cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Glaciologija
Nastanak lednika
Posmatrajući cijeli lednik, jako je važno uočiti liniju ravnoteže. Ona ga dijeli na gornji i donji dio. Gornji ima veću akumulaciju snijega, dok donji dio ima veću ablaciju, tj. topljenje snijega.
Kretanje
Prema vanjskim uvjetima, brzina kretanja lednika ovisi o :
Prema profilu lednika, brzina je najveća u gornjem središnjem dijelu, zbog najmanjeg trenja doline. Pošto se lednik ne ponaša kao tekuća voda, nego je plastičan, zbog hrapavosti podloge ili cijele doline i raznih udubljenja ili izbočenja preko kojih lednik prelazi, nastaju manje ili veće pukotine. Mogu nastati na rubu lednika (rubne pukotine), na sredini (poprečne) i na kraju lednika (uzdužne). Rubne pukotine nastaju zbog trenja o rub doline u kojoj se lednik nalazi. Poprečne pukotine nastaju zbog kretanja preko hrapave i vijugave doline. Uzdužne nastaju na kraju (čelu) lednika, zbog njegovog brzog širenja pri izlasku iz doline.
Tipovi
Uočene su dvije opće kategorije oledbi: alpska glacijacija – akumulacije ili "rijeke leda" koje su ograničene dolinama i kontinentska glacijacija – neograničene akumulacije koje su nekada pokrivale većinu sjevernih kontinenata. thumb| Kotao sa bazenom u Hossi, [[Finska
Posljednja kuća
Posljednja kuća jest roman Agathe Christie iz 1932.
Radnja
Nick Buckley je neobično ime za zgodnu mladu ženu. No i život što ga je vodila bio je neobičan. Smrt ju je gotovo svakodnevno pokušala uzet k sebi, ali u tome nije uspijevala.
Kad je otkrio rupu od metka u njezinom šeširu, Hercule Poirot zaključi da joj je potrebna zaštita. Agatha Christie ponovno blista u zapletu i neočekivanom raspletu, genijalnom rješenju "malih sivih ćelija" Herculea Poirota.
Filmska verzija
Roman je adaptiran za ekranizaciju 1990. godine. U naslovnoj ulozi nastupio je David Suchet.
Hrvatsko primorje
mini|252x252piksel|Hrvatsko primorje sjeverno od Jurjeva mini|Karlobag Hrvatsko primorje je historijski naziv za područje od istočnih granica Rijeke, kao autonomnog Corpusa Separatuma, do ispod Karlobaga, tj. do sela Tribanj, zaselak Mandalina u velebitskom podgorju, gdje graniči sa Dalmacijom. Naziv je nastao kao odgovor na termin Ugarsko primorje, kada je spomenuto područje postalo jedini izlaz ondašnje uže Hrvatske na more. Pokrajinu Hrvatsko primorje se razlikuje od naziva hrvatsko primorje koji se odnosi na čitavo primorje koja pripada Republici Hrvatskoj.
Područje Hrvatskog primorja obuhvata gradove Bakar, Kraljevicu, Crikvenicu, Bribir, Novi Vinodolski, Senj i Karlobag. Najvažniji grad u Hrvatskom primorju je Senj, nekada najveći grad u Hrvatskom primorju koji gubi pomorski primat u 19. vijeku u korist Rijeke.
Između dva svjetska rata u sastavu Hrvatskog primorja se nalazi i Sušak, koji se u to vrijeme razvija u najznačajniji lučki grad u tom dijelu Kraljevine SHS. Nakon drugog svjetskog rata i priključenja Rijeke Hrvatskoj Sušak i Rijeka 1948. postaju jedan grad - Rijeka, ali Rječina ostaje zapadna granica Hrvatskog primorja. mini|295x295piksel|Poggled sa Novog Vinodolskog na istočni dio Hrvatskog primorja Od 1990-ih Hrvatsko primorje je podijeljeno između tri żupanije: Zadarske, Ličko-senjske i Primorsko goranske županije koju čini zapadni dio Hrvatskog primorja, Gorski kottar, kvarnerska ostrva, riječko primorje (od Rječine do Preluke), istočni dio Krasa i sjeveristočna Istra.
Geografija
Hrvatsko primorje se geografski dijeli u dvije cjeline, sjeverozapadni dio koji se stere od Novoga do Rječine, a karakteriziraju ga niža brdovita kultivirana područja od kojih je najvažnija plodna Vinodolska dolina. Jugoistočni dio je uzak pojas uz more, podvelebitska kraška golet, koja je strmim Velebitom odvojen od unutrašnjosti. Senjska vrata i planinski prevoj iznad Karlobaga su omogućili cestovnu povezanost s unutrašnjosti Hrvatske, a time i razvoj ta dva grada.
Orema unutrašnjosti graniči s Gorskim kotarom i Likom,a prema zapadu s povijesnom regijom Julijom te prema istoku s Dalmacijom.
NGC 6392
NGC 6392 (također poznat kao ESO 70-12, IRAS 17379-6945 i PGC 60753) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 167 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rajska ptica. Najveći prečnik je 1,30 (63 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (63 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 17. juna 1835. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Druz Julije Cezar
Godine 4. se oženio za svoju rođaku Livilu, sa kojom je imao troje djece.
Antički izvori ga opisuju kao osobu prijeke naravi, koja je jednom prilikom došla u fizički sukob sa Sejanom, moćnim komandantom pretorijanaca. Sejan se uplašio da bi zbog toga mogao stradati kada Druz postane novi car. Zato je, prema navodima antičkih historičara, zaveo Livilu i nagovorio je da otruje muža. Livila je nakon Sejanovog pada zbog toga predana majci Antoniji koja ju je dala živu zazidati i izgladnjeti na smrt.
Oltar (sazviježđe)
Oltar (lat.Ara) je teže uočljivo sazviježđe na južnom nebu. Prvo otkriće je napravio u 2. vijeku grčki astronom Ptolomej. Najsjajnija zvijezda Beta Ara je udaljena od Sunca 603 sg s prividnom magnitudom od 2.85.
NGC 3442
NGC 3442 (također poznat kao IRAS 10503+3410, PGC 32679 i UGC 6001) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 80 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Mali lav. Najveći prečnik je 0,60 (14 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (12 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 25. marta 1884. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bamija
Bamja ili okra, poznata i kao bamija i bamnja (lat. Abelmoschus esculentus),  jest biljka cvjetnica iz porodice Malvaceae, red Malvales, iz tropskih i suptropskih krajeva. Životni vijek joj je jednu godinu. Hermafrodit, čiji su oprašivači (polinatori) pčele.
Geografsko porijeklo bamje je sporno: Zapadna Afrika, Etiopija ili Južna Azija. Biljka se uzgaja u tropskim, suptropskim i toplim umjerenim regijama širom svijeta.
