cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Obrazovna tehnologija
Obrazovna tehnologija uključuje brojne tipove medija koji isporučuju tekst, zvuk, slike, animacije i streaming video, te uključuje primjene tehnologije i procese kao što su audio ili video traka, satelitska TV, CD-ROM i računarski bazirano učenje, kao i lokalno intranet/extranet i web-bazirano učenje. Informacijski i komunikacijski sistemi, bilo da su slobodnostojeći ili zasnovani na bilo lokalnim mrežama ili Internetu u mrežnom učenju, temelj su za više procesa e-učenja.
Monolit (grupa)
Monolit je mostarska metal grupa, nastala 1988. godine. Prvobitnu postavu činili su Slobodan Ernjaković (vokal i gitara), Predrag Glogovac (gitara), Zlatko Mehić (bubnjevi) i Marin Bago (bas). Grupa je snimila 2 studijska albuma.
Obrazovna tehnologija
Teoretske perspektive naučna testiranja utjecala su na instrukcijski dizajn. Primjena teorija na ljudsko ponašanje prema obrazovnoj tehnologiji izvodi ulaz iz instrukcijske teorije, teorije učenja, obrazovne psihologije, psihologije medija i tehnologije ljudskih performansi.
Arja vas
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Žalec.
IC 4027
IC 4027 (također poznat kao PGC 2093824) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 490 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,30 (43 hiljade sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Obrazovna tehnologija
Obrazovna tehnologija i e-učenje može se održavati unutar ili van učionice. Može biti samostalno, asinhrono učenje ili može biti vođeno od strane instruktora, sinhrono učenje. To je pogodno za učenje na daljinu i u kombinaciji sa nastavom "lice u lice", koja se naziva pomiješano učenje. Obrazovnu tehnologiju koriste učenici i odgajatelji u kućama, školama (i kod K-12 i visokog obrazovanja), biznisa i drugih postavki.
IC 4027
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Obrazovna tehnologija
Obim
Obrazovna tehnologija se odnosi na korištenje i fizičkog hardvera i obrazovnih teorija. To obuhvata nekoliko domena, uključujući teoriju učenja, računarski bazirano treniranje, mrežno učenje, i, gdje se koriste mobilne tehonologije, m-učenje. Prema tome, postoji nekoliko diskretnih aspekata opisivanja intelektualnog i tehničkog razvoja obrazovne tehnologije:
Povezani termini
thumb|Abakus iz ranog 19. vijeka korišten u osnovnoj školi u Danskoj. Obrazovna tehnologija je uključiv pojam za alate i teoretske osnove za podržavanje učenja i podučavanja. Obrazovna tehnologija nije ograničena na visoku tehnologiju.
Ipak, moderna elektronska obrazovna tehnologija je važan dio društva danas. Obrazovna tehnologija obuhvata e-učenje, instrukcijsku tehnologju, informacijsku i komunikacijsku tehnologiju (ICT) u obrazovanju, EdTech, tehnologiju učenja, učenje sa multimedijom, tehnološki poboljšano učenje (TEL), računarski bazorane instrukcije (CBI), računarski upravljane instrukcije, računarski bazirane treninge (CBT), računarski podržane instrukcije ili računarski potpomognute instrukcije (CAI), internetski bazirani trening (IBT), fleksibilno učenje, web bazirani trening (WBT), mrežna edukacija, digitalna obrazovna kolaboracija, distribuirano učenje, računarski poredovana komunikacija, cyber-učenje i multi-modalne instrukcije, virtualno obrazovanje, osobna okolina za učenje, mrežno učenje, virtualna okolina za učenje (VLE) (koje se također zovu učeće platforme), m-učenje i digitalna edukacija.
Svaki od ovih brojnih pojmova imao je svoje zagovornike, koji ukazuju na posebne potencijalne razlike. Ipak, ovi opisni pojmovi zasebno naglašavaju zasebni pristup digitalizaciji, komponenti ili metodi isporuke. Naprimjer, m-učenje naglašava mobilnost, ali je u suprotnom neprimjetan u principu od obazovne tehnologije. U praksi, kako tehnologija ima napredni, zasebi "usko definirani" aspekt koje je bio sprva naglašavan po imenu pomiješan je u opće polje obrazovne tehnologije. Naprimjer, "virtualno učenje" u usko definiranom semantičkom smislu implicira ulazak okolinske simulacije unutar virtualnog svijeta, naprimjer u liječenju posttraumatskog stresnog poremećaja (PTSP). U praksi, "virtualni obrazovni kurs" odnosi se na bilo koji instrukcijski kurs u kojem sve, ili u najmanju ruku značajan dio, prenosi putem Interneta. "Virtualno" se koristi u širem smislu da opiše kurs koji se ne podučavau učionici licem u lice nego kroz zamjenski način koji može konceptualno biti asociran "virtualno" sa učioničkim podučavanjem, što znači da ljudi ne moraju ići u fizičku učionicu da uče. Prema tome, virtualno obrazovanje se odnosi na oblik učenja na daljinu u kojem se sadržaj kursa prenosi raznim metodama poput aplikacija za menadžment kursa, multimedijalnih resursa i video konferencije.
Bernard Luskin, pionir obrazovne tehnologije, zagovarao je da se "e" iz termina e-learning treba značiti "exciting (uzbudljivo), energetično, entuzijastično, emocionalno, extended (prošireno), excellent (odlično) i edukacionalno" u dodatku sa "elektronično." Parks sugerira da "e" treba označavati "everything (sve), everyone (sviju), engaging (privlačno), easy (lahko)". Ove široke interpretacije se fokusiraju na nove aplikacije i razvoje, kao i na teoriju učenja i psihologiju medija.
Historija
thumb|Učionica u 19. vijeku, Auckland Pomoć pri učenju na načine koji su lakši, brži, sigurniji, ili jeftiniji može se pratiti unazad od pojave veoma ranih alata, kao što su crteži na zidovima pećina. Koristili su se različiti tipovi abakusa. Pisanje po škriljcima i crnim pločama korišteno je najmanje milenij. Od njihovog predstavljanja, knjige i pamfleti su držali prominentnu ulogu u obrazovanju. Od ranog dvadesetog vijeka, mašine za dupliciranje kao geštetneri korišteni su za proizvođenje kratkih pokretanja kopiranja (obično 10–50 kopija) za razrednu ili kućnu upotrebu. Korištenje medija za instrukcijske svrhe generalno se može pratiti unazad do prve decenije 20. vijeka sa predstavom obrazvnih filmova (1900tih) i Sidney Pressey mehaničkih uređaja za podučavanje (1920tih). Prvi višestruko izborna, velikoserijska procjena, bila je Army Alpha, korištena za procjenu inteligencije i malo specifičnije sposobnosti regruta za Prvi svjetski rat. Dalje veće upotrebe tehnologija korištene su u treniranju vojnika tokom i nakon Drugog svjetskog rata korištenjem filmova i ostalih posredovanih materijala, kao što su projektori iznad glave. Koncept hiperteksta se može pratiti od Bushove deskripcije memexa 1945. thumb|Cuisenaire štapovi Projektori slajdova bili su naširoko korišteni tokom 1950tih u obrazovnim institucijama. Cuisenaire štapovi su osmišljeni u 1920tim i dočekali su ogromnu upotrebu od kasnih 1950tih.
