cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciklosporin
Biosinteza
Ciklosporin sintetizira neribosomski peptid sintetaza, ciklosporinska sintetaza. Enzim sadrži domene adenaliranja,  tiolacije, domen kondenzacije i N-metiltransferaze. Domen adeniliranja odgovoran je za prepoznavanje i aktivaciju supstrata, dok se domen tiolacije kovalentno veže za adenilirane aminokiseline, za fosfopantetein, a kondenzacijski domen produžava lanac peptida. Supstrati ciklosporin-sintetaze uključuju L–valin, L–leucin, L–alanin, glicin, 2-aminobuternu kiselinu, 4- metil treonin i D-alanin, koji je početna aminokiselina u procesu biosinteze. Sa domenom adenilacije, ciklosporin-sintetaza generira acil-adenilirane aminokiseline, a zatim kovalentno veže aminokiseline na fosfopantetein preko tioesterske veze. Neki od aminokiselinskih supstrata postaju N-metilirani od S-adenozil metionina. Korak ciklizacije oslobađa ciklosporin od enzima. Aminokiseline poput D-Ala i butenil-metil-L-treonina (Bmt) ukazuju na to da ciklosporin-sintetaza zahtijeva djelovanje drugih enzima. Racemizacija L-Ala u D-Ala pomoću alanin-racemaza ovisi o piridoksal-fosfatu. Formiranje butenil-metil-L-treonina vrši Bmt poliketid-sintaza koja kao početni materijal koristi acetat / malonat.
Genski klaster
Tolypocladium inflatum, vrsta koja se koristi za masovnu proizvodnju ciklosporina, ima biosintetske gene raspoređene u klaster od 12 gena. Od ovih 12 gena, SimA (Q09164) je ciklosporin-sintetaza, SimB je alanin-racemaza i SinG je alanini racemaza, a SimG (ličnan ) is the polyketide synthase. Ovi geni povezani su sa aktivnim retrotransposonom. Iako su ove sekvence slabo označene u GenBank-u i drugim bazama podataka, 90% sličnih sekvenci može se naći za Beauveria felina (ili Amphichorda ~). SimB ima dva paraloga u istom organizmu s različitim, ali preklapajućim funkcijama, zahvaljujući njihovoj maloj specifičnosti.
Međa (Sveti Petar Orehovec)
Međa je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Petar Orehovec, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Međa je imala 180 stanovnika.
Napomena: ''U 1948. sadrži podatke za bivša naselja Donja Međa i Gornja Međa koja su te godine bila odvojeno iskazana.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Međa je imalo 216 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Adrienne Barbeau
Adrienne Jo Barbeau (11. juni 1945. Sacramento, Kalifornija) je američka glumica i pisateljica francuskog i jermenskog porijekla.
Biografija
Dok je pohađala školu i koledž uzimala je redovno časove plesa i pjevanja. Sredinom 60-tih godina postaje član ansambla San Jose Light Opera koji je nastupao po američkim bazama u Pacifiku. Pored toga radila je razne poslove u New Yorku kao gogo plesačica i prodavačica karata u noćnim klubovima. Prve uloge igrala je u mjuziklima Anatevka (kao Hodel) i Musical Grase (kao Betty Rizzo). Performansom u Musical Grease bila je nominirana za Tony Award za najbolju glumu. Uspjeh na Broadwayu je privukao pažnju Normana Leara koji joj je ponudio ulogu kao Carol Taynor u komediji Maude koju je igrala do 1978 do ukidanja serije. 1979 vjenčaje se s režiserom Johnom Carpenterom u čijim je filmovima glumila: Stvor, Fog, Bijeg iz Njujorka. Glumiti će i u Creepshow režisera Georga Romera kao i u Swamp Thing koji je režirao Wes Craven. Na televizije je glumila od 2003-2005 u seriji Carnivale. Nakon razvoda s Carpenterom udaje se za Billy Van Zandt a s kojim ima dva sina.
Gornji Andrijevci
mini|280px|Gornji Andrijevci, grkokatolička (unijatska) crkva "Vaznesenje presvete Bogorodice" Gornji Andrijevci su naseljeno mjesto u sastavu općine Sibinj, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Gornji Andrijevci su imali 467 stanovnika.
Selce Žumberačko
Selce Žumberačko je naseljeno mjesto u sastavu grada Samobora, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Selce Žumberačko je imalo 4 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Selce.''
Brčino
Brčino je naseljeno mjesto u sastavu općine Sibinj, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazilo se u sastavu stare općine Slavonski Brod.
Stanovništvo
Napomena: ''Podaci za 1869. i 1880. te od 1910. do 1931. procijenjeni su prema skupno iskazanom broju stanovnika za bivše naselje Odvorci (općina Brodski Stupnik). Do 1931. iskazivano kao dio naselja, a od 1948. kao naselje.''
Popis 1910.
Napomena: ''U 1910. iskazivano je bivše naselje Odvorci (općina Brodski Stupnik), iz koga su zatim nastala novoformirana samostalna naselja, čiji je skupni broj stanovnika procijenjen. Podaci jezičkog i vjerskog sastava stanovništva bivšeg naselja Odvorci odnose se na današnja samostalna naselja: Brčino, Čelikovići, Grgurevići, Jakačina Mala i Ravan, koja su u sastavu općine Sibinj, Brodsko-posavska županija, te Bilice, Brđani i Mihaljevići, koja su u sastavu grada Pleternice, Požeško-slavonska županija.''
Brzac
Brzac je naseljeno mjesto u sastavu grada Krka, na ostrvu Krku, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Krk.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Brzac je imao 178 stanovnika.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Brzac je imalo 111 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
Miholec
Miholec je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Petar Orehovec, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Miholec je imao 363 stanovnika.
Napomena: ''Do 1900. iskazivano pod imenom Miholjec. U 1880. sadrži podatke za naselje Brežani.''
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Miholec je imalo 467 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
FIFA (serijal)
Serijal FIFA se sastoji od više nogometnih liga, uključujući FA Premier Ligu i Football League, Serie A, La Ligu, A-League (Australija) i Major League Soccer (SAD). U serijalu FIFA koriste se prava imena liga, klubova i igrača te pravi dresovi klubova.
Najveći FIFA-in rival na tržištu videoigara je do 2000. bio serijal International Superstar Soccer, japanskog proizvođača Konamija, kojeg je zatim naslijedio Pro Evolution Soccer.
Ostale igre
Serijal FIFA sadrži i takmičenja kao što su UEFA Liga prvaka, Svjetsko prvenstvo u nogometu, Europsko prvenstvo u nogometu te FIFA Manager serijal.
"Manager" izdanja
Electronic Arts uz FIFA-u proizvodi i "Manager" serijale. Radi se o igrama gdje se ne igra utakmica kao u "FIFA-ma", već se trenira ekipa koja se izabere.