Dlačice na sjemenu mahuna mogu biti nadražujuće za neke ljude. Vlakna dobivena iz stabljike služe kao zamjena za jutu i izradu papira i tekstila.
Sirova bamija sadrži 90% vode, 2% bjelančevina, 7% ugljikohidrata i zanemariv sadržaj masnoća. U 100 grama sadrži 20% ili više dnevnih potreba vlakana, viramina C i vitamina K, a nešto manje ima vitamina B1, folne kiseline, i magnezija.
mini|left|Plod bamije
Juba II
desno|mini|Portret Jube II, [[Louvre]]
Juba II (Yuba na berberskom, Iuba na latinskom; Ιóβας (Ιóβα) ili Ιουβας na grčkom) ili Juba II od Numidije (52/50. p. n. e. - 23 n. e.) bio je kralj Numidije, a potom Mauretanije. Bio je rodbinskim vezama i prijateljstvom spojen za sve najznačajnije ličnosti tadašnjeg Rimskog Carstva, a osim kao sposoban vladar se istakao zanimanjem za prirodne nauke i pisanjem velikog broja historijskih knjiga, danas izgubljenih, ali često citiranih od kasnijih antičkih autora kao što su Plinije i Plutarh
Mehanika fluida
Mehanika fluida je grana fizike koja se bavi mehanikom - dakle proučavanjem sila i kretanja - uzrokovanih od i na samim fluidima. Ovo je jedno od najkompleksnijih područja mehanike te osim područja klasične mehanike zalazi i u stohastičke procese i teoriju haosa koja je i evoluirala iz proučavanja pojava u mehanici fluida (turbulencija, meteorologija).
Pretpostavke
Kao i svaki drugi matematički model u realnom svijetu, mehanika fluida napravila je nekoliko osnovnih pretpostavki o materijalima koji se proučavaju.
Opći oblik jednačine
Opći oblik Navier-Stokesovih jednačina za očuvanje momenta je:
Općenito, (u tri dimenzije) \mathbb{P} ima oblik:
Gore napisano je, u stvari, sistem od tri jednačine, jedna po svakoj dimenziji. Same, ove jednačine nisu dovoljne da bi se dobilo rješenje. Međutim, prema zakonu o održanju mases i određenim graničnim uslovima u sistemu jednačina može se dobiti sistem rješivih jednačina.
Jednačine za newtonski fluid
Konstantna proporcionalnosti između tangencijalnog napona i gradijenta brzine je poznata kao visokoznost (naziva se i dinamički koeficijet viskoznosti, a obilježava se sa \mu). Jednostavna jednačina, koja opisuje ponašanje newtonskog fluida glasi:
gdje je
Mehanika fluida u mašinstvu
Mehanika fluida jedno je od ključnih područja proučavanja unutar mašinstva.
NGC 248
NGC 248 (također poznat kao ESO 29-EN8) je emisijska maglina i nalazi se u sazviježđu Tukan. Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 11. aprila 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Aristotel Onassis
Aristotelis Sokratis (ili Ari) Onassis (na grčkom, Αριστοτέλης Ωνάσης) (15 ili 20 januar 1906 – 15. mart 1975) je bio jedan od najslavnijih brodograditelja 20. vijeka.
Biografija
Onassis je rođen u Smyrniji, u Osmanskom carstvu (sadašnji İzmir, Turska) u grčkoj porodici srednje kalse. Grad je pripadao Turskoj i nakon kraće okupacije od strane Grčke (1919 – 1922), ponovo je nakon Prvog svjetskog rata pripao Turskoj. Onassisova porodica je tada izgubila sve svoje imanje i kao izbjeglice otišla u Grčku. 1923 Aristotle Onassis je napustio zemlju i krenuo za Argentinu gdje je uprkos finansijskim poteškoćama uspio oživiti porodični posao prerade duhana. 1925 je dobio argentinsko i grčko državljanstvo. Okušao se u raznim poslovnim poduhvatima, ali svoj prvi milion je zaradio u poslu sa brodovima i taknerima. 1954 je optužen za prevaru Američke države. Kršio je zakon koji je zahtjevao da svi brodovi sa američkom zastavom budu vlasništvo osoba sa američkim državljanstvom. Platio je kaznu od 7 miliona, nakon čega je 1957osnovao Olympic Airways (današnji Olympic Airlines),
28 decembra 1946 Onassis je oženio Athina Livanos, kćerku velikog brdograditelja Stavros Livanos, i sa njom dobio dvoje djece: sina Alexandera (30 april 1948 – 23 januar 1973), i kćerku Christinu (11 decembar 1950gg – 19 novembar [[1988). Nakon razvoda Athina se udala za udovca svoje sestre i Onassisovog poslovnog rivala Stavrosa Niarchos.
Iako su oboje bili vjenčani Onassis i operska diva Maria Callas su se upustili u aferu. Magazin Greek Fire u svom članku: The Story of Maria Callas and Aristotle Onassis by Nicholas Gage, je objavio da je Callas rodila njihovog sina 30 marta 1960. koji je živio samo nekoliko sati.
Onassis je prekinuo ovu vezu da bi oženio Jacqueline Kennedy, udovicu John F. Kennedyja, 20 oktobra 1968. Kennedy je insistirala na braku a ne na aferi zbog svoje djece koju nije željela sramotiti. Ovaj brak je kratko bio uspješan i ubrzo je Onassis tražio razvod koji nije mogao dobiti zbok nedostatka razloga po tadašnjim grčkim zakonima. U tom periodu je često pokušavo da vidi Mariju.
Onassis je umro sa 69 godin, 15 mart 1975 u Neuilly-sur-Seine, grau u Francuskoj, od bronhijalne upale pluća. Christina je naslijedila pola njegovog bogatstva koje joj je ostavio u oporuci. Druga polovina je otišla na Onassis Fondaciju koju je uspostavio u ćast svoga sina Alexander Onassisa. Jackie Kennedy je dobila dio nasljedstva u nekretninama u iznosu od $ 10,000,000 dolara kji su se dalje uvećali pod pokroviteljstvom Maurice Tempelsmana.
Ferdinand Tiemann
Johann Karl Wilhelm Ferdinand Tiemann (Rübeland, 10. juni 1848. - Meran, 14. novembar 1899.) je bio njemački hemičar. Studirao je farmaciju u Braunschweigu, da bi nakon toga radio kao asistent hemičaru August Wilhelm von Hofmannu. 1870. sintetizirao je po prvi put TNT, a 1874. je zajedno sa Wilhelm Haarmannom sintetizirao vanilin. Od 1882. radio je kao profesor na Berlinskom univerzitetu (Berliner Universität). Za svoju zasluge nagrađen je medaljom "Cotenius-Medaille" 1876. godine.
Nacionalni park Grand Canyon
mini|300px|Pogled na Grand Canyon Grand Canyon je nacionalni park Sjedinjenih Američkih Država koji se nalazi u Američkoj saveznoj državi Arizona.
Općenito
Grand Canyon je kanjon veoma strmih litica koji je milionima godina dubila i izdubila rijeka Colorado i sastavni je dio istoimenog nacionalnog parka, jednog od najstarijih u SAD. Jedan od najvećih pristalica i obožavatelja kanjona je bio američki predsjednik Theodore Roosevelt koji je ovdje puno puta uživao u krajoliku i lovu na pume (planinske lavove).
Prvi zabilježeni susret jednog Evropljanina dogodio se kad je Španac Garcia Lopez de Cardenas 1540. godine godine posjetio ovaj kraj. Prva znanstvena ekspedicija koju je vodio John Wesley Powell dogodila se 1869. godine. Davno prije toga područje kanjona su nastanjivali Indijanci koji su na njegovim liticama gradili svoja naselja.
Nacionalni park Grand Canynon utemeljen je 26. februara 1919. godine. Danas Grand Canyon posjećuje oko 5 miliona posjetitelja godišnje, a od 1870. godine poginulo je oko 600 posjetitelja, većinom zbog pada, dehidracije, hipotermije ili srčanog udara. mini|200px|Rijeka Colorado i Grand Canyon
Naziv
Grand Canyon (veliki kanjon) je naziv dobio zahvaljujući svojoj veličini, dužini i izrazito dubokim ponorima.
Geografski podaci
Položaj: 36°13′38″ N - 112°20′7″ W
Grand Canyon se rasprostire na 4.926,66 kilometara kvadratnih. Izrazito je dubok - na pojedinim mjestima oko 1 600 metara - i 446 kilometara dugačak, a smatra se jednim od sedam svjetskih čuda prirode. Kroz historiju Grand Canyon je bio izložen stalnim utjecajima rijeke Colorado i njenih pritoka koje su, sloj po sloj, oblikovale današnji izgled kanjona.
Temperature zraka na sjevernoj litici kanjona su u pravilu niže nego na južnoj zbog visine sjeverne litice koja se nalazi na 2 400 metara nadmorske visine i u prosjeku je za 300 metara viša od južne litice.
Historija
mini|300px|lijevo|Pogled na Grand Canyon sa južne litice
Prvi stanovnici
Grand Canyon je od davnina bio nastanjen indijancima plemena Sinagua, Pai, Hualapai, Havasupai, Paiute i Navajo koji su na padinama kanjona gradili svoje nastambe i puebla, mala naselja na strmim liticama.
Evropski istraživači
Prema zapovjedi Španskog konkvistadora Franciska Vasco de Coronada u rujnu 1540. godine satnik Garcia Lopez de Cardenas sa malom grupom vojnika i vodičima iz plemena Hopi vodio je prvu poznatu i zabilježenu ekspediciju. Nakon što su stigli do južne litice tri vojnika su se pokušala spustit do samog dna kanjona, ali su ubrzo odustali zbog nedostatka vode. Pretpostavlja se da su indijanski vodiči odbili voditi ekspediciju do same rijeke. Nakon ove ekspedicije nijedan Evropljanin nije posjetio kanjon preko 200 godina.
Američki istraživači
Bojnik John Wesley Powell je bio vođa prve ekspedicije koja se 1869. godine spustila niz rijeku Colorado. Ekspedicija se sastojala od devet članova raspoređenih u četiri čamca. Već prvu sedmicu je potonuo čamac u kojem se nalazio najveći dio namirnica, no bojnik nije odustao od daljnje ekspedicije pa su 4. augusta uplovili u Grand Canyon. 28. augusta, nakon duge i iscrpljujuće avanture prepune opasnosti od brzaca i stijena ali i puta u nepoznato, tri člana ekspedicije su odustala od daljnjeg spuštanja niz rijeku Colorado te su se uputili prema vrhu kanjona. Pri samom vrhu su ih ubili Indijanci, a ironijom sudbine ekspedicija je već slijedeći dan uplovila u mirne vode Colorada.
Nastanak
mini|300px|Rijeka Colorado Historija nastanka Grand Canyona zapisana je u stijenama različite starosti koje se, sloj po sloj, uzdižu od dna do vrha litica kanjona. Najniži sloj je Inner Gorge (Unutarnji klanac) kroz koji protiče rijeka Colorado.
Prije dvije milijarde godina tamna stijena, koja se danas nalazi u Grand Canyonu, bila je dio planinskog lanca visine Himalaje. Gorje je vremenom erodiralo i pretvorilo se u ravnicu, a na njegovom mjestu se pojavilo plitko more. Vapnenac koji se nataložio na morskom dnu sadrži okamine planktona stare oko milijardu godina.
Središnja usjeklina Grand Canyona djelo je rijeke Colorado. Rijeka je sa dubljenjem Grand Canyona započela tek prije 6 miliona godina. Pretpostavljalo se da je rijeka tokom dugog perioda izbušila svoj put sve do današnje dubine, ali utvrđeno je da se rijeka danas nalazi ondje gdje je i oduvijek bila, na 600 metara nadmorske visine. Međutim, tlo oko rijeke se postupno dizalo, ali toliko sporo da je snažno trenje rijeci omogućavalo da se zadrži na istom mjestu dok su sa obje strane obale rijeke izrastale sve više litice.
Vremenska zona
Jedna vremenska zona pokriva područja, Zemlje, koja su izabrala isto lokalno vrijeme.
Nekada su ljudi koristili Sunčevo vrijeme, pa se doba dana razlikovalo od grada do grada. S napretkom telekomunikacija i širenjem željeznice, rasla je potreba za univerzalnim rješenjem. Vremenske su zone djelomično riješile problem jer su zbog njih svi satovi u određenoj regiji podešeni na isto srednje Sunčevo vrijeme.
Granice vremenskih zona u pravilu leže na meridijanima geografske dužine koji su višekratnici 15º, pa razlika između susjednih vremenskih zona iznosi jedan sat. Ipak, ponegdje je razlika i drukčija. Osim toga, vremenske zone mogu imati prilično nepravilne oblike jer obično prate granice država ili drugih administrativnih područja.
Sve se vremenske zone definiraju u odnosu na Koordinirano svjetsko vrijeme (Coordinated Universal Time - UTC). Referentna tačka za vremenske zone je nulti meridijan (geografska dužina 000), koji prolazi kroz Kraljevski opservatorij na Greenwichu u Londonu. Zato se i danas često koristi pojam "srednje vrijeme po Greenwichu" (Greenwich Mean Time - GMT) - naprimjer, koristi ga BBC - kao "osnovno vrijeme" na koje se odnose sva druga vremena. Ipak, UTC je službeni izraz, koji predstavlja kompromis između "atomskog" i "astronomskog" pristupa.
(Inače, čak i Greenwich ima "osnovno vrijeme" samo između 01:00 UTC zadnje nedjelje u oktobru i 01:00 UTC zadnje nedjelje u martu. Ostatak godine Greenwich ima lokalno vrijeme UTC+1, što je britansko ljetno vrijeme.)
Vrijeme svake lokacije daje se u odnosu na UTC. Naprimjer:
Datum u vremenskoj zoni također ovisi o UTC. Naprimjer:
Napomena: Izračun sati ovisi i o tome koristi li određena zona ljetno vrijeme.
Vremenske je zone prvi predložio (kasnije praktično primijenjene) Sanford Fleming (mada ne i izmislio ) zbog potrebe željezničkih kompanija da imaju isto lokalno vrijeme između željezničkih stanica. Vremenske su zone prvi put uvedene 18. decembra 1883. godine, kad su željeznice SAD-a i Kanade prve uspostavile vremenske zone (četiri standardne kontinentalne vremenske zone Sjeverne Amerike. Tako više nije bilo zbrke, jer su nekad imali hiljade lokalnih vremena. Svjetsko uvođenje vremenskih zona nastupilo je sljedeće godine.
Spisak vremenskih zona
Regije označene zvjezdicom (*) imaju ljetno vrijeme, tj. ljeti dodaju 1 sat.
Dakar Reli
mini|desno|300px|Države kroz koje se vozio reli u historiji Dakar Reli (poznatiji kao Pariz-Dakar reli) je reli utrka koja se tradicionalno vozi od nekog evropskog grada (dugi niz godina bio je to Pariz), do Dakara, glavnog grada Senegala.
Vremenska zona
Spisak vremenskih zona
Napomena: Neke regije imaju vremensku razliku od 24 sata: imaju isto doba dana, ali razlikuju se za čitav jedan dan. Dvije krajnje vremenske zone razlikuju se čak 25 sati, pa se tokom jednog sata dnevno datum razliku za 2 dana.
UTC+8 (AWST - Australian Western Standard Time)
Napomena: Cijela Kina spada u istu vremensku zonu, koja je zato ogromna. Na krajnjem zapadu Kine sunce je u zenitu u 15:00 sati, a na krajnjem istoku u 11:00 sati.
Dakar Reli
2008. godine reli je prvi put otkazan radi ubistva francuskih turista u Mauritaniji.
Vremenska zona
UTC+10 (AEST - Australian Eastern Standard Time)
Ovu zonu SAD službeno zovu Chamorro Standard Time.
Dakar Reli
Historija
Trka je posljednji put krenula iz Pariza 1994. godine, kada se i okončala u francuskoj prestonici, kada je zbog pritužbi Pariskog gradonačelnika cilj izmešten sa Jelisejskih polja u Eurodiznilend odnosno na periferiju. Zbog toga se od 1995. godine mjenjaju putanje relija, ali se Dakar kao cilj ili jedno od usputnih stanica zadržao skoro sve vrijeme (sa izuzetkom 2003. godine).
Hubert Auriol je 1992. godine postao prvi vozač koji je osvojio Dakar reli i na dva i na četiri točka. Kasnije je to pošlo za rukom i Stéphane Peterhanselu, koji posljednjih godina dominira na Dakar reliju.
Kompletna lista ruta
mini|desno|300px|Ruta relija 2006.
Kategorije
Na Dakar reliju postoje tri takmičarske kategorije:
Portugalski eskudo
Portugalski eskudo je bila zvanična valuta u Portugal u do 2002. Njen kod po iso 4217 standardu je bio PTE. Lokalna skraćenica je bila $. Eskudo je izdavala Centralna banka Portugala (pt. Banco de Portugal). Novčanice su izdavane u aponenima od 500, 1000, 2000, 5000, 10.000 eskuda. Kovanice su izdavane u apoenima od 1, 5, 10, 20, 50, 100, 200 eskuda. Manja jedinica je bila centavo, 100 centava su vrijedili 1 eskudo.
Historija
Eskudo se uvodi 22. maj a 1911 prilikom čega je zamijenio dotadašnji real. Real je zamijenjen za eskudo po tečaju 1000:1. Eskudo je prvenstveno bio vezan za vrijednost zlata. Nakon slabljenja eskuda 1914. vezanje zlato se ukida. Od 1928. eskudo je bio vezan za vrijednost funte a od 1950. za američki dolar. Visoka inflacija 20-vijeku dovodo do obezvrijeđivanja kovanica prilikom čega se, u ranim 90-tim manja, jedinica centavo potpuno ukida. 1. januara 1999 uvodi se euro. Eskudo je zvanično povučen iz opticaja 28. februar a 2002. Ankete su pokazale da je 59% Portugalac a bilo za dok 30% protiv uvođenja eura.
Novčanice
Prve novčanice, koje su bile u opticaju 1917-1925., izdavane su apoenima od 50 centava i 1, 2.5, 5, 10, 50 100, 500 i 1000 eskuda. Novčanica od 5000 uvodi se 1942., da bi 1989. slijedila od 10.000 eskuda.
Muridae
Muridae je porodica miševa i pacova. Najbrojnija je porodica sisara. Uključuje oko 150 rodova s oko 1.383 vrste, including many species of mice, rats, and gerbils found naturally throughout Eurasia, Africa, and Australia. prirodno rasprostranjene u Starom svijetu i Australiji, dok su neke vrste unesene u Sjevernu i Južnu Ameriku.
Ime Muridae dolazi od latinskog mus (genitiv muris, što znači "miš", pošto svi pravi miševi pripadaju ovoj porodici, a tipski miševi pripadaju rodu Mus .
Rasprostranjenje i stanište
Muridi se nalaze gotovo svuda u svijetu, iako mnoge potporodice imaju uži raspon. Nema ih na Antarktiku ili na mnogim okeanskim ostrvima. Iako nijedan od njih nije porijeklom iz Amerike, nekoliko vrsta, posebno kućni miš i crni pacov, uneseno širom svijeta. Muridi zauzimaju širok spektar ekosistema od tropskih šuma do tundre. Javljaju se fosorijske, arborealne i poluvodne muridne vrste, iako su većina kopnene životinje. Opsežna lista niša ispunjenih muridima pomaže da se objasni njihovo relativno obilje.
Ishrana i denticija
Kod murida postoji širok raspon navika u ishrani, od biljojeda i svaštojeda do specijalista koji konzumiraju isključivo kišne gliste, određene vrste gljiva ili vodene insekte. Većina rodova konzumira biljne materije i male beskičmenjake, često čuvajući sjemenke i druge biljne tvari za zimsku potrošnju. Muridi imaju sciurognatne čeljusti (predačke glodarske) sa dijastemom. Muridima nedostaju očnjaci i pretkutnjaci. |Općenito se nalaze tri kutnjaka (iako ponekad samo jedan ili dva), a priroda kutnjaka varira ovisno o rodu i navikama u ishrani.
Reprodukcija
Neki muridi su veoma društveni, dok su drugi samotnjaci. Ženke obično daju nekoliko legla godišnje. U toplim krajevima, razmnožavanje može se odvijati tokom cijele godine. Iako je životni vijek većine rodova općenito kraći od dvije godine, muridi imaju visok reproduktivni potencijal i njihove populacije imaju tendenciju da se brzo povećavaju, a zatim drastično opadaju kada su resursi hrane iscrpljeni. Ovo se često vidi u ciklusima od po tri do četiri godine.
Karakteristike
Muridi općenito imaju odlična čula sluha i mirisa. Žive u širokom spektru staništa, od šuma do travnjaka i planinskih lanca. Brojne vrste, posebno gerbilne, prilagođene su pustinjskim uslovima i mogu preživjeti dugo vremena uz minimalnu vodu. Konzumiraju široku paletu hrane u zavisnosti od vrste, uz pomoć moćnih viličnih mišića i grizućih sjekutića koji rastu tokom života. zubna formula murida je
Muridi se često razmnožavaju, često proizvodeći velika legla nekoliko puta godišnje. Obično rađaju između dvadeset i četrdeset dana nakon parenja, iako to uveliko varira među vrstama. Mladi se obično rađaju slijepi, bez dlake i bespomoćni, iako se dešavaju izuzeci, kao što su bodljasti miševi.
Evolucija
Kao i kod mnogih drugih malih sisara, evolucija murida nije dobro poznata, jer je preostalo malo fosila. Vjerovatno su evoluirali od životinja sličnih hrčcima u tropskoj Aziji u nekom dobu u ranom miocenu, a tek su kasnije proizvele vrste sposobne da prežive u hladnijim klimatima. Postali su posebno uobičajeni širom svijeta tokom sadašnje geološke epohe, kao rezultat komensalnog povezivanja s ljudskim migracijama.
Klasifikacija
Muridi su klasifikovani u pet podporodica, oko 150 rodova i oko 1.383 vrste.
U literaturi
Muridi se pojavljuju u književnosti, uključujući narodne priče i bajke. U Pied Piper of Hamelin, prepričavan u mnogim verzijama od 14. stoljeća, uključujući i onu braće Grimm, u kojoj hvatač pacova namami gradske pacove u rijeku, ali gradonačelnik odbija da mu plati. U znak osvete, hvatač pacova namami svu decu iz grada, da se više nikada ne vrate. Miševi se pojavljuju u nekim malim knjigama Beatrix Potter, uključujući "Priča o dva loša miša" (1904.), "Priča o gospođi Tittlemouse" (1910. ), Priča o Johnny Town-Mouseu (1918.) i Krojač iz Gloucestera (1903.), koju je posljednji opisao J. R. R. Tolkien kao možda najbliži njegovoj ideji bajke, a ostalo su "zvijeri-basne". Među Ezopovim basnama su "Mačka i miševi" i "Žaba i miš". U prvom romanu Jamesa Herberta, Pacovi, (1974), skitnicu napada i živog pojede čopor ogromnih pacova; slijede dalji napadi.
Bosanska Posavina
220p|mini|desno|Bosanska Posavina (tamna boja) Bosanska Posavina je regija u sjeveroistočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Njenu prostornu cjelovitost na sjeveru zatvara rijeka Sava, na sjeverozapadu planina Motajica, na jugu planine Ozren i Trebava, a na jugoistoku planina Majevica.
793.
Godina 793. (DCCXCIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 793. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Bosanska Posavina
Sa centralnim dijelovima Bosne i Hercegovine povezana je prije svega prirodnim prolazom dolinom rijeke Bosne kroz dobojsku i vrandučku klisuru, dok su zapadni dijelovi dostupni kroz također prirodni prolaz uz rijeku Ukrinu. Bosanska Posavina nalazi se na široko otvorenoj i lahko prohodnoj peripanonskoj niziji.
Pod Bosansku Posavinu spadaju sljedeće općine: Derventa, Brod, Odžak, Modriča, Šamac, Brčko, Orašje, te dio općina Gradačac, Srebrenik i Doboj.
Naseljavanje
mini|Bosanska Posavina po općinama Na području Bosanske Posavine živjelo se i mnogo ranije, od prahistorije pa sve do danas, što svjedoče razni arheološki nalazi novca i drugih stvari. Nakon godine 1718, kada je došlo do mira između Turaka i Austro-Ugarske, raseljene su po ravnici uglavnom katoličke porodice iz brdskih sela, jer su se Turci sami naselili po brdima i dolinama. U sela Kopanice, Vidovice, Tolisu i Domaljevac su se doselili Hrvati iz Županje, Babine Grede i Štitara. U današnje općine Derventa i Brod naselio se narod porijeklom iz Hercegovine, i to od 1735. do 1782. i još jednom u manjem valu 1820, jer se 1697. otprilike 20.000 katolika iselilo sa tog područja. U općine Modriča, Gradačac, Orašje, Šamac i Brčko narod se doselio najviše iz Mostara, Posušja, Uskoplja, Bugojna, Livna, Duvna, Poreča, Vareša, Imotskog, Dalmacije, Srebrenice, Tuzle, Kraljeve Sutjeske i Olova. Sa tuzlanskog i srebreničkog područja je bilo masovnih seobi katolika na područje Posavine.
Demografija
mini|Samostan i crkva [[Tolisa (Orašje)|Tolisa]] Nacionalni sastav stanovništva Bosanske Posavine, prema popisu iz 1991. godine, jest sljedeći: od ukupno 260.793 stanovnika, Hrvata je bilo 131.542 ili 51%, Bošnjaka 32.796 ili 12%, Srba 77.723 ili 29%, a ostalih 18.726 ili 7%. U tabeli je prikazan entnički satav Posavine iz Dervente, Broda, Modriče, Šamca, Vukoslavlja, Brčkog, Domaljevca-Šamca, Orašja, Odžaka, Pelagićeva, Donjeg Žabara, bez Gradačca iz 1991. i 2013. godine.
mini|[[Odžak|241x241piksel]] mini|[[Modriča|242x242piksel]]
Klima
Zahvaljujući geografskom položaju (između 44° 45' i 45° 15' sjeverne geografske širine te 17° 45' i 19° istočne geografske dužine) i okruženju planinama na zapadu i jugu, Bosanska Posavina ima umjerenu kontinentalnu klimu. Jači kontinentalni utjecaji su zbog toga znatno ublaženi, pa juli ima temperaturu od 20° do 22°C. Zime su umjerene i hladne, a temperatura u januaru dostiže tek −2°C. Srednja godišnja temperatura je 10°C. Jesen i proljeće imaju približno iste brojke. Padavine su skladno raspoređene tokom čitave godine i iznose oko 800mm. Kiše su najčešće u maju i junu, kada su vegetaciji i najpotrebnije. mini|[[Brčko|249px]]
Ekonomija
U prijeratnom periodu, posebno u posljednjih deset godina, Bosanska Posavina je bila jedna od najbogatijih područja u Bosni i Hercegovini. Značajna je poljoprivredno (Bosanska Posavina je najveća žitnica Bosne i Hercegovine), ekonomski (rafinerija nafte u Brodu i Modriči, tvornice namještaja, tekstila, obuće, metalne industrije, hemijske industrije i drugo), prirodnim riječnim bogatstvima, šumama, a Bosanska Posavina je poznata i po činjenici da je mnogo ljudi bilo na privremenom radu u inostranstvu.
Oblast je usmjerena Zapadu, a sve su to pretpostavke savremenog življenja ovdašnjih ljudi, s uvjerljivim pokazateljima vrlo brzog uključivanja u evropske civilizacijske, ekonomske i kulturne tokove.
Povezanost
Bosanska Posavina, s drugim dijelovima Bosne i Hercegovine, Hrvatskom i Evropom, povezana je vrlo kvalitetnim cestovnim, željezničkim i riječnim saobraćajnicama. Posebno su značajni glavni cestovni pravci: Šamac – Modriča – Doboj – Sarajevo – Mostar – Ploče; Orašje – Tuzla – Sarajevo – Mostar – Ploče, odnosno Brod – Derventa – Doboj – Zenica – Sarajevo – Mostar – Ploče. Cijela Bosanska Posavina također je povezana asfaltiranim regionalnim i općinskim cestama. Najznačajnija željeznička saobraćajnica jest magistralna pruga Šamac – Modriča – Zenica – Sarajevo – Mostar – Ploče.
Rijeka Sava je u čitavoj dužini kroz Bosansku Posavinu plovna, s izgrađenim značajnim lukama, posebno u Šamcu, koja je najveća riječna luka s vertikalnim dokom u bivšoj Jugoslaviji.
Pleternica
mini|280px|Pleternica, vodoskok u ulici "Matije Gupca" Pleternica je grad u Hrvatskoj, u Požeško-slavonskoj županiji.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Požega.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, grad Pleternica je imao 11.323 stanovnika, od čega u samoj Pleternici 3.418.
Grad Pleternica
Napomena: ''Nastao iz stare općine Slavonska Požega koja je 1991. promijenila ime u Požega.''
Ungdomshuset
mini|desno|Ungdomshuset (Dom mladih)
Ungdomshuset (Dom mladih) je starija građevina u Kopenhagenu, Danska, koja trenutno služi kao scena i prostor za koncerte, festivale i sastanke ljevičarskih političkih i društvenih inicijativa.
Katakomba
Katakombe su podzemne grobnice u kojima su sahranjivani stari kršćani. Isklesane su u mehkoj stijeni na svetom području koje okružuje Rim.
Pleternica
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Pleternica je imalo 3.838 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Ungdomshuset
Historija
Zgrada je sagrađena još 1897. godine, kada je dobila ime "Folkets hus" (Narodna kuća) i bila je mjesto okupljanja radničkog pokreta. Mjesto je imalo značajnu ulogu u organiziranju velikih demonstracija protiv nezaposlenosti 1918. godine.
Katakomba
Kad je car Neron počeo progoniti kršćane, za molitvu su se sastajali u grobnicama – u to je vrijeme svaki građanin na groblju bio siguran. Sredinom 3. vijeka, kada se u katakombama više nisu osjećali sigurnima, ljudi su zazidali postojeće ulaze i napravili nove, tajne. Podzemni su se hodnici pružali kilometrima – čak se kaže da bi katakombe bile duže od cijelog Apeninskog poluotoka kad bi se hodnici pružali pravocrtno.
Ungdomshuset
Historija
Tokom 1950-ih su zgradu koristile razna udruženja, sindikati i druge aktivnosti među kojima i bokserski klub, plesni klub itd.
Katakomba
U doba cara Konstantina završava progon kršćana te katakombe počinju posjećivati hiljade hodočasnika. U 5. vijeku se ulazi u katakombe zatrpavaju kako bi ih se zaštitilo od Gota koji su u to vrijeme osvojili i opustošili Rim. Ulazi u podzemne hodnike toliko su dobro skriveni da je tek 1578. godine slučajno pronađena jedna katakomba.
Ungdomshuset
Historija
Nekoliko godina kasnije je danski lanac supermarketa "Brugsen" kupio ovu zgradu, koja je trebalo da bude srušena da bi na njenom mestu bio izgrađen supermarket. Pošto je to zabranjeno, zbog historijskog značaja zgrade, "Brugsen" ju je 1978. prodao ansamblu narodne muzike "Tingluti", a ansambl ju je poslije par godina prodao općini Kopenhagen, iz financijskih razloga.
Katakomba
Hodnici su najčešće dugi tri do četiri kilometra, a široki tek toliko da se dva pogrebnika, koja nose mrtvačka nosila, mogu mimoići. Stube koje vode u ove hodnike ponekad su i 12 metara ispod zemlje, a pri njihovom se dnu hodnici račvaju u brojnim pravcima.
Ungdomshuset
Historija
1982. Zgradu počinje da koristi omladina i tada ona dobija svoje današnje ima, Ungdomshuset.
Katakomba
Neke katakombe imaju dva ili više nivoa – katakombe svetog Sebastijana imaju čak četiri nivoa. Tijela umrlih stavljala su se u šupljine u zidovima, koje su prvobitno bile zazidane ciglama ili kamenjem. Kako su mnoge od tih pregrada u međuvremenu popustile i popucale, današnji se posjetitelji često moraju provlačiti između dugih redova kostura.
Ungdomshuset
Historija
1996. je požar zahvatio Dom mladih i općina je htjela da ga zatvori, tvrdeći da bi popravka koštala milione kruna. Od tada su skvoteri sami renovirali zgradu, što je koštalo znatno manje nego što je općina procijenila.
1998. je općinska vlast još jednom bezuspješno pokušala da zatvori Ungdomshuset.
2003. je počeo sudski proces novih vlasnika i skvotera.
2006. je organizovana fešta zarad podrške Domu mladih, koja je prekinuta žestokim policijskom akcijom i uličnim neredima.
1. marta 2007. je policija počela s okupacijom Doma mladih, što je izazvalo velike demonstracije i nerede, ne samo oko Doma nego i drugim djelovima danske prijestolnice.
Okupacija
1. marta 2007. u 7 sati je policija počela s okupacijom Doma mladih. Područje oko zgrade je bilo izolirano u radijusu od 50 metara, a susjedi su bili upozoreni unaprijed čime im je pružena prilika da sklone svoje automobile, bicikle i motore na sigurno mjesto, prije nego područje bude izolirano. Između ostalog, zgrada je zaposjednuta od strane policije i iz zraka pomoću helikoptera. Tokom policijskog zaposjedanja zgrade nije bilo otpora od strane korisnika Doma mladih. Korisnici Doma mladih su u izjavi za javnost najavili da neće predati zgradu bez borbe: "Biće ili Dom mladih ili borba za Dom mladih - čišćenje neće nikada biti oprošteno." Kako obećano, tako i urađeno. Akcije, bacanje kamenja, blokade i paljenje objekata je započeto tokom poslijepodneva i noći. Oko 19 sati je policija počela koristiti dimne bombe, a neredi su počeli jenjavati tokom noći, da bi sljedeće jutro 2. marta situacija oko zgrade i okolini bila mirna.
Tokom dana održane su mirne demonstracije širom Kopenhagena, ali je na večer ponovo došlo do sukoba između policije i jedne grupe demonstranata. Više automobila i kontejnera je zapaljeno tokom noći. Nekolicina demonstranata je bilo uhapšeno.
U znak podrške korisnicima Ungdomshuseta, održavane su demonstracije u Berlinu, Hamburgu, Oslu, Štokholmu, Beču i Istanbulu.
5. marta 2007. policija uz pomoć buldožera započela rušenje zgrade Doma mladih, čime je, u najmanju ruku, završeno važno poglavlje u ovome konfliktu.
Specijalno obrazovanje
Specijalno obrazovanje (poznato kao obrazovanje za posebne potrebe, potpomognuto obrazovanje, izuzetno obrazovanje, izuzetno obrazovanje učenika, SEN ili SPED ) je praksa obrazovanja učenika na način koji pruža smještaj koji se bavi njihovim individualnim razlikama, invaliditetom i posebnim potrebama. U idealnom slučaju, ovaj proces uključuje individualno planirano i sistematski nadgledano uređenje nastavnih procedura, prilagođenu opremu i materijale i pristupačne postavke. Ove intervencije su osmišljene da pomognu pojedincima sa posebnim potrebama da postignu viši nivo lične samodovoljnosti i uspjeha u školi i svojoj zajednici, što možda neće biti dostupno ako je učeniku omogućen pristup samo tipičnom razrednom obrazovanju. Specijalno obrazovanje je u SAD odvojeno od plana 504, jer plan 504 pruža smještaj i usluge koje omogućavaju studentima sa invaliditetom da dobiju pristup javnom obrazovanju, ali kojima nije potrebna specijalizirana akademska nastava. Učenici sa invaliditetom ili posebnim potrebama kojima je potrebna specijalistička akademska nastava od strane defektologa moraju imati razvijen individualizovani obrazovni program IEP. Neki učenici sa IEP-om idu u učionicu za specijalno obrazovanje, a neki učenici sa IEP-om mogu učestvovati u nastavi opšteg obrazovanja sa smještajem, modifikacijama i/ili uslugama "push-in/pull-out".
IC 150
IC 150 (također poznat kao MCG 1-5-26, PGC 6316 i UGC 1202) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 255 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Ribe. Najveći prečnik je 1,00 (74 hiljade sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 5. decembra 1893. godine.
Hi-ro
Grčka slova alfa i omega često su dio istog monograma. Sam po sebi, on je dugo postojao kao skraćenica grčke riječi hrestos, "koristan, čestit, pošten", a upotrebljavao se kao simbol povoljnog znaka, pa ga je, vjerovatno, u tom smislu car Konstantin upotrijebio na carskoj zastavi, kao što se vidi i na ondašnjim kovanicama. Znak koji se, po biografijama, u viziji ili u snu, javio Konstantinu u predvečerje bitke protiv Maksencija, kod Milvijskog mosta (Saxa Rubra) 312. godine, tradicionalno se smatrao monogramom hi-ro. Nema nijednog pouzdanog dokaza da ga je car uveo s bilo kakvim specifičnim kršćanskim razlogom.
IC 150
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
792.
Godina 792. (DCCXCII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 792. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Specijalno obrazovanje
Dok je specijalno obrazovanje dizajnirano posebno za učenike sa smetnjama u učenju, dopunsko obrazovanje može biti dizajnirano za sve učenike, sa ili bez posebnih potreba; definišuća osobina je jednostavno da su dostigli tačku nespremnosti, bez obzira zašto. Na primjer, ako je obrazovanje osobe poremećeno, na primjer, internim raseljenjem tokom građanskih nereda ili rata.
U većini razvijenih zemalja, nastavnici modificiraju nastavne metode i okruženja tako da maksimalan broj učenika bude opslužen u općeobrazovnim okruženjima. Integracija može smanjiti društvenu stigmu i poboljšati akademska postignuća mnogih učenika.
Suprotnost specijalnom obrazovanju je opće obrazovanje. Opće obrazovanje je standardni nastavni plan i program predstavljen bez posebnih nastavnih metoda ili podrške. Ponekad se miješaju učionice za specijalno obrazovanje i učionice za opšte specijalno obrazovanje. Ovo se zove inkluzivna učionica. alt=A boy wearing a jacket and a backpack|mini| Šestogodišnji dječak u Norveškoj sa [[Downov sindrom|Daunovim sindromom spreman je za prvi dan škole.]] mini| Procedura koju osoba mora slijediti da bi dobila smještaj za specijalno obrazovanje Svaka država u Evropi ima svoje posebne strukture podrške obrazovanju. Evropska agencija za posebne potrebe i inkluzivno obrazovanje pokriva 31 državu Evrope.
Telemetrija
Telemetrija je tehnologija, koja omogućava daljinsko mjerenje i davanje informacija sistemskom dizajneru ili operatoru. Riječ dolazi iz grčkog jezika tele = udaljeno i metron = mjeriti.
Telemetrija se tipično odnosi na bežične komunikacije, npr. korištenje radiofrekventnih sistema za ostvarivanje veze za prijenos podataka, ali se može odnositi i na prijenos podataka preko drugih medija, kao što su telefon ili računarska mreža, ili preko optičke veze.
Smrt lorda Edgwarea
Smrt Lorda Edgwarea ( ili Thirteen at Dinner) jest roman Agathe Christie iz 1933. nazivan i Najdomišljatija slagalica zločina.
Radnja
Glumica Jane Wilkinson obraća se Herculeu Poirotu s molbom da razgovara s njenim mužem, lordom Edgwareom i pokuša ga uvjeriti da pristane na razvod. Poirot u razgovoru s lordom dozna da je on pristao na razvod i da je o tome već pismeno obavijestio svoju ženu. Međutim, sljedećeg jutra lord Edgware je pronađen mrtav u svojoj radnoj sobi. Viši inspektor Japp sumnjiči lady Edgware, odnosno Jane Wilkinson, međutim, ona ima čvrst alibi: u vrijeme kad se dogodilo ubistvo bila je na večeri s još dvanaest uzvanika. Poirot će, uz pomoć kapetana Hastingsa i gospođice Lemon, pokušati otkriti pravu istinu.
Podaci o snimanju filma i njegova adaptacija
U snimanju TV filma "Smrt lorda Edgwarea" učestvovalo je mnogo ljudi koji su već prije toga imali iskustva s ekranizacijom djela Agathe Christie. Roman je dramatizirao Anthony Horowitz, scenarist koji je potpisao i scenarije sedam epizoda televizijske serije Poirot iz 1989., a režiser Brian Farnham režirao je četiri epizoda iste serije. Glumce Davida Sucheta, Hugha Frasera, Philipa Jacksona i Pauline Moran već smo gledali kao Herculea Poirota, satnika Arthura Hastingsa, višeg inspektora Jamesa Jappa i gospođicu Felicity Lemon, u seriji Poirot i brojnim televizijskim filmovima. Roman "Smrt lorda Edgwarea" bio je već dvaput ekraniziran, prvi put u istoimenom filmu još 1934., a drugi put 1985., tada je Peter Ustinov glumio Poirota, David Suchet inspektora Jappa, a Faye Dunaway imala je dvostruku ulogu, Jane Wilkinson i Carlotte Adams. Treći put je ekraniziran 2000.
"Najdomišljatija slagalica zločina." - New York Times.
Hidroenergija
mini|desno|300px|Šema dobijanja hidroenergije
Pretvaranje potencijalne ili kinetičke energije u električnu moguće je ostvariti na više načina. Ovdje se može govoriti o konvencionalnim hidroelektranama sa velikim akumulacijskim jezerima koje, iako ne zagađuju atmosferu ne možemo smatrati ekološki čistim izvorima električne energije. Razlog je jednostavan, valika akumulacijska jezera, iako ne zagađuju gasovima okoliš, uveliko narušavaju eko sistem šireg prostora i to ne samo onog dijela koji biva potopljen i ostaje ispod površine jezera nego znatno šire. Prirodna staništa se mijenjaju, nestaju domicilne biljne i životinjske vrste, a prostor u i oko jezera nastanjuju sasvim nove vrste.
Albert, kralj Ugarske
Albert Habsburški (10. august 1397 – 27. oktobar 1439) bio je kralj Ugarske od 1437. do smrti 1439. Također je bio i kralj Bohemije, kralj Njemačke (kao Albert II), vojvoda Luksemburga i nadvojvoda Austrije (kao Albert V).
Hidroenergija
Male hidroelektrane
Kada govorimo o ekološki prihvatljivim hidroelektranama onda se u obzir uzimaju samo one koje neće narušiti postojeći eko sistem u njenom okruženju. Pod pojmom male hidroelektrane podrazumijeva se hidrocentrala čija nazivna snaga ne prelazi 5 MW. Dijele se u dvije osnovne grupe i to protočne i derivacijske. Protočna je ona HE kod koje se strojarnica i turbina nalaze neposredno na ili uz vodotok te tako direktno koriste postojeću kinetičku energiju vodotoka, derivacijska je ona koja ima vodozahvat te se cjevovodom voda vodi do strojarnice sa turbinom, koji su smješteni na znatno nižem terenu nego sam zahvat, i time se dobije dodatna kinetička energija (na račun potencijalne).
Christiane Amanpour
Rane godine
Christiane Amanpour je, prema nekim izvorima, rođena u Iranu  , dok je, prema drugim, njeno mjesto rođenja London. Njen otac je Iranac po imenu Mohammad, direktor jedne aviokompanije, a majka joj je Engleskinja Patricia. U Iranu je porodica Amanpour vodila udoban život pod vlašću Reze Pahlavija.
Albert, kralj Ugarske
Biografija
Rođen je u Beču kao sin austrijskog vojvode Alberta IV i Ivane Sofije Bavarske.
Hidroenergija
Male hidroelektrane
Druga podjela su tzv. Elektrane sa i bez akumulacije. Elektrane sa akumulacijom (vještačko jezero) imaju ustave koje obezbjeđuju kontinuiran rad za određeni period bez obzira na količinu dotoka vode u akumulaciju, što ih sa ekonomskog aspekta čini boljim. Posebna vrsta derivacijske HE je tzv. reverzibilna HE. Ova vrsta HE ne ovisi o vodotoku nego se radi dvostruka akumulacija. U vrijeme špice potrošnje el. energije iz akumulacije koja se nalazi na većoj nadmorskoj visini se pušta voda u akumulaciju niže nadmorske visine kroz turbinu i tako proizvodi el. energiju, dok se u vrijeme izvan ove špice ta ista voda vraća pumpama nazad. Brane bez akumulacije se smatraju samo one koje ili imaju samo zahvat ili je njihova ustava sa tako malom akumulacijom da ne utiče na okolni biljni i životinjski svijet. Stalnost količine proizvodnje je upitna ali su sa ekološkog aspekta prihvatljivije.
Christiane Amanpour
Rane godine
Osnovno obrazovanje stekla je u Iranu, da bi je potom s 11 godina porodica poslala u internat u Englesku. Pohađala je katoličku žensku školu New Hall, koja se nalazi u Chelmsfordu (Essex). Ubrzo nakon izbijanja Iračko-iranskog rata, cijela porodica preselila se u Englesku, gdje i danas živi.
Albert, kralj Ugarske
Biografija
Albert je 1404. naslijedio Austrijsko vojvodstvo od svoga oca. Nakon što je stekao značajnije obrazovanje preuzeo je vodstvo Austrije 1411. Pomogao je Žigmundu, caru Svetog Rimskog Carstva u borbi protiv Husitesa, pa je 1422. oženio njegovu kćerku Elizabetu. Ona je po pravu svojih predaka bila nasljednica Bohemije i Poljske, tako da mu je ovaj brak donio pravo na nekoliko slavenskih kraljevina.
Hidroenergija
Vrste turbina i generatora kod malih HE
U malim hidroelektranama se koriste dvije osnovne grupe turbina prema dejstvu na radno kolo rotora i to:
Albert, kralj Ugarske
Biografija
Albert je krunisan za kralja Mađarske 1. januara 1438. godine, a za kralja Bohemije šest mjeseci kasnije, iako nije mogao steći upravu nad tom zemljom. Dana 18. marta 1438. izabran je za kralja Romana u Frankfurtu, čast koju se čini da nije tražio.
Christiane Amanpour
Rane godine
Nakon što je diplomirala na New Hallu, Amanpour se preselila u SAD na studije novinarstva na univerzitetu u Rhode Islandu. Tokom studija radila je na radio stanici alternativnog rocka u Providenceu, WBRU-FM, zatim za filijalu NBC-a, WJAR iz Providencea kao grafički dizajner. Diplomirala je 1983. godine.
Hidroenergija
Vrste turbina i generatora kod malih HE
Generatori koji se koriste u malim hidroelektranama mogu biti sinhroni i indukcioni (asinhroni)
Albert, kralj Ugarske
Biografija
Poginuo je na Neszmélyu 27. oktobra 1439. u borbi protiv Osmanlija i sahranjen je u bazilici u gradu Székesfehérvár, Ugarska.