Tokom 1960, Univerzitet u Illinoisu započeo je razredni sistem zasnovan na povezanim računarskim terminalima gdje su studenti mogli pristupiti informacijskim resursima na zasebnom kursu prilikom slušanja lekcija koje su bile snimljene preko nekog oblika udaljenog povezanog uređaja poput televizije ili zvučnog uređaja.
U ranim 1960tim, profesori psihologije sa Stanford Univerziteta, Patrick Suppes i Richard C. Atkinson, eksperimentirali su koristeći računare za podučavanje matematike i čitanje mlađe djece u osnovnim školama u Istočnom Palo Altou, Kalifornija. Stanfordov obrazovni program za nadarenu omladinu je nastao od tih ranih eksperimenata. U 1963, Bernard Luskin je instalirao prvi računar u zajedničkom koledžu za instrukcije. Radeći sa Stanfordom i ostalim pomogao je računarski pomognute instrukcije. Radeći sa Rand Corporation, Luskinova znamenita UCLA disertacijain 1970. analizirala je prepreke računarski pomognute instrukcije.
Teorija
Različite pedagoške perspektive teorija učenja mogu se razmatrati u dizajniranju i interakciji sa obrazovnom tehnologijom. Teorija e-učenja ocjenjuje ove pristupe. Ove teoretske perspektive su grupirane u tri glavne teoretske škole ili filozofska okvira: bihejviorizam, kognitivizam i konstruktivizam.
Bihejviorizam
Ovaj teoretski okvir je razvijen u ranom 20. vijeku zasnovan na eksperimentima učenja životinja od strane Ivana Pavlova, Edwarda Thorndikea, Edwarda C. Tolmana, Clarka L. Hulla i B.F. Skinnera. Dosta psihologa je koristilo ove rezultate da razviju teorije ljudskog učenja, ali moderni edukatori vide bihejviorizam kao jedan aspekt holističke sinteze.
Karijere
Obrazovni tehnologisti i psiholozi primjenjuju osnovno obrazovno i psihološko istraživanje u primijenjenu nauku zasnovanu na evidenciji (ili tehnologiji) učenja ili instrukcija. U istraživanju, ove profesije obično zahtijevaju fakultetsku diplomu (master, doktorat, Ph.D. ili D.Phil.) u oblastima vezanim za obrazovnu psihologiju, obrazovne medije, eksperimentalnu psihologiju, kognitivnu psihologiju ili, čistije, u poljima obrazovne, instrukcijske ili ljudske tehnologije performanse ili instrukcijskog dizajna. U industriji, obrazovna tehnologija je primijenjena da trenira studente i uposlenike velikim opsegom prakticionera učenja i komunikacije, uključujući instrukcijske dizajnere, tehničke trenere, specijaliste tehničke komunikacije i profesionalne komunikacije, tehničke pisce i naravno učitelje/nastavnike u školama i koledžima na svim nivoima. Transformacija obrazovne tehnologije iz kućne industrije do profesije diskutovana je od strane Shurville i ostalih.
Boja očiju
Pigmentacija
Individualna varijacija kože, očiju i kose počiva na gotovo istovjetnim kvalitativnim i količinskim razlikama u prisustvo nekoliko istovrsnih pigmenata. Glavni determinator svih oblika i pozicija pigmentacije je mrko-smeđa supstanca melanin, koji je najčešće tamnosmeđ, ali se javlja i u žućkasto-smeđim i crvenkastim nijansama. Stvara se u citoplazmi specijalnih ćelija – hromatofora i to oksidacijom aminokiseline tirozina, a preko međuprodukta dioksifenilalanina. Ove karike u lancu sinteze tjelesnog pigmenta samo su jedan od pravaca transformacije aminokiseline fenilalanina u ljudskom organizmu: U citoplazmi pigmentiranih ćelija melanin obrazuje fina zrnca, a osim njega tu se mogu naći i drugi pigmenti, koji daju specijalne kolorne efekte.
Prednji granično-epitelni sloj irisa je mezodermskog porijekla, a zadnji sloj strome čine dva ektodermalna lista. Različite kategorije boje očiju se ne ostvaruju miješanjem osnovnih boja (kao u slikarstvu), nego su posljedica razlika u prisustvu, količini i raspršenosti melanina u prednjem i zadnjem sloju dužice. Odnosi pigmentacije u ovim slojevima izazivaju osobene efekte u refleksiji svjetlosti, a koji se vide kao različite boje očiju (vidi priloženu galeriju). U plavim očima, npr., uopće nema plavog pigmenta, a njihovo plavetnilo je ustvari optički fenomen koji se registrira nakon odbijanja ulazne svjetlosti (prema posmatraču) od pigmentnih zrnaca zadnjeg sloja irisa. To se odvija pod istovjetnim optičkim zakonitostima na kojima počiva nebesko plavetnilo.
Ostale nijanse svjetlijih i tamnijih očiju primarno potiču od različitoh kvantiteta, kvaliteta i disperzije pigmenata u prednjem graničnom sloju šarenice. Malo raspršenog melanina u ovom sloju izaziva sivkaste efekte, a u zelenim očima tu se nalazi i nešto žutog pigmenta (moguće i rastvorenog melanina), tj. zelena boja nastaje kao i pri međusobnom preklapanju žute i plave prozirne ploče. Različite količine žutog i svijetlo-smeđeg pigmenta i specifične varijante njihove raspršenosti, u irisu stvaraju utisak svih ostalih boja. Albino fenotip je uvjetovan potpunim nedostatkom melanina u oba pomenuta sloja, kao i u koži i njenim tvorevinama (kosa, nokti i dr.). Crvenkasti efekat nastaje usljed refleksije hemoglobina unutar očnih krvnih sudova. Albinizam je posljedica nedostatka enzima tirozinaze (što uzrokuje mutacija na odgovarajućem lokusu), ali se ta deficijencija može desiti i na bilo kojoj drugoj od postojećih karika u preradi fenilalanina u njegove sukcesorske derivate.
Pigmentacija šarenica kod ljudi varira od svijetlo smeđe do crne, ovisno o koncentraciji melanina u pigmentnom epitelu irisa (na njegovoj poleđini) i sadržaja melanina u stromi (na prednjoj strani) te gustoći ćelija u stromi.
