cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bojni brod
U užem smislu se taj naziv koristi za vrstu ratnog broda koji se u razvio od karaka i galijuna u 17. vijeku i pod nazivom linijski brod u Doba jedrenjaka predstavljao kapitalni brod većine tadašnjih ratnih mornarica. S razvitkom parne mašine, eksploziva i metalurgije, linijski brodovi dobijaju novi pogon, artiljeriju i oklop te se razvijaju oklopnjače.
U najužem smislu izraz bojni brod se koristi za kapitalne brodove koji su se razvili u drugoj polovini 19. vijeka. Kod njih se razlikuju:
Za vrijeme drugog svjetskog rata se ispostavilo kako se bojni brodovi, čak i sa najjačom brodskom artiljerijom, nisu u stanju suprotstaviti nosaču aviona koji se nametnuo kao novi kapitalni brod. Zbog toga su se prestale graditi, a danas ih ne koristi nijedna mornarica u svijetu.
Komensalizam
mini|desno|275px|Epifitske paprati kao komensali na javoru. Komensalizam (izvedeno od lat. cum=zajedno, i lat. mensa=sto, trpeza) je takav oblik ekoloških interakcija između vrsta, koji je koristan jednoj vrsti (zvanoj komensal), dok na drugu vrstu ne postoje ni pozitivne ni negativne posljedice interakcija. Često se ovo označava kao efekat ( + / 0 ) ili ( 0 / + ), odnosno govori se da je ovaj ekološki odnos pozitivan za komensala, a neutralan po drugu vrstu. Trajanje komensalizma može varirati od kratkotrajne interakcije vrsta (poput odnosa predator—lešinar), do duže i mnogo intimnije simbioze.
Bojni brod
Posljednji put su ulogu imali za vrijeme zaljevskog rata, kada je USS Iowa bombardirala iračke položaje na obali okupiranog Kuvajta.
Komensalizam
Komensalizam se može posmatrati i kao najprimitivniji oblik simbioze shvaćene u širem smislu, jer je jednostran — samo jedna vrsta-partner ima koristi od interakcija.
Oblici komensalizma
U početku se termin komensalizam koristio samo za objašnjavanje iskorištavanja ostataka plijena od strane nepredatora, ali se kasnije opisalo još nekoliko oblika komensalizma.
Forezija je oblik komensalizma, u kojem se jedna vrsta prikači za drugu isključivo radi transporta. Forezija može biti fakultativna ili obligatorna, a uočava se kod velikog broja zglavkara — grinje na insektima letačima, pseudoškorpije na tvrdokrilcima i sisarima, stonoge na pticama. Prisutna je i kao odnos među kičmenjacima (gdje su komensali vrste riba iz familije Echeneidae na drugim morskim kičmenjacima). Rasijavanje velikog broja kopnenih biljaka odigrava se forezijom, nazvanom zoohorija — spore, plodovi ili sjemena se zakače za životinju-prenosioca i tako budu rasijana (primer su sjemena čička).
Inkvilinizam je takav oblik interakcija gdje jedna vrsta koristi drugu kao stanište. Poznati primjeri su ptice koje se nastanjuju u šupljinama stabala drveća, kao i epifitske i epifilske biljke.
Metabioza je odnos korištenja produkata ili dijelova tijela jednog organizma, poslije njegove smrti, od strane drugog organizma. Primer za ovaj ekološki odnos su rakovi samci koji koriste ljušture uginulih puževa.
Kod čovjeka
Kod ljudi se oni mikroorganizmi koji nastanjuju različite biotope i u svojoj ukupnosti su kod čovjeka normalna flora, nazivaju ekto- i endokomenzalima. Ovdje se dijelom radi i o mutualizmu, jer mnogi od tih mikroorganizama imaju zaštitnu ulogu u biotopu koji nastanjuju pa neravnoteža te flore uzrokuje zdravstvene probleme. To su:
Triglif
mini|desno|200px|Triglif smješten u sredinu iznad posljednjeg stuba sa rimskog hrama u dorskom stilu Marcelovog pozorišta (Teatro di Marcello) Triglif ili trorez je arhitektonski izraz za ploče sa vertikalnim urezima na frizu dorskog reda. Triglifi su dekorativna udubljenja stavljena da predstavljaju rub tradicionalne drvene grede koja sjedi na jednostavnom frizu koji je niži dio glavnog vijenca. Ispod svakog triglifa su stilizovani okrugli klinovi koji izgledaju kao da su ukucani da bi stabilizirali noseći sistem stuba i grede. Triglifi su centrirani iznad svakog stuba i sa još jednim a ponekad i dva između stubova. Prostor između triglifa su metopi koji su nekad prosto a ponekad manje skulpturisani.
Gabriela Španić
thumb|Gabriela Španić Gabriela Elena "Gaby" Španić Utrera, ili Gabi Španić, nagrađivana je venecuelanska glumica, najviše poznata po svojim ulogama u telenovelama. Rođena je u Caracasu (Venecuela) 10. decembra 1973. godine. Ima sestru blizanku Danijelu, mlađu sestru Patriciju i brata Antonija. Španić je porijeklom iz hrvatsko-venecuelanske porodice. Njen otac je emigrirao s njenim djedom i bakom iz Hrvatske u Venecuelu 1947. godine.
Gabrijela je pohađala satove psihologije godinu dana, ali njena strast je uvijek bila gluma. Pohađala je satove glume na "Luz Columbia Theatre Research Centre", a kasnije je uzimala razne satove u "Training Centre of Professionals Communication", kao i u "Free Workshop for the actors". Također se počela baviti sa manekenstvom i upisuje "Herman's Institute". Bila je izabrana za "Miss Guarico" 1992. i "Miss Tijelo" na izboru za "Miss Venezuela International".
John Maynard Keynes
John Maynard Keynes (5. juni 1883 – 21. april 1946) bio je engleski matematičar i ekonomista. Broji se među najznačajnije ekonomiste uopće. Njegove radikalne ideje i dan danas imaju veliki uticaj na ekonomske i političke teorije. Posebno je zapamćen kao zagovarač vladine politike intervencionisanja, po kojoj bi vlada mogla koristiti fiskalne i monetarne mjere da bi ciljano ublažila efekte ekonomske recesije, depresije i ekspolozije. Mnogi ga smatraju osnivačem moderne makroekonomije.
Djela
Najvažnije Keynesovo djelo je Opća teorija zaposlenosti, kamate i novca (The General Theory of Employment, Interest and Money), 1936. U njemu je tvrdio i pokušao da dokaže da slobodan tržišni sistem ne teži ravnoteži, uključujući i punu zaposlenost, već baš neravnotežama izraženim krizama i privrednim ciklusima. Ovom knjigom Kejns je izvršio revoluciju u ekonomskoj nauci, budući da je doveo u pitanje centralnu propoziciju (do)tadašnje makroekonomske teorije. Iz Kejnsove teorije vrlo brzo je izvedena potreba široke državne intervencije, a fiskalne politike prije svega.
