cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ratno vazduhoplovstvo i protivvazdušna odbrana SFRJ
Kontinuirani planski razvoj
U tome smjeru, desile su se i organizacijske promjene. Integrirano je Ratno zrakoplovstvo i Protivzračna odbrana u jedinstven vid JNA, 1959. godine i svi su projektni biroi, po zrakoplovnim tvornicama, ukinuti 1957. godine, a djelatnost istraživanja i razvoja integrirana u Vazduhoplovnotehničkom institutu.
Od Sovjetskog Saveza, počela se nabavljaju zrakoplovna sredstva i oprema. RV i PVO je opremljeno lovcima MiG-21, u razdoblju od 1962. do početka 80-tih godina kupljeno je 216 primjeraka, od kojih su još uvijek neki u operativnoj upotrebi. Nabavljeni su i zrakoplovi drugih namjena, helikopteri i PVO sredstva.
Razvijeni su i proizvedeni školsko-borbeni avioni G-2 Galeb i G-4 Super Galeb, za osnovno školovanje Utva 75 i prvi prototip Laste i lovci-bombarderi J -21 Jastreb i J -22 Orao.
Planirani koncept daljeg razvoja RV PVO
Izgled sistema [[9A83 ZRS S-300V|desno|mini|250p]] Kroz realizaciju vlastitih razvojnih i proizvodnih programa, posebno aviona Orao i G-4 Super Galeb, podignuti su zrakoplovno istraživačko - razvojni i proizvodni kapaciteti SFRJ, na tehničko - tehnološki nivo srednje razvijenih zemalja. Osposobljen je brojni stručni kadar i osvojen je veliki broj suvremenih zrakoplovnih tehnologija. Organizacijski, laboratorijski, kadrovski, tehnološki i proizvodno, zrakoplovna industrija Jugoslavije, bila je spremna za novi iskorak, u nova iskušenja razvoja i proizvodnje suvremenog borbenog aviona, konkurentnog sa svjetskim. Na temelju tih procjena, tradicionalnih ambicija i politike oslonca na vlastite snage, programiran je razvoj i proizvodnja višenamjenskog Novog aviona. Prema dugoročnim planovima opremanja Ratnog zrakoplovstva i protuzračne odbrane, bilo je predviđeno uvođenje u operativnu upotrebu tog višenamjenskog Novog aviona, u perspektivi, da sa svojim višenamjenskim sposobnostima zamijeniti uloge i zadatke lovca - bombardera, izviđača i lovca, koje su izvršavali, postojeći zrakoplovi Orao i MiG-21. Za razvoj i proizvodnju, planiranu s programom realizacije, trebalo je angažirati sve relevantne jugoslavenske kapacitete, s oko 100 hiljada zaposlenih, uz tehnološku podršku tvrtki jedne od razvijenih država (najvjerovatnije iz Francuske ). Bilo je planirano polijetanje prvog prototip a, tokom 1995. godine, a tokom serijske proizvodnje da se uvede u operativnu upotrebu RV PVO oko 250 primjeraka Novih zrakoplova i osigurati oko 500 za inozemno tržište. Program je bio značajno napredovao, došlo se do donošenja državne odluke o izboru zemlje i njenih preduzeća, davatelja tehnološke podrške. U toku pripreme dograđeni su laboratorijski i proizvodni kapaciteti, brojčano i stručno su ojačani kadrovski potencijali. U domeni razrade projekta, značajno se napredovalo.
Procijenjeno je da treba, u međuvremenu, izvršiti interventnu nabavku ograničenog broja lovačkih aviona, za ispomoć postojećim i zastarjelim MiG-21. Na temelju te odluke izvršena je nabavka samo 14 jednosjeda MiG-29 B i dva nastavna dvosjeda MiG-29 UB od Sovjetskog Saveza 1987. godine.
Hornindalsvatnet
Hornindalsvatnet (doslovno "voda u dolini Hornin") najdublje je jezero u Norveškoj i Evropi, sa zvanično izmjerenom dubinom 514 m. Površina mu je na 53 m nadmorske visine, što znači da mu je dno 461 m ispod nivoa mora. Selo Grodås na istočnom je njegovom kraju, u općini Hornindal, a na zapadnom je selo Mogrenda, u općini Eid. Blizu jezera prolazi Evropski put E39. Na sjevernoj je obali selo Heggjabygda s istoimenom crkvom.
Ratno vazduhoplovstvo i protivvazdušna odbrana SFRJ
Planirani koncept daljeg razvoja RV PVO
Pored višenamjenskog, unificiranog borbenog aviona (s radnim nazivom Novi avion ), bio je planiran i završetak razvoja Laste (za osnovno školovanje pilota) i modernizacija školsko - borbenog aviona G-4 Super Galeb. Pitanje transportne, helikopterske, specijalne avijacije i sistema PVO, rješavalo bi se po standardnom obrascu kupnje, međunarodne kooperacije i licencne proizvodnje.
Hornindalsvatnet
Zapremina mu se procjenjuje na 12 km3. Površina mu je 51 km2 i po tome je 19. u Norveškoj. Smješteno je u okrugu Sogn og Fjordane, kilometar južno od granice s okrugom Møre og Romsdal. Glavna pritoka mu je Horndøla, a otoka Eidselva, koja se ulijeva u Eidsfjorden, krak većeg Nordfjorda.
Jezero je lokacija i godišnjeg maratona, koji se obično održava u julu.
Ratno vazduhoplovstvo i protivvazdušna odbrana SFRJ
Planirani koncept daljeg razvoja RV PVO
Ovaj kontinuitet razvoja RV PVO i perspektivni planovi su nasilno prekinuti, s raspadom SFRJ, posljedično JNA i prestankom postojanja RV PVO.
Artiljerisko-raketni sistemi PVO
U uvjetima partizanskog ratovanja, u početnom periodu zvaničnog postojanja RV PVO, odbrana od djelovanja neprijateljskih aviona bila je sa svim raspoloživim oružjem, prvenstveno s ličnim streljačkim, prvenstveno sa mitraljezima. Tokom rata, sve se više zarobljavala oružja pa i protivavionski mitraljezi i po neki protivavionski top. U tom periodu raketni sistemi nisu ni postojali, oni su se razvijali u poslijeratnom periodu.
Razvoj PVO, sistemski je otpočeo s formiranjem 250-og raketnog puka. Naredbom strogo povjerljivo br. 423, formiran je 250-ti raketni puk protivzračne odbrane, 24. septembra 1962. godine. Bila je to prva raketna jedinica protivzračne odbrane Jugoslavenske Narodne Armije, na aerodromu Batajnica, sa zadatkom odbrane zračnog prostora u rejonu glavnog grada tadašnje Federativne narodne republike Jugoslavije, Beograda. Tada je počela isporuka i uvođenje u operativnu upotrebu, novembra 1962. godine, raketnog sistema "dvina". Dvina ima oznaku S-75, (po NATO klasifikaciji SA-2 "Guideline").