Nakon Soccer Managera, serijal FIFA imao je sljedeća 3 "Manager" serijala:
Konjski Vrh
Konjski Vrh je naseljeno mjesto u sastavu općine Luče, regija Savinjska, Slovenija.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Mozirje.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Konjski Vrh je imao 133 stanovnika.
FIFA 99
FIFA 99 je nogometna videoigra iz FIFA serijala. Kao i dosad, proizvođač je EA Sports, a izdavač Electronic Arts. Izašla je u oktobru i novembru 1998. godine za PC (Microsoft Windows), PlayStation, Nintendo 64 i Game Boy Color.
Lige
Na FIFA-i 99 se nalazi 12 licenciranih nogometnih liga:
Po prvi put postoji i opcija "Rest od Worlds" koja uključuje 48 klubova. Neki od klubova su: Dynamo Kyiv, Panathinaikos, Crvena Zvezda, Galatasaray.
Reprezentacije
FIFA 99 ima 42 nogometne reprezentacije:
Football Alliance 1889/1890.
Football Alliance 1889/1890. je bila prva sezona Football Alliance koja je osnovana 1889. godine kao konkurencija Football League.
Po uzoru na Football League u ligi je nastupilo 12 klubova. Klubovi su međusobno igrali po dvije utakmice. Za pobjedu su se dodjeljivala dva boda, dok je neriješen rezultat klubovima donosio po jedan bod. Prvi pobjednik lige je bio Wednesday. Na posljednjem mjestu je završio Long Eaton Rangers koji je naredne sezone postao član Midland League.
Tabela
Legenda:
Huesca (pokrajina)
Provincija Huesca (španski: Provincia de Huesca) je španska provincija. Smještena je u istočnom dijelu zemlje. Pripada španskoj autonomnoj zajendici Aragon. Graniči sa Francuskom, te sa provincijama Zaragoza, Navara i Lleida. Prostire se na 15.626 km2. U provinciji živi preko 220 hiljada stanovnika. U njoj se nalazi nacionalni park Ordesa i Monte Perdido.
Županije
Provincija je podijeljena na 10 županija, odnosno pod oblasti, u kojima ima 220 općina.
Županije Bajo Cinca, Hoya de Huesca, Jacetania i Monegros su podijeljene između provincija Huesca i Zaragoza. Slijedeći gradovi pripadaju Zaragozi:
Igrači Afričkog kupa nacija 2015.
Afrički kup nacija 2015. je bilo međunarodno nogometno kontinentalno prvenstvo Afrike koje se održalo u Ekvatorijalnoj Gvineji od 17. januara do 8. februara 2015. godine. Ukupno 16 reprezentacija je učestvovalo na prvenstvu na koje su prijavile 23 nogometaša, od kojih su tri morali biti golmani. Samo prijavljeni nogometaši su imali pravo da učestvuju na turniru. Konačan spisak nogometaša svaka reprezentacija je morala prijaviti do 9. januara 2014. godine.
Starost nogometaša na listi navedena je za 17. januar 2015. godine, prvog dana turnira. Broj utakmica za reprezentaciju na listi za svakog nogometaša ne uključuje odigrane utakmice nakon početka Afričkog kupa nacija 2015. kao i broj postignutih golova. Klub za koji nogometaš igra je naveden prije početka turnira. U nacionalnost za svaki klub naveden je nogometni savez (ne liga u kojoj se klub takmiči).
Selektor: Esteban Becker
Selektor: Jorge Costa
Selektor: Claude Le Roy
Selektor: Honour Janza
Selektor: Georges Leekens
Selektor: Rui Águas
Selektor: Florent Ibengé
Selektor: Avram Grant
Selektor: Christian Gourcuff
Selektor: Ephraim Mashaba
Selektor: Hervé Renard
Selektor: Henryk Kasperczak
Selektor:  Volker Finke
Selektor:  Michel Dussuyer
Skipovac Donji (Doboj)
Skipovac Donji je naseljeno mjesto u gradu Doboju, Bosna i Hercegovina.
Historija
Naselje Skipovac Donji se do rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) u cjelini nalazilo u sastavu općine Gračanica.
Progon
Progon je termin koji se koristi u slučaju sistematskog maltretiranja pojedinca ili društvene grupe od strane drugih pojedinaca ili društvenih grupa. Najčešći oblici progona su oni na vjerskom, etničkom ili političkom osnovu, iako postoji, naravno preklapanja između ovih termina. Nanošenje patnje, uznemiravanje, izolacija, lišavanje slobode, internacija ili nanošenje straha ili boli sve su to faktori koji se mogu uspostaviti pod termin progona. Najčešći razlog progona je društvena netolerancija ili politička represija. Manifestuje se na različite načine: isključivanjem iz javnog života, oduzimanjem imovine, lišavanjem slobode, fizičkim maltretiranjem ili čak ubijanjem. Prag u odnosu na koji se definiše progon je vrlo diskutabilan i izvor je teške rasprave.
Progon na osnovu vjerske pripadnosti
thumb|right|200px|Masovna grobnica Bošnjaka u Potočarima, ubijenih tokom progona kao rezultat [[Genocid u Srebrenici|genocida u Srebrenici]]
Vjerski progon je sistematsko maltretiranje pojedinca ili grupe zbog njihove vjerske pripadnosti. Iako postoji mišljenje da je progon na osnovu vjerske propadnosti stvar prošlosti (pogotovo od strane teoretičara sekularizacije koji općenito pretpostavljaju pad religioznosti ), uz porast fundamentalizma, ova pretpostavka je postala prilično kontroverzna. Zapravo, u mnogim zemljama svijeta, vjerski progoni su problem poštivanja ljudskih prava.
Šarića džamija (Mostar)
Džamija hadži Ibrahim-age Šarića u Mostaru nalazi se na granici naselja Luka i Tekija. Uz džamiju se nalazi i jedan od većih mostarskih harema poznat kao Šarića harem. Džamija je građena od tesane tenelije, a u interijeru se nalazi mihrab bez dekoracije, kameni mimber, ćurs i mahfil u desnom krilu džamije, koji drže četiri tanka kamena stupa. Natpis iznad ulaznih vrata sugerira da je džamiju izgradio Ibrahim (Šarić) 1623-24. godine.
Narodna predaja o izgradnji džamije pripovijeda da je vakif Šarić jedne prilike sjedio s nekim ljudima na mjestu gdje će se nalaziti džamija. S obzirom da mu se zemljište dopalo, on je zatražio od Bahića, vlasnika lokaliteta, da mu zemljište ili proda ili ustupi u zamjenu za jedan vinograd. Bahić je to odbio, međutim, kada je Šarić izjavio da bi to zemljište iskoristio za izgradnju džamije, on je pristao i zamijenio je zemljište za vinograd u Bjelušinama.
Evlija Čelebija u svom Putopisu o džamiji Ibrahim-age Šarića zapisao je:
Vakif je uz džamiju sagradio i mekteb, te za njihovo izdržavanje ostavio je 21.000 akči, 80 čapaluka vinograda, kulu, ahar, hambar, zemlju sa sjenicama u Ljubotićima, 50 čapaluka vinograda u Ograđeniku i bašču u Ali-hodžinoj mahali u Mostaru. U dvorištu džamije nalaze se dva nišana bez natpisa te mezar sa visokim sarkofagom, za kojeg se pretpostavlja da je mezar osnivača ove džamije. U prilog toj pretpostavci ide i natpis iz godine 1641-42. na uzglavnom nišanu, 17 godina nakon izgradnje džamije.
Turbe učenjaka i muftije Mustafe Ejubovića (Šejh Juje) podigao je Ali-paša Rizvanbegović 1831. godine i ono se nalazi u donjem dijelu harema ispod magistralnog puta koji prolazi kroz harem.
Džamija hadži Ibrahim-age Šarića srušena je tokom rata u Bosni i Hercegovini u periodu od 1992-1995, a 1996. godine je obnovljena. Registrirana kao spomenik kulture i danas služi svojoj svrsi.
Urez (DNK)
Hifenacija ili jednolančani urez, ili haplotomski prelom, ili lomljenje lanca, je rez fosfodiesterske veze između dva susjedna nukleotida na jednom od dva lanca nukleinske kiseline. U genetičkom inženjerstvu ili tokom mutacija, urez je mehanizam koji omogućava inserciju sekvence nukleotida, ili prenosivog ili transpozonskog elementa, u genom ćelije domaćina.
To je diskontinuitet u dvolančanoj molekuli DNK gdje nema fosfodiesterske veze između susjednih nukleotida jednog lanac, obično oštećenjem ili djelovanjem enzima. Urezi dozvoljavaju lancima DNK da se odmotaju tokom replikacije, a takođe se smatra da imaju ulogu u mehanizmima popravka neusklađenosti DNK koji popravljaju greške i na vodećim i na zaostalim lancima kćerima.
Formiranje
Dijagram prikazuje efekte ureza na DNK koja se ukršta u uvrnutom plazmidu. Urezivanje se može koristiti za rasipanje energije koju zadržavaju stanja koja se ukrštaju. Urezi omogućavaju DNK da poprimi kružni oblik. 280px|thumb|Dijagram prikazuje efekte ureza na DNK forme koje se ukrštaju. Plazmid je čvrsto namotan u negativni superheliks (a). Da bi se oslobodila stanja koja se sijeku, torzijska energija se mora osloboditi korištenjem ureza (b). Nakon uvođenja ureza u sistem, negativna superzavojnica se postepeno odmotava (c) sve dok ne dostigne svoje konačno, kružno, plazmidno stanje (d).
Izrezana DNK može biti rezultat oštećenja DNK ili svrsishodnih, reguliranih biomolekulskih reakcija koje se provode u ćeliji. Tokom obrade, DNK se može urezati fizičkim smicanjem, prekomjernim sušenjem ili enzimima. Pretjerano grubo rukovanje pipetiranjem ili vorteksiranjem stvara fizički stres koji može dovesti do lomova i rezova u DNK. Prekomjerno isušivanje DNK također može razbiti fosfodiestarsku vezu u DNK i rezultirati urezima. Enzimi urezne endonukleaze mogu pomoći u ovom procesu. Jednolančani prekid (urez) u DNK može se formirati hidrolizom i naknadnim uklanjanjem fosfatne grupe unutar spiralne kičme. To dovodi do drugačije konformacije DNK, gdje se formira vodikova veza, umjesto nedostajućeg dijela DNK okosnice kako bi se očuvala struktura.
Popravka ureza
Ligaze su svestrani i sveprisutni enzimi koji spajaju 3’ hidroksilne i 5’ fosfatne krajeve kako bi formirali fosfodiestersku vezu, što ih čini neophodnim za popravku urezane DNK i na kraju za vjernost genoma. Ova biološka uloga je također bila izuzetno vrijedna u zatvaranju ljepljivih krajeva plazmida u molekulskom kloniranju. Njihov značaj je potvrđen činjenicom da većina organizama ima višestruke ligaze posvećene specifičnim putevima popravljanja DNK. U eubakterijama ove ligaze pokreću NAD+, a ne ATP. Svaka ureu+zna lokacija zahtijeva 1 ATP ili 1 NAD+ za napajanje popravke ligaze.
Da bi spojila ove fragmente, ligaza napreduje kroz tri koraka: Jedan poseban primjer zatvaranja ureza koji katalizira ligazu je E. coli NAD+ zavisna DNK ligaza, LigA. LigA je relevantan primjer jer je strukturno sličan grupi enzima koji se nalazi u svim vrstama bakterija.
Evropski zimski olimpijski festival mladih 2019.
Evropski zimski olimpijski festival mladih 2019. je događaj koji se održava od 9. do 16. februara 2019. godine u bosanskohercegovačkom glavnom gradu Sarajevu i Istočnom Sarajevu i predstavlja zimsku verziju Evropskog olimpijskog festivala mladih. Događaj je prvobitno planiran da se održi 2017. godine, dok je EYOF 2019. godine planiran za turski Erzurum. Međutim u novembru 2015. godine, dva grada su se dogovorila da se događaji zamijene s obzirom da je procijenjeno da Sarajevo i Istočno Sarajevo ne mogu biti spremni za održavanje festivala u planirano vrijeme, dok je s druge strane Erzurum već imao spremne objekte jer se u istom gradu održala Zimska univerzijada 2011.
U okviru projekta Evropskog zimskog olimpijskog festivala mladih 2019. postoji plan da se angažuje oko 1500 volontera, od kojih će većina biti studenti.
Sportovi
U toku festivala mladih planirano je takmičenje u 8 sportova (31 disciplina):
Sarajevo
thumb|Olimpijska dvorana Zetra, mjesto ceremonije otvaranja olimpijskog festivala mladih
Istočno Sarajevo
thumb|Planina Jahorina, lokacija na kojoj se planira održavanje alpskog skijanja
Kalendar
Raspored takmičenja na Evropskom zimskom olimpijskom festivalu mladih 2019. je sljedeći:
Maskota
thumb|Panel za odbrojavanje sa Groodvyem na trgu u Sarajevu u maju 2018. Službena maskota EYOF-a 2019 je Groodvy koju je osmislila Visia Agency iz Istočnog Sarajevo, a izabrana glasovima tokom glasanja obavljenog putem društvenih mreža. Ostale predložene maskote su bile Jezos i Jazzy. Ime Groodvy dolazi od riječi grudva.
