cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ishak-beg Kraljević
Karijera u Osmanskom Carstvu
Vrlo je vjerovatno da je umro u provinciji Karesi kojom je i upravljao.
GSM
mini|200p|Logotip GSM-a (od 2000) mini|200p|Logotip GSM-a (do 2000) Global System for Mobile Communications ili kraće GSM je najkorišteniji standard za mobilne telefone u svijetu. GSM servis koristi preko 2 milijarde ljudi u više od 212 država i teritorija.
GSM je ćelijska mreža, što znači da se mobilni telefoni priključuju na mrežu tražeći ćelije koje se nalaze u blizini. GSM mreže rade u četiri različita frekvencijska opsega. Većina GSM operatera radi na 900 MHz ili 1800 MHz. Neke države na američkom kontinentu, uključujući SAD i Kanadu, koriste 850 MHz i 1900 MHz frekvencijski opseg.
Rijeđe korišteni su 400 i 450 MHz frekvencijski opsegi koji se koriste većinom u Skandinaviji.
Poljane pri Štjaku
Poljane pri Štjaku su naseljeno mjesto u sastavu općine Sežana, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljane pri Štjaku su imale 6 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Poljane.''
Dupovci
Dupovci su naseljeno mjesto u općini Hadžići, Bosna i Hercegovina.
Dobošnica
Dobošnica su naseljeno mjesto u općini Lukavac, Bosna i Hercegovina.
Katarina Tomašević
Katarina Tomašević Kotromanić (oko 1456 ili 1459 - 1464 ili nakon 1474) je bila kćerka kralja Stjepana Tomaša Kotromanića i kraljice Katarine Kosače. Imala je starijeg polubrata, Stjepana Tomaševića, sina njenog oca i krstjanke Vojače, te starijeg brata Sgismunda. Njeno muslimansko ime je bilo Tarihi Hanuma.
Turbe u Skopju?
mini|desno|Obnovljeno turbe Katerine u park-šumi Gazi Baba, Skoplje Prema legendi, sahranjena je u Skopju, gdje joj je Isa-beg Ishaković kasnije podigao turbe. Turbe se navodno nalazilo na brežuljku Urjan Babi, u mezarju pored puta zvanog Hadžilar Jolu, a pokopana je bila izvjesna Kral K'zi, odnosno bosanska princeza. Ukoliko je ova teorija tačna, može se pretpostaviti da je živjela i umrla u Skopju. O njoj se brinuo Isa - beg Ishaković, kojem je bila data na čuvanje.
Smrt
Historičari se ne slžu oko datuma smrti ove bosanske princeze. Postoje dvije sljedeće teorije o Katarininoj smrti :
Karakul (Tadžikistan)
mini|desno|300px|Pogled na Karakul iz svemira Karakul je jezero u Pamirskim planinama u Tadžikistanu. Dugo je 25 km i leži na nadmorskoj visini 3.900 metara. Poluostrvo na južnom dijelu jezera i ostrvo na sjevernom dijele jezero na dva bazena, manji istočni koji je relativno plitak (13–19 m) i veći zapadni sa dubinom od 221 do 230 metara.
Katarina Tomašević
Smrt
Svi se slažu da je Katarina umrla mlada.
Karakul (Tadžikistan)
Karakul leži u kružnoj depresiji koja je ustvari krater meteorita prečnika 45 km. Pretpostavlja se da je meteorit udario u Zemlju prije pet miliona godina.
Autonomni nervni sistem
mini|desno|250px|Šema autonomnog nervnog sistema (simpatični - crveno; parasimpatični - plavo) Autonomni nervni sistem ili vegetativni nervni sistem (simpatički ili parasimpatički nervi sa svojim centrima) je dio nervnog sistema koji reguliše funkcije unutrašnjih organa. Autonomni nervni sistem obuhvata centre u kičmenoj moždini, moždanom stablu i hipotalamusu. Ovaj sistem djeluje nesvjesno najčešće putem visceralnih refleksa. Senzorni (aferentni) signali ulaze u pomenute centre sa periferije, a iz centara se šalju refleksni odgovori (eferentni signali) nazad u visceralne organe, čime se reguliše njihova aktivnost. Zahvaljujući ovom sistemu organizam je stanju da za vrlo kratko vrijeme odgovori na razne uticaje iz spoljašnje i unutršnje sredine npr. da za par sekundi udvostriči srčanu frekvenciju ili krvni pritisak. Eferentni (nishodni signali) se prenose do organa putem dva sistema sa suprotnim funcijama: simpatičkog i parasimpatičkog. Autonomnom nervnom sistemu pripada još i enterički nervni sistem, koji se nalazi u crijevima.
Svemirska luka
mini|desno|250px|Lansiranje Soyuza sa Kosmodroma Bajkonur. Svemirska luka (eng: spaceport) ili kosmodrom (ruski: космодром) je mjesto za lansiranje (ili spuštanje) svemirskih letjelica. Riječ svemirska luka, isto kao i riječ kosmodrom, tradicionalno se koristila za mjesta za lansiranje svemirskih brodova u orbitu oko Zemlje ili na interplanetarne putanje. U novije vrijeme novim mjestima za lansiranja letjelica u svemir se uglavnom daju nazivi "svemirska luka". Također se, ponekad, i svemirskim stanicama daje naziv svemirska luka, naglašavajući tako njihovu svrhu baze za buduća svemirska putovanja.
Naziv "lansirno mjesto raketa" se koristi za postrojenja sa kojih se same rakete lansiraju. Ova mjesta mogu imati jednu ili više lansirnih jastučića (rampi). Okružuje ih velika sigurnosna zona, koja pokriva područje preko kojeg raketa treba preletjeti, te na kojem postoji mogućnost spuštanja/pada nekih od komponenti rakete. Stanice za praćenje, vozila i avioni su često locirani unutar ove zone radi praćenja napretka lansiranja.
Svemirske luke također mogu sadržavati piste za uzlijetanje i slijetanje letjelica sa krilima.
Historija
Prve rakete sposobne da dosegnu Svemir su bile V-2 rakete, lansirane iz Peenemünde, Njemačka tokom Drugog svjetskog rata. V-2 rakete su dostizale visinu od maksimalno 100 kilometara.
Prva svjetska luka za lansiranja orbitalnih letova sa i bez ljudske posade, Bajkonur u južnom Kazahstanu, u početku je bio raketni poligon sovjetske armije 1955. godine. Prvi orbitalni let s ovog poligona je bio let (Sputnika 1) oktobra 1957. godine. Tačna lokacija kosmodroma je u početku skrivana kao tajna. Podmetane su priče da se ova luka ustvari nalazi 320 km dalje, na području istoimenog rudarskog grada. Ipak tačna pozicija je postala poznata i izvan Sovjetskog Saveza 1957. godine nakon što su avioni U-2 identifikovali mjesto prateći linije željezničke pruge u Kazahstanu. Sovjetske vlasti dekadama nisu htjele potvrditi tačnost ove tvrdnje.