Kejnzijanizam je vladao makroekonomskim mišljenjem oko pola vijeka, da bi njegovu dominaciju ugrozila tzv. nova klasična ekonomija 1980-tih godina. Današnji neokejnzijanizam vrlo malo podsjeća na svog utemeljivača.
Ruanda
Ruanda je država u Jezerskoj regiji srednje Afrike, bez izlaza na more. Na jugu graniči s Burundijem, na zapadu s DR Kongom, na sjeveru s Ugandom te na istoku s Tanzanijom. Jedna je od najgušće naseljenih zemalja Afrike, na prostoru manjem od polovine BiH živi oko 8 miliona ljudi.
Etimologija
Država je nazvana po tamošnjim autohtonim narodima, čija su imena sama po sebe nepoznatog porijekla.
Historija
Godine 1895. Ruanda i susjedni Burundi postali su njemačke kolonije. Nijemci su se u upravljanju oslonili na već postojeće državne strukture kraljevstva Tutsija, slično britanskoj upravi u susjednoj Ugandi. Nakon Prvog svjetskog rata koloniju je preuzela Belgija, čija je vlast bila direktnija i strožija nego njemačka, a za ostvarivanje svoje politike prisilnog rada i visokih poreza koristila je više slojeve Tutsija kao posrednike, što je pojačalo podjelu između dva naroda. Mnogi su se mladi seljaci, da bi izbjegli porezna opterećenja i glad, odselili u susjedne zemlje, uglavnom u Kongo i Ugandu, u potrazi za poslom.
Poslije Drugog svjetskog rata Ruanda je postala mandatno područje UN-a pod belgijskom upravom. Reformskim procesima koji su izjednačili pravo glasa Hutui su stjecali sve više političkih prava. Nakon atentata na kralja Mutaru III. 1959. i bijega posljednjeg kralja Kigerija V. u Ugandu nestala je monarhija Tutsija i većinski Hutui postali su dominantna politička snaga u nezavisnoj ruandskoj republici, proglašenoj 1962. Prvi predsjednik bio je Grégoire Kayibanda.
Godine 1990. tutsijski Ruandski patriotski front (RPF) započeo je iz svojih baza u Ugandi s napadima protiv ruandske Vlade u kojoj su glavnu riječ imali Hutui. Vlada je odgovorila progonom Tutsija koje je optužila za pokušaj ponovnog porobljavanja Hutua. Borbe su se nastavile do 1992. kada je potpisan sporazum u Arushi u Tanzaniji.
NGC 835
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ruanda
Historija
U aprilu 1994. državni avion u kojem su bili predsjednici Ruande Juvénal Habyarimana i Burundija Cyprien Ntaryamira, obojica Hutui, oboren je pri slijetanju na aerodrom u Kigaliju pod nerazjašnjenim okolnostima. Hutuski su ekstremisti neposredno nakon atentata započeli masovni pokolj ruandskih Tutsija i umjerenih Hutua u kojem je u sljedeća tri mjeseca ubijeno oko 1 000.000 osoba. Genocid je zaustavljen nakon što su RPF i njegov vođa Paul Kagame srušili Vladu i preuzeli vlast. Bojeći se osvete Tutsija, više od 2 miliona Hutua napustilo je zemlju, ali su se mnogi u međuvremenu vratili. Neki hutuski paravojni odredi i dalje se nalaze u istočnom DR Kongu.
Geografija
Zapadnim dijelom Ruande, u smjeru sjever-jug, proteže se planinski lanac koji čini razvodnicu slivova Konga i Nila, i u njegovom se sjevernom dijelu nalazi najviša ruandska planina Karisimbi (4507 m). Prema zapadu teren se spušta do 1460 m, nadmorske visine jezera Kivu, jednog od jezera Velikog tektonskog jarka, koje čini veći dio granice s DR Kongom, a prema istoku se na planine nastavlja srednja brežuljkasta visoravan (oko 1700 m) i, još istočnije, dolina rijeke Kagere s brojnim močvarnim jezerima.
Stanovništvo
Ruanda je jedna od rijetkih afričkih zemalja čiji se teritorij donekle poklapa s jezično-etničkim granicama. Gotovo svi stanovnici govore ruandskim jezikom koji pripada bantu jezicima. Ipak, stanovništvo je prema pretežnom zanimanju podijeljeno u Hutue (84%, uglavnom ratari), Tutsije (15%, stočari) i Twa (1%, lončarstvo i lov). Najbrojnija vjera je kršćanstvo (93%, najviše katolika).
Linijski brod
mini|desno|250px|Linijski brod Linijski brod je naziv za ratni brod koji je u Doba jedrenjaka predstavljao najvažnije i najmoćnije plovilo svake ratne mornarice.
Ime mu dolazi od tzv. linijske taktike, koju se razvila sredinom 17. vijeka i kojoj je svrha bila maksimalno iskoristiti vatrenu moć flote. Brodovi su se nastojali neprijatelju suprotstaviti u liniji postavljenoj tako da što veći prostor pokrivaju topovi smješteni na bokovima broda. Svaki brod koji je bio u stanju biti dijelom linije, odnosno ravnopravno se suprotstaviti se neprijateljskoj liniji, se nazivao linijskim brodom.
Linijski brodovi su imali dvije, a kasnije tri palube. Početkom 18. vijeka imali su mininalno 50, da bi u napoleonskim ratovima imali minimalno 74 topa.
Linijski brodovi su se zadržali i nakon pronalaska parnog stroja i njihovog uvođenja u ratne mornarice. Nestali su tek s pojavom eksplozivnih zrna i oklopnjača.
Linijski jedrenjak 17. vijeka i njegove karakteristike u mnogo čemu su se razlikovale od brodova iz druge polovine 18. vijeka. Linijski jedrenjak iz 17. vijeka imao je uzdignutu krmenu palubu sa vanjskim balkonima koji nisu zatvoreni kao na brodovima iz 18 vijeka. Bogatstvo ornamenata daje brodu snagu i moć npr. na brodskom pramcu pulen koji karakterizira neki simbol npr. bog rata, sirena, konjanici u boju, glave kraljeva, prinčeva razni grbovi itd.
Na njihovo mjesto je došla nova vrsta broda koja se zovi bojni brod.
Betonska brana / Da l' oblak zna?
