cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mirić Selo
Stanovništvo
Napomena: ''Iskazivano pod imenom Kosanovići 1890. i 1900., Kosanović Ogulinski 1910. i Mirić–Selo od 1921. do 1971. Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Vitunj. U 2001. pripojeno naselju Hreljin Ogulinski. Vidi napomenu pod Hreljin Ogulinski.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Mirić Selo je imalo 23 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Politika Republike Srpske
Republika Srpska je jedan od dva ravnopravna entiteta u Bosni i Hercegovini. Ona je jedinstven i nedjeljiv ustavnopravni entitet koji samostalno obavlja određene ustavotvorne, zakonodavne, izvršne i sudske funkcije, osim onih koje su izričito u nadležnosti institucija Bosne i Hercegovine. Također, ovlaštena je da može uspostavljati specijalne paralelne odnose sa Srbijom i Crnom Gorom.
Struktura entiteta
mini|220x220piksel|[[Palata Republike, sjedište predsjednika Republike Srpske]] mini|220x220piksel|[[Banski dvor, bivše sjedište predsjednika]]
Predsjednik
Nadležnosti predsjednika Republike Srpske su da:
Trenutni predsjednik Republike Srpske je Željka Cvijanović.
Spisak predsjednika Republike Srpske
Dosadašnji predsjednici Republike Srpske bili su:
Narodna skupština
Ona odlučuje o promjeni Ustava, donosi zakone i druge opće akte, donosi budžet, završni račun, plan razvoja i prostorni plan, utvrđuje teritorijalnu organizaciju, raspisuje republički referendum, odlučuje o zaduženju, bira, imenuje i razrješava funkcionere, vrši kontrolu nad radom Vlade, daje amnestiju i slično.
Narodna skupština bira i delegate iz Republike u Dom naroda Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine i ratifikuje sporazume koje Republika zaključi sa državama i međunarodnim organizacijama uz pristanak Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine.
U oblasti zaštite vitalnih nacionalnih interesa konstitutivnih naroda u zakonodavnoj proceduri, pored Narodne skupštine postoji i Vijeće naroda Republike Srpske sastavljeno od klubova konstitutivnih naroda i kluba Ostalih. Zakoni i drugi propisi koje izglasa Narodna skupština, a koji se tiču pitanja vitalnog nacionalnog interesa bilo kojeg od konstitutivnih naroda stupaju na snagu tek nakon usvajanja u Vijeću naroda.
Narodna skupština ima 83 narodna poslanika koji se biraju po izbornim jedinicama utvrđenim zakonom. Mandat im traje 4 godine. Ured Narodne skupštine čini predsjednik i dva do četiri potpredsjednika.
Pravo predlaganja zakona, drugih propisa i opštih akata imaju predsjednik Republike, Vlada, svaki narodni poslanik ili najmanje 3.000 birača. Narodna skupština može odlučiti da o pojedinim pitanjima iz svoje nadležnosti odluku donese nakon prethodnog izjašnjavanja građana na referendumu. Odlučuje većinom glasova svih narodnih poslanika, ako Ustavom nije predviđena posebna većina.
Aktuelni saziv Narodna skupština Republike Srpske je deseti po redu od osnivanja skupštine.
Sazivi
Narodna skupština Republike Srpske dosad je funkcionirala u deset saziva:
Vlada
Vlada Republike Srpske je nosilac izvršne vlasti u Republici Srpskoj.
Ona predlaže zakone i druge opće akte, plan razvoja, prostorni plan, budžet i završni račun, sprovodi i izvršava zakone, utvrđuje unutrašnju organizaciju ministarstava i drugih republičkih organa i organizacija, vrši nadzor nad njima. Vlada odlučuje i o predstavništvima Republike Srpske u inostranstvu.
Vladu sačinjavaju predsjednik, potpredsjednici i ministri. Kandidat za predsjednika Vlade izlaže Narodnoj skupštini program Vlade i predlaže njen sastav. Vlada je izabrana ako je za njen izbor glasala većina od ukupnog broja narodnih poslanika.
Aktuelni predsjednik Vlade Republike Srpske je Radovan Višković.
Ustavni sud
Ustavni sud Republike Srpske odlučuje o saglasnosti zakona i drugih općih aktova sa Ustavom Republike Srpske.
On rješava sukob nadležnosti između organa zakonodavne, izvršne i sudske vlasti, kao i između organa Republike, grada i općine. Odlučuje i o saglasnosti programa, statuta i drugih općih aktova političkih organizacija sa Ustavom i zakonom.
Ustavni sud Republike Srpske ima devet članova. Predsjednik i sudije Ustavnog suda uživaju imunitet kao i narodni poslanici.
Pri Ustavnom sudu postoji i Vijeće za zaštitu vitalnog interesa koje odlučuje o predmetima koje mu proslijedi Vijeće naroda Republike Srpske ili klubovi konstitutivnih naroda i klub Ostalih unutar njega. Vijeće se sastoji iz sedam članova, dva iz svakog konstitutivnog naroda i jedan iz reda Ostalih.
Sastav
Trenutni članovi Ustavnog suda su:
Sudovi i tužilaštva
Sudsku vlast u Republici Srpskoj vrše njezini sudovi. Oni su samostalni i nezavisni i sude na osnovu Ustava i zakona. Dužni su da štite ljudska prava i slobode, utvrđena prava i interese pravnih subjekata i zakonitost.
Vrhovni sud Republike Srpske je najviši sud u Republici i on obezbjeđuje jedinstvenu primjenu zakona. Ispod njega postoje okružni sudovi, a zatim i osnovni sudovi. Za privredne sporove postoje okružni privredni sudovi i Viši privredni sud Republike Srpske.
Javna tužilaštva su samostalni državni organi koji gone učinioce krivičnih i drugih kaznenih djela i ulažu pravna sredstva radi zaštite zakonitosti. Na nivou Republike postoji Republičko tužilaštvo Republike Srpske, a ispod njega se nalaze okružna tužilaštva.
Sve sudije, uključujući i predsjednike sudova, javne tužioce i zamjenike javnih tužilaca imenuje i razrješava Visoko sudsko i tužilački vijeće Bosne i Hercegovine.
Vanjska politika
mini|252x252px| Države u kojima se nalaze [[Predstavništva Republike Srpske u inozemstvu|predstavništva Republike Srpske.]]
Republika Srpska je član Evropske skupštine regija koja pruža podršku regijama u procesu evropskog proširenja. Potpisala je nekoliko sporazuma o saradnji, kao npr. sporazum sa federalnim gradom Sankt Peterburgom (Rusija), Regijom Veneto i Provincijom Di Beluno (Italija) i Okrugom Troms (Norveška).
Vlada Republike Srpske je, u cilju unapređenja svih oblika saradnje sa institucijama i organizacijama u inostranstvu, osnovala 8 privrednih predstavništava (Belgija, Izrael, Rusija, Srbija, Njemačka, Austrija, Grčka i Sjedinjene Američke Države).
Do sada, od strane Vlade Republike Srpske je bilo upućeno pet izvještaja Vijeću sigurnosti Ujedinjenih nacija koji su se odnosili na stanje stvari u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini.
Bivši predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik je 7. juna 2011. boravio u Rimu gdje se sastao sa predsjednikom Vlade Italije Silvio Berlusconi jem.
Napomene
<references group="lower-alpha" />
Ivan II, car Bugarske
Ivan II (Иван II) bio je car Bugarske. Vladao je od 1298. do 1299.
Nije poznato kada je tačno Ivan rođen. Otac mu je bio car Smilec, čiji roditelji nisu poznati, a majka mu je bila carica Smilcena, čije pravo ime nije poznato. Ona je bila kćerka jednog bizantskog plemića, Konstantina Paleologa.
Nakon smrti Smilca, Ivan je postao car Bugarske, ali je bio mlad, pa je Smilcena preuzela upravu. Ona je pobijedila braću svog muža te je udala svoju kćerku Marinu za plemića Aldimira. On je bio despot Krana.
Ivan je ostatak života proveo u Bizantu te je bio poznat kao Ivan Komnen Duka Anđeo Branas Paleolog (Iōannēs Komnēnos Doukas Angelos Branas Palaiologos), ali je poslije promijenio ime u Joasaph jer je postao redovnik. Umro je prije 1330.
Ministarstvo energetike i rudarstva Republike Srpske
Ministarstvo energetike i rudarstva Republike Srpske je jedno od 16 ministarstava Vlade Republike Srpske, nadležno za energetiku i rudarstvo u tom entitetu. Sjedište ministarstva se nalazi u Administrativnom centru Vlade RS-a na Trgu Republike Srpske u Banjoj Luci, dok se na njegovom čelu trenutno nalazi Petar Đokić (SP).
Historija
Nakon sticanja nezavisnosti Republike Bosne i Hercegovine od Socijalističke federativne republike Jugoslavije (SFRJ) 1992. godine, osnovano je Ministarstvo za energetiku i rudarstvo Republike Bosne i Hercegovine, a za ministra je tada imenovan Rusmir Mahmutćehajić.
Stvaranjem entiteta u Bosni i Hercegovini nakon potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma 1995. godine, s obzirom na ustavne nadležnosti, nadležnost nad energijom i rudarstvom je dodijeljena entitetima Bosne i Hercegovine, nakon čega su formirani ministarstvo rudarstva, energije i industrije Republike Srpske i Ministarstvo energije, rudarstva i energije Federacije Bosne i Hercegovine.
Nadležnosti
Ministarstvo energetike i rudarstva RS-a obavlja upravne, druge i stručne poslove koji se odnose na ostvarivanje nadležnosti entiteta Bosne i Hercegovine u energetici i rudarstvu.
To se odnosi na:
i druge poslove utvrđene zakonom.
Organizacija
Ministarstvo se sastoji od sljedećih organizacionih jedinica
Duhan (proizvod)
thumb|desno|Cvjetovi duhana thumb|desno|Sitno izrezani duhan Duhan je biljni proizvod, koji se dobija iz listova biljaka iz roda Nicotiana iz porodice Solanaceae. Od oko 75 vrsta iz tog roda, samo dvije vrste imaju veći značaj za proizvodnju duhana: virdžinijski duhan (Nicotiana tabacum) i divlji duhan (Nicotiana rustica). Vrste roda Nicotiana su porijeklom uglavnom iz Južne Amerike, a neke i iz Australije i Sjeverne Amerike. Među najvažnije sastojke duhana ubrajaju se nikotin, bezbojni, tečni alkaloid, kao i amonijak, celuloza i bjelančevine. U manjim količinama u njemu se mogu naći i prirodne smole, biljni vosak, škrob, šećeri, tanini, jabučna kiselina, limunska kiselina, dušična i oksalna kiselina, kalijeve soli, soda, kalk, magnezija, željezo i hlor. Ni danas nisu poznate sve supstance koje se mogu naći u duhanu, a procjenjuje se da je naprimjer u jednoj cigareti i njenom dimu sadržano od 6.000 do 12.000 različitih hemijskih supstanci. Iako je pušenje duhana proglašeno štetnim za zdravlje, a u mnogim zemljama svijeta reklamiranje duhanskih proizvoda gotovo potpuno zabranjeno ili ograničeno, duhanska industrija je i dalje značajan poslodavac, a porez i akcize na duhan značajan izvor prihoda u brojnim zemljama.
Osušeni listovi duhana uglavnom se koriste za pušenje cigareta, cigara, lula i šiša. Mogu se konzumirati i kao burmut, duhan za žvakanje, duhan za umakanje i snus.
Duhan sadrži stimulans koji izaziva veliku zavisnost, alkaloid nikotin, kao i harmala alkaloide. Upotreba duhana je uzrok ili faktor rizika za mnoge smrtonosne bolesti, posebno one koje pogađaju srce, jetru i pluća, kao i mnoge vrste raka. Svjetska zdravstvena organizacija je 2008. godine navela upotrebu duhana kao najveći svjetski uzrok smrti koji se može spriječiti.
Upotreba
thumb|desno|Sušenje listova duhana Za postojanje biljke duhana i njenu upotrebu, zemlje Starog svijeta su saznale nakon Kolumbovih putovanja u Ameriku. Francuski ambasador u Portugalu Jean Nicot bio je prvi koji je donio duhan u Francusku kao ljekovitu biljku, a po njemu je kasnije nazvan i taksonomski rod kojem duhan pripada Nicotiana, kao i najvažniji hemijski sastojak u njemu - nikotin. Ispočetka je duhan u Evropi uzgajan kao ljekovita biljka. Listovi duhana su se stavljali na otvorene rane, a protiv želučanih tegoba pacijenti su pili sok od duhana. U jednoj knjizi o bilju iz 1656. godine, o duhanu se moglo pročitati: Ova biljka čisti grlo i glavu, otklanja bolove i umor, smiruje zubobolju, štiti ljude od kuge, tjera uši i buhe, liječi rane, kraste, stare čireve, ogrebotine i upale.
Oko 1650. godine veliki izborni knez Brandenburga Friedrich Wilhelm nakon ogromnih stradanja stanovništva u Tridesetogodišnjem ratu, naselio je Hugenote u opustošenim i nenaseljenim područjima u kojima je vladao. Oni su uveli duhan u svoju poljoprivrednu djelatnost. Već 1666. godine naseljeni Hugenoti u Mannheimu su počeli otvarati trgovine gdje se mogao kupiti duhan za žvakanje. Od 1688. sjetva duhana se proširila do Pfalza, kao i u ostala područja.
Bjelajci
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Duhan (proizvod)
Upotreba
Svjetska proizvodnja i berba duhana u oko 120 zemalja na približnoj zasijanih 4,1 miliona hektara 2000. godine iznosila je 7,4 miliona tona. Narodna Republika Kina je sa 1,5 miliona hektara zasijanog duhana i udjelom u svjetskoj proizvodnji od 2,6 miliona tona je najveći svjetski proizvođač. Po statistikama FAO 1961. godine pod duhanom je u svijetu bilo zasijano 3,4 miliona hektara dok je ta površina 2010. godine iznosila 4 miliona hektara. Ovo znači rast proizvodnje od oko 17% uz istovremeni rast stanovništva u svijetu za 122%. Čisto statistički posmatrano, 1961. godine je na svakog čovjeka otpadalo oko 11 m2 posijanog duhana, dok je ta površina 2010. opala na 5,8 m2, što ugrubo uzevši daje da se taj broj prepolovio u odnosu na broj svjetskog stanovništva.
Kao korisna biljke za proizvodnju duhana danas samo dvije vrste imaju ekonomski značaj, od kojih postoje brojni varijeteti i sorte duhana. Daleko najrasprostranjenija vrsta duhana je virdžinijski duhan (lat. Nicotiana tabacum), kojem danas pripadaju gotovo sve sorte. Nakon žetve, duhan se prerađuje na odgovarajući način, a daleko najviše se troši za proizvodnju cigareta. U Evropi je do kraja 20. vijeka bile su proširene sorte havana, burley i friederichtaler. Ovo su tamne sorte koje se najčešće koriste za cigare ili u mješavinama za tamne cigarete. Sorta virdžinija je također vrlo proširena, a koristi se u mješavinama za svjetlije marke cigareta. U istočnoj Evropi raširena je i vrsta Nicotiana rustica, poznat i kao seljački ili divlji duhan. Ta sorta duhana, poznata i kao mahorka, danas se uzgaja još samo u Rusiji i Poljskoj.
Osušeni i očišćeni listovi duhana kojima se odstranjuju peteljke mogu se upotrebljavati u lulama ili se zamotavati kao cigarete, cigarilosi i cigare. Pri pušenju duhana najveći dio otrovnog nikotina sagorijeva, a samo mali dio isparava i inhaliranjem dospijeva u organizam. Dosta manje su rasprostranjeni oblici duhana za žvakanje ili ušmrkavanje. Konzumiranje duhana putem inhalacije, žvakanja ili ušmrkavanja je također povezano sa znatnim zdravstvenim rizicima. Opasnosti za zdravlje se manifestiraju od problema sa srcem, krvotokom, prokrvljenosti i impotencijom, a nerijetko može se javiti i razne forme raka. Mnogi od ovih rizika su povezani i sa pasivnim pušenjem. Konzumiranjem duhanskih proizvoda enormno raste rizik od nikotinske ovisnosti.
Duhan za vodene lule se sastoji iz mješavine duhana i sredstva za održavanje vlage (glicerin i/ili propilenglikol), a može sadržavati i aromatska ulja, esencije, melase ili šećere, a nekad se i aromatizira i voćem. Ranija upotreba ekstrakta duhana kao insekticida je zabranjena zbog opasnosti od akumuliranja nikotina u prehrambenim namirnicama.
Intelektualna invalidnost povezana s hromosomom X
X-vezana intelektualna nesposobnost odnosi se na medicinske poremećaje povezane sa X-povezanim recesivnim nasljeđivaem koji rezultiraju intelektualnomm invalidnošću.
Kao i kod većine X-vezanih poremećaja, muškarci su teže pogođeni nego žene. Žene s jednim zahvaćenim X hromozomom i jednim normalnim X hromosomom obično imaju blaže simptome.
Za razliku od mnogih drugih tipoova intelektualnih teškoća, genetika ovih stanja je relativno dobro shvaćena. Procjenjuje se da je oko 200 gena uključenih u ovaj sindrom; od ovih je ~100 je identifikovano. Mnogi od ovih gena nalaze se na kratkom p kraku hromosoma, a duplikacije na Xp11.2 su povezane sa sindromskim oblikom stanja.
X-vezana intelektualna ometenost čini ~16% svih slučajeva intelektualne invalidnosti kod muškaraca.
Sindromi
Nekoliko X-vezanih sindroma uključuje intelektualnu invalidnost kao dio prezentacije. To uključuje:
SLC40A1
Feroportin-1, znan I kao  član 1porodice rastvornih nosača (SLC40A1) ili gožđem-regulirani transporter 1 (IREG1), jest protein koji je kod ljudi kodiran genom SLC40A1 sa hromosoma 2 I dio je porodice  feroportina (Fpn) (TC# 2.A.100). Ferroportinje transmembranski protein koji transportuje gvožđe iz unutrašnjsti na periferiju ćelija. Feroportin je jedini poznati eksporter gvožđa.
Nakon što se gvožđe iz hrane apsorbira u ćelioje tankog crijeva, feroportin omogućava da se transportira iz tih ćelija u krvotok. Fpn također posreduje u efluksu recikliranog gvopžđa iz makrofaga koji se nalaze u slezeni i jetri.
Feroportin reguliše hepcidin, hormon koji proizvodi jetra; hepcidin se vezuje za Fpn i ograničava njegovu aktivnost efluksa gvožđa, čime se smanjuje isporuka gvožđa u krvnu plazmu. Stoga, interakcija između Fpn i hepcidina kontroliše sistemski homeostazu gvožđa.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  571 aminokiselina, a molekulska težina  62.542 Da.
Struktura i funkcija
Članovi porodice feroportina sastoje se od 400-800 aminokiselinskih ostataka, sa visoko konzerviranim histidin om na poziciji ostatka 32 (H32), i pokazuju 8-12 navodnih transmembranski domena. Ljudski Fpn sastoji se od 571 aminokiselinskog ostatka. Kada je H32 mutiran kod miševa, aktivnost transporta gvožđa je poremećena.
Nedavne kristalne strukture generirane iz bakterijskog homologa feroportina (iz " Bdellovibrio bacteriovorus ") otkrile su da struktura Fpn nalikuje onoj transportera natporodice glavnih fasilitatora (MFS). Prospektivno mjesto vezanja supstrata nalazi se na interfejsu između N- i C-terminalne polovine proteina, i naizmenično je dostupno sa obje strane ćelijjske membrane, u skladu sa MFS transporterima.
Feroportin posredovan efluksom gvožđa je kalcij-aktiviran; studije ljudskog Fpn eksprmiranog u  oocitima Xenopus laevis pokazale su da je kalcij neophodan kofaktor za Fpn, ali da Fpn ne prenosi kalcij. Dakle, Fpn ne funkcionira kao antiporter gvožđa/kalcija. Termodinamička pokretačka sila za Fpn ostaje nepoznata.
Profil podloge
Pored gvožđa, pokazalo se da feroportin prenosi kobalt i cink, kao i nikl. Ferroportin može također funkcionirati kao eksporter mangana.
Uloga u razvoju
Feroportin-1 ima važnu ulogu u zatvaranju nervne cijevi i prednjem mozgu uzorku. Mišji embrioni bez gena Scl40a1 pobačeni su prije gastrulacija, što sugerira da je kodirani protein Fpn1 neophodan za normalan embrionalni razvoj. Fpn1 je izražen u sinciciotrofoblastnim ćelijama u placenti i visceralnom endodermu miševa na E7.5. Nadalje, nekoliko retrospektivnih studija zabilježilo je povećanu incidenciju spina bifida koji se javlja nakon malog majčinog unosa gvožđa tokom embrionskog i fetusnog razvoja.
Studija koja je ispitivala posljedice nekoliko različitih mutacija mišjeg gena "Slc40a1" sugerira da je kao rezultat nastalo nekoliko ozbiljnih defekata nervne cijevi i uzorka, uključujući spina bifida, egzencefaliju i skraćenje prednjeg mozga, između ostalog. S obzirom na nalaze dosadašnjih studija, čini se da postoje značajni dokazi da su mehanizmi transporta netaknutog gvođđa kritični za normalno zatvaranje nervne cijevi. Nadalje, drugi eksperimenti su sugerirali da su "Fpn1" proizvod i aktivnost potrebni duž cijele prednje-stražnje ose životinje kako bi se osiguralo pravilno zatvaranje nrvne cijevi.
Uloga u plodnosti
Poznato je da je gen za feroportin (SLC40A1) izražen na niskom nivou kod neplodnih žena. Otkriveno je da su njeni nivoi iRNK smanjeni kod ovih žena, posebno u granuloznim ćelijama. Štaviše, niska ekspresija feroportina je takođe povezana sa neplodnošću kada se uzmu u obzir neke karakteristike kao što su starost i navike pušenja.
Također je važno napomenuti da, ne samo da je feroportin smanjen u granulastim ćelijamama, već iu ćelijama grlića maternice neplodnih žena, te da se veza između neplodnosti i niskog nivoa feroportina u ovim ćelijama može vidjeti, opet, kada nivoi feroportinske iRNK nisz prilagođeni godinama i pušačkom statusu.
Uloga u metabolizmu gvožđa
Feroportin inhibira hepcidin, koji se veže za feroportin i internalizira ga unutar ćelije. To rezultira zadržavanjem gvođđa u enterocitima, hepatocitima i makrofagima s posljedičnim smanjenjem nivoa u krvnom serumu. Ovo je posebno značajno za enterocite koji, kada se isprazne na kraju svog životnog vijeka, rezultiraju značajnim gubitkom gvožđa. Ovo je dio mehanizma koji uzrokuje anemiju srčene bolesti; hepcidin se oslobađa iz jetre kao odgovor na upalne citokine, naime interleukin-6, što rezultira povećanom koncentracijom hepcidina i posljedičnim smanjenjem nivoa gvožđa u plazmi.
Ekspresija feroportina je takođe regulirana regulatornim mehanizmom protein koji reaguje na gvožđeIRP. Ako je koncentracija gvožđa preniska, koncentracija IRP se povećava, čime se inhibira translacija feroportina. Prevođenje feroportina je također regulirano putem mikroRNk miR-485-3p.
Klinički značaj
Poznato je da mutacije u genu feroportina uzrokuju autosomno dominantni oblik preopterećenja gvožđem poznat kao tip IV hemohromatoza ili feroportinska bolest. Učinci mutacija općenito nisu ozbiljni, ali se kod različitih mutacija vidi čitav spektar kliničkih ishoda. Feroportin je takođe povezan sa afričkim preopterećenjem gvožđem. Feroportin i hepcidin su kritični proteini za regulaciju sistemske homeostaze gvožđa.
Oklinak
Oklinak je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Ogulina, Karlovačka županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Ogulin. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Hreljin Ogulinski.
Sopotnica (Škofja Loka)
mini|280px|Sopotnica, rimokatolička crkva "Sv. Florjan" Sopotnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Škofja Loka, regija Gorenjska, Slovenija.
Oklinak
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Vitunj. Do 1948. iskazivano kao dio naselja. U 2001. pripojeno naselju Hreljin Ogulinski. Vidi napomenu pod Hreljin Ogulinski.''
Sopotnica (Škofja Loka)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sopotnica je imala 90 stanovnika.
Oklinak
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Oklinak je imalo 25 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
CHDS1
Proteini podložnosti za koronarne bolesti srca su proteini koji kod ljudi uzrokuju složeni multifaktorski poremećaj za koji je identificirano nekoliko lokusa: CHDS1, mapiran na 16pter-p13, CHDS2 na 2q21.1-q22, CHDS3 u Xq23-q26; CHDS4 na 14q32, CHDS5, mapiran na 3q13, CHDS8 na 9p21 i CHDS9 mapiran na 8p22. CHDS6 povezan je s polimorfizmom u promotorskoj regiji gena MMP3 i CHDS7, a eksprimira osjetljivost u korelaciji sa uobičajenim haplotipom u genu CD36 i visokim nivoom slobodnih masnih kiselina.
Opis
Prevalencije koronarne bolesti srca (CHD), dijabetesa tipa II (NIDDM) i metaboličkog sindroma na Mauricijusu su među najvišim u svijetu. Francke et al. (2001) sproveli su genetičko skeniranje u 99 neovisnih porodica porijeklom sa sjeveroistoka Indije, od kojih je svaka sadržavala probanda s početkom CHD prije 52. godine života i dodatne probleme s infarktom miokarda ili NIDDM. Analiza vezanja u više tačaka otkrila je lokus CHD na hromosomu 16pter-p13 (lod = 3,06, p = 0,00017), koji je djelimično preklapao vrh visokog pritiska.
U metaanalizi sedam prospektivnih studija koje uključuju polimorfizam (W719R) u genu KIF6 na hromosomu 6p21.2, uključujući tri prospektivne studije osoba bez CHD, u početnoj fazi i placebo grupe od četiri ispitivanja statina, Li et al. (2010) otkrili su da je omjer rizika 1,22 (kombinirani p = 1,02 x 10−6. Procjena rizika za nositelje 719R u pojedinačnim kohortama nije se značajno promijenila nakon prilagođavanja uobičajenim faktorima rizika, što upućuje na to da je polimorfizam W719R u KIF6 novi neovisni faktor rizika za CHD. Primijetili su da veza između polimorfizma KIF6 W719R i CHD nije zabilježena u Konzorciju za kontrolu slučaja Wellcome Trust (2007), ali da su negativni rezultati mogli biti posljedica činjenice da povezanost nije analizirana prema upotrebi statina u toj studiji, smanjujući tako snagu dizajna kontrole slučaja ako su uključene osobe koje primaju statinsku terapiju. Assimes et al. (2010) genotipizirali su polimorfizam KIF6 W719R u 19 studija slučaja i kontrole nefatalne bolesti koronarnih arterija (CAD), uključujući ukupno 17.000 slučajeva i 39.369 kontrola evropskog porijekla, kao i skroman broj Južnoazijata, Afroamerikanaca, Latinoamerikanaca, istočnih Azijata i miješanih slučajeva i kontrole. Nijedna od 19 studija nije pokazala povećani rizik od CAD u nositelja alela 719R u usporedbi s nositeljima, a također nije bilo povećanja rizika od CAD među njihovim 719R u podskupini Evropljana s ranom pojavom bolesti u usporedbi sa slično starijim kontrolama. Assimes et al. (2010) primijetili su da njihova studija nije istraživala modificira li upotreba statina učinak alela 719R na rizik, ali naveli su da je malo vjerojatno da su null rezultati rezultat velike prevalencije upotrebe statina u vrijeme događanja u slučajevima.
Li et al. (2011) analizirali su 170 jednonukleotidnih polimorfizama u regiji KIF6 kod sudionika u tri prospektivna, dvostruko slijepa randomizirana klinička ispitivanja, procjenjujući učinak terapije statinima na koronarne događaje i identificirali dva intronska SNP-a, rs9462535 i rs9471077, koji su bili povezani sa ublaženjem bolesti od terapije statinima (interakcija p<0,1 u svakoj od tri studije). Primijetili su da su sva tri KIF6 SNP-a bila u međusobno neravnoteži visoke povezanosti te da su potrebne funkcionalne studije kako bi se razumjela uloga KIF6 u patogenezi CHD i diferencijalnom odgovoru na terapiju statinima.
Plitvička Jezera (čvor)
Hrvatska:
Okruglica
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Srbija:
CIAPIN1
CIAPIN1 je citokinski inducirani inhibitor apoptoza bez veze sa njenim regulatornim molekulama iz porodica BCL2 (MIM 151430) ili CASP (vidi MIM 147678). Ekspresija CIAPIN1 ovisi o stimulaciji faktor rasta (Shibayama et al., 2004).
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 312  aminokiselina, a molekulska težina   33.582 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Korištenjem klonirane ekspresije s IL3, neovisnom podlinijom IL3-ovisne mišje ćelijske linije, Shibayama et al. (2004) dobili su cDNK koja kodira ciapin-1, koju su nazvali anamorzin, što na latinskom znači "molekula protiv smrti". Pretražujući baze podataka, Shibayama et al. (2004) identificirali su ljudski anamorzin. Predviđeni mišji protein s 310 aminokiselina ima izračunatu molekulsku masu od 37 kD i sadrži motiv N-terminalne metiltransferaze. Anamorzin čovjeka i miša dijeli 82% identiteta aminokiselina. Northern blot analiza ljudskih tkiva otkrila je sveprisutnu ekspresiju, sa posebno visokim nivoima u srcu, jetri i gušterači. Imunofluorescentna mikroskopija mišjih ćelija pokazala je da je anamorzin lokalizovan isključivo u citoplazmi.
Gregg L. Semenza
Gregg Leonard Semenza (rođen 12. jula 1956.) je pedijatar i profesor genetske medicine na Medicinskom fakultetu Johns Hopkins. Služi kao direktor vaskularnog programa na Institutu za ćelijsko inženjerstvo. Dobitnik je nagrade Albert Lasker za osnovna medicinska istraživanja za 2016. godinu. Poznat je po otkriću HIF-1, koji omogućava ćelijama karcinoma da se prilagode okruženju siromašnom kiseonikom. Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu za 2019. podijelio je s "otkrićima kako ćelije osjećaju i prilagođavaju se dostupnosti kisika" s Williamom Kaelinom mlađim i Peterom J. Ratcliffeom.
CIAPIN1
Životinjski model
Shibayama et al. (2004) generirali su mišji anamorzin null, a miševi su svi uginuli u kasnoj gestaciji, zbog neispravne hematopoeze u fetusnoj jetri. Kod ovih miševa poremećeno je formiranje mijeloidne, a posebno eritroidne kolonije. Analiza mikromreža otkrila je smanjenu ekspresiju Bclxl i Jak2 u fetusnoj jetri null miševa.
Gregg L. Semenza
Semenza je rođen 12. jula 1956, u Flushingu, New York City; on i njegovo četvero braće i sestara odrasli su u okrugu Westchester, New York. mini|Ilustracija kako ćelije osjećaju i prilagođavaju se dostupnosti kisika
Okruglica (Ogulin)
Okruglica je bivše naseljeno mjesto u sastavu grada Ogulina, Karlovačka županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Ogulin. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Hreljin Ogulinski.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1948. iskazivano kao dio naselja. U 2001. pripojeno naselju Hreljin Ogulinski. Vidi napomenu pod Hreljin Ogulinski.''
Vrgorac
280px|mini|Vrgorac, rimokatolička crkva "Navještenje Blažene Djevice Marije" Vrgorac je grad u Hrvatskoj, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Vrgorac.
Grad Vrgorac
Napomena: Nastao iz stare općine Vrgorac.
Vrgorac (naseljeno mjesto)
Napomena: ''Od 1869. do 1910. iskazivano je pod imenom Vrhgorac. U 1869. i 1921. sadrži podatke za naselje Banja, kao i dio podataka u 1857. i 1931., te za naselje Kotezi u 1869.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Vrgorac je imalo 1.697 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
CFDP1
Protein 1 kraniofacijalnog razvoja je protein koji je kod ljudi kodiran genom CFDP1.
Analizom genomske sekvence i ispitivanjem hibridnih ćelijskih linija čovjeka i glodara, Takahashi et al. (1998) mapirali su gen CFDP1 u sekvenci 16q22. Diekwisch et al (1999), pomoću fluorescentne hibridizacije in situ, mapirali su  gen CFDP1 na hromosomu 16, u rasponu q22.2–q22.3.
Struktura
Takahashi et al. (1998) utvrdili su da gen CFDP1 sadrži sedam egzona. Uzvodna sekvenca sadrži mjesta vezanja za SP1, AP1 i ETS1, kao i ostrvo CpG.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 299  aminokiselina, a molekulska težina   33.593 Da. .
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Nobukuni et al. (1997) klonirali su Cfdp1 iz goveđeg mozga, kojeg su označili kao Bcnt. Pretražujući EST baze podataka za ljudske sekvence koje dijele sličnost sa Bcnt, 5-bazne i 3-bazne RACE biblioteke cDNK posteljice i pregledavanjem biblioteke cDNK mozga, klonirali su CFDP1. Protein ima izračunatu molekulsku masu od oko 24 kD. Goveđi Cfdp1 sadrži veliki središnji ponavljajući element i par internih ponavljanja na C-terminalu, ali CFDP1 za čovjeka i miša nema središnji ponavljajući element i ima samo jedno od dva unutrašnja ponavljanja. Takahashi et al. (1998) proučavali su CFDP1 cDNK koje su klonirali Nobukuni et al. (1997) iz biblioteka cDNK za placentu i mozak. Izvedeni protein CFDP1 sadrži 299 aminokiselina. Northern blot analizom otkriven je transkript od 1,2 kb u svim ispitivanim tkivima. Diekwisch et al. (1999) klonirani miš Cfdp1, kojeg su označili kao Cp27. Izvedeni protein od 295 aminokiselina ima izračunatu molekularnu masu od 33 kD i dijeli 85% homologije s ljudskim CFDP1. Ima strukturu heliks-petlja-heliks i unutrašnju sekvencu ponavljanja. Western blot analizom prividna molekulaka masa iznosila je 27 kD. Northern blot analizom otkriven je transkript od 1,8 kb izražen na visokim nivoima u razvoju zubnih mišića i na nižim nivoima u srcu, plućima i jetri. Hibridizacija in situ i imunohistokemijsko bojenje otkrili su široko rasprostranjenu ekspresiju tokom razvoja mišjeg embriona.
Funkcija
Koristeći kulturu organa, Diekwisch i Luan (2002) ispitivali su ulogu Cp27 u razvoju kutnjačkih zuba miša. Morfometrijska analiza otkrila je povećanje veličine zuba u kulturama tretiranim peptidom Cp27. Suprotno tome, zubni organi tretirani antitijelima protiv Cp27 smanjivali su se i postepeno raspadali. Skupina tretirana antitijelima Cp27 pokazala je povećan broj apoptotiskih ćelija, a imunohistohemijsko bojenje za keratansulfatne proteoglikane sugeriralo je da su preživjele ćelije stekle hrskavični fenotip.
Stefan Nemanjić
Stefan Nemanjić (srpski: Стефан Немањић; 1165. - 24. septembar 1228.), poznatiji kao Stefan Prvovjenčani, je bio veliki knez Srbije od 1196. do 1217. godine i kralj Srbije od 1217. do smrti 1228. godine. Naslijedio je svog oca Stefana Nemanju prema njegovoj želji na državnom saboru 1196. godine. Nakon smrti oca, morao se oružjem suprostaviti svom starijem bratu Vukanu. Vukan je smatrao da ima veća prava na prijestolje i titulu velikog kneza Srbije. Tako je započeo građanski rat između dvojice braće od 1202. do 1205. godine.
Zečica (čvor)
Hrvatska:
Vidakova njiva
Vidakova njiva je zvornička mahala koja se prostire na brežuljcima iznad Beksuje i ceste na izlazu iz grada ka Karakaju. Jedna je od mlađih mahala u gradu. Ime je najvjerovatnije dobila po njivi nekog Vidaka na kojoj je nastala. Svi stanovnici bili su Bošnjaci. Bavili su se splavarenjem i lađarenjem ili su radili kao nadničari.
Između dva svjetska rata, na Bukoviku iznad Vidakove njive održavane su zabave koje su priređivali članovi Muslimanskog KPD "Sloga". Zabave za Jurjevo su održavane i nakon Drugog svjetskog rata, sve do formiranja naselja u Bukoviku 1970-ih i 1980-ih. Na širem prostoru oko vodenice na Zlatici koja se nalazi na drugom kilometru puta od Srpske varoši ka Gornjoj Glumini, poznatom kao "Omaha", održavano je 5. aprila istoimeno veselje. Od sredine 1980-ih veselje je održavano na Mejdanu uzvodno od mosta na Drini između priobalnog puta i rijeke.
U doba socijalističke Jugoslavije, kroz Vidakovu njivu prolazile su ulice Vidakova njiva i Podrinjska. Počela su nicati i naselja na nekada praznom prostoru od Vidakove njive do Karakaja. Iznad Jevrejskog groblja, između Meteriza i Vidakove njive, 1960-ih nastalo je naselje vlaseničkih Roma. Sredinom 1980-ih u Meterizama je iznad puta izgrađen novi stambeni blok.
TED (konferencija)
TED (eng. Technology, Entertainment, Design; bos. Tehnologija, Zabava, Dizajn) je globalni skup konferencija u vlasništvu privatne neprofitne fondacije "Sapling Foundation", pod sloganom "ideje vrijedne širenja".
TEDx
2009. godine TED je počeo sa izdavanjem licenci trećim licima za organizovanje nezavisnih događaja sličnih TED-u u zemljama širom svijeta.
Predstavništva Republike Srpske u inozemstvu
Privredna predstavništva Republike Srpske nemaju diplomatski status, već za cilj imaju promociju Republike Srpske u inozemstvu, kao i dovođenje stranih investitora, koji bi svojim uloženim kapitalom, otvorili nova radna mjesta i unaprijedili razne aspekte života u Republici Srpskoj. Republika Srpska je jedan od dva ravnopravna entiteta u međunarodno priznatoj državi Bosni i Hercegovini. Ona je jedinstven i nedjeljiv ustavnopravni entitet koji samostalno obavlja svoje ustavotvorne, zakonodavne, izvršne i sudske funkcije. Pripadaju joj sve državne funkcije i nadležnosti osim onih koje su izričito u nadležnosti institucija Bosne i Hercegovine. Ovlašćena je da može uspostavljati specijalne paralelne odnose sa Srbijom i Crnom Gorom, preko Sporazuma o specijalnim paralelnim vezama.
Vlada Republike Srpske je u cilju unapređenja svih oblika saradnje sa institucijama i organizacijama u inozemstvu osnovala osam privrednih predstavništava. Države u kojima su do sada otvorena predstavništva Republike Srpske su: Belgija, Izrael, Rusija, Srbija, Njemačka, Austrija, Grčka, Kipar i Sjedinjene Američke Države. Predsjednik Republike svojim ukazom, na prijedlog Vlade, postavlja i opoziva šefove predstavništava Republike Srpske u inostranstvu i predlaže ambasadore i druge međunarodne predstavnike Bosne i Hercegovine iz Republike Srpske.
Aktivna predstavništva
Republika Srpska je član Skupštine evropskih regija ( – AER) koja pruža podršku regijama u procesu evropskog proširenja, a zahvaljujući članstvu u ovoj organizaciji ima pravo da u inostranstvu otvara privredna predstavništva.
Predstavništvo u Belgiji
Nakon učlanjenja u organizaciju Evropskih skupština regija, tokom 2008. stvorena je mogućnost da Republika Srpska dobije svoje predstavništvo u sjedištu Evropske unije kako bi u evropskom centru moći mogla lakše da dolazi do važnih informacija. Predstavništvo je smješteno u Bruxellesu, a šef predstavništva je Mario Đuragić.
Predstavništvo u Izraelu
Predstavništvo je smješteno u Jerusalemu, a šef predstavništva je Ejal Goren. Predstavništvo u Izraelu otvoreno je 1998. kako bi se ostvarila privredna, kulturna i sportska saradnja Izraela i Republike Srpske.
Predstavništvo u Rusiji
Predstavništvo u Rusiji je otvoreno u Moskvi 3. marta 2010. Osnovni zadatak mu je promoviranje Republike Srpske i mogućnost za investiranje u Srpsku. Šef predstavništva je Duško Perović. Tokom 2016. Ministar trgovine i turizma Republike Srpske Predrag Gluhaković rekao je da će Republika Srpska uskoro u Sankt Peterburgu otvoriti otvoriti još jedno predstavništvo, što se kasnije i dogodilo.
Predstavništvo u Njemačkoj
Predstavništvo u Njemačkoj osnovano je 2009. s ciljem ekonomske promocije Republike Srpske i privlačenja većih investicija u Srpsku. Stuttgart je odabran budući da je on jedan od privrednih centara Njemačke, ali i zbog toga što u tom regijonu živi veliki broj građana Republike Srpske i Bosne i Hercegovine. Šef predstavništva je Mićo Ćetković.
Predstavništvo u Austriji
Predstavništvo u Austriji je otvoreno u martu 2012. u Beču. Inicijator za otvaranje predstavništva je Vlada Republike Srpske, a cilj je da se ubrza saradnja u privrednom segmentu i privuku investicije. Šef predstavništva je Mladen Filipović.
Predstavništvo u Grčkoj
Predstavništvo u Grčkoj otvoreno je 2015. u Solunu, a za šefa predstavništva imenovana je Jelena Jovanović. Predstavništvo je otvoreno s ciljem da radi na privrednim i kontaktima u oblasti obrazovanja i kulture, te humanitarnima akcijama.
Bjelajci (Pakrac)
Bjelajci su naseljeno mjesto u sastavu grada Pakraca, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Predstavništva Republike Srpske u inozemstvu
Predstavništvo u Srbiji
U cilju unapređenja odnosa između Republike Srpske i tadašnje Savezne Republike Jugoslavije u Beogradu je 1992. osnovan Ekonomski biro, koji je 1993. izmijenjen u Biro Republike Srpske u Saveznoj Republici Jugoslaviji. Biro je obavljao poslove koji su se odnosili na: unapređenje i razvijanje političkih, ekonomskih, kulturnih i drugih odnosa sa SR Jugoslavijom, kao i poslove na pružanju pomoći izbjeglicama, koordinaciji poslova u zaštiti boraca, ratnih i vojnih invalida i njihovih porodica, kao i civilnih žrtava rata. Nakon završetka rata u Bosni i Hercegovini 1996. biro je transformiran u Predstavništvo Republike Srpske u SR Jugoslaviji. Odlukom Vlade Republike Srpske iz 2002. predstavništvo Republike Srpske u SR Jugoslaviji dobija svoj konačan oblik i status. Šef predstavništva je Mlađen Cicović, a predstavništvo je smješteno na adresi Bulevar Despota Stefana 4/4.
Predstavništvo na Kipru
Početkom 2017. godine premijerka Republike Srpske Željka Cvijanović najavila je moguće osnivanje devetog predstavništva Republike Srpske, predstavništva u Kipru kada budu ispunjene sve pretpostavke i ako bude bilo potrebe za tim. Vlada Republike Srpske, je tokom 2017. osnovala deveto predstavništvo Republike Srpske u Kiparskoj Republici, sa sjedištem u glavnom gradu Nikoziji. Odluka o osnivanju ovog predstavništva objavljena je u Službenom glasniku Republike Srpske, gdje je navedeno i da će ova institucija obavljati poslove za potrebe Srpske u oblasti privrede, te naučno-tehničke, kulturne, prosvjetne, socijalne, informativne i druge saradnje sa subjektima u Kipru. Predstavništvo će obavljati poslove u skladu sa Uredbom o uslovima za osnivanje i rad predstavništava RS u inostranstvu.
Bjelajci (Pakrac)
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Pakrac.
Predstavništva Republike Srpske u inozemstvu
Predstavništvo u Francuskoj
Na osnovu Odluke Vlade Republike Srpske od 4. aprila 1996. osnovano je Predstavništvo Republike Srpske u Francuskoj, sa sjedištem u Parizu, a za prvog šefa predstavništva bio je imenovan Miodrag Janković.
Bjelajci (Pakrac)
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Bjelajci nisu imali stanovnika.
Napomena: ''U 1880. sadrži podatke za naselje Cicvare.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Bjelajci je imalo 38 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 3492
IC 3492 (također poznat kao MCG 2-32-132 i PGC 41698) je eliptična galaksija i nalazi se u sazviježđu Djevica. Prvo otkriće je napravio Isaac Roberts 29. aprila 1892. godine.
Predstavništva Republike Srpske u inozemstvu
Karta
centar|mini|739x739piksel| Države u kojima se nalaze predstavništva Republike Srpske.
Sovodenj
Sovodenj je naseljeno mjesto u sastavu općine Gorenja vas–Poljane, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Škofja Loka.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sovodenj je imao 166 stanovnika.
Plitvička Jezera (Hrvatska)
mini|260px|[[Plitvička jezera (nacionalni park)|Plitvička jezera]] Plitvička Jezera su općina u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Plitvička Jezera je imala 4.373 stanovnika, od čega u Korenici 1.766.
James Hunt
James Simon Wallis Hunt (29. august 1947 – 15. juni 1993) bio je britanski vozač Formule 1 i prvak iz 1976. Nakon što se povukao iz F1 postao je medijski komentator i preduzetnik. Karijeru je započeo sa auto utrkama nakon čega je napredovao do Formule 3. Zbog raznih situacija na stazi prepunih akcije zaradio je nadimak "Hunt shunt". Od 1973. takmičio se u Formuli 1 vozeći bolid March 731 za tim Hesketh Racing. Nastupao je još za timove McLarena i Wolf Racinga. Nakon odlaska iz aktivnog sudjelovanja u auto-moto sportu, obavljao je ulogu komentatora utrka F1 za britanski BBC. Bio je poznat po svom znanju, smislu za humor i kritikama vozača koji se, po njegovom mišljenju, nisu dovoljno trudili, što mu je donijelo mnogo novih fanova. Umro je od srčanog udara u dobi od 45 godina. Dana 29. januara 2014. izabran je u Kuću slavnih motosporta.
Rani period
Rođen je 29. augusta 1947. u Belmontu, kao drugo dijete od majke Sue i oca Wallisa Hunta, uspješan berzovnog mešetara. Njegovi roditelji su bili odgajani u strogom viktorijanskom okruženju pri čemu su naporno radili na održavanje discipline u porodici. Imao je stariju sestru, Sally, tri mlađa brata, Petera, Timoteja i Davida, i jednu mlađu sestru, Georginu. Kao dijete, Hunt je bio fasciniran životinjama i pticama, a želja mu je bila da postane liječnik što je podržavala i njegova porodica. Naučio je voziti traktor na farmi u Pembrokeshireu, u Velsu, dok su bili na porodičnom odmoru. Sedmicu poslije 17. rođendana položio je vozački ispit te je u tom trenutku rekao da je njegov život "zapravo počeo".
Karijera
thumb|James Hunt u bolidu tima Hesketh, 1975. godina Prije nego je nastupio u Formuli 1, Hunt je prošao razne vrste takmičenja od vožnje Mini-ja, Formule Ford te je napredovao do Formule 3 i Formule 2. Svoj debi u Formuli 1 ostvario je vozeći bolid March 731 za tim Hesketh Racing, 1973. godine za Veliku nagradu Monaka. U toj sezoni je učestvovao u 8 utrka ostvarivši jedno 2. mjesto i zauzevši na kraju 8. mjesto sa osvojenih 14 bodova. Slijedeće dvije sezone provodi u istom timu pri čemu prve godine ostvaruje skromne rezultate sa mnogo odustajanja a prvu pobjedu ostvaruje u sezoni 1975. na utrci za Veliku nagradu Holandije. Te sezone ostvaruje i tri 2. mjesta te zauzima solidno 4. mjesto na kraju sezone. Za sezonu 1976. prelazi u tim McLarena što se pokazuje kao pravi potez jer pobjeđuje u ukupno 6 utrka te uz po jedno 2. i 3. mjesto sezonu završava kao prvi čime postaje i prvak u Formuli 1 za tu sezonu. U istom timu ostaje još slijedeće dvije sezone ali postiže znatno skromije rezultate. Zadnju sezonu (1979) provodi u Wolf Racing timu gdje od 7 utrka uspijeva završiti samo jednu te se na kraju oprašta od aktivnog bavljenja ovim sportom.
IC 3492
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Čehovski Medvedi
Klub je osnovan 2001. godine. Čehovski Medvedi su najuspješniji ruski rukometni klub. Prvak države je bio 20 puta, dok je nacionalni kup osvojio sedam puta. 1988. godine je bio osvajač EHF Lige prvaka.
IC 5122
IC 5122 (također poznat kao ESO 531-14 i PGC 67123) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 469 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Jarac. Najveći prečnik je 0,60 (82 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (41 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Herbert Alonzo Howe 17. septembra 1898. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Jelsa)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Jelsa je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 146,28 km2 imala 3.582 stanovnika, što predstavlja 0,79% od ukupnog broja stanovnika Splitsko-dalmatinske županije, odnosno 0,08% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Jelsi je 24 stanovnika/km2.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2000 - grupa 3
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu 2000 - grupa 3 bila je jedna od devet grupa u sklopu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2000. U grupi je bilo pet reprezentacija, a primijenjen je Bergerov sistem takmičenja. Njemačka, kao prvoplasirana u grupi se kvalificirala na prvenstvo dok je drugoplasirana Turska obezbjedila učešće u baražu za odlazak na prvenstvo.
Utakmice
*Vrijeme odigravanja utakmica su prikazana po lokalnom vremenu mjesta gdje su utakmice igrane.