cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Insekti
Diverzitet
thumb|right| Insekti s populacijskim trendovima koje je dokumentirala [[Međunarodna unija za zaštitu prirode, za redove  Collembola, Hymenoptera, Lepidoptera, Odonata, i Orthoptera. Od 203 vrste insekata koje su u 2013. godini imale tako dokumentovane trendove populacije, 33% je u opadanju. ]] Od 2017. godine zabilježeno je najmanje 66 izumiranja vrsta insekata u prethodnih 500 godina, a što se uglavnom događalo na okeanskim otocima. > Smanjenje broja insekata pripisano je vještačkojj rasvjeti, promjeni u korištenju zemljišta kao što su urbanizacija ili poljoprivreda, upotreba pesticida, i i invaziijske vrste. Studije sažete u pregledu za 2019. godinu sugeriraju da je velikom broju vrsta insekata prijeti izumiranje u 21. stoljeću. Iako ekolog Manu Sanders napominje da je pregled za 2019. godinu bio pristran uglavnom isključivanjem podataka koji pokazuju povećanje ili stabilnost populacije insekata, a studije su bile ograničene na specifična geografska područja i određene grupe vrsta. Sumnje o očekivanom masovnom izumiranju insekata ili „apokalipsi insekata“ zasnovane na podskupini ovih studija popularizirane su u vijestima, ali često ekstrapolirane izvan podataka studije ili putem naučnih konferencija za novinare, koji hiperboliziraju rezultate istraživanja. Za neke grupe insekata kao što su leptiri, pčele i tvrdokrilce, u evropskim studijama, bilježe se veća brojnost i raznolikost. Ostala područja pokazala su porast nekih vrsta insekata, iako su trendovi u većini regija trenutno nepoznati. Teško je procijeniti dugoročne trendove u bogatstvu ili raznolikosti insekata, jer dugoročna mjerenja uglavnom nisu poznata za mnoge vrste. Čvrsti podaci za procjenu područja ili vrsta ugroženih posebno nedostaju za arktičke i tropske regije i veći dio Južne hemisfere.
Morfologija
Morfologija insekata, ovdje je opisana za odrasle, spolno zrele jedinke zvane imago, a ne na larve.
Veličina pojedinih vrsta i tjelesni omjeri jako variraju; većina je duge oko jedan do 20 mm.Međutim, postoje i vrste sa prosjećnom dužinom od 0,2 mm ali i duge 16 cm, a široke 6 cm (Titanus giganteus) ili čak do 33 cm dugih jedinki (Phasmatodea). Tijelo može biti izduženo, spljošteno ili manje-više loptasto.
Tijelo svih prožeto je hitinom, koji može biti krut (čvrsti dijelovi) ili elastičan (povezivanje čvrstih dijelova). Jasno je podijeljeno na: glavu (caput), grudi (thorax) i zadak (abdomen). Na hitinskom pokrovu se razlikuje leđna strana (dorzalna), trbušna strana (ventralna), te bočne strane (pleure). Svaki dio hitinskog egzoskeleta sastoji se od pojedinačnih sraslih elemenata: leđnih pločica (tergiti), trbušnih (sterniti) i bočnih (pleuriti). Otvori kroz koje dišu (stigme) otvaraju se bočno, te u tijelu prelaze u gusti kapilarni splet dišnih cjevčica traheja pomoću kojih kukci dišu, a broj traheja jako varira, zavisno od reda, pa čak i vrste.
Glava, oči, antene i usni aparat
thumb|lijevo|Tipska morfologija glave insekta Glava insekata nastaje spajanjem 6 embrionskih segmenata, što je vidljivo na vanjskim i unutrašnjim strukturama. Na gornjoj strani je jedan par antena s čulima za miris), a sa svake strane glave ima po jedno složeno oko, koje se može sastojati i od hiljadu manjih ocela. Mnoge vrste (cvrčci, ose, pčele, mravi) imaju i dodatne jednostavne, tjemene oči, koje služe za lakše snalaženje u mraku. Mnoge pećinske vrste uopće nemaju oči. Na donjoj strani hitinske glavebne čahure su po tri para usnog aparata: gornja usna (odozgo zatvara usta), gornja i donja vilica i donja usna, sa pipalama. Usni aparat insekata, prilagođen je mnogim načinima uzimanja hrene, tj imaju prilagodbe za: grickanje (termiti), bodenje (komarci), lizanje (pčele) i sisanje (leptiri). Način ishrane u uskoj je vezi s načinom kretanja, pa su neki predatorski mesožderi, npr. gusjenica trčuljka, brzi, a neki razlagači, npr. balegari, dobro kopaju. Tu su i razne kombinacije s letenjem i bez letenja, specijalizacije građe čeljusti predatora za veći i manji plijen, ili građe rila biljoždera (npr. dužina rila za lizanje hod leptira ili bumbara) za posebne biljke.
Toraks
[[Datoteka:Motion of Insectwing.gif|right|250px|thumb|Prikaz rada letnih mišića. Istezanjem i stiskanjem tijela unutarnje hvatište krila mijenja položaj (gore-dolje) u odnosu na vanjsko hvatište i krila se pomiču. a krila b hvatišta krila
d uzdužni mišići.]] thumb|desno|250px| Noge insekata sastoje se od 6 zglavaka: a – kuk (coxa); b – nožni zglavak (trochanter); c – bedrenjača (femur); d – potkoljenica (tibia); e – stopalo (tarsus); f – predstopalo (praetarsus); g – kandžice (ungues). Toraks je istaknuti anatomski dio, nastao spajanjem tri segmenta. N njemu se nalaze noge i krila. Glavna funkcija mu je je pokretačka. Insekti su su jedini krilati člankonošci. Za krezanje su smješteni snažni i izdržljivi mišići, koji omogućuju rad nogu i krila. Počev od glave, toraks ima tri dijela: prototoraks, mezotoraks i metatoraks, odnosno prednji, srednji i stražnji članak, koji su srasli u sveukupni toraks. Svaki nosi svoj par nogu, a srednji i zadnji imaju i po jedan par krila ili njihovih zakržljalih ostataka. Što se životinja više služi krilima grudni segmenti su zbijeniji, što više upotrebljava noge, članci su razdvojeniji i gipkiji. Na svakom segmentu nalaze se pločice, dlačice ili čekinje, rupice, šavovi. Unutar su smješteni prednji dio probavnog, nervnog i disajnog sistema. Preko njega komuniciraju glaveni i zadački organi i funkcije.
Krila
Insekti obično imaju dva para krila, koja su nekim vrstama, posebnim prilagodbama na određeni način života, krila zakržljala ili sasvim nestala. Nalaze se s gornje strane srednjeg i zadnjeg prsnog segmenta. Njihov oblik i veličinom prilagođeni su posebnim životnim potrebama. Dnevni leptiri, uz lahko lepršanje, izvedu prosječno oko zamaha 9 u sekundi, noćni oko 70-80 puta, pčele skoro 200 puta, a muhe više od 300 puta.
