cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hronični periodontitis
Liječenje
Neki kliničari prepoučuju protokoliedezinfekcije punih usta. Prema njima, u bolesnika s hroničnim parodontitisom u umjereno dubokim džepoveima nije pronađeno nešto sa povoljnijim ishodom za smanjenje džepa i dobit u sondiranje dodataka od FMD u odnosu na kontrolu. Međutim, ova dodatna poboljšanja su i tamo samo skromna, jer je na raspolaganju bio vrlo ograničen broj studija za usporedbu, čime se ograničavaju generalni zaključci o kliničkim koristima dezinfekcije punih usta. Otvaranje poklopca premosnice koriste neki praktičari, posebno u dubljim područjima džepa Prednost ovog pristupa je bolja vizualizacija površine korijena koja se čisti. To mora biti teško u odnosu na rizik od operacije. Operacija na otvorenom poklopcu je efikasnija od nehirurške periodontalne terapijae u dubokom džepu. Skaliranje i obrada korijena u kombinaciji sa preklopnim postupkom su efikasne metode za liječenje hroničnog parodontitisa u smislu pojačanja nivoa vezanosti i smanjenja upale gingive u terapiji otvorenih dubokih džepova.
Vođenje regeneracije tkiva (GTR) pomoću PTFE membrane pogoduje nekim praktičarima, uprkos troškovima i složenosti: "GTR ima veći učinak na sondiranje mjerama parodontnih liječenja nego otvaranje poklopca, uključujući poboljšanje ostalih priloga, smanjenu dubinu džepa, manje povećanje recesije gingive i više dobiti u sondiranju tvrdog tkiva za ponovno poduzimanje operacije. Međutim, postoji označen varijabilnost između studija i klinički značaj ovih promjena nije poznat. Kao rezultat toga, teško je izvući generalni zaključak o kliničkim koristima GTR. Dok postoje dokazi da GTR može pokazati značajno poboljšanje u odnosu na konvencijske otvorene operacije poklopca, faktori koji utiču na ishode su nejasni iz literature i oni mogu uključiti pitanja studija ponašanja, kao što su i predrasude. Stoga je potrebno da pacijenati i zdravstveni radnici uzmu u obzir predvidljivost tehnike u odnosu na druge metode liječenja prije donošenja konačne odluke o upotrebi. Međutim, zdravstveni ishodi parodontnih terapija nisu direktno poredive sa onima kod implantata ili mostova. Derivat matriksa emajla (EMD) pogoduje nekim praktičarima uprkos visokim troškovima. Prema njima, godinu dana nakon njegove primjene, EMD značajno poboljšava sondiranje nivoa naslage (1,1 mm) i smanjenje sondiranje dubine džepa (0,9 mm) u odnosu na placebo ili kontrolu. Međutim, uočeni je visok stupanj heterogenosti kod ispitivanja, ukazuje na to da se rezultati moraju tumačiti s velikim oprezom. Pored toga, analiza osjetljivosti pokazuje da ukupni efekt tretmana može biti precijenjen. Svarne kliničke prednosti korištenja EMD su nepoznate. Uz izuzetak značajno više postoperativneih komplikacija u GTR grupi, nije bilo dokaza o klinički značajnim razlikama između GTR i EMD. Zamjene kosti mogu biti povezani sa manjom, recesijom gingive kod EMD.
Španska peseta
Španska peseta je, u periodu 1869.-2002., bila valuta Španije. Njena oznaka po iso 4217 kodu je ESP. U praksi su pored naziva peseta korišteni i pela, duro, talego i kilo. Za izdavanje novca je bila zadužena Centralne banka Španije (sp. "Banco de España"). Izdavane su novčanice u apoenima od: 1.000, 2.000, 5.000, 10.000. Kovanice su izdavane u apoenima od: 1, 5, 10, 25, 50, 100, 200, 500 peseta. U 2002. pesetu je zamijenio euro.
Novčanice
U periodu 1989-1992 Centralna banka je izdala nove novčanice koje je dizajnirao José María Cruz Novillo. One su bile nešto manje. Uvođenjem novih denominirane su stare apoena 200 do 2000 peseta. Novčanice su kombinovale tradicionalne (poput vodenog znaka) i moderne (fluorescentna vlakna) sigurnosne oznake. U 1992. kao simbol 500 godina otkrića Amerike novčanice su sadržavale španske i američke umjetničke radove. Njemački grafičar Reinhold Gerstetter je imao značajan utjecaj kod izbora dizajna posljednje serije novčanica.
Podcerkev
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podcerkev je imala 124 stanovnika.
NGC 5875A
NGC 5875A (također poznat kao MCG 9-25-26, PGC 54061 i UGC 9741) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 115 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,50 (17 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (17 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2996
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Sveti Juraj (Senj)
mini|260px|Sveti Juraj, spomenik Svetom Juraju (Sv. Đorđu) Sveti Juraj je naseljeno mjesto u sastavu grada Senja, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Senj.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Sveti Juraj je imao 599 stanovnika.
Napomena: ''Od 1961. do 1981. iskazivano pod imenom Jurjevo. U 1869. i 1880. sadrži dio podataka za naselje Biljevine, a istih godina dio podataka sadržan je u naselju Senjska Draga.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sveti Juraj je imalo 691 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
NGC 4416
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
TMEM160
Transmembranski protein 160 je protein koji je kod ljudi kodiran genom TMEM160.
Dužina polipeptidnog lanca kod biljaka je 188 aminokiselina, a molekularna masa – 19658. .
Aminokiselinki sastav
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
Glem
mini|280px|Glem, zaselak Škrljevec Glem je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Koper, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Koper.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Glem je imao 62 stanovnika.
Zvonik (čvor)
Hrvatska:
BRIX1
Homolog proteina BRX1 ribosomske  biogeneze  (BRIX1), znan i kao briks protein 2 sa domenom  (BXDC2) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom BRIX1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 353 aminokiseline, а molekulska težina  41.401 Da.
Podgora pri Ložu
mini|280px|Podgora pri Ložu, seoske kuće Podgora pri Ložu je naseljeno mjesto u sastavu općine Loška dolina, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podgora pri Ložu je imala 114 stanovnika.
Napomena: ''Do 1955. iskazivano pod imenom Podgora.''
