cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TP53
Gen
U ljudi se gen TP53 nalazi na kratkom kraku hromosoma 17 (17p13.1). Proteže na 20 kb, s nekodirajućim egzonom 1 i vrlo dugim intronom od 10 kb. Kodirajuća sekvenca sadrži pet regija koje imauju visok stupanj konzerviranosti kod kičmenjaka, pretežno u egzonima 2, 5, 6, 7 i 8, ali sekvence pronađene kod beskičmenjaka pokazuju samo sličnost sa sisarskim TP53. Ortolozi TP53 su identificirani kod većine sisara za koje su dostupni potpuni podaci o genomu.
Ljudski gen TP53
U ljudi, uobičajeni polimorfizam uključuje zamjenu arginina za prolin na kodonskom položaju 72. Mnoge studije su istraživale genetičku vezu između ove varijacije i osjetljivost na rak; međutim, rezultati su kontroverzni. Naprimjer, meta-analiza iz 2009. godine nije pokazala vezu za rak vrata maternice. Studija iz 2011. otkrila je da je mutacija prolina TP53 imala dubok utjecaj na rizik od raka gušterače kod muškaraca. Studija na arapskim ženama otkrila je da je homozigotnost prolina na kodonu  TP53  povezana sa smanjenim rizikom od raka dojke. Jedno istraživanje sugeriralo je da polimorfizmi kodona  TP53 , MDM2 SNP309 i A2164G mogu biti grupno povezani sa osjetljivošću na nerofarinksni karcinom i da je MDM2 SNP309 u kombinaciji s kodonom 72 'TP53' može ubrzati razvoj neorofarinksnog karcinoma kod žena. Metaanalize iz 2011. nisu otkrile značajne veze između polimorfizama kodona 72 TP53 i oba rizika od raka debelog creva i rizik od karcinoma endometrija.
Struktura
p53 ima sedam domena:
Mutacije koje deaktiviraju p53 u raku obično se javljaju u DBD. Većina ovih mutacija uništava sposobnost proteina da se veže za svoje ciljne sekvence DNK i na taj način sprečava transkripcijsku aktivaciju ovih gena. Kao takve, mutacije u DBD-u su recesivne mutacije sa gubitakom funkcije. Molekule p53 s mutacijama u OD smanjuju se s divlji tip p53 i sprečavaju ih da aktiviraju transkripciju. Stoga mutacije OD imaju dominantan negativan efekat na funkciju p53.
Divlji tip p53 je labilni protein, koji sadrži presavijene i nestrukturirane regije, koje funkcioniraju na sinergijski način.
Oštećenje i popravak DNK
Kada je p21 (WAF1) složen sa CDK2, ćelija ne može nastaviti ćelijske diobe do slijedeće faze. Mutant p53 više neće vezati DNK na učinkovit način i kao posljedica toga, protein p21 neće biti dostupan kao "zaustavni signal" za diobu ćelija. Studije ljudskih embrionskih matičnih ćelija (hESC) obično opisuju nefunkcionalnu os p53-p21 G1 / S puta kontrolne tačke s naknadnim značajem za regulaciju ćelijskog ciklusa i odgovor na oštećenje DNK (DDR). Važno je da je p21 iRNK jasno prisutna i povećana regulacija nakon DDR-a u hESC-ima, ali protein p21 nije moguće otkriti. U ovom tipu ćelija, p53 aktivira brojne mikroRNK (poput miR-302a, miR-302b, miR-302c i miR-302d), koje direktno inhibiraju ekspresiju p21 u hESCs.
Protein p21 veže se direktno za ciklin-CDK komplekse, koji pokreću ćelijski ciklus i inhibira njihovu kinaznu aktivnost, uzrokujući tako zaustavljanje ćelijskog ciklusa, kako bi se omogućilo popravak. Pritom p21 također može posredovati zaustavljanje rasta povezano s diferencijacijom i trajnije zaustavljanje rasta povezano sa ćelijskom senescencijom. Gen p21 sadrži nekoliko elemenata odgovora p53 koji posreduju u direktnom vezivanju proteina p53, što rezultira transkripcijskom aktivacijom gena koji kodira protein p21.
Putevi p53 i RB1 povezani su putem p14ARF, što povećava mogućnost da se mogu međusobno regulirati.
Ekspresiju p53 može podstaknuti UV-svjetlost, koja također uzrokuje oštećenje DNK. U ovom slučaju, p53 može inicirati događaje koji vode do sunčanja.
Interakcije
Pokazano je da p53 uspostavlja interakcije sa:
Veliki Trn
Veliki Trn je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Krvno-testisna barijera
Krvno–testisna barijera je fizička je pregreada između krvnih sudova i testisnih tubula životinjskih testisa. Naziv "krvna barijera" zbunjuje jer nije prepreka krv-organ u strogom smislu, već se formira između Sertolijevih ćelija sjemenične tubule i kao takva izolira daljnje razvijenije faze germ ćelija krvi. Ispraviji izraz je "Sertolijeva ćelijska barijera" (SCB).
Veliki Trn
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško.
Krvno-testisna barijera
Struktura
Zidovi sjemeničnih tubula obloženi su ćelijama primitivnog klicinog sloja i Sertolijevim ćelijama. Pregrada je formirana od čvrstih spojnica, privezan spojevi i adherensna veza i Sertolijevih ćelija, koje su sustenkulske ćelije (potporne ćelije) seminifernih tubula i dijeli sjemeničku tubulu u bazni odjeljak (vanjska strana tubula, u kontaktu s krvlju i limfom) i adluminalni odjeljak (unutrašnja strana tubula, izolirana od krvi i limfe). Čvrste spojeve formiraju molekule međućelijske adhezije između ćelija koje su usidrene da djeluju na unutarćelijska vlakna. Za vizualizaciju aktinskih vlakana unutar sjemenih tubula.
Funkcija
Prisustvo SCB omogućava Sertolijevim ćelijama da kontroliraju adluminalno okruženje u kojem se razvijaju klicine ćelije (spermatociti, spermatide i spermatozoidi) utičući na hemijski sastav luminalne tekućine.
Barijera također sprječava prolazak citotoksičnih sredstava (tijela ili tvari koje su otrovna u ćelijama seminifernih kanala.
Tekućina u lumenu sjemeničnih tubula prilično se razlikuje od plazme; ona sadrži vrlo malo proteina i glukoze, ali bogata je androgenima, estrogenima, kalijem, inozitolom i glutaminskom i asparaginskom kiselinom. Taj se sastav ispoljava kao krvno-testisna barijera.