Različitost oblika krila i rasporeda rebraste nervature (venacije) predstavljaju diferencijaln obilježja za određivanje njihove taksonomske pripadnost. Kod opnokrilaca su oba para jednake membranozne strukture i pokreću se neovisno, a kod većine drugih prednja i stražnja krila se pokreću skupa. Kod Neuroptera krila su premrežena rebrima, kod opnokrilaca i leptira su stražnja krila manja od prednjih, kod Diptera su stražnja krila smanjena u neznatne patrljke, kod ravnokrilaca su stražnja krila veća od prednjih, kod tvrdokrilaca su prednja krila čvrsto hitinizirana u pokrilca, ispod kojih je složen mnogo veći opnasti stražnji par krila. Kod Hemiptera jače je hitinizirana samo prednja polovina prednjih krila, a krila su posve nestala u parazitskih oblika: buha, ušiju, stjenica, pećinskih insekata. Krila su nestala samo ženkama svitaca i nekih drugih nekih; kod smokvine uši (Blastophaga psenes), samo mužjaci nemaju krila. Bez krila su radnici mrava i termita dok su spolni oblici krilati. Parazitska muha, Melophaus ovinus leti okolo dok ne nađe domaćina, a kada se udomi, odbaci krila.
Noge
Prema upotrebi noge mogu biti za hodanje, trčanje, plivanje, kopanje, skakalice, grabljenje, prikupljanje, čišćenje. Kod većine su hodalice, trčalice su snažne noge za trčanje (trčuljci), plivalice su sploštene i krute stražnje noge, na rubovima proširene dugim dlakama (u vodenih Hemiptera), kopalice su kratke i raširene prednje noge (rovci, mrmak), skakalice su jako produljene stražnje noge sa snažnim bedrima (kod skakavaca, buha), grabilice su savijene prednje noge tako da se tibija može privući bedru, što omogućava hvatanje plijena (bogomoljke), sabiralice su dlakave stražnje noge za prikupljanje cvjetnog polena, čistilice su nježne i dlakave prednje noge (kod leptira).
Zadak ili abdomen
Zadak je stražnji dio insekta, u kojem je najveći dio unutrašnih organa, pa se zbog toga njegov volumen može mijenjati. Sastoji se od 11 segmenata, koji su kod nekih vrsta srasli, a kod nekih utisnuti jedni u druge. Kod odraslih jedinki zadak nema noge ni druge dodatke, dok se kod gusjenica i nekih opnokrilaca na njemu razvijaju lažne nožice. Na zadnja dva segmenta češći su tanki člankoviti nastavci, (stili) ili (cerke), npr., kod Ephemeroptera i uholaža. Na zadnjem su segmentu analni otvor i spolni organi. Neki žohari imaju samo šest ganglija na zatku, dok evropski stršljen ima samo dvije na toraksu i tri na abdomenu. Kod nekih insekata, kao što je kućna muha, sve ganglije na tijelu stopljene su u jednu, veliku torakalnu gangliju.
Nervni i hormonalni sistem
Nervni sistem je ljestvičasto gangliozan.
Probava i ekskrecija
Probavni sistem čini usni aparat sa prednjim,srednjim i zadnjim crijevom.
Spolni organi
U većine kukaca je jasno izraženo spolno dvoličje. Dvospolci (hermafroditi) su rijetki. Spolne su žlijezde parne, leže u zadku, većinom imaju zajednički otvor ispred analnog otvora. Neki se kukci pare samo jedanput u životu, a spermiji odloženi u sjemenoj vrećici ženke oplođuju jaja godinama (npr. u pčelinje matice). Ženke nekih vrsta imaju posebnu leglicu za polaganje jaja.
Razmnožavanje i razvoj
Razmnožavanje insekata odvija se spolnim putem. Oplođenje je unutrašnje. Razvoj insekata može biti direktan tj. da se iz jaja razvijaju odrasli organizmi. Takav razvoj nalazimo kod beskrilinih insekata (šećeraša i skokuna). Međutim, najčešći je razvoj sa preobražajem ili metamorfozom.
Pojavljuju se dva oblika razvitka sa preobražajem:
Filogenija i evolucija
thumb|Evolucije je stvorila enormnu raznolikost insekata. Naslikani su samo neki oblici [[Antena (biologija)|antena.]] Evolucijski odnos insekata prema drugim životinjskim grupama ostaje nejasan. Iako se uobičajeno grupiraju sa milipedijama i centipedijama – moguće na osnovu konvergentnih prilagodbi za prelaz u kopneno okruženje — pojavili su se dokazi koji favoriziraju bliže evolucijske veze sa rakovima. U Pancrustacea teoriji, insekti, zajedno sa Entognatha, Remipedia i Cephalocarida, čine prirodni kladus označen kao Miracrustacea.
Insekti formiraju zajednički kladus, usko povezan s rakovima i stonogama (Myriapoda).
Ostale kopnene člankonožace, poput centipedija, mlipedija, škorpiona i pauka, ponekad se miješaju s insektima jer se njihovi tjelesni planovi mogu činiti sličnima, dijeleći (kao i svi člankonožci) spojeni egzoskelet. Međutim, pomnijim ispitivanjem njihove se karakteristike znatno razlikuju; najočitije, nemaju šest nogu kao odrasli insekti.
Filogenija člankonožaca višeg nivoa i dalje je predmet rasprave i istraživanja. U 2008. godini, istraživači sa Univerziteta Tufts, otkrili su fosil za koji vjeruju da je najstariji poznati svjetski primjerak primitivnog letećeg insekta, star 300 miliona godina, iz karbonskog perioda. Definitivno, najstariji fosil insekata je devonski  Rhyniognatha hirsti , 396 miliona godina starog Rhynie chert. Možda je površno nalikovao suvremenom insektu. Ova vrsta je već posjedovala dikondilske mandibule (dvije zglobne čeljusti u mandibuli), obilježje koje je povezano s krilatim insektima, što sugerira da su krila možda evoluirala već tada. Tako su se prvi insekti vjerovatno pojavili i ranije, u silarskom periodu.
Tokom evolucije, insekti su imali četiri adaptivne superradijacije: Coleoptera (prije 300 miliona godina), Diptera (prije oko 250 miliona godina), mljci i ose (prije 150 miliona godina). Ove četiri grupe čine većinu opisanih vrsta. Muhe i moljci, zajedno sa buhama, razvili su se iz Mekoptera.
Poreklo leta insekata ostaje nejasno, jer se čini da su najraniji krilati insekti bili sposobni za letenje. Neki izumrli insekti imali su dodatni par krilaca pričvršćenih za prvi segment toraksa, ukupno tri para. Od 2009. godine, nema dokaza da su insekti bili posebno uspješna grupa životinja prije nego što su evoluirali u krilate.