Boja šarenice, dakle, zavisi od: Pojava plave i zelene šarenice, kao i kestenjastih očiju, posljedica je refleksije i loma svjetlosti u stromi, fenomen sličan onome koji stvara utisak nebeskog plavetnila. U oku nema ni plavih ni zelenih pigmenata (ni u irisu ni u očnoj tekućini).
Od ostalih - modificirajućih pigmenata u šarenici se najčešće sjavljaju karoteni, purini, pteridini, lipofuscin (lipohrom), melanoidi, karotenoidi i dr.
Boja očiju može uočljivo da varira ovisno o uvjetima osvjetljenja, posebno kod svjetlijih nijansi. thumb|center|400px|Prikaz utjecaja pozicije loma svjetlosti u šarenici na boju očiju
Genetička kontrola
Jarke boje u očima mnogih vrsta ptica su rezultat prisustva drugih pigmenata, kao što su pteridini, purini i karotenoidi. Ljudi i druge životinje imaju mnoštvo fenotipskih varijacija u boji očiju. Njena genetika je komplicirana, a opće je suglasje da je određuje više gena. Među njima najproduktivniji su OCA2 i HERC2. Ranija uvjerenja da je plava boja očiju jednostavna recesivna osobina su se pokazala kao netačna. Složenost kontrole nasljednog dijela varijacije boje očiju ilustrira činjenica da se svaka boja može javiti u bilo kojoj kombinaciji roditelj-dijete. Ipak je teško objašnjiva, a davno uočena pojava, da se u potomstvu dvije osobe iste nijanse boje očiju rađa tek nešto oko 2% onih koji imaju neku od tamnijih boja oka od njihove. Međutim, nema dvojbe da je lokacija OCA2 genskog polimorfizma locirana blizu proksimalne 5' regulatorne regije i da on objašnjava većinu varijacija boje ljudskog oka.
Najveći dio raspona varijacije boje očiju kontrolira polimorfizam OCA2 lokusa. U pojednostavljenoj praksi javljaju se i manje ili više simplificirani modeli nasljeđivanja ovog svojstva. Oligogensko nasljeđivanje podrazumijeva prisustvo "major" gena sa odlučujućom ulogom u ekspresiji boje očiju, dok "minor" geni dopunjavaju ili modificiraju njegove učinke. Monogensko nasljeđivanje ovog svojstva polazi od pretpostavke da su produktivniji aleli u sintezi melanina uvijek dominantni nad onim manje djelotvornim, tj. da je alel za tamne oči dominantan nad (recesivnim) alelom za svijetlije (plave, npr.) oči.
Klasifikacija
Prije savremene upotrebe refraktometra za pouzdanu – direktnu determinaciju boje očiju (na bazi upijanja i refleksije različitih dijelova spektra), u praksi su bila izvjesna pomagala. U tu svrhu su široko primijenjivani različiti (standardizirani) modeli po kojima se, komparirajući boju irisa ispitanika sa nizom (obično porculanskih) modela determinirala njegova kategorija. Najprihvatljiviju skalu je predložio Martin, inače jedan od najvećih autoriteta u klasičnoj bioantropologiji. Carleton Coon je kreirao tabelu prema Martinovoj skali. Numeracija je izmijenjena na slijedećoj skali, a prema kasnijoj Martin–Schultzovoj skali, koja je se još uvijek upotrebljeva u fizičkoj antropologiji. 1. Svijetle oči Svijetle oči i svijetlo-mješovite 16–12 u Martinovoj skali. 1. Vrlo svijetlo-mješovite (plave sa sivim ili zelenim, ili zelene ili zelene sa sivim primjesama)
2. Svijetlo-mješovite (svijetle ili vrlo svijetno-mješovite sa malim primjesama smeđeg pigmenta).
2. Mješovite oči
3. Tamne oči
Tamne
thumb|100px|left|Tamni iris je najčešći u [[Istočna Azija|Istočnoj Aziji.]] thumb|135px|Svijetlo smeđi irisi mogu se naći u južnoj [[Evropa|Evropi, zapadnoj Aziji i među Amerikancima.]]
Kod ljudi, tamne oči su rezultat relativno visoke koncentracije melanina u stromi irisa, što uzrokuje svjetlu i kraće i duže talasne dužine da se apsorbira. Tamno smeđe ("crne") oči, prema konceptima oligogenskog i monogenskog nasljeđivanja dominantna fenotipska oznaka u odnosu na svjetlije nijanse. , a u mnogim dijelovima svijeta to je gotovo jedina boja šarenice. Tamna nijansa smeđih očiju je uobičajena u istočnoj, zapadnoj, jugoistočnoj, južnoj i centralnoj Aziji, Okeaniji, Africi, kao i u Americi i dijelovima istočne i južne Evrope. Prema tome, većina sveukupnog čovječanstva ima tamno smeđe oči. Među Arapima i Jevrejima i na Bliskom Istoku najčešće su takve nijanse očiju. Svijetlo- ili srednje-pigmentirane smeđe oči obično se sreću u južnoj Evropi, Americi, na Srednjem Istoku i ostalim dijelovima Azije.
Blago-pigmentirane smeđe oči se označavaju i kao oči boje meda ili kao "medene oči".
Sive
100px|left|thumb|Sivo [[oko sa žutim prstenom]] thumb|Sive [[oko|oči]] Kao i plave, i sive oči u poleđini šarenice imaju tamni epitel i naprijed relativno jasnu stromu. Moguće objašnjenje različitosti između njih je to što sive oči u stromi imaju veće depozite kolagena, tako da se svjetlost (od epitela) reflektira silazno, što ne zavisi jako od frekvencije svjetlosnih zraka (na kraćim talasnim dužinama se jače prelama). To bi bilo analogno promjenama boje neba iz plave pri raspršenju sunčeve svjetlosti od malih molekula gasa (kada je nebo vedro); prelazak u sivu uzrokovan je raspršenjem velikih kapi vode, kada je nebo oblačno. Alternativno, razlike u sivoj i plavoj boji očiju mogu javiti zbog razlika u koncentraciji melanina u frontalnom sloju strome.
Sive oči su uobičajene u sjevernoj i istočnoj Evropi,, Alžir i drugdje. na Zlatnim planinama (Aurès Mountains) u sjeverozapadnoj Africi, na Srednjem Istoku, te u centralnoj i južnoj Aziji.
Pod uvećanjem, u sivoj šarenici se zapažaju male količine žute i smeđe boje.