Samostan u Tomislavgradu
Samostan u Tomislavgradu, je franjevački samostan u Mostarsko-duvanjskoj biskupiji, u Tomislavgradu, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine na sjednici održanoj u Sarajevu od 11. oktobra 2017. godine. Odluku donijela je Komisija u sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević (predsjedvajući), Radoje Vidović. Nacionalni spomenik se sastoji od: crkve sv. Nikole Tavelića i zapadnog krila franjevačkog samostana.
Historija
Za izgradnju crkve prikupljeno je 300.000 dinara, a kralj Aleksandar je poslao prilog od 60.000 dinara. Građena je u periodu od 1924. godine a u građevinskom smislu, završena je 1931. godine, kada je pokrivena bakrenim krovom. U potpunosti je završena 1940. godine.
Samostan je građen od 1930. do 1940. godine.
Popravke i sanacioni radov samostana i crkve, koji su bili teško oštećeni 1944. godine eksplozijama avionskih bombi, sanirani su u dugom periodu obnove nakon završetka II svjetskog rata, sve do 1987. godine.
Nakon 2000. godine, prema projektu arhitekte Davorina Smoljana (projektna firma Arhitekt d.o.o. Mostar), samostanu su dograđena tri krila: južno, istočno i sjeverno, koja zajedno sa starom samostanskom zgradom (koja de facto postaje zapadno krilo), čine kvadratno-prstenastu formu sa unutrašnjim klausterom-atrijem.
Opis
Samostan i crkva su izvedeni prema projektu istaknutog hrvatskog arhitekte sa početka 20. stoljeća Stjepana Podhorskog, koji je istražujući i primjenjući morfologiju predromaničkih crkava stvarao novi stil crkvene arhitekture zasnovan na elementima bizantske i starohrvatske arhitekture. Crkva u Tomislavgradu je projektirana kao trobrodna bazilika longitudinalne osnove, sa kupolom iznad latinskog križa, prezbiterijem sa apsidom na istočnoj strani, te asimetrično pozicioniranim crkvenim tornjem na sjeveroistočnom uglu crkve. Dimenzije crkve su 39,70 m, a širina 18,20 m.
Kod oblikovanja vanjskog volumena crkvenog objekta, Podhorsky primijenjuje romanički princip stepenovanja volumena, gradacijom volumena od manjeg prema većem. Kod vanjskog oblikovanja fasada, primijenjeni su dekorativni romanički elementi.
Crkveni toranj je kvadratnog tlocrtnog oblika, dimenzija 5,75 x 5,75 metara, pozicioniran je asimetrično na sjeveroistočnom uglu crkve. Toranj sazidan od pravilnog klesanog kamena ima visinu od oko 27 metara (mjereno do krovnog vijenca tornja). U vertikalnog smislu, rasčlanjen je horizontalnim profiliranim vijencima na tri dijela.
Zvonik (Farkaševac)
mini|280px|Zvonik, tabla na ulazu u naselje Zvonik je naseljeno mjesto u sastavu općine Farkaševac, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zvonik je imao 87 stanovnika.
Mendelovi zakoni
mini|400px|Mendelove sorte graška thumb|right|200px|1. + 2. Intermedijarno nasljeđivanje. Kao primjer posmatra se boja cvijeta Mirabilis jalapa.  (1) Generacija roditelja sa [[homozigotnim biljkama (w/w ili r/r).   (2) F1 generacije: Sve jedinke su uniformne - izgledaju isto, jer interakcija alela za "crvenu" i "bijelu" boju daje roza cvijet.   (3) Obično "srednji" fenotip: Crvena, ružičasta i bijela boja cvijeta javljaju se u omjeru 1 : 2 : 1. Primjer intermedijarnog nasljeđivanje je boja "čudnovatog  cvijeta"  (Mirabilis jalapa). (1) Generacija homozigotnih roditeljskih biljaka (w/w ili r/r). (2) F1 Generacija: Sve individue izgledaju istovjetno„ crvena “, "bijela" i ružičasta . (3) F2 Generacija: crvena, ružičasta i bijela boja  cvjetova u omjeru 1:2:1.]] thumb|300px|Dvije osobine: bijela/smeđa dlaka i kratki/dugi rep, pri čemu su "smeđa" boja i i "kratki" rep dominantne [[fenotipske oznake, u F 2 generaciji se fenotipski ispoljavaju u omjeru 9 : 3 : 3 : 1. S = kratki rep, s = dugi rep, B = smeđa dlaka, b = bijela dlaka Gore: Roditeljska generacija, Sredina: F1-generacija, Ispod: F2-generacija Nasljeđivanje: 9 × Kratki rep, smeđa dlaka   3 × Dugi rep, smeđa dlaka   3 × Kratki rep, bijela dlaka   1 × Dugi rep, bijela dlaka  Treba napomenuti da genetiku  obje osobine karakterizira odnos dominantnost - recesivnost među odgovornim alel datih lokusa. Ako se jedna ili obje osobine naslijeđuju  kao intermedijarne, tada se fenotipovi ne raspoređuju u omjeru 9 : 3 : 3 : 1. Omjer genotipova, međutim, ostaje isti za sve kombinacije. Ti odnosi se mogu vidjeti na priloženoj matrici Punnetovog kvadrata (križaljke).]]
Zvonik (Farkaševac)
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zvonik je imalo 109 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mendelovi zakoni
Ove zakone je formulirao 1865. godine češki biolog, sa austrijskim državljanstvom, Gregor Mendel, a tiču se raspodjele gena i osobina u tri sukcesivne generacije monohibridnog ukrštanja različitih sorti baštenskog graška. Roditeljska generacija je označena sa P (parentalna), a dvije potomačke sa F1 (prva filijalna) i F2 (druga filijalna). Izvorna su tri Mendelova zakona:
Pravilo uniformnosti
Pravilo uniformnosti se odnosi na ukrštanje genetički „čistih linija“ kada su svi potomci F1 generacije (genotipski i fenotipski) istovjetni, tj uniformni. Ako je karakter jednog roditelja prisutan kod svih potomaka, on se označava kao dominantan, a onaj potisnuti je recesivan. U proučavanju modela nasljeđivanja nekih svojstava, križanci mogu imati i intermedijarni fenotip (uz identičan genotip); takvi fenotipovi se označavaju kao intermedijarni križanci (bastardi).