Borilišta Zimskih olimpijskih igara 1984.
Borilišta Zimskih olimpijskih igara 1984. predstavljaju sportske objekte i borilišta na kojima su održane 14. Zimske olimpijske igre 1984. u Sarajevu. Za potrebe održavanja ovih olimpijskih igara koristilo se 9 borilišta koja se nalazila u gradu i okolnim planinama. Nakon što je Sarajevu 18. maja 1978. godine, u konkurenciji japanskog Sappora i švedskog Göteborga, dodijeljena organizacija ovog velikog takmičenja počelo se sa izgradnjom novih i rekonstrukcijom postojećih borilišta a što je trajalo tokom perioda od 1979. do 1983. godine.
Borilišta poslije Olimpijade
Tokom rata u Bosni i Hercegovini, koji je uključivao i opsadu Sarajeva, nanesene su velike materijalne štete borilištima. Na samom početku rata i opsade grada, staza za bob i sankanje na Trebeviću pretvorene su u artiljerijske položaje bosanskih Srba, mjesto održavanja takmičenja u alpskom skijanju je služilo za vojne objekte dok je dvorana Zetra zapaljena i uništena. Tokom ceremonije zatvaranja Zimskih olimpijskih igara 1994. u Lillehammeru, predsjednik MOK-a Juan Antonio Samaranch osvrnuo se na situaciju u olimpijskom Sarajevu i uputui poziv svjetskim sportistima da pomognu u okončanju sukoba.
Nakon završetka rata i opsade Sarajeva, Dvorana Zetra (poznata i pod nazivom Olimpijska dvorana Juan Antonio Samaranch) obnovljena je 1997. godine i ponovo otvorena 1999. godine. Područje Jahorine gdje se održalo alpsko skijanje u ženskoj konkurenciji jedino je borilište koje nije oštećeno tokom rata.
Grušovlje (čvor)
Slovenija:
Drugi kongres KPJ
desno|mini|250px|Delegati na Drugom kongresu SRPJ(k) u Vukovaru desno|mini|250px|Zgrada „Radničkog doma“ u [[Vukovaru, u kojoj je održan Drugi kongres KPJ.]] Drugi kongres Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista) održan je od 20. do 25. juna 1920. godine u Vukovaru. Na ovom Kongresu je došlo do sukoba između dviju frakcija unutar Partije — revolucionarne i reformističke. Pošto je revolucionarna frakcija odnijela pobjedu, usvojen je novi Program partije i promjenjen naziv u Komunistička partija Jugoslavije. Ovaj kongres se često naziva i Vukovarski kongres. Za predsjednike Centralnog partijskog vijeća su izabrani Pavle Pavlović i Jakov Lastrić, a za sekretare Sima Marković i Filip Filipović.
Sukob dviju frakcija
Tokom 1919. i 1920. godine došlo je do podjele u vrhu Partije i sindikata na dvije osnovne struje - revolucionarnu i reformističku (nazivane još i radikalna i oportunistička). Idejna pozicija reformista izražavala se u stavovima da je Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca zaostala zemlja, sa nerazvijenom radničkom klasom i da u njoj ne postoje uslovi za revoluciju i da predstoji dug period društveno-ekonomskog razvitka na osnovama kapitalističkih društvenih odnosa, u kojem se radnička klasa mora boriti za poboljšanje svog položaja putem reformi. Polazeći od takvog stava reformisti su istupili protiv revolucionarnih koncepcija u politici Partije, protiv svih akcija koje vode zaoštravanju klasne borbe i revolucionarnim sukobima, protiv pristupanja Partije Komunističkoj internacionali i protiv podrške Sovjetskoj Rusiji. Za reformistička shvatanja zalagali su se najvećim delom predratni sindikalni i partijski kadrovi formirani na vladajućim socijaldemokratskim shvatanjima Druge internacionale. Komunisti su branili revolucionarnu orijentaciju Partije sa pozicija marksizma, koristeći se iskustvom Oktobarske revolucije i Lenjinovim učenjem o imperijalizmu kao umirućem stadijumu kapitalizma.
U proljeće 1920. godine idejni sukobi izbili su svom oštrinom i diskusije između komunista i reformista počele su puniti stupce partijske i sindikalne štampe. Pošto je pobjedu na Kongresu odnijela revolucionarna frakcija, dio članova reformističke stuje, posebno iz Hrvatske, je odmah napustio Partiju, dok je drugi dio iz Srbije i Bosne, nastavio da djeluju unutar Partije. Poslije objavljivanja Manifesta opozicije KPJ, septembra 1920. godine, preostali deo reformističke frakcije je isključen iz Partije.
Pobjeda revolucionarne frakcije je imala velikog uticaja, ne samo na članstvo Partije, već i na Radnički pokret u cijelini, što su pokazali rezultati općinskih izbora u augustu 1920. i parlamentarni izbori, 28. novembra 1920. godine, kada su komunisti po broju mandata bili treći sa osvojenih 58 poslaničkih mandata. Pobјeda revolucionarne frakcije je takođe uticala na vlasti Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca da donesu zakonsku odluku nazvanom Obznana, kojom je zabranjen dalji rad Komunističkoj partiji.
Centralno partijsko vijeće
Na Drugom kongresu izabrano je novo Centralno partijsko vijeće, koje je imalo 16 članova. Za predsjednike Centralnog partijskog vijeća su izabrani Pavle Pavlović i Jakov Lastrić, a za sekretare Sima Marković i Filip Filipović.
Članovi Centralnog partijskog vijeća, izabrani na Drugom kongresu KPJ bili su: Ivo Baljkas, Lazar Vukičević, Gojko Vuković, Đuro Đaković, Jovo Jakšić, Lovro Klemenčič, Vlada Marković, Sima Marković, Pavle Pavlović, Laza Stefanović, Živko Topalović, Mitar Trifunović Učo, Dušan Cekić, Filip Filipović, Đuro Cvijić i Vladimir Ćopić.
Drežanka
mini|270px|Drežanka u srednjem toku mini|250px|desno|Staro ušće Drežanke, prije izgradnje HE Salakovac Drežanka je rijeka u Bosni i Hercegovini, u zapadnom dijelu Hercegovine, desna pritoka Neretve.
Ime
Dobila je ime po čitavoj regiji kroz koju protječe (Drežnica).
