cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rat na Pacifiku
Okinawa
U nastavku Operacije Iceberg, 10. Armija američke kopnene vojske, uz podršku 3. Amfibijskog korpusa i 24. Armijskog korpusa s ukupno 183.000 vojnika, vrši invaziju na Okinavu, japansku teritoriju u otočju Ryu Kyu. Dana 10. aprila 1945. glavni dio snaga se iskrcava na otok. mini|lijevo|Plan napada na Okinawu Iako pripreme uz zračnu podršku traju već od 1. aprila, glavnina japanskih snaga se uspijeva povući u unutrašnjost otoka, u već izgrađene i dobro utvrđene položaje. Ratovanje u džungli dovodi do velikih gubitaka na strani Saveznika, ali su na kraju ipak Japanci pretrpjeli težak poraz: gube oko 66.000 vojnika, dok su američki gubici iznosili 12.283 poginulih.
Padom Okinawe pada i zadnje japansko uporište na putu prema glavnim otocima. Samim tim, saveznici završavaju pripreme invazije samog Japana.
Atomska bomba i završetak rata
mini|desno| Atomski oblak iznad Hirošime Iako su već Japance prinudili na povlačenje te se samo Carstvo nalazi u raspadu, američka vlada i vojna uprava odlučuju se za upotrebu najgoreg oružja za masovno uništavanje.
Iako je japanski ambasador u Moskvi, Sato Naotake, već 9. jula 1945. prenio molbu za početak pregovora o primirju, Amerikanci 6. augusta bacaju prvu atomsku bombu na Hirošimu, a tri dana poslije, 9. augusta na Nagasaki. Iznenađeni ovakvom udarnom snagom neprijatelja, Japanci 2. septembra 1945. potpisuju bezuslovnu predaju.
Posljedice
Pacifički rat, a time i Drugi svjetski rat, završio je japanskom kapitulacijom. Dokument o kapitulaciji potpisan je na američkom ratnom brodu USS Missouri, 2. septembra 1945. godine. Bio je to prvi rat u kojem su upotrijebljena sva tri oružja za masovno uništavanje, kako atomsko (SAD je bacio atomske bombe na Japan), tako i biološko i hemijsko oružje, koje je Japan koristio većinom u Kini.
Osim privrednog uništenja Japana, posljedice upotrebe atomskih bombi civilno stanovništvo osjeća destljećima kasnije: zračenje i zaražena okolina i poslije rata mnoge civile je stajalo života.
TGIF2LY
Y-vezani transformirajući faktor rasta-beta-inducirani faktor 2 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom TGIFLY sa hromosoma Y. Citogenetička lokacija je: Yp11.2, a [[genomske koordinate (GRCh38): Y:3,579,066–3,580,040 (prema NCBI, OMIM: 400025)
Yp11.2/Xq21.3 je homologni blok specifičan za ljude koji čini najveću zajedničku regiju među spolnim hromosomima, koji se proteže na oko 3,5 Mb. U ovom segmentu mapirane su dvije transkribovane sekvence: protokadherinski geni PCDHX (300246) i PCDHY (400022) i X-vezani poli(A)-vezujući protein PABPC5 gen (300407), čiji je Y-homolog izgubljen tokom ljudske evolucije. Blanco-Arias et al. (2002) izvijestili su o genomskoj strukturi, ekspresiji i evolucijskoj konzervaciji treće (X-Y homologne) transkribirane sekvence mapirane na ovoj regiji i označili je TGIFLX (300411)/TGIFLY za X/Y sličan TGIF-u. Geni sadrže homeodomene koji se odnose na porodicu gena superklase TALE (ekstenzija petlje od tri aminokiseline).
U jednoj studiji iz 2011., polazi se od konstatacije da TG-interakcioni faktori (TGIFs) pripadaju porodici proteina homeodomena TALE, uključujući i ljudske TGIF1, TGIF2 i TGIFLX/Y. I TGIF1 i TGIF2 djeluju kao faktori transkripcije koji potiskuju signalizaciju TGF-β. Ljudski TGIFLX i njegov ortolog, Tex1 kod miša, su X-vezani geni koji se eksprimiraju samo u testisima odraslih. TGIF2 je nastao duplikacijom iz TGIF1, dok je TGIFLX nastao retrotranspozicijom na hromosom X. Ovi geni nisu okarakterisani ni kod jednog neeuterijskog sisara. Stoga su proučavali porodicu TGIF u tamarskog valabija (torbarski sisar), kako bi istražili njihovu ulogu u reprodukciji i kako i kada su ovi geni mogli evoluirati svoje funkcije i hromosomske lokacije.
Dobijeni rezultati pokazuju da su i TGIF1 i TGIF2 bili prisutni u tamarskom genomu na autosomima, ali TGIFLX je bio odsutan. Tamarski TGIF1 dijeli sličan obrazac ekspresije tokom ebembriogeneze, seksualne diferencijacije i u tkivima odraslih kao i TGIF1 kod euterijskih sisara, što sugerira da je funkcionalno konzerviran. Torbarski TGIF2 bio je sveprisutno eksprimiran tokom ranog razvoja, kao kod ljudi i miša, ali kod odraslih, eksprimiran je samo u gonadama i slezeni, više kao obrazac ekspresije ljudskog TGIFLX-a i mišjeg Tex1. Tammar TGIF2 mRNA je specifično otkrivena u okruglim i izduženim spermatidama. U zrelim spermatozoidima nije otkrivena iRNK. TGIF2 protein bio je specifično lociran u citoplazmi spermatida, te u zaostalom tijelu i središnjem dijelu repa zrelih spermatozoida. Ovi podaci sugeriraju da torbarski TGIF2 može sudjelovati u spermiogenezi, kao što TGIFLX djeluje kod Eutheria. TGIF2 je prvi put otkriven u jajniku sa iRNK proizvedenom u granulastim i tekinim ćelijama, što sugerira da može također imati ulogu u folikulogenezi.
Autori izvode zaključak da ograničena i vrlo slična ekspresija torbarskog TGIF2 sa X-vezanim paralozima kod euterija sugerira da je evolucija TGIF1, TGIF2 i TGIFLX kod njih bila praćena promjenom od sveprisutne prema tkivno-specifičnoj ekspresiji. Distribucija i lokalizacija TGIF2 u proučavanim gonadama odraslih sugerira da je postojala ultra-konzervirana funkcija za porodicu TGIF u plodnosti i da je TGIF2 već funkcionirao u spermatogenezi i potencijalno folikulogenezi mnogo prije retrotranspozicije u hromosom X euterijskih sisara. Ovi rezultati također pružaju dodatne dokaze da je euterijski X-hromosom aktivno regrutovao gene povezane sa spolom i razmnožavanjem tokom evolucije sisara.
