cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raderfordij
Otkriće
Raderfordij su navodno prvi otkrili 1964. godine naučnici pri Zajedničkom institutu za nuklearna istraživanja (JINR) u Dubni (tada u Sovjetskom savezu). Oni su u svom istraživanju bombardirali metu sačinjenu iz plutonija-242 ionima neona-22 te zatim proizvode reakcije odvojili pomoću termohromatografije nakon što su ih prethodno preveli u hloride putem interakcije sa ZrCl4. Naučnici su zapazili aktivnosti spontane fisije koja se javila u isparljivom hloridu, nalikujući osobinama eka-hafnija. Iako vrijeme poluraspada nije tačno određeno, kasniji izračuni su pokazali da je proizvod reakcije najvjerovatnije raderfordij-259 (prema standardnoj notaciji skraćeno 259Rf):
Godine 1969. istraživači na Univerzitetu Kalifornije, Berkeley konačno su sintetizirali element bombardujući metu od kalifornija-249 sa ionima ugljika-12 te izmjerili alfa raspad 257Rf u skladu sa raspadom "kćerke" izotopa nobelija-253:
Američka sinteza je potvrđena 1973. čime je osigurana identifikacija raderfordija kao "majke" izotopa nobelija-253 opservacijom K-alfa x-zraka u elementarnom potpisu proizvoda raspada 257Rf.
Kontroverza oko imena
Ruski naučnici su za novi element predložili ime kurčatovij dok su američki naučnici sugerirali da se novom elementu dodijeli ime raderfordij. Godine 1992. radna grupa IUPAC/IUPAP-a (Transfermium Working Group, TWG) proučila je oba navoda o otkriću i donijela zaključak da su oba tima naučnika istovremeno pružili dokaze o sintezi elementa 104 pa bi se čast za otkriće trebala dati objema grupama. Međutim, američka grupa je uputila oštar odgovor na zaključke TWG-a navodeći da su isuviše naglasili doprinose i rezultate grupe iz Dubne. Naročito su istaknuli da su Rusi nekoliko puta u toku 20 godina izmijenili detalje o svom otkriću, što ruski tim nije opovrgao. Amerikanci su također naglašavali da je TWG isuviše pridao pažnje hemijskim eksperimentima koje su izveli ruski naučnici te su optužili TWG da nemaju dovoljno kvalificirano osoblje u komisiji. TWG je na optužbe odgovorio da se ne radi o tome i da su svaku tačku optužbe američkog tima razmotrili te nisu našli niti jedan razlog da izmijene svoje zaključke u vezi časti za otkriće. IUPAC je kasnije ipak elementu dao ime koje je američki tim predložio, što bi se u nekom pogledu moglo protumačiti da su donekle promijenili mišljenje.
Kao konsekvencu prvobitnih navoda o otkriću, došlo je do kontroverze oko davanja imena elementu. Pošto su sovjetski naučnici tvrdili da su prvi otkrili novi element, predlagali su mu se dadne ime kurčatovij (Ku) u čast Igora Kurčatova (1903–1960), bivšeg šefa sovjetskog nuklearnog istraživanja. Ovaj naziv elementa korišten je u knjigama i literaturi u državama bivšeg sovjetskog bloka kao zvanično ime. Međutim, Amerikanci su predlagali ime raderfordij (Rf) u čast Ernesta Rutherforda, koji je poznat kao "otac" nuklearne fizike. IUPAC je privremeno usvojio naziv unnilkvadij (Unq) što je predstavljalo sistematsko ime elementa, izvedeno iz latinskim naziva za cifre 1, 0 i 4. Godine 1994. IUPAC je predložio da se elementu dadne naziv dubnij (Db) jer je naziv raderfordij bio predložen za element 106 jer je IUPAC smatrao da se timu iz Dubne trebalo ukazati čast za njihov doprinos istraživanjima. Ipak, i dalje su postojale kontroverze oko davanja imena elementima od 104 do 107. Godine 1997. timovi naučnika koji su učestvovali u davanju imena usaglasili su svoje stavove te elementu 104 napokon dali ime raderfordij. U isto vrijeme ime dubnij dato je elementu 105.
Fizičke i atomske
Za raderfordij se očekuje da bude u čvrstom stanju pri standardnim uslovima temperature i pritiska i pri tome da ima heksagonalnu gusto pakovanu kristalnu strukturu (c/a = 1,61), sličnu onoj kao kod njegovog lakšeg kongenera hafnija. Trebao bi biti veoma teški metal gustoće od oko 23,2 g/cm3. Za usporedbu, najgušći poznati element čija je gustoća pouzdano izmjerena je osmij, a iznosi 22,61 g/cm3. Ovakvi podaci su pretpostavljeni prema veoma velikoj atomskoj težini raderfordija, efektu kontrakcije lantanoida i aktinoida, kao i relativističkim efektima, mada je proizvodnja dovoljnih količina raderfordija, kako bi se ovi podaci potvrdili, nepraktična jer bi se uzorak vrlo raspao. Za atomski radijus raderfordija se očekuje da ima vrijednost oko 150 pm. Zbog efekta relativističke stabilizacije 7s orbitale i destabilizacije 6d orbitale, pretpostavlja se da bi ioni Rf+ i Rf2+ trebali otpuštati 6d elektrone umjesto 7s elektrona, što je potpuno suprotno ponašanje od njegovih lakših homologa.
Hemijske
Raderfordij je prvi transaktinoidni element i drugi član 6d serije prelaznih metala. Izračuni o njegovom potencijalu ionizacije, atomskom radijusu kao i radijusima, energijama orbitala i osnovnim nivoima njegovih ioniziranih stanja pokazali su da je sličan hafniju, ali se izrazito razlikuje od olova. Stoga, donijeti su zaključci o osnovnim osobinama ovog elementa koji navode da on dosta nalikuje na druge elemente 4. grupe, ispod titanija, cirkonija i hafnija. Neke od njegovih osobina određene su eksperimentima u gasovitoj fazi kao i hemiji rastvora. Oksidacijsko stanje +4 je jedino stabilno stanje za posljednja dva elementa pa bi stoga i raderfordij trebao također pokazivati stabilno +4 stanje. Osim toga, za raderfordij se također očekuje da gradi i nestabilnije +3 stanje. Standardni redukcijski potencijal para Rf4+/Rf se predviđa da bi mogao biti viši od −1,7 V.