Zelene
thumb|125px|right|Zeleno oko thumb|155px|left|Zelene oči Kao i u slučaju plavih očiju, i zelene ne rezultiraju samo iz pigmentacije irisa. Umjesto toga, njegova pojava je uzrokovana kombinacijom žute ili svijetlo smeđe pigmentacije strome sa niskim ili umjerenim koncentracija melanina, uz raspršenje odbijenih zraka svjetlosti koje bi se vidjele u plavom tonu. Zelene oči su vjerovatno rezultanta interakcije multiplih varijanti unutar OCA2 lokusa i deugih gena. Bile su prisutne u južnom Sibiru još tokom Bronzanog doba. Zelene oči se najčešće javljaju u sjevernoj i centralnoj Evropi. Mogu se također naći i u južnoj Evropi, zapadnoj i južnoj i centralnoj Aziji. Na Islandu čak 89% žena i 87% muškaraca imaju plave ili zelene oči. Studija odraslih Islanđana i Nizozemaca pronašla je da zelene oči mnogo više preovlađuju više kod žena, nego kod muškaraca. Među Evropljanima i evropskim Amerikancima zelene oči su najučestalije među potomcima Kelta i Germana (oko 16%).
Boja lješnika
mini|155px|lijevo|Oči boje lješnika mini|130px|desno|[[Oko boje lješnika]] Utisak boje lješnika u irisu stvara kombinacija koma svjetlosnih zraka i prisustva umjerenih količinamelanina na prednjem graničnom sloju. Ova boja očiju se mijenja, od smeđe do zelene. Iako se najčešće sastoji od smeđe i zelene, dominantna boja u oku određuje da li će biti zlatno-smeđe ili zelene. Ovo navodi na pogrešno mijenjanje naziva kestenjastih očiju u "amber" i obrnuto. Kako varira utisak boje lješnika, tako su različite i definicije očiju boje lješnika, tako da su ponekad sinonimne za svijetlo smeše ili zlatne, kao boja istoimene školjke.
Oči boje lješnika su uobičajene u kavkazoidnim populacijama, osobito u područjima gdje su plavooki, zelenooki i smeđooki ljudi izmiješani.
Jantarne
thumb|175px|right|Oko boje jantara Oči boje jantara jednolike su s jakim žućkastim i/ili zlatno-hrđastim nijansama (mrljama) uz jednoliku boju i jaku žućkastu. To bi mogla biti posljedica odlaganja žutog pigmenta lipokroma u dužici. Taj pigment se također nalazi i u zelenim i ljubičastim očima. Ova boja se često brka sa bojom lješnika, iako te oči mogu sadržavati dijelove jantarne ili zlatne. One obično imaju tendenciju da obuhvaćaju mnoge druge boje, uključujući i zelene, smeđe i narančaste. Pored toga, oči boje lješnjaka mogu se javiti i u mješovitom obliku od od mrljica boja, dok jantarne imaju solidne zlatne nijanse. Irisi nekih golubova također sadrže žuti pigment, ali kod njih je to fluorescentni pteridin. Svijetlo-žute oči sova potječu od pteridinskog pigmenta ksantopterina unutar osobenih hromatofora (ksantofore) u stromi šarenice. Smatra se da je kod ljudi prisutne Žućkaste mrljice ili zakrpe kod ljudi producira pigment lipofuscin, poznat i kao lipohrom.
Plave
Kao što je istaknuto, ne postoji plava pigmentacije ni u irisu ni u očnoj tekućini. Seciranje otkriva da je pigmentni epitel irisa je smeđkasto-crn – zbog prisustva melanina. Za razliku od smeđih očiju, plave imaju niske koncentracije melanina u stromi, koji se nalazi ispred tamnog epitela. Duže talasne dužine svjetlosti imaju tendenciju da se apsorbiraju u zamućenju osnove epitela, a kraće se odražavaju silazno u mutnoći središta strome irisa. Ta pojava je istovjetna onoj koja se javlja pri frekvencijski-ovisnom lomu svjetla koji se javlja na plavom nebu. To je rezultat Tyndallovog efekta sa spoljnjim uvjetima osvjetljenja.
Za obrazac nasljeđivanja ove varijante boje očiju kod ljudi smatra se da je sličan onome kod ostalih recesivnih osobina, iako, generalno, za boja očiju se pretpostavlja da je se višegenska osobina, što znači da se formira u interakciji više gena, a ne samo sa jednog lokusa.
Novija istraživanja (2008). sugeriraju da ljudi s plavim očima imaju jednog zajedničkog pretka. U traganju za mutacijom koja se (u homozigotnom stanju) ispoljava kao plave oči, nazire se zaključak : "u početku smo svi imali smeđe oči". Eiberg i saradnici su pretpostavili mutaciju u 86. intronu gena HERC2 i da interakcija sa njegovim genom promotorom reducira na ekspresiju samog OCA2, uz sljedstveno smanjenje proizvodnje melanina. Autori su zaključili da je mutacija mogla proisteći u samo jednoj osobi na sjeverozapadu crnomorske regije, prije 6.000–10,000 godina tokom tzv. Neolitske revolucije. Pretpostavljeno je da genetička mutacija gena koji utiču na OCA2 u našem hromosomu rezultirala stvaranjem "switch" varijante koja mu doslovno isključi sposobnost proizvodnje pigmenta za smeđe oči." Genetički prekidač se nalazi u genu pored OCA2 i umjesto da isključi gena u potpunosti, prekidač ograničava svoje akcije, što smanjuje proizvodnju melanina u irisu. Ustvari, okrenuo je down prekidač za razrijeđene smeđe oči u funkciju za plave. Ako bi funkcija OCA2 gena bila u potpunosti "zatvorena", kosa, oči i koža bi bili bez melanina, što je poznato albinizam.
U Estoniji, 99% ljudi ima plave oči, konstatirao je Hans Eiberg iz Department of Cellular and Molecular Medicine at the University of Copenhagen. Plave oči su također uobičajene u sjevernoj i istočnoj Evropi, osobito u Baltičkoj regiji. Prema Eibergu "u Danskoj prije 30 godina, samo 8% populacije je imalo smeđe oči, iako je bilo imigracija. Danas ta učestalost iznosi oko 11%. U Njemačkoj, oko 75% ljudi imaju plave oči" Plave oči su također nađene i širom južne Evrope, centralne, južne i zapadne Azije, posebno u jevrejskoj populaciji u Izraelu. Mnogi današnji izraelski Jevreji su porijeklom evropski Aškenazi, među kojima je ova osobina uobičajena. Oko 53.7% ukrajinskih Jevreja također ima plave oči.
DNK studije o drevnim ostacima pokazuju da su plave oči bile prisutne u širokom geografskom rasponu od brončanog doba, iako ima premalo kostura za procjenu frekvencije. A ostaci lovaca-sakupljača datiraju još od oko 5000 godine prije naše ere. Studija iz 2002. godine je utvrdila da je prevalencija plave boje očiju među bijelim Amerikancima u SAD-u bila 33,8% za one rođene od 1936. do 1951., u odnosu na 57,4 % za one koji su rođeni od 1899. do 1905.
