cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koščake
Koščake su naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Koščake su imale 3 stanovnika.
Korošče
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Korošče su imale 2 stanovnika.
NGC 7354
NGC 7354 je planetarna maglina i nalazi se u sazviježđu Kefej. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. novembra 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1248
IC 1248 (također poznat kao IRAS 17110+6002, MCG 10-24-106, PGC 59791 i UGC 10756) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 231 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,90 (60 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (54 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 19. jula 1887. godine.
NGC 4398
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kozarišče
mini|280px|Kozarišče, rimokatolička crkva "Sv. Benedikt" Kozarišče su naseljeno mjesto u sastavu općine Loška dolina, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kozarišče su imale 262 stanovnika.
Arktički krug
Ekvivalent Arktičkom krugu je Antarktički krug, gdje vlada isto pravilo, s tim kada je unutar Arktičkog kruga polarna noć unutar Antarktičkog kruga je polarni dan i obrnuto.
NGC 2977
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Metalurško-tehnološki fakultet u Zenici
Odsjeci
Nastava na Metalurško-tehnološkom fakultetu se odvija po bolonjskom principu 4+3 (za prva dva ciklusa studija).
Trenutno postoje tri studijska odsjeka:
Nastava
Plan studija obuhvata ukupno 62 nastavna predmeta, od kojih su predmeti opčih osnova usklađeni sa programima ostalih tehničkih fakulteta u BiH, dok programi stručnih predmeta odredjuju profil inženjera u zavisnosti od odsjeka koji se upisuje. Dodiplomski studij traje 8 semestara, a studij se završava polaganjem diplomskog ispita.
Institut des hautes études scientifiques
Institut des hautes études scientifiques osnovan 1958. je visokoobrazovna i istraživačka ustanova u Francuskoj. Nalazi se u Parizu, u blizini Université Paris-Saclay.
IC 2837
IC 2837 je eliptična galaksija koja je udaljena oko 527 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,40 (61 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (61 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. marta 1906. godine.
NGC 5864
NGC 5864 (također poznat kao MCG 1-39-2, PGC 54111 i UGC 9740) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 87 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 2,80 (71 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. maja 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Manaše od Chalona
Manaše I (francuski: Manassès Ier) (umro 925. ili kasnije), poznat i kao Manaše Stariji (Manassès l’Ancien), bio je francuski plemić, grof Chalona i Dijona te gospodar (lord) Vergyja i Langresa.
Biografija
Manaše je bio sin grofa Manašea od Dijona, ali ime njegove majke je nepoznato. Njegov brat bio je biskup Autuna, Walo.
Supruga grofa Manašea bila je gospa Ermengarda od Provanse, kći kralja Bosa i njegove supruge, Ermengarde od Italije.
Djeca Ermengarde i Manašea:
Manaše je dao sagraditi jedan katolički samostan.
NGC 4399
NGC 4399 (također poznat kao MCG 6-27-53) je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio George Johnstone Stoney 13. aprila 1850. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sveti Duh (čvor)
Slovenija:
Kožljek
mini|280px|Kožljek, rimokatolička crkva "Sv. Ana" Kožljek je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kožljek je imao 62 stanovnika.
Napomena: ''U 2010. povećano za dio naselja Padež (općina Vrhnika, regija Srednja Slovenija).''
Turkovića kula
Turkovića kula predstavlja stambenu cjelinu visoke ambijentalne vrijednosti, građena etapno, od XVII  do XVIII vijeka. Smještena je na stjenovitoj litici, na dnu zapadne padine Starog grada Stoca, uz šetalište na početku mahale Zagrad. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku komisija je donijela na sjednici održanoj 6. do 12. maja 2003. godine, u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čine kula, stara kuća, kuća kuhača (kuhinja) uz staru kuću, kuća uz sjevernu fasadu kule, donja i gornja avlija, bašta uz kuću i ispod nje i prilazne stepenice.
Historija i opis
Predstavlja jedinstven prelazni tip feudalne kule i gradske kuće. To je stambeni objekat porodice Rizvanbegović, koji je udajom prešao u vlasništvo Turkovića.
Kula je u osnovi pravougaona zgrada sa dimenzijama zidova 5.43 x 7.32 x 5.43 x 7.57m. Kako je postavljena na liticu, visina zidova se razlikuje u zavisnosti od položaja. Visina zapadne fasade iznosi 10.27m, a istočne, na gornjoj strani, 4.85m. Kula ima oblik tipične stambene zgrade sa podrumom, prizemljem, spratom i čardakom. Uz kulu je avlija i bunar.
Svi objekti koji čine graditeljsku cjelinu zapaljeni su 1993. godine. Izgorjeli su svi drveni elementi: međuspratne konstrukcije, krovovi, stepeništa, stolarija. Kameni dijelovi objekata nisu srušeni, ali su uslijed stalnog djelovanja atmosferilija, pretrpjeli znatna oštećenja. Otvorene pukotine nalaze se na sjevernom i južnom zidu kule.
U enterijeru kule, na prvoj etaži i na čardaku, dijelom je očuvan izvorni malter sa soboslikarskom obradom sa početka 20. vijeka. Izvorni odžaci su zazidani, kao i pojedini dolafi. Stara kuća i kuća kuhača pretrpjele su znatna oštećenja. Zid, kojim su ova dva objekta bila spojena je srušen, kao i sjeverni zid ovog kompleksa. Očuvani su zapadni i južni zid stare kuće i istočni i južni zid kuće kuhače, sa oštećenjima, koja se vremenom šire i obrušavaju.
Centroplacus
Centroplacus je monotipski, jedini i tipski rod porodice cvjetnica  iz  reda Malpighiales, razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta. Ima samo jednu vrstu, Centroplacus glaucinus sa kojom čini samostalnu porodicu unutar reda. Raširena je po zapadnoj tropskoj Africi: Gabon, Kongo, Kamerun i Ekvatorijalna Gvineja. Može doseći visinu i do 20 m; dvodomna je biljka, tj. ima muška i ženska stabla.
Lokalno se koristi u medicinske svrhe.
NGC 2978
NGC 2978 (također poznat kao IRAS 09408-0931, MCG -1-25-29 i PGC 27808) je galaksija koja je udaljena oko 83 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 1,10 (27 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (22 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 10. marta 1886. godine.