Kloniranje i ekspresija
RT-PCR analizom, Blanco-Arias et al. (2002) otkrili su da su i X– i Y-vezani geni slični TGIF-u specifično eksprimirani u testisima odraslih. Kloniranjem i sekvenciranjem homologa TGIFLX kod hominoida i majmuna Starog svijeta, pronašli su dokaze za otvoreni okvir čitanja u osam proučavanih vrsta. Delecija jednog baznog para u ljudskom TGIFLY (u poređenju sa TGIFLX) stvorila je drugačiji okvir čitanja, gdje su nedostajali ostaci C-terminala koje dijele TGIFLX i drugi TGIF proteini. U cjelini, nalazi sugeriraju da u testisima TGIFLX/Y ima transkripcijsku ulogu.
Struktura gena
Blanco-Arias et al. (2002) otkrili su da gen TGIFLX/Y ima iRNK od 2,666 bp koju kodiraju dva egzona razdvojena intronom od 96 bp.
Mapiranje
Amplifikacijama iz X-vezanih YAC-a, Blanco-Arias et al. (2002) mapirali su gen TGIFLY na hromosomskoj regiji Yp11.2.
Sasina (Oštra Luka)
Sasina je naseljeno mjesto u općini Oštra Luka, Bosna i Hercegovina.
Nagrada Emmy
Emmy nagrade su američke nagrade za televizijske produkcije, slične nagradi Peabody, ali više fokusirane na zabavljačku industriju, te se smatraju televizijskim ekvivalentom nagrada Zlatni globus i Oscar.
Tri povezane, ali odvojene organizacije predstavljaju Emmy nagrade:
Najpoznatije nagrade su Primetime Emmy i Daytime Emmy, koje obje imaju kategorije klasificirane kao Creative Arts Emmy.
Historija
Prvi Emmy prezentiran je u Hollywood Athletic Clubs 25. januara 1949. Ime Emmy je feminizacija imena Immy, nadimka koji je iskorišten za cijevi ranih televizijskih kamera. Shirley Dinsdale je postala prva osoba koja je osvojila Emmy na prvoj ceremoniji. Kip nagrade Emmy izgleda kao žena sa krilima koja drži atom, što je postao simbol televizijske akademije za uzdizanje umjetnosti na televiziji. Kip je izradio inžinjer Louis McManus.
Emmy za udarne termine
Emmy za udarne termine predstavlja nagradu koja se dodjeljuja američkim televizijskim programima u udarnom terminu. Ceremonije se uglavnom odvijaju sredinom septembra, te se emitiraju na kanalima ABC, CBS, NBC i Fox.
Dnevni Emmy
Dnevni Emmy predstavlja nagradu koja se dodjeljuja američkim svakodnevnim televizijskim programima. Prvi Daytime Emmy dodijeljen je 1972. godine.
Sportski Emmy
Sportski Emmy predstavlja nagradu koja se dodjeljuje američkim sportskim televizijskim programima. Ceremonija se održava svakog proljeća, uglavnom tokom posljednje dvije sedmice u aprilu ili prve sedmice u maju.
Tehnološko-inžinjerski Emmy
Tehnološko-inžinjerski Emmy predstavlja nagradu koja se dodjeljuje individualcima, firmama ili naučnim organizacijama koje su uveliko pomogle razvoju tehnologije na televiziji.
Regionalni Emmy
Regionalni Emmy predstavlja lokalnu nagradu koja se dodjeljuje regionalnim američkim televizijskim tržištima. Ove nagrade su manje glamoruzne.
Međunarodni Emmy
Međunarodni Emmy predstavlja nagradu koja se dodjeljuje najboljim televizijskim programima izvan SAD-a. Svaki program koji je nominiran se emitira na festivalu u New Yorku dan prije održavanja ceremonije.
Bilijarski štap
thumb| right|330px|thumb|Bilijarski štap i njegovi osnovni dijelovi: Bilijarski štap (ili, jednostavno: štap; također: snuker štap), ke ili ke štap, ili tak, dio je [[sportske opreme neophodan za igre bilijar, snuker i karambol. Koristi se za udaranje loptice (lopte), obično bijele loptice. Štapovi su zašiljeni, obično dugi otprilike 1,5 m i najčešće mase 450–600 g, pri čemu profesionalci teže prosjeku od 540 g. Štapovi za karambol imaju uglavnom kraći domet, iako je dužina štapa prvenstveno faktor visine igrača i dužine ruke. Većina štapova napravljena je od drveta, ali je drvo povremeno prekriveno ili sjedinjeno s drugim materijalima – uključujući grafit, karbonska vlakna (CFRP) i/ili stakloplastiku ('fajberglas').
Za englesko i srodna jezička govorna područja u upotrebi je češće naziv ke (, od ); za ovaj naziv, ke, zastarjeli izraz koji se koristio od 16. do ranog 19. stoljeća je bilijarski štap.
Historija
427px|thumb|right|Čovjek igra bilijar štapom i žena topuzom; iz ilustracije u knjizi Michaela Phelana iz 1859,
Preteča štapa bio je topuz, alat sličan laganoj palici za golf, sa vrhom koji se općenito koristio za guranje a ne udaranje ke (bilijarske) loptice. Kada bi se loptica našla tik uz okvir bilijarskog stola, upotreba topuza je bila otežana (vrh ne može stati ispod ivice okvira da bi se loptica udarila ravno), a do 1670. godine iskusni igrači su često koristili stražnji kraj topuza kao alternativno rješenje. Izraz 'ke' dolazi od , francuske riječi za "rep", prema toj praksi ili načinu upotrebe, dok je stil udaranja na kraju doveo do razvoja zasebnih štapova, bez vrhova, oko 1800. godine, koji su se u početku koristili kao pomoćni za topuze, koji su ostali u upotrebi sve do 19. stoljeća. U javnim sobama za bilijar samo su vješti igrači smjeli koristiti ke, jer bi krhku tkaninu početnici mogli pocijepati. Uvođenje kea, te nove opcije igre koje je omogućilo, doveli su do razvoja okvira s većom stopom odbijanja; u početku su se punili platnom ili pamukom, ali kasnije gumom.
thumb|left|Ekstremni  udarac Williama A. Spinksa tokom egzibicione igre 1893. protiv Jacoba Schaefera, Sr. Kad je počeo od donje lijeve strane, njegova ke loptica nastrano skreće prema i karomira se od jednu objektnu lopticu, a potom – zahvaljujući ekstremnom spinu – odbija o okvir četiri puta, nakon čega se na kraju otkotrlja za savršen, poentirajući udarac u drugu objektnu lopticu. Spinks je izgubio ovu partiju. Ideja kea je prvobitno bila da se pokuša udariti loptica što je centralnije moguće kako bi se izbjegao promašaj. Koncept kojim se ostavlja 'spin' na loptici poznat je prije nego što su izmišljeni vrhovi za štapove ke; npr. jako udaranje u dno bijele loptice (ke loptice) za rezultat ima vraćanje unazad bijele loptice nakon kontakta sa objektnom lopticom koja dobije spin ka naprijed. François Mingaud je proučavao igru bilijara dok je bio držan u Parizu kao politički zatvorenik i eksperimentisao je s kožnim vrhom štapa kea. Godine 1807. pušten je i demonstrirao je svoja otkrića. Mingaud je također zaslužan za davanje dokaza da se podizanjem štapa vertikalno, u poziciju koja se zauzimala topuzom, može izvesti ono što je dan-danas poznato kao " udarac".
U danima prije nego što je uveden vrh, bilo je uobičajeno da igrači uvrću krajeve svog štapa u gipsani zid ili plafon tako da se na kraju formira naslaga nalik kredi kako bi se smanjila mogućnost promašaja, što je dovelo do uvođenja moderne bilijarske krede. Prvi sistematski marketing krede napravio je John Carr, u sobama za bilijar Johna Bartleya u Bathu. Carr i Bartley su ispitivali kako se ne-centralni udarac (koji rezultuje 'sidespinom', č. sajdspin) može iskoristiti u korist igrača; Carr je počeo prodavati kredu u malim kutijama. Nazvao je ovo "praškom za zavijanje", a magični utisak ostavljen na javnost omogućio mu je prodaju po većoj cijeni nego kad bi se shvatalo da je to samo kreda u maloj kutiji. ', američki izraz za sidespin, potječe od britanskog otkrića efekata sidespina, jer ' dolazi od francuske riječi za topuz (na engleskom ).
GNUzilla
GNUzilla magazin je prvi elektronski časopis na srpskom jeziku posvećen slobodnim operativnim sistemima (GNU, GNU/Linux i *BSD) i slobodnom softveru uopšte. Prvi broj GNUzille izašao je 31. decembra 2004 godine kao prvi i jedini elektronski časopis takve tematike na prostorima bivše Jugoslavije. GNUzilla je prvi veliki projekat NVO Mreža za slobodan softver (FSN). Već više od dvije godine GNUzilla izlazi jednom mjesečno sa manjim zakašnjenjima u nekoliko navrata. Za GNUzillu pišu brojni pisci iz Srbije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine.
Bilijarski štap
Vrste
Bilijarski i snuker štapovi su prosječne dužine oko 140–150 cm (57–59 in) i razvrstavaju se u tri glavna tipa. Najjednostavniji tip je jednodijelni štap; oni se uglavnom nalaze u bilijarskim salama za zajedničku upotrebu. Imaju ujednačen konus, što znači da se ravnomjerno smanjuju u promjeru od kraja ili stražnjeg dijela do vrha. Drugi tip je dvodijelni štap, podijeljen u sredini radi lakšeg transporta, obično u futroli ili torbici. Treća varijanta je još jedan dvodijelni štap, ali sa spojem smještenim tri četvrtine niže – obično 30 ili 40 centimentara (12 ili 16 inča) od stražnjeg dijela – poznat kao "tričetvrtinski dvodijelni štap", koji koriste igrači snukera.
Obični bilijar
Tipičan dvodijelni štap za obični bilijar pravi se uglavnom od tvrdog ili kamenog javora, sa ferulom od fajberglasa ili fenolne smole, obično dužine 19–25 mm (0,75–1 in), te čeličnim spojnim navojem i -om (pin je šarafno-navojna protruzija u spoju). Bilijarski štapovi u prosjeku dugi oko 150 cm (59 in), obično su dostupni mase 0,48–0,60 kg (17–21 oz), pri čemu su najčešći oni od 0,54 kg (19 oz); obično imaju vrh prečnika u rasponu 12–14 mm. Kupasti/konusni dio (profil osovine štapa kako se povećava u prečniku od vrha do spoja), sa osovinom koja se postepeno smanjuje u prečniku od spoja do ferule, favoriziraju neki i dalje, ali "pro" konus je sve popularniji, prav na većini dužine osovine od stražnje strane ferule, a širi se do prečnika spoja samo u posljednjih do  osovine. Iako postoji mnogo proizvođača bilijarskih štapova po narudžbi, veliki broj kvalitetnih bilijarskih štapova proizvodi se naveliko. Posljednjih godina moderni materijali kao što su fajberglas, karbonska vlakna, aluminij itd., sve više se koriste za osovine i kundake. Trend ka eksperimentisanju sa gumom, memorijskom pjenom i drugim mehkim omotačima, također je prisutan.
Karambol
Karambolski ( – karambol(a)) štapovi su kraći i lakši od bilijarskih štapova, sa kraćom ferulom, debljim bližim dijelom i spojem, drvenim pinom spoja (idealno) i spojem drvo-drvo bez navoja, cjelovito kupastim konusom i vrhom manjeg prečnika. Tipične dimenzije su: dužina 140 cm (54–56 in), masa 0,47–0,52 kg (16,5–18,5 oz), te vrh prečnika 11–12 mm. Specijalizacija čini štap čvršćim, za rukovanje težim bilijarskim lopticama i djelovanjem da se umanji deflekcija. Drvo koje se koristi za štapove za karambol može varirati u velikoj mjeri, a većina kvalitetnih karambolskih štapova ručno je rađena.
Snuker
thumb|Snuker štap sa dva odvojiva nastavka Sa 140–150 cm (57–58 in), štap dizajniran za snuker (snooker) je obično kraći od tipičnog bilijarskog štapa od 150 cm (59 in) i ima odvojive produžetke stražnjeg dijela čime dužina štapa postaje veća za 15 cm (6 in) ili više. Mnogi snuker štapovi su spojeni, obično mesinganim spojnicama, ili čak  nazad prema debljem kraju dijela za držanje, čime je dalji udarni dio neobično dugačak – to nije na pola puta, gdje su spojevi običnog bilijarskog i štapa za karambol. Ovo zahtijeva ekstremno dugačku kutiju za spremanje. Neki modeli su spojeni na dva mjesta, pri čemu duga osovina ima glatki i suptilni spoj drvo-drvo. Vrhovi štapova za snuker obično su prečnika 8,5–10,5 mm kako bi se pružila veća preciznost i finoća kod loptica za snuker, koje su manje od loptica za bilijar i karambol. Snuker kundaci su obično ravni sa jedne strane tako da se štap može postaviti da leži ravno na donjem osnovnom dijelu stola i klizi duž platna ispod obloga stola koje ublažavaju udarac; ovako se omogućava udarac u osnovnu lopticu veoma blizu obloge koja ublažava udarac kada je osnovna loptica 'zaleđena' pri ovoj oblozi (takav udarac nije po pravilima u igrama bilijar ili karambol prema većini pravilnika). Ovaj taktilni ravni dio stražnjeg dijela također pomaže igraču da razvije vrlo specifičan način držanja štapa, dosljedan pri svakom udarcu za vrlo ujednačenu finesu držanja štapa i uslijedjelog udarca kao cjelovitog manevra (snuker, u slučaju mnogo ako ne i većine udaraca, zahtijeva mnogo više preciznosti nego pri igranju običnog bilijara). Težina štapova za snuker varira između 454 i 510 grama (16 i 18 unci). I dok je lakši štap obično za početnike da razviju ispravnu tehniku na početku, neki profesionalni igrači snukera koriste lakše štapove – 425–468 g (15 – 16 1/2 oz.); neki od takvih igrača su: Joe Davis, John Spencer, Terry Griffiths, Mark Williams, Paul Hunter. Tačka ravnoteže štapa je obično 41–46 cm (16–18 in) od stražnjeg kraja.