Tok
Drežanka nastaje u naselju Lisičine, spajanjem Mošćenuše i Laloša. Ove rijeke su duge oko 5 km. Mošćenuša je veća i izvire u brdima Čvrsnice. Rijeka teče prema zapadu kroz naselje Lisičine, gdje prima pritoku Ješevac, na kojoj se nalaze divni vodopadi. Nakon ušće Ješevca, počinje formirati usku Drežansku dolinu, koja je gusto naseljena. Rijeka zatim ulazi u naselja Poglavica i Bunčići, gdje prima brojne pritoke u obliku potoka, ali i jednu veću pritoku, Meomaču. Rijeka nizvodno počinje avulirati korito i prolazi pored naselja Striževo, gdje prima Vioču i Gračanicu. Nizvodno prima pritoku Vidikovac i Pogorelište. Zatim protječe kroz Bunčiće primajući Ždilac i Tijesno, nakon čega ulazi u donji tok. Tu se smiruje i prima Zabrušu, Ledenicu i Veju. Potom ulazi u naselje Žlib, gdje je izgrađena brana koja sprečava daljnju akumulaciju pijeska u rijeci. Pritoke koje prima nizvodno jesu Kabadrača i Petrajac. Zatim ulazi u naselje Novo Naselje, adminstrativni centar Drežnice, gdje se ulijeva u Salakovačko jezero, odnosno u Neretvu. Tu prima Tranošnik, u starom djelu toka, koji je potopljen izgradnjom HE Salakovac 1981. Zatim odlazi u jezerski dio koji pripada Neretvi, i spaja se s Neretvom kod željezničke stanice Stara Drežnica.
Rijeka je duga 21 km. Oko 7 km prije ušća smiruje se i postaje mirna kanjonska rijeka. Bogata je potočnom pastrmkom, naročito u donjem toku, koji je potopljen, gdje se može vidjeti mriješćenje ove ribe. Također je bogata manjim ribama, raznim vrstama žaba i vodenih zmija. Površina sliva iznosi 146 km2. Slivno područje i tok Drežanke nalaze se između Čvrsnice (2226 m) na sjeveru i Čabulje (1776 m) na jugu na nadmorskoj visini od 112 m. Prosječan pad Drežanke iznosi 17‰.
IC 3896
IC 3896 (također poznat kao ESO 219-12 i PGC 44180) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 95 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kentaur. Najveći prečnik je 2,50 (69 hiljada sg) a najmanji 1,8 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Royal Harwood Frost 10. maja 1904. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Pat McCrory
Na izborima za guvernera Sjeverne Karoline, McCrory je bio republikanski kandidat na općim izborima 2008. godine, ali je u neizvjesnoj izbornoj utrci izgubio od dotadašnje zamjenice guvernera Beverly Perdue. Nakon izbora 2008. godine, McCrory se vratio u privatni sektor. Ponovno se kandidirao za mjesto guvernera 31. januara 2012. godine te započeo svoju drugu izbornu kampanju. McCrory je postao prvi gradonačelnik Charlotte koji je došao na najvišu poziciju na nivou savezne države kao i prvi republikanac koji je izabran za guvernera Sjeverne Karoline od 1988. godine.
Mikovec
Mikovec je naseljeno mjesto u sastavu općine Sveti Petar Orehovec, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Križevci.
Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Mikovec je imao 65 stanovnika.
GroEL
GroEL je protein koji  pripada porodici molekulskih šaperona pratioca, a nalazi se u velikom broju bakterija  Potreban je za efikasno savijanje mnogih proteina. Da bi učinkovito funkcionirao, GroEL zahtijeva kompleks poklopca GroES, povezan s proteinima. Kod eukariota to su proteini Hsp60 i Hsp10, strukturno i funkcionalno gotovo identični GroEL-u odnosno GroES-u. Slična struktura proteina postoji u hloroplastima određenih biljaka. Ovo prisustvo proteina pruža dokaze o evolucijskoj vezi razvoja mitohondrija i hloroplasta preko endosimbioze.
Mehanizam djelovanja
U ćeliji, GroEL/ES posredovani proces savijanja proteina uključuje brojne sekvence vezanja, enkapsulacija i oslobađanja proteinsdkog supstrata. Nesavijeni supstratni proteini vežu se za hidrofobno područje na unutrašnjem rubu otvorene šupljine GroEL-a, formirajući binarni kompleks sa šaperonino. Vezanje proteindkog supstrata na ovaj način, pored ATP-vezanja, dovodi do konformacijske modifikacije koja omogućava pridruživanje binarnog kompleksa sa različitom strukturom poklopca, GroES. Veza GroES-a sa otvorenom šupljinom šaperonina uzrokuje da se pojedine podjedinice šaperonina rotiraju, tako da se vezani hidrofobni supstrat ukloni iz unutrašnjosti šupljine, što izaziva izbacivanje supstratnog proteina iz ruba u sada hidrofilnu komoru. Hidrofilna sredina komore omogućava uvezivanje hidrofobnih ostatka supstrata, što inducira savijanje supstrata. Hidroliza ATP-a i vezanje novog supstratnog proteina u suprotnoj šupljini šalje alosterni signal, koji uzrokuje oslobađanje GroES-a i enkapsuliranih proteina u citosolu. Dati protein će se podvrći nekoliko sklopivih ciklusa, svaki put vraćajući se u prvobitno nesavijeno stanje, dok se ne proizvede izvorna konformacija ili posredna struktura namijenjena za „domorodačko“ stanje. Alternativno, supstrat se može denaturirati tokom konkurentne reakcije, kao što su loše sklapanje ili agregacija sa drugim slabo presavijenim proteinima
Termodinamika reakcije
Kontraktilna priroda unutrašnjosti molekularnog kompleksa snažno favorizira kompaktne molekulske konformacije supstratnog proteina. U rastvoru, apolarne i dalekometne interakcije mogu se pojaviti samo u ovom slučaju sa značajnim troškom u entropiji. U zatvorenim prostorima GroEL kompleksa, relativni gubitak entropije je mnogo manji. Metod hvatanja također teži da koncentrira apolarna mjesta vezanja, odvojeno od polarnih mjesta. Kada se GroEL-ova apolarna površina ukloni, šansa da bi bilo koja data apolarna grupa mogla naići na intramolekulsko apolarno mjesto je daleko veća nego u rastvoru. Hidrofobna nalazišta koja su vani okupljena su na vrhu CIS domena i međusobno povezana. GroEL-ova geometrija zahtijeva da polarne strukture budu motorne, a one omotavaju apolarnu srž kada izađu sa trans-strane.
Struktura
GroEL je strukturno dvostruko prstenasti tetradar, sa cis i trans prstenovima koji se sastoje od po sedam podjedinica. Unutrašnjost GroEL-a je hidrofobna i tu bi trebalo da se oiviči proteinsko savijanje.
Ekvatorski domen ima lokaciju u blizini ključne tačke za povezivanje ATP-a, kao i dvije spojne tačke za drugu polovicu GroEL molekule. Ostatak ekvatorijalne regije je umjereno hidrofilan.
Dodavanje ATP-a i GroES-a dovodi do radikalne promjene u konformaciji CISregije. Uzrokovan je savijanjem i rotacijom Hsp60 monomera na tačkama šarke. Srednji region se savija prema unutra, oko 25 stepeni od najniže šarke. Ovaj efekt, pomnožen kooperativnim sklopilom monomera, povećava ekvatorijalni promjer GroEL kafeza. Ali apski domen se rotira za 60 stepeni prema van u odnosu na gornje šarke, a također i 90 stepeni oko osi šarke. Ovo kretanje otvara kafez široko iznad cis regiona, ali uklanja sva mjesta koja se vežu iz unutrašnjosti. Ova je struktura obično u ravnoteži sa svakom od njenih pojedinačnih komponenti: monomerima, heptamerima i tetradeceamerima. Nedavna istraživanja sugerirala da se, pored svog tipskog položaja u mitohondrijama, HSP60 može naći i u citoplazmi u normalnim fiziološkim uvjetima.
Svaka podjedinica HSP60 ima tri domena: apikalni (vršni), ekvatorski i srednji (intermedijarni) domen. Ekvatorski sadrži mesto vezanja za ATP] ] i za drugi heptamerni prsten. Srednji domen povezuje skupa ekvatorski i apikalni domen. Intermedijerni domen izaziva konformacijsku promjenu kada je ATP vezan, omogućavajući izmjenu između [[hidrofilnih i hidrofobnih mjesta vezanja supstrata. U svom neaktivnom stanju protein je u hidrofobnom stanju. Kad se aktivira pomoću ATP-a, ovaj domen podliježe konformacijskoj promjeni, koja izlaže hidrofilno područje. Ovo osigurava vjernost u vezanju s proteinima. Šaperonin 10 pomaže HSP60 u presavijanju, djelujući kao kupolasti pokrov na aktivnom ATP obliku HSP60. To dovodi do povećanja centralne šupljine i pomaže u savijanju proteina.  thumb|[[Monoklonsko antitelo na HSP60 korišćeno je za bojenje ljudskih HeLa ćelija, uzgajanih u kulturi tkiva. Antitelo otkriva ćelijske mitohondrije u crvenoj boji. Plavi signal je posljedica boje koja veže DNK i otkriva ćelijska jedra. Bojenje antitela i slika ljubaznošću kompanije EnCor Biotechnology Inc.]]
Sekvenca mitohondrijskog HSP60 sadrži niz ponavljanja G na C-kraju. Struktura i funkcija ove sekvence nisu sasvim poznati. N-kraj sadrži predsekvencu hidroksiliranih aminokiselina: arginin, lizin, serin i treonin, koji služe kao usmjerivači za unos proteina u mitohondrije.
Predviđena struktura HSP60 uključuje nekoliko vertikalnih sinusnih talasa, alfa-heliksa, beta-listova i rotiranja za 90 stepeni. Postoje regije hidrofobnosti u kojima se protein vjerojatno proteže kroz membranu. Postoje i tri N-vezana mjesta glikozilacije na pozicijama 104, 230, 436. Sekvenca i sekundarna struktura za mitohondrijski protein ilustrirani su gornjom slikom dobivenom iz banke proteinskih podataka.
Transport proteina u mitohondrijama
HSP60 ima dvije glavne uloge u pogledu transporta mitohondrijskih proteina. Funkcionira da katalizira presavijanje proteina namijenjenih matrici i održava protein u rasklopljenom stanju za transport kroz unutrašnju membranu mitohondrija. Mnogi proteini su ciljani za preradu u matriksu mitohondrija, ali se zatim brzo iznose u druge dijelove ćelije. Hidrofobni dio HSP60 odgovoran je za održavanje nerazvijene konformacije proteina za transmembranski transport. Studije su pokazale kako se HSP60 veže za dolazne proteine i izaziva konformacijske i strukturne promjene. Naknadne promjene u koncentracijama ATP hidroliziraju veze između proteina i HSP60, što signalizira proteinu da izađe iz mitohondrija. HSP60 je također sposoban razlikovati proteine namijenjene izvozu i proteine koji će ostati u matrici mitohondrija u potrazi za amfifilnim alfa-heliksom od 15-20 ostataka. Postojanje ove sekvence signalizira da protein treba izvesti, dok odsustvo signalizira da protein treba ostati u mitohondrijima. Precizan mehanizam još nije u potpunosti poznat.
Metabolizam DNK
Pored svoje ključne uloge u presavijanju proteina, HSP60 je uključen u replikaciju i prenos mitohondrijske DNK. U opsežnim studijama aktivnosti HSP60 u Saccharomyces cerevisiae, istraživači su predložili da se HSP60 preferencijalno veže za jednolančani predložak DNK. Mutacije u HSP60 povećavaju nivo mitohondrijske DNK i rezultiraju naknadnim defektima prenosa.
Citoplazmatskii vs mitohondrijski HSP60
Pored već ilustriranih strukturnih razlika između citoplazmatskog i mitohondrijskog HSP60, postoje i značajne funkcionalne razlike. Studije su sugerirale da HSP60 ima ključnu ulogu u prevenciji apoptoze u citoplazmi. Citoplazmatski HSP60 tvori kompleks sa proteinima odgovornim za apoptozu i regulira aktivnost tih proteina. Citoplazmatska verzija također je uključena u imunski odgovor i rak. Bliska nedavna istraživanja započela su sugerirati regulatornu korelaciju između HSP60 i glikolitskog enzima 6 - fosfofruktokinaza-1. Iako nema mnogo podataka, koncentracije citoplazmatskog HSP60 uticale su na ekspresiju 6-fosfofruktokinaze u glikolizi. Unatoč ovim izraženim razlikama između citoplazmatskog i mitohondrijskog oblika, eksperimentalna analiza pokazala je da je ćelija brzo sposobna da premjesti citoplazmatski HSP60 u mitohondrije ako uslovi okoline zahtijevaju veće prisustvo mitohondrijskog HSP60.
Sinteza i sklapanje
HSP60 se obično nalazi u mitohondrijama i pronađen je u organelama endosimbiotskog porijekla. HSP60 monomere tvore dva heptamerna prstena, koji se vežu za površinu linearnih proteina i kataliziraju njihovo savijanje u procesu ovisnom o ATP-u. Podjedinice HSP60 kodiraju se jedarnim genima] i prevode u citosol. Te se podjedinice zatim premještaju u mitohondrije, gdje ih obrađuju druge molekule HSP60. Nekoliko studija pokazalo je kako proteini HSP60 moraju biti prisutni u mitohondrijama za sintezu i sastavljanje dodatnih komponenata HSP60. Postoji direktna pozitivna korelacija između prisustva proteina HSP60 u mitohondrijama i proizvodnje dodatnih kompleksa proteina HSP60.
Kinetika sastavljanja podjedinica HSP60 u 2-heptamerne prstenove traje dvije minute. Naknadni, proteaza-rezistentni HSP60 nastaje u poluvremenu od 5–10 minuta. Ova brza sinteza ukazuje da postoji interakcija ovisne o ATP-u, gdje formirani kompleks HSP60 stabilizira intermedijer kompleksa za sastavljanje HSP60, koji efektivno služi kao katalizator. Potreba prethodno postojećeg HSP60, kako bi se sintetizirale dodatne molekule HSP60, podržava teoriju endosimbiotskog porijekla mitohondrija. Sigurno je postojao rudimentni prokariotski homologni protein koji je bio sposoban za sličan samookupljanje i smanjenje koncentracije u suprotnom odjeljku.
Interakcije
GroEL je pokazao da je u interakciji sa GroES-om4,5, ALDH25, kaspasa 34,6 i dihidrofolat-reduktazom.
Royals (pjesma)
"Royals" je pjesma novozelandske pjevačice i kantautorice Lorde s njenog debitantskog EP-a The Love Club EP (2012). Kasnije je bila uključena u njen debitantski album Pure Heroine (2013). Pjesmu su napisali Lorde i Joel Little za pola sata. Prema navodima, "Royals" je "odgovor na sve što je na pop radiju". Pjesma je objavljena 8. marta 2013. kao vodeći singl s EP-a.
Partije Svjetskog prvenstva u šahu 1910. (Lasker–Schlechter)
Ovaj članak sadrži sve partije Svjetskog prvenstva u šahu 1910.
! !!width=20px| 1!!width=20px| 2 !!width=20px| 3 !!width=20px| 4 !!width=20px| 5 !!width=20px| 6 !!width=20px| 7 !!width=20px| 8 !!width=20px| 9 !!width=20px| 10 !! Pob.!! Bod.
Petr Čech
Petr Čech češki je bivši nogometni golman. 11 godina je nastupao za Chelsea i 5 za Arsenal.
Uspjesi
Chelsea
Arsenal
EDNRB
Endotelinski receptor tip B, znan i kao ETB, je  protein koji je kod ljudi kodiran genom EDNRB, koji je lociran na hromosomu 13, sekvenca 13q22.3: start 77,895,481 bp kraj 77,975.529 bp.
Arai et al. (1993) pokazali su da ljudski genom sadrži jednu kopiju gena ETRB, koji se prostire na 24 kb i sadrži sedam egzona i šest introna. Svaki intron nalazi se blizu granice pretpostavljenog transmebranskog domena u kodirajućoj regiji.
Koristeći somatske hibridne ćelijske linije čovjek/glodar, locirali su gen ETRB na ljudskom hromosomu 13.
Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 442  aminokiseline, a molekulska težina   49.644  Da.
Kloniranje i ekspresija
Elshourbagy et al. (1996.) izolirali su novu varijantu prerade endotelin-B receptora koju su nazvali ETB-SVR. Sekvenca receptora ETB-SVR identična je ETRB-u, osim za unutarćelijski C-terminalni domen. ETB-SVR receptor je eksprimiran kao iRNK od 2,7 kb u plućima, posteljici, bubrezima i skeletnim mišićima.
Funkcija
Endotelinski receptor tipa B je receptor vezan za G-protein, koji aktivira sistem drugog glasnika fosfatidilinozitol-kalcija. Njegov ligand, endotelin, sastoji se od porodice od tri snažna vazoaktivna peptida: ET1, ET2 i ET3. Opisana je varijanta prerade, zvana SVR; sekvenca receptora ETB-SVR identična je ETRB-u, osim za unutarćelijsku C-terminalni domen. Dok obje varijante prerade vežu ET1, one pokazuju različite reakcije na vezivanje što sugerira da se one mogu funkcionalno razlikovati.
Elshourbagy et al. (1996) transficirali su COS ćelije ETB-SVR ili ETRB i otkrili da se oba receptora vežu za ET1. Međutim, dok su ćelije transficirane ETRB reagirale na ET1 povećanjem akumulacije inozitol-fosfata i unutarćelijskim zakiseljavanjem, transficirane ćelije ETB-SVR nisu pokazale niti jedan od ovih odgovora na ET1. Ovi podaci sugeriraju da su ETB-SVR i ETRB funkcionalno različiti, te da razlika u C-terminalnim aminokiselinskim sekvencama određuje funkcionalnu spregu.
Da bi istražili utjecaj hormonskog okruženja specifičnog za trudnoću na ekspresiju receptora ET1 i ET1 (EDNRA), Bourgeois et al. (1997) istraživali su može li mišićni sloj krvnih žila matičnih resica biti mjesto ekspresije ET1. Autori su otkrili da su, dok su i EDNRA i EDNRB prisutni u krvnim sudovima matičnih resica, ćelije glatkih mišića posteljice isključivo eksprimiraju EDNRA. Maggi et al. (2000) pokazali su da u ćelijama FNC-B4, koje su izvedene iz olfaktornog epitela ljudskog fetusa, i spolni steroidi i mirisi regulišu lučenje GnRH. Otkrili su biološku aktivnost EDN1 u ovoj neuronskoj ćeliji koja luči GnRH. In situ hibridizacija i imunohistohemija otkrili su ekspresiju gena i proteina EDN1 i njegovog konvertirajućeg enzima (ECE1) u fetusnoj olfaktornoj sluznici i ćelijama FNC-B4. Eksperimenti sa radioaktivno označenim EDN1 i EDN3 snažno su ukazali na prisustvodvije klase vezivnih mjesta, što odgovara ETA (16.500 mjesto/ćelija) i ETB receptorima (8.700 mjesto/ćelija). Funkcionalne studije koje su koristile selektivne analoge pokazale su da ove dvije klase receptora služe različitim funkcijama u ćelijama koje luče GnRH. Podtip ETA receptora posredovao je u povećanju unutarćelijske sekrecije kalcija i GnRH. Endotelin-1 inhibira aktivni transport Na-K za čak 50% u bubrežnim tubulama i drugim tkivima (Zeidel et al., 1989). Okafor i Delamere (2001) primijetili su da prisutnost niskih razina ET1 u vodenoj masi u kombinaciji s potencijalom za oslobađanje ET1 iz cilijkih procesa ukazuje na to da bi kristalna leća mogla biti izložena ET1 in vivo. Proučavali su utjecaj ET1 na aktivni transport Na-K u svinjskoj leći. Njihovi rezultati sugeriraju da je ET1 inhibirao transport Na-K aktivnog sočiva, aktiviranjem EDNRA i EDNRB. Aktivacija ET receptora također je uzrokovala povećanje koncentracije citoplazmatskog kalcija u epitelnim čelijama kultivirane leće. Čini se da oba odgovora na ET1 imaju korak tirozin-kinaze.
Regija 5-prim je složeni CpG otok, koji dovodi do četiri pojedinačna transkripta koji započinju unutar otoka. Pao et al. (2001) analizirali su vezu između metilacije i ekspresije EDNRB -a u ljudskim tkivima. Otok CpG nije metiliran u normalnom tkivu prostate i mjehura, dok je metiliran u epitelu debelog crijeva; DNK iz tumora izvedenih iz ovih tkiva često je bila hipermetilirana. Analiza 11 pojedinačnih CpG lokacija na otoku CpG pokazala je da su specifična mjesta s visokim nivoom metilacije u nekoliko tumora i ćelijskih linija raka također metilirana u normalnim tkivima, što ukazuje na to da bi ta mjesta mogla poslužiti kao žarišta za daljnju de novo metilaciju. Nizak nivo metilacije u malom regionu unutar 5-prim regiona korelirao je sa ekspresijom transkripta sa najviše 5 prim-a, dok skoro potpuna metilacija 200 do 1000 bp nizvodno od početnog mjesta transkripcije nije blokirala ekspresiju ovog transkripta. Tretman sa 5-aza-2-prim-deoksicicitidinom izazvao je transkripcijsku aktivaciju sva četiri EDNRB transkripta. Autori su zaključili da postoji diferencijalna metilacija ovisna o tkivu na EDNRB 5-prim regiji, te da hipermetilacija odmah 3-prim na početno mjesto transkripcije ne sprječava inicijaciju. Oni su dalje predložili mehanizam širenja de novo metilacije, počevši od njenih određenih žarišta.
Endotelin-1 sintetiziraju keratinociti u normalnoj koži i lokalno se oslobađaju nakon ozljede kože. Može izazvati bol svojim djelovanjem na receptore endotelina-A lokalnih nociceptora, ali slučajno proizvodi analgeziju preko endotelin-B receptora. Khodorova et al. (2003) mapirali su endogeni analgetski krug, u kojem aktivacija endotelin-B receptora inducira oslobađanje beta-endorfina iz keratinocita i aktivaciju kalijevih kanala spojenih unutar G-veza povezanih s G-proteinom (GIRK, također zvanih Kir-3), povezanih s opioidnim receptorima na nociceptorima. Ovi rezultati ukazuju na postojanje intrinzičnog mehanizma povratne sprege za kontrolu periferne boli u koži, te su uspostavili keratinocite kao skupinu opioida kojima upravlja receptor endotelina-B.
Koristeći profiliranje ekspresije gena, Iwashita et al. (2003) utvrdili su da su geni povezani s Hirschsprungovom bolešću visoko regulirani u matičnim ćelijama nervnog grebena pacova, u odnosu na RNK cijelog fetusa. Geni sa najvećom ekspresijom bili su GDNF, SOX10, GFRA1 i EDNRB. Najveća ekspresija viđena je u RET-u, za koji je utvrđeno da je neophodan za migraciju matičnih ćelija nervnog grebena u crijevima. GDNF je promovirao migraciju matičnih ćelija nervog grebena u kulturi, ali nije uticao na njihovo preživljavanje ili proliferaciju. Njihova zapažanja potvrđena su kvantitativnom RT-PCR analizom, protočnom citometrijom i funkcionalnom analizom.
Koristeći transkripcijsko profiliranje mikrodiseciranih tumorskih endotelnih ćelija iz karcinoma jajnika kod ljudi, Buckanovich et al. (2008) otkrili su da je prekomjerna ekspresija ETBR povezana s odsustvom limfocita koji infiltriraju tumor i kratkim vremenom preživljavanja pacijenata. Inhibitor ETBR -a povećao je adheziju T-ćelija za endotel in vitro, a ovaj efekt je suzbijen blokadom ICAM1 ili tretmanom sa donorima dušik-oksida. Miševi liječeni inhibitorom ETBR pokazali su povećano preusmjeravanje T-ćelija ovisnih o Icam1 na tumore. Liječenje inhibitorom ETBR -a omogućilo je odgovor tumora u inače neefikasnoj imunoterapiji bez promjene sistemskog antitumorskog imunskog odgovora. Sugerirali su da bi mješovita blokada ETAR-ETBR mogla istodobno ciljati tumorske ćelije putem ETAR-a i pojačati antitumorske imunske mehanizme putem vaskularne ETBR.
Biohemijska svojstva
Shihoya et al. (2016), izvijestili su o kristalnim strukturama ljudskog endotelinskog receptora tipa B, u obliku bez liganda i u kompleksu s endogenim agonistom endotelinom-1. Analiza struktura i mutacija otkrila je mehanizam selektivnosti izopeptida između endotelina -1 i -3. Transmembranske spirale 1, 2, 6 i 7 pomiču se i omotavaju cijeli endotelinski peptid na gotovo nepovratan način. Konformacijske promjene inducirane agonistom, šire se na jezgro receptora i sučelje za spajanje citoplazmatskog G-proteina i vjerovatno induciraju konformacijsku fleksibilnost u TM6. Poređenje sa muskarinskim receptorom M2 (CHRM2) sugerisalo je zajednički mehanizam za prijenos signala u receptorima spojenim sa proteinom klase A.
Molekulska genetika
Puffenberger et al. (1994.) predstavili su dokaze da Hirschsprungova bolest (HSCR2), naizgled multigenski poremećaj, može u nekim slučajevima rezultirati mutacijom gena za receptor endotelina-B. EDNRB je bio kandidat-gen jer se mapirao u isto područje hromosoma 13 kao i HSCR2. Mutacija trp276-do-cys (W276C) bila je osjetljiva na dozu jer su homozigoti i heterozigoti imali 74%, odnosno 21% rizik od razvoja HSCR-a. Za sve kliničke oblike HSCR-a veća je učestalost megakolona kod muškaraca nego kod žena, a isto vrijedi i za specifičnu EDNRB mutaciju. Međutim, čini se da među menonitima najmanje pet megakolon-pacijenata nije nosilo mutaciju W276C EDNRB, prisutnu u većini pogođenih članova, što je sugeriralo postojanje još neotkrivenih gena osjetljivosti na HSCR.
Kusafuka et al. (1996) analizirali su sedam egzona za mutacije u genu EDNRB kod 41 izoliranog pacijenta sa HSCR-om. Otkrivene su dvije nove mutacije (131244.0003 i 131244.0004). Oba pacijenta sa novim mutacijama bili su heterozigoti. Nisu pružene informacije o porodicama ova dva slučaja, ali se pretpostavljalo da eksprimiraju nove mutacije. Amiel et al. (1996) prijavili su tri misens mutacije u genu EDNRB u heterozigotnom stanju u sporadičnim slučajevima HSCR -a. Chakravarti (1996) je tabelarno prikazao 12 mutacija u genu EDNRB identifikovanih u slučajevima Hirschsprungove bolesti do tada.