cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jablanička brana
Karakteristike
Akumulacijom hidroelektrane (Jablaničko jezero) obuhvaćene su vode Neretve i svih njenih pritoka uzvodno od Jablanice. Podizanjem visoke lučno-gravitacione brane visoke 85 metara, neposredno ispod ušća rijeke Rame u Neretvu, stvoreno je akumulaciono jezero maksimalne dužine 30 kilometara, koje se proteže uz Neretvu do Konjica, a uz rijeku Ramu do sela Gračaca. Najkraćom trasom između jezera i mjesta gdje je smještena mašinska hala u Jablanici, voda se na turbine dovodi kroz dva tunela dužine oko dva kilometra i pri tome se koristi maksimalni pad od 111 metara.
Sveobuhvatna revitalizacija HE (šest agregata i dio prateće opreme) okončana je 2008. godine. Revitalizacijom je instalirani kapacitet povećan sa 150 MW na 180 MW i radni vijek HE produžen za narednih 30 do 40 godina.
ITPK1
Inozitol-tetrakisfosfat 1-kinaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom ITPK1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 414  aminokiselina, a molekulska težina   45 621 Da. .
F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Na osnovu sekvence goveđeg peptida, Wilson i Majerus (1996) pronašli su ljudski EST koji odgovara genu za inozitol 1,3,4-trisfosfat 5/6-kinazu (ITRPK1). Koristili su ovaj EST za kloniranje cDNK ITRPK1 iz biblioteke cDNK mozga ljudskog fetusa. Ova cDNK kodira polipeptid od 414 aminokiselina. Northern blot analiza otkrila je da je ITRPK1 eksprimiran kao poruka od 3,6 kb u svim testiranim tkivima, sa najvišim nivoima u mozgu. Ekspresija cDNK rezultirala je aktivnošću inozitol 1,3,4-trisfosfat 5/6-kinaze, pokazujući da pojedinačna kinaza fosforilira inozitol i u položaju D5 i D6.
Pretragom baze podataka pomoću sekvence ITPK1 za identifikaciju enzima sa aktivnošću 1-kinaze, Yang i Shears (2000) također su dobili cDNK koja kodira ITPK1, ali sa serinom koji zamjenjuje asparagin-356. Funkcionalna analiza pokazala je da varijanta, koju su nazvali protein tipa proteina, kao i protein sa asn356, koji su nazvali protein tip alfa, fosforilira ne samo 5- i 6-hidroksi grupe Ins (1,3,4 ) P3, nego tkođer i 1-hidroksi grupu Ins (3,4,5,6) P4, što sugerira da se dva inozitol fosfata nadmeću za fosforilaciju in vivo. Zaključili su da je ista kinaza zadužena za izvođenje konkurentskih aktivnosti koje istovremeno aktiviraju i deaktiviraju signalni put.
Kovačići (Zenica)
Kovačići su naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Točak Perjasički
Točak Perjasički je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Točak Perjasički je imao 1 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Točak.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Točak Perjasički je imalo 37 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tvrđava hercega Stjepana (Ljubuški)
Tvrđava hercega Stjepana, ili stari grad Ljubuški, je srednjevjekovna tvrđava na području općine Ljubuški, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Tvrđava hercega Stjepana se nalazi na istaknutom vrhu krševitog lanca brda Buturovice, koje se nalazi na istočnom kraju Ljubuškog polja. Podignuta je na čvrstom, krševitom položaju, na 396 m nadmorske visine. U periodu poslije rata 1992.-1995.godine, probijen je makadamski put do podnožja.
Historijski podaci
U srednjem vijeku Ljubuški je dio župe Večenike (Večerić) Tvrđava se veže za hercega Stjepana Vukčića Kosaču i spominje se 1452. godine u vezi sa borbama između hercega Stjepana i sinova, knezova Vladislava i Vlatka. Pomenute godine knez Vladislav je prešao na stranu Dubrovačke republike u ratu protiv oca. Herceg Stjepan se sklonio u tvrđavu u Ljubuškom. Vladislav je te godine pokušao oteti grad Ljubuški od oca, ali ga nije uspio osvojiti. Tek se 1454. godine pominje  u povelji aragonskog kralja Alfonsa V kao civitas Lublano. Čudno je da se ne pominje u poveljama iz 1444. i 1448. godine, obzirom da je u sve tri navedene povelje popis dobara unutar hercegove teritorije, te se pretpostavlja da je negdje u tom periodu i građen, mada nije isključeno da je sagrađen 1452. godine.
Osmanlije 1463. godine prvi put osvajaju Ljubuški. Drže ga svega mjesec dana, (juni-juli) jer su se morali povući radi nedovoljne snabdjevenosti vojske, tako da je knez Vlatko brzo vratio grad pod svoju vlast. Između 1468. i 1477. godine Osmanlije su definitivno osvojile Ljubuški. Već 1477. godine predstavlja pograničnu tvršavu sa jakom posadom i pripada drinskom kadiluku. U ugovoru između Osmanskog Carstva i Ugarske 1503. godine Ljubuški se pominje, kao jedan od pograničnih gradova koji ostaje pod osmanskom vlašću. U vafuknami (zakladnici) Nesuh-age Vučjakovića pisanoj u februaru 1565. godine, grad se pominje kao k'ala (tvrđava). Nesuh-aga je u gradu podigao džamiju. Kao samostalan kadiluk spominje se 1633. godine. U XVIII vijeku postoje nahija Ljubuški u istoimenom kadiluku, a osnovana je i istoimena kapetanija. Tvrđava je napuštena 1835.godine.
Opis dobra
Tvrđava se sastoji iz dva dijela. Prvo utvrđenje je nastalo u doba srednjevjekovne bosanske države. Unutar zidova se vide krajnji ostaci raznih građevina: stražarnica, ambara, pekare, barutane, a  konstatovane su i 4 čatrnje, od kojih se danas mogu na terenu da raspoznaju tri.