Betonska brana / Da l' oblak zna je singl sarajevske pop rock grupe Indexi. Objavila ga je izdavačka kuća Jugoton 1981. godine. Muzički aranžman za naslovnu pjesmu "Betonska brana" uradio je Sinan Alimanović, kao i muziku zajedno sa gitaristom Indexa Slobodanom "Bodom" Kovačevićem. Tekst je napisao Vlado Dijak. Muzika u obje pjesme urađena je u stilu lagahne jazz muzike sa elementima pop balade, po uzoru na američke izvođaće, sa solo saksofonom i pratećim pjevačicama. Prvi put je koncertno izvedena na festivalu Vaš šlager sezone te iste godine.
Kapitalni brod
mini|desno|230px|Nosači aviona se smatraju kapitalnim brodovima današnjice. Kapitalni brod je izraz koji opisuje najvažniji, odnosno najmoćniji ratni brod u sastavu nečije ratne mornarice.
Betonska brana / Da l' oblak zna?
Na B strani singl ploče je pjesma "Da l' oblak zna", za koju je muziku i tekst napisao basist Indexa Fadil Redžić, a aranžman Ranko Rihtman. Prvi put je koncertno izvedena na Festivalu Opatija 1981. godine. Slobodan "Bodo" Kovačević se istakao u obje pjesme kvalitetnim sviranjem na akustičnoj i električnoj gitari. Nakon albuma Modra rijeka iz 1978. godine, koji je kvalitetno urađen u stilu progresivne rock muzike, na ovoj singl ploči muzičari grupe Indexi nastavili su komponirati pjesme svirajući muzičke stilove koje nisu ranije svirali. Istovremeno, pokazali su svoju sviračku i kompozitorsku zrelost zajedno sa tadašnjim novim klavijaturistom Sinanom Alimanovićem, koji je unio svježinu i muzičku širinu. Dizajn za omot singl ploče uradio je Ivan Ivezić.
Kapitalni brod
Pomorska doktrina neke države je često temeljena na upotrebi kapitalnih brodova, a njihova zaštita od neprijateljskog napada predstavlja važan zadatak svih ostalih brodova i mornaričkih resursa.
Klasičan primjer kapitalnog broda je linijski brod koji se razvio u 17. vijeku. Njega je sredinom 19. vijeka naslijedila oklopnjača, odnosno bojni brod, da bi u 20. vijeku status kapitalnog broda dobio nosač aviona, koji ga ima i danas.
Francuska književnost
Francuska književnost se smatra jednom od najbogatijih i najraznolikijih književnosti, najznačajnija zbog svog istraživanja ljudskog društva i pozicija individualca u društvu. Francuska književnost ne obuhvata frankofonijsku književnost – djela pisana na francuskom, ali u drugim zemljama, kao što su Kanada i Senegal.
Francuska književnost reflektira kulturnu i političku povijest Francuske. Do Francuske revolucije 1789., Francuska je imala društveno uređenje prema klasnom statusu, sa pravilima koja su određivala kako se pripadnici jedne klase trebaju odnositi prema članovima druge klase. Pogled kulture i društva slijedio je hijerarhijsku strukturu društva, uključujući i književne žanrove i stilove. Hijerarhija žanrova imala je epiku na vrhu, a prozne žanrove, kao romane, na dnu.
Francuska revolucija, koja je trajala od 1789. do 1799., bila je ključni period u francuskoj historiji, a označila je i temeljitu promjenu u francuskoj književnosti. Povedena u ime jednakosti i slobode, donijela je demokratski duh koji je izjednačio klase, privilegije i hijerarhijsku podjelu u vladi i svim drugim područjima društva. Ali, književnici iz ranih 1800-ih, koji su pisali pod periodom romantizma, tražili su razriješenje svih pravila koje je postavila Académie Française – vrhovno tijelo za postavljanje literarnih regulacija u to doba.
Od vremena revolucije, francuska književnost okarakterizirana je kao kreativno slobodna i inovativna. Te inovacije kulminirale su najviše u XX. vijeku, gdje su se razvili stilovi kao dadaizam, nadrealizam, egzistencijalizam, teatar apsurda, novi roman i postmodernizam. Paradoksalno, uprkos tim ekperimentima i inovacijama, francuske literarne tradicije opstale su, kao i stari poredak. No, buntovni i inovativni Albert Camus uspoređivao je sebe sa klasicističkom književnicom Marie Madeleine La Fayette, dok se glavni predstavnik francuskog egzistencijalizma Jean-Paul Sartre uspoređivao sa tragičarom Pierreom Corneilleom.
Saturn (rakete)
desno|mini|150px|Saturn I desno|mini|150px|Saturn IB desno|mini|150px|Saturn V Porodicu raketa Saturn konstruirali su njemački raketni inženjeri pod vodstvom Wernhera von Brauna za lansiranje teških tereta u zemljinu orbitu i dalje. Rakete Saturn korištene su zato za program ljudskom leta na Mjesec - projekt Apollo. Najvažnije rakete iz porodice su bile Saturn IB i Saturn V.
CiteSeerX
CiteSeer x (prvobitno nazvan CiteSeer ) je javni pretraživač i digitalna biblioteka za naučne i akademske radove, prvenstveno iz oblasti računarstva i informacionih nauka. CiteSeer se smatra prethodnikom akademskih alata za pretraživanje kao što su Google Scholar i Microsoft Academic Search. Mašine i arhive slične CiteSeeru obično prikupljaju samo dokumente sa javno dostupnih web lokacija i ne indeksiraju web stranice izdavača. Iz tog razloga, vjerovatnije je da će u indeksu biti zastupljeni autori čiji su dokumenti slobodno dostupni.
Cilj CiteSeer-a je poboljšati diseminaciju i pristup akademskoj i naučnoj literaturi. Kao neprofitna usluga koju svako može slobodno koristiti, smatra se dijelom pokreta otvorenog pristupa koji pokušava promijeniti akademsko i naučno izdavaštvo kako bi omogućio veći pristup naučnoj literaturi. CiteSeer je besplatno pružio metapodatke inicijative Open Archives svih indeksiranih dokumenata i povezuje indeksirane dokumente kada je to moguće sa drugim izvorima metapodataka kao što su DBLP i ACM portal. Kako bi promovirao otvorene podatke, CiteSeer x dijeli svoje podatke u nekomercijalne svrhe pod licencom Creative Commons.
CiteSeer je u jednom trenutku promijenio ime u ResearchIndex, a zatim ga vratio.
CiteSeer x ima skoro milion korisnika širom svijeta na osnovu jedinstvenih IP adresa i ima milione posjeta dnevno. Godišnje preuzimanje PDF-ova dokumenata bilo je skoro 200 miliona za 2015.
Podaci CiteSeer x- a se redovno dijele pod Creative Commons BY-NC-SA licencom sa istraživačima širom svijeta i korišteni su i koriste se u mnogim eksperimentima i takmičenjima.