Prva predviđanja hemijskih osobina raderfordija bila su zasnovana na izračunima koji su pokazivali da bi relativistički efekti na elektronske ljuske trebali biti dovoljno snažni da bi 7p orbitale mogle imati niže energetske nivoe od 6d orbitala što bi dalo konfiguraciju valentnih elektrona 6d1 7s2 7p1 ili čak 7s2 7p2, čime bi se element trebao ponašati više kao olovo nego kao hafnij. Nakon boljih metoda izračuna i eksperimentalnih studija hemijskih osobina spojeva ovog elementa došlo se do zaključka da su prethodne procjene bile pogrešne te da bi se raderfordij trebao ponašati kao ostali elementi iz 4. grupe.
Analogno kao i za cirkonij i hafnij, za raderfordij se predviđa da gradi veoma stabilni, vatrostalni oksid, RfO2. Mogao bi i reagirati sa halogenim elementima gradeći tetrahalide, RfX4, koji bi se hidrolizirali u kontaktu s vodom dajući oksihalide RfOX2. Tetrahalidi bi mogli biti volatilne čvrste tvari u vidu monomernih tetraedarskih molekula u gasovitoj fazi.
U tečnoj fazi, Rf4+ ion bi se hidrolizirao manje od iona titanija(IV) a u približnom obimu kao i cirkonij i hafnij, što bi dalo ion RfO2+. Tretiranje takvih halida sa ionima halidnih elemenata daje ione određenih kompleksa. Korištenje iona hlorida i bromida daje komplekse heksahalida i. Za komplekse fluorida, cirkonij i hafnij grade hepta- i oktakomplekse. Prema tome, za veći raderfordijev ion mogući su i kompleksi, i.
Izotopi
Raderfordij nema ni jedan stabilni niti prirodni izotop. Do danas je u laboratoriju sintetizirano nekoliko radioaktivnih izotopa, bilo fuzijom dva atoma bilo raspadom nekog težeg elementa. Ukupno je otkriveno 16 različitih izotopa ovog elementa sa atomskim masama između 253 i 270 (sa izuzetkom 264 i 269). Većina ovih izotopa se raspada putem spontane fisije.
Osim izotopa čija vremena poluraspada su poznata, lakši izotopi obično imaju kraća vremena poluraspada. Izmjereno je vrijeme poluraspada za 253Rf i 254Rf koje iznosi kraće od 50 μs. Izotopi 256Rf, 258Rf, 260Rf su nešto stabilniji od oko 10 ms, dok se 255Rf, 257Rf, 259Rf i 262Rf raspada između jedne i pet sekundi. Izotopi 261Rf, 265Rf i 263Rf su još stabilniji od navedeni, a njihova vremena poluraspada iznose jednu, 1,5 i deset minuta, respektivno. Najteži izotopi su ujedno i najstabilniji, gdje je kod 267Rf izmjereno vrijeme poluraspada od oko 1,3 sata. Vremena poluraspada izotopa 269Rf, 271Rf i težih još nisu poznata niti su izračunata.
Najlakši izotopi su sintetizirani direktnom fuzijom dva lakša jezgra i kao proizvod raspada. Najteži izotop dobijen direktnom fuzijom jeste 262Rf; dok su teži izotopi od njega opaženi samo kao proizvodi raspada elemenata sa većim atomskim brojevima, od kojih je potvrđeno postojanje samo 267Rf. Teški izotopi 266Rf i 268Rf su opaženi kao zahvat elektrona "kćerke" izotopa dubnija 266Db i 268Db, ali imaju kratka vremena poluraspada prije spontane fisije. Čini se da isto vrijedi i za 270Rf, kao moguće "kćerke" izotopa 270Db. Iako izotop 264Rf još nije dokazan, previđa se da bi njegovo kratko vrijeme poluraspada iznosilo 5 sekundi.
Godine 1999. američki naučnici na Univerzitetu Kalifornije u Berkeleyu objavili su da su uspjeli sintetizirati tri atoma 293Og. Ovaj "roditeljski" izotop prema navodima naučnika se raspao emitirajući sedam alfa čestica dajući jezgro 265Rf. Kasnije 2001. godine objava ovog otkrića je poništena.
Reference
🇵🇸
Astronomska opservatorija u Beogradu
mini|desno|250px|Paviljon Veliki [[refraktor pokretnog krova sa aparatom za posmatranje zvijezda Zeiss 65/1055 cm, izgrađen 1932. godine (u to doba četvrti u Evropi).]] Astronomska opservatorija „Beograd“ skraćeno AOB, međunarodna oznaka 057, je samostalna državna neprofitna naučno-istraživačka ustanova čija je osnovna djelatnost pasivno i selektivno posmatranje neposredne i dalje vasione, odnosno vrši izučavanje nebeskih tijela i pojava izvan Zemlje (planeta, zvijezda, zvijezdanih sistema i galaksija), koja su usmjerena na sticanje i analiziranje podataka, kao i teorijski rad. Osnovana je 26. marta (7. aprila) 1887. godine, zajedno sa Meteorološkom opservatorijom, a osnivač i njen prvi upravnik bio je Milan Nedeljković.