Pravilo segregacije
Pravilo segregacije podrazumijeva da F2 generacija monohibridnog ukrštanja nije uniformna već se razvrstava u različite genotipove (i fenotipove), u određenom brojnom odnosu. To zavisi da li je kod ukrštanih čistih linija u genetičkoj determinaciji promatranih svojstava prisutan model dominantnosti–recesivnosti ili intermedijarnosti. U prvom slučaju 3/4 jedinki ispoljavaju dominantno svojstvo, a 1/4 – recesivno (omjer 3:1), jer Heterozigoti imaju istovjetnu ekspresiju kao i dominantni homozigoti. U intermedijarnoj izražajnosti karaktera, ¼ potomaka F2 generacije liči na jednog, ¼ na drugog roditelja, a nih 2/4 su heterozigoti i imaju intermedijarni fenotip. (omjer 1:2:1).
Zakon nezavisnog kombiniranja gena
Zakon nezavisnog kombiniranja gena se odnosi na pojavu da se geni nezavisno kombiniraju, kao integralne jedinice, i u fenotipovima gdje su „nevidljivi“ (u heterozigotnom stanju), a prema zakonu vjerovatnoće (pravilo „čistoće gena“).
Pravilo novog kombiniranja gena
Pravilo novog kombiniranja gena se odnosi na rezultate ukrštanja genetički „čistih linija“ (kultivara, sorti, rasa, pasmina), kada se one međusobno razlikuju po dva ili više svojstava. Svaki posebni par alela se nasljeđuje po zakonu razdvajanja, a nasljedne osnove različitih parova raspoređuju se nezavisno jedne od drugih. To znači da genotip nije nedjeljiva cjelina i da se sastoji od pojedinačnih – samostalnih nasljednih jedinica koje se mogu međusobno rastavljati i rekombinirati. Zahvaljujući tome, kultivirane su mnoge sorte (kultivari), rase ili pasmine domestificiranih biljaka i životinja.
Gračišče
Gračišče je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Koper, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Koper.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gračišče je imalo 185 stanovnika.
Jacques-Germain Soufflot
thumb|150px|desno|Jacques-Germain Soufflot, portret uradio francuski slikar [[Louis-Michel van Loo.]] Jacques-Germain Soufflot (22. juli 1713.  – 29. august 1780.) jeste bio francuski arhitekt  u međunarodnom krugu koji je predstavio pravac neoklasicizm a. Njegovo najpoznatije djelo jeste Panthéon u Parizu, građen od 1755. godine, originalno kao crkva namijenjena za Saint Genevieve.
Biografija
mini|lijevo|[[Panteon (Pariz)|Panthéon, Pariz.]] Soufflot je rođen u mjestu Irancy, blizu Auxerre. 1730-ih je pohađao francusku Akademiju u Rimu, gde će mlada generacija francuskih studenata prerasti 1750-ih godina u prvu generaciju Neoklasičnih dizajnera.
En-Nas
Sura En-Nas (arapski: سورة الناس; bos.: Ljudi) je 114. i posljednja po redoslijedu sura svete islamske knjige Kur'ana. Sadrži 6 ajeta i objavljena je u Mekki što znači da se ubraja u mekanske sure.
Sadržaj i kontekst
Zajedno sa pretposljednjom surom, El-Felek, čini dvije sure zaštitnice. Smatra se svojevrsnom dovom jer se učeći ovu suru traži zaštita i utočište kod Gospodara od šejtana, džina i ljudi. Iako je kratka i sadrži samo 6 ajeta govori o tri Allahova svojstva: gospodarstvu, vlasti i božanstvenosti.
Bihaćka tvrđava
thumb|Kapetanova kula Bihaćka tvrđava nalazi se u donjem dijelu grada, na lijevoj obali rijeke Une, Bosna i Hercegovina. Specifičnost ove tvrđave-grada je sačuvana urbana struktura unutar gradskih bedema iz prethodnog perioda.
Velike Brisnice
Velike Brisnice su naseljeno mjesto u sastavu grada Senja, Ličko-senjska županija, Republika Hrvatska.
Bihaćka tvrđava
Historija
Nije poznato vrijeme gradnje. Jedan dio historičara smatra da je tvrđava građena oko 1205. godine. Prema narodnom predanju u tvrđavi boravio je ugarski kralj Bela IV bježeći ispred tatarskih konjanika.
Osmanlijska vojska zauzela je grad juna mjeseca 1592. godine. Od tada, tokom slijedeća tri vijeka, Bihać postaje važno utvrđenje Osmanlijskog carstva na krajnjem zapadu i služi kao polazna tačka za upade i konstantne pritiske na granice Hrvatske. Po anonimnom izvještaju iz 1785 bilo je na Bihaćkom gradu 28 velikih topova, a posada brojila je 700 vojnika.
Velike Brisnice
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velike Brisnice nisu imale stanovnika.
IC 2856
IC 2856 (također poznat kao IRAS 11257-1236, MCG -2-29-33 i PGC 35304) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 303 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pehar. Najveći prečnik je 0,80 (71 hiljada sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (26 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart u maju 1900. godine.
Velike Brisnice
Stanovništvo
Napomena: ''U 1880. i 1890. iskazano pod imenom Brisnica. U 1869. i 1880. podaci su sadržani u naselju Starigrad.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Velike Brisnice je imalo 1 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Bihaćka tvrđava
Historija
Dolaskom Austro-Ugarske, kula je pretvorena u tamnicu. Bihaćki je grad porušen 1890 i 1891god. Zadnji bihaćki dizdar bio je Muharemaga Delić. Od tada pa dugo godina kasnije kada je Bihać potpuno izašao iz svojih bedema Kapetanova kula služila je isključivo kao zatvor. Tom prilikom su na objektu izvršeni određeni građevinski zahvati koji su narušili njen izgled. Ovo se prije svega odnosi na dogradnju određenih sadržaja u enterijeru objekta, kao i povećanje prozorskih otvora. Kapetanova kula je sve do 1959. godine služila kao Okružni zatvor.
IC 2856
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bihaćka tvrđava
Opis
Bihaćka tvrđava imala je dvostruke zidove od kojih je vanjski visine od oko 4 metra, a unutrašnji 7,5 metara sa četiri kule: Dunđerska, Zabija, Kapetanova i Kanli kula i 9 tabija: Bendbaša, Ičhizar, Velika kapija, Velika tabija, Džibagića, Zelengrad, Bijela, Handanagića, Muhsinovića. Bihaćki grad bio je četverougaonog oblika, opasan dvostrukim bedemima. Na gradu su  bila troja vrata od hrastovine gvožđem okovana. Oko grada bio je sa tri strane jarak, a sa četvrte Una.
Kapetanova kula
Na osnovu raspoloživih istorijskih karata grada i okoline, moguće je utvrditi da je sagrađena prije 1697. godine.