Zahvaljujući svojoj krajnjoj tački OAI-PMH CiteSeerX je otvorena arhiva i njen sadržaj je indeksiran kao institucionalno spremište u akademskim pretraživačima, na primjer BASE i Unpaywall korisnicima.
Emmy Rossum
Emmanuelle Grey Rossum (12. septembar 1986, New York City, New York, SAD) je američka glumica.
Biografija
Emmanuelle Grey Rossum je rođena u New Yorku, a odrasla je u Manhattanu. Njeni roditelji su se razveli još dok je njena majka bila trudna. Ona ju je i odgajala, a oca je srela samo dva puta u svom životu. Pjesma "Anymore" s njenog albuma Inside Out upravo se temelji na ovom iskustvu.
Emmy je čak pjevala u dječijem horu u "Metropolitan Opera", zajedno sa Plácidom Domingom i Lucianom Pavarottijem. Za 5 dolara za jednu noć, Rossum je pjevala na pet različitih jezika u 20 različitih opera, kao što su La Boheme, Turandot, The Damnation of Faust, A Midsummer Night's Dream, te je među ostalim radila i pod rukovodstvom Franca Zeffirellia u operi Carmen.
S dvanaest godina Emmy je prerasla dječje kostime, a sve veći interes za nastavak karijere doveo je do toga da je pronašla agenta i prisustvovala velikom broju audicija.
Rossum se često šalila prilikom intervjua da su se njen talent i afinitet prema muzici razvili jer je njena majka uvijek slušala klasičnu muziku i operu dok je bila trudna s njom.
Glumačka karijera
1997., Rossum je debitirala na televiziji, učestvujući u "Law & Order", i sljedeće godine, u dva filma i jednoj mini seriji. Rossum je primila i nominaciju za Young Artist Award 1999. za najbolje performans u tv filmu, za svoj rad na Geniusu (tv film). Uslijedila je i uloga mlade Audrey Hepburn u ABC tv filmu The Audrey Hepburn Story.
Filmografija
"Shameless "- Fiona Gallagher
NGC 1622
NGC 1622 (također poznat kao MCG -1-12-36 i PGC 15635) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 222 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 3,70 (240 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio George Johnstone Stoney 16. januara 1850. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Krstarica
mini|250x250piksel Krstarica je tradicionalni naziv za vrstu ratnog broda koji je sposoban obavljati samostalne borbene operacije na svjetskim morima.
Krstarice su nastale u drugoj polovini 19. vijeka nakon što je uvođenje parnog stroja, eksplozivnih granata i oklopa učinilo zastarjelim dotadašnje fregate. Krstarice su uvedene kao zamjena zamišljena da obavlja iste one uloge koje su dotada obavljale fregate - patroliranje okeanima, izviđanje, borba protiv pirata odnosno krstarički rat.
Krstarice su s vremenom počele dobijati oklop, tako da su se pojavile prvo zaštićene krstarice, zatim nova klasa poznata pod nazivom oklopni krstaš. Istovremeno su se po tonaži i jačini naoružanja počele dijeliti na lahke i teške krstarice.
Početkom 20. vijeka nastojanje da se bojni brodovi učine bržima na štetu oklopa dovela je do stvaranja hibrida bojnog broda i krstarice poznatog kao bojni krstaš.
Pojava aviona i potreba flota da se štite od njih stvorila je posebnu klasu krstarica poznatu kao protivavionske krstarice.
Nakon drugog svjetskog rata su krstarice kao naoružanje dobile projektile, te postale raketnim krstaricama. Međutim, danas ih ima relativno malo, jer su se u međuvremenu manji razarači dobili jednako moćno naoružanje. Tako danas jedino Rusija i SAD imaju krstarice u svojim mornaricama.
Nosač aviona
Nosač aviona je u najširem smislu svaki onaj brod s koga su u stanju uzlijetati, odnosno spuštati se avioni.
Prvi nosači aviona bio je HMS Ark Royal iz 1914. godine, britanski nosač hidroaviona s čije palube su mogli uzlijetati obični avioni. Nakon razvoja nosača aviona između dva svjetska rata, nosač aviona se u drugom svjetskom ratu pokazao daleko moćnijim i efikasnijim plovilom od bojnog broda, te postao novi kapitalni brod u najvećim svjetskim mornaricama. Najmoderniji nosači aviona danas su američki nosači aviona klase Nimitz. Do sada proizvedeni su:
François Jacob
François Jacob (17 juni 1920, – 19 april 2013,) bio je francuski biolog koji je, zajedno sa Jacquesom Monomod, pokrenuo ideju da se kontrola nivoa enzim a u svim ćelijama dešava regulacijom transkripcije. Podijelio je 1965. Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu sa Jacquesom Monodom i Andréom Lwoffom.
Rane godine
Jacob je rođen kao jedino dijete Simona, trgovca, i Thérèse (Franck) Jacob, u Nancyju, Francuska. Kao radoznalo dijete, naučio je čitati u mladosti. Albert Franck, Jacobov djed po majci, general sa četiri zvjezdice, bio je Jacobov uzor iz djetinjstva. Sa sedam je upisao Lycée Carnot, gdje se školovao narednih deset godina; u svojoj autobiografiji opisuje svoj utisak o tome: "kafez". Bio je antagoniziran od strane desničarske omladine u Lycée Carnot oko 1934. Svog oca opisuje kao "konformistu u religiji", dok su njegova majka i drugi članovi porodice važni u njegovom djetinjstvu bili sekularni Jevreji; ubrzo nakon njegove bar micve, postao je ateista.
Iako je bio zainteresovan (i talentovan) za fiziku i matematiku, Jacob je bio užasnut mogućnošću da provede dvije dodatne godine u „još drakonskom režimu“ kako bi se pripremio za viši studij na École Polytechnique. Umjesto toga, nakon što je posmatrao hiruršku operaciju koja je učvrstila njegovo "blago interesovanje" za medicinu, upisao je medicinski fakultet.
Tokom njemačke okupacije Francuske — i nakon smrti svoje majke — Jacob je napustio Francusku i otišao u Veliku Britaniju da se pridruži ratnim naporima. Jacob, koji je završio tek drugu godinu studija medicine, pridružio se medicinskoj četi 2. oklopne divizije Francuske 1940. Povrijeđen je u njemačkom zračnom napadu 1944. i vratio se u sada-oslobođeni Pariz, 1. avgusta 1944. Za svoju ratnu službu odlikovan je najvišim francuskim odlikovanjem za hrabrost u Drugom svjetskom ratu, ordenom oslobođenja (Ordre de la Libération) kao i Légion d'honneur i Croix de guerre 1939–1945.
U tom periodu upoznao je i počeo da se udvara svojoj budućoj supruzi Lise Bloch. Jacob remarried in 1999 to Geneviève Barrier.