Barijera također štiti klicine ćelije iz krvnih sudova od štetnih agenasa, sprječava ulazak antigenih proizvoda sazrijevanja germ-ćelija u cirkulaciju i stvaranje autoimune reakcije, a može pomoći u uspostavljanju osmotskog gradijenta koji olakšava kretanje tekućine u lumenu cijevi.
Steroidi mogu probiti ovu barijeru. Neki proteini prolaze iz Sertolijevih u Leydigove ćelije gdje djeluju na parakrini način.
Autoimunski odgovor
Krvno-testinska barijera može se oštetiti traumom testisa (uključujući torziju ili udar), operacijom ili kao rezultat vazektomije. Kada se probije krvna-testinska barijera i sperma uđe u krvotok, imunski sistem uspostavlja autoimunu reakciju na spermu, jer nije tolerantan na jedinstvene antigene sperme koji su izraženi samo u ovim ćelijama.
Antispermska antitijela generirana iz imunskog sistema mogu se vezati za različita antigena mjesta na površini sperme u razvoju u testisima. Ako se vežu za glavu, spermatozoidi mogu biti manje sposobni oploditi jaje, a ako se vežu za rep, pokretljivost sperme može se smanjiti.
CCL4L1
C-C motiv koji liči na hemokin 4 je protein koji je kod ljudi kodiran genom CCL4L1.
CCL4L2 je telomerna kopija gena CCL4L1. Sekvenciranjem BAC klona smještenog u segmentnoj duplikaciji na hromoomu 17, sekvenca q12, identificirane su dvije cjelovite kopije gena CCL3L1 i CCL4L1.
Dužina polipeptidnog lanca je 92 aminokiseline, a molekulska težina 10.166 Da.
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Funkcija
Ovaj gen je jedan od nekoliko citokinskih gena na q-kraku hromosoma 17. Citokini su porodica izlučenih proteina koji su uključeni u imunoregulatorne i upalne procese. Ovaj protein sličan je CCL4 koji inhibira ulazak HIV-a, vezujući se za ćelijski receptor CCR5. Broj kopija ovog gena razlikuje se među osobama; većina ima 1-5 kopija u diploidnom genomu, iako rijetke osobe uopće ne sadrže ovaj gen. Ljudski genomski referentni sklop sadrži dvije kopije ovog gena. Ovaj transript predstavlja centromerne gene.
Zarilac
Zarilac je naseljeno mjesto u sastavu grada Pleternice, Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zarilac je imao 176 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zarilac je imalo 241 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Gerard J. Milburn
Gerard James Milburn (rođen 1958.) je australijski teorijski kvantni fizičar poznat po svom radu na kvantnoj kontroli povratnih informacija, kvantnim mjerenjima, kvantnim informacijama, otvorenim kvantnim sistemima i linearnom optičkom kvantnom računarstvu (poznato kao Knill, Laflamme i Milburn šema).
Obrazovanje
Milburn je diplomirao fiziku na Univerzitetu Griffith 1980. godine. Doktorirao je fiziku kod Daniela Franka Wallsa na Univerzitetu Waikato 1982. godine, sa tezom pod naslovom Squeezed States and Quantum Nodemolition Measurements.
Njegove nagrade uključuju Moyal medalju za matematičku fiziku (dodijeljena 2001. ) i Boas medalju (dodijeljena 2003.). Član je Australijske akademije nauka (1999), član Američkog fizičkog društva (2005), a izabran je za člana Kraljevskog društva 2017.
Reference
<references group="" responsive="0">
Spermatocitogeneza
Spermatocitogeneza je muška varijanta gametocitogeneze a uključuje matične ćelije koj se dijele da bi se zamijenile i da bi se stvorila populacija ćelija koja je predodređena za zrelu spermu.
Tri funkcionalno odvojena tipa spermatogonijskih ćelija prepoznaju se na osnovu izgleda jedra: tamna spermatogonija tipa A (Ad), Tip A blijeda spermatogonija (Ap) i spermatogonija tipa B (B).
Tip Ad spermatogonija ("tamna")
Populaciju spermatogonije održava spermatogonije tioa Ad. Te ćelije ne sudjeluju direktno u stvaranju sperme, a umjesto toga služe za održavanje opskrbe matičnih ćelija za spermatogenezu.
Svaki tip spermatogonija Ad se deli da bi se proizveo drugi tip Ad spermatogonija, koji dalje može nastaviti spermatogenezu, i jedna Ap spermatogonija, koja se dalje diferencira.
Tip Ap spermatogonike ("blijeda")
Tip Ap spermatogonije opetovano se dijeliti mitotozom da bi se stvorili identični ćelijski klonovi povezani citoplazmatskim mostovima.
Veze između ćelija omogućavaju da se razvoj sinhronizira. Kad prestane ponavljanje dioba, ćelije se diferenciraju u spermatogonije tipa B. Ovaj period naziva se  spermatogonijska faza.
Spermatogonija tipa B
Spermatogonija tipa B  prolazi kroz mitote da bi se proizvele diploidne intermedijarne ćelije zvane primarne spermatocite.
Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo u nogometu
Ova stranica je sažetak kvalifikacija za UEFA-ino Evropsko prvenstvo u nogometu, procesa koji prolaze nogometne reprezentacije povezane sa UEFA-om kako bi se kvalificirale na ovo prvenstvo.
U ovom članku godine predstavljaju završne turnire Evropskog prvenstva i ne smiju odgovarati stvarnim datumima kada su odigrane kvalifikacijske utakmice.
Timovi koji učestvuju
Sve reprezentacije članice UEFA-e imaju pravo ulaska u kvalifikacije za Evropsko prvenstvo. Ukupno 56 različitih entiteta pokušalo je da se kvalifikuje za Evropsko prvenstvo. Od toga je 55 i dalje aktivno u takmičenju. Zbog političkih promjena, nekoliko entiteta se pojavilo u višestrukim inkarnacijama, a tim Istočne Njemačke više ne postoji.
Saarland, bivši član UEFA-e, spojio se sa Zapadnom Njemačkom 1957. godine i zbog toga nije ušao u kvalifikacije ni za jedno evropsko prvenstvo.
Devanagari
Devanagari jeste abugida pismo koje se, zajedno sa drugim pismima, koristi za pisanje nekoliko indijskih jezika, između ostalog, sanskrita, hindija, maratija, sindija, biharija, bilija, marvarija, konkanija, bojpurija, ali i jezike koji se govore u Nepalu, kao što su nepalski, taru, basa, a ponekad i kašmirski i romski. Piše se sa lijeva na desno.