Pripada tipu fortifikacionih objekata kvadratne osnove završenih strmim četvorostrešnim krovom. Ima oblik prikraćene piramide i po tome se razlikuje od svih ostalih naših kula. Predstavlja sastavni dio istorijske cjeline starog grada Bihaća koju uz kulu sačinjavaju: ostaci fortifikacionog sistema (sa južne i istočne strane kule), ostaci starog vodenog kanala, Crkva sv. Antuna, turbe i mjesto i ostaci starog Konaka.
Kula ima četiri nadzemne etaže – prizemlje i tri sprata. Objekat nema podruma. Na svakoj od etaža nalazi se stepenište i po jedna prostorija.
Prizemlje kule ima dimenzije 10 x 10,05 metara. Ulaz u objekat se nalazi sa istočne  strane i ima širinu oko 1,20 metara. Debljina zidova u ovom dijelu iznosi 1,50 metara. Prozorskih otvora u ovom dijelu objekta nema. Gornji spratovi su donekle manjih dimenzija i manjih debljina zidova.
Kula je zidana od blokova kamena krečnjaka. Na fasadama se uočava nekoliko varijeteta ove vrste kamena, sa naglašenim spojnicama u produžno cementnom malteru. U srednjem dijelu kule uočava se pojas zidan bihacitom.
Prozorski otvori su raspoređeni u gornjoj zoni objekta i uglavnom su kvadratičnog oblika. U donjem dijelu zapadne fasade nalazi se ploča sa reljefom na kome je prikazan pelikan.
Cijeli objekat pokriven je šatorastom drvenom krovnom konstrukcijom sa bitumenizovanom šindrom kao krovnim pokrivačem.
Kreatinin
Kreatinin (starogrčki: κρέας – kreas = meso) je produkt razgradnje keratin-fosfata iz mišića i metabolizma proteina. Tijelo ga otpušta konstantnom brzinom (ovisno o mišićnoj masi).
Biološki značaj
Serumski kreatinin važan je pokazatelj zdravlja bubrega, jer je lahki nusprodukt mišićnog metabolizma kojeg bubrezi nepromijenjeno izlučuju. Stvara se sam kreatinin preko biološkog sistema koji uključuje kreatin, fosfokreatin (poznat i kao kreatin fosfat) i adenozin-trifosfat (ATP), u neposrednoj opskrbi tijela energijom.
Kreatin se sintetizira prvenstveno u jetri, putem metilacije glikocijamina (guanidinocetat, sintetiziran u bubregu iz aminokiselina arginin i glicin) pomoću S-adenozil metionina. Zatim se krvlju transportuje do drugih organa, mišića i mozga, gdje fosforilacijom postaje visokoenergetski spoj fosfokreatin. Konverziju kreatina u fosfokreatin katalizira keratin-kinaza; tokom reakcije dolazi do spontanog stvaranja kreatinina.
Kreatinin se uklanja iz krvi uglavnom putem bubrega, prvenstveno glomerulskom filtracijom, ali i proksimalnom tubulskom sekrecijom. Tubulska reapsorpcija  kreatinina, javlja se malo ili nimalo. Ako nedostaje filtracija u bubregu, koncentracija kreatinina u krvi raste. Stoga se koncentracije kreatinina u krvi i urinu mogu koristiti za izračunavanje klirensa kreatinina (CrCl), što približno korelira sa brzinom glomerulske filtracije (GFR). Koncentracije kreatinina u krvi mogu se koristiti i same za izračunavanje procijenjene GFR (eGFR).
GFR je klinički važan, jer je mjera funkcije bubrega. Međutim, u slučajevima ozbiljne disfunkcije bubrega, stopa CrCl precijenit će GFR, jer će hipersekrecija kreatinina proksimalnim tubulima činiti veći dio ukupnog prečišćenog kreatinina. Ketokiseline, cimetidin i trimetoprim smanjuju tubulsku sekreciju kreatinina i, prema tome, povećavaju tačnost procjene GFR, posebno kod teške disfunkcije bubrega. (U nedostatku sekrecije, kreatinin se ponaša kao inulin.)
Pri tumačenju koncentracije kreatinina u krvi (plazmi), zajedno sa koncentracijom ureje može se napraviti alternativna procjena funkcije bubrega. Omjer BUN-kreatinina (omjer ureinog dušika u krvi i kreatinina) može ukazivati na druge probleme, osim onih koji su svojstveni bubregu; naprimjer, koncentracija uree povišena proporcionalno kreatininu može ukazivati na prerenalni problem kao što je smanjenje volumena.
Antibakterijska i potencijalna imunosupresivna svojstva
Studije pokazuju da kreatinin može biti efikasan u ubijanju bakterija mnogih vrsta kako u gram pozitivnih, tako i gram negativnih, kao i u različitim rezistencijama na antibiotike bakterijskih sojeva. Čini se da kreatinin ne utiče na rast gljiva i kvasaca; ovo se može koristiti za izolaciju sporije rastućih gljiva bez normalnih bakterijskih populacija koje se nalaze u većini uzoraka okoline. Još nije poznat mehanizam kojim kreatinin ubija bakterije. Nedavni izvještaj sugerira da kreatinin može imati imunosupresivna svojstva.
Dijagnostička upotreba
Kreatinin u serumu je najčešće korišteni pokazatelj (ali ne i izravna mjera) bubrežne funkcije. Povišeni kreatinin nije uvijek reprezentativan za istinsko smanjenje GFR. Veliko očitanje može biti zbog povećane proizvodnje kreatinina, a ne zbog smanjene funkcije bubrega, smetnji u ispitivanju ili smanjenog tubulskog lučenja kreatinina. Povećanje serumskog kreatinina može nastati uslijed povećanog uzimanja kuhanog mesa (koje sadrži kreatinin koji se pretvara iz kreatina topliotom kuhanja) ili prekomjernog unosa proteina i dodataka kreatinu, koji se uzimaju za poboljšanje sportskih performansi. Intenzivno vježbanje može povećati razinu kreatinina, povećavajući razgradnju mišića. Dehidracija uslijed upalnog procesa s vrućicom može uzrokovati lažni porast koncentracije kreatinina, koji nije povezan sa stvarnom ozljedom bubrega, kao u nekim slučajevima kod holecistitisa. Test može ometati nekoliko lijekova i hromogena. Izlučivanje kreatinina kroz tubule mogu blokirati neki lijekovi, što opet povećava izmjereni nivo kreatinina.