PVO puk je imao prva bojeva gađanja u junu 1963. a drugo u junu 1964. godine, kome je prisustvovao i predsjednik Tito.
Formiran je i 155-ti raketni puk 1967. godine, koji je iste godine opremljen sistemom M-2 "Volhov-M" (po klasifikaciji NATO SA-N-2 "Guideline")
Uslijedilo je formirnje 350-og raketnog puka, 1975. i 450-og 1976. godine, opremljenih sa raketnim sistemima S-125 Neva, koji je imao bolje karakteristike, na manjim visinama.
[[2K12 Kub, u pokretu|desno|mini|250p]]Početkom sedamdesetih godina, u redefinisanoj doktrini RV PVO, uspostavljena su osnovna načela organizacije i borbene upotrebe raketnih jedinica (RJ) PVO. Prema tim načelima, RJ PVO teritorija, označavaju se kao najučinkovitije sa svojom vatrenom moći u cijelom sistemu PVO, ali se također realno sagledava njihova osjetljivost na elektronička ometanja i njihov nedostatak slabe mobilnosti i pokretljivosti. U cilju ublažavanja tih nedostataka, nabavljeno je i 17 kompleta mobilnih raketnih sistema 2K12 Kub, u razdoblju od 1975. do 1977. godine.
RJ su organizacijski formirane u divizione, pukovnije i brigade. Raketni divizion je bio osnovna, zaokružena i nedjeljiva taktička vatrena jedinica stalnog sastava, koja je načelno djelovala u sastavu puka ili brigade a sastojao se iz: komande, raketne baterije, baterije za vođenje raketa, baterije LPAA (lake protuavionske artiljerije), jedinica za vezu i jedinice za pozadinsko obezbeđenje.
Raketni puk protuzračne odbrane, bila je taktička postrojba promjenjivog sastava. Bio je naoružan s jednim raketnim sistemom, a sastojao se od komande, četiri do šest raketnih, jednog raketnotehničkog diviziona, prištapskih i obezbeđujućih jedinica.
U razdoblju 1975. do 1980. godine, uveden je u raketne pukovnije savremeni sistem automatizacije AS-75, namijenjen za zapovijedanje. Sistem je osiguravao efikasniju upotrebu raketnih jedinica, automatski izbor cilja, s većim raspoloživim vremenom za reagiranje, a sa time i većom vjerovatnošću uništenja određenog cilja.
U cilju povećanja otpornosti raketnih jedinica, realiziran je obiman program uređenja teritorije i njihovog borbenog rasporeda. Sa time je povećana žilavost raketnih jedinica, na djelovanje neprijateljske avijacije, a povećana je njihova pokretljivost i manevarske karakteristike.
Zrakoplovno obavještavanje, javljanje, izviđanje i navođenje (VOJIN )
Protuzračnu odbranu u JNA, sačinjavali su rodovi: Artiljerisko-raketne jedinice (ARJ) i "Vazduhoplovno obavještavanje, javljanje, izviđanje i navođenje (VOJIN). Integriranim radom i izvršavanjem zadataka, ova dva roda, bila je pokrivena PVO teritorije SFRJ.
Oprema koju je koristio rod VOJIN, posebno je visokog tehnološkog nivoa i visoke sofisticiranosti, te je nila na posebnim izvoznim listama, s velikim ograničenjima. Zbog tih razloga, uvijek je postojao raskorak između zahtijevanih potreba i realizacije. Potreba da se u svakom od zrakoplovnih korpusa oformi po jedan puk VOJIN nije bilo moguće ostvariti, zbog nedostatka opreme i kadrova.
U razdoblju od 1966. do 1977. godine, učinjen je značajan iskorak u razvoju i organizaciji roda VOJIN. U tome razdoblju, nabavljeni su sovjetski radari velikog dometa P-14, P-12 i P-15 za male visine, a za velike PR-11. Postojeći radari P-30 su modificirani u P-35, s poboljšanim osobinama. Uvedena je prva generacija automatiziranog sistema za informacije u VOJIN RV PVO. Bio je to sovjetski sistem ZRAK-1P, koji je omogućavao poluatomatsko praćenje i primopredaju informacija, o ciljevima u zračnom prostoru, poluatomatsko navođenje lovačkih aviona presretača i zapovijedanje u jedinicama do razine divizije PVO. Ubrzo je uveden švedski savremeniji sistem atomatizacije AS-70 (strilom), sa znatno većom mogućnošću od prethodnog ZRAK-1P.
Struktura RV PVO
Jugoslavensko RV, nastalo u Narodnooslobodilačkoj borbi, osnovano je sa dva aviona različitih tipova. U toku Narodnooslobodilačke borbe, kroz RV je prošlo mnogo različitih tipova aviona, ukupno 569 primjeraka, od početna dva, Potez 25 i Breguet 19 do Iljušin Il-2 i Jak-3, s ukupno 2200 borbenih letova. Razvoj RV pratile su organizacijske promjene, uvjetovane s mnogim unutarnjim i vanjskim faktorima. Tokom rata se prilagođavalo uvjetima partizanskog ratovanja i savezničke pomoći, a poslije Drugog svjetskog rata sa razvojem Jugoslavije, ukupnog razvoja JNA i vanjskopolitičkih odnosa, RV PVO, dostiglo je visok nivo razvoja i borbene moći.
Komandna shema
Neposredno po završetku rata, nastavljen je prilaz organizacije RV na osnovama divizija, kao najvećih organizacijskih grupacija. Ilustrativna su dva vremenska presjeka, organizacija i struktura RV neposredno poslije rata i stanje RV PVO neposredno pred raspad SFRJ i JNA. Neposredno poslije rata bilo je organizirano po divizijskom sistemu i prikazano je na prvoj shemi.
Prešlo se na novu organizacijsko formacijsku shemu JNA. Ista se temelji na armijama, kao strategijskim grupacijama oružanih snaga. Pored armija kopnene vojske uspostavljene su i grupacije dva ostala vida: RV i Ratna mornarica (RM). Načelniku Generalštaba dodijeljen je zamjenik za svaki vid. Tokom 1985. godine, prešlo se na organizaciju s tri zrakoplovna korpusa (kao strategijskim grupacijama) i sa zamjenikom načelnika Generalštaba JNA za RV PVO. Ova organizacija je prikazana na shemama dolje.
Struktura neposredne nadležnosti i odgovornosti Komande RV PVO i Zamjenika načelnika Generalštaba JNA za RV PVO, u razdoblju od 1985. do 1992. godine, suglasno prethodnoj shemi, razrađeno je prikazana na narednoj slici. Komanda RV PVO (KRV PVO), bila je u Zemunu, a obezbjeđivala ju je tzv. Komanda stana RV PVO, u kojoj je bila smještena 99. četa vojne policije, četa veze i jedna pješadijska četa. U KRV PVO osim komandnog kadra, bila je smještena i Kontraobavještajna grupa RV PVO (KoG). Zgrada KRV PVO je srušena u bombardovanju NATO-a, a u kasarni bivše Komande stana smještene su danas jedinice Vojske Srbije.
Zapovjednici RV PVO
Zapovjednici RV PVO Načelnici štaba Komande RV PVO
Načelnici zrakoplovnotehničke službe RV PVO
Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije (NOVJ)
Dornier Do 17|desno|mini|280p [[Messerschmitt Bf 109|desno|mini|280p]] [[Junkers Ju 52|desno|mini|280p]]
Aerodromi i ostala infrastruktura RV PVO
Kontrolni toranj na [[Aerodrom Batajnica|aerodromu Batajnica|desno|mini|250p]] Zrakoplovstvo je najzahtjevniji vid oružanih snaga, ne samo po tehničko-tehnološkom segmentu, već i po potrebnoj infrastrukturi, gdje prvo mjesto zauzimaju aerodromi. RV PVO, počelo je s prvim improviziranim partizanskim poluprimljenim terenom za polijetanje i slijetanje lahkih aviona, kod sela Međuvođe, a pri kraju svoga postojanja je raspolagalo s vrhunskim, kao što su Aerodrom Batajnica, Aerodrom Željava (kod Bihaća) i sa mnogim drugim.
Posebno su zahtjevi za aerodromske uvjete, izmijenjeni s uvođenjem aviona sa mlaznim motorima. Povećane su dužine uzletno-sletnih staza i tehnički zahtjevi za njihovu kvalitetu. Postavljeni su i zahtjevi za proširenje aerodromske mreže. Aerodromi su građeni kao jake zrakoplovne baze, za lociranje većeg broja zrakoplovnih jedinica. Pored uzletno-sletnih staza, građena je i infrastruktura za razmještaj jedinica i zrakoplova, za mirnodopske uvjete života, rada i obuke. Kasnije se pristupilo izgradnji aerodroma i infrastrukture za rastresit razmještaj primjeran ratnim uvjetima. Posebno je bila uređena teritorija i infrastruktura za PVO, objekti i instalacije sistema VOJIN i raketni položaji.
Nakon šezdesetih godina, težišno se pristupilo izgradnji suvremenih podzemnih i nadzemnih skloništa i zaklona, za zrakoplove i ljudstvo, s čime je značajno povećana žilavost cijelog RV PVO. Građeni su i aerodromi s većim dijelom svoje infrastrukture pod zemljom. Poseban i karakterističan primjer je Aerodrom Željava. Mnogi aerodromi su, zbog ekonomičnosti, bili mješovite namjene, za vojnu upotrebu i za putnički promet. Uspostavljen je i održavan veliki broj alternativnih i rezervnih aerodroma, širom SFRJ. U Rajlovcu se nalazio Zavod za remont zrakoplovnih motora i Zrakoplovno-tehnička vojna akademija.
Pregled ključnih aerodroma RV PVO, dat je u slijedećoj tablici razmještaja jedinica:
Podnart
mini|280px|Podnart, most na [[Sava|Savi]] Podnart je naseljeno mjesto u sastavu općine Radovljica, regija Gorenjska, Slovenija.
ACBS azijsko prvenstvo u snukeru U-21
ACBS azijsko prvenstvo u snukeru U-21 najvažniji je neprofesionalni juniorski snukerski turnir u Aziji. Održava se od 1993. pod okriljem Azijske konfederacije bilijarskih sportova, ali ne svake godine. U većini sezona pobjednik prvenstva kvalificira se za takmičenja u sklopu World Snooker Toura naredne sezone.
Podnart
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Radovljica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Podnart je imao 354 stanovnika.
Begi
Begi (ital. Casalazzi) su naseljeno mjesto u sastavu općine Vrsar, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Begi su imali 31 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Gradina. U 1880. i 1890. iskazano kao dio naselja.''
Uvea
Uvea (lat. uva = grožđe), koja se naziva i uvein sloj, uveina tunika, uvein trakt, vaskularna tunika ili vaskularni očni sloj je pigmentirana sredina od tri koncentrična sloja koja čine oko.
Begi
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Begi je imalo 29 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Uvea
Istorija i etimologija
Izvorno srednjovjekovni latinski izraz potiče od latinske riječi uva (=grožđe) i referenca je za njegov izgled poput grožđa (crvenkasto-plava ili gotovo crna boja, naborani izgled i veličina i oblik poput grožđa kad se skine netaknuto iz mrtvog oka). Zapravo je to djelomični prijevod posuđenog starogrčkog izraza za horioid, što doslovno znači „pokrivač nalik na grožđe“. . Njegova upotreba kao tehničkog izraza za dio oka je prastara, ali odnosila se samo na sudovnjaču.
Regije
Uvea je vaskularni srednji sloj oka. Uobičajeno se dijeli na tri područja, od naprijed ka natrag, na:
Funkcija
Glavne funkcije uveinog trakta kao jedinice su:
Pored toga, neke njene regije imaju posebne funkcije od velike važnosti, uključujući lučenje očne vodice putem cilijarnih nastavaka, kontrolu refleks akomodacije (fokus) od preko cilijarnog tijela i optimizaciju osvjetljenja mrežnjače,  kontrolom šarenice  nad zjenicom. Mnoge od ovih funkcija su pod nadzorom autonomnog nervnog sistema.
Farmakologija
Zjenica pruža vidljiv primjer kontrole nervne povratne sprege u tijelu. To se održava ravnotežom između antagonističkih simpatičkih i  parasimpatičkih dijelova autonomnog nervnog sistema. Neformalni farmakološki pokusi na zenici izvodili su se stoljećima, jer je lahko vidljiva, a njena veličina se također može lahko promijeniti primjenom lijekova – čak i sirovih biljnih ekstrakata – na rožnjaču. Farmakološka kontrola veličine zjenice ostaje važan dio liječenja nekih očnih bolesti.
Lijekovi također mogu smanjiti metabolički aktivan proces lučenja vodene tečnosti, što je važno u liječenju i akutnog i hroničnog glaukoma.
Imunologija
Normalna uvea sastoji se od imunokompetentnih ćelija, posebno limfocita, a sklona je reagiranju na upale razvojem limfocitnih infiltrata. Rijetka bolest koja se naziva simpatička oftalmija može predstavljati 'unakrsnu reakciju' između nje i mrežnjačnih antigena (tj. nesposobnost tijela da ih razlikuje, što rezultira pogrešno usmjerenim upalnim reakcijama).
Klinički značaj
Od bolesti ovog kompleksa opisani su uveitis, horoiditis, iritis, iridociklitis, prednji uveitis, simpatička oftalmija i uvein melanom.
M-77 Oganj
Razvoj
Nakon uspješno realizovanog projektovanja vučnog višecijevnog lansera raketa PLAMEN 128 mm sa 32 lansirne cijevi i brzorotirajućom raketom dometa 8,6 km započela je sledeća etapa u razvoju ove vrste oružja višecijevni raketni sistem OGANJ, dometa 20 km. Nosioc razvojnog projekta bio je Vojno-tehnički institut na čelu sa profesorom Obradom Vučurovićem a dok je serijska proizvodnja lansera ostvarena u preduzeću "Bratstvo Novi Travnik - BNT". Rakete kalibra 128 mm proizvodila je fabrika PRETIS iz Vogošća. Razvoj lansera raketa M77 Oganj trajao je od 1968. do 1977. godine. Prototip je prvi put javno prikazan na vojnoj paradi 1975. godine, a serijska proizvodnja otpočela je pet godina kasnije.
Opis
mini|desno|Lanser nevođenih raketa 128 mm M-77 Oganj. Višecijevni bacač raketa postavljen je na vozilo FAP-2026 BDS/A sa posebno izvedenom platformom. Na zadnjem dijelu platforme ugrađen je lanser sa 32 cijevi kalibra 128 mm, čije pokretanje po pravcu i elevaciji obavljaju elektromotori. Polje djestva po azimutu je 180°, a vrijeme neophodno za navođenje lansera je manje od 45 sekundi. Sistem za pokretanje po visini obezbeđuje postizanje maksimalne elevacije od 50° za manje od 70 sekundi. Za nivelaciju (dovođenje u horizontalni položaj) lansera koristi se poseban sistem, čiji je opseg rada +/- 6° po uzdužnoj i +/- 10° po poprečnoj osi, a vrijeme nivelisanja po obje ose je oko 20 sekundi. Pri gađanju i dopunjavanju lansera, sistem za oslanjanje vozila se isključuje pomoću četiri stope. Vrijeme spuštanja stopa do maksimalnog položaja je manje od 18 sekundi. Na prednjem dijelu platforme (iza kabine vozila) nalazi se punjač sa 32 rezervne rakete. Punjač obezbjeđuje poluautomatsko punjenje lansirnih cijevi za nešto više od tri minuta. Vrijeme potrebno za lansiranje dva punjenja (64 rakete) sa istog vatrenog položaja iznosi 6,5 minuta. Platforma sa lanserom ima sklopiv sistem za zaštitu od meteoroloških utjecaja. Kada je zaštita navučena, vozilo M77 Oganj podsjeća na običan kamion, što doprinosi maskiranju. Za gađanje iz višecijevnog lansera raketa koriste se trenutno-fugasne rakete M77, a razvijene su i rakete sa kasetnom bojevom glavom sa bombicama kombinovanog dejstva i rakete sa kasetnom bojevom glavom sa protivtenkovskim minama. U bojevu glavu razorne rakete ulivene su 2562 čelične kuglice mase 0,103 kg i 430 kuglica mase 0,443 kg. Dimenzije lijevka na cilju iznose 2,10 x 0,35 m. Raketni motor radi 1,82 s i za to vrijeme ubrza raketu do 750 m/s. Maksimalni domet je 21.000 m. Za samoodbranu od napada iz vazdušnog prostora, Oganj je naoružan protivavionskim mitraljezom kalibra 12,7 mm Browning M2HB ili M87 NSVT, postavljenim na krov kabine vozila. Za odbranu od napada sa zemlje, posada pored ličnog naoružanja na rasplaganju ima i ručni bacač M79 Osa. Sistem M77 Oganj je sa velikom efikasnošću korišten u ratnim sukobima na teritoriji bivše SFRJ.
Modernizacija
mini|lijevo|Digitalizovan Oganj na vojnoj paradi.
Za potrebe Vojske Srbije započet je proces modernizacije postojećih oruđa Oganj M-77 kako bi se prešlo na savrjemenu digitalizovanu tehnologiju, koja posluzi oruđa omogućuje da bez izlaska iz vozila, posjedne vatreni položaj, dejstvuju i za 3 minuta ga napusti. Nekada je za potrjebe posjedanje vatrenog položaja bilo potrebno 15 minuta. U to vrijeme je ulazilo posjedanje položaja orijentacije i određianje koordinata vatrenog položaja, usmjeravanje oruđa u azimut osnovnog pravca, izračunavanje početnih elemenata, korektura i grupno gađanje. Nakon modernizacije, zahaljujući novoj automatskoj nišanskoj liniji, automatskom određivanju koordinata vatrenog položaja i elemenata za gađanje, vatreni zadaci na modernizovanom Ognju izvršavaju se mnogo brže.
Spisak jezera u Norveškoj
Spisak jezera u Norveškoj obuhvata samo najznačajnija jezera u toj skandinavskoj državi. Na spisku su grupisana prema površini, dubini i zapremini.
Po površini
U tabeli je dat pregled norveških prirodnih jezera s površinom većom od 70 km2 (bez akumulacijskih jezera).
Banjani (Bosanska Krupa)
Banjani su naseljeno mjesto u sastavu općine Bosanska Krupa, Bosna i Hercegovina.
Historija
Na početku rata u BiH 1992. vojska bosanskih Srba je djelimično okupirala šire područje ovog sela. Dana 11. januara 1993. u jutarnjim satima započela je akcija "Munja '93" koju su izvele jedinice 505. bužimske viteške brigade pod komandom Izeta Nanića. U toj operaciji učestvovalo je oko 360 bužimskih vojnika. S druge strane nalazili su se pripadnici Novogradske brigade VRS (pretežno iz Bosanskog Novog) pod komandom Ranka Dabića. Srpskim snagama su naneseni značajni gubici u ljudstvu i MTS, nakon čega je u Bosanskom Novom proglašena višednevna žalost. Smatra se da su srpski gubici u ljudstvu iznosili oko 160 vojnika te četiri zarobljena, dok je ARBiH imala 18 poginulih boraca. Gotovo cijelo područje sela Banjani je zauzeto od strane ARBiH, te je tako ostalo od 1995. i kraja rata.
Summer Gigs 1976.
Summer Gigs 1976. je kratka koncertna turneja britanske rock grupe Queen. Turneja je održana u septembru 1976. sa ciljem promocije njihovog studijskog albuma A Day at the Races a sastojala se od četiri koncerta održana u tri grada Ujedinjenog Kraljevstva.
Posljednji koncert održan je 18. septembra 1976. godine u londonskom Hyde Parku, ulaz je bio besplatan a koncertu je prisustvovalo oko 150.000 ljudi. Koncert je sniman a danas je u velikoj mjeri dostupan u neslužbenim izdanjima.
Izvedene pjesme po koncertima
Edinburgh, Škotska
Poljče (Radovljica)
mini|280px|Poljče, rimokatolička crkva "Sv. Peter" Poljče su naseljeno mjesto u sastavu općine Radovljica, regija Gorenjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Radovljica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Poljče su imale 217 stanovnika.
Lješnjak (čvor)
plod je biljke Lijeska (ekavski: Lešnjak/Lešnik, ikavski: Lišnjak);
Hrvatska:
Kolakovići (Olovo)
Kolakovići su naseljeno mjesto u općini Olovo, Bosna i Hercegovina.
IC 4069
IC 4069 (također poznat kao PGC 2075162) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 350 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Lovački psi. Najveći prečnik je 0,30 (31 hiljada sg) a najmanji 0,1 uglovnih minuta (10 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 21. marta 1903. godine.
Crusaders FC
Crusaders Football Club je nogometni klub iz grada Belfasta, Sjeverna Irska. Takmiči se u NIFL Premiership, najvišem nogometnom rangu u Sjevernoj Irskoj.
IC 4069
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Crusaders FC
Historija
Klub je osnovan 1898. godine. Prvi nastup u evropskim takmičenjima ostvaruje u sezoni 1967/68 godine kada je u okviru Kupa pobjednika kupova igrao protiv Valencije. Domaće prvenstvo je osvajao sedam puta, dok je nacionalni kup osvajao tri puta. Najveći rival kluba je Cliftonville. Tradicionalne boje su crvena i crna. Domaće utakmice igra na stadionu Seaview.
APR-40
APR-40 je rumunski višecijevni bacač raketa nastao na osnovu sovjetskog BM-21 Grad sistema uveden u operativnu upotrebu 1978. godine. Lanser sa 40 cijevi je postavljen na šasiju kamiona DAC 15.215 DFAEG.
Opis
Lanser se sastoji od 40 cijevi raspoređenih u 4 reda po 10 cijevi. Lanser ispaljuje dvije varijante raketa: Lanser raketa je praćen kranom MITC te kamionom za transport raketa RM13 koji ima kapacitet od 120 raketa. Sistem je postavljen na šasiju kamiona DAC 15.215 DFAEG 5t 6x6. 2002. Rumunija je u suradnji s Izraelom modernizirala APR-40 sisteme u sistem LAROM. Ovaj sistem je korišten tokom Rata u Bosni i Hercegovini od strane hrvatske vojske.
Ledeni oblak
mini|Ledeni oblaci ( cirrusi ) na Marsovom nebu. Ledeni oblak je koloid ledenih čestica rasutih u zraku. Izraz se koristi za označavanje oblaka koji se sastoje od vodenog leda i leda od ugljik-dioksida na Marsu. Takvi oblaci mogu biti dovoljno veliki i gusti da bacaju sjene na površinu Marsa.
Marsova atmosfera većinu godine ima ledene oblake vodenog leda. Oblaci u ekvatorijalnom području između 10 i 30 kilometara iznad površine Marsa apsorbiraju infracrvenu svetlost emitovanu sa površine tokom dana. To su relativno prozirni oblaci, poput tankih cirusa na Zemlji. Ipak, apsorpcija ovih oblaka dovoljna je da svakodnevno zagrijava srednje slojeve atmosfere.
Ledeni oblaci na Marsu važna su komponenta hidrološkog ciklusa, kao i ukupnog planetarnog klimatskog sistema.
Neki oblaci na Zemlji mogu sadržavati čestice leda, poput cirrusa.
Geologija Bosne i Hercegovine
mini|Nagnuti slojevi [[krečnjaka pokraj puta u Donjoj Strmici]] Geologija Bosne i Hercegovine jest proučavanje stijena, minerala, vode, oblika reljefa i geološke historije te države. Najstarije stijene izložene na površini ili blizu nje datiraju iz paleozoika i prekambrija te geološka historija regije i dalje ostaje slabo istražena i shvaćena. Kompleksne nakupine fliša, ofiolita, melanža i magmatskih plutona zajedno s debelim sedimentarnim jedinicama definirajuća su karakteristika Dinarida, koji dominiraju većinom krajolika u državi.
Stratigrafija, tektonika i geološka historija
Paleozojske alohtone formacije nađene su u nižim jedinicama stijena na sjeveroistočnom rubu Dinarida, u izoliranim područjima u sjeverozapadnoj, srednjoj, istočnoj i jugoistočnoj Bosni i Hercegovini, a sačinjene su od metapsamita, metapelita i manjih količina vulkanskih i karbonatnih stijena. Jugoistočna paleozojska zona sastoji se od filita, šistnog metapješčenjaka i kristaliziranog krečnjaka, prekrivenih škriljcem i dodatnim filitom. Permske stijene većinom čine crveni pješčenjak sa škriljcem, metapješčenjakom, krečnjakom, gipsom, anhidritom i konglomeratima.
Mezozoik (prije 251–66 miliona godina)
mini|[[Fosil amonita Ptychites studeri iz trijaskih stijena u Bosni i Hercegovini]] Tokom trijasa riftne aktivnosti razmjestile su magmatske stijene, uključujući plutone veličine do 50 km3, sačinjene od gabra, diorita, granodiorita, granita, albita, sijenita i ponegdje izazvale njihovu metamorfozu u stepen zelenog škriljca ili amfibolita u sekvenci metamorfnih facijesa.
Prave vulkanske stijene iz trijasa koje je erupcija izbacila na površinu rjeđe su, uglavnom bazalt, andezit i dacit, transformirane u spilit, keratofir i piroklastične stijene. Starije trijaske stijene i karbonatna platforma bile su prekrivene lavom. Grauvaka, breča, škriljac te rožnac i ofiolit rasprostranjeni su u ofiolitskoj zoni, u sjeverozapadnoj i srednjoj Bosni. Ta zona izdvaja se u vidu "prozorâ" u okviru trijasko-paleozojske jedinice, koja ima debljinu 1,5 km. Melanž u ovoj haotičnoj sedimentnoj sekvenci sadrži fragmente gabra, dijabaza, peridotita, bazalta i amfibolita, uz fragmente krečnjaka iz titonija.
Peridotit je jedna od najčešćih stijena u ofiolitima, s ogromnim deformiranim pločama veličine do 500 km3. Konjuh je primjer velikog ultramafitnog tijela, ispod kojeg su amfiboliti u asocijaciji s eklogitom. Amfiboliti isprepleteni s peridotitom datirani su u period prije 170 do 160 miliona godina.
Kenozoik (prije 66 miliona godina–danas)
U sjevernim Dinaridima sloj fliša debljine nekoliko metara sastavljen je od mastrihtijskog pješčenjaka, siltita i škriljca, paleocenskog kalcitnog škriljca, krečnjačkog pješčenjaka, pjeskovitih krečnjaka i krečnjaka. Fliš je prekriven s još krečnjaka iz srednjeg eocena.
U nekim slučajevima proslojavanje fliša iz kasne krede i paleogena s vulkanskim stijenama rezultiralo je metamorfizmom pod srednje jakim pritiskom. Sekvence stijena progradiraju iz pješčenjaka, škriljca, lapora i krečnjaka u glineni škriljac i metapješčenjak zajedno sa zelenim škriljcem, liskunom, amfibolitom, gnajsom i filitom. Mali i srednje veliki plutoni nalaze se u potpovršinskom sloju, unutar metamorfnih stijena. Stroncij-argonsko datiranje granitoida s Motajice dalo je starost 48 miliona godina.
Nakon formiranja Dinarida južni dio Panonske nizije ispunio se otnangij-karpatijskim formacijama kamene soli debljine do 700 m, badenijskom morskom glinom, pješčenjacima, konglomeratima i krečnjacima, sarmatijskom bočatom glinom te panonijskim i pontijskim riječnim pijeskom i naslagama gline, debljine do dva kilometra, sa slojevima uglja. Iste oligocenske naslage koje su ispunile južni dio Panonske nizije ispunile su i slatkovodne bazene u debljini nekoliko kilometara. Geolozi dijele ove potonje naslage na oligocenske i miocenske konglomerate, slojeve uglja, pješčenjak, krečnjak i lapor, ranomiocensku glinu i pješčenjak prekriven krečnjakom te kasnomiocenski lapor, krečnjak i ugalj.
Historijat geoloških istraživanja
Prvo istraživanje širih razmjera u Bosni i Hercegovini proveli su austrijski i hrvatski geolozi u 1880-ima, a karte su objavljene tridesetak godina kasnije. Nakon Drugog svjetskog rata ekstenzivno rudarstvo zahtijevalo je dodatna istraživanja. Francuski geolozi imali su vodeću ulogu u tome krajem 1960-ih i u 1970-ima.
Geologija prirodnih resursa
Bosna i Hercegovina ima dugu rudarsku tradiciju, koja seže više od 2.000 godina unazad, do vremena Ilira i Rimljana. To se posebno odnosi na vađenje metala iz paleozojsko-trijaskog šarijaža, koji se formirao tokom kaledonske i hercinske orogeneze te trijasa. Stijene iz ranog paleozoika sadrže metapelit i metapsamit, kao i niskokvalitetni hematit i magnetit. Iz rudnika kod Ljubije tradicionalno su vađene sideritno-ankeritne naslage iz karbona, obogaćene željezom.
Sam Harris
Samuel Benjamin Harris (rođen 9. aprila 1967) jest američki filozof, neuronaučnik, autor i voditelj podcasta. Njegov rad dotiče se niza tema, uključujući racionalnost, religiju, etiku, slobodnu volju, neuronauku, meditaciju, psihodeliku, filozofiju uma, politiku, terorizam i vještačku inteligenciju. Harris je postao poznat po svojoj kritici religije, posebno islama, a poznat je kao jedan od "četiri konjanika" novog ateizma, zajedno s Richardom Dawkinsom, Christopherom Hitchensom i Danielom Dennettom.
Harrisova prva knjiga, Kraj vjere (2004), osvojila je nagradu PEN/Martha Albrand za prvu nefikciju i ostala 33 sedmice na listi najprodavanijih izdanja The New York Timesa. Harris je od tada napisao još šest knjiga: Pismo hrišćanskoj naciji (2006), Moralni pejzaž: Kako nauka može da odredi ljudske vrednosti (2010), esej u dugoj formi Laganje (2011), kratku knjigu Slobodna volja (2012), Buđenje: Vodič za duhovnost bez religije (2014) i (sa britanskim piscem Maajidom Nawazom) Islam i budućnost tolerancije: dijalog (2015). Harrisova djela su prevedena na više od 20 jezika.
Harris je raspravljao s mnogim istaknutim ličnostima o temama Boga ili religije, uključujući Williama Lanea Craiga, Jordana Petersona, Ricka Warrena, Andrewa Sullivana, Rezu Aslana, Davida Wolpea, Deepaka Chopra, Bena Shapira i Jean Houston. Od septembra 2013. Harris je bio domaćin podcasta Making Sense (prvobitnog naziva Waking Up), koji ima veliku slušanost. U septembru 2018, Harris je objavio aplikaciju za meditaciju, Waking Up with Sam Harris. Bio je jedan od prvobitnih ključnih članova "intelektualne mračne mreže", iako je Harris izjavio da se ne identifikuje kao dio te grupe.
Kritičari su tvrdili da su Harrisovi spisi islamofobični. Harris i njegove pristalice, međutim, odbacuju ovu karakterizaciju, dodajući da je takvo etiketiranje pokušaj da se ušutka kritika.
Rani život i obrazovanje
Rođen je u Los Angelesu (Kalifornija) 9. aprila 1967. Sin je glumca Berkeleyja Harrisa, koji se uglavnom pojavljivao u zapadnim filmovima, i TV spisateljice i producentice Susan Harris (rođene Spivak), koja je između ostalih serijala kreirala Sapun i Zlatne djevojke. Njegov otac, rođen u Sjevernoj Karolini, dolazi iz kvekerskog porijekla, a majka mu je Jevrejka, ali nije religiozna. Odgajala ga je majka nakon razvoda roditelja kada je imao dvije godine. Harris je izjavio da je njegovo odrastanje bilo potpuno sekularno i da su njegovi roditelji rijetko razgovarali o vjeri, iako je također izjavio da nije odgajan kao ateista.
Dok je njegov prvobitni smjer bio engleski, Harris se zainteresirao za filozofska pitanja dok je bio na Univerzitetu Stanford nakon iskustva sa MDMA. Iskustvo ga je zainteresovalo za ideju da bi mogao postići duhovne uvide bez upotrebe droga. Napuštajući Stanford na drugoj godini, četvrtinu nakon svog psihoaktivnog iskustva, posjetio je Indiju i Nepal, gdje je učio meditaciju sa učiteljima budističkih i hinduističkih religija, uključujući Dilgo Khyentse. Jedanaest godina kasnije, 1997, vratio se na Stanford i diplomirao filozofiju 2000. godine. Harris je počeo pisati svoju prvu knjigu, Kraj vjere, odmah nakon napada 11. septembra.
Doktorirao je u kognitivnoj neuronauci 2009. s Univerziteta u Kaliforniji, Los Angeles, koristeći funkcionalnu magnetnu rezonancu za sprovođenje istraživanja neuronske osnove vjerovanja, nevjerovanja i neizvjesnosti. Njegova teza nosila je naslov Moralni pejzaž: Kako nauka može odrediti ljudske vrijednosti. Njegov savjetnik je bio Mark S. Cohen.
Type 98 Ke-Ni
Tip 98 Ke-Ni je bio laki tenk vojske Japanskog Carstva. Dizajniran je kako bi zamijenio model Type 95 Ha-Go koji je bio najbrojnije borbeno vozilo u redovima carske vojske. U odnosu na svog prethodnika nije previše poboljšan. Lakši je zbog tanjeg oklopa, ali je oklop malo drugačijeg oblika (zakošen pod većim kutom) čime se dobiva na većoj efektivnoj debljini. Proizveden je u svega stotinjak primjeraka.
Džamija u Međurječju
Džamija u Međurječju, ili Maldovan-pašina džamija, nalazi se u općini Čajniču, Bosna i Hercegovina. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Komisija je donijela odluku 10. septembra 2008. u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović i Ljiljana Ševo (predsjedavajuća). Nacionalni spomenik čini džamija i harem sa nišanima.
Lokacija
Naselje Međurječje nalazi se na ušću planinskih rječica, Janjine i Batovke, koje s juga teku u pravcu Drine. Povezano sa Čajničem dolinom rijeke Janjine i nalazi se na oko 15 km sjeverno od grada. Džamija se nalazi sjeverno od seoskog puta koji vodi prema selu Batovo. Sjeveroistočno od džamije, uz sami zid harema, nalazi se devastirana imamska kuća, a istočno se nalazi objekat osnovne škole.
Historija
Izgradnja džamije u Međurječju (Maldovan-pašina džamija) vezana je za historiju rekonstrukcije jedne druge džamije (džamije Bajazita II u Samoboru) i za ime Maldovan-paše, koji je u historijskim spisima poznat i pod imenom Maldovan Ali-paša Čeljo. Samoborski imam Mula-Mustafa napisao je 1763. molbu veziru u kojoj je tražio pomoć za obnovu džamije Bajazita II u Samoboru. Vezir je pozitivno odgovorio na molbu i preko Maldovan Ali-paše Čelje, rodom iz Međurječja, poslao novac za opravku. Umjesto da proslijedi novac za opravku džamije u Samoboru, paša je odlučio da taj novac utroši na izgradnju nove džamije u Međurječju. Mula-Mustafa iz Samobora je ovaj slučaj prijavio veziru koji je nakon toga kaznio Malovan Ali-pašu Čelju oduzimanjem džamije, ali i oduzimanjem određenih dobara. Od tih sredstava sultan je lično dao podići džamiju u Samoboru.
Džamija u Međurječju je prvi put zapaljena tokom I svjetskog rata. Ponovo je spaljena 1943. Tada je srušena kamena munara. Džamija je ponovo rekonstruisana 1946, kada je izvršena dogradnja spratnosti P+1, dužine 3,5 m i širine 8,4 m. Munara je urađena od drveta. Godine 1967. dogradnja s pročelja je uklonjena, ali je ostavljen trijem, odnosno natkrivene sofe i zidovi na bočnim stranama pročelja. Tada je uklonjena drvena munara i izgrađena od kamena.
Džamija je zapaljena 17. jula 1992. Obnova je trajala od 2011. do njenog ponovnog otvorenja 10. septembra 2022.
Kovačići (Olovo)
Kovačići su naseljeno mjesto u općini Olovo, Bosna i Hercegovina.
Džamija u Međurječju
Opis
Prema konceptu prostorne organizacije, džamija u Međurječju (Maldovan-pašina džamija) je jednoprostorna,  pokrivena četverovodnim krovom i sa kamenom munarom. Kvadratne je osnove, 8,40m (dužina) x 9,00m (širina). Ulazni trijem je oslonjen na drvene stubove koji su na kamenim bazama.
Džamija je opasana neoštećenim zidom od slaganog kamena, čija se visina kreće od 1,15m do 1,80m, unutar kojih se nalazi harem džamije. Jedan mezar, po predaji, pripada osnivaču džamije Ali-paši Čeljiću.
Klinčići
Klinčići su naseljeno mjesto u općini Olovo, Bosna i Hercegovina. Udaljeno je od Olova 4 km vazdušne linije u pravcu jugozapada, na nadmorskoj visini od oko 580 m.
U dijelu naselja pod nazivom Musići je nekropola sa stećcima. Jedna je od 22 nekropole iz Bosne i Hercegovine koja je na UNESCO-ovoj listi svjetske baštine. Istovremeno je i Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
Historijski spomenik u Klinčićima je i jednolučni kameni most koji se naziva Rimski most. Nije jedini sa ovim nazivom, postoji još mostova koji imaju isti naziv. Most se nalazi nekoliko stotina metara prije nego što Orlja ulazi u svoj duboki kanjon, kod zaseoka Zaljani. Sagrađen je u osmanskom periodu, ali se ne zna tačno vrijeme gradnje mosta. I most je nacionalni spomenik
Desetak metara zapadno od mosta, na lijevoj obali Orlje, iznad ušća rijeke Gnjionice, na malom brežuljku, smješteno je mezarje s nekoliko nišana. Nišani su oštećeni i polomljeni. Danas je moguće ustanoviti ukupno tri mezara s uspravnim nišanima ostali su plomljeni i rasuti. Svi nišani, i njihovi polomljeni dijelovi, su okrečeni pa su ukrasi (luk, kružnica/obruč), inače izvedeni tankim linijama, dobro vidljivi. Od ukupno 82 lokacije s stećcima na olovskom području, na 10 lokacija muslimanska groblja (stari nišani) nalaze se direktno uz stećke, a na 16 lokacija vrlo su blizu, na udaljenosti do 300 metara.
Poljšica
Slovenija:
Brza cesta B3 (Bosna i Hercegovina)
Brza cesta B3 je planirana brza cesta u Bosni i Hercegovini, koja bi trebala povezivati Mostar, preko Širokog Brijega i Posušja sa graničnim prelazom Donji Vinjani sa Hrvatskom i cestom D60. Brza cesta odgovara postojećoj magistralnoj cesti M6.1.
Trolančana DNK
Struktura
Primjeri trolančane DNK pronađeni su u prirodnim izvorima sa potrebnim strukturnim elementima, naprimjer u satelitskoj DNK.