Istraživanja iz 2006. pokazuju da 16,6% ukupnog stanovništva, a 22,3% bijelaca, ima plave oči. To znači da plave oči postaju sve rjeđe kod američke djece.
Ljubičaste
Duboko plave oči se mogu ispoljavati i sa ljubičastim nijansama (kao u Elizabeth Taylor, npr.), a "istinski" ljubičaste oči se javljaju samo u slučajevima albinizma.
Crvene
thumb|"Crvene" albino oči Oči nekih osoba sa albinizmom mogu se ispoljavati kao crvene ili u nešto blažim nijansama, što je posljedica slabašnih količina melanina u šarenici i refleksije svjetlosnih zraka sa krvnih žilica očnog dna.
Donja Topličica
Donja Topličica je naseljeno mjesto u sastavu grada Svetog Ivana Zeline, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Sveti Ivan Zelina.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Donja Topličica je imala 68 stanovnika.
Napomena: ''Od 1869. do 1890. sadrži podatke za naselje Breg Mokrički.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donja Topličica je imalo 73 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Venerino udubljenje
Venerina udubljenja ili Venerine rupice, poznate i kao leđne rupice ili stražnjične rupice su pirodna simetrična, leđna udubljenja na donjem dijelu leđa. Nalaze se iznad stražnjeg rascjepa, ondje gdje se leđa nastavljaju u zadnjicu. Na anatomskoj su lokaciji dva sakroilijačna spoja, mjestima gdje se, u karličnom pojasu, spajaju trtična kost i ilium.
Izraz "Venerine rupice", iako neformalno, historijski je prihvaćen u medicinskoj struci za topografsku površnu sakroilijačnih zglobova. Latinski naziv im je fossae lumbales laterales ("bočna slabinska udubljenja"). Udubljenja stvaraju istezanjem kratkog ligamena između zadnjeg gornjeg (bodljastog) nastavka kičmenog pršljena i kože. Misli se da su genetički kontrolirani.
Postoje i drugi duboko-površnski ligamenati kože, kao što su Cooperovi, koje su prisutni u dojci, a nalaze se između mišićnog omotača pectoralis major (veliki grudni) i kože.
Mali Trnovci
Mali Trnovci su naseljeno mjesto u gradu Visokom, Bosna i Hercegovina.
Žirje (Šibenik)
Žirje je naseljeno mjesto u sastavu grada Šibenika, na ostrvu Žirju, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Šibenik.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Žirje je imalo 147 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Žirje je imalo 160 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Breg pri Polzeli
Breg pri Polzeli je naseljeno mjesto u sastavu općine Polzela, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Žalec.
Treasure (Bruno Mars)
"Treasure" je pjesma američkog pjevača Brune Marsa. Pjesmu su napisali Mars, Philip Lawrence, Ari Levine i Phredley Brown, a produkciju su završili glavna tri člana The Smeezingtonsa. Pjesma je izdata 10. maja 2013. godine kao treći singl sa Marsovog drugog studijskog albuma, Unorthodox Jukebox.
Breg pri Polzeli
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Breg pri Polzeli je imao 957 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Breg.''
Konioćelija
thumb|Shematski dijagram genikulatnog sloja [[primata . Konioćelijski neuroni nisu obilježeni, ali su prisutni između slojeva.]] Konioćelije (grč. konio = prašina ili otrov), poznate i kao K-ćelije, neuroni su sa malim ćelijskim tijelom koji se nalazi kod primata, uključujući ljude, u konioćelijskom sloju bočnog genikulatnog jezgra (LGN).
Struktura
K ćelije se neurohemijski i anatomski razlikuju od M– i P-ćelija. Mogu se jasno razlikovati po tri proteina:
K-ćelije se i po veličini razlikuju od M–x i P-ćelija, jer su mnogo manje. Za razliku od njih, K-ćelije su strukturno slične ostalim talamusnokornim neuronima. To sugerira da K-ćelije djeluju poput ostalih talamokorteksnih ćelija.
Invincible (album Skilleta)
Invincible je treći studijski album američke hrišćanske rock grupe Skillet. Objavile su ga diskografske kuće ForeFront Records  i Ardent Records 2000. godine.
Malo Vukovje
Malo Vukovje je naseljeno mjesto u sastavu grada Garešnice, Bjelovarsko-bilogorska županija, Republika Hrvatska.
Konioćelija
Funkcija
Budući da su K-ćelije heterogena grupa, vjerojatno sadrže podrazrede koji ispunjavaju različite funkcije. Neke ćelije reagiraju na boju, neke na ahromatske rešetke, a neke ne reagiraju na bilo koju vrstu rešetki. Pokusni rezultati sugeriraju da bi K-ćelije mogle doprinijeti prostornom i vremenskom vidu, ali nije tačno jasno kako djeluju. Neke od hipoteza su:
Malo Vukovje
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Garešnica.
Invincible (album Skilleta)
Album nastavlja sa elektroničkim rockom koji je prisutak u prethodnim albumima ali označava napuštanje originalnog gitariste Kena Steortsa i zamjenjuje ga Kevin Haaland na gitari i John Cooperova supruga Korey na klavijaturama, petljama i aranžiranju.
Malo Vukovje
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Malo Vukovje je imalo 122 stanovnika.
Konioćelija
Slojevi
thumbnail|M– P– i K-ćelije Uz svaki od magnoćelijskih i parvoćelijskih slojeva, ventralno leže konioćelijski slojevi, koji se razlikuju u debljini. U makaki majmuna, postoje dva magnoćelijskaa i četiri parvoćelijska sloja i, prema tome, šest konioćelijskih slojeva. K-1, sloj trbušno od M-1, najveći je. K-2, K-3 i K-4 su tanji, ali bez obzira na to, značajni su pojasevi neurona. Dva najdorzalnija, K-5 i K-6, uglavnom su jednoslojni. Slično kao u fiziologiji i povezanosti sa W-ćelijama kod mačjeg LGN, K-ćelije čine tri para slojeva kod makaki repatih majmuna.
Malo Vukovje
Stanovništvo
Napomena: ''Ime Malo Vukovje pojavljuje se od popisa 1869. s podacima iskazanima od 1880. Za 1857. i 1869. naselje je iskazivano pod imenom Vukovje. Za to bivše naselje podaci su sadržani u naselju Veliko Vukovje.''
FANCB
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 859 aminokiselina, a molekulska težina  97.726 Da.
Invincible (album Skilleta)
Spisak pjesama
Sve pjesme je napisao John L. Cooper, osim pjesmi gdje su drugi autori navedeni.