Kreatinin u serumu
Dijagnostička ispitivanja serumskog kreatinina koriste se za određivanje bubrežne funkcije. Referentni interval je 0,6–1,3 mg / dL (53–115 μmol / L). Mjerenje serumskog kreatinina jednostavan je test i najčešće je korišteni pokazatelj funkcije bubrega.
Porast koncentracije kreatinina u krvi kasni je marker, primijećen samo uz znatna oštećenja funkcioniranja nefrona. Zato je ovaj test neprikladan za otkrivanje rane faze bubrežne bolesti. Bolja procjena funkcije bubrega dobije se izračunavanjem procijenjene brzine glomerulske filtracije (eGFR). eGFR može se precizno izračunati bez 24-satnog sakupljanja urina, pomoću koncentracije kreatinina u serumu i nekih ili svih od sljedećih varijabli: spol, starost, težina i rasa/populacija, kako predlaže Američko udruženje za dijabetes. Mnoge laboratorije automatski će izračunati eGFR, kada se zatraži test kreatinina. Algoritmi za procjenu GFR iz koncentracije kreatinina i drugi parametri razmatrani su u članku Funkcija bubrga.
Zabrinutost krajem 2010. godine odnosi se na usvajanje novih metoda analize i mogući uticaj koji to može imati u oblasti kliničke medicine. Većina kliničkih laboratorija sada usklađuje svoja mjerenja kreatinina s novom standardiziranom masenom spektrometrijom razrjeđivanja izotopa (IDMS) za mjerenje serumskog kreatinina. Čini se da IDMS daje niže vrijednosti od starijih metoda, kada su vrijednosti kreatinina u serumu relativno niske, naprimjer 0,7 mg/dL. IDMS metoda rezultirala bi komparativnim precjenjivanjem odgovarajućeg izračunatog GFR kod nekih pacijenata s normalnom bubrežnom funkcijom. Nekoliko lijekova se dozira čak i u normalnoj bubrežnoj funkciji na tom izvedenom GFR. Doza, ukoliko se dalje ne modificira, sada bi mogla biti veća od željene, potencijalno uzrokujući povećanu toksičnost vezanu za lijek. Kako bi se suprotstavilo učinku prelaska na IDMS, nove smjernice FDA su predložile ograničavanje doza na određene maksimume karboplatinom, lijekom za hemoterapiju.
Japansko istraživanje iz 2009. godine pokazalo je da je niža koncentracija kreatinina u serumu povezana s povećanim rizikom za razvoj dijabetesa tipa 2 kod japanskih muškaraca.
Kreatinin u mokraći
Muškarci proizvode približno 150 μmol do 200 μmol kreatinina po kilogramu tjelesne težine u 24 h, a žene približno 100 μmol/kg/24 h do 150 μmol/kg/24 h. U normalnim okolnostima, sva ta dnevna proizvodnja kreatinina izlučuje se urinom.
Koncentracija kreatinina provjerava se tokom standardnih testova lijekova u urinu. Očekivana koncentracija ukazuje na to da je testni uzorak nerazrijeđen, dok male količine kreatinina u urinu ukazuju na manipulirani test ili niske početne početne koncentracije kreatinina. Testirani uzorci za koje se smatra da su izmanipulirani zbog niskog kreatinina nisu testirani, a test se ponekad smatra neuspjelim.
Tumačenje
Tipskii ljudski referentni opsezi za serumski kreatinin su 0,5 mg/dL do 1,0  mg/dL (oko 45 μmol/L do 90 μmol/L) za žene i 0,7 mg/dL do 1,2  mg/dL (60 μmol/L do 110  μmol/L) za muškarce. Značaj pojedinačne vrijednosti kreatinina mora se tumačiti u svjetlu mišićne mase pacijenta. Pacijent s većom mišićnom masom imat će veću koncentraciju kreatinina. Dok osnovna linija serumskog kreatinina od 2,0 mg/dL (177 μmol/L) može ukazivati na normalnu funkciju bubrega kod muškog tijela, kreatinin u serumu od 1,6 mg/dL (110 μmol/L) može ukazivati na značajan bubrežni poremećaj kod starijih žena.
Trend koncentracije kreatinina u serumu s vremenom je važniji od apsolutne koncentracije kreatinina.
Koncentracije kreatinina u serumu mogu se povećati kada se uzima ACE inhibitor (ACEI) za zatajenje srca i hroničnu bolest bubrega. ACE inhibitori pružaju koristi za preživljavanje pacijentima sa zatajenjem srca i usporavaju napredovanje bolesti kod onih sa hroničnom bolešću bubrega. Očekuje se porast koji ne prelazi 30% uz upotrebu ACEI. Stoga se upotreba ACEI ne smije zaustaviti, ukoliko porast kreatinina u serumu ne pređe 30% ili se ne razvije hiperkalemija.
Hemija
U hemijskom smislu, kreatinin je spontano formirani ciklični derivat keratina. Postoji nekoliko tautomer a kreatinina; poredani su po doprinosu, jesu:
Kreatinin se počinje raspadati na oko 300 °C.
Corsiaceae
Corsiaceae (nom. cons.) je porodica cvjetnica  iz  reda Liliales, razred Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
Imenovana je po tipskom rodu Corsia raširenom po Novoj Gvineji, Queenslandu, Solomonskim otocima i Bizmarkovom arhipelagu. Ostala dva roda su monotipska. Rod Arachnitis, sa vrstom Arachnitis uniflora, raste po južnim predjelima Južne Amerike, a Corsiopsis kojegponegdje uključuju i u Burmaniaceae u jugoistočnojn Kini. Ima ukupno 27 priznatih vrsta
Sokolski dom u Bijeljini
Sokolski dom u Bijeljini je jedna od najzačajnijih i arhitektonski najvrjednijih zgrada izgrađenih između dva rata u Bijeljini, Bosna i Hercegovina. Dom je proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević (predsjedavajući), Radoje Vidović, na sjednici održanoj 29. avgusta 2019. godine u Sarajevu. Nacionalni spomenik čini glavna građevina Sokolskog doma u kojoj su smješetene kancelarije, fiskulturna sala i bina.
Historija
Sokolski dom u Bijeljini je uglovnica u centru grada, u Ulici Kneza Ive od Semberije, a sagrađen je 1929. god prošlog vijeka, kada su u gotovo svim većim gradovima tadašnje Kraljevine Jugoslavije građene zgrade sokolara. Projekat za izgradnju izradio je arhitekta Momir Korunović, koji je u periodu između dva svjetska rata širom jugoslovenskih prostora izgradio više od 80 objekata različitih namjena, pretežno crkava, spomen-obilježja, sokolskih domova i pošta.
