cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santa Fe (Novi Meksiko)
Santa Fe ( SAN -tə FAY, - ⁠ fay ; ), španski za 'Sveta vjera'; Tewa, Tewa za "mjesto vode s bijelim školjkama"; Northern Tiwa; Navajo, navaho za "perla + voda mjesto") je glavni grad američke države Novi Meksiko. Ime "Santa Fe" na španskom znači "Sveta vjera", a puno ime grada kako je osnovano ostaje  ("Kraljevski grad svete vjere svetog Franje Asiškog").
Sa populacijom od 87.505 prema popisu iz 2020. godine, to je četvrti grad po veličini u Novom Meksiku. Također je i sjedište okruga Santa Fe. Njegovo metropolitansko područje dio je kombinovanog statističkog područja Albuquerque – Santa Fe –Las Vegas, koje je 2020. godine imalo 1.162.523 stanovnika. Ljudsko naselje datira hiljadama godina unazad u regionu, placita je osnovana 1610. godine kao glavni grad. Zamijenio je prethodni glavni grad,, u blizini moderne Españole, u San Gabriel de Yungue-Ouinge, što ga čini najstarijom prijestonicom države u Sjedinjenim Državama. Santa Fe je zvanično postao dio Sjedinjenih Američkih Država 1912. godine.
Također se nalazi na najvišoj nadmorskoj visini od bilo koje prijestonice američkih država, sa nadmorskom visinom od 2.194 m.
Santa Fe se smatra jednim od najvećih svjetskih umjetničkih gradova zbog svojih brojnih umjetničkih galerija i instalacija, a prepoznat je i od UNESCO-ove Mreže kreativnih gradova. Njegove kulturne znamenitosti uključuju Santa Fe Plazu, Palatu guvernera, Fiesta de Santa Fe, brojne restorane sa prepoznatljivom novomeksičkom kuhinjom i izvođenje muzike Novog Meksika. Među njegovim brojnim umjetničkim galerijama i instalacijama su muzej Georgia O'Keeffe, galerija karikaturiste Chucka Jonesa i noviji umjetnički kolektivi kao što je Meow Wolf. Gradski pejzaž je poznat po svojoj arhitekturi Pueblo Revival i Teritorial Revival u stilu ćerpiča.
Nauka i tehnologija
Santa Fe je povezan sa naukom i tehnologijom od 1943. godine kada je grad služio kao kapija u Nacionalnu laboratoriju Los Alamos (LANL), udaljenu 45 minuta vožnje od grada. Godine 1984. osnovan je Institut Santa Fe (SFI) za istraživanje složenih sistema u fizičkim, biološkim, ekonomskim i političkim naukama. Ugostio je takve nobelovce kao što su Murray Gell-Mann (fizika), Philip Warren Anderson (fizika) i Kenneth Arrow (ekonomija). Nacionalni centar za resurse genoma (NCGR) osnovan je 1994. godine kako bi se fokusirao na istraživanje na raskrsnici između bioznanosti, računarstva i matematike. Tokom 1990-ih i 2000-ih nekoliko tehnoloških kompanija osnovano je za komercijalizaciju tehnologija iz LANL, SFI i NCGR.
Dragoljub Kunarac
Dragoljub Kunarac (15. maja 1960, Foča, Bosna i Hercegovina), ratni zločinac iz Foče, osuđen na 28 godina zatvora za zločine protiv čovječnosti usmjerene protiv civilnog bošnjačkog stanovništva što uključuje sistematska silovanja žena i djevojčica od koje su neke imale samo dvanaest godina. Tokom rata u BiH je bio komandant specijalne izviđačke jedinice srpske vojske koja je bila dio Taktičke grupe iz Foče, a sastojala se od dobrovoljaca, uglavnom iz Crne Gore (tada Savezne Republike Jugoslavije), od kojih je neke optuženi lično regrutovao.
Uvod[1][2]
7. aprila 1992. godine, prvim vojnim akcijama u gradu je počelo političko i vojno preuzimanje općine Foča. Srpske snage, uz podršku artiljerije i teškog naoružanja, počele su zauzimati dio po dio Foče. Zauzimanje Foče završeno je 16. ili 17. aprila 1992. Okolna sela su bila pod opsadom do sredine jula 1992.
Etničko čišćenje
Od početka aprila do sredine jula 1992. srpske snage su sprovodile opširan napad usmjeren protiv bošnjačkih civila u području općina Foča, Gacko i Kalinovik. Prije samog napada, bošnjački civili su izbačeni sa posla, plate su im uskraćene, a potom im je uskraćena mogućnost slobodnog kretanja. Nakon što su okolna sela i grad Foča dopali u ruke srpskih snaga: vojske, policije, paravojnih formacija, a ponekad i samih Srba seljaka, primjenjivan je uvijek isti šablon: Kuće Bošnjaka su sistematski pretresane, pljačkane i spaljivane, a građani su hapšeni ili sakupljani na jednom mjestu, a ponekad tokom samog procesa, premlaćivani ili ubijani. Muškarci i žene su odvajani, a većina ih je zatvorena u KP dom u Foči. Žene su odvođene na razne lokacije zatočenja gdje su živjele u nepodnošljivim higijenskim uvjetima, a u tim centrima su zlostavljane na mnoge načine, dok ih je većina sistematski silovana. Srpski vojnici ili policajci su dolazili u zatočeničke centre, odabirali jednu ili više žena, izvodili ih i silovali. Neke od njih su odvođene u privatne apartmane i kuće gdje su silovane, a morale su također kuhati, čistiti i služiti rezidente, koji su bili srpski vojnici. Tokom pomenutog napada na bošnjačke civile, ogroman broj žena i djevojčica je silovan. Svi tragovi postojanja i kulturno naslijeđe muslimana Bošnjaka je zbrisano iz područja zahvaćenih napadom srpskih snaga. Skoro ni jedan Bošnjak nije ostao u Foči. Sve džamije su srušene.
Sistematska silovanja
U januaru 1994. godine, srpske vlasti su "okrunile" etničko čišćenje Foče preimenujući Foču u "Srbinje" (grad Srba). Gotovo svi preostali muslimani Bošnjaci, muškarci i žene iz sve tri općine su uhapšeni, sakupljeni na jednom mjestu, potom razdvojeni i zatvoreni u nekoliko sabirnih zatvoreničkih centara - logora: Buk Bijela, Srednja škola u Kalinoviku, Partizan, Srednja škola u Foči, KP dom u Foči po ustaljenom šablonu. Neki su odmah ubijeni, silovani ili surovo pretučeni. Jedini razlog za ovakvo postupanje prema njima je bila njihova etnička pripadnost.