Pismo je slogovnog tipa, sa odgovarajućim znacima za svaki slog. Koristi se od VIII vijeka p. n. e. thumb|desno|Devanagari
Grad svjetla (film)
Radnja
Nakon neodređene globalne katastrofe, izgrađen je podzemni grad kako bi zaštitio veliku skupinu preživjelih, a mala metalna kutija namijenjena budućoj generaciji vremenski je namještena da se otvori nakon 200 godina. Ta je kutija povjerena gradonačelniku Grada svjetla, a svaki gradonačelnik bi proslijedio kutiju svom nasljedniku. S vremenom se zaboravlja značenje kutije, a sukcesija se prekida kada sedmi gradonačelnik iznenada umre prije nego što otkrije njenu važnost. Kutija se otvara u određenom vremenu, ali ne bude primijećeno. Nekoliko desetljeća kasnije, električni generator počinje propadati, a konzervirane potrepštine i sijalice postaju rijetki.
Maturanti svoje buduće zanimanje dobiju lutrijom, a dvoje mladih Doon Harrow (Harry Treadaway) i Lina Mayfleet (Saoirse Ronan) kasnije potajno zamijene zanimanja. Kod kuće Lina pronalazi kutiju i zatraži Doonovu pomoć da odgonetne sadržaj. Postupno saznaju da sadrži niz instrukcija i smjerova koji pokazuju put prema izlazu iz grada. Kasnije, također otkrivaju da je gradonačelnik Cole skrivao konzerviranu hranu u tajnom trezoru za vlastitu korist dok su ljudi gladni. Nakon što je Lina pokušala prijaviti to, gradonačelnik je uhvati i pokuša ukrasti kutiju, ali nestane struje što omogući Lini da pobjegne. Sada bjegunci od gradonačelnika, Lina i Doon, u pratnji Linine male sestre, Poppy, bježe uz podzemnu rijeku uz pomoć Sula. U međuvremenu, gradonačelnik se okrene protiv svog saučesnika, Loopera, i zaključa se u trezoru, ali ga pojede ogromna zvjezdonosa krtica. Lina, Doon i Poppy napokon dođu do Zemljine površine, gdje prvi put u životu svjedoče izlasku sunca. Film završava dok vezuju poruku za kamen i bacaju ga u grad – gdje ga je Doonov otac, inžinjer Loris, našao.
Gametocitogeneza
Gametocitogeneza je peroces srvaranja gametocita putem mitotozne diobe gametogonija: muški i ženski oblik spoplne reprodukcije imaju različite oblike gametocitogeneze:
Grad svjetla (film)
Produkcija
U oktobru 2004. Tom Hanks i Gary Goetzman otkupili su filmska prava za roman Jeanne DuPrau iz 2003, The City of Ember. Ušli su u pregovore s Caroline Thompson da prilagodi roman i Gilom Kenanom da režira film. Ugovor uključuje opciju nastavka. Snimanje je trebalo započeti početkom ljeta 2007. i završiti u oktobru iste godine, 16 sedmica snimanja. Bivša farbaona u brodogradilištu Harland i Wolff u Belfastu pretvorena je u post-apokaliptički grad.
Gametocitogeneza
thumb|250px thzumb|300px|Oocitogeneza: sazrijevanje oocita kod vodozemeca
Mark IV (tenk)
Mark III je bio britanski  tenk iz Prvog svjetskog rata koji je uveden u upotrebu 1917. godine. Tenk je nastao na osnovu tenka Mark I, od njega se razlikuje po nekim izmjenama koje su učinjene na modelima Mark II i Mark III. Tenk je poboljšan po pitanju oklopne zaštite, zatim novi rashladni sistem, evakuvacijski otvor, olakšana je tranportacija tenka željeznicom.
Razvoj tenka se veže za august 1916. godine, a proizvodnja ovog tenka kreće između marta i aprila 1917., te je tenk prvi put upotrijebljen u borbi tokom bitke za Messines sredinom 1917. Ukupno je proizvedeno oko 1220 komada, od čega je 420 bilo muških, 595 ženskih i 205 je bilo u verziji vozila za opskrbu.
Veliko Mraševo
Veliko Mraševo je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Veliko Mraševo je imalo 262 stanovnika.
Giacinto Facchetti
Giacinto Facchetti ( italijanski izgovor: [dʒaˈtʃinto fakˈketti]; rođen 18 jula 1942., preminuo 4. septembra 2006.) je bio italijanski nogometaš. Čitavu igračku karijeru je proveo u Internazionaleu, a bio je i predsjednik kluba od 2004. godine do smrti. Igrao je u timu Intera koji se pamti kao "Grande Inter" (Veliki Inter) koji je osvojio dvije titule osvajača Kupa šampiona. Ostaće zapamćen kao jedan od prvih napadačkih bekova, i jedan od najboljih na svojoj poziciji.
Biografija
Rođen u Trevigliju, u provinciji Bergamo u Lombardiji, Facchetti je počeo karijeru u klubu iz rodnog grada, Treviglieseu kao napadač. Ubrzo ga je primijetio Helenio Herrera, tadašnji menadžer Intera iz Milana, koji ga je promovisao kao igrača prvog tima krajem sezone 1960-61 na poziciji lijevog beka. Promjena pozicije se pokazala kao dobar izbor i na kraju se Facchetti pokazao kao jedan od najboljih odbrambenih igrača u italijanskom nogometu.
Sa svojim klubom u kojem je proveo čitavu karijeru, osvojio je četiri Scudetta (1963., 1965., 1966. i 1971.), jedan Italijanski kup 1978. godine, dva Kupa Šampiona 1964. i 1965, te dva Interkontinentalna kupa tih godina.
U karijeri je dobio tek jedan crveni karton, zbog sarkastičnog aplaudiranja sudiji.
Tokom života je zauzimao razne pozicije u administraciji Intera, od tehničkog direktora, člana uprave, do predsjednika. Izabran je za predsjednika 19. januara 2004. godine, a nakon duge bolesti je preminuo od raka pankreasa u Milanu 4. septembra 2006. Iza njega je ostala njegova žena Giovanna i četvero djece.
Inter je posthumno povukao njegov broj 3 iz upotrebe i nijedan igrač više neće nositi taj broj u Interu.
22. septembra je jedan trg u Milanu dobio njegovo ime.
IC 3361
IC 3361 (također poznat kao PGC 40759) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 59 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 0,80 (14 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (8 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 7. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Korićani
mini|desno|300px|Duž niza smrča na obzoru vodi komunikacija između [[Donji Korićani|Donjih i Gornjih Korićana]] Korićani su selo u Bosni i Hercegovini. Nalazi se na obroncima Vlašić planine, u uglu platoa između Ugra i Ilomske. Omeđuju ga Korićanske stijene kanjona Ilomske i Pougarja. Stijene su savijene pod gotovo pravim uglom, koga zatvaraju Ugar i Ilomska. Selo se pruža na nadmorskoj visini od oko 1150 do 1200 metara.