Službena pravila i za snuker i za bilijar navode da "Bilijarski štap ne smije biti kraći od 3 stope (914 mm) dužine i ne treba pokazivati ikakve promjene u odnosu na tradicionalni konusni oblik i formu, s vrhom, koji se koristi za udaranje primarne lopte, osigurano na tanjem kraju.". Ovo pravilo je uvedeno nakon incidenta 14. novembra 1938. kada je Alec Brown igrao sa Tomom Newmanom u Thurston's Hallu (takmičenje Zlatni kup Daily Mail-a 1938/39.). U trećem kadru, Brown je ubacio crvenu, nakon čega je bijela loptica ostala među nekoliko crvenih, sa samo uskim prolazom do crne, jedine boje koja nije krucijalna za snuker, a koja je bila blizu svog mjesta. Igranje ovoga sa konvencionalnom opremom bilo bi nezgodno. Na iznenađenje gledalaca, Brown je izvadio mali štap veličine naliv pera iz džepa svog prsluka, obradio ga kredom i odigrao potez. Newman je protestirao zbog ovoga.
Sudija, Charles Chambers, zatim je pregledao oruđe, traku od ebanovine dugačke oko pet inča, sa jednim krajem koji je bio vrh štapa. Chambers je odlučio da dosudi faul (prekršaj), a Newmanu je dodijelio sedam poena. Odgovarajući na pitanja, sudija je citirao pravilo koje kaže da se se svi potezi moraju izvoditi vrhom štapa, tako da "naliv pero" štap nije smatrao validnim štapom. Osam dana kasnije sastao se Savez i Kontrolno vijeće bilijara, koje je posjedovalo pravila, te odlučilo da uvede novo pravilo, koje je razrađeno u današnju verziju: "Bilijarski štap, kako ga priznaje Vijeće za bilijar i kontrolu, ne treba biti manji od tri stope u dužini, i ne treba pokazivati ikakvo značajno odstupanje od tradicionalnog i općeprihvaćenog oblika i forme."
Specijalizirani štapovi
Proizvođači također pružaju niz specijal(izira)nih štapova prilagođenih određenim udarcima. Obični štapovi za razbijanje imaju vrhove napravljene od vrlo tvrde kože (ponekad slojevite) ili fenolne smole kako bi se osiguralo da se puna snaga udarca prenese na udarnu loptu tokom udarca za razbijanje, te kako bi se izbjeglo prekomjerno habanje vrhova i ferula glavnog štapa kojim igrači igraju. Štapovi za razbijanje sa fenolnim vrhom često imaju spojeni fenolni vrh, umjesto dva odvojena dijela.
Poskočni štapovi su kraći, lakši (340 grama / 12 unci i manje) štapovi koji olakšavaju izvođenje pravilnog poskočnog udarca, a često imaju i veoma težak vrh. Neki štapovi za razbijanje standardne veličine uključuju dvodijelni bliži dio koji omogućava igraču da ukloni donju, težu polovinu ovog stražnjeg dijela kako bi se dobio poskočni štap; ovi štapovi se obično nazivaju imenima "štap za razbijanje i poskakanje" ili "štap za poskakanje i razbijanje". Neuobičajeni massé štap je kratak i težak, sa širim vrhom koji pomaže u izvođenju massé udaraca.
Emevije
desno|mini|300px|Halifat u vrijeme Emevija 750. godine Emevijska dinastija (661. - 750.) je bila prva dinastija poslije četvorice halifa, a njen prvi predstavnik Muavija je uveo pravo na prijesto putem nasljedstva (dinastijom) a ne putem izbora (šurom).
Bilijarski štap
Specijalizirani štapovi
Visokokvalitetan dvodijelni štap sa skoro nevidljivim spojem drvo-drvo, tako da izgleda kao jeftin jednodijelni kućni štap, ima naziv undefined . Takav štap može koristiti prevarant/ica da privremeno obmane nesumnjičave kockare da pomisle da je on/a početnik/ca.
Emevije
Osnivanje dinastije
Nakon smrti halife Alije na vlast je došao Muavija, sin Ebu-Sufijana i Hinde, zakletih neprijatelja islama sve do osvajanja Mekke kada su i sami prihvatili ovu vjeru. Prvi je islamski vladar od kojeg se računa dinastija. Došao je na vlast prihvativši se hilafeta kojeg je preuzeo poslije atentata na halifu Aliju. Hilafet završava smrću halife a Muavija je pred kraj svog života odlučio na svoje mjesto postaviti sina Jezida. Običaj je bio halifu birati na šuri, skupu plemenskih predstavnika koji su svojim glasanjem donosili sve važnije odluke. Muavija nije ukinuo taj običaj ali je na razne načine nagovorio i/ili podmitio plemenske vođe da glasaju za njgovog sina. Jezid je prvi halifa izabran na ovaj način. Dinastija Emevijja je trajala 90 godina i brojala je 14 vladara.
Bilijarski štap
Udarni dio
Udarni dio ( – dosl. osovina) izrađuje se u više različitih širina konusa; dva najčešća su pro konus i evropski konus. Pro konus ima isti prečnik od vrha do 30–35 cm (12–14 inča) prema spoju, gdje počinje da se širi. Evropski konus se kontinuirano i glatko širi od ferule prema spoju. Uprkos ovakvim nazivima, evropski konus koji se stalno sužava nalazi se u većini barova Sjeverne Amerike kao i kao kućni štap; ne vole svi profesionalni igrači pravi profesionalni konus na svojim prilagođenim, dvodijelnim modelima.
Emevije
Značaj
Ovo doba je zapamćeno po mnogo negativnih i pozitivnih događaja. Naziva se i krvavim dobom muslimana jer se na nepošten način dolazilo na vlast. Većina tih halifa je živjela rasipnički, što se također kosi sa principima islama i praksom dotadašnjih halifa.
Bilijarski štap
Vrh
thumb|140px|Vrhovi širine radijusa novčića deset i pet centi (slijeva nadesno) thumb|140px|Kreda za bilijar thumb|140px|Slojeviti (laminirani) vrh thumb|140px|Oštrač za vrh štapa kojim se isti oblikuje
Emevije
Značaj
Teritorijalno, Islamsko carstvo se značajno proširilo. Osvojeni su i dijelovi Evrope: Španija te dio Francuske (Lyon i Bordeaux). Središte hilafeta je premješteno iz Medine u Damask. Širili su arapsku kulturu na svim područjima novog islamskog carstva. Uveli su arapski novac i arapski jezik u svim novoosvojenim državama, te gradili džamije.
Bilijarski štap
Vrh
Kožni vrhovi različite zakrivljenosti i stepena tvrdoće su zalijepljeni (ili u nekim slučajevima ušarafljeni) na čahuru. De facto standardne zakrivljenosti za vrh običnog bilijarskog štapa su širine radijusa novčića deset i pet centi, određeno oblikovanjem vrha tako da kada neko stavi jedan od ovih novčića na vrh – zakrivljenost ostaje ista. Kraj vrha štapa varira u promjeru, ali je tipično u rasponu od 9 do 14 milimetara (12 do 13 mm za obične bilijarske štapove). Vrhovi snuker štapova variraju od 8 do 11 mm, a najpopularnija je veličina od 9 do 10 mm.
Emevije
Značaj
Primjetan je i utjecaj Perzije i Bizantije na vladare ovog doba. Ono što su preuzeli iz njihove kulture se prvenstveno ogleda u uvođenju lične garde, obavještajne službe i stroge vojne države. Izgradili su flotu. Osnovali su prvu poštu na ovim područjima. Uveli su i sudstvo ali jedino njihova presuda je bila važeća i konačna.
Bilijarski štap
Vrh
Zaobljeni vrhovi (manji radijus) lakše prenose spin na glavnu bilijarsku lopticu (bijela) jer je za dodirnu tačku između vrha i loptice potrebna manja udaljenost od središnjeg udarca da bi se dosegla ista količina spin-okretanja, zbog povećanog tangencijalnog kontakta. Vrhovi za štapove za razbijanje su obično poluprečnika novčića od pet centi ili čak ravniji, a ponekad su napravljeni od tvrđih materijala kao što je fenolna smola; udarci su snažni i obično zahtijevaju manje spina (okretanja loptica centralno).
Kožni vrh se prirodno sabija i stvrdnjava narednim i narednim udarcima. Bez odgovarajuće njege, površina vrha može razviti neželjenu glatkoću ili sjaj što može značajno smanjiti željeno trenje između vrha i glavne loptice. Kreda za bilijarski štap se nanosi na vrh štapa, idealno nakon svakog drugog udarca ili otprilike tako, kako bi se postiglo željeno trenje i minimizirala mogućnost promašaja. Ovo je posebno važno kada vrh štapa ne udari bijelu loptu u njenom centru i na taj način joj da (neželjeni) spin.
Emevije
Historija vladavine
Vladavina Emevijja je završila dolaskom Abasida na vlast koji su tada odlučili smaknuti sve iz dinastije Emevija. Preživio je samo Abdurahman I sa svojim trinaestogodišnjim bratom. Njih dvojica i njihov oslobođeni rob Bedr su pet godina lutali po islamskom carstvu, dok nisu završili na isturenom španskom kraju ove imperije. Ni muslimani ovog podneblja nisu bili zainteresovani za Abasidsku vlast, niti su ih Abasidi na to primoravali, što je Abdurahman I iskoristio. Poslao je Bedra da govori o uspostavljanju emevijske vlasti što su Španci i prihvatili. Pod upravom Abasida ostalo je Arapsko poluostrvo, Perzija, Irak, Sirija, Džezira, Egipat i Sjeverna Afrika, a pod vlašću Emevija bilo je Pirinejsko poluostrvo kojim su vladali od 756. do 1031. godine, a vlast nad i jednim dijelom muslimani su potpuno izgubili tek 1492.
Bilijarski štap
Vrh
Svi vrhovi štapova su nekada bili jednodijelne konstrukcije, kao i mnogi danas (uključujući LePro i Triangle). Nedavno su neki vrhovi napravljeni od slojeva koji su laminirani zajedno (glavni brendovi uključuju Kamui, Moori i Talisman). Tvrđi vrhovi i laminirani vrhovi bolje drže oblik od mekših vrhova i jednodijelnih vrhova. Laminirani vrhovi općenito koštaju više od jednodijelnih vrhova zbog opsežnijeg proizvodnog procesa. Potencijalni problem sa slojevitim vrhovima je delaminacija, gdje se sloj počinje odvajati od drugog ili se vrh potpuno raspada. Ovo nije uobičajeno i obično je rezultat nepravilne instalacije, pogrešne upotrebe alata za vrhove ili jakih udarnih massé udaraca. Jednodijelni vrhovi nisu podložni ovom problemu, ali imaju tendenciju da se lakše -uju (postaju nalik na oblik gljive).
Emevije
Historija vladavine
Prijestonica Emevijskog carstva u Španiji bila je Kordoba. U ovo vrijeme Kordoba je značajno uznapredovala, ali ubrzo je došlo do nemira. Kršćani koji su imali pravo udruživanja i života u vlastitim zajednicama počeli su zahtjevati odvajanje od muslimanskog carstva. S druge strane Španija dolazi na udar krstaških ratova i biva poražena u jednom od njih (1198. - 1216.) Kordoba je osvojena 1232. Dio Španije oko Granade je ostao u muslimanskoj vlasti do 1492. Međutim, prvenstveno zbog borbe za vlast, 1486. počinje graađanski rat. Kralj Ferdinand i kraljica Izabela su opkolili Granadu i tražili od muslimana da se predaju zaklevši se pri tome da neće rušiti džamije, vakufsku imovinu i poštovati običaje muslimana. Međutim ovo se nije ostvarilo, i Španija je ubrzo postala dijelom inkvizicije.
Bilijarski štap
Vrh
Ovih dana postoje sintetički, -kožni ili čak gumeni vrhovi za štapove koji imaju slične karakteristike za igranje kao vrhovi od životinjske kože. Često su oni manje pogođeni vlagom i vlagom od kožnih vrhova, manje su ispupčeni i pogrešno oblikovani i pogodna su zamjena za prosječnog igrača.
Emevije
Značaj
lijevo|mini|300px|[[Velika džamija u Damasku|Emevijska džamija u Damasku]] Već samim dolaskom Abdurahmana I započela je gradnja džamija i škola, prvih islamskih škola u Evropi. Međutim Španija je bila najnaprednija u doba Abrurahmana III. U Kordobi je tada bilo oko sedamsto džamija, tristo javnih hamama, te biblioteka sa 600 000 svezaka raznih djela.
Bilijarski štap
Prednja kapa (ferula)
Kraj udarnog dijela ima manžetnu poznatu kao ferula, koja se koristi za držanje vrha bilijarskog štapa na mjestu i za podnošenje tereta udarca loptom, tako da se manje elastično drvo drške ne rascijepi. Ferule više nisu napravljene od slonovače, već su sada napravljene od karbonskih vlakana, ili plastike kao što je melaminska smola, ili fenolna smola, koji su izuzetno izdržljivi materijali i omogućavaju jak udarac te su otporni na pucanje, razlamanje i lomljenje. Ponekad se koriste mesingani prstenovi, posebno za štapove za snuker. Neki igrači postavljaju ferule od titanija (lakše od mesinga) kako bi se smanjila deflekcija bijele loptice pri primjenjivanju postraničnog spina.
Emevije
Značaj
U toku vladavine Emevija Kordoba je bila centar tkalačkog zanata i rezbarija od slonovače. Razvijena je proizvodnja svile, kože, otvoreni su rudnici srebra i zlata. Zahvaljujuči njima način proizvodnje papira je prenešen u Italiju pa onda i u Francusku. Znalajn utjecaj su imali i na školstvo, jer su podnjihovom vladavinom otvoreni i univerziteti u Kordobi, Sevilji, Granadi i Malagi.
Bilijarski štap
Spoj
Teži dio štapa je igraču bliži deblji dio za držanje ( – kundak, deblji kraj), a lakši i uži kraj je udarni dio štapa ( – osovina, stabilnosnociljno držalo). Ova dva dijela bilijarskog štapa pričvršćena na spoju (spojnica); obično se šaraf koji izlazi iz spoja čeonog kraja (muški) uvlači u 'utičnicu' na osovini (ženski), ili obrnuto. Spojevi su izrađeni od različitih materijala, najčešće od plastike, mesinga, nehrđajućeg čelika ili vanjskog sloja drveta, ali su neki prilagođeni štapovi napravljeni od kostiju, rogova ili drugih skupljih materijala koji su rjeđi, ali imaju isti učinak. Većina snuker štapova ima spojeve 'mesing na mesing'. Unutrašnje muške i ženske spojne tačke gotovo uvijek su od mesinga ili čelika jer manje reaguju na promjene temperature i stoga se šire i skupljaju manje od drugih materijala, pružajući duži životni vijek štapa. Spojevi imaju različite veličine kao i različite muške i ženske krajeve na osovini i stražnjem dijelu štapa. Tradicionalni dizajni koriste potpuno navojnu vezu, dok novije verzije (na tržištu pod nazivima kao što su Uni-loc, Accu-loc, Speed-loc i Tru-loc) koriste polunavojne veze za "brzo otpuštanje -a" (spojnice) koje omogućavaju igračima da brže sklapaju i rastavljaju svoje štapove za bilijar.
Emevije
Značaj
Najzačajniji naučnici ovog perioda su:
Bilijarski štap
Stražnji dio
Najveći dio težine bilijarskog štapa obično se raspoređuje na bližem dijelu, onom za držanje šakom. Bilo da je težina 450 g ili 620 g, promjena težine je uglavnom u stražnjem dijelu (obično u jezgri, ispod mjesta za držanje). Kundaci imaju različite konstrukcije, od trodijelnih do jednodijelnih, kao i druge prilagođene verzije koje su ljudi razvili. Oni se prevode u različite "osjećaje" zbog distribucije težine kao i tačke ravnoteže štapa. Tradicionalno, igrači žele tačku ravnoteže štapa blizu gornjeg kraja bližeg (polovičnog) dijela ili oko 18 cm od mjesta gdje drže bliži dio. Neki brendovi i većina amaterskih proizvođača štapova nude utege, obično metalne diskove od 28–56 g, koji se mogu dodati na jedno ili više mjesta da bi se podesio balans i ukupna težina i osjećaj za štap.
Emevije
Spisak emevijjskih halifa
Emevijjske Halife u Damasku
Spektar (čvor)
U fizici
Emevije
Spisak emevijjskih halifa
Emevijjski Emiri u Kordobi
Spektar (čvor)
U psihologiji
Emevije
Spisak emevijjskih halifa
Emevijjske halife u Kordobi
Emevijjski tabini
Spektar (čvor)
Vlastita imena
Bilijarski štap
Stražnji dio
Kundak je često obložen egzotičnim drvetom kao što je naprimjer kordija, kokobolo ili ebanovina, kao i drugim materijalima poput sedefa. Obično su dijelovi kundaka 'sekcijski odvojeni' ukrasnim prstenovima. Korištenje raznih vrsta omota na bližem dijelu štapa, poput irskog platna naziva linen ili kože, omogućava igraču bolje prianjanje, kao i upijanje vlage. Jeftini bilijarski štapovi obično sadrže najlonski omot za koji se smatra da ne pruža tako dobar "osjećaj" kao irski linen. Stakloplastični ('fajberglas') i grafitni štapovi obično imaju "Veltex" (č. velteks) rukohvat koji je napravljen od fajberglasa/grafita, ali je glatkiji i nije sjajan. Neki ljudi također preferiraju štap bez omotača, a time i samo sjajni završni sloj na drvetu. Ponekad su ovi štapovi bez omota više ukrašeni zahvaljujući tome što ima više prostora za dizajn i maštu. Kundaci jeftinijih štapova obično su spojeno tvrdo drvo i plastična obloga, dok se za vrhunske štapove koriste čvrsti palisandr ili ebanovina. Snuker štapovi mogu biti samo drveni, voštani ili nauljeni (pčelinji vosak, laneno ulje).
Debeli kraj
Završni dio štapa je debeli/deblji kraj, najbliži dio ( – odbojnik) – napravljen od gume (obični bilijar) ili kože (snuker). Iako se često smatra manje važnim od drugih dijelova bilijarskog štapa, ovaj dio je neophodan za zaštitu štapa. Štiti štap kada se nasloni na tlo ili slučajno udari o zid, sto i sl. Bez njega, takvi udari mogli bi izazvati napuknuće kundaka tokom dužeg vremenskog perioda odnosno usljed učestalosti. "Osjećaj" za štap (za držanje štapa i ciljanje) također je povezano pitanje – bez debelog kraja, rezonancija štapa koji udara u bijelu loptu može vibrirati drugačije nego kod štapa sa pravilno pričvršćenim, čvrstim završetkom. Iako mali dio, također dodaje težinu, na kraju štapa, održavajući ravnotežu koja isto tako utječe na osećaj za štap.
Materijali i dizajn
thumb|124px|Štapovi Longoni
Štap može biti ručno ili mašinski spojen. Odabir materijala koji se koriste u konstrukciji stražnjeg odnosno bližeg dijela i umjetnost dizajna mogu dovesti do istaknute ljepote i visoke cijene. Bilijarski štapovi dobrog kvaliteta obično se prave od tvrdog kamenog javorovog drveta, posebno prednji odnosno dalji (udarni) dio štapa ( – osovina). Snuker štapovi su, nasuprot tome, skoro uvijek napravljeni od drveta jasena, iako se može naići i na one sa prednjim dijelom od javora. Javor je tvrđi od jasena i jeftiniji. Štapovi nisu uvijek za igru, neki su isključivo kolekcionarski i mogu dostići cijenu od nekoliko desetina hiljada dolara koju uslovljavaju materijali od kojih su štapovi napravljeni i njihova izuzetno detaljna vrsna izrada.
Dobar štap ne mora biti skup. Ovi "kolekcionarski" štapovi su fine izrade i koriste materijale vrhunskog kvaliteta. Dizajnirani su ukrašenim umecima/oblogama od različitih vrsta drveta, plemenitih metala i kamena, sve u mnoštvu stilova i ponekad tako da prikazuju umjetnička djela. Umeci/obloge ('inleji') jesu bojeni, prozirni, providni ili farbani. Kako su dobro funkcionalni, ovakvi štapovi su također cijenjeni po tom faktoru. Konkurenti proizvođača štapova po narudžbi i proizvođača masovne proizvodnje obično pokušavaju učiniti da štapovi izgledaju kao da su napravljeni od skupih materijala korištenjem prekrivnih materijala i naljepnica. Iako oni smanjuju cijenu štapova, ne umanjuje se učinkovitost u igri. Još jedan znak kvaliteta je preciznost kojom su postavljeni inleji. Visokokvalitetni inleji savršeno se uklapaju bez praznina; simetrično je sa svih strana, te čisto izrezano tako da su sve ivice i vrhovi oštri, a ne zaobljeni. Upotreba mašina je mnogo pomogla u proizvodnji visokokvalitetnih inleja i drugih ukrasa (ornamenata).
Značajni proizvođači
Postoji velik broj proizvođača štapova na godišnjem nivou; među njima su George Balabushka, Herman Rambow, John Parris (Church Vale, London), Hunt & O'Byrne (Butler's Wharf, London), Palmer, Han's Delta, Predator, Longoni, Samsara, Southwest, Szamboti, te Tascarella čiji su štapovi često veoma vrijedni kolekcionarima.
Endogeni procesi
Endogeni procesi su pokreti koji utječu na oblikovanje reljefa Zemlje. Endogeni procesi su u direktnoj vezi sa Endogenim silama. Pokretačka snaga endogenih sila jeste toplinska energija koja se oslobađa na tri načina, i to: Izdizanje materije uzrokuje zagrijana magma koja se kreće u unutrašnjosti Zemlje. Kružno kretanje magme uzrokuje pokretanje litosfernih (tektonskih) ploča.
Spisak franačkih kraljeva
mini|desno|Klovis I mini|desno|Hilderik II mini|desno|Klovis III Razdoblje franačkih kraljeva počinje s osvajanjem Francuske, a završava smrću Luja I i nastankom državnih prethodnika Francuske, Njemačke i Italije. Ako se izuzmu svi drugi razlozi za ovu podjelu ostaju oni o govornom jeziku ovih kraljeva. Još je Karlu Velikom osnovni jezik u ophođenju na dvoru bio franački, a ne francuski.
Napomena: Dinastija Merovinga vladala je Francuskom u doba neprekidnih građanskih ratova. U ovom spisku predstavljeni su samo vladari koji su samostalno vladali cijelom Franačkom državom.
Dinastija Merovinga
(nazvana po Klodvigovu djedu Merovehu)
NGC 4802
NGC 4802 (također poznat kao IRAS 12532-1147, MCG -2-33-61, NGC 4804 i PGC 44087) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 43 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Gavran. Najveći prečnik je 2,40 (30 hiljada sg) a najmanji 1,6 uglovnih minuta (20 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 20. aprila 1882. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Trolejbus
Standardan tolejbus ima oko 30 mesta za sjedenje i oko 100 za stajanje. Postoje i veći, zglobni trolejbusi sa skoro udvostručenim brojem putnika.
Pipin Mali
Pošto su bili skloni crkvi i papi zbog svog crkvenog obrazovanja, Pipin i Karloman su nastavili pružati podršku sv. Bonifaciju u reformisanju franačke crkve. Nakon što se Karloman, koji je bio intenzivno pobožan čovjek, povukao u vjerski život 747. godine, Pipin je postao jedini vladar Franačke države. On je potisnuo pobunu koju je predvodio njegov polubrat Grifon i postao neprikosnoveni gospodar svih franaka. Odustajanjem od pretenzije, Pipin je prisilio Hilderika da ode u manastir te je sebe proglasio kraljem Franaka uz podršku pape Zaharija 751. godine. Ova odluka nije podržana od strane svih članova Karolinške dinastije i Pipin je morao da uništi pobunu koju su predvodili Karlomanov sin Drogo i Grifon.
Kao kralj, Pipin je započeo ambiciozan plan proširenja svoje moći. On je reformisao franačko zakonodavstvo i nastavio crkvenu reformu. Pipin je također intervenisao u korist pape Stjepana II protiv Langobarda u Italiji. On je sačuvao nekoliko gradova koje je zatim dao papi u dokumentu poznatom kao "Pipinova darovnica". Time je formiran pravni osnov za formiranje Papinske države u srednjem vijeku. Bizantijsko carstvo je željelo dobre odnose sa porastom moći Franačkog carstva pa su Pipinu dali titulu "Patricius". Kako bi proširio svoje carstvo, Pipin je zauzeo Septimaniju od Omejadskog halifata te porazio Waifera, vojvodu Akvitanije i njegove baskijske trupe, nakon čega su baskijci i akvitanci morali da obećaju lojalnost Franačkom carstvu. Pipin je bio zabrinut nemilosrdnim pobunama Saksonaca i Bavaraca te je spremao kampanju protiv njih, ali je konačno pokoravanje tih plemena ostavio svojim nasljednicima. Pipin je umro 768. godine i naslijedili su ga njegovi sinovi Karlo Veliki i Karloman. Iako je nesumnjivo bio jedan od najmoćnijih i najuspješnijih vladara svog vremena, Pipinova vladavina je bila u sjeni njegovog poznatog sina.
Dolazak na prijestolje
Nakon smrti Karla Martela 741. godine, Franačko kraljevstvo je podijeljeno između Pipina i njegovog starijeg brata Karlomana. Karloman je postao majordom Austrazije, a Pipin majordom Neustrije. Grifon, sin Karla Martela i njegove druge supruge, je zatražio udio u nasljedstvu, ali je ubrzo uhvaćen i zatvoren u manastir od strane njegove polubraće. Nakon nekog vremena, Grifon je pobjegao iz zatvora i otišao kod Odila, vojvode Bavarske koji je bio u braku sa njegovom sestrom Hiltrude. Pipin je uspio da uništi pobunu koju je predvodio njegov polubrat i u potpunosti obnovi granice kraljevstva.
Statua Borislava Pekića u Beogradu
mini|desno|Spomenik Borislavu Pekiću Statua Borislava Pekića u Beogradu u beogradskoj gradskoj općini Vračar, postavljena je u čast srpskog i jugoslavenskog književnika, filmskog scenarista i dramaturga Borislava Pekića.
Položaj
Spomenik se nalazi na stepenicama vračarskog Cvetnog trga, na uglu Njegoševe ulice i Ulice Kralja Milana, a svečano je otkriven 2. marta 2016. godine. Spomenik je u prisustvu Pekićeve supruge Ljiljane Pekić, otkrio srpski političar Aleksandar Vučić, tadašnji premijer Srbije.
Izgradnja
Spomenik je izradio vajar Zoran Ivanović u bronzi u prirodnoj veličini i prikazuje Pekića u sjedećem položaju na stepenicama Cvetnog trga. U Odboru za izradu spomenika bili su: Dragan Velikić, Ljiljana Pekić. U podnožju statue na prvoj stepenici na bronzanoj ploči ispisano je ime pisca sa godinom rođenja i smrti.
NGC 6214
NGC 6214 (također poznat kao IRAS 16393+6608, MCG 11-20-24, PGC 58709 i UGC 10507) je galaksija koja je udaljena oko 350 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 1,00 (102 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (81 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 2. augusta 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bobovac
mini|desno|180px|Bobovac
Bobovac je najznačajniji i najbolje utvrđeni grad srednjovjekovne Bosne podignut na strmoj, stepenastoj stijeni južnih padina planinskog masiva Dragovskih i Mijakovskih poljica iznad ušća Mijakovske rijeke u Bukovicu, jugozapadno od Vareša. Nalazi se nedaleko od sela Mijakovići i Dragovići, u općini Vareš. Gradu se može prići iz dva smjera, i to od Kraljeve Sutjeske ili od Vareša. Sastojao se od gornjeg grada sa četvrtastom kulom, čiji ostaci i danas postoje, i donjeg grada, na stepeniku nižem oko 20 metara, poligonskog oblika oko 40 metara dužine i oko 25 metara širine, od čega se danas raspoznaje dvorište i bunar.
Historija
mini|desno|180px|Bobovac mini|desno|180px|Informativna tabla na ulazu u Bobovac mini|desno|180px|Ulaz u područje Bobovca Podigao ga je ban Stjepan II Kotromanić nešto prije polovine 14. vijeka. Bobovac je bio sjedište bosanskih vladara od perioda vladavine bana Stjepana II Kotromanića (prva polovina 14. vijeka), preko svih bosanskih kraljeva i sve do prestanka bosanske samostalnosti osmanlijskim osvajanjem (1463.) Prvi put se u pisanim dokumentima pominje 1349. U Zadarskom arhivu Bobovac se spominje oktobra 1445. i februara 1446. godine. To su rijetke informacije koje po imenu spominju stanovnike nižih društvenih slojeva iz Bobovca.
Njegov položaj i konfiguracija terena je omogućavao odbranu i bio je vojno i administrativno sjedište bosanskih kraljeva uz Kraljevu Sutjesku, koja je bila bez fortifikacija i imala više administrativno-politički značaj. U njemu se čuvala bosanska kraljevska kruna. Tu se nalazila i kraljevska grobna kapela za koju se pretpostavlja da je kralj Ostoja naredio da se stara bobovačka crkva preuredi za tu svrhu.
Zbog svog geostrateškog, vojnog i političkog značaja bio je meta napada osvajača.
U bosansko-srpskom ratu 1350. opsjedao ga je srpski car Stefan Dušan, ali ga nije osvojio.
Septembra 1407. godine grad je osvojila Ugarska vojska i jedno vrijeme držala u njemu posadu u težnji da vrati na prijestolje svrgnutog bosanskog kralja Stjepana Ostoju. (vidi: Bosansko-ugarski ratovi).
Stjepan Tomašević (1461.-1463.), posljednji bosanski kralj, zbog neposredne opasnosti od Osmanlija, seli kraljevski dvor u Jajce.
Bobovac su Osmanlije opsjedali 19. maja a osvojili 21. maja 1463. nakon samo tri dana borbe. Jedni izvori navode da su se za grad vodile teške borbe i da su Osmanlije pod gradom upotrijebili topove koje im je slao Nijemac Jörg iz Nürnberga. Također se govori da je knez Radak, koji je upravljao u to vrijeme gradom predao Bobovac misleći da će za to biti nagrađen, ali su ga Osmanlije nakon predaje pogubili. Brzi pad Bobovca, za koji se vjerovalo da može izdržati i dvogodišnju opsadu je iznenadio kralja Stjepana Tomaševića i onemogućio ga da sakupi vojsku i dobije stranu pomoć. Zbog toga su se i posade Visokog i nekih drugih gradova predale bez borbe. Nakon njegovog zauzimanja, Osmanlije su ga razorili ali su zbog njegovog izuzetnog strateškog značaja ponovo sagradili neke objekte potrebne za njihov boravak. Osmanska posada je boravila u Bobovcu sve do 1626. kada je napušten zbog gubitka strateškog značaja nastavkom osmanskih osvajanja prema sjeveru kada ostaje duboko u pozadini. Kraljevska grobna kapela je rekonstruirana, ali nekim nepriznatim metodama tako da je njena vrijednost umanjena.
Mauzolej - crkva u Bobovcu
"Kraljevski mauzolej" u Bobovcu je gradaska crkva, u kojoj su, po hrišćanskim običajima, sahranjivani njeni ktitori. U njoj je pronađeno devet skeleta u pet grobnica. Tu su bili sahranjeni kraljevi Stjepan Dabiša, Stjepan Ostoja, Stjepan Ostojić, Tvrtko II i Stjepan Tomaš. S njima je vjerovatno bio sahranjen i posljednji bosanski kralj, Stjepan Tomašević, čiji su ostaci bili preneseni iz Jajca. Od devet skeleta, samo jedan pripada ženskoj osobi, koja je sahranjena pored Tvrtka II. Pretpostavlja se da pripada supruzi Tvrtka II, kraljici Doroteji Gorjanskoj. Između grobova kralja Tvrtka II i groba žene za koju se pretpostavlja da je kraljica Doroteja Gorjanska nalazi se dječji grob, za kojeg se pretpostavlja da pripada djetetu Tvrtka II i Doroteje Gorjanske.
Kultura
Dana 6. novembra 2002. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine, historijsko područje "Srednjovjekovni grad Bobovac", proglasila je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
NGC 7731
NGC 7731 (također poznat kao IRAS 23390+0326, MCG 0-60-34, PGC 72128 i UGC 12737) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 133 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,40 (54 hiljade sg) a najmanji 1,1 uglovnih minuta (42 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 27. oktobra 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Koncentracijski logori u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj
right|300px|thumb|Koncentracijski logori u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj označeni brojevima od 1 do 40. Dva takva logora na pripojenim teritorijama su označeni brojevima 54 i 55. Koncentracijski logori u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj bili su logori osnovani tokom Drugog svjetskog rata a kojima su upravljale uglavnom hrvatske vlasti a nekima i vlasti Nacističke Njemačke i Fašističke Italije.
NGC 3280B
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Koncentracijski logori u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj
Prvi koncentracijski logori koje su ustaške vlasti uspostavile hronološki su prethodili velikim njemačkim koncentracijskim logorima smrti poput Auschwitza i Treblinke.
Pozadina
Tokom prvih dana invazije Nacističke Njemačke na tadašnju Kraljevinu Jugoslaviju, uspostavljena je NDH, fašistička marionetska država, kojom je upravljao ustaški režim. Ideologija ustaškog pokreta bila je spoj nacizma, katoličanstva i hrvatskog ultranacionalizma. Ustaše su podržale stvaranje Velike Hrvatske koja bi se prostirala do rijeke Drine i periferije Beograda. Pokret je naglasio potrebu stvaranja čiste Hrvatske što je neminovno značilo istrebljenje svih nehrvata kao i Hrvata protivnika takve ideologije.
Veliki ideološki utjecaj na hrvatski nacionalizam ostvario je Ante Starčević, političar iz 19. vijeka i po mnogima otac domovine koji je svojim djelima postavio temelj hrvatskog nacionalizma. Propagirao je stvaranje Velike Hrvatske, domovine svih Hrvata a koja je trebala obuhvatila teritorije naseljene drugim slavenskim narodima Bošnjacima, Slovencima i Srbima pri tome smatrajući Bošnjake i Srbe Hrvatima koji su konvertirali na islam odnosno pravoslavlje dok su Slovenci smatrani "planinskim Hrvatima".