Srednjevjekovna tvrđava se sastoji od masivne, isturene kule, zvane Herceguša i obora ispred kule. Kula Herceguša, koja dominira tvrđava, ima četverougaoni oblik, vanjskih dimenzija 9,7x5 m. Zidovi su joj debeli od 2 – 4 metra. Na vrhu kule su bile puškarnice kojih više nema. Sjeverni zid kule je sačuvan do krovišta, do visine od oko 15 m. Bočni zidovi su dosta propali, dok je južni podužni zid srušen od zemljotresa, prema kazivanju mještana, 60-ih godina XX vijeka. Uz istočnu polovinu južnog zida kule su stepenice spojene sa istočnim zidom obora. Stepenice, koje su vodile u kulu, su zatrpane masom kamenja koje je otpalo sa južnog zida kule pri zemljotresu. Podgrađe srednevjekovnog grada razvilo se najvjerovatnije na terasi Crkvice, koja se nalazi ispod južnog dijela grada. Kasnija varoš razvila se u dolini zapadno od grada.
Osmanski dio tvrđave sagrađen je oko srednjevjekovnog utvrđenja, koje tada postaje jezgra velike tvrđave, kao akropola, opasana sa svih strana zidovima. Perimetralni zidovi izgrađeni su u periodu između 1472. do 1565. godine. Osnova definitivno izgrađenog utvrđenja je u obliku nepravilnog višeugaonika. U dužinu se prostire u osnovnom pravcu sjever-jug, oko 93 m. Prosječna širina utvrđenja je u pravcu istok-zapad oko 49,5 m. Površina iznosi oko 3.350 m2.
Tvrđava se sastoji iz više cjelina. Na sjeverom dijelu je ulazni dio i veliki donji obor sa tabijom. Na jugu je gornji obor pregrađen zidom. Centralna odbrambena tačka i dalje je ostao centralni dio jer su jugoistočno od njega sazidane dvije masivne kule okrenute ka istoku, koje takođe dominiraju. Zapadni perimetralni bedem pruža se uglavnom mirnom linijom, na teško pristupačnom, krševitom terenu.
Zidovi su danas na pojedinim mjestima očuvani do visine od oko 4 do 12 m. Na svim perimetralnim bedemima su bile puškarnice, od kojih su mnoge sačuvane.
Dio prilaza tvrđave bio je kaldrmisan. Na prostoru uz ulaz, tj. u unutarnjem, sjeverozapadnom dijelu, su dvije odbrambene kule i čatrnja, unutarnjih dimenzija 5,1x3,7 m.
IRF2BPL
Proteinoliki interferonski regulatorno vezujući faktor 2 ie protein koji je kod ljudi kodiran genom IRF2BPL.
Tvrđava hercega Stjepana (Ljubuški)
Opis dobra
Sjeveroistočni dio tvrđave zauzima veliki obor sa tabijom. Južni, gornji obor izgrađen je na stijenama. Njegov sjeveroistočni dio sa dvije masivne kule.
Oko 250 m sjeverozapadno od ulaza u tvrđavu, nalaze se ruševine džamije koju je, vjerovatno, podigao Nesuhaga Vučjaković polovinom XVI vijeka. Džamija je četverougaone osnove, dužine stranica od 7 m, sačuvane visine zidova oko 4,5 m. Spoljna lica zidova su obložena dobro klesanim kvaderima, sa dosta pažnje slaganim u horizontakne redove. Tri zida su sačuvana do pod krov, a nedostaje sjeverozapadni zid, koji je srušen. Munara je potpuno srušena, a nalazila se uz sofe na zapadnom uglu. Mihrab, u obliku jednostavne četverougaone ravne plohe (visine oko 2 m,  širine oko 1,5 m), uokvirene jednostavno profilisanim okvirom, nalazi se u sredini jugoistočnog zida. Površina mu je bila obložena tankim pločama, fino klesanim i poslaganim u redove. Južno od mihraba u donjem nivou je naknadno probijen otvor kroz koji se može da uđe u džamiju. Nešto bliže do sjevernih zidina, na istoj parceli, nalaze se krajnji ostaci mezarja, tj. pokoji nagnuti, prelomljen ili izvaljen.
IRF2BPL
Analizom genomske sekvence i radijacijso-hibridnim mapranjem, Rampazzo et al. (2000) locirali si gen C14ORF4 na hromosomskoj poziciji 14q24.3. Također su odredili da je ovaj gen bez introna. Bočno područje s 5' mjesta ne sadrži TATA ili CAATT okvire, ali ima puno GC sadržaja i uključuje dva mjesta koja vežu SP1. 3-bazni kraj sadrži dva signala poliadenilacije.
Molekuska genetika
U sedam nepovezanih pacijenata s neurorazvojnim poremećajem s regresijom, abnormalnim pokretima, gubitkom govora i napadima (NEDAMSS), Marcogliese et al. (2018) identificirali su heterozigotne mutacije u genu IRF2BPL. Mutacije su pronađene sekvenciranjem egzona i potvrđene sangerovskim sekvenciranjem. Mutacije su se dogodile de novo kod svih pacijenata kod kojih je roditeljska DNK bila dostupna za analizu. Pet pacijenata nosilo je nonsens mutacije, dok su dva s nešto manje ozbiljnim fenotipom nosil misens mutacije. Prekomjerne ekspresija nonmsens mutacija kod drozofile nije izazvala smrtnost, kao što je uočeno kod prekomjerne ekspresije gena divljeg tipa, što sugerira da su nonsens mutacije rezultirale gubitkom funkcije. Ekspresija mutacije K418N rezultirala je smrtnošću pri višim temperaturama, što upućuje na to da uzrokuje djelomični gubitak funkcije, dok je ekspresija varijante P372R  rezultirala smrtnošću, slično divljem tipu. Djelimično nokidiranje gena jama u Drosophila, korištenjem RNKi izazvalo je progresivni poremećaj nervne motorike i disfunkciju učenja, a specifično nokautiranje gena u fotoreceptorima oka uzrokovalo je progresivne abnormalnosti. Kompletni poremećaj gena drozofilskih jama bio je toksičan za mušicu, što je rezultiralo letalnošću, kao i prekomjerna ekspresija obje jame i IRF2BPL. Nalazi sugeriraju da je gen IRF2BPL uključen i u neurološki razvoj i u održavanje neurona.