FANCB
Funkcija
Fanconijeva grupa za komplementarnu anemiju (FANC) uključuje FANCA, FANCB, FANCC, FANCD1 (također zvana BRCA2), FANCD2, FANCE, FANCF, FANCG i FANCL. Fanconijeva anemija je genetički heterogeni recesivni poremećaj karakteriziran citogenetičkom nestabilnošću, preosjetljivošću na agense za umrežavanje DNK, povećanim lomovima hromosoma i defektnom popravkom DNK. Članovi grupe za komplementaciju anemije Fanconi ne dijele sličnost sekvenci; oni su povezani svojim sklapanjem u zajednički jedarni proteinski kompleks. Ovaj gen kodira protein za FANCB. Alternativna prerada rezultira u dvije varijante transkripta koje kodiraju isti protein.
Malo Vukovje
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Malo Vukovje je imalo 177 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Konioćelija
Slojevi
K-ćelije nisu ograničene na konioćelijske slojeve. Također se nalaze u malim grupama, u parovima ili kao pojedinačne ćelije unutar M– i P-slojeva. Veće skupine tvore mostove, koji prelaze udaljenost između dva susjedna K-sloja.
Mladoš
Mladoš je naselje u gradu Visokom, Bosna i Hercegovina.
Invincible (album Skilleta)
Muzički videozapis
Postoji videozapis za pjesmu "Best Kept Secret". Prvi je videozapis pjesme koji sadrži neku vrstu priče, iako je kratka. Pokazuje grupu u futurističnoj odjeći u budućem dijelu priče, dok u ostatku videozapisa sviraju u sobi sa sličnom odjećom. Dio sa pričom pokazuje grupu kako hoda kroz hodnik dok ne dođu do velike sobe gdje se zatvorenici drže u staklenim ćelijama. Svi zatvorenici spavaju te imaju gas maske. Članovi grupe zatim uzmu cijev, zatvorenici se probude i grupa razbije staklo ćelija. Svi zatvorenici potom propadnu iz ćelija pa pod. Grupa im zatim pomogne da ustanu pa im sklone maske s lica. Nakon što oslobodi zatvorenike, grupa napušta sobu.
FANCB
Gen
FANCB je jedini gen za koji se zna da uzrokuje X-vezanu Fanconijevu anemiju. Kod ženskih nositelja mutacija FANCB (jedan divlji tip alela FANCB i jedan mutantni alel FANCB) postoji jaka selekcija putem X-inaktivacija za ekspresiju samo alela divljeg tipa. Nasuprot tome, muškarci imaju samo jedan alel FANCB. Samo muški pacijenti sa Fanconijevom anemijom su ikada bili povezani sa FANCB mutacijama, i oni čine oko 4% slučajeva.
Konioćelija
Ulazni impulsi
Svaki konioćelijski sloj inervira se istim dijelom mrežnjače kao i leđni M– ili P-sloj dotičnog K-sloja. Dakle, LGN sadrži šest konioćelijskih slojeva. K-1, K-4 i K-6 primaju kontralateralne mrežnjačne ulaze, a K-3 i K-5 ipsilateralne. K-2 prima ulazni impuls s obje strane mrežnjače, ali ulaz s dva oka prenosi se u zasebne slojeve. Ipsilateralna mrežnjača leđnog sloja inervirana je iz više dijelova, a ventralnija iz kontralateralnog dijela mrežnjače. K-ćelije primaju podatke iz heterogene grupe širokopoljnih ćelija, uključujući male bistratificirane ćelije, roškaste ćelije, a možda i velike bistratificirane ćelije i široke trnaste ćelije. Te bistratificirane ćelije su ganglijske ćelije koje šalju kratkotalasne signale na LGN. Retinogenikulski aksoni koji završavaju u srednjim K-slojevima imaju receptivna polja samo u centru plavo-ON / žuto-OFF. Pretpostavlja se da roškaste ćelije prenose signale za isključivanje plave. I male bistratificirane ćelije i ove ćelije projiciraju se na K-ćelije. Stoga se vjeruje da K-ćelije prenose vizuelne informacije kratkih talasnih dužina.
FANCB
Gen
Mutacije u FANCB su u velikoj mjeri povezane s razvojem VACTERL-H konstilacije urođenih mahana. U kohortnoj studiji od 19 djece s FANCB varijantama, ona s delecijom gena FANCB ili skraćenjem FANCB proteina pokazuju početak zatajenja koštane srži ranije od prosjeka i teže kongenitalne abnormalnosti u poređenju s velikom serijom osoba s Fanconijevom anemijom u objavljenim izvještajima. Ovo odražava nezamjenjivu ulogu gena FANCB u ćelijama. Za varijante promašaja FANCB-a, varijabilnija ozbiljnost je povezana sa obimom preostale aktivnosti.
Konioćelija
Ulazni impulsi
Kortikogenikulski aksoni su kvantitativno dominantni unutar LGN. Isto vrijedi i za K-ćelije, ali, za razliku od M– i P-ćelija, one također primaju ulaz iz vanstrijatna kora wvanstrijatne kore. Aksoni koji izlaze iz površinskog sivog sloja superior colliculus završavaju se u svakom K-sloju, a najviše ventralnih slojeva prima najjači ulaz. Stoga se pretpostavlja da su K-slojevi funkcijski povezani sa gornjim kolikulusom, npr. refleksna kontrola pokreta očima. Kao zaključak, mrežni ulazi se natječu s kvantitativno dominantnom kortikotalamusnom inervacijom i bogatom inervacijom iz jezgara moždanog debla.
FANCB
Protein
Proizvod gena FANCB je protein FANCB. FANCB je komponenta "osnovnog kompleksa" od devet proteina Fanconijeve anemije: FANCA, FANCB, FANCC, FANCE, FANCF, FANCG, FANCL, FAAP100 i FAAP20. Kompleks jezgra se lokalizuje na mesta oštećenja DNK tokom replikacija DNK, gde katalizuje transfer ubikvitina na FANCD2 i FANCI. Konkretno, ova reakcija je neophodna za popravku međulančanih poprečnih veza DNK, kao što su one koje formiraju lijekovi za hemoterapiju, cisplatin, mitomicin c i melfalan.
Konioćelija
Izlazni impulsi
K-ćelije završavaju u površinskoj gomilici i sloju I V-1. Najdorzalniji K-slojevi (K-5 i K-6) imaju mnogo aksona koji završavaju u sloju I V-1, dok K-1 – K-4 šalju svoje aksone prema nervnim grumenčićma. Međutim, ova podjela nije jasna. Na primjer, utvrđeno je da i aksoni iz neurona najventralnijem paru (K-1 i K-2) također inerviraju sloj I V-1. . Inervacija grumenčića slijedi obrazac poznat iz završetaka retinogenikulusa: U makak-majmuna, oko 30 K-ćelija šalje svoje aksone u jedan od grumenčića. Anatomski različite subskupinee K-ćelija inerviraju različite vrste grumenčića, kao što su plavi / žuti ili crveni / zeleni. Neuroni tu ispoljavaju antagonizme plavo/žuto ili crveno / zeleni antagonizam.
