cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektroporacija
Elektroporacija se izvodi elektroporatorima, svrhiskodno izgrađenim uređajima koji stvaraju elektrostatičko polje u ćeliji. Ćelijska suspenzija se kapaljkkom unosi u čašu ili plastičnu kivetu koja sa strana ima dvije aluminijske elektrode. Za bakterijsku elektroporaciju, obično se uzima spenziju od oko 50 mikrolitar. Prije elektroporacije, suspenzije bakterija se miješa sa plazmidima da se transformira. Mješavina se zatim pipetira u kivetu, dok su već napon i kapacitet podešeni, a kiveta se ubacuje u electroporator. Odmah nakon elektroporacije, jedan mililitar tečnog medija se dodaje bakteriji  (u kivetu ili u Eppendorf  tubu),  koje se  se inkubiraju na optimalnoj  temperaturi bakterije. Utrajanju od jedan sat ili više, kako bi se ćelijama omogućio oporavak i ekspresija plazmida. Zatim se bakterijske kulture stavljavji na agarne ploče. Uspjeh elecroporacije u velikoj mjeri ovisi o čistoći plazmidnog rastvora, pogotovo o  njegovom  sadržaju soli. U rastvorima s visokom  koncentracijom  soli može doći do električnog pražnjenja (poznat kao elektrčni luk), koji često smanjuje održivost bakterije. U daljnjem detaljnom praćenju  procesa, više pažnje treba posvetiti izlaznoj impedanciji  poratorskog  uređaja i ulaznoj impedanciji suspenzije ćelija (npr. sadržaja soli). Kako je proces potreban direktan električni kontakt između elektrode i suspenzije, te je neoperativan sa izoliranim elektrodama, očigledno je da proces uključuje određene efekte elektrolize, zbog slabe struje, a ne samo luka električnog polja. Za daljnje detaljnu istragu procesa, više pažnje treba posvetiti izlazne impedancije od porator uređaja i ulazna impedancija suspenzije ćelija (npr soli sadržaja). Kako se proces treba direktan električni kontakt između elektrode i suspenzije, te je neoperativan sa izoliranim elektrode, očigledno je da proces uključuje određene efekte elektolize, zbog slabe struje, a ne samog polja.
Elektroporacija se sve obimnije primjenjuje i u genskoj terapiji.
HDHD1A
Funkcije
• pseudouridin 5'-fosfatazna aktivnost • aktivnost hidrolaze • vezivanje metalnih jona • aktivnost fosfataze • molekulska funkcija • vezivanje iona magnezija
• citosol • citoplazma
Jošava (čvor)
Bosna i Hercegovina:
Hrvatska:
Editiranje RNK
Editiranje RNK ili modifikacija RNK je molekulsk proces putem kojeg neke ćelije mogu izvršiti diskretne promjene u određenim nukleotidnim sekvencama unutar molekule RNK, nakon što ih generira RNK-polimeraza. Javlja se u svim živim organizmima i jedno je od evolucijski najkonzerviranijih svojstava RNK. Može uključivati insercija, delecija i supstitucija nukleotidnih baza unutar molekule RNK. Editiranje RNK je relativno rijetko, s uobičajenim oblicima obrade RNK (npr. prerada, 5 '- ograničavanje i 3' - poliadenilacija), koji se obično ne smatraju editiranjem. Može uticati na aktivnost, lokalizaciju kao i na stabilnost RNK, a povezano je s ljudskim bolestima.
Editiranje RNK uočeno je u nekim molekulama tRNK, rRNK, iRNK ili miRNK eukariota i njihovih virusa, archaea i prokariota. Događa se u jedru i citosolu, kao i unutar mitohondrija i plastida. U kičmenjaka je rijetko i obično se sastoji od malog broja promjena u sekvenci pogođenih molekula. U drugim organizmima, poput lignji, može doći do opsežnog editiranja (pan-editiiranje); u nekim slučajevima većina nukleotida u sekvenci iRNK može nastati ovim putem. Do sada je opisano više od 160 tipova modifikacija RNK.
Procesi editiranja RNK pokazuju veliku molekulsku raznolikost, a čini se da su neke nedavne evolucijske akvizicije nastale nezavisno. Raznolikost fenomena editiranja RNK uključuje nukleobaze modifikacije, kao što su citidin (C) do uridina (U) i adenozin (A) do inozina (I) deaminacija, kao i dodaci i insercije nukleotida bez predloška. Editiranje RNK u iRNK efektivno mijenja aminokiselinsku sekvencu kodiranog proteina tako da se razlikuje od one predviđene genomskom sekvencom DNK.
Porijeklo i evolucija RNA editiranja
Sistem za editiranje RNK koji se vidi kod životinja možda je evoluirao od mononukleotidnih deaminaza, što je dovelo do većih porodica gena koji uključuju gene apobec-1 i adar. Ovi geni dijele bliski identitet s bakterijskim deaminazama uključenim u metabolizam nukleotida. Adenozin deaminaza iz E. coli ne može deaminirati nukleozid u RNK; džep reakcije enzima je premali da bi se na njega mogao vezati lanac RNK. Međutim, ovo aktivno mjesto prošireno je promjenama aminokiselina u odgovarajućim ljudskim analognim genima, APOBEC1 i ADAR, omogućavajući deaminaciju.
Pan-editiranje posredovano gRNK u mitohondrijama tripanozoma, uključujući šablonsku inserciju U ostataka, potpuno je drugačija biohemijska reakcija. U drugim istraživanjima pokazalo se da su uključeni enzimi regrutovani i prilagođeni iz različitih izvora. Ali specifičnost insercija nukleotida interakcijom između gRNK i iRNK slična je procesima editiranja tRNK na životinjskim i akantamebinim mitohondrijama. Metilacija eukariotske riboze rRNK prajmerskim molekulama RNK, sličan je oblik modifikacije.
Tako je editiranje RNK evoluiralo više puta. Predloženo je nekoliko prilagodljivih obrazloženja. Editiranje se često opisuje kao mehanizam korekcije ili popravka kako bi se nadoknadili nedostaci u sekvencama gena. Međutim, u slučaju editiranja posredovanog putem gRNK, ovo objašnjenje ne čini se mogućim, jer ako se prvo dogodi defekt, ne postoji način da se generira regija koja kodira gRNK bez grešaka, a koja vjerojatno nastaje duplikacijom originalne genske regije. Ovo razmišljanje dovodi do prijedloga u teoriji evolucije, zvanog "konstruktivna neutralna evolucija" u kojem se redoslijed koraka preokreće, s neopravdanim kapacitetom za editiranje koji prethodi "nedostatku". 31
Terapijsko editiranje iRNK
Usmjeravanje editiranja radi ispravljanja mutiranih sekvenci, prvi put predloženo je i demonstrirano 19955. U ovom početnom radu, korišteni su sintetski RNK antisens oligonukleotidi komplementarni prezreloj mutaciji stop kodona u sekvenci distrofina kako bi se aktiviralo A-do-I editiranje stop kodona u čitav kodon u modelu ćelijskog sistema ksenopusa. Iako je ovo također dovelo do obližnjih nehotičnih prijelaza A-u-I, prijelazi A u I (čitaj kao G) mogu ispraviti sva tri stop kodona, ali ne mogu stvoriti stop kodon. Zato su promjene dovele do >25% korekcije ciljanog stop kodona s očitanjem do niza reporter luciferaza. Nastavak rada postigao je editiraanje mutirane sekvence iRNK u sisarskoj kulturi ćelija, usmjeravanjem oligonukleotida vezanog za citidin-deaminazu, kako bi se korigirala mutirana sekvenca cistaste fibroze. U novije vrijeme korišten je CRISPR-Cas13 spojen sa deaminazama za usmjeravanje editovanja iRNK.
Poređenje sa editiranjem DNK
Za razliku od editiranja DNK, koje je trajno, efekti kod RNK, uključujući potencijalne neciljane mutacije u RNK – su prolazni i ne nasljeđuju se. Stoga se smatra da je editiranje RNK manje rizično. Nadalje, možda će joj trebati samo prajmer RNK, upotrebom proteina ADAR koji se već nalazi kod ljudi i mnogih drugih eukariota, umjesto da treba unositi strani protein u tijelo.
Beta Ceti
Beta Ceti (β Ceti, β Cet) je zvijezda u sazviježđu Kit. Ima prividan sjaj od 2,04 mag. Udaljena je 96 sg od Sunca. S temperaturom od 4800 K je hladnija od Sunca. Ubraja se u narandžaste divove spektralne klasse K0IIICH-1H. Promjenjivog je sjaja.
Kinematika
Kreće se brzinom 35,4˙km/s u odnosu na Sunce. Njena galaktocentrična udaljenost iznosi oko 22800-27200˙sg.
Hemijski sastav
Prisustvo željeza iznosi oko 104% u poređenju sa Suncem.
Etimologija
Njeni tradicionalni nazivi su Deneb Kaitos (arap. "Al-Dhanab Al-Kaitos Al-Janubidž", bs. "južni rep kita") i Diphna (arap. "Ad-Dafda At-Tani", bs. "druga žaba", "prva" žaba se odnosi na Fomalhaut u Južna riba).
IC 4778
IC 4778 (također poznat kao ESO 141-6, IRAS 18454-6146 i PGC 62472) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 227 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Paun. Najveći prečnik je 1,20 (79 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (59 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio DeLisle Stewart 20. jula 1901. godine.
Šahovska olimpijada 1935.
Šesta Šahovska olimpijada 1935., koju je organizirala FIDE i koja se sastojala od otvorenog i ženskog turnira, uz nekoliko pratećih događaja sa svrhom promocije šaha, održana je od 16. do 31. augusta u Varšavi. Tokom ove olimpijade održano je i Peto svjetsko prvenstvo za žene.
Turnir
Turnir se igrao u Oficerskie Kasyno Garnizonowe u Varšavi. Na olimpijadi je nastupilo 20 ekipa sa ukupno 99 šahistom, koji su igrali po Bergerovom sistemu. Odigrano je 760 partija, a timovi su igrali na četiri table, a jedan rezervni igrač je bio dozvoljen. Igralo se na dva i po sata sata za prvih 40 poteza, a nakon toga sat vremena za svakih 16 poteza. U slučaju istog broja osvojenih bodova, odlučivalo je timsko bodovanje, po kojem je za pobjedu tima dodjeljivano 2 boda, za remi 1 bod i poraz nije donosio bodove, zatim broj pobjeda i međusobni odnos.
Rezultati
Pobjednik je po treći put uzastopno bila ekipa SAD-a u sastavu: Reuben Fine sa pet pobjeda, četiri poraza i osam remija, Frank Marshal (+6 −3 =3), Abraham Kupchik (+6 −0 =8), Arthur Dake (+13 −0 =5), i Israel Albert Horowitz (+10 −1 =4). Drugo mjesto osvojili su šahisti Švedske: Gideon Ståhlberg (+9 −2 =7), Gösta Stoltz (+7 −3 =8), Erik Lundin (+10 −2 =7) Gösta Danielsson (+12 −1 =6) i Ernst Larsson (+0 −1 =1), a treće Poljske: Savielly Tartakower (+6 −0 =11), Paulino Frydman (+7 −0 =9), Mieczysław Najdorf (+9 −2 =6), Henryk Friedman (+5 −2 =5) i Kazimierz Makarczyk (+6 −1 =7). Najbolji igrač bio je Arthur Dake sa učinkom 86,1% i osvojenih 15½ poena iz 18 partija.
Timovi
! # !!Država !! Igrači !! Bodovi ! style="background:gold;"|1 ! style="background:silver;"|2 ! style="background:#cc9966;"|3 ! 4 ! 5 ! 6 ! 7 ! 8 ! 9 ! 10 ! 11 ! 12 ! 13 ! 14 ! 15 ! 16 ! 17 ! 18 ! 19 ! 20
Tabela
!#||Država|| ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  ||  || ||+||=||-||P||T ! ! ! ! 4 ! ! 5 ! ! 6 ! ! 7 ! ! 8 ! ! 9 ! ! 10 ! ! 11 ! ! 12 ! ! 13 ! ! 14 ! ! 15 ! ! 16 ! ! 17 ! ! 18 ! ! 19 ! ! 20 !
Pojedinačne medalje
Na ovoj su olimpijadi po treći put dodjeljivana priznanja za osvojena mjesta koja su kategorizirana po rasporedu (tabla) na kojem je šahista tokom turnira igrao. ! ||colspan=2| Tabla 1 !!colspan=2| Tabla 2 !!colspan=2|Tabla 3 !!colspan=2|Tabla 4 !!colspan=2|Rezerva ! style="background:gold;"|1 ! style="background:silver;"|2 ! style="background:#cc9966;"|3
Svjetsko prvenstvo u košarci za žene 2022 – završnica
Završnica Svjetskog prvenstva u košarci za žene 2022. je održana od 29. septembra do 1. oktobra 2022.
Kvalifikovane ekipe
Najbolje četiri ekipe iz svake grupe prošle su u četvrtfinale. Žrijeb je odredio parove četvrtfinala. Najbolje dvije ekipe iz svake grupe su izvučene da igraju protiv jedne od trećeplasiranih ili četvrtoplasiranih ekipa iz suprotne grupe.
Kostur
Sva vremena su lokalna (UTC+10).
TO RKUD Pelagić Banja Luka
Tamburaški orkestar RKUD Pelagić Banja Luka je tamburaški orkestar u sastavu Radničkog-kulturno-umjetničkog društva Pelagić iz Banje Luke osnovan 1927.
O orkestru
Tamburaški orkestar RKUD Pelagić Banja Luka osnovali su 1927. godine sindikalni radnici grada Banje Luke.
Povijest
Prvi rukovodilac tamburaškog orkestra bio je Avdo Čardžić, a orkestar je imao 15 članova. Orkestar je nastupao na priredbama sa zborom širom Bosanske Krajine. Repertoar je bio širok i činile su ga narodne pjesme, kola, karišinci, koračnice, valceri, odlomci iz opera i drugih djela klasične glazbe. Kroz dugu povijest orkestrom su rukovodili Dušan Umićević, Milan Bokan, Zdravko Ćosić, Davorin Grozdanić i drugi.
Od 1965.godine pa sve do 2012. godine, uz izvjesne prekide, tamburaški orkestar je vodio Marko Popović, legenda RKUD Pelagić, koji je uspješno provodio koncepciju velikog orkestra, kako organizaciono tako i programski. Zahvaljujući tome, Banja Luka je uvek imala važno mjesto u tamburaškoj glazbi bivše Jugoslavije, a RKUD Pelagić predstavljao rasadnik vrhunskih glazbenika.
Danas
Danas orkestar ima 20-ak članova,a rukovodilac je David Mastikosa. Poslednjih godina orkestar redovno zauzima svoje mjesto na prestižnim tamburaškim festivalima na teritoriji bivše Jugoslavije, i po pravilu,iako se radi o amaterskom orkestru beleži odlične rezultate.Na repertoaru se nalaze kako narodne pjesme i igre, tako i najzahtjevnija djela klasične glazbe.
Članovi orkestra
Bisernica I
Bisernica II
Brač E
Čelo
Bugarija
Gorica (Krško)
Gorica je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Krško.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorica je imala 254 stanovnika.
Napomena: ''U 2010. smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Kerinov Grm.''
Spisak nacionalnih parkova na Islandu
Od 2008. Island ima 3 nacionalna parka. Do 2008. postojala su četiri, ali te godine Jökulsárgljúfur i Skaftafell spojeni su i inkorporirani u Nacionalni park Vatnajökull, koji je i najveći nacionalni park u Evropi.
Parkovi su pod nadzorom Ministarstva za okoliš i prirodne resurse Islanda.
MFSD7
Glavi modulator sa natporodičnim domenom 7 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom MFSD7 sa hromosoma 4.
Funkcija
MFSD7 je atipski protein porodice SLC,  dakle predviđeni transporter SLC-proteina. Filogenetski se grupira u porodicu atipskih MFS transportera 5 i porodicu SLC49.
NRGN
Neurogranin je protein koji se veže za kalmodulin, eksprimirani prvenstveno u mozgu, posebno u dendritskoj kičmi, i učestvujući u signalnom putu protein kinaza C. Neurogranin je glavni postsinapsni protein koji regulira dostupnost kalmodulina i veže se za njega u nedostatku kalcija. Fosforilacija protein-kinazom C smanjuje njegovu sposobnost vezivanja. Ekspresiju gena NRGN kontroliraju hormoni štitnjače.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 78 aminokiselina.
Koncentracija neurogranina u cerebrospinalnoj tekućini (CSF) dalje se raspravlja kao marker za sinapsnu disfunkciju u starosnoj neurodegeneraciji. Također se pokazalo da se posebno povećava u pacijenata s Alzheimerovom bolešću. Posebno omjer neurograninskog trupa cerebrospinalne tečnosti P75 i beta-sekretaze BACE1 se predlaže kao potencijalni marker za kognitivno pogoršanje u napretku Alzheimerove bolesti.
Prije identifikacije u goveđem i pacovskom mozgu 1991, neurogranin je bio poznat kao pretpostavljeni protein kinaza C-fosforilirani protein zvani p17. Ljudski neurogranin kloniran je 1997. godine i pokazalo se da je 96% identičan proteinu pacova.
Nova Drenčina
Nova Drenčina je naseljeno mjesto u sastavu grada Petrinje, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Petrinja.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nova Drenčina je imalo 524 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
MMP7
Matrilizin poznat i kao matriksna metaloproteinaza-7 (MMP-7), pumpna-1 proteaza (PUMP-1) ili maternična metaloproteinaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom MMP7. Enzim (EC 3.4.24.23) bio je poznat i kao matrin, pretpostavljena (ili punktirana) metaloproteinaza-1, metaloproteinazna matrična pumpa 1, proteinaza PUMP-1, PUMP, metaloproteinazna pumpa-1, navodna metaloproteinaza, MMP).
Matrilizin su otkrili Sellers i Woessner u maternici pacova 1988. Komplementarnu DNK (cDNK) ljidskog MMP7 izolirali su godine pomoću Muller et al, 1988.. MMP7 je član porodice matriksnih metaloproteinaza (MMP) koja se sastoji od strukturno srodnih endopeptidaza zavisnih od cinka. Primarna uloga cijepanog/aktiviranog MMP7 je razgradnja vanćelijskog matriksa, razgradnjom makromolekula, uključujući kazein, tip I, II, IV i V želatine, fibronektin i proteoglikan.
Gen, regulacija i ekspresija
Ljudski MMP7 nalazi se na hromosomu 11, sekvenca q22.3. "MMP" geni su grupisani u q kraku ljudskog hromosoma 11, uključujući gene za matrilizin, kolagenazu-1, stromelizin-1, stromelizin-2 i metaloelastazu. Sastoji se od 267 aminokiselina. cDNK MMP7 je 49% homologna stromelizinu-1. U poređenju sa ostalim članovima porodice MMP, MMP7 nema C-terminalni domen proteina.
Promotor ljudskog MMP7 sadrži TATA-kutiju, mjesto aktivatorskog proteina 1 (AP-1) i dva A-vezujuća proteina 2 (PEA-3) za pojačanje obrnutog poliomavirusa. Motiv vezivanja AP-1/PEA-3 je neophodan i bitan za MMP7 da reagira na faktore rasta, onkogene i forbolni ester. Također, PEA i AP-1 su potrebni za matrilizin/CAT reporterske konstrukcije, inducirane promotorom tumora 12-O-tetradekanoulforbol-13-acetatom (TPA) i epidermnim faktorom rasta (EGF). Osim toga, otkriveno je da je ekspresija AP-1 i njegovih vezivnih proteina na visokom nivou povezana s mutiranim Ki-Ras-om, što sugerira da visoka ekspresija matrilizina u Ras aktiviranim ćelijama ovisi o AP-1.
Ekspresija MMP7 regulirana je signalnim putem Wnt/ β-katenina, a posredovana je transformacijskim faktorom rasta β (TGF-β). TGF-β stimulira ECM i potiskuje stacionarni nivo MMP7, stromelizinskih iRNK i sekreciju zimogena. Izoforme TGF-β inhibiraju MMP7 iRNK i protein u ljudskom endometriju, putem koji posreduje progesteron. Međutim, suprotni učinci TGF-β na MMP7 primijećeni su među transformiranim ćelijama. U ćelijskim linijama ljudskog glioma i ćelijama karcinomu pločastih ćelija II-4, TGF-β stimulira ekspresiju MMP7 iRNK i proteina i olakšava invazivno ponašanje ćelija.
Promotorska regija ljudsog gena MMP7 sadrži dva ili više mjesta koja su homologna vezanim sekvencama NR-IL6, što ukazuje na to da se MMP7 može vezati za IL-1 i IL-6. Osim toga, nivo iRNK MMP7 je povišen nakon tretmana faktora tumorske nekroze-α (TNF-α) i IL-1 β u ljudskim mezangijskim ćelijama.
MMP7 se obično eksprimira u epitelnim ćelijama, uključujući duktusni epitel egzokrinih žlijezda u koži, pljuvačnih žlijezda, gušteraču, žljezdani epitel crijeva i reproduktivnih organa, jetre i dojke. Osim toga, MMP7 je visoko eksprimiran u lumenskoj površini displazijskih žlijezda kod karcinoma debelog crijeva kod ljudi.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 267 aminokiselina, a molekulska težina  29.677 Da.
Struktura
MMP7 protein vezan je s četiri iona metala, uključujući katalitski cinkov ion, strukturni cinkov ion i dva iona kalcija. Katalitski cinkov ion veže se za tri His ostatka u području HEXGHXXGXXH u tetrakoordinaciji. Vezivanje kalcijevih iona ima važnu ulogu u stabilizaciji sekundarne strukture. MMP7 ima plitak hidrofobni džep koji veže podlogu. Za razliku od MMP9 koji ima najdužu šarku, MMP7 nema hemopeksin i nema šarke. Umjesto toga, MMP7 sadrži varijabilni C-terminalni domen sličan hemopeksinu, koji olakšava specifičnost supstrata. Protein MMP7 se luči kao zimogen. Prodoamin MMP7 sadrži približno 9 kD visoko konzerviranu sekvencu PRCGXPD „prekidač cisteina“ u blizini C-terminala, koja sadrži ostatke cisteina. Ostaci cisteina vežu se za katalitski cink, zadržavajući protein latentnim. Disocijacija koordinacije cistein-cink započinje cijepanjem prvih 30 aminokiselina prodomena, što dovodi do promjene konformacije, a dalje rezultira autoproteolizom i cijepanjem cijelog prodomena na mjestu Glu-Tyr. Prema Woessneru et al., MMP7 je 28.000 Mr za latentni oblik i 19.000 Mr za aktivni oblik, nakon cijepanja njegovog prodomena.
Funkcija
Proteini porodice matriksnih metaloproteinaza (MMP) uključeni su u razgradnju vanćelijskog matriksa u normalnim fiziološkim procesima, kao što su embrioski razvoj, reprodukcija i remodeliranje tkiva, kao kao i u procesima bolesti, kao što su artritis i metastaze. Većina MMP-a luči se kao neaktivni proproteini koji se aktiviraju kada se razdvoje vanćelijskim proteinazama. Enzim kodiran ovim genom razgrađuje proteoglikane, fibronektin, elastin i kazein i razlikuje se od većine članova porodice MMP po tome što mu nedostaje konzervirani C-terminalni proteinski domen. Enzim je uključen u zacjeljivanje rana, a studije na miševima sugeriraju da regulira aktivnost defenzina u sluznici crijeva.
MMP7 su u početku karakterizirali Woessner et al. On probavlja komponente vanćelijskog matriksa, brže cijepa α 2 (I) lanac želatina i probavlja lanac insulina B na Ala14-Leu i Tyr16-Leu i nema djelovanja na kolagenske tipove I, II, IV, V. Optimalni pH MMP7 je na 7, a pI na 5,9. MMP4 inhibiraju α-2-makroglobulin i TIMP. Inhibicija MMP7 aktivnosti obično se oslanja na sredstva za heliranje metala, uključujući EDTA i 1,10-fenantrolin, posebno helaciju cinka. Stoga je selektivnost inhibicije MMP7 izazovna, jer gotovo svi članovi porodice MMP-a sadrže katalitske domene sa mjestima vezanja cinka. TIMP-1 i 2 su nekovalentno vezani za aktivni MMP7 na katalitskom mjestu, inhibirajući aktivnost MMP7. Aktivirani MMP7 također može cijepati propeptide proMMP2 i proMMP9, kako bi se olakšala invazija tumora.
Normalni razvoj tkiva
Quondamatteo et al. imunohistokemijski su obojili MMP7 i lokalizirani MMP7 u ranom razvoju jetre kod ljudi. Izvijestili su da je MMP7 bio prisutan u nekim hepatocitima i endotelnim ćelijama u 6. gestacijskoj sedmici, a nakon tog vremena ostale su samo hematopoetske ćelije.
Preoblikovanje tkiva
Kako bi MMP-i izbjegli inhibiciju TIMP-a, aktivni MMP7 se regrutiraju u plazmamembranu epitela, inducirajući membranske faktore rasta koji se obrađuju za popravak i proliferaciju epitela. U ljudskom endometriju, ekspresija MMP7-ove iRNK raste tokom menstruacija i ostaje visoka tokom proliferativne faze. Također, MMP-7 se veže za plazmamembranu epitela, koja sadrži domen bogat holesterolom. Ograničeni MMP7 je aktivan i otporan na inhibiciju TIMP-a. Podstiče aktivnost epitelne plazmamembrane i povezanih supstrata uključujući E-kadherin, β4-integrin, TNF-alfa, RAS, heparin-vezujući EGF, proteine koji vežu IGF i plazminogen. Nadalje, ovaj proces podstiče migraciju, proliferaciju i apoptozu epitelnih ćelija. Podstiče regeneraciju endometrija nakon prestanka menstruacije. Huang et al. izvijestili su da proteolitska aktivnost MMP7 ima važnu ulogu u remodeliranju tkiva u fibrozi jetre povezane s žučnom atrezijom.
Klinički značaj
MMP7 cijepa kolagen III/IV/V/IX/X/XI i proteoglikan, što ukazuje na to da se inhibitori MMP-a potencijalno mogu koristiti u terapijama koje su uključene u inhibiciju degradacije tkiva, remodeliranje, anti-angiogenezu i inhibiciju invazije tumora.
Uloga u kanceru
Utvrđeno je da je MMP7 potencijalno uključen u metastaze tumora i upalne procese. Nadregulacija MMP7 povezana je s mnogim malignim tumorima, uključujući one na jednjaku, želucu, debelom crijevu, jetri, gušterači i karcinom bubrežnih ćelija. Visoka ekspresija MMP7 olakšava invaziju raka i angiogenezu, razgradnjom makromolekula vanćelijskog matriksa i vezivnog tkiva. Ove degradacije povezane su s mnogim mehanizmima, uključujući embriogenezu, postporođajnu involuciju maternice, popravak tkiva, angiogenezu, remodeliranje kostiju, artritis, dekubitusni ulkus i metastaze/invaziju tumora. Aktivirani MMP7 aktivira MMP2 i MMP9 zimogene i posreduje u proteolitskom procesu prekursora faktora tumorske nekroze i aktivatora plazminogena urokinaze.
Rak debelog crijeva i ekspresija MMP7
MMP7 cijepa proteine na ćelijskoj površini, podstiče prianjanje ćelija raka i povećava potencijal tumorskih metastaza. Higashi et al. izvijestili su da vezivanje MMP7 za holesterol-sulfat na ćelijskoj površini ima kritičnu ulogu u proteolitskom djelovanju povezanom sa ćelijskom membranom. Također, unutrašnji ostaci Ile 29, Arg33, Arg51 i Trp 55 i 171-173 na MM-C C-terminalu koji se nalazi na suprotnoj strani katalitskog mjesta MMP7 potrebni su za vezivanje holesterol-sulfata. MMP7 divljeg tipa može probaviti fibronektin, ali mutirani MMP7 ne uspijeva inducirati agregaciju ćelija raka debelog crijeva. Pored toga, Qasim et al. izvijestili su da je MMP7 visoko eksprimiran u uznapredovalim kolorektalnim adenomatoznim polima s teškom displazijom. Nadalje, MMP7 je uključen u pretvaranje kolorektumskih adenoma u maligno stanje i olakšava rast.
Majkusi
Majkusi (ital. Maicussi) su naseljeno mjesto u sastavu općine Višnjan, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Majkusi su imali 26 stanovnika.
Napomena: ''U 1857., 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Sveti Ivan. Od 1890. do 1910. iskazivano pod imenom Ferletta.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Majkusi je imalo 40 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Mališi
Mališi su naseljeno mjesto u sastavu općine Višnjan, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč. Kao samostalno naseljeno mjesto, Mališi postoje od popisa 2011. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mališi su imali 11 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod.
Nova Jošava
mini|280px|Nova Jošava, vatrogasni dom Nova Jošava je naseljeno mjesto u sastavu grada Orahovice, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Orahovica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Nova Jošava je imala 182 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Nova Jošava je imalo 240 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Zgrada Društva Crvenog krsta
Zgrada Društva Crvenog krsta nalazi se u ulici Kranjčevićeva broj 2 u općini Centar, u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 10. maja do 16. marta 2009. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo.
Historija
Zgrada Crvenog krsta izgrađena je 1929. godine prema prvonagrađenom konkursnom rješenju arhitekte Helena Baldasara iz 1928. godine, a gradnja je završena 1929. godine. Baldasar stvarao je u Sarajevu između dva svjetska rata u punom duhu moderne. Ovo je jedini objekat ovakve vrste u Bosni i Hercegovini. Imao je funkciju zdravstvene, prosvjetne i kulturne ustanove, jer se u njemu nalazila i bioskopska dvorana. Zgrada je podignuta u sklopu akcije izgradnje većeg broja objekata Društva Crvenog krsta Kraljevine Jugoslavije krajem dvadesetih i tridesetih godina XX vijeka.
U arhitekturi zdravstvenih ustanova, principi moderne mogli su da imaju svoju potpuno dosljednu primjenu, pošto su tu direktno odgovarali određenim socijalnim, humanim, ekonomskim i funkcionalnim potrebama društva.
Ova historijska građevina podignuta je sredstvima Glavnog odbora Crvenog krsta, uz određene dobrovoljne priloge samih građana.
Tokom Drugog svjetskog rata, zgrada postaje sjedište „Župskog odbora Hrvatskog Crvenog križa“, koji je bio odgovoran Središnjem odboru Hrvatskog Crvenog križa u Zagrebu. Pored toga, u njemu je sa radom počela Hitna pomoć.
Nakon Drugog svjetskog rata, do šezdesetih godina XX vijeka, u bioskopskoj dvorani su uglavnom prikazivani zdravstveno-vaspitni filmovi namijenjeni zdravstvenom prosvjećivanju naroda. U suterenu je bilo javno kupatilo i javna kuhinja, a na spratu su bile smještene prostorije društva Crvenog krsta.
Sredinom šezdesetih godina XX vijeka, zgrada je izdata pod zakup sarajevskim advokatima i filmskoj producentskoj kući „Forum“ iz Sarajeva, koja je uspostavila komercijalni bioskop pod imenom „Sutjeska“.
Osamdesetih godina XX vijeka uz zgradu je izgrađen stambenog kompleksa. Do tada se u unutrašnjem dvorištu nalazio raskošan arboretum, a fontanama i rijetkom florom, koja je sađena u svečanim prilikama. Izgradnjom ovog kompleksa, arboretum je u potpunosti uništen.
Opis
Zgrada ima poligonalnu tlocrtnu osnovu ukupnih dimenzija 26,30 m x 25,50 m. Spratnost objekta iznosi P+1. U svom sastavu ima i podrum. Obnovljena je 2017. godine.
Kerinov Grm
Kerinov Grm je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Gorica pri Raztezu
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Krško.
Kerinov Grm
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Krško. Kao samostalno naseljeno mjesto Kerinov Grm postoji od 2010. godine. Nastalo je izdvajanem dijela iz naselja Gorica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Kerinov Grm je imao 79 stanovnika.
Napomena: ''U 2010. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Gorica.''
Gorica pri Raztezu
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gorica pri Raztezu je imala 55 stanovnika.
Napomena: ''Do 1953. iskazivano pod imenom Gorica.''
Kate Brown
Katherine Brown (rođena 21. juna 1960) jest američka političarka, 38. po redu guvernerka Oregona. Brown je po zanimanju advokatica i članica je Demokratske stranke Oregona. Ranije je služila kao državna sekretarka Oregona i vođa većine u senatu te savezne države, gdje je bila kao predstavnik dijelova Milwaukieja (Oregon) te sjeveroistočnog i jugoistočnog Portlanda.
Brown je postala guvernerka 18. februara 2015. naslijedivši Kitzhabera nakon njegove ostavke. Brown je tako postala druga žena na mjestu guvernera u historiji Oregona, nakon Barbare Roberts, te prva javno deklarirana biseksualna guvernerka u historiji SAD.
Biografija
Brown je rođena u Torrejón de Ardoz, predgrađu Madrida, Španija, gdje je njen otac služio u američkim zračnim snagama, ali je odrasla u Minnesoti. Maturirala je u srednjoj školi Mounds View u Arden Hillsu 1978. godine. Diplomski studij završila je u oblasti zaštite okoline na Univerzitetu Colorada at Boulder 1981. a doktorsku disertaciju iz oblasti ekološkog zakonodavstva na pravnoj školi Lewis and Clark 1985.
Brown je pohađala i državni Univerzitet Portland gdje je studirala porodično pravo. Bila je advokatica za oblast porodičnog prava pri neprofitnoj organizaciji Youth, Rights and Justice (ranije projekat prava omladine) u Portlandu, u sklopu kojeg je davala pravne usluge djeci i porodicama.
U političkoj karijeri bila je zastupnica u Predstavničkom domu Oregona, senatorka i državna sekretarka Oregona.
Dana 13. februara 2015. dotadašnji guverner Oregona John Kitzhaber objavio je svoju ostavku zbog skandala u vezi njegove korupcije. Brown ga je naslijedila 18. februara 2015. jer je po Ustavu Oregona državni sekretar naslijeđuje guvernera ako ovaj napusti tu dužnost prije isteka mandata.
Brown je za šefa svog osoblja imenovala Briana Shipleya, lobistu za Oregonski univerzitet zdravlja i nauke i ranijeg zamjenika šefa osoblja guvernera Kulongonskog. Na mjesto državnog sekretara postavila je Jeanne Atkins, koja je preuzela dužnost 11. marta 2015. Dana 20. februara 2015. guvernerka Brown je izjavila da planira produžiti moratorij na izvršenje smrtnih kazni koji je uveo njen prethodnik.
Kate Brown je druga žena na mjestu guvernera Oregon, nakon Barbare Roberts. Brown je jedna od tri demokratske guvernerke u 2015. u SAD, druge dvije su Maggie Hassan iz New Hampshira i Gina Raimondo iz savezne države Rhode Island.
Pijavško
Slovenija:
LRRC48
Protein 48 sa ponavljanjem i bogat leucinom je protein koji je kod ljudi kodiran genom LRRC48.
Dužina polipeptidnog lanca je 523 aminokiseline, sa molekulskom težinom od 61.054.
Aminokiselinska sekvenca
C: Cistein D: Asparaginska kiselina E: Glutaminska kiselina F: Fenilalanin G: Glicin H: Histidin I: Izoleucin K: Lizin L: Leucin M: Metionin N: Asparagin P: Prolin Q: Glutamin R: Arginin S: Serin T: Treonin V: Valin W: Triptofan Y: Tirozin
P53AIP1
p53-regulirani apoptoza-inducirajući protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom TP53AIP1.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 124 aminokiseline, a molekulska težina 12.935 Da.
Popis stanovništva u Srbiji 2011 (Bačka Topola)
Po popisu stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Srbiji, koji je proveden od 1. do 15. oktobra 2011, u općini Bačka Topola živjelo je ukupno 33321 stanovnika, što predstavlja 0,46% od ukupnog broja stanovnika Srbije, odnosno 17,83% od od ukupnog broja stanovnika Sjevernobačkog okruga. Popis stanovništva provoden je na temelju Zakona o popisu stanovništva, domaćinstava i stanova u 2011. Godini ("Službeni glasnik RS", br. 104/09 i 24/11).
Starosna piramida
Od ukupnog broja stanovnika u općini Bačka Topola bilo je 16.238 (48,73%) muškaraca i 17.083 (51,27%) žena, što predstavlja omjer muškaraca i žena 951:1000. Prosječna starost stanovništva bila je 43,2 godina, muškaraca 41,4 godina, a žena 44,8 godina. Udio osoba starijih od 18 godina je 83,3% (27.769), kod muškaraca 82,6% (13.420), a kod žena 84,0% (14.349).
Marcksl1
MARCKS-liki protein 1 je protein koji je kod ljudi kodiran genom Marcksl1 sa hromosoma 4.
Epitelni natrijski kanal (ENaC) regulra krvni pritisak finim podešavanjem reapsorpcije natrija iz distalnog nefrona. U prethodnim radovima, grupa istraživača je 2020. pokazala da ENaC kanali reguliraju anionski fosfolipidni fosfati, uključujući fosfatidilinozitol 4,5-bisfosfat (PIP2). Regulacija ENaC-a zavisna od PIP2 je posredovana miristoiliranim alaninom bogatim protein kinazom C supstratom, kkao što je protein-1 (MLP-1). MLP-1 se vezuje za njega i predstavlja reverzibilni izvor PIP2 na plazmamembrani. Ispitivali su MLP-1 regulaciju ENaC u ćelijama DCT-15 klonirane ćelijske linije distalnih izuvijanih tubula.
Divlji tip MLP-1 radi sa prividnom molekulskom masom od 52 kDa, uprkos tome što ima predviđenu molekulsku masu od 21 kDa. Prirodni MLP-1 sastoji se od nekoliko različitih strukturnih elemenata: efektorski domen koji je visoko pozitivno naelektrisan, sekvestrira PIP2, sadrži serine koji su meta PKC-a i kontrolira povezanost MLP-1 sa membranom, domen miristoilacije koji promovira povezanost s membranom i domen višestruke homologije 2 prethodno nepoznate funkcije. Da bismo dalje ispitali MLP-1 u DCT-15 ćelijama, konstruisali smo nekoliko MLP-1 mutanata: WT, protein divljeg tipa pune dužine; S3A, tri supstitucije u efektorskom domenu za sprečavanje fosforilacije; S3D je oponašao konstitutivnu fosforilaciju zamjenom tri serina aspartatima, i GA je zamijenio glicin na mjestima miristoilacija sa alaninom, tako da GA nije mogao biti miristoiliran.
Svaki mutant je označen ili NH2-terminalnim 3XFLAG ili COOH-terminalnim mCherry ili V5. Transfekcija sa MLP mutantima modificirala je aktivnost ENaC u DCT-15 ćelijama: aktivnost je bila najveća u S3A, a najniža u S3D, a aktivnost nakon transfekcije sa bilo kojim konstruktom bila je značajno drugačija od WT. U Western blotovima, kada su transficirani sa 3XFLAG-označenim MLP-1 mutantima, ekspresija pune dužine MLP-1 na 52 kDa povećala se u mutantnim S3A-MLP-1-transficiranim DCT-15 ćelijama i smanjila se u S3D-MLP-1 -transficirane DCT-15 ćelije. Također otkrivene su i Northern blot trake niže molekulne mase, koje odgovaraju potencijalnim pretpostavljenim produktima cijepanja kalpaina. Konfokusna slika pokazuje da se različiti mutanti lokaliziraju u različitim subćelijskim odjeljcima, u skladu s njihovom preferiranom lokacijom u membrani ili u citosolu. Aktivacija protein-kinaze C povećava fosforilaciju endogenog MLP-1 i smanjuje aktivnost ENaC. Dobijeni rezultati ukazuju na komplikovanu ulogu proteolitske obrade u MLP-1 regulaciji ENaC.
Afrički kup nacija 1972.
Afrički kup nacija 1972. je bilo osmo kontinentalno nogometno takmičenje Afrike. Prvenstvo se odigralo u Kamerunu od 23. februara do 5. marta 1972. godine. Na turniru je učestvovalo osam ekipa. Na kraju prvenstva Republika Kongo je prvi put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu. Drugo mjesto je osvojio Mali a treće Kamerun. Fantamady Keita, reprezentativac Kameruna je bio najbolji strijelac prvenstva sa pet postignutih golova.
Gornje Pijavško
Gornje Pijavško je naseljeno mjesto u sastavu općine Krško, regija Posavska, Slovenija.
Afrički kup nacija 1972.
Ekipe učesnice
Na Kupu nacija je učestvovalo osam ekipa članica CAF-a :
Gornje Pijavško
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Krško.
Afrički kup nacija 1972.
Grupna faza
{{legend|#00FF7F|Kvalificirali se u polufinale|border=#000000}}
Gornje Pijavško
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornje Pijavško je imalo 92 stanovnika.
Afrički kup nacija 1972.
Lista strijelaca
Fantamady Keita je bio najbolji strijelac prvenstva sa pet postignutih golova. Na nogometnom šampionatu je odigrano 16 utakmica te postignuto 53 gola što je iznosilo 3.31 datih golova po utakmici. Ukupno se 32 nogometaša upisalo u listu strijelaca.
Gornje Pijavško
Stanovništvo
Napomena: ''Do 1990. iskazivano pod imenom Gorenje Pijavško.''
Donje Sitno
Donje Sitno je naseljeno mjesto u sastavu grada Splita, Splitsko-dalmatinska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Split.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2021. godine, Donje Sitno je imalo 289 stanovnika.
Napomena: ''Iskazuje se od 1981. kao samostalno naselje nastalo izdvajanjem dijela naselja Split. U 1921. i 1931. također je iskazivano kao samostalno naselje. U 1857., 1869. i 1890. podaci su iskazani u naselju Split.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donje Sitno je imalo 300 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Maretići
Maretići su naseljeno mjesto u sastavu općine Višnjan, Istarska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare općine Poreč. Kao samostalno naseljeno mjesto, Maretići postoje od popisa 2011. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela naselja Košutići.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Maretići su imali 1 stanovnika. Za narodnosni sastav 1991. godine pogledati pod Košutići.
Farkašić
Hrvatska:
Grete Ingeborg Nykkelmo
Grete Ingeborg Nykkelmo, rođena 25. decembra 1961. u Trondheimu, u Norveškoj je nekadašnja norveška biatlonka i nordijska skijašica-trkačica. U mladosti je trenirala atletske discipline, a 1980. godine osvojila je zlatnu medalju u norveškom prvenstvu u cross trčanju. Nakon toga 1981. prelazi u skijaško trčanje, a od 1989. godine nastupa i u biatlonu. Svjetska prvakinja je u utrci masovnog starta na 20 km u nordijskom skijanju i u biatlonu u disciplini sprinta. Udata je za norveškog skijača-trkača Vegarda Ulvanga, s kojim ima dvije kćerke.
Biatlon
Prvi nastup Grete I. Nykkelmo u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1989/90. Najbolji joj je rezultat bilo 17-o mjesto koje je istrčala 25. januara 1990. u njemačkom Ruhpoldingu. U svojoj drugoj sezoni 1990/91, je prvi put 26. januara 1991. u italijanskom Antholzu u utrci sprinta zauzela drugo mjesto, sa dobrim vremenom, iza Anne Elvebakk sa zaostatkom od 24.6 sekunde, ali sa četiri promašaja. Nakon pobjede na SP 1991. 19. februara 1991. u utrci sprinta, koja se brojala za plasman u Svjetskom kupu, svoju drugu pobjedu ostvarila je u Oslu ponovo u utrci sprinta. Te je sezone osvojila šesnaesto mjesto u ukupnom plasmanu. Sezone 1991/92. nije pobijedila, ali je imala nekoliko dobrih rezultata među prvih deset, te je na kraju osvojila šesto mjesto u ukupnom plasmanu sa sa 146 bodova.
Nastupila je na tri Svjetska prvenstva od SP 1990. do SP 1992. Prvu srebrnu medalju osvojila je SP 1990. u utrci štafete sa Anne Elvebakk i Elin Kristiansen, zaostavši 1:13.9 iza tada nepobjedive sovjetske štafete u sastavu Jelena Bacevič, Jelena Golovina i Svjetlana Pečorska. Najbolji nastup je ostvarila u drugom nastupu, na SP 1985. u finskom Lahtiju, gdje je osvojila jednu zlatnu i dvije srebrne. Zlatnu medalju osvojila je u sprintu na 7,5 km, pobijedivši Svjetlanu Pečorsku i Jelenu Golovinu, tada jednu od najbolih svjetskih biatlonki za više od 30 sekundi. Srebrne medalje je osvojila u utrci na 15 km, izgunekadašnji od Njemice Petre Schaaf, koja je imala oko dvije minute slabije vrijeme, ali zbog četiri promašaja Nykkelmo je završila na drugom mjestu. U utrci štafete ponovo je u istom sastavu osvojila drugo mjesto iza sovjetske štafete u sastavu Jelena Belova, Jelena Golovina i Svjetlana Pečorska. Po broju osvojenih medalja na tom prvenstvu je bila peti najbolji takmičar na prvenstvu. Zadnji joj je nastup bio u ekipnoj utrci na SP 1992. kada je sa Hildegunn Mikkelsplas, Signe Trosten i Elin Kristiansen osvojila peto mjesto.