Koristeći sekvenciranje egzoma, Tran Mau-Them et al. (2019) identificirali su različite de novo heterozigotne nonsens mutacije pomjeranja okvira u genu IRF2BPL kod 11 nepovezanih pacijenata s NEDAMSS-om. Sve mutacije izostale su iz baze podataka gnomAD i očekivalo se da kodiraju protein kojem nedostaje C-terminalni RING-prstni domen.
Životinjski model
Marcogliese et al. (2018) otkrili su da je široko konzerviran najbliži ortolog genu IRF2BPL u Drosophila, zvani pits, uključujući i u nervni sistem. Ekspresija je otkrivena u različitim dijelovima mozga, uključujući ćelijsko tijelo, jedro i neuronske aksone. Prekid gena jama bio je toksičan za mušicu, što je rezultiralo smrtonosnošću, kao i prekomjerna ekspresija oba pits-a i IRF2BPL. Kod Drosophila, gen pits nalazi se na X hromosomu.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 796  aminokiselina, a molekulska težina   82-659 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Paul LePage
Paul Richard LePage je američki biznismen i političar, koji je od januara 2011. do januara 2019. bio 74. po redu guverner savezne države Maine. Član je Republikanske stranke, a prije nego što je došao na mjesto guvernera, bio je gradonačelnik grada Waterville od 2003. do 2011. godine, a prije toga član gradskog vijeća tog grada. Radio je i kao glavni direktor trgovačkog lanca "Marden's Surplus and Salvage" od 1996. do 2011. godine. Na mjestu guvernera naslijedila ga je Janet Mills.
Karijera
LePage je u dva mandata bio član gradskog vijeća Watervillea, prije nego što je 2003. godine postao gradonačelnik. Na tom mjestu je ostao sve do svoje ostavke u januaru 2011. godine kada je kandidiran za mjesto guvernera. Tokom svog mandata kao gradonačelnik, smanjio je poreze u Watervilleu, napravio reformu gradske uprave i povećao rezerve gradskog budžeta sa 1 milion na 10 miliona US dolara.
Melanosom
Melanosom je organela koje se nalaze u životinjskim ćelijama i mjesu za sintezu, skladištenje i transport melanina, najčešćeg pigmenta koji upija svjetlost u životinjskom carstvu. Melanosomi su odgovorni za boju i fotorecepciju u životinjskim ćelijama i tkivima.
Melanosomi se sintetiziraju u koži (u melanocitima), u oku (u melanocitima i ćelijama pigmentnog epitela (RPE) i u melanoforama, kod nižih kičmenjaka.
Synteza melanina
Melanosomi su za pigment ovisni o određenim enzimima, osobito tirozinazi, koja katalizira sintezu velikih polimera melanin unutar ćelije. Prije nego što generira dovoljno pigmenta da bi se vidio pod svjetlosnim mikroskopom, poznat je kao a pre-melanosom.
Disfunkcija ilim odsustvo enzima koji su potrebni za sintezu melanina, kao što je slučaj u Chédiak–Higashi syndromu, ka pojavi raznih oblika albinizma.
Pseudopodije i tamnenje
U nekim melanocitima, melanosomi ostaju statički unutar ćelije. U drugim ćelijama mogu proširiti svoju površinu po dužini kao privremenu projekcije poznatu kao pseudopodija, koja nosi melanosom od centra ćelije, čime se povećava djelotvornost ćelije u apsorpciji svetlosti.
Proces nastanka pseudopodija (tamnenja pri sunčanju) se odvija polahko u kožnim melanocitima kao odgovor na ultraljubičasto svjetlo i na proizvodnju novih melanosoma i povećanje donacija melanosoma susjednim keratinocitima, koji su karakteristični za površinske kožne ćelije. Donacija dolazi kada neki keratinocit proguta kraj melanocitne pseudopodije, koja sadrži mnoge melanosome. Citoplazmatske dijnein će nositi vezikule koje sadrže melanin u centar ćelije, što dovodi do vezanja melanosoma i jedra keratinocita, nudeći optimalnu zaštitu od UV zraka. Ove promjene su odgovorne za tamnenje ljudske kože nakon izlaganja UV zračenju ili suncu.
Melanosomi životinja
Kod mnogih vrsta riba, vodozemaca, rakova i gmizavaca, melanosomi mogu biti vrlo mobilni unutar ćelije, kao odgovor na hormonsku (ili ponekad neuronsku) kontrolu, što dovodi do vidljive promjene u boji, što se koristi za signalizaciju ponašanja ili fotoprotekciju. Melanosomi određenih vrsta riba sadrže pigment za kontrolu boja riblje krljušti. Molekulski motor, kada signalizira, ili će nositi melanosome koji sadrže pigmente ka periferiji ćelije, ili ih koncentrati u centru. Motori odgovorni za koncentraciju melanosoma u centru nazivaju se dijnein; oni pokreću melanosome zajedno sa traktom mik, rotubulaprema minus kraju (tj. centru ćelije). Oni motori koji dispergiraju melanosome na periferiju su kinezini, koji su plus kraj u režiranju rada motora. Zato što su na plus kraju mikrotubule orijentiraner ka periferiji, kinezin će nositi melanosom na periferiju. Disperziju melanosoma na periferiji uzrokuje da ćelija bude tamnija; koncentracija melanosoma prema centru će uzrokovati da se u ćeliji pojave svjetlije boje. Ovo je fotozaštitni sistem koji radi za ribu na molekulskoj razini.
Prelijepo brzo mijenjanje boje može se pratiti kod mnogih glaconožaca (Cephalopoda), kao što su (oktopusi and sipe) se bazira, međutim, na drukčijem sistemu hromatofornih organa.