Kazneno-popravni dom u Foči, jedan od najvećih zatvora u bivšoj Republici Jugoslaviji, bio je glavni pritvorski objekat za muškarce. Muslimanske žene, djeca i starci pritvarani su po kućama, stanovima i motelima u Foči i okolnim selima ili u centrima za duži ili kraći pritvor kao što su pomenuta Buk Bijela, gimnazija u Foči i sportska dvorana "Partizan".
Sportska dvorana "Partizan" služila je kao centar za pritvor žena, djece i staraca od 13. jula 1992. ili ranije, pa najmanje do 13. augusta 1992. U to vrijeme je u "Partizanu" bilo najmanje 72 zatočenika. Svi zatvorenici su bili civili, muslimanske žene, djeca i nekoliko starijih ljudi iz sela u općini Foča. Životni uslovi u "Partizanu" bili su okrutni. Pritvor je pratilo neljudsko postupanje, nehigijenski smještaj, prenatrpanost, izgladnjivanje, fizičko i psihološko mučenje, uključujući i seksualno zlostavljanje. Odmah pošto su žene prebačene u Partizan, uspostavljen je režim seksualnog zlostavljanja. U "Partizan" su, obično uveče, ulazili naoružani vojnici, uglavnom u grupama od po tri do pet i izvodili žene. Kad bi se žene opirale ili sakrivale, vojnici su ih tukli ili im prijetili da bi ih primorali na poslušnost. Vojnici su žene iz "Partizana" odvodili u kuće, stanove ili hotele, da bi ih tamo seksualno zlostavljali i silovali.
Od sredine maja bila je počelo etničko čišćenje općine Kalinovik. Dok je muško nesrpsko stanovništvo zatočeno u vojnom skladištu Barotni, žene i djeca su zatočeni u Osnovnoj školi u Kalinoviku, koja se nalazi u centru Kalinovika, u blizini stanice milicije. Krajem juna i početkom jula, u Osnovnoj školi su bili zatočeni i stanovnici opštine Gacko uhapšeni dok su prolazili kroz općinu Kalinovik bježeći u srednju Bosnu. Žene i djevojčice, od kojih su neke imale samo 12 godina, su bile podvrgnute silovanjima za vrijeme njihovog zatočeništva u Osnovnoj školi u Kalinoviku. Pored gore navedenih centara za pritvor, više žena je bilo zatvoreno u kućama i stanovima koji su korišteni kao javne kuće kojima su upravljale grupe srpskih vojnika.
Presuda
Dragoljub Kunarac, Radomir Kovač i Zoran Vuković su prvobitno imenovani u zajedničkoj optužnici sa pet drugih suoptuženika, potvrđenoj 26. juna 1996. Dragoljub Kunarac je izmijenjenom optužnicom, koja je potvrđena 19. augusta 1998, odvojen od suoptuženika sa prve optužnice. Dana 3. septembra 1999, druga izmijenjena optužnica je potvrđena, spajajući postupke protiv Dragoljuba Kunarca i Radomira Kovača, nakon što je ovaj drugi uhapšen. Treća izmijenjena optužnica potvrđena je 1. decembra 1999. (IT-96-23).
Dragoljub Kunarac je znao da su glavni cilj srpske vojske bile žene, s obzirom da ih je i lično odvodio, silovao i davao svojim ljudima. Kako se navodi u presudi, lično je tokom silovanja naglasio da je silovanje jedan od načina da se "postigne nadmoć i pobjeda nad Muslimanima", te da muslimanske žene trebaju uživati što će da nose srpsku djecu. Dragoljub Kunarac je mnoge djevojčice (neke su imale samo dvanaest godina) i žene odvodio iz zatočeničkih centara - logora u privatne kuće gdje je dovodio svoje vojnike da ih siluju. Kuća koja se nalazila u ulici Osmana Đikića na broju 16 u naselju Aladža je bila jedno od mijesta na koje su Kunarac ili njegovi potčinjeni sistematski dovodili djevojčice i žene na silovanje. To je bilo štabno mjesto Dragoljuba Kunarca. Pored pomenutog mjesta, Kunarac je odvodio žene i djevojčice u Karamanovu kuću u Miljevini, gdje je vojni zapovjednik srpske jedinice iz Miljevine Pero Elez sa svojim vojnicima također sprovodio silovanja u kojima je učestvovao i osuđeni. Djevojčice i žene su zatvarane, silovane i držane kao roblje i u jednoj napuštenoj kući u Trnovačama, te hotelu "Zelengora" i obližnjim kućama.
Jovica Petković
Jovica Petković (Smederevo, 1. septembar 1927 – Beč, 15. septembar 2015) bio je srbijanski i bosanskohercegovački harmonikaš, kompozitor i aranžer bosanskohercegovačke sevdalinke. Slovio je kao jedan od najboljih harmonikaša u nekadašnjoj Jugoslaviji. Preko trideset godina vodio je Orkestar RTV Sarajevo i pratio velikane sevdaha kao što su: Safet Isović, Zaim Imamović, Nada Mamula i mnoge druge. Osim šefa Narodnog orkestra RTV Sarajevo, bio je i jedan od osnivača Festivala narodne muzike Ilidža. Zajedno s Ismetom Alajbegovićem Šerbom i Miloradom Todorovićem osnovao je Trio harmonikaša koji su proslavljali sevdalinku širom svijeta. Bio je i autor mnogih sevdalinki, od kojih su najpoznatije "Kada moja mladost prođe" i "Sa Igmana pogledat je lijepo". Mnoge njegove pjesme dok je kompozitor još bio živ, ušle su u narod i bile prihvaćene kao narodne. Iako je po rođenju bio Srbijanac, Šumadinac, Jovica Petković pripada redu najznačajnijih i najplodonosnijih autora pjesama u duhu narodne muzike Bosne i Hercegovine. Ogroman broj njegovih pjesama zasnovan je upravo na toj vrsti pjesama i predstavlja njihovo vrlo uspješno oponašanje. U tom pogledu stao je rame uz rame sa Jozom Penavom, Ismetom Alajbegovićem Šerbom, Radetom Jovanovićem, Zaimom Imamovićem i nekim drugim autorima.
Muzička karijera
Časove harmonike uzimao je kod poznatog harmonikaša Drage Keca, koji mu je pomogao da postane poznat kao vrsni harmonikaš. Njegovi "foršpili" i improvizacije koje je svirao između strofa postale su poznate muzičke minijature kao dio njegovog prepoznatljivog stila. Bio je poznat po tome što skoro nikada nije griješio dok je svirao i uvijek se vješto snalazio na svom instrumentu.
