cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruždija Adžović
Biografija
Ruždija Adžović je zastupljen u biografskom leksikonu "Ko je ko u Bosni i Hercegovini" te u leksikonu "Bošnjaci/Muslimani Crne Gore". Dobio je Nagradu opštine Tuzi za 2019. godinu za doprinos afirmaciji temeljnih stvaralačkih vrijednosti značajnih za opštinu Tuzi i šire, u književnoj, novinarskoj i publicističkoj djelatnosti.
Ruždija Adžović je i muzičar i muzički stvaralac, a bavi se i slikarstvom. Od 2000. godine, sa suprugom Dudom, sinom Mirzom i kćerkom Aidom živi u Sarajevu.
Malo Lipje
Malo Lipje je naseljeno mjesto u sastavu općine Žužemberk, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Prašuma Јanj
Prašuma Janj je zaštićeni strogi rezervat prirode na teritoriji općine Šipovo, Bosna i Hercegovina, prema odluci Vlade Republike Srpske od 18. decembra 2012. god. Prema klasifikaciji Međunarodne unije za zaštitu prirode i prirodnih resursa (IUCN), zaštićena je najvišom kategorijom zaštite - Ia.
Nalazi se u zapadnom dijelu Republike Srpske na teritoriji općine Šipovo na zapadnim padinama masiva Stolovaš. Dijapazon variranja nadomrske visine je između 1.180 i 1.510 metara. Zauzima površinu od 295 ha, a jezgro (strogi dio rezervata) prašume čini površina od 57,2 ha. Prašumski rezervat Janj je stavljen pod zaštitu 1954. godine, namijenjen kao objekat za naučna istraživanja, ali i kao prirodna rijetkost privlačna za posjetioce. Prašumsko jezgro od 58 ha je od 1960-ih godina zaštićeno od eksploatacije i bilo kakve ljudske djelatnosti. Prašumom upravlja preduzeće Šume Republike Srpske, odnosno šumsko gazdinstvo Gorica iz Šipova - gospodarska jedinica Gornji Janj.
Veći deo flore prašume Janj čine stabla bukve i jele kao i javora, brijeste, jasena i smrče. Pod prašumama se smatraju šume koje su sačinjene od stabala različite veličine i starosti a koje su nastale i razvijale se prirodnim putem, bez ljudskog uticaja. U njima se odvijaju prirodni procesi počevši od klijanja pa sve do prirodnog odumiranja stabala i procesa koji slijede poslije.
Svjetska baština
Komitet za svjetsku baštinu UNESCO-a, u okviru svog 44. zasjedanja, donio je u julu 2021. godine odluku kojom je Prašuma Јanj kod Šipova proglašena Svjetskom baštinom u okviru proširenja lokaliteta svjetske baštine UNESCO-a Iskonske bukove šume Karpata i drugih regija Evrope. Upis prašume Janj, kao dodatnog elementa već postojećeg serijskog dobra svjetske baštine, od izuzetnog je značaja za Bosnu i Hercegovinu, jer je to prvi lokalitet prirodne baštine koji je upisan na Listu svjetske baštine UNESCO-a. U nominaciji su učestvovali Ministarstvo za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologije Srpske, Šumsko gazdinstvo Gorica iz Šipova, Republički zavod za zaštitu kulturno-istorijskog i prirodno-istorijskog naslijeđa, Lovačko udruđenje Tetrijeb, Ornitološko društvo Naše ptice, Državna komisija za saradnju sa UNESCO-m i kancelarija UNESCO-a u Sarajevu.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Tutin)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Tutin živjelo je ukupno 31155 stanovnika, što predstavlja 0,43% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 10,07% od od ukupnog broja stanovnika Raškog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Tutin bilo je 16.114 (51,72%) muškaraca i 15.041 (48,28%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 1.071:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 32,1 godina, muškaraca 31,7 godina, a žena 32,5 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 69,1% (21.530), kod muškaraca 69,0% (11.121), a kod žena 69,2% (10.409).
Fond za humanitarno pravo
mini|280px|Logo Fonda za humanitarno pravo Fond za humanitarno pravo (skraćeno FHP) jest srbijanska regionalna nevladina organizacija za ljudska prava i međunarodno humanitarno pravo, osnovana 1992. godine u vezi sa oružanim sukobima u bivšoj SFR Jugoslaviji. Osnivač Fonda za humanitarno pravo je Nataša Kandić, a trenutna izvršna direktorica je Ivana Žanić.
Aktivnosti Fonda za humanitarno pravo finansijski su podržali: Nacionalna zadužbina za demokraciju (NED), Open Society Institute čiji je osnivač George Soros, zatim Vijeće Evrope, Švedska međunarodna agencija za razvoj i suradnju (SIDA), Švedski helsinški odbor za ljudska prava (SHC), Vlada Velike Britanije itd.
Preko 70 pravnika, odvjetnika, istraživača, analitičara i drugih profesionalaca stalno je zaposleno u Fondu ili su suradnici Fonda za humanitarno pravo.
Udruženje za društvena istraživanja i komunikacije
Udruženje za društvena istraživanja i komunikacije ili UDIK, bosanskohercegovačka je nevladina organizacija za ljudska prava i međunarodno humanitarno pravo, osnovana 2013. godine u vezi sa procesom suočavanja s prošlošću i memorijalizacije u bivšoj Jugoslaviji. UDIK ima kancelarije u Sarajevu i Brčkom. Osnivač i koordinator UDIK-a je Edvin Kanka Ćudić.
Programi
UDIK je 2013. godine osnovao Edvin Kanka Ćudić. Cilj je bio prikupiti činjenice, dokumente i podatke o genocidu, ratnim zločinima i kršenjima ljudskih prava u Bosni i Hercegovini i zemljama bivše Jugoslavije, za vrijeme ratnih sukoba 1991-2001. UDIK djeluje regionalno na području zemalja bivše Jugoslavije kako bi pomogao postkonfliktnim društvima u regiji u uspostavljanju vladavine zakona i rješavanje prošlih kršenja ljudskih prava. UDIK također sprovodi program tranzicione pravde usmjeren na žrtve sa tri glavne komponente:
UDIK čine nezavisni članovi, intelektualci i stručnjaci iz različitih akademskih disciplina.
Meniška vas
Meniška vas (njem. Mönichsdorf) je naseljeno mjesto u sastavu općine Dolenjske Toplice, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Meniška vas je imala 363 stanovnika.
Documenta – Centar za suočavanje s prošlošću
Programi
Documentu – Centar za suočavanje s prošlošću je 2004. godine osnovao Centar za mir, nenasilje i ljudska prava Osijek, Centar za mirovne studije, Građanski odbor za ljudska prava te Hrvatski helsinški odbor. Ključni je razlog ovoga nastojanja iskustvo prešućivanja i falsificiranja ratnih zločina i ostalih ratnih zbivanja od 1941. do 2000. koje je utjecalo na noviju prošlost, kako Jugoslaviije tako i post-jugoslavenskih društava.
SHOC1
Skraćenje hijazmi 1, znano i kao SHOC1, je protein koji je kodljudi kodiran genom SHOC1.
Documenta – Centar za suočavanje s prošlošću
Programi
Documenta – Centar za suočavanje s prošlošću sprovodi program tranzicione pravde usmjeren na žrtve sa tri glavne komponente:
SHOC1
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.444 aminokiseline, a molekulska težina 165.202 Da
Gen
Hromosomski lokus SHOC1 je na poziciju 9q31.3, koju dijeli s najmanje 115 drugih gena koji kodiraju proteine, a nalazi se na negativnom lancu hromosoma 9. Kod ljudi sadrži 34 egzona, a dugačak je 108.834 parova baza, uključujući intron]e i egzone. C9orf84 se nalazi između gena za kodiranje proteina GNG10 i  UGCG . Kada se ovaj gen transkribira kod ljudi, najčešće formira iRNK koja je duga 4.721 parova baza i sadrži 26 egzona. Postoji najmanje 13 alternativnih oblika prerade C9orf84, s više predviđenih.
Kutovi
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Orahovica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kutovi su imali 176 stanovnika.
SHOC1
Protein
Pokazalo se da je SHOC1 podvrgnut fosforilacijama. Predviđa se da C9orf84 prolazi kroz nekoliko drugih posttranslacijskih modifikacija, uključujući glikozilaciju i o-vezanu glikozilacija, te da sadrži leucinom bogate jedarne eksportne signale. U usporedbi s generičkim referentnim setom swp23s.q, primarnoj strukturi nedostaje u aminokiselinskoj grupi AGP (alanin, glicin, prolin) i sadrži više kiselih aminokiselina (glutamat, aspartat) od osnovnih aminokiselina (lizin, arginin). To vrijedi za proteine svih kičmenjaka. U ljudskoj izoformi 1, bilo je 220 identificiranih jednonukleotidnih polimorfizama otkrivenih u kodirajućoj regiji, ali niti jedan još nije povezan s ljudskom bolešću. Predviđa se da će sekundarna strukrura ovog proteina biti uglavnom alfa-heliksi u otprilike prve dvije trećine proteina, a zavojnice u posljednjoj trećini. Predviđa se da je ovaj protein lokaliziran u jedru.
Kutovi
Stanovništvo
Napomena: ''U 1981. povećano pripajanjem naselja Jovanovac. Za to bivše naselje sadrži podatke od 1948. do 1961.''
SHOC1
Interakcije
Nekoliko najčešćih i najkonzerviranijih mjesta vezanja porodica transkripcijskih faktora za koje se predviđa da će se naći u promotorskoj regiji C9orf84 su ETS1 faktori, proteini koji vezuju Ccaat/pojačivač i faktor vezanja pojačivača limfoida 1. ETS1, proteini koji vezuju pojačivač Ccaat i faktor vezivanja pojačivača limfoida 1 povezani su s imunošću.
Evoluciijska historija
Ovaj gen se nalazi u svim kičmenjacima i nekim beskičmenjacima. Najdalji ortolog koji može otkriti NCBI BLAST nalazi se u Nematostella vectensis (starletna morska anemona). Najliži biljni ortolog C9orf84 je protein  SHOC1 kod Arabidopsis thaliana. C9orf84 nije dobo konzerviran čak ni među sisarima.
Klinički značaj
SHOC1 je visoko reguliran kod pacijenata s psorijazom s oštećenom kožom, za razliku od pacijenata s psorijazom s neozlijeđenom kožom i pacijenata koji nemaju psorijazu.
Operacija "Pauk"
Operacija Pauk je naziv za združenu vojnu operaciju snaga Narodne odbrane Zapadne Bosne, Republike Srpske Krajine, Republike Srpske, Savezne Republike Jugoslavije i srpskih paravojnih formacija koja je imala za cilj da Fikret Abdić ponovno dođe na vlast u Velikoj Kladuši i slamanje snaga Petog korpusa Armije RBiH.
Uvod u operaciju
Nakon što je 5. korpus u augustu 1994. godine zauzeo Veliku Kladušu, Autonomna pokrajina Zapadna Bosna je doživjela poraz, dio snaga NO APZB se predao 5. korpusu, a dio prebjegao na teritorij Republike Srpske Krajine, dok je Fikret Abdić pobjegao u Hrvatsku. Nakon vojnog poraza Fikret Abdić se želi vratiti pod svaku cijenu na vlast u Velikoj Kladuši, kako je za ovakav pothvat trebao vojnu snagu koje nije više imao, Fikret Abdić je sklopio dogovor s Slobodanom MIloševićem. Rezultat ovog dogovora je bio formiranje operativne grupe poznate pod nazivom "Pauk". Prema ovome dogovoru paravojne formacije Fikreta Abdića su obučavane od strane instruktora Crvenih beretki u vojnim kampovima u Slunju. Obuka je trajala 45 dana, a snage su bile uvježbane za ulazak i zauzimanje Velike Kladuše, te za daljnje napredovanje prema Cazinu i Bužimu. Milošević je trebao Abdiću obezbjediti oružje za vojna djelovanja i obuku, te pomoć srpskih paravojnih formacija, a zauzvrat Fikreta Abdić je trebao osigurati gorivo koje dobivao trgovinom s Hrvatskom, te novčana sredstva koja je Abdić obezbjeđivao na osnovu trgovine i šverca sa Bihaćkim okrugom. Politička korist Slobodana Miloševića i srpske strane u ovoj operaciji je bilo pokazivanje svjetskoj javnosti da ni Bošnjaci kao narod nisu jedinstveni u stavu za cjelovitu državu Bosnu i Hercegovinu. Komandni kadar operacije Pauk je bio: rukovodeći general SVK Mile Novaković, kojeg je kasnije trebao zamijeniti načelnik GŠ VRS Manojlo Milovanović koji je trebao primati naređenja od Jovice Stanišića, šefa SDB iz Beograda, također u komandi operacije bio je Franko Simatović, na terenu su postojale tri taktičke grupe od kojih je prva bila pod komandom Fikreta Abdića, druga pod komandom Milorada Ulemeka-Legije i treća pod komandom Radojice Božovića poznatog kao Kobac. Sjedište komande operacije je bilo na Petrovoj Gori.
IC 3293
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
ASS (gen)
Argininosukcinat-sintaza ili sintetaza (ASS; EC 6.3.4.5) je enzim koji katalizira sintezu argininosukcinata iz citrulina i aspartat]a]. Kod [[ljudi kodirasna je genom ASS koji se nalazi na hromosomu 9.
Operacija "Pauk"
Rezultat operacije
Fikret Abdić ponovno uspostavlja Autonomnu pokrajinu Zapadnu Bosnu u Velikoj Kladuši, nakon čega zauzima teritoriju gotovo do Bužima i Cazina. Cijena ovoga su bili veliki gubici s obje strane, raseljavanje stanovništva i pričinjena materijalna šteta. Operacija je obustavljena uslijed početka operacije Oluja koju je izvela Hrvatska vojska.
ASS (gen)
ASS je odgovoran za treći korak ciklusa ureje i jednu od reakcija ciklusa citrulin-NO.
Ekspresija
Sekvenca Gena ASS ima dužinu od najmanje 65 kb, uključujući najmanje 12 intronA. Kod ljudi, ASS je ekprimiran uglavnom u ćelijama jetre i bubrega.
Mehanizam
U prvom koraku katalizirane reakcije, citrulin napada α-fosfat ATP, kako bi formirao citrulin-adenilat, reaktivni međuprodukt. Vezivanje AMP-a za ureido (sličan ureji) grupu na citrulinu aktivira karbonilni centar za kasniji nukleofilni napad. Ova aktivacija olakšava drugi korak, u kojem α-amino grupa aspartata napada ureido grupu. Napad aspartatom je korak ograničavanja brzine reakcije. Ovaj korak proizvodi slobodne AMP i L-argininosukcinat.
Termodinamički, adenilacija citrulinske ureido grupe je povoljnija od analogne fosforilacije. Osim toga, napad citrulina na α-fosfat ATP-a proizvodi ekvivalentni pirofosfat, koji se može hidrolizirati u termodinamički povoljnoj reakciji, kako bi se osigurala dodatna energija za podsticanje adenilacije.
Kvaternarna
Argininosukcinat-sintetaza je homotetramer, pri čemu se svaka podjedinica sastoji od 412 ostataka. Interfejsi između podjedinica sadrže niz slane mostove i vodikove veze, a C-kraj svake podjedinice uključen je u oligomerizaciju, interakcijom sa C-krajevima i domena vezanja nukleotida drugih podjedinica.
Aktivno mjesto
Kristali rendgenskih zraka stvorene su strukture za argininosukcinat-sintetazu iz Thermus thermophilus , E. coli,  Thermotoga maritime i Homo sapiens. U ASS -u  T. thermophilus, E. coli i H. sapiens, citrulin i aspartat čvrsto su vezani u aktivnom mjestu, interakcijom s ostacima serina i arginina; interakcije supstrata s ostalim ostacima na aktivnom mjestu variraju ovisno o vrsti. U T. thermophilus, ureido grupa citrulina premještena je tokom nukleofilnog napada, kako bi se postigla dovoljna blizina α-fosfata ATP-a. U E. coli, predlaže se da vezivanje ATP-a uzrokuje konformacijski pomak koji okuplja domen vezanja nukleotida i domen sintetaze. Struktura argininosukcinat-sintetaze sa vezanim ATP-om na aktivnom mjestu nije postignuta, iako modeliranje sugerira da je udaljenost između ATP-a i ureido grupe citrulina manja u ljudskoj argininosukcinat-sintetazi nego u E. coli, pa je vjerovatno da je za katalizu potrebna znatno manja konformacijska promjena. Domen vezanja ATP argininosukcinat-sintetaze sličan je onom kod drugih ATP N-tipa pirofosfataza.
Funkcija
Argininosukcinat-sintetaza uključena je u sintezu kreatina, poliamina, arginina, ureje i dušik-oksida.
Sinteza arginina
Kod fetusa i dojenčadi, arginin se također proizvodi putem aktivnosti argininosukcinat-sintetaze u ćelijama crijeva, vjerovatno za nadopunu niskog nivoa arginina koji se nalazi u majčinom mlijeku. Ekspresija argininosukcinat-sintetaze u crijevima prestaje nakon dvije do tri godine života.
Smatra se da se regulacija aktivnosti argininosukcin-sintetaze u sintezi arginina događa prvenstveno na transkripcijskoj razini kao odgovor na glukokortikoide, cAMP, glukagon i insulin. Također je "in vitro" dokazano da arginin snižava ekspresiju argininosukcinat-sintetaze, dok je citrulin regulira.
Yūji Yamanaka
Yūji Yamanaka, rođen 26. juna 1937. u prefekturi Aomori je nekadašnji japanski biatlonac.
ASS (gen)
Ciklus citrulin-NO
Enzim endotelna sintaza dušik-oksida proizvodi dušik-oksid iz arginina u endotelnim ćelijama. Argininosukcinat-sintetaza i argininosukcinatn-lijaza recikliraju citrulin, nusprodukt proizvodnje dušik-oksida, u arginin. Budući da je dušik-oksid važna signalna molekula, ova uloga ASS-a značajna je za vaskularnu fiziologiju. U ovoj ulozi aktivnost argininosukcinat-sintetaze u velikoj mjeri reguliraju upalne ćelijske signalne molekule poput citokina.
Yūji Yamanaka
Karijera
Yamanaka je bio jedan od dvojice biatlonaca, koji su nastupili na Zimskim olimpijskim igrama za Japan na ZOI 1964. u austrijskom Innsbrucku. Kao i većina japanskih sportista pripadao je Oružanim snagama Japana.
ASS (gen)
Ciklus citrulin-NO
Pokazano je da se u endotelnim ćelijama ekspresija ASS-a povećava laminskim smicanjem naprezanja zbog pulsirajućeg protoka krvi. Emerging evidence suggests that ASS may also be subject to regulation by phosphorylation at the Ser-328 residue by protein kinase C-α and by nitrosylation at the Cys-132 residue by nitric oxide synthase.
Yūji Yamanaka
Olimpijske igre
Yamanaka je jednom nastupio na Olimpijskim igrama i to na ZOI 1964. u biatlonu. U biatlonu na ZOI 1964, nastupio je u pojedinačnoj utrci na 20 km zajedno s Yoshiom Ninomine, te zauzeo 19-o mjesto, od ukupno 51 takmičara s dva promašaja i zaostatkom od 13:25.0 min iza pobjednika sovjetskog biatlonca Vladimira Melanina, te je bio je najbolji predstavnik jedne azijske zemlje na ovim igrama u biatlonu.
ASS (gen)
Citrulinemija
Defekti ASS -a ometaju treći korak ciklusa ureje, sprečavajući jetru da prerađuje višak dušika u ureu. Kao rezultat toga, dušik (u obliku amonijaka) i drugi nusprodukti ciklusa ureje (poput citrulina) nakupljaju se u krvotoku. Amonijak je otrovan, posebno za nervni sistem. Akumulacija amonijaka u prvih nekoliko dana života dovodi do lošeg hranjenja, povraćanja, napada i drugih znakova i simptoma citrullinemije tipa I.
Yūji Yamanaka
Svjetska prvenstva
Nastupio je samo jednom na Svjetskom prvenstvu u biatlonu i to na Svjetskom prvenstvu 1965, u utrci na 20 km, 20 februara 1965. zauzeo je 12-o mjesto, od ukupno 48 takmičara s četiri promašaja i zaostatkom od 5:31.3 min iza pobjednika norveškog biatlonca Olava Jordeta.
ASS (gen)
Citrulinemija
Liječenje ovog defekta uključuje dijetu sa niskim sadržajem proteina i dodatak prehrani sa argininom i fenilacetatom. Arginin dopušta da se ciklus ureje završi sam, stvarajući podloge potrebne za izvorno učvršćivanje amonijaka. To će smanjiti pH krvi. Osim toga, fenilacetat reagira s rezervnim glutaminom, rezultirajući fenilacetoglutaminom, koji se može izlučiti bubrezima.
Kancer
U genu ASS identificirano je najmanje 50 mutacija s koje uzrokuju citrullinemiju tipa I. Većina ovih mutacija zamjenjuje jednu aminokiselinu drugom u ASS -u. Ove mutacije vjerojatno utiču na strukturu enzima i njegovu sposobnost vezanja za citrulin, aspartat i druge molekule. Nekoliko mutacija dovodi do proizvodnje abnormalno kratkog enzima koji ne može učinkovito obaviti svoju ulogu u ciklusu ureje.
Liječenje ovog defekta uključuje dijetu sa niskim sadržajem proteina i dodatak prehrani sa argininom i fenilacetatom. Arginin dopušta da se ciklus uree završi sam, stvarajući podloge potrebne za izvorno učvršćivanje amonijaka. To će smanjiti pH krvi. Osim toga, fenilacetat reagira s rezervnim glutaminom, rezultirajući fenilacetoglutaminom, koji se može izlučiti bubrezima., and melanoma. Naprimjer, defekti ASS -a javljaju se u 87% karcinoma gušterače. Ćelije raka stoga ne mogu sintetizirati dovoljno arginina za svoje procese, pa se moraju oslanjati na arginin u prehrani. Pokazalo se da iscrpljivanje arginina u plazmi upotrebom arginin-deiminaza dovodi do regresije tumora kod miševa.
Hermann Buhl
Hermann Buhl (21. septembar 1924. – 27. juni 1957.) bio je austrijski planinar i smatra se za jednog od najboljih penjača svoga vremena. Jedan je od prvih alpinista koji se u Himalajima počeo penjati alpskim stilom.
Buhl se rodio u Innsbruck, kao najmlađe od četvoro djece. Poslije majčine smrti nekoliko godina je proveo u sirotištu. Kao tinejdžer i član planinarskog kluba u Insbruku. Počeo je studirati komercijalu, ali ga je rat prekinuo. Kao vojnik bio je pripadnik alpskih jedinica. Amerikanci su ga zarobili na Monte Kasinu. Poslije rata završio je školu za planinarskog vodiča.
Mihovec
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mihovec je imao 40 stanovnika.
Hermann Buhl
Nanga Parbat
Hermann Buhl je prvi čovjek koji se 3. jula 1953. godine popeo na Nanga Parbat (8.126). Bio je član austrijsko-njemačke ekspedicije koju je predvodio Karl Maria Herrligkoffer. Prije ove ekspedicije 31 čovjek je poginuo na ovoj planini.
Uspon na vrh po istočnom grebenu bio je vrlo težak i dramatičan. Na 1.300 metara ispod vrha Buhl je ostao bez partnera koji se morao vratiti. Nastavio je sam, te je na vrh stigao u 17:00. Zbog mraka bio je prisiljen prenoćiti u stojećem položaju na uskoj izbočini. Silazak je bio usporen nakon gubitka dereze, pa se u kamp vratio idućeg dana u 19:00, 40 sati nakon polaska. Buhl je bio prvi alpinist koji je ostvario uspon na vrh iznad 8000 metara i to sa elementima alpskog stila, bez kisika, zadnjih 1.300 m.). Istovremeno je to bio i nagovještaj mogućnosti uspona alpskim stilom na himalajske vrhove, koji će upotpunosti prvi izvesti 1975 godine Peter Habeler i Reinhold Messner.
Njegova ekspedicija na Nanga Parbat poslužila je kao osnova filma The climb snimljenog 1986. godine sa Bruce Greenwoodom kao Buhl.
Broad Peak
Prvi uspona na Broad Peak (8.051 m.) ostvario je između 8 - 9 juna 1957, sa Fritzom Winterstellerom, Marcusom Schmuckom (vođa ekspedicije) i Kurtom Diembergerom, kao članovi austrijske ekspedicije koju je vodio Schmuck. Uspon je takođe izveden bez dodatnog kisika i pomoći nosača. Ovaj uspon bio je ilegalan pa je Diembergeru neko vrijeme bio zabranjen ulazak u Pakistan.
Sa ova dva uspona Kuhl je postao prvi čovjek sa dva uspona na vrhove preko 8.000 metara.
Chogolisa
Nekoliko nedjelja kasnije Buhl i Diemberger pokušali su uspon na neispenjani vrh Chogolisa (7.665 m) u alpskom stilu. U blizini vrha Buhl se izgubio u snježnoj mećavi, nakon čega se na njega sručila lavina i odnijela ga u provaliju 900 metara. Tijelo mu nije nikad pronađeno u naslagama leda.
Monosomija
Monosomija je oblik aneuploidije sa prisustvom samo jednog hromosoma iz bilo kojeg para. Parcijalna monosomija se javlja kada nedostaje dio jednog hromosoma u paru.
Ljudske monosomije
Ljudska stanja zbog monosomije:
Stričići
Stričići su naseljeno mjesto u gradu Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina.
Stećci u Bosanskom Petrovcu
Stećci u Bosanskom Petrovcu, Bosna i Hercegovina, su skupina od oko 100 komada, rasprostranjenih na manjem broju lokacija.
Nekropola stećaka Kolunić
Nekropola se nalazi na lokalitetu Crkvina, oko 3,2 km uz put Bosanski Petrovac - Drvar, na južnom rubu Petrovačkog polja. Nekoliko parcela odvaja je od puta. Proglašena je, zajedno s ostacima srednjovjekovne crkve, za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
Opis
Na jednoj od dvije ploče koje su bile "blizu oltara", Petar Mirković je zatekao uklesan ljiljan i natpis u 2 reda, između kojih je na kraju riječi stajao krst. O natpisu su pisali Petar Mirković i Ćiro Truhelka u Godišnjaku Zemaljskog muzeja, 1894. Natpis je kasnije pročitao Marko Vego, tako da se natpis s lijeve strane krsta pojavio u zrcalnoj slici. Pisan je u ustavnoj glagoljici 14-15. stoljeća:
Pored imena i prezimena, ispisanih u dva reda, uklesan je sa desne strane krst.
Goran Komar iz Herceg Novog, koji je posjećivao ovaj lokalitet smatra da natpis po svojoj tipologiji pripada ustavnoj glagoljici, vjerovatno iz 15. vijeka i njime se dva puta ispisuje lično ime Ostoja. Riječ je o jednom od veoma starih glagoljskih epitafa i smatra se da je on drugi po redu po starosti u Bosni i Hercegovini.
Spomenik sa natpisom na glagoljici, za koji se duže od 100 godina mislilo da je nepovratno izgubljen (uništen ili odnesen), ponovo je pronađen na nekropoli. Otkrio ga je protoprezviter-stavrofor Zdravko Bogojević iz Eparhije bihaćko-petrovačke, tokom uređenja nekadašnjeg hrama. O tome su obaviještene nadležne institucije koje se bave zaštitom kulturno-historijskog nasljeđa na ovim prostorima, kako bi se što preduzele mjere na zaštiti i konzervaciji spomen-ploče, odnosno stećka sa natpisom.
Vođenica
Treća lokacija je crkva u Vođenici. Stećke je registrovao Vejsil Ćurčić na lokalitetu Crkvina, oko 40 stećaka u obliku ploča i sanduka sa ornamentima polumjeseca i krsta. Prilikom posljednje obnove crkve, stećci su pomjereni i poredani uz ogradu.
Krnjeuša
Na arheološkom lokalitetu Crkvina nalazi se nekropola stećaka. Do početka 20-og vijeka sačuvala su se samo dva stećka, ostali su vremenom uništeni.
Oraško brdo
Ostaci srednjovjekovne crkve dimenzija 12x5 m. i nekropola stećaka nalaze se na lokalitetu Crkvina. Oko ostataka crkve sačuvano je 20 stećaka, orijentiranih uglavnom zapad-istok. Jedan spomenik ukrašen je motivom krsta.
Gornje Bravsko
Nekropola stećaka iz kasnog srednjeg vijeka registrovana je u Divskom groblju. Sačuvano je 16 stećaka u obliku ploča i sanduka, orijentiranih zapad-istok.
Kalce–Naklo
Kalce–Naklo je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kalce–Naklo je imalo 170 stanovnika.
Mihovica
Mihovica (njem. Plainburg in Unterkrain) je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mihovica je imala 149 stanovnika.
Satakunta
Satakunta je jedna od regija Finske. Nalazi se u jugozapadnom dijelu države i dio je nekadašne provincije Zapadna Finska. Glavni grad regije je Pori. Historijska provincija istog imena bila je najveća finska provincija a obuhvatala je osim sadašnje regije Satakunta i veliki dio regije Pirkanmaa.
Prostire se na teritoriji od 8.412,47 km2 a prema podacima iz 2013. godine regiju je naseljavalo 224.556 stanovnika.
S obzirom da se nalazi na jugozapadu gušće je naseljena regija u odnosu na nacionalni prosjek, sa prosječnom gustinom od 27 stanovnika po km2.
Geografija
thumb|left|350px|Naselje Sorkka u [[Rauma|Raumi sa tipičnim primorskim ravničarskim krajolikom Satakunte]] Regija Satakunta se odlikuje snažnim kontrastom priobalnih i kopnenih područja. Najjužniji dio obale okružen je arhipelagom Rauma, ali se prema sjeveru, broj priobalnih ostrva u velikoj mjeri smanjuje. Dominantna karakteristika sjeverne obale Satakunte je delta rijeke Kokemäenjoki, sjeveroistočno od grada Pori.
Dolina rijeke Kokemäenjoki i područje južno od nje čine jednu od najvažnijih poljoprivrednih regija Finske. Glavni usjevi su raž, ječam, krompir i šećerna repa. S druge strane, sjeverno od doline Kokemäenjoki, šume dominiraju pejzažom, a gustina naseljenosti je mnogo niža nego u južnoj Satakunti. Prema unutrašnjosti, poljoprivrednu ravnicu zamjenjuje brdovitiji krajolik bez jezera. U ovoj oblasti, naseljena mjesta se nalaze duž najvažnijih vodenih puteva, kao rezultat prvobitnog perioda naseljavanja ovog područja.
Općine
Regija se sastoji od 17 općina od kojih 6 imaju status grada (označene podebljano).
Podregija Sjeverna Satakunta:
Podregija Rauma:
IC 4904
IC 4904 (također poznat kao ESO 73-17 i PGC 63913) je spiralna galaksija i nalazi se u sazviježđu Paun. Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 21. septembra 1900. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cambin Danzan
Cambin Danzan, rođen 29. januara 1945. je nekadašnji mongolski biatlonac.
Karijera
Danzan je bio jedan od trinaest sportista, koji su prvi put nastupili na Zimskim olimpijskim igrama za Mongoliju na ZOI 1964. u austrijskom Innsbrucku.
Olimpijske igre
Danzan je jednom nastupio na Olimpijskim igrama i to na ZOI 1964. u biatlonu.
U biatlonu na ZOI 1964, nastupio je u pojedinačnoj utrci na 20 km zajedno sa Bajandžavinom Damdindžavom, Bizjaginom Dašgajom i Tudevinom Lhamsirenom, te zauzeo 49-o mjesto, od ukupno 51 takmičara s 15 promašaja i zaostatkom od 46:18.8 min iza pobjednika sovjetskog biatlonca Vladimira Melanina, te je bio je bio najslabiji takmičar u utrci.
Ministarstvo za ljudska prava i izbjeglice Bosne i Hercegovine
Ministarstvo za ljudska prava i izbjeglice Bosne i Hercegovine (MHRR) jedno je od deset ministarstava u sastavu vijeća ministara Bosne i Hercegovine. Sjedište ministarstva se nalazi na Trgu Bosne i Hercegovine 1 u Sarajevu, u Zgradi prijateljstva između Grčke i Bosne i Hercegovine. Nadležni ministar za ljudska prava i izbjeglice Bosne i Hercegovine je Sevlid Hurtić (BH Zeleni).
Do 2000. za nadležnosti ministarstva za ljudska prava i izbjeglice Bosne i Hercegovine bila su nadležna određena ministarstva u Republici Srpskoj i Federaciji Bosne i Hercegovine. Prvi ministar bio je Martin Raguž (HDZ BiH).
Historija
Nakon isticanja nezavisnosti Bosne i Hercegovine od Jugoslavije 1992. na nivou novonastale Republike Bosne i Hercegovine počela su sa radom nova ministarstva, a nakon potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma 1995. počela su sa radom nova ministarstva u Federaciji Bosne i Hercegovine i Republike Srpske, koje imaju iste nadležnosti kao i današnje ministarstvo za ljudska prava i izbjeglice Bosne i Hercegovine.
Prvi ministar za ljudska prava i izbjeglice bio je Martin Raguž, kao dio koalicije između Hrvatske demokratske zajednice Bosne i Hercegovine (HDZ BiH), Stranke demokratske akcije (SDA) i Srpske demokratske stranke (SDS).
Nadležnosti
Ministarstvo za ljudska prava i izbjeglice Bosne i Hercegovine nadležno je za nadležna za:
Organizacijska struktura
Ministarstvo za ljudska prava i izbjeglice Bosne i Hercegovine organizirano je od pet sektora i jednog ureda.
Windows Me
Windows Millennium Edition, ili Windows Me (čita se marketinški isto kao riječ "ME" -, ali češće kao spelovanje, "M-E" - em-i), je grafički operativni sistem kompanije Microsoft koji je izbačen za komercijalnu upotrebu 19. juna 2000. godine a za širu upotrebu 14. septembra 2000. To je zadnji operativni sistem iz porodice Windows 9x.
Windows Me nastavak Windows 9x modela, ali sa slabijim pristupom stvarnom načinu rada MS-DOS-a u cilju da se smanji vrijeme dizanja sistema. Ovo je jedna od najneuobičajenijih izmjena u Windowsu ME, jer aplikacije koje su se prije mogle pokretati u DOS načinu rada, kao npr. stariji alati za disk, se ne mogu pokretati pod Windowsom ME (iako se sistem može dizati i u DOS načinu preko floppy diskete).
Poredeći sa ostalim izdanjima Windowsa, Windows Me je imao kratak rok trajanja od nešto više od godinu dana. Microsoft je ciljao da napravi Me prvim korisničkim sistemom baziranim na NT kernelu. Ipak, ovo se nije desilo i Me je upao na tržište nakon što je Neptun projekat otkazan. Windows ME je kritikovan radi bugova, sporosti i nestabilnosti. Windows Me, zajedno sa Windowsom 2000, je uskoro zamijenjen sa NT tipom sistema, Windowsom XP, koji je pokrenut na 24. august 2001. Podrška za ME je završila 11. jula 2006., što je isto vrijeme kao i kod sistema Windows 98.
Historija
Godine 1998, Microsoft je izjavio da neće izdavati verziju Windowsa 9x nakon Windowsa 98. U maju 1999. ipak je objavljen Windows 98 Second Edition (bos. drugo izdanje), te nakon toga nova verzija Windowsa 9x koja je kasnije kodno preimenovana u Millennium. 2000-te, ovo izdanje je poznato kao Windows Millennium Edition (Windows ME).
Najmanje 3 beta verzije Windowsa ME su bile dostupne tokom svoje faze razvoja. Na dan 24. septembar 1999., Microsoft je objavio da će Windows Millennium Beta 1 biti izdat. Windows Millennium Beta 2 je izdat 24. novembra 1999. i imao je dodatih par novih svojstava kao System File Protection i Kontrolna ploča ta upravljanje igrama. Nekoliko privremenih izdanja je predstavljeno između verzija Beta 1 i 2 i imali su nove mogućnosti kao automatska nadogradnja i personalizirani izbornici. Beta 3 je izdata na 11. april 2000. i ova verzija je označila prvo pojavljivanje finalne verzije zvukova prilikom "paljenja" i "gašenja" računara (izvedeni iz Windows 2000), dok su prethodne beta verzije koristile zvukove of Windowsa 98 SE prilikom istih. Finalna verzija slike na bootu je prvi put predstavljena u verziji Beta 3 build 2513. Generalna dostupnost je omogućena na 31. decembar 2000, a Microsoft je ugasio podršku za Windows Millennium Edition na 31. decembar 2003. Produžena podrška je završila ipak na 11. juli 2006. Windows 98 i Windows 98 SE produžena podrška je finalizirana isti dan. Windows ME je također sadržavao Microsoft Java Virtual Machine, što je uzrokovalo, kao i kod Windowsa 98 i Windowsa 98 SE, da budu izbačeni iz MSDN-a krajem 2003. Prilikom izdavanja, Microsoft je obavio vremenski ograničenu promociju od septembra 2000. do januara 2001. gdje su tražili da korisnici Windowsa 95 ili Windowsa 98 nadograde svoj sistem na Windows ME za $59.95 umjesto regularne cijene nadogradnje od $109.
Nedugo nakon što je Windows ME izdat, Microsoft je pokrenuo inicijativu da promoviše Windows ME u SAD-u, koju su nazvali Meet Me Tour. Program je isticao Windows ME, kompanije partnere i ostale firme u interaktivnoj multimedijalnoj atrakciji u 25 gradova širom SAD-a.
Korisnički interfejs
Windows Me je predstavio poboljšanja shell-a kojeg je naslijedio iz Windowsa 2000 kao personalizirani izbornici, podesive Windows Explorer trake, auto-complete u Windows Explorer traci adrese i Run kutija, Windows 2000 je pojačao asociranje tipova datoteka, prikaz komentara u prečicama kao tooltip-ovi, proširive kolone u prikazu detalja (detail view) (tzv. IColumnProvider interfejs), prekrivače ikona, integrisanu traku za traženje u Windows Exploreru, sortiranje po imenu u iizbornicima, Places traka u uobičajenim dijaloškim okvirima za Otvaranje i Sačuvavanje, skakajući Start meni za specijalne direktorije, neke Plus! 95 i ! 98 teme, i poboljšana grafika. Područje obavijesti u Windowsu ME i kasnijim verzjama podržava 16-bit high color ikone. Multimedia control panel je također poboljšan u odnosu na Windows 98 SE. Taskbar i Start meni opcije dozvoljavaju isključivanje opcije drag and drop i može se isključiti pomjeranje ili promjena veličine taskbara, što je dobro za nove korisnike.
DOS u stvarnom smislu
Windows ME je ukinuo podršku za realni način rada u MS-DOS. Kao rezultat,  u Windowsu ME zanemaruje ,   i   i direktno pokreče. U svojoj standardnoj konfiguraciji, sistem se ne pokreče u MS-DOS command prompt-u, niti ulazi u DOS nakon isključenja Windowsa; driveri realnog načina rada kao  se ne mogu učitati i starije aplikacije koje traže ove drivere se ne mogu pokrenuti. Microsoft je izjavio da je to zbog poboljšanja brzine i pouzdanosti procesa dizanja sistema.
U Windowsu ME, datoteke  i   se koriste samo radi podešenja globalnih parametara okoline. Dvije datoteke (ako su prisutne) provjeravaju podešenja vezana za varijable okoline i bilo koja druga komanda koja je prisutna se briše u Windowsovom registry ključu (pogledati ispod). Ove dvije datoteke sadrže samo podešenja i prednosti koje upravljaju "globalnom okolinom" računara tokom dizanja sistema ili pokretanja nove virtuelne DOS mašine (VDM).
Za oređivanje ili izmjene ostalih vrijednosti startup-a (koji, u Windowsu 98, se sadrže u ) korisnik mora izmijeniti sljedeći registarski podatak:
Za rješavanje problema i oporavka pada, Windows ME CD-ROM i Windows ME startup disk su omogućeni da bootaju direktno u DOS realni način rada.
Ostale komponente
Za razliku od starijih verzija, Windows ME je namijenjen prvenstveno kućnim korisnicima i ne posjeduje određene alate za preduzetnike. Nekoliko mogućnosti svojih prethodnika nisu radile ili su službeno bile bez podrške Microsofta na Windowsu ME, uključujući automatsku instalaciju, aktivni direktorij, izmjenjivač politike sistema, lični web server i ASP. Ovo je bilo podržano na prethodnicima, Windowsu 98 i Windowsu 95. Resource Kit alat, namijenjen sistemskim administratorima, nikad nije objavljen na Windowsu ME.
Ostale mogućnosti koje su izbačene iz ME ili nisu nikad nadograđene su Microsoft Fax, QuickView i DriveSpace, kao i GUI FAT32 alat za konverziju. Nekoliko komandi Windows Explorera su uklonjene iz ME.
Kritika
Windows ME je žestoko kritikovan od strane nekih korisnika, najviše zbog manjka stabilnosti. Članak PC World magazina je označio Windows ME kao "Izdanje greška" i dao mu 4. poziciju u svom "Najgori tehnički proizvodi svih vremena" članku. "Nedugo nakon što se ME pojavio krajem 2000-te," navodi se u članku, "korisnici su prijavili probleme prilikom instalacije, pokretanja, rada sa ostalim hardverom i softverom, te prilikom zaustavljanja rada."
System Restore je također trpio programske greške kod funkcije dodavanja datuma koji može uzrokovati da System Restore nepravilno radi sa podacima koji su uzeti nakon 8. septembra 2001. Ovo sprječava System Restore od lociranja ovih podataka i može uzrokovati da proces vraćanja padne. Microsoft je ponudio nadogradnju da popravi ovaj problem.
Veza sa ostalim Windows izdanjima
Windows ME je nadopunjen sa NT tipom sistema, Windowsom 2000, koji cilja prema službenim licima. Oba operativna sistema su naslijeđena Windowsom XP koji ima objedinjene mogućnosti i jednog i drugog. Sva podrška Windowsa ME, uključujući sigurnosne nadogradnje i hotfix-ove, je okončana na 11. juli 2006. Podrška za Windows 98 i Windows 98 SE je također okončana na isti dan. Microsoft je prekinuo podršku za ove proizvode je ih kompanija smatra zastarjelim i smatra da korištenje istih od može dovesti korisnike do izlaganja sigurnosnim rizicima.
Većina programa treće strane napisani za starija izdanja Windowsa, posebno starije igre, mogu se pokretati u Windows ME, ali ne pod Windowsom 2000. Ova činjenica je postala manje važna zbog oštrog pada popularnosti Windowsa ME nakon pojave Windowsa XP, koji prezentira kompatibilni način rada koji dopušta dosta starijih aplikacija.
Windows 2000 ne može, ipak, biti nadograđen na Windows ME. Kada se ubaci instalacioni CD od Windowsa ME prilikom pokretanja Windowsa 2000, korisnik dobije poruku da se desila greška i da se instalacija ne može pokrenuti u Windowsu 2000. Korisnik dobija uputu da treba isključiti Windows 2000, restartovati računar korištenjem Windowsa 95, 98 ili 98 SE ili startovati MS-DOS te nakon toga pokrenuti instalaciju preko DOS Command Prompta.
Windows XP, koji nije dio NT porodice, postao je nasljednik Windowsa ME. Također je zatvorena rupa između korisničkog Windowsa i Windowsa NT. Dodatno, nijedan servisni paket za Windows ME nije izdata. Zajedno sa Windowsom 2000 iz NT porodice, Windows ME je zadnja verzija Windowsa koja nije imala aktivaciju proizvoda. Windows ME je zadnji Windows baziran na Windows 9x (monolithic) kernelu i MS-DOS-u.
Sistemski zahtjevi
Windows Me nije kreiran za rad sa više od 512 MB RAM memorije, po preporuci. Sistemi sa većom od preporučene količine RAM-a mogu imati manju stabilnost; ipak, zavisno od hardversko-softverske konfiguracije, ponekad je moguće ručno podesiti instalaciju da nastavi raditi sa nešto većim količinama RAM-a. Sistemi sa 1,5 GB RAM-a ili više se obično često restartuju tokom dizanja sistema.
Obradovci
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Orahovica.
Mihovo
Mihovo (njem. Maichau) je naseljeno mjesto u sastavu općine Šentjernej, regija Jugoistočna Slovenija, Slovenija.
Obradovci
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Obradovci su imali 56 stanovnika.
Mihovo
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Novo Mesto.
Obradovci
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Obradovci je imalo 103 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mihovo
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mihovo je imalo 97 stanovnika.
Napomena: ''U 2001. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Gorenje Vrhpolje i Mihovo, a u 2010. između naselja Cerov Log i Mihovo.''
Stidne usne
Stidne usne ili stidne usmine su dio vulve. One su glavni vanjski vidljivi dijelovi vulve. Kod ljudi postoje dva para stidnih usana: labia majora  (ili vanjske stidne usne) su veće i masnije, dok su labia minora nabori kože između vanjskih usana. Stidne usne okružuju i štite klitoris i otvore vagine i mokraćovoda.
Postoje dva para stidnih usana: Velike stidne usne (labia vulvae maiora) omeđuju spolni otvor, a oblikuju ih kožni nabori. Male usne (labia minora) su mali tanki nabori glatke i vlažne kože, kojima se prednji krajevi spajaju i presvlače klitoris. thumb|250px|Unutrašnje usne (labia minora) su vertikalni kožni nabor u centru vulve (vanjske ženske genitalije) između zaobljenih debljih velikih usana (vanjskih stidnih usana).
Anatomija
thumb|300px|Lijevo: U stanju mirovanja, usne štite unutrašnje dijelove vulve. Desno: Širenje usana razotkriva unutrašnja područja vulve. A) [[Prednja komisura velikih usana B) Klitorisna obloga C) Labia minora D) Labia majora E) Stražnja komisura velikih usana F) Klitorisni glans G) Unutrašnjanja površina velikih usana H) Predvorje vulve I) Mokraćovod J)  Otvor vagine K) Frenulum malih usana]] Labia majora, koje se također nazivaju i vanjske usne ili vanjske usmine, su strukture poput usana koje se sastoje većinom od kože i  masnog tkiva, koje se protežu s obje strane vulve i formiraju pudendalni prorez kroz sredinu. Labia majora često ima ispupčen izgled i gusta je prema prednjem dijelu. Prednji spoj velikih usana  naziva se prednja komisura, ispod mons pubis i iznad klitorisa. Na stražnjoj strani, majora labia pridružuju se stražnja komisura commissure, koja je iznad perineuma i ispod frenulumu malih usana. Žljebovi između velikih i malih usana poznati su pod nazivom "interlabijske brazde "ili interlabijskii nabori.