Pensilvanijs, ranokarbonski i ranopermski redovi insekata, uključuju njihove izumrle matične grupe, i brojne paleozojske grupe koje su izumrle. Tokom ove ere, neki džinovski oblici poput zmajeva dosegli su raspon krila od 55 do 70 cm, čineći ih daleko većim od bilo kojeg živog insekta. Ovaj gigantizam je možda posljedica viših nivoa atmosferskog kisika koji su omogućili povećanu respiratornu efikasnost u odnosu na sadašnjost. Nedostatak letećih kičmenjaka mogao je biti i drugi faktor. Većina izumrlih redova insekata razvila se u permskom periodu koji je počeo prije oko 270 miliona godina. Mnoge rane grupe izumrle su za vrijeme permsko-trijaskog izumiranja, najvećeg masovnog izumiranja u historiji Zemlje, prije otprilike 252 miliona godina.
Izuzetno uspješne Hymenoptera pojavile su se prije 146 miliona godina u periodu krede, ai su široku raznolikost dostigli u novije vrijeme, u kenozojskoj eri, koja je počela prije 66 miliona godina. Brojne vrlo uspješne grupe insekata razvile su se u kombinaciji sa cvjetniama, snažnom ilustracijom koevolucije. Mnogi suvremeni rodovi insekti razvijali su se tokom kenozoika. Insekti iz tog perioda nadalje nalaze se sačuvani u ćilibaru, često u savršenom stanju. Plan tijelesne građe ili morfologija takvih uzoraka se tako lhako upoređuje s modernim vrstama. Nauka o fosiliziranim insektima naziva se paleoentomologija.
Evolucijski odnosi
Insekti su plijen raznih organizama, uključujući kopnene kičmenjake. Najstariji kičmenjaci na kopnu postojali su prije 400 milijuna godina i bili su veliki vodozemci piscivori. Kroz postepene evolucijske promjene insektivornost je bila sljedeći način ishrane koja je evoluirala.
Insekti su bili među prvim kopnenim biljojedima i djelovali su kao glavni agensi za selekciju biljaka. Biljke su evoluirale hemijski odbranu od ovih biljojeda, a insekti su razvili mehanizme za obradu biljnih toksina. Mnogi insekti koriste ove toksine kako bi se zaštitili od svojih grabljivaca. Takvi insekti često oglašavaju svoju otrovnost upozoravajućim bojama. Taj uspešni evolucijski obrazac također su koristili mimikrijom. Vremenom je to dovelo do složenih grupa vrsta koje se sastoje od koevoluiranih vrsta. Suprotno tome, neke interakcije između biljaka i insekata, poput oprašivanja, korisne su za oba organizma. Koevolucija je dovela do razvoja vrlo specifičnih mutualizma u takvim sistemima.
Milešina (čvor)
Hrvatska:
.ax
.ax je najviši Internet domen za Åland. Ovaj domen se više ne koristi, već je u upotrebi Finski .fi domen.
Robert Gallo
mini|desno|250px|Robert Gallo je poznati biomedicinski istraživač. Robert Charles Gallo, američki biomedicinski istraživač, je rođen 23. marta, 1937. u Waterbury, Connecticut, u radničkoj porodici italijanskih imigranata. On je najviše poznat po svom ko-otkriću virusa HIV, prenosioca koji je odgovoran za AIDS, i imao je glavno učešće u HIV istraživanjima koja su slijedila.
Robert Gallo je direktor Instituta za humanu virologiju na Medicinskom fakultetu Univerziteta Maryland. On je sa dvojicom svojih dugogodišnjih naučnih saradnika, Robert R. Redfield-om i William A. Blattner-om, koosnivač instituta, 1996., zajedno sa partnerima državom Maryland i Gradom Baltimore-om. U 2005., Gallo je suosnovao Profectus BioSciences, Inc., koja razvija i komercijalizira tehnologije da smanji smrtnost uzrokovanu ljudskim virusnim bolestima, uključujući HIV.
Gallo je diplomirao biologiju 1959. na Providence College, a doktorirao na Jefferson Medical College u Philadelphia, Pennsylvania, 1963. Bio je istraživač i na Nacionalnom institutu za rak.
Gallo je izjavio da ga je rana smrt sestre, koja je bolovala od leukemije, ponukala da izabere profesiju. Gallo je mnogo svog istraživačkog rada utrošio baš u istraživanju leukemije.
Kijev
Kijev jest glavni i najveći grad Ukrajine. Nalazi se u sjevernom središnjem dijelu države. Leži na Dnjepru. Prema podacima iz 2005. godine, Kijev ima 2.660.401 stanovnika, premda kada bi se ovoj brojci pridodao i velik broj neprijavljenih useljenika koji također žive u Kijevu, iznos bi premašio 3 miliona.
Kijev je, kao glavni grad, administrativno zasebna jedinica koja je ujedno i središte istoimene (Kijevske) oblasti. Industrijsko je trgovačko i kulturno središte sa sveučilištem, akademijom znanosti, brojnim znanstvenim zavodima, muzejima i pozorištima. Grad je to svjetski poznatih znamenitosti. Ima razvijenu infrastrukturu i izvrsno organiziranu mrežu gradskog prijevoza koja uključuje i metro.
Historija
Prema legendi, mladić pod imenom Kij radio je kao splavar na Dnjepru i on je utemeljio grad koji su njemu u čast nazvali Kijev. Tokom svoje dugotrajne historije, Kijev, jedan od najstarijih gradova Istočne Evrope, znao je i za vrijeme velike slave i moći, kao i za vrijeme kada je bio uništen do temelja. Smatra se da je utemeljen u 5. stoljeću kao glavno mjesto na kojem su Istočni Slaveni trgovali i mijenjali robu. Postepeno se razvijao i dobio ugled glavnog središta istočnoslavenske civilizacije.
Grad se ponovno razvija tokom ruske industrijske revolucije krajem 19. stoljeća. Nakon burnih vremena koja su uslijedila iza Februarske i Oktobarske revolucije 1917 (pogledajte Ruski građanski rat), 1921. godine Kijev postaje jedan od najvažnijih gradova tek formirane Sovjetske Ukrajine, a od 1934. preuzima od Harkova status glavnog grada druge po veličini sovjetske republike.
Ponovno je jako stradao tokom Drugog svjetskog rata, gotovo u cijelosti, ali obnova je odmah uslijedila nakon rata, i Kijev postaje trećim po važnosti središtem Sovjetskog Saveza (iza Moskve i Lenjingrada).
Horizont (geologija)
Horizont – u geologiji – jest svaka površina ležišla gdje je u litološkoj sekvenci sedimenata ili vulkanskih stijena s izrazitim promjenama ili tankim slojem karakteristične litologije ili sadrži fosile unutar svoje sekvence.
U interpretaciji podataka seizmičke refleksije, horizonti su reflektori (ili seizmički događaji) odabrani na pojedinačnim profilima. Ovi izazivaju promjenu svojstava stijena preko granice između dva sloja stijena, naročito seizmičke brzine i gustoče.