Projekat je zasnovan na srednjovjekovnom srpsko-vizantijskom sakralnom neimarstvu, tradicionalnoj moravskoj kući sa lukovima, tekovinama art nuvoa, romantičarskog ekspresionizma, češkog rondo-kubizma i ar dekoa, oformio je sinkretičku, prepoznatljivo autorsku varijantu nacionalnog stila.
Vremenom je različitim intervencijama u više navrata došlo do promjena autentičnog izgleda, koje nisu dovele do drastičnih promjena ulične i bočne fasade, ali je dogradnjom svlačionica u dijelu objekta bitno narušen izvorni izgled dvorišne fasade. Fiskulturna sala u prizemlju koristila se do 2018. god. za treninge odbojkaša i klubova borilačkih vještina, a kancelarije u prizemlju i na spratu za potrebe Mjesne zajednice i arhive lokalne samouprave, koja je ovdje izmještena nakon katastrofalne poplave 2014. godine.
Počeci organizovanog bavljenja sportom u Bijeljini se vezuju za 1908. godinu i osnivanje gimnastičkog društva Srpski soko koje je bilo dio sveslavenskog sokolskog pokreta sa preko 250 članova. Sokolari su vježbali atletiku, rvanje, izvodili su vježbe na gimnastičkim spravama i dr. Iste godine osnovan je i Muslimanski soko koji je, pored sportskih, imao i horsku i tamburašku sekciju, a uskoro je osnovan i Hrvatski soko.
Sadašnje stanje
Pošto se dom nalazi u lošem stanju, što je posljedica odsustva redovnog održavanja, gradske vlasti su 2018. god počele sveobuhvatnu sanaciju i rekonstrukciju, sa poštivanjem i očuvanjem arhitektonsko-oblikovnih, konstruktivnih i funkcionalnih odlika objekta i njegove autentičnosti. Prva i druga faza sanacije urađene su 2018-2019. godine, sredstvima u visini 200 KM. Tada je zvršena rekonstrukcija dijela zgrade koji je dograđen pri Sokolskom domu šezdesetih godina prošlog vijeka, u kojem su se nalazili mokri čvorovi i svlačionice za sportska društva. Za rekonstrukciju i sanaciju u 2020. god, sa pratećim konzervatorskim radovima, utrošiti će se 1 milion KM kreditnih sredstava i 500.000 KM iz budžeta grada. U rekonstruisanom domu nalaziti će se Gradsko pozorište Semberija i Kulturno-umjetnička udruženja i ustanove. Sala će nakon obnove imati 200 mjesta i služiće za održavanje različitih manifestacija. Vraćanje autentičnog izgleda podrazumijeva i vraćanje uklonjenih dekorativnih elemenata na podovima, zidovima, stepeništu, ogradama, kao i ponovno otvaranje zazidanih otvora vrata i prozora.
Gradine kod Kiseljaka
Gradine kod Kiseljaka su svjedočanstvo o naseljenosti i srednjobosanskoj kulturnoj grupi željeznog doba.
Na području Lepenice živjeli su pripadnici ilirskog plemena Desidijata, s obzirom na blizinu Breze, gdje se nalazio jedan od centara ovog snažnog i ratobornog plemena. Metalurška djelatnost lepeničkih Ilira zasvjedočena je čestim nalazima željezne troske na gradinama. U tom pogledu Podastinje nadmašuje sva ostala nalazišta, na području Lepenice, što upućuje na zaključak da se prerada željeza i izrada željeznih predmeta tu vršila u velikom obimu.
C1QTNF3
Srodni faktor proteina 3 komponente C1q tumorske nekroze jest protein koji je kod ljudi kodiran genom C1QTNF3.
Gradine kod Kiseljaka
Naseobinska kultura ilirskog perioda najvećim dijelom uništena je u periodu Batonovog ustanka. Nakon toga Rimljani su promijenili naseobinsku kulturu, gradeći naselja u ravnicama i pristupačnijim terenima.
C1QTNF3
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 246 aminokiselina, а molekulska težina 26.994 Da.
Gradine kod Kiseljaka
Gradine u srednjem toku Lepenice
Gradac, Zabrđe - Oštrik, Kuliješ Kiseljak, 500x200, sa nekoliko koncentričnih bedema spada u najveće Gradine u Bosni - Ban-Brdo, Kuliješ - Gradac, Homolje - Veliki Gradac, Gornje Žeželjevo - Orlovača, Boljkovići - Kosa, Radanovići - Rat, Draževići
Gradina Ljetovik – Okret, Potkraj – Mali Okruglić, Palež – Gradina Duhri – Gradište, Palež – Strašive stijene, Borina - Gradac, Višnjica
Gradine na ušću Lepenice u Fojničku rijeku
Ova oblast je sa najvećom i najbolje ustrojenom koncentracijom gradina. Situiranost i međusobni položaj ukazuju da su gradine kod Kiseljaka dio društveno-ekonomske zajednice, sa komunikacijam prema sarajevskoj, zeničkoj i fojničkoj oblasti. Ova naseobinska aglomeracija predstavljala je zaleđe rudonosnim područjima Fojnice i istočnih obronaka Vranice i Bitovnje.
Makedonska opsada Zadra
Makedonska opsada Zadra je bio oružani konflikt između vojnih jedinica grada Zadra i snaga makedonskog cara Samuila koji se zbio 998. godine. Opsadu je Samuilo preduzeo u okviru svojih vojnih pohoda, prvenstveno protiv Bizantijskog Carstva, ali i drugih država, uključujući Hrvatsko Kraljevstvo, sa ciljem širenja svoje vlasti. Opsada je završila uspješnom odbranom grada i povlačenjem Samuilove vojske natrag na jugoistok.
Političko-vojna pozadina
Samuilo je krajem 10. vijeka zavladao velikim područjem, koje je uključivalo teritoriju današnje Sjeverne Makedonije i velike dijelove današnje Bugarske. Stvorio je državu koja se prostirala od Jadranskog do Crnog mora, tj. na području nekadašnjeg Prvog Bugarskog Carstva, ali uključivala i teritorije današnje Sjeverne Makedonije i Albanije, te područja Raške, Travunije, Zahumlja, Duklje i Srijema. Pozivao se na tradiciju Simeonovog Bugarskog Carstva, ali je glavni grad premjestio mnogo zapadnije, u Ohrid, daleko od nekadašnjih bugarskih glavnih gradova Pliske i Velikog Preslava, koji se nalaze blizu Crnog mora. Zbog specifičnosti njegove države te činjenice da i Makedonci i Bugari smatraju Samuila svojim carem, historičari njegovu državu nazivaju sa više naziva: Bugarsko (Zapadnobugarsko), Makedonsko ili jednostavno Samuilovo Carstvo.