Administrativna podjela
Prije rata u Bosni i Hercegovini, to je (administrativno) bilo jedinstveno selo. Daytonskim sporazumom je podijeljeno u dva entiteta. Gornji Korićani su danas u Federaciji Bosne i Hercegovine, a Donji Korićani su u Republici Srpskoj.
Srednjovjekovna Bosna
Mrtvi su sahranjivani u koritima, dvije polovine izdubljenih stabala, kako bi ih sačuvali od medvjeda i divljih svinja.
Tokom Drugog svjetskog rata bili su jako partizansko uporište, osobito nakon pada Italije (1943). U Korićanima su bili nakratko smješteni pacijenti Centralne Divizijska bolnice, za vrijeme Šeste neprijateljske ofanzive (januara 1944). Tada je 12. divizijska bolnica iz klisure rijeke Demićke (u blizini Šipraga), 4. januara 1944], dislocirana u okolna sela i dalje prema Korićanima.
Drugi svjetski rat
Tokom Drugog svjetskog rata, Korićani su bili snažno partizansko uporište, mjesto za zbrinjavanje bolesnika i ranjenih boraca, a i poprište bitaka, posebno protiv četnika. O dijelu ratnih zbivanja u Korićanskom kraju svjedoči i Stevo Samardžija, komandant Četrnaeste srednjobosanske udarne brigade. }}
Akceptor elektrona
Akceptor elektrona je hemijski entitet koji prima elektrone koji su na njega preneseni iz nekog drugog spoja. To je oksidirajuće sredstvo koje se, zbog prihvatanja elektrona, u tom procesu, samo po sebi reducira.
Pregled
Akceptorska moć elektrona primateljskih molekula mjeri se afinitetom njegovoih  elektrona koji je energija oslobođena prilikom punjenja najniže prazne molekulskoj orbitali (LUMO).
Sveukupni energetski balans (ΔE), odnosno, dobijena ili izgubljena energija, u transferu elektrona donatora-akceptor je određena razlikom između afiniteta akceptorskog elektrona (A) i ionizacionim potencijalom (I) elektrona donora:
U hemiji, klasu donora elektrona koji da ne samo jedan, već niz dva u paru elektrona koji čine kovalentna veza sa elektron donatora molekula, je poznat kao Lewis kiselina. Ovaj fenomen dovodi do široko polje Lewis acido-bazne hemije. [2] pokretačka snaga za elektron donatora i akceptor ponašanje u hemije se temelji na konceptima elektropozitivnosti (za donatore) i elektronegativnosti (za primaoca) atomskih ili molekularne entiteta.
Primjeri
Primjeri elektrona primatelja (akceptora) uključuju kisik, nitrate, željezo (III), mangan (IV), sulfat, ugljen-dioksid, ili, u nekim mikroorganizama, hlorirana otapala kao što su tetrahloretilen (PCE), trihloroetilen (TCE), dihloroetilen (DCE), i vinil hlorid (VC). Ove reakcije su od interesa, ne samo zato što omogućuju organizmima da dobiju energiju, već i zato što su uključene u prirodnu biorazgradnju organskih zagađivača.
U biologiji, terminalni akceptor elektron je spoj koji prima ili primi elektron tokom ćelijskog disanja ili fotosinteze. Svi organizmi dobijavu energiju prebacivanjem elektrona iz elektrona donatora na elektrone akceptora. Tokom ovog procesa (lanac transporta elektrona), akceptor elektrona se reducira, a elektron donora se oksidira.
Spermiogeneza
Spermiogeneza je završna faza spermatogeneze, koja uključuje sazrijevanje spermatida u zrele spermatozoide. Spermatida je više ili manje kružna ćelija koja sadrži ćelijsko jedro, Golgijev aparat, centriole i mitohondrije. Sve ove komponente sudjeluju u formiranju spermatozoida.
Faze
thumb|250px|Kompletni dijagram ljudskog spermatozoida Proces spermiogeneze uobičajeno se dijeli u četiri dijela: Golgijeva faza, kapa faza, formiranje repa i sazrijevanje.
Golgijeva faza
Spermatide, koje su do sada bile uglavnom radijalno simetrične, počinju razvijati polarnost. Spermatidna DNK također se podvrgava prepakiranju i postaje visoko kondenzirana. DNK se najprije pakuje sa specifičnim nuklearnim osnovnim proteinima, koji se potom zamjenjuju protaminom tokom produženja spermatida. Rezultirajući čvrsto spakirani hromatin transkripcijski je neaktivan.
Kapa/Akrosomska faza
Golgijev aparat okružuje kondenzirano jedro, postajući akrosomska kapa.
thumb|300px| Primjećuje se kako se repovi sperme usmjeravaju prema unutra. Ova se orijentacija javlja tokom akrosomske faze.
Formiranje repa
Jedna od [[centriola|centriolskih ćelija|] će se produžiti da postane rep spermatozoida. Tome pomaže privremena struktura zvana "mandžeta". Tokom ove faze, spermatozoidi u razvoju se orijentiraju tako da im se repovi usmjeravaju prema središtu lumena, daleko od epitela.
Spermijacija
Zreli spermatozoidi oslobađaju se iz zaštitne Sertolijevih ćelija u lumenu sjemeničke tubule i tada se odvija proces nazvan "spermijacija", koji uklanja preostale nepotrebne dijelove citoplazme i organele.
Nastajući spermatozoidi su sada zreli, ali im nedostaje pokretljivost, što ih čini sterilnim. Nepomični spermatozoidi transportiraju se u epididimis u testisnoj tekućini koju izlučuju Sertolijeve ćelije, uz pomoć peristaltičke kontrakcije. Dok su u epididimisu, oni stiču pokretljivost. Međutim, transport zrelih spermatozoida kroz ostatak muškog reproduktivnog sistema postiže se kontrakcijom mišića, a ne pokretljivošću spermatozoida. Glikoproteinski omotač preko akrosoma sprečava spermu da oplodi jaje prije putovanja kroz muški i ženski reproduktivni trakt. Kapacitacija sperme pomoću enzima FPP (peptid koji podstiče oplodnju, proizveden u prostati) i heparin (u ženskom reproduktivnom traktu) uklanja ovaj omotač i omogućuje spermatozoidu da se veže za jajašce.