Istraživanje
Dugi niz godina bilo je poznato da bakterijske i druge ćelije mogu da reaguju na spoljašnje uslove, regulacijom nivoa svojih ključnih metaboličkih enzima, i/ili aktivnosti ovih enzima. Naprimjer, ako se bakterija nađe u mediju koji sadrži laktozu, umjesto u jednostavnijem šećeru glukozi, mora se prilagoditi potrebi za 1) unosom laktoze, 2) cijepanjem laktoze na njene sastojke glukozu i galaktozu, i 3) pretvaranje galaktoze u glukozu. Bilo je poznato da ćelije pojačavaju svoju proizvodnju enzima koji rade ove korake kada su izloženi laktozi, umjesto da neprestano proizvode ove enzime. Studije kontrole aktivnosti enzima napredovale su kroz teorije o (alosternom) djelovanju malih molekula na samu molekulu enzima (uključivanje ili isključivanje), ali način kontrole proizvodnje enzima nije tada bio dobro shvaćen.
Sa ranijim određivanjem strukture i centralnog značaja DNK, postalo je jasno da su svi proteini na neki način proizvedeni iz njegovog genetičkog koda, i da bi ovaj korak mogao formirati ključnu kontrolnu tačku. Jacob i Monod su napravili ključna eksperimentalna i teorijska otkrića koja su pokazala da u slučaju sistema laktoze koji je gore opisan (u bakteriji E. coli), postoje specifični proteini koji su posvećeni potiskivanju transkripciji DNK u njen proizvod (RNK, koji je zauzvrat dekodira u protein).
Evroazijska ploča
thumb|desno|250px|Položaj Evroazijske ploče Evroazijska ploča je tektonska ploča koja se prostire većim dijelom Evroazije (kopnene mase koja se sastoji od tradicionalnih kontinenata Evrope i Azije), sa značajnim izuzecima Indijskog i Arabijskog potkontinenta i područja istočno od Čerskog masiva u istočnom Sibiru. Također obuhvata okeansku koru, koja se širi prema zapadu do Srednjoatlantskog grebena i prema sjeveru do grebena Gakkel.
François Jacob
Istraživanje
Ovaj represor (lac repressor) pravi se u svim ćelijama, vezujući se direktno za DNK na genu koji kontroliše, i fizički sprečavajući transkripcijski aparat da dobije pristup DNK. U prisustvu laktoze, dio laktoze se pretvara u alolaktozu, koja se veže za represor, čineći ga više nesposobnim da se veže za DNK, a transkripcijska represija se ukida. Na ovaj način se konstruiše robusna petlja povratne sprege koja omogućava da se skup proteinskih proizvoda za varenje laktoze pravi samo kada su potrebni. Jacob i Monod proširili su ovaj model represora na sve gene u svim organizmims u njihovoj početnoj fazi. Regulacija genske aktivnosti razvila se u veoma veliku poddisciplinu molekularna biologija, i u stvari pokazuje ogromnu raznolikost u mehanizmima i mnoge nivoe složenosti. Sadašnji istraživači pronalaze regulatorne događaje na svakom zamislivom nivou procesa koji izražavaju genetičke informacije. U relativno jednostavnom genomu pekarskog kvasca, (Saccharomyces cerevisiae), 405 od njegovih 6.419 gena koji kodiraju proteine direktno je uključeno u kontrolu transkripcije, u poređenju sa 1.938 koji su enzimi.
Evroazijska ploča
Istočna strana ove ploče graniči sa Sjevernoameričkom pločom na sjeveru i Filipinskomorskom na jugu, te mogućom Ohotskom i Amurskom pločom. Južna strana graniči s Afričkom pločom na zapadu, Arabijskom pločom u sredini i Indoaustralijskom pločom na istoku. Zapadna strana je divergentna granica sa Sjevernoameričkom pločom i čini dio Srednjoatlantskog grebena koji je urakljen Islandom. Sve vulkanske erupcije na Islandu, poput onih iz 1973, kada je eruptirao Eldfell, 1783. i erupcije Lakija ili erupcije Eyjafjallajökulla iz 2010, uzrokovale su razilaženje Sjevernoameričke i Evroazijske ploče, što je rezultat divergentnih sila koje djeluju na granicama ploča.
Geodinamikom srednje Azije dominira međudjelovanje između Evroazijske i Indijske ploče. U tom području mogu se lahko prepoznati mnoge potploče ili blokovi kore, a koje formiraju Srednjoazijsku i Istočnooazijsku tranzitnu zonu.
1660.
Godina 1660. (MDCLVX) bila je prestupna godina koja počinje u četvrtak po gregorijanskom kalendaru odnosno prestupna godina koja počinje u nedjelju po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
lijevo|thumb|180px|Slika Diega Velázqueza: Infanta Margareta Terezija u ružičastoj haljini
Pi
mini|Pi Matematička konstanta se često koristi u matematici i fizici. π je malo slovo grčkog alfabeta i mjenja se sa pi kada je nedostupno. U euklidskoj planimetriji, π se može definisati kao odnos obima i prečnika kruga, ili kao površina kruga poluprečnika 1 (jediničnog kruga). Većina novijih udžbenika definiše π analitički, koristeći trigonometrijske funkcije, naprimjer kao najmanje pozitivno x za koje je sin(x) = 0, ili kao dva puta najmanje pozitivno x za koje je cos(x) = 0. Sve ove definicije su ekvivalentne.
π je također poznato i kao Arhimedova konstanta (ne treba mješati sa Arhimedovim brojem) i Ludolphov broj.
Numerička vrijednost π zaokružena na 64 decimalna mjesta je:
Osobine
Važna posljedica transcedentnosti ovog broja je činjenica da nije konstruktibilan. Ovo znači da je nemoguće izraziti π koristeći samo konačan broj cijelih brojeva, razlomaka, i nad njima četiri osnovne i operaciju kvadratnog korjenovanja. Ovo dokazuje da nije moguće izvršiti kvadraturu kruga: nemoguće je konstruisati (koristeći samo lenjir i šestar) kvadrat čija je površina jednaka površini datog kruga. Razlog je taj da su, polazeći od jediničnog kruga i tačke (1,0) na njemu, koordinate svih tačaka koje se mogu konstruisati korištenjem lenjira i šestara konstruktibilni brojevi.
Geometrija
Također, ugao od 180° (u stepenima) iznosi π; radijana.
Analiza
Dosta formula u analizi sadrži π, uključujući predstavljanja u obliku beskonačnog reda (i beskonačnog proizvoda), integrale i takozvane specijalne funkcije.