Grad Zadar u to je doba bio dio bizantijske teme Dalmacije koju je car Bazilije II ustupio Hrvatskom Kraljevstvu. Njime je od 969. do 997. godine vladao kralj Stjepan Držislav, u to vrijeme saveznik Bizantijskog carstva, Ugarske (u Srijemu) i Kijevske Rusije (u istočnom Podunavlju), pa je Samuilo imao aspiracije da ga sa svojom vojskom napadne i proširi teritoriju svoje države. Priliku za to dobio je kada je Stjepan Držislav umro, a između trojice njegovih sinova došlo je uskoro do borbe za vlast. Na prijestolje je odmah stupio najstariji brat Svetoslav Suronja, ali nije, prema starom običaju, podijelio vlast sa svojom braćom, dajući im na upravu pojedine dijelove Kraljevstva, kao što su to uradili njegovi prethodnici. Mlađa braća, Krešimir i Gojslav, pobunila su se protiv Svetoslava te je došlo je do dinastičke krize. thumb|250px|desno|Geografska karta sa položajem Samuilovog Carstva
Pobunjena braća obratila su se za pomoć Samuilu, koji se u to vrijeme (997. godine) proglasio carem, nakon što je u bizantijskom zatočeništvu umro njegov prethodnik, bugarski car Roman iz dinastije Krum. Samuilo se odazvao pozivu hrvatskih kraljevića i sa svojom vojskom krenuo na sjeverozapad prema Hrvatskoj, pustošeći pritom područja priobalnih dalmatinskih gradova (od Ulcinja, preko Kotora do Splita i Trogira). Taj se pohod smatra dijelom Trećeg hrvatsko-bugarskog rata.
Opsada
Samuilova je vojska 998. godine dospjela do zidina utvrđenog grada Zadra i započela opsadu. Tačno vrijeme opsade nije poznato. Nema podataka ni o tome da li se u to doba u Zadru nalazio i kralj Svetoslav, kao ni o detaljima opsade. Tok opsade, odnosno njezin ishod, pokazao je na kraju da su čvrste zidine Zadra i njegovi branioci odoljeli napadima Makedonaca, prisilivši ih da odustanu od daljnjih napada na opkoljeni grad i da se povuku. Samuilo je zatim poveo svoju vojsku u smjeru zadarskog zaleđa i dalje preko bosanskih planina natrag u domovinu. Time je završio taj oružani konflikt, a Samuilu su predstojale brojne bitke protiv Bizantijaca, pri čemu je na kraju izvukao kraći kraj, ostavši bez države i izgubivši život.
NGC 7366
NGC 7366 (također poznat kao MCG 2-58-4 i PGC 69629) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 534 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,40 (62 hiljade sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (62 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 7. augusta 1864. godine.
Makedonska opsada Zadra
Događaji u periodu nakon opsade
Teritoriju Hrvatskog Kraljevstva koju je u svom pohodu zauzela Samuilova vojska preuzeli su kraljevići Krešimir i Gojslav, koji su ubrzo, najvjerovatnije 1000. godine (možda i ranije), na kraju dinastičkog rata porazili kralja Svetoslava i stupili na vlast. Oni su postali makedonski, odnosno bugarski saveznici, a Svetoslav, kao bizantijski i mletački saveznik, napustio je Hrvatsku i našao utočište u Veneciji. Postoje izvori da je prije toga Svetoslav dočekao mletačku flotu na čelu s duždem Petrom II Orseolom, koja je došla u Trogir, i zaključio s njim savez.
Grad Zadar je, nakon što se odbranio od Samuilove opsade, 1000. godine izgubio autonomiju i potpao pod vlast Mlečana. Nje se oslobodio nešto kasnije, ali su ga Mlečani ponovo zauzeli 1050. godine. Samuilovo carstvo je, sa druge strane, poslije niza bitaka poraženo od Bizantijskog Carstva, a najteži poraz je doživjelo u bitki na Belasici 1014. godine. Konačan pad dogodio se 1018. godine, kada su, nakon više od 40 godina ratovanja, konačno uništeni i posljednji ostaci Samuilovog Carstva. U to su vrijeme i hrvatski kraljevi Krešimir i Gojslav uspjeli uspostaviti dobre odnose sa bizantijskim carem.
NGC 7366
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Gradin
Gradin je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Koper, regija Obalno-kraška, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Koper.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gradin je imao 73 stanovnika.
Regije Danske
Danske regije (danski: Danmarks regioner) predstavljaju prvi nivo administrativne podjele ove skandinavske zemlje. Regije su nastale 2007. godine kao rezultat Općinske reforme Danske. Pet sadašnjih regija su zamijenile dotadašnje okruge. Istovremeno, broj općina (kommuner) je smanjen sa 270 na 98 općina. Reforma je stupila na snagu 1. januara 2007. Svaka regija ima vlastito Regionalno vijeće koje broji 41 člana, među kojima je izabrani regionalni predsjednik.
Historija
Prije reforme iz 2007. godine, Danska se sastojala od ukupno 15 okruga (množina: statsamter jednina: statsamt). Na čelu svakog okruga nalazio se vladin službenik prefekt ((stats)amtmand). Prefekt je bio i politički vođa okružnih vijeća do prve općinske reforme 1970. godine, kada je ovaj zadatak preuzeo župan (amtsborgmester), koji je bio jedan od izabranih članova okružnog vijeća.
Corynocarpus
Corynocarpus je rod koji je klasificiran u posebnu porodica cvjetnica Corynocarpaceae, iz reda Cucurbitales, razred Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
Rod – porodice ima pet vrsta grmova sa pacifičkih otoka, Nove Gvineje, Novog Zelanda, Nove Kaledonije, otoka Chatham i Kermadec, te iz Australije (Queensland, Novi Južni Vels), Poznatija vrsta je Corynocarpus laevigatus ljekoviti, zimzeleni grm sa Novog Zelanda.