Jovica Petković je započeo svoju muzičku karijeru u Beogradu gdje je svirao u mnogim uglednim restoranima. Godine 1955. prelazi u Sarajevo gdje je započeo muzičku saradnju sa pjevačem Zaimom Imamovićem. Nastupao je prvo kao solista, a kasnije i kao šef Narodnog orkestra RTV Sarajeva. Radeći kao šef orkestra Radiotelevizije Sarajevo, Jovica Petković je osim za snimanje nosača zvuka bio zadužen i za audicije na koje su se prijavljivali mladi pjevači. U Sarajevu je proveo 35 godina. Bio je jedan od pionira estradne muzičke industrije Sarajeva čiji nagli uspon počinje početkom 1960-ih s masovnom pojavom gramofonskih ploča. Jovica Petković je zajedno sa Ismetom Alajbegovićem Šerbom učestvovao kao muzička pratnja prilikom snimanja prve singl ploče u Sarajevu 1958. godine na kojoj je Safet Isović pjevao pjesme "Sarajčice hajdemo" i "Sjetuje me majka" autora Joze Penave.
Musala (Banja Luka)
Historija
Musala je bila prvi vjerski i javni objekat, koji je izgrađen u Banjoj Luci za vrijeme osmanlijske vladavine. Predstavljala je otvoreni javni prostor sa mihrabom i mimberom. Srušena je 1957.godine.
Hong Kong
Hong Kong je posebni administrativni region Narodne Republike Kine (tradicionalni kineski: 中華人民共和國香港特別行政區; kantonski: Heūng góng; standardni mandarinski: Xiānggǎng, izgovor), je posebni administrativni region, na jugoistočnoj obali Kine.
Hong Kong, (poznat i kao Hongkong, pogotovo ranije) ima jednu od najliberalnijih ekonomija na svijetu, i veliki je međunarodni finansijski i trgovački centar. U periodu od 1898 do 1997 je bio britanska kolonija, a danas je pod upravom Kine, pod politikom "jedna zemlja, dva sistema". Hong Kongu je ustavom dodjeljen relativno visok stepen autonomije, na primjer, on zadržava svoj pravni sistem, valutu, običaje, trgovačka pregovaračka prava, i imigracione zakone. Hong Kong je zadržao čak i svoje pravilo da se vozi po lijevoj strani ceste. Jedino su odbrana i diplomatski odnosi pod upravom centralne vlade u Pekingu. Hong Kong je službeno posebna administrativna regija Hong Kong Narodne Republike Kine (skr. Hong Kong SAR ili HKSAR ), je grad i posebna administrativna regija u Kini. Sa 7,4 miliona stanovnika različitih nacionalnosti na 1104 km2 teritorije, Hong Kong je jedna od najgušće naseljenih teritorija na svijetu.
Hong Kong je osnovan kao kolonija Britanskog carstva nakon što je carstvo Qing ustupilo ostrvo Hong Kong 1841-1842. Kolonija se proširila na poluostrvo Kowloon 1860. i dalje je proširena kada je Britanija dobila 99-godišnji zakup novih teritorija 1898. godine. Hong Kong je ubrzo bio pod okupacijom Japana od 1941. do 1945. tokom Drugog svetskog rata. Cijela teritorija je prebačena iz Britanije u Kinu 1997. godine. Hong Kong održava odvojene upravljačke i ekonomske sisteme od onih u kontinentalnoj Kini prema principu "jedna zemlja, dva sistema".
Seid Hasanefendić
Seid Hasanefendić Trabzon (Brčko, 25. april 1935. - Sarajevo, 4. juli 2020.) bio je bosanskohercegovački akademski slikar i profesor.
Završio je Školu za primijenjenu umjetnost u Sarajevu 1958. gdje je učio kiparstvo i zidno slikarstvo. 1962. godine upisuje Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu, odsjek za grafiku, gdje je i diplomirao 1965. godine. U oktobru 1974. godine izabran je za nastavnika na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu, u zvanju docenta, na predmetima grafika i likovna forma. Godine 1983. imenovan je vanrednim profesorom na predmetima crtanje i grafika. Godine 1991. postaje redovni profesor na predmetu crtanje za studente grafičkog i produkt dizajna. Od 1985. do 1990. godine obavljao je i dužnost dekana Akademije. U periodu od 1994. do 2000. vršio je dužnost direktora Umjetničke galerije Bosne i Hercegovine.
Godine 1992. opljačkan je i devastiran njegov atelje na Breki. Tom prilikom Hasanefendić ostaje gotovo bez svih slika koje je imao u privatnom vlasništvu, a uništena je i njegova dokumentacija koju je prikupljao i arhivirao. Na kompozicijama nastalim od 1992. godine naovamo u potpisu se nalazi i (majčino) prezime Trabzon.
Njegovo slikarstvo je nadrealno i prožeto simbolikom sa centralnim motivom nišana, naglašene plastičnosti i intenzivnog kolorita.
Djela mu se nalaze u brojnim zbirkama, galerijama i muzejima u domovini i inostranstvu. Dobitnik je velikog broja domaćih i međunarodnih priznanja.
Hong Kong
Prvobitno slabo naseljeno područje poljoprivrednih i ribarskih sela, teritorija je danas jedan od najznačajnijih svjetskih finansijskih centara i trgovačkih luka. Hong Kong je jedan od četiri najveća svjetska finansijska centra, deveti najveći izvoznik i osmi najveći uvoznik. Njegova valuta, hongkonški dolar, je osma valuta sa kojom se najviše trguje u svijetu. Hong Kong je dom drugog najvećeg broja milijardera u bilo kojem gradu na svijetu, ujedno, Hong Kong ima najveću koncentraciju izuzetno bogatih pojedinaca. Iako grad ima jedan od najvećih prihoda po glavi stanovnika u svijetu, postoji velika nejednakost u prihodima među stanovništvom. Usprkos tome što ima najveći broj nebodera od bilo kojeg grada na svijetu, stambeni objekti u Hong Kongu su dobro dokumentirani da doživljavaju hroničnu trajnu nestašicu.
Hong Kong je visoko razvijena teritorija i ima indeks ljudskog razvoja (HDI) od 0,952, što je četvrto mjesto u svijetu. Grad ima veoma nisku stopu ubistava, drugi najveći životni vijek i stopu javnog prevoza koja prelazi 90%.
Ime teritorije, prvi put romanizovano kao "He-Ong-Kong" 1780. godine, prvobitno se odnosilo na mali zaliv koji se nalazi između ostrva Aberdin i južne obale ostrva Hong Kong. Aberdeen je bio početna tačka kontakta između britanskih mornara i lokalnih ribara. Iako je izvor romaniziranog imena nepoznat, općenito se vjeruje da je to rani fonetski prevod kantonskog (ili Tanka kantonskog) izraza hēung góng. Ime se prevodi kao "mirisna luka" ili "luka tamjana". "Mirisno" se može odnositi na slatki okus vode u luci iz Biserne rijeke ili na miris iz tvornica tamjana duž obale sjevernog Kowloona. Tamjan je bio pohranjen u blizini luke Aberdeen za izvoz prije nego što je izgrađena luka Victoria. Sir John Davis (drugi kolonijalni guverner) ponudio je alternativno porijeklo; Davis je rekao da je ime izvedeno od "Hoong-keang" ("crvena bujica"), što odražava boju tla preko kojeg je tekao vodopad na ostrvu.