Kijev
Historija
Kijev i nakon raspada SSSR-a, ostaje glavni grad nezavisne Ukrajine.
Horizont (geologija)
Markerski horizont
Markerski horizonti su stratigrafska jedinica izrazite litologije (različita od većine sekvenci), sa širokim geografskim opsegom, koja se koristi u stratigrafskoj korelaciji. U ovu svrhu često se koriste slojevi tufa (litificirani vulkanski pepeo).
Kijev
Svjetska baština
Katedrala Svete Sofije (ukrajinski: Собор Святої Софії ili Софійський собор) je izvanredan arhitektonski spomenik i najveća znamenitost grada Kijeva. To je i prvi spomenik iz Ukrajine koji je upisan na UNESCO-v spisak mjesta svjetske baštine u Europi, zajedno s obližnjim zasebnim manastirskim kompleksom. Podignuta je u 11. vijeku, nakon hristijanizacije Kijevske Rusije, u vrijeme kijevskog kneza Vladimira Velikog. Katedrala je završena nakon 1037. godine, za vrijeme vladavine kijevskog kneza Jaroslava Mudrog, poznatog kao velikog graditelja crkvi. U unutrašnjosti su sačuvani mozaici i freske iz tog perioda.
Crkva je petobrodna, dimenzija 37 x 55 m, sa pet apsida i 13 kupola, što nije bilo standardno u bizantskoj arhitekturi. S tri strane je okružuje galerija na dva sprata. Izvana je izvorno imala ukrasne plinte. Iznutra su sačuvani izvorni mozaici i freske na kojima je, između ostalih, prikazana Jaroslavova obitelj u molitvi.
Kijevsko-pečerska lavra je arhitektonska cjelina manastirskih građevina izgrađenih u 17. i 18. vijeku u ukrajinskom baroknom stilu na platou koji gleda na desnu obalu rijeke Dnjepar.
Ruby (programski jezik)
Ruby je dinamički, reflektivni, objektno-orijentisani programski jezik nastao sredinom devedesetih godina prošlog stoljeća u Japanu. Njegov pronalazač Yukihiro “matz” Matsumoto, kombinovao je sintaksu svojih omiljenih programskih jezika kakvi su Perl, Smalltalk, Eiffel, Ada, Lisp i Python da bi napravio jedan novi pažljivo balansiran programski jezik. Međutim, kako njegov autor kaže, Ruby je svojom pojavom jako jednostavan, ali je njegova unutrašnjost kompleksna, baš kao što je to slučaj sa ljudskim tijelom.
“Želio sam smanjiti frustraciju koja se ponekad osjeća u programiranju i napor koji zbog njega nastaje. To je bio moj primarni cilj pri kreiranju jezika Ruby,...ustvari, želio sam se zabaviti programirajući.” - Yukihiro Matsumoto (Matz)
Vitamin D
mini|desno|Vitamin D2 Vitamin D ili kalciferol je antirahitični vitamin, a često ga nazivaju i vitaminom sunca. Spada u grupu liposolubilnih vitamina. Iz historijskih se razloga svrstava među vitamine iako se po većini obilježja radi o hormonu (steroidna struktura). Zajedno sa paratireoidnim hormonom reguliše koncentraciju kalcijumovih jona u plazmi. Prije njegovog otkrića mnogi ljudi su bolovali od rahitisa, a posebno djeca. Zato su mu u prošlosti posvetili naročitu pažnju. Danas se zna da taj vitamin može spriječiti i liječiti rahitis.
Hemijske osobine
Grupa vitamina D obuhvata 7 vitamina koji se međusobno razlikuju u strukturi bočnog lanca u položaju 17. Ali kad se govori o vitaminu D u užem smislu misli se na smjesu vitamina D2 (ergokalciferol) i D3 (kolekalciferol). Ergosterol (provitamin ergokalciferola) je biljnog porijekla, dok je 7 - dehidroholesterol (provitamin kolekalciferola). Najčešće su to bijeli kristali. Vitamin D praktički je netopiv u vodi, ali se otapa u alkoholu, hloroformu i eteru te u biljnim uljima. Nije stabilan u kristalnom stanju pa ga često nalazimo u uljnim otopinama koje su stabilne.
Reference
Vitamin D se u tijelu može sintetizirati u koži pod uticajem UV zraka iz provitamina. Ali se može unositi i hranom. Najviše ga ima u ribljem ulju i mesu, mlijeku i mliječnim prozvodima i žumancetu. Dnevni zahtjevi za vitaminom D relativno su mali i odrasli ga nadoknađuju izlaganjem suncu ili hranom. Preporučena dnevna količina (RDA) iznosi 5 - 10 μg.
Djelovanje
Primarna je uloga vitamina D održavanje homeostaze i konstantne koncentracije kalcijuma i fosfata u plazmi. Potiče njihovu apsorpciju iz probavnog trakta. Pridonosi jačim kostima i zdravim zubima te je vrlo učinkovit u razvoju djece.
Nedostatak vitamina D očituje se klinički hipokalcijemijom, hipofosfatemijom ili opštom demineralizacijom kosti, bolovima u kostima, spontanim frakturama i slabošću mišića. To je uzrokovano nedovoljnom resorpcijom kalcija i fosfata. Tako može doći i do bolesti koja se zove rahitis. To je metabolička bolest kostiju. Kosti postaju mekane i naginju deformacijama dok zubi postaju defektni. Najčešća je kod djece pa je njima vitamina D najviše potreban. U odraslih se javlja rijetko.
Primjenom velikih doza vitamina D dolazi do poremećaja u matabolizmu kalcija te su prvi simptomi hipervitaminoze vezani uz hiperkalcijemiju. To su umor, probavne smetnje, gubitak težine, anemija pa i depresija. Dolazi i do dodatnog taloženja kalcija u bubrezima i gušterači. U prevelikim dozama smatra se najtoksičnijim vitaminom.
Sistem (geologija)
Sistem – u stratigrafiji – je  jedinica sloja stijena koje su nastale zajedno u istom odgovarajućem geološkom periodu. Povezani period je geohronološka jedinica, dio geološke vremenske skale, dok je sistem hronostratigrafska jedinica. Sistemi nisu povezani sa litostratigrafijom, a koji dijeli slojeve stijena na njihove litološke jedinice. Sistemi su pododjeljci eratem, a i sami su podijeljeni na serije i faze.
Sistemi u geološkoj vremenskoj skali
Sstemii fanerozoika definirani su u 19. stoljeću, počevši od krede (belgijski geolog Jean d'Omalius d'Halloy u Pariškom bazenu) i karbona (britanski geolozi William Conybeare) i William Phillips) 1822.). Paleozoik i mezozoik podijeljeni su u danas korištene sosteme prije druge polovine 19. stoljeća, osim manje revizije kada je sistem ordovicij dodat, 1879. godine.
Najnovija je nedavna službena podjela proterozoika na sisteme, o čemu je odlučeno 2004. godine.