FANCB
Protein
Unutar kompleksa jezgra Fanconijev anemije, FANCB ima obaveznu interakciju sa FAAP100 i FANCL, kako bi se formirao katalitički enzim E3 RING-ligaza. FANCB stvara dimerni interfejs unutar ovog potkompleksa koji je neophodan za istovremenu ubikvitinaciju FANCD2 i FANCI. Elektronsko mikroskopsko snimanje kompleksa FANCB-FANCL-FAAP100 otkrilo je simetriju koja je usredsređena na FANCB, a biohemijsko istraživanje je potvrdilo da je cijeli kompleksni dimer koji sadrži po dvije od svake podjedinice. Further imaging reveals the overall architecture of the Fanconi Anemia core complex centres on FANCB protein.
Konioćelija
Izlazni impulsi
Šta više, K-ćelije inerviraju i vanstrijina područja. Ove ćelije su prilično velike i šalju svoje aksone u V-2 i donju sljepoočnu koru (IT). Imunobojenje je otkrilo samo nekoliko, rijetkih i široko raspoređenih velikih K-ćelija, osim onih koje inerviraju fovein V-2 koje su gušće spakovane i nalaze se uz kaudalnu i medijalnuivicu LGN. Kroz svaki K-sloj prolaze neuroni koji inerviraju vanstrijinu koru i koji će vjerovatno održavti neko od vizuelnih svojstava, u odsustvu V-1. Činjenica da se K-ćelije direktno projiciraju na hMT ide u prilog ovoj hipotezi.
FANCB
Mejoza
FANCB mutantni miševi su neplodni i pokazuju defekte primordijalnih germinativnih ćelija tokom embriogeneze. Zametne ćelije i veličina testisa su ozbiljno ugrožene kod FANCB mutantnih miševa. Protein FANCB je neophodan za spermatogenezu i verovatno ima ulogu u aktivaciji puta popravka DNK Fanconijeve anemije tokom mejoze.
Konioćelija
Razvoj i plastičnost
Pretpostavlja se da K-ćelije generiraju i migrir⟨⟩aju istovremeno sa susjednim M– i P-ćelijama. Neuroni u većini ventralnog dijela LGN-a razvijaju se prije neurona u više leđnih slojeva. Oni iz sloja K-1 razvijaju se blizu vremena konačne mitoze za neurone u sloju M-1, a neuroni u K-6 razvijaju se malo prije nego što se pojavi sloj P-6. Dok se M– i P-slojevi u LGN-u i njihovi aksonski završeci u V-1 degeneriraju nakon gubitka vizualnog unosa, K-ćelije nisu pogođene.
Teorija viđenja naslijepo
Viđenje naslijepo je fenomen kada pacijenti s ozljedama primarnog vignog korteksa (V-1) pokazuju upornost u otkrivanju pokreta bez vizuelne svijesti. Područje mozga koje reagira na kretanje u ljudskom mozgu naziva se V5 ili hMT. Ispitani su mnogi pristupi, kako bi se otkrili osnovni mehanizmi ove pojave. U prošlosti se pokazalo da gornja ablacija kolikulusa utiče na viđenje neovisno o V-1, što zauzvrat zagovara ulogu ornjegg kolikulusa u viđenju naslijepo. U slučaju lezija V-1, dodatna inaktivacija LGN dovodi do snažnog smanjenja neuronske aktivnosti u vanstrijinim područjima, kao što je MT.
Istraživanje je pokazalo da postoji izravan put od LGN do MT, koji se sastoji uglavnom od konioćelija. U stvari, 63% neurona koji se direktno projiciraju na MT su konioćelije. Ulazni MT, koji impulse prima direktno od LGN čini oko 10% V-1 neurona koji se projiciraju na MT. Ovi rezultati sugeriraju da koniocćelijski slojevi imaju ključnu ulogu u viđenju neovisnom o V-1. Budući da konioćelijski slojevi dobijaju ulaz od gornjeg kolikulusa, prethodno dobijeni rezultati mogu se nadopuniti ulogom konioćelijskih slojeva.
Ova izravna veza od LGN-a, tačnije konioćelijskih slojeva, do MT-a mogla bi objasniti fenomen vida naslijepo, kao i brzo otkrivanje pokretnih predmeta kod zdravih subjekata.
Grabovac (Rakovica)
Grabovac je naseljeno mjesto u sastavu općine Rakovica, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Slunj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Grabovac je imao 267 stanovnika.
Napomena: ''Od 1921. do 1991. iskazivao se pod imenom Grabovac Drežnički.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Grabovac je imalo 209 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Jezero II dio
Jezero II dio je bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Rakovica, Karlovačka županija, Republika Hrvatska
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Slunj. Na popisu stanovništva 2001. godine, naselje je ukinuto i pripojeno naselju Gornja Močila.
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Jezero. Od 1961. iskazuje se pod imenom Jezero II dio. Od 1857. do 1880. podaci su sadržani u naselju Jezero I dio (općina Plaški). Od 1981. bez stanovnika. U 2001. područje naselja pripojeno naselju Gornja Močila. Vidi napomenu pod Gornja Močila.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Jezero II dio nije imalo stanovnika.
Matrak
Matrak je bosansko- osmanlijska borilačka vještina nastala u 16. stoljeću. Njeno ime doslovno znači toljaga, batina, ali i "čudesno" na arapskom jeziku. Vještinu je osmislio čuveni bošnjački i osmanlijski polimat, Bošnjak Nasuh Matrakčija   (matrakçı označava majstora matraka), a vještina se velikom brzinom, zbog ličnog zalaganja sultana Sulejmana Veličanstvenog, proširila čitavim carstvom.
Vrste
Turski matrak je tipični borilački sport u kojem se bore dvojica takmičara s obloženim šipkama i štitovima. Prilagođavanje matraka modernom tipu sporta te takmičarska pravila i propozicije osmislio je Efkan Çalış. U turskoj TV-seriji Sulejman Veličanstveni prikazan je turski tip matraka po savremenim propozicijama mada je u to vrijeme matrak bio nešto sasvim drugo.
U novije vrijeme povećao se interes za matrakom i u Turskoj i u Bosni i Hercegovini. U Turskoj postoji veliki broj klubova koji su objedinjeni u federaciju na državnom nivou. Za razliku od turskog matraka, bosanski nije sportska disciplina niti postoji ikakav oblik takmičenja, pa samim tim ne postoje ni klubovi. U Bosni i Hercegovini gaji se tradicionalni oblik izučavanja matraka, u kojem se najčešće radi o učitelju i malom broju učenika (najviše devet).