S kosmodroma Bajkonur u Svemir je poletjela prva letjelica sa ljudskom posadom 1961. godine(Jurij Gagarin, pilot sovjetske armije je tako postao prvi čovjek koji je napustio matičnu planetu). Lansirni kompleks koji je poslužio za taj let ima specifičnu simboliku, i neformalno se naziva "Gagarinov Start". Bajkonur je bio glavni sovjetski kosmodrom, te se koristi i dan danas, što je Rusija sporazumno dogovorila s Kazahstanom.
U odgovoru na rane sovjetske uspjehe, Sjedinjene Američke Države su izgradile glavnu svemirsku luku na Cape Canaveralu na Floridi. Veliki broj letova bez ljudske posade, kao i ranih letova s ljudskom posadom je izvršen sa stanice zračnih snaga Cape Caneveral. Za Program Apollo konstruisana je susjedna svemirska luka, Svemirski centar Kennedy, i on je poslužio kao polazište prve misije sa ljudskom posadom koja se spustila na Mjesec (Apollo 11), jula 1969. godine. Ovaj Centar je bio baza za sva lansiranja Space Shuttle-ova (bos. Spejs šatl), i za većinu njihovih spuštanja.
Svemirski centar Gvajana u Kourou, Francuska Gvajana, je glavna evropska svemirska luka, pogodna zbog svog položaja 4 stepena sjeverno od ekvatora.
U oktobru 2003. Jiukvan satelitski lansirni centar (kineski 酒泉衛星發射中心) je postao mjesto s kojeg je poletjela prva kineska letjelica sa ljudskom posadom.
Rušeći tradiciju, u junu 2004. godine, sa piste svemirske luke Mojave, Kalifornija, realizovan je let čovjeka u Svemir, u potpunosti finansiran privatnim sredstvima. Ovaj let svemirske letjelice SpaceShipOne bi trebao utrti put budućem komercijalnim svemirskim letovima.
Geografski položaj
Rakete mogu najlakše doći do orbite ako su lansirane u blizini ekvatora u pravcu istoka, jer tako maksimalno iskorištavaju brzinu Zemljinog obrtanja (465 m / s). Takva lansiranja također daju dobru polaznu osnovu za dostizanje geostacionarne orbite. Za polarnu orbitu i Molnija orbitu ovo ne važi.
Mnoge svemirske luke su smještene na postojećim vojnim poligonima, što nije uvijek idealno za lansiranje satelita.
Mjesta lansiranja su obično smještena daleko od populacijskih centara, da bi se smanjile eventualne posljedice u slučaju neuspjeha lansiranja ili eksplozije. U mnogim slučajevima lansirna mjesta su izgrađena pored velike vodene površine, i dosta su velika, da bi se osiguralo da komponente koje se odbacuju prilikom polijetanja (ili krhotine od eventualne eksplozije) ne padaju na naseljena mjesta.
Svemirski turizam
mini|Svemirski brod Smatra se da će se industrija svemirskog turizma sve više razvijati u budućnosti, što bi moglo biti značaajno i za svemirske luke zbog korištenja njihovih kapaciteta. Ipak osnivanje svemirskih luka namijenjenih svemirskom turizmu stvara pravna pitanja, koja tek trebaju biti riješena.
Svemirska luke iz kojih su obavljeni letovi s ljudskom posadom
Sljedeća tabela prikazuje svemirske luke i lansirne komplekse iz kojih su obavljeni letovi u Svemir s ljudskom posadom (više od 100 km visine). Luke iz kojih su obavljeni suborbitalni letovi su prikazane na dnu liste. Ostatak liste je prikaz po svemirskim lukama, jednom za drugom, počevši od prvog leta s ljudskom posadom.
† Tri Sojuz misije su bile bez ljudske posade, i nisu ubrojane u listu (Sojuz 2, Sojuz 20, Sojuz 34).
Stanovništvo Ukrajine
Najbrojnije manjine su: Rusi 17,3% (uglavnom u istočnoj Ukrajini) i 0,9% Rusini. Važno je napomenuti da ukrajinska vlada ne priznaje Rusine kao posebnu manjinu, već ih smatra Ukrajincima, a njihov jezik smatra dijalektom ukrajinskog jezika. Hrvatska i Srbija priznaju Rusine kao zasebnu etničku grupu. Ostale manjine u Ukrajini su Rumuni, Moldavci (0,8%), Bjelorusi (0,6%), Krimski Tatari (0,5%), Bugari (0,4%) i drugi.
Službeni jezik u Ukrajini je ukrajinski, ali znanje ruskog je od velike važnosti. Oko 55% stanovništva govori ukrajinski, dok 45% govori ruski kao maternji jezik.
Gustina naseljenosti je 45 stanovnika po km2. Stanovništvo je u stalnom opadanju, a prirodni priraštaj je negativan od 1960-ih. Stopa mortaliteta je veća od stope nataliteta. Ukrajina je bila 10. u svijetu 1919. godine, a danas je 30. (8. u Evropi ). 69% stanovništva živi u gradovima, a 31% na selu. lijevo|mini|266x266piksel| Devojka sa tradicionalnim ukrajinskim vencem. Usled stalnog pada nataliteta u prošlom veku, udeo dece je smanjen sa oko 40% početkom 20. veka na 15% stanovništva početkom 21. veka. Udio radno aktivnog stanovništva se sporo mijenja i kreće se od 60% do 62%. Sa povećanjem očekivanog životnog vijeka i smanjenjem mortaliteta, došlo je do povećanja udjela stanovništva starijeg od 60 godina - sa 3,4% početkom 20. vijeka na 21% početkom 21. stoljeća.
U Ukrajini je sljedeći popis stanovništva planiran za 2016. godinu, što je dosta vremena od posljednjeg popisa iz 2001. godine, koji je bio jedini zvanični popis u nezavisnoj Ukrajini.
Pored pravoslavnih crkava, vodeća crkva u Ukrajini je Ukrajinska grkokatolička crkva sa 3.825 registrovanih vjerskih jedinica. U ovoj crkvenoj podružnici upisano je 2.424 sveštenika. Rimokatolička crkva u Ukrajini ima 1.081 registrovanu vjersku jedinicu (od toga 909 župa) i 579 registriranih svećenika. U Ukrajini postoji 2.705 registrovanih protestantskih vjerskih jedinica, odnosno 1.595 evangelističkih. U mnogo manjoj mjeri u Ukrajini djeluju druge vjerske zajednice, uključujući i one jevrejskih, islamskih i budističkih vjerovanja.
Demografija Azerbejdžana
400px|thumb|Rast stanovništva ([[1960 - 2010)]] 400px|thumb|Starosna struktura ([[2005)]] U Azerbejdžanu je prema procjeni stanovništva iz 2009. bilo 8.922.400 stanovnika.
Nacionalnost
U Azerbejdžanu većina stanovnika se po nacionalnosti izjašnjavaju kao Azeri.
Religija
Islam je najraširenija religija u Azerbejdžanu.
Jezici
U Azerbejdžanu, najviše ljudi govori azerskim jezikom.
Stopa fertiliteta
Stopa fertiliteta: 1,92
Lexa Doig
Alexandra L. Doig (8. juni 1973) je kanadska glumica poznata po umjetničkom imenu Lexa Doig. Njena možda najpoznatija uloga bila je uloga Rommie u naučno-fantastičnoj TV seriji Andromeda, te u sporednoj ulozi u seriji Stargate SG-1.
NGC 3362
NGC 3362 (također poznat kao MCG 1-28-5, PGC 32078 i UGC 5857) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 381 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 1,40 (155 hiljada sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (122 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 22. marta 1865. godine.
NGC 4887
NGC 4887 (također poznat kao IRAS 12580-1423, MCG -2-33-87 i PGC 44796) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 124 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,10 (40 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 21. aprila 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ponikve (Sežana)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Sežana.
Živac odvoditelj
Struktura
thumb|right|250px|Klivus = nagnuta površina na velikom lobanjskom otvoru (foramen magnum), koja se sastoji od dijela tijela sfenoidne i dijela  baze potiljačne kosti Živac odvođač napušta moždano stabla na spoju mosta i produžene moždine, medijalni do līčnog živca. Da bi dopro do oka, vodi prema gore (iznad), a zatim savija naprijed (sprijeda). Na izlazu iz moždanog stabla, ovaj živac ulazi u subarahnoidni prostor. Zatim ide naviše između mosta i klivusa, a zatim probija  ttvrdu moždanu opnu (dura mater)  za prolaz između nje i lubanje kroz Dorellov kanal. Na vrh petroznog dijela sljepoočne kosti čini oštar zaokret naprijed za ulazak u kavernozni sinus. U kavernoznog sinusa to radi pored interne karotidnu arteriju. Zatim ulazi u orbitu kroz gornju orbitnu pukotinu i inervira bočni pravi mišić oka.
Dug tok ovog živca između moždanog stabla i oka čini ga  ranjivim na ozljede na mnogim nivoima. Na primjer, prelom petroznog dijela sljepoočne  kosti selektivno može oštetiti živac, kao što je aneurizma u unutarkavernoznoj karotidnoj arteriji. Masa lezija koje prolaze  moždanom dolje mogu  oštetiti živac razvlačenjem između mjesta  kada se pojavi s mosta  i mjesta gdje se zakači za  petrozni dio sljepoočne  kosti.
Jezgro
Napuštajući ovo jezgro, motorni aksoni polaze ventralno i kaudalno,  kroz most. Oni prolaze bočno od kortikospinalnog trakta (koji uzdužno prolazi kroz most na ovom nivou),  prije izlaska iz moždanog stabla na mostno-moždinskom  spoju. Centralna anatomija šestog živca predviđa (ispravno) da infarkti utiču na leđni dio mosta na nivou jezgra abducensa, što može uticati i na  živac lica, proizvodeći istostranu paralize lica, zajedno sa paralizom  bočnih pravih mišića. Anatomija predviđa (ispravno) da infarkti uključuju pojavu da ventralni most može uticati na šesti živac i kortikospinalni trakt istovremeno, proizvodeći  paralizu bočnog pravog mišića, što je  povezano s kontralateralnom hemiparezom. Ovi rijetki sindromi su od interesa prvenstveno kao koristan sažetak anatomije moždanog stabla.
Funkcija
Živac nodvođač nosi aksona tipa GSE, generalna somatska eferentna vlakna, koji inerviraju skeletni  bočni pravi mišić.
Arapsko more
mini|desno|250px|Mapa Arapskog mora Arapsko more (Arapski: بحر العرب, Bahr al-'Arab) je more koje je dio Indijskog okeana.
Nalazi se između Arapskog poluostrva na zapadu, Indije, odnosno Indijskog potkontinenta na istoku dok je na sjeveru omeđeno Pakistanom i Iranom.
Neka od drevnih imena ovog mora uključuju i naziv Sindhu Sagar (na sanskritu kao i Erythraean more.
Karakteristike
Površina Arapskog mora je 3.862.000 km2, maksimalna širina je oko 2400 km, a najveća dubina mora je 4562 m, u Arapskom bazenu, približno u smjeru zapada od najjužnije tačke Indijskog potkontinenta. Jedini značajni riječni tok u slivu ovog mora je rijeka Ind (znana i kao Sindhu).
More se na sjeverozapadu sužava u Omanski zaliv. Put kroz Hormuški tjesnac (od Homruz) vodi u Perzijski zaliv. Na zapadu, arapsko i Crveno more dijeli Bab-el-Mandeb.
Države na obalama Arapskog mora su: Indija, Iran, Oman, Pakistan, Jemen, Ujedinjeni Arapski Emirati (UAE), Somalija i Maldivi.
Najpoznatije plaže su:
NGC 6300
NGC 6300 (također poznat kao ESO 101-25, IRAS 17123-6245 i PGC 60001) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 51 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Oltar. Najveći prečnik je 4,30 (64 hiljade sg) a najmanji 2,8 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio James Dunlop 30. juna 1826. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Medina Džanbegović
Medina Džanbegović (Medina Džanbegović Mohamed), bosanskohercegovačka književnica, rođena je 13. septembra 1968. godine u Zenici. Osnovnu školu je pohađala u Maglaju, a srednju, jezičko-prevodilačku gimnaziju, u Doboju. Završila je komparativnu književnost i bibliotekarstvo na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1991. godine, zatim Književnosti naroda Bosne i Hercegovine i bosanski jezik na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, 2001. godine, a 2009. godine stekla je i zvanje magistra iz književno-historijskih nauka, također na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Školske 2011/12. upisala je doktorsku disertaciju na istom fakultetu i trenutno radi na temi iz bosanskohercegovačke književnosti. Jedno vrijeme je radila kao profesor bosanskog jezika i književnosti u Maglaju, Tešnju i Sarajevu, a danas je poslom i životom vezana za Kairo. Bavi se već dugo pisanom riječi. Piše i objavljuje, kako poeziju, tako i prozu, u domaćim i inostranim publikacijama, bavi se književnom kritikom, esejistikom, publicistikom, političkim i socijalnim analizama. Njena prva zbirka poezije bila je "Pepeljara i sedam opušaka".
Učestvovala je kao autorica u više od dvadeset međunarodnih zajedničkih zbirki poezije u izdanjima Kulture snova iz Zagreba, u zajedničkoj međunarodnoj zbirci Šestih novosarajevskih književnih susreta, Međunarodnoj zbirci pjesama i priča za djecu “Zagrli život” (Udruženje balkanskih umetnika, Srbija), pjesničkim antologijama "Skadarlijske boemije" (Beograd) i "Gilgameš" (Beograd). U pripremi je naučno djelo "Transpozicija tradicije u djelu Naguiba Mahfouza".
Live Koševo 2004 (Dino Merlin)
Live Koševo 2004 jest kompilacijski album bosanskohercegovačkog pop-pjevača Dine Merlina s koncerta na Koševu održanog 31. jula 2004. godine, kojem je prisustvovalo oko 50.000 gledalaca s područja bivše Jugoslavije i dijaspore. Na koncertu pred svojom publikom u Sarajevu Dino Merlin je okupio iskusnu grupu muzičara s pratećim pjevačima, a među gostujućim muzičarima i pjevačima bili su: Arjinder, Nina Badrić, Edo Zanki, Univerzitetsko KUD Slobodan princip Seljo, Orkestar Kempa, Gani Tamir, Char, Ivana Banfić, Nermin Puškar, Željko Joksimović i Almir Hukelić. Za koncertno ozvučenje i svjetlosne efekte bili su zaduženi Željko Radočaj Lite-Prom Zagreb, a sve su nadgledali Hrvoje Hanzec i njegov pomoćnik Boris Pavlović. Koordinator cjelokupnog događaja bila je Đana Karavdić. Album je 2005. objavila Muzička Produkcija Javnog Servisa Bosne i Hercegovine u dvostrukom CD izdanju, a dizajn su uradile sarajevske dizajnerske kuće Trio i Fabrika.
Combretum
Combretum, domaća  tuđica, latinizam kombretum, je rod grmastih penjačica, grmova i stablašica iz porodice Combretaceae, dio reda Myrtales. Obuhvata preko 270 vrsta u suptropskim i tropskim krajevima Azije, Afrike, Amerike i Australije.
Medina Džanbegović
Iz recenzije Amira Brke :
Iz recenzije Nedžada Ibrišimovića:
Pseudomaurski stil
mini|desno|300p|Gradska vijećnica u Sarajevu
Pseudomaurski arhitektonski stil se pojavio na području Balkana i Bosne i Hercegovine krajem 19. vijeka sa dolaskom austrougarske vladavine. Najraniji primjeri ovog stila su Šerijatska sudačka škola (Muzej grada Sarajeva), podignuta 1888. a najreprezentativniji je Gradska vijećnica u Sarajevu (1892 - 1895).
Primogenitura
Često se koristi u monarhijama. Kao mehanizam nasljedstva u nasljednim monarhijama neka vrsta primogeniture je najčešće korištena, ali nije jedina vrsta tradicije niti je najstarija metoda.
Pseudomaurski stil
Karakteristike
Ovaj stil odlikuje karakteristikama helenističko-seldžučke i osmanske umjetnosti preuzetih sa područja mozarapske umjetnosti Španije, Magriba i Kaira. U pseudomaurskom stilu rađena je većina objekata što ih je u Sarajevu ostavila austrougarska vlast te je ostao kao sinonim za austrougarski period u BiH tj. zaštitni znak tog vremena. Formalne karakteristike najčešće ubrajaju potkovičaste lukove, ornamentiku u štuku, lukovičaste kupole i dekoraciju horizontalnih linija eksterijera u karakterističnim bojama.
Primogenitura
Agnatička primogenitura
Agnatička primogenitura ili patrilinealna primogenitura sistem u kojem nasljeđuje prvorođeni sin. Samo muškarci mogu naslijediti; žene nasljedna prava ne posjeduju, niti ih posjeduju njihovi potomci. Nekada najrasprostranjenija, danas se koristi u Lihtenštajnu, Luksemburgu, Jordanu, itd.
Pseudomaurski stil
Karakteristike
Pseudomaurski stil se može smatrati eksperimentalnim stilom koji je nastao kao kontrapunkt secesijske arhitekture (Secesija) koja se također pojavila u ovo doba. Za razliku od secesije, pseudomaurski stil je bio baziran na historicizmu kao nastavak razvoja renesansne klasične arhitekture, te se može smatrati kao produžetak procesa koji je počeo sa renesansom krajem 15. vijeka a koji je relativno okončan sa pojavom moderne i postmoderne.
Primogenitura
Kognatička primogenitura
Ova vrsta primogeniture favorizira najstarije muško dijete, ali žensko dijete može naslijediti ukoliko monarh nema sina. Naziv agnatičko-kognatička primogenitura se koristi s istim značenjem. Ova vrsta nasljedstva važi, na primjer, u španskoj, monegaškoj i britanskoj monarhiji. U prošlosti se uglavnom koristila samo na britanskom ostrvu i pirinejskom poluostrvu.
Pseudomaurski stil
Karakteristike
Novi način građenja podrazumijevao je izgradnju visokih zgrada u kojima je objedinjen poslovni prostor u prizemlju i stanovanje na spratu. Gradi se čvrstim materijalom (ciglom) po novim propisima, koji uvode regulaciju ulica i građevinsku liniju. Austrougarski period je period intezivne gradnje, čime nova uprava zadovoljava potrebe vlasti i potrebe stanovništva. Kulturni razvoj Bosne i Hercegovine nije zaostajao u odnosu na druge pokrajine Austro-Ugarske monarhije. Pseudomaurska arhitektura ili kako je historičari arhitekture još zovu - arhitektura eklektike u Bosni i Hercegovini je dala brojna i kvalitetna ostvarenja u smislu interpretacije evropskih stilova. Eklektička metoda formiranja arhitektonskog izraza u Bosni stvorila je interpretaciju potpuno nove teme, tzv. orijentalni slog, maurska athitektura ili pseudoorijentalni izraz. Što znači da je u suštini eklektička metoda usmjerena ka orijentalnoj građevinskoj baštini. Maursko doba u Španiji (VII-X vijek) postaje izvor ideja i inspiracije austrougarskim arhitektima koji su djelovali na prostorima Bosne i Hercegovine. Među svjetski poznatim spomenicima ovog razdoblja u Španiji najdominantnije mjesto zauzima Alhambra ili Crvena tvrđava u Granadi, La Mezquita u Córdobi, itd. Najznačajnije građevine pseudomaurskog izraza u Bosni i Hercegovini su: Pseudomaurski stil u Bosni i Hercegovini su prvenstveno razvijali naučnici, umjetnici i arhitekti austrougarske imigracije kao dio analize njihovog susreta sa evropsko-orijentalnom gradnjom u Bosni i Hercegovini. Historijska paralela sličnih kulturno historijskih uslova je pronađena u mozarapskoj umjetnosti iz Španije kao sličan primjer, gdje je došlo do miješanja evropske i orijentalne kulture. Iako je paralela između maurskog i pseudomaurskog stila otvorena za diskusiju i kritiku tj. zašto se upravo postojanje arapske kulture na evropskom kontinentu uzelo u obzir kad se razmišljalo o postojanju bosanske kulture u Evropi, ipak je pseudomaurski stil specifičan arhitektonski izraz i proizvod bosanskog kulturno-historijskog podneblja te se može smatrati izvornim arhitektonskim stilom u Bosni i Hercegovini.
Primogenitura
Apsolutna primogenitura
Apsolutna primogenitura je nasljedstvo gdje najstarije dijete ima prioritet, bez obzira na spol. Danas se koristi i naziv puna kognatička primogenitura. Neke monarhije su preuzele ovu vrstu nasljedstva krajem 20. vijeka. Švedska je usvojila apsolutnu primogenituru 1980. godine. Kasnije je nekoliko monarhija slijedilo primjer Švedske: Belgija, Holandija, Norveška i Danska.
Matrilinealna primogenitura
Nijedna evropska monarhija nema niti je primjenjivala ovu vrstu nasljedstva gdje se muško dijete potpuno isključuje. Neka plemena u Africi primjenjuju matrilinealnu primogenituru.
Uvjetni otpust
Uvjetni otpust označava puštanje osuđenika na slobodu prije nego što je u potpunosti odslužio kaznu pod uvjetom da ne počini novo krivično djelo za vrijeme trajanja uvjetne kazne.
Služi kao motivacija osuđenicima da se u zavodu dobro i primjereno vladaju. Za određivanje ovog otpusta potrebno je da se kumulativno ispune formalni (izdržana polovina izrečene kazne zatvora ili 3/5 ako se radi o dugotrajnoj kazni) i materijalni uvjeti (da se osuđenik tokom izdržavanja kazne toliko popravio da se može očekivati da će se uspješno resocijalizirati).
Pokreće se na molbu osuđenika, člana uže porodice i prijedlog upravnika zavoda.
Mark David Chapman
mini|Lennon potpisuje knjigu za Chapmana, šest sati prije ubistva. Mark David Chapman (Mark Dejvid Čapman) (rođen 10. maja 1955. u Fort Worth, Texas, SAD) je čovjek koji je 8. decembra 1980. godine ubio bivšeg člana grupe The Beatles i poznatog muzičara Johna Lennona.
Trenutno izdržava doživotnu kaznu sa mogućnosti pomilovanja poslije 20 godina u zatvoru Attica, SAD. Traženje puštanja na slobodu mu je odbijeno deset puta.
Krvni pritisak
mini|desno|250px|Živin [[manometar]] Krvni pritisak je sila kojom cirkulišuća krv djeluje na jedinicu površine krvnog suda, a koja nastaje uslijed kontrakcija srčane muskulature i posljedičnog potiskivanja krvi kroz kardiovaskularni sistem.
Pri svakom izbacivanju krvi iz lijeve srčane komore pritisak raste, dok isti polako opada u periodu između dvije kontrakcije kada se krv ulijeva iz pretkomora u komore i srce priprema za novu kontrakciju. Iz tog razloga se određuju dvije vrijednosti: gornji (sistolni) i donji (dijastolni) krvni pritisak. Vrijednosti dobijene mjerenjem pomoću različitih instrumenata se odnose na pritisak u krvnim sudovima na nivou srca, jer on nije isti u svim dijelovima tijela uslijed hidrostatskog efekta i brojnih drugih činilaca.
Standardna jedinica kojom se izražava krvni pritisak je milimetar živinog stuba (mmHg), mada se nekad koriste i druge jedinice poput kilopaskala (kPa), centimetar vodenog stuba (cm H2O) itd.
Sistemski arterijski pritisak
Rizik od kardiovaskularnih bolesti progresivno raste iznad 115/75 mmHg, a ispod ovog nivoa postoje ograničeni dokazi. Promatračke studije pokazuju da ljudi koji održavaju arterijski pritisak na niskim nivoima ovih raspona imaju mnogo bolje dugoročno kardiovaskularno zdravlje. U toku je medicinska rasprava o tome koji je optimalni nivo krvnog pritiska koji treba ciljati kada se koriste lijekovi za snižavanje krvnog pritiska s hipertenzijom, posebno kod starijih ljudi. Tabela prikazuje najnoviju klasifikaciju uredskog (ili kliničkog) krvnog pritiska (2018.) Radne grupe za upravljanje arterijskom hipertenzijom Evropskog kardiološkog društva (ESC) i Evropskog društva za hipertenziju (ESH). Slične pragove usvojilo je Američko udruženje za srce za odrasle osobe starije od 18 godina, > ali u novembru 2017., Američko udruženje za srce objavilo je revidirane definicije za kategorije krvnog pritiska koje su povećale broj ljudi za koje se smatra da imaju visok krvni pritisak. Krvni pritisak varira iz minute u minutu i obično pokazuje cirkadijalni ritam tokom 24 sata, s najvišim očitanjima rano ujutro i navečer i najnižim očitavanjima noću. Gubitak normalnog pada krvnog pritiska noću povezan je s većim budućim rizikom od kardiovaskularnih bolesti i postoje dokazi da je noćni krvni pritisak snažniji prediktor kardiovaskularnih događaja od dnevnog krvni pritisak. Krvni pritisak varira tokom dužih vremenskih perioda (mjeseci do godina) i ova varijabilnost predviđa nepovoljne ishode. Krvni pritisak se takođe mijenja kao odgovor na temperaturu, buku, emocijski stres, konzumaciju hrane ili tečnosti, prehrambene faktore, fizičku aktivnost, promene u držanju tijela (poput uspravljanja), lijekovi i bolest. Varijabilnost u krvnom pritisku i bolja prediktivna vrijednost ambulantnih mjerenja krvnog pritiska dovela je do toga da su se neke vlasti, poput Nacionalnog instituta za zdravstvo i izvrsnost u njezi (NICE) u Velikoj Britaniji, založile za upotrebu ambulantnog krvnog pritiska kao preferiranog metoda dijagnoze hipertenzije. thumb|Digitalni sfigmomanometar koji se koristi za mjerenje krvnog pritiska
Razni drugi faktori, poput starosti i spola, također utiču na krvni pritisak osobe. Razlike u mjerenju krvnog pritiska u lijevoj i desnoj ruci obično su male. Međutim, povremeno postoji postojana razlika, veća od 10 mmHg, koja će možda trebati daljnje istraživanje, npr. Za bolest perifernih arterija ili opstruktivna arterijska bolest.
Ne postoji prihvaćeni dijagnostički standard za hipotenziju, iako se pritisci niži od 90/60 obično smatraju hipotenzivnim. U praksi se krvni pritisak smatra preniskim samo ako su prisutni njeni simptomi.
Fetusni krvni pritisak
Prosječni krvni pritisak za donošenu novorođenčad: ref name="SharonSmithMurray">
Djetinjstvo
U djece su normalni rasponi krvnog pritiska niži nego u odraslih i ovise o visini. (Imajte na umu da je srednji krvni pritisak dat u 50. percentilu i hipertenzija je definirana pomoću 95. percentila za određenu dob, visinu i spol.) Referentne vrijednosti krvnog pritiska razvijene su za djecu u različitim zemljama, na osnovu raspodjele krvnog pritiska kod djece ovih zemalja.
Sistemski venski pritisak
Krvni pritisak se općenito odnosi na arterijski pritisak u sistemskoj cirkulaciji. Međutim, mjerenje pritiska u venskom sistemu i plućni sudovi imaju važnu ulogu u intenzivnoj njezi, ali zahteva invazivno mjerenje pritiska pomoću katetera. Venski pritisak je vaskularni pritisak u venama ili u srčanim pretkomorama. Mnogo je niži od arterijskog pritiska, sa uobičajenim vrijednostima od 5 mm Hg u desnoj pretkomori i 8 mm Hg u lijevoj. Varijante venskog pritiska uključuju:
NGC 1875
NGC 1875 (također poznat kao Arp 327, MCG 1-14-31 i PGC 17171) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 413 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Orion. Najveći prečnik je 0,80 (96 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (84 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 18. novembra 1863. godine.
Krvni pritisak
Srednji sistemski pritisak
Ako se srce zaustavi, krvni pritisak opada, ali ne pada na nulu. Preostali pritisak izmjeren nakon prestanka rada srca i preraspodjele krvi kroz cirkulaciju naziva se srednjim sistemskim pritiskom ili srednjim pritiskom punjenja u cirkulaciji; obično je to ~7 mm Hg.
NGC 1875
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Krvni pritisak
Poremećaji krvnog pritiska
Poremećaji kontrole krvnog pritiska uključuju visoki krvni pritisak, nizak krvni pritisak i krvni pritisak koji pokazuje pretjeranu ili neprilagođenu fluktuaciju.
Visok krvni pritisak
Arterijska hipertenzija može biti pokazatelj drugih problema i može imati dugoročne štetne efekte. Ponekad to može biti akutni problem, na primjer hitna hipertenzija. Nivoi arterijskog pritiska stvaraju mehanički stres na arterijskim zidovima. Viši pritisci povećavaju opterećenje srca i progresiju nezdravog rasta tkiva (ateroma) koji se razvija unutar zidova arterija. Što je veći pritisak, više stresa, i više ateroma ima tendenciju napredovanja, a srčani mišić s vremenom zadeblja, povećava se i slabi. Perzistentna hipertenzija jedan je od faktora rizika za moždani udar, srčani udar, zatajenje srca i arterijske aneurizme, a vodeći je uzrok hroničnoig otkazivanja bubrega. Čak i umjereno povišenje arterijskog pritiska dovodi do skraćenja očekivanog životnog vijeka. Pri ozbiljno visokim pritiscima, srednjim arterijskim pritiscima 50% ili više iznad prosjeka, osoba može očekivati da će živjeti najviše nekoliko godina ako se na odgovarajući način ne liječi.
U prošlosti je najviše pažnje bilo posvećeno dijastolnom pritisku, ali danas je poznato da su i visoki sistolni pritisci i visoki pulsni pritisak (brojčana razlika između sistolinog i dijastolinog pritiska) također faktori rizika. U nekim se slučajevima čini da smanjenje prekomjernog dijastolinog pritiska zapravo može povećati rizik, vjerovatno zbog povećane razlike između sistolnog i dijastolnog pritiska (vidi članak pulsni pritisak. Ako je sistolni krvni pritisak povišen (>140 mm Hg) sa normalnim dijastolnim krvnim pritiskom (<90 mm Hg), naziva se izoliranom sistolnom hipertenzijom i može izazvati zdravstvenu zabrinutost. Za one koji imaju regurgitaciju srčanog zaliska, promjena težine može biti povezana s promjenom dijastolnog pritiska. U studiji na ljudima s regurgitacijom srčanih zalistaka, koja su upoređivala mjerenja u razmaku od dvije sedmice za svaku osobu, zabilježena je povećana težina aortne i mitralne insuficijencije kada se dijastolni krvni pritisak povećao, dok kada dijastolni povećan pritisak je smanjen, došlo je do smanjenja težine.
Nizak krvni pritisak
Prenizak krvni pritisak poznat je kao hipotenzija. Ovo je stanje za zabrinutost, ako uzrokuje znakove ili simptome, poput vrtoglavice, nesvjestice ili u ekstremnim slučajevima cirkulacijski šok.
Uzroci niskog arterijskog pritiska uključuju stanja, kao što su:
Ortostatska hipotenzija
Veliki pad krvnog pritiska nakon stajanja (uporni pad sistolnog/dijastolnog krvnog pritiska <20/00 mm Hg) naziva se ortostatska hipotenzija (posturalna hipotenzija) i predstavlja neuspjeh tijela da nadoknadi učinak gravitacije na cirkulaciju. Stajanje rezultira povišenim hidrostatskim pritiskom u krvnim sudovima donjih udova. Posljedično rastezanje vena ispod dijafragmom (udruživanje vena) uzrokuje premještanje ~500 ml krvi iz grudi i gornjeg dijela tijela. To rezultira brzim smanjenjem centralnog volumena krvi i smanjenjem srčanokomorskog predopterećenja, što zauzvrat smanjuje udarni volumen i srednji arterijski pritisak. Obično se to nadoknađuje višestrukim mehanizmima, uključujući aktiviranje autonomnog nervnog sistema, koji povećava broj otkucaja srca, kontraktilnost miokarda i vazokonstrikciju, sistemskih arterija, radi očuvanja krvnog pritiska i izazivanja venskih vazokonstrikcija za smanjenje venske usklađenosti. Smanjena podložnost problemima sa venama takođe je rezultat suštinskog miogenih povećanja tona venskog glatkog mišića, kao odgovor na povišeni pritisak u venama donjeg dijela tijela. Ostali kompenzacijski mehanizmi uključuju venoarteriolski aksonski refleks, pumpe skeletnih mišića i respiratorne pumpe. Zajedno, ovi mehanizmi normalno stabiliziraju krvni pritisak u roku od jedne minute ili manje. Ako ovi mehanizmi kompenzacije ne uspiju i arterijski pritisak i protok krvi smanjuje se nakon određene tačke, perfuzija mozga postaje kritično ugrožena (tj. opskrba krvlju nije dovoljna), uzrokujući vrtoglavicu, slabost ili nesvjesticu. Obično je ovaj neuspjeh nadoknade posljedica bolesti ili lijekova koji utiču na simpatički nervni sistem. Sličan efekt se primjećuje nakon iskustva s prekomjernim opterećenjem gravitacijske sile (G-opterećenje), kakve rutinski doživljavaju akrobatski ili borbeni piloti „povlačenje Gs-a“, gde ekstremni hidrostski pritisci prelaze sposobnost tjelesnih kompenzacionih mehanizama.
Promjenjiv ili fluktuirajući krvni pritisak
Neke fluktuacije ili varijacije krvnog pritiska su normalne. Varijacije pritiska koje su znatno veće od norme povezane su s povećanim rizikom od kardiovaskularnih bolesti malih moždanih sudova, i demencija, neovisno o prosječnom nivou krvnog pritiska. Noviji dokazi na temelju kliničkog ispitivanja također su povezali varijacije krvnog pritiska s moždanim udarom, otkazivanjem srca, i srčanim promjenama koje mogu dovesti do zatajenja srca. Ovi podaci potaknuli su raspravu o tome treba li liječiti prekomjerne varijacije krvnog pritiska, čak i među starijim odraslim normotenzivima. Starije osobe i oni koji su primili lijekove za krvni pritisak češće pokazuju veće oscilacije pritiska, a postoje neki dokazi da različiti antihipertenzivi imaju različite učinke na varijabilnost krvnog pritiska; da li se ove razlike idu u korist ili je ishod neizvjestan.
Fiziologija
thumb|280px|Srčana sistola i dijastola thumb|280px|Talasi oblika brzine krvotoka u centralnoj arteriji mrežnjače (crveni) i veni (plavi), izmjereni pomoću [[lasersko doplersko snimanje|laserskog doplerskog snimanja u očnom dnu zdravog dobrovoljca. Tokom svakog otkucaja srca, krvni pritisak varira između maksimalnog (sistolnog) i minimalnog (dijastolnog) pritiska ]] Razlike u srednjem krvnom pritisku pokreću protok krvi u cirkulaciji. Stopa srednjeg protoka krvi ovisi i o krvnom pritisku i o otporu protoku koji daju krvni sudovi. U nedostatku efekata hidrostatski (npr. stajanje), srednji krvni pritisak opada kako se cirkulirajuća krv udaljava od srca kroz arterije i kapilare zbog viskoznog gubitaka energije. Srednji krvni pritisak pada tokom cijele cirkulacije, iako se najveći dio pada odvija duž malih arterija i arteriola. Pulsatility also diminishes in the smaller elements of the arterial circulation, although some transmitted pulsatility is observed in capillaries. thumb|280px|Shema krvnog pritiska u cirkulaciji Gravitacija utiče na krvni pritisak hidrostatskim silama (npr. tokom stajanja) i zaliscima u venama, disanjem i pumpanjem od kontrakcije skeletnih mišića, što također utiče na krvni pritisak, posebno u venama.
Hemodinamika
Jednostavan prikaz hemodinamike sistemskog arterijskog pritiska zasniva se na srednjem arterijskom pritisku (MAP) i pulsnom pritisku. Većina uticaja na krvni pritisak može se shvatiti u smislu njihovog uticaja na srčani udar, sistemski vaskularni otpor ili arterijska krutost (inverzna arterijska podudarnost). Srčani volumen je proizvod udarnog volumena i broja otkucaja srca. Na udarni volumen utiče:
U praksi, autonomni nervni sistem svake osobe i drugi sistemi koji regulišu krvni pritisak, posebno bubreg, mogu odgovoriti i regulirati sve ove faktore, tako da, iako su gornja pitanja važna, rijetko djeluju izolirano i stvarni odgovor arterijskog pritiska određene osobe može se u kratkom i dugoročnom razdoblju jako razlikovati.
Srednji arterijski pritisak
MAP je prosjek krvnog pritiska tokom srčanog ciklusa i određuje se pomoću srčanog izlaza (CO), sistemskog vaskularnog otpora (SVR) i centralnog venskog pritiska (CVP):
U praksi, učešće CVP (koje je malo) općenito se zanemaruje, tako da
MAP se često procjenjuje na osnovu mjerenja sistolnog,  i dijastplnog pritiska,   primjenom jednadžbe:
Pulsni pritisak
thumb|Shematski prikaz talasa arterijskog pritiska tokom jednog srčanog ciklusa. Zarez u krivulji povezan je sa zatvaranjem aortnog zaliska. Pulsni pritisak je razlika između izmjerenog sistolnog i dijastolnog pritiska,
Pulsni pritisak je posljedica pulsirajuće prirode srčanog izlaza, tj. otkucaja srca. Veličina pulsnog pritiska obično se pripisuje interakciji udarnog volumena srca, usklađenosti (sposobnosti širenja) arterijskog sistema – što se uglavnom može pripisati aorti i velikim elastičnim arterijama – i otporu toku  u arterijskom stablu.
Regulacija krvnog pritiska
Endogena, homeostatski regulacija arterijskog pritiska nije u potpunosti poznata, ali dobro su okarakterizirani sljedeći mehanizmi regulacije: Ovi različiti mehanizmi nisu nužno neovisni jedni o drugima, što pokazuje veza između RAS-a i oslobađanja aldosterona. Kada krvni pritisak padne, počinju mnoge fiziološke kaskade kako bi se krvni pritisak vratio na odgovarajući nivo. Sada se RAS farmakološki ciljaju ACE inhibitorom i antagonistima receptora angiotenzija, poznatih i kao blokatori angiotenzinskih receptora (ARB). Sistem aldosterona direktno cilja spironolakton, antagonist aldosterona. Zadržavanje tečnosti može biti usmjereno na diuretike; antihipertenzivni efekat diuretika je posljedica njihovog utjecaja na zapreminu krvi. Općenito, baroreceptorski refleks nije usmjeren na hipertenziju, jer ako je blokiran, osobe mogu patiti od ortostatske hipotenzije i nesvjestice.
Mjerenje
thumb|Objašnjenje kako se krvni pritisak meri na osnovu zvuka Korotkowa
Arterijski pritisak se najčešće mjeri pomoću sfigmomanometra, koji koristi visinu stuba žive ili mjerača aneroida, kako bi odslikavao krvni pritisak auskultacijom. . Najčešća automatizirana tehnika mjerenja krvnog pritiska temelji se na metodu oscilometrije. Potpuno automatizovano oscilometrijsko mjerenje dostupno je od 1981. Invazivno mjerenje pritiska, prodiranjem u arterijski zid radi mjerenja, mnogo je rjeđe i obično je ograničeno na bolničke postavke.
Sada se istražuju novi metodi za mjerenje krvnog pritiska bez prodiranja u arterijski zid i bez ikakvog pritiska na tijelo pacijenta. Takozvana mjerenja bez manžetne, otvaraju vrata udobnijim i prihvatljivijim uređajima za mjerenje krvnog pritiska. Primjer je monitor krvnog pritiska bez manžetne na zglobu koji koristi samo optičke senzore. .
Krvni pritisak kod drugih životinja
Krvni pritisak kod sisavaca koji nisu ljudi sličan je ljudskom krvnom pritisku. Suprotno tome, broj otkucaja srca se znatno razlikuje, uglavnom u zavisnosti od veličine životinje (veće životinje imaju sporije otkucaje srca). As in humans, blood pressure in animals differs by age, sex, time of day and circumstances:  measurements made in laboratories or under anesthesia may not be representative of values under free-living conditions. Rats, mice, dogs and rabbits have been used extensively to study the causes of high blood pressure.
Pamirske planine
mini|desno|300px|Pogled na vrh Ismoil Somoni Pamirske planine se nalaze u Centralnoj Aziji i formirane su od planinskih masiva Tian Shan, Karakoram, Kunlun, i Hindu Kush. Spadaju u najveće svjetske planine. Poznate su i po svom kineskom nazivu "planine luka".
Pamirske planine se većinom nalaze u Tadžikistanu, a dijelom i u Kirgistanu, Afganistanu i Pakistanu.
Geografija
Najveći vrhovi u Pamirskim planinama su Ismoil Somoni (nosio naziv Staljinov vrh 1932-1962 i Komunistički vrh 1962-1998) sa visinom 7.495 m, zatim vrh Ibn Sina (nosio naziv Lenjinov vrh) 7.134 m i vhr Korzenevskaja sa visinom 7.105 m.
Na Pamirskim planinama se nalaze brojni glečeri od kojih je najveći Fedčenko glečer (77 km), najveći u bivšoj SSSR.
NGC 154
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Elizabeta Kristina od Braunschweig-Wolfenbüttela (carica)
Elizabeta Kristina od Braunschweig-Wolfenbüttela (28. august 1691 - 21. decembar 1750) je bila carica Svetog Rimskog Carstva, kraljica Ugarske, Češke, Hrvatske, Napulja, Sicilije i Sardinije, nadvojvotkinja Austrije i vojvotkinja Parme i Piacenze kao supruga Karla VI, cara Svetog Rimskog Carstva. Majka je njegove nasljednice, Marije Terezije.
Mladost
Rođena je kao najstarija kćerka Ludovika Rudolfa, vojvode Braunschweig-Lüneburga, i Kristine Ludovike od Oettingena.
S trinaest godina zaručena je za austrijskog nadvojvodu Karla. Elizabeta Kristina se, budući da je bila protestantska princeza, protivila braku jer bi se prije vjenčanja morala preobratiti na katoličanstvo. Na kraju je popustila i postala katolkinja 1. maja 1707. godine u Bambergu.
Brak
U vrijeme kada je vjenčanje trebalo biti održano Karlo se borio za svoja prava na španska prijestolja protiv francuskog princa koji je tron zauzeo kao Filip V, te je boravio u Barceloni. Elizabeta Kristina je stigla u Španiju u julu 1708. i udala se za Karla 1. augusta 1708. godine u Barceloni. Karlo nikada nije osvojio španske kraljevine i Elizabeta Kristina nikada nije postala njihova kraljica, ali je 1711. godine postala kraljica kada je njen muž naslijedio ugarsko-hrvatsku i češku krunu, i carica po izboru Karla za cara iste godine.
Potomstvo
Elizabeta Kristina i Karlo VI su imali jednoga sina i tri kćeri, ali samo su dvije kćerke, Marija Terezija i Marija Ana, preživjele djetinjstvo. Carica Elizabeta Kristina umrla je u Beču 21. decembra 1750. godine, za vrijeme vladavine svoje kćerke Marije Terezije.
TRPC6
Član 6 potporodice C potencijalni kationski kanal prolaznog receptora, također poznat kao TRPC6, je ljudski gen koji kodira istoimeni protein. TRPC6 je prolazni receptor potencijalnog kanala klasične potporodice TRPC, sa hromosoma 11.. Povezana je sa depresijom i ankilozom (vidi ispod), kao i sa fokusnom segmentnom glomerulosklerozom.
Erich Ludendorff
desno|180px
Erich Ludendorff (greškom u literaturi navođen i kao Erich von Ludendorff; rođen 9. aprila 1865.; umro 20. decembra 1937. u Tutzingu, Bavarska, Njemačka) je bio njemački general tokom Prvog svjetskog rata, član NSDAPa i njen predstavnik u Parlamentu, kao i osnivač ekstremno-dešnjačke sekte "Bund für Deutsche Gotterkenntnis".
TRPC6
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 931 aminokiselina, a molekulska težina  106.326 Da.
Erich Ludendorff
Ludendorff je rođen u Kruszewniji,blizu Posena,Pruska (danas Poznan, Poljska).Iako sam nikad nije bio rastrošan i bahat sa novcem,Ludendorff pripada visokoj klasi preko svoje majke,Klare von Tempelhoff.Odrastao je na maloj seoskoj farmi i prvo obrazovanje je dobijao od svoje strine.Primljen je u kadetsku školu u Plönu,najprije zbog svog izvrsnog poznavanja matematike i radne etike,koju ja kasnije upražnjavao uvijek kroz svoj rad.Ludendorff je kadetsku školu pohađao zajedno sa Heinzom Guderianom,a ta je ista škola dala mnoge dobro uvježbane njemačke vojne oficire.Dobio je čin oficira Njemačkog kriznog štaba 1894. godine,a osobito se iskazao u pripremi plana napada na Francusku 1908. godine,tzv. Schlieffen plana.U I.Svjetskom ratu je Ludendorff najprije bio vodnik II.Njemačkog voda,pod vodstvom Karla von Bülowa.Bio je zaslužan za zauzimanje utvrde Liege,bez čega plan Schlieffen ne bi mogao uspjeti.Nakon što je izvršio ovu misiju jako uspješno,poslan je u Istočnu Prusku,gdje je radio sa Paulom von Hindenburgom.Hindenberg se oslanjao na Ludendorffa i Hoffmanna,pogotovo u planiranju i izvršenju napada kod Tannenberga i Mazurskih jezera.1916. godine,kad je Falkenhayn dao ostavku,njegovo mjesto Šefa kriznog štaba Njemačke, je preuzeo Hindenburg,i postavio je Ludendorffa za svog ličnog asistenta i zamjenika.Ludendorff je zagovarao neograničen pomorski rat,što je kasnije bio jedan od glavnih razloga zašto su SAD ušle u rat.Nakon što se Rusija povukla iz rata 1917. godine,Ludendorff je bio jedan od glavnih osoba za potpisivanje ugovora Brest-Litovsk u martu 1918.godine.Bio je poslan na Zapadni front,i vodio je mnoge uspješne njemačke napade,ali nije uspio da slomije savezničke snage.Jačina američke vojske ga je natjerala da se povuče.Popustio je na živcima i zatražio od Reichstaga hitno potpisivanje mira.Poslije toga odlazi iz Njemačke u Švedsku.