Dole pri Polici
mini|280px|Dole pri Polici, rimokatolička crkva "Sv. Lucija" Dole pri Polici su naseljeno mjesto u sastavu općine Grosuplje, regija Srednja Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Grosuplje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Dole pri Polici su imale 135 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Dole.''
Messier 98
NGC 4192 (također poznat kao IRAS 12112+1510, MCG 3-31-79, PGC 39028 i UGC 7231) je prečkasta spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Prvo otkriće je napravio Pierre Francois Andre Mechain 15. marta 1781. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nacionalni park Đerdap
Nacionalni park Đerdap se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Republike Srbije, na samoj međunarodnoj granici sa Rumunijom. Specifičan razvoj, vrlo povoljna đerdapska klima, složena geomorfologija klisura, kanjona i dubokih uvala, ovaj prostor izdvajaju kao jedinstveno evropsko područje flore i faune.
Flora Đerdapa se odlikuje raznovrsnošću i bogatstvom. Na prostoru parka opstaje preko 1100 biljnih vrsta. Raznolikost staništa i zajednica se odrazila i na faunu koja poput flore, nosi obilježje reliktnosti. Na ovom prostoru se mogu sresti medvjed, ris, vuk, šakal, štekavac, sova ušara, crna roda kao i mnoštvo drugih vrsta. Virovi Dunava i Đerdapskog jezera, staništa su najraznovrsnijih vrsta riba od kojih su najznačajniji: som, smuđ, klen, štuka, bucov, mrena, bodorka, crvenperka, deverika, šaran, kečiga. Pored Dunava, pecati se može i na jezeru Veliki Zaton (2 km od Majdanpeka).
Vrlo povoljni uslovi za život bili su razlog stalnog prisustva čovjeka o čemu svjedoče mnogi arheološki nalazi i kulturno-historijski spomenici, kao što su naselje Lepenski Vir, Golubački grad, ostaci Trajanovog mosta, Trajanove table, rimskog limesa, raznovrsni kasteli, do očuvanih primjera narodne srpske arhitekture. Preko puta Trajanove table, koja je inače vidljiva samo sa vode, sa rumunske strane je crkva i 40 metara visoka, u stijeni uklesana statua koja predstavlja starog rumunskog cara Decibela (Decebalus), koji se u I vijeku borio protiv Rimljana. Poslije nekoliko poraza, na kraju je 106. godine rimska vojska predvođena Trajanom odnijela pobjedu čime je tadašnja Rumunija postala rimska provincija, a Decibel je izvršio samoubistvo. Statua je rađena od 1994 – 2004 godine i koštala je preko milion dolara.
Na arheološkom lokalitetu "Okno" se nalazi prahistorijski rudnik (3800 – 3200 p.n.e), gde je pored 40-ak okana otkriven veliki broj alatki izrađenih od riječnih oblutaka i jelenskih rogova. |
Zaštićeno područje
Ukupna površina Nacionalnog parka iznosi 93.968 hektara, a zaštitnom zonom obuhvaćeno je 63.608 hektara pa je ovo najveći nacionalni park Srbije. Osnovni prirodni fenomen ovog područja je magična Đerdapska klisura kroz koju protiče rijeka Dunav.
Park se prostire na oko 100 km desne obale Dunava od Golupca do Karataša kod Kladova i obuhvata uzani šumoviti brdsko planinski pojas, širine 3–9 km uz Dunav, koji se izdiže iznad Dunava od 50-900 metara nadmorske visine. Ovo područje nacionalnim parkom je proglašeno 1975. godine.
Đerdap je međunarodno priznat i kao važno biljno područje (IPA); dominira 57 različitih, veoma složenih i raznolikih šumskih zajednica. Identifikovano je preko 1.100 vrsta i podvrsta vaskularnih biljaka, što čini više od četvrtine svih biljnih vrsta Srbije.
Ramsarsko područje
Dio nacionalnog parka površine 66.525 ha, uz desnu obalu rijeke Dunav i Đerdapsku klisuru proglašen je 08.06.2020. godine za Ramsarsko područje pod brojem ID 2442).
Močvarna staništa sastoje se od otvorenog rezervoara vode, rijeka, potoka, bara i močvara sa pripadajućim vodenim biljkama, trskom i rubnim zajednicama vrbe (Salix spp.) i johe (Alnus glutinosa). Đerdap je izuzetno važan za ptice selice kao i one kojima je to stalno stanište, zbog svog geografskog položaja i činjenice da se velike vodene površine na lokalitetu rijetko smrzavaju. Zimi je prisutno i do 150.000 ptica, od kojih su većina patke, guske i labudovi. Lokalitet je također leglo za brojne zaštićene vrste kao što su obična čigra (Sterna hirundo) i crna čigra (Chlidonias niger), obe navedene u Aneksu I Direktive o pticama EU.
U posebno značajne vrste ptica za Đerdap spadaju: mali kormoran (Phalacrocorax pygmаeus), orao kliktavac (Aquila pomarina), patuljasti orao (Hieraeetus pennatus), belorepan (Haliaеetus albicilla), suri orao (Aquila chrysaetos), sivi soko (Falco pereginus), prdavac (Crex crex), crna roda (Ciconia nigra), buljina (Bubo bubo), uralska sova (Strix uralensis), ćuk (Otus scops), bela čiopa (Apus melba), daurska lasta (Hirundo daurica).
NOL6
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.146 aminokiselina, а molekulska težina 127.593  Da.
Funkcija
Jedarce je gusta subjedarna membranska organela koja se okuplja oko klastera gena rRNK i funkcionira u biogenezi ribosoma. Ovaj gen kodira jedarčani protein povezan s RNK koji je visoko konzerviran među vrstama. Tretman permeabiliziranih ćrlija Rnazama pokazuje da je nukleolusna lokalizacija ovisna o RNK. Daljnje studije ukazuju da je protein povezan s biogenezom ribosoma kroz interakciju s primarnim transkriptima pre-rRNK. Na ovom mjestu postoji alternativna prerada i identificirane su dvije prerađene varijante koje kodiraju različite izoforme.
Veniše
mini|280px|Veniše, krajolik Veniše su naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Veniše su imale 250 stanovnika.
Problemski šah
mini|260px|Zanimljiv problem (autor: [[Adolphe Alexandre Lesrel)]] Problemski šah jest grana šaha koja se bavi šahovskim problemima. Šahovski problem vrsta je mozgalice u kojoj se od rješavača traži da ispuni određeni zadatak koristeći se šahovskim figurama i tablom (npr., "mat u tri", "bijeli vuče i dobija" itd.). Osoba koja sastavlja takve zadatke zove se šahovski kompozitor. Postoji dosta žargonskih izraza povezanih sa šahovskim problemima; pogledajte rječnik problemskog šaha.