Mala Milešina
Mala Milešina je naseljeno mjesto u sastavu općine Muć, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Solin.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Mala Milešina je imala 12 stanovnika.
.eh
.eh je najviši Internet domen za Zapadnu Saharu.
Socijalna psihologija
Socijalna psihologija je studij koji istražuje kako društvene okolnosti afektiraju ljudska bića. Znanstvenici u ovom naučnom polju su ujedno i psiholozi i sociolozi obzirom na činjenicu da svi socijalni psiholozi polaze i od pojedinca kao i od grupe kao osnovne jedinice u svojoj analizi. Usprkos sličnostima, ove discipline više teže razlikama u svojim osnovnim ciljevima, postignućima, metodama i terminologijom. Također održavaju posebne akademske žurnale i društva.
Poput drugih nauka kao biofizike i kognitivne nauke i socijalna psihologija je ustvari interdisciplinarno područje. Period kada je postojala ozbiljna saradnja između psihologa i sociologa je bio tokom godina neposredno nakon Drugog svjetskog rata (Sewell, 1989). Unatoč tome što su se ove dvije discipline razdvajale u svojim specijalizacijama i dalje je prisutan određeni nivo međusobnog utjecaja.
Psihologija
Mnogi socijalni psiholozi u svome radu se drže prvobitno psihologije. Njihov pristup koji se u proučavanjima uglavnom usmjerava na individuum teži stavovima da su mišljenja, osjećaji i ponašanje pojedinca pod utjecajem drugih ljudi iz okoline. Istraživače koji se orijentiraju na isključivo psihološki aspekt zanimaju situacije u kojima se odvijaju neposredni socijalni kontakti kao i interakcije između osoba u promjenjivim situacijama. Istraživanja nastoje postići dosljednost u empiriji i kvantitativnosti a obično se vrše u laboratorijskim eksperimentima.
.kp
.kp je najviši Internet domen za Sjevernu Koreju.
Lilongwe
Lilongwe, sa pretpostavljenim brojem stanovnika od 866.272, je glavni grad afričke države Malavi. Leži u centralnom regionu zemlje, na rijeci Lilongwe, blizu granice Malavija sa Mozambikom i Zambijom, na glavnom autoputu sjever-jug, M1.
Lilongwe je lociran na 13°59′J 33°47′I
Grad je započeo svoj život kao malo selo na obalama rijeke Lilongwe, i postao je britanski kolonijalni administrativni centar na početku 20. vijeka. S obzirom na svoj položaja na glavnoj trasi sjever-jug, koja se proteže kroz državu, kao i ceste prema Sjevernoj Rodeziji (danas Zambija), Lilongwe je postao drugi najveći grad u Malaviju.
1974., uloga glavnog grada je formalno prešla sa Zomba na Lilongwe.
Tuzinje
Tuzinje je stočarsko seosko naselje smješteno na nadmorskoj visini od 1170-1280 metara, a prostire se na izvorišnim stranama Tuzinjske rijeke, između Ozepca (1363 m) i Galjinog brda (1208 m), u općini Sjenica. S obje strane makadamskog puta Duga Poljana – Karajukića Bunari, 30 km jugoistočno od Sjenice. Površina atara iznosi 2.433 ha. Atar je bogat pašnjacima, pa je otuda ovčarstvo glavna agrarna grana. Skoro svako domaćinstvo je ranije sa stokom izlazilove na stanove-katune (tuzinjski stanovi iznad sela), najpoznatija ljetna stočarska naselja na Pešteri koja su danas pod zaštitom države.
U južnom dijelu atara, na Pešterskom polju, na 1157 metara nalazi se Tuzinsko jezero, reliktno jezero – ostatak neogenon jezera.
Dijeli se na pet mahala: Vatićku, Kurtanovsku, Bogućansku, Camovsku, Mujkovsku i Grbovsku. Godine 1921. broji 54 doma i 346 žitelja, a do 1955. g. selo je naraslo na 120 domaćinstava, kada počinje iseljavanje za Makedoniju, Tursku, Sjenicu, Novi Pazar i Sarajevo, tako da 2008. g. u selu ima svega 20 domaćinstava. Električnu energiju dobija 1972. godine, a vodom se snabdijeva preko seoskih vodovoda (kaptirani izvori). Ima četvororazrednu Osnovnu školu i mekteb. Glavni agrarni proizvodi tržišnog značaja su sir i pršuta.
Osnivač sela Tuzinje je Rustem Vata koji je sa bratom Ramom došao na područje Pešteri iz crnogorskog sela Tuzi, koje se nalazi na crnogorsko-albanskoj granici. Rustem Vata je formirao selo Tuzinje a njegov brat Ramo selo Kijevce. Poslije Rustema Vate u Tuzinje je došao Kurtan Vebica osnivač plemena Kurtanovića.
Pretpostavlja se da su starosjedioci Vatići porijeklom Albanci. Izuzev tuzinjskih Đukića, stanovništvo Tuzinja je mahom porijeklom iz Skadarske Malesije, kao i u ostatku pešterskih sela. Camovići žive u Tuzinju, a porijeklom su od albanskog plemena Klimenata koji su u 18. vijeku kao katolici naselili Kijevce i Tuzinje. Pljakići, odnosno Kurtanovići, također su porijeklom od plemena Klimenata, ogranak Voklje, a iz oblasti Skadra su u 18. vijeku najprije došli u Ugao, nakon čega je dio prešao u Tuzinje, pa i dalje. Mnogi Pljakići su promijenili prezime u Kurtanović, Osmanuglić, Tuzinac, itd.
Alfred Adler
Alfred Adler (Rudolfsheim-Fünfhaus, danas gradski okrug u Beču, 7. februar 1870. - Aberdeen, Škotska, 28. maja 1937.), bio je austrijski psiholog, psihijatar i osnivač individualne psihologije.
Hugh Lofting
Nakon odsluženja vojnog roka u Prvom svjetskom ratu, gdje je bio ozbiljno ranjen, preselio se sa svojom bližom obitelji u Connecticut, SAD, gdje je nastavio da stvara.
Alfred Adler
Biografija
Po zvanju je bio ljekar. Isprva je pristalica Freudove psihoanalize, ali se 1912. odvaja od Freuda i stvara vlastitu školu individualne psihologije, psihoterapijskog smjera i teorije prema kojoj je osnovni motiv čovjekova djelovanje težnja za dominacijom nad okolinom, odnosno volja za moći. Ta je težnja, prema Adleru, urođena, a ako je čovjek ne može zadovoljiti postaje nezadovoljan samim sobom, te se javlja kompleks inferiornosti. Drugi središnji pojam te teorije je: da bi se neugoda i bespomoćnost uklonile, pojedinac razvija kompenzacijske postupke.
Hugh Lofting
Njegov sin Christopher je nakon njegove smrti postao nosioc intelektualne svojine nad njegovim djelima.
