kao baza). Zbog toga se ovdje radi o formiranju amfolita:
Ravnoteža je vrlo snažno na strani vode. Ion proizvoda za ovu reakciju je na 298 K (25 °C) 10−14 mol2 l−2 (konstanta ionizacije). U autoprotolizi, vode je osnova zbog  činjenice da  hemijski čista voda ima barem blagu elektroprovodljivost. Autoprotoliza ovisi o temperaturi. Dakle, o konstanti ravnoteže (mol2 l−2): U skladu s tim, ujedno i pH vode ovisi o temperaturi. Čista voda ima:
Protoliza u ne-vodenoj otopini
U Brønstedsovoj reakciji kiselina-baza, uz vodu,  potrebna su i druga odgovarajući polarna  otapala,  kao u   reakcija partnera spoput metanola ili etanola. Dobar primjer je autoprotoliza tečnog amonijaka, gdje se formiraju  ioni amonijaka i amida:
Također su poznate reakcije u koncentrirane sumporne kiseline, i tome slične:
BAA 1947/1948.
BAA sezona 1947-48 je bila druga sezona Basketball Association of America košarkaške lige, koja će kasnije prerasti u National Basketball Association.
Istočna grupa
{|
FA Šiauliai
Šiaulių Futbolo Akademija je profesionalni nogometni klub iz Šiauliai, Litvanija. Takmiči se u Prvoj nogometnoj ligi Litvanije.
BAA 1947/1948.
Zapadna grupa
{|
FA Šiauliai
Trenutni sastav
''Posljednja izmjena: 22. 3. 2023.''
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Mauricije Saksonski
mini|desno|Mauricije, grof od Saksonije
Mauricije Saksonski (28. oktobar 1696 - 20. novembar 1750) je bio vanbračni sin poljskog kralja Avgusta II i francuski general.
Mauricije je bio prvi od osmero vanbračne djece koje je poljski kralj Avgusta II Snažnog (koji je kao saksonski izbornik vladao pod imenom Fridrik Avgust I) priznao, mada mu veliki broj izvora pripisuje 354 vanbračne djece. Bio je sin grofice Marije Aurore von Königsmarck, ljubavnice Avgusta II.
Vojnu karijeru je započeo vrlo rano. U prvoj bici je bio već s 12 godina. Služio je vojsku pod komandom princa Eugenija Savojskog i ruskog cara Petra I Velikog. Otac ga je zvanično priznao 1711. godine i dodijelio mu titulu grofa od Saksonije. Kao odrastao muškarac mnogo je ličio na svog oca, i po karakteru i po fizičkom izgledu. Kao i njegov otac, bio je poznat po svojoj nadprosječnoj fizičkoj snazi.
Dana 12. marta 1714. oženio je groficu Johannu Viktoriu Tugendreich von Loeben, jednu od najbogatijih podanica svoga oca, ali je ubrzo potrošio svo njeno bogatstvo i pao u dugove. S njom je imao jednoga sina koji je živio vrlo kratko. Kada je njegova supruga zatražila poništenje braka, Mauricije se složio, te je brak poništen 1721. godine. Kao i njegov otac, imao je mnogo ljubavnica i vanbračne djece.
Godine 1725. kandidirao se za prijestolje vojvode Kurlandije po nagovoru ruske carice Ane Ivanovne, kurlandske vojvotkinje, koja mu je ponudila i brak. Izabran je za vojvodu sljedećeg godina, ali je odbio caričinu bračnu ponudu te je vlast nad Kurlandijom uspio održati samo godinu dana i to uz upotrebu sile. Goine 1742. otišao je u Rusiju kod carice Elizabete Petrovne, prve rodice tada već umrle carice Ane Ivanovne, čiju pomoć je tražio za osvajanje Kurlandije, ali nije uspio.
Služio je u ratovima s Turcima, u Ratu za poljsko naslijeđe i Ratu za austrijsko naslijeđe.
Razvijao je svoju karijeru u francuskoj vojsci i vremenom je postao jedan od najvećih generala svoga doba. Pred kraj karijere nije mogao jahati na konju tokom bitki zbog edema, te je morao biti nošen. Postao je francuskom građaninom 1746. godine, a Luj XV, kralj Francuske, mu je poklonio zamak. Vojnu karijeru je nastavio sve do svoje smrti 1750. godine.
IC 1650
IC 1650 (također poznat kao ESO 195-34, IRAS 01101-5039 i PGC 4334) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 338 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Feniks. Najveći prečnik je 1,30 (128 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (69 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 1899. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 87
NGC 87 (također poznat kao ESO 194-8 i PGC 1357) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 157 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Feniks. Najveći prečnik je 0,90 (41 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (32 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Marija Josipa od Bavarske
Marija Josipa od Bavarske (Maria Josepha Antonia Walburga Felizitas Regula; 30. mart 1739 - 28. maj 1767) je bila bavarska i češka princeza koje postala carica Svetog Rimskog Carstva kao druga supruga cara Josipa II.
Porodica
Njen otac je bio Karlo Albert, bavarski vojvoda koji je u Ratu za austrijsko naslijeđe postao car Svetog Rimskog Carstva i kralj Češke. Majka joj je bila austrijska nadvojvotkinja Marija Amalija, kćerka cara Josipa I.
Brak
Godine 1765. udala se za njemačkog kralja Josipa, svoga dvije godina mlađeg rođaka u drugom koljenu. Iste godine je postala carica Svetog Rimskog Carstva po smrti njegovog oca. Brak nije bio sretan i sklopljen je samo na insistiranje Josipove dominantne majke Marije Terezije. Josip još uvijek nije bio prebolio svoju prvu suprugu, parmsku princezu Izabelu Mariju. Josip je odbijao dijeliti bračnu postelju s Marijom Josipom. Svekrvom smrću postala je teoretski najviše rangirana žena na carskom dvoru, ali je u stvarnosti to i dalje bila njena svekrva.
Smrt
Godine 1767, baš kao i prva supruga Josipa II, zarazila se boginjama i umrla. Njena svekrva ju je posjećivala dok je bolovala, te se i sama zarazila i preživjela. Josipova sestra, nadvojvotkinja Marija Josipa, se također zarazila i umrla. Carica Marija Josipa je sahranjena u Carskoj kripti.
Patronimik
Patronimik (patronim), izvedeno je iz novolatinskog: patronymicum < od grčkog jezika: πατρωνυμιϰόν, od πατήρ, genitiv πατρός: otac i ὄνoμα: ime). Patronimik predstavlja ime izvedeno od očeva imena. Često je bilo u upotrebi u Slavena i u slavenskim jezicima. Kada se pretvara u prezime očevom imenu se dodaju najčešće nastavci tipa -ić, -ović, -ević, -ac i -ovac. Patronimik predstavlja i nastojanje da se mlađa generacija prepoznaje i donekle zaštiti (dodatno osigura) i čini prepoznatljivom u zajednici po poznatijem i vjerodostojnijem očevom imenu (To je Milan Ivanov). Prezimena izvedena kao patronimik su jedan od načina na koja nastaju stalnija prezimena.
Na primjer: Radin sin Pavla > Radin Pavlov > Radin Pavlović.
Na primjer: Milut sin Petra > Milut Petrov > Milut Petrović.
U jevrejskim imenima patronimik je sačinjen od izraza ben (nečiji sin) i očeva rođenog imena. U malajskim imenima patronimik se sastoji od izraza bin (nečiji sin) ili binte (nečija kći) ili skraćenice B. ili b. i očeva rođenog imena. U imenima sirijskog porijekla patronimik može početi izrazom bar. U imenima pripadnika arapskih zemalja patronimik (nasab) se sastoji od očeva, a katkad i djedova imena ispred kojega stoji izraz ibn. Kod starih perzijskih imena patronimik počinje izrazima pesar ili pûr (nečiji sin) ili dokhtar (nečija kći).
Jakub Selimoski
Biografija
Gazi Husrev-begovu medresu završio je u Sarajevu 1966. Nakon završetka Gazi Husrev-begove medrese upisuje se na Filološki fakultet – Odsjek orijen­talistike u Beogradu Kasnije nastavlja studij na Odsjeku civilizacije i kulture Univerziteta Al-Azhar u Kairu, koji završava 1972. Po povratku u Islamsku zajednicu Makedonije bio je postavljen za vjersko-prosvjetnog referenta, a malo kasnije za sekretara Starješinstva Islamske zajednice u Makedoniji.
NGC 6243
NGC 6243 (također poznat kao MCG 4-40-4, PGC 59161 i UGC 10591) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 493 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,00 (143 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (57 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 10. juna 1880. godine.
Jakub Selimoski
Biografija
Nakon smrti hadži Bedri ef. Hamida, dotadašnjeg predsjednika Starješinstva Islamske zajednice u Makedoniji, Selimoski je postavljen za vršioca dužnosti predsjednika, a zatim ga je Vrhovni sabor Islamske zajednice Jugoslavije 1981. imenovao za predsjednika Starješinstva Islamske zajednice u Makedoniji. Njegova spremnost i organizacione sposobnosti rezultirale su i izgradnjom i otvaranjem Isabegove medrese u Skoplju, izgradnjom i obnovom brojnih džamija, pokretanjem izdavačke djelatnosti i prvog vjerskog informativnog lista nakon Drugog svjetskog rata u Makedoniji El-Hilal, unapređenju vjerske pouke i dr.
NGC 6243
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Jakub Selimoski
Biografija
Početkom 1990. Selimovski je imenovan vršiocem dužnosti reisu-l-uleme, u kom periodu su obavljeni izbori na svim nivoima u islamskoj zajednici te privedene kraju i promjene Ustava Islamske zajednice. Godinu dana kasnje, 9. marta 1991, tajnim glasanjem na sjednici Izbornog tijela za izbor reisu-l-uleme u Sarajevu, pobijedio je između četiri kandidata. Njegov izbor se uzima kao prvo slobodno, demokratsko biranje reisu-l-uleme nakon Drugog svjetskog rata. Funkciju reisu-l-uleme obavljao je u ratova u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini do raspada Islamske zajednice Jugoslavije odnosno formiranja Obnoviteljskog sabora za Islamsku zajednicu Bosne i Hercegovine.
Ugorsko
Ugorsko je naseljeno mjesto u općini Vogošća, Bosna i Hercegovina.
809.
Godina 809. (DCCCIX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 809. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Zapadnoevropsko vrijeme
Zapadnoevropsko vrijeme je vremenska zona koja obuhvata dijelove zapadne i sjeverozapadne Evrope i dijelove zapadne Afrike.
Za vrijeme zime, zapadnoevropsko vrijeme je dio UTC+0 vremenske zone, dok ljeti neke zemlje prelaze na zapadnoevropsko ljetno vrijeme (UTC+1).
Korištenje
Zemlje koje preko ljeta prelaze na zapadnoevropsko ljetno vrijeme (UTC+1):
NGC 1810
NGC 1810 (također poznat kao ESO 85-SC35) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 24. septembra 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Adnan Nezirov
Adnan Nezirov (rođen 3. septembra 1988) bosanskohercegovački je pjevač narodne muzike, pobjednik takmičenja ZMBT iz sezone 2009-10 i učesnik finala Zvezda Granda 2017.
Biografija
Adnan Nezirov je rođen 3. septembra 1988. u Bihaću. Pobijedio je na bosanskohercegovačkom muzičkom takmičenju ZMBT. Također učestvovao je i u Zvezdama Granda gdje je u finalu zauzeo 3. mjesto po izboru publike. Završio je srednju elektrotehničku školu.
808.
Godina 808. (DCCCVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 808. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Treće doba sunca
Treće doba sunca je imaginarno doba iz trilogije Gospodar Prstenova. To je bilo doba u kome je prevlast rase Vilenjaka nestajala. Svi Vilenjaci su bili klonuli. Dugo su rukovali sa svoja Tri Prstena, ali nisu isprobavali ništa novo. Krv Dunedaina Gondora i Arnora se izmiješala sa slabijim ljudskim rodovima. Moć Saurona je polako rasla. 1000. godine iz Neumirućih Zemalja stigao je jedan brod. Taj brod je nosio petoricu Majarskih duhova,poslatih da se suprotstave Sauronu. Dvojica najmoćnijih su bili Saruman i Gandalf. Na kraju tog doba saznalo se gdje su bila skrivena Tri vilin prstena. Isprva su ih držali Gil galad,Galadriel i Cirdan. Međutim, Gil galad je prije svoje smrti svoj prsten dao Elrondu a Cirdan je svoj prsten dao Gandalfu.
Odnosi Moldavije i Evropske unije
mini|Mapa [[Moldavija|Moldavije i Evropske unije]] Godine 1998. na snagu je stupio sporazum o stabilnosti i pridruživanju Moldavije s Evropskom unijom. EU podržava izgradnju tržišne privrede u Moldaviji kao i funkcionirajuće demokratije. Od 30. novembra 2005. postoji EUBAM za Moldaviju i Ukrajinu, misija Evropske unije za pograničnu pomoć na ukrajinsko-moldavijskoj granici za kontrolu prekograničnog krijumčarenja (naročito oružja, ljudi i droga) iz i u Pridnjestrovlje. Dana 7. maja 2009. Moldavija zajedno sa još pet država ZND pristupila je Istočnom partnerstvu sa EU. U januaru 2010. u Chișinău u okvirima politike EU sa susjedima započeli su pregovori za pridruživanje Moldavije. Iako je dugoročni cilj države punopravno članstvo u Uniji, prema riječima ministra vanjskih poslova Iuria Leancăa, ipak prvi cilj bi trebao biti formiranje zone slobodne trgovine, zajedničko rješavanje ekonomskih problema i prije svega ukidanje viza moldavskim građanima za ulazak na teritoriju EU. mini|Proeuropska manifestacija u [[Chișinău, 6. aprilu 2014.]] Dana 5. decembra 2011. Evropska komisija je najavila sklapanje sveobuhvatnog sporazuma o slobodnoj trgovini sa Moldavijom. Konkretni razgovori i pregovori bili bi dio planiranog sporazuma o pridruživanju ove zemlje. Prema mišljenjima u EU, zone slobodne trgovine bi trebale služiti dugoročnoj političkoj stabilizaciji države. Trenutno je između EU i Moldavije na snazi povlašteni pristup evropskom tržištu, a EU je glavni trgovački partner zemlje. Dana 27. juna 2014. u Bruxellesu je sklopljen Sporazum o privrednom i političkom pridruživanju Moldavije sa EU. Taj sporazum je potvrđen i ratificiran moldavskom parlamentu 2. jula iste godine. Prema izvještaju ruske novinske agencije RIA Novosti: "Pristalice evropskih integracija su proslavile ovaj događaj ispred parlamenta, dok su protivnici približavanju EU uhapšeni i kažnjeni"
Javno mišljenje
Anketa je u junu 2018. godine otkrili da 46% stanovništva misli da Moldavija ući u EU u odnosu na 36% koji se izjašnjavaju za ulazak u euroazijsku ekonomsku uniju.
Treće doba sunca
Godine
3.Ohtar donosi krhotine Narsila u Rivendal.
241.Rođena Arwen.
490.Prva invazija Runa na Gondor.
500.Run pobijeđen.
830.Počinje doba moćnih flota Gondora.
861.Rasparčavanje Arnora.
933.Gondor zauzima Umbar.
1050.Gondor osvaja Harad. Harfuti prelaze u Erjador.
1150.Falohide ulaze u Erjador.
1409.Angmar napada Arnor.
1432.Građanski rat u Gondoru.
1437.Spaljen Ozgilijat.
1448.Sauron zauzima Umbar.
1601.Hobiti naseljavaju Okrug.
1940.Savez Arnora i Gondora.
1974.Angmar zauzima Arnor.
1979.Prvi Namjesnik Okruga.
1999. Patuljci osnovali Erebor.
2002. Nazguli zauzeli Minas Itil.
2050. Zadnji kralj Gondora ubijen.
2060. Moć Dol Guldura raste.
2510. Rohan osnovan.
2569. Brego,rohanski kralj,osniva Edoras.
2759. Saruman se naseljava u Izengard.
2770. Smaug Zlatni zauzima Erebor.
2790. Trora, patuljačkog kralja ubija Azog.
2793. Rat Patuljaka i Orka.
2890. Bilbo rođen.
2931.Aragorn rođen.
Nobelij
Nobelij (lat. nobelium) jeste sintetički hemijski element sa simbolom No i atomskim brojem 102. Ime je dobio po hemičaru Alfredu Nobelu, izumitelju dinamita. To je radioaktivni metal, deseti transuranijski element i pretposljednji član serije aktinoida. Kao i svi elementi sa atomskim brojem iznad 100, nobelij se može dobiti samo u ubrzivaču čestica putem bombardiranja lakših elemenata nabijenim česticama. Do danas je otkriveno dvanaest izotopa ovog elementa, među kojim je najstabilniji 259No sa vremenom poluraspada od 58 minuta, mada se kratkoživući 255No (vrijeme poluraspada 3,1 minute) najčešće koristi u hemiji, jer se može dobiti u znatno većem obimu.
Treće doba sunca
Godine
2948.Teoden rođen.
Nobelij
Ograničeni hemijski eksperimenti su pokazali da se nobelij ponaša kao teži homolog svog "komšije" u periodnom sistemu, iterbija. Nakon otkrića nobelija, predviđeno je da bi on mogao imati stabilno oksidacijsko stanje +2, kao i stanje +3 koje je karakteristično za druge aktinoide. Hemijske osobine ovog metala nisu potpuno poznate, osim u njegovim vodenim rastvorima. Kasnije su predviđanja potvrđena, i dokazano je da je stanje +2 mnogo stabilnije od stanja +3 u vodenom rastvoru, te da je vrlo teško "zadržati" nobelij u stanju +3.
Treće doba sunca
Godine
2968.Rođen Frodo.
Nobelij
Tokom 1950tih i 1960zih, mnoge laboratorije su tvrdile da su otkrile nobelij, između ostalih, u Švedskoj, Sovjetskom savezu i SAD. Iako su švedski naučnici vrlo brzo povukli svoje tvrdnje, prioritet za davanje imena novom elementu kao i čast za otkriće bili su kamen spoticanja između američkih i sovjetskih naučnika, sve dok 1997. godine IUPAC nije dao prednost sovjetskim naučnicima za otkriće elementa, ali je zadržao naziv nobelium, prijedlog Šveđana, jer se taj naziv najduže i najčešće koristio u nauci i literaturi.
Treće doba sunca
Godine
2978Rođen Boromir.
Nobelij
Historija
Otkriće elementa 102 bilo je vrlo komplikovan proces, a grupe naučnika iz Švedske, SAD i bivšeg Sovjetskog saveza tvrdile su da su prvi to učinili. Prvi, potpuni i nekontroverzni izvještaj o otkriću ovog elementa sačinjen je 1966. godine u Zajedničkom institutu za nuklearna istraživanja (JINR) u gradu Dubna, u tadašnjem Sovjetskom savezu. Prvi nagovještaj o otkriću elementa 102 dali su 1957. godine fizičari pri Nobelovom institutu u Švedskoj. Oni su objavili da su metu sačinjenu od kirija bombardirali ionima ugljika-13 tokom 25 sati u intervalima od po pola sata. U periodu između eksperimenata, vršena je ionsko-izmjenjivačka hemija na meti. Od 50 rezultata bombardiranja, dvanaest uzoraka sadržavalo je izvor zračenja koji je emitirao alfa čestice energije 8,5 (± 0,1) MeV, a nalazile su se u kapima koje su eluirane ranije od fermija (atomski broj Z = 100) i kalifornija (Z = 98). Vrijeme poluraspada tog izvora bilo je 10 minuta, te je sumnjano na izotope 251102 ili 253102, mada nije bila isključena ni mogućnost da se radi o alfa česticama emitiranih od pretpostavljenog, kratkoživućeg izotopa mendelevija (Z = 101), nastalog putem elektronskog zahvata elementa 102. Švedski tim naučnika predložio je naziv nobelium (No) za novi element, što je IUPAC odmah prihvatio i odobrio, što su sovjetski naučnici iz Dubne 1968. godine smatrali kao preuranjeno i nepromišljeno. Naredne godine, naučnici pri Nacionalnoj laboratoriji Lawrence u Berkeleyu ponovili su eksperiment Šveđana, ali nisu uspjeli potvrditi opažanja emisije zračenja od 8,5 MeV, a da se nije radilo o pozadinskim efektima.
Treće doba sunca
Godine
2983.Rođen Faramir.
Nobelij
Historija
Švedski naučnici su 1959. pokušali objasniti zašto tim iz Berkeleya nije uspio potvrditi element 102 prethodne godine, zadržavajući svoju tvrdnju o otkriću. Ipak, kasniji radovi su pokazali da ne postoji niti jedan izotop nobelija lakši od 259No (u švedskim eksperimentima nisu dobijeni teški izotopi) koji ima vrijeme poluraspada duže od 3 minute, te da rezultati švedskog tima vjerovatno potiču od torija-225, a koji ima vrijeme poluraspada od oko osam minuta i vrlo brzo se raspada trostrukim alfa raspadom do polonija-213, a koji opet ima energiju raspada od 8,53612 MeV. Ova hipoteza dobila je na težini zbog činjenice da se torij-225 vrlo lahko može dobiti u reakciji koju su izveli Šveđani te se on ne bi mogao izdvojiti hemijskim metodama koje su oni koristili. Kasniji radovi o nobeliju pokazali su da je dvovalentno stanje stabilnije od trovalentnog i da uzorci koji emitiraju alfa čestice ne mogu sadržavati nobelij, jer se dvovalentni nobelij ne bi mogao eluirati sa drugim trovalentnim aktinoidima. Stoga, švedski naučnici su kasnije povukli svoju tvrdnju o otkriću i povezali svoje rezultate sa pozadinskim efektima.
Treće doba sunca
Godine
2991.Eomer rođen.
Nobelij
Historija
Tim iz Berkeleya, kojeg su činili Albert Ghiorso, Glenn T. Seaborg, John R. Walton i Torbjørn Sikkeland, ubrzo nakon toga su objavili da su 1958. sintetizirali element 102. Oni su koristili novi linerarni ubrzivač teških iona (HILAC) pri bombardovanju mete načinjene od kirija (95% 244Cm i 5% 246Cm) pomoću iona 13C i 12C. Eksperimentom nisu uspjeli potvrditi aktivnost od 8,5 MeV koju su objavili Šveđani, nego su opazili raspad izotopa fermija-250, vjerovatno proizvod izotopa 254102 (nastao od kirija-246), a koji je imao vrijeme poluraspada od oko tri sekunde. Kasnije radovi iz Dubne objavljeni 1963. potvrdili su da je 254102 mogao biti proizveden ovom reakcijom, ali da je pravo vrijeme poluraspada zapravo 50 ± 10 s. Godine 1967, tim iz Berkeleya pokušao je odbraniti svoj rad, navodeći da je izotop koji su otkrili zapravo 250Fm a izotop čije vrijeme poluraspada su zapravo izmjerili, je povezan sa izotopom kalifornija-244, drugim proizvodom nakon izotopa 252102, nastalim iz mnogo rasprostranjenijeg kirija-244. Razlika u energijama bila je pripisana primijenjenoj rezoluciji i drugim tehničkim problemima, mada oni nisu ranije objavljeni te su vjerovatno imali utjecaj i na druge rezultate. Eksperimenti obavljeni 1977. pokazali su da je vrijeme poluraspada izotopa 252102 zaista 2,3 sekunde. Ipak, rad iz 1973. također je pokazao da je ponovni nastanak 250Fm se vrlo lahko mogao desiti od izomerske tranzicije 250mFm (vrijeme poluraspada 1,8 s) koji je također mogao nastati u reakciji sa navedenim nivoom energije. Ako se ove činjenice sagledaju u današnje vrijeme, u ovom eksperimentu vjerovano nije proizveden atom nobelija.
Treće doba sunca
Godine
3001.Bilbo odlazi u Rivendal. Prsten dobija Frodo.
3018.Aragorn stupa na presto Gondora.Prsten i Sauron uništeni.
Nobelij
Historija
Godine 1959. američki tim je nastavio sa svojim proučavanjima pa je objavio da su uspjeli dobiti izotop koji se pretežno raspadao emisijom alfa čestica sa energijom od 8,3 MeV, a čije je vrijeme poluraspada iznosilo tri sekunde i sporednom 30%-tnim spontanom fisijom. Aktivnost je prvobitno povezana sa izotopom 254No da bi kasnije ona ispravljena na 252No. Ipak, zapazili su da nije u potpunosti sigurno da je nastao nobelij zbog vrlo teških okolnosti. Tim iz Berkeleya odlučio je da usvoji ime za ovaj element "nobelium" koji su predložili švedski naučnici.
Istovremeno u Dubni, izvedeni su eksperimenti tokom 1958. i 1960. u pokušaju da se također sintetizira element 102. U prvom eksperimentu 1958. godine bombardiran je izotop plutonija-239 i -241 sa ionima kisika-16. Zapažen je alfa raspad sa energijama neznatno iznad 8,5 MeV, a vjerovalo se da potiču od izotopa 251,252,253102, iako je tim naveo da se formiranje izotopa ne može sa sigurnošću potvrditi zbog postojanja nečistoća olova ili bizmuta (koji zasigurno ne bi mogli dati nobelij). Novi eksperimenti izvedeni iste godine pokazali su da je moguće dobiti nove izotope iz nečistoća žive, talija, olova ili bizmuta, pa su naučnici i dalje zadržali raniji zaključak da je element 102 mogao nastati ovom reakcijom, navodeći da je imao vrijeme poluraspada ispod 30 sekundi i energiju raspada od 8,8 ± 0,5 MeV. Kasniji eksperimenti iz 1960. godine potvrdili su da se radilo o pozadinskim efektima. U eksperimentima iz 1967. godine dobijena je niža energija raspada od 8,6 ± 0,4 MeV, ali obje vrijednosti su bile isuviše visoke da bi odgovarale onima od izotopa 253No ili 254No. Tim iz Dubne kasnije je 1970. i 1987. godine izjavio da su ovi rezultati bili nepotpuni i nepouzdani.
Godine 1961. naučnici u Berkeleyu objavili su otkriće elementa 103 putem reakcije kalifornij a sa ionima bora i ugljika. Tvrdili su da su dobili izotop 257103, te su također tvrdili da su sintetizirali izotop elementa 102 koji se raspada alfa raspadom a koji ima vrijeme poluraspada od 15 sekundi sa energijom od 8,2 MeV. Te podatke su povezali sa 255102 bez navođenja dodatnih razloga za to. Vrijednosti se nisu podudarale sa onim koje su bile poznate za 255No, mada su se podudarale sa vrijednostima koje su danas poznate za 257No, pa je vrlo vjerovatno da je ovaj izotop bio uključen u taj eksperiment, ipak njihovo otkriće opet nije bilo pouzdano.
Rad na istraživanju elementa 102 također je nastavljen i u Dubni, pa su 1964. izvedeni eksperimenti radi otkrivanja "kćerki" izotopa koji se raspadaju alfa raspadom do izotopa elementa 102 čime bi se on sintetizirao reakcijom bombardiranja mete od uranija-238 pomoću iona neona. Proizvodi su "uhvaćeni" duž srebrene folije te hemijski pročišćeni, a uočeni su izotopi 250Fm i 252Fm. Prinos izotopa 252Fm je interpretiran kao dokaz je njegov "roditeljski" izotop 256102 također bio sintetiziran. Također je navedeno da je 252Fm mogao nastati direktno ovom reakcijom putem simultane emisije alfa čestice sa viškom neutrona, a provedeni su koraci da se osigura da 252Fm ne bi otišao direktno na hvatajuću foliju. Vrijeme poluraspada za 256102 bilo je 8 sekundi, što je mnogo duže od novijeg podatka dobijenog 1967. godine koji iznosi 3,2 ± 0,2 s. Naredni eksperimenti izvedeni1966. za dobijanje 254102, koristeći reakcije 243Am(15N,4n)254102 i 238U(22Ne,6n)254102, dobili su vrijednosti poluživota od 50 ± 10 s. U to vrijeme razlike između ove vrijednosti i ranijih pokazatelja iz Berkeleya nisu mogle biti objašnjene, mada su kasniji radovi dokazali da je formiranje izomera 250mFm bilo gotovo nemoguće u eksperimentima iz Dubne za razliku od onih u Berkeleyu. Iz današnje perspektive, rezultati iz Dubne u vezi 254102 su vjerovatno bili tačni te se danas može nedvosmisleno smatrati da je tada konačno i otkriven element 102.
Jedan eksperiment proveden u Dubni 1966. pokazao je još više dokaza, opet koristeći iste reakcije iz prethodnih pokušaja, čime je dokazano da izotop 254102 zaista ima mnogo duže vrijeme poluraspada od tri sekunde kako su navodili Amerikanci. Kasniji rad iz 1967. proveden u Berkeleyu te 1971. iz Nacionalne laboratorije Oak Ridge u potpunosti su potvrdili otkriće elementa 102 te objasnili ranija opažanja. U decembru 1966, grupa iz Berkeleya ponovila je eksperimente ruskih naučnika te ih u potpunosti potvrdila, a te podatke su iskoristili da napokon ispravno pridruže eksperimentalne podatke pravim izotopima koje su ranije sintetizirali, a do tada ih nisu uspjeli identificirati, kao i tvrdnje o otkriću nobelija 1958. i 1961. godine.
Godine 1969, naučnici u Dubni su izveli hemijske eksperimente u vezi elementa 102 i zaključili da se on ponaša kao teži homolog iterbija. Ruski naučnici predložili su joliotij (Jo) kao ime za novi element, u čast naučnice Irène Joliot-Curie, koja je umrla u to vrijeme, što je dovelo do kontroverze oko imenovanja novootkrivenih hemijskih elemenata, poznate pod nazivom transfermijski ratovi, koja nije razriješena ni nakon nekoliko desetljeća, jer su obje grupa naučnika predlagale svoja imena za nove elemente.
Godine 1992, IUPAC-IUPAP transfermijska radna grupa (TWG) ponovno je razmatrala sve izvještaje o otkriću nobelija te zaključila da je samo radovima iz Dubne iz 1966. pravilno i tačno otkriven i povezan nuklearni raspad jezgra sa atomskim brojem 102. Prema tom zaključku, timu iz Dubne zvanično je priznata čast za otkrivanje ovog elementa mada je moguće da je on također opažen i u Berkeleyu 1959. godine. Ovu odluku radne grupe naredne godine su kritizirali naučnici iz Berkeleya, tražeći da se ponovno preispitaju slučajevi otkrića za elemente od 101 do 103 kao "uzaludno trošenje vremena", dok su se ruski naučnici u Dubni složili sa odlukama IUPAC-a.
IUPAC je 1994. godine ratificirao imena elemenata od 101 do 109, kao dio pokušaja rješavanja kontroverze oko imena elemenata. Za element 102, oni su odobrili ime nobelij (No) na osnovu toga da je ono postalo uvriježeno i uobičajeno u literaturi i naučnim krugovima tokom 30 godina od njegovog otkrića a također i činjenice da su se postignuća Alfreda Nobela trebala ovjekovičiti na ovaj način. Zbog negodovanja 1994. godine oko imena, uglavnom zbog nepoštovanja odabira imena pronalazača, započeo je period davanja komentara a naredne 1995. godine IUPAC je konačno elementu 102 odredio naziv flerovij (Fl) kao dio novog dogovora, prema imenu naučnika Georgiju Fljorovu ili nazivu laboratorije s njegovim imenom. Međutim, ovaj prijedlog opet nije prihvaćen, te je dvije godine kasnije, 1997. ponovno vraćen naziv "nobelij". Danas, naziv "flerovij" sa istim simbolom, označava element 114.
Fizičke
thumb|200px|desno|Energija neophodna za prenos f elektrona do d podljuske za f-blok lantanoida i aktinoida. Iznad približno 210 kJ/mol ova energija je isuviše visoka da bi se dobila veća kristalna energija za trovalentno stanje, pa stoga ajnštajnih, fermij i mendelevij grade dvovalentne metale poput lantanoida europija i iterbija. Za nobelij se također očekuje da je dvovalentni metal, ali to još nije potvrđeno. U periodnom sistemu, nobelij se nalazi s desne strane pored aktinoida mendelevija, odnosno lijevo od aktinoida lorensija te ispod lantanoida iterbija. Metalni nobelij do danas nikad nije dobijen u većim količinama, a njegovo dobijanje u većim komadima trenutno nije ni moguće. Ipak, provedena su brojna ispitivanja i na osnovu nekih preliminarnih eksperimentalnih rezultata, objavljena su predviđanja o njegovim osobinama.
Lantanoidi i aktinoidi, u metalnom obliku, mogu postojati bilo u dvovalentnom (poput europija i iterbija) ili u trovalentnom stanju (većina drugih lantanoida). Prvi imaju konfiguracije oblika fn+1s2, dok drugi imaju fnd1s2. Godine 1975. Johansson i Rosengren su ispitali, izmjerili i procijenili vrijednosti kohezivnih energija (entalpija kristalizacije) nekih metalnih lantanoida i aktinoida, bilo da se radilo o dvovalentnim ili trovalentnim metalima. Njihov zaključak bio je da povećanje energije konfiguracije [Rn]5f136d17s2 u odnosu na konfiguraciju [Rn]5f147s2 kod nobelija nije dovoljno da bi kompenziralo energiju potrebnu da jedan 5f elektron pređe u 6d, što je također tačno za neke teže aktinoide. Prema tome, za ajštajnij, fermij, mendelevij i nobelij se očekuje da budu dvovalentni metali, mada ovo predviđanje za nobelij nije još potvrđeno.
Povećanje učestalosti pojave dvovalentnog stanje mnogo prije kraja serije aktinoida pripisuje se relativističkoj stabilizaciji 5f elektrona, koja se povećava povećanjem atomskog broja. Jedan od efekata te pojave je i taj što se nobelij uglavnom javlja dvovalentan umjesto trovalentan za razliku od svih drugih lantanoida i aktinoida. Godine 1986. za metalni nobelij izvršena je procjena entalpije sublimacije od 126 kJ·mol−1, što je vrijednost vrlo bliska onoj kod ajnštajnija, fermija i mendelevija, te također podržava teoriju da bi nobelij mogao biti dvovalentni metal. Kao i drugi dvovalentni teški aktinoidi (osim trovalentnog lorensija), metalni nobelij bi trebao imati plošno centriranu kubičnu kristalnu strukturu. Dvovalentni metalni nobelij bi trebao imati metalni radijus od oko 197 pm. Tačka topljenja nobelija procijenjena je na oko 827 °C, što je približno ista vrijednost koja se predviđa i za susjedni element mendelevij. Procijenjena gustoća nobelija je oko 9,9 ± 0,4 g·cm−3.
Hemijske
Hemija nobelij nije u potpunosti proučena te je poznata samo u vodenim rastvorima. U njima, on može biti u oksidacijskim stanjima +3 ili +2, mada je stanje +2 mnogo stabilnije. Čak i prije otkrića nobelija, uglavnom se očekivalo da bi se on u rastvorima mogao ponašati kao i drugi aktinoidi, sa dominantnim trovalentnim stanjem. Međutim, Seaborg je 1949. predvidio da bi stanje +2 također moglo biti relativno stabilno kod nobelija, jer bi ion No2+ mogao imati elektronsku konfiguraciju osnovnog stanja [Rn]5f14, uključujući stabilnu popunjenu 5f14 ljusku. Proteklo je punih devetnaest godina prije nego što je ovo predviđanje potvrđeno.