30. paralela (jug)
30. južna paralela je paralela koja je 30 stepeni južno od ekvatora. Presijeca Atlantski okean, Afriku, Indijski okean, Australaziju, Tihi okean i Južnu Ameriku.
Problemski šah
Izraz "šahovski problem" nije strogo definiran; ne postoji jasna granica između šahovskih problema, s jedne strane, i mozgalica i taktičkih vježbi, s druge. U praksi je, međutim, razlika vrlo jasna. Postoje opće karakteristike zajedničke problemima u problemskoj rubrici šahovskih časopisa, zatim časopisima specijaliziranim za šahovske probleme te zbirkama problema u formi knjige. Nema svaki šahovski problem svaku od tih karakteristika, ali većina ih ima dobar dio njih:
Problemi se mogu dovesti u suprotnost prema taktičkim vježbama koje se često vide u šahovskim kolumnama ili časopisima i u kojima je zadatak pronaći najbolji potez ili niz poteza (koji obično vodi do mata ili materijalne prednosti) iz date pozicije. Takvi zadaci često su uzeti iz stvarnih partija ili je barem pozicija u njima takva da izgleda kao da je mogla nastati tokom partije i koriste se u svrhe instrukcije. Većina ovakvih zadataka nema gore navedene karakteristike.
30. paralela (jug)
Na ovoj geografskoj širini Sunce je vidljivo 14 sati i 5 minuta tokom decembarskog solsticija i 10 sati i 13 minuta tokom junskog solsticija. 21. decembra maksimalna visina Sunca iznosi 83,83 stepena, a 21. juna 36,17 stepeni.
Problemski šah
Tipovi problema
Postoji više tipova šahovskih problema: Osim direktnih matova, svi zadaci navedeni iznad smatraju se oblicima neortodoksnog šaha s obzirom na to da se u njima primjenjuju neortodoksna pravila.
U svim dosad navedenim vrstama problema za rokadu se pretpostavlja da je dozvoljena osim ako se retrogradnom analizom može dokazati da su se kralj ili dotični top prethodno pomjerali. S druge strane, za uzimanje en passant smatra se da nije legalno osim ako se može dokazati da se dotični pješak morao pomjeriti dva polja odjednom u prethodnom potezu.
Postoji još nekoliko tipova šahovskih problema koji ne spadaju ni u jednu od navedenih kategorija. Neki od njih zapravo su kodirani matematički problemi izraženi pomoću geometrije i šahovskih figura. Jedan takav čuveni problem jest konjićev put, u kojem treba odrediti putanju skakača pri kojoj skakač posjeti svako polje na tabli tačno jedanput. Drugi je primjer problem osam dama, u kojem na tablu treba postaviti osam dama, ali tako da nijedna ne napada nijednu drugu.
Mnogo više veze sa standardnim šahovskim problemima imaju sljedeće vrste, koje imaju bogatu historiju i koje su mnogo puta razmatrane kroz časopise, knjige i nagrade posvećene njima:
Ljepota u šahovskim problemima
Uloga estetske evaluacije u ocjenjivanju šahovskih problema veoma je važna i većina kompozitora i rješavača zaista smatra takve kompozicije oblikom umjetnosti. Vladimir Nabokov pisao je o "originalnosti, inventivnosti, konciznosti, harmoničnosti, kompleksnosti i neozbiljnosti" u sastavljanju šahovskih problema i posvetio dosta vremena upravo tome. Ne postoje službeni standardi po kojima bi se lijep problem razlikovao od lošeg i takve procjene mogu varirati od osobe do osobe, kao i od generacije do generacije. Takva se varijacija i očekuje kad je riječ o estetskoj procjeni. Ipak, moderni ukus općenito priznaje sljedeće elemente kao važne pri estetskoj procjeni problema:
Primjer problema
Na dijagramu desno prikazan je dvopotez koji je sastavio Thomas Taverner 1881.
Ključ je Th1. Ovo je teško pronaći jer se njime ničemu ne prijeti – umjesto toga crni je doveden u iznudicu (cugcvang; ), odnosno u situaciju u kojoj svaki potez vodi do nepovoljnog ishoda, ali igrač mora odigrati. Bilo koji od 19 legalnih odgovora crnog vodi do trenutnog mata. Naprimjer, ako se crni brani sa 1...Lxh7, polje d5 više nije branjeno i bijeli matira sa 2. Sd5#. Ili: ako crni odigra 1...Te5, time automatski blokira to polje za kraljev bijeg i bijeli matira sa 2. Dg4#. No, kad bi crni samo mogao da uopće ne odigra bilo šta, bijeli ne bi imao šanse da ga matira u drugom potezu.
Tematski pristup rješavanju jest da se primijeti da je u originalnoj poziciji crni već gotovo u iznudici. Ako bi crni morao igrati prvi, samo Te3 i Lg5 ne bi vodili do trenutnog mata. Međutim, oba ova poteza blokiraju polje za bijeg crnom kralju i, kad bijeli skloni topa sa h2, može staviti neku drugu figuru na to polje i matirati: 1...Te3 2. Lh2# i 1...Lg5 2. Dh2#.
Raspored crnih topova i lovaca u ovom problemu (dva topa jedan do drugoga, koji su, pak, zajedno između dva lovca) kompozitorima je poznat kao orgulje. On je napravljen kako bi se ilustriralo međusobno ometanje crnih figura. Naprimjer, razmotrite šta se dešava nakon ključnog poteza ako crni odigra 1...Lf7. Bijeli tada matira potezom 2. Df5#, koji je moguć samo zato što je lovac blokirao topa koji je branio to polje. Ovo je poznato kao samoometanje. Slično tome, ako crni pokuša 1...Tf7, to blokira lovca koji brani polje d5 omogućujući bijelom da matira sa 2. Sd5#. Međusobna ometanja poput ovog (između dvije figure na istom polju) zovu se Grimshaw. Tema koju ovaj problem prikazuje jest upravo takav Grimshaw.
Skraćenice
Zbog uštede na prostoru i internacionalizacije, u žurnalima sa šahovskim problemima često se koriste skraćenice koje ukazuju na uvjet problema (koje god vrste bio). Najčešće su:
One se kombiniraju s brojem koji ukazuje u koliko se poteza mora postići zadati cilj. Dakle, "#3" označava mat u tri, dok "ser-h=14" označava serijski pomoćni pat u 14 (tj. crni igra 14 poteza uzastopno nakon čega bijeli igra svoj potez koji uzrokuje pat-poziciju).