NGC 6234
NGC 6234 (također poznat kao MCG 1-43-7 i PGC 59144) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 438 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmijonosac. Najveći prečnik je 0,40 (51 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (51 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 17. juna 1863. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Telephone
"Telephone" je singl američke pjevačice Lady Gaga objavljen 2010. s albuma The Fame Monster (2009).
Autor: LaShawn Daniels, Lazonate Franklin, Lady Gaga, Rodney Jerkins, Beyoncé Knowles.
Gazi Husrev-begova medresa
mini|200px|Ulaz u medresu Gazi Husrev-begova medresa je najstarija odgojno-obrazovna institucija u Bosni i Hercegovini i jedna od rijetkih u svijetu koja u kontinuitetu radi više od 480 godina.
Historija
Gazi Husrev-begova medresa osnovana je 26. redžeba 943. po Hidžri (8. januara 1537. po gregorijanskom kalendaru). Njen osnivač je unuk turskog sultana Bajazida II, najznamenitiji namjesnik i dobrotvor Bosne Gazi Husrev-beg, čija vakufnama čini trajnu organizacijsku i programsku osnovu rada ove škole. Poznata je pod imenom Kuršumli medresa po olovnim kupolama koje je prekrivaju (Kuršumlija). Prvobitno ime je nosila po imenu Gazi Husrev-begove majke, turske princeze iz Seldžučkog sultanata, u čiju slavu je i sagrađena, Seldžuklija. Zahvaljujući vakifovoj mudroj i dalekovidoj oporuci iz navedene Vakufname da se u školi, pored duhovnih i tradicionalnih znanosti, izučava "i drugo što bude potrebno s obzirom na običaj i mjesto", Gazi Husrev-begova medresa je cijelo vrijeme svoga postojnja bila u punom znanstveno-pedagoškom dosluhu s prilikama i vremenom u kojem je djelovala. Gazi Husrev-begovu medresu završilo je više hiljada bošnjačkih alima, imama, hatiba, mualima, muftija, hafiza, ali i renomiranih filozofa, umjetnika i znanstvenika.
Gazi Husrev-begova medresa danas djeluje kao srednja škola. Školovanje traje četiri godine. Nastava se izvodi na bosanskom jeziku po Nastavnom planu i programu koji donosi Rijaset Islamske zajednice Bosne i Hercegovine, a odobrava Ministarstvo obrazovanja i nauke Kantona Sarajevo. Svršenici Gazi Husrev-begove medrese mogu nastaviti školovanje na bilo kojem fakultetu u Bosni i Hercegovini i na mnogim fakultetima u inostranstvu, posebno u islamskom svijetu.
Medresa je škola internatskog tipa i, u pravilu, svi redovni učenici stanuju u internatu, to njenim učenicima i učenicama, pored redovne nastave, omogućava raznovrsne vannastavne aktivnosti kroz različite sekcije, klubove i kružoke. Posebno su se na tom planu afirmirali horska sekcija, koja ima desetak snimljenih audio i video kaseta ilahija i kasida, te list Zemzem koji kontinuirano izlazi od 1968. godine. Gazi Husrev-begova medresa djeluje kao jedinstvena škola sa muškim i ženskim odjeljenjima.
Bitka kod Sigeta
Bitka kod Sigeta se vodila između 6. augusta i 8.septembra 1566. godine. Vođena je između habsburških snaga pod vođstvom hrvatskog bana Nikole Šubića Zrinskog i osmanlijskih snaga pod vođstvom sultana Sulejmana I. Završila je porazom branitelja Sigeta, no turska pobjeda je bila pirova - oslabljeni, odustali su od planiranog pohoda na Beč.
Položaj utvrde i njen značaj
mini|desno|250p|Spomenik Nikoli Šubiću Zrinskom i Sulejmanu I u blizini Sigeta
Glavna odbrana su bile močvare potoka Almaša koje su ga pretvarale u otok po čemu je i dobio mađarsko ime (Siget = otok). Najjače je bio utvrđen stari grad, koji nije imao kamenih zidova nego samo od drva i zemlje podignute bedeme i 5 bastiona. Malena utvrda Siget bila je ključna zapreka turskom nadiranju prema srcu tadašnje Evrope, prema gradu Beču, ali i glavni oslonac odbrane koja je štitila srce Hrvatske od obuhvata sa sjevera i od udarca u lijevi bok i leđa hrvatskoj banskoj vojsci koja se grčevito brani.
U to vrijeme, godine 1566., turska vojska je držala u posjedu uporišta Budim i Beograd, a namjera im je zauzeti utvrde Eger i Sigetvar. Padom Sigeta Turcima se otvara mogućnost okretanja na jug i vrlo brzo tursko konjaništvo može prodrijeti do biskupskog grada Zagreba, a pad Zagreba znači i sigurni pad generalata Karlovca i Varaždina. Bogato Hrvatsko Zagorje postalo bi meta pljačke turskih odreda. Zagreb bi postao uporište turskih napadačkih odreda za osvajanje južnih njemačkih gradova i sjevernih italijanskih gradova.
Bitka
Godine 1566. sultan Sulejman I kreće s više od 100.000 vojnika i 300 topova na šesti vojni pohod s ciljem da ovaj put osvoji Beč. Tako Sulejman I. dolazi do grada Sigeta da sredi "stare račune" sa sigetskim kapetanom. Zrinski (tadašnji gospodar Međimurja i zapovjednik Mađarske južno od Dunava) je dobro opskrbio grad, te je prije velike i sudbonosne bitke tražio od svojih 2.500 ratnika, koji su velikim dijelom bili Hrvati, da mu obećaju poslušnost i vjernost do smrti. Prije toga sām se zakleo : "Ja, Nikola knez Zrinski, obećavam najprije Bogu velikom, zatim njegovu veličanstvu, našemu sjajnom vladaru i našoj ubogoj domovini i vama vitezovima da vas nikada neću ostaviti, nego da ću s vama živjeti i umrijeti, dobro i zlo podnijeti. Tako mi Bog pomogao!"
Opsada je počela 5. augusta i trajala je punih mjesec dana. Kako se sigetska posada junački branila i pritom nanosila teške gubitke turskoj vojsci, veliki vezir Sokolović poslao je Nikoli Šubiću Zrinskom strelicu s pismom u kojem mu je obećao da će mu darovati čitavu Hrvatsku ako mu preda Siget. Malo poslije Sulejman šalje dokaz Zrinskom da su mu zarobili najstarijeg sina Jurja u Međimurju, te traži da mu preda grad ukoliko ga želi živog, a potom su poslali više pisama na hrvatskom, mađarskom i njemačkom jeziku, u kojima su pozivali branioce da uludo ne gube glave, nego neka se predaju pa će ih sultan još i nagraditi. Iako su znali da ne postoje nikakvi izgledi da im pristigne pomoć, Zrinski i branioci se nisu ni jednog trenutka pokolebali nego su ostali vjerni svojoj zakletvi.