Uparivanje Hoogsteenovih baza
Timinska (T) nukleobaza može se vezati za Watson–Crickovo uparivanje baza T-A formiranjem Hoogsteenove vodikove veze. Timinski vodik se veže sa adenozinom (A) originalne dvolančane DNK, kako bi stvorio T-A*T bazni triplet.
Međumolekulske i unutarmolekulske interakcije
Postoje dvije klase tripleksne DNK: međumolekulske i unutarmolekulske formacije. Međumolekulski tripleks se odnosi na formiranje tripleksa između dupleksa i drugačijeg (trećeg) lanca DNK. Treći lanac može biti ili iz susjednog hromosoma ili oligonukleotida koji formira tripleks (TFO). Unutarmolekulski tripleks DNK formira se od dupleksa sa homopurinom i homopirimidinskim lancima sa simetrijom ponavljanja kao slika u ogledalu. Stepen uvijanja superspirala u DNK utiče na količinu formiranja unutarmolekulskog tripleksa koja se javlja. Postoje dva različita tipa unutarmolekulske tripleksne DNK: H-DNK i H*-DNK. Formiranje H-DNK se stabilizuje u kiselim uslovima i u prisustvu divalentnih kationa, kao što je Mg2+. U ovoj konformaciji, homopirimidinski lanac u dupleksu se savija unazad, kako bi se vezao za purinski lanac na paralelan način. Osnovni trolanci koji se koriste za stabilizaciju ove konformacije su T-A*T i C-G*A+. Citozin ove bazne trijade treba biti protoniran da bi se formirao ovaj unutarmolekulski trostruki heliks, zbog čega se ova konformacija stabilizuje u kiselim uslovima. H*-DNK ima povoljne uslove za formiranje pri neutralnom pH i u prisustvu dvovalentnih kationa. Ova unutsatarmolekulska konformacija formira se od vezivanja homopurinskog i purinskog lanca dupleksa na antiparalelni način. Stabiliziran je baznim tripletima T-A*A i C-G*G.
Oligonukleotidno formiranje tripleksa (TFO)
TFO su kratki (≈15-25 nt) lanci nukleinske kiseline koji se vezuju u glavni žlijeb dvolančane DNK, kako bi formirali unutarmolekulake tripleksne strukture DNK. Postoje neki dokazi da su oni također sposobni modulirati aktivnost gena in vivo. U peptidnoj nukleinskoj kiselini (PNA), šećernofosfatna okosnica DNK zamijenjena je okosnicom nalik proteinu. PNA formiraju P-petlje dok su u interakciji sa dupleksom DNK, formirajući tripleks sa jednim lancem DNK, dok istiskuju drugi. Pretpostavlja se da se pod RecA proteinom u toku homologne rekombinacije formiraju vrlo neobične rekombinacije ili paralelne triplekse ili R-DNK.
TFO se specifično vezuju za homopurin-homopirimidinske regije koje su često uobičajene u promotorskim i intronskim sekvencama gena, utičući na ćelijsku signalizaciju. TFO mogu inhibirati transkripciju, vezujući se sa visokom specifičnošću za spiralu DNK, čime blokiraju vezivanje i funkciju faktora transkripcije za određene sekvence. Uvođenjem TFO-a u ćeliju (transfekcijom ili drugim sredstvima), može se kontrolisati ekspresija određenih gena. Ova aplikacija ima nove implikacije u mutagenezi specifičnoj za mjesto i genskoj terapiji. U ljudskim ćelijama raka prostate, transkripcijski faktor Ets2 je pretjerano izražen i smatra se da pokreće rast i preživljavanje ćelija u takvom višku. Carbone et al. dizajnirali su TFO specifičan za sekvencu za Ets2 promotorsku sekvencu koja je smanjila ekspresiju gena i dovela do usporavanja ćelijski rast i smrti ćelije. Changxian et al. su također predstavili TFO koji cilja na promotorsku sekvencu bcl-2, gena koji inhibira apoptozu.
Uočena inhibicija transkripcije također može imati negativne zdravstvene efekte kao što je njena uloga u recesivnom, autosomnom genu za Friedreichovu ataksiju. Kod Fredrickove ataksije, formiranje tripleksa DNK narušava ekspresiju intron 1 gena FXN. To dovodi do degeneracije nervnog sistema i kičmene moždine, ometajući kretanje udova.] Za borbu protiv ove tripleksne nestabilnosti, pokazalo se da proteini za popravku ekscizijom nukleotida (NER) prepoznaju i popravljaju trolančane DNK strukture, vraćajući potpunu dostupnost prethodno inhibiranog i nestabilnog gena.
Peptidne nukleinske kiseline (PNA)
Peptidne nukleinske kiseline su sintetski oligonukleotidi koji se odupiru degradaciji proteazama i koriste se za induciranje popravke u regijama formiranja tripleksa specifičnih za mjesto na genomskim mjestima DNK. PNA su u stanju da se vežu sa visokim afinitetom i specifičnošću sekvence za komplementarnu sekvencu DNK putem Watson-Crickovog uparivanje baza i mogu da formiraju trostruke spirale kroz paralelne orijentacije Hoogsteenove veze sa PNA okrenutim ka 5' -kraju DNK lanca. PNA-DNK tripleks je stabilan jer se PNA sastoje od neutralno nabijene pseudopeptidne kičme koja se veže za sekvencu dvolančane DNK (dsDNA).. Slično kao homopirimidin u TFO, homopirimidin u PNA je u stanju da formira vezu sa komplementarnim homopurinom u ciljnoj sekvenci dsDNK. Ovi analozi DNK su u stanju da se vežu za dsDNK, iskorišćavanjem ambijentnih uslova DNK i različitih načina predviđanja prepoznavanja. Ovo se razlikuje od TFO-a koji se vezuju kroz glavni žlijeb prepoznavanjem dsDNK.
Jedan od korištenih načina predviđanja prepoznavanja je dupleksna invazija. Unutar mješovitog A–T/G–C dsDNK, sekvenca je ciljana od strane par pseudokomplementarnih (pc) PNA, koji su u stanju da se vežu za dsDNK dvostrukom invazijom kroz istovremeno stvaranje diaminopurina (D) i tiouracila (Us) koji zamjenjuju adenin i timin. pc PNA par formira D–T i Us–A i G–C ili C–G Watson-Crickovu uparenu spiralu PNA-DNK sa svakim od komplementarnih lanaca DNK. Drugi oblik prepoznate dupleksne invazije na ciljanu sekvencu može se pojaviti u dsDNK koja sadrži mješovite sekvence T–C. Ovaj oblik dupleksne invazije postiže se komplementarnom sekvencom homopurinskih PNA oligomera. Ovaj tripleks je formiran od hibrida PNA-DNK koji se vezuje antiparalelno s komplementarnom sekvencom DNK i rezultira pomjerenim nekomplementarnim lancem DNK.