Verižni razlomak
π; ima puno predstavljanja u obliku verižnih razlomaka, kao što je naprimjer:
Teorija brojeva
Neki rezultati iz "Teorije Brojeva":
Vjerovatnoća da su dva slučajno izabrana cijela broja uzajamno prosta je 6/π;2. Vjerovatnoća da je slučajno izabran cijeli broj beskvadratan je 6/π;2. U prosjeku, broj načina da se dati prirodan broj napiše kao zbir dva savršena kvadrata (redosljed sabiraka je bitan) je π;/4.
Ovde, "vjerovatnoća", "prosjek" i "nasumičan" su uzeti u smislu granične vrijednosti; tj. posmatra se vjerovatnoća odgovarajućeg događaja u skupu brojeva {1,2, ... N}, a zatim uzima granična vrijednost te vjerovatnoće kada {N→∞} ({N} je "jako veliko").
Dinamički sistemi/Ergodička teorija
U teoriji dinamičkih sistema (Također pogledajte ergodička teorija), za skoro svako realno x0 u intervalu [0,1], gdje su xi iterirane vrijednosti logističkog preslikavanja za r = 4.
Vjerovatnoća i statistika
U vjerovatnoći i statistici postoji puno raspodjela, čiji analitički izrazi sadrže π;, uključujući:
Zanimljiva empirijska aproksimacija broja π zasnovana je na problemu Bufonove igle. Posmatrajmo opit u kojem se igla dužine L baca na ravan na kojoj su označene dvije paralelne prave na međusobnom rastojanju S (gdje je S>L). Ako se igla na slučajan način baci veliki broj (n) puta, od kojih se x puta zaustavi tako da siječe jednu od pravih, onda približnu vrijednost broja π možemo dobiti korištenjem formule
Računanje broja pi pomoću Heronovog trougla
i formulu Ove relacije pomnožimo sa 2, zatim redom sa 37, 27 i 24, a onda saberemo.
Historija
Evo kratke hronologije broja π;:
Numeričke aproksimacije broja π;
Zbog transcedentne prirode broja π;, ne postoje prikladni zatvoreni izrazi za π;. Stoga, numerička izračunavanja moraju koristiti približne vrijednosti (aproksimacije) Broja. Za puno potreba, 3.14 ili 22/7 je dovoljno blizu, iako inženjeri često koriste 3.1416 ili 3.14159 (5, odnosno 6 značajnih cifara) radi veće preciznosti. Aproksimacije 22/7 i 355/113, sa 3 i 7 značajnih brojki, se dobijaju iz jednostavnog razvoja π; u verižni razlomak.
Pored toga, sljedeća numerička formula daje aproksimaciju π; sa 9 ispravnih cifara:
Egipatski pisar po imenu Ahmes je izvor najstarijeg poznatog teksta koji daje približnu vrednost broja π;. Rajndov papirus datira iz egipatskog drugog srednjeg perioda — mada Ahmes tvrdi da je prepisivao papirus iz Srednjeg kraljevstva — i opisuje vrijednost tako da je dobijeni rezultat zapravo 256 podjeljeno sa 81, tj. 3.160.
Kineski matematičar Liu Hui je izračunao π; do 3.141014 (tačno do 3 decimalna mesta) 263. godine i predložio da je 3.14 dobra aproksimacija.
Indijski matematičar i astronom Arjabhata dao je preciznu aproksimaciju za π;. On je napisao: "Dodaj četiri na sto, pomnoži sa osam, a onda dodaj šezdesetdvijehiljade. Rezultat je približno jednak obimu kruga prečnika dvadesethiljada. Ovim pravilom dat je odnos između obima i prečnika." Drugim riječima, (4+100)×8 + 62000 je obim kruga prečnika 20000. Ovo daje vrijednost π; = 62832/20000 = 3.1416, tačnu kada se zaokruži na 4 decimalna mesta.
Kineski matematičar i astronom Zu Čongži je izračunao π; do 3.1415926–3.1415927, i dao dvije aproksimacije: 355/113 i 22/7 (u 5. vijeku).
Iranski matematičar i astronom Gijat ad-din Džamšid Kaš (1350–1439) je izračunao π; do 9 cifara u brojnom sistemu sa osnovom 60, što je ekvivalentno sa 16 decimalnih mesta kao:
Njemački matematičar Ludolph van Ceulen (oko 1600) je izračunao prvih 35 decimala. Bio je tako ponosan na svoje dostignuće da ih je dao urezati u svoj nadgrobni spomenik.
Slovenački matematičar Jurij Vega je 1789. izračunao prvih 140 decimala, od kojih je prvih 137 bilo tačno i držao je svjetski rekord 52 —sve do 1841—kada je Vilijam Raderford izračunao 208 decimalnih mesta, od kojih su prva 152 bila tačna. Vega je poboljšao formulu John Machina iz 1706; njegov metod se spominje i danas.
Nijedna od gore datih formula ne može da posluži kao efikasni način nalaženja približnih vrijednosti broja π;. Za brza izračunavanja, mogu se koristiti formule poput Machinove:
zajedno sa Taylorovim razvojem funkcije arctan(x). Ova formula se najlakše provjerava korištenjem polarnih koordinata kompleksnih brojeva, krenuvši od:
Formule ove vrste su poznate kao formule slične Machinove.
Ekstremno dugački decimalni razvoji broja π; se po pravilu računaju Gauß-Legendreovim algoritmom i Borweinovim algoritmom; Salamin-Brentov algoritam koji potiče iz 1976. godine je također korišten u prošlosti.
Prvih milion cifara brojeva π; i 1/π; su dostupni na Projektu Gutenberg. Trenutni rekord (decembar 2002) ima 1 241 100 000 000 cifara, koje su izračunate u septembru iste godine na 64-čvornom Hitachi superračunaru sa jednim terabajtom radne memorije, koji vrši 2 biliona operacija u sekundi, skoro duplo više od računara korištenog za prethodni rekord (206 milijardi cifara). Korištene su sljedeće formule slične Machinaovoj:
Ove približne vrijednosti imaju toliko puno cifara da više nemaju nikakvog praktičnog značaja, izuzev za testiranje novih superračunara i (očigledno) za ustanovljavanje novih rekorda u izračunavanju broja π;.
1996. godine David H. Bailey je, zajedno sa Peter Borwein i Simon Plouffe, otkrio novu formulu za π u obliku zbira beskonačnog reda:
Ova formula omogućava da se lako izračuna kta binarna ili heksadecimalna cifra broja π; bez potrebe za raöunanjem prethodnih k − 1 cifara. Baileyeva Internetska stranica sadrži izvođenje ove formule, kao i njenu implementaciju u raznim programskim jezicima. PiHeks projekat je izračunao 64-bite oko milijarditog bita broja π; (koji je, uzgred, 0).