Brnica (Žalec)
Brnica je naseljeno mjesto u sastavu općine Žalec, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Žalec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brnica je imala 53 stanovnika.
Mulići
Mulići su naseljeno mjesto u gradu Visokom, Bosna i Hercegovina.
Gorilla (Bruno Mars)
"Gorilla" je pjesma američkog pjevača Brune Marsa. Pjesmu su napisali Mars, Philip Lawrence i Ari Levine, a producirali su je The Smeezingtonsi, Emile Haynie, Jeff Bhasker i Mark Ronson, koji su također i ko-producenti na još dvije pjesme sa albuma. Gorilla je rock, soft rock i quite storm pjesma koja govori o vođenju ljubavi kao divlje životinje. Pjesma se našla na britanskoj seriji Now That's What I Call Music! 86, unatoč tome da je pjesma zauzela tek 62. poziciju na UK top listi singlova.
Brode (Vransko)
Brode su naseljeno mjesto u sastavu općine Vransko, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Žalec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brode su imale 208 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Tržca.''
Moonshine (Bruno Mars)
"Moonshine" je pjesma američkog pjevača Brune Marsa, sa njegovog drugog studijskog albuma Unorthodox Jukebox (2012). Pjesmu su napisali Jeff Bhasker, Bruno Mars, Philip Lawrence, Ari Levine, Mark Ronson i Andrew Wyatt, a poducirali su je Bhasker, Ronson i The Smeezingtons.
"Moonshine" je disco, power pop i quiet storm pjesma, o čežnji za visoku poziciju u vezi do koje je sada nemoguće doći. Pjesma je poređena sa radovima Michael Jacksona. Pjesma je dobila povoljne kritike muzičkih kiritičara, koji su naveli da je "nostalgija" pjesme opojna i melodramična.
Čeplje (Vransko)
Čeplje su naseljeno mjesto u sastavu općine Vransko, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Žalec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Čeplje su imale 126 stanovnika.
Müllerova glija
Müllerova glija ili Müllerove ćelije, su tip mrežnjačnih glija-ćelija, koju je prvi prepoznao i opisao Heinrich Müller. Nalaze se u mrežnjači kičmenjaka, a služe kao ćelije za podršku neuronima, kao što to rade sve glijjne ćelije. Najčešći su tip glijinih ćelija u mrežnjači. Dok su njihova ćelijska tijela smještena u unutrašnjem jezgarnom sloju, oni se protežu preko cijele mrežnjače.
Glavna uloga Müllerovih ćelija je održavanje strukturne i funkcijske stabilnosti mrežnjače. To uključuje regulaciju ivanćelijskog okruženja, prihvatanjem neurotransmitera, uklanjanjem krhotina, regulacijom nivoa K+, skladištenjem glikogena, električnom izolacijom receptora i drugih neurona; pružaju imehaničku potporu neuronima mrežnjače.
Razvoj
Müllerove glijine ćelije su razvojno izvedene iz dvije različite skupine ćelija. Jedine su glijine ćelije mrežnjače koje dijele zajedničku ćelijsku lozu sa mrežnjačnim neuronima. Međutim, pokazalo se da jedan podskup Müllerove glije potiče iz ćelija nervog grebena. Oni bi trebali biti kritični za razvoj mrežnjače kod miševa, služeći kao promotori rasta mrežnjače i histogeneze putem nespecifičnog esterazom posredovanog mehanizma. Implicitno, Müllerova glija također služi kao ćelija putokaza za razvoj neuronskih akson u mrežnnjači kokoši. Studije koje koriste model zebra ribe, za Usherov sindrom implicirale su ulogu Müllerove glije u sinaptogenezi, tj. formiranju sinapsa.
Nervna podrška
thumb|right| Prostorni odnos između Müllerovih ćelija i mikroglije Kao i ostale glijine ćelije, Müllerova glija ima sekundarnu, ali važnu ulogu za neuronima. Kao takva, pokazalo se da služi kao važan posrednik neurotransmitera (acetilholina i GABA, posebno razgradnje i održavanja povoljnog mikrookruženja mrežnjače kod kornjača. Također se pokazalo da su ćelijeMüllerove glije važne za indukciju enzima glutamin-sintetaze u pilećim embrionima, koji je važan akter u regulaciji koncentracije glutamina i amonijaka u centralnom nervnom sistemu. Dalje su identificirane kao ključne za prijenos svjetlosti kroz mrežnjaču kičmenjaka, zbog jedinstvenog oblika lijevka, orijentacije unutar mrežnjače i povoljnijih fizičkih svojstava.
Upotreba u istraživanju
Müller glia se sada proučava zbog uloge u nrvnoj regeneraciji, što je fenomen za koji nije poznato da se javlja kod ljudi. Studije ovog kraja Müllerove glije obavljene su na zebra-ribama i kokošima,, ali tačan molekulski mehanizam regeneracije ostaje nejasan. Daljnja ispitivanja izvedena na miševima pokazala su da je prekomjerna ekspresija gena Ascl1 u Müllerovoj gliji, zajedno s primjenom histonskih deaktivirajućih inhibitora omogućila regeneraciju mrežnjača iz Müllerove glije. Studije na ljudskim modelima pokazale su da Müllerova glija ima potencijal da služi kao matične ćelije u mrežnjači odraslih i efikasni su progenitori fotoreceptora.
Oštećenje ćelija mrežnjače dovodi do toga da Müllerove ćelije doživljavaju gliozu. Rezultat odgovora varira. ovisno o oštećenju i organizmu u kojem je došlo do te štete. Pokazano je na zebra-ribama da Müllerova glia prolazi dediferencijaciju u multipotentnost matičnih ćelija. Progenitorna ćelija se tada može podijeliti i diferencirati na brojne tipove ćelija mrežnjače, uključujući fotoreceptorske ćelije, koje su možda oštećene tokom ozljede. Pored toga, dalja istraživanja su pokazala da Müllerova glija djeluje kao sakupljač svjetlosti u oku sisara, analogno ploči optička vlakno, usmjeravajući svjetlost na štapiće i čepiće fotoreceptora.
Akvaporin-4 u Müllerovoj ćeliji pacova, prebacuje vodu u staklasto tijelo.
Izvješteno je da Müllerove ćelije mogu biti oštećene predoziranjem niacinom.
Lukavec Klanječki
Lukavec Klanječki je naseljeno mjesto u sastavu općine Kraljevec na Sutli, Krapinsko-zagorska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Klanjec.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Lukavec Klanječki je imao 63 stanovnika.