Pojednostavljeni naziv Hong Kong se često koristio do 1810. Ime je također uobičajeno pisano kao jedna riječ Hongkong sve do 1926. godine, kada je vlada službeno usvojila ime od dvije riječi. Neke korporacije osnovane tokom rane kolonijalne ere i dalje zadržavaju ovo ime, uključujući Hongkong Land, Hongkong Electric Company, Hongkong and Shanghai Hotels i Hongkong and Shanghai Banking Corporation (HSBC). mini| [[Luka u Hong Kongu|Hong Kong je jedna od najprometnijih kontejnerskih luka na svijetu.]] desno|mini| Proporcionalna zastupljenost izvoza Hong Konga, 2019 Jedan od najznačajnijih svjetskih finansijskih centara i komercijalnih luka, Hong Kong ima tržišnu ekonomiju fokusiranu na usluge, koju karakterizira nisko oporezivanje, minimalna državna intervencija na tržištu i uspostavljeno međunarodno finansijsko tržište. To je 35. najveća svjetska ekonomija, s nominalnim BDP-om od približno 373 USD milijardi. Hong Kong je visoko razvijen i zauzima četvrto mjesto na Indeksu humanog razvoja UN-a. Hongkonška berza je sedma po veličini na svijetu, sa tržišnom kapitalizacijom od 30,4 triliona HK$ (3,87  triliona USD) Do decembra 2018. Hong Kong je rangiran kao 14. najinovativnija teritorija u Globalnom indeksu inovacija u 2022. i 3. u Globalnom indeksu finansijskih centara. Grad se ponekad naziva i "Silicijska luka", nadimak koji potiče iz Silicijske doline u Kaliforniji. Hong Kong je domaćin nekoliko visokotehnoloških i inovativnih kompanija, uključujući nekoliko multinacionalnih kompanija.
Turizam je glavni dio privrede i čini 5% BDP-a. U 2016. godini, 26.6 miliona posjetilaca doprinijelo je 258 HK$ milijardi (32,9 USD). milijardi) teritoriji, čime je Hong Kong postao 14. najpopularnija destinacija za međunarodne turiste. To je najpopularniji kineski grad za turiste, koji prima preko 70% više posjetilaca od svog najbližeg konkurenta (Makao). Grad je rangiran kao jedan od najskupljih gradova za iseljenike. Međutim, od 2020. godine došlo je do naglog pada broja posjetitelja zbog strogih ograničenja putovanja u vezi s COVID-19. Osim toga, zbog zatvaranja ruskog vazdušnog prostora 2022. godine, više aviokompanija odlučilo je da obustavi svoje operacije u Hong Kongu. U pokušaju da privuče turiste nazad u Hong Kong, vlada Hong Konga najavila je planove da podijeli 500.000 besplatnih avio karata 2023. alt=Statue of Bruce Lee in a fighting pose|lijevo|mini| Statua Bruce Leeja na [[Avenue of Stars, Hong Kong|Aveniji zvijezda, počast gradskoj filmskoj industriji]] mini| Stari kampus [[St. Paul's College, Hong Kong|St. Paul's Collegea, prve škole osnovane u kolonijalnom dobu]] Obrazovanje u Hong Kongu je uglavnom po uzoru na britansko, posebno engleski sistem. Djeca moraju pohađati školu od 6. godine do završetka srednjeg obrazovanja, uglavnom sa 18 godina Na kraju srednje škole svi učenici polažu javni ispit i po uspješnom završetku dodjeljuje im se Hong Kong diplomu srednjeg obrazovanja. Od stanovnika starosti 15 i više godina, 81% je završilo niže srednje obrazovanje, 66% je završilo višu srednju školu, 32% je pohađalo tercijarni program bez diplome, a 24% je steklo diplomu ili više. Obavezno obrazovanje je doprinijelo stopi pismenosti odraslih od 95,7%. Stopa pismenosti je niža od one u drugim razvijenim ekonomijama zbog priliva izbjeglica iz kontinentalne Kine tokom poslijeratne kolonijalne ere; veliki dio starije populacije nije bio formalno obrazovan zbog rata i siromaštva.
Ravni
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Slovenija:
Srbija:
NGC 3569
NGC 3569 (također poznat kao MCG 6-25-20, PGC 34075 i UGC 6238) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 343 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,10 (110 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (100 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Heinrich Louis d'Arrest 27. aprila 1864. godine.
Rukometni savez Bosne i Hercegovine
mini|200p|Obilježje rukometnog saveza Rukometni savez Bosne i Hercegovine je osnovan 1948. godine. Svake godine organizira ligaška i kup takmičenja na nivou čitave Bosne i Hercegovine. Osim domaćih takmičenja, rukometni savez je zadužen i za sve reprezentacije BiH. Klubovi iz Bosne i Hercegovine redovno učestvuju u evropskim natjecanjima.
Predsjednik rukometnog saveza je Mirsad Sirćo. Podpredsjednici su Nevenko Herceg i Petar Milanović.
Carlos Fuentes
mini|desno|200px|Carlos_Fuentes Carlos Fuentes (šp. Carlos Fuentes Macías; Panama, 11. novembar 1928 — Meksiko Siti, 15. maj 2012) je meksički pisac i jedan od najpoznatijih romanopisaca i esejista španskog govornog područja. Značajno je uticao na savremenu latinoameričku književnost, a njegova djela su često prevođena na engleski i druge jezike.
Njegove mnoge literarne nagrade između ostalih uključuju nagradu "Miguel de Cervantes" kao i najveće meksičko priznanje medalja časti "Belisario Domínguez". Često je spominjan kao jedan od glavnih favorita za dobivanje Nobelove nagrade, ali je nikada nije dobio.
Dobitnik je velikog broja književnih nagrada, među kojima su: Nagrada „Romulo Galjegos“, Nagrada „Alfonso Rejes“, meksička Nacionalna nagrada za književnost, Nagrada Cervantes 1987. godine i Nagrada Princa od Asturije, Nagrada „Grinsan Kavur“, Nagrada „Pikaso“, Nagrada Španske kraljevske akademije, Nagrada „Galilej“, Nagrada „Don Kihot od Manče“.