IC 1249
IC 1249 (također poznat kao PGC 59919) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 515 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 0,60 (90 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (90 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 15. septembra 1889. godine.
NGC 2978
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1249
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Crven fesić, nano
Crven fesić, nano jeste bosanskohercegovačka narodna pjesma, koja ne spada u red klasičnih sevdalinki. To je više sevdalinska ženska poskočica u kojoj se govori o ljubavnoj žudnji, što je jedna od čestih tema u bosanskim sevdalinkama. Nastala je prije više od sto godina. Glavni akcent u tekstu pjesme usredsređen je na fes, koji je bio tradicionalni dio bošnjačke narodne nošnje od druge polovine 19. vijeka, kada je i nastala ova pjesma. "Crven fesić" je bila popularna pjesma na sijelu, teferiću, veselju, derneku ili ženskim sjedeljkama. Popularnost ove pjesme proširila se i u trgovački grad Šabac, gdje je bila veoma razvijena muzička scena. Jedan od najznačajnijih pjevača u Šapcu između dva svjetska rata bio je Borisav Janjić Šapčanin, koji je i uradio prvi tonski snimak pjesme "Crven fesić, nano" uz pratnju na harmonici, a objavila ga je njemačka izdavačka kuća Odeon. Naistaknutije izvedbe ove pjesme tokom druge polovine 20. vijeka uradile su Beba Selimović uz pratnju Tamburaškog orkestra Radiotelevizije Sarajevo, Zehra Deović i Hanka Paldum. Do danas, mnogi pjevači narodne muzike sa prostora bivše Jugoslavije otpjevali su ovu pjesmu, koja spada u red antologijskih ostvarenja bosanskohercegovačke narodne muzike komponiranih u drugoj polovini 19. vijeka.
NGC 4400
NGC 4400 (također poznat kao MCG 6-27-53) je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio George Johnstone Stoney 13. aprila 1850. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sveti Duh (Bloke)
mini|280px|Sveti Duh, rimokatolička crkva "Sv. Duh" Sveti Duh je naseljeno mjesto u sastavu općine Bloke, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveti Duh je imao 20 stanovnika.
Napomena: ''Od 1955. do 1989. iskazivano pod imenom Krajič, kada vraća staro ime Sveti Duh. Do popisa stanovništva 1991. godine službeno se iskazuje pod imenom Krajič.''
Caryocaraceae
Caryocaraceae (nom. cons.) je manja porodica cvjetnica  iz  reda Malpighiales, razred Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
Imenovana je po tipskom rodu Caryocar, tvrdih južnoameričkih stablašica sa 16 vrsta, od kojih neke imaju jestive plodove, koji mogu biti veličine kokosovog oraha.
Od nekih vrsta tamošnja  domorodačka plemena pripremaju otrov u koji natapaju pribor za lov. Neke vrste rastu i po Srednjoj Americi i Antilima.
Drugi rod ove porodice je Anthodiscus sa deset priznatih vrsta.
Prema Katalogu života, sastavljen je slijedeći kladogram.
Centrolepidaceae
Centrolepidaceae (nom. cons.) je  porodica  cvjetnica  iz  reda Poales, razred Magnoliopsida, divizija Tracheophyta. Imenovana je po tipskom rodu Centrolepis.
Džiju-džicu
Džiju-džicu ili džiju-džica (jap. 柔術; Jūjutsu, Jujitsu, Jiu-jitsu), jedna od najstarijih i najpoštovanijih japanskih borilačkih vještina.
Centrolepidaceae
Ove monokotiledone rasprostranjene su na Hainanu, u Indokini, Maleziji i na Novom Zelandu, a jedan rod (Gaimardia) i u Južnoj Americi. Te trave su prilično malene, manje ili više busenaste. Cvasti su je na kraju stabljike, bodljikave ili u glavici. Porodica je prepoznata po modernim sistemima klasifikacije kao što je APG III sistem (2009.)
Taksonomija
Prema Katalogu života, porodica ima slijedeći širi kladogram:
Džiju-džicu
Povijest
Džiju-džicu ili kako je neki nazivaju Yawara, drevna je japanska borilačka vještina. Njen nastanak se veže za 16. stoljeće i za osnivača Shirobei Akiyamu, studenta medicine koji se školovao u Kini. On je prisustovao jednom neobičnom događaju koji ga je naveo na razmišljanje i bio prvi korak u nastanku ove vještine. Jednog zimskog dana Shirobei Akiyama je posmatrao kako se grane okolnog drveća lome pod naletom i težinom sniježnog pokrivača, dok su se drvo i grane vrbe savijali ne pružajući otpor sniježnom nanosu. Na tom principu je zasnovao i vještinu kojoj je dao ime Džiju-džicu (Nježna vještina ili Vještina propusta).
Osnova svih tehnika i principa u džiju-džicu proizašla je iz Yoshin-ryu škole, čiji je osnivač Akiyama. Vještina se masovno razvijala u Sengoki Eri, i nastavila svoj razvoj i u drugim periodima japanske historije. U periodu građanskih sukoba vještinu su najmasovnije koristili samuraji. Ovaj period predstavlja razvoj džiju-džicu vještine kao borbene vještine, a tek onda kao period fizičkog i mentalnog učenja. Najbolje godine za Džiju-džicu predstavljaju period pred kraj 1869. koji je označen kao period povratka japanskog cara i prestanak vladavine feudalnog načina života i vlasti. Ovim događajem samuraji su povratili svoju čast i tradiciju, omogućili očuvanje džiju-džice od zaborava. Nakon toga, džiju-džicu se masovnije proširila na četiri kontinenta, posredstvom turista koji su posjećivali Japan. Nastanak džiju-džicu doprinjeo je razvoju i drugih borilačkih vještina, a tu se prvenstveno misli na džudo i aikido.
Kao spas za tadašnji džiju-džicu pojavljuje se Jigoro Kano koji pokušava da održi vještinu živom kombinacijom različitih škola. Ipak, primoran zahtjevima tadašnjeg društvenog shvatanja Jigor Kano vrši promjene u novonastaloj vještini džudo, uklanjajući nasilne tehnike i tehnike koje se nisu mogle sigurno izvoditi tokom vježbanja. Tako modifikovna vještina polako prerasta u sport koji sve više počinje da se razilazi od svoje izvorne vještine – džiju-džicu.