Opservatorija 1887-1924
Godine 1879, Milan Nedeljković dobija državnu stipendiju da nastavi obrazovanje u Parizu na Sorbonne. Studirao je matematiku a na Collège de France vanredno studira fiziku. U pariskoj opservatoriji osnovana je prva škola astronomije, koju Nedeljković uspješno završava. Tokom studija takođe je uspješno završio kurseve iz meteorologije, precizne mehanike i seizmologije. Nakon pet godina studija u Parizu, vratio se u Beograd 1884. godine sa šest diploma i postao profesor astronomije i meteorologije na Velikoj školi. U isto vrijeme započeo je sa kampanjom za osnivanje opservatorije pri Velikoj školi ali je bio odbijen zbog finansijskih okolnosti. Nakon trogodišnje kampanje, ministar prosvjete Milan Kujundžić Aberdar konačno je potpisao rješenje o osnivanju opservatorije 7. aprila (po starom - Julijanskom kalendaru 26. marta) 1887. Nedeljković je postavljen za prvog upravnika novoosnovane opservatorije. Započeo je rad 1. jula 1887. godine u provizornoj (privremenoj) astronomskoj i meteorološkoj opservatoriji u iznajmljenoj kući. mini|lijevo|250px|Astronomska i meteorološka opservatorija od 1891, a od 1924. samo meteorološka opservatorija. Danas je tu smješten Centar za klimatske promjene a zgrada je proglašena za Spomenik kulture od velikog značaja. Međutim, kako su uslovi za rad u toj kući bili više nego skromni profesor Nedeljković je ponovo počeo da se zalaže za izgradnju namjenskog objekta u kojoj bi naučni radovi u astronomiji i meteorologiji bili mogući. U međuvrijemenu, novi ministar prosvjete, Dr Vladan Đorđević, 27. septembra 1888. godine, donio je Uredbu o osnivanju jedinstvene mreže meteoroloških stanica u Kraljevini Srbiji, i to je zvaničan početak rada državne meteorološke službe, odnosno danas se obilježava kao Dan RHMZ. Uputio je molbe Ministarstvu prosvjete sa namjerom da se preko Općine Beograd nađe odgovarajuće zemljište za potrebe Velike škole a za razvoj astronomije i meteorologije. Posle brojnih sjednica i prepiski sa Ministarstvom prosvjete, odbornici pod predsjedništvom Živka Karabiberovića su izglasali odluku da se ustupi odgovarajuće zemljište. Postupajući po zahtjevu ministra prosvjete, Vladana Đorđevića, Beogradska općina odobrila je 18. marta 1889. godine Velikoj školi zemljište veličine 1, 83 hektara za izgradnju astronomske opservatorije na Malom Vračaru. Nakon ove odluke započeti su građevinski radovi koji su uspješno završeni 1. maja 1891. godine. Opservatorija je imala 270 m² površine i predstavljala je paviljon sa spratom manje površine od prizemlja. Projekat je uradio arhitekta Dimitrije T. Leko, a po skici njenog osnivača, profesora Milana Nedeljkovića.
U opsevatoriji su se nalazile prostorije za rad i instrumenti. Opservatorija je ubrzo postala Glavna meteorološka stanica odakle se rukovodilo meteorološkom mrežom na prostoru Srbije. Milan Nedeljković 1901. godine napisao uputstva za posmatranje nepogodskih pojava i posmatranje grada. Organizovao osmatračku mrežu, lično obučivši osmatrače a na osnovu prikupljenih podataka postao je stručnjak za tu pojavu. Smatrao da je na osnovu raspoloživih saznanja za bilo kakvu odbranu od grada još uvijek preuranjeno. Međutim, po Nedeljkovićevom planu i savjetima 1902. godine, u ataru općine Smederevo, se počelo sa pucanjem na oblake „gradonoše” radi zaštite vinograda i usjeva. Nedeljković je 1902. godine počeo da, na francuskom jeziku, objavljuju bilten sa meteorološkim podacima, koje je razmijenjivao sa drugim ustanovama u svijetu. Augusta iste godine, počela je međunarodna razmena šifrovanih podataka i izrada prve prognoze vrijemena. Objavio je u "Srpskim novinama“ vrijemensku prognozu za 6. august 1902. godinu. Od 1912. godine počinje u "Politici“ redovno objavljivanje izveštaja o vrijemenu i vrijemenske prognoze.
Astronomska djelatnost se svodila na nastavnički rad tokom kojeg su vršena osnovna posmatranja kao deo pokaznih i praktičnih vežbi za visokoškolce. Za potrebe osmatranja izgrađeno je "astronomsko brdašce" na kojem se nalazio Barduov teleskop refraktor prečnika cijevi 12,5 i dužine 152,5 cm (sa okularem 170 cm) azimutalne montaže, koji je služio studentima, građanima i istaknutim ličnostima kao "narodna opservatorija". U krugu su izgrađen dva astronomska paviljona za potrebe tačnog vrijemena i astrogeodetski rad. U jednom paviljonu sa kliznim krovom bio je smješten pasažni univerzalni instrument sa dva velika kruga, koja su očitavana mikroskopski, otvora 50 mm, a u drugom paviljonu sa preklapajućim krovom meridijanski instrument otvora 45 mm. Oba instrumenta su proizvedena u švicarskoj firmi Société génévoise. Ispred altazimutovog paviljona na geodetskom stubu nalazio se se Bamberg-ov prijenosni univerzalni instrument. Osim toga na opservatoriji je postojao jedan sat sa klatnom i hronometar. U opservatoriji je za brojne beograđene i strance bilo organizovano javno posmatranje Halleyjeve komete 1910. godine a Nedeljković je povodom ove pojave te iste godine objavio naučno-popularnu knjigu "Svijet i Halejeva kometa".
Upravnik Geološkog zavoda Jovan Žujović sklopio je sporazum o prikupljanju podataka o zemljotresima sa profesorom Milanom Nedeljkovićem, upravnikom opservatorije, koja je imala čitavu mrežu meoteoroloških stanica u Srbiji. Tim sporazumom 1901. godine Seizmološku službu preuzela je Opservatorija od Geološkog zavoda Velike škole, koja je prikupljanje izveštaja o zemljotresima obavljala preko svojih rukovalaca meteoroloških stanica. Za šefa Seizmološke službe u okviru opservatorije postavljen je Jelenko Mihailović, asistent sa Velike škole, koji je te iste godine otpočeo sa makroseizmičkim poslovima koristeći postojeću mrežu meteoroloških stanica i za seizmološko premrežavanje Srbije. Godine 1901., uvedeno je sistematsko prikupljanje podataka o zemljotresima, koji su publikovani u mesečnom biltenu „Bulletin Mensuel de l`Observatoire de Belgrade“, Année 1902, 1903, 1904. Godine 1903, u krugu Opservatorije, pored dva postojeća astronomska paviljona i meteorološke stanice podignuta su još dva: seizmološki i geomagnetski. Zahvaljujući Nedeljkovićevom prijatelju Tege Mikloš Konkolju, plemić, mecena i osnivaču moderne mađarske astronomije i meteorologije, opservatorija dobija 1903. godine seizmograf, koji je sledeće godine postavljen u poseban paviljon.
Za seizmološku službu Ministarstvo građevina sazidalo je krajem 1903. paviljon, u kojem je namešten seizmograf Vinčentinijeve konstrukcije po modifikaciji Konkoljevoj sa vertikalnim i horizontalnim klatnom zasebno, aprila 1904. U istom paviljonu namješten je i Agamemnov zemljotresni avertiser upozorivač. Ovim seizmografom prvi put su u Kraljevini Srbiji registrovani zemljotresi.Takođe zahvaljujući Konkolju, Nedeljković je pozajmio instrumente za geomagnetska merenja i izgrađuje zemnomagnetski paviljon. U početku je sam izvodio zemnomagnetska merenja, da bi taj posao od 1907. godine preuzeo Neša Petrović. Pod rukovodstvom Nedeljkovića opservatorija je proširila svoju djelatnost. mini|250px|Paviljon sa automatizovanom kupolom i teleskopom "Milanković" težine 8.5 tona i prečnika glavnog ogledala 1.4 metara na [[Vidojevica|Vidojevici. ]] Astronomska i meteorološka opservatorija su se razdvojile u dve zasebne ustanove pri Univerzitetu u Beogradu 1924. godine. Pod rukovodstvom novog upravnika Vojislava V. Miškovića započeta je na Velikom Vračaru izgradnja nove savremene Opservatorije po projektu češkog arhitekte Jana Dubovija u modernističkom stilu, čiji će radovi biti uspešno okončani 1932. godine. Brdo Veliki Vračar narod će potom zbog opservatorije nazvati Zvezdarnicom, po kome će novo gradsko naselje i opština dobiti ime Zvezdara. Ovo je ujedno predstavljalo jedno od najvećih ulaganja u nauku u prvoj polovini 20. vijeka u Jugoslaviji, a nova opservatirija je u to doba važila za najveću i i najmoderniju u Evropi. U to doba, saradnik opservatorije a kasnije i njen direktor je bio jedan od najvećih naučnika u svijetu, u 20. vijeku, profesor i akademik Milutin Milanković. Saradnici Opservatorije otkrili su 43 asteroida od kojih su 12 dobile ime. Služba dvojnih zvijezda u okviru AOB-a od 1951. do danas otkrila je preko dvesta novih dvojnih i višestrukih zvijezda. Početkom 1960-ih, otvoreni su paviljoni sa fundamentalnim astronomskim instrumentima, po kojima će opservatorija, u drugoj polovini 20. vijeka, biti poznata svijetskoj stručnoj javnosti.
Krajem 20. vijeka naučna posmatranja otežavaju svijetlosna „zagađenja“ kao posledica širenja gradskih naselja. Početkom 21. vijeka započeta je izgradnja nove Astronomske stanice na planini Vidojevici. U isto vrijeme, kompleks opservatorije zbog svojih neprocjenjivih starih instrumenata i arhitektonskog značaja postepeno je počeo da se pretvara u muzej a radi se i na obnovi i restauraciji paviljona. AOB blisko sarađuje sa brojnim inostranim opservatorijama, kao i vodećim naučnim i visoko obrazovnim ustanovama u Srbiji. Kompleks opservatorije u Beogradu od 2001. godine je odlukom Vlade Srbije proglašen za spomenik kulture. Nalazi se ulici Volgina 7, u Beogradu, na Zvezdari.
Zrmanja (čvor)
Hrvatska:
Glavica (Glamoč)
Glavica je naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
Historija
Na Glamočkom polju otkopane su dvije kršćanske bazilike: u Vrbi i Glavicama. Period kristijanizacije ovdje počinje negdje u drugoj polovini 4. vijekća. Prvi hramovi podignuti su u 5. vijeku (Vrba, Glavica). Prva tri vijeka kršćani nisu gradili posebne hramove, jer su obrede slavili na bilo kojem mjestu pogodnom za okupljanje. Od Konstantinova doba okupljaju se u prostranim dvoranama zv. ecclesia (crkva), po ugledu na rimske (gradske) bazilike.
U starijoj fazi, kako se to vidi na bazilikama u Vrbi i Glavicama, bile su to manje crkve dvoranskog tipa (naos i narteks sa prezbiterijem) koje su u 5. i početkom 6. vijeka na sjevernoj strani proširene prigrađenim prostorijama za baptisterij, konsignatorij i memoriju. Bazilika u Glavicama je ruralna crkva, koja također pripada bosanskom, tj. naronitanskom tipu rane crkve, karakterističnom ne samo za unutrašnjost provincije. Crkva je imala nužni kameni namještaj, menzu, pergolu, stubove s kapitelima, impost-kapitele i drugo.
NGC 4128
NGC 4128 (također poznat kao MCG 12-12-2A, PGC 38555 i UGC 7120) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 107 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zmaj. Najveći prečnik je 2,40 (75 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (28 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 6. aprila 1793. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7108
NGC 7108 (također poznat kao MCG -1-55-2, NGC 7111 i PGC 67189) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 317 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Vodolija. Najveći prečnik je 1,40 (129 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (83 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 3. augusta 1864. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Live Aid
Live Aid su dva velika humanitarna koncerta koji su istovremeno održani 13. jula 1985. godine a koje su organizovali Bob Geldof i Midge Ure. Koncerti su održani na stadionu Wembley u Londonu, (Engleska) (na kojem je prisustovalo oko 72.000 gledalaca) i na "JFK stadion" u Philadelphiji, (SAD) (oko 100.000 gledalaca) a organizirani su u cilju smanjenja posljedica gladi etiopskog naroda. Live Aid je jedan od najvećih televizijakih događaja svih vremena prenošenih putem satelita kojeg je uživo pratilo oko 1.900.000.000 gledalaca u 150 zemalja svijeta. U projekat su bili uključeni i u njemu aktivno učestvovali muzičari širom svijeta.
Početak
Velikim uspjehom prijašnjeg projekta Geldof/Ure; okupljanjem brojnih irskih i britanskih muzičara u "Band Aid" i izdavanje njihovog singla "Do They Know It's Christmas?" (1984. godine) kojim je skupljen novac za gladnu djecu Etiopije, Geldof je organizirao koncerte "Live Aid" (koji je prozvan "Globalni Jukebox") u namjeri da sakupi još više novca za gladnu djecu Etiopije, u čemu je i uspio, te mu je zbog toga britanska kraljica dodijelila titulu viteza.
Koncerti
Koncert na stadionu Wembley počeo je u 12:00 sati po UTC-u, odnosno u 07:00 po istočnoameričkom vremenu i trajao je do 22:00 sata po UTC-u , odnosno do 17:00 po istočnoameričkom vremenu. Koncert na "JFK stadiumu" počeo je u 13:51 po UTC-u, odnosno u 08:51 po istočnoameričkom vremenu i trajao je do 04:05 po UTC-u odnosno do 23:05 po istočno američkom vremenu. Raspored nastupa izvođača možete pogledati ovdje. Bilo je predviđeno da David Bowie u Londonu otpjeva duet s Mickom Jaggerom u Philadelphiji ali bilo je nemoguće uskladiti i povezati oba koncerta, te su zbog toga Bowie i Jagger zajedno snimili muzički spot pjesme "Dancing in the Street" koji je izveden na koncertima s obje strane Atlantika. Svaki od izvođača imao je na raspolaganju tačno određeno vrijeme kojeg su se morali pridržavati. Phil Collins je nastupio na oba koncerta preletjevši okean Concordeom. U svojih 20 minuta koliko su proveli na bini stadiona, preostali članovi Quena su izveli nekoliko hitova grupe. Nastup su otvorili sa pjesmom "Bohemian Rhapsody" a zatvorili sa "We Are the Champions".
Prijenos
Koncerti su prenošeni putem satelita za radijske i televizijske stanice, te su ih uživo pratili preko 1.900.000.000 gledalaca u 60 zemalja svijeta. Za područje Evrope prijenos je osigurao BBC, dok je za SAD prijenos osigurao ABC.
Izvođači na JFK stadionu
mini|desno|350px|Pogled na scenu koncerta Live Aid održanog na stadionu JFK u [[Philadelphia|Filadelfiji]]
NGC 2710
NGC 2710 (također poznat kao IRAS 08560+5554, MCG 9-15-66, PGC 25258 i UGC 4705) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 116 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Veliki medvjed. Najveći prečnik je 2,00 (68 hiljada sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (34 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 18. marta 1790. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Batis
Batis je mali  rod cvjetnica, jedini u porodici Bataceae  iz  reda  Brassicales, razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.
One su halofiti (tolerantne na soli)  slanih močvara toplih i umjerenih, obalnih područja  tropske  Amerike (B. maritima) i tropske Australazije (B. argillicola).
Morfologija i taksonomija
Neki botaničari dijele B. maritima u pet vrsta, sa B. californica ,  B. fruticosa ,  B. spinoza  i  B. vermiculatus'', ali ovo tumačenje nije široko prihvaćeno.
Univerzitet u Sydneyju
desno|mini|Univerzitet u Sydneyju Univerzitet u Sydneyju, osnovan 1850, najstariji je univerzitet u Australiji.
Podijeljen je na 16 fakulteta. U 2007. godini imao je 45.182 studenta i 3.018 nastavnika, čineći ga drugim univerzitetom u Australiji po veličini. Prema novčanim sredstvima, najbogatiji je univerzitet u Australiji.
Procijenjeno je da je među 40 najboljih univerziteta na svijetu, prema raznim izvorima, a u okvirima Australije procijenjeno je da je među tri najbolja univerziteta u državi (2007).
Hotkovci (Glamoč)
Hotkovci su naseljeno mjesto u općini Glamoč, Bosna i Hercegovina.
Velika Popina
Velika Popina je naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Gračac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Velika Popina je imala 71 stanovnika.
Zaklopac
Zaklopac je naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Begoniaceae
Prema Katalogu života, Begoniaceae imaju 14 vrsta i slijedeći kladogram.
Zaklopac
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Donji Lapac.
Tjelesna šupljina
Tjelesna šupljina ili tjelesna duplja je bilo koji prostor ili pretinac ili potencijalni prostor u životinjskom tijelu. U šupljinama se nalaze unutrašnji organi i druge strukrure; šupljine kao potencijalni prostori sadrže tekućinu.
Zaklopac
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zaklopac je imao 23 stanovnika.
Napomena: ''Od 1890. do 1948. sadrži podatke za bivša naselja Donji Zaklopac i Gornji Zaklopac koja su u navedenim godinama bila odvojeno iskazana.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zaklopac je imalo 76 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tjelesna šupljina
Dvije najveće šupljine ljudskog tijela su ventralna i dorzalna tjelesna šupljina. U dorzalnoj tjelesnoj šupljini nalaze se mozak i kičmena moždina. Membrane koje okružuju organe centralnog nervnog sistema (mozak) i kičmena moždina, u kranijsku i kičmenu šupljinu su tri meninge. Različito obloženi prostori sadrže različite vrste tečnosti. Naprimjer, na moždanim opnama je cerebrospinalna tekućina, u trbušnoj šupljini tekućina koja se nalazi u peritoneumu je serozna tečnost. U amniota i nekim beskičmenjacima peritoneumska linija njihove najveće tjelesne šupljine naziva se celom.
Sisari
Embrioni sisara razvijaju dvije šupljine: intraembrionski i ekstraembrionski celom (ili horionska šupljina). Inteembrionski celom obložen je somatskom i splahnijskom bočnom pločom mezoderma, dok je ekstraembrionski celom obložen ekstraembrionskim mezodermom. Intraembrionski celom je jedina šupljina koja u sisara postoji tokom termina, zbog čega se njegovo ime često veže za jednostavnu oznaku celolomska šupljina. Podjela celomske šupljine u odjeljke, naprimjer, perikardnna šupljina / perikardij, gdje se srce razvija, pojednostavljuje raspravu o anatomiji složenih životinja.
Tjelesne šupljine čovjeka
Dorzalna (zadnja) šupljina i ventralna (prednja) šupljina najveći su tjelesni odjeljci.
IC 2537
IC 2537 (također poznat kao ESO 499-39, MCG -4-24-15, PGC 29179 i UGCA 197) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 129 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Zračna pumpa. Najveći prečnik je 2,50 (93 hiljade sg) a najmanji 1,7 uglovnih minuta (64 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Lewis Swift 14. februara 1898. godine.
Tjelesna šupljina
Tjelesne šupljine čovjeka
Dorzalna tjelesna šupljina tijela uključuje kranijskuu šupljinu, zatvorenu u lobanju, koja sadrži mozak, i kičmenu šupljinu, zatvorenu s kičmom i sadrži kičmenu moždinu. Ventralna tjelesna šupljina uključuje grudnu šupljinu, zatvoreni grudni koš u kojem su pluća i srce i trbušna šupljina. Trbušna šupljina se može podijeliti na trbušnu šupljinu, zatvorenu rebrima i karlicu sa bubrezima, ureterima, želucem, crijevima, jetrom, žučnim mjehurom i gušteračom. Karlična šupljina, zatvorena je od karličnim kostima i sadrži mokraćni mjehur i reprodukcijski sistem i anus.
IC 2537
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Tjelesna šupljina
Trbušna tjelesna šupljina
Grudna šupljina se sastoji od tri šupljine koje ispunjavaju unutrašnju površinu grudnog koša. Grudnu i trbušnu šupljinu dijeli dijafragma. Trbušna šupljina zauzima cijelu donju polovinu trupa, s prednje strane kičme. Tik ispod trbušne šupljine, ispred stražnjice, nalazi se karlična šupljina. Ova šupljina je ljevkastog oblika i smještena ispod i ispred u odnosu na trbušnu šupljinu. Trbušna i karlična šupljina zajedno se mogu nazvati trbušnom šupljinom dok se grudna, trbušna i karlična šupljina zajedno mogu nazvati trbušna tjelesna šupljina.
Velika Popina
Stanovništvo
Napomena: ''Od 1857. do 1880. sadrži dio podataka naselja Otrić. Sadrži podatke za bivša naselja Donji Labusi, Gornji Labusi, Podljut i Srpski Klanac. U 1880. dio podataka sadržan je u naselju Otrić.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Velika Popina je imalo 352 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Tjelesna šupljina
Leđna tjelesna šupljina
Kranijska i kičmena šupljina mogu se nazvati dorzalna tjelesna šupljina. U stražnjoj (dorzalnoj) šupljini, u kranijskojj šupljini nalazi se mozak, a kičmena šupljina zatvara kičmenu moždinu. Baš kao što mozak i kičmena moždina čine neprekidnu, kontinuiranu strukturu, kranijska i kičmena šupljina, u kojima se nalaze, također su neprekinute. Mozak i kičmena moždina zaštićeni su kostima lobanje i kičme te cerebrospinalnom tečnošću, bezbojnom tekućinom koju stvara mozak, koja podlaže mozak i kičmenu moždinu unutar zadnje (dorzalne) šupljine.
NGC 1351A
NGC 1351A (također poznat kao ESO 358-9, MCG -6-8-21 i PGC 12952) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 62 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Hemijska peć. Najveći prečnik je 2,60 (47 hiljada sg) a najmanji 0,5 uglovnih minuta (9 hiljada sg).
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Beta čestica
mini|β− raspad Beta-zraci ili β zračenje je ionizirajuće zračenje koje se javlja tokom radioaktivnog beta raspada. Radioaktivni nuklid koji emitira beta zračenje naziva se beta-emiter. Kod mnogo češćeg β− zračenja (beta minus), ovo zračenje se sastoji iz elektrona, dok se kod mnogo rjeđeg β+ zračenja (beta plus) sastoji iz pozitrona. Pri tome se radionuklid pretvara u izotop sljedećeg većeg (kod β−) ili sljedećeg nižeg (kod β+) elementa (beta prijelaz).
Naziv beta potječe od prve klasifikacije ionizirajućeg zračenja radioaktivnog raspada, koja dijeli alfa, beta i gama zračenje, koje u tom redu iskazuju povećanje svoje prodorne moći prolaska kroz materiju.
Beta raspad atomskih jezgara
Beta raspad je vrsta radioaktivnog raspada atomskih jezgara. Kao rezultat procesa raspada, jezgro se pretvara u izobarično jezgro susjednog elementa dok se istovremeno stvaraju dva leptona koji napuštaju atomsko jezgro. Kod beta-minus raspada (β−) leptoni su elektron i antineutrino, dok se kod beta-plus raspada (β+) radi o pozitronu i neutrinu. Energija veze koja se oslobađa nuklearnom transformacijom, obično u MeV rasponu, javlja se kao kinetička energija tri konačne čestice. Zbog održanja energije i momenta, dva leptona dobijaju daleko veći dio energije. Supsidijarnom jezgru (kćerki) preostaje samo mali dio energije od nekoliko eV.
U ranim danima nuklearne fizike, proučavanje beta-elektrona privremeno je dovelo do pogrešnog zaključka da su elektroni osnovni dijelovi atomskog jezgra. Međutim, prema današnjim saznanjima, dvije emitirane čestice nastaju tek u trenutku nuklearne transformacije: W-bozon posreduje slabom interakcijom i, kod β− raspada, uzrokuje pretvaranje d-kvarka, prisutnog u neutronu, u u-kvark i time pretvaranje neutrona u proton. Kod β+ raspada je suprotan slučaj, gdje u-kvark sadržan u protonu pretvara se u d-kvark pa iz protona nastaje neutron. Transformirani kvark zadržava svoju ulogu kao dio transformiranog jezgra, dok dva nastala leptona napuštaju jezgro. Činjenicu da su beta-minus zrake zapravo isti tip čestica kao i elektroni u atomskom omotaču odražava se u njihovoj interakciji sa materijom. Paulijev princip koji vrijedi samo za identične čestice, sprječava da elektron bude zarobljen u već zauzetim stanjima nekog neutralnog atoma nakon usporavanja. Zapravo, kod beta-minus zraka ovo hvatanje nikad nije ni zabilježeno, dok se kod drugih negativno naelektrisanih čestica, kao što su mioni, ovo hvatanje nije zabranjeno i naučno je potvrđeno.
Beta-minus raspad (β−)
Nuklidi sa prekomjernim brojem neutrona raspadaju se u procesu β− raspada. Neutron iz jezgra pretvara se u proton i pri tome otpušta elektron kao i jedan antineutrino. Elektron i antineutrino napuštaju atomsko jegro, a pošto su oni leptoni, na njih ne djeluje jaka nuklearna sila. Nakon procesa raspada u jezgru se nalazi jedan neutron manje i jedan proton više, pa maseni broj A ostaje nepromijenjen, dok se atomski (protonski) broj Z povećava za jedan. Tako polazni element prelazi u element koji ima atomski broj veći za jedan i nalazi se desno od polaznog elementa u periodnom sistemu elemenata.
Ako se označi maseni broj A iznad a naboj jezgra Z ispod simbola, kako je u hemiji uobičajeno, raspad neutrona se može napisati sljedećom formulom:
Tipični β−-emiter je nuklid 198Au. Njegov raspad može se napisati na sljedeći način:
Vrlo visoka energija nastalih elektrona sprječava njihov neposredni prijelaz na neko od gornjih slobodnih stanja istog atoma. Međutim, naročito kod nekih teških iona sa visokim nabojem može doći do takvog direktnog prijelaza u neko od vezanih stanja, pa se takav proces naziva i vezani beta-raspad.
Berberidopsidaceae
Imenovana je po tipskom rodu Berberidopsis. Njene (samo) tri vrsta iz dva roda nađeni su u Australiji (Berberidopsis beckleri) i Čileu (Berberidopsis corallina). Drugi rod je monotipski, a jedina vrsta je Streptothamnus moorei iz Queenslanda i Novog Južnog Walesa)
Prema Katalogu života porodica ima tri vrste i slijedeći kladogram.
Besim Korkut
'''Besim ef. Korkut''' (25. juni 1904 – 2. novembar 1975) bio je bosanskohercegovački i bošnjački književnik, teolog i islamski učenjak. Autor je najpopularnijeg prijevoda Kur'ana na bosanski jezik.
Beta čestica
Beta-plus raspad (β+)
Raspad β+ javlja se kod nuklida bogatih protonima. Pri tome se proton iz jezgra pretvara u neutron. Istovremeno zajedno sa pozitronom (pozitronsko zračenje) nastaje i par elektron-neutrino. Kao i kod β− raspada maseni broj ostaje nepromijenjen, a atomski broj se smanjuje za jedan te tako polazni element prelazi u svog "prethodnika" iz periodnog sistema elemenata.
Besim Korkut
Biografija
Besim Korkut je rođen 25. juna 1904. godine u Sarajevu. Ruždiju je pohađao u Travniku, a Okružnu medresu u Sarajevu. Od 1920. do 1925. godine učio je u Šerijatskoj sudačkoj školi i kada je završio 1925. godine odlazi u Kairo te nastavlja studije na Univerzitetu Al-Azhar. Diplomirao je 1931. godine i po povratku u Sarajevo postavljen iste godine za nastavnika u Šerijatskoj sudačkoj skoli. U ovoj školi predavao je arapski jezik, stilistiku, šerijatsko pravo, akaid i historiju islama. Kao nastavnik Šerijatske sudačke škole predavao je jedno vrijeme i vjeronauku u I Muškoj gimnaziji u Sarajevu. Kada je otvorena Viša islamska šerijatsko-teološka škola u Sarajevu, a Šerijatska sudačka prestala sa radom (juni 1937), Korkut je premješten u Šerijatsku gimnaziju i odmah dodijeljen na rad u gimnaziju u Mostaru za profesora-vjeroučitelja. U Mostaru ostaje do 1940. godine, kada se ponovo vraća u Sarajevo u Šerijatsku gimnaziju, gdje ostaje do kraja 1944. godine. U isto vrijeme je honorarno predavao historiju islama u Višoj islamskoj šerijatsko-teološkoj školi. Poslije oslobođenja 1945. godine radi u Ministarstvu prosvjete Narodne vlade SR Bosne i Hercegovine i Komitetu za visoko školstvo i naučne ustanove (od 1947. do 1950). Uskoro po osnivanju Orijentalnog instituta Korkut prelazi na rad u Institut i tu ostaje do odlaska u penziju (1. mart 1969). Penzionisan je u svojstvu naučnog saradnika ovog Instituta. Jedno vrijeme predavo je honorarno na Katedri za orijentalistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Isticao se kao pristupačan i stručan predavač i pedagog.
Kada je Ulema-medžlis u Sarajevu 1934. godine raspisao konkurs za izradu vjeronaučnih udžbenika u srednjim školama, Korkut je izradio udžbenik za VII razred iz područja historije islama. Vakufska direkcija u Sarajevu ga je štampala 1935. godine pod naslovom Istorija islama. Iz istog područja je i njegov Kratak pregled povijesti islama (Sarajevo, 1935; izašao kao 17 svezak Gajretove biblioteke).
Beta čestica
Beta-plus raspad (β+)
Formula pretvaranja protona u neutron glasi:
Sa istim oznakama kao i prethodna formula, β+ raspad se može općenito napisati kao:
Besim Korkut
Biografija
Kada je 1937. godine prestala raditi Šerijatska sudačka škola, on je o toj školi i njenom značaju u životu bosanskohercegovačkih muslimana napisao članak pod naslovom: Pedesetogodišnjica i likvidacija Šerijatske sudačke škole u Sarajevu (Kalendar Gajret za 1938. godinu). Kao student Al-Azhara napisao je članak o ovom poznatom islamskom univerzitetu (Gajret, 1931, br. 14–15). Godine 1952. Izdavačko preduzeće "Svjetlost" štampalo je Gramatiku arapskog jezika za I i II razred klasičnih gimnazija (str. 223+1), koju je napisao Korkut. Ovaj udžbenik se pokazao praktičnim, ali svejedno nikada nije štampan i drugi dio, priređen za III i IV razred gimnazija. Po dolasku u Orijentalni institut, Korkutu se pružila prava prava prilika za naučni i prevodilački rad. Rezultat njegovog naučnog rada su tri knjige dokumenata iz Državnog arhiva u Dubrovniku, koje je preveo i za štampu pripremio Korkut a Orijentalni institut izdao pod naslovom: Arapski dokumenti u Državnom arhivu u Dubrovniku (Knjiga I, 1960, str. 85+XXVII; knj. II, 1961, str. 88–186+XXVIII—XLI; knj. III, 1969, str. 60). Ovim radom Korkut se istakao kao poznavalac finesa arapskog jezika i spretan prevodilac. U ovu grupu idu i njegovi radovi Da li se Zadrani spominju u Hiljadu i jednoj noći i Zadrani se zaista ne spominju u Hiljadu i jednoj noći (Prilozi za orijentalnu filologiju, sv. VIII–IX i X–XI), gdje je Korkut odgovarao na naučne stavove prof. Fehima Bajraktarevića. Korkut je u velikoj mjeri prevodio sa arapskog jezika, naročito iz arapske lijepe književnosti, u čemu mu je značilo odlično poznavanje maternjeg jezika – posebno narodnog govora i njegove frazeologiju. Izdavačko preduzeće "Svjetlost" izdalo je Arapske šaljive pripovjetke i basne (Sarajevo, 1956, str. 122) i Indijske basne (Sarajevo, 1956. str. 93+3), koje je preveo i za štampu priredio Besim Korkut. Izdavačko preduzeće "Dečja knjiga" u Beogradu, u biblioteci Kolibri, izdalo je osam knjiga iz Hiljadu i jedne noći, koje je sa arapskog preveo Korkut.
Osim izdavačkog preduzeća "Svjetlost" još nekoliko njih, kao što su "Novo pokoljenje", "Veselin Masleša" ili "Džepna knjiga", izdavali su četiri knjige iz ciklusa Hiljadu i jedna noć, sve u prijevodu Korkuta. Indijske pripovijetke Kalila i Dimna izašle su u stručno obrađenom prijevodu Korkuta ("Svjetlost", Sarajevo, 1953, str. 198).
Kao kruna naučnog i prevodilačkog rada Besima Korkuta našao se svakako njegov kompletan prijevod Kur'ana na bosanski jezik (1977), na kojem je on radio više od jedne decenije.
Beta čestica
Beta-plus raspad (β+)
Najčešći primordijalni nuklid kod kojeg se, između ostalog, javlja β+ raspad jeste kalij-40 (40K), mada se raspad javlja izuzetno rijetko. Tako formula raspada ovog nuklida glasi:
Ovaj proces se javlja kod svakog β+ emitera kao naknadni lanac raspada. Kao samostalni lanac raspada javlja se kada je energija pretvaranja prijelaza manja od energije mirovanja pozitrona (511 keV). Također i proces zahvata elektrona dokazuje da su beta elektroni i elektroni koji se nalaze u atomskoj ljusci identične vrste čestica.
Raspad slobodnih neutrona
I slobodni neutroni se raspadaju beta-minus raspadom. Pri tome jedan proton se pretvara u jedan elektron-antineutrino i elektron, što se može dokazati u beta zračenjem:
Životni vijek za ove raspade iznosi 880,3 ± 1,1 sekundi, što je približno 15 minuta. To odgovara vremenu poluraspada od oko 10 minuta. Pri normalnim uslovima na Zemlji (npr. u zraku) svaki slobodni neutron koji nastane već nakon kraćeg vremena uhvati neko atomsko jezgro, tako da ovaj način raspada u praksi ne igra neku praktičnu ulogu.
Energetski spektar
Raspodjela energije beta zračenja (beta-spektar), za razliku od alfa-zračenja, je kontinuirana, pošto se pri raspadu oslobođena energije ne raspodjeljuje na dvije nego na tri čestice: atomsko jezgro, par elektron/pozitron te par antineutrino/neutrino. Prema zakonu očuvanja količine kretanja energije pojedinačnih čestica nisu nepromijenjive, tj nisu fiksirane.
thumb|desno|Spektar elektrona tokom beta raspada izotopa 210Bi: Na x osu naznačen je broj elektron po energetskom intervalu (u proizvoljnim jedinicama) kao funkcija kinetičke energije, koja prati elektron pri izlazu iz atoma. Zbog električnog privlačenja ona je nešto manja od energije koju bi elektron imao kada bi jezgro bilo nenaelektrisano (Coulombov pomak). Na slici desno prikazan je jednostavni spektar elektrona dobijen eksperimentalnim mjerenjem. Složeniji spektri javljaju se kada se beta-prelazi preklapaju sa različitim nivoima energije kćerke jezgre.
Napomena: U brojnoj literaturi i radovima, često su tabelarno prikazane sveukupne prijelazne energije u osnovnom stanju nuklida kćerki. One sadrže i energije mirovanja i energije naknadnog gama zračenja para elektron-pozitron.
Zrmanja (Gračac)
Zrmanja je naseljeno mjesto u sastavu općine Gračac, Zadarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Gračac.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Zrmanja je imala 21 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Zrmanja je imalo 69 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
IC 881
IC 881 (također poznat kao MCG 3-34-16, PGC 46498 i UGC 8375) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 321 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Berenikina kosa. Najveći prečnik je 1,60 (149 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (37 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 22. jula 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Nezuk (Sapna)
Nezuk je naseljeno mjesto u općini Sapna, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Nezuk se do rata u cjelini nalazilo u sastavu općine Zvornik.
NGC 5613
NGC 5613 (također poznat kao Arp 178, MCG 6-32-21, PGC 51433 i UGC 9228) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 390 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 0,50 (57 hiljada sg) a najmanji 0,4 uglovnih minuta (45 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Bindon Blood Stoney 1. marta 1851. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 7109
NGC 7109 (također poznat kao ESO 403-15, MCG -6-47-11 i PGC 67192) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 240 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Južna riba. Najveći prečnik je 0,70 (49 hiljada sg) a najmanji 0,7 uglovnih minuta (49 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio John Frederick William Herschel 25. septembra 1834. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
NGC 2711
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Bande New Yorka
Bande New Yorka američka je epska period drama snimljena 2002. godine u režiji Martina Scorsesea. Radnja filma se dešava sredinom 19. stoljeća u četvrti New York Citya Five Points, Manhattan. Scenarij su napisali Jay Cocks, Steven Zaillian i Kenneth Lonergan. Film je inspiriran istoimenom dokumentarnom knjigom iz 1928. godine autora Herberta Asburya. Film je snimljen u Cinecittà studiju u Rimu, a distribuirao ga je Miramax Films.
Bande New Yorka je imao 10 nominacija za Oscara, uključujući i Oscara za najbolji film ali nije uspio osvojiti nagrade ni u jednoj kategoriji. Za nagradu Zlatnog globusa imao je 5 nominacija osvojivši dvije za najbolju režiju za Scorsesea i najbolju originalnu pjesmu "The Hands That Built America" (Ruke koje su izgradile Ameriku) koju su izveli članovi grupe U2. Daniel Day-Lewis je osvojio nagradu BAFTA za najboljeg glavnog glumca.
Radnja
Godine 1846. u njujorškoj četvrti Five Points na Manhattanu, već godinama bjesni teritorijalni rat, između "Starosjedilaca" bande koju čine oni koji su rođeni u Sjedinjenim Američkim Državama i britanskog su porijekla, i nedavno pristiglih irskih, katoličkih imigranata. Uskoro dolazi do glavnog obračuna na Rajskom trgu. "Starosjedioce" predvodi William "Bill Kasapin" Cutting (Daniel Day-Lewis), vođa protestantskih Amerikanaca, koji ispoljava otvorenu mržnju prema nedavno doseljenim imigrantima. Lider bande "Mrtvi zečevi" sačinjene od imigranata porijeklom iz Irske, je Priest Vallon (Liam Neeson), koji ima sina po imenu Amsterdam (kojeg kao dijete glumi Cian McCormack). Cutting i Vallon sukobljavaju se sa svojim bandama u jednoj strašnoj i krvavoj borbi, koja se završila kada je Bill ubio Priesta Vallona, dok je Amsterdam bio svjedokom tog ubistva. Cutting izjavljuje da je banda "Mrtvih zečeva" zabranjena i naređuje da se Vallonovo tijelo sahrani uz sve počasti. Amsterdam grabi nož kojim je ubijen njegov otac, bježi i zakopava ga na tajno mjesto. Kada je pronađen odveden je u sirotište na Roosevelt Island.