U studijama, simboli "+" i "=" koriste se da označe "bijeli vuče i dobija", odnosno "bijeli vuče i remizira".
Za sastavljače
Ovi turniri mogu biti formalni ili neformalni. Kod formalnih, problemi koji su u takmičenju ne objavljuju se prije nego što budu ocijenjeni, dok se kod neformalnih objavljuju. Neformalne turnire često organiziraju problemski časopisi i ostale publikacije s redovnom sekcijom za probleme. Obična je stvar da svaki problem koji je objavljen u određenom časopisu u određenoj godini ima pravo "kandidature" za neformalnu nagradu. Formalni turniri često se organiziraju u znak sjećanja na neki događaj ili osobu. Svjetski turnir u problemskom šahu (WCCT) formalni je turnir za nacionalne timove koji organizira Stalna komisija FIDE za problemski šah (PCCC).
I na formalnim i na neformalnim turnirima priloženi problemi ograničavaju se na određenu vrstu problema (npr., dvopotezi, višepotezi, pomoćni matovi) i mogu, ali i ne moraju imati dodatne restrikcije (npr., problemi u patrolnom šahu, problemi u kojima se rješava tema Lačný ili u kojima se koristi manje od devet figura). Priznanja se obično dodjeljuju u tri kategorije. Ona su, u silaznom poretku, nagrade, počasna spominjanja i pohvale. U svaku kategoriju može se uvrstiti onoliko problema za koliko sudija smatra da odgovaraju dotičnim kriterijima, a problemi unutar svake kategorije mogu se, ali i ne moraju rangirati (dakle, nagrada može biti prvo počasno spominjanje, drugo počasno spominjanje, treće počasno spominjanje ili samo tri nerangirana počasna spominjanja).
Nakon što se nagrada objavi postoji period (obično tri mjeseca) u kojem pojedinci mogu tvrditi da su nagrađeni problemi anticipirani (tj. da je identičan ili gotovo identičan problem objavljen još ranije) ili neispravni (npr., da je problem "raskuhan" ili da nema rješenja). Ako se takve tvrdnje održe, nagrada se može korigirati u skladu s tim. Na kraju tog perioda nagrada postaje konačna. Normalno je da se istakne bilo koje priznanje koju je problem dobio kad bude ponovo objavljen.
Za rješavače
I ovi turniri dijele se na dva glavna tipa. Na turnirima koji se provode dopisivanjem učesnici šalju svoje probleme poštom ili e-mailom. Obično se održavaju pod sličnim uvjetima kao neformalni turniri za sastavljače; zaista, isti problemi koji se prilože na neformalnom turniru za sastavljače često se postavljaju i na turnirima za rješavače. Nemoguće je eliminirati upotrebu računara na ovakvim turnirima iako neki problemi, poput onih s naročito dugim rješenjima, neće biti podesni za rješenje uz pomoć računara.
Kod drugih turnira za rješavače svi učesnici prisutni su na određenom mjestu i u određeno vrijeme. Učesnici imaju ograničeno vrijeme za rješavanje problema i zabranjeno je korištenje bilo kakvog pomagala osim šahovske garniture. Najpoznatiji turnir ovog tipa jest Svjetsko prvenstvo u rješavanju šahovskih problema, koje organizira PCCC.
Na objema vrstama turnira svaki problem vrijedi određen broj bodova, obično uz bonus bodove u slučaju otkrivanja nedostataka ili ispravne tvrdnje da problem nema rješenje. Za nepotpuna rješenja dodjeljuje se odgovarajući omjer dostupnih bodova. Pobjednik je rješavač koji sakupi najviše bodova.
Titule
Baš kao i u običnom šahu, i u problemskom šahu FIDE dodjeljuje titule međunarodnog velemajstora (VM), međunarodnog majstora (IM) i FIDE majstora (FM) istaknutim sastavljačima problema i studija i rješavačima, i to posredstvom Stalne komisije za problemski šah. Ipak, za razliku od običnog šaha, u problemskom ne postoje ekvivalenti titula koji važe isključivo za žene.
Za sastavljače, titula međunarodnog majstora ustanovljena je 1959, a njeni prvi počasni dobitnici bili su André Chéron, Arnoldo Ellerman, Aleksandar Gerbstman, Jan Hartong, Cyril Kipping i Marian Wróbel. U sljedećim godinama ustanovljene su kvalifikacije za titule IM, kao i za VM (prvi put dodijeljena 1972. Genriku Kasparjanu, Lavu Lošinskom, Cominsu Mansfieldu i Eeltjeu Vissermanu) i FM (prvi put dodijeljena 1990) na osnovu broja problema ili studija koje je sastavljač odabrao za objavljivanje u FIDE albumima. Ti albumi su zbirke najboljih problema i studija sastavljenih u određenom trogodišnjem periodu, po izboru sudija koje je odredila FIDE. Svaki problem objavljen u albumu vrijedi jedan bod, svaka studija vrijedi 1⅔ boda; zajedničke kompozicije vrijede jednako, ali se vrijednost dijeli s brojem sastavljača. Za titulu FM sastavljač mora sakupiti 12 bodova, za titulu IM potrebno je 25, a za titulu VM 70 bodova.
Ejakulacijski kanal
Ejakulacijski kanali (lat. ductus ejaculatorii) su parne strukture anatomije muškog  rteproduktivnog sistema. Svaki ejakulacijski kanal nastaje spajanjem vas deferens sa kanalom sjemenske vezikule. Prolaze kroz prostatu i otvaraju se u ureteru u sjemnskom kolikulusu. Tokom ejakulacije, sjeme prolazi kroz prostatsku žlijezdu, ulazi u mokraćnu cijev i izlazi iz tijela kroz mokraćni otvor.
Problemski šah
Titule
Za rješavače, titule IM i VM prvi put su dodijeljene 1982, a titula FM dodjeljuje se od 1997. Titule VM i IM mogu se dobiti jedino učestvovanjem na Svjetskom prvenstvu u rješavanju: da bi postao VM, rješavač mora osvojiti najmanje 90% bodova pobjednika i završiti među prvih deset tri puta na deset uzastopnih prvenstava. Za titulu IM postotak iznosi 80% bodova pobjednika uz plasman među prvih 15 dva puta na pet uzastopnih prvenstava; alternativno, osvajanje jednog prvenstva ili istog broja poena kao i pobjednik jednog prvenstva donosi titulu IM. Za titulu FM rješavač mora osvojiti 75% bodova pobjednika i završiti dva puta među top 40% učesnika na bilo koja dva turnira za rješavače odobrena od PCCC-ja.