MAGEA5
Protein melanomskog antigena porodice A, 5 je protein koji je kod ljudi kodiran genom MAGEA5.
Ovaj gen je član porodice gena MAGEA. Članovi ove porodice kodiraju proteine s 50 do 80% međusobnog identiteta sekvence. Promotori i prvi egzoni gena MAGEA pokazuju znatnu varijabilnost, što sugerira da postojanje ove porodice gena omogućava da ista funkcija bude izražena pod različitim kontrolama transkripcije. Geni MAGEA skupljeni su na hromosomskoj poziciji Xq28. Upleteni su u neke nasljedne poremećaje, kao što je dyskeratosis congenita. Ovaj MAGEA gen kodira protein koji je na C-kraju skraćen u odnosu na ostale članove porodice, a može se alternativno protumačiti kao pseudogen. Protein je predstavljen u ovom zapisu gena u skladu sa pretpostavljenim statusom kodiranja proteina definiranim u literaturi. Pročitana transkripcija postoji između ovog gena i gena A, 10 (MAGEA10) porodice antigena melanoma (prema RefSeq).
IC 3152
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Stara Jošava
Stara Jošava je naseljeno mjesto u sastavu grada Orahovice, Virovitičko-podravska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Orahovica.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Stara Jošava je imala 240 stanovnika.
Napomena: ''1981. smanjeno za nenaseljeni dio područja koji je pripojen naselju Feričanci (općina Feričanci, Osječko-baranjska županija).''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Stara Jošava je imalo 291 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Kneževi Vinogradi)
'''Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine''' proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju ''Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine'' (Narodne novine, broj 92/10). Općina Kneževi Vinogradi je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 183 km2 imala 4.614 stanovnika, što predstavlja 1,51% od ukupnog broja stanovnika Osječko-baranjske županije, odnosno 0,11 % od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Kneževim Vinogradima je 25 stanovnika/km2.
Dušik-monoksid
Dušik-monoksid ili dušik(II)-oksid je hemijski spoj dušika i kisika koji ima hemijsku formulu NO. On je slobodni radikal  i važan je međuproizvod u hemijskoj industriji. On je bezbojni plin, slabo topljiv u vodi, ne gori i ne podržava gorenje. Nestabilan je na zraku. Dušik-monoksid je nusproizvod sagorijevanja određenih materija u prisustvu zraka, kao što je sagorijevanje unutar automobilskih motora, elektrana koje se pogone na fosilna goriva, a proizvodi se i u prirodi u procesima električkog pražnjenja u munjama. U organizmima sisara, kao i kod čovjeka, NO je važna molekula u ćelijama koja se nalazi u mnogim patološkim i fiziološkim procesima. On je moćan vazodilator (proširuje krvne sudove) sa kratkim poluvremenom djelovanja u krvi od nekoliko sekundi. Davno poznati farmaceutski preparati poput nitroglicerina ili amil-nitrita su okriveni gotovo stotinu godina nakon njihove prve primjene u medicini, a danas je poznato da su oni aktivni kroz mehanizme gdje su prethodnici dušik-monoksida. Manji nivoi NO su važni u zaštiti organa poput jetre za ishemičnih oštećenja. Dušik-monoksid se razlikuje od dušik-suboksida (dušik(I)-oksid ili N2O), koji je anestetski i staklenički plin, kao ni sa dušik-dioksidom (dušik(IV)-oksid ili NO2), koji je tamni, crvenosmeđi otrovni plin i jedan od velikih zagađivača zraka. Međutim, dušik-monoksid vrlo brzo oksidira u zraku i prelazi u dušik-dioksid. Ovaj proces je otkrio Humphry Davy kada je udisao ovaj plln u početku svoje naučne karijere. Iako je na prvi pogled jednostavna molekula, NO je važan biološki regulator i osnovna komponenta u oblastima neurologije, fiziologije i imunologije, čije je otkriće njegovih ključnih uloga dovelo do nekoliko Nobelovih nagrada istraživačima u ovoj oblasti. Proglašena je Molekulom godine 1992. godine.
Reakcije
Kada je izložen kisiku iz zraka, NO prelazi u dušik-dioksid (NO2) Sumnja se da ova reakcija ima jedan međuproizvod u vidu spoja ONOONO. U vodi, NO reagira sa kisikom i vodom te daje HNO2 ili nitritnu kiselina. Smatra se da se reakcija odvija putem sljedeće stehiometrije. NO može reagirati sa fluorom, hlorom i bromom te daje XNO spojeve (gdje je X= F, Cl ili Br), poznate kao nitrosil halidi, čiji je predstavnik nitrosil-hlorid. Moguće je napraviti i nitrosil-jodid ali je to vrlo nestabilan spoj koji teži prelasku u molekularni jod.
Nitroksil (HNO) je redukovani oblik dušik-oksida.
Dušik-oksid reagira sa acetonom i alkoksidom dajući diazenijdiolat ili nitrozohidroksilamin i metil-acetat. centar|418x418px
Ovo je veoma stara reakcija (1898) ali i danas je zanimljiva u istraživanju NO prolijekova. Dušik-oksid također može reagirati direktno sa natrij-metoksidom dajući natrij-format i NO2.
Proizvodnja
Industrijski, dušik-monoksid se pravi oksidacijom amonijaka pri temperaturi od 750 °C do 900 °C (uobičajeno oko 850 °C) uz platinu kao katalizator:
Postoji i nekatalizirana endotermna reakcija molekula O2 i N2, koja se odvija na vrlo visokoj temperaturi (iznad 2000 °C) unutar munja, ali takva metoda nije našla primjenu u industriji i praksi (pogledajte Birkeland–Eydeov proces):
NNMT
Nikotinamid N-metiltransferaza (NNMT) je enzim koji je kod ljudi kodiran genom NNMT. NNMT katalizira metilaciju nikotinamida i sličnih spojeva, koristeći donatora metila S-adenozil metionin (SAM-e) za proizvodnju S-adenozil-L-homocisteina (SAH) i 1-metilnikotinamida.
Dušik-monoksid
Proizvodnja
ili redukcijom nitritne kiseline u obliku natrij-nitrita ili kalij-nitrita:
Hemija kompleksnih spojeva
Dušik-monoksid reagira sa svim prelaznim metalima i s njima daje komplekse koji se nazivaju metalni nitrosili. Najčešći način vezivanja NO je preko terminalne linearne veze (M-NO). Ugao vezivanja u M-NO grupi se kreće između 160° to 180°, te se i pored toga naziva linearna veza. U ovom slučaju, NO grupa se smatra donorom tri elektrona pod kovalentnom (neutralnom) metodom brojanja elektrona, ili donorom dva elektrona ako se koristi ionska metoda.