IC 300
IC 300 (također poznat kao PGC 2198416) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 245 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Perzej. Najveći prečnik je 0,30 (21 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 15. septembra 1888. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gram-pozitivna bakterija
mini|200px|Štapićaste gram-pozitivne bakterije Bacillus anthracis  u  uzorku moždano-moždinske tečnosti (ističu  se oko [[leukociti|leukocita)]] mini|200px| Ljubičasto obojena gram-pozitivna koka i ružičasto obojena gram-negativna štapičasta  bakterija
Gram-pozitivne bakterije su one koje pozitivno reagiraju na testiranje  Gramovom bojom. Prilikom bojenja bakterije dobijaju kristalno violetnu boju, a zatim, pod mikroskopom izgledaju kao ljubičaste. To je zato što debeli peptidoglikanski sloj u bakterijskim ćelijskom zidu zadržava boja nakon ispiranja ostatka uzorka.
Gram-negativne bakterije ne mogu zadržati ljubičastu boju nakon postupka dekolorizacije; alkohol se koristi u ovoj fazi za degradiranje vanjske membrane gram-negativnih ćelija, čineći ćelijski zid više poroznim i nesposobnim da zadrži kristale ljubičaste boje. Njihov peptidoglikanski sloj je mnogo tanji, između unutrašnjr ćelijske  membrane i bakterijske vanjske membrane, a  nanoseći  kontrast (safranin ili fuksin)  pojavljuje se crveno ili ružičasto obojenje. Unatoč tome što imaju deblji peptidoglikanski sloj, gram-pozitivne bakterije su,  zbog odsustva vanjskog membrane,  prijemčivije za  antibiotike nego gram-negativne.
Osobenosti
thumb|right|200px|Gram-pozitivne i gram-negativne strukture ćelijskog zida thumb|right|200px|Struktura gram-pozitivnog ćelijskog zida
Općenito, gram-pozitivne bakterije su obilježene sljedećim svojstvima. Samo neke vrste imaju kapsulu koja se obično sastoji od polisaharida. Isto tako, samo neke vrste flagelata (bičara) i kad ostalih koje  imaju bičeve postoje samo dva prstena bazalnih da ih podrže (gram-negativne imaju četiri). Igram-pozitivne i gram-negativne bakterije obično imaju površinski sloj oznčen kao  S-sloj. Kod gram-pozitivnih bakterija, S-sloj je priključen na peptidoglikanski sloj (u gram-negativnih, S-sloj je pričvršćen izravno na bakterijsku vanjsku membranu). Specifično za gram-pozitivne bakterije je prisustvo teihoičnih kiselina u ćelijskim zidovima. Neke od njih su lipoteihoične kiseline, koje imaju lipidnu komponentu u ćelijskoj membrani, koja može pomoći u privezivanju peptidoglikana).
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Bihać)
Općinski izbori za izbor gradonačelnika i za trideset članova Gradskog vijeća grada Bihaća održani su 7. oktobra 2012. godine. Izbori su održani na 81 biračkom mjestu, a pravo glasa imalo je 54.435 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.
Trnovačko jezero
mini|desno|300px|Pogled na Trnovačko jezero Trnovačko jezero je gorsko jezero u Crnoj Gori. Nalazi se na 1.517 metara nadmorske visine. Jezero je najvjerovatnije ledenjačkog porijekla. Tokom zime jezero je često smrznuto, uz obilan snijeg koji se zna zadržati i do ljeta. Jezero je u potpunosti okruženo planinskim masivima, čiji vrhovi prelaze 2000 m. Planine koje okružuju Trnovačko jezero su: Maglić, Bioč, Volujak, Vlasulja, Trnovački Durmitor.
Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012 (Bihać)
Gradonačelnik
Na izborima za gradonačelnika izašlo je ukupno 29.109 glasača (53,47% od ukupnog broja), a od toga je 27.229 (93,54%) glasova bilo važećih, te 1.251 (6,46%) nevažećih. Sa ukupno 14.985 glasova (55,03%) za gradonačelnika izabran je Galijašević Emdžad, član Stranke demokratske akcije (SDA).
Gradsko vijeće
Na izborima za Gradsko vijeće izašlo je ukupno 29.084 glasača (53,43% od ukupnog broja), a od toga je 26.659 (91,66%) glasova bilo važećih, te 2.425 (8,34%) nevažećih. Birano je ukupno 30 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je SDA 10.507 (39,41% od ukupnog broja važećih glasova).
Rudolf, kralj Zapadne Franačke
Rudolf (890 – 15. januar 936) bio je vojvoda Burgundije od 921. do 923. i kralj Zapadne Franačke od 923. do smrti 936.
Dolazak na prijestolje
Rudolf I, vojvoda Burgundije postaje kralj Zapadne Franačke 923. godine poslije oružane pobjede pobunjenih plemića protiv kralja Karla III. Prvi izbor za novog kralja je bio Robert I brat kralja Oda, ali kako je tokom borbe on poginuo, novi izbor je pao na najmoćnijeg tadašnjeg plemića zapadnofranačkog kraljevstva.
Nedugo poslije krunidbe svoje vojvodstvo on velikodušno poklanja bratu. U doba njegovog vladanja pljačkaški pohodi Vikinga se lagano smiruju, ali jačanje moći plemića na račun kralja koji ovisi o njima će pripremiti teren za slabašne, nevidljive kraljeve.
Kako je umro bez djece nasljeđuje ga 936 godine Luj IV sin svrgnutog Karla III
Odnosi Bosne i Hercegovine i Srbije
mini|Položaj Bosne i Hercegovine (označeno zeleno) i Srbije (označeno narandžasto) na karti. Bosna i Hercegovina i Srbija, kao dvije moderne države, nastale su nakon disolucije Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. Službeni jezici obje države spadaju u slavensku grupu, a južnoslavensku podgrupu, i veoma su slični.
Obe zemlje su punopravne članice Vijeća Evrope, Organizacije za evropsku sigurnost i saradnju (OSCE) i Centralnoevropskog sporazuma o slobodnoj trgovini (CEFTA). Srbija ima zvanićni status kandidata za članstvo u Evropskoj uniji, dok je Bosna i Hercegovina prepoznata kao potencijalni kandidat od strane Evropske unije.
Historija
Počeci službenih odnosa novonastale dvije države datiraju iz 1990-ih. Prije, a i tokom rata, Bosna i Hercegovina, kao nezavisna i suverena država, nije dobijala podršku Srbije. Srbija je svoju političku podršku usmjerila ka Republici Srpskoj. Nakon rata, pored Hrvatske i Bosne i Hercegovine, Srbija je također učestvovala u potpisivanju Dejtonskog mirovnog sporazuma. Tadašnji predsjednik Srbije, ujedno i potpisnik, je bio Slobodan Milošević. Sporazum je osigurao pravo entitetima u Bosni i Hercegovini da uspostave posebne paralelne odnose sa susjednim zemljama u skladu sa suverenitetom i teritorijalnim integritetom Bosne i Hercegovine. Sporazum o specijalnim paralelnim vezama potpisan je 28. februara 1997. godine, a implementiran 15. decembra 2010.
8. jula 2015. Vijeće sigurnosti Ujedinjenih nacija je glasalo za rezoluciju kojom bi se masakr u Srebrenici osudio kao genocid. Na osnovu lobija, koji je dolazio iz Srbije i bosanskohercegovačkog entiteta Republike Srpske, Rusija je uložila veto, što je značilo neusvajanje rezolucije.Veto je pohvalio i tadašnji predsjednik Srbije Tomislav Nikolić navodeći da je Rusija "spriječila pokušaj ocrnjivanja cijelog srpskog naroda kao genocidnog" i dokazala se kao pravi i pošten prijatelj.
Geografija
Bosna i Hercegovina i Srbija se nalaze u jugoistočnoj Evropi, na zapadnom Balkanu. Zajednička kopnena granica im je duga 357 km, od toga 206 km čini prirodna granica uz rijeku Drinu.
MonadPlug
MonadPlug je sistem za dodatnu monetizaciju internet saobraćaja razvijen pod krovom agencije za digitalni marketing MonetizeAd iz Sarajeva. Putem MonadPlug-a korisnici ostvaruju mogućnost da dodatno profitiraju od svog internet saobraćaja putem web push obavještenja, izvornih reklama i velikog broja inovativnih metoda.
Odnosi Bosne i Hercegovine i Srbije
Ekonomija
Na osnovu analiziranih između maja 1994. i decembra 2013, Srbija je bila drugi najveći investitor u Bosni i Hercegovini.
MonadPlug
Metode monetizacije
Unutar MonadPlug sistema, osim monetizacije web stranica putem push notifikacija, native oglasa, widgeta ili quick linkova, korisnici mogu monetizovati svoje mobilne aplikacije ili igrice, te čak i ekstenzije za preglednike. Servisi za isplatu koje MonadPlug nudi su Paypal, Payoneer, te mogućnost direktnog transfera.
Odnosi Bosne i Hercegovine i Srbije
Kultura
Stanovništvo Srbije i Bosne i Hercegovine etnolingvistički pripada južnoslavenskim narodima. Jedan od službenih jezika u Bosni i Hercegovini je i srpski, dok su u Srbiji bosanski i hrvatski jezik priznati kao manjinski jezici.
Srbi u Bosni i Hercegovini
Srbi su pretežno pripadnici Srpske pravoslavne crkve. Pored Bošnjaka i Hrvata, Srbi su također jedan on tri konstitutivna naroda Bosne i Hercegovine. Prema popisu iz 2013, oni su druga najveća etnička grupa sa 1.086.733 (30,78%) stanovnika. Najveći dio srpskog stanovništva živi u entitetu Republika Srpska, što iznosi 970.857 (82,95%).
Bošnjaci u Srbiji
Bošnjaci u Srbiji su priznati kao manjinski narod. Prema popisu iz 2011. godine, u Srbiji je živjelo 145 278 (2,02%) bošnjačkog stanovništva. Većina Bošnjaka živi na prostoru Sandžaka.
Asparagaceae
Asparagaceae je porodica cvjetnica iz reda Asparagales, monokotiledone. Najpoznatija vrsta porodice je šparoga (Asparagus officinalis).
Taksonomija
U ranijim klasifikacijskim sistemima, uključene vrste često su tretirane kao pripadnici porodice Liliaceae. APG II sistem iz 2003., u pogledu zaokruživanja porodice, dopuštao je dvije mogućnosti: To su:
Rodovi
Asparagaceae ima 114 rodova sa ukupno oko 2900 poznatih vrsta. Ako nije drugačije navedeno, abecedni popis niže zasnovan je na rodovima prihvaćenim u „Svjetskoj listi odabranih biljnih porodica“ kao u porodici Asparagaceae (sa sinonimima iz istog izvora). Upućivanje na ime potporodica odnosi se na izvor koji rod stavlja u tu potporodicu.
Spisak predsjednika Dominike
mini|Nicholas Liverpool Predsjednik Dominike predstavlja državnog poglavara Dominike. Bira ga parlament na mandat od pet godina, na prijedlog premijera koji je prethodno konsultirao vođu opozicije. Predsjednik ima zadatak nakon parlamentarnih izbora za premijera, imenovati vođu najjače stranke u parlamentu te, ministre u kabinetu.
630.
Godina 630. (DCXXX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 630. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
ŠK Bosna
Šahovski klub Bosna je klub iz Sarajeva osnovan 1960. godine. Dio je univerzitetskog sportskog društva Bosna. Najtrofejniji je šahovski klub u Bosni i Hercegovini a sa četiri titule evropskog prvaka i jedan od najtrofejnijih klubova u Evropi. Prvu evropsku titulu ŠK Bosna ovojio je na 10. evropskom kupu prvaka održanom 1994. u francuskom Lionu kada su u konkurenciji 8 najboljih klubova sa starog kontinenta ostvarili najbolji rezultat i osvojili titulu koju će u narednih nekoliko godina osvajati još u tri navrata.
Za klub je tokom 1990tih nastupao i nekadašnji najbolji šahist na svijetu Gari Kasparov.
Historija
Šahovski klub Bosna osnovan je 5. januar 1960. godine u Sarajevu kao šahovski klub Iskra. Ulaskom u sportsko društvo Bosna 15. jula 1976. godine klub mijenja naziv u Bosna i postaje član danas jednog od najmasovnijeg sportskog društva u državi. Od 1998. godine ŠK Bosna je organizator tradicinonalnog međunarodnog šahovskog turnira Bosna.
Uspjesi
U svojoj bogatoj tradiciji, ŠK Bosna je ostvario zapažene rezultate, između ostalih osvojili su sljedeće titule:
Ravne
Bosna i Hercegovina
NGC 5085
NGC 5085 (također poznat kao ESO 508-50, IRAS 13175-2410, MCG -4-32-5, PGC 46531 i UGCA 349) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 90 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 3,50 (92 hiljade sg) a najmanji 3,0 uglovnih minuta (79 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 26. marta 1789. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1991
IC 1991 (također poznat kao ESO 200-56 i PGC 13734) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 518 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sat. Najveći prečnik je 0,70 (106 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 14. oktobra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Grb Sirije
Grb Sirije uključuje kurejškog sokola koji drži štit na kojem se nalazi nacionalna zastava Sirije (u vertikalnom obliku), i svitak na kojem piše "Sirijska Arapska Republika" na arapskom (الجمهورية العربية السورية). Usvojen je 1980. godine, nakon raspada Federacije arapskih republika 1977. godine, čiji grb su do tada koristile njene konstitutivne države.
Zbog tekućeg građanskog rata u Siriji, opozicione grupe su kreirale alternativne grbove.
Historija
Od proglašenja Sirijske republike 14. maja 1930. godine, Sirija je imala nekoliko grbova, koji su u kompoziciji bili prilično ujednačeni - držač štita (najčešće kurejški sokol), sa službenim arapskim imenom teritorije na svitku ispod.
Tokom ujedinjenja Sirije sa Egiptom u Ujedinjenu arapsku republiku (UAR) između 1958. i 1961. godine, kao osnova grba korišten je pan-arapski orao Saladina. Iako se Sirija povukla iz unije 1961. godine, Egipat je nastavio koristiti službeno ime, zastavu, i grb UAR-a do 1971. godine. Sirija je vratila grb koji je koristila prije UAR-e, i dvije godine kasnije su zamijenili boje zvijezda i oboda štita.
Tokom perioda Federacije arapskih republika između 1972. i 1977. godine, slabog saveza Egipta, Libije, i Sirije, kurejški sokol se počeo koristiti na grbu.
Nakon raspada saveza, sve tri bivše članice zadržale su kurejškog sokola. Egipat je 1984. godine konačno vratio saladinovog orla, koji je služio za grb i Egipta i Libije i prije propalog saveza, i koji i dalje služi kao osnova grba Egipta, Iraka, i Palestine. Sirija je nastavila korisiti kurejškog skola, kao i Libija pod vladavinom Gadafija (iako je libijska verzija bila okrenuta na lijevu stranu, kao i sirijska verzija).
Sirijska prelazna vlada i nacionalna koalicija
Sirijska prelazna vlada, privremena vlada za dijelove Sirije koje drži opozicija, priznata od GCC država, Turske, Ujedinjenog Kraljevstva, Francuske, SAD-a, Arapske lige, i nekih država Evropske unije, koristi modifikovanu verziju kurejškog sokola sa bojama nezavisne sirijske zastave.
Sirijska nacionalna koalicija koristi pan-arapske boje petokrakih zvijezdi sa riječima na arapskom jeziku na dnu: Nacionalna koalicija sirijskih revolucionalnih i opozicionih snaga. (Arabic: الائتلاف الوطني لقوى الثورة والمعارضة السورية).
Brod (Brčko)
Brod je naseljeno mjesto u općini Brčko, Bosna i Hercegovina.
Premijer liga Bosne i Hercegovine u rukometu
Premijer liga je najviši rang bosanskohercegovačkog rukometa koji organizuje Rukometni savez BiH. Sastoji se od 16 klubova. U Premijer ligu ulaze tri kluba iz nižeg ranga, dva prvoplasirana iz Prve lige Federacije Bosne i Hercegovine (Sjever i Jug), te jedan iz Prve lige Republike Srpske.
Historija
Premijer liga postoji tek od 2002. godine. Do tada su postojala tri odvojena saveza koja su organizovala zasebna takmičenja, iako je EHF priznavao samo one iz rukometnog saveza Federacije.
Godine 1998. i 1999. dolazi do doigravanja uz učešće najboljih ekipa iz saveza sa sjedištima u Sarajevu i Hercegovini. Od 2000. učešće u doigravanju uzimaju i klubovi iz Republike Srpske. Već sljedeće 2001. godine, klubovi iz RS ponovo odbijaju doigravanje, tako da se isto nije ni odigralo. Tek 2002. se stvara zajednička liga sa učešćem ekipa sa teritorija cijele Bosne i Hercegovine.
Prvaci do 2001.
Do ujedinjenja Rukometnog saveza na nivou Bosne i Hercegovine igrale su se odvojene rukometne lige. Prvaci odvojenih prvanstava dati su u sljedećoj tabeli.
Uspjesi klubova
Osvajači Premijer lige Bosne i Hercegovine u rukometu su sljedeći klubovi.
Karlo III, kralj Zapadne Franačke
Karlo III (17. septembar 879. - 7. oktobar 929), zvani Jednostavni (latinski: Carolus Simplex), je bio kralj Zapadne Franačke od 898. do 922. godine i kralj Lotaringije od 911. do 923. godine.
Rani život
Karlo je bio treći i posthumni sin Luja II, kralja Zapadne Franačke i njegove druge supruge Adelajde. Kao djetetu, Karlu je bilo onemogućeno da naslijedi svog polubrata Karlomana 884. Umjesto njega, plemići su izabrali njegovog rođaka Karla Debelog. On je također spriječen da naslijedi Karla koji je svrgnut u novembru 887. godine. Plemstvo je izabralo Oda, heroja opsade Pariza, iako je bilo pojedinaca koji su podržavali Gvida III, vojvodu Spoleta. Karlo je došao pod zaštitu Ranulfa II, vojvode Akvitanije koji je pokušao da preuzme prijestolje i proglasi se za kralja. Poslije trogodišnjeg rata krajem 897. godine pobjedio je "nelegitimnog" kralja Oda uz pomoć njemačkih vojnika.
Kralj Zapadne Franačke
S ciljem sprječavanja daljnjih prodora Vikinga na francusko tlo daruje im današnju Normandiju koja je po njima dobila ime (Normani, ljudi sa sjevera). Time je obvezao vikinškog vođu Rolla da brani cijelu Francusku od napada ostalih vikinških plemena.
Njegova neoprezna vladavina kojom moćni plemići nisu bili niti najmanje zadovoljni rezultira na kraju njihovom uspješnom pobunom 922. godine.
Tokom kratkog rata Karlo III je oboren, ali ne prije nego što je uspio likvidirati u bitki uzurpatora Roberta I. Pobunjeni plemići koji su pobjedili u ratu za svog novog kralja biraju Rudolfa, burgunskog vojvodu.
Karlo III je do svoje smrti 929. bio zatvoren pod oružanom stražom. Njegov sin Luj IV će poslije uzurpatorove smrti postati novi kralj.
NGC 2092
NGC 2092 (također poznat kao ESO 57-SC22) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Zlatna riba. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Evropsko klupsko prvenstvo u šahu
Evropsko klupsko prvenstvo u šahu je godišnje takmičenje na kojem učestvuju najbolji šahovski klubovi Evrope. Takmičenje organizira Evropska šahovska unija (European Chess Union - ECU) po švicarskom sistemu u sedam kola. Prvo evropsko klupsko takmičenje u šahu održano je 1956. godine i to samo u muškoj konkurenciji. Danas se ovo takmičenje održava u obje konkurencije jer se od 1996. godine održava takmičenje u ženskoj konkurenciji.
Prvi osvajač prvenstva bio je ŠK Partizan. Najtrofejniji klub je ŠK Bosna sa osvojene 4 titule a najuspješniji klubovi su tradicionalno klubovi koji dolaze iz Sovjetskog saveza odnosno Rusije.
