cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neđo Samardžić
Komandant Miljevinskog bataljona je bio Pero Elez, a Neđo Samardžić, Zoran Samardžić, Nikola Brčić, te Radovan Stankoviće su su bili zaduženi za ženski logor u kojem su se srpski vojnici iživljavali nad djevočicama od kojih su neke imale po dvanaest godina prisiljavajući ih na oralni, vaginalni i analni seks. Žene su pored silovanja, također mučene i odvođene na prisilni rad. Broj silovanih žena koje je sprovodila srpska vojska u BiH nije tačno utvrđen, ali se procjenjuje između 22.000 i 40.000, jer se mnoge žene ni danas ne mogu suočiti sa zločinom koji je nad njima počinjen, pa se tako ne usuđuju prijaviti silovanje.
Hrgud (Berkovići)
Hrgud je naseljeno mjesto u općini Berkovići, Bosna i Hercegovina.
Kinetički penetrator
thumb|Francuski KE penetrator Kinetički penetrator (poznat i kao KE penetrator) je vrsta streljiva koja ne posjeduje eksplozivno djelovanje, koristi kinetičku energiju. Ovakav tip municije podrazumijeva svu municiju koja koristi kinetičku energiju kako bi probila neko sredstvo ili metu, ali obično se misli na protivoklopna oružja, kao APFSDS (Armor-Piercing Fin-Stabilized Discarding Sabot) ili LRP (Long-Rod Penetrator), a ne na metke.
Glavni borbeni tenkovi obično koriste KE penetratore, HEAT municija se upotrebljava kod raketnih i artiljerijskih sistema, dok trenutno-fugasna municija se upotrebljava za neutralizaciju.
Husein Tahmiščić
Husein Tahmiščić (Sarajevo, 2. juni 1931 - Sarajevo, 1999) je bosanskohercegovački pjesnik, prozni pisac i književni kritičar.
NGC 2394
NGC 2394 je grupa zvijezda i nalazi se u sazviježđu Mali pas. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 28. decembra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Venera (mitologija)
Venera je jedna od glavnih rimskih božica. Božica je ljepote, ljubavi, plodnosti i spolnosti. Njezin grčki pandan je Afrodita, a egipatski Hator.
Opis i mitovi
Venera je rođena iz mora, a nastala je iz testisa boga neba Cela, kad ga je kastrirao njegov sin Saturn. Venerin muž je ružni bog-kovač, Vulkan, a ljubavnici su joj Mars, Vulkanov pravi brat, Merkur i Bakus, Vulkanova polubraća. Vulkan je svoju majku Junonu privezao za zlatno prijestolje, a oslobodio je kad mu je Venera data za ženu. Venera sa Marsom ima Kupida, Timora, Formida i Konkordiju. Venerin sin je i Eneja, praotac Rimljana. Jedan od njenih epiteta, Venus Urania, pokazuje kako je ona i nebeska božica, jer je Uran grčki Celov pandan. Venera je Bakusu rodila Mutinusa Mutunusa. Kad god Venera spava sa Marsom, Vulkan se ljuti i nastaju erupcije Etne.
Epiteti
Venerini epiteti su: mini|Venerin znak za [[feminizam]]
Kult
Njen kult je počeo u Ardiji i Laviniumu. 25. aprila 215. p. n. e., Venerin hram je napravljen na Kapitolu. Veneri su se molile djevojke, zbog ljepote. Venera je i božica ozdravljenja od spolnih bolesti. mini|190 px|[[Sandro Botticelli: Rođenje Venere, Venera izlazi iz školjke, sa dugom plavom kosom, dok je slijeva gleda Eol, a s desna Flora, Firenca ]]
Pandani
mini|160 px|[[William Adolphe Bouguereau: Rođenje Venere, Venera se rađa iz školjke, sa plavo-smeđom kosom, detalj slike ]]
Umjetnost
mini|lijevo|190 px|[[Venera iz Willendorfa, sa velikim grudima, kao Majka Zemlja ]] Venera iz Willendorfa je jedan mali kipić koji prikazuje debelu ženu, a nazvan je Venera jer se radi o božici plodnosti. Venera je možda oblik božice plodnosti koja je štovana od davnina, kao i Majka Zemlja.
Kultura
Po Veneri je nazvana planeta Venera. Venerin znak je znak za ženski spol i feminizam. U horoskopu, Venera je vladarica Vage i Bika.
NGC 1049
NGC 1049 (također poznat kao ESO 356-SC3) je kuglasto zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 19. oktobra 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Unakrsna reaktivnost
Unakrsna reaktivnost, u općem smislu, je reaktivnost opaženog agensa koja pokreće reakcije izvan očekivane glavne reakcije.
U imunologiji unakrsna reaktivnost ima uže značenje reakcije između antitijela i antigena koje se razlikuje od imunogena. Ponekad se naziva i unakrsna imunost ili unakrsna zaštitna imunost, iako unakrsna reaktivnost ne mora nužno pružiti unakrsnu zaštitu. Nekoliko primjera unakrsne reaktivnosti potvrđeno je kod ljudi, od kojih jedan uključuje virus gripe – specifične CD8 + T-ćelije I antigene  hepatitis C-virusa.
Adaptivni imunski odgovor je specifičan za antigen koji ga je stimulirao (nazvan imunogen). Međutim, mnogi prividni antigeni koji se prirodno javljaju zapravo su mješavina makromolekula (naprimjer, od patogena, toksina, protein a, ili polena) koji sadrže nekoliko epitopa. Kontakt sa složenim antigenom kao što je virus stimuliraće više imunskih odgovora na različite makromolekule virusa, kao i pojedinačne epitope svake makromolekule. Naprimjer, toksin tetanusa je makromolekulski antigen jednog proteina, ali će podstaći mnoge imunske odgovore, zahvaljujući tercijarnoj strukturi proteina koji daje mnogo različitih epitopa. Toksin koji stvara imunski odgovor na njemu će imati epitop koji stimulira odgovor. Denaturacija proteina može 'razoružati' njihovu funkciju, ali dozvoljava imunskom sistemu imunski odgovor, stvarajući imunost, a da pritom ne nanosi štetu pacijentu.
U medicinskom testu, uključujući brzi dijagnostički test, unakrsna reaktivnost može biti ili zbunjujuća ili korisna, ovisno o instanci. Primjer zbunjivanja koji daje lažna pozitivna greška je u testu fiksacije lateksa kada se aglutinacija događa s drugim antigenom, a ne sa antigenom koji nas zanima. Primjer korisne unakrsne reaktivnosti je u testu na heterofilijska antitijela, koji otkriva Epstein-Barrov virus, koristeći antitijela specifična za ostale antigene. Unakrsna reaktivnost je takođe uobičajeno ocenjivani parametar za validaciju imunskih i proteinskih vezivanja kao što su ELISA i RIA. U ovom slučaju, obično se kvantificira upoređivanjem odgovora ispitivanja s nizom sličnih analita i izražava se u procentima. U praksi, kalibraciona krivulja se proizvodi korištenjem fiksnih raspona koncentracija za izbor srodnih spojeva, a srednje tačke (IC50) kalibracijskih krivulja se izračunavaju i uspoređuju. Slika zatim daje procjenu reakcije testa na moguća interferirajuće spojeve u odnosu na ciljni analit.
Primjeri
Hevein – proteinskig domena mogući su uzrok unakrsne reaktivnosti alergena između lateksa i banana.
Unakrsna reaktivnost može biti uzrokovana i identičnim ugljikohidratnim strukturama na nepovezanim proteinima iste ili različitih vrsta. Takve unakrsne reaktivne odrednice ugljikohidrata (CCD) problem su u dijagnozi alergije, gdje oko petina svih pacijenata prikazuje IgE antitijela protiv oligosaharida povezanih sa Asn (N -glikanima) koji sadrži sa jezgropm povezanu α1,3-fukozu. Kako CCD-ovi očigledno ne izazivaju alergijske simptome, pozitivan in vitro test na osnovu vezanja IgE na CCD-ove mora se ocijeniti kao lažno pozitivan. Kako CCD-ovi očigledno ne izazivaju alergijske simptome, pozitivan in vitro test utemeljen na vezanju IgE na CCD-ove mora se ocijeniti kao lažno pozitivan.
Primjene u razvoju lijekova
Test tkivne unakrsne reaktivnosti je standardni metod zasnovan na imunohistohemiji, koja je potrebna prije studije faze I za terapijska antitijela. Prilikom skrininga na lijekove, jer se na mnogim ekranima za lijekove sa urinom koriste imunoeseji, postoji određena količina unakrsne reaktivnosti. Određeni lijekovi ili druge hemikalije mogu dati lažni pozitivni n alaz za drugu kategoriju lijekova.
Unakrsna reaktivnost ima posljedice za vakcin protiv gripe zbog velikog broja njenih sojeva, jer antigeni proizvedeni kao odgovor na jedan soj mogu pružiti zaštitu različitim sojevima.
IC 541
IC 541 je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Vodena zmija. Ovaj objekat je zapisao Lewis Swift 15. februara 1890. godine.
Mustafa Mijajlović
Mustafa Mijajlović (rođen 17. marta 1972. kao Marjan Mijajlović) jest bosanskohercegovački sportski komentator.
Biografija
Komentatorsku karijeru počeo je na srbijanskoj televiziji Sport Klub, gdje brzo stiče veliku popularnost na prostorima bivše Jugoslavije. Simpatije u Bosni i Hercegovini stiče pozitivnim komentarima koje daje bosanskohercegovačkim fudbalerima koji igraju u njemačkoj Bundesligi. Nakon toga prelazi na bosanskohercegovačku televiziju NTV Hayat, gdje prenosi utakmicu Belgija i Bosne i Hercegovine. Poznat je po tome što je Edinu Džeki dao nadimak "Bosanski Dijamant" nakon što je postigao prvi gol protiv Belgije, također je nogometnoj reprezentaciji Bosne i Hercegovine dao nadimak "Zmajevi". Nakon otkaza u NTV Hayatu, prenosio je još nekoliko utakmica Lige prvaka i prvu utakmicu Svjetskog prvenstva 2010. u Južnoafričkoj Republici na Federalnoj televiziji.
Privatni život
Mijajlović se preselio u Beograd 1992, ali se preselio nazad u Sarajevo 2009. Primio je islam i promijenio ime u Mustafa 2016.
Živi u Sarajevu, trenutno radi za portal SportSport.ba i Face TV.
Denaturacija (biohemija)
Denaturacija je proces u kojem se bjelančevinama narušava kvartarna, tercijarna i sekundarna proteinska struktura koja je prisutna u njihovom prirodnom stanju. Gubitak se postiže vanjskim uticajem, agensima poput snažne kiseline ili baze, koncentrirane neorganske soli, organskog rastvarača (kao što su alkohol i hloroform), radijacija ili toplota. Ako se bjelančevine u živoj ćeliji denaturira, ishod je poremećaj ćelijskeaktivnosti i moguća ćelijska smrt. Denaturirane bjelančevine moguispoljavati različita svojstva, od konformacijske promjene do gubitka topivosti i proteinske agregacije.
Sekvenca aminokiselina u bjelančevinama je tačno određen, kao i prostorni oblik, koji je vrlo bitan za njihovu bioaktivnost. Naruši li se prostorni oblik i struktura, bjelančevine više ne mogu obavljati svoju dotadašnju funkciju, jer jedošlo do njihove denaturacije, odnosno gubitka prirodnog stanja.
Kuglaste bjelančevine ili globularne denaturiraju znatno lakše nego vlaknaste. Nakon toplotne denaturacije, kuhana jaja postaju čvrsta, a meso se stvrdne.
Ova denaturacija nije isti proces koji se primjenjuje kod proizvodnje denaturiranog alkohola.
Hasan Tijanović
Hasan Tijanović (1949–2007) bio je profesor bosanskog jezika i književnosti i novinar. Doktorirao je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu 2006. godine.
Biografija
Rođen je 1949. godine u Bihaću. U rodnom gradu je završio osnovnu školu i gimnaziju da bi nakon toga studirao na Odsjeku za jugoslavenske književnosti i srpskohrvatski-hrvatskosrpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu gdje je diplomirao 1972. godine. Od 1973. je zaposlen kao profesor književnosti i jezika u bihaćkoj gimnaziji, a nakon toga na Pedagoškoj akademiji, odnosno Pedagoškom fakultetu u Bihaću. Godine 2000. je odbranio magistarski rad "Aspekti novijeg bosanskohercegovačkog putopisa, Poetika Zuke Džumhura" na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu, a 2006. godine je odbranio doktorski rad "Multimedijalnost putopisa Zuke Džumhura (interkulturni, intertekstualni i intermedijalni aspekti)".
Fungicid
thumb|300px|Fotografija raspršenog fungicida [[Bakar sulfat (II)|bakar-sulfata i limete (Bordeaux mješavina ili bordoska čorba) na lišću vinove loze.]] Fungicidi (lat. fungus = gljiva + -cid, od occidere = ubiti, iskorijeniti) su vještački ili prirodni pesticidi – hemijska sredstva za suzbijanje rasta i uništavanje gljivica, odnosno za zaštitu biljaka i životinja, (uključujući i čovjeka) od uzročnika gljivičnih oboljenja i poremećaja (mikoza). Kod biljaka se fungicidima tretiraju sjemenke i drugi repromaterijal, nadzemni organi i tlo (za zaštiktu korijena i ostalih podzemnih organa), a služe i za premazivanje ozlijeđenih tkiva i organa. Kod životinja se primjenjuju lokalno i simptomatski. Prema prirodi osnovnog aktivnog spoja, fungicidi mogu biti:
Na osnovu porijekla, kao i ostali pesticidi, dijele se na:
Pregled
Fungicidi su hemijski spojevi ili biološki organizmi i supstance biološkog porijekla, koje se upotrebljavaju za uništavanje gljivica i njihovih spora. Ti spojevi sprečavaju klijanje, rast i razvoj gljiva i/ili nastanak rasplodnih tijela. Gljive mogu izazvati velike štete u poljoprivredi, što izaziva velike gubitke na poljima žitarica (naprimjer) i novčane gubitke kod uzgajivača. Upotrebljavaju se i kao zaštita ljudi i ostalih životinja od gljivičnih oboljenja.
Većina fungicida se priprema u čvrstom i tečnom obliku. Vrlo uobičajeni aktivni sastojak im je sumpor, prisutan u 0,08% u slabijoj koncentraciji, a najviše do 0,5% kod potentnijih fungicida. Fungicidi u obliku praha sadrže obično oko 90% sumpora i jako su otrovni. Osim sumpora, kao aktivni sastojci javljaju se i metalne komponente, kao naprimjer neke bakarne soli.
Monocerin
Monocerin je  dihidroizokumarin i poliketidni  metabolit  koji potiče od različitih vrsta gljiva. Nađeno je da ispoljava fungicidno antipatogeno djelovanje kod zaraženih biljaka. Izoliran je iz Dreschlera monoceras, Dreschlera ravenelii, Exserohilum turcicum i  Fusarium larvarum.
Biosinteza
Sinteza poliketida (PKS) se odvija kod  gljiva tipa  I PKS. Monocerin je kod njih potvrđen u studijama  biosinteze u kojima je dokazano njegovo  heptaketidno porijeklo. Djeluje kao prirodni fungicid, insekticid i herbicid. Monocerin PKS proizvodi međuproizvod, u početku s visokim stupnjem reduktivnih modifikacija, ali završava sa klasičnim β-poliketidnom funkcijskom  grupom. Dihidroisokumarin je prvi od PKS-a slobodni  repromaterijal koji se  formira od  reduciranog heptaketid,  čiji je put formiranja  prikazan na slici. U domenu monocerina PKS, je utrvđeno da su ketosintaza, ketoreduktaza dehidraza, enol reduktaze i ciklisaze  enzimi za ječenje molekula.
Spisak epizoda "Xene: Princeze ratnice"
Xena: Princeza ratnica je televizijska serija koja prati avanture Xene (Zina), reformirane banditkinje u vječnoj potrazi za iskupljenjem, i njene vjerne pratilje Gabrielle (Gabrijel).
Monocerin
Biološki učinci
Monocerin kojeg proizvosi Exserohilum turcicum  izaziva sjevernu pjegavost lista kukuruza. Takav kukuruz razvitija  smeđe lezije na listovima i  ima smanjenu održivost u ćelijama korijenove kape. Monocerin se pokazao kao efikasan insekticid protiv vunastih biljnih ušiju. Djelotvoran je i kao herbicid protiv nekih trava, sprečavanjem  klijanja. Manje je učinkovit kod  krastavaca.
Zmijonosac (sazviježđe)
Zmijonosac ili Nosač zmija (lat.Ophiuchus) je sazviježđe na nebu. Prvo otkriće je napravio u 2. vijeku grčki astronom Ptolomej. U to vrijeme imalo je i naziv Serpentarius. Najsjajnija zvijezda Alfa Ofijuki (arap. Rasalhague) udaljena je od Sunca 48.6 sg i ima prividnu magnitudu od 2.08.
Siemens Velaro
Siemens Velaro je porodica brzih električnih vozova sa više jedinica koje je izgradio Siemens i koriste se u Njemačkoj, Belgiji, Francuskoj, Ujedinjenom Kraljevstvu, Nizozemskoj, Španiji, Kini, Rusiji i Turskoj. Velaro je baziran na ICE 3 M/F brzim vozovima koje proizvodi Siemens za Deutsche Bahn (DB). Deutsche Bahn je bio prvi koji je naručio Siemensove brze vozove; naručila je 13 ovih jedinica 1994. godine, a Nederlandse Spoorwegen (NS) 4 jedinice. Vozovi su isporučeni 1999. godine na servis. Siemens je ove vozove označio i plasirao na tržište kao Velaro.
Zmijonosac (sazviježđe)
Mitologija
Simbolizira poznatog liječnika Asklepija, sina Apolona. Imao je jake moći da liječi ljude a mogao je i mrtve oživiti. Had bog mrtvih se bojao da će rijeka duša u podzemlju presušiti ako više niko ne umre. Obratio se svom bratu Zeusu koji je nakon toga gromom ubio Asklepija. Zeus je uvidio da je Asklepije htio samo pomagati ljudima i uzdigao ga među zvijezde. U starom Babilonu simboliziralo je boga zmija Nirah.
Siemens Velaro
U julu 2006. godine, Siemens Velaro vozna garnitura (AVE S-103) dostigla je 403,7 km/h, što je bio svjetski rekord za šine i nemodificirane komercijalne vozove.
Velaro E (AVE Klasa 103)
Velaro E je verzija porodice Velaro koju RENFE koristi za operacije u Španiji. Godine 2001. RENFE je naručio šesnaest Velaro vozova označenih AVE Class 103. Narudžba je kasnije povećana na ukupno 26 vozova. Vozovi saobraćaju na liniji Barselona – Madrid (621 km) pri brzinama do 310 km/h za vrijeme putovanja od 2 sata i 30 minuta.
Velaro CN (CRH3C)
Velaro CRH3C je kineska verzija Velara. U novembru 2005. Kina je naručila 60 vozova za međugradsku željeznicu Peking-Tianđin. Vozovi sa osam vagona su veoma slični španskom Velaro E, ali 300 mm širi kako bi stalo skoro 50% više sjedišta u rasporedu 2 plus 3. U verziji CRH3C, Velaro voz dugačak 200 metara će moći primiti i do 600 putnika. Ove vozove su zajednički proizveli Siemens u Njemačkoj i CNR Tangšan u Kini. Prvi CRH3C kineske proizvodnje predstavljen je 11. aprila 2008.
Kazasi
mini|Kazahska porodica u Xinjiangu, Kina Kazasi ili Kazahi su turkijski narod, koji pretežno živi u Kazahstanu, gdje čini oko 53% stanovništva. Kazasi su većinom islamske vjeroispovijesti, a govore kazaškim jezikom, koji spada u tursku grupu altajske grupe jezika. Kazasi su formirani u narod tek polovinom 19. vijeka do tada su bili organizovani u plemenske saveze. Etnički su vrlo srodni sa Mongolima i Kirgizima, a u prošlosti su vodili nomadski način života. Danas mali dio Kazaha čine nomadi. Islamizacija kazaskih plemena počinje u 17. vijeku. Islam su primili od kazanskih Tatara međutim među nekim Kazasima su se jos uvijek zadržala predislamska šamanistička vjerovanja. Mada su svi običajno sunitski muslimani od Oktobarske revolucije vjerske institucije su bile zatvorene sve do 1990. godine, ali danas se opet otvaraju brojne džamije i islamske škole.
Kazaha ukupno ima oko 11.524.000, od toga u Kazahstanu 8.318.000, Kini 1.302.000, Uzbekistanu 975.000, te Rusiji 599.000.
Siemens Velaro
Velaro D (DB Klasa 407)
Velaro D je posebno dizajniran za međunarodne usluge Deutsche Bahn iz Njemačke. Označen kao DB klasa 407, dizajniran je za rad pri brzinama do 320 km/h. Postoje vatrootporne prostorije za opremu i protupožarna vrata između vagona. Velaro D je dizajniran da bude tiši i pouzdaniji od ICE 3 (Klase 403/406).
Također se očekuje da će voz koristiti do 20% manje energije od prethodnih verzija ICE-a. To se dijelom postiže poboljšanim stilom karoserije. Klasa 407 ima 460 sjedišta: 111 u prvoj klasi, 333 u drugoj klasi i 16 u bistrou. Ukupno, ovo je 37 sjedišta više od ICE 3, iako je nagib sjedišta nepromjenjen. Ovo se postiže postavljanjem opreme za vuču u odjeljke na oba kraja voza umjesto da se skriva iza panela duž dužine voza. Za razliku od svih prethodnih ICE verzija, sjedišta za putnike su otvorenog tipa i nema pregrada.
Velaro MS (DB klasa 408)
U 2019. Deutsche Bahn je osjetio potrebu za dodatnim vozovima koji bi mogli saobraćati na 300 km/h ili više za nacionalnu i međunarodnu upotrebu. Siemens je ponudio svoj Velaro Novo koji je bio u razvoju i evoluciju Velaro D dizajniranog za rad pri brzinama od 320 km/h i opremljen mogućnošću multi-sistema (MS) i stoga je označen Velaro MS. Prvi od vozova pod nazivom iCE 3 neo od strane Deutsche Bahn-a i klasifikovanih kao 408 završen je krajem 2021. i predstavljen javnosti u februaru 2022. godine. Istovremeno, narudžba je povećana za 43 voza, a sva 73 voza bi trebala biti u upotrebi do početka 2029.
Velaro e320 (Eurostar)
mini|British Rail Klasa 374 (Eurostar e320) Dana 7. oktobra 2010. objavljeno je da je Eurostar odabrao Siemens kao najboljeg ponuđača za isporuku 10 voznih garnitura Velaro e320 po cijeni od 600 miliona eura (i ukupna investicija od više od 700 miliona funti uz renoviranje postojeće flote uključeno) za upravljanje proširenom mrežom ruta, uključujući usluge od Londona do Kölna i Amsterdama. To bi bili šesnaest vagona, 400 metara duge vozne garniture izgrađene kako bi zadovoljile trenutne propise o Eurotunelu i ne bi bile iste kao Velaro D setovi koje Deutsche Bahn predlaže za obavljanje usluga između Njemačke i Londona. Maksimalna brzina će biti 320 km/h i imat će 894-950 sjedišta, za razliku od trenutne Eurostar flote koju proizvodi francuski Alstom, koja ima maksimalnu brzinu od 300 km/h i kapacitetom od 750 sjedišta. Ukupna vučna snaga bit će postavljena na 16 MW (21.000 konjskih snaga). U britanskom sistemu one su klasifikovane kao jedinice Klase 374.
Velaro TR (TCDD HT80000)
Velaro TR je brzi voz sa 8 vagona standardnog kolosijeka izvedenog od Velaro D za Turske državne željeznice (TCDD). Osam vagona, ukupne dužine od 200 m, može primiti 519 putnika i dostići maksimalnu brzinu od 300 km/h. 25 kV 50 Hz AC napaja voz sa ukupno 8 MW.
U 2013. TCDD je zaključio tri ugovora sa Siemens-om za nabavku od ukupno 17 jedinica (1 jedinica za prvi, 6 za drugi i 10 za posljednji ugovor) ukupne vrijednosti od 685 miliona eura. Štaviše, Siemens bi obezbijedio 7 godina održavanja i čišćenja, a takođe bi obezbijedio i simulator. Velarosi će biti raspoređeni na tursku mrežu brzih željeznica. Prvi Siemens Velaro (jedini voz tipa Velaro D TCDD, kodnog broja HT80001) ušao je u upotrebu 23. maja 2015. na liniji između Ankare i Konje. Drugi Velaro TCDD-a, koji je prvi voz tipa Velaro TR, sa kodnim brojem HT80101 (ovaj tip voza doživio je nesreću u Ankari ) stigao je u Ankaru 17. februara 2016.
Velaro Egipat
U svibnju 2022. objavljeno je da je Egipat naručio 41 Velaro seta, među ostalom željezničkom opremom, za 2,000 km razvoja željeznice.
Velaro Novo
Velaro Novo je Siemens-ov koncept za novu generaciju brzih vozova. Najavljen je u junu 2018. godine, a prvi setovi bi mogli biti u upotrebi 2023. godine. Velaro Novo bi bio lakši i efikasniji od prethodnih dizajna, sa maksimalnom brzinom od 360 km/h.
V(D)J rekombinacija
V(D)J rekombinacija je jedinstven mehanizam geneičke rekombinacije koji se javlja samo u razvoju limfocita tokom rane faze sazrevanja T- i B-ćelija. To uključuje somatsku rekombinaciju, a rezultira vrlo raznolikim repertoarom antitijela/imunoglobulina (Ig) i T-ćelijskih receptora (TCR) koji se nalaze u običnim ćelijama, odnosno i T-ćelijama. Proces je definirajuće obilježje adaptivnog imunskog sistema.
V(D)J rekombinacija događa se u primarnim limfoidnim organima (koštana srž za B ćelije i timus za T-ćelije) i na gotovo slučajni način preuređuje varijablu (V), spajajući se sa (J) i u nekim slučajevima raznolikosti (D) genskih segmenata. Proces u konačnici rezultira novim sekvencama aminokiselina u antigen-veznim regijama Ig-a i TCR-a koji omogućavaju prepoznavanje antigena iz gotovo svih patogena, uključujući bakterije, viruse, parazitie i nematode, kao i "izmenjene autoćelije" kao što je prikazano u karcinomima. Prepoznavanje može biti i alergijska u prirodi (npr. od polena ili drugih alergena) ili može odgovarati tkivima domaćina i dovesti do autoimunosti.
Za ovo otkriće Susumu Tonegawa je 1987. dobio Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu. (“za njegovo otkriće genetičkog principa za stvaranje raznolikosti antitijela”)
Pozadina
Ljudske molekule antitijela (uključujući B-ćelijski receptor) sačinjene su od teških i lahkih lanaca, od kojih svaki sadrži i konstantnu (C) i promenivu (V) regiju, genetički kodiranu sa tri lokusa:
Svaki gen teškog ili lahkog lanca sadrži višestruke kopije tri različita tipa genskih segmenata za varijabilne regije proteina za antitijela. Naprimjer, područje teškog lanca ljudskog imunoglobulina sadrži dva segmenta konstante (Cµ i Cδ) i 44 varijabilna (V) genska segmenta, plus 27 diverznih (D) genskih segmenata 6 vezivnih (J). Lahki lanci također posjeduju 2 konstantna (Cμ i Cδ) segmenta gena i brojne V i J segmente, ali nemaju D genske segmente. Preuređenje DNK uzrokuje da jedna kopija svakog tipa genskog segmenta ode u bilo koji limfocit, stvarajući ogroman repertoar antitijela; otprilike su moguće 3 × 1011 kombinacia, iako su neke uklonjene zbog samoreaktivnosti.
Teški lanac
U ćeliji u razvoju, prvi događaj rekombinacije koji se dogodi je između jednog D i jednog J genskog segmenta u lokusu teškog lanca. Bilo koja DNK između ova dva genska segmenta se deletira. Nakon ove D-J rekombinacije slijedi spajanje jednog genskog segmenta V, iz regije uzvodno od novoformiranog DJ kompleksa, tvoreći preuređeni VDJ genski segment. Svi ostali segmenti gena između V i D su tada izbrisani iz ćelijskog genoma. Primarni transkript se prerađuje (nereplicirana RNK) koja sadrži VDJ regiju teškog lanca i stalne lance mu i delta (Cμ i Cδ) (tj. primarni transkript sadrži segmente: -D-J-Cμ-Cδ). Primarna RNK se obrađuje tako da se nakon lanca Cμs i lanca Cμ doda poliadenilirani rep (poli-A) i ukloni se sekvenca između VDJ segmenta i ovog segmenta konstantnog gena. Translacija ove iRNK dovodi do stvaranja IgM proteina teškog lanca.
Lahki lanac
Lanci kappa (κ) i lambda (λ) imunolobulinskog lokusa lahkog lanca preuređuju se na vrlo sličan način, osim što ivaj lanac nema D segment. Drugim riječima, prvi korak rekombinacije za lahke lance uključuje spajanje lanaca V i J kako bi se dobio VJ kompleks, prije dodavanja gena sa stalnim lancem tokom primarne transkripcije. Translacija prerađene iRNK za kappa ili lambda lance rezultira formiranjem proteina lahkog lanca Ig κ ili Ig λ. Sastavljanje teškog lanca Ig µ i jednog od lahkih lanaca rezultira stvaranjem membranskog oblika imunoglobulina IgM koji se izražava na površini nezrele B-ćelije.
Receptori T-ćelije
Tokom razvoja timocita,  lanci T-ćelijskog receptora (TCR) uglavnom prolaze istu sekvencu uređenih rekombinacija kao što je opisana za imunoglobuline. D-do-J rekombinacija prvo se javlja u β-lancu TCR. Ovaj postupak može uključivati ili spajanje segmenta Dβ1 u jedan od šest J β1 segmenata ili spajanje Dβ2 genskog segmenta do jednog od šest Jβ2 segmenata. DJ recombinacija pračena je (kao I gore) rearanžmanima Vβ-do-DβJβ. Svi genski segmenti između Vβ-Dβ-Jβ segmenata u novoformiranom kompleksu deletirani su, a stvoreni primarni transkript ugrađuje gen konstantnog domena (Vβ-Dβ-Jβ-Cβ). Transkripcija iRNK razdvaja bilo koju intervenirajuz sekvencu i omogućava translaciju proteina pune dužine za TCR β-lanac.
Preuređenje alfa (α) lanca TCR slijedi rearanžman β-lanca, a podsjeća na V-J-preuređenje opisano za lahke lance Ig (vidi gore). Sastavljanje β- i α-lanaca rezultira formiranjem αβ-TCR koji se ispoljava na većini ćelija.
Ključni enzimi i komponente
Proces V(D)J rekombinacije posreduje VDJ rekombinaza, koja predstavlja raznoliku kolekciju enzima. Odlučujući uključeni enzimi su rekombinacijski aktivirajući geni 1 i 2 (RAG), terminalna deoksinukleotidil-transferaza (TdT) i Artemis nukleaza, član sveprisutnog vezanja nehomologinog kraja (NHEJ) puta za reparaciju DNK. Poznato je da je još nekoliko enzima umiješano u ovaj process, uključujući protein-kinazu ovisnu o DNK (DNK-PK), rentgenski popravak unakrsnog komplementacijskog proteina 4 (XRCC4), DNK ligaza IV, faktor 1 nehomolognog spajanja krajeva (NHEJ1; poznat i kao Cernunnos ili faktor sličan XRCC4 [XLF]), nedavno otkriveni paralog XRCC4 i XLF (PAXX) i DNK polimeraze λ i μ. Neki uključeni enzimi specifični su za limfocite ( npr. , RAG, TdT), dok se drugi nalaze u drugim tipovima ćelija, pa su čak i sveprisutni ( npr. , NHEJ komponente).
Da bi se održala specifičnost rekombinacije, V(D)J rekombinaza prepoznaje i veže se za sekvence rekombinacije signala (RSS) uz bokove segmenata gena za varijabilne (V), raznolike (D) i spajajuće (J) komponente. RSS su sačinjeni od tri elementa: heptamera od sedam sačuvanih nukleotida, razmaknute regije dužine 12 ili 23 bazna para i par od devet sačuvanih nukleotida. Iako se redoslijed većine RSS-ova razlikuje u sekvencama, nizovi konsenzusnih heptamera i nonamera su CACAGTG, odnosno ACAAAAACC; a iako je sekvenca razmaknute regije slabo očuvan, dužina je sasvim konzervirana. Dužina razmaknute regije odgovara otprilike jednom (12 baznih parova) ili dva zavoja (23 osnovna para) DNK spirale. Slijedom onoga što je poznato kao Pravilo 12/23, segmenti gena koji se trebaju rekombinirati obično su povezani s RSS-ovima različite dužine razmaka (tj., jedan ima "12RSS", a drugi "23RSS"). Ovo je veoma važno svojstvo u regulaciji V(D)J rekombinacije.
Proces
V(D)J rekombinacija započinje kada V(D)J rekombinaza (kroz aktivnost RAG1) veže RSS koji povezuje segment kodirajućeg gena (V, D ili J) i stvara jednolančani urez u DNK između prve baze RSS ( neposredno prije heptamera) i kodirajućeg segmenta. Ovo je u osnovi energetski neutralno (nema potrebe za hidrolizom ATP) i rezultira formiranjem slobodnog niza 3 'hidroksilna grupa i 5' fosfatna grupa na istom lancu. Reaktivna hidroksilna grupa smještena je putem rekombinaze da napadne fosfodiestersku vezu suprotnog lanca, formirajući dva kraja DNK: ljepljivi i tupi kraj, na signalnom segmentu. Postojeći model je takav da se zarezivanje DNK i oblikovanje petlje događaju na obje strane istovremeno (ili gotovo tako) u kompleksu poznatom kao  rekombinacijski centar.
Tupi krajevi signala se zajedno povezuju da bi se stvorio kružni dio DNK koji sadrži sve intervenirajuće sekvence između kodirajućih segmenata, poznatih kao signalni spoj (iako je prirodno kružnog oblika, ne smije miješati sa plasmidom). Iako se izvorno mislilo da se gubi tokom uzastopnih ćelijskih dioba, postoje dokazi da signalni zglobovi mogu ponovno ući u genom i dovesti do patoloških pojava, aktiviranjem onkogena ili prekidom funkcije tumorskog supresorskog gena. Kodirajući krajevi obrađuju se dalje prije vezanja pomoću nekoliko događaja koji u konačnici dovode do raznolikosti povezivanja. Prerada započinje kada se DNA-PK veže za svaki slomljeni kraj DNK i aktivirta nekoliko drugih proteina, uključujući Artemis, XRCC4, DNK ligazu IV, Cernunnos i nekoliko DNK polimeraza. DNA-PK formira kompleks koji dovodi do njegove autofosforilacije, što rezultira aktiviranjem Artemis-a. Petlje za kodiranje na kraju otvaraju se njegovim aktivnostima. Ako se otvore u centru, rezultirat će tupim krajem DNK; međutim, u mnogim slučajevima otvor je "izvan centralnogg mjesta" i rezultira dodatnim bazama koje ostaju na jednom lancu. Oni su poznati kao palindromski (P) nukleotidi zahvaljujući palindromskoj prirodi sekvence koja nastaje kada enzimi za popravak DNK razriješe prekrivanje. Proces otvaranja petlji putem Artemis-a presudan je korak V(D)J rekombinacije i neispravan je kod teškog kombiniranog imunodeficijencijskog modela miša.
Dalje, XRCC4, Cernunnos i DNK-PK poravnavaju krajeve DNK i aktivirajuju terminalnu deoksinukleotidil-transferazu (TdT), DNK polimerazu koja ne ovisi o šablonu i koja dodaje kodiranom kraju neplastirane (N) nukleotide. Dodatak je uglavnom slučajan, ali TdT pokazuje sklonost prema nukleotidima G/C. As with all known DNA polymerases, the TdT adds nucleotides to one strand in a 5' to 3' direction. Konačno, egzonukleaze mogu ukloniti baze s krajeva kodiranja (uključujući bilo koji P ili N nukleotid koji je možda nastao). DNK polimeraza λ i μ zatim ubacuju dodatne nukleotide da bi bila oba kraja kompatibilna za spajanje. Ovo je stohastički proces, pa može doći do bilo kakve kombinacije dodavanja nukleotida P i N i uklanjanja egzonukleolitida (ili uopće). Na koncu, obrađeni krajevi kodiranja se ligiraju zajedno DNK ligazom IV.
Svi ovi događaji u preradi rezultiraju u antigen-vezujućoj regiji koja je vrlo varijabilna, čak i kada se isti genski segmenti rekombiniraju. V(D)J rekombinacija omogućava stvaranje imunoglobulina i T-ćelijskih receptora na antigene s kojima se prethodno nisu morali sresti ni organizam ni njegov predak, omogućavajući adaptivni imunoski odgovor na nove pathogene koji se razvijaju ili na one koji se često mijenjaju (npr., sezonska gripa). Međutim, glavno upozorenje u ovom procesu je da sekvenca DNK mora ostati u okviru, kako bi se održao ispravan niz aminokiselina u konačnom proizvodu proteina. Ako je rezultirajuća sekvenca izvan okvira, razvoj ćelije će biti zaustavljen i ona neće preživjeti do zrelosti. V(D)J rekombinacija je, dakle, vrlo zahtjevan proces koji mora biti strogo reguliran i kontroliran.
Virtualni privatni server
Virtualni privatni server (VPS, također se naziva eng. virtual dedicated server ili VDS) jeste način particioniranja fizičkog server računara na više poslužitelja tako da svaki ima mogućnosti vlastitog namjenskog stroja. Svaki virtualni server može pokrenuti vlastiti punopravni operativni sistem, a svaki server može biti samostalno restartovan.
U praksi podjela jednog servera, tako da izgleda kao više servera je dugo bila uobičajena praksa u mainframe računarima, ali nakon oživljenja u posljednje vrijeme sa razvojem softvera i tehnologije virtualizacije koristi se za druge arhitekture.
Pregled
Fizički server se pokreće normalno. On zatim pokreće program koji pokreće svaki virtualni server unutar virtualnog okruženja (slično kao emulator). Virtualni serveri nemaju direktan pristup hardveru i obično se dignuti iz disk image-a.
U hardverski baziranoj virtualizaciji, virtualizacija je mehanizam particije pravih hardverskih resursa. U praski nikakve realtime izmjene nisu moguće bez ponovnog pokretanja softver-a. Takvo okruženje je potencijalno više siguran u smislu da je manje podložan "Kvaliteta usluge preslušavanja" između VM primjer, s druge strane, njegova sigurnost obično ovisi o ispravnosti TCB-a. To je uobičajeno u poduzetništvu/ komercijalne implementacije. Primjeri uključuju Microsoft Virtual Server, VMware ESX Server i Xen.
Ljubljenica (Berkovići)
Ljubljenica je naseljeno mjesto u općini Berkovići, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Naselje Ljubljenica spada u kraj koji zauzima širi prostor pod nazivom Hodovo, a koji se ne ograničava samo na istoimeni naziv naselja. Ljubljenica je oko 9 km zračne linije sjeverno od Stoca i oko 4 km jugoistočno od Hodova. Prilaz selu se sa ceste Hodovo – Dabrica, od kojih se odvaja na križanju cesta do Ljubljenice. Selo je udaljeno oko 1 km od pomenutog križanja.
Historija
U naselju je arheološko područje – Nekropola sa stećcima na lokalitetu Pravoslavnog groblja, koje je proglašeno za nacionalni spomenik kulture. Stećci su iz doba razvijenog srednjeg vijeka tokom XIV. i XV. stoljeća, kada je područje šire okoline Stoca pripadalo srednjovjekovnoj župi Dubravi.
Centa
Centa su naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila su se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Centa su imala 12 stanovnika.
Ana Angelina Komnena Duka
Ana Angelina Komnena Duka (grčki Ἄννα Ἀγγελίνα Κομνηνή Δούκαινα) bila je grčka plemkinja i srpska kraljica. Njeni roditelji bili su Teodor Komnen Duka, vladar Epira i Marija Petraliphaina.
Ana se udala za Stefana Radoslava te je moguće da je par dobio sina. Srpsko plemstvo, kao i Srpska pravoslavna crkva, nije bilo sklono Ani, koja je imala snažan uticaj na Radoslava. Godine 1233. mnogi su se plemići pobunili protiv Radoslava u korist njegovog brata Vladislava. Radoslav i Ana su pobjegli iz Srbije, ali su se poslije vratili tamo te su postali redovnici.
Laponci
228px|mini Područje na kojem žive laponci|228px|mini
Laponci (Lapi, Saami, Sámi) su autohtoni narod koji živi na sjeveru Norveške, Švedske, Finske i Rusije.
Prema nekim procjenama broj laponaca ja između 50.000 - 100.000.
Narod ima dugu historiju, bogatu narodnu baštinu i živi na specifičan način. Sam narod naziva sebe Saami, dok ime Laponci smatraju malo pogrdnim. Saami su podijeljeni u desetak narodnih skupština koje se dosta razlikuju po kulturno-historijskim karakteristikama, jeziku i načinu života. Neke grupe su sačuvale do danas narodne običaje svojih prednika.
Na sjevernim prostranstvma ruskog poluostrva Kola te manjim dijelom na sjeveroistoku Finske i Norveške žive tri narodne grupe Saamija. Na krajnjem sjeveroistoku Kole nalaze se terski Saami - to je malobrojna grupa koja izumire. Na Koli živi najviše kildinskih Saamija koji su u nekoliko sela uspjeli sačuvati stara obilježja i jezik. Čak imaju i nekoliko škola u kojima se uči i specifični kildinski jezik. Imaju karakteritična narodna kola. Zapadnije od njih živi grupa skoltskih Saamija. Njih je vrlo malo, ali im je očuvana narodna baština s ugroženim jezikom koji se uči u nekoliko škola (postoje čak i skoltski jezični udžbenici).
Na sjeveru Finske, Švedske i Norveške još žive tri laponske grupe. Najmalobrojniji su inarijski Saami koji održavaju živu narodnu tradiciju (glavno sjedište naselje Inari). Na samom sjeveru Norveške, uz fjordove, živi malobrojna grupa pomorskih Saamija. Na njihovoj teritoriji nalazi se i znameniti sjeverni morski rt Nordkapp, a gotovo su ih asimilirali Norvežani. U sjevernoj Finskoj i dijelom Norveškoj živi jedna od najpoznatijih laponskih grupa davvijski Saami. Sačuvana je narodna tradicija i jezik, postoje saamijske škole, izdaju se knjige, časopisi i udžbenici, djeluju posebne radijske postaje i slično.
U sjevernoj i srednjoj Švedskoj i Norveškoj razlikujemo još najmanje četiri grupe Laponaca. Na sjeveru Švedske, u kraju gromadnog gorja s velikim rudnim bogatstvima, žive lulejski Saami. Oni su razmjeno dobro sačuvali svoj jezik, dobri su obrtnici (posebno drvodjelci), imaju razrađen obrazovni sistem, nakladničku i informativnu djelatnost i druge kulturne djelatnosti. Pitejski Saami nastanjuju izduženi prostor oko Botničkog zaliva na Baltičkom moru (i velike luke Lulea), pa sve do norveških obala prema južnim Lofotima na Sjevernom moru. To je i dalje polunomadski narod koji polako izumire. Prema srednjoj Švedskoj i Norveškoj živi manja grupa umejskih Saamija koji su održali raznoliku narodnu tradiciju, ali im je jezik već posve ugrožen iako neke školske sate imaju na svom jeziku. Konačno, na granici Norveške i Švedske prema jugu živi grupa aarjelskih Saamija koji imaju svoje škole na norveškoj strani, a u Švedskoj su gotovo asimilirani. Izdaju i svoje publikacije, uz sudjelovanje u obrazovnom sistemu na vlastitom jeziku.
ANZAC
mini|desno|200px|Anzac vojni kamp ANZAK (na engleskom ANZAC, skraćenica za Australian and New Zealand Army Corps, „Australijanske i novozelandske vojne jedinice“) su se borile protiv osmanlijskih Turaka u Bici kod Galipolja, u Prvom svjetkom ratu. Ove jedinice su također bile prisutne na Bliskom Istoku i na Zapadnom frontu za vrijeme Prvog svjetskog rata.
Virginia
Virginia je savezna država koja se nalazi na istoku SAD-a. Reljef je uz primorje nizijski a na zapadu brdski i planinski. Glavni grad je Richmond, a najveći gradovi su Alexandria, Lynchburg, Norfolk. Poljoprivredne kulture koje su najviše razvijene su: duhan, kikiriki, voće itd. Rudna bogatstva su: mrki ugalj, opljemenjivač čelika itd. Industrijske grane su: kože, tekstili, nuklearne elektrane, drvo, papir, brodogradnja.
Predsjednik Južne Koreje
Ustav i izmijenjeni Zakon o predsjedničkim izborima iz 1987. godine predviđaju izbor predsjednika neposrednim, tajnim glasanjem, čime se završilo šesnaest godina neizravnih predsjedničkih izbora pod prethodne dvije vlade. Predsjednik se bira direktno na petogodišnji mandat, bez mogućnosti ponovnog izbora. Ako bi se moglo pojaviti upražnjeno mjesto predsjednika, nasljednik mora biti izabran u roku od šezdeset dana, a za to vrijeme južnokorejski premijer ili drugi visoki članovi kabineta obavljat će redoslijedom prioritete utvrđenim zakonom. Dok je na funkciji, izvršni direktor živi u Cheongwadae-u ("Plava kuća") i izuzet je od krivične odgovornosti (osim za pobunu ili izdaju).
Trenutni predsjednik je Yoon Suk-yeol, obnašavši dužnost predsjednika od 10. maja 2022. godine.
Ravnodnevnica
mini|desno|200px|Osvijetljenost Zemlje od Sunca za vrijeme ekvinocija u martu. Ravnodnevnica (ekvinocij) je tačka na nebeskoj sferi gdje ekliptika presijeca nebeski ekvator. Kako ekliptika presijeca nebeski ekvator u dvije tačke, postoje dva ekvinocija - proljetni (21. marta) i jesenji (23. septembra).
Za vrijeme proljetnog i jesenjeg ekvinocija Zemljanima Sunce izlazi tačno na istoku, a zalazi na zapadu. U oba slučaja dan i noć traju po 12 sati i jednaki su. Sunčeve zrake pod pravim uglom obasjavaju Zemljin ekvator.
Četež pri Turjaku
Četež pri Turjaku je naseljeno mjesto u sastavu općine Velike Lašče, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu grada Ljubljane, odn. stare općine Vič–Rudnik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Četež pri Turjaku je imao 28 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Četež.''
Četež
Slovenija:
Jesen
250px|desno|mini|Šuma u jesen Jesen je jedno od četiri godišnja doba. Na sjevernoj polulopti traje dio septembra (od 23. septembra), cijeli oktobar, novembar i dio decembra (do 21. decembra). Na prvi dan ovoga doba dan i noć jednako traju. U jesen lišće pada s grana.
Neke kulture jesenju ravnodnevicu smatraju "sredinom jeseni", dok druge s dužim temperaturnim kašnjenjem tretiraju ekvinocij kao početak jeseni. U engleskom govornom području, jesen je tradicionalno počinjala Lammasovim danom i završavala se oko Noći vještica, približne sredine između sredine ljeta, jesenje ravnodnevnice i sredine zime. Meteorolozi (i Australija i većina umjerenih zemalja na južnoj hemisferi)  koriste definiciju zasnovanu na mjesecima po gregorijanskom kalendaru, pri čemu su jesen septembar, oktobar i novembar na sjevernoj hemisferi, i mart, april i maj na južnoj hemisferi.
Asocijacije na jesen
Ovo godišnje doba može asocirati na pojmove žetve, i melanholije. Pojedini turisti putuju u druge krajeve ili države, da bi fotografisali promjenu boje jesenskog lišća.
Ljuti Do
Ljuti Do je naseljeno mjesto u općini Berkovići, Bosna i Hercegovina.
Seine-Maritime
Seine-Maritime je francuski departman u Normandiji. Do 1995. je bio poznat pod nazivom Seine-Inférieure.
NGC 5337
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stepa
mini|300px|Raspostranjenost stepe u svijetu: žute su kontinentalne a narandžaste suptropske
Stepa predstavlja uglavnom nizinsku zemljanu površinu za koju je često karakterističan niz međusobno zavisnih biljno-životinjskih zajednica koje stepsku površinu često odlikuju vrlo kvalitetnom zemljom pogodnom za poljoprivrednu obradu, posebno u istočnoj Evropi. Najveće stepe nalaze se u južnoj Rusiji, a najplodnije u južnoj i središnjoj Ukrajini.
Za stepske prostore karakteristično je nepostojanje šume, ravni ili brežuljkasti reljef, gusti biljni pokrivač pretežno od trava tvrdača i nizom sezonskih izgleda tog pokrivača (masovno cvjetanje, klasanje, ljetna sprženost i sl.) u vezi sa godišnjim dobima. Šuma u stepskim prostorima nalazi se gotovo isključivo na prostorima uz jezera i rijeke.
Tipovi stepe i raspostranjenost
mini|300px|ništa|Stepa u središnjem [[Kazahstanu, nedaleko Astane prema sjeveru.]] Danas postoji nekoliko različitih tipova stepa uslovljenih historijskim i klimatskim uticajima. Stepska područja pružaju se od Panonske nizine, preko Vlaške nizine, Zaporoške stepe i Pontsko-Kaspijske nizine do Srednje Azije. Nastavak je te stepske zone u Kini i Sjevernoj Americi.
U evropskim stepama susreću se još i slatine i stepske bare. Za razliku od mediteranskih stepa i polupustinja, koje obavezno imaju kamenitu podlogu i kamenito skeletno tlo, evropske stepe karakterizira nepostojanje kamena kao geološke podloge.
U Sjevernoj Americi stepe se nazivaju prerije, a u Južnoj Americi pampas.
NGC 2395
NGC 2395 je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Blizanci. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 16. marta 1784. godine.
NGC 3835A
NGC 3835A (također poznat kao IRAS 11447+6034, MCG 10-17-68, PGC 36776 i UGC 6762) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 164 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 1,00 (48 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (48 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 6816
NGC 6816 (također poznat kao ESO 460-30, MCG -5-46-6 i PGC 63587) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 277 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Strijelac. Najveći prečnik je 1,20 (97 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 30. jula 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 2202
IC 2202 (također poznat kao ESO 88-16, IRAS 07278-6728 i PGC 21057) je galaksija koja je udaljena oko 165 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Leteća riba. Najveći prečnik je 2,00 (96 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ponyta
Ime Ponyta dolazi od engleske riječi pony = poni, što znači mali konj, i sugeriše da je ona manja od dva Pokemona konja (drugi je Rapidash), a šanski sufiks -ita još više ističe njenu veličinu (deminutiv). Moguće je i da je to skraćeni oblik engleske riječi ponytail = konjski rep, ili bi trebalo zvučati kao španska riječ bonita što znači lijepa.
Biološke karakteristike
Ponyta je dnevni Pokemon koji živi u krdu, a uz to je i biljojed. Obično žive u planinama ili na livadama.
Ponytini su griva i rep građeni od plamena; međutim, jačina tog plamena se može kontolirati. Ponyta može svoj plamen držati dovoljno hladnim da ne zapali ni list papira, ali može postati i dovoljno vruć da otopi bakar. To se može vidjeti u animiranoj seriji gdje Ash otkriva da je stekao Ponytino povjerenje kad ga njen plamen prestane peći.
Ponytina su kopita veoma tvrda, čak i tvrđa od dijamanta. Zbog toga Ponytu ne treba potkivati. Također, ona može osjetiti kretanje na tlu u ograničenom radijusu zbog mehanizma u nogama koji je sličan onome kod slonova.
Ponyta može skočiti do 300 m, gotovo najviše od Pokémonima. Poznata je po svojoj velikoj brzini zbog koje se mnogi ljudi žele sa njom utrkivati. Ponyta nije od rođenja dobra trkačica, ali s vremenom postaje brža trčeći za svojim roditeljima.
U videoigrama
Ponyta može biti uhvaćena u osam igara. U Pokémon Red i Blue može se naći u napuštenoj Pokémon vili na Cinnabar ostrvu. U Pokémon Yellow može ju se naći na stazi 17. U Pokémon Gold i Silver i u Pokémon Crystal može se pronaći na Planini Silveru i na stazama 22, 26, 27 i 28, a u Pokémon FireRed i LeafGreen nalazi se u blizini Planine žara i na cesti Kindle.
Popis Ponytinih napada:
Ponyta može naučiti jednu od dvije Pokemon sposobnosti: Bježanje (Run Away) ili Bljesak vatre (Flash Fire). Bježanje joj omogućava da pobjegne iz bilo koje borbe, osim iz borbi u kojima je zarobljena, na primjer u borbi sa Pokémonom koji ima sposobnost Arena zamke (Arena Trap) ili iz službenih borbi Pokemon lige. Bljesak vatre daje joj imunost na Vatrene napade, a ako ju protivnik napadne Vatrenim napadom, njeni Vatreni napadi postaju dvostruko jači.
U animiranoj seriji
Većina Pokémon u animiranoj seriji može govoriti nekom vrstom 'Poké-jezika' koji je u animeu predstavljen ponavljanjem Pokémonovog imena. Ponyta je iznimka; ne može uopće govoriti i može samo ispuštati zvuke kao i obični konji. Međutim, može normalno razumjeti i ljude i Pokémone.