Titula međunarodnog sudije za problemski šah dodjeljuje se pojedincima koji se smatraju sposobnima suditi na turnirima u problemskom šahu na najvišem nivou.
Ejakulacijski kanal
Ejakulacija
Ejakulacija se događa u dvije faze, fazi emisije i fazi izbacivanja. Emisija uključuje rad nekoliko struktura ejakulatornog kanala; kontrakcije prostate, sjemenske vezikule, bulbouretralna žlijezda i vas deferens guraju tekućine u prostatski ureter. Sjeme se pohranjuje ovdje do pojave ejakulacije. Mišići na dnu penisa se smanjuju kako bi se kroz sjeme u penisu izbacila sjemenska tekućina zarobljena u prostatskom ureteru i izbacila kroz mokraćni otvor. Ejakulat se izbacuje u kičmi, zbog pokreta mišića koji ga pokreću. Ove mišićne kontrakcije povezane su s osjećajem orgazma kod muškaraca. Sperma se proizvodi u testisima i ulazi u ejakulatorne kanale preko vas deferens. Dok prolazi kroz sjemenske vezikule, se sa spermom se kombinira tekućina bogata fruktozom. Ovaj dodatak hrani spermu kako bi je održao aktivnom i pokretnom. Sjemenska tekućina nastavlja niz ejakulatorni kanal u prostatu, gdje se dodaje alkalna prostatska tekućina. Ovaj dodatak daje teksturu i miris povezan sa sjemenom.
Alkalnost prostatske tekućine služi za neutralizaciju kiselosti ženskog vaginskog trakta kako bi se produžilo preživljavanje sperme u ovom teškom okruženju. Sjeme je sada bogato alkusičnom tekućinom koja sadrži srozu i ulazi u bulbouretralne žlijezde ispod prostate. Bulbouretralne žlijezde izlučuju malu količinu bistre tekućine u mokraćnu cijev prije izbacivanja ejakulata. Funkcije ove tekućine nisu u potpunosti poznate, ali vjerovatno pomažu u podmazivanju muškog uretera u pripremi sjemena tokom ejakulacije. Količina proizvedenog i izbačenog sjemena tokom ejakulacije odgovara periodu od seksualnog uzbuđenja muškarca prije pojave ejakulacije. Općenito, što je duže razdoblje uzbuđenja, veća je količina sjemenske tekućine. Ejakulacija i orgazam mogu se javljati simultano, ali nisu spojeni, jer se jedno može dogoditi i bez drugog. Naprimjer, muškarac može imati suhi orgazam (nazvan retrogradna ejakulacija ); nema izbacivanja ejakulata, ali muškarac i dalje doživljava orgazam. Također, paraplegičari mogu ejakulirati sjemensku tekućinu, ali ne iskusiti osjećaj orgazma.
Začepljenje ejakulatornog kanala
Začepljenje ejakulacijske cijevi je stečeno ili prirođeno patološko stanje u kojem se začepljuju jedan ili oba ejakulatorna kanala. U slučaju da su oba ejakulatorna kanala začepljena, ova bolest predstavlja simptome aspermije i muške neplodnosti.
Benigna hiperplazija prostate
Hirurgija za ispravljanje benigne hiperplazije prostate može uništiti ove kanale što rezultira retrogradnom ejakulacijom. Retrogradna ejakulacija prazni sjemensku tekućinu koja se formirala u fazi ispuštanja u mjehur muškarca, umjesto da je izbaci kroz mokraćnu cijev na vrhu penisa. To rezultira suhim orgazmom, gdje orgazam može se i dalje osećati, ali bez izbacivanja sperme iz ejakulatornih kanala.
Turneja Grom
Grom je naziv za četverogodišnju turneju srbijanske folk pjevačice Svetlane Cece Ražnatović. Turneja je otvorena 17. juna 2006. godine na beogradskom Ušću a završena 12. decembra 2010. godine u Australiji. Na turneji "Grom" Ceca je promovisala muzički album "Idealno loša" koji je objavljen 17. juna 2006. godine. U okviru ove turneje Ceca je održala 62 koncerta u 12 evropskih država, te u Australiji. U pitanju su sljedeće zemlje: Srbija, Bugarska, Švicarska, Njemačka, Crna Gora, Austrija, Bosna i Hercegovina, Švedska, Slovenija, Francuska, Luksemburg i Sjeverna Makedonija.
U okviru turneje "Grom" Ceca je prvi put imala turneju po Australiji, tokom koje je obišla pet najvećih australijskih gradova. Procjene su da ju je na ovim koncertima na australijskom kontinentu slušalo oko 25.000 ljudi.
Konurbacija
Konurbacija je termin koji se koristi za regiju koja se sastoji od niza gradova i drugih urbanih područja koja su se usljed porasta populacije i fizičke ekspanzije stopili u jednu kontinuiranu gradsku i industrijski razvijenu cjelinu. U većini slučajeva, konurbacija je policentrična urbana aglomeracija, u kojoj je sistem saobraćajnica razvijen na takav način da povezuje područja u cilju stvaranja jedinstvenog urbanog tržište rada.
Definicija
Izraz konurbacija je skovan kao neologizam 1915. godine od strane Patricka Geddesa koji je isti termin koristio u svojoj knjizi Cities In Evolution. On je skrenuo pažnju na sposobnost da nova tehnologija električne energije i motorizirani transport omogućavaju da se gradovi šire i formiraju aglomerate navodeći kao primjere "Midlandton" u Engleskoj, Ruhr u Njemačkoj, Randstad u Holandiji, New York - Boston u SAD-u, kao i područje Velikog Tokyja, Taiheiyo pojas u Japanu, region glavnog grada Delhija u Indiji i Metropolitansko područje Manile na Filipinima.
Primjeri
Jedan od najpoznatijih primjera konurbacije ekspanzivnog koncepta je metropolitansko područje New Yorka tzv. područje tri države sa centrom u istoimenom gradu a koje uključuje još i 30 okruga u području između saveznih država New York, New Jersey, Connecticut, i Pennsylvania, sa procijenjenim brojem stanovnika od 21.961.994 u 2007. godini. Otprilike svaki 15. stanovnik SAD-a živi u području Velikog New Yorka.
Prefontaine Classic
Prefontaine Classic jedan je od najjačih atletskih mitinga u SAD-u koji se svake godine održava na stadionu Hayward Field u Eugeneu (Oregon) u organizaciji Oregonskog atletskog kluba. Dio je Dijamantne lige, najjače kategorije atletskih mitinga, a prethodno je bio u kategoriji Grand Prix.