Ostale formule koje su do sada korištene za izračunavanje približnih vrijednosti π uključuju:
Otvorena pitanja
Otvoreno pitanje o ovom broju je da li je π normalan broj — da li se ma koji blok cifara javlja u njegovom decimalnom razvoju upravo onoliko često koliko bi se statistički moglo očekivati ako bi se cifre proizvodile potpuno "nasumično". Ovo mora da bude tačno u bilo kojoj osnovi, a ne samo u dekadnom sistemu (osnovi 10). Sadašnje znanje u ovom smijeru je veoma oskudno; naprimjer, ne zna se čak ni koje se od cifara (0,...,9) pojavljuju beskonačno često u decimalnom razvoju ovog broja.
Bailey and Crandall su pokazali 2000. godine da postojanje gore pomenute Bailey-Borwein-Plouffe formule i sličnih formula povlači da se tvrđenje o normalnosti broja π i raznih drugih konstanti u osnovi 2 može svesti na izvjesnu razumnu pretpostavku u Teoriji haosa.
John Harrison (1693–1776) je stvorio muzički sistem izveden iz π. Ovaj Lucy tjuning sistem, (zbog jedinstvenih matematičkih osobina broja π) može da oslika sve muzičke intervale, harmonije i harmonike. Ovo sugeriše da bi se korištenjem π mogao dobiti precizniji model za analizu kako muzičkih, tako i drugih harmonika u vibrirajućim sistemima.
Priroda broja π
U ne-euklidskoj geometriji, zbir uglova trougla može da bude manji ili veći od π radijana, a odnos obima kruga i njegovog prečnika može se također razlikovati od π. Ovo ne menja njegovu definiciju, ali utiče na mnoge formule gde se π pojavljuje. Pa tako, posebno, oblik univerzuma ne utiče na π; π nije fizička nego matematička konstanta, definisana nezavisno od ma kakvih fizičkih mjerenja. Razlog zašto se π pojavljuje tako često u fizici je jednostavno zato što je podesan u mnogim fizičkim modelima.
Posmatrajmo, kao primjer, Kulonov zakon:
π kultura
Postoji cijelo polje humorističkog, ali i ozbiljnog izučavanja koje uključuje korištenje mnemonika za lakše pamćenje cifara π i zove se pifilologija. Pogledajte Pi mnemonike za primjere na engleskom jeziku.
14. mart (3/14 u SAD) je Pi dan kojeg prosavlja veliki broj ljubitelja ovog broja. 22. jula, proslavlja se Dan aproksimacije broja pi (22/7 je popularna aproksimacija).
Štaviše, mnogi ljudi govore i o "pi satu" (3:14:15 je malo manje od pi sata; 3:08:30 bi bilo najbliže broju π sati poslije podneva ili ponoći u cijelim sekundama).
Još jedan primjer matematičkog humora je slijedeća aproksimacija π: Uzmite broj "1234", zamjenite mjesta prvim dvjema i posljednjim dvjema ciframa, tako da broj postaje "2143". Podjelite taj broj sa "dva-dva" (22, pa je 2143/22 = 97.40909...). Uzmite dvo-kvadratni korijen (četvrti korijen) od ovog broja. Konačan rezultat je izuzetno blizu π: 3.14159265.
Mnemonici
(Svi mnemonici su na engleskom jeziku.)
Ed-Duha
Sura Ed-Duha (arapski: الضحى; bos.: Jutro) je 93. sura svete islamske knjige Kur'ana. Sadrži 11 ajeta i spada u mekanske sure, sure objavljene u Meki. Ovu suru mnogi smatraju lijekom za depresiju i nadu za bolje sutra.
Sadržaj
U Hadisu od Imama Ahmeda se prenosi da se posljednji božiji Poslanik Muhammed jedne prilike razbolio usljed čega jednu ili dvije noći nije provodio noćni ibadet. Neki od onih koji su u svemu tražili kritiku, u konkretnom slučaju, jedna žena je došla do njega i rekla mu: Muhammede, mora da te je tvoj šejtan ostavio. Na to je Uzvišeni Allah objavio: ''Tako mi jutra i noći kad se utiša, Gospodar tvoj nije te ni napustio ni omrznuo!''
Vanjski linkovi
✅
Reuven Ramaty High Energy Solar Spectroscopic Imager
Reuven Ramaty High Energy Solar Spectroscopic Imager (RHESSI), šesta misija iz NASA-inog programa Small Explorer namijenjena istraživanju osnovne fizike ubrzanja čestica te oslobađanje eksplozivne energije u sunčevim bakljama. Letjelica je lansirana 5. februara 2002. pomoću rakete Pegasus XL sa zrakoplova koji je poletio iz svemirskog centra Kennedy.
Misija je do 29. marta 2002. nosila naziv HESSI, nakon čega je promijenjen u čast Reuvena Ramatyja, pionira na području solarne fizike.
Fürstenfeld (okrug)
Okrug Fürstenfeld nalazio se u istočnom dijelu austrijske pokrajine Štajerske.
Upravna podjela
Okrug se sastojao od ukupno 14 općine. Od toga je jedan grad i dvije općine sa statusom Markt. Broj stanovnika u pojedinoj općini nalazi se u zagradi.
Dvohibridni pregled
thumb|320px| Pregled dvohibridnog testa, provjeravanja interakcija između dva proteina, ovdje zvana mamac i plijen. A – Gen faktora transkripcije [[Gal4 proizvodi protein sa dva domena (BD i AD), neophodan za transkripciju reporterskog gena (LacZ). B, C – Pripremanje se dva fuzijsa proteina: Gal4BD+mamac i Gal4AD+Prey (=plijen). Nijedan od njih obično nije dovoljan da sam započne transkripciju (reporterskog gena).
D – Kada se proizvedu oba fuzijska proteina i, dio mamca prvog fuzijskog proteina stupi u interakciju sa plijenskim dijelom drugog i dolazi do transkripcije reporterskog gena. ]] Dvohibridni pregled (prvobitno poznat kao  dvohibridni sistem kvasca  ili Y2H) je molekulskobiološka tehnika koja se koristi za otkrivanje interakcija protein-protein (PPI) i Interakcija protein–DNK testiranjem na fizičke interakcije (kao što je vezivanje) između dva proteina ili jednog proteina i molekula DNK,
Premisa testa je aktivacija nizvodno reporter gen(a) vezivanjem transkripcionog faktora na uzvodno aktivirajuću sekvencu (UAS). Za dvohibridni skrining, faktor transkripcije se dijeli na dva odvojena fragmenta, zvana domen za vezivanje DNK (DBD ili često skraćeno kao BD) i aktivirajući domen (AD). BD je domen odgovoran za DNK-vezivanje proteina koji se vezuje za za UAS, a AD domen odgovoran je za aktivaciju transkripcije. Y2H je stoga test komplementacije proteinskih fragmenata.