Dobrnja
Bosna i Hercegovina:
Transfuzija krvi
mini|desno|160px|Prema načelima [[Crveni krst|Crvenog krsta i Crvenog polumjeseca, dobrovoljnim se davaocem smatra svaka osoba koja krv daje iz humanitarnih razloga na načelima dragovoljnosti, besplatnosti, anonimnosti i solidarnosti.]] mini|desno|160px|Mobilna stanica za transfuziju krvi Transfuzija krvi (lat. transfundere = preliti) proces je prenošenja krvi ili krvnih produkata iz cirkulatornog sistema jedne osobe u cirkulatorni sistem druge osobe. Transfuzija krvi može spasiti život u nekim situacijama, poput velikog gubitka krvi, ili se može koristiti radi nadoknađivanja izgubljene krvi tokom hirurške operacije. Transfuzija krvi može se koristiti kod liječenja teže anemije ili trombocitopenije uzrokovane krvnom bolešću. Osobama koje pate od hemofilije ili srpastoćelijske anemije potrebne su češće transfuzije krvi.
Rani pokušaji
Prvi historijski pokušaj transfuzije krvi opisao je hroničar Stefano Infessura. Infessura pripovijeda kako je 1492. godine, kada je papa Inocent VIII pao u komu, krv trojice dječaka unesena je u krvne žile umirućeg poglavara crkve po preporuci liječnika. Dječaci su bili stari deset godina, i svakome od njih obećan je jedan dukat. Sva tri dječaka kasnije su umrla. Neki su autori opovrgnuli Infessurovu priču, optužujući ga za antipapalizam.
Prva dokumentirana ljudska transfuzija krvi pripisana je doktoru Jean-Baptistu Denysu, 15. juna 1667. godine. Prelio je krv ovce u cirkulatorni sistem petnaestogodišnjeg dječaka, koji se kasnije oporavio. Denys je kasnije izveo još jednu transfuziju krvi u radnika, koji je također preživio. Oba slučaja vjerovatno su bila uspješna zbog pretakanja male količine ovčje krvi u cirkulatorni sistem navedenih osoba. To im je dopustilo da se odupru alergijskim reakcijama. Denys je zatim izveo nekoliko transfuzija u gospodina Mauroya, koji je nakon treće transfuzije umro. Iako se javilo sporno pitanje oko njegove smrti koja je prišivena njegovoj ženi koja ga je navodno otrovala, vjerojatnije je kako je transfuzija dovela do ovog ishoda.
Richard Lower istražio je djelovanje promjena u volumenu krvi na cirkulatorni sistem te je razvoj metode za proučavanje ukrštenog kruženja krvi kod životinja, uklanjajući ugruške kod atriovenoznih veza. Njegovi novorazvijeni instrumenti na kraju su doveli do prve prave transfuzije krvi.
"Mnoge njegove kolege bili su prisutni… prema kraju februara 1665. izabrao je psa srednje veličine, otvorio njegovu jugularnu venu i izvukao iz nje krv, dok… njegove snage nije nestalo… Kasnije, kako bi nadoknadio veliki gubitak krvi ovog psa krvlju drugog, unio je krv iz cervikalne arterije prilično velikog mastifa, koji je bio vezan uz prvog, dok ova druga životinja nije pokazana… bio je prepun… pritjecajuće krvi." Nakon što je "zašio jugularne vene," životinja se oporavila "bez znakova neudobnosti ili neugodnosti."
Lower je izveo prvu transfuziju krvi među životinjama. Kasnije, biva zamoljen od strane Časnog Roberta Boylea da upozna Kraljevsko društvo s procedurom čitavog eksperimenta, što je on i napravio decembru 1665. 15. juna 1667. profesor u Parizu izvodi prvu transfuziju među ljudima i traži sve zasluge za tu tehniku, no Lowerovi prioriteti ne mogu biti izazvani.
Šest mjeseci kasnije u Londonu, Lower je izveo prvu ljudsku transfuziju krvi u Engleskoj, gdje je nadzirao unošenje nekoliko unca ovčje krvi nekoliko puta na sastanku Kraljevskog društva, bez smetnji pacijentu. Primalac je bio Arthur Coga, pacijent koji je patio od "bezazlenog oblika ludila". Ovčja je krv korištena zbog nagađanja o velikoj vrijednosti razmjene krvi među vrstama; pretpostavljalo se kako krv nježnog janjeta može smiriti buran duh uzrujane osobe, te kako sramežljive osobe mogu postati komunikativnije ako prime krv društvenijih bića. Lower je izrazio želju za liječenjem Cogea nekoliko puta, no njegov je pacijent mudro odbio svaku od ponuda.
Prvi uspjeh
mini|Staklo korišteno u drevnoj metodi transfuzije krvi. Nauka transfuzije krvi datira iz prvog desetljeća 19. vijeka, s otkrićem krvnih grupa što je dovelo do miješanja krvi davaoca s krvlju primaoca prije izvođenja same transfuzije (rani oblik krstne probe).
1818. godine, doktor James Blundell, britanski opstretičar, izvodi prvu uspješnu transfuziju ljudske krvi, radi liječenja rodilja koje su iskrvarile. Koristio je muževe pacijentica kao davaoce krvi, i izvukao je četiri unce krvi iz njegov ruke kako bi ju prenio u njegovu ženu. Tokom 1825ih i 1830ih godina, Blundell je izvršio 10 transfuzija krvi, od kojih je pet bilo blagotvorno i korisno, te je objavio svoje rezultate. Isto tako, Blundell je izumio mnogo instrumenata za transfuziju krvi. Zaradio je značajnu količinu novca za svoja nastojanja i trud, 50 miliona dolara.
1840. u medicinskoj školi Svetog Juraja u Londonu, Samuel Armstrong Lane, koji biva pomagan od strane Blundella, vrši prvu uspješnu potpunu transfuziju krvi radi liječenja hemofilije.
Razvijanje banaka krvi
Također pogledajte: Banke krvi''
Prva akademska institucija posvećena nauci transfuzije krvi osnovana je u Moskvi, 1925. godine od strane Alexandera Bogdanova. Bogdanov je bio potaknut, bar jednim dijelom, potragom za vječnom mladošću, i sa zadovoljstvom je primijetio poboljšanje u njegovom vidu, zaustavljanje ćelavljenja, i ostalih pozitivnih simptoma nakon primanja 11 transfuzija krvi.
Prateći smrt Vladimira Lenjina, Bogdanovu je povjeren Lenjinov mozak, u nadi oživljavanja preminulog boljševičkog vođe. Tragično, no i nepredvidljivo, Bogdanov je izgubio život 1928. godine tokom jednog od njegovih eksperimenata, kada je primio krv studenta koji je patio od malarije i tuberkuloze putem transfuzije. Neki naučnici (npr. Loren Graham) nagađali su kako je njegova smrt mogla biti samoubistvo, dok drugi tvrde kako krvne grupe nisu bile kompatibilne, jer u to vrijeme, pojam krvnih grupa nije bio u potpunosti razjašnjen.