Zabranjena vještina
Na prijelazu 19. u 20. stoljeće džiju-džicu tehnike su implementirane u sustav obuke na vojno-pomorskim akademijama u Japanu. Za vrijeme vladavine cara Hirohita, a prije izbijanja Drugog svjetskog rata, džiju-džicu su u vojsci poučavala mnoga tajna društva diljem Japana, a određen broj visokih časnika. Iz tog su razloga Saveznici pri kraju Drugog svjetskog rata škole džiju-džicua u Japanu proglasili leglom nacionalističkih ideja. Nakon poraza Japana, zapovjednik okupacijskih snaga, general Douglas MacArthur, zabranio je u toj državi rad svih džiju-džicu škola. Jedan dio samuraja, koji su formirali tajno društvo Black Dragon, bio je zadužen za prvi prsten osiguranja japanskog cara. Drugi dio džiju-džicua vježbao se u ilegali dok je najsličnije onom što podsjeća na izvornu samurajsku vještinu prenio Kam Hock Hoe, Kinez rođen u Kuala Lumpuru, u Maleziji u 1903. godine.
Odlike vještine
thumb|300px|Izvođenje jedne džiju-džicu tehnike Postoje mnoge inačice ove vještine, što dovodi do različitih pristupa. Škole za džiju-džicu (Ryū, 流) uglavnom rabe sve oblike tehnika hvatanja (bacanja, uvrtanja, poluge na zglobovima, zadržavanja, privođenja, preusmjeravanja, gušenja i udarce rukama i nogama). Džiju-džicu je praktična vještina sa maksimumom efikasnosti, koja ne zahtjeva fantastičnu snagu i fleksibilnost, koja se ne krije pod velom misticizma i psihologije, već se zasniva na realnosti sukoba bez ikakvog preuveličavanja. Osim goloruke borbe, mnoge škole su podučavale i uporabu oružja. Iz izvornih škola džiju-džicua i stilova (ryu-ha, 流派), proizašle su moderne borilačke vještine džudo, aikido, sambo, brazilski džiju-džicu, itd.
Tradicionalne škole
Kako je džiju-džicu imala mnogo aspekata, danas je ona postala temelj za različite škole (stilove) i vještine. Kako je svaki majstor uključivao nove tehnike i taktike u džiju-džicu, on je tako stvarao i razvio svoj ryū (školu). Neke od tih škola su džiju-džicu tehnike izmijenile, da više sebe nisu smatrale stilom ove vještine.
Oko 1600. godine bilo je preko 2.000 džiju-džici škola, većina sa zajedničkim karakteristikama. Specifične tehničke karakteristike varirale su od škole do škole. Mnoge gore spomenute generalizacije ne vrijede za neke škole džiju-džicu. Škole džiju-džice sa dugom tradicijom su:
Moderne škole
Nakon dolaska tradicionalne džiju-džicu na Zapad, vještina je prošla proces prilagođavanja od zapadnih majstora. Cilju je bio prilagoditi džiju-džicu zapadnoj kulturi. Danas postoji mnogo zapadnih stilova džiju-džicu, koji se u različitom stupnju drže svojih japanskih korijena.
Neke od najvećih škola na Zapadu (osnovanih nakon 1905.) džiju-džice su:
Danas se džiju-džicu može vježbati kao izvorna japanska vještina (kobudo, 古武道) na isti način kao i prije više stoljeća, kao moderna vještina samoodbrane ili kao vještina uz izmijenjene obrasce za sportsku primjenu. Izvedeni sportski oblici uključuju i džudo i brazilski džiju-džicu, koji je izveden iz starije inačice Kodokan džuda. Brazilski džiju-džicu je razvijen nakon što je Mitsuyo Maeda donio džudo u Brazil 1914. god. U to vrijeme džudo je još uvijek često bio pod nazivom džiju-džicu, i time se objašnjava zašto se ta džudaška izvedenica zove Brazilski džiju-džicu umjesto Brazilski džudo. Džiju-džicu je stariji oblik transkripcije iz razdoblja kada je vještina došla na Zapad. Po današnjem standardu za transkripciju i pravopis japanskog pisma na latinicu (Hepburnova romanizacija), naziv vještine može se pisati i kao džu-džucu; 柔術.
Pojasevi
Džiju-džicuke su rangirani u skladu sa svojim znanjem i rezultatima postignutim u borbama. Ne postoji ustaljen obrazac stepenovanja koji se primjenjuje unutar svih klubova, saveza ili federacija u svijetu, ali je ustaljeno da se znanje i postignuti rezultati određuju bojom pojasa. Najčešće postoji šest učeničkih i deset majstorskih zvanja.
IC 2838
IC 2838 (također poznat kao PGC 3090746) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 976 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,20 (57 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (57 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. marta 1906. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Džiju-džicu
Oprema
Dvorana u kojoj se vježba džiju-džicu zove se Dojo (dođo). Prilikom ulaska u dojo potrebno je da se učenici poklone u znak poštivanja onog što se uči. Ljudi koji vježbaju džiju-džicu obično se nazivaju džiju-džicuke. Džiju-džicuke vježbaju u vrsti kimona koja se zove Džudogi (džudo kimono). Da biste mogli da učvrstite kimono potrebno je da imate obi (pojas), čija boja odgovara džiju-džicukinom rangu.
Košički kraj
Geografija
Smješten je u jugoistočnom dijelu Slovačke, a zauzima površinu 6752 km2. Zapadni dio čini uglavnom planinski kraj, dok je na istoku Slovačka nizija. Od većih rijeka tu su Slaná na jugozapadu, Hornád na zapadu, Uh i Bodrog na istoku regije, a manjim tokom kroz ovu regiju protječe i Tisa na krajnjem jugoistoku. Košički kraj graniči s Banskobistričkim na zapadu i Prešovskim na sjeveru, te s ukrajinskom Zakarpatskom oblašću, a na jugu s mađarskim županijama Szabolcs-Szatmár-Bereg i Borsod-Abaúj-Zemplén.
Stanovništvo
Gustina naseljenosti iznosi 113 st/km2, što je malo iznad slovačkog prosjeka (110 st/km2). Najveći gradovi su Košice, Michalovce, Spišská Nová Ves, Trebišov i Rožňava. Prema popisu iz 2001, u kraju je živjelo 766.012 stanovnika, većinom Slovaka (81,8%), ali postoji i brojna mađarska manjina (11,2%) na jugu, te Romi (3,9%) i Česi (<1%).