Melanosomi fosila
Nedavna (2008. ) otkrića Xu Xinga, kineskog paleontologa, uključuju fosilizirano perje u stjenovitim formacijama koje su datirane iz jura perioda (prije 200 do 150 miliona godina) do perioda kasnijeg paleogena i neogena (prije 66-2.000.000 godina). Perje sadrži očuvane ostatke ugljika za koji su se ranije mislilo da su tragovi bakterija koje razlažu tkivo pera. Ali ovi ostaci su u stvari mikroskopski organski tragove fosiliziranih melanosoma. Neke od tih struktura i dalje su održalw prelijevanje boja, što je tipsko za tkiva perja i krzna. Pretpostavlja se da se ove mikroskopske strukture mogu se dalje proučavati u cilju pronalaženja originalnih boja i tekstura mehkih tkiva u fosilima. "Otkriće ultra-strukturnih detalja u pero fosila otvara izvanredne mogućnosti za istraživanje drugih funkcija u mehkim tijelima fosila, kao što su krzno, pa čak i unutrašnjih organa", rekao je Derek Briggs sa Yale University, koji je predvodio istraživački tim.
Melanosomi su upotrebljeni za otkrivanje prave boje fosila Anchiornis huxleyi u Beijing Museum of Natural History.
Moguće matrice
Za melanosome se vjeruje da mogu biti predlošci za polimerizaciju melanina putem Pmel17, koja je bogato zastupljena u melanosoma.
Cerovica (Samobor)
Cerovica je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Cerovica je imala 5 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Cerovica je imalo 6 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Brodac Donji
Brodac Donji je naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
Vodnjan
260px|mini|Vodnjan, rimokatolička crkva Vodnjan grad je u Hrvatskoj, u Istarskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Pula.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Vodnjan je imao 6.119 stanovnika, od čega u samom Vodnjanu 3.613.
Grad Vodnjan
Napomena: ''Nastao iz stare općine Pula. U 1857., 1869., 1921. i 1931. dio podataka sadržan je u općini Svetvinčenat.''
Vodnjan (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Od 1857. do 1880. te u 1921. i 1931. sadrži dio podataka za naselje Gajana, a od 1857. do 1890. te u 1921. i 1931. dio podataka za naselje Peroj.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vodnjan je imalo 3.678 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kovanići
Kovanići su naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Prkos (Rasinja)
Prkos je naseljeno mjesto u sastavu općine Rasinja, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Prkos je imao 50 stanovnika.
Poljana Sutlanska
Poljana Sutlanska je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljana Sutlanska je imala 105 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Poljana.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Poljana Sutlanska je imalo 123 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Klokočevik
Klokočevik je naseljeno mjesto u sastavu općine Garčin, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Klokočevik je imao 607 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Klokočevik je imalo 687 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Anesa Kajtazović
Anesa Kajtazović (rođena 30. augusta 1986) jest američka političarka bosanskohercegovačkog porijekla, i bivša zastupnica u Zastupničkom domu Iowe iz 61. distrikta od 2011. do 2015. Po podacima iz decembra 2013, Anesa je bila jedan od kandidata iz Demokratske stranke za mjesto u Kongresu SAD-a iz 1. kongresnog distrikta Iowe, pošto je kongresmen demokrata Bruce Braley napustio Zastupnički dom SAD-a zbog kandidature za Senat SAD-a. Na primarnim izborima unutar Demokratske stranke, održanim 3. juna 2014., osvojila je 4.067 ili 14,7% glasova, a pobjedu i kandidaturu osvojio njen stranački kolega Pat Murphy.
Prvi put izabrana sa 23 godine, Kajtazović je najmlađa žena ikad izabrana u zakonodavno tijelo Iowe i prva Amerikanka bosanskohercegovačkog porijekla u zakonodavnom tijelu Iowe.
Povodom prirodnih nepogoda koje su zadesile Bosnu i Hercegovinu i okolne zemlje, Anesa je pokrenula inicijativu za pomoć BiH, uputivši Kongresu SAD zahtjev za organiziranje akcija pomoći za poplavama pogođena područja.
Dane (Samobor)
Dane su naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dane su imale 14 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dane je imalo 24 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3793
IC 3793 je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. januara 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bukovica Donja (Bijeljina)
Bukovica Donja je naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
Golik
Golik je naseljeno mjesto u sastavu grada Delnica, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Golik je imao 16 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Golik je imalo 23 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Vladimir Čerkez
Vladimir Čerkez (rođen 26. novembra 1923) jest pjesnik, romanopisac, dramski pisac i pisac za djecu.
Biografija
Umro je 9. novembra 1990. godine.
Pušća (Zagorska Sela)
Pušća je naseljeno mjesto u sastavu općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pušća je imala 66 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pušća je imalo 78 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Orah (Vareš)
Orah je nenaseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Dobro jutro, komšija (serijal)
Dobro, jutro, komšija je bosanskohercegovački serijal, čiji je autor BN TV i RTV Prijedor. Ovaj serijal se zasniva na komedijskim filmovima i seriji. Trenutno ovaj serijal ima osam filmova i jednu seriju. Serijal je dobio veliku popularnost i gledanost u Bosni i Hercegovini i Srbiji. Autori ove serije su objavili, da se posljedna epizoda emituje 23. 5. 2021. godine, ovom epizodom je trebao serijal i ujedno i serija Dobro jutro, komšija završiti. Neočekivano su autori najavili da će serijal dobiti film Dobro jutro, komšija 8 i početkom 2022. godine je najavljeno da će serija Dobro jutro, komšija dobiti i četvrtu sezonu i novi film pod nazivom Dobro jutro, komšija 9.
Popularnost
U 2014. godini Špedić je izjavio, da BN TV navodi da je ovaj film u svakom repriznom periodu bio dvostruko gledaniji od njihove najgledanije informativne emisije "Dnevnik 2", kao i od najviše atraktivne, serija u produkciji RTS-a koju emituju. U novembru 2018. godine, Pero Špadić, izjavio je da mnogi dolaze iz dijaspore, da pogledaju to selo, gdje su snimljeni filmovi i serije. Također je izjavio da je i porodica iz Londona, i mnogi iz BIH dolaze u to selo. Tokom pandemije u razdoblju od 1. aprila od 1. maja 2020. godine, urađena je analiza sa YouTube-a, i pokazalo se da su građani BIH, najviše gledali seriju Dobro, jutro, komšija.