Sultan Sulejman I. je iznenada umro 4. septembra, ali vezir Mehmed Sokolović vješto je zatajio njegovu smrt, da njegova iscrpljena vojska ne bi izgubila moral. Nakon što su 7. septembra vatrenim strijelama i loptama zapalili grad, Turci su očekivali predaju, do koje nije došlo. U pokušaju proboja iz grada poginuo je Nikola Zrinski. Među ostalima, poginuli su plemići Vuk Papratović, Nikola Kobač, Petar Patačić, Lovro Juranić i Đorđe Pozojević. desno|mini|Pogled na Zrinjevac Mrtvom Nikoli Zrinskom janjičarski zapovjednik je dao odsjeći glavu. Truplo mu je pokopao Mustafa Vilić iz Banja Luke, nekadašnji Nikolin zarobljenik. Glavu hrvatskog bana, jednog od najvećih evropskih junaka onog vremena, vezir Mehmed paša Sokolović poslao je svom bratiću budimskom paši Mustafi. Ovaj ju je kao opomenu poslao carskom generalu Egonu od Salma. U tabor carske vojske kod grada Gyura glava Nikole Zrinskog dopremljena je 14. septembra. Nikolinu su glavu 18. septembra preuzeli njegov sin Juraj IV., zet Baltazar Batthyanni i svak Franjo Tahy. Donijeli su je u Čakovec, a pokopana je u porodičnoj grobnici Zrinskih u kompleksu pavlinskog samostana u Svetoj Jeleni, uz grob Nikoline prve supruge Katarine Frankopanske.
To junačko djelo Zrinskog, ili kneza Mikule kako su ga još zvali, izazvalo je divljenje čitave tadašnje Evrope, koja ga je nazvala novim Leonidom. Znameniti francuski kardinal Richelieu, ministar na dvoru kralja Luja XIII, napisao je ovo: "Čudo je trebalo da Habsburško Carstvo preživi. I to čudo dogodilo se u Sigetu." Četvorica preživjelih sigetskih branioca su kasnije otkupljeni, a među njima su bili nećak Zrinskog Gašpar Alapić, te komornik Franjo Črnko, koji je kasnije na hrvatskom, njemačkom i latinskom jeziku vjerno i potanko opisao sigetsku katastrofu. Kako su iscrpljeni Turci izgubili više od 30.000 vojnika, nije im bilo druge nego da odustanu od invazije na Beč i Evropu.
Nikola Zrinski mlađi (1620.-1664.), unuk sigetskog junaka, hrvatski državnik i pisac, opisao je u svom epskom djelu pod naslovom "Opsada Sigeta" herojsku smrt svog djeda godine 1566., koja je ušla u sve historijske anale 16. vijeka. Spomenuta poema pisana je na mađarskom jeziku. Iako ju je pisao Hrvat, smatra se jednom od najvećih dostignuća rane mađarske književnosti.
Iz toga vremena postoji jedna pesimistična izreka koja se često pripisuje samom Zrinskom koji je znao da pomoći neće biti i da im nema druge nego držati Siget koliko mogu. Kada su Zrinskog pitali o kraljevskom pojačanju i hoće li uspjeti odbiti Turke, Zrinski je odgovorio: "Bog je visoko, a kralj daleko."
Vitez (vojnik)
mini|200p| Najstariji poznati reljef na kome je prikazan vitez, iz Sasanide, blizu Kermanšaha, Iran mini|Srebrena statua viteza napravljena kao trofej 1850. mini|Vitez u ratnoj opremi mini|"Vitezovi zelingradski", historijska vojna jedinica iz [[Sveti Ivan Zelina|Svetog Ivana Zeline, grada nedaleko od Zagreba, Hrvatska]]
Vitez je u srednjem vijeku bio ratnik koji je slijedio plemića ili plemić koji je slijedio kralja.
Danas je u nekim državam vitez titula koju dodjeljuje monarh. U Velikoj Britaniji i nekim drugim zemljama Komonvelta vitezovi se oslovljavaju sa gospodin.
Etimologija
Riječ vitez se prvi put javlja u starom Rimu (equites). Vitez je najčešće opisivan kao sluga Krune i Boga, mada je također veoma često i bogati mladi plemić.
Figura viteza iz Persije je dovela do teorije po kojoj su srednjovekovni vitezovi apsorbovali mnoge tradicije koje su do njih došle iz Perzijsko-Vizantijskih ratova.
U srednjem vijeku, termin vitez se odnosio na opremljenog naoružanog vojnika. Izvorno, vitezovi su bili ratnici na konjima, ali se titula kasnije počinje vezivati za plemstvo i socijalni status, ponajviše zbog cijene opreme za konjanika. U početku konjanici nisu bili toliko važni u ratu, jer su pješaci bili najvažniji u svim sjevernoevropskim armijama. Tokom vremena konjica je dobijala sve veći značaj u vojnoj taktici evropskih armija. Jedan od razloga je bio taj što su pješaci u borbi u znatno nepovoljnijem položaju u odnosu na konjicu.
Vitezovi u feudalnom sistemu
Vitezovi i viteštvo su blisko povezani sa feudalnim sistemom. Na teritoriji današnje Francuske, postojala je društvena organizacija u kojoj su ratnici bili posebna socijalna grupa koja je umjesto u novcu, koga nikad nije bilo dovoljno, bili plaćani u zemlji. Proširenjem tih imanja nastajala su feudalna dobra. Za vitezove su radili seljaci koji su proizvodili hranu. Kralj je mogao da skupi vitezove zbog nekog vojnog pohoda ili odbrane zemlje.
Poslije nekog vremena kraljevi su željeli da posjeduju stajaću vojsku koja bi im bila stalno na raspolaganju i koju bi mogli koristiti u dugotrajnim pohodima. Ta vojska bi bila i profesionalna, a samim tim i lojalnija vladaru.
Pravila
Vitez je morao da se pridržava striktnih pravila ponašanja. Ideali vitezova su bili viteške vrline; kod po kome su bili pod zakletvom, mada je to češće dio romantične legende nego što je to bilo u stvarnosti. Ti kodeksi ponašanja su bili propagirani od strane crkve, koja je promovisala ideale dobročinstva pokušavala je da vitezove pretvori u ratnike za kršćanstvo.
Promjene
Promjene u vojnoj taktici, kao što je korištenje luka i strijele velikog dometa kod Engleza protiv francuske konjice (vidi Velški luk), su umanjile značaj vitezova. Pravi kraj vitezovi su doživjeli početkom korišćenja baruta i vatrenog oružja.
Počasti: savremena primjena
Danas, titula vitez se još uvijek koristi u:
Nikola Šubić Zrinski
mini|desno|220p|Kip Nikole Šubića Zrinskog u Čakovcu Nikola Šubić Zrinski (Zrin, oko 1508 - Siget (Mađarska) 7. septembar 1566), državnik i vojskovođa, jedan od najslavnijih velikana hrvatske historije, član plemićke porodice Zrinski.
Nikola Šubić Zrinski istaknuo se već u svojoj 21. godini u odbrani Beča 1529. Car Karlo V. nagradio ga je konjem i zlatom. Ratovao je protiv Turaka još od svoje rane mladosti. Prošao je kroz mnogobrojne okršaje, a prvi put se proslavio 1542. kad je s 400 Hrvata spasio Peštu od sigurne propasti. Građani i savremenici su naveliko slavili njegovo junaštvo, govoreći da ga je sam Bog poslao. Zbog njegovog junaštva i Jurišićeve potpore, kralj Ferdinand ga je 24. decembra 1542. izabrao za hrvatskog bana.
Kralj mu je također darovao i Međimurje, najsjeverniju hrvatsku pokrajinu, u čijem je središtu bio utvrđeni grad Čakovec. Tako je od 1546. godine, kada ga je Nikola Zrinski preuzeo, Međimurje bilo u posjedu porodice Zrinski, sve do njihova izumiranja (druga polovina 17. vijeka).
Junačka odbrana Sigeta
Godine 1566. sultan Sulejman I kreće s više od 100.000 vojnika i 300 topova na šesti vojni pohod s ciljem da osvoji Beč. Unatoč tome što su bili malobrojniji hrvatski vojnici predvođeni Nikolom Zrinskim uspjevaju odbiti napad turske vojske. Nikola Zrinski gine u posljednjem proboju, a janjičarski je zapovjednik mu odsjeca glavu. Truplo mu je pokopao Mustafa Vilić iz Banja Luke, nekadašnji Nikolin zarobljenik. Glavu hrvatskog bana, vezir Mehmed paša Sokolović poslao je svom bratiću budimskom paši Mustafi, koji ju je, pak, kao opomenu poslao carskom generalu Egonu od Salma. U tabor carske vojske kod grada Gyura glava Nikole Zrinskog dopremljena je 14. septembra. Nikolinu su glavu 18. septembra preuzeli njegov sin Juraj IV, zet Baltazar Batthyanni i svak Franjo Tahy. Donijeli su je u Čakovec, a pokopana je u porodičnoj grobnici Zrinskih u kompleksu pavlinskog samostana u Svetoj Jeleni, uz grob Nikoline prve supruge Katarine Frankopanske.
Zanimljivosti
lijevo|100p|mini|Barabás Miklós (1842): Nikola Šubić Zrinski Nikola Šubić Zrinski cijenjen je i poštovan i u dalekom Japanu prije svega zbog svoje časne i samurajske smrti. U počast tom činu, japanski muški zborovi nerijetko izvode ariju iz opere "Nikola Šubić-Zrinski" koju su naučili 1919. nakon što su se hrvatski mornari (tada služeći u Austro-Ugarskoj mornarici) povlačili iz Sibira prema domovini, no brod im se nasukao pokraj Shimonoseki, jugozapadno od Honshua, Japan. Tokom popravka broda, mornari su bili nastanjeni u Kobeu, nedaleko od Osake, otprilike dva mjeseca, gdje su naučili lokalno stanovništvo pjesmu "U boj, u boj!" mini|desno|250p|Spomenik Nikoli Šubiću Zrinskom i Sulejmanu I u blizini Sigeta 26. februara 2006. u Kokugian dvorani u Tokiju, japanski muški zbor od 1000 ljudi, vođen maestrom Katsuaki Kozaijem pjevao je "U boj", što je bio rekord takve vrste zborovskog pjevanja. Ovaj koncert posjetilo je 10.000 ljudi, a pokrovitelj koncerta, između ostalih, bila je i hrvatska ambasada u Japanu.
Tokom rata u BiH, brigada HVO-a iz Busovače nosila je ime Brigada "Nikola Šubić Zrinski".
Rečica (Novi Grad, Sarajevo)
Rečica je naseljeno mjesto u općini Novi Grad, Sarajevo, Bosna i Hercegovina.
NGC 7751
NGC 7751 (također poznat kao IRAS 23444+0635, MCG 1-60-35, PGC 72381 i UGC 12778) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 149 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,00 (43 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (43 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 27. septembra 1785. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Klinička psihologija
Smatra se da je apliciranje postignuća iz oblasti psihologije praktično započelo na Univerzitetu Pennsylvania 1896. Tada je Univerzitet vodio kliniku na čije čelo je postavio Lightner Witmera.
U svom radu klinički psiholozi se koriste velikim brojem tehnika, u prvom redu kliničkim intervjuom, te psihološkim testovima sposobnosti i upitnicima ličnosti.
NGC 4818
NGC 4818 (također poznat kao IRAS 12542-0815, MCG -1-33-57 i PGC 44191) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 49 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 4,30 (61 hiljada sg) a najmanji 1,5 uglovnih minuta (21 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 3. marta 1786. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
IC 1636
IC 1636 (također poznat kao PGC 4280) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 260 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 0,30 (23 hiljade sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (15 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 17. oktobra 1903. godine.
NGC 3295B
NGC 3295B (također poznat kao MCG -2-27-7 i PGC 31156) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 0 hiljada sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodena zmija. Najveći prečnik je 0,50 (0 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (0 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Kuvajt
Kuvajt je država u Jugozapadnoj Aziji. Nalazi se na istoku Arapskog poluostrva, na vrhu Perzijskog zaliva i graniči na sjeveru s Irakom, a na jugu sa Saudijskom Arabijom. Većinu zemlje čini ravna pustinja. Službeni naziv je Država Kuvajt. Glavni grad je Kuvajt.
Prema podacima iz 2016. godine, u Kuvajtu je živjelo 4,2 miliona stanovnika od čega su 1,3 miliona Kuvajćani a ostalih 2,9 miliona su useljenici. Preko 70% stanovništva su ekspatriati i po tome je Kuvajt poseban. 1938. godine su na području ove države otkrivene velike rezerve nafte što je u narednom periodu dovelo do promjene naličja ove zalivske države.
U periodu između 1946. i 1982. godine, zemlja je doživjela modernizaciju velikih razmjera. Međutim, 80-tih godina 20. vijeka, Kuvajt je pretrpio period geopolitičke nestabilnosti i ekonomske krize nakon pada na kuvajtskoj berzi. 1990. godine Irak je izvršio agresiju Kuvajta koja je okončana sljedeće godine, intervencijom koalicionih snaga.
Kuvajt je ustavna država sa poludemokratskim političkim sistemom. Ima razvijenu ekonomiju baziranu na prihodima od prodaje nafte a po rezervama nafte Kuvajt je 6. nacija na svijetu. Kuvajtski dinar je valuta sa najvećom vrijednošću na svijetu. Prema podacima Svjetske banke, Kuvajt ima četvrti najveći dohodak po glavi stanovnika u svijetu. Ustav je proglašen 1962. godine. U arapskom svijetu Kuvajt se često naziva "Holivud zaliva" zbog popularnosti njegovih sapunica i pozorišta.