Administrativna podjela
mini|Okruzi u Košičkom kraju Košički kraj sastoji se od 11 okruga, od čega na Košice otpadaju četiri. Postoji 440 općina, od kojih su 17 gradovi.
Purin
Purin je heterociklično – aromatsko organsko jedinjenje, koje se sastoji od kondenzirnih prstenovaa pirimidina i imidazola. mini|300px|Prostorna struktura purina Opći naziv "purini" se odnosi na supstituirane purine i njihove tautomere. U nukleinskim kiselinama, javljaju se dvije dušične purinske baze: adenin (6-aminopurin) i guanin (2-amino-6-oksipurin). U DNK, ove baze, sa komplementarnim pirimidinskim bazama, timinom i citozinom, formiraju vodikove veze. U RNK, komplementarna baza adeninu je uracil, umjesto timina (u DNK).
Ostali značajni purini su ksantin (2,6'-dioksipurin), hipoksantin (6-oksipurin), teobromin (3,7-dimetilksantin), kofein (1,3,7-trimetilksantin) i mokraćna kiselina (2,6,8-trioksipurin). Metilirani ksantini (teofilin, teobromin, kofein) se nalaze u raznim pićima koja se spravljaju od biljaka - u kafi, (crnom) čaju, guarani, mateu.
Kod svih ovih jedinjenja važnu ulogu imaju njihove tautomerne strukture.
Derivati purina su također i fenoksazin i fenotiazin, koji su osnovne supstance iz kojih se izvode neke boje i lijekovi. Od prerađevina fenotiazina poznato je metilensko plavilo.
Purine je otkrio i imenovao njemački hemičar Emil Fischer, 1884. godine. On ih je 1898. sintetizirao i pokazao da su zasebna grupa hemijskih spojeva.
Amarantine (album)
Prema Nielsen SoundScan- u, to je bio treći najprodavaniji new age album 2000-ih u Sjedinjenim Državama.
Irvingiaceae
Irvingiaceae (nom. cons. je porodica cvjetnica  iz  reda Malpighiales, razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta. Imenovana je po tipskom rodu Irvingia, a ima ukupno  tri roda sa najmanje 10 priznatih vrsta stablašica porijeklom iz Afrike i jugoistočne Azije.
Prema Cronquistovom sistemu iz 1981. Bile su uključene u porodivu Simaroubaceae.
Rodovi
Prema Katalogu života, porodica ima slijedeći kladogram rodova.
SFRS16
Fakgtor prerade RNK, argininom/serinom bogati protein 16 je protein koji je kod ljudi kodiran genom SFRS16.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Memorijalni kompleks Šušnjar
Memorijalni kompleks nalazi se na udaljenosti 1 km od Sanskog Mosta, na južnim padinama uzvišenja koje se zove Šušnjar, a u blizini starog pravoslavnog, katoličkog i jevrejskog groblja.
Pozadina
Spomenik podignut je na mjestu gdje su 1941. sahranjene prve žrtve fašističkog terora u Sanskom Mostu.
Pošto su ustaše 6. maja zabranile proslavu vjerskog praznika (Đurđevdan), došlo je do pobune srpskog stanovništva u selu Kijevu i ostalim naseljima oko Sanskog Mosta. Da bi ugušili pobunu, Nijemci su iz Prijedora prema ovoj teritoriji uputili jedinicu, koja je otvorila vatru iz dva topa u selu Čaplje. Zarobljeno je 27 pripadnika srpske nacionalnosti, koji su dovedeni u Sanski Most i strijeljani kod Mašinskog mosta. Tijela su povješana u gradskom parku i nakon tri dana su odvezena preko puta postojećeg pravoslavnog groblja na Šušnjaru, gdje su i sahranjena. Borba pobunjenih sanskih seljaka vođena od 6. do 8. maja 1941. protiv ustaša i njemačkih jedinica, bila je prva borba u okupiranoj Jugoslaviji. Nakon nekoliko mjeseci su tokom proslave Ilindana vlasti NDH uhapsili nekoliko hiljada etničkih Srba i Jevreja u Sanskom Mostu. Ove hiljade zarobljenika su potom odvedene na razna streljališta širom grada, a posebno kod Šušnjara, gdje su brutalno pogubljeni i bačeni u jame. Tačan broj pogubljenih se procjenjuje na 5.500 osoba.
U Sanskom Mostu su još prije ovog događaja svi Jevreji deportirani u koncentracijski logor Jasenovac gdje su i pobijeni.
Izgradnja kompleksa
Preliminarni planovi izgradnje memorijalnog kompleksa na streljalištu kod Sanskog Mosta za obilježavanje ovog masakra organizovani su krajem 1968. Tada je sazvana zvanična selekciona komisija koja je organizovala izgradnju ovog spomen-obilježja. Ovaj odbor činili su općinski funkcioneri kao i generali i funkcioneri SR Bosne koji su bili iz regije Sanskog Mosta. Ovaj odbor je prikupio sredstva za projekat uglavnom putem javnih dobrovoljnih donacija onih iz zajednice. Odbor je razmatrao tri konkretna istaknuta dizajnera za izradu spomenika, svi koji su imali različite ideje o tome kako bi spomenik trebao izgledati. Beogradski arhitekta Bogdan Bogdanović želio je da izgradi objekat sa temom "Vavilonska kula", ali je komisija za odabir projekta našla ovaj koncept neprihvatljivim. Poznati zagrebački kipar Vanja Radauš predložio je spomen-obilježje u obliku kosti, ali je i to odbijeno, jer se smatralo da bi moglo izazvati osjećaj ljutnje i mržnje prema Hrvatima općenito, pogotovo jer je spomen-obilježje zamišljeno kao mjesto ozdravljenja i pomirenja, a ne horora.
Projekat je na kraju dobio sarajevski arhitekta Petar Krstić, čija se glavna kompozicija, završena 1970, sastojala od aluminijumskog obeliska u obliku plamena, postavljenog u otvorenom popločanom dvorištu. Staze do kompleksa bile su obložene kamenim pločicama u znak sjećanja na žrtve ubijene i pogubljene u ustanku. Pored toga, oko spomenika su raspoređene dugačke betonske cijevi koje se ukrštaju, koje su služile kao sjedište za posjetitelje i kao učionica na otvorenom za učenike. Zvanična komemoracija na spomen obilježju održana je 2. augusta 1971, na 30. godišnjicu masakra na Ilindan 1941. Nakon zvaničnog otvaranja spomenika 1971, na ovom mjestu je svake godine 2. augusta, tokom komemorativnih svečanosti pored spomenika organizovan niz godišnjih čitanja poezije pod nazivom „Šušnjarski književni festival“.
Opis
Memorijalni kompleks Šušnjar sastoji se od ulaznog dijela, spomen-parka sa humkama i stazama i uzdignutog centralnog prostora sa obeliskom. Cijeli prostor je ograđen i na rubnim krajevima kompleksa je posađeno drveće.
Kod ulaza je i betonski kubus dimenzija 1,50 x 1,50 m, obložen pločama od crnog granita debljine 4 cm, na kome su se sa gornje strane nalazili podaci o spomen-obilježlju kao i podaci o antifašističkoj borbi stanovništva općine Sanski Most. Spomen-park se sastoji od humki – grobnica u vidu zatravnjenih brežuljaka visine oko 1,5 m i staza sa obostrano poredanim betonskim pločama na kojima su postavljene aluminijske pločice sa imenima žrtava i poginulih boraca NOR-a. Centralni elemenat spomen-kompleksa predstavlja obelisk čija je nosiva kontrukcija izrađena od čeličnih nosača, dok je obloga urađena od tankih aluminijskih ploča. Visina obeliska je 15 m, nepravilnih oblika, i simbolizira život kao i stradanje naroda ovih prostora.
SFRS14
Pretpostavljeni faktor prerade RNK, arginin/serinom bogati protein 14 je protein koji je kod ljudi kodiran genom SFRS14.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Kloniranje i ekspresija
Pretragom baze podataka EST i analizom genomskih sekvenci, Sampson i Hewitt (2003) identificirali su SFRS14 u punoj dužini, kao i povezanog člana porodice SURP, SF4 (SUGP1). SFRS14 kodira izvedeni protein od 1,083 aminokiseline, s procijenjenom molekulskom masom od 120,2 kD. I SF4 i SFRS14 sadrže 2 SURP motiv i jedna domen G-plohe na svojim C-krajevima. SFRS14 također sadrži N-kraj bogat argininima /serinima, što sugerira da je novi član porodice pre-iRNK faktora prerade povezanih sa SR.
Sampson i Hewitt (2003) također su klonirali mišje ortologe SF4 i SFRS14. Mišji protein Sfrs14 ima identičnu organizaciju domena i 73% identiteta sekvence sa svojim ljudskim homologom. Northern blot analiza otkrila je ekspresiju otprilike 3,5 kb SFRS14 transkripta samo u sjemenicima i fetusnom mozgu i bubrezima. RT-PCR identificirao je ekspresiju SFRS14 u skeletnim mišićima i mozgu odraslih.
Funkcija gena
Na temelju prisutnosti domena SURP, G-plohe i RS, Sampson i Hewitt (2003) sugeriraju da SFRS14 funkcionira u mehanizmima prerade preiRNK.
Struktura gena
Sampson i Hewitt (2003) utvrdili su da gen SFRS14 sadrži 12 egzona i da se proteže na 41,2 kb. SFRS14 podvrgava se alternativnoj 3-osnovnoj preradi. Najvećem SFRS14 transkriptu nedostaje egzon 11, koji čini prva 103 bazna para UTR-a s tri [[prajmera.
Mapiranje
Hibridnom analizom zračenja Nagase et al. (1997) mapirali su gen SFRS14 na hromosomu 19. Analizom sekvence, Sampson i Hewitt (2003) mapirali su gene SFRS14 i SF4 unutar 300 kb, jedan od drugog, na hromosomu 19, pozicija na kratkom kraku: p13.11.
Črni Kal
mini|280px|Črni Kal, tvrđava Črni Kal je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Koper, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Koper.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Črni Kal je imao 207 stanovnika.
CKMT1A
Kreatin kinaza U-tipa, mitohondrijska, koja se naziva i sveprisutna mitohondrijska kreatin-kinaza (uMtCK), kod ljudi je kodirana genom CKMT1A. CKMT1A katalizira reverzibilni prenos γ-fosfatne grupe ATP u gvanidino grupu Cr dajući ADP i PCr. Oštećenje CKMT1A zabilježeno je u ishemiji, kardiomiopatijama i neurodegenerativnim poremećajima. Izvješteno je da je prekomjerna ekspresija CKMT1A povezana s nekoliko tumora.
Gen
Kod čovjeka, gen CKMT1A  naazi se na hromosomu 15, pozicija 15q15.3, a sdrži 11 egzona.
Protein
Molekula CKMT1A se sastoji od 417 aminokiselina i teška je 47037Da. CKMT1A je bogat aminokiselinama sa hidroksilima i osnovnim bočnim lancima.
Funkcija
U tkivu sisara, postoje četiri različita tipa CK podjedinica, koje su posebno izražene vrste, naročiti razvojni stadij i posebno tkivo. Sveprisutno izražen, CKMT1A se nalazi u mitohondrijskom intermembranskom prostoru i tvori homodimerne i homooktamerne molekule koji se lahko mogu međupretvatati. Kao i svi ostali izoenzimi CK, CKMT1A katalizira reverzibilni prijenos γ-fosfatne grupe ATP u gvanidinsku grupu Cr, dajući ADP i PCr. Prema hipotezi o "transportu" ("šatlom") za CK, nakon sinteze unutar mitohondrijske matrice, y-fosfatna grupa ATP prenosi CKMT1A u mitohondrijskom intermembranskom prostoru u Cr, dajući ADP plus PCr.
Klinički značaj
Kao centralni enzim za ćelijsku energiju, CKMT1A je često oštećen u patološkim situacijama. CKMT1A je poznat kao primarna meta oksidativnog i radikalno izazvanog molekulskog oštećenja, a zabilježeno je i oštećenje CKMT1A kod ishemije, kardiomiopatije i neurodegenerativnih poremećaja, zbog neuspjeha u održavanju homeostaze metabolizma. Zabilježeno je prekomjerna ekspresija uMtCK u nekoliko tumora sa lošom prognozom, a to može biti adaptacija ćelija karcinoma, kako bi održale visoku stopu rasta.
Interakcije
nađeno je da proizvodi ovog gena ulaze u interakcije sa:
Kramplje
mini|280px|Kramplje, krajolik Kramplje su naseljeno mjesto u sastavu općine Bloke, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kramplje su imale 7 stanovnika.
Mladen Bevanda
Mladen Bevanda, (1940), pedagog. Mladen Bevanda rođen je u Biletićima kod Čitluka. Završio je studij pedagogije na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Na istom fakultetu pohađao je postdiplomski studij i odbranio magistarski rad podnazivom: Odnos KPJ/SKJ prema odgoju i obrazovanju (1977) i doktorsku disertaciju pod nazivom: ''Pedagoška misao u Bosni i Hercegovini od 1918. do 1941. god.'' (1990). Na Filozofskom fakultetu je u stalnom radnom odnosu od 1992. Bio je šef Odsjeka za pedagogiju i vodio je postdiplomski studij. Radio je na fakultetima u Tuzli i Mostaru. Penzionisan je i izabran za preofessora emeritusa.
Objavio četiri knjige te desetine članaka, osvrta i studija u različitim časopisima i glasilima. Član je uredništva časopisa: Lica, Opredjeljenaja, Stećak, Obrazovanje odraslih, Hrvatska misao, Suvremena pitanja. Urednik je Hrvatskog leksikona u BiH za oblast školstva i pedagogije. Dobitnik je godišnje nagrade općine Čitluk za 2012.
Klaudije Druz
Klaudije Druz (klasični latinski: CLAVDIVS•DRVSVS or CLAVDIVS•DRVSVS•CLAVDII•FILIVS) bio je najstariji sin rimskog imperatora Klaudija sa svojom prvom suprugom Plaucijom Urgulanilom. Imao je jednu mlađu sestru, Klaudiju, koju je Klaudije odbacio zajedno s Plaucijom.
Rođen je prije nego što je njegov otac postao car, Klaudije Druz je bio oženjen sa kćerkom od Sejanusa. 24. godine Klaudije Druz se je igrao i bacio visoko kruh u vazduh. Kada se je kruh vratio uhvatio ga je u usta, ali se ugušio. Tada se sumnjalo da ga je ubio Sejanus zato što je oženio njegovu kćerku.
Icacinaceae
Icacinaceae je porodica cvjetnica  iz  reda     Icacinales, razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta. Imenovana je po tipskom rodu Icacina po kojem je imenovan i red Icacales. Ima preko 200 vrsta grmova, stablašica i lijana u tropskim područjima Amerike, Afrike, Malezije i Pacifika.
Sejfudin Kemura
Šejh Sejfudin Fehmi efendija Kemura (Sarajevo, 1. februara 1864 - Sarajevo 17. septembra 1917) bio je bosanskohercegovački historičar, književnik i pjesnik.
Biografija
Rođen je u Sarajevu u Gazi Mehmed-begovoj mahali na Bistriku. Sin je Alijage Kemure, koji se bavio saračkim zanatom. Njegova porodica je porijeklom iz sela Kjumurkjoja u Brusanskom vilajetu koja je došla u Bosnu sa sultanom Mehmedom II kao komordžije. Prvo je učio sarački zanat, kojim se bavio i njegov otac, a kasnije je pohođao mekteb. Poslije toga bavio se pekarskim zanatom. Još od mladosti se interesira za historiju Bosne i Bošnjaka i rano počinje pisati, prvo na turskom, a potom na bosanskom jeziku. Bio je član nakšibendijskog derviškog reda. Prvo je bio šejh Jedilerske tekije, a od 1905. do 1914. godine je bio bibliotekar u biblioteci Osman Šehdi ef. Kjutubhana u Carevoj džamiji. Biblioteka je bila u nesređenom stanju, ali ju je Kemura sredio i učinio svakome pristupačnom. Godine 1914. i 1915. bio je vjeroučitelj u Srednjoj tehničkoj školi i Velikoj realki Franje Josipa I u Sarajevu. Naredne godine je premješten u sarajevsku ruždiju II dječačku narodnu osnovnu školu gdje je predavao orijentalne predmete do svoje smrti. Umro je 14. septembra 1917. godine.
Tokom rada u biblioteci objavio je veći dio sidžila (sudskih protokola) napisanih na turskom jeziku. Bavio se istraživanjem sarajevskih džamija iz vremena Osmanlija i plodom tog rada izašlo je djelo "Sarajevske džamije i druge javne zgrade turske dobe” u Glasniku Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine. U ovom radu je objavio crteže mnogih džamija. Pisao je i o drugim vjersko-prosvjetnih i humanitarnih ustanovama u Sarajevu: tekije, medrese, mektebi, musafirhane, česme, mostovi, turbeta i znamenitiji mezari. Preveo je dio Sejahtname (putopisa) Evlije Čelebije koji se odnosi na Bosnu. Sakupio je i objavio pjesme (ilahije i kaside) 11 bošnjačkih pjesnika (Serbokroatische Dichtungen bosnischer Moslims aus dem XVII XVIII und XIX Jahrhundert, 1912). Pisao je i o životu i radu sarajevskih muftija od 1519. do 1916. godine. Prevodio je i objavio razne turske dokumente o pravoslavnoj crkvi i o bosanskim katolicima za vrijeme Osmanlija. Svoje radove je objavljivao u Glasniku Zemaljskog muzeja. Sarajevski list broj 227 od 15. septembra 1917. godine u rubrici ”Sarajevske vijesti” objavio je: “''Noćas je umro ovdašnji vjeroučitelj i književnik Sejfudin ef. Kemura, te mu je prije podne bila dženaza. Rahmetlija je, koji je već poboljevao dvije godine, preveo mnoge povijesne radnje iz turskog jezika, koje su izašle u Glasniku Zemaljskog muzeja''. “ Ukopan je na Hambinoj carini pored svoje majke. Nad njegovim mezarom sačuvan je samo uzglavni nišan, izrađen od kamena miljevine, sa čatal turbanom ispod kojeg su ukrasi. Natpis je pisan nesh pismom: “Pomoć je od Vječnog (Boga)''. Umrli šejh Sejfudin Fehim-efendija Kemura, sin Alijagin, poznati historiograf, autor mnogobrojnih djela i slatkorječivi pjesnik, umro u petak 28. zilkade 1335. godine''” (17. septembar 1917.) Šejh Sejfudinu Kemuri je Muhamed Enveri Kadić spjevao jedan kronogram, koji je zabilježio u svom Zborniku. “On (Bog) ''je vječan. Sejfudin Fehmi-efendija, poznat kao Šejh Kemura. U ovoj godini je završio svoj život. Pjevao je pjesme i kronograme u ebdžedu, pa je i time sebi sačuvao trajnu uspomenu. Kronogram smrti izreče mu Enverija bez Tamije ovako: Neka Sejfudinova duša dospije u raj! Godina 1335.''” (1917.)
NGC 7355
NGC 7355 (također poznat kao ESO 406-6 i PGC 69587) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 540 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ždral. Najveći prečnik je 1,00 (157 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 1. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kranjče
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kranjče nisu imale stanovnika.
Immortality (CSI: Las Vegas)
"Immortality" ("Besmrtnost") dvostruka je i ujedno završna epizoda američke kriminalističke TV-serije CSI: Las Vegas. Emitirana je na CBS-u 27. septembra 2015.
Radnja
Kad bombaš samoubica detonira svoj eksplozivni prsluk u kasinu "Eclipse", koji je u vlasništvu Catherine Willows, specijalna agentica FBI-a vraća se iz Los Angelesa kako bi se priključila istrazi. U međuvremenu, Gil Grissom, koji radi na očuvanju morskih pasa u međunarodnim vodama, uhapšen je zbog neovlaštenog upada na brod u luci u San Diegu, a D. B. Russell ponudi Sari Sidle šansu da vodi lokalnu istragu o bombaškom napadu. Saru, koja se nadmeće za poziciju direktora lasvegaske kriminalističke laboratorije, ispočetka iritira kad je šerif Conrad Ecklie upita za Grissomovu lokaciju nakon što "Lady" Heather Kessler bude povezana sa zločinom. Ecklie osigura da Grissom bude pušten iz pritvora i Catherine i on, uz člana osiguranja u "Eclipseu" Jima Brassa, pomažu u lociranju osumnjičenog.
Dok ekipa radi na vraćanju sigurnosti na ulice Las Vegasa, Russell odlučuje da je došlo vrijeme da "ode na istok" u potrazi za novim izazovima, stavljajući spomen-ploču, posvećenu Julie Finlay, među svoje stvari dok se pakira. Catherine izražava interes da napusti FBI i da radi sa svojom kćerkom Lindsey u lasvegaskoj kriminalističkoj laboratoriji, napomenuvši da će, ako Sara odbije promociju koja će joj biti ponuđena, ona prihvatiti tu promociju umjesto svoje kolegice. Serija završava kad upravo promovirana Sara, nakon što pogleda snimak na kojem Grissom priznaje svoju ljubav prema njoj, odjedri iz luke u San Diegu s Grissomom.
Izbrisane scene
Neprikazano na ekranu, Sara daje otkaz, a Catherine dobija posao direktorice laboratorije. Scene koje eksplicitno prikazuju tu predaju dužnosti snimljene su, ali su izrezane iz epizode. Druga scena, s Catherine i Lindsey, također je izbrisana; u njoj Catherine govori Lindsey da bi otkaz trebala dati samo onda ako se ne osjeća kao "King Kong na kokainu" nakon njenog prvog obavljenog hapšenja. Zatim joj kaže da je Holly Gribbs ubijena na dužnosti. Treća izbrisana scena prikazuje Russella kako posjećuje grob Julie Finlay.
Uloge
• Ted Danson kao D. B. Russell, istražilac trećeg stepena, nadzornik i direktor laboratorije
• Jorja Fox kao Sara Sidle, istražiteljica trećeg stepena
• Eric Szmanda kao Greg Sanders, istražilac trećeg stepena
• Robert David Hall kao Al Robbins, glavni patolog
• Wallace Langham kao David Hodges, tehničar za materijale u tragovima
• David Berman kao David Phillips, pomoćnik patologa
• Elisabeth Harnois kao Morgan Brody, istražiteljica trećeg stepena
• Jon Wellner kao Henry Andrews, toksikološki i DNK-tehničar
• William Petersen kao Gil Grissom
• Marg Helgenberger kao Catherine Willows
• Paul Guilfoyle kao Jim Brass
CKMT1B
Mitohondrijska kreatin-kinaza 1B, znana i kao CKMT1B  je jedan od dva gena koji kodiraju sveprisutnu mitohondrijsku kreatin kinazu (sveprisutni mtCK ili CKMT1).
Funkcija
Mitohondrijskog kreatin-kinaza (MtCK) odgovorna je za prijenos visokoenergetskog fosfata iz mitohondrija u citosolni nosač kreatin. Pripada porodici kreatin-kinaznih izoenzima. Postoji kao dva izoenzima, sarkomerni MtCK (CKMT2) i sveprisutni MtCK, kodirana odvojenim genima. Mitohondrijska kreatin-kinaza javlja se u dva različita oligomerna oblika: dimerima i oktamerima, za razliku od isključivo dimernih izoenzima citosolne kreatin-kinaze. Sveprisutna mitohondrijska kreatin-kinaza ima 80% homologije sa kodirajućim egzonima sarkomerne mitohondrijske kreatin-kinaze. Identificirana su dva gena koja se nalaze međusobno blizu, na hromosomu 15 (CKMT1A i CKMT1B (ovaj gen)) koji kodiraju identične proteine mitohondrijske kreatin-kinaze.
Immortality (CSI: Las Vegas)
Uloge
• Katie Stevens kao Lindsey Willows, istražiteljica prvog stepena
NGC 4401
NGC 4401 (također poznat kao MCG 6-27-53) je dio galaksije i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 29. jula 1827. godine.
Immortality (CSI: Las Vegas)
Uloge
• Marc Vann kao Conrad Ecklie
NGC 4401
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Immortality (CSI: Las Vegas)
Uloge
• Michael Beach kao policajac Scinta
• Larry M. Mitchell kao policajac Mitchell
Produkcija
Finale je snimano tokom 17 dana. Glavna postava počela je sa snimanjem 29. jula 2015, a produkcija je završena 21. augusta. Finale je snimljeno s opcijom da bude prikazano kao dvije epizode pod naslovima "Immortality Part I" i "Immortality Part II". Produkcijski kodovi za epizode jesu 1601 i 1602.
Tokom CBS-ovog sastanka s novinarima i oglašivačima 2015. Les Moonves i Nina Tassler objavili su da će bivši glavni glumci Marg Helgenberger i William Petersen reprizirati svoje uloge kao Catherine Willows i Gil Grissom. Ted Danson, koji je tumačio glavnu ulogu od početka 12. sezone, također se vratio kao D. B. Russell. Dana 24. jula potvrđeno je da su i George Eads, koji je 15 sezona glumio Nicka Stokesa, i Elisabeth Shue, koja je četiri sezone glumila Julie Finlay, u drugoj glavnoj ulozi, odbili da se vrate. Elisabeth Harnois, Jorja Fox, Eric Szmanda, Robert David Hall, Wallace Langham, David Berman i Jon Wellner reprizirali su svoje uloge, kao i Paul Guilfoyle.
Melinda Clarke, koja je tumačila ulogu Lady Heather Kessler, dugogodišnje Grissomove prijateljice, također se vratila. Katie Stevens dobila je ulogu Lindsey Willows, Catherineine kćerke, istražiteljice prvog stepena. Epizodni glumac Marc Vann također se vratio kao šerif Conrad Ecklie, kao i Larry Mitchell u ulozi policajca Mitchella.
Finale je režirao Louis Shaw Milito, a scenarij je napisao kreator serije Anthony E. Zuiker. William Petersen asistirao je u razlaganju priče. Kao i u seriji, i u finalu je pjesma "Who Are You" grupe The Who korištena u najavnoj i odjavnoj špici. Izvršni producenti bili su Ann Donahue, Carol Mendelsohn, Zuiker, Jerry Bruckheimer, Petersen i Cynthia Chvatal. Finale je producirao CBS Television Studios, distribuirao CBS Television Distribution, a traje 88 minuta.
Nastavak
Nakon završetka serije Danson se pridružio postavi CSI: Cybera ponovo kao D. B. Russell. U finalu je aludirano na taj premještaj kad Russell objavi namjeru da "ode na istok". Lik Julie Finlay često je prikazivan u arhivskim snimcima u epizodi CSI: Cybera "Hack ER".
Rejting
Finale je pogledalo 12,22 miliona ljudi, a u dobnoj grupi od 18 do 49 godina dobilo je rejting 1,8.
IC 1250
IC 1250 (također poznat kao PGC 2565010) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 388 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 0,40 (45 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (23 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 23. juna 1890. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2979
NGC 2979 (također poznat kao IRAS 09407-1009, MCG -2-25-12, NGC 3050 i PGC 27795) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 125 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Sekstant. Najveći prečnik je 1,50 (55 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (36 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. marta 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 5865
NGC 5865 (također poznat kao MCG 0-39-7, NGC 5868, PGC 54118 i UGC 9743) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 538 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,10 (172 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (157 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1787. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Posavska (regija)
mini|desno|300 px|položaj Posavske regije na karti Slovenije
Posavska regija (slovenski: Posavska regija) je jedna od 12 statističkih regija u Sloveniji. Sjedište regije je grad Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, na površini od 968 km2 regija Posavska je imala 75.928 stanovnika.
Administrativna podjela
Regija obuhvata 6 općina.
Vlado Sučić
Vlado Sučić (1936), romanist.
Vlado Sučić rodio se u naselju Vidoši kod Livna. Studij francuskog jezika s književnošću, latinskog jezika i rimsku književnost, te talijanskog jezika završio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1961. Magistarski rad pod nazivom: Osnovni idiomi u francuskoj nauci o književnosti i njihovo mjesto u nastavi francuskog jezika na Filozofskom fakultetu, odbranio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1974. Na istom Fakuultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Vremenska rečenica u savremenom francuskom i srpskohrvatskom jeziku (1983). Za metodičara za francuski jezik na Filozofskom fakultetu u Sarajevu izabran je 1971. Prošao je sva univerzitetska zvanja. Predavao je Morfosintaksu, Sintaksu i Metodiku nastave francuskog jezika.
Vlado Sučić bavio se lingvistikom, primijenjenom lingvistikom i metodikom nastave francuskog jezika, proučava sintaksu i leksikologiju. Objavio je jednu knjigu i četrnaest udžbenika francuskog jezika za osnovnu školu i gimnaziju, tri metodička priručnika za nastavnike francuskog jezika, te nekoliko desetina naučnih i stručnih radova u različitim časopisima (Živi jezici Beograd, Književni jezik Sarajevo, Naša škola Sarajevo, Strani jezici Zagreb, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu). Dobio je nagradu “Svjetlosti” za najbolje vaspitno-obrazovno djelo (Udžbenik francuskog jezika za V razred osnovne škole) 1990.
Obelisk u Bakićima
Obelisk u Bakićima ili nišan, kako ga već stoljećima zovu ljudi iz okolnih sela, dio je historijske cjeline u naselju Bakići, općina Olovo, Bosna i Hercegovina. Historijska cjelina zauzima površinu prečnika jednog kilometra i na njoj su smješteni spomenici raspoređeni na šest lokaliteta. U centralnom dijelu na manjem uzvišenju nalazi se šumarski dom. Cjelina spomenika je proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine i čine je:
Oblik i ukrasi
Napravljen je od krečnjačkog monolita. Osnova stuba je romboidna. Prema vrhu neznatno se sužava i završava pravilnom četverostranom piramidom, na čijem se vrhu nalazi veća kamena kugla od koje je jedna trećina odbijena prilikom pada odrezanog drveta. Dimenzije obeliska su: visina od postolja do četverostrane piramide je 300 cm, do kamene kugle 365 cm i od postolja do samog vrha 410 cm. Visina piramide je 65 cm, visina kamene kugle 45 cm.
Spomenik je i bogato ukrašen simboličnim predstavama na sve četiri strane, a ukrasi su podijeljeni po poljima. Mjesto oštrih ivica spomenik ima sa svih strana tordiranu vrpcu kao ornament, koja služi i za diobu ukrasnih polja.