JKAMP
JNK1-pridruženi membranski protein je protein kji je kod ljudi kodiran genom JKAMP.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 326 aminokiselina, a molekulska težina 36.751 Da. .
Veliki Kozinac
Veliki Kozinac je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Veliki Kozinac je imao 32 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Veliki Kozinac je imalo 72 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
HLX-1 (crna rupa)
HLX-1 (eng. Hyper-Luminous X-ray source 1) je jak izvor rendgenskog zračenja u sazviježđu Feniks. Prvo otkriće napravljeno je 2004. HLX-1 je 2009. zvanično uvršten u crne rupe. Ima srednju težinu oko 20.000 Sunčevih masa. Pretpostavlja se da je nastao iz ostatka patuljaste galaksije nakon sudara sa ESO 243-49. Nalazi se nešto dalje od sredine ESO 243-49.
Osoje (Vareš)
Osoje je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Frankie Yankovic
Frank John "Frankie" Yankovic (28. juli 1915. Davis, West Virginia – 14. oktobar 1998. godine New Port Richey, Florida), slovensko-američki polka muzičar, proglašen "Kraljem polka muzike" u SAD-u. Njegove kompozicije su najčešće obrade melodija različitih naroda u ritmu polke, dodajući im muzičke primjere iz slovenačkih polki, nazivajući taj stil "Slovenski dodir" (eng. "Slovenian touch"). Godine 1984. na takmičenju muzičkih orkestara u gradu Milwaukee po prvi put je izabran za kralja polka muzike. 1969. godine, uvršten je u listu najpopularnijih polka muzičara u Chicagu ("Polka Hall of Fame"). Njegova pjesma "Just Because" čuva se u Kongresnoj biblioteci u Washington D.C. kao predstavnik američkog stvaralaštva ("Americana"). Frankie Yankovic je bio jedan od najpopularnijih polka muzičara 1940-ih i 1950-ih. Kao dijete naučio je da svira harmoniku, a od 15-e godine počeo je svirati profesionalno. Uskoro je bio na čelu jedne od najpopularnijih polka muzičkih grupa u SAD-a. Bio je na vrhuncu svoje popularnosti krajem 1940-ih, kada je bila objavljena njegova obrada čehoslovačke pjesme "Valcer plave suknje" (eng. "Blue Skirt Waltz") koja je postala hit singl. Iako nikada nisu prodali mnogo gramofonskih ploča, Yankovic i njegova muzička grupa nastavila je da svira do 1970-ih, rasprodajući koncerte širom SAD-a.
Biografija
Frankie Yankovic se rodio 28. jula 1915. godine u mjestu Davis u West Virginia čiji roditelji su bili slovenski iseljenici Andrej Jankovič (iz mjesta Kala kod Pivke) i Rose (rođene) Melem (iz Cerknice). Odrastao je u naselju Collinwoodu u Clevelandu, gdje se preselio sa svojim roditeljima kao dijete. Dok je živio u Clevelandu bio je zadivljen trubačima koji su svirali na slovenskim društvenim zabavama. Njegova majka je primila podstanare da pomogne sa porodičnim finansijama. Kao podstanar kod njih je stanovao čovjek po imenu Max Zelodec koji je svirao Slovenske melodije na harmonici dugmetari. Yankovic je stekao prvu harmoniku u dobi od 9 godina, i dobio je nekoliko lekcija na harmonici od Zelodeca. Do kasnih 1920-ih u svojim ranim tinejdžerskim godinama, on je bio muzičar koji je nastupao na društvenim događajima u lokalnoj slovenskoj zajednici. 1930-ih, uspostavio je poslovni odnos sa Joe Trollijem i počeo da nastupa na radio stanicama, kao što su WJAY i WGAR. Kako se njegov ugled širio, on je tražio mogućnosti da snimi fonografske ploče, ali glavne izdavačke kuće u to vrijeme su ga odbile. Njegovi prvi snimci su napravljeni za Jenki i Joliet izdavače kojima je upravljao Fred Wolf, a troškove je platio sam Frankie Yankovic. Godine 1940. oženio je svoju prvu ženu June sa kojom je počeo da podiže porodicu. Međutim, troškovi porodičnog života brzo su nadvisili novac koji je dolazio od njegove muzičke karijere, pa je otvorio konobu nazivajući je Yankovic Bar. To je postalo popularno svratište za lokalne muzičare, a on je nastavio da radi sve dok ga nije prodao 1948. godine, posvetivši se harmonici. Za vrijeme Drugog svjetskog rata 17. marta 1943. Frankie se dobrovoljno prijavio u vojsku SAD-a i biva otpremljen u inostranstvo da služi. Dok se borio u Ardenskoj bici, Yankovic i desetak drugih vojnika iz njegove jedinice je ostalo odvojeno od ostatka vojske. Kada su ih pronašli sutradan, oni su bili gotovo zamrznuti. Frank je pretrpio promrzline na rukama i nogama. Doktori su željeli da izvrše amputaciju da spriječe širenje gangrene, ali on je odbio, rekavši da bi radije umro. Vremenom, i uz liječenje penicilinom, njegovo stanje je počelo da se poboljšava. Svirao je harmoniku kao terapiju za svoje promrzle prste također pružajući zabavu za ostale pacijente i osoblje bolnice.
Godine 1945. Frankie se vratio kući nakon završetka rata i ponovo počeo svirati sa njegovom muzičkom grupom. 31. decembra 1947. Frankie Yankovic je snimio svoju prvu ploču koja je prodata u milion primjeraka sa veoma uspješnim hitom "Just Because". Izdavačka kuća "Columbia Records" nije željela snimiti pjesmu, ali je Frankie vjerovao u nju toliko da je kupio prvih 10.000 primjeraka. Polka pod nazivom "Just Because" je prihvaćena u koncertnim dvoranama gdje se izvodila popularna muzika kao i polke, a koja je načinila Frankie Yankovica i njegove Jenkije zvijezdama. Samo godinu dana kasnije ponovili su uspjeh sa pjesmom "Blue Skirt Waltz". Ovo im je otvorilo vrata u Hollywoodu gdje su svirali u punim koncertnim dvoranama, a napravili su i pet kratkih video zapisa za filmsku kuću Universal Pictures. Nakon ovakvih uspjeha Frankie Yankovic i njegova muzička grupa postaju dobitnici više nagrada, uključujući i prvu nagradu Grammy za najbolji polka album godine 1986. Početkom 1990-ih zbog godina Frankie Yankovic je bio primoran na svojim koncertima da sjedi dok je svirao harmoniku. Godine 1994. najavio je prestanak aktivnog muzičkog djelovanja, ali je ipak nastavio sa koncertima u naredne 3 godine uključujući i turneju sa Walterom Ostanekom. Nastavio je da snima novu muziku za nezavisnu izdavačku kuću "Cleveland International Records" koja je objavila njegov poznati album "Songs of the Polka King, Vol. 1" 1996. godine. Na snimanju albuma su učestvovali mnogobrojni umjetnici od Weird Al Yankovica i komedijaša iz Clevelanda Drew Careya pa sve do "country" zvijezda poput Chet Atkinsa, Cowboy Jack Clementa i grupe Riders in the Sky. Sljedeće godine je snimljen i drugi dio ovog muzičkog projekta. Uskoro nakon ovoga dravlje Frankie Yankovica se pogoršalo, a 1998. godine je pretrpio pad u svom domu u New Port Richey, Florida, u blizini grada Tampe. Nekoliko dana kasnije, 14. oktobra preminuo je u 83. godini života.
Stil
Njegova vrsta polka muzike imala je življi ritam od tradicionalnih polki tzv. "um-pah" stil, u kojima su dosta korišteni puhački instrumenti. To je i dijelom zato što je on više volio lakše, živahnije aranžmane u kojima je često koristio banjo, električne orgulje i dvije harmonike. U to vrijeme većina svirača je svirala harmoniku sjedeći na pozornici, opterećena teškim i pomalo glomaznim instrumentom. Energični Yankovic je svirao satima na pozornici stojeći i poigravajući uz muziku. Njegov veseli nastup na pozornici se savršeno uklapao u neformalnost i živost polke, a publika se tako vrlo brzo poistovjećivala s njim. Najpoznatije pjesme Frankie Yankovica su standardi ovog muzičkog žanra, a njegovo ime je pojam povezan sa polka muzikom nego što je to slučaj sa bilo kojim drugim polka muzičarem. Pjevao je uglavnom na engleskom jeziku, modernizujući narodnu plesnu muziku iz srednje i istočne Evrope za američku publiku šireći njenu popularnost i izvan useljeničkih zajednica koje je održavaju u životu.
Baština i utjecaj
Na vrhuncu svoje karijere pobijedio je na takmičenju muzičkih grupa i samog velikana Duke Ellingtona u gradu Milwaukee. Poslije toga je bio domaćin raznih polka emisija u Clevelandu, Chicagu i Buffalu koje su emitovane na TV ranih 1960-ih. Sam Frankie Yankovic se trudio da ostane u toku tadašnjih modernih muzičkih zbivanja. Svirao je tada moderne pjesme od drugih izvođaća poput "Proud Mary", "Somewhere My Love" i "Please Release Me." U Nashville-u je svirao pred oko 10 000 gledalaca za tada velikim muzičkim zvijezdama kao što su Johnny Cash, Jerry Lee Lewis i Everly Brothers. Prema izjavi Popovicha:
Slovenija
thumb|lijevo|200px|Avsenik gostilna u [[Begunje na Gorenjskem|Begunju u kojoj je u ljeto 1995. godine nastupao Slavko Avsenik sa njegovom grupom "Slavko Avsenik i njegovi pravi Gorenjci" (njem. Slavko Avsenik und seine original Oberkreiner) u čast posjete Frankie Yankovica Sloveniji. Sam Yankovic je nastupao to veče sa svojom grupom u restoranu.]] Frankie Yankovic i Walter Ostanek su za proslavu svojih rođendana 80-og i 60-og respektivno, zajedno otputovali u Sloveniju vodeći sa sobom svoje supruge i oko 100 ljubitelja polka muzike. Frankie Yankovic je bio veoma cijenjen u Sloveniji čije singl ploče su bile svirane na slovenskom radiju kad je Slavko Avsenik još bio dječak. Avsenik, veliki slovenački polka kompozitor i harmonikaš koji je u mnogo navrata svirao pred publikom od 70.000 gledalaca u Njemačkoj, priredio je sa svojom muzičkom grupom raskošnu zabavu za Frankie Yankovica u svom restoranu. Frankie Yankovic je također svirao sa svojom grupom na zabavi. Sljedećeg dana su pili šampanjac zajedno sa tadašnjim predsjednikom Slovenije Milanom Kučanom.
El-Vaki'a
Sura El-Vaki'a jest 56. sura islamske knjige Kur'ana. Sadrži 96 ajeta, objavljena je u Meki i ubraja se u mekanske sure.
Sura je u prijevodu na bosanski jezik nazvana Događaj a pod tim terminom se misli na Sudnji dan te se u suri i govori o tom događaju kao i onome što će se tada zbivati.
Sadržaj
Na početku sure se govori o onom po čemu je sura i nazvana. Kada se događaj dogodi, koji niko neće poricati, prema Kur'anu ljudi će biti razvrstani u tri vrste. O tome se u suri kaže:
U većem dijelu sure se navode primjeri za ove tri kategorije opisane u prethodnim ajetima. Za one opisane kao dešnjaci kaže se da će tada biti s desne strane Arša a to su oni koji s izišli s Ademove desne strane, njima će se njihove knjige djela dati u desnu ruku i biće stanovnici dženneta. S druge stane, ljevaci su proizišli s Ademove lijeve strane i nalaziti će se s lijeve strane Arša. Njima će se njihove knjige djela dati u lijevu ruku što znaći da će postati stanovnici džehennema. Treća kategorija ljudi za koje se kaže oni prvi - uvijek prvi! nalaziti će se pred gospodarom svome. Oni će biti najsretniji i bliži od onih s desne strane. Najbolji među njima su: poslanici, vjerovjesnici, iskreni i šehidi i oni će biti na najvišem stepenu.
Sura u hadisima
Značaj sure se spominje u nekim od hadisa. Hafiz ibn Asakir prenosi od Abdullaha ibn Mes'uda, koji je rekao:
Ahmed prenosi od Džabira ibn Semure, koji kaže:
Vanjski linkovi
✅
Sapci
mini|280px|Sapci, rimokatolička kapela "Sv. Ivan Krstitelj" Sapci su naseljeno mjesto u sastavu općine Garčin, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Bukovica Gornja (Bijeljina)
Bukovica Gornja je naseljeno mjesto u gradu Bijeljini, Bosna i Hercegovina.
Sapci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sapci su imali 504 stanovnika.
Oćevija
Oćevija je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, Federacija Bosne i Hercegovine, Bosna i Hercegovina. Nalazi se u podnožju planine Zvijezda, 18 km sjeveroistočno od Vareša, odnosno 14 km od Krivaje u pravcu Olova. Selo se prostire na obje strane rječice Očevice, lijeve pritoke rijeke Krivaje. Prosječna nadmorska visina sela iznosi oko 850 m.
Prvi put se pominje oko 1485. godine. Poznato je po majdanima, odnosno kovačnicama, koje su nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Danas u naselju Očevlju živi oko sedamdeset stanovnika, uglavnom starijih osoba i penzionera. Većina je nastavila život u zemljama zapadne Evrope i Hrvatskoj.
Aktivna su tri majdana. Vlasništvo nad majdanom stiče se isključivo nasljednom linijom. Većina objekata majdana je u vrlo lošem stanju. Ovo se posebno odnosi na objekte koji su izrađeni od drveta. Problemi su najizraženiji na krovnoj konstrukciji gdje dolazi do prokišnjavanja, kao i na dijelovima drvene konstrukcije zidova (od talpi i greda) koja je u kontaktu sa zemljom, gdje je došlo do truljenja temeljne grede. Prepušteni sami sebi, uprkos evidentiranju majdana kao naslijeđa u ranijem periodu, vlasnici su ove probleme rješavali „ad hoc“ primjenjujući jeftine metode i savremene materijale. Na nekoliko objekata je za pokrivanje krova upotrijebljen lim sa buradi, dok su neki pokriveni salonitom. Također je lim sa buradi iskorišten za vanjsko oblaganje objekata.
Kozarci
Kozarci su naseljeno mjesto u gradu Zenici, Bosna i Hercegovina.
Vijenac Barilovićki
Vijenac Barilovićki je naseljeno mjesto u sastavu općine Barilović, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Duga Resa.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Vijenac Barilovićki je imao 68 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Vijenac.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vijenac Barilovićki je imalo 131 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gajana
Gajana (ital. Gaiano) je naseljeno mjesto u sastavu grada Vodnjana, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Pula.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gajana je imala 172 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naseljima Juršići (općina Svetvinčenat) i Vodnjan, te je u 1880. dio podataka sadržan u naselju Vodnjan. Od 1880. do 1910. iskazivano pod imenom Gajan. ''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gajana je imalo 135 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Osredak (Vareš)
Osredak je naseljeno mjesto u sastavu općine Vareš, FBiH, Bosna i Hercegovina.
Radeljevo Selo
Radeljevo Selo je naseljeno mjesto u sastavu općine Rasinja, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Koprivnica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Radeljevo Selo je imalo 113 stanovnika.
Napomena: ''U 1890. te od 1910. do 1931. iskazivano pod imenom Radeljevo.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Radeljevo Selo je imalo 124 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Nekropola sa stećcima u Starim kućama Donje Breške
Nekropola sa stećcima u Starim kućama, Donje Breške, općina Tuzla, sadrže nadgrobnike iz dužeg perioda historije Bosne i Hercegovine. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj od 26. oktobra 2010. godine, proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Marti Cheery, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo.
Historija
Bosanski ban Stjepana II Kotromanića (1322. do 1353. godine) sebe naziva gospodarom „Soli i drugih oblasti“. Od 1356. godine, Tvrtko I naziva se banom „čitave Bosne i čitave Usore i Soli“. Nakon proglašenja Bosne kraljevinom 1377. godine Soli ulaze u titulu vladara koja glasi: Kralj Srbljem, Bosni, Primorju, Hlmsci Zemli, Zapadnim Stranam, Dolnim Krajem, Usori, Soli, Podrinju i k tomu. U tom periodu postoje dva naselja – Gradovrh u dolini Soline i Grad u Gornjoj Tuzli.
Područje Župe Soli prvi put dolazi pod osmansku vlast 1460. godine, istovremeno sa padom Srebrenice i Zvornika. Međutim, Mađari poduzimaju protivofanzivu 1464. godine i Župa Soli ponovo dolazi pod ugarsku vlast. Osmanlije ga u završnici preuzimaju 1474. godine. Iste godine, u prvom popisu nazivaju ga Agac Tuzla, područno Zvorniku i bilježe ga kao timarski posjed. Međutim, tri godine nakon osvajanja Tuzla je postala carski has, što je dokaz da je počela izvjesna proizvodnja soli.
Opis
Naselje Donje Breške udaljeno je od Tuzle oko 8 km vazdušne linije u pravcu sjeverozapada. Na nekropoli evidentirano je 23 stećka. Od ukupnog broja stećaka samo dva su sanduci, koji su za oko 20 m izdvojeni od ostatka nekropole. Ostatak nekropole čine stubovi različitih završetaka (lučno zasvođeni, s lučnim izbočenjem i s ravnim završetkom koji se šire prema gore). Stubovi su ukrašeni najčešće motivom križa, a potom i polumjesecom, jabukama, spiralama, kanelurama. Spomenici su dobro klesani. Osnovni oblici stećaka su položeni i uspravni kameni monoliti. Među uspravnim kamenim monolitima raspozanaju se sljedeće varijante: stela, stub (obelisk) i nišan. Spomenici ove vrste u većem broju nalaze se u sjeveroistočnoj Bosni (okolina Srebrenice i Zvornika), dok se u drugim predjelima Bosne i Hercegovine pojavljuju pojedinačno. Najveći broj stećaka pripada vrsti položenih monolita, koji se pojavljuju u tri forme: ploča, sanduk i sarkofag (sljemenjak). Po brojnosti i obradi, stubovi dosta zaostaju iza osnovnih oblika stećaka, a malobrojnost je i posljedica njihovog relativnog kratkog trajanja. Datiraju se najranije oko polovine XV stoljeća, a pripadaju i prvoj polovini XVI stoljeća.
Opšte stanje
Na osnovu dokumentacije i terenskog istraživanja od 2016. i 2018. godine, na području Tuzlanskog kantona zabilježeno je 185 nekropola i pojedinačnih stećaka sa ukupnim brojem od 1509 stećaka. Trenutno stanje očuvanosti stećaka je na jako niskom nivou kako na području Tuzlanskog kantona tako i cijele Bosne i Hercegovine. Terenskim istraživanje utvrđeno je da se veliki broj nekropola sa stećcima nalazi u lošem stanju. Također, utvrđeno je da je određeni broj nekropola koje su se vodile u dokumetaciji i literaturi prije agresije na Bosnu i Hercegivinu 1992-1995. godine danas više ne postoje ili da je danas zabilježeno da pojedine nekropole imaju dosta manje stećaka. Uništavanje, premještanje stećaka i njihovo korištenje kao građevinskog materijala još uvijek je praksa. Mnogi stećci su često neopravdano premješteni sa originalne lokacije čime je jednim dijelom izgubljena ambijentalna vrijednost ali i dijelom autentičnost.
Dolec Podokićki
Dolec Podokićki je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare zagrebačke prigradske općine Samobor.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dolec Podokićki je imao 84 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Dolec, a od 1910. do 1991. pod imenom Dolec Podokički.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Dolec Podokićki je imalo 77 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
JPH4
Junktofilin 4 je protein koji je kod ljudi kodiran genom JPH4.
Ovaj gen kodira člana porodice junktofilinskih transmembranskih proteina koji su uključeni u stvaranje kompleksa spojnih membrana između plazmamembrane i endoplazme / sarkoplazmatskog retikuluma u pobuđenimim ćelijama. Kodirani protein sadrži konzerviranu regiju ponavljanja N-kraja koja se naziva sekvencom zauzimanja i prepoznavanja neksusa membrane koja se nalazi u drugih članova porodice junktofilina. Alternativna prerada rezultira u više varijanti transkripta.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2021 – potjera (muškarci)
Utrka u potjeri na 12;5 km na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2021. u muškoj konkurenciji održala se 14. februara 2021. na slovenskoj Pokljuki.
JPH4
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  628  aminokiselina, a molekulska težina   65.861 Da.
Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2021 – potjera (muškarci)
Rezultati
Početak utrke je bio u 13:15. ( Sva vremena početka utrka su po lokalnom vremenu (UTC+1) )
JPH4
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
IC 3794
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gornja Krašićevica
Gornja Krašićevica je naseljeno mjesto u sastavu grada Delnica, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Delnice.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornja Krašićevica je imala 2 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Gornja Krašićevica je imalo 5 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
ARMC6
Ljudski gen ARMC6 kodira  protein zvani Armadillo protein 6 sa ponavljanjem.
Galižana
Galižana (ital. Gallesano) je naseljeno mjesto u sastavu grada Vodnjana, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Pula.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Galižana je imala 1.501 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Galižana je imalo 1.248 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Kiwano
Kiwano (lat. Cucumis metuliferus) vrsta je biljke iz porodice Cucurbitaceae. Kiwano, ili afrička rogata dinja, je porijeklom iz Afrike, a uzgaja se na Novom Zelandu. Do 1930. godine bio je malo poznat izvan rodne Afrike, nakon čega je uspješno kultiviran na području Novog Zelanda i Australije, gdje je i dobio svoje ime kiwano zbog sličnosti sa kivijem. Kiwano je član porodice Cucurbitaceae, zajedno sa dinjom, krastavcima i tikvicama, a sa kivijem nije u nikakvoj botaničkoj vezi. Meso kiwana je svijetlo zelene boje, a sadrži puno sjemenki. Okusom nalikuje banani s prizvukom citrusa. Čest je sastojak voćnih salata, a jede se sirov. Ovo hranjivo voće je dostupno gotovo tokom cijele godine, a u sezoni je tokom ljetnih mjeseci.
Prehrambeni sastav
Kiwano je prvenstveno dobar izvor vitamina C, kalija i željeza. Ostali minerali prisutni u manjim količinama su magnezij, fosfor, cink, bakar, kalcij i natrij. Sjemenke sadrže niz masnih kiselina, uključujući linolnu i oleinsku masnu kiselinu. Linolna kiselina je jedna od omega-6 masnih kiselina koje su bitne za ljudsko zdravlje. Oleinska kiselina je također prisutna u maslinovom ulju, a smatra se korisnom u borbi protiv visokog krvnog pritiska.
Dva antioksidansa prisutna u kiwanu su a- tokoferol i y-tokoferol. Oba su organski oblici vitamina E, koji ima brojna pozitivna djelovanja na zdavlje kože, srca, mišića, živaca i crvenih krvnih zrnaca. Vitamin E također pomaže neutralizaciju štetnih slobodnih radikala, koji mogu uzrokovati hronične bolesti poput kardiovaskularnih bolesti i raka. Također postoje i neki dokazi koji sugerišu da vitamin E može pomoći u smanjenju rizika od oboljevanja Alzheimerovom i Parkinsonovom bolesti.