cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PowerPC
mini|IBM PowerPC 601 Microprocessor PowerPC je RISC mikroprocesor arhitektura stvorena 1991. godine u kooperaciji Apple (računarstvo), IBM i Motorola poznata sa nadimkom AIM. Prvobitno namjenjena isključivo osobnim računarima, PowerPC CPU-jevi su postali jako popularni u embeded i visoko-operativnim procesorima. PowerPC je bio osnova AIM-ovih PReP i Zajedničke Hardver Okosnice Platforme strategija u 1990-tim, ali je ova arhitekture našla najviše uspjeha u tržištu za Apple-ov Macintosh osobni računar u periodu od 1994. do 2006.
PowerPC je većinom baziran na IBM-ovoj starijoj POWER arhitekturi, zbog čega je zadržao veliki nivo kompatibilnosti sa tim sistemima. Tako je npr. moguće instalirati iste operativne sisteme i programe na obje platforme, ako se vodi računa u pripremi.
NGC 1154
NGC 1154 (također poznat kao MCG -2-8-34 i PGC 11221) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 214 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Eridan. Najveći prečnik je 1,00 (62 hiljade sg) a najmanji 0,8 uglovnih minuta (50 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Jean Marie Edouard Stephan 15. decembra 1876. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
FIBA Evropa
Elitne ekipe koje učestvuju na EuroBasketu
(1)
, službeno priznata kao Bivša jugoslovenska republika Makedonija
Ekipe koje učestvuju na Evropskom prvenstvu za male države
1
1-Privremeno dio britanske košarkaške reprezentacija na Olimpijskim igrama 2012.
Ekipe koje trenutno ne učestvuju na FIBA-inim takmičenjima
200px|thumb|Budući štab FIBA Evrope, u [[Münchenu, Bavarska, Njemačka.]]
Između klubova
NAPOMENA: FIBA Evropa ne rukovodi muškom Euroligom, već Kompanija "Euroliga košarka". Preliminarne runde Eurokupa rukovođenu su od strane FIBA Evrope, i glavno takmičenje rukovodi "Euroliga košarka". I Euroliga i Eurokup su odobreni od strane FIBA-e i igraju se po pravilima FIBA-e.
Probavni sistem
Sistem organa za probavu obuhvata sve strukture životinjskog organizma koje učestvuju u preradi hranljivih materija, od uzimanja hrane do izbacivanja neprerađenih i otpadnih tvari.
Jóhanna Sigurðardóttir
Jóhanna Sigurðardóttir (Johana Sigurdardotir, Reykjavík, 4. novembar 1942.) je islandska političarka i sadašnja premijerka Republike Island. U prošlosti je još i obavljala dužnost ministrice socijalnih pitanja i socijalne sigurnosti od 1987. do 1994. i ponovo od 2007. do 2009. Od 1978. bila je član Althinga (islandskog parlamenta), gdje je predstavljala jedinicu Reykjavík, pobjeđivajući 8 uzastopnih puta na izborima. Postala je 1. februara 2009. prva premijerka u historiji Islanda, a također je prvi šef vlade u modernoj historiji svijeta koji je javno homoseksualan.
Sigurðardóttir je socijaldemokratkinja te ima najduži zastupnički staž u islandskom parlamentu.
IC 2307
IC 2307 (također poznat kao PGC 23417) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 595 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 0,60 (104 hiljade sg) a najmanji 0,3 uglovnih minuta (52 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Charles Joseph Etienne Wolf 13. februara 1901. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Probavni sistem
Procesi varenja hrane u svim životinj­skim organizmima vode ka razlaganju složenih organskih materija na jednostavnije sastojke. Ipak, varenje hrane ne odvija se u svih organizama na isti način. U zavisnosti od složenosti organizma, odnosno stupnja razvoja na kojem se nalazi, razlikouju se dva osnovna tipa varenja hrane:
Benchmark
U računarstvu, termin benchmark (u slobodnom prijevodu - mjerenje mogućnosti računara) je rezultat rada nekog računarskog programa ili grupe programa u cilju da se prikupe informacije o kvalitetu i mogućnostima nekog objekta, najčešće nekog hardvera ili softvera. Termin benchmark se koristi i u posebno napravljenim programima koji služe za isprobavanje mogućnosti računara te testiranje njegove brzine i sličnih testova, a najčešći primjer takvog programa je 3DMark. Najčešće se uspoređuju hardver i njegove mogućnosti, tako se na primjer kod procesora testira floating point operacija, uz ostale sastavne stvari koje se tiču brzine i mogućnosti procesora.
Probavni sistem
Probavni sistem jednoćelijskih organizama
mini|Ameba uzima kremenu algu (diatoma), koja je, uz ostali [[plankton uključena u njenu ishranu]]
Jednoćelijski organizmi građeni su, naravno, od jedne jedine ćelije pa se i cjelokupno varenje hrane odvija unutar jedne ćelije - organizma. Zato se ovakav tip razlaganja hrane naziva unutarćelijsko varenje.
Kod ovakvih organi­zama hranljive čestice bivaju uvučene u protoplazmu, a zatim se oko njih formira hranljiva vakuola u kojoj djeluju enzimi za varenje hrane. Pod njihovim uticajem, hrana se razlaže i korisni sastojci prelaze u protoplazmu, a ostaci se izbacuju iz organizma. Kod nekih slo­ženijih jednoćelijskih organizmna, pored hranljive vakuole, postoje i druge orgaganele koje čine ćelijski sistem za varenje. I kod nekih složenijih životinjskih organizama, beskičmenjaka i hordata, postoje ćelije sa sličnim osobinama varenja (npr. limfociti). Unutarćelijsko varenje hrane može se u tipskom obliku pratiti kod amnebe ili paramecijuma.
Probavni sistem beskičmenjaka
Kod beskičmenjaka postoje četiri tipa probavnog sistema:
Vakuolski sistem je najprimitivniji i obavlja unutarćelijsku probavu. Odgovarajući enzimi nalaze se u posebnim mjehurićima (vezikulama), zvanim lizosomi. Ubrzo nakon što se formira "hranljiva vakuola", lizosom se spaja sa njom. U novoformiranoj strukturi, miješaju se hrana i enzimi. Ta vakuola se kreće kroz ćeliju, sve dok se produkti probave se apsorbiraju, a neprobavljeni materijal se izbacuje. Ovaj oblik probave nije ograničen samo na jednoćelijske organizme, već se javlja i kod nekih višećelijskih, koji djelomično probave hranu vanćelijski, a ostatak unutarćelijski.
Kanalićasti sistem prisutan je kod spužvi. Voda i hrana se do ćelija dolaze vodenom strujpm kroz kanaliće, koji s unutrašnje strane imaju veliki broj ćelija sa bičevima, koji stvaraju vodene struje i vrtloge. Voda sa komadićima hrane ulazi kroz veliki broj manjih kanalića, a izlazi na veliki, glavni kanal, kroz koji i ulazi. Ćelije koje oblažu kanaliće hvataju čestice hrane i uvlače ih u vakuole u kojima se odvija unutarćelijska probava.
Probava se odvija u unutrašnjoj šupljini, koja ima samo jedan otvor, koji istovremeno služi za unošenesvarenih produkata. Kada se hrana nađe u njoj, gastroderm ispušta enzime za vanćelijsku probavu. Ćelije gastroderma zatim (fagocitozom) upijaju poluprobavljenu hranu, a onda se u njima obavlja unutarćelijska probava.
Ron Weasley
Ronald Ron Bilius Weasley (1. mart 1980.) je fiktivni lik iz serije romana o Harry Potteru spisateljice J. K. Rowling. Prvi put se pojavljuje u prvom dijelu Harry Potter i Kamen mudraca. U filmovima ga glumi Rupert Grint.
Probavni sistem
Probavni sistem beskičmenjaka
Cjevasti probavni sistem ima većina ostalih beskičmenjaka, sa dva otvora - usni i analni. Hrana se kreće u jednom smjeru, pa je takav sistem efikasniji, jer su dielovi probavnog trakta specijalizirani za različite funkcije. U najjednostavnijem obliku primarni crijevni trakt je fiziološki diferenciran u:
Ron Weasley
Osobine i sposobnosti u školi
Spisateljica opisuje Rona kao visokog, mršavog dječaka velikog nosa i stopala. Kao i svi drugi Weasleyevi ima crvenu kosu i velik broj pjegica na nosu. Krase ga plave oči. Kada nije u školskoj pelerini, nosi ili weasleyevski džemper (džemper koji svake godine dobije od svoje mame za Božić) ili staru odjeću svoje starije braće. Ron je pohađao Školu vještičarenja i čarobnjaštva Hogwarts od 1991. do 1998. godine (sigurno je pohađao do 1997. godine, za 1998. se predpostavlja) i na istoj je godini kao i Harry. Svi u njegovoj porodici, pa i on sam je u domu Gryffindor. Osim što spava u istoj spavaonici u kojoj i Harry, on mu je ujedno i najbolji i najodaniji prijatelj.
NGC 5423
NGC 5423 (također poznat kao MCG 2-36-17, PGC 50028 i UGC 8952) je eliptična galaksija koja je udaljena oko 272 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,50 (119 hiljada sg) a najmanji 0,9 uglovnih minuta (71 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 25. aprila 1883. godine.
Evropski put E80
desno|120px mini|desno|300px|Karta puta E80 kroz [[Portugal, Španiju, Francusku, Italiju, Hrvatsku, Crnu Goru, Srbiju, Bugarsku i Tursku.]] Evropski put E80 je jedan od puteva međunarodne mreže E-puteva. Počinje u Lisabonu, Portugal, a završava u Gürbulaku, Turska, na granici sa Iranom.
Ron Weasley
Osobine i sposobnosti u školi
Ron je u knjigama opisan kao jedan od najduhovitiji likova. Većina njegovih razgovora sa drugim likovima je prožeta duhovitim upadicama. Ima želju za popularnošću kakvu ima Harry. Ponekad pokazuje blagu ljubomoru prema Harryju i njegovoj slavi. Spisateljica nam je dala znakove koji ukazuju na to da je Ron zaljubljen u Hermionu, iako to on sam nikad nije priznao. Bio je sav izvan sebe od ljubomore kada je Hermiona otišla na Božićni bal sa Viktorom Krumom. U šestom dijelu Harry Potter i Princ miješane krvi je bio u vezi sa Lavander Brown, ali većinom zato da bi napravio Hermionu ljubomornom. Na prvoj godini, u knjizi Harry Potter i Kamen mudraca, mu je ogledalo Erised (ogledalo koje pokazuje najdublje želje) pokazalo da želi biti slavan. Vidio je sebe kao glavnog prefekta i kapetana metlobojske ekipe kako u ruci drži Međudomski i metlobojski pokal.
Evropski put E80
Put prolazi kroz: Lisabon – Salamanca – Valladolid – Burgos – Vitoria-Gasteiz – San Sebastián – Toulouse – Nice – Genova – Rim – Pescara … Dubrovnik – Petrovac na moru - Podgorica - Priština – Niš - Sofija – Edirne - Istanbul – Izmit – Gerede – Merzifon – Erzurum – Gürbulak – Iran
NGC 5423
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Evropski put E80
Evropski put E80 se nastavlja na Azijski autoput 1.
Probavni sistem
Probavni sistem beskičmenjaka
Glavnina probave je vanćelijska. Pri prolasku hrane kroz probavni trakt, izlučuju se hidrolitski enzimi. Jednostavnije tvari se apsorbiraju, kao i dio vode – pri kraju procesa. Nesvareni ostaci i štetne tvari se izbacuju u spoljnu sredinu.
Neke životinje sa ovakvim probavnim sistemom, kao npr. školjke hranu uzimaju filtriranjem. To čine sitnim porama na škrgama, zarobljavajući mikroskopski sitne čestice hrane. Budući da je takva hrana dovoljno sitna, probava se odvija unutarćelijski.
Ron Weasley
Osobine i sposobnosti u školi
Ron je sličnog uspjeha kao i Harry u školi. Prosječan je učenik sa ponekom ocjenom Iznad očekivanja. Najbolji uspjeh je doživio iz predmeta Odbrana od mračnih sila i Briga za magična stvorenja, dok su mu predmeti Preobrazba i Čarobni napitci najproblematičniji. Na petoj godini je postao prefekt, što nije očekivao. Iste godine upada u Gryffindorski metlobojski tim i igra na mjestu golmana. Odličan je igrač, a jedini mogući problem je što je podložan uticaju navijača. Ako ga navijači izvižde, zbuni se i počne praviti greške, što pokazuje manjak samopouzdanja.
Lojalnost
1995 i 1996 godine je bio član Dumbledoreove armije, ilegalne organizacije za učenje Odbrane od mračnih sila koju je organizirao Harry Potter. Od 1994. godine je (iako nevoljko) član Zajednice za boljitak ugnjetenih vilenjaka koja se bori za prava vilenjaka (iako protiv njihove volje) koju je organizirala Hermiona Granger. Od 1998 godine, odnosno kada završi školovanje će biti član i Reda feniksa, organizacije Albusa Dumbledorea koja se bori protiv Lorda Voldemorta (predpostavlja se).
Porodica
Ron Weasley je sin Arthura i Molly Weasley. On je šesto od ukupno sedmero djece i najmlađi sin. Odrastao je u porodičnoj kući, Jazbini, u blizini sela Ottery St. Catchpole u Devonu. Ron ima petoricu starije braće, Charlieja, Billa, Percyja, blizance Freda i Georgea i mlađu sestru Ginny. U najboljim je odnosima sa blizancima, sa Percyjem je posvađan jer je okrenuo leđa svojoj porodici, a u dobrim je odnosima i sa Billom i Charliem. Roditelje poštuje i pomalo strahuje od gospođe Weasley. Prema Ginny se ponaša zaštitnički. Ljubomoran je kad ima dečka (jedino nije bio ljubomoran na Harryja) i pokušava je zaštiti od svega.
Iako je porodica Weasley stara i dobro poznata čistokrvna čarobnjačka porodica i Ronov otac je šef Ureda za otkrivanje i zapljenu lažnih odbrambenih čarolija i zaštitnih predmeta pri Ministarstvu magije, porodica je siromašna. Ron je posebno svjestan i frustriran porodičnim siromaštvom; njegovi ga neprijatelji u školi zadirkuju zbog nedostatka novca.
Figuren der Harry-Potter-Romane
Probavni sistem
Probavni sistem riba
mini|desno|500px|Unutrašnjih organi ribe Ribe hranu unose kroz usta pomoću vilica. Većina ima zube i nepokretni jezik. Ribe također nemaju pljuvačne žlezde jer kroz njihovu usnu duplju, prema škrgama, stalno struji voda. Iz usta, hrana prolazi kroz ždrijelo, koje je, kao i kod ostalih vodenih kičmenjaka, razvijije nego kod kopnenih i sadrži proreze za komuniciranje sa spoljašnjom sredinom.
Zatim hrana ulazi u jednjak, pa u želudac. Tu se odvija delomična probava uz djelovanje želudačnih sokova, koji sadrže kiseline i enzime. Potom se hrana kreće kroz crijeva, u kojima se dalje probavlja, a razložene hranjive tvari apsorbiraju u krv. Neke ribe imaju jednostavan crijevni kanal, pa se kod njih nema diferencijacije na tanko i debelo crijevo. Ribe koje su pretežni mesojedi obično imaju kraća crijeva od biljojeda. Neiskorištene i otpadne tvari se izbacuju kroz analni otvor.
Između želuca i crijeva je struktura koja ima funkciju ventila. Nakon te strukture u hranu ulijevaju izlučevine jetre i pankreasa koji sadrže enzime, uključujući pepsin i tripsin. Kod mnogih riba pankreas je rasut u vidu mnogobrojnih žljezdanih čvorova u crijevnoj oblozi unutrašnje tjelesne duplje. Pepsin i tripsin se formiraju i izlučuju iz podsluznih ćelija u želudac i crijeva cijelom dužinom. Unutrašnji creni epitel sadrži mnogobrojne krvne sudove koji upijaju hranljive tvari. U crijevima također postoje i mnogi nabori, što poboljšava prokrvljenost i povećava dodirnu površinu između hrane i krvotoka.
Probavni sistem vodozemaca
mini|desno|240px|Unutrašnji organi žabe [[in situ]] Mnogi vodozemci love plijen izbacujući izduženi jezik sa ljepljivim vrhom i vraćajući ga u usta, skupa sa plijenom. Neki koriste inercijski način hranjenja, tako da naglo izbacuju glavu prema naprijed, pa im se hrana u ustima odmah kreće prema ždrijelu. Većina ih guta cio plijen, bez mnogo žvakanja, jer su evolucijski imaju vrlo veliki želuci. Kratki jednjak ima mnogo treplji, koje, skupa sa žlijezdanom sluzi u ustima i ždrijelu, potpomažu pomjeranje hrane. Enzim hitinaza u stomaku omogućava razgradnju hitinske kutikule zglavkara, koji čine glavninu hrane vodozemaca.
Vodozemci imaju pankreas, jetru i žučnu kesu. Jetra je obično velika sa dva okrugla režnja. Veličina joj je određena potrebom za skladištenje glikogena i masti, a može se mijenjati i sezonski, kada se rezerve dopunjuju ili iskorištavaju. Adipozno tkivo je također mjesto skladištenja energije, a nalazi se u abdomenu, ispod kože, a kod nekih daždevnjaka, u repu.
Probavni sistem gmizavaca
mini|desno|300px|Malpolon monspessulanus jede [[guštera. Ogromna većina gmizavaca su mesožderi, a neki se pretežno hrane drugim gmizavcima.]]
Većina gmizavaca su insektojedi ili drugi mesojedi. Imaju dosta jednostavan i kratak probavni trakt, jer su razlaganje i probava mesa relativno jednostavni. Probava je sporija nego kod sisara, što se odražava na njihov niži metabolizam, karakterističan za odmaranje, i nesposobnost sitnenje i žvakanja hranu. Njihov poikilotermni metabolizam (bez zagrijavanja krvi) troši vrlo malo energije, što velikim gmazavcima, poput krokodila omogućava da i po nekoliko mjeseci žive na samo jednom velikom obroku, sporo ga probavljajući.
Iako su današnji gmizavci pretežno mesojedi, u ranoj fazi njihove evolucije bilo je nekoliko grupa iz kojih je nastala megafauna velikih biljojeda. U paleozoiku su to bili parejasauri i disinodonti (kladus Synapsida), a u mezozoiku nekoliko grupa dinosaura.
Probavni sistem ptica
mini|goredesno|alt=Illustration of the heads of 16 types of birds with different shapes and sizes of beak|Različiti oblici kljuna Kod ptica se želudac sastoji iz žljezdanog, u kojem se luče sluz i enzimi) i mehaničkog želuca (bubac). Bubac je veoma mišićav i obložen čvrstom prevlakom koja pomaže drobljenju hrane, što nadoknađuje nedostatak zuba. Pored toga, ptice imaju dva slijepa crijeva.
Ishrana ptica vrlo je raznolika, uključujući nektar, voće, biljke, sjemenke, strvine i mnoge sitne životinje (ptice, također). Kako nemaju zube, probavni sistem ptica je prilagođen probavi neobrađene hrane, koju najčešće gutaju cijelu. Načini prehrane kod ptica uveliko variraju od vrste do vrste. Mnoge love insekte i ostale beskičmenjake, voće ili sjemenke sa drveća ili tla. Mnoge su faktori biološke kontrole u pripadajućim ekosistemima. Kod ptica koje se hrane nektarom, kao što su kolibriji i neke druge, evoluirale su posebno prilagođene četkasti jezici, a kod mnogih izgleda da su kljunovi koevoluirali isključivo kao prilagodba tim vrstama cvjetova kojim se hrane.
Usna šupljina
Usna duplja mesojeda ima veliki prednji otvor. Tokom lova snažne vilice kidaju meso plijena. Mišići lica su slabiji. Stabilna veza između vilica je jednostavna spona u visini zubiala. Glavni pokretač čeljusti mesoždera je sljepoočni mišić. Ugao gornje čeljusti im je mali jer mišići za žvakanja, kao i mišić spone, koji su tu pričvršćeni, nemaju veliku važnost za ove životinje.
Donja vilica se ne može se pokretati naprijed, a bočno kretanje s (lijevo-desno) je ograničeno. Tako se stvara djelotvoran mehanizam za trganje mesa s kostiju. Na zubima mesoždera ne ostaju ostaci mesa, jer su dovoljni razdvojeni. Sjekutići su sitni i zašiljeni i služe za hvatanje žrtve i za sitnjenje. Očnjaci su obično izduženi i služe za ubijanja plijena i kao trgači. Kutnjaci imaju oštre bridove, a pri zagrizu klize jedni prema drugima. Zbog sposobnosti čeljusti da se rasklapa, kutnjaci gornje i donje čeljusti se spajaju prema naprijed. Pljuvačka mesoždera ne sadrži probavne enzime. Kad mesožderski sisar guta hranu, ne žvače. Mesožderi ne natapaju hranu pljuvačkom, a trgaju velike komade mesa ih takve gutaju, bez usitnjavanja.
Želudac i tanko crijevo
Mesožderi imaju želudac koji čini 60-70% ukupnog kapaciteta sistema za varenje. Pošto se meso relativno lahko probavlja, tanko crijevo, u kojem se apsorbiraju molekule probavljene, kod ovih životinja je kratko (oko 3-5 dužina tijela). Kako ove životinje relativno teško dolaze do hrane, evoluirao im je veliki želudac, što omogućava da se prežderu, unoseći što je moguće više hrane odjednom. Ta hrana se razgrađuje u periodima mirovanja.
Želudac mesoždera ima izuzetno razvijenu sposobnost izlučivanja hlorovodične kiseline. Sposobni su tu zadržati pH vrijednost u na razini 1-2, iako je u njemu hrana. To je neophodno da bi se olakšalo razlaganje bjelančevina i za uništavanje štetnih bakterija kojih ima u raspadajućem mesu.
Debelo crijevo
Debelo crijevo, koje upija (apsorbuje) vodu i soli, u mesoždera je kratko pa je ograničenog kapaciteta. Prečnik mu je približno kao kod tankog crijeva. Ovaj dio crijevnog trakta nije podijeljen na komore (vrećice). Mišići crijeva su raspoređeni duž cijelog zida, dajući mu glatku površinu i cilindrični oblik. Bakterije se nalaze i u debelom crijevu mesoždera, ali je njihova aktivnost pretežno u vezi sa procesom truljenja.
Usna duplja
Kod biljojednih sisara dobro su razvijeni mišići lica, koji se sastoje od debelih mesnatih usni, relativno malog usnog otvora i zadebljalog – mišićavog jezika. Usne uglavnom pomažu unošenju hrane u usta. Skupa sa mišićima lica i jezikom pripomažu mehaničku obradu hrane. Spoj dviju vilica je iznad visine zuba, a manje je stabilan nego kod mesoždera; pokretniji je, uz mogućnost složenih pokreta čeljusti koji su u funkciji žvakanja biljne hrane. Takav odnos vilica omogućava da se, pri zatvaranju usta, gornji i donji kutnjaci poklope duž cijele čeljusti, što omogućava mljevenje hrane. Rapored zuba varira od vrste do vrste, zavisno od biljne hrane.
Hranu miješaju sa pljuvačkom, što je veoma važno, jer pljuvačka sadrži enzime za razgradnju ugljikohidrata, koji razgrađuju molekule dok je hrana još u ustima.
Želudac i tanko crijevo
Proces probave hrane kod biljojeda traje dosta duže nego kod mesoždera, svaštojeda ili frugivora. Imaju duži probavni sistem i savršenija crijeva od mesoždera. Biljna hrana je bogata celulozom koja se mora "fermentirati", tj. probavljati je pomoću bakterijskih enzima da bi bila probavljiva i da bi joj se održala hranljivu vrijednost. Na osnovu strategije probave, biljojedi se svrstavaju u dvije grupe:
Preživari su biljojedi sa osobenim višekomornim želudcem. On se sastoji iz: Biljojedima koji se hrane mekim biljkama nije potreban višekomorni želudac, jednostavno dugo tanko crijevo. Te životinje probavljaju teško svarljive vlaknaste obroke u zadnjem crijevu, odnosno debelom crijevu. Mnogi od takvih biljojeda usavršili su probavu pomoću pljuvačnih enzima za razgradnju ugljikohidrata. Tanko crijevo biljojeda je relativno dugo (preko 10 dužina tijela), što daje dovoljno vremena i prostora za apsorpciju hranljivih tvari.
Debelo crijevo
Kod biljojeda, debelo crijevo je visoko specijalizirani organ koji učestvuje u apsorpciji vode i elektrolita, u proizvodnji vitamina, apsorpciji i fermentaciji biljnog vlaknastog tkiva. Ovo crijevo biljojeda je obično većeg promjera od tankog i relativno je dugo. U nekih sisarskih biljojeda, izgleda kao da je fragmentirano na kesice, a zbog načina rasporeda mišićnih vlakana uz zidu crijeva. Pored toga, prvi dio debelog crijeva kod nekih vrsta je prilično velik i služi kao primarno ili dodatno mjesto fermentacije.
Probavni sistem čovjeka
mini|desno|250px|Probavni sistem čovjeka. 1. Usna šupljina; 3. Ždrijelo; 4. Jezik; 6. Pljuvačne žlijezde: 7. Podjezična, 8. Podvilična, 9. Doušna; 11. Jednjak; 12. Jetra; 13. Žučni mehur; 14. Žučni kanali; 15. Želudac; 16. Pankreas; 17. Pankreasni kanalić; 19. Duodenum; 21. Debelo crijevo; 22. Crvuljak; 23. Debelo crevo; 24. Poprečno crijevo (Colon transversum); 25. Uzlazno crijevo (colon ascendens); 26. Slijepo crijevo; 27. Silazno crijevo (colon descendens); 29. Rektum; 30. Anus Probavni sistem čovjeka ima plan građe ostalih svaštojednih sisara. Crijevni sok; Jetra i žuč;
Ivica (Bugojno)
Ivica je naseljeno mjesto u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Dubočani (Konjic)
Dubočani su naseljeno mjesto u općini Konjic, Bosna i Hercegovina.
Nuhići
Nuhići su naseljeno mjesto u općini Bugojno, Bosna i Hercegovina.
Sarajevo Film Festival
Sarajevo Film Festival je jedan od prominentnijih i većih filmskih festivala u jugoistočnoj Evropi, i jedan je od većih filmskih festivala u Evropi. Osnovan je u Sarajevu 1995. godine, tokom opsade Sarajeva, i svake godine dovodi međunarodne i domaće poznate ličnosti u Sarajevo. Održava se u augustu i prikazuje raznovrsne dugometražne i kratke filmove iz cijelog svijeta. Trenutni direktor festivala je Mirsad Purivatra, bivši direktor McCann Erickson filijale u Bosni i Hercegovini.
Historija
thumb|U Narodnom pozorištu u Sarajevu se održava dio projekcija i glavne ceremonije.
Prvi Sarajevo Film Festival je održan od 25. oktobra do 5. novembra 1995. godine. U to vrijeme, opsada Sarajeva je još uvijek bila u toku i pretpostavljalo se da će posjeta biti niska. Međutim, iznenađujući broj od 15.000 ljudi je došao da gleda filmove, od kojih je 37 bilo iz 15 različitih država. Festival je velikom brzinom izrastao u jedan prominentan filmski festival u jugoistočnoj Evropi, privlačeći više od 100.000 ljudi godišnje na sve programe i projekcije stotina filmova iz 60 zemalja.
Dio programa Sarajevo Film Festival se održava u Narodnom pozorištu ispred kojeg se nalazi Festivalski trg i crveni tepih, a ostali programi i projekcije se održavaju u Open-Air kinu Metalac, Bosanskom kulturnom centru, i ostalih pet kina i lokacija širom grada. Festival je ugostio poznate ličnosti kao što su: Robert De Niro, Angelina Jolie, Brad Pitt, Emile Hirsch, Orlando Bloom, Daniel Craig, Danny Glover, John Malkovich, Morgan Freeman, Oliver Stone, John Cleese, Steve Buscemi, Michael Fassbender, Jeremy Irons, Bono Vox, Nick Cave, Coolio, Stephen Frears, Mickey Rourke, Michael Moore, Gérard Depardieu, Darren Aronofsky, Sophie Okonedo, Gillian Anderson, Kevin Spacey, Eric Cantona, Benicio del Toro i mnogi drugi.
2001. godine, Evropska filmska asocijacija uvrstila je Sarajevo Film Festival među jedanaest festivala koji nominuju filmove za nagradu "Najbolji evropski kratki film". Pobjednik Sarajevo Film Festivala iz 2001. godine, Ničija zemlja Danisa Tanovića, osvojio je Oscara u SAD-u. 2004. godine, nagrada za najbolji film je dobila ima "Srce Sarajeva".
Počevši od 13. Sarajevo Film Festivala, 2007. godine, u saradnji sa Berlinaleom i Berlinale Talent Campusom, Sarajevo Talent Campus je dodan u program festivala. 2014. godine, Sarajevo Talent Campus dobiva novo ime i na 20. Sarajevo Film Festival dolazi pod imenom Talents Sarajevo. Talents Sarajevo je obrazovna platforma i mjesto za upoznavanje mladih filmskih profesionalaca u usponu i vremenom je postao najprestižniji filmski trening u regionu.
Festival također karakteriše CineLink, dugogodišnji program za razvoj porjekata koji rezultira godišnjim koprodukcijskim marketom tokom festivalskih dana. CineLink koprodukcijski Market svake godine predstavi oko 10 najboljih regionalnih projekata za dugometražne filmove, također daje specijalnu priliku gostima festivala da se upoznaju sa okupljenim iz regionalne industrije. Naglasak se stavlja na mlade filmadžije, producente i režisere koji predstavljaju svoje najnovije projekte, produkcije i radove u toku, te se regionalna produkcija predstavlja međunarodnim distributerima, TV-kupcima i ljudima koji prave festivalske programe, čineći CineLink najvažnijim međunarodnim tržištem za nove prilike u jugoistočnoj Evropi.
Prvo izdanje CineLinka, koji je bio dio 9. Sarajevo Film Festivala, je održano 2003. godine. Od 91 prijave iz cijelog regiona, tročlani žiri, Philippe Bober, Behrooz Hashemian i Čedomir Kolar, producenti čiji su filmovi osvajali nagrade na svim glavnim međunarodnim filmskim festivalima kao što su Cannes, Venecija, Rotterdam i Berlin, je odabrao 6 pobjednika, a pobjednici su bili: Gola koža (Ostavljeni) - Zlatko Topčić, Bosanski lonac - Vedran Fajković, Lagano - Nikola Mišić, Sasvim lično - Nedžad Begović, Ruže za Tosku - Branko Đurić, Simona Stražisar i Zadnji dan - Namik Kabil.
Talents Sarajevo
Talents Sarajevo je program pokrenut 2007. godine pod nazivom Sarajevo Talent Campus, u saradnji sa Berlinskim međunarodnim filmskim festivalom i Berlinale Talent Campusom. Talents Sarajevo predstavlja obrazovnu platformu i mjesto za povezivanje novih filmskih talenata iz jugoistočne Evrope (Azerbejdžan, Bosna i Hercegovina, Bugarska, Crna Gora, Grčka, Hrvatska, Kosovo, Mađarska, Makedonija, Moldavija, Rumunija, Slovenija, Srbija i Turska). Svake godine, festival primi preko dvije sototine prijava i samo sedamdeset pažljivo odabranih aplikanata dobiva priliku da učestvuje u sedmodnevnoj obuci koju vode neki od najistaknutijih filmskih profesionalaca u svijetu. Osim što mladi filmski stvaraoci dobivaju priliku za obuku od strane profesionalaca i međusobno upoznavanje, program ih informiše o aktuelnim trendovima i pitanjima u industriji i upoznaje ih sa međunarodnom filmskom zajednicom.
NGC 2503
NGC 2503 (također poznat kao MCG 4-19-19, PGC 22453 i UGC 4158) je prečkasta spiralna galaksija koja je udaljena oko 253 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Rak. Najveći prečnik je 1,00 (74 hiljade sg) a najmanji 1,0 uglovnih minuta (74 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Albert Marth 17. februara 1865. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Liliales
thumb|250px|[[Lilium martagon]] Liliales, prema Grupi za filogeniju angiospermi, je jedan od  redova  monokotiledonskih cvjetnica, u okviru lilioidnih monokotiledona. Ovaj red nužno uključuje tipsku porodicu Liliaceae. APG III sistem (2009) ovaj red stavlja u kladus monokotiledona. U APG III, porodica Luzuriagaceae kombinira se s porodicom Alstroemeriaceae, a prepoznata je porodica Petermanniaceae.
I red Lililiales i porodica Liliaceae imali su široko spornu prošlost, pri čemu se obuhvatnost redova uveliko razlikovala od jednog taksonoma do drugog. Prethodni članovi ovog reda, koji su u jednoj fazi uključivali većinu monokotiledona sa istaknutim tepalima i kojima nedostaje skrob u endospermu, sada su raspoređeni u tri reda, Liliales, Dioscoreales i Asparagales, koristeći pretežno molekulskogenetiče pokazatelje.
Novodefinirani red Liliales ima monofiletsko porijeklo sa deset porodica. Dobro poznate biljke iz reda uključuju Lilium (ljiljan), tulipan, sjevernoameričke divlje biljke roda Trillium i ''Smilax.
Tako ograničen, ovaj red se uglavnom sastoji od zeljastih biljaka, ali se javljaju i lijane i grmovi. To su uglavnom trajnice, s organima za skladištenje  hrane, kao što su  podanak  ili rizomi. Porodica Corsiaceae značajna je po heterotrofnoj dopunskoj ishrani.
Ovj red ima rasprostranjenje širom svijeta. Veće porodice (s više od 100 vrsta) otprilike su ograničene na Sjevernu hemisferu, ili su distribuirane širom svijeta, centrirajući se na sjever. S druge strane, manje porodice (do 10 vrsta) ograničene su na Južnu hemisferu ili ponekad samo na Australiju ili Južnu Ameriku. Ukupni broj vrsta u redu je sada oko 1768.
Kao i u bilo kojoj grupi zeljastih biljaka, fosilni zapisi o lilialesima prilično su malobrojni Postoji nekoliko vrsta iz eocena, poput Petermanniopsis anglesaensis ili Smilax, ali njihova identifikacija nije tačna. Drugi poznati fosil je Ripogonum scandens iz miocena. Zbog nedostatka podataka, čini se da je nemoguće precizno odrediti starost i početno rasprostranjenje ovog reda. Pretpostavlja se da potiči iz donje krede, prije više od 100 miliona godina. Fosilne vodene biljke iz krede sjeveroistočnog Brazila i nove kopnene vrste, smještene u novi rod Cratosmilax, sugeriraju da su se prve vrste pojavile prije otprilike 120 miliona godina kada su kontinenti formirali Pangeu, prije nego su se odvojile Azija, Afrika i Amerika. Početna diverzifikacija, prema sadašnjim porodicama, dogodila se između 82 i 48 miliona godina prije sadašnjosti. Sada red ima 10 porodica, 67 rodova i oko 1.768 vrsta.
Opis
Ljiljanolike biljke su raznolike, pretežno uspravne  trajnice  ili dvostrukih zeljastih biljaka i penjanjačice. Penjačice, poput zeljastih iz rodova Gloriosa (Colchicaceae) i Bomarea (Alstroemeriaceae), uobičajene su u Americi u umjerenim i tropskim  zonama, dok je većina vrsta suptropskog i tropskog roda Smilax (Smilacaceae) zeljasta ili su drvenaste penjačice, koje  i čine veći dio vegetacije unutar raspona raznolikosti reda Liliales. Također uključuju drvenaste grmove koji imaju mesnate stabljike i podzemne organe za skladištenje ili trajnice, uglavnom lukovičasti geofiti, ponekad sa rizomima ili podancima. Listovi su elipsoidni i kaišasti sa paralelnom venacijom  ili jajoliki sa prstastom i mrežastom tankom nervaturom (Smilacaceae).
U rodovima Alstroemeria i Bomarea (Alstroemeriaceae) listovi su resupinatni (povijeni unazad), kaišasti ili uvrnuti.
Cvjetovi su široko raznoliki, u rasponu od malih zelenih aktinomorfnih (radijalno simetruičnih) u rodu  Smilax do  velikih kao u rodovima Lilium, Tulipa  i Calochortus (Liliaceae) i Lapageria (Philesiaceae). Čašica i krunica su međusobno nediferencirane i poznatije su kao ocvijeće, tvoreći perijant. Obično su velike i šiljaste i mogu biti raznolike, kao u rodu Fritillaria (Liliaceae). Nektarije mogu biti perigonske (u bazi čašice), ali ne septalne  (na jajniku). Perigonske mogu biti jednostavna sekretorna epidermna regija na bazama tepala ili mala, depresivna područja koja su okružena dlačicama, često sa žljezdanim površinskim izbočenjima, na osnovama unutrašnjih listova (Calochortus), dok u rodu Tricyrtis lisne čajčice postaju lukovkaste ili špricaste u osnovi, formirajući vrećicu koja sadrži nektar. Jajnici su mogu biti nadrasli, a tučak je često dug i žig tučka;  u nekoliko taksona postoje tri odvojena tučka, posebno kod nekih Melanthiaceae sl  (npr.  rodovi Helonias, Trillium i Veratrum) i Chionographis. Vanjski integument epiderme je ćelijski, a nedostaje pigment fitonomelanin. Unutrašnji omotač je također ćelijski i te su karakteristike pleziomorfne.
Za ljiljane je karakteristična sinapomorfija, prisustvo nektara na dnu latica  (perigonskii nektar) ili končasti tučak  (Colchicum, Androcymbium) kod većine taksona, osim odsutnosti septnih nektara,  zajedno sa ekstrorzijom (vanjskim otvaranjem) antera. To ih razlikuje od septih nektara i intorzijskih prašnika koji su odlike većine ostalih monokotiledona. Izuzeci su neke Melanthiaceae nektarije odsutni ili latične prašnike koji su intorzijski (dehiscencija usmjereno prema unutra) u Campynemataceae i Colchicaceae, te nekih Alstroemeriaceae, Melanthiaceae, Philesiaceae, Ripogonaceae i Smilacacee. Tepali su uglavnom trodijelni kod većine mrežastih formi (npr. rodovi Clintonia, Disporum), što ih razlikuje od reda Asparagales.
Filogenija
Liliales (sensu APG II 2003)  imaju  položaj sestrinskog  kladusa sa  (Asparagales + Commelinidae).
Monofilija Liliales podržana je kladističkim analizama,  temeljenim na morfologiji i različitim sekvencama DNK.
Colchicaceae, Melanthiaceae i  Smilacaceae  uobičajeno su bili smješteni u Liliaceae.
Cjelokupni kladogram je u nastavku:
Alstroemeriaceae (3 roda, 165 vrsta, tropska Amerika) je sestrtinska porodica sa Luzuriagaceae (2 roda, 5 vrsta), porijeklom iz Južne Amerike] (Luzuriaga ) i Australije i Novog Zelanda (Drymophila). Dvije porodice dijele više vegetativnih karaktera. Njih dvije će možda trebati spojiti u jednu porodicu (ali ih još uvek, od jula 2008., drže odvojeno).
Alstroemeriaceae + Luzuriagaceae su sestrinske sa Colchicaceae, koje su uglavnom porijeklom iz Starog svijeta; jedina iznimka je rod Uvularia (iz umjerenih područja Sjeverne hemisfere ). Neki rodovi Colchicaceae imaju izuvijane ilistove (kao i Alstroemeriaceae i Luzuriagaceae). Kolhicin (alkaloid koji se koristi da inhibira stvaranje diobenog vretena i izaziva hromosomsko (hromatidno) nerazdvajanje tokom mitoze (što rezultira poliploidnim potomstvom) nalazi se kod svih članova porodice.
Ramzes II
Ramses II (1279. - 1212. p. n. e.), treći faraon XIX dinastije, došao je na prijestolje u dobi od 25 godina i može se ispravno reći da zasluženo nosi svoju titulu "Ramses Veliki"! Nijedan drugi faraon nije izgradio toliko mnogo hramova, kolosalnih spomenika i obeliska. Nijedan drugi faraon nije imao toliko mnogo djece - preko 100 sinova i nebrojene kćeri su ostali iza njega. Za vrijeme njegove vladavine, sve je rađeno u velikim razmjerima. U doba kad je umro imao je preko 90 godina (onda je prosječan životni vijek trajao 30-40 godina) i bez dvojbe ostavio je dubok otisak na licu Egipta.
Biografija
mini|lijevo|Ramsesova statua Kao mladi princ, Ramses je bio školovan po vojničkoj tradiciji ustanovljenoj u vrijeme njegova djeda Ramsesa I po kojem je dobio ime. Sve želje nove dinastije bile su usmjerene na njega i u dobi od 10 godina bio je priznat za prijestonasljednika. Bilo mu je dozvoljeno da učestvuje u ratnom pohodu svog oca Setija I protiv Hetita (u Siriji).Uz svog iskusnog oca učio je zanat vođenja moćne, dobro organizirane države.
Mladi je Ramses uzeo dvije osnovne žene, Nefertari i Istnofret, tako da je još Seti I za svog života vidio mnoštvo unučadi oko sebe. Lijepa Nefertari je bila glavna kraljica sve do svoje smrti ( 24- ta godina Ramsesove vladavine), a potom je Istnofret zauzela njeno mjesto. Grobnica kraljice Nefertari je po ljepoti jedno od čuda antičke Thebe. Slijedeći kraljevske običaje, Ramses je uzeo dosta svojih žena iz najbliže rodbine. Ovo uključuje Henutmire, njegovu mlađu sestru i tri njegove kćeri; Meryetemun, Bint-Anath i Nebettawy. Poslije mira koji je bio zaključen s Hetitima nakon dugogodišnjeg ratovanja, za cementiranje nove alijanse Ramses dobija za ženu jednu hetitsku princezu, dok je na njegov dvor i druga došla sedam godina poslije. Kao rezultat sporazuma s okolnim kraljevstvima, Ramsesove su žene bile jos sirijske i babilonske dame, članice ondašnjih vladarskih obitelji. Naravno, pored svih njih bio je tu i veliki harem.
Ramses II, graditelj
Od svih egipatskih faraona Ramses II kao graditelj drži najistaknutije mjesto. Premda je Keops stvorio veliku piramidu, ruka Ramsesa II leži preko cijelog Egipta. On nije imao odbojnost izbrisati imena mnogih faraona s njihovih spomenika i dodati svoje vlastito. Napravio je to mnogo puta da udovolji svojoj megalomaniji. Ali ono važnije je da je sam dao izgraditi goleme i brojne hramove. Mnogo je dodao velikim hramovima u Karnaku i Luxoru i završio je posmrtni hram svog oca Setia I u Thebi.
Dovršio je i očev golemi hram u Abydosu kao i vlastiti hram u blizini očevog. Na zapadnoj obali Nila u Thebi napravio je svoj gigantski posmrtni hram, Ramasseum. Zapisi u kamenolomima granita u Gebel el-Silsili govore da je ovdje radilo 3000 radnika za gradnju samog Ramasseuma! Drugi glavni posmrtni hramovi u njegovo ime podignuti su u Nubiji: Beit el-Wali, Gerf Hussein, Wadi es Sebua, Derr pa sve na jug čak do Napate!
Pa ipak, za njegovo najveće graditeljsko dostignuće smatra se gradnja velikog hrama u Abu Simbelu u Nubiji. Na ulazu u hram sjede 4 goleme figure samog Ramsesa II-og (po dvije sa svake strane vrata) visoke 18 metara. Oko nogu tih figura stoje puno manje isklesane figure njegovih žena. Ovaj monument morao je biti, u 20. vijeku (radi izgradnje Asuanske brane), premješten na višu razinu da ne bi bio potopljen. Hram je isklesan unutar brda 60 metara a na njegovom unutrašnjem kraju sjede kipovi 4 boga. Hram je čudo egipatskog graditeljstva jer je njegova orijentacija tako savršeno izračunata da sunčeve zrake dvaput godišnje ( 22. februara i 22. oktobra) prodiru kroz cijeli hram do kipova 4 boga i osvijetle trojicu. Četvrti bog, Ptah, ostaje uvijek u sjeni jer je on božanstvo asociran s podzemnim svijetom. Ovaj hram je vijekovima ležao zatrpan pijeskom a iznova je bio otkriven 1813 godine.
Mnogo svog bogatstva morao je Ramses II usmjeriti i u gradnju svog novog grada u delti Nila, Piramessea. Ovaj je grad bio čudo svog vremena, premda je malo od njega ostalo danas. Naravno, svi ovi brojni i veliki radovi morali su silno koštati, a to je značilo zlato. Premda su u istočnoj egipatskoj pustinji postojali rudnici zlata, oni nisu bili dovoljni. Zato je Ramses II naredio da se zlato vadi i iz grobnica velikodostojnika XVIII i XIX dinastije. Pošto se vrijeme života i vladavine Ramsesa II (13. vijek p. n. e.) poklapa s vremenom života i djelovanja još jedne gigantske historijske figure, Mojsija, to se pretpostavlja da je, Mojsijev najdraži sudrug u djetinjstvu i mladosti, drugi brat, a kasnije, isprva žestoki protivnik oslobođenja Židova, pritisnut Božijim znacima, pušta Židove da odu iz Egipta u obećanu zemlju – Palestinu.
Bilo kako bilo, nakon 67 godina vladavine, možda 92 godine star, Ramses II umire i sahranjen je u svoju već odavno pripremljenu grobnicu u Dolini kraljeva. S obzirom na sve, sadržaj te grobnice morao je biti nevjerovatan - treba se samo prisjetiti sadržaja grobnice kratkoživućeg i historijski malo važnog faraona Tutankhamona!? Naravno, ni grobnica Ramsesa II nije izbjegla pljačkaše grobova.
Mumija najmoćnijeg egipatskog faraona Ramsesa II pronađena, je skupa s ostalim kraljevskim mumijama, 1881 godine u pećini kod Deir el-Baharia.
Jelah (Tešanj)
Jelah je naseljeno mjesto u općini Tešanj, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Naselje Jelah nalazi se na raskrsnici puteva Tešanj-Prnjavor i Doboj-Teslić, oko 6 km sjeverozapadno od Tešnja. Mjesna zajednica Jelah je relativno mali prostor ukupne površine 9 km2, koja je smještena u sjevernom dijelu Bosne i Hercegovine. Proteže se dolinom rijeke Usore. Sa sjevera i sjeverozapada graniči sa mjesnom zajednicom Kalošević sa sjeveroistoka sa općinom Usora. Po konfiguraciji, reljef je brežuljkast, blagih nagiba. Najniža tačka u dolini rijeke Usore iznosi 173 m, a najviša tačka 205 m nadmorske visine.
Fenil grupa
thumb|180px|right|Struktura fenil grupe vezane za [[bočni lanac|"R" grupu ]] Fenil grupa ili fenil prsten – u organskoj hemiji – je ciklična grupa atoma sa formulom C6H5. Fenil grupe blisko srodne benzenu i mogu se  posmatrati kao benzenski prsten, umanjen za vodik,  koji služi kao funkcijska grupa. Fenil grupe imaju šest atoma ugljika, zajedno vezanih u  heksagonski  planarni prsten, od kojih je pet vezano za pojedinačne atome, a preostali ugljik vezan je za supstituent. Fenil grupe su uobičajena pojava u organskoj hemiji. Iako se često prikazuju s naizmjenično dvostrukim i jednostrukim vezama, fenil grupe su hemijski aromatske i imaju dužine približno jednake vezama između atoma ugljika u prstenu.
Nomenklatura
Obično je "fenil grupa" sinonimna sa C6H5– i predstavljena simbolom Ph ili, arhajski, Φ. Benzen se ponekad označava kao PhH. Fenil grupe su općenito zakačene za ostale atome ili  grupe. Naprimjer, trifenilmetan (Ph3CH) ima tri fenil grupe vezane za isti ugljični centar. Mnogi ili čak većina fenilskih spojeva nisu opisani uključivanjem termina fenil. Za primjer, hloro-  izvedenica C6H5Cl normalno se zove hlorobenzen, iako bi se mogla označiti kao fenil hlorid. U posebnim (ali rijetkim) slučajevima, otkrivene su i izolirane fenil grupe: fenil anion (C6H5−), fenil kation (C6H5+), fenill radikal (C6H5·).π
Kako se Ph i fenil jedinstveno označavaju C6H5, supstituirane izvedenice također se opisuju upotrebom  fenilske terminologije. Naprimjer, O2NC6H4 je  nitrofenil, a   F5C6 je pentafluorofenil. Monosupstituirane fenil grupe (to jest, disupstituiranibenzeni) su povezane sa reakcijom elektrofilne aromatske supstitucije i proizvodi prate prstenski obrazac supstitucije. Dakle, dati  fenil spoj ima tri izomera:  orto (1,2-disupstitucija), meta (1,3-disupstitucija) i para (1,4-disupstitucija). Disupstituirani fenil spoj (trisupstituirani benzen) može biti, na primjer, 1,3,5-trisupstituirani ili 1,2,3-trisupstituirani. Viši stupnjevi supstitucije, od kojih je primjer pentafluorofenil grupa, postoje, a nazvani prema IUPAC nomenklaturi.
Etimologija
Termin fenil je izveden iz francuske riječi phényle,  koja potiče od grčke phaino = svjetleći, kako su prvi  fenil spojevi nazvani  po proizvodima izrade i usavršavanja raznih plinova koji se koriste za rasvjetu.
Struktura, vezanje i karakterizacija
Fenilski spojevi su izvedeni iz benzena (C6H6), barem konceptualno i često u smislu njihove proizvodnje. Što se tiče njegovih elektronskih svojstava, fenil grupa je srodna sa vinil grupom. To se obično smatra induktivnim povlačenjem  grupa (-I), zbog veće elektronegativnosti sp2 atoma ugljika i rezonance donirajuće  grupe (+M), te uticaja na sposobnost svojih π sistema da doniraju  gustinu  elektrona,  kada je konjugacija moguća. Fenil grupa je hidrpofobna. Fenil grupe imaju tendenciju da se odupru oksidaciji i redukciji. Kao i svi aromatski spojevi,  poboljšavaju  stabilnost u odnosu na ekvivalentno vezanje u alifatskim (ne-aromatskim) grupama. Ova povećana stabilnost se javlja zbog jedinstvenosti aromatskog svojstva molekulskih orbitala. Dužina veze između  ugljikovih atoma i fenil grupe je približno 1,4 Å. U 1H-NMR spektroskopiji, protoni fenil grupe tipski imaju kemijski pomak oko 7,27 ppm. Ovi hemijski pomaci su pod uticajem tekućeg aromatskog prstena i mogu se promijeniti ovisno o supstituenatima.
Dobijanje, ispoljavanje i primjena
Fenil grupe su obično uvedene koristeći reagense koji se ponašaju kao izvori fenil aniona ili fenil kationa. Predstavnički reagensi uključuju fenil-litij (C6H5Li) and phenylmagnesium bromide (C6H5MgBr). Elektrofili djeluju na benzen dajući izvedenice: gdje je E+ ("elektrofil") = Cl+, NO2+, SO3. Ove raakcije zovu s elektrofilne aromatske supstitucije.
Fenil grupe nalaze se u mnogim organskim spojevima, kako prirodnim tako i sintetičkim (vidi sliku). Najčešći među prirodnim proizvodima je aminokiselina fenilalanin, koji sadrži fenil grupu. Glavni proizvod petrohemijske industrije je "BTX" koji se sastoji od benzena, toluena i ksilena – od kojih su svi gradivni blokovi za fenilski spojevi. Polimer polistiren je izveden iz fenilskih monomera sadrži i duguje svoju svojstva krutosti i hidrofobnosti  fenil grupa. Mnogi lijekov, kao i mnogi zagađivači sadrže fenilski prsten. Jedan od najjednostavnijih spojeva koji sadrže fenil je fenol, C6H5OH. Često se kaže da je rezonancna stabilnosti fenola čini jačim kiseline nego alifatski spojevi alkoholi, kao što je etanol (pK a = 10 vs. 16-18). Međutim, značajan doprinos je veća elektronegativnosti sp2 alfa ugljika u fenolu u odnosu na sp3 alfa ugljika u alifatskim alkoholima.
Edin Mustačević
Edin Mustačević, bosanskohercegovački pijanista rođen je u Tuzli 1971. godine. Na Srednjoj muzičkoj školi u Tuzli je završio klavir u klasi prof. Planinke Jurišić- Atić. Dobitnik je prvih nagrada na republičkim takmičenjima. Na posljednjem jugoslavenskom takmičenju učenika i studenata muzike u Sarajevu, 1989. je dobio prvu nagradu. Godine 1990. je započeo studij klavira na Muzičkoj akademiji u Sarajevu kod prof. Milice Šnajder.
NGC 5424
NGC 5424 (također poznat kao MCG 2-36-19, PGC 50035 i UGC 8956) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 273 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Volar. Najveći prečnik je 1,60 (127 hiljada sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (103 hiljade sg). Prvo otkriće je napravio Ernst Wilhelm Leberecht Tempel 25. aprila 1883. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Fritz Bauer
Fritz Bauer je bio njemački sudija i državni tužilac, jedan od tužilaca koji je imao odlučujuću ulogu za provodenje tzv. Auschwitz procesa u Frankfurtu 60-tih i 70- godina prošlog stoljeća.
Nakon studija prava i ekonomije u Heidelbergu i Tübingenu, promovira svoju doktorsku disertaciju 1930. godine, te se zapošljava na sudu u Stuttgartu. Kao član Socijalističke partije Njemačke (SPD) od 1920. godine i zbog svog židovskog porijekla u maju 1933. godine biva uhapšen od strane Gestapoa i nedugo nako toga biva otpušten iz državne sluzbe. 1935. godine Bauer emigrira u Dansku, te nakon njemačke okupacije Danske bježi u Švedsku. Sa budućim njemačkim kancelarom Willy Brandtom izdaje časopis Socijalistička tribina (njemački: Sozialistische Tribüne. 1949 godine vraća se u Njemačku i zapošljava kao državni odvetnik. 1958. godine radi na optužnicama u vezi sa koncentracionim logorom Auschwitz, te saznanjem mjesta boravka Eichmanna, zbog nepovjerenja u njemačko sudstvo, informaciju proslijeđuje izraelskom Mossadu. Umro je nerazrješenom smrću u kadi svog stana, te u zvaničnom policijskom izvjestaju stoji da je počinio samoubistvo uzimanjem tableta za umirenje.