Osnovna premisa
Ključ dvohibridnog pregleda je da su, kod većine eukariotskih transkripcijskih faktora, domeni za aktiviranje i vezivanje modulne i mogu funkcionirati u blizini jedna drugoj, bez direktnog vezivanja. To znači da, iako je faktor transkripcije podijeljen na dva fragmenta, on i dalje može aktivirati transkripciju kada su dva fragmenta indirektno povezana.
Najčešći pristup skriningu je dvohibridni test kvasca. U ovom pristupu istraživač zna gdje se svaki plijen nalazi na korištenom mediju (agar ploče). Milioni potencijalnih interakcija u nekoliko organizama provjereni su u posljednjoj deceniji korištenjem sistema visokopropusnog skrininga (često pomoću robota) i preko hiljada interakcija je otkriveno i kategorizirano u bazama podataka kao što je BioGRID. Ovaj sistem često koristi genetički modifikovani soj kvasca u kojem nedostaje biosinteza određenih nutrijenata (obično aminokiselina ili nukleinskih kiselina). Kada se uzgaja na podlozi koja nema ove hranjive tvari, kvasac ne uspijeva preživjeti. Ovaj mutantni soj kvasca može se natjerati da inkorporira stranu DNK u obliku plazmida. U dvohibridnom skriningu kvasca, odvojeni plazmidi mamaca i plijena se istovremeno uvode u mutantni soj kvasca ili se koristi strategija uparivanja da se oba plazmida dođu u jednu ćeliju domaćina.
Drugi pristup visoke propusnosti je pristup pregleda biblioteke. U ovoj postavi, mamac i ćelije u kojima se nalazi plijen se uparuju nasumičnim redoslijedom. Nakon parenja i odabira preživjelih ćelija na selektivnom mediju, mogu se sekvencirati izolovani plazmidi, kako bi vidio koji plijen (sekvenca DNK) stupa u interakciju sa upotrijebljenim mamcem. Ovaj pristup ima nižu stopu ponovljivosti i ima tendenciju da daje veće količine lažnih pozitivnih rezultata u poređenju sa matričnim pristupom.
Plazmidi su konstruirani da sintetiziraju proteinski proizvod u kojem je fragment domena DNK (BD) fuzioniran na protein, dok je drugi plazmid konstruiran da proizvodi protein u kojem je fragment domena aktivacije (AD) fuzionisan na drugi protein. Protein spojen na BD može se nazvati proteinom mamaca i obično je poznati protein koji istraživač koristi za identifikaciju novih partnera za vezivanje. Protein spojen sa AD može se nazvati proteinom plijena i može biti ili jedan poznati protein ili biblioteka poznatih ili nepoznatih proteina. U ovom kontekstu, biblioteka se može sastojati od kolekcije sekvenci koje kodiraju proteine i predstavljaju sve proteine eksprimirane u određenom organizmu ili tkivu, ili može biti generirana sintezom nasumičnih sekvenci DNK. Bez obzira na izvor, oni se zatim inkorporiraju u sekvencu plazmida koja kodira proteine, koji se zatim transficira u ćelije odabrane za primjenu skrininga. Ova tehnika, kada se koristi biblioteka, pretpostavlja da svaka ćelija nije transficirana sa ne više od jednog plazmida i da, stoga, svaka ćelija na kraju ne eksprimira više od jednog člana iz biblioteke proteina.
Ako su proteini mamaca i plijena u interakciji (tj. vežu se), tada su AD i BD faktori transkripcije indirektno povezani, dovodeći AD u blizinu početnog mjesta transkripcije i može doći do transkripcije reporterskih gena. Ako dva proteina nisu u interakciji, nema transkripcije reporterskog gena. Na ovaj način, uspješna interakcija između prerađenog proteina povezana je s promjenom ćelijskog fenotipa.
NGC 4646
NGC 4646 (također poznat kao MCG 9-21-31, PGC 42740 i UGC 7892) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,00 (62 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 24. marta 1791. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
1659.
Godina 1659. (MDCLVIX) bila je redovna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru odnosno redovna godina koja počinje u subotu po deset dana sporijem julijanskom kalendaru.
lijevo|thumb|180px|Napad na Kopenhagen 1659, slika iz 1880. godine, autora Frederika Christiana Lunda
Otoskleroza
Otoskleroza je abnormalan rast kostiju u srednjem uhu, odnosno zadebljanje koštanog tkiva na određenim mjestima u koštanoj čahuri labirinta. Može rezultirati gubitkom sluha.
Klinički opis
Posljedica otoskleroze može biti nagluhost, koja je najprije provodnog, a kasnije mješovitog tipa, te može dostići stepen potpune gluhoće. Primarni oblik gubitka sluha jeste konduktivna nagluhost, pri kojoj zvuk dolazi do bubnjića, ali se ne prenosi u potpunosti preko lanca koščica u srednjem uhu, te tako samo djelomično uspijeva doći do unutrašnjeg uha (pužnice). Ovo obično počinje u jednom uhu, ali na kraju zahvata oba uha, s različitim ishodima. Na audiometriji prvo se gube niže frekvencije, dok više frekvencije bivaju zahvaćene kasnije. Neurosenzorna nagluhost (NSN; ) također je primijećena kod pacijenata s otosklerozom; obično se gube visoke frekvencije i to se obično manifestira u kasnom stadiju bolesti. Uzročna veza između otoskleroze i NSN-a ostaje kontroverzna.
Kod približno 0,5% populacije pojavit će se dijagnoza otoskleroze. Posthumne analize pokazuju da barem 10% ljudi može imati otosklerotične lezije na sljepoočnoj kosti, ali očito nikad nisu imali simptome koji bi zahtijevali postavljanje dijagnoze. Bijela rasa najpodložnija je ovoj bolesti, dok je učestalost kod negroida i mongoloida znatno manja. U kliničkoj praksi otoskleroza se dvostruko češće susreće kod žena nego kod muškaraca, ali to ne odražava stvarni omjer među spolovima. Kad se rade porodična ispitivanja, otkriva se da je ova bolest tek neznatno češća kod žena. Značajniji gubitak sluha obično se počinje dešavati u srednjoj dobi, ali može početi i dosta ranije. Dugo se smatralo da trudnoća dodatno pogoršava gubitak sluha, ali novija istraživanja ne podržavaju ovo vjerovanje.
Genetika
Otoskleroza se može smatrati nasljednom, ali njena penetrantnost i stepen ispoljavanja toliko su promjenjivi, pa bi moglo biti teško otkriti shemu nasljeđivanja. Većina impliciranih gena prenosi se autosomno dominantnim nasljeđivanjem. Jedno istraživanje genoma povezalo je otosklerozu s varijacijom na RELN genu.
Lokusi uključuju: