cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dan planete Zemlje
mini|desno|300px|Nezvanična zastava dana Zemlje Dan planete Zemlje ili Dan Zemlje obilježava se 22. aprila u više od 150 zemalja širom svijeta. Namjera je da ljude širom svijeta podsjeti u kakvom je stanju priroda planete na kojoj žive, kao i da se stanovništvu ukaže na probleme ekosistema, na zagađenje naseljenih mjesta i na to kako poboljšati kvalitet životne sredine.
22. april
U januaru 1970. američki senator i ekološki aktivista Gaylord Nelson odlučuje da se nacionalna obuka o životnoj sredini zove Dan Zemlje i da se održava 22. aprila. U dobu političkog aktivizma i studentskih protesta Dan Zemlje privlači mnoge reportere koji o tome izvještavaju. Senator Nelson prepušta organizaciju studentima i izabira Denis Hayesa za koordinatora. Mnogi građani se priključuju i Dan Zemlje kao „praznik“ postaje veoma uspješan u Sjedinjenim Američkim Državama.
Uz to senator Nelson proklamira 1971. treću sedmicu u aprilu kao „Sedmicu Zemlje“, koja postaje nacionalni događaj. U sjenci Dana Zemlje 1971. američki kongres usvaja većinu zakona za zaštitu životne sredine.
Dan planete Zemlje službeno se obilježava od 1992. godine kada je tokom Konferencije UN-a o okolišu i razvoju u Rio de Janeiru na kojoj je učestvovao veliki broj predstavnika vlada i nevladinih organizacija usklađen dalekosežni program za promociju održivog razvoja.
„Neka budu samo mirni i veseli Dani Zemlje u budućnosti za naš lijepi svemirski brod Zemlja koji nastavlja da se okreće i kruži u hladnom svemiru sa njegovim toplim i lomljivim tovarom vedrog života.“—Sekretar Ujedinjenih Nacija, U Thant 21. mart 1971.
NGC 7525-1
NGC 7525-1 (također poznat kao IRAS 23111+1344 i PGC 70731) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 564 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Pegaz. Najveći prečnik je 0,60 (98 hiljada sg) a najmanji 0,6 uglovnih minuta (98 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Juventus FC – sezona 2012/2013.
mini|300px|Juventus 2012-13 2012-13 sezona nogometnog kluba Juventus je 115. sezona od njegovog osnivanja i šesta zaredom u Italijanskoj prvoj ligi. Sezonu u kojoj će braniti titulu prvaka Italije su započeli sa istim stručnim štabom kao i godinu ranije.
Trenerski štab
Izvor: Juventus.com
Medicinski štab
Izvor: Juventus.com
Ostale informacije
Izvor: Juventus.com
Menadžment
Izvor: Juventus.com
Sportski odjel
Izvor: Juventus.com
Troskovi i zarade
Izvor podataka: Transfermarkt
U Thant
U Thant bio je političar iz Burme (danas Mjanmara), generalni sekretar Ujedinjenih nacija od 1961. do 1971. Njegovo ime je samo Thant, dok slovo "U" znači "gospodin". Poznat je kao i Pantanaw U Thant (U Thant iz Pantanawa).
Biografija
Rođen je u Pantanawu, gdje je završio i osnovnu i srednju školu. Potom je studirao historiju na univerzitetu u Rangoonu, nakon čega se vraća u Pantanaw, te ondje radi kao profesor i direktor škole. Objavljivao je članke u novinama i časopisima i bavio se prevoditeljskim poslom. 1948. postaje direktor za medije u burmanskoj vladi, a od 1951. do 1957. bio je sekretar burmanskog premijera. Bio je sekretar i prvog afričko-azijskog samita 1955, koji je doveo do nastanka Pokreta nesvrstanih. Godine 1957. postaje ambasador Burme u Ujedinjenim nacijama.
Dana 3. novembra 1961. jednoglasno je izabran za generalnog sekretara Ujedinjenih nacija. Među zaslugama, pripisuje mu se važna uloga u okončanju kubanske raketne krize i smirivanju građanskog rata u Kongu. Dana 2. decembra 1966. imenovan je generalnim sekretarom u drugom mandatu, a 31. decembra 1971. otišao je u penziju.
Faktor zaostajanja
U hromatografiji, faktor zaostajanja (Rf), nazvan također i faktor retencije je odnos koji se definiše kao:
Paul Émile Appell
Paul Appell, poznat i kao Paul Émile Appel, bio je francuski matematičar i rektor Univerziteta u Parizu. Koncept Appellovih polinoma dobio je naziv u njegovu čast, kao i ulica u 14. arondismanu Pariza.
Život
Upisao se na École normale supérieure 1873. godine. U Francusku akademiju nauka ušao je 1892. godine.
Između 1903. i 1920. bio je dekan Fakulteta nauka Univerziteta u Parizu, a zatim rektor Univerziteta u Parizu od 1920. do 1925.
Njegova kćerka Marguerite Appell, koja se udala za matematičara Émilea Borela, poznata je spisateljica pod pseudonimom Camille Marbo.
Rad
Appell je radio na projektivnoj geometriji zajedno sa Chaslesom, a zatim na algebarskim funkcijama, diferencijalnim jednačinama i kompleksnoj analizi.
Appellov red
Uveo je skup od četiri hipergeometrijska reda F1, F1, F2, F3, F4 s dvije varijable, koji se sada nazivaju Appellov red, koji uopćuje Gaußov hipergeometrijski red.
Valais
Valais je kanton smješten na jugu Švicarske sa 298.580 stanovnika (2007). Službeni jezici u kantonu su francuski i njemački. Glavni grad kantona je Sion.
Kanton se sastoji od 143 općina.
NGC 6029
NGC 6029 (također poznat kao PGC 56756) je kompaktna galaksija koja je udaljena oko 476 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmija. Najveći prečnik je 1,20 (166 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (97 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 2. juna 1864. godine.
NGC 4604
NGC 4604 (također poznat kao IRAS 12381-0501, MCG -1-32-37 i PGC 42489) je nepravilna galaksija koja je udaljena oko 122 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Djevica. Najveći prečnik je 1,00 (35 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (14 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Christian Heinrich Friedrich Peters 1883. godine.
NGC 6029
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Paul Émile Appell
Appellov red
Uveo je skup parcijalnih diferencijalnih jednačina čija su rješenja upravo ove funkcije, te pronašao razne skraćene formule i izraze tih redova, kao hipergeometrijske redove jedne varijable. Godine 1926. sa Joseph-Mariejem Kampéom de Férietom objavio je tezu o uopćenim hipergeometrijskim redovima.
RNR4
Također je ispitana usklađenost evolucije rDNK. Lp1 ima sekvencu rDNK samo iz jednog progenitora i sadrži više sekvenci rDNK. Koristeći 5S rrn gene kao hromosomske markere, predloženo je da je međulokusna homogenizacija zamijenila svu sekvencu Lp5 rDNK sa E8 sekvencom u hibridu. Čini se da je ova interlokusna homogenizacija bila brza i efikasna i prva je demonstracija homogenizacije hibridnog interlokusa kod gljiva.
Paul Émile Appell
Mehanika
U mehanici, predložio je drugi način formulacije analitičke mehanike, poznat kao Appellova jednačina kretanja.
RNR4
Ljudska rDNK formira sekvence na pet parova hromosoma i homogenizovana je usklađenom evolucijom kroz rekombinaciju i konverziju gena (lokusi RNR1, RNR2, RNR3, RNR4, RNR5 (OMIM: 180450). Homogenizacija, međutim, nije savršena, tako da postaje moguće proučavati njenu efikasnost unutar gena, unutar i između sekvenci, mjerenjem i upoređivanjem varijacija sekvence DNK. Prethodne studije sa nasumično kloniranim genom]skim fragmentima DNK pokazale su da različiti dijelovi gena evoluiraju različitim brzinama, ali nisu omogućile poređenje sekvenci rDNK izvedenih iz specifičnih hromosoma. Do sada su kloniranii i sekvencirani fragmente rDNK iz specifičnih akrocentričnih hromosoma da bi se: Dobijeni rezultati pokazali su visoku homogenost među regulatornim i kodirajućim regijama rDNK na svim hromosomima, iznenađujuću homogenost među susjednim distalnim ne-rDNK sekvencama i postojanje jedne do tri veoma divergentne intergenske klase razmaka unutar svake sekvence.
Paul Émile Appell
Mehanika
Otkrio je fizikalno značenje imaginarnog perioda dvostruko periodične funkcije, čije svođenje na realne argumente opisuje kretanje idealnog matematičkog klatna.
Veneto
Veneto je regija smještena na sjeveroistoku Italije. Graniči sa Austrijom na sjeveru, italijanskim regijama: Trentino-Južni Tirol na sjeveru, Lombardijom na zapadu, Furlanijom-Julijskom krajinom na sjeveroistoku te Emilijom-Romagnom na jugu. Na sjeveru regije započinje planinski lanac Alpe, dok jugoistočnu granicu regije čini sjeverna obala Jadrana, a regiju istovremeno presjecaju i rijeke Po, Adige, Brenta i Piave.
Glavni grad regije je Venecija, dok su ostali značajniji gradovi Verona, Padova, Treviso, Belluno, Rovigo i Vicenza, koji su istovremeno i središta lokalnih provincija. Na površini 18.264 km2 živi približno 4,5 miliona stanovnika, odnosno 246 st/km2.
Regija se ponosi značajnom historijskom i kulturnom tradicijom, koju reprezentira sjaj Mletačke republike. Bogata i brojna ritnica umjetničkog i kulturnog blaga ove regije i danas svjedoči o uticaju, kojeg je Venecija imala stoljećima u ovom dijelu Evrope i svijeta. Arhitektonsko nasljeđe Veneta uključuje jedinstvene palače, zgrade i mostove Venecije, te mnoge vile Andree Palladia. Arena u Veroni je antički rimski amfiteatar, tradicionalno namijenjen izvođenju opere.
Veneto je domovina i mnogih glasovitih italijanskih vina, od kojih su najpoznatija Soave i Valpolicella.
Ekonomija regije, koja se svojevremeno oslanjala prvenstveno na poljoprivredu, danas je više okrenuta proizvodnoj industriji, modi (Benetton, Marzotto i dr.), te prema kulturnom turizmu.
Gojakovići (Kladanj)
Gojakovići su naseljeno mjesto u općini Kladanj, Bosna i Hercegovina.
IC 1350
IC 1350 (također poznat kao IC 1354, MCG -2-53-21 i PGC 65939) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 385 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 0,70 (78 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 26. jula 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Cyril Genik
Kirilo Ivanovič Genik (12. februar 1857 – 1925) bio je ukrajinsko-kanadski prevodilac, agent za imigraciju, vlasnik novina i vođa ukrajinske zajednice u Kanadi.
Biografija
thumb|upright|left|Joseph Oleskiw (1860 – 1903)
Kirilo Ivanovič Genik je rođen 1857. godine u selu Nižnji Berezov (ukr. Нижній Березів), Galicija (ukr. Галичина), od oca Ivana Genyka, seoskog poglavara i majke Ane Pertsovych. Genik je započeo studije u Kolomyji, prije nego što se preselio u današnji Ivano-Frankivsk gdje je završio obrazovanje za učitelja. Diplomirao je u Lavovu prije nego što je imenovan za učitelja u okrugu Nadvirna 1879. Genik se 1882. godine vratio u svoje rodno selo i tamo osnovao školu. Tokom 1880-ih uspostavlja glodarski biznis kao i zadrugu proizvođača koju je nazvao Karpatske prodavnice. Godine 1890. izabran je u gradski savjet u mjestu njegovog prvog studija, Kolomyji. upright|thumbnail|400px|alt=Alt text |Cyril i Pauline Genik sa djecom i porodicom Jones 1906. godine.
U jednom trenutku, Genik je upoznao Josepha Oleskiwa, čovjeka koji je ohrabrivao imigraciju Ukrajinaca u Kanadu. Oleskiw je pitao Genika da li može da prati i vodi drugu grupu Ukrajinaca na njihovom putu za Kanadu i pomoći im se da se nasele. Genik i njegova porodica, njegova supruga i četvero djece pridružili su se grupi od 64 Ukrajinca koji su došli u Quebec City 22. juna 1896. Genik je doveo svoju grupu prvo u Winnipeg, a zatim do mjesta koje je kasnije osnovano pod nazivom Stuartburn, u jugozapadnoj Manitobi, koja se danas smatra prvom ukrajinsko-kanadskom zajednicom u zapadnoj Kanadi. U augustu, Genik se prijavljuje za boravak u Stuartburnu, ali se brzo predomislio i preselio u Winnipeg. Taj isti mjesec, Oleskiw preporučuje Genika Ministarstvu unutrašnjih poslova Kanade za obavljanje poslova useljeničkog agenta. U septembru, Genik po potrebi postaje radnik Odjeljenja za poslove tumačenja i prevođenja. Prilikom obavljanja njegovog posla kao iseljenički agent, Genik u Quebec City-ju upoznaje nove ukrajinsko-kanadske useljenike, koje ohrabruje da koriste engleski jezik i napuste tradicionalne ukrajinske običaje, te im je služio kao savjetnik gdje god je to bilo potrebno. Obim njegovog posla dramatično se povećao sa naglim porastom broja ukrajinskih useljenika u Kanadu. Zbog toga je do 1898. godine Genik postao plačeni radnik kanadske vlade sa punim radnim vremenom. Na taj način, on je postao prvi javni službenik Ukrajinac s punim radnim vremenom u kanadskoj vladi.
Pored njegovih zvaničnih dužnosti Genik je imao značajnu ulogu u osnivanju nekoliko prvih ukrajinsko-kanadskih institucija. Jedna od njih je bila Čitaonica Taras Ševčenko koju je osnovao 1899. godine, a služila je kao društvenokulturno udruženje i kao biblioteka. u svojoj kući, a 1903. prve ukrajinske novine u Kanadi, Kanadski poljoprivrednik (Kanadyiskyi farmer). Uprkos tome što nije bio religiozan, Genik je vjerovao da hrišćanska vjeroispovjest treba postojati nezavisno od grčkih i ruskih pravoslavnih normi. U periodu od 1903 do 1904. godine u saradnji sa sveštenicima Winnipeške Prezbiterijanske crkve osnovao je “Nezavisnu Grčku crkvu”. Nakon što je 1911. na opštim izborima liberalna stranka (koju je podržavao Genik) izgubila vlast, on ostaje bez posla, čime se završilo poglavlje njegovog života u obavljanju javnih poslova. Živio je jedno vrijeme u SAD-a, ali se kasnije vratio u Winnipeg, gdje je i umro 12. februara 1925. godine.
U vrijeme njegove smrti, Genik je postao toliko poznat u ukrajinsko-kanadskoj zajednici da je bio poznat kao "Car Kanade".
Shaanxi
mini|desno|200px|Šensi, položaj Shaanxi (Kineski: 陕西, 陝西, Shǎnxī) je provincija u centralnom dijelu Kine. Glavni grad je drevna kineska prijestonica Sjian. Shaanxi zauzima površinu od 205.800 km2, a u provinciji je 2004. živjelo 37,050.000 stanovnika. Nalazi se u sjeverozapadnoj kineskoj regiji.
Obuhvata dolinu rijeke Wei i okolni plodni Loess plato koji je okružuje a koji se protežu od planina Qinling i regije Shannan na jugu do pustinje Ordos na sjeveru. Zajedno sa područjima susjednih Shanxi i Henana, formirala je kolijevku drevne kineske civilizacije a sa svojim regionom Guanzhong zaklanjala je glavne gradova dinastija Zhou, Qin, Han, Jin, Sui i Tang. Ne obuhvata cijelu teritoriju pustinje Ordos Loop kao ni cijeli tok Žute rijeke, sa Velikim kineskim zidom koji je odvaja od pašnjaka i pustinja Unutrašnje Mongolije.
Vaud
Kanton se sastoji od 376 općina.
Pentium III
mini|desno|250px|Intel Mobile Pentium III (SL53M) Pentium III je mikroprocesor iz Intel-a koji je izgrađen za x86 (32-bit) arhiktekturu, prvi put je predstavljen u februaru 1999. godine i nasljednik je Pentium II procesora. Velika razlika između ta dva procesora je u Streaming SIMD Extensions (SSE) poznat i pod imenom Internet Streaming Extensions (ISSE) jedinicama.
Katmai
Prva verzija Pentium III procesora sa kodnim imenom "Katmai" je dalji razvoj Pentium II procesora sa Sechutes jezgrom. Pošto je Intel planirao promjene Bustakta sa 100 na 133 MHz došlo je i do minimalnih promjena u driverima Bus interfejsa. Osim toga došlo je i do promjena u L1 - Cache kontrolerima koji su bili malo poboljšani. Pošto su promjene bile minimalne, a proces proizvodnje skoro pa identičan, mnogi su se čudili o "preimenovanju" sa Pentium II na Pentium III. Katmai je bio dostupan sa taktfrenkvencijom između 450 i 600 MHz i Bustaktom od 100 i 133 Mhz. Pošto L2-Cache Katimai-a, kao kod njegovog prethodnika Deschutes-a nisu bile integrisane na chipu, Katmai postoji samo za već postojeće Pentium II poznate Slot-1 Bus interfejse u formama SECC i SECC2 iako je SECC jako rijedak i prema Intelu dolazi samo sa OEM (Original Equipment Manufacturer).
Coppermine
Druga verzija Pentium III procesora sa kodnim imenom Coppermine je ujedinjenje Katmai-a sa Medocino-Celeronom koji je Intelov prvi P6-CPU sa  P6-CPU  integrisanim L2-Cache-ima. Kao i Katmai, Coppermine također posjeduje SSE proširenje za komandnu liniju kao i serijski broj. Od Mendocino-a je Coppermine nasljedio integrisane L2-Cache kao i potpuno sa CPU-taktom pogonjenu vezu na CPU-jezgru koja dozvoljava istovremeno korištenje RW funkcija (čitanje i pisanje). Sa 256 KB L2-Cache su duplo manje nego kod Katmai-a, ali poboljšana veza sa CPU jezgrom je imala pozitivan učinak, tj. kod iste takt frenkvencije mnoge tadašnje aplikacije su bile ubrzane kao i performance PC-a.
Tualatin
Pentium III-S - server varijanta Tualatina
Zadnje jezgro Tualatin je donijelo velike performance sa sobom koje su se posebno vidjele na server varijantama koje su imale Pentium III-S sa 512 KB poduplanim Cache-om.
Pored server varijante Pentium III-S i mobilne varijante Mobile Pentium III-m, obadvije sa 512 KB L2-Cache, postoji i desktop varijanta sa 256 KB L2-Cache, koje su dostupne sa taktfrenkvencijama između 1 i 1.4 GhZ.
Katmai
* L1-Cache: 16 + 16 KB (podaci + Instrukcije) * L2-Cache: 512 KB, eksterni cip na cpu-modulu, pola procersnog takta * MMX, ISSE * Slot 1, AGTL, 100 i 133 MHz Front Side Bus * Napajanje (VCore): 2,0 V (600 MHz: 2,05 V)   * objavljen :: 26. februar 1999 * korištena tehnika produkcije : 250 nm   * Veličina: 128 mm2 sa 9,5 miliona tranzistora * modeli: * 100 MHz FSB: 450, 500, 550 i 600 MHz * 133 MHz FSB (B-modeli): 533 i 600 MHz
Coppermine Pentium III sa 700 MHz (Coppermine) - 370 Pentium III sa 733 MHz (Coppermine) - Slot 1
* L1-Cache: 16 + 16 KB (podaci i instrukcije) * L2-Cache: 256 KB sa procerskim taktom * MMX, SSE * Slot 1 -370 (FC-PGA), GTL+ sa 100 i 133 MHz Front Side Bus * napajanje (VCore): 1,6–1,76 V   * Performance (TDP): 20–40 W zavisno od takta * objava: 25. oktobar 1999 * korištena tehnika produkcije: 180 nm   * veličina: 90, 95, 104 ili 106 mm2 sa 28,1 miliona tranzistora * modeli: * 100 MHz FSB (E-modeli): 500, 550, 600, 650, 700, 750, 800, 850, 900, 1.000, i 1.100 MHz * 133 MHz FSB (EB-modeli): 533, 600, 667, 733, 800, 866, 933, 1.000 i 1.133 MHz
Prodan kao Pentium III-T
* L1-Cache: 16 + 16 KB (podaci i instrukcije) * L2-Cache: 256 KB sa procerskim taktom * MMX, SSE * - 370 (FC-PGA2), AGTL sa 133 MHz Front Side Bus * napajanje (VCore): 1,475 V   * objavljen: juli 2001 * korištena tehnika produkcije: 130 nm   * veličina: 80 mm2 sa 44 miliona tranzistora * modeli: 1.000, 1.130, 1.200, 1.333 i 1.400 MHz
Tualatin-512 Pentium III-S sa 1.266 MHz (Tualatin-512)
* L1-Cache: 16 + 16 KB (podaci i instrukcije) * L2-Cache: 512 KB sa procerskim taktom * MMX, SSE * -370 (FC-PGA2), AGTL sa 133 MHz Front Side Bus * napajanje (VCore): 1,45 V   * objava: juni 2001 * korištena tehnika produkcije: 130 nm   * veličina: 80 mm2 sa 44 miliona tranzistora * modeli: 1.133, 1.266 und 1.400 MHz
Zug (kanton)
Zug je kanton smješten u centralnom dijelu Švicarske sa 109.141 stanovnika (2007). Službeni jezik u kantonu je njemački. Glavni grad kantona je Zug.
Kanton se sastoji od 11 općina.
Epigenetički kod
Pretpostavlja se da je epigenetički kod definirajući kod u svakoj eukariotskoj ćeliji koji se sastoji od specifične epigenetičke modifikacije u svakoj ćeliji. Sastoji se od histonskih modifikacija definiranih histonskim kodom i dodatnih epigenetičkih modifikacija kao što je metilacija DNK. Osnova za epigenetički kod je sistem iznad genetičkog koda jedne ćelije. Dok je kod jedne osobe genetički kod u svakoj ćeliji isti, epigenetički kod je specifičan za tkivo i ćeliju. Epigenetički kod može biti višedimenzijske prirode. Može uključivati bilo koja od triju glavnih ćelijskih makromolekula; naime, DNK (nezavisan od koda), RNK i/ili protein. U nekim trepljarima su također predloženi potencijalni strukturni kodovi.
Histon H2B
Histon H2B je jedan od 5 glavnih histonskih proteina uključenih u strukturu hromatina u eukariotskim ćelijama. Sa glavnim globulastim domenom i dugim N- i C-terminalnim repovima, H2B je uključen u strukturu nukleosoma.
Struktura
Histon H2B je lahki strukturni protein napravljen od 126 aminokiselina. Mnoge od ovih aminokiselina imaju pozitivan naboj na ćelijskom pH, što im omogućava interakciju sa negativno nabijenim fosfatnim grupama u DNK. Zajedno sa centralnim globulastim domenom, histon H2B ima dva fleksibilna histonska repa koji se protežu prema van – jedan na kraju N-terminala i jedan na kraju C-terminala. Oni su veoma uključeni u kondenzaciju hromatina iz konformacije perli na niti u vlakno od 30 nm. Slično kao i drugi histonski proteini, histon H2B ima poseban histonski nabor koji je optimiziran za histon-histon, kao i interakcije histon-DNK.
Dvije kopije histona H2B dolaze zajedno sa po dvije kopije H2A, H3 i H4 da formiraju oktamerno jezgro nukleosoma da dobije strukturu DNK. Da bi se olakšalo ovo formiranje, histon H2B se prvo veže za histon H2A da bi formirao heterodimer. Dva od ovih heterodimera se zatim vežu zajedno sa heterotetramerom, napravljenim od H3 i H4, dajući nukleosom u njegov karakterističan oblik diska. DNK se zatim obavija oko čitavog nukleosoma u grupama od približno 160 parova baza. Omotavanje se nastavlja sve dok se sav hromatin ne spakuje sa nukleosomima.<.
Funkcija
Acetilacija i ubikvitinacija su primjeri dvije posttranslacijskih modifikacija koje utiču na funkciju histona H2B na posebne načine. Hiperacetilacija histonskih repova pomaže DNK-vezujućem proteinu pristup hromatinu, slabljenjem interakcije histon-DNK i nukleosom-nukleosom. Nadalje, acetilacija specifičnog lizinskog ostatka vezuje se za domene određenih oblika transkripcije i regulatora proteina koji sadrže brom. Ovo spajanje olakšava regrutaciju ovih proteina u ispravnu regiju hromosoma. Ubikvitinirani histon H2B se često nalazi u regijama aktivne transkripcije. Kroz olakšavanje remodeliranja hromatina, on stimulira transkripcijsku elongaciju i postavlja fazu za dalje modifikacije koje regulišu višestruke elemente transkripcije. Konkretno, ubikvitin na histonu H2B otvara i razvija regione hromatina, omogućavajući transkripcijske mehanizme pristupa promotoru i regionima kodiranja DNK.
Dok je samo nekoliko izoformi histona H2B detaljno proučavano, istraživači su otkrili da varijante histona H2B imaju važnu ulogu. Ako bi određene varijante prestale da funkcionišu, centromere se ne bi pravilno formirale, integritet genoma bi se izgubio, a odgovor na oštećenje DNK bi bio utišan. Konkretno, kod nekih nižih eukariota, varijanta histona H2B vezuje se za varijantu histon H2A zvanu H2AZ, lokalizuje se na aktivne gene i podržava transkripciju u tim regionima. Kod miševa, varijanta zvana H2BE pomaže u kontroli ekspresije olfaktornih gena. Ovo podržava ideju da izoforme histona H2B mogu imati specijalizirane funkcije u različitim tkivima.
Izoforme
Postoji 16 varijanti histona H2B pronađenih kod ljudi, od kojih je 13 eksprimirano u normalnim tjelesnim ćelijama, a tri su eksprimirane samo u testisima. Ove varijante, također zvane izoforme, su proteini koji su strukturno vrlo slični regularnom histonu H2B, ali imaju neke specifične varijacije u njihovoj aminokiselinskoj sekvenci. Sve varijante histona H2B sadrže isti broj aminokiselina, a varijacije u sekvenci su malobrojne. Samo dvije do pet aminokiselina se mijenjaju, ali čak i ove male razlike mogu promijeniti izoformu, strukturu višeg nivoa.
Izoforme histona H2B različito djeluju s drugim proteinima, nalaze se u specifičnim regijama hromatina, imaju različite tipove i broj posttranslacijskih modifikacija i manje-više su stabilnije od običnog histona H2B. Sve ove razlike se akumuliraju i uzrokuju da izoforme imaju jedinstvene funkcije, pa čak i različito funkcioniraju u različitim tkivima.
Mnoge histonske H2B izoforme se eksprimiraju na replikacijski nezavisan način. Oni se proizvode na istom nivou tokom svih faza ćelijskog ciklusa. Regularni histon H2B se dodaje samo nukleosomima tokom S-faze ćelijskog ciklusa kada se DNK replicira ; izoforme histona H2B mogu se dodati nukleosomima u drugim vremenima tokom ćelijskog ciklusa. Histonske varijante H2B mogu se istražiti pomoću [ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/projects/HistoneDB2.0/index.fcgi/type/H2B/ baza podataka "HistoneDB sa varijantama".]
Posttranslacijske modifikacije
Histon H2B je modificiran kombinacijom nekoliko tipova posttranslacijskih modifikacija. Ove modifikacije utiču na strukturnu i funkcionalnu organizaciju hromatina, a većina ih se nalazi izvan globulastog domena nukleosoma, gdje su ostaci aminokiselina pristupačniji. Moguće modifikacije su acetilacija, metilacija, fosforilacija, ubikvitinacija, i sumoilacija. Acetilacija, fosforilacija i ubikvitinacija su najčešće i najviše proučavane modifikacije histona H2B.
Acetilacija
Histon H2B proteini koji se nalaze i u promotoru i kodirajućim regijama gena sadrže specifične obrasce hiperacetilacije i hipoacetilacije na određenim lizinskim ostacima koji se nalaze u N-terminalnom repu. Acetilacija se oslanja na specifične histonske acetiltransferaze koje rade na genu promotoru tokom transkripcijskih aktivacija. Dodavanje acetilne grupe lizin skimostacima na jednoj od nekoliko pozicija u repu aminokiselina doprinosi aktivaciji transkripcije. Zapravo, smatra se da je acetilacija N-terminalnih repova histona H2B, kao što je H2BK5ac, izuzetno važan dio regulacije genske transkripcije.
O-GlcNAcilacija
Smatra se da modifikacija H2B S112 sa O-GlcNAc olakšava monoubikvitinaciju K112, što je zauzvrat povezano s transkripcijski aktiviranim regijama.
Fosforilacija
U histonu H2B, fosforilirani serinski ili treoninski ostatak aktivira transkripciju. Kada ćelija doživi metabolički stres, AMP-aktivirana protein kinaza fosforilira lizin na poziciji 36 u histonskom promotoru H2Bi kodirajuće regije na DNK, što pomaže u regulaciji transkripcijske elongacije. Ako ćelije prime višestruke apoptotske stimulacije, kaspaza-3 aktivira Mst1 kinazu, koja fosforilira serin na poziciji 14 u svim histonskim H2B proteinima, što pomaže u olakšavanju kondenzacije hromatina. oštećenje DNK može izazvati isti odgovor na lokaliziranijim razmjerima vrlo brzo kako bi se olakšala popravka DNK.
Genetika
Aminokiaselinska sekvenca histon H2B je evolucijski visoko konzervirana. Čak i udaljene vrste imaju izuzetno slične histonske H2B proteine. Porodica histona H2B sadrži 214 članova iz mnogih različitih i raznolikih vrsta. Kod ljudi, histon H2B je kodiran sa 23 različita gena, none of which contain introns. Svi ovi geni nalaze se u histonskom klasteru 1 na hromosomu 6 i klasteru 2 i klasteru 3 na hromosomu 1. U svakom promotor region sa sekvencama koje kodiraju za histon H2A. Dok se svi geni u histonskom klasteru transkribiraju na visokim nivoima tokom S-faze, pojedinačni histonski H2B geni su također eksprimirani u drugim vremenima tokom ćelijskog ciklusa. Oni su dvostruko regulirani klasterskim promotorskim sekvencama i njihovim specifičnim promotorskim sekvencama.
C♯
C# je programski jezik višestruke paradigme koji usvaja strogo tipovanje, imperativne, deklarativne, funkcionalne, generične, objektno-orijentirane (ima klase) i komponentno-orijentirane programske discipline. Razvio ga je Microsoft unutar .NET inicijative, a kasnije su ga za standard odobrili Ecma (ECMA-334) i ISO (ISO/IEC 23270:2006). C# je jedan od programskih jezika dizajniran za CLI.
C# namjerava biti jednostavan, moderan, objektno-orijentirani programski jezik opće namjene. Njegov razvojni tim predvodi Anders Hejlsberg. Najnovija verzija je C# 5.0, koja je izdata 15. augusta 2012.
Ciljevi dizajna
Spisak ECMA standarda ima slijedeće ciljeve za C#:
Historija
Tokom razvoja .NET Frameworka, klasne biblioteke su originalno pisane korištenjem sistema kompajlera upravljanog koda zvanog Simple Managed C (SMC). U januaru 1999, Anders Hejlsberg je formirao tim za razvoj novog jezika svojevremeno zvanog Cool, koji je bio skraćenica za "C-like Object Oriented Language". Microsoft je uzeo u obzir da zadrži "Cool" kao krajnje ime jezika, ali ga nije odabrao iz pravnih razloga. Vremenom .NET projekt je javno objavljen u julu 2000. na stručnoj razvojnoj konferenciji, promijenio ime u C#, a klasne biblioteke su, kao i ASP.NET runtime, ubačene u C#.
Naziv
desno|mini|100x100px|Oštro C, muzička nota "C♯" (C oštri) je inspirisan muzičkom notacijom gdje oštro indicira da napisana nota treba napraviti poluton višeg tona. Ovo je slično imenu jezika C++, gdje "++" pokazuje da varijabla treba biti povećana za 1; oštri simbol također liči na ligaturu četiri "+" simbola (mreža dva sa dva), dalje pokazujući da je jezik inkrement jezika C++.
Zbog tehničkih ograničenja ekrana (standardni fontovi, preglednici, itd.) i činjenice da oštri simbol (C♯) nije prisutan na standardnim tastaturama, brojni znak (C#) je odabran da predstavlja oštri simbol u pisanom imenu programskog jezika. Ova konvencija je opisana u ECMA-334 C# jezičkoj specifikaciji.
Sintaksa
Sržna sintaksa C# jezika je slična jezicima iz C porodice kao što su C, C++ i Java. U biti:
Portabilnost
Prema dizajnu, C# je programski jezik koji najdirektnije reflektira temeljnu CLI infrastrukturu. Većini njegove suštinske vrste odgovaraju vrijednosni tipovi koje sprovodi CLI okvir (framework). Ipak, jezičke specifikacije ne navode zahtjeve generacije koda datog kompajlera: što znači da se ne navodi da C# kompajler mora ciljati Common Language Runtime, ili generisati Common Intermediate Language (CIL), ili generisati drugi specifični format. Teoretski, C# kompajler može generisati mašinski kod kao tradicionalni kompajleri za C++ ili Fortran.
Tipovanje
C# podržava strogo pisane implicitne varijabilne deklaracije pomoću koda, te implicitno zadatih nizova sa kodom   koje prate inicijalizatori kolekcije.
C# podržava striktni tip podatka boolean:. Tvrdnje koje uzimaju uvjete, kao što je  i , zahtijevaju iskaz tipa koji usvaja   (istiniti) operator, kao što je tip Boolean. Dok C++ također ima tip Boolean, on može biti slobodno pretvoreno u i od integera (cjelobrojna vrijednost), te iskazi kao što je  zahtijevaju samo da je   pretvorljiv u bool, dopuštajući   da bude int, ili pointer. C# onemogućava ovom pristupu "cjelobrojnog značenja istine ili neistine", na temeljima koji forsiraju programere da koriste iskaze koji vraćaju upravo  mogu se spriječiti određeni tipovi programskih grešaka uobičajenih u C-u ili C++-u kao npr. (korištenje zadatka  umjesto jednakosti  ).
C# je sigurniji po tipovanju nego C++. Jedine implicitne pretvorbe koje su zadate su one koje se smatraju sigurnim, kao što je proširivanje cijelih brojeva. Ovo se provodi pri vremenu kompajliranja, tokom JIT-a, i, u nekim slučajevima, pri pokretanju. Implicitne konverzije se ne dešavaju između Booleanova i integera, niti između enumeracijskih članova i integera (osim za literarnu 0, što se može implicitno pretvoriti u bilo koji enumerirani tip). Bilo koja konverzija koju je korisnik definisao mora biti eksplicitno označena kao eksplicitna ili implicitna, za razliku od C++ copy constructora i operatora konverzije, koji su oba implicitni prema zadatim vrijednostima.
C# ima eksplicitnu podršku za kovarijansu i kontravarijansu u generičkim tipovima, za razliku od C++-a koji ima određen stepen podrške za kovarijansu jednostavno zbog semantike tipova koji se vraćaju na virtualne metode.
Enumeracijski članovi su postavljeni u njihov vlastiti obujam.
Jezik C# ne dopušta globalne varijable ili funkcije. Sve metode i članovi moraju biti deklarisani unutar klasa (razreda). Statički članovi javnih klasa mogu se zamijeniti za globalne varijable i funkcije.
Lokalne varijable ne mogu zasjeniti varijable priloženi blok, za razliku od jezika C i C++.
Metode i funkcije
Kao C++, a za razliku od Jave, C# programer moraju koristiti kod  za dopuštanje metodama da budu nadjačane podklasama.
Tip  dopušta metodu vezivanja runtimea, što dopušta pozivanje metoda slično kao u JavaScriptu i objektnu kompoziciju runtimea.
C# ima podršku za strogo tipovane funkcijske pointere preko koda. Kao što Qt framework ima pseudo-C++ komande signal i slot, C# ima semantiku specifičnu okružnim stilskim događajima "publish-subscribe", mada C# za to koristi delegate.
C# nudi kao Java  pozivanje metoda, preko atributa , i ima podršku za uzajamno isključive "katance" preko koda.
Svojstva
C# nudi svojstva kao sintaktički šećer za opći obrazac u kojem par metoda, pristupnik (getter) i mutator (setter) kapsuliraju operacije na jednom samom atributu unutar klase. Nema viška potpisa metoda za implementacije Getter/Setter koje trebaju biti napisane, a svojstvu se može pristupiti pomoću atributa sintakse umjesto više opširnog poziva metoda.
Namespace
C# kod  omogućava isti nivo kodne izolacije kao Javin   i kod C++-a, sa veoma sličnim pravilima i mogućnostima za.
Pristupanje memoriji
U C#, pokazivači memorijske adrese mogu biti korišteni samo unutar blokova specifično označenih kao nesigurni, a programi sa nesigurnim kodom trebaju adekvatne dozvole za pokretanje. Većina pristupa objektima urađena je kroz sigurne objektne reference, koje uvijek bilo pokazuju na "žive" objekte ili imaju dobro definisane null vrijednost; nemoguće je dobiti referencu od "mrtvog" objekta (onaj koji je prikupljen od gapbage kolekcije), ili od slučajno odabranog bloka memorije. Nesigurni pokazivač može pokazati na instancu vrijednosnog tipa, niza, stringa, ili bloka memorije dodijeljenog na stack. Kod koji nije markiran nesigurnim može i dalje pohranjivati i manipulisati pokazivače kroz kodni  tip, ali ih ne može dereferencirati.
Upravljana memorija ne može biti izričito oslobođena; umjesto toga, automatski je prikupljena u garbage kolekciji. Garbage kolekcija adresira problem curenja memorije oslobađanjem programera od odgovornosti za oslobađanje memorije koja više nije potrebna.
Izuzeci
Provjereni izuzeci nisu prisutni u C# (za razliku od Jave). Ovo je bila svjesna odluka bazirana na problemima skalabilnosti i verzionabilnosti.
Polimorfizam
Za razliku od C++, višestruko nasljeđivanje ne podržava C#, iako klasa može implementirati bilo koji broj interfejsa. Ovo je bila dizajnerska odluka od strane glavnog arhitekte jezika da se izbjegnu komplikacije i pojednostave arhitekturni zahtjevi kroz CLI. Kod implementiranja višestrukih interfejsa koji sadrže metodu sa istim potpisom, C# omogućava programeru implementiranje svake metode zavisno od toga koji interfejs ta metoda poziva, ili, kao Java, omogućava programeru implementaciju metode jednom i da ima jednostruko pozivanje po pozivu kroz bilo koji od interfejsa klase.
Funkcionalno programiranje
Kroz primarno imperativni jezik, C# 2.0 je ponudio ograničenu podršku za funkcionalno programiranje kroz funkcije prve klase i zatvaranja u formi nepoznatih delegata. C# 3.0 proširena podrška za funkcionalno programiranje sa predstavljanjem lahkih sintaksi za lambda ekspresije, metode ekstenzija, ili sintaksa liste poimanja u obliku jezika "upita poimanja".
Zajednički tip sistema
C# ima unificirani tip sistema. On se zove Common Type System (CTS).
Unificirani tip sitema pokazuje da svi tipovi, uključujući primitive kao što su integeri, su podklase klase. Npr. svaki tip nasljeđuje metodu.
Kategorije tipova podataka
CTS odvaja tipove podataka u dvije kategorije:
U kontrastu, referentni tipovi imaju pojam referentnog identiteta - svaka instanca referentnog tipa je sama po sebi različita od svake druge instance, čak iako su podaci unutar obje instance jednaki. Ovo se reflektira u zadatim poređenjima jednakosti i nejednakosti za referentne tipove, što se ispituje za referentne radije nego strukturnu jednakost, sve dok se prateći operatori ne preopterete (kao što je slučaj za ). Generalno, nije uvijek moguće kreirati instancu referentnog tipa, niti kopirati postojeću instancu, ili obaviti vrijednosnu usporedbu na dvije postojeće instance, ipak specifični referentni tipovi mogu omogućiti takve servise izlaganjem javnog konstruktora ili implementiranjem pratećeg interfejsa (kao što su i ). Primjeri referentnih tipova su (konačna bazna klasa za sve ostale C# klase),  (string od Unicode znakova), i  (bazna klasa za sve C# nizove).
Obje kategorije tipova su proširive sa korisnički definiranim tipovima.
Boxing i unboxing
Primjer:
Biblioteke
Pojedinosti C# navode minimalni skup biblioteka klasa i tipova za koje se očekuje da ih kompajler ima dostupne. U praksi, C# je najčešće korišten sa nekim implementacijama iz Common Language Infrastructure (CLI), što je standardizirano kao ECMA-335 Common Language Infrastructure (CLI).
Primjeri
Slijedi veoma jednostavan C# program, verzija klasičnog "Hello world" primjera:
Efekt je da se piše ispisuje tekst na izlazu konzole:
Selam, svijete!
Linija koda iznad govori kompajleru da koristi klasu  kao prefiks za tipove korištene u izvornom kodu. U ovom slučaju, kada kompajler vidi korištenje koda  kasnije u izvornom kodu, on pokušava naći tip zvani , prvo u trenutnoj montaži, koju prate sve referencirane montaže. U ovom slučaju kompajler ne uspijeva naći takav tip, pošto je ime tipa ustvari. Kompajler tada pokušava naći tip zvani  korištenjem kodnog   prefiksa iz tvrdnje, i ovoga puta uspijeva. Tvrdnja dopušta programeru da iskaže sve prefikse kandidata da koriste tokom kompajliranja umjesto korištenja uvijek punih imena tipova.
Iznad se nalazi definicija klase. Sve između pratećeg para zagrada opisuje.
Ovo deklariše člana klase metode gdje program počinje pokretanje. .NET runtime poziva metodu. (Napomena: može također biti pozvana svejedno odakle, kao iz neke druge metode, npr. iz druge metode .)  riječ pravi metodu dostupnu bez instance. Svaka konzolne aplikacije metoda ulazna tačka mora biti deklarisana  (statičnom). U suprotnom, program bi zahtijevao instancu, ali bilo koja instanca zahtijeva program. Da se zaobiđe ta nerješiva kružna zavisnost, C# kompajleri koji procesiraju konzolne aplikacije (kao ova iznad) pokazuje grešku, ako nema metode. Riječ deklariše da  nema vraćajuću vrijednost (return).
Crijevčići
Crijevčići su naseljeno mjesto u općini Kladanj, Bosna i Hercegovina.
C♯
Primjeri
Ova linija ispisuje izlaz. je statična klasa u imenskom prostoru. Omogućava interfejs ka standardnom ulazu, izlaz, i tokove greške za konzolne aplikacije. Program poziva metodu, koja prikazuje na konzoli liniju sa argumentom, string.
Grafički (GUI) primjer:
Ovaj primjer je sličan prethodnom, osim što generiše dijaloški okvir koji sadrži poruku "Selam, svijete!" umjesto pisanja istog u konzoli.
Standardizacija i licenciranje
U augustu 2000, Microsoft, Hewlett-Packard i Intel kosponzorirale su podnošenje specifikacija za C# kao i za Common Language Infrastructure (CLI) organizaciji za standardizaciju Ecma International. U decembru 2001, ECMA je izdala ECMA-334 C# Language Specification. C# je postao ISO standard u 2003. godini (ISO/IEC 23270:2003 - Information technology — Programming languages — C#). ECMA je prethodno usvojila ekvivalentne specifikacije kao 2. izdanje za C#, u decembru 2002.
U junu 2005, ECMA je odobrila izdanje 3 za C# specifikacije, i nadograđenu ECMA-334. Dodaci uključuju parcijalne klase, anonimne metode, nulabilne tipove, i generike (nešto slično C++ šablonima).
U julu 2005, ECMA je priložila standarde i vezane TRove za ISO/IEC JTC 1 preko ovog drugog Fast-Track procesa. Ovaj proces obično uzima 6–9 mjeseci.
Definicija C# jezika i CLI su standardizirani pod ISO i Ecma standardima koji pridaju zaštitu razložnog i nediskriminirajućeg licenciranja od tvrdnji patenta.
Pakistan
Pakistan (Urdu: پاكستان‎ ), zvanično Islamska Republika Pakistan je suverena država u Južnoj Aziji. Sa 212.742.631 stanovnikom (popis iz 2017) peta je najmnogoljudnija država na svijetu. Prostire se na površina od 796.096 kvadratnih kilometara, što je čini 33. najvećom državom na svijetu. Pakistan se prostire 1.046 kilometara duž obala Arapskog mora i Omanskog zaliva na jugu. Graniči sa Indijom na istoku, Afganistanom na zapadu, Iranom na jugozapadu, te sa Kinom na jugozapadu i krajnjem sjeveroistoku.
C♯
Standardizacija i licenciranje
Microsoft se složio s tim da ne tuži razvojne programere otvorenog koda radi kršenja patenta u neprofitnim projektima za dio frameworka kojeg pokriva OSP. Microsoft se je također složio da ne forsira patente vezane za Novell proizvode protiv plaćajućih korisnika Novella sa izuzetkom na listu proizvoda koje eksplicitno ne spominju C#, .NET ili Novellove implementacije .NET-a (The Mono Project).
Pakistan
Područje koje danas zauzima država Pakistan je bilo dom velikog broja drevnih naroda i kultura, uključujući Mehrgarh u neolitu i bronzanom dobu, te kasnije Hindusa, Indo-grka, Muslimana, Mongola i Sika. Područjem je vladao veliki broj carstava i dinastija, kao što su: Indijsko Mauryan carstvo, Perzijsko, Durrani i Siki carstvo. Kao rezultat borbe za nezavisnost Pakistanskog pokreta na čelu sa Muhammadom Ali Jinnahom, Pakistan je 1947. godine postao samostalna država. 1956. godine, Pakistan je proglašen prvom islamskom republikom na svijetu. Građanski rat 1971. godine rezultirao je secesiju istočnog dijela Pakistana, danas poznatog kao nezavisna država Bangladeš.
C♯
Implementacije
Izvorni kompajler za C# je Microsoft Visual C#, koji je zatvorenog koda.
Pakistan
Historija
Na ovom području su oko 2600. godine p. n. e. nastale prve visoke kulture, propale devetsto godina kasnije. Noviju pakistansku historiju su obilježili kolonijalno razdoblje (do 1906. godine u sklopu Britanske Indije) te tri rata s Indijom (1947., 1965. i 1971.).
Geografija
mini|desno|250px|Topografska karta Pakistana mini|desno|250px|Vrh [[K2 (8611 m), najviša tačka Pakistana]] Pakistan se nalazi u južnom dijelu Azije. Prostire se između 24. i 37. sjeverne geografske širine, te između 61. i 77. istočne geografske dužine na površini od 796.095 km2 čime je deveta po veličini država u Aziji. Podijeljen u tri velike geografske cjeline: pojas visokih planina na sjeveru, visoravan Balokistan i ravnica oko rijeke Ind koja formira dvije subregije - Pandžab i Sindh.
C♯
Implementacije
Microsoft vodi razvoj novog kompajlera otvorenog koda za C# i skup alata, prethodnog kodnog imena "Roslyn". Kompajler, koji je potpuno pisan u upravljanom kodu (C#), bio je otvoren i funkcionalno obrađen kao API. To omogućava razvojnim programerima kreiranje refaktoringa i dijagnostičke alate.
Pakistan
Reljef
Sjeverni pojas visokih planina u Pakistanu čine planine Hindukuš, Karakoram i dijelovi planinskog lanca Himalaja. Ove planine ujedno predstavljaju i prirodne granice Pakistana na sjeveru, jer se Himalaje prostiru u pravcu sjeveroistoka i razdvajaju teritoriju Pakistana i Kine, dok se planina Hindukuš prostire prema sjeverozapadu od planine Karakorum, prodire duboko u teritoriju Afganistana i prirodno formira nekoliko prolaza između dvije zemlje. U ovom planinskom području ima preko 35 planinskih vrhova koji su viši od 7.000 metara. Od 50 najviših svjetskih planinskih vrhova, njih 40 se nalazi u Pakistanu. Najviši od njih je vrh K2, od kojeg je viši jedino Mont Everest. Ako se izuzmu Sjeverni i Južni pol, planinska oblast Pakistana je i područje sa najvećim brojem lednika.
Visoravan Balokistan se nalazi na istočnom dijelu Iranskog platoa i preko nje prelaze putevi koji spajaju Jugozapadnu, Centralnu i Južnu Aziju. Ova oblast je uglavnom pustinjska i u njoj dominira pustinja Kharan. Sa druge strane, oblast je bogata prirodnim resursima: naftom, gasom, bakrom i zlatom.
C♯
Implementacije
Ostali C# kompajleri postoje, često sadržavajući implementaciju CLI i .NET biblioteka klasa sve do .NET 2.0:
Pakistan
Reljef
Oblast oko rijeke Ind je plodno ravničarsko zemljište koje se koristi za poljoprivredu. Sve veće rijeke u zemlji se ulivaju u rijeku Ind, koja protiče cijelim Pakistanom. Za vrijeme britanske kolonijalne vlasti u Pakistanu izgrađene su dvije brane na rijeci Ind i irigacioni sistem, jedan od najvećih takvih sistema na svijetu. Danas ove brane imaju značajnu ulogu u sprječavanju poplava, a irigacioni sistem obezbjeđuje navodnjavanje poljoprivrednim kulturama.
Klima
Klima Pakistana je umjerena, a u nekim dijelovima zemlje varira od tropske do umjerene. Iako se Pakistan nalazi u regiji monsuna, klima je pretežno suha sa malo padavina. Zime su obično hladne i suhe, a traju od decembra do februara. Proljeća su topla i suha, te traju od marta do maja nakon čega počinje ljetno monsunsko razdoblje koje traje do septembra. Drugo monsunsko razdoblje traje od oktobra do novembra.
Politika
mini|lijevo|250px|[[Liaquat Ali Khan, prvi premijer Pakistana]] Prema Ustavu, Pakistan je unitarna, nezavisna i nedjeljiva republika. Ustav države definira Pakistana kao islamsku republiku. Od 1973. godine do danas, osnovni tekst Ustava nije značajno mijenjan, ali je do sada usvojeno devetnaest amandmana, kojima se dodatno uređuje političko-pravni sistem zemlje. Oblik vladavine u Pakistanu je parlamentarni sistem, koji karakteriše snažna povezanost Vlade i Parlamenta, postojanje predsjednika kao dijela izvršne vlasti ali sa slabim ovlaštenjima. U Pakistanu postoje tri grane vlasti: izvršnu granu vlasti čine predsjednik države i Vlada na čelu sa predsjednikom Vlade, zakonodavnu vlast vrši dvodomi Parlament, dok treću granu vlasti čini nezavisno sudstvo.
Izvršna vlast u Pakistanu je podijeljena između predsjednika i Vlade. Predsjednik se smatra šefom države, on predstavlja jedinstvo države i bira se na svakih 5 godina od strane izbornog tijela koje je sastavljeno od članova dvodomnog parlamenta i članova pokrajinskih skupština. S obzirom da je islam proglašen za državnu religiju Pakistana, predsjednik mora biti musliman i ne smije imati manje od 45 godina. Predsjednik Pakistana nema široka ovlaštenja, on predlaže predsjednika Vlade u dogovoru sa parlamentarnom većinom. Na prijedlog predsjednika Vlade, ili na osnovu svoje procjene „da Vlada ne može da nastavi dalji rad u skladu sa Ustavom", on može da raspusti Parlament i raspiše parlamentarne izbore. U svim ostalim slučajevima, predsjednik postupa prema savjetima predsjednika Vlade. Trenutni predsjednik je Mamnoon Hussain.
Zakonodavnu vlast ima parlament (medžlis). On se sastoji od dva doma, nacionalne skupštine (gornji dom) i senata (donji dom). Nacionalna skupština sastoji se od 342 zastupnika, od kojih se 272 bira direktno na izborima na petogodišnji mandat.
Administrativna podjela
Pakistan je federacija od 7 administrativnih jedinica različito ranga pri čemu je 4 pokrajina, dvije autonomne teritorije i teritorije glavnog grada Islamabada.
Pakistan vrši faktičku vlast nad dijelom sporne regije Kašmir, za koju se spori s Indijom koji su organizirani kao dva posebna politička entiteta (Azad Kašmir i Sjeverna područja). Pokrajine se dalje dijele na distrikte.
Privreda
mini|desno|300px|Izvoz u [[2005. godini]] Pakistan je zemlja koja se brzo razvija  i jedna je od Sljedećih jedanaest, jedanaest zemalja koje, zajedno sa zemljama BRICSa, imaju potencijal da postanu najveće svjetske ekonomije u 21. vijeku.
Pakistan ima razvijenu poljoprivredu. Glavna poljoprivredna područja su u Pendžabu duž rijeke Ind i u Pešavarskoj kotlini. S obzirom na klimatske prilike, poljoprivreda zavisi od natapanja koje ima dugu tradiciju, a intenziviranje proizvodnje nije moguće zbog već raširene salinizacije tla. Usprkos reformama, još uvijek su nepovoljne vlasničke strukture. Glavne poljoprivredne kulture, po kojima je Pakistan veliki proizvođač u svjetskim razmjerima, jesu pšenica, riža, pamuk i šećerna trska. Još se proizvode konoplja, duhan, mahunarke, slanutak, uljarice, krompir i drugo povrće, te voće. Stočarstvo je manje značajno, bivoli se uzgajaju i za rad, a u brdovitim područjima najviše se uzgajaju ovce i koze. Stočarstvo je izvor sirovina za tekstilnu i kožarsku indudstriju.