Bizantijska_umjetnost
Baština i utjecaj
thumb|350px|lijevo|[[Bazilika sv. Marka u Veneciji jedan je od važnih primjera utjecaja bizantijske umjetnosti i arhitekture izvan Bizantije.]] Sjaj bizantijske umjetnosti uvijek je bio u mislima srednjovjekovnih zapadnih umjetnika i pokrovitelja, a mnogi od najvažnijih pokreta iz tog periodu bili su svjesni pokušaji da se putem umjetnosti stane uz klasičnu rimsku i savremenu bizantijsku umjetnost. To se posebno odnosilo na carsku karolinšku i otonsku umjetnost. Luksuzni proizvodi iz Bizantijskog Carstva bili su visoko cijenjeni i dostigli su, čak i do kraljevskog pokopa u anglosaksonskom Sutton Hoo-u u Suffolku 620-ih, koji sadrži nekoliko srebrnjaka. Bizantijska svila bila je posebno cijenjena, a velike količine podijeljene su kao diplomatski pokloni iz Konstantinopolja. Postoje zapisi o bizantijskim umjetnicima koji su radili na Zapadu, posebno tokom razdoblja ikonoklazma, a čini se da su neka djela, poput freski u Castelseprio-u i minijatura u Bečkim krunidbenim evanđeljima, proizvedena od strane bizantijskih umjetnika. Bizantijski slikari sačuvali su i prenijeli na zapad antičku tehniku i oblik slikanja na panelima. Ovo je medij u kojem se pojavilo i razvilo moderno slikarstvo počevši od Massaccia do Paul Cézannea. Da nije bilo prijenosa helenističkih panoa u bizantijski ikonopis i prijenosa ove umjetničke forme na Zapad, glavno sredstvo zapadnjačkog slikarskog razvoja ne bi postojalo ili bi rana renesansa u Italiji (quattrocento) nastala znatno kasnije. Još od vremena Karla Velikog bizantijski paneli su donijeti na Zapad. Bizantijski carevi slali su grupe mozaičara kao diplomatske geste u Italiju, gdje su često obučavali lokalno stanovništvo da nastave svoj posao u stilu pod velikim utjecajem Bizantije. Venecija i Normanska Sicilija bili su posebna središta bizantijskog utjecaja. Venecijanska umjetnost i kultura u cjelini bile su duboko zasićene bizantijskim duhom, pa čak i do mnogo kasnijeg datuma bizantijski elementi uočljivi su u venecijanskom slikarstvu u djelima umjetnika poput Jacopo Bellinija. Čitava grupa panoa na kojima su uglavnom bile naslikane Madona, potječu od 15. vijeka nadalje i koji su naslikani u Veneciji ili susjedstvu predstavljaju konačni ishod bizantijskog utjecaja. Najraniji sačuvani panoi na Zapadu bili su stilski pod velikim utjecajem savremenih bizantijskih ikona, sve dok se u Italiji za vrijeme trečenta nije počeo razvijati prepoznatljiv zapadnjački stil. Tradicionalna i još uvijek utjecajna historija umjetnosti Giorgio Vasarija i druge priče o zapadnjačkom slikarstvu započinje kroz pomak Cimabuea, a zatim i Giotto di Bondonea iz okvira bizantijske tradicije. Bizantijski umjetnički utjecaj na Evropu bio je u naglom padu do 14. vijeka, ako ne i ranije, uprkos kontinuiranoj važnosti iseljenika (bizantijskih učenjaka u renesansi) u drugim evropskim područjima. thumb|350px|desno|Mozaici u džamiji [[Kupola na stijeni u Jerusalemu pokazuju utjecaje bizantijskih dizajna.]] Islamska umjetnost započela je s umjetnicima i zanatlijama koji su se uglavnom školovali u bizantijskim stilovima, i premda je figurativni sadržaj bio znatno smanjen, bizantijski dekorativni stilovi i dalje su imali veliki utjecaj na islamsku umjetnost, a bizantijski umjetnici neko vrijeme bili su pozivani prilikom izrade važnih umjetničkih i arhitektonskih djela, a posebno mozaika.