Zalomka
Rijeka Zalomka izvire kod Gatačkog polja, a u gornjem toku, od Rašćelice do Fojnice naziva se i Đerope. Zalomka protiče kroz Nevesinjsko polje, gdje je zovu i Kolješka rijeka, i ponire u mnogobrojnim ponorima od kojih je najveći u Biogradu, gdje je i najniže mjesto polja - 799 m n.v. S kapacitetom gutanja od 110 m3/s jedan je od najvećih ponora u dinarskom kršu. Direktno je povezan s izvorom Bunice (37 m n.v.), pa se ta silna razlika u visini ogleda u brzini tečenja podzemne vode. Njezina tzv. fiktivna brzina iznosi do 33,67 cm/s, što je čini najbržim podzemnim tokom u dinarskom kršu. Odnos između najviše i najniže razine vode u podzemlju polja iznosi do 312 m, što je najveća amplituda u svijetu.
Corynocarpus
Vrste
Prema Katalogu života rod – porodica ima slijedeći kladogram:
Zalomka
Tokom sušnog razdoblja Zalomka presuši, ostavljajući virove bogate ribom i pogodne za kupanje. U vlažnom, kišnom, razdoblju ona je bogatija vodom. Teče u prosjeku nešto više od 200 dana. Njezine pritoke su Zovidolska rijeka, Bukovik, Vučine i druge. Porječje Zalomke, odnosno Nevesinjskog polja predstavlja tektonsku depresiju koja je ograničena planinskim vijencima različitih visina. Južna polovina porječja uokvirena je relativno niskim planinama, dok na jeverozapada graniči s planinom Velež, na sjeveroistoku s planinom Crvanj i visoravni Morine, a na jugoistoki planinama Bjelašnicom (hercegovačkom) i Babom. Granice porječja vrlo je teško odrediti u kršu zbog ispucalosti krečnjačkih stijena koje odvode vodu u krško podzemlje.
Gornji horizonti
Početkom XXI vijeka počela je realizacija hidroelektroenergetskog projekta Gornjih horizonti. Osnovni koncept projekta sastoji se u korištenju hidropotencijala Zalomke za proizvodnju električne energije. Da bi se to ostvarilo planira se izgradnja nekoliko objekata na Zalomki:
Pored uobičajeno višestrukih negativnih djelovanja brana u kršu, koje se uglavnom odnose na uništavanja nepreglednih podzemnih ekosistema njihovim isušivanjem ili potapanjem, te uništenja endemičnog biljnog i životinjskog svijeta, Gornji horizonti će preko Bune, Bunice i Bregave oduzeti Neretvi oko 15 m3/s, što je prosječna jedna Bregava.
Bitan uslov da se započeti integralni razvojni projekat nastavi i uspješno zaokruži je prevazilaženje dilema o posljedicama sistema Gornji horizonti na Bunu, Bunicu i Bregavu. Urađene su brojne analize bazirane na realnim (izmjerenim) podacima. Rezultati tih istraživanja su opovrgavali sumnju u negativne posledice Gornjih horizonata po režim tih vrela i strah od njihovog presušivanja.
Protivnici tog mišljenja smatraju da se odluka o relizaciji temelji na mišljenju od prije pedeset godina po kojem Bregavi ne trebaju visoke vode, samo joj smetaju (Kraška polja… 1967). Novija iskustva mogu biti i drugačija a posljedice nemjerive.
Lokacijska dozvola za gradnju je već izdata.
Podlož
mini|280px|Podlož, rimokatolička crkva "Sv. Križ" Podlož je naseljeno mjesto u sastavu općine Loška dolina, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Cerknica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podlož je imao 53 stanovnika.
Napomena: ''U 2003. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Sveta Ana pri Ložu, te zatim smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Sveta Ana pri Ložu (bez navedene godine kada je promjena izvršena).''
IC 1269
IC 1269 (također poznat kao IRAS 17499+2134, MCG 4-42-9, PGC 61023 i UGC 11013) je galaksija koja je udaljena oko 281 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Herkul. Najveći prečnik je 1,70 (139 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (106 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 25. jula 1887. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Mala Daljegošta
Mala Daljegošta je naseljeno mjesto u općini Srebrenica, Bosna i Hercegovina.
IC 2942
IC 2942 (također poznat kao PGC 1399175) je patuljasta galaksija koja je udaljena oko 437 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lav. Najveći prečnik je 0,40 (51 hiljada sg) a najmanji 0,2 uglovnih minuta (25 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 27. marta 1906. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Žabnica
Hrvatska:
Slovenija:
IC 4585
IC 4585 (također poznat kao ESO 100-5, IRAS 15555-6610 i PGC 56630) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 167 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Južni trokut. Najveći prečnik je 2,60 (127 hiljada sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (39 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 19. jula 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Veljun (čvor)
Hrvatska:
NGC 5876
NGC 5876 (također poznat kao IC 1111, MCG 9-25-28, PGC 54110 i UGC 9747) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 151 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 2,40 (105 hiljada sg) a najmanji 1,2 uglovnih minuta (53 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 11. juna 1885. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 4417
NGC 4417 (također poznat kao MCG 2-32-53, PGC 40756 i UGC 7542) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 39 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 3,30 (38 hiljada sg) a najmanji 1,4 uglovnih minuta (16 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 15. aprila 1784. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Podskrajnik
mini|280px|Podskrajnik, seoske kuće Podskrajnik je naseljeno mjesto u sastavu općine Cerknica, regija Primorsko-notranjska, Slovenija.
Otvoreni okvir čitanja
Značaj
Otvoreni okviri čitanja koriste se često kao jedan od dokaza u predviđanju gena. Dugi ORF-ovi koriste se često, zajedno sa drugom dokazima, za inicijalno identifikovanje kandidata protein kodirajućih regiona u sekvenci DNK. Prisustvo ORF-a ne mora značiti da se regija ikad prevede. Naprimjer, u slučajno generiranoj sekvenci DNK, sa jednakim procentom svih nukleotida, stop kodon može se očekivati jednom u svaka 21 kodona. Jednostavni algoritam za predviđanje gena prokariota može da treba startni kodon, čemu slijedi otvoreni okvir čitanja koji je dovoljno dug da kodira tipski protein; pritom je upotreba kodona tog regiona odgovara karakterističnoj učestalosti kodirajuće regije datog organizma. Sam po sebi, čak i dugi otvoreni okvir čitanja nije dovoljno validan dokaz prisustva gena.
Podskrajnik
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podskrajnik je imao 85 stanovnika.
Napomena: ''U 2009. povećano za dijelove naselja Cerknica i Zelše.''