Male stidne usne (zastarjelo: nimfa), zvane i unutrašnje usne ili unutarnje usmine, dva su mehka nabora kože bez masti, bez dlake između velikih. Oni zatvaraju i štite vulvino predvorje, uretru i vaginu. Gornji dio svake male usne se dijeli kako bi se spojio sa klitorisni glansom i kliterusnim poklopcem. Male usne nalaze se iza na  frenulumu malih usana (poznat i kao fourchette), koji predstavlja nabor kože ispod otvora vagine. Izraženiji je kod mlađih žena i često se povlači nakon seksualne aktivnosti. i porođaja.
Kad stoje ili sa spojenim nogama, majora labia obično u potpunosti ili djelomično prekriva vlažne, osjetljive unutarnje površine vulve, koje posredno štite vaginu i uretru, slično kao što usne štite usta. Vanjska površina velikih usama je pigmentirana koža, a tokom puberteta razvija pubične dlake. Unutarnja površina im je glatka, bez kožnih dlaka, koja nalikuje sluznici, a vidljiva je samo kad se velike i male usne razdvoje.
I unutrašnja i vanjska površina velikih usana sadrže lojne žlijezde (uljne žlijezde), apokrine znojne žlijezde i ekrinske znojne žlijezde. Majora labia ima manje površnih nervnih završetaka u odnosu na ostatak vulve, ali koža je visoko vaskularizirana. Unutarnja površina malih usana je tanka vlažna koža, s izgledom sluzokože. Sadrže mnogo lojnih žlijezda, a povremeno imaju i ekrinske znojne žlijezde. Imaju mnogo senzornih nervnih završetaka i jezgro erektilnog tkiva..
Raznolikost
thumb|250px| Varijacije u izgledu stidnih usana Boja, veličina, dužina i oblik unutrašnjih usana mogu se uveliko razlikovati od žene do žene. Kod nekih žena male usne gotovo ne postoje, a kod drugih su mesnate i ispupčene. Mogu se kretati u boji od svijetlo ružičaste do smeđe crne, a tekstura može varirati između glatke i vrlo smežurane.
Kod oko 60% žena unutrašnje usne su veće od vanjskih nakon puberteta. Općenito, postoji široka varijacija u boji i obliku usana kod različitih žena. Daleko je od toga da su kod svih žena lijeva i desna strana usne su identičnih oblika. Od kraja 20. stoljeća, više mladih žena, čak i djece, imalo je sumnje u normalnost te pojave, koje su medicinski neopravdane.
Citohrom bc
Koenzim Q: citohrom c– oksidoreduktaza, koji se ponekad naziva citohrom bc1 kompleks, a ponekad i kompleks III, je treći kompleks u lancu transporta elektrona (EC1.10.2.2), igrajući ključnu ulogu u biohemijskom stvaranju ATP-a (oksidativna fosforilacija). Kompleks III je multipodjedinični transmembranski proteini koji kodiraju i mitohondrijski (citohrom b) i jedarni genomi (sve druge podjedinice). Kompleks III je prisutan u mitohondrijama svih životinja i svih aerobnih eukariota i unutrašnjim membranama većine eubakterija. Mutacije u kompleksu III uzrokuju netoleranciju na vježbanje kao i multisistemske poremećaje. Kompleks bc1 sadrži 11 podjedinica, tri respiratorne podjedinice (citohrom B, citohrom C1, Rieskeov protein), dva proteinska jezgra i šest niskomolekulskih proteina.
Ubikinol—citohrom-c reduktaza katalizira hemijsku reakciju
Dakle, dva supstrata ovog enzima su kinol (QH2) i feri– (Fe3+)citohrom c, dok su njegova tri proizvoda kinon (Q), fero– (Fe2+) citohrom c i H +.
Ovaj enzim pripada porodici oksidoreduktaza, posebno onih koji djeluju na difenole i srodne tvari kao donor sa citohromom kao akceptorom. Ovaj enzim učestvuje u oksidacijskoj fosforilaciji. Ima četiri kofaktora: citohrom c1, citohrom b-562, citohrom b-566 i 2-gvožđe feredoksin tipa Rieske.
Nomenklatura
Sistematski naziv ove klase enzima je ubikinol:fericitohrom-c oksidoreduktaza. Ostali nazivi u uobičajenoj upotrebi uključuju:
Struktura
U poređenju sa ostalim glavnim podjedinicama koje pumpaju proton u lancu transporta elektrona, broj pronađenih podjedinica može biti mali, čak do tri polipeptidna lanca. Ovaj broj se povećava, a kod viših životinja nalazi se jedanaest podjedinica. Tri podjedinice imaju grupu proteza. Podjedinica citohrom b ima dva tipa b hema (bL i b H), podjedinica citohroma c ima jedan hem c tipa (c1), a Rieske podjedinica gvožđe-sumpornog proteina (ISP) ima dva gvožđa, dva sumpora klaster gvožđe-sumpor (2Fe•2S).
Strukture kompleksa III: ,
Sastav kompleksa
Kod kičmenjaka, kompleks bc1, ili kompleks III, sadrži 11 podjedinica: tri respiratorne podjedinice, dva jezgrarna proteina i šest proteina niske molekulske težine. Proteobacterial complexes may contain as few as three subunits.
Reakcija
Ovaj enzim katalizira redukciju citohroma c za oksidacija koenzima Q (CoQ) i istovremeno pumpanje 4 protona iz mitohondrijskog matriksa u intermembranski prostor:
U procesu koji se zove Q ciklus, dva protona troše se iz matrice (M), četiri protona se oslobađaju u intermembranski prostor (IM) i dva elektrona se prenose na citohrom c.
Mehanizam reakcije
Mehanizam reakcije za kompleks III (citohrom bc1, koenzim Q: citohrom C-oksidoreduktaza) poznat je kao ubikinon ("Q") ciklus. U ovom ciklusu četiri protona se oslobađaju na pozitivnu "P" stranu (međumembranski prostor), ali samo dva protona preuzimaju se sa negativne "N" strane (matrica). Kao rezultat, protonski gradijent formira se preko membrane. U ukupnoj reakciji, dva ubikinola oksidiraju se u ubikinon, a jedan ubikinon reducira se u ubiquinol. U kompletnom mehanizmu, dva elektrona prenose se sa ubikinol na ubikinon, preko dva intermedijera citohroma c.
Reakcija se odvija prema sljedećim koracima